cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίμι Ρότζερς
Καριέρα
Το 1998 συμπρωταγωνίστησε στο Χαμένοι στο διάστημα. Έναν χρόνο αργότερα, έγινε συμπαραγωγός και συμπρωταγωνίστρια στο δράμα του Ολοκαυτώματος Επιστροφή από την κόλαση. Μαζί με τους συναδέλφους της παραγωγούς, η Ρότζερς έλαβε υποψηφιότητα για το Βραβείο Emmy Daytime. Μεταξύ 1998 και 1999, η Ρότζερς είχε επίσης έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στο The X-Files για επτά επεισόδια.
Το 2010, εμφανίστηκε στο Geffen Playhouse με το έργο Love, Loss, and What I Wore. Το 2011, της επιλέχτηκε για τον επαναλαμβανόμενο ρόλο της Ρόμπιν Σμπιτ, μητέρας του Άστον Κούτσερ στο σίριαλ Two and a Half Men. Το 2012, έκανε μια γκεστ εμφάνιση δίπλα στη Μέριλ Στριπ, στο Ποτέ δεν είναι αργά.
Άλλα εγχειρήματα
Έχοντας παίξει πόκερ ως έφηβη, η Ρότζερς ξεκίνησε το αγωνιστικό πόκερ το 2003 και τερμάτισε κερδισμένη στο πρώτο της μεγάλο τουρνουά 240 παικτών Shooting Stars του World Poker Tour, No-Limit Τέξας χόλντεμ στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας, στις 4 Μαρτίου 2004. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του World Poker Tour. Τον Ιούλιο του 2006, τερμάτισε κερδισμένη (33η θέση) στο $1000 Ladies' No-Limit χόλντεμ WSOP event.
Προσωπική ζωή
μικρογραφία| Ο Ρότζερς με τον πρώην σύζυγό της, [[Τομ Κρουζ, στα βραβεία Όσκαρ το 1989|260x260εσ]] Η Ρότζερς έχει παντρευτεί τρεις φορές. Παντρεύτηκε τον Τζέιμς Ρότζερς το 1976 και πήρε το επώνυμό του. Χώρισαν το 1980. Στη συνέχεια είχε σχέση με τον Εμίλιο Εστέβες. Στις 9 Μαΐου 1987, παντρεύτηκε τον ηθοποιό Τομ Κρουζ σε μια τελετή στη Νέα Υόρκη. Ο γάμος χάλασε στα τέλη του 1989, και το διαζύγιο οριστικοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1990. Τον Ιανουάριο του 1990, το ζευγάρι έκανε κοινή δήλωση: «Ενώ υπήρξαν πολύ θετικές πτυχές στον γάμο μας, υπήρχαν ορισμένα προβλήματα που δεν μπορούσαν να επιλυθούν ακόμη και μετά από κάποια χρονική περίοδο». Η Ρότζερς ήταν εκείνη που εισήγαγε τον Κρουζ στη Σαϊεντολογία.
Το 1990, η Ρότζερς γνώρισε τον σημερινό σύζυγό της, τον παραγωγό Κρις Κιάφα, στα γυρίσματα της ταινίας Διπλή ταυτότητα. Το ζευγάρι έχει μια κόρη, τη Λούσι (1994 - ) και έναν γιο, τον Τσάρλι (2001 - ). Παντρεύτηκαν στις 20 Μαρτίου 2003 στο δικαστήριο του Μπέβερλι Χιλς.
Η Ρότζερς έχει συνεισφέρει στην εκστρατεία του Δημοκρατικού Κόμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Χρήστος Μπίρος
Ο Χρήστος Μπίρος (Εράτυρα Κοζάνης, 5 Φεβρουαρίου 1950 - 10 Απριλίου 2023) ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Ηρακλής Γκαντίνας
Ο Ηρακλής Γκαντίνας ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της πρώιμης μεταπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας για την ομάδα του Άρη κατά την δεκαετία του '50.
Χρήστος Μπίρος
Βιογραφία
Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Ήταν παντρεμένος με την κτηνίατρο Ρέα Παταλίδου και είχαν μια κόρη, την Κατερίνα.
Ηρακλής Γκαντίνας
Καριέρα
Ο Γκαντίνας εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη στα δεκαέξι του χρόνια και έπαιξε για πρώτη φορά στον αγώνα που ολοκλήρωσε την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος του 1949, όπου οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν από τον Παναθηναϊκό με 0-2 στην Θεσσαλονίκη.
Χρήστος Μπίρος
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 10 Απριλίου 2023.
Ηρακλής Γκαντίνας
Καριέρα
Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στους περισσότερους αγώνες της κανονικής περιόδου, λόγω τραυματισμού του βασικού τερματοφύλακα, Κώστα Βελλιάδη. Συμμετείχε, επίσης, στον επαναληπτικό προημιτελικό αγώνα για την διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ο Άρης κατέβαλε την αντίσταση του ΠΑΟΚ με 3-1, όπως και στον ημιτελικό κατά του Εθνικού, που βρήκε τους "κίτρινους" νικητές με 2-1.
