cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος Α΄ της Αγγλίας
Πέντε μέλη
Ο Κάρολος υποπτευόταν, πιθανώς σωστά, ότι μερικά μέλη του Αγγλικού Κοινοβουλίου είχαν συνωμοτήσει με τους εισβολείς Σκώτους. Στις 3 Ιανουαρίου 1642 διέταξε το Κοινοβούλιο να παραδώσει πέντε μέλη, - τον Πυμ, τον Τζον Χάμπντεν, τον βαρόνο Ντένζιλ Χολλς, τον Ουίλλιαμ Στρόουντ και τον Σερ Άρθουρ Χέιζελριγκ – και έναν ομότιμο – τον Έντουαρντ Μόνταγκιου, Λόρδο Μάντεβιλ – με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Την επομένη 4 Ιανουαρίου ο ίδιος ο Κάρολος με 300 στρατιώτες πήγε στο Κοινοβούλιο για να συλλάβει τους πέντε κατηγορουμένους, πιθανότατα μετά από προτροπή της βασίλισσας Ερριέττας Μαρίας. Άφησε τους στρατιώτες στην είσοδο και προχώρησε στην αίθουσα για να διαπιστώσει ότι οι κατηγορούμενοι δεν ήταν εκεί. Έχοντας καταλάβει τη θέση του Προέδρου Ουίλλιαμ Λένθαλ, ο Βασιλιάς τον ρώτησε πού είχαν καταφύγει τα μέλη. Ο Λένθαλ, γονατιστός, έδωσε την περίφημη απάντηση "Είθε να ευχαριστήσει τη Μεγαλειότητά σας, δεν έχω ούτε μάτια να δω ούτε γλώσσα να μιλήσω σε αυτό το μέρος παρά μόνο όπως ευαρεστείται να με κατευθύνει η Βουλή, υπηρέτης της οποίας είμαι." Ο Κάρολος ταπεινωμένος δήλωσε "όλα τα πουλιά μου πέταξαν", και αναγκάστηκε να αποχωρήσει με άδεια χέρια.
Η αδέξια προσπάθεια σύλληψης ήταν πολιτικά καταστροφική για τον Κάρολο. Κανένας Άγγλος ηγεμόνας δεν είχε μπει ποτέ στη Βουλή των Κοινοτήτων, και η άνευ προηγουμένου εισβολή του στην αίθουσα για να συλλάβει μέλη της θεωρήθηκε σοβαρή παραβίαση του κοινοβουλευτικού προνομίου. Σε μια στιγμή ο Κάρολος κατέστρεψε τις προσπάθειες των υποστηρικτών του να τον εμφανίσουν σαν μια άμυνα ενάντια στην καινοτομία και την αναταραχή.
Το Κοινοβούλιο γρήγορα κυριάρχησε στο Λονδίνο και ο Κάρολος έφυγε από την πρωτεύουσα για το Παλάτι του Χάμπτον Κορτ στις 10 Ιανουαρίου 1642, και δυο μέρες αργότερα για το Κάστρο του Ουίνδσορ. Αφού έστειλε τη σύζυγο και τη μεγαλύτερη κόρη του για ασφάλεια στο εξωτερικό τον Φεβρουάριο, ταξίδεψε βόρεια ελπίζοντας να καταλάβει το οπλοστάσιο στο Κίνγκστον-από-Χαλ. Αποκρούστηκε όμως τον Απρίλιο από τον Κοινοβουλευτικό κυβερνήτη της πόλης, Σερ Τζον Χόθαμ, και αναγκάστηκε να αποσυρθεί.
Αγγλικός Εμφύλιος Πόλεμος
thumb|Πίνακας του 19ου αιώνα που εικονίζει τον Κάρολο (στο κέντρο με μπλε ταινία) πριν τη μάχη του Έτζχιλ, 1642.
Στα μέσα του 1642, και οι δύο πλευρές άρχισαν να ετοιμάζονται για πόλεμο. Ο Κάρολος συγκρότησε στρατό χρησιμοποιώντας φεουδαλικές μεθόδους (δηλ. μέσω των γαιοκτημόνων ευγενών), και το Κοινοβούλιο βασίστηκε σε εθελοντές για την πολιτοφυλακή του. Μετά από άκαρπες διαπραγματεύσεις, ο Κάρολος ύψωσε το βασιλικό λάβαρο στο Νότιγχαμ στις 22 Αυγούστου 1642. Στην αρχή του Πρώτου Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου, οι δυνάμεις του Καρόλου ήλεγχαν περίπου τα Μίντλαντς, την Ουαλία, τη Δυτική και Βόρεια Αγγλία. Εγκατέστησε την αυλή του στην Οξφόρδη. Το Κοινοβούλιο έλεγχε το Λονδίνο, τα νοτιοανατολικά και την Ανατολική Αγγλία, καθώς και το αγγλικό ναυτικό.
Μετά από μερικές αψιμαχίες, οι αντίπαλες δυνάμεις είχαν την πρώτη σοβαρή τους σύγκρουση στο Έτζχιλ, στις 23 Οκτωβρίου 1642. Ο ανιψιός του Καρόλου Ροβέρτος του Παλατινάτου διαφωνούσε με το σχέδιο μάχης του βασιλικού διοικητή Λόρδου Λίντσεϋ, και ο Κάρολος τάχθηκε υπέρ του Ροβέρτου. Ο Λίντσεϊ παραιτήθηκε, αφήνοντας τον Κάρολο να αναλάβει τη γενική διοίκηση βοηθούμενος από τον Λόρδο Φορθ. Το ιππικό του Ροβέρτου διέσπασε τις γραμμές των κοινοβουλευτικών, αλλά αντί να επιστρέψει γρήγορα στο πεδίο της μάχης, κινήθηκε μακριά για να λεηλατήσει τα μεταγωγικά των κοινοβουλευτικών. Ο Λίντσεϊ, μαχόμενος ως συνταγματάρχης, τραυματίστηκε και πέθανε από αιμορραγία χωρίς ιατρική βοήθεια. Η μάχη τελείωσε χωρίς έκβαση καθώς έδυε ο ήλιος.
Το 1644 ο Κάρολος παρέμεινε στο νότιο μισό της Αγγλίας ενώ ο Ροβέρτος προέλασε βόρεια για να ανακουφίσει το Νιούαρκ και το Γιορκ, που απειλούνταν από τον κοινοβουλευτικό στρατό και τον στρατό των Σκώτων Πρεσβυτεριανών. Ο Κάρολος νίκησε στη μάχη του Κρόπρεντυ Μπριτζ στα τέλη Ιουνίου, αλλά οι μοναρχικοί στα βόρεια ηττήθηκαν στη μάχη του Μάρστον Μουρ μόλις λίγες ημέρες αργότερα. Ο Βασιλιάς συνέχισε την εκστρατεία του στα νότια (μάχη του Λοστγουίδιλ), περικυκλώνοντας και αφοπλίζοντας τον κοινοβουλευτικό στρατό του Ρόμπερτ Ντέβερο, Κόμη του Έσσεξ. Επιστρέφοντας στη βάση του στην Οξφόρδη, πολέμησε στο Νιούμπερι για δεύτερη φορά πριν έλθει ο χειμώνας· κι αυτή η μάχη τελείωσε χωρίς αποφασιστική έκβαση. Προσπάθειες για συμβιβασμό κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ και οι δύο πλευρές επανεξοπλίζονταν και αναδιοργανώνονταν, ήταν πάλι ανεπιτυχείς.
Στη μάχη του Νέιζμπυ στις 14 Ιουνίου 1645, οι ιππείς του Ροβέρτου επέλασαν και πάλι επιτυχώς εναντίον του νέου στρατού (New Model Army) του Κοινοβουλίου, αλλά οι δυνάμεις του Καρόλου σε άλλα σημεία της μάχης απωθήθηκαν. Ο Κάρολος, σε μιαν απόπειρα να συγκρατήσει τους άντρες του, κάλπασε προς τα εμπρός αλλά ο Λόρδος Κάρνγουοθ άρπαξε τα γκέμια και τον τράβηξε πίσω, φοβούμενος για την ασφάλεια του Βασιλιά. Η χειρονομία του Κάρνγουοθ παρερμηνεύτηκε από τους βασιλόφρονες σαν σήμα υποχώρησης, και επήλθε η κατάρρευση. Η στρατιωτική ζυγαριά έγειρε αποφασιστικά υπέρ του Κοινοβουλίου. Ακολούθησε μια σειρά ηττών για τους βασιλόφρονες, και μετά η πολιορκία της Οξφόρδης, από την οποία ο Κάρολος διέφυγε μεταμφιεσμένος σε υπηρέτη τον Απρίλιο του 1646. Έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση του Σκωτικού Πρεσβυτεριανού στρατού που πολιορκούσε το Νιούαρκ και μεταφέρθηκε βόρεια στο Νιούκασλ απόν Τάιν. Μετά από εννέα μήνες διαπραγματεύσεων, οι Σκώτοι τελικά ήλθαν σε συμφωνία με το Αγγλικό Κοινοβούλιο: έναντι 100.000 λιρών και της υπόσχεσης περισσοτέρων χρημάτων στο μέλλον, οι Σκώτοι αποχώρησαν από το Νιούκασλ και παρέδωσαν τον Κάρολο στους κοινοβουλευτικούς τον Ιανουάριο του 1647.
Η αιχμαλωσία
Το Κοινοβούλιο έθεσε τον Κάρολο σε κατ' οίκον περιορισμό στο Μέγαρο Χόλντενμπυ του Νορθάμπτονσιρ, μέχρις ότου ο αξιωματικός Τζορτζ Τζόυς τον πήρε υπό απειλή βίας από το Χόλντενμπι στις 3 Ιουνίου εν ονόματι του Νέου Στρατού (New Model Army). Ήδη, αμοιβαία καχυποψία είχε αναπτυχθεί μεταξύ του Κοινοβουλίου, το οποίο ευνοούσε τη διάλυση του στρατού και τον Πρεσβυτεριανισμό, και του Νέου Στρατού, του οποίου οι περισσότεροι αξιωματικοί ήταν εκκλησιαστικά ανεξάρτητοι (Independent non-conformists), που επεδίωκαν έναν μεγαλύτερο πολιτικό ρόλο. Ο Κάρολος ήταν πρόθυμος να εκμεταλλευτεί τις διευρυνόμενες διαιρέσεις, και προφανώς είδε τις πράξεις του Τζόυς ως ευκαιρία παρά ως απειλή. Μεταφέρθηκε πρώτα στο Νιούμαρκετ του Σάφφοκ, με δική του πρόταση, αργότερα στο Παλάτι του Όουτλαντς και ακολούθως στο Χάμπτον Κωρτ, ενώ άκαρπες τελικά διαπραγματεύσεις έλαβαν χώρα. Κατά τον Νοέμβριο, είχε αποφασίσει ότι το καλύτερο γι' αυτόν θα ήταν να δραπετεύσει -ίσως στη Γαλλία, τη Νότια Αγγλία ή το Μπέρικ-απόν-Τουίντ, κοντά στα Σκωτικά σύνορα. Δραπέτευσε από το Χάμπτον Κορτ στις 11 Νοεμβρίου, και ήλθε σε επαφή με τον συνταγματάρχη Ρόμπερτ Χάμμοντ, Κοινοβουλευτικό κυβερνήτη της Νήσου Ουάιτ, τον οποίο προφανώς θεωρούσε φιλικά διακείμενο. Ο Χάμμοντ, όμως, περιόρισε τον Κάρολο στο Κάστρο Κάρισμπρουκ και πληροφόρησε το Κοινοβούλιο ότι ο Κάρολος ήταν κρατούμενός του.
Από το Κάρισμπρουκ, ο Κάρολος συνέχισε τις προσπάθειες να επωφεληθεί από τις διαφορές μεταξύ των παρατάξεων. Σε άμεση αντίθεση με την προηγούμενη σύγκρουση του με τη Σκωτική Εκκλησία, στις 26 Δεκεμβρίου 1647 υπέγραψε ένα μυστικό σύμφωνο (το οποίο ονομάστηκε "Engagement") με τους Σκώτους. Σύμφωνα με αυτό, οι Σκώτοι ανέλαβαν να εισβάλουν στην Αγγλία στο πλευρό του Καρόλου και να τον αποκαταστήσουν στον θρόνο υπό τον όρο να εγκαθιδρυθεί ο Πρεσβυτεριανισμός στην Αγγλία για τρία χρόνια.
Οι βασιλόφρονες εξεγέρθηκαν τον Μάιο του 1648, αρχίζοντας τον Δεύτερο Εμφύλιο Πόλεμο, και όπως συμφωνήθηκε με τον Κάρολο, οι Σκώτοι εισέβαλαν στην Αγγλία. Εξεγέρσεις στο Κεντ, το Έσσεξ και το Κάμπερλαντ, και μια εξέγερση στη Νότια Ουαλία, καταπνίγηκαν από τον Νέο Στρατό, και με την ήττα των Σκώτων στη Μάχη του Πρέστον τον Αύγουστο 1648, οι βασιλόφρονες έχασαν κάθε ελπίδα να κερδίσουν τον πόλεμο.
Η μόνη δυνατότητα για τον Κάρολο ήταν να επιστρέψει σε διαπραγματεύσεις, οι οποίες έγιναν στο Νιούπορτ στη Νήσο Ουάιτ. Στις 5 Δεκεμβρίου 1648, το Κοινοβούλιο ψήφισε 129 προς 83 να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με τον Βασιλιά, αλλά ο Όλιβερ Κρόμγουελ και ο στρατός αντιτέθηκαν σε οποιεσδήποτε περαιτέρω συνομιλίες με κάποιον που θεωρούσαν αιμοσταγή τύραννο και ήδη δρούσαν για να ισχυροποιήσουν την εξουσία τους. Ο Χάμμοντ αντικαταστάθηκε ως κυβερνήτης της Νήσου Ουάιτ στις 27 Νοεμβρίου, και τέθηκε υπό την εποπτεία του στρατού την επόμενη ημέρα. Στην Εκκαθάριση του Πράυντ στις 6 και 7 Δεκεμβρίου, τα μέλη του Κοινοβουλίου που δεν είχαν την εύνοια του στρατού συνελήφθησαν ή αποκλείστηκαν από τον συνταγματάρχη Τόμας Πράυντ, ενώ άλλα μέλη επέλεξαν την αποχή. Τα υπόλοιπα μέλη συγκρότησαν το Κολοβό Κοινοβούλιο. Ήταν ουσιαστικά ένα στρατιωτικό πραξικόπημα.
Η δίκη
thumb|upright|left|Ο Κάρολος στη δίκη του, από τον Έντουαρντ Μπάουερ, 1649. Άφησε τη γενειάδα και τα μαλλιά του να μεγαλώσουν πολύ επειδή το Κοινοβούλιο είχε αποπέμψει τον κουρέα του, και αρνείτο να έχει κοντά του οποιονδήποτε άλλον με ξυράφι. thumb|upright|right|Ο Κάρολος (στο εδώλιο με την πλάτη προς τον θεατή) ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, 1649. Ο Κάρολος μεταφέρθηκε στο Κάστρο Χερστ στο τέλος του 1648, και μετά στο Κάστρο Ουίνδσορ. Τον Ιανουάριο 1649, η κολοβή Βουλή των Κοινοτήτων του απήγγειλε την κατηγορία της προδοσίας, η οποία απορρίφθηκε από τη Βουλή των Λόρδων. Η ιδέα της δίκης ενός βασιλιά ήταν πρωτοφανής. Οι Αρχιδικαστές των τριών δικαστηρίων κοινού δικαίου της Αγγλίας – Χένρυ Ρολλ, Όλιβερ Σαιντ Τζον και Τζον Ουάιλντ – ήταν όλοι αντίθετοι με την απαγγελία κατηγοριών θεωρώντας την παράνομη. Το Κολοβό Κοινοβούλιο αυτοανακηρύχτηκε ικανό να νομοθετεί από μόνο του, πέρασε ένα νομοσχέδιο που δημιουργούσε ένα ξεχωριστό δικαστήριο για τη δίκη του Καρόλου και το κήρυξε νόμο χωρίς την ανάγκη βασιλικής έγκρισης. Το Ανώτερο Δικαστήριο (High Court of Justice) που ιδρύθηκε από τον πιο πάνω νόμο αποτελούνταν από 135 μέλη, αλλά πολλά είτε αρνήθηκαν να υπηρετήσουν είτε επέλεξαν να απόσχουν. Μόνο 68 (όλοι ακραιφνείς κοινοβουλευτικοί) προσήλθαν στη δίκη του Καρόλου επί εσχάτη προδοσία και για "άλλα βαριά εγκλήματα", η οποία άρχισε στις 20 Ιανουαρίου του 1649 στα Ανάκτορα του Ουέστμινστερ. Ο Τζον Μπράντσω προέδρευε του Δικαστηρίου, και η κατηγορούσα αρχή εκπροσωπούνταν από τον γενικό εισαγγελέα Τζον Κουκ.
Ο Κάρολος κατηγορήθηκε για προδοσία εναντίον της Αγγλίας επειδή χρησιμοποίησε τη δύναμή του για την επιδίωξη του προσωπικού του συμφέροντος αντί του καλού της χώρας. Το κατηγορητήριο ανέφερε ότι "για την επίτευξη αυτών του των σχεδίων, και για την προστασία του εαυτού του και των οπαδών του κατά την άσκηση αυτών των φαύλων πρακτικών τους, κίνησε προδοτικά και κακόβουλα πόλεμο εναντίον του παρόντος Κοινοβουλίου και του λαού που αυτό αντιπροσωπεύει", και ότι τα "κακόβουλα σχέδια, πόλεμοι και οι φαύλες πρακτικές του προαναφερθέντος Καρόλου Στιούαρτ, ασκήθηκαν για την ικανοποίηση των επιθυμιών, της δύναμης και των κακώς εννοουμένων προνομίων αυτού και της οικογενείας του εναντίον του δημοσίου συμφέροντος, του κοινού δικαίου, της ελευθερίας, δικαιοσύνης και ειρήνης του λαού αυτού του έθνους." Προλαμβάνοντας τη σύγχρονη αντίληψη περί εγκλημάτων πολέμου, η κατηγορία χαρακτήρισε τον Κάρολο "ένοχο για όλες τις προδοσίες, δολοφονίες, λεηλασίες, εμπρησμούς, καταστροφές, ερημώσεις και αναστατώσεις που προκλήθηκαν στο έθνος απ' αυτούς τους πολέμους." Περίπου 300.000 άνθρωποι, ή 6% του πληθυσμού, πέθαναν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Κατά τις πρώτες τρεις ημέρες της δίκης, ο Κάρολος αρνούνταν να μιλήσει επί της ουσίας όποτε του ζητήθηκε, δηλώνοντας την αντίθεση του με τις λέξεις: "Θα ήθελα να ξέρω ποια εξουσία με κάλεσε εδώ και ποια δικαιοδοσία..." Ισχυρίστηκε ότι κανένα δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία επί ενός μονάρχη, ότι η εξουσία του να κυβερνά του είχε δοθεί από τον Θεό και από τους παραδοσιακούς νόμους της Αγγλίας, και ότι η εξουσία που ασκούσαν εκείνοι που τον δίκαζαν ήταν αυτή της δύναμης των όπλων. Ο Κάρολος επέμεινε ότι η δίκη ήταν παράνομη, εξηγώντας ότι
}}
Το δικαστήριο, αντίθετα, αντέκρουσε το δόγμα ότι "ο βασιλιάς δεν μπορεί να κάνει κακό", και διακήρυξε ότι "ο βασιλιάς της Αγγλίας δεν ήταν πρόσωπο, αλλά ένα αξίωμα που κάθε κάτοχος του είχε εξουσιοδοτηθεί με περιορισμένη εξουσία να κυβερνά σύμφωνα με τους νόμους της χώρας και όχι αλλιώς."
Το Κοινοβούλιο δεν είχε ανεπιφύλακτη λαϊκή συμπαράσταση. Όταν ο Κάρολος τελείωσε την παραπάνω ομιλία του, τα θεωρεία κραύγασαν "ο Θεός σώζοι τον βασιλέα". Οι ιερείς καταδίκασαν τη δίκη από άμβωνος. Ο Μπράντσω φοβόταν να κυκλοφορήσει στους δρόμους. Ο γιος του Βασιλιά, ο μετέπειτα Κάρολος Β΄, έστειλε ένα έγγραφο στο Κοινοβούλιο με μόνη την υπογραφή του: θα τηρούσε ό,τι θα γραφόταν εκεί προκειμένου να σώσει τον πατέρα του. Τέσσερις ευγενείς προσφέρθηκαν, μάταια, να πεθάνουν αντί του Βασιλιά.
Στο τέλος της τρίτης ημέρας, ο Κάρολος απομακρύνθηκε από το δικαστήριο, το οποίο μετά άκουσε περισσότερους από 30 μάρτυρες κατηγορίας εν απουσία του κατά τις επόμενες δύο ημέρες, και στις 26 Ιανουαρίου τον καταδίκασε σε θάνατο. Την επόμενη ημέρα, ο Βασιλιάς μεταφέρθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της επιτροπής, κηρύχτηκε ένοχος και άκουσε την καταδίκη του. Πενήντα εννέα κοινοβουλευτικοί υπέγραψαν το ένταλμα εκτέλεσης του Καρόλου.
Εκτέλεση
thumb|Γερμανικό [[Χαρακτική|χαρακτικό της εποχής που δείχνει τον αποκεφαλισμό του Καρόλου Α΄.]] Ο αποκεφαλισμός του Καρόλου ορίστηκε για την 30ή Ιανουαρίου 1649. Δύο από τα παιδιά του παρέμεναν στην Αγγλία υπό τον έλεγχο των Κοινοβουλευτικών: η Ελισάβετ και ο Ερρίκος. Τους επιτράπηκε να τον επισκεφτούν στις 29 Ιανουαρίου. Το επόμενο πρωινό ζήτησε δύο πουκάμισα για να μη τρέμει από το κρύο, πράγμα το οποίο το πλήθος θα μπορούσε να εκλάβει ως σημείο φόβου:
Περπάτησε φρουρούμενος από το Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, όπου ήταν σε περιορισμό, μέχρι το Παλάτι του Ουάιτχολ, όπου είχε στηθεί ένα ικρίωμα μπροστά από το Μέγαρο των Δεξιώσεων (Banqueting House, Whitehall). Ο Κάρολος χωριζόταν από τους θεατές με μεγάλες ομάδες στρατιωτών, και ο τελευταίος λόγος του ακούστηκε μόνο σε αυτούς που ήταν μαζί του στο ικρίωμα. Κατηγορούσε τον εαυτό του επειδή απέτυχε να αποτρέψει την εκτέλεση του πιστού υπηρέτη του Στράφφορντ: "Μια άδικη καταδίκη για την οποία υπέφερα όταν επιβλήθηκε, τιμωρείται τώρα με μια άδικη καταδίκη σε εμένα." Δήλωσε ότι είχε επιθυμήσει την ελευθερία του λαού όσο κανείς, "αλλά πρέπει να σας πω ότι η ελευθερία του έγκειται στην ύπαρξη κυβέρνησης... Όχι από τη συμμετοχή σε αυτή την κυβέρνηση· είναι κάτι που δεν τους αφορά. Ένας υπήκοος και ένας ηγεμόνας είναι ξεκάθαρα διαφορετικά πράγματα." Συνέχισε, "Θα μεταφερθώ από ένα φθαρτό σε ένα άφθαρτο Στέμμα, όπου δεν θα υπάρχει στενοχώρια."
Περίπου στις 2 μ.μ. ο Κάρολος έβαλε το κεφάλι του στο ξύλο αφού είπε μια προσευχή και ένευσε στον εκτελεστή ότι είναι έτοιμος εκτείνοντας τα χέρια του· αμέσως μετά αποκεφαλίστηκε με ένα μόνο χτύπημα. Σύμφωνα με τον παρατηρητή Φίλιπ Χένρυ, ένα θρήνος "που δεν είχα ακούσει ποτέ πριν και επιθυμώ να μην ακούσω ποτέ ξανά" σηκώθηκε από το συγκεντρωμένο πλήθος,. Κάποιοι βούτηξαν τα μαντήλια τους στο αίμα του Βασιλιά ως ενθύμιο.
Ο εκτελεστής ήταν μασκοφόρος και μεταμφιεσμένος, και η ταυτότητα του είναι αντικείμενο συζήτησης. Οι επίτροποι προσέγγισαν τον Ρίτσαρντ Μπράντον, τον δήμιο των απαγχονισμών του Λονδίνου, αλλά αυτός αρνήθηκε, τουλάχιστον αρχικά, παρότι του προσφέρθηκαν 200 λίρες. Είναι πιθανό ότι υποχώρησε και ανέλαβε την αποστολή αφότου απειλήθηκε με θάνατο, αλλά υπάρχουν και άλλοι που αναφέρονται ως πιθανοί υποψήφιοι, όπως ο Τζορτζ Τζόυς, ο Ουίλλιαμ Χιούλετ και ο Χιου Πήτερς. Το επιδέξιο χτύπημα, επιβεβαιωμένο από μια εξέταση στο σώμα του Βασιλιά στο Ουίνδσορ το 1813, δείχνει ότι η εκτέλεση πραγματοποιήθηκε από έναν έμπειρο δήμιο.
Ήταν κοινή πρακτική το ακρωτηριασμένο κεφάλι ενός προδότη να υψώνεται και να επιδεικνύεται στο πλήθος με τις λέξεις "Ιδού το κεφάλι του προδότη!" Παρ' ότι το κεφάλι του Καρόλου επιδείχθηκε στο πλήθος, οι λέξεις δεν χρησιμοποιήθηκαν, πιθανώς επειδή ο εκτελεστής δεν ήθελε να αναγνωριστεί η φωνή του. Την ημέρα μετά την εκτέλεση, το κεφάλι του Βασιλιά επικολλήθηκε ξανά στο σώμα του, το οποίο μετά ταριχεύθηκε και τοποθετήθηκε σε μολύβδινο φέρετρο.
