cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιουνιανή Εξέγερση
Εξέγερση
Οι εξεγερμένοι έκαναν οχυρό τους την Φομπούργκ Σεν-Μαρτέν, στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Έχτισαν οδοφράγματα στα στενά δρομάκια γύρω από την οδό Σεν-Μαρτέν και την οδό Σεν-Ντενί.
Το πρωί της 6ης Ιουνίου οι τελευταίοι επαναστάτες περικυκλώθηκαν στη διασταύρωση των οδών Σεν-Μαρτέν και Σεν-Μερί. Σε αυτό το σημείο ο Λουδοβίκος-Φίλιππός αποφάσισε να εμφανιστεί ο ίδιος στους δρόμους για να επιβεβαιώσει ότι είχε ακόμα τον έλεγχο της πρωτεύουσας. Επιστρέφοντας στο Παρίσι από το Cloître Saint-Merry συνάντησε τους υπουργούς και στρατηγούς του στον Κεραμεικό και κήρυξε κατάσταση πολιορκίας, στη συνέχεια, πέρασε μέσα από την περιοχή της εξέγερσης, υπό τα χειροκροτήματα των στρατευμάτων.
Η τελική μάχη έγινε στο Cloître Saint-Merry, όπου οι μάχες συνεχίστηκαν μέχρι νωρίς το βράδυ της 6ης Ιουνίου. Συνολικές απώλειες στην εξέγερση ήταν περίπου 800. Ο στρατός και η Εθνική Φρουρά είχαν 73 νεκρούς και 344 τραυματίες. Από την πλευρά των επαναστατών υπήρξαν 93 νεκροί και 291 τραυματίες. Οι δυνάμεις της εξέγερσης αποτελειώθηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαναστάσεις Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Αλτιπλάνος
thumb|right|250px|Τοποθεσία των Αλτιπλάνος στον παγκόσμιο χάρτη. Τα Αλτιπλάνος αποτελεί οροπέδια των Άνδεων, ανάμεσα στις Ανατολικές και Δυτικές Κορδιλιέρες. Σε αυτά κατοικεί η πλειονότητα του πληθυσμού αφού η ζέστη των τροπικών αντισταθμίζεται από το κλίμα ύψους. Αποτελεί τη δεύτερη σε ύψος κατοικημένη περιοχή της γης, μετά το Θιβέτ.
Τζάστιν Χάμπερ
Ο Τζάστιν Χάμπερ είναι Μαλτέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του Τερματοφύλακα.
Καρίερα
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Φλοριάνα ΦΚ. Την πρώτη χρονιά δόθηκε βασικός στην βουλγάρικη Ντόμπρουτζα Ντόμπριτς αλλά τις επόμενες 2 επέστρεψε στη Φλοριάνα ΦΚ. To 2002 αγωνίστηκε με τα χρώματα της μαλτέζικης Μπιρκιρκάρα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2005. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας με 74 συμμετοχές. Το 2005 εντάχθηκε στη Γαλλική ΟΣ Κεβιγί όπου είχε 27 συμμετοχές. Το 2006 επέστρεψε στη Μάλτα και εντάχθηκε στην Μαρσασλόκκ ΦΚ βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει το πρώτο της πρωτάθλημα. Τον Ιούνιο του 2007 εντάχθηκε στον Α.Ο. Χαϊδαρίου, αγωνιζόμενος στην Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2007-08. Τον Ιούλιο του 2008 συμφώνησε για δύο χρόνια με την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. Ο Χάμπερ είχε δοκιμαστεί την προηγούμενη περίοδο στηΣέφιλντ Γιουνάιτεντ αλλά τελικά δεν του πρόσφεραν συμβόλαιο. Τον Αύγουστο του 2009, δόθηκε δανεικός στην Φερεντσβάρος. Τον Ιανουάριο του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο 18 μηνών με την Φερεντσβάρος. Βοήθησε την ομάδα του να πάρει την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και το εισιτήριο για το Europa League. . Ακολούθως υπέγραψε στην Α.Ο. Κέρκυρα, όπου αγωνίστηκε για μία περίοδο (2011-12) στη Σούπερ Λιγκ. Το 2012 επέστρεψε στη Μάλτα και στη Μόστα ΦΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κατηγορία:Μαλτέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπιρκιρκάρα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλοριάνα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόστα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μαρσασλόκκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΕ Βιρτόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντόμπρουτζα Ντόμπριτς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κεβιγί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χαϊδαρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας
Πάπας Βονιφάτιος Β΄
Ο Βονιφάτιος Β΄ (Papa Bonifacio II, ... - 17 Οκτωβρίου 532) ήταν Πάπας από τις 22 Σεπτεμβρίου του 530 έως το θάνατό του το 532.
Ήταν Οστρογότθος και ο πρώτος Πάπας γερμανικής καταγωγής. Προωθήθηκε από τη γοτθική μερίδα και συγκεκριμένα υπό την επιρροή του Βασιλιά Αθαλάριχου. Δεν εξελέγη, αλλά ανήλθε στο θρόνο κατ' επιλογή του προκατόχου του, Φήλικα Δ΄. Η πλειοψηφία του κλήρου της Ρώμης εξέλεξε την ίδια μέρα, 22 Σεπτεμβρίου 530, ως Πάπα, τον ελληνικής καταγωγής Διόσκουρο, ο οποίος όμως χαρακτηρίστηκε Αντίπαπας. Ο Διόσκουρος συνυπήρξε στο θρόνο με τον Βονιφάτιο Β΄ και το ζήτημα λύθηκε με το θάνατο του πρώτου, 22 μέρες μετά.
Ο Βονιφάτιος αναθεμάτισε τον αποθανόντα Διόσκουρο, φθάνοντας στο σημείο σε ένδειξη περιφρόνησης και βεβήλωσης να πατήσει τον τάφο του. Με την πρόφαση της αποφυγής στο μέλλον διπλής εκλογής Πάπα (στην πραγματικότητα για να κρατήσει την Αγία Έδρα αποκλειστικό τιμάριο των Γερμανών) εκμαίευσε απόφαση της συγκληθείσης προς τούτο Συνόδου να εκλέξει, εν ζωή ακόμη, το διάδοχό του. Εξεγερθέντος όμως του Ρωμαϊκού κλήρου, ο Βονιφάτιος Β΄ αναγκάσθηκε να κάψει ο ίδιος το ιδιόχειρο έγγραφο με το οποίο όριζε διάδοχό του τον διάκονο Βιγίλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γερμανοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 6ου αιώνα
Μέτρο του Χάαρ
Στη μαθηματική ανάλυση, το μέτρο του Χάαρ εκχωρεί έναν "αναλλοίωτο όγκο" σε υποσύνολα τοπικά συμπαγών τοπολογικών ομάδων, συνεπώς ορίζοντας ένα ολοκλήρωμα για τις συναρτήσεις σε αυτές τις ομάδες.
Αυτό το μέτρο εισήχθη από τον Άλφρεντ Χάαρ το 1933. Τα μέτρα του Χάαρ χρησιμοποιούνται σε πολλά μέρη της ανάλυσης, της θεωρίας αριθμών, της θεωρίας ομάδων, της θεωρίας εκπροσώπησης, της στατιστικής και της εργοδικής θεωρίας.
Προκαταρκτικά
Έστω (G,.) είναι μια τοπικά συμπαγής Χάουσντορφ τοπολογική ομάδα. Η σ-άλγεβρα που παράγεται από όλα τα ανοιχτά σύνολα G ονομάζεται άλγεβρα Μπορέλ. Ένα στοιχείο της άλγεβρας Μπορέλ ονομάζεται ένα σύνολο Μπορέλ. Αν g είναι ένα στοιχείο της G και S είναι ένα υποσύνολο της G, τότε ορίζουμε την αριστερή και δεξιά μεταφορά του S ως εξής:
Η αριστερή και η δεξιά μεταφορά απεικονίζουν σύνολα Μπορέλ σε σύνολα Μπορέλ.
Θεώρημα του Χάαρ
Υπάρχει, έως μια θετική πολλαπλασιαστική σταθερά, ένα μοναδικό αριθμήσιμο προσθετικό, τετριμμένο μέτρο μ για τα υποσύνολα Μπορέλ της G ικανοποιώντας τις ακόλουθες ιδιότητες:
Μπορεί να αποδειχθεί ως συνέπεια των παραπάνω ιδιοτήτων ότι μ(U) > 0 για κάθε μη κενό ανοικτό υποσύνολο U. Συγκεκριμένα, αν G είναι συμπαγής τότε μ(G) είναι πεπερασμένο και θετικό, έτσι μπορούμε μοναδικά να καθορίσουμε ένα αριστερό μέτρο του Χάαρ στην G προσθέτοντας τη συνθήκη κανονικοποίησης μ(G) = 1.
