cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκφράσεις περιεκτικότητας και συγκέντρωσης διαλυμάτων
Στις παρακάτω εκφράσεις περιεκτικότητας και συγκέντρωσης, οι μάζες των ουσιών μπορούν να μετρηθούν με ζυγό ακριβείας μέχρι 0.2 mg και οι όγκοι με ογκομετρικό κύλινδρο ή ογκομετρική φιάλη ή σιφώνιο πλήρωσης για μεγαλύτερη ακρίβεια.
Εκφράσεις περιεκτικότητας
Παραδείγματα:
Επί τοις εκατό βάρος κατ' όγκο (% w/v ή % κ.ό.) Η έκφραση αυτή δηλώνει τα γραμμάρια μιας χημικής ουσίας που είναι διαλυμένα σε 100 mL διαλύματος. Όταν διαλύεται μικρή ποσότητα στερεής ουσίας σε ένα διαλύτη (π.χ. νερό) για τη δημιουργία αραιού διαλύματος, ο αρχικός όγκος του διαλύτη δε μεταβάλλεται αισθητά και δεχόμαστε ότι αυτός θα είναι και ο όγκος του διαλύματος που θα προκύψει. Αν το διάλυμα όμως δεν είναι πολύ αραιό, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και τη μεταβολή του όγκου. Η % w/v περιεκτικότητα χρησιμοποιείται κυρίως για να περιγράψει διαλύματα στερεών σε υγρά.
Οι εκφράσεις (%w/w) και (%w/v) συνδέονται μεταξύ τους με τη σχέση: (%w/v) = d \cdot (%w/w) όπου d = πυκνότητα του διαλύματος (g/mL).
Επί τοις εκατό όγκο κατ' όγκο (% v/v ή % κ.ό. ή % vol ή αλκοολικοί βαθμοί (°) Η έκφραση αυτή δηλώνει τα mL μιας χημικής ουσίας, συνήθως υγρής, που είναι διαλυμένα σε 100 mL διαλύματος. Όταν διαλύεται μια υγρή ουσία σε ένα διαλύτη, ο όγκος του τελικού διαλύματος είναι το άθροισμα των όγκων διαλύτη και διαλυμένης παρόλο που πιθανόν να παρατηρούνται κάποιες μικρομεταβολές (όπως π.χ. συστολή όγκου) λόγω δυνάμεων που ασκούνται μεταξύ των μορίων της διαλυμένης και του διαλύτη. Η % v/v περιεκτικότητα χρησιμοποιείται κυρίως στα αλκοολούχα ποτά, οπότε αναφέρεται στην ποσότητα διαλυμένης αιθανόλης και στα αέρια μίγματα.
Εκφράσεις συγκέντρωσης
Μοριακή κατ' όγκο συγκέντρωση ή Molarity ή συγκέντρωση
Η Molarity ή (απλά) συγκέντρωση δηλώνει τον αριθμό των moles μιας διαλυμένης ουσίας ανά λίτρο διαλύματος. Το κεφαλαίο γράμμα M χρησιμοποιείται για συντομογραφία των μονάδων mol/L. Η συγκέντρωση συμβολίζεται με C ή με [διαλυμένη ουσία] π.χ λέμε διάλυμα ΗΝΟ3 0.01 Μ ή με C = 0.01 M ή [ΗΝΟ3] = 0.01 Μ. Παρόλο που η Molarity είναι η περισσότερο χρησιμοποιούμενη έκφραση περιεκτικότητας ή συγκέντρωσης, έχει ορισμένα μειονεκτήματα.
Ενώ η μάζα της διαλυμένης ουσίας μετριέται με μεγάλη ακρίβεια, ο όγκος του διαλύματος δεν μπορεί να μετρηθεί με ανάλογη ακρίβεια. Επιπλέον, εξαιτίας της θερμικής διαστολής, οι ογκομετρικές φιάλες αλλά και τα ίδια τα διαλύματα μεταβάλλουν τον όγκο τους με τη μεταβολή της θερμοκρασίας, χωρίς προσθήκη ή αφαίρεση μάζας.
Αν διαλυθούν m γραμμάρια μιας χημικής ένωσης μοριακής μάζας Mr σε V mL διαλύματος, η συγκέντρωση C του διαλύματος υπολογίζεται από τη σχέση:
Μοριακή κατά βάρος συγκέντρωση ή molality
Η molality (mol/kg ή molal ή m) δηλώνει τον αριθμό των moles της διαλυμένης ουσίας ανά χιλιόγραμμο διαλύτη (όχι διαλύματος).
Παραδείγματα: Μερικές φορές η molality εκπροσωπείται από το σύμβολο m, ενώ η Molarity με το σύμβολο M. Τα δύο σύμβολα δεν πρέπει να συγχέονται, και καλό θα είναι να μη χρησιμοποιούνται ως σύμβολα για μονάδες διότι m είναι και το σύμβολο του μέτρου.
Η molality είναι ανεξάρτητη από τις φυσικές συνθήκες όπως η θερμοκρασία και η πίεση και έτσι πλεονεκτεί έναντι της molarity.
Σ' ένα αραιό υδατικό διάλυμα, σε θερμοκρασία δωματίου και σε κανονική ατμοσφαιρική πίεση, molality και molarity σχεδόν ταυτίζονται διότι 1 kg νερού αντιστοιχεί περίπου σε όγκο 1 L σ' αυτές τις συνθήκες. Επειδή μάλιστα το διάλυμα είναι αραιό, η προσθήκη της διαλυμένης ουσίας έχει αφήνει τον όγκο ουσιαστικά αμετάβλητο. Ωστόσο, σε όλες τις άλλες συνθήκες, αυτό συνήθως δεν συμβαίνει.
Αν διαλυθούν m1 γραμμάρια μιας χημικής ένωσης μοριακής μάζας Mr σε m2 γραμμάρια διαλύτη, η molality m του διαλύματος υπολογίζεται από τη σχέση:
Κανονικότητα ή Normality
Διάλυμα 1 Ν λέγεται κανονικό, ενώ διάλυμα 0.1 Ν λέγεται δεκατοκανονικό. Τα διαλύματα αυτά χρησιμοποιούνται στην αναλυτική χημεία και ειδικότερα στην ογκομετρία.
Η τυπικότητα (Formality), σύμβολο F, μονάδες gfw/L, εκφράζει τον αριθμό των γραμμαρίων ο οποίος αντιστοιχεί στο μοριακό τύπο της ένωσης, δηλαδή πόσα γραμμάρια είναι η σχετική μοριακή μάζα (Mr) της ένωσης. Το πλεονέκτημα της τυπικότητας είναι ότι διαχωρίζει τη συγκέντρωση της ένωσης η οποία διαλύθηκε κατά την παρασκευή του διαλύματος και της πραγματικής κατάστασης η οποία επικρατεί μέσα στο διάλυμα.
Παραδείγματα:
Άλλες εκφράσεις της σύστασης διαλύματος και γενικότερα μίγματος
Οι εκφράσεις «μέρη στο...» (parts per..., pp...)
Οι συμβολισμοί «μέρη στο...» χρησιμοποιούνται σε αρκετούς τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας γιατί δεν απαιτούνται μετατροπές βαρών ή όγκων όπως οι περισσότερες εκφράσεις περιεκτικότητας και συγκέντρωσης των διαλυμάτων. Οι εκφράσεις «μέρη στο...» σχετίζονται με κλάσμα μαζών και είναι το κλάσμα της ποσότητας της διαλυμένης ουσίας προς τη συνολική ποσότητα του διαλύματος.
