cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αικατερίνη Κορνάρο
Η Αικατερίνη Κορνάρο (Caterina Cornaro, 25 Νοεμβρίου 1454 – 10 Ιουλίου 1510) ήταν η τελευταία βασίλισσα της Κύπρου από τις 26 Αυγούστου 1474 ως τις 26 Φεβρουαρίου 1489, και είχε ανακηρυχτεί "Κόρη του Αγίου Μάρκου" προκειμένου η Δημοκρατία της Βενετίας να είχε τη δυνατότητα να πάρει τον έλεγχο της Κύπρου μετά το θάνατο του συζύγου της Ιάκωβου Β΄.
Οικογένεια
Η Αικατερίνη ήταν κόρη του Nobile Huomo (ευγενούς) Μάρκο Κορνάρο (Marco Cornaro, Βενετία Δεκέμβριος 1406 – Βενετία, 1 Αυγούστου 1479), Cavaliere del Sacro Romano Impero (Ιππότης της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) και Patrizio Veneto (Πατρίκιος της Βενετίας), από τη γυναίκα του Φλορέντσα Κρίσπο. Ο πατέρας της ήταν δισέγγονος του Μάρκο Κορνάρο, Δόγη της Βενετίας (1365 - 1368). Ήταν η μικρότερη αδελφή του επίσης Nobil Huomo, ευγενούς, Τζιόρτζιο Κορνάρο (1452 – 31 Ιουλίου 1527), "Padre della Patria" (Πατέρας της Πατρίδας) και Ιππότη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η οικογένεια Κορνάρο έβγαλε συνολικά τέσσερις Δόγηδες. Η οικογένεια είχε μακροχρόνιες σχέσεις με την Κύπρο, ειδικά όσον αφορά το εμπόριο. Στην περιοχή της Επισκοπής και στη περιοχή της Λεμεσού λειτουργούσαν μύλους ζάχαρης, τα προϊόντα των οποίων μαζί με άλλα Κυπριακά προϊόντα εξήγαγαν στην Βενετία.
Η μητέρα της Αικατερίνης Φιορέντσα Κρίσπο μέλος του Οίκος των Κρίσπων ήταν κόρη του Νικολό Κρίσπο, Κύριου της Σύρου. Η ταυτότητα της μητέρας της Φιορέντσας δεν είναι σίγουρη, γιατί ο Κρίσπο ήταν γνωστό ότι είχε δύο γυναίκες, κάθε μία από τις οποίες θα μπορούσε να είναι η μητέρα της Φιορέντσας. Σύμφωνα με δικιά του αλληλογραφία, ο Νικολό ήταν γαμπρός του Τζάκοπο της Λέσβου. Μια αναφορά από τον Κατερίνο Ζένο (Caterino Zeno) με ημερομηνία το 1474 αναφέρει μιαν άλλη γυναίκα, την Ευδοκία-Βαλέντσα της Τραπεζούντας. Η Βαλέντσα αναφέρεται ως κόρη του Ιωάννη Δ΄ και της Μπαγκρατιόνη, γυναίκας του. Όμως, οι υποτιθέμενοι αυτοί γονείς της παντρεύτηκαν το 1426 και μία κόρη της Βαλέντσα αναφέρεται ότι παντρεύτηκε το 1429 (ο Ιωάννης και η γυναίκα του είναι απίθανο να ήταν παππούδες μιας γυναίκας που παντρεύτηκε μόλις τρία χρόνια μετά το γάμο τους). Η Βαλέντσα έτσι θεωρείται πιθανότερα ότι ήταν η αδελφή του Ιωάννη Δ΄ και όχι η κόρη του, στην οποία περίπτωση οι γονείς της θα ήταν οι Αλέξιος Δ΄ και η Θεοδώρα η Κατακουζινή.
Ο Νικολό δέχτηκε δώρο την Ηγεμονία της Σύρου από τον πατέρα του Φραντσέσκο Α΄ Κρίσπο, Δούκα του Αρχιπελάγους. Η μητέρα του ήταν η Φιορέντσα Α΄ Σανούδου, κυρία της Μήλου, μέλος της προηγούμενης δυναστείας του Οίκου των Σανούδων που ηγεμόνευσε το Αρχιπέλαγος. Η Φιορέντσα ήταν Κυρία της Μήλου, κόρη και διάδοχος του Μάρκου Σανούδου, Κυρίου της Μήλου (1341 - 1376). Ο Μάρκο ήταν ο μικρότερος γιος του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου, Δούκα του Αρχιπελάγους (1303 - 1323). .
Γάμος και βασιλεία
Το 1468, ο Ιάκωβος Β΄ της Κύπρου, αλλιώς γνωστός ως Ιάκωβος ο Νόθος, έγινε Βασιλιάς της Κύπρου. Το 1468 διάλεξε την Καταρίνα για γυναίκα του και Βασίλισσα-Σύζυγο του Βασιλείου της Κύπρου, επιλογή η οποία χαροποίησε ιδιαίτερα τη Βενετική Δημοκρατία, καθώς έτσι θα εξασφάλιζε στο εξής εμπορικά δικαιώματα και άλλα προνόμια της Βενετίας στην Κύπρο. Παντρεύτηκαν στη Βενετία στις 30 Ιουλίου 1468 μέσω πληρεξούσιου, ενώ ήταν 14 χρονών. Τελικά ξεκίνησε για την Κύπρο το Νοέμβριο του 1472 και παντρεύτηκε αυτοπροσώπως τον Ιάκωβο στη Φαμαγκούστα.
Σύμφωνα με τον Γεώργιο Βουστρώνιο, "στις 15 Φεβρουαρίου 1489 η βασίλισσα έφυγε από τη Λευκωσία για να πάει στην Αμμόχωστο, για να φύγει [από την Κύπρο]. Και όταν ήταν καβάλα στο άλογο φορώντας ένα μαύρο μεταξένιο μανδύα, με όλες τις κυρίες και τους ιππότες της συνοδείας της [...] Τα μάτια της, παραπέρα, δεν σταμάτησαν να χύνουν δάκρυα σε όλη τη διαδρομή. Ομοίως και ο κόσμος έχυσε πολλά δάκρυα." .
Έχοντας εκθρονιστεί το Φεβρουάριο, η Κατερίνα αναγκάστηκε να φύγει από την Κύπρο στις 14 Μαΐου 1489.
Μετέπειτα ζωή στο Άσολο
Έτσι λοιπόν το τελευταίο Σταυροφορικό κράτος, η Κύπρος, έγινε αποικία τη Βενετίας, και ως αποζημίωση επιτράπηκε στην Κατερίνα να διατηρήσει το τίτλο της Βασίλισσας και έγινε το 1489 Κυρία του Άσολο, μιας επαρχίας στο Βένετο της Ιταλίας. Το Άσολο έγινε σύντομα γνωστό ως αυλή λογοτεχνικής και διάκρισης στη τέχνη, κυρίως ως η μυθοπλαστική τοποθεσία των πλατωνικών διαλόγων για τον έρωτα του Πιέτρο Μπέμπο, Gli Asolani. Η Κατερίνα πέθανε στη Βενετία το 1510.
Κληρονομιά
Οι όπερες Catharina Cornaro (1841) του Φραντς Λάχνερ και Caterina Cornaro (1844) του Γκαετάνο Ντονιτσέττι είναι βασισμένες στη ζωή της.
Έχουν γίνει πολλά πορτρέτα της Αικατερίνης, και μεταξύ αυτών του Ντύρερ, του Τιτσιάνο, του Μπελίνι και του Τζορτζόνε.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων του Βασιλείου της Κύπρου Κατηγορία:Οικογένεια Κορνάρο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1965
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1965 διεξήχθη στις 7 Μαρτίου στην Αθήνα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μεσημέρτζης του Ολυμπιακού (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητές σύλλογοι αναδείχθηκαν ο Ολυμπιακός στην ομαδική ανδρών και ο Παναθηναϊκός στη γενική. Αυτή τη χρονιά, για πρώτη φορά διεξήχθη πρωτάθλημα παίδων.
Πηγές
[http://athlitikihxo.gr/ShowNewspaper.php?ShowDate=1965-03-10 Αθλητική Ηχώ 10-3-1965 σελ. 3]
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1965 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ηλιοφυλλίτης
Ο ηλιοφυλλίτης (αγγλικά: heliophyllite) είναι ένα σπάνιο ορυκτό του μολύβδου και του χλωρίου, με χημικό τύπο Pb6As2O7Cl4. Αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality) στα ορυχεία Mines d’Harstigen και Langban στην πόλη Βάρμλαντ της Σουηδίας.
Σχηματισμός και σχετιζόμενα ορυκτά
Σχηματίζεται σε αποθέσει αρσενικού και χλωρίου ή σε σκωρίες χλωρίου (Λαύριο). Σχετίζεται με: Εκδεμίτη και Ινεσίτη στη Σουηδία, με Μιμητίτη, Κερουσίτη καιΑσβεστίτη στην Κίνα και με Αγγλεσίτη, Κερουσίτη, Λαυριονίτη, Φιντλερίτη, Λαντλοκίτη, Πραλαυριονίτη, Πενφιλντίτη και Φωσγενίτη στο Λαύριο.
Χώρες εμφάνισης
Βρίσκεται στη Σουηδία σε τρία ορυχεία του Βάρμλαντ (TL), στη Νεβάδα των ΗΠΑ, σε ένα ορυχείο στην περιοχή Τσινγκάι της Κίνας, σε δύο ορυχεία της Τοσκάνης στην Ιταλία, και σε τρία ορυχεία (Πασά-Λιμάνι, στην Παραλία του Θορικού και στην περιοχή Βρυσσάκη) στο Λαύριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού Κατηγορία:Αλογονίδια
Γουλιέλμος Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Γουλιέλμος Δ΄ (William Henry, 21 Αυγούστου 1765 – 20 Ιουνίου 1837) ήταν βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας και του Ανόβερου από τις 26 Ιουνίου 1830 μέχρι τον θάνατό του.
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Ερρίκος ήταν ο τρίτος γιος του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και νεότερος αδελφός και διάδοχος του Γεωργίου Δ΄. Ο Γουλιέλμος Δ΄ γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1765 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο και εκεί βαπτίσθηκε. Ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς του Αννοβέρου και προτελευταίος μονάρχης της Βρετανίας από τον Οίκου του Ανόβερου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Αννόβερου Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Μονάρχες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Πρίγκιπες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Τάγμα της Ακάνθου Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Σβετλάνα Σβέτικοβα
Η Σβετλάνα Αντρέγεβνα Σβέτικοβα (Ρωσικά: Светла́на Андре́евна Све́тикова), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Αϊλίκα του Σβάινφουρτ
Η Αϊλίκα του Σβάινφουρτ (γερμ.: Eilika von Schweinfurt, π. 1005 – μετά τις 10 Δεκεμβρίου 1059) ήταν κόρη του μαργράβου του Σβάινφουρτ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας.
Βιογραφία
Καταγόταν από βαυαρική οικογένεια ευγενών, ως κόρη του Ερρίκου μαργράβου του Σβάινφουρτ και της Γκέρμπεργκας του Γκλάιμπεργκ (970 – μετά το 1036) από τον Οίκο των Κοραδιδών, κόρης του Χέρμπερτ κόμη του Βέττεραου.
Οικογένεια
Γύρω στο 1020, η Αϊλίκα παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β΄, δούκα της Σαξονίας, και ήταν μητέρα των:
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Πολεμικό κοιμητήριο Φαλήρου
Το Πολεμικό κοιμητήριο Φαλήρου, το Μνημείο Αθηνών (Phaleron War Cemetery, the Athens Memorial) είναι νεκροταφείο 2.067 πεσόντων στρατιωτών της Κοινοπολιτείας από την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Γερμανούς το 1941 και μετά το 1944.
Ιστορία
Το Πολεμικό κοιμητήριο Φαλήρου βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο, στα σύνορα με το Καλαμάκι / Άλιμο, κοντά στην εκβολή του ρέματος της Πικροδάφνης, με πρόσοψη στην παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος. Απέναντι από το κοιμητήριο, στην πλευρά της θάλασσας βρίσκεται η μαρίνα Αλίμου.
Αρχικά, η τοποθεσία χρησίμευσε ως κοιμητήριο για τους στρατιώτες της Κοινοπολιτείας που έπεσαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο του 1944-1945. Στη συνέχεια, το Ελληνικό κράτος με την Κοινοπολιτειακή Επιτροπή Στρατιωτικών Τάφων (Commonwealth War Graves Commission), αποφάσισαν να μετατραπεί σε κοιμητήριο όλων των στρατιωτών της Κοινοπολιτείας που έπεσαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετέφεραν εκεί τα οστά τους από πεδία των μαχών, από προσωρινά στρατιωτικά νεκροταφεία, αλλά και από κοινά νεκροταφεία όλης της Ελλάδας. . Αρχιτέκτονας του κοιμητηρίου ήταν ο Λουί ντε Σουασόν (Louis de Soissons), γαλλοκαναδός, ο οποίος σχεδίασε πολλά ακόμη κοιμητήρια για νεκρούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στο μνημείο του κοιμητηρίου, το Μνημείο Αθηνών (the Athens Memorial), μνημονεύονται περίπου 2.882 στρατιώτες των οποίων δεν βρέθηκαν τα σώματα, από τις επιχειρήσεις στην Ελλάδα και την Κρήτη το 1941 και την περίοδο 1944-1945, από τα Δωδεκάνησα αλλά και τη Γιουγκοσλαβία μεταξύ 1943 και 1945.
Μέρος του κοιμητηρίου είναι και το μνημείο αποτεφρωμένων, στο οποίο μνημονεύονται 74 Ινδοί στρατιώτες οι οποίοι αποτεφρώθηκαν.
Στη βόρειο-ανατολική πλευρά του κοιμητηρίου υπάρχει τμήμα στο οποίο βρίσκονται τάφοι στρατιωτών και πολιτών που πέθαναν στην Ελλάδα αφού είχαν τραυματιστεί στον Πόλεμο της Κριμαίας και οι οποίοι είχαν αρχικά θαφτεί στο Αγγλο-Γαλλικό Κοιμητήριο του Φαλήρου, στο Νέο Φάληρο, όπου και βρίσκονταν μέχρι το 1966, όταν το εκεί νεκροταφείο μετακινήθηκε στο Πολεμικό Κοιμητήριο Φαλήρου, μετά από αίτημα της Ελλάδας. Στο τμήμα αυτό στο οποίο βρίσκεται δίγλωσση επιγραφή με τίτλο: "Franco British Cemetery - Crimean War" και "Cimetiere Franco Britannique - Guerre de Crimée" βρίσκονται 23 τάφοι, οβελίσκος - κοινό μνημείο για τους Γάλλους και Βρετανούς στρατιώτες και έξη ακόμη επιτύμβιες στήλες.
