cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο δάσκαλος Κορνήλιος
Υπόθεση
Ο δάσκαλος Κορνήλιος είναι ένας πλούσιος Φλαμανδός αργυροχόος και έμπορος που έχει δοσοληψίες με τον βασιλιά και πλούσιους αυλικούς. Είναι ένας ηλικιωμένος φιλάργυρος που μένει με την αδερφή του σε ένα μεγάλο σπίτι και έχει καταγωγή από τη Γάνδη. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Τουρ, το σπίτι του έχει διαρρηχθεί τρεις φορές και κάθε φορά οι μαθητευόμενοί του κατηγορήθηκαν και εκτελέστηκαν, αν και υπήρχαν αμφιβολίες για την ενοχή των άτυχων. Αυτό τον έκανε φοβερό και μισητό στην πόλη. αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος ΙΑ΄]] Παρά τον κίνδυνο, ο Ζωρζ παρουσιάζεται στον Κορνήλιο και ζητά να γίνει μαθητευόμενός του. Γίνεται δεκτός με τη βοήθεια μιας πλαστής επιστολής από έναν άλλο έμπορο της Γάνδης. Του δίνουν ένα δωμάτιο στο σπίτι του Κορνήλιου και κατά τη διάρκεια της νύχτας ο νεαρός περνάει μέσα από μια καμινάδα στο διπλανό σπίτι για το ραντεβού του με τη Μαρί. Ενώ συμβαίνουν αυτά, στο σπίτι του Κορνήλιου γίνεται πάλι διάρρηξη και κλέβονται πολύτιμα κοσμήματα. Το επόμενο πρωί, ο Ζωρζ συλλαμβάνεται, καθώς ο Κορνήλιος παρατήρησε ότι έλειπε από το δωμάτιό του. Όταν η Μαρί μαθαίνει τη σύλληψη του εραστή της, κανονίζει αμέσως να δει τον πατέρα της, τον βασιλιά. μικρογραφία|Ο δάσκαλος Κορνήλιος, η αδερφή του και ο βασιλιάς [[Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος ΙΑ' σκορπίζουν αλεύρι στο έδαφος. Εικονογράφηση του Πιέρ Βιντάλ (1897)]] Η Μαρί και ο σύζυγός της ταξιδεύουν στην κατοικία του βασιλιά στο κάστρο του Πλεσσί-λε-Τουρ στα περίχωρα της Τουρ. Όταν μένει μόνη με τον πατέρα της, του λέει ότι ο Ζωρζ δεν είναι ο κλέφτης, γιατί πέρασε τη νύχτα μαζί της. Λέει επίσης ότι δεν αγαπά τον άντρα της και τον φοβάται. Στη συνέχεια, ο βασιλιάς κανονίζει να σταλεί ο σύζυγός της σε διπλωματικό ταξίδι στη Βενετία. Καλεί επίσης τον Κορνήλιο, και του λέει ότι θα επισκεφτεί αμέσως το σπίτι του.
Ο βασιλιάς πηγαίνει στο σπίτι του Κορνήλιου για να ερευνήσει τη ληστεία. Επιθεωρεί το δωμάτιο με το θησαυροφυλάκιο και διαπιστώνει ότι οι κλειδαριές δεν έχουν παραβιαστεί. Στη συνέχεια διατάζει φρουρούς να παρακολουθούν το σπίτι όλη τη νύχτα. Την επόμενη μέρα ανακαλύπτεται νέα κλοπή, αλλά πάλι η κλειδαριά είναι απείραχτη. Ο Κορνήλιος εθεάθη επίσης έξω κατά τη διάρκεια της νύχτας, αν και δεν το θυμάται. Ο γιατρός του βασιλιά τους λέει στη συνέχεια ότι η εξήγηση είναι ότι ο Κορνήλιος είναι υπνοβάτης και σχεδόν σίγουρα μόνος του έκλεψε και έκρυψε τα τιμαλφή του.
Ως αποτέλεσμα αυτού, ο Ζωρζ απαλλάσσεται. Ο Κορνήλιος αντιμετωπίζεται τώρα με καχυποψία από τον βασιλιά, αλλά δεν τιμωρείται. Ωστόσο, βασανίζεται από την απώλεια των τιμαλφών και την απώλεια της εύνοιας του βασιλιά. Τρία χρόνια αργότερα, ο Κορνήλιος αυτοκτονεί, παίρνοντας στον τάφο του το μυστικό της κρυψώνας όπου έβαλε το χρυσάφι που έκλεψε από τον εαυτό του.
Σχολιασμός
Η ιστορία του δάσκαλου Κορνήλιου είναι σαφώς επηρεασμένη από τη ρομαντική μυθοπλασία που ήταν πολύ δημοφιλής στη Γαλλία το πρώτο μισό του 19ου αιώνα μέσα από τα έργα πολλών συγγραφέων, μεταξύ των οποίων οι Σαρλ Νοντιέ, Αλέξανδρος Δουμάς και ο νεαρός Βικτόρ Ουγκό, από το ιστορικό μυθιστόρημα στο στυλ του Γουόλτερ Σκοτ όπως και από τη φιλοσοφία του Εμάνουελ Σβέντενμποργκ.
Η εισαγωγή του διηγήματος μέσα στον γοτθικό καθεδρικό ναό της Τουρ και το μεσαιωνικό ιστορικό πλαίσιο προϊδεάζουν για την ατμόσφαιρα μυστηρίου στο έργο, όπου συνυπάρχουν η θρησκευτική εξύψωση και ο βέβηλος έρωτας. Το μυστήριο εντείνεται με τις μυστικιστικές ανησυχίες του Μπαλζάκ και το ενδιαφέρον του για τα υπερφυσικά φαινόμενα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνει και την υπνοβασία του χαρακτήρα του τίτλου.
Το διήγημα παρουσιάζει μια φανταστική διάσταση γιατί ο χαρακτήρας του δάσκαλου Κορνήλιου και της αδερφής του καλύπτονται από μυστήριο και σκοτάδι. Οι μαθητευόμενοί του πεθαίνουν στην αγχόνη. Το μυστήριο κρέμεται πάνω από το σπίτι και τον μυστηριώδη ιδιοκτήτη του αλλά τελικά ο συγγραφέας κόβει τη φανταστική τροπή δίνοντας μια πιο ρεαλιστική και προσγειωμένη εξήγηση.
Ο χαρακτήρας του τίτλου δάσκαλος Κορνήλιος, μοιάζει με μεταγενέστερους χαρακτήρες των εντελώς ρεαλιστικών πλέον φιλάργυρων του Μπαλζάκ - για παράδειγμα, τον χαρακτήρα τίτλου της νουβέλας Γκομπσέκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά διηγήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: United States Department of Justice, USDoJ, DoJ), είναι εκτελεστική υπηρεσία της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, αρμόδια για την επιβολή του νόμου και την απονομή δικαιοσύνης. Επίσης, είναι αρμόδιο για την διώξη για ομοσπονδιακές υποθέσεις και για την διεξαγωγή ερευνών. Επιβλέπει πολλές σημαντικές ομοσπονδιακές υπηρεσίες, όπως το FBI, την Σωφρονιστική Υπηρεσία (FBP), την Υπηρεσία Δίωξης Nαρκωτικών (DEA), την Ομοσπονδιακή Δικαστική Αστυνομία (U.S. Marshals Service) κ.α.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, με την σημερινή του μορφή, ιδρύθηκε το 1870 κατά την προεδρία του Οδυσσέα Γκραντ.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, είναι ισότιμο με τα υπόλοιπα Υπουργεία Δικαιοσύνης, ή Υπουργεία Εσωτερικών άλλων χωρών. Επικεφαλής του Υπουργείο Δικαιοσύνης, είναι ο Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών (U.S. Attorney General), ο οποίος αποτελεί μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών και αναφέρεται απευθείας στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, του οποίου αποτελεί παράλληλα κορυφαίος νομικός σύμβουλός του. Επίσης, λόγω της ευαίσθητης θέσης που έχει ο Γενικός Εισαγγελέας στη δικαιοσύνη και τις έρευνες, έχει κάποιο βαθμό αυτονομίας από την κεντρική γραμμή του Λευκού Οίκου.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, είναι ένα από τα τέσσερα επιφανέστερα και πιο ισχυρά υπουργεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Άμυνας και το Υπουργείο Οικονομικών.
Σημερινός και 86ος Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών από τις 11 Μαρτίου 2021, είναι ο Δημοκρατικός Μέρικ Γκάρλαντ.