Οι παραπάνω εκφράσεις και συμβολισμοί, παρόλο που πρέπει να χρησιμοποιούνται καθολικά και από όλους για ευκολία και σαφήνεια, δε είναι απόλυτα καθιερωμένοι ακόμα και σε επιστημονικά συγγράμματα και τεχνικές εκδόσεις, όπου παραποιούνται ή ανακατεύονται μαζί με άλλους συμβολισμούς δημιουργώντας σύγχυση. Για παράδειγμα, για τα αέρια συστατικά της ατμόσφαιρας, χρησιμοποιούνται συχνά οι εκφράσεις «pp..v» που σημαίνουν «μέρη ανά... κατ' όγκο» π.χ. αντί για ppm χρησιμοποιείται η έκφραση ppmv. Για τις περιεκτικότητες όμως των μη ατμοσφαιρικών αερίων, όπως αεροζόλ, νέφη σταγονιδίων, και σωματιδίων στον αέρα, οι περιεκτικότητες εκφράζονται σε άλλες μονάδες όπως μg/m3 αέρα ή mg/m3 αέρα. Βέβαια, οι τελευταίες αυτές εκφράσεις περιεκτικότητας εξαλείφουν την ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι επιδράσεις θερμοκρασίας και πίεσης αλλά ταυτόχρονα δυσκολεύουν τη σύγκριση των ποσοτήτων αφού καθιστούν αναγκαία τη μετατροπή εκφράσεων.
Τα mg/m3 μετατρέπονται σε ppm με τη σχέση: όπου Mr είναι η μοριακή μάζα της διαλυμένης ουσίας.
Για παράδειγμα, 1 ppm τολουόλιου (Mr = 92.15) ισοδυναμεί με 3.8 mg/m3.
Γραμμομοριακό ή μοριακό κλάσμα
Ως γραμμομοριακό κλάσμα Xi ενός συστατικού i σε ένα μείγμα αποτελούμενο από τα συστατικά 1, 2, 3, ..., ορίζεται το κλάσμα με αριθμητή τα moles του συστατικού i στο μείγμα ni και παρονομαστή το άθροισμα των moles nολ όλων των συστατικών του μίγματος. Στα συνολικά moles συμπεριλαμβάνονται και τα moles του διαλύτη : Xi = ni/nολ όπου : nολ = n1 + n2 + n3 + ...
Η αναλογία μαζών
Η αναλογία μαζών (m1:m2) δείχνει ποια είναι η ακέραια σχέση μαζών των συστατικών του μίγματος.
Η αναλογία όγκων
Η αναλογία όγκων δείχνει (V1:V2) δείχνει ποια είναι η μικρότερη ακέραιη σχέση όγκων των συστατικών αέριου μίγματος ή διαλύματος που σχηματίζεται από ανάμιξη υγρών. Για τα συστατικά αέριου μίγματος, επειδή αυτά βρίσκονται στις ίδιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, η έκφραση αυτή ταυτίζεται αριθμητικά με την ακέραιη αναλογία moles.
Η περιεκτικότητα % κατά mole
Η περιεκτικότητα % κατά mole δείχνει πόσα moles από κάθε συστατικό περιέχονται σε ποσότητα μίγματος που περιέχει συνολικά 100 mol από τα συστατικά του. Για τα συστατικά αέριου μίγματος, επειδή αυτά βρίσκονται στις ίδιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, η έκφραση αυτή ταυτίζεται αριθμητικά με την περιεκτικότητα % v/v.
Η ακέραιη γραμμομοριακή αναλογία
Η ακέραιη γραμμομοριακή αναλογία δείχνει ποια είναι η μικρότερη ακέραιη αναλογία των αριθμών των moles των συστατικών του μίγματος. Για τα συστατικά αέριου μίγματος, επειδή αυτά βρίσκονται στις ίδιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, η έκφραση αυτή ταυτίζεται αριθμητικά με την αναλογία όγκων.
Πηγές
Κατηγορία:Αναλυτική χημεία Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες
Μίστερ Κόσμος
Ο Μίστερ Κόσμος (Mister World) είναι ανδρικός διαγωνισμός ομορφιάς, που ξεκίνησε το 1996. Διοργανώνεται από τον Οργανισμό Μις Κόσμος και ξεκίνησε με την προοπτική να διεξάγεται κάθε χρόνο. Ο διαγωνισμός θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ανδρικούς διαγωνισμούς ομορφιάς στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί ομορφιάς
Πολυπέταλα
thumb|250px|Τα πολυπέταλα συμπεριλαμβάνουν νεραγκούλες (Ranunculus).
Τα πολυπέταλα (polypetalae) ήταν μια ομάδα ταξινόμησης που χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό των φυτών, αλλά τώρα θεωρείται ότι είναι τεχνητή ομάδα, η οποία δεν αντανακλά την εξελικτική ιστορία. Η ομαδοποίηση βασίστηκε στα παρόμοια μορφολογικά χαρακτηριστικά των φυτών. Τα πολυπέταλα (polypetalae), καθορίστηκε πως περιλαμβάνουν τα φυτά με τα ελεύθερα από τη βάση πέταλα ή μόνο τα ελαφρώς συνδεόμενα.
Χρυσόστομος Μιχαηλίδης
Ο Χρυσόστομος Μιχαηλίδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 15 Ιανουαρίου 1975 στην Πτολεμαΐδα. Προέρχεται από τα τμήματα υποδομής του Εορδαϊκού Πτολεμαΐδας, με τον οποίο ξεκίνησε την καριέρα του. Επαίζε στην θέση του τερματοφύλακα. Έχει ύψος 1,90μ.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε από τον Εορδαϊκό Πτολεμαΐδας, με τον οποίο αγωνίστηκε από το 1982 ως 1997 στη Β΄ Εθνική, Γ΄ Εθνική και Δ΄ Εθνική. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, όπου αγωνίστηκε ως το 2005, με διακοπή το β΄ μισό της σεζόν 2001-02 που δόθηκε δανεικός στον Εθνικό Αστέρα. Μετά την επιστροφή του έγινε βασικός στην ΑΕΚ αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει κάποια κλήση στην Εθνική ομάδα. Με την ΑΕΚ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 2000 και αγωνίστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ σε 9 ματς συνολικά.
Το 2005 μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, του οποίου υπήρξε βασικός τερματοφύλακας για έξι σεζόν, ως το 2011. Την περίοδο αυτή κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος και αγωνίστηκε σε ένα φιλικό με τη Φινλανδία στις 6/2/2008. Το 2010 κλήθηκε ξανά από τον Φερνάντο Σάντος και ήταν στην αποστολή σε δυο προκριματικούς αγώνες του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2011-12 ξεκίνησε στην Α.Ε. Λάρισα και από τον Ιανουάριο του 2012 εντάχθηκε στο δυναμικό του Πανιωνίου με συμβόλαιο ενάμισι έτους. Το ντεμπούτο του δεν ήταν πετυχημένο, αφού έγινε στον αγώνα κυπέλλου εκτός έδρας με τον Ολυμπιακό, στο οποίο ο Πανιώνιος ηττήθηκε με 0-4 και αποκλείστηκε.
Συνολικά μετράει 275 συμμετοχές σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις και έχει σημειώσει ένα γκολ με πέναλτι σε αγώνα πρωταθλήματος.
Καριέρα
* Συμμετοχές μόνο στο πρωτάθλημα.
** Δεν περιλαμβάνονται οι συμμετοχές του τη σεζόν 1996-97 στη Δ΄ Εθνική.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εορδαϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Λόρεν Χαουρέγκι
Είναι πρώην μέλος του συγκροτήματος Fifth Harmony. Έχει αναφέρει πως έχει επηρεαστεί μουσικά από την Λάνα Ντελ Ρέι, τον John Mayer, την Paramore, την Alicia Keys, την Κριστίνα Αγκιλέρα, την Έιμι Γουάινχαουζ, τον The Weeknd και τον Frank Ocean.
Στις 24 Οκτωβρίου 2018, μετά την διάσπαση των Fifth Harmony, κυκλοφορεί την επίσημη πρώτη της σόλο δουλειά, το τραγούδι “Expectations” σε δικούς της στίχους και μουσική. Το τραγούδι σήμερα μετρά πάνω από 29 εκατομμύρια προβολές στο επίσημο κανάλι της στο YouTube.
Ύστερα από τις συνεργασίες της με τους Halsey (“Strangers”), Steve Aoki (“All Night”), Johnny Rain (“THE BAD PART”), Ty Dolla $ign (“In Your Phone”), clear eyes (“Let Me Know” ft. Drew Love), συνεργάζεται με τον βραβευμένο με Grammy, Tainy, και στις 21 Φεβρουαρίου 2020 κυκλοφορούν το “NADA”, σε συνεργασία με τον C. Tangana.
Σχεδόν έναν μήνα αργότερα, στις 20 Μαρτίου 2020, η Λόρεν προγραμματίζει τη πρεμιέρα της νέας συνεργασίας της με τον Tainy, το σε δικούς της στίχους και μουσική τραγούδι “Lento”, το οποίο αριθμεί 17 εκατομμύρια προβολές στο YouTube.
Το επόμενο διάστημα συνεργάζεται με τον Rauw Alejandro και κυκλοφορούν το πρώτο επίσημο remix του “Lento”, στις 11 Δεκεμβρίου 2020, ενώ στις 22 Ιανουαρίου 2021 κυκλοφορεί ακόμα ένα remix του τραγουδιού, σε συνεργασία με τον Pabllo Vittar.
Στις 30 Απριλίου 2021 η Χαουρέγκι κυκλοφορεί ένα τραγούδι με επίκεντρο το mental healing, το “Temporary”, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ “Sound it Out”.
Έπειτα από μήνες απουσίας, η Λόρεν γράφει και συνθέτει ένα τραγούδι για το άλμπουμ “Big Femme Energy”, το “While I’m Alive”, το οποίο κυκλοφορεί στις 10 Ιουλίου 2021.
Τις επόμενες εβδομάδες η Χαουρέγκι συνεργάζεται με την Diane Warren, η οποία της παραδίδει το τραγούδι “Not Prepared for You” για το άλμπουμ “The Cave Sessions Vol. 1”, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Αυγούστου 2021.
Λίγες μέρες μετά η Χαουρέγκι διαγράφει όλα τα post της από τον λογαριασμό της στο Instagram, ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 ανακοινώνει επίσημα την κυκλοφορία του πρώτου της σόλο EP, του “Prelude”, ύστερα από 3 χρόνια προετοιμασίας. Η ίδια επισήμανε ότι ακροατές της από όλον τον κόσμο θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν τα τραγούδια της μέσω ενός διήμερου παγκοσμίου live-streaming, στις 14 και 15 Οκτωβρίου, πριν την επίσημη κυκλοφορία του EP στις μουσικές πλατφόρμες, με τη χορηγία των εισητηρίων να γίνεται από το Moment House.
Τα μεσάνυχτα της 8ης Οκτωβρίου 2021, χωρίς σχετική ανακοίνωση, η Χαουρέγκι κυκλοφορεί το πρώτο τραγούδι του “Prelude”, με τίτλο “Colors”, ενώ τα μεσάνυχτα της 15ης Οκτωβρίου 2021 κυκλοφόρησε το δεύτερο κομμάτι του EP, “Scattered”, σε συνεργασία με τον ράπερ Vic Mensa. Την ίδια μέρα ανακοινώθηκε ότι το “Prelude” αναμένεται να κυκλοφορήσει σε όλες τις μουσικές πλατφόρμες στις 5 Νοεμβρίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Κουβανοί τραγουδιστές
Άλμα Ντελφίνα
Η Άλμα Ντελφίνα (Alma Delfina, γεννημένη ως Άλμα Ντελφίνα Μαρτίνες Ορτέγα Alma Delfina Martínez Ortega, 5 Νοεμβρίου 1960 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1931-1932
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1931-32 διεξήχθη ως Εθνική κατηγορία (14 αγωνιστικές), στην οποία μετείχαν οκτώ ομάδες από τις τρεις ιδρυτικές Ενώσεις της ΕΠΟ: Αθήνας (3), Πειραιώς (2) και Μακεδονίας (3). Οι ομάδες αυτές δεν μετείχαν στα τοπικά πρωταθλήματα και η παραμονή τους στην Εθνική κατηγορία κρινόταν από αγώνες διαβάθμισης.
Πρωταθλητής
Άρης
Βαθμολογία
1. 24x24εσ|Άρης Άρης              22  38-10 2. 24x24εσ|Παναθηναϊκός Παναθηναϊκός      18  24-22 3. 24x24εσ|Απόλλων Αθηνών Απόλλων Αθηνών    16  21-19 4. 23x23εσ|600px Blu e Bianco Strisce Εθνικός Πειραιώς  12  19-17 5. 24x24εσ|630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White Ολυμπιακός        12  22-20 6. 24x24εσ|Ηρακλής Ηρακλής           12  25-31 7. 24x24εσ|ΠΑΟΚ ΠΑΟΚ              11  18-25 8. 24x24εσ|ΑΕΚ ΑΕΚ                9  13-35
Αποτελέσματα
α. Ο αγώνας ΠΑΟΚ -Ηρακλής 3-2 στις 5 Ιουνίου ακυρώθηκε μετά από ένσταση του Ηρακλή και ορίστηκε να επαναληφθεί στις 11 Σεπτεμβρίου στο ουδέτερο γήπεδο της ΑΕΚ, όπου ο ΠΑΟΚ δεν προσήλθε και ο Ηρακλής κέρδισε άνευ αγώνα.
Αγώνες διαβάθμισης
Σύμφωνα με τον κανονισμό της εποχής, από τις ομάδες που μετείχαν στο Εθνικό Πρωτάθλημα, όποια τερμάτιζε σε χαμηλότερη θέση από τις υπόλοιπες της ίδιας Ένωσης έπρεπε να δώσει διπλό αγώνα διαβάθμισης με την νικήτρια του τοπικού πρωταθλήματος ώστε να κριθεί ποια θα πάρει μέρος στο επόμενο Εθνικό Πρωτάθλημα 1932-33. Σύμφωνα με τη βαθμολογία αυτές ήταν: η ΑΕΚ της ΕΠΣ Αθηνών, ο Ολυμπιακός της ΕΠΣ Πειραιώς και ο ΠΑΟΚ της ΕΠΣ Μακεδονίας.
ΑΕΚ και Ολυμπιακός επικράτησαν στους αγώνες διαβάθμισης και διατηρήθηκαν στην Εθνική Κατηγορία. Αντίθετα ο ΠΑΟΚ δεν έλαβε μέρος στους αγώνες διαβάθμισης με τον Μέγα Αλέξανδρο που είχαν οριστεί για τις 18 και 22 Σεπτεμβρίου 1932, διαμαρτυρόμενος για την απόφαση της ΕΠΟ, που εκδόθηκε στις 22 Ιουλίου 1932 και ενώ ο ΠΑΟΚ είχε ολοκληρώσει τους αγώνες του στο πρωτάθλημα, με την οποία είχε ακυρωθεί ο νικηφόρος αγώνας του με 3-2 επί του Ηρακλή στις 5 Ιουνίου 1932 , κατόπιν ένστασης του Ηρακλή για το κράτημα από τον διαιτητή ενός μόνο λεπτού καθυστερήσεων λόγω της εισβολής παραγόντων στον αγωνιστικό χώρο και την αστυνομική παρέμβαση προς αποκατάσταση της τάξης. Ο αγώνας ορίστηκε να επαναληφθεί στο ουδέτερο γήπεδο της ΑΕΚ στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου. Ο ΠΑΟΚ αντιδρώντας στη απόφαση για επανάληψη του αγώνα, δεν παρουσιάστηκε στο γήπεδο και ο Ηρακλής ανακηρύχθηκε με απόφαση της ΕΠΟ νικητής άνευ αγώνος και προσπέρασε τελικά τον ΠΑΟΚ στη βαθμολογία. Στη συνέχεια ο ΠΑΟΚ ορίστηκε από την ΕΠΟ να δώσει διπλούς αγώνες διαβάθμισης με τον τότε πρωταθλητή της ΕΠΣ Μακεδονίας, Μέγα Αλέξανδρο, ωστόσο συνεχίζοντας τη διαμαρτυρία του, δεν κατέβηκε και πάλι σε κανέναν από τους δύο αγώνες, με αποτέλεσμα να χάσει και τα δύο παιχνίδια στα χαρτιά και να υποβιβαστεί στο τοπικό της Α΄ΕΠΣΜ όπου και παρέμεινε για τη σεζόν 1932-33, χωρίς να δώσει τελικά κανέναν αγώνα λόγω των δύο παρακάτω αποφάσεων της ΕΠΟ:
Στις 17 Φεβρουαρίου του 1933 η ΕΠΟ απέρριψε το αίτημα του ΠΑΟΚ για ένταξη στην Εθνική Κατηγορία της σεζόν 1932-33 και συγχρόνως αποφάσισε να μη δώσει ο ΠΑΟΚ κανέναν αγώνα στο τοπικό της Α'ΕΠΣΜ το 1932-33, παρά μόνο διπλούς αγώνες με τον πρωταθλητή της κατηγορίας, ο νικητής εκ των οποίων θα συμμετείχε στους μετέπειτα αγώνες διαβάθμισης με τον τελευταίο του βορείου ομίλου της Εθνικής Κατηγορίας. Τελικά δε διεξήχθησαν ούτε και οι τέσσερις αυτοί αγώνες, επειδή με νέα απόφαση της ΕΠΟ στις 24 Σεπτεμβρίου του 1933 άλλαξε ο κανονισμός διεξαγωγής του πρωταθλήματος με την κατάργηση της Εθνικής Κατηγορίας προς όφελος του Παναθηναϊκού, που είχε επίσης υποβιβαστεί επειδή δε συμμετείχε στους αγώνες διαβάθμισης με το Γουδί στις 15 Ιουνίου του 1933, με αποτέλεσμα την επιστροφή στο παλαιότερο σύστημα, με τη διεξαγωγή, αρχικά, των τοπικών πρωταθλημάτων και στη συνέχεια, μίας τελικής φάσης για τη διεκδίκηση του Πανελλήνιου τίτλου. Έτσι ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός μαζί με ΑΕΚ, Ολυμπιακό, Εθνικό, Απόλλων Αθηνών και Γουδί από το νότο, και Άρη, Ηρακλή και Μέγα Αλέξανδρο από το βορρά, προκρίθηκαν για να συμμετάσχουν στο Εθνικό Πρωτάθλημα της σεζόν 1933-34.
