cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανάκτορο Ντρότνινγκχολμ
19ος αιώνας
Ο Όσκαρ Α' της Σουηδίας ενδιαφέρθηκε για το ανάκτορο, και παρόλο που προτίμησε το παλάτι Tούλγκαρν ως θερινή κατοικία, φρόντισε να διατηρήσει το ανάκτορο, κάνοντας τις πρώτες επισκευές το 1846. Περαιτέρω το χρησιμοποίησε περισσότερο για δημόσιες εορτές, όπως μια δεξίωση για Παν-Σκανδιναβούς φοιτητές το 1856, και το 1858 γεννήθηκε στο ανάκτορο ο μελλοντικός Γουσταύος Ε΄ της Σουηδίας. Ο Κάρολος ΙΕ΄ της Σουηδίας προτιμούσε το ανάκτορο Ούλρικσνταλ ως θερινή του κατοικία και αγνόησε το Ντρότνινγκχολμ, αλλά ο Όσκαρ Β' της Σουηδίας συνέχισε τις επισκευές.
Τόσο ο Όσκαρ Α΄ όσο και ο Όσκαρ Β΄ επικρίθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του ανακτόρου και την προσαρμογή του στη σύγχρονη μόδα, αντί για την αποκατάστασή του στην αρχική του κατάσταση, και μόλις επί της βασιλείας του Γουσταύου Ε' το ανάκτορο και τα περίχωρα ανακατασκευάστηκαν στην εμφάνισή τους του 18ου αι. Το 1907 ξεκίνησε μια μεγάλη τετραετής αποκατάσταση του ανακτόρου για να αποκατασταθεί στην παλαιά του κατάσταση, μετά την οποία η βασιλική Αυλή άρχισε να το χρησιμοποιεί ξανά τακτικά.
Βασιλική κατοικία
Η σημερινή σουηδική βασιλική Οικογένεια έχει χρησιμοποιήσει τη δυτική πτέρυγα του Ντρότνινγκχολμ ως κύρια κατοικία της από το 1981. Έκτοτε το Ανάκτορο φυλάσσεται επίσης από τον Σουηδικό Στρατό, με τον ίδιο τρόπο όπως το Ανάκτορο της Στοκχόλμης. Τα άλλα μέρη του Ανακτόρου είναι ανοικτά για το κοινό.
Το ανάκτορο
Το ανάκτορο και οι χώροι του έχουν δει πολλές ανακαινίσεις, αλλαγές και προσθήκες τα τελευταία 400 χρόνια. Η μεγαλύτερη ανακαίνιση -στην οποία εγκαταστάθηκαν ή ανακαινίστηκαν γραμμές ηλεκτρισμού, θέρμανσης, αποχέτευσης, ύδρευσης και αντικαταστάθηκε η οροφή του κάστρου- έγινε μεταξύ 1907 και 1913. Κατά τη διάρκεια μιας 20ετούς περιόδου που άρχισε γύρω στο 1977, αρκετές μεγάλες περιοχές του ανακτόρου αναστηλώθηκαν και ξανακτίστηκαν. Η βιβλιοθήκη και η εθνική αίθουσα εξωραΐστηκαν με μεγάλη προσοχή και η πυροπροστασία εφαρμόστηκε σε όλο το ανάκτορο. Το 1997 άρχισαν οι εργασίες καθαρισμού και ανοικοδόμησης των εξωτερικών τοίχων. Αυτό ολοκληρώθηκε το 2002.
Η εκκλησία του ανακτόρου
αριστερά|μικρογραφία Η εκκλησία σχεδιάστηκε και ανεγέρθηκε από τον Νικόντεμους Τέσιν τον Πρεσβύτερο. Ολοκληρώθηκε από τον γιο του τον Μάιο του 1746.
Χρησιμοποιείται ακόμα από τους ανθρώπους της ενορίας Λόβεν, οι οποίοι λειτουργούν στην εκκλησία την τελευταία Κυριακή κάθε μήνα. Μέσα στην εκκλησία του κάστρου χρησιμοποιείται ακόμη ένα όργανο Κάχμαν από το 1730. Ένα άλλο αξιοσημείωτο στοιχείο είναι η παραδοσιακή ταπετσαρία της εκκλησίας, που κατασκευάστηκε από τον Γουσταύο Ε΄ της Σουηδίας.
Το θέατρο του ανακτόρου
δεξιά|μικρογραφία| Το [[Drottningholm Palace Theatre|θέατρο του ανακτόρου Ντρότνινγκχολμ.]] Το θέατρο του ανακτόρου Ντρότνινγκχολμ είναι το κτίριο της όπερας, που βρίσκεται στο ανάκτορο. Είναι ακόμα σε χρήση, και τα καλοκαιρινά φεστιβάλ όπεράς του είναι αρκετά δημοφιλή. Κατά καιρούς η Βασιλική Σουηδική Όπερα φιλοξενεί παραστάσεις.
Το κινεζικό περίπτερο
Το κινεζικό περίπτερο, που βρίσκεται στο πάρκο του ανακτόρου Ντρότνινγκχολμ, είναι ένα βασιλικό περίπτερο κινεζικής έμπνευσης, που κτίστηκε το 1763–1770.
Οι κήποι
δεξιά|μικρογραφία| Άποψη του μπαρόκ κήπου, που φαίνεται από το ανάκτορο. Οι κήποι και οι χώροι πάρκων που περιβάλλουν το κάστρο και τα κτίριά του, είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα για τους τουρίστες, που επισκέπτονται το ανάκτορο κάθε χρόνο. Οι κήποι δημιουργήθηκαν σταδιακά, από τότε που κτίστηκε το κάστρο, με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί διαφορετικά στυλ πάρκων και κήπων.
Ο μπαρόκ κήπος
Το παλαιότερο τμήμα των κήπων δημιουργήθηκε στα τέλη του 17ου αι. υπό τη διεύθυνση της Χέντβιχ-Ελεονόρας. Ο πατέρας και ο γιος Tέσιν ηγήθηκαν του έργου, που δημιούργησε έναν μπαρόκ κήπο ακριβώς έξω από το κύριο ανάκτορο, ο οποίος πλαισιώνεται από πυκνές λεωφόρους με δέντρα. Τα πολλά αγάλματα που είναι διάσπαρτα σε αυτήν την περιοχή, δημιουργήθηκαν από τον καλλιτέχνη Άντριαν ντε Βρης. Ο σουηδικός στρατός τα είχε πάρει ως λάφυρα πολέμου από το ανάκτορο Βάλενσταϊν στην Πράγα,  ενώ τα δύο μαρμάρινα λιοντάρια στην κύρια πύλη του ανακτόρου μεταφέρθηκαν από το Κάστρο Ουζάντοφ της Βαρσοβίας. Ο μπαρόκ κήπος παραμελήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους χώρους κατά τη διάρκεια του 19ου αι., αλλά ανακαινίστηκε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 με πρωτοβουλία του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας.
Ο αγγλικός κήπος
μικρογραφία|Άγαλμα της Άρτεμης (Diana). Ο Γουσταύος Γ΄ της Σουηδίας ανέλαβε την πρωτοβουλία για τον αγγλικό κήπο τοπίου του Ντρότνινγκχολμ. Βρίσκεται βόρεια του μπαρόκ κήπου και αποτελείται από δύο λίμνες με κανάλια, γέφυρες, μεγάλους ανοικτούς χλοοτάπητες και δέντρα σε ομάδες ή λεωφόρους. Σε όλο αυτό το μεγάλο μέρος του πάρκου, υπάρχουν διάδρομοι πεζών.
Σε όλη αυτή την περιοχή διακρίνονται «σημεία θέας», δηλ. καθαρές οπτικές γραμμές, που έχουν κατασκευαστεί σκόπιμα για να τραβήξουν το βλέμμα σε ένα συγκεκριμένο τοπίο. Τα περισσότερα από τα παλαιά μαρμάρινα αγάλματα σε όλους τους κήπους αγοράστηκαν από τον Γουσταύο Γ΄ από την Ιταλία. Ο σκοπός των αγαλμάτων είναι να εκπλήξουν τον επισκέπτη με την απροσδόκητη εμφάνισή τους σε μια καταπράσινη περιοχή, ή ως κομβικό σημείο σε ένα σημείο θέας (vista).
Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO
Η Βασιλική Ιδιοκτησία του Ντρότνινγκχολμ βρίσκεται σε ένα νησί, στη λίμνη Mάλαρ, σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης. Με το ανάκτορό του, το άψογα διατηρημένο θέατρο (κτισμένο το 1766), το κινεζικό περίπτερο και τους κήπους, είναι το καλύτερο παράδειγμα μιας βασιλικής κατοικίας της Βόρειας Ευρώπης του 18ου αι., εμπνευσμένη από το Ανάκτορο των Βερσαλλιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σουηδία Κατηγορία:Στοκχόλμη
Scream (franchise)
Οι πρώτες τέσσερις ταινίες ακολουθούν τη Σίντνεϊ Πρέσκοτ και τον αγώνα της ενάντια σε μια σειρά από δολοφόνους που υιοθετούν το πρόσχημα του Ghostface για να καταδιώκουν και να σκοτώνουν τα θύματά τους, με κίνητρο οι δολοφόνοι συχνά από την εκδίκηση, τη ζήλια και την καταξίωση. Η Σίντνεϊ λαμβάνει υποστήριξη από τον αστυνομικό της πόλης Ντιούι Ράιλι, την δημοσιογράφο Γκέιλ Γουέδερς και τους λάτρεις του κινηματογράφου Ράντι Μικς και Κίρμπι Ριντ, μαζί με διάφορους άλλους φίλους, ρομαντικούς συντρόφους και γνωστούς που αλλάζουν καθώς προχωρά η σειρά. Από την πέμπτη ταινία και μετά, το επίκεντρο μετατοπίζεται στην κόρη του Μπίλι Λούμις, Σαμάνθα Κάρπεντερ, και στην αδερφή της, Τάρα, που γίνονται στόχος λόγω της σύνδεσής τους με τους αρχικούς δολοφόνους. Μαζί με τους φίλους τους και μερικούς από τους αρχικούς επιζώντες (συμπεριλαμβανομένων των Σίντνεϊ, Γκέιλ, Ντιούι και Κίρμπι), πρέπει να παλέψουν με νέους δολοφόνους Ghostface με κίνητρα που μερικές φορές συνδέονται με τις πλασματικές ταινίες Stab.
Η πρώτη ταινία επαινέθηκε για το ότι αναζωογόνησε το είδος τρόμου στα τέλη της δεκαετίας του 1990 συνδυάζοντας μια παραδοσιακή ταινία σλάσερ με χιούμορ, χαρακτήρες που γνωρίζουν τα κλισέ ταινιών τρόμου και μια έξυπνη πλοκή. Ήταν μια από τις ταινίες με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1996 και έγινε η ταινία σλάσερ με τις περισσότερες εισπράξεις στον κόσμο, μια τιμή που είχε μέχρι να ξεπεράσει το Η Νύχτα με τις Μάσκες του 2018. Την επιτυχία του ακολούθησε το Scream 2, το οποίο όχι μόνο έσπασε ρεκόρ εισιτηρίων της εποχής αλλά θεωρήθηκε επίσης ανώτερο από το πρωτότυπο από ορισμένους κριτικούς. Το Scream 3 τα πήγε χειρότερα από τους προκατόχους του, τόσο κριτικά όσο και οικονομικά, με πολλούς κριτικούς να σχολιάζουν ότι είχε γίνει το είδος της ταινίας τρόμου που παρωδούσε αρχικά στο Scream και Scream 2, ενώ άλλοι το επαίνεσαν για την επιτυχή ολοκλήρωση της τριλογίας ταινιών. Το Scream 4 έλαβε επίσης μικτές κριτικές, με την κριτική να στοχεύει κυρίως στη χρήση κλισέ ταινιών τρόμου, αν και πολλοί το θεώρησαν βελτίωση σε σχέση με τον προκάτοχό του. Η σειρά ταινιών ταινιών έχει λάβει πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείου Saturn για την καλύτερη ηθοποιό και ενός κινηματογραφικού βραβείου MTV για την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία για την Κάμπελ και ένα βραβείο Saturn για την καλύτερη ταινία τρόμου για το Scream (1996).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Paramount Pictures franchises Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σειρές ταινιών Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών Κατηγορία:Scream (σειρά ταινιών)
Σχέσεις Ισραήλ-Φίτζι
Οι σχέσεις Φίτζι-Ισραήλ ιδρύθηκαν το 1970. Η πρώτη μεγάλη επίσκεψη στο Ισραήλ από αξιωματούχο του Φίτζι πραγματοποιήθηκε το 1978.
Τον Ιούλιο του 2017, μια ισραηλινή αντιπροσωπεία ιατρών και νοσηλευτών έφτασε στα Φίτζι, παρέχοντας ανθρωπιστική βοήθεια. Οι δύο χώρες συμφώνησαν επίσης να συνεργαστούν στον τομέα της γεωργίας.
Παραπομπές
Φιτζι Ισραηλ
Η Νύχτα των Στρατηγών
Η Νύχτα των Στρατηγών (αγγλικά:The Night of the Generals) είναι ταινία μυστηρίου του 1967 που διαδραματίζεται κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σε σκηνοθεσία Ανατόλ Λίτβακ και παραγωγή του Σαμ Σπίγκελ. Πρωταγωνιστούν οι Πήτερ Ο' Τουλ, Ομάρ Σαρίφ, Ντόναλντ Πλέζανς, Τζοάνα Πετίτ και ο Φιλίπ Νουαρέ. Το σενάριο ειναι προσαρμοσμένο από τους Τζόζεφ Κεσελ και Πολ Ντεν από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γερμανού συγγραφέα Χανς Χέλμουτ Κιρστ. Ο Γκορ Βιντάλ λέγεται ότι συνέβαλε στο σενάριο, αλλά δεν πιστώθηκε.
Η ταινία ήταν μια γαλλο-βρετανική-αμερικανική συμπαραγωγή. Τμήματα αυτής της ταινίας γυριστηκαν σε περιοχές της Βαρσοβίας, η οποία τότε ήταν πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα. Οι τελευταίες σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν στο Μόναχο.
Πλοκή
Η δολοφονία μιας πόρνης, της Μαρίας Κουπιέτσκα στην κατακτημένη από τους Γερμανούς Βαρσοβία το 1942 προκαλεί την έναρξη έρευνας από τον Ταγματάρχη Γκράου της Αντικατασκοπείας, καθώς η ιδια ήταν και Γερμανίδα πράκτορας. Τα στοιχεία του δείχνουν σύντομα ότι ο δολοφόνος είναι ένας από τους τρεις Γερμανούς στρατηγούς: Ο Στρατηγός Φον Ζάιντλιτς Γκάμπλερ, ο επιτελάρχης του, Υποστράτηγος Κλάους Κάλεμπεργκ και ο στρατηγός Ταντς. Η έρευνα του Γκράου αναστέλλεται όμως για τον εντοπισμό του δολοφονου εξαιτίας της έκτακτης μετάθεσής του στο Παρίσι, πράγμα που τον κάνει να υποψιάζεται οτι πίσω από αυτήν βρίσκεται πιθανόν ο δολοφόνος.
Αλεσσάντρο Μόμο
Ο Αλεσσάντρο Μόμο (ιταλικά: Alessandro Momo), (26 Νοεμβρίου 1956 - 19 Νοεμβρίου 1974), ήταν Ιταλός ηθοποιός, ο οποίος έγινε γνωστός από τις ταινίες Μαλίτσια (1973) και Άρωμα γυναίκας (1974).
Η Νύχτα των Στρατηγών
Πλοκή
Η υπόθεση στη Βαρσοβία παραμένει κλειστή μέχρις ότου και οι τρεις αξιωματικοί συναντιούνται στο Παρίσι τον Ιούλιο του 1944. Το Παρίσι ειναι τότε μια εστία συνωμοσίας, με ανώτερους αξιωματικούς της Βέρμαχτ να σχεδιάζουν να δολοφονήσουν τον Αδόλφο Χιτλερ. Ο Κάλεμπεργκ εμπλέκεται βαθιά στην συνομωσία, ενώ ο Φον Ζάιντλιτς Γκάμπλερ, γνωρίζει την ύπαρξή της, αλλά κάθεται στο περιθώριο, περιμένοντας το αποτέλεσμα. Ο Ταντς δεν γνωρίζει την συνωμοσία και παραμένει απόλυτα πιστός στον Χίτλερ.
Αλεσσάντρο Μόμο
Βιογραφία
Ο Μόμο ξεκίνησε την καριέρα του πολύ νέος, ως πρωταγωνιστής  σε μια σειρά από ιταλικά φωτορομάνζα που εμφανίζονταν επίσης μαζί με την Τζιούσβα Φιοραβάντι. Έγινε διάσημος χάρη στις εμφανίσεις του σε διάφορες ταινίες συμπεριλαμβανομένων των ταινίων "The Police Serve the Citizens?", "Lovers and Other Relatives", "The Night of the Assassin". Ο Αλεσσάντρο Μόμο πέθανε στην Ρώμη στις 19 Νοεμβρίου του 1974, λίγες μέρες πριν τα 18α γενέθλια του και έχοντας ολοκληρώσει τα γυρίσματα της τελευταίας του ταινίας "Άρωμα γυναίκας" με συμπρωταγωνιστές τον Βιτόριο Γκάσμαν και την Αγκοστίνα Μπέλι.
Η Νύχτα των Στρατηγών
Πλοκή
Τη νύχτα της 19ης Ιουλίου 1944, ο Ταντς δίνει εντολή στον οδηγό του, Κούρτ Χάρτμαν, να του στείλει μια πόρνη. Ο Ταντς την βάζει να έρθει σε ερωτική επαφή με τον Χάρτμαν, αλλά προσφέρει στον Χάρτμαν την ευκαιρία να μην το κάνει, πράγμα που αυτός δέχεται. Όταν ο Γκράου, ο οποίος τώρα είναι Αντισυνταγματάρχης, μαθαίνει για τη δολοφονία, που διαπράττεται με τον ίδιο τρόπο όπως η πρώτη, συνεχίζει την έρευνά του και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Ταντς είναι ο δολοφόνος. Ωστόσο, ο χρόνος του είναι ατυχής, διότι την επόμενη μέρα είναι η απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ τις 20ης Ιουλίου. Ενώ ο Γκράου κατηγορεί τον Ταντς πρόσωπο με πρόσωπο, φτάνει η είδηση ότι ο Χίτλερ έχει επιβιώσει και τότε ο Ταντς σκοτώνει τον Γκράου και τον χαρακτηρίζει ως ένας από τους συνωμότες της απόπειρας δολοφονίας του Χίτλερ για να καλύψει τα ίχνη του.
Αλεσσάντρο Μόμο
Βιογραφία
Ο θάνατος του προήλθε εξαιτίας του ατυχήματος που είχε με μια μοτοσυκλέτα, την οποία δανείστηκε από τη φίλη του Ελεονόρα Τζιόρτζι, που είχε φύγει για ένα ταξίδι. Η ηθοποιός εξετάστηκε αργότερα για απερίσκεπτες ενέργειες επειδή ο Μόμο δεν ήταν ακόμη 18 ετών και δεν είχε το δικαίωμα να  οδηγεί μοτοσικλέτα, σύμφωνα με τους κανονισμούς εκείνης της εποχής.
Η Νύχτα των Στρατηγών
Πλοκή
Αρκετά χρόνια μετά, το 1965, η δολοφονία μιας πόρνης στο Αμβούργο κινεί την προσοχή του επιθεωρητή της Ιντερπόλ Μοράν, ο οποίος χρωστά ευγνωμοσύνη στον Γκράου γιατι δεν ειχε αποκαλύψει τη σύνδεσή του με τη Γαλλική Αντίσταση κατά τη διάρκεια του πολέμου. Σχεδόν βέβαιος ότι υπάρχει σύνδεση με την περίπτωση του Γκράου του 1942, ο Μοράν ανοίγει ξανά την υπόθεση δολοφονίας και σύντομα βρίσκει μια σύνδεση με τη δολοφονία του 1944.
Αλεσσάντρο Μόμο
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί
Η Νύχτα των Στρατηγών
Πλοκή
Ο Μοράν αρχίζει να συνδέει σταδιακά τις δυο υποθέσεις: δεν βρίσκει εγκληματική δραστηριότητα από τον Κάλεμπεργκ ή τον Φον Ζάιντλιτς Γκάμπλερ, αλλά μαθαίνει απο έναν άνθρωπο που ήξερε ποιος είναι ο πραγματικός δολοφόνος. Ο Μοράν αντιμετωπίζει τον Ταντς, που πρόσφατα απελευθερώθηκε μετά από 20ετή φυλάκιση ως εγκληματίας πολέμου, σε ενα δείπνο επανένταξης απο το προηγούμενη μονάδα του Ταντς. Όταν ο Μοράν εμφανίζει τον Χάρτμαν ως μάρτυρα του, ο Ταντς πηγαίνει σε ένα κενό δωμάτιο και αυτοκτονεί.
Παραγωγή
Οι Ο' Τουλ και Σαρίφ δίσταζαν να αναλάβουν τους ρόλους τους για αυτή την ταινία. Αισθανόμενοι ότι το οφείλουν στον παραγωγό Σαμ Σπιγκελ επειδή τους έκανε διεθνώς διάσημους παίζοντας στην ταινία Λόρενς της Αραβίας, αποφάσισαν τελικά να δεχτούν.
box office
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Λονδίνο στις 29 Ιανουαρίου 1967 (απο τις 10 Φεβρουαρίου 1967 κυκλοφορησε σε ολο το Ηνωμένο Βασίλειο), ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου 1967, με έσοδα των 2.400.000 δολαρίων, συμπεριλαμβανομένων και του Καναδά.
Υποδοχή
Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 50%, με βάση 6 κριτικές και μέση βαθμολογία 5,56/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γερμανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανατόλ Λίτβακ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πολωνία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Αμβούργο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μόναχο
Συνέλευση της Ένωσης
Η Συνέλευση της Ένωσης (Βιρμανικά: ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော်, <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[pjìdàʊɴzṵ lʊʔtɔ] Pyidaungsu Hluttaw) είναι το εθνικό διθάλαμο νομοθετικό σώμα της Μιανμάρ (επισήμως γνωστή ως Δημοκρατία της Ένωσης της Μιανμάρ), που ιδρύθηκε από το Εθνικό Σύνταγμα του 2008. Το Πγινταούνγκσου Χλουτάου αποτελείται από δύο οίκους, το Αμγιόθα Χλουτάου (Οίκος των Εθνικοτήτων), η άνω βουλή με 224 έδρες, καθώς και την Πγίθου Χλουτάου, η κάτω βουλή με 440 έδρες (Οίκος των Αντιπροσώπων).
Κάθε μία από τις δεκατέσσερις μεγάλες διοικητικές περιφέρειες και πολιτείες έχουν τα δικά τους τοπικά Χλουτάου: Περιφερειακό Χλουτάου (Περιφερειακή Συνέλευση) ή Πολιτειακό Χλουτάου (Πολιτειακή Συνέλευση).
Το Πγινταούνγκσου Χλουτάου στεγάζεται σε συγκρότημα 31 κτιρίων, το οποίο πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει τα 31 επίπεδα ύπαρξης στη Βουδιστική κοσμολογία και βρίσκεται στη πτέρυγα Ζέγια Θέντι του Νέπιντο.
Τα μέλη του δεύτερου Πγινταούνγκσου Χλουτάου εξελέγησαν στις γενικές εκλογές του 8 Νοεμβρίου 2015. Στις 16 Μαρτίου 2012, οι βουλευτές αποφάσισε την επανένταξη του Πγινταούνγκσου Χλουτάου στην Διακοινοβουλευτική Ένωση.
Προαποικιακή εποχή
Το χλουτάου (Βιρμανικά: လွှတ်တော်, <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[lʊʔtɔ], κυριολεκτικά: "βασιλική απελευθέρωση") ιστορικά αναφέρεται στο συμβούλιο των υπουργών στην αυλή του βασιλιά στην προαποικιακή Βιρμανία (Μιανμάρ). Η προέλευση του χλουτάου χρονολογείται από την Ειδωλολατρική εποχή όταν ο Βασιλιάς Χτιλομίνλο (βασίλεψε το 1211-1235) δημιούργησε ένα συμβούλιο των ανώτερων υπουργών για τη διαχείριση των καθημερινών υποθέσεων της κυβέρνησης.