Κατάλογος αστέρων του Ηνιόχου
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Ηνιόχου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Ηνιόχου κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
* Η
Σάρα Σαλκαχάζι
Η Οσία Σάρα Σαλκαχάζι, SSS (ουγγρικά: Sára Salkaházi, 11 Μαΐου 1899 - 27 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ουγγαρέζα καλόγρια της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, η οποία έσωσε κατά προσέγγιση τη ζωή 100 Εβραίων, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατηγορήθηκε και εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες, από το ναζιστικό ουγγρικό κόμμα Nyilaskeresztes Párt. Το 2006, έγινε η οσιοποίησή της.
Πρώτα χρόνια
Η Σαλκαχάζι γεννήθηκε στην Κάσσα, τη σημερινή Κόσιτσε, της Σλοβακίας, στις 11 Μαΐου του 1899. Οι γονείς της ήταν οι Λέοπολντ και Κλοτίλντ Σαλκαχάζιν, οι οποίοι ήταν ιδιοκτήτες ξενοδοχείου στην περιοχή. Η καταγωγή της οικογένειας ήταν γερμανική. Η Σάρα σε ηλικία δύο ετών χάνει τον πατέρα της. Ο αδελφός της την περιγράφει ως «αγοροκόριτσο με ισχυρή θέληση και ωριμότητα σκέψης».
Αργότερα πήρε πτυχίο δασκάλου σε δημοτικό. Κατόπιν εργάστηκε ως βοηθός βιβλιοδέτη και σε μαγαζί με καπέλα. Έγινε, αργότερα, δημοσιογράφος της εφημερίδας του Εθνικού Χριστιανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Τσεχοσλοβακίας. Κατά την περίοδο αυτή ήταν πολύ μακριά από την κατοπινή της ευσέβεια, ενώ φλέρταρε και με τον αθεϊσμό. Πριν ασχοληθεί με τη θρησκεία και γίνει αδελφή, υπήρξε αρραβωνιασμένη, αλλά ποτέ δεν παντρεύτηκε, αφού ο αρραβώνας διαλύθηκε.
Θρησκευτική ζωή
Το 1912, ιδρύθηκαν από την Μάργκιτ Σλάχτα, οι Αδελφές Κοινωνικής Υπηρεσίας, οι οποίες ήταν αρνητικές αρχικά να δεχτούν μία βαριά καπνίστρια δημοσιογράφο στους κόλπους τους. Η Σαλκαχάζι, έγινε δεχτή το 1929, ενώ το 1930, πήρε και τους πρώτους της όρκους. Η πρώτη της ανάθεση υπηρεσιών έγινε από την Καθολική Ανθρωπιστική Οργάνωση της γενέτειράς της, όπου επέβλεπε τη δουλειά που γινόταν στις φιλανθρωπίες, ενώ διαχειρίστηκε κι ένα θρησκευτικό βιβλιοπωλείο, το οποίο εξέδιδε το περιοδικό Καθολική Γυναίκα.
Μετά από δική της αίτηση στην Καθολική Επισκοπική Συνδιάσκεψη Σλοβακίας, οργάνωσε όλες τις ομάδες καθολικών γυναικών, στην Ένωση Καθολικών Γυναικών, ενώ ίδρυσε και το Εθνικό Κίνημα Κορασίδων. Ως οργανώτρια του τελευταίου κινήματος, η Αδελφή Σάρα, έχτισε το πρώτο ουγγρικό κολέγιο εργαζόμενων γυναικών, κοντά στη λίμνη Μπάλατον. Διαμαρτυρόμενη στην άνοδο της ναζιστική ιδεολογίας, η Αδελφή Σάρα, άλλαξε το επώνυμό της, ώστε να ακούγεται περισσότερο ως ουγγρικό σε Σαλκαχάζι.
Στη Βουδαπέστη, άνοιξε σπίτια για τις εργαζόμενες κοπέλες ενώ οργάνωσε και μαθήματα. Εκείνη την περίοδο έγραψε κι ένα θεατρικό έργο, βασισμένο στη ζωή της Αγίας Μαργαρίτας της Ουγγαρίας, η οποία αγιοποιήθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 1943. Η ανεξάντλητη ενέργεια τής για προσφορές, παρεξηγήθηκε από τις υπόλοιπες μοναχές, μεταφράζοντάς την ως μία προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή. Έτσι, οι ανώτεροί της ανέστειλαν τις εργασίες της, ενώ της αρνήθηκαν να ανανεώσει τους προσωρινούς της όρκους, καθώς επίσης και να φορά άμφια, για έναν χρόνο. Εκείνη την περίοδο σκέφτηκε να αποχωρήσει. Παρόλα αυτά, εκείνη συνέχισε να ζει της ζωή μιας μοναχής, έστω και χωρίς όρκους. Ο Ούγγρος Βενέδικτος της Βραζιλίας της ζήτησε να πάει σε μία αποστολή, κι ενώ εκείνη ήταν πολύ πρόθυμη, η έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, της άλλαξε τα σχέδια.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά την περίοδο του Πολέμου η Αδελφή Σάρα, πρόσφερε καταφύγιο σε Εβραίους που διώκονταν από το ουγγρικό ναζιστικό κόμμα. Αξιομνημόνευτο περιστατικό εξελίχθηκε το 1943, όπου μεταμφιέστηκε με άμφια ώστε να σώσει έναν Εβραίο πρόσφυγα από τη Σλοβενία, φέρνοντάς προσωρινά στη Βουδαπέστη. Κατά τους τελευταίους μήνες τους Πολέμου, συνέχισε να βοηθά εκατοντάδες Εβραίους που ζούσαν σε καταφύγιο που είχαν παραχωρήσει οι Αδελφές, στη Βουδαπέστη.
Λέγεται ότι περίπου 100 Εβραίοι βοηθήθηκαν εξ ολοκλήρου από τη Σαλκαχάζι, η οποία διεύθυνε παράλληλα και την Κίνηση Εργαζόμενων Καθολικών Γυναικών. Κατά την περίοδο αυτή έκανε μυστικό όρκο προς στον Θεό, με την παρουσία της ανώτερή της, και προετοιμάστηκε να θυσιαστεί. Τα γεγονότα και το κείμενο του όρκου έχουν διαφυλαχτεί έως και σήμερα στο ημερολόγιό της.
Μαρτύριο
Τελικά, μία γυναίκα που εργαζόταν στο σπίτι, την κατήγγειλε στις αρχές, ότι είχε προσφέρει καταφύγιο σε Εβραίους, αυτοί με τη σειρά τους οδηγήθηκαν στις φυλακές από μέλη του ναζιστικού ουγγρικού κόμματος. Κατά τη διάρκεια των συλλήψεων εκείνη απουσίαζε κι ενώ θα μπορούσε να είχε διαφύγει, επέλεξε να επιστρέψει.
Οι φυλακισμένοι εκτελέστηκαν στις 27 Δεκεμβρίου του 1944, μαζί με τέσσερις γυναίκες και μία χριστιανή, η οποία δεν άνηκε στη αδελφότητα. Το σώμα της ποτέ δεν βρέθηκε. Οι σκοτωμοί ήρθαν στο φως το 1967, όταν μέλη του ναζιστικού ουγγρικού κόμματος περνάγανε από δίκη.
Το 1969, οι πράξεις της για την εβραϊκή ουγγρική κοινότητα αναγνωρίστηκαν από την Γιαντ Βασσέμ, αφού πρώτα είχε προταθεί από κόρη εκ των Εβραίων που είχε σώσει, ο οποίος, εν τέλει, είχε εκτελεστεί την ίδια μέρα με αυτήν.
Οσιοποίηση
Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2006, η Αδελφή Σάρα, έγινε οσία, μετά από προκήρυξη του Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄, η οποία διαβάστηκε από τον Καρδινάλιο Πέτερ Ερντό, κατά τη διάρκεια λειτουργίας, στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου, στη Βουδαπέστη. Μέρος της προκήρυξης έλεγε: «Ήταν πρόθυμη να ρισκάρει για τους διωκόμενους... σε μέρες μεγάλου φόβου. Τα μαρτύρια της είναι ακόμα επίκαιρα... ενώ παρουσιάζουν τα θεμέλια του ανθρωπισμού μας».
