cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλβανικό διαβατήριο
Βιομετρικό Διαβατήριο
Τα βιομετρικά διαβατήρια και οι βιομετρικές ταυτότητες άρχισαν να εκδίδονται στις 24 Μαΐου 2009. Η μετάβαση σε βιομετρικό διαβατήριο ήταν μία από τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση των βίζα της περιοχής Σένγκεν για τους Αλβανούς. Στις 8 Νοεμβρίου 2010, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε ταξίδια χωρίς βίζα στην ΕΕ για πολίτες της Αλβανίας. Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ στις 15 Δεκεμβρίου 2010. Για να αποκτήσουν διαβατήριο, οι Αλβανοί πολίτες πηγαίνουν στο τοπικό ταχυδρομείο για να πληρώσουν το τέλος και στη συνέχεια πηγαίνουν στο μητρώο του δήμου. Εκεί το άτομο φωτογραφίζεται και ψηφιοποιούνται δακτυλικά αποτυπώματα. Τα δεδομένα που συλλέγονται αποστέλλονται στο κέντρο παραγωγής στα Τίρανα. Ο τρόπος παραγωγής του νέου αλβανικού e-Passport γίνεται μπροστά από έναν μόνο δημόσιο υπάλληλο (προσωπική ταυτοποίηση, φωτογράφηση, εύρεση δακτυλικών αποτυπωμάτων και ψηφιακή υπογραφή) καθιστά αυτό το έγγραφο ένα από τα πιο αξιόπιστα και προηγμένα στον κόσμο. Από τον Μάρτιο του 2011, μπορούν να ζητηθούν βιομετρικά διαβατήρια και δελτία ταυτότητας στα αλβανικά προξενεία στην Ελλάδα και την Ιταλία για να εξυπηρετήσουν μετανάστες που ζουν εκεί.
Εξωτερική εμφάνιση
Η σελίδα δεδομένων του διαβατηρίου είναι από άκαμπτο πολυανθρακικό πλαστικό και περιέχει ενσωματωμένο μικροτσίπ στο οποίο αποθηκεύονται βιομετρικά δεδομένα του κατόχου, συμπεριλαμβανομένων δακτυλικών αποτυπωμάτων, φωτογραφιών και υπογραφών. Τα δεδομένα εξάγονται από το τσιπ με ασύρματη τεχνολογία RFID.
Η φωτογραφία στη σελίδα μπορεί να σαρωθεί και να απαντηθεί δίπλα και είναι αντιδραστική με υπεριώδη ακτινοβολία. Έχει έναν αλφαριθμητικό κωδικό στο κάτω μέρος της σελίδας δεδομένων που είναι αναγνώσιμος από μηχανή με οπτικούς σαρωτές. Ο κωδικός περιλαμβάνει μικροτυπία, ολογραφικές εικόνες, εικόνες ορατές μόνο με υπεριώδες φως, φιλιγκράν και άλλες λεπτομέρειες.
Τα δεδομένα είναι γραμμένα στα Αλβανικά και στα Αγγλικά. Προηγουμένως, από το 1991 έως το 2002, τα διαβατήρια χρησιμοποιούν αλβανικά και γαλλικά.
Ιστορία
Τα πρώτα αλβανικά διαβατήρια εκδόθηκαν τη δεκαετία του 1920, κατά την ενοποίηση του αλβανικού κράτους. Κατά την κομμουνιστική περίοδο, από το 1945 έως το 1991, η Αλβανία δεν επέτρεψε στους πολίτες της να ταξιδεύουν στο εξωτερικό και δεν εκδίδουν συνηθισμένα διαβατήρια, με περιορισμένο μόνο αριθμό διπλωματικών και υπηρεσιακών διαβατηρίων. Από το 1991, έχουν εκδοθεί διαβατήρια σε οποιονδήποτε Αλβανό πολίτη που ζητά ένα.
Απαιτήσεις θεώρησης
Οι προϋποθέσεις θεώρησης για τους αλβανούς πολίτες είναι διοικητικοί περιορισμοί εισόδου από τις αρχές άλλων εθνών που επιβάλλονται σε πολίτες της Αλβανίας.
Κατηγορία:Αλβανία
Φυσαρμόνικα
Η φυσαρμόνικα είναι ένα πνευστό μουσικό όργανο, οι ήχοι του οποίου παράγονται από μια σειρά ελεύθερα παλλόμενων γλωττίδων που φέρονται εντός μικρών φρεατίων, (10 - 16), όμοιας διάταξης σε σειρά.
Η φυσαρμόνικα φέρεται είτε με το ένα χέρι, είτε με τις παλάμες χεριών δημιουργώντας έτσι ένα αντηχείο, είτε τέλος επί σταθερής επιστήθιας βάσης που επιτρέπει στον φυσαρμονίστα ελευθερία χεριών για παράλληλη χρήση άλλου μουσικού οργάνου.
Πρόγονος του οργάνου αυτού φέρεται ο πολύαυλος των αρχαίων Ελλήνων, καθώς και το σενγκ των Κινέζων ή το σο των Ιαπώνων. Στη Δύση, το όργανο αυτό διαδόθηκε περί τον 19ο αιώνα σε χρήση μουσικής κυρίως μπλουζ και κάντρι. Στην Ελλάδα, η χρήση του είναι σχετικά περιορισμένη κυρίως στο ελαφρό τραγούδι και του νέου κύματος που αναπτύχθηκε στις δεκαετίες του 1960 και 1970.
Με τον όρο φυσαρμόνικα χαρακτηρίζονται και κάποια απλά ακορντεόν που αντί για πλήκτρα φέρουν οπές που κλείνει ο οργανοπαίκτης με τα δάχτυλά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αερόφωνα
Φθοροπροπαδιένιο
Το προπαδιενυλοφθορίδιο ή φθοροπροπαδιένιο ή φθοροαλλένιο είναι η χημική ένωση με χημικό τύπο C3H3F και σύντομο συντακτικό CH2=C=CHF. Ανήκει στα αλκαδιενυλοαλογονίδια, δηλαδή στα άκυκλα με δύο (2) διπλούς δεσμούς, οργανομονοαλογονίδια. Τα δυο (3) άτομα άνθρακα του αλλενικού δεσμού βρίσκονται σε υβριδισμό sp2-sp-sp2. Έχει τα ακόλουθα τέσσερα (4) ισομερή θέσης:
Με απόσπαση υδραλογόνου
Με απόσπαση δύο μορίων υδραλογόνου (HX) από 1,3-διαλο-1-φθοροπροπάνιο παράγεται προπαδιενυλοφθορίδιο. Καλύτερα αποτελέσματα αν τα άλλα αλογονίδια (X) να μην είναι φθόριο. :
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση προπαδιενυλοφθοριδίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου. Παράγει οξοπροπανάλη: 2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει οξοπροπανάλη: 3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει οξοπροπανάλη: 4. Μέθοδος Woodward. Παράγει οξοπροπανάλη: 5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε αιθένιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 4-υδροξυ-3-φθοροβουτανόνη:
Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση). Παράγεται προπεν-2-άλη :
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται τρι(1-(φθορομεθυλο)αιθενυλο)βοράνιο, μετά 3-φθοροπροπενόλη-2 και τέλος φθοροπροπανόνη :
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο και έπειτα αναγωγή. Παράγεται τελικά προπεν-2-άλη
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε προπαδιενυλοφθορίδιο παράγεται τελικά 2-αλοπροπεν-2-άλη :
Αλογόνωση
Με προσθήκη αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε προπαδιενυλοφθορίδιο έχουμε προσθήκη στους διπλούς δεσμούς. Παράγεται αρχικά 2,3-διαλο-1-φθοροπροπένιο και στη συνέχεια, με περίσσεια αλογόνου, 1,2,2,3-τετρααλο-1-φθοροπροπάνιο. Π.χ. :
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε προπαδιενυλοφθορίδιο παράγεται αρχικά 1-αλο-1-φθοροπροπένιο και στη συνέχεια, με περίσσεια υδραλογόνου, 1,2-διαλο-1-φθοροπροπάνιο :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε προπαδιενυλοφθορίδιο παράγεται 2-φθοροβουτεν-3-νιτρίλιο:
Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε προπαδιένιο παράγεται 2-φθοροβουτεν-3-άλη ή (φθορομεθυλο)προπεν-2-άλη. Π.χ.:
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρόλυση με αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) αρχικά προς προπαδιενόλη και τελικά προς προπεν-2-άλη :
Παραγωγή αιθέρα
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αλκυλοοπροπαδιενυλοαιθέρα :
Παραγωγή αλκαδιενίνιου
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς αλκαδιενίνιο. Π.χ. :
Παραγωγή νιτριλίου
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς βουταδιενονιτρίλιο :
Παραγωγή αλκαδιένιου
Με αλκυλολίθιο (RLi) προς αλκάνιο :
Παραγωγή θειάλης
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) αρχικά προς προπαδιενοθειόλη και τελικά προς προπεν-2-θειάλη :
Παραγωγή θειαιθέρα
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αλκυλoπροπαδιενυλοθειαιθέρα :
Παραγωγή προπαδιενυλοϊωδίδιου
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) προς προπαδιενυλοϊωδίδιο :
Παραγωγή νιτροπαραγώγων
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) προς νιτροπροπαδιένιο :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται μεθυλολίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Παραγωγή φαινυλοπροπαδιενίου
Με αιθινυλίωση κατά Friedel-Crafts βενζολίου παράγεται φαινυλοπροπαδιένιο:
Σύνορα Αλγερίας-Λιβύης
Τα σύνορα μεταξύ Αλγερίας και Λιβύης αποτελούν συνεχόμενα διεθνή σύνορα, μήκους 982 χιλιομέτρων, τα οποία χωρίζουν την Αλγερία και τη Λιβύη.
Παραπομπές
Λιβυη Αλγερια Κατηγορία:Διεθνή σύνορα
Ονούφριος
Ο Ονούφριος ήταν ιερέας και ιατρός στην Αρχαία Αίγυπτο την εποχή της 30ής Δυναστείας. Η σαρκοφάγος του ανακαλύφθηκε στη Σακκάρα και μεταφέρθηκε στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη όπου και φιλοξενείται σήμερα.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο Παινμού. Έφερε τους τίτλους «Προφήτης του Γερακιού Νεκτανέβου Β'» και «Διευθυντής της Λατρείας της Σερκετ», ενώ ήταν και «Ιερέας της Ίσιδος». Ο Ονούφριος έγραψε την αυτοβιογραφία του, στην οποία αναφέρει ότι με τον Φαραώ Ταχώ το 359 π.Χ. πολέμησε τους Πέρσες στη Φοινίκη. Αρχικά κατηγορήθηκε για προδοσία, αλλά αργότερα αποκαταστάθηκε η φήμη του. Η επιγραφή που περιέχει την αυτοβιογραφία του σώζεται αποσπασματικά και η ερμηνεία της αποτελεί ακόμα θέμα μελέτης.
παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Βασάλτης
Ο βασάλτης είναι συνήθως χρώματος γκρι ή μαύρο, αλλά σύντομα γίνεται καφέ ή στο χρώμα της σκουριάς εξαιτίας της οξείδωσης των μαφικών (πλούσια σε σίδηρο) ορυκτών. Σπανιότερα μπορεί να είναι πράσινος. Αν και συνήθως είναι σκούρος, ο βασάλτης μπορεί να έχει μεγάλη ποικιλία σκίασης εξαιτίας των τοπικών γεωχημικών διεργασιών. Ο βασάλτης σχεδόν πάντα έχει λεπτόκοκκη υφή επειδή η ταχεία ψύξη του ρευστού πετρώματος δεν επιτρέπει τον σχηματισμό μεγάλων κρυστάλλων ορυκτών. Πολύ σπάνια διακρίνονται κρύσταλλοι πορφυρίτη.Όταν η θεμελιώδης μάζα του έχει υαλώδη εμφάνιση, τότε ονομάζεται υαλώδης βασάλτης. Ο βασάλτης μπορεί να αποκτήσει σπογγώδη μορφή επειδή μέσα του εγκλωβίστηκε κατά τη ψύξη αέρας, οπότε και αποκαλείται σκωρία. Οι κοιλότητες στις οποίες υπήρχε ο αέρας στη συνέχεια μπορεί να πληρωθούν με άλλα ορυκτά, όπως ο ασβεστίτης, ο οπάλιος και ο ζεόλιθος, οπότε και ονομάζεται αμυγδαλοειδής βασάλτης. Μπορεί να περιέχει επίσης μαγνητίτη, οπότε και αποκτά μαγνητικές ιδιότητες.
Ακόμα, ο βασάλτης είναι από τα πετρώματα στα οποία έχουν παρατηρηθεί κυστίδια που έχουν δημιουργηθεί από διαλυμένα αέρια που αναδύονται μέσα από το μάγμα καθώς αποσυμπιέζεται κατά την άνοδό του προς την επιφάνεια της Γης και σκληραίνει πριν προλάβουν τα αέρια να ξεφύγουν. Όταν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του πετρώματος αποτελείται από τέτοια κυστίδια, αυτό το ονομάζουμε σκωρία.
Ο όρος “Βασάλτης” χρησιμοποιείται συχνά για πλουτωνικά πετρώματα που δημιουργούνται πιο κοντά στην επιφάνεια της Γης και παραπέμπουν σε σύσταση τον βασάλτη, αλλά αυτοί οι λίθοι κατηγοριοποιούνται καλύτερα είτε σαν δολερίτες είτε σαν γάββροi.
μικρογραφία|Βασάλτης με κυστίδια απ;ο τον κρατήρα Sunset στην Αριζόνα της Αμερικής. Πάνω δεξιά αμερικάνικο τέταρτο (25 cents) για κλίμακα. Ο βασάλτης είναι πολύ κοινό πέτρωμα. Από αυτό αποτελούνται οι πυθμένες των ωκεανών. Επίσης είναι πολύ συνηθισμένος σε νησιά τα οποία σχηματίστηκαν από θερμά σημεία, όπως τα νησιά της Χαβάης, τα οποία αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από βασάλτη. Επίσης ανευρίσκονται σε περιοχές όπου έλαβαν χώρα εκτεταμένες ροές λάβας, όπως στο οροπέδιο Ντέκκαν, στην Ισλανδία, στην Παταγονία και τα νησιά Φίνγκαλ στη Σκωτία. Βασάλτης έχει βρεθεί επίσης στην Ιώ, τον τρίτο μεγαλύτερο δορυφόρο του Δία, στη Σελήνη, στον Άρη, την Αφροδίτη και τον αστεροειδή 4 Εστία.
Τύποι
εναλλ.=Αυτές οι μάζες πρέπει να κρυώσουν αργά για να σχηματιστούν αυτό το πολυγωνικό σχέδιο.|μικρογραφία|Μεγάλες πολυγωνικές μάζες βασάλτη στο Giant's Causeway στη Βόρεια Ιρλανδία. Στη Γη, η περισσότερη βασαλτική λάβα δημιουργείται απο την αποσυμπίεση την τήξη του μανδύα της. Αυτό το φαινόμενο λαμβάνει χώρα σε μεγάλο ποσοστό των κινήσεων των τεκτονικών πλακών. Από αυτά, ο βασάλτης αποκτά συγκεκριμένες μορφές και ιδιότητες οι οποίες είναι οι εξής:
Χρήσεις
Εξαιτίας της αντοχής στη μηχανική πίεση, ο βασάλτης χρησιμοποιείται σε οικοδομικές κατασκευές, αλλά παρουσιάζει μέτρια αντίσταση στη φθορά και αποσαθρώνεται εύκολα. Συχνά έχει στηλοειδή εμφάνιση, επειδή κατά τη συρρίκνωση που προκαλείται από την ψύξη του μάγματος σχηματίζονται πολυγωνικά πρίσματα που μοιάζουν με κολώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΜΕΠΠ__
Κατηγορία:Ηφαιστειογενή πετρώματα Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά Κατηγορία:Πυριγενή πετρώματα Κατηγορία:Πετρώματα
Αθανάσιος Τσουκαντάς
Ο Αθανάσιος Τσουκαντάς του Γεωργίου (1937-) είναι Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής και υφυπουργός.
