cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλύσμα (λιμάνι)
Αναφορές - χρονική περίοδος
Οι πρώτες γραπτές αναφορές στο Κλύσμα έγιναν από τον Λουκιανό, στις αρχές του 2ου αιώνα και από τον Πτολεμαίο στα μέσα του 2ου αιώνα, ενώ οι ανασκαφές δείχνουν την ύπαρξη της πόλης ήδη από την πρώιμη Ελληνιστική περίοδο. Με βάση τα στοιχεία των ανασκαφών, ο (Bernard Bruyère) έχει προτείνει την ιδέα ότι το Κλύσμα ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο. Προς το τέλος του 4ου αιώνα το Κλύσμα αναφέρεται από τον Πέτρο τον Διάκονο, ως το μοναδικό λιμάνι σε Ρωμαϊκό έδαφος για εμπόριο με την Ινδία. Θεωρείται ότι από τον 6ο αιώνα το Κλύσμα είχε πιθανώς παρακμάσει, παρόλο που ακόμη αναφερόταν ως σταθμός εμπορίας με την Ινδία.
Θέση
Το Κλύσμα βρισκόταν στην βόρεια πλευρά του Ηρωωπολίτη κόλπου και ήταν μια από τις τουλάχιστον τρεις πόλεις της περιοχής, οι οποίες αναφέρονται από πηγές της εποχής ως: «Αρσινόη, Κλεοπατρίς και Κλύσμα», ενώ σε κάποιες νεώτερες πηγές, θεωρείται ότι η Αρσινόη ταυτιζόταν με το Κλύσμα.
Βερδικούσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Κλύσμα (λιμάνι)
Μετά τη Ρωμαϊκή περίοδο, Αλ-Κουλζούμ
Μετά τη Ρωμαϊκή περίοδο, το όνομα του Κλύσματος επέζησε της μετονομασίας της πόλης στα Αραβικά: Αλ-Κουλζούμ (Al -Kulzum), για την οποία υπάρχουν πολλές αναφορές από τον 9o-10ο αιώνα και η οποία έδωσε και το όνομά της στην παλαιότερη Αραβική ονομασία του Κόλπου του Σουέζ: Μπαχρ αλ-Κουλζούμ (Bahr Al-Qulzum). Το Κουλζούμ συνέχισε να υπάρχει μέχρι τα νεώτερα χρόνια, ως χωριό, βορείως και πολύ κοντά στην πόλη του Σουέζ.
Προσωπικότητες
Το Κλύσμα είναι επίσης γνωστό από τον Άγιο Αθανάσιο τον εν Κλύσματι, Αιγύπτιο Άγιο του 3ου αιώνα, αναφερόμενο και στο Κοπτικό συναξάριο, αναφερόμενο στην Ελλάδα ως «Άγιος Αθανάσιος ο Ρωμαίος Συγκλητικός, ο εν Κλύσματι»  , καθώς και από τον Άγιο Ευγένιο του Κλύσματος, μοναχό που ίδρυσε μοναστήρι στην Μεσοποταμία.
Επισκοπή Κλύσματος
Ο θεωρεί ότι το Κλύσμα συμμετείχε με επίσκοπό του στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας. Στην Καθολική εκκλησία έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα, ο τίτλος του Επισκόπου Κλύσματος (ως τιτουλάριου - τιμητικής επισκοπής).
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Σχολή Ναυτικών Δοκίμων
Η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (Σ.Ν.Δ.) αποτελεί Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΣΕΙ), ισότιμο με Πανεπιστήμιο, το οποίο οργανώνεται και λειτουργεί συμφωνα με τον οργανισμό του, παρέχοντας ισότιμη εκπαίδευση και χορηγώντας ισότιμα πτυχία με τα ιδρύματα του πανεπιστημιακού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης. Οι Καθηγητές της ΣΝΔ θεωρούνται Πανεπιστημιακοί Καθηγητές καθώς εκλέγονται με τις ίδιες ακριβώς διαδικασίες από μητρώο εκλεκτόρων από τα ελληνικά Πανεπιστήμια. Μπορούν να επιβλέπουν διδακτορικά και να αναλαμβάνουν ερευνητικά προγράμματα. Η εποπτεία στη ΣΝΔ ασκείται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας δια μέσου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Γ.Ε.Ν.). Σκοπός λειτουργίας της Σχολής είναι να παρέχει στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.) Αξιωματικούς με την κατάλληλη αγωγή και εκπαίδευση για την κάλυψη των αναγκών του, καθώς επίσης να παράγει γνώση και να προάγει την έρευνα περί τη ναυτική επιστήμη και τεχνολογία.
Η Σχολή έχει έδρα στον Πειραιά στην Αθήνα. Είναι 4ετούς φοίτησης και οι Ναυτικοί Δόκιμοι αποφοιτούν με το βαθμό του Σημαιοφόρου. Η εισαγωγή στη Σχολή των ημεδαπών σπουδαστών ακολουθεί το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων, παράλληλα με κάποια ψυχοτεχνικά, ιατρικά και αθλητικά τεστ. Στη ΣΝΔ φοιτούν επίσης και αλλοδαποί σπουδαστές - στελέχη ξένων Ενόπλων Δυνάμεων.
Στη ΣΝΔ λειτουργεί Τμήμα Ναυτικών Επιστημών με κατευθύνσεις Μαχίμων και Μηχανικών. Η εκπαίδευση των Ναυτικών Δοκίμων είναι χωρισμένη σε ακαδημαϊκό, ναυτικό και στρατιωτικό μέρος. Η ναυτική εκπαίδευση περιλαμβάνει ταξίδια σε διάφορα μέρη του κόσμου επ' ωφελεία των Ναυτικών Δοκίμων.
Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων εκπαιδεύονται επίσης και οι Δόκιμοι Σημαιοφόροι του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής.
Αποστολή
Η ΣΝΔ, σύμφωνα με το νόμο έχει ως αποστολή:
Εκπαίδευση
Στη ΣΝΔ παρέχονται παράλληλα ακαδημαϊκή, ναυτική και στρατιωτική εκπαίδευση.
Οργάνωση
Διεύθυνση Ναυτικής Εκπαίδευσης Είναι αρμόδιο επί της διαδικασίας υποδοχής υποψηφιοτήτων, οργάνωσης και εποπτείας των προκαταρκτικών εξετάσεων και κατάταξης των επιτυχόντων. Είναι αρμόδιο επί θεμάτων εκπαιδευτικών πλόων καθώς και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων των σπουδαστών εκτός Σχολής. Είναι αρμόδιο επί θεμάτων διοίκησης, οργάνωσης και μέριμνας των σπουδαστών. Οι Ν. Δόκιμοι είναι οργανωμένοι σε 8 Τμήματα, σε καθένα από τα οποία υπάρχουν σπουδαστές και από τις τέσσερις τάξεις. Εποπτεύει και υποστηρίζει την υλοποίηση των προγραμμάτων Ναυτικής εκπαίδευσης. Είναι αρμόδιο επί θεμάτων φυσικής αγωγής και άθλησης των σπουδαστών, συγκρότησης αντιπροσωπευτικών αθλητικών ομάδων και βελτίωσης της αθλητικής υποδομής.
Διεύθυνση Ακαδημαϊκών Θεμάτων
Μετά την αποφοίτηση
Μετά την αποφοίτησή τους, οι Ναυτικοί Δόκιμοι ονομάζονται Αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού και φέρουν το βαθμό του Σημαιοφόρου. Ανάλογα με τον βαθμό αποφοίτησης εγγράφονται με σειρά αρχαιότητας στην επετηρίδα των Αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Η αρχή της σταδιοδρομίας τους περιλαμβάνει την ένταξή τους σε πλοία του Στόλου, όπου υπηρετούν τα τρία πρώτα χρόνια της καριέρας τους ως μάχιμοι ή μηχανικοί Αξιωματικοί. Στο βαθμό του Σημαιοφόρου διέρχονται το πρώτο σχολείο επαγγελματικής κατάρτισης, κατά το οποίο εκπαιδεύονται στις διαδικασίες και στο υλικό των πλοίων που πρόκειται να χειριστούν και στα καθήκοντα που θα αναλάβουν ως νέοι αξιωματικοί. Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων, υπάρχει η δυνατότητα, να επιλέξουν τη συνέχιση της σταδιοδρομίας τους σε Υποβρύχια, Ελικόπτερα, Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας ή στην Ομάδα Υποβρυχίων Καταστροφών (Ο.Υ.Κ.). Με την ένταξή τους σε μία από αυτές τις κατηγορίες, παρακολουθούν αντίστοιχα σχολεία εξειδίκευσης, αποκτώντας γνώσεις και δεξιότητες, οι οποίες θα τους ακολουθούν σε όλη τους τη ζωή.
Μετά τα τέσσερα (4) χρόνια στο βαθμό του Σημαιοφόρου, προάγονται στο βαθμό του Ανθυποπλοίαρχου και παρακολουθούν το Σχολείο Αξιωματικών Επιστασιών Πλοίων (ΣΑΕΠ), όπου αποκτούν περαιτέρω επαγγελματική κατάρτιση και εξειδίκευση. Ειδικότερα, οι μάχιμοι Ανθυποπλοίαρχοι αποκτούν ένα πτυχίο εξειδίκευσης από τα ακόλουθα: Οπλισμού (Πυροβολικού), Ανθυποβρυχιακού Πολέμου, Ναυτιλίας και Συννεννόησης.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας στο Πολεμικό Ναυτικό, η εκπαίδευση είναι συνεχής. Στους βαθμούς του Ανθυποπλοίαρχου, του Υποπλοίαρχου και του Πλωτάρχη έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπως το Naval Postgraduate School (NPS) στην Καλιφόρνια ΗΠΑ, το Cranfield University στη Μ. Βρετανία, το Harvard University και το Massachusetts Institute of Technolology (MIT) στη Βοστώνη ΗΠΑ, καθώς και της Ελλάδας, όπως το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στους τομείς των Ηλεκτρονικών, της Μηχανολογίας Όπλων, των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, της Ναυπηγίας, της Επιχειρησιακής Έρευνας, του Management, κ.τ.λ.
Εκτός της εκπαίδευσης, την οποία μπορούν να λάβουν σε μεταπτυχιακό επίπεδο, έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελλάδα, όπως η Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) και η Σχολή Εθνικής 'Αμυνας (ΣΕΘΑ). Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα φοίτησης στις αντίστοιχες Σχολές Πολέμου και Σχολές Εθνικής 'Αμυνας χωρών - μελών του ΝΑΤΟ.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους στο Πολεμικό Ναυτικό, υπηρετούν σε πλοία του Στόλου με κορυφαία τη θέση του Κυβερνήτη, εάν πρόκειται για μάχιμο ή του Α΄ Μηχανικού, εάν πρόκειται για μηχανικό Αξιωματικό. Στη συνέχεια, αλλά και ενδιάμεσα κατά την καριέρα τους στο Στόλο, τοποθετούνται σε επιτελικές, διευθυντικές και διοικητικές θέσεις τόσο στο Πολεμικό Ναυτικό, όσο και στο ΓΕΕΘΑ ή το Υπουργείο Εθνικής 'Αμυνας.
Επίσης, έχουν τη δυνατότητα, να τοποθετηθούν σε θέσεις εξωτερικού, σε ελληνικές πρεσβείες, διασυμμαχικά στρατηγεία και κλιμάκια του Πολεμικού Ναυτικού. Ο ανώτατος βαθμός, στον οποίο μπορεί να προαχθεί ένας μάχιμος Αξιωματικός, είναι αυτός του Ναυάρχου και η ανώτατη θέση, στην οποία μπορεί να τοποθετηθεί αυτή του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής 'Αμυνας. Αντίστοιχα για μηχανικό Αξιωματικό, ο ανώτατος βαθμός είναι του Αντιναυάρχου και η ανώτατη θέση αυτή του Γενικού Επιθεωρητή Πολεμικού Ναυτικού.
Δείτε επίσης
Πάνω στη φρεγάτα Ελλάς τα εγκαίνια της τιμημένης Σχολής Ναυτικών Δοκίμων – Πρώτος διοικητής ο πλωτάρχης Ηλίας Κανελλόπουλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό Κατηγορία:Στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στον Πειραιά Κατηγορία:Ναυτικές μονάδες και σχηματισμοί της Ελλάδας
Σοβερτσένε
Το Σοβερτσένε (ιταλικά: Soverzene, βενετικά: Soèrden ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Ιλιά Πριγκόζιν
Ο Ιλιά Ρομάνοβιτς Πριγκόζιν (Илья́ Рома́нович Приго́жин, 25 Ιανουαρίου 1917 – 28 Μαΐου 2003) ήταν ρωσικής καταγωγής, πολιτογραφημένος Βέλγος φυσικοχημικός που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1977 για τις συνεισφορές του στη θερμοδυναμική εκτός ισορροπίας.
Βιογραφία
Ο Πριγκοζίν γεννήθηκε στη Μόσχα μερικούς μήνες πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Ο πατέρας του, Ρόμαν (Ruvim Abramovich) Πριγκοζίν, ήταν χημικός μηχανικός στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μόσχας. Η μητέρα του, Ιουλία Βιχμάν (Yulia Vikhman), ήταν πιανίστρια. Επειδή η οικογένεια είχε επικριτική στάση απέναντι στο νέο σοβιετικό καθεστώς, εγκατέλειψαν τη Ρωσία το 1921. Αρχικά πήγαν στη Γερμανία και το 1929 εγκαταστάθηκαν στο Βέλγιο, όπου ο Πριγκοζίν έλαβε τη βελγική υπηκοότητα το 1949.
Ο Πριγκοζίν σπούδασε χημεία στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, όπου έγινε καθηγητής το 1949. Το 1959 διορίστηκε διευθυντής του Διεθνούς Ινστιτούτου Σολβέ (των περίφημων Συνεδρίων Solvay) στις Βρυξέλλες. Τον ίδιο χρόνο άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν των ΗΠΑ, όπου αργότερα διορίστηκε Καθηγητής της έδρας «Regental» και της έδρας φυσικής και χημείας «Ashbel Smith». Από το 1961 έως το 1966 συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Enrico Fermi στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Στο Ώστιν το 1967 υπήρξε συνιδρυτής του κέντρου που μετέπειτα ονομάστηκε «Κέντρο Πολύπλοκων Κβαντικών Συστημάτων». Την ίδια χρονιά επέστρεψε στο Βέλγιο, όπου έγινε διευθυντής του Κέντρου για τη Στατιστική Μηχανική και τη Θερμοδυναμική (Center for Statistical Mechanics and Thermodynamics).
Η πρώτη σύζυγος του Πριγκοζίν ήταν η Βελγίδα ποιήτρια Ελέν Ζοφέ (Hélène Jofé-Prigogine), με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον Υβ (Yves) το 1945. Μετά το διαζύγιό τους, ο Πριγκοζίν νυμφεύθηκε το 1961 τη Μαρία Προκόποβιτς (Maria Prokopowicz-Prigogine), μια πολωνικής καταγωγής χημικό με την οποία απέκτησαν επίσης έναν γιο, τον Πασκάλ (Pascal) το 1970.
Έρευνα
Ο Πριγκοζίν είναι γνωστός για τον προσδιορισμό των δομών έκλυσης και του ρόλου τους στα θερμοδυναμικά συστήματα μακράν της θερμοδυναμικής ισορροπίας. Για αυτές του τις ανακαλύψεις βραβεύθηκε το 1977 με το Βραβείο Νόμπελ.
Παραπομπές
<!--
Dissipative structures theory
Dissipative structure theory led to pioneering research in self-organizing systems, as well as philosophical inquiries into the formation of complexity on biological entities and the quest for a creative and irreversible role of time in the natural sciences.
His work is seen by many as a bridge between natural sciences and social sciences. With professor Robert Herman, he also developed the basis of the two fluid model, a traffic model in traffic engineering for urban networks, in parallel to the two fluid model in Classical Statistical Mechanics.
Prigogine's formal concept of self-organization was used also as a "complementary bridge" between General Systems Theory and Thermodynamics, conciliating the cloudiness of some important systems theory concepts with scientific rigour.
Εργασία σε ανεπίλυτα προβλήματα στη φυσική
In his later years, his work concentrated on the fundamental role of Indeterminism in nonlinear systems on both the classical and quantum level. Prigogine and coworkers proposed a Liouville space extension of quantum mechanics aimed to solving the arrow of time problem of thermodynamics and the measurement problem of quantum mechanics. He also co-authored several books with Isabelle Stengers, including End of Certainty and La Nouvelle Alliance (The New Alliance).
The End of Certainty
In his 1997 book, The End of Certainty, Prigogine contends that determinism is no longer a viable scientific belief. "The more we know about our universe, the more difficult it becomes to believe in determinism." This is a major departure from the approach of Newton, Einstein and Schrödinger, all of whom expressed their theories in terms of deterministic equations. According to Prigogine, determinism loses its explanatory power in the face of irreversibility and instability.
Prigogine asserts that Newtonian physics has now been "extended" three times, first with the use of the wave function in quantum mechanics, then with the introduction of spacetime in general relativity and finally with the recognition of indeterminism in the study of unstable systems.
Παραπομπές
-->
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι χημικοί Κατηγορία:Βέλγοι χημικοί Κατηγορία:Ρώσοι φυσικοί Κατηγορία:Βέλγοι φυσικοί Κατηγορία:Φυσικοχημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Βέλγοι νομπελίστες Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Βούλα Χαριλάου
Η Βούλα Χαριλάου (3 Φεβρουαρίου 1930 - Ιούνιος 2022) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Έπαιξε κυρίως σε δραματικές ταινίες, όπως στο ψυχολογικό δράμα Εφιάλτης, το 1961. Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2022 σε ηλικία 92 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Linux
Το Linux (Λίνουξ)  ή GNU/Linux (Γκνου/Λίνουξ), είναι ένα λειτουργικό σύστημα που αποτελείται από ελεύθερο λογισμικό. Η χρήση του είναι παρόμοια με αυτή του Unix, αλλά όλος ο πηγαίος κώδικας του έχει γραφτεί από την αρχή ως ελεύθερο λογισμικό υπό την ελεύθερη άδεια χρήσης GNU General Public License.
Το Linux αναπτύχθηκε αρχικά για προσωπικούς υπολογιστές με βάση την αρχιτεκτονική Intel x86, αλλά από τότε έχει μεταφερθεί σε περισσότερες πλατφόρμες από οποιοδήποτε άλλο λειτουργικό σύστημα. Λόγω της κυριαρχίας του Android που βασίζεται στo Linux, το Linux, συμπεριλαμβανομένου του Android, είναι εγκατεστημένο σε περισότερες συσκευές από όλα τα λειτουργικά συστήματα γενικής χρήσεως, από τον Μάιου του 2022. Το Linux είναι το κορυφαίο λειτουργικό σύστημα στους διακομιστές (πάνω από το 96,4% των λειτουργικών συστημάτων από τους κορυφαιους 1 εκατομμυρίους διακομιστές Ιστού είναι Linux). Επίσης ηγείται των μεγάλων συστημάτων (mainframe), όπως οι μεγάλοι υπολογιστές, και χρησιμοποιείται και από όλους τους 500 ταχύτερους υπερυπολογιστές του κόσμου (από τον Νοέμβριο του 2017, έχοντας εκτοπίσει σταδιακά όλους τους ανταγωνιστές). Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται άνοδος του Linux και σε προσωπικούς υπολογιστές, χάρη στην πολύ καλύτερη υποστήριξη και συμβατότητα με τα διάφορα συστήματα και υπολογιστές απ' ότι στο παρελθόν, καθώς και την αναβαθμισμένη αισθητικά και χρηστικά λειτουργικότητα των διάφορων διανομών. Επίσης οι διανομές Linux είναι εξαιρετικά δημοφιλής στα παλαιότερα ή μικρής επεξεργαστικής ισχύος μηχανήματα (όπως netbook ), καθώς συχνά έχουν πολύ χαμηλότερες απαιτήσεις επεξεργαστικής ισχύος, μνήμης, και αποθηκευτικού χώρου σε σχέση με άλλα λειτουργικά συστήματα.
Το Linux συχνά προσφέρεται στο χρήστη σε διάφορες διανομές Linux. Χαρακτηριστικό των διανομών είναι η μεγάλη δυνατότητα παραμετροποίησης και επιλογής που προσφέρουν καθώς κάθε μια απευθύνεται σε διαφορετικό τύπο χρηστών. Ανάλογα με την φιλοσοφία που ακολουθεί κάθε διανομή μπορεί να δίνει μεγαλύτερη βάση στη φιλικότητα προς τον χρήστη, στις εφαρμογές πολυμέσων, την ευκολία παραμετροποίησης, απλότητα του συστήματος, μόνο ελεύθερο λογισμικό, χαμηλές απαιτήσεις σε πόρους, και άλλα.
Δημιουργός του πυρήνα Linux είναι ο Λίνους Τόρβαλντς, από το όνομα του οποίου προήλθε και η ονομασία Linux. Ο Τόρβαλντς άρχισε να αναπτύσσει ένα αρχικό πυρήνα το 1991 χρησιμοποιώντας κώδικα από το ακαδημαϊκό λειτουργικό σύστημα MINIX του Άντριου Τανενμπάουμ, το οποίο και ανέπτυξε ανεξάρτητα και κατόπιν υιοθέτησε τα προγράμματα και βιβλιοθήκες του λειτουργικού συστήματος GNU του Ρίτσαρντ Στόλλμαν. Πάνω στον αρχικό πυρήνα του Τόρβαλντς έχουν εργαστεί χιλιάδες χρήστες, κοινότητες αλλά και εταιρείες. Λόγω της συνύπαρξης του πυρήνα Linux και του συστήματος GNU στο σχηματισμό του Linux ως λειτουργικό σύστημα, συχνά το σύστημα αυτό αναφέρεται ως GNU/Linux, όπως προτιμά το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού.
Ιστορικό
Το Linux, είναι σε τεχνοτροπία παρόμοιο με το Unix, που ήταν τότε πολύ δημοφιλές σε ακαδημαϊκά ιδρύματα και επιχειρήσεις.
Το εγχείρημα GNU, που εκπόνησε ο Ρίτσαρντ Στόλλμαν το 1983, έχει ως στόχο την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου λειτουργικού συστήματος με ελεύθερο λογισμικό συμβατό με το Unix. Η ανάπτυξη του GNU ξεκίνησε το 1984, ενώ ο Στόλλμαν ίδρυσε το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού το 1985 και το 1989 εξέδωσε την άδεια χρήσης GNU General Public License (GNU GPL). Στις αρχές του '90, είχε ολοκληρωθεί η ανάπτυξη χρήσιμων εργαλείων που απαιτούνται από ένα λειτουργικό (όπως βιβλιοθήκες, μεταγλωττιστές, επεξεργαστές κειμένου, κέλυφος, παραθυρικό περιβάλλον), αλλά είχε καθυστερήσει η ανάπτυξη βασικών και αναγκαίων εργαλείων όπως οι οδηγοί υλικού, οι δαίμονες εργασιών αλλά και ο πυρήνας του λειτουργικού. Αυτή η καθυστέρηση εξώθησε τον Φινλανδό Λίνους Τόρβαλντς να δημιουργήσει τον δικό του πυρήνα το 1991.
Ο Τόρβαλντς ξεκίνησε την ανάπτυξη ενός μη-εμπορικού λειτουργικού του το 1991, ενώ φοιτούσε ακόμα στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Εμπνεύστηκε από το επίσης τεχνοτροπίας Unix λειτουργικό MINIX, και άρχισε να αναπτύσσει τον πυρήνα που έγινε γνωστός ως πυρήνας Linux. Ο Τόρβαλντς αρχικά έγραφε προγράμματα που έτρεχαν και στο MINIX έως ότου το Linux έφτασε σε ένα στάδιο ανάπτυξης όπου δεν ήταν πλέον απαραίτητοι οι δεσμοί μεταξύ των δυο λειτουργικών. Έπειτα, ο Τόρβαλντς αποφάσισε να αλλάξει την άδεια χρήσης, που μέχρι τότε δεν επέτρεπε την αναδιανομή για εμπορικούς σκοπούς, κάνοντας διαθέσιμο το Linux υπό την άδεια GNU GPL. Έτσι το GNU βρήκε έναν πυρήνα για να λειτουργήσει, και το Linux βρήκε έτοιμη μια μεγάλη ποικιλία προγραμμάτων. Εντάσσοντας το εγχείρημά του στο GNU, η ανάπτυξη του Linux ήταν αλματώδης και γρήγορα ξεπέρασε το MINIX σε δημοτικότητα.
Από την προσχώρηση του Linux στο GNU μέχρι σήμερα, χιλιάδες προγραμματιστές από όλο τον κόσμο συνεισφέρουν κώδικα και αναπτύσσουν από κοινού το Linux. Κάθε διανομή υποστηρίζεται από μια οργανωμένη κοινότητα χρηστών και προγραμματιστών, ενώ ορισμένες από τις διανομές υποστηρίζονται και από εταιρίες που πωλούν είτε εμπορικές εκδόσεις είτε τεχνική υποστήριξη για δωρεάν εκδόσεις. Επιπλέον, δεκάδες τρίτες εταιρίες έχουν συνεισφέρει τα τελευταία χρόνια στην ανάπτυξη του Linux - ανάμεσα στις οποίες πολύ γνωστές όπως η IBM, η Intel, η Google, η Hewlett-Packard - κυρίως για να αυξήσουν τις πωλήσεις του υλικού των υπολογιστικών συστημάτων τους - με δεδομένη τη διάδοση του Linux στην αγορά των διακομιστών, των κινητών τηλεφώνων και των netbooks. Το Linux αναπτύσσεται με βάση το πρότυπο POSIX, μία προσπάθεια τυποποίησης όλων των συστημάτων που βασίζονται ή προσομοιώνουν το UNIX.
Σχεδίαση
Το Linux υιοθετεί πολλές από τις αρχές λειτουργίας του Unix που καθιερώθηκαν τις δεκαετίες του '70 και του '80. Το σύστημα αποτελείται από έναν μονολιθικό πυρήνα, τον πυρήνα Linux, που ελέγχει την διαδικασία επεξεργασίας, την δικτύωση, τις περιφερειακές συσκευές και την πρόσβαση στα αρχεία συστήματος. Οι οδηγοί συσκευών εντάσσονται άμεσα και αποτελούν τμήμα του πυρήνα. Διακριτές από τον πυρήνα είναι οι λειτουργίες υψηλού επιπέδου, όπως το γραφικό περιβάλλον χρήστη, οι οποίες διασυνδέονται με τον πυρήνα και συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο λειτουργικό σύστημα.
Οι χρήστες μπορούν να ελέγχουν ένα σύστημα Linux μέσω μιας γραμμής εντολών ή από το γραφικό περιβάλλον χρήστη (GUI), ενώ είναι εφικτή και η χρήση πλήκτρων ειδικής λειτουργίας που υπάρχουν στο σχετικό υλικό, κοινή πρακτική στα ενσωματωμένα συστήματα. Σύγχρονες δημοφιλείς διανομές προεπιλέγουν το γραφικό περιβάλλον, όπου η χρήση γραμμής εντολών είναι διαθέσιμη μέσω ενός τερματικού ή μέσω μιας ξεχωριστής εικονικής κονσόλας.
Το πιο διαδεδομένο γραφικό περιβάλλον χρήστη στο Linux είναι το X Window System, που σήμερα γίνονται προσπάθειες να αντικατασταθεί από το Wayland ενώ η εταιρεία Canonical αναπτύσει το σύστημα Mir για την διανομή του Ubuntu. Η επιλογή τους να αναπτύξουν ένα ξεχωριστό γραφικό περιβάλλον σε αντίθεση με σημαντικό ποσοστό των χρηστών οι οποίοι θέλουν να μεταφέρουν τις διανομές τους στο Wayland, συναντά αντιπαράθεση.
Το X Window System (ή εν συντομία το X), παρέχει βασικά εργαλεία για τη δημιουργία, την εμφάνιση, την τοποθέτηση και τη διαχείριση γραφικών παραθύρων. Αυτό το κενό καλύπτουν τα λεγόμενα περιβάλλοντα εργασίας (Desktop Environments), τα οποία υλοποιούν γραμμές εργασιών (taskbars), προφύλαξη οθόνης (screensaver), πίνακες εφαρμογών (panels) κ.α. Δημοφιλή περιβάλλοντα εργασίας είναι το Unity, το GNOME, το KDE, το Cinnamon, το MATE, το LXDE και το Xfce.
Ανάπτυξη
thumb|230px|Ιστορική εξέλιξη των λειτουργικών συστημάτων που προήλθαν από το Unix Η κύρια διαφορά μεταξύ του Linux και άλλων δημοφιλών λειτουργικών είναι ότι ο πυρήνας του Linux άλλα και οι σημαντικότερες εφαρμογές του αναπτύσσονται μαζικά και συμμετοχικά από τις κοινότητες χρηστών, μια και πρόκειται για ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λογισμικό. Υπάρχουν και άλλα λειτουργικά που κυκλοφορούν με ελεύθερες άδειες χρήσης(όπως τα συστήματα Unix τύπου BSD), αλλά το Linux είναι το πιο διαδεδομένο. Ορισμένες άδειες για ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λογισμικό βασίζονται στην αρχή του copyleft, όπου ο καθένας μπορεί να πάρει τον κώδικα και να τον επεξεργαστεί, αναπαράγει, και διαβιβάσει σε τρίτους, αλλά πρέπει να το κάνει κάτω από την ίδια άδεια που το πήρε, κάτι που εξασφαλίζει την ελεύθερη και απρόσκοπτη διάδοση του κώδικα σε όλη τη διάρκεια της ζωής του προς όφελος όλων των ενδιαφερομένων. Η πιο δημοφιλής άδεια ελεύθερου λογισμικού, η GNU GPL, είναι μια μορφή copyleft, και χρησιμοποιείται για τον πυρήνα Linux και για αρκετές εφαρμογές του εγχειρήματος GNU.
Διανομές
Μια διανομή Linux (Linux distribution, εν συντομία distro), είναι μια συλλογή από λογισμικό συστήματος και πακέτα εφαρμογών που διατίθενται για λήψη και εγκατάσταση μέσω μιας σύνδεσης δικτύου. Αυτό επιτρέπει στον τελικό χρήστη να προσαρμόσει το λειτουργικό σύστημα στις ειδικές ανάγκες του. Οι διανομές μπορεί να διατηρούνται από εθελοντές ιδιώτες, από οργανώσεις ή κοινότητες, από εμπορικές εταιρίες ή από συνδυασμούς των παραπάνω. Η διανομή ρυθμίζει και εγκαθιστά τον πυρήνα Linux, αναλαμβάνει την γενική ασφάλεια του συστήματος και ορίζει το επίπεδο ενσωμάτωσης των διαφόρων πακέτων λογισμικού ώστε να αποτελούν ένα συνεκτικό σύνολο. Οι διανομές χρησιμοποιούν συνήθως έναν διαχειριστή πακέτων, όπως το APT, το yum ή το pacman, για την εγκατάσταση, την αφαίρεση και την ενημέρωση του λογισμικού ενός συστήματος με μια ενιαία διαδικασία.
Διανομές Linux στοχεύουν στην διαλειτουργικότητα με άλλα λειτουργικά συστήματα και καθιερωμένα πρότυπα πληροφορικής. Τα συστήματα Linux αναπτύσσονται σύμφωνα με τα πρότυπα POSIX, SUS, ISO, and ANSI όπου είναι δυνατόν, αν και μέχρι σήμερα μόνο μία διανομή Linux έχει πιστοποιηθεί με POSIX.1, το Linux-FT. Τα έργα ελεύθερου λογισμικού, αν και αναπτύσσονται συμμετοχικά, έχουν ανεξάρτητη πορεία ανάπτυξής από άλλα παρόμοια έργα. Επειδή οι άδειες χρήσης επιτρέπουν την αναδιανομή, είναι εφικτή η κατασκευή μεγαλύτερων εγχειρημάτων που συνδυάζουν πολλά μεμονωμένα έργα, δημιουργώντας μια διανομή Linux.
Στην Ελληνική φρασεολογία, η έκφραση είναι "διανομή Linux", και μπορεί να αναφέρεται σε οποιαδήποτε από τις πολλές διανομές που είναι διαθέσιμες.
Επειδή κάθε λειτουργικό σύστημα που φέρει ως πυρήνα του το Linux χαρακτηρίζεται μια διανομή Linux, υπάρχει ένας μεγάλος και συνεχώς μεταβαλλόμενος αριθμός διανομών.
Χρήσεις
Κάθε διανομή Linux ακολουθεί την δική της φιλοσοφία, άλλες είναι γενικού σκοπού και άλλες πιο εξειδικευμένες. Πολλές διανομές στοχεύουν σε συγκεκριμένο τύπο χρηστών ή λειτουργούν μόνο σε συγκεκριμένο υλικό υπολογιστών. Επιπλέον κάθε διανομή δίνει έμφαση σε ένα διαφορετικό τομέα του συστήματος, όπως η ευχρηστία, η ασφάλεια, η σταθερότητα, η πολυγλωσσία, η υψηλή απόδοση του συστήματος κ.α. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ορισμένες διανομές περιλαμβάνουν βάση σχεδιασμού μόνο ελεύθερο λογισμικό. Περίπου τριακόσιες διανομές βρίσκονται σήμερα υπό ενεργή ανάπτυξη, ενώ δώδεκα πιο δημοφιλείς από αυτές είναι διανομές γενικού σκοπού.
