cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κασταμονίτσα Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Κατά την τελευταία επανάσταση της Κρήτης εναντίον της τουρκικής κυριαρχίας, το 1897 μ.Χ., είχε έδρα στο χωριό επαναστατική επιτροπή με αρχηγό τον Αντώνη Τρυφίτσο και με γραμματέα το Μιχαήλ Λαγουδιανάκη, από το Καστέλλι Πεδιάδος. Εκείνη την εποχή, συγκροτήθηκε στο χωριό επαναστατικό δικαστήριο,που καταδίκασε σε θάνατο το νεαρό εγκληματία ''Εμ. Μπορμπαντωνάκη ή Μαυροβουνιώτη ή Κατρούλιο'', ο οποίος σκότωσε κάποιον εθελοντή, από το Μαρκόπουλο Αττικής, που ονομαζόταν Αριστείδης.
Οι ταυτότητες που είχαν οι απαγωγείς φτιάχτηκαν το 1944 στο γραφείο της Κοινότητας Κασταμονίτσας. Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου Κασταμονίτσας μαζί με τον Γεώργιο Ζωγραφάκη ή Ξηρούχη έφτιαξαν τα χαρτιά και τα σφράγισαν. Στις 7 Απριλίου 1944, ο Γεώργιος Ζωγραφάκης ή Ξηρούχης έδωσε τις πλαστές ταυτότητες στους αντιπροσώπους των Συμμάχων, στον Πάτρικ Λη Φέρμορ και στον Στάνλευ Μος, όταν η αποστολή των απαγωγέων κατέλυσε στο σπίτι του. Οι απαγωγείς φιλοξενήθηκαν στο σπίτι του Ζωγραφάκη και από εκεί μετακινήθηκαν πάνω απ’την Κασταμονίτσα, στην μάντρα του Σηφογιάννη. Στην είσοδο της ερειπωμένης σήμερα μάντρας και στο ανώφλι έχει σκαλίσει ο ίδιος ο Πάτρικ Λη Φέρμορ με καλλιγραφικά γράμματα τα αρχικά του ιδιοκτήτη και το έτος 1943. (19 + 43 IΣ).
Ο Μιχάλης Σαριδάκης ή Μπαλτζής ήταν ένας από τους 20 Κασταμονιτσανούς που συνέλαβαν οι Γερμανοί στις 8 Ιουλίου 1943, αμέσως μετά το Β΄ σαμποτάζ του αεροδρομίου Καστελλίου, και οδηγήθηκαν στις φυλακές του Ηρακλείου. Εκεί αφού κουρεύτηκαν, ξυρίστηκαν τα μουστάκια τους, ξυλοκοπήθηκαν και βασανίστηκαν επί σαράντα ημέρες, αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι μετά την παρέμβαση του Ταγματάρχη διοικητή του αεροδρομίου Καστελλίου Τροστ ή Κουτσάφτη, όπως ήταν γνωστός στους Καστελλιανούς.
Στην Κασταμονίτσα, και στο επιταγμένο σπίτι του γιατρού Εμμανουήλ Μανουσάκη, λειτουργούσε τα χρόνια 1943-1944 αναρρωτήριο με Γερμανούς σε ανάρρωση, νοσοκόμες και γιατρούς. Το αναρρωτήριο εξυπηρετούσε τις Κατοχικές δυνάμεις του αεροδρομίου Καστελλίου.
Σήμερα
Σήμερα οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του χωριού είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το χωριό συνδέεται με το Ηράκλειο με ασφαλτόστρωτο δρόμο 42,2 χλμ.
Δίπλα από το ναό υπάρχει το αναπαλαιωμένο παλιό δημοτικό σχολείο που κατασκευάστηκε και αυτό την ίδια εποχή. Σήμερα ονομάζεται αίθουσα "ΚΩΣΤΗΣ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ" στη μνήμη του αείμνηστου κοινοτάρχη του χωριού.
Μέσα στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο και ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Βόρεια του χωριού υπάρχουν απομεινάρια τμήματος του ρωμαϊκού υδραγωγείου της αρχαίας Λύττου.
Παλιότερες οικογένειες του χωριού είναι οι Τσαπάκηδες, οι Σαριδάκηδες, οι Φραγκιαδάκηδες, οι Οικονομάκηδες, οι Ψυλάκηδες και οι Δηλαβεράκηδες.
Εκκλησίες
Στο χωριό πριν την επανάσταση υπήρχαν έντεκα εκκλησίες, ενώ μετά την επανάσταση τρεις. Της Κοίμησης της Θεοτόκου, της Αγίας Κυριακής και του Αγίου Νικολάου.
Στην είσοδο του χωριού, στο σημερινό κοιμητήριο, βρίσκεται και διασώζεται ο παλαιός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, παλιά εκκλησία, ρυθμού βασιλικής με τοιχογραφίες του Αγίου Γεωργίου Φλέγες ή Μεσάδα (14ου αιώνα).
Πολιούχος ναός είναι της Αγίας Κυριακής που είναι τρίκλιτος (Αγία Κυριακή - Άγιος Δημήτριος - Άγιο Πνεύμα) βασιλικού ρυθμού, κτισμένος στα τέλη του 19ου έως τις αρχές του 20ου αιώνα, συγκεκριμένα το 1890.
Δεβιλλίνης
Ο δεβιλλίνης (αγγλικά: devilline) είναι θειικό ορυκτό του χαλκού και του ασβεστίου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου χημικού Ανρί Ντεβίλ (Henri Étienne Sainte-Claire Deville, 1818–1881). Αναφέρεται, επίσης, και με το (παλαιότερο) όνομα «Herrengrundite», ως ανευρισκόμενος στην περιοχή Herrengrund της Σλοβακίας και ως «Lyellite» στην αγγλική βιβλιογραφία.
Συνδέεται με αντλερίτη, βροσαντίτη, λιναρίτη, μαλαχίτη, αζουρίτη και γύψο.
Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης, σε ασήμαντες, όμως, ποσότητες. Πρωτοσυναντήθηκε στην Κορνουάλλη της Βρετανίας και υπάρχει, επίσης, σε αρκετά ορυχεία της περιοχής του Ντέβον και της Κάμπρια. Όμορφα δείγματά του συναντώνται στη Spania Dolina (Herrengrund) της Σλοβακίας, στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ιταλία (Σαρδηνία), την Ιαπωνία, την Αυστραλία, τις ΗΠΑ και την περιοχή Tsumeb της Ναμίμπια.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Παλαιοκαμάριζας, Σουνίου και Αγίου Κωνσταντίνου).
Βιβλιογραφία
Δεβιλλινης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Μαρία (σύζυγος του Λέοντα Γ΄)
H Μαρία (απεβ. μετά το 718) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος τού Λέοντα Γ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων από τη Συριακή δυναστεία των Ισαύρων.
Βιογραφία
Τον τελευταίο εκτόπισε η από κοινού εξέγερση τού Λέοντα στρατηγού του θέματος των Ανατολικών και τού Αρτάβασδου, στρατηγού του θέματος των Αρμενιακών. Έτσι στις 25 Μαρτίου 717 ο Λέων Γ΄ ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας στη Αγ. Σοφία μαζί με τη σύζυγό του Μαρία, η οποία εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές.
Τον Ιούλιο του 718 η Μαρία γέννησε τον Κωνσταντίνο (Ε΄) κατά την πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως από τον Μασλαμά ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ στρατηγό του χαλιφάτου των Ομμεϋαδών. Η πολιορκία έπαυσε τον Αύγουστο και ο στρατός των Ομμεϋαδών αποσύρθηκε. Στις 25 Αυγούστου της απονεμήθηκε ο τίτλος της Αυγούστας και ο γιος τους βαπτίστηκε από τον Γερμανό Α΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Το 720 ο Κωνσταντίνος Ε΄ ανακηρύχθηκε συναυτοκράτορας.
Ο Λέων Γ΄ έμεινε Αυτοκράτορας ως το τέλος του στις 18 Ιουνίου 741. Δεν γνωρίζουμε αν η Μαρία επέζησε αυτού.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λέοντα Γ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων από τη Συριακή δυναστεία των Ισαύρων και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Ισαύρων Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων
Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999 από τα πρώην βοεβοδάτα Ζέσουφ, Πσέμισλ, Κρόσνο και (μερικώς) Τάρνουφ και Ταρνόμπζεγκ, σύμφωνα με τις μεταρρυθμίσεις της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Το όνομα προέρχεται από την τοποθεσία της περιοχής κοντά στα Καρπάθια Όρη, και το βοεβοδάτο περιλαμβάνει περιοχές δύο ιστορικών περιοχών της Ανατολικής Ευρώπης - της Ελάσσονος Πολωνίας (δυτικά και βορειοδυτικά πόβιατ) και της Ερυθράς Ρουθηνίας. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου (1918-1939), το Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων ανήκε στην «Πολωνία Β», τις λιγότερο ανεπτυγμένες, πιο αγροτικές περιοχές της Πολωνίας. Για την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, η κυβέρνηση της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1930 ένα τεράστιο πρόγραμμα εκβιομηχάνισης, γνωστό ως Κεντρική Βιομηχανική Περιοχή. Το πρόγραμμα δημιούργησε πολλά μεγάλα εργοστάσια εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των PZL Mielec, PZL Rzeszów, Huta Stalowa Wola και εργοστάσια σε άλλες πόλεις των Κάτω Καρπαθίων όπως οι Ντεμπίτσα, Νόβα Ντέμπα, Σάνοκ, Ταρνόμπζεγκ και Νόβα Σαζίνα. Ένα από τα ονόματα που προτάθηκαν για αυτό το βοεβοδάτο, ήταν το Βοεβοδάτο Γαλικίας, που αναφέρεται στην παλιά ιστορική περιοχή της Γαλικίας. Παρά το γεγονός ότι είχε την έγκριση του πληθυσμού, το όνομα που τέθηκε στο τέλος ήταν Κάτω Καρπαθίων, αν και δεν έχει ποτέ αναφερθεί με αυτόν τον τρόπο στο παρελθόν.
Συνορεύει με το Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας στα δυτικά, το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού στα βορειοδυτικά, το Βοεβοδάτο Λούμπλιν στα βόρεια, την Ουκρανία (¨ομπλαστ Λβιβι και Όμπλαστ Υπερκαρπαθίας) στα ανατολικά και τη Σλοβακία (Κράι Πρεσόβ) στα νότια. Καλύπτει έκταση 17.844 χλμ2 και έχει πληθυσμό 2.127.462 κατοίκων (το 2019). Το βοεβοδάτο είναι κυρίως λοφώδες ή ορεινό (δείτε: Μπιεστσάντι, Μπεσκίντι), με τη βορειοδυτική του γωνία να είναι επίπεδη. Πρόκειται για ένα από τα πιο δασώση βοεβοδάτα της Πολωνίας (35,9% της συνολικής έκτασης), όπου εντός των εδαφών του υπάρχει ολόκληρο το Εθνικό Πάρκο Μπιεστσάντι και τμήματα του Εθνικού Πάρκου Μαγκούρα.
Πόλεις
• # Πσέμισλ (60.999)
• # Σταλόβα Βόλα (60.799)
• # Μιέλετς (60.366)
• # Ταρνόμπζεγκ (46.907)
• # Κρόσνο (46.369)
• # Ντεμπίτσα (45.634)
• # Γιαρόσουαφ (37.585)
• # Σάνοκ (37.381)
• # Γιάσουο (35.063)
• # Γουάντσουτ (17.709)
• # Ποπτσίτσε (15.836)
• # Πσέβορσκ (15.356)
• # Νίσκο (15.324)
• # Λέζαϊσκ (13.853)
• # Σαντζίσουφ Μαουοπόλσκι (12.357)
• # Λουμπάτσουφ (12.018)
• # Ουστσίκι Ντόλνε (9.097)
• # Κολμπουσόβα (9.075)
• # Στσίζουφ (8.884)
• # Μπζόζουφ (7.463)
• # Ρούντνικ ναντ Σάνεμ (6.710)
• # Γκουόγκουφ Μαουοπόλσκι (6.654)
• # Μπογκουχφάουα (6.179)
• # Ντίνουφ (6.129)
• # Νόβα Σαζίνα (5.834)
• # Γεντλίτσε (5.736)
• # Λέσκο (5.424)
• # Ραντίμνο (5.279)
• # Ζάγκους (5.095)
• # Πίλζνο (4.912)
• # Σοκόουοφ Μαουοπόλσκι (4.193)
• # Ριμάνουφ (3.825)
• # Τίτσιν (3.824)
• # Προύχνικ (3.764)
• # Ραντόμισλ Βιέλκι (3.231)
• # Καντσούγκα (3.167)
• # Ζακλίκουφ (2.979)
• # Ολεσίτσε (2.974)
• # Μπζόστεκ (2.752)
• # Σιενιάβα (2.140)
• # Μποαζόβα (2.139)
• # Ντούκλα (2.061)
• # Τσιεσιάνουφ (1.913)
• # Ιβόνιτς-Ζντρούι (1.787)
• # Μπαράνουφ Σαντομιέρσκι (1.456)
• # Ουλάνουφ (1.422)
Διοικητικό τμήμα
Το Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων χωρίζεται σε 25 πόβιατ: 4 πόβιατ πόλης και 21 πόβιατ γης. Αυτά χωρίζονται περαιτέρω σε 160 γκμίνα.
Οικονομία
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) του βοεβοδάτου ανήλθε σε 19,4 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018, αντιπροσωπεύοντας το 3,9% της πολωνικής οικονομικής παραγωγής. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ που προσαρμόστηκε για την αγοραστική δύναμη ήταν 15.100 ευρώ ή το 50% του μέσου όρου της ΕΕ27 το ίδιο έτος. Το ΑΕΠ ανά εργαζόμενο ήταν 59% του μέσου όρου της ΕΕ. Το Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων είναι το βοεβοδάτο με το τρίτο χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Πολωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατω Καρπαθιων Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1999
Συνέλευση των Καλτεζών
Τι προηγήθηκε
Η πρώτη παρόμοια επίσημη μυστική σύσκεψη (φιλικών, προκρίτων κι αρχιερέων της βορειοδυτικής Πελοποννήσου) πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου του 1821, στην οικία του Ανδρέα Λόντου στο Αίγιο (τότε Βοστίτσα). Σε αυτήν παρουσιάστηκε, ως απεσταλμένος του Αλ. Υψηλάντη, ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος ή Παπαφλέσσας, που προσπάθησε να πείσει τους παριστάμενους για το επείγον της έναρξης του Αγώνα.
Τα επιχειρήματα του Δικαίου δεν έπεισαν τους περισσότερους από τους παρισταμένους και, όπως αναφέρει ο Αμβρόσιος Φραντζής, που ήταν παρών, η συζήτηση κατέληξε σε ανταλλαγή ύβρεων μεταξύ του Ανδρέα Ζαΐμη και Π.Π. Γερμανού (από τη μία) και του Παπαφλέσσα από την άλλη. Ο τελευταίος, αποχώρησε από τη σύσκεψη με τα λόγια: "... όποιον πιάσουν οι Τούρκοι δίχως άρµατα ας τον σκοτώσουν."
Στις 24 Μαΐου του 1821 και ενώ είχαν προηγηθεί οι νίκες των επαναστατικών δυνάμεων στο Βαλτέτσι, στα Βέρβαινα και στα Δολιανά, πλήθος στρατιωτικών ηγετών και πολιτικών προσωπικοτήτων της Πελοποννήσου σχεδίαζαν την πολιορκία της Τρίπολης, του βασικού στρατιωτικού και διοικητικού κέντρου των Οθωμανικών Αρχών του Μωριά.
