cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπαϊράμ Μπεγκάι
(Bajram Begaj, γεννημένος στις 20 Μαρτίου 1967) είναι Αλβανός στρατιωτικός και γιατρός, Πρόεδρος της Αλβανίας από τις 24 Ιουλίου 2022 και πρώην 26ος αρχηγός Γενικού Επιτελείου των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Στις 3 Ιουνίου 2022, ο Μπεγκάι προτάθηκε επίσημα από το κυβερνών σοσιαλιστικό κόμμα ως υποψήφιος στον τέταρτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2022. Ο Μπεγκάι κέρδισε τις εκλογές στις 4 Ιουνίου 2022 και έγινε ο πέμπτος πρόεδρος στην ιστορία της Αλβανίας με στρατιωτικό υπόβαθρο, μετά τους Αχμέτ Ζόγου, Ραμίζ Αλία, Αλφρέντ Μοϊσίου και Μπουγιάρ Νισάνι.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Ο υποστράτηγος Μπαϊράμ Μπεγκάι γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1967 στη Ρογκοζίνα. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή των Τιράνων (Τμήμα Γενικής Ιατρικής) το 1989 και έγινε ενεργός ιατρός το 1998. Έχοντας ολοκληρώσει το διδακτορικό του δίπλωμα, κατέχει τον τίτλο του Αναπληρωτή Καθηγητή Ιατρικής.
Στρατιωτική καριέρα
Κατά τη διάρκεια της 31χρονης στρατιωτικής του καριέρας, έχει λάβει μέρος σε πολυάριθμα εκπαιδευτικά σεμινάρια και έχει ολοκληρώσει μαθήματα Ασφάλειας και Άμυνας, στο Advanced Postgraduate School of Medicine, Μεταπτυχιακή Ειδίκευση στη Γαστροηπατολογία, στη Διοίκηση Νοσοκομείων και Στρατηγικής Ιατρικής Ηγεσίας στις Η.Π.Α., καθώς και Μάθημα Ειδίκευσης στην Ιατρική και Μάθημα Υγείας στην Ελλάδα.
Προηγουμένως, με τον βαθμό του Ταγματάρχη υπηρέτησε ως Διοικητής της Διοίκησης Δόγματος και Εκπαίδευσης στις Αλβανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Έχει υπηρετήσει και σε διάφορες άλλες θέσεις όπως: Αρχηγός Στρατιωτικής Ιατρικής Μονάδας και Αναπληρωτής Στρατιωτικός Διευθυντής SUT, Διευθυντής Στρατιωτικού Νοσοκομείου, Διευθυντής Επιθεώρησης Υγείας κ.λπ. Ο Μπεγκάι διορίστηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων τον Ιούλιο του 2020 και ανέλαβε τα καθήκοντά του αργότερα τον ίδιο μήνα.
Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους.
Πρόεδρος
Ο Μπεγκάι εξελέγη από το κοινοβούλιο της Αλβανίας στο αξίωμα του προέδρου στις 4 Ιουνίου 2022, με 78 ψήφους υπέρ, 4 κατά και 1 παρών. Οι 57 βουλευτές της αντιπολίτευσης έκαναν μποϊκοτάζ στην ψηφοφορία, καταγγέλλοντας τη διαδικασία ορισμού υποψηφίων ως μη ομαλή. Διαδέχθηκε τον Ιλίρ Μέτα και ορκίστηκε ως ο 9ος πρόεδρος της Αλβανίας στις 24 Ιουλίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλβανίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ομοσπονδία Ράγκμπι Νέας Ζηλανδίας
Η Ομοσπονδία Ράγκμπι Νέας Ζηλανδίας (αγγλικά: New Zealand Rugby, NZR) είναι ο επίσημος φορέας για το άθλημα του ράγκμπι γιούνιον στη Νέα Ζηλανδία. Ιδρύθηκε το 1892 με την ονομασία «Ομοσπονδία Ράγκμπι Γιούνιον Νέας Ζηλανδίας» (New Zealand Rugby Football Union, NZRFU). Το 1949 προσχώρησε στο Διεθνές Συμβούλιο Ράγκμπι, το οποίο σήμερα ονομάζεται Παγκόσμια Ομοσπονδία Ράγκμπι. Το 2013, πήρε την ονομασία «Ομοσπονδία Ράγκμπι Νέας Ζηλανδίας».
Προωθεί και οργανώνει το άθλημα, διευθύνει τις εθνικές ομάδες ράγκμπι γιούνιον ανδρών (All Blacks), γυναικών (Black Ferns) και νέων (New Zealand Under 20, Junior All Blacks), ράγκμπι σέβεν ανδρών (All Blacks Sevens) και γυναικών (New Zealand Women’s Sevens) της Νέας Ζηλανδίας και εκπαιδεύει παίκτες και προπονητές. Η NZR υποστηρίζει το κοινοτικό και επαρχιακό ράγκμπι, διοργανώνοντας εθνικούς αγώνες, όπως το Mitre 10 Cup, το Pink Batts Heartland Championship και το Επαρχιακό Πρωτάθλημα Γυναικών. Διοργανώνει επίσης το Investec Super Rugby και διαχειρίζεται δοκιμαστικούς αγώνες στη Νέα Ζηλανδία, συμπεριλαμβανομένου του Investec Rugby Championship.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νέα Ζηλανδία Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον
Σκρέικο Αιτωλοακαρνανίας
Το Σκρέικο είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 485 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα βόρεια όρια της Αιτωλοακαρνανίας με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας. Είναι κτισμένο ανατολικά του Αμβρακικού κόλπου και σε απόσταση 18 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αμφιλοχία. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ανοιξιάτικου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ανοιξιάτικου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 53 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Έκτωρ Όστερχελντ
Ο Έκτωρ Όστερχελντ (Hector German Oesterheld ή και HGO, Μπουένος Άιρες, 23 Ιουλίου 1919 – 1977 ή 1979 (εξαφανίσθηκε, θεωρείται νεκρός έκτοτε) ήταν Αργεντινός δημοσιογράφος, συγγραφέας και δημιουργός κόμικς. Είναι αναγνωρισμένος ως μία κορυφαία φυσιογνωμία των γραμμάτων και πρωτοπόρος καλλιτέχνης των εικονογραφημένων εκδόσεων της χώρας του Με το έργο του στηλίτευσε κάθε μορφής καταπίεση που υπέστη η Αργεντινή από το 1955 έως το 1983, λόγω των δικτατορικών της καθεστώτων. Επίσης ήταν πολέμιος του Καπιταλισμού, της Αποικιοκρατίας και του Ιμπεριαλισμού.
Μετά το θάνατο του Τσε Γκεβάρα (1967) ο Όστερχελντ δημιούργησε το ομώνυμο, βιογραφικό κόμικ αφιερωμένο στον Αργεντινό επαναστάτη (La Vida del Che, 1968) το οποίο απαγόρευσε η χούντα που κυβερνούσε τη χώρα εκείνη την εποχή. Αίσθηση επίσης προκάλεσε μία ακόμη δημιουργία του, το κόμικ El Eternauta (1957 – 1959), σε σχέδιο Φρανσίσκο Σολάνο Λόπεζ που θεωρείται από τα κορυφαία του είδους όλων των εποχών. Συνεργάσθηκε με άλλους γνωστούς δημιουργούς όπως οι Ούγκο Πρατ, Julio Schiaffino κ.α. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Βιντέλα, ο Οστερχελντ και οι τέσσερις κόρες του, που είχε αποκτήσει με τη σύζυγό του Έλσα (1925 – 2015), εντάχθηκαν στο Αριστερής κατεύθυνσης αντιστασιακό δίκτυο Montoneros, μπαίνοντας έτσι στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Παρότι κρυβόταν, συνεχίζοντας το συγγραφικό του έργο, τελικά ο Όστερχελντ απήχθη από αγνώστους και έκτοτε εξαφανίσθηκε, θεωρούμενος νεκρός. Την ίδια τύχη είχαν τόσο οι κόρες όσο και οι γαμπροί του. Η μόνη που απέφυγε το μοιραίο ήταν η σύζυγός του, μετέπειτα ένθερμη ακτιβίστρια. Το έργο του Έκτωρ Όστερχελντ επηρέασε πολλούς κατοπινούς δημιουργούς στον τομέα της λογοτεχνίας και των κόμικς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Αργεντινοί δημιουργοί κόμικς
Δολοφονία της Τζον-Μπένετ Ράμσεϊ
Η Τζον-Μπένετ Πατρίσια Ράμσεϊ (6 Αυγούστου 1990 – 25 ή 26 Δεκεμβρίου 1996) ήταν ένα όμορφο κοριτσάκι αμερικανικής καταγωγής, με ξανθά μαλλιά και μεγάλα πράσινα μάτια, το οποίο δολοφονήθηκε σε ηλικία έξι ετών στο σπίτι της οικογένειας της στο Μπόλντερ του Κολοράντο. Ενώ υπήρχαν πολλοί ύποπτοι για το έγκλημα, αυτό εξακολουθεί να θεωρείται ανεξιχνίαστο και παραμένει ανοιχτή η έρευνα της αστυνομίας.
Η ζωή της Τζον-Μπένετ
δεξιά|μικρογραφία|293x293εσ| Ο τάφος της Τζον-Μπένετ Ράμσεϊ στο Επισκοπικό Κοιμητήριο του Αγίου Ιακώβου στη Μαριέττα της Τζόρτζια. Η Τζον-Μπένετ Πατρίσια Ράμσεϊ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1990, στην Ατλάντα της Τζόρτζια σε μια εύπορη οικογένεια, και ήταν το μικρότερο από τα δύο παιδιά της Πατρίσια "Πάτσι" Ράμσεϊ (1956–2006) και του Τζον Μπένετ Ράμσεϊ (γεννημένος το 1943). Η Τζον-Μπένετ είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό που ονομάζεται Μπερκ (γεννημένος το 1987). Το όνομα της Τζον-Μπένετ Πατρίσια είναι ένας συνδυασμός των ονομάτων των γονιών της. Κάποια στιγμή, η μητέρα της, Πάτσι Ράμσεϊ, αποφάσισε να την στείλει σε διάφορους παιδικούς διαγωνισμούς ομορφιάς στο Μπόλντερ, όπου κέρδισε τους τίτλους της:
Η Τζον-Μπέντ έγινε παγκοσμίως γνωστή και ο τύπος την αποκαλούσε "μικρή βασίλισσα ομορφιάς". Υπήρχαν όμως και πολλά αρνητικά σχόλια, καθώς πολλοί κατέκριναν το γεγονός ότι το κοριτσάκι δεν χαιρόταν την παιδική του ηλικία, καθώς τις περισσότερες φορές κυκλοφορούσε βαμμένη, χτενισμένη και ντυμένη όπως μια ενήλικη γυναικά.
Γονείς
Η Πατρίσια Αν Πο, κέρδισε σε ένα διαγωνισμό καλλιστείων το 1977. Τρία χρόνια αργότερα, στις 5 Νοεμβρίου 1980, πήρε το επίθετο Ράμσεϊ, καθώς σε ηλικία 23 ετών, παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Τζον Ράμσεϊ. Στις 27 Ιανουαρίου του 1987 γέννησε τον γιο της Μπεργκ και τρία χρόνια αργότερα την κόρη της Τζον-Μπένετ. Η οικογένεια μετακόμισε στο Μπόλντερ του Κολοράντο το 1991 για την επιχείρηση του συζύγου της. Η Πάτσι πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών σε ηλικία 49 ετών το 2006 και την έθαψαν δίπλα στην κόρη της.
Σημείωμα λύτρων
Τα Χριστούγεννα του 1996 στις 5:52 π.μ., η Πάτσι, κάλεσε την αστυνομία της περιοχής, σε κατάσταση σοκ. Ισχυρίστηκε ότι η κόρη της έχει απαχθεί, καθώς βρήκε ένα σημείωμα δυόμισι σελίδων στη σκάλα της κουζίνας, όπου οι απαγωγείς της ζητούσαν ως λύτρα 118,000 δολάρια (πόσο που κοστολογήθηκε ως 203.877 δολάρια το 2021 με βάση την αξία των χρημάτων το 1996). Παρόλο που το σημείωμα λύτρων απαιτούσε από την οικογένεια να μην επικοινωνήσει με κανένα, η Πάτσι δεν τηλεφώνησε μόνο στην αστυνομία, αλλά και σε συγγενείς και φίλους. Οι ερευνητές μέσα στο σπίτι βρήκαν ένα προσχέδιο του σημειώματος λύτρων, σαν ο δράστης να έκανε πρόβα πριν γράψει το τελικό του σημείωμα. Εν τω μεταξύ, ο Τζον επισήμανε στους ντεντέκτιβ ότι το ποσό των λύτρων, ήταν σχεδόν όσο το χριστουγεννιάτικο επίδομα που είχε λάβει από την εργασία του, γεγονός που υποδήλωνε ότι κάποιος που είχε πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες εμπλεκόταν στο έγκλημα. Αυτό το δεδομένο άνοιξε διάφορες θεωρίες και αρχικά στην λίστα των υπόπτων μπήκαν οι υπάλληλοι της εταιρείας Access Graphics. Ωστόσο δεν βρέθηκαν στοιχεία που να τους ενοχοποιούν. Κατόπιν εξετάστηκε η πιθανότητα η απαίτηση για λύτρα να ήταν αναφορά στον 118ο Ψαλμό της Βίβλου και η αστυνομία ερεύνησε θρησκευτικές πηγές για να καθορίσουν πιθανή συνάφεια. Ούτε όμως αυτό το σενάριο απέφερε καρπούς. Εντούτοις, η αστυνομία εντόπισε ότι το σημείωμα ήταν εμπνευσμένο από διαλόγους κάποιων ταινιών:
Κάποια στιγμή οι αρχές ανακάλυψαν ότι και τα 2 σημειώματα γράφτηκαν με στυλό και με χαρτιά που προέρχονταν από σημειωματάριο του σπιτιού των Ράμσεϊ. Ήδη είχε κινήσει τις υποψίες το γεγονός ότι γράφτηκε ένα μεγάλο σημείωμα στον τόπο του εγκλήματος, καθώς θεωρούσαν ότι ήταν πολύ δύσκολο ο απαγωγέας να είχε το χρόνο και την ψυχραιμία να γράψει 2,5 σελίδες. Η αστυνομία πίστευε πλέον ότι το σημείωμα ήταν σκηνοθετημένο όχι μόνο λόγω του μακροσκελούς κειμένου του, αλλά επίσης εξαιτίας της ασυνήθιστης χρήσης σημείων στίξης, όπως τα θαυμαστικά. Έτσι ζήτησαν από όλα τα μέλη της οικογένειας να δώσουν δείγματα γραφής, αίματος και μαλλιών. Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) που εξέτασε τα αποδεικτά στοιχεία ανέφερε στην αστυνομία ότι τα μόνα δακτυλικά αποτυπώματα που βρέθηκαν στα χαρτιά ήταν της Πάτσι και των αστυνομικών που το είχαν χειριστεί την υπόθεση. Επίσης, το Γραφείου Ερευνών του Κολοράντο (CBI), που συμμετείχε ενεργά στις έρευνες, δήλωσε κατηγορηματικά ότι το σημείωμα δεν είχε συνταχτεί από τον Τζον και τον Μπερκ. Παρόλα αυτά δεν μπορούσαν να πουν το ίδιο και για την Πατρίσια Ράμσεϊ, καθώς υπήρχαν ενδείξεις που οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι ο δημιουργός του σημειώματος ήταν εκείνη. Στο ίδιο συμπέρασμα, κατέληξε και ο ιατροδικαστής Μάικλ Μπάντεν, ο οποίος δήλωσε ότι δεν είχε δει ποτέ ξανά ένα σημείωμα σαν αυτό στην 60χρονη εμπειρία του και δεν πίστευε ότι γράφτηκε από κάποιον άγνωστο. Ωστόσο, το δικαστήριο που ακολούθησε αργότερα, δεν θεώρησε τα αποδεικτικά στοιχεία ανεπαρκή, και επικαλούμενο έξι πιστοποιημένους γραφολόγους, έκρινε την Πάτσι Ράμσεϊ αθώα.
Αρχική αναζήτηση για το παιδί
Μετά το τηλεφώνημα της Πάτσι, δύο αστυνομικοί έφτασαν στο σπίτι των Ράμσεϊ μέσα σε τρία λεπτά. Παρόλα αυτά έκαναν πολύ πρόχειρη έρευνα στο σπίτι αλλά δεν βρήκαν σημάδια παραβίασης. Ο ένας από τους δύο αστυνομικούς, ο Ρικ Φρενς, πήγε στο υπόγειο και έφτασε σε μια πόρτα που ασφαλιζόταν με ένα ξύλινο σύρτη. Στάθηκε για μια στιγμή μπροστά της, αλλά απομακρύνθηκε χωρίς να την ανοίξει. Ο Φρενς εξήγησε αργότερα ότι έψαχνε για μια διαδρομή εξόδου που χρησιμοποιούσε ο απαγωγέας, κάτι που απέκλεισε το την συγκεκριμένη πόρτα.
Καθώς η Τζον-Μπένετ εξακολουθούσε να αγνοείται, ο Τζον έκανε κινήσεις για να πληρώσει τα λύτρα. Εν τω μεταξύ, στο σπίτι στάλθηκε ιατροδικαστική ομάδα. Η αστυνομία άρχισε να πιστεύει ότι το κοριτσάκι είχε όντως απαχθεί. Έτσι, η κρεβατοκάμαρα του παιδιού σφραγίστηκε για να αποφευχθεί η καταστροφή των αποδεικτικών στοιχείων. Ωστόσο το υπόλοιπο σπίτι έμεινε αφύλακτο κάτι που οδήγησε στην καταστροφή πιθανών στοιχείων. Η αστυνομία έκανε το τραγικό λάθος να επιτρέψει στην οικογένεια να δεχτεί φίλους και γείτονες που θέλησαν να τους συμπαρασταθούν, και κάποιοι από αυτούς καθάρισαν ακόμα και τις επιφάνειες στην κουζίνα.
Ανακάλυψη του σώματος
Στη 13:00 το μεσημέρι, η ντετέκτιβ Αρντ ζήτησε από τον Τζον Ράμσεϊ και τον Φλιτ Γουάιτ, έναν οικογενειακό φίλο, να ψάξουν το σπίτι για να δουν αν «κάτι τους φαινόταν ύποπτο». Ξεκίνησαν την αναζήτηση τους στο υπόγειο. Ο Τζον άνοιξε την φραγισμένη πόρτα που είχε παραβλέψει ο αστυνομικός Φρενς και είδε την κόρη του ξαπλωμένη σε ένα από τα δωμάτια. Για λίγα δευτερόλεπτα ένιωσε ανακούφιση που βρήκε το παιδί του, αλλά πολύ σύντομα κατάλαβε ότι ήταν νεκρή. Το σώμα της Τζον-Μπένετ ήταν καλυμμένο με μια λευκή κουβέρτα. Στο στόμα της υπήρχε κολλητική ταινία, ενώ γύρω από τους καρπούς και το λαιμό υπήρχε ένα νάιλον κορδόνι, το οποίο ήταν τυλιγμένο γύρω από τη σπασμένη λαβή ενός πινέλου που προφανώς χρησιμοποιήθηκε για να τη στραγγαλίσουν. Ο Τζον σήκωσε το σώμα του παιδιού και το πήγε στον επάνω όροφο. Όταν η Τζον-Μπένετ μεταφέρθηκε, ο τόπος του εγκλήματος καταστράφηκε περαιτέρω καθώς αλλοιώθηκαν και άλλα κρίσιμα ιατροδικαστικά στοιχεία.
Αυτοψία
Η αυτοψία αποκάλυψε ότι η επίσημη αιτία θανάτου της Τζον-Μπένετ ήταν η « ασφυξία από στραγγαλισμό που σχετίζεται με κρανιοεγκεφαλικό τραύμα». Δεν υπήρχαν στοιχεία βιασμού, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί ως κίνητρο η σεξουαλική επίθεση. Υπήρχαν ενδείξεις ότι προηγήθηκε κολπικός τραυματισμός, παρόλο που δεν βρέθηκαν ίχνη σπέρματος. Κατά την αυτοψία, ο ιατροδικαστής κατέγραψε ότι η κολπική περιοχή της μικρής είχε σκουπιστεί με πανί. Ο θάνατος της κρίθηκε ως ανθρωποκτονία.
Μέρος του πινέλου που χρησιμοποιήθηκε για να την στραγγαλίσουν βρέθηκε σε μια μπανιέρα που περιείχε τα εργαλεία ζωγραφικής της Πάτσι. Ωστόσο η άκρη του πινέλου δεν βρέθηκε ποτέ παρά την εκτεταμένη έρευνα στο σπίτι από την αστυνομία τις επόμενες ημέρες.
Η νεκροψία αποκάλυψε στον οργανισμό του παιδιού ένα «λαχανικό ή φρούτο», (πιθανόν ανανά), το οποίο το είχε φάει λίγες ώρες πριν από το θάνατο της. Οι φωτογραφίες του σπιτιού που τραβήχτηκαν την ημέρα που βρέθηκε το σώμα της Τζον-Μπένετ δείχνουν ένα μπολ με ανανά στο τραπέζι της κουζίνας με ένα κουτάλι μέσα. Ωστόσο, ο Τζον και η Πάτσι υποστήριξαν ότι δεν θυμόντουσαν να έχουν βάλει το μπολ στο τραπέζι, ούτε βέβαια ότι τάισαν την κόρη τους με ανανά. Η αστυνομία ανέφερε ότι βρήκε τα δακτυλικά αποτυπώματα του εννιάχρονου Μπερκ στο μπολ. Εντούτοις οι γονείς του είχαν καταθέσει ότι ο Μπερκ κοιμόταν όλη τη νύχτα μέχρι που τον ξύπνησαν αρκετές ώρες μετά την άφιξη της αστυνομίας.
Δείγματα αίματος
Τον Δεκέμβριο του 2003, οι ιατροδικαστές εξήγαγαν αρκετό υλικό από ένα μικτό δείγμα αίματος που βρέθηκε στα εσώρουχα της Τζον-Μπενέτ για να δημιουργήσουν ένα προφίλ DNA. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το DNA ανήκε σε ένα άγνωστο άνδρα και όχι σε μέλος της οικογένειας της. Εντούτοις, τον Οκτώβριο του 2016, μια έκθεση ανέφερε ότι μια νέα ιατροδικαστική ανάλυση με πιο ευαίσθητες τεχνικές αποκάλυψε ότι το αρχικό DNA περιείχε γενετικούς δείκτες από δύο άτομα εκτός της Τζον-Μπένετ.
Ο A. Τζέιμς Κόλαρ, ο οποίος ήταν επικεφαλής ερευνητής για το γραφείο της εισαγγελίας, είπε ότι βρέθηκαν επιπλέον ίχνη ανδρικού DNA στο κορδόνι και το πινέλο, και ότι υπήρχαν έξι ξεχωριστά δείγματα DNA που ανήκαν σε άγνωστα άτομα που βρέθηκαν από το τεστ. Η εγκληματολόγος Κάντις Ντελόνγκ, πιστεύει ότι εφόσον το DNA έχει εμφανιστεί πανομοιότυπα σε πολλά διαφορετικά σημεία και σε πολλές επιφάνειες, ότι ανήκει στον δολοφόνο. Ο πρώην εισαγγελέας της κομητείας Άνταμς του Κολοράντο, Μπομπ Γκραντ, πιστεύει επίσης ότι τα στοιχεία του DNA είναι σημαντικά, λέγοντας ότι οποιαδήποτε επίλυση της υπόθεσης θα πρέπει να εξηγήσει πώς εμφανίστηκε το DNA σε πολλά κομμάτια των ρούχων του θύματος.
Έρευνα
Τα λάθη που έγιναν στην αρχική έρευνα περιέπλεξαν ακόμα περισσότερο την υπόθεση. Η απώλεια και αλλοίωση των αποδεικτικών στοιχείων, η έλλειψη έμπειρου και τεχνικού προσωπικού στην έρευνα, τα αποδεικτικά στοιχεία που κοινοποιήθηκαν στην οικογένεια πριν ερευνηθούν και οι καθυστερημένες ανεπίσημες καταθέσεις με τους γονείς, οδήγησαν την αστυνομία σε μεγάλο αδιέξοδο.
Επιπλέον, η αστυνομία του Μπόλντερ αρχικά επικεντρώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στον Τζον και την Πάτσι, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι δεν βρέθηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι παραβιάστηκε κάποια είσοδος του σπιτιού. Επίσης, η οικογένεια δεν βοηθούσε ιδιαίτερα στο να λυθεί γρήγορα η υπόθεση. Σύμφωνα με την εφημερίδα Daily Camera, οι Ράμσεϊ είχαν δηλώσει αργότερα ότι η απροθυμία τους οφειλόταν στον φόβο τους ότι δεν θα διεξαγόταν πλήρης έρευνα για τους εισβολείς και ότι θα επιλέγονταν βιαστικά ως βασικοί ύποπτοι στην υπόθεση. Ωστόσο μέχρι τον Οκτώβριο του 1997 οι αρχές είχαν πάνω από 1.600 ύποπτους για την υπόθεση, αλλά κανένας δεν κατηγορήθηκε επίσημα.
Το 1999 μια μεγάλη ομάδα ενόρκων κατηγόρησε τους Ράμσεϊ ότι έθεσαν το παιδί τους σε κίνδυνο με τρόπο που οδήγησε στο θάνατο του και ότι παρεμπόδισαν την έρευνα για φόνο. Αλλά ο εισαγγελέας Άλεξ Χάντερ, δεν τους άσκησε δίωξη, επειδή δεν πίστευε ότι τα στοιχεία ήταν αρκετά για να κατηγορηθούν. Η Μαίρη Λάσι, η επόμενη εισαγγελέας της κομητείας Μπόλνετ, τον Απρίλιο του 2003, συμφώνησε στο ότι τα στοιχεία είναι πιο κοντά στην θεωρία ότι ένας άγνωστος εισβολέας δολοφόνησε την Τζον Μπένετ. Έτσι, στις 9 Ιουλίου του 2008, το γραφείο της εισαγγελίας ανακοίνωσε ότι, ως αποτέλεσμα των νέων τεχνικών δειγματοληψίας και δοκιμών DNA (ανάλυση DNA αφής), και των ανεπαρκών στοιχείων εναντίων τους, τα μέλη της οικογένειας Ράμσεϊ αποκλείστηκαν ως ύποπτοι στην υπόθεση.
Παρόλα αυτά τον Οκτώβριο του 2010, η αστυνομία άνοιξε ξανά την υπόθεση. Πραγματοποιήθηκαν νέες καταθέσεις μετά από νέα έρευνα από μια επιτροπή που περιλάμβανε πολιτειακούς και ομοσπονδιακούς ερευνητές. Ωστόσο δεν προέκυψαν νέα στοιχεία.
Θεωρία που αφορά την οικογένεια
Υπάρχουν δύο θεωρίες για τον θάνατο της Τζον-Μπένετ που αφορούν την οικογένεια της.
Μια από αυτές υποστηρίζει ότι η Πάτσι χτύπησε την κόρη της σε μια κρίση οργής επειδή εκείνη είχε ουρήσει πάνω στο κρεβάτι της. Κατόπιν την στραγγάλισε για να καλύψει αυτό που είχε συμβεί, επειδή νόμιζε ότι ήταν ήδη νεκρή. Ωστόσο, η Πάτσι δεν είχε ιστορικό ανεξέλεγκτου θυμού. Ο Μπερκ Ράμσεϊ υποστήριξε ότι οι γονείς τους δεν σήκωναν χέρι πάνω τους και δεν τους είχαν χτυπήσει ποτέ, πόσο μάλλον να διανοηθούν να σκοτώσουν το παιδί τους.
Θεωρητικά, ο στραγγαλισμός θα μπορούσε να ήταν μια πτυχή του επιχειρήματος της «κόκκινης ρέγγας» για να κρύψει τα στοιχεία της επίθεσης και του φόνου. Εντούτοις, η Πάτσι ήταν ύποπτη και για έναν ακόμα λόγο. Οι ίνες που βρέθηκαν στην κολλητική ταινία με την οποία ήταν δεμένο το παιδί της, ήταν ίδιες με τις ίνες των ρούχων που φορούσε η Πάτσι όταν βρέθηκε το άψυχο σώμα της Τζο-Μπένετ.
Η δεύτερη θεωρία αφορά τον Μπερκ, ο οποίος ήταν εννέα ετών τη στιγμή του θανάτου της αδελφής του. Η αστυνομία δεν τον θεώρησε ποτέ ύποπτο. Ωστόσο, σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ "The Case of: JonBenét" ("Η Υπόθεση της: Τζον-Μπένετ"), το οποίο μεταδόθηκε στο κανάλι CBS στις 18 και 19 Σεπτεμβρίου του 2016, ο Μπέρκ χτύπησε την αδερφή του στο κεφάλι με ένα βαρύ αντικείμενο (πιθανόν με έναν φακό) επειδή εκείνη του έκλεψε ένα κομμάτι ανανά μέσα από το μπολ του. Το ίδιο ντοκιμαντέρ ισχυρίστηκε ότι η επιστολή με λύτρα ήταν μια προσπάθεια της οικογένειας να συγκαλύψουν το έγκλημα και να προστατεύσουν το μεγαλύτερο παιδί τους, με τις υποψίες να πέφτουν επάνω τους, καθώς δεν δέχτηκαν να δώσουν στοιχεία στις αρχές για να βοηθήσουν να βρεθεί ο ένοχος. Επιπρόσθετα, στο τηλεφώνημα που ακολούθησε στην αστυνομία τα ξημερώματα της 26 Δεκεμβρίου του 1996, οι αρχές ηχογραφήθηκαν έξι δευτερόλεπτα ήχου κατά τα οποία η Πάτσι νόμιζε ότι είχε τελειώσει η συνομιλία της. Αν και η αστυνομία δεν βρήκε κάτι αξιόλογο σε αυτή την ηχογράφηση, σύμφωνα με το κανάλι ABC News, σε αυτό ακούγεται ένα διάλογος μεταξύ εκείνης και ενώ άλλου ατόμου. Συγκεκριμένα υποστηρίζεται ότι η μία φωνή ήταν του Τζον Ράμσεϊ, ο οποίος έλεγε: "Δεν μιλάμε σε εσένα" απευθυνόμενος προφανώς στον γιο του, και η άλλη της Πάτσι να συμπληρώνει: "Τι έκανες; Θεέ μου, βοήθησέ με!".
Όπως ήταν φυσικό ο Μπερκ Ράμσεϊ αντέδρασε μετά την δημόσια μετάδοση του προγράμματος. Μέσω των δικηγόρων του κατέθεσε αγωγές για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του τηλεοπτικού σταθμού CBS, των παραγωγών του προγράμματος και αρκετών από τους συμμετέχοντες του, με βάση πολλούς από τους ισχυρισμούς τους. Στις 28 Δεκεμβρίου του 2016, οι δικηγόροι του Μπερκ ζήτησαν συνολικά 750 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση. Τον Ιανουάριο του 2019, έγινε γνωστό ότι η αγωγή είχε διευθετηθεί «προς ικανοποίηση όλων των μερών».
Όπως και να έχει, καμία από τις δυο θεωρίες που αφορά την οικογένεια δεν μπόρεσε να αποδειχτεί.
Θεωρία εισβολέα
Η αστυνομία και οι εισαγγελείς ακολούθησαν το σενάριο του εισβολέα, εν μέρει λόγω της άγνωστης πατημασιάς από μπότα που βρέθηκε στο υπόγειο δωμάτιο κοντά στην σορό της Τζον-Μπένετ.
Μπιλ Μακ-Ρέινολντς:
Σύμφωνα με ένα άρθρο της εφημερίδας New York Post του 1999, ο Μπιλ Μακ-Ρέινολντς ήταν συνταξιούχος καθηγητής δημοσιογραφίας και στενός φίλος των Ράμσεϊ. Μερικές ημέρες πριν δολοφονηθεί η Τζον-Μπένετ, ο Μακ-Ρέινολντς ντύθηκε Άγιος Βασίλης σε ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι στο σπίτι της οικογένειας Ράμσεϊ και έδωσε στο κοριτσάκι μια χριστουγεννιάτικη κάρτα που έγραφε ότι η 6χρονη θα έπαιρνε ένα «ειδικό δώρο» μετά τα Χριστούγεννα. Επιπλέον, η 9χρονη κόρη της οικογένειας Μακ-Ρέινολντς ειχε πέσει θύμα απαγωγής στις 26 Δεκεμβρίου του 1970, την ίδια μέρα που η Τζον-Μπένετ βρέθηκε νεκρή. Μια άλλη απόκοσμη θεωρία σύνδεσης, είναι ότι η γυναικά του Μπιλ, η Τζάνετ Μακ-Ρέινολντς είχε γράψει ένα έργο για ένα νεαρό κορίτσι που είχε κακοποιήσει, βασανίσει και σκοτώσει σε ένα υπόγειο το 1976. Παρόλες τις συμπτώσεις, ο Μακ-Ρέινολντς, ο οποίος είχε αποβιώσει πλέον, δεν φαίνεται να είχε οποιαδήποτε σχέση με τον θάνατο της Τζον-Μπένετ συμφωνία με τα στοιχεία και τις εξετάσεις DNA.
Λίντα Χόφμαν-Πιου:
Η Λίντα Χόφμαν-Πιου είχε δουλέψει για την οικογένεια ως οικονόμος τους και είχε κλειδί του σπίτι τους. Η θεωρία που την έθεσε ως ύποπτη υποστήριζε ότι εκείνη μετέφερε την Τζον-Μπένετ στο υπόγειο εκείνο το βράδυ σε μια προσπάθεια να ξεγελάσει τους εργοδότες της για να της αφήσουν χρήματα για τα λύτρα της. Ωστόσο, η αστυνομία εμφανίστηκε στο σπίτι της Λίντα το βράδυ μετά τη δολοφονία και ζήτησε από την 57χρονη οικονόμο να γράψει τον αριθμό των 118.000 δολαρίων (το ποσό των λύτρων) σε ένα κομμάτι χαρτί και της πήραν δακτυλικά της αποτυπώματα και αρκετές τρίχες από τα μαλλιά της. Παρόλα που δεν είχε άλλοθι για την βραδιά του εγκλήματος, η εξέταση DNA έδειξε ότι δεν εμπλέκεται στην υπόθεση.
Τζον Μαρκ Καρ:
Αργότερα o Καρ εμφανίστηκε ως τρανς και άλλαξε νόμιμα το όνομα της από «Τζον Μαρκ Καρ» σε Αλέξις Βαλ Ράιχ (ή Ντέλια Αλέξις Ράιχ, σύμφωνα με άδεια οδήγησης της Πολιτείας της Ουάσιγκτον ). Η Σαμάνθα Σπίγκελ ισχυρίστηκε ότι ο Καρ σκόπευε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου για να έρθει πιο κοντά με μικρότερα κορίτσια σε μια παιδική σεξουαλική λατρεία που ονομάζεται "The Immaculates" (Οι Αψεγάδιαστοι).
Η Θεωρια του Λου Σμιτ:
Ο Λου Σμιτ, ντετέκτιβ στην υπόθεση, αξιολόγησε τα στοιχεία και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένας εισβολέας διέπραξε το έγκλημα. Τη νύχτα που σκοτώθηκε η Τζον-Μπένετ, υπήρχαν δύο παράθυρα που είχαν μείνει ελαφρώς ανοιχτά για να περάσουν τα ηλεκτρικά καλώδια για τα εξωτερικά χριστουγεννιάτικα φώτα, ένα σπασμένο παράθυρο στο υπόγειο και μια ξεκλείδωτη πόρτα. Η θεωρία του Σμιτ ήταν ότι κάποιος μπήκε στο σπίτι των Ράμσεϊ από το σπασμένο παράθυρο του υπογείου. Πολλοί όμως αμφισβήτησαν αυτή τη θεωρία, επειδή υπήρχε ένας άθικτος ιστός αράχνης στο παράθυρο του υπογείου. Επιπλέον, η ατσάλινη σχάρα που κάλυπτε το παράθυρο είχε επίσης αδιατάρακτους ιστούς αράχνης και το φύλλωμα γύρω από τη σχάρα δεν έδειχνε στοιχεία κίνησης. Υπήρχαν επίσης ιστοί αράχνης στα ίχνη διαφόρων παραθύρων και σκόνη και συντρίμμια υπήρχαν σε μερικά περβάζια. Ο Σμιτ πίστευε ότι ο εισβολέας ακινητοποίησε την Τζον-Μπένετ χρησιμοποιώντας ένα σπρέι αναισθητοποίησης και την πήγε στο υπόγειο. Το κοριτσάκι πέθανε από ατύχημα και έμεινε ένα σημείωμα για λύτρα. Η θεωρία του Σμιτ υποστηρίχθηκε από τον πρώην πράκτορα του FBI Τζον Σ. Ντάγκλας, ο οποίος είχε προσληφθεί από την οικογένεια Ράμσεϊ. Πιστεύοντας ότι οι γονεις ήταν αθώοι, ο Σμιτ παραιτήθηκε από την έρευνα στις 20 Σεπτεμβρίου του 1998, πέντε ημέρες μετά τη σύγκληση της μεγάλης ομάδας ενόρκων εναντίον των Ράμσεϊ. Αν και δεν ήταν πλέον επίσημος ερευνητής για την υπόθεση, ο Σμιτ συνέχισε να εργάζεται πάνω σε αυτήν μέχρι τον θάνατο του το 2010.
Διαπιστώθηκε ότι είχαν γίνει περισσότερες από 100 διαρρήξεις στη γειτονιά των Ράμσεϊ τους μήνες πριν από τη δολοφονία της Τζον-Μπένετ. Υπήρχαν 38 εγγεγραμμένοι σεξουαλικοί δράστες που ζούσαν σε απόσταση 3,2 χιλιόμετρα από το σπίτι της οικογένειας Ράμσεϊ. Το 2001, ο πρώην εισαγγελέας της κομητείας Μπόλντερ, Τριπ Ντίμουθ και ο ντετέκτιβ Στιβ Έινσγορθ δήλωσαν ότι θα έπρεπε να υπάρξει μια πιο εξονυχιστική έρευνα για τη θεωρία του εισβολέα.
Ένα από τα άτομα που ο Σμιτ αναγνώρισε ως ύποπτο ήταν ο Γκάρι Χάουαρντ Ολίβα, ο οποίος συνελήφθη για «δύο κατηγορίες απόπειρας σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού και μία κατηγορία σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού» τον Ιούνιο του 2016, σύμφωνα με την εφημερίδα Daily Camera. Ο Ολίβα αναγνωρίστηκε επίσης ως ύποπτος για τον φόνο της Τζον-Μπένετ σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής εκπομπής 48 Hours Investigates τον Οκτώβριο του 2002.
Αναφορές
Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Αμερικανοί θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Ανεξιχνίαστα εγκλήματα
Κριμαϊκή Περιφέρεια
Η Περιφέρεια της Κριμαίας (ουκρανικά: Кримська область, μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο: Kryms’ka oblast’, ρωσικά: Крымская область, μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο: Krymskaya oblast’, Ταταρικά της Κριμαίας: Qırım vilâyeti) ήταν ομπλάστ (περιφέρεια) της πρώην Ρωσικής ΣΟΣΔ (1945-1954) και της Ουκρανικής ΣΣΔ (1954-1991) εντός της Σοβιετικής Ένωσης. Πρωτεύουσα ήταν η Συμφερόπολη.
Ιστορία
Η περιφέρεια μεταφέρθηκε από την Ρωσική ΣΟΣΔ στην Ουκρανική ΣΣΔ στις 19 Φεβρουαρίου του 1954.
Η Σεβαστούπολη ήταν μια κλειστή πόλη, λόγω της σημασίας της ως το λιμάνι του Σοβιετικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Συνδέθηκε με την Κριμαϊκή Περιφέρεια το 1978.
Το 1992, μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία μετατράπηκε σε Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας εντός της Ουκρανίας, με εξαίρεση την πόλη της Σεβαστούπολης, της οποίας η κατάσταση, για άλλη μια φορά λόγω της στρατηγικής της σημασίας ως το λιμάνι του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας, παρέμεινε αμφισβητούμενη μέχρι το 1997, όταν συμφωνήθηκε ότι θα είναι "πόλη με ειδικό καθεστώς" στο εσωτερικό της Ουκρανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κριμαίας
Γιαν Νεπόμνιαστσι
Ο Γιαν (Ίαν) Αλεξάντροβιτς Νεπόμνιαστσι (Ρωσικά: Ян Алекса́ндрович Непо́мнящий, ορθή προφορά στα Ρωσικά: Γιαν Αλιξάντραβιτς Νιπόμνιαστσι, γεν. 14 Ιουλίου 1990) είναι Ρώσος διεθνής γκρανμαίτρ σκακιστής.
Ο Νεπόμνιαστσι, γνωστός ως Νέπο στους σκακιστικούς κύκλους, είναι εβραϊκής καταγωγής, γεννημένος στην επαρχιακή ρωσική πόλη Μπριάνσκ. Ξεκίνησε το σκάκι σε ηλικία τεσσάρων ετών. Είναι απόφοιτος του Ρωσικού Κρατικού Πανεπιστημίου Κοινωνικών Επιστημών της Μόσχας.
Το Δεκέμβριο του 2019 ήρθε δεύτερος στο FIDE Grand Prix 2019, και προκρίθηκε έτσι για το Τουρνουά των Υποψηφίων 2020-21, το οποίο και κέρδισε το 2021 στο Γεκατερινμπούργκ. Στο ματς διεκδίκησης του τίτλου του παγκόσμιου πρωταθλητή στο κλασικό σκάκι που ακολούθησε στο Ντουμπάι, έχασε από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Μάγκνους Κάρλσεν με σκορ 7.5-3.5.
Το 2010 και 2020 κέρδισε το ρωσικό πρωτάθλημα σκακιού (Ρωσικός Σουπερτελικός, Russian Superfinal) στη Μόσχα και το 2010 κέρδισε επίσης το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκακιού στη Ριέκα.
Άλλες επιτυχίες
Έχει κερδίσει τρεις φορές το Ευρωπαϊκό Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων (U-10 κατηγορία, 2000, Καλλιθέα, και U-12 κατηγορία, 2001, Καλλιθέα και 2002, Πενίσκολα). Το 2002 κέρδισε επίσης το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων στην U-12 κατηγορία, στο Ηράκλειο, ξεπερνώντας τον Μάγκνους Κάρλσεν στο τάι μπρέικ στην τελική ισοβαθμία.
Το 2007 κέρδισε το 5ο τουρνουά Vanya Somov Memorial στο Κίρισι, το 2008 το τουρνουά Ordix Open στο Μάιντς, και το 2009 το χρυσό μετάλλιο στο σκάκι στους Μακκαβαϊκούς Αγώνες στο Ισραήλ.
Τα έτη 2008, 2015 κέρδισε το τουρνουά Aeroflot Open στη Μόσχα και το 2016 το 10ο τουρνουά Tal Memorial, επίσης στη Μόσχα. Τα έτη 2013 και 2019 ήταν μέλος της ομάδας της Ρωσίας που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Εθνικών Ομάδων στην Αττάλεια και την Αστάνα αντίστοιχα. Το 2015 κέρδισε ως μέλος της ομάδας της Ρωσίας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Εθνικών Ομάδων στο Ρέικιαβικ. Επιπλέον, ως μέλος της ομάδας της Ρωσίας κέρδισε το 2016 το αργυρό μετάλλιο στην 42η Σκακιστική Ολυμπιάδα στο Μπακού και ατομικό αργυρό μετάλλιο στην 4η σκακιέρα. Επιπλέον, το 2016 κέρδισε το 7ο τουρνουά Hainan Danzhou στην πόλη Νταντζόου, Χαϊνάν της Κίνας, και το 2018 το 46ο τουρνουά Dortmund Sparkassen Chess Meeting στο Ντόρτμουντ.
Τον Οκτώβριο του 2016 ο Νεπόμνιαστσι ήταν 4ος στον κόσμο στις λίστες ΕΛΟ ράπιντ και μπλιτς. Έχει κερδίσει τρία αργυρά μετάλλια (2013 Χάντι-Μανσίσκ, 2015 Βερολίνο, 2021 Βαρσοβία) και ένα χάλκινο (2017, Ριάντ) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράπιντ, και ένα αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπλιτς (2014, Ντουμπάι). Το 2014 κέρδισε το επονομαζόμενο Τουρνουά των Πρωταθλητών στα πλαίσια του 5ου Διεθνούς Σκακιστικού Φεστιβάλ Γιαροσλάβ ο Σοφός στο Γιαροσλάβλ, ένα τουρνουά ράπιντ όπου συμμετείχαν οι έξι πρωταθλητές Ευρώπης των ετών 2009-2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι σκακιστές
Άντον Πόποβιτς
Ο Άντον Πόποβιτς (Anton Popovič, 27 Ιουλίου 1933 – 24 Ιουνίου 1984) ήταν ένας από τους θεμελιώδεις  Σλοβάκους επιστήμονες της μετάφρασης και θεωρητικός του κειμένου.
Βιογραφία
Ανήκε στη σχολή της Nitra. Ήταν μεταξύ των πρώτων που εφάρμοσαν τη σημειωτική θεωρία για τη μελέτη της μετάφρασης το 1975 στο βιβλίο του Teória umeleckého prekladu που θα μπορούσε να αποδοθεί στα ελληνικά ως Θεωρία της καλλιτεχνικής μετάφρασης. Λαμβάνοντας υπόψη μετάφραση συγκεκριμένη περίπτωση μετα-επικοινωνίας, πρότεινε τους όρους "πρωτο-κείμενο" και "μετα-κείμενο" ως εναλλακτικές λύσεις για το τι είναι πιο κοινώς γνωστό ως "κείμενο-πηγή" και το "κείμενο-στόχος". Επίσης, επινόησε τον όρο "translationality" (prekladovost), ο οποίος σηματοδοτεί τα χαρακτηριστικά ενός κειμένου που το καταδεικνύουν ως μεταφρασμένο και τον όρο "creolization", ο οποίος χρησιμοποιείται για κάτι που βρίσκεται ενδιάμεσα σε έναν κείμενο του πολιτισμού-πηγή και σε ένα κείμενο του πολιτισμού-στόχου. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά, τα γερμανικά και τα ρωσικά.
Αναφορές
Κατηγορία:Σλοβάκοι Κατηγορία:Γλωσσολόγοι Κατηγορία:Μεταφραστές
Γιώργος Μάνεσης
Ο Γιώργος Μάνεσης (26 Μαΐου 1931 - 27 Ιανουαρίου 2015) ήταν Έλληνας πιανίστας και μουσικοπαιδαγωγός. Πραγματοποίησε πιανιστική σταδιοδρομία στις δεκαετίες του '60 και του '70 με έδρα τη Βιέννη, το Παρίσι, το Μόναχο, τη Λωζάνη.
Σπουδές
Έως το 1951 στην Ελλάδα με τη μητέρα του Ιωάννα Γιάπαπα-Μάνεση, καθώς ­και με τον Αlex Thurneyssen.
1951 -1959 στο Μόναχο, υπότροφος του Γερμανικού Υπουργείου Παιδείας στην Staatlichen Hochschule für Musik München με τους Walter Dorfmüeller, Erik Then-Bergh, Oskar Koebel και Maria Hindemith. Δίπλωμα πιάνου το 1956 και διδασκαλίας το 1959 με τον ανώτατο βαθµό της χρονιάς και στις δύο περιπτώσεις.
1954 -1957 Παράλληλες σπουδές στη Νυρεμβέργη με την πιανίστα Olga Karabai.
1959 - 1972 Βιέννη και Νέα Υόρκη: μετεκπαίδευση κοντά στην Alice Pashkus.
1965 - 1985 Γαλλία και Ελβετία: έρευνα Μουσικής - Φιλοσοφίας - Μεταφυσικής καθώς και της σχέσης ποιότητας ζωής και μουσικής εκτέλεσης.
Μουσικοπαιδαγωγική
Απο τον Φεβρουάριο του 1998 διετέλεσε διευθυντής και διδάσκων στη Σχολή Πιάνου του Πανεπιστημίου Indianapolis (έδρα Αθήνας), επίσης το 1977 ως Καθηγητής πιάνου στο Ωδείο Πειραιά με μία μεγάλη τάξη Ανωτέρας Σχολής. Από το 2000 μέχρι το 2015 διετέλεσε καθηγητής πιάνου στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας.
Από το 1972 γίνεται μουσικός σύμβουλος νέων καλλιτεχνών (μαθητών του και μη).
Την περίοδο 1987 – 1997 είναι Διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Λαμίας, από το 1987 μέχρι το 2002 καθηγητής πιάνου στο Δημοτικό Ωδείο Λαμίας, από το 1973 μέχρι το 1977 καθηγητής πιάνου στο Institut de Ribaupierre της Λωζάνης και βοηθός και αντικαταστάτης της Alice Pashkus σε Βιέννη, Ν. Υόρκη και Αθήνα το έτος 1960-1972, προετοιμάζοντας νέους καλλιτέχνες του πιάνου για την σολιστική τους σταδιοδροµία.
Ιδρυτής του καλλιτεχνικού κέντρου "Αρµονία" κοντά στη Λωζάννη 1971-1977, που αποτέλεσε πόλο έλξης πολλών γνωστών καλλιτεχνών από την Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική και συγκέντρωνε μια τεράστια συναυλιακή και σεμιναριακή δραστηριότητα, με ευμενέστατες μάλιστα κριτικές από τον ελβετικό τύπο. Το 1988 ιδρύει και προεδρεύει στο κοινωφελές πολιτιστικό σωματείο «Η Τέχνη της Ζωής» - υπεύθυνο για τη διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Πορτοχελίου για την Τέχνη και τον Πολιτισμό - το οποίο το 2009 διαδέχεται το επίσης κοινωφελές πολιτιστικό σωματείο "ΟΜΕΔΙΠΟ" (Όμιλος Μελέτης, Έρευνας & Διάχυσης του Πολιτισμού).
α) κινησιολογία-τεχνική-φυσιολογία &
β) Σχέση και επίδραση της ποιότητας ζωής του καλλιτέχνη στον ήχο και την ερμηνεία. Τα συμπεράσματα αυτής της πολύχρονης έρευνας, χάρη στα οποία ο νέος καλλιτέχνης μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερο ρεπερτόριο, να επικοινωνεί καλύτερα με το κοινό και να παίζει πιο απελευθερωμένα, θα αποτελέσουν το θέμα σχετικού βιβλίου.
Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης & Πολιτισμού Πορτοxελίου
Το 1988 ο Γιώργος Μάνεσης ίδρυσε το Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού Πορτοχελίου το οποίο έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με φορείς και εκπαιδευτικά ιδρύματα παγκοσμίου κύρους όπως η Μουσική Ακαδημία της Σόφιας, το Πανεπιστήμιο Indianapolis των Ηνωµένων Πολιτειών, το Υπουργείο Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Ρωσίας, γνωστές ανώτατες κρατικές σχολές της Γερμανίας κ.α. Στα πλαίσια του φεστιβάλ πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου, δεκάδες συναυλίες, εκθέσεις, σεμινάρια και συνέδρια κ.τ.λ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Διεθνούς Φεστιβάλ Πορτοχελίου
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Λουίζα της Πρωσίας (1808-1870)
Η Λουίζα της Πρωσίας (Alexandrine von Preußen, 1 Φεβρουαρίου 1808 - 6 Δεκεμβρίου 1870) ήταν η σύζυγος του Φρειδερίκου των Κάτω Χωρών.
Βιογραφία
Η Λουίζα Αυγούστα Βιλελμίνη Αμαλία γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1808 στο Καίνιγκσμπεργκ ή το Βερολίνο, και ήταν το ένατο παιδί και τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Η Λουίζα δεχόταν συχνές επισκέψεις από τον Φρειδερίκο των Κάτω Χωρών στο Βερολίνο κατά την παιδική τους ηλικία. Αρραβωνιάστηκαν το 1823 και παντρεύτηκαν στις 21 Μαΐου 1825 στο Βερολίνο. Η Λουίζα και ο Φρειδερίκος έζησαν στη Χάγη και από το 1838 στο Βάσενααρ.
Παρόλο που δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με το αν προσπάθησε να συμμετάσχει στην πολιτική ή όχι, ήταν έντονα προ-πρωσική και οι απόψεις της προκάλεσαν σύγκρουση μεταξύ της και της Βασίλισσας Σοφίας κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικού πολέμου του 1870.
Το 1869 ίδρυσε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα για τα ορφανά, το "Luisestiftelsen" (Ίδρυμα Λουίζα). Η Λουίζα πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1870 σε ηλικία 62 ετών στο Βάσενααρ.
Οικογένεια
To 1825 στο Βερολίνο η Λουίζα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο των Κάτω Χωρών. Μαζί απέκτησαν 4 παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ολλανδίας
Αλεξάντρου Φρόντα
Ο Αλεξάντρου Φρόντα (Alexandru Froda· 16 Ιουλίου 1894 - 7 Οκτωβρίου 1973) ήταν Ρουμάνος μαθηματικός με συνεισφορές στον τομέα της μαθηματικής ανάλυσης, της άλγεβρας, της θεωρίας αριθμών και της ορθολογικής μηχανικής. Στη διατριβή του το 1929 απέδειξε αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως θεώρημα του Φρόντα.
Βιογραφία
Ο Αλεξάντρου Φρόντα γεννήθηκε στο Βουκουρέστι το 1894. Το 1927 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Επιστημών (σήμερα Σχολή Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου). Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1929 υπό τη καθοδήγηση του Εμίλ Μπορέλ.
Ο Φρόντα εξελέγη πρόεδρος της Ρουμανικής Μαθηματικής Εταιρείας το 1946. Το 1948 έγινε καθηγητής στη Σχολή Μαθηματικών και Φυσικής του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου.
Κυριότερα επιτεύγματα
Η σημαντικότερη συμβολή του Φρόντα αφορά τον τομέα της μαθηματικής ανάλυσης. Το πρώτο του σηµαντικό αποτέλεσµα, το οποίο σήµερα ονοµάζεται θεώρηµα του Φρόντα, αφορά το σύνολο των ασυνεχειών µιας συνάρτησης πραγµατικής τιµής µιας πραγµατικής µεταβλητής. Στο θεώρημα αυτό, ο Φρόντα αποδεικνύει ότι το σύνολο των απλών ασυνεχειών μιας συνάρτησης πραγματικής τιμής μιας πραγματικής μεταβλητής είναι το πολύ μετρήσιμο.
Σε μια δημοσίευση του 1936 απέδειξε μια αναγκαία και ικανή συνθήκη για να είναι μια συνάρτηση μετρήσιμη.
Στη θεωρία των αλγεβρικών εξισώσεων, ο Φρόντα έδειξε μια μέθοδο για την επίλυση αλγεβρικών εξισώσεων με σύνθετους συντελεστές.
Βάσα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αλεξάντρου Φρόντα
Κυριότερα επιτεύγματα
Το 1929, ο Δημήτρη Πομπέιου (Dimitrie Pompeiu) ισχυρίστηκε ότι κάθε συνεχής συνάρτηση δύο πραγματικών μεταβλητών που ορίζεται σε ολόκληρο το επίπεδο είναι σταθερή αν το ολοκλήρωμά της σε οποιονδήποτε κύκλο του επιπέδου είναι σταθερό. Την ίδια χρονιά ο Φρόντα απέδειξε ότι, στην περίπτωση που η εικασία είναι αληθής, η συνθήκη ότι η συνάρτηση ορίζεται σε ολόκληρο το επίπεδο είναι απαραίτητη. Αργότερα αποδείχθηκε ότι η εικασία δεν ισχύει γενικά.
Το 1907, ο Δημήτρη Πομπέιου πρότεινε ένα παράδειγμα συνεχούς συνάρτησης με μη μηδενική παράγωγο, με ένα μηδέν σε κάθε διάστημα. Χρησιμοποιώντας αυτό το αποτέλεσμα, ο Φρόντα βρήκε έναν νέο τρόπο να εξετάσει ένα παλαιότερο πρόβλημα που έθεσε ο Μιχαήλ Λαβρέντιεφ το 1925, δηλαδή αν υπάρχει μια συνάρτηση δύο πραγματικών μεταβλητών τέτοια ώστε η συνήθης διαφορική εξίσωση dy=f(x,y)dx να διαθέτει τουλάχιστον δύο λύσεις που περνούν από κάθε σημείο του επιπέδου.
Στη θεωρία των αριθμών, εκτός από τα ορθολογικά τρίγωνα, καθόρισε επίσης διάφορες συνθήκες    για να είναι ένας πραγματικός αριθμός, ο οποίος είναι το όριο μιας ορθολογικής συγκλίνουσας ακολουθίας, ανορθολογικός, επεκτείνοντας ένα προηγούμενο αποτέλεσμα του Βίγκο Μπρουν (Viggo Brun) από το 19101.
Το 1937, ο Φρόντα παρατήρησε και απέδειξε ανεξάρτητα την περίπτωση n=1 του θεωρήματος των Μπόρσουκ-Ούλαμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Ρουμάνοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Dark Angel (τηλεοπτική σειρά)
Το Dark Angel είναι Αμερικανική κυβερνοπάνκ τηλεοπτική σειρά που έκανε πρεμιέρα στο δίκτυο του Fox στις 3 οκτωβρίου του 2000. Δημιουργήθηκε από τον Τζέιμς Κάμερον και τον Τσαρλs Ιγκλ, με πρωταγωνίστρια την Τζέσικα Άλμπα. Η σειρά εξιστορεί τη ζωή της Μαξ Γκουεβάρα (Τζέσικα Άλμπα), έναν γενετικά ενισχυμένο υπερστρατιώτη, που δραπετεύει από μια μυστική στρατιωτική εγκατάσταση όταν ήταν ακόμη παιδί.
Ήταν η πρώτη και μοναδική σειρά που παρήγαγε η εταιρεία «Παραγωγές Κάμερον/Ιγκλ», και γυρίστηκε στο Βανκούβερ, στο Lionsgate Studios.
Πλοκή
Η σειρά διαδραματίζεται σε ένα μετα-αποκαλυπτικό μέλλον όπου οι τρομοκράτες έχουν καταστρέψει το μεγαλύτερο μέρος των υποδομών των ΗΠΑ με τη χρήση ενός υπερόπλου ηλεκτρομαγνητικού παλμού. Τη χώρα πλέον κυβερνά η διαφθορά, η εκμετάλλευση και ο αγώνας για την επιβίωση.
Δέκα χρόνια πριν, δώδεκα νεαρά παιδιά της σειράς Χ5, με αρχηγό τον Ζακ, δραπέτευσαν από τις κυβερνητικές μυστικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ με την κωδική ονομασία Μάντικορ. Στις εγκαταστάσεις αυτές γίνονταν δοκιμές για τη γενετική δημιουργία υπερστρατιωτών. Παιδιά γεννιόντουσαν, μεγάλωναν και εκπαιδεύονταν να γίνουν στρατιώτες και δολοφόνοι. Όλη η σειρά X5, ωστόσο, έχει ένα ελάττωμα. Το σώμα τους δεν παράγει σεροτονίνη, και θα πρέπει το έλλειμμα αυτό να το συμπληρώνουν με τρυπτοφάνη. Μετά την απόδραση τα παιδιά διασκορπίζονται.
Η σειρά αναφέρεται στη ζωή της Μαξ Γκουεβάρα, ενός εκ των δώδεκα παιδιών, μέσα σε αυτό το μετα-αποκαλυπτικό μέλλον. Η Μαξ Γκουεβάρα, όπως η ίδια αυτοαποκαλείται, έχει την κωδική ονομασία X5-452. Προσπαθεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, ενώ παράλληλα προσπαθεί να βρει τους υπόλοιπους δραπέτες, τους οποίους θεωρεί αδελφούς και αδελφές της, και των οποίων τα ίχνη έχασε μετά την απόδραση.
Η Μαξ ζει δουλεύοντας ως κούριερ, στο Τζαμ-Πόνι, ιδιοκτησία του Ρόναλντ Νορμάλ Ρέιγκαν (John Charles MacKenzie). Κάνει παρέα με την Ορίτζιναλ Σίντι (Valarie Rae Miller), τον Σκέτσι (Richard Gunn) και τον Μποτάνικ Θοτ (Alimi Ballard).
Πρώτη περίοδος
Η Μαξ γνωρίζεται με τον Λόγκαν (Μάικλ Γουέδερλι) έναν πλούσιο δημοσιογράφο με τον οποίο ξεκινάει μια πλατωνική σχέση. Ο Λόγκαν, ένας επαναστατημένος δημοσιογράφος, γόνος πλούσιας οικογένειας, έχει στήσει έναν υπόγειο μηχανισμό πληροφόρησης με τον τίτλο «Μάτια Μόνο». Καθημερινά παρεμβαίνει στο τηλεοπτικό δίκτυο, σε όλα τα κανάλια, για 90 δευτερόλεπτα, ώστε να μην μπορεί να εντοπιστεί. Παρουσιάζει κυβερνητικές και δημοτικές διαφθορές. Η Μαξ του παρέχει βοήθεια με αντάλλαγμα πληροφορίες για τους αδελφούς της που ψάχνει να βρει.
Τους δραπέτες κυνηγάει ο συνταγματάρχης Ντόναλντ Λάιντεκερ (John Savage), κύριος εκπαιδευτής της σειράς X5. Τα παιδιά τον μισούν καθώς τους επέβαλε φρικτές ποινές και μάλιστα σκότωσε μερικά από τη σειρά X5. Ο ίδιος τους θεωρεί παιδιά του και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τους επαναφέρει στο Μάντικορ και όχι να τους «τερματίσει», όπως του ζητήθηκε αργότερα.
Στο τέλος της πρώτης περιόδου, ο Λάιντεκερ (John Savage), προδίδεται από την πιο αδίστακτη, και ανώτερή του ιεραρχικά, Ελίζαμπεθ Ρένφρο (Νάνα Βίζιτορ). Βοηθάει τον Ζακ (William Gregory Lee) και την Μαξ στην προσπάθειά τους να καταστρέψουν το Μάντικορ. Σε αυτήν την επίθεση η Μαξ τραυματίζεται πολύ άσχημα και συλλαμβάνεται. Ο μόνος τρόπος για να μην πεθάνει είναι να της γίνει μεταμόσχευση καρδιάς από άλλο X5. Ο Ζακ αυτοπυροβολείται στο κεφάλι με σκοπό να μεταμοσχευθεί η καρδιά του στη Μαξ και να σωθεί.
Δεύτερη περίοδος
Στην αρχή της δεύτερης περιόδου η Μαξ βρίσκεται στο Μάντικορ όπου υπόκειται σε επανεκπαίδευση. Η Ρένφρο προσπαθεί να δημιουργήσει αντίγραφό της αλλά όλα αποτυγχάνουν. Η Μαξ προσπαθόντας να δραπετεύσει βρίσκει στα υπόγεια μεταλλαγμένους και ανακαλύπτει ότι πρόκειται για τα «Νόμιλις» που φοβόντουσαν όταν ήταν μικροί. Τελικά δραπετεύει, αλλά μεταδίδει στον Λόγκαν έναν ιό, ειδικά σχεδιασμένο για αυτόν, που της είχε τοποθετήσει η Ρένφρο στο αίμα της.
Η Μαξ επιστρέφει στο Μαντικορ για να βρει το αντίδοτο, αλλά παράλληλα ο Λόγκαν, με μια εκπομπή του «Μάτια Μόνο», πληροφορεί τον κόσμο για τη θέση του Μάντικορ. Η Ρένφρο παίρνει εντολή να κάψει το Μάντικορ για να καλύψει αποδεικτικά στοιχεία και τις διαδικασίες που χρησιμοποιούσαν. Με τη βοήθεια του Τζόσουα (Κέβιν Ντουράντ η Μαξ απελευθερώνει όσους μπορεί, πριν καούν, συμπεριλαμβανομένου και του Άλεκ (Τζένσεν Ακλς), ένα X5 που αργότερα προσλαμβάνεται επίσης στο Τζαμ-Πόνι.
Δεκάδες μεταλλαγμένοι κυκλοφορούν πλέον κρυφά ή φανερά στο Σιάτλ και ειδικές μονάδες προσπαθούν να τους εξολοθρεύσουν. Η Μαξ μαθαίνει ότι ο Τζόσουα ήταν η πρώτη προσπάθεια του Σάντμαν ιδρυτή του Μάντικορ.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αποκαλύπτεται ότι υπάρχει κάποια χιλιόχρονη αίρεση φυσικής εκτροφής υπερστρατιωτών, οι οποίοι είναι θανάσιμοι εχθροί του Μάντικορ και των μεταλλαγμένων. Μέλος της αίρεσης είναι και Έιμς Γουάιτ (Martin Cummins), πράκτορας της κυβέρνησης που έχει επιφορτιστεί με την εξάλειψη των απελευθερωμένων μεταλλαγμένων. Όταν ένα παράξενο μήνυμα που γράφτηκε στη γλώσσα της αίρεσης κάνει εμφάνιση στο δέρμα της Μαξ αποκαλύπτεται ότι ο Σάντμαν είναι αποστάτης της αίρεσης και ο Γουάιτ είναι γιος του.
Ο Γουάιτ, πιστός στην αίρεση, μισεί τον πατέρα του για τις διαγονιδιακές δημιουργίες του. Προσπαθεί να σκοτώσει τη Μαξ πιστεύοντας ότι εείναι απειλή για τη λατρεία της αίρεσής του.
Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς, με τίτλο «Το Έθνος των Φρικιών», μας δείχνει την προσπάθεια της Μαξ να γλυτώσει τους μεταλλαγμένους από την εξάλειψη. Η Μαξ με εκατοντάδες μεταλλαγμένους καταφεύγει τελικά στην Τερματική Πόλη, ένα εγκαταλελειμμένο μέρος του Σιάτλ, όπου εκατοντάδες μεταλλαγμένοι χρησιμοποιούν ήδη ως κρυψώνα τους. Όταν η αστυνομία αρχίζει να περικυκλώνει την Τερματική Πόλη, η Μαξ πείθει τους υπόλοιπους να σταματήσουν να τρέχουν να κρυφτούν και να κρατήσουν τις θέσεις τους. Η σειρά τελειώνει με τον στρατιωτικό αποκλεισμό της Τερματικής Πόλης, ενώ οι κάτοικοι υψώνουν την, σχεδιασμένη από τον Τζόσουα, σημαία τους, σε ένα από τα κτίρια περιμένοντας μια πιθανή εισβολή.
Κάστινγκ
Περισσότεροι από χίλιοι νέοι ηθοποιοί, πέρασαν από οντισιόν για τον ρόλο της Μαξ. Ο Κάμερον ξεκίνησε να βλέπει τις κασέτες όταν ο αριθμός είχε περιοριστεί στους είκοσι με τριάντα. Αρχικά δεν εντυπωσιάστηκε με τη Τζέσικα Άλμπα, λέγοντας ότι «''είχε το κεφάλι κάτω, διάβαζε το σενάριο ... δεν παρουσίασε τον εαυτό της τόσο καλά. Αλλά υπήρχε κάτι στον τρόπο που διάβαζε το σενάριο, που παραδέχομαι ότι μου άρεσε.''». Ο Κάμερον ξανάβλεπε συνεχώς τις κασέτες, γυρίζοντας συνέχεια στην Άλμπα, και τελικά αποφάσισε ότι ήθελε να τη συναντήσει.
Αποδοχή
Η αρχική αντίδραση για τη σειρά και το χαρακτήρα της Μαξ ήταν ως επί το πλείστον θετική, με ευνοϊκές κριτικές στο Rolling Stone και το Time. O Χαλ Boedeker της Orlando Sentinel, δήλωσε: «Η νεώτερη τηλεοπτική γυναίκα πολεμιστής κατέχει δεξιότητες αντάξιες της Κατγούμαν, της Ζήνα, της Έμα Πιλ (Εκδικητές), και της Γουόντερ Γούμαν.» Το People έδωσε αρνητική κριτική τον Οκτώβριο του 2000.