Οι σχετικοί αγώνες διαβάθμισης για τη σεζόν 1931-32 ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1931-1932 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Επίθεση στη Λίμνη Νάρατς
Η Επίθεση στη Λίμνη Νάρατς είναι πολεμικό επεισόδιο του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου μεταξύ Ρωσικών και Γερμανικών δυνάμεων. Ξεκίνησε τον Μάρτιο και ολοκληρώθηκε στις 14 Απριλίου 1916. Παρά το δεκαπλάσιο αριθμητικό πλεονέκτημα των Ρώσων, η μάχη έληξε με νίκη των Γερμανών και μεγάλες απώλειες για τον ρωσικό στρατό.
Υπόβαθρο
Σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας του Σαντίϋ (Δεκέμβριος 1915), η Ρωσία, η Γαλλία, η Βρετανία και η Ιταλία δεσμεύτηκαν να προχωρήσουν σε ταυτόχρονες επιθέσεις κατά των Κεντρικών Δυνάμεων το καλοκαίρι του 1916. Η Ρωσία ένιωσε την ανάγκη να δανείσει σώματα για να πολεμήσουν στη Γαλλία και στη Θεσσαλονίκη (παρά την απροθυμία της) και να επιτεθεί στο Ανατολικό Μέτωπο, ελπίζοντας να λάβει πυρομαχικά από τη Βρετανία και τη Γαλλία.
Η Επίθεση στη Λίμνη Νάρατς ξεκίνησε μετά από αίτημα του Γάλλου Στρατηγού Ζοζέφ Ζοφρ, ο οποίος ήλπιζε πως οι Γερμανοί θα μετέφεραν περισσότερες δυνάμεις στο Ανατολικό Μέτωπο πριν την επίθεση τους στο Βερντέν. Ο Νικόλαος Β' δέχτηκε και επέλεξε τη Λίμνη Νάρατς γύρω από το Βίλνο της Λευκορωσίας, επειδή σ' αυτό το σημείο οι Ρώσοι είχαν συγκεντρώσει 480.000 στρατιώτες, ενώ οι Γερμανοί είχαν μονάχα 50.000 στρατιώτες (10η Γερμανική Στρατιά του Στρατηγού Έιτσχορν).
Σύγκριση δυνάμεων
Η 2η Ρωσική Στρατιά είχε αρχικά 8 σώματα (κατά τη διάρκεια της επίθεσης έλαβε ακόμα 2 σώματα: το 15ο και το 35ο) και αρκετές μεραρχίες ιππικού, ενώ οι Γερμανοί είχαν στη διάθεση τους 4 μεραρχίες πεζικού (42η, 115η, 31η και 75η) και 2 ταξιαρχίες πεζικού «Landwehr» (9η και 10η) στην πρώτη γραμμή. Επίσης, οι Γερμανοί είχαν αρκετές μεραρχίες πεζικού (80η, 86η και 119η) στη δεύτερη γραμμή.
Μάχη
Η ρωσική επίθεση εξασθενίστηκε κατά τον Απρίλιο του 1916. Όσα εδάφη είχαν κερδίσει οι Ρώσοι χάθηκαν κατά τη διάρκεια των γερμανικών αντεπιθέσεων. Μια δευτερεύουσα ρωσική επίθεση κοντά στη Ρίγα στις 21 Μαρτίου έληξε και αυτή με αποτυχία.
Αποτελέσματα
Ολόκληρη η επιχείρηση ήταν μια απόλυτη αποτυχία και προκάλεσε σοβαρό πλήγμα στο ηθικό των Ρώσων, χωρίς να παρέχουν οποιαδήποτε βοήθεια στη Γαλλία. Η μάχη έγινε ένα λαμπρό παράδειγμα της χρήσης μιας ρωσικής πολεμικής μεθόδου, γνωστή ως «Ανθρώπινο Κύμα». Μεγάλες μάζες ανθρώπων επιτίθενται ξανά και ξανά στην ίδια θέση του εχθρικού μετώπου. Η επίθεση έληξε λόγω της ολοσχερούς καταστροφής των επιτιθέμενων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Η Ρωσία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Παγκόσμια πόλη
thumb|300px|[[Νέα Υόρκη]] Παγκόσμια πόλη (global city) είναι μια πόλη που έχει άμεση επίδραση σε παγκόσμια γεγονότα κοινωνικών, οικονομικών, και πολιτικών διαστάσεων. Τα τελευταία χρόνια ο όρος έχει γίνει αρκετά διάσημος λόγω του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης. Ο όρος παγκόσμια πόλη προτάθηκε για πρώτη φορά από την Σάσκια Σάσσεν στο ομώνυμο βιβλίο της.
Γενικά χαρακτηριστικά
Μια πόλη χαρακτηρίζεται παγκόσμια όταν έχει τα περισσότερα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
Το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, το Παρίσι, και το Τόκιο παραδοσιακά αναφέρονται ως οι «μεγάλες τέσσερις» παγκόσμιες πόλεις. Εν τούτοις, δεν υπάρχει αυστηρά καθορισμένο σύνολο κριτηρίων για το χαρακτηρισμό μιας πόλης και οι αξιολογήσεις είναι πολύ πιθανό να διαφέρουν ανάλογα με το πολιτιστικό υπόβαθρο και τις προσωπικές απόψεις.
Σε ορισμένες αναπτυγμένες χώρες, η δημιουργία προαστίων και η τρέχουσα μετανάστευση των εργασιών κατασκευής στις αναπτυσσόμενες χώρες έχουν οδηγήσει σε σημαντική αστική αποσύνθεση. Επομένως, για να ωθηθεί η αστική αναγέννηση, ο τουρισμός και το εισόδημα, ο στόχος μια «παγκόσμιας ποιοτικής» πόλης έχει γίνει πρόσφατα μια ιδεοληψία με τις κυβερνήσεις μερικών πόλεων μέσου μεγέθους και τα συστατικά τους.
Το φαινόμενο του "κτηρίου παγκόσμιας πόλης" έχει παρατηρηθεί επίσης στο Μπουένος Άιρες, το Σαντιάγο, τη Φρανκφούρτη, το Μόντρεαλ, το Σίδνεϋ, την Πόλη του Μεξικού και το Τορόντο: κάθε μια από αυτές τις πόλεις έχει προκύψει ως μεγάλη και επιδρούσα στην παγκόσμια κοινότητα.
Κατάλογος GaWC των παγκόσμιων πόλεων (έκδοση του 1999)
Μια προσπάθεια να καθοριστούν και να ταξινομηθούν οι παγκόσμιες πόλεις έγινε το 1999 από την GaWC (Globalization and World Cities Study Group and Network), που εδρεύει στο πανεπιστήμιο Λάφμπορο του Λέστερσαϊρ της Αγγλίας. Ο κατάλογος περιγράφηκε στο Ερευνητικό Δελτίο 5 του GaWC (GaWC Research Bulletin 5) και ταξινόμηθηκαν οι πόλεις που έδρευσαν στην παροχή «προηγμένων υπηρεσιών» όπως η λογιστική, η διαφήμιση, η χρηματοδότηση κτλπ, από τις διεθνείς εταιρίες. Ο κατάλογος GaWC προσδιορίζει τρία επίπεδα παγκόσμιων πόλεων και διάφορων υπο-τάξεων.
Σημειώστε ότι αυτός ο κατάλογος δείχνει γενικά τις πόλεις στις οποίες υπάρχουν γραφεία ορισμένων πολυεθνικών επιχειρήσεων που παρέχουν οικονομικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες παρά άλλα πολιτιστικά, πολιτικά, και οικονομικά κέντρα. Υπάρχει ένας σχηματικός χάρτης των πόλεων GaWC στον ιστοχώρο τους.
Κορυφαίες παγκόσμιες πόλεις GaWC (έκδοση του 2004)
Μια προσπάθεια να επαναπροσδιοριστούν και να επανακατηγοριοποιηθούν οι κορυφαίες παγκόσμιες πόλεις έγινε από τον PJ Taylor στο GaWC το 2004. Αυτός ο νέος κατάλογος αναφέρεται ως επίσημος "κατάλογος GaWC".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημογραφία Κατηγορία:Χωροταξία - Πολεοδομία Κατηγορία:Πόλη Κατηγορία:Πολιτισμική γεωγραφία
Red Bull Arena (Λειψία)
Η Red Bull Arena, παλαιότερα γνωστή ως Τσεντράλσταντιον (γερμανικά: Zentralstadion, ), η οποία βρίσκεται στην Λειψία, στην περιοχή της Σαξωνίας, στη Γερμανία, είναι το παλαιότερο ποδοσφαιρικό γήπεδο στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Είναι το μεγαλύτερο σε χωρητικότητα ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Ανατολική Γερμανία και έχει φιλοξενήσει, πέραν των ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων, και μουσικές συναυλίες. Αρκετές ποδοσφαιρικές ομάδες από την Λειψία έχουν χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο γήπεδο ως έδρα, συμπεριλαμβανομένης της ΦΦΜ Λειψίας (πρόγονος της ΦΚ Λοκομοτίβ Λειψίας) σε διάφορες περιόδους του 20ού αιώνα (συμπεριλαμβανομένων ευρωπαϊκών αναμετρήσεων στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και αγώνες του γερμανικού ποδοσφαίρου στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990). Η ΦΚ Ζάκσεν Λειψίας χρησιμοποιούσε το γήπεδο ως έδρα κατά καιρούς μεταξύ του 2004 και του 2007, ωστόσο επέστρεψε στην ιστορική της έδρα, το Άλφρεντ-Κουντζ-Σπόρτπαρκ κατά την έναρξη της σεζόν 2008–09.
Τον Ιούλιο του 2009, η εταιρεία παραγωγής ενεργειακών ποτών Red Bull αγόρασε το καταστατικό της ΣΣΦ Μάρκρανστατ και μετονόμασε την ομάδα σε ΡάσενΜπολσπορτ Λειψίας, σε συντόμευση ΡΜ Λειψία. Εξαρχής, η νέα αυτή ομάδα εξέφρασε την επιθυμία της να μετακομίσει στο άδειο από ενοίκους Τσεντράλσταντιον και να το μετονομάσει σε "Red Bull Arena". Τα δικαιώματα για την αλλαγή ονομασίας του γηπέδου παραχωρήθηκαν στις 25 Μαρτίου 2010 και το γήπεδο θα διατηρήσει τη νέα αυτή ονομασία για μια χρονική περίοδο τουλάχιστον 10 ετών, ξεκινώντας από την 1η Ιουλίου 2010. Το κόστος ενοικίασης του γηπέδου θα κυμαίνεται ανάλογα με την κατηγορία στην οποία θα βρίσκεται η ΡάσενΜπολσπορτ Λειψία. Η ομάδα δεσμεύτηκε για την αύξηση της χωρητικότητας του γηπέδου, την εγκατάσταση διαφημιστικών γιγαντοοθόνων βίντεο, καθώς και την ανακατασκευή των σουιτών του γηπέδου και τον χώρο VIP του.
Για την σεζόν 2010–11, η Χάλεσερ ΦΚ θα δώσει περίπου τρεις με πέντε εντός έδρας αγώνες της στο Τσεντράλσταντιον, καθώς η δική της έδρα, το Κουρτ-Βάμπελ-Στάντιον θα βρίσκεται υπό ανακαίνιση. Οι αγώνες που θα δοθούν στο Τσεντράλσταντιον αναμένεται να είναι και αυτοί που θα έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα ασφάλειας, καθώς η Χάλεσερ ΦΚ θα μετακομίσει προσωρινά στο χωρητικότητας 4.500 θέσεων Νόιστατερ Στάντιον κατά την περίοδο των εργασιών. Αυτοί οι "υψηλής επικινδυνότητας" αγώνες θα είναι οι αναμετρήσει απέναντι στις ΦΚ Μαγδεβούργο, Κέμνιτσερ ΦΚ, η εντός έδρας αναμέτρησή της απέναντι στη ΡΜ Λειψία και μία πιθανολογούμενη αναμέτρησή της με μια ομάδα προερχόμενη από την 3. Liga. Η μετακίνηση αυτή ήταν απαραίτητη ώστε να εξασφαλίσει αδειοδότηση από την Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ενόψει της νέας σεζόν.
Ιστορία
thumb|left|Το Τσεντράλσταντιον το 1987 κατά το τελευταίο του DTSB Party
Το 1956, έγιναν τα εγκαίνια του πρώτου Τσεντράλσταντιον, το οποίο ήταν εκείνη την εποχή από τα μεγαλύτερα γήπεδα στην Ευρώπη με χωρητικότητα της τάξης των 100.000 θεατών. Ωστόσο, με το πέρασμα των ετών έμεινε αχρησιμοποίητο και κόστιζε ιδιαίτερα ακριβά στον Δήμο της Λειψίας για την συντήρησή του. Το 1997, ο Δήμος της Λειψίας αποφάσισε να κατασκευάσει ένα νέο γήπεδο στη θέση του παλιού, το οποίο θα ήταν αποκλειστικά ποδοσφαιρικής χρήσης. Το νέο γήπεδο τελούσε υπό κατασκευή από τον Δεκέμβριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2004.
Το Τσεντράλσταντιον ήταν το μοναδικό γήπεδο στην πρώην Ανατολική Γερμανία που φιλοξένησε αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Συγκεκριμένα, φιλοξένησε τέσσερις αναμετρήσεις για την φάση των ομίλων, καθώς και έναν αγώνα για την φάση των 16. Έναν χρόνο νωρίτερα, φιλοξένησε, επίσης, αγώνες για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2005 και συγκεκριμένα τρεις αγώνες της διοργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του μικρού τελικού. Από το 2005, το Τσεντράλσταντιον αποτελεί και μόνιμο τόπο διεξαγωγής του τελικού του Λιγκ Καπ Γερμανίας.
Εγκαταστάσεις
thumb|Το εσωτερικό του σταδίου το 2009
Γέφυρες είναι κατασκευασμένες πάνω από το παλιό γήπεδο ώστε να συνδέεται με το καινούργιο. Η οροφή έχει ενσωματωμένο σχεδιασμό φωτισμού, ενώ το ίδιο το γήπεδο έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει εξαιρετική ακουστική. Ο αγωνιστικός χώρος ήταν, αρχικά, έκτασης 120 x 80 μέτρων, με τον σημερινό να είναι διαστάσεων 105 x 68 μέτρων. Έχει ενσωματωθεί στους χώρους περιμετρικά του γηπέδου με την προσθήκη σημαντικού αριθμού δέντρων και άλλων φυτών.
Παγκόσμιο Κύπελλο 2006
Το γήπεδο αποτέλεσε τόπο φιλοξενίας για αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, το μοναδικό ευρισκόμενο στα εδάφη της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.
Οι παρακάτω αναμετρήσεις διεξήχθησαν στο γήπεδο στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006:
Άλλες χρήσεις
Το γήπεδο χρησιμοποιείται συχνά για την φιλοξενία συναυλιών. Οι Πολ Μακάρτνεϊ (2004), Χέρμπερτ Γκρόνεμαγιερ (2007, 2011), Genesis (2007), Bon Jovi (2008), Depeche Mode (2009), AC/DC (2009), Μάριο Μπαρτ (2011) και Coldplay (2012) έχουν εμφανιστεί ζωντανά στο γήπεδο κατά το παρελθόν. Για το 2013, οι Depeche Mode και οι Bruce Springsteen & The E Street Band έχουν ανακοινώσει συναυλίες τους στον χώρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία Κατηγορία:Λειψία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2006 Κατηγορία:Red Bull
Σαμανά (πόλη)
Η Σαμανά (ισπαν.: Samaná) ή Σάντα Μπάρμπαρα ντε Σαμανά είναι μια πόλη της Δομινικανής Δημοκρατίας. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας και του Δήμου Σαμανά. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινικανής Δημοκρατίας, στη βόρεια ακτή του κόλπος Σαμανά. Είναι η σημαντικότερη πόλη παρακολούθησης φαλαινών.
Ιστορία
Η πόλη βρέθηκε το 1756 με το όνομα Σάντα Μπάρμπαρα ντε Σαμανά από τον Ισπανό κυβερνήτη Φρανσίσκο Ρούμπιο ι Πενιαράντα (Francisco Rubio y Peñaranda) κατά τη διάρκεια της αποικιακής περιόδου.
Ονομασία
Η πόλη ονομάστηκε Σάντα Μπάρμπαρα ντε Σαμανά από τη βασίλισα Μπάρμπαρα ντε Μπραγάνσα, γυναίκα του βασιλιά Φρέντερικ VI της Ισπανίας.
Δημογραφικά στοιχεία
Η Σαμανά έχει πληθυσμό 51.501 κατοίκους (2002), από τους οποίους οι 10.692 (79.24% του συνολικού πληθυσμού) είναι αστικός πληθυσμός. Από το συνολικό πληθυσμό οι 26.317 είναι άντρες και οι 25.184 γυναίκες.
Γεωγραφία
Η Σαμανά βρίσκεται σε μια μικρή πεδιάδα κοντά στην ακτή αλλά, τώρα, σχεδόν όλη η πόλη βρίσκεται σε λόφους που περιβάλλουν την πεδιάδα.
Η Σαμανά έχει έκταση 412.11 τ.χλμ. (περίπου το 49% της επαρχίας Σαμανά).
Κλίμα
Το ετήσιο ύψος βροχής είναι 2,349.8 mm και η ετήσια θερμοκρασία 26.5ο C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δομινικανής Δημοκρατίας
Δομέντιος Γ΄ της Γεωργίας
Ο Δομέντιος Γ΄ (დომენტი III) (απεβ. στις 22 Σεπτεμβρίου 1676) ήταν Γεωργιανός εκκλησιαστικός και Καθολικός Πατριάρχης Γεωργίας από το 1660 έως το 1676. Ήταν μέλος τού πριγκιπικού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, γεννημένος ως νεότερος γιος του Καϊχοσρό του Μουχράνι. Το βασιλικό του όνομα μερικές φορές δίνεται ως Domentius II.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι Κατηγορία:Πατριάρχες Γεωργίας
Κώστας Σαραντίδης
Ο Κώστας Σαραντίδης (1927-25 Ιουνίου 2021), επίσης γνωστός με το βιετναμικό όνομα Nguyễn Văn Lập, ήταν Έλληνας στρατιώτης που πολέμησε με τους Βιετ Μινχ (Viet Minh) κατά τον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας, επιδιώκοντας την ανεξαρτησία του Βιετνάμ από τη γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κώστας Σαραντίδης γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη, από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Το φθινόπωρο του 1943 και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, συνελήφθη για λαθρεμπόριο καπνού και στάλθηκε σε ναζιστικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στη Γερμανία. Κατάφερε να δραπετεύσει κοντά στη Βιέννη και έκλεψε μια στρατιωτική στολή με την οποία συνήθιζε να μεταμφιέζεται ως Γερμανός μέχρι το τέλος του πολέμου.
Η ζωή στο Βιετνάμ
Μετά το τέλος του πολέμου το 1954 και τη διχοτόμηση του Βιετνάμ σε Βόρειο και Νότιο, ο Σαραντίδης μετακόμισε στο βόρειο Βιετνάμ και αποσύρθηκε από τον στρατό. Εκείνη την εποχή, ήταν παντρεμένος με μια νοσοκόμα που κατηγορήθηκε για αντιδραστικότητα και φυλακίστηκε. Ο Σαραντίδης εργάστηκε ως Γερμανός μεταφραστής και αργότερα ως ανθρακωρύχος. Επίσης ξαναπαντρεύτηκε Βιετναμέζα, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.
Η μεταγενέστερη ζωή στην Ελλάδα
Από τη μέρα που συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50, ο Σαραντίδης δεν είχε επικοινωνήσει με την οικογένειά του, που τον θεωρούσε νεκρό. Κοντά στο τέλος του πολέμου άρχισε να ανταλλάσσει επιστολές μαζί τους και το 1965 αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Με τη συνδρομή ενός από τους αδελφούς του, ο οποίος βοήθησε την οικογένεια Σαραντίδη για την έκδοση διαβατηρίου, ο Σαραντίδης μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη. Στην αρχή αντιμετώπισε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες καθώς ήταν άνεργος για αρκετούς μήνες. Τελικά κατάφερε να βρει δουλειά ως οδηγός για την Pechiney, όπου εργάστηκε για αρκετά χρόνια μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Η οικογένεια Σαραντίδη απέκτησε και τέταρτο παιδί που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στην Ελλάδα ο Σαραντίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα και εργάστηκε για να βοηθήσει το Βιετνάμ και να προωθήσει τις σχέσεις Ελλάδας-Βιετνάμ. Ο Σαραντίδης δραστηριοποιήθηκε στην παροχή βοήθειας στα παιδιά του Βιετνάμ που προσβλήθηκαν από την τοξική ουσία Agent Orange.
Ο Σαραντίδης συνόδευσε τον τότε Έλληνα Πρόεδρο Κάρολο Παπούλια στην επίσημη επίσκεψή του στο Βιετνάμ τον Οκτώβριο του 2008. Το 2010, ο Σαραντίδης έλαβε την βιετναμέζικη υπηκοότητα και διαβατήριο. Το 2013 ονομάστηκε Ήρωας των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων. Επιπλέον, τού απονεμήθηκαν αρκετοί τιμητικοί τίτλοι τόσο από το Βιετναμικό Κόμμα όσο και από το Κράτος, συμπεριλαμβανομένης της διάκρισης του Τάγματος Φιλίας το 2011, το Μετάλλιο Νίκης, Τρίτη Τάξη και το Μετάλλιο Αντιστασιακός Αγώνας, Δεύτερης Τάξης.
Ο Κώστας Σαραντίδης πέθανε σε ηλικία 94 ετών στις 25 Ιουνίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες λεγεωνάριοι
Άγαλμα του Ολυμπίου Διός
Το Άγαλμα του Ολυμπίου Διός ήταν μία κολοσσιαία, καθήμενη μορφή του θεού Διός, περίπου 42 πόδια (13 μέτρα) ύψος, σμιλευμένη από τον Αθηναίο γλύπτη Φειδία περίπου το 435 π.Χ. και τοποθετημένη μέσα στον ναό του Διός, στο Ιερόν της Ολυμπίας. Ήταν ένα από τα πιο μεγαλοπρεπή μνημεία που κατασκευάστηκαν στην αρχαιότητα, ενώ το κολοσσιαίο άγαλμα, συμπεριλαμβανόταν στα Επτά Θαύματα του κόσμου, μέχρι την τελική απώλεια και καταστροφή του κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ.
Ιστορία
Φιλοτεχνήθηκε από τον διάσημο γλύπτη της εποχής, Φειδία γύρω στο 430 π.Χ . και τοποθετήθηκε ως λατρευτικό άγαλμα στον Ναό του Διός στην Ολυμπία στην αρχαία Ηλεία, στη δυτική Πελοποννήσο, κοντά στις όχθες του ποταμού Αλφειού. Ο λόφος πάνω από την Άλτιν ήταν τόπος λατρείας του Κρόνου, πατέρα του Διός, εξ ου και το όνομα αυτού Κρόνιος. Η τοποθεσία είναι ιστορική, αφού από την αρχαιότητα εδώ διαδραματίστηκαν πολλές μάχες, και από το 1000 π.Χ. δέσποζε εκεί το Ἡραῖον, ένας από τους αρχαιότερους ναούς της Ελλάδος και αφιερωμένος στην Ήρα. Κοντά στον αρχαίο αυτό ναό ήταν και το στάδιο των Ολυμπιακών αγώνων.
Το 470 π.Χ. χτίστηκε εδώ ο μέγας ναός του Διός, από τον Ηλείο αρχιτέκτονα Λίβωνα, ο οποίος αποτέλεσε αργότερα πρότυπο για αρκετούς δωρικούς ναούς λόγω της γεωμετρικής αυστηρότητάς του. Οι Ηλείοι, λοιπόν, έχοντας ακούσει, προφανώς, για την περίφημη Αθηνά Παρθένο, το πελώριο χρυσελεφάντινο άγαλμα που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Φειδίας για τον Παρθενώνα στην αθηναϊκή Ακρόπολη, επιθύμησαν και αυτοί ένα παρόμοιο καλλιτεχνικό μεγαλούργημα. Έτσι, όταν ο γλύπτης έφυγε από την Αθήνα για πολιτικούς λόγους που σχετίζονταν με το άγαλμα της Αθηνάς και κατέληξε στην Ολυμπία, εκλήθη από τους εντόπιους για την κατασκευή ενός μεγαλοπρεπούς έργου τέχνης που θα προσέδιδε περισσότερη λάμψη στον χώρο. Αυτό, όχι μόνον θα εντυπωσίαζε τους κατοίκους της Ηλείας και θα έδειχνε το μεγαλείο του θεού, αλλά θα μπορούσε να μετατραπεί σε ισχυρό πόλο έλξης ανθρώπων από όλη την Ελλάδα και τη Μεσόγειο, καθώς και ένδειξη ισχύος. Πράγματι, μετά την κατασκευή του, το λατρευτικό άγαλμα στον σηκό του ναού αυτού έγινε τόσο ξακουστό στην εποχή του, που πλήθος πολεμιστών και λοιπών ανθρώπων το επισκέπτονταν για να το δουν. Επί αιώνες ήταν ένα από τα θεάματα που ο κάθε θνητός όφειλε να δει πριν πεθάνει.
Ο ίδιος ο γλύπτης του έργου φέρεται να εξήρε ομοίως την αξία του επιτεύγματός του. Λέγεται ότι όταν ήδη τελειώθηκε το άγαλμα, ο Φειδίας προσευχήθηκε στον θεό του να τού δώσει ένα σημάδι, αν το δικό του έργο ήταν σύμφωνο προς τη γνώμη του. Και αμέσως έπεσε ένας κεραυνός σε κάποιο σημείο του εδάφους, στο οποίο ως τις ημέρες του Παυσανία είχαν τοποθετήσει χάλκινη υδρία.
Το πάτωμα του ναού έμπροσθεν του αγάλματος, ήταν ολίγο βαθύτερο και γεμάτο με ελαιόλαδο, αντανακλώντας τα χρυσά τμήματα του Διός. Το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός, επισκευάστηκε από τον γλύπτη Δαμοφώντα τον Μεσσήνιο κατά το α΄ μισό του 2ου αιώνος π.Χ., επειδή παρουσίασε ρωγμές. Λέγεται μάλιστα, ότι το έκανε με περισσή δεξιοτεχνία. Υπήρχαν μάλιστα και ειδικοί επισκευαστές του αγάλματος, οι λεγόμενοι «φαιδρυνταὶ» ή «στιλβωταὶ τοῦ Φειδίου», που κατοικούσαν στην Ολυμπία. Εκείνη την εποχή επικρατούσαν κλασικιστικές τάσεις στην ελληνιστική γλυπτική. Κατά τον ύστερο 4ο αιώνα π.Χ. ο βασιλεύς της Συρίας Αντίοχος Α' Σωτήρ έστειλε ως ανάθημα στην Ολυμπία ένα μάλλινο παραπέτασμα, κοσμημένα με υφαντά ασσυριακά και βαμμένο με πορφύρα από τη Φοινίκη. Πρόκειται, πιθανώς, για αυτό που τοποθετήθηκε όπισθεν του αγάλματος του Διός, δίδοντας, έτσι, στο έργο μία άλλη διάσταση που συνδύαζε την επιβλητική ανατολική καλλιτεχνική παράδοση με την τελειότητα ενός μεγαλοπρεπούς δυτικού τεχνουργήματος. Μετέπειτα, στην εποχή του Ιουλίου Καίσαρος, ένας κεραυνός χτύπησε την περιοχή του ναού και το άγαλμα, χωρίς όμως να του προκαλέσει εκτεταμένη ζημία.
Απώλεια και καταστροφή
Σύμφωνα με τον Σουετώνιο, ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ Καλιγούλας, είχε διατάξει να το μεταφέρουν στη Ρώμη και να του αλλάξουν το πρόσωπο, δίνοντάς του τη μορφή του αυτοκράτορος, πράγμα που όμως δεν έγινε, επειδή το πλοίο που περίμενε στον λιμένα για να το φορτώσει χτυπήθηκε από κεραυνό και κάηκε. Κατά μία άλλη παράδοση, το άγαλμα έβγαλε έναν πολύ δυνατό κρότο, που φάνταζε σαν άκουσμα γέλιου, έτσι ώστε οι σκαλωσιές που το περιέβαλλαν κατέρρευσαν και οι εργάτες ετράπησαν σε φυγή. Ευτυχώς για εκείνους, ο αυτοκράτωρ είχε ήδη δολοφονηθεί όταν γύρισαν πίσω στη Ρώμη, με άδεια τα χέρια.
Μετά την κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων το 393 μ.Χ. ο ναός παρήκμασε. Το 426 μ.Χ. την εποχή του Θεοδοσίου, ο ναός πυρπολήθηκε και το άγαλμα καταστράφηκε ή κατατεμαχίστηκε και λεηλατήθηκε, αν και οι συνθήκες της ενδεχόμενης καταστροφής του είναι σχετικά άγνωστες. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ο Θεοδόσιος το 390 μ.Χ. το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, τοποθετήθηκε μέσα στο Παλάτιον του Λαύσου, ενός Έλληνα Χριστιανού ευνούχου, μαζί με άλλα σπουδαία έργα τέχνης, όπου καταστράφηκε από μεγάλη πυρκαγιά το 475 μ.Χ. παραμένοντας εκεί για περίπου 60 έτη. Ενώ το Ιερόν της Ολυμπίας κατέρρεε από αμέλεια, το άγαλμα αυτό που θεωρούταν ως το μεγαλύτερο έργο της κλασικής γλυπτικής, χανόταν στην περικαλλή Βασιλεύουσα.