Οι στρατιωτικοί κατευθύνθηκαν στην Τρίπολη και οι πολιτικοί στράφηκαν προς τις Καλτεζές, όπου διόρισαν πρόεδρο της συνέλευσης τον Πετρόμπεη, πρώτο γραμματέα τον Ρήγα Παλαμήδη και δεύτερο γραμματέα τον Πανάγο Δεληγιάννη. Τα υπόλοιπα μέλη της σύσκεψης ήσαν, μεταξύ άλλων, οι Κανέλλος Δεληγιάννης, Αναγνώστης Δεληγιάννης, Θάνος Κανακάρης, Παναγιώτης Κρεββατάς, Νικόλαος Ταμπακόπουλος, Νικόλαος Πονηρόπουλος, Π. Ζαριφόπουλος, Σωτήριος Χαραλάμπης, Θεοχάρης Ρέντης, Άθ. Γρηγοριάδης, Άθ. Κυριάκος, Πέτρος Σαλαμωνός, Μανώλης Μελετόπουλος, Μιχάλης Κομητάς, Βασίλειος Σακελλαρίου, Αναγνωσταράς Παπαγεωργίου, Ν. Πετιμεζάς και αδελφοί, Κωνσταντής Χρυσανθακόπουλος καί αδελφοί, Δημήτριος Μέλιος, Δημήτριος Παπατσώνης, Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, Νικόλαος Σπηλιωτόπουλος, Παπαπαναγιώτης Παπαλεξίου, Παναγιώτης Μερίκας, Θεόδωρος Πουλόπουλος, Παναγιώτης Γολόπουλος, Σακελλάριος Παπαφώτου, Γεωργάκης Αγαλόπουλος, Αναγνώστης Τζωρτζάκης, Αθανάσιος Κυριάκος, Νικόλαος Παλαδάς, ο Επίσκοπος Θεοδώρητος Βρεσθένης, ο Πρωτοσύγγελος Αμβρόσιος και ο Επίσκοπος Έλους Άνθιμος.
Εργασίες της Συνέλευσης
Στην συνέλευση πήραν μέρος κληρικοί και προεστοί από όλη την Πελοπόννησο, πρόεδρος της συνέλευσης ήταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Από την Συνέλευση προέκυψε το πρώτο επίσημο νομικό κείμενο της σύγχρονης Ελλάδας και ο πρώτος Καταστατικός της Χάρτης. Η συνέλευση συνέστησε τον Γενικό Οργανισμό της Πελοποννήσου και τον Οργανισμό της Πελοποννησιακής Γερουσίας. Η τελευταία ίσχυσε μέχρι την Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους, τον Απρίλιο του 1823.
Το εισαγωγικό κείμενο της Συνέλευσης, που αποτελεί και διακήρυξη εθνικής ανεξαρτησίας και ηθικών αρχών, έχει ως εξής :
Πράξις της εν Καλτεζαίς Συνελεύσεως
της 26 Μαΐου 1821
''Η γενική ευταξία των υποθέσεων της πατρίδος μας Πελοποννήσου και η αισία έκβασις του προκειμένου ιερού αγώνος περί της σεβαστής ελευθερίας του γένους μας επειδή και αναγκαίως απήτουν την γενικήν συνέλευσιν και σκέψιν, συνηθροίσθημεν επί τούτω οι υπογεγραμμένοι, από μέρους των επαρχιών μας, έχοντες και την γνώμην και όλων των λοιπών απόντων μελών, κατά την σεβαστήν μονήν των Καλτεζιών, κατ' εύλογον κοινήν ημών γνώμην και απόφασιν και όλων των απόντων, εκλέξαντες τους φιλογενεστάτους κυρίους τόν τε άγιον Βρεσθένης Θεοδώρητον, Σωτήριον Χαραλάμπην, Αθανάσιον Κανακάρην, Αναγνώστην Παπαγιαννόπουλον, Θεοχαράκην Ρέντην, και Νικόλαον Πονηρόπουλον, καθ' υπακοήν και συγκατάνευσιν αυτών εις την κοινήν ημών ταύτην πρότασιν, τους διορίζομεν δια να παρευρίσκωνται μετά του ενδοξοτάτου κοινού αρχιστρατήγου μας Πετρόμεη Μαυρομιχάλη, και πάντες οι άνωθεν, επέχοντες την Γερουσίαν όλου του δήμου των επαρχιών της Πελοποννήσου, προηγουμένου της Ενδοξότητός του, να συσκέπτωνται, προβλέπωσι, και διοικώσι, και κατά το μερικόν και κατά το γενικόν, απάσας τας υποθέσεις, διαφοράς, και παν ό,τι συντείνει εις την κοινήν ευταξίαν, αρμονίαν, εξοικονομίαν τε και ευκολίαν του ιερού αγώνος μας καθ' όποιον τρόπον η θεία Πρόνοια τους φωτίσει και γνωρίσωσιν ωφέλιμον, έχοντες κατά τούτο κάθε πληρεξουσιότητα, χωρίς να εμπορή τινάς ν' αντιτείνη ή να παρακούση εις τα νεύματα και διαταγάς των, και τούτο το υπούργημά των και η ημετέρα εκλογή θέλει διατρέξει και θέλει έχει το κύρος μέχρι της αλώσεως της Τριπολιτζάς και δευτέρας κοινής σκέψεως. Και περί μεν της από το μέρος των ειλικρινούς, απαθούς, και μετά της δυνατής επιμελείας και σκέψεως εις το άνωθεν υπούργημά των εξακολουθίας καθώς και της από το μέρος ημών τε και όλων των απόντων υπακοής και, άνευ τινός ανθιστάσεως, προφασιολογίας, και αναβολής της εξακολουθίας και ενεργείας των νευμάτων και δαταγών των ελάβομεν αμφότερα τα μέρη τον πρέποντα όρκον ενώπιον του Υψίστου Θεού, εν βάρει συνειδότος και της τιμής μας, και ούτως επεδόθη αυτοίς το παρόν ενυπόγραφον αποδεικτικόν και κυρωτικόν γράμμα μας.
1821, Μαΐου 26'' (έπονται υπογραφαί)
1) Γενικός Οργανισμός της Πελοποννήσου (όπως έγινε δεκτός από τη Σύνοδο της Ζαράχοβας τον Αύγουστο 1821). 2) Οργανισμός Πελοποννησιακής Γερουσίας Ο ανωτέρω Οργανισμός υπογράφηκε στην Επίδαυρο την 27 Δεκ. 1821.
Στη συνέλευση πήραν μέρος οι:
Μετά την πράξη σύστασης της Πελοποννησιακής Γερουσίας, εψάλη δοξολογία στο ναό της Μονής. Ο επίσκοπος Έλους Άνθιμος απήγγειλε ευχές για ευόδωση του αγώνα, και κατόπιν πήρε τις πιστόλες από τη ζώνη του Χαραλάμπη και σχημάτισε σταυρό πάνω στην εικόνα του Χριστού λέγοντας "Έλληνες, ο Κύριος ευλόγησε τα όπλα σας". Ο Γερμανός ιστορικός της Επανάστασης Μ. Μπαρτόλντυ θεωρεί τη πράξη των Καλτεζών ως το πρώτο δημοσίου δικαίου έγγραφο του νέου ελληνικού κράτους. Ο Γερβίνος εξαίρει επίσης την πράξη των Καλτεζών και τη θεωρεί απαύγασμα των αρχαίων ελληνικών αυτόνομων θεσμών. Επικρίνει τις "μηχανορραφίες της Φιλικής Εταιρείας" τις καθοδηγούμενες από τον Υψηλάντη, οι οποίες εμπόδισαν τη λειτουργία του "πρώτου αυτού λαϊκού νεοελληνικού θεσμού". Ο Φίνλεϋ χαρακτηρίζει την Πελοποννησιακή Γερουσία ως μια επιτροπή ολιγαρχικών διορισμένη από προύχοντες, χωρίς λαϊκό χρίσμα.
Η Γερουσία δεν έλαβε σημαντικές πολεμικές αποφάσεις διότι τα κατά τόπους πολεμικά σώματα υπάκουαν κυρίως στους οπλαρχηγούς τους. Έλαβε όμως σημαντικές πολιτικές αποφάσεις, και κυρίως την υπαγωγή υπό την εξουσία της, ή τη δημιουργία διαφόρων τοπικών αρχών, εφοριών και υποεφοριών. Όρισε ότι ο φόρος της δεκάτης που έως τότε πληρωνόταν στους Τούρκους, καθώς και οι πρόσοδοι από τις περιουσίες που εγκατέλειπαν οι Τούρκοι θα δίνονταν υπέρ του Αγώνα. Κάθε επαρχία θα αναλάμβανε την τροφοδοσία των στρατιωτικών της περιοχής της. Απαγορεύθηκε οποιαδήποτε εξαγωγή τροφίμων εκτός Ελλάδος. Οι γυναίκες και τα ορφανά των νεκρών πολεμιστών θα τρέφονταν με δαπάνες της κάθε επαρχίας. Συστάθηκε αστυνομική υπηρεσία που θα τιμωρούσε για διάφορες παραβάσεις, απαγορευόταν όμως η ποινή του θανάτου και της δήμευσης.
Πηγές
Καλτεζών
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1970-1971
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1971 έγινε από 2 έως τις 4 Ιουλίου στο γήπεδο Πειραιά. Συμμετείχαν τέσσερις ομάδες, από το πρωτάθλημα Κέντρου, ο Πειραϊκός Σύνδεσμος και το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Αθηνών, και από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ο Ηρακλής και ο Απόλλων Καλαμαριάς. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής. Με κλήρωση αναδείχθηκε δεύτερο το Κολλέγιο.
Παραπομπές
1970 1971 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1970 1971 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1970 1971
Φραντς Βέσσελ
Ο Φραντς Βέσσελ (γερμ. Franz Wessel, 1487 - 1570) υπήρξε Γερμανός πολιτικός, που διετέλεσε δήμαρχος της Στραλσούνδης επί σειρά 18 ετών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1487 στη Στραλσούνδη. Πατέρας του ήταν ο Χανς Βέσσελ, ζυθοποιός, και μητέρα του η Ότκε, το γένος Στρέλο. Σχολείο πήγε από το 1497 ως το 1499, και εν συνεχεία ανέπτυξε εμπορικές και διπλωματικές δραστηριότητες επισκεπτόμενος τη Δανία, τη Νορβηγία και την Ολλανδία, ενώ μετά περιόδευσε ως ασκητής, φτάνοντας μέχρι το Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα. Νυμφεύθηκε το 1511 τη Μαργκαρέτε Λάνγκε, και τον ίδιο χρόνο υπερασπίστηκε τη γενέτειρά του εναντίον των Δανών. Κατέλαβε πολλά εκκλησιαστικά και πολιτικά αξιώματα και εκλέχθηκε το 1524 στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης του, ενώ διετέλεσε δήμαρχος από το 1541, θέση στην οποία διέπρεψε επί σειρά ετών.
Απεβίωσε στις 19 Μαΐου 1570 στη γενέτειρά του, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στις 1 Φεβρουαρίου 1559.
Προς τιμή του ονομάστηκε οδός στη γενέτειρά του.
Γερουσία της Αϊτής
Η Γερουσία (Sénat, αϊτινά: Sena ) είναι η Άνω Βουλή του νομοθετικού σώματος της Αϊτής, της Εθνοσυνέλευσης. Η Κάτω Βουλή της Εθνοσυνέλευσης είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων. Η Γερουσία απαρτίζεται από 30 μέλη, με τρία μέλη από κάθε διοικητικό διαμέρισμα. Προτού συσταθεί το διαμέρισμα της Νιπς το 2003, υπήρχαν 27 έδρες. Οι γερουσιαστές εκλέγονται για εξαετή θητεία με την ψήφο του λαού, με το 1/3 να εκλέγονται κάθε διετία. Δεν υπάρχει όριο για ανανέωση της θητείας των γερουσιαστών. Μπορεί να επανεκλέγονται επ' αόριστο.
Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του 2000, το κόμμα Φανμί Λαβαλάς του Ζαν Μπερτράν Αριστίντ κατέλαβε τις 26 από τις συνολικά 27 έδρες. Η Γερουσία δεν συνεδρίαζε έπειτα από την ανατροπή της κυβέρνησης Αριστίντ με την επανάσταση του 2004.Ανέλαβε την εξουσία μια μεταβατική κυβέρνηση και οι εναπομείναντες γερουσιαστές δεν αναγνωρίζονταν κατά την περίοδο εκείνη .Εν συνεχεία επανιδρύθηκε η Γερουσία και διεξήχθησαν εκλογές στις 21 Απριλίου 2006.
Το 2015 η Γερουσία μειώθηκε σε μόλις 10 μέλη και η βουλή των αντιπροσώπων έκλεισε επειδή οι εκλογές για το 1/3 των μελών τς Γερουσίας και όλων των αντιπροσώπων το 2013 είχαν αναβληθεί επ' αόριστο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα μέλη (βουλευτές και γερουσιαστές) να ολοκληρώσουν πρόωρα τη θητεία τους τον Ιανουάριο του 2015 χωρίς κανέναν αντικαταστάτη και η εθνοσυνέλευση να δυσλειτουργεί. Εκείνα τα 2/3 συμπληρώθηκαν με νέα μέλη, τα οποία εξελέγησαν στις βουλευτικές εκλογές του 2015, συμπληρώνοντας τον αριθμό των 30 γερουσιαστών.
Αποτελέσματα
Αϊτινές βουλευτικές εκλογές, 2015-16
Πιο πρόσφατα αποτελέσματα
Τα τελευταία αποτελέσματα:
Πηγές
Αιτη Κατηγορία:Πολιτική της Αϊτής
Άγιοι Ομολογητές
Άγιοι Ομολογητές αποκαλούνται οι Άγιοι Γουρίας, Σαμωνάς και Άβιβος.
Κόστα ντι Ροβίγκο
Η Κόστα ντι Ροβίγκο (ιταλικά: Costa di Rovigo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Άγιοι Ομολογητές
Βίος
Ο Άγιος Γουρίας καταγόταν από τη Σαργωκητία και ο Άγιος Σαμώνας από τη Γαναδά. Λόγω του χριστιανικού τους έργου συνελήφθησαν από τον ηγεμόνα της Έδεσσας Αντωνίνο την εποχή των διωγμών επί Διοκλητιανού. Τους ζήτησε να αρνηθούν τον Χριστό. Όταν αρνήθηκαν και ομολόγησαν την πίστη τους βασανίστηκαν και αποκεφαλίσθηκαν.
Κόστα ντι Ροβίγκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Άγιοι Ομολογητές
Βίος
Ο Άγιος Άβιβος έζησε μερικά χρόνια αργότερα. Καταγόταν από ένα χωριό της Έδεσσας, την Αποθελσαία. Ήταν ιεροδιάκονος την εποχή του Λικίνιου. Δίδασκε τον Χριστιανισμό και προσέλκυε πολλούς ειδωλολάτρες. Για τον λόγο αυτό ο ηγεμόνας Λυσανίας τον συνέλαβε, τον κρέμασε σε στύλο και τον έσχισε με σιδερένια νύχια. Ακολούθως τον οδήγησε έξω από την πόλη και τον έριξε μέσα σε φωτιά.
Η ορθόδοξη εκκλησία τιμάει την μνήμη τους στις 15 Νοεμβρίου κάθε έτους.
Υμνογραφία
'''Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.'''
Tριάδος ἰσάριθμοι τῆς Ὑπερθέου, σαφῶς Γουρίας καὶ Ἄβιβος καὶ Σαμωνᾶς ὁ κλεινός, ἔνθεοι ὑπάρχοντες ταύτην τοῖς ἀσεβέσιν ὡμολόγησαν ἅμα ἄθλων τὴν τρικυμίαν ἀβλαβῶς διελθόντες· καὶ νῦν ἡμᾶς κυβερνῶσιν ὅρμον πρὸς ἄκλυστον.
Κοντάκιον
'''Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.'''
Ἐξ ὕψους σοφοί, τὴν χάριν κομισάμενοι, τῶν ἐν πειρασμοῖς, προΐστασθε πανεύφημοι· διὸ κόρην Ἅγιοι, ἐκ θανάτου πικροῦ ἐῤῥύσασθε· ὑμεῖς γὰρ ὄντως ὑπάρχετε, Ἐδέσσης ἡ δόξα, καὶ τοῦ κόσμου χαρά.
Κάθισμα
'''Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.'''
Τριάδος τῆς σεπτῆς, καταγγέλλοντες πίστιν, πολύθεον Σοφοί, τῶν εἰδώλων ἀπάτην, ἀνδρείως καθείλετε, ὡς τῆς πίστεως πρόμαχοι, κόρην ζῶσαν δέ, κατακλεισθεῖσαν ἐν τάφῳ, διεσώσατε, θανατηφόρου κινδύνου, ὑμᾶς μακαρίζουσαν.
Ὁ Οἶκος
Τῆς τοῦ ἐχθροῦ δουλείας με ῥῦσαι, Ἰησοῦ ζωοδότα, ταῖς τῶν σῶν ἀθλητῶν ἐντεύξεσι δυσωπούμενος, ὅπως ἀδούλωτον κεκτημένος, τῶν παθῶν τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα, ἀνευφημῶ τὴν αὐτῶν ὀξυτάτην βοήθειαν· προφθάσαντες γάρ, τοῦ θανάτου ἐρρύσαντο κράζουσαν τὴν κόρην, ἣν περ παρέθετο ἐκβοῶσα ἡ μήτηρ τοῖς μάρτυσιν· Ὑμεῖς ὄντως ὑπάρχετε, Ἐδέσσης ἡ δόξα, καὶ τοῦ κόσμου χαρά.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κόρπους Κρίστι (Τέξας)
thumb|250px|Άποψη της ακτής του Κόρπους Κρίστι Το Κόρπους Κρίστι (αγγλικά: Corpus Christi) είναι μια παραλιακή πόλη στο νότιο Τέξας. Είναι έδρα της κομητείας Νουέσες και επίσης εκτείνεται στις κομητείες Αράνσας, Κλέμπεργκ και Σαν Πατρίσιο. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 είχε 305.215 κατοίκους, ήταν δηλαδή η 8η μεγαλύτερη στο Τέξας και η 60η μεγαλύτερη στις ΗΠΑ. Η μητροπολιτική περιοχή του Κόρπους Κρίστι έχει 416.376 κατοίκους. Το όνομα της πόλης στα λατινικά σημαίνει «το σώμα του Χριστού» και δόθηκε από τους Ισπανούς προς τιμήν της Θείας Ευχαριστίας. Η πόλη ιδρύθηκε το 1839.
Το λιμάνι του Κόρπους Κρίστι είναι το 5ο μεγαλύτερο λιμάνι των ΗΠΑ, όπου φορτώνονται κυρίως πετροχημικά και αγροτικά προϊόντα. Μια άλλη σημαντική πηγή εισοδήματος για την πόλη είναι ο τουρισμός και η βιομηχανία πετροχημικών. Στο Κόρπους Κρίστι βρίσκεται το πλωτό μουσείο USS Lexington (CV-16), ένα αεροπλανοφόρο που υπηρέτησε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ενυδρείο της Πολιτείας του Τέξας.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Η Σκληρή Αλήθεια
Το Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Η Σκληρή Αλήθεια, γνωστό ως "Diary of a Wimpy Kid: The Ugly Truth" στις ΗΠΑ, είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας, γραμμένο από τον Αμερικανό συγγραφέα και σκιτσογράφο Τζεφ Κίνι, και το πέμπτο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Στις ΗΠΑ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Πλοκή
Ο Γκρεγκ Χέφλι ανέκαθεν βιαζόταν να μεγαλώσει. Μήπως, όμως, όλη αυτή η διαδικασία του «μεγαλώματος» δεν είναι και ό,τι καλύτερο; Διότι ο Γκρεγκ έχει να αντιμετωπίσει τα πάρτι και τα κορίτσια, περισσότερες ευθύνες και, κυρίως, κάποιες πολύ περίεργες αλλαγές στο σώμα του. Και όλα αυτά χωρίς τη συμπαράσταση του κολλητού του, του Ράουλι. Θα τα καταφέρει, άραγε; Ή θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι η αλήθεια είναι σκληρή;
Συνέχεια
Αυτό είναι το πέμπτο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Το προηγούμενο είναι Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Σκυλίσια Ζωή ενώ το επόμενο Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Μέρες Πανικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.psichogios.gr/site/Books/show?cid=1000428
Tool
Οι Tool είναι αμερικανικό ροκ συγκρότημα από το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, το οποίο δημιουργήθηκε το 1989 και αποτελείται από τους Maynard James Keenan (φωνητικά), Adam Jones (κιθάρα), Danny Carey (τύμπανα) και Justin Chancellor (μπάσο). Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως progressive rock, art rock και alternative metal από τους περισσότερους αλλά γενικά είναι δύσκολο να καταταγούν σε μια μόνο κατηγορία μουσικής. Οι πωλήσεις τους μόνο στις Η.Π.Α. έχουν φτάσει τα 9,25 εκατομμύρια δίσκους.
Οι Tool ξεχωρίζουν για τα μοναδικά οπτικά εφέ (όπως στο άλμπουμ 10,000 days με το καταπληκτικό τρισδιάστατο εφέ) αλλά και γενικότερα για την αρκετά ξεχωριστή μουσική τους η οποία βασίζεται περισσότερο στο ρυθμικό κομμάτι παρά στη μελωδία. Αξίζει επίσης να αναφερθεί και το στιχουργικό κομμάτι της μουσικής τους στο οποίο υπάρχουν πολλές αναφορές στον σύγχρονο τρόπο ζωής, στην πολιτική, στην εξέλιξη του ατόμου, στις ανθρώπινες σχέσεις και γενικότερα σε όποια κατάσταση αποχαυνώνει τον άνθρωπο σήμερα.
Πρώιμα χρόνια
Οι Tool ιδρύθηκαν το 1989 από τους Μέιναρντ Τζέιμς Κίναν και Άνταμ Τζόουνς στα φωνητικά και στην κιθάρα αντίστοιχα. Ξεκίνησαν πρόβες αναζητώντας παράλληλα μπασίστα και ντράμερ. Ο Τομ Μορέλλο, ο οποίος αργότερα ίδρυσε τους Rage Against the Machine, έφερε σε επαφή τον ντράμερ Ντάνι Κάρεϊ με τον Τζόουνς, έτσι η μπάντα πλέον αναζητούσε μόνο μπασίστα. Τη θέση του κάλυψε ο Πολ Ντ'Αμουρ, έτσι η μπάντα ξεκίνησε τις ζωντανές εμφανίσεις. Σε μικρό χρονικό διάστημα, υπέγραψαν το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο, έτσι κυκλοφόρησαν το EP Opiate το 1992. Το Opiate έχει πουλήσει μέχρι σήμερα πάνω από 1 εκατομμύριο αντίτυπα. Παράλληλα, γυρίστηκε και το πρώτο video clip της μπάντας για το τραγούδι Hush. Η μπάντα ξεκίνησε να περιοδεύει, προετοιμάζοντας παράλληλα το πρώτο studio album της.
Undertow
Το Undertow κυκλοφόρησε το 1993 και περιείχε υλικό που δεν είχε κυκλοφορήσει με το Opiate. Η περιοδεία περιλάμβανε εμφανίσεις της μπάντας στο περιοδεύουν φεστιβάλ Lollapalooza στις Η.Π.Α. Η μπάντα από τη δεύτερη σκηνή του φεστιβάλ που έπαιζε, μεταφέρθηκε στην κεντρική. Στο Lollapalooza του Λος Άντζελες, της έδρας των Tool, η μπάντα παρουσιάστηκε στο κοινό από τον κωμικό Μπιλ Χικς, που ήταν φίλος της μπάντας. Όλα αυτά ανέβασαν τη δημοτικότητα της μπάντας, έτσι το Undertow έγινε χρυσό το Σεπτέμβριο του 1993 και πλατινένιο το 1995.
Ωστόσο, η μπάντα αντιμετώπισε προβλήματα, καθώς το αυθεντικό εξώφυλλο του δίσκου κρίθηκε ως ακατάλληλο και αντικαταστάθηκε από ορισμένους διανομείς του. Επίσης, σύντομα το video clip για το τραγούδι Prison Sex έπαψε να προβάλλεται, καθώς κρίθηκε ανήθικο και άσεμνο.
Ο μπασίστας της μπάντας, Ντ'Αμουρ, αποχώρησε και τη θέση του διαδέχτηκε ο Τζάστιν Κάνσελλορ, συμπληρώνοντας την σύνθεση που υπάρχει μέχρι σήμερα. Η νέα αυτή σύνθεση μπήκε στο studio για να ηχογραφήσει το δεύτερο studio album της.
Ænima
Το 1996 κυκλοφόρησε το υπερεπιτυχημένο Ænima. Ο δίσκος μέχρι το 2003 έγινε τρεις φορές πλατινένιος και περιείχε επιτυχίες της μπάντας όπως το Stinkfist, το Ænima και το Forty Six & 2, τα οποία, μαζί με το H., αποτελούν τα singles του δίσκου. Μάλιστα, η μπάντα έλαβε το πρώτο της βραβείο Grammy για το τραγούδι Ænima. Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου περιλάμβανε και headline εμφανίσεις της μπάντας στο φεστιβάλ Lollapalooza στην Αμερική, για τις οποίες έλαβαν καλές κριτικές από τον τύπο. Η μπάντα αφιέρωσε το δίσκο στον κωμικό Μπιλ Χικς, που πέθανε πριν από δυόμιση χρόνια. Ο κωμικός ήταν φίλος της μπάντας και αποτελούσε πηγή έμπνευσης για αυτήν. Το 1997 ξεκίνησε μια νομική διαμάχη ανάμεσα στη μπάντα και στη δισκογραφική της εταιρεία. Η εταιρεία υποστήριξε πως η μπάντα παραβίαζε το συμβόλαιό της και λάμβανε προσφορές από άλλες δισκογραφικές εταιρείες. Η μπάντα, από τη μεριά της, ισχυρίστηκε πως η εταιρεία δεν παραχωρούσε προτάσεις για ανανέωση του συμβολαίου που είχαν υπογράψει. Τελικά, το 1998 η μπάντα υπέγραψε νέο τριετές συμβόλαιο. Τότε, τα μέλη της μπάντας ασχολήθηκαν με άλλα projects, δίνοντας αφορμή για να δημιουργηθούν φήμες για διάλυση των Tool. Οι φήμες διαψεύσθηκαν σύντομα με την κυκλοφορία της συλλογής Salival το 2000, που περιλάμβανε τα video clips της μπάντας και μερικές ζωντανές ηχογραφήσεις. Παράλληλα, η μπάντα ανακοίνωσαν πως συνθέτουν υλικό για τον τρίτο δίσκο της μπάντας.
Lateralus
Το 2001 κυκλοφόρησε το Lateralus, το οποίο γνώρισε επίσης μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι πωλήσεις του ξεπέρασαν τα 2.600.000 αντίτυπα, ενώ την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του βρέθηκε στην πρώτη θέση του Billboard 200. Οι συνθέσεις ήταν πιο μεγάλες σε διάρκεια και πιο πολύπλοκες, ενώ τραγούδια όπως το βραβευμένο με βραβείο Grammy Schism, το Lateralus, που αναδείχτηκε το 2011 ως το καλύτερο τραγούδι των Tool, το Parabola, με το δεκάλεπτο video clip, και το εναρκτήριο Grudge ανέβασαν κι άλλο τη δημοτικότητα της μπάντας. Το artwork της μπάντας επίσης εντυπωσίασε, δείχνοντας τον art rock χαρακτήρα της μπάντας. Τα singles του Lateralus ήταν τα Schism, Parabola και Lateralus.
10,000 Days
Το 2006 η μπάντα κυκλοφόρησε το 10,000 Days. Ο χαρακτήρας του δίσκου παρέμεινε στα πολύπλοκα και μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια, αν και οι κριτικές τον χαρακτηρίζουν υποδεέστερο του Lateralus. Τα singles του δίσκου ήταν τα The Pot, Jambi και το Vicarious. Το Vicarious είχε διαρρεύσει μέσω του Διαδικτύου μάλιστα, λίγες εβδομάδες πριν την κυκλοφορία του δίσκου. Ήταν επίσης υποψήφιο για βραβείο Grammy, χάνοντας όμως από το Woman των Wolfmother. Ωστόσο, στην ίδια τελετή, η μπάντα έλαβε το τρίτο βραβείο Grammy της, για το artwork του δίσκου. Πράγματι, το εξώφυλλο εντυπωσίασε με την τρισδιάστατη απεικόνισή του. Το 2008 κυκλοφόρησε το βιντεοπαιχνίδι Guitar Hero: World Tour το οποίο περιλάμβανε ένα ειδικό επίπεδο σχεδιασμένο με βάση τα εξώφυλλα των δίσκων των Tool, ενώ περιλάμβανε και τα τραγούδια Schism, Parabola και Vicarious.
Δισκογραφία
Άλμπουμ {| class="wikitable" border="0" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%; !Έξώφυλλο !Ημερομηνία Κυκλοφορίας !width="100"|Όνομα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Alternative metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά progressive metal συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Progressive rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Σημαία της Τουρκίας
Η σημαία της Τουρκίας αποτελείται από μία λευκή ημισέληνο και ένα αστέρι σε κόκκινο φόντο. Το όνομα της σημαίας στα τουρκικά είναι Ay Yıldız (κυριολεκτικά, άστρο της σελήνης) ή al sancak (ερυθρό πανό). Το σχέδιο της σημαίας είναι αρχαίο και πανομοιότυπο με την τελευταία σημαία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία καθιερώθηκε το 1844, ως μέρος των μεταρρυθμίσεων του Τανζιμάτ. Οι γεωμετρικές αναλογίες της σημαίας με νόμο σταθεροποιήθηκαν βάσει του Νόμου για την Τουρκική Σημαία, το 1936.
Ιστορία
Είναι γνωστό ότι οι Οθωμανοί χρησιμοποιούσαν κόκκινες σημαίες τριγωνικού σχήματος τουλάχιστον από το 1383, οι οποίες έγιναν ορθογώνιες με το πέρασμα των αιώνων. Υπήρχαν πολλά και διαφορετικά σχέδια την εποχή των Οθωμανών, τα περισσότερα από τα οποία είχαν ένα ή περισσότερα μισοφέγγαρα για διαφορετικούς σκοπούς, όπως η σημαία με το πράσινο φόντο που σήμαινε το χαλιφάτο. Κατά τα τελευταία αυτοκρατορικά χρόνια καθιερώθηκε η ιδιαίτερη χρήση του ερυθρού ως συμβόλου κοσμικής εξουσίας και του πράσινου σε θρησκευτικά ιδρύματα. Το 1844, το οκτάκτινο αστέρι αντικαταστάθηκε με ένα άλλο πεντάκτινο και η σημαία έλαβε τη μορφή που έχει και σήμερα.
Προέλευση της σημαίας
Η προέλευση της ημισελήνου και του αστεριού ως συμβόλων ανάγουν στην εποχή των αρχαίων Σουμερίων αλλά και στην αρχαία Αίγυπτο.
Αρκετοί παλαιότεροοι ιστορικοί έχουν τονίσει την παρουσία της ημισελήνου στα νομίσματα του αρχαίου Βυζαντίου, και ισχυριστεί ότι αυτά αποτέλεσαν έμπνευση για την σημερινή τουρκική σημαία. Κατά την περίοδο της εξάπλωσης του Φιλίππου Β', το Βυζάντιο υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με το Μακεδόνα βασιλιά, ωστόσο εκείνος πολιόρκησε την πόλη, το 341 π.Χ, μετά από άρνηση των Βυζαντινών να στραφούν εναντίον της Αθήνας. Οι κάτοικοί της πόλης απέδωσαν τη σωτηρία της σε θαύμα της θεάς Εκάτης, όπως μαρτυράται από άγαλμα που έστησαν προς τιμή της, αλλά και σε παραστάσεις της σε νομίσματα της εποχής. Η ημισέληνος που απεικονίστηκε σε βυζαντινά νομίσματα έγινε σύμβολο της πόλεως. Εντούτοις, αυτή η θεωρία αγνοεί το ότι η ημισέληνος ήταν ένα μόνο από τα σύμβολα στα νομίσματα της πόλης του Βυζαντίου, ότι το ίδιο σύμβολο χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα από πολλούς άλλους ηγεμόνες και λαούς της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, καθώς και το χρονολογικό κενό πολλών αίωνων μεταξύ των δυο.
Επίσης, έχει αναφερθεί από πολλούς ότι η ημισέληνος και το αστέρι υπήρξαν ιερά σύμβολα των τουρκικών φυλών και πριν από την έλευση του Ισλάμ. Το κόκκινο χρώμα δηλώνει το Νότο στους αρχαίους τουρκικούς πολιτισμούς. Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 2004, στη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών στην Μπισκέκ, πρωτεύουσα της Κιργισίας ήρθε στο φως νόμισμα, ηλικίας 1.500 ετών, που έχει επάνω του χαραγμένα την ημισέληνο με το αστέρι και από δίπλα το πρόσωπο πιθανότατα ενός άρχοντα.
Η προέλευση της σημαίας είναι το θέμα πολλών θρύλων στη χώρα, που έρχονται σε αντίφαση με τα ιστορικά γεγονότα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ένας τέτοιος θρύλος κάνει λόγο για αντικατοπτρισμό της ημισελήνου και ενός αστεριού στο αίμα Τούρκων πολεμιστών μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ, το 1071, σύμφωνα με μία εκδοχή, ή μετά τη μάχη του Κοσσυφοπεδίου, το 1389, όταν σκοτώθηκε ο Σουλτάνος Μουράτ Α΄ και συνέβη μία προσέγγιση του Δία με τη Σελήνη. Άλλες θεωρίες κάνουν λόγο για το όνειρο του Οσμάν Α΄, που είδε να βγαίνει από το στήθος του ένα αστέρι και μία ημισέληνος. αλλά και τη θέαση μιας ημισελήνου και ενός αστεριού την ημέρα που έπεσε η Κωνσταντινούπολη, το 1453.
Πέρα από θρυλικές παραδόσεις, η ημισέληνος χρησιμοποιήθηκε συχνά αλλά αδιάκριτα ως διακοσμητικό μοτίβο σε οθωμανικές σημαίες, φιρμάνια, ενδύματα, και άλλα αντικείμενα από τον 16ο αιώνα τουλάχιστον. Δεν φαίνεται όμως να είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία ή να θεωρείτο ιερό ή δυναστικό έμβλημα, για το μεγαλύτερο μέρος της οθωμανικής περιόδου. Αυτή η χρήση αντικατοπτρίζει και την χρήση της ημισελήνου ως διακοσμητικού συμβόλου ευρύτερα στον ισλαμικό χώρο μέχρι τότε. Η σύνδεση της ημισελήνου με το Ισλάμ φαίνεται να ξεκίνησε στη Δυτική Ευρώπη, όπου ήδη τον 15ο αιώνα υιοθετήθηκε για να συμβολίζει ισλαμικές περιοχές, και ιδιαίτερα την Τουρκία, π.χ. σε πίνακες με αναπαραστάσεις μαχών, ή σε πορτολάνους. Αυτή η χρήση ήταν εντελώς άγνωστη στους ίδιους τους Τούρκους: όταν ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ οργάνωσε πυροτεχνήματα προς τιμήν του Οθωμανού πρέσβη Γιρμί Σεκίζ Μεχμέτ Εφέντη το 1720, οι Γάλλοι αυλικοί έπρεπε να εξηγήσουν στον έκπληκτο πρέσβη ότι η εστεμμένη ημισέληνος συμβόλιζε τη χώρα του, μιας και κάθε χώρα έπρεπε να έχει ιδιαίτερο έμβλημα.
Η ημισέληνος υιοθετήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως επίσημο σύμβολο μόλις επί Σελίμ Γ΄, στα πλαίσια των εξευρωπαϊστικών μεταρρυθμίσεων του ηγεμόνα αυτού, και καθιερώθηκε το 1827 από τον Μαχμούτ Β΄.
Ομοιότητα με τη σημαία των αυτονομιστών του Ατσέχ
thumb|150px|border|Η σημαία των αυτονομιστών του [[Ατσέχ]]
Η σημαία που χρησιμοποιείται από τους αντάρτες της επαρχίας του Ατσέχ, οι οποίοι είναι υπέρ της ανεξαρτησίας από την Ινδονησία, είναι παρόμοια με τη σημαία της Τουρκίας. Μάλιστα, προέρχεται από τους Οθωμανούς του 16ου αιώνα, όταν ο στόλος τους έφτασε στη σημερινή επαρχία της Ινδονησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουρκία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τουρκίας
Πύργος του Ρολογιού (Κορυτσά)
Ο Πύργος του Ρολογιού της Κορυτσάς (Kulla e sahatit e Korçës) είναι ιστορικός Οθωμανικός τουρκικός πύργος που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και ανακατασκευάστηκε πρόσφατα. Βρίσκεται στο Παλιό Παζάρι της Κορυτσάς στην Αλβανία.
Χτίστηκε το 1784 μετά από μια συμφωνία μεταξύ των Μουσουλμάνων Αλβανών και των Ορθοδόξων Μοσχοπολιτών (η Μοσχόπολη ήταν κέντρο της Αρομανικής μειονότητας στην Αλβανία) και ήταν μέρος του συγκροτήματος τζαμιών Ιλιάζ Χότζα που χτίστηκε το 1490.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Αλβανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κορυτσά
Αλέξης Πανσέληνος
Ο Αλέξης Πανσέληνος (1943) είναι Έλληνας συγγραφέας, πεζογράφος και μεταφραστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Ασημάκη Πανσέληνου, συγγραφέα και ποιητή, και της Έφης Πανσελήνου, ποιήτριας και πεζογράφου - και οι δυο γνωστοί συγγραφείς της γενιάς του '30. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ειδικεύτηκε στο ναυτιλιακό δίκαιο και εργάστηκε ως δικηγόρος μέχρι το 1997.
Κατοικεί στην Αθήνα και είναι παντρεμένος με τη συγγραφέα Λουκία Δέρβη.
Λογοτεχνική παρουσία
Το 1982 δημοσίευσε το πρώτο βιβλίο, Ιστορίες με σκύλους, και το 1986 εξέδωσε το μυθιστόρημα Η Μεγάλη πομπή, το οποίο τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό βραβείο Μυθιστορήματος. Το 1997 υπήρξε υποψήφιος, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας.
Το έργο του περιλαμβάνει επτά μυθιστορήματα, δυο τόμους με διηγήματα, τρεις τόμους με δοκίμια και μετάφραση μυθιστορημάτων και διηγημάτων των Antony Hope Hawkins, Eduard Mörike, John Barth, Petrie Harbouri και Tom Newton. Λογοτεχνικά έργα του (Η Μεγάλη πομπή, Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια, οι Σκοτεινές Επιγραφές και Η εξαφάνιση της Μπέτσυς) έχουν μεταφραστεί: στα γαλλικά από τον Henri Tonnet, στα ιταλικά από τον Maurizio De Rosa και τον Mario Cazzulo, στα αγγλικά από την Caroline Harbouri, στα γερμανικά από τον Theo Votsos, στα πολωνικά από την Alicja Biadun. Υπό έκδοση για το 2022 είναι η ρουμάνικη μετάφραση της Κρυφής πόρτας από την Edith Uncu.
Παράλληλα με το συγγραφικό του έργο μεταφράζει έργα από τα αγγλικά και τα γερμανικά.
Ξενόγλωσσες εκδόσεις
Betsy Lost (μετάφραση Καρολίνα Χαρμπούρη) Κέδρος
La Grande Processione (μετάφραση Maurizio De Rosa) Crocetti Editore, Milano
Zaide ou Le chameau dans la neige (μετάφραση Henri Tonnet) Gallimard, Paris
Zaide oder Das Kammel in der Schnee (μετάφραση Theo Votsos) Berlin Verlag, Berlin
Zaida (μετάφραση Mario Cazzulo) Cricetti Editore, Milano
Διακρίσεις
Β' Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 1985 για το μυθιστόρημα "Η Μεγάλη Πομπή"
Βραβείο Μυθιστορήματος Περιοδικού "Διαβάζω" 2012 για το μυθιστόρημα "Σκοτεινές επιγραφές"
Ελληνική υποψηφιότητα για το Ευρωπαϊκό Αριστείο 1997 το μυθιστόρημα "Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια"
Βραβείο Μυθιστορήματος της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κ. & Ε. Ουράνη) 2018 για το μυθιστόρημα "Ελαφρά ελληνικά τραγούδια"
Μεγάλο Βραβείο για το Σύνολο του Έργου του από το ηλεκτρονικό περιοδικό "Ο Αναγνώστης" 2020.
Μεταφράσεις
Anthony Hope The Prisoner of Zenda, μυθιστόρημα (Κέδρος)
Caroline Harbouri The brothers Carburi, μυθιστόρημα (Πατάκης)
John Barth The sot-weed factor, μυθιστόρημα (Πόλις)
Eduard Moericke Mozart auf der Reise nach Prag, νουβέλα (Καστανιώτης).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2016-2017
Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2016–17 ήταν η 19η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Συνολικά δήλωσαν συμμετοχή 202 ομάδες από όλη την Ελλάδα. Η τελική φάση (φάιναλ-4) διεξήχθη το διήμερο 4 και 5 Μαρτίου στη Αθήνα, στο Γυμναστήριο "Μάκης Λιούγκας" της Γλυφάδας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 7η συνεχόμενη χρονιά, που αποτέλεσε νέο ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων. Το Κύπελλο αυτό ήταν το 7ο στην ιστορία του Ολυμπιακού.
Α' φάση
Την Α΄ φάση του κυπέλλου Ελλάδας αποτέλεσαν τα κύπελλα των δέκα τοπικών ενώσεων. Από κάθε ένωση με διαβάθμιση κατηγοριών (ΕΣΠΑΑΑ, ΕΣΠΕΔΑ, ΕΠΕΣΘ, ΕΣΠΕΜ, ΕΣΠΕΚΕ, ΕΣΠΕΠ) δικαίωμα πρόκρισης στην Β΄ φάση είχαν τέσσερις ομάδες, και από τις ενώσεις χωρίς διαβάθμιση δύο ομάδες. Οι 32 ομάδες που πήραν την πρόκριση από τις τοπικές ενώσεις είναι:
1η αγωνιστική
Από τις 73 ομάδες δημιουργήθηκαν 35 ζευγάρια, και 3 ομάδες πέρασαν με κλήρωση στην επόμενη αγωνιστική χωρίς αγώνα. Χωρίς αγώνα: Α.Σ.Σ. Αναγέννηση Σάμου, Α.Σ Νηρέας Καρδαμύλων (Χίου), Α.Ο.Φ. Πορφύρας Πειραιώς.
2η αγωνιστική
Εισήλθαν 38 ομάδες. Διεξήχθησαν 6 αγώνες, ώστε να μείνουν 32 ομάδες για τις επόμενες αγωνιστικές.
4η αγωνιστική
Διεξήχθησαν 8 αγώνες μεταξύ των 16 ομάδων που προκρίθηκαν από τις προηγούμενες αγωνιστικές.
5η αγωνιστική
Διεξήχθησαν 4 αγώνες μεταξύ των 8 ομάδων που προκρίθηκαν από την 4η αγωνιστική.
Γ' φάση
Στη Γ' φάση βρέθηκαν οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από τη Β' φάση, καθώς και οι δώδεκα ομάδες της Α1 γυναικών 2016–17.
Τελική φάση
Η τελική φάση (Φάιναλ-φορ) διεξήχθη το διήμερο 4 και 5 Μαρτίου στη Αθήνα, στο Γυμναστήριο "Μάκης Λιούγκας" της Γλυφάδας και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τα κανάλια ΕΡΤ-2 και ΕΡΤ-3 της δημόσιας τηλεόρασης.
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 4 Μαρτίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα σε Α.Ο. Μαρκοπούλου και Πανναξιακό ξεκίνησε στις 17:00 ώρα Ελλάδος, και ο δεύτερος ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στις 20:20.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 5 Μαρτίου με ώρα έναρξης 18:30.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2016 2017 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2016 2017 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2016 2017
Γουσταβία
Η Γουσταβία (γαλλικά: Gustavia) είναι η πρωτεύουσα και η κυριότερη πόλη του Αγίου Βαρθολομαίου. Ο πληθυσμός της είναι γύρω στους 2.300 κατοίκους.
Νικόλαος Σκουφάς
Ο Νικόλαος Σκουφάς (Κομπότι Άρτας, 1779 - Κωνσταντινούπολη, 31 Ιουλίου 1818) (γεννημένος ως Νικόλαος Κουμπάρος), ήταν Έλληνας επαναστάτης και ιδρυτικό μέλος της Φιλικής Εταιρείας μαζί με τον Εμμανουήλ Ξάνθο και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ. Το επώνυμο "Σκουφάς" προήλθε από το επάγγελμα που ασκούσε στα νεανικά του χρόνια, ως πιλοποιός. Η προσφορά του στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ως συνιδρυτής της Φιλικής Εταιρείας, θεωρείται πάρα πολύ σημαντική.
Γουσταβία
Ιστορία
Οφείλει το όνομά της στο Βασιλέα Γουσταύο Γ΄ της Σουηδίας. Ο Άγιος Βαρθολομαίος (St. Barts) ήταν αρχικά κτήση της Γαλλίας και η περιοχή ονομαζόταν Carenage, επειδή αποτελούσε ασφαλές αγκυροβόλιο για τα κατεστραμμένα πλοία. Μετά την απόκτηση του νησιού από τη Σουηδία ιδρύθηκε η Γουσταβία, το 1785. Η Γαλλία παραχώρησε το νησί στην σκανδιναβική χώρα σε αντάλλαγμα για τα εμπορικά δικαιώματα στο Γκέτεμποργκ. Το 1878 το νησί πωλήθηκε ξανά στη Γαλλία.
Νικόλαος Σκουφάς
Βιογραφία
Ο Νικόλαος Σκουφάς γεννήθηκε το 1779 στο Κομπότι της Άρτας από γονείς «μεσαίας τάξης», ο πατέρας του λεγόταν Κουμπάρος αλλά ο ίδιος ασχολούμενος με την κατασκευή σκούφων (πίλων) έλαβε αργότερα το προσωνύμιο Σκουφάς με το οποίο και καθιερώθηκε.
Γουσταβία
Ιστορία
Το 1855 κτίστηκε ο Αγγλικανικός Επισκοπικός Ναός στο λιμάνι. Το τελευταίο οχυρώθηκε με τρία φρούρια που είχαν κτιστεί το 17ο αιώνα. Αξιοθέατα αποτελούν οι πόλεις Φορτ Καρλ, στα νότια της πόλης, η παραλία των Κοχυλιών και το Φορτ Γκουστάβ. Το Υπουργείο Ενόπλων Δυνάμεων εδρεύει στο Φορτ Όσκαρ. Στο τέρμα της Λεωφόρου Σέλχερ στη χερσόνησο της Γουσταβία βρίσκεται ένα μουσείο. Στην πόλη έχει πολλά αμερικανικά, ιταλικά, σουηδικά και γαλλικά εστιατόρια.
Νικόλαος Σκουφάς
Βιογραφία
Στην Οδησσό, ο Νικόλαος Σκουφάς συνεργάστηκε με τον Άνθιμο Γαζή, ο οποίος τελικά είχε αναλάβει έναν πολύ αποφασιστικό ρόλο στη διάδοση της Φιλικής Εταιρείας, αναθέτοντάς του τη μύηση κλεφτών και αρματολών της Στερεάς Ελλάδας.
Ο ίδιος ανέλαβε να διαδώσει την ιδέα της Φιλικής Εταιρείας στην Πελοπόννησο, περνώντας για αυτόν ακριβώς το σκοπό από την Κωνσταντινούπολη.
Γουσταβία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιος Βαρθολομαίος
Νικόλαος Σκουφάς
Βιογραφία
Το 1818 με προτροπή του Σκουφά, η έδρα της Φιλικής Εταιρείας μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο Σκουφάς μύησε τον Παναγιώτη Σέκερη (αδελφό τού ήδη μυημένου Γεωργίου Σέκερη) ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην χρηματοδότηση του έργου της Εταιρείας. Ο Σκουφάς ισχυριζόταν ότι η έδρα της Εταιρείας έπρεπε να μεταφερθεί στην Πελοπόννησο παρά τις αντιρρήσεις των άλλων δύο συνιδρυτών.
Ωστόσο, η κακή υγεία του δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει την αποστολή του. Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1818 στο Μέγα Ρεύμα της Κωνσταντινούπολης και τάφηκε στον τοπικό ναό των Ταξιαρχών.
Το όνομά του έχει δοθεί στον Δήμο που ανήκει το Κομπότι, σε κεντρικό δρόμο της πόλης της Άρτας (στον οποίο βρίσκεται το κτίριο που στεγαζόταν αρχικά η επιχείρησή του) αλλά και σε δρόμο στο κέντρο της Αθήνας, στο Κολωνάκι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες επαναστάτες