cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αναμνήσεις (Μελένοικο - Θεσσαλονίκη)
Οι επιπτώσεις
Τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης (Απριλιανά του 1903) (28 και 29 Απριλίου) και η Εξέγερση του Ίλιντεν (20 Ιουλίου 1903 - παλιό ημερ.] προκάλεσαν το ενδιαφέρον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, μετά δε τη συνάντηση των αυτοκρατόρων Ρωσίας και Αυστρίας που συνοδεύονταν από τους υπουργούς των εξωτερικών στην πόλη της Στυρίας της Αυστρίας στο Μύρτζστεγκ επεβλήθησαν οι μεταρρυθμίσεις στη Μακεδονία, διορισθέντος ως Γενικού Επιθεωρητή των τριών τότε βιλαετίων Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Σκοπίων του Χιουσεϊν Χιλμή Πασσά, ανωτάτου Τούρκου κρατικού λειτουργού με ευρεία μόρφωση, με πολιτικούς πράκτορες (Agents Civils) τον Demeric εκ μέρους της Ρωσίας και τον Von Muller εκ μέρους της Αυστρίας, αποφασίστηκε η αναδιοργάνωση της τουρκικής χωροφυλακής Μακεδονίας από αξιωματικούς των πέντε Μεγάλων Δυνάμεων. Γρηγόρ Στεφανωφ Πόπεφ του βουλγαρικού κομιτάτου, απομνημονεύματα, Ινστιτούτο Βουλγαρικής Ιστορίας, τόμ. 6, σ. 481, 1956 Κατά τον Τσώπρο χωρίς την έκρηξη του Νεοτουρκικό Κινήματος και της ανακήρυξης του συντάγματος (10 Ιουλίου 1908) μέσω του οποίου οι νεότουρκοι αξιωματικοί θέλησαν να αποδείξουν, ότι εκτός των αντιμαχόμενων στη Μακεδονία χριστιανικών μειονοτήτων υπήρχαν και οι κυρίαρχου Τούρκοι η Μακεδονία θα ακολουθούσε την τύχη της Ανατολικής Ρωμυλίας. Το νεοτουρκικό κίνημα που είχε χαρακτήρα κατεξοχήν εθνικιστικό και εξερράγη κυρίως για να ματαιώσει την αυτονόμηση της Μακεδονίας, επίσπευσε τη συνεννόηση των χριστιανικών μειονοτήτων με τη συμμαχία Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας και Μαυροβουνίου με αποτέλεσμα τη διανομή της Μακεδονίας μεταξύ Ελλάδας, Σερβίας και Βουλγαρίας.
Βουλγαρικές ενέργειες για τη μεταφορά της έδρας της επαρχίας Μελενίκου στο χωριό Σφέτι-Βρατς
Μετά τη μετανάστευση των Ελλήνων κατοίκων της πόλης, οι Βούλγαροι πραγματοποίησαν τη μεταφορά της έδρας της επαρχία στο Σφέτι - Βρατς με σύγχρονες οικοδομικές προδιαγραφές, που βρίσκεται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από το ελληνικό μεθοριακό φυλάκιο της Κούλας πολεοδομώντας μια πραγματικά ωραία κωμόπολη σε μαγευτική τοποθεσία που αποτελεί και την πρώτη καλή εντύπωση στους εισερχόμενους ξένους σε βουλγαρικό έδαφος.
Τελεράν
Περιγραφή
Το όνομα Τελεράν είναι αρκτικόλεξο της πλήρους ονομασίας "Television radar air navigation" του συστήματος.
Αναμνήσεις (Μελένοικο - Θεσσαλονίκη)
Ευτράπελα
Ο Τσώπρος δεν παραλείπει να καταγράψει από τη ζωή στο Μελένικο και Θεσσαλονίκα μερικά αξιοσημείωτα ευτράπελα, μέσα στην τραγικότητα εκείνης της εποχής.
Τελεράν
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορία Κατηγορία:Εξοπλισμός αερολιμένων
Αναμνήσεις (Μελένοικο - Θεσσαλονίκη)
Το ελληνικό κριθάρι
Στη διενέργεια των ανακρίσεων για τις βομβιστικές ενέργειες των Βουλγάρων [και Βουλγαριζόντων σλαβοφώνων] ο Διευθυντής της αστυνομίας Σουλεϊμάν Εφένδης, τουρκοκρητικός γνωστός ως «Αράπ Μουνπασή», που γνώριζε την ελληνική γλώσσα αποκάλυπτε εύκολα τους ως έλληνας εμφανιζόμενους αναρχικούς ζητώντας από όλους τους ανακρινόμενους να προφέρουν τη λέξη «κριθάρι». Αυτοί μη μπορώντας να προφέρουν το γράμμα θ και απαντώντας «κριτάρι» αποκαλύπτονταν και συλλαμβάνονταν για τα περαιτέρω.
Υπόθεση Geοrge Putois (Affaire Putois)
Το 1910 με υπόδειξη του Εθνικού Κέντρου τοποθετήθηκε από τη Μονή Ιβήρων ως ενοικιαστής των κτημάτων της Μονής Ροζινού ο Γεώργιος Τριανταφυλλίδης, υπαξιωματικός του τότε Βασιλικού Ναυτικού που εμφανίστηκε όμως με κανονικό γαλλικό διαβατήριο ως Γάλλος πολίτης M. Georges Putois ο οποίος είχε εργασθεί σε κάποια γαλλική αποικία όπου έμαθε καλά τη γαλλική γλώσσα και απέκτησε, άγνωστο πως και τη γαλλική ιθαγένεια. Εγκαταστάθηκε στη Μονή ως διαχειριστής, όπου ύψωσε τη γαλλική σημαία, αλλά παραπλεύρως αυτής και την ελληνική και συγκρότησε με το πρόσχημα σωματοφυλάκων μικρό αντάρτικο σώμα από νέους του του Μελενικίου που έπαιρνε μέρος στις κατά των βουλγαρικών χωρίων επιδρομές. Για να φαίνεται ως γνήσιος Γάλλος φορούσε μπερέ αλπινιστή, διοργάνωνε συχνά πολυτελή γεύματα προς τιμήν των τουρκικών αρχών και έστελνε ως δώρα στο Γενικό Πρόξενο της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη φιάλες οίνου προερχόμενες δήθεν από τα αμπέλια της Μονής, στην πραγματικότητα όμως από τις οιναποθήκες των Μελινικίων με ταινίες «France de Rozino G. Putois vin Blanc Rouge, Vin Vieux Melnik. Ο Monsieur G. Putois» φρόντισε για την περισυλλογή και περιφρούρηση αλλά και τη συστηματική καλλιέργεια των κτημάτων της Μονής με πιέσεις και απειλές κατά των δυστροπούντων σλαβοφώνων κολλήγων οι οποίοι ένα Σάββατο, ημέρα εβδαμαδιαίας αγοράς στο Μελένικο, όπου συγκεντρώνονταν οι κάτοικοι των γύρω χωριών, συγκρότησαν συλλαλητήριο διαμαρτυρίας κατά του Γάλλου διαχειριστή φωνάζοντας και τα συνθήμτα «Ντόλου Φρέγκου= κάτω ο Φράγκος».