Αυτή ήταν η πρώτη οσιοποίηση που έγινε στην Ουγγαρία, μετά το 1083 και του Βασιλιά Στέφανου, μαζί με τον γιο του, Ίμρε και τον Ιταλό Επίσκοπο Τζεράρντ Σαγκρέντο, η οποίος συνέβαλε στην ανάπτυξη του χριστιανισμού στην Ουγγαρία. Εάν ποτέ η Σαλκαχάζι αγιοποιηθεί, τότε θα είναι η πρώτη γυναίκα, όχι βασιλικής καταγωγής, στην Ουγγαρία, που αγιοποιείται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Ουμανιστές Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Μακάριοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Εφραίμ (Παλαιά Διαθήκη)
Ο Εφραίμ (אֶפְרָיִם), σύμφωνα με το Βιβλίο της Γένεσης, ήταν ο δεύτερος γιος του Ιωσήφ και της Ασινέθ. Η Ασινέθ ήταν μια γυναίκα απο την Αίγυπτο που ο Φαραώ έδωσε στον Ιωσήφ ως σύζυγο και κόρη του Πετεφρή, ιερέα της Ον (σημερινής Ηλιούπολις Αιγύπτου). Ο Εφραίμ γεννήθηκε στην Αίγυπτο πριν από την άφιξη των Ισραηλιτών από την Χαναάν.
Το Βιβλίο των Αριθμών απαριθμεί δύο γιους του Εφραΐμ: τον Σουθαλά και τον Τανάχ. Ωστόσο, στο Α' Παραλειπομένων 7:20 όπου αναφέρονται οι απόγονοι του Εφραίμ, καταγράφεται μόνο ένας γιος, ο Σουθαλά (ή Σωθαλά). Μάλιστα μετά το θάνατο των υιών αναφέρεται στο 7:23 ότι απέκτησε έναν άλλο γιο τον Βαραγά. Ήταν ο πρόγονος του Ιησού του Ναυή, και ο ηγέτης των ισραηλινών φυλών κατά την κατάκτηση της Χαναάν.
Σύμφωνα με τη Βιβλική αφήγηση, ο Ιεροβοάμ, ο οποίος έγινε ο πρώτος βασιλιάς του Βόρειου Βασιλείου του Ισραήλ, ήταν επίσης από τον οίκο του Εφραΐμ.
Βιβλική κριτική
Το Βιβλίο της Γένεσης συσχετίζει το όνομα "Εφραίμ" με μια εβραϊκή λέξη που σημαίνει "να είναι καρποφόρο", αναφερόμενο στην ικανότητα του Ιωσήφ να παράγει παιδιά, ειδικά ενώ ήταν στην Αίγυπτο (ορισμένη από την Τορά ως "η χώρα της ταλαιπωρίας του").
Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση, ο άλλος γιος του Ιωσήφ είναι ο Μανασσής και ο ίδιος ο Ιωσήφ ήταν ένα από τα δύο παιδιά της Ραχήλ και του Ιακώβ, ενώ το άλλο ήταν ο Βενιαμίν. Οι Βιβλικοί μελετητές το θεωρούν προφανές, από τη γεωγραφική τους επικάλυψη και τη μεταχείριση τους σε παλαιότερα εδάφια, ότι αρχικά ο Εφραίμ και ο Μανασσής θεωρούνταν μια φυλή - αυτή του Ιωσήφ. Το Βιβλίο της Αποκάλυψης, ωστόσο, αποδίδει μόνο στον Εφραίμ το φυλετικό όνομα του Ιωσήφ. Σύμφωνα με αρκετούς Βιβλικούς μελετητές, ο Βενιαμίν ήταν αρχικά μέρος της προτεινόμενης φυλής Εφραίμ-Μανασσή αποκαλούμενη ως φυλή του Ιωσήφ, αλλά η βιβλική αφήγηση του Ιωσήφ ως πατέρα του Βενιαμήν χάθηκε. εναλλ.=Ο Ιακώβ ευλογεί τον Εφραίμ και τον Μανασσή.|μικρογραφία|Ο [[Ιακώβ ευλογεί τον Εφραίμ και τον Μανασσή.]] Ένας αριθμός από βιβλικούς μελετητές υποψιάζονται ότι η διάκριση των φυλών του Ιωσήφ (συμπεριλαμβανομένου του Βενιαμίν) είναι ότι ήταν οι μόνοι Ισραηλίτες που πήγαν στην Αίγυπτο και επέστρεψαν, ενώ οι κύριες φυλές του Ισραήλ απλά εμφανίστηκαν ως υποκουλτούρα από τους Χαναναίους και παρέμειναν στην Χαναάν. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, η ιστορία της επίσκεψης του Ιακώβ στο Λάβαν για να αποκτήσει γυναίκα προήλθε ως μεταφορά αυτής της μετανάστευσης, με την περιουσία και την οικογένεια που αποκτήθηκαν από τον Λάβαν να αντιπροσωπεύουν τα κέρδη των φυλών του Ιωσήφ τη στιγμή που επέστρεψαν από την Αίγυπτο.
Κατά την Τορά
Στην Τορά, υποστηρίζεται ότι τελικά η φυλή του Εφραίμ προέρχεται από τον Ιακώβ, όπου τυφλός και στο νεκροκρέβατο του ευλόγησε τον Εφραίμ ενώπιον του Μανασσή. Το κείμενο που περιγράφει αυτήν την ευλογία περιέχει ένα Άπαξ λεγόμενον, υποδεικνύοντας ότι ο Ιακώβ γνώριζε απόλυτα ποιον πραγματικά ευλογούσε.
Κατά την Ραββινική παράδοση
Άλλες ραββινικές πηγές συνδέουν το Άπαξ λεγόμενον με ένα shikkel (εβραϊκή αργκό), θεωρώντας το ως ένδειξη ότι ο Ιακώβ "καταστρέφει" τον Μανασσή για χάρη του Εφραίμ αλλά άλλες ραββινικές πηγές υποστηρίζουν ότι αναφέρεται στη δύναμη του Ιακώβ να καθοδηγεί και να καθοδηγείτε απο το Άγιο Πνεύμα.
Σε κλασικές ραββινικές πηγές, ο Εφραίμ περιγράφεται ως μετριόφρων και όχι εγωιστής. Αυτές οι ραββινικές πηγές ισχυρίζονται ότι ήταν λόγω της μετριοπάθειας και της ανιδιοτέλειας και ενός προφητικού οράματος του Ιησού του Ναυή, που ο Ιακώβ έδωσε στον Εφραίμ το προβάδισμα έναντι του Μανασσή, του πρεσβύτερου των δύο. Σε αυτές τις πηγές ο Ιακώβ θεωρείται ως αρκετά δίκαιος και ο Θεός υποστηρίζει την ευλογία προς τιμήν του, και καθιστά τον λαό του Εφραίμ ως ηγετική φυλή.
BBC Proms
μικρογραφία|280x280εσ Τα Προμς (Proms; επίσημα γνωστό ως BBC Proms) είναι μια θερινής περίοδος οκτώ εβδομάδων καθημερινών ορχηστρικών συναυλιών κλασσικής μουσικής και άλλων εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται ετησίως, κυρίως στο Royal Albert Hall στο κεντρικό Λονδίνο. Τα Proms ιδρύθηκαν το 1895 και τώρα οργανώνονται και μεταδίδονται από το BBC. Κάθε σεζόν περιλαμβάνει συναυλίες στο Royal Albert Hall, συναυλίες μουσικής δωματίου στο Cadogan Hall, επιπλέον εκδηλώσεις Proms in the Park στο Ηνωμένο Βασίλειο για την Τελευταία Νύχτα των Proms και συναφείς εκπαιδευτικές και παιδικές εκδηλώσεις. Η σεζόν είναι ένα σημαντικό γεγονός στο βρετανικό πολιτισμό και στην κλασική μουσική. Ο Τσέχος μαέστρος Jiří Bělohlávek περιέγραψε τα Proms ως "το μεγαλύτερο και πιο δημοκρατικό μουσικό φεστιβάλ στον κόσμο".
