cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρεσβεία τιμής των Εκκλησιών
Παπικό πρωτείο ή Υπεροχικότητα «Πρεσβείων τιμής»;
Το κείμενο του Ειρηναίου Λουγδούνου, διασώθηκε σε λατινική μετάφραση στο έργο Κατά Αιρέσεων. Η φράση στη οποία επικεντρώθηκε το ενδιαφέρον ήταν η τελευταία φράση του αποσπάσματος που αναφέρει "Ad hanc enim ecclesiam...est ab apostolis traditio". Πάνω σε αυτό το κείμενο η Ρωμαιοκαθολική εκλησία προβάλλει ένα ενεργό πρωτείο εξουσίας της Ρώμης σε ολόκληρη τη εκκλησία. Η σημερινή έρευνα, παρά τις αποκλίνουσες απόψεις θεωρεί πως αυτή η ερμηνεία σήμερα δεν μπορεί να σταθεί. Μάλιστα ο P.Nautin αμφισβήτησε έντονα την ερμηνεία αυτή θεωρώντας πως με την έννοια «Ad hanc ecclesiam» θεωρεί όχι την τοπική εκκλησία αλλά την οικουμενική, αλλά και ο B.Botte, θεωρούσε πως αναφέρει τις σημαντικότερες εκκλησίες της εποχής αναιρώντας την ερμηνεία της τοπικής εκκλησίας. Αυτή η διαφωνία προέκυψε πάνω στη ερμηνευτική απόδοση της μετάφρασης του κειμένου, που αν είχε σωθεί στη γλώσσα που εγράφη θα επέλυε το πρόβλημα εν τη γενέση του. Λόγω όμως του προβλήματος αυτού υπεισέρχονται υποκειμενικές ερμηνείες. Έτσι όσοι πιστεύουν στην δουλική μετάφραση του κειμένου, κάτι που διαφαίνεται εμφανώς κατά τους άρνητές του πρωτείου, η χρήση του επιρρήματος «undique» είναι και το κλειδί της υπόθεσης της ερμηνείας. Έτσι όσοι πιστεύουν σε δουλική ερμηνεία, το ερμηνεύουν σαν «οποθενδήποτε», ενώ σε ελεύθερη απόδοση ως «απανταχού», κάτι που και Β.Στεφανίδης δέχτηκε, όχι όμως και ο Β.Φειδάς, που δέχεται την πρώτη ερμηνεία. Έτσι η ερμηνεία που δίνει η πλευρά της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας είναι «Προς την εκκλησία(Ρώμης) ταύτην, ένεκα της υπερεχούσης αυθεντίας είναι ανάγκη να συμφωνεί ολόκληρη η εκκλησία, τουτέστιν οι απανταχού πιστοί. Ενώ στη δεύτερη περίπτωση οι πιστοί που πρέπει να ακολουθήσουν είναι οι οποθενδήποτε πιστοί. Επίσης η φράση «omnem ecclesiam» δίδεται σε ενικό αριθμό και όχι πληθυντικό, κάτι που ενισχύει περαιτέρω την άποψη των αρνούντων του πρωτείου, αφού έτσι η ερμηνεία διαμορφώνεται σε «πάσαν την εκκλησίαν» συμφωνούντες (την τοπική της Ρώμης) οι «οποθενδήποτε» χριστιανοί και «όχι πάσας τας εκκλησίας» όπως οι Ρωμαιοκαθολικοί ισχυρίζονται.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Αντλία θερμότητας
Αντλία θερμότητας (αγγλικά: heat pump) ονομάζουμε τη μηχανολογική διάταξη που μας επιτρέπει να μεταφέρουμε ενέργεια από έναν χώρο χαμηλής Θερμοκρασίας, σε έναν χώρο υψηλότερης θερμοκρασίας.
Ήδη από τον ορισμό, γίνεται φανερό ότι οι αντλίες θερμότητας σχεδιάζονται για να μεταφέρουν θερμότητα (θερμική ενέργεια) με φορά αντίθετη από αυτήν της φυσικής ροής. Για την μεταφορά αυτή, απαιτείται κατανάλωση ενέργειας.
(Όπως ακριβώς στην υδραυλική, το νερό πηγαίνει μόνο του (ρέει) από το ψηλό σημείο στο χαμηλό (λόγω βαρύτητας) και χρειαζόμαστε μια αντλία νερού για να μεταφέρουμε το νερό αντίθετα με την φυσική του ροή (να το ανεβάσουμε ψηλότερα), έτσι και η θερμική ενέργεια "ρέει" από μόνη της από το σώμα υψηλής θερμοκρασίας (ζεστό) στο σώμα χαμηλότερης θερμοκρασίας (κρύο) και χρειαζόμαστε μια "αντλία θερμότητας" για να αντιστρέψουμε την κίνηση της ενέργειας και να την μεταφέρουμε από την χαμηλή θερμοκρασία (κρύο) στην υψηλή (ζεστό).
Αρχή λειτουργίας
Οι αντλίες θερμότητας λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούν όλα τα ψυκτικά μηχανήματα και η λειτουργία τους βασίζεται στις ίδιες αρχές που εφαρμόζονται στα ψυγεία, καταψύκτες, κλιματιστικά μηχανήματα κ.λ.π. Η λειτουργία τους βασίζεται στον ψυκτικό κύκλο, που είναι ένας αέναος κύκλος εκτόνωσης και συμπίεσης ενός ρευστού (εργαζόμενο μέσο) σύμφωνα με το παρακάτω σχήμα:
Το ρευστό (ψυκτικό μέσο) που ρέει μέσα στις σωλήνες, στη θέση 1, είναι υγρό σε μεγάλη πίεση και θερμοκρασία, μετά τον συμπιεστή. Στη θέση 1, αποβάλλεται η θερμότητα που απέδωσε κατά την συμπίεση ο συμπιεστής. Στη συνέχεια, το ψυκτικό μέσο εκτονώνεται (μειώνεται η πίεση του) στην εκτονωτική βαλβίδα (2), και εξατμίζεται (λόγω της πτώσης της πίεσης) στον εξατμιστή στη θέση 3, όπου ψύχεται και προσλαμβάνει θερμότητα. Στη συνέχεια το κρύο ψυκτικό μέσο, σε αέρια ακόμη μορφή, συμπιέζεται στον συμπιεστή, υγροποιείται, θερμαίνεται, αποβάλλει θερμότητα και ούτω κάθε εξής.
Το σημαντικό είναι ότι σε κάθε κύκλο, αποβάλλεται θερμότητα (ενέργεια) στη θέση 1 και προσλαμβάνεται (ενέργεια) στη θέση 3, άρα εφόσον ο κύκλος είναι διαρκής υπάρχει μια διαρκής μεταφορά θερμότητας από το σημείο 3 στο σημείο 1 και συνεπώς με τον ψυκτικό κύκλο μπορούμε να μεταφέρουμε θερμότητα (ενέργεια) μεταξύ δυο σημείων.
Η λειτουργία αυτή (η μεταφορά θερμότητας από ένα σημείο σε ένα άλλο) είναι που έδωσε το όνομα "αντλίες θερμότητας" στις συσκευές που λειτουργούν με βάση τον ψυκτικό κύκλο.
Είδη
Ανάλογα με το ρευστό στο οποίο αποβάλει (ή από το οποίο προσλαμβάνει) την ενέργεια η αντλία στα σημεία (1) και (3) του ψυκτικού κύκλου, οι αντλίες θερμότητας ταξινομούνται σε:
Αντλίες θερμότητας αέρος / αέρος
Είναι αντλίες που διαθέτουν και στο σημείο 1 και στο σημείο 3 εναλλάκτη θερμότητας αέρα / ψυκτικού. Είναι τα γνωστά σε όλους μας κλιματιστικά μηχανήματα διαιρούμενου τύπου (split type). Ειδικά στον διαιρούμενο τύπο το ένα στοιχείο (εναλλάκτης στη θέση 3) βρίσκεται μέσα στο σπίτι μας και προσλαμβάνει ενέργεια (αφαιρεί θερμότητα / ψύχει τον χώρο), και το άλλο σημείο (1) είναι επίσης εναλλάκτης ψυκτικού μέσου / αέρα και αποβάλλει θερμότητα έξω από το σπίτι μας.
Αντλίες θερμότητας αέρος / νερού
Οι αντλίες αυτές στην μια πλευρά (σημείο 3) αντί για στοιχείο έχουν εναλλάκτη ψυκτικού μέσου / νερού και αφαιρούν θερμότητα (ψύχουν νερό) αντί για αέρα. Με τις αντλίες αυτές δηλαδή, μπορούμε να αντλούμε θερμότητα (και άρα να ψύχουμε νερό) και να την αποβάλλουμε στο περιβάλλον (όπως γίνεται και στα κλιματιστικά μηχανήματα της προηγούμενης κατηγορίας).
Αντλίες θερμότητας νερού / νερού
Στις αντλίες αυτές και οι δύο εναλλάκτες είναι εναλλάκτες νερού, και το ψυκτικό μέσο μεταφέρει θερμότητα από τη μια μάζα νερού στην άλλη. Τέτοιες αντλίες, είναι οι υδρόψυκτες αντλίες θερμότητας με πύργο ψύξης και οι αντλίες νερού / νερού που χρησιμοποιούνται σε εγκαταστάσεις με γεωεναλλάκτη (γεωθερμικές).
Γεωθερμικές αντλίες θερμότητας
Οι γεωθερμικές αντλίες θερμότητας απορροφούν ποσά θερμότητας από τον φλοιό της γης. Ουσιαστικά  η αντλία εκμεταλλεύεται την θερμική ενέργεια από τον ήλιο και το έδαφος. Τέλος χρησιμοποιώντας αυτήν                                                                                                                                   την ανανεώσιμη πηγή ενέργειας μπορούμε εύκολα να εξοικονομήσουμε το 65-70 % των αναγκών μας για την ετήσια ενέργεια θέρμανση και παραγωγή ζεστών νερών χρήσεις της κατοικίας μας.
Οι γεωθερμικές αντλίες θερμότητας έχουν:
Μεγαλύτερο βαθμό απόδοσης (cop 6-7)
Σταθερό βαθμό απόδοσης ανεξαρτήτως εξωτερικής θερμοκρασίας περιβάλλοντος
Μεγαλύτερη ισχύ μηχανημάτων για μεγάλες εφαρμογές
Οι γεωθερμικές εφαρμογές χωρίζονται στις κλειστού τύπου εφαρμογές και στις ανοικτού τύπου.
Στις κλειστού τύπου εφαρμογές ο γεωθερμικός εναλλάκτης (οριζόντιος ή κατακόρυφος) αποτελείται από ένα κλειστό κύκλωμα νερού που είναι θαμμένο στη γη και απορροφάει ενέργεια συνεχώς.
Στις ανοιχτού τύπου εφαρμογές εκμεταλλευόμαστε το νερό γεωτρήσεων (που πρέπει απαραίτητα να υπάρχουν) για να απορροφάμε θερμική ενέργεια από το νερό που έχει σταθερή θερμοκρασία.
Ανάλογα με τη θέση των διαφόρων στοιχείων τους, οι αντλίες θερμότητας ταξινομούνται σε: Ανάλογα με το είδος της κινητήριας μηχανής, οι αντλίες θερμότητας ταξινομούνται σε
Βαθμός απόδοσης αντλιών θερμότητας
Η ροή ενέργειας σε μια αντλία θερμότητας που λειτουργεί σε κατάσταση θέρμανσης, έχει όπως στο παρακάτω σχήμα:
Η αντλία αντλεί από το ψυχρό περιβάλλον μια ποσότητα θερμότητας (ενέργειας) Q1, προσθέτει μηχανικό έργο (W) στο συμπιεστή, και αποδίδει ποσό ενέργειας Q2 στο θερμό χώρο.
Οταν η αντλία λειτουργεί σε κατάσταση θέρμανσης, το "θερμό" είναι ο χώρος, το "ψυχρό" το περιβάλλον, και το ζητούμενο είναι το Q2, ενώ όταν αυτή λειτουργεί σε κατάσταση ψύξης, το "ψυχρό" είναι ο χώρος, το "θερμό" είναι το περιβάλλον και το ζητούμενο είναι το Q1.
Ο ενεργειακός ισολογισμός στο σχήμα, απαιτεί
Q2 = Q1 + W.
Βαθμός απόδοσης σε λειτουργία θέρμανσης
Βαθμός απόδοσης σε λειτουργία ψύξης
Ο λόγος της μεταφερόμενης θερμότητας προς το καταναλισκόμενο έργο (Q1 / W σε ψύξη), ονομάζεται βαθμός ενεργειακής απόδοσης της αντλίας (EER, energy efficiency ratio).
Τόσο ο ειδικός βαθμός απόδοσης COP όσο και ο βαθμός ενεργειακής απόδοσης EER εξαρτώνται:
- από τη θερμοκρασία της "πηγής" (ΤQ1)
- από τη θερμοκρασία του "αποδέκτη" (ΤQ2)
Χοσέ Φελισιάνο
Ο Χοσέ Μονσεράτ Φελισιάνο Γκαρσία (ισπ. José Monserrate Feliciano García, γενν. 1945), είναι Πουερτορικανός μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης, γνωστός για πολλές διεθνείς επιτυχίες, συμπεριλαμβανομένης της παράδοσης του " Light My Fire " των Doors και του χριστουγεννιάτικου single με τις καλύτερες πωλήσεις, " Feliz Navidad ." Η μουσική του είναι γνωστή για τη σύνθεσή της σε στιλ: λατινικά, τζαζ, μπλουζ, ψυχή και ακόμη και ροκ, που δημιουργήθηκε κυρίως με τον μοναδικό, χαρακτηριστικό ήχο της ακουστικής κιθάρας. Οι πολλές φορές μικρές επιρροές του με εύκολη ακρόαση είναι εύκολα αναγνωρίσιμες σε πολλά τραγούδια που ακούγονται σε όλο τον κόσμο.
Αντλία θερμότητας
Βαθμός απόδοσης αντλιών θερμότητας
- από τα μηχανικά χαρακτηριστικά της αντλίας θερμότητας
Χοσέ Φελισιάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτορικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Τυφλοί μουσικοί
Αντλία θερμότητας
Βαθμός απόδοσης αντλιών θερμότητας
- από τις ιδιότητες του εργαζόμενου μέσου.
και μεταβάλλονται διαρκώς, αφού τόσο η θερμοκρασία του ψυχρού (περιβάλλοντος στη θέρμανση - χώρου στην ψύξη) όσο και η θερμοκρασία θερμού (χώρου στη θέρμανση - περιβάλλοντος στην ψύξη) δεν είναι σταθερές, αλλά διαρκώς μεταβάλονται.
Για την αξιολόγηση της ενεργειακής απόδοσης των αντλιών θερμότητας έχει καθιερωθεί η μέτρηση του COP και του EER σε τυποποιημένες συνθήκες (συνθήκες Eurovent) που είναι:
για τη θέρμανση
''Θερμοκρασία θερμού = 20οC και Θερμοκρασία εισόδου εξωτερικού αέρα 7oC / 6oC WB (ψυχρού)''
και για την ψύξη
''Θερμοκρασία θερμού = 27οC και Θερμοκρασία εισόδου εξωτερικού αέρα 35oC / 6oC WB''
Οι βαθμοί απόδοσης σε συνθήκες Eurovent χαρακτηρίζουν την ποιότητα κατασκευής μιας αντλίας θερμότητας, αφού ο υπολογισμός τους αναφέρεται στις ίδιες συνθήκες για όλες τις αντλίες.
Επειδή όμως σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας μιας αντλίας θερμότητας οι θερμοκρασίες δεν ισούνται με τις θερμοκρασίες που καθορίζονται στο πρότυπο Eurovent, ορίζουμε και τον μέσο ή ετήσιο ειδικό βαθμό απόδοσης SCOP (για την θέρμανση) και τον μέσο ή ετήσιο βαθμό ενεργειακής απόδοσης SEER (για λειτουργία ψύξης) οι οποίοι είναι στην ουσία οι μέσοι βαθμοί απόδοσης μιας αντλίας θερμότητας σε ετήσια λειτουργία και αυτοί οι βαθμοί αποτελούν το καλύτερο κριτήριο αξιολόγησης της ενεργειακής απόδοσης μιας αντλίας θερμότητας.
Στις σύγχρονες αντλίες θερμότητας συναντάμε τιμές COP και EER μεγαλύτερες του 3.0, γεγονός που τις κατατάσσει στις συσκευές αξιοποίησης ανανεώσιμων πηγών. Τιμή COP (ή EER) ίση με 3.0 σημαίνει ότι για κάθε μονάδα ενέργειας που καταναλώνει μια αντλία θερμότητας, μεταφέρει (αποδίδει) τρεις (3) μονάδες ενέργειας.
Αντλίες θερμότητας για οικιακή χρήση
Τα τελευταία χρόνια η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας inverter επέτρεψε την κατασκευή αντλιών θερμότητας υψηλής απόδοσης και μικρού μεγέθους σε λογικό κόστος παραγωγής.
Η συνεχιζόμενη αύξηση της τιμής των καυσίμων που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για τη θέρμανση κατοικιών (πετρέλαιο, φυσικό αέριο κ.λ.π.) σε συνδυασμό με το διαρκώς μειούμενο κόστος κτήσης των αντλιών θερμότητας, καθιστά τις "οικιακές" αντλίες θερμότητας πλέον μια συμφέρουσα επιλογή για τη θέρμανση της σύγχρονης κατοικίας.
Οι οικιακές αντλίες θερμότητας ξεκινούν από μεγέθη κοντά στα 6kW, φτάνουν μέχρι και τα 20kW, και μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες για θέρμανση και παραγωγή ζεστού νερού χρήσης για εφαρμογές σε μικρά διαμερίσματα, μονοκατοικίες και μικρές οικοδομές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανολογία Κατηγορία:Τεχνολογία ψύξης Κατηγορία:Θέρμανση Κατηγορία:Ενεργειακή τεχνολογία Κατηγορία:Θερμοδυναμικές διεργασίες Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας Κατηγορία:Θέρμανση κατοικίας
Το στίγμα (ταινία, 1982)
Το στίγμα είναι ελληνική δραματική ταινία του 1982, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή Παύλου Τάσιου. Πρωταγωνιστούν οι Αντώνης Καφετζόπουλος και Όλια Λαζαρίδου.
Πλοκή
Η Ελένη και ο Πέτρος αποκτούν ένα προβληματικό παιδί το οποίο πάσχει από σύνδρομο Ντάουν. Μπροστά στον κίνδυνο να καταστρέψουν την υπόλοιπη ζωή τους μεγαλώνοντας ένα πλάσμα που δεν έχει ελπίδα να ζήσει κανονικά και με την παρότρυνση του στενού τους περιβάλλοντος, αποφασίζουν ότι η ευθανασία είναι η μόνη λύση. Εφόσον, όμως, η ευθανασία είναι παράνομη στην Ελλάδα, το ζευγάρι αρχίζει να δίνει νερό αντί για γάλα στο μωρό ώστε, όταν αυτό πεθάνει, να μην είναι δυνατό να διαπιστωθεί η αιτία του θανάτου. Αφού πεθάνει το βρέφος και παρόλο που κανείς δεν ανακαλύπτει την αλήθεια, νιώθουν να τους βαραίνει αφόρητα το στίγμα της αποτρόπαιας πράξης τους, ώσπου δεν αντέχουν άλλο και χωρίζουν.
Παραγωγή
Στο έργο πήραν μέρος οι ηθοποιοί Αντώνης Καφετζόπουλος, Όλια Λαζαρίδου, Ντίνα Κώνστα, Γιώργος Κοτανίδης, Θάλεια Ασλανίδου.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1982-1983 και, κόβοντας 52.426 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 23η θέση ανάμεσα σε 48 ταινίες της ίδιας σεζόν. Απέσπασε το βραβείο α’ γυναικείου ρόλου για την Όλια Λαζαρίδου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1982 και το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι του 1982. Το 2005, στο πλαίσιο βράβευσης της ηθοποιού Όλιας Λαζαρίδου για το σύνολο του έργου της, η ταινία προβλήθηκε στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε ειδική προβολή.
Η ταινία κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 27 Ιανουαρίου 2009.
Σχόλια
Στην ταινία Το στίγμα η έμφαση δίνεται στον κοινωνικό αντίκτυπο της αναπηρίας, η οποία στιγματίζει ολόκληρη την οικογένεια. Στο περιοδικό Ερευνώντας τον κόσμο του παιδιού διαβάζουμε:"Ο πατέρας κατηγορεί τον παιδίατρο πως άφησε να έρθει στον κόσμο ένα παιδί 'άχρηστο' που θα μπορούσε να 'σκοτώσει'. Νιώθει πως αν η λύση δεν δοθεί στο νοσοκομείο όλα τελειώνουν γι' αυτόν, πως έχει 'καταστραφεί'. Η λύση του 'ιδρύματος' θεωρείται χειρότερος 'στιγματισμός' για τη ζωή του."
Άγγελος Ψωρούλας
Ο Άγγελος Ψωρούλας ήταν Έλληνας πολιτικός από την Κέρκυρα. Διετέλεσε Δήμαρχος Κερκυραίων από την 1η Δεκεμβρίου 1895 ως τις 30 Νοεμβρίου 1899.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Ψωρούλα. Το 1895 εκλέχθηκε δήμαρχος Κερκυραίων, με πλειοψηφία 350 ψήφων. Από το 1903 ως το 1904 ήταν Νομάρχης Ζακύνθου. Το 1905 ανέλαβε Νομάρχης Κεφαλληνίας Παρέμεινε Νομάρχης Κεφαλληνίας ως το 1909, οπότε παύτηκε από το αξίωμα. Το όνομά του δόθηκε σε πλατεία της Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κέρκυρας Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου Κατηγορία:Νομάρχες Κεφαλληνίας
Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου Προκόπιος
Ο Προκόπιος Τσακουμάκας (2 Ιουνίου 1939 - 29 Ιουλίου 2017) ήταν από το 1974 ως το 2017 Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου.
Γεννήθηκε στο χωριό Βουνό της Χίου το 1939. Το κοσμικό του όνομα ήταν Μιχαήλ. Αποφοίτησε το 1958 από την Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου και στην συνέχεια μπήκε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1963.
Χειροτονήθηκε διάκονος το 1960 και πρεσβύτερος το 1965. Υπηρέτησε έως το 1974 ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου.
Στις 25 Μαΐου 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου και ενθρονίστηκε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Παύλου Καβάλας στις 15 Ιουνίου. Τον Οκτώβριο του 2003 διετέλεσε τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας μετά την κοίμηση του Μητροπολίτη Δράμας Διονυσίου.
Εκοιμήθη στις 29 Ιουλίου 2017, μετά από ανακοπή καρδιάς σε παραλία της Θάσου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου
Στάδιο Χάλχενβααρτ
Το Στάντιον Γάλγεουαρντ είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας και είναι έδρα της ΦΚ Ουτρέχτη. Αντικατέστησε το Στάντιον Νιου Γάλγεουαρντ, το οποίο βρισκόταν στην ίδια θέση.
Ιστορία
Το γήπεδο άρχισε να κατασκευάστηκε το 2000 και ολοκληρώθηκε το 2004. Εγκαινιάστηκε στις 22 Αυγούστου 2004 με τον αγώνα: Ουτρέχτη-Ρούζενταλ. Το τελικό σκορ ήταν 5-1 υπέρ της Ουτρέχτη. Η χωρητικότητα αγγίζει τις 24.426 θέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία Κατηγορία:ΦΚ Ουτρέχτη
Σανκτ Μόριτς
Το Σανκτ Μόριτς (γερμανικά: Sankt Moritz, επισήμως St. Moritz, γαλλικά: Saint-Moritz, πρφ. Σαιν-Μορίτς, ρομανσικά: San Murezzan), γνωστότερο στα ελληνικά ως "Σεν Μόριτς", είναι ελβετικός δήμος με 5.067 κατοίκους στο Καντόνι του Γκριτζόνι. Σε υψόμετρο περίπου 1.800 μέτρων, είναι από τα διασημότερα τουριστικά θέρετρα των Άλπεων. Στο Σεν Μόριτς έλαβαν χώρα οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1928 και του 1948.
Αρχαιότητα
Το 1853 βρέθηκε δεξαμενή περισυλλογής των υδάτων των πηγών της περιοχής, που χρονολογήθηκε στα 1466 π.Χ. Σε βάθος 1,4 μ., μέσα σε ξύλινα κιβώτια, βρέθηκαν ορειχάλκινα αντικείμενα, μεταξύ των οποίων δύο σπαθιά με πλήρη λαβή, ένα θραύσμα λεπίδας σπαθιού, μια λεπίδα στιλέτου και μια διακοσμητική περόνη. Τα ευρήματα ανήκουν σε διάφορες φάσεις της εποχής του Χαλκού (15ος-12ος αιώνας π.Χ.).
Η πρώτη ιστορική αναφορά για το Σεν Μόριτς είναι του 1137–39 μ.Χ. με την ονομασία sanctum Mauricium. Το χωριό είχε πάρει το όνομά του από τον Άγιο Μαυρίκιο, ο οποίος καταγόταν από την Αίγυπτο και μαρτύρησε στην Ελβετία την εποχή του αυτοκράτορα Μαξιμιανού.
15ος-18ος αιώνας
Μέχρι τον 14ο αιώνα δεν υπάρχουν αναφορές για μόνιμο οικισμό στην περιοχή, μόνο μερικά απομονωμένα αγροκτήματα κοντά στον ναό του Αγίου Μαυρικίου. Προσκυνητές ταξίδευαν στον Άγιο Μαυρίκιο, για να πιουν από το μεταλλικό νερό των πηγών, η γειτνίαση των οποίων με τον ναό τους προσέδιδε θεραπευτικές ιδιότητες. Το 1519, ο Πάπας Λέων Ι΄ υποσχέθηκε πλήρη άφεση αμαρτιών σε όποιον πήγαινε για προσκύνημα στην εκκλησία των πηγών. Τον 16ο αιώνα γράφηκαν οι πρώτες επιστημονικές πραγματείες για το μεταλλικό νερό των πηγών του Σεν Μόριτς, μάλιστα το 1535, ο Παράκελσος, πέρασε λίγο χρόνο στο Σεν Μόριτς. Τον 17ο και 18ο αιώνα οι πηγές ήταν πόλος έλξης κυρίως της ιταλικής αριστοκρατίας, όπως των δουκών Πάρμα και της Σαβοΐας. Η πρώτη χημική ανάλυση των υδάτων έγινε το 1674.
19ος-21ος αιώνας
Οι πρώτες λουτρικές εγκαταστάσεις άνοιξαν το 1832. Από το 1875 άρχισαν να ανοίγουν τα πρώτα ξενοδοχεία πολυτελείας και η περιοχή από απλή θερινή λουτρόπολη, γίνεται τουριστικός πόλος έλξης για όλο τον χρόνο. Από το 1880-1890 άρχισαν να γίνονται σε μόνιμη βάση αθλητικές δραστηριότητες όπως το Σκέλετον, το Κέρλινγκ και το Μπόμπσλεϊ, πριν ακόμη θριαμβεύσει ως άθλημα το σκι. Πολλά αθλητικά γεγονότα, όπως οι ιπποδρομίες στην παγωμένη λίμνη του Σεν Μόριτς (που ξεκίνησαν από το 1907), συμβάλλουν στη φήμη της περιοχής. Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1928 και του 1948 διεξήχθησαν στο Σεν Μόριτς. Μετά τα σκοτεινά χρόνια των 2 Παγκόσμιων πολέμων και την οικονομική κρίση του Μεσοπολέμου η τουριστική κίνηση άρχισε να αυξάνεται ραγδαία. Η τουριστική ανάπτυξη της δεκαετίας '50 και '60 έφερε έκρηξη στην οικοδομική δραστηριότητα. Το 2004 το Σεν Μόριτς διέθετε 5.642 ξενοδοχειακές κλίνες και 7.500 κλίνες σε μονάδες άλλου τύπου. Το 2005 το 78% των θέσεων εργασίας ανήκαν στον Τριτογενή τομέα.
Η γλώσσα των κατοίκων της περιοχής ήταν αρχικά η Ρομανσική γλώσσα. Η γερμανοποίηση του Σεν Μόριτς ξεκίνησε το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Το 2000, το 67% του πληθυσμού είχε τη γερμανική για μητρική γλώσσα, και μόλις το 5,4% Ρομανσική.
Αθλητισμός
Στο Σεν Μόριτς διοργανώθηκαν οι 2οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες το 1928 και οι 5οι το 1948, οι πρώτοι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1928 τα αθλήματα ήταν: Μπόμπσλεϊ, Σκι αντοχής, Καλλιτεχνική παγοδρομία, Χόκεϊ επί πάγου, Σκανδιναβικό σκι, Σκέλετον, Άλμα με σκι και Παγοδρομία ταχύτητας. Το 1948 είχε προστεθεί το Αλπικό σκι. μικρογραφία|Σχέδιο της πίστας Olympia Bobrun St. Moritz–Celerina Το Σεν Μόριτς έχει φιλοξενήσει: και πολλές διοργανώσεις του Παγκοσμίου κυπέλλου Μπόμπσλεϊ, Λουτζ και Σκέλετον. Οι αγώνες διεξάγονται στην πίστα Olympia Bobrun St. Moritz–Celerina, μήκους 1,72 χιλιομέτρων, μια φυσική πίστα για Μπόμπσλεϊ, Λουτζ και Σκέλετον, που βρίσκεται μεταξύ Σεν Μόριτς και του γειτονικού δήμου Celerina/Schlarigna. Η πίστα εγκαινιάστηκε το 1904 και είναι η παλαιότερη αλλά και η μοναδική στον κόσμο που δεν ψύχεται τεχνητά και χρησιμοποιείται ακόμη σε διεθνείς διοργανώσεις.
Από το 1985, φιλοξενεί το Snow Polo St. Moritz, ένα τουρνουά με πολλές από τις καλύτερες ομάδες του κόσμου, με τους αγώνες να διεξάγονται στην παγωμένη λίμνη του Σεν Μόριτς. Η λίμνη του Σεν Μόριτς είναι επίσης ο τόπος διεξαγωγής πολλών παγκοσμίων πρωταθλημάτων ιστιοπλοΐας και ιστιοσανίδας κατά τους θερινούς μήνες.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Στολή του Γκριτζόνι (Κοπέλα στην πηγή), Τζοβάννι Σεγκαντίνι, 1887
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Πτολεμαίος της Μαυριτανίας
Ο Πτολεμαίος (13-9 π.Χ. - 40 μ.Χ.) ήταν βασιλιάς της Μαυριτανίας (20 μ.Χ. - 40), υποτελής στους Ρωμαίους. Ο πατέρας του ήταν από τους Βερβέρους Μάσσυλες και η μητέρα του από τη Δυναστεία των Πτολεμαίων.
Νεανική ζωή
Ήταν ο μόνος γιος τού Ιόβα Β΄ της Νουμιδίας και μετά της Μαυριτανίας και της Κλεοπάτρας Σελήνης Β΄, κόρης τού Μάρκου Αντωνίου στρατηγού της Β΄ Τριανδρίας. Η μητέρα του απεβίωσε το 5 π.Χ., έτσι αυτός γεννήθηκε πριν το 5 π.Χ. Μία επιγραφή στην Αθήνα αναφέρει, ότι είχε μία αδελφή, ίσως τη Δρουσίλλα την Πρεσβύτερη.
Ο πατέρας του ήταν γιος τού Ιόβα Α΄ της Νουμιδίας, που καταγόταν από τους Βερβέρους της Βόρειας Αφρικής και ήταν σύμμαχος τού Γ. Πομπήιου της Α΄ Τριανδρίας. Ο Ιόβας Β΄ ανατράφηκε στη Ρώμη υπό τον Ιούλιο Καίσαρα, έμαθε ελληνικά, έγινε Ρωμαίος πολίτης και έγραψε έργα Φυσικής Ιστορίας και άλλα. Η μητέρα του ήταν κόρη της Κλεοπάτρας Ζ΄ της Αιγύπτου. Η μητέρα τού Μάρκου Αντωνίου, η Ιουλία, ήταν 3η εξαδέλφη τού Ι. Καίσαρα. Ο ίδιος ο Πτολεμαίος ήταν εξάδελφος τού Αυτοκράτορα Κλαυδίου, ενώ οι Καλιγούλας και Νέρων ήταν τέκνα εξαδέλφων του.
Μάλλον γεννήθηκε στην Καισάρεια (νυν Τσερτσέλλ Αλγερίας), πρωτεύουσα της Μαυριτανίας, κράτους υποτελούς της Ρώμης. Έλαβε το όνομα τού προπάππου του Πτολεμαίου ΙΒ΄ της Αιγύπτου. Δίνοντας το όνομα αυτό η μητέρα του, έδινε έμφαση στην Ελληνικότητα και στους Πτολεμαίους προγόνους της, προσπερνώντας το όνομα τού Ιόβα Α΄ και των Βερβέρων προγόνων του. Είναι ένα σπάνιο παράδειγμα στην αρχαία ιστορία, όπου στην ονοματοθεσία τού γιου δίνεται προβάδισμα στην καταγωγή της μητέρας και όχι τού πατέρα. Η Κλεοπάτρα Σελήνη Β΄ θεωρούσε, ότι συνεχίζει τη δυναστεία της στην εξορία. Όταν αυτή απεβίωσε το 5 π.Χ. ετάφη στον τύμβο-μαυσωλείο.
Ο Πτολεμαίος ήταν, λόγω των γονέων του, Ρωμαίος πολίτης και εστάλη στη Ρώμη για σπουδές. Έγινε μέλος τού κύκλου της θείας του Αντωνίας της Νεότερης, αριστοκράτισσας με επιρροή. Αυτή διατηρούσε κύκλο πριγκίπων υποτελών στη Ρώμη και έτσι η Αντωνία συνέβαλε στην πολιτική στα σύνορα της Αυτοκρατορίας. Η Αντωνία ήταν κόρη της Οκταβίας της Νεότερης, κόρης τού Αυγούστου. Ο Πτολεμαίος έζησε στη Ρώμη ως το έτος 21 μ.Χ., οπότε επέστρεψε στην Αυλή τού γηρασμένου πατέρα του.
Η βασιλεία του
Εκεί ο Ιόβας Β΄ τον έκανε συμβασιλιά του και έκοψε νόμισμα με την προτομή τού ιδίου στη μία όψη (REX JUBA) και την προτομή τού διαδόχου του στην άλλη (REX PTOLEMAIOS, REGIS JUBA F[ILIUS]). To 23 μX απεβίωσε ο Ιόβας Β΄ και ετάφη στον τύμβο-μαυσωλείο. Ο Πτολεμαίος έμεινε ο μόνος βασιλιάς της Μαυριτανίας.
Όπως και ο πατέρας του, ο Πτολεμαίος έγινε προστάτης της τέχνης, της μάθησης, της λογοτεχνίας και των αθλημάτων. Σε Γυμνάσιο της Αθήνας στήθηκαν αγάλματα τού Ιόβα Β΄ και τού Πτολεμαίου· επίσης στην Αθήνα στήθηκε ένα άγαλμά του σε ανάμνηση της αγάπης του για τη λογοτεχνία. Ο Πτολεμαίος αφιέρωσε ένα άγαλμά του στην Ακρόπολη. Οι Αθηναίοι τίμησαν αυτόν και την οικογένειά του με την αφιέρωση επιγραφών, κάτι συνηθισμένο για βασιλείς υποτελείς στη Ρώμη, τον 1ο αι. μ.Χ.
Το έτος 17 οι τοπικές Βερβερικές φυλές των Τακφαρίνων και των Γαραμάντων εξεγέρθηκαν εναντίον τού βασιλιά και της Ρώμης. Πρώην σκλάβοι τού Πτολεμαίου ενώθηκαν με στους στασιαστές. Ο Πτολεμαίος με τον στρατό του δεν μπόρεσε να τους καταβάλλει και κάλεσε τον Πούμπλιο Κορνήλιο Δολαβέλλα, Ρωμαίο κυβερνήτη της Αφρικής να τον βοηθήσει με τον στρατό του. Οι εξεγερθέντες ηττήθηκαν το 24 μ.Χ., αλλά και οι δύο πλευρές είχαν σημαντικές απώλειες σε πεζικό και ιππικό.
Η Σύγκλητος, εντυπωσιασμένη από την πιστότητα τού Πτολεμαίου, έστειλε έναν συγκλητικό να τον επισκεφθεί. Ο συγκλητικός αναγνώρισε την πίστη τού βασιλιά και τού απένειμε ένα σκήπτρο από ελεφαντόδοντο, μία ολοκέντητη τήβεννο και τον τίτλο τού βασιλιά συμμάχου και φίλου. Αυτό ήταν σύνηθες στους υποτελείς βασιλείς της Ρώμης.
Ο Πτολεμαίος με την εκστρατεία του έδειξε, ότι ήταν πιστός στη Ρώμη. Ήταν δημοφιλής μεταξύ των Βερβέρων· ταξίδευσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και στην Όστια της Ιταλίας. Στην Καισάρεια, στον ναό τού Κρόνου των Καλλιεργειών (frugifer dues) ιερείς προσευχόταν για την υγεία του. Η Μαυριτανία ήταν εύφορη με τη γεωργία και ο θεός των καλλιεργειών ήταν ισοδύναμος τού Κρόνου. Η λατρεία αυτή ήταν σημαντική στη χώρα. Ένας ναός και ένα ιερό αφιερώθηκαν σε αυτόν στην Καισάρεια το 30 μ.Χ. και σε όλη τη Μαυριτανία ναοί αφιερώθηκαν στον Κρόνο.
Η δυναστεία των Πτολεμαίων ισχυριζόταν, ότι καταγόταν από τους Αργεάδες της Μακεδονίας, απογόνους τού Ηρακλή. Στην Αίγυπτο οι Πτολεμαίοι φαραώ λατρευόταν ως θεοί και είναι πιθανό ο Πτολεμαίος να όρισε λατρεία τού ιδίου και των προγόνων του. Βρέθηκε επιγραφή αφιερωμένη στο πνεύμα του (genius) και άλλη με ευχές για την καλή υγεία του.
Το τέλος του
Η Μαυριτανία ήταν από τα πλουσιότερα υποτελή βασίλεια στη Ρώμη. Το 40 μ.Χ. ο Καλιγούλας προσκάλεσε τον Πτολεμαίο στη Ρώμη και τον υποδέχθηκε με τιμές. Επικυρώθηκε η βασιλεία, η συμμαχία και η φιλία του με τη Ρώμη· μετά ο Καλιγούλας τον δολοφόνησε. Το κίνητρο είναι ασαφές. Οι αρχαίοι ιστορικοί ισχυρίζονται, ότι ο Αυτοκράτορας ζήλεψε τον πλούτο τού Πτολεμαίου, ή -όπως αναφέρει ο Σουητώνιος- λόγω τού θαυμασμού τού πλήθους προς τον πορφυρό χιτώνα τού βασιλιά. Μετέπειτα ιστορικοί αναφέρουν άλλους λόγους, ότι δηλ. ο βασιλιάς συνωμότησε με τον Γαιτούλικο ή ο Καλιγούλας ήθελε πλήρη έλεγχο επί της Μαυριτανίας. Όταν μαθεύτηκε, ότι φονεύτηκε στη Ρώμη, ο δούλος του Αιδήμων από οργή, θέλησε να εκδικηθεί τον Καλιγούλα και εξήγειρε τους Βερβέρους εναντίον της Ρώμης. Οι στασιαστές ήταν επιδέξιοι πολεμιστές και η στάση ήταν βίαιη. Την εξέγερση έληξαν οι στρατηγοί Γναίος Οσίδιος Γέτας και Γάιος Σουητώνιος Παυλίνος· η χώρα χωρίστηκε σε δύο επαρχίες, τη Μαυριτανία της Τιγγιτάνας και τη Μαυριτανία της Καισάρειας.
Πριν ο Καλιγούλας θανατώσει τον Πτολεμαίο, τού έστειλε άνδρα με το μήνυμα "μην κάνεις κάτι, καλό ή κακό στον αγγελιαφόρο". Τον γερουσιαστή Γάιο Ραβίριο Πόστουμο, που είχε ανεπιτυχώς προσπαθήσει να αποσπάσει χρήματα από τον Πτολεμαίο, ο Κλαύδιος τον δίκασε για προδοσία. Από τον ιστορικό Μάρκο Μινούκιο Φήλικα τού 3ου αι. έχουμε ένδειξη, ότι ο Πτολεμαίος θεοποίησε τον πατέρα του. Στο έργο τού ιστορικού Οκτάβιος αναφέρεται διάλογος ενός χριστιανού με έναν εθνικό από την Σίρτα (της Αλγερίας). Εκεί ο χριστιανός ισχυρίζεται, πως ένας θνητός δεν μπορεί να γίνει θεός, ενώ ο ειδωλολάτρης αναφέρει, πως θεοποιήθηκαν ο Κρόνος, ο Δίας, ο Ρωμύλος και ο Ιόβας. Επίσης ο άγιος Κυπριανός επίσκοπος Καρχηδόνας στο έργο του Περί της ματαιότητος των ειδώλων απαξιώνει τους θεούς και τους μύθους τους, αναφέροντας, ότι οι Μαυριτανοί θεοποίησαν τους βασιλείς τους με το όνομά τους, χωρίς αλληγορίες. Σύμφωνα και με τεκμήρια που επέζησαν, οι Βέρβεροι θεοποίησαν τον Ιόβα Β΄ και τον Πτολεμαίο, όταν εκείνοι απεβίωσαν.
Τα νομίσματα τού Πτολεμαίου διαφέρουν από αυτά της συμβασιλείας με τον πατέρα του. Σε αυτά αναφέρεται ως REX PTOLEMAIOS. Υπάρχει ποικιλία θεμάτων: εμφανίζεται με κράνος σε σχήμα κεφαλής ελέφαντα, όπως έκανε και ο πατέρας του ή υπάρχει ένας ορμώμενος λέων. Σε ένα σπάνιο νόμισμα τού έτους 39 μ.Χ., έτους που ανήλθε στον θρόνο, υπάρχει ο πατέρας του με την επιγραφή REX JUBA, REGIS JUBA FILIUS. Τα λατινικά δηλώνουν, ότι είναι πιστός στη Ρώμη. Ο Ιόβας Β΄ απεικονίζεται ως φαραώ, που δηλώνει την Ελληνική καταγωγή του. Στην άλλη όψη υπάρχει αετός με ανοιγμένα φτερά, που στέκεται επί κεραυνού και τα αρχικά τού Πτολεμαίου στα λατινικά. Σε άλλο νόμισμα ο Πτολεμαίος φέρει διάδημα (ταινία) στη μία όψη, ενώ στην άλλη υπάρχει θρόνος με στεφάνι και σκήπτρο επάνω.
Ο Πτολεμαίος φαίνεται, πως είχε ακριβά γούστα και πολυτελή αντικείμενα. Είχε ένα τραπέζι από ξύλο κίτρου για να πίνει κρασί. Η Μαυριτανία είχε πολλά δένδρα κίτρου και τραπέζια από το ξύλο αυτό πωλούντο σε μονάρχες και αριστοκράτες Ρωμαίους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιουλία Ουρανία, άγνωστης καταγωγής. Αυτή μας είναι γνωστή από μία επιγραφή μίας απελεύθερης δούλης της, της Ιουλίας Μποντίνας, όπου εκεί αναφέρεται στη βασίλισσα Ιουλία Ουρανία. Ίσως να ήταν από τη βασιλική οικογένεια της Έμεσας (νυν Χομς Συρίας). Είχαν τέκνο:
Μακάμπα
Η Μουράμβια (κιρούντι: Makamba) είναι η ένατη μεγαλύτερη πόλη του Μπουρούντι. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Μακάμπα. Έχει πληθυσμό περίπου 13.000 κατοίκων.
Γεωγραφία
Η Μακάμπα βρίσκεται νότια του Μπουρούντι και βόρεια της Μακάμπα. Βρίσκεται βόρεια της Κουμουνίκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μπουρούντι
Κωνσταντίνος Μεταξάς Βοσπορίτης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βαφειοχώρι (Μπογιατζήκιοϊ) του Βοσπόρου το 1858. Βοσπορίτης ήταν ψευδώνυμο που πήρε από την καταγωγή του. Ασχολήθηκε με τη γεωπονία και τη βοτανολογία, αποκτώντας διεθνή φήμη. Για δέκα χρόνια δούλεψε ως διευθυντής στα κτήματα του Ζαρίφη στη Βαγδάτη και στη συνέχεια έγινε συνέταιρος. Συνεργάστηκε με επιστημονικές εταιρείες και με τα επιστημονικά έντυπα Journal d’ agriculture pratique, Revue Horticole, Revue des Sciences naturelles. Έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Εγκλιματίσεως της Γαλλίας που του απένειμε το μετάλλιο Α’ τάξεως. Η παρισινή Ακαδημία Επιστημών τον τίμησε δίνοντας το όνομα του σε μια τρούφα της οικογένειας Terfeziaceae και σε ένα άνθος του γένους Scabiosa, το οποίο εισήγαγε πρώτος στην Ευρώπη. Για το έργο του ανακηρύχθηκε Ιππότης του Σταυρού του Σωτήρος και Ταξιάρχης του Μεδζητιέ. Πέθανε το 1908 στο Γκαλάτσι της Ρουμανίας.
Συγγράμματα
Στη χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε με την πεζογραφία. Δημοσίευσε ταξιδιωτικές εντυπώσεις και διηγήματα σε λογοτεχνικά έντυπα (Εβδομάς, Ακρόπολις Φιλολογική, Παρνασσός, Εθνικόν Ημερολόγιον Σκόκου). Η συλλογή διηγημάτων του Σκηναί της ερήμου προλογίστηκε από τον Ροΐδη, ο οποίος επαίνεσε το έργο λόγω της πρωτοτυπίας του θέματος του, καθώς μέχρι τότε τα περισσότερα διηγήματα είχαν ως θέμα την ελληνική αγροτική ζωή. Το 1904 εξέδωσε άλλη μια συλλογή με τίτλο Υπό την σκιάν των φοινίκων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βοτανολόγοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Ιωάννης Κίνναμος
Ο Ιωάννης Κίνναμος ήταν Βυζαντινός ιστορικός αριστοκρατικής καταγωγής.
Έζησε το 12ο αιώνα και έλαβε διάφορα αξιώματα την περίοδο που αυτοκράτορας ήταν ο Μανουήλ ο Α' ο Κομνηνός(1143-1180). Υπήρξε βασιλικός γραμματικός του αυτοκράτορα και τον ακολούθησε σε πολλές εκστρατείες. Μετά το θάνατο του Μανουήλ ο Κίνναμος έγραψε το έργο «Επιτομή των κατορθωμάτων» που είναι η ιστορία της περιόδου που στο θρόνο του Βυζαντίου ήταν ο Μανουήλ ο Α'.
Η «Επιτομή των κατορθωμάτων» αποτελεί πολύτιμη πηγή για το 12ο αιώνα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, παρόλο το διθυραμβικό ύφος του Κίνναμου , καθώς βασίστηκε σε πλούσιο αρχειακό υλικό, προσωπικές αφηγήσεις και προσωπικές εμπειρίες και είναι φανερή η πρόθεση του συγγραφέα να είναι αντικειμενικός.
Ο Κίνναμος έγραψε επίσης λόγο προς αυτοκράτορα της δυναστείας των Αγγέλων με τίτλο "«Ηθοποιία»".
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Yamaha XT660R
δεξιά|χωρίς-πλαίσιοΗ Yamaha XT660R είναι μια μοτοσικλέτα διπλής χρήσης (On off) κατασκευασμένη για να μπορεί να κινείται σε κάθε είδος εδάφους. Ημερομηνία πρώτης κυκλοφορίας είναι το 2004, και αντικατέστησε το προηγούμενο μοντέλο της εταιρίας, το ΧΤ600.
Πληροφορίες μοτοσυκλέτας
δεξιά|χωρίς-πλαίσιοΟ κινητήρας του είναι κατασκευής της Ιταλικής Minarelli, (θυγατρικής της Yamaha ) είναι τετράχρονος μονοκύλινδρος με 4 βαλβίδες επί κεφαλής, τεχνολογίας ξηρού κάρτερ,  που σημαίνει αξιοπιστία και αντοχή στην σκληρή χρήση, παραδοσιακό χαρακτηριστικό όλων των ΧΤ. Ο κύλινδρος από αλουμίνιο φέρει κεραμική επίστρωση για επιπλέον αντοχή στην χρήση, και μείωση των τριβών. Η διαφορά του με το προηγούμενο μοντέλο είναι ότι είναι υδρόψυκτο και για την τροφοδοσία του υπάρχει πλέον ψεκασμός.
Η ιπποδύναμη του κινητήρα είναι 48 ίπποι (PS) και η τελική ταχύτητα 175 χιλιόμετρα την ώρα. Το πλαίσιο είναι ατσάλινο, με δυο δοκούς τετραγωνικής διατομής, που ξεκινούν από τον λαιμό, και χρησιμοποιεί τον κινητήρα σαν υποπλαίσιο. Μπροστά φέρει συμβατικό πιρούνι 43 χιλ, με δισκόφρενο διαμέτρου 298 χιλ της Ιταλικής Brembo, και πίσω επίσης δισκόφρενο διαμέτρου 245 χιλ. με ανάρτηση τύπου MONOCROSS και αμορτισέρ της KAYABA.
Οι ταχύτητες του κιβωτίου είναι πέντε (5) και η χωρητικότητα του ρεζερβουάρ 15 λίτρα (τα 5 ρεζέρβα), που δίνουν μια αυτονομία από 230 έως 375 χλμ, αναλόγως της χρήσης και των συνθηκών.
Το ταμπλό του αποτελείται από, ψηφιακό ταχύμετρο με ολικό και δύο μερικούς χιλιομετρητές, διανυθέντα χιλιόμετρα με ρεζέρβα, ρολόι, ενδεικτικές λυχνίες για νεκρά/ φλας/ μεγάλη σκάλα φώτων/ διάγνωση ψεκασμού/ ρεζέρβα και immobilizer.
Η ΧΤ660 είναι πολύ φιλική και εύκολη στην οδήγηση, ακόμη και για τους σχετικά άπειρους οδηγούς,πρόβλημα ίσως αντιμετωπίσουν οι αναβάτες με ύψος κάτω από 1,70 λόγω του ύψους της σέλας (865 χλστ.)
Ο αναβάτης της ΧΤ660, λόγω των χαρακτηριστικών του μοτέρ και των μεγάλων διαδρομών των αναρτήσεων, θα ταξιδέψει στην κυριολεξία παντού, σε κάθε είδος δρόμο, γρήγορα και ξεκούραστα, από την καθημερινή μετακίνηση στην πόλη, έως στο απομακρυσμένο χωριό της υπαίθρου. Η Yamaha XT660 κατασκευάζεται (πλην του κινητήρα που κατασκευάζεται στην Ιταλία) στο εργοστάσιο της Γαλλικής ΜΒΚ, 30 χλμ έξω από το Παρίσι.
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Yamaha
Κοχ Πούλο Γουάι
Το Κοχ Γουάι (Χμερ: កោះពូលូវៃ) επίσης γνωστό ως Πούλο Γουάι ή νησιά Γουάι, είναι μια ομάδα από δύο μικρά δασώδη και ακατοίκητα νησιά στον Κόλπο του Σιάμ. Τα νησιά βρίσκονται μακριά από την ακτή, 95 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των ακτών της επαρχίας Πρέαχ Σιχάνουκ στη Καμπότζη. Διοικητικά ανήκει στην επαρχία Κάμποτ. Στα χμερ η κοχ (កោះ), σημαίνει "νησί" στα ελληνικά. Το Πούλο Γουάι είναι μαλαϊκής προέλευσης.
Και τα δύο νησιά έχουν μήκος 5 χιλιομέτρων περίπου με μέγιστο πλάτος περίπου 1.5 χιλιομέτρων. Βρίσκονται σε απόσταση 1.4 χιλιομέτρων το ένα από το άλλο, που χωρίζονται από ένα κανάλι πλάτους 1.2 χιλιομέτρων. Το βάθος του καναλιού είναι περίπου 12.2 μέτρα. Το δυτικό νησί έχει υψόμετρο περίπου 100 μέτρων στο νοτιοδυτικό άκρο. Το ανατολικότερο νησί είναι γύρω στα 61 μέτρα υψόμετρο και είναι βραχώδες.
Ιστορία
Τα νησιά αυτά ήταν μέρος της βάσης των επικαλυπτόμενων εδαφικών διεκδικήσεων μεταξύ της Καμπότζη, της Ταϊλάνδης και του Βιετνάμ. Τα τρία έθνη χρησιμοποίησαν διαφορετικές μεθόδους μέτρησης της έκτασης των χωρικών υδάτων από τα νησιά.
Τον Μάιο του 1975, η περιοχή γύρω από αυτά τα νησιά και τα κοντινά Κοχ Τανγκ ήταν η περιοχή του συμβάντος του Μαγιάγκουεζ, η τελευταία πολεμική δράση στον Πόλεμο του Βιετνάμ, η οποία αφορούσε την διάσωση του πληρώματος του ΣΣ Μαγιάγκουεζ. Ένα μήνα αργότερα, δυνάμεις του Βιετναμέζικου Λαϊκού Στρατού κατέλαβαν τα νησιά και εκεί έγινε μάχη μεταξύ των στρατευμάτων των Ερυθρών Χμερ και του Βιετνάμ για τον έλεγχο των νησιών. Τέλος, το Βιετνάμ εκκένωσε το Κοχ Γουάι τον Αύγουστο.
Τα νησιά Κοχ Γουάι ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός ορίων για τους τουρίστες, αλλά τώρα μπορεί κανείς να τα επισκεφθεί σε οργανωμένες εκδρομές. Δεδομένου ότι το ταξίδι είναι πάρα πολύ μεγάλο για να πάνε και να γυρίσουν την ίδια μέρα, οι επισκέπτες συνήθως διανυκτερεύουν σε ένα από τα νησιά.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καμπότζης
Γεωσκώληκας
Ο όρος γεοσκώληκας (αγγλ. earthworm γαλλ. lombric ή ver de terre)· αποτελεί γενική ονομασία σκουληκιών των υγρών εδαφών (Ολιγόχαιτοι Δακτυλιοσκώληκες, υφομοταξία Χερσόβιοι). Τα «σκουλήκια της γης» ή «της βροχής», όπως κοινώς ονομάζονται, είναι ταπεινά πλάσματα, που παίζουν όμως βασικό ρόλο στην εδαφική οικολογία και οικονομία. Η συμβολή τους στον αερισμό, στην δόμηση και στον εμπλουτισμό των καλλιεργημένων εδαφών, στην αποσύνθεση των οργανικών καταλοίπων και στην παρασκευή κοπροχώματος ή κομπόστας από απορρίμματα έχει αναγνωριστεί από τους βιολόγους και τους εδαφολόγους· τέλος, η προσφορά τους ως τροφικής πηγής πρωτεϊνών για την πανίδα και τα κατοικίδια ζώα καθιστά επιτακτική την επιστημονική μελέτη της βιολογίας τους και την οικολογική τους προστασία. Χρησιμοποιούνται και ως δόλωμα για την ερασιτεχνική κυρίως αλιεία.
Μορφολογία
Ο γεωσκώληκας έχει μακρύ, κυλινδρικό σώμα, χωρίς ευδιάκριτο κεφάλι ή άλλα εξωτερικά εξαρτήματα. Το μήκος ενός από τα γνωστότερα είδη (Lumbricus terrestris) είναι 10-15 εκατοστόμετρα, πολλές φορές φτάνει τα 25· υπάρχουν ωστόσο στην Αυστραλία είδη της οικογένειας Megascolescidae με μήκος πάνω από 3 μέτρα. Το σώμα αποτελείται από έναν μεγάλο αριθμό -γύρω στους 150- δακτυλίων και καλύπτεται με ένα ημιδιαφανές επιδερμίδιο, εκκρινόμενο από την επιδερμίδα. Το μυϊκό τοίχωμα του σώματος συγκροτείται από ένα λεπτό στρώμα κυκλικών μυών και ένα, παχύτερο, επιμήκων μυών. Οι συσπάσεις αυτών των μυϊκών στρωμάτων επιτρέπουν στον γεωσκώληκα να έρπει, με περισταλτικές κινήσεις, βραχύνοντας και εκτείνοντας διαδοχικά ομάδες των δακτυλίων του. Υπάρχει μια σκοτεινόχρωμη ραχιαία επιφάνεια και μια ανοιχτόχρωμη κοιλιακή, όπου βρίσκονται μικροσκοπικές σμήριγγες (χαίτες) σε ζευγάρια, αόρατες με γυμνό μάτι, αλλά αισθητές στην αφή. Στα σεξουαλικώς ώριμα άτομα, ιδίως κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, οι δακτύλιοι, από τον 32ο ως τον 37ο, διογκώνονται και αποχρωματίζονται, σχηματίζοντας ένα αδενικό όργανο, το επίσαγμα (λατ. clitellum), που εκκρίνει βλεννώδη βομβύκια (κουκούλια), μέσα στα οποία εγκλείονται τα γονιμοποιημένα αυγά. Το εμπρόσθιο άκρο του σώματος είναι πιο μυτερό και το πίσω είναι αμβλύ. Το στόμα ανοίγει κοιλιακά, στον πρώτο δακτύλιο, και ο πρωκτός ραχιαία, στον τελευταίο (πυγίδιο). Ο πεπτικός σωλήνας, μακρύς και ευθύγραμμος, αποτελείται από έναν μυώδη φάρυγγα με τον οποίο ο γεωσκώληκας απομυζά την χωμάτινη τροφή του, από τον οισοφάγο, τον πρόλοβο, το στομάχι και το έντερο, που φέρει μια ραχιαία εμπτύχωση (τυφλοσωλήνας)· αυξάνει έτσι την απορροφητική του επιφάνεια. Το κυκλοφορικό σύστημα αποτελείται από επιμήκη και εγκάρσια αγγεία, μερικά από τα οποία είναι συσταλτά και χρησιμεύουν ως αντλίες του αίματος, επειδή δεν υπάρχει καρδιά. Το αίμα είναι κόκκινο· περιέχει, σε διάλυμα, την ίδια αναπνευστική χρωστική που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια του ανθρώπου, την αιμοσφαιρίνη.
Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα αναπνευστικά όργανα· η λειτουργία της αναπνοής, δηλαδή η ανταλλαγή οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα, γίνεται από την επιφάνεια του σώματος και η μεταφορά των αερίων στους ιστούς με το αίμα.
Το νευρικό σύστημα είναι απλό: αποτελείται από ένα μεγαλύτερο, εγκεφαλικό γάγγλιο, στον 1ο δακτύλιο, πάνω από τον φάρυγγα και ένα κομπολόι από μικρότερα γάγγλια -ένα σε κάθε δακτύλιο- ενωμένα σ' ένα νευρικό σχοινί, κάτω από τον πεπτικό σωλήνα. Από τα γάγγλια αυτά ξεκινούν πλαγίως πολυάριθμα νεύρα. Δεν υπάρχουν διαφοροποιημένα αισθητήρια όργανα· ο γεωσκώληκας είναι τυφλός και κουφός, αλλά έχει μια διάχυτη φωτοευαισθησία -είναι μάλλον φωτόφοβος- και είναι ευαίσθητος σε χαμηλής συχνότητας δονήσεις. Η επιδερμίδα του φέρει χημειοαισθητήρια κύτταρα.
Το απεκκριτικό σύστημα αποτελείται από ένα ζευγάρι νεφριδίων σε κάθε δακτύλιο· κάθε νεφρίδιο απολήγει σε μικρό νεφριδικό πόρο, στο κάτω πλάγιο μέρος του σώματος.
Αναπαραγωγή
Οι γεωσκώληκες είναι ερμαφρόδιτοι, δηλαδή τα δύο φύλα είναι ενωμένα στο ίδιο οργανισμό. Η γονιμοποίηση των ωαρίων όμως είναι αμοιβαία· γίνεται σύζευξη δύο ατόμων και το σπέρμα του ενός γονιμοποιεί τα ωάρια του άλλου. Το γεννητικό σύστημα αποτελείται από 2 ζευγάρια αρσενικών αδένων (όρχεις), που βρίσκονται στους δακτυλίους 10 και 11, και ένα ζευγάρι θηλυκών αδένων (ωοθήκες) στον δακτύλιο 13. Οι σπερματαγωγοί των όρχεων εκβάλλουν στον 15ο δακτύλιο και οι ωαγωγοί των ωοθηκών στον 14ο δακτύλιο. Υπάρχουν ακόμη ογκώδεις σπερματοκύστες, πάνω από τους γεννητικούς αδένες, όπου συγκεντρώνονται το ώριμο σπέρμα, και δύο ζευγάρια σπερματοθηκών, που επικοινωνούν με το εξωτερικό περιβάλλον, με ισάριθμους πόρους, στους δακτυλίους 9 και 10.
Οι γεωσκώληκες αναπαράγονται ολόκληρο τον χρόνο. Η σύζευξη γίνεται την νύχτα και διαρκεί 2-3 ώρες· δύο άτομα ενώνονται με τις κοιλιακές τους επιφάνειες αλλά βλέποντας προς αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή το κεφάλι του ενός βλέπει προς την ουρά του άλλου. Τα δύο επισάγματα εκκρίνουν από ένα δακτυλίδι βλέννας που «δένει» τα άτομα σε σύζευξη. Το ώριμο σπέρμα του καθενός βγαίνει από τους αρσενικούς γεννητικούς πόρους του και γλιστρά προς τις σπερματοθήκες του άλλου, μέσα από τον βλεννώδη δακτύλιο. Εκεί το σπέρμα αποθηκεύεται· ακολουθεί ο διαχωρισμός των δύο συντρόφων, που ο καθένας τους έχει πια στις σπερματοθήκες του το σπέρμα του άλλου. Μέσα σε 24 ώρες το επίσαγμα εκκρίνει 2-10 βομβύκια, που καθώς ο γεωσκώληκας γλιστρά οπισθοχωρώντας, περνούν εμπρός από τον 14ο δακτύλιο και δέχονται όσα ωάρια βγαίνουν από τους θηλυκούς γεννητικούς πόρους· μπρος από τον 9ο και 10ο δακτύλιο, όπου ανοίγουν οι σπερματοθήκες, χύνονται τα σπερματοζωάρια και γονιμοποιούν τα ωάρια. Το βομβύκιο που απελευθερώνεται με την προς τα πίσω ολίσθηση του γεωσκώληκα και εγκαταλείπεται στο έδαφος περιέχει έναν μεγάλο αριθμό αυγών, καθώς και μια λευκωματώδη ουσία (εκτός από την βλέννα), χρήσιμη για την διατροφή των εμβρύων. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη γίνεται μέσα στο βομβύκιο, από το οποίο εκκολάπτονται μικροσκοπικοί γεωσκώληκες, σε 2-4 εβδομάδες. Οι νεαροί γεωσκώληκες ωριμάζουν σεξουαλικά σε διάστημα 2-3 μηνών και συμπληρώνουν την σωματική τους αύξηση σε 1 περίπου έτος.
Οικολογία
Γεωσκώληκες βρίσκονται σε όλα σχεδόν τα εδάφη της γης, αρκεί να υπάρχουν αρκετή υγρασία και οργανική ύλη, απαραίτητες για την επιβίωσή τους. Είναι σαπροφάγα ζώα, που τρέφονται από οργανικά κατάλοιπα του εδάφους, κυρίως ξερά φύλλα και σαπισμένα φυτά και -σπανιότερα- πτώματα και κόπρανα ζώων. Μαζί με την τροφή τους καταπίνουν και μεγάλες ποσότητες χώματος, λάσπης και άμμου· υπολογίζεται ότι σε 24 ώρες περνά από τον πεπτικό σωλήνα του γεωσκώληκα ποσότητα χώματος ίση προς το βάρος του. Η ποικιλία των οικοσυστημάτων στα οποία μπορούν να αναπτυχθούν οι γεωσκώληκες οδήγησε στην διαφοροποίηση μεγάλου αριθμού ειδών (πάνω από 1800). Επίσης ο άνθρωπος, με την αποίκησή του, προκάλεσε την εξάπλωση πολλών από αυτά. Μόνο στις ανατολικές Η.Π.Α., εκτός από τα 17 ιθαγενή είδη του γένους Lumbricus, έχουν εισαχθεί άλλα 13 από την Ευρώπη.
Από οικολογική άποψη η μεγάλη ποικιλία γεωσκωλήκων μπορεί να κατανεμηθεί σε 3 κατηγορίες:
Σιτόχορτο
Το σιτόχορτο ή σιταρόχορτο είναι τροφή που παρασκευάζεται από τα βλαστάρια/φύτρες του φυτού μαλακού σίτου, Triticum aestivum (υποείδος της οικογένειας Αγρωστώδων (Poaceae)). Πωλείται είτε ως φρέσκο χόρτο, χυμός ή συμπυκνωμένη σκόνη. Το σιτόχορτο διαφέρει από τη βύνη σίτου στο ότι σερβίρεται παγωμένο-αποξηραμένο ή φρέσκο, ενώ η βύνη σίτου είναι αποξηραμένη με συναγωγή θερμότητας (convectively). Το σιτόχορτο επιτρέπεται να αυξηθεί περισσότερο από τη βύνη. Όπως και τα περισσότερα φυτά, περιέχει χλωροφύλλη, αμινοξέα, μέταλλα, βιταμίνες και ένζυμα. Οι απαιτήσεις αναφορικά με τα οφέλη στην υγεία του σιτόχορτου κυμαίνονται από την παροχή συμπληρωματικής διατροφής έως την ύπαρξη μοναδικών θεραπευτικών ιδιοτήτων. Συχνά διατίθεται στα καταστήματα υγιεινής διατροφής, ως φρέσκο σιταρόχορτο στα μπαρ υγιεινής διατροφής με χυμούς και ορισμένοι καταναλωτές φυτεύουν και παρασκευάζουν το χυμό σιτόχορτου στην κουζίνα τους, στις οικίες τους. Είναι διαθέσιμο ως φρέσκο σιταρόχορτο σε δισκία, κατεψυγμένο χυμό και σκόνη. Το σιτόχορτο είναι επίσης διαθέσιμο στο εμπόριο ως σπρέι, κρέμα, γέλη, λοσιόν μασάζ και υγρό φυτικό συμπλήρωμα. Επειδή ο χυμός του σιτόχορτου εξάγεται από τους βλαστούς του σιτόχορτου, δηλαδή, πριν αρχίσει να σχηματίζεται ο σπόρος του σιταριού, είναι άνευ γλουτένης.
Αλέξανδρος
Με το όνομα Αλέξανδρος μπορεί να αναφέρονται τα λήμματα:
Σιτόχορτο
Ιστορία
Το σιταρόχορτο μπορεί να εντοπιστεί πίσω στην ιστορία για πάνω από 5.000 έτη, στην αρχαία Αίγυπτο και ίσως ακόμη στους πρώιμους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας. Εικάζεται ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι βρήκαν ιερές τις νέες φυλλώδεις λεπίδες από σιτάρι και τις επιβράβευσαν για τη θετική τους επίδραση στην υγεία και την ζωτικότητα.
Η κατανάλωση του σιταρόχορτου στο Δυτικό κόσμο ξεκίνησε το 1930 ως αποτέλεσμα των πειραμάτων που διεξήχθησαν από τον Charles Schnabel, έναν Αμερικανό αγρότη, στην προσπάθειά του να ανακαλύψει πιο θρεπτικές τροφές για τα ζώα στην αρχή και να διαδώσει το φυτό. Από το 1940, δοχεία με την σκόνη από στεγνό χόρτο (Σανό) του Schnabel, ήταν προς πώληση σε όλες τις αποθήκες ζωοτροφών και στα μεγάλα φαρμακεία σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Η Ann Wigmore, πολύ αργότερα, προπαγάνδιζε υπέρ του φρέσκου σιταρόχορτου ως μέρος μιας ζωντανής διατροφής. Η Wigmore, ιδρύτρια του Ιπποκράτειου Ινστιτούτου Υγείας (Hippocrates Health Institute), πίστευε ότι το φρέσκο σιταρόχορτο, ως μέρος μιας δίαιτας με ωμές τροφές, καθαρίζει το σώμα από τις τοξίνες, ενώ παράλληλα παρέχει θρεπτικά συστατικά ως πλήρης τροφή. Δίδασκε επίσης, ότι το σιταρόχορτο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ατόμων με σοβαρές νόσους. Και οι δύο ισχυρισμοί θεωρούνται επιστημονικά αστήρικτοι και πιθανόν επικίνδυνοι.