Μερικοί συγγραφείς ορίζουν ένα μέτρο του Χάαρ για τα σύνολα Baire παρά τα σύνολα Μπορέλ. Αυτό καθιστά τις συνθήκες κανονικότητας περιττές καθώς τα μέτρα Baire είναι αυτομάτως κανονικά. Ο Χάλμος μάλλον συγκεχυμένα χρησιμοποιεί τον όρο "σύνολο Μπορέλ" για τα στοιχεία του σ-δακτυλίου που παράγονται από συμπαγή σύνολα, και ορίζει το μέτρο του Χάαρ σε αυτά τα σύνολα.
Το αριστερό μέτρο του Χάαρ ικανοποιεί την εσωτερική συνθήκη κανονικότητας για όλα τα σ-πεπερασμένα σύνολα Μπορέλ, αλλά δεν μπορεί να είναι εσωτερικό κανονικό για όλα τα σύνολα Μπορέλ. Για παράδειγμα, το γινόμενο του μοναδιαίου κύκλου (με τη συνηθισμένη τοπολογία του) και της πραγματικής ευθείας με τη διακριτή τοπολογία είναι μια τοπικά συμπαγής ομάδα με την τοπολογία γινόμενο και το μέτρο του Χάαρ σε αυτή την ομάδα δεν είναι εσωτερικό κανονικό για το κλειστό υποσύνολο {1} x [0,1]. (Συμπαγές υποσύνολα αυτού του κατακόρυφου τμήματος είναι πεπερασμένα σύνολα και τα σημεία έχουν μέτρο 0, έτσι ώστε το μέτρο του κάθε συμπαγές υποσυνόλου αυτού του κατακόρυφου τμήματος να είναι 0. Αλλά, χρησιμοποιώντας εξωτερική ικανότητα, μπορεί κανείς να δείξει ότι το τμήμα έχει άπειρο μέτρο.)
Η ύπαρξη και μοναδικότητα (έως κλιμάκωση) από ένα αριστερό μέτρο Χάαρ αποδείχθηκε για πρώτη φορά στην πλήρη γενικότητα από τον André Weil. Η απόδειξη του Weil χρησιμοποίησε το αξίωμα της επιλογής και ο Henri Cartan επίπλωσε μια απόδειξη η οποία αποφεύγει τη χρήση του. Η απόδειξη του Cartan αποδεικνύει επίσης την ύπαρξη και τη μοναδικότητα ταυτόχρονα. Μια απλοποιημένη και πλήρη έκθεση του επιχειρήματος του Cartan δόθηκε από τον Alfsen το 1963. Η ειδική περίπτωση των αμετάβλητων μέτρων για δεύτερες μετρήσιμες τοπικά συμπαγείς ομάδες είχαν δειχθεί από τον Χάαρ το 1933.
Μια κατασκευή χρησιμοποιώντας συμπαγή υποσύνολα
Η ακόλουθη μέθοδος κατασκευής του μέτρου του Χάαρ είναι περισσότερο ή λιγότερο η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε από τον Haar και τον Weil.
Για οποιαδήποτε υποσύνολα T, U του G με U nonempty καθορίζεται [T:U] να είναι ο μικρότερος αριθμός των αριστερά μεταφράσεων του U που καλύπτουν το Τ (έτσι αυτό είναι ένας μη- αρνητικός ακέραιος ή άπειρο). Αυτό δεν είναι προσθετικό σε συμπαγή σύνολα Τ, αν και έχει την ιδιότητα ότι [S:U]+ [T:U] = [S∪T:U] για ξένα συμπαγή σύνολα S και Τ με την προϋπόθεση ότι U είναι μια αρκετά μικρή ανοιχτή γειτονιά της ταυτότητας (ανάλογα με την S και T). Η ιδέα του μέτρου του Χάαρ είναι να λάβει ένα είδος ορίου του [T:U] ώστε, καθώς το U μικραίνει, να γίνεται αθροιστικό σε όλα τα ζεύγη των ασύνδετων συμπαγών συνόλων, αν και πρέπει πρώτα να ομαλοποιηθεί έτσι ώστε το όριο να μην είναι άπειρο. Έτσι καθορίζεται ένα συμπαγές σύνολο Α με μη- κενό εσωτερικό (που υπάρχει όσο η ομάδα είναι τοπικά συμπαγής) και για ένα συμπαγές σύνολο Τ ορίζεται
όπου το όριο λαμβάνεται πάνω από ένα κατάλληλα κατευθυνόμενο σύνολο από ανοιχτές γειτονιές της ταυτότητας που τελικά περιέχεται σε κάθε δεδομένη γειτονιάˑ η ύπαρξη ενός κατευθυνόμενου συνόλου έτσι ώστε να υπάρχει το όριο εξής χρησιμοποιώντας το θεώρημα του Tychonoff.
Η συνάρτηση μA είναι πρόσθετη σε ξένα συμπαγή σύνολα του G, πράγμα που σημαίνει ότι πρόκειται για ένα ομαλό περιεχόμενο. Από ένα ομαλό περιεχόμενο μπορεί κανείς να κατασκευάσει ένα μέτρο εκτείνοντας πρώτα το μA να ανοίξει σύνολα από το εσωτερικό της κανονικότητας, στη συνέχεια, σε όλα τα σύνολα από την εξωτερική κανονικότητα, και στη συνέχεια περιορίζοντάς την στα σύνολα Borel. (Ακόμη και για τα ανοιχτά σύνολα Τ, το αντίστοιχο μέτρο μA(T) δεν χρειάζεται να δοθεί από τον οριακό τύπο sup παραπάνω. Το πρόβλημα είναι ότι η συνάρτηση που δίνεται από τον τύπο sup δεν είναι μετρήσιμα υποπρόσθετη εν γένει και, ειδικότερα, είναι άπειρη σε οποιοδήποτε σύνολο, χωρίς συμπαγή κλείσιμο, οπότε δεν είναι ένα εξωτερικό μέτρο.)
Μια κατασκευή χρησιμοποιώντας υποστηριζόμενες συμπαγώς συναρτήσεις
Ο Cartan εισήγαγε έναν άλλο τρόπο κατασκευής του μέτρου του Χάαρ ως μέτρο ραδόνιο (μια θετική γραμμική συνάρτηση σε υποστηριζόμενες συμπαγώς συνεχείς συναρτήσεις), η οποία είναι παρόμοια με την παραπάνω κατασκευή εκτός του ότι τα A, S, T και U είναι θετικές συνεχείς συναρτήσεις της συμπαγής υποστήριξης και όχι υποσύνολα του G. Στην περίπτωση αυτή, ορίζουμε [T:U] να είναι το μεγαλύτερο κάτω πέρας (infimum) των αριθμών c1+...+cn τέτοια ώστε το T(g) να είναι μικρότερο από το γραμμικό συνδυασμό   c1U(g1g)+...+cnU(gng) των αριστερών μεταφράσεων του U για κάποια g1,...,gn. Όπως και πριν, ορίζουμε
Το γεγονός ότι το όριο υπάρχει, χρειάζεται κάποια προσπάθεια για να αποδειχθεί, Ωστόσο το πλεονέκτημα για να γίνει αυτό είναι ότι η απόδειξη αποφεύγει τη χρήση του αξιώματος της επιλογής και δίνει επίσης τη μοναδικότητα του μέτρου του Χάαρ ως υποπροΪόν. Η συνάρτηση μA εκτείνεται σε μια θετική γραμμική συνάρτηση σε συμπαγή φορέα συνεχών συναρτήσεων και έτσι δίνει ένα μέτρο Χάαρ. (Σημειώστε ότι ακόμα κι αν το όριο είναι γραμμικό στο Τ, οι επιμέρους όροι [T:U] δεν είναι συνήθως γραμμικοί στο Τ.)
Μια κατασκευή χρησιμοποιώντας μέσες τιμές συναρτήσεων
Ο Von Neumann έδωσε μια μέθοδο κατασκευής του μέτρου του Χάαρ χρησιμοποιώντας μέσες τιμές των συναρτήσεων, αν και λειτουργεί μόνο για συμπαγής ομάδες. Η ιδέα είναι ότι δίνοντας μια συνάρτηση f σε μια συμπαγή ομάδα, μπορεί κανείς να βρει ένα κυρτό συνδυασμό Σaif(gig) (όπου Σai=1) της αριστερής μετάφρασης που διαφέρει από μια συνεχή συνάρτηση από το πολύ κάποιο μικρό αριθμό ε. Τότε ένας δείχνει ότι όσο το ε τείνει στο μηδέν, οι τιμές αυτών των σταθερών συναρτήσεων τείνουν σε ένα όριο, το οποίο ονομάζεται μέση τιμή (ή ολοκλήρωμα) της συνάρτησης f.
Για τις ομάδες που είναι τοπικά συμπαγής, αλλά όχι συμπαγής η κατασκευή αυτή δε δίνει μέτρο Χάαρ όσο η μέση τιμή των συμπαγώς υποστηριζόμενων συναρτήσεων είναι μηδέν. Ωστόσο, κάτι σαν αυτό λειτουργεί για σχεδόν περιοδικές συναρτήσεις στην ομάδα που έχουν μια μέση τιμή, αν και αυτό δεν δίνεται με σεβασμό στο μέτρο του Χάαρ.
Μια κατασκευή για ομάδες Lie
Σε μια ομάδα Lie n- διαστάσεων, το μέτρο του Χάαρ μπορεί να κατασκευαστεί εύκολα ως το μέτρο που προκαλείται από μια αριστερή- αμετάβλητης n-μορφή. Αυτό ήταν γνωστό πριν από το θεώρημα του Χάαρ.
Το δεξί μέτρο Χάαρ
Πράγματι, για ένα σύνολο Borel S, ας συμβολίζουμε με S^{-1} το σύνολο των αντίστροφων των στοιχείων του S. Αν ορίσουμε
τότε αυτό είναι ένα δεξί μέτρο Χάαρ. Για να δείξουμε δεξί αναλλοίωτο, εφαρμόζουμε τον ορισμό:
Επειδή το δεξί μέτρο είναι μοναδικό, έπεται ότι  μ-1 είναι ένα πολλαπλάσιο του ν και οπότε
για όλα τα Borel σύνολα S, όπου k είναι κάποια θετική σταθερά.
Η αρθρωτή συνάρτηση
Η αριστερή μετάφραση ενός δεξιού μέτρου Χάαρ είναι ένα δεξί μέτρο Χάαρ. Πιο συγκεκριμένα, αν ν είναι ένα δεξί μέτρο Χάαρ, τότε
Αφού το δεξί μέτρο Χάαρ είναι καλά καθορισμένο σε ένα θετικό συντελεστή κλίμακας, αυτή η εξίσωση δείχνει ότι η αρθρωτή συνάρτηση είναι ανεξάρτητη από την επιλογή του δεξιού μέτρου Χάαρ στην παραπάνω εξίσωση.
Η αρθρωτή συνάρτηση είναι μια συνεχής ομάδα ομομορφισμού στην πολλαπλασιαστική ομάδα των θετικών πραγματικών αριθμών. Μια ομάδα καλείται unimodular αν η αρθρωτή συνάρτηση είναι πανομοιότυπη 1, ή, ισοδύναμα, εάν το μέτρο Χάαρ είναι τόσο αριστερό και δεξί αμετάβλητο. Παραδείγματα unimodular ομάδων είναι οι αβελιανές ομάδες, οι συμπαγείς ομάδες, οι διακριτές ομάδες (π.χ., πεπερασμένων ομάδων), semisimple Lie ομάδων και συνδέδεμένες nilpotent ομάδες Lie. Ένα παράδειγμα μιας μη-unimodular ομάδας είναι η ομάδα των μετασχηματισμών affine.
στην πραγματική ευθεία. Αυτό το παράδειγμα δείχνει ότι μια επιλύσιμη ομάδα Lie δεν χρειάζεται να είναι unimodular. Σε αυτή την ομάδα, ένα αριστερό μέτρο Χάαρ δίνεται από το dadb/a2, και ένα δεξί μέτρο Χάαρ από το dadb/|a|.
Μέτρα για ομογενείς χώρους
Παράδειγμα. Αν G είναι η ομάδα SL2(R) και H η υποομάδα άνω τριγωνικών πινάκων, τότε η μετροσυνάρτηση της H είναι μη τετριμμένη αλλά η μετροσυνάρτηση της G είναι τετριμμένη. Το πηλίκο αυτών δεν μπορεί να επεκταθεί σε οποιονδήποτε χαρακτήρα της της G, έτσι ο χώρος πηλίκο G/H (ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί ως μονοδιάστατος πραγματικός προβολικός χώρος) δεν έχει ακόμη και ένα σχετικά αναλλοίωτο μέτρο.
Ολοκλήρωμα του Χάαρ
Χρησιμοποιώντας τη γενική θεωρία της ολοκλήρωσης κατά Lebesgue, κάποιος μπορεί τότε να ορίσει ένα ολοκλήρωμα για όλες τις Μπορέλ μετρήσιμες συναρτήσεις f στη G. Αυτό το ολοκλήρωμα ονομάζεται το ολοκλήρωμα του Χάαρ. Αν μ είναι ένα αριστερό μέτρο του Χάαρ, τότε για κάθε ολοκληρώσιμη συνάρτηση f. Αυτό είναι άμεσο για δείκτριες συναρτήσεις, που είναι ουσιαστικά ο ορισμός της αριστερής αμεταβλητότητας.
Παραδείγματα
για κάθε υποσύνολο Borel S των μη μηδενικών πραγματικών.
Για παράδειγμα, αν ληφθεί S να είναι ένα διάστημα μεταξύ δύο σημείων a, b, τότε βρίσκουμε. Τώρα αφήνουμε την πολλαπλασιαστική πράξη ομάδας σε αυτό το διάστημα από τον πολλαπλασιασμό όλων των στοιχείων του από έναν αριθμό g,            με αποτέλεσμα το gS να είναι το διάστημα με τα όρια g\cdot{a}, g\cdot{b}. Μετρώντας αυτό το νέο διάστημα, βρίσκουμε
όπου το dΧ συμβολίζει το μέτρο Lebesgue στο \R^{n^2}, το σύνολο όλων των n\times{n} πινάκων. Αυτό προκύπτει από την αλλαγή του τύπου των μεταβλητών.
όπου m είναι το μέτρο Lebesgue. Ο συντελεστής (2π)−1 επιλέγεται έτσι ώστε μ(T) = 1.
όπου dx, dy, dz, dw υποδηλώνουν το μέτρο Lebesgue στον R4 και S είναι ένα Borel υποσύνολο του G.
Χρήσεις
Στο ίδιο τεύχος της Επετηρίδας των Μαθηματικών και αμέσως μετά την εφημερίδα του Χάαρ, το θεώρημα Χάαρ χρησιμοποιήθηκε για να λύσει το πέμπτο πρόβλημα του Χίλμπερτ για τις συμπαγείς ομάδες από τον Τζον φον Νόιμαν.
Εκτός αν η G είναι μία διακριτή ομάδα, είναι αδύνατο να οριστεί ένα αριθμήσιμο προσθετικό αριστερό-αναλλοίωτο κανονικό μέτρο για όλα τα υποσύνολα της G, λαμβάνοντας το αξίωμα της επιλογής, σύμφωνα με τη θεωρία των μη μετρήσιμων συνόλων.
Αφηρημένη αρμονική ανάλυση
Τα μέτρα Χάαρ χρησιμοποιούνται στην αρμονική ανάλυση σχετικά με τοπικά συμπαγείς ομάδες, ιδιαίτερα στην θεωρία της δυικότητας του Ποντριάγκιν. Για να αποδείξουμε την ύπαρξη ενός μέτρου Χάαρ σε μία τοπικά συμπαγή ομάδα G αρκεί να δείξουμε ένα αριστερό-αναλλοίωτο μέτρο του Radon στην G.
Μαθηματική στατιστική
Στη μαθηματική στατιστική, τα μέτρα Χάαρ χρησιμοποιούνται για πρότερα μέτρα, τα οποία είναι πρότερες πιθανότητες για συμπαγείς ομάδες μετασχηματισμών. Αυτά τα πρότερα μέτρα χρησιμοποιούνται για την κατασκευή αποδεκτών διαδικασιών, με προσφυγή στον χαρακτηρισμό των αποδεκτών διαδικασιών ως Μπεϋζιανές διαδικασίες (ή όρια Μπεϋζιανών διαδικασιών) από τον Wald. Για παράδειγμα, ένα δεξί μέτρο Χάαρ για μια οικογένεια κατανομών με μια παράμετρο θέσης ως αποτέλεσμα του εκτιμητή Pitman, ο οποίος είναι ο καλύτερος ισαλλοίωτος. Όταν το αριστερό και το δεξί μέτρο του Χάαρ διαφέρουν, το δεξί μέτρο συνήθως προτιμάται ως μια πρότερη κατανομή. Για την ομάδα των συσχετισμένων μετασχηματισμών στον παραμετρικό χώρο της κανονικής κατανομής, το δεξί μέτρο του Χάαρ είναι το Jeffreys κατανομή μέτρο. Δυστυχώς, ακόμη και τα δεξιά μέτρα του Χάαρ μερικές φορές οδηγούν σε άχρηστες κατανομές, οι οποίες δεν μπορεί να προτείνονται για πρακτική χρήση, όπως και άλλες μέθοδοι κατασκευής πρότερων μέτρων που αποφεύγονται υποκειμενικές πληροφορίες.
Μια άλλη χρήση του μέτρου Χάαρ στην στατιστική είναι στην υπό συνθήκη συμπερασματολογία, στην οποία η δειγματοληπτική κατανομή ενός στατιστικού στοιχείου προσαρμόζεται σε ένα άλλο στατιστικό στοιχείο των δεδομένων. Στην αναλλοίωτη-θεωρητική υπό συνθήκη συμπερασματολογία η δειγματοληπτική κατανομή προσαρμόζεται σε μια σταθερά της ομάδας μετασχηματισμών (ως προς την οποία το μέτρο του Χάαρ ορίζεται). Το αποτέλεσμα της κατάστασης μερικές φορές εξαρτάται από την σειρά με την οποία χρησιμοποιούνται οι σταθερές και από την επιλογή μιας μέγιστης σταθεράς, έτσι ώστε από μόνη της μια στατιστική αρχή αμεταβλητότητας αποτυγχάνει να επιλέξει οποιοδήποτε μοναδικό καλύτερο υπό συνθήκη στατιστικό στοιχείο (άν υπάρχει κάποιο); τουλάχιστον άλλη μια αρχή χρειάζεται.
Για τις μη συμπαγείς ομάδες, στατιστικολόγοι έχουν επεκτείνει τα αποτελέσματα του μέτρου Χάαρ χρησιμοποιώντας δεκτικές ομάδες.
Το αντίστροφο θεώρημα του Weil
Το 1936 ο Weil απέδειξε ένα αντίστροφο (του είδους) του θεωρήματος του Χάαρ, δείχνοντας ότι αν μια ομάδα έχει ένα δεξί αμετάβλητο μέτρο για το οποίο μπορεί κανείς να ορίσει ένα προϊόν συνέλιξη, τότε μπορεί κανείς να καθορίσει μια τοπολογία σε μια ομάδα, και το ολοκλήρωμα της ομάδας είναι τοπικά συμπαγής και το δεδομένο μέτρο είναι ουσιαστικά το ίδιο με το μέτρο του Χάαρ σε αυτό το ολοκλήρωμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομάδες Λάι Κατηγορία:Τοπολογικές ομάδες Κατηγορία:Αρμονική ανάλυση
Λάγκαντιν
Το Λαγκαντίν είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 20 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας
Ο Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς (21 Σεπτεμβρίου 1827 – 25 Ιανουαρίου 1892) από τον Οίκο του Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μεγάλος δούκας της Ρωσίας. Ήταν δευτερότοκος γιος του Νικολάου Α΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Καρλόττας των Χοεντσόλερν (Αλεξάνδρας Φεοντορόβνας), κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας. Είναι ο πατέρας της Όλγας βασίλισσας της Ελλάδας.
Βιογραφία
Ο πατέρας του Νικόλαος Α΄ ήταν γιος του Παύλου Αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Σοφίας-Δωροθέας της Βυρτεμβέργης (Μαρίας Φεοντόροβνας). Η μητέρα του Καρλόττα των Χοεντσόλερν (Αλεξάνδρα Φεοντορόβνα) ήταν κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και της Λουΐζας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Οικογένεια
Το καλοκαίρι του 1846 ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε την Αλεξάνδρα των Βέττιν, κόρη του Ιωσήφ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Είχαν τα εξής παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Αναστάσιος Σπαχής
Ο Αναστάσιος Σπαχής ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Διακρίθηκε ως πρώτος αξιωματικός και πολέμησε με τους πιο ένδοξους πυρπολητές. Το 1827 διεύθυνε δικό του πυρπολικό και έκαψε ένα εχθρικό μπρίκι έξω από την Αλεξάνδρεια.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Χέντβιχ Ελισάβετ του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ
Η Χεδβίγη Ελισάβετ (γερμ. Hedwig Elisabeth von Wittelsbach, prinzessin von Pfalz-Neuburg, 18 Ιουλίου 1673 - 10 Αυγούστου 1722) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πολωνίας-Λιθουανίας.
Βιογραφία
Η Χεδβίγη Ελισάβετ Αμαλία ήταν η πέμπτη κόρη του Φιλίππου Γουλιέλμου του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και της Ελισάβετ Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Λουδοβίκο Σομπιέσκι, Πρίγκιπα της Πολωνίας-Λιθουανίας, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Νόιμπουργκ Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες Κατηγορία:Πολωνές του 17ου αιώνα Κατηγορία:Οικογένεια Σομπιέσκι
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1986-1987
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1986-1987 κατέκτησε η ΙΦΚ Γκέτεμποργκ κερδίζοντας σε διπλό τελικό την Νταντί Γιουνάιτεντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Θάνατοι τον Φεβρουάριο του 2019
Παραπομπές
02
Ιμαλάια
250px|thumb|right|Το όρος Έβερεστ, η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς και όλης της Γης. Τα Ιμαλάια είναι η υψηλότερη οροσειρά της Γης. Βρίσκονται στην Ασία, όπου χωρίζουν την Ινδική υποήπειρο από το οροπέδιο του Θιβέτ. Ιμαλάια ονομάζεται πολλές φορές και ολόκληρο το ογκώδες ορεινό συγκρότημα που περιλαμβάνει τα κυρίως Ιμαλάια, το Καρακορούμ (Karakoram), την οροσειρά του Ινδοκούχου (Hindu Kush) και πολλές μικρότερες οροσειρές. Το όνομα Ιμαλάια προέρχεται από την σανσκριτική φράση himālaya, που σημαίνει «η κατοικία του χιονιού», hima (χιόνι) + ālaya (κατοικία). Το εκτεταμένο συγκρότημα των Ιμαλαΐων περιέχει όλες τις βουνοκορφές της Γης (πάνω από 140) που είναι υψηλότερες από 7.000 μέτρα (υψόμετρο από την επιφάνεια της θάλασσας), με αποτέλεσμα να αναφέρεται και ως «η Στέγη του Κόσμου» («the Roof of the World»), και βέβαια την υψηλότερη όλων, την κορυφή του όρους Έβερεστ, στα 8.848 μέτρα. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Τζορτζ Έβερεστ, διευθυντή ενός τμήματος της Μεγάλης Τριγωνομετρικής Έρευνας της Ινδίας, που έλαβε χώρα όταν η Ινδία ήταν ακόμα βρετανική αποικία. Το υψηλότερο σημείο του πλανήτη έξω από τα Ιμαλάια είναι η κορυφή Ακονκάγκουα των Άνδεων, στα 6.962 μέτρα. .
Τα Ιμαλάια εκτείνονται σε επτά χώρες: την Ινδία, το Νεπάλ, το Μπουτάν, την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το Πακιστάν, την Μιανμάρ και το Αφγανιστάν με τις τρεις πρώτες να ασκούν κυριαρχία στο μεγαλύτερο τμήμα της οροσειράς. Από την οροσειρά πηγάζουν τρία από τα μεγαλύτερα ποτάμια συστήματα της Γης: του Ινδού, των Γάγγη-Βραχμαπούτρα και του Γιανγκτσέ. Περίπου 750 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν από αυτό το ποτάμιο σύστημα, που εξαρτάται μερικώς από το λιώσιμο των χιονιών των Ιμαλαΐων, στις έξι ανωτέρω χώρες και στο Μπανγκλαντές. Οι παγετώνες και τα χιόνια των Ιμαλαΐων θα περιορισθούν στο μέλλον σημαντικά από το συνεχώς εντεινόμενο ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Λόγω του μεγέθους και της έκτασής τους, τα Ιμαλάια αποτέλεσαν φυσικό εμπόδιο στις μετακινήσεις των λαών για χιλιάδες χρόνια. Συγκεκριμένα, απετράπη η ανάμειξη φυλών από την Ινδική Χερσόνησο με λαούς της Κίνας και της Μογγολίας, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν αρκετά διαφορετικές συνήθειες, γλωσσικά ιδιώματα και ήθη μεταξύ αυτών των περιοχών. Η οροσειρά επίσης δυσχέραινε σε μεγάλο βαθμό το εμπόριο, αλλά και εμπόδιζε στρατιωτικές εκστρατείες πέρα από αυτή, όπως την περίοδο κυριαρχίας του Τζένγκις Χαν, ο οποίος δεν μπορούσε να επεκταθεί νότια των Ιμαλαΐων.
Θρησκεία και μύθος
Πολλές περιοχές των Ιμαλαΐων έχουν επίσης θρησκευτική σημασία για τους Ινδουϊστές και τους Βουδιστές. Στον Ινδουϊσμό, τα Ιμαλάια προσωποποιήθηκαν στον θεό Χιμαβάτ, τον πατέρα της Παρβάτι, συντρόφου του Σίβα.
Ο θρύλος λέει ότι πέρα από τις χιονισμένες βουνοκορφές των Ιμαλαΐων βρίσκεται το μυθικό βασίλειο της Σαμπάλα. Στο θρύλο αυτό βασίζεται και η ουτοπική λογοτεχνική και κινηματογραφική πολιτεία της Σάνγκρι Λα.
Προέλευση και ανάπτυξη
thumb|right|250px|Το ταξίδι μήκους πλέον των 6.000 χιλιομέτρων της γεωλογικής μάζας της Ινδίας (Ινδοαυστραλιανή πλάκα) πριν τη σύγκρουσή της με την Ασία (Ευρασιατική πλάκα) πριν από περίπου 40 με 50 εκατομμύρια χρόνια.
Τα Ιμαλάια ανήκουν στις νεότερες οροσειρές του πλανήτη και αποτελούνται κυρίως από ανορθωμένα ιζηματογενή και μεταμορφωμένα πετρώματα. Σύμφωνα με τη σύγχρονη θεωρία των τεκτονικών πλακών, ο σχηματισμός των Ιμαλαίων είναι αποτέλεσμα της ηπειρωτικής σύγκλισης ή ορογένεσης κατά μήκος της ζώνης σύγκλισης μεταξύ της Ινδοαυστραλιανής και της Ευρασιατικής πλάκας.
Η σύγκλιση αυτή ξεκίνησε κατά την Άνω Κρητιδική περίοδο πριν από περίπου 70 εκατομμύρια χρόνια, όταν η Ινδοαυστραλιανή πλάκα κινούμενη προς το βορρά με ταχύτητα 15 εκ. ανά έτος, συγκρούστηκε με την Ευρασιατική πλάκα. Περίπου πριν από 50 εκατομμύρια χρόνια η Ινδοαυστραλιανή πλάκα είχε πλήρως εξαφανίσει τoν ωκεανό της Τηθύος, την ύπαρξη του οποίου μαρτυρούν τα ιζηματογενή πετρώματα του ωκεάνιου πυθμένα και το ηφαιστειακό δαχτυλίδι στις περιφερειακές ακτές του. Επειδή αυτά τα ιζηματογενή πετρώματα είναι ελαφριά, ανορθώθηκαν σε οροσειρές αντί να βυθιστούν στον πυθμένα. Συχνά αναφέρεται προς υποστήριξη αυτής της άποψης ότι στην κορυφή του όρους Έβερεστ είναι ορατή η παρουσία θαλάσσιου ασβεστόλιθου από αυτόν τον αρχαίο ωκεανό. Η Ινδοαυστραλιανή πλάκα συνεχίζει τη βόρεια πορεία της κάτω από το οροπέδιο του Θιβέτ, προκαλώντας την ανύψωσή του. Τα υψίπεδα Αρακάν Γιόμα στη σημερινή Μιανμάρ και τα νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ στον κόλπο της Βεγγάλης είναι επίσης αποτέλεσμα αυτής της σύγκλισης.
Η Ινδοαυστραλιανή πλάκα κινείται σήμερα με ταχύτητα 67 χιλιοστά ανά έτος και εκτιμάται ότι τα επόμενα 10 εκατομμύρια χρόνια θα διασχίσει περίπου 1.500 χιλιόμετρα μέσα στην Ασία. Περίπου 20 χιλιοστά της Ινδοασιατικής σύγκλισης απορροφούνται το χρόνο σε θραύσεις στο νότιο όριο της οροσειράς των Ιμαλαΐων. Αυτό προκαλεί την ανύψωση της οροσειράς κατά περίπου 5 χιλιοστά ανά έτος, καθιστώντας την γεωλογικά ενεργή. Η κίνηση σύγκλισης των δύο πλακών καθιστά την ευρύτερη περιοχή σεισμικά ενεργή προκαλώντας περιστασιακούς σεισμούς.
Παγετώνες και υδρογραφικά δίκτυα
Τα Ιμαλάια κατέχουν το τρίτο μεγαλύτερο απόθεμα χιονιού και πάγου στον κόσμο, μετά την Ανταρκτική και την Αρκτική Η οροσειρά των Ιμαλαΐων περιλαμβάνει συνολικά περίπου 15.000 παγετώνες, στους οποίους είναι αποθηκευμένα περίπου 12.000 κυβικά χιλιόμετρα νερού. Ο δεύτερος μεγαλύτερος παγετώνας στον κόσμο εκτός της πολικής ζώνης, και μεγαλύτερος της περιοχής, είναι ο παγετώνας Σιατσέν με μήκος 70 χιλιόμετρα που βρίσκεται στη συνοριακή περιοχή μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν. Άλλοι γνωστοί παγετώνες είναι ο Γκανγκότρι και ο Γιαμουνότρι (ή Ουταρακάντ), ο Νούμπρα, ο Μπιάφο και ο Μπαλτόρο (στην περιοχή του Καρακόρουμ), ο Ζεμού στο Σικίμ και ο Κουμπού στην περιοχή του όρους Έβερεστ.
Οι υψηλότερες περιοχές των Ιμαλαΐων είναι χιονοσκεπείς όλο το χρόνο, παρά τη γειτνίασή τους με τα τροπικά κλίματα, ενώ αποτελούν την περιοχή πηγών για αρκετούς μεγάλους ποταμούς. Αυτοί διακρίνονται σε δύο κύρια υδρογραφικά συστήματα:
Ο ανατολικότερος ποταμός που τροφοδοτείται από τα Ιμαλάια είναι ο Αγιεγιαρουάντι, ο οποίος πηγάζει από το ανατολικό Θιβέτ και ρέει νότια στη Μιανμάρ εκβάλλοντας στη θάλασσα Ανταμάν.
Οι ποταμοί Σαλουέν, Μεκόνγκ, Γιανγκτσέ και ο Κίτρινος Ποταμός πηγάζουν από περιοχές του οροπεδίου του Θιβέτ, διακριτές από την οροσειρά των Ιμαλαΐων, οπότε και δεν συμπεριλαμβάνονται στα υδρογραφικά τους δίκτυα. Ορισμένοι γεωλόγοι αναφέρονται σε όλους αυτούς τους ποταμούς συνολικά ως οι ποταμοί των περι-Ιμαλαΐων. Πρόσφατα, έχει καταγραφεί μία σημαντική αύξηση στο ρυθμό υποχώρησης των παγετώνων σε όλη την περιοχή ως συνέπεια των κλιματικών αλλαγών.
Λίμνες
Η περιοχή των Ιμαλαΐων περιλαμβάνει εκατοντάδες λίμνες. Οι περισσότερες βρίσκονται σε υψόμετρα μικρότερα από 5.000 μέτρα, ενώ το μέγεθός τους ελαττώνεται με το υψόμετρο. Η μεγαλύτερη λίμνη είναι η Πανγκόνγκ Τσο μεταξύ της Ινδίας και της Κίνας σε υψόμετρο 4.600 μ., με 8 χλμ. πλάτος και 134 χλμ. μήκος. Μία σημαντική λίμνη σε μεγάλο υψόμετρο είναι η Γκουρουντογκμάρ στο βόρειο Σικίμ σε ύψος 5.148 μ., ενώ άλλες σημαντικές λίμνες είναι η Τσόνγκμο κοντά στα σύνορα Ινδίας και Κίνας στο Σικίμ, και η Τιλιτσό στο Νεπάλ.
Οι ορεινές λίμνες είναι γνωστές στους γεωλόγους ως ταρν όταν δημιουργούνται από παγετωνική δραστηριότητα.Οι Ταρν βρίσκονται κυρίως πάνω από τα 5.500 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οροσειρές της Κίνας Κατηγορία:Οροσειρές της Ινδίας Κατηγορία:Οροσειρές του Πακιστάν Κατηγορία:Οροσειρές του Αφγανιστάν Κατηγορία:Οροσειρές του Νεπάλ Κατηγορία:Οροσειρές του Μπουτάν Κατηγορία:Φυσιογραφικές περιοχές
Κώστας Παπαχρήστος
Ο Κώστας Παπαχρήστος (Βόλος, 1916 - Αθήνα, 29 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού Δήμητρας Σερεμέτη (1933 - 2014) και μεγαλύτερος αδερφός του Νίκου Παπαχρήστου. Επί απριλιανής δικτατορίας (1967 - 1974) ήταν ένας από τους δοτούς προέδρους του λεγόμενου «Εθνικού Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών», το οποίο ίδρυσε η χούντα αφού διέλυσε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.
Βιογραφία
Έπαιζε συνήθως ρόλους στρατιωτικού, αστυνομικού κ.λπ. και έραβε ο ίδιος τις στολές για τους ρόλους. Έπαιξε σε 200 ταινίες, εκ των οποίων οι 19 ήταν της Φίνος Φιλμ.
Τελευταία σειρά του ήταν η Πρόβα νυφικού το 1995. Στη διάρκεια των γυρισμάτων υπέστη καρδιακό επεισόδιο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, τον Μάρτιο.
Την ίδια χρονιά πέθανε. Κηδεύτηκε στις 2 Οκτωβρίου στον Κόκκινο Μύλο. Σύζυγός του ήταν η επίσης ηθοποιός Δήμητρα Σερεμέτη. Δεν είχε παιδιά.
Θεατρικές παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010 Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Όρος Τίνγκαρ
Το Όρος Τίνγκαρ είναι ένα μικρό βουνό της Αγύπτου που χρησιμοποιείται ως λατομείο γρανίτη στην αρχαιότητα. Η περιοχή βρίσκεται στη δυτική όχθη του Νείλου ποταμού, δυτικά της Ελεφαντίνης, κοντά στο Ασουάν. Θεωρείται ότι ήταν η πηγή για την πέτρα που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία της στήλης της Ροζέτας.
Το λατομείο πιθανότερα χρησιμοποιείται από την εποχή του Νέου Βασιλείου μέχρι την ρωμαϊκή περίοδο την Αίγυπτο, αν και είναι πιθανό να χρησιμοποιήθηκε πέτρα για την κατασκευή του αργότερα της μονής του Αγίου Συμεών σε κοντινή απόσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αιγύπτου
Άγιος Ανδρέας ο Κρητικός
Ο Άγιος Ανδρέας o Κρητικός είναι μάρτυρας της χριστιανικής εκκλησίας. Ηταν ένθερμος εικονόφιλος και εξαιτίας αυτού εκτελέστηκε στο Φόρο του Βοός της Κωνσταντινούπολης με εντολή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄ το 766 ή 767, κατά τη διάρκεια της Εικονομαχίας. Η μέρα εορτασμού του είναι η 17η Οκτωβρίου.
Η Μονή του Αγίου Ανδρέου εν τη Κρίσει στην Κωνσταντινούπολη, το σημερινό Τέμενος Κοτζά Μουσταφά Πασά, ήταν αφιερωμένη σε αυτόν.
Παραπομπές
Ανδρεας Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 8ου αιώνα
Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4
Το Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4 (Aktion T-4) πήρε το όνομά του από την οδό Tiergartenstraße (Tiergartenstrasse) αριθ. 4. του Βερολίνου, όπου βρισκόταν η έδρα της αρχιγραμματείας του προγράμματος. Ήταν το επίσημο όνομα του προγράμματος ευγονικής της Ναζιστικής Γερμανίας, το οποίο προχώρησε σε μαζικές εκτελέσεις, υπό το πρόσχημα της ευθανασίας, σε "ανεπιθύμητα" στοιχεία του πληθυσμού στη Γερμανία και στις κατεχόμενες από τους Ναζιστές περιοχές. Υπολογίζεται, ως αποτέλεσμα αυτού του προγράμματος, συνολικά θανατώθηκαν 200.000 άνθρωποι. Μεταξύ άλλων ξεκίνησαν το 1939 πειραματικά εμβόλια οστρακιάς και φυματίωσης σε παιδιά με αποτέλεσμα δεκάδες να χάσουν τη ζωή τους. Τα πειράματα ούτε άρχισαν αλλά ούτε και ξεκίνησαν εκεί.
Εφαρμογή και σκοπός
Το πρόγραμμα τέθηκε σε εφαρμογή με απόφαση του Αδόλφου Χίτλερ. Λειτούργησε υπό τον έλεγχο του επικεφαλής της Καγκελαρίας Φίλιπ Μπούλερ (Philip Bouhler) και του Δόκτορα Καρλ Μπραντ (Karl Brandt), με επικεφαλής τους Βέρνερ Χάιντε (Werner Heyde) και Πάουλ Νίτσε (Paul Nitsche). Ουσιαστικά, όμως, ο κύριος οργανωτής του ήταν ο Βίκτορ Μπρακ (Viktor Brack). Στο πρόγραμμα συμμετείχαν εξέχουσες προσωπικότητες του ιατρικού κόσμου της Ναζιστικής Γερμανίας.
Σκοπός του προγράμματος ήταν να διατηρήσει τη λεγόμενη γενετική καθαρότητα του γερμανικού πληθυσμού, εξοντώνοντας ορισμένα στοιχεία του πληθυσμού των γερμανικών και των κατεχόμενων περιοχών. Τέτοιες κατηγορίες ήταν εκείνοι που θεωρούνταν παραμορφωμένοι, πηρομελείς, ανάπηροι ή άτομα που έπασχαν από διανοητικές ασθένειες. Στην αρχή, τα θεωρούμενα ως ανάπηρα παιδιά απομακρύνονταν από τις οικογένειές τους και τοποθετούνταν σε ειδικά νοσοκομεία όπου θανατώνονταν. Το πρόγραμμα στη συνέχεια επεκτάθηκε, ώστε να περιλάβει και ενηλίκους, αν και οι περισσότεροι ανάπηροι ενήλικες είχαν ήδη υποστεί υποχρεωτική στείρωση ως αποτέλεσμα του γερμανικού "Νόμου για την Πρόληψη Απογόνων των Κληρονομικώς Ασθενών".
Οι Ναζιστές χαρακτήριζαν τους φόνους αυτών των ανθρώπων, τους οποίους θεωρούσαν χαραμοφάηδες, ως φόνους από οίκτο. Λόγω των διαστάσεων που πήραν αυτές οι εκκαθαρίσεις, σύγχρονοι και μεταγενέστεροι παρατηρητές χαρακτήρισαν τους θανάτους αυτούς ως μορφή μαζικής δολοφονίας με πρόσχημα την Ιατρική.
Ιστορικό του προγράμματος
Οι πρώτες εκκαθαρίσεις έλαβαν χώρα στην Ψυχιατρική Κλινική της Οβίνσκα της κατεχόμενης Πολωνίας στις 22 Σεπτεμβρίου 1939 και ακολούθησαν σύντομα παρόμοιες πράξεις στο υπόλοιπο της χώρας που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 26.000 ψυχασθενών.
Στη Γερμανία στο πρόγραμμα συμπεριλήφθηκαν οι εξής εγκαταστάσεις: Κάστρο Γκράφενεκ (Schloss Grafeneck, 20 Ιανουαρίου 1940), Σλος Χάρτχαϊμ (Schloss Hartheim, 6 Μαΐου 1940), Χάνταμαρ (Hadamar, Ιανουάριος 1941), η ψυχιατρική κλινική στο Μπέρνμπουργκ αν ντερ Ζάαλε (Bernburg-an-der-Saale, 21 Νοεμβρίου 1940), Βρανδεμβούργο (Brandenburg-Havel, 8 Φεβρουαρίου 1940) και Ζόνενσταϊν-μπάι-Πίρνα (Sonnenstein-bei-Pirna, Ιούνιος του 1940). Κάθε εγκατάσταση είχε το δικό της κωδικό: Ο "A" αντιπροσώπευε το Γκράφενεκ, ο "Β" το Βρανδεμβούργο, ο "C" τo Χάρτχαϊμ, ο "D" το Ζόνενσταϊν, ο "Be" το Μπέρνμπουργκ και ο "E" το Χάνταμαρ. Σε αυτές έγινε χρήση μεθόδων δηλητηριωδών αερίων, ασφυξίας, ενέσεων, δηλητηρίασης, επιβεβλημένης ασιτίας και χορήγησης υπερβολικής δόσης φαρμάκων. Τα πρώτα πειράματα με χρήση αερίων και κινητών οχημάτων με θαλάμους αερίων διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου του 1939 στο Πόζναν (Poznań) της Πολωνίας με ασθενείς από την Ψυχιατρική Κλινική της Οβίνσκα και το Μάρτιο του 1940 στο νοσοκομείο της Κοτσάνοφκα (Kochanówka) κοντά στο Λοτζ. Οι ναζιστές πειραματίστηκαν, επίσης, με τη διοχέτευση, σε σφραγισμένους θαλάμους, μονοξειδίου του άνθρακα από καυασέρια μηχανών φορτηγών. Μεγάλο μέρος αυτού του τύπου εξόντωσης βρισκόταν κάτω από την επίβλεψη των ψυχιάτρων Καρλ Χανς Χάιντς Ζένχεν και Βέρνερ Βίλινγκερ. Ο Ζένχεν προμήθευε τους Ναζιστές ερευνητές με εκατοντάδες εγκεφάλους από τα θύματα, ενώ ο Βίλινγκερ διεξήγαγε πειράματα στα ζωντανά θύματα πριν διατάξει τη θανάτωσή τους. Οι θάλαμοι αερίων που είχαν κατασκευασθεί στο Χάρτχαϊμ φτιάχτηκαν με σκοπό τη θανάτωση, μέσω ασφυξίας με μονοξείδιο του άνθρακα, κυρίως ενήλικων θυμάτων, πριν ακόμη γίνει ευρεία χρήση αυτών των μεθόδων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Οι περισσότερες από τις προσωπικότητες που ξεχώρισαν κατά τη διεξαγωγή του προγράμματος, όπως ο Γιόζεφ Μένγκελε, είχαν ενεργό ανάμειξη και στην ανάπτυξη της τεχνολογίας των θαλάμων αερίων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος και συμμετείχαν στη σύσταση των στρατοπέδων στο Μπέλζεκ, στην Τρεμπλίνκα και στο Σομπιμπόρ της Επιχείρησης Ράινχαρντ. Εκτός από το διαβόητο στρατόπεδο του Άουσβιτς-Μπίρκεναου, αυτά αποτέλεσαν τα κύρια κέντρα εξόντωσης με τη χρήση αερίων για εκατομμύρια ανθρώπους.
Μέχρι το τέλος του 1941, ο ένας στους τρεις ασθενείς των ψυχιατρικών ιδρυμάτων της Γερμανίας είχε θανατωθεί, σε εφαρμογή αυτού του προγράμματος, είτε μέσω άμεσων μεθόδων είτε μέσω ασιτίας, με αποτέλεσμα 93.000 επιπλέον θανάτους. Το πρόγραμμα ανεστάλη, ύστερα από εντολή του Χίτλερ, επειδή ήδη είχαν εγερθεί σοβαρές υποψίες, καθώς τα αίτια θανάτου των υπό "θεραπεία" αναπήρων ανήμπορων και ψυχικά ασθενών, τα οποία αναγράφονταν στα πιστοποιητικά θανάτου που αποστέλλονταν στις οικογένειές τους, ήταν σχεδόν όμοια μεταξύ τους. Επιπλέον, ο τρόπος απόδοσης της στάχτης των αποτεφρωμένων νεκρών ήταν αρκετά περίεργος: Η οικογένεια λάμβανε μια λήκυθο με τις στάχτες του συγγενούς προσώπου, η οποία δεν έφερε ούτε καν διακριτική ετικέτα.
Στις 3 Αυγούστου 1941 ο καθολικός Επίσκοπος Κλέμενς Άουγκουστ φον Γκάλεν (Clemens August von Galen) στο κήρυγμά του στον Καθεδρικό Ναό του Μίνστερ (Münster) επιτέθηκε φραστικά στο Πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντάς το ως "καθαρή δολοφονία". Η δημοσιότητα που έλαβε αυτό το κήρυγμα ανάμεσα στον καθολικό πληθυσμό της χώρας θορύβησε τη Ναζιστική ηγεσία, οδηγώντας την στην επίσημη αναστολή του Προγράμματος.
Φυσικά, η αναστολή αυτή ήταν προσωρινή. Τον Αύγουστο του 1942 το πρόγραμμα είχε αρχίσει και πάλι να λειτουργεί, με περισσότερη όμως προσοχή, καθώς τα θύματα δεν δηλητηριάζονταν με μονοξείδιο του άνθρακα, αλλά θανατώνονταν με υπερβολικές δόσεις φαρμάκων ή μέσω ενέσεων με δηλητήριο. Η εφαρμογή του Προγράμματος δεν γινόταν πλέον μόνο σε πέντε κλινικές αλλά σε περισσότερες, διεσπαρμένες σε όλη τη Γερμανία και την Αυστρία. Οι δολοφονίες και η εσκεμμένη παραμέληση των ασθενών γίνονταν με τέτοιο τρόπο ώστε να αποσοβήσουν τις υποψίες του γερμανικού πληθυσμού. Όμως, δεν ελήφθησαν τέτοιες προφυλάξεις κατά την εξόντωση ανθρώπων στις κατεχόμενες περιοχές. Οι βαναυσότητες και η βία αναφέρονταν και καταγράφονταν. Υπολογίζεται ότι συνολικά, και μέχρι τη λήξη του προγράμματος, θανατώθηκαν περίπου 200.000 άτομα.
Σημαντικά μέλη του Προγράμματος
Εδώ αναφέρονται μόνον οι σημαντικές ιατρικές προσωπικότητες που συμμετείχαν στο Πρόγραμμα Τ-4 ''. Δεν είναι, φυσικά, δυνατόν να αναφερθούν όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτό.''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναπηρία Κατηγορία:Ευγονική * Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ιστορία της ψυχιατρικής Π
Εθνική Μπανγκλαντές (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Μπανγκλαντές είναι η ομάδα που εκπροσωπεί το Μπανγκλαντές σε όλες τις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης. Η ομάδα εντάχθηκε στην FIBA τo 1978 και από τότε έχει πάρει μέρος σε 4 Πανασιατικά πρωταθλήματα με την καλύτερη θέση να είναι η 13η.
Παραπομπές
Μπανγκλαντες Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μπανγκλαντές
Κόμμα Ενότητας
Το Κόμμα Ενότητας {ισπανικά: Partido Unitario) ήταν πολιτικό κόμμα φιλελεύθερης τάσης. Ιδρύθηκε το 1816 και ήταν ενεργό έως και το 1862. Υποστήριξε την ανάγκη για μια συγκεντρωτική κυβέρνηση στις Ηνωμένες Επαρχίες του Ρίο ντε λα Πλάτα, οι οποίες αργότερα ονομάστηκαν σε Ηνωμένες Επαρχίες της Νοτίου Αμερικής με τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ενώ κατά τον 19ο αιώνα πήραν την ονομασία Δημοκρατία της Αργεντινής.
Ιδεολογία
Ο ενωτισμός προέρχεται από την ανεξαρτησία και το συγκεντρωτικό μοντέλο κράτους της Ναπολεόντειας Γαλλίας, σύμφωνα με το οποίο το Έθνος προϋπήρχε στις επαρχίες, και ήταν απλά εσωτερικές διαιρέσεις με περιορισμένη αυτονομία.