Η επιτροπή απέρριψε την ταφή του Καρόλου στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, οπότε το σώμα του μεταφέρθηκε στο Κάστρο του Ουίνδσορ τη νύχτα της 7ης Φεβρουαρίου. Τάφηκε στην κρύπτη του Ερρίκου Η΄, δίπλα στις σαρκοφάγους του Ερρίκου και της τρίτης συζύγου του Τζέην Σύμουρ, στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ, ιδιωτικά στις 9 Φεβρουαρίου 1649. Ο γιος του Βασιλιά, Κάρολος Β΄, σχεδίασε την ανέγερση ενός περίτεχνου βασιλικού μαυσωλείου στο Χάυντ Παρκ, αλλά αυτό δεν κατασκευάστηκε ποτέ.
Τα μέχρι την παλινόρθωση των Στιούαρτ
Δέκα ημέρες μετά την εκτέλεση του Καρόλου, την ημέρα της ταφής του, εμφανίστηκαν προς πώληση απομνημονεύματα που υποτίθεται ότι είχαν γραφεί από τον Βασιλιά. Το βιβλίο αυτό με τον ελληνικό τίτλο "Εικών Βασιλική" (Eikon Basilike), περιείχε μια απολογία της βασιλικής πολιτικής και αποδείχθηκε αποτελεσματικά προπαγανδιστικό για τους βασιλόφρονες. Ο Τζον Μίλτον έγραψε ως απάντηση των κοινοβουλευτικών τον "Εικονοκλάστη" (Eikonoklastes), αλλά το έργο αυτό πέτυχε λίγα απέναντι στο πάθος του βασιλικού βιβλίου. Οι Αγγλικανοί και οι βασιλόφρονες φιλοτέχνησαν μια εικόνα μαρτυρίου, και ο Κάρολος αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς μάρτυρας από τους οπαδούς του. Η Άνω Εκκλησία τελεί ιδιαίτερες λειτουργίες κατά την επέτειο του θανάτου του και εκκλησίες ιδρύθηκαν προς τιμήν του Βασιλιά Καρόλου Μάρτυρος στο Φάλμουθ, στο Τάνμπριτζ Γουέλς και αλλού.
Με τη μοναρχία καταργημένη, η Αγγλία έγινε δημοκρατία ή "Κοινοπολιτεία". Η Βουλή των Λόρδων καταργήθηκε από το Κολοβό Κοινοβούλιο και η εκτελεστική εξουσία δόθηκε στο Συμβούλιο του Κράτους. Όλη η αντίσταση στη Βρετανία και την Ιρλανδία καταπνίγηκε από τις δυνάμεις του Όλιβερ Κρόμγουελ στον Τρίτο Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο και την κατάκτηση της Ιρλανδίας από τον Κρόμγουελ. Αυτός διέλυσε βίαια το Κολοβό Κοινοβούλιο το 1653, εγκαθιδρύοντας ακολούθως το Προτεκτοράτο με τον ίδιο ως Λόρδο Προστάτη. Μετά τον θάνατό του το 1658 τον διαδέχτηκε προσωρινά ο μετριοπαθέστατος γιος του, Ρίτσαρντ Κρόμγουελ. Το Κοινοβούλιο λειτούργησε και πάλι και η μοναρχία αποκαταστάθηκε στο πρόσωπο του πρωτότοκου γιου του Καρόλου Α΄, Καρόλου Β΄, το 1660.
Η Καρολίνα στη Βόρεια Αμερική – αργότερα Βόρεια και Νότια Καρολίνα – πήρε το όνομά της από τον Κάρολο Α'.
Ο Κάρολος και η τέχνη
Εν μέρει εμπνευσμένος από την επίσκεψή του στην Ισπανική αυλή το 1623, ο Κάρολος έγινε φανατικός και έμπειρος συλλέκτης έργων τέχνης, συγκεντρώνοντας μία από τις ωραιότερες συλλογές τέχνης που έγιναν ποτέ. Οι προσφιλείς του αυλικοί όπως ο δούκας του Μπάκιγχαμ και ο κόμης του Άρουντελ μοιράζονταν αυτό το ενδιαφέρον και ονομάστηκαν Ομάδα του Ουάιτχολ. Στην Ισπανία ο Κάρολος πόζαρε για ένα σκίτσο στον Βελάσκεθ και απέκτησε έργα του Τιτσιάνο και του Κορρέτζο, μεταξύ άλλων. Στην Αγγλία, παρήγγειλε την οροφή του Μέγαρο των Δεξιώσεων του Ουάιτχολ στον Ρούμπενς και πίνακες άλλων καλλιτεχνών από τις Κάτω Χώρες όπως οι Χέρριτ φαν Χόντχορστ, Ντάνιελ Μάυτενς, and Άντονι βαν Ντάικ. Το 1627 και το 1628 αγόρασε ολόκληρη τη συλλογή του Δούκα της Μάντοβας, η οποία περιελάμβανε έργα του Τιτσιάνο, του Κορρέτζο, του Ραφαήλ, του Καραβάτζο, του Αντρέα ντελ Σάρτο και του Μαντένια. Η συλλογή του επεκτάθηκε περισσότερο για να συμπεριλάβει τον Μπερνίνι, τον Πίτερ Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, τον ντα Βίντσι, τον Χόλμπαϊν, τον Βενκεσλάους Χόλλαρ, τον Τιντορέττο και τον Βερονέζε, καθώς και αυτοπροσωπογραφίες του Ντύρερ και του Ρέμπραντ. Μέχρι τον θάνατο του, υπήρχαν περί τους 1760 πίνακες, οι περισσότεροι από τους οποίους πωλήθηκαν και διασκορπίστηκαν από το Κοινοβούλιο.
Εκτιμήσεις
Σύμφωνα με τον Τζον Φίλιππς Κένυον, "ο Κάρολος Στιούαρτ είναι ένας άνδρας με αντιφάσεις και αμφιβολίες". Οι παραδοσιακοί συντηρητικοί Τόρυ τον τιμούσαν σαν άγιο μάρτυρα, ενώ οι Ουίγοι ιστορικοί τον καταδίκασαν, θεωρώντας τον διπρόσωπο και ραδιούργο (Σάμιουελ Ρώσον Γκάρντινερ). Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, οι περισσότεροι ιστορικοί τον έχουν επικρίνει, με εξαίρεση κυρίως τον Κέβιν Σαρπ ο οποίος έδωσε μια πιο συμπαθή εικόνα του Καρόλου, που δεν έχει όμως γίνει γενικά αποδεκτή. Ενώ ο Σαρπ θεωρούσε ότι ο Βασιλιάς ήταν ένας δυναμικός άνδρας με συνείδηση, ο καθηγητής Μπάρρυ Κάουαρντ εκτιμούσε ότι ο Κάρολος "ήταν ο πιο ανίκανος μονάρχης της Αγγλίας μετά τον Ερρίκο ΣΤ΄", μια άποψη που είχε και ο Ρόναλντ Χάττον, ο οποίος τον αποκάλεσε "τον χειρότερο βασιλιά που είχαμε από τον Μεσαίωνα".
Ο αρχιεπίσκοπος Ουίλλιαμ Λωντ, ο οποίος αποκεφαλίστηκε από το Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια του πολέμου, περιέγραψε τον Κάρολο ως "έναν ήπιο και ευχάριστο άρχοντα που δεν ήξερε να είναι ή πώς να γίνει, μεγάλος." Ο Κάρολος ήταν πιο εγκρατής και εκλεπτυσμένος από τον πατέρα του, αλλά ήταν αδιάλλακτος και εσκεμμένα ακολουθούσε αντιδημοφιλείς πολιτικές οι οποίες τελικά τον κατέστρεψαν. Αμφότεροι Ιάκωβος και Κάρολος ήταν οπαδοί του θείου δικαιώματος των βασιλέων, αλλά ενώ οι φιλοδοξίες του Ιακώβου σχετικά με το απολυταρχικό προνόμιο μετριάζονταν από τον συμβιβασμό και τη συναίνεση με τους υπηκόους του, ο Κάρολος πίστευε ότι δεν ήταν αναγκαίο να συμβιβαστεί ή ακόμα και να εξηγήσει τις πράξεις του. Νόμιζε ότι ήταν υπόλογος μόνο στον Θεό. "Οι πρίγκιπες δεν δεσμεύονται να δίνουν λογαριασμό των πράξεών τους", έγραψε," παρά μόνο στον Θεό".
