cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brockhampton (ραπ συγκρότημα)
Το γκρουπ κυκλοφόρησε το πρώτο του mixtape, All-American Trash το 2016. Το 2017 εισήλθαν ορμητικά στο προσκήνιο της μουσικής σκηνής όταν κυκλοφόρησαν σε μικρό χρονικό διάστημα μια τριλογία άλμπουμ, όλα εκ των οποίων έλαβαν ευρεία αναγνώριση: το ντεμπούτο άλμπουμ τους,SATURATION, κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου 2017, ακολουθούμενο από το SATURATION II στις 25 Αυγούστου και το SATURATION III στις 15 Δεκεμβρίου. To 2018, οι BROCKHAMPTON έγιναν αίτιο μεγάλης αντιπαράθεσης καθώς ένα από τα ιδρυτικά και πιο κύρια μέλη τους, ο ράπερ Ameer Vann κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση, το οποίο οδήγησε στην αποβολή του από το συγκρότημα και την ακύρωση του άλμπουμ PUPPY το οποίο ηχογραφούσαν. Το τέταρτο άλμπουμ τους, το iridescence, κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 και έκανε το ντεμπούτο του στην νο.1 θέση του Billboard 200. Ήταν το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε μέσω μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας (συγκεκριμένα την RCA Records). Στις 23 Αυγούστου 2019 κυκλοφόρησε το πέμπτο άλμπουμ του συκροτήματος, GINGER, το οποιο περιείχε το single SUGAR, που έγινε το πρώτο τους τραγούδι που έφτασε το Billboard Hot 100, και το πρώτο τους κομμάτι που έγινε πλατινένιο.
Ιστορία
Οι Kevin Abstract, Ameer Vann, Joba, Matt Champion και Merlyn Wood αρχικά γνωρίστηκαν ως έφηβοι, καθώς όλοι τους πηγαίναν στο ίδιο σχολείο στο Τέξας. Το 2010, ο τότε επίδοξος ράπερ Kevin Abstract έκανε μιαν ανάρτηση στο online φόρουμ θαυμαστών του Κάνιε Γουέστ "KanyeToThe" ρωτώντας αν κανένας θα ήθελε να σχηματίσουν ένα συγκρότημα, στο οποίο πάνω από 30 μέλη απάντησαν. Έτσι, το συγκρότημα AliveSinceForever σχηματίστηκε, με μέλη τους Kevin Abstract, Ameer Vann, Dom McLennon, και Rodney Terror. Το συκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο τους EP, The ASF EP, το 2013. Το 2014, οι AliveSinceForever διαλύθηκαν και έπειτα ξανασχηματίστηκαν, προσθέτοντας και αφαιρώντας κάποια μέλη, και αλλάζοντας το όνομα τους σε BROCKHAMPTON, έπειτα από την οδό στην οποία ο Kevin Abstract μεγάλωσε.
Οι BROCKHAMPTON κυκλοφόρησαν το πρώτο τους τραγούδι τον Ιανουάριο του 2015, και το πρώτο τους mixtape, All-American Trash, τον Μάρτιο του 2016. Η ομάδα μετακόμισε σε ένα σπίτι στην Καλιφόρνια, όπου συγκατοικούσαν και μαζί έφτιαχναν μουσική. Τον Μάιο του 2017, το συγκρότημα κυκλοφόρησε μια σειρά single και video clip σκηνοθετημένων από τον ίδιο τον Kevin Abstract, τα οποία οδήγησαν στην κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ, SATURATION, τον Ιούνιο του 2017. Το άλμπουμ έλαβε διθυραμβικές κριτικές και έφερε πολλή προσοχή στο συγκρότημα. Έπειτα από μιαν ακόμα σειρά επιτυχημένων single, το σίκουελ του SATURATION, το SATURATION II, κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2017, λαμβάνοντας περαιτέρω επιδοκιμασία και προσοχή. Πριν καν κυκλοφορήσει το SATURATION II, το τρίτο μέρος της τριλογίας, SATURATION III, είχε ήδη ανακοινωθεί πως θα κυκλοφορούσε την ίδια χρονιά, και προωθήθηκε ως "το τελευταίο άλμπουμ των BROCKHAMPTON", κάτι το οποίο τελικά δεν ήταν αληθές. Το SATURATION III όντως κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2017, λαμβάνοντας ακόμα περισσότερη κριτική αναγνώριση. Χάρη στον θρίαμβο της τριλογίας SATURATION, οι BROCKHAMPTON περιγράφτηκαν ως ένα από τα μεγαλύτερα ανερχόμενα συγκροτήματα στην μουσική και ως ένα πολιτιστικό φαινόμενο.
Μια μέρα πριν την κυκλοφορία του SATURATION III, οι BROCKHAMPTON ανακοίνωσαν το τέταρτο τους στούντιο άλμπουμ, Team Effort, με ημερομηνία κυκλοφορίας το 2018. Τον Μάρτιο του 2018, ανακοίνωσαν πως το Team Effort είχε αναβληθεί αόριστον, και πως αντ'αυτού θα κυκλοφορούσαν το άλμπουμ PUPPY την ίδια χρονιά. Την επόμενη εβδομάδα ανακοινώθηκε πως είχαν υπογράψει συμβόλαιο αξίας πάνω από 15 εκατομμυρίων ευρώ με την δισκογραφική εταιρεία της Sony RCA Records. Τον Μάιο του 2018, διαφορές κατηγορίες κατά του Ameer Vann (ένα από τα κεντρικά μέλη της ομάδας) ,για σεξουαλική παρενόχληση, συναισθηματική χειραγώγηση, δεσμούς με ανήλικους και άλλα, ήρθαν στην επιφάνεια. Ο ίδιος αρνήθηκε ορισμένες από τις κατηγορίες και απολογήθηκε για άλλες. Στις 27 Μαΐου 2018 οι BROCKHAMPTON ανακοίνωσαν πως ο Ameer είχε αποβληθεί από το συγκρότημα. To PUPPY αναβλήθηκε επ'αόριστον και η περιοδεία στην οποία βρισκόταν η ομάδα ακυρώθηκε ώστε να "ανασυγκροτηθούν". Το ίδιο καλοκαίρι, το συγκρότημα κυκλοφόρησε ορισμένα νέα κομμάτια και ανακοίνωσε την κυκλοφορία ενός άλμπουμ ονομαζόμενου The Best Years of Our Lives. Τελικά, στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 κυκλοφόρησαν το τέταρτο τους άλμπουμ, iridescence, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στην νο.1 θέση του Billboard 200. Στις 23 Αυγούστου 2019 κυκλοφόρησαν το πέμπτο τους άλμπουμ, GINGER.
Σημερινά Μέλη
Αξίζει να σημειωθεί πως, σε αντίθεση με τα πιο πολλά συγκροτήματα, οι BROCKHAMPTON θεωρούν τους παραγωγούς τους καθώς και τα άτομα που δουλεύουν σε μη-μουσικά τμήματα (όπως οι μάνατζερ ή οι φωτογράφοι) ως μέλη του συγκροτήματος. Εν μέρει λόγω αυτού, δεν είναι ξεκάθαρο πόσα και ποία είναι ακριβώς τα μέλη της ομάδας. Η λίστα παρακάτω συμπεριλαμβάνει τα επιβεβαιωμένα, βασικά μέλη της ομάδας, όμως πέρα απο αυτούς υπάρχουν πολλά ακόμα άτομα που δουλεύουν σε τεχνικά τμήματα ή συχνοί μουσικοί συνεργάτες που αναφέρονται ως "τιμητικά μέλη" των BROCKHAMPTON, που δεν περιλαμβάνονται σε αυτήν την λίστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Τέξας Κατηγορία:Αμερικανικά hip hop συγκροτήματα
Τζούλια Κάβανα
Η Τζούλια Κάβανα (Julia Kavanagh, 7 Ιανουαρίου 1824 – 28 Οκτωβρίου 1877), αναφερόμενη εξελληνισμένα και ως Ιουλία Κάβαναχ, ήταν Ιρλανδή μυθιστοριογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Κάβανα γεννήθηκε στην κωμόπολη Τέρλας του Τιπερέαρυ, που τότε ανήκε στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, ενώ σήμερα ανήκει στην ελεύθερη Ιρλανδία. Πατέρας της ήταν ο Μόργκαν Κάβανα (περ. 1799 - 1874), συγγραφέας διάφορων φιλολογικών έργων και μερικών ποιημάτων, και μητέρα της η Μπρίτζετ Κάβανα, το γένος Φιτζπάτρικ (Fitzpatrick). Η Τζούλια πέρασε αρκετά χρόνια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας της ζώντας με τους γονείς της στο Παρίσι, θέτοντας εκεί τις βάσεις της καλής της γνώσεως της γαλλικής γλώσσας και της «εκ των ένδον» αντιλήψεως των γαλλικών διανοητικών ρευμάτων, στοιχεία που τελειοποίησε κατά τις μεταγενέστερες συχνές και μακράς διαμονές της στη Γαλλία.
Η λογοτεχνική σταδιοδρομία της Κάβανα άρχισε μετά την εγκατάσταση της ίδιας και της μητέρας της στο Λονδίνο περί το 1844, μετά τον χωρισμό από τον πατέρα της στη Γαλλία. Μετά από αυτό, η Τζούλια συντηρούσε τον εαυτό της και την ανήμπορη μάνα της με τη συγγραφική της δραστηριότητα. Το πρώτο βιβλίο της ήταν το Three Paths (1847), μία ιστορία για νέους. Αλλά το πρώτο της έργο που τράβηξε την προσοχή ήταν το Madeleine, a Tale of Auvergne (1848), μία ιστορία «ηρωικής φιλανθρωπίας και ζωντανής πίστης θεμελιωμένη σε πραγματικά γεγονότα».
Η Τζούλια και η μητέρα της ζούσαν και πάλι στο Παρίσι από τις αρχές της δεκαετίας του 1860, αλλά μετακόμισαν στη Ρουέν και μετά στη Νίκαια εξαιτίας του Γαλλοπρωσικού Πολέμου. Η Τζούλια πέθανε στη Νίκαια σε ηλικία 53 ετών. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, καθώς ζούσε όλη τη ζωή της με τη μητέρα της και ήταν πιστή Ρωμαιοκαθολική Χριστιανή. Η μητέρα της, η Μπρίτζετ, συνέχισε να ζει στη Νίκαια μέχρι τον θάνατό της το 1888. Το 1884 δώρισε μία προσωπογραφία της κόρης της φιλοτεχνημένη από τον Γάλλο ζωγράφο Ανρί Σανέ (Henri Chanet) στην Εθνική Πινακοθήκη της Ιρλανδίας.
Τα έργα της
Το σκηνικό των ιστοριών της Κάβανα είναι σχεδόν πάντοτε η Γαλλία. Το ύφος της είναι «σπιτικό», απλό και ευχάριστο, προσανατολισμένο σε γυναίκες αναγνώστριες νεαρής ηλικίας. Τα βασικά πρόσωπα των υποθέσεων είναι πολλές φορές ισχυρές, ανεξάρτητες και επινοητικές γυναίκες. Η Κάβανα ήταν αρκετά δημοφιλής και είχε το δικό της πιστό αναγνωστικό κοινό. Υπήρξε επίσης πολύγραφη συνεργάτιδα περιοδικών, ενώ έγραψε και πολλά βιογραφικά σχεδιάσματα. Οι σύγχρονοι φιλόλογοι διακρίνουν μία συνειδητοποίηση της πολιτικής του φύλου στα κείμενα της Κάβανα και τη βλέπουν ως συγγραφέα της οποίας τα έργα αναδείκνυαν συνειδητά τις ασυμμετρίες των κοινωνικών και έμφυλων διαφορών, ενώ την ίδια στιγμή ήταν προσκολλημένη στις συμβάσεις της εποχής της.
Μεταξύ των έργων της συγκαταλέγονται και τα ακόλουθα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βιογράφοι
Βαλερί Καπρίσκι
Η Βαλερί Καπρίσκι (γαλλικά: Valérie Kaprisky), (19 Αυγούστου 1962) είναι Γαλλίδα ηθοποιός.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένη το 1962, η Βαλερί Σερς, πήρε το επίθετο Καπρισκί που είναι της μητέρας της με καταγωγή από την Πολωνία, ενώ από την πλευρά του πατέρας της έχει Τουρκική και Αργεντινική καταγωγή.
Όταν ήταν οκτώ ετών, μετακόμισε στις Κάννες, όπου παρακολούθησε το Φεστιβάλ των Καννών και αποφάσισε να γίνει ηθοποιός.
Σε ηλικία 17 ετών, μετακόμισε στο Παρίσι, παρακολουθώντας το γυμνάσιο κατά τη διάρκεια της ημέρας και το σχολείο της Cours Florent το βράδυ.
Καριέρα
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της ήταν με την ερωτική ταινία Αφροδίτη το 1982 σε σκηνοθεσία του Ρομπέρ Φουέστ.
Το 1983 έκανε το αμερικανικό ντεμπούτο της με την ταινία Χωρίς Ανάσα (A Bout de Souffle), με συπρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Γκιρ.
Το 1985 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της στην ταινία "La femme publique" σε σκηνοθεσία Andrzej łuławski.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80, αποφάσισε να μην δεχτεί πλέον έναν "γυμνό" ρόλο. Αργότερα είχε πει:
Με την δική της άρνηση να δεχθεί έναν γυμνό ρόλο στον κινηματογράφο, συνέβαλε στην  αραίωση των προτεινόμενων ρόλων που της έχουν ζητηθεί. Επίσης, επηρεάστηκε από την εμπορική αποτυχία της ταινίας Μιλένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Χρωμάνιο
Το χρωμάνιο  (αγγλικά chromane) είναι ετεροαρωματική (δηλαδή ετεροκυκλική και  αρωματική) οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C9H10O. Πιο συγκεκριμένα, είναι ένας ετεροαρωματικός αιθέρας. Δομικά αποτελείται από τη συμπύκνωση ενός βενζολικού και ενός διυδροπυρανικού δακτυλίου. Εκτός από το «μητρικό» χρωμάνιο, ο όρος χρησιμοποιείται ενίοτε και για σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων. Οι χρωμανικοί δακτύλιοι αποτελούν δομική ομάδα για πιο σύνθετες ενώσεις, συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών Ε (τοκοφερόλες και τοκοτριενόλες) και των φαρμακευτικών προϊόντων τρογλιταζόνη, ορμελοξιφαίνιο και νεβιβολόλη.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:C9 Κατηγορία:Ετεροκυκλικοί αιθέρες Κατηγορία:Αρωματικοί αιθέρες
Ροβέρτος Δ΄ του Ντρε
Ο Ροβέρτος Δ΄ (1241 - 1282) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν κόμης του Ντρε και του Μπραιν (1249-82).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ντρε και της Μαρίας των Νταμπιέρ, κόρης του Αρσαμπώ Η΄ κυρίου του Μπουρμποναί.
Οικογένεια
Το 1260 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη Α΄ κόμη του Μονφόρ και είχαν τα εξής τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Παιχνίδια πολέμου
Τα Παιχνίδια πολέμου (WarGames) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1983, σκηνοθετημένη από τον Τζων Μπάνταμ. Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Μάθιου Μπρόντερικ, Ντάμπνυ Κόουλμαν, Τζων Γουντ, Άλυ Σήντυ και Μπάρυ Κόρμπιν. Η υπόθεση της ταινίας, στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, παρακολουθεί τον μαθητή χάκερ Ντέιβιντ Λάιτμαν, ο οποίος χωρίς να το γνωρίζει αποκτά πρόσβαση στον WOPR, στρατιωτικό υπερυπολογιστή των ΗΠΑ προγραμματισμένο να αναλύει τις πιθανές εξελίξεις ενός πυρηνικού πολέμου. Ο Λάιτμαν «παίζει» με τον WOPR μία προσομοίωση επιθέσεως των Σοβιετικών, πιστεύοντας αρχικώς ότι είναι παιχνίδι υπολογιστή. Ο WOPR, που είναι συνδεδεμένος με το σύστημα ελέγχου των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ και δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στην προσομοίωση και την πραγματικότητα, επιχειρεί να αρχίσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η ταινία είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία, αφού κόστισε 12 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε ακαθάριστα έσοδα 79 εκατομμύρια μετά από 5 μήνες προβολής, μόνο από τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Απέσπασε επίσης τρεις υποψηφιότητες για Βραβεία «Όσκαρ». Μία συνέχεια (σήκουελ) της ταινίας υπό τον τίτλο WarGames: The Dead Code βγήκε κατευθείαν σε DVD τον Ιούλιο του 2008.
Υπόθεση
O Ντέιβιντ Λάιτμαν, ένας έξυπνος αλλά χωρίς κίνητρο μαθητής γυμνασίου του Σηάτλ και χάκερ, μεταχειρίζεται το PC του για να εισβάλει στο σύστημα υπολογιστών του σχολείου και να αλλάξει τους βαθμούς του. Κάνει το ίδιο με τους βαθμούς της φίλης και συμμαθήτριάς του Τζένιφερ Μακ. Αργότερα, ενώ ψάχνει τηλεφωνικούς αριθμούς για να εντοπίσει συνδεδεμένους υπολογιστές στο Σάνυβεϊλ της Καλιφόρνια, ώστε να βρει μία εταιρεία παιχνιδιών υπολογιστών, συνδέεται με ένα σύστημα που δεν προδίνει την ταυτότητά του. Ζητώντας του παιχνίδια, βρίσκει έναν κατάλογο που αρχίζει με σκάκι, ντάμα, τάβλι και πόκερ, αλλά και τίτλους όπως «Βιοτοξικός και χημικός πόλεμος» ή «Παγκόσμιος θερμοπυρηνικός πόλεμος», όμως δεν μπορεί να προχωρήσει παραπέρα. Δυο χάκερ φίλοι του τού εξηγούν την έννοια του backdoor password και προτείνουν να ψάξει για τον «Φάλκεν» που αναφέρεται στον «Λαβύρινθο του Φάλκεν», το πρώτο παιχνίδι στον κατάλογο. O Ντέιβιντ ανακαλύπτει ότι ο Στήβεν Φάλκεν ήταν ένας πρώιμος ερευνητής της τεχνητής νοημοσύνης, και μαντεύει σωστά ότι το όνομα του νεκρού γιου του («Τζόσουα») είναι το password.
O Ντέιβιντ δεν ξέρει ότι ο αριθμός τηλεφώνου της «Καλιφόρνια» συνδέει στην πραγματικότητα με τον WOPR στο υπόγειο συγκρότημα του όρους Σεγιέν. Αρχίζει μαζί του μία παρτίδα «Παγκόσμιου θερμοπυρηνικού πολέμου», παίζοντας ως η Σοβιετική Ένωση. Ο υπολογιστής αρχίζει μία προσομοίωση που πείθει για λίγο το στρατιωτικό προσωπικό στη NORAD ότι πραγματικοί σοβιετικοί πυρηνικοί πύραυλοι πλησιάζουν την Αμερική. Αν και απενεργοποιούν την κατάσταση, ο «Τζόσουα» συνεχίζει την προσομοίωση ώστε να «βγάλει» το σενάριο και να κερδίσει το παιχνίδι, καθώς δεν κατανοεί τη διαφορά ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην προσομοίωση. Τροφοδοτεί συνεχώς με ψευδή δεδομένα, όπως εξόδους σοβιετικών βομβαρδιστικών και αναπτύξεις υποβρυχίων τη NORAD, ωθώντας τους αρμόδιους να υψώσουν το επίπεδο επιφυλακής DEFCON και προς μία ανταπόδοση που θα αρχίσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
O Ντέιβιντ μαθαίνει την αληθινή φύση των ενεργειών του από δελτίο ειδήσεων και πράκτορες του FBI τον συλλαμβάνουν και τον πηγαίνουν στη NORAD. Συνειδητοποιεί ότι ο WOPR βρίσκεται πίσω από τους συναγερμούς στη NORAD, αλλά επειδή δεν πείθει τον Μακίτρικ αντιμετωπίζει κατηγορίες κατασκοπείας. Ο Ντέιβιντ δραπετεύει από τη NORAD κρυμμένος σε μια ομάδα τουριστών. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια της Τζένιφερ, ταξιδεύει στο νησί του Όρεγκον όπου ζει ο Φάλκεν. Οι Ντέιβιντ και Τζένιφερ ανακαλύπτουν ότι ο Φάλκεν έχει απελπιστεί και πιστεύει ότι ο πυρηνικός πόλεμος είναι αναπόφευκτος, αν και εξίσου μάταιος με μια παρτίδα τρίλιζας ανάμεσα σε δύο έμπειρους παίκτες (πάντα ισοπαλία). Οι δύο έφηβοι κατορθώνουν ωστόσο να πείσουν τον Φάλκεν ότι πρέπει να επιστρέψει στη NORAD για να σταματήσει τον WOPR.
Ο υπολογιστής σκηνοθετεί μία μαζική επίθεση των Σοβιετικών με εκατοντάδες πυραύλους, υποβρύχια και βομβαρδιστικά. Πιστεύοντας ότι η επίθεση είναι αληθινή, η NORAD ετοιμάζεται να αντεπιτεθεί. Οι Φάλκεν, Ντέιβιντ και Τζένιφερ πείθουν στρατιωτικούς αξιωματούχους να ακυρώσουν την αντεπίθεση. Ο WOPR επιχειρεί τότε να εκτοξεύσει ο ίδιος τους πυραύλους, χρησιμοποιώντας brute-force attack για να αποκτήσει τους κωδικούς εκτοξεύσεως. Χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση στα κέντρα ελέγχου ως ασφάλεια, ο υπολογιστής θα πυροδοτήσει μία μαζική εκτόξευση. Όλες οι απόπειρες να συνδεθούν με τον υπολογιστή και να διατάξουν τον «Τζόσουα» να ακυρώσει την αντίστροφη μέτρηση αποτυγχάνουν, ενώ αν απλώς «βγάλουν τον υπολογιστή από την πρίζα» όλοι οι πύραυλοι θα εκτοξευθούν αυτομάτως.
Οι Φάλκεν και Ντέιβιντ κατευθύνουν τότε τον υπολογιστή να παίξει τρίλιζα με τον εαυτό του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια μακρά σειρά από ισοπαλίες, κάτι που υποχρεώνει τον υπολογιστή να μάθει την έννοια της ματαιότητας και των σεναρίων χωρίς νίκη. Ο WOPR παράλληλα κατορθώνει να αποκρυπτογραφήσει τον κώδικα εκτοξεύσεως των πυραύλων, αλλά πριν εκτοξεύσει διατρέχει όλα τα σενάρια πυρηνικού πολέμου που έχει επινοήσει, βρίσκοντας ότι και εκείνα καταλήγουν όλα τους σε στασιμότητα. Και έχοντας πλέον ανακαλύψει την έννοια της αμοιβαίας εξασφαλισμένης καταστροφής («WINNER: NONE»), ο WOPR πληροφορεί τον Φάλκεν ότι έχει συμπεράνει πως ο πυρηνικός πόλεμος είναι ένα «ιδιόμορφο παίγνιο», στο οποίο «η μοναδική κίνηση που κερδίζει είναι να μην το παίξεις καθόλου». Ο WOPR παραδίδει τον έλεγχο της NORAD και των πυραύλων, και προσφέρεται να παίξει μία «όμορφη παρτίδα σκακιού».
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη της ταινίας άρχισε το 1979, όταν οι σεναριογράφοι Λώρενς Λάσκερ και Γουόλτερ Παρκς επεξεργάσθηκαν μια ιδέα σεναρίου με τον τίτλο «η Ιδιοφυΐα», σχετικά με «έναν επιστήμονα που πεθαίνει και τον μοναδικό άνθρωπο στον κόσμο που τον καταλαβαίνει: ένα επαναστατημένο παιδί» Οι υπολογιστές και το χάκινγκ ως μέρος της ταινίας δεν υπήρχαν ακόμα.
Η Ιδιοφυΐα άρχισε να μετασχηματίζεται στα Παιχνίδια πολέμου όταν οι Παρκς και Λάσκερ συνάντησαν τον μελλοντολόγο Πήτερ Σβαρτς από το Ερευνητικό Ινστιτούτο του Στάνφορντ. «Υπήρχε μία νέα υποκουλτούρα εξαιρετικά έξυπνων παιδιών που αναπτύσσονταν σε αυτό που θα γινόταν αργότερα γνωστό ως χάκερ» τους είπε ο Σβαρτς. Ο ίδιος τους συνέδεσε τα νιάτα με τους υπολογιστές και τα παιχνίδια τους, και με τον στρατό. Οι Παρκς και Λάσκερ συνάντησαν επίσης τον ειδικό ασφαλείας υπολογιστών Γουίλις Γουέρ της RAND Corporation, που τους διαβεβαίωσε ότι ακόμα και ένας ασφαλής υπερυπολογιστής του στρατού θα μπορούσε να έχει απομακρυσμένη πρόσβαση, ώστε οι χρήστες να μπορούν να εργάζονται και από το σπίτι τα Σαββατοκύριακα, ενθαρρύνοντας έτσι τους σεναριογράφους να συνεχίσουν το σχέδιο.
Οι Παρκς και Λάσκερ επινόησαν αρκετές υποθέσεις με στρατιωτικό θέμα προτού καταλήξουν στην τελική. Ο σκηνοθέτης Τζων Μπάνταμ εφεύρε το όνομα «WOPR», επειδή για αυτόν το όνομα του Ενιαίου Ολοκληρωμένου Επιχειρησιακού Σχεδίου (SIOP, Single Integrated Operational Plan) της NORAD ήταν «βαρετό και δεν σού έλεγε τίποτα».
O χαρακτήρας Ντέιβιντ Λάιτμαν είναι εμπνευσμένος από τον David Scott Lewis, έναν ενθουσιώδη ερασιτέχνη χάκερ που συνάντησαν οι Παρκς και Λάσκερ. Η έμπνευση για τον Φάλκεν ήταν ο Στήβεν Χώκινγκ (από όπου έμεινε και το «Στήβεν»).
Το γύρισμα
Αρχικώς προσλήφθηκε ως σκηνοθέτης ο Μάρτιν Μπρεστ, αλλά απολύθηκε μετά 12 ημέρες γυρισμάτων εξαιτίας μιας διαφωνίας με τους παραγωγούς και αντικαταστάθηκε από τον Μπάνταμ. Αρκετές από τις σκηνές που είχε γυρίσει ο Μπρεστ παραμένουν στην τελική εκδοχή της ταινίας. Ο Τομ Μάνκιεβιτς είχε πει ότι έγραψε κάποιες πρόσθετες σκηνές κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν.
Προβολή
Τα Παιχνίδια πολέμου πήγαν καλά στη Βόρεια Αμερική με εισπράξεις 79.567.667 δολαρίων, τις πέμπτες υψηλότερες του 1983. Η ταινία επίσης προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο 36ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών.
Κριτικές
Η ταινία επαινέθηκε από τους κριτικούς. Ο Ρότζερ Ίμπερτ της έδωσε τα 4 στα 4 αστέρια, αποκαλώντας την «ένα εκπληκτικά ψυχαγωγικό θρίλερ» και «μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς μέχρι τώρα», με ένα «υπέροχο τέλος». Το περιοδικό υπολογιστών Softalk ύμνησε την ταινία για την «τέλεια πρωτοτυπία» της: Αντίθετα με άλλες ταινίες για τους υπολογιστές, όπως το Τρον, που «θα μπορούσαν να υπάρξουν (και το κάνουν) στην ίδια ουσιαστικά φόρμα με κάποια άλλη υπόθεση, η ταινία Παιχνίδια πολέμου δεν θα μπορούσε να υπάρξει αν δεν είχε υπάρξει ο μικροϋπολογιστής... Χρειάζεται αυτόν και τις τηλεπικοινωνίες ως δεδομένα του αμερικανικού τοπίου της μεσαίας τάξης». Το περιοδικό χαρακτήρισε την ταινία «...ατελείωτα επινοητική, ακριβώς στον στόχο της. Αυθεντική ακόμα και όταν γίνεται πολύ τραβηγμένη». Το Computer Gaming World έγραψε ότι «τα Παιχνίδια πολέμου δείχνουν αρκετά ρεαλιστικά ώστε να ενοχλούν και αρκετά τρομακτικά ώστε να συναρπάζουν ... σε κάνουν να σκέφτεσαι, όπως και να αισθάνεσαι, σε όλη τη διάρκειά τους», και το συνέστησε σε «χομπίστες των υπολογιστών όλων των ειδών». Ο Λήοναρντ Μάλτιν είχε ανάμικτες απόψεις και το απεκάλεσε «Συναγερμός θανάτου για τη γενιά του Pac-Man» και «ψυχαγωγική μέχρι ενός σημείου». Κατέληγε: «είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί ήταν τόσο δημοφιλης στα παιδιά: οι περισσότεροι από τους ενήλικες στην ταινία είναι ηλίθιοι.» Σήμερα, ο ιστότοπος Rotten Tomatoes αναφέρει ότι το 93% των κριτικών του δείγματός του ήταν θετικές και ότι έχει μέση βαθμολογία 7,6 με άριστα το 10.
Διακρίσεις
Τα WarGames ήταν υποψήφια για τρία Βραβεία «Όσκαρ» : καλύτερης φωτογραφίας (Γουίλιαμ Φρέικερ), καλύτερης ηχοληψίας (Μάικλ Κόχουτ, Carlos Delarios, Aaron Rochin, Willie D. Burton) και καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου (Λώρενς Λάσκερ, Γουόλτερ Παρκς). Η εταιρεία που δημιούργησε τις μεγάλες οθόνες οι οποίες έδειχναν την κατάσταση στο αρχηγείο της NORAD εφάρμοσε ένα νέο σχέδιο για τη μεγάλη αύξηση της φωτεινότητάς τους, έτσι ώστε να μπορούν να κινηματογραφηθούν ζωντανά, ενώ οι κινούμενες εικόνες τους παράχθηκαν από τον Κόλιν Καντγουέλον με υπολογιστές που έδειχναν μονόχρωμα γραφήματα, τα οποία κινηματογραφήθηκαν σε μεμονωμένα καρέ του φιλμ μέσα από διδαδοχικά έγχρωμα φίλτρα. Το κάθε καρέ χρειάσθηκε περίπου 1 λεπτό για να δημιουργηθεί και παράχθηκαν 15 χιλιόμετρα αρνητικού φιλμ σε διάστημα επτά μηνών. Για το επίτευγμα αυτό, η εταιρεία τιμήθηκε με ειδικό Τεχνικό «Όσκαρ» (Academy Scientific and Technical Award).
Επίδραση
Οι σκηνές με τον προσωπικό υπολογιστή του Λάιτμαν να τηλεφωνεί σε όλους τους αριθμούς του Σάνυβεϊλ δημιούργησαν τον όρο «war dialing» (παλαιότερα γνωστό ως «demon dialing»), μια τεχνική που μεταχειριζόταν ένα μόντεμ για τη «σάρωση» ενός καταλόγου τηλεφωνικών αριθμών για αναζήτηση άγνωστων συνδεδεμένων υπολογιστών, και εμμέσως στο σύγχρονο ανάλογό του, το «wardriving».
Ο Πρόεδρος Ρήγκαν, ως άνθρωπος του κινηματογράφου και οικογενειακός φίλος του Λάσκερ, είδε την ταινία και συζήτησε την υπόθεσή της με μέλη του Κογκρέσου, με τους συμβούλους του και με τους αρχηγούς του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων. Το ενδιαφέρον του Ρήγκαν για την ταινία έχει αναφερθεί ως παράγοντας για την έκδοση (18 μήνες αργότερα) της προεδρικής οδηγίας NSDD-145, της πρώτης στην ιστορία που αφορούσε την ασφάλεια των υπολογιστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τις τεχνολογικές επιπτώσεις Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Ριχάρδος του Ετάμπ
Ο Ριχάρδος (π. 1396 - 2 Ιουνίου 1438) από τον Οίκο του Ντρε-Μονφόρ ήταν (από τον πατέρα του) κόμης του Μονφόρ και (από τη σύζυγό του) κόμης του Βερτύ (Vertus) και του Ετάμπ (Étampes) (1423-38).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Βρετάνης και της τρίτης συζύγου του Ιωάννας των Εβρέ, κόρης του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας. Τοποθετήθηκε γενικός διοικητής του Γκυγιέν και του Πουατού (1419)· έγινε κύριος του Παλουώ, του Σατωμύρ ντε Τουαρσέ, του Μπουργκομώ-Λ'Εβέκ και του Λιρόν (1423) και κόμης του Μάντε (1425).
Ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Βαλουά, κόμισσα του Ετάμπ τυπικά, διότι την κομητεία κατείχε το στέμμα (1416-21). Έτσι με το γάμος τους το 1423 έγινε, συζυγικώ δικαιώματι, κόμης του Ετάμπ. Ωστόσο ο Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας, επειδή ο πατέρας του δολοφονήθηκε το 1419 μάλλον από ανθρώπους του Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας, είχε καταλάβει την κομητεία από το στέμμα· αποδόθηκε στη Μαργαρίτα και τον Ριχάρδο το 1435. Ο Ριχάρδος απεβίωσε τρία έτη μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραγκίσκος Β΄ ως κόμης του Ετάμπ.
Το 1422 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Ιωάννης Ε΄ της Βρετάνης και τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του, που όμως ο πρώτος απεβίωσε το 1450 χωρίς άρρενα τέκνα και ο δεύτερος το 1457 άτεκνος. Έτσι ακολούθησε ο δευτερότοκος Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης, που απεβίωσε το 1458 άτεκνος. Επόμενος στη διαδοχή ήταν ο Φραγκίσκος Β΄, που έγινε δούκας της Βρετάνης.
Οικογένεια
Το 1423 νυμφεύτηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του Μαργαρίτα των Βαλουά, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης, αδελφού του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ήταν κόμισσα του Βερτύ στην Καμπανία (Vertus-en-Capmagne) και του Ετάμπ (Étampes). Είχαν τέκνα:
Εξωτερικού σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας
Ιωάννης Α΄ του Ντρε
Ο Ιωάννης Α΄ (1215 - 1249) από τοΈντονο κείμενον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν κόμης του Ντρε (1234-49).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροβέρτου Γ΄ κόμη του Ντρε και της Αννόρα (Αενόρ) του Σαν-Βαλερύ.
Τον έχρισε ιππότη ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας. Τον ακολούθησε στην εκστρατεία του στο Πουατού το 1242, όπου πολέμησε στη μάχη του Ταϊμπούρ και το 1249 στην Ζ΄ Σταυροφορία στην Αίγυπτο, αλλά απεβίωσε στη Νικοσία της Κύπρου πριν την άφιξη.
Οικογένεια
Το 1240 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Νταμπιέρ, κόρη του Αρσαμπώ Η΄ κυρίου του Μπουρμποναί και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Κωνσταντίνος Ιωάννου (Κύπριος υπουργός)
Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου (24 Μαρτίου 1969) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Υγείας της Κύπρου στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη από τον Μάρτιο του 2018 μέχρι τον Ιούλιο του 2021. Από την 1η Μαρτίου 2023 είναι υπουργός εσωτερικών της Κύπρου, υπό την προεδρία του Νίκου Χριστοδουλίδη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1969. Απέκτησε πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων από το Manchester School of Management UMIST. Ακολούθως απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MBA) στη Διοίκηση Ξενοδοχείων, με υποτροφία Fulbright στο Πανεπιστήμιο του Κορνέλ.
Το 1996 ίδρυσε την εταιρεία IMH Ltd, ενός οργανισμού μεταφοράς γνώσης και πληροφόρησης στα στελέχη της κυπριακής αγοράς. Επιπλέον, διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Real Time Hospitality Intelligence, USA. Το 2006 ίδρυσε την εταιρεία C.C. Coffee Company Ltd η οποία κατέχει τα δικαιώματα χρήσης των Gloria Jean’s Coffees International στην Κύπρο. Ακόμη, διετέλεσε μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος της Retail Food Group, Australia εκπροσωπώντας την περιοχή της Ευρώπης.
Είναι νυμφευμένος και έχει τρία παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Την 1 Μαρτίου 2018 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως την 1 Ιουλίου 2021, αποχωρώντας μετά από δική του πρόθεση.
Ιωάννης Β΄ του Ντρε
Ο Ιωάννης Β΄ ο Καλός (1265-1309) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν κόμης του Ντρε & του Μπραιν (1282-1309).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροβέρτου Δ΄ κόμη του Ντρε και της Βεατρίκης κόμισσας του Μονφόρ, κόρης τού Ιωάννη Α΄ κόμη τού Μονφόρ.
Ο Ροβέρτος Δ΄ πολέμησε με τον Φίλιππο Δ΄ στους πολέμους της Φλάνδρας, στους οποίους πολιορκήθηκαν οι πόλεις Βερν, Κάσσελ, ντε Μπεργκ και Λιλ το 1297. Ήταν στη μάχη των χρυσών σπιρουνιών που έγινε πλησίον του Καμπραί, όπου οι Γαλλικές δυνάμεις υπό τον Ροβέρτο Β΄ κόμη του Αρτουά υπέστησαν απροσδόκητη ήττα. Το 1304 πολέμησε στη μάχη του Μον-αν-Πεβέλ και συμμετείχε στην πολιορκία της πόλης Λιλ. Επιλέχθηκε ως ένας από τους πρεσβευτές που διαπραγματεύτηκαν το τέλος της σύρραξης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ιωάννα του Μονπανσιέ και είχε τέκνα:
Έκανε δεύτερο γάμο με την Περενέλ του Σουλύ το 1308 και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Γιώργος Λακκοτρύπης
Ο Γιώργος Λακκοτρύπης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιώργος Λακκοτρύπης γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1970 στη Λευκωσία. Απέκτησε πτυχίο μαθηματικών και πληροφορικής από το Πανεπιστήμιο του Κιλ (1988-1991) και μεταπτυχιακό στη διοίκηση επιχειρήσεων (MBA) από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο με υποτροφία Fulbright (1993-1995).
Εργάστηκε ως υπεύθυνος συστημάτων πληροφορικής στο παράρτημα της εταιρείας Ιωάννου και Παρασκευαΐδη στη Βεγγάζη της Λιβύης (1991-1993). Την περίοδο 1995-2001 εργάστηκε IBM Κύπρου στον τομέα των πωλήσεων.
Το 2003 έγινε ο πρώτος υπάλληλος που προσέλαβε η Microsoft στην Κύπρο. Αποστολή του ήταν η ανάπτυξη δραστηριοτήτων της εταιρείας στην Κύπρο. Ακολούθως, ανέλαβε Διευθύνων Σύμβουλος Microsoft Κύπρου και Μάλτας. Το 2011 ανέλαβε τη θέση του Διευθυντή Δημοσίου Τομέα Microsoft Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, με κύρια αποστολή την ανάπτυξη δραστηριοτήτων της εταιρείας σε 24 χώρες.
Είναι νυμφευμένος με τη Χριστιάνα Λακκοτρύπη και έχει δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Την 1 Μαρτίου 2013 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού με τον Γιώργο Λακκοτρύπη να αναλαμβάνει Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού.
Παρέμεινε στη θέση του και στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας με τον Γιώργο Λακκοτρύπη να αναλαμβάνει Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας. Η θητεία του ολοκληρώθηκε στις 10 Ιουλίου 2020.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Heinkel He 178
Το Heinkel He 178 ήταν το πρώτο αεριωθούμενο αεροπλάνο. Ήταν κατασκευή της γερμανικής Heinkel, αποτέλεσμα της έμφασης της εταιρείας για ανάπτυξη τεχνολογιών για πτήσεις υψηλών ταχυτήτων, τακτική του διευθυντή της εταιρείας Ερνστ Χάινκελ. Πέταξε για πρώτη φορά στις 27 Αυγούστου 1939 με πιλότο τον Έριχ Βάρσιτς.
Ανάπτυξη
Το 1936, ένας νεαρός μηχανικός με το όνομα Χανς φον Οχάιν είχε εγγράψει στο όνομά του μια πατέντα για την χρήση της εξάτμισης από μια τουρμπίνα αερίου ως μέσο προώθησης.
Παρουσίασε την ιδέα στον Ερνστ Χάινκελ, ο οποίος συμφώνησε να βοηθήσει στην ανάπτυξη της ιδέας. Ο φον Οχάιν επίδειξε επιτυχημένα την πρώτη του μηχανή, την Heinkel HeS 1 το 1937 και γρήγορα διατυπώθηκαν σχέδια για την δοκιμή μιας παρόμοιας μηχανής σε αεροσκάφος. Το He 178 σχεδιάστηκε γύρω από τον τρίτο σχεδιασμό μηχανής του φον Οχάιν, της HeS 3, η οποία έκαιγε ντίζελ ως καύσιμο.
Επίσης, ο διάδοχος του He 178 ήταν το πρωτότυπο He 178 V2, το οποίο δεν πέταξε στον αέρα.
Το αεροπλάνο έκανε την παρθενική του πτήση στις 27 Αυγούστου 1939, πέντε μέρες πριν την έναρξη του Β΄ ΠΠ. Την δοκιμή έκανε ο πιλότος Έριχ Βάρσιτς, ο οποίος είχε πιλοτάρει το πρώτο ρουκετοωθούμενο αεροπλάνο του κόσμου, το Heinkel He 176, στην παρθενική του πτήση τον Ιούνιο του 1939.
Ο Χάινκελ είχε αναπτύξει τον κινητήρα και το αεροπλάνο Heinkel He 178 V1, σε άκρα μυστικότητα. Τα σχέδια ήταν άγνωστα ακόμη και για την γερμανική πολεμική αεροπορία, και στις 1 Νοεμβρίου 1939, μετά την Γερμανική νίκη στη Πολωνία, ο Χάινκελ προγραμμάτισε μια επίδειξη του αεροπλάνου για επισήμους, όπου ο επικεφαλής της Λουφτβάφε Χέρμαν Γκέρινγκ δεν ήταν παρών. Οι υπουργοί Ερνστ Ούντετ και Έρχαρντ Μιλχ, υπουργοί της ναζιστικής κυβέρνησης, παρακολούθησαν την επίδειξη αλλά δεν εντυπωσιάστηκαν. Ενώ ήταν μια τεχνική επιτυχία, οι ταχύτητες περιορίζονταν στα 598 χιλιόμετρα ανά ώρα ακόμη και με τους δυνατούς κινητήρες HeS 6 1,300lb και η αντοχή στη μάχη ήταν 10 λεπτά.
Απτόητος, ο Χάινκελ αποφάσισε να ξεκινήσει την ανάπτυξη του δικινητήριου He 280 χρησιμοποιώντας ότι είχε μάθει από το πρωτότυπο He 178.
Το αεροπλάνο He 178 V1 εκτιθόταν στο μουσείο αεροπορίας του Βερολίνου, ωστόσο καταστράφηκε από επιδρομή των Συμμάχων το 1943.
Σημασία
μικρογραφία|Το He 178 V2 στο έδαφος Ο Ερνστ Χάινκελ απογοητεύθηκε από την έλλειψη επίσημου ενδιαφέροντος για το αεροπλάνο του. Στην αυτοβιογραφία του, το αποδίδει στην αποτυχία των διευθυντών και ανώτερων αξιωματούχων του Υπουργείου Αεροπορίας του Ράιχ να καταλάβουν τα πλεονεκτήματα τις αεριώθησης και τι νέες τεχνολογίες εκπροσωπούσε το He 178. Επίσης, το Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ ανέπτυσσε δικά του αεροπλάνα, κάτι που δεν γνώριζε ο Χάινκελ.
Σταθμός Αγγίστης Σερρών
Ο Σταθμός Αγγίστης είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 36 μέτρα.
Heinkel He 178
Παραπομπές
δεξιά|μικρογραφία|Αναμνηστική πλάκα για την πρώτη αεριωθούμενη πτήση, στον αεροδιάδρομο του εργοστασίου "Μαριενίε" (Marienehe) του Χάινκελ, στην σημερινή επαρχία Ροστόκ-Σούμαρλ
Σταθμός Αγγίστης Σερρών
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Σταθμός Αγγίστης βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, στο τέλος του φαραγγιού του ποταμού Αγγίτη και νότια του ποταμού. Απέχει 12 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Νέα Ζίχνη, 40 χλμ. Α.-ΝΑ. από τις Σέρρες, 30 χλμ. ΝΔ. από τη Δράμα. Μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ο σιδηροδρομικός σταθμός της Αγγίστας από την οποία απέχει περίπου 5 χλμ. ΒΑ. Το παλιό σταθμαρχείο έχει μετατραπεί σε αστυνομικό τμήμα και η απέναντί του αποθήκη της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής στεγάζεται το Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού. Σε λόφο της άκρης του χωριού υπάρχει μακεδονικός τάφος του 3ου αι. π.Χ. στη θέση που προϋπήρχε προϊστορικός οικισμός της Ύστερης Εποχής Χαλκού και ο οποίος έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος. Στην τοποθεσία "Παλιοκόστρα" έχουν βρεθεί επιφανειακά ευρήματα από τη Μέση Νεολιθική εποχή έως τους βυζαντινούς χρόνους. Βόρεια είναι η παραδοσιακή πέτρινη γέφυρα του Αγγίτη ποταμού που σηματοδοτεί και το τέλος του φαραγγιού (ή Στενά Πέτρας ή Βράους σύμφωνα με τους ντόπιους).
Heinkel He 178
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
He 178 Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Σταθμός Αγγίστης Σερρών
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται το 1920 με την ονομασία Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγγίστης να ανήκει στην τότε κοινότητα Βιτάστης (Κρηνίδας). Το 1934 με το ΦΕΚ 131Α - 16/04/1934 συστάθηκε κοινότητα με έδρα τον ίδιο τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σταθμού Αγγίστης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλιστράτης του Δήμου Νέας Ζίχνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 177 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Νέας Ζίχνης
Α.Σ. Παπάγου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Αθλητικός Σύλλογος Παπάγου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο ομώνυμο προάστιο της Αθήνας, στην Αττική, από το 1966. Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το λευκό. Καθώς ιδρύθηκε στη νεοσύστατη τότε συνοικία των αξιωματικών, τα μέλη του ονομάζονται χαϊδευτικά «Στρατηγοί» μέχρι σήμερα. Έμβλημα της ομάδας είναι ο κεραυνός, όπως τον εμπνεύστηκε ο Μαργαρίτης Παναγιωτίδης από τη Θύελλα, μία ανεπίσημη ομάδα του προαστίου, πρόδρομο της σημερινής.
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου. Δημιουργήθηκε το 1976, δέκα χρόνια μετά την ίδρυση του ποδοσφαιρικού τμήματος. Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Παπάγου αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Παπάγου «Σαλούν», χωρητικότητας 800 θεατών.
Ίδρυση
Ο Αθλητικός Σύλλογος Παπάγου ιδρύθηκε ως ποδοσφαιρικό σωματείο το 1966, οπότε και συγχωνεύθηκε με μια άλλη τοπική ομάδα, τη Θύελλα (από εκεί προκύπτει και ο κεραυνός στο έμβλημά του. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 συγκροτήθηκε η πρώτη ομάδα καλαθοσφαίρισης υπό τη φροντίδα των προπονητών Κώστα Μπογατσιώτη αρχικά και στη συνέχεια του Κώστα Διαμαντόπουλου (ο πρώτος ήταν νονός του γιου του δεύτερου, Γιώργου Διαμαντόπουλου).
Την περίοδο 1976-77 μαρτυράται η πρώτη παρουσία της ομάδας στο Κύπελλο Ελλάδος, όπου συμμετείχαν τότε πάρα πολλές ομάδες τόσο από τα τοπικά όσο και από τα εθνικά πρωταθλήματα. Τα επόμενα χρόνια ο Παπάγου ξεκίνησε να ανεβαίνει με αργά βήματα τις τοπικές κατηγορίες της Ε.Σ.Κ. Αττικής.
Ανοδική πορεία (1986-1990)
Η ομάδα του Παπάγου αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της σε εθνική κατηγορία την περίοδο 1986-87, έχοντας κατακτήσει την προηγούμενη άνοιξη το Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας της Αττικής. Ειδικότερα ήταν η μία από τις 14 ομάδες που συγκρότησαν το μοναδικό όμιλο της Β' Εθνικής. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στην 5η θέση, εξασφαλίζοντας την παραμονή της. Σε ό,τι αφορά το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, εντάχθηκε σε αυτόν στα πλαίσια της Β' Φάσης, όπου και νίκησε διαδοχικά εκτός έδρας τον Πρωτέα Νέου Κόσμου με σκορ 78-87 και εντός έδρας τον Πειραϊκό Σύνδεσμο με σκορ 95-82. Στη Γ' Φάση γνώρισε την ήττα και κατά συνέπεια τον αποκλεισμό από τον Ολυμπιακό Πειραιώς που αναδείχθηκε νικητής στην έδρα του με σκορ 120-88.
Την επόμενη χρονιά, 1987-88, ο Παπάγου επέστρεψε στα γήπεδα της Β' Εθνικής. Αυτή τη φορά ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα, χωρίς να κινδυνέψει να υποβιβαστεί. Στους προκριματικούς της διοργάνωσης του Κυπέλλου Ελλάδος υποχρέωσε σε ήττα το Γυμναστικό Λάρισας με σκορ 77-83. Στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης, ωστόσο, δεν κατάφερε να υπερασπιστεί την έδρα του απέναντι στο Περιστέρι (76-78 το τελικό σκορ).
Την αγωνιστική περίδο 1988-89 ο Παπάγου κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Β' Εθνικής, με αποτέλεσμα να ανέβει με την ιδιότητα του Πρωταθλητή στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Σε ό,τι αφορά το θεσμό του Κυπέλλου, έδωσε το παρόν σε τρεις αγώνες στα πλαίσια της Α' Φάσης. Στους δύο πρώτους κέρδισε εκτός έδρας διαδοχικά τη Χ.Α.Ν.Θ. με σκορ 73-76 και το Φίλιππο Βέροιας με σκορ 68-76. Εν τέλει την πορεία του διέκοψε ο Ιωνικός Νικαίας που επικράτησε στην έδρα του επί του Παπάγου με σκορ 88-83.
Ροβέρτος Ε΄ του Ντρε
Ο Ροβέρτος Ε΄ (π. 1293 - 22 Μαρτίου 1329) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν κόμης του Ντρε και του Μπραιν (1309-29).
Α.Σ. Παπάγου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ανοδική πορεία (1986-1990)
Διατηρώντας την ορμή του ο Παπάγου πέτυχε την περίοδο 1989-90 τη δεύτερη συνεχή του άνοδο, κατακτώντας παρά την απειρία του και το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής. Στη συνέχεια, βάσει των κανονισμών που ίσχυσαν την περίοδο εκείνη, αγωνίστηκε σε μίνι Πρωτάθλημα με τρεις ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας προκειμένου να αποκτήσει το δικαίωμα συμμετοχής στο FIBA Korać Cup της επόμενης περιόδου. Σε αυτό γνώρισε έξι ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια. Τη χρονιά αυτή ο σύλλογος του Παπάγου είχε επίσης μια ιδιαίτερα αξιοσημείωτη πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, όπου έλαβε μέρος σε 5 αγώνες. Στα πλαίσια της Α' Φάσης σημείωσε δύο εντός έδρας νίκες: μία απέναντι στο Μίλωνα με σκορ 82-78 και μία απέναντι στον Κρόνο Αγίου Δημητρίου με σκορ 88-77. Στη «Φάση των 16» ξεπέρασε, επιπλέον, το εμπόδιο του Πανελληνίου τον οποίο και νίκησε εντός έδρας με σκορ 100-80. Στη «Φάση των 8» ήταν σειρά του Έσπερου Καλλιθέας να υποκύψει στην έδρα του Παπάγου με σκορ 92-83. Εν τέλει αντιμετώπισε στους Ημιτελικούς την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης (που τότε μεσουρανούσε με τους Ιωαννίδη στον πάγκο και Γκάλη και Γιαννάκη στη σύνθεση) χάνοντας στο Αλεξάνδρειο με σκορ 103-76.
Ροβέρτος Ε΄ του Ντρε
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ κόμη του Ντρε και της Περονέλ ντε Σουλύ. Η μητέρα του ήταν η πρώτη κυρία των τιμών της Ιωάννας Β΄ των Ιβρέα, συζύγου του Φιλίππου Ε΄ της Γαλλίας.
Α.Σ. Παπάγου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ανοδική πορεία (1986-1990)
Καθοδηγητής της ομάδας τις δύο αυτές επιτυχημένες χρονιές, καθώς και τις δύο επόμενες στην Α1 Εθνική, ήταν ο προπονητής Περικλής Ταυρόπουλος.
Ροβέρτος Ε΄ του Ντρε
Βιογραφία
Ο Ροβέρτος Ε΄ ήταν υποστηρικτής του Φιλίππου Ε.΄ Το 1293 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, ώσπου απεβίωσε και ο ίδιος το 1329. Επειδή ήταν άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ιωάννης Γ΄.
Α.Σ. Παπάγου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Πρώιμη ακμή (1990-1995)
Το ντεμπούτο της ομάδας στην Α1 Εθνική Κατηγορία έλαβε χώρα την αγωνιστική περίοδο 1990-91, η οποία θεωρείται μάλιστα μια από τις πιο αξιομνημόνευτες στην ιστορία του θεσμού. Στη διάρκεια της Κανονικής Περιόδου ο Παπάγου συγκέντρωσε 7 νίκες και 15 ήττες με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 9η θέση της βαθμολογικής κατάταξης (σε σύνολο 12 ομάδων). Στη συνέχεια οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5 έως 10 αγωνίστηκαν σε δύο ακόμη γύρους, μεταφέροντας και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, για να δοθούν τρία εισιτήρια για το FIBA Korać Cup. Ο Παπάγου δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ένα από αυτά, ολοκληρώνοντας τη χρονιά οριστικά στην 9η θέση. Την ίδια περίοδο ο σύλλογος συμμετείχε απευθείας στη «Φάση των 16» του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου και ηττήθηκε από τον Π.Α.Ο.Κ. με σκορ 60-98.
Ροβέρτος Ε΄ του Ντρε
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1321 τη Μαρία του Ανγκιάν, με την οποία δεν απέκτησαν απογόνους.
Α.Σ. Παπάγου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Πρώιμη ακμή (1990-1995)
Το επόμενο φθινόπωρο ο Παπάγου επέστρεψε στα γήπεδα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, στα πλαίσια της οποίας δεν κατόρθωσε να πετύχει την αναμενόμενη αγωνιστική απόδοση. Έχοντας συγκεντρώσει 3 νίκες και 19 ήττες κατά τη λήξη της Κανονικής Περιόδου για το 1991-92, βρέθηκε στη 12η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα. Στη συνέχεια έλαβε μέρος και σε αγώνες κατάταξης μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν στις θέσεις 9 έως 12, χωρίς, όμως, να πετύχει κάποια βελτίωση της θέσης του. Συνεπώς ήταν η μόνη ομάδα που υποβιβάστηκε στην Α2 Εθνική. Στο θεσμό του Κυπέλλου αντιμετώπισε στη «Φάση των 16» την Α.Ε.Κ. στην έδρα του γνωρίζοντας την ήττα με σκορ 63-79.
Ροβέρτος Ε΄ του Ντρε
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Α.Σ. Παπάγου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Πρώιμη ακμή (1990-1995)
Η παραμονή του Παπάγου στη δεύτερει τη τάξει Κατηγορία κράτησε λίγο, εφόσον το τέλος της αγωνιστικής δράσης της περιόδου 1992-93 τον βρήκε εκ νέου Πρωταθλητή. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος πρώτος αντίπαλος της ομάδας ήταν η Μ.Ε.Ν.Τ. η οποία ηττήθηκε στην Αθήνα με σκορ 95-84. Ακολούθως ο Παπάγου νίκησε και το Φίλιππο Βέροιας εντός έδρας με σκορ 79-53. Στα πλαίσια της Β' Φάσης επρόκειτο να αναμετρηθεί με τον Άρη Θεσσαλονίκης, ωστόσο ο αγώνας δεν έλαβε χώρα ποτέ και κατακυρώθηκε υπέρ του αντιπάλου.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 1993-94, ο Παπάγου έκανε ένα σύντομο πέρασμα από την Α1 Εθνική, χωρίς να καταφέρει να εδραιωθεί στην Κατηγορία. Στην τελευταία συμμετείχαν πλέον 14 σύλλογοι, ενώ η διοργάνωση του Πρωταθλήματος είχε περάσει πλέον στη δικαιοδοσία του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. Η λήξη της Κανονικής Περιόδου βρήκε τον Παπάγου στη 13η και προτελευταία θέση, με συνέπεια να ακολουθήσει τον τελευταίο Μίλωνα στο δρόμο του απευθείας υποβιβασμού. Αναλυτικότερα συγκέντρωσε 6 νίκες σε 26 αγωνιστικές. Την ίδια χρονιά ο σύλλογος αντιμετώπισε τον Άρη στο Κύπελλο, στα πλαίσια της «Φάσης των 16», γνωρίζοντας τον αποκλεισμό με σκορ 71-65.
Και πάλι ο Παπάγου κατάφερε να ανακτήσει άμεσα το χαμένο έδαφος, κατακτώντας το τρίτο του Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής την περίοδο 1994-95. Επιπλέον αγωνίστηκε και δύο παιχνίδια για το Κύπελλο Ελλάδος. Στο πρώτο από αυτά επικράτησε εκτός έδρας του Ολυμπιακού Βόλου με σκορ 49-72, ενώ στο δεύτερο ηττήθηκε από τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου και συνεπώς δεν συνέχισε περαιτέρω.
Καταξίωση στην Α1 Εθνική και έξοδος στο Κόρατς (1995-1999)
Την αγωνιστική περίοδο 1995-96, οπότε και επέστρεψε στην Α1 Εθνική, ο Παπάγου κατάφερε να συλλέξει 9 νίκες και 17 ήττες. Την ίδια απόδοση είχε και η Α.Ε.Κ. που υπερτερούσε, όμως, στα μεταξύ τους αποτελέσματα. Στην τελική βαθμολογία ο Παπάγου κατετάγη στην 11η θέση (σε σύνολο 14 συλλόγων), πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Ακολούθως διασταυρώθηκε με τον 6ο στην κατάταξη Σπόρτιγκ στη διαδικασία των Play-offs, σειρά που θα κρινόταν στις δύο νίκες. Αυτές τις πέτυχε διαδοχικά η ομάδα των Πατησίων (94-87, 84-94) και με τον τρόπο αυτό ολοκληρώθηκε η χρονιά για τον Παπάγου. Σε ό,τι αφορά τη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Παπάγου αντιμετώπισε στη «Φάση των 16» την Α.Ε.Κ. από την οποία και γνώρισε την εκτός έδρας ήττα με σκορ 99-73.
Την επόμενη περίοδο, 1996-97, πάντα στην ίδια κατηγορία, ο Παπάγου βελτίωσε την παραγωγικότητά του σε νίκες, συγκεντρώνοντας 12 σε 26 αγωνιστικές. Και πάλι παρατηρήθηκε ισοβαθμία, αυτή τη φορά με τον Πανιώνιο, απέναντι στον οποίο ο Παπάγου βρέθηκε ευνοημένος. Η λήξη της αγωνιστικής δράσης βρήκε το σύλλογο στην 7η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Στα Play-offs αντίπαλος του βρέθηκε ξανά ο (10ος στη βαθμολογία) Σπόρτιγκ και παρόλο που αυτή τη φορά είχε πλεονέκτημα έδρας ο Παπάγου ηττήθηκε και πάλι δύο φορές (61-76, 66-54). Εν τέλει έπεσε στην 9η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, αλλά κατάφερε, ωστόσο, να εξασφαλίσει την πρώτη του έξοδο στην Ευρώπη. Στο Κύπελλο Ελλάδος απέκλεισε στη «Φάση των 16» το Νέστορα Θεσσαλονίκης με εκτός έδρας σκορ 51-67, προτού ηττηθεί με τη σειρά του στη «Φάση των 8» από τον μετέπειτα φιναλίστ Απόλλωνα Πατρών με σκορ 82-68. Την περίοδο αυτή ο Αμερικανός αθλητής του συλλόγου, Αλφόνσο Φορντ, αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ του Πρωταθλήματος της Α1 Εθνικής.
Την επόμενη χρονιά, 1997-98, ο Παπάγου ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για την Κανονική Περίοδο στην 11η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Η συλλογή του σε νικηφόρα αποτελέσματα ήταν φτωχή, 7 συνολικά σε 26 αγώνες, ενώ υπερίσχυσε σε ισοβαθμία με το Σπόρτιγκ. Στα Play-offs αρχικά διασταυρώθηκε με το 6ο στη βαθμολογία Περιστέρι, έχοντας μειονέκτημα έδρας. Μολαταύτα ξεπέρασε επιτυχώς τη γεμάτη εκπλήξεις σειρά βελτιώνοντας τη θέση του στην κατάταξη (63-65 εκτός έδρας νίκη, 71-60 εντός έδρας ήττα, 53-54 εκτός έδρας νίκη). Στη συνέχεια, διασταυρώθηκε με τον Π.Α.Ο.Κ. από τον οποίο γνώρισε δύο συνεχόμενες ήττες (97-64 εκτός έδρας, 59-72 εντός έδρας). Τελικά έκλεισε τη χρονιά στην 8η θέση. Για το Κύπελλο ο Παπάγου εμφανίστηκε σε ένα μόνο παιχνίδι, στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης, όπου και ηττήθηκε εντός έδρας με σκορ 61-64 από το Ηράκλειο.
Η αγωνιστική περίοδος 1998-99 έκρυβε για το σύλλογο τη δυσάρεστη εξέλιξη του υποβιβασμού, μετά από μία δεκαετία στον Κολοφώνα της δόξας του. Η λήξη της Κανονικής Περιόδου τον βρήκε στη 14η και τελευταία θέση της βαθμολογίας, με απολογισμό 6 νίκες και 20 ήττες. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου, αποκλείστηκε εκτός έδρας στη «Φάση των 16» κατά σύμπτωση ξανά από το Ηράκλειο με σκορ 76-72.
Στο διάστημα των ετών τις μέγιστης ακμής του ο Α.Σ. Παπάγου χρησιμοποίησε προσωρινά ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο της Κάντζας (που δεν υφίσταται σήμερα), εγκαταλείποντας προσωρινά τη φυσική του έδρα.
Πενταετία στην Α2 Εθνική (1999-2004)
Την επιστροφή του Παπάγου στην Α2 Εθνική ακολούθησε μια καλή αγωνιστικά χρονιά, στη διάρκεια της οποίας συγκέντρωσε 15 νίκες και 11 ήττες. Σε σύνολο 14 ομάδων, κατετάγη στην 4η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα για το 1999-00, δείχνοντας ακόμη δυναμισμό. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος έδωσε το παρόν στις δύο αγωνιστικές της Α' Φάσης. Συγκεκριμένα απέκλεισε εκτός έδρας στην πρεμιέρα το Φίλιππο Θεσσαλονίκης με σκορ 66-80, για να αποκλειστεί με τη σειρά του από το Παλαιό Φάληρο εκτός έδρας με σκορ 79-75.