cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
AC/DC
Το ξεκίνημα
Η μεγάλη αλλαγή έγινε όμως στην θέση του τραγουδιστή ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του σινγκλ. Οι αδερφοί Γιανγκ απέλυσαν τον Έβανς λόγω του γεγονότος ότι χρησιμοποιούσε μέικ-απ, φορούσε πολύχρωμα κασκόλ και ψηλοτάκουνες μπότες και γενικά το στυλ του είχε επιρροές από glam rock και όχι rock n roll.
Η πρόσληψη του Μπον Σκοτ
250px|thumb|Ο Μπον Σκοτ το 1979 Η αναζήτηση νέου τραγουδιστή δεν κράτησε καιρό. Πριν ακόμη φύγει ο Έβανς, οι αδερφοί Γιανγκ είχαν δοκιμάσει τον μέχρι πρότινος οδηγό τους, Ρόναλντ Μπέλφορντ Σκοτ.
Ο σκωτσέζικης καταγωγής Μπον Σκοτ βρέθηκε στην Αυστραλία σαν μετανάστης με την οικογένεια του, το 1952. Έχοντας εμπειρία από τα συγκροτήματα The Spectors, The Valentines και τους Fraternity δεν δυσκολεύτηκε να πείσει τους αδερφούς Γιανγκ για τις φωνητικές του ικανότητες. Είχε ουρλιαχτό, μελωδία, συναίσθημα και αυτό που εντυπωσίαζε περισσότερο ήταν η σκηνική του παρουσία.
Πρώτα άλμπουμ, πρώτες επιτυχίες
Το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, οι AC/DC δούλεψαν πάνω στο πρώτο τους άλμπουμ. Στις ηχογραφήσεις βοήθησε ο Τζορτζ Γιανγκ παίζοντας μπάσο, ενώ στα κομμάτια έπαιξαν επίσης τρεις διαφορετικοί ντράμερ. Οι ηχογραφήσεις κράτησαν μόλις δέκα ημέρες.
Αποφάσισαν όμως πριν βγει στην κυκλοφορία ο δίσκος να έχουν έναν μόνιμο ντράμερ. Έτσι προσελήφθη ο Αυστραλός Φιλ Ραντ με θητεία στους Buster Brown.
Στις 17 Φεβρουαρίου του 1975 κυκλοφόρησε σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία το πρώτο άλμπουμ των AC/DC, με τίτλο "High Voltage". Στις 3 Μαρτίου κυκλοφόρησαν σινγκλ με τα τραγούδια "Love Song" και "Baby Please Don’t Go", το οποίο παρ' όλο που είναι διασκευή του Big Joe Williams έφτασε στο Top-10 των Αυστραλιανών τσαρτ, ενώ τον ίδιο μήνα προσέλαβαν τον μπασίστα Μαρκ Έβανς. Τον Ιούνιο, το "High Voltage" έχει γίνει χρυσό στην Αυστραλία.
Ένα μήνα αργότερα, οι AC/DC μπήκαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του δεύτερου άλμπουμ τους και πάλι με παραγωγούς τους Τζορτζ Γιανγκ και Χάρι Βάντα. To "Τ.Ν.Τ." κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1975 και παράλληλα οι AC/DC υπέγραψαν συμβόλαιο με την "Atlantic Records", ενώ μέχρι τα τέλη του χρόνου το "High Voltage" έχει γίνει τρεις φορές χρυσό και οι AC/DC χαρακτηριζόταν ως το κορυφαίο γκρουπ της Αυστραλίας.
Η επιτυχία συνεχίστηκε αμείωτα κι έτσι ο Ιανουάριος του 1976 βρήκε τους AC/DC και πάλι στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το επόμενο τους άλμπουμ. Τον Φεβρουάριο, το "Τ.Ν.Τ." έφτασε στο # 2 των τσαρτ της Αυστραλίας και τον Μάρτιο έχει γίνει τρεις φορές χρυσό.
Τον Απρίλιο, το συγκρότημα πήγε στο Λονδίνο για μερικές εμφανίσεις, αλλά τελικά παρέμεινε λόγω της τεράστιας επιτυχίας τους. Έτσι μια νέα έκδοση του "High Voltage" κυκλοφόρησε και στην Αγγλία, περιέχοντας κομμάτια και από το "T.N.T.", τον Μάιο του 1975.
Το καλοκαίρι βρήκε το συγκρότημα σε συναυλίες στην Ευρώπη και τον Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε το τρίτο τους άλμπουμ από την "Albert", μόνο στην Αυστραλία. Ο τίτλος του ήταν "Dirty Deeds Done Dirt Cheap", ενώ η ευρωπαϊκή έκδοση του "High Voltage" κυκλοφόρησε και στις Η.Π.Α..
Το Νοέμβριο, το "Dirty Deeds Done Dirt Cheap" κυκλοφόρησε και στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά απορρίφθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, κυκλοφόρησε τελικά τον Μάρτιο του 1981.
200px|left|thumb|Ο Άνγκους Γιανγκ και ο Μπον Σκοτ το 1979 Τον Ιανουάριο του 1977, οι AC/DC ηχογράφησαν για τελευταία φορά με την "Albert" μέχρι το 2001 (κυκλοφόρησαν στην Αυστραλία άλλη μια έκδοση του "Stiff Upper Lip" που περιείχε και μερικά ζωντανά ηχογραφημένα κομμάτια της τότε περιοδείας τους). Στις 21 Μαρτίου στην Αυστραλία και στις 23 Ιουνίου στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε το "Let There Be Rock".
Με παραγωγούς τους Γιανγκ και Βάντα, τον Φεβρουάριο του 1978, ηχογράφησαν το "Powerage", το οποίο βγήκε στην κυκλοφορία τον ερχόμενο Μάιο. Στις 30 Απριλίου, έγιναν οι ηχογραφήσεις για το πρώτο ζωντανό άλμπουμ τους, το "If You Want Blood (You Got It)", στο "Apollo Theatre" της Γλασκώβης, με το άλμπουμ να κυκλοφορεί το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Οι AC/DC όλο αυτό το διάστημα έπαιξαν ζωντανά με τους Black Sabbath, REO Speedwagon, Kiss, Styx, Aerosmith, Blue Öyster Cult, Cheap Trick, Alice Cooper, Foreigner, Van Halen, Ted Nugent, UFO, Thin Lizzy κ.α..
Οι τέσσερις πρώτοι μήνες του 1979, βρήκαν τους AC/DC να δουλεύουν πάνω στο έκτο στούντιο άλμπουμ τους. Ο τίτλος στην αρχή δεν άρεσε στην δισκογραφική εταιρία, αλλά οι αδερφοί Young αποφάσισαν πως η ονομασία του δίσκου δεν θα άλλαζε. Έτσι, στα τέλη Ιουλίου, το "Highway To Hell" (μτφ. Λεωφόρος προς την κόλαση) κυκλοφόρησε σε ολόκληρο τον κόσμο και ήδη στις αρχές του Αυγούστου ήταν μέσα στο Top-20 σε Μεγάλη Βρετανία και Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ οι πωλήσεις του άλμπουμ μέχρι τον Οκτώβριο του 1979 μόνο στις Η.Π.Α. είχαν φτάσει στα 500.000 αντίτυπα.
Ο τίτλος του άλμπουμ, το εξώφυλλο του και τα «κέρατα» του Άνγκους στις συναυλίες έδωσαν το έναυσμα σε διάφορους να πιστεύουν πως οι AC/DC είναι σατανιστές. Το συγκρότημα παρέπεμψε τους επικριτές τους στους στίχους του ομώνυμου κομματιού λέγοντας πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα δίσκο αφιέρωμα στις συνεχόμενες συναυλίες και στον σκληρό δρόμο της επιτυχίας μέχρι την κατάκτηση της κορυφής.
Ο θάνατος του Σκοτ
Οι AC/DC ήταν πάντα υπόθεση οικογενειακή. Όμως, το κοινό στοιχείο της μετανάστευσης από την Σκωτία στην Αυστραλία για τους αδερφούς Γιανγκ και τον Μπον Σκοτ ήταν κάτι που τους είχε δέσει σαν αδέρφια.
Έτσι, το πρωινό της Τρίτης 19 Φεβρουαρίου 1980, η είδηση του θανάτου του Σκοτ έπεσε σαν κεραυνός στο συγκρότημα. Ο Άνγκους ήταν ο πρώτος που το έμαθε και ενημέρωσε και τα υπόλοιπα μέλη.
Ο Σκοτ, το προηγούμενο βράδυ είχε βγει με έναν φίλο του να πιει μερικά ποτά στο κέντρο του Λονδίνου. Κάτι που ήταν απολύτως φυσιολογικό για έναν rocker που βρίσκεται στο απόγειο της δόξας του. Άλλωστε, ο Σκοτ πάντα έπινε κάτι παραπάνω, αλλά χωρίς ποτέ να ξεφεύγει. Ο φίλος του στην αρχή τον οδήγησε στο σπίτι του, αλλά επειδή δεν σηκωνόταν, εκείνος πήγε σπίτι του και άφησε τον Σκοτ να κοιμηθεί στο αυτοκίνητο.
Το πρωί που σηκώθηκε είδε τον Μπον Σκοτ να πνίγεται από αναρρόφηση, λόγω της στάσης που είχε το κεφάλι του. Λίγο πριν φτάσει στο νοσοκομείο "Kings", ο Μπον Σκοτ ξεψύχησε. Ήταν μόλις 33 χρονών.
Η κατάκτηση της κορυφής
Πριν τον θάνατο του Μπον Σκοτ, οι αδερφοί Γιανγκ δούλευαν πάνω στο επόμενο άλμπουμ τους. Το μόνο που έλειπε ήταν τα φωνητικά. Μετά το τραγικό συμβάν σταμάτησαν τα πάντα και φρόντισαν να βρίσκονται κοντά στην οικογένεια του Σκοτ.
Οι γονείς του Σκοτ ήταν αυτοί που τους ενθάρρυναν ώστε το συγκρότημα να μην διαλυθεί. Άλλωστε και ο ίδιος ο Μπον Σκοτ δεν θα το ήθελε να συμβεί με αυτό τον τρόπο. Έτσι, με την ευλογία των γονιών του Σκοτ, ξεκίνησαν την αναζήτηση του επόμενου τραγουδιστή τους. Ο παραγωγός τους Ματ Λανγκ είχε αναφέρει το όνομα του Μπράιαν Τζόνσον από τους Geordie. Επίσης ένας οπαδός του συγκροτήματος από το Κλίβελαντ είχε στείλει γράμμα στους AC/DC και τους πρότεινε να ακούσουν τον Τζόνσον γράφοντας τους πως είναι ο κατάλληλος. Έτσι αποφάσισαν να τον δοκιμάσουν.
Στην ακρόαση ο Johnson ζήτησε να τραγουδήσει το "Nutbush City Limits" της Τίνα Τέρνερ και οι αδερφοί Γιανγκ το δικό τους "Whole Lotta Rosie". Στις 8 Απριλίου 1980, συμπληρώθηκαν πενήντα ημέρες από τον θάνατο του Μπον Σκοτ και οι AC/DC ανακοίνωσαν ως νέο τους τραγουδιστή τον Μπράιαν Τζόνσον.
200px|thumb|Ο Κλιφ Ουίλιαμς το 1981 Μια απόφαση που εξέπληξε τους φίλους των AC/DC, ήταν να ηχογραφήσουν το επόμενό τους άλμπουμ στις Μπαχάμες. Έτσι στα μέσα Απριλίου το συγκρότημα μετακόμισε στην πόλη Νασσάου και στα "Compass Point Studios" όπου ξεκίνησαν να δουλεύουν για το έβδομο άλμπουμ τους.
Στα μέσα Ιουλίου του 1980, το συγκρότημα ξεκίνησε περιοδεία σε Η.Π.Α. και Καναδά για την προώθηση του νέου τους άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε σε ολόκληρο τον κόσμο στα μέσα Αυγούστου. Ο τίτλος του ήταν "Back In Black". Το μαύρο εξώφυλλο του είναι σημάδι πένθους για τον αδικοχαμένο Μπον Σκοτ, ενώ το τραγούδι "Have A Drink On Me" είναι επίσης αφιερωμένο στον μέχρι πρόσφατα τραγουδιστή του συγκροτήματος.
Μέχρι τον Νοέμβριο του 1980, το "Back In Black" είχε πουλήσει δέκα εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι μάλιστα το δεύτερο άλμπουμ όλων των εποχών σε πωλήσεις με περισσότερα από 42 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο μετά το "Thriller" του Μάικλ Τζάκσον, ενώ είναι το πρώτο σε πωλήσεις από συγκρότημα.
Μια άσχημη δεκαετία
Σχεδόν ενάμιση χρόνο αργότερα το συγκρότημα επέστρεψε στις Μπαχάμες για να ηχογραφήσει το επόμενό του άλμπουμ και μάλιστα με δική του παραγωγή. Ο τίτλος του ήταν "Flick Of The Switch" και κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1983 σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό, που έκανε όμως εντύπωση, ήταν ο διωγμός του ντράμερ Φιλ Ραντ. Βέβαια, οι σχέσεις του με τον Μάλκολμ ήταν τεταμένες και ήταν θέμα χρόνου η απόλυση του, όταν μάλιστα ο Ραντ μην μπορώντας να ξεπεράσει τον χαμό του Σκοτ είχε ξεπέσει σε διάφορες ουσίες.
Αντικαταστάτης του ήταν ο Άγγλος Σάιμον Ράιτ με θητεία στους Α ΙΙ Ζ.
Τον Οκτώβριο του 1984, το συγκρότημα ξεκίνησε και πάλι ηχογραφήσεις, αλλά παράλληλα κυκλοφόρησε και ένα ΕΡ με 5 τραγούδια, που είχαν ηχογραφήσει την περίοδο 1974 - 1976 και είχε τίτλο "'74 Jaibreak". Στις 28 Ιουνίου κυκλοφόρησε το δεύτερο –και τελευταίο- άλμπουμ με παραγωγούς τα μέλη του συγκροτήματος. Το "Fly On The Wall" για πολλούς θεωρείται το χειρότερο άλμπουμ τους μέχρι σήμερα.
Nightstalker
Τον Μάρτιο του 1985, είχε ξεκινήσει μια σειρά δολοφονιών στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία σταμάτησε μερικούς μήνες αργότερα με την σύλληψη του δράστη. Σε μια από τις δεκαέξι δολοφονίες στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκε ένα καπέλο που είχε πάνω του ραμμένο το λογότυπο του συγκροτήματος. Ο υπεύθυνος της υπόθεσης είχε την ιδέα να δημοσιεύσει το καπέλο πιστεύοντας, πως θα βοηθούσε στην σύλληψη του δολοφόνου, αν εμφανιζόταν μάρτυρας ο οποίος θα γνώριζε κάποιον με συνήθεια να φοράει καπέλο AC/DC. Αυτό που βοήθησε τελικά, ήταν να δώσουν υλικό στους δημοσιογράφους ώστε να γεμίσουν τις σελίδες των εφημερίδων τους. Άρχισαν διάφορες συγκρίσεις σε εξώφυλλα και στίχους του συγκροτήματος με τον τρόπο, που ο Ρίτσαρντ Ραμίρεζ διέπραττε τις δολοφονίες του, αλλά και τα πεντάλφα που ζωγράφιζε στα σπίτια των θυμάτων του. Το χειρότερο ήταν όμως, πως στην σύλληψη του ο "Nightstalker" ισχυρίστηκε πως επηρεάστηκε από το τραγούδι "Night Prowler" των AC/DC. Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται σε παιδικές "αταξίες", όπως το να επισκέπτεσαι αργά το βράδυ την φιλενάδα σου όταν οι υπόλοιποι κοιμούνται. Ήταν μάλιστα η περίοδος που οι δημοσιογράφοι παρερμήνευσαν το AC/DC και έγραψαν, πως σημαίνει "Anti-Christ/Devil's Child". Και παρ' όλο που το συγκρότημα εξηγούσε την έμπνευση από την ραπτομηχανή της αδερφής τους, πάντα επέμεναν πως υπάρχει κάτι περισσότερο.
P.M.R.C.
Μετά την υπόθεση Nightstalker ήρθε άλλο ένα πρόβλημα να αναστατώσει στο συγκρότημα. Το 1985, ιδρύθηκε το P.M.R.C (Parents Music Resource Center) από συζύγους βουλευτών του Αμερικάνικου Κογκρέσου με σκοπό την καταπολέμηση των άσεμνων στίχων από τραγούδια της rock μουσικής. Το P.M.R.C. με πρόεδρο την Τίπερ Γκορ (σύζυγος του Αλ Γκορ) "κυνήγησε" με μανία τους AC/DC κατηγορώντας τους συνεχώς για το περιεχόμενο των στίχων τους. Ένα από τα κομμάτια που είχαν στη λίστα τους είναι το "Let Me Put My Love Into You" από το "Back In Black".
Maximum Overdrive
thumb|200px|Ο Άνγκους Γιανγκ σε ζωντανή εμφάνιση Ένας από τους καλύτερους συγγραφείς και σκηνοθέτες ταινιών τρόμου και δηλωμένος θαυμαστής των AC/DC, ο Στίβεν Κινγκ, ζήτησε από το συγκρότημα τραγούδια για την μουσική υπόκρουση της ταινίας του "Maximum Overdrive". Έτσι, τον Μάιο του 1986 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Who Made Who" έχοντας έξι τραγούδια από παλιότερες δουλειές του συγκροτήματος, όπως και τρία καινούργια κομμάτια, τα "Who Made Who", "D.T." και "Chase the Ace".
Η αποχώρηση του Μάλκολμ
Κατά την διάρκεια, όμως, της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, ο Μάλκολμ Γιανγκ αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω προβλημάτων αλκοολισμού. Την θέση του στις περιοδείες πήρε ο ανιψιός του Στίβι Γιανγκ, ενώ ο Μάλκολμ ξεκίνησε την απεξάρτηση του από το αλκοόλ με την βοήθεια των ανωνύμων αλκοολικών. Στο τέλος της περιοδείας αποχώρησε και ο ντράμερ Σάιμον Ράιτ για να συνεχίσει την καριέρα του στο συγκρότημα του Ρόνι Τζέιμς Ντίο με την ονομασία Dio.
Η μεγάλη επιστροφή
Μετά την επιστροφή του Μάλκολμ, το συγκρότημα άρχισε να δουλεύει στο επόμενο του άλμπουμ αφού πρώτα αντικατέστησε τον Ράιτ στην θέση του ντράμερ με τον Κρις Σλέιντ, ο οποίος είχε εμπειρία με γκρουπ όπως οι Uriah Heep, Gary Moore και άλλους. Με παραγωγό τον Μπρους Φέρμπερν και δουλεύοντας από τα τέλη του 1989 μέχρι τον Ιούνιο του 1990, οι AC/DC κατάφεραν να φτιάξουν ένα άλμπουμ αντάξιο της ιστορίας τους. Το "The Razor's Edge" κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1990 και μέχρι τον Οκτώβριο είχε πουλήσει μόνο στις Η.Π.Α. τρία εκατομμύρια αντίτυπα και έχει φτάσει στη δεύτερη θέση των τσαρτ, ενώ σκαρφάλωσε στο # 4 στην Μεγάλη Βρετανία. Για τις ανάγκες του βίντεο κλιπ του κομματιού "Are You Ready", οι AC/DC ζήτησαν δέκα εθελοντές στους οποίους ενώ τους ξύριζαν τα μαλλιά τους θα γραφόταν στο κεφάλι τους το όνομα του συγκροτήματος. Προσφέρθηκαν πάνω από χίλια άτομα.
Το συγκρότημα έχει φτάσει πια τα εξήντα εκατομμύρια σε πωλήσεις δίσκων παγκοσμίως, ενώ μόνο το "Back In Black" στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε πουλήσει περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα.
Ο θάνατος ξαναχτυπά
Στις 18 Ιανουαρίου 1991, το πρόγραμμα της περιοδείας για την προώθηση του "The Razor's Edge" έγραφε Γιούτα / Σολτ Λέικ Σίτι. Μόλις οι πόρτες άνοιξαν 13.000 θεατές έτρεξαν μπροστά για να πιάσουν όσο το δυνατόν καλύτερες θέσεις. Το αποτέλεσμα ήταν τρία άτομα να ποδοπατηθούν και να πεθάνουν από ασφυξία. Το συγκρότημα στην αρχή έμαθε το θάνατο ενός ατόμου. Ήταν έτοιμοι να σταματήσουν την συναυλία, αλλά οι υπεύθυνοι τους συμβούλεψαν να συνεχίσουν για να αποφύγουν τα χειρότερα. Στο τέλος της συναυλίας έμαθαν πως τα θύματα ήταν τρία.
Junior
Τον Οκτώβριο του 1992, οι AC/DC κυκλοφόρησαν το δεύτερο ζωντανά ηχογραφημένο τους άλμπουμ, που έχει τον τίτλο "AC/DC Live" και στις αρχές του 1993 έγιναν οι ηχογραφήσεις για το τραγούδι "Big Gun", το οποίο συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας "Last Action Hero" με πρωταγωνιστή τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Το 1994 επιφύλασσε κάτι ευχάριστο για τους φίλους του συγκροτήματος. Οι αδερφοί Γιανγκ ξεκινήσανε να δουλεύουν πάνω στο επόμενο άλμπουμ τους και κάλεσαν τον παλιό τους φίλο και πρώην ντράμερ του συγκροτήματος Φιλ Ραντ να παίξει μερικά κομμάτια μαζί τους. Τελικά ο Κρις Σλέιντ απολύθηκε και την θέση του πήρε ο Ραντ.
Τον Οκτώβριο του 1994, το συγκρότημα άρχισε τις ηχογραφήσεις του επόμενου άλμπουμ του, το οποίο κυκλοφόρησε σχεδόν ένα χρόνο αργότερα με τίτλο "Ballbreaker".
Οι AC/DC τη δεκαετία του 2000
Το επόμενο άλμπουμ των AC/DC έχει τίτλο "Stiff Upper Lip". Οι ηχογραφήσεις του έγιναν από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1999 και το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2000. Το εξώφυλλο του άλμπουμ απεικονίζει ένα χρυσό άγαλμα του Άνγκους Γιανγκ. Το γκρουπ αποφάσισε να φτιάξει ένα τεράστιο άγαλμα για τις ανάγκες της περιοδείας του "Stiff Upper Lip". Η ονομασία του αγάλματος ήταν "Junior". right|thumb|200px|Από την συναυλία που έδωσαν οι AC/DC στις 28 Μαΐου 2009 στο [[ΟΑΚΑ]]
Black Ice
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα των AC/DC, το "Black Ice" στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του πούλησε πάνω από 780.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και έφθασε στο # 1 σε 29 χώρες. Επίσης σύμφωνα με το Billboard, το άλμπουμ είναι # 1 στο Top-200, # 1 στα πιο περιεκτικά άλμπουμ και # 1 στις κατηγορίες "Top Rock", "Top Pop" και "Top Internet" άλμπουμ για την εβδομάδα μέχρι 8 Νοεμβρίου 2008. Την εβδομάδα από τις 3 έως τις 9 Νοεμβρίου 2008, το "Black Ice" ήταν # 1 σε πωλήσεις στην Ελλάδα και έγινε χρυσό.
Iron Man 2 & Live At River Plate
Στα πλαίσια της παρουσίασης του DVD "Live at River Plate" που έγινε στις 6 Μαΐου στο "Hammersmith Apollo" του Λονδίνου στην Αγγλία, ο Άνγκους Γιανγκ ανέφερε πως υπάρχουν σκέψεις να κυκλοφορήσουν οι AC/DC νέο άλμπουμ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Τελικά στις 20 Νοεμβρίου 2012 κυκλοφόρησαν το "Live at River Plate" που περιέχει κομμάτια από την εμφάνιση τους στο "River Plate Stadium" του Μπουένος Άιρες, στις 4 Δεκεμβρίου 2009.
Δεύτερη αποχώρηση του Μάλκολμ Γιάνγκ
Στις 16 Απριλίου 2014, μέσω της επίσημης σελίδας τους στο facebook, ανακοινώθηκε, πως ο ένας εκ των ιδρυτών του συγκροτήματος αποχωρεί. Έπειτα από 40 χρόνια, σχεδόν, συνεχούς παρουσίας, ο Μάλκολμ Γιάνγκ αποχωρεί από το συγκρότημα λόγω ασθένειας. Ο εκ των ιδρυτών του συγκροτήματος υποφέρει από εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο του προκάλεσε και άνοια.
Ωστόσο, το συγκρότημα θα συνεχίσει να δημιουργεί μουσική, είπαν, συνεχίζοντας στη σχετική ανακοίνωση. Ο Μάλκολμ Γιανγκ αντικαταστάθηκε στην κιθάρα από τον ανιψιό του Στίβι Γιάνγκ.
Rock or "Bust"
thumb|140px|Ο Φιλ Ραντ το 2008 Στις 7 Οκτωβρίου 2014 ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του επόμενου τους άλμπουμ με τίτλο "Rock Or Bust", για τις 28 Νοεμβρίου στην Αυστραλία και τέσσερις ημέρες αργότερα στον υπόλοιπο κόσμο. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Βανκούβερ του Καναδά και είναι ο πρώτος στην ιστορία του συγκροτήματος στον οποίο δεν συμμετείχε ο Μάλκολμ Γιανγκ.
Προφητικός όμως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο τίτλος του νέου άλμπουμ του συγκροτήματος, μιας και ο ντράμερ Φιλ Ραντ συνελήφθη (busted) στις 5 Νοεμβρίου 2014 με την κατηγορία της πρόσληψης εκτελεστή για να δολοφονήσει 2 άτομα και της κατοχής ναρκωτικών ουσιών, αλλά μια μέρα αργότερα κατέπεσε το κατηγορητήριο μιας και τα στοιχεία της πρόσληψης εκτελεστή που υπάρχουν, οδηγούν σε ενδείξεις και όχι αποδείξεις. Η δίκη θα γινόταν στις 27 Νοεμβρίου. Η επίσημη τοποθέτηση του συγκροτήματος για το γεγονός είναι πως και οι ίδιοι το έμαθαν όταν δημοσιεύτηκε και πως δεν θα επηρεάσει την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ.
Στις 11 Νοεμβρίου 2014 το συγκρότημα μέσω της επίσημης ιστοσελίδας τους κυκλοφόρησε το πρώτο επίσημο βίντεο κλιπ από το νέο τους άλμπουμ με τίτλο "Play Ball". Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 2 Δεκεμβρίου 2014, ανεβαίνοντας στην τρίτη θέση των τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Στις 29 Απριλίου του 2015 ανακοινώθηκε από την επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος η επαναπρόσληψη του Κρις Σλέιντ στην θέση του ντράμερ.
Αποχώρηση του Μπράιαν Τζόνσον και είσοδος του Αξλ Ρόουζ
Στις 7 Μαρτίου 2016 ανακοινώθηκε από την επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος πως σύμφωνα με ιατρική γνωμάτευση, ο επί 36 χρόνια τραγουδιστής του συγκροτήματος Μπράιαν Τζόνσον θα έπρεπε να σταματήσει άμεσα την παγκόσμια περιοδεία "Rock or Bust" λόγω προβλημάτων ακοής και που πιθανόν να την έχανε και τελείως. Στην αρχή υπήρχαν μόνο φήμες που επιβεβαίωσε ο Στίβι Γιανγκ να θέλουν ως αντικαταστάτη του Τζόνσον τον τραγουδιστή των Guns N' Roses Αξλ Ρόουζ.
Τελικά στις 17 Απριλίου 2016 μέσω της επίσημης ιστοσελίδας ευχαρίστησαν τον Μπράιαν Τζόνσον για την προσφορά του και ανακοίνωσαν πως Αξλ Ρόουζ θα είναι αυτός που θα συνεχίσει ως τραγουδιστής του συγκροτήματος για το υπόλοιπο της Ευρωπαϊκής τους περιοδείας αρχής γενομένης από την Λισαβόνα. Ο μπασίστας Κλιφ Ουίλιαμς ανακοίνωσε την απόσυρση του, μετά το τέλος της συγκεκριμένης περιοδείας.
Θάνατος του Μάλκολμ Γιάνγκ και Power Up
Στις 18 Νοεμβρίου 2017 μέσω της σελίδας του συγκροτήματος στο facebook ανακοινώθηκε ο θάνατος του Μάλκολμ Γιάνγκ.
Επιστροφή Τζόνσον, Ουίλιαμς και Ράντ και Νέος Δίσκος
Τον Οκτώβριο του 2020 η μπάντα ανακοίνωσε την επιστροφή του κλασσικού Line Up καθώς και την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου με τίτλο "Power Up" στις 13 Νοεμβρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστραλιανά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Speed metal συγκροτήματα Κατηγορία:Power metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αυστραλιανά hard rock συγκροτήματα
Στρατοκλής (Αθηναίος επώνυμος άρχοντας)
Ο Στρατοκλής ήταν επώνυμος άρχοντας στην Αθήνα το 425 π.Χ., όταν με ψήφισμα της Εκκλησίας του Δήμου αυξήθηκαν οι φόροι των συμμάχων στο διπλάσιο, ενώ ενεγράφησαν στον κατάλογο των πόλεων που πλήρωναν φόρους και κάποιες οι οποίες έως τότε εξαιρούνταν απ' αυτούς.
Καταλανικό άνοιγμα
Το Καταλανικό άνοιγμα είναι σκακιστικό άνοιγμα, όπου τα λευκά υιοθετούν ένα συνδυασμό του Γκαμπί της βασίλισσας με το Άνοιγμα Ρέτι, δηλαδή τα λευκά αναπτύσσουν πιόνια στα τετράγωνα δ4 και γ4, ενώ κάνουν φιανκέτο με τον λευκό αξιωματικό στο τετράγωνο η2. Αν και το άνοιγμα μπορεί να προκύψει από μεγάλο αριθμό ακολουθιών κινήσεων (βλ. μεταφορά), μια κοινή ακολουθία κινήσεων είναι η 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.η3 (σε αλγεβρική σημειογραφία).
Στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων καταχωρήθηκαν οι γραμμές 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.η3 δ5 4.Αη2 στους κωδικούς E01–E09, ενώ οι υπόλοιπες γραμμές είναι μέρος του κωδικού E00.
Ιστορία
Το Καταλανικό άνοιγμα πήρε το όνομά του από την περιοχή της Καταλονίας, όταν εν όψη του τουρνουά της Βαρκελώνης το 1929 οι διοργανωτές του τουρνουά ζήτησαν από τον Ξαβιέ Ταρτακόβερ να δημιουργήσει μια νέα βαριάντα για να την αφιερώσουν στην ιστορία του σκακιού της περιοχής. Το άνοιγμα είχε παιχθεί μερικές φορές πριν το χρησιμοποιήσει ο Ταρτακόβερ στο τουρνουά, όπως για παράδειγμα στην παρτίδα Ρ. Ρέτι – Π. Λέοναρντ, στο Βερολίνο το 1928, που μεταφέρθηκε στην ανοικτή βαριάντα του Καταλανικού ανοίγματος.
Το Καταλανικό άνοιγμα ήρθε στο προσκήνιο σε κορυφαίο επίπεδο, όταν τόσο ο Γκάρι Κασπάροφ όσο και ο Βίκτωρ Κορτσνόι το έπαιξαν στους ημιτελικούς αγώνες των υποψηφίων διεκδικητών για τον παγκόσμιο τίτλο (μέρος της διαδικασίας για να καθορίσει ποιος θα αντιμετωπίσει στο ματς για τον τίτλο τον Ανατόλι Κάρποφ, τότε παγκόσμιο πρωταθλητή) το 1983 στο Λονδίνο, όπου παίχτηκαν με Καταλανικό άνοιγμα οι πέντε από τις έντεκα παρτίδες στους ημιτελικούς αγώνες.
Θεωρία
Τα μαύρα στο Καταλανικό άνοιγμα έχουν να επιλέξουν δύο κύριες βαριάντες, την ανοικτή βαριάντα παίζοντας ...δ:γ4 και την κλειστή βαριάντα αποφεύγοντας το ...δ:γ4. Στην ανοικτή βαριάντα μπορούν είτε να προσπαθήσουν να κρατήσουν το πιόνι με ...β5 ή να το δώσουν πίσω για επιπλέον χρόνο που θα απελευθερώσει το παιχνίδι τους. Στην κλειστή βαριάντα, τα μαύρα δεν παίρνουν το πιόνι στο γ4, έτσι το παιχνίδι τους μπορεί να είναι κάπως άβολο για κάποιο διάστημα, αλλά είναι αρκετά σταθερό.
Ανοικτή καταλανική
Η Κλασική βαριάντα στην Ανοικτή καταλανική ακολουθεί τη γραμμή (ECO E05):
Τα λευκά εμπορεύονται το πιόνι για να οδηγηθούν σε ανάπτυξη. Χωρίς το πιόνι δ5, ο αξιωματικός στην πτέρυγα του λευκού βασιλιά εμποδίζει την ανάπτυξη των μαύρων στην πτέρυγα της μαύρης βασίλισσας. Συνήθως, τα λευκά ανακτούν το πιόνι με Βγ2 και α4, Ιε5, ή Βα4. Τα μαύρο για να κρατήσουν το πιόνι θα πρέπει να αποδυναμώσουν αρκετά την πτέρυγα της μαύρης βασίλισσας παίζοντας ...α6 και ...β5.
Η βαριάντα της ανοικτής καταλανικής υπήρξε μια από τα αγαπημένες βαριάντες των Ανατόλι Κάρποφ και Εφίμ Γκέλλερ, παίζοντας με τα μαύρα, αλλά και του Όλεγκ Ρομανισίν όταν έπαιζε με τα λευκά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
310 Μαργαρίτα
Η Μαργαρίτα (Margarita) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαργαριτα
Λουδοβίκος Η΄ της Γαλλίας
thumb|right|250px|Γέννηση του Λουδοβίκου Η' - Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας, Παρίσι 14ος - 15ος αιώνας. thumb|right|250px|Πορτρέτο του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Η' σε μετάλλιο του 19ου αιώνα. Επιγρ.: 42 [roi de France] - NÉ 1187 - SUCCEDE 1223 - DEFAITE DES ANGLOIS 1224 - MORT 1226 - TROISIEME RACE / P. thumb|right|250px|Στέψη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Η' και της Λευκής της Καστίλης ([[1223) - χειρόγραφο του 1450 από τα Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας]]
Ο Λουδοβίκος Η΄ της Γαλλίας ή Λουδοβίκος ο Λέων (γαλλικά: Louis VIII le Lion, 5 Σεπτεμβρίου 1187 - 8 Νοεμβρίου 1226) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν βασιλιάς της Γαλλίας (1223 - 1226) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Φιλίππου Β΄ Αυγούστου και της Ισαβέλλας του Αινώ. Με το θάνατο της μητέρας του (1190) έγινε κόμης του Αρτουά.
Στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Αγγλία
Ο πατέρας του τον πάντρεψε σε ηλικία 12 ετών με τη Λευκή της Καστίλης, ανιψιά του Άγγλου μονάρχη (1200). Πριν τη σύντομη βασιλεία του είχε αναπτύξει σημαντική στρατιωτική δράση σαν πρίγκηπας στην Αγγλία, τον Μάιο του 1216 οι Άγγλοι ευγενείς εξεγέρθηκαν κατά του βασιλιά τους Ιωάννη του Ακτήμονα καλώντας τον Λουδοβίκο. Ο Λουδοβίκος νίκησε τον στρατό του Ιωάννη στη μάχη του Ρος-ο-Μουάν (1214) και στη συνέχεια στράφηκε σε επιθέσεις στη Νότια Αγγλία, οι ευγενείς ενθουσιασμένοι του έδωσαν το επίθετο «Λέων» προτείνοντας να τον στέψουν βασιλιά τους στις 2 Ιουνίου 1216. Δέχθηκε τον τίτλο με μεγάλη επισημότητα, αλλά δεν κατόρθωσε να στεφθεί και εγκατέλειψε την προσπάθεια τον επόμενο χρόνο, το στέμμα επεστράφη στον Ιωάννη με τη Συνθήκη του Λάμπεθ (1217). Το 1217 ο Λουδοβίκος ξεκίνησε την κατάκτηση της επαρχίας Γκιγιέν αφήνοντας στον Ερρίκο Γ΄ μονάχα μια περιοχή γύρω από την Μπορντό.
Γάμος με τη Λευκή της Καστίλης
Το καλοκαίρι του 1195 προτάθηκε ο γάμος ανάμεσα στον δελφίνο Λουδοβίκο και την Ελεονώρα της Βρετάνης ανιψιάς του βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου ώστε να εξασφαλιστεί η συμμαχία ανάμεσα στον Ριχάρδο και στον πατέρα του Λουδοβίκου Φίλιππο Β΄. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ερρίκος ΣΤ΄ αντιτάχθηκε σκληρά σε αυτόν τον γάμο με αποτέλεσμα να ακυρωθεί. Ο Ριχάρδος Α΄ αναγκάστηκε τότε να ορίσει διάδοχο τον μικρότερο αδελφό του Ιωάννη τον Ακτήμονα αντί τον Αρθούρο της Βρετάνης που είχε σκοπό μέχρι τότε. Το γεγονός αυτό τερμάτισε τη συμμαχία μεταξύ του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και του Φιλίππου Αυγούστου. Στις 23 Μαΐου 1200 σε ηλικία 12 ετών ο Λουδοβίκος παντρεύτηκε τη Λευκή της Καστίλης κόρη του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης και της Ελεονώρας της Αγγλίας αδελφής του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και του Ιωάννη του Ακτήμονα. Ο γάμος έγινε ύστερα από διαπραγματεύσεις μεταξύ του πατέρα του Λουδοβίκου Φιλίππου Β΄ και του Ιωάννη του Ακτήμονα θείου της Λευκής.
Αποτυχημένη εκστρατεία του Ιωάννη του Ακτήμονα στη Νορμανδία
To 1214 ο βασιλιάς της Αγγλίας Ιωάννης ο Ακτήμονας ξεκίνησε εκστρατεία για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στη Νορμανδία από τον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας. Ο Ιωάννης ήταν αρκετά αισιόδοξος, επειδή είχε δημιουργήσει ισχυρές συμμαχίες: τον Όθωνα Δ΄ της Γερμανίας, τον Ρενώ κόμη της Βουλώνης και τον Φερδινάνδο κόμη της Φλάνδρας. Το σχέδιο του Ιωάννη ήταν να διασπάσει τον στρατό τού Φιλίππου Β΄ με κατεύθυνση από το Πουατού στο Παρίσι ο Όθωνας· ο Ρενώ και ο Φερδινάνδος μαζί με τον κόμη του Σάλτσμπουργκ παράλληλα ξεκίνησαν από τη Φλάνδρα. Ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ ανέλαβε τη διοίκηση του βόρειου τμήματος και ο δελφίνος Λουδοβίκος την περιοχή των κτήσεων των Πλανταγενετών στην κεντρική Γαλλία. Ο Ιωάννης είχε στην αρχή σημαντικές επιτυχίες: συνέτριψε τον στρατό του Λουδοβίκου στην κεντρική Γαλλία και κατέλαβε την κομητεία του Ανζού στα τέλη του Ιουνίου του ίδιου έτους.
Επίσης ο Ιωάννης πολιόρκησε το κάστρο του Ρος-ο-Μουάν, ένα στρατηγικό σημείο για να εξαναγκάσει τον Λουδοβίκο να δώσει μάχη με τον ισχυρό στρατό του. Οι τοπικοί Ανδεγαυοί ευγενείς όμως στη συνέχεια, αρνήθηκαν να προσχωρήσουν στον στρατό του Ιωάννη, που έτσι απέκτησε ένα μεγάλο μειονέκτημα· ο Ιωάννης αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει στο Λα Ροσέλ. Αμέσως μετά ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ συνέτριψε στη μάχη του Μπουβίν τις ενωμένες δυνάμεις του Όθωνα της Γερμανίας και των υπόλοιπων συμμάχων τού Ιωάννη του Ακτήμονα, διαγράφοντας όλες τις ελπίδες του να ανακαταλάβει τη Νορμανδία.
Υποψήφιος βασιλιάς της Αγγλίας
Το 1215 οι Άγγλοι βαρόνοι εξεγέρθηκαν εναντίον του μισητού Ιωάννη του Ακτήμονα στον Α΄ Βαρονικό Πόλεμο, τον ανάγκασαν να υπογράψει τη Μάγκνα Κάρτα το πρώτο Σύνταγμα σε ολόκληρη τη μοναρχική ιστορία (15 Ιουνίου 1215). Στη συνέχεια ο Ιωάννης ενθαρρύνθηκε από τον πάπα να καταπατήσει τον λόγο του και οι βαρόνοι προσκάλεσαν τον διάδοχο της Γαλλίας Λουδοβίκο να έρθει να τους βοηθήσει. Οι βαρόνοι πρόσφεραν το στέμμα στον νεαρό δελφίνο ο οποίος επικεφαλής ισχυρού Γαλλικού στρατού είχε στρατοπεδεύσει στις 21 Μαΐου 1216 στη νήσο του Ισλ στο ανατολικό Κεντ. Ο πρίγκηπας μπήκε στο Λονδίνο με ελάχιστες αντιστάσεις, στέφθηκε βασιλιάς στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου εν μέσω πανηγυρισμών από το σύνολο του λαού της πόλης, πολλοί ευγενείς ανάμεσα τους και ο Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας δέχτηκαν να του προσφέρουν φόρο υποτέλειας.
Στις 14 Ιουνίου 1216 ο Λουδοβίκος κατέλαβε το Ουίντσεστερ και απέκτησε τον έλεγχο του μισού Αγγλικού βασιλείου, προσωρινά θεωρήθηκε βέβαιος νέος βασιλιάς αλλά ο θάνατος του μισητού Ιωάννη έστρεψε τους περισσότερους ευγενείς υπέρ του μικρού διαδόχου Ερρίκου. Οι βαρόνοι κήρυξαν ανεπιθύμητο τον Λουδοβίκο τοποθετώντας αντιβασιλιά για λογαριασμό του μικρού Ερρίκου τον κόμη του Πέρμπροκ ο οποίος έκανε έκκληση στους Άγγλους να υπερασπιστούν την πατρίδα τους απέναντι στους Γάλλους. Ο Λουδοβίκος στη συνέχεια γνώρισε διαδοχικές ήττες ο στρατός του ηττήθηκε στις 20 Μαΐου 1217 στη μάχη του Λίνκολν και ο στόλος του ηττήθηκε στις 24 Αυγούστου 1217 στη μάχη του Σάντουιτς, απέτυχε να ανακαταλάβει και το κάστρο του Ντόβερ. Η τελική Συνθήκη του Λαμπέρτ έδωσε αμνηστία σε όλους τους Άγγλους επαναστάτες και έδωσε στον Λουδοβίκο σαν αποζημίωση το ποσό των 10.000 μάρκων, ο Λουδοβίκος με τη σειρά του υποσχέθηκε ότι δεν θα ενοχλήσει πάλι στρατιωτικά την Αγγλία και αποκήρυξε όλα τα δικαιώματα του στο Αγγλικό στέμμα.
Η Σταυροφορία των Αλβιγηνών
Η Σταυροφορία των Αλβιγηνών είχε ξεκινήσει από το 1209 σε μια προσπάθεια να παταχθούν οι αιρέσεις όπως των Καθαρών και των Βαλδειστών στη νότια Γαλλία, στην πραγματικότητα ήταν μια σύγκρουση ανάμεσα στους πλούσιους βαρόνους του βορρά και στους φτωχούς βαρόνους όπως της Ακουιτανίας στον νότο. Η πρώτη περίοδος (1209 - 1215) ήταν επιτυχής για τους βόρειους αλλά στη συνέχεια ακολούθησε μια σειρά από επιτυχείς εξεγέρσεις (1215 - 1225) που είχαν σαν αποτέλεσμα οι βόρειοι να χάσουν τις περισσότερες κατακτήσεις τους με αποκορύφωμα την απώλεια της Αβινιόν και του Λανγκντόκ. Το Συμβούλιο του Μπουρζ αφόρισε τον κόμη της Τουλούζης Ραϊμόνδο Ζ΄ αποφασίζοντας να κηρύξει νέα Σταυροφορία εναντίον των βαρόνων του νότου, ο Λουδοβίκος Η΄ δέχτηκε με ευχαρίστηση τα νέα αφού τα κέρδη της εκστρατείας θα είχαν ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της βασιλικής εξουσίας του. Ο Ρογήρος Βερνάρδος ο μέγας κόμης του Φουά προσπάθησε με ειρηνικές προτάσεις να αποφύγει τη σύγκρουση και ο Λουδοβίκος τις απέρριψε, τότε οι κόμητες του Φουά και της Τουλούζης αποφάσισαν να πάρουν τα όπλα εναντίον του. Τα βασιλικά στρατεύματα είχαν μεγάλη επιτυχία, ο Λουδοβίκος Θ΄ ανακατέλαβε την Αβινιόν ύστερα από τρίμηνη πολιορκία αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την κατάκτηση πριν τον θάνατο του.
Το τέλος του
thumb|right|250px|Θάνατος του Λουδοβίκου Η' - έργο του [[Φρανσουά Μπουσέ τον 18ο αιώνα.]] Πέθανε στον πύργο του Μοντπεσιέ στις 8 Νοεμβρίου 1226 προσβεβλημένος από δυσεντερία· φήμες έλεγαν ότι δηλητηριάστηκε από τον μεγάλο του εχθρό Θεοβάλδο των Μπλουά βασιλιά της Ναβάρας.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ
Ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ (σλοβακικά: Alexander Dubček, 27 Νοεμβρίου 1921 - 7 Νοεμβρίου 1992) ήταν Τσεχοσλοβάκος πολιτικός (Σλοβάκικης καταγωγής) και ηγέτης της Τσεχοσλοβακίας (1968-1969), διάσημος για την προσπάθειά του να μεταρρυθμίσει το κομμουνιστικό καθεστώς (Άνοιξη της Πράγας).
Βιογραφία
Ο Ντούμπτσεκ γεννήθηκε στο Ούχροβετς στην Τσεχοσλοβακία (Σλοβακία), και εργάστηκε στην Κιργιζία της Σοβιετικής Ένωσης ως μέλος του βιομηχανικού συνεταιρισμού Ιντερχέλπο. Όταν ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ ήταν τριών ετών, η οικογένειά του μετανάστευσε στη Σοβιετική Ένωση, εν μέρει για να βοηθήσει να χτίσει τον σοσιαλισμό και εν μέρει επειδή οι εργασίες ήταν λιγοστές στην Τσεχοσλοβακία. Το 1938 η οικογένεια επέστρεψε στην Τσεχοσλοβακία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ ένωσε την υπόγεια αντίσταση ενάντια στο εν καιρώ πολέμου γερμανόφιλο σλοβακικό κράτος που διευθύνθηκε από τον Γιόζεφ Τίσο. Τον Αύγουστο του 1944, ο Ντούμπτσεκ πολέμησε στη σλοβάκικη εθνική εξέγερση και τραυματίστηκε. Ο αδελφός του, Ιούλιος, σκοτώθηκε. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σλοβακίας (ΚΚΣ), το οποίο ιδρύθηκε μετά τον σχηματισμό του σλοβακικού κράτους. Μετά τον πόλεμο έγινε μέλος της κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣ το 1955. Εστάλη στο πολιτικό κολλέγιο της Μόσχας από το 1955 μέχρι το 1958. Το 1962 ήταν πλήρες μέλος της κεντρικής Επιτροπής του ΚΣ. Το 1963, μια νέα γενεά των Σλοβάκων κομμουνιστών πήρε τον έλεγχο των οργάνων του κράτους της Σλοβακίας, υπό την ηγεσία του Ντούμπτσεκ, ο οποίος έγινε πρώτος γραμματέας του ΚΚΣ. Κάτω από την ηγεσία Ντούμπτσεκ, η Σλοβακία άρχισε να εξελίσσεται προς την πολιτική φιλελευθεροποίηση.
Ο Ντούμπτσεκ έγινε ο νέος πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας στις 5 Ιανουαρίου 1968. Η περίοδος μετά από την πτώση του Νοβότνυ έγινε γνωστή ως άνοιξη της Πράγας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Ντούμπτσεκ και άλλοι μεταρρυθμιστές επιδίωξαν να φιλελευθεροποιήσουν το κομμουνιστικό καθεστώς, δημιουργώντας «τον σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο». Εν τούτοις, κατά τη διάρκεια της άνοιξης της Πράγας, αυτός και άλλοι απασχολημένοι με τη μεταρρύθμιση κομμουνιστές επιδίωξαν να κερδίσουν τη λαϊκή υποστήριξη για το κομμουνιστικό καθεστώς, ακόμα και αν ο Ντούμπτσεκ βρέθηκε σε μια όλο και περισσότερο αστήρικτη θέση. Το πρόγραμμα της μεταρρύθμισης κέρδισε ορμή, οδηγώντας σε πιέσεις για περαιτέρω φιλελευθεροποίηση και εκδημοκρατισμό. Συγχρόνως, οι σκληροπυρηνικοί κομμουνιστές στην Τσεχοσλοβακία και οι ηγέτες άλλων χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας πίεσαν τον Ντούμπτσεκ για να χαλιναγωγήσουν την άνοιξη της Πράγας. Αν και ο Ντούμπτσεκ θέλησε να κρατήσει τον έλεγχο του μεταρρυθμιστικού κινήματος, αρνήθηκε να προσφύγει σε δρακόντεια, νεοσταλινικά μέτρα υποστηρίζοντας ότι οι μεταρρυθμίσεις ήταν ένα εσωτερικό θέμα. Σκέφτηκε, έχοντας μάθει ένα σημαντικό μάθημα από την αποτυχία της ουγγρικής επανάστασης του 1956, ότι η πίστη στο Κρεμλίνο θα του επέτρεπε τη συνέχιση της εσωτερικής μεταρρύθμισης εφ' όσον η Τσεχοσλοβακία παρέμεινε πιστός σύμμαχος της Σοβιετικής Ένωσης, σύμφωνα με τον κομμουνιστικό κανόνα. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες του Ντούμπτσεκ να τονίσει αυτές τις υποχρεώσεις, ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ και άλλοι ηγέτες του σύμφωνου της Βαρσοβίας παρέμειναν επιφυλακτικοί. Η άνοιξη της Πράγας τελείωσε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της 20ής Αυγούστου 1968, όταν δυνάμεις σύμφωνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία. Οι εισβάλλοντες στρατοί πήραν γρήγορα τον έλεγχο της Πράγας και του κτηρίου όπου συνεδρίαζε η κεντρική Επιτροπή, θέτοντας τον Ντούμπτσεκ και άλλους μεταρρυθμιστές υπό σοβιετική κράτηση. Αλλά προτού συλληφθούν, ο Ντούμπτσεκ ζήτησε από τους πολίτες να μην αντισταθούν. Αργότερα την ίδια ημέρα, ο Ντούμπτσεκ και άλλοι μεταφέρθηκαν στη Μόσχα σε ένα σοβιετικό στρατιωτικό αεροσκάφος. Παρά την εμπνευσμένη μη βίαια αντίσταση του τσεχικού και σλοβακικού λαού, οι μεταρρυθμιστές είχαν λίγη ελπίδα να αντέξουν ενάντια στη σοβιετική πίεση, και τελικά αναγκάστηκαν να δεχτούν τις σοβιετικές απαιτήσεις, υπογράφοντας το πρωτόκολλο της Μόσχας.
Ο Ντούμπτσεκ και οι περισσότεροι από τους μεταρρυθμιστές επέστρεψαν στην Πράγα στις 27 Αυγούστου. Ο Ντούμπτσεκ παρέμεινε στη θέση του ως πρώτος γραμματέας για λίγο καιρό. Μετά από τις ταραχές σε ένα παιχνίδι Χόκεϊ επί πάγου στην Τσεχοσλοβακία, ο Ντούμπτσεκ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την θέση του πρώτου γραμματέα τον Απρίλιο του 1969 και αργότερα έγινε πρεσβευτής στην Τουρκία (1969-70), προτού διαγραφεί από το κόμμα το 1970. Μετά από την αποβολή του από το ΚΚ, ο Ντούμπτσεκ εργάστηκε στην υπηρεσία δασονομίας στη Σλοβακία, στην οποία ήταν ιδιαίτερα χρήσιμος για την εύρεση δυσεύρετων υλικών λόγω της δημοφιλίας του στους Τσέχους και Σλοβάκους. Ζούσε σε άνετη βίλα σε καλή γειτονία της Μπρατισλάβα μαζί με τη σύζυγό του Άννα. Το 1988, του επιτράπηκε να ταξιδέψει στην Ιταλία για ν' αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας στο πανεπιστήμιο της Μπολόνιας και έτσι επανήλθε στο διεθνές προσκήνιο, όπου έδωσε συνέντευξη και στην L' Unità, την εφημερίδα του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Το 1989 βραβεύτηκε με το Βραβείο Ζαχάρωφ.
Πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 1992, ως αποτέλεσμα τραυματισμού σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ο Ντούμπτσεκ υποστήριξε την ένωση των τσεχικών εδαφών της Βοημίας και της Μοραβίας με τη Σλοβακία σε ένα ενιαίο, ομοσπονδιακό τσεχοσλοβακικό κράτος.
Βελούδινη Επανάσταση
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ ήταν πρόεδρος του τσεχοσλοβακικού κοινοβουλίου το 1989–1992. Η πλάκα προς τιμή του στη Πράγα δημιουργήθηκαν το 2006 από τον Τέοντορ Μπάνικ. Τώρα εκτίθεται στο Νάροντνι μουζέουμ - νόβα μπούντοβα. Κατά τη διάρκεια της Βελούδινης Επανάστασης του 1989, υποστήριξε το Κοινό Ενάντια στη Βία (VPN) και το Αστικό Φόρουμ. Τη νύχτα της 24ης Νοεμβρίου, ο Ντούμπτσεκ εμφανίστηκε με τον Βάτσλαβ Χάβελ σε μπαλκόνι με θέα στην πλατεία Βένσεσλας, όπου τα πλήθη των διαδηλωτών τον υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα και τον αγκάλιασαν ως σύμβολο της δημοκρατικής ελευθερίας. Αρκετοί θεατές φώναζαν "Ντούμπτσεκ να χραντ!" (λατινικό αλφάβητο: Dubček na hrad!, απόδοση: "Ντούμπτσεκ στο Κάστρο" ή Ντούμπτσεκ για Πρόεδρος). Ο Ντούμπτσεκ απογοήτευσε κάπως το πλήθος καλώντας την επανάσταση ως ευκαιρία να συνεχίσει το έργο που είχε ξεκινήσει 20 χρόνια νωρίτερα και να ξεκαθαρίσει το τι ήταν λάθος με τον κομμουνισμό. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι διαδηλωτές στην Πράγα δεν ήθελαν να έχουν καμία σχέση με τον κομμουνισμό οποιουδήποτε είδους, ακόμη και με την ανθρώπινη έκδοση του Ντούμπτσεκ. Αργότερα εκείνο το βράδυ, ο Ντούμπτσεκ ήταν στη σκηνή με τον Χάβελ στο θέατρο Λατέρνα Μάγκικα, στο αρχηγείο του Αστικού Φόρουμ. Εκείνη την νύχτα παραιτήθηκε ολόκληρη η ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος, καταργώντας στην πραγματικότητα την κομμουνιστική κυριαρχία στην Τσεχοσλοβακία.
Ο Ντούμπτσεκ εξελέγη Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης (Τσεχοσλοβακικό Κοινοβούλιο) στις 28 Δεκεμβρίου 1989 και επανεξελέγη το 1990 και το 1992.
Το 1992, έγινε ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Σλοβακίας και εκπροσώπησε το κόμμα στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση. Εκείνη την εποχή, ο Ντούμπτσεκ υποστήριζε παθητικά τη συνέχιση της ομοσπονδίας μεταξύ των Τσέχων και Σλοβάκων σε μια ενιαία τσεχοσλοβακική ομοσπονδία ενάντια στην (τελικά επιτυχημένη) ώθηση προς ένα ανεξάρτητο σλοβακικό κράτος.
Θάνατος
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Ο τάφος του Ντούμπτσεκ. Ο Ντούμπτσεκ πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 1992 λόγω τραυματισμών από αυτοκινητιστικό δυστύχημα που έλαβε χώρα την 1η Σεπτεμβρίου στον τσεχικό αυτοκινητόδρομο D1 κοντά στο Χούμπολετς. Θάφτηκε στο κοιμητήριο Σλάβιτσιε ούντολιε στη Μπρατισλάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Σλοβάκοι πολιτικοί Κατηγορία:Κομμουνιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ
Εγκώμιο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία εγκώμιο μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Οίκος του Ποντιέμπραντυ
Ο Οίκος του Ποντιέμπραντυ, τσεχ.: Páni z Poděbrad ήταν μία ευγενής οικογένεια στη Βοημία, που προερχόταν απο τους κυρίους του Κουνστάτ. Όταν ο Μποτσέκ Α΄ του Κουνστάτ (απεβ. 1373) απέκτησε την κυριότητα του Ποντιέμπραντυ ένεκα γάμου, αποκάλεσε τον εαυτό του "Μποτσέκ του Κουνστάτ και του Ποντιέμπραντυ". Το πιο εξέχον μέλος της οικογένειας ήταν ο Γεώργιος, που έγινε βασιλιάς της Βοημίας. Οι γιοί του αναβιβάστηκαν σε κόμητες του Γκλατς (τσεχ. Κλάντσκο). Ίδρυσαν τον κλάδο της Σιλεσίας στον Οίκου τους: έγιναν δούκες του Μύνστερμπεργκ (πολων.: Ζιέμπιτσε).
Κρητικό Πέλαγος
Το Κρητικό Πέλαγος είναι το τμήμα της Μεσογείου και ο γεωγραφικός χαρακτηρισμός της θαλάσσιας περιοχής βόρεια από νήσο της Κρήτης, και εκτείνεται μέχρι τις Κυκλάδες και ανατολικά μέχρι το Καρπάθιο πέλαγος και τα Δωδεκάνησα. Κατά άλλη ονοματολογία ονομάζεται Βόρειο Κρητικό Πέλαγος (για τη θαλάσσια περιοχή βόρεια της Κρήτης) σε αντιδιαστολή με το Νότιο Κρητικό όπως ονομάζεται το Λιβυκό Πέλαγος νότια της Κρήτης
Στο Κρητικό πέλαγος ως ενιαία θαλάσσια περιοχή γύρω από την βρίσκονται αρκετά λιμάνια, στην βόρεια πλευρά βρίσκονται τα μεγαλύτερα λιμάνια της Κρήτης, όπως το Ηράκλειο, η Σούδα, η Σητεία, το Ρέθυμνο, ο Άγιος Νικόλαος και τα Χανιά. Στη νότια πλευρά του βρίσκονται αλιευτικά καταφύγια και μικρότερα λιμάνια όπως της Παλαιοχώρας, της Σούγιας, της Χώρας Σφακίων, της Αγίας Πελαγίας, του Τσούτσουρα, του Καστριού, της Ιεράπετρας, του Μακρύ Γιαλού, του Αθερινόλακου κ.ά..
Ακόμη υπάρχουν και θαλάσσιοι κόλποι και όρμοι, όπως του Κισσάμου, των Χανίων, του Αλμυρού, του Ηρακλείου, του Μιραμπέλλου, των Μαλλιών, της Μεσσαράς και της Σούδας. Επίσης ανάμεσα στις βορειοδυτικές ακτές της Κρήτης και στα Αντικύθηρα εκτείνεται το θαλάσσιο Στενό των Αντικυθήρων.
Μιχαήλ Καραούλοφ
Ο Καραούλοφ, Μιχαήλ Αλεξανδρόβιτς (1878 – 13 Δεκεμβρίου 1917) ήταν Ρώσος συνταγματάρχης (1916). Εξελέγη ο πρώτος αταμάνος του Κοζάκ Χοστ όταν επαναφέρθηκε το αξίωμα, το 1917. Ο Μ.Α. Καραούλοφ γεννήθηκε από μια πλούσια Τερέκ Κοζάκικη οικογένεια στο stanitsa (χωριό) Ταρσκ και ήταν απόφοιτος του Γυμνάσιου του Εκατερίνονταρ (1897) και της Σχολής Ιστορίας-Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης (1901). Γνώρισε την στρατιωτική θητεία στον Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο, αλλά μετά αφιερώθηκε στο επιστημονικό και αρχαιολογικό έργο (γράφοντας την ιστορία της περιοχής της ιδιαίτερης πατρίδας του και βοηθώντας να ιδρυθεί το Μουσείο του Τερέκ Κοζάκ Χοστ) και στην πολιτική. Εξελέγη στην Δεύτερη και Τέταρτη Δούμα, στις οποίες ήταν επικεφαλής της Κοζάκικης παράταξης και συνεργάστηκε με το Προοδευτικό Κόμμα, και κατά την Επανάσταση του 1917 ήταν μέλος της επιτροπής της Δούμας, που γέννησε την Προσωρινή Κυβέρνηση.
Στις αρχές του 1917, ο Καραούλοφ ονομάστηκε επίτροπος της περιοχής Τερέκ από την Προσωρινή Κυβέρνηση, αλλά αφού εξελέγη Χοστ αταμάνος από την συνέλευση της αυτοδιοίκησης (Γκρουκ) των Τερέκ Κοζάκων στις 13 Μαρτίου 1917, παραιτήθηκε του κυβερνητικού πόστου. Το 1917, έγινε διάσημος υποστηρικτής της αποκατάστασης της πειθαρχίας στον στρατό και εναντιώθηκε σθεναρά στην αναπτυσσόμενη επιρροή των επιτροπών των στρατιωτών. Από την 1 Δεκεμβρίου 1917, ηγήθηκε της Προσωρινής Τερέκ Νταγκεστάν Κυβέρνησης, αλλά σκοτώθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1917 όταν, στον Σταθμό Προκλαντνάια, επαναστατικά στρατεύματα επιστρέφοντας βόρεια από το Μέτωπο του Καυκάσου, άνοιξαν πυρ κατά της άμαξας με την οποία ταξίδευε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κολουέι Ο' Μπράιεν
Ο Κολουέι Ο' Μπράιεν (Kolouei O'Brien, 1939 – 11 Μαΐου 2015) ήταν πολιτικός στο Τοκελάου, ο οποίος διετέλεσε τρεις φορές αρχηγός της Κυβέρνησης.
Έγινε αρχηγός Κυβερνήσεως για πρώτη φορά το Φεβρουάριο του 2000 και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 2001. Επίσης, χρημάτισε αρχηγός Κυβερνήσεως και από τον Φεβρουάριο του 2003 ως το 2004, όπως επίσης από τις 17 Φεβρουαρίου 2006 ως τον Φεβρουάριο του 2007. Στο αξίωμα τον διαδέχθηκε ο Κουρέσα Νασάου.
Είχε γεννηθεί το 1939 στο Φακαόφο και απεβίωσε εκεί στις 11 Μαΐου 2015.
Παραπομπές
Ο
Βαχάν Παπαζιάν
Ο Βαχάν Παπαζιάν (Վահան Փափազյան), γεννημένος το 1876 στο Ταμπρίζ και αποβιώσας το 1973 στη Βηρυτό, επίσης γνωστός υπό το ψευδώνυμο Γκομς (Կոմս), ήταν Αρμένιος πολιτικός.
Βιογραφία
Ο Βαχάν Παπαζιάν γεννήθηκε στο Ταμπρίζ, το 1876, από Αρμένιους γονείς, καταγόμενους από το Βαν.
Κατέστη ως ένας εκ των ηγετών της αρμενικής κοινότητας της περιοχής του Βαν το 1903, ενώ, στη συνέχεια, εξελέγη ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Γενικής Συνελεύσεως της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1908, ως βουλευτής του Βιλαετιού του Βαν, αξίωμα το οποίο και διατήρησε έως το 1915.
Πέτυχε να γλιτώσει της Γενοκτονίας των Αρμενίων, διαφεύγοντας μέσω του Καυκάσου.
Από το 1942 έως το 1945, διετέλεσε μέλος του Αρμενικού Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο έδρευε στο Βερολίνο, χαίροντας της υποστήριξης του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ.
Το 1947, εγκαταστάθηκε στη Βηρυτό. Κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών εκλογών του 1951, ορίστηκε από την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία ως υποψήφιος για την έδρα των Αρμενίων Ορθόδοξων της εκλογικής περιφέρειας του Μετν, εντός φιλοκυβερνητικής συνταγματικής λίστας. Συνολικά, έλαβε 10.186 ψήφους (επί συνόλου 22.904 ψήφων), ηττώμενος απέναντι στον Ντικράν Τοσμπάχ.
Απεβίωσε στη Βηρυτό, το 1973.
Χρυσούλα Διαβάτη
Η Χρυσούλα Διαβάτη (Θεσσαλονίκη 25 Φεβρουαρίου 1940-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και κατόπιν στη δραματική σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη.
Έχει συμμετάσχει σε πολλά θεατρικά έργα, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ άλλων, στην Όπερα της πεντάρας του Μπρεχτ, Να ντύσουμε τους γυμνούς του Πιραντέλο, στις Ήσυχες μέρες του Αυγούστου και στην τηλεοπτική σειρά Επτά θανάσιμες πεθερές.
Είναι παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό, Νικήτα Τσακίρογλου. Έχουν αποκτήσει μια κόρη και έχουν δύο εγγόνια.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Χρ. Διαβάτη συμμετείχε ως ηθοποιός.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Μπρούνο Ρούφο
Ο Μπρούνο Ρούφο  ήταν Ιταλός μοτοσικλετιστής, Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 250cc το 1949 και 1951 και στα 125cc το 1950.
Γεννήθηκε στη Βερόνα στις 9 Δεκεμβρίου του 1920. Με την Moto Guzzi κέρδισε το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσικλέτας στην κατηγορία των 250 κυβικών και το 1950 με τη Mondial κατέκτησε και τον παγκόσμιο τίτλο στα 125cc. Το 1951 επανέλαβε το κατόρθωμά του και έγινε κάτοχος του τίτλου στα 250cc με 4 νίκες. Αποσύρθηκε το 1952 έπειτα από τραυματισμό και ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου του 2007, σε ηλικία  86 ετών. http://www.motogp.com/en/riders/profiles/Bruno+Ruffo Bruno Ruffo career statistics at MotoGP.com].
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί μοτοσικλετιστές Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών
Ζακ Σιλά
Ο Ζακ Σιλά (Jacques Hughs Sylla) ήταν πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Έγινε Πρωθυπουργός της χώρας το Φεβρουάριο του 2002 και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 2007. Επί προεδρίας Αλμπέρ Ζαφί, το 1993 - 1996 χρημάτισε Υπουργός Εξωτερικών. Διατηρήθηκε στην πρωθυπουργία μέχρι το 2007, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Σαρλ Ραμπεμανανζαρά. Τον Οκτώβριο του ιδίου έτους έγινε Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1946 στο νησί Σάντα Μαρία και είναι γιος του Αλμπέρ Σιλά, που διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών επί θητείας του πρώτου Προέδρου του νησιού, Φιλιμπέρ Τσιρανάνα, ως το θάνατό του σε αεροπορικό δυστύχημα τον Ιούλιο του 1967. Ο Σιλά έχει διπλή, γαλλική και μαλαγασική υπηκοότητα.
Πολιτική καριέρα
Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, ο Σιλά έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1993 και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 1996. Κατά την κρίση του 2001 υποστήριξε το Μαρκ Ραβαλομανάνα και έθεσε την υπόθεση του ποιος είχε κερδίσει τις προεδρικές εκλογές (ο Ραβαλομανάνα ή ο Ντιντιέ Ρατσιράκα) στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Στις 26 Φεβρουαρίου του 2002, εν μέσω της κρίσης, ο Ραβολομανάνα διόρισε το Σιλά στην πρωθυπουργία, έχοντας ο ίδιος ανακηρυχθεί Πρόεδρος λίγες μέρες νωρίτερα. Ο διορισμός του Καθολικού Σιλά έγινε με υπόδειξη του καρδιναλίου Ραμαχολιμιχάζο. . Στις 9 Μαΐου του 2002 ο Σιλά επαναδιορίστηκε επίσημα στο αξίωμα του Πρωθυπουργού.