Το Prom είναι συντομογραφία για το promenade concert (συναυλία περιπάτου), όρος που αρχικά αναφέρεται σε συναυλίες σε εξωτερικούς χώρους στους κήπους του Λονδίνου, όπου το κοινό ήταν ελεύθερο να περπατήσει γύρω από την ορχήστρα, όσο αυτή έπαιζε. Στο πλαίσιο του BBC Proms, το promming (το περπάτημα) αναφέρεται στη χρήση των εσωτερικών χώρων μέσα στην αίθουσα του Ρόαγιαλ Άλμπερτ Χωλλ, στην Arena και στην Gallery για τις οποίες οι τιμές των εισιτηρίων είναι πολύ χαμηλότερες από ό, τι για τα καθίσματα. Οι λάτρεις των συναυλιών, ιδιαίτερα εκείνοι που στέκονται, αναφέρονται μερικές φορές ως "Prommers" ή "Promenaders". μικρογραφία| Μια συναυλία περιπάτου στο [[Royal Albert Hall, 2004. Η προτομή του Sir Henry Wood φαίνεται μπροστά από το όργανο . ]]
Προέλευση και ο Sir Henry Wood
Οι συναυλίες Promenade γινόταν στους κήπους του Λονδίνου από τα μέσα του 18ου αιώνα, ενώ τα εσωτερικά proms έγιναν χαρακτηριστικό της μουσικής ζωής του 19ου αιώνα στο Λονδίνο από το 1838, κυρίως υπό τη διεύθυνση των Louis Antoine Jullien και Sir Arthur Sullivan. Οι ετήσιες σειρές των Proms που συνεχίζονται σήμερα είχαν τις ρίζες τους σε αυτό το κίνημα. Εγκαινιάστηκαν στις 10 Αυγούστου 1895 στην Αίθουσα της Βασίλισσας στο Langham Place από τον impresario Robert Newman, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα έμπειρος στην εκτέλεση παρόμοιων συναυλιών στο Θέατρο της Αυτού Μεγαλειότητας. Ο Newman ήθελε να δημιουργήσει ένα ευρύτερο κοινό για τη μουσική συναυλιών προσφέροντας χαμηλές τιμές εισιτηρίων και μια ανεπίσημη ατμόσφαιρα, όπου επιτρέπεται στους περιπατητές φαγητό να τρώνε, να πίνουν και να καπνίζουν. Δήλωσε τον σκοπό του στον Henry Wood το 1894 ως εξής:
"Θα πραγματοποιήσω νυχτερινά κονσέρτα και θα εκπαιδεύσω το κοινό σταδιακά. Αρχικά με λαϊκή μουσική και σταδιακά ανεβάζοντας τον πήχη μέχρι να δημιουργήσω ένα κοινό για κλασσική και μοντέρνα μουσική."
Ο George Cathcart, ένας ωτορινολόγος, έδωσε οικονομική υποστήριξη στον Newman για τη σειρά (που ονομάζεται "Promenade Concerts του Robert Newman") υπό την προϋπόθεση ότι ο Henry Wood θα απασχολείται ως μοναδικός μαέστρος. Ο Wood, ηλικίας 26 ετών, εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και δημιούργησε την "Ορχήστρα της Βασίλισσας" ως το σύνολο που αφιερωνόταν ειδικά στην εκτέλεση συναυλιών περιπάτου. Cathcart προέβλεψε επίσης (σε αντίθεση με την προτίμηση του Newman) την υιοθέτηση της γαλλικής ή Open Diapason συναυλίας, που καθιστούσε αναγκαία την απόκτηση ενός εντελώς νέου συνόλου πνευστών της ορχήστρας, και την εκ νέου ρύθμιση του Οργάνου Hall της Βασίλισσας. Αυτό συνέπεσε με την υιοθέτηση αυτού του χαμηλότερου βήματος από άλλες κορυφαίες ορχήστρες και συναυλίες. Παρόλο που οι συναυλίες απέκτησαν δημοφιλές χαρακτήρα και φήμη, ο Newman πτώχευσε το 1902 και ο τραπεζίτης Edgar Speyer ανέλαβε τη δαπάνη της χρηματοδότησης. Ο Wood έγινε ιππότης το 1911. Το 1914 τα αντι-γερμανικά αισθήματα οδήγησαν τον Speyer σε παραίτηση από τον ρόλο του και οι μουσικοί εκδότες Chappell &amp; Co. πήραν τον έλεγχο των συναυλιών.
Παρόλο που ο Newman παρέμεινε εμπλεκόμενος στον καλλιτεχνικό σχεδιασμό, ήταν το όνομα του Wood που συνδέθηκε στενότερα με τα Proms. Ως μαέστρος από την πρώτη συναυλία (που άνοιξε με την οβερτούρα Rienzi του Wagner) το 1895, ο Sir Henry ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την οικοδόμηση του ρεπερτορίου που ακούστηκε καθώς η σειρά συνέχιζε από έτος σε έτος. Αν και περιλάμβανε πολλά δημοφιλή και λιγότερο απαιτητικά έργα, στην πρώτη σεζόν υπήρχαν σημαντικές νύχτες αφιερωμένες στον Μπετόβεν ή τον Schubert και ένα πρόγραμμα νέων έργων δόθηκε την τελευταία εβδομάδα. Εμφανίστηκαν διακεκριμένοι τραγουδιστές όπως οι Sims Reeves και Signor Foli. Κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες, ο Wood καθιέρωσε σταθερά την πολιτική της εισαγωγής έργων σύγχρονων συνθετών (Βρετανών και διεθνών) και ανανέωσε έργα που δεν είχαν παιχτεί αρκετά. Μια χάλκινη προτομή του Sir Henry Wood ανακτήθηκε από τα ερείπια της βομβαρδισμένης αίθουσας της Βασίλισσας το 1941, και τώρα ανήκει στην Royal Academy of Music, εξακολουθεί να τοποθετείται μπροστά από το όργανο για όλη τη σεζόν Promenade. Αν και οι συναυλίες ονομάζονται τώρα BBC Proms και φέρουν το λογότυπο του BBC, τα εισιτήρια έχουν υπότιτλο "Η BBC Music παρουσιάζει τις συναυλίες του Henry Wood Promenade". μικρογραφία| Η ορχήστρα της Βασίλισσας Αίθουσα Sir Henry Wood, πρόβα για την πρώτη συναυλία Promenade της εποχής του 1927, από το Βιβλίο χειρόγραφων του BBC 1928 Το 1927, μετά τον ξαφνικό θάνατο του Νιούμαν τον προηγούμενο χρόνο, το BBC  - αργότερα με έδρα το Broadcasting House δίπλα στην αίθουσα   - ανέλαβε τη λειτουργία των συναυλιών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο William Boosey, τότε διευθύνων σύμβουλος της Chappell & Co., μίλησε για τη μετάδοση και είδε τις μεγάλες απαιτήσεις και προθέσεις του BBC για τον έλεγχο της μουσικής παρουσίασης ως κίνδυνο για το μέλλον των δημόσιων συναυλιών. Αποφάσισε να διαλύσει τη Νέα Ορχήστρα της Αίθουσας της Βασίλισσας, η οποία έπαιξε για τελευταία φορά σε Συμφωνική Συναυλία στις 19 Μαρτίου 1927. Θεώρησε καλύτερο να αφήσει την Αίθουσα της Βασίλισσας στις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές παρά να συνεχίσει τις συναυλίες Promenade και άλλες μεγάλες σειρές ανεξάρτητα σε έναν άνισο ανταγωνισμό με αυτό που ήταν στην πραγματικότητα η ίδια η κυβέρνηση. Έτσι τα Proms. σώθηκαν, αλλά με διαφορετική μορφή. Το προσωπικό της Ορχήστρας του New Queen's Hall συνέχισε μέχρι το 1930 ως «Sir Henry J. Wood και η Συμφωνική Ορχήστρα του». Όταν η Συμφωνική Ορχήστρα του BBC (BBC SO) σχηματίστηκε το 1930, έγινε η κύρια ορχήστρα των συναυλιών. Αυτή τη στιγμή η εποχή συνίστατο σε βραδιές αφιερωμένες σε συγκεκριμένους συνθέτες. Τη Δευτέρα ήταν ο Βάγκνερ, οι Παρασκευές ήταν ο Μπετόβεν, ενώ άλλοι σημαντικοί συνθέτες εμφανίζονταν σε άλλες μέρες. Δεν υπήρξαν Κυριακάτικες παραστάσεις.
Κατά τη διάρκεια του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου
Με το ξέσπασμα του Β Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, το BBC απέσυρε την υποστήριξή του. Ωστόσο, ενεπλάκησαν ιδιωτικοί χορηγοί για να διατηρήσουν τα Proms, πάντα κάτω από την κατεύθυνση του Sir Henry Wood, έως ότου η αίθουσα της Βασίλισσας καταστράφηκε ανεπανόρθωτα κατά τη διάρκεια αεροπορικής επιδρομής τον Μάιο του 1941. (Η περιοχή αυτή καταλαμβάνεται τώρα από το St George's Hotel και το BBC Henry Wood House). Οι συναυλίες μεταφέρθηκαν (μέχρι το 1944) στη σημερινή τους έδρα, το Royal Albert Hall, κατά τη διάρκεια της περιόδου Promenade που παρουσίασε ο Keith Douglas σε συνεργασία με την Royal Philharmonic Society (της οποίας ήταν Γραμματέας).