Ο δε ναός δεν είχε καλύτερη μοίρα από το άγαλμα. Κατ' εντολήν του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Θεοδοσίου Β', περί το 426, το ιερό λεηλατήθηκε, ενώ σεισμοί κατά τα έτη 522 και 551 προκάλεσαν την εν μέρει ταφή των ερειπίων του ναού του Διός. Κατά άλλη άποψη, το αρχιτεκτόνημα του Λίβωνος λεηλατήθηκε από τους Γότθους και τα υπολείμματά του μετετράπησαν σε χριστιανικό ναό, μέχρι που κατέρρευσε από σεισμό, ενώ αργότερα τα ερείπια σκεπάστηκαν από την κοίτη του ποταμού Αλφειού. Το 1875 μια γερμανική αποστολή έκανε αρχαιολογικές ανασκαφές και μέχρι το 1881 επανέφερε στο φως τα ερείπια, κάτω από τεσσάρων μέτρων χώμα. Το 2004, έτος διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, αναστηλώθηκε ένας κίων του ναού, ο οποίος δείχνει στους επισκέπτες της Ολυμπίας το μέγεθος και το αλλοτινό μεγαλείο του ναού.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η κατασκευή του έργου διήρκεσε δύο Ολυμπιακές περιόδους, δηλαδή οκτώ χρόνια. Η τεχνική του Φειδία βασιζόταν ουσιαστικά σε ξύλο, καθώς το σώμα των αγαλμάτων του ήταν ξύλινο και το εμποτιζόταν από ένα ειδικό υγρό για να μην αποξηρανθεί. Το ξύλο ήταν ενδεδυμένο με στρώματα χρυσού και πλάκες ελεφαντοστού, οι οφθαλμοί ήταν από πολύτιμους λίθους, ενώ ο μανδύας από μάρμαρο ντυμένο με φύλλα χρυσού. Το δε δάφνινο στεφάνι επί κεφαλής, ήταν από πράσινο σμάλτο. Ο καθήμενος Ζεύς, ξεχώριζε μέσα στον ναό επάνω σε τρία σκαλοπάτια και σύμφωνα με εκτιμήσεις έφτανε τα 12 μέτρα σε ύψος. «Ήταν σαν να ύψωνε ο Δίας το ανάστημα του» γράφει σε μια αναφορά του ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων τον 1ο αιώνα π.Χ. Το άγαλμα ήταν περιτριγυρισμένο από τριάντα έξι ψηλές κολώνες από γρανίτη.
Ο Ζεύς καθόταν σε θρόνο κατασκευασμένο από ελεφαντοστούν, χρυσό, έβενο και άλλους πολύτιμους λίθους. Στο δεξιό του χέρι, ο Ζεύς κρατούσε ένα χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς Νίκης, το οποίο έφερε ταινία και στέφανο στην κεφαλή, ενώ στο αριστερό του χέρι το σκήπτρο του, που ήταν κατασκευασμένο από παντός είδους μέταλλα και έφερε στην κορυφή του τον αετό, σήμα κατατεθέν του θεού. Δύο μιμήσεις αναπαυομένων λεόντων βρίσκονταν πλησίον των ποδιών του, προσφέροντας την αίσθηση μίας άγρυπνης προστασίας. Στο ιμάτιο της μορφής υπήρχαν σκαλισμένα μικρά ζώα (ζῴδια) και τα κρίνα των ανθών. Ο θρόνος πλουμιζόταν από ζωγραφικές μιμήσεις ζώων και γλυπτές παραστάσεις άλλων μεγαλοπρεπών σκηνών. Όπως γνωρίζουμε από απεικονίσεις σε νομίσματα της Ηλείας και από αρχαίες περιγραφές, τους βραχίονες του θρόνου στήριζαν γλυπτές απεικονίσεις Σφιγγών που απήγαγαν Θηβαίους νεαρούς. Η θανάτωση των παιδιών της Νιόβης από τον Απόλλωνα και την Άρτεμη, παριστανόταν κάτω από τις δύο Σφίγγες. Σε κάθε πόδι του θρόνου υπήρχαν συνολικά τέσσερις μορφές Νικών που έμοιαζαν να χορεύουν, ενώ δύο άλλες ήταν τοποθετημένες προς το πέλμα του κάθε ποδιού του θεού. Στο διάστημα μεταξύ των ποδών του θρόνου υπήρχαν τέσσερις ζώνες, κάθε μία εκ των οποίων πήγαιναν από πόδι σε πόδι. Επί της ζώνης που έβλεπε απευθείας προς την είσοδο βρίσκονταν επτά αγάλματα, όμως το όγδοο από αυτά είχε ήδη χαθεί από την εποχή του Παυσανία, και κανείς δεν γνώριζε πώς. Αυτά τα γλυπτά απεικόνιζαν τα αρχαιότερα αγωνίσματα, ενώ σε κάποιο η μορφή ενός αυτοστεφανουμένου νέου θύμιζε στην όψη τον Παντάρκη, ένα νέο από την Ηλεία που ήταν ερωμένος του Φειδία. Μία άλλη αναφορά στον Παντάρκη αποτελούσε η σκαλιστή φράση σε ένα δάκτυλο του Διός που ανέφερε «ΠΑΝΤΑΡΚΗΣ ΚΑΛΟΣ» («Ο Παντάρκης είναι όμορφος»). Στις υπόλοιπες ζώνες εικονίζονταν όσοι συμπολέμησαν μαζί με τον Ηρακλέα τις Αμαζόνες και οι αντίπαλες μορφές ήταν στο σύνολο είκοσι επτά, καθώς στους συμμάχους του Θηβαίου περιλαμβανόταν και ο Θησέας. Στο ανώτατο τμήμα του θρόνου, άνωθεν της κεφαλής της μορφής, ο Φειδίας έπλασε από τη μία πλευρά τις Χάριτες και από την άλλη τις Ώρες, τρεις σε κάθε μία. Στα πλαϊνά μέλη υπήρχαν μετάλλινες πλάκες με χαραγμένες παραστάσεις της Αναδυομένης Αφροδίτης, το πολεμικό άρμα του Ηλίου, και το άρμα της Σελήνης. Υπήρχαν, επίσης, και ζωγραφικές παραστάσεις στους τοίχους που εμπόδιζαν την πρόσβαση στον θρόνο, από τον ζωγράφο και συγγενή του Φειδία, Πάναινο. Κάποιες απ' αυτές, παρίσταναν τον Θησέα με τον φίλο του Πειρίθου, τον Άτλαντα που στήριζε τον ουρανό και τη γη και κοντά του τον Ηρακλή, τις προσωποποιήσεις της Ελλάδος και της Σαλαμίνας, καθώς μία άλλη την Ιπποδάμεια, η οποία παριστανόταν σε γλυπτό στο ανατολικό αέτωμα του ναού. Η στέγη πάνω από το άγαλμα, ήταν ανοικτή για να μπαίνει άπλετο φως.
Λέγεται ότι όταν ο Πάναινος, αδελφός ή ανεψιός του Φειδία, τον ερώτησε πώς εμπνεύστηκε τη μορφή αυτή του Διός, αν ο ίδιος ανέβηκε στον Όλυμπο για να δει τον Δία, ή αν ο Ζεύς κατέβηκε από τον Όλυμπο έτσι ώστε ο Φειδίας μπόρεσε να τον δει, εκείνος του απήντησε λέγοντάς του ένα χωρίο του Ομήρου από την Ιλιάδα, που περιέγραφε τον Δία ως έναν θεό τρομερό και αυστηρό, που μ' ένα νεύμα της κεφαλής του έκανε ολόκληρο τον Όλυμπο να σείεται.
Αυτή η περιγραφή, βρισκόταν σίγουρα πολύ μακριά από τον ήρεμο, μειλίχιο Δία του Φειδία, που αγαπούσε και νοιαζόταν για τον άνθρωπο. Κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. ο περιηγητής Παυσανίας επισκέφθηκε το Ιερόν, περιγράφοντας το άγαλμα του Διός λεπτομερώς. Μεγάλη εντύπωση λέγεται ότι του έκανε ο θρόνος. Επισκέπτες όπως ο Αιμίλιος Παύλος, νικητής επί των Μακεδόνων, έμεινε έκπληκτος από τη μεγαλοπρέπεια του αγάλματος και από την τελειότητά του και σύμφωνα με τον Λίβιο, το άγαλμα «μεταφέρθηκε στην ψυχή του, ωσάν να είχε δει τον θεό προσωπικά». Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο Έλληνας ρήτωρ Δίων ο Χρυσόστομος, δήλωσε ότι μία μόνο ματιά στο άγαλμα, μπορούσε να κάνει έναν άνθρωπο να ξεχάσει όλα τα προβλήματά του, ενώ ο γεωγράφος Στράβων, έγραψε ότι ο Φειδίας δεν υπολόγισε τις σωστές αναλογίες για τον Δία του. Ανέφερε ότι το άγαλμα ήταν πολύ μεγάλο για να ταιριάζει αρμονικά στο εσωτερικό του ναού, με την κεφαλή σχεδόν να αγγίζει την οροφή, έτσι ώστε αν ο θεός πήγαινε να σταθεί όρθιος, θα άφηνε άσκεπο τον ναό.