Αναφορές
Κατηγορία:Νεκροταφεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Τουδαλίγιας Δ΄
Ο Τουδαλίγιας Δ΄ ήταν βασιλιάς των Χετταίων (1237 π.Χ.-1209 π.Χ.), γιος και διάδοχος του βασιλιά Χατουσίλι Γ΄. Γεννήθηκε στη Χαττούσα την εποχή που ήταν κυβερνήτης της πόλης ο πατέρας του και βασιλιάς των Χετταίων ο θείος του Μουβαταλίς Β΄, ο οποίος, μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας, άφησε στη Χαττούσα τον αδελφό του κυβερνήτη μετά την επιδρομή των Κάσκα. Είχε πολύ καλές σχέσεις με τον πρώτο ξάδελφο του Κουρούντα, ο οποίος είχε υποστηρίξει τον θείο του Χατουσίλι Γ΄ σε βάρος του ίδιου του αδελφού του Μουρσιλίς Γ΄. Αναγκάστηκε από τον πατέρα του να υπογράψει συνθήκη την Ούλμι-Τεσσούπ με την οποία ήταν υποχρεωμένος να βοηθά όταν χρειαστεί τον ξάδελφο του, αναγνωρίζοντας την εξουσία του στην πόλη της Ταραντάσσας. Ο Τουδαλίγιας Δ΄ αναγκάστηκε να κατασκευάσει 13 φράγματα για να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη ξηρασία της εποχής του, πολλά εκ των οποίων σώζονται και σήμερα. Ήρθε σε σύγκρουση με τους Ασσυρίους, γι' αυτό αναγκάστηκε να υπογράψει εμπορική συνθήκη με το αδελφικό βασίλειο των Αμορριτών, για να πετύχει τον οικονομικό τους αποκλεισμό. Η συνθήκη είχε προβλέψει και απαγόρευση του εμπορίου ανάμεσα σε Ασσυρίους και Αχιγιάβα. Την ίδια περίπου χρονιά στη μάχη της Νιρίγιας (1230 π.Χ.) ο στρατός του γνώρισε καταστρεπτική ήττα από τους Ασσυρίους του Τικουλτί Νινουρτά Α΄. Οι δύο γιοι του Αρνουβάντας Γ΄ και Σουπιλουλιούμας Β΄ ήταν οι τελευταίοι βασιλείς των Χετταίων.
Μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης
thumb|right| MQ-9 Reaper της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής αποστολής
Ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος μάχης (γνωστότερο στα αγγλικά με το ακρωνύμιο UCAV, unmanned combat air vehicle), γνωστό και ως μαχητικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος, ή απλά drone ή UAV πεδίου μάχης , είναι μη επανδρωμένο αεροσκάφος το οποίο χρησιμοποιείται για πληροφορίες, επιτήρηση, απόκτηση στόχου και αναγνώριση και μεταφέρει πυρομαχικά αεροσκάφους, όπως πυραύλους, κατευθυνόμενα αντιαρματικά βλήματα ή/και βόμβες σε ειδικές υποδοχές για επιθέσεις με drone. Τα drones αυτά συνήθως είναι υπό ανθρώπινο έλεγχο σε πραγματικό χρόνο, με διαφορετικά επίπεδα αυτονομίας. Σε αντίθεση με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιτήρησης και αναγνώρισης, τα UCAV χρησιμοποιούνται τόσο για χτυπήματα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη όσο και για πληροφορίες στο πεδίο της μάχης.
Αεροσκάφη αυτού του τύπου δεν διαθέτουν ανθρώπινο χειριστή. Καθώς ο χειριστής χειρίζεται το όχημα από έναν απομακρυσμένο τερματικό σταθμό, δεν απαιτείται εξοπλισμός απαραίτητος για έναν άνθρωπο πιλότο, με αποτέλεσμα μικρότερο βάρος και μικρότερο μέγεθος από ένα επανδρωμένο αεροσκάφος. Πολλές χώρες διαθέτουν επιχειρησιακά εγχώρια UCAV και πολλές άλλες έχουν εισαγάγει οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή έχουν ξεκινήσει αναπτυξιακά προγράμματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μη επανδρωμένα αεροσκάφη
Μεσιέ 64
Ο Μεσιέ 64 (γνωστός και ως Γαλαξίας Μαύρο Μάτι και NGC 4826) είναι σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ τύπου 2 σε απόσταση περίπου 20 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την λωρίδα σκόνης που καλύπτει τον λαμπρό πυρήνα του.
Ιστορικό
Ο Μεσιέ 64 ανακαλύφθηκε από τον Edward Pigott τις 23 Μαρτίου 1779, ενώ 12 μέρες μετά τον ανακάλυψε ανεξάρτητα ο Γιόχαν Μπόντε. Περίπου ένα χρόνο αργότερα ο Σαρλ Μεσιέ τον ανακάλυψε και τον προσέθεσε στον κατάλογό του το 1780. Η ανακάλυψη του Pigott δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1781, μετά από τις δημοσιεύσεις των άλλων δύο. Η λωρίδα σκόνης ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ, όταν παρατήρησε τον γαλαξία το 1785 και το 1789.
Χαρακτηριστικά
Με την πρώτη ματιά, ο Μεσιέ 64 μοιάζει να είναι ένας αρκετά συνηθισμένος γαλαξίας. Όμως, πρόσφατες μελέτες έχουν οδηγήσει στην αξιοπρόσεκτη ανακάλυψη ότι το διαστρικό αέριο στις εξωτερικές περιοχές του Μεσιέ 64 περιστρέφεται σε αντίθετη κατεύθυνση από το αέριο και τα άστρα στις εσωτερικές περιοχές. Η εσωτερική περιοχή έχει ακτίνα μόνο 3.000 έτη φωτός, ενώ η εξωτερική περιοχή 40.000 έτη φωτός. Αυτό το μοτίβο πιστεύεται ότι έχει προκαλέσει τη δημιουργία πολλών άστρων στα σύνορα των δύο περιοχών. Αίτια αυτού του φαινομένου πιστεύεται ότι είναι η συγχώνευση του Μεσιέ 64 με ένα δορυφόρο του.
Κοντινοί γαλαξίες
Ο Μεσιέ 64 σχηματίζει μία μικρή ομάδα με τον μικρό ανώμαλο γαλαξία UGC 8024. Ο De Vaucouleurs τοποθέτησε αυτούς τους δύο γαλαξίες μαζί με τον Μεσιέ 94 και κάποιους άλλους γαλαξίες στην ομάδα Μ94.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ενεργοί γαλαξίες 64 4826 Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Τζέσε Κόρτι
Ο Τζέσε Κόρτι (αγγλικά: Jesse Corti, 3 Ιουλίου 1955 - ) είναι Αμερικανός-Βενεζουελάνος ηθοποιός φωνής, που πιθανώς είναι περισσότερο γνωστός ως ΛεΦού (Τρελάρας), στην ταινία Η πεντάμορφη και το τέρας, της Disney, όπως επίσης είναι γνωστός και ως η αυθεντική φωνή του Courfeyrac, της παράστασης του Μπρόντγουεϊ, Οι άθλιοι. Εκτός αυτών, έχει σημειώσει συμμετοχές και σε κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους, αλλά και σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, όπως στο 24, το Heroes, το Νοικοκυρές σε απόγνωση, το Νόμος και τάξη κ.ά. Είναι, επίσης, βραβευμένος με το βραβείο Clio, τη διαφήμισή του Drug Free America.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας - Κορινθίας
Η Ε.Σ.Κ.Α.Κ. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας - Κορινθίας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Έδρα της είναι το Άργος και βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Την Ένωση συνθέτουν σωματεία που εδρεύουν στην Αργολίδα, την Κορινθία, την Κυνουρία Αρκαδίας, την Τροιζηνία και τα νησιά Σπέτσες, Πόρο και Ύδρα.
Ιστορική Αναδρομή
Η δραστηριότητα των σωματείων της περιοχής ξεκίνησε να οργανώνεται την περίοδο 1974-75, χωρίς ωστόσο να συγκροτούν ενιαίο οργανισμό με τη σημερινή του έννοια. Το 1980-81 έλαβε την υπόσταση Τοπικής Επιτροπής της Ε.Ο.Κ. με τη συμμετοχή πέντε σωματείων καλαθοσφαίρισης. Στη μορφή αυτή οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών και γυναικών συμμετείχαν στα Ειδικά Πανελλήνια Πρωταθλήματα για την άνοδο στην αντίστοιχη Β' Εθνική Κατηγορία.
Την αγωνιστική περίοδο 1987-88 η δύναμη της Ένωσης είχε ξεπεράσει τα 30 σωματεία και σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες αναγνωρίστηκε ως Ένωση. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη σχετική τροποποίηση του καταστατικού της η πληρέστερη ονομασία της είναι Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας, Κορινθίας, Κυνουρίας, Τροιζηνίας και Σπετσών.
Διατελέσαντες πρόεδροι υπήρξαν οι:
Διοργανώσεις
Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα:
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών προβιβάζονται στον πρώτο όμιλο νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, ενώ οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Νοτίου Ελλάδος.
Μπρονξ
Το Μπρονξ (αγγλικά: Bronx, New York), είναι ένα από τα πέντε διαμερίσματα της Νέας Υόρκης. Είναι το βορειότερο διαμέρισμα και η νεότερη επαρχία από τις 62 της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Το Μπρονξ βρίσκεται βορειοανατολικά του Μανχάτταν και νότια της επαρχίας Γουίντσεστερ. Είναι το μόνο διαμέρισμα το οποίο βρίσκεται κυρίως στην ηπειρωτική Βόρεια Αμερική (ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονται σε νησιά, εκτός από το Μάρμπλ Χιλ (Marble Hill), ένα πολύ μικρό τμήμα του Μανχάτταν.
Στην απογραφή του 2020, εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του Μπρονξ ανέρχεται στους 1.472.654 κατοίκους, σε μια περιοχή 109 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το Μπρονξ είναι το τέταρτο σε πληθυσμό από τα πέντε διαμερίσματα της Νέας Υόρκης και το τρίτο σε πυκνότητα πληθυσμού. thumb|right|Γέφυρα του Γουάιτστοουν στο Μπρονξ[[Αρχείο:Co-op City Hutch River.jpg|thumb|right|Τμήμα του Μπρονξ]] Το Μπρονξ χωρίζεται από τον ποταμό Μπρονξ σε ένα λοφώδες τμήμα στα δυτικά, κοντά στο Μανχάτταν, και στο πιο επίπεδο Ανατολικό Μπρονξ, πιο κοντά στο Κουίνς και στο Λονγκ Άιλαντ. Το δυτικό Μπρονξ εντάχθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης το 1874 και οι περιοχές ανατολικά του ποταμού Μπρονξ το 1895. Το Μπρονξ απέκτησε ιδιαίτερη ταυτότητα όταν έγινε διαμέρισμα της ευρύτερης Νέας Υόρκης το 1898.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νέας Υόρκης
Kryptonite (τραγούδι, 3 Doors Down)
To Kryptonite είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού rock συγκροτήματος 3 Doors Down, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους The Better Life, το 2000. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο σημείωσε εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 3 των αμερικανικών Billboard Hot 100 και στο νούμερο 1 των Mainstream Rock, Alternative Songs και Mainstream Top 40. Νούμερο 1 έφτασε και στα καναδικά charts. Το νούμερο 3 των Hot 100 είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του σχήματος εκεί, ενώ πρόκειται κι ένα από τα πιο γνωστά τους τραγούδια. Για την προώθηση του κομματιού είχε κυκλοφορήσει και video clip, σκηνοθετημένο από τον Ντιν Καρ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έγινε τέσσερις φορές πλατινένιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2000 Κατηγορία:Singles του 2000 Κατηγορία:Τραγούδια των 3 Doors Down Κατηγορία:Singles της Republic Records Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο) Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Δημήτριος Πιτσιώρης
Ο Δημήτριος Πιτσιώρης του Γεωργίου είναι Έλληνας πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1942 στον Βόλο. Σπούδασε μηχανολόγος και ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Αννόβερου στη Γερμανία. Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στο αντιδικτατορικό κίνημα ως μέλος του ΠΑΚ και το 1974 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Διετέλεσε βουλευτής Μαγνησίας του ΠΑΣΟΚ από το 1977 έως το 1989 και το ίδιο διάστημα χρημάτισε υφυπουργός Βιομηχανίας και Ενέργειας (1981-82), υφυπουργός Οικονομικών (1983-84) και υφυπουργός Γεωργίας (1986-89).
Από το 1990 έως το 1998 ήταν δήμαρχος Βόλου.
Εχει τρία παιδιά τον Γιώργο Πιτσιώρη, Ελπινίκη Πιτσιώρη, Δέσποινα Πιτσιώρη
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Βιομηχανίας και Ενέργειας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Δήμαρχοι Βόλου Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Ντάνιελ Ράντκλιφ
Ο Ντάνιελ Ράντκλιφ (πλήρες όνομα: Ντάνιελ Τζέικομπ Ράντκλιφ, αγγλικά: Daniel Jacob Radcliffe, 23 Ιουλίου 1989) είναι Άγγλος ηθοποιός, κυρίως γνωστός για τον ρόλο του ως Χάρι Πότερ στην ομώνυμη σειρά ταινιών.
Ο Ράντκλιφ έκανε το υποκριτικό του ντεμπούτο σε ηλικία δέκα ετών στην τηλεταινία του καναλιού BBC One David Copperfield το 1999. Το 2001 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία The Tailor of Panama. Σε ηλικία 11 ετών κέρδισε το ρόλο του Χάρι Πότερ στην πρώτη ταινία Χάρι Πότερ και πρωταγωνίστησε στη σειρά ταινιών για δέκα χρόνια μέχρι την κυκλοφορία της όγδοης και τελευταίας ταινίας τον Ιούλιο του 2011. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το θέατρο το 2007, πρωταγωνιστώντας στο θεατρικό έργο Equus και στην αναβίωση του μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ How to Succeed in Business Without Really Trying το 2011. Επιπλέον, έχει πρωταγωνιστήσει στην ταινία του 2007, December Boys και στην ταινία τρόμου The Woman in Black το 2012, η οποία αποτέλεσε την πρώτη ενασχόληση του Ράντκλιφ μετά το τέλος της σειράς Χάρι Πότερ.
Πρώτα Χρόνια
Ο Ντάνιελ Ράντκλιφ γεννήθηκε στο Δυτικό Λονδίνο, στην Αγγλία. Είναι το μοναχοπαίδι του Άλαν Τζορτζ Ράντκλιφ (Alan George Ράντκλιφ), ο οποίος είναι ένας εκπρόσωπος έργων λογοτεχνίας, και της Μάρσια Ζανίν Γκρέσαμ [(Marcia Jeannine Gresham)(née Marcia Gresham Jacobson)], η οποία είναι εκπρόσωπος ηθοποιών όπου αναμείχθηκε σε διάφορες ταινίες για το BBC, συμπεριλαμβανομένου The Inspector Lynley Mysteries και Walk Away and I Stumble. Ο πατέρας του κατάγεται από εύπορη οικογένειά η οποία προέρχεται από το Μπανμπρίτζ, της Βόρειας Ιρλανδίας.
Προσωπική ζωή
Το 2008, ο Ράντκλιφ αποκάλυψε ότι έχει μια ήπια μορφή αναπτυξιακής διαταραχής συντονισμού (αταξία). Η διαταραχή της κινητικής ικανότητας τον εμποδίζει μερικές φορές να κάνει απλές δραστηριότητες, όπως να γράφει ή να δένει τα δικά του κορδόνια. «Πέρασα δύσκολα στο σχολείο, από την άποψη ότι είμαι χάλια σε όλα, χωρίς διακριτό ταλέντο», σχολίασε ο Ράντκλιφ.
Τον Νοέμβριο του 2007, ο Ράντκλιφ δημοσίευσε αρκετά ποιήματα με το συγγραφικό παρατσούκλι Τζέικομπ Γκέρσον (Jacob Gershon) - ένας συνδυασμός του μεσαίου ονόματός του και της εβραϊκής εκδοχής του πατρικού ονόματος της μητέρας του Γκρέσαμ - στο περιοδικό μόδας Ράμπις (Rubbish). Είχε στενές φιλίες με τους συμπρωταγωνιστές του Χάρι Πότερ, Τομ Φέλτον, Ρούπερτ Γκριντ και Έμμα Γουάτσον, και είναι κοντά στην οικογένειά του, η οποία πιστεύει ότι τον κράτησε γειωμένο.
Ο Ράντκλιφ δήλωσε ότι είναι οπαδός της ραπ μουσικής και έχει «εμμονή με την απομνημόνευση πολύπλοκων και λυρικά περίπλοκων γρήγορων τραγουδιών». Τραγούδησε ραπ με τους Blackalicious το 1999 με την επιτυχία τους Alphabet Aerobics στο The Tonight Show με παρουσιαστή τον Τζίμι Φάλον στις 28 Οκτωβρίου 2014.
Οι πηγές διαφωνούν για τον προσωπικό πλούτο του Ράντκλιφ. Αναφέρθηκε ότι είχε κερδίσει 1 εκατομμύριο λίρες για την πρώτη ταινία του Χάρι Πότερ και περίπου 15 εκατομμύρια λίρες για την έκτη. Ο Ράντκλιφ εμφανίστηκε στη λίστα πλουσίων της εφημερίδας Sunday Times το 2006, η οποία υπολόγισε ότι η προσωπική του περιουσία ήταν 14 εκατομμύρια £, καθιστώντας τον έναν από τους πλουσιότερους νέους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Μάρτιο του 2009, κατατάχθηκε νούμερο ένα στη λίστα "Τα πιο Πολύτιμα Νεαρά Αστέρια" του Forbes, και μέχρι τον Απρίλιο το Telegraph έφτασε την καθαρή αξία του πλούτου του στα 30 εκατομμύρια λίρες, καθιστώντας τον το 12ο πλουσιότερο νεαρό άτομο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Ράντκλιφ θεωρήθηκε ο πλουσιότερος έφηβος στην Αγγλία αργότερα εκείνο το έτος. Τον Φεβρουάριο του 2010, ορίστηκε το έκτο αρσενικό αστέρι του Χόλυγουντ με την υψηλότερη αμοιβή και τοποθετήθηκε 5ος στη λίστα των κορυφαίων ηθοποιών του Χόλυγουντ του Forbes με έσοδα ταινίας 780 εκατομμυρίων δολαρίων, κυρίως λόγω του ότι το Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου δημοσιεύθηκε εκείνο το έτος.
Ο Ράντκλιφ διατηρεί ένα σπίτι στο Ουέστ Βίλατζ του Κεντρικού Μανχάταν στη Νέα Υόρκη. Διαχωρίζει το χρόνο του μεταξύ της Νέας Υόρκης και του Φούλαμ του Λονδίνου. Από το 2013, ο Ράντκλιφ έχει σχέση με την ηθοποιό Έριν Νταρκ, την οποία συνάντησε στο σετ του Kill Your Darlings. Υπήρχαν φήμες και ιστορίες για πιθανό αρραβώνα στα μέσα του 2014, αλλά ο πατέρας της Νταρκ, Ίαν Νταρκ, τον Δεκέμβριο του 2014 αρνήθηκε ότι υπήρχαν ποτέ τέτοια σχέδια.
Πολιτικές απόψεις και ακτιβισμός
Ο Ράντκλιφ είναι υποστηρικτής του Εργατικού Κόμματος. Μέχρι το 2012, ο Ράντκλιφ είχε υποστηρίξει δημοσίως τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, και πριν από τις γενικές εκλογές του 2010 ενέκρινε τον Νικ Κλεγκ, τον αρχηγό των Φιλελεύθερων Δημοκρατών. Το 2012, ωστόσο, ο Ράντκλιφ άλλαξε την αφοσίωσή του στο Εργατικό Κόμμα, επικαλούμενος την απογοήτευσή του για την απόδοση του Νικ Κλεγκ και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών στην κυβέρνηση, και εγκρίνοντας τον ηγέτη της Εργασίας, Εντ Μίλιμπαντ. Τον Αύγουστο του 2015, ο Ράντκλιφ ενέκρινε την εκστρατεία του Τζέρεμι Κόρμπιν στις εκλογές ηγεσίας του Εργατικού Κόμματος. Είπε στο The Big Issue: «Νιώθω ότι αυτή η επίδειξη ειλικρίνειας από έναν άνθρωπο που έχει περάσει αρκετά και έχει κολλήσει στις πεποιθήσεις του για αρκετό καιρό και δεν χρειάζεται να έχει σενάρια [για όσα λέει και κάνει] είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να σηκωθούν ενθουσιασμένοι. Είναι υπέροχο.".
Είναι υποστηρικτής μιας βρετανικής δημοκρατίας. Είναι επίσης υποστηρικτής του βρετανικού ενωτισμού. Όταν ρωτήθηκε για το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, είπε ότι ελπίζει το Ηνωμένο Βασίλειο να «παραμείνει όπως είναι τώρα».
Μιλώντας κατά της ομοφοβίας, ο Ράντκλιφ άρχισε να βιντεοσκοπεί τις ανακοινώσεις δημόσιας υπηρεσίας το 2009 για το The Trevor Project, προωθώντας την ευαισθητοποίηση για την πρόληψη των αυτοκτονιών των ομοφυλόφιλων εφήβων. Έμαθε για πρώτη φορά τον οργανισμό ενώ εργαζόταν πάνω στην αναβίωση της θεατρικής παράστασης Equus στο Μπρόντγουεϊ το 2008 και συνέβαλε οικονομικά σε αυτόν. «Πάντα μισούσα αυτόν που δεν ανέχεται γκέι άντρες ή λεσβίες ή αμφιφυλόφιλους. Τώρα είμαι στην πολύ τυχερή θέση όπου μπορώ να βοηθήσω ή να κάνω κάτι γι 'αυτό», είπε σε συνέντευξη του 2010. Στην ίδια συνέντευξη, μίλησε για τη σημασία των δημόσιων προσώπων που υποστηρίζουν τα ίσα δικαιώματα. Ο Ράντκλιφ έλαβε το βραβείο Ήρωα του The Trevor Project το 2011 για τις συνεισφορές του. Ως απάντηση σε μια σειρά από δημοσιεύσεις στο Twitter της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ που επικρίνουν τη φράση «άτομα που εμμηνορρυσούν» τον Ιούνιο του 2020, ο Ράντκλιφ εξέδωσε δήλωση μέσω του The Trevor Project. Έγραψε: "Οι τρανσέξουαλ γυναίκες είναι γυναίκες. Κάθε αντίθετη δήλωση σβήνει την ταυτότητα και την αξιοπρέπεια των τρανσέξουαλ... Λυπάμαι βαθιά για τον πόνο που σας προκάλεσαν αυτά τα σχόλια [από τη Ρόουλινγκ].".
Ο Ράντκλιφ έχει υποστηρίξει διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις. Σχεδίασε το Cu-Bed for Habitat's VIP Kids (ένας κύβος από οκτώ μικρότερους κύβους που μπορούν να μετατραπούν σε κρεβάτι, ξαπλώστρα ή καρέκλα) με όλα τα δικαιώματα από την πώληση του κρεβατιού απευθείας στη δική του αγαπημένη φιλανθρωπική οργάνωση, Demelza House Children Hospice στο Σίτινγκμπορν του Κεντ. Ο Ράντκλιφ παρότρυνε τους οπαδούς του να κάνουν δωρεές στο πρόγραμμα Candle for Care της φιλανθρωπίας αντί να του δώσουν χριστουγεννιάτικα δώρα. Το 2008, ήταν μεταξύ πολλών διασημοτήτων που δώρισαν τα παλιά τους γυαλιά σε μια έκθεση προς τιμήν των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του Equus στο Μπρόντγουεϊ δημοπράτησε ένα ζευγάρι τζιν και άλλα αντικείμενα που φορούσαν στην εκπομπή, για το Broadway Cares / Equity Fights AIDS με έδρα τη Νέα Υόρκη και ήταν παρουσιαστής στον διαγωνισμό του 2011 Gypsy of the Year. Έχει επίσης δωρίσει χρήματα στο Get Connected UK, μια δωρεάν εμπιστευτική εθνική γραμμή βοήθειας με έδρα το Λονδίνο για προβληματικούς νέους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος (1928 - 12 Φεβρουαρίου 2011) ήταν Έλληνας νομικός και Δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το 1989 έως την παραίτησή του το 1998.
Το 1989 ο Δήμαρχος Σωτήρης Κούβελας παραιτήθηκε για να εκλεγεί βουλευτής. Μέχρι τις επόμενες εκλογές δήμαρχος Θεσσαλονίκης ανέλαβε ο τότε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος. Ο Κοσμόπουλος εκλέγεται πρώτη φορά δήμαρχος Θεσσαλονίκης εκλογές του 1990. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1994. Παραιτήθηκε από τη θέση του Δημάρχου στις 19 Μαρτίου 1998 καταγγέλλοντας την παράταξή του και έχοντας γίνει στόχος κριτικής για οικονομικές ατασθαλίες, παρατυπίες και σκάνδαλα.
Ο Κοσμόπουλος μαζί με στενούς συνεργάτες του, την κόρη του και τον γαμπρό του αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν υπό το βάρος των καταγγελιών ενώ η Νέα Δημοκρατία έδωσε εσπευσμένα το χρίσμα για τις δημαρχικές εκλογές του 1998 στον τότε βουλευτή Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλο.
Ο Κοσμόπουλος απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 12 Φεβρουαρίου 2011 σε εκδήλωση στο Καυτανζόγλειο Στάδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Δημήτριος Παπαδημητρίου (βουλευτής Αρκαδίας)
Ο Δημήτριος Παπαδημητρίου (Βαλτέτσι, 1895 - Αθήνα, 13 Οκτωβρίου 1976 ) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Αρκαδία.
Σταδιοδρομία
Σπούδασε Ιατρική και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού. Διετέλεσε πρόεδρος και αντιπρόεδρος στον Ιατρικό Σύλλογο Αρκαδίας. Απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 5.975 ψήφους με το Συνδυασμό Κόμματος Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικοφρόνων). Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1951 και επανεξελέγη στην περιφέρεια Μαντινείας στις εκλογές του 1952.
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, ενώ η ταφή του έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Τάρα ποταμός
μικρογραφία|Το φαράγγι του Τάρα μικρογραφία|Η γέφυρα του Τάρα Ο Τάρα (σερβικά: Тара) είναι ποταμός του Μαυροβουνίου που έχει τις εκβολές του στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Σχηματίζεται από δύο μικρότερους ποταμούς κάτω από τα βουνά Κομόβι. Στα τελευταία 40 χιλιόμετρα ο ποταμός σχηματίζει φαράγγι, (Φαράγγι του Τάρα) που βρίσκεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, και σε πολλά σημεία είναι τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Στο Σκεπάν μαζί με τον ποταμό Πίβα ενώνονται και δημιουργούν τον Ντρινα. Είναι γνωστός ως το «δάκρυ της Ευρώπης».
Το φαράγγι του Τάρα έχει βάθος 1333 μέτρα το πιο βαθύ στην Ευρώπη και το δεύτερο στον κόσμο μετά το φαράγγι του ποταμού Κολοράντο. Ο Τάρα έχει μήκος 146,4 χιλιόμετρα, με μέση πτώση 4,5 m / km, με λεκάνη απορροής 1.853 τετραγωνικά χλμ. Μεγάλο μέρος του φαραγγιού του ποταμού είναι προστατευόμενο από την UNESCO ως μέρος του Εθνικού Πάρκου Ντούρμιτορ. Το ποτάμι είναι ιδανικό για ράφτινγκ και αλιεία, ειδικά στην περιοχή κοντά στην Κόλασιν. Το πιο ελκυστικό μέρος για ράφτινγκ είναι τα τελευταία 25 χλμ. ροής του ποταμού και στο φαράγγι.
Η γέφυρα στον ποταμό Τάρα είναι 365 μέτρα μήκος και χτίστηκε από το 1937. Μέχρι τη δεκαετία του 1940.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποταμοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Δρίνος
Citroën C6
Το Citroën C6 πρώτης γενιάς ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Σεπτέμβριο του 2005 έως τις 19 Δεκεμβρίου 2012, στη Ρεν, Γαλλία. Με το ίδιο όνομα είχε υπάρξει, μεταξύ του 1928 και του 1932, και ένα άλλο μοντέλο της Citroën.
Ειδικότερα το C6 των ετών 2005 - 2012, αντικατέστησε το Citroën XM και θεωρήθηκε επίσημα ως ιδεολογικός «απόγονος» του Citroën DS (το γνωστό στην Ελλάδα ως «βάτραχος»), καθώς η εμφάνισή του και η γενικότερη σχεδιαστική του φιλοσοφία έμοιαζαν να παραπέμπουν άμεσα σε αυτό, καθώς και στο Citroën CX, τον διάδοχο του DS. Η Citroën κατασκεύασε συνολικά 23.384 αντίτυπα σειράς C6, κατά τη διάρκεια των 7 ετών παραγωγής του.
Τον Απρίλιο του 2016, παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο η δεύτερη γενιά του C6, αλλά αποκλειστικά για την αγορά της Κίνας, όπου και παράγεται. Ωστόσο, μέσα στο έτος 2020 παρουσιάστηκε και μπήκε στην παραγωγή τον Νοέμβριο του 2020 και ένα νέο μοντέλο της συγγενικής μάρκας πολυτελείας DS Automobiles, με τελική ονομασία DS 9, που έχει σχεδιαστεί πρωτίστως για την Κίνα, αλλά σύντομα άρχισε να εξάγεται και στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες διεθνώς. Κατασκευάζεται με βάση την πλατφόρμα EMP2 του Ομίλου PSA (κοινή με του Peugeot 5008 και του κινεζικής κατασκευής C6), ενώ το μήκος του φτάνει τα 4,934 μέτρα, έναντι 4,908 μέτρων του C6 γαλλικής κατασκευής και 4,960 μέτρων του σημερινού C6 στην Κίνα. Όπως και το αρχικό C6, δεν είναι ένα τυπικό σεντάν, αλλά ένα πολυτελές αντισυμβατικό fastback, και μάλιστα το DS 9 αντλεί σχεδιαστικά στοιχεία από το πρωτότυπο Citroen Numero 9 Concept που είχε παρουσιαστεί το 2012.
Εξέλιξη και παρουσίαση
thumb|left|Η εμφανής ομοιότητα του τελικού μοντέλου παραγωγής Citroën C6 με το Citroën C6 Lignage.
Το C6 γαλλικής παραγωγής βασίστηκε στο πρωτότυπο C6 Lignage (lignage στα γαλλικά σημαίνει «καταγωγή» ή «γενεαλογική σειρά»), που είχε παρουσιαστεί στο 69ο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1999 και διαφέρει από το τελικό μοντέλο παραγωγής σε ελάχιστες μόνο λεπτομέρειες. Την εποχή της παρουσίασης του σχετικού concept car, φαινόταν ότι το τελικό C6 θα έβγαινε στην παραγωγή έως τα τέλη του 2000 ή το πολύ μέσα στο 2001, προκειμένου να αντικαταστήσει το XM, το οποίο σημειωτέον παραγόταν από το μακρινό πλέον 1989 (και η παραγωγή του, τελικώς, έληξε τον Ιούνιο του 2000). Ωστόσο, λόγω του ότι η Citroën είχε δώσει τότε, για οικονομικούς λόγους, προτεραιότητα στην ανανέωση των μοντέλων της στις πιο εμπορικές μικρές και μεσαίες κατηγορίες, η εξέλιξη και παρουσίαση του C6 μετατέθηκε κατά 5 έτη, μια καθυστέρηση όμως που τελικώς απέβη μοιραία για την εμπορική του καριέρα (δείτε την ενότητα: Εμπορική πορεία).
Το σχετικό «πρότζεκτ X6» εξελίχθηκε με βάση την πλατφόρμα του Citroën C5 πρώτης γενιάς, αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο. Στα τέλη του 2003 προς αρχές του 2004, διέρρευσαν στο Διαδίκτυο και σε διάφορα περιοδικά αυτοκινήτου οι πρώτες κατασκοπευτικές φωτογραφίες. Τον Σεπτέμβριο του 2004, η Citroën παρουσίασε στον Τύπο για πρώτη φορά επίσημα το Citroën C6 πειραματικής μορφής, σε σχετική εκδήλωση. Ακολούθησαν κάποιες ακόμα βελτιώσεις στον εξοπλισμό και δοκιμές αξιοπιστίας, και η τελική του μορφή αποκαλύφθηκε τον Μάρτιο του 2005, όταν και παρουσιάστηκε στο 75ο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης (που διήρκησε από τις 3 έως τις 13 Μαρτίου 2005). thumb|left|Citroën C6 προ-παραγωγής τον Ιούλιο του 2005, πριν ακόμα κυκλοφορήσει στην αγορά.
Στις 14 Ιουλίου 2005, κατά την εθνική εορτή της Γαλλίας, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ζακ Σιράκ, εμφανίστηκε μέσα σε ένα Citroën C6 προ-παραγωγής, που είχε επιλέξει για επίσημο κυβερνητικό αυτοκίνητο. Σύντομα στη Γαλλία, όλο και περισσότερα Citroën C6 από τον κατασκευαστή χρησιμοποιήθηκαν ως μοντέλα επίδειξης για την προσέλκυση των μελλοντικών αγοραστών. Στο ευρύ κοινό, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γαλλία, στις 16 Νοεμβρίου 2005, και οι πρώτες εξαγωγές του ξεκίνησαν στη Γερμανία, στα μέσα Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ενώ στα άλλα κράτη, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, τα πρώτα αυτοκίνητα άρχισαν να πωλούνται την άνοιξη του 2006.
Αισθητική
thumb|right|Το αντισυμβατικό πίσω μέρος του Citroën C6.
Απέσπασε ιδιαίτερα θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό, για το υψηλό του επίπεδο εξοπλισμού άνεσης και ασφάλειας, καθώς και την άκρως φουτουριστική εμφάνισή του, που διαθέτει επιπλέον αρκετές ελκυστικές λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, τα πλαϊνά του παράθυρα είναι χωρίς πλαίσιο, όπως ακριβώς συνέβαινε και στο Citroën DS. Το συνολικό σχήμα του αμαξώματος, αν και θυμίζει έντονα hatchback 2 όγκων, στην πραγματικότητα είναι fastback, όπως ήταν και το Citroën CX, καθώς η γραμμή της οροφής κατεβαίνει ομαλά προς το πίσω μέρος, χωρίς αισθητή γωνία. Μάλιστα το πίσω παρμπρίζ έχει την ιδιαιτερότητα να είναι κοίλο, όπως και του Citroën CX, ιδέα που υιοθετήθηκε μετά και στο Citroën C5 δεύτερης γενιάς του 2008 - 2017. Επίσης, το σχέδιο των στραμμένων προς τα πάνω και καμπυλωτών πίσω φώτων του C6 θυμίζει πολλά αμερικανικά αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1950.
Αντίθετα με τα παλαιότερα μεγάλα Citroën, όπως το Traction Avant που κατασκευαζόταν ως σεντάν, κουπέ και καμπριολέ, το DS που προσφερόταν ως sedan, station wagon και cabriolet (σπανιότατα και ως coupé), καθώς και τα CX και XM που είχαν κυκλοφορήσει ως fastback και liftback, αντίστοιχα, και ως station wagon, το C6 σχεδιάστηκε και κυκλοφόρησε αποκλειστικά ως fastback λιμουζίνα. Αρχικά είχε προταθεί από την επίσημη ομάδα σχεδίασης και μια εκδοχή station wagon για το C6, αλλά η ιδέα αυτή απορρίφθηκε από τα ανώτατα στελέχη της Citroën, με το σκεπτικό ότι το C6 είχε σχεδιαστεί ως αμιγώς πολυτελές αυτοκίνητο και, επομένως, μια τέτοια εκδοχή δεν θα γνώριζε καμία απολύτως απήχηση στο κοινό. Επίσημα, το τμήμα της αγοράς των μεγάλων station wagon καλύφθηκε τότε από το πολυμορφικό (MPV) Citroën C8.
Κινητήρες
thumb|right|Ο κινητήρας 3.0 λίτρων V6 βενζίνης του Citroën C6.
Τον πρώτο καιρό, το C6 ήταν διαθέσιμο με δύο 6-κύλινδρους κινητήρες διάταξης V6 : τον 3.0 λίτρων ES9 βενζίνης (η επίσημη στρογγυλοποίηση, ωστόσο, ήταν κάπως ανακριβής, καθώς ο πραγματικός κυβισμός του ήταν 2.946 cm³), με ισχύ 215 hp στις 6.000 στροφές το λεπτό, και τον 2.7 λίτρων twin turbo HDi ντίζελ, με ισχύ 208 hp στις 4.000 στροφές το λεπτό, ο οποίος αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Ford. Και οι δύο συνδυάζονταν αποκλειστικά με 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με μια διπλανή «θυρίδα» για δυνατότητα και για χειροκίνητες αλλαγές ταχυτήτων, φυσικά χωρίς συμπλέκτη.
Τον Οκτώβριο του 2006, προστέθηκε και μια 4-κύλινδρη έκδοση 2.2 λίτρων twin turbo HDi ντίζελ, με ισχύ 170 hp στις 4.000 στροφές το λεπτό. Η έκδοση αυτή αρχικά μπορούσε να παραγγελθεί και με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, με μια έκπτωση στην τιμή πώλησης, αλλά από το 2008 το χειροκίνητο κιβώτιο διακόπηκε οριστικά, λόγω εξαιρετικά χαμηλής ζήτησης.
Τον Ιούνιο του 2009, ο κινητήρας 2.7 λίτρων V6 twin turbo HDi ντίζελ αντικαταστάθηκε από έναν καινούριο 3.0 λίτρων V6 twin turbo HDi ντίζελ, με ισχύ 240 hp στις 3.800 στροφές το λεπτό. Το μηχανικό αυτό σύνολο αναπτύχθηκε και πάλι σε συνεργασία με την Ford και βασίστηκε στον 2.7 λίτρων ντίζελ που αντικατέστησε, αλλά με αυξημένο κυβισμό, στα 2.992 cm³. Ο νέος κινητήρας συνδυάστηκε επίσης αποκλειστικά με το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με δυνατότητα και για χειροκίνητες αλλαγές ταχυτήτων, και πληρούσε πλέον τις προδιαγραφές καυσαερίων Euro 5.
Εξοπλισμός
thumb|right|Το προφίλ ενός Citroën C6 του 2006. thumb|right|Citroën C6 του 2008 σε πολυκατάστημα Μall στο [[Κίελο της Γερμανίας, στις 12 Ιανουαρίου 2008.]] thumb|right|Δεξιοτίμονο Citroën C6 στο Royal Cornwall Show, [[Ηνωμένο Βασίλειο, τον Ιούλιο του 2008.]] thumb|right|Το ίδιο δεξιοτίμονο Citroën C6. Φαίνεται η πίσω αυτορυθμιζόμενη, ανάλογα με την ταχύτητα, αεροτομή του Citroën C6. Σε χαμηλές ταχύτητες παραμένει κρυμμένη μέσα στο αμάξωμα. Ανασηκώνεται όταν η ταχύτητα φτάσει τα 65 km/h και ακόμα ψηλότερα όταν φτάσει τα 125 km/h. thumb|right|Citroën C6 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 2006. thumb|right|Citroën C6 του 2006 στην [[Ολλανδία.]] thumb|right|Το σαλόνι ενός δεξιοτίμονου Citroën C6 του 2006. Φαίνεται η έγχρωμη [[16:9 οθόνη πολλαπλών ενδείξεων και δορυφορικής πλοήγησης, καθώς και η ολοκληρωμένη πολυσυσκευή στην κεντρική κονσόλα.]]
Το επίπεδο εξοπλισμού του Citroën C6 θεωρήθηκε εξ αρχής ως κορυφαίο για την τότε εποχή, ακόμα και για τα δεδομένα της πολυτελούς κατηγορίας. Στα περισσότερα κράτη, διατέθηκε σε δύο εκδόσεις εξοπλισμού, την Business και την Exclusive. Η έκδοση Business έφερε από το λανσάρισμα και για όλα τα έτη παραγωγής τα εξής, ως στάνταρ:
Στάνταρ στην κορυφαία έκδοση Exclusive ήταν, για όλα τα έτη παραγωγής, επιπλέον τα εξής: thumb|right|Citroën C6 3.0 V6 βενζίνης του 2006 στη [[Χιλή.]]
Επίσης αρχικά είχε υπάρξει και μια βασική έκδοση, γνωστή ως Pallas σε κάποια κράτη, όπως στη Γερμανία, σε συνδυασμό με τους κινητήρες 2.2 λίτρων turbodiesel και 2.7 λίτρων turbodiesel. Διέθετε σχεδόν τον ίδιο εξοπλισμό με την έκδοση Business, με τη διαφορά ότι η πλοήγηση NaviDrive, οι αισθητήρες παρκαρίσματος και το πακέτο Pack Lounge για τα πίσω καθίσματα ήταν έξτρα. Πρακτικώς όμως, ελάχιστα αυτοκίνητα παρήχθησαν χωρίς αυτά τα στοιχεία εξοπλισμού και τελικώς η έκδοση αυτή καταργήθηκε το καλοκαίρι του 2009, λόγω πολύ χαμηλής ζήτησης.
Ειδικές εκδόσεις
Σε ορισμένα κράτη της Δυτικής Ευρώπης υπήρξε, εκτός από τις εκδόσεις αυτές, και μια βραχύβια ενδιάμεση έκδοση εξοπλισμού με το όνομα Lignage, τα έτη 2006 έως 2008, η οποία πήρε το όνομά της από το πρωτότυπο Citroën C6 Lignage του 1999, στο οποίο και βασίστηκε το τελικό C6 παραγωγής. Ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν από αυτήν και σήμερα είναι εξαιρετικά σπάνια και δυσεύρετη.
Επιπλέον, στην Ιαπωνία είχε κυκλοφορήσει, μόνο το έτος 2007 και σε περιορισμένα αντίτυπα, και μια έκδοση με το όνομα C6 Silver Style Edition. Βασιζόταν στην έκδοση C6 Lignage, με επιπλέον ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ηλιοροφή και αποκλειστικά ασημί εξωτερικό χρώμα, εξ ου και η ονομασία της. Συνδυαζόταν μόνο με τον ES9 κινητήρα 3.0 λίτρων V6 βενζίνης.
Hydractive 3+
thumb|right|Citroën C6 του 2008 στη χαμηλότερη θέση της ανάρτησης.
Παράλληλα επιτρέπει και στον οδηγό να επιλέγει και χειροκίνητα τις αντίστοιχες ρυθμίσεις όποτε το θελήσει ο ίδιος. Εκτός της κανονικής (normal) θέσης, το Citroën C6 μπορεί να ψηλώσει κατά 2 σκάλες και να χαμηλώσει κατά μία.
thumb|left|Citroën C6 του 2009.
Καθίσταται αντιληπτό ότι η Hydractive 3+ δεν επιτρέπει στον οδηγό χειροκίνητες επιλογές που θα δημιουργούσαν πιθανή ζημιά. Επιπλέον, ακόμα και αν κατά τη διάρκεια της οδήγησης ξεπεραστεί η μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα για κάποια από τις «ειδικές» θέσεις, τότε το αυτοκίνητο επανέρχεται αυτόματα στη θέση κανονικού ύψους.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|Citroën C6 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 2006.
Το Citroën C6 του 2005 - 2012 υπήρξε το πρώτο μοντέλο στην ιστορία που απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 4 αστέρων στο τεστ του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP, που έγινε τον Νοέμβριο του 2005, για τις προσκρούσεις με πεζούς, λόγω της ύπαρξης του active bonnet που προαναφέρθηκε (στο συγκεκριμένο τεστ, η κλίμακα είναι 4 αστέρων το μέγιστο, ενώ στο crash test προστασίας επιβατών η κλίμακα είναι 5 αστέρων).
Επίσης, κατά την ίδια δοκιμή απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων για την προστασία ενηλίκων, με το ποσοστό των 34 στους 37 πόντους, στα σχετικά τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, όπως και για όλα τα συστήματα ασφαλείας που έφερε στάνταρ:
350px|thumb|right|Το προφίλ του προηγούμενου Citroën C6.
Συνολικά:
Τον Ιανουάριο του 2009 μάλιστα, σε σχετική κατατακτήρια μελέτη, που βασίστηκε στο συνολικό σκορ της ασφάλειας επιβατών και πεζών, όλων των δοκιμών του Euro NCAP έως τότε, αναδείχτηκε το πιο ασφαλές διαθέσιμο στην Ευρώπη μοντέλο (παραγωγής ή εισαγωγής), ενώ επίσης το τρίτο στη σειρά ασφαλέστερο μοντέλο αναδείχτηκε το Citroën C4 πρώτης γενιάς. Γενικότερα, το C6 του 2005 - 2012 είχε αξιολογηθεί ως ένα από τα ασφαλέστερα αυτοκίνητα της τότε εποχής.
Εμπορική πορεία
thumb|right|Δεξιοτίμονο Citroën C6 του 2008 - 2009 στο [[Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Κατά την εισαγωγή του C6 πρώτης γενιάς, η Citroën είχε βάλει στόχο για το μοντέλο τις 20.000 ετήσιες πωλήσεις. Ωστόσο, αν και απέσπασε θετικά σχόλια για τον εξοπλισμό, την αισθητική και την οδική συμπεριφορά του από τον Τύπο αυτοκινήτου, ακόμα και από επώνυμους δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και ο Τζέρεμι Κλάρκσον σε σχετικά σχόλια στη γνωστή βρετανική εκπομπή Top Gear, οι υποψήφιοι αγοραστές κράτησαν απόσταση. Πιθανολογείται ότι ο κυριότερος λόγος ήταν οι ταχείς ρυθμοί τιμολογιακής απαξίωσης των μεταχειρισμένων γαλλικών αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού, με συνέπεια να θεωρηθεί από το ευρύ κοινό ως αντιεμπορικό. Ειδικά αυτή η παράμετρος της ραγδαίας απαξίωσης των μεγάλων γαλλικών, είχε τονιστεί εξ αρχής από όλα ανεξαιρέτως τα έντυπα μέσα και τις σχετικές ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο, με αποτέλεσμα πολλοί αγοραστές πολυτελών μοντέλων να μην το εξετάσουν καν ως πιθανή επιλογή ή έστω να το αντιμετωπίσουν ως υποψήφια μελλοντική αγορά ως μεταχειρισμένο λίγων ετών, αντί για καινούριο, παρά μόνο αρκετά χρόνια μετά, αφού είχε πλέον σταματήσει να παράγεται και η εμπορική τιμή του είχε πλέον πέσει σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.
Η μακρά περίοδος των 5,5 ετών από την λήξη της παραγωγής της προκατόχου Citroën XM, τον Ιούνιο του 2000, έως την εμπορική εισαγωγή του C6, φαίνεται ότι έπαιξε επίσης μοιραίο ρόλο, καθώς άφησε ανοιχτό πεδίο στις γερμανικές εταιρείες πολυτελείας, Mercedes-Benz, BMW και Audi, να κυριαρχήσουν ολοκληρωτικά στην κατηγορία E. Αντιθέτως, αν η Citroën είχε εισάγει χωρίς καθυστέρηση τον διάδοχο του XM, κατά τα τέλη του 2000 ή έστω μέσα στο 2001, όπως αρχικά σχεδίαζε, πολλοί ιδιοκτήτες τόσο του XM όσο και αντίστοιχων μοντέλων από άλλες μάρκες πιθανώς να το είχαν αντικαταστήσει απευθείας με το C6. thumb|left|Citroën C6 του 2011 στο [[Ντίσελντορφ, Γερμανία.]]