cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Holiday (τραγούδι, Μαντόνα)
Κριτικές
Ο J. Randy Taraborrelli, στη βιογραφία της Μαντόνα, δήλωσε ότι το "Holiday" ήταν ένας μεταδοτικός ύμνος που έβαλε φωτιά στις χορευτικές πίστες όλης της χώρας σχεδόν αμέσως. Ο συγγραφέας Rikky Rooksby στο βιβλίο του The Complete Guide to the Music of Madonna, σχολίασε ότι «το "'Holiday' ήταν τόσο μολυσματικό όσο η πανούκλα, ένα άκουσμα και δεν μπορείς να το βγάλεις απ' το μυαλό σου». Ο Jim Farber του περιοδικού Entertainment Weekly είπε ότι το τραγούδι ικανοποίησε το μουσικό αυτί και των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Κατά την κριτική του άλμπουμ The Immaculate Collection, ο David Browne από το Entertainment Weekly ανέφερε ότι το "Holiday" ήταν ένα «spunky dance-beat trifle».Επίσης επαίνεσε την παραγωγή του κομματιού και το χαρακτήρισε το «πρώτο σινγκλ σε μια φαινομενικά ατελείωτη σειρά από έξυπνα σινγκλ». Η Mary Cross στη βιογραφία της Μαντόνα, περιέγραψε το σινγκλ ως «ένα απλό τραγούδι με μια φρεσκάδα και καλή διάθεση». Εν τω μεταξύ, Sal Cinquemani του περιοδικού Slant Magazine το αποκάλεσε «αέρινο». Ο Stephen Thomas Erlewine της AllMusic το ανέφερε ως ένα από τα σημαντικότερα σημεία του ντεμπούτου άλμπουμ της Madonna και το χαρακτήρισε «αφρώδη». Η συγγραφέας Ana Marta González στο βιβλίο Ficción e identidad: Ensayos de Cultura Postmoderna, Υποστήριξε ότι ήταν ένα από τα τραγούδια της Μαντόνα που έφεραν την ιδέα ότι η ζωή είναι ένα πάρτι, και το ονόμασε ανέμελο και αναζωογονητικό. Η ψηφιακή εφημερίδα Hoy Bolivia δήλωσε ότι ήταν επαναλαμβανόμενο και όχι πολύ περίπλοκο κομμάτι, ωστόσο, χωρίς πολλά πολλά κατάφερε να κατακτήσει μουσικούς κριτικούς και ήταν ένα από τα πιο χορευτικά τραγούδια στις αρχές της δεκαετίας του '80".
Ο Jon Pareles από τους New York Times το θεωρούσε ένα από τα πιο «φιλικά» τραγούδια της καλλιτέχνιδας. Ο Bill Lamb του Dotdash.com είπε ότι το "Holiday", μαζί με το "Lucky Star" και το "Borderline", έχουν ακαταμάχητα ποπ hooks. Ο Don Shewey του περιοδικού Rolling Stone σημείωσε ότι στιχουργικά ήταν απλό, αλλά έξυπνο, ενώ ο Jude Rogers της The Guardian το περιέγραψε ως «τέσσερα υπέροχα λεπτά που δεν έχασαν ποτέ τη φρεσκάδα και τη ζεστασιά τους». Το περιοδικό Marie Claire είπε: «μια μαρτυρία για την πιο ελεύθερη και επαναστατική εποχή της βασίλισσας της ποπ. Ένας ύμνος για τη νεολαία της δεκαετίας του '80». Ο Humberto Quiroga Lavié, ακαδημαϊκός σύμβουλος του Συμβουλίου Δικαιοσύνης της Αργεντινής πίστευε ότι ήταν «ένας ύμνος που τραγουδούσε όλη νεολαία και οι οπαδοί της Μαντόνα». Ένας κριτικός της διαδικτυακής πύλης Peru.com, δήλωσε ότι το "Holiday" ήταν ένα από τα τραγούδια με τα οποία η Μαντόνα «διείσδυσε στα γούστα του κοινού». Ο Richard LeBeau δήλωσε ότι «έχει μερικούς κοινότοπους στίχους, αλλά έναν αναμφισβήτητο ρυθμό που έχει ριζώσει sτη λαϊκή κουλτούρα».
Για τον Francesco Falconi είναι «ένας αληθινός ύμνος στη χαρά και τη διασκέδαση, να θέλετε να αποσυνδεθείτε από τα καθημερινά προβλήματα και να ζήσετε τη δική σας σωματική και πνευματική ενέργεια σε μια αιώνια απόδραση». Ο Sebas E. Alonso από το Jenesaispop δήλωσε: «δεν ξέρω πού ξεκινά το ρεφρέν και πού τελειώνει...αλλά η επιθυμία για πάρτι και διακοπές που εκπέμπει η μελωδία εξακολουθεί να λειτουργεί σε indie κλαμπ και beach bar είκοσι πέντε χρόνια αργότερα» Ο Guillermo Alonso, από την ισπανική έκδοση του περιοδικού Vanity Fair, είπε ότι είναι τόσο χαλαρό, διασκεδαστικό και εθιστικό όσο οι διακοπές. Ο Enio Chiola του PopMatters σχολίασε ότι είναι πολύ μεταδοτικό για να μην χορέψεις και τραγουδήσεις, και πολύ εμβληματικό για να αγνοηθεί. Ο Justin Kantor της Blogcritics εξήρε το τραγούδι λέγοντας: «το "Holiday" είναι ένας θεσμός. Ένας παγκόσμιο ύμνος μ' ένα μήνυμα που αντηχεί σε ανθρώπους όλων των ηλικιών, πολιτισμικών υποβάθρων και πεποιθήσεων».
Εμπορική απόδοση
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|230x230εσ|Η Μαντόνα εκτελεί το "Holiday" στην περιοδεία της [[Blond Ambition Tour το 1990]] Κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1983 και έγινε η πρώτη επιτυχία της Μαντόνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρέμεινε στο τσαρτ από την Ημέρα των Ευχαριστιών μέχρι τα Χριστούγεννα. Ήταν το πρώτο της σινγκλ που μπήκε στο Billboard Hot 100 τσαρτ, στον αριθμό ογδόντα οχτώ, στις 29 Οκτωβρίου 1983, και κορυφώθηκε στον αριθμό δεκαέξι στις 28 Ιανουαρίου 1984, μένοντας συνολικά είκοσι μία εβδομάδες μέσα στο τοπ 100. Έκανε ντεμπούτο στο εννιά στο Hot Dance Club Play τσαρτ, στις 2 Νοεμβρίου 1983. Τελικά έφτασε νούμερο ένα και έμεινε στην κορυφή για πέντε εβδομάδες, το πρώτο της νούμερο ένα στο συγκεκριμένο τσαρτ επίσης. Κατάφερε να κάνει εμφάνιση και στο Hot R&B/Hip-Hop Songs τσαρτ, στο νούμερο είκοσι πέντε, μένοντας μέσα στο τσαρτ για είκοσι εβδομάδες. Στον Καναδά, έκανε ντεμπούτο στην 48η θέση τον Ιανουάριο του 1984, και έφτασε μέχρι την 39η. Μετά από δύο μήνες ξανάκανε εμφάνιση στο τσαρτ στο νούμερο σαράντα πέντε, τον Μάρτιο του 1984, και κορυφώθηκε στο νούμερο τριάντα δύο τον Απρίλιο. Ήταν παρόν στο γράφημα για συνολικά δώδεκα εβδομάδες.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το σινγκλ κυκλοφόρησε το 1984 και έφτασε μέχρι το έξι. Ωστόσο, μια επανακυκλοφορία το 1985 με το "Think of Me" ως B-side, το βοήθησε να ξαναμπεί στο τσαρτ στο νούμερο τριάντα δύο, και τελικά να φτάσει τη δεύτερη θέση. Η ίδια μπλόκαρε το τραγούδι της από το να φτάσει στην κορυφή του τσαρτ, αφού την ίδια εβδομάδα η πρώτη θέση ήταν επίσης δικιάς της, με το "Into The Groove". Το "Holiday" κάθισε για δέκα εβδομάδες μέσα στο γράφημα. Άλλη μια επανακυκλοφορία το 1991, οδήγησε το κομμάτι να μπει για άλλη μια φορά στο τοπ 10, στον αριθμό πέντε. Τον Αύγουστο του 1985 πιστοποιήθηκε χρυσό από τη Βρετανική Φωνογραφική Βιομηχανία (BPI), και σύμφωνα με την Official Charts Company, το "Holiday" έχει πουλήσει πάνω από 878,000 αντίτυπα εκεί μέχρι τον Αύγουστο του 2017. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, το σινγκλ έφτασε τοπ 10 σε Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία και Ιρλανδία,   και τοπ 40 σε Γαλλία, Σουηδία και Ελβετία. Σύμφωνα με το περιοδικό Music & Media, είχε πουλήσει περίπου 1,5 εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1985 σ' όλη την Ευρώπη. Έφτασε στο τοπ 10 του Kent Music Report τσαρτ της Αυστραλίας. Επίσης, έκανε ντεμπούτο στον αριθμό τριάντα εφτά στη Νέα Ζηλανδία, κάνοντας την πρώτη εμφάνιση της Μαντόνα σε τσαρτ αυτής της χώρα. Ανέβηκε μέχρι την έβδομη θέση.