Τέκνα
thumb|Άντονυ βαν Ντάυκ: Τα πέντε μεγαλύτερα παιδιά του Καρόλου, 1637. Από αριστερά προς δεξιά: [[Μαρία της Αγγλίας, πριγκίπισσα της Οράγγης|Μαρία, Ιάκωβος, Κάρολος, Ελισάβετ, Άννα.]] Ο Κάρολος είχε εννέα παιδιά, δύο από τα οποία έγιναν βασιλείς και δύο από τα οποία απεβίωσαν την ημέρα της γέννησής τους ή λίγο μετά.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ουαλίας Κατηγορία:Δούκες του Όλμπανυ Κατηγορία:Δούκες της Κορνουάλης Κατηγορία:Δούκες της Υόρκης Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Ναντέρ Νταχάμπι
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Αμάν το 1946 και είναι παντρεμένος με 2 γιους και 1 κόρη.
Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον βασιλιά Αμπντάλα στις 25 Νοεμβρίου του 2007 έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές εκείνου του μήνα. Σε αυτές τις εκλογές οι ισλαμιστές και η Αντιπολίτευση ηττήθηκαν από τους φιλοκυβερνητικούς υποψηφίους.
Σπούδασε σε Αεροναυπηγική Σχολή Μηχανικών στην Ελλάδα και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, έκανε σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στις ΗΠΑ. Υπηρέτησε ως διοικητής των αεροπορικών δυνάμεων της χώρας και στο νέο υπουργικό συμβούλιο εκτός από πρωθυπουργός, ανέλαβε και υπουργός Άμυνας. Η κυβέρνησή του ήταν η πρώτη στην αραβική χώρα που συμπεριέλαβε 4 γυναίκες.
Ανάμεσα στα άλλα, ήταν πρόεδρος του IATA την περίοδο 1996-1997 και διορίστηκε υπουργός Μεταφορών το 2001.
Τον Δεκέμβριο του 2009 παραιτήθηκε και αντικαταστάτης του διορίστηκε ο Σαμίρ Ριφάι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιορδανίας
Νανόμετρο
Το νανόμετρο (nm) είναι μονάδα μέτρησης του μήκους. Το 1 νανόμετρο ισούται με το ένα δισεκατομμυριοστό (1/1.000.000.000) του 1 μέτρου (1nm = 0,000000001 m = 1×10−9 m).
Αναφέρεται μία λίστα μεγεθών ίδιας τάξης, προς σύγκριση μεταξύ τους:
Χρήση
Οι νανοτεχνολογία βασίζεται σε φαινόμενα τα οποία συνήθως λαμβάνουν χώρα στην κλίμανα των νανόμετρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάδες μήκους
Metr
Σταθμός Αγίου Ιωάννη
Ο όρος Σταθμός Αγίου Ιωάννη μπορεί να αναφέρεται:
ΦΚ Τρίζενμπεργκ
Η ΦΚ Τρίσενμπεργκ (γερμανικά: Fussball-Club Triesenberg) ή απλά Τρίσενμπεργκ είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Τρίσενμπεργκ του Λίχτενσταϊν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1972
Δημόσια γλυπτική της Αθήνας
Από τη σύσταση του ελληνικού κράτους και την επιλογή της Αθήνας ως πρωτεύουσας, σημαντικοί Έλληνες γλύπτες έχουν φιλοτεχνήσει σε ποικίλες τεχνοτροπίες και ανάλογα με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της κάθε εποχής αριστουργήματα της νεότερης γλυπτικής, που συνδέονται και αντανακλούν την ιστορία της πόλης.
Ειδικότερα και όσον αφορά την υπαίθρια «πολιτιστική» γλυπτική της Αθήνας, με ανδριάντες ή προτομές αφιερωμένες σε ανθρώπους του πνεύματος, των γραμμάτων και των τεχνών (π. χ. φιλόσοφοι, συγγραφείς, ποιητές, ζωγράφοι, μουσουργοί, ηθοποιοί κ. ά.), μια γενική καταγραφή τους, κατ’ αλφαβητική σειρά ονομασίας του  γλυπτού, περιλαμβάνει:
right|thumb|300px|Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Έργο του [[Φωκίων Ρωκ|Φωκίωνα Ρωκ (1886 - 1941). Αθήνα, Εθνικός Κήπος]]
right|thumb|300px|Διονύσιος Σολωμός. Έργο του [[Θωμάς Θωμόπουλος|Θωμά Θωμόπουλου (1881 - 1938), Αθήνα - Εθνικός Κήπος]]
Πηγές
Κατηγορία:Μνημεία της Αθήνας Κατηγορία:Γλυπτική στην Ελλάδα
Human (άλμπουμ των Three Days Grace)
To "Human" είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ των Three Days Grace. Κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου του 2015 από την RCA Records. Είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας με το νέο τραγουδιστή Matt Walst, ο οποίος αντικατέστησε τον Adam Gontier το 2014.
Θέσεις στα τσάρτς
TBA
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Βέλικι Γκρέμπεν
Το Βέλικι Γκρέμπεν (σερβικά : Велики Гребен) είναι βουνό στην ανατολική Σερβία, ανήκει στα Καρπάθια όρη. Βρίσκεται κοντά στο Ντόνι Μίλονοβατς.
Η ψηλότερη κορυφή του είναι η "μαύρη κορυφή" με 656 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το όρος εκτείνεται ανατολικά της λεκάνης του ποταμού Πόρετς έως τη συμβολή του με τον Δούναβη και βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο των Σιδηρών πυλών.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά της Σερβίας Κατηγορία:Καρπάθια
24 Νοεμβρίου
23 Νοεμβρίου | 24 Νοεμβρίου | 25 Νοεμβρίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μούνιχος
Ο Μούνιχος ήταν μυθικός ήρωας, βασιλιάς της Αθήνας και πιστεύεται ότι ο λόφος της Μουνιχίας στον Πειραιά φέρει το όνομα του (Ευριπίδου "Ιππόλυτος" 760).
Φέρεται ως γιος του Παντακλή ή Πεντευκλή που εκδιώχθηκε από τους Θράκες, από τον Ορχομενό, και μετοίκησε με τους οπαδούς του Μινύες στην περιοχή του αρχαίου Πειραιά όπου και εγκαταστάθηκε στον ψηλότερο λόφο, που από το όνομά του ονομάστηκε στη συνέχεια Μουνιχία. Έχει αναφερθεί επίσης ότι όταν ο Ορχομενός δέχθηκε επίθεση από τους Θράκες οι κάτοικοι του προσέφυγαν στον βασιλιά Μούνιχο, ο οποίος τους δέχθηκε και τους παραχώρησε γη προς εγκατάσταση και εκείνη ονόμασαν την γη από ευγνωμοσύνη Μουνιχία. Στους Μινύες πιθανώς αποδίδονται και τα πρώτα κατασκευάσματα και ορύγματα που απαντώνται στη περιοχή όπως το Σηράγγιο ή Σπηλιά του Παρασκευά καθώς και η λεγόμενη Σπηλιά Αρετούσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Μουνιχος Βασιλεις Αθηνα Κατηγορία:Αρχαίος Πειραιάς
Φτελιά Παραλίας Καστέλλας Εύβοιας
Η Φτελιά Παραλίας Καστέλλας είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας. Βρίσκεται στα νότια παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου, στην βορειοδυτική άκρη του Υγρότοπου Ψαχνών (Κωλοβρέχτη) και σε μικρή απόσταση από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο Διρφύων-Μεσσαπίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καστέλλα και τις Χλόες αποτελούν την τοπική κοινότητα Καστέλλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεσσαπίων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 85 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Χρήστος Ζώης
Ο Χρήστος Ζώης (γεν. Ντίσελντορφ, 10 Μαΐου 1968) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Έχει διατελέσει βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία και τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ενώ έχει θητεύσει και σε υπουργικές θέσεις.
Σήμερα είναι πρόεδρος της Νέας Μεταρρυθμιστικής Ριζοσπαστικής Ανασυγκρότησης.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Ο Χρήστος Ζώης γεννήθηκε στο Ντύσελντορφ της Δυτικής Γερμανίας στις 10 Μαΐου 1968. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (DEA) στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Toulouse I της Γαλλίας.
Είναι έγγαμος με την Ιωάννα Τσαγκάλη κι έχει ένα παιδί.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις εκλογές του 2000 εκλέχτηκε βουλευτής Λάρισας με την Νέα Δημοκρατία, ενώ επανεκλέχτηκε στις εκλογές του 2004, του 2007 και του 2009.
Ως κοινοβουλευτικός, εκλέχτηκε Γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής και διετέλεσε μέλος σε Διαρκείς και Ειδικές Επιτροπές. Τον Μάιο του 2007 ορίστηκε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ex officio μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Στη δεύτερη κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή το 2007 διορίστηκε υφυπουργός Εσωτερικών. Το Δεκέμβριο του 2009 ανέλαβε υπεύθυνος τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης της Νέας Δημοκρατίας.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2012 καταψήφισε την Β' Δανειακή Σύμβαση και διεγράφη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Στις 19 Μαρτίου 2012 προσχώρησε στο κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, και μετά τη συγκρότηση Κοινοβουλευτικής Ομάδας, εξελέγη Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012, εξελέγη για πέμπτη φορά βουλευτής Λάρισας, ενώ στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, μιας και τα ποσοστά του κόμματος ήταν πιο χαμηλά. Ωστόσο, λίγες μέρες μετά ανέλαβε Εκπρόσωπος Τύπου των Ανεξάρτητων Ελλήνων, διαδεχόμενος τον Τέρενς Κουίκ.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Μετασεκόια η γλυπτοστροβοειδής
Η Μετασεκόια η γλυπτοστροβοειδής (Metasequoia glyptostroboides) είναι ένα ταχέως αναπτυσσόμενο, απειλούμενο με εξαφάνιση κωνοφόρο δέντρο, μοναδικό αρτίγονο είδος του γένους Μετασεκόια (Metasequoia), και, μαζί με την Σεκόια την αειθαλή (Sequoia sempervirens) και το Σεκοϊάδενδρο το γιγαντιαίο (Sequoiadendron giganteum), ένα από τα τρία είδη κωνοφόρων που ταξινομούνται στην υποοικογένεια των Σεκοϊομόρφων (Sequoioidae, γνωστά και ως redwoods στα αγγλικά) της οικογένειας των Κυπαρισσοειδών (Cupressaceae). Είναι ενδημικό στην περιοχή Σιτσουάν-Χουπέι της Κίνας.
Χρήστος Ζώης
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 21 Μαρτίου 2013, ανακοίνωσε την ίδρυση του νέου πολιτικού κόμματος Νέα Με.Ρ.Α, μαζί με πολλά στελέχη τα οποία αποχώρησαν από τους Ανεξάρτητους Έλληνες τον περασμένο Δεκέμβριο του 2012. Ορίσθηκε προσωρινός πρόεδρος του κόμματος, μέχρι το πρώτο συνέδριο του κόμματος.
Μετασεκόια η γλυπτοστροβοειδής
Ιστορία
Το 1941 ο ιάπωνας παλαιοβοτανολόγος Σιγκέρου Μίκι (三木茂) επινόησε το όνομα "Μετασεκόια" ("σαν την σεκόια") για να περιγράψει ένα γένος δέντρων πολύ γνωστό σε συλλογές απολιθωμάτων του βορείου ημισφαιρίου με διάφορα ονόματα, όπως Σεκόια και Ταξόδιο, τα οποία ήταν όλα εσφαλμένα. Το 1943 ο Τσαν Γουάνγκ (王战), επιστήμονας του Εθνικού Γραφείου Δασικών Ερευνών της Κίνας, κατά την διάρκεια επίσκεψης στην επαρχία Χουπέι κλήθηκε να αναγνωρίσει ένα "παράξενο" δέντρο στην πόλη Μουντάο (谋道镇)· ο Γουάνγκ συνέλεξε δείγματα του δέντρου τα οποία μετέπειτα ταυτοποίησε ως ανήκοντα στον Γλυπτόστροβο (Glyptostrobus pensilis], ένα φυλλοβόλο κωνοφόρο κοινό στην νότια Κίνα. Το 1945, μετά από περαιτέρω εξέταση από τον Γουάν Τσενγκ (郑万钧), καθηγητή δενδρολογίας, διαπιστώθηκε ότι τα δείγματα δεν προέρχονταν από άτομο G. pensilis αλλά από δέντρο άγνωστο μέχρι τότε στην επιστήμη.  Όταν τα νέα για την ανακάλυψη ενός νέου γένους διαδόθηκαν, ο δασοκόμος του Πανεπιστημίου του Πεκίνου Τ. Καν, είπε στον Τσενγκ ότι και αυτός είχε δει το δέντρο το χειμώνα του 1941 και αργότερα είχε συλλέξει δείγματα, τα οποία όμως δεν διατήρησε ή επιχείρησε να ταυτοποιήσει. Μόλις το 1948 έγινε ο συσχετισμός μεταξύ του νέου γένους του Σ. Μίκι και των ζωντανών δειγμάτων που εντοπίστηκαν από τους Γουάνγκ και Καν. Ο συσχετισμός αυτός και η απόδοση του επιθέτου "γλυπτοστροβοειδής", λόγω της ομοιότητας με τον Γλυπτόστροβο, πιστώνονται στον Γουάν Τσενγκ και τον τότε διευθυντή του Ινστιτούτου Βιολογίας του Πεκίνου Τσιανσου Χου (胡先驌).
Χρήστος Ζώης
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 28 Αυγούστου 2015 κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου Χριστοφίλου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε Αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.
Μετασεκόια η γλυπτοστροβοειδής
Συγγενικά είδη
Μαζί με την Σεκόια την αειθαλή (Sequoia sempervirens) και το Σεκοϊάδενδρο το γιγαντιαίο (Sequoiadendron giganteum), η ''Μ. η γλυπτοστροβοειδής ταξινομείται στην υποοικογένεια των Σεκοϊομόρφων (Sequoioidae) της οικογένειας των Κυπαρισσοειδών (Cupressaceae''). Παρότι είναι το μοναδικό αρτίγονο είδος του γένους του, είναι επίσης γνωστά και τρία απολιθωμένα είδη. Τα άλλα Σεκοϊόμορφα και αρκετά άλλα γένη μεταφέρθηκαν από τα Ταξοδιοειδή στα Κυπαρισσοειδή βάσει ανάλυσης αλληλουχιών DNA.
Χρήστος Ζώης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Μετασεκόια η γλυπτοστροβοειδής
Περιγραφή
Ενώ ο φλοιός και το φύλλωμα είναι παρόμοια με αυτά του στενά συγγενικού γένους των Σεκοϊομόρφων Σεκόια (Sequoia), η ''Μ. η γλυπτοστροβοειδής διαφέρει από την σεκόια την αειθαλή στο ότι είναι φυλλοβόλος, όπως το Ταξόδιο το δίστιχο (Taxodium distichum''), και, όπως συμβαίνει και σε αυτό το είδος, τα γηραιότερα δέντρα σχηματίζουν πλατιά αντερείσματα στο κάτω μέρος του κορμού. Είναι δέντρο που αναπτύσσεται γρήγορα, φτάνοντας σε ύψος τα 40–45 m, σε μεμονωμένες περιπτώσεις μέχρι και τα 50 m, και σε διάμετρο κορμού τα 1 έως 2,5 m. Τα νεαρά δέντρα σχηματίζουν στενή κωνική ως πυραμιδοειδή κόμη η οποία με την πάροδο του χρόνου παίρνει πλατύ κωνικό σχήμα σχήμα. Οι κλάδοι πρώτης τάξης έχουν ακανόνιστο σχήμα και συνήθως εκτείνονται σε αρκετό πλάτος. Οι κλάδοι ανώτερης τάξης είναι κρεμάμενοι και αντίθετα διατεταγμένοι. Αναπτύσσονται και βραχυκλάδια και μακροκλάδια. Τα βραχυκλάδια πέφτουν μαζί με τα φύλλα τον χειμώνα. Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη ηλικία δέντρου είναι 420 χρόνια.
Η Μ. η γλυπτοστροβοειδής σχηματίζει εκτεταμένο ριζικό σύστημα το οποίο φτάνει σε βάθος 50 έως 100 cm. Αναπτύσσονται κατ' αρχήν οι οριζόντιες ρίζες, οι οποίες αργότερα προχωρούν και σε βάθος.
Ο κορμός σχηματίζει μια χαρακτηριστική "μασχάλη" κάτω από κάθε κλαδί. Ο φλοιός των κλαδιών είναι πράσινος στην αρχή αλλά τον δεύτερο και τρίτο χρόνο παίρνει χρώμα γκρι ως γκριζοκαφέ. Ο φλοιός του κορμού των νεαρών δέντρων έχει χρώμα καφεκόκκινο και απολεπίζεται σε λεπτές πλάκες. Στα γηραιότερα δέντρα ο εξωτερικός φλοιός (ρυτίδωμα) έχει χρώμα γκρι ως γκριζοκαφέ, φέρει κατακόρυφες ρωγμές και έχει την τάση να απολεπίζεται σε λωρίδες με μορφή κορδέλλας, αποκαλύπτοντας έτσι τον καφεκόκκινο εσωτερικό φλοιό (βίβλο).
Το ξύλο δεν έχει κάποιο χαρακτηριστικό άρωμα, είναι μέτριας υφής, ελαφρύ και μαλακό. Το ανοιχτόχρωμο σομφόξυλο ξεχωρίζει χρωματικά από το κοκκινωπό εγκάρδιο ξύλο. Το παρέγχυμα είναι αραιό, μετά βίας ορατό με μεγεθυντικό φακό. Οι εντεριώνιες ακτίνες είναι λεπτές και οι ρητινοφόροι αγωγοί ελλιπείς. Το ξύλο είναι ανθεκτικό στην σήψη αλλά εύθρυπτο. Οι ίνες του είναι ευθείες και σχετικά χοντρές. Το ειδικό βάρος του, με περιεχόμενη υγρασία (Μ) 12%, είναι περίπου 0,27 gr/cm3.
Οι ωοειδείς έως ελλειπτικοί αμβλυκόρυφοι χειμερινοί οφθαλμοί είναι άτριχοι και έχουν μήκος περίπου 4 mm και πλάτος 3 mm. Τα λέπια τους μοιάζουν με κουκούλα και έχουν χρώμα κιτρινοκαφέ.
Τα βελονοειδή φύλλα έχουν μήκος 0,8 έως 3,5 cm και πλάτος 1 έως 2,5 mm. Έχουν χρώμα γαλαζοπράσινο στην πάνω πλευρά τους και ανοιχτό πράσινο στην κάτω. Στην κάτω πλευρά τους φέρουν δύο σειρές στομάτων (υποστοματικά φύλλα). Κάθε φύλλο φέρει τρία κανάλια ρητίνης. Τα φύλλα διατάσσονται κατ' εναλλαγή (σπειροειδώς) στα μακροκλάδια και ως επί το πλείστον αντίθετα στα βραχυκλάδια· το χαρακτηριστικό αυτό επιτρέπει την ασφαλή διάκριση από το, εξ αποστάσεως παρόμοιο σε εμφάνιση, Ταξόδιο το δίστιχο, το οποίο εμφανίζει φυλλοταξία αποκλειστικά κατ' εναλλαγή. Το φθινόπωρο το χρώμα των φύλλων, πριν την πτώση τους, μεταβάλλεται κατ' αρχήν σε πορτοκαλί ή κόκκινο και στην συνέχεια σε καφεκόκκινο.
Η ''Μ. η γλυπτοστροβοειδής'' είναι μόνοικο και δικλινές φυτό. Οι ιουλόμορφοι κώνοι γύρης έχουν μήκος 5-6 χιλ.· εμφανίζονται το φθινόπωρο πάνω στις μασχάλες των φύλλων μακροκλαδίων του προηγούμενου έτους αλλά απελευθερώνουν την γύρη την επόμενη άνοιξη. Τα βράκτια φύλλα είναι εκφυλισμένα. Οι σφαιροειδείς έως ωοειδείς θηλυκοί κώνοι αναπτύσσονται στις άκρες κοντών κλαδιών, μεμονωμένοι· έχουν μήκος 1,8 έως 2,5 εκ. και πλάτος 1,6 έως 2,3 εκ. και αποτελούνται από 16-28 σφηνοειδείς φολίδες διατεταγμένες κατά αντίθετα ζεύγη σε τέσσερεις σειρές, με κάθε ζεύγος σε ορθή γωνία ως προς τα γειτονικά του. Έχουν χρώμα πράσινο, το οποίο μεταβάλλεται σταδιακά σε καφέ καθώς πλησιάζει η ωρίμανση. Η επικονίαση γίνεται νωρίς την άνοιξη, πριν την εμφάνιση των φύλλων (Φεβρουάριο-Μάρτιο στην φυσική περιοχή εξάπλωσης), και οι θηλυκοί κώνοι ωριμάζουν 8-9 μήνες μετά (Οκτώβριο-Νοέμβριο). Κάθε φολίδα περικλείει 5-9 σπόρους, επίπεδους, αντωοειδείς, με οδοντωτή κορυφή, μήκους μέχρι 5 mm που φέρουν πτερύγιο. Η φύτρωση των σπόρων είναι επίγεια και τα σπορόφυτα φέρουν δύο κοτυληδόνες.
Η Μετασεκόια είναι διπλοειδής οργανισμός· ο αριθμός χρωμοσωμάτων της είναι 2n = 22.
Εξάπλωση και ενδιαίτημα
Η Μετασεκόια η γλυπτοστροβοειδής απαντάται στη φύση μόνο σε μικρούς υπολειμματικούς πληθυσμούς στην περιοχή Σιζού (石柱土) στο ανατολικό Σιτσουάν, στην περιοχή Λιτσουάν (黎川县) στο δυτικό Χουπέι καθώς και στις περιοχές Λονγκσάν (龙山县) και Σανγκζί (桑植县) στο βορειοδυτικό Χουνάν στην Κίνα. Το μοναδικό δάσος με μόλις 5.400 δέντρα βρίσκεται στο Λιτσουάν.
Διατήρηση
Μετά την ανακάλυψή της, η μετασεκόια έγινε ένα είδος εθνικού συμβόλου για την Κίνα, με αποτέλεσμα το είδος και να προστατεύεται πλέον από τον νόμο και να φυτεύεται εκτεταμένα. Παρόλα αυτά, στην φύση εξακολουθεί να κινδυνεύει με αφανισμό. Παρότι η κοπή δέντρων ή κλαδιών είναι παράνομη, η ζήτηση για σπορόφυτα έχει οδηγήσει σε εκτεταμένη συλλογή κώνων η οποία έχει αναστείλει την φυσική αναπαραγωγή στο δάσος μετασεκόιας. Το 1975 φυτεύτηκε στην επαρχία Πιζού (邳州) δενδροστοιχία μήκους 60 km αποτελούμενη από 1.000.000 μετασεκόιες, η οποία, ακόμα και μετά τον χωρισμό της σε 2 μέρη με την αφαίρεση ενός τμήματος 13 km, εξακολουθεί να είναι η μακρύτερη στον κόσμο.
Το 1995 δημιουργήθηκε στην Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ το "Καταφύγιο Μετασεκόιας Κρέσεντ Ριτζ" (Crescent Ridge Dawn Redwoods Preserve). Φυτεύτηκαν πάνω από 200 μετασεκόιες με τελικό σκοπό την δημιουργία ενός αυτορρυθμιζόμενου δάσους άνω των 5.000 δέντρων, στο οποίο το είδος θα μπορεί να παρατηρηθεί και να καταγραφεί σε ένα περιβάλλον ανάλογο του φυσικού του.
Καλλιέργεια
Το 1948 το δενδροκομείο Άρνολντ του πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Arnold Arboretum) χρηματοδότησε αποστολή στην Κίνα για συλλογή σπόρων και κατόπιν μοίρασε σπόρους και σπορόφυτα σε διάφορα πανεπιστήμια και δενδροκομεία ανά τον κόσμο ώστε να διεξαχθούν δοκιμές ανάπτυξης. Έκτοτε, η μετασεκόια κατέστη δημοφιλές καλλωπιστικό φυτό σε πάρκα και κήπους σε όλο τον κόσμο.
Η μετασεκόια αποδείχθηκε δέντρο εύκολο στην καλλιέργεια στις εύκρατες ζώνες. Σε περιοχές με μέση ετήσια βροχόπτωση ανάλογη με αυτήν της φυσικής περιοχής εξάπλωσής της, αναπτύσσεται μέχρι και πάνω από ένα μέτρο τον χρόνο. Καλλιεργημένα δέντρα έχουν ήδη φτάσει τα 25-40 μέτρα σε ύψος και τα 1-1,3 μέτρα σε διάμετρο κορμού μέσα σε λιγότερο από 60 χρόνια. Μπορεί να ευδοκιμήσει και σε στάσιμο νερό Για όλους αυτούς τους λόγους, η Βρετανική Βασιλική Φυτολογική Κοινότητα της έχει απονείμει το "Βραβείο αξίας για τον κήπο" (RHS Award of Garden Merit)
Το 1983 διαπιστώθηκε ότι πολλά από τα δέντρα δεύτερης γενιάς σε καλλιέργεια έπασχαν από ενδογαμικό εκφυλισμό (εξαιρετικά χαμηλή γενετική ποικιλότητα) που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένη ευαισθησία σε ασθένειες και αναπαραγωγική αποτυχία. Αυτό οφειλόταν στο ότι τα περισσότερα προέρχονταν από σπόρους και μοσχεύματα μόλις τριών δέντρων τα οποία είχε χρησιμοποιήσει ως πηγή το δενδροκομείο Άρνολντ. Το 1990, στα πλαίσια ενός συλλογικού ερευνητικού προγράμματος για την μετασεκόια, έγινε εκτεταμένη συλλογή σπόρων στην Κίνα με σκοπό την διεξαγωγή δοκιμών κοινού περιβάλλοντος σε διάφορες τοποθεσίες, η πιο αξιοσημείωτη από τις οποίες στο δενδροκομείο Ντόους (Dawes arboretum).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζωντανά απολιθώματα Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Κυπαρισσοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας
Άντονι Άρμστρονγκ-Τζόουνς
Ο Άντονι Άρμστρονγκ-Τζόουνς, 1oς Κόμης του Σνόουντον (αγγλικά: Antony Armstrong-Jones, 1st Earl of Snowdon, 7 Μαρτίου 1930 – 13 Ιανουαρίου 2017) ήταν Βρετανός φωτογράφος και σύζυγος της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας, Κόμισσας του Σνόουντον.
Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1930 στο Λονδίνο. Παντρεύτηκε την Μαργαρίτα του Ηνωμένου Βασιλείου, αδελφή της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄, με την οποία και χώρισε το 1973 ενώ ξαναπαντρεύτηκε την Λούσι Χογκ, με την οποία χώρισε επίσης.
Απεβίωσε το 2017 στο Λονδίνο. Από τους γάμους του απέκτησε 5 παιδιά.
Άλως (θρησκευτική τέχνη)
Η άλως ή κοινώς ο φωτοστέφανος (αρχ. ελλ. , λατ. nimbus) είναι μια φωτεινή στεφάνη η οποία περιβάλλει ένα άτομο. Στην τέχνη της αγιογραφίας αλλά και γενικότερα στις θρησκευτικές αναπαραστάσεις προσώπων χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει την αγιότητα ή την ιερότητα του προσώπου.
Στην πρωτοβυζαντινή τέχνη χρησιμοποιείται αυτό το αρχαίο ασιατικό σύμβολο της θεότητας ως επιβεβαίωση τη θείας έγκρισης για την κοσμική αυτοκρατορική εξουσία.
Χαρακτηριστικά δείγματα
Κατηγορία:Θρησκευτική τέχνη Κατηγορία:Εικονογραφία
Κάνσας Σίτι (Μιζούρι)
Το Κάνσας Σίτι (αγγλικά: Kansas City, Missouri) (συντομογραφία αγγλικα: KCMO, KC), είναι πόλη στις ΗΠΑ και η μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία του Μιζούρι και αποτελεί πόλη αναφοράς της μητροπολιτικής περιοχής του Κάνσας Σίτι, της δεύτερης μεγαλύτερης μητροπολιτικής περιοχής στο Μιζούρι μετά από το Σαιντ Λούις. Ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ανέρχεται σε 508.090 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Κάνσας Σίτι, εκτιμάται περίπου σε 2,35 εκατομμύρια κατοίκους. Το Κάνσας Σίτι, είναι μία από τις δύο έδρες της κομητείας Τζάκσον.
Η μητροπολιτική περιοχή του Κάνσας Σίτι, περιλαμβάνει περιοχές και από το Μιζούρι και από την γειτονική πολιτεία του Κάνσας. Οι σημαντικότερες περιοχές είναι το Όβερλαντ Παρκ (Κάνσας), το Κάνσας Σίτι (Κάνσας), το Ιντιπέντενς (Μιζούρι) και το Ολάθε (Κάνσας). Η συνδυασμένη στατιστική περιοχή του Κάνσας Σίτι έχει πληθυσμό περίπου 2,53 εκατομμύρια κατοίκους.
Η πόλη του Κάνσας Σίτι, είναι γνωστή για τη συμβολή της στο μουσικά στυλ της τζαζ και των μπλουζ, για την κουζίνα της (μπριζόλες και Κάνσας Σίτι-στυλ μπάρμπεκιου), καθώς και για τις ζυθοποιίες της.
Κέντρο
Το κέντρο της πόλης βρισκόταν παλαιότερα στη Down Town, ενώ σήμερα είναι στη γειτονιά Country Club Plaza.
Σημαντικές συνοικίες στο Κάνσας Σίτι, είναι το River Market (βόρεια), η 18th and Vine (ανατολικά), και η Country Club Plaza (νότια).
Έδαφος
Το Κάνσας Σίτι βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών, παραποτάμια των ποταμών Μιζούρι και Κάνσας. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του εδάφους είναι οι μεγάλες κοιλάδες που το περιβάλλουν. Η έκταση της πόλης, ανέρχεται σε 827 τετραγωνικά χιλιόμετρα (23η σε έκταση στις ΗΠΑ).
Κλίμα
Επιπλέον το Κάνσας Σίτι, βρίσκεται στο "Μονοπάτι των Σιφώνων" (Tornado Alley), και οι ισχυροί ανεμοστρόβιλοι και χαλαζοπτώσεις αποτελούν συχνό καιρικό φαινόμενο.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, η φυλετική σύνθεση του Κάνσας Σίτι ήταν η εξής:
Καθεδρικός του Αγίου Τρύφωνα (Κότορ)
Ο Καθεδρικός του Αγίου Τρύφωνα, στο Κότορ (στη σερβοκροατική γλώσσα Katedrala Svetog Tripuna, Катедрала Светог Трипуна) αποτελεί την έδρα της Καθολικής Επισκοπής του Κότορ.
Κάνσας Σίτι (Μιζούρι)
Μεταφορές
μικρογραφία|253x253εσ|Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κάνσας Σίτι. Το Κάνσας Σίτι εξυπηρετείται κυρίως από τον διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο I-70 (Ντένβερ-Βαλτιμόρη), και από τον διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο I-435 (ο οποίος περιβάλλει την πόλη του Κάνσας Σίτι και την μητροπολιτική περιοχή του). Επίσης, η πόλη εξυπηρετείται από τον διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο I-29 (ο οποίος διασχίζει κάθετα το κεντρικό και βόρειο τμήμα των κεντρικών ΗΠΑ, ξεκινώντας από το Κάνσας Σίτι και καταλήγοντας στα σύνορα ΗΠΑ-Καναδά στη Βόρεια Ντακότα).
Καθεδρικός του Αγίου Τρύφωνα (Κότορ)
Καθαγιάστηκε στις 19 Ιουνίου 1166. Στο σημείο όπου είναι χτισμένος υπήρχε παλιότερα άλλος ναός, επίσης αφιερωμένος στον Άγιο Τρύφωνα, οποίος είχε χτιστεί το 809 από έναν κάτοικο της πόλης, τον Andrija (Andreaccio) Saracenis.
Ο ναός έχει μήκος 35,21 μ. και πλάτος 17,47 μ. Στο εσωτερικό του υπάρχουν νωπογραφίες του 14ου αιώνα και πίσω από το βωμό ένα ανάγλυφο, που είναι φτιαγμένο από χρυσό και ασήμι και απεικονίζει διάφορους αγίους. Στο ναό υπάρχει μια συλλογή αντικειμένων τέχνης μεταξύ των οποίων είναι ένα ασημένιο χέρι και ένας σταυρός, διακοσμημένος με στολίδια και ανάγλυφες μορφές.
Κάνσας Σίτι (Μιζούρι)
Μεταφορές
Αεροπορικά, το Κάνσας Σίτι, εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κάνσας Σίτι (MCI), το οποίο βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το κέντρο του Κάνσας Σίτι. Διαθέτει 3 αεροδιαδρόμους προσγείωσης-απογείωσης και έχει 3 τερματικούς σταθμούς (terminals).
Καθεδρικός του Αγίου Τρύφωνα (Κότορ)
Οι σεισμοί του 1667, στο Ντουμπρόβνικ, και του 1979 στο Μαυροβούνιο, προκάλεσαν μεγάλες ζημιές στο ναό.
Κάνσας Σίτι (Μιζούρι)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μιζούρι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Καθεδρικός του Αγίου Τρύφωνα (Κότορ)
Ο Άγιος Τρύφωνας θεωρείται ο προστάτης του Κότορ και απεικονίζεται στο οικόσημο της πόλης, μαζί με ένα λιοντάρι και το όρος του Σαν Τζιοβάνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κότορ Κατηγορία:Εκκλησίες του 12ου αιώνα
Επαμεινώνδας Πετραλιάς
Ο Επαμεινώνδας Πετραλιάς (Πάτρα 1908 - Αθήνα, 27 Νοεμβρίου 1977) ήταν αθλητής σε πολλά αθλήματα, παράγοντας και ιδρυτής πολλών συλλόγων στην Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος Θάνου Πετραλιά και της Φανής Κρεμμύδη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά πολιτική οικογένεια Πετραλιά και ήταν απευθείας απόγονος του Ιωάννη Πετραλιά ενώ από την πλευρά της μητέρας του από παλαιά εμπορική οικογένεια των Πατρών.
Υπήρξε μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Δ.Ο.Ε.) για την Ελλάδα κατά τα έτη 1975 - 1977, καθώς επίσης και πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας. Επίσης έχει διατελέσει Γραμματέας της Διεθνούς Ένωσης Μεσογειακών Αγώνων.