Το Linux είναι ένα εξαιρετικά μεταφέρσιμο λειτουργικό σύστημα. Ο πυρήνας του, μπορεί να εκτελεστεί σε μια μεγάλη ποικιλία υπολογιστικών αρχιτεκτονικών, όπως οι πλατφόρμες ARM, iPAQ, IBM System z9 και System z10, και σε συσκευές από κινητά τηλέφωνα μέχρι υπερυπολογιστές. Δεν υπάρχουν πολλές εξειδικευμένες διανομές για τις ευρέος χρησιμοποιούμενες αρχιτεκτονικές. Ο πυρήνας ELKS μπορεί να εκτελεστεί στούς 16-bitους επεξεργαστές Intel 8086 και Intel 80286, ενώ ο πυρήνας µClinux μπορεί να εκτελεστεί σε συστήματα που δεν διαθέτουν μονάδα διαχείρισης μνήμης. Και οι δύο αυτοί πυρήνες αποτελούν fork του αρχικού πυρήνα Linux. Ο πυρήνας Linux λειτουργεί επίσης σε κλειστές αρχιτεκτονικές όπου προορίζονται για αποκλειστική εκμετάλλευση από τον κατασκευαστή, όπως οι υπολογιστές Macintosh (με PowerPC και Intel επεξεργαστές), διάφορα PDAs, παιχνιδομηχανές, φορητές συσκευές αναπαραγωγής πολυμέσων και κινητά τηλέφωνα.
Αυτό που το κάνει να διαφέρει από τα υπόλοιπα λειτουργικά συστήματα, είναι η ευκολία με την οποία μπορεί να επεκταθεί για να καλύψει και τις πιο απαιτητικές ανάγκες. Ακόμα και αν δεν έχει κάποιος γνώσεις προγραμματισμού, μπορεί να προτείνει βελτιώσεις στους αρχικούς προγραμματιστές ή ακόμα να χρηματοδοτήσει κάποιον για να υλοποιήσει αυτές τις βελτιώσεις (πολλά ελεύθερα προγράμματα χρηματοδοτούνται και αναπτύσσονται με αυτόν τον τρόπο). Υπάρχουν αρκετές βιομηχανικές ενώσεις και συνέδρια hardware διατηρούν και βελτιώνουν την υποστήριξη των συσκευών στο Linux, όπως το FreedomHEC.
Άδεια χρήσης
Ο πυρήνας των Linux διανέμεται υπό τους όρους του GNU General Public License Version 2.0. Η άδεια αυτή δημιουργήθηκε για να εξασφαλίσει την ελεύθερη διανομή των προγραμμάτων που την χρησιμοποιούν. Έτσι κάποιο πρόγραμμα κάτω από την GNU GPL πρέπει υποχρεωτικά να συνοδεύεται από τον πηγαίο κώδικα του, ενώ στην περίπτωση που κάποιος τροποποιήσει ένα τέτοιο πρόγραμμα και θέλει να το διανέμει είναι υποχρεωμένος να διανέμει τον αρχικό κώδικα καθώς και τις δικές του τις αλλαγές στον κώδικα. Με την έννοια του ελεύθερου προγράμματος δεν υπονοείται ότι είναι δωρεάν, αλλά ότι διανέμεται ελεύθερα, με τον πηγαίο κώδικά του διαθέσιμο στον καθένα, και αυτό δίνει την δυνατότητα όχι μόνο της χρησιμοποίησης του λειτουργικού, αλλά και της αναδιανομής του, της πώλησης του, τροποποίησής του, της επέκτασής του, πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα και συνήθως σε εκτενή τεκμηρίωση.
Το λογισμικό του Linux που υπόκειται στην άδεια GNU GPLv2 μπορεί να αντιγραφεί, να παραχωρηθεί ή ακόμη και να πωληθεί ελεύθερα. Το αν αυτό ισχύει για ολόκληρες διανομές του Linux, εξαρτάται πρωτίστως από την συγκεκριμένη διανομή. Αν η διανομή αυτή είναι η Debian GNU/Linux, Slackware ή Fedora, καθώς και την λίστα των διανομών τις οποίες το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού αναγνωρίζει ως πλήρως ελεύθερα, τότε όλα τα παραπάνω επιτρέπονται (μιας και δεν συμπεριλαμβάνει, στη βασική διανομή, μη ελεύθερα προγράμματα). Οι υπόλοιπες διανομές μπορεί να περιέχουν και μη ελεύθερο λογισμικό. Σε αυτές τις διανομές επιτρέπονται τα παραπάνω μόνο στα ελεύθερα προγράμματα τα οποία πρέπει να ξεχωρίσει ο ενδιαφερόμενος (συνήθως η κάθε διανομή δίνει μια ελεύθερη έκδοσή της, ή έχει σε ξεχωριστά CDs τα μη ελεύθερα προγράμματα).
Διαθέσιμες εφαρμογές
Οι διανομές συνήθως διαθέτουν πολύ μεγάλη ποικιλία προγραμμάτων. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες ελεύθερα προγράμματα τα οποία έρχονται με άδεια παρόμοια με του Linux (ή χαλαρότερη), τα οποία καλύπτουν τις περισσότερες δυνατότητες που προσφέρουν τα αντίστοιχα κλειστού κώδικα. Σήμερα συντηρούνται μεγάλες βάσεις δεδομένων ώστε να ταξινομηθούν αυτά τα προγράμματα.
Λογισμικό κλειστού κώδικα (proprietary) ή/και με περιορισμένες ελευθερίες χρήσης προγράμματα, υπάρχουν και στο Linux και καλύπτουν αρκετούς τομείς εξειδικευμένου λογισμικού όπως παιχνίδια, βάσεις δεδομένων και οδηγούς συσκευών.
Πέρα από την μεγάλη ποικιλία εφαρμογών που έχουν δημιουργηθεί για το Linux, υπάρχει επίσης κάποια δυνατότητα να εκτελεσθούν σε περιβάλλον Linux και προγράμματα που έχουν κατασκευαστεί για MS Windows. Αυτό γίνεται χρησιμοποιώντας κάποια "ενδιάμεση" εφαρμογή όπως είναι το Wine, το οποίο είναι μία ελεύθερη υλοποίηση του API των Windows, η οποία αναλαμβάνει να γεφυρώσει το χάσμα.
Οδηγοί συσκευών και ζητήματα συμβατότητας υλικού
Σε ιδιαίτερη κατηγορία ανήκουν οι οδηγοί συσκευών (drivers). Λόγω της ιδιαίτερης φύσης τους, μπορεί να απαιτούνται για τη συγγραφή τους συγκεκριμένες πληροφορίες για τις προδιαγραφές και το σχεδιασμό της ελεγχόμενης συσκευής. Οι πληροφορίες αυτές δεν είναι πάντοτε διαθέσιμες, καθώς οι κατασκευαστές πολλές φορές διστάζουν να τις κοινοποιήσουν, επικαλούμενοι ζητήματα έλλειψης ζήτησης, τεχνικές δυσκολίες, καθώς και μη συμβατότητα με το επιχειρησιακό τους μοντέλο έναντι του ελεύθερου λογισμικού.
Μερικές φορές είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένας "ελεύθερος" οδηγός με τη χρήση αντίστροφης επεξεργασίας(reverse engineering), από τον κώδικα μηχανής σε πηγαίο κώδικα, και πράγματι για πολλά περιφερειακά υπάρχουν σήμερα τέτοιοι οδηγοί που λειτουργούν ικανοποιητικά. Σε άλλες περιπτώσεις, οι κατασκευαστές παρέχουν τις απαραίτητες πληροφορίες, αποβλέποντας στη διάδοση του προϊόντος τους στην επεκτεινόμενη κοινότητα των χρηστών του Linux. Με μερικές συσκευές οι χρήστες του Linux είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν οδηγούς κλειστού κώδικα. Αυτό δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στη διάδοση του ελεύθερου λογισμικού, καθώς οι οδηγοί αυτοί δεν μπορούν να διανεμηθούν ελεύθερα, ούτε και να τροποποιηθούν κατάλληλα, ακολουθώντας την εξέλιξη του Linux, και οι χρήστες τους εξαρτώνται ουσιαστικά από την καλή θέληση των κατασκευαστών. Το πρόβλημα αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο σε σχέση με τα μόντεμ, διότι πολλά μόντεμ (software modems) είναι σχεδιασμένα να λειτουργούν με οδηγούς που είναι διαθέσιμοι μόνο για MS Windows. Τα μόντεμ αυτά καλούνται συνήθως "winmodems", ενώ για όσα από αυτά καθίσταται δυνατό να λειτουργήσουν με ελεύθερους οδηγούς έχει επικρατήσει ο όρος "linmodems". Επίσης αντίστοιχο πρόβλημα υπάρχει και με τις σύγχρονες κάρτες γραφικών, όπου ο χρήστης για να μπορέσει να εκμεταλλευτεί πλήρως τις 3D ικανότητες της κάρτας του, είναι αναγκασμένος να κατεβάσει τον κατάλληλο οδηγό του κατασκευαστή. Οι ανάλογοι οδηγοί ελεύθερου λογισμικού περιορίζονται μόνο στην υποστήριξη των 2D ικανοτήτων της κάρτας ή υποστηρίζουν ένα μικρό σύνολο των 3D δυνατοτήτων τους.
