cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιώργος Κασαπίδης
Σπούδασε Γεωπονία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε βουλευτής Κοζάνης με τη Νέα Δημοκρατία από τις εκλογές του 2004 ως αυτές του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 εξελέγη περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Περιφερειάρχες Δυτικής Μακεδονίας Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P102 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P69 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P19 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P569
Εθνική Δημοκρατία (Πολωνία)
Η Εθνική Δημοκρατία (συντομογραφία: ΕΔ, Narodowa Demokracja), επίσης γνωστή ως Endecja ήταν πολωνικό πολιτικό κίνημα που δραστηριοποιήθηκε από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα υπό τους ξένους διαμελισμούς της χώρας μέχρι το τέλος της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Έπαψε να υπάρχει μετά τη ναζιστική-σοβιετική εισβολή στην Πολωνία το 1939. Στη μακρά ιστορία της, η Εθνική Δημοκρατία πέρασε από διάφορα στάδια ανάπτυξης. Δημιουργημένη με την πρόθεση να προωθήσει τον αγώνα για την κυριαρχία της Πολωνίας ενάντια στα καταπιεστικά αυτοκρατορικά καθεστώτα, το κίνημα απέκτησε τον δεξιό εθνικιστικό του χαρακτήρα μετά την επιστροφή στην ανεξαρτησία. Ιδρυτής και κύριος ιδεολόγος ήταν ο Ρόμαν Ντμόφσκι. Άλλοι ιδεολογικοί πατέρες του κινήματος ήταν οι Ζίγκμουντ Μπαλίτσκι και Γιαν Λούντβικ Ποπουάφσκι.
Το κύριο προπύργιο της Εθνικής Δημοκρατίας ήταν η Μείζων Πολωνία (δυτική Πολωνία), όπου μεγάλο μέρος της πρώιμης ώθησης του κινήματος προήλθε από τις προσπάθειες να αντιμετωπιστεί η πολιτική της Αυτοκρατορικής Γερμανίας να γερμανοποιήσει τις πολωνικές εδαφικές της κατοχές. Αργότερα, η εστίαση της ΕΔ θα στραφεί στην αντιμετώπιση αυτού που θεωρούσε ως Πολωνο-Εβραϊκό οικονομικό ανταγωνισμό με τους Καθολικούς Πολωνούς. Η υποστήριξη του κόμματος αποτελούταν από την εθνοτικά πολωνική διανόηση, την αστική κατώτερη-μεσαία τάξη, ορισμένα στοιχεία της ευρύτερης μεσαίας τάξης και το εκτεταμένο κίνημα νεολαίας της.
Κατά τη διάρκεια της μεσοπολεμικής Δεύτερης Δημοκρατίας, η ΕΔ ήταν ένας ισχυρός υποστηρικτής για την πολωνοποίηση της γερμανικής μειονότητας της χώρας και άλλων μη πολωνικών πληθυσμών (Λευκορώσους, Λιθουανούς και Ουκρανούς) στις ανατολικές συνοριακές περιοχές της Πολωνίας (Κρέσι). Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την κατοχή της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση και το κομμουνιστικό καθεστώς-μαριονέτα, το κίνημα της Εθνικής Δημοκρατίας ουσιαστικά έπαψε να υπάρχει.
Προέλευση
Οι απαρχές της ΕΔ εντοπίζονται στην αποτυχία του 1864 της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863 και στην εποχή του Θετικισμού στην Πολωνία. Αφού αυτή η Εξέγερση – η τελευταία από μια σειρά πολωνικών εξεγέρσεων του 19ου αιώνα – είχε καταπνιγεί αιματηρά από τους διαμελιστές της Πολωνίας, μια νέα γενιά Πολωνών πατριωτών και πολιτικών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανεξαρτησία της Πολωνίας δεν θα κερδιζόταν με τη βία στο πεδίο της μάχης, αλλά μέσω της εκπαίδευσης και του πολιτισμού.
Το 1886 ιδρύθηκε η μυστική Πολωνική Ένωση (Liga Polska). Το 1893 μετονομάστηκε σε Εθνική Ένωση (Liga Narodowa). Από το 1895, η Ένωση εξέδιδε μια εφημερίδα, την Przegląd Wszechpolski («Πανπολωνική Επιθεώρηση»), και από το 1897 είχε ένα επίσημο πολιτικό κόμμα, το Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα (Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne). Σε αντίθεση με το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΠΣΚ), η ΕΔ υποστήριζε ειρηνικές διαπραγματεύσεις και όχι ένοπλη αντίσταση. Επηρεασμένοι από τις ριζοσπαστικές εθνικιστικές και σοσιαλδαρβινιστικές ιδέες του Ρόμαν Ντμόφσκι, οι εθνικοδημοκράτες στράφηκαν σύντομα εναντίον άλλων εθνικοτήτων στα πολωνικά εδάφη, κυρίως των Εβραίων. Ο αντισημιτισμός έγινε στοιχείο της ιδεολογίας της ΕΔ.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ το ΠΣΚ υπό τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι υποστήριξε τις Κεντρικές Δυνάμεις εναντίον της Ρωσίας (μέσω των Πολωνικών Λεγεώνων), η ΕΔ αρχικά συμμάχησε με τη Ρωσική Αυτοκρατορία (υποστηρίζοντας τη δημιουργία της Λεγεώνας του Πουουάβι) και αργότερα με τις Δυτικές Δυνάμεις (υποστηρίζοντας τον Πολωνικό Μπλε Στρατό στη Γαλλία). Στο τέλος του πολέμου, πολλοί πολιτικοί της ΕΔ απολάμβαναν μεγαλύτερη επιρροή στο εξωτερικό παρά στην Πολωνία. Αυτό τους επέτρεψε να χρησιμοποιήσουν τη μόχλευση τους για να μοιραστούν την εξουσία με τον Πιουσούτσκι, ο οποίος είχε πολύ μεγαλύτερη υποστήριξη στον στρατό και στην ίδια τη χώρα από ότι αυτοί. Λόγω της υποστήριξής τους στο εξωτερικό, πολιτικοί της ΕΔ όπως ο Ντμόφσκι και ο Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι μπόρεσαν να κερδίσουν υποστήριξη για τα αιτήματά τους στη Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού το 1919 και στη Συνθήκη των Βερσαλλιών.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Εθνική Δημοκρατία Κατηγορία:Συντηρητισμός στην Πολωνία
Απόστολος Καραναστάσης
Ο Απόστολος Καραναστάσης (24 Ιανουαρίου 1958, Λαμία) είναι Έλληνας πολιτικός.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας. Επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Αλιζώνες
Οι Αλιζώνες είναι ασαφής λαός που εμφανίζεται στην Ιλιάδα του Ομήρου ως σύμμαχοι της Τροίας κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Οι αρχηγοί τους ήταν ο Οδίος και ο Επίστροφος, που λέγεται στη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου ότι ήταν υιοί ενός ανθρώπου που ονομαζόταν Μέκιστος. Σύμφωνα με τον Όμηρο, οι Αλιζώνες προέρχονταν από την «Αλύβη πέρα μακριά, όπου είναι η γενέτειρα του αργύρου...». Ο Στράβων (στο Γεωγραφικά του) εικάζει ότι το «Αλύβη πέρα μακριά» μπορεί αρχικά να διαβάζονταν ως «Χαλύβη πέρα μακριά» και προτείνει ότι οι Αλιζώνες μπορεί να ήταν Χάλυβες, καθώς και Χάλδιοι. Η εικασία του Στράβονα που εξισώνει τους Αλιζώνες με τους Χάλυβες εξακολουθεί να έχει υποστηρικτές, όπως ο Ρώσος ιστορικός Ίγκορ Μ. Ντιάκονοφ.