Στη δυναστεία του Κονμπαούνγκ, το Χλουτάου συνεδρίαζε για 6 ώρες καθημερινά, από τις 6 έως τις 9 το πρωί και από το μεσημέρι έως τις 3 μ. μ., στην οποία συμμετείχαν οι υπουργοί (မင်းကြီး, Mingyi), οι υπουργοί της τρίτης τάξης (ဝန်ထောက်, Wundauk), και επικεφαλής υπάλληλοι (စာရေးကြီး, Sayegyi), καθώς και οι υπουργοί εσωτερικών (အတွင်းဝန်, Atwin Wun), που κάθονταν στο Μπιεντάικ. Παραδοσιακά ο βασιλιάς διόριζε τέσσερις υπουργούς, τέσσερις υπουργούς εσωτερικών και τέσσερις αξιωματικούς.
Βρετανική Βιρμανία
Στις 2 Ιανουαρίου του 1923, με την ψήφιση των Μεταρρυθμίσεων Μόνταγκιου-Τσέλμσφορντ, η Βιρμανία έγινε Επαρχία Κυβερνήτη με ένα μερικώς εκλεγμένο νομοθετικό συμβούλιο, το Νομοθετικό Συμβούλιο της Βιρμανίας, που αποτελείται από 103 έδρες με τις 80 να καλύπτονται από εκλογές.
Ο Νόμος Κυβέρνησης της Βιρμανίας του 1935 καθιέρωσε το Νομοθετικό σώμα της Βιρμανίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το αποικιακό Νομοθετικό σώμα αποτελούταν από δύο θαλάμους, τη Σύγκλητο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, με 36 και 132 έδρες αντίστοιχα.
Ένωση της Βιρμανίας
Από το 1947 έως το 1962, σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1947, το νομοθετικό όργανο της χώρας ονομαζόταν ονομαζόταν Ενωσιακό Κοινοβούλιο και αποτελούταν από δύο σώματα, το Λουμγιόζο Χλουτάου (Βουλή των Εθνικοτήτων) με 125 έδρες και το Πγίθου Χλουτάου (Βουλή των Αντιπροσώπων) με 250 έδρες, των οποίων ο αριθμός των εδρών καθοριζόταν από το μέγεθος του πληθυσμού των αντίστοιχων εκλογικών περιφερειών.
Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ένωσης της Βιρμανίας
Από το 1962 έως το 1974, δεν υπήρχε κανένα λειτουργικό χλουτάου, καθώς η απόφαση της κυβέρνησης ήταν το σοσιλαστικό Ενωσιακό Επαναστατικό Συμβούλιο.
Από το 1974 έως το 1988, σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1974, η νομοθετική εξουσία της Μιανμάρ ανήκε σε μονοκομματικό νομοθετικό σώμα που αποτελείται από ένα κοινοβουλευτικό τμήμα, το Πγίθου Χλουτάου (λαϊκή Συνέλευση), που εκπροσωπούσε τα μέλη του Βιρμανικού Κόμματος Σοσιαλιστικού Προγράμματος. Κάθε θητεία διαρκούσε τέσσερα χρόνια. (Τον Αύγουστο του 2010, το παλιό συγκρότημα του Χλουτάου στο Δρόμο Πιάι της Γιανγκόν που χρησιμοποιήθηκε από τη στρατιωτική κυβέρνηση του Νε Ουίν καταλήφθηκε από τα κυβερνητικά γραφεία της διαίρεσης Γιανγκόν.)
Ένωση της Μιανμάρ
Μεταξύ του 1988 και του 2011, δεν υπήρξε κανένα λειτουργικό χλουτάου, καθώς η κυβέρνηση ήταν το Κρατικό Συμβούλιο Ειρήνης και Ανάπτυξης.
Αμγιόθα Χλουτάου
Το Αμγιόθα Χλουτάου είναι η άνω βουλή του Πγινταούνγκσου Χλουτάου. Δώδεκα έδρες έχουν παραχωρηθεί σε κάθε Περιφέρεια ή Πολιτεία για ένα σύνολο 168 άμεσα εκλεγμένων εδρών. Από τις 224 έδρες οι υπόλοιπες 56 έδρες είναι στρατιωτικοί αξιωματούχοι που διορίζονται από τον Επικεφαλής Διοικητή των Υπηρεσιών Άμυνας.
Πγίθου Χλουτάου
Το Πγίθου Χλουτάου είναι η κάτω βουλή του Πγινταούνγκσου Χλουτάου, με τις έδρες να έχουν αποδοθεί ισοδύναμα στους 330 δήμους της χώρας. Από τα 440 έδρες σε αυτό το σώμα, οι 330 εκλέγονται άμεσα και οι 110 είναι στρατιωτικοί αξιωματούχοι διορισμένοι διορίζονται από τον Επικεφαλής Διοικητή των Υπηρεσιών Άμυνας.
Εκλογές
Οι εκλογές στη Μιανμάρ διεξάγονται με καθολική ψηφοφορία για όλους τους πολίτες της Βιρμανίας 18 ετών και άνω και σε μια συγκεκριμένη σειρά εγγεγραμμένων ψηφοφόρων της εκλογικής περιφέρειας. Οι ψηφοφόροι έχουν το συνταγματικά εγγυημένο δικαίωμα ψήφου μέσω μυστικής ψηφοφορίας. Ωστόσο, τα μέλη των θρησκευτικών ταγμάτων (συμπεριλαμβανομένων των μελών του Βουδιστικού Σάνγκα), κρατούμενοι, πνευματικά ασταθή πρόσωπα και υπερχρεωμένα πρόσωπα δεν έχουν δικαίωμα ψήφου για τα μέλη του Κοινοβουλίου. Η ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Οι εκλογές στη Μιανμάρ ακολουθεί το σύστημα ο πρώτος παίρνει το αξίωμα (ο νικητής τα παίρνει όλα), στο οποίο ο υποψήφιος ο οποίος λαμβάνει το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων εκλέγεται.
Αλμέζε
Το Αλμέζε (ιταλικά: Almese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Συνέλευση της Ένωσης
Εκλογές
Στις εκλογές του 2010, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν προσέλευση 77.26%. Η προκαταβολική ψηφοφορία ήταν επίσης ευρύτατη με το στρατιωτικό προσωπικό και τα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και τους δημοσίους υπαλλήλους, το αστυνομικό προσωπικό και άλλους κρατικούς υπαλλήλους να λαμβάνουν εντολή να ψηφίσουν εκ των προτέρων. Αυτό παραβίαζε την εκλογική νομοθεσία του 2010, η οποία επιτρέπει την προκαταβολή ψήφο μόνο στους επιλέξιμους ψηφοφόρους που βρίσκονται μακριά από τις εκλογικές τους περιφέρειες καθώς και Βιρμανούς πολίτες στο εξωτερικό. Σε ορισμένες εκλογικές περιφέρειες, έως και το 95% των ψηφοδελτίων είχαν χρησιμοποιηθεί για προκαταβολική ψήφο, ενώ εκτιμάται ότι το 10% των ψήφων (6 εκατομμύρια) ήταν προκαταβολικές. Υπάρχουν επίσης αναφορές για απάτη πολλαπλών ψηφοφόρων, χειραγώγηση των ψηφοφόρων, ψηφοφορία-φάντασμα και εξαναγκασμένη ψηφοφορία, όπου τα άτομα δέχθηκαν πιέσεις από αξιωματούχους για να ψηφίσουν για τους υποψηφίους τους Κόμματος της Ένωση Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης.
Θητεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Οίκος των Αντιπροσώπων (Πγίθου Χλουτάου) Μετά την ανεξαρτησία της Βιρμανίας Οι δύο οίκοι της συνέλευσης εκλέγονται ταυτόχρονα, με τους βουλευτές του κοινοβουλίου να υπηρετούν πενταετείς θητείες. Οι υπουργικοί υποψήφιοι, οι οποίοι επιλέγονται από το σύνολο των εκλεγμένων Βουλευτών, εκκενώνουν την κοινοβουλευτική έδρα τους. Μετά πραγματοποιούνται επαναληπτικές εκλογές, που καθορίζονται από την Ενωσιακή Εκλογική Επιτροπή για να εκλέξουν αυτές τις κενές έδρες.