Η Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου βοήθησε μερικές φορές στη σειρά από τότε που (μετά το 1927) η Νέα Ορχήστρα της Αίθουσας της Βασίλισσας έπαψε να λειτουργεί και το 1942 ο Sir Henry Wood κάλεσε επίσης τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου υπό τον νέο ηγέτη Jean Pougnet να συμμετάσχει σε αυτήν και σε επόμενες σαιζόν. Έτσι προσπαθούσε να διατηρήσει σθένος στο πρόγραμμα, υπό την ανανέωση της σχέσης του με το BBC ως υποστηρικτές. Ο Sir Henry Wood συνέχισε τη δουλειά του με τα Proms μέσα από περιπέτειες με το BBC μέχρι το θάνατό του το 1944, το έτος Jubilee Season του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Sir Adrian Boult, επικεφαλής ηγέτης της Συμφωνικής Ορχήστρας του BBC, και ο Μπάζιλ Κάμερον ανέλαβαν επίσης καθήκοντα για τη σειρά, συνεχίζοντας τους το 1944 όταν, υπό αυξημένο κίνδυνο από βομβαρδισμούς, μεταφέρθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά το Χρηματιστήριο Καλαμποκιού του Bedford (έδρα της Συμφωνικής Ορχήστρας του BBC από το 1941) το οποίο τους φιλοξένησε μέχρι το τέλος του πολέμου.
Μεταπολεμικά
Ο Sir Adrian Boult και ο Basil Cameron συνέχισαν ως ηγέτες των Promenade Concerts μετά τον πόλεμο, με την επιστροφή τους στο Royal Albert Hall, μέχρι την έλευση του Malcolm Sargent ως προϊσταμένου των Proms το 1947. Ο Sargent κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1966. ο συνεργάτης του από το 1949 έως το 1959 ήταν ο John Hollingsworth. Ο Sargent ήταν γνωστός για την άψογη εμφάνισή του ( βραδυνό ένδυμα, γαρύφαλλο ) και τις έξυπνούς του λόγους, όπου απευθυνόταν στους θορυβώδεις Prommers. Ο Sir Malcolm πρωτοπορούσε με χορωδιακή μουσική και κλασικούς και βρετανούς συνθέτες, ειδικά τον Samuel Coleridge-Taylor. Η φιλανθρωπική οργάνωση που ιδρύθηκε στο όνομά του, CLIC Sargent, συνεχίζει να διοργανώνει ένα ιδιαίτερο κοντσέρτο Promenade κάθε χρόνο λίγο μετά την λήξη της κύριας σεζόν. Το CLIC Sargent, το Καλοπροαίρετο Ταμείο Μουσικών και άλλα μουσικά φιλανθρωπικά ιδρύματα (που επιλέγονται κάθε χρόνο) επωφελούνται επίσης από χιλιάδες λίρες σε δωρεές από τους Prommers μετά από τις συναυλίες. Όταν ζητάνε δωρεές, οι Prommers από την Αρένα ανακοινώνουν τακτικά στο ακροατήριο τις τρέχουσες δωρεές συνολικά σε συναυλιακά διαστήματα κατά τη διάρκεια της σεζόν ή πριν από τη συναυλία, όταν δεν υπάρχει διάλειμμα.
Μετά τον θάνατο του Wood, ο Julian Herbage υπήρξε de facto κύριος διαχειριστής των Proms για πολλά χρόνια, ως ανεξάρτητος υπάλληλος μετά την αποχώρησή του από το BBC, με τη βοήθεια προσωπικού όπως ο Edward Clark και ο Kenneth Wright. Κατά τη διάρκεια της θητείας του William Glock ως Ελεγκτή των Proms, από το 1960 ως το 1973, το ρεπερτόριο των Proms επεκτάθηκε τόσο προς τα εμπρός, ώστε να περιλάβει σύγχρονους και πρωτοποριακούς συνθέτες όπως οι Boulez, Berio, Carter, Dallapiccola, Peter Maxwell Davies, Gerhard, Henze, Ligeti, Lutoslawski, Lutyens, Maw, Messiaen, Nono, Stockhausen, και Tippett, καθώς και παλαιότερους ώστε να περιλαμβάνει μουσική από συνθέτες όπως ο Purcell, Cavalli, Monteverdi, Byrd, Palestrina, Dufay, Dunstaple, και όψιμο Μεσαίωνα, όπως καθώς και λιγότερο συχνά έργα του Johann Sebastian Bach και του Joseph Haydn. Από το 1960, ο αριθμός των φιλοξενούμενων ορχηστρών στο Proms άρχισε επίσης να αυξάνεται, με τους πρώτους μεγάλους διεθνείς μαέστρους( Leopold Stokowski, Georg Solti και Carlo Maria Giulini ) να εκτελούν το 1963 και την πρώτη ξένη ορχήστρα, τη Συμφωνική Ορχήστρα Ραδιοφώνου της Μόσχας, εκτελώντας το 1966. Από εκείνη την εποχή, σχεδόν όλες οι μεγάλες διεθνείς ορχήστρες, μαέστροι και σολίστ έχουν εμφανιστεί στο Proms. Το 1970, η εμφάνιση των Soft Machine ήταν σημαντική ως η πρώτη "ποπ" μπάντα που έπαιξε στα προμς.
Η σαιζόν του 1968 ξεκίνησε την Παρασκευή το βράδυ αντί για το συνηθισμένο βράδυ του Σαββάτου. Αυτή η συναυλία σηματοδότησε ένα αφιέρωμα στον Sir Malcolm Sargent ο οποίος είχε πεθάνει λίγο μετά από μια σύντομη ομιλία από της Τελευταίας Νύχτας των Προμς το 1967. Ήταν πολύ άρρωστος για να πραγματοποιήσει αυτή τη συναυλία. Κάθε χρόνο από τότε, οι Proms ξεκινούν πάντα μια Παρασκευή βράδυ του Ιουλίου.
Από το 1990
Οι Proms συνεχίζονται σήμερα, και εξακολουθούν να παρουσιάζουν μουσική που ανατέθηκε πρόσφατα μαζί με κομμάτια πιο κεντρικά στο ρεπερτόριο και την πρώιμη μουσική. Οι καινοτομίες συνεχίζονται, με ομιλίες προ-Prom, μεσημεριανές συναυλίες, Proms για παιδιά, Proms Στο Πάρκο εμφανίζονται πιο έντονα τα τελευταία χρόνια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όλες οι συναυλίες μεταδίδονται στο ραδιόφωνο BBC 3, ένας αυξανόμενος αριθμός μεταδίδεται στο BBC Four, με μερικούς να εμφανίζονται επίσης στο BBC One και το BBC Two. Η μελωδία θέματος που έπαιζε στην αρχή κάθε προγράμματος που μεταδίδεται στην τηλεόραση (μέχρι την εποχή του 2011) ήταν ένα απόσπασμα από το τέλος του "κόκκινου" κινήματος της Συμφωνίας Χρώματος Α ' Αρθουρ Μπλις. Είναι επίσης δυνατό να ακούσετε τις συναυλίες ζωντανά από την ιστοσελίδα του BBC Proms. Η τελευταία νύχτα μεταδίδεται επίσης σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο.
Το 1996 ξεκίνησε μια συναφής σειρά οκτώ συναυλιών στο χώρο μεσημεριανού που έλαβαν χώρα τη Δευτέρα κατά τη διάρκεια της σεζόν Proms. Κατά το πρώτο τους έτος, αυτές πραγματοποιήθηκαν στην αίθουσα Britten του Royal College of Music (ακριβώς απέναντι από το Prince Consort Road από την αίθουσα Albert). Την επόμενη χρονιά μετακινήθηκαν λίγο πιο μακριά, στο θέατρο Henry Cole Lecture στο Μουσείο Victoria and Albert. Το 2005, μεταφέρθηκαν και πάλι, στη νέα αίθουσα Cadogan, ακριβώς δίπλα στην πλατεία Sloane του Λονδίνου. Αυτά επιτρέπουν στα Proms να συμπεριλάβουν μουσική που δεν είναι κατάλληλη για τους τεράστιους χώρους του Albert Hall.
Από το 1998 έως το 2007, το Blue Peter Prom, σε συνεργασία με το μακρόχρονο τηλεοπτικό πρόγραμμα BBC Blue Pilot, ήταν ένα ετήσιο προσάρτημα. Στοχεύοντας σε παιδιά και οικογένειες, το Prom είναι άτυπο, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής του κοινού, με αστεία και των δημοφιλών κλασικών. Υψηλή ζήτηση εισιτηρίων  - που είναι μεταξύ των χαμηλότερων τιμών στην εποχή   - είδε αυτό το Prom να χωρίζεται το 2004 σε δύο Proms με ταυτόσημο περιεχόμενο. Το 2008, το Blue Peter Prom αντικαταστάθηκε με το <i id="mwzA">Doctor Who</i> Prom, το οποίο αναβιώθηκε και στις δύο σαιζόν του 2010 και του 2013.
Η παράδοση του Promming (του περιπάτου) παραμένει σημαντική πτυχή του φεστιβάλ, με πάνω από 1000 θέσεις διαρκείας διαθέσιμες για κάθε συναυλία, είτε στην κεντρική σκηνή (μάλλον όπως οι γήινα στην πλατεία του Shakespeare's Globe ) είτε ψηλά στη γκαλερί της αίθουσας. Τα εισιτήρια Promming κοστίζουν το ίδιο για όλες τις συναυλίες (επί του παρόντος £ 6 από το 2018 ), παρέχοντας μια σημαντικά φθηνότερη επιλογή για τα πιο δημοφιλή γεγονότα. Δεδομένου ότι τα εισιτήρια δεν μπορούν να αγοραστούν μέχρι τις 9 το πρωί της συναυλίας (αν και υπάρχουν εισιτήρια για όλη τη σεζόν και άλλα για το πρώτο σαββατοκύριακο και εβδομαδιαία), παρέχουν έναν τρόπο να παρακολουθήσει κανείς συναυλίες που συνήθως έχουν εξαντλημένες θέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ μουσικής Κατηγορία:Κλασική μουσική Κατηγορία:Πολιτισμός στο Λονδίνο
Νοσοκομείο Ευαγγελισμός
Το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» είναι μεγάλο νοσοκομείο στο κέντρο της Αθήνας. μικρογραφία|αριστερά|Το παλαιό κτίριο του νοσοκομείου
Η κατασκευή του ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 1881 και ολοκληρώθηκε στις 25 Μαρτίου 1884 ενώ άνοιξε στο κοινό στις 16 Απριλίου. Μέχρι το 1983 το νοσοκομείο λειτουργούσε ως φιλανθρωπικός οργανισμός, αλλά εκείνη την χρονιά εθνικοποιήθηκε και έγινε μέρος του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Είναι το μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας και πιθανώς και των Βαλκανίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Αντιπύρ
300px|μικρογραφία| Δασοπυροσβέστης σε ελεγχόμενο αντιπύρ σε δάσος στην ανατολική Ουάσιγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 300px|μικρογραφία| Προμελετημένη τεχνική αντιπύρ σε πυκνό δάσος μαύρης πεύκης στην Πορτογαλία Αντιπύρ (αγγλ. backfire, controlled fire, prescribed burn) είναι τεχνική για μελετημένη εκ προθέσεως πυρκαγιά, ή αλλιώς και εργαλείο πυρόσβεσης, που εφαρμόζεται ελεγχόμενα από πυροσβέστες ή ειδικούς για δασικούς σκοπούς (βλ. πυρόσβεση δασικών εκτάσεων) ή γεωργικούς σκοπούς, για αποκατάσταση λιβαδιών ή για μείωση των αερίων του θερμοκηπίου. Ένα ελεγχόμενο αντιπύρ δύναται επίσης να εφαρμόζεται για σκόπιμη καύση υπολειμμάτων ξυλώδους ή μη βιομάζας μετά από δασική συγκομιδή.
H φωτιά αποτελεί φυσικό στοιχείο της οικολογίας, τόσο των δασικών οικοσυστημάτων όσο και των λιβαδικών και χορτολιβαδικών, και η ελεγχόμενη φωτιά διαμέσου της τεχνικής του αντιπύρ μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για τους δασοπυροσβέστες, σε ορισμένες των περιπτώσεων. Ειδικοί δασικών πυρκαγιών χαρακτηρίζουν το αντιπύρ ως μέθοδο καταστολής των δασικών πυρκαγιών στη σημερινή εποχή (της κλιματικής κρίσης), που χαρακτηρίζεται από πυρκαγιές όλο και μεγαλύτερης έντασης, οι οποίες αφού είναι αδύνατο να αντιμετωπισθούν με οποιαδήποτε προσβολή του μετώπου της πυρκαγιάς, το αντιπύρ, ως εσχάτη λύση, αποτελεί σε πολλές περιπτώσεις σημαντικό εργαλείο δασοπυρόσβεσης, ιδίως στις χώρες της Μεσογειακής λεκάνης και αλλού. Αρκετές χώρες έχουν ήδη αναθεωρήσει ως προς αυτό, τη δασική νομοθεσία τους -όπως και η Ελλάδα- και αποσαφηνίζουν τον τρόπο εφαρμογής του αντιπύρ, όπως και τους αρμόδιους για να το εφαρμόσουν.
Για την ορθή εφαρμογή του αντιπύρ απαιτείται πολύ καλή γνώση και σημαντική εμπειρία στο θέμα, καθώς κρίσιμα κριτήρια όπως λ.χ. κατάλληλος χώρος εφαρμογής του, κατάλληλος χρόνος (timing), πορεία και ισχύς του ανέμου κ.α., καθορίζουν την πιθανότητα επιτυχίας της τεχνικής αυτής, όπως και την ασφάλεια των δασοπυροσβεστών.
Σε ορισμένες προηγμένες βιομηχανικές χώρες, το ελεγχόμενο αντιπύρ ισχύει εδώ και δεκαετίες, και επιβλέπεται από τις αρμόδιες αρχές ελέγχου πυρκαγιάς, δηλαδή τις πυροσβεστικές υπηρεσίες.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πυροπροστασία
Γουάλαμπι
μικρογραφία| Ένα Wallaby με κόκκινο λαιμό To γουάλαμπι είναι ένα μικρού ή μεσαίου μεγέθους μακρόποδο ιθαγενές στην Αυστραλία και τη Νέα Γουινέα, ενώ έχουν εισαχθή πληθυσμοί στη Νέα Ζηλανδία, Χαβάη, το Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλες χώρες. Ανήκει στην ίδια ταξινομική οικογένεια με τα καγκουρό. Ο όρος «γουάλαμπι» είναι μια άτυπη ονομασία που χρησιμοποιείται γενικά για κάθε μακροπόδο που είναι μικρότερο από καγκουρό ή από wallaroo. Υπάρχουν εννέα είδη (οκτώ που σώζονται και ένα εξαφανισμένο).
Ετυμολογία
Η ονομασία γουάλαμπι προέρχεται από την λέξη walabi ή waliba της γλώσσας Dharug.  Ένα άλλο αρχικό όνομα για το γουάλαμπι, που χρησιμοποιείται τουλάχιστον από το 1802, ήταν το καγκουρό.
Περιγραφή
μικρογραφία| Oικογένεια Agile wallaby Έχουν ύψος 45 με 105 εκατοστά, ενώ η ουρά τους έχει μήκος 33 με 75 εκατοστά. Αν και τα μέλη των περισσοτέρων ειδών είναι μικρά, μερικά μπορούν να μεγαλώσουν σε μήκος περίπου δύο μέτρα (από το κεφάλι έως το τέλος της ουράς). Τα ισχυρά πίσω πόδια τους δεν χρησιμοποιούνται μόνο για τρέχουν με μεγάλες ταχύτητες και το και να κάνουν άλματα σε μεγάλα ύψη, αλλά και για να κλωτσούν τους εχθρούς τους. Τα Wallabies έχουν επίσης μια ισχυρή ουρά που χρησιμοποιείται κυρίως για ισορροπία και υποστήριξη.
Βιότοπος
Τα Γουάλαμπι ζουν σε όλη την Αυστραλία, και ιδιαίτερα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της. Υπάρχουν επίσης και στο νησί της Νέας Γουινέας.
Είδη
Γένος Wallabia
Γένος Petrogale
Γένος Lagostrophus
Γένος Onychogalea
Γένος Dorcopsis
Γένος Thylogale
Γένος Setonix
Quid pro quo
μικρογραφία|Αντίχριστος, ξυλογραφία του [[Λούκας Κράναχ ο Πρεσβύτερος|Λούκας Κράναχ του Πρεσβύτερου. Απεικονίζει τον πάπα που χρησιμοποιεί την προσωρινή του εξουσία για να αναγνωρίσει την εξουσία ενός ηγεμόνα που συνεισφέρει γενναιόδωρα στην Καθολική Εκκλησία.]] Το quid pro quo (λατινικά: «κάτι για κάτι») είναι λατινική φράση που χρησιμοποιείται σήμερα στα αγγλικά για να καταδείξει ανταλλαγή αγαθών ή υπηρεσιών, στην οποία η μία μεταφορά εξαρτάται από την άλλη - «μία χάρη για μία χάρη». Στα ελληνικά χρησιμοποιείται η έκφραση «δούναι και λαβείν».
Στην πολιτική χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ανήθικη πρακτική «θα κάνω κάτι για σένα, αν κάνεις κάτι για μένα», η οποία, ωστόσο, θεωρείται επιτρεπτή εάν δεν υπάρχει δωροδοκία ή κακοποίηση μέσω αυτής.
Προέλευση
Το quid pro quo αρχικά υπονοούσε κάτι που έχει αντικατασταθεί. Η πρώιμη χρήση από τους αγγλόφωνους ακολούθησε την αρχική λατινική έννοια, με εμφανίσεις στη δεκαετία του 1560 όπου ο όρος αναφερόταν στην αντικατάσταση ενός φαρμάκου με άλλο, είτε ακούσια είτε δόλια. Μέχρι το τέλος του ίδιου αιώνα, το quid pro quo εξελίχθηκε σε μια αναθεωρημένη χρήση για την περιγραφή ισοδύναμων ανταλλαγών.
Αραβικά Ντοφάρι
Τα αραβικά Ντοφάρι (ISO 639-3: adf, Ethnologue: adf, Glottolog: dhof1235 ) ανήκουν στις αραβικές γλώσσες χερσονήσου και χρησιμοποιούνται κυρίως στην πόλη Σαλάλα και την ευρύτερη περιοχή του κυβερνείου Ντοφάρι στο νότιο Ομάν. Χρησιμοποιείται από 70.000 ομιλητές, και για την γραφή της χρησιμοποιείται το αραβικό αλφάβητο. Πρόκειται για διαφορετική διάλεκτο από τα αραβικά του Ομάν τα οποία ομιλούνται βορειότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Ομάν
Ακροφοβία
μικρογραφία|237x237εσ|Φωτογραφία-κολάζ που αφορά την ακροφοβία Η Ακροφοβία ή αλλιώς υψοφοβία είναι η φοβία ενός ατόμου στο να βρεθεί σε μεγάλο ύψος. Αντίθετα με αρκετές φοβίες, η ακροφοβία είναι φοβία μίας κατάστασης, όχι ενός αντικειμένου, ζώου ή κοινωνικής εκδήλωσης. Η ακροφοβία ανήκει στην κατηγορία των ειδικών φοβιών.
Συμπτώματα
Τα σωματικά συμπτώματα που αντιμετωπίζει ένα άτομο όταν έχει ακροφοβία ή υψοφοβία, είναι σχεδόν τα ίδια με τα συμπτώματα που πρέπει να αντιμετωπίσει ένα άλλο άτομο με διαφορετική φοβία, αν και εξαρτάται από τον άνθρωπο τον ίδιο που θα πάσχει από εκείνη. Συνήθως είναι τα παρακάτω:
Αίτια
Μπορεί να υπάρχουν πολλές διαφορετικές αιτίες για τις φοβίες γενικά, αλλά οι επιστημονικά αναγνωρισμένες αιτίες μπορεί να είναι επίσης αρκετές. Μία αιτία είναι ότι οι φοβίες είναι αποτέλεσμα συνδυασμού βιολογικών παραγόντων. Άλλες είναι ότι, οι φοβικές αντιδράσεις είναι ένα αποτέλεσμα μάθησης, καθώς και σημαντικός παράγοντας αυτού είναι η παρατήρηση συμπεριφοράς άλλων, ή και ακόμα ότι οι φοβίες είναι αποτέλεσμα απαγορευμένων ή ανεπίτρεπτων επιθυμιών, συναισθημάτων ή διαθέσεων. Όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις φοβιών, το σύμπτωμα μπορεί να αποτελεί την εκδήλωση ενός ασυνείδητου ή βαθύτερου συναισθήματος, ενώ επίσης μπορεί να οφείλεται σε συγκεκριμένες τραυματικές εμπειρίες. Επίσης, υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύει κανείς ότι όλοι οι άνθρωποι, είναι γενετικά προγραμματισμένοι να φοβούνται συγκεκριμένες καταστάσεις ή πράγματα. Κατά την πορεία της εξέλιξης, ο φόβος για διάφορα συγκεκριμένα πράγματα, αποτέλεσε την αύξηση της πιθανότητας επιβίωσης του ανθρώπου τότε. Γι' αυτό τον λόγο οι άνθρωποι έχουν μια γενετικά καθορισμένη τάση, ή αλλιώς ετοιμότητα προς συγκεκριμένα πράγματα. Ενίοτε όμως η τάση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικού τύπου αντιδράσεις, δηλαδή φοβίες. Άρα, οι φοβίες είναι κατά ένα μεγάλο μέρος αποτέλεσμα της αρχαίας ιστορίας των ανθρώπων και της εξέλιξής τους.
Συχνότητα εμφάνισης
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, το κάθε άτομο παρουσιάζει τουλάχιστον μία ειδική φοβία. Το γενικό αυτό ποσοστό είναι 7-15%, ενώ η εμφάνιση ποικίλλει για διάφορες υποομάδες φοβιών. Ύστερα, υπάρχει και η διαφορά μέσης ηλικίας εμφάνισης των ειδικών φοβιών. Επιπρόσθετα, οι γυναίκες παρουσιάζουν συχνότερα φοβίες για συγκεκριμένες καταστάσεις, συγκεκριμένα έμψυχα όντα ή και καιρικά φαινόμενα. Για παράδειγμα, για τα ειδή φοβιών που αναφέρθηκαν πιο πριν, οι γυναίκες αποτελούν το 75-90% των περιπτώσεων, Ενώ για τις φοβίες που σχετίζονται με θέαση αίματος, τραυμάτων ή και ενέσεων, οι γυναίκες αποτελούν το 55-70%.
Διάγνωση
Η φοβία μπορεί να διαγνωστεί από έναν ειδικευόμενο ψυχικής υγείας. Συνήθως οι πάσχοντες δέχονται ερωτήσεις από τον ειδικό, οι οποίες αφορούν κυρίως:
Η πάθηση μπορεί να επιβεβαιωθεί με βάση των απαντήσεων των ασθενών.Η διάγνωση είναι κατάλληλη μόνο όταν ο φόβος παρεμποδίζει σοβαρά τη λειτουργία των ασθενών και τους προκαλεί εξαιρετική δυσφορία. Βάση των πληροφοριών που συλλέγονται,οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης αποφασίζουν για το είδος της ιατρικής θεραπείας που θα χρειαστεί ο ασθενής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φοβίες
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας είναι αλβανική εθνική βιβλιοθήκη με έδρα την πρωτεύουσα, τα Τίρανα. Ιδρύθηκε το 1920 και εγκαινιάστηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1922.
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας είναι ο πρωταρχικός εθνικός πολιτιστικός θεσμός και ο παλαιότερος στο αλβανικό κράτος. Η βιβλιοθήκη καταλαμβάνει δύο κτίρια, είναι οργανωμένη και λειτουργεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Τουρισμού, Πολιτισμού, Νεότητας και Αθλητισμού. Η βιβλιοθήκη, που εδρεύει στα Τίρανα, είναι υπεύθυνη για τη συλλογή, επεξεργασία, αποκατάσταση, διατήρηση και διάθεση στο κοινό της γραπτής πολιτιστικής κληρονομιάς του αλβανικού λαού. Σε εθνικό επίπεδο οργανώνει τη βιβλιοθήκη και τη συνεχή επαγγελματική εκπαίδευση και είναι το ερευνητικό κέντρο έρευνας στον τομέα της βιβλιοθηκονομίας, το καταλογογραφικό κέντρο, τον εθνικό οργανισμό ISBN και το μοναδικό κέντρο συντήρησης και αποκατάστασης ειδικών συλλογών.
Το αρχείο της περιλαμβάνει συνολικά 1.169.767 βιβλία, περιοδικά, χάρτες, ατάλες, μικροφίλμ και άλλα υλικά βιβλιοθήκης. Οι ειδικές συλλογές είναι πολύτιμες για τον εθνικό και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Η βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή 72 ώρες την εβδομάδα σε άτομα άνω των 16 ετών. Οι χρήστες μπορούν να δανειστούν υλικά βιβλιοθήκης ή να τα χρησιμοποιήσουν στις αίθουσες ανάγνωσης. Ο ιστότοπος της βιβλιοθήκης επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν έναν κατάλογο καθώς και υπηρεσίες, όπως τον OPAC, ψηφιοποιημένους καταλόγους και ψηφιακές συλλογές. Η βιβλιοθήκη επίσης διοργανώνει εκθέσεις, προσφορές βιβλίων, συνέδρια και ούτω καθεξής. Ως νόμιμος οργανισμός κατάθεσης, η βιβλιοθήκη δημοσιεύει την Εθνική Βιβλιογραφία. Για το εθνικό δίκτυο βιβλιοθηκών δημοσιεύει την επιστημονική-πολιτιστική αναθεώρηση Bibliothecae, εγχειρίδια, επαγγελματίες οδηγούς και εγχειρίδια. Είναι μέλος της Διεθνής Ομοσπονδίας Ενώσεων Βιβλιοθηκονόμων και Ιδρυμάτων, της Ομάδας Ευρωπαϊκών Βιβλιοθηκών Έρευνας, της Διάσκεψη των Ευρωπαίων Εθνικών Βιβλιοθηκονόμων, του Συνεδρίου των Διευθυντών των Εθνικών Βιβλιοθηκών, της Ευρωπαϊκής Βιβλιοθήκης και έχει προσκληθεί επίσημα να γίνει εταίρος στην Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αλβανία Αλβανιας
Πετράλωνα Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμα τοπωνύμια στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πετράλωνα (αποσαφήνιση)
Τα Πετράλωνα είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 28 μέτρα, το οποίο βρίσκεται ανατολικά του Αμβρακικού κόλπου σε απόσταση 11 χλμ. Β. της Αμφιλοχίας. Είναι κτισμένα ανάμεσα στον Κρίκελλο (Ν.), στο Ανοιξιάτικο (Β.-ΒΔ.), Τσούκκα (Β.-ΒΑ.) και Ψηλά Αλώνια (Α.-ΒΑ.), ενώ στα δυτικά του περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Άρτας και ανατολικά η Ιόνια Οδός. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ανοιξιάτικου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ανοιξιάτικου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 81 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Αμπάς Β΄ της Αιγύπτου
Ο Αμπάς Β΄ Χιλμί Μπέης (عباس حلمي باشا) (14 Ιουλίου 1874 – 19 Δεκεμβρίου 1944) ήταν ο τελευταίος Χεδίβης (Οθωμανός αντιβασιλέας) της Αιγύπτου και του Σουδάν, ο οποίος κυβέρνησε από τις 8 Ιανουαρίου 1892 έως τις 19 Δεκεμβρίου 1914. Το 1914, αφού η Οθωμανική Αυτοκρατορία προσχώρησε στις Κεντρικές Δυνάμεις στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο εθνικιστής Χεδίβης απομακρύνθηκε από τους Βρετανούς, που κυβερνούσαν τότε την Αίγυπτο, υπέρ του πιο φιλοβρετανικού θείου του, Χουσεΐν Καμέλ, σηματοδοτώντας το de jure τέλος της διάρκειας τεσσάρων αιώνων περιόδου της Αιγύπτου ως επαρχίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία είχε ξεκινήσει το 1517.
Πρώτα χρόνια
Ο Αμπάς Β΄ (πλήρες όνομα: Αμπάς Χιλμί), δισέγγονος του Μεχμέτ Αλή, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 14 Ιουλίου 1874. Το 1887 έγινε η τελετουργική περιτομή του μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Μεχμέτ Αλή Τεουφίκ Οι εορταστικές εκδηλώσεις διήρκεσαν τρεις εβδομάδες και πραγματοποιήθηκαν με μεγάλη λαμπρότητα. Ως παιδί επισκέφθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο και είχε αρκετούς Βρετανούς δασκάλους στο Κάιρο, μεταξύ των οποίων και μια γκουβερνάντα που του δίδαξε αγγλικά. Σε ένα αφιέρωμα για τον Αμπάς Β΄, το ετήσιο περιοδικό των αγοριών, Chums, έκανε μια εκτενή αναφορά στην εκπαίδευσή του. Ο πατέρας του ίδρυσε ένα μικρό σχολείο κοντά στο παλάτι Αμπντίν στο Κάιρο, όπου Ευρωπαίοι, Άραβες και Οθωμανοί δάσκαλοι δίδασκαν τον Αμπάς και τον αδελφό του Μεχμέτ Αλή Τεουφίκ. Ένας Αμερικανός αξιωματικός του αιγυπτιακού στρατού ανέλαβε τη στρατιωτική του εκπαίδευση. Φοίτησε σε σχολείο στη Λωζάνη της Ελβετίας. Στη συνέχεια, σε ηλικία δώδεκα ετών, στάλθηκε στη Σχολή Χάξιους στη Γενεύη, ως προετοιμασία για την είσοδό του στο Theresianum της Βιέννης. Εκτός από αραβικά και οθωμανικά τουρκικά, γνώριζε καλά αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.
Βασιλεία
Ο Αμπάς Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του, Τεουφίκ Πασά, ως Χεδίβης της Αιγύπτου και του Σουδάν στις 8 Ιανουαρίου 1892. Ήταν ακόμη φοιτητής στο κολέγιο της Βιέννης όταν ανέλαβε τον θρόνο του Χεδίβατου της Αιγύπτου μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα του. Είχε μόλις ενηλικιωθεί σύμφωνα με την αιγυπτιακή νομοθεσία, κατά κανόνα δεκαοκτώ ετών σε περιπτώσεις διαδοχής του θρόνου. Για αρκετό καιρό δεν συνεργαζόταν πρόθυμα με τους Βρετανούς, ο στρατός των οποίων είχε καταλάβει την Αίγυπτο το 1882. Καθώς ήταν νέος και πρόθυμος να ασκήσει τη νέα του εξουσία, δυσανασχέτησε με την παρέμβαση του Βρετανού πράκτορα και γενικού προξένου στο Κάιρο, σερ Έβελιν Μπάρινγκ, που αργότερα έγινε λόρδος Κρόμερ. Ο Λόρδος Κρόμερ αρχικά υποστήριξε τον Αμπάς, αλλά η εθνικιστική ατζέντα του νέου Χεδίβη και η σύνδεση με αντιαποικιακά ισλαμιστικά κινήματα τον έφεραν σε άμεση σύγκρουση με τους Βρετανούς αξιωματικούς της αποικίας και ο Κρόμερ αργότερα μεσολάβησε για λογαριασμό του Λόρδου Κίτσενερ (Βρετανός διοικητής στο Σουδάν) σε μια συνεχιζόμενη διαμάχη με τον Αμπάς για την αιγυπτιακή κυριαρχία και επιρροή σε αυτό το έδαφος.
Στην αρχή της βασιλείας του, ο Χεδίβης Αμπάς Β΄ περιβαλλόταν από μια ομάδα Ευρωπαίων συμβούλων που αντιτάσσονταν στη βρετανική κατοχή της Αιγύπτου και του Σουδάν και ενθάρρυναν τον νεαρό Χεδίβη να προκαλέσει τον Κρόμερ αντικαθιστώντας τον ασθενή πρωθυπουργό του με έναν Αιγύπτιο εθνικιστή. Με εντολή του Κρόμερ, ο Λόρδος Ρόουζμπερυ, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, έστειλε στον Αμπάς Β΄ επιστολή στην οποία ανέφερε ότι ο Χεδίβης ήταν υποχρεωμένος να συμβουλεύεται τον Βρετανό πρόξενο για θέματα όπως οι διορισμοί του υπουργικού συμβουλίου. Τον Ιανουάριο του 1894 ο Αμπάς Β΄ πραγματοποίησε περιοδεία επιθεώρησης των σουδανικών και αιγυπτιακών συνοριακών στρατευμάτων που στάθμευαν κοντά στα νότια σύνορα, καθώς οι Μαχδιστές εξακολουθούσαν τότε να ελέγχουν το Σουδάν. Στο Ουαντί Χαλφά ο Χεδίβης έκανε δημόσια σχόλια που υποτιμούσαν τις μονάδες του αιγυπτιακού στρατού που διοικούνταν από Βρετανούς αξιωματικούς. Ο Βρετανός διοικητής του αιγυπτιακού στρατού, Σερ Χέρμπερτ Κίτσενερ, απείλησε αμέσως με παραίτηση. Ο Kitchener επέμεινε επιπλέον στην απόλυση ενός εθνικιστή υφυπουργού πολέμου που είχε διοριστεί από τον Αμπάς Β΄ και στην απαίτηση να ζητηθεί συγγνώμη για τις επικρίσεις του Χεδίβη προς τον στρατό και τους αξιωματικούς του.