cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θράκες
Ρωμαϊκή διοίκηση
Τον επόμενο ενάμισι αιώνα έγινε η μετεξέλιξη της Θράκης σε μόνιμο υποτελές Ρωμαϊκό κράτος. Η φυλή των Σαπαίων ήρθε στο προσκήνιο αρχικά υπό την ηγεσία του Ραισκούπορη. Είναι γνωστό ότι πρόσφερε βοήθεια τόσο στον Πομπήιο, όσο και στον Καίσαρα και αργότερα υποστήριξε τα Δημοκρατικά στρατεύματα εναντίον του Αντωνίου και του Οκταβιανού τις τελευταίες μέρες της Δημοκρατίας. Οι κληρονόμοι του Ραισκούπορη μπλέχτηκαν τότε βαθιά σε πολιτικά σκάνδαλα και δολοφονίες όσο και οι Ρωμαίοι κύριοί τους. Μια σειρά από βασιλικές δολοφονίες μετέβαλε το τοπίο της εξουσίας την πρώτη Ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο. Διάφορες φατρίες αποκτούσαν τον έλεγχο με την υποστήριξη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Η αναταραχή θα σταματούσε τελικά με μια τελική δολοφονία. Μετά τη δολοφονία του Ροιμητάλκη Γ΄ του Θρακικού Βασιλείου των Σαπαίων από τη σύζυγό του το 46 μ.Χ. η Θράκη ενσωματώθηκε ως επίσημη Ρωμαϊκή επαρχία, που διοικείτο από Επιτρόπους και αργότερα Επάρχους. Η κεντρική κυβερνητική αρχή της Ρώμης είχε την έδρα της στην Ηράκλεια, αλλά περιοχές μέσα στην επαρχία ήταν υπό τη διοίκηση στρατιωτικών υφισταμένων του κυβερνήτη. Η απουσία μεγάλων αστικών κέντρων έκανε τη Θράκη μέρος δύσκολο να διοικηθεί, αλλά τελικά η επαρχία άκμασε επί της Ρωμαϊκής διοίκησης, κυρίως χάρη στην ίδρυση αρκετών πόλεων (ελληνικού τύπου) από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες, αντί να επιχειρηθεί ο εκρωμαϊσμός της επαρχίας. Θεωρείται ότι την εποχή αυτοί οι περισσότεροι Θράκες ήταν οικειοθελώς εξελληνισμένοι/εκσυγχρονισμένοι. Η Ρωμαϊκή εξουσία στη Θράκη στηριζόταν κυρίως στις λεγεώνες που στάθμευαν στη Μοισία. Η αγροτική φύση των πληθυσμών της Θράκης και η απόσταση από τη ρωμαϊκή εξουσία σίγουρα απαιτούσε την παρουσία τοπικών στρατευμάτων για να υποστηρίζουν τις λεγεώνες της Μοισίας. Τους λίγους επόμενους αιώνες η επαρχία περιοδικά και όλο και περισσότερο δεχόταν επιθέσεις από μεταναστεύοντα Γερμανικά φύλα. Επί της βασιλείας του Ιουστινιανού κατασκευάστηκαν πάνω από 100 φρούρια λεγεωναρίων για να υποστηρίξουν την άμυνά της. Τελικά, οι Θράκες στη ρωμαϊκή επαρχία της Κάτω Μοισίας εκρωμαΐστηκαν, ενώ εκείνοι που κατοικούσαν νότια από την οροσειρά του Αίμου (στην επαρχία της Θράκης) είχαν σχεδόν πλήρως εκσυγχρονιστεί.
Σχετικά πάλι με τη θρακική διασπορά εκτός συνόρων (extra fines provinciae), από επιγραφικές μαρτυρίες είναι γνωστή η παρουσία πλήθους Θρακών (κυρίως στρατιωτών) σε όλη την έκταση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και συγκεκριμένα στην υπόλοιπη Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη (Ιταλία, Γερμανία, Γαλατία, Ισπανία, Βρετανία), στη Βόρεια Αφρική και στις ρωμαϊκές επαρχίες της Ανατολής (Ασία, Βιθυνία-Πόντος, Κιλικία, Συρία κλπ.).
Βάρβαροι
Οι Θράκες θεωρούντο από τους Έλληνες και τους Ρωμαίους βάρβαροι, πολεμοχαρείς, άγριοι και αιμοδιψείς. Ο Πλάτων, στην Πολιτεία του, τους θεωρεί, μαζί με τους Σκύθες, αμετροεπείς και υψηλόφρονες, και στους Νόμους του τους θεωρεί πολεμοχαρή έθνη, μαζί με τους Κέλτες, Πέρσες, Σκύθες, Ίβηρες και Καρχηδονίους. Ο Πολύβιος έγραψε για το νηφάλιο και ευγενικό χαρακτήρα του Κότυ σε αντίθεση με τους περισσότερους Θράκες. Ο Τάκιτος στα Χρονικά του γράφει για αυτούς ότι είναι άγριοι, θηριώδεις και ανυπόμονοι, ανυπάκουοι ακόμη και στους δικούς τους βασιλιάδες. Ο Πολύαινος και ο Στράβων γράφουν πώς οι Θράκες με απάτη παραβίαζαν τις συνθήκες ανακωχής. Ο Διήγυλις θεωρείτο ένας από τους πιο αιμοδιψείς οπλαρχηγούς από το Διόδωρο Σικελιώτη. Μία αθηναϊκή ομάδα έκνομων νέων πήρε το όνομά της από τους Τριβαλλούς (Θρακική φυλή). Σύμφωνα με αρχαίες ρωμαϊκές πηγές, οι Δίοι (Θρακική φυλή), ήταν υπεύθυνοι για τις χειρότερες θηριωδίες του Πελοποννησιακού Πολέμου, σκοτώνοντας οτιδήποτε ζωντανό, μέχρι παιδιά και σκυλιά. Οι Θράκες παλούκωναν τα κεφάλια των Ρωμαίων στα ακόντια και στις ρομφαίες τους, όπως στη μάχη του Καλλίνικου το 171 π.Χ.
Ο Ηρόδοτος γράφει ότι πουλούν τα παιδιά τους και αφήνουν τις κόρες τους να συναναστρέφονται με όποιους άντρες τους αρέσει.
Επίσης μερικοί ιστορικοί αναφέρουν πως "Δεν τους ενδιέφερε η παρθενία των κοριτσιών τους, μα η αξιοπιστία τους στον γάμο".
Θρησκεία
Μία σημαντική θρακική λατρεία είναι εκείνη του «Θρακικού ιππέα», γνωστού επίσης ως «Θρακικού Ήρωα» ή ως "Ήρωας Καράμπαζος", θεός του κάτω κόσμου, που απεικονίζεται σε ταφικά αγάλματα ως ιππέας, να σκοτώνει με το ακόντιο ένα θηρίο. Μερικοί θεωρούν ότι ο Ελληνικός θεός Διόνυσος ή Βάκχος έχει θρακική προέλευσή από τον Θρακικό θεό Σαβάζιο.
Κατά την κλασική εποχή, οι Θράκες λάτρευαν και ελληνικούς θεούς, όπως το Δία, τον Άρη, τον Απόλλωνα, την Κυβέλη, τη Σελήνη, και τον Ποσειδώνα.
Το 335 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος τέλεσε θυσία στο μαντείο των Βησσών, στο όνομα του θεού Απόλλωνα, για τους Βέσσους πολεμιστές που τον συντρόφευαν καθ'όλη τη διάρκεια της εκστρατείας του.