Τα μέλη του εντάχθηκαν ως επί το πλείστον από την ελίτ του Μπουένος Άιρες και τις πρωτεύουσες πτων επαρχιών: τα μέλη της ανώτερης τάξης, διανοούμενοι, στρατιωτικοί, κλπ. Η κατηγορία αυτή δεν είχε επαφή με τον αγροτικό πληθυσμό, οι οποίοι πρόσκυνταν κυρίως προς το πολιτικό κίνημα καουντίγιος (caudillos).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Αργεντινής Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
Ενδώνυμο - εξώνυμο
Ενδώνυμα ονομάζονται στη γλωσσολογία τα ονόματα, με τα οποία ένας λαός αποκαλεί τον εαυτό του, το κράτος του και τα μέρη όπου ζει. Εξώνυμα ονομάζονται τα αντίστοιχα ονόματα που χρησιμοποιούνται σε μια ξένη γλώσσα, όταν αυτά δεν ταυτίζονται με τα ενδώνυμα.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ένα εξώνυμο διαφέρει πλήρως από το αντίστοιχο ενδώνυμο, όπως π.χ. στους Ινδιάνους της Αμερικής, οι οποίοι ποτέ δεν χρησιμοποίησαν τέτοια ή παρόμοια ονομασία για τους εαυτούς τους. Συνηθέστερα όμως, τα εξώνυμα παράγονται από φωνητική - μορφολογική προσαρμογή ενδωνύμων, είτε των τρεχόντων ή παλαιών που δεν χρησιμοποιούνται πια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς διακρίνονται οι δύο όροι, είναι η λέξη που χρησιμοποιείται για το ελληνικό κράτος:
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Τοπωνύμια Κατηγορία:Γεωπολιτική ορολογία Κατηγορία:Εξώνυμα Κατηγορία:Εθνώνυμα
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Μαραθώνιος ανδρών
Ο μαραθώνιος ανδρών ήταν ένα από τα έξι αγωνίσματα δρόμου στο πρόγραμμα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 της Αθήνας. Ήταν το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα στίβου και ένα από τα πιο συναρπαστικά της διοργάνωσης. Νικητής αναδείχθηκε ο Σπύρος Λούης, ένας 23χρονος νερουλάς από το Μαρούσι. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη για την Ελλάδα στον στίβο στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Η ιδέα
Ο Φειδιππίδης στάλθηκε από τους Αθηναίους στην Σπάρτη για να ζητήσει την βοήθεια των Λακεδαιμονίων λίγο πριν την μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.) και διέτρεξε την απόσταση (μεγαλύτερη των 200 χιλιομέτρων) σε δύο ημέρες, πράγμα που θεωρήθηκε άθλος. Επίσης, σύμφωνα με μία παράδοση, που όμως δεν μαρτυρείται από τις αρχαίες πηγές, ο Φειδιππίδης έφερε στους Αθηναίους την είδηση της μεγάλης νίκης του στρατού τους επί των Περσών στον Μαραθώνα. Θεωρήθηκε έτσι ο δρομέας προς τιμήν του οποίου καθιερώθηκε ο μαραθώνιος.
Η διαδρομή
Μεταξύ του Μαραθώνα και της Αθήνας βρίσκεται η Πεντέλη. Αυτό σημαίνει ότι, εάν ο Φειδιππίδης έκανε πραγματικά το διάσημο τρέξιμό του μετά από τη μάχη, έπρεπε να τρέξει γύρω από το βουνό. Η προφανέστερη διαδρομή ταιριάζει σχεδόν ακριβώς με τη σύγχρονη εθνική οδό Μαραθώνα-Αθήνας, που ακολουθεί την εθνική οδό προς τα νότια από τον κόλπο Μαραθώνα και κατά μήκος της ακτής, κατόπιν ένας ομαλός αλλά παρατεταμένος ανήφορος δυτικά προς την ανατολική προσέγγιση στην Αθήνα μεταξύ Υμηττού και Πεντέλης και έπειτα κατηφορικά προς την Αθήνα. Αυτή η διαδρομή είναι περίπου 42 χιλιόμετρα και καθορίζει τα πρότυπα για την απόσταση.
Εντούτοις, υπάρχει άλλη μία εκδοχή, κατά την οποία ο Φειδιππίδης να είχε ακολουθήσει άλλη διαδρομή: μια δυτική ανάβαση κατά μήκος των ανατολικών και βόρειων προπόδων της Πεντέλης, στο πέρασμα Διόνυσος και έπειτα μια ευθεία νότια πορεία προς την Αθήνα. Αυτή η διαδρομή είναι αρκετά μικρότερη, περίπου 35 χιλιόμετρα, αλλά είναι πολύ απότομη.
Προκριματικοί αγώνες
Ο μαραθώνιος κατέστη ένα από τα πρώτα σύγχρονα ολυμπιακά αγωνίσματα, του οποίου η ιστορία ξεκινά στις 22 Μαρτίου του 1896, όπου στην Αθήνα διεξήχθησαν οι πανελλήνιοι προκριματικοί αγώνες του αγωνίσματος για τον καθορισμό των πρώτων έξι αθλητών που θα λάμβαναν μέρος στους επίσημους Ολυμπιακούς Αγώνες τον επόμενο μήνα. Αφέτης του προκριματικού εκείνου αγώνα ήταν ο ταγματάρχης Παπαδιαμαντόπουλος. Μετείχαν 38 δρομείς και οι τρεις πρώτοι νικητές ήταν:
thumb|right|300px|Τρεις αθλητές προπονούνται πριν τον μεγάλο αγώνα. Στη μέση ο [[Χαρίλαος Βασιλάκος.]] Η επιτροπή, όμως, έκρινε ότι οι προβλεπόμενοι έξι θα ήταν πολύ λίγοι έναντι του αριθμού των συμμετοχών των ξένων χωρών και αποφασίστηκε την επόμενη ημέρα να αυξηθούν σε 16 και να γίνουν σχετικές ανακοινώσεις για συμμετοχή και άλλων αθλητών, αναρτώντας έντυπα στην Αθήνα και στην επαρχία. Έτσι, οι νέες εγγραφές αθλητών έφθασαν τις 85. Στον δεύτερο προκριματικό αγώνα που ακολούθησε, στις 6 Απριλίου (την ημέρα έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων), έλαβαν μέρος οι 38 από τους 85. Σε εκείνο τον αγώνα ξεχώρισαν:
Αν και η Ελλανόδικος Επιτροπή είχε αποφασίσει την πρόκριση μόνο των πρώτων 16, μετά από απαίτηση του ταγματάρχη Παπαδιαμαντόπουλου έγινε δεκτή και η συμμετοχή του Σπύρου Λούη στους Αγώνες, αν και ο χρόνος του υστερούσε κατά 4 λεπτά από εκείνον του Βασιλάκου, επειδή ο δεύτερος μαραθώνιος έγινε σε λασπώδες έδαφος μετά από βροχή. Ο Παπαδιαμαντόπουλος ήταν διοικητής του Λούη κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας (1893-1895) και τον θυμόταν για την αντοχή του στο τρέξιμο.
Ο επίσημος αγώνας
thumb|left|200px|Έλληνας μαραθωνοδρόμος κατά τη διάρκεια του τελικού.
Συμμετέχοντες
Έτσι, στον επίσημο αγώνα του αγωνίσματος, στις 10 Απριλίου, συμμετείχαν συνολικά 17 αθλητές από πέντε χώρες: 13 Έλληνες, ο Αυστραλός Έντγουϊν Φλακ (νικητής στα 800 και 1500 μέτρα), ο Αμερικανός Άρθουρ Μπλέικ (δεύτερος στα 1500 μέτρα), ο Γάλλος Αλμπίν Λερμουζιό (τρίτος στα 1500 μέτρα) και ο Ούγγρος Γκιούλα Κέλνερ, ο οποίος ίσως ήταν ο μόνος ξένος που είχε τρέξει στο παρελθόν μια τόσο μεγάλη απόσταση. Οι αθλητές έφτασαν μία ημέρα πριν στον Μαραθώνα μαζί με την ειδική επιτροπή.
Ο αγώνας
Η εκκίνηση δόθηκε με μια πιστολιά περίπου στις 14:00 το μεσημέρι και ξεκίνησε η μεγάλη μάχη των αθλητών μέχρι το Παναθηναϊκό Στάδιο. Κατά μήκος της διαδρομής, πολλοί κάτοικοι των χωριών της Αττικής είχαν πάρει θέση περιμένοντας τους αγωνιζόμενους, τους οποίους χαιρετούσαν και ενθάρρυναν χωρίς να κάνουν διαχωρισμούς εθνικότητας, ενώ τους προσέφεραν και δροσιστικά ποτά.
Οι ξένοι δρομείς έφυγαν πιο γρήγορα μπροστά από όλους και μάλιστα ο Λερμουζιό πήρε μια διαφορά περίπου δύο χιλιομέτρων από τους υπόλοιπους. Πίσω του έμειναν οι Φλακ και Μπλέικ, με τον Αμερικανό όμως να εγκαταλείπει στο 23ο χιλιόμετρο. Μετά το Πικέρμι, πολλοί άρχισαν να καταβάλλονται από την κούραση και αποσύρονταν στις άμαξες που ακολουθούσαν. Ο Λούης, περνώντας από ένα καφενείο κοντά στην περιοχή, ζήτησε και ήπιε ένα ποτήρι κρασί.
Πριν συμπληρώσει 30 χιλιόμετρα, ο Λερμουζιό άρχισε να παρουσιάζει τα πρώτα σημάδια κούρασης και λίγο αργότερα, στο 32ο χιλιόμετρο, εγκατέλειψε εξαντλημένος τον αγώνα ξεσπώντας μάλιστα σε λυγμούς. Έτσι, επικεφαλής της κούρσας τέθηκε ο Φλακ, ενώ αρκετά πιο πίσω έτρεχαν έξυπνα και με τακτική οι Βασιλάκος, Λούης και Μπελόκας.