cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραούλ Βάλενμπεργκ
Εξαφάνιση
Στα τέλη Δεκεμβρίου 1944 η Βουδαπέστη είχε περικυκλωθεί από σοβιετικές δυνάμεις. Παρά το γεγονός αυτό, ο Γερμανός διοικητής Καρλ Πφέφερ-Βίλντενμπρουχ αρνήθηκε όλες τις προτάσεις για παράδοση, προκαλώντας έτσι μια αιματηρή πολιορκία. Στο αποκορύφωμα των μαχών, στις 17 Ιανουαρίου 1945, ο Βάλενμπεργκ κλήθηκε στο αρχηγείο του Σοβιετικού διοικητή στρατηγού Ροντιόν Μαλινόφσκυ στο Ντέμπρετσεν για να απαντήσει σε κατηγορίες ότι επίδιδόταν σε κατασκοπεία. Τα τελευταία καταγεγραμμένα λόγια του Βάλενμπεργκ ήταν: «Πηγαίνω στου Μαλινόφσκυ ... το αν πηγαίνω για επισκέπτης ή για φυλακισμένος, δεν το γνωρίζω ακόμη,» Το 1993 βρέθηκαν έγγραφα από τα πρώην μυστικά στρατιωτικά σοβιετικά αρχεία και δημοσιεύθηκαν στη σουηδική εφημερίδα Svenska Dagbladet. Σύμφωνα με αυτά, μία διαταγή για τη σύλληψη του Βάλενμπεργκ είχε εκδοθεί από τον αναπληρωτή Κομισάριο Άμυνας (μελλοντικά πρωθυπουργό) Νικολάι Μπουλγκάνιν και διαβιβασθεί στο αρχηγείο του Μαλινόφσκυ την ημέρα της εξαφανίσεως του Βάλενμπεργκ. Το 2003 μια επισκόπηση της σοβιετικής πολεμικής αλληλογραφίας υπέδειξε ότι ο Βίλμος Μπεμ (Vilmos Böhm, 1880-1949), Ουγγροεβραίος πολιτικός και μεταπολεμικώς πρεσβευτής της Ουγγαρίας στη Σουηδία, ήταν μυστικός πράκτορας των Σοβιετικών και ίσως είχε δώσει το όνομα του Βάλενμπεργκ στη SMERSH ως πρόσωπο προς περιορισμό εξαιτίας πιθανής κατασκοπείας.
Οι πληροφορίες σχετικώς με τον Βάλενμπεργκ μετά την εξαφάνισή του είναι αβέβαιες. Υπήρχαν πολλοί μάρτυρες που ισχυρίσθηκαν ότι τον συνάντησαν κατά την κράτησή του. Ο Βάλενμπεργκ φαίνεται ότι μεταφέρθηκε με τρένο από το Ντέμπρετσεν στη Μόσχα. Ο λόγος για την κράτησή του μπορεί να ήταν απλώς η ιδέα των σοβιετικών αρχών ότι θα μπορούσαν να τον ανταλλάξουν με διαφυγόντες στη Σουηδία πολίτες τους. Στις 16 Ιανουαρίου 1945 ο Βλαντίμιρ Ντεκανόζοφ πληροφόρησε τη σουηδική κυβέρνηση ότι ο Βάλενμπεργκ βρισκόταν «υπό την προστασία» των σοβιετικών αρχών. Στις 21 Ιανουαρίου ο Βάλενμπεργκ μεταφέρθηκε στη φυλακή του Μεγάρου Λουμπιάνκα και κρατήθηκε, σύμφωνα με τον συγκρατούμενό του Γκούσταφ Ρίχτερ, στο κελί νο. 123. Ο Ρίχτερ, που υπήρξε ακόλουθος στη γερμανική πρεσβεία στη Ρουμανία, κατέθεσε στη Σουηδία το 1955 ότι ο Βάλενμπεργκ ανακρίθηκε μία φορά, επί περίπου μιάμιση ώρα, στις αρχές Φεβρουαρίου 1945. Την 1η Μαρτίου 1945 άλλαξαν κελί στον Ρίχτερ, ο οποίος δεν ξαναείδε ποτέ τον Βάλενμπεργκ.
Στις 8 Μαρτίου 1945 το ελεγχόμενο από τους Σοβιετικούς ουγγρικό ραδιόφωνο ανακοίνωσε ότι ο Βάλενμπεργκ και ο οδηγός του είχαν δολοφονηθεί καθ' οδόν προς το Ντέμπρετσεν, υπονοώντας ότι είχαν σκοτωθεί από Βελοσταυρίτες ή από την Γκεστάπο. Ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Östen Undén και ο Σουηδός πρεσβευτής στη Σοβιετική Ένωση Staffan Söderblom υπέθεσαν ότι ήταν πράγματι νεκροί. Τον Απρίλιο του 1945 ο Άβερελ Χάριμαν, τότε στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προσφέρθηκε να βοηθήσει τη σουηδική κυβέρνηση να διερευνήσει τη μοίρα του Βάλενμπεργκ, αλλά η προσφορά απορρίφθηκε. Ο Söderblom συναντήθηκε με τους Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ και Στάλιν στη Μόσχα στις 15 Ιουνίου 1946. Ο Söderblom, πιστεύοντας ακόμα ότι ο Βάλενμπεργκ ήταν νεκρός, αγνόησε τη συζήτηση μιας ανταλλαγής για Σοβιετικούς που είχαν διαφύγει στη Σουηδία.
Πιθανός θάνατος
Στις 6 Φεβρουαρίου 1957, η σοβιετική κυβέρνηση δημοσιοποίησε ένα έγγραφο με ημερομηνία 17 Ιουλίου 1947, όπου αναγραφόταν: «Αναφέρω ότι ο κρατούμενος Βάλενμπεργκ, που είναι γνωστός σε εσάς, πέθανε αιφνίδια μέσα στο κελί του την περασμένη νύχτα, ίσως ως αποτέλεσμα καρδιακής προσβολής ή καρδιακής ανεπάρκειας. Ακολουθώντας τις οδηγίες που μου δώσατε, να έχω προσωπικά την ευθύνη για τον Βάλενμπεργκ, αιτούμαι την έγκρισή σας προκειμένου να προβώ σε αυτοψία για τον προσδιορισμό της αιτίας του θανάτου του... Έχω προσωπικά ενημερώσει τον Υπουργό και έχει διαταχθεί το σώμα να αποτεφρωθεί χωρίς αυτοψία.» Το έγγραφο υπογράφεται από τον Σμολτσόφ, τότε επικεφαλής της φυλακής του Μεγάρου Λουμπιάνκα, και απευθύνεται προς τον Βίκτορ Αμπακούμοφ, τον Σοβιετικό Υπουργό Κρατικής Ασφάλειας. Το 1989 τα προσωπικά αντικείμενα του Βάλενμπεργκ επιστράφηκαν στην οικογένειά του, μεταξύ των οποίων το διαβατήριό του και μία τσιγαροθήκη. Οι Σοβιετικοί είπαν ότι τα βρήκαν σε ράφι κατά την αναβάθμιση μιας αποθήκης.
In 1991 η Ρωσική κυβέρνηση ανέθεσε στον Βιάτσεσλαβ Νικόνοφ να διερευνήσει τη μοίρα του Βάλενμπεργκ. Αυτός συμπέρανε ότι ο Βάλενμπεργκ είχε πράγματι πεθάνει το 1947, δηλητηριασμένος, όταν ήταν κρατούμενος στη Μόσχα. Πιθανώς να ήταν θύμα δοκιμών του δηλητηρίου C-2 (χλωριούχος καρβυλαμινοχολίνη), που δοκιμαζόταν τότε στο Εργαστήριο Δηλητηρίων των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών.
Το 2000 ο πολιτικός Αλεξάντρ Νικολάγιεβιτς Γιάκοβλεφ ανακοίνωσε και αυτός στη Μόσχα ότι ο Βάλενμπεργκ είχε εκτελεσθεί το 1947 στη φυλακή του Μεγάρου Λουμπιάνκα. Ισχυρίσθηκε ότι ο Βλαντίμιρ Κριουτσκόφ, ο πρώην αρχηγός της Κα Γκε Μπε, σε μια ιδιωτική τους συνομιλία, τού είπε ότι είχε πυροβοληθεί. Η ανακοίνωση του Γιάκοβλεφ δεν εξηγούσε γιατί σκότωσαν τον Βάλενμπεργκ, ούτε γιατί η κυβέρνηση είχε πει ψέματα για την υπόθεση. Ο στρατηγός Πάβελ Σουντοπλάτοφ δήλωσε ότι ο Βάλενμπεργκ πέθανε όταν δηλητηριάσθηκε από τον Γκριγκόρυ Μαϊρανόφσκυ, διαβόητο δολοφόνο του NKVD. Το ίδιο έτος (2000) ο Ρώσος εισαγγελέας Βλαντίμιρ Ουστίνοφ υπέγραψε απόφαση που «αποκαθιστούσε» μεταθανατίως τον Βάλενμπεργκ και τον οδηγό του, Λανγκφέλντερ, ως «θύματα πολιτικής καταπιέσεως». Μερικοί φάκελοι σχετικοί με τον Βάλενμπεργκ παραδόθηκαν στον Αρχιραββίνο της Ρωσίας από τη ρωσική κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο του 2007.