Σωματική εμφάνιση
Μερικοί τάφοι ή επιτύμβιες στήλες έχουν χαραγμένο επάνω τους το όνομα «Ρούφους», που σημαίνει «κοκκινομάλης» - σύνηθες όνομα που δινόταν σε ανθρώπους με κόκκινα μαλλιά. Τα αρχαία Ελληνικά έργα τέχνης συχνά απεικονίζουν τους Θράκες ως κοκκινομάλληδες. Ο Ρήσος της Θράκης, μυθικός βασιλιάς των Θρακών, πήρε το όνομά του από τα κόκκινα μαλλιά του και απεικονίζεται σε Ελληνικά αγγεία με κόκκινα μαλλιά και γενειάδα. Οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς επίσης περιέγραφαν τους Θράκες ως κοκκινομάλληδες. Ένα απόσπασμα από τον Έλληνα ποιητή Ξενοφάνη περιγράφει τους Θράκες ως γαλανομάτηδες και κοκκινομάλληδες: «...Οι άνθρωποι φτιάχνουν τους θεούς σύμφωνα με τη δικά τους εικόνα, εκείνοι των Αιθιόπων είναι μαύροι και με κοντή μύτη, εκείνοι των Θρακών έχουν μπλε μάτια και κόκκινα μαλλιά.» Ο Βακχυλίδης περιέγραφε το Θησέα ότι φορούσε καπέλο με κόκκινες τρίχες, που οι κλασικιστές πίστευαν ότι ήταν Θρακικής προέλευσης. Άλλοι αρχαίοι συγγραφείς που περιέγραφαν ως κόκκινα τα μαλλιά των Θρακών ήταν ο Εκαταίος ο Μιλήσιος, ο Γαληνός, ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς και ο Φιρμίκος Ματέρνος. Εντούτοις ακαδημαϊκές μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Θράκες είχαν φυσικά χαρακτηριστικά κοινά με αυτά των ανθρώπων της Μεσογείου. Σύμφωνα με τον Δρα Μπεθ Κόεν οι Θράκες είχαν «το ίδιο σκούρο δέρμα και τα ίδια χαρακτηριστικά προσώπου με τους Αρχαίους Έλληνες».
Εξαφάνιση κουλτούρας
Η γλώσσα των Θρακών βαθμιαία παραγκωνίζεται από την ελληνική και λατινική γλώσσα μετά τη μακεδονική και ρωμαϊκή κυριαρχία στη Θράκη, ενώ, αργότερα, ακολούθησαν οι επιδρομές λαών της στέπας και η Σλαβική εποίκιση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ιδίως της Διοίκησης του βόρειου μέρους της Δακίας και έπειτα ακολούθησε και της Θράκης λιγο πιο μετά το 581μ.Χ. όπως μας πληροφορεί ο Ιωάννης της Εφέσου.
Διάσημα πρόσωπα Θρακών
Ακολουθεί κατάλογος μερικών σημαντικών Θρακών ή ατόμων που θεωρούνται θρακικής καταγωγής.
Αρχαιολογία
Ο κλάδος της επιστήμης που μελετά τους αρχαίους Θράκες και τη Θράκη λέγεται Θρακολογία. Η αρχαιολογική έρευνα του Θρακικού πολιτισμού άρχισε τον 20ο αιώνα και ιδιαίτερα μετά το Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, κυρίως στην περιοχή της Νότιας Βουλγαρίας. Αποτέλεσμα των εντατικών ανασκαφικών εργασιών τις δεκαετίες των 1960 και 1970 ήταν η ανακάλυψη πολλών Θρακικών τάφων και ιερών. Σημαντικότερα ανάμεσά τους είναι οι τύμβοι στο Σβεστάρι και το Καζανλάκ, το Τατούλ, η Σευθόπολις, το Περπέρικον, ο Τάφος του Αλεξάντροβο, η Σαρμιζεγκέτουσα στη Ρουμανία, κλπ. Επίσης ανασκάφηκε μεγάλος αριθμός περίτεχνα φιλοτεχνημένων χρυσών και ασημένιων θησαυρών από τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. Τις επόμενες δεκαετίες αυτά εκτέθηκαν σε μουσεία σε όλο τον κόσμο, αποκτώντας δημοτικότητα και γενόμενα έμβλημα του αρχαίου Θρακικού πολιτισμού. Μετά το 2000 ο Βούλγαρος αρχαιολόγος Γκεόργκι Κίτοφ έχει κάνει ανακαλύψεις στην Κεντρική Βουλγαρία που συνοψίστηκαν ως "Η Κοιλάδα των Θρακών Βασιλέων". Η κατοικία των Οδρυσών βασιλιάδων βρέθηκε στο Στάροσελ στα όρη Σρέντνα Γκόρα.
Πηγές
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες Κατηγορία:Αρχαία Θράκη Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ελλάδας Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκοί λαοί
Μαξ Τόιερ
Ο Μαξ Τόιερ (γερμ. Max Theuer, 1878-1949) ήταν Αυστριακός αρχιτέκτονας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1878 στη Βιέννη. Σπούδασε αρχιτεκτονική και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1912. Συνέχισε τις σπουδές του και αναγορεύτηκε καθηγητής (habilitation) το 1919. Διορίστηκε καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Βιέννης. Πήρε μέρος σε ανασκαφές στην Έφεσο.
Απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 1949 στη γενέτειρά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αυστριακοί πανεπιστημιακοί
Face to Face: A Live Recording
Το Face to Face είναι δισκος των Steve Harley & Cockney Rebel που κυκλογόφησε το 1977.
Δυσλεξία
Ορισμοί
Η δυσλεξία δεν είναι αυστηρά μόνο μια διαταραχή ανάγνωσης που χαρακτηρίζεται από τις αντιστροφές. Είναι ένα σύνδρομο των πολλών και ποικίλων συμπτωμάτων που έχει επιπτώσεις σε εκατομμύρια των παιδιών και ενηλίκων.
Από πολλούς αναγνωρίζεται η δυσλεξία ως "διαφορετικός τρόπος σκέψης": παραλληλίζοντας τη δυσλεξία με τη δυνατότητα που έχει κάποιος να “δει” πολυδιάστατα, την συνολική εικόνα, ή από οποιαδήποτε θέση κάθε φορά. Η δυνατότητα να σκέφτεται με εικόνες και να καταχωρούνται αυτές οι εικόνες ως πραγματικές. Κατά συνέπεια, αναμιγνύεται η δημιουργική σκέψη με την πραγματικότητα αλλάζοντας πολλές φορές αυτό που το δυσλεκτικό άτομο βλέπει ή ακούει.
Για να διαβάσει και να συλλαβίσει κανείς απαιτείται ο συντονισμός πολλών εγκεφαλικών λειτουργιών. Τα προβλήματα προκύπτουν σε ένα ή περισσότερα λειτουργικά επίπεδα.
Ανάγνωση και συλλαβισμός
thumb|200px|Δείγμα δυσλεκτικής [[Γραφή|γραφής μικρού παιδιού, όπου φαίνονται μερικές από τις χαρακτηριστικές δυσκολίες στην ακουστική αντίληψη. Τα "λάθη" έχουν σημειωθεί από τον λογοθεραπευτή του παιδιού. Οι "σωστές" λέξεις είναι: σβήνω, σβήνω, σφίγγω, σβήνω, τζάμι, τσαμπί, ξύλο, ψύλλος.]]
Τα δυσλεκτικά άτομα πολλές φορές αντιμετωπίζουν πρόβλημα δυσκολίας ή ανικανότητας στο να αντιληφθούν τις ομοιότητες των αρχικών ήχων των λέξεων. Ενδέχεται π.χ. ένας δυσλεκτικός να μην αντιλαμβάνεται τον διπλό ήχο στο συμφωνικό σύμπλεγμα των λέξεων π.χ. "κλαίει", "βάλτος" και για αυτό να διαβάζει ή να γράφει "καίει", "βάτος".
Στην περίπτωση αδυναμίας οπτικής αντίληψης, τα δυσλεκτικά άτομα δεν μπορούν να συγκρατήσουν στη μνήμη τους τις λεπτές διαφορές μεταξύ μερικών γραμμάτων, αριθμών, μορφών ή σχημάτων, π.χ.:
Λ
Προειδοποιητικές ενδείξεις της Δυσλεξίας
Στα περισσότερα δυσλεκτικά άτομα εμφανίζονται:
Σε ορισμένα δυσλεκτικά άτομα εμφανίζονται:
Επίσης εμφανίζονται:
Αντιμετώπιση της δυσλεξίας
Αν και κατά καιρούς προτείνονται διάφορες προσεγγίσεις αντιμετώπισης της δυσλεξίας, η επιστημονική κοινότητα δεν δείχνει να έχει εγκυροποιήσει κάποια από αυτές. Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνεται η πεποίθηση ότι περισσότερο μαθαίνει να ζει κανείς με τη δυσλεξία (καλλιεργώντας π.χ. εναλλακτικούς τρόπους μάθησης), παρά την ξεπερνά.
Ένα δυσλεκτικό παιδί, όταν κατά την ανάγνωση συναντήσει άγνωστες λέξεις, δυσκολεύεται να τις διαβάσει. Για τα παιδιά αυτά είναι προτιμότερη η ολική μέθοδος διδασκαλίας πρώτης ανάγνωσης. Όταν όμως αποκτήσουν ένα ικανοποιητικό οπτικό λεξιλόγιο, τότε πρέπει σιγά-σιγά να εισαχθούν στην ανάλυση και σύνθεση των λέξεων για να μπορούν να διαβάσουν σύνθετες λέξεις.