Ζωντανές εμφανίσεις
Η Μαντόνα έχει τραγουδήσει το "Holiday" σχεδόν σε όλες τις περιοδείες της, ονομαστικά τις: The Virgin Tour, Who's That Girl Tour, Blond Ambition Tour, The Girlie Show, Drowned World Tour, Re-Invention Tour, Sticky & Sweet Tour και Rebel Heart Tour. Το 1984, το εκτέλεσε στο σόου χορού American Bandstand του Ντικ Κλαρκ. Τότε το έβαλε και στη λίστα τραγουδιών της The Virgin Tour περιοδείας, το 1985. Ήταν το δεύτερο τραγούδι της συναυλίας. Την ίδια χρονιά, τον Ιούλιο, το εκτέλεσε στη φιλανθρωπική συναυλία Live Aid, Φιλαδέλφεια.
Στην Who's That Girl Tour το 1987, ήταν το τελευταίο τραγούδι της συναυλίας που εκτελούταν. Η Μαντόνα τραγούδησε μια ενεργητική εκδοχή του τραγουδιού, σηματοδοτώντας την εορταστική και υγιή φύση του θέματος του τραγουδιού. Τραγούδησε το τελικό ρεφρέν δύο φορές, και σε μερικές συναυλίες έπαιρνε από το κοινό χτένες, ώστε να χτενίσει τα μαλλιά της και να τελειώσει την παράσταση πετώντας τις χτένες πίσω στο κοινό. Έχουν μαγνητοσκοπήσει δύο σόου, το ένα είναι το Ciao Italia: Live from Italy live βίντεο, στο στάδιο του Τορίνο, Ιταλία, στις 4 Σεπτεμβρίου 1987, και το Who's That Girl: Live in Japan live βίντεο σε στάδιο του Τόκιο, Ιαπωνία, στις 22 Ιουνίου 1987.
Στην Blond Ambition Tour το 1990, η τραγουδίστρια είπε, «ήθελα να βάλω ένα παλιό τραγούδι για πλάκα, και το "Holiday" φαίνεται να είναι ένα αγαπημένο των φανς.. Επίσης, είναι ένα από τα παλιά μου τραγούδια που μπορώ να τραγουδήσω ακόμα χωρίς να νιώθω ότι έχει ξεπεραστεί τελείως». Η Μαντόνα εμφανίζεται μ' ένα ασπρόμαυρο πουά μπλουζάκι και ταιριαστό βολάν παντελόνι, ενώ τα μαλλιά της ήταν πιασμένα με την εμβληματική αλογοουρά της. Το κοστούμι ήταν εμπνευσμένο από την ταινία, Ωραία μου Κυρία, και το σχεδίασε ο Jean-Paul Gaultier. Έχουν καταγραφεί τρεις διαφορετικές εμφανίσεις, στις Blond Ambition: Japan Tour 90 VHS, Blond Ambition World Tour Live VHS και στο ντοκιμαντέρ Στο Κρεβάτι Με Τη Μαντόνα. Η παράσταση από το ντοκιμαντέρ χρησιμοποιήθηκε ως μουσικό βίντεο για την προώθησή του κομματιού. Έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες στα MTV Video Music βραβεία το 1992, συμπεριλαμβανομένων των Best Female Video, Best Dance Video, Best Choreography in Video και Best Cinematography in Video, αλλά δεν νίκησε σε καμία.
Το 1993 στο The Girlie Show, εκτελέστηκε σε μια εναλλακτική εκδοχή ως το προ-προτελευταίο τραγούδι της συναυλίας, σ' ένα στρατιωτικό θέμα. Στα μέσα της παράστασης η Μαντόνα σταματάει το τραγούδι και αρχίζει τα στρατιωτικά «γυμνάσια» με τους χορευτές και το κοινό. Δέχτηκε έντονη αντίδραση στο Πουέρτο Ρίκο, όταν η Μαντόνα έτριψε την εθνική σημαία στα πόδια της. Στην Drowned World Tour το 2001, η τραγουδίστρια φοράει μια γούνα, βελούδινο καπέλο και ένα προσαρμοσμένο Dolce & Gabbana μαύρο μπλουζάκι, το οποίο γράφει "Mother" μπροστά και "F*cker" πίσω με ασημί γράμματα.
Τρία χρόνια αργότερα, το 2004, χρησιμοποιήθηκε στην the Re-Invention Tour και ήταν ξανά το τελευταίο τραγούδι της συναυλίας. Φόραγε σκωτσέζικα κιλτ κατά τη διάρκεια της παράστασης. Η εμφάνιση ξεκινάει με τη Μαντόνα και του χορευτές της να χορεύουν μπροστά στις μεγάλες οθόνες της σκηνής, οι οποίες δείχνουν σημαίες από διάφορες χώρες, ενώ κομφετί πέφτει από το ταβάνι. Το σόου συμπεριλήφθηκε στο live άλμπουμ και ντοκιμαντέρ I'm Going to Tell You a Secret.
Στο δεύτερο σκέλος της Sticky & Sweet Tour το 2009, το τραγούδι αντικατέστησε το "Heartbeat" του Hard Candy, και χρησιμοποιήθηκε στο φόρο τιμής που απότινε στον Μάικλ Τζάκσον, ο οποίος πέθανε μια εβδομάδα πριν αρχίσει το δεύτερο σκέλος της περιοδείας. Ενώ η Μαντόνα τραγουδούσε, μια φωτογραφία του Τζάκσον εμφανίστηκε στη σκηνή, ακολουθούμενη από έναν μίμο που ήταν ντυμένος όπως ο τραγουδιστής. Η μουσική τότε άλλαξε σ' ένα ποτ πουρί των τραγουδιών του, όπως τα "Billie Jean" και "Wanna Be Startin' Somethin'", ενώ ο μίμος χόρευε και οι οθόνες έδειχναν φωτογραφίες του Τζάκσον από το πέρασμα των χρόνων. Μετά την παράσταση η Μαντόνα είπε στο κοινό: «ας δώσουμε ένα μεγάλο χειροκρότημα σ' έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες που γνώρισε ποτέ ο κόσμος».
Το 2012, το τραγούδησε σε κάποιες συναυλίες της The MDNA Tour, ενώ το 2015-16 ήταν για άλλη μια φορά το τελευταίο τραγούδι στη Rebel Heart Tour. Περιελάμβανε ένα απόσπασμα από τη διασκευή "Take Me to the Mardi Gras" του Bob James. Τραγουδάει ενώ τυλίγεται με μια σημαία της Αμερικής και βγαίνει από τη σκηνή με ένα σχοινί που τη σηκώνει στον αέρα. Η εμφάνιση συμπεριλήφθηκε στο live άλμπουμ Rebel Heart Tour που μαγνητοσκοπίστηκε στο Σίδνεϊ, Αυστραλία, και κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2017.
Επανεκτελέσεις και χρήση στη λαϊκή κουλτούρα
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Το "Holiday" ήταν το τελευταίο κομμάτι του σόου στην [[Rebel Heart Tour περιοδεία, 2015-16]] Το Βρετανικό synthpop συγκρότημα Heaven 17, ηχογράφησε μια διασκευή το 1999 για το άλμπουμ Virgin Voices Vol. 1: A Tribute To Madonna. Το 2002, οι Mad'House κυκλοφόρησαν μια EDM επανεκτέλεση για το άλμπουμ τους Absolutely Mad. Παρομοίως, οι Girl Authority το επανεκτέλεσαν το 2007 στο άλμπουμ τους, Road Trip. Το 1986, το ολλανδικό ραπ δίδυμο MC Miker G & DJ Sven κυκλοφόρησαν το "Holiday Rap", ένα ραπ κομμάτι με δείγμα από τη μελωδία του ρεφρέν του "Holiday". Δέχθηκε εμπορική επιτυχία και μπήκε σε τσαρτ διάφορων χωρών όπως Γαλλία, Ολλανδία, Ελβετία, Σουηδία κτλ.. Ένα σάμπλινγκ του bassline έκαναν οι The Avalanches στο άλμπουμ τους Since I Left You, 2000. Χρησιμοποιήθηκε στα τραγούδια "Stay Another Season" και "Little Journey".
Το τραγούδι ξανά ηχογραφήθηκε από το καστ της σειράς Will & Grace το 2004, με τίτλο "He's Hot", Σχεδόν όλο το instrumental χρησιμοποιεί δείγματα από το πρωτότυπο τραγούδι, ακόμα και φωνητικά δείγματα της Μαντόνα σε κάποια σημεία. Η Καναδική δραματική σειρά Degrassi: The Next Generation, που είναι γνωστή στο να ονομάζει κάθε επεισόδιο με μια 80s επιτυχία, ονόμασε ένα διπλό επεισόδιο "Holiday". Το 2006, κριτικοί παρατήρησαν μια μεγάλη ομοιότητα του "A Public Affair", ένα τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Τζέσικα Σίμπσον, με το "Holiday". Όταν επικρίθηκε για την έλλειψη πρωτοτυπίας, η Σίμπσον απάντησε στο MTV: «νομίζω ο κόσμος είναι έτοιμος να ακούσει κάτι που η Μαντόνα έκανε παλιά. Όλοι χρειάζεται να ακούμε τέτοια μουσική ξανά και ξανά. Δεν χρησιμοποίησα κανένα δείγμα αλλά με ενέπνευσε και εξακολουθεί να το κάνει». Το 2008, το "Holiday" εμφανίζεται στο βιντεοπαιχνίδι Karaoke Revolution Presents: American Idol Encore. Η τραγουδίστρια Kelis συχνά εκτελεί ένα mashup της δικιάς της επιτυχίας "Milkshake" με το "Holiday". Το 2003, ένα απόσπασμα του κομματιού εμφανίζεται στο φιλμ Rugrats Go Wild.
Συντελεστές και προσωπικό
Οι συντελεστές προσαρμόζονται από τις σημειώσεις του άλμπουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια της Μαντόνα Κατηγορία:Singles του 1983 Κατηγορία:Τραγούδια του 1983 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Σπήλαιο Χανγκ Σον Ντονγκ
Το Χανγκ Σον Ντονγκ - Hang Son Doong (Ο Ποταμός του Βουνού) είναι ένα σπήλαιο του Βιετνάμ το οποίο βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Φονγκ Να - Κε Μπανγκ, 500 χιλιόμετρα νότια του Ανόι. Ανακαλύφθηκε τυχαία το 1991 από έναν ντόπιο αγρότη, τον Χο Χαν, αλλά αποκαλύφθηκε από μια βρετανική ομάδα το 2009. Ο αγρότης συνήθιζε να επισκέπτεται το χώρο, μέσα στο Εθνικό Πάρκο του Βιετνάμ, όταν ξαφνικά το έδαφος υποχώρησε κάτω από τα πόδια του και αποκαλύφθηκε η μαγεία που κρυβόταν εδώ και αιώνες. Είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου και το διαπερνά υπόγειος ποταμός από τον οποίο προέρχεται και το όνομά του. Το Ντιρ Κέιβ έχει διαστάσεις 91 επί 91 μέτρα, αλλά έχει μήκος 1,6 χιλιόμετρα, σε αντίθεση με το Σον Ντοόνγκ που έχει μήκος 5 χιλιόμετρα, ύψος 200 μέτρα και 150 μέτρα πλάτος. Οι τεράστιες διαστάσεις του σπηλαίου δημιούργησαν συνθήκες έτσι ώστε να αναπτυχθούν σταλαγμίτες ύψους 70 μέτρων, που σήμερα θεωρούνται υψηλότεροι στον κόσμο. Τα μαργαριτάρια που βρέθηκαν μέσα στο σπήλαιο είχαν το μέγεθος μιας μπάλας του μπέιζμπολ – μέγεθος που δεν συναντάται συχνά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βιετνάμ Κατηγορία:Σπήλαια
Μπόγκισλαβ Δ΄ της Πομερανίας
Ο Μπόγκισλαβ Δ΄, γερμαν. Bogislaw IV (π. 1255 - 19/24 Φεβρουαρίου 1309) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1278-1309) στο Βόλγκαστ.
Βιογραφία
Το 1278 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 23 ετών. Ήδη δύο έτη πριν ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του. Οι ετεροθαλείς αδελφοί του Μπάρνιμ Β΄ και Όθων Α΄ ήταν ενός έτους ο πρώτος και υστερότοκος ο δεύτερος, έτσι ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έμεινε μόνος στην εξουσία.
Στις αρχές της δεκαετίας τού 1280 εισήλθε σε πόλεμο με το γειτονικό μαργραβάτο τού Βρανδεμβούργου. Τότε νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, αδελφή τού Όθωνα Δ΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Στέννταλ. Στις αρχές της δεκαετίας τού 1290 οι αδελφοί του είχαν ενηλικιωθεί και η χώρα διαιρέθηκε μεταξύ τους: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ, ο Μπάρνιμ Β΄ απεβίωσε το 1295 και ο Όθων Δ΄ το Στεττίν (γερμ., Στέτσιν πολων.).
Τον 14ο αι. συμμάχησε με τον Βλάντισλαφ Α΄ διεκδικητή τού θρόνου της Πολωνίας. Εισήλθε στα πρώτα στάδια τού Πολέμου τού Βρανδεμβούργου που κράτησε μία δεκαετία, αλλά ο δούκας δεν είχε επιτυχία. Απεβίωσε το 1309 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βάρτισλαβ Δ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματίλντα των Ασκάνια, κόρη τού Ιωάννη Α΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν τέκνα και η Ματίλντα απεβίωσε ως το 1309.
Έπειτα ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα, κόρη τού Βίτσλαβ Β΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Βερμούδο Α΄ των Αστουριών
μικρογραφία| Άγαλμα του Βερμούδο Α΄ στη βόρεια πρόσοψη του κύριου ορόφου του [[Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης|βασιλικού ανακτόρου της Μαδρίτης.]]
Ο Βερμούδο Α', ισπαν.: Vermudo ή Veremund, αποκαλούμενος ο Διάκονος ή Μοναχός (π. 750 – 797), ήταν ο βασιλιάς των Αστουριών από το 788 ή το 789 μέχρι την παραίτησή του το 791. Ήταν γιος του Φρουέλα της Κανταβρίας, ανιψιός του Αλφόνσου Α' και αδελφός του Αουρέλιου. Η φύση του τέλους της βασιλείας του εγκαινίασε μία νέα περίοδο στις σχέσεις Αστουριών-Αραβίας.
βιογραφία
Ο Βερμούδος εξελέγη από τους παλατικούς αξιωματούχους (την αριστοκρατία του βασιλικού ανακτόρου) για να αντικαταστήσει τον Mαουρεγκάτους, ο οποίος είχε αποβιώσει από φυσικά αίτια το 788. Δεδομένου ότι ο Mαουρεγκάτους είχε ανέβει στο θρόνο με πραξικόπημα με περιφερειακή υποστήριξη το 783 και η διαδοχή των Βερμούδο προχώρησε χωρίς επεισόδια, είναι πιθανό ότι ο Mαουρεγκάτους είχε αλλάξει τις τάξεις των παλατινών ευγενών και ότι ο Βερμούδο προτάθηκε ως ο υποψήφιος, όπως ο Mαουρεγκάτους, να αποτρέψει τη διαδοχή του Aλφόνσο Β΄, του γιου και κληρονόμου του Φρουέλα Α΄. Αν και το Χρονικό του Αλφόνσο Γ΄ -και στις δύο σωζόμενες εκδόσεις του- κάνει τον Βερμούδο να είναι διάκονος στη διαδοχή του, αυτό το γεγονός θα ενίσχυε μόνο την ιδέα ότι η εκλογή του ήταν μία αποφασιστική κίνηση για να εναντιωθεί στον Αλφόνσο Β΄.
Σε κάθε περίπτωση, δεν βασίλευσε πολύ. Αναγκάστηκε να αμυνθεί κατά της εισβολής των Αράβων-Βερβέρων στην Άλαβα και τη Γαλικία και ηττήθηκε στη μάχη του ποταμού Μπουρβία, πιθανώς του Μπιέρθo, το 791. Αν και οι πλησιέστερες χριστιανικές πηγές δεν κατονομάζουν τους αντιπάλους του, η μάχη μπορεί να συνδεθεί με την πρώτη μεγάλη εμπλοκή μίας σειράς επιθετικών εκστρατειών, που ξεκίνησαν κατά του βασιλείου των Αστουριανών τη δεκαετία του 790. Ο μουσουλμάνος διοικητής στη Μπουρβία ονομάζεται στον Iμπν αλ-Αθίρ ως Γιουσούφ ιμπν Μπουχτ και η μάχη καταγράφεται επίσης στον αλ-Μακαρί. Ο Βερμούδο παραιτήθηκε από τον θρόνο του μετά την ήττα του, αν και οικειοθελώς (όπως αναφέρει το Χρονικό του Αλφόνσο Γ΄, «επειδή ήταν [ή θυμήθηκε ότι ήταν] διάκονος») ή υπό εξαναγκασμό είναι άγνωστο. Ιστορικά στην Ισπανία υπό τους Βησιγότθους, ένας βασιλιάς με αποδεδειγμένη στρατιωτική ανεπάρκεια, αναγκαζόταν συχνά να παραιτηθεί. Ωστόσο, θεωρούνταν γενναιόδωρος και επιφανής άνθρωπος στην εποχή του, «ελεήμων και ευσεβής» σύμφωνα με τα λόγια του Χρονικού της Αλβέλδα.
Τον Βερμούδο Α΄ διαδέχθηκε ο Αλφόνσος Β' και άφησε πίσω του έναν γιο, ο οποίος αργότερα βασίλευσε ως Ραμίρο Α', από μία ανώνυμη σύζυγό του. Σύμφωνα με πληροφορίες, έζησε για πολύ καιρό μετά την παραίτησή του, ίσως ως μοναχός, και σε καλές σχέσεις με τον διάδοχό του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Αγροτικός τομέας στην Ελλάδα
Η γεωργία στην Ελλάδα βασίζεται σε μικρές διασκορπισμένες οικογενειακές μονάδες, ενώ η έκταση της συνεταιριστικής οργάνωσης παραμένει σε χαμηλά συγκριτικά επίπεδα, έναντι όλων των προσπαθειών που έχουν γίνει τα τελευταία 30 χρόνια, κυρίως υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ελληνική γεωργία απασχολεί 528.000 αγρότες, το 12% του συνολικού εργατικού δυναμικού, καθιστώντας την γεωργία τον κλάδο που απασχολεί τα περισσότερα άτομα στην Ελλαδα. Παράγει μόνο το 3,6% του εθνικού ΑΕΠ (περίπου 15 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως). Πολλοί Έλληνες και μετανάστες απασχολούνται στον αγροτικό τομέα της οικονομίας, καθώς και στις κατασκευές και τα δημόσια έργα.
Επί του παρόντος, η ελληνική γεωργία επιχορηγείται σε μεγάλο βαθμό από την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα. Ορισμένες μειώσεις των επιδοτήσεων προγραμματίζονται εντός της επόμενης δεκαετίας.
Η συνολική Χρησιμοποιούμενη Γεωργική Έκταση ανέρχεται στα 28.244.498,8 στρέμματα, μειωμένη κατά 18,8% (34.779.290,1) από το 2009. Το 47,9% είναι αροτραίες εκτάσεις (13.523.098.8), το 27,4% δενδρώδεις (7.747.043,2), το 2,1% αμπέλια (607.098,9), το 0,2% θερμοκήπια (48.720) και το 22,4% λαχανόκηποι, βοσκότοποι, λιβάδια, αγραναπάυσεις κλπ (6.318.535,9). Η μέση ΧΓΕ ανέρχεται στα 53,8 στρέμματα.
Το 2020 οι ζωικές μονάδες ανήρχοντο στις 1.986.667, μειωμένες κατά 18,2% από το 2009. Η χώρα αριθμούσε 624.397 βοειδή, 7.721.644 προβατοειδή, 3.148.976 αιγοειδή, 742.963 χοίρους, 26.962.120 πουλερικά και 952.063 κυψἐλες.
Αξιοσημείωτα προϊόντα
Υπήρχαν πάνω από 8.000 αγροκτήματα σε όλη την Ελλάδα το 1998, με 9.730 εκτάρια γης να χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια της βιολογικής γεωργίας. Το 2018 η Ελλάδα παρήγαγε συνολικά:
1.2 εκατομμύρια τόνους αραβοσίτου 1 εκατομμύριο τόνους ελιάς (5ος μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο, μετά από την Ισπανία, την Ιταλία, το Μαρόκο και την Τουρκία) 1 εκατομμύριο τόνους σίτου 968 χιλιάδες τόνους ροδάκινου (3ος μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο, μετά από την Κίνα και την Ιταλία) 933 χιλιάδες τόνους σταφυλιών 913 χιλιάδες τόνους πορτοκαλιού 837 χιλιάδες τόνους βαμβακιού 835 χιλιάδες τόνους τομάτας 630 χιλιάδες τόνους Πεπόνια 465 χιλιάδες τόνους πατάτας 353 χιλιάδες τόνους ζαχαρότευτλων 344 χιλιάδες τόνους κριθαριού 285 χιλιάδες τόνους μήλου 265 χιλιάδες τόνους ακτινίδιων (5ος μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο, μετά από την Κίνα, την Ιταλία, τη Νέα Ζηλανδία και το Ιράν)
Παραπομπές
3. https://www.bankofgreece.gr/RelatedDocuments/%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1%20%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD%20%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1.pdf
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία Ελλαδα
Κόκερ Σπάνιελ
Το Κόκερ Σπάνιελ είναι ράτσα σκύλου.
Ιστορία
Τα Σπάνιελς, είναι εκτροφή με μεγάλη ιστορία, και ως πιθανή προέλευση τους θεωρείται η Ισπανία (από όπου οφείλουν και το δεύτερο συνθετικό του ονόματος τους), και αρχικά ήταν σκυλιά εργασίας με κυνηγητικό ρόλο, πλέον όμως λόγω της δημοφιλίας τους εξαιτίας του αξιαγάπητου χαρακτήρα και του μικρού τους μεγέθους, αποτελούν κυρίως ζώα συντροφιάς.
Ενώ αρχικά για πολλούς αιώνες τα Κόκερ ήταν ομαδοποιημένα σε μια γενική κατηγορία Σπάνιελ εδάφους και Σπάνιελς νερού, στο τέλος του 19ου αιώνα τα Σπάνιελς κατηγοριοποιήθηκαν πιο συγκεκριμένα. Ανάμεσα τους τα Κόκερ έλαβαν την ονομασία τους καθώς ως κηνυγόσκυλα ήταν εξειδικευμένα στο κυνήγι του Τρυποκάρυδου (στα Αγγλικά Woodcock). Τα σκυλιά εκείνα ήταν ο πρόγονοι των σημερινών Κόκερ Σπάνιελς.
Είδη Κόκερ Σπάνιελ
Τα Κόκερ Σπάνιελς χωρίζονται σε δύο ποικιλίες, τα Αμερικάνικα και τα Αγγλικά. Ο επίσημος διαχωρισμός τους έγινε το 1940 από την Αγγλία και τον Καναδά, και τό 1946 από την Αμερική.
Χαρακτηριστικά
Τα Αγγλικά Κόκερ είναι ελαφρώς ψηλότερα και με λίγο μακρύτερο κεφάλι από τα Αμερικάνικα, τα οποία Αμερικάνικα επίσης διαφέρουν στο ότι έχουν πιο πλούσια γούνα. Τα κόκερ με ύψος 36 εκατοστών, σύμφωνα με το AKC είναι ο πιο μικρόσωμος σκύλος στην κατηγορία σπορ. Λόγω της δυσανάλογης αντοχής και ενεργητικότητας του, πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ένα μεγάλο σκύλο εγκλωβισμένο σε μικρότερο σώμα.
Δημοφιλία - Χαρακτήρας
Την δεκαετία του 50 τα Κόκερ ήταν η πιο δημοφιλής ράτσα της δεκαετίας (την ίδια εποχή που η Disney έκανε γνωστά σε όλο τον κόσμο τα Κόκερ με την παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων η Λαίδη και ο Αλήτης. Τα κόκερ εξαιτίας του ήπιου και χαρούμενου χαρακτήρα τους, των ιδιαίτερα εκφραστικών ματιών τους και λόγω της αγάπης που τρέφουν για τα παιδιά και για όλη την οικογένεια, παραμένουν ιδιαίτερα δημοφιλή μέχρι και σήμερα με αποτέλεσμα από σκυλιά εργασίας σήμερα να έχουν κερδίσει μια θέση ακόμα πιο κοντά στον άνθρωπο ως σκυλιά συντροφιάς. Είναι ήρεμα αλλά ενεργητικά σκυλιά, και λατρεύουν τις δραστηριότητες, τα παιχνίδια, τις βόλτες, το βουνό αλλά και το νερό καθώς κολυμπάνε από τη φύση τους ιδιαίτερα καλά. Αν και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά σκυλιά με μεγάλες αντοχές, δεν αντέχουν στα πολύ κρύα νερά και κλίματα όπως άλλα ράτσες.
Τατουάζ μαρκέζαν
Το τατουάζ μαρκέζαν είναι ένα είδος τατουάζ που προέρχεται από τις νήσους Μαρκέζας του Νότιου Ειρηνικού. Τα συγκεκριμένα τατουάζ μπορούν να αναγνωριστούν από σύμβολα που χρησιμοποιούνται ως «σήματα κατατεθέν», όπως τα γκέκο, οι σαρανταποδαρούσες, το τίκι, ο Σταυρός Μαρκέζαν (ο οποίος επίσης συχνά συγχέεται με άλλα σχέδια) και άλλα γεωμετρικά σχέδια. Τα σχέδια Μαρκέζαν ξεχωρίζουν από τη χρήση συμβόλων και συγκεκριμένο τρόπο καλλιτεχνικής απόδοσης των γραμμών, των τόξων και των κύκλων, που αποδίδονται μοναδικά και συνδέονται με την ιστορία των νησιών του Νότιου Ειρηνικού. Τα τατουάζ μαρκέζαν αποτελούν μέρος της τέχνης του πολυνησιακού τατουάζ. Ο Σταυρός Μαρκέζαν συχνά ενσωματωνόταν σε μεγαλύτερα σχέδια Πολυνησιακού τατουάζ, καθώς συμβολίζει την ισορροπία μεταξύ των στοιχείων και την αρμονία.
Κόκερ Σπάνιελ
Εκπαίδευση
Η εκπαίδευση σκύλων Κόκερ Σπάνιελ - όπως και σε κάθε σκύλο - ιδανικά γίνεται με θετική υποκίνηση γιατί έχει πολλά πλεονεκτήματα έναντι της παλιάς παραδοσιακής μεθόδου και ξεκινάει από νεαρή ηλικία ακόμα και δυόμιση μηνών. Είναι ιδιαίτερα έξυπνα ζώα με καλή συμπεριφορά και εκπαιδεύονται εύκολα, όμως όπως και με όλα τα σκυλιά όσο πιο νωρίς εκπαιδευτούν τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να αναπτύξουν προβληματικές συμπεριφορές και χαρακτήρα.
Τατουάζ μαρκέζαν
Παράδοση
Οι ναυτικοί στα πλοία του καπετάνιου Τζέιμς Κουκ και άλλοι εξερευνητές από τη Δύση μετέφεραν τα τατουάζ πίσω στις πατρίδες τους, έχοντας επηρεαστεί από τα σχέδια που είχαν δει από τους κατοίκους των νησιών αυτών. Αυτά τα πρώιμα τατουάζ στα σώματα των ναυτικών, ξεκίνησαν την εκ νέου εισαγωγή του τατουάζ στη Δύση.
Αυτά τα τατουάζ εξακολουθούν να γίνονται στις νήσους Μαρκέζας, αν και τώρα γίνονται με μηχάνημα τατουάζ και όχι με τις παραδοσιακές μεθόδους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία
Μπιργκίτε Χιορτ Σόρενσεν
Η Μπιργκίτε Χιορτ Σόρενσεν (Birgitte Hjort Sørensen, 16 Ιανουαρίου 1982) είναι Δανή ηθοποιός.
Έχει γίνει ευρέως γνωστή από τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά Borgen: Συνωμοσίες εξουσίας στον ρόλο της δημοσιογράφου Κατρίνε Φόνσμαρκ. Κατόπιν έπαιξε στο Pitch Perfect 2 και σε ένα επεισόδιο της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones. Το 2016 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Vinyl και έπαιξε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ στο έργο Επικίνδυνες σχέσεις. Το 2017 έπαιξε στο 3 things με συμπρωταγωνιστή τον Νικολάι Κόστερ-Βαλντάου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κτιμένη Καρδίτσας
Η Κτιμένη ή Άνω Κτιμένη είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Κτιμένη βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, σε απόσταση 37 χλμ. Ν. από τους Σοφάδες (έδρα του δήμου), 45 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 60 χλμ. ΒΔ. από τη Λαμία. Το χωριό είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Ξεροβούνι που αποτελεί τμήμα του οροσυμπλέγματος των Αγράφων και της Νότιας Πίνδου, σε υψόμετρο 690 μέτρα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1883 ως Δρανίστα, με την παλιά ονομασία από την τουρκοκρατία, στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Ταμασίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Κτημένη και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Κτιμέμη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την κάτω Κτιμένη αποτελούν την κοινότητα Κτιμένης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 53 κατοίκους ενώ το το 1981 και το 1991 είχε 147 και 137 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Στιβ Γούντμπερι
Ο Στιβ Γούντμπερι (γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1971) είναι Αμερικανός προπονητής καλαθοσφαιριστής και πρώην επαγγελματίας παίκτης. Έπαιξε επαγγελματικά στο Αυστραλιανό National Basketball League και στην Ευρώπη ως πόιντ γκαρντ, σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ
Ενεργός δράση
Ο Γούντμπερι γεννήθηκε στη Ουίτσιτα του Κάνσας και φοίτησε στο Λύκειο Ουίτσιτα Σάουθ. Έπαιξε σε δύο πολιτειακές ομάδες τίτλου και ονομάστηκε παίχτης της χρονιάς του Κάνσας Νέισμιθ ως ανώτερος το 1990.
Στη συνέχεια έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Κάνσας Τζέιχοκς και ήταν μέλος δύο ομάδων του Φάιναλ Φορ στο Κάνσας το 1991 και το 1993. Ο Γούντμπερι αναδείχθηκε ως μέλος της δεύτερης ομάδας του Μπιγκ Έιτ τόσο στη νεανική όσο και στην ανώτερη χρονιά του.
Το 1994 ο Γούντμπερι κέρδισε το Ελβετικό Πρωτάθλημα με την Μπελιντσόνα και στη συνέχεια πήγε στην Αυστραλία όπου έπαιξε για τους Γκολντ Κόουστ Ρόλερς το 1995. Στην πρώτη του χρονιά στην Αυστραλία, ο Γούντμπερι είχε κατά μέσο όρο 24,5 πόντους, 7,4 ασίστ και 7,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ωστόσο, υπέστη ένα προπονητικό ατύχημα και αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Κάνσας για εντατική προπόνηση και αποθεραπεία.
Ο Γούντμπερι επέστρεψε στην Αυστραλία το 1996 για να παίξει για τους Μπρίσμπεϊν Μπούλετς. Με τους Μπούλετς ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του NBL το 1999 και επιλέχτηκε στην πρώτη ομάδα του NBL το 1998 και το 1999. Έπειτα έπαιξε έναν χρόνο με τους Σίντνεϊ Κινγκς το 2000. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996–97, ο Γούντμπερι έπαιξε για τους Κουάντ Σίτι Θάντερ της Continental Basketball Association, έχοντας κατά μέσο όρο 9,9 πόντους σε 30 αγώνες.
Στη συνέχεια, ο Γούντμπερι πέρασε δύο χρόνια παίζοντας επαγγελματικά στη Λιθουανία για τη Ζαλγκίρις Κάουνας, η οποία κέρδισε ένα Λιθουανικό Πρωτάθλημα το 2001, όταν ψηφίστηκε ως Καλύτερος Παίκτης Εισαγωγής του πρωταθλήματος. Αργότερα υπέγραψε με την ΑΕΚ (2002-2003), αλλά τελείωσε την συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο στη Λιθουανία με την Λιέτουβος Ρίτας, στη συνέχεια εντάχθηκε στην Γιέμτλαντ στη Σουηδία (2004) και στη Χόνκα Έσποο στη Φινλανδία (2004), πριν αποσυρθεί ως ενεργός παίκτης το 2006.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Γούντμπερι ήταν βοηθός προπονητή καλαθοσφαίρισης στο Μιζούρι Στέιτ από το 2006 έως το 2012. Έφυγε το 2012 για να γίνει βοηθός του συναδέλφου του από το Κάνσας, Ντάνι Μάνινγκ, στην Τάλσα. Στη συνέχεια ακολούθησε τον Μάνινγκ στο Ουέικ Φόρεστ το 2014. Το 2021, ο Γούντμπερι έγινε σκάουτερ ΝΒΑ για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σίντνεϊ Κινγκς Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Διάνυσμα πιθανότητας
Στα μαθηματικά, διάνυσμα πιθανότητας ονομάζεται το διάνυσμα το οποίο ικανοποιεί
Επομένως, το \mathbf{p} ορίζει μία διακριτή συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας στο σύνολο.
Η δεύτερη συνθήκη γράφεται και ως, για το διάνυσμα , του οποίου όλα τα στοιχεία είναι ίσα με τη μονάδα και συμβολίζει τον ανάστροφό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμμική άλγεβρα Κατηγορία:Διανύσματα Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Καθεδρικός Ναός της Σωτηρίας του Ρουμανικού Λαού
Ο Καθεδρικός Ναός της Σωτηρίας του Ρουμανικού Λαού (Catedrala Mântuirii Neamului Românesc) είναι ο πατριαρχικός καθεδρικός ναός της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, βρίσκεται στο Βουκουρέστι και αποτελεί τον ψηλότερο και μεγαλύτερο Ορθόδοξο χριστιανικό ναό στον κόσμο. Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Ανάληψη του Χριστού και τον Απόστολο Ανδρέα. Ο καθεδρικός ναός είναι σχεδιασμένος με καθίσματα για περίπου 6.000 πιστούς, δέκα φορές μεγαλύτερος από τον υπάρχοντα πατριαρχικό καθεδρικό ναό. . Καθαγιάστηκε στις 25 Νοεμβρίου 2018 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Ιστορία
Η πρώτη ιδέα ενός εθνικού καθεδρικού ναού εμφανίστηκε μετά από το Ρουμανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1877 - 1878). Θα συμβόλιζε τη νίκη της Ορθοδοξίας εναντίον των Οθωμανών Μουσουλμάνων. Η ιδέα έμεινε απραγματοποίητη λόγω έλλειψης συναίνεσης σχετικά με το σχεδιασμό, τη θέση και τη χρηματοδότηση.
Τον Σεπτέμβριο του 1995, οπότε η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία γιόρτασε την 70η επέτειο από την ανεξαρτησία της, ο Πατριάρχης Θεόκτιστος πρότεινε ένα νέο μεγάλο καθεδρικό ναό στην κλίμακα του πρόσφατα ανακατασκευασμένου Καθεδρικού Ναού του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα.. Οραματίστηκε ένα ναό με χωρητικότητα 10.000 ατόμων ορθίων. Στις 12 οκτωβρίου 2004, η Γερουσία ψήφισε για το έργο που εκτιμήθηκε ότι θα ολοκληρωνόταν σε 6 χρόνια. Στις 27 και 28 Νοεμβρίου 2004 επίσημοι καθώς και έως και 1.000 ιερείς και προσκυνητές από το Βουκουρέστι και άλλες πόλεις συγκεντρώθηκαν στο Βουκουρέστι. Η Ιερά Σύνοδος συνήλθε σε σύνοδο. Στις 29 Νοεμβρίου 2007, ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ έθεσε το θεμέλιο λίθο, έδωσε την ευλογία του και καθαγίασε την περιοχή στο Λόφο των Όπλων (Dealul Arsenalului).
Τοποθεσία
Τρεις θέσεις προτάθηκαν για το ναό. Το 2004 επιλέχτηκε η ιστορική περιοχή του Λόφου των Όπλων, στη Λεωφόρο "13 Σεπτεμβρίου". Αυτή η περιοχή κάποτε είχε δύο μοναστήρια: Τη Μονή Μιχαήλ  Βόδα και τη Μονή Ερμιτάζ. Υπήρχαν επίσης τρεις ενορίες: οι Albă Postăvari, Spirea Veche και Izvorul Tămăduirii που καταστράφηκαν ή μεταφέρθηκαν κατά την εποχή του κομμουνισμού.
Η αρχικώς προταθείσα θέση ήταν ένα πάρκο στο Piaţa Unirii (Πλατεία Ενότητας), όπου το 1998, χωρίς την κατάλληλη άδεια, ο Πατριάρχης Θεόκτιστος έθεσε θεμέλιο λίθο του ναού, παρουσία του Προέδρου, Emil Constantinescu.
Κατασκευή
Στις 15 Δεκεμβρίου 2010 άρχισε η κατασκευή του ναού. Για να χτιστεί, χρησιμοποιήθηκαν 100.000 m3 σκυροδέματος, 45.000 τόνοι άκαμπτου και περίπου 25.000 τόνοι εύκαμπτου οπλισμού, δέκα φορές περισσότερο υλικό από ένα δεκαόροφο κτήριο. Η ενεργειακή απόδοση εξασφαλίζεται από ογκώδεις τοίχους με τούβλα εσωτερικά και εξωτερικά. Ο ναός έχει σχεδιαστεί για να αντέχει σε σεισμούς 8,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.
Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Η τελική εμφάνιση του καθεδρικού ναού σε γραμματόσημο  που εκδόθηκε για τον εορτασμό των 130 χρόνων από την αναγνώριση του αυτοκέφαλου της [[Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία|Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.]] Το σχέδιο του νέου καθεδρικού συζητήθηκε από τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Ρουμανικής Γερουσίας και του Δημάρχου του Βουκουρεστίου. Το σχέδιο που επικράτησε περιλάμβανε αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες από όλες τις ρουμανικές επαρχίες και τα εδάφη. Προβλεπόταν ότι 10.000 προσκυνητές θα χωρούσαν όρθιοι στον κύριο καθεδρικό ναό κτίριο και το όλο συγκρότημα θα μπορούσε να φιλοξενήσει 125.000 επισκέπτες σε μια έκταση 110 στρεμμάτων.
Ο ναός έχει μήκος 126 μ., πλάτος 68 μ. και ύψος 127 μ. (132 μ. από το επίπεδο του εδάφους). Το σχεδιαζόμενο "σημείο μηδέν" είναι 7.500 τ. μέτρα. Το κεντρικό κτίριο (τρεις όροφοι) έχει ανύψωση 7 μέτρα, με τον υπόγειο χώρο στα 17 μ. κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Τα δύο πρώτα επίπεδα αποτελούν μια κύρια αίθουσα με ύψος 11 μέτρα, όπου μπορούν να χωρέσουν 3,000  προσκυνητές. Η ισόγεια περιοχή είναι μεγαλύτερη (152 Χ 92 μ.) χωρισμένη σε χώρους όπου περιλαμβάνονται μια κύρια αίθουσα, άλλες αίθουσες και δωμάτια για εκδηλώσεις, ένα κατάστημα για εικόνες και θρησκευτικές ενδυμασίες, ένα εργαστήριο (π.χ. για ξυλουργικής, ταπετσαρίας και εργασίας μετάλλων), ένα μουσείο, εκθετήριο-γκαλερί, κατάστημα ειδών λειτουργικής, αποθηκευτικούς χώρους, εστιατόριο, χώρο στάθμευσης, λατρευτικά αντικείμενα και χώρους για τους εργαζόμενους.
Το συγκρότημα του καθεδρικού ναού περιλαμβάνει ένα καθεδρικό κτίριο κάτω από τον ναό, κουζίνα με χωρητικότητα 1.000 ατόμων, δύο ξενοδοχεία και χώρο στάθμευσης για περίπου 500 αυτοκίνητα.
Αντιρρήσεις
Το μέγεθος του κτιρίου επικρίθηκε από διάφορες πηγές, όπως η γαλλική εφημερίδα Le Figaro, η οποία το ονόμασε  "φαραωνικό σχέδιο" και "άξιο της μεγαλομανίας του Ceauşescu". Ο συγγραφέας Alexandru Paleologu ζήτησε να σταματήσει το έργο. Το συνέκρινε με τα σοβιετικής έμπνευσης Casa Scânteii και το Σπίτι του Λαού και ισχυρίστηκε ότι "ο καθεδρικός ναός είναι ένα καταστροφικό, μοιραίο κιτς (...) ένας εκκλησιαστικός τσαουσεσκισμός (...) και παρασιτικός, ανήθικος και θρασύς". Ο δημοσιογράφος Tudor Cristian Popescu αποκάλεσε τον καθεδρικό ναό "Mall του Θεού". Είπε ότι από τη Ρουμανία δεν λείπουν οι εκκλησίες, μεγάλες ή μικρές.
Η απάντηση της Ρουμανική Ορθόδοξης Εκκλησίας σε τέτοιου είδους κριτική ήταν ότι ο νέος καθεδρικός ναός, δεν θα μιμηθεί τα γιγαντιαία κτίρια της κομμουνιστικής περιόδου, αλλά θα τα "διορθώσει μέσα από μια αξιοπρεπή και αρμονική γεωμετρία".
Κόστος και χρηματοδότηση
Το 2006, η εφημερίδα Evenimentul Zilei υπολόγισε το κόστος σε περισσότερα από 500 εκατ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της αξίας της γης. Το 2007, ο Πατριάρχης Δανιήλ εκτίμησε το κόστος της οικοδομής, εκτός από τη γη, περίπου σε 400 εκατ. ευρώ. Το 2008, η εφημερίδα Le Figaro υπολόγισε  το κόστος σε €1 δις ευρώ.
Το 2007, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα δωρίσει το 30 εκατ. λέι (€8 εκατ. ευρώ) για την κατασκευή του νέου καθεδρικού ναού. Το κοινοβούλιο νομοθέτησε ότι το ήμισυ του κόστους του Καθεδρικού ναού θα έρθει από το κράτος. Αυτή η απόφαση κατακρίθηκε. Ο Daniel Dăianu, ένας  Φιλελεύθερος Ευρωβουλευτής, πρότεινε ήταν μια λαϊκιστική δαπάνη και ότι τα κονδύλια  θα προέρχονται από άλλους τομείς δαπανών. Ο ακτιβιστής Remus Cernea, ιδρυτής της Solidaritatea pentru libertatea de conştiinţă (Ένωση Αλληλεγγύη για την Ελευθερία Συνείδησης), κατήγγειλε ότι η χρηματοδότηση από τον καθεδρικό ναό με το δημόσιο χρήμα συνιστά διάκριση σε βάρος άλλων.
Το 2013, το κόστος κατασκευής υπολογίζεται σε 400 εκατ. Λέι. το 2015, πέντε χρόνια μετά την έναρξη κατασκευής, το συνολικό κόστος για τη δομή του καθεδρικού ναού χωρίς τα τελειώματα επανεκτιμήθηκε σε €91 εκατ. ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρουμανία Κατηγορία:Βουκουρέστι
Ορδόνιο Α΄ των Αστουριών
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Οβιέδο, όπου πέρασε την πρώιμη ζωή του στην αυλή του Αλφόνσο Β'. Μάλλον συνδέθηκε με το στέμμα από νωρίς. Πιθανότατα μεγάλωσε στο Λούγο, πρωτεύουσα της επαρχίας της Γαλικίας, της οποίας ο πατέρας του, Ραμίρο Α΄, είχε ονομαστεί κυβερνήτης. Εκεί εκπαιδεύτηκε, μεταξύ άλλων στις στρατιωτικές τέχνες.
Την 1η Φεβρουαρίου 850, ο Ορδόνιο διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς. Καθώς ήταν κληρονόμος τού πατέρα του, ήταν ο πρώτος βασιλιάς των Αστουριών, που ανέβηκε στον θρόνο χωρίς εκλογή. Η πρώτη του αντιπαράθεση ήταν με τους Βάσκους, οι οποίοι επαναστάτησαν με την υποστήριξη των Μπανού Κάσι της Θαραγόθα. Ενώ επέστρεφε στο Οβιέδο, αφού νίκησε τους επαναστάτες, έλαβε είδηση για μία επικείμενη επίθεση των Μαυριτανών στη Βαρδούλια. Πριν προλάβουν να επιτεθούν οι Μαυριτανοί, τους συνάντησε κοντά στον Έβρο και τους νίκησε. Αυτές οι νίκες σήμαιναν ελάχιστα μακροπρόθεσμα, για τον κυβερνήτη της Θαραγόθα, Mουσά ιμπν Μουσά, οχύρωσε την πόλη Aλβάιδα (Aλβέλδα). Το 859, ο Oρδόνιo τον νίκησε στην Aλβέλδα και πολιόρκησε και ισοπέδωσε την πόλη.
Υποστήριξε τους αντάρτες Μοζάραβες, που του κόστισαν στο Γκουαδασελέτε το 854, αλλά αυτό το φιάσκο τον υποκίνησε μόνο να εδραιώσει την «έρημο του Ντουέρο», την ερημωμένη περιοχή μεταξύ της Αστουριανής Κορδιλλέρας και του ποταμού Δούρο. Διηύθυνε την επανάσταση των πόλεων Λεόν και Tαλαμάνκα, Aστόργα, Tούι και Aμάγια.
Σκόπευε να προωθήσει ενάντια στον κυβερνήτη της Τουδέλα και έτσι να ελέγξει όλη την πρόσβαση στη Ναβάρρα και στη Χώρα των Βάσκων, αλλά το εμιράτο της Κόρδοβα απάντησε με μία εισβολή και λεηλασία στην Άλαβα. Στο Μπουρέβα, οι Άραβες νίκησαν τον Ροδρίγo, πρώτο κόμη της Καστίλης, και άφησαν πίσω τη Ρεκονκίστα για χρόνια.
Ο Oρδόνιo απεβίωσε στο Oβιέδo και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Αλφόνσος Γ΄.
Οικογένεια
Ο Oρδόνιo νυμφεύτηκε τη Mουνιαδόνα. Είχε έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του διαδόχου του, Αλφόνσο Γ΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Φρουέλα Α΄ των Αστουριών
Ο Φρουέλα Α΄, ισπαν.: Fruela ή Froila I, (π. 722 – 14 Ιανουαρίου 768) αποκαλούμενος ο Σκληρός, ήταν ο βασιλιάς των Αστουριών από το 757 μέχρι το τέλος του, οπότε και δολοφονήθηκε. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αλφόνσου Α' και συνέχισε το έργο τού πατέρα του. Ο Πελάγιος ήταν εκ μητρός πάππος του.
Βιογραφία
Κατέστειλε μία εξέγερση των Βάσκων, από τους οποίους πήρε την ευγενή Mούνια (ή Mουνίνα), την οποία αργότερα νυμφεύτηκε. Ή σύμφωνα με τους γνωστούς τους δεσμούς ανανεώθηκε μία συνηθισμένη γαμήλια συμμαχία μεταξύ των οικογενειών τους, που ερμηνεύτηκε στην αυλή των Αστουριών ως διπλωματική νίκη επί του ανεξάρτητου Βασκικού δουκάτου. ή, μία τόσο αναγκαία συνεργασία μεταξύ των δύο Οίκων, για να μειωθεί μία αποσχιζόμενη φατρία των Βάσκων των Αλαβέζων, διακινδυνεύοντας να αποστασιοποιηθούν στον Μπανού Κάσι κάτω στην κοιλάδα του Έβρου, με έπαθλο το χέρι της εξαδέλφης του Μούνια. Το αν ο γάμος περιελάμβανε τα εδάφη της Αλάβα ή άλλων Βάσκων ως προίκα, δεν είναι ξεκάθαρο, αλλά οι Οίκοι των Αστουριών και της Παμπλόνα θα πάλευαν για τον έλεγχο αυτής της περιοχής των μεταβαλλόμενων συνόρων τους για αιώνες, πολιτιστικά πιο Βάσκοι, μέχρι αργότερα, όπου οι ευγενείς της ήταν σύμμαχοι με το Στέμμα της Καστίλης, τελικά υπό τη δυναστεία Χιμένεθ. Η Μούνια ήταν μητέρα τού τελικού διαδόχου τού Φρουέλα, Αλφόνσου Β΄. Σύμφωνα με τον θρύλο, ήταν επίσης μητέρα της Χιμένα, μητέρας του θρυλικού ήρωα του ρομαντισμού Μπερνάρδο δελ Κάρπιο.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η πόλη του Οβιέδο ιδρύθηκε, στις 25 Νοεμβρίου 761, όταν ο ηγούμενος Μάξιμος και ο θείος του Φρομεστάνο έκτισαν εκεί μία εκκλησία προς τιμή του Αγίου Βικεντίου. Υπό τον Φρουέλα, οι καλές σχέσεις μεταξύ της εκκλησίας και του βασιλιά συνεχίστηκαν, όπως και κατά τη βασιλεία του πατέρα του, τού Aλφόνσo «του Καθολικού».
Ο Φρουέλα δεν τελείωσε ευχάριστα τη βασιλεία του. Έχοντας δολοφονήσει τον αδελφό του Βιμεράνo (αυτή είναι η βάση για το παρωνύμιό του) και με τους ευγενείς ανήσυχους, ονόμασε ως διάδοχό του τον Bερμούδo (δεν πρέπει να συγχέεται με τον εξάδελφο τού Φρουέλα, Bερμούδο Α΄), γιο του Βιμεράνο. Δυστυχώς σχηματίστηκε μία συνωμοσία εναντίον του, η οποία έληξε με τη δολοφονία τού Φρουέλα στο Κάνγας δε Όνις, την πρωτεύουσά του, και τον εξάδελφό του Aουρέλιους να ανεβαίνει στον θρόνο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μούνια των βάσκων, και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Μάρκος Βαλέριος Μεσσάλα Αππιανός
Οικογενειακό υπόβαθρο
Δεν είναι γνωστά πολλά για το οικογενειακό του υπόβαθρο και την πρώιμη ζωή. Ο Aππιανός μπορεί να ήταν γιος του Άππιου Κλαύδιο Πούλχερ υπάτου του 38 π.Χ. από μία ανώνυμη σύζυγο. Υιοθετήθηκε πιθανώς από τον Μάρκο Βαλέριο Μεσάλα, αντικαταστάτη ύπατο το 32 π.Χ.
Πολιτική σταδιοδρομία
Σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Φρ. Φρανσουά Κατρού ε Ρουγιέ, ο Aππιανός υπηρέτησε ως quaestor (ταμίας) στον στρατό του Μάρκου Αντώνιου, ενός της Τριανδρίας. Μετά από αυτό, λίγα είναι γνωστά για την εναπομείνασα πολιτική του σταδιοδρομία πέραν της υπατείας του το 12 π.Χ. Απεβίωσε πολύ αργότερα.
Οικογένεια
Περίπου το 14 π.Χ., ο Aππιανός νυμφεύτηκε την Κλαυδία Μαρκέλλα τη Νεότερη, κόρη της Οκταβίας της Νεότερης, αδελφής του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Aυγούστου. Η Mαρκέλλα έφερε τον Aππιανό δύο παιδιά:
Αν και υπήρξαν κάποιες εικασίες ότι ο πατέρας της Κλ. Πούλχρας θα μπορούσε στην πραγματικότητα να ήταν ο Πόπλιος Κλαύδιος Πούλχερ, γιος του Κλαυδίου.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Υφαντές Ροδόπης
Οι Υφαντές, επίσημα αι Υφανταί, είναι οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Υφαντές βρίσκονται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε υψόμετρο 30 μέτρα και απέχουν περίπου 5 χλμ. δυτικά από το κέντρο της πόλης. Στα ανατολικά του χωριού περνάει ο Βοσβόζης ποταμός, στα νότια η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης και η Εγνατία Οδός, στα βορειοδυτικά είναι ο αρχαιολογικός χώρος της Μαξιμιανούπολης - Μοσυνούπολης ενώ στα βόρεια περνάει η Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης και είναι η Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής. Στην περιοχή (ανατολικά και δίπλα στον Βοσβόζη) έχει εντοπιστεί προϊστορικός οικισμός που χρονολογείται στη νεολιθική εποχή και πρώιμη εποχή του Χαλκού καθώς και ίχνη κατοίκησης από την Κλασική μέχρι και τη Βυζαντινή εποχή. Το χωριό θεωρείται προσφυγικό γιατί σε αυτό εγκαταστάθηκαν, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, αρχικά πρόσφυγες από την Πέτρα των Σαράντα Εκκλησιών της Ανατολικής Θράκης και στη συνέχεια από τον Πόντο, το Κυβερνείο, το Γάρς, τη Ρωσία και τη Γεωργία. Η περιοχή ήταν τσιφλίκια Ελλήνων και Οθωμανών γαιοκτημόνων που μεγάλος μέρος τους απαλλοτριώθηκε από τον Νικόλαο Πλαστήρα και δόθηκε στους ακτήμονες.
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι Τσοχατζηλάρ που στην τουρκική γλώσσα σημαίνει περιοχή που φτιάχνουν υφαντά. Μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Υφανταί το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στο δήμο Κομοτηνής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κομοτηνής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 380 κατοίκους.
Άιρις Μέρντοκ
Η Τζιν Άιρις Μέρντοκ (αγγλικά: Jean Iris Murdoch, 15 Ιουλίου 1919 - 8 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Ιρλανδή και Βρετανίδα μυθιστοριογράφος και φιλόσοφος. Η Μέρντοκ είναι γνωστή για τα μυθιστορήματά της για το καλό και το κακό, τις σεξουαλικές σχέσεις, την ηθική και τη δύναμη του ασυνείδητου. Το πρώτο της δημοσιευμένο μυθιστόρημα, «Μέσα στο δίχτυ» (Under the Net, 1954), επιλέχθηκε το 1998 ως ένα από τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα της Αγγλικής Βιβλιοθήκης του 20ού αιώνα. Το μυθιστόρημά της Θάλασσα, Θάλασσα (The Sea, the Sea) του 1978 κέρδισε το Βραβείο Μπούκερ. Το 1987, της δόθηκε ο τίτλος της ντάμας από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ για τη συνεισφορά της στη λογοτεχνία. Το 2008, οι The Times κατέταξαν τη Μέρντοκ δωδέκατη στη λίστα με τους «50 μεγαλύτερους Βρετανούς συγγραφείς από το 1945».
Άλλα βιβλία της είναι τα The Bell (1958), «Ένα κομμένο κεφάλι» (A Severed Head, 1961), The Red and the Green (1965), The Nice and the Good (1968), «Ο Μαύρος Πρίγκιπας» (The Black Prince (1973), «Ερρίκος και Κάτωνας» (Henry και Cato, 1976), The Philosopher's Pupil (1983), The Good Apprentice (1985), The Book and the Brotherhood (1987), The Message to the Planet (1989) και «Ο Πράσινος Ιππότης» (The Green Knight, 1993).
Βιογραφία
Η Μέρντοκ γεννήθηκε στο Phibsborough του Δουβλίνου της Ιρλανδίας, ήταν κόρη της Άιριν Άλις (το γένος Ρίτσαρντσον, 1899–1985) και του Wills John Hughes Murdoch. Ο πατέρας της ήταν δημόσιος υπάλληλος, από μια πρεσβυτεριανή οικογένεια κτηνοτρόφων από το Hillhall, County Down. Το 1915, στρατολογήθηκε ως στρατιώτης στο King Edward's Horse και υπηρέτησε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μητέρα της είχε εκπαιδευτεί ως τραγουδίστρια προτού γεννηθεί η Άιρις και η οικογένεια της, μία μεσοαστική οικογένεια του Δουβλίνου, ανήκε στην Εκκλησία της Ιρλανδίας. Οι γονείς της Άιρις Μέρντοκ συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο Δουβλίνο όταν ο πατέρας της ήταν σε άδεια και παντρεύτηκαν το 1918. Η Άιρις ήταν το μόνο παιδί του ζευγαριού. Όταν ήταν λίγων εβδομάδων, η οικογένεια μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου ο πατέρας της είχε προσχωρήσει στο Υπουργείο Υγείας ως υπάλληλος δεύτερης κατηγορίας. Ο πατέρας της ήταν δεύτερος ξάδερφος του Ιρλανδού μαθηματικού Μπράιαν Μέρντοκ.