Βιογραφία
Εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου πρώην Δήμου Αθηναίων με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 στην Β΄ Αθηνών. .
Υπηρέτησε ως υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κοινωνικών Υπηρεσιών
Γκιουλτζεμάλ Σουλτάνα
Η Γκιουλτζεμάλ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:کل جمال قادین) (Τούρκικα: Gülcemal Sultan, 1826 - 15 Δεκεμβρίου 1851) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και μητέρα του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η κατάταξη της στο βασιλικό χαρέμι ήταν "Dördüncü Kadinefendi» (δηλαδή "τέταρτη γυναίκα").
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Gülcemal Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Βιογραφία
Γέννησε πέντε παιδιά: Δύο από τα παιδιά της πέθαναν σε νηπιακή ηλικία και τα τρία επιζώντα υιοθετήθηκαν από την Σερβετσεζά Καντινεφέντι, μια από τις συζύγους του Αμπντούλ Μετζίτ, όταν η Γκιουλτζεμάλ πέθανε. Ήταν μητέρα της Φατμά Σουλτάν, της Χατιτζέ Σουλτάν, της Ρεφιά Σουλτάν, της Ρουκιγιέ Σουλτάν και του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄ τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 18 ετών.
Πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1851 σε ηλικία 25 ετών στο Ορτάκιοϊ, στην Κωνσταντινούπολη. Αιτία θανάτου ήταν η φυματίωση. Τάφηκε στο Γενί Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη.
Δεν ήταν ποτέ Βαλιντέ Σουλτάν στον γιο της, επειδή πέθανε πριν από την προσχώρηση του Μωάμεθ Ε΄ στον Οθωμανικό θρόνο.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αθανάσιος Χρυσοχόου
Ο Αθανάσιος Χρυσοχόου (Πράμαντα, 1890 - Αθήνα, 1967) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Την περίοδο της Κατοχής δραστηριοποιήθηκε στη Μακεδονία, καταλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό της ελληνικής δωσιλογικής κυβέρνησης. Η δράση του στόχευε στην ανάσχεση αποσχιστικών τάσεων, ωστόσο περιλάμβανε ακόμη συνεργασία με τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής και τα ένοπλα εγχώρια σώματα που αυτές εξόπλιζαν, καθώς και ενέργειες κατά των αντιστασιακών δυνάμεων του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ.
Την περίοδο του εμφυλίου, δρούσε ως προπαγανδιστής υπέρ των κυβερνητικών δυνάμεων. Μετά τη λήξη του πολέμου, πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής. Πέθανε στην Αθήνα το 1967. Η δημόσια μνήμη του θεωρείται αμφιλεγόμενη.
Γέννηση και σπουδές
Γεννήθηκε το 1890 στα Πράμαντα Ιωαννίνων και ήταν γιος πολύτεκνης οικογένειας γιατρού. Πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στη γενέτειρά του και στην Άρτα. Κατόπιν φοίτησε στη νομική σχολή της Αθήνας, ενώ κατά το τελευταίο έτος των σπουδών του κατετάγη στις ένοπλες δυνάμεις. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους και στη συνέχεια ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη ιππικού.
Στον Β' Παγκόσμιο
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου διετέλεσε επιτελάρχης του Γεωργίου Τσολάκογλου που διοικούσε το Γ΄ Σώμα Στρατού. Τον Απρίλιο του 1941 ήταν ένα από τα πρόσωπα που συνέβαλαν στην απόφαση του Τσολάκογλου για τη σύναψη συνθηκολόγησης με τις γερμανικές δυνάμεις.
Δράση επί Κατοχής
Ως γενικός επιθεωρητής, παρείχε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους «νομιμόφρονα υποστήριξη» σε άγριες γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν ως αντίποινα στη δράση των πρώτων ένοπλων αντιστασιακών ομάδων της Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ από τα μέσα του 1942 υιοθέτησε επίσημα αντικομμουνιστική ρητορική, επηρεασμένος από τις διεθνείς σχέσεις του ΚΚΕ και από τη μεσοπολεμική στάση των κομμουνιστών επί του Μακεδονικού ζητήματος. Παράλληλα αντιτάχθηκε σε κάθε μορφή ένοπλης αντίστασης στη γερμανική ζώνη υπό τον φόβο ενδεχόμενης βουλγαρικής ανάμιξης στο πλευρό των Γερμανών. Η δράση και οι απόψεις του οδήγησαν τους κύκλους του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ να τον κατηγορήσουν ευθέως ως συνεργάτη των δυνάμεων Κατοχής, αλλά και ιθύνων νου αντιεαμικών αντιστασιακών οργανώσεων όπως η ΥΒΕ/ΠΑΟ. Παράλληλα φαίνεται να αποτέλεσε υποψήφιο στόχο της ΟΠΛΑ. Από την άλλη δέχτηκε - τόσο επί Κατοχής όσο και αργότερα - ποικίλες κατηγορίες και από αξιωματικούς της ΥΒΕ/ΠΑΟ, οι οποίες σχετίζονταν με την ανάσχεση αντιστασιακών δράσεων, την ταύτιση απόψεων με τη γερμανική προπαγάνδα αλλά και με ζητήματα οικονομικής φύσεως.
Σύμφωνα με τον Χάγκεν Φλάισερ, ο Χρυσοχόου πιθανόν να εμπλέκεται με τη στάση του στα πρώτα αντισημιτικά μέτρα των γερμανικών δυνάμεων Κατοχής στη Θεσσαλονίκη. Με βάση την εκτίμησή του, κατά τα μέσα του 1942 φαίνεται να πρότεινε τη χρησιμοποίηση Εβραίων σε καταναγκαστικές εργασίες, στις οποίες μέχρι τότε χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά χριστιανοί. Το συγκεκριμένο - μη επιβεβαιωμένο - αίτημα του Χρυσοχόου, συνδέθηκε με την ανάγκη αντικατάστασης, ενόψει εποχικών εργασιών, των αγροτών που είχαν επιστρατεύσει μέχρι τότε οι αρχές Κατοχής. Στα τέλη του ίδιου έτους ξεκίνησε η συνεργασία του Χρυσοχόου με την κατασκοπευτική οργάνωση «Ζευς», η οποία υπαγόταν στη βρετανική Intelligence Service.
Τον Ιούλιο του 1943, έπειτα από αλλαγές που επέβαλαν οι γερμανικές δυνάμεις Κατοχής στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας, του απαγορεύθηκε η απευθείας επικοινωνία με τη δοσιλογική κυβέρνηση των Αθηνών. Λίγους μήνες αργότερα, ο Χρυσοχόου παραιτήθηκε, υποστηρίζοντας πως δεν ήθελε να υπαχθεί υπό τον άμεσο έλεγχο Γερμανών αξιωματικών. Ωστόσο, η παραίτησή του απορρίφθηκε από την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη, ενώ και ο ίδιος άλλαξε γνώμη έπειτα από επαφές του με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, που τον διαβεβαίωσαν για τη χρησιμότητα των μυστικών του δράσεων. Από την άλλη, η ποιότητα αλλά και η αξιοπιστία των εκθέσεών του - τόσο προς τις συμμαχικές δυνάμεις όσο και προς τη γερμανική στρατιωτική διοίκηση - ελέγχονται λόγω της αντιεαμικής και αντιβουλγαρικής του τοποθέτησης. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ορίστηκε από την κυβέρνηση Ράλλη φρούραρχος Θεσσαλονίκης, θέση επιφορτισμένη με τις ανάγκες των Ελλήνων στρατιωτικών που ζούσαν στην πόλη, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του τον Φεβρουάριο του 1944. Παράλληλα, συνέχισε να δρα ανεπίσημα και ως γενικός επιθεωρητής νομαρχιών Μακεδονίας.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, του ανακοινώθηκε επίσημα η απόφαση της κυβέρνησης Ράλλη για τον διορισμό του ως γενικού διοικητή Μακεδονίας. Η συγκεκριμένη πρόταση του Ιωάννη Ράλλη εγκρίθηκε από τις γερμανικές αρχές, οι οποίες αφενός ήταν ικανοποιημένες από την αντικομμουνιστική δράση του Χρυσοχόου και αφετέρου έκριναν πως αυτή η εξέλιξη συμβάδιζε με τα σχέδιά τους περί αποσταθεροποίησης της χώρας ενόψει της απελευθέρωσης. Αρχικά ο Χρυσοχόου απέρριψε την πρόταση, καθώς πέρα από τους προσωπικούς του ενδοιασμούς είχε πληροφορηθεί μέσω πρακτόρων την άρνηση των Βρετανών αλλά και την αντίστοιχη άρνηση ή αδυναμία της εξόριστης κυβέρνησης Παπανδρέου να εγκρίνουν τον διορισμό του. Ωστόσο εν τέλει υπέκυψε στις πιέσεις που του ασκήθηκαν από τον τοπικό εκπρόσωπο της εξόριστης κυβέρνησης και μια σειρά πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων της πόλης, αποδεχόμενος επίσημα τη θέση στις 7 Οκτωβρίου.
Παράλληλα, κατά τους τελευταίους μήνες της Κατοχής συμμετείχε στην ανεπιτυχή απόπειρα δημιουργίας ενός ευρέος ένοπλου αντιεαμικού συνασπισμού (που θα αποτελείτο μεταξύ άλλων από τα σώματα ασφαλείας, εξοπλισμένους πολίτες, καθώς και από τα ποικίλα ένοπλα δοσιλογικά τμήματα που δρούσαν εντός της Θεσσαλονίκης και στις γύρω περιοχές ) με σκοπό την αποτροπή εισόδου του ΕΛΑΣ στη Θεσσαλονίκη μετά την επικείμενη γερμανική αποχώρηση. Σε αυτό το πλαίσιο, έχοντας την ιδιότητα του γενικού διοικητή Μακεδονίας, ζήτησε από τους Γερμανούς τον επιπλέον εξοπλισμό της χωροφυλακής. Το ίδιο χρονικό διάστημα είχε μυστικές επαφές με αντιναζιστές αξιωματικούς των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ύστερα χρόνια
Την περίοδο του Εμφυλίου ο Χρυσοχόου πραγματοποιούσε ραδιοφωνικές ομιλίες αντικομμουνιστικού περιεχομένου. Μετά την αποστράτευσή του διετέλεσε μεταξύ άλλων διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, πρόεδρος της Ηπειρωτικής Εστίας Θεσσαλονίκης και αντιπρόεδρος της Ένωσης Βορείων Ελλήνων με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Το 1953 επέστρεψε στην Αθήνα και το 1958 ήταν υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης με την ΕΡΕ χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1967.
Υπόθεση Μέρτεν
Στις 11 Φεβρουαρίου 1959 ο Χρυσοχόου κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του κατηγορούμενου για εγκλήματα πολέμου ναζιστή αξιωματικού Μαξ Μέρτεν. Ωστόσο η κατάθεση του Χρυσοχόου πολύ απείχε από το να κατηγορήσει τον Μέρτεν. Το αντίθετο, μάλιστα: όπως καταγράφεται από τους τίτλους των εφημερίδων της εποχής, η κατάθεση μάλλον υπεράσπιζε και δικαιολογούσε τον Μέρτεν, παρά τον επιβάρυνε. Τελικά ο Μέρτεν καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης για μια σειρά κατηγοριών που σχετίζονταν με τη δράση του στη Θεσσαλονίκη.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Προπολεμικά ζούσε μόνιμα στην Αθήνα.
Δημόσια μνήμη
Την περίοδο της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 1971, το όνομα του Χρυσοχόου δόθηκε σε οδό της περιοχής Αγίας Τριάδας-Φαλήρου στην ανατολική Θεσσαλονίκη. Επί δημαρχίας Γιάννη Μπουτάρη, πραγματοποιήθηκαν διαδικασίες μετονομασίας του οδού σε Αλβέρτου Ναρ. Το 2017 η πρόταση του δήμου απορρίφθηκε από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας λόγω ανεπαρκούς αιτιολόγησης, ωστόσο τον Φεβρουάριο του 2018 η αρμόδια επιτροπή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης ενέκρινε τη μετονομασία, η οποία υπερψηφίστηκε τον επόμενο μήνα από το δημοτικό συμβούλιο της πόλης, το οποίο - μετά από αξιολόγηση στοιχείων που συγκεντρώθηκαν από το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης - αιτιολόγησε τη διαδικασία κατηγορώντας τον Χρυσοχόου για φιλοναζιστική στάση.
Ακολούθησε προσφυγή των απογόνων του Χρυσοχόου στη δικαιοσύνη με αποτέλεσμα το 2022 το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης να προχωρήσει σε ακύρωση της μετονομασίας. Κατόπιν πάρθηκε ανάλογη εισήγηση και από το συμβούλιο της Ε΄ Δημοτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης προς το δημοτικό συμβούλιο, βασισμένη σε σχετική έκθεση που συντάχτηκε από τον ιστορικό Ευάγγελο Χεκίμογλου, ο οποίος απέδωσε τη δράση του Χρυσοχόου σε αντικομμουνιστικά και όχι φιλοναζιστικά κίνητρα.
Μετά τις ανωτέρω εξελίξεις, ο Σύνδεσμος Εξορισθέντων Φυλακισθέντων Αντιστασιακών 1967-74 αντέδρασε προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ενδιάμεσα, οι απόγονοι του Χρυσοχόου κατέθεσαν αγωγή σε βάρος του δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης Τ. Μηταφίδη και δύο δικηγόρων (και οι τρεις διετέλεσαν μέλη του Αντιδικτατορικού Αγώνα) διεκδικώντας οικονομική αποζημίωση και κατηγορώντας τους για προσβλητικούς χαρακτηρισμούς έναντι του προγόνου τους. Από την πλευρά του, το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καλούσε τη δημοτική αρχή να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες ώστε το όνομα του Ναρ να δοθεί πάλι σε κάποιον δρόμο της πόλης.
Άλλες πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Καπαρέλλι Βοιωτίας
Το Καπαρέλλι είναι κωμόπολη του Δήμου Θηβαίων, όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, στον Νομό Βοιωτίας.
Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.756 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο 320 μέτρων. Με τους οικισμούς Άγιο Βασίλειο και Καλαμάκι συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καπαρελλίου, με συνολικό πληθυσμό 1.863 κατοίκους.
Πολιούχος του Καπαρελλίου είναι ο Άγιος Παντελεήμονας. Ο ναός είναι βυζαντινού ρυθμού και η κατασκευή του ανάγεται στην περίοδο της Φραγκοκρατίας (1204-1460). Το 1904 άρχισαν οι εργασίες για να πάρει ο ναός τη σημερινή του μορφή με έξοδα του εκκλησιαστικού ταμείου και δωρεές πιστών.
Κοντά στο χωριό βρίσκεται ένα μικρό ποτάμι που φέρει την ονομασία «Ωερώη» από το όνομα μιας νύμφης.
Το 1981 το χωριό συγκλονίστηκε από το μεγάλο σεισμό των Αλκυονίδων στον Κορινθιακό κόλπο.
Άγιος Βασίλειος
Σε απόσταση 14χμ. δυτικά του Καπαρελλίου βρίσκεται η παραλία του Αγίου Βασιλείου, επίνειο του Καπαρελλίου. Ο οικισμός ζωντανεύει ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, εξαιτίας των πολλών εξοχικών κατοικιών.
Καλαμάκι
Ακολουθώντας την ίδια διαδρομή για τον Άγιο Βασίλη, ένας παράδρομος οδηγεί στην παραλία του Καλαμακίου, μικρού οικισμού που αποκτά ζωή το καλοκαίρι.
Αθλητισμός
Το δημοφιλέστερο άθλημα στο χωριό είναι το ποδόσφαιρο. Το Καπαρέλλι έχει τον Π.Α.Σ. Κιθαιρώνα Καπαρελλίου που ιδρύθηκε το 1968 και έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Καπαρελλίου. Την περίοδο 2011-12 αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.
Πνευματοκρατία
Η πνευματοκρατία ή σπιριτουαλισμός, είναι η ιδεαλιστική, φιλοσοφική κατεύθυνση που υποστηρίζει ότι μοναδική ουσία της πραγματικότητας, πηγή και κριτήριο της γνώσης είναι το πνεύμα, ο νους ή ο λόγος. Αποτελεί τον πυρήνα της κλασικής Μεταφυσικής που μιλούσε για παγκόσμιο πνεύμα και γενικά για πνευματικές οντότητες που υπάρχουν μέσα ή πέρα από τον αισθητό κόσμο, συνεπώς αποδεκτό γίνεται μόνο το πνευματικό "είναι". Η ύλη αντιμετωπίζεται ως ένα φαινόμενο που κρύβει μια πνευματική πραγματικότητα, ένα παράγωγο του πνεύματος ή μια απλή παράσταση, συνεπώς χάνει όλη την αξία της καθώς η ύπαρξή της κρίνεται αδύνατη πέρα από τη συνείδηση. Το σώμα λοιπόν θεωρείται κι αυτό ένα απλό παράγωγο της ψυχής.
Ο σπιριτουαλισμός είναι σταθερά συνδεδεμένος με τις θρησκείες και το μυστικισμό, ενώ οι πιο φανατικοί οπαδοί του δηλώνουν ανοιχτά ότι δεν έχουν τίποτα κοινό με την επιστήμη.
Η πνευματοκρατία σχετίζεται, αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με τον πνευματισμό (Spiritismus). Ο όρος επίσης μπορεί να υποδηλώνει γενικά το αντίθετο του υλισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Ιδεαλισμός
Σάμαλι
Κόβεται σε σχήμα ρόμβου κ τοποθετείται αμύγδαλο στο κέντρο της επάνω επιφάνειας.
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Μεθυλενοσιλάνιο
Το μεθυλενοσιλάνιο (αγγλικά methylenesilane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και πυρίτιο, έχει μοριακό τύπο CH4Si, αν και συνήθως παριστάνεται από τον ημισυντακτικό του τύπο, CH2=SiH2. Είναι ένα αλκιλιδενοσιλάνιο.
Ισομέρεια
Έχει δύο (2) ισομερή θέσης:
Δομή
Η μοριακή δομή του μεθυλενοσιλανίου ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του αιθενίου. Ωστόσο οι δεσμοί C-Si και Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Cδ--Siδ+ και Siδ+-Hδ-, αντίστοιχα, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling).
Χημική συμπεριφορά
Το μεθυλενοσιλάνιο συνδυάζει τις ιδιότητες των αλκενίων με εκείνες των σιλανίων. Είναι πολύ πιο δραστικό από το αιθένιο, γιατί ο διπλός δεσμός C=Si είναι πολύ λιγότερο σταθερός από τον δεσμό C=C. Με κάποια από τα παρακάτω αντιδραστήρια δίνει πιθανότατα και παράπλευρες αντιδράσεις.
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX, εδώ το X είναι οποιοδήποτε αλκογόνο εκτός από F και At) σε μεθυλοσιλάνιο παράγεται αλομεθυλοσιλανόλη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση μεθυλοσιλενίου σχηματίζεται μεθυλοσιλάνιο. Π.χ. :
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε μεθυλοσιλένιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται αλο(αλομεθυλο)σιλάνιο. Π.χ. :
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε μεθυλοσιλένιο παράγεται αλομεθυλοσιλάνιο :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε μεθυλοσιλένιο παράγεται κυανομεθυλοσιλάνιο :
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση μεθυλοσιλενίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 και παράγει υδροξυμεθυλοσιλανόλη :
Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου:
Αρυλίωση
Με επίδραση αρενίων (ArH) παράγεται παράγωγο γενικού τύπου ArSiH2CH3. Π.χ. με βενζολίου, παρουσία καταλύτη, παράγεται μεθυλοφαινυλοσιλάνιο :
Παρεμβολή και κυκλοπροσθήκη μεθυλενίου
Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε μεθυλενοσιλάνιο παράγονται αιθυλιδενοσιλάνιο (CH3CH=SiH2), μεθυλενομεθυλοσιλάνιο (CH3SiH=CH2) και σιλιράνιο : 30px|Τύπος σιλιράνιου
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Οργανοσιλάνια Κατηγορία:C1
Κλεισούρα (Βόρεια Μακεδονία)
Η Κλεισούρα (στα Клисура) είναι οικισμός του Δήμου Ντέμιρ Κάπιγια στη Βόρεια Μακεδονία, 42 χιλιόμετρα βόρεια από τη Γευγελή. Κατά την απογραφή του 2002 είχε 3 κατοίκους.
Δημήτρης Πλαπούτας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Παλούμπα της επαρχίας Γορτυνίας και ήταν γιος του κλέφτη Νικόλα-Κόλια Πλαπούτα. Την περίοδο 1811 με 1812, κατέφυγε στη Ζάκυνθο όπου υπηρέτησε ως εκατόνταρχος στα ελληνικά σώματα του Βρετανικού Στρατού. Παντρεύτηκε το 1803 την Στεκούλα Κολοκοτρώνη με την οποία δεν απέκτησε παιδιά, σε δεύτερο γάμο απέκτησε μία κόρη.
Το 1816, ευρισκόμενος στην Πελοπόννησο, διώκεται και πάλι από τις οθωμανικές αρχές ως πρωταγωνιστή του φόνου των Τούρκων στην Αλωνίσταινα. Καταφεύγει στη Ζάκυνθο και εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία (15 Οκτωβρίου 1818) από τον Αναγνώστη Τσοχαντάρη. . Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης έσπευσε στην επαναστατημένη Ελλάδα. Ήταν σημαντικός οπλαρχηγός, πιστός οπαδός του Κολοκοτρώνη. . Κατα τον Φ.Χρυσανθόπουλο, Πρωτοπαλίκαρο του υπήρξε ο συμπατριώτης του Πανουργιάς Ηλιόπουλος.
Συγκρότησε δικό του στρατό (800-1.000 άνδρες) και διακρίθηκε στη μάχη του Βαλτετσίου και στη πολιορκία της Τρίπολης. Διορίστηκε υπαρχηγός στη αποτυχημένη Πολιορκία της Πάτρας (1822). Στην εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε στήριξε τους Κουντουριώτες, ενώ αργότερα με τον ερχομό του Ιμπραήμ πολέμησε μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον οποίο και στήριξε στα χρόνια της Αντιβασιλείας. Καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία και φυλακίστηκε. Αποφυλακίστηκε όταν δόθηκε γενική αμνηστία.
μικρογραφία|Πύργος Πλαπούτα
Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στη Δ' Εθνοσυνέλευση και βουλευτής Καρύταινας (1844-1847), ενώ διετέλεσε γερουσιαστής (1847-1862) και επίτιμος υπασπιστής του Όθωνα.
Απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 1864 στον οικογενειακό Πύργο των Πλαπουταίων στο Παλούμπα. Εγγονός του ήταν ο Δημήτριος Γ. Πλαπούτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Καρύταινας
7
Το έτος 7 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει το Σάββατο στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Μέτελλου και Νέρβα (ή, λιγότερο συχνά, το 760 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 7 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 7 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
07
Θέατρο της Σιλεσίας
Το Θέατρο της Σιλεσίας (Teatr Śląski), το οποίο είναι αφιερωμένο στον Στανίσουαφ Βισπιάνσκι, είναι το μεγαλύτερο θέατρο στη Σιλεσία. Βρίσκεται στην Πλατεία της Αγοράς του Κατοβίτσε.
Χτίστηκε ως «Γερμανικό Θέατρο» στα έτη 1905–1907, σε σχέδια του Γερμανού αρχιτέκτονα θεάτρου Καρλ Μόριτς. Στην Πολωνία του μεσοπολέμου, από το 1922 έως το 1939, ήταν γνωστό ως «Πολωνικό Θέατρο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιλεσια Σιλεσιας Θεατρο
Υπουργείο Μεταφορών του Κονέκτικατ
Το CTDOT διαχειρίζεται και διατηρεί το κρατικό σύστημα αυτοκινητοδρόμων και διαχειρίζεται τα περισσότερα λιμάνια της πολιτείας κατά μήκος του Λόνγκ Άϊλαντ Σάουντ και του Ατλαντικού Ωκεανού.
Επιβλέπει ακόμη τους σιδηροδρόμους Γραμμή Ανατολικής Ακτής και την Γραμμή του Χάρτφορντ με την εμπορική εταιρεία CTrail και κατέχει το τμήμα του Κονέκτικατ της Γραμμής Νιού Χέϊβεν που χρησιμοποιείται από τις υπηρεσίες Σιδηροδρόμου Μετρό-Βορρά και Βορειοανατολικού Σιδηροδρομικού Διαδρόμου της Αμτράκ. Το CTDOT επιβλέπει επίσης το σύστημα λεωφορείων CTtransit, καθώς και την υπηρεσία ταχείας διέλευσης λεωφορείων CTfastrak.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κονέκτικατ
NGC 7
Ο NGC 7 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Γλύπτη. Ανακαλύφθηκε το 1834 από τον άγγλο αστρονόμο Τζον Χέρσελ με τη βοήθεια του κατοπτρικού του τηλεσκοπίου, διαμέτρου 18,7 ιντσών.
Αναφορές
NGC 7Ε 0007 Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός) 00627
Άλαν Γκάρντινερ
Ο Σερ Άλαν Χέντερσον Γκάρντινερ (αγγλ. Sir Alan Henderson Gardiner, 1879-1963) υπήρξε Άγγλος αιγυπτολόγος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1879 στο Λονδίνο. Πήγε σχολείο και γυμνάσιο στην πατρίδα του, και εν συνεχεία άρχισε να σπουδάζει στο Παρίσι. Επέστρεψε στην Οξφόρδη και συνέχισε τις σπουδές του στο Queen’s College, όπου αποφοίτησε το 1901. Πήγε στο Βερολίνο, όπου εργάστηκε με τον καθηγητή Άντολφ Έρμαν συντάσσοντας το Λεξικό της Αιγυπτιακής γλώσσας. Συνέταξε και δημοσίευσε σημαντική γραμματική της Αιγυπτιακής γλώσσας, μαζί με τον περίφημο κατάλογο του Γκάρντινερ, μια συλλογή των σπουδαιότερων ιερογλύφων. Τιμήθηκε το 1948 με τον τίτλο του Σερ. Απεβίωσε στις 19 Δεκεμβρίου 1963 στην Οξφόρδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Άγγλοι αιγυπτιολόγοι
PostmarketOS
Το postmarketOS είναι διανομή GNU/Linux σχεδιασμένη για κινητές συσκευές. Είναι βασισμένη στο Alpine Linux (μια διανομή μικρή σε μέγεθος και με έμφαση στην ασφάλεια) και, εκτός από την εκτεταμένη υποστήριξη ασφαλείας, επιτρέπει στον χρήστη να χρησιμοποιεί το γραφικό περιβάλλον της επιλογής του. Η κοινότητα του postmarketOS στοχεύει στη δημιουργία μιας ελαφριάς διανομής Linux, η οποία θα δέχεται επιδιορθώσεις ασφαλείας για δέκα χρόνια.
1040 Κλούμπκεα
Η Κλούμπκεα (Klumpkea) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,261. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Ρωσογάλλο αστρονόμο Βενιαμίν Ζεχόφσκι, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Γερμανοαμερικανίδας αστρονόμου Ντοροτέα Κλούμπκε, που σταδιοδρόμησε στη Γαλλία (βλ. και τον αστεροειδή 339 Δωροθέα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλουμπκεα
Στρατιωτική οργάνωση
Στρατιωτική οργάνωση ή στρατιωτική ιεραρχία είναι η διοικητική διάρθρωση των ενόπλων δυνάμεων ενός κράτους, έτσι ώστε να διαθέτουν την απαιτούμενη στρατιωτική ικανότητα. Σε ορισμένες χώρες, παραστρατιωτικές δυνάμεις περιλαμβάνονται στις ένοπλες δυνάμεις ενός έθνους, αν και δεν θεωρούνται στρατός. Ένοπλες δυνάμεις που δεν αποτελούν μέρος στρατιωτικών ή παραστρατιωτικών οργανώσεων, όπως επαναστατικές ή αντάρτικες δυνάμεις, συχνά υιοθετούν παρόμοιες δομές οργάνωσης.
Η χρήση τυποποιημένων τάξεων σε μια ιεραρχική δομή τέθηκε σε ευρεία χρήση από το Ρωμαϊκό Στρατό. Στη σύγχρονη εποχή, ο εκτελεστικός έλεγχος, διαχείριση και διοίκηση των στρατιωτικών οργανισμών πραγματοποιείται συνήθως από την κυβέρνηση διαμέσου ενός κυβερνητικού τμήματος και μέσα στη δομή της δημόσιας διοίκησης, συχνά γνωστό ως Υπουργείο Άμυνας ή Υπουργείο Πολέμου. Αυτά με τη σειρά τους διαχειρίζονται τις Ένοπλες Δυνάμεις που οι ίδιες διοικούν τους σχηματισμούς και μονάδες πολεμικών επιχειρήσεων, πολεμικής υποστήριξης και υπηρεσιών.
Μονάδες και Υπομονάδες
Οι στρατιωτικές μονάδες είναι τα βασικότερα κλιμάκια οργάνωσης ενός Όπλου ή Σώματος στο στρατό. Ωστόσο, κάθε μονάδα οργανώνεται εσωτερικά, περιλαμβάνοντας έναν αριθμό διακριτών στοιχείων, τις υπομονάδες.
Υπομονάδες
Οι υπομονάδες είναι εξαρτώμενα κλιμάκια, που υπάγονται διοικητικά σε κάποια μονάδα. Η διοίκηση των μονάδων ανατίθεται σε κατώτερους αξιωματικούς, ανθυπασπιστές και υπαξιωματικούς, που υπηρετούν στη μονάδα αυτή.
Μονάδες
Στρατιωτικές μονάδες Όπλου ή Σώματος αποτελούν τα χαμηλότερα κλιμάκια, που απολαμβάνουν διοικητική αυτοτέλεια, έχουν ορισμένη έδρα, έμβλημα, επίσημη σφραγίδα και πρωτόκολλο αλληλογραφίας, διαθέτουν προκαθορισμένο πολεμικό υλικό καθώς και υπηρετούν προσωπικό, σύμφωνα με τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις περί ιδρύσεως στρατιωτικών μονάδων. Η διοίκηση των μονάδων ασκείται κατά κανόνα από ανώτερο αξιωματικό.
Συγκροτήματα
Τα στρατιωτικά συγκροτήματα είναι ανώτερα, αυτοδιοικούμενα κλιμάκια, που σχηματίζονται από ομάδες μονάδων του ίδιου Όπλου ή Σώματος με ενιαία διοίκηση, κατά κανόνα ανώτατου αξιωματικού.
Σχηματισμοί
Σχηματισμοί αποτελούν οι μεγάλες μονάδες οργάνωσης του στρατού, οι οποίες περιλαμβάνουν κλιμάκια διαφορετικών Όπλων και Σωμάτων. Η διοίκηση των σχηματισμών ασκείται κατά κανόνα από ανώτατο αξιωματικό.
Έκτακτοι σχηματισμοί
Εν καιρώ πολέμου μπορεί να συγκροτηθούν εκτάκτως και άλλου μεγέθους σχηματισμοί, ανάλογα με την επιχείρηση, την οποία αναλαμβάνουν. Τέτοιοι σχηματισμοί είναι οι εξής: Από την ονομασία κάθε σχηματισμού είναι εύκολο κανείς να υποθέσει το μέγεθος, τη δομή και βαθμό του διοικητή του (ο οποίος ενδέχται να είναι και κατώτερος λόγω έλλειψης αξιωματικών ή άλλων δυσχεριών του πολέμου).
Γενικό Επιτελείο
Ιεραρχικά, όλες οι μονάδες, υπομονάδες, συγκροτήματα και σχηματισμοί ενός κράτους ανήκουν στο Γενικό Επιτελείο. Περιλαμβάνει πλήθος επιτελικών γραφείων καθώς επίσης και τις διευθύνσεις όλων των όπλων και των σωμάτων.
Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων
Το Ανώτατο Στρατιωτικό Γενικό Επιτελείο μιας χώρας είναι το Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων ή Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (Γ.Ε.ΕΘ.Α.), το οποίο οργανώνει την άμυνα μιας χώρας με τη βοήθεια και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατός Ξηράς, Πολεμικό Ναυτικό, Πολεμική Αεροπορία).
Κατηγορία:Στρατός
Κόστα Άλεξιτς
Ο Κόστα Άλεξιτς (Коста Алексић) (γενν. 9 Μαρτίου 1998) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος/επιθετικός μέσος/επιθετικός για τον Πανσερραϊκό.
Ηρακλής
Τον Ιανουάριο του 2022, ο Ηρακλής ανακοίνωσε την απόκτησή του. Την αγωνιστική περίοδο 2022-23, ο Άλεξιτς αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Super League 2 Βορρά, με 17 γκολ σε 26 εμφανίσεις.
Πανσερραϊκός
Στις 3 Αυγούστου 2023, ο νεοφώτιστος στην Super League Πανσερραϊκός, ανακοίνωσε την απόκτηση του Άλεξιτς σε διετές συμβόλαιο.
Τιμαρέτη
Η Τιμαρέτη (ή Θαμυρίς, 5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαία Ελληνίδα ζωγράφος.
Κόστα Άλεξιτς
Εθνική ομάδα
Ο Άλεξιτς αγωνίστηκε 2 φορές με την Εθνική Σερβίας, σε φιλικούς αγώνες εναντίον της Δομινικανής Δημοκρατίας και του Παναμά τον Ιανουάριο του 2021.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Μπέτσεϊ 1918 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τσουκαρίτσκι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νάπρεντακ Κρούσεβατς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιντζίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβάν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αρμενίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αρμενία Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Τιμαρέτη
Ήταν η κόρη του ζωγράφου Μίκωνα του Αθηναίου του Νεότερου. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, «περιφρονούσε τα καθήκοντα των γυναικών και ασκούσε την τέχνη του πατέρα της». Την εποχή του Αρχέλαου Α΄ της Μακεδονίας, ήταν γνωστή για έναν πίνακα ζωγραφικής της θεάς Άρτεμης που φυλασσόταν στην Έφεσο, πόλη με ιδιαίτερη λατρεία για τη θεά. Αν και πλέον δε σώζεται, φυλασσόταν στην Έφεσο για πολλά χρόνια.
Μία από τις έξι θηλυκές καλλιτέχνιδες της αρχαιότητας που αναφέρονται στην Φυσική Ιστορία του Πλίνιου (XL.147-148) το 77 μ.Χ.: Τιμαρέτη, Ειρήνη, Καλυψώ, Αρισταρέτη, Ιαία και Ολυμπιάδα. Αναφέρονται αργότερα στο De mulieribus claris του Βοκάκιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έφεσος Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Γαλλικές Άλπεις
Οι Γαλλικές Άλπεις είναι το τμήμα της οροσειράς των Άλπεων που βρίσκεται εντός των εδαφών της Γαλλίας, ενώ εκτείνεται κατά μήκος των περιοχών του Ρον-Αλπ και της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής.
Σε υψόμετρο 4.808 μέτρων, το Μον Μπλαν (Ιταλικά: Monte Bianco), επί των γαλλοϊταλικών συνόρων, είναι η υψηλότερη βουνοκορφή των Άλπεων, καθώς και η υψηλότερη βουνοκορφή της Δυτικής Ευρώπης.
Στις σημαντικότερες πόλεις που βρίσκονται εντός του ορεινού όγκου των Γαλλικών Άλπεων περιλαμβάνονται οι Γκρενόμπλ, Σαμονί, Ανσί, Σαμπερί, Εβιάν-λε-Μπαιν και Αλμπερβίλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Γαλλίας Κατηγορία:Άλπεις Κατηγορία:Τουρισμός στη Γαλλία
Πολωνικό θέατρο
thumb|300px|Το Παλαιό Θέατρο της Κρακοβίας. Το θέατρο στην Πολωνία, σε όλη την πολυκύμαντη ιστορία της χώρας, δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί σημαντικό όργανο για τη διατήρηση της εθνικής συνείδησης και μια μορφή διαμαρτυρίας ενάντια στις κοινωνικές συνθήκες, ασκώντας την πιο εκτεταμένη κριτική της κοινωνικής πραγματικότητας. Οι απαρχές του πολωνικού θεάτρου ανάγονται στις καθολικές θρησκευτικές αδελφότητες που έδρασαν κατά τα τέλη του 16ου αιώνα.
Η εξέλιξη του πολωνικού θεάτρου
Στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα αρχίζει ουσιαστικά η εμφάνιση του πολωνικού θεάτρου στην ευρωπαϊκή θεατρική σκηνή, όταν αρχίζει να επικρατεί η πολωνική γλώσσα, που βαθμιαία αντικατέστησε τη λατινική γραφή των θεατρικών, κυρίως με θρησκευτικό περιεχόμενο, έργων. Σ' αυτή την εποχή ακμάζει ο αναγεννησιακός ποιητής και δραματουργός Γιαν Κοχανόφσκι (Jan Kochanowski, 1530 - 1584). Η έμμετρη τραγωδία του «Η αποπομπή των Ελλήνων πρέσβεων» (αγγλ. μτφ. The Dismissal of the Greek Envoys), που έγραψε στην πολωνική γλώσσα το 1578, αφηγείται ένα επεισόδιο από τον Τρωικό Πόλεμο, ακολουθώντας στο ύφος και τη δομή τους κανόνες του αρχαίου ελληνικού δράματος.
Το σύγχρονο πολωνικό θέατρο, το οποίο διαφοροποιείται από τα θρησκευτικά και αυλικά θεατρικά έργα που παριστάνονταν στις θεατρικές σκηνές ή τα αυλικά θέατρα από τον Μεσαίωνα, χρονολογείται από τα τέλη του 18ου αιώνα. Σημαντική θεατρική προσωπικότητα της εποχής ήταν ο Βόιτσεκ Μπογκουσλάφσκι (Wojciech Boguslawski, 1757 - 1829), ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας.
Δεξάμενος (βασιλέας της Ώλενου)
Στην ελληνική μυθολογία, ο Δεξαμενός ήταν βασιλιάς της Ωλενού στην Αχαΐα, που εμφανίζεται στους άθλους του Ηρακλή.
Δαφνούλα Ιωαννίνων
Η Δαφνούλα είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Πολωνικό θέατρο
Η εξέλιξη του πολωνικού θεάτρου
Στις αρχές του 19ου αιώνα, εμφανίζεται μια σημαντική προσωπικότητα στο πολωνικό θέατρο, ο Αλεξάντερ Φρέντρο (Aleksander Fredro, 1793 - 1876), ένας κωμωδιογράφος επηρεασμένος από τον Μολιέρο και τον Γκολντόνι. Οι κυριότερες κωμωδίες του είναι: «Το ανδρόγυνο» (1822), με θέμα τη συζυγική απιστία, «Ο κύριος Γιοβιάλσκι» (1832), «Όρκοι παρθένων» (1833) και «Η εκδίκηση» (1834).
Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ταεκβοντό νέων ανδρών/νέων γυναικών
Το ελληνικό Ολυμπιακό ταεκβοντό, μετράει 24 μετάλλια στις κατηγορίες νέων ανδρών/νέων γυναικών, με πιο πρόσφατο αυτό του Κωνσταντίνου Δημητρόπουλου το 2021 στο Ταλίν την Εσθονίας, ενώ πολυμεταλλιούχοι είναι οι Κωνσταντίνος Χαμαλίδης και Ιωάννα Σταυρούλα Δεσύλλα που έχουν βρεθεί από δύο φορές στο βάθρο των νικητών.
Δεξάμενος (βασιλέας της Ώλενου)
Μυθολογία
Ο Ηρακλής, επιστρέφοντας από στην Ήλιδα, όπου καθάρισε τους στάβλους του Αυγεία, επισκέπτεται τον Δεξαμενό του Ωλενού. Εκεί σκοτώνει τον κένταυρο Ευρυτίων, που προσπαθούσε να βιάσει την κόρη του Δεξαμενού. Στον ψευδο-Απολλόδωρο, αυτή η κοπέλα ονομάζεται Μνησιμάχη και αρραβωνιάστηκε με το ζόρι με τον Κένταυρο. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, την ονομάζει Ιππολύτη και ο κένταυρος προσπαθεί να τη βιάσει την ημέρα του γάμου της με τον Αζάνα.
Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ταεκβοντό νέων ανδρών/νέων γυναικών
Τα ελληνικά μετάλλια (2012-2021)
Πολωνικό θέατρο
Η εξέλιξη του πολωνικού θεάτρου
Παράλληλα, εμφανίζεται και μια δυναμική τάση προς τον Ρομαντισμό. Έργα των Πολωνών ρομαντικών δραματουργών ανεβαίνουν σ' όλα τα πολωνικά θέατρα. Το ανέβασμα των «Προγόνων» του Άνταμ Μιτσκιέβιτς (Adam Mickiewicz, 1798 - 1855) είχε γίνει πάθος για τους σκηνοθέτες της Πολωνίας.
Στα αμέσως επόμενα χρόνια, η πολωνική δραματουργία ξεφεύγει από τα στενά όρια της πολωνικής επικράτειας και γίνεται σχεδόν εφάμιλλη με τη σύγχρονή της ευρωπαϊκή. Είναι η εποχή του μεγάλου Πολωνού δραματουργού Στανίσλαβ Βισπιάνσκι (Stanislaw Wyspianski, 1869 - 1907). Τα δράματά του, με θέματα παρμένα άλλοτε από τους μύθους της ελληνικής κλασικής αρχαιότητας κι άλλοτε από τις λαϊκές παραδόσεις της πατρίδας του, υπήρξαν σημαντικά γεγονότα στην πολωνική πολιτιστική ζωή. Τα πιο σπουδαία, ανάμεσα σ' αυτά, είναι: «Μελέαγρος» (1899), «Αχιλληίς» (1903), «Η επιστροφή του Οδυσσέα» (1907), «Η κατάρα» (1899), «Η νύχτα του Νοέμβρη» (1904), «Οι κριτές» (1907), «Η λεγεώνα» (1900), «Ο γάμος» (1901) και «Απελευθέρωση» (1903).
Δαφνούλα Ιωαννίνων
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δαφνούλα βρίσκεται νοτιοανατολικά της λίμνης Παμβώτιδας, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Δρίσκο σε υψόμετρο 910 μέτρα. Το χωριό είναι κτισμένο στην κορυφή λόφου και έχει πανοραμική θέα προς την πόλη των Ιωαννίνων (οδική απόσταση 20 χλμ.) και την χαράδρα του Αράχθου. Η παλιά του ονομασία είναι Κοντοβράκι, και απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό Στρατό στις 26 Νοεμβρίου 1912.
Στο χωριό υπάρχουν οι εκκλησίες: Αγίου Γεωργίου, Αγίου Ιωάννου, Προφήτου Ηλία, Αγίου Νικολάου, Αγίας Παρασκευής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Παρμενίων Τζίφρας
Ο Παρμενίων Τζίφρας (1925 - 5 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός που διατέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου. Ευρύτερα γνωστός έγινε από τη συμμετοχή του στο ειδικό δικαστήριο για το Σκάνδαλο Κοσκωτά, όπου διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην αθώωση του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.
Ο πολιτικός του ΠΑΣΟΚ και πολλές φορές υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, Ευάγγελος Γιαννόπουλος, τον είχε χαρακτηρίσει «δάσκαλο των δικαστών».
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1925 στο Βογατσικό Καστοριάς. Το 1949 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Αρχικά άσκησε τη δικηγορία, αλλά το 1955 εισήλθε στο δικαστικό σώμα με διαγωνισμό.
Ήταν ένας από τους 13 δικαστές που συμμετείχαν στο ειδικό δικαστήριο για το Σκάνδαλο Κοσκωτά, του οποίου οι συνεδριάσεις μεταδίδονταν τηλεοπτικά επί μήνες. Αυτός και ο αρεοπαγίτης Πρόδρομος Ασημιάδης θεωρούνταν οι πιο ευνοϊκά διακείμενοι στον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ αντίθετα ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασίλειος Κόκκινος και ο αρεοπαγίτης Σωκράτης Σωκρατείδης (που το 1967, επί χούντας, είχε ζητήσει την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου για εσχάτη προδοσία για την Υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ) θεωρούνταν οι περισσότερο «σκληροί». Στις «μάχες» που διεξάγονταν στις συνεδριάσεις των δικαστών, ο Τζίφρας πρωτοστατούσε με την επιχειρηματολογία του για την αθώωση των κατηγορουμένων και για το έωλο του κατηγορητηρίου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου τελικά αθωώθηκε και για τις 3 κατηγορίες που αντιμετώπιζε (για μία απ' αυτές οριακά με ψήφους 7-6).
Το 2000 ο Παρμενίων Τζίφρας εξέδωσε και βιβλίο για την υπόθεση με τίτλο «Η αθωωτική μου ψήφος για τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου».
Πέθανε τον Αύγουστο του 2015, σε ηλικία 90 ετών. Γιος του είναι ο δικηγόρος Ναούμ Τζίφρας.
Πολωνικό θέατρο
Η εξέλιξη του πολωνικού θεάτρου
Η εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939 εκμηδένισε κυριολεκτικά ό,τι είχε πετύχει στα προηγούμενα χρόνια το πολωνικό θέατρο. Παρα ταύτα, στα χρόνια της γερμανικής Κατοχής και κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες, έργα (κυρίως επαναστατικού περιεχομένου) ανέβαιναν στο θέατρο, κρατώντας ζωντανή τη φλόγα της εθνικής συνείδησης, όπως για παράδειγμα οι παραγωγές «Ο πρίγκιπας Ποτέμκιν» του Ταντέους Μιτσίνσκι (Tadeusz Micinski, 1873 - 1918) και «Μη θεία κωμωδία» (Undivine Comedy, 1835) του Ζίγκμουντ Κραζίνσκι (Zygmunt Krasinski, 1812 - 1859). Παράλληλα, γίνονταν και συζητήσεις για τις μεθόδους σκηνικής παρουσίασης έργων, με τα οποία σχεδιαζόταν να εγκαινιασθεί η θεατρική δραστηριότητα στα θέατρα της Βαρσοβίας μετά την απελευθέρωση.