Οι περισσότεροι διανομείς του Linux καταρτίζουν σε τακτά διαστήματα έναν κατάλογο συσκευών που είναι "συμβατές" με τη διανομή τους του Linux. Αυτές οι λίστες ονομάζονται "λίστες συμβατότητας υλικού" (Hardware Compatibility Lists) ή HCL για συντομία.
Στα ελληνικά
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Άγριος Μπιλ Χίκοκ
Ο Τζέιμς Μπάτλερ Χίκοκ (James Butler Hickok) (27 Μαΐου 1837 – 2 Αυγούστου 1876), περισσότερο γνωστός ως Άγριος Μπιλ Χίκοκ, ήταν προσωπικότητα της Άγριας Δύσης. Οι ικανότητές του ως σκοπευτής και ανιχνευτής, καθώς και η φήμη του ως άνθρωπος του νόμου, τον έκαναν διάσημο αν και ορισμένα από τα κατορθώματά του είναι μυθιστορηματικά.
Ο Χίκοκ ήρθε στη Δύση ως οδηγός άμαξας και στη συνέχεια έγινε άνθρωπος του νόμου στα σύνορα των περιοχών του Κάνσας και της Νεμπράσκα. Πολέμησε στο πλευρό των Βορείων κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου και έγινε γνωστός μετά τον πόλεμο ως ανιχνευτής, σκοπευτής, ηθοποιός και επαγγελματίας τζογαδόρος. Μεταξύ των τυχερών παιχνιδιών και του καθήκοντος της επιβολής του νόμου, τα οποία εύκολα επικαλύπτονταν, ο Χίκοκ είχε εμπλακεί και σε μερικές σημαντικές ανταλλαγές πυροβολισμών. Πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε ενώ έπαιζε πόκερ σε ένα σαλούν στην περιοχή Ντακότα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χίκοκ γεννήθηκε στο Χόμερ του Ιλινόι (σήμερα Τρόι Γκρόουβ) στις 27 Μαΐου 1837. Στο μέρος που γεννήθηκε υπάρχει σήμερα το Μνημείο του Άγριου Μπιλ Χίκοκ. Από πολύ νεαρή ηλικία είχε καλό σημάδι και αναγνωρίστηκε σε τοπικό επίπεδο ως εξαιρετικός σκοπευτής με πιστόλι.
Το 1855, σε ηλικία 18 ετών, ο Χίκοκ μετακόμισε στην περιοχή του Κάνσας μετά από έναν καυγά με τον Τσαρλς Χάντσον που είχε ως αποτέλεσμα να πέσουν κι οι δύο μέσα σ' ένα κανάλι. Νομίζοντας λαθασμένα ότι σκότωσε τον Χάντσον, ο Χίκοκ έφυγε και προσχώρησε σε μία ομάδα αυτόκλητων τιμωρών, γνωστή ως Κόκκινα Πόδια, με επικεφαλής τον στρατηγό Τζιμ Λέιν. Το 1858 γνώρισε τον 12χρονο Ουίλιαμ Κόντι (αργότερα γνωστό ως "Μπούφαλο Μπιλ"), ο οποίος, παρά την ηλικία του, ήταν ανιχνευτής του αμερικανικού στρατού κατά τη διάρκεια του πολέμου της Γιούτα.
Εξαιτίας της μύτης του και του προεξέχοντος άνω χείλους, ο Χίκοκ αποκαλούνταν και Ντακ Μπιλ ("Duck Bill"). Το 1861 άφησε μουστάκι και άρχισε να αποκαλεί τον εαυτό του "Άγριο Μπιλ". Όταν αργότερα εξιστορούσε τα κατορθώματά του στο κοινό, ο Χίκοκ υποστήριξε ότι το παρατσούκλι του μέχρι το 1861 ήταν "Σαγκάη Μπιλ", όνομα που του δόθηκε, όπως έλεγε, από τα Κόκκινα Πόδια εξαιτίας του ύψους του και του λεπτού του σωματότυπου. Παρά το γεγονός ότι οι φωτογραφίες του Χίκοκ φαίνεται να τον δείχνουν με σκούρα μαλλιά, όλες οι σύγχρονές του περιγραφές επιβεβαιώνουν ότι στην πραγματικότητα τα μαλλιά του ήταν χρυσόξανθα (οι κοκκινωπές αποχρώσεις των μαλλιών εμφανίζονταν μαύρες στις πρώτες φωτογραφίες).
Ο Χίκοκ χρησιμοποιούσε το όνομα Ουίλιαμ Χίκοκ (William Hickok) από το 1858 και Ουίλιαμ Χέικοκ (William Haycock) κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Συνελήφθη ως Χέικοκ το 1865, και στη συνέχεια χρησιμοποίησε το πραγματικό του όνομα, Τζέιμς Χίκοκ (James Hickok). Οι περισσότερες εφημερίδες συνέχισαν να χρησιμοποιούν το όνομα Ουίλιαμ Χέικοκ όταν αναφερόντουσαν στον Άγριο Μπιλ μέχρι το 1869. Μετά το 1865, τα στρατιωτικά αρχεία χρησιμοποιούσαν το σωστό του όνομα, μολονότι αναγνώριζαν ότι ήταν επίσης γνωστός και ως Χέικοκ.
Τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του
Το 1857, ο Χίκοκ διεκδίκησε μία αγροτική έκταση 160 στρεμμάτων στην επαρχία Τζόνσον στο Κάνσας (στο σημερινό Λένεξα). Στις 22 Μαρτίου 1858, εξελέγη ως ένας από τους τέσσερις πρώτους αστυφύλακες του Μοντισέλο. Το 1859 εντάχθηκε στη μεταφορική εταιρεία Russell, Waddell, & Majors, την εταιρεία που ίδρυσε το Πόνυ Εξπρές. Την επόμενη χρονιά, τραυματίστηκε βαριά από μία αρκούδα καθώς ταξίδευε από το Ιντεπέντενς (Μιζούρι) στο Σάντα Φε (Τέξας). Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου, βρήκε το δρόμο μπλοκαρισμένο από μία αρκούδα και τα δύο της κουτάβια. Ο Χίκοκ πλησίασε την αρκούδα και την πυροβόλησε στο κεφάλι αλλά η σφαίρα εξοστρακίστηκε στο κρανίο της. Η εξαγριωμένη αρκούδα τού επιτέθηκε συνθλίβοντάς τον με το σώμα της. Ο Χίκοκ κατάφερε να πυροβολήσει άλλη μία φορά, αχρηστεύοντας το ένα πόδι της αρκούδας. Η αρκούδα άρπαξε τότε το χέρι του στο στόμα της, αλλά ο Χίκοκ μπόρεσε να πιάσει το μαχαίρι του και να της κόψει το λαιμό, σκοτώνοντάς την. Βαριά τραυματισμένος με σπασμένο ώμο, χέρι και πλευρά, ο Χίκοκ ήταν κλινήρης για τέσσερις μήνες πριν σταλεί στο Σταθμό Ροκ Κρικ στη Νεμπράσκα για να δουλέψει στο στάβλο μέχρι να αναρρώσει. Ο Σταθμός χτίστηκε σε γη που η εταιρεία είχε αγοράσει πρόσφατα από έναν ντόπιο, τον Ντέιβιντ ΜακΚάνλες.
Το περιστατικό με τον ΜακΚάνλες
Το 1861 ο Χίκοκ συμμετείχε σε μία θανάσιμη ανταλλαγή πυροβολισμών με τον ΜακΚάνλες στο Σταθμό Ροκ Κρικ. Ο 40χρονος Ντέιβιντ ΜακΚάνλες μαζί με τον 12χρονο γιο του, Ουίλιαμ Μονρό ΜακΚάνλες, και τους εργάτες Τζέιμς Γουντς και Τζέιμς Γκόρντον απαίτησαν την καταβολή ενός χρέους που αφορούσε τη δεύτερη δόση για το ακίνητο (ένα γεγονός του οποίου η ακρίβεια εξακολουθεί να είναι το αντικείμενο μεγάλης συζήτησης). Λέγεται ότι ο Ντέιβιντ ΜακΚάνλες απειλούσε τον υπεύθυνο του σταθμού, Χόρας Ουέλμαν, όταν πυροβολήθηκε είτε από τον Χίκοκ (ο οποίος ήταν κρυμμένος πίσω από μία κουρτίνα) είτε από τον Ουέλμαν. Ο Χίκοκ, ο Ουέλμαν, η σύζυγος του Ουέλμαν κι ένας υπάλληλος, δικάστηκαν για φόνο αλλά κρίθηκαν ότι ενήργησαν βρισκόμενοι σε αυτοάμυνα. Ο ΜακΚάνλες ήταν ο πρώτος άνδρας για τον οποίο φημολογήθηκε ότι τον σκότωσε ο Χίκοκ.
Εμφύλιος Πόλεμος
Όταν ξέσπασε ο Εμφύλιος Πόλεμος τον Απρίλιο του 1861, ο Χίκοκ συμμετείχε ως οδηγός εμπορευμάτων του στρατού των Βορείων στο Σιντέιλια (Μιζούρι) αλλά το Σεπτέμβριο του 1862 απολύθηκε για άγνωστους λόγους. Για πάνω από ένα χρόνο δεν υπάρχουν καταγραφές των κινήσεών του (λέγεται ότι κατά τη διάρκεια αυτού του έτους ο Χίκοκ λειτουργούσε ως κατάσκοπος στην περιοχή των Συνομόσπονδων Πολιτειών). Στα τέλη του 1863 προσλήφθηκε από τον φρούραρχο του νοτιοδυτικού Μιζούρι ως ντετέκτιβ της αστυνομίας του Σπρίνγκφιλντ.
Άνθρωπος του νόμου και κακόφημος πιστολάς
Στις 21 Ιουλίου 1865, στην πλατεία του Σπρίνγκφιλντ, ο Χίκοκ συνάντησε και σκότωσε τον Ντέιβις Τατ σε μία γρήγορη μονομαχία, την πρώτη στο είδος της. Οι δύο άντρες αντιμετώπισαν ο ένας τον άλλον στεκόμενοι όρθιοι πλευρικά (και όχι πρόσωπο με πρόσωπο όπως εμφανίζεται συνήθως στις ταινίες). Η φαντασία διέδωσε αργότερα αυτό το είδος της μονομαχίας ως μία τυπική διαδικασία, αλλά αυτή του Χίκοκ ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη που ταίριαζε σ' αυτή την αναπαράσταση.
Δύο μέρες αργότερα ο Χίκοκ συνελήφθη για φόνο. Αφέθηκε ελεύθερος δίνοντας ως εγγύηση το ποσό των 2.000 δολαρίων και δικάστηκε στις 3 Αυγούστου 1865. Στο τέλος της δίκης, ο δικαστής έδωσε στο σώμα των ενόρκων δύο αντιφατικές οδηγίες. Πρώτα είπε ότι η καταδίκη ήταν η μόνη επιλογή που είχανε. Και μετά είπε ότι θα μπορούσαν να εφαρμόσουν τον άγραφο νόμο του "δίκαιου αγώνα" και να τον απαλλάξουν. Οι ένορκοι ψήφισαν την αθώωση του κατηγορουμένου, μία ετυμηγορία που δεν ήταν δημοφιλής εκείνη την εποχή.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο Χίκοκ έδωσε συνέντευξη στον Συνταγματάρχη Τζορτζ Νίκολς και η συνέντευξη δημοσιεύθηκε σε περιοδικό. Χρησιμοποιώντας το όνομα "Άγριος Μπιλ Χίτσκοκ", το άρθρο εξιστόρησε τους "εκατοντάδες" άνδρες που υποτίθεται ότι σκότωσε προσωπικά ο Χίκοκ, και άλλα υπερβολικά γεγονότα. Το άρθρο προκάλεσε έντονες συζητήσεις στα μέρη όπου ήταν γνωστός ο Χίκοκ, και μερικές συνοριακές εφημερίδες αντέκρουσαν τους ισχυρισμούς του περιοδικού (ο Χίτσκοκ είναι γνωστό ότι σκότωσε πέντε άντρες -εκ των οποίων ένας κατά λάθος- και ήταν συνεργός στο θάνατο άλλων τριών και στον τραυματισμό ενός ακόμα).
Αναφέρεται ότι ο Χίκοκ μισούσε φανατικά τους Ινδιάνους, αλλά είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί αν ίσχυε κάτι τέτοιο. Μάρτυρες αναφέρουν στις 11 Μαΐου 1867 κι ενώ ο Χίκοκ έκανε ανίχνευση ξεκινώντας από το φρούριο Χάρκερ στο Κάνσας, δέχθηκε επίθεση από μία μεγάλη ομάδα Ινδιάνων, οι οποίοι διέφυγαν αφού ο Χίκοκ πυροβόλησε και σκότωσε δύο από αυτούς. Τον Ιούλιο, ο Χίκοκ είπε σ' έναν δημοσιογράφο ότι ήταν επικεφαλής μερικών στρατιωτών σε μία καταδίωξη Ινδιάνων που σκότωσαν τέσσερις άνδρες κοντά στο φρούριο στις 2 Ιουλίου. Ανέφερε ότι επέστρεψαν με πέντε αιχμαλώτους αφού σκότωσαν δέκα. Μάρτυρες επιβεβαιώνουν ότι η ιστορία ήταν αληθινή εν μέρει: η ομάδα ξεκίνησε όντως να βρει αυτούς που σκότωσαν τους τέσσερις άνδρες, αλλά επέστρεψε στο φρούριο χωρίς ούτε έναν ζωντανό ή νεκρό Ινδιάνο.
Το Σεπτέμβριο του 1865, ο Χίκοκ ήρθε δεύτερος στις εκλογές για τη θέση του αστυνόμου του Σπρίνγκφιλντ. Αφήνοντας το Σπρίνγκφιλντ, του προτάθηκε η θέση του αναπληρωτή αστυνόμου στο φρούριο Ρίλεϊ (Κάνσας). Αυτό ήταν κατά τη διάρκεια των Ινδιάνικων πολέμων, στους οποίους ο Χίκοκ χρησιμοποιήθηκε μερικές φορές ως ανιχνευτής του ιππικού του Στρατηγού Τζορτζ Κάστερ.
Το 1867, ο Χίκοκ μετακόμισε στους Καταρράκτες του Νιαγάρα, όπου προσπάθησε να παίξει σε μία παράσταση με τίτλο "Οι Τολμηροί Κυνηγοί Βουβάλων της Πεδιάδας" (The Daring Buffalo Chasers of the Plains). Απέδειξε ότι ήταν κακός ηθοποιός και επέστρεψε στη Δύση, όπου στις 5 Νοεμβρίου 1867 διεκδίκησε τη θέση του σερίφη στην επαρχία Έλσγουορθ του Κάνσας αλλά ηττήθηκε από έναν πρώην στρατιώτη.
Το Δεκέμβριο του 1867 οι εφημερίδες ανέφεραν την άφιξη του Χίκοκ στο Χέιζ (Κάνσας). Στις 28 Μαρτίου 1868 βρέθηκε ξανά στο Χέιζ ως αναπληρωτής αστυνόμος, μαζεύοντας 11 λιποτάκτες των Βορείων κατηγορούμενους για κλοπή κρατικών περιουσιακών στοιχείων και οι οποίοι επρόκειτο να μεταφερθούν στο Τόπικα (Κάνσας) για να δικαστούν. Ζήτησε μία στρατιωτική συνοδεία από το φρούριο Χέιζ, η οποία στελεχώθηκε από τον Ουίλιαμ Κόντι, ένα λοχία και πέντε ιδιώτες. Η ομάδα έφτασε στο Τόπικα στις 2 Απριλίου. Ο Χίκοκ ήταν ακόμα στο Χέιζ τον Αύγουστο του 1868, όταν έφερε 200 Ινδιάνους Τσεγιέν για να τους βλέπουν οι περιηγητές. Την 1η Σεπτεμβρίου ο Χίκοκ ήταν στην επαρχία Λίνκολν του Κάνσας, όπου προσλήφθηκε ως ανιχνευτής από το 10ο Σύνταγμα Ιππικού, μία διαχωρισμένη μονάδα Αφροαμερικανών. Στις 4 Σεπτεμβρίου, ο Χίκοκ τραυματίστηκε στο πόδι κατά την προσπάθεια διάσωσης μερικών κτηνοτρόφων που είχαν περικυκλωθεί από Ινδιάνους. Το 10ο Σύνταγμα έφτασε στο φρούριο Λάιον του Κολοράντο τον Οκτώβριο και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Τον Ιούλιο του 1869, ο Χίκοκ ήταν ξανά στο Χέιζ και στις 23 Αυγούστου εξελέγη, σε ειδικές εκλογές, αστυνόμος του Χέιζ και σερίφης της επαρχίας Έλις στο Κάνσας. Η επαρχία είχε μία ιδιαίτερη δυσκολία στο να κρατάει σερίφηδες καθώς είχαν παραιτηθεί τρεις τους προηγούμενους 18 μήνες. Πιθανόν ο Χίκοκ να δρούσε ήδη σαν σερίφης όταν εξελέγη, καθότι μία εφημερίδα ανέφερε τη σύλληψη λιποτακτών από τον Χίκοκ στις 18 Αυγούστου και ο διοικητής του φρουρίου Χέιζ εξήρε το έργο του στην σύλληψη λιποτακτών σε μία επιστολή που έστειλε στις 21 Αυγούστου στον αναπληρωτή επιτελάρχη.
Στις 17 Ιουλίου 1870, στο Χέιζ, ο Χίκοκ συμμετείχε σε μία συμπλοκή με στρατιώτες του 7ου Ιππικού. Δύο στρατιώτες, ο Τζερεμάια Λόνεργκαν και ο Τζον Κάιλ, επιτέθηκαν στον Χίκοκ μέσα σ' ένα σαλούν. Ο Λόνεργκαν κράτησε τον Χίκοκ στο πάτωμα ενώ ο Κάιλ έβαλε το όπλο του στο αυτί του Χίκοκ. Το όπλο του Κάιλ έπαθε αφλογιστία, γεγονός που επέτρεψε στον Χίκοκ να φτάσει τα δικά του όπλα και να πυροβολήσει. Ο Λόνεργκαν τραυματίστηκε στο πόδι, ενώ ο Κάιλ, που πυροβολήθηκε δύο φορές, πέθανε την επόμενη μέρα.
Στις επόμενες εκλογές, ο Χίκοκ απέτυχε να επανεκλεγεί. Στις 15 Απριλίου 1871 ο Χίκοκ έγινε αστυνόμος του Άμπιλιν (Κάνσας) διαδεχόμενος τον Τόμας Σμιθ που είχε σκοτωθεί στις 2 Νοεμβρίου 1870. Ο εκτός νόμου Τζον Ουέσλεϊ Χάρντιν ήταν στο Άμπιλιν το 1871 και έκανε παρέα με τον Χίκοκ. Ο Χάρντιν υποστήριξε στην αυτοβιογραφία του (δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό του και 19 χρόνια μετά το θάνατο του Χίκοκ) ότι έχει αφοπλίσει τον Χίκοκ κατά τη διάρκεια μίας αποτυχημένης προσπάθειας να τον συλλάβει επειδή φορούσε πιστόλια μέσα σε σαλούν. Επιπλέον υποστήριξε ότι ο Χίκοκ είχε δύο όπλα που τον στόχευαν. Αυτή η ιστορία θεωρείται απόκρυφη ή τουλάχιστον υπερβολική, καθώς ο Χάρντιν την αφηγήθηκε όταν ο Χίκοκ είχε ήδη πεθάνει και δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Πάντως ο Χάρντιν ήταν ένας εξαιρετικά ολοκληρωμένος και γνωστός πιστολάς και είναι γνωστό ότι σκότωσε πάνω από 27 ανθρώπους κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ο Χάρντιν λάτρευε τον Χίκοκ και ταυτίστηκε με τον Άγριο Μπιλ. Αναφέρεται ότι όταν ο ξάδελφος του Χάρντιν, Μάνεν Κλέμεντς, φυλακίστηκε επειδή σκότωσε δύο καουμπόηδες, ο Χίκοκ -κατόπιν αιτήματος του Χάρντιν- οργάνωσε την απόδρασή του.
Στο Άμπιλιν, ο Χίκοκ βρισκόταν σε συνεχή διαμάχη με τον Φιλ Κο, έναν ιδιοκτήτη σαλούν. Ο Κο ήταν επιχειρηματικός εταίρος του γνωστού πιστολά Μπεν Τόμπσον, με τον οποίο ήταν συνιδιοκτήτης του σαλούν Bull's Head. Στις 5 Οκτωβρίου 1871, συνέβη μία φιλονικία στο δρόμο κατά την οποία ο Κο πυροβόλησε δύο φορές. Ο Χίκοκ διέταξε τη σύλληψή του και ο Κο, εξηγώντας ότι πυροβόλησε έναν αδέσποτο σκύλο, έστρεψε ξαφνικά το όπλο του στον Χίκοκ, ο οποίος πυροβόλησε πρώτος και σκότωσε τον Κο. Τότε ο Χίκοκ αντιλήφθηκε με μια φευγαλέα ματιά την κίνηση κάποιου προς το μέρος του και γρήγορα πυροβόλησε αντανακλαστικά άλλες δύο φορές, σκοτώνοντας κατά λάθος τον Μάικ Γουίλιαμς, τον ειδικό βοηθό αστυνόμου στο Άμπιλιν, ο οποίος ερχόταν να τον βοηθήσει. Το γεγονός στοίχειωσε τον Χίκοκ για το υπόλοιπο της ζωής του. Υπάρχει και μία άλλη μαρτυρία για τον πυροβολισμό του Κο. Ο Τεόφιλους Λιτλ, δήμαρχος του Άμπιλιν και ιδιοκτήτης του ξυλουργείου της πόλης, κατέγραψε τις ημέρες του στο Άμπιλιν σε ένα σημειωματάριο, το οποίο δόθηκε στην Ιστορική Εταιρεία του Άμπιλιν. Εκεί αναφέρει λεπτομερώς τον θαυμασμό του για τον Χίκοκ και περιλαμβάνει μία παράγραφο σχετικά με το γεγονός που διαφέρει σημαντικά από την αποδεκτή άποψη ."'Ο Φιλ Κο ήταν από το Τέξας και είχε το Bull’s Head, ένα σαλούν και λημέρι τζογαδόρων, όπου πουλούσε ουίσκι και τις ψυχές των αντρών. Ήταν ο πιο άθλιος χαρακτήρας που γνώρισα ποτέ και για κάποιο λόγο μισούσε τον Άγριο Μπιλ και ορκιζόταν ότι θα σκότωνε τον αστυνόμο. Μην έχοντας το θάρρος να το κάνει ο ίδιος, μία μέρα πότισε περίπου 200 καουμπόηδες με ουίσκι με σκοπό να τους βάλει σε μπελάδες με τον Άγριο Μπιλ, ελπίζοντας ότι μέσα στη συμπλοκή θα πυροβολούσαν τον αστυνόμο. Αλλά ο Κο 'υπολόγισε χωρίς τον οικοδεσπότη'. Ο Άγριος Μπιλ είχε μάθει το σχέδιο και στρίμωξε τον Κο τραβώντας δύο πιστόλια. Τη στιγμή που τραβούσε τις σκανδάλες, ένας από τους αστυνομικούς μπήκε ανάμεσα στον Κο και τα πιστόλια, με αποτέλεσμα και οι δύο σφαίρες να μπουν στο σώμα του και να σκοτωθεί ακαριαία. Αμέσως ο Χίκοκ τράβηξε ξανά τις σκανδάλες, στέλνοντας δύο σφαίρες στην κοιλιά του Κο (ο Κο έζησε μία ή δύο μέρες) και στρέφοντας τα δύο όπλα του προς το μεθυσμένος πλήθος των καουμπόηδων είπε 'και τώρα κάντε ό,τι θέλετε με τις υπόλοιπες σφαίρες'. Ούτε μια λέξη δεν ειπώθηκε'."
Ο Χίκοκ απαλλάχθηκε των καθηκόντων του ως αστυνόμος σε λιγότερο από δύο μήνες αφότου σκότωσε κατά λάθος τον βοηθό Μάικ Γουίλιαμς, και εξαιτίας αυτού του περιστατικού βγήκε στην επιφάνεια μία σειρά αμφίβολων πυροβολισμών και περιστατικών ανάρμοστης συμπεριφοράς.
Τα αγαπημένα όπλα του Χίκοκ ήταν ένα ζευγάρι 36άρια Colt του 1851, τα οποία φορούσε μέχρι το θάνατό του. Ήταν επάργυρα με λαβές από ελεφαντόδοντο και ήταν χαραγμένες οι λέξεις "J.B. Hickock-1869". Τα φορούσε προς τα πίσω σε μία ζώνη ή ταινία (ανάλογα με τα ρούχα) και σπάνια φορούσε πιστολοθήκες.
Το 1873 ο Μπούφαλο Μπιλ και ο Τέξας Τζακ, μετά την επιτυχία που γνώρισαν, κάλεσαν τον Χίκοκ να συμμετάσχει σε μία νέα παράσταση με τίτλο "Ανιχνευτές των Πεδιάδων". Ο Χίκοκ και ο Τέξας Τζακ έφυγαν τελικά από την παράσταση πριν ο Μπούφαλο Μπιλ ανεβάσει το Buffalo Bill's Wild West Show το 1882.