Τον Αύγουστο του 2016 νέες πληροφορίες είδαν το φως της ημέρας όταν το ημερολόγιο του επικεφαλής της Κα Γκε Μπε Ιβάν Σερόφ ανακαλύφθηκε από την εγγονή του μέσα σε έναν τοίχο του σπιτιού της. «Δεν έχω αμφιβολίες ότι ο Βάλενμπεργκ θανατώθηκε το 1947», έγραφε ο Σερόφ.
Αντιδικίες σχετικά με τον θάνατο
Ωστόσο, αρκετοί πρώην κρατούμενοι έχουν ισχυρισθεί ότι είχαν δει τον Βάλενμπεργκ ζωντανό μετά το αναφερόμενο ως έτος θανάτου του, το 1947. Τον Φεβρουάριο του 1949 ο πρώην συνταγματάρχης του γερμανικού στρατού Τέοντορ φον Ντούφινγκ (Theodor von Dufving, 1907-2001), αιχμάλωτος πολέμου ανέφερε τα εξής: Ευρισκόμενος σε μεταβατικό στρατόπεδο στο Κίροφ κατά τη μεταφορά του στη Βαρκουτά, ο Ντούφινγκ συνάντησε έναν κρατούμενο καλοντυμένο με πολιτικά ρούχα, που είχε τον δικό του ξεχωριστό φρουρό. Ο κρατούμενος του είπε πως ήταν Σουηδός διπλωμάτης και ότι ήταν εκεί «εξαιτίας ενός μεγάλου λάθους». Ερωτώμενος αν ήταν στη σουηδική πρεσβεία στο Βερολίνο, του απάντησε: «Όχι, στην Ανατολική Ευρώπη».
Ο κυνηγός των Ναζί Σίμον Βίζενταλ ερεύνησε για τον Βάλενμπεργκ και συνέλεξε πολλές μαρτυρίες. Π.χ. ο Βρετανός επιχειρηματίας και κατάσκοπος Greville Wynne, που ήταν φυλακισμένος στο Λουμπιάνκα το 1962, δήλωσε ότι είχε μιλήσει με έναν άνθρωπο του οποίου δεν είχε μπορέσει να δει το πρόσωπο και ο οποίος του είπε πως ήταν Σουηδός διπλωμάτης. Ο Γιεφίμ Μοσίνσκυ είπε πως είχε δει τον Βάλενμπεργκ στη Νήσο Βράνγκελ το 1962. Μία άλλη αυτόπτης μάρτυρας βεβαίωσε ότι είχε δει τον Βάλενμπεργκ τη δεκαετία του 1960 σε μια σοβιετική φυλακή.
Κατά τη διάρκεια ιδιωτικής συνομιλίας σχετικώς με τις συνθήκες κρατήσεως στις σοβιετικές φυλακές σε μια δεξίωση του Κομμουνιστικού Κόμματος περί το 1975, ένας στρατηγός της Κα Γκε Μπε αναφέρεται ότι είπε: «οι συνθήκες δε θα μπορούσαν να είναι τόσο σκληρές, με δεδομένο ότι στη φυλακή Λουμπιάνκα υπάρχει κάποιος ξένος κρατούμενος που βρίσκεται εκεί επί σχεδόν τρεις δεκαετίες».
Οι τελευταίες υποτιθέμενες θεάσεις του Βάλενμπεργκ αναφέρθηκαν από δύο ανεξάρτητους μεταξύ τους μάρτυρες, που είπαν ότι είχαν στοιχεία πως βρισκόταν σε μια φυλακή τον Νοέμβριο του 1987. Ο Τζων Φάρκας, αντιστασιακός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ο τελευταίος που ισχυρίζεται ότι είδε τον Βάλενμπεργκ ζωντανό. Ο γιος του Φάρκας δήλωσε ότι υπήρξαν θεάσεις του Σουηδού «μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 σε σοβιετικές φυλακές και ψυχιατρικά νοσοκομεία».
Ο ετεροθαλής αδελφός του Βάλενμπεργκ Γκυ φον Ντάρντελ, γνωστός φυσικός του CERN, ήταν αφοσιωμένος στη διαλεύκανση της μοίρας του. Ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση περίπου 50 φορές για συζητήσεις και έρευνες, ανάμεσα στις οποίες μία εξέταση των αρχείων της φυλακής «Βλάντιμιρ». Τελικώς ο φον Ντάρντελ συγκέντρωσε ένα αρχείο 50 χιλιάδων σελίδων με συνεντεύξεις, άρθρα περιοδικών, επιστολές και άλλα ντοκουμέντα σχετικά με την αναζήτησή του. Το 1991 συνέστησε μια σουηδο-ρωσική ομάδα εργασίας για να ερευνήσει ένδεκα στρατιωτικά και πολιτικά αρχεία της πρώην ΕΣΣΔ για πληροφορίες σχετικά με την τύχη του αδελφού του. Ωστόσο, η ομάδα δεν μπόρεσε να βγάλει κάποιο συμπέρασμα. Πολλοί, μεταξύ των οποίων ο φον Ντάρντελ και οι κόρες του, δεν αποδέχονται τις διάφορες εκδοχές του θανάτου του Βάλενμπεργκ. Συνεχίζουν να απαιτούν το άνοιγμα των αρχείων στη Ρωσία, τη Σουηδία και την Ουγγαρία σε αμερόληπτους ερευνητές.
Το 2012 ο Ρώσος υποστράτηγος Βασίλι Χριστοφόροφ της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας δήλωσε ότι η υπόθεση Βάλενμπεργκ ήταν ακόμη ανοικτή και απέρριψε τις κατηγορίες για συνεχιζόμενη συγκάλυψη. Αναφερόμενος στην Κα Γκε Μπε, είπε: «Τώρα έχουμε ένα άλλο κράτος και μία διαφορετική ειδική υπηρεσία.»
Στις 29 Μαρτίου 2016 η Εφορία της Σουηδίας ανακοίνωσε ότι είχε υποβληθεί αίτημα να κηρυχθεί ο Βάλενμπεργκ νεκρός in absentia και ότι, κατόπιν αυτού, αν δεν ερχόταν σε επαφή με την Εφορία πριν τις 14 Οκτωβρίου 2016, θα ανακηρυσσόταν νομικά νεκρός.
Πράγματι, ο Βάλενμπεργκ ανακηρύχθηκε νομικά νεκρός τον Οκτώβριο του 2016 και η Εφορία της Σουηδίας κατέγραψε τυπικά την ημερομηνία θανάτου του ως την 31η Ιουλίου 1952, 5 ακριβώς έτη μετά την εξαφάνισή του.
Σύνδεσμος με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες
Τον Μάιο του 1996 η CIA έδωσε στη δημοσιότητα χιλιάδες πρώην απόρρητα έγγραφα σχετικά με τον Ραούλ Βάλενμπεργκ, μετά από αιτήματα εξαιτίας της «Freedom of Information Act». Τα έγγραφα φαίνεται να επιβεβαιώνουν την υποψία ότι ο Βάλενμπεργκ αποτελούσε μυστικό πληροφοριοδότη των Αμερικανών κατά τη διαμονή του στην Ουγγαρία. Εκτός από το ότι το όνομά του εμφανίζεται σε κατάλογο που βρέθηκε στα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ και δίνει τα ονόματα των συνδεδεμένων με τον πρόδρομο της CIA, το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS), υπάρχει και ένα υπόμνημα του 1954 από ανώνυμη πηγή της CIA σχετικά με κάποιον Ούγγρο εξόριστο που ζούσε στη Στοκχόλμη. Αυτός, κατά το υπόμνημα, είχε βοηθήσει στο να αποσταλεί ο Βάλενμπεργκ στην Ουγγαρία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως πράκτορας της OSS. Τρίτο αποχαρακτηρισμένο έγγραφο, ένα μνημόνιο που συντάχθηκε το 1990 από τον έφορο της Βιβλιοθήκης της CIA William Henhoeffer, χαρακτηρίζει το συμπέρασμα ότι ο Βάλενμπεργκ εργαζόταν για το OSS όσο βρισκόταν στη Βουδαπέστη ως «ουσιαστικά ορθό» ("essentially correct").
Ακόμα πιο εύγλωττο είναι ένα ανακοινωθέν που στάλθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1944 από τον Κλάδο Μυστικών Πληροφοριών του OSS στο Μπάρι, που αναγνωρίζει ότι ο Βάλενμπεργκ δρούσε ως ανεπίσημος σύνδεσμος μεταξύ του OSS και του ουγγρικού αντιφασιστικού κινήματος MFM, μιας αντιστασιακής οργανώσεως. Το μήνυμα του OSS σημειώνει τις επαφές του με τον Geza Soos, ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του MFM, και εξηγεί επιπλέον ότι επαφή με τον Soos «μπορεί να επιτευχθεί μόνο» δια της σουηδικής διπλωματικής αντιπροσωπίας στη Βουδαπέστη.
Τα παραπάνω έχουν γεννήσει την υποψία ότι, εκτός από τις προσπάθειες διασώσεως των Ουγγροεβραίων, ο Βάλενμπεργκ ίσως να είχε και μία παράλληλη μυστική αποστολή με σκοπό την πολιτική αποσταθεροποίηση της φιλοναζιστικής κυβερνήσεως της Ουγγαρίας για λογαριασμό του OSS. Αυτό θα έδινε κάποια αξιοπιστία στην ερμηνεία ότι η σύνδεσή του με την αμερικανική κατασκοπεία ήταν ο λόγος για τον οποίο στοχοποιήθηκε από τους Σοβιετικούς τον Ιανουάριο του 1945. Αλλά και άλλα πρόσωπα που είχαν βοηθήσει πρόσφυγες κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο εξαφανίσθηκαν στο σοβιετικό μπλοκ την περίοδο 1949/1950, χρόνια μετά την εξαφάνιση του Βάλενμπεργκ. Η σχέση του με το OSS μπορεί να ενδιέφερε τους Σοβιετικούς, αλλά δεν συνιστά πλήρη εξήγηση, καθώς κάποιοι από όσους κρατήθηκαν, π.χ. οι Χέρμαν και Χέρτα Φηλντ, δεν είχαν εργασθεί για το OSS.
Συνέπειες για την οικογένεια
Το 2009 ο δημοσιογράφος Joshua Prager έγραψε ένα άρθρο στη Wall Street Journal περιγράφοντας το ψυχικό κόστος που είχε η εξαφάνιση του Ραούλ Βάλενμπεργκ στην οικογένειά του. Η μητέρα του Μαρία και ο πατριός του Φρέντρικ φον Ντάρντελ ξόδεψαν το υπόλοιπο της ζωής τους αναζητώντας τον γιο τους. Αμφότεροι αυτοκτόνησαν με χάπια με διαφορά δύο ημερών το 1979. Η κόρη τους Νίνα Λάγκεργκρεν, ετεροθαλής αδελφή του Ραούλ, απέδωσε την αυτοκτονία τους στην απελπισία τους για το ότι δεν είχαν βρει ποτέ τον γιο τους. Η Νίνα και ο ετεροθαλής αδελφός του Ραούλ, ο Γκυ φον Ντάρντελ, ίδρυσαν οργανώσεις και ερεύνησαν για την ανακάλυψη της μοίρας του αδελφού τους.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου η τράπεζα Stockholms Enskilda Bank, που ανήκε στην ευρύτερη οικογένεια Βάλενμπεργκ (σήμερα μέλος του SEB Group, που ανήκει ακόμα στην οικογένεια), συνεργάσθηκε με το γερμανικό κράτος. Ο τότε υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Χένρυ Μόργκενταου θεωρούσε τον Γιάκομπ Βάλενμπεργκ (1892-1980) ισχυρά φιλογερμανό και το 1945 το FBI απαγόρευσε στην Τράπεζα να συμμετέχει σε επιχειρηματικές συμφωνίες στις ΗΠΑ, μια απαγόρευση που άρθηκε το 1947. Ο συγγραφέας Άλαν Λέλτσακ (Alan Lelchuk), που πήρε συνέντευξη μεταξύ άλλων, όπως διατείνεται, από τον ανακριτή της Κα Γκε Μπε που είχε ανακρίνει τον Βάλενμπεργκ, συνέγραψε ένα μυθιστόρημα, όπου τα ισχυρότερα μέλη της ευρύτερης οικογένειας Βάλενμπεργκ πιθανώς επέλεξαν να μη χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους στο να εντοπίσουν τον Ραούλ, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιστήσει την προσοχή στις δοσοληψίες τους με το Τρίτο Ράιχ, και ίσως να τον θεωρούσαν κάτι σαν πρόξενο αμηχανίας, όχι μόνο για τη δράση του, αλλά και για την πιθανή του ομοφυλοφιλία.
Εκεβιλέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ραούλ Βάλενμπεργκ
Συνέπειες για την οικογένεια
Η κόρη της Νίνα, η Νάνε Μαρία Λάγκεργκρεν, παντρεύτηκε το 1984 τον Κόφι Ανάν, μετέπειτα γενικό γραμματέα του Ο.Η.Ε., και αφιερώθηκε σε πολλές ανθρωπιστικές δράσεις στη μνήμη του θείου της. Μια άλλη ανιψιά του Βάλενμπεργκ, η Λουίζε φον Ντάρντελ, αφιερώνει μεγάλο μέρος του χρόνου της σε ομιλίες για τον θείο της και ασκεί πιέσεις σε διάφορες χώρες για να βοηθήσουν στην αποκάλυψη πληροφοριών σχετικών με τον θείο της. Η ευρύτερη οικογένεια Βάλενμπεργκ παραμένει εξέχουσα στη σουηδική κοινωνία, ως συνιδιοκτήτες ή μεγαλομέτοχοι σε τράπεζες και επιχειρήσεις, όπως στη SAAB και στη Scandinavian Airlines.
Μύθοι και θρύλοι
thumb|right|285px|Μνημείο του Βάλενμπεργκ στο Great Cumberland Place του Λονδίνου Σε μια δημοσίευση το 2004 ο Ούγγρος ιστορικός και επιζήσας του Ολοκαυτώματος Randolph L. Braham εξέτασε τη μυθοποίηση των διασωστικών δραστηριοτήτων του Βάλενμπερκ. Ο Braham σημειώνει ότι οι δραστηριότητές του αυτές άρχισαν ουσιαστικά μετά το πραξικόπημα των Βελοσταυριτών τον Οκτώβριο του 1944, και κορυφώθηκαν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Βουδαπέστης. Υπολόγισε ότι, με τον προσωπικό ηρωισμό του και τη διπλωματική υποστήριξη, ο Βάλενμπεργκ κατόρθωσε να διασώσει περί τους 7.000 έως 9.000 Εβραίους. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η εξαφάνιση και ο θάνατός του έγιναν αντικείμενο εκμεταλλεύσεως από τη Δυτική, αντισοβιετική προπαγάνδα: Προκειμένου να κάνουν το «σοβιετικό έγκλημα» να δείχνει χειρότερο, διόγκωσαν το διασωστικό του έργο κατά πολύ. Ο Βάλενμπεργκ εξυμνήθηκε ανακριβώς ως σωτήρας όλων των Εβραίων της Βουδαπέστης, ή τουλάχιστον εκατό χιλιάδων, σε επίσημες δηλώσεις και σε πολλά βιβλία και ντοκιμαντέρ με ευρεία διάδοση. Ως αποτέλεσμα, οι διασωστικές προσπάθειες άλλων παραγόντων στη Βουδαπέστη περιθωριοποιήθηκαν ή και αγνοήθηκαν.
Ο Ισραηλινός ιστορικός Γιεχούντα Μπάουερ, που υπολόγισε τον αριθμό των ζωών που σώθηκαν από τον Βάλενμπεργκ στις 4.500, υπεστήριξε ότι ο Ελβετός διπλωμάτης Καρλ Λουτς και άλλοι διπλωμάτες ουδέτερων κρατών έσωσαν περισσότερους Εβραίους, αλλά ο Βάλενμπεργκ ήταν ο μόνος που ερχόταν συχνά αντιμέτωπος με τους Γερμανούς και τους Βελοσταυρίτες βοηθούς τους. Παρά το ότι «η αλήθεια και η φαντασία ανακατεύονταν» στις μαρτυρίες των Εβραίων επιζησάντων για τον Βάλενμπεργκ μετά τον πόλεμο, όπως γράφει ο Μπάουερ, η φήμη του Σουηδού «ήταν σαφώς δικαιολογημένη από τα ασυνήθιστα κατορθώματά του». Ο Μπάουερ επισημαίνει εξάλλου ότι η εστίαση στις ηρωικές δράσεις του Βάλενμπεργκ και άλλων μη Εβραίων διασωστών παραγνωρίζει τον ηρωισμό μερικών Εβραίων, οι οποίοι επίσης έδρασαν διασωστικά στη Βουδαπέστη το ίδιο διάστημα και λησμονήθηκαν μετά την απελευθέρωση. Σύμφωνα με τον Μπάουερ, ο Βάλενμπεργκ ήταν μετριόφρονας και «θα ήταν ο πρώτος» που θα απέρριπτε μυθοποιημένες φήμες και «φουσκωμένους» αριθμούς για τις διασώσεις από τη δική του δράση.
Τιμητικές διακρίσεις
Αρκετές τιμές επιδαψιλεύθηκαν στον Ραούλ Βάλενμπεργκ μετά την εξαφάνισή του. Πρώτα-πρώτα προτάθηκε δύο φορές για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, το 1948 από περισσότερους από 50 κατάλληλους ανθρώπους και το 1949 από έναν. Εκείνη την εποχή το Νόμπελ Ειρήνης μπορούσε να απονεμηθεί και σε νεκρά πρόσωπα, αλλά η υποψηφιότητά του αποδείχθηκε αμφιλεγόμενη. Το 1981 ο Αμερικανός βουλευτής Τομ Λάντος, ένας από αυτούς που έσωσε ο Σουηδός διπλωμάτης, υπεστήριξε ένα νομοσχέδιο που κατέστησε τον Βάλενμπεργκ επίτιμο πολίτη των Ηνωμένων Πολιτειών (αυτή η διάκριση έχει δοθεί σε μόλις επτά πρόσωπα στην Ιστορία). Ο Βάλενμπεργκ έχει ανακηρυχθεί επίσης επίτιμος πολίτης του Καναδά (το 1985), της Ουγγαρίας (το 2003), της Αυστραλίας (τον Απρίλιο του 2013) και του Ισραήλ (το 1986). Επιπλέον, το Ισραήλ έχει ανακηρύξει τον Βάλενμπεργκ «Δίκαιο των Εθνών», ενώ του απονεμήθηκε μεταθανατίως το Χρυσό Μετάλλιο του Κονγκρέσου των ΗΠΑ στις 26 Ιουλίου 2012.
Μνημεία προς τιμή του σε δημόσιους χώρους υπάρχουν στο Μπουένος Άιρες, στη Μελβούρνη, στο Λονδίνο (έξω από τη συναγωγή του δυτικού Μαρμπλ Αρτς), στο Κάρντιφ, στη Νέα Υόρκη (Μανχάταν), στη Στοκχόλμη (δύο), στο Γκέτεμποργκ, στη Βουδαπέστη (στο ομώνυμο πάρκο και σε άλλες τοποθεσίες), στο Τελ Αβίβ, στο Ούζχοροντ της Ουκρανίας, και αλλού. Γραμματόσημα προς τιμή του έχουν εκδώσει η Αυστραλία (2015), οι ΗΠΑ (1997) και ο Καναδάς (2013).
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Από τις ταινίες που έχουν ως θέμα τον Βάλενμπεργκ, ξεχωρίζουν η αμερικανική τηλεταινία του 1985 Wallenberg: A Hero's Story με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν, η σουηδική ταινία του 1990 God afton, Herr Wallenberg (= «Καλησπέρα, κύριε Βάλενμπεργκ») με τον Στέλαν Σκάρσγκορντ και διάφορα ντοκιμαντέρ, όπως το Raoul Wallenberg: Buried Alive (1984), το βραβευμένο Raoul Wallenberg, Between The Lines (1985) και το Searching for Wallenberg (2003). Ο Βάλενμπεργκ εμφανίζεται επίσης στην ισπανική τηλεοπτική σειρά El ángel de Budapest (= «Ο άγγελος της Βουδαπέστης», 2011), όπου τον υποδύεται ο Ούγγρος ηθοποιός Iván Fenyő.
Εικαστικές τέχνες
Ο Βάλενμπεργκ κυριαρχεί ως θέμα στα έργα της ζωγράφου Άλις Λοκ Καχάνα (Alice Lok Cahana, 1929-2017), ο πατέρας της οποίας σώθηκε από τον Σουηδό διπλωμάτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί διπλωμάτες Κατηγορία:Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Αγνοούμενοι
Ανέτα Γκερμάνοβα
Η Ανέτα Γκερμάνοβα (γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1975) είναι Βουλγάρα διεθνής πετοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως ακραία. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Ιταλίας, της Τουρκίας, της Ισπανίας, της Ελλάδας και της Κύπρου.
Καριέρα
Από το 1999 και μέχρι το 2003, η Ανέτα Γκερμάνοβα αγωνιζόταν με την ομάδα της ιταλικής Ρομανέλι Φιρέντσε, ενώ το καλοκαίρι του 2003 μεταπήδησε στη Σκαβολίνι Πεζάρο.
Το 2004 άφησε την Ιταλία και ταξίδεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της Τουρκ Τέλεκομ Ανκάρα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στην Ισπανία, στην οποία παρέμεινε για κάτι λιγότερο από δύο χρόνια αγωνιζόμενη στις Βόλει Σάνσε και Ουνιβερσιτάντ ντε Βαλένσια.
Τον Ιανουάριο του 2007 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2006-07, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Μετά το πέρασμά του από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό, η Γκερμάνοβα επέστρεψε στην Ιταλία, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της Βόλλει Βόρλι, στην οποία όμως παρέμεινε για μόλις λίγους μήνες, καθώς στη συνέχεια μετεγγράφη στην ισπανική Βόλει Σάνσε.
Το 2008 μετεγγράφη στην ιταλική Σέα Ουρμπίνο, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2009 επέστρεψε στην Τουρκία στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια αγωνιζόμενη στις Μπανκάσι Ανκάρα (2009-11) και Γεσίλγιουρτ Ιστανμπουλ (2011-12).
Το 2012 ταξίδεψε στην Κύπρο για λογαριασμό της ΑΕΚ Λάρνακας, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Στη συνέχεια, μεταπήδησε στον Απόλλωνα Λεμεσού, ομάδα επίσης της Κύπρου. Στην ομάδα της Λεμεσού παραμένει μέχρι και σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Ανέτα Γκερμάνοβα είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Βουλγαρίας από το 2001 και έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων
thumb|right|270px|Μέλη της ΕΑΠ στους Μύλους της Καστοριάς (1924) Η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) ήταν οργανισμός με νομική υπόσταση και διεθνή εποπτεία που ανέλαβε με τη βοήθεια του κράτους το έργο της στέγασης και της παραγωγικής απασχόλησης των προσφύγων που ιδρύθηκε βάσει του πρωτοκόλλου της Γενεύης της 29/9/1923 με έδρα την Αθήνα (ΦΕΚ 289/13/10/1923).
Οι επικρατούσες συνθήκες
Η οικονομική δυσπραγία της χώρας, οι πολιτικές περιστάσεις και ο μεγάλος αριθμός των προσφύγων καθιστούσαν φανερό ότι η κυβέρνηση ήταν ανίσχυρη να αντιμετωπίσει μόνη της το τεράστιο έργο της αποκατάστασης. Ζήτησε λοιπόν τη συνδρομή της ΚτΕ, με την υπόδειξη της οποίας ιδρύθηκε η Επιτροπή Αποκατάσταση Προσφύγων. Ο πρώτες πιεστικές ανάγκες των προσφύγων (διατροφή, στέγαση και ιατρική περίθαλψη) αντιμετωπίστηκαν στοιχειωδώς από το κράτος, καθώς και από διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις που δραστηριοποιήθηκαν στη Ελλάδα την περίοδο αυτή, όπως ο Βρετανικός Ερυθρός Σταυρός, ο Σουηδικός Ερυθρός Σταυρός, ο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός, η YMCA κ.ά Το έργο της προσωρινής στέγασης ανέλαβε αρχικά το Ταμείο Περιθάλψεως Προσφύγων (ΤΠΠ), που ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1922. Στην αρχή οι πρόσφυγες ανέχονταν τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν ελπίζοντας ότι η παραμονή τους στην Ελλάδα θα ήταν προσωρινή. Όταν λίγους μήνες μετά την άφιξη τους υπογράφτηκε η σύμβαση της Λωζάνης, που καθόριζε την οριστική ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αντέδρασαν έντονα οργανώνοντας συλλαλητήρια. Δεδομένης της προσμονής εκμετάλλευσης των γαιών από τους ντόπιους πληθυσμούς, της υπερπροσφοράς εργασίας και των προσπαθειών του κεφαλαίου να την εκμεταλλευτεί, όπως επίσης και των συχνών επιτάξεων κατοικιών, οι πρόσφυγες αντιμετωπίστηκαν εχθρικά τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές. Στον αντίποδα πιθανώς βρίσκεται η βοήθεια μερίδας ντόπιων κατοίκων και πολλοί ιδιωτών, οι οποίοι πρόσφεραν ατομικά ή οργανωμένα με τη διενέργεια εράνων, την οργάνωση πρόχειρων συσσιτίων, τη διανομή ψωμιού, την παροχή ρουχισμού, φαρμάκων κ.α. . τα πρώτα χρόνια της άφιξής τους οι Μικρασιάτες πρόσφυγες παρουσίασαν μεγάλη κινητικότητα στις μετακινήσεις τους, περιφερόμενοι σε αναζήτηση μόνιμης εγκατάστασης από τις αστικές προς τις αγροτικές περιοχές και τανάπαλιν, παρά τις επιδιώξεις των διαδοχικών κυβερνήσεων για αύξηση της αγροτικής παραγωγής. Η ίδια η ΕΑΠ φρόντισε ώστε οι αστοί στην πλειοψηφία τους πρόσφυγες που προέρχονταν από τον ίδιο οικισμό ή ευρύτερη περιοχή να εγκαθίστανται μαζί στο ελληνικό έδαφος ως μικροϊδιοκτήτες και συνεπώς αρνητές του κομμουνιστικού κινδύνου, έτσι όπως τον έβλεπε ο παρεμβατισμός της Κοινωνίας των Εθνών στο έργο της ΕΑΠ και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Η προσπάθεια μαζικής μετακίνησης προσφυγικών πληθυσμών στη μακεδονική γη πέραν της αναπτυξιακής αγροτικής πολιτικής εξυπηρέτησε και τον πολιτικό στόχο της αντικατάστασης των σλαβοφώνων, που μετανάστευαν αναγκαστικά είτε προς τη Βουλγαρία και τη Σερβία, είτε προς τις χώρες του Νέου Κόσμου.
Η προσωρινή στέγαση Μικρασιατών προσφύγων έγινε καταρχήν σε γήπεδα, θέατρα, αυλές εκκλησιών, δημόσια κτήρια, σε παράγκες, σε σκηνές, σε χαμόσπιτα και σε καλύβες που βρίσκονταν σε εγκαταλελειμμένα χωριά, σε οικισμούς αμιγώς προσφυγικούς. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν άθλιες. Δεν υπήρχαν έργα υποδοχής, ούτε δίκτυα ύδρευσης, ηλεκτροφωτισμού και αποχέτευσης. Έλειπαν παντελώς οι χώροι αναψυχής, ενώ μεταδίδονταν εύκολα επιδημικές ασθένειες όπως ο εξανθηματικός τύφος, η γρίπη, η ελονοσία, η φυματίωση και η ευλογιά, παρούσες ήδη στην Ελλάδα και πριν την άφιξη των προσφύγων. Φαίνεται λογικό, λοιπόν, το γεγονός ότι δόθηκε προτεραιότητα στην αντιμετώπιση στοιχειωδών και πιεστικών αναγκών, όπως ήταν η διατροφή που αντιμετωπίστηκε με την οργάνωση συσσιτίων και παροχή τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης, όπως και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Σύνθεση
Σύμφωνα με τη ιδρυτική σύμβαση, το κεντρικό συμβούλιο της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων αποτελούνταν από τέσσερα μέλη:πρόεδρο Αμερικανό, αντιπρόεδρο Ευρωπαίο και δύο Έλληνες οι οποίοι είχαν τα γραφεία τους στην Αθήνα. Πρώτος πρόεδρος διορίστηκε ο διπλωμάτης Ερρίκος Μοργκεντάου, ο οποίος αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του για τη τύχη του ελληνισμού της Μ.Ασίας. Το 1930 η ΕΑΠ καταργήθηκε και το έργο της αποκατάστασης συνέχισαν το Υπουργείο Προνοίας και η Αγροτική Τράπεζα, αφού πρώτα παραχώρησε στο ελληνικό Δημόσιο με ειδική σύμβαση την περιουσία και τις υποχρεώσεις της απέναντι στους πρόσφυγες.
Διατεθέντα μέσα
Στην ΕΑΠ διατέθηκαν από την κυβέρνηση η ανταλλάξιμη μουσουλμανική περιουσία, μοναστηριακές και δημόσιες εκτάσεις και κτήματα που απαλλοτριώθηκαν με την αγροτική μεταρρύθμιση, δηλαδή γαίες που συνολικά ανέρχονταν σε 8.000.000 στρέμματα. Επίσης διατέθηκαν τα δύο προσφυγικά δάνεια (1924, 1928), οικόπεδα μέσα και γύρω από τις πόλεις για την ανέγερση αστικών συνοικισμών, καθώς και διοικητικό και τεχνικό προσωπικό από το Υπουργείο Γεωργίας και το Υπουργείο Πρόνοιας και Αντιλήψεως, οι υπάλληλοι που θα στελέχωναν τις υπηρεσίες της. Στις 3 Δεκεμβρίου 1925 η ΕΑΠ ανέθεσε στη Εθνική Τράπεζα τη διαχείριση και εκποίηση των ανταλλαξίμων ακινήτων που δεν είχαν παραχωρηθεί, ώστε να προκύψουν έσοδα προς όφελος των προσφύγων.
Αγροτική και αστική αποκατάσταση
Η αποκατάσταση διακρίθηκε σε αγροτική και αστική. Η ΕΑΠ έδωσε το βάρος στην αγροτική αποκατάσταση και φρόντισε ιδιαίτερα για την εγκατάσταση του σε παραμεθόριες περιοχές της Μακεδονίας και της Δυτικής Θράκης, στοχεύοντας και στην ενίσχυση των συνόρων. Η αγροτική αποκατάσταση περιλάμβανε τη στέγαση σε ανταλλάξιμα σπίτια των χωριών ή σε νέους προσφυγικούς οικισμούς, που συντάσσονταν με πρότυπα ρυμοτομικά σχέδια. Τέτοιοι οικισμοί δημιουργήθηκαν πάνω από 2.000 σε όλη την Ελλάδα, από τους οποίους 1.381 στη Μακεδονία και 236 στη Θράκη. Η αγροτική αποκατάσταση προέβλεπε επίσης τη διανομή στους πρόσφυγες κλήρων 35 στρέμματα, που δεν αποτελούσαν ενιαία έκταση και ποίκιλλαν ανάλογα με το είδος της καλλιέργειας και το μέγεθος της οικογένειας. Στους αγρότες παραχωρούνταν επιπλέον εργαλεία, σπόροι και ζώα για τις καλλιέργειες των χωραφιών τους.
Με την αστική αποκατάσταση, που περιλάμβανε μόνο τη στέγαση και όχι τη μέριμνα για εξεύρεση εργασίας, ασχολήθηκε περισσότερο το Υπουργείο Πρόνοιας και όχι η ΕΑΠ. Οι πρώτοι αστικοί προσφυγικοί οικισμοί οικοδομήθηκαν σε περιοχές της Αθήνας, όπως στη Καισαριανή, στον Βύρωνα, στην Νέα Ιωνία και στη Κοκκινιά του Πειραιά. Ακολούθησαν οι συνοικισμοί της Θεσσαλονίκης, της Καβάλας, των Σερρών, του Βόλου, του Αγρινίου κ.α. Η δημιουργία των αστικών συνοικισμών, συχνά ελλείψει χρόνου και χρημάτων, δεν συνοδεύονταν από έργα υποδομής και κοινής ωφέλειας. Τα σπίτια των αστικών και αγροτικών συνοικισμών ήταν λιθόκτιστα ή από οπτόπλινθους, υπήρχαν όμως και ορισμένα ξύλινα προκατασκευασμένα, που προέρχονταν από τη γερμανική εταιρεία DHTG, στα πλαίσια των γερμανικών αποζημιώσεων του πολέμου. Μερικές οικογένειες προσφύγων, που δεν κατάφεραν να υπαχθούν στην κρατική μέριμνα παροχής στέγης, θα ζήσουν για αρκετά χρόνια σε χαμόσπιτα δημιουργώντας ολόκληρες παραγκουπόλεις στα όρια των πόλεων ή γύρω από τους προσφυγικούς συνοικισμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός μεσοπόλεμος Κατηγορία:Πρόσφυγες στην Ελλάδα Κατηγορία:Μικρασιατική καταστροφή
Ρακόμελο
Παρασκευή
Παρασκευάζεται συνδυάζοντας ρακή (τσικουδιά) ή τσίπουρο με μέλι και διάφορα μπαχαρικά, όπως κανέλα, γαρίφαλο, κάρδαμο ή άλλα τοπικά βότανα. Παρασκευάζεται στην Κρήτη και σε άλλα νησιά του Αιγαίου πελάγους αλλά και στην ελληνική ηπειρωτική χώρα, και καταναλώνεται κυρίως τους χειμερινούς μήνες σαν ζεστό ρόφημα. Δεν πρέπει να μπερδεύεται με την ψημένη ρακή, που είναι τοπικό ποτό της Αμοργού και παρασκευάζεται από ρακή, ζάχαρη και περισσότερα μπαχαρικά, ενώ σερβίρεται σε θερμοκρασία δωματίου.
Συνταγή
Μια απλή συνταγή για ρακόμελο θέλει 1-2 κουταλιές του τσαγιού μέλι για τέσσερις μεζούρες ρακής, με ένα ξυλάκι και μία κουταλιά του τσαγιού κανέλας. Τα υλικά αναμειγνύονται και ζεσταίνονται καλύτερα σε μπρίκι του καφέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποτά προϊόντα ζύμωσης Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Κρητική κουζίνα
Λιβόιστα
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 178 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Νταμιάνουφ
Το Νταμιάνουφ (πολωνικά: Damianów) είναι χωριό του Πόβιατ Γκαρβόλιν, στο Βοεβοδάτο Μασοβίας της κεντροανατολικής Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Γκαρβόλιν και 77 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Βαρσοβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Ερεβέ
Το Ερεβέ (γαλλικά: Errevet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Κοβνατσίτσα
Η Κοβνάτσιτσα (πολωνικά: Kownacica) είναι χωριό του Πόβιατ Γκαρβόλιν, στο Βοεβοδάτο Μασοβίας της κεντροανατολικής Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 4 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Σομπόλεφ, 16 χιλιόμετρα νότια του Γκαρβόλιν και 70 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Βαρσοβίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Λούκας Βάθκεθ
Ο Λούκας Βάθκεθ Ιγκλέσιας (γεννήθηκε στις 1 Ιουλίου 1991) είναι ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Ρεάλ Μαδρίτης και την εθνική ισπανίας ως πλάγιος μέσος η και αμυντικός
Εκπαιδευμένος στη Ρεάλ Μαδρίτης, έκανε το πρώτο ομαδικό ντεμπούτο του το 2015 μετά από μια σεζόν ως δανεικός στην Εσπανιόλ. Έκανε το ντεμπούτο του στη Λα Λίγκα με την τελευταία, και κέρδισε πολλά σημαντικά βραβεία με την πρώτη συμπεριλαμβανομένων τριών Τσάμπιονς Λιγκ και το εθνικό πρωτάθλημα του 2017.
Ο Βάθκεθ εκπροσώπησε την Ισπανία στο Euro 2016 και το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018.
Ρεάλ Μαδρίτης
Γεννήθηκε στο Κούρτις. Ο Βάθκεθ έφτασε στη Ρεάλ Μαδρίτης Β το 2007, σε ηλικία 16 ετών. Έκανε το ανώτερο ντεμπούτο του τη σεζόν 2010–11 με την ομάδα Γ της Ρεάλ Μαδρίτης και την επόμενη περίοδο σκόραρε τέσσερα γκολ σε 23 παιχνίδια για να βοηθήσει την Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια να επιστρέψει στην δεύτερη κατηγορία, μετά από μια πενταετή απουσία. Σκόραρε για πρώτη φορά στις 25 Φεβρουαρίου 2012 σε ισοπαλία 2–2 εντός έδρας με την Λα Ρόδα ΚΦ.
Ο Βάθκεθ έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο δεύτερο επίπεδο, στις 17 Αυγούστου 2012, παίζοντας έξι λεπτά μετά την ήττα της ομάδας του με 1–2 από την Βιγιαρρεάλ. Σκόραρε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ στις 15 Οκτωβρίου, στον κερδισμένο αγώνα με τη Λας Πάλμας που έληξε στο 3–2.
Εσπανιόλ
Στις 19 Αυγούστου 2014, Ο Βάθκεθ πήγε στην Εσπανιόλ ως δανεικός, σε μια συμφωνία που ίσχυε για μια σεζόν. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 30 Αυγούστου παίζοντας ως αναπληρωματικός στην ήττα της ομάδας του με 1–2 από την Σεβίλλη ΦΚ.
Ο Βάθκεθ σκόραρε το πρώτο του γκολ στον νικηφόρο αγώνα εναντίον της Ρεάλ Σοσιεδάδ που τελείωσε με 2–0. Στις 3 Ιουνίου του επόμενου έτους, υπέγραψε τετραετής μόνιμη συμφωνία με τους Περίκους, με αμοιβή 2 εκατομμύρια ευρώ.
Επιστροφή στη Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 30 Ιουνίου 2015, η Ρεάλ Μαδρίτης άσκησε τη ρήτρα εξαγοράς και ο Βάθκεθ επέστρεψε στο σύλλογο. Έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Σεπτεμβρίου σε νίκη 6–0 εκτός έδρας εναντίον της πρώην ομάδας του, της Εσπανιόλ, και η πρώτη αρχή του ήρθε μια εβδομάδα αργότερα, σε μια ήττα 1–0 εντός έδρας με τη Γρανάδα.
Σκόραρε το πρώτο ανταγωνιστικό γκολ στις 30 Δεκεμβρίου 2015, αντικαθιστώντας τον Καρίμ Μπενζεμά για τα τελευταία 15 λεπτά του αγώνα του πρωταθλήματος εναντίον της Ρεάλ Σοσιεδάδ στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου όπου κέρδισε με 3–1. Συνέβαλε με επτά εμφανίσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν, καθώς έληξε με νίκη του τουρνουά. Στο τελικό εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης αντικατέστησε πάλι τον Γάλλο αργά στο δεύτερο ημίχρονο της ισοπαλίας 1–1 και μετέτρεψε την προσπάθεια του στο θρίαμβο στα πέναλτι.
Αγωνίστηκε στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ του 2016 ενάντια στην ισπανική Σεβίλλη, παρέχοντας ασίστ στον Σέρχιο Ράμος στις καθυστερήσεις για να πάει το παιχνίδι στη παράταση, όπου η Ρεάλ Μαδρίτης τελικά κέρδισε με 3–2. Υπέγραψε νέο συμβόλαιο στις 26 Οκτωβρίου 2016, παραμένοντας στην ομάδα μέχρι το 2021.
Έκανε δέκα εμφανίσεις κατά τη διάρκεια του Τσάμπιονς Λιγκ 2017–18 και σκόραρε ένα γκολ, όπου η ομάδα του κέρδισε τον τρίτο συνεχόμενο και 13ο γενικό τίτλο στο τουρνουά.
Τον Νοέμβριο του 2019 έσπασε ένα δάχτυλο στο αριστερό του πόδι, όταν του έπεσε ένα βαράκι. Επιστρέφοντας, μετά την ανάρρωση, έκανε 18 εμφανίσεις στη σεζόν με τη Ρεάλ, κερδίζοντας το πρωτάθλημα.
Στη σεζόν 2020–21, στις 10 Απριλίου του 2021 στη νίκη της Ρεάλ με 2–1 στο Ελ Κλάσικο, τραυματίστηκε στον οπίσθιο χιαστό σύνδεσμο στο αριστερό του γόνατο και έμεινε εκτός αγώνων για το υπόλοιπο της σεζόν. Στις 3 Ιουνίου 2021, υπέγραψε νέο τριετές συμβόλαιο, δηλαδή μέχρι το 2024.
Διεθνή καριέρα
Στη συνέχεια, συμπεριλήφθηκε και στην τελική ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018. Έκανε το ντεμπούτο του στο τουρνουά στις 15 Ιουνίου, όταν αντικατέστησε τον Νταβίντ Σίλβα για τα τελευταία τέσσερα λεπτά της ισοπαλίας 3–3 με τη Πορτογαλία.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Γαλικιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Γ
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2002-2003
Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 2002−2003 ήταν το 15ο πρωτάθλημα Α1 Εθνικής. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πέμπτη φορά σε έξι χρόνια και για 22η συνολικά στην ιστορία του. Στην Α2 Εθνική υποβιβάστηκαν ο Πανελλήνιος και η Ολυμπιάδα Πατρών.
(9) Ορεστιάδα − (12) Ολυμπιάδα Πατρών (3–0)
2-0 από την κανονική περίοδο.
(10) Πανελλήνιος − (11) Ο.ΠΕ. Ρεθύμνου (2–3)
1-1 από την κανονική περίοδο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2002 2003 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2002 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2003
Πτερόσαυρος
Οι πτερόσαυροι ήταν ιπτάμενα ερπετά τα οποία ανήκουν στο κλάδο ή τάξη Πτεροσαύρια. Έζησαν από το ύστερο Τριαδικό μέχρι το τέλος του Κρητιδικού, από τα 220 μέχρι τα 65 εκατομμύρια χρόνια πριν. Οι πτερόσαυροι ήταν τα πρώτα σπονδυλωτά που κατάφεραν να πετάξουν. Τα φτερά τους αποτελούνται από μία μεμβράνη δέρματος, μύες και άλλους ιστούς που εκτείνονταν από το σώμα μέχρι το τέλος του τέταρτο δακτύλου, το οποίο ήταν ιδιαίτερα επιμηκυμένο. Τα πρώτα είδη είχαν μεγάλα σαγόνια με κοφτερά δόντια και μακριές ουρές, ενώ κάποια μετέπειτα είδη είχαν πολύ μικρή ουρά και δεν είχαν δόντια. Κάποιοι καλύπτονταν από κάποιες ίνες που έμοιαζαν με γούνα. Το μέγεθος ποίκιλε από το μικρό Νεμικολόπτερο μέχρι τα μεγαλύτερα πλάσματα που ήταν γνωστό ότι πέταξαν, το Κετσαλκόατλο και τον Χατζεκοπτέρυγα.
Πτερόσαυροι αναφέρονται πολλές φορές ως «ιπτάμενοι δεινόσαυροι», κάτι το οποίο είναι λάθος. Οι δεινόσαυροι ορίζονται ως τα ζώα που είναι απόγονοι του τελευταίου κοινού προγόνου των σαυρίσχιων και των ορνιθίσχιων (τα οποία περιλαμβάνουν τα πουλιά). Αυτός ο ορισμός φαίνεται να μην περιλαμβάνει σύμφωνα με τη συναίνεση των επιστημόνων τον κλάδο των πτερόσαυρων, καθώς και άλλους κλάδου εξαφανισμένων θαλάσσιων ερπετών, όπως οι ιχθυόσαυροι, οι πλησιόσαυροι και οι μοσάσαυροι. Κάποιες φορές οι πτερόσαυροι αναφέρονται από τους δημοσιογράφους ως πτεροδάκτυλοι, όμως όρος πτερυδάκτυλος αναφέρεται στα μέλη του είδους πτεροδάκτυλος και με πιο ευρεία έννοια στις πτεροδακτυλίδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προϊστορικά ερπετά
Μάγκι Γκρέις
Η Μάργκαρετ Γκρέις Ντένιγκ (Margaret Grace Denig, 21 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Είναι γνωστή από τη σειρά ταινιών Η Αρπαγή, την τηλεοπτική σειρά Lost και τον ρόλο της Ιρίνα Ντενάλι στην ταινία Χαραυγή - Μέρος 1 και Χαραυγή - Μέρος 2 (2011–2012).
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1983, στο Γουόρθινγκτον του Οχάιο, από τους αμερικανούς γονείς, οι οποίοι διευθύνουν μια οικογενειακή επιχείρηση κοσμημάτων. Παρακολούθησε τα χριστιανικά σχολεία Worthington από το νηπιαγωγείο έως την ένατη τάξη και παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Thomas Worthington, όπου άρχισε να παίζει σε θεατρικές παραστάσεις και σε κοινοτικό θέατρο, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής του The Crucible του 2000, από μια τοπική εβραϊκή κοινότητα.
Προσωπική ζωή
Τον Φεβρουάριο του 2017, αρραβωνιάστηκε με τον Μπρέντ Μπάσνελ, διευθύνοντα σύμβουλο μιας εταιρείας ψυχαγωγίας. Παντρεύτηκαν στις 28 Μαΐου 2017 και το 2020 γεννήθηκε ο γιος τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί
Εσμπό-Μπρεστ
Το Εσμπό-Μπρεστ (γαλλικά: Esboz-Brest) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ζερντεμπερέ
Το Ζερντεμπερέ είναι χωριό στην επαρχία Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Νουραβούντ. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Μαυροδάφνη
μικρογραφία|Μπουκάλι μαυροδάφνης Η Μαυροδάφνη αναφέρεται τόσο στο μαύρο σταφύλι, εγχώριο προϊόν της Αχαΐας, όσο και στο γλυκό ενισχυμένο κρασί (κρασί με υψηλη περιεκτικότητα σακχάρων) που παράγεται από αυτό.
Οινοποιεία
Η μαυροδάφνη αρχικά οινοποιείται σε μεγάλους κάδους που βρίσκονται εκτεθειμένοι στον ήλιο. Μόλις το κρασί φτάσει ένα συγκεκριμένο επίπεδο ωριμότητας, η ζύμωση σταματά με την προσθήκη αποστάγματος που ετοιμάστηκε από προηγούμενη συγκομιδή. Ύστερα, γίνεται απόσταξη της μαυροδάφνης και το κρασί, που περιέχει ακόμα υπολειμματικά σάκχαρα, μεταφέρεται σε υπόγεια κελάρια για να ολοκληρωθεί η ωρίμαση τους. Εκεί "εκπαιδεύεται" με την επαφή με παλαιότερα κρασιά χρησιμοποιώντας την μέθοδο σειριακών μεταγγίσεων [σολέρα]. Όταν παλαιωθεί, το κρασί εμφιαλώνεται και πωλείται με την ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης (ΟΠΕ) "Μαυροδάφνη".
Το κρασί
Η μαυροδάφνη είναι ένα μαυριδερούτσικο, σχεδόν αδιαφανές κρασί με ένα σκούρο καφέ καθρεπτίζον χρώμα και ένα μοβ-καφέ ιριδίζον χρώμα. Παρουσιάζει αρώματα και γεύσεις από καραμέλα, σοκολάτα, καφέ, σταφίδες και δαμάσκηνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικό κρασί Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2032
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2032, επίσημα γνωστοί ως Αγώνες της 35ης Ολυμπιάδας, κοινώς γνωστοί ως Μπρίσμπεϊν 2032, θα είναι μια διεθνής αθλητική εκδήλωση που θα λάβει χώρα από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου του 2032 στην πόλη Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Θα είναι οι πρώτοι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες που θα πραγματοποιηθούν στην Αυστραλία μετά από αυτούς του 2000 που έγιναν στο Σίδνεϊ και οι τρίτοι ιστορικά, καθώς είχαν προηγηθεί και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μελλοντικά γεγονότα Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αυστραλία
Σιγιβέρτος Γ΄
Ο Σιγιβέρτος Γ΄ ή Άγιος Σιγιβέρτος, (Sigebert III, περί το 630 - 656) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Αυστρασίας (634 - 656). Ήταν ο πρώτος από τους "Οκνηρούς βασιλείς (roi faineant)", μια και ο Μαγιορδόμος κυβερνούσε το βασίλειο. Ζούσε ευσεβή ζωή και αργότερα αγιοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία, είναι γνωστός ως ο άγιος Σιγιβέρτος της Αυστρασίας. Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Δαγοβέρτου Α΄ της Αυστρασίας και μετά των Φράγκων και της παλλακίδας του Ραγκνετρούντε. Ο Άγιος Άμαντος επέκρινε τα ελαττώματα τού Δαγοβέρτου Α΄ και ο βασιλιάς τον εκτόπισε. Αργότερα τον ανακάλεσε και τού ζήτησε να βαπτίσει τον Σιγιβέρτο Γ΄. Η τελετή έγινε στην Ορλεάνη και ανάδοχος ήταν ο Χαριβέρτος Β΄ της Ακουιτανίας, ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά. Ο Δαγοβέρτος Α΄ εμπιστεύθηκε την εκπαίδευση τού γιου του στον Πεπίνο του Λάντεν μαγιορδόμο τού πατέρα του Χλωτάριου Β΄. Ο Πεπίνος παρέλαβε τον νεαρό και μετέβησαν στις ιδιοκτησίες του στην Ακουιτανία όπου έμειναν τρία έτη.
Βασιλιάς της Αυστρασίας
thumb|250px|left|Βάπτιση του Σιγιβέρτου Γ΄ Το 633 μία εξέγερση των ευγενών ανάγκασε τον Δαγοβέρτο Α΄ να κάνει τον 3ετή Σιγιβέρτο Γ΄ βασιλιά της Αυστρασίας. Όμοια ο πατέρας του Χλωτάριος Β΄ είχε κάνει τον Δαγοβέρτο Α΄ βασιλιά της Αυστρασίας (623). Ωστόσο ο Δαγοβέρτος Α΄ αρνήθηκε να κάνει τον Πεπίνο Μαγιορδόμο εκεί, τον κράτησε όμηρο στη Νευστρία. Ο Αντάλγκιζελ έγινε Μαγιορδόμος της Αυστρασίας και επίτροπος τού νεαρού Σιγιβέρτου Γ΄ μαζί με τον Άγιο Κούνιμπερτ, επίσκοπο της Κολωνίας. Το 634 γεννήθηκε ο δεύτερος γιος τού βασιλιά, ο Κλόβις Β΄ και ο Δαγοβέρτος Α΄ ανάγκασε τους ευγενείς να τον δεχθούν ως τον επόμενο βασιλιά της Νευστρίας-Βουργουνδίας, δημιουργώντας έτσι μία νέα διαίρεση των Φράγκων. Με τον θάνατο του πατέρα του (639) το Φραγκικό βασίλειο μοιράστηκε ξανά ανάμεσα στους δυο γιους του : Σιγιβέρτο Γ΄ και Κλόβις Β΄, και οι δυο περιοχές είχαν βασιλείς μικρά παιδιά 11 και 5 χρονών αντίστοιχα που κυβερνούσαν με την κηδεμονία αντιβασιλέων. Την περίοδο του Σιγιβέρτου Γ΄ ο Μαγιορδόμος είχε αποκτήσει ολόκληρη την εξουσία στην Αυστρασία γι΄αυτό καταγράφεται σαν ο πρώτος από τους "οκνηρούς βασιλείς" των Μεροβιγγείων δηλαδή "διακοσμητικός βασιλιάς". Ο Πεπίνος τοποθέτησε Μαγιορδόμο των ανακτόρων της Αυστρασίας τον Αντάλγκιζελ (639), πέθανε την επόμενη χρονιά και τον αντικατέστησε ο γιος του Γριμοάλδος (640).
Ο μοναδικός πόλεμος στην διάρκεια της βασιλείας του Σιγιβέρτου Γ΄ πραγματοποιήθηκε όταν το Δουκάτο της Θουριγγίας επαναστάτησε απέναντι στην Αυστρασία. Ο Γριμοάλδος επέτρεψε στο μικρό παιδί να είναι επικεφαλής του στρατού αλλά ο στρατός της Αυστρασίας ηττήθηκε από τον Δούκα Ραντούλφ. Τα "Χρονικά του Φρέντεγκαρ" καταγράφουν ότι εγκατέλειψαν το παιδί που έκλαιγε πάνω στην σέλα του αλόγου. Ο Σιγιβέρτος Γ΄ ήταν ανίκανος βασιλιάς αλλά έγινε με τη επίδραση του Πεπίνου και αργότερα του Αγίου Κούνιμπερτ έντονα ευσεβής, τήρησε όλες τις χριστιανικές αρχές. Με τον βασιλικό του πλούτο ίδρυσε πολλά μοναστήρια, εκκλησίες και νοσοκομεία ανάμεσα στα οποία το "μοναστήρι του Μαλμεντί".
Θάνατος
thumb|250px|right|Απεικόνιση του Σιγιβέρτου Γ΄ σε [[Υαλογραφία.]] Ο Σιγιβέρτος Γ΄ πέθανε μόλις 25 ετών από φυσικά αίτια (1 Φεβρουαρίου 656), τάφηκε στο Αβαείο του Αγίου Μαρτίνου κοντά στο Μετς. Στην εκταφή (1063) το σώμα του βρέθηκε άθικτο και μετακινήθηκε στο ιερό, το Αβαείο καταστράφηκε (1552) και τα οστά του μεταφέρθηκαν στον Καθεδρικό ναό της Νανσύ. Ο Σιγιβέρτος Γ΄ καθιερώθηκε σαν Άγιος από την Καθολική εκκλησία, είναι πολιούχος της Νανσύ και η μνήμη του εορτάζεται την 1η Φεβρουαρίου.
Γάμοι και διαδοχή
Ο Μαγιορδόμος τον ανακτόρων Γριμοάλδος τον έπεισε την εποχή που ήταν άγαμος να υιοθετήσει τον μικρό του γιο και να τον ορίσει διάδοχο, ο νεαρός Σιγιβέρτος το δέχτηκε, μετά τον πρόωρο θάνατο του τον διαδέχθηκε σύντομα ως Χιλδεβέρτος ο Υιοθετημένος. Ο νεαρός βασιλιάς παντρεύτηκε ωστόσο την Χίμνεχιλντ της Βουργουνδίας με την οποία απέκτησε :
Με τον θάνατο τον Σιγιβέρτου Γ΄ ο Μαγιορδόμος Γριμοάλδος επιχείρησε να σφετεριστεί τον θρόνο, κούρεψε τον μικρό επτάχρονο Δαγοβέρτο Β΄ και τον έστειλε εξορία σε μοναστήρι στην Ιρλανδία. Ο γιος του Χιλδεβέρτος ο Υιοθετημένος ανέβηκε προσωρινά στον θρόνο όπως ο Γριμοάλδος ισχυριζόταν ότι του είχε υποσχεθεί ο βασιλιάς, κυβέρνησε μόνο επτά μήνες, στην συνέχεια εκθρονίστηκε με εξέγερση και εκτελέστηκε μαζί με τον πατέρα του (657). Η Αυστρασία κυβερνήθηκε κάποιο διάστημα από την οικογένεια του ετεροθαλούς αδελφού του Κλόβις Β΄, ο μεγαλύτερος γιος του Χλωτάριος Γ΄ έγινε βασιλιάς της Αυστρασίας (657). Την επόμενη χρονιά με τον θάνατο του πατέρα του έγινε βασιλιάς της Νευστρίας και της Βουργουνδίας, ένωσε για άλλη μια φορά το βασίλειο των Φράγκων. Σε λίγα χρόνια ύστερα από έντονες πιέσεις της αριστοκρατίας της Αυστρασίας τα βασίλεια διαχωρίστηκαν ξανά, ο Χιλδέριχος Β΄ δεύτερος αδελφός του Χλωτάριου Γ΄ και γαμπρός του Σιγιβέρτου Γ΄ έγινε βασιλιάς της Αυστρασίας (662 - 675). Μετά την δολοφονία του οι ευγενείς τοποθέτησαν προσωρινά στον θρόνο τον ανεψιό του Κλόβις Γ΄ σε νηπιακή ηλικία που πέθανε σε λίγους μήνες (676). Οι ευγενείς της Αυστρασίας ανακάλεσαν τότε τον γιο του Σιγιβέρτου Γ΄ Δαγοβέρτο Β΄ να επιστρέψει από την Ιρλανδία ύστερα από εξορία 20 ετών, ανακηρύχτηκε ο νέος βασιλιάς τους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Εσμουλιέρ
Το Εσμουλιέρ (γαλλικά: Esmoulières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Εκλογές στη Μολδαβία
Στη Μολδαβία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο. Το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (Parlamentul) αποτελείται από 101 έδρες και τα μέλη του εκλέγονται από τον λαό κάθε τέσσερα χρόνια. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, ο οποίος είναι και ο Αρχηγός του Κράτους, εκλέγεται κάθε φορά μετά την πραγματοποίηση των βουλευτικών εκλογών από τις πολιτικές δυνάμεις του νέου Κοινοβουλίου. Ωστόσο, στις 4 Μαρτίου 2016 με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου επανέφερε το σύστημα της άμεσης εκλογής του προέδρου σε δύο γύρους (επιστρέφοντας στο σύστημα που ίσχυε την περίοδο 1994-2000). Ο Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, ο οποίος σχηματίζει την Κυβέρνησή του, διορίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Στη Μολδαβία, ασκείται επίσης ανεκτική πίεση, στις μειονότητες (Γκαγκαουζία και Υπερδνειστερία), ενώ αντίστοιχα, έχουν αυτονομία από το κράτος, και υπάρχουν τοπικά κοινοβούλια. Ωστόσο η Υπερδνειστερία, παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και έχει πραγματοποιήσει δεκάδες φορές παράνομες Εκλογές και Δημοψηφίσματα, ακόμη και για ανεξαρτησία από τη Μολδαβία, ενώ αντίστοιχα στην περιοχή κυβερνούν απολυταρχικά, ενώ η λεγόμενη Υπερδνειστεριακή Κυβέρνηση, έχει κατηγορηθεί από τη διεθνή κοινότητα, ακόμη και για απόλυτη και ξεκάθαρη νοθεία στις εκλογές.