cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καίτη Βουτσάκη
Βιογραφία
Η πλήρης αποκάλυψη της αλήθειας για την Kitty, η αποκατάσταση της φήμης της και η δικαίωσή της, στην Αίγυπτο και, κατ΄επέκταση, σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο, πραγματοποιήθηκε στις 17 Αυγούστου 2020, από τους καταξιωμένους Αιγύπτιους δημοσιογράφους Mohammed Al-Shamaa και Abdul Majeed Abdulaziz, οι οποίοι μετά από ενδελεχή έρευνα μηνών σε Αίγυπτο και Ελλάδα, έφεραν στο φως όλη την αλήθεια για τη σκευωρία που είχε στηθεί εναντίον της Kitty-Καίτη Βουτσάκη,  αποδεικνύοντας ότι όλη η  συκοφαντική δυσφήμιση εις βάρος της, προκλήθηκε εσκεμμένα. Γεγονός που αναθέρμανε την αγάπη και το θαυμασμό των εκατομμυρίων θαυμαστών της, ακόμα και των νεότερων γενεών που έχουν γνωρίσει την Kitty μέσω του διαδικτύου, σε όλο τον αραβικό κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες χορευτές Κατηγορία:Αιγύπτιες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αιγύπτιες ηθοποιοί θεάτρου
Στόχος
Ο όρος στόχος μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Iron Maiden
Οι Iron Maiden είναι αγγλικό heavy metal μουσικό συγκρότημα. Είναι από τους δημοφιλέστερους εκπροσώπους του είδους και ειδικά του New Wave of British Heavy Metal, για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Οι πωλήσεις τους ανέρχονται σε πάνω από 100 εκατομμύρια αντίτυπα, αν και ποτέ δεν είχαν στήριξη από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση ή τον ευρύτερο μουσικό τύπο. Κομμάτια όπως τα The Trooper, The Number of the Beast, Fear of the Dark, Run to the Hills, Hallowed Be Thy Name, Aces High και Seventh Son Of a Seventh Son αποτελούν κάποια από τα σπουδαιότερα όχι μόνο για το heavy metal, αλλά και γενικά για την ροκ σκηνή. Έχουν κατορθώσει πολλές πρωτιές σε εμπορικό επίπεδο, ενώ παράλληλα έχουν βραβευτεί πολλές φορές και από κριτικούς αλλά και από το κοινό.
Δεκαετία του 1970
Οι Iron Maiden δημιουργήθηκαν στις 25 Δεκεμβρίου του 1975 από τον μπασίστα Στιβ Χάρις. Πήραν τ' όνομά τους από το ομώνυμο όργανο βασανιστηρίων iron maiden. Τα πρώτα χρόνια, η σύνθεση του συγκροτήματος άλλαζε διαρκώς. Ένας από τους τραγουδιστές που πέρασαν από τους Iron Maiden, ο Ντένις Γουίλκοκ, έφερε στο συγκρότημα τον κιθαρίστα Ντέιβ Μάρεϊ, ο οποίος παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι και σήμερα. Μετά από συνεχείς αλλαγές στις θέσεις του δεύτερου κιθαρίστα, του ντράμερ και του τραγουδιστή, με τη σύνθεση των Στιβ Χάρις στο μπάσο, Ντέιβ Μάρεϊ και Ντένις Στράτον στις κιθάρες, Κλάιβ Μπαρ στα τύμπανα και Πολ Ντι Άνο στα φωνητικά, υπέγραψαν, τον Δεκέμβριο του 1979, συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία EMI.
Δεκαετία του 1980
Το 1980 κυκλοφορεί το ντεμπούτο-άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Iron Maiden και η φήμη τους εξαπλώνεται. Τραγούδια όπως τα Phantom of the Opera, Running Free και το ομότιτλο, παίζονται ακόμα και σήμερα στις ζωντανές εμφανίσεις των Iron Maiden, ενώ ο δίσκος ανέβηκε στο # 4 των βρετανικών τσαρτ.
Την επόμενη χρονιά, με τον κιθαρίστα Άντριαν Σμιθ στη θέση του Ντένις Στράτον, κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο Killers, βασισμένο κυρίως σε υλικό που συνέθεσαν πριν την κυκλοφορία του ντεμπούτου της. Η πεσμένη απόδοση του τραγουδιστή Πολ Ντι Άνο, λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών οδήγησε στην απόλυσή του στα μέσα της χρονιάς.
Τη θέση του ανέλαβε ο πρώην τραγουδιστής των Samson, Μπρους Ντίκινσον. Η νέα σύνθεση, κυκλοφόρησε το 1982, με τον τίτλο The Number of the Beast κι είναι ένας από τους κορυφαίους χέβι μέταλ δίσκους όλων των εποχών. Η επιτυχία του δίσκου ήταν μεγάλη, παρότι ξεσήκωσε τις θρησκόληπτες ομάδες οι οποίες τους κατηγόρησαν για σατανισμό, καθώς οργάνωναν διαδηλώσεις στις οποίες είτε έκαιγαν, είτε ποδοπατούσαν τους δίσκους, είτε τους κατέστρεφαν με βαριοπούλες! Μάλιστα, μια φορά, κατά τη διάρκεια συναυλίας τους, τα μέλα του σχήματος τρόμαξαν με το που είδαν τέτοιες ομάδες να σηκώνουν ψηλά έναν σταυρό που έφτανε σε ύψος τα 8,5 περίπου μέτρα! Ο Μπρους Ντίκινσον, νεοεισαχθείς στη μπάντα και θερμόαιμος τότε, δεν δίστασε να βρίσει και να ξυλοκοπήσει ορισμένους διαδηλωτές σε συναυλίες το 1982. Τελικά ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών καταλόγων επιτυχιών και συνοδεύτηκε από μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, η οποία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1982 από την Αγγλία και έληξε στις 10 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, στην Ιαπωνία. Τραγούδια όπως το ομότιτλο, το "Run to the Hills", με τα εκπληκτικά ντραμς του Κλάιβ Μπαρ να δίνουν "την αίσθηση του καλπασμού", όπως ακριβώς ζητούσε ο Στηβ Χάρρις, το "Hallowed Be Thy Name" , το "22 Acacia Avenue" και το "Children Of The Damned" αποτελούν κάποια από τα σπουδαιότερα τραγούδια τους.
left|thumb|270px|Οι Iron Maiden ζωντανά το 1982. Το 1982, ο ντραμερ Κλάιβ Μπαρ απολύθηκε από τον Στηβ Χάρρις. Αντικαταστάτης του ήταν ο Νίκο ΜακΜπρέιν, η προσθήκη του οποίου έμελλε να είναι η τελευταία στο συγκρότημα στην πρώτη περίοδο της ζωής του. Μόλις την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το επίσης επιτυχημένο, Piece of Mind, με τις επιτυχίες The Trooper και Flight of Icarus, τα οποία ανέβηκαν στο βρετανικό Top-20. Οι Iron Maiden συνέχισαν ακούραστα τη σύνθεση νέων κομματιών και το 1984 κυκλοφόρησαν το Powerslave, με επιτυχίες όπως το Aces High (# 20), το 2 Minutes to Midnight (# 11) και το, διαρκείας 13 λεπτών, Rime of the Ancient Mariner. Η περιοδεία που ακολούθησε διήρκεσε πάνω από ένα χρόνο, με το συγκρότημα να συμμετέχει σε μεγάλα φεστιβάλ ανά τον κόσμο.
Τον Οκτώβριο του 1985, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο Live After Death, φθάνοντας στο # 2 των βρετανικών τσαρτ. Ο δίσκος αυτός, θεωρείται ένας από τους καλύτερους ζωντανούς δίσκους του είδους και επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD, το 1998. Οι ηχογραφήσεις του έγιναν τον Οκτώβριο του 1984 στο Hammersmith Odeon του Λονδίνου και το Μάρτιο του 1985, στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1986 κυκλοφόρησε ο δίσκος Somewhere In Time, το οποίο έγινε το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος που έφθασε στο βρετανικό Top-5. Το σινγκλ Wasted Years και το Stranger in a Strange Land έφθασαν για άλλη μια φορά στα πρώτα είκοσι τραγούδια στη Μεγάλη Βρετανία. Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφορεί ο δίσκος Seventh Son of a Seventh Son, ο οποίος έφτασε μέχρι την πρώτη θέση στα βρετανικά τσαρτ, δείγμα της μεγάλης απήχησης που είχε αποκτήσει το συγκρότημα. Στο Seventh Son of a Seventh Son, περιεχόταν τα σινγκλ Can I Play with Madness, The Clairvoyant, Infinite Dreams και The Evil That Men Do, τα οποία ανέβηκαν στο Top-10, στη Μεγάλη Βρετανία. Στην περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, οι Iron Maiden εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα, στο φεστιβάλ Monsters of Rock, μπροστά σε 107.000 οπαδούς τους.
Δεκαετία του 1990
Το 1990, αποχώρησε ο κιθαρίστας Άντριαν Σμιθ, λόγω διαφορών με τον μπασίστα Στιβ Χάρις, που αφορούσαν τη μουσική κατεύθυνση του συγκροτήματος. Τη θέση του πήρε ο Τζάνικ Γκερς, πρώην κιθαρίστας των Gillan. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το No Prayer for the Dying, με το Bring Your Daughter...To The Slaughter να γίνεται το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος το οποίο ανέβηκε στο # 1 των βρετανικών τσαρτ.
Το 1992, κυκλοφόρησε ο δίσκος Fear of the Dark με το ομότιτλο κομμάτι, το Be Quick Or Be Dead, το From Here to Eternity και το Wasting Love να αποτελούν τα σινγκλ του δίσκου. Το Fear Of The Dark είναι το τρίτο # 1 άλμπουμ του συγκροτήματος. Στην περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, έπαιξαν για δεύτερη φορά σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ Monsters of Rock, εμφάνιση η οποία ηχογραφήθηκε για να κυκλοφορήσει την επόμενη χρονιά σε μορφή CD και βίντεο, με τίτλο Live at Donington.
Το 1993 ο τραγουδιστής Μπρους Ντίκινσον ανακοίνωσε πως αποχωρεί από τους Iron Maiden, για να αφοσιωθεί στην προσωπική του καριέρα. Κατά τη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας περιοδείας του, ηχογραφήθηκαν τα άλμπουμ A Real Live One και A Real Dead One. Η τελευταία συναυλία του Ντίκινσον με το συγκρότημα, ήταν στις 28 Αυγούστου του 1993, στο Λονδίνο.
Τον Ντίκινσον αντικατέστησε ο Μπλέιζ Μπέιλι, πρώην μέλος των Wolfsbane, οι οποίοι άνοιγαν συναυλίες των Iron Maiden το 1990. Το 1995 κυκλοφόρησαν το δίσκο The X Factor το οποίο έφθασε στη χαμηλότερη θέση στα βρετανικά τσαρτ, από το Killers του 1981. Σημαντικότερες στιγμές του δίσκου το επικό Sign of the Cross και τα σινγκλ Man on the Edge και Lord of the Flies. Τον Σεπτέμβριο του 1996, κυκλοφόρησε τη διπλή συλλογή Best of the Beast, με ένα νέο τραγούδι, το Virus. Το 1998, κυκλοφόρησε ο λιγότερο επιτυχημένος δίσκος του συγκροτήματος, το Virtual XI, ο οποίος έφθασε μόλις στο # 16 στη Μεγάλη Βρετανία.
Το 1999, ο Μπέιλι αποχώρησε από το συγκρότημα και η επιστροφή των Μπρους Ντίκινσον και Άντριαν Σμιθ, σήμανε την έναρξη της νέας εποχής των Iron Maiden. Ο Τζάνικ Γκερς παρέμεινε στο συγκρότημα, έτσι η νέα και τρέχουσα σύνθεση αποτελείται από τους Μπρους Ντίκινσον, Στιβ Χάρις, Νίκο Μακ Μπρέιν, Ντέιβ Μάρεϊ, Τζάνικ Γκερς και Άντριαν Σμιθ.
Δεκαετία του 2000
thumb|270px|Οι Iron Maiden στο Αμβούργο το 2011 Το 2000, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ μετά την επιστροφή των Ντίκινσον και Σμιθ, με τίτλο Brave New World, το οποίο δέχτηκε θετική ανταπόκριση από το κοινό. Στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, ηχογραφήθηκε και μαγνητοσκοπήθηκε η ζωντανή εμφάνιση τους στο φεστιβάλ Rock in Rio, στη Βραζιλία. Οι Iron Maiden συνέχισαν να είναι ενεργοί και στις 8 Σεπτεμβρίου του 2003 κυκλοφόρησαν το Dance of Death, το οποίο ανέβηκε στο # 2 των βρετανικών τσαρτ, υψηλότερη θέση δίσκου του συγκροτήματος από το 1992.
Το 2005, το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία Eddie Rips Up the World, εκτελώντας ζωντανά, υλικό μόνο από τους τέσσερις πρώτους δίσκους του. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το 14ο άλμπουμ των Iron Maiden, με τίτλο A Matter of Life and Death, συνοδευόμενο από το Top-10 σινγκλ, Different World. Το 2008, πραγματοποίησαν την περιοδεία Somewhere Back In Time, το set list της οποίας περιλάμβανε υλικό από τον πρώτο δίσκο μέχρι και το Seventh Son of a Seventh Son, για να ακολουθήσει το From Fear to Eternity το 2011, με τραγούδια από το No Prayer for the Dying του 1990 μέχρι και το The Final Frontier του 2010. Εμφανίσεις του συγκροτήματος, μαγνητοσκοπήθηκαν και κυκλοφόρησαν στο DVD Flight 666, τον Μάιο του 2009.
Δεκαετία του 2010
Το 2010, κυκλοφόρησε ο 15ος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο The Final Frontier. Η επιτυχία του δίσκου ήταν πολύ μεγάλη, καθώς έφτασε στην πρώτη θέση των τσαρτ, σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Η περιοδεία που ακολούθησε και περιελάμβανε σχεδόν εκατό ζωντανές εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο και ολοκληρώθηκε στις 6 Αυγούστου του 2011. Παράλληλα, το σινγκλ El Dorado, χάρισε στους Iron Maiden το πρώτο τους βραβείο Grammy. Τον Μάρτιο του 2012, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο CD και DVD, En Vivo!, με εικόνες από τη συναυλία του συγκροτήματος στο Σαντιάγκο της Χιλής. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα για Grammy του τραγουδιού Blood Brothers από τη συγκεκριμένη κυκλοφορία.
Το καλοκαίρι του 2012 όπως και το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς, οι Iron Maiden πραγματοποίησαν την περιοδεία Maiden England World Tour δίνοντας ογδόντα συναυλίες σε όλο τον κόσμο, προωθώντας το ζωντανά ηχογραφημένο το 1988 CD και DVD, Maiden England '88. Κατά την περιοδεία αυτή, έπαιζαν κομμάτια από τη δισκογραφία τους μέχρι το 1988, όπως και δύο τραγούδια από το δίσκο Fear of the Dark.
Κατά την περιοδεία του The Book of Souls ηχογραφήθηκε το διπλό The Book οf Souls: Live Chapter, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου του 2017.
Η μπάντα έκανε την περιοδεία Legacy of the Beast Tour, ξεκινώντας στην Φλόριντα, στις 18 Ιουλίου του 2019.
Μέλη
Πρώην μέλη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Αθανάσιος του Σορέντο
Ο Άγιος Αθανάσιος του Σορέντο (Santo Atanasio di Sorrento) ήταν Επίσκοπος του Σορρέντο του 6ου αιώνα και πριν, και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας όπου τιμάται στις 26 Ιανουαρίου
Αλέξης Αποστολόπουλος
Ο Αλέξης (Αλέξανδρος) Αποστολόπουλος (Πύργος Τριφυλίας, 7 Νοεμβρίου 1991) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός.