Μία αξιολόγηση θα είναι το πρώτο βήμα για να βοηθηθεί το παιδί ή το νεαρό άτομο προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Διαθέτοντας αυτή την αξιολόγηση, ο καταρτισμένος εκπαιδευτικός μπορεί να προσαρμόσει το διδακτικό του πρόγραμμα στις ειδικές μαθησιακές ανάγκες του παιδιού, προκειμένου να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του, τα κίνητρα και τις στρατηγικές διεκπεραίωσης της μάθησης.
Ερωτήματα σχετικά με την Δυσλεξία
Δυσλεξία και ανασφάλεια <DIV class=leftcontent_b>
"Λόγω της <SPAN class=letters>ανασφάλειας</SPAN> που διακρίνει τα δυσλεξικά παιδιά για το πώς γράφεται μια λέξη, παρατηρείται το φαινόμενο, όταν γράφουν, να θέλουν <SPAN class=letters>διαρκώς να διορθώνουν</SPAN> το γράμμα που έγραψαν, με αποτέλεσμα η γραφή τους να παρουσιάζει <SPAN class=letters>κακόγραφη</SPAN> και <SPAN class=letters>δυσανάγνωστη</SPAN> εικόνα. Αυτή τη γραφή δεν μπορούν εκ των υστέρων να τη διαβάσουν ούτε αυτά τα ίδια που την έγραψαν".
</DIV>
Μορφές δυσλεξίας
<DIV>"Η <SPAN class="letters">Δυσλεξία</SPAN> παρουσιάζεται με <SPAN class="letters">διαφορετική συμπτωματολογία</SPAN> σε κάθε παιδί. Δεν υπάρχει ενιαία μορφή δυσλεξίας".</DIV>Δυσλεξία και ανάγνωση
<DIV class=leftcontent_b>
"Συμβαίνει τα πιο έξυπνα δυσλεξικά παιδιά να διαβάζουν σχεδόν σαν "νερό" ένα κείμενο. Όμως, εάν προσέξει κανείς καλύτερα, θα διαπιστώσει ότι <SPAN class=letters>διαβάζουν περίπου</SPAN> και κατά κάποιο τρόπο <SPAN class=letters>νοηματικά</SPAN>, δηλαδή βρίσκουν <SPAN class=letters>δικές τους λέξεις</SPAN> με περίπου ίδιο νόημα και απλά τις προφέρουν".
"Η δ<SPAN class=letters>υσλεξία </SPAN>και οι άλλες μορφές μ<SPAN class=letters>αθησιακών δυσκολιών</SPAN> αντιμετωπίζονται σωστά, μόνο με την εφαρμογή <SPAN class=letters>εξατομικευμένης διδασκαλίας</SPAN>,η οποία πρέπει να προσαρμόζεται στις <SPAN class=letters>ανάγκες</SPAN> του κάθε παιδιού".
Αλεξίβιος ο Ηραίος
Ο Αλεξίβιος ο Ηραίος (4ος/3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τα Ηραία της Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του πένταθλου κατά τους 117ους (312 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως ο ανδριάντας του στην Ολυμπία είχε φιλοτεχνηθεί από τον γλύπτη Ακέστωρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αλβέρτος Άτσο Α΄ του Μιλάνου
Ο Αλβέρτος Άτσο Α΄ (απεβ. 1029) από τον Οίκο των Ομπερτιδών, ήταν μάργραβος του Μιλάνου. Ήταν σε διαμάχη με τον Ερρίκο Β΄ των Οθωνιδών βασιλιά της Γερμανίας.
Βιογραφικά
Αναφέρεται σε έγγραφο του 1011. Δύο έτη μετά αναφέρεται να έχει τη θέση του απεσταλμένου (missus) του παλατιού. Όταν μετά το 1014 απεβίωσε ο πατέρας του Ομπέρτο Β΄, τον διαδέχθηκε ως μαρκήσιος του Μιλάνου και κόμης του Μιλάνου, του Λούνι, της Γένουας, της Τορτόνας (στο Πεδεμόντιο). Είχε πολλές κτήσεις, άλλες υποτελείς (φεουδαλικές) και άλλες ανεξάρτητες. Οι αδελφοί του Ούγος, Αδαλβέρτος Δ΄ και Ομπέρτο Γ΄ έφεραν επίσης τον τίτλο του μαρκησίου του Μιλάνου. Η αδελφή του Μπέρθα παντρεύτηκε τον Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ μαρκήσιο του Τορίνο. Μπέρθα ήταν και η αδελφή του (ίσως η ίδια) που παντρεύτηκε τον Αρδουίνο μαρκήσιο της Ιβρέας για να είναι σύμμαχες οι οικογένειες των Ιβρέα και των Ομπερτιδών.
Στη διαμάχη του Αρδουίνου της Ιβρέας με τον Ερρίκο Β΄ για το στέμμα των Λομβαρδών (της «Ιταλίας») υποστήριξε με τους αδελφούς του τον πρώτο. Το 1014 ο Ερρίκος Β΄ στέφθηκε βασιλιάς της Γερμανίας. O Αλβέρτος-Άτσο Α΄ κατάσχεσε το Ζόλινγκεν (Solingen) της Ρηνανίας, λεηλάτησε την εκεί εκκλησία και επιτέθηκε στην Παβία, το Βερτσέλι και τη Νοβάρα στο Πεδεμόντιο. Αν και το 1019 συμφιλιώθηκε με τον Ερρίκο Β΄, τρία έτη μετά ο Γερμανός βασιλιάς συνέλαβε όλα τα αδέλφια. Τότε ο Αλβέρτος-Άτσο Α΄ δήλωσε υποτέλεια και ο Ερρίκος Β΄ του έδωσε το δικαίωμα του δικάζειν (judiciaria) στο Μονζέλιτσε. Το 1026 ενώθηκε με τον Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ του Τορίνο για την υπεράσπιση της Παβίας εναντίον του Κορράδου Β΄ των Σαλίων.
Το 1029 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλβέρτος-Άτσο Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδέλα του Μιλάνου και είχε τέκνο:
Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας
Τίμαρχος ο Μαντίνειος
Ο Τίμαρχος ο Μαντίνειος (4ος/3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαντίνεια Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του πεντάθλου κατά τους 121ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (296 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Κρίστεν Γκουτόσκι
Η Κρίστεν Γκουτόσκι είναι Καναδή ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους ρόλους της ως Κέιτι Φρανκ στην Αμερικάνικη σειρά Κοντέινμεντ (Containment), και ως Σελίν (Seline) στην τηλεοπτική σειρά The Vampire Diaries.
Βιογραφία
Η Κρίστεν Γκουτόσκι είναι ηθοποιός, τραγουδίστρια και χορεύτρια από ηλικία 12 ετών. Γεννήθηκε στο Τορόντο και μεγάλωσε στην πόλη Μάρκχαμ (Markham) με την μητέρα της που ήταν νοσοκόμα, τον πατέρα της που ήταν πωλητής ηλεκτρονικών υπολογιστών, και την μεγαλύτερη αδερφή της. Παρέλειψε μερικές τάξεις στο σχολείο. Στα εφηβικά της χρόνια, κέρδισε σε πολλούς διαγωνισμούς τραγουδιού και συμμετείχε σε χορευτικές ομάδες. Αποφοίτησε από το Wilfrid Laurier University όπου συμμετείχε σε τάξεις χιπ-χοπ στον ελεύθερο της χρόνο. Ταξίδεψε μέσω προγράμματος ανταλλαγής μαθητών στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ευρώπη και τη Νότια Αφρική. Μετά από τα ταξίδια της, μετακόμισε στο Λος Άντζελες. Γράφει μουσική, τραγουδάει, και στον ελεύθερό της χρόνο ασχολείται με τον εθελοντισμό. Έχει αναπτύξει τη δική της μη κερδοσκοπική καμπάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί
Κόλπος των Αράβων
Ο Κόλπος των Αράβων (αραβικά : خليج العرب, Καλίχ Ελ Αράμπ) είναι κόλπος της Αιγύπτου στη Μεσόγειο θάλασσα.
Περιέχει το νοτιότερο σημείο της Θάλασσας της Λεβαντίνης, η οποία βρίσκεται περίπου 92 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά του κέντρου της Αλεξάνδρειας.
Γεωλογικά, ο κόλπος είναι το αποτέλεσμα συγκλίτης λεκάνης του Αραβικού Κόλπου από μια διαδοχή σύγκλινων κατά μήκος της βόρειας ακτής της Αφρικής.
Ακριβώς δυτικά από την κορυφή του κόλπου βρίσκεται το Ελ Αλαμέιν.
Ο "Αράβιος κόλπος" του Στράβωνα, τον οποίο αναφέρει στο ΙΖ´ των Γεωγραφικών διαφέρει από τον Κόλπο των Αράβων: ο Αράβιος κόλπος μαζί με τον Περσικό πλαισιώνουν την Αραβική χερσόνησο, άρα ο Αράβιος κόλπος πρόκειται για παλαιή ονομασία της Ερυθράς Θάλασσας, ενώ ο Κόλπος των Αράβων βρίσκεται βορειοδυτικότερα, δυτικά της Αλεξάνδρειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόλποι της Αιγύπτου
Γλώσσα Μακαγιάμ
Η Τίριο, επίσης γνωστή ως Μακαγιάμ (Μακαεγιάμ)  Ατούρου (Αντούλου, Ατούρα) είναι Παπούα γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η "διάλεκτος" Γκιριμπάμ μπορεί να είναι μια ξεχωριστή γλώσσα.
Οι αντωνυμίες είναι:
! !ενικός ! colspan="2" |πληθυντικός !1 !2 !3
Οι No-, o-, zo-, i- μπορεί να αντικατοπτρίζουν τις πρωτοδιανεογουινεακές αντωνυμίες *na, *ga, *ja, *i.
Παραπομπές
Μ
Νεκρά θάλασσα
thumb|Η Νεκρά θάλασσα
Η Νεκρά θάλασσα ή Αλμυρή θάλασσα, ή Θάλασσα Αραβά κατά την Παλαιά Διαθήκη, ή Μπαχρ Λουτ (= θάλασσα του Λωτ) κατά τους Άραβες, ή Ασφαλτίτις λίμνη κατά τους αρχαίους Έλληνες, ονομάζεται η μεγάλη λίμνη με αλμυρό νερό που βρίσκεται στα σύνορα Ιορδανίας με την Παλαιστίνη και το Ισραήλ.
Η ονομασία της λίμνης ως Νεκρά θάλασσα όπως την αναφέρει και ο Παυσανίας, οφείλεται στη υψηλότατη περιεκτικότητα αλατιού που έχει σαν αποτέλεσμα την παντελή έλλειψη ζωής και στα «βαριά κύματα» που δύσκολα δημιουργούνται. Τούτο βέβαια οφείλεται στο ότι περιέχει μεγάλες ποσότητες διαλυμένων ανόργανων στερεών ουσιών (χλώριο, νάτριο, μαγνήσιο, κάλιο, θειώδες οξύ), με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιβιώσει κανείς μικροσκοπικός οργανισμός. Περιέχει αλάτι (χλωριούχο νάτριο - NaCl) σε ποσοστό 24%, δηλαδή μέχρι και δέκα φορές περισσότερο από το νερό της θάλασσας.
Στις όχθες της βρίσκονται δυο μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, μια στο Ισραήλ και μια στην Ιορδανία, οι οποίες εκμεταλλεύονται τα άλατα της λίμνης και παράγουν μαγνήσιο, καθώς και λιπάσματα βασισμένα σε κάλιο και άλλα προϊόντα. Έτσι η Νεκρά Θάλασσα δίνει ζωή σε ένα κατά βάση έρημο τόπο.
Η ύπαρξη αλατιού στη Νεκρά Θάλασσα οφείλεται στο γεγονός ότι όταν στα αρχαία χρόνια η στάθμη του νερού ήταν πολύ πιο πάνω από την τωρινή και με την πάροδο πολλών χρόνων και με την εξάτμιση η αφαλάτωση οδήγησε σε μεγάλα ποσοστά αλατιού (24%) κάτι που κάνει και την επιπλευσιμότητά της πολύ 'βαριά'. Αυτή η διαδικασία με την πάροδο των χρόνων έχει την ονομασία (όπως δόθηκε από τους επιστήμονες) Νόρεμ Ούστρουμ που σημαίνει "Αυξημένος Περιαλατισμός'
Στην παραλία της Νεκράς Θάλασσας υπάρχουν αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες, μοτέλ και μπαράκια, δεδομένου ότι η εμπειρία της κολύμβησης εκεί είναι μοναδική. Λόγω των περιεχομένων αλάτων, το νερό της έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος από αυτό της θάλασσας, που φθάνει περίπου το 1,162, συνεπώς μεγαλύτερη άνωση, μεγαλύτερη πλευστότητα, έτσι που μπορεί κανείς να επιπλέει χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Κατά την Παλαιά Διαθήκη, τόσο η λίμνη αυτή όσο και η απόκρημνη κοιλάδα πέριξ αυτής ονομάζονται ομοίως Αραβά (θάλασσα Αραβά, κοιλάδα Αραβά).
Πηγές
Κατηγορία:Λίμνες της Ιορδανίας Κατηγορία:Λίμνες του Ισραήλ Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Ακραία σημεία της Γης Νεκρά
Μπερτσάν
Το Μπερτσάν, επίσης γνωστό ως Μπαρντζάν και Μπιάρντζαν, είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Γιαρντιμλί στο Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 786. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μπερτσάν και Λεζίρ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γιαρντιμλί
Κλεισθένης (αποσαφήνιση)
Το όνομα Κλεισθένης μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ρούζβελτ Σκέριτ
Καριέρα
Ο Σκέριτ γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 1972. Είναι απόφοιτος του Dominica Grammar School και του Πανεπιστημίου του Μισισίπι, στις ΗΠΑ. Αρχικά ήταν μέλος της νεανικής πτέρυγας του Κόμματος της Ελευθερίας, Dominica Freedom Party. Έγινε μέλος του Εργατικού Κόμματος μετά το πέρας των σπουδών του.
Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2000 και στη συνέχεια έγινε υπουργός Αθλητισμού και Νέας Γενιάς και έπειτα Παιδείας. Ίδρυσε το Κρατικό Κολέγιο της Δομινίκας. Μετά το θάνατο του Πιερ Τσαρλς (Pierre Charles) στις 6 Ιανουαρίου του 2004, έγινε Πρωθυπουργός της χώρας στις 8 Ιανουαρίου και ο νεότερος σε ηλικία αρχηγός κυβερνήσεως στον κόσμο, σε ηλικία 31 ετών. . Εκτός από Πρωθυπουργός ανέλαβε επίσης Υπουργός Οικονομικών, Σχεδιασμού, Εθνικής Ασφαλείας και για υπερπόντια θέματα. Μετά την πρωθυπουργοποίησή του, εξελέγη Πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος της Δομινίκας. .
Εξωτερική πολιτική
Το 2004 ο Σκέριτ σύναψε διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα , διακόπτοντας τις σχέσεις με την Ταϊβάν. Νωρίτερα είχε ηγηθεί μυστικής αποστολής στην πρεσβεία της ΛΔΚ στα Μπαρμπάντος, μη σεβόμενος το γεγονός ότι η Δομινίκα είχε συνάψει σχέσεις με τη Δημοκρατία της Κίνας. Μετά την απόφαση να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα, η χώρα του έλαβε 100.000.000 δολάρια σε οικονομική βοήθεια από το Πεκίνο. Επίσης, ο Σκέριτ σύναψε στενούς δεσμούς με την Κούβα του Φιντέλ Κάστρο και με τη Βενεζουέλα του Ούγο Τσάβες, με αποτέλεσμα να λάβει η χώρα του οικονομική βοήθεια από τα κράτη αυτή.
Στις 16 Φεβρουαρίου του 2007 επισκέφτηκε επίσημα την Δομινίκα ο πρόεδρος της Βενεζουέλας. Η κυβέρνηση του Σκέριτ συμφώνησε να γίνει μέλος της Μπολιβαριανής Πρωτοβουλίας για την Αμερική.
Ο Σκέριτ διορίστηκε από την Caricom (την κοινότητα και κοινή αγορά των κρατών της Καραϊβικής) Lead Head of Government (επικεφαλής αρχηγός κυβερνήσεως) αναφορικά με το Ελεύθερο Κίνημα, που αφορά την εφαρμογή της CSME (τη ζώνη ελεύθερου εμπορίου της Καραϊβικής).
Επανεκλογές
Σε κυβερνητικό ανασχηματισμό που ανακοινώθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 2007, ο Σκέριτ ανέλαβε επίσης υπουργός Εξωτερικών και Δημόσιας Ασφάλειας, ενώ παρέμεινε και επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών. Λίγο μετά παραιτήθηκε από το υπουργείο Δημόσιας Ασφαλείας. Στις 18 Νοεμβρίου του 2008 έκανε και νέα αλλαγή, αναλαμβάνοντας ξανά υπουργός Δημοσίας Ασφαλείας και αποχωρώντας από υπουργός Εξωτερικών.
Στις επόμενες γενικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν πρόωρα στις 18 Δεκεμβρίου 2009, τo Εργατικό Κόμμα του Σκέριτ κέρδισε ξανά, εξασφαλίζοντας 17 επί συνόλου 21 εδρών έναντι 4 για το Ενωμένο Κόμμα των Εργατών. Η αντιπολίτευση αποφάσισε να μην προσέλθει στις συνεδριάσεις του νέου κοινοβουλίου, καταγγέλλοντας παρατυπίες στις εκλογές. Ωστόσο, οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν ότι οι εκλογές ήταν "ελεύθερες και δίκαιες".
Ο Σκέριτ ορκίστηκε για μία τρίτη θητεία ενώπιον του προέδρου Νίκολας Λίβερπουλ στις 21 Δεκεμβρίου 2009.
Στις εκλογές του 2014, ο Σκέριτ και το κόμμα του κέρδισαν ξανά, με το DLP να κερδίζει τις 15 από τις συνολικά 21 έδρες της Συνέλευσης. Οι επόμενες πρόωρες εκλογές τον Δεκέμβριο του 2019 είχαν ως αποτέλεσμα την 5η συνεχή εκλογική του νίκη, με το DLP να κερδίζει όλες τις έδρες της Συνέλευσης εκτός από τρεις (συνολικά 18).
Ο Σκέριτ πέτυχε να κερδίσει μια 6η συνεχόμενη νίκη στις εκλογές του 2022, τις οποίες προκήρυξε πρόωρα.
Παραπομπές
Σκεριτ Σκεριτ
Ανθρώπινος πληθυσμός
Ανθρώπινος πληθυσμός είναι ο αριθμός που μας φανερώνει την κατανομή ανθρώπων σε έναν τόπο. Αυτός ο τόπος μπορεί να είναι μία χώρα, μία μεγαλούπολη ή κωμόπολη ή γενικότερα μία πόλη, ή ακόμα μπορεί να είναι ένα χωριό. Οι αρχές μιας κοινότητας πρέπει να γνωρίζει τον πληθυσμό αυτού του τόπου, για να ξέρει πόσα σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία και άλλα πρέπει να φτιάξει. Για το λόγο αυτό γίνεται απογραφή, δηλαδή μέτρημα κατοίκων κάθε δέκα χρόνια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άνθρωπος Κατηγορία:Πληθυσμός
Θειώδες οξύ
μικρογραφία|Θειώδες οξύ (χημική δομή) Το θειώδες οξύ είναι ένα όνομα που δίνεται στα υδατικά διαλύματα του διοξειδίου του θείου. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι το θειώδες όξινο μόριο, H2SO3, υπάρχει ως διάλυμα, παρά έχει ανιχνευθεί μόνο σε αέρια κατάσταση. Αντιδρούν με τα αλκάλια και παράγουν δισουλφίδιο (ή υδρόθειο) και θειώδη άλατα.
Τα διαλύματα διοξειδίου του θείου («θειώδες οξύ») και δισουλφίδιου και θειώδους άλατος χρησιμοποιούνται ως απολυμαντικά. Είναι επίσης ήπια λευκαντικά, και χρησιμοποιούνται σε υλικά που μπορούν να υποστούν βλάβες από τα λευκαντικά που περιέχουν χλώριο.
Τζιλ Έβανς
H Γκίλ Έβανς (γεννήθηκε 8 Μαΐου 1959) εκπροσωπεί το πολιτικό κόμμα Plaid Cymru της Ουαλίας ως  Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Επίσης, είναι αναπληρώτρια στην Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού, είναι μέλος της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με την Ελβετία και τη Νορβηγία, στην Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ε.Ε.-Ισλανδίας και στην  Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Eυρωπαϊκoύ Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ).
Ιστορικό
Η Έβανς γεννήθηκε στο Ystrad Rhondda, Glamorgan. Σπούδασε στο Tonypandy Grammar School  και φοίτησε στο Πολυτεχνείο της Ουαλίας, Trefforest (τώρα Πανεπιστήμιο της Νότιας Ουαλίας) από όπου έλαβε το Μάστερ Φιλοσοφίας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Η Έβανς εργάστηκε ως βοηθός έρευνας στο πρώην Πολυτεχνείο της Ουαλίας. Αργότερα, εργάστηκε ως υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων για την Εθνική Ομοσπονδία Γυναικείων Ινστιτούτων στην Ουαλία για έξι χρόνια. Μετά την πρώτη εκλογή σε δημόσιο αξίωμα, ανέλαβε καθήκοντα ως φορέας του σχεδίου της Ουαλίας για το ΠΑΙΔΙ - ένα δίκτυο υποστήριξης για την υπογονιμότητα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η Έβανς ήταν πολιτική ακτιβίστ ρια προτού εκλεγεί σε δημόσιο αξίωμα, και συμμετείχε στην εκστρατεία Greenham Common εκστρατεία. Το 1992 εξελέγη μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Rhondda. To 1993 εξελέγη μέλος του κομητειακού συμβουλίου του  Mid-Glamorgan. Το χρονικό διάστημα 1995-1999 ήταν, στο Συμβούλιο Rhondda Cynon Taf. Παράλληλα με την θέση της ως σύμβουλος, ήταν και πρόεδρος του κόμματος Plaid Cymru από το 1994 έως το 1996.
Το 1999 η Έβανς εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιο υ, και αποτέλεσε την πρώτη Ευρωβουλευτίνα του Plaid Cymru. Επανεξελέγη στις επόμενες εκλογές των 2004, 2009 και 2014. Το 2006, μετά την εκλογή της έκανε εκστρατεία κατά του κλεισίματος του εργοστασίου Burberry στο Τρεορχι.
Στις Ουαλικές εθνικές εκλογές του 2007, η Έβανς ήταν υποψήφια για την εκλογική περιφέρεια της Rhondda και ήρθε δεύτερη με 6,660 ψήφους (30%).
Την 4 Νοεμβρίου 2011 της επιβλήθηκε πρόστιμο £575 επειδή αρνήθηκε να πληρώσει το τηλεοπτικό τέλος, διαμαρτυρούμενη για τις αλλαγές στην Ουαλόφωνο κανάλι S4C.
Το 2012, Έβανς επικρίθηκε για τις χαμηλές επιδόσεις της στις συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου, εκφέροντας λόγο μόνο τέσσερις φορές σε δύο χρόνια.
Ήταν πρόεδρος της Εκστρατείας για Παγκόσμιο Αφοπλισμό (CND) και Πρόεδρος του Plaid Cymru έως το 2013.
Το 2016 η Ουαλική Εκλογική Μελέτη βρήκε ότι η Έβανς και δύο άλλοι Ουαλοί Ευρωβουλευτές από τα κόμματα Εργασίας και Συντηρητικών, είχαν λιγότερη ονομαστική αναγνώριση από μία επινοημένη ονομασία.
Επί του παρόντος, η Έβανς είναι εκπρόσωπος του Plaid Cymru για τα Ευρωπαϊκά και Διεθνή θέματα.
Πολιτικές θέσεις στη σταδιοδρομία της
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές του Ηνωμένου Βασιλείου
Αμάρα (Νουβία)
Η Αμάρα, συνήθως διαχωρίζεται σε Ανατολική Αμάρα και Δυτική Αμάρα, είναι το σύγχρονο όνομα της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης στη Νουβία, σήμερα στο Σουδάν. Η Δυτική Αμάρα είναι στη δυτική όχθη του Νείλου, και η Ανατολική στην ανατολική όχθη. Οι πόλεις βρίσκονται βόρεια του 3ου Καταρράκτη του Νείλου, κοντά στην σύγχρονη πόλη του Σουδάν Άμπρι.
Ανατολική Αμάρα
Η Ανατολική Αμάρα υπήρξε σημαντική στην Μεροϊτική περίοδο. Το μεροϊτικό όνομα της ήταν Πεντεμέ. Εδώ υπήρχε ναός που χτίστηκε από το Νατακαμανί. Η αποστολή του Λέψιους είδε και κατέγραψε μερικώς οκτώ διακοσμημένους πυλώνες.
Σήμερα απομένουν μόνο λίγα ερείπια από την πόλη της Αμάρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Σουδάν Κατηγορία:Βασίλειο του Κους
Πάρολα
Η Πάρολα είναι αστική περιοχή του δήμου Χάτουλα στη Φινλανδία. Βρίσκεται 110 χιλιόμετρα βόρεια από το Ελσίνκι. Βρίσκεται κοντά σε πόλεις όπως οι Χεμεενλίνα, Τάμπερε, Λάχτι και Φόρσα.
Πολλοί νεαροί Φινλανδοί ξέρουν την Πάρολα επειδή υπηρετούν έξι με δώδεκα μήνες ένοπλης υπηρεσίας στο Παρολαννούμι όπου εδρεύει η Φινλανδική Ένοπλη Δύναμη. Γνωστό αξιοθέατο της πόλης είναι το Μουσείο Τεθωρακισμένων Οχημάτων της Πάρολα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Μέγαρο της Δήμητρας στον Σελινούντα
thumb|right|400px|Αρχιτεκτονική κάτοψη των ερειπίων του Μεγάρου της Δήμητρας Το Μέγαρο της Δήμητρας που βρίσκεται στα Γάγγηρα του Σελινούντα της Σικελίας είναι αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα π.Χ.
Ιστορικό του ευρήματος
Ο ναός ανακαλύφθηκε τον Μάρτιο του 1874 από τον Καβαλλάρι. Ακολούθησαν αρχαιολογικές ανασκαφές. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν το 1888 και το 1889. Ο σηκός βρέθηκε στις 18 Απριλίου 1889. Η όλη αποκάλυψη του Μεγάρου ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 1894 από τον Αντονίνο Σαλίνας.
Περιγραφή
Το Μέγαρο της Δήμητρας αποτελείται από έναν μεγάλο αρχαϊκό βωμό, σηκό και μεταγενέστερα Προπύλαια του 4ου αιώνα π.Χ. Ο περίβολος των Προπυλαίων είναι δωρικού ρυθμού που σχηματίζει αίθουσα μεγάλων διαστάσεων. Ο ναός είναι κτισμένος με κατεύθυνση προς ανατολικά. Αποτελείται από έναν κλειστό πρόναο και άδυτο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Σικελία
Άγρας Πέλλας
Ο Άγρας είναι ορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας σε υψόμετρο 480 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγρας βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χλμ. Δ. από το κέντρο της Έδεσσας και μέσα από το νότιο τμήμα του περνάει η ΕΟ Έδεσσας - Φλώρινας. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στον μακεδοναμάχο ήρωα Καπετάν Άγρα που στις 7 Ιουνίου 1907 απαγχονίστηκε από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες της ΕΜΕΟ στο δρόμο προς τη γειτονική Καρυδιά (ΒΔ.). Στις 25 και 26 Ιουλίου του 1896, κατά τη Μακεδονική Επανάσταση του 1896, σώμα των μακεδονομάχων οπλαρχηγών Ι. Γεωργαντά και Β. Οικονόμου ηττήθηκε μετά από σφοδρή μάχη με Οθωμανικό στράτευμα.
Ανατολικά του χωριού είναι ο Υδροηλεκτρικός Σταθμός Άγρα της ΔΕΗ, ενώ δυτικά ο υδροβιότοπος Άγρα-Βρυτών-Νησίου από τον οποίο πηγάζουν νερά που κατευθύνονται στον ποταμό Εδεσσαίο ή Βόρα. Πρόκειται για τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε πάνω στην κοίτη του ποταμού το 1953 για τις ανάγκες του υδροηλεκτρικού σταθμού και η οποία παλιότερα αναφερόταν ως "τυρφώνας Νησίου" ή ως τεχνητή λίμνη Άγρα.
Η παλιά ονομασία του χωριού, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Βλάδοβο και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1918 με το ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 όταν ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 μετονομάστηκε σε Άγρας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Άγρα του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 796 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Άγρα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 24,648 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Οικισμός Υδροηλεκτρικού Σταθμού Άγρα Πέλλας
Πρόκειται για ιστορικό καταργημένο οικισμό που υπήρχε στον Υδροηλεκτρικό Σταθμό Άγρα της ΔΕΗ στην Κεντρική Μακεδονία και την Πέλλα σε υψόμετρο 360 μέτρων, ο οποίος βρίσκεται 2,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Έδεσσα. Αναφερόταν ως ξεχωριστός οικισμός από το 1961 έως το 2001 να απογράφεται στην κοινότητα Άγρα του δήμου Εδέσσης.
Κρεμαστά
250px|thumb|Η τεχνητή λίμνη Κρεμαστών. Τα Κρεμαστά Αλευράδας είναι μια τοποθεσία στην Ελλάδα, όπου ο ποταμός Αχελώος γινόταν ορμητικός λόγω του στενού περάσματος μεταξύ δύο λόφων στα όρια των άλλοτε κοινοτήτων Αλευράδας Βάλτου και Χούνης Τριχωνίδας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Σύμφωνα με τοπική παράδοση ο διάσημος, την εποχή της Τουρκοκρατίας, κλέφτης Κατσαντώνης, κάθε φορά που κινδύνευε να συλληφθεί από τουρκικά αποσπάσματα, διέφευγε στην απέναντι όχθη του ποταμού, πηδώντας πάνω από το στενό πέρασμα του ποταμού. Από αυτό το γεγονός η τοποθεσία ήταν γνωστή και ως "Πήδημα του Κατσαντώνη".
Στο στενό αυτό πέρασμα δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1960 το γεώφραγμα των Κρεμαστών και σχηματίστηκε η ομώνυμη τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών για την λειτουργία υδροηλεκτρικού εργοστασίου. Στην ίδια τοποθεσία, πριν την κατασκευή του φράγματος, λειτουργούσαν θειούχα ιαματικά λουτρά.
Κατηγορία:Νομός Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Νομός Ευρυτανίας Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Ελλάδας
Διαμαντής Σταγγίδης
Ο Διαμαντής Σταγγίδης (1959) είναι Έλληνας καλλιτέχνης.
Γεννήθηκε στην Προσοτσάνη και ζει και εργάζεται στην Καβάλα. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Βουδαπέστη,USA). Έχει λάβει μέρος στην έβδομη Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Φλωρεντίας το 2009 και στην τρίτη Μπιενάλε της Αθήνας το 2011 με την artbank.
Καλλιτεχνικό έργο
Το έργο του κινείται ανάμεσα στην αφηρημένη και την παραστατική ζωγραφική. Ο θεατής θα δει άλλοτε μια βραχογραφία πάνω στην επιφάνεια ενός σπηλαίου, άλλοτε ένα αφηρημένο πίνακα ζωγραφικής που τα τυχαία χυμένα χρώματα συνέπεσε να θυμίζουν κάτι συγκεκριμένο, και άλλοτε ένα έργο παραστατικής ζωγραφικής που μόλις διακρίνεται από τη φθορά του χρόνου.
Έργα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
Η Λασκαρίνα "Μπουμπουλίνα" Πινότση (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαΐου 1771 - Σπέτσες, 22 Μαΐου 1825) ήταν Ελληνίδα ηρωίδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Πολέμησε ηρωικά το 1821 και υπήρξε ίσως η σπουδαιότερη γυναίκα που έλαβε μέρος στην Επανάσταση. Μετά τον θάνατο της ύστερα από 193 έτη, έλαβε τιμητικά από την Ελληνική Πολιτεία τον βαθμό της Υποναυάρχου.
Βιογραφία
Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, μέσα στις τοπικές φυλακές στις 11 Μαΐου 1771, όταν η μητέρα της Σκεύω επισκέφτηκε τον σύζυγό της, Σταυριανό Πινότση, τον οποίο είχαν φυλακίσει οι Οθωμανοί για τη συμμετοχή του στα Ορλωφικά (1769-1770). Η καταγωγή της ήταν Αρβανίτικη από την Ύδρα. Την βάφτισε και της έδωσε το όνομά της εκεί ο φυλακισμένος πολέμαρχος της Μάνης, Παναγιώτης Μούρτζινος. Μετά τον θάνατο του Πινότση στη φυλακή, μητέρα και κόρη επέστρεψαν στην 'Υδρα. Μετακόμισαν στις Σπέτσες 4 χρόνια αργότερα, όταν η μητέρα της παντρεύτηκε τον Δημήτριο Λαζάρου Ορλώφ. Από την ένωση αυτή η Μπουμπουλίνα απέκτησε οκτώ ετεροθαλή αδέρφια.
Παντρεύτηκε δυο φορές, στην ηλικία των 17 με τον Σπετσιώτη Δημήτριο Γιάννουζα και στην ηλικία των 30 ετών με τον Σπετσιώτη πλοιοκτήτη και πλοίαρχο Δημήτριο Μπούμπουλη. Και οι δυο σκοτώθηκαν από Αλγερινούς πειρατές. . Της άφησαν, ωστόσο, μια τεράστια περιουσία, την οποία ξόδεψε εξ ολοκλήρου για να αγοράσει καράβια και εξοπλισμό για την Ελληνική Επανάσταση.
Γλώσσα Κάκι Άε
Η Κάκι Άε, ή Τάτε, είναι μια γλώσσα με περίπου 500 ομιλητές, το ήμισυ του εθνοτικού πληθυσμού. Ομιλείται κοντά στη Κερέμα στη Παπούα Νέα Γουινέα. Φαίνεται να σχετίζεται με τις Ελεμανικές γλώσσες. Ο Σέρεν Βίχμα ν (2013) ενδεικτικά, θεωρεί ότι είναι μια ξεχωριστή, ανεξάρτητη ομάδα.
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
Βιογραφία
Όταν η Μπουμπουλίνα έγινε χήρα για δεύτερη φορά, είχε έξι παιδιά: τρία από τον πρώτο της γάμο, τον Ιωάννη,τον Γεώργιο και τη Μαρία, και τρία από τον δεύτερο γάμο της: την Σκεύω, την Ελένη και τον Νικόλαο. Επίσης είχε και τεράστια περιουσία την οποία είχε κληρονομήσει από τους συζύγους της, έχοντας υπό την κατοχή της πλοία, γη και χρήματα (τα μετρητά που είχε κληρονομήσει από τον Μπούμπουλη ήταν πάνω από 300.000 τάλαρα ). Κατάφερε να αυξήσει την περιουσία της με σωστή διαχείριση και εμπορικές δραστηριότητες.
left|thumb|150px|Το ακρόπρωρο του πλοίου "Αγαμέμνων" της Μπουμπουλίνας με κυβερνήτη το γιο της Ιωάννη. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο
Γλώσσα Κάκι Άε
Οι αντωνυμίες είναι:
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
Βιογραφία
Αρχικά έγινε συνέταιρος σε αρκετά πλοία ενώ αργότερα κατασκεύασε τρία δικά της, το ένα από τα οποία με το όνομα Αγαμέμνων πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, μήκους 48 πήχεων και έχοντας 18 κανόνια, η ναυπήγηση του οποίου κόστισε 75.000 τάλαρα. Το όνομα αυτό το έδωσε στη ναυαρχίδα της από τον ομηρικό βασιλιά των Μυκηνών, Αγαμέμνονα, που οδήγησε τους Έλληνες στον Τρωικό πόλεμο. Αυτό δείχνει πόσο τιμούσε η Μπουμπουλίνα την ελληνική ιστορική της κληρονομιά και τι συμβόλιζε το όνομα του πλοίου της.
Το 1816 η Οθωμανική Αυτοκρατορία θέλησε να κατασχέσει την περιουσία της με τη δικαιολογία ότι τα πλοία του δεύτερου άντρα της, συμμετείχαν με τον ρωσικό στόλο στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, μετά απὀ καταγγελίες συγγενών της, που εποφθαλμιούσαν την περιουσία της. Τότε η Μπουμπουλίνα πήγε στην Κωνσταντινούπολη με το πλοίο της Κανάκης, όπου συνάντησε τον Ρώσο, Φιλέλληνα πρεσβευτή Στρογκόνωφ, από τον οποίο ζήτησε να την προστατέψει επικαλούμενη τις υπηρεσίες του συζύγου της στον ρωσικό στόλο και το γεγονός ότι τα πλοία της είχαν τότε ρωσική σημαία, βάση της Συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, το 1774. Τότε εκείνος για να την σώσει από την επικείμενη σύλληψή της από τους Τούρκους, την έστειλε στην Κριμαία της νότιας Ρωσίας, στη Μαύρη Θάλασσα, σε ένα κτήμα που της δόθηκε από τον Τσάρο Αλέξανδρο Α'. Πριν όμως πάει εκεί, κατάφερε να συναντήσει τη μητέρα του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄, την Βαλιντέ Σουλτάνα. Η Σουλτάνα εντυπωσιάστηκε από τον χαρακτήρα της Μπουμπουλίνας και έπεισε τον γιο της να υπογράψει φιρμάνι, με το οποίο δεν θα άγγιζε την περιουσία της και δεν θα την συνελάμβανε. Η Μπουμπουλίνα αφού έμεινε στην Κριμαία για περίπου τρεις μήνες περιμένοντας να ηρεμήσει η κατάσταση, έφυγε για στις Σπέτσες όταν κατάλαβε ότι ο κίνδυνος είχε πλέον απομακρυνθεί.
Γλώσσα Κάκι Άε
! !ενικός !1 !2 !3
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
Βιογραφία
Η Μπουμπουλίνα, έχοντας γίνει ήδη μέλος της Φιλικής Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη, που προετοίμαζε την ελληνική επανάσταση, και όντας η μόνη γυναίκα που μυήθηκε σε αυτή, στον κατώτερο βαθμό μύησης αφού οι γυναίκες δεν γίνονταν δεκτές, καθώς γυρνούσε στις Σπέτσες, αγόραζε μυστικά όπλα και πολεμοφόδια από τα ξένα λιμάνια, τα οποία μετά έκρυψε στο σπίτι της, ενώ ξεκίνησε την κατασκευή του πλοίου Αγαμέμνων, της ναυαρχίδας της, η οποία ολοκληρώθηκε το 1820. Για τη ναυπήγηση του Αγαμέμνονα καταγγέλθηκε στην Υψηλή Πύλη ότι ναυπήγησε κρυφά πολεμικό πλοίο, αλλά η Μπουμπουλίνα κατάφερε να ολοκληρώσει την κατασκευή του δωροδοκώντας τον απεσταλμένο Τούρκο επιθεωρητή στις Σπέτσες και πετυχαίνοντας την εξορία αυτών που την κατήγγειλαν. Το 1819 η Μπουμπουλίνα επισκέφθηκε και πάλι την Κωνσταντινούπολη.
Γλώσσα Κάκι Άε
Η Κάκι Άε δεν έχει καμία διάκριση μεταξύ των ήχων και. Έχει προταθεί ότι σχετίζεται με τις Ελεμανικές γλώσσες, αλλά οι συνδέσεις φαίνεται να είναι τα δάνεια από αυτές τις γλώσσες.
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
Συμβολή στην επανάσταση
thumb|right|240px|Η Μπουμπουλίνα στο πλοίο «Αγαμέμνων», πίνακας του Γερμανού ζωγράφου Peter von Hess
Γλώσσα Κάκι Άε
Παραπομπές
Κ
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
Σύγκρουση με τη κυβέρνηση και εξορία
left|thumb|200px|Προτομή της Μπουμπουλίνας στο Πεδίο του Άρεως, στην [[Αθήνα]]
Μετά την κατάληψη του Ναυπλίου από τους Έλληνες στις 30 Νοεμβρίου 1822, το νεοσύστατο κράτος της έδωσε κλήρο στην πόλη ως ανταμοιβή για την προσφορά της στο έθνος και η Μπουμπουλίνα εγκαταστάθηκε εκεί. Στα τέλη του 1824, η Ελλάδα υποφέρει από τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο, όπου η Κυβέρνηση Κουντουριώτη (η κυβέρνηση των Πλοιάρχων των νησιών) υπερισχύει του συνασπισμού των Προεστών και των Στρατιωτικών της Πελοποννήσου, με αποτέλεσμα ο Πάνος Κολοκοτρώνης, που διατελούσε φρούραρχος Ναυπλίου, να δολοφονηθεί και ο Κολοκοτρώνης να συλληφθεί και να φυλακιστεί μαζί με άλλους οπλαρχηγούς σε ένα μοναστήρι της Ύδρας, τον Προφήτη Ηλία. Η Μπουμπουλίνα αντέδρασε και ζήτησε την αποφυλάκιση του Κολοκοτρώνη, λόγω του σεβασμού που έτρεφε προς αυτόν. Τότε η ίδια κρίνεται επικίνδυνη από την Κυβέρνηση και συλλαμβάνεται δύο φορές από το Υπουργείο Αστυνομίας, με εντολή να φυλακιστεί. Τελικά η Μπουμπουλίνα εξορίστηκε στις Σπέτσες χάνοντας τον κλήρο γης, που το Κράτος της είχε παραχωρήσει στο Ναύπλιο.
Το 1825 η Μπουμπουλίνα ζούσε στις Σπέτσες, πικραμένη από τους πολιτικούς και την εξέλιξη του Αγώνα και έχοντας ξοδέψει όλη την περιουσία της στον πόλεμο, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά σε μεγάλο κίνδυνο. Στις 12 Φεβρουαρίου ο Αιγύπτιος ναύαρχος Ιμπραήμ Πασάς με έναν τουρκοαιγυπτιακό στόλο, αποβιβάστηκε στο λιμάνι της Πύλου στην Πελοπόννησο με 4.400 άντρες, σε μια τελευταία προσπάθεια να σταματήσει την επανάσταση.
Θάνατος
Ενώ η Μπουμπουλίνα άρχισε να προετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ, σκοτώθηκε σε συμπλοκή στις 22 Μαΐου 1825. Ο μικρότερος γιος της από τον πρώτο της γάμο, ερωτεύτηκε την κόρη της πολύ πλούσιας οικογένειας των Κουτσαίων, προκρίτων στις Σπέτσες. Οι Κουτσαίοι δεν ήθελαν τον γάμο μεταξύ των δύο οικογενειών διότι η Μπουμπουλίνα είχε ξοδέψει πια την τεράστια περιουσία της και είχε παραπέσει οικονομικά. Υπάρχει και η εκδοχή ότι η κοπέλα αυτή, Ευγενία Κούτση (κόρη του Χριστόδουλου), ήταν ήδη λογοδοσμένη να πάρει κάποιον άλλον πλουσιότερο Σπετσιώτη. Οι δύο νέοι όμως κλέφτηκαν και πήγαν στο σπίτι του πρώτου άντρα της Μπουμπουλίνας, του Δημητρίου Γιάννουζα. Η Μπουμπουλίνα πήγε και αυτή στο σπίτι ενώ λίγο αργότερα έφτασαν και οι Κουτσαίοι πολύ εξαγριωμένοι με την απαγωγή, την οποία θεώρησαν μεγάλη προσβολή, σύμφωνα με τα έθιμα της εποχής. Κατά τη διάρκεια λογομαχίας μεταξύ Μπουμπουλίνας και Κουτσαίων, ο Ιωάννης Κούτσης πυροβόλησε και σκότωσε τη Μπουμπουλίνα. Η οστεοθήκη της σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Σπετσών (αρχοντικό Χατζηγιάννη Μέξη).
Στη Ρωσία, το θάρρος της εκτιμήθηκε ιδιαίτερα. Ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α απένειμε στην Μπουμπουλίνα τον τίτλο του ναύαρχου του ρωσικού στόλου και τιμητικά το μογγολικό σπαθί ως αναγνώριση των προσόντων της. Έτσι, έγινε η πρώτη γυναίκα ναύαρχος του ρωσικού στόλου στην ιστορία της Ρωσίας και μια από τις πρώτες ναυάρχους στην παγκόσμια ιστορία.
Κληρονομιά
Το αρχοντικό της οικογένειας Μπούμπουλη στις Σπέτσες μετατράπηκε το 1991 από τον ιδιοκτήτη και απόγονο της ηρωίδος, Φίλιππο Δεμερτζή-Μπούμπουλη σε μουσείο, το Μουσείο Μπουμπουλίνας, το οποίο έχουν επισκεφθεί εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες. Σε αυτό μπορεί κανείς να δει συλλογή όπλων, επιστολές και άλλα αρχεία, παλιά βιβλία, πορτραίτα της Μπουμπουλίνας, προσωπικά της αντικείμενα, έπιπλα, διακρίσεις που της είχαν απονείμει κυρίως ξένες κυβερνήσεις και πολλά άλλα.
Στο Μουσείο υπάρχει και η προτομή της Λέλας Καραγιάννη η οποία ήταν συγγενής από τη μητέρα της με την Μπουμπουλίνα. Η Λέλα Καραγιάννη ήταν αντιστασιακός και αρχηγός της οργάνωσης Μπουμπουλίνα. Συνελήφθη από την Ειδική Ασφάλεια και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1944 λίγο πριν την Απελευθέρωση της Ελλάδας.
Ταινία
Το 1959 γυρίστηκε ταινία βασισμένη στη ζωή της ηρωίδας. Ο τίτλος της ήταν Μπουμπουλίνα και την ομώνυμη ηρωίδα υποδύθηκε η Ειρήνη Παππά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821 Κατηγορία:Έλληνες που δολοφονήθηκαν από Έλληνες στην Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Οικογένεια Μπούμπουλη Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821 Κατηγορία:Αρβανίτες Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Καρατζαφέρης
Το επώνυμο Καρατζαφέρης μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κουτσόβα
Η Κουτσόβα (Kuçovë) είναι δήμος στην κεντρική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Κόζαρε, Κουτσόβα, Λούμας και Περόντι, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Κούτσοβα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 31.262 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 160,23 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 12.654.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|380x380εσ|Μαχητικά αεροσκάφη F6 στην Κούτσοβα
Αρχαιότητα
Οι αρχαιολόγοι βρήκαν στο χωριό Κατούντας κοντά στην Κουτσόβα οικίσματα από έξι αρχαιολογικές φάσεις που χρονολογούνται στη Νεολιθική περίοδο, Χαλκολιθική περίοδο, Εποχή του Ορείχαλκου, Εποχή του Σιδήρου, αστική ιλλυρική περίοδο και την ύστερη αρχαιότητα.
Σύγχρονη εποχή
Η Κουτσόβα είναι βιομηχανική πόλη από την εποχή της ιταλικής επιρροής στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Το 1928 στην περιοχή «Ντικάτερ» πραγματοποιήθηκε η πρώτη εξόρυξη πετρελαίου στην Αλβανία. Από αυτή τη στιγμή και έπειτα η πόλη έγινε κέντρο εξόρυξης πετρελαίου. Από το 1928, η ιταλική εταιρεία AIPA συμφώνησε με την κυβέρνηση του Ζογ Α΄ πως αν η εξόρυξη πετρελαίου ξεπεράσει τους 50.000 τόνους ετησίως, η εταιρεία αυτή θα κατασκευάσει ένα διυλιστήριο στην Αλβανία. Το 1939 η Αλβανία καταλήφθηκε από Ιταλούς και επομένως, αν και το πετρέλαιο που εξορυσσόταν ήταν πάνω από 170.000 τόνους, το διυλιστήριο δεν κατασκευάστηκε ποτέ και το πετρέλαιο μεταφερόταν στην Ιταλία.
Κομμουνιστική περίοδος
Κατά την περίοδο της κομμουνιστικής διακυβέρνησης της Αλβανίας η πόλη μετονομάστηκε σε πόλη του Στάλιν (Qyteti Stalin) και ήταν μια κλειστή στρατιωτική περιοχή. Η πόλη αναπτύχθηκε εκτενώς στη δεκαετία του 1950 και αποτελεί το πεδίο ενδιαφέροντος των σπουδαστών της κομμουνιστικής αρχιτεκτονικής, αν και μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού υπήρξε αρκετή αυθαίρετη οικοδόμηση και τροποποίηση των αρχικών κτηρίων. Είναι η έδρα μιας αεροπορικής βάσης της Αλβανικής Πολεμικής Αεροπορίας, αν και από το 2005 η αεροπορία της χώρας έχει σταματήσει να πετάει με τα παρωχημένα μαχητικά MiG που της παρείχαν η Σοβιετική Ένωση και η Κίνα και περιορίστηκε σε αεροσκάφη περιστρεφόμενης πτέρυγας.
Οικονομία
Η Κούτσοβα είναι μία από τις πόλεις της Αλβανίας γνωστές για τη βιομηχανία πετρελαίου της μαζί με την Πάτος και την Μπαλς. Η πετρελαϊκή βιομηχανία αναπτύχθηκε αρχικά από τους Ιταλούς κατά την περίοδο της βασιλείας του Ζογ Α΄ και μεγάλο μέρος των υποδομών είναι πλέον πεπαλαιωμένο. Μετά το τέλος της κομμουνιστικής περιόδου, η πόλη υπέστη σοβαρή βιομηχανική παρακμή, με το κλείσιμο πολλών εργοστασίων και την καταστροφή των υποδομών της πόλης κατά τις διαμαρτυρίες για την κατάρρευση των τραπεζών της χώρας. Σήμερα υπάρχουν σημεία ανάκαμψης με μεγάλο αριθμό πολύ μικρών επιχειρήσεων που λειτουργούν σε πρώην κρατικά εργοστάσια, αν και η ανεργία παραμένει υψηλή. Υπάρχουν επίσης ορισμένες ξένες τράπεζες και μικρός αριθμός ΑΤΜ. Όπως και σε πολλές πόλεις στην Αλβανία, πολλοί νέοι μεταναστεύουν σε Ιταλία και Ελλάδα.