Χρήστος Μπίρος
Θέατρο
Το 1977 συνέχισε την καριέρα στην Αθήνα. Στο θέατρο Βέμπο ανέβασε την παράσταση Τα ίδια και τα ίδια, ενώ στο Παρκ συμμετείχε στην επιθεώρηση ''Ω! Μαμά Ελλάς! Τον επόμενο χειμώνα επέστρεψε στο θέατρο Βέμπο με την επιθεώρηση του Γιάννη Ξανθούλη Μιούζικ χωλλ α λα γκρεκ και με το παιδικό θέατρο Ο φίλος μου ο Αίσωπος'' του Γιάννη Νεγρεπόντη. Έκανε περιοδεία ανά την Ελλάδα με την Ελεύθερη Σκηνή και το έργο Χωριάτες του Άντζελο Ρουτζάντε.
Ηρακλής Γκαντίνας
Καριέρα
Την σεζόν 1955-56, αγωνίστηκε ως βασικός τερματοφύλακας της ομάδας, κατακτώντας το πρωτάθλημα βορείου ομίλου, ενώ στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος μοιράστηκε την θέση με τον Γιάννη Συργιάννη.
Το 1956-57, έπαιξε σε μόλις τέσσερις αγώνες, αφού πλέον είχε πάρει την θέση του βασικού τερματοφύλακα ο Δημήτρης Αχπαρίδης. Αποχώρησε μετά το τέλος της χρονιάς και μετανάστευσε στην Στουτγκάρδη, όπου αγωνίστηκε σε τοπική ομάδα. Ήταν μεγαλύτερος αδελφός του μετέπειτα τερματοφύλακα του Άρη Γιώργου Γκαντίνα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Χρήστος Μπίρος
Θέατρο
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Γιάννη Βόγλη στην Καινούρια σελίδα του Νιλ Σάιμον περιοδεύοντας ανά την Ελλάδα.
Έπαιξε με την Ξένια Καλογεροπούλου στο Θέατρο Πόρτα, όπου ανέβασαν τους Ψύλλους στ’ αυτιά του Ζορζ Φεντό  (μετάφραση σκηνοθεσία Μινου Βολανάκη). Για αυτή την ερμηνεία, η εφημερίδα ‘ΤΑ ΝΕΑ’ τον ανακήρυξε Καλύτερο Ηθοποιό της Χρονιάς. Την επόμενη σαιζόν, με τον θίασο Τζένης Καρέζη-Κώστα Καζάκου, ανέβασαν το Βυσσινόκηπο του Τσέχωφ.
Στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» συμπρωταγωνίστησε με τον Γιώργο Αρμένη στο έργο του Εντουάρντο ντε Φιλίπο Εσωτερικές φωνές… Οι κριτικοί επαίνεσαν με τα θερμότερα λόγια την ερμηνεία του στο ρόλο του Πασκουάλε ενώ ο Κώστας Γεωργουσόπουλος στα «ΝΕΑ» παρότρυνε τους αναγνώστες : «Πηγαίνετε στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» να δείτε το Μπίρο πώς υλοποιεί την τρέλα της ηθοποιίας».
Αργότερα ο Αρμένης τον σκηνοθέτησε στην οπερέτα του Νίκου Χατζηαποστόλου Το κορίτσι της γειτονιάς.
Ο Γιάννης Ξανθούλης έγραψε το έργο Λόξα και δόξα που ανέβηκε στο Θέατρο Αποθήκη με το θίασο της Αλίκης Γεωργούλη.
Το 1991 συνεργάστηκε με το Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου στις παραστάσεις Βόιτσεκ, Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες, Ονειρόδραμα, Άμλετ.
Άτυπη επιτροπή συγγραφέων σκηνοθετών σκηνογράφων ηθοποιών και κριτικών βαθμολόγησαν για τα «ΝΕΑ» τις παραστάσεις του χειμώνα 92-93. Ο Χρήστος Μπίρος έλαβε το βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ερμηνείες του ως νεκροθάφτης αι θεατρίνος στη παράσταση Άμλετ.
Στην Επίδαυρο, με το Αμφι-Θέατρο, συμμετείχε στη τραγωδία του Ευριπίδη Βάκχες, όπου ερμήνευσε το ρόλο του Τειρεσία και καταχειροκροτήθηκε για την ερμηνεία του κατά τη έξοδό του από την ορχήστρα του θεάτρου.
Με το «Θεσσαλικό Θέατρο» και την Άννα Βαγενά ανέβασαν το έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ Μάνα κουράγιο σε μουσική του Γιούρι Στούπελ όπου ο ίδιος τραγούδησε, σε στίχους του Μπρεχτ και σε παγκόσμια πρώτη μετάδοση, το τραγούδι Ο Τσιμπουκοπέτρος. Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος έγραψε στα «ΝΕΑ»: Ο Μπίρος ήταν ο καλύτερος Μάγειρας που είδαμε στην Ελλάδα.
Το 2003 πρωταγωνίστησε στο έργο του Ισπανού Σέρτζι Μπελμπέλ Τσιγάρο στην ταράτσα, στο Θέατρο Αθηναΐς.
Όλα αυτά τα χρόνια συνεργάστηκε με τον αείμνηστο Μίνω Βολανάκη, και μαζί μετέτρεψαν το καλοκαίρι του '81 τα νταμάρια του Βύρωνα, της Κοκκινιάς και της Πετρούπολης σε Θέατρα ενώ εγκαινίασαν και τις Γιορτές των Βράχων. Το οραμα του Βολανάκη έγινε θεσμός σε όλη την Ελλάδα.
Το 2005 η νέα θεατρική χρονιά τον βρήκε στο ΝΕΘ όπου συμπρωταγωνίστησε με το Γιώργο Αρμενη στο έργο του Εντουάρντο ντε Φιλίπο Το ψέμα έχει μακριά ποδάρια.
Συμμετείχε με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης στο Δον Καμίλο του Σωτήρη Πατατζή και με τον Σπύρο Παπαδόπουλο στη κωμωδία Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού του Ντάριο Φο - παράσταση που παίχτηκε για τέσσερα χρόνια.
Το 2015 περιόδευσε ανά την Ελλάδα με την κωμωδία του Αριστοφάνη Νεφέλες (Νεφελωκαμώματα), ερμηνεύοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τηλεόραση
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε ως πρωταγωνιστής ή συμπρωταγωνιστής σε περισσότερες από 40 αυτοτελείς σειρές και σήριαλ. Ενδεικτικά αναφέρονται :Περί Ανέμων και υδάτων Ο συμβολαιογράφος, Οικογένεια Ζαρντή, Ζωή πατίνι, Η αγία τετράδα, Οι ιερόσυλοι, Δέκα μικροί Μήτσοι, Όλα του γάμου δίς-κολα, Επτά θανάσιμες Πεθερές κ.ά.
Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες Δι’ ασήμαντον αφορμήν του Τάσου Ψαρρά, Πανικός στα σχολεία, Ο δράκος, ΒΙΟΣ + πολιτεία του Ν.Περάκη, Γαμήλιο πάρτι της Κριστίν Κρόκος (ως πατέρας τις νύφης).
Φάβρια
Η Φάβρια (ιταλικά: Favria) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Χρήστος Μπίρος
Διαφημίσεις
Με τη διαφήμιση ασχολήθηκε από το 1969, γυρίζοντας περισσότερα από 10 σποτ για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, συνεργαζόμενος με μεγάλες διαφημιστικές εταιρείες. Μερικά από τα spot που αποτέλεσαν μεγάλες επιτυχίες ήταν:οι κλειδαριές DOMUS τα εσώρουχα ΗΛΙΟΣ τα παγωτά της ΕΒΓΑ MAREGATA τα σοκολατάκια ΠΑΥΛΙΔΗ ΤΖΟΚΟΝΤΑ το ΕΘΝΙΚΟ ΛΑΧΕΙΟ πρόσφατα Πάριζα Υφαντής και το spot που θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία της δεκαετίας του ’80  «Τι κρατάει ο Ναπολέων» της Χαρτοποιίας DIANA.
Φάβρια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Χρήστος Μπίρος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιολάντα του Μομφερράτου
Η Γιολάντα ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου και της δεύτερης συζύγου του Βεατρίκης των Ιβρέα-Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης. . Το 1284 ο -χήρος από τον πρώτο γάμο του με την Άννα της Ουγγαρίας- Ανδρόνικος Β΄ νυμφεύτηκε τη Γιολάντα, που μετονομάστηκε σε Ειρήνη ως Αυτοκράτειρα. Ο Ανδρόνικος Β΄ και η μητέρα της Βεατρίκη ήταν 4α εξαδέλφια, απόγονοι και οι δύο του Ανδρόνικου Άγγελου. Η Βεατρίκη ήταν τρισεγγονή του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και έτσι η Γιολάντα ήταν 5η απόγονος του Ισαακίου Β΄ Κομνηνού.
ΑΣΠΤΤ
ΑΣΠΤΤ είναι τα αρχικά για Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Ποστ, Τελεγκράφ ε Τελεφόν.
Γιολάντα του Μομφερράτου
Η Γιολάντα μετέφερε τα δικαιώματα του Μομφερράτου στο βασίλειο της Θεσσαλονίκης. Αργότερα αποδείχθηκε η Μαρκιωνία του Μομφερράτου δεν διέθετε άρρενες κληρονόμους της δυναστείας των Αλεράμιτσι και οι γιοι της Γιολάντας το κληρονόμησαν μετά τον θάνατο του αδελφού της Ιωