cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άλτον Λοκ
Υπόθεση
Ο Άλτον Λοκ είναι η ιστορία ενός νεαρού της εργατικής τάξης που έχει όνειρα και φιλοδοξίες πέρα ​​από τις συνηθισμένες προσδοκίες της καταγωγής του. Είναι έντονα πατριώτης, προσπαθεί να μορφωθεί μόνος του και θέλει να γίνει ποιητής. Ο θάνατος του πατέρα του άφησε τον ίδιο και τη μητέρα του σε απελπιστική φτώχεια. Ο θείος του του βρίσκει εργασία ως μαθητευόμενο ράφτη, όπου ο νεαρός έρχεται αντιμέτωπος με τις συνθήκες εργασίας, τα προβλήματα και την εκμετάλλευση των εργατών.
Εντάσσεται στο εργατικό κίνημα των Χαρτιστών προσδοκώντας να βελτιώσει την κατάσταση της εργατικής τάξης. Μετά την αποτυχημένη εξέγερση το 1848, ο Άλτον βιώνει μια αίσθηση καταστροφής. Απόλυτα συντετριμμένος, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αμερική για να αναζητήσει μια νέα ζωή εκεί. Ωστόσο, μόλις φθάνει στην ακτή του Νέου Κόσμου, πεθαίνει.
Όριο Μαστροπιέρο
Ο Όριο Μαστροπιέρο (πέθανε στις 13 Ιουνίου 1192) ήταν Βενετός ευγενής που εξελέγη Δόγης της Βενετίας (1178 - 1192). Η εκλογή του έγινε από το "Συμβούλιο των Τεσσαράκοντα" (1178) αμέσως μετά την παραίτηση του Σεμπαστιάνο Τζιάνι. Είχε διατελέσει απεσταλμένος στη Σικελία (1175) με προορισμό να κλείσει ειρήνη με τον Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας. Μετά τον θάνατο του δόγη Βιτάλε Β΄ Μιτσιέλ (1172) ήταν υποψήφιος διάδοχος αλλά υποχώρησε μπροστά στον Σεμπαστιάνο Τζιάνι που ήταν ηλικιωμένος και πλούσιος.
Εκστρατεία στη Ζάρα
Το πιο αξιοσημείωτο γεγονός την εποχή του ήταν η επανάσταση στη Ζάρα απέναντι στη Δημοκρατία της Βενετίας με την υποστήριξη του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας. Δεν ανέλαβε δράση για πολύ χρόνο λόγω οικονομικών δυσκολιών όταν συγκέντρωσε τα απαιτούμενα δάνεια από τους υποτελείς του (1188) ξεκίνησε εκστρατεία στη Ζάρα για να καταπνίξει την επανάσταση. Η εκστρατεία ήταν σύντομη, ο Πάπας Γρηγόριος Η΄ τους διέταξε αμέσως να τη διακόψουν, η Γ΄ Σταυροφορία είχε ανακηρυχτεί και οι χριστιανοί στρατιώτες δεν είχαν την πολυτέλεια να σκοτώνονται μεταξύ τους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιταλοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας του 12ου αιώνα
Προμαχώνας Σερρών
Ο Προμαχώνας (παλαιότερα Δραγοτίνη) είναι ελληνικό χωριό που βρίσκεται στον Νομό Σερρών, κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Υπάρχει εκεί ομώνυμο ελληνοβουλγαρικό τελωνείο. Από εκεί εισέρχεται στην Ελλάδα ο Στρυμόνας ποταμός. Από το χωριό διέρχεται και ο Αυτοκινητόδρομος 25, που συνδέει τη Θεσσαλονίκη με τις Σέρρες και με το τελωνείο Προμαχώνα ενώ υπάρχει και ο σιδηροδρομικός Σταθμός Προμαχώνα που συνδέει σιδηροδρομικώς το χωριό με τη Θεσσαλονίκη.
Ιστορία
Το χωριό απελευθερώθηκε το 1913 από τις Ελληνικές δυνάμεις. Κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας το χωριό ονομάζονταν Δραγοτίνη. Ύστερα από τα γεγονότα της Γενοκτονίας των Ελλήνων στη Μικρά Ασία, στο χωριό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες. Το 1927 το χωριό μετονομάστηκε σε Προμαχώνας. Γύρω από το χωριό, επίσης, υπάρχουν τα χωριά Καπνότοπος και Ρούπελ. Το 1928 το χωριό αρίθμησε σε 463 κατοίκους. Πριν τον Β΄ Παγκοσμίο Πολέμο το χωριό αρίθμησε 1.528 κατοίκους, όμως με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου το χωριό και οι άλλοι 2 οικισμοί του εκκενώθηκαν. Οι πρόσφυγες ύστερα από την απελευθέρωση και τον εμφύλιο εγκαταστάθηκαν (από τους άλλους δύο οικισμούς) στον Προμαχώνα και έτσι στο χωριό αριθμούν 245 κάτοικοι. Στην εθνική απογραφή του 1961 το χωριό αρίθμησε 416 κατοίκους.
Μνημείο
Έξω από τον Προμαχώνα, επί του αυτοκινητόδρομου Θεσσαλονίκης-Προμαχώνα, βρίσκεται το Μνημείο του Βασιλείου Β' του Μακεδόνος (Μνημείο Μάχης του Κλειδίου). Στην κορυφή του μνημείου είναι τοποθετημένο το σύμβολο Βυζαντίου, ο δικέφαλος αετός, ενώ στη μαρμάρινη στήλη έχει χαραχθεί επίγραμμα. Η τοποθεσία της Μάχης του Κλειδίου όπου ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος νίκησε τον στρατό των Βουλγάρων το 1014 βρίσκεται σήμερα εντός της Βουλγαρίας.
Παραπομπές
Προμαχωνας Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ελλάδας-Βουλγαρίας
Νταντόλκ
Η Νταντόλκ (αγγλικά: Dundalk· ιρλανδικά: Dún Dealgan Ντουν Ντιάλγκαν) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της κομητείας Λάουδ της Ιρλανδίας. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Κάσλταουν, ο οποίος εκβάλλει στον κόλπο Νταντόλκ στην ανατολική ακτή της χώρας. Βρίσκεται στα μισά του δρόμου μεταξύ του Δουβλίνου και του Μπέλφαστ, κοντά στα σύνορα με τη Βόρεια Ιρλανδία. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη αστική περιοχή στην Ιρλανδία, με πληθυσμό 39.004 κατοίκους από την απογραφή του 2016.
Έχοντας κατοικηθεί από τη νεολιθική περίοδο, το Νταντόλκ ιδρύθηκε ως νορμανδικό οχυρό τον 12ο αιώνα μετά την εισβολή των Νορμανδών στην Ιρλανδία και κατέστη το βορειότερο φυλάκιο του Πέιλ στον Όψιμο Μεσαίωνα. Η πόλη πήρε το παρατσούκλι «Ρωγμή του Βορρά» όπου το βορειότερο σημείο της επαρχίας Λένστερ συναντά την επαρχία Όλστερ. Η σύγχρονη ρυμοτομία χρονολογείται από τις αρχές του 18ου αιώνα και οφείλει τη μορφή της στον Τζέιμς Χάμιλτον (αργότερα 1ος κόμης του Κλανμπράσσιλ). Οι θρύλοι του μυθικού ήρωα πολεμιστή Κουχούλιν διαδραματίζονται στην περιοχή και το σύνθημα στο οικόσημο της πόλης είναι Mé do rug Cú Chulainn cróga, που σημαίνει «Γέννησα τον γενναίο Κουχούλιν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιρλανδίας
Γεώργιος Τοπάλης
Ο Γεώργιος Τοπάλης (- Πάτρα 1954), ήταν σταφιδέμπορος και δήμαρχος Πατρέων.
Μητροπολίτης Μηθύμνης Χρυσόστομος
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Χαλκίδα τον Ιανουάριο του 1930. Είναι πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Γεώργιος Τοπάλης
Βιογραφία
Πέθανε τον Απρίλιο του 1954 και άφησε την προσωπική του βιβλιοθήκη στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών.
Μητροπολίτης Μηθύμνης Χρυσόστομος
Βιογραφικά Στοιχεία
Χειροτονήθηκε Διάκονος τον Οκτώβριο του 1954 και Πρεσβύτερος τον Ιούλιο του 1967. Υπηρέτησε ως Διάκονος, Εφημέριος και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής κατά την χρονική περίοδο από το 1954 έως το 1984 και ως Γραμματεύς της Ιεράς Μητροπόλεως από το 1974 έως και το 1976. Υπηρέτησε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Κοινωνικής Πρόνοιας και Ευποιίας και ως Αρχειοφύλακας από το 1976 έως το 1984.
Γεώργιος Τοπάλης
Βιογραφία
Το 1988 ιδρύθηκε το ίδρυμα «Ιωάννου και Ευτέρπης Τοπάλη» με σκοπό την άνοδο του πνευματικού επιπέδου των φοιτητών.
Μητροπολίτης Μηθύμνης Χρυσόστομος
Βιογραφικά Στοιχεία
Το 1984 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Μητροπολίτης Μηθύμνης. Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης, στις 6 Μαΐου 1984. Έχει διατελέσει Τοποτηρητής Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών μέχρι την εκλογή νέου Επισκόπου Χίου.
Γεώργιος Τοπάλης
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Μητροπολίτης Μηθύμνης Χρυσόστομος
Δείτε επίσης
Πατριάρχης Ραφαήλ Β΄, επίσκοπος Μηθύμνης έως την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο το 1603.
Χρυσοστομος
Σοφία της Βαυαρίας, Αρχιδούκισσα της Αυστρίας
Βιογραφία
Η Σοφία Φρειδερίκη Δωροθέα Βιλελμίνη γεννήθηκε στο Μόναχο της Βαυαρίας στις 27 Ιανουαρίου 1805. Ήταν η πέμπτη κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας και της δεύτερης συζύγου του, Καρολίνας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Βάδης. Ήταν η πανομοιότυπη δίδυμη αδελφή της Μαρίας Άννας (μετέπειτα Βασίλισσας της Σαξονίας). Αδέλφια της ήταν επίσης ο Μαξιμιλιανός Ιωσήφ Κάρολος (ο οποίος πέθανε πριν τη γέννησή της σε ηλικία δυόμιση ετών), οι δίδυμες Ελισάβετ Λουδοβίκα (μετέπειτα Βασίλισσα της Πρωσίας) και Αμαλία Αυγούστα (μετέπειτα Βασίλισσα της Σαξονίας), η Λουδοβίκα (μετέπειτα Δούκισσα της Βαυαρίας) και η Μαξιμιλιανή (η οποία πέθανε σε ηλικία δέκα ετών).
Λέγεται ότι ήταν το αγαπημένο παιδί του πατέρα της, αλλά ήταν περισσότερο δεμένη με τη μητέρα της, που αγαπούσε πολύ. Λάτρευε τη δίδυμη αδελφή της, Μαρία Άννα, και ήταν δεμένη με όλες τις αδελφές της.
Γάμος
Παντρεύτηκε το 1824 τον αρχιδούκα Φραγκίσκο Κάρολο της Αυστρίας. Η ετεροθαλής αδελφή της από την πλευρά του πατέρα της, Καρολίνα Αυγούστα της Βαυαρίας, είχε παντρευτεί τον χηρευάμενο πατέρα του Φραγκίσκου Καρόλου, Φραγκίσκο Β΄, το 1816. Η Σοφία και ο Φραγκίσκος Κάρολος απέκτησαν έξι παιδιά. Ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β΄ έτρεφε αδυναμία προς τη Σοφία. Παρ΄ ότι η Σοφία είχε λίγα κοινά με το σύζυγό της, νοιαζόταν για τον Φραγκίσκο Κάρολο και ήταν αφοσιωμένη σ' αυτόν, που από την πλευρά του την αγαπούσε και τη σεβόταν.
Σε αντίθεση με το σύζυγό της η Σοφία ήταν δεμένη με όλα της τα παιδιά, ειδικά με τον Φραγκίσκο Ιωσήφ αλλά και τον Μαξιμιλιανό που ήταν ο αγαπημένος της γιος. Είχε τη φήμη ισχυρογνώμονος και αυταρχικής εκ φύσεως, όμως ήταν επίσης γνωστή ως άνθρωπος κοινωνικός και αφοσιωμένη στην οικογένειά της και την Αψβουργική αυτοκρατορία στην οποία εισήλθε με το γάμο της. Απολάμβανε την αυλική ζωή, το χορό, την τέχνη και τη λογοτεχνία καθώς και την ιππασία.
Η Σοφία κρατούσε λεπτομερές ημερολόγιο για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της, το οποί αποκαλύπτει πολλά για τη ζωή στην αυστριακή Αυλή. Σημαδεύτηκε από την εκτέλεση του δεύτερου γιου της Μαξιμιλιανού στο Μεξικό το 1867. Δεν επανήλθε ποτέ από εκείνο το σοκ και αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Πέθανε από πνευμονία το 1872 σε ηλικία 67 ετών.
Ήταν ακόμη γνωστή για τη στενή σχέση της με το Ναπολέοντα Β΄ της Γαλλίας, που ήταν μέλος της αυστριακής Αυλής ως Φραγκίσκος, Δούκας του Ράιχστατ. Υπήρχαν φήμες περί ερωτικής σχέσης μεταξύ τους, ακόμη και υποψίες ότι ο γιος της Μαξιμιλιανός, που γεννήθηκε δύο εβδομάδες πριν το θάνατο του Ράιχστατ το 1832, ήταν στην πραγματικότητα γιος του. Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, αλλά είναι σίγουρο ότι ήταν πολύ καλοί φίλοι και ότι ο θάνατός του της επηρέασε βαθιά. Λέγεται ότι μετατράπηκε στη σκληρή, φιλόδοξη γυναίκα που περιγράφεται σε έργα μυθοπλασίας αφότου εκείνος πέθανε σε ηλικία 21 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:19ος αιώνας Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Αυστριακές οικογένειες Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Αμπερύστουιθ
Το Αμπερύστουιθ (ουαλικά: Aberystwyth) είναι παραθαλάσσια πόλη στο Κερεντίγκιον της Ουαλίας. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο Κερεντίγκιον και απέχει 47 χιλιόμετρα από το Αμπεράιρον, το διοικητικό κέντρο της κομητείας. Το 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 15.935 κάτοικοι.
Βρίσκεται στην ιστορική κομητεία του Κάρντιγκανσιρ, ενώ Αμπερύστουιθ σημαίνει «το στόμιο του Ύστουιθ». Αποτέλεσε σημαντική εκπαιδευτική τοποθεσία στην Ουαλία από την ίδρυση του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου της Ουαλίας το 1872, το σημερινό Πανεπιστήμιο Αμπερύστουιθ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Αποφθέγματα του Προέδρου Μάο
Θεωρείται το δεύτερο σε κυκλοφορία βιβλίο σε όλη την ιστορία, μετά την Αγία Γραφή. Η έκδοση του βιβλίου σε μέγεθος τσέπης αποσκοπούσε στην ευχρηστία του και συνέβαλε στη ραγδαία διάδοσή του στον κινεζικό λαό.
Σκοπός της έκδοσής του ήταν η μεταμόρφωση της κινεζικής κοινωνίας με βάση τα κομμουνιστικά ιδεώδη υπό το πρίσμα της ιδεολογικής αντίληψης του Μάο. Κατά τη διάρκεια την Πολιτιστικής Επανάστασης, η οποία ξεκίνησε το 1966, απαιτούνταν η ανάγνωσή του τόσο στα σχολεία όσο και στους χώρους εργασίας. Όμως, μετά το τέλος της Επανάστασης και την ανάληψη της κεντρικής εξουσίας από τον Ντενγκ Ξιαοπίνγκ, η σπουδαιότητα που αποδιδόταν στο πρόσωπο και το Βιβλίο του Μάο άρχισε να φθίνει και να θεωρείται δείγμα αριστερής απόκλισης και προσωπολατρείας.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Μαοϊσμός Κατηγορία:Βιβλία κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας
Ασπάλακας
Κατηγορία:Ασπαλακίδες Ο ασπάλακας ή τυφλοπόντικας είναι μικρό θηλαστικό με πολύ περιορισμένη όραση, αλλά ιδιαίτερα ανεπτυγμένη όσφρηση, και είναι προσαρμοσμένο σε έναν υπόγειο τρόπο ζωής. Ζει στους αγρούς και έχει φωλιές λίγα μέτρα κάτω από το έδαφος. Οι ασπάλακες έχουν μικρά μάτια τα οποία καλύπτονται από επιδερμίδα, με συνέπεια η όρασή τους να αρκεί ώστε να διακρίνουν απλά το φως από το σκοτάδι. Έχουν όμως αναπτύξει πολύ την όσφρησή τους, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην επιβίωσή τους. Σύμφωνα με έρευνες, η όσφρησή τους χαρακτήριζεται «στερεοσκοπική», τους δίνει δηλαδή την δυνατότητα να εντοπίσουν την κατεύθυνση από την οποία προέρχεται μία μυρωδιά, όπως ακριβώς ο άνθρωπος και άλλα θηλαστικά αξιοποιούν τα αυτιά τους για να εντοπίσουν την πηγή ενός ήχου. Με αυτόν τον τρόπο, εάν μυρίσει το γεύμα του, αντιλαμβάνεται προς τα πού να κινηθεί για να το βρει, ή εάν μυρίσει κάποιο φυσικό εχθρό, διαισθάνεται προς ποια κατεύθυνση χρειάζεται να κινηθεί για να τον αποφύγει.
Φυλακίδα
Με το όνομα φυλακίδα ("φυλακίς") φέρονταν παλαιότερα μικρό πολεμικό σκάφος, που ανήκε στα εφόλκια λιμένος ή ιδιαίτερης υπηρεσίας.
Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε κυρίως για μικρά πολεμικά πλοία των τότε Μεγάλων Δυνάμεων που ναυλοχούσαν σε λιμένες που τύχαιναν ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος και ειδικότερα στη Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, στην Αλεξάνδρεια καθώς και σε άλλους λιμένες της Ανατολικής Μεσογείου. Τα πολεμικά πλοία τύπου φυλακίδες τελούσαν υπό τις διαταγές και βεβαίως τις μετακινήσεις των οικείων πρεσβευτών, εκ του λόγου δε αυτού και οι πρεσβευτές έφεραν τότε στολή περίπου ναυτική με ξίφος.
Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας καθήκοντα φυλακίδας στον λιμένα της Κωνσταντινούπολης εκτέλεσαν εκ περιτροπής τα ελληνικά πολεμικά κανονιοφόροι ΣΑΛΑΜΙΝΙΑ και ΠΑΡΑΛΟΣ.
Πηγές
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Ναυτική ιστορία Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία
Λειτουργικό δράμα
Το λειτουργικό δράμα είναι η αναπαράσταση γεγονότων από τα πάθη του Χριστού, των Αγίων της Εκκλησίας και των Προφητών μέσα στον ναό κατά την διάρκεια τέλεσης της λειτουργίας. Εμφανίστηκε στις πρώτες συγκεντρώσεις χριστιανών  στην  Ορθόδοξη Εκκλησία  κατά τον 4ο μ.Χ. αιώνα, αναπτύχθηκε όμως στην Καθολική Εκκλησία.
Το λειτουργικό δράμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία
Η χριστιανική λειτουργία που τελείται μέσα στο ναό είναι στην ουσία ένας διάλογος μεταξύ του λειτουργού ιερέα, των ψαλτών και του υπόλοιπου κλήρου με χρήση μόνο της φωνητικής μουσικής. Η έντονη δραματική ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου από τον ιερέα και οι μονωδικές ψαλμωδίες βοηθούσαν τους πιστούς  των πρώτων χριστιανικών χρόνων να εμβαθύνουν με ευλάβεια στα τεκταινόμενα της θείας λειτουργίας. Ταυτόχρονα σε προκαθορισμένες στιγμές τελούνται τελετουργικές αναπαραστάσεις κυρίως προς ανάμνηση των μεγάλων γεγονότων των Παθών ( π.χ Αποκαθήλωση, Περιφορά επιταφίου) που βοηθούσαν το εκκλησίασμα των χρόνων εκείνων να  κατανοήσει τα  γεγονότα.
Αναφέρεται κατά τους βυζαντινούς χρόνους ότι ο ίδιος ο Αυτοκράτορας μαζί με τον κλήρο και τους πιστούς αναβίωναν την τελετή του Νιπτήρα, καθώς και ότι ο ίδιος ο Αυτοκράτορας παρακολουθούσε στην Αγία Σοφία το λειτουργικό δράμα «Τρεις  παίδες εν καμίνω». Η παρακμή όμως του Βυζαντίου σταμάτησε την εξέλιξη αυτών των θρησκευτικών δρώμενων, τα οποία στην Καθολική Εκκλησία βρήκαν πρόσφορο έδαφος.
Το λειτουργικό δράμα στον Δυτικό Χριστιανισμό
Το λειτουργικό δράμα ως μορφή τέχνης στον Δυτικό Χριστιανισμό ξεκίνησε τον 10ο αιώνα από μια προσπάθεια του Ιρλανδού μοναχού και συνθέτη Tuotilo (Θάν. 915) του τάγματος των Βενεδικτίνων, ο οποίος εμπνευσμένος από την απλότητα της μελωδίας του τροπαρίου «Κύριε Ελέησον» θέλησε να την συνεχίσει εισάγοντας στροφές και νέες μελωδίες. Αποτέλεσμα ήταν η γέννηση ενός θεατρικού λειτουργικού μουσικού δρώμενου εντός και εκτός του χώρου του ναού με θέματα παρμένα από τα Χριστούγεννα, το Πάσχα κ.λπ. Η γλώσσα του έργου ήταν κατά τους πρώτους χρόνους τα λατινικά. Το λειτουργικό δράμα έγινε δημοφιλές σε όλο τον χριστιανικό κόσμο κυρίως τον 12ο και 13ο αιώνα. Οι διάλογοι κυρίως ήταν ύμνοι αποδιδόμενοι με μονοφωνικές μελωδίες και περιέγραφαν με γλαφυρότητα αφηγήσεις της Βίβλου. Προέκυψε όμως πρόβλημα με τις αντιδράσεις των πιστών κατά τη διάρκεια των δρώμενων, τα οποία πλέον λόγω της αντικαταστάσεως των λατινικών από την τοπική διάλεκτο και των τοπικών ειδωλολατρικών θρύλων που προστέθηκαν στις σκηνές του έργου δεν ήταν κόσμιες. Το αποτέλεσμα ήταν ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ να δώσει εντολή το 1210 για την παύση των θεαμάτων αυτών στους χώρους των ναών. Πράξη ιδιαίτερα δύσκολη λόγω της μεγάλης αποδοχής των δρώμενων από το εκκλησίασμα.
Μυστήρια ή θαύματα
Μυστήρια ή Θαύματα ονομάστηκαν πλέον τα λειτουργικά δρώμενα που λάμβαναν χώρα  στα  προαύλια των ναών στα νεκροταφεία και στους δρόμους  μετά την απαγόρευση της τέλεσης του δράματος εντός του χώρου της εκκλησίας  από τον Πάπα Γρηγόριο Θ΄ το 1227. Με αυτόν τον τρόπο τελειώνει η Ιστορία του Λειτουργικού Δράματος τον Μεσαίωνα.Τώρα τα λατινικά έχουν αντικατασταθεί από την τοπική διάλεχτο και  το Γρηγοριανό μέλος έχει αντικατασταθεί από την κοσμική μουσική συνοδευόμενη από μουσικά όργανα, με αποτέλεσμα  ο λαός να καταλαβαίνει την πλοκή, να αγκαλιάσει τα δρώμενα και να συμμετάσχει και ο ίδιος στην πλοκή. Παράδειγμα έχουμε στην εκκλησία της Saint-Martial de Limoges στις αρχές του 12ο αιώνα με το δρώμενο της αναπαράστασης της παραβολής των δέκα παρθένων.
Ματωμένες αλυσίδες
Οι Ματωμένες αλυσίδες (αγγλικός τίτλος: I Walk Alone) είναι αστυνομικό φιλμ νουάρ αμερικανικής παραγωγής του 1947 σε σκηνοθεσία Μπάιρον Χάσκιν και σενάριο του Τσαρλς Σνέι, βασισμένο στο βιβλίο Beggars Coming to Town του Τεοντόρ Ριβς. Πρωταγωνιστούν ο Μπαρτ Λάνκαστερ, η Λίζαμπεθ Σκοτ και ο Κερκ Ντάγκλας.
Αυτή ήταν η πρώτη από τις επτά ταινίες που έκαναν μαζί οι Λάνκαστερ και Ντάγκλας, συμπεριλαμβανομένων των Μονομαχία στον πράσινο βάλτο (Gunfight στο OK Corral, 1957), Επτά μέρες του Μαΐου (Seven Days of May, 1964) και Τα σκληρά καρύδια (Tough Guys, 1986), δημιουργώντας ένα ζευγάρι που δημοσίως εμφανιζόταν ως ομάδα. Ο Ντάγκλας αναφερόταν πάντα κάτω από τον Λάνκαστερ αλλά, με εξαίρεση αυτήν την ταινία, οι ρόλοι τους ήταν σχεδόν εξίσου σημαντικοί.
Πλοκή
μικρογραφία|379x379εσ|Η Κριστίν Μίλερ σε διαφημιστική φωτογραφία της ταινίας Στον σιδηροδρομικό σταθμό της Νέας Υόρκης, ο Ντέιβ Μάντισον συναντά τον αδερφό του Φράνκι, ο οποίος μόλις απελευθερώθηκε από ποινή φυλάκισης 14 ετών. Παίρνουν ταξί και και περνούν από το Μπρόντγουεϊ, κατόπιν αιτήματος του Φράνκι.
Ο Φράνκι στην συνέχεια θα πάει να συναντήσει τον παλιό του φίλο και συνεργάτη Νολ Ντινκ Τέρνερ προκειμένου, σύμφωνα με μια προηγούμενη συμφωνία που είχαν κάνει οι δυο τους, να λάβει το ήμισυ της επιχείρησης του.Ωστόσο, ο Νολ, ο οποίος κατά τη διάρκεια των ετών που ο Φράνκι βρίσκοταν στην φυλακή κατάφερε να δημιουργήσει νόμιμα το πολυτελές Ρίτζεντ Κλαμπ, και δεν θέλει να μοιραστεί την νέα επιχείρησή του με τον παλιό συνεργάτη του.
Όταν ο Φράνκι εμφανίζεται στο Ρίτζεντ Κλαμπ, ο Νολ τον σταματάει, στέλνοντάς τον να δειπνήσει με την τραγουδίστρια του, την Κέι Λόρενς. Ο Νολ δίνει εντολή στην Κέι να ανακαλύψει τι επιδιώκει ο Φράνκι. Η Κέι μαθαίνει από τον Φράνκι ότι βρίσκεται εκεί για να τιμήσει την παλιά του συμφωνία που έκανε με τον Νολ. Ο Νολ αργότερα λέει στον παλιό του σύντροφο ότι η συμφωνία που είχαν ισχύει μόνο για το παλιό νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, το οποίο έκλεισε πριν από χρόνια.
Το βράδυ, ο Φράνκι και ολόκληρη η συμμορία του μαζεύονται στο κλαμπ και πηγαίνουν στο γραφείο του Νολ, ο οποίος έχει ήδη ενημερωθεί νωρίτερα και θέλει να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Ο Φράνκι ισχυρίζεται ότι θέλει να πάρει ό,τι του ανήκει, και αν είναι απαραίτητο, είναι ακόμη έτοιμος να σκοτώσει τον Νολ για αυτό. Στη συνέχεια καλεί τον Ντέιβ να ταξινομήσει τα λογιστικά έγγραφα και να ανακαλύψει τι ανήκει σε ποιον. Ο Ντέιβ εξηγεί στον Φράνκι ότι το Ρίτζεντ κλαμπ δεν είναι όπως το παλιό, αλλά είναι μεγάλη επιχείρηση που ασχολείται με τράπεζες, δικηγόρους και λογιστές." Ο Νολ επεμβαίνει και λέει: Ο κόσμος σε έχει περάσει. Στη δεκαετία του 1920 ήσουν μεγάλος, τη δεκαετία του 1930 θα μπορούσες ακόμα να ξαναχτίσεις, αλλά σήμερα είσαι τελειώμενος.
Μετά από αυτό, ο Φράνκι εξοργίζεται και διατάζει τα παιδιά του να πάρουν το κλαμπ με την βία, αλλά κανείς δεν υπακούει στις εντολές του. Ο Νολ επαναλαμβάνει στον Φράνκι ότι οι παλιές μέρες έχουν περάσει και αυτός έμεινε μαζί τους. Αποδεικνύεται ότι ο Νικ Παλέστρο και τα παιδιά του είναι στο πλευρό του Νολ. Ο Νικ εξηγεί στον Φράνκι ότι αυτός και η οικογένειά του ενδιαφέρονται για το κλαμπ, και ως εκ τούτου δεν θα συγκρουστούν με τον Νολ. Ο Φράνκι αρχίζει να σκίζει τα επίσημα έγγραφα, και στη συνέχεια κατηγορεί τον Ντέιβ ότι τον προδίδει και τον εξαπατά, και απειλεί να τον σκοτώσει και αποχωρείαπό το γραφείο του Νολ εξοργισμένος.
Ο Νολ δίνει εντολή στους δικούς του να πιάσουν τον Φράνκι και να του δώσουν ενα καλό μάθημα στην πίσω αυλή του κλαμπ, όπου στην συνέχεια τον χτυπούν βάναυσα. Τότε εμφανίζεται ο Ντέιβ και λέει στον Φράνκι ότι έχει αποδείξεις για να καταστρέψει τον Νολ και θα τον συναντήσει αργότερα, ζητώντας από την Κέι να πάει τον Φράνκι στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του. Η Κέι αποφασίζει να μεταφέρει τον Φράνκι στο σπίτι της, όπου μπορεί να του δώσει τις πρώτες βοήθειες.
Ο Ντέιβ πηγαίνει στον Νολ απειλώντας τον ότι θα καταστρέψει ολόκληρο το σύστημα διαχείρισης του κλαμπ και θα δημοσιοποιήσει πληροφορίες σχετικά με την παράνομη οικονομική απάτη, για τις οποίες μόνο οι δύο τους γνωρίζουν. Παρά τις προσπάθειες του Νολ να εκβιάσει τον Ντέιβ με πλαστές επιταγές, ο Ντέιβ απαντά ότι παίρνει το πλευρό του αδερφού του και είναι έτοιμος να κάνει οτιδήποτε για να τον βοηθήσει. Φεύγοντας από τον Νολ, ο Ντέιβ προσπαθεί να επικοινώνησει με τον Φράνκι, αλλά το τηλέφωνο δεν απαντά. Όταν ο Ντέιβ βγαίνει έξω, ένας από τους άντρες του Νολ τον ακολουθεί και τον σκοτώνει. Το πρωί, οι αστυνομικοί αρχίζουν να ερευνούν τη δολοφονία του Ντέιβ. Στο κλαμπ, μαθαίνουν ότι ο Φράνκι απείλησε να τον σκοτώσει χθες το βράδυ. Ο Νταν λέει ότι ο Φράνκι ήταν τόσο θυμωμένος που έπρεπε να χρησιμοποιηθεί βία εναντίον του και ο Νολ επιβεβαιώνει ότι ο Ντέιβ εξαπάτησε τον Φράνκι.
Το βράδυ, όταν ο Φράνκι και ο Κέι φτάνουν έξω από το σπίτι του Νολ, αυτός εμφανίζεται ξαφνικά με ένα πιστόλι στο χέρι, προσκαλώντας τους να μπουν μέσα. Η Κέι λέει στον Νολ ότι αν σκοτώσει τον Φράνκι, θα πρέπει να τη σκοτώσει επίσης και αυτήν, καθώς είναι το άλλοθι του Φράνκι. Σπάζοντας ένα δευτερόλεπτο αμφιβολίας στον Νολ, ο Φράνκι χτυπά τη λάμπα από το τραπέζι, βυθίζοντας το δωμάτιο στο σκοτάδι και πέφτει στο πάτωμα με τον Κέι. Ο Νολ αρχίζει να πυροβολεί, αλλά πυροβολεί αστοχώς. Όταν η Κέι αποσπά την προσοχή του Νολ, ο Φράνκι τον χτυπά από πίσω και του αρπάζει το όπλο.
Απειλώντας με το όπλο, ο Φράνκι βάζει τον Νολ στο αυτοκίνητο και μαζί με την Κέι φτάνουν στο κλαμπ. Ο Φράνκι ζητά να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο και μετά ζητά να αφαιρέσει 2.912 δολάρια. Παίρνοντας τα χρήματα, αναγκάζει τον Νολ να ομολογήσει ότι ο Ντειβ σκοτώθηκε για λογαριασμό του. Στη συνέχεια, απειλώντας να τον κλειδώσει στο ψυγείο όλη τη νύχτα, ο Φράνκι απαιτεί από τον Νόλ να γράψει γραπτή ομολογία. Η Κέι, εν τω μεταξύ, καλεί την αστυνομία από ένα άλλο δωμάτιο.
Όταν ο ντετέκτιβ που φθάνει πάει να συλλάβει τον Φράνκι, αυτός του δίνει την γραπτή ομολογία του Νολ, ο οποίος όμως ισχυρίζεται ότι έγραψε την ομολογία ύπο την απειλή όπλου, αλλά αποδεικνύεται ότι ο Φράνκι δεν είχε πιστόλι στην τσέπη του, αλλά ένα στυλό. Ο Νολ συλλαμβάνεται από την αστυνομία και ζητώντας την άδεια να πιει ένα ποτό, πηγαίνει στο μπαρ, απ' όπου παίρνει ένα όπλο που ήταν κρυμμένο εκεί. Απειλώντας τους μπάτσους με το όπλο, φεύγει για να αντιμετωπίσει τον Φράνκι. Εν τω μεταξύ, ο Φράνκι λέει στην Κέι ότι πέταξε το όπλο στο σπίτι του Νολ, καθώς ορκίστηκε να μην το ξαναχρησιμοποιήσει. Όταν ο Νολ βλέπει τον Φράνκι, τον πυροβολεί αλλά οι δύο μπάτσοι που τρέχουν εκεί σκοτώνουν τον Νολ.
Αποκατάσταση
Μια νέα αποκατάσταση της ταινίας προβλήθηκε στο φεστιβάλ Noir City στον κινηματογράφο Castro του Σαν Φρανσίσκο τον Φεβρουάριο του 2018.
Η ταινία κυκλοφόρησε επίσημα σε ψηφιακή μορφή για home video για πρώτη φορά στις 24 Ιουλίου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες του 1948 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπάιρον Χάσκιν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Μπόρο Πρίμορατς
Ο Μπόρο Πρίμορατς (γεννημένος 5 Δεκεμβρίου 1954) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη) προπονητής ποδοσφαίρου και διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής.
Ως παίκτης, ο Πρίμορατς ήταν επιτυχημένος κεντρικός αμυντικός, ο οποίος διετέλεσε αρχηγός της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Στην διάρκεια της περιόδου κατά την οποία αγωνίστηκε με τα χρώματα των Βελέζ Μόσταρ και Χάιντουκ Σπλιτ, έφερε στην φανέλα του τον αριθμό 5.
Πλέον ένας αναγνωρισμένος τεχνικός, ο Πρίμορατς εργάζεται ως βοηθός του προπονητή της Άρσεναλ, Αρσέν Βενγκέρ. Εργάστηκε μαζί με τον Γάλλο τεχνικό στην ιαπωνική Ναγκόγια Γκράμπους, προτού τον ακολουθήσει στο Χάιμπουρι τον Μάρτιο του 1997. Διατηρούν μεταξύ τους φιλικές σχέσεις για διάστημα άνω των 20 ετών. Έχει εργαστεί, επίσης, στις ΑΣ Κάννες και Βαλανσιέν.
Ο Πρίμορατς ομιλεί άπταιστα εννέα γλώσσες: τα κροατικά, τα σλαβομακεδονικά, τα γαλλικά, τα αγγλικά, τα γιαπωνέζικα, τα γερμανικά, τα ισπανικά, τα πορτογαλικά και τα ιταλικά. Όσοι έχουν εργαστεί μαζί με τον Πρίμορατς στην Άρσεναλ κάνουν λόγω για έναν καλοσυνάτο άνθρωπο, καθώς και ένα ιδιαιτέρως έξυπνο άτομο, οι γλωσσικές ικανότητες του οποίου ξεπερνούν κατά πολύ ακόμη κι εκείνες του Βενγκέρ.
Ο γιος του, Γιούρε Πρίμορατς, είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Κάννες Κατηγορία:Κροάτες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κροάτες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βόσνιοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βελέζ Μόσταρ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντουκ Σπλιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Κάννες Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γουινέας
Σεμπαστιάνο Τζιάνι
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιταλοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας του 12ου αιώνα
Αποδράσεις Ελλήνων κομμουνιστών
Οι σημαντικότερες αποδράσεις στελεχών του ΚΚΕ από ελληνικές φυλακές έγιναν το 1931 και 1932 από τις φυλακές Συγγρού, το 1934 από τις φυλακές της Αίγινας και το 1955 από τις φυλακές των Βούρλων. Οι αποδράσεις σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν από το ΚΚΕ, προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση στην κοινή γνώμη και έμειναν στην ιστορία.
Απόδραση εννέα στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές Συγγρού το 1931
Στις 15 Απριλίου 1931 οκτώ κομματικά στελέχη του ΚΚΕ δραπετεύουν από τις φυλακές Συγγρού, οι οποίες βρισκόταν στην οδό Χαμοστέρνας στον Ταύρο. Την απόδραση σχεδίασε και εκτέλεσε το ΚΚΕ. Ο επικεφαλής της οργάνωσης της απόδρασης ήταν ο Γιάννης Τσαγκαράκης (Τόμωφ), μέλος του ΚΚΕ, ο οποίος είχε αποφυλακιστεί από τις φυλακές Συγγρού πριν δύο μήνες και γνώριζε πολύ καλά τις συνθήκες κράτησης.
Οι οκτώ δραπέτες και ο «κόκκινος» δεκανέας της φρουράς των φυλακών Γρηγόρης Γρηγοριάδης, μέλος της ΟΚΝΕ και συνένοχος στη δραπέτευση, επιβιβάζονται κρυφά σε ρωσικό πλοίο και φεύγουν για τη Σοβιετική Ένωση μαζί με άλλα φυγόδικα μέλη του ΚΚΕ, όπως ο Γιώργος Κολοζώφ, πρώην γραμματέας της ΟΚΝΕ.
Οι Χαϊτάς, Ευτυχιάδης, Κολοζώφ, Μαρκοβίτης και Καρασκόγιας δεν θα επιστρέψουν στην Ελλάδα και θα εκτελεστούν στη Σοβιετική Ένωση το 1938 την περίοδο των σταλινικών εκκαθαρίσεων. Οι υπόλοιποι θα επιστρέψουν αργότερα στην Ελλάδα και θα ενταχθούν πάλι στον μηχανισμό του ΚΚΕ. Ο Γρηγοριάδης παρέμεινε όλη τη ζωή του στη Σοβιετική Ένωση, πέθανε στη Μόσχα το 1979.
Απόδραση του Μπεζεντάκου από τις φυλακές Συγγρού το 1932
Τη νύχτα 4 προς 5 Μαρτίου 1932 ο Μιχάλης Μπεζεντάκος δραπέτευσε κατά τρόπο μυθιστορηματικό από τις φυλακές Συγγρού και η απόδρασή του έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια της Αριστεράς, που τραγουδιέται ως σήμερα. Η απόδραση έγινε τρυπώντας τον τοίχο των φυλακών. Στη συνέχεια κλιμάκιο του ΚΚΕ τον παρέλαβε έξω από τις φυλακές, τον έκρυψε σε διάφορα κρησφύγετα στην Αθήνα και κατόπιν τον φυγάδευσε με πλοίο στην ΕΣΣΔ.
Ο Ριζοσπάστης της 5ης Μάρτη 1932 έγραφε στο πρωτοσέλιδο του «Ο σ. Μπεζαντάκος αποσπάστηκε απ’ τα νύχια της κεφαλαιοκρατίας που τον προόριζε για τουφέκισμα. Δραπέτευσε χθες από τις φυλακές Συγγρού».
Η κυβέρνηση επικήρυξε τον Μπεζεντάκο με μεγάλο ποσό για την εποχή εκείνη, χωρίς όμως κάποιο αποτέλεσμα.
Ο Μιχάλης Μπεζεντάκος εκτελέστηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1938 ως κατάσκοπος της Ελλάδας, μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης με σκοπό την υπονόμευση της ΕΣΣΔ και τροτσκιστής. Αποκαταστάθηκε μετά θάνατον το 1957
Απόδραση οκτώ στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές της Αίγινας το 1934
Τον Μάιο του 1934, οκτώ κατάδικοι κομμουνιστές δραπετεύουν από τις Φυλακές Αίγινας. Κατορθώνουν και ανοίγουν υπόνομο μήκους 25 μέτρων, και από το κελί τους βρίσκονται ελεύθεροι έξω από τις φυλακές και μακριά από τη σκοπιά. Στη συνέχεια κλιμάκιο του ΚΚΕ που είχε μεταβεί μυστικά στο νησί τους βοηθά με βάρκες να επιβιβαστούν σε ρώσικο πλοίο ανοιχτά της Αίγινας και καταφεύγουν στη Σοβιετική Ένωση.
Οι οκτώ που απέδρασαν ήταν οι: Απόστολος Κλειδωνάρης, πρώην βουλευτής του Ενιαίου Μετώπου Εργατών Αγροτών το 1932, Νίκος Βαβούδης, γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Δημήτρης Σακαρέλος, συνδικαλιστής, Ευάγγελος Θωμάζος, ναυτεργάτης, Τζανής Φλαράκος, τσαγκάρης, Μόσχος Δουλγέρης, Αβραάμ Δερβίσογλου και Κώστας Σαρίκας, εργάτες.
Οι δραπέτες φεύγοντας άφησαν σημείωμα στους φύλακες που έγραφε "Είμαστε ελεύθερα πουλιά. Όπως φύγαμε εμείς θα φύγουν και οι άλλοι !"
Η κινητοποίηση των αρχών ήταν εντυπωσιακή τόσο πάνω στο νησί όσο και στη γύρω θαλάσσια περιοχή με ποικίλα πλωτά μέσα, αλλά ουδέν απέδωσε.
Οι Κλειδωνάρης, Θωμάζος, Φλαράκος, Δερβίσογλου, Δουλγέρης και Σαρίκας θα πέσουν θύματα την περίοδο των σταλινικών εκκαθαρίσεων στη Σοβιετική Ένωση.
Απόδραση 27 στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές των Βούρλων το 1955
Στις 17 Ιουλίου 1955 Κυριακή απόγευμα, έγινε η απίστευτη-μυθιστορηματική απόδραση 27 στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές των Βούρλων στη Δραπετσώνα. Έσκαψαν ένα λαγούμι κάτω από το δρόμο, την οδό Δογάνης, και πέρασαν μέσω ενός αντικρινού εργοστασίου στην ελευθερία, που για αρκετούς κράτησε λίγο. Το άνοιγμα του λαγουμιού κράτησε περίπου 4 μήνες. Πριν και μετά την απόδραση μηχανισμοί του ΚΚΕ που δρούσαν παράνομα βοήθησαν τους δραπέτες.
Η εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» της 18ης Ιουλίου γράφει στο πρωτοσέλιδό της : "Η θρασυτάτη δραπέτευσις των 27 κομμουνιστών προκαλεί γενικήν κινητοποίηση. Εικοσιτρείς χιλάδες αστυνομικοί αναζητούν τους ερυθρούς δραπέτας", ενώ η «εφημερίδα Ακρόπολις» της 19ης Ιουλίου γράφει στο πρωτοσέλιδό της : "Η καταπληκτική ομαδική απόδρασις κομμουνιστικών στελεχών. Μέχρι ώρας ουδείς συνελήφθη από τους 27 κομμουνιστάς τους δραπετεύσαντας από τας φυλακάς των Βούρλων υπό μυθιστορηματικάς συνθήκας".
Η κυβέρνηση Παπάγου επικήρυξε τους δραπέτες με μεγάλα ποσά για την εποχή. Από τους αποδράσαντες 16 συνελήφθησαν το επόμενο χρονικό διάστημα, ένας δολοφονήθηκε στα σύνορα (Γεωργίου), ενώ οι υπόλοιποι 10 συνέχισαν τον πολιτικό τους βίο ελεύθεροι στο εξωτερικό, ή στην Ελλάδα σε συνθήκες παρανομίας.
Οι αποδράσαντες ήταν οι : Βαρδής Βαρδινογιάννης, Ανδρέας Βελής, Γκαστόν Βερναρδής, Γιώργος Γεωργίου, Αριστοτέλης Γεωργούλιας, Βασίλης Δουκάκης, Χαράλαμπος Καλαντζής, Σταύρος Καράς, Βασίλης Κάτρης, Παντελής Κιουρτζής, Ζήσιμος Κόκλας, Μιχάλης Κολοκοτρώνης, Κώστας Λιναρδάτος, Αλέκος Λογαράς, Ανδρέας Μπαρτζώκας, Δημήτρης Μυριανθόπουλος, Δημήτρης Πανουσόπουλος, Αλέκος Παπαλεξίου, Αλέκος Παπούλιας, Στέλιος Πάσιος, Περικλής Ροδάκης, Σταύρος Σιδέρης, Σωτήρης Σωτηρόπουλος, Λεωνίδας Τζεφρώνης, Κυριάκος Τσακίρης, Κώστας Φίλης, Γιώργος Χατζηπέτρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικός μεσοπόλεμος
Ιουράσιο Πάρκο (μυθιστόρημα)
Το Ιουράσιο Πάρκο (Jurassic Park) είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας γραμμένο από τον Μάικλ Κράιτον, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1990. Θεωρείται μια προειδοποιητική ιστορία για τη γενετική μηχανική, διότι αφηγείται την κατάρρευση ενός πάρκου αναψυχής που παρουσιάζει γενετικά αναδημιουργημένους δεινόσαυρους, προκειμένου να αναπαραστήσει τη μαθηματική έννοια της θεωρίας του χάους και τις επιπτώσεις της στον πραγματικό κόσμο. Μια συνέχεια με τίτλο Ο Χαμένος Κόσμος, επίσης γραμμένη από τον Κράιτον, δημοσιεύτηκε το 1995. Το 1997, και τα δύο μυθιστορήματα επανεκδόθηκαν σε ενιαίο βιβλίο με τον τίτλο Michael Crichton's Jurassic World.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Μάικλ Κράιτον Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1990 Κατηγορία:Jurassic Park
1508 Κέμι
Ο Κέμι (Kemi) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,953. Ανακαλύφθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Χέικι Αλικόσκι, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας (και, ανεξάρτητα, στις 30 Οκτωβρίου 1938 από τον Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από τη Βουδαπέστη), και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη φινλανδική πόλη.
Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Κέμι στο περιήλιό του απέχει λιγότερο από τον Ήλιο από ό,τι ο πλανήτης Άρης, ενώ κατά το αφήλιό του προσεγγίζει τα εξωτερικά όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Εκτός από αυτό, και η μεγάλη κλίση της τροχιάς του ως προς το επίπεδο της εκλειπτικής (28 μοίρες και 44΄) είναι ένα επιπλέον χαρακτηριστικό που προσιδιάζει σε τροχιά κομήτη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Κέμι είναι C (ανθρακούχος, κατά SMASSII) ή BCF (κατά Tholen). Ο Κέμι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 12 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κεμι
Μ.Ε.Ν.Τ. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης νομικά έχει τη μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Διαθέτει ομάδα τόσο ενηλίκων γυναικών, όσο και ακαδημίες νεαρών ηλικιακά αθλητριών. Ως έδρα χρησιμοποιεί ιδιόκτητο Κλειστό Γυμναστήριο, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19, η Μορφωτική Ένωσις Νεολαίας Τούμπας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργανώνει η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης.
Ταυτόχρονα η Μ.Ε.Ν.Τ. λαμβάνει μέρος στο θεσμό του Κυπέλλου Θεσσαλονίκης. Στην Προκριματική Φάση νίκησε το Θερμαϊκό Θέρμης με σκορ 48-58. Στη «Φάση των 8» επικράτησε του Μεγάλου Αλεξάνδρου Εχεδώρου με μεγάλη διαφορά, 20-76. Στην Ημιτελική Φάση ήταν η σειρά του Πανοράματος να υποκύψει με σκορ 44-38. Στο Μεγάλο Τελικό η ομάδα της Τούμπας αναμένεται να αντιμετωπίσει τις Νεανίδες του Παναθλητικού Συκεών.
Έδρα του συλλόγου είναι ιδιόκτητο Κλειστό Γυμναστήριο, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Κώστας Μπουλιώνης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Δημήτρης Ακσεχέρογλου με άμεσο συνεργάτη τον Παναγιώτη Νομικό. Το ρόστερ της Μ.Ε.Ν.Τ. συνθέτουν για την αγωνιστική περίοδο 2018-19 οι παρακάτω αθλήτριες:
Τμήματα υποδομής
Η Μ.Ε.Ν.Τ. διατηρεί, επίσης, ακαδημίες για νεαρές αθλήτριες που λαμβάνουν μέρος στα τοπικά Πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης. Μερικές από τις διακρίσεις των τμημάτων υποδομής ακολουθούν παρακάτω:
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10, κατά την οποία το τμήμα ενηλίκων κατέκτησε το νταμπλ Θεσσαλονίκης, οι Νεανίδες αναδείχθηκαν επίσης Πρωταθλήτριες σε τοπικό επίπεδο. Σαν αποτέλεσμα έλαβαν το εισιτήριο συμμετοχής στην Τελική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Νεανίδων που έλαβε χώρα από τις 7 έως τις 11 Απριλίου 2010 στο Κλειστό Γυμναστήριο «Μελίνα Μερκούρη» του Ρεθύμνου. Οι αντίπαλες ομάδες στο τουρνουά ήταν το Αρκάδι (Κρήτη), οι Εσπερίδες Καλλιθέας (Νότια Αττική), Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων (Αττική), η Καβάλα (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη) και η Άμιλλα Τριπόλεως (Νότια και Κεντρική Πελοπόννησος). Πετυχαίνοντας δύο νίκες και τρεις ήττες, η Μ.Ε.Ν.Τ. κατέλαβε την 4η θέση της τελικής βαθμολογίας. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Γιώργος Ατακτίδης.
Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 το τμήμα Κορασίδων έφτασε στην κατάκτηση του αντίστοιχου ηλικιακού Πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης. Συνεπώς αγωνίστηκε στην Τελική Φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Κορασίδων που έλαβε χώρα από τις 28 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 2007 στον Εύοσμο. Εκεί κλήθηκε να αντιμετωπίσει το Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων (Αττική), τις Εσπερίδες Καλλιθέας (Νότια Αττική), την Άμιλλα Τριπόλεως (Νότια και Κεντρική Πελοπόννησος), το Αρκάδι (Κρήτη) και τον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας (Δυτική Μακεδονία). Παίρνοντας μία νίκη σε πέντε αγωνιστικές, ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης κατέλαβε την 5η θέση της τελικής κατάταξης. Η αθλήτρια της ομάδας Κλέλια Βουλγαράκη τιμήθηκε με μία θέση στην Κορυφαία Πεντάδα του τουρνουά. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Λευτέρης Κουργιανίδης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Άγιος Βασίλειος Σιδήρων Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Βασίλειος μαζί άλλους οικισμούς της Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας σκεπάστηκαν από τα νερά της τεχνητής λίμνης που δημιουργήθηκε με την κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών. Από το χωριό έχει απομείνει ο ιερός ναός Αγίου Βασιλείου που θεμελιώθηκε το 1965 και η προβλήτα του πορθμείου που εξυπηρετούσε τη σύνδεση με τον Άγιο Γεώργιο Ευρυτανίας. Η θέση του βυθισμένου χωριού είναι πολύ κοντά στις νότιες όχθες της λίμνης, Β. - ΒΔ. του Αγρινίου και σε απόσταση 51 χλμ. από αυτό. Το 1933 ως οικισμός Άγιος Βασίλειος Τριχωνίδας ορίζεται έδρα της νεοσυσταθείσας κοινότητας Αγίου Βασιλείου Τριχωνίδας ενώ το 1969 προσαρτάται στην κοινότητα Σιδήρων. Το 1971 ο οικισμός καταργείται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Μέιριντ Κόριγκαν
Η Μέιρεντ Κόριγκαν (Mairead Corrigan), επίσης γνωστή σαν Μέιρεντ Κόριγκαν Μαγκουάιρ, είναι Ιρλανδή ακτιβίστρια και κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 1976 από κοινού με την Μπέτι Ουίλιαμς. Οι δύο γυναίκες ίδρυσαν την Κοινωνία των Ανθρώπων Ειρήνης, έναν οργανισμό που επιχειρεί να επιχειρεί να επιλύσει ειρηνικά τις αναταραχές στη Βόρεια Ιρλανδία.
Βιογραφικό
Γεεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου του 1944 στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας από καθολικούς γονείς. Ήταν δεύτερη από εφτά αδέρφια. Παρακολούθησε Καθολικά σχολεία μέχρι την ηλικία των δεκατεσσάρων και στη συνέχεια εργάστηκε σαν γραμματέας.
Ασχολήθηκε ενεργά με το ειρηνευτικό κίνημα μετά το θάνατο το τριών παιδιών της αδερφής της, Άννας Μαγκουάιρ, τα οποία παρασύρθηκαν και σκοτώθηκαν από ένα αμάξι που οδηγούσε ο Ντάνι Λένον, του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού, όταν ο τελευταίος πυροβολήθηκε θανάσιμα από άνδρες του βρετανικού στρατού στην προσπάθεια του να διαφύγει της σύλληψης. Η Άννα Μαγκουάιρ αργότερα αυτοκτόνησε.
Η Μπέτι Ουίλιαμς ήταν αυτόπτης μάρτυρας του συμβάντος και σύντομα οι δυο τους ίδρυσαν την οργάνωση Γυναίκες για την Ειρήνη, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Κοινωνία των Ανθρώπων Ειρήνης.
Για την προσπάθεια της τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης τυο 1976 μαζί με τη Μπέτι Ουίλιαμς.
Το 1981 παντρεύτηκε τον Τζάκι Μαγκουάιρ, άντρα της αδερφής της Άννας. Έχει τρία παιδιά της αδερφής της και δύο δικά της, τον Τζον και τον Λουκ.
Το βραβεύτηκε με το 1990 βραβείο Pacem in Terris (Επί Γης ειρήνη). Ονομάστηκε έτσι με αφορμή μία εγκύκλιο επιστολή που κοινοποίησε το 1963 ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ που προσκαλεί όσους έχουν καλή θέληση να εξασφαλίσουν την ειρήνη μεταξύ των λαών.
Είναι επίτιμο μέλος του διοικητικού συμβουλίου της «Διεθνούς συμμαχίας για τη Δεκαετία» για τον πολιτισμό της ειρήνης και τη μη βία.
Το 2006, η Κόριγκαν ήταν μία από τις ιδρύτριες της Πρωτοβουλίας Γυναικών Νομπελιστών μαζί με τις επίσης κατόχους Νόμπελ Ειρήνης, Μπέτι Ουίλιαμς, Σιρίν Εμπάντι, Ουανγκάρι Μαατάϊ, Τζόντι Ουίλιαμς και Ριγκομπέρτα Μεντσού. Οι έξι γυναίκες που αντιπροσώπευαν τη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική αποφάσισαν να μοιραστούν την εμπειρία τους με μία συντονισμένη προσπαθεί για την ειρήνη με δικαιοσύνη και ισότητα. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να ενδυναμώσει την προσπάθεια στην υποστήριξη των δικαιωμάτων των γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το 2004 βρέθηκε στο Ισραήλ και χαιρέτησε την απελευθέρωση του Μόρντεχαϊ Βανούνου από τη φυλακή, όπου είχε εκτίσει ποινή 8 ετών για την αποκάλυψη πυρηνικών μυστικών του Ισραήλ.
Είναι μέλος της ομάδας Consistent Life Ethic, η οποία είναι αντίθετη στην άμβλωση, την θανατική ποινή και την ευθανασία.
Τον Απρίλιο του 2007, ενώ συμμετείχε σε διαμαρτυρίες ενάντια στην κατασκευή του Φράγματος της Δυτικής Όχθης έξω από το παλιστινιακό χωριό Μπίλιν, οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας παρενέβησαν και η Κόριγκαν αφού χτυπήθηκε από σφαίρα από καουτσούκ και εισέπνευσε δακρυγόνα, χρειάστηκε ιατρική βοήθεια. Τον Ιούνιο του 2010 συμμετείχε στην νηοπομπή του κινήματος Free Gaza στο πλοίο με Ιρλανδική σημαία Rachel Corrie.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Ιρλανδοί ακτιβιστές
Κεσαδίγια
Στις περισσότερες περιοχές του Μεξικού, η κεσαδίγια ή κεσαντίγια (ισπ.: quesadilla, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [kesaˈðiʝa]) είναι ένας επίπεδος δίσκος μαγειρεμένου καλαμποκιού masa που ονομάζεται τορτίγια. Ζεσταίνεται έτσι ώστε να είναι μαλακό και να μπορεί να διπλώνεται στα δύο. Η κεσαδίγια είναι γεμισμένη με το ντόπιο τυρί οαχάκα και μαγειρεύεται ώσπου να λιώσει το τυρί.
Συχνά σερβίρεται με κόκκινη ή πράσινη σως και ψιλοκομμένο κρεμμύδι και χτυπημένη κρέμα από πάνω για να προσθέσει γεύση στο τυρί. Σε άλλες περιοχές γεμίζεται με ψιλοκομμένα λαχανικά όπως πατάτες, κολοκυθάκια, μανιτάρια ή ακόμη και με κρέας (κυρίως βοδινό και χοιρινό) και γαρνιτούρα ξινή σάλτσα ή αβοκάντο ή γουακαμόλε. Μερικές φορές ανάμεσα στις κεσαδίγια προστίθεται επιπλέον τυρί και ζαμπόν. Παράλληλα, κάποιοι ονομάζουν "special quesadilla" αυτή που τηγανίζεται πολύ καλά σε καυτό λάδι. Αυτή φτιάχνεται στην κοιλάδα της νότιας Καλιφόρνια.
Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου
Η Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (πορτογαλικά: Liga Portuguesa de Futebol Profissional, LPFP, ή Liga Portugal) είναι οργανισμός υπεύθυνος για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Πορτογαλία. Διεξάγει 3 διοργανώσεις με τη συμμετοχή 36 συλλόγων και 42 επαγγελματικών ομάδων, την Πριμέιρα Λίγκα (Primeira Liga), τη Σεγκούντα Λίγκα και το Τάσα ντα Λίγκα.
Στην Πριμέιρα Λίγκα συμμετέχουν 18 ομάδες και στη Σεγκούντα Λίγκα 24, συμπεριλαμβανομένων έξι ομάδων «Β» (αναπληρωματικοί των κύριων συλλόγων). Όλες αυτές οι ομάδες λαμβάνουν μέρος στο Τάσα ντα Λίγκα από την περίοδο 2007-08, εκτός από τις ομάδες «Β».
Ίδρυση
Η Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LPFP) ιδρύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1978, με την ονομασία «Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικών Ποδοσφαίρικών Σωματείων» (Liga Portuguesa de Clubes de Futebol Profissional).
Λογότυπο
Το λογότυπο της LPFP έχει διαφοροποιηθεί εν σχέση με το παρελθόν.
Ηλίας Σαλαφατίνος
Ο Ηλίας T(Σ)αλαφατίνος υπήρξε Έλληνας αγωνιστής και ήρωας της Επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε στο Οίτυλο της Μάνης. Η ακριβής χρονολογία γεννήσεως δεν είναι γνωστή, υπολογίζεται μεταξύ των ετών 1780-1785. Απεβίωσε "πλήρης ημερών" το έτος 1858.
Οικογένεια
Ήταν γόνος της οικογένειας των Στεφανόπουλων, των οποίων η καταγωγή είναι, από τον διαφυγόντα στη Μάνη, Νικηφόρο, γιό του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Δαβίδ Κομνηνού. Το 1675 αυτή η οικογένεια αναγκάστηκε να ξεριζωθεί από το Οίτυλο λόγω των διαφορών της με την άλλη ισχυρή οικογένεια του Λυμπεράκη Γερακάρη. Από την οικογένεια των Στεφανόπουλων άλλοι βρέθηκαν στην Κέρκυρα, άλλοι στη Γένοβα, άλλοι στην Κορσική και άλλοι στη Μεσίνα της Σικελίας. Από τους Στεφανόπουλους της Μεσίνας, λέει η παράδοση αυτής της οικογένειας, αρκετοί γύρισαν στο Οίτυλο.
Ο Ηλίας φαίνεται πολύ πιθανόν ότι το παρωνύμιο Τσαλαφατίνος ή Τζαλαφατίνος, το πήρε από μικρός λόγω του ενθουσιώδους και ορμητικού χαρακτήρα του (στη Μάνη τσαλαφός σημαίνει απερίσκεπτος, επιπόλαιος). Μεγαλώνοντας όμως μετέτρεψε το επώνυμό του σε Σαλαφατίνος.
Ο παππούς του είχε συνδεθεί με στενό δεσμό φιλίας προς την οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων, η οποία διαδέχθηκε Στεφανόπουλους και Γερακάρηδες στην ντόπια επιρροή. Τον πολιτικό και φιλικό αυτό δεσμό, διατήρησε ο πατέρας του, συνέχισε δε και ο Ηλίας.
Ο Σαλαφατίνος δεν έμαθε γράμματα. Η πίστη του όμως, η ανδρεία, η σύνεση και η οικογενειακή του αίγλη ώθησαν τον Πετρόμπεη να τον κατατάξει στην πρώτη γραμμή των αξιωματικών του. Έφυγε για τη δοξολογία έναρξης της επαναστάσεως στην Αρεόπολη στις 17 Μαρτίου 1821. Μετά την Αρεόπολη, μπαίνει μαζί με τον Ηλία Μαυρομιχάλη πρώτος στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου. Ο Μαυρομιχάλης σκοτώθηκε στην Εύβοια το 1822.
Στις 25 Μαρτίου φεύγει για το Λεοντάρι Μεγαλοπόλεως. Παίρνει μέρος στη μάχη της Καρύταινας την 1η Απριλίου που έληξε με ήττα των Ελλήνων. Από τις 4 Απριλίου είναι μαζί με άλλους 38 Μανιάτες υπό τις διαταγές του Κανέλλου Δεληγιάννη και κάνει στρατολογία στα χωριά της Γορτυνίας. Λίγο μετά φεύγει και πάει στο φρούριο του Άργους με σκοπό να αμυνθεί στον Κεχαγιάμπεη, που κατεβαίνει με βοήθεια για την Τριπολιτσά. Υποχωρεί όμως και πάει στη Βυτίνα. Μαθαίνει για την πολιορκία που κάνουν οι Τούρκοι στο Λεβίδι και φεύγει για κει, κερδίζοντας την πρώτη νίκη του Αγώνα στις 14 Απριλίου. Παίρνει μέρος στη μάχη της Συλίμνας στις 18 Απριλίου, στο Βαλτέτσι στις 13-15 Μαΐου, στη μάχη του Θάνα στις 3 Μαΐου και σώζει τη ζωή του Γιώργου Μαυρομιχάλη. Αμέσως μετά φεύγει για τη Ρούμελη να δώσει βοήθεια στον Ανδρούτσο. Πολεμά στη Σούρπη στις 11 Ιουνίου και ηττημένος φεύγει για το Κριεκούκι. Μετακινείται μεταξύ Δερβενιών – Κάζας - Κριεκουκίου και αμύνεται στους πασάδες Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ Βρυώνη. Δίνει μάχη στο Κριεκούκι και μετά στο μοναστήρι του Οσίου Μελετίου, αλλά δεν μπορεί να νικήσει.