Ιόν_Αντονέσκου
Η Εξέγερση της Λεγεώνας και η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα
Η συμφωνία για τη διοίκηση της Υπερδνειστερίας, που υπογράφηκε στην Τιγκίνα, έθεσε επίσης υπό ρουμανική στρατιωτική κατοχή, περιοχές μεταξύ του Δνείστερου και του Δνείπερου, ενώ παράλληλα παραχωρούσε τον έλεγχο όλων των πόρων στη Γερμανία. Το Σεπτέμβριο του 1941 ο Αντονέσκου διέταξε τις Ρουμανικές δυνάμεις να καταλάβουν την Οδησσό, έπαθλο που σφόδρα επιθυμούσε για λόγους γοήτρου. Οι Ρώσοι θεωρούντο παραδοσιακά στη Ρουμανία ως κτηνώδεις επιδρομείς και η κατάληψη από τις Ρουμανικές δυνάμεις μιας μεγάλης Σοβιετικής πόλης και ενός από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, όπως η Οδησσός, θα ήταν ένα σημάδι για το πόσο η Ρουμανία είχε «αναγεννηθεί» υπό την ηγεσία του Αντονέσκου. Ο Κόκκινος Στρατός κατάφερε να ανακόψει τη Ρουμανική επίθεση στην Οδησσό και στις 24 Σεπτεμβρίου 1941 ο Αντονέσκου υποχρεώθηκε να ζητήσει απρόθυμα τη βοήθεια της Βέρμαχτ κατά της Οδησσού. Στις 16 Οκτωβρίου 1941 η Οδησσός υπέκυψε στις γερμανορουμανικές δυνάμεις. Οι ρουμανικές απώλειες ήταν τόσο βαριές, που η περιοχή γύρω από την Οδησσό ήταν γνωστή στο Ρουμανικό Στρατό ως Κοιλάδα των Δακρύων. Ο αντισημιτισμός του Αντονέσκου οξύνθηκε από τη μάχη της Οδησσού καθώς ήταν πεπεισμένος ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο ο Κόκκινος Στρατός είχε αγωνιστεί τόσο σκληρά γύρω από την Οδησσό ήταν ότι ο μέσος Ρώσος στρατιώτης κατατρομοκρατήθηκε από αιμοβόρους Εβραίους κομισάριους για να πολεμήσει σκληρά. Όταν ο Βίλχελμ Φίλντερμαν έγραψε μια επιστολή στον Αντονέσκου όπου διαμαρτυρόταν για τη δολοφονία των Εβραίων στην Οδησσό, ο Αντονέσκου έγραψε: «Οι Εβραίοι σας, που έχουν γίνει Σοβιετικοί κομισάριοι, οδηγούν Σοβιετικούς στρατιώτες στην περιοχή της Οδησσού σε μια μάταιη αιματοχυσία, μέσω τρομακτικών τεχνικών τρομοκράτησης, όπως οι ίδιοι οι Ρώσοι αιχμάλωτοι έχουν παραδεχθεί, απλώς για να μας προκαλέσουν μεγάλες απώλειες." Ο Αντονέσκου ολοκλήρωσε την επιστολή του με το επιχείρημα ότι οι Ρωσοεβραίοι κομισάριοι είχαν βασανίσει άγρια ​​τους Ρουμάνους αιχμαλώτους και ότι ολόκληρη η Εβραϊκή κοινότητα της Ρουμανίας, περιλαμβανομένου του Φίλντερμαν, ήταν ηθικά υπεύθυνη για όλες τις απώλειες και τα δεινά των Ρουμάνων γύρω από την Οδησσό. Το φθινόπωρο του 1941 ο Αντονέσκου σχεδίαζε να εκτοπίσει όλους τους Εβραίους του Βασιλείου, της Νότιας Βουκοβίνας και της Νότιας Τρανσυλβανίας στην Υπερδνειστερία ως προοίμιο για να τους σκοτώσει, αλλά στην επιχείρηση αυτή έθεσε βέτο η Γερμανία, που διαμαρτυρήθηκε ότι ο Αντονέσκου δεν είχε ολοκληρώσει τη δολοφονία των Εβραίων της Υπερδνειστερίας. Αυτό το βέτο προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη γραφειοκρατική πολιτική, δηλαδή αν ο Αντονέσκου εξόντωνε όλους τους Εβραίους της Ρουμανίας, δεν θα υπήρχε τίποτα για να κάνουν οι SS και το Auswärtiges Amt (Υπουργείο Εξωτερικών). Ο Κίλιγκερ πληροφόρησε τον Αντονέσκου ότι η Γερμανία θα ελάττωνε τις προμήθειες όπλων αν ο Αντονέσκου υλοποιούσε τα σχέδιά του για την εκτόπιση των Εβραίων του Βασιλείου στην Υπερδνειστερία και του είπε ότι θα ήταν καλύτερα να εκτοπίσει τους Εβραίους στα στρατόπεδα θανάτου της Πολωνίας, που ήδη οι Γερμανοί κατασκεύαζαν. Δεδομένου ότι η Ρουμανία δεν διέθετε σχεδόν καμία βιομηχανία όπλων και εξαρτιόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από όπλα από τη Γερμανία για να διεξάγει τον πόλεμο, ο Αντονέσκου δεν είχε άλλη επιλογή, παρά να συμμορφωθεί με το αίτημα του Κίλιγκερ.