Η πρώτη συνεδρίαση του Πγινταούνγκσου Χλουτάου πραγματοποιήθηκε από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο του 2011, ενώ η δεύτερη πραγματοποιήθηκε από τις 22 Αυγούστου 2011. Οι δημοσιογράφοι δεν είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν την πρώτη συνεδρία. Ωστόσο, το Υπουργείο Πληροφοριών ανακοίνωσε στις 12 Αυγούστου 2011 ότι θα τους επιτραπεί παρακολουθήσουν τη δεύτερη σύνοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Μιανμάρ
Ένας ιππότης για τη Βασούλα
Το Ένας ιππότης για τη Βασούλα είναι ταινία της Φίνος Φίλμ του 1968, σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.
Υπόθεση
Η Βασούλα (Τζένη Καρέζη) δουλεύει σαν βοηθός και γραμματέας μιας πλούσιας ηλικιωμένης, της κυρίας Κλειώς (Μαρία Φωκά), χήρας ναυτικού και πλοιοκτήτριας. Η κυρία Κλειώ έχει αδυναμία στα ιπποτικά μυθιστορήματα και στον ρομαντισμό μιας άλλης εποχής και πολλές φορές ζητάει απο τη Βασούλα να της διαβάζει τέτοια αναγνώσματα.
Μια μέρα που έχει κανονίσει να φύγει με τη Βασούλα, ο οικονόμος της, ο Αριστείδης (Χρόνης Εξαρχάκος), κανονίζει να φέρει την κοπέλα του στο σπίτι όσο εκείνη θα λείπει. Από ένα τηλεφώνημα, η κυρία Κλειώ συνειδητοποίει τι γίνεται και τελικά αποφασίζει να πάρει τον Αριστείδη μαζι και να αφήσει τη Βασούλα στο σπίτι. Την ίδια μέρα, κάνουν την εμφάνισή τους στο σπίτι μια φίλη της Βασούλας, η Πηνελόπη (Μαρία Μπονέλου), με τον φίλο της τον Μήτσο (Φαίδων Γεωργίτσης) απαιτώντας να φιλοξενηθούν στο σπίτι για όσο θα λείπει η κυρία. Ο Μήτσος έχει φέρει πιτζάμες, σεντόνια και μαξιλάρια και νιώθει αμέσως σαν στο σπίτι του. Ενώ έχει βάλει τις πιτζάμες του και μαγειρεύει μακαρόνια στην κουζίνα, η κυρία Κλειώ επιστρέφει απρόοπτα και σοκάρεται βρίσκοντας στο σπίτι εναν άντρα, και μάλιστα με αυτή την περιβολή. Η Βασούλα για να τα μπαλώσει της λεει πως είναι ο άντρας της που είναι ναυτικός ενώ εκείνος στη συνέχεια της λέει πως δουλευει στο "Φλοξ", καράβι της ιδιοκτησιας της.
Το ιδιο βράδυ έρχεται ο καπετάνιος του Φλοξ (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), στον οποίο προλαβαίνει να μιλήσει η Πηνελόπη που κρύβεται πίσω από μια κουρτίνα και του εξηγεί πώς έχει η κατάσταση ζητώντας τη βοήθειά του. Έτσι ο καπετάνιος φέρεται σα να γνωρίζει τον Μήτσο και επιβεβαιώνει την ιστορία του.
Η κυρία Κλειώ πεθαίνει σύντομα, και στη διαθήκη της αφήνει 6 εκατομμύρια δραχμές στη Βασούλα, σύζυγο Δημητρίου Μπεζεσταίνη. Ο καπετάνιος προτείνει στη Βασούλα να κάνει έναν σύντομο και λευκό γάμο με τον Μήτσο για να μπορέσει να πάρει τα λεφτά. Οι δυο τους πηγαίνουν στο σπιτι του Μήτσου και της Πηνελόπης, όπου και μαθαίνουν ότι το ζευγάρι μόλις έχει παντρευτεί. Μετά από πολλές συνεννοήσεις και αφού η Πηνελόπη ζητάει 900.000 δρχ για να βοηθήσει, συμφωνούν να χωρίσουν και να γίνει ο λευκός γάμος.
Μετά από τρεις μήνες που βγαίνει το διαζύγιο, γίνεται ο ψεύτικος γάμος, αλλά την ανακοίνωσή του τυχαίνει να τη διαβάσει στην εφημερίδα ο δάσκαλος του χωριού της Βασούλας και να το πει στη μητέρα της (Άννα Παϊταζή). Έτσι, εκείνη ξεκινάει από τη Λαμία και εμφανίζεται στο σπίτι, οπου απαιτεί να πάει το ζευγάρι στο νυφικό κρεβάτι και να μείνει εκεί. Όμως, η Πηνελόπη απαιτεί ο Μήτσος να φύγει αμέσως μαζί της, και αυτός στην προσπάθειά του να το σκάσει από το μπαλκόνι γλιστράει και χτυπάει το πόδι του. Ενώ η Πηνελόπη φεύγει εκνευρισμένη με την επιταγή, ο Μητσος που δεν μπορεί να κουνηθεί περνάει εκεί το βράδυ με τη Βασούλα.
Την επόμενη ημέρα κάνουν την εμφάνιση τους ο δικηγόρος της κυρίας Κλειώς (Γιώργος Μιχαλακόπουλος) με τον Αριστείδη, που μαθαίνουν όλη την αλήθεια από τη μητέρα της Βασούλας. Ο δικηγόρος τότε λέει στον Μήτσο ότι αν δεν είχε εμφανιστεί αυτός ήταν επιθυμία της μακαρίτισας να παντρευτεί ο ίδιος με τη Βασούλα, κάνοντάς τον να πιστέψει οτι είχαν κάποια σχέση.
Παραγωγή
Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινε στις 16 Νοεμβρίου 1968. Κόβοντας 347.441 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 15η θέση ανάμεσα σε 108 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Είναι η τελευταία φορά που η Τζένη Καρέζη συμμετείχε σε ταινία της Φίνος Φιλμ.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Λιπαριά
Η λιπαριά (επιστ. ονομ. Alosa macedonica) είναι ενδημικό είδος ψαριού της λίμνης Βόλβης. Παρά το γεγονός ότι η Βόλβη επικοινωνεί με τη θάλασσα μέσω του ποταμού Ρήχειου και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτήν, η λιπαριά δεν μεταναστεύει στη θάλασσα, σε αντίθεση με τα συγγενικά της είδη που είναι κατά κανόνα μεταναστευτικά. Η λιπαριά ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είδη του γένους Alosa από την παρουσία μικρών δοντιών στα υπερώια, 48 έως 50 σπόνδυλους και 106 ώς 128 μακριές και πυκνές βραγχιακές άκανθες πάνω στο πρώτο βραγχιακό τόξο. Το ολικό μέγιστο μήκος της μπορεί να φτάσει τα 35 cm.
Αναπαράγεται μια φορά το χρόνο και η αναπαραγωγική περίοδος διαρκεί από τα μέσα Ιουνίου μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Η λιπαριά τρέφεται κυρίως με ζωοπλαγκτικούς οργανισμούς ασκώντας επιλεκτική θήρευση. Ωστόσο, τα μεγαλύτερα σε μέγεθος άτομα εκδηλώνουν προτίμηση στην ιχθυοφαγία, καταναλώνοντας ψάρια όπως Knipowitschia caucasica και Rhodeus amarus.
Το ψάρι αυτό συναντάται μόνο στην συγκεκριμένη λίμνη και πουθενά αλλού παγκοσμίως. Οι ντόπιοι κάτοικοι το παστώνουν και το απολαμβάνουν σαν μεζέ μαζί με το τσίπουρό τους. Κάθε χρόνο στις αρχές του καλοκαιριού στη λίμνη Βόλβη, στο χώρο της Ιχθυόσκαλας στην παραλία της Μικρής Βόλβης γίνεται η "Γιορτή Λιπαριάς".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψάρια Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων Κατηγορία:Κλυπεόμορφα Κατηγορία:Λίμνες της Ελλάδας
Αλπέττε
Το Αλπέττε (ιταλικά: Alpette) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Αλπέγιος Καντουαρίας
Ο Ελφεάχ (Ælfheah, c. 953 – 19 Απριλίου 1012), πιο γνωστός σήμερα ως Αλπέγιος (Alphege, Elphege, ή Alfege), ήταν Αγγλοσάξωνας Επίσκοπος του Ουίντσεστερ, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας.