Αθανάσιος του Σορέντο
Ο Άγιος Αθανάσιος απεικονίζεται σε αγιογραφία στον ναό του Αγίου Αντωνίνου του Σορέντο μαζί με τους άλλους, τρεις επισκόπους, αγίους και προστάτες της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Σορρέντο Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Αλέξης Αποστολόπουλος
Συλλογική καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΠΑΟΚ το 2008, με τον οποίον υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο το καλοκαίρι του 2010. Την πρώτη του χρονιά παραχωρήθηκε δανεικός για έξι μήνες σε Ζάκυνθο (15 εμφανίσεις πρωταθλήματος) και Αναγέννηση Γιαννιτσών (12 εμφανίσεις), σωματεία Γ΄ κατηγορίας.
Με τον ΠΑΟΚ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 3 Νοεμβρίου 2011, ως αλλαγή στην εκτός έδρας νίκη 3-1 επί της Σάμροκ Ρόβερς για το Γιουρόπα Λιγκ υπό τη καθοδήγηση του Λάσλο Μπόλονι. Έπειτα από 32 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις δύο αγωνιστικών περιόδων, μετακινήθηκε για την περίοδο 2013-14 μέσω νέου δανεισμού στη Βέροια.
Το καλοκαίρι του 2014 εντάχθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στον Πλατανιά, όπου στα τρία χρόνια παραμονής του πραγματοποίησε 57 συμμετοχές πρωταθλήματος ενώ πέτυχε και δύο τέρματα.
Το καλοκαίρι του 2017 αποχώρησε ως ελεύθερος και εντάχθηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα. Μετά από 3 σεζόν η συνεργασία των δυο πλευρών δεν ανανεώθηκε και έμεινε ελεύθερος.
Διεθνής καριέρα
Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Νέων (σημείωσε 6 εμφανίσεις, με πρώτη στις 6 Οκτωβρίου 2009 εναντίον των Νήσων Φερόε) και Ελπίδων (9 συμμετοχές τη διετία 2011-12).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Ζακύνθου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Γιαννιτσών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κονφλαντέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Κώστας Ζουράρις
Ο Κώστας (Κωνσταντίνος) Ζουράρις (Θεσσαλονίκη, 11 Ιουνίου 1940) είναι Έλληνας πολιτικός, επιστήμονας και συγγραφέας. Από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Μάιο του 2023 ήταν βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου με τρεις διαδοχικές θητείες. Εξελέγη με το κόμμα των ΑΝΕΛ στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 και με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουλίου του 2019 στην εκλογική περιφέρεια Α' Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1940 και είναι γιος του ιατρού σεξολόγου Γεωργίου Ζουράρι (1899-2001). Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σπούδασε Νομική στο ΑΠΘ και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στις Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Παρίσι VIII, όπου συμμετείχε στο κίνημα του Μαΐου του 1968. Είναι επίσης πτυχιούχος του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης (πιάνο, θεωρία, αρμονία) και της Μουσικής Ακαδημίας Mozarteum, του Σαλτσβούργου της Αυστρίας
Πολιτική σταδιοδρομία
Ως φοιτητής υπήρξε ιδρυτικό μέλος της αριστερής ομάδας Δημοκρατική Αντίσταση Σπουδαστών (ΔΑΣ). Είναι πρώην μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος και του ΚΚΕ Εσωτερικού και πρώην εκδότης της εφημερίδας Μακεδονία.
Ο Ζουράρις δήλωνε αντίθετος σε κάθε λύση του Μακεδονικού ονοματολογικού ζητήματος με την εύρεση μιας σύνθετης ονομασίας που θα περιλαμβάνει τη λέξη «Μακεδονία» ή παράγωγά της. Το Μάιο του 2009 μαζί με το Στέλιο Παπαθεμελή ίδρυσε το Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο για να συμμετάσχει στις Ευρωεκλογές. Το Κόμμα περιλάμβανε και οργανώσεις της ελληνικής μακεδονικής διασποράς.
Στις 5 Νοεμβρίου του 2016 ορίστηκε υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Ένα μήνα αργότερα, σε συνέντευξη τύπου, ο κ. Ζουράρις δήλωσε: «...νομίζετε ότι γενικώς δεν απειλούμεθα, εκτός από κάποια 16 νησιά που ζητά ο Ερντογάν, αυτό είναι άνευ σημασίας. Το να χάσεις νησιά δεν είναι σπουδαίο. Τα ξαναπαίρνεις.» Συνέχισε λέγοντας: «...τα νησιά θα τα ξαναπαίρνουμε πάντοτε. Και αν τα πάρουν τα πήραν. Νομίζω ότι ξέρω όσο ξέρεις κι εσύ πόσες φορές έχουν πάρει τα νησιά. Τη γλώσσα να μας πάρουν οριστικά, τελείωσε. Τελείωσε, διότι τελείωσε.» Αυτές οι δηλώσεις προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, αλλά ο υφυπουργός δεν ανακάλεσε τις δηλώσεις του χαρακτηρίζοντάς τες «σχήμα καθ' υπερβολή» κατά τον Αριστοτέλη. Η τακτική των προκλητικών δηλώσεων ήταν επαναλαμβανόμενη, όπως στην περίπτωση υβριστικού συνθήματος κατά των οπαδών του Ολυμπιακού και του Άρη. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος του ζήτησε να παραιτηθεί από την θέση του υφυπουργού. Ο Ζουράρις απέστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στις 14 Ιανουαρίου 2018. Η παραίτηση έγινε δεκτή δύο ημέρες αργότερα, στις 16 Ιανουαρίου.
Κρίσιμη υπήρξε και η στάση του στο ζήτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Καταψήφισε την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης τον Ιούνιο του 2018. Τον Οκτώβριο του 2018 δήλωσε όμως ότι δεν θα ψηφίσει την συμφωνία, χαρακτηρίζοντάς την «κλοπή» και «πνευματική προσβολή», ενώ προέβλεψε ότι θα κάνει «μεγάλη ζημιά για την αριστερά στην περιοχή». Επανέλαβε την αντίθεσή του στην συμφωνία στις 11 Ιανουαρίου 2019, προειδοποιώντας ότι θα μετατρέψει το «ακέραιο της σωματοψυχής των Μακεδόνων» σε «σερνάμενο σακατιλίκι». Διαβεβαίωσε όμως ότι στηρίζει την κυβέρνηση, στην οποία παρείχε ψήφο εμπιστοσύνης 5 ημέρες αργότερα. Στις 25 Ιανουαρίου 2019, καταψήφισε την συμφωνία των Πρεσπών, η οποία εγκρίθηκε τελικά από την Βουλή με 153 βουλευτές. Στις 4 Φεβρουαρίου 2019, με επιστολή προς τον πρόεδρο της Βουλής δήλωσε ότι αποτελεί μέρος της κυβερνητικής πλειοψηφίας που στηρίζει την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου του 2019 εξελέγη βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον Αύγουστο του 2019, εντύπωση προκάλεσαν οι δηλώσεις του από το βήμα της Βουλής ότι «η προσωπικότητα η αυταρχική, δηλαδή Μπολσονάρο, Μητσοτάκης, Όρμπαν, [...] πάσχει μίαν πεπτωκυίαν ερωήν το ορμέμφυτόν [τους]. Αυτό απεφάσισε η επιστήμη.» Το επεξήγησε λέγοντας ότι πρόκειται για «λυπημένη αναφροδισία» και «κουρασμένη ή μπατιρημένη καύλα». Σχετικά με το θέμα της εκλογής της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο κ. Ζουράρις δήλωσε ότι καλά έπραξε ο ΣΥΡΙΖΑ υπερψηφίζοντας την πρόταση της ΝΔ, αλλά τόνισε ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να το είχε κάνει εφόσον ο κ. Μητσοτάκης είχε εξυβρίσει όλη την πολιτική και πνευματική σταδιοδρομία του χωρίς να έχει ζητήσει συγγνώμη από τότε. Διευκρίνισε λέγοντας ότι «ακόμη και εμένα να με πρότεινε ο Μητσοτάκης, εγώ δεν θα με ψήφιζα, αν δεν μου ζητούσε συγγνώμη».
Διδακτικό έργο
·  Κλασική Πολιτική Θεωρία στο Πανεπιστήμιο Παρίσι VIII (1969 – 2005).
·  Προσκεκλημένος  Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2000).
·  Καθηγητής Σχολής Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ) στην Αθήνα & Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ)  στη Θεσσαλονίκη (2003 έως και σήμερα).
·  Προσκεκλημένος Καθηγητής Κολλεγίου Μέσης Ανατολής Κύπρου (1994-2000).
·  Προσκεκλημένος Καθηγητής, στο πλαίσιο μαθημάτων, Ιστορίας της Φιλοσοφίας, Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ (1989-2014).
Έργα του ιδίου
La dictature et son même, ἐκδ. Παν/μίου Paris 8 - Vincen­nes, 1973.
Un peuple rétif, ἐκδ. Monde Diplomatique, 1977.
Μισγάγκεια ἀπερινόητη, ἐκδ. Ὀδυσσέας, Α΄ἔκδοση, 1984· ἐκδ. Ἁρμός, Ε΄ ἔκδοση, 1992.
La véritable nature du pouvoir, ἐκδ. Contacts, 1985.
De la farce ataraxique, ἐκδ. Temps Modernes, 1985.
Alpha vers, ἐκδ. Κοχλίας, Nicosie Chypre, 1987.
Apories hellènes, ἐκδ. Autrement, 1988.
Οὐρανίας πέρι, ἐκδ. Δόμος, 1989.
Γελᾶς Ἑλλὰς ἀποφράς, ἐκδ. Ἁρμός, 1990.
Ἄθλια ἆθλα θέμεθλα, ἐκδ. Ἁρμός, 1997.
Λ.Ο.Κ., ἐκδ. Ἁρμός, 1998.
Χέσαιτο εἰ μαχέσαιτο ἄλλως σκωπτικός, ἐκδ. Ἁρμός, 2000.
Συμφωνημένα ὑπονοούμενα, ἐκδ. Ἁρμός, 2001.
Εἰσαγωγὴ στὴν ἀπογείωση τῆς πολιτικῆς, ἐκδ. Ἁρμός, 2001.
Νῦν αἰωροῦμαι…, ἐκδ. Ἁρμός, 2003.
Ἐν αἰνίγματι πρόσωπα, ἐκδ. Ἁρμός, 2006.
Βέβηλα, κίβδηλα, σκύβαλα, ἐκδ. Ἁρμός, 2008.
Νὰ τὴν χέσω τέτοια λευτεριά, ὅπου θὰ κάμω ἐγὼ ἐσένα πασιά!, ἐκδ. Ἁρμός, 2009.
Ἑλληνικὴ Δημοκρατία, ἐκδ. Ἁρμός, 2012.
Ἔρχομαι ἀπὸ μακριά, ἐκδ. Ἁρμός, 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Πολιτικοί ΚΚΕ Εσωτερικού
Τζαϊνισμός
thumb|right|Ναός τζαϊνιστών στο [[Ρακναπούρ της Ινδίας.]] μικρογραφία|Το έμβλημα του Τζαϊνισμού (Τζάιν Πρατίκ Τσίχνα) Ο Τζαϊνισμός ή Ζαϊνισμός (εκ του ινδικού Τζάιν Ντάρμα (जैन धर्म), δηλαδή Νόμος του Τζάιν) αποτελεί θρησκεία που προέρχεται από την Ινδία και ιδρυτής της φέρεται ο Ρισάμπα (ऋषभ), το όνομα του οποίου αναφέρεται στις Βέδες και θεωρείται από ορισμένους Ινδουιστές ως μία από τις εικοσιτέσσερις ενσαρκώσεις του θεού Βισνού. Το έργο του συνεχίσθηκε διαχρονικά από 23 ακόμη φωτισμένους δασκάλους «Τιρθάνκαρα». Ο 24oς και τελευταίος Τιρθάνκαρα ήταν ο Βαρνταμάνα που έγινε γνωστός με το όνομα Μαχαβίρα (μεγάλος ήρωας) επειδή νίκησε τα εσωτερικά πάθη και υπήρξε σύγχρονος του «Σακιαμούνι» (Βούδα).
Ο Τζαϊνισμός έχει δύο κύριες αρχαίες υποπαραδόσεις, τους Ντιγκάμπαρα και Σβετάμπαρα, και αρκετές μικρότερες υποπαραδόσεις που αναδύθηκαν στην 2η χιλιετία μ.Χ. Οι Ντιγκάμπαρα και Σβετάμπαρα έχουν μικρές δογματικές διαφορές. διαφορετικές απόψεις στις ασκητικές πρακτικές, και στο ποια τζαϊνιστικά κείμενα μπορούν να θεωρηθούν κανονικά. Οι Ντιγκάμπαρα μοναχοί είναι γυμνοί και έχουν αυστηρότερο κώδικα, ενώ οι Σβετάμπαρα φορούν λευκά ρούχα.
Εκτός από την Ινδία, μερικές από τις κύριες Τζαϊνιστικές κοινότητες βρίσκονται στον Καναδά, την Ευρώπη, την Κένυα, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Χονγκ Κονγκ, το Σουρινάμ, το Φίτζι και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα κύρια φεστιβάλ του Τζαϊνισμού περιλαμβάνουν τα Παριουσάνα και Ντασλακσάνα, Μαχαβίρ Τζαγιάντι και Ντιουάλι. Έχει περίπου 4-5 εκατομμύρια ακολούθους, από τους οποίους οι περισσότεροι κατοικούν στην Ινδία.
Δόγμα
Ο Τζαϊνισμός παραδέχεται την ύπαρξη δύο μόνο «ουσιών» εκ των οποίων η μία είναι χονδροειδής και αδρανής καλούμενη «ατζίβα» και που αποτελεί το άψυχο τμήμα του Σύμπαντος, η δε άλλη καλούμενη «τζίβα» (= έμψυχος) αποτελεί τις ψυχές (άτμαν) τόσο των φυτών και των ζώων, όσο και των ανθρώπων. Ο «τζίβα» είναι επ' άπειρον άφθαρτος. Όλες οι φθαρτές και εφήμερες μορφές γεννιούνται κάτω από την επίδραση μιας αθάνατης και ακαταμάχητης δύναμης, η οποία και ενεργεί ως αποτέλεσμα των πράξεων ενός εκάστου όντος.
Οι ψυχές, περιβεβλημένες με υλική μορφή, προάγονται βαθμηδόν ανάλογα των καλών ή κακών πράξεών των και η περιβάλλουσα αυτές ύλη καθίσταται λεπτότερη ή χονδροειδέστερη. Τοιουτοτρόπως, επιτελείται βαθμηδόν η προαγωγή της ψυχής από της φυτικής μορφής στη ζωική και από αυτή στην ανθρώπινη, καταλήγουσα τέλος στην πλήρη απελευθέρωση (καϊβάλια) από τα δεσμά της ύλης.
Απαλλασσόμενη έτσι από του φθαρτού περιβάλλοντός της, η ψυχή, καθίσταται «Σίντα» (ή «σίντχα»), επιτυγχάνει δηλαδή τη μακαριότητα της «Νιρβάνα» ή «Μόκσα» (της αιθέριας διαμονής) όπου βρίσκονται σ' αυτήν ενθρονισμένες οι ψυχές των 24 ιδρυτών του Τζαΐνισμού. (Οι ψυχές των ιδρυτών είναι πλέον απαλλαγμένες από την ανάγκη περαιτέρω επαναγέννησης, αφού στερούνται υλικής υπόστασης, έτσι δεν αναμειγνύονται στη σωτηρία των ανθρώπων αφού δεν μπορούν να συντελέσουν σ' αυτό. Αποτελούν μόνο παράδειγμα για τους ανθρώπους από τις εν ζωή πράξεις τους.).
Οπαδοί
Οι Τζαϊνιστές μοναχοί σάντου και μοναχές σάντβι βρίσκονται σε όλες της υποπαραδόσεις του Τζαϊνισμού, και οι οικογενειάρχες άντρες σράβακα και γυναίκες σράβικα υποστηρίζουν τις πνευματικές επιδιώξεις των πρώτων. Οι Ντιγκάμπαρα πιστεύουν ότι οι γυναίκες λόγω της προσκόλλησης τους στην οικογένεια δεν μπορούν να φωτιστούν τελείως και θα πρέπει να ενσαρκωθούν σε ανδρικό σώμα, ενώ οι Σβετάμπαρα δέχονται την πλήρη φώτιση των γυναικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικές πίστεις, παραδόσεις και κινήματα
Άβακας (αρχιτεκτονική)
thumb|285px|Άβακας από κιονόκρανο της Ραμπούρβα, της εποχής του [[Ασόκα, Ινδία, 3ος αιώνας π.Χ.]] Με τη λέξη άβακας (αρχ.ελλ. άβαξ, λατιν. abacus) στην αρχιτεκτονική χαρακτηρίζεται η ορθογώνια παραλληλεπίπεδη πλάκα που αποτελεί το ανώτερο τμήμα του κιονόκρανου. Στην κλασική αρχιτεκτονική ο άβακας αποτελεί την τελική μετάβαση από τους στύλους προς τα οριζόντια μέλη της στέγης. Ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος με τον όρο αυτόν εννοεί μόνο τον άβακα του ιωνικού και του κορινθιακού κίονα, ενώ τον άβακα του δωρικού κίονα τον αποκαλεί πλίνθο. Αλλά σε όλες τις παλαιότερες πηγές υπάρχει γενίκευση του όρου. Η κυριότερη λειτουργία του είναι να παρέχει μια μεγαλύτερη επιφάνεια στηρίξεως, καθώς είναι γενικώς πλατύτερο από τον εχίνο — ο άβακας και ο εχίνος μαζί, με τον εχίνο κάτω από τον άβακα, συναποτελούν το κιονόκρανο.
Στις αρχαιότερες, προμνημειακές κατασκευές, ο άβακας ήταν μια χοντρή τετράγωνη σανίδα, που μετέφερε αποτελεσματικά το βάρος του επιστυλίου στους αρκετά λεπτότερους κίονες.
frame|center|Δομή των κιόνων σε αρχαίους αιγυπτιακούς, ελληνικούς και ρωμαϊκούς ναούς. Ο άβακας είναι πάντοτε το ανώτατο όλων των τμημάτων σε κάθε εικονιζόμενο κίονα.
Στους πολιτισμούς της Ανατολής
Δείγματα του άβακα εντοπίζονται ήδη στην αρχιτεκτονική των αρχαίων λαών της Αιγύπτου και της Ασίας. Στην Αίγυπτο υπάρχουν άβακες στους «πρωτοδωρικούς» κίονες του ναού του Ζοζέρ στη Σακκάρα, στους κίονες του ναού της Χατσεψούτ στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι και σε αυτούς του ναού του Αμένοφι Γ΄ στο Λούξορ. Στην περσική αρχιτεκτονική ο άβακας είναι πλάκα που τοποθετείται ανάμεσα στις δύο προτομές ζώων στο κιονόκρανο του «τύπου των Σούσων», δείγμα του οποίου εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου.
Στην αρχαία ινδική τέχνη της γλυπτικής (σιλπασάστρα), ο άβακας αποκαλείται συνήθως φαλακά, είναι επίπεδη πλάκα και αποτελεί μέρος του πρότυπου κίονα (στάμπχα). Βρίσκεται συνήθως μαζί με το δισκοειδές μαντί ως μια ενιαία μονάδα. Ο όρος αναφέρεται σε εγκυκλοπαιδικού περιεχομένου έργα, όπως τα Μανασάρα, Καμικγκάγκαμα και Σουπραμπεντάγκαμα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Χριστόφορος Κατσαδιώτης
=
====== Χαρακτική – ραφή - Animation Ακολουθεί μια δική του διαδικασία – τεχνική, μετά το τύπωμα της μήτρας στο χαρτί. Μια αναγέννηση μέσα από την καταστροφή, μια ανασύνθεση του ίδιου θέματος, τεμαχίζοντας τα αντίτυπα και τοποθετώντας τα ξανά, σε μια νέα αφήγηση της εικόνας. Δημιουργεί ένα παζλ σταθεροποιώντας τα χάρτινα κομμάτια ράβοντας τα, κάθε κομματάκι με το αντίστοιχο χρώμα κλωστής, ώστε να μην είναι ορατό. Η εξέλιξη αυτή, καθιστά τα έργα του μοναδικά, δηλαδή να μην υπάρχει αντίτυπο, παρότι προέρχονται από μίτρες. Με την ίδια λογική, ψηφιοποιεί τα τυπωμένα κομμάτια χαρτιού και δημιουργεί μικρού μήκους animation και NFTs.
Παραπομπές
Κατσαδιώτης Χριστόφορος
Αχαιών Ακτή
Η Αχαιών Ακτή της Κύπρου βρίσκεται στην περιοχή Καρπασίας, βόρεια της ενορίας της Αγίας Τριάδας Γιαλούσας, στο ακρωτήριο Πλακωτή.
Ιστορία
Στην ακτή αυτή σύμφωνα με την παράδοση αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Έλληνες (Αχαιοί) κάτοικοι της Κύπρου αμέσως μετά τη λήξη του Τρωικού Πολέμου. Ο γνωστός γεωγράφος του 1ου αιώνα π.Χ. Στράβων αναφέρει σχετικά:
Αθλητισμός
Από το όνομα Αχαιών Ακτή πήρε την ονομασία του και το αθλητικό Σωματείο Αχαιών Ακτή, το οποίο λειτουργούσε πριν από το 1974 με έδρα το δημοτικό σχολείο Αιγιαλούσης.
Λόγω της τουρκικής εισβολής και της προσφυγιάς το σωματείο ανέστειλε την λειτουργία του και επαναδραστηριοποιήθηκε το 2007 με ανεξάρτητο καταστατικό και νέο μητρώο εγγραφής τόσο στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού όσο και στην Υπουργείο Εσωτερικών με πρωτοβουλία του δημοσιογράφου, συγγραφέα και εκδότη Ανδρέα Θεοφυλάκτου και του επιχειρηματία Κώστα Σοφρωνίου, καθώς και αρκετών άλλων, που πρωτοστάτησαν με στόχο να διατηρήσουν τις μνήμες της Αχαιών Ακτή και της Γιαλούσας ζωντανές.
Το Σωματείο Αχαιών Ακτή διαθέτει σήμερα ποδοσφαιρική ομάδα, καθώς και ομάδα τοξοβολίας με έδρα το Μακάρειο Στάδιο.
Χαρακτηριστικό του σωματείου της Αχαιών Ακτής είναι τα μαύρα χρώματα τις στολές, λόγω της προσφυγιάς, το μπλε στο έμβλημα λόγω της ελληνικότητας και το άσπρο με την ελπίδα της επιστροφής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος Κατηγορία:Γιαλούσα
Κονφλάν-συρ-Λαντέρν
Το Κονφλάν-συρ-Λαντέρν (γαλλικά: Conflans-sur-Lanterne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Καϊμακάμης
Ο Καϊμακάμης (οθωμανικά τουρκικά: قائم مقام, τουρκικά: İlçebay) είναι πολιτικός και στρατιωτικός βαθμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σήμερα της Τουρκίας.
Ετυμολογία
Στον στρατό, ο βαθμός του «καϊμακάμ» είναι ο αντίστοιχος του «Συνταγματάρχη».
Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μαγνητικός Βόρειος Πόλος
thumb|Η θέση του βόρειου μαγνητικού πόλου σε σχέση με τον γεωγραφικό. thumb|Η μετατόπιση του βόρειου μαγνητικού πόλου στις αρκτικές περιοχές του Καναδά μεταξύ 1831 και 2007.
Ο μαγνητικός βόρειος πόλος είναι το σημείο που δείχνουν όλες οι μαγνητικές βελόνες των πυξίδων, που όμως δεν ταυτίζεται με τον γεωγραφικό βόρειο πόλο (δείτε σχετικά μαγνητικός βορράς).
Όπως οι μαγνητικοί πόλοι όλων των πλανητών, έτσι και της Γης μετατοπίζεται ελαφρά, αλλάζοντας συνεχώς θέση γύρω από τον γεωγραφικό πόλο. Αυτό συμβαίνει λόγω των κινήσεων στο εσωτερικό της το ρευστού υλικού που είναι κυρίως υπεύθυνο για τη δημιουργία και συντήρηση του μαγνητικού πεδίου. Σύμφωνα με μετρήσεις της Καναδικής Κυβέρνησης, ο μαγνητικός βόρειος πόλος συνεχίζει να μετακινείται βόρεια. Το 1996 το σημείο του βρέθηκε στο γεωγραφικό στίγμα 78°35.7′ N, 104°11.9′ W. Το 2005 βρέθηκε στο 82°07′ N, 114°04′ W. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα μετακινήθηκε 1100 χιλιόμετρα, και μετά το 1970 η μετακίνησή του επιταχύνθηκε από τα 9 χλμ/έτος στα 41 χλμ/έτος. Εάν συνεχίσει με αυτό το ρυθμό, αναμένεται σε 48χρόνια να βρίσκεται στη Σιβηρία. Πάντως, μελέτες δείχνουν ότι ο ρυθμός αυτός θα επιβραδυνθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Γης Κατηγορία:Πολικές περιοχές της Γης Κατηγορία:Γεωμαγνητισμός Κατηγορία:Προσανατολισμός Κατηγορία:Γεωγραφία της Αρκτικής
Nordpol Biegun północny
Αψίδα του Τίτου (στον Μέγιστο Ιππόδρομο)
μικρογραφία|Πανοραμική άποψη του Μεγίστου Ιπποδρόμου.
Γιάννης Τόλιας
Ο Γιάννης Τόλιας (Πάτρα, 1956) είναι Έλληνας ποιητής.
Αψίδα του Τίτου (στον Μέγιστο Ιππόδρομο)
Η λιγότερο γνωστή Αψίδα του Τίτου στον Μέγιστο Ιππόδρομο, λατιν.: Arcus Titi ad Circo Maximo, ήταν μία με τρία τόξα αψίδα, που είχε ανεγερθεί στο ανατολικό άκρο του Μεγίστου Ιπποδρόμου από τη Σύγκλητο το 81 μ.Χ., προς τιμήν του Τίτου και της κατάληψης της Ιερουσαλήμ στον Α΄ Ιουδαϊκό Πόλεμο.
Λίγα ίχνη της παραμένουν. Η επιγραφή (<i id="mwFA">CIL</i> 19151= ILS 264) που αναφέρεται από έναν Ελβετό μοναχό του 8ου αι., γνωστόν μόνο ως «Ανώνυμος του Άινσηντελν» (Einsiedeln), καθιστά σαφές ότι αυτή ήταν μία Θριαμβική αψίδα του Τίτου. Στην αψίδα έχουν αποδοθεί θραύσματα γλυπτής ζωφόρου με στρατιωτικά θέματα.
Γιάννης Τόλιας
Βιογραφικό
Για τη συλλογή του «Ονειρόδραμα» τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης από τη Στέγη Καλών Τεχνών & Γραμμάτων, για βιβλία που εκδόθηκαν το 1984 στην επαρχία. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά και στα Γαλλικά.
Αψίδα του Τίτου (στον Μέγιστο Ιππόδρομο)
Αρχιτεκτονικά και επιγραφικά θραύσματα της -χαμένης πλέον- αψίδας ανακαλύφθηκαν εκ νέου κατά τις ανασκαφές το 2015
Γιάννης Τόλιας
Βιογραφικό
Το 2010 έλαβε μέρος στο Τριήμερο αφιέρωμα στην Ποίηση από τον Ιανό.
Αψίδα του Τίτου (στον Μέγιστο Ιππόδρομο)
Βιβλιογραφικές αναφορές
{authoity control}} Κατηγορία:Θριαμβικές Αψίδες της Ρώμης
Γιάννης Τόλιας
Βιογραφικό
Το 2012 έγινε αφιέρωμα προς τιμήν του στο πλαίσιο των Ημερών Ποίησης στο Πολύεδρο, στην Πάτρα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Αλφόνσος Β΄ της Πορτογαλίας
Ο Αλφόνσος Β΄ της Πορτογαλίας ή Αλφόνσος ο Παχύς (Afonso II de Portugal, Κοΐμπρα, 23 Απριλίου 1185 – Κοΐμπρα, 25 Μαρτίου 1223), μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Βασιλιάς της Πορτογαλίας (1211 - 1223). Ο Αλφόνσος Β΄ ήταν ο δεύτερος αλλά ο μεγαλύτερος επιζήσας γιος του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της συζύγου του Ντούλσε της Αραγωνίας κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ της Βαρκελώνης.
Βασιλιάς της Πορτογαλίας
μικρογραφία|200px|αριστερά|Απεικόνιση του 17ου αιώνα του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας. Επιγρ.: Αλφόνσος Γ΄, Πορτογαλίας βασιλιάς, έζησε έτη 48, απεβίωσε το έτος 1223. Διαδέχθηκε στον θρόνο της Πορτογαλίας τον πατέρα του Σάντσο Α΄ (27 Μαρτίου 1211). Ο πατέρας του και ο παππούς του Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας είχαν βασική προτεραιότητα τους πολέμους με το γειτονικό Βασίλειο της Καστίλης και τους Μαυριτανούς στον νότο, ο ίδιος προσπάθησε αντίθετα να διατηρήσει ειρηνικές σχέσεις. Οι Μαυριτανοί κατέκτησαν μερικές πόλεις στον νότο όπως η Αλκάθερ ντο Σαλ (1217), αυτό δε σημαίνει ότι ο Αλφόνσος Β΄ ήταν δειλός και φοβόταν να τους αντιμετωπίσει. Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του σημειώθηκαν ισχυρές εμφύλιες συγκρούσεις ανάμεσα στον Αλφόνσο Β΄, τους αδελφούς και τις αδελφές του, ο ίδιος προσπάθησε να εξασφαλίσει τα Πορτογαλικά σύνορα στέλνοντας στην εξορία τους συγγενείς του. Μερικά από τα ενδιαφέροντα του Αλφόνσου στην εσωτερική οργάνωση του κράτους του ήταν η δημιουργία κεντρικής διοίκησης και των πρώτων γραπτών νόμων που αφορούσαν την ιδιωτική περιουσία την δικαιοσύνη και την εκπαίδευση. Τα ενδιαφέροντα του επικεντρώθηκαν στην ιδιωτική περιουσία, την αστική δικαιοσύνη και την νομισματοκοπεία. Έστειλε απεσταλμένους σε όλα τα Ευρωπαϊκά βασίλεια της εποχής του προκειμένου να πετύχει την σύναψη εμπορικών σχέσεων μαζί τους.
Σύγκρουση με την εκκλησία
Άλλες σοβαρές μεταρρυθμίσεις του Αλφόνσου Β΄ προσπαθούσαν να ρυθμίσουν τις σχέσεις του με τον πάπα και την Καθολική εκκλησία. Ο παππούς του Αλφόνσος Α΄ είχε αποδόσει τεράστια προνόμια στην εκκλησία και στον πάπα σαν αντάλλαγμα για την αναγνώριση του ως βασιλέα. Η εκκλησία από τότε είχε γίνει τόσο ισχυρή μέσα στην Πορτογαλία που χαρακτηριζόταν ως κράτος εν κράτη. Ο Αλφόνσος Β΄ προσπάθησε να περιορίσει την δύναμη της φορολογώντας την τεράστια περιουσία της, ώστε να εξασφαλίσει χρήματα για τον λαό. Οι προσπάθειες αυτές εξόργισαν τον πάπα Ονώριο Β΄ που τον αφόρισε. Ο Αλφόνσος προσπάθησε να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την εκκλησία αλλά τον πρόλαβε ο θάνατος (25 Μαρτίου 1223). Ο βασιλιάς Αλφόνσος Β΄ τάφηκε αρχικά στο μοναστήρι Σάντα Κρουζ της Κοΐμπρα όπου παρέμεινε το σώμα του περίπου δέκα χρόνια. Η σορός του μεταφέρθηκε κατόπιν στο "μοναστήρι της Αλκομπάσα" όπως είχε ορίσει σύμφωνα με την διαθήκη του. Ο Αλφόνσος και η σύζυγος του Ουρράκα τάφηκαν στο "Βασιλικό Πάνθεον".
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε (1206) την Ουρράκα της Καστίλης από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα, κόρη τού Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης, παιδιά τους ήταν :
Ο Αλφόνσος Β΄ είχε επίσης δύο νόθους γιους:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Αληθινή Σύρου
Η Αληθινή είναι μικρός οικισμός στην ενδοχώρα του νησιού της Σύρου. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 190 μέτρων και έχει εκπληκτική θέα στην Ερμούπολη, την Άνω Σύρο καθώς και τα γύρω νησιά των Κυκλάδων.
Γενικές πληροφορίες
Στον οικισμό χτίστηκε το 1600 ο ορθόδοξος ιδιωτικός ναός της Αγίας Παρασκευής. Πρόκειται για ναό βυζαντινού ρυθμού με τρούλο που ανακαινίστηκε το 1792 και επεκτάθηκε το 1873. Σήμερα, η Αγία Παρασκευή ανήκει στον εφοπλιστή Αθανάσιο Μαρτίνο. Την ημέρα της εορτής της εκκλησίας (26 Ιουλίου), διεξάγεται μεγάλο πανηγύρι από τους ντόπιους.
Κάτω από τον ναό έχει χτιστεί ένας μικρότερος, αυτός των Αγίων Πάντων, στον οποίο φιλοξενούνται τα οστά των θυμάτων από το πλοίο «Ευνομία» της Ελληνικής Ατμοπλοΐας, που χάθηκε στη φωτιά κοντά στη νήσο Δοκό το 1871.
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, η Αληθινή ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 89 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σύρου
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τυνησίας
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τυνησίας (γαλλικά: Championnat de Tunisie de football) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Τυνησίας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Τυνησίας.
Ιστορία
Το πρώτο πρωτάθλημα ξεκίνησε το 1907. Την περίοδο 1921–22 τη διοργάνωση του πρωταθλήματος ανέλαβε η νεοσυσταθείσα Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Τυνησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Τυνησία
Τίμαιος ο Λοκρός
Ο Τίμαιος ο Λοκρός, ο κύριος ομιλητής του ομώνυμου πλατωνικού διαλόγου, ήταν Πυθαγόρειος φιλόσοφος και αστρονόμος του 5ου π.Χ. αιώνα από τους Λοκρούς της Κάτω Ιταλίας.
Οι αρχαίες πηγές για τη ζωή και το έργο του Τιμαίου
Kανείς άλλος συγγραφέας, προγενέστερος ή σύγχρονος του Πλάτωνος, δεν μνημονεύει τον Τίμαιο τον Λοκρό. Αργότερα πάντως, ο Κικέρων ανέφερε ότι ο Τίμαιος ήταν μαζί με τον Αρχύτα τον Ταραντίνο αυτοί που μύησαν τον Πλάτωνα στην πυθαγόρεια φιλοσοφία, μετά τον θάνατο του Σωκράτη. Σύμφωνα με την Σούδα ο Τίμαιος ο Λοκρός έγραψε βιβλία μαθηματικών, καθώς και τα έργα Περί φύσεως και Περὶ τοῦ Πυθαγόρου βίου. Το Περί φύσεως είναι μάλλον το διασωθέν μέχρι σήμερα, γραμμένο σε δωρική διάλεκτο, έργο με τίτλο  (που τυπώθηκε για πρώτη φορά, ήδη το 1488, σε λατινική μετάφραση στη Βενετία). Ο Πρόκλος υποστήριζε ότι ο Πλάτων χρησιμοποίησε το έργο αυτό για να γράψει τον δικό του Τίμαιο. Ανάλογη άποψη εξέφραζε και ο σκεπτικός φιλόσοφος και σκωπτικός ποιητής του 3ου π.Χ. αιώνα Τίμων ο Φλειάσιος (ο επονομαζόμενος και σιλλογράφος ) που διακωμωδούσε τον Πλάτωνα λέγοντας: "Και συ, Πλάτων, διότι και σε κατέλαβε πόθος να μάθης - με πολλά δε αργύρια μικρόν ηγόρασες βιβλίον - και εκ τούτου έμαθες να Τιμαιογραφής".
Σύγχρονες απόψεις για το Τίμαιο
Στην πραγματικότητα, το  είναι ένα ψευδεπίγραφο έργο, μια όψιμη ερμηνεία του πλατωνικού Τιμαίου γραμμένη μεταξύ 2ου π.Χ. και 1ου μ.Χ. αιώνα από κάποιον άγνωστο συγγραφέα. Αλλά και το  (που δεν αναφέρεται από καμιά άλλη αρχαία πηγή εκτός από την Σούδα) ίσως να ήταν κάποιο χαμένο τμήμα ή κεφάλαιο από το εκτεταμένο έργο του ιστορικού της Σικελίας Τιμαίου του Ταυρομενίτη. Αμφισβητείται επίσης, πέρα από τα έργα, ακόμη και η ύπαρξη του Τιμαίου του Λοκρού ως πραγματικού ιστορικού προσώπου. Πολλοί σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι ήταν απλώς ένας χαρακτήρας που επινόησε ο Πλάτων για τις ανάγκες του διαλόγου του. Άλλωστε ούτε ο κατάλογος των Πυθαγορείων του Ιαμβλίχου αναφέρει τον Τίμαιο τον Λοκρό, ενώ αναφέρονται σε αυτόν ο Τίμαιος ο Πάριος και ο Τίμαιος ο Κροτωνιάτης, πρόσωπα ελάχιστα γνωστά.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Μακένζι Φόι
Η Μακένζι Κριστίν Φόι (αγγλικά: Mackenzie Christine Foy, 10 Νοεμβρίου 2000) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Είναι γνωστή για τον ρόλο της Ρενεσμέ Κάλεν στην ταινία του 2012 Χαραυγή - Μέρος 2, η οποία κέρδισε το βραβείο Young Artist Award ως Καλύτερη Νεαρή Ηθοποιός β' ρόλου σε μια ταινία μεγάλου μήκους, και το 2014 στο επικό Interstellar, για το οποίο έλαβε Βραβείο Saturn για την Καλύτερη Ερμηνεία από Νεαρή Ηθοποιό, μεταξύ άλλων υποψηφιοτήτων βραβείων και ως Κλάρα στην ταινία της Disney Ο καρυοθραύστης και τα τέσσερα βασίλεια.
Η Φόι γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2000 και μεγάλωσε στο Λος Άντζελες. Ο πατέρας της, οδηγός φορτηγού και η μητέρα της, νοικοκυρά, δεν είχαν καμία σχέση με την κινηματογραφική βιομηχανία. Άρχισε το μόντελινγκ στην ηλικία των 3 ετών και σε ηλικία 9 ετών την ηθοποιία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κονφρακούρ
Το Κονφρακούρ (γαλλικά: Confracourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Δήμος Πύργου
Δημοτική Ενότητα Πύργου
Η Δημοτική Ενότητα Πύργου είχε (πραγματικό) πληθυσμό 34.902 κατοίκους (απογραφή 2001) και σε αυτήν περιλαμβάνονται:
Δημοτική Ενότητα Ωλένης
Η Δημοτική Ενότητα Ωλένης είχε (πραγματικό) πληθυσμό 9.026 κατοίκους το 2001 και σε αυτήν περιλαμβάνονται:
Δημοτική Ενότητα Βώλακος
Η Δημοτική Ενότητα Βώλακος είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.552 κατοίκους στην απογραφή του 2001 και σε αυτήν περιλαμβάνονται:
Δημοτική Ενότητα Ιαρδάνου
Η Δημοτική Ενότητα Ιαρδάνου είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.297 κατοίκους στην απογραφή του 2001 και σε αυτήν περιλαμβάνονται:
Αθλητισμός
Στον Δήμο εδρεύουν 22 ενεργοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Π *
Αψίδα του Δρούσου
Η Αψίδα του Δρούσου, λατιν.: Arcus Drusus, είναι μία αρχαία αψίδα στη Ρώμη της Ιταλίας, κοντά στο 1ο μίλι της Αππίας Οδού και δίπλα στην Πόρτα Σαν Σεμπαστιάνο.
Η ακριβής προέλευση της Αψίδας είναι ασαφής. Είναι πλέον γενικά αποδεκτό ότι δεν έχει καμία σχέση με τον Νέρωνα Κλαύδιο Δρούσο, τον κατακτητή των Γερμανών. Ορισμένες εκδοχές αναφέρουν ότι η αψίδα κατασκευάστηκε ως μέρος μίας προέκτασης, που προστέθηκε στο Άκουα Μάρσια από τον Καρακάλλα το 211–216 μ.Χ. για να μεταφέρει νερό από αυτό το υδραγωγείο στις νέες Θέρμες του Καρακάλλα. Ωστόσο, φαίνεται πιο πιθανό ότι η αψίδα προϋπήρχε του υδραγωγείου και ότι το υδραγωγείο είχε δρομολογηθεί επάνω από την κορυφή του τόξου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θριαμβικές Αψίδες της Ρώμης
Hurricane
Οι Hurricane, επίσης γνωστές ως Hurricane Girls, είναι ένα συγκρότημα κοριτσιών ποπ-ρυθμ εντ μπλουζ της Σερβίας που συγκροτήθηκε από τον Ζόραν Μιλίνκοβιτς τον Νοέμβριο του 2017. Τα πρώτα μέλη αυτού του συγκροτήματος ήταν η Σάνια Βούτσιτς, Ιβάνα Νικόλιτς και Κσένια Κνέζεβιτς. Τον Σεπτέμβριο του 2022 αποχώρησαν από το συγκρότημα και πήραν θέση τρεις άλλες τραγουδίστριες. Είναι η Γιοβάνα Ράντιτς, η Σάρα Κούρουμα και Μιόνα Σρέτσκοβιτς.
Τα προηγούμενα μέλη τραγουδούσαν αρχικά κυρίως στα αγγλικά. Αργότερα έβγαζαν τραγούδια στην μητρική τους γλώσσα, στα σερβικά. Οι πρώην Hurricane στόχευσαν να αναγνωριστούν παγκοσμίως. Οι νέες Hurricane θέλουν επίσης να γίνουν ευρέως γνωστές. Οι παλιές Hurricane είχαν δύο προγραμματισμένα τραγούδια για την Universal (από τον Νοέμβριο του 2019) και είχαν ήδη συνεργαστεί με τον παραγωγό του Χόλιγουντ Στίβεν Μπελαφόντε (τον Σεπτέμβριο του 2018).
Μετά τη συμμετοχή τους στην έκδοση του Beovizija για το 2020 (δεύτερη ημιτελική νύχτα, 29 Φεβρουαρίου, τελική νύχτα, 1 Μαρτίου), θα εκπροσωπούσαν τη Σερβία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 με το τραγούδι "Hasta La Vista", όμως ο διαγωνισμός αναβλήθηκε.
Τα Νέα Μέλη
● Sarah Kuruma   Κατάγεται από τη Γουινέα της Αφρικής. Γεννήθηκε στο Βελιγράδι στις 12 Ιανουαρίου, την ίδια χρονιά με τη Miona και τη Jovana, το 2002. Αποφοίτησε από το μουσικό γυμνάσιο και το γυμνάσιο Stevan Stojanović Mokranjac στο Βελιγράδι. Έκανε προπόνηση στίβου για 9 χρόνια και ποδόσφαιρο για 3 χρόνια, αλλά η αγάπη της για τη μουσική κέρδισε και τώρα είναι το τρίτο μέλος της ομάδας Hurricane.
Δισκογραφία
Οι πρώην Hurricane είχαν 28 κυκλοφορίες μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2022: Oι νέες Hurricane από τον Σεπτέμβριο του 2022 μέχρι σήμερα έχουν προς το παρόν 3 τραγούδια:
Loco Loco
Το "Loco Loco" είναι ένα τραγούδι από τις πρώην Hurricane: Σάνια Βούτσιτς, Κσένια Κνέζεβιτς και Ιβάνα Νίκολιτς. Αυτά τα τρία κορίτσια εκπροσώπησαν την Σερβία με αυτό το τραγούδι στην Eurovision 2021, η οποία έλαβε μέρος στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Στις 17 Δεκεμβρίου 2020, το RTS επιβεβαίωσε ότι οι Hurricane θα εκπροσωπήσουν τη Σερβία στο διαγωνισμό του 2021. [2]
Η 65η έκδοση της Eurovision πραγματοποιήθηκε στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που πραγματοποιήθηκαν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Σερβία τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 2021 και προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό, όπου κατέλαβε τη 15η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερβικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Σερβία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Ικμπάλ Μασίχ
Ο Ικμπάλ Μασίχ (1982-1995) ήταν παιδί από το Πακιστάν που έγινε σύμβολο της κατάχρησης της παιδικής εργασίας στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
Όταν ήταν τεσσάρων ετών, οι γονείς του τον έδωσαν σε ένα έμπορο χαλιών για να μπορούν να δανειστούν 600 ρούπιες (δώδεκα ευρώ). Για έξι χρόνια δούλευε 12 ώρες την ημέρα, ενώ όπως και άλλα παιδιά ήταν αλυσοδεμένος για να μην δραπετεύσει. Σε ηλικία 10 ετών, το έσκασε και πήγε στην αστυνομία, η οποία δωροδοκήθηκε και αναγκάστηκε να δουλεύσει πάλι σκλάβος στην ταπητουργία. Όμως λίγους μήνες μετά κατάφερε να ξαναδραπετεύσει και κατέφυγε στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Πακιστάν για την Εκμετάλλευση της Παιδικής Εργασίας. Ο Ικμπάλ υποστήριξε τα δικαιώματα των παιδιών σε όλο το κόσμο. Χιλιάδες παιδιά ελευθερώθηκαν από τον δεσμό της δουλειάς χάρη σε αυτόν.
Ο Ικμπάλ δολοφονήθηκε στις 16 Απριλίου 1995, ανήμερα του Πάσχα, μετά από ένα ταξίδι στην Αμερική, σε ηλικία 12 ετών, πιθανόν από τη «μαφία των χαλιών», η οποία είχε οικονομικές απώλειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πακιστανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Δολοφονημένοι ακτιβιστές Κατηγορία:Πακιστανοί θύματα εγκληματικών ενεργειών
Τσεφερλί (39° 11' Β 48° 13' Α, Τζαλιλαμπάντ)
Το Τσεφερλί (επίσης, Ντζαφαρλή και Ντζαφάρ-Μπεϊλί) είναι χωριό της επαρχίας Τζαλιλαμπάντ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