Υπήρξαν πολλές άλλες εικασίες σχετικά με την προέλευση του ονόματος «Αλιζώνες», με τις συνδέσεις τόσο με τις «Αμαζόνες» και με τον ποταμό Άλυς να προτείνονται. Δεν είναι καν σαφές ότι ο Όμηρος πίστευε ότι οι Αλιζώνες υπήρχαν πραγματικά.
Ο σχολιαστής του Ομήρου πήρε το όνομα από το άλας, εξηγώντας ότι ζούσαν σε μια γη που περιβαλλόταν από τη θάλασσα. Ωστόσο, ανέφερε αλλού ότι ο Οδίος ήταν αρχηγός των Παφλαγόνων. Ο Ηρόδοτος (4.17, 52) τοποθέτησε τους Αλιζώνες μεταξύ των Σκυθών στην περιοχή της σύγχρονης Βίνιτσα της Ουκρανίας, ενώ ο Έφορος, εξισώνοντάς τους με τις Αμαζόνες, τους εντόπισε κοντά στην Κύμη στη Μικρά Ασία. Ένας μεταγενέστερος μαθητής του Ομήρου τους αποκαλεί θρακική φυλή. Εν τω μεταξύ, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο Εκαταίος ο Μιλήσιος, ο Μενεκράτης ο Ελαΐτης και ο Παλαιφάτος τοποθέτησαν τους Αλιζώνες, ή Αλαζώνες, στη Μυσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Ζερμινάλ (μυθιστόρημα)
Το Ζερμινάλ (Germinal) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Εμίλ Ζολά, το δέκατο τρίτο στην εικοσάτομη «σειρά» του «Οι Ρουγκόν-Μακάρ». Θεωρούμενο από πολλούς ως το αριστούργημα του Ζολά και ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα στη γαλλική παράδοση του είδους, το έργο αποτελεί μία ασυμβίβαστα σκληρή και ρεαλιστική αφήγηση των συνθηκών εργασίας και μιας απεργίας των ανθρακωρύχων στη βόρεια Γαλλία τη δεκαετία του 1860. Μέχρι σήμερα έχει εκδοθεί και μεταφρασθεί σε περισσότερες από εκατό χώρες, ενώ έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.
Το Ζερμινάλ γράφτηκε μεταξύ του Απριλίου 1884 και του Ιανουαρίου 1885. Δημοσιεύθηκε πρώτα σε συνέχειες στο περιοδικό Gil Blas από τον Νοέμβριο 1884 έως τον Φεβρουάριο 1885, και μετά, τον Μάρτιο του 1885, κυκλοφόρησε και σε μορφή βιβλίου.
Ο τίτλος αναφέρεται στην ονομασία ενός ανοιξιάτικου μήνα του Γαλλικού Επαναστατικού Ημερολογίου. Το Germen είναι λατινική λέξη που σημαίνει «σπόρος». Το μυθιστόρημα περιγράφει την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον που σπέρνεται ανάμεσα στους ανθρακωρύχους.
Περίληψη της πλοκής
thumb|left|Η σελίδα τίτλου της πρώτης γαλλικής εκδόσεως του 1885 Κεντρικός χαρακτήρας του έργου είναι ο Ετιέν (Στέφανος) Λαντιέ, νεαρός μετανάστης που φθάνει στην κωμόπολη Μοντσού, στη βόρεια Γαλλία, για να κερδίσει το ψωμί του ως ανθρακωρύχος. Είχε απολυθεί από την προηγούμενη δουλειά του στους σιδηροδρόμους επειδή είχε επιτεθεί σε έναν ανώτερό του. Εδώ γίνεται φίλος με τον βετεράνο ανθρακωρύχο Maheu, που του βρίσκει μέρος να μείνει και μια δουλειά μεταφορέα στο ορυχείο.
Επιπλέον, ο Ετιέν ερωτεύεται την Κατρίν, κόρη του Maheu, η οποία επίσης εργάζεται ως μεταφορέας στο ορυχείο, και παρεμβάλλεται έτσι στη σχέση της με τον κτηνώδη εραστή της Σαβάλ. Η ιστορία των ζωών των ανθρακωρύχων διαδραματίζεται σε ένα φόντο φτώχειας και καταπίεσης, καθώς οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της αφήγησης. Στο τέλος, εξωθούμενοι στο «μη παρέκει», οι ανθρακωρύχοι αποφασίζουν να απεργήσουν και ο Ετιέν, σεβαστό πλέον μέλος της κοινότητας και αναγνωρισμένος ως πολιτικός ιδεαλιστής, γίνεται ο επικεφαλής τους. Ενώ ο αναρχικός Σουβαρέν κηρύσσει τη βίαιη δράση, οι ανθρακωρύχοι και οι οικογένειές τους αυτοσυγκρατούνται αρχικώς με τη φτώχεια τους να χειροτερεύει, μέχρι που να ξεκινήσουν μια θηριώδη εξέγερση, η βία της οποίας περιγράφεται με λεπτομέρεια από τον Ζολά, σε κάποιες από τις καλύτερες σκηνές πλήθους στο όλο έργο του συγγραφέα. Οι εξεγερμένοι αντιμετωπίζουν στο τέλος αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις, που καταστέλλουν την εξέγερση με ένα βίαιο και αξέχαστο επεισόδιο. Απογοητευμένοι, οι ανθρακωρύχοι επιστρέφουν στην εργασία τους, κατηγορώντας τον Ετιέν για την αποτυχία της απεργίας. Τότε ο Σουβαρέν σαμποτάρει το φρέαρ εισόδου σε ένα από τα ορύγματα, παγιδεύοντας τους Ετιέν, Κατρίν και Σαβάλ στον πυθμένα. Το επακόλουθο δράμα και η μακρά αναμονή για τη διάσωσή τους συγκαταλέγονται επίσης μεταξύ των καλύτερων σελίδων του Ζολά. Το μυθιστόρημα φθάνει σε δραματική κλιμάκωση και ο Ετιέν τελικώς διασώζεται, αλλά απολύεται, οπότε φεύγει και συνεχίζει τη ζωή του στο Παρίσι.
Αναγνώριση και σημασία
Ο Ζολά ήταν πάντοτε πολύ περήφανος για το Ζερμινάλ και έτοιμος να υπερασπισθεί την ακρίβειά του έναντι κατηγοριών για υπερβολές (από τους συντηρητικούς) ή για προσβλητικές περιγραφές της εργατικής τάξεως (από τους σοσιαλιστές). Η έρευνά του ήταν, χαρακτηριστικά για αυτόν, επιμελέστατη και πλήρης, ιδίως με μακρές επισκέψεις στα ορυχεία της βόρειας Γαλλίας το 1884, ενώ έγινε και αυτόπτης μάρτυρας των συνεπειών μιας απεργίας των ανθρακωρύχων στο Ανζέν. Επίσης κατέβηκε ο ίδιος σε ένα ενεργό ανθρακωρυχείο στο Denain.
Εκτός από την αίσθηση που έκανε με την πρώτη του έκδοση, το έργο είναι σήμερα με διαφορά το με μεγαλύτερες πωλήσεις μυθιστόρημα του Ζολά, τόσο στη Γαλλία, όσο και διεθνώς. Το 1993 προσαρμόσθηκε και σε κόμικ με τίτλο Les Enfants de Germinal, σε κείμενο Καβανά και εικονογράφηση Ρομπέρ Ντουανό (εκδ. Hoëbeke, Παρίσι).
Κινηματογραφικές διασκευές
Το μυθιστόρημα έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στον κινηματογράφο, με ταινίες όπως οι παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Εμίλ Ζολά Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ζήνα Κάνθερ
Η Θεογνωσία "Ζήνα" Κάνθερ ήταν Κυπρία φιλάνθρωπος κι ευεργέτης της Κύπρου με συμμετοχή στον απελευθερωτικό αγώνα από τους Βρετανούς. Είχε την Κυπριακή και Αμερικάνικη, λόγω του συζύγου της, υπηκοότητα, και κατείχε τον τίτλο ευγενείας της "πριγκίπισσας της Τύρας''.
Γεννήθηκε το 1927 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου σε φτωχή οικογένεια και ήταν το 10ο και τελευταίο παιδί. Από μικρή εργάστηκε σαν οικιακή βοηθός και μετά από έναν αποτυχημένο αρραβώνα στα 18 της απέκτησε έναν γιο τον Σωκράτη. Αργότερα εργάστηκε σε καμπαρέ της Κύπρου όπου γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, βαθύπλουτο, Κρίστιαν Κάνθερ τον οποίο τον βοήθησε με το πρόβλημα αλκοολισμού που είχε αλλά και του συμπαραστάθηκε μετά από ένα τροχαίο ατύχημα. Παντρεύτηκαν το 1952 και απέκτησαν δύο παιδιά.
Διατηρούσε στενή φιλία με τον Γεώργιο Γρίβα και χρηματοδοτούσε το ίδρυμα του στην Αθήνα, αλλά αναφέρεται και η συμμετοχή της με χρήματα στην ΕΟΚΑ Β΄. Το 1978 συνελήφθη για την συμμετοχή της σε συνωμοσία, που έμεινε γνωστή ως η Γερμανική συνωμοσία, αλλά αφέθηκε ελεύθερη οχτώ ημέρες μετά. Το 1967 έπειτα από πνευματική υιοθεσία από τον Πρίγκιπα Παύλο Παλαιολόγο- Κριβέ απέκτησε τον τίτλο της Πριγκίπισσας ντε Τύρας.
Έχει τιμηθεί με τα βραβεία Σταυρός του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Μάρκου από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας το 1964, με τον τίτλο του Ιππότη του Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου,και τον τίτλο της γενικής γραμματέας του Τάγματος του Αγίου Κωνσταντίνου.
Παυλίνα της Οράγγης-Νάσσαου
Βιογραφία
Η Βιλελμίνη Φρειδερίκη Λουίζα Παυλίνα Καρλόττα γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1800 στο Βερολίνο, και ήταν το τέταρτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Ολλανδίας και της Βιλελμίνης της Πρωσίας.
Ζήνα Κάνθερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ευεργέτες Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59‎
Παυλίνα της Οράγγης-Νάσσαου
Βιογραφία
Πέθανε μια εβδομάδα αργότερα, στις 22 Δεκεμβρίου 1806 στο Μπαντ Φράϊνβαϊλντε του Βρανδεμβούργου σε ηλικία 6 ετών. Αρχικά θάφτηκε στο Μπαντ Φράϊνβαϊλντε και αργότερα μεταφέρθηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Νέας Εκκλησίας στο Ντελφτ της Ολλανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Ιπποκράτης Ζαΐμης
Βιογραφία
Κατά την περίοδο της Κατοχής ήταν αρχηγός του ΕΑΜ, μοναδικής αντιστασιακής οργάνωσης στη Σάμο.
Απεβίωσε στη Σάμο στις 2 Οκτωβρίου 1992.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Σάμου
Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές 2012
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2012 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Λευκορωσία, για την εκλογή των 110 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων της 5ης Εθνοσυνέλευσης. Από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους οι 105 ήταν ανεξάρτητοι πολιτικοί. Από τα 8 κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές, τα τρία κέρδισαν έδρες: το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Εργασίας και Δικαιοσύνης και το Αγροτικό Κόμμα. Πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης μποϊκόταραν τις εκλογές ως ένδειξη διαμαρτυρίας για έλλειψη δημοκρατικότητας.
Εκλογικό σύστημα
Τα 110 μέλη της Βουλής εκλέχτηκαν με άμεσες εκλογές, με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα σε 110 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για τετραετή θητεία. Η διοργάνωση έγινε σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον εκλογικό νόμο του 1994. Για να θεωρηθούν έγκυρες οι εκλογές έπρεπε η προσέλευση των ψηφοφόρων να είναι τουλάχιστον 50%. Αν ένας υποψήφιος συγκέντρωνε πάνω από το 50% των ψήφων της περιφέρειάς του κηρυσσόταν εκλεγμένος. Αν κανένας υποψήφιος δεν ξεπερνούσε το 50%, τότε γινόταν 2ος γύρος εκλογών, στον οποίο συμμετείχαν οι δύο υποψήφιοι που συγκέντρωσαν τους περισσότερους ψήφους στον 1ο γύρο. Για να θεωρηθεί έγκυρος ο 2ος γύρος έπρεπε η προσέλευση των ψηφοφόρων να είναι τουλάχιστον 25%. Αν στον 2ο γύρο ο υποψήφιος ήταν μόνο ένας, τότε έπρεπε να συγκεντρώσει την υποστήριξη τουλάχιστον των μισών ψηφοφόρων για να κηρυχτεί εκλεγμένος.
Συμμετοχές
Δικαίωμα υποψηφιότητας είχαν όλοι οι Λευκορώσοι πολίτες ηλικίας άνω των 21 ετών που διαμένουν στη χώρα. Οι υποψηφιότητες υποβλήθηκαν μέσω πολιτικών κομμάτων, εργατικών συλλόγων ή ομάδες πολιτών που συγκέντρωσαν τουλάχιστον 1000 υπογραφές εκλογέων της περιφέρειάς τους. Επίσης, κάθε οργάνωση που απασχολεί προσωπικό τουλάχιστον 300 υπαλλήλων σε μία περιφέρεια είχε δικαίωμα να υποβάλλει μία υποψηφιότητα.
Για τις εκλογές 375 υποψήφιοι υπέβαλλαν τις υποψηφιότητές τους, και από αυτούς ο ένας απορρίφθηκε και οι 81 απορρίφθηκαν. Την ημέρα των εκλογών οι υποψήφιοι ήταν 293. Από αυτούς, οι 58 ήταν γυναίκες, οι 24 ήταν ηλικίας μικρότερης των 30 ετών και οι 21 ήταν μέλη της απερχόμενης Βουλής που διεκδικούσαν επανεκλογή. Για τις 16 από τις 110 έδρες υπήρχε μόνο ένας υποψήφιος, λόγω του μποϊκοτάζ.
Πολιτικά κόμματα
Στις εκλογές συμμετείχαν 8 κόμματα. Πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης επέλεξαν να συμμετάσχουν, ενώ άλλα μποϊκόταραν τις εκλογές. Τα δύο μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης, το Κόμμα του Λευκορωσικού Λαϊκού Μετώπου και το Ενωμένο Κόμμα των Πολιτών, αποσύρθηκαν από τις εκλογές μια εβδομάδα πριν από την ημέρα των εκλογών.
Προεκλογική περίοδος
Μετά τις προεδρικές εκλογές του 2010 έγιναν αρκετές συλλήψεις ακτιβιστών και προεδρικών υποψηφίων, όπως ο Αντρέι Σάννικοφ και ο Βλαντιμίρ Νεκλάιεφ. Την ημέρα των εκλογών, 11 πολιτικοί κρατούμενοι και αρκετοί κρατούμενοι βρίσκονταν στη φυλακή. Σε αυτό το καθεστώς συλλήψεων, πολλοί πολιτικοί επέλεξαν να μείνουν εκτός από τα φώτα της δημοσιότητας ή να εγκαταλείψουν τη χώρα. Ο Ρομαντσούκ, ένας προεδρικός υποψήφιος του 2010, δήλωσε ότι: «''Υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι. Η αντιπολίτευση δεν συμμετέχει στις καταμετρήσεις ψήφων. Υπάρχει λογοκρισία στην τηλεόραση [...] οι ελεύθερες και δίκαιες εκλογές ήταν ψέμα''». Ο Αλεξάνταρ Μιλίνκιεβιτς, ο οποίος ήταν προεδρικός υποψήφιος το 2006, υπέβαλλε την υποψηφιότητα του για τη Βουλή αλλά απορρίφθηκε για "τεχνικούς λόγους". Οι Δυτικοί παρατηρητές σχολίασαν ότι οι εκλογές ήταν «μη ανταγωνιστικές εξ'αρχής». Ο Πρόεδρος Λουκασένκο, ο οποίος κυβερνά την πρώην Σοβιετική δημοκρατία από το 1994, αποκάλεσε την αντιπολίτευση ως «δειλούς». Ο γραμματέας της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής είπε στο BBC ότι η αντιπολίτευση δεν ήταν δημοφιλής στη Λευκορωσία επειδή θεωρείται ως «Δυτική δημιουργία. ''Δεν αντιπροσωπεύουν τη βούληση του λαού. Αντίθετα, εργάζονται για τα συμφέροντα των Δυτικών δυνάμεων που τους χορηγούν''». μικρογραφία|Η πρόσκληση για τις εκλογές του 2012 Στα κόμματα της αντιπολίτευσης απαγορεύτηκαν οι διαδηλώσεις και το μοίρασμα φυλλαδίων, οπότε ως ένδειξη διαμαρτυρίας μποϊκόταραν τις εκλογές. Ο Ανατόλι Λεμπέντκο, ο αρχηγός του αντιπολιτευτόμενου Ενωμένου Κόμματος των Πολιτών, παρότρυνε τους εκλογείς να απέχουν από τις εκλογές: να πάνε για ψάρεμα, να επισκεφτούν τους συγγενείς τους, να βγουν να μαζέψουν μανιτάρια ή να μαγειρέψουν σούπα αντί να πάνε να ψηφίσουν. Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης απέκρυψαν το μποϊκοτάζ. Η αστυνομία σταμάτησε τους ακτιβιστές που προσπάθησαν να μοιράσουν φυλλάδια του ΕΚτΠ και τα έντυπά τους κατασχέθηκαν. Το κόμμα ανέβασε, επίσης, στο YouTube ένα βίντεο που έδειχνε τους ακτιβιστές του κόμματος να απέχουν από την ψηφοφορία και να μαζεύουν μανιτάρια, να διαβάζουν βιβλία ή να παίζουν σκάκι ως εναλλακτική. Οι ακτιβιστές της αντιπολίτευσης είπαν ότι πολλοί φοιτητές εκβιάστηκαν για να πάνε να ψηφίσουν, υπό την απειλή ότι θα χάσουν τις επιδοτήσεις τους. Την εβδομάδα πριν από τις εκλογές, η αστυνομία της κρατικής ασφάλειας διέλυσε μία συγκέντρωση ακτιβιστών που παρότρυνε τους εκλογείς να μαγειρέψουν μπορς (σούπα από παντζάρια) αντί να ψηφίσουν. Αρκετοί από αυτούς συνελήφθησαν, καθώς και οι φωτογράφοι του Τύπου που κάλυψαν το γεγονός. Μερικοί δημοσιογράφοι αφέθηκαν ελεύθεροι μέσα σε δύο ώρες.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|350x350εσ| Την ημέρα των εκλογών, τα εκλογικά τμήματα ήταν ανοιχτά από τις 08:00 έως τις 20:00. Τα 3 από τα 8 κόμματα κέρδισαν έδρες. Από τους 104 ανεξάρτητους πολιτικούς που εκλέχτηκαν, οι 63 ήταν μέλη της πολιτικής ένωσης «Λευκή Ρωσία», η οποία ιδρύθηκε το 2007 για να υποστηρίξει τον Πρόεδρο Λουκασένκο. Η μία έδρα έμεινε κενή, αλλά αργότερα καλύφθηκε από έναν ανεξάρτητο. Από τα εκλεγμένα μέλη οι 29 ήταν γυναίκες. Οι 21 ήταν μέλη της απερχόμενης Βουλής που επανεκλέχτηκαν, ενώ οι υπόλοιποι μπήκαν για πρώτη φορά στη Βουλή. Από τους 110 βουλευτές οι 47 είχαν τιμηθεί με παράσημα ή μετάλλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
Δημήτρης Εμμανουηλίδης
Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης (γενν. 1954 στην Καβάλα) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής.
Σπούδασε φιλολογία και δίδαξε σε σχολεία από το 1983 έως το 2014. Εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Καβάλας στις εκλογές του Μαΐου 2012, του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου 2015. Τον Νοέμβριο του 2019 ορίστηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας
Northrop Grumman
Η Northrop Grumman Corporation (NYSE: NOC) είναι αμερικανική πολυεθνική εταιρεία αεροδιαστημικής και αμυντικής τεχνολογίας. Με 90.000 υπαλλήλους και ετήσια έσοδα τα οποία ξεπερνούν τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια, είναι ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές όπλων και παρόχους στρατιωτικής τεχνολογίας στον κόσμο. Η εταιρεία κατατάσσεται στο Νο. 96 στη λίστα Fortune 500 του 2020 με τις μεγαλύτερες εταιρείες της Αμερικής.
Η Northrop Grumman και οι συνεργάτες της στον κλάδο έχουν κερδίσει το βραβείο αεροπορίας Collier Trophy οκτώ φορές, και πιο πρόσφατα για την ανάπτυξη του X-47B, του πρώτου μη επανδρωμένου, αυτόνομου συστήματος αέρος που λειτουργεί από αεροπλανοφόρο.
Η Northrop Grumman ηγείται επί του παρόντος της ανάπτυξης του B-21 Raider, ενός στρατηγικού βομβαρδιστικού στελθ μεγάλης εμβέλειας, που μπορεί να ρίξει και συμβατικά και πυρηνικά όπλα· θα αντικαταστήσει το B-2 Spirit της Northrop, το μοναδικό γνωστό βομβαρδιστικό αεροσκάφος στελθ (χαμηλής παρατηρησιμότητας) στον κόσμο. Ανάμεσα στα άλλα τρέχοντα έργα της είναι η ανάπτυξη και η παραγωγή του διαστημικού τηλεσκοπίου Τζέιμς Γουέμπ, ενός τροχιακού παρατηρητηρίου που εκτοξεύτηκε το 2021· και η παραγωγή των στερεών πυραύλων ενίσχυσης για το πρόγραμμα Space Launch System της NASA. Ήταν ο μοναδικός πλειοδότης στο επίγειο στρατηγικό πρόγραμμα αποτροπής της Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο στοχεύει στην ανάπτυξη και την κατασκευή ενός νέου διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου.
Γιακόν
Το Γιακόν (Yacón, Smallanthus sonchifolius, συν.: Polymnia edulis, P. sonchifolia) είναι ένα είδος αιωνόβιας μαργαρίτας που παραδοσιακά καλλιεργείται στις βόρειες και κεντρικές Άνδεις από την Κολομβία στη βόρεια Αργεντινή για την τραγανή, γλυκιά γεύση της ρίζας της.
Καλλιέργεια
μικρογραφία|Φύλλα γιακόν μικρογραφία|Γιακόν. Κουλτούρα Μότσε. Μουσείο Συλλογής του Λάρκο. Το γιακόν μπορεί εύκολα να καλλιεργηθεί σε κήπους σε κλίματα με ήπιους μόνο παγετούς. Αναπτύσσεται καλά στο Κατμαντού στο Νεπάλ και τη νότια Αυστραλία (συμπεριλαμβανομένης της Τασμανίας) και τη Νέα Ζηλανδία, όπου το κλίμα είναι ήπιο κατά την καλλιεργητική περίοδο. Το φυτό εισήχθη στην Ιαπωνία τη δεκαετία του 1980 και από εκεί, η καλλιέργεια εξαπλώθηκε και σε άλλες ασιατικές χώρες, κυρίως στη Νότια Κορέα, την Κίνα και τις Φιλιππίνες, και είναι πλέον ευρέως διαθέσιμη στις αγορές αυτών των χωρών. Το γιακόν έχει επίσης πρόσφατα εισαχθεί στις λαϊκές αγορές και τα φυσικά καταστήματα τροφίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι διαθέσιμο από τα εξειδικευμένα σε απευθείας σύνδεση καταστήματα υγιεινής διατροφής στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 2007.
Θρησκευτική χρήσης
Στην εποχή της αποικιοκρατίας, η κατανάλωση του γιακόν ταυτίστηκε με μια καθολική θρησκευτική γιορτή που πραγματοποιήθηκε κατά το χρόνο της προγενέστερης γιορτή των Ίνκας. Στην εποχή Μότσε, μπορεί να ήταν τροφή για μια ειδική περίσταση. Τα ομοιώματα των βρώσιμων τροφίμων μπορεί να έχουν τοποθετηθεί σε ταφές των Μότσε για τη διατροφή των νεκρών, ως προσφορές στους άρχοντες τους στον άλλο κόσμο, ή σε ανάμνηση μιας ορισμένης περίστασης. Οι Μότσε απεικόνιζαν γιακόν στα κεραμικά τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετα Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Χλωρίδα του Περού
Εύριπος
δεξιά|μικρογραφία|230x230εσ|Η Ήπειρος στην αρχαιότητα Ο Εύριπος ήταν πόλη στην αρχαία Ακαρνανία. Είναι γνωστή κυρίως μέσω επιγραφικών αποδεικτικών στοιχείων. Μεταξύ αυτών, περί το έτος 356-5 π.Χ. αναφέρεται ότι ο θεωροδόκος της περιοχής θα φιλοξενήσει τους θεωρούς της Επιδαύρου, και επίσης σε μια άλλη αναφορά της περιόδου 330-313 π.Χ. προκειμένου να δεχτούν τους θεωρούς της Νεμέας. Ήταν μέλος της Ακαρνανικής Συμπολιτείας τον 3ο αιώνα π.Χ. Αναφέρεται επίσης στον Περίπλου του Ψευδοσκύλακα.
Η τοποθεσία της προσδιορίζεται κοντά στη σημερινή Ρούγα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Κλεομένης Τσιτσάρας
Ο Κλεομένης Τσιτσάρας (1904 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Σπυρίδωνος Τσιτσάρα. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Σ. Τσιτσάρας.
Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα στις εκλογές του 1950. Είχε διατελέσε γενικός διοικητής Ηπείρου.
7000 (7.000 έως 7.999)
Οι αριθμοί από 7.000 έως 7.999 στην αριθμητική βάση 10, με τις πληροφορίες παραγοντοποίησης και διαιρετών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί αριθμοί
Αθανάσιος Σπανίδης
Ο Αθανάσιος Σπανίδης (30 Ιουλίου 1906 - 1996) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Γεώργιου Σπανίδη, αξιωματικού της χωροφυλακής με καταγωγή από την Μικρομάνη. Ξάδερφός του ήταν ο υποναύαρχος και αρχηγός του Λιμενικού Σώματος, Νικόλαος Παπαθεοδώρου. Μεγάλωσε στα Πατήσια.
Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, απ' όπου αποφοίτησε το 1926 ως σημαιοφόρος. Το 1929 προήχθη σε ανθυποπλοίαρχο, το 1930 ορίστηκε κυβερνήτης του "Αρετούσα" και το 1934 προήχθη σε υποπλοίαρχο αναλαμβάνοντας ύπαρχος στο υποβρύχιο "Παπανικολής". Τρία χρόνια αργότερα ανέλαβε κυβερνήτης αυτού και το 1939 έγινε ύπαρχος του "Νηρέας". Το ίδιο έτος εγκαταστάθηκε στη Αγγλία για μετεκπαίδευση στη Σχολή Υποβρυχίων και με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1940, ανέλαβε την διακυβέρνηση του υποβρυχίου "Κατσώνης" προαγόμενος σε πλωτάρχη. Με το "Κατσώνης" σημείωσε σημαντικές επιτυχίες κατά τη διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου. Το 1941 προήχθη σε αντιπλοίαρχο. Διέφυγε στη Μέση Ανατολή και υπηρέτησε ως κυβερνήτης του "Αβέρωφ", του "Παπανικολής" και του "Έλλη". Το 1943 στάλθηκε στις ΗΠΑ για να παραλάβει το μεταγωγικό "Χίος", με το οποίο συμμετείχε στις επιχείρησεις για την κατάληψη της Ιταλίας. Εν συνεχεία ανέλαβε κυβερνήτης του "Πάνθηρα", με το οποίο συμμετείχε στην εκκένωση της Πρέβεζας. Το 1944 ανέλαβε την ναυτική διοίκηση Κέρκυρας ενώ το 1945 διορίστηκε προσωπάρχης του Υπουργείου Ναυτικών. Το 1946 ανέλαβε δοικητής Φρεγατών και το 1947 προήχθη σε πλοίαρχο αναλαμβάνοντας παράλληλα την διοίκηση της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. Την περίοδο 1950 - 1952 χρημάτισε, για δεύτερη φορά, διοικητής Φρεγατών και εν συνεχεία υπηρέτησε, με τον βαθμό του Υποναυάρχου, ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ μέχρι το 1954, οπότε και ανέλαβε την υπαρχηγία του ΓΕΕΘΑ. Το 1956 τοποθετήθηκε Διοικητής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1958, οπότε και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιναυάρχου ε.α.
Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας επί δεκαετία. Επί θητείας του κατασκευάστηκε το κτίριο του Δημόκριτου και στελεχώθηκε η ΕΠΑΕ. Επίσης υπήρξε ιδρυτικό μέλος της COMPLES (Cooperation Mediterraneenne pour l’ Energie Solaire), γενικός διευθυντής της ΕΡΕ (1965 - 1967) καθώς και πρόεδρος της Εταιρίας Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας. Στην κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου (1963 - 1964) διετέλεσε υπουργός εμπορικής ναυτιλίας. Το βράδυ της 21ης Απριλίου 1967 υπήρξε από τους πρώτους που ενημερώθηκε για ύποπτες κινήσεις στρατευμάτων. Για τον λόγο αυτό κατευθύνθηκε στον ναύσταθμο, όπου και ανέλαβε τον έλεγχό του, ενώ παράλληλα τηλεφώνησε, στις 2:30 το πρωί, στον Βασιλιά Κωνσταντίνο, στον οποίο εισηγήθηκε απόπλου του στόλου και σχηματισμό νόμιμης κυβέρνησης στην Κρήτη. Μετά την εγκαθίδρυση της Χούντας των Συνταγματαρχών εκδήλωσε δημόσια την αντίθεσή του κατά της δικτατορίας με αποτέλεσμα, το 1968, να συλληφθεί και να εξοριστεί, αρχικά, στην Απείρανθο Νάξου και έπειτα στην Εύβοια. Το 1987 εξέδωσε τα απομνημονεύματά του "Αναμνήσεις και Μαρτυρίες" (Εκδόσεις Παπαζήση, 1987).
Απεβίωσε το 1996. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Γεωργιάδη και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Αλέξιο Γεώργιο Σπανίδη.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Θεωροδόκος
Ο θεωροδόκος στην αρχαία Ελλάδα ήταν τίτλος λειτουργού, καθήκον ήταν να υποδέχεται και να βοηθά τους θεωρούς («θεατές», ιερούς προσκεκλημένους) πριν από πανελλήνιους αγώνες και γιορτές. Ο θεωροδόκος οριζόταν άλλοτε από την κοινότητα στην οποία ζούσε και άλλοτε από την κοινότητα που απέστελνε τους θεωρούς.
Προκειμένου να έχει ευνοϊκή αναφορά από τους θεωρούς που επισκέπτονταν την πόλη για έναν αγώνα ή γιορτή, η φιλοξενούσα πόλη-κράτος ανέθετε σε εύπορο πολίτη της το λειτούργημα του θεωροδόκου. Το έκαναν αυτό διότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι θεωροδόκοι επρόκειτο να αναλάβουν το κόστος φιλοξενίας των θεωρών και να τους παρέχουν επαρκές κατάλυμα, για τα οποία οι θεωροδόκοι χρειάζονταν επαρκή προσωπικό πλούτο. Για να έχουν την επιθυμητή ευνοϊκή αναφορά από τους θεωρούς, τους προσέφεραν δώρα, φαγητό, ακόμη και χρήματα για να καλύψουν το κόστος του ταξιδιού τους στην φιλοξενούσα πόλη-κράτος.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πανελλήνιοι Αγώνες Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Ιωάννης Γκλαβάκης
Ο Ιωάννης Γκλαβάκης (γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1949 στη Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πολιτικός. Από το 2004 έως το 2009 ήταν Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Νέα Δημοκρατία. Ήταν μέλος της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, καθώς και της Επιτροπής Αλιείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου.
Ήταν αντιπρόεδρος της αντιπροσωπείας της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Μεξικού.
Σταδιοδρομία
Δείτε επίσης: Ελληνικές ευρωεκλογές 2004
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Γιάννης Μιγάδης
Ο Γιάννης Μιγάδης (1926 - 2017) ήταν Έλληνας ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Κωνσταντίνο Παρθένη (1945 – 1951). Αργότερα σπούδασε σκηνογραφία και ενδυματολογία στο Παρίσι, στη Σχολή Ecole des Arts Decoratifs. Παρουσίασε έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις από το 1953 έως το 2008. Εργάστηκε παράλληλα στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπως επίσης στον Ελληνικό και ξένο κινηματογράφο ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος. Εικονογράφησε βιβλία, περιοδικά και ημερολόγια και δημοσίευσε άρθρα σε λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά περιοδικά.
Υπήρξε μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και του Διεθνούς Κέντρου Θεάτρου. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, στην Πινακοθήκη Πιερίδη, στο Μουσείο Βορρέ και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το 1998 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την καλλιτεχνική προσφορά, από την Ένωση Θεατρικών Συγγραφέων, το Θεατρικό Μουσείο, τη Λέσχη «Κνωσσός» των εν Αθήναις Ηρακλειωτών ενώ το 2007 τιμήθηκε με το «Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης» από τον Δήμο Ηρακλείου.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Μιγάδης εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Νικόλαος Σαλαβράκος
Ο Νικόλαος Σαλαβράκος (Καλαμάτα, 15 Φεβρουαρίου 1946) είναι Έλληνας πολιτικός και από το 2019 πρόεδρος του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού (ΛΑ.Ο.Σ.). Επιπλέον, έχει διατελέσει Ευρωβουλευτής από το 2009 έως το 2014 εκπροσωπώντας τον ΛΑΟΣ.
Συργιάννης Παλαιολόγος
Ο Συργιάννης Παλαιολόγος Φιλανθρωπινός (π. 1290 - 1334) ήταν αριστοκράτης και στρατηγός στη Ρωμανία μεικτής Ελληνικής και Κουμανικής καταγωγής, που ενεπλάκη στον πρώτο εμφύλιο μεταξύ των Παλαιολόγων Ανδρονίκου Β΄ και Ανδρονίκου Γ΄ Αυτοκρατόρων των Ρωμαίων. Πιστός μόνο στον εαυτό του και στις φιλοδοξίες του, άλλαξε συμμαχίες αρκετές φορές και στο τέλος κατέκτησε μεγάλο μέρος της Μακεδονίας για τον Στέφανο Δ΄ Δουσάν της Σερβίας, ώσπου φονεύθηκε από τους Ρωμαίους.
Καταγωγή και η αρχή της σταδιοδρομίας του
Γεννήθηκε περί το 1290. Έλαβε το όνομα του πατέρα ή του πάππου του, ενός Κουμάνου αρχηγού, που έγινε μέγας δομέστικος υπό τον Ανδρόνικο Β΄· πολλοί Κουμάνοι είχαν εγκατασταθεί στην Ευρώπη κατά τη βασιλεία του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη (1221-54). Το αρχικό όνομα του πρεσβύτερου Συργιάννη ήταν Συτζιγκάν (από το Κουμανο-τουρκικό Sïčğan, ποντίκι), που εξελληνίστηκε σε Συργιάννης, όταν αυτός βαπτίστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Συργιαννης
Γιώργος Παπαγιάννης
Ο Γιώργος Παπαγιάννης (Μαρούσι, 3 Ιουλίου 1997) είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,20μ. αγωνίζεται στη θέση του σέντερ για την Φενέρμπαχτσε, ενώ είναι βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδος.
Υπήρξε στέλεχος της Εθνικής Εφήβων Ελλάδας που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων το 2015. Συμμετείχε στα Draft του 2016 και επελέγη 13ος στον 1ο γύρο από τους Φοίνιξ Σανς, που όμως αργότερα ανταλλάχθηκε στους Σακραμέντο Κινγκς. Η θέση που κατέλαβε στο ΝΒΑ ντραφτ είναι η υψηλότερη από Έλληνα καλαθοσφαιριστή.
Πρώτα χρόνια (2012-2016)
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Α1 Εθνική το 2012 αγωνιζόμενος με την ομάδα του Περιστερίου. Στις 5 Ιανουαρίου 2012 έκανε το ντεμπούτο του αγωνιζόμενος απέναντι στον Παναθηναϊκό και έγινε ο νεαρότερος αθλητής στην ιστορία της Α1 Εθνικής. Το 2013 μετακόμισε στις Η.Π.Α. για να συνεχίσει τις λυκειακές του σπουδές και αγωνίστηκε με την ομάδα του λυκείου του, το Westtown School στο West Chester της Πενσυλβάνια. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2014 για να ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του, ενώ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Παναθηναϊκού.
Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε για δυο χρόνια κατακτώντας δυο φορές το Κύπελλο Ελλάδας, ενώ αγωνίστηκε για μια σεζόν και στην Ευρωλίγκα σε έξι αγώνες όπου σκόραρε 9 πόντους με 10 ριμπάουντ και 2 τάπες. Στην τελευταία του σεζόν (2015-16) στο ελληνικό πρωτάθλημα ο Παπαγιάννης έπαιξε 23 αγώνες πετυχαίνοντας 150 πόντους με 63 ριμπάουντ, 11 ασίστ, 5 κλεψίματα και 5 τάπες.
ΝΒΑ (2016-2018)
Στις 24 Ιουνίου ο Γιώργος Παπαγιάννης επιλέχθηκε στο Νο 13 του NBA Ντραφτ από τους Σακραμέντο Κίνγκς γράφοντας με αυτό τον τρόπο ιστορία, αφού έγινε το ψηλότερο πικ στην ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ, ένα ρεκόρ που μέχρι πρότινος κρατούσε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο (Νο 15 το 2013). Μάλιστα οι Σακραμέντο Κίνγκς θέλησαν ο Έλληνας σέντερ να αγωνιστεί κατευθείαν στο ΝΒΑ πληρώνοντας τον Παναθηναϊκό για να τον αποκτήσουν. Μάλιστα στο συμβόλαιο που υπέγραψε, προβλέπονταν περίπου 10 εκατ. δολάρια σε μισθούς σε βάθος τετραετίας. Ο Παπαγιάννης αγωνίστηκε σε αρκετά παιχνίδια τόσο του ΝΒΑ (38 παιχνίδια όπου μέτρησε 2,1 πόντους, 3,2 ριμπάουντ σε 12,4 λεπτά μέσης συμμετοχής), όσο και του NBDL με τη θυγατρική ομάδα των Κινγκς, τους Ρίνο Μπίγκχορνς. Ωστόσο στις 8 Φεβρουαρίου 2018, έμεινε ελεύθερος από τους Σακραμέντο Κινγκς. Στις 7 Μαρτίου 2018 υπέγραψε δεκαήμερο συμβόλαιο με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς.
Παναθηναϊκός (2018-2023)
Στις 20 Ιουλίου 2018, επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, υπογράφοντας συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας. Στις 17 Φεβρουαρίου 2019 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον ΠΑΟΚ με 79-73. Τον Ιούνιο του 2019 κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα με τα πράσινα, νικώντας στη σειρά των τελικών τον Προμηθέα Πατρών με 3-0.
Στις 13 Ιανουαρίου 2021 κόντρα στη Βιλερμπάν (νίκη με 88-71), έκανε δύο ατομικά ρεκόρ καριέρας στην Ευρωλίγκα, καθώς ήταν η πρώτη φορά που σκόραρε 18 πόντους, αλλά και που συγκέντρωσε 28 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Στις 7 Μαρτίου 2021, κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου έφτασε τις 100 συμμετοχές στο επαγγελματικό Πρωτάθλημα Ελλάδας. Παράλληλα έγινε ο έβδομος παίκτης στην ιστορία του Παναθηναϊκού με τριψήφιο αριθμό στις τάπες στη διοργάνωση και μπήκε στην πρώτη 15άδα των ριμπάουντερ των πράσινων στο επαγγελματικό Πρωτάθλημα φτάνοντας τα 423. Στις 19 Απριλίου, στον αγώνα κόντρα στον Ηρακλή με τρεις τάπες έφτασε τις 108 και έγινε μέλος της πρώτης πεντάδας του Παναθηναϊκού στη λίστα με τους καλύτερους μπλοκέρ. Επίσης μπήκε στην πρώτη 40άδα του επαγγελματικού Πρωταθλήματος στην ίδια κατηγορία. Στις 9 Μαΐου κατέκτησε για τέταρτη φορά το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας τον τελικό τον Προμηθέα Πάτρας με 91-79 με τον ίδιο να έχει 6 πόντους και 4 ριμπάουντ. Στις 10 Ιουνίου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Παναθηναϊκός κέρδισε στη σειρά των τελικών το Λαύριο με 3-1. Στις 31 εμφανίσεις του στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, μέτρησε 10,1 πόντους, 5,7 ριμπάουντ, 1,3 τάπες και 0.9 ασίστ, ενώ σούταρε με 64,5% στα δίποντα και 81.4% στις βολές σε 21 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα και αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης ομάδας της διοργάνωσης.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2021, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Προμηθέα Πατρών 92-83. Μάλιστα ο ίδιος αναδείχτηκε MVP του τελικού έχοντας 14 πόντους με 7/8 δίποντα, 6 ριμπάουντ και 2 κοψίματα. Στις 11 Νοεμβρίου 2021 κόντρα στην Ούνικς Καζάν (ήττα 72-74), έφτασε τις 100 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα, ενώ έκανε νέο ατομικό ρεκόρ καριέρας στον τομέα των ριμπάουντ, μαζεύοντας 17 (7 επιθετικά, 10 αμυντικά). Στις 25 Νοεμβρίου κόντρα στη Ζενίτ (νίκη 70-64), ισοφάρισε το ρεκόρ καριέρας του στους πόντους στην Ευρωλίγκα με 18 (8/9 δίποντα, 2/6 βολές), μάζεψε 13 ριμπάουντ, έκανε την καλύτερη επίδοση του για τη σεζόν σε μπλοκ με 4, μοίρασε 1 ασίστ και έκανε νέο ατομικό ρεκόρ αξιολόγησης (PIR) με 31 βαθμούς. Στις 30 Ιανουαρίου 2022 κόντρα στον Άρη, μπήκε στη 10άδα των επιθετικών ριμπάουντερ της ομάδας αφού έφτασε τα 209, ενώ με τα έξι ριμπάουντ που είχε συνολικά, ξεπέρασε τα 600 στην 128η εμφάνιση του στη διοργάνωση. Στις 7 Μαρτίου, κόντρα στον Ιωνικό, είχε νταμπλ-νταμπλ με 20 πόντους (10/15 δίποντα), 17 ριμπάουντ, 3 τάπες 1 κλέψιμο, 1 ασίστ, συγκεντρώνοντας 39 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης και έτσι αναδείχτηκε MVP της 16ης αγωνιστικής στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Μάλιστα έγινε ο πρώτος Έλληνας γενικά αλλά και του Παναθηναϊκού που κατέγραψε 17 ριμπάουντ σε ένα παιχνίδι στη διοργάνωση. Επίσης έγινε ο τέταρτος μπλοκέρ στην ιστορία του Παναθηναϊκού με 144 τάπες. Στις 13 Μαρτίου κόντρα στο Περιστέρι, ξεπέρασε τους 1.000 πόντους στο 132ο παιχνίδι του στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Στις 8 Απριλίου κόντρα στη Φενέρμπαχτσε είχε 14 πόντους (6/8 δίποντα, 2/2 βολές), 12 ριμπάουντ, 4 τάπες, 3 κλεψίματα, 1 ασίστ κι 1 κερδισμένο φάουλ σε 34 '13'', συλλέγοντας συνολικά 31 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης. Έτσι αναδείχθηκε MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα, για πρώτη φορά στην καριέρα του. Με το τέλος της κανονικής περιόδου της Ευρωλίγκα, ο Παπαγιάννης ήταν για πρώτη φορά στην καριέρα του ο πρώτος ριμπάουντερ και μπλοκέρ της διοργάνωσης. Παράλληλα με την εξαιρετική χρονιά που είχε αποτέλεσε μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας της σεζόν στην Ευρωλίγκα, για πρώτη φορά στην καριέρα του. Τελείωσε τη σεζόν με 10,3 πόντους και 8,2 ριμπάουντ μαζί με 1,7 μπλοκ κατά μέσο όρο. Στις 22 Μαΐου κόντρα στον Άρη είχε ένα μπλοκ, έφτασε συνολικά τα 158 και έγινε ο τρίτος μπλοκέρ στην ιστορία του Παναθηναϊκού και ο 20ός στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Στις 5 Ιουνίου με τα 10 ριμπάουντ που μάζεψε στο 4ο παιχνίδι των ημιτελικών απέναντι στη Λάρισα, μπήκε στην 10άδα των κορυφαίων ριμπάουντερ στην ιστορία του Παναθηναϊκού, έχοντας συνολικά 730. Για τη σεζόν 2021-22, αναδείχτηκε επίσης μέλος της καλύτερης πεντάδας του ελληνικού πρωταθλήματος.
Στις 30 Οκτωβρίου 2022 κόντρα στον Κολοσσό, έφτασε τις 181 τάπες και έγινε ο δεύτερος καλύτερος μπλοκέρ στην ιστορία του Παναθηναϊκού στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Επίσης, πραγματοποιώντας την 145η εμφάνιση του με τον Παναθηναϊκό στο Πρωτάθλημα μπήκε στην πρώτη 15άδα της λίστας των «πράσινων». Στις 10 Ιανουαρίου 2023 κόντρα στη Φενέρμπαχτσε, έφτασε τους 1.000 πόντους καριέρας στην Ευρωλίγκα. Στις 28 Μαρτίου κόντρα στην Μπάγερν Μονάχου, είχε 24 πόντους (7/7 δίποντα, 3/3 τρίποντα και 1/1 βολές), 11 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 3 μπλοκς και κανένα άστοχο σουτ με 40 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Με αυτή την εμφάνιση πραγματοποίησε τρία νέα ατομικά ρεκόρ καριέρας στην Ευρωλίγκα σε πόντους, αξιολόγηση και εύστοχα τρίποντα. Μάλιστα με την επίδοση των 40 βαθμών αξιολόγησης, αναδείχτηκε MVP της 31ης αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα.
Φενέρμπαχτσε (2023-σήμερα)
Στις 15 Ιουλίου 2023, υπέγραψε με την τούρκικη Φενέρμπαχτσε, μέχρι το 2025.
Εθνική ομάδα
Ο Παπαγιάννης πρωτοεμφανίστηκε με το εθνόσημο της Εθνικής Ομάδας Παίδων το καλοκαίρι του 2012. Αποτέλεσε μέλος τόσο της Εθνικής Ομάδας Εφήβων Κ16 όσο και της Εθνικής Ομάδας Εφήβων Κ18. Το καλοκαίρι του 2013 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Παίδων. Το καλοκαίρι του 2015 συμμετείχε με το εθνόσημο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κ19 που διεξήχθη στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου έφτασε μέχρι τον ημιτελικό κατακτώντας την 4η θέση. Επίσης, το καλοκαίρι του 2015 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 στο Βόλο. Στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων του 2015 αναδείχθηκε μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.
Τον Ιούνιο του 2017 κλήθηκε στην τελική 12άδα της Εθνικής Ανδρών για το Ευρωμπάσκετ 2017. Το 2019 αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας. Ήταν παρών στο Προολυμπιακό τουρνουά του Καναδά, στο οποίο η Εθνική έχασε την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, αφού ηττήθηκε στον τελικό από την Τσεχία 97-72. Αγωνίστηκε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2022, στο οποίο η Εθνική έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, όπου και ηττήθηκε από τη Γερμανία 107-96. Ο ίδιος στο τουρνουά είχε 6.5 πόντους και 3.5 ριμπάουντ σε 6 αγώνες με 17.7 λεπτά συμμετοχής.
Με το εθνόσημο ο Παπαγιάννης έχει 45 αγώνες με 313 πόντους (μ.ο: 6.96). Στους έφηβους είχε 35 αγώνες με 293 πόντους (μ.ο: 8.37) ενώ στους παίδες κατέγραψε 33 συμμετοχές με 347 πόντους (μ.ο: 10.52).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίνο Μπιγκχορνς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Τάνια Γένσεν
Η Τάνια Γένσεν (δανικά: Tanja Jensen, γέννηση: 1990) είναι Δανή youtuber που έγινε ευρύτερα γνωστή με το κανάλι της, SugarCharmShop, όπου δημιουργεί διάφορους οδηγούς δημιουργίας αντικειμένων με πολυμερή πηλό. Το κανάλι της δημιουργήθηκε στις 2 Μαΐου του 2011. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017, το SugarCharmShop συγκέντρωσε περισσότερες από 1,2 εκατομμύρια εγγραφές και σημείωσε περισσότερες από 199 εκατομμύρια προβολές. Άλλα της κανάλια είναι τα SCScraft και SugarCharmShop Gourmet.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:YouTubers
Άννυ Ποδηματά
Η Άννυ Ποδηματά (8 Οκτωβρίου 1962, Αθήνα) είναι δημοσιογράφος και πρώην ευρωβουλευτής εκλεγμένη με το ΠΑΣΟΚ. Ήταν μέλος της ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων. Εξελέγη αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Ιανουάριο του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014
Paramount+
Το Paramount+ είναι αμερικανική αμερικανική συνδρομητική υπηρεσία ροής βίντεο κατ'απαίτηση που ανήκει στην Paramount Global. Το περιεχόμενο της υπηρεσίας προέρχεται κυρίως από κυκλοφορίες της CBS Media Ventures (περιλαμβάνοντας της CBS Studios), Paramount Media Networks (παλιότερα Viacom Media Networks και ViacomCBS Domestic Media Networks), και Paramount Pictures, ενώ περιέχει επίσης πρωτότυπες ταινίες και σειρές, και κάλυψη ζωντανών αγώνων.
Κατάλογος αστέρων του Καρκίνου
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Καρκίνου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Καρκίνου κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
* Κατηγορία:Αστέρες ανά αστερισμό
Γιώργος Τούσσας
Ο Γιώργος Τούσσας (γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1954) είναι Έλληνας πολιτικός και Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, το οποίο ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά–Βόρεια Πράσινη Αριστερά. Γεννήθηκε στην Κοιλάδα Αργολίδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Σουβλόπαπια
Η Σουβλόπαπια είναι υδρόβιο νηκτικό πτηνό της οικογενείας των Νησσιδών, μία από τις αφρόπαπιες που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Anas acuta και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, anas, έχει άγνωστη προέλευση, που δεν επιβεβαιώνεται από κάποια ιστορική πηγή. Κατά μίαν εκδοχή είναι λατινική λέξη (anas-atis) με ινδοευρωπαϊκή προέλευση (anut, antis) και με τη σημασία που τής αποδίδεται («νήσσα», «πάπια»). Υπάρχει όμως και η εκδοχή της σύνθετης λέξης a + nas, οπότε αποκτά ελληνική προέλευση, με το β’ συνθετικό να προέρχεται από το νέω ≪κολυμπώ≫ (άσχετο προς το ρ. νέω ≪γνέθω, κλώθω≫, πρβλ. λ. νήμα), ενώ το α προσετέθη αργότερα. Το αρχ. νέω ≪κολυμπώ≫ αποτελεί την ασθενή βαθμ. τού ινδοευρωπαϊκού sna- ≪πλέω, κολυμπώ≫, πβ. σανσκρ. snati ≪πλένομαι≫, λατ. nare | natare ≪κολυμπώ≫ (> γαλλ. natation ≪κολύμβηση≫, ισπ. natacion) κ.ά.].
Ο λατινικός όρος acuta στην επιστημονική ονομασία του είδους προέρχεται από το ρήμα acuo «ακονίζω, οξύνω» που, με τη σειρά της, έχει ως ρίζα την ελληνική λέξη ακίς «ακίδα» < ινδοευρ. αЌ «οξύς, αιχμηρός, κοφτερός». Η ονοματοδοσία είναι προφανής, παραπέμποντας στην οξεία ουρά του αρσενικού, στο αναπαραγωγικό πτέρωμα. Τα ίδια ισχύουν τόσο για την αγγλική (Pintail), όσο και την ελληνική λαϊκή ονομασία του είδους.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Λινναίο, υπό τη σημερινή του ονομασία (Σουηδία, 1758). Φυλογενετικά, συγγενεύει με τα είδη A. georgica και A. eatoni. Με το πρώτο, γενετική έρευνα υποθέτει ότι, σχηματίζει μονοφυλετικό γκρουπ, ενώ με το δεύτερο ότι, σχηματίζει υπερείδος.
Υβρίδια
Όπως συμβαίνει με πολλές άλλες αγριόπαπιες, η σουβλόπαπια σχηματίζει υβρίδια με άλλα είδη όπως: Anas acuta x Mareca strepera (καπακλής), Anas acuta x Spatula querquedula σαρσέλα, Aix sponsa x Anas acuta, Mareca americana x Anas acuta, Anas crecca (κιρκίρι) x Anas acuta, Anas platyrhynchos (πρασινοκέφαλη) x Anas acuta, Anas acuta x Spatula clypeata (χουλιαρόπαπια), κ.α.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|350px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Anas acuta Πράσινο ανοικτό = Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής Πράσινο σκούρο = Επιδημητικό Μπλε = Περιοχές διαχείμασης Κόκκινο = Εισηγμένο Το είδος εμφανίζει ευρύ φάσμα κατανομής σε όλο σχεδόν το Βόρειο ημισφαίριο, (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Αφροτροπική, Ινδομαλαϊκή, Νεαρκτική και Νεοτροπική) ενώ έχει εισαχθεί στη Ν. Αφρική και την Αυστραλία.