Η μνήμη του τιμάται από την Αγγλικανική, την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 19 Απριλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 11ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 11ου αιώνα Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι του Κάντερμπερι
Βλυχό Λευκάδας
Το Βλυχό είναι χωριό στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 386 κατοίκους.
Το Βλυχό βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού και απέχει από την πόλη της Λευκάδας περίπου 20 χλμ. Είναι χτισμένο στη δυτική πλευρά ενός κλειστού κόλπου, που φέρει το όνομά του.
Σύμφωνα με τη θεωρία του W. Doerpfeld περί Ομηρικής Ιθάκης, ο κόλπος ήταν το λιμάνι της πόλης του Οδυσσέα.
Το Βλυχό αποτελούσε το επίνειο του χωριού Κατωχώρι για αιώνες. Άρχισε να αποκτά πιο οργανωμένη μορφή στα τέλη του 19ου αιώνα και αναέρεται ως κοινότητα του Δήμου Ελλομένου Λευκάδας το 1929. Αποτέλεσε ένα σημαντικό εμπορικό και αλιευτικό λιμάνι.
Το Δημοτικό Σχολείο του ιδρύθηκε το 1923 και απέκτησε δικό του κτήριο, μετά από δωρεά οικοπέδου, το 1929. Λειτουργούσε μέχρι και το 1998. Το κτήριο έχει παραχωρηθεί στον Πολιτιστικό Σύλλογο Βλυχού - Γενίου Θέαλος. Έχει ανακαινισθεί και φιλοξενεί μικρό μουσειακό χώρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Live Era '87-'93
Το Live Era 87-93 είναι ένα διπλό live album του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses. Κυκλοφόρησε το 1999 από την Geffen Records.
Σχετικά
Ο τραγουδιστής Αξλ Ρόουζ είχε επικοινωνήσει με τα (τότε) πρώην μέλη Slash και Νταφ ΜαΚέγκαν για την επιλογή των κομματιών. Σύμφωνα με τον κιθαρίστα Slash αυτό ήταν ένα από τα πιο εύκολα πρόζτεκτ της μπάντας.
Το κομμάτι "Knockin' On Heaven's Door" ηχογραφήθηκε στο "Freddie Mercury Tribute Concert" και είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα ως η πλευρά Β' του single του κομματιού.
Τα κομμάτια "Estranged", "Don't Cry", "November Rain", "Preety Tied Up", "You Could Be Mine" και "Move to the City" είχαν κυκλοφορήσει νωρίτερα στα βίντεο άλμπουμ Use Your Illusion I και Use Your Illusion II.
Κομμάτια
CD 1
CD 2
Προσωπικό
Guns N' Roses:
Επιπλέον μουσικοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Guns N' Roses Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Διονύσιος Πάμπους
Ο Διονύσιος Πάμπους (περί το 1660-1730) ήταν ιερομόναχος
Βίος
Ο Διονύσιος Πάμπους γεννήθηκε γύρω στα 1660 στη συνοικία του Αγίου Ιωάννη στο Τύρναβο της Θεσσαλίας. Στα ιταλικά έγγραφα των αποβιωτήριων πράξεων Ελλήνων του αρχείου του ναού του Αγίου Αντωνίου της Βενετίας, απαντάται και ως Dionisio Babbo ή Babo. Το όνομα Διονύσιος το έλαβε κατά τη μοναχική κουρά σε αντικατάσταση του κοσμικού του. Στην διαθήκη του πληροφορούμαστε πως το όνομα του πατέρα του ήταν Κυρι(α)νής. Το επώνυμο Πάμπους προερχόμενο από την γιαγιά του Διονυσίου, δηλαδή τη μητέρα του πατέρα του. Στη διαθήκη πληροφορούμαστε πως η μητέρα του έγινε μοναχή και λεγόταν Άννα. Τέλος αναφέρεται και σε δύο αδελφές που έχει και οι οποίες ζούσαν στον Τύρναβο. Ο Διονύσιος φοίτησε στη Σχολή του Τυρνάβου και μετά στα Ιωάννινα κοντά στον Γεώργιο Σουγδουρή στη Σχολή Εμμανουήλ Γκιούμα. Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς άρχισε να σχετίζεται με το περιβάλλον του Άγιο Όρους, πριν δηλαδή ή μετά από τη φοίτησή του στη Σχολή του Τυρνάβου. Πρώτος σταθμός της πνευματικής διαδρομής του ήταν Μονή Δοχειαρίου όπου δοκιμάστηκε πριν ενταχθεί στις τάξεις του μοναχισμού. Στη συνέχεια μετέβη στη Μονή Μεγίστης Λαύρας, όπου και εκάρη μοναχός. Εκεί επίσης χειροτονήθηκε και ιερέας κατά πάσα πιθανότητα. Η μνεία που κάνει στη διαθήκη του στο νησί της Κέρκυρας(προσφέρει χρήματα στις εκκλησίες και τα μοναστήρια του νησιού, αλλά και εκφράζει την επιθυμία του να ταφεί) συνηγορεί στο πιθανό ενδεχόμενο να πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα από το νησί αυτό και να άσκησε κάποια δραστηριότητα, άγνωστη όμως ποια.
Η δράση του στη Βενετία
Επόμενος σταθμός του ήταν η Βενετία στην οποία πήγε το 1709. Οι λόγοι της μετάβασής του δεν ακριβώς εξακριβωμένοι: ή συνδέονταν με επαγγελματικές φιλοφοξίες του ή με την επιθυμία του να εμπλουτίσει τις πνευματικές ανησυχίες του. Η παρουσία του εκεί συνδέεται με τη σύναψη ιδιαίτερης σχέσης με τους Γεώργιο Ζανδίρη, Νικόλαο Καραγιάννη και Θωμά Ιερομνήμονα. Τα τρία αυτά πρόσωπα είχαν ως κοινό χαρακτηριστικό τη γνωριμία τους με τον Γεώργιο Σουγδουρή, πράγμα το οποίο δείχνει πως πως ο δάσκαλος του Διονυσίου είχε συστήσει το μαθητή του σε ένα περιβάλλον ανθρώπων που θα μπορούσε να τον βοηθήσει. Οι τρεις άυτοι άνδρες επίσης, μοιράζονταν και ένα ακόμα κοοινό χαρακτηριστικό, τον φιλοκαθολικισμό τους, αφού ήταν μέλη καθολικών ή ελληνοκαθολικών αδελφοτήτων. Στη Βενετία δεν γνωρίζουμε αν κατείχε τη θέση εφημέριου, ιεροψάλτη ή ιεροκήρυκα, αλλά ούτε και διορθωτή ή επιμελητή κειμένων αφού δεν έχουμε αρχειακή επιβεβαίωση για κάτι τέτοιο. Το πιθάνότερο είναι να άσκησε το επάγγελμα του δασκάλου, ή ιδιωτικός σε γόνους μελών της ελληνικής παροικίας ή στην Φλαγγίνειο Σχολή. Σε αυτό συνηγορεί η μνεία των ονομάτων άλλων δασκάλων στη διαθήκη του (Γεώργιος Σουγδουρής, Παρθένιος Κατζιούλης, Ιωάννης Στάης) και το περιεχόμενο της βιβλιοθήκης του, τα βιβλία της οποίας σε αρκετές περιπτώσεις αντιστοιχούσαν σε διδασκόμενα μαθήματα εκείνη την περίοδο στην Φλαγγίνειο Σχολή της Βενετίας.
Ο αφορισμός του
Ο Διονύσιος στην διαθήκη του μας πληροφορεί πως επιθυμεί να διαβαστεί αφού πεθάνει πάνω από τον τάφο του ευχή λύσης αφορισμού κάτι που μας δείχνει πως του είχε επιβληθεί ένα τέτοιο επιτίμιο ίσως για το περιεχόμενο της διδασκαλίας του. Αυτά αν συνδυαστούν με μία μνεία κάποιου Βαββου μαγικώτατου σε επιστολή του Ιωάννη Κομνηνού-Παπαδόπουλου προς τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Χρύσανθο Νοταρά, στην οποία περιγράφει τη δράση του Μεθόδιου Ανθρακίτη, δείχνουν πως ο Διονύσιος ήταν γνωστός ανάμεσα στους συγχρόνους τους και πιθανώς κάτοχος βιβλίων αστρονομικού περιεχομένου. Πέθανε στις 24 Ιανουρίου 1730.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Φράστα Άρτας
Τα Φράστα είναι ένα χωριό του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 88 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, σε υψόμετρο 252 μέτρων. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 46 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 40 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, τα Φράστα υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Αγνάντων. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, τα Φράστα εντάχθηκαν στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Τα Φράστα μαζί με την Άρτισσα, το Καταφύγι, τα Κονάκια, το Παλαιοχώρι και τα Άγναντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγνάντων με συνολικό πληθυσμό 430 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγνάντων. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αγνάντων και το 2010 εντάχθηκε στο Δήμο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Τοποθεσία και πρόσβαση
Ο οικισμός γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Αγνάντων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Αγνάντων
Ιωάννης του Λουξεμβούργου (1921-2019)
Ο Ιωάννης (1921-2019), ήταν Μέγας Δούκας του Λουξεμβούργου (12 Δεκ. 1964 - 7 Οκτ. 2000). Υπήρξε γιος του Φελίξ πρίγκιπα των Βουρβόνων-Πάρμας και της Καρλόττας του Νασσάου, Μεγάλης Δούκισσας του Λουξεμβούργου.
Γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1921 στο Λουξεμβούργο, όπου σπούδασε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση την ολοκλήρωσε στο Ampleforth College, UK. Το 1939 ορίστηκε διάδοχος. Όταν στις 10 Μαΐου 1940 οι Γερμανοί εισέβαλλαν στο Λουξεμβούργο, η οικογένειά του που είχε ειδοποιηθεί, έφυγε την προηγούμενη νύχτα για το Παρίσι και μετά για τη Νέα Υόρκη. Ο Ιωάννης σπούδασε Νομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Université Laval, Quebec. Εκπαιδεύτηκε στο Βρετανικό Στρατό στο Aldershot ως υπολοχαγός ως το 1943. Αποβιβάστηκε στη Νορμανδία στις 11 Ιουνίου 1944 και πήρε μέρος στη Μάχη της Caen και την απελευθέρωση των Βρυξελών. Στις 10 Σεπτεμβρίου έλαβε μέρος στην απελευθέρωση του Λουξεμβούργου και μετά προωθήθηκε στο Arnhem και στην εισβολή στη Γερμανία. Μετά τον πόλεμο έγινε συνταγματάρχης των Γρεναδιέρων της Βρετανίας.
Όταν η μητέρα του Καρλόττα παραιτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1964, έγινε Μέγας Δούκας του Λουξεμβούργου ως τις 7 Οκτωβρίου 2000. Μετά την παραίτησή του τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος. Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών στις 23 Απριλίου 2019.
Οικογένεια
Το διάταγμα του 1995 ορίζει πως οι άρρενες απόγονοι εγκεκριμένων γάμων θα εκφωνούνται ως Βασιλικές Υψηλότητες και πρίγκιπες του Νάσσαου, ενώ οι απόγονοι μη εγκεκριμένων γάμων ως κόμητες του Νάσσαου.
Τιμές και διακρίσεις
Έχει τιμηθεί με 5 διακρίσεις στη χώρα του και με 31 διακρίσεις από άλλες χώρες. Η Ελλάδα του απένειμε τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιωάννης Ιωάννης Ιωαννης Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος
Hulu
Η Hulu προσφέρεται μόνο σε χρήστες στην Ιαπωνία και στις Ηνωμένες Πολιτείες και στα υπερπόντια εδάφη της.
Όνομα
Το όνομα Hulu προέρχεται από δύο κινέζικες λέξεις, το húlú (葫芦 / 葫蘆), την κολοκύθα και το hùlù (互 录 / 互 錄), η "διαλογική καταγραφή".
Ιστορία
Τα βασικά στελέχη που χρησιμεύουν στην ίδρυση του Hulu περιλαμβάνουν τον Bruce Campbell, τον Peter Chernin, τον JB Perrette, τον Michael Lang, τον Beth Comstock και τον Jason Kilar. Η επιχείρηση ανακοινώθηκε τον Μάρτιο του 2006 με AOL, Comcast, Facebook, MSN, Myspace και Yahoo! προγραμματισμένες ως "αρχικοί εταίροι διανομής". Ο Kilar ονομάστηκε CEO τον Ιούνιο του 2006.
Το όνομα Hulu επιλέχθηκε στα τέλη Αυγούστου 2007, όταν ο ιστότοπος πήγε ζωντανός, μόνο με ανακοίνωση και χωρίς περιεχόμενο. Κάλεσε τους χρήστες να αφήσουν τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους για την επερχόμενη δοκιμή beta. Τον Οκτώβριο, ο Hulu ξεκίνησε τις ιδιωτικές δοκιμές beta κατόπιν πρόσκλησης και αργότερα επέτρεψε στους χρήστες να προσκαλέσουν φίλους. Η Hulu εγκαινιάστηκε για δημόσια πρόσβαση στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 12 Μαρτίου 2008. Το πρώτο προϊόν που ξεκίνησε ήταν το δίκτυο HULU Syndication, το οποίο σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε από την ομάδα NBC Universal από τη Νέα Υόρκη στις 29 Οκτωβρίου 2007, ακολουθούμενη από το Hulu .com προορισμούς.
Ο Hulu ξεκίνησε μια διαφημιστική εκστρατεία κατά τη διάρκεια της εκπομπής του Super Bowl XLIII από το NBC με μια αρχική διαφήμιση με τον Alec Baldwin με τίτλο "Alec in Huluwood". Η διαφήμιση αποσκοπούσε να αποκαλύψει με χιούμορ το «συγκλονιστικό μυστικό πίσω από τον Hulu», που απεικόνιζε τον τόπο ως μια «κακή πλοκή για να καταστρέψει τον κόσμο» υποδηλώνοντας ότι ο Baldwin είναι πραγματικά αλλοδαπός στη μεταμφίεση. Από τότε έχουν κυκλοφορήσει διαφημίσεις που περιλαμβάνουν την Eliza Dushku, τον Seth MacFarlane, τον Denis Leary και τον Will Arnett.
Τον Ιούλιο του 2007, η Providence Equity Partners, ιδιοκτήτρια της Newport Television, έγινε ένας από τους πρώτους "εξωτερικούς" επενδυτές, αγοράζοντας το 10% της εταιρείας για επενδύσεις μετοχικού κεφαλαίου ύψους 100 εκατ. Δολαρίων, πριν γίνει γνωστή ως "Hulu". Με την επένδυσή του ήρθε μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο, όπου λέγεται ότι η Providence λειτουργεί ως "ανεξάρτητη φωνή στο διοικητικό συμβούλιο". Τον Οκτώβριο του 2012, η ​​Providence πούλησε το μερίδιό της 10% στους "ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης του Hulu" και σταμάτησε να συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο.
Στις αρχές του 2010, ο διευθύνων σύμβουλος της Hulu, Jason Kilar, δήλωσε ότι η υπηρεσία είχε κερδίσει σε δύο τρίμηνα και ότι η εταιρεία θα μπορούσε να φτάσει τα 100 εκατομμύρια δολάρια σε εισοδήματα μέχρι το καλοκαίρι του 2010, περισσότερο από τα έσοδά της για το 2009. Το ComScore αναφέρει ότι οι μηνιαίες ροές βίντεο ανήλθαν σε 903 εκατομμύρια τον Ιανουάριο του 2010, πάνω από τριπλάσιο σε σχέση με το προηγούμενο έτος, και δεύτερο μόνο στο YouTube.
Στις 16 Αυγούστου 2010, μια έκθεση αποκάλυψε ότι ο Hulu σχεδίαζε μια αρχική δημόσια εγγραφή (IPO) η οποία θα μπορούσε να εκτιμήσει την εταιρεία σε περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Οίκος των Ροβερτιδών
Ο Οίκος των Ροβερτιδών ή Ροβερτιανοί ήταν οικογένεια Φραγκικής καταγωγής κλάδος του Οίκου των Μεροβίγγειων η οποία κυβέρνησε μόνιμα μέσω των απογόνων της το βασίλειο της Γαλλίας. Κατάγεται από το Φραγκικό βασίλειο της Αυστρασίας που αντιστοιχεί στο σημερινό Βέλγιο, μετά τον 8ο αιώνα μετανάστευσαν δυτικότερα στη συμβολή των ποταμών Λίγηρα και Σηκουάνα, είναι οι προπάτορες του Οίκου των Καπετιδών. Σε συχνή σύγκρουση με τους Καρολίδες οι οποίοι κυβερνούσαν τη Δυτική Φραγκία με τελευταίες αναλαμπές την περίοδο (888 - 987) έγιναν οι διάδοχοι τους σαν δυναστεία των Καπετιδών. Η οικογένεια χρησιμοποιούσε συχνότατα το όνομα "Ροβέρτος" με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα Ροβέρτος Α΄ του Εσμπαί, Ροβέρτος Β΄ του Εσμπαί, Ροβέρτος Γ΄ του Βορμς, Ροβέρτος ο Ισχυρός και Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας, ανήκαν στην υψηλή αριστοκρατία της βασιλικής αυλής των Καρολιδών. Σε πολλές περιπτώσεις όταν η δυναστεία των Καρολιδών βρισκόταν σε κρίση ανέβαιναν και οι ίδιοι στον θρόνο των Φράγκων με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τους αδελφούς Εύδη Α΄ και Ροβέρτο Α΄ και στη συνέχεια τον εγγονό του Ροβέρτου Ούγο Καπέτος, ιδρυτή της δυναστείας των Καπετιδών.
Hulu
Ιστορία
Στις 21 Ιουνίου 2011, η Wall Street Journal ανέφερε ότι μια "ανεπιθύμητη προσφορά" προκάλεσε τον Hulu να ξεκινήσει "ζυγίζοντας αν θα πωληθεί". Στις 13 Οκτωβρίου 2011, ωστόσο, ο Hulu και οι ιδιοκτήτες του ανακοίνωσαν ότι δεν θα πουλήσουν την εταιρεία, καθώς κανένας από τους πλειοδότες δεν προσέφερε ποσό ικανοποιητικό στους ιδιοκτήτες του.
Οίκος των Ροβερτιδών
Άνοδος στον Γαλλικό θρόνο
Οι γιοι του Ροβέρτου του ισχυρού Εύδης και Ροβέρτος έγιναν βασιλείς των Δυτικών Φράγκων την εποχή της ηγεμονίας των Καρολιδών, η κόρη του Ριτσίλδη παντρεύτηκε τον κόμη του Τρουά. Η οικογένεια ανέλαβε την κομητεία των Παρισίων και πήρε τον τίτλο του "δούκα των Φράγκων" λαμβάνοντας μεγάλες εκτάσεις της αρχαίας Νευστρίας. Διαμάχες ξέσπασαν ανάμεσα στον Καρολίδη βασιλιά Λουδοβίκο Δ΄ και στον γιο του Ροβέρτου Ούγο τον Μέγα. Οι διαμάχες έληξαν με την άνοδο στον θρόνο του Λοθαρίου της Φραγκίας ο οποίος χορήγησε στους Ροβερτίδες τεράστιες εκτάσεις στο Δουκάτο της Ακουιτανίας και τη Βουργουνδία, τις πλουσιότερες περιοχές στην περιοχή της Γαλλίας. Η δυναστεία των Καρολιδών έληξε οριστικά με τον θάνατο του Λουδοβίκου του Οκνηρού (987), νέος βασιλιάς των δυτικών Φράγκων εξελέγη ο Ούγος Καπέτος γιος του Ούγου του Μέγα τον οποίο η συστημική ιστορία θεωρεί πρώτο βασιλιά της Γαλλίας. Ο Ούγος Καπέτος είναι ο ιδρυτής της νέας δυναστείας των Καπετιδών απ'ευθείας απόγονοι των Ροβερτιδών, η δυναστεία θα εμφανιστεί αργότερα και με άλλα ονόματα όπως Οίκος των Βαλουά και Οίκος των Βουρβόνων. Η δυναστεία κυβέρνησε συνεχώς τη Γαλλία μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση ανατρέποντας με τον Σαλικό νόμο οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής της δυναστείας, επανήλθε μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους (1815) και εκθρονίστηκε οριστικά το 1848. Η Ευρωπαϊκή ιστορία με την άνοδο στον θρόνο του Ούγου Καπέτου μπαίνει σε νέα εποχή, σηματοδοτεί τη μετάβαση από τα αρχαία χρόνια στον μεσαίωνα.
Hulu
Ιστορία
Αναφέρθηκε ότι το 2011, Hulu έκανε 420 εκατομμύρια δολάρια. Ο αριθμός ήταν 80 εκατομμύρια δολάρια μικρότερος από τα προβλεπόμενα έσοδα. Η κενή θέση CEO ήταν επίσημα γεμάτη από τον πρώην Πρόεδρο Fox Networks Mike Hopkins στις 17 Οκτωβρίου 2013.
Τον Δεκέμβριο του 2017, η Disney επιβεβαίωσε τις προθέσεις για εξαγορά περιουσιακών στοιχείων της 21st ​​Century Fox, η οποία περιελάμβανε το 30% μερίδιο της 21st ​​Century Fox στο Hulu. Η συμφωνία είχε ως αποτέλεσμα η Disney να έχει ευρύτερο ελέγχου στο Hulu. Η εξαγορά αυτή της Disney ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2019.
Βραβεία
Η σειρά του Hulu, The Handmaid's Tale, κέρδισε δύο βραβεία στο 33ο ετήσιο Βραβείο Τηλεοπτικών Κριτικών για το Πρόγραμμα της Χρονιάς και το Εξαιρετικό Επίτευγμα στο Δράμα. Στο 69ο ετήσιο Emmy, ο Hulu κέρδισε συνολικά 8 βραβεία για το The Handmaid's Tale και έγινε η πρώτη υπηρεσία συνεχούς ροής για να κερδίσει την εξαιρετική σειρά δραματικών έργων. Η ιστορία του Handmaid έλαβε επίσης Emmys για εξαιρετική σκηνοθεσία, εξαιρετική γραφή, εξαιρετική κινηματογραφία και εξαιρετικό σχεδιασμό παραγωγής. Η Elisabeth Moss κέρδισε το Emmy για την εξαιρετική ηθοποιό μολύβδου και η Ann Dowd έλαβε το βραβείο για την εξαιρετική υποστηρικτική ηθοποιό. Στο 75ο Βραβείο Χρυσή Σφαίρα Η Παραμύθι της Χειροποίητης Χορωδίας κέρδισε δύο βραβεία, το καλύτερο τηλεοπτικό δράμα και την καλύτερη ηθοποιό σε μια τηλεοπτική σειρά Drama (Elisabeth Moss).
Στα Βραβεία Ντοκιμαντέρ των Κριτικών του 2016, το πρώτο ντοκιμαντέρ του Hulu, το The Beatles: Οκτώ Ημέρες την Εβδομάδα - Τα Περιηγητικά Χρόνια κέρδισε το βραβείο για το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μουσικής. Το ντοκιμαντέρ έλαβε επίσης το βραβείο Grammy για την καλύτερη μουσική ταινία στα Βραβεία 2017 Grammy και το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ στα 16ο Ετήσια Ταινίες για τα Βραβεία Grownups. Στο Creative Arts Emmys, το ντοκιμαντέρ κέρδισε δύο Emmys, όπως η εξαιρετική επεξεργασία ήχου και η εξαιρετική μίξη ήχου.
Στο 68ο βραβείο Primetime Emmy, ο Hulu έλαβε τα πρώτα του βραβεία Emmy για την αρχική σειρά του, 11.22.63 και για το Triumph's Election Special 2016. Το 2016, ο Hulu έλαβε το πρώτο του βραβείο Golden Globe για την πρωτότυπη σειρά Casual για τηλεοπτικές σειρές στην κατηγορία κωμωδία.
Λογότυπο
Το λογότυπο του Hulu άλλαξε το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνδρομητικές πλατφόρμες των ΗΠΑ Κατηγορία:Διαδικτυακή streaming τηλεόραση Κατηγορία:Θυγατρικές της The Walt Disney Company Κατηγορία:Comcast
Βουτάδες (αποσαφήνιση)
Το όνομα Βουτάδες μπορεί να αναφέρεται για:
Καρλ φον Μπλάας
Ο Καρλ φον Μπλάας (28 Απριλίου 1815 στο Νάουντερς– 19 Μαρτίου 1894 στη Βιέννη ) ήταν Αυστριακός ζωγράφος γνωστός για τα πορτρέτα και τις θρησκευτικές συνθέσεις του σε καμβά καθώς και με τη μορφή τοιχογραφιών.