Προς τους διαδηλωτές μίλησε κάποιος βουλγαροδιδάσκαλος παριστάνων τον... σοσιαλιστή ρώτησε τους διαδηλωτές: "«Μ π ί β α λ ι» (επιτρέπεται σε ένα άτομο να εκμεταλλεύεται τόσους κολλήγους; ). Οι διαδηλωτές μη καταλαβαίνοντας την ακριβή σημασία των λόγων του ρήτορα που μιλούσε καθαρά βουλγαρικά, ενώ αυτοί μιλούσαν το γνωστό σλαβικό ιδίωμα, φώναξαν «Μπίβα», δηλαδή επιτρέπεται. Τότε εκμανείς ο ρήτορας του συλλαλητηρίου φώναξε: «Νε μπίβα μπρε» δηλ, δεν επιτρέπεται με συνακόλουθα γέλια και ειρωνείες των Ελλήνων κατοίκων της πόλης που παρακολουθούσαν το συλλαλητήριο."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες Κατηγορία:Ιστορία του νεότερου ελληνισμού Κατηγορία:Μελένικο
NGC 7098
Ο NGC 7098 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SBa? στον αστερισμό Οκτάς. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 22 Σεπτεμβρίου 1835.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
7098 67266 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Οκτάς (αστερισμός)
Νικόλαος Δικαίος
Ο Νικόλαος Δικαίος (, 1822 - Αθήνα, 25 Ιανουαρίου 1889) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1822. Η καταγωγή του ήταν από δύο μεγάλες οικογένειες της Πελοποννήσου. Πατέρας του ήταν ο υποστράτηγος Νικήτας Δικαίος. Μητέρα του ήταν η Ελένη, θυγατέρα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Το 1860 εκλέχτηκε βουλευτής Μεγαλουπόλεως. Στην Βουλή τάχτηκε υπέρ της έξωσης του Όθωνα, και πήρε ενεργό μέρος πολεμώντας υπό τις διαταγές του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Το 1862 διορίστηκε γενικός πρόξενος στο Βουκουρέστι, αργότερα νομάρχης Ευβοίας, Ζακύνθου και Αιτωλοακαρνανίας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 1889.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Νικολαος Κατηγορία:Βουλευτές Μεγαλουπόλεως Κατηγορία:Νομάρχες Ευβοίας Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου Κατηγορία:Νομάρχες Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Οικογένεια Κολοκοτρώνη
Διαθεματική προσέγγιση της γνώσης
Με τον όρο διαθεματική προσέγγιση της γνώσης εννοούμε μια πρόταση στο χώρο της γνωστικής ψυχολογίας και της παιδαγωγικής, σύμφωνα με την οποία το προς μάθηση αντικείμενο (θέμα) προσεγγίζεται πιο εύκολα από δρόμους που δεν συμπίπτουν με τη θεώρηση της επιστήμης σε κλάδους. Με πιο απλά λόγια διαθεματική προσέγγιση ορίζεται η πολύπλευρη διερεύνηση και μελέτη ενός θέματος που άπτεται πολλών γνωστικών αντικειμένων. Για παράδειγμα, σε μια διαθεματική προσέγγιση με «θέμα» το νερό, η μελέτη του θα ξεκινούσε από ερωτήματα που προέρχονται από διάφορες μορφές γνώσης: «τι είναι το νερό δηλαδή, ποια τα συστατικά του;» (χημεία), "πώς συμπεριφέρεται το νερό από φυσική άποψη;" (φυσική),"η σημασία του νερού για το περιβάλλον και τη ζωή στον πλανήτη; " (περιβάλλον), "ποια έθιμα της ελληνικής παράδοσης σχετίζονται με το νερό;" (λαογραφία), "ποια είναι η σχέση του νερού με τη φιλοσοφία ή με τη θρησκεία;" κτλ. thumb|left Συγγενής με τη διαθεματική προσέγγιση της γνώσης είναι και η λεγόμενη διεπιστημονική προσέγγιση, η οποία περιορίζει τις μορφές γνώσης από τις οποίες ξεκινά η διδασκαλία/μάθηση στο χώρο των επιστημών.
Η διαθεματική προσέγγιση στην Ελλάδα
Σύμφωνα με τη νοοτροπία της διαθεματικής προσέγγισης της γνώσης θεωρείται ότι είναι το επίσημο αναλυτικό πρόγραμμα που καθορίζει το αντικείμενο και τις διδακτικές διαδικασίες που ακολουθούνται στα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία της Ελλάδας (βλ. συνδέσεις). Η εισαγωγή της διαθεματικής προσέγγισης στην ελληνική εκπαίδευση προσεγγίστηκε αρχικά ως προβληματισμός περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '80, για να συγκεκριμενοποιηθεί αργότερα στα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία που γράφτηκαν την επόμενη δεκαετία.
Συνδέσεις
Κατηγορία:Παιδαγωγική
Χρηματοδότηση για την κλιματική αλλαγή
μικρογραφία|350x350εσ|Τα κορυφαία 10 ιδρύματα χρηματοδότησης καθαρής ενέργειας 2014 Η κλιματική χρηματοδότηση είναι η χρηματοδότηση που στοχεύει στη μείωση των εκπομπών, και την ενίσχυση των δεξαμενών των αερίων θερμοκηπίου. Αυτή στοχεύει στη μείωση της τρωτότητας, στη διατήρηση και την αύξηση της ανθεκτικότητας του ανθρώπου και των οικοσυστημάτων στις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως ορίζεται από τη Μόνιμη Επιτροπή Οικονομικών της Σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή. Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί με στενή έννοια για να αναφερθεί στις μεταφορές δημόσιων πόρων από τις ανεπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες χώρες, υπό το φως της Σύμβασης του ΟΗΕ για το κλίμα που υποχρεώνει την παροχή "νέων και πρόσθετων οικονομικών πόρων" και, με ευρύτερη έννοια, αναφορά σε όλες τις χρηματοοικονομικές ροές που σχετίζονται με τον μετριασμό και τη προσαρμογή στη κλιματική αλλαγή.
Η 21η σύνοδος της Διάσκεψης των μερών της Σύμβασης πλαισίου του ΟΗΕ (Παρίσι 2015) εισήγαγε μια νέα εποχή για τη κλιματική χρηματοδότηση, τη κλιματική πολιτική και τις αγορές. Η Συμφωνία του Παρισιού που εγκρίθηκε εκεί καθόρισε ένα παγκόσμιο σχέδιο δράσης για να θέσει τον κόσμο σε καλό δρόμο για την αποφυγή επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών περιορίζοντας την παγκόσμια υπερθέρμανση αρκετά κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Περιλαμβάνει την χρηματοδότηση για το κλίμα που διοχετεύεται από εθνικούς, περιφερειακούς και διεθνείς φορείς για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, έργα και προγράμματα προσαρμογής. Αυτά περιλαμβάνουν μηχανισμούς ειδικής στήριξης για το κλίμα και οικονομική βοήθεια για τις δραστηριότητες μετριασμού και προσαρμογής, τονώνοντας και επιτρέποντας τη μετάβαση προς ένα είδος ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, ανάπτυξη που δεν προκαλεί ζημιά στο κλίμα και ανάπτυξη μέσω τις δημιουργίας χωρητικότητας, έρευνας και ανάπτυξη, καθώς και οικονομικής ανάπτυξης.
Μέχρι τον Νοέμβριο του 2020, οι αναπτυξιακές τράπεζες και η ιδιωτική χρηματοδότηση δεν είχε φτάσει τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως που προβλέπονται στις διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ για το κλίμα για το 2020. Ωστόσο, λόγω της οικονομικής ύφεσης από την πανδημία του κορονοϊού, 450 αναπτυξιακές τράπεζες δεσμεύθηκαν να χρηματοδοτήσουν μια "Πράσινη ανάκαμψη" στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Ζβέτσαν
Το Ζβέτσαν (σερβικά: Звечан) είναι πόλη και δήμος στο Διαμέρισμα της Μιτρόβιτσας της Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Από το 2015, έχει πληθυσμό 16.650 κατοίκους. Καλύπτει έκταση 122 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται από την ίδια την πόλη και 35 χωριά.
Το Ζβέτσαν αποτελεί μέρος του Βόρειου Κοσσυφοπεδίου, μιας περιοχής με εθνοτική Σερβική πλειοψηφία που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα από το υπόλοιπο Κοσσυφοπέδιο της εθνοτικής αλβανικής πλειοψηφίας. Μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, ο δήμος έγινε μέρος της Κοινότητας Σερβικών Δήμων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο Κατηγορία:Βόρειο Κοσσυφοπέδιο
Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος (πέθανε το 1918) ήταν Έλληνας σταφιδέμπορος και δήμαρχος Αιγίου (1887-1891).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν μοναχογιός του Γεωργίου Κανελλόπουλου. Ασχολήθηκε με το εμπόριο της σταφίδας μέσω του οποίου απέκτησε σημαντική περιουσία. Εξελέγη δήμαρχος Αιγίου το 1887 και κατά τη θητεία του επέδειξε αξιόλογο έργο. Σύναψε δάνειο 400 χιλιάδων δραχμών και κατασκεύασε την δημοτική αγορά, τα σφαγεία, το νεκροταφείο, τα αρδευτικά αυλάκια και την πλατεία των Υψηλών Αλωνίων.
Απεβίωσε το 1918. Σύζυγός του ήταν η Ανδρομάχη Κανελλοπούλου το γένος Τόφαλλου, με την οποία είχε αποκτήσει πολλά τέκνα μεταξύ των οποίων και τους Γεώργιο, Νικόλαο και Άγγελο Κανελλόπουλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγίου Κωνσταντινος
Παναγία η Δροσιανή
Η Παναγία η Δροσιανή είναι ένα ιστορικό Βυζαντινό μοναστήρι, στη βόρεια άκρη της κοιλάδας της Δρυμαλίας, νότια του χωριού Μονή στη Νάξο και δίπλα από το κοινοτικό κοιμητήριο (νεκροταφείο), που είναι από τα αρχαιότερα των Βαλκανίων (4ος ή 6ος αιώνας).
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας το μοναστήρι και ο πέριξ αυτού χώρος αποτελούσε ιδιαίτερο τιμάριο του οίκου Μπελόνια. Μετά την κατάληψη της Νάξου από τους Τούρκους ο τελευταίος Φράγκος Δούκας της Νάξου και Αιγαίου Πελάγους Ιωάννης Δ΄ Κρίσπης με έγγραφο που εξέδωσε το 1555 εκχώρησε το μοναστήρι στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία.
Σύγχρονη εποχή
Από το Μοναστήρι αυτό το μεγαλύτερο μέρος του ήταν θαμμένο και μόλις τη δεκαετία του 70 έγιναν οι ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία όπου και αποκαλύφθηκε πλήρως. Μέχρι τότε το μόνο μέρος που ήταν ορατό ήταν η κυρίως εκκλησία που ήταν και η πλέον πρόσφατη. Η εκκλησία είναι στην ουσία ένα σύμπλεγμα από τέσσερις εκκλησίες. Είναι Βυζαντινού ρυθμού και όλοι οι χώροι του, εσωτερικά και εξωτερικά είναι σε σχήμα σταυρού.
Υπάρχουν πολλές αγιογραφίες. Αυτές που φαίνονται τώρα είναι και οι παλαιότερες, μιας και τα δύο προηγούμενα στρώματα έχουν αφαιρεθεί και έχουν μεταφερθεί σε μουσεία. Χαρακτηριστικοί είναι οι δύο Παντοκράτορες στον τρούλο, κάτι που αποδίδεται σε προσπάθεια καταπολέμησης του μονοφυσιτισμού: οι δύο μορφές απεικονίζουν η μία την ανθρώπινη και η άλλη τη θεία φύση του Χριστού.
Θρύλοι
Πολλοί οι θρύλοι για το πως κτίστηκε και το πως επελέγη η τοποθεσία. Οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού μεταφέρουν ότι αν και αρχικά είχε επιλεγεί άλλο μέρος για το κτίσιμο της εκκλησιάς η εικόνα της Παναγίας μεταφερόταν κάθε βράδυ στο συγκεκριμένο μέρος. Η ονομασία «Δροσιανή» εικάζεται ότι προήλθε από το ότι οι κάτοικοι του χωριού σε μια πολύ μεγάλη περίοδο ανομβρίας απευθύνθηκαν στην Παναγία με λειτουργίες και τάματα για να την παρακαλέσουν να βρέξει έτσι ώστε να μην ξεραθούν τα δέντρα και οι μπαξέδες και να ζήσουν οι κάτοικοι που κατ' εξοχήν είναι αγρότες.
Το νεότερο τμήμα του Μοναστηριού χωρίζεται σε δύο τμήματα και μπροστά από την εικόνα της Παναγίας υπάρχει στο πάτωμα μια τεράστια κυκλική πλάκα από μάρμαρο. Οι θρύλοι έλεγαν πως κάτω από την πλάκα αυτήν υπάρχει μεγάλος θησαυρός που κανείς όμως δεν πήγαινε να την ανασηκώσει γιατί θα τον μαρμάρωνε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Δυστυχώς την δεκαετία του 70 κάποιο πρωί βρέθηκε η πλάκα σκαμμένη και βγαλμένη και κανείς ποτέ δεν έμαθε αν έκρυβε κάτι από κάτω.
Οι αρχαιοκάπηλοι όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Η εικόνα της Παναγίας εκλάπη και είναι άγνωστο αν η υπάρχουσα στη θέση της είναι η αυθεντική ή κάποιο αντίγραφό της. Σήμερα το Μοναστήρι της Παναγίας της Δροσιανής λειτουργεί υπό τον έλεγχο της αρχαιολογικής υπηρεσίας και δέχεται ετησίως χιλιάδες επισκέπτες.
Πηγές
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Νάξο
Γεώργιος Ανδρεάδης
Ο Γεώργιος Ανδρεάδης (Φλώρινα, 1916 - 21 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φλώρινας με την ΕΡΕ και κατόπιν με τη Νέα Δημοκρατία.
Σταδιοδρομία
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και άρχισε να δικηγορεί από το 1941. Εξελέγη βουλευτής Καστοριάς-Φλώρινας με την ΕΡΕ το 1956 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στη Φλώρινα το 1958, το 1961 το 1963 και το 1964.
Μετά τη Μεταπολίτευση εξελέγη άλλες δύο φορές βουλευτής Φλώρινας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 με 11.059 ψήφους. Το Δεκέμβριο του 1974 εξελέγη τρίτος αντιπρόεδρος της Βουλής με 184 ψήφους.
Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977 με 8.061 σταυρούς. Στις εκλογές του 1981 ήταν ξανά υποψήφιος, πήρε 5.223 ψήφους και δεν εξελέγη βουλευτής.
Από το 1955 ως το 1956 υπηρέτησε ως Νομάρχης Έβρου.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Καλαφάτογλου και απέκτησαν 2 παιδιά.
Σκακιστικά κομμάτια
Τα σκακιστικά κομμάτια, ή τα πιόνια, ή οι πεσσοί, είναι τα κομμάτια που έχουν αναπτυχθεί σε μια σκακιέρα για να παιχθεί το παιχνίδι σκάκι. Τα κομμάτια ποικίλουν από το πώς κινούνται στη σκακιέρα και αυτό τους δίνει διαφορετική αξία στο παιχνίδι. Σε μια κανονική παρτίδα σκάκι o κάθε παίκτης ξεκινά με:
Γεώργιος Ανδρεάδης
Σταδιοδρομία
Απεβίωσε πλήρης ημερών, στις 21 Φεβρουαρίου 2009. .
Σκακιστικά κομμάτια
Ο ένας παίκτης στο σκάκι αναφέρεται ως «λευκός» και ο άλλος ως «μαύρος» σύμφωνα με το χρώμα των κομματιών που έχει στο παιχνίδι. Για να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο, τα μαύρα κομμάτια είναι πιο σκούρα από ό,τι τα λευκά κομμάτια. Τα χρώματά τους δεν χρειάζεται να είναι μαύρο και άσπρο, αλλά ο καθένας θα πρέπει κανονικά να έχει ομοιόμορφο χρώμα. Το σετ κομματιών τύπου Στώντον είναι το πρότυπο στυλ για τα επίσημα τουρνουά ή για ένα απλό παιχνίδι. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές στο σκάκι και ορισμένα είδη σκακιστικών προβλημάτων που χρησιμοποιούν μη τυποποιημένα κομμάτια (όπως τα παραμυθένια (ανορθόδοξα) κομμάτια), αν και αυτά δεν είναι τόσο δημοφιλή και η συντριπτική πλειοψηφία των παιχνιδιών που παίζονται χρησιμοποιεί το τυποποιημένο σετ σκακιού.
Ορολογία
Στο σκάκι, η λέξη «κομμάτι» έχει τρεις σημασίες, ανάλογα με τα συμφραζόμενα:
Γεώργιος Ανδρεάδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Νομάρχες Έβρου Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας - Καστοριάς
Σκακιστικά κομμάτια
Ορολογία
Τα συμφραζόμενα πρέπει να κάνουν την επιδιωκόμενη σημασία σαφή. .
Οι κινήσεις των κομματιών
Κάθε τύπος κομματιού κινείται με διαφορετικό τρόπο.
Τα υπόλοιπα κομμάτια, εκτός από τα πιόνια, συλλαμβάνουν με τον ίδιο τρόπο που κινούνται. Μια σύλληψη κομματιού αντικαθιστά το κομμάτι του αντιπάλου στο τετράγωνο αυτό, εκτός από τη σύλληψη εν διελεύσει. Τα κομμάτια που συλλαμβάνονται απομακρύνονται αμέσως από το παιχνίδι. Ένα τετράγωνο μπορεί να κρατήσει μόνο ένα κομμάτι σε κάθε δεδομένη στιγμή. Εκτός από την περίπτωση του ροκέ και την κίνηση του ίππου, κανένα άλλο κομμάτι δεν μπορεί να πηδήξει πάνω από ένα άλλο κομμάτι.
Hürriyet
Είναι μία από τις πλέον δημοφιλείς εφημερίδες στην Τουρκία. Εκδίδεται από την Doğan Group (Doğan Yayıncılık A.Ş.), η οποία επίσης έχει τις καθημερινές εφημερίδες Milliyet, Radikal, Posta, Turkish Daily News, Özgür Politika, Referans, Fanatik και Fanatik basket και υποστηρίζει πως είναι μία φιλελεύθερη εφημερίδα. Έχει ισχυρές εθνικιστικές ροπές, όπως διαφαίνεται από το ανανεωμένο μότο της, Türkiye Türklerindir (η Τουρκία ανήκει στους Τούρκους). Αριστερά του λογότυπού της υπάρχει μια σύνθεση πορτραίτου του Ατατούρκ, μια Τουρκική σημαία με το μότο.
Η εφημερίδα είναι μια από τις πλέον σημαίνουσες στην Τουρκική δημόσια ζωή και διαθέτει επιφανείς αρθρογράφους όπως τους Οκτάι Εκσί, Ντογάν Ουλούτς και Μπεκίρ Τζοσκούν. Εξαιτίας της προσωπικής ιστορίας του ιδιοκτήτη της Hürriyet Αϊντίν Ντογάν (Aydın Doğan) με την εταιρεία Koç Holding, η εφημερίδα δέχεται κριτική για την ευνοϊκή στάση που διατηρεί απέναντι στην Koç. Η εφημερίδα έχει επίσης στενές σχέσεις με την Γερμανική εφημερίδα Bild της μεγάλης Ευρωπαϊκής εκδοτικής επιχείρησης Axel Springer AG. Ο Γερμανός δημοσιογράφος Κάι Ντίκμαν είναι μέλος του εκτελεστικού γραφείου της Hürriyet.
Η Hürriyet διαθέτει επίσης εκδόσεις για την Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική. Η διαδικτυακή της έκδοση συμπεριλαμβάνει και μια μικρή έκδοση στα Αγγλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Εφημερίδες στην τουρκική γλώσσα Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Κάταγμα πέους
Το κάταγμα πέους είναι η ρήξη του ενός ή και των δύο πετάλων του ελυτροειδούς χιτώνα, των ινωδών επικαλύψεων που περιβάλλουν τα σηραγγώδη σώματα του πέους. Προκαλείται από την ταχεία αμβλεία δύναμη σε ένα πέος σε στύση, συνήθως κατά τη διάρκεια της κολπικής επαφής, ή τον επιθετικό αυνανισμό. Μερικές φορές περιλαμβάνει επίσης μερική ή πλήρη ρήξη της ουρήθρας ή τραυματισμό των ραχιαίων νεύρων, των φλεβών και των αρτηριών.
Σημάδια και συμπτώματα
Ένας ήχος σαν σπάσιμο ή ράγισμα, σημαντικός πόνος, πρήξιμο, άμεση απώλεια στύσης που οδηγεί σε χαλαρότητα και αιμάτωμα δέρματος διαφόρων μεγεθών συνδέονται συνήθως με το σεξουαλικό συμβάν.
Αιτίες
μικρογραφία| Κάμψη πέους σε στάση [[σεξ στα τέσσερα]] δεξιά|μικρογραφία| Διατομή ανθρώπινου πέους Το κάταγμα πέους είναι μια σχετικά ασυνήθιστη κλινική κατάσταση. Η κολπική επαφή και ο επιθετικός αυνανισμός είναι οι πιο συχνές αιτίες. Μια μελέτη του 2014 για αρχεία ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών σε τρία νοσοκομεία στο Καμπίνας της Βραζιλίας, έδειξε ότι οι στάσεις με τις γυναίκες από πάνω προκαλούσαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, με την ιεραποστολική στάση να είναι η πιο ασφαλής. Η έρευνα υπέθεσε ότι όταν ο δεκτικός σύντροφος είναι από πάνω, συνήθως ελέγχουν την κίνηση και δεν είναι σε θέση να διακόψουν την κίνηση όταν το πέος υφίσταται κακή διείσδυση. Αντίθετα, όταν ο διεισδυτικός σύντροφος ελέγχει την κίνηση, έχει καλύτερες πιθανότητες να σταματήσει ως απάντηση στον πόνο από κακή ευθυγράμμιση, ελαχιστοποιώντας τη βλάβη.
Η πρακτική του taqaandan θέτει επίσης τους άνδρες σε κίνδυνο κατάγματος πέους. Το taqaandan, που προέρχεται από μια κουρδική λέξη που σημαίνει «κλικ», περιλαμβάνει το λύγισμα του επάνω μέρους του πέους σε όρθια θέση ενώ κρατάτε το κάτω μέρος του άξονα στη θέση του, μέχρι να ακουστεί και να γίνει αισθητό ένα κλικ. Λέγεται ότι το taqaandan είναι ανώδυνο και έχει συγκριθεί με το ράγισμα των αρθρώσεων, αλλά η πρακτική του taqaandan έχει οδηγήσει σε αύξηση του επιπολασμού των καταγμάτων του πέους στο δυτικό Ιράν. Το taqaandan μπορεί να εκτελεστεί για την επίτευξη πρηξίματος.
Μελέτες απεικόνισης
Η υπερηχογραφική εξέταση είναι ικανή να απεικονίσει τη ρήξη του ελυτροειδούς χιτώνα στην πλειονότητα των περιπτώσεων (ως υποηχοϊκή ασυνέχεια στον φυσιολογικά ηχογενή χιτώνα). Σε μια μελέτη σε 25 ασθενείς, οι Ζάρε Μεχράντι και λοιποί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο υπέρηχος δεν μπορεί να βρει τη ρήξη ακριβώς όταν βρίσκεται στη βάση του πέους. Στη μελέτη τους, η μαγνητική τομογραφία (MRI) διέγνωσε με ακρίβεια όλα τα σχισίματα (ως ασυνέχεια στον φυσιολογικά χαμηλού σήματος χιτώνα και στις δύο σταθμισμένες αλληλουχίες Τ1 και Τ2). Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το υπερηχογράφημα πρέπει να θεωρείται ως η αρχική απεικονιστική μέθοδος και η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις που το υπερηχογράφημα δεν απεικονίζει ρήξη, αλλά οι κλινικές υποψίες για κάταγμα εξακολουθούν να είναι υψηλές. Στην ίδια μελέτη, οι συγγραφείς διερεύνησαν την ακρίβεια του υπερήχου και της μαγνητικής τομογραφίας για τον προσδιορισμό της θέσης ρήξης (χαρτογράφηση του κατάγματος) προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια προσαρμοσμένη χειρουργική αποκατάσταση. Η μαγνητική τομογραφία ήταν πιο ακριβής από τον υπέρηχο για το σκοπό αυτό, αλλά η χαρτογράφηση υπερήχων συσχετίστηκε καλά με τα χειρουργικά αποτελέσματα σε περιπτώσεις όπου η ρήξη εμφανιζόταν καθαρά στην υπερηχογραφική εξέταση. Το πλεονέκτημα του υπερήχου στη διάγνωση του κατάγματος πέους είναι απαράμιλλο όταν ληφθεί υπόψη η μη επεμβατική, οικονομικά αποδοτική και μη ιονιστική φύση του.
Το τραύμα του πέους μπορεί να προκληθεί από έναν αμβλύ ή διεισδυτικό τραυματισμό, ο οποίος σπάνια διερευνάται με απεικονιστικές μεθόδους και σχεδόν πάντα απαιτεί άμεση χειρουργική εξερεύνηση. Στο πέος σε στύση, το τραύμα προκύπτει από τέντωμα και στένωση του ελυτροειδούς χιτώνα, το οποίο μπορεί να υποστεί τμηματική ρήξη του ενός ή και των δύο σηραγγωδών σωμάτων, που αποτελεί κάταγμα πέους.
Στο 10-15% των τραυμάτων του πέους, μπορεί να υπάρχει συνοδευτική βλάβη της ουρήθρας. Όταν παρατηρείται αίμα στον πόρο της ουρήθρας, είναι απαραίτητη η αξιολόγηση της ουρήθρας με ενισχυμένη αντίθεση. Σε περιπτώσεις που τα υπερηχογραφικά ευρήματα είναι ασαφή, η χρήση μαγνητικής τομογραφίας μπορεί να διευκολύνει τη διάγνωση και συνιστάται από διάφορους συγγραφείς.
Θεραπεία
Το κάταγμα πέους είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση και η επείγουσα χειρουργική αποκατάσταση είναι η συνήθης θεραπεία. Η καθυστέρηση στην αναζήτηση θεραπείας αυξάνει το ποσοστό επιπλοκών. Οι μη χειρουργικές προσεγγίσεις έχουν ως αποτέλεσμα 10-50% ποσοστά επιπλοκών, συμπεριλαμβανομένης της στυτικής δυσλειτουργίας, της μόνιμης καμπυλότητας του πέους, της βλάβης στην ουρήθρα και του πόνου κατά τη συνουσία, ενώ οι ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική θεραπεία εμφανίζουν ποσοστό επιπλοκών 11%.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να γίνει ανάδρομη ουρηθρογραφία για να αποκλειστεί η ταυτόχρονη βλάβη της ουρήθρας.
Νομικά ζητήματα
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η υπόθεση Ντο εναντίον Μο, 63 Mass. App. Ct. 516, 827 NE2d 240 (2005), έλεγξε την ευθύνη για κάταγμα πέους που προκλήθηκε κατά τη συνουσία. Το δικαστήριο αρνήθηκε να βρει καθήκοντα μεταξύ δύο συναινετικών ενηλίκων. Ο ενάγων στην υπόθεση αυτή, ένας άνδρας που υπέστη κάταγμα πέους, κατήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος, η πρώην κοπέλα του, του είχε προκαλέσει τον τραυματισμό του ενώ βρισκόταν από πάνω του κατά τη διάρκεια της συνουσίας. Το δικαστήριο έκρινε υπέρ της, κρίνοντας ότι η συμπεριφορά της δεν ήταν νομικά απερίσκεπτη.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σεξουαλική υγεία Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά Κατηγορία:Παθήσεις του πέους Κατηγορία:Οξύς πόνος
Χόκεϊ επί χόρτου στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το χόκεϊ επί χόρτου είναι από τα παλιότερα Ολυμπιακά Αθλήματα, αφού εντάχθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων το 1908. Από το 1980 διεξάγεται και τουρνουά γυναικών.
Ιστορικές πληροφορίες
Το χόκεϊ επί χόρτου διεξήχθη για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο το 1908. Έκτοτε διεξάγεται συνεχώς με εξαίρεση τις ολυμπιάδες του 1912 στη Στοκχόλμη και του 1924 στο Παρίσι.
Το 1908 μετείχαν έξι ομάδες αλλά από τρεις χώρες, αφού οι τέσσερις ομάδες προέρχονταν από τη Μεγάλη Βρετανία: Αγγλία, Σκοτία, Ουαλία και την κατεχόμενη τότε ενιαία Ιρλανδία. Το 1920 στην Αμβέρσα μετείχαν μόνον 4 χώρες, αφού η Μεγάλη Βρετανία κατέβασε ενιαία ομάδα. Όμως, το αρνητικό ρεκόρ συμμετοχών συνέβη το 1932 στο Λος Άντζελες, όπου ταξίδεψαν μόνο δυο χώρες (Ιαπωνία και Ινδία) και με τις ΗΠΑ μοιράστηκαν τα τρία μετάλλια.
Μεταπολεμικά ορίστηκε να μετέχουν 12 χώρες, οι οποίες προκρίνονται έπειτα από προολυμπιακές δοκιμασίες. Από το 1960 ως το 1972 αυξήθηκαν σε 16 για να μειωθούν πάλι σε 12 το 1976.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα στο άθλημα κυριαρχούσαν οι χώρες της ανατολικής Ασίας και κυρίως η Ινδία και το Πακιστάν. Ως το 1968 ο μεταξύ τους αγώνας έκρινε το χρυσό μετάλλιο. Αλλά και μεταγενέστερα, ως το 1984 οι δυο αυτές χώρες ήταν μέσα στη διεκδίκηση των μεταλλίων.
Στις γυναίκες το πρώτο χρυσό μετάλλιο, το 1980, πήρε η ομάδα της Ζιμπάμπουε στην πρώτη ολυμπιακή της συμμετοχή. Στη συνέχεια τις περισσότερες επιτυχίες έχει η Αυστραλία.
Ελληνική παρουσία
Στην Ελλάδα το χόκεϊ επί χόρτου δεν είναι τόσο διαδεδομένο,παρ'ολα αυτά γίνονται μεγάλες προσπάθειες για την ανάπτυξη του αθλήματος. Διεξάγεται ένα πρωτάθλημα ανδρών από το 1994 και γυναικών από το 2001.Η εθνική ομάδα έχει μία αξιοπρεπή διεθνή παρουσία στο ιστορικό της αλλά δεν κατατάσσεται στις μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος.
Δεν κατάφερε να αγωνιστεί ποτέ σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ούτε στην Ολυμπιάδα του 2004, παρ'όλο που προσπάθησε και εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου (δικαστικώς), που έγινε στην Αθήνα.
Άνδρες
Σημειώση: Δόθηκαν δύο χάλκινα μετάλλια.
Πηγές
Χοκει Κατηγορία:Χόκεϊ επί χόρτου *
Αμάλα και Καμάλα
Η Αμάλα (περ. 1918 - 21 Σεπτεμβρίου 1921) και η Καμάλα (πέθανε στις 14 Νοεμβρίου 1929) ήταν δύο «άγρια κορίτσια» από τη Βεγγάλη της Ινδίας, τα οποία λέγεται ότι είχαν μεγαλώσει από μια οικογένεια λύκων.
Συμπεριφορά και θεραπεία
Ο Σινγκ ισχυρίζεται στο ημερολόγιό του ότι, στο ορφανοτροφείο, τα δύο κορίτσια έδειξαν συμπεριφορά λύκου, τυπική για άγρια παιδιά. Δεν επέτρεπαν στον εαυτό τους να ντυθούν, προσπαθούσαν να βλάψουν τους ανθρώπους που προσπάθησαν να τα ταΐσουν, απέρριψαν το μαγειρεμένο φαγητό και περπατούσαν στα τέσσερα. Και τα δύο κορίτσια είχαν κάλους στις παλάμες και στα γόνατά τους λόγω αυτού του περπατήματος στα τέσσερα. Τα κορίτσια προτιμούσαν ως επί το πλείστον τη νύχτα, προτιμούσαν να απέχουν από τον ήλιο και μπορούσαν να δουν πολύ καλά στο σκοτάδι. Επίσης, παρουσίασαν οξεία αίσθηση οσμής και αυξημένη ικανότητα ακοής.
Τα κορίτσια απολάμβαναν τη γεύση του ωμού κρέατος και έτρωγαν από ένα μπολ στο έδαφος. Φαινόταν ότι δεν ήταν ευαίσθητες στο κρύο και στη ζέστη και φάνηκαν να μην δείχνουν ανθρώπινα συναισθήματα οποιουδήποτε είδους, εκτός από το φόβο. Τη νύχτα ήθελαν να ουρλιάζουν σαν λύκοι, φωνάζοντας στην «οικογένειά τους». Δεν κατάφερναν να μιλήσουν.
Η συγγραφέας Ιμέλντα Οκτάβια Σάνκλίν αναφέρθηκε στην περίπτωσή αυτή στο βιβλίο της του 1929, "Τι είσαι; (What Are You?)" «Κάποτε άκουσα έναν ιεραπόστολο να λέει ότι διέσωσε δύο κορίτσια από ένα κρησφύγετο λύκων στην Ασία. Ως μωρά είχαν εγκαταλειφθεί και οι μητέρες τους πλέον, ήταν οι λύκαινες. Τα παιδιά έτρεχαν μαχητικά στα τέσσερα, χτύπησαν και δάγκωσαν τους απαγωγείς τους. Τόσο όμοιες με τις θετές λύκαινες μητέρες τους, που τους είχαν δείξει περισσότερη μητρική αγάπη από ό, τι είχαν δείξει οι ανθρώπινες μητέρες τους."
Ο Σινγκ ισχυρίζεται ότι ανέλαβε το δύσκολο καθήκον να προσπαθήσει να τους διδάξει τη συνηθισμένη ανθρώπινη συμπεριφορά. Η Αμάλα πέθανε το 1921 από λοίμωξη των νεφρών. Η Καμάλα παρουσίασε σημάδια πένθους μετά τον θάνατό της. Έπειτα, η Καμάλα έγινε πιο προσιτή. Τελικά κατάφερε να μείνει σε σπίτι ανθρώπων και να μπορεί να ανέχεται την παρουσία τους. Μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς, μπόρεσε να περπατήσει όρθια λίγο, αν και ποτέ δεν τα κατάφερε εντελώς, και επανερχόταν συχνά στα τέσσερα όταν έπρεπε να πάει κάπου γρήγορα. Επίσης, έμαθε να μιλάει λίγο. Πέθανε το 1929 από φυματίωση.
Πρόσφατη Μελέτη
Σύμφωνα με τον Γάλλο χειρουργό Σερζ Αρόλ, η περίπτωση της Αμάλα και της Καμάλα αποτελεί τη πιο σκανδαλώδης απάτη που αφορά τα άγρια παιδιά. Στο βιβλίο του L'Enigme des enfants-loup (Το Αίνιγμα των Λύκων-Κοριτσιών, 2007), ο Αρόλ περιγράφει την έρευνά του για την υπόθεση. Εξετάζει αρχεία και πηγές και καταλήγει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδιά
Σπύρος Παναγιωτόπουλος
Ο Σπύρος Παναγιωτόπουλος (1858 - 1930) ήταν δήμαρχος Αιγίου (1891 - 1895, 1899 - 1920, 1926 - 1929).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1858 και ήταν γιος του Σωτήριου Παναγιωτόπουλου. Αδελφός του ήταν ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος. Φοίτησε στο σχολείο του Αιγίου και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Λύκειο των Αθηνών. Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος το 1874 και επανεξελέγη το 1899. Το 1920 φυλακίστηκε για πολιτικούς λόγους, ενώ το 1926 εκλέχτηκε για τελευταία φορά δήμαρχος Αιγίου. Ίδρυσε την φιλαρμονική εταιρεία, κατασκεύασε κρήνες σε όλη την πόλη, δημιούργησε μικρό υδραγωγείο για τις συνοικίες του Βουλωμένου και τελειοποίησε την πλατεία Υψηλών Αλωνίων.
Στην ιδιοκτησία του ήταν το νεοκλασσικό μέγαρο Παναγιωτόπουλου, το οποίο το 1994 πουλήθηκε, από τους απογόνους του, στον δήμο Αιγίου.
Απεβίωσε το 1930.
Παραπομπές
Παναγιωτόπουλος
Σπύρος Νικολάου
Βιογραφικό
Γεννημένος στο Άρμα Βοιωτίας ο Νικολάου ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Θήβα το 1968, και εισήχθη στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων. Το 1969 εισήχθη στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και το 1973 ορκίστηκε Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού.
Υπηρέτησε για 37 χρόνια στο Στρατό Ξηράς και τελείωσε όλα τα σχολεία του Πυροβολικού. Επίσης είναι απόφοιτος της Σχολής Πληροφοριών της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου και της Σχολής Εθνικής Άμυνας.
Το 2006 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Αντιστράτηγου και την περίοδο 2007-10 διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος.
Στις δημοτικές εκλογές του 2010 εκλέχθηκε Δήμαρχος του Καλλικρατικού Δήμου Θηβαίων με ποσοστό 61,96% έναντι 38,04% του αντιπάλου του, πρώην δημάρχου Νικόλαου Σβίγγου. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 επανεξελέγη Δήμαρχος Θηβαίων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Δήμαρχοι της Θήβας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Κατηχητικό σχολείο
Το Κατηχητικό Σχολείο είναι μικρός θεσμός - τμήμα της Χριστιανικής Εκκλησίας. Απευθύνεται σε μαθητές - μαθήτριες όλων των ηλικιών (από Δημοτικό εώς και Λύκειο) με κύριο σκοπό την διδασκαλία γύρω από τις παραδόσεις (Νηστεία, Θεία Μετάληψη), τις τελετές και τις Γιορτές (Χριστούγεννα, Χαιρετισμοί, Μεγάλος Κανόνας, Μεγάλη Εβδομάδα, Πάσχα, Εορτή του Αγίου Πνέυματος) αλλά και τα μυστήρια της Εκκλησίας (Βάπτισμα, Γάμος, Μέγα Ευχαίλεον, Μυστικός Δείπνος), καθώς και διδάγματα απο την Παλαιά Διαθήκη και την Καινή Διαθήκη καθώς και παραβολές - γεγονότα απο την ζωή του Χριστού. Τα μαθήματα τελούνται από ιερέα αλλά συνήθως τις περισσότερες φορές απο κατηχητή ο οποιός παρέχοντας μία σύνοψη ενός δόγματος ή θρησκείας εισάγει τα παιδιά αλλά και τους ενηλίκους στα Μυστήρια που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται στην χριστιανική θρησκευτική διδασκαλία τόσο με λόγια όσο και με παραδείγματα.
Θεοχάρης Παπαμάργαρης
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, με καταγωγή από τη Λήμνο και την Κύπρο σπούδασε οικονομικά στο Λονδίνο, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, ενώ δίδαξε στο City of London College, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Κολλέγιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της επταετίας 1967-1974 ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση με την αντιστασιακή οργάνωση "Δημοκρατική Άμυνα", για την οποία και φυλακίστηκε, ενώ κατά τη Μεταπολίτευση υπήρξε Πρόεδρος της ΟΤΟΕ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου ως ανένταχτος και Υπουργός Εργασίας, ενώ δραστηριοποιήθηκε και στον χώρο των ΜΚΟ.
Ακαδημαϊκή – Επαγγελματική Πορεία
Φοίτησε στην Τοσιτσαία Σχολή Αλεξάνδρειας (1944-1950) και στο Αβερώφειο Γυμνάσιο Αλεξάνδρειας (1950-1956). Πραγματοποίησε προπτυχιακές (BSc Economics) και μεταπτυχιακές (MSc Economics) σπουδές στα οικονομικά με ειδίκευση στη νομισματική και τραπεζική θεωρία στο London School of Economics and Political Science του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Παράλληλα, την περίοδο 1962-1963 εργάστηκε ως Λέκτορας στο City of London College. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1963, έγινε Τακτικός Βοηθός της Β’ Έδρας Πολιτικής Οικονομίας (1964-1968) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όταν την έδρα κατείχε ο καθηγητής Ξενοφών Ζολώτας. Κατά την περίοδο 1968-1969 δίδασκε, επίσης, και στο Κολλέγιο Αθηνών. Προσελήφθη στην Τράπεζα της Ελλάδος το 1963 και εργάστηκε ως Οικονομολόγος στη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών μέχρι και τη συνταξιοδότησή του το 2001 με τον βαθμό του Διευθυντή-Συμβούλου, με εξαίρεση την περίοδο 1969-1974 όταν είχε φυλακιστεί από τη Δικτατορία (1969-1972). Μετά την αποφυλάκισή του, εργάστηκε στην ελληνική τσιμεντοβιομηχανία “Τιτάν” (1973-1974). Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του από τη Δικτατορία, μετέφρασε αρκετά βιβλία στα ελληνικά, κυριότερα εκ των οποίων ήταν η “Οικονομική” του Paul Samuelson μαζί με τον καθηγητή Σάκη Καράγιωργα και η “Αλαζονεία της Δύναμης” του Αμερικανού Γερουσιαστή J. William Fulbright. Την περίοδο 1994-1997 ήταν Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεπιχειρησιακού Συνδέσμου Βιομηχανικής και Επαγγελματικής Επιμόρφωσης (ΙΒΕΠΕ). Υπήρξε, επίσης, Ειδικός Σύμβουλος της Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως (Cyprus Development Bank – 1995-1996) για θέματα συνεργασίας Κύπρου-Παλαιστίνης.
Συνδικαλιστική – Πολιτική Δράση
Με την επιβολή της Δικτατορίας το 1967, εντάχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση “Δημοκρατική Άμυνα” και, μετά τη σύλληψη του Σάκη Καράγιωργα τον Ιούλιο του 1969, συλλαμβάνεται και ο ίδιος και κρατείται στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Νέας Ιωνίας. Ακολουθεί η δίκη της αντιστασιακής οργάνωσης (“Δίκη των 35”) και η καταδίκη του από το Έκτακτο Στρατοδικείο σε πενταετή φυλάκιση, ποινή που θα εκτίσει έως την αποφυλάκισή του τον Νοέμβριο του 1972. Φυλακίστηκε διαδοχικά στις Φυλακές Αβέρωφ, Κορυδαλλού, Επταπυργίου και Κέρκυρας. Με την πτώση της Δικτατορίας και την ανάληψη της Πρωθυπουργίας από τον Κ. Καραμανλή, ανέλαβε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974, με Υπουργό τον Γιάγκο Πεσμαζόγλου. Με τη διενέργεια των εκλογών του Νοεμβρίου 1974 και τη λήξη της θητείας του στο Υπουργείο Οικονομικών, επανήλθε στην Τράπεζα της Ελλάδος και δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του συνδικαλισμού. Εκλεγόταν επί σειρά ετών Πρόεδρος του Συλλόγου Υπαλλήλων Τραπέζης της Ελλάδος (1976-1985) και διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος της ΟΤΟΕ (1976-1979 & 1987-1989). Παράλληλα, υπήρξε Μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ (1983-1985 & 1989) και Μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος (1982-1987) εκπροσωπώντας τους εργαζόμενους. Η περίοδος δραστηριοποίησής του συνδέθηκε με θετικές για τους εργαζόμενους εξελίξεις, όπως η θέσπιση της πενθήμερης εργάσιμης εβδομάδας. Ο ίδιος τοποθετούνταν πάντοτε υπέρ του ανεξάρτητου συνδικαλισμού, αντιπαρατιθέμενος στον κομματικό. Το 1989 ανέλαβε Υπουργός Εργασίας στην Κυβέρνηση Τζαννετάκη. Ήταν υποψήφιος βουλευτής και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας με τον Συνασπισμό στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989 και Απριλίου 1990 αντιστοίχως, ενώ υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ως ανένταχτος (1989-1992). Την περίοδο 1998-2002 διετέλεσε Νομαρχιακός Σύμβουλος Αθηνών, εκλεγμένος με την παράταξη της Νομαρχιακής Αγωνιστικής Συνεργασίας (ΝΑΣ). Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 συνεργάστηκε με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος ως υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας.
Άλλες Δραστηριότητες
Έντονη δράση ανέπτυξε και στον τομέα των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, κυρίως στα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπήρξε Πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (1990-2007), μέλος της Ελληνικής Επιτροπής Διεθνούς Ύφεσης και Ειρήνης καθώς και Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ευρωμεσογειακού Δικτύου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EΜHRΝ – 2003-2006). Ήταν, επίσης, ενεργό μέλος της κοινότητας των Αιγυπτιωτών Ελλήνων. Διετέλεσε Α’ Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων (1976-1990), ενώ το 1992-1993 υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής Αιγυπτιώτικων Σωματείων Ελλάδας-Αιγύπτου (ΣΕΑΣΕΑ) και του Συνδέσμου Ελληνο-Αιγυπτιακής Φιλίας (ΣΕΑΦ). Το 1991 τιμήθηκε με το Παράσημο Α’ Τάξεως του Τιμίου Σταυρού του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Μάρκου από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Παρθένιο Γ’.
Κογκρέσο των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας
Το Κογκρέσο των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας αποτελείται από 14 ακομμάτιστα μέλη: 10 μέλη εκλέγονται για θητεία δύο ετών σε 10 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και 4 μέλη εκλέγονται για θητεία 4 ετών, ένα από καθεμιά πολιτεία "επικρατείας" ('at large').
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μικρονησια Κατηγορία:Πολιτική των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας
Μιχαήλ Κωσταράκος
Ο Μιχαήλ Κωσταράκος ( Φεβρουάριος 1956 - 2 Ιουνίου 2023) ήταν Έλληνας εν αποστρατεία Στρατηγός του Πυροβολικού, πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επίτιμος Αρχηγός του Γενικoύ Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1956 στη Θεσσαλονίκη, αλλά κατάγεται από τη Μάνη (Κότρωνας Λακωνίας). Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1974 και αποφοίτησε ως Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού το 1978.
Παρακολούθησε όλα τα εθνικά σχολεία του Πυροβολικού Μάχης και Α/Α Πυροβολικού καθώς επίσης και την Ανώτατη Σχολή Πολέμου και τη Σχολή Εθνικής Αμύνης. Παρακολούθησε σχολεία του Α/Α συστήματος Κ/Β HAWK στις ΗΠΑ (Fort Bliss, TX) και στο Βέλγιο (NPC, Glons).
Kατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έχει υπηρετήσει σε διάφορες Μονάδες Πυροβολικού και Κ/Β HAWK καθώς επίσης και σε θέσεις εθνικών και διεθνών Επιτελείων. Υπηρέτησε στο Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στα Τμήματα Πληροφοριών (Intelligence) και Τρεχουσών Επιχειρήσεων (Cur Ops) αντίστοιχα. Διετέλεσε Διοικητής της 117 ΜΠΠ, της 181 ΜΚ/Β HAWK, της 96 ΑΔΤΕ στη Χίο και της XII Μ/Κ ΜΠ «ΕΒΡΟΣ».
Υπηρέτησε σαν Διευθυντής του Επιτελικού Γραφείου του Αρχηγού ΓΕΣ Κωνσταντίνου Παναγιωτάκη (1999-2001), Διευθυντής Επιτελείου και Βοηθός Επιτελάρχη στο Γ΄ΣΣ/NDC-GR, Διευθυντής Κέντρου Επιχειρήσεων (JOC DIR) της KFOR στο Κόσοβο, Διευθυντής του 3ου ΕΓ/ΓΕΣ, Διευθυντής της ΔΕΠΙΧ/ΓΕΣ, Διευθυντής Α΄ Κλάδου του ΓΕΣ και Διοικητής Γ΄ΣΣ/NDC-GR.
Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού Διπλωματικών και Στρατηγικών Σπουδών. Είναι κάτοχος πτυχίων αγγλικής και γαλλικής γλώσσας.
Έχει τιμηθεί με τα κάτωθι παράσημα, μετάλλια και διαμνημονεύσεις:
Την 1η Νοεμβρίου 2011, κατόπιν σχετικής απόφασης του ΚΥΣΕΑ, προήχθη στο βαθμό του Στρατηγού και ανέλαβε τα καθήκοντα του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης.
Ο Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος ήταν νυμφευμένος με την Αικατερίνη Σγουρού και είχαν αποκτήσει δύο κόρες, την Άσπα και την Αγνή.
Απεβίωσε στις 2 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 67 ετών
NGC 6388
Το NGC 6388 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Σκορπιός. Το ανακάλυψε ο Σκοτσέζος αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 13 Μαΐου 1826, χρησιμοποιώντας ένα ανακλαστικό τηλεσκόπιο των 22,86 cm. Το φαινόμενο μέγεθος του σμήνους είναι +6,72 και χρειάζεται τηλεσκόπιο για την παρατήρησή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6388 Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη Κατηγορία:Σκορπιός (αστερισμός)
Γόργασος (μυθολογία)
Ο Γόργασος ήταν μυθικός Έλληνας ιατρός.
Ήταν γιος του Μαχάωνα και της Αντίκλειας, αδελφός του Νικόμαχου και εγγονός του Ασκληπιού και της Ηπιόνης.
Αρχαίο ιερό προς τιμή του Γόργασου υπήρχε στη πόλη Φαραί Μεσσηνίας, στο οποίο προσέτρεχαν ασθενείς και θεραπεύονταν και κατά τους χρόνους του Παυσανία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Γκουέν Στέισι
Η Γκουένντολαϊν Μαξίν Στέισι είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics, συνήθως ως υποστηρικτικός χαρακτήρας σε εκείνα που παρουσιάζουν τον Spider-Man. Η χαρακτήρας έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο The Amazing Spider-Man #31 (Δεκέμβριος 1965) Ως φοιτητής κολεγίου και κόρη του Τζορτζ Στέισι και της Έλεν Στέισι, ήταν η πρώτη κοπέλα του Πίτερ Πάρκερ μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο προτού δολοφονηθεί από τον Green Goblin (Νόρμαν Όσμπορν). Ο θάνατός της στοιχειώνει τον Πίτερ από τότε και οι ιστορίες που δημοσιεύτηκαν πολύ αργότερα δείχνουν ότι εξακολουθεί να κατέχει μια ξεχωριστή θέση για αυτήν στην καρδιά του.
Ο χαρακτήρας ενσαρκώθηκε από την Μπράις Ντάλας Χάουαρντ στο Spider-Man 3 (2007) και από την Έμα Στόουν στη σειρά ταινιών The Amazing Spider-Man. Την φωνή της εναλλακτικής εκδοχής από την Γη-65 έκανε η Χέιλι Στάινφελντ στην ταινία κινουμένων σχεδίων Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν (2018). Θα επαναλάβει τον ρόλο της στο Spider-Man: Ακροβατώντας στο Αραχνο-Σύμπαν (2023).
Spider-Woman/Ghost-Spider/Spider-Gwen
Στην εναλλακτική πραγματικότητα που ονομάζεται Γη-86 η Γκουέν Στέισι είναι αυτή που δαγκώθηκε από τη ραδιενεργή αράχνη και γίνεται υπερηρωίδα με το όνομα Spider-Woman. Αυτή η εκδοχή έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Edge of Spider-Verse #2 (Σεπτέμβριος 2014). Είναι επίσης μέλος μιας μπάντας με επικεφαλής τη Μέρι Τζέιν Γουότσον, που ονομάζεται απλά Μέρι Τζέινς. Λίγο αφότου η Γκουέν ξεκινά την καταπολέμηση του εγκλήματος, ο Πίτερ Πάρκερ, ο καλύτερός της φίλος προσπαθεί να εκδικηθεί αυτούς που τον εκφοβίζουν, και γίνεται η εκδοχή του Lizard αυτού του σύμπαντος. Η Γκουέν τον υποτάσσει, αλλά ο Πίτερ πεθαίνει προς το τέλος της μάχης λόγω της χημικής ουσίας που χρησιμοποίησε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Spider-Man Κατηγορία:Χαρακτήρες της Marvel Comics Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Στιβ Ντίτκο
Αρσένι Πέλλας
Το Αρσένι είναι πεδινός οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Σκύδρας. Βρίσκεται ανατολικά του όρους Βέρμιο και σε απόσταση 6 περίπου χιλιομέτρων από τους πρόποδες του. Απέχει από την κωμόπολη της Σκύδρας 6 χιλιόμετρα και 25 χιλιόμετρα από την Έδεσσα. Ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 1.396 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,241 χμ² (2011).
Ιστορία
Το έτος ίδρυσης του οικισμού δεν είναι γνωστό. Αναφέρεται ότι ο οικισμός χωριό πήρε το όνομα του από τον επίσκοπο Βεροίας Αρσένιο, ο οποίος έδωσε το όνομα της επισκοπικής έδρας στο χωριό Επισκοπή και το δικό του όνομα στον οικισμό Αρσένιο, δεδομένου ότι υπαγόταν εκκλησιαστικώς στην ίδια αρχιερατική περιφέρεια. Δίπλα από το αδρευτικό κανάλι της περιοχής, ανακαλύφθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960 αρχαιολογικά ευρήματα και ορίστηκε η θέση ως αρχαιολογικός χώρος. Τον Ιούλιο του 1997, ξεκίνησε στη θέση αυτή ανασκαφή, η οποία έφερε στο φως ίχνη από ένα νεολιθικό οικισμό. Βρέθηκαν τοίχοι από κάποια οικοδομήματα, αγγεία σε καλή κατάσταση και κομματιασμένα που χρονολογούνται γύρω στο 4700 με 4800 π.Χ. Βρέθηκαν επίσης και άλλα διακοσμημένα και πιο απλά όστρακα, κεραμικά και οστά, ειδώλια, εργαλεία υφαντικής και οστέινα εργαλεία. Οι περιορισμένες ανασκαφές στο χώρο δεν επέτρεψαν στους αρχαιολόγους να σχηματίσουν μια ολοκληρωμένη άποψη για τον προϊστορικό αυτό οικισμό. Εκτιμούν ωστόσο ότι τελικά καταστράφηκε από πυρκαγιά κατά τη διάρκεια της νεολιθικής εποχής. Μέχρι το 1920, στο χωριό κατοικούσαν 20 οικογένειες εντοπίων. Το 1920, πριν την Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι πρόσφυγες που ήταν Πόντιοι την περιοχή του Καυκάσου. Ακολούθησαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών που προέβλεπε η συνθήκη Συνθήκη της Λωζάνης, Ανατολικοθρακιώτες και Πόντιοι, από ορεινές περιοχές του Πόντου που ονομάζονταν απεσλήδες, δηλαδή βουνίσιοι.
Οικονομία και πολιτισμός
Κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού, είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Βασικό γεωργικό προϊόν της περιοχής, είναι μια ποικιλία πράσινου μήλου. Στις δεκαετίες του 1980 και 1990, ατο Αρσένι παρουσιάστηκε σημαντική ανάπτυξη στον τομέα της κατασκευής γεωργικών μηχανημάτων, αυτόματων αρδευτικών συστημάτων και θερμαντικών σωμάτων (καλοριφέρ).
Το 1963, ιδρύθηκε ο Μορφωτικός Σύλλογος Αγροτοπαίδων Αρσενίου. Ανάμεσα στις δραστηριότητες του συλλόγου κατά το παρελθόν, ήταν η ανέγερση της Αγροτολέσχης, που αποτελούσε μοναδική στο είδος της εκείνη την εποχή. Το 1971, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Μορφωτικός Σύλλογος Αρσενίου "Μέγας Αλέξανδρος". Στο χωριό διοργανώνεται από το 1985 και κάθε χρόνο η Γιορτή Πράσινου Μήλου, όπου προωθείται το βασικό αγροτικό προϊόν της περιοχής, το πράσινο μήλο. Οι επισκέπτες μπορούν να γευτούν νωπά μήλα, αρτοσκευάσματα όπως μηλόπιτες και τάρτες, και γλυκά όπως μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού.