cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεωρήματα μη πληρότητας του Γκέντελ
Σχέση με την υπολογισιμότητα
Ο Στίβεν Κλέινι (Stephen Cole Kleene) (1943) παρουσίασε μία απόδειξη του θεωρήματος μη πληρότητας του Γκέντελ χρησιμοποιώντας βασικά αποτελέσματα της θεωρίας υπολογισμού. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δείχνει ότι το πρόβλημα τερματισμού δεν έχει λύση: δεν υπάρχει πρόγραμμα υπολογιστή που δοθέντος ενός προγράμματος Π ως είσοδο, να μπορεί να αποφασίσει σωστά αν το Π τελικά σταματά όταν τρέξει χωρίς είσοδο. Ο Κλιν έδειξε ότι η ύπαρξη μιας πλήρους, αποτελεσματικής θεωρίας της αριθμητικής με συγκεκριμένες ιδιότητες συνέπειας θα σήμαινε πως το πρόβλημα του τερματισμού είναι αποφασίσιμο (υπολογίσιμο), μια αντίφαση. Η μη-υπολογισιμότητα μπορεί επομένως να περιγραφεί ως συνέπεια της μη πληρότητας του Γκέντελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματική λογική Κατηγορία:Θεωρία μοντέλων Κατηγορία:Θεωρία αποδείξεων
.ua
.ua είναι ο top-level domain κωδικός για την Ουκρανία στο διαδίκτυο.
Κατάλογος χαρακτήρων του Resident Evil
Η σειρά βιντεοπαιχνιδιών Resident Evil περιλαμβάνει ένα μεγάλο καστ χαρακτήρων. Ακολουθεί κατάλογος με αυτούς.
Βασικοί
Στο πρώτο παιχνίδι της σειράς με τίτλο Resident Evil (1996) πρωταγωνιστούν οι Chris Redfield και Jill Valentine και ανταγωνιστής είναι ο Albert Wesker και ο Tyrant. Στο Resident Evil 2 (1998), ο παίκτης αναλαμβάνει τον έλεγχο των Leon S. Kennedy και Claire Redfield, ενώ ανταγωνιστές είναι ο William Birkin και, ενίοτε, ο Tyrant. Στο Resident Evil 3: Nemesis (1999) πρωταγωνιστεί και ξανά η Jill Valentine, ενώ ανταγωνιστής είναι ο Nemesis. Στο Resident Evil Code: Veronica (2000) πρωταγωνιστές είναι και πάλι τα αδέρφια Claire και Chris Redfield, με ανταγωνίστρια την Alexia Ashford. Στο επόμενο παιχνίδι της σειράς, Resident Evil 4 (2004), ο παίκτης αναλαμβάνει για δεύτερη φορά το ρόλο του Leon S. Kennedy, και περιστασιακά της Ada Wong, ενώ έρχεται αντιμέτωπος με τον Lord Osmund Saddler. Στο Resident Evil 5 (2009) πρωταγωνιστεί ξανά ο Chris Redfield και εισάγεται η Sheva Alomar, καθώς ανταγωνιστής είναι ο Albert Wesker. Στο Resident Evil 6 πρωταγωνιστούν περισσότεροι χαρακτήρες, συγκεκριμένα οι Leon S. Kennedy, Chris Redfield, Jake Muller (γιος του Albert Wesker), Sherry Birkin (κόρη του William Birkin) και Ada Wong, ενώ ανταγωνιστές είναι οι Derek C. Simmons, HAOS, Ustanak και Carla Radames. Στο Resident Evil 7: Biohazard πρωταγωνιστεί ο νέος χαρακτήρας Ethan Winters και ανταγωνίστρια είναι η Eveline.
.ua
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανία Κατηγορία:Top-level domains
Κατάλογος χαρακτήρων του Resident Evil
Umbrella Corporation
μικρογραφία|δεξιά|170px|Το λογότυπο της Umbrella Corp. Η Umbrella Corporation είναι διεθνής φαρμακευτική εταιρεία στο σύμπαν του Resident Evil. Ιδρύθηκε το 1968 από τους Βρετανούς επιφανείς βασιλικούς απογόνους Oswell E. Spencer και Edward Ashford, μαζί με τον Dr. James Marcus. Στη σειρά απεικονίζεται ως μεγιστάνας στα φαρμακευτικά αγαθά και τις ιατρικές προμήθειες που, ωστόσο, εφαρμόζει μυστικά γενετική μηχανική. Το επιφανειακό στάτους της εταιρείας είναι μόνο ένα προσωπείο για την μυστική έρευνα "βιο-οργανικών όπλων" (bio-organic weapons, B.O.W.s), που αναπτύσσεται μέσω της χρήσης ενός ιού που ανακαλύφθηκε από τους ιδρυτές της Umbrella. Η εταιρεία διαθέτει πολλές ερευνητικές βάσεις, οι οποίες βοηθούν στην ανάπτυξη διαφόρων βιο-όπλων. Η πιο περίφημη είναι αυτή που βρίσκεται στα Arklay Mountains, έξω από τη Raccoon City, που μπόρεσε να αναπτύξει τον T-Virus, ένα πανίσχυρο μεταλλαξιογόνο που μπορεί να μεταλλάξει δραματικά τους ζωντανούς και τους πρόσφατα νεκρούς οργανισμούς. Ο ιός διέρρευσε και μόλυνε το μεγαλύτερο κομμάτι της Arklay Facility και την τριγύρω περιοχή, που είναι και το βασικό υπόβαθρο του πρώτου βιντεοπαιχνιδιού της σειράς. Μετά την καταστροφή της Raccoon City, οι μετοχές της Umbrella πάγωσαν από την Αμερικανική Κυβέρνηση και τα δικαιώματά της στο εμπόριο διακόπηκαν, πράγμα που σταμάτησε τις ενέργειές της. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε την εξέγερση αρκετών βιοτρομοκρατών σε όλο τον κόσμο, μερικοί από τους οποίους έκαναν χρήση αυτής της έρευνας, οδηγώντας στην ίδρυση της B.S.A.A. (Bioterrorism Security Assessment Alliance). Στο Resident Evil 7: Biohazard αποκαλύπτεται ότι η Umbrella έχει επανέλθει και ανασχηματιστεί ως ομάδα μισθοφόρων.
.ua
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Toppdomän
Κατάλογος χαρακτήρων του Resident Evil
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Resident Evil Χαρακτηρες
Ιφίς και Αναξαρέτη
Κατά τον ομώνυμο αυτό μύθο, που αναφέρεται από τον Οβίδιο στις «Μεταμορφώσεις», ο Ιφίς ή Ίφις ή Ίφιος ήταν ένας ωραίος νεανίας Κύπριος από τη Σαλαμίνα (της Κύπρου) που αγάπησε σφόδρα την πανέμορφη Αναξαρέτη. Μη ανταποκρινόμενη όμως εκείνη και αποκρούοντας τον έρωτά του, τον ανάγκασε να απαγχονιστεί μπροστά στη πόρτα του σπιτιού της κι όταν εκείνη τον αντελήφθη ήταν πλέον αργά.
Τότε η θεά Αφροδίτη τιμώρησε την Αναξαρέτη μεταβάλλοντάς την σε λίθο.
Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
.es
.es είναι ο top-level domain κωδικός για την Ισπανία στο διαδίκτυο.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων Σερρών
Το Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων είναι μουσείο για την ιστορία και τον πολιτισμό των Σαρακατσάνων. Το μουσείο ιδρύθηκε το 1979 στην πόλη των Σερρών της Κεντρικής Μακεδονίας και από το 1997 στεγάζεται σε ειδικά διαμορφωμένο κτίριο.
Γιώργος Ψαράκης
Ο Γιώργος Ψαράκης του Αριστείδη και της Μαρίας (Αρκαλοχώρι Ηρακλείου, 20 Νοεμβρίου 1919 - 27 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας πολιτικός και αντιστασιακός, ο πρώτος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (1974) από την Κρήτη. Διετέλεσε διοικητής του ΟΓΑ από το 1981 ως το 1985.
Βιογραφία
Είχε άλλα 8 αδέρφια. Η προτελευταία της οικογένειας, η αδερφή του Γιώργου, Ελευθερία Ψαράκη, απεβίωσε τον Ιούλιο του 2011
Τέλειωσε το Πρακτικό Λύκειο στο Ηράκλειο και εν συνεχεία έκανε σπουδές στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Αθήνας. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, καθώς πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης με επικεφαλής τον Αντώνη Μπετεινάκη και έλαβε μέρος στο πρώτο οργανωμένο σαμποτάζ εναντίον των Ναζί στο αεροδρόμιο του Καστελλίου, στις 7 Ιουνίου 1942.
Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινότητας του Αρκαλοχωρίου μέχρι την παραίτησή του, το 1967 (για να πολιτευτεί).
Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων Σερρών
Εκθεση
Στον πρώτο όροφο, εκτίθενται εργαλεία και εξοπλισμός ύφανσης, επιτρέποντας στους επισκέπτες να παρακολουθήσουν ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής από την κλώση μέχρι τα τελικά υφάσματα. Εκτός από τα ρούχα, εκτίθενται επίσης ειδικά καλύμματα κρεβατιού, οι φλοκάτες. Σε άλλες προθήκες παρουσιάζονται οι παραδοσιακές ενδυμασίες των Σαρακατσάνων.
Γιώργος Ψαράκης
Βιογραφία
Εξελέγη βουλευτής στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση με το νεοσύστατο ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνοντας 5.666 ψήφους και ήταν ο πρώτος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από την Κρήτη (εξελέγη στο Ηράκλειο).
Το 1981 διορίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως διοικητής του ΟΓΑ και στη θέση αυτή παρέμεινε ως το 1985.
Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων Σερρών
Εκθεση
Από το 1998, το μουσείο προσφέρει ένα δίωρο πρόγραμμα διδασκαλίας για μαθητές δημοτικών σχολείων. Τα παιδιά μαθαίνουν πώς οι Σαρακατσάνοι ύφαιναν, έπλεκαν και ζούσαν στις καλύβες. Το μουσείο στεγάζει επίσης μια συλλογή ιστορικών φωτογραφιών ολόκληρου του ελληνικού χώρου κατά την περίοδο 1906-1950 και μια συλλογή ηχογραφήσεων παραδοσιακών τραγουδιών και μουσικής.
Διαδικτυακός σύνδεσμος
Κατηγορία:Σέρρες Κατηγορία:Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας Κατηγορία:Μουσεία στην Ελλάδα
Γιώργος Ψαράκης
Βιογραφία
Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς. Κηδεύτηκε στο Αρκαλοχώρι στις 29 Οκτωβρίου 2007. Με δαπάνες της οικογένειας Ψαράκη κτίστηκε στο Αρκαλοχώρι γηροκομείο, που ονομάστηκε Ψαράκειο Γηροκομείο. Η δωρεά ήταν της τάξης των 2 εκατ. ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Διοικητές του ΟΓΑ
Χαρούκα Ινουέ
Η Χαρούκα Ινουέ (井上 青香 Inoue Haruka), γεννημένη στο Τόκιο στις 7 Ιουνίου 1977, είναι πρώην Γιαπωνέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Ξεκίνησε την αντισφαίριση από την ηλικία των εννέα και προπονήθηκε από τον πατέρα της Γκου. Οι μικρότερες αδελφές της, Μάικο Ινουέ και Ακάρι Ινουέ, έπαιξαν επίσης επαγγελματική αντισφαίριση. Καλύτερη χρονιά της το 1995, όταν ήταν στα ημιτελικά των κοριτσιών στο Αυστραλιανό όπεν και στον ημιτελικό στο Γουίμπλεντον.
Το 1996 αποφοίτησε από το γυμνάσιο και άρχισε να αγωνίζεται επαγγελματικά. Η πρώτη επιτυχία της στο WTA Tour ξεκίνησε από το Wismilak International όπου έφτασε στους προημιτελικούς και το 1996 και το 1997. Το 1998 έφτασε στην υψηλότερη κατάταξή της στο Νο 108 στον κόσμο.
Ποτέ δεν εκπροσώπησε την Ιαπωνία στο Φεντ καπ, αλλά ήταν μέλος της ομάδας γυναικών και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Ασιατικούς Αγώνες του 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνέζες αθλήτριες αντισφαίρισης
.ro
.ro είναι ο top-level domain κωδικός για τη Ρουμανία στο διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμανία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
.no
.no είναι ο top-level domain κωδικός για τη Νορβηγία στο Διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης κορασίδων
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης κορασίδων, διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Διεξήχθη για πρώτη φορά τη σαιζόν 1983-1984 με πρωταθλήτρια την Αγία Παρασκευή. Τους περισσότερους τίτλους (6) έχει κατακτήσει η Ε.Α. Λάρισας. Πρωταθλήτρια ομάδα για το 2023 είναι ο Ολυμπιακός.
Τρόπος διεξαγωγής
Οι ομάδες κορασίδων αγωνίζονται στα πρωταθλήματα των:
Οι πρωταθλήτριες ή και οι δευτεραθλήτριες ομάδες των ενώσεων αυτών αγωνίζονται μεταξύ τους στη Β' φάση του πρωταθλήματος. Στην προημιτελική φάση συμμετέχουν 16 ομάδες σε 4 ομίλους. Στους ομίλους Α και Β καθώς και στους ομίλους Γ και Δ, οι ομάδες θα τοποθετηθούν με κλήρωση, με τον περιορισμό ότι στις περιπτώσεις που προκρίνεται ο 1ος και 2ος από την ίδια Ένωση δεν θα τοποθετούνται στον ίδιο όμιλο. Σε κάθε έναν από τους τέσσερις ομίλους θα διεξαχθεί τουρνουά ενός γύρου (ένας προς όλους) με βαθμολογία και θα προκριθούν στην ημιτελική Φάση οι ομάδες που θα καταλάβουν την 1η και 2η θέση σε κάθε όμιλο. Οι οκτώ ομάδες που προκρίνονται από την προημιτελική φάση σχηματίζουν 4 ζευγάρια. Οι νικητές των αγώνων από κάθε ζευγάρι προκρίνονται στην τελική φάση, όπου αγωνίζονται μεταξύ τους σε τουρνουά ενός γύρου (ένας προς όλους) με βαθμολογία.
Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου
Το Αθλητικό Σωματείο Νίκη Αμαρουσίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αμαρουσίου, βόρεια των Αθηνών. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1991 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Στο έμβλημά του απεικονίζεται ένα δάφνινο στεφάνι. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο Κοκκινιάς (2ο Λύκειο Αμαρουσίου). Διατηρεί τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης και γυναικείας πετοσφαίρισης, καθώς και τα αντίστοιχα τμήματα υποδομών.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης της Νίκης διαθέτει τη νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Διατηρεί τμήματα τόσο ενηλίκων ανδρών, όσο και ακαδημίες νεαρών αθλητών. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο Κοκκινιάς (2ο Λύκειο Αμαρουσίου).
Ανήλθε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας για την περίοδο 2011-12, έχοντας καταλάβει τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Αττικής το προηγούμενο φθινόπωρο.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου λαμβάνει μέρος στο Τοπικό Πρωτάθλημα της Ε.Σ.Π.Α.Α.Α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1991 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Π.Α.Α.Α. Κατηγορία:Μαρούσι
Όνειρο στο κύμα
Το Όνειρο στο κύμα είναι διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Παναθήναια, τον Οκτώβριο του 1900. Σε βιβλίο κυκλοφόρησε το 1912, στη συλλογή διηγημάτων «Η φόνισσα», από τις εκδόσεις Φέξη. Θεωρείται ότι ανήκει στην δεύτερη περίοδο (1899-1910) της συγγραφικής πορείας του Παπαδιαμάντη, δηλαδή στη μη ηθογραφική περίοδο που χαρακτηρίζεται από κριτικότερη ρεαλιστική ματιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Πλατεία Βαντόμ
Η Πλατεία Βαντόμ (γαλλ. Place Vendôme) ανήκει στο 1ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού και βρίσκεται βόρεια του Κήπου του Κεραμεικού και ανατολικά της Εκκλησίας της Μαντλέν.
Τυπικό παράδειγμα γαλλικής κλασικής αστικοποίησης, αποτελεί μια από τις διασημότερες πλατείες του Παρισιού και θεωρείται ως μια από τις πολυτελέστερες παγκοσμίως. Η αρχιτεκτονική της οφείλεται στον Ζυλ Αρντουέν-Μανσάρ που συνέλαβε το 1699 ένα συγκεκριμένο σχέδιο αστικοποίησης με το οποίο έπρεπε να συμμορφωθούν οι ιδιοκτήτες των κτιρίων. Ένα μεγάλο τμήμα των προσόψεων έχει κατηγοριοποιηθεί ως Ιστορικό Μνημείο. Στο κέντρο της βρίσκεται η στήλη Βαντόμ.
Ονομάστηκε πλατεία Βαντόμ κατά τον 17ο αιώνα, από το όνομα της Έπαυλης του Βαντόμ (Hôtel de Vendôme) που βρισκόταν σε αυτή την τοποθεσία. Παλιότερα ονομαζόταν πλατεία Λουδοβίκου του Μεγάλου και, αρχικά, πλατεία των Κατακτήσεων. Της δόθηκε το όνομα place des Piques στη διάρκεια της Επανάστασης. Πήρε την ονομασία Διεθνής Πλατεία το 1871, στη διάρκεια της δεύτερης Παρισινής Κομμούνας, κατά την οποία η στήλη Βαντόμ καταστράφηκε από τους κομμουνάρους που την έβλεπαν σαν σύμβολο της τυραννίας και του μιλιταρισμού που εκπροσωπούσε ο Ναπολέοντας.
Μια πυρκαγιά σημειώθηκε στον υπόγειο χώρο στάθμευσης που βρίσκεται κάτω από την πλατεία στις 8 Μαρτίου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού Κατηγορία:Δρόμοι στο Παρίσι
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1995-96
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1995-96 ήταν η 19η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 10η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1995-96 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος ήταν:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1995 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1996
Ετσούκο Ινουέ
Η Ετσούκο Ινουέ (井上 青香 Etsuko Inoue), γεννημένη στο Τόκιο στις 18 Οκτωβρίου 1964, είναι πρώην Γιαπωνέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Η Ινουέ συμμετείχε για την Ιαπωνία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες όπου στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Στέφι Γκράφ.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στην Σεούλ στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Κορεάτισα Κιμ και στο διπλό με συμπαίκτρια την Kumiko Okamoto έφτασαν στα προημιτελικά.
Έχει αγωνιστεί στο Φεντ καπ το 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988 και το 1989 με ρεκόρ 13 νίκες και 17 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνέζες αθλήτριες αντισφαίρισης
Έγχυση καυσίμου
μικρογραφία|Σύστημα έγχυσης καυσίμου κινητήρα Το σύστημα έγχυσης καυσίμου (fuel injection) είναι ένα σύστημα των κινητήρων εσωτερικής καύσης το οποίο χρησιμεύει στην ανάμιξη καυσίμου και αέρα και την έγχυση του παραγόμενου μείγματος στο θάλαμο καύσης. Αρχικά χρησιμοποιόταν μόνο στις πετρελαιομηχανές αλλά, από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έχει επικρατήσει και στους βενζινοκινητήρες, αντικαθιστώντας σχεδόν τελείως τον εξαερωτήρα (καρμπυρατέρ),
Κάθε σύστημα έγχυσης είναι σχεδιασμένο και ρυθμισμένο για συγκεκριμένο τύπο καυσίμου, με τα περισσότερα συστήματα να προορίζονται για κινητήρες βενζίνης ή πετρελαίου ντίζελ. Με την έλευση της ηλεκτρονικής έγχυσης καυσίμου (electronic fuel injection, EFI), το ηλεκτρομηχανoλογικό υλικό των συστημάτων έγχυσης έχει γίνει κοινό για αυτούς τους δύο τύπους καυσίμου και οι διαφορετικές ρυθμίσεις επιτυγχάνονται με αλλαγές στο προγραμματιζόμενο λογισμικό του EFI.
Ένα σύστημα έγχυσης αποτελείται από δύο βασικά τμήματα, την αντλία ή μια αποθήκη καυσίμου υπό πίεση και έναν ή περισσότερους εγχυτήρες (μπεκ). Ο εγχυτήρας είναι ένα ακροφύσιο και μια βαλβίδα, η οποία χρησιμεύει στον έλεγχο της έγχυσης.
Αρχή λειτουργίας και μέθοδοι έγχυσης
Ο σκοπός είναι ανάμιξη του καυσίμου, η βασική διαφορά μεταξύ των καρμπιρατέρ και των συστημάτων έγχυσης καυσίμου είναι ότι το δεύτερο εξαερώνει το καύσιμο διοχετεύοντάς το μέσα από ένα μικρό ακροφύσιο, με τη βοήθεια αντλίας υψηλής πίεσης. Αντίθετα, το καρμπυρατέρ εκμεταλλεύεται την υποπίεση (χαμηλή πίεση) που δημιουργείται κατά την είσοδο του αέρα σε αυτό, προκειμένου να τον αναμίξει το καύσιμο.
Κίνδυνοι κατά τη συντήρηση
Επειδή τα καύσιμα είναι εύλεκτες ουσίες, ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι αυξημένος, οπότε απαγορεύεται η χρήση φλόγας, καθώς υπολείμματα καυσίμου που τυχόν έχουν παραμείνει μπορεί να αναφλεγούν, και επειδή ο στατικός ηλεκτρισμός δημιουργεί σπίθες οι οποίες δύναται να αναφλέξουν τα υπολείμματα, ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται η συντήρηση του συστήματος ανάφλεξης, πρέπει να είναι γειωμένος.
Ιστορική εξέλιξη του ψεκασμού
Το σύστημα fuel injection έχει χρησιμοποιηθεί εμπορικά στις μηχανές ντίζελ από τα μέσα της δεκαετίας του 1920. Η έννοια προσαρμόστηκε για τη χρήση στα βενζινο-τροφοδοτημένα αεροσκάφη κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και η άμεση έγχυση χρησιμοποιήθηκε σε μερικά ξεχωριστά σχέδια όπως το Daimler-Benz DB 603 και σε πιο πρόσφατες εκδόσεις στο Wright ρ-3350. Ένα από τα πρώτα εμπορικά συστήματα εγχύσεων βενζίνης ήταν ένα μηχανικό σύστημα που αναπτύχθηκε από την Bosch και το 1955 εισήχθη στη Mercedes-Benz 300SL.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, άλλα μηχανικά συστήματα εγχύσεων όπως το Hilborn χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά σε τροποποιημένες αμερικάνικες μηχανές V8 στις διάφορες εφαρμογές αγώνων drag racing, oval racing και road racing. Αυτά τα συναγωνιζο-παραγόμενα συστήματα δεν ήταν κατάλληλα για την καθημερινή χρήση στους δρόμους.
Ένα από το πρώτο ηλεκτρονικό σύστημα fuel injection ήταν το Electrojector, που αναπτύχθηκε από την Bendix Corporation και εισήχθη το 1958 στη DeSoto Adventurer: αμφισβητήσιμα το πρώτο σύστημα EFI παραγωγής (βαλβίδα-σώμα). Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας πωλήθηκαν στη συνέχεια στη Bosch.
Η Bosch ανέπτυξε ένα ηλεκτρονικό σύστημα fuel injection, αποκαλούμενο D-Jetronic, το οποίο χρησιμοποιήθηκε αρχικά στη VW 1600TL το 1967. Αυτό ήταν ένα σύστημα ταχύτητας/πυκνότητας, που χρησιμοποιεί την ταχύτητα μηχανών και την πολλαπλή πυκνότητα αέρα εισαγωγής για να υπολογίσει το ποσοστό μαζικής "ροής" αέρα και τις απαιτήσεις των καυσίμων. Το σύστημα χρησιμοποίησε όλη την αναλογική, ιδιαίτερη ηλεκτρονική και έναν ηλεκτρομηχανικό αισθητήρα πίεσης. Ο αισθητήρας ήταν ευαίσθητος στη δόνηση και στους ρύπους. Αυτό το σύστημα υιοθετήθηκε σύντομα στις εταιρείες Volkswagen, Mercedes-Benz, Porsche, Citroën, Saab και Volvo. Η Lucas χορήγησε άδεια στο σύστημα για την παραγωγή με Jaguar Cars.
Η Bosch εκτόπισε το σύστημα D-Jetronic με Κ-Jetronic και L-Jetronic συστήματα το 1974, εν τούτοις μερικά αυτοκίνητα (όπως το Volvo 164) που συνέχιζε με D-Jetronic για αρκετά έτη και η General Motors εγκατέστησαν ένα πολύ κοντινό αντίγραφο D-Jetronic σε Cadillac το 1977. Το L-Jetronic εμφανίστηκε αρχικά το 1974 στην Porsche 914 και χρησιμοποιούσε έναν μηχανικό μετρητή ροών αέρος. Αυτή η προσέγγιση απαίτησε πρόσθετους αισθητήρες για να μετρήσει το βαρόμετρο και τη θερμοκρασία για να υπολογίσει τη "μάζα αέρα". Το L-Jetronic υιοθετήθηκε ευρέως στα ευρωπαϊκά αυτοκίνητα εκείνης της περιόδου και μερικοί Ιάπωνες το διαμορφώνουν έναν χρόνο αργότερα.
Το 1975, οι κανονισμοί εκπομπών της πολιτείας της Καλιφόρνια απαίτησαν από τους κατασκευαστές να μειώσουν εντυπωσιακά τις εκπομπές ρύπων. Η μόνη εφικτή τεχνολογία εκείνης της εποχής που επέτρεψε στους αυτόματους κατασκευαστές να συμμορφωθούν τους νέους κανονισμούς ήταν ο καταλυτικός μετατροπέας. Η GM είχε εφεύρει τον καταλύτη εξάτμισης, που σχεδιάστηκε στο σύστημα εξάτμισης του οχήματος για να προωθήσει τις αντιδράσεις των συστατικών εξάτμισης παρουσία της θερμότητας. Η προσθήκη του καταλύτη μείωσης, μαζί με τον καταλύτη οξείδωσης, είναι μια προσέγγιση αποκαλούμενη σύστημα τριοδικών καταλυτών.
Ο καταλύτης μείωσης τοποθετείται προς τα πάνω του καταλύτη οξείδωσης. Η διαδικασία μείωσης ελευθερώνει το οξυγόνο από τις ενώσεις NOx και αυτό το οξυγόνο χρησιμοποιείται έπειτα στον προς τα κάτω καταλύτη για να οξειδώσει τους άκαυτους υδρογονάνθρακες και το μονοξείδιο του άνθρακα. Προκειμένου να αξιοποιηθεί μέγιστο ενός 3-οδικού καταλύτη, η άριστη αναλογία έλεγχος αέρα/καύσιμα είναι ουσιαστική.
Τα συστήματα EFI βελτίωσαν τον έλεγχο καυσίμων σε δύο σημαντικά στάδια:
Το 1982, η Bosch εισήγαγε έναν αισθητήρα που μετρά άμεσα τη μαζική ροή αέρα στη μηχανή, στο σύστημα L-Jetronic τους. Ο αισθητήρας μαζικού αέρα χρησιμοποιεί ένα θερμασμένο καλώδιο λευκόχρυσου που τοποθετείται στην εισερχόμενη ροή αέρα. Το ποσοστό της ψύξης του καλωδίου είναι ανάλογο προς τη "μάζα αέρα" ρέοντας πέρα από το καλώδιο. Δεδομένου ότι ο αισθητήρας "καυτών καλωδίων" μετρά άμεσα τη μάζα αέρα, η ανάγκη για τους πρόσθετους αισθητήρες θερμοκρασίας και πίεσης εξαλείφεται.
Το σύστημα LH-Jetronic που χρησιμοποιήθηκε μέχρι και το 1998 ήταν επίσης το πρώτο πλήρως ψηφιακό σύστημα EFI, το οποίο είναι τώρα η τυποποιημένη προσέγγιση. Η εμφάνιση του ψηφιακού μικροεπεξεργαστή επέτρεψε την ένταξη όλων των υποσυστημάτων powertrain σε μια ενιαία ενότητα ελέγχου. Η πλήρης εκμετάλλευση της ψηφιακής επανάστασης έχει βελτιώσει περαιτέρω EFI την αναλογία ελέγχου αέρα/καύσιμων, καθώς επίσης και πολλά άλλα αυτοκίνητα συστήματα ελέγχου ανεξάρτητα από τη μηχανή.
Δείτε επίσης
Εγχυση καυσιμου
.pt
.pt είναι ο top-level domain κωδικός για την Πορτογαλία στο διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογαλία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Πρόβατο Σερρών
Χαρακτηριστικά
Τα πρόβατα Σερρών έχουν γαμψή μύτη και λεπτή ουρά. Τα κριάρια φέρουν κέρατα, ζυγίζουν 78 κιλά στην ωριμότητα και φτάνουν το ύψος των 68 εκατοστόμετρων στο ακρώμιο. Το 30% των προβατίνων Σερρών έχουν μικρά κέρατα, ζυγίζουν 68 κιλά και φτάνουν σε ύψος τα 73 εκατοστόμετρα.
Κατά μέσο όρο, οι προβατίνες παράγουν 1,5 αρνιά ανά γέννα. Θηλάζουν 154 έως 236 ημέρες (μέσος όρος 221 ημέρες) με μέση απόδοση 0,7 κιλά γάλα την ημέρα, το οποίο έχει περιεκτικότητα 7% σε λιπαρά. Η ίνα του μαλλιού τους έχει διάμετρο 34 μικρόμετρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Σερρών Κατηγορία:Φυλές προβάτων
Καρυώτισσα Πέλλας
Η Καρυώτισσα είναι χωριό του δήμου Πέλλας, της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Βρίσκεται σε απόσταση 10 χλμ. δυτικά των Γιαννιτσών και 30 χλμ. ανατολικά της Έδεσσας.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, δημιουργήθηκε ένας μικρός οικισμός κατά το 15ο αιώνα που εξυπηρετούσε τις ανάγκες του αγροκτήματος (τσιφλικιού) που δημιουργήθηκε, από τους απογόνους του Γαζή Εβρενός. Κατά τον 20ό αιώνα είναι ένας μικρός οικισμός 12 χριστιανικών οικογενειών και 8 τσιγγανικών μουσουλμανικών. Ο οικισμός ήταν κτισμένος στη βόρεια όχθη της λίμνης των Γιαννιτσών, 4 χλμ. νότια του σύγχρονου χωριού. Η τοποθεσία χαρακτηρίζονταν από 3 λόφους ύψους 20 μέτρων και 4 επαύλεις των γαιοκτημόνων του τσιφλικιού. Σήμερα σώζεται ο πύργος μίας εκ των επαύλεων. Στην παλαιά Καρυώτισσα λειτούργησε τόσο Ελληνικό, όσο και Βουλγαρικό σχολείο κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα. Μέρος των κατοίκων ασπάστηκε την εξαρχία, αλλά οι συνεχείς συγκρούσεις οδήγησαν στη ραγδαία μείωση, ιδίως του χριστιανικού πληθυσμού. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, οι μουσουλμάνοι προσέφυγαν στην Τουρκία, ενώ στην Καρυώτισσα εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από το Νεοχώρι της Ανατολικής Θράκης. Την εποχή αυτή δημιουργήθηκε και ο οικισμός στην σημερινή τοποθεσία. Το 1935 με την αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών δόθηκε λύση στο πρόβλημα των ακτημόνων αγροτών. Σήμερα αποτελεί κεφαλοχώρι της περιοχής.
Διεθνές Γραφείο Ειρήνης
thumb|right|Το λογότυπο του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης thumb|right|Φωτογραφία από συνάντηση του Γραφείου στη Βέρνη το 1899 thumb|right|Φωτογραφία από τη Γενική Σύνοδο του Γραφείου τον Σεπτέμβριο του 1935 Το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης (γαλλ. Bureau international de la paix, BIP), που ιδρύθηκε το 1891, είναι μία από τις παλαιότερες διεθνείς ομοσπονδίες ειρηνιστικών οργανώσεων στον κόσμο.
Το Γραφείο ιδρύθηκε με την επίσημη ονομασία Μόνιμο Διεθνές Γραφείο Ειρήνης (Bureau International Permanent de la Paix) και πήρε το σημερινή του ονομασία το 1912. Για ένα διάστημα, από το 1946 μέχρι το 1961, ήταν γνωστό ως Διεθνής Επιτροπή Συνδέσμου Οργανώσεων Ειρήνης (Comité de liaison international des organisations de paix, CLIOP).
Διοικητική δομή
Το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης έχει ως επικεφαλής έναν πρόεδρο (σήμερα δύο «συμπροέδρους»). Υπάρχουν επίσης 6 αντιπρόεδροι από ισάριθμες διαφορετικές χώρες και ένας ταμίας, ενώ το διοικητικό σώμα του οποίου προεδρεύουν είναι το διοικητικό συμβούλιο, μέλη του οποίου ειναι τα παραπάνω 8 πρόσωπα και τα 11 μέλη της «Καθοδηγητικής Επιτροπής».
Η Παγκόσμια Εκστρατεία για τις στρατιωτικές δαπάνες
Η Παγκόσμια Εκστρατεία για τις Στρατιωτικές Δαπάνες (GCOMS) είναι μια μόνιμη, συνεχής και παγκόσμια εκστρατεία, που εγκαινιάσθηκε τον Δεκέμβριο του 2014 από το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης για την αντιμετώπιση των υπερβολικών στρατιωτικών δαπανών παγκοσμίως.
Σκοπός είναι η πίεση στις κυβερνήσεις του κόσμου ώστε να επενδύσουν χρήματα στους τομείς της υγείας, της εκπαιδεύσεως και της κλιματικής αλλαγής, αντί σε στρατιωτικές δαπάνες. Επίσης, υποστηρίζει τη μείωση της παραγωγής όπλων και του διεθνούς εμπορίου όπλων.
Η εκστρατεία διοργανώνει την «Παγκόσμια Ημέρα Δράσεως επί των Στρατιωτικών Δαπανών» (Global Day of Action on Military Spending, GDAMS), ώστε να επικεντρώνει την προσοχή του κοινού και των ΜΜΕ στο κόστος των στρατιωτικών δαπανών και την ανάγκη για επενδύσεις σε νέες προτεραιότητες.
Το Βραβείο Ειρήνης Σον Μακμπράιντ
Το Βραβείο Ειρήνης Σον Μακμπράιντ (Seán MacBride Peace Prize) καθιερώθηκε το 1992 και απονέμεται από το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης σε πρόσωπα ή οργανισμούς που «έχουν εξέχον έργο για την ειρήνη, τον αφοπλισμό και/ή τα ανθρώπινα δικαιώματα». Πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιρλανδού Σον Μακμπράιντ, κατόχου Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης και προέδρου του Γραφείου από το 1974 έως το 1985.
Ο πρώτος που τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης Σον Μακμπράιντ ήταν ο Μάικλ Ντ. Χίγκινς, το 1992, ενώ μερικοί άλλοι τιμηθέντες με αυτό υπήρξαν οι Μορντεχάι Βανούνου (1994), Τζων Χιουμ (1998), Ναουάλ Ελ Σααντάουι (2012), Τσέλσι Μάνινγκ (2013), Νόαμ Τσόμσκι και Τζέρεμι Κόρμπιν (2017).
Βραβεία Νόμπελ Ειρήνης
Το έργο του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1910, ενώ τα παρακάτω μέλη του έχουν τιμηθεί με το βραβείο αυτό ως φυσικά πρόσωπα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διεθνες Γραφειο Ειρηνης
Piwi-αλληλεπιδρών RNA
Τα Piwi-αλληλεπιδρώντα RNA (Piwi-interacting RNAs, piRNAs) είναι η μεγαλύτερη κατηγορία μικρών μη κωδικοποιητικών μορίων RNA που εκφράζονται σε ζωικά κύτταρα. Τα piRNAs σχηματίζουν σύμπλοκα RNA-πρωτεΐνης μέσω αλληλεπιδράσεων με τις πρωτεΐνες piwi. Αυτά τα σύμπλοκα piRNA έχουν συνδεθεί τόσο με επιγενετική όσο και με μετα-μεταγραφική σίγηση γονιδίων ρετροτρανσποζονίων και άλλων γενετικών στοιχείων σε κύτταρα της βλαστικής σειράς, ιδιαίτερα εκείνα της σπερματογένεσης.
Περιγραφή
Το piRISC δρα ως εργαλείο αποσιώπησης σε μεταγραφικό και μετα-μεταγραφικό επίπεδο ανάλογα με το πού εδράζεται. Οι κυτταροπλασματικές PIWI πρωτεΐνες, όπως οι Aub και Ago3 στη Drosophila και οι MIWI και MILI στο ποντίκι, καταστέλλουν τα μεταθετά στοιχεία μετα-μεταγραφικά κόβοντας τα RNA μετάγραφα. Αντίθετα, οι πυρηνικές PIWI πρωτεΐνες, Piwi στη μύγα και MIWI2 στο ποντίκι, καταστέλλουν τα μεταθετά στοιχεία κατά τη μεταγραφή. Τα RNAs στόχοι που κόβονται από κυτταροπλασματικά piRISCs χρησιμοποιούνται κατόπιν ως υποστρώματα για τη δημιουργία δευτερογενών piRNAs.
Ο κύκλος του ping-pong
Στα γαμετικά κύτταρα της Drosophila, τα πρωτογενή piRNAs διαμορφώνουν τα piRISCs με τις Piwi και Aub πρωτεΐνες. Τα σύμπλοκα Piwi-piRISCs έχουν ως λειτουργία την αποσιώπηση στον πυρήνα όπως και στα σωματικά κύτταρα, ενώ τα σύμπλοκα  Aub-piRISCs  εδράζονται στο κυτταρόπλασμα και καταστέλλουν τα μεταθετά στοιχεία. Ο μοριακός μηχανισμός αυτής της καταστολής ομοιάζει με αυτό του συμπλέγματος Ago2-siRISC, με τη διαφορά ότι στην καταστολή μέσω συμπλέγματος Aub-piRISC το RNA στόχος δεν αποικοδομείται αλλά χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για την παραγωγή δευτερογενών piRNAs. Τα τελευταία συνδέονται με την πρωτεΐνη Ago3 και συνθέτουν το σύμπλεγμα piRISC- Ago3, το οποίο κόβει τα RNAs στόχους που περιέχουν τις αλληλουχίες των μεταθετών στοιχείων στον αντίστροφο προσανατολισμό. Αυτή η αντίδραση δίνει κατόπιν γένεση στα αντικωδικά piRNA, τα οποία φορτώνονται στις Aub, δημιουργώντας έναν μηχανισμό εμπρόσθιας τροφοδότησης (feed-forward). Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή και ως ο κύκλος του ping-pong.
Παραπομπές
Κατηγορία:RNA
Μπριγιέ (Μερτ-ε-Μοζέλ)
Το Μπριγιέ (Γαλλικά: Briey) είναι παλαιά γαλλική κοινότητα στον νομό Μερτ-ε-Μοζέλ, στα βορειοανατολικά της Γαλλίας, στη διοικητική περιοχή Γκραντ Εστ. Την 1η Ιανουαρίου 2017, συγχωνεύτηκε στη νέα κοινότητα Βαλ ντε Μπριγιέ.
Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης και είναι υπονομαρχία του νομού. Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 5.758 κατοίκους (2014).
Υπήρξε παλαιά πρωτεύουσα κομητείας που ανήκε στον οίκο Μπριγιέ και έδωσε το όνομα στην πιο πλούσια λεκάνη σιδηρομεταλλεύματος στην Ευρώπη στις αρχές του 20ού αιώνα: τη λεκάνη Μπριγιέ.
Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Μπριοτάν.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης της περιοχής [[Γκραντ Εστ|Γκραντ-Εστ με τις κυριότερες πόλεις. Ο νομός Μερτ-ε-Μοζέλ στο κέντρο, το Μπριγιέ στα βόρεια του νομού.]] Η κοινότητα Μπριγιέ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Μερτ-ε-Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ. Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης, κοντά στα σύνορα με το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο.
Είναι η μία από τις τρεις υπονομαρχίες του νομού, οι άλλες είναι οι κοινότητες Λυνεβίλ και Τουλ, και έχει πληθυσμό 5.758 κατοίκους (2014).
Βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα βιομηχανική περιοχή εξόρυξης βορειοδυτικά του Μετς και είναι μια από τις σημαντικές πόλεις μιας ευρύτερης αστικής περιοχής η οποία είχε περισσότερους από 130.000 κατοίκους τη δεκαετία του 1970, αλλά μόνο 112.000 το 1990. Πλέον αποτελεί τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής του Μετς, που βρίσκεται σε απόσταση 30 χλμ.
Στην περιοχή του Μπριγιέ βρίσκεται η μεγαλύτερη έκταση του δάσους Μουαγιέβρ.
Η έκταση της κοινότητας είναι 27,13 χμ². Βρίσκεται σε υψόμετρο 174 έως 323 μέτρων.
Ιστορία
μικρογραφία|318x318εσ|Τμήμα των παλαιών τειχών της πόλης Το όνομα Μπριγιέ προέρχεται από την κελτική λέξη Briga, η οποία υποδηλώνει ένα φρούριο. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, στην τοποθεσία υπήρχε μια οχυρωμένη πόλη (oppidum). Σύμφωνα με τα αρχεία, το κάστρο της μικρής πόλης κατά το 1072 ανήκε στους κόμητες του Μπαρ. Το 1263, η πόλη έλαβε προνόμια και ελευθερίες. Τα ταραγμένα χρόνια μετά τον Μαύρο Θάνατο και οι επακόλουθες ξαφνικές μετατοπίσεις της οικονομικής δύναμης έφεραν μια άνοδο της βίας σε ολόκληρη την περιοχή, και το 1369 ο Μπριγιέ κάηκε από επιτιθέμενους από το κοντινό Μετς.
Η αυξανόμενη πολιτική αβεβαιότητα του Δουκάτου της Βουργουνδίας (το οποίο συγχωνεύθηκε τελικά με το βασίλειο της Γαλλίας μετά τη μάχη του Νανσύ το 1477) δημιούργησε μια εύθραυστη κατάσταση στις περιοχές στις δύο πλευρές του Ρήνου και εγκαινίασε πολλούς αιώνες πολέμου που έτειναν, τουλάχιστον μέχρι τη μάχη του Σεντάν (1871), να εμπλέξουν σε πόλεμο τη Γαλλία από τη μία πλευρά και τις γειτονικές χώρες από την άλλη, των οποίων οι ηγέτες δεν ήθελαν να επεκταθεί η Γαλλία. Το Μπριγιέ κατελήφθη από τον Κάρολο της Βουργουνδίας το 1475, καταστράφηκε από τους Προτεστάντες το 1591 και κατελήφθη από τον σουηδικό στρατό το 1635. Η φυσική αμυντική θέση της παλιάς ακρόπολης προφύλαξε την πόλη από ακόμη περισσότερες καταστροφές. Ωστόσο, κατελήφθη για λίγο από τον ρωσικό στρατό κατά τις τελευταίες ημέρες των Ναπολεόντειων Πολέμων το 1815.
Το 1801 το Μπριγιέ έγινε υπονομαρχία του νομού Μοζέλ. Ωστόσο, μετά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1871, το μεγαλύτερο μέρος του νομού Μοζέλ έγινε μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας ως κατειλημμένο έδαφος της Αλσατίας-Λωρραίνης σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Φρανκφούρτης. Ο πρώην γαλλικός νομός έπαψε να υπάρχει και ό,τι παρέμεινε γαλλικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένου του Μπριγιέ, ενσωματώθηκε σε ένα νέο νομό, τον Μερτ-ε-Μοζέλ. Όταν η Λωρραίνη ανακτήθηκε από τη Γαλλία το 1919, αποφασίστηκε να μην επιστρέψει το Μπριγιέ στον παλαιό νομό του. Έτσι, όσον αφορά τα όρια των νομών, η πόλη παραμένει διοικητικά διαχωρισμένη από το ανατολικό τμήμα της λεκάνης του Μπριγιέ.
Αξιοθέατα-Μνημεία
μικρογραφία|267x267εσ|Το κωδωνοστάσιο του Μπριγιέ αριστερά|μικρογραφία|267x267εσ|Η εκκλησία του Σαιν-Ζανγκού
Κώστας Πασαγιάννης
Ο Κώστας Πασαγιάννης ( Ανδρουβίτσα Μεσσηνίας, 1872 - Αθήνα, 1933) ήταν Έλληνας διηγηματογράφος, ποιητής, δημοσιογράφος, λαογράφος και ανώτερος κρατικός υπάλληλος. Θεωρείται πρόδρομος της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας. Ο Κώστας είναι αδελφός του επίσης γνωστού πεζογράφου και ποιητή Σπήλιου.
Ο Πασαγιάννης σπούδασε νομικά στην Αθήνα και μπήκε στον δικαστικό κλάδο. Εν συνεχεία, όμως, υπηρέτησε ως διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών διοριζόμενος το 1916, ύστερα πέρασε κι από τον κλάδο της δημοσιογραφίας.
Όντας δημοτικιστής, συνεργάστηκε το 1898-1899 με το περιοδικό Τέχνη, το οποίο συντέλεσε τα μέγιστα για την ανάπτυξη της λογοτεχνίας, εκείνη την εποχή. Συνέγραψε, εκτός από διηγήματα, την κριτική βιογραφία του Λορέντζου Μαβίλη. Καταπιάστηκε, επίσης, με τη λαογραφία και, συγκεκριμένα, με τα δημοτικά τραγούδια. Οι λαογραφικές του ενασχολήσεις είναι εμφανείς στα διηγήματά του. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό του έργο είναι η συλλογή Μοσκιές (1898). Άλλα έργα του είναι τα Μανιάτικα μοιρολόγια και τραγούδια (1928) και τα Σέρβικα τραγούδια (1925). Επίσης έγραψε ταξιδιωτικά κείμενα (Ελληνικά ταξίδια, 1931).
Ο Πασαγιάννης υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου, μάλιστα έγραψε διάφορα σχολικά βιβλία.
Οικογένεια
Ο Κώστας Πασαγιάννης γεννήθηκε στην Ανδρουβίστα (μετα το 1932 Εξωχώρι) της Μεσσηνιακής Μάνης το 1872. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του ειρηνοδίκη Γιώργη Πασαγιάννη και της γυναίκας του Αναστασούλας. Ο αδερφός του Κώστα, ο Σπήλιος ήταν λογοτέχνης. Είχε ακόμα δύο μικρότερα αδέρφια τον Άγη και τη Φαλίτσα. Λόγω του επαγγέλματος ο πατέρας του είχε συνεχείς μεταθέσεις, έτσι ο Κώστας πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια στην Καλαμάτα, τη Σπάρτη και τελικά το Γύθειο, όπου και τέλειωσε το Γυμνάσιο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Πασαγιάννης, από το 1894 έως το 1900 έζησε καταρχήν στην Αθήνα, με μόνη εξαίρεση τη διετία 1894 - 1896, που είχε πραγματοποιήσει ταξίδι στη Μάνη, για να ασχοληθεί με τη λαογραφική έρευνα. Στην Αθήνα, ο Κώστας φοίτησε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε το 1898. Κατόπιν, ήρθε σε επαφή με λογοτεχνικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους. Αναγκάστηκε, για να βγάλει τα προς το ζην, να εργαστεί από το 1900 και για τα επόμενα δώδεκα χρόνια ως ειρηνοδίκης. Ως τέτοιος εργάστηκε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στο Ξυλόκαστρο, την Ιθάκη, τη Φολέγανδρο, την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο. Κατά την παραμονή του στην Κέρκυρα, παντρεύτηκε την κοντέσσα Ειρήνη Καποδίστρια, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά. Εκεί, επίσης, συνδέθηκε στενά με τον Λορέντζο Μαβίλη, όπως και με τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη. Το 1912 παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα και στράφηκε στη δημοσιογραφία ως συνεργάτης της εφημερίδας Ακρόπολις μεταξύ άλλων.
Την εμφάνισή του στα γράμματα την πραγματοποίησε το 1892 με την έκδοση του βραχύβιου νεανικού περιοδικού Ηχώ Αθηνών. Αξιοσημείωτη είναι και η σχέση του με την ιδρυτική ομάδα του περιοδικού Η Τέχνη.
Εργογραφία
(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις)
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι
Easy 97.2
Ιστορικό
Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει (αρχικά στους 97.1) στις 23 Μαΐου 1988 ως Antenna FM μεταδίδοντας ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές, με ελληνικό μουσικό ρεπερτόριο, αποτελούμενος τη νέα (τότε) επιχειρηματική και επικοινωνιακή ναυαρχίδα του ομίλου 1,5 χρόνο πριν την επίσημη έναρξη του ομότιτλου εθνικής εμβέλειας τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1.
Με την ανακατανομή των συχνοτήτων στις 24 Μαΐου 2001, ο σταθμός μεταφέρεται στη συχνότητα 97.2. Ο σταθμός ήδη από το ξεκίνημά του, είχε αποκτήσει φανατικό κοινό, ενώ παράλληλα είχε και την υψηλότερη ακροαματικότητα σε σχέση με άλλους σταθμούς της Αθήνας και της Ελλάδας, και λόγω του δικτύου αναμεταδοτών που είχε αναπτύξει από το 2001 και έπειτα.
Σταδιακά όμως η ακροαματικότητα άρχισε να μειώνεται. Στον σταθμό άρχισαν οι περικοπές και μεγάλο μέρος των εργαζομένων του σταθμού απολύθηκε.
Ωστόσο, στα μέσα του 2012 ο σταθμός αλλάζει το ρεπερτόριό του, μεταδίδοντας ξένη κλασική, ποπ και ροκ μουσική. Τη Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου του 2012 ανακοινώθηκε ότι ο σταθμός μετονομάστηκε στον τρέχοντα Easy 97.2 ενώ τρεις μέρες μετά, γνωστοποιείται η αλλαγή του ονόματος του σταθμού στο ΕΣΡ.
Από το 2012 ο σταθμός άρχισε να παίζει αποκλειστικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο αποτελώντας τον μοναδικό σταθμό με συνεχή ροή θεματικών τραγουδιών στη μπάντα των FM.
Ο σταθμός όμως σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, έχει άδεια για ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό. Έτσι, για να επισημοποιήσει την άδειά του, εκτός από ξένη μουσική, μεταδίδει και ένα ενημερωτικό μαγκαζίνο καθώς και δελτία ειδήσεων κάθε 45 λεπτά.
Το 2021 τα sites του Easy 97.2, του Ρυθμού 94.9 και του κυπριακού ANT1 Radio ενοποιήθηκαν για την δημιουργία του Soundis, της πρώτης πλατφόρμας με ηχητικό περιεχόμενο στην Ελλάδα.
Εμβέλεια
Έως σήμερα υπάρχουν δεκάδες συμβάσεις δικτυώσεων από τοπικούς ραδιοσταθμούς που αναμεταδίδουν μέρος του προγράμματος του Easy 97.2 στην Ελλάδα. Ωστόσο, υπό την επίσημη ονομασία του Antenna λειτουργούν ακόμα και σήμερα αρκετοί σταθμοί, άσχετα αν συνεχίζεται (ή όχι) για κάποιους, η συνεργασία τους με τον Αθηναϊκό σταθμό.
Ιδιοκτησία
Ο σταθμός μέχρι στιγμής ανήκει ιδιοκτησιακά στον Όμιλο Antenna και εδρεύει στο Μαρούσι. Ωστόσο, ο φορέας που διαχειρίζεται τον σταθμό είναι οι Ραδιοτηλεοπτικές Επιχειρήσεις Ανώνυμος Εταιρεία η οποία συστάθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1987 με τον διακριτικό τίτλο Antenna FM Α.Ε. και αποτελεί μετατροπή της ομότιτλης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του φορέα διετέλεσε αρχικά η αδερφή του Μίνωα Κυριακού, επίσης επιχειρηματίας και τωρινή παραγωγός στον σταθμό, Ζωή.
Στα μέσα του 1998 τροποποιήθηκε το καταστατικό της επιχείρησης, με επέκταση των δραστηριοτήτων ενώ δύο χρόνια μετά, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του φορέα ανέλαβε ο δημοσιογράφος Κώστας Κιμπουρόπουλος και αντιπρόεδρος ο γιος του Μίνωα Κυριακού, Θόδωρος, ο οποίος διετέλεσε και μέλος. Αργότερα, άλλαξε διοικητικό συμβούλιο, ενώ τροποποιήθηκε ο διακριτικός τίτλος του φορέα του ραδιοφωνικού σταθμού σε Easy FM Α.Ε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:Όμιλος ΑΝΤ1
.de
.de είναι ο top-level domain κωδικός για τη Γερμανία στο διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Δημόσιος υπολογιστής
Όπως και οι προσωπικοί υπολογιστές, ένας δημόσιος υπολογιστής πρέπει να περιλαμβάνει μία κεντρική μονάδα επεξεργασίας και περιφερειακά εξαρτήματα όπως οθόνη, πληκτρολόγιο, ποντίκι, ηχεία και εκτυπωτή. Ο μέσος δημόσιος υπολογιστής είναι επιτραπέζιος, αλλά εξίσου κατάλληλος για δημόσια χρήση είναι ένας φορητός υπολογιστής. Ο υπολογιστής πρέπει να προστατεύεται από κατάχρηση, φθορές και κακόβουλο λογισμικό. Συνήθως διαθέτει εγκατεστημένο λογισμικό προστασίας και είναι ρυθμισμένος κατάλληλα για δημόσια χρήση, ενώ οι χρήστες δεν έχουν την άδεια να εγκαταστήσουν δικό τους λογισμικό, να αλλάξουν τις ρυθμίσεις του ή να τον εξατομικεύσουν σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Μήνυμα σφάλματος σε δημόσιο υπολογιστή Στους δημόσιους υπολογιστές συμπεριλαμβάνονται πολλοί τύποι διαδραστικών περίπτερων, όπως αυτά για πρόσβαση στο διαδίκτυο και έκδοση εισιτηρίων.
Αναφορές
Υπολογιστης Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών
BBC iPlayer
Το BBC iPlayer είναι υπηρεσία διαδικτυακής τηλεόρασης και ραδιοφώνου, δημιουργημένη από το BBC. Η υπηρεσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Επιπλέον μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών, από καλωδιακή τηλεόραση, από smartphone και από tablet.176x176px|thumb|Το πρωτοσέλιδο της ιστοσελίδας.|αριστερά
Στην αρχή η υπηρεσία ονομαζόταν Integrated Media Player (iMP), μετά Interactive Media Player και μετά MyBBCPlayer.
Στις 27 Δεκεμβρίου 2007 η υπηρεσία μετονομάστηκε σε BBC iPlayer και ξεκίνησε να λειτουργεί κανονικά και όχι σε δοκιμαστική (beta) μορφή, όπως ήταν πριν. Στις 25 Ιουλίου του 2008, το BBC άλλαξε τη μορφή της ιστοσελίδας. Τον Μάιο του 2010 η ιστοσελίδα άλλαξε και πάλι μορφή, ώστε να έχει ένα "κοινωνικό περιβάλλον".
Τον Φεβρουάριο του 2010, η υπηρεσία ξεκίνησε να παρέχει και βίντεο από άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς εκτός του BBC, όπως από το ITV, το ITV2, το ITV3, το ITV4, το Channel 4, το E4, το More4, το Film4, το Channel 5, το 5Star, το 5USA και το S4C.
187x187px|thumb|Πρώην λογότυπο του BBC iPlayer έως το 2021|αριστεράΤον Απρίλιο του 2014, η υπηρεσία άλλαξε ξανά μορφή, ώστε να είναι πιο εύχρηστη στον χρήστη. Η προβολή τηλεοπτικών εκπομπών (μαγνητοσκοπημένων ή ζωντανών) από οποιονδήποτε κανάλι του BBC ή τρίτου φορέα, χωρίς άδεια θεωρείται ποινικό αδίκημα.
Το 2015 το BBC ανέφερε ότι προχώρησε εκ νέου στην αναπαραγωγή περιεχομένου εικόνας και ήχου μέσω του προτύπου HTML5 σε διάφορα προγράμματα περιήγησης ιστού, αποχωρώντας από την εφαρμογή του Adobe Flash.
Σχολή Ικάρων
Η Σχολή Ικάρων (Σ.Ι.) είναι το Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Πολεμικής Αεροπορίας.
Ιστορία
Το 1919, μετά το πέρας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη η πρώτη Στρατιωτική Σχολή Αεροπλοΐας, στην οποία εκπαιδεύονταν χειριστές και παρατηρητές. Ταυτόχρονα η Ναυτική Αεροπορία δημιούργησε Κέντρα Εκπαίδευσης στο Τατόι και Παλαιό Φάληρο, τα οποία τροφοδότησαν με χειριστές και παρατηρητές το Μέτωπο κατά τις επιχειρήσεις της Μικράς Ασίας την περίοδο μέχρι το 1922.
Το 1926 αναβαθμίστηκε η εκπαίδευση και άρχισαν να χορηγούνται πτυχία Ιπταμένου Βομβαρδιστή, Ιπταμένου Φωτογράφου και άλλων ειδικοτήτων. Στις 19 Δεκεμβρίου 1929 ιδρύθηκε το Υπουργείο Αεροπορίας, που έθεσε υπό ενιαία διοίκηση τις αεροπορικές δυνάμεις. Προηγουμένως η Αεροπορία δεν ήταν ανεξάρτητος κλάδος, αλλά χωρισμένη σε Αεροπορία Στρατού και Αεροπορία Ναυτικού.
Η Σχολή Αεροπορίας (ΣΑ), από τις πρώτες στον κόσμο Στρατιωτικές Αεροπορικές Σχολές, ιδρύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 στο αεροδρόμιο της Δεκέλειας και άρχισε να λειτουργεί στις 2 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου με ενιαία εκπαίδευση για τη Στρατιωτική και Ναυτική Αεροπορία. Η φοίτηση σ’ αυτήν ήταν τριετής και στη Σχολή εισέρχονταν απόφοιτοι του Γυμνασίου. Οι απόφοιτοι της Σχολής ονομάζονταν Ιπτάμενοι Ανθυποσμηναγοί, ενώ όσοι αποτύγχαναν στις πτήσεις αλλά σημείωναν επιτυχία στα θεωρητικά μαθήματα, έπαιρναν την ειδικότητα του Οικονομικού Αξιωματικού. Οι πρώτοι Ίκαροι ήταν 11 και η εκπαίδευσή τους έγινε αρχικά με αεροσκάφη Avro 621 Tutor και Avro 626.
Από το 1935 λειτούργησε στη ΣΑ και δεύτερο τμήμα, το Τμήμα Υπαξιωματικών Χειριστών, διάρκειας δύο (2) ετών, από το οποίο αποφοιτούσαν Σμηνίες Χειριστές, ενώ το 1938 δημιουργήθηκε και τρίτο τμήμα, το Τμήμα Μηχανικών. Από τους κόλπους της Σχολής αποφοίτησαν οι περισσότεροι από εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στις εναέριες μάχες κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως ο υποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης.
Η έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου επέβαλλε τη μεταφορά της Σχολής στο Άργος, όπου λειτούργησε από τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι τον Απρίλιο του 1941. Μετά τον Απρίλιο του 1941, η Σχολή μεταστάθμευσε στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια στη νότια Ροδεσία, όπου λειτούργησε κανονικά από τον Σεπτέμβριο του 1941 μέχρι το καλοκαίρι του 1946. Η εκπαίδευση των Ελλήνων Ικάρων κατά τη διάρκεια του πολέμου έγινε στις Βρετανικές Μονάδες της Μέσης Ανατολής και της Νοτίου Ροδεσίας.
Το Μάρτιο του 1947 η Σχολή επανήλθε στη Δεκέλεια. Η κανονική λειτουργία της Σχολής άρχισε τον Οκτώβριο του 1947, όταν δέχτηκε τους πρώτους μαθητές που μετεκπαιδεύτηκαν στην Αγγλία. Η αρχική οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας στηρίχθηκε στα πρότυπα των Αγγλικών Αεροπορικών Σχολών της Νότιας Ροδεσίας. Το σύστημα εκπαίδευσης αέρος που ακολουθήθηκε μετά τον επαναπατρισμό της Σχολής στην Ελλάδα ήταν το ίδιο με αυτό των Σχολών της Νοτίου Ροδεσίας. Το 1950 επανήλθε από τις ΗΠΑ, όπου εκπαιδεύτηκε, η πρώτη Μοίρα Ικάρων. Από τότε η Αεροπορική εκπαίδευση άρχισε να επηρεάζεται από το Αμερικανικό σύστημα εκπαίδευσης.
Το 1952 άρχισε για την Σχολή Ικάρων μια νέα περίοδος, η εποχή των αεροσκαφών JET. Η εκπαίδευση των Ικάρων στα αεριωθούμενα αεροσκάφη άρχισε το έτος 1953, χρονολογία που και η οργάνωση της Σχολής Αεροπορίας άλλαξε και πήρε τη μορφή τυπικής Αμερικάνικης πτέρυγας, που μετονομάστηκε σε 121 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος (121 ΠΕΑ). Το Σεπτέμβριο του 1949 ιδρύθηκε το Εκπαιδευτικό Κέντρο Εφέδρων Χειριστών (ΕΚΕΧ), κατά τα Βρετανικά και Αμερικάνικα πρότυπα και μέχρι το Σεπτέμβριο του 1958 εκπαιδεύτηκαν είκοσι μία (21) σειρές εφέδρων χειριστών.
Η χρησιμότητα της Αεροπορίας, όπως αποδείχθηκε περίτρανα κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η τεχνολογική εξέλιξη οδήγησαν τη ΣΑ σ΄ένα δρόμο ραγδαίων εξελίξεων. Τα πτητικά μέσα, τα μέσα εκπαίδευσης εδάφους και το χρησιμοποιούμενο εκπαιδευτικό προσωπικό προσαρμόζονταν στις συνεχώς μεταβαλλόμενες και αυξανόμενες απαιτήσεις.
Το 1958, στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού της Σχολής, έγινε η μεταστέγασή της σε καινούριες εγκαταστάσεις στις οποίες η Σχολή Ικάρων λειτουργεί έως σήμερα. Με τη μεταστέγασή της δημιουργήθηκαν και εξοπλίσθηκαν τα διάφορα εργαστήρια. Το κύρος και η αίγλη της ΣΑ ξεπέρασαν τα Ελληνικά σύνορα και έτσι το 1962 ήρθαν για εκπαίδευση στη Σχολή οι πρώτοι αλλοδαποί μαθητές από τη Λιβύη. Στα χρόνια που ακολούθησαν αποφοίτησαν από τη σχολή μαθητές από πολλά κράτη της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής