cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δήμος Ερμιόνης
Δημοτικά διαμερίσματα
Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί που αποτελούν τον δήμο Ερμιόνης:
Δήμος Ερμιόνης 1835-1912
Ο δήμος Ερμιόνης σχηματίστηκε για πρώτη φορά το 1835 και περιλάμβανε τα χωριά Ερμιόνη, Σαμπάριζα, Θερμησία, Πλέπι, Μετόχι Ύδρας και τη Μονή Αγ. Αναργύρων. Το 1841 ο δήμος επεκτάθηκε καθώς συγχωνεύτηκε σε αυτόν ένα μέρος από τον καταργημένο Δήμο Διδύμων και επανήλθε στα προηγούμενα όριά του το 1866 με την επανασύσταση του δήμου Διδύμων. Ο δήμος Ερμιόνης διατηρήθηκε μέχρι το 1912 οπότε και καταργήθηκε.
Κοινότητα Ερμιόνης
Η Κοινότητα Ερμιόνης συστάθηκε με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 1912. Αρχικά περιλάμβανε την Ερμιόνη που ήταν έδρα της κοινότητας και τη Θερμησία. Το 1920 μέσα στα όρια της κοινότητας αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Σαμπάριζα, Δάρδιζα, Μετόχι, Κινέτα, Μεταλλεία και Φουρκαρία. Οι δύο τελευταίοι οικισμοί καταργήθηκαν λίγα χρόνια αργότερα. Το 1955 αποσπάστηκαν από την κοινότητα οι οικισμοί Θερμησία, Πηγάδια και Μετόχι που εντάχθηκαν στη νεοσύστατη κοινότητα Θερμησίας. Τα επόμενα χρόνια αναγνωρίστηκαν μέσα στα όρια του δήμου και οι οικισμοί Κουβέρτα, Ποδάρι, Κάπαρη, Κάμπος και Πετροθάλασσα οι οποίοι καταργήθηκαν το 2001. Η κοινότητα Ερμιόνης ονομάστηκε δήμος το 1994, ενώ δημιουργήθηκε ξανά διευρυμένος δήμος Ερμιόνης, το 1999, με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας με το οποίο συνενώθηκαν ο πρώην Δήμος Ερμιόνης και οι πρώην κοινότητες Θερμησίας και Ηλιοκάστρου.
Πρώτης περιόδου (1833-1912)
Δήμαρχοι κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου λειτουργίας του δήμου ήταν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε Κατηγορία:Δήμος Ερμιόνης
Κουνιγούνδη της Σουαβίας
Η Κουνιγούνδη, γερμ.: Cunigunde von Swaben (π. - 7 Φεβρουαρίου μετά το 918), μέλος της ευγενούς οικογένειας των Αχαλολφιδών, ήταν μαργραβίνα της Βαυαρίας έως το 907 από τον πρώτο της γάμο με τον Λεοπόλδο, και βασίλισσα της Γερμανίας (βασίλισσα των Φράγκων) από το 913 έως το 918 από τον δεύτερο γάμο της με τον Κορράδο Α΄ της Γερμανίας, μοναδικό ηγέτη του Οίκου των Κοραδιδών.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μέρχτολντ Α΄ παλατινού κόμη της Σουαβίας. Η μητέρα της ενδεχομένως ήταν η Γκίζελα, κόρη του Καρολίγγειου βασιλιά Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού. Ο αδελφός της Κουνιγκούντε, ο Έρχανγκερ, έγινε δούκας της Σουαβίας το 915.
Πολύ λίγα είναι γνωστά γι' αυτήν. Για πρώτη φορά αναφέρεται ως βασίλισσα τον Ιούνιο του 914· η Κουνιγκούντα φαίνεται ότι δεν έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο, ενώ ο γιος της Αρνούλφος (από τον 1ο της γάμο) παρέμεινε σε συνεχή σύγκρουση με τον βασιλιά Κορράδο Α΄ (σύζυγο της στον 2ο γάμο της). Το 915 επέλεξε το αββαείο του Λορς ως τόπο ταφής της.
Ο Κορράδος Α΄ απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 918 μετά από μακρά ασθένεια, πιθανώς από σοβαρό τραυματισμό κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας. Τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Α΄ ο Ορνιθοθήρας, δούκας της Σάξονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Λεοπόλδο μάργραβο της Βαυαρίας, που έγινε ο γενάρχης του Οίκου των Λεοπολδιδών. Οι γιοι της από αυτόν ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Κορραδιδών Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων
Κέντρο Βυζαντινών Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών
Χαρακτήρας
Το Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών (Κ.Β.Ν.Κ.Σ.) της Γρανάδας ιδρύθηκε από το Ελληνικό Κράτος, μέσω της Ελληνικής Πρεσβείας στην Ισπανία, τον Ιούλιο του 1998 και λειτουργεί ως συμβεβλημένο κέντρο του Πανεπιστημίου Γρανάδας. Στόχος του είναι η στήριξη και η προώθηση των βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών στον ισπανόφωνο κόσμο.
Δραστηριότητα
Διεπιστημονική έρευνα: Mέσω της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Γρανάδας «Σπουδές μεσαιωνικού και νεοελληνικού πολιτισμού (HUM 728)», η οποία ιδρύθηκε το έτος 2000 από το Υπουργείο Παιδείας της Αυτόνομης Κυβέρνησης της Ανδαλουσίας, δραστηριοποιείται στις εξής ερευνητικές κατευθύνσεις:
Βιβλιοθήκη: Διαθέτει μια από τις πλουσιότερες εξειδικευμένες βιβλιοθήκες του είδους της εκτός Ελλάδας και Κύπρου και είναι ανοιχτή στο επιστημονικό κοινό. Περιέχει περισσότερους από 20.000 τίτλους και 100 επιστημονικά και λογοτεχνικά περιοδικά. Σε μεγάλο μέρος της απαρτίζεται από δωρεές ακαδημαϊκών φορέων, ιδρυμάτων, εκδοτικών οίκων και ιδιωτών, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η προσωπική βιβλιοθήκη του τέως Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου. μικρογραφία|δεξιά|Η βιβλιοθήκη του Κ.Β.Ν.Κ.Σ
Διδασκαλία: Aπό την ίδρυσή τoυ, το Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών προσφέρει στην έδρα του μαθήματα νέας ελληνικής γλώσσας σε τέσσερα επίπεδα σαράντα ωρών ανά εξάμηνο, καθώς επίσης και σεμινάρια διερμηνείας και πολιτισμού. Από το ακαδημαϊκό έτος 2000-2001 προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας για την εισαγωγή, ενίσχυση και σταθεροποίηση της διδασκαλίας της νέας ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας, με διδακτικό προσωπικό, ενίσχυση μεταπτυχιακών προγραμμάτων, προσφορά διδακτικού υλικού, προσφορά υποδομών, κ.ά.
Διοργάνωση επιστημονικών συναντήσεων:
Μέχρι σήμερα έχουν διοργανωθεί πλήθος διεθνών συνεδρίων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τα εξής:
Εκδόσεις. Η εκδοτική του δραστηριότητα αναπτύσσεται σε 11 έντυπες εκδοτικές σειρές επιστημονικού χαρακτήρα:
Πολιτιστικές δραστηριότητες: Αναπτύσσει ιδιαίτερα πλούσια δραστηριότητα στους εξής τομείς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Ισπανία
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ιταλίας
thumb|Ιταλική πινακίδα αυτοκινήτου
Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ιταλίας είναι λευκού χρώματος με μαύρα γράμματα και αριθμούς. Η σημερινή αρίθμηση χρησιμοποιείται από το 1994 και από το 1999 οι πινακίδες είναι «ευρωπαϊκού τύπου». Στη Ιταλία οι πινακίδες εκδίδονται κατά επαρχία της χώρας και είναι της μορφής ΑΑ 000ΑΑ. Τα δύο πρώτα γράμματα δηλώνουν τον τόπο έκδοσης, για τη Ρώμη χρησιμοποιείται ολόκληρη η λέξη (Roma), ακολουθούν τρεις αριθμοί και δύο γράμματα.
Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι περιφερειακές ενότητες, οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.
Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011, λαμβάνοντας υπόψη και την τροποποίηση του προαναφερθέντος αρχείου σύμφωνα με το ΦΕΚ 698/Β'/20.03.2014.
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Κατάλογος αντικειμένων NGC (4000-4999)
μικρογραφία|Φωτογραφία του αντικειμένου NGC 4919 Ο New General Catalogue (Νέος Γενικός Κατάλογος, για συντομία NGC) είναι από τους πιο διαδεδομένους και ολοκληρωμένους αστρονομικούς καταλόγους για τους ερασιτέχνες αστρονόμους και περιλαμβάνει 7.840 αντικείμενα του βαθέος ουρανού, γνωστά και ως αντικείμενα NGC, όπως γαλαξίες και αστρικά σμήνη. Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει τα αντικείμενα 4000 μέχρι 4999.
Παραπομπές
*4
Μικροκήβος
Οι λεμούριοι ποντικοί είναι νυκτόβιοι λεμούριοι του γένους Μικροκήβος. Όπως όλοι οι λεμούριοι, οι λεμούριοι ποντικοί είναι ενδημικά ζώα της Μαδαγασκάρης.
Οι λεμούριοι ποντικοί έχουν συνολικό μήκος από το κεφάλι έως την ουρά μικρότερα από 27 cm, όντας έτσι τα μικρότερα πρωτεύοντα, ο μικρότερος από τους οποίους είναι ο Λεμούριος ποντικός της Μαντάμ Μπερτ. Το βάρος τους ωστόσο κυμαίνεται αναλόγως με την διάρκεια της ημέρας.
Οι λεμούριοι ποντικοί είναι παμφάγοι. Στην δίαιτά τους περιλαμβάνονται εκρίσεις εντόμων, αρθρόποδα, μικρά σπονδυλωτά, ρητίνες, φρούτα, άνθη, νέκταρ καθώς και φύλλα και μπουμπούκια αναλόγως με την εποχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρογαλεΐδες
Ασσαμέζικη γλώσσα
Τα Νεφαμέζικα είναι μια γλώσσα που χρησιμοποιείται στο Αρουνάτσαλ Πραντές και τα Ναγκαμέζικα είναι μια κρεολή γλώσσα που χρησιμοποιείται ευρέως στη Ναγκαλάντ. Οι δύο παραπάνω γλώσσες βασίζονται στα ασσαμέζικα. Η γλώσσα ομιλείται σε θύλακες στο Μπαγκλαντές. Οι μη γλωσσικές διάλεκτοι του Σιλέτ και της Βόρειας Βεγγάλης συγγενεύουν πιο πολύ με τα Ασαμεζικά, αν και οι ομιλητές ταυτίζονται περισσότερο με τον Βεγγαλικό πολιτισμό και λογοτεχνική γλώσσα. Στο παρελθόν, ήταν η αυλική γλώσσα του βασιλείου Αχόμ από τον 17ο αιώνα.
Μαζί με άλλες ανατολικές ινδοάριες γλώσσες, τα ασσαμέζικα εξελίχθηκαν τουλάχιστον πριν από τον 7ο αιώνα μ.Χ. από τα μέσα Ινδοάρια Μαγκάντι Πράκριτ, τα οποία αναπτύχθηκαν από διαλέκτους που μοιάζουν αλλά είναι κατά κάποιο τρόπο πιο αρχαϊκές από τα Βεδικά Σανσκριτικά.
Οι αδελφές γλώσσες περιλαμβάνουν τις ακόλουθες: Κοτς Ρατζμπόνγκσι, Μιμενγσινγκίγια, Σιλέτι, Χατζόνγκ, Μπισνουπρίγια Μανιπούρι, Νοχάιλα, Τσιταγκονιανά, Ροχίνγκια, Τσάκμα, Βεγγαλικά, Μαϊθίλι και Ανγκίκα. Γράφεται στο Ασσαμικό αλφάβητο, ένα αμπουγκίντα, από αριστερά προς τα δεξιά, με μεγάλο αριθμό τυπογραφικών συμπλεγμάτων.
Ιστορία
μικρογραφία|165x165εσ|Ασημένιο νόμισμα που εκδόθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρούντρα Σίνγκα με Ασσαμέζικες επιγραφές. μικρογραφία|222x222εσ|Το [[Ασσαμικό ρο με οξυβαρεία, ένα από τα διακριτά γράμματα του ασσαμέζικου αλφαβήτου.]] Τα ασσαμέζικα προέρχονται από Παλιές Ινδοάριες διαλέκτους, αν και η ακριβής φύση της προέλευσης και η ανάπτυξη τους δεν είναι ακόμη σαφείς. Γενικά, πιστεύεται ότι τα Ασσαμέζικα (Ασσάμ) και τα Καμταπούρι (Κουτς Μπιχάρ, Ασσάμ) προέρχονται από τη διάλεκτο Καμάρουπι της Ανατολικής Μαγκάντι Πρακρίτ αν και μερικοί συγγραφείς προτείνουν στενή σύνδεση της ασσαμέζικης με τα Μαγκάντι Πρακρίτ. Η ινδοάρια γλώσσα στην Καμαρούπα είχε διαφοροποιηθεί από τον 7ο αιώνα, πριν από την Βεγγάλη και την Ορίσα. Αυτές οι αλλαγές συνέβησαν μάλλον επειδή μη ινδοάριοι ομιλητές υιοθετούσαν τη γλώσσα. Τα στοιχεία του πρόσφατα διαφοροποιημένη γλώσσα βρίσκεται στο Prakritisms του Kamarupa επιγραφές.
Οι πρώτες μορφές των Ασσαμέζικων στη βιβλιογραφία ανάγονται στον ένατο αιώνα (βουδιστικοί στίχοι Τσαργιαπάντα) και στα έργα των Ραμάι Παντίτ (Σούνγια Πουράν), Μπόρου Τσαντίντας (Κρίσνα Κίρταν), Σουκούρ Μαμούντ (Γκοπιτσάντραρ Γκαν), Ντουρλάβα Μουλίκ (Γκομπιντρατσάντραρ Γκιτ) και Μπαβάνι Ντας (Μαϊναματίρ Γκαν) του 12ού-14ού αιώνα. Σε αυτά τα έργα, τα Ασσαμέζικα χαρακτηριστικά συνυπάρχουν με χαρακτηριστικά από άλλες σύγχρονες ινδικές γλώσσες.
Μια πλήρως διακεκριμένη λογοτεχνική μορφή (ποίηση) εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο δέκατο τέταρτο αιώνα στην αυλή του βασιλείου Καμάτα και στις αυλές ενός ανατολικού βασιλιά Κατσάρι όπου ο Μαντάβ Καντάλι μετέφρασε τον Ραμαγιάνα στα Ασσαμέζικα (Σαπτακάντα Ραμαγιάνα). Από τον δέκατο πέμπτο και δέκατο έκτο αιώνα άρχισαν να δημιουργούνται τα πρώτα τραγούδια (Μποργκίτ), δράματα – (Ανκίγια Νάατ) και πεζά κείμενα (από τον Μπαταντέβα) αποτελείται. Η λογοτεχνική γλώσσα, με βάση τις δυτικές διαλέκτους μετακόμισε στην αυλή του βασιλείου Αχόμ το δέκατο έβδομο αιώνα,, όπου έγινε επίσημη γλώσσα του κράτους. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από την ευρεία ανάπτυξη της τυποποιημένης πεζογραφίας εμποτισμένη με καθομιλουμένης μορφές στα Μπουράντζι.
Η λογοτεχνική γλώσσα, η οποία είχε εμποτιστεί με το ανατολικό ιδίωμα, έγινε η πρότυπη λογοτεχνική μορφή του δέκατου ένατου αιώνα, όταν οι Βρετανοί την ενέκριναν για κρατικούς σκοπούς. Καθώς το πολιτικό και εμπορικό κέντρο μετατοπίστηκε στο Γκαουχάτι μετά τα μέσα του εικοστού αιώνα, η λογοτεχνική μορφή απομακρύνθηκε από την ανατολική ποικιλία για να πάρει τη σημερινή της μορφή.
Γεωγραφική κατανομή
Τα ασσαμέζικα ομιλούνται στη Κοιλάδα του Βραχμαπούτρα, αποτελούμενη από το δυτικό και ανατολικό Ασσάμ. Ομιλείται και στις πολιτείες Αρουνάτσαλ Πραντές και Ναγκαλάντ. Παρουσία του Ασσαμέζικου αλφαβήτου υπάρχει και στη πολιτεία Ραχίν της σημερινής Μιανμάρ. Ο ναός Πασουπάτι στο Νεπάλ περιέχει επιγραφή στα Ασσαμέζικα που δείχνει την επιρροή και την ευημερία των ασσαμέζικων στο παρελθόν. Υπάρχουν, επίσης, σημαντικές Ασσαμεζόφωνες κοινότητες στην Αυστραλία, Ντουμπάι, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον Καναδάς, το Νεπάλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επίσημη θέση
Τα ασσαμεζικα είναι η επίσημη γλώσσα του Ασσάμ και μία από τις 23 επίσημες γλώσσες που αναγνωρίζονται από τη Δημοκρατία της Ινδίας. Η Ασσαμέζικη Γραμματεία χρησιμοποιεί ως γλώσσα εργασίας τα ασσαμέζικα.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοάριες γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Βασίλης Παπαγεωργόπουλος
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947 και έχει καταγωγή από το Αίγιο και τις Σέρρες. Αποφοίτησε από το Ε’ Γυμνάσιο και εν συνεχεία από το Α’ Λύκειο Θεσσαλονίκης. Σπούδασε στην οδοντιατρική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απ’ όπου πήρε το πτυχίο του χειρουργού οδοντιάτρου. Άσκησε το επάγγελμα του οδοντιάτρου μέχρι το 1981, οπότε και εξελέγη βουλευτής A' Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία και ακολούθως το 1999 Δήμαρχος Θεσσαλονίκης.
Αθλητική δραστηριότητα
Υπήρξε σημαντικός δρομέας ταχύτητας στην Ελλάδα. Αναδείχθηκε αρκετές φορές πρωταθλητής Ελλάδος και βαλκανιονίκης στα 100 μέτρα και κατέκτησε τρία ευρωπαϊκά μετάλλια. Το πρώτο στο Ελσίνκι το 1971, το δεύτερο το 1972 στη Γκρενόμπλ της Γαλλίας και το τρίτο το 1976 στο Μόναχο.
Πρωταγωνίστησε επί πολλά χρόνια στους διεθνείς στίβους, ισοφάρισε το πανευρωπαϊκό ρεκόρ στα 100 μέτρα, και ήταν κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ στα 100 μέτρα επί 21 συνεχή χρόνια. Στις 31 Αυγούστου 1969, μαζί με τους Μικελίδη, Κιτράκη και Αργύρη, αποτέλεσε μέλος της εθνικής ομάδας που κατέρριψε στη Σόφια το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μέτρα με χρόνο 40.5. Το 1970, έτρεξε τα 100 μ. σε 10.2. To 1971 ανακηρύχθηκε καλύτερος Έλληνας αθλητής της χρονιάς από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου.
Δ. σύμβουλος και βουλευτής
Το 1978 έθεσε υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές για τον δήμο Θεσσαλονίκης με την παράταξη του Κώστα Τσίρου. Παρ' ότι ο συνδυασμός μειοψήφησε, ο ίδιος εξελέγη πρώτος δημοτικός σύμβουλος. Το 1980 εξελέγη πρόεδρος του Συνδέσμου Αθλητικών Σωματείων Θεσσαλονίκης.
Από το 1981 έως και το 1996 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής στην Α' Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία:
Το 1991–1992 διετέλεσε υφυπουργός Πολιτισμού, αρμόδιος για θέματα Αθλητισμού στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το 1998 παραιτήθηκε από βουλευτής προκειμένου να κατέλθει ως υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές.
Εκλογή ως Δήμαρχος
Εξελέγη σε τρεις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις δήμαρχος Θεσσαλονίκης, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου «Θεσσαλονίκη - Αναγέννηση»:
Κόστη ανέγερσης ανδριάντα και χρέος Δήμου
Το 1998 επί δημαρχίας Παπαγεωργόπουλου έγινε η μετονομασία της Νέας Εγνατίας σε Κ.Καραμανλή, παρά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν. Ακολούθως πολλές διαμαρτυρίες και αντιδράσεις έφερε η απόφαση του Δήμου επί Δημαρχίας Παπαγεωργόπουλου να κατατεθεί ένα εκατομμύριο δραχμές από το ταμείο του Δήμου στο ''Ίδρυμα Κ. Καραμανλή'' αντί στεφάνου για την κηδεία του Κ.Καραμανλή. Αποκορύφωμα των διαμαρτυριών και της αρνητικής κριτικής ήταν το υπέρογκο κόστος του μαρμάρινου αγάλματος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που κόστισε στον Δήμο Θεσσαλονίκης 319.500 ευρώ τη στιγμή που το χρέος του Δήμου ανερχόταν σε 42.794.931 ευρώ.
Προβλήματα λειτουργίας Δήμου
Τον Μάρτιο του 2011 ο δήμος Θεσσαλονίκης βρέθηκε σε πολύ δύσκολο σημείο. Εκτός από το οικονομικό αδιέξοδο μεγάλα ήταν τα προβλήματα και της χρήσης των απορριμματοφόρων, καθώς από τις αρχές του έτους φάνηκε ότι από τα 68 που είχε στην κατοχή του ο δήμος δούλευαν μόνο τα 9.
Προσπάθεια μετονομασίας οδών
Επί δημαρχίας Παπαγεωργόπουλου προτάθηκε δύο φορές η μετονομασία οδού προς τιμήν του χουντικού μητροπολίτη Λεωνίδα Παρασκευόπουλου κοντά στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης (2008 και 2010), αλλά μετά από πληθώρα διαμαρτυριών και αντιδράσεων πολιτών η μετονομασία αποτράπηκε και τις δύο φορές.
Επίσης επιχείρησε να αφιερώσει οδό της πόλης στον αμφιλεγόμενο ελληνοκύπριο στρατιωτικό Γεώργιο Γρίβα, προκαλώντας σωρεία αντιδράσεων και καταψήφιση της πρότασης. Ακόμη έγινε προσπάθεια απαλοιφής της ονομασίας της οδού Αρχαιολογικού Μουσείου ώστε να ονομαστεί Δημοσθένη Χαρδαλιά. Παρότι επί σειρά ετών η αρμόδια επιτροπή ονοματοθεσίας του δήμου τηρούσε αρνητική στάση, το θέμα επανήλθε το 2009 απευθείας στο δημοτικό συμβούλιο, το οποίο αποφάσισε τη μετονομασία του δρόμου. Το γεγονός ότι παρακάμφθηκε η αρμόδια επιτροπή και ότι αγνοήθηκαν οι αρνητικές εισηγήσεις της έχει προκαλέσει τα σχόλια ορισμένων ότι η διοίκηση του δήμου ήθελε να ξεπληρώσει με αυτό το χατίρι την απόφαση του Νίκου Δίγκα-Χαρδαλιά (υιού του Δημοσθένη Χαρδαλιά) να συστρατευθεί με την παράταξη του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου στις εκλογές του 1998.
Σκάνδαλο Δήμου Θεσσαλονίκης
Toν Μάιο του 2010, ο πρώην ταμίας του Δήμου Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Σαξώνης τον υπέδειξε ως συνένοχο για την υπεξαίρεση 30 εκατ. ευρώ από τα δημοτικά ταμεία, όπως και τον πρώην γενικό γραμματέα Μιχάλη Λεμούσια, προκαλώντας μεγάλης κλίμακας αντιδράσεις από τους πολίτες και την αντιπολίτευση. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς αποδείχτηκε ότι το χρέος του δήμου Θεσσαλονίκης έχει ξεπεράσει τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ η νέα διοίκηση του δήμου βρέθηκε αντιμέτωπη με ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα καθώς, σύμφωνα με τον νέο δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη, ο δήμος Θεσσαλονίκης ήταν αδύνατον να διοικηθεί υπό τις παρούσες συνθήκες.
Τον Φεβρουάριο του 2013, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων έκανε δεκτή την πρόταση του Εισαγγελέα και τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη (όπως και τους Σαξώνη & Λεμούσια ως συνεργούς) για την υπόθεση της υπεξαίρεσης, που τελικά έφτασε τα 17,9 εκατ. ευρώ. Τον Ιούλιο του 2014, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων μείωσε την πρωτοβάθμια ποινή κάθειρξης σε 12 χρόνια. Τον Ιούλιο του 2015, αφέθηκε ελεύθερος με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών λόγω προβλημάτων υγείας και βάση του νόμου Παρασκευόπουλου, έχοντας εκτίσει 2 χρόνια, 5 μήνες & 1 ημέρα.
Τον Απρίλιο του 2019, καταδικάστηκε αμετάκλητα σε φυλάκιση τριών ετών (όπως και ο Λεμούσιας) για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, καθώς το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων προέβη σε μείωση της πρωτόδικης ποινής των 8 ετών κάθειρξης.
Ρατσιστικά σχόλια
Είχε επικριθεί για ρατσιστικά σχόλια κατά της συνυποψήφιάς του Χρύσας Αράπογλου σχετικά με το επίθετο προσφυγικής καταγωγής της.
Ζοζέ Μουρίνιο
Ο Ζοζέ Μάριο ντος Σάντος Φελίξ Μουρίνιο (José Mário dos Santos Mourinho, 26 Ιανουαρίου 1963) είναι Πορτογάλος προπονητής ποδοσφαίρου, πρώην ποδοσφαιριστής και θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους καλύτερους προπονητές στην ιστορία του ποδοσφαίρου, με πολλές διακρίσεις και τίτλους.
Γεννήθηκε το 1963 στο Σετουμπάλ της Πορτογαλίας. Προτού ασχοληθεί με την προπονητική είχε μια σύντομη ποδοσφαιρική καριέρα με τις φανέλες της Μπελενένσες και της Ρίο Άβε, πρωτού κρεμάσει τα παπούτσια του, αγωνιζόμενος κυρίως σε ερασιτεχνικούς συλλόγους.
Έπειτα, ξεκίνησε την καριέρα του ως μεταφραστής του Άγγλου προπονητή Σερ Μπόμπι Ρόμπσον στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, στην Πόρτο και στη Μπαρτσελόνα. Όταν ο Ρόμπσον έφυγε από τη Μπαρτσελόνα, ο Μουρίνιο έμεινε για ακόμα τρία χρόνια ως βοηθός του Ολλανδού προπονητή Λουίς Βαν Γκάαλ, ενώ προπονούσε τη Μπαρτσελόνα Β. Έχει κατακτήσει δύο φορές το Τσάμπιονς Λιγκ (το 2004 με την Πόρτο και το 2010 με την Ίντερ). Επίσης, κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2003), έχει πάρει Πρωτάθλημα και Κύπελλο σε τέσσερις διαφορετικές χώρες (Πορτογαλία, Αγγλία, Ιταλία, Ισπανία) και έχει κατακτήσει και ένα Europa League (2017).
Είναι ανάμεσα στους πέντε προπονητές στην ιστορία του ποδοσφαίρου που έχουν κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών / Τσάμπιονς Λιγκ με δύο διαφορετικές ομάδες: οι άλλοι τέσσερις είναι ο Ερνστ Χάπελ (Φέγενορντ 1970, Αμβούργο 1983), ο Ότμαρ Χίτζφελντ (Μπορούσια Ντόρτμουντ 1997, Μπάγερν Μονάχου 2001), ο Γιουπ Χάινκες (Ρεάλ Μαδρίτης 1998, Μπάγερν Μονάχου 2013) και ο Κάρλο Αντσελότι (Μίλαν 2003 και 2007, Ρεάλ Μαδρίτης 2014).
Το 2010, η FIFA του απένειμε το βραβείο της Χρυσής Μπάλας στην κατηγορία Καλύτερος Προπονητής.
Μετά την κατάκτηση του Κόνφερενς Λιγκ με τη Ρόμα το 2022, έγινε ο μοναδικός προπονητής που έχει οδηγήσει τέσσερις διαφορετικές ομάδες στην κατάκτηση τριών διαφορετικών ευρωπαϊκών διοργανώσεων! (Πόρτο, Ίντερ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρόμα). Παράλληλα, έγινε ο πρώτος προπονητής με 5/5 νίκες σε ευρωπαϊκούς τελικούς και ο 3ος προπονητής με τρόπαια σε τρεις διαφορετικές ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά τους Ούντο Λάτεκ και Τζιοβάνι Τραπατόνι.
Στις 4 Μαΐου 2021 υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Ρόμα και θα αναλάβει χρέη προπονητή στην αιώνια πόλη από την 1η Ιουλίου 2021.
Αποδοχή
Ο Μουρίνιο συχνά αποκαλείται από πολλούς παίκτες και προπονητές, ως έναν από τους καλύτερους προπονητές της γενιάς του και από τους καλύτερους που υπήρξαν ποτέ. Ο αιώνιος αντίπαλος προπονητής του, Πεπ Γκουαρδιόλα έχει περιγράψει τον Μουρίνιο ως «πιθανότατα τον καλύτερο προπονητή του κόσμου». Ο μέσος της Τσέλσι Φρανκ Λάμπαρντ, έχει δηλώσει πως ο Μουρίνιο είναι ο καλύτερος προπονητής που έχει δουλέψει μαζί του. Έχει κατηγορηθεί αρκετές φορές για το αμυντικό, θαμπό τρόπο παιχνιδιού για να επιτύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Ο Μουρίνιο έχει επικριθεί για αρνητικές τακτικές από τον Μόρτεν Όλσεν. Μετά από ένα παιχνίδι, ο θρυλικός Γιόχαν Κρόιφ δήλωσε πως, «ο Μουρίνιο δεν είναι προπονητής ποδοσφαίρου. Για να παίζεις με επτά αμυντικούς εντός έδρας, θα πρέπει να είσαι πολύ φοβισμένος.» Ο Όλσεν συγκεκριμένα έχει δηλώσει πως, «δεν συμπαθώ ούτε την προσωπικότητά του, ούτε τον αρνητικό τρόπο ποδοσφαιρικού παιχνιδιού του.»
Πρώιμος βίος
Ο Μουρίνιο γεννήθηκε το 1963 ως μέλος μιας μεγάλης μικρομεσαίας οικογένειας στη Σετούμπαλ (προάστιο της μητρπολιτικής περιοχής της Λισαβόνας), στη Πορτογαλία. Ήταν γιός του Ζοζέ Μανουέλ Μουρίνιο Φέλιξ, γνωστός και ως Φελίξ Μουρίνιο και της Μαρία Τζούλια Καρατζόλα ντος Σάντος. Ο πατέρας του έπαιζε επαγγελματικά ποδόσφαιρο με την φανέλα της Μπελενένσες και της Βιτόρια Σετούμπαλ, έχοντας και μία συμμετοχή με την Εθνική Πορτογαλίας κατά την περίοδο της καριέρας του. Η μητέρα του ήταν καθηγήτρια σε δημοτικό σχολείο, ενώ ο θείος της χρηματοδότησε τη κατασκευή του σταδίου της Βιτόρια Σετούμπαλ. Η πτώση του καθεστώτος του Αντόνιο ντι Ολιβέιρα Σαλαζάρ (Estado Novo) τον Απρίλιο του 1974, ωστόσο, οδήγησε την οικογένεια στο να χάσει τα πάντα, εκτός από ένα κτήμα κοντά στην Παλμέλα.
Ο Μουρίνιο ήθελε να ακολουθήσει τα χνάρια του πατέρα του και εντάχθηκε στις ακαδημίες της Μπελενένσες. Φτάνοντας στο επαγγελματικό επίπεδο, φόρεσε την φανέλα των Ρίο Άβε (την οποία προπονούσε ο πατέρας του), Μπελενένσες, και Σεσίμπρα. Ωστόσο του έλειπε η ταχύτητα και η δύναμη ενός ποδοσφαιριστή, για να γίνει επαγγελματίας. Για αυτό επέλεξε να αφοσιωθεί στην προπονητική.
Η μητέρα του τον έγραψε σε ένα σχολείο επιχειρηματικότητας, άλλα ο Μουρίνιο το εγκατέλειψε τη πρώτη μέρα, αφού αποφάσισε πως ήθελε να εστιάσει στα αθλήματα και αποφάσισε να εγγραφεί στο Ανώτατο Ινστιτούτο Φυσικής Αγωγής (Instituto Superior de Educação Física, ISEF), στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, για να σπουδάσει αθλητική επιστήμη. Αφού παρακολούθησε μαθήματα προπονητικής που διοργανώθηκαν από την Αγγλική και την Σκωτσέζικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, ο πρώην ομοσπονδιακός προπονητής της Σκωτίας, Άντι Ρόξμπουργκ σημείωσε την στάση του νεαρού Πορτογάλου και την προσοχή στις λεπτομέρειες. Ο Μουρίνιο προσπάθησε να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του προπονητή στο ποδόσφαιρο, αναμειγνύοντας τη θεωρία της προπόνησης με ψυχολογικές τεχνικές και τεχνικές ανύψωσης του κινήτρου των ποδοσφαιριστών.
Πρώτα βήματα
Αμέσως μετά την αποφοίτηση του από την σχολή προπονητικής, ο Μουρίνιο άρχισε τη σταδιοδρομία του στην πατρίδα του, αναλαμβάνοντας προπονητής των ακαδημιών της Βιτόρια Σετούμπαλ, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αργότερα αποδέχθηκε την θέση του βοηθού προπονητή στην Εστρέλα να Αμαδόρα, ενώ μετά έγινε σκάουτερ της Οβαρένσε. Τότε, το 1992, εμφανίστηκε η ευκαιρία να δουλέψει ως μεταφραστής για ένα μεγάλο ξένο ποδοσφαιριστή: ο Μπόμπι Ρόμπσον είχε μόλις αναλάβει προπονητής της Σπόρτινγκ Λισαβόνας και χρειαζόταν έναν τοπικό προπονητή για να δουλέψει ως ο μεταφραστής του.
Σταδιοδρομία ως βοηθός προπονητή
Ο Μουρίνιο ξεκίνησε να συζητά για τακτικές και προπονητική με τον Ρόμπσον. Ο δεύτερος απολύθηκε από τη Σπόρτινγκ τον Δεκέμβριο του 1993. Όταν η Πόρτο τον προσέλαβε ως τον νέο της προπονητή, ο Μουρίνιο τον ακολούθησε, συνεχίζοντας την δουλειά που έκανε στη Σπόρτινγκ: προπονώντας και διαμεσολαβητής των παικτών με τον προπονητή. Η τότε ομάδα της Πόρτο, έχοντας στο ρόστερ της παίκτες όπως τους Λιουμπίνκο Ντρούλοβιτς, Ντομίνγκος, Ρουί Μπάρος, Τζόρτζ Κόστα και Βίτορ Μπαία, κατάφερε να κυριαρχήσει στο Πορτογαλικό ποδόσφαιρο τα επόμενα χρόνια. Με τον Ρόμπσον ως προπονητή και τον Μουρίνιο ως βοηθό του, η Πόρτο έφτασε στα ημιτελικά του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1993-94, και κέρδισε το Κύπελλο Πορτογαλίας 1993-94, το Πορτογαλικό πρωτάθλημα του 1994-95 και του 1995-96, και το Πορτογαλικό Σούπερ Καπ του 1994, 1995 και 1996, με το τελευταίο να το κερδίζουν με νίκη με 5–0 απέναντι στην αιώνια αντίπαλο Μπενφίκα, το οποίο αργότερα αποδείχθηκε ως το τελευταίο παιχνίδι του Ρόμπσον στη Πόρτο πριν μετακινηθεί στην Μπαρτσελόνα, ο οποίος έλαβε το ψευδώνυμο «Bobby Five-O». Η επίπτωση της δουλειάς των Ρόμπσον-Μουρίνιο στην Πόρτο ήταν τέτοια, ώστε το κλαμπ κατάφερε να κατακτήσει άλλα τρία πρωταθλήματα αφότου έφυγαν.
Μετά από την Πόρτο, το δίδυμο ξαναμετακινήθηκε, αναλαμβάνοντας την Μπαρτσελόνα το 1996. Ο Μουρίνιο μετακόμισε στη Βαρκελώνη μαζί με την οικογένεια του, και αμέσως έγινε ένα από τα πιο σημαντικά μέλη του προπονητικού προσωπικού με με το να εκτελεί χρέη μεταφραστή στις συνεντεύξεις τύπου, σχεδιάζοντας τις ασκήσεις και βοηθώντας τους παίκτες μέσω συμβουλών τακτικής και ανάλυσης του αντιπάλου. Τα στυλ των Ρόμπσον και Μουρίνιο ήταν αντίθετα μεταξύ τους, ωστόσο ο συνδιασμός κατάφερε να δουλέψει: ο Ρόμπσον προτιμούσε το επιθετικό ποδόσφαιρο, ενώ ο Μουρίνιο προτιμάει το αμυντικό, και η αγάπη του Πορτογάλου για την προπόνηση και τον προσχεδιασμό συνδυάστηκε άψογα με την άμεση διαχείρηση του Άγγλου. Η συνεργασία αυτή ήταν καρποφόρα και η Μπαρτσελόνα τέλειωσε την σεζόν, κατακτώντας το Κύπελλο Κυπελλούχων. Ο Ρόμπσον αποχώρησε την επόμενη σεζόν, όχι όμως και ο Μουρίνιο, με αυτή την φορά να κρατά το πόστο του βοηθού προπονητή στην Μπαρτσελόνα. Παρέμειναν όμως καλοί φίλοι και ο Μουρίνιο αργότερα σχολίασε την επιρροή που απέκτησε από τον Ρόμπσον:
Άρχισε να δουλεύει μαζί με τον διάδοχο του Ρόμπσον, Λουίς Βαν Γκάαλ, και έμαθε πολλά από το ευσυνείδητο στυλ του Ολλανδού. Μαζί βοηθός και προπονητής συνδύασαν τα στυλ του παιχνιδιού τους και η Μπαρτσελόνα κέρδισε το πρωτάθλημα δύο φορές κατά τα δύο πρώτα χρόνια του Βαν Γκάαλ στον πάγκο. Ο Βαν Γκάαλ είδε πως ο βοηθός του είχε τη προοπτική να γίνει κάτι παραπάνω από ένα ταλαντούχο βοηθό. Άφησε τον Μουρίνιο να αναπτύξει το δικό του προπονητικό στυλ και του ανέθεσε τον πάγκο της Μπαρτσελόνα Β. Ο Βαν Γκάαλ επίσης άφηνε τον Μουρίνιο να αναλαμβάνει την πρώτη ομάδα (δρώντας ο ίδιος σαν βοηθός του Μουρίνιο) για ορισμένες διοργανώσεις, όπως το Κόπα Καταλονία, το οποίο ο Μουρίνιο νίκησε το 2000.
Μπενφίκα
Η ευκαιρία να γίνει πρώτος προπονητής, ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2000, όπου ο Μουρίνιο ανέλαβε τον πάγκο της Μπενφίκα, αντικαθιστώντας τον Γιουπ Χάινκες, μετά την τέταρτη αγωνιστική της Πριμέιρα Λίγκα. Η διοίκηση της Μπενφίκα ήθελε να διορίσει τον Ζεσουάλδο Φερέιρα ως τον νέο βοηθό προπονητή, αλλά ο Μουρίνιο αρνήθηκε και προσέλαβε τον Κάρλος Μόζερ, παλαίμαχο αμυντικό της Μπενφίκα, ως το δεξί του χέρι.
"Όταν μίλησα με τον Βαν Γκάαλ για την επιστροφή μου στην Πορτογαλία ως βοηθός προπονητή στην Μπενφίκα, μου είπε: "Όχι, μην πας. Πες στην Μπενφίκα ότι αν θέλουν προπονητή θα πας, αν θέλουν όμως βοηθό προπονητή, τότε θα μείνεις εδώ.""
Ο Μουρίνιο ήταν πολύ επικριτικός απέναντι στον Φερέιρα, τον οποίο είχε πρωτοσυναντήσει ως καθηγητή στο ISEF και αργότερα "έσβησε" δηλώνοντας, «Αυτή θα μπορούσε να είναι η ιστορία ενός γαιδάρου που δούλευε για 30 χρόνια, αλλά ποτέ δεν έγινε άλογο.» Λίγες βδομάδες αργότερα αφού ανέλαβε την Μπενφίκα, ο μέντορας του Μουρίνιο, Σερ Μπόμπι Ρόμπσον, του προσέφερε την θέση του βοηθού προπονητή στην Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Η επιθυμία του Ρόμπσον για την ένταξη του Μουρίνιο στο προσωπικό του ήταν τέτοια, που πρότεινε να παραιτηθεί δύο χρόνια μετά και να παραδώσει τα ήνια της ομάδας στον Μουρίνιο. Ο Μουρίνιο απέρριψε την προσφορά και δήλωσε πως ήξερε ότι ο Ρόμπσον δεν θα άφηνε ποτέ τον πάγκο της ομάδας που λάτρευε.
Η συνεργασία Μουρίνιο-Μόζερ αποδείχθηκε επιτυχής, με αποκορύφωμα, την νίκη με 3-0 απέναντι στην Σπόρτινγκ το Δεκέμβριο. Η παραμονή τους, ωστόσο, έγινε αβέβαιη μετά την ήττα του τότε προέδρου της Μπενφίκα Ζοάο Βαλέ ε Αζεβέδο στις εκλογες για ανάδειξη προέδρου, και από την δήλωση του διαδόχου του τελευταίου, Μανουέλ Βιλαρίνιο για την πρόσληψη του παλαίμαχου παίκτη του συλλόγου Αντόνιο Ζοσέ Κονσεϊσάο Ολιβέιρα (γνωστού και ως Τόνι), στη θέση του προπονητή. Παρόλο που ο Βιλαρίνιο δεν είχε την πρόθεση να τον απολύσει αμέσως, ο Μουρίνιο χρησιμοποίησε την νίκη απέναντι στην Σπόρτινγκ για να τεστάρει την αφοσίωση του προέδρου και ζήτησε επέκταση συμβολαίου. Ο Βιλαρίνιο απέρριψε την προσφορά και ο Μουρίνιο παραιτήθηκε αμέσως. Αποχώρησε από το σύλλογο στις 5 Δεκεμβρίου 2000 μετά από εννέα αγωνιστικές στον πάγκο της ομάδας. Αργότερα, ο Βιλαρίνιο παραδέχθηκε την κακή του κρίση και εξέφρασε την απογοήτευση του για την φυγή του Μουρίνιο:
"[Βάλτε με] εκεί πίσω [και] θα έκανα το ακριβώς αντίθετο: Θα επέκτεινα το συμβόλαιο του. Αργότερα κατάλαβα πως η προσωπικότητα και η υπερηφάνεια δεν μπορούν να τοποθετηθούν πριν από το συμφέρον του συλλόγου που υπηρετούμε."
Ουνιάο ντε Λεϊρία
Ο Μουρίνιο παρέμεινε στην χώρα του και τον Ιούλιο του 2001 ανέλαβε την Ουνιάο ντε Λεϊρία. Κάτα την περίοδο του στην Ουνιάο ντε Λεϊρία, η ομάδα ήταν στο κυνήγι αρκετά υψηλών θέσεων όπως την τρίτη και την τέταρτη. Μετά την ισοπαλία με 1-1 απέναντι στην Σάντα Κλάρα στις 20 Ιανουαρίου 2002, ο Μουρίνιο κατέγραψε 8 αγωνιστικές αήττητος στο πρωτάθλημα (έξι νίκες, δύο ισοπαλίες) από τις 25 Νοεμβρίου 2001. Η ομάδα βρισκόταν στη τέταρτη θέση, έναν πόντο μπροστά από την Πόρτο, ένα πόντο πίσω από την Μπενφίκα και έξι πόντους μακριά από την πρώτη θέση. Οι επιτυχίες του Μουρίνιο στην Λεϊρία δεν πήγαν απαρατήρητες και προσέγγισε το ενδιαφέρον των μεγαλύτερων Πορτογαλικών συλλόγων.
Πόρτο
Στις 23 Ιανουαρίου 2002, ο Μουρίνιο μετακινείται στην Πόρτο, αντικαθιστώντας τον Οκτάβιο Μασάδο στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου. Εκείνη τη στιγμή, η σεζόν δεν είχε εξελιχθεί καλά για την Πόρτο, ώντας στην πέπμτη θέση του πρωταθλήματος και είχε αποκλειστεί από το Κύπελλο και από το Τσάμπιονς Λιγκ. Στην πρώτη του χρονιά στην Πόρτο, ο Μουρίνιο την οδήγησε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, με 11 σερί νίκες στα εναπομείναντα 15 παιχνίδια, και έδωσε την υπόσχεση "να κάνει την Πόρτο πρωταθλήτρια την επόμενη χρονιά".
Κατά την πρώτη του μεταγραφική περίοδο, ο Μουρίνιο δημιούργησε την ιδανική, για αυτόν, ομάδα της Πόρτο. Ξεχώρισε παίκτες κλειδιά όπως τους Βίτορ Μπαία, Ρικάρντο Καρβάλιο, Κοστίνια, Ντέκο, Ντμίτρι Αλενίτσεβ, Έλντερ Ποστίγκα και Τζόρτζ Κόστα (μετά από έναν εξάμηνο δανεισμό στην Τσάρλτον Αθλέτικ). Επίσης έφερε με μεταγραφή τους Νούνο Βαλέντε και Ντέρλεϊ από την Ουνιάο ντε Λεϊρία, τον Πάουλο Φερέιρα από την Βιτόρια Σετούμπαλ, τον Πέδρο Εμανουέλ από την Μποαβίστα και τους Εντγκάρας Γιανκάουσκας και Μανίσε οι οποίοι έμειναν ελεύθεροι από την Μπενφίκα.
Στην πρώτη του περίοδο (2002-03), Ο Μουρίνιο με τη Πόρτο κατακτάει το Ντρέμπλ: το Πρωτάθλημα Πορτογαλίας (με ρεκόρ 27-5-2 και 11 πόντους μπροστά από την Μπενφίκα), με 86 πόντους συνολικά, την μεγαλύτερη συγκομιδή πόντων στο πορτογαλικό πρωτάθλημα που επιτεύχθηκε ποτέ (το ρεκόρ καταρρίφθηκε τη σεζόν 2015-16, από την Μπενφίκα που συγκέντρωσε 88 πόντους), το Κύπελλο Πορτογαλίας απέναντι στην παλιά του ομάδα, την Ουνιάο ντε Λεϊρία και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ νικώντας στον τελικό την Σέλτικ Γλασκώβης με 3-2 στην παράταση (κανονικός αγώνας 2-2).
Την επόμενη σεζόν, ο Μουρίνιο στην δεύτερη σεζόν στη Πόρτο, κερδίζει το Πορτογαλικό Σούπερ Καπ απέναντι στην Λεϊρία με 1-0, το δεύτερο του πρωτάθλημα αλλά και τον μεγαλύτερο τίτλο στην καριέρα του. Το πρώτο του Τσάμπιονς Λιγκ, αυτό της περιόδου 2003-04, αποκλείοντας τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Λυών και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, με την μοναδική ήττα να έρχεται στην φάση των ομίλων απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης. Στον τελικό που έγινε στη Γερμανία, η Πόρτο κέρδισε τη Γαλλική Μονακό με το επιβλητικό 3-0.
Τσέλσι
Πριν ακόμα τον τελικό του Τσάμπιονς Λίγκ ο Μουρίνιο αποφασίζει να αποδεχθεί τη δελεαστική πρόταση του Ρώσου μεγιστάνα Ρόμαν Αμπράμοβιτς και να αναλάβει της τύχες της αγγλικής Τσέλσι. Ο Μουρίνιο προσελήφθη και επίσημα στην Τσέλσι στις 2 Ιουνίου 2004, με την Πόρτο να λαμβάνει 1,7 εκατομμύρια £ ως αποζημίωση. Μαζί του μετακόμισε και το προπονητικό του επιτελείο που είχε στην Πόρτο: ο βοηθός προπονητής Μπάλτεμαρ Μπρίτο, ο γυμναστής Ρουί Φαρεία (ο οποίος συνεργάζεται μαζί του μέχρι και σήμερα), ο σκάουτερ Αντρέ Βίλας Μπόας και ο προπονητής τερματοφυλάκων Σίλβινο Ρούλο. Προσέλαβε επίσης τον Στιβ Κλάρκ, παλαίμαχο ποδοσφαιριστή της Τσέλσι και ο οποίος είχε παραμείνει στο σύλλογο, ως βοηθός προπονητή για αρκετούς πρώην προπονητές.
Από την πρώτη του χρονιά (2004-05) ο Μουρίνιο διαχειριζόμενος το υψηλότατο μπάτζετ των 70 εκατομμυρίων λιρών, το διαχειρίστηκε ακριβώς όπως ο προκάτοχος του, Κλαούντιο Ρανιέρι. Συγκεκριμένα πραγματοποίησε τις μεταγραφές των: Τιάγκο Μέντες από την Μπενφίκα (10 εκατ. λίρες), Μικαέλ Εσιέν από την Λυών (24.4 εκατ. λίρες), Ντιντιέ Ντρογκμπά από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, Ματέτζα Κεζμάν από την Αϊντχόφεν (5.4 εκατ. λίρες) και τους Ρικάρντο Καρβάλιο (19.8 εκατ. λίρες) και Πάουλο Φερέιρα (13.3 εκατ. λίρες) από την πρώην του ομάδα, την Πόρτο.
Υπό την καθοδήγηση του Μουρίνιο, η Τσέλσι κατακτά το πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λιγκ, τον πρώτο της μετά από 50 χρόνια, έχοντας την καλύτερη άμυνα (δέχθηκε 19 γκολ) και την μεγαλύτερη συγκομιδή πόντων που επιτεύχθηκε ποτέ (95). Κατακτά και το Λιγκ Καπ Αγγλίας κερδίζοντας στον τελικό την πρωταθλήτρια Ευρώπης Λίβερπουλ με 3-2.
Το 2005-06 ξανακερδίζει την Πρέμιερ Λιγκ ενώ το 2006-07 κατακτά εκ νέου το Λιγκ Καπ και τον μοναδικό αγγλικό τίτλο που του έλειπε το ιστορικό Κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας στην παράταση την πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1-0.
Την σεζόν 2007-08 με αφορμή το άσχημο ξεκίνημα, αλλά πραγματική αιτία την αποτυχία της ομάδας να φτάσει στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λίγκ τα προηγούμενα χρόνια, ο Πορτογάλος προπονητής απολύεται από την Τσέλσι και τον διαδέχεται ο Αβραάμ Γκραντ.
ΦΚ Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο
Στις 2 Ιουνίου του 2008 και ενώ τον προηγούμενο καιρό ο ίδιος είχε αφήσει να διαρρεύσει στα ΜΜΕ ότι πρόκειται να αναλάβει μια ιταλική ομάδα, ο Μουρίνιο ήρθε σε συμφωνία με τη διοίκηση της Ίντερ ώστε να την αναλάβει, διαδεχόμενος στην τεχνική ηγεσία τον Ρομπέρτο Μαντσίνι υπογράφοντας συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Τον ακολούθησε, φυσικά και το μόνιμο προπονητικό του τιμ, αυτό που είχε στις Τσέλσι και Πόρτο.
Την πρώτη του σεζόν στην Ίντερ, ο Μουρίνιο πραγματοποίησε τρεις μεταγραφές. Έφερε τον Βραζιλιάνο επιθετικό Μανσίνι από την αντίπαλη Ρόμα (13 εκατ. €), τον Γκανέζο μέσο Σούλεϊ Μουντάρι (14 εκατ. €) και τον συμπατριώτη του, τον επιθετικό Ρικάρντο Κουαρέσμα (18,6 εκατ. €, συν τον Βραζιλιάνο μέσο Πελέ).
Στις 16 Μαΐου, εξασφάλισε και μαθηματικά το πρωτάθλημα της Σέριε Α, αφήνοντας στη δεύτερη θέση, τη συμπολίτισσα και αιώνιο αντίπαλο Μίλαν, με διαφορά επτά πόντων. Δεν κατάφερε, ωστόσο, να κατακτήσει το Τσάμπιονς Λίγκ που ήταν ο πόθος του προέδρου και των οπαδών. Στο Τσάμπιονς Λίγκ, πραγματοποίησε απογοητευτικές εμφανίσεις, αφού παρόλο που έφτασε στα προημιτελικά της διοργάνωσης (αποκλείστηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), στη φάση των ομίλων, ηττήθηκε από τον Παναθηναιϊκό και έφερε ισοπαλία με την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Την επόμενη σεζόν ο Μουρίνιο πούλησε το μεγάλο αστέρι της Ίντερ, τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς για 50.500.000 € συν τον Σαμουέλ Ετό, στην Μπαρτσελόνα. Ο Μουρίνιο διαχειρίστηκε πολύ καλά τα 50.5 εκατομμύρια και κάλυψε όλες τις κενές θέσεις που είχε με πολύ καλούς και φθηνούς παίκτες. Συγκεκριμένα, έφερε στην Ίντερ τον Ολλανδό μέσο Γουέσλεϊ Σνάιντερ (15 εκατ. €), τον Αργεντίνο επιθετικό Ντιέγο Μιλίτο (11 εκατ. €) και τον Ιταλοβραζιλιάνο μέσο Τιάγκο Μότα (8 εκατ. €).
Έτσι ο Μουρίνιο κατάφερε να κατακτήσει το τρίτο Τσάμπιονς Λιγκ στην ιστορία που όλοι οι Νερατζούρι ήθελαν όσο τίποτα άλλο αφού η ομάδα τους είχε να το κατακτήσει σχεδόν 50 χρόνια. Η Ίντερ κατέκτησε το Τσαμπιονς Λιγκ νικώντας τις Μπαρτσελόνα, Τσέλσι, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, και Μπάγερν Μονάχου. Επίσης, εκτός από το Τσάμπιονς Λιγκ κατέκτησε και το πρωτάθλημα και κύπελλο Ιταλίας, δηλαδή κατέκτησε και το λεγόμενο τρεμπλ, κάτι που καμιά ιταλική ομάδα δεν το είχε καταφέρει και η Ίντερ έγινε η 5η παγκοσμίως που το καταφέρνει. Μετά από αυτή την εξαιρετική σεζόν ο Μουρίνιο αποχαιρέτισε την Ίντερ με πολλά δάκρυα, δηλώνοντας λίγες μέρες μετά ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψει.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 26 Μαΐου του 2010 λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του δεύτερου Τσάμπιονς Λιγκ της καριέρας του με την Ίντερ, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Μουρίνιο δήλωσε σε συνέντευξή του, πως θέλει να πετύχει την πρόκληση της κατάκτησης του Τσάμπιονς Λιγκ με τρεις διαφορετικές ομάδες, κάτι που κανείς προπονητής δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα. Πριν την έλευσή του και παρόλο την ύπαρξη των Κακά, Ίκερ Κασίγιας και Κριστιάνο Ρονάλντο στο ρόστερ της, η Ρεάλ βρισκόταν σε πτωτική πορεία. Στην πρώτη του σεζόν, ο Μουρίνιο πραγματοποίησε μεταγραφές, όπως τους Γερμανούς μέσους Σάμι Κεντίρα (13 εκατ. €) και Μεσούτ Οζίλ (15 εκατ. €), τον Πορτογάλο αμυντικό Ρικάρντο Καρβάλιο (8 εκατ. €) και τον Αργεντινό επιθετικό Άνχελ Ντι Μαρία (36 εκατ. € συνολικά, 25 κόστισε η μεταγραφή, με 15 εκατ. παραπάνω σε μπόνους).
Κατάφερε να φτάσει τη Ρεάλ στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λίγκ, όπου αποκλείστηκε από την αιώνια αντίπαλο Μπαρτσελόνα, αλλά την νίκησε στον τελικό του κυπέλλου Ισπανίας χάρη σε νίκη με 1-0 στον τελικό την ομάδα από τη Βαρκελώνη με γκολ του Κριστιάνο Ρονάλντο, κατακτώντας το τρόπαιο. Νωρίτερα στη σεζόν, είχε υποστεί σοκαριστική ήττα με 5-0 από την ίδια ομάδα, ενώ μετά την ήττα, δέχθηκε σκληρή κριτική για τις επιλογές του στο στο εν λόγω παιχνίδι. Εν τέλει, στο πρωτάθλημα, η Ρεάλ κατέλαβε τη δεύτερη θέση, πίσω από την Μπαρτσελόνα.
Όμως, η περίοδος 2012-2013 υπήρξε μια από τις πιο δύσκολες για την προπονητική καριέρα του Μουρίνιο στη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Μουρίνιο ήρθε σε σύγκρουση με πολλούς παίκτες εντός της ομάδας και απόλεσε την στήριξη μεγάλης μερίδας των οπαδών της. Επιπλέον, η άνετη επικράτηση της Μπαρτσελόνα στο πρωτάθλημα (η Ρεάλ ήρθε δεύτερη, με διαφορά 15 πόντων), ο αποκλεισμός από τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ από την Μπορούσια Ντόρτμουντ και η ήττα στον τελικό του κυπέλλου Ισπανίας από την Ατλέτικο Μαδρίτης εκείνη τη χρονιά, οδήγησαν τελικά τη διοίκηση της Ρεάλ στην διακοπή του συμβολαίου με τον Μουρίνιο, τον Μάιο του 2013. Ο πρόεδρος της Ρεάλ, Φλορεντίνο Πέρεθ δήλωσε για τα χρόνια της συνεργασίας τους: ''«...Επανέφερε την Ρεάλ στη θέση που της αξίζει. Αλλά ενώ στην Ρεάλ Μαδρίτης είμαστε συνηθισμένοι και περήφανοι με την ένταση, με τον Μουρίνιο, ωστόσο, έφτασε σε ανυπόφορα επίπεδα...»''
Επιστροφή στην Τσέλσι
Ο Μουρίνιο θα παρέμενε, με βάση την συμφωνία, στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι τα μέσα Ιουνίου του 2013. Αμέσως μετά την δημοσιοποίηση από τον Πέρεθ της διακοπής της συνεργασίας τους, έκαναν την εμφάνισής τους δημοσιεύματα που μιλούσαν για προχωρημένες επαφές και συμφωνία του Μουρίνιο με την ομάδα της Τσέλσι, έναντι ετήσιων απολαβών της τάξης των 10 εκατομμυρίων λιρών.
Αμέσως μετά το τελευταίο του αγώνα του με την Ρεάλ Μαδρίτης για το πρωτάθλημα Ισπανίας, στις 3 Ιουνίου 2013, η Τσέλσι ανακοίνωσε επίσημα τη συμφωνία της με τον Ζοζέ Μουρίνιο, στη θέση του Ραφαέλ Μπενίτεθ. Ο Μουρίνιο υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Λονδίνου. Σε δηλώσεις του στο επίσημο διαδικτυακό κανάλι της ομάδας, Chelsea TV, είπε: «''Στην καριέρα μου είχα δύο μεγάλα πάθη - την Ίντερ και την Τσέλσι - και η Τσέλσι είναι πιο σημαντική για μένα. Ήταν πολύ, πολύ δύσκολο να έχω αντίπαλο την Τσέλσι, κάτι που συνέβη δύο φορές και το οποίο δεν ήταν τόσο κακό. Τώρα σας υπόσχομαι τα ίδια πράγματα που σας υποσχέθηκα το 2004, με μία διαφορά: Τώρα είμαι ένας από εσάς.» Στις 10 Ιουνίου 2013, ο Μουρίνιο παρουσιάστηκε επισήμως ως προπονητής της Τσέλσι, σε συνέντευξη τύπου στο Στάμφορντ Μπρίτζ.
Στις 24 Ιανουαρίου 2014, μετά από λευκή ισοπαλία εναντίον της Γουέστ Χαμ, ο Μουρίνιο μίλησε με απαξιωτικά λόγια για τα "Σφυριά", λέγοντας πως έπαιζαν ποδόσφαιρο 19ου αιώνα. Στις 14 Απρίλιου 2014, ο Μουρίνιο υπέστη την πρώτη του εντός έδρας ήττα, ως προπονητής της Τσέλσι, απέναντι στην Σάντερλαντ με 2-1. Στο τέλος της σεζόν, η Τσέλσι με προπονητή τον Μουρίνιο, κατέλαβε την τρίτη θέση στην Πρέμιερ Λιγκ, 4 πόντους πίσω από την πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Σίτι και δύο πόντους πίσω από την δευτεραθλήτρια Λίβερπουλ, ενώ στο Τσάμπιονς Λιγκ, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης.
Την επόμενη σεζόν, ο Μουρίνιο πραγματοποίησε αξιόλογες μεταγραφές για την ενίσχυση της Τσέλσι. Συγκεκριμένα, έφερε στην Τσέλσι τον Ισπανό επιθετικό Ντιέγκο Κόστα (32 εκατ. £) και τον Βραζιλιάνο αριστερό μπακ Φιλίπε Λουίζ (15.8 εκατ. £) από την Ατλέτικο Μαδρίτης, για δεύτερη θητεία τον Ντιντιέ Ντρογκμπά από τη Γαλατασαράι ως ελεύθερο, τον Ισπανό μέσο Σεσκ Φάμπρεγας (27 εκατ. £) από την Μπαρτσελόνα και τον Γάλλο επιθετικό Λοΐκ Ρεμί (10.5 εκατ. £) από την ΚΠΡ.
Παρότι η Τσέλσι αποκλείστηκε από το Κύπελλο Αγγλίας, από την Μπράντφορντ Σίτι της League One και στο Τσάμπιονς Λιγκ στον γύρο των 16 από την Παρί Σεν Ζερμέν, ο Μουρίνιο οδήγησε την Τσέλσι στην κατάκτηση του Λιγκ Καπ Αγγλίας, εναντίον της Τότεναμ Χότσπερ και της Πρέμιερ Λιγκ, τρία παιχνίδια πριν το τέλος της. Μάλιστα, ο Μουρίνιο, αναδείχθηκε ο Καλύτερος Προπονητής στην Πρέμιερ Λιγκ για την σεζόν 2014-15, αφού είχε ηττηθεί μόλις τρεις φορές.
Στις 7 Αυγούστου 2015, ο Μουρίνιο ανανέωσε το συμβόλαιό του με την Τσέλσι για άλλα τέσσερα χρόνια, ώστε να παραμείνει στο Στάμφορντ Μπρίτζ μέχρι το 2019. Στις 29 Αυγούστου, ο Μουρίνιο πραγματοποίησε το 100ο του εντός έδρας παιχνίδι πρωταθλήματος με τη Τσέλσι, όπου κατέληξε σε ήττα με 2-1 από την Κρίσταλ Πάλας ΦΚ. Σε αντίθεση με την προηγούμενη σεζόν, η Τσέλσι ξεκίνησε σε αυτή τη σεζόν σε πτωτική πορεία, μαζεύοντας μόνο 11 πόντους στα πρώτα 12 παιχνίδια της Πρέμιερ Λιγκ. Επίσης, στις 27 Οκτωβρίου, αποκλείστηκε από το Λιγκ Καπ, στη διαδικασία των πέναλτι από την Στόουκ Σίτι.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2015 και αφού ηττήθηκε στα 9 από τα 16 παιχνίδια του πρώτου γύρου της Πρέμιερ Λιγκ, η Τσέλσι ανακοίνωσε πως ο Μουρίνιο αποχώρησε από τον πάγκο της «με κοινή συναίνεση». Ο σύλλογος δήλωσε τα εξής: «Ο σύλλογος, θέλει να ξεκαθαρίσει πως ο Ζοζέ, αποχωρεί με καλούς όρους και πάντοτε θα είναι μια πολυαγαπημένη, σεβαστή και σημαντική φιγούρα στην Τσέλσι.»
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Λίγους μήνες μετά, στις 27 Μαΐου 2016, ο Μουρίνιο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, δηλαδή, μέχρι το 2020. Ήδη, από τις 28 Ιουλίου 2009 (όσο ήταν ακόμα στον πάγκο της Ίντερ), δημοσιεύματα ανέφεραν το ενδιαφέρον του Μουρίνιο να αναλάβει τον πάγκο της Γιουνάιτεντ, μετά την συνταξιοδότηση του Άλεξ Φέργκιουσον. Μάλιστα, είχε απαντήσει σε αυτά τα δημοσιεύματα, λέγοντας: "Θα σκεφτόμουν το ενδεχόμενο να αναλάβω την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, άλλα η Γιουνάιτεντ πρέπει να αναρωτηθεί αν θέλει να διαδεχθώ τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Αν θέλουν, τότε ευχαρίστως." Αντίθετα, διαδέχθηκε το πρώην του "αφεντικό" στην Μπαρτσελόνα, τον Λουίς Βαν Γκάαλ.
Στην πρώτη του σεζόν, στην Γιουνάιτεντ, ο Μουρίνιο πραγματοποίησε την (τότε) ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου (μέχρις ότου την ξεπεράσει ο Νεϊμάρ), φέρνοντας πίσω στην Γιουνάιτεντ, τον Γάλλο μέσο της Γιουβέντους, Πολ Πογκμπά για 89 εκατ. £ (105 εκατ. €). Επίσης, υπέγραψε ως ελεύθερο, τον Σουηδό επιθετικό, Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς από την Παρί Σεν Ζερμέν, τον αμυντικό Ερίκ Μπαγί, της Βιγιαρεάλ, από την Ακτή Ελεφαντοστού (30 εκατ. £) και τον Αρμένιο επιθετικό Χενρίκ Μιχιταριάν απλό την Μπορούσια Ντόρτμουντ (30 εκατ. £).
Στις 7 Αυγούστου 2016, ο Μουρίνιο κέρδισε το πρώτο του τρόπαιο με τους "Κόκκινους Διαβόλους", το Κομιούνιτι Σιλντ, νικώντας την πρωταθλήτρια της Πρέμιερ Λιγκ Λέστερ Σίτι με 2–1. Ο Μουρίνιο νίκησε επίσης το πρώτο του παιχνίδι πρωταθλήματος στο πάγκο της Γιουνάιτεντ, με 3–1 εκτός έδρας, απέναντι στην ΑΦΚ Μπόρνμουθ στις 14 Αυγούστου 2016.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2016, ο Μουρίνιο έχασε το πρώτο του Μάντσεστερ Ντέρμπι, με 2–1 από την Μάντσεστερ Σίτι. Αυτή ήταν επίσης, η όγδοη του ήττα, απέναντι από τον αντίπαλο του προπονητή από την εποχή της Ρεάλ Μαδρίτης, τον πρώην προπονητή των "μπλαουγκράνα" Πεπ Γκουαρδιόλα. Στις 23 Οκτωβρίου 2016, ο Μουρίνιο αντιμετώπισε για πρώτη φορά την Τσέλσι ως προπονητής της Γιουνάιτεντ, αφότου έφυγε από την πρώτη τον Δεκέμβριο του 2015. Τελικά, ηττήθηκε με 4-0. Αργότερα, ωστόσο, νίκησε το δεύτερο του Μάντσεστερ Ντέρμπι on 26 October 2016 στις 26 Οκτωβρίου 2016, με 1–0 στο Όλντ Τράφορντ για το EFL Cup. Αυτή ήταν η τέταρτη νίκη του Μουρίνιο, απέναντι στον Γκουαρδιόλα (4 νίκες, 6 ισοπαλίες, 8 ήττες).
Ακολουθώντας τα σχόλια που έκανε η FA για τα σχόλια του Μουρίνιο για τον διαιτητή Άντονι Τέιλορ, ο Μουρίνιο ξαναμπλέχτηκε σε καυγά με διαιτητή, στις 29 Οκτωβρίου όταν αποβλήθηκε από τον αγωνιστικό χώρο από τον Μάρκ Κλάττενμπουργκ, στον ισόπαλο αγώνα (0-0) με την Μπέρνλεϊ. Στις 29 Ιανουαρίου 2017, η Γιουνάιτεντ του Μουρίνιο έφτασε στον τελικό του Λιγκ Καπ Αγγλίας, νικώντας με 3–2 συνολικό σκόρ την Χαλ Σίτι. Εντέλει, η Γιουνάιτεντ κατέκτησε το Λιγκ Καπ, με 3-2 απέναντι στην Σαουθάμπτον, στο Γουέμπλεϊ και ο Μουρίνιο, έγινε ο πρώτος προπονητής της Γιουνάιτεντ που κατέκτησε ένα σημαντικό τρόπαιο στην πρώτη του σεζόν.
Στις 24 Μαΐου 2017, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, κέρδισε το Γιουρόπα Λιγκ με νίκη με 2–0, εναντίον του ΑΦΚ Άγιαξ. Αυτό ήταν το δεύτερο σημαντικό τρόπαιο του Μουρίνιο στην πρώτη του σεζόν στην Γιουνάιτεντ. Επίσης, διατήρησε το ρεκόρ που κατέχει: να κερδίζει κάθε τελικό Ευρωπαϊκού Κυππέλου ως προπονητής. Στις 18 Δεκεμβρίου 2018 ωστόσο, ανακοινώθηκε, από την ομάδα, η λύση της συνεργασίας τους, έξι μήνες πριν λήξει το συμβόλαιο του
Προσωπική ζωή
Ο Μουρίνιο γνώρισε την γυναίκα του, την Ματίλντα "Τάμι" Φαρία, γεννηθήσα στην Ανγκόλα, όταν ήταν έφηβοι στο Σετούμπαλ, της Πορτογαλίας, και παντρεύτηκαν το 1989. Το πρώτο τους παιδί, η κόρη τους, Ματίλντα, γεννήθηκε το 1996 και απέκτησαν τον πρώτο τους γιό, τον Ζοσέ Μάριο Τζούνιορ, τέσσερα χρόνια μετά. Ο Μουρίνιο, παρ'όλο που είναι απόλυτα αφοσιωμένος στο ποδόσφαιρο, περιγράφει την οικογένεια του ως το κέντρο της ζωής του και σημείωσε ότι «το σημαντικότερο πράγμα για μένα, είναι η οικογένεια μου και το να είμαι καλός πατέρας.» Επιλέχθηκε από το περιοδικό New Statesman για τον τίτλο του Άνδρα της Χρονιάς 2005 και περιγράφτηκε ως άνδρας που είναι αφοσιωμένος και στην δουλειά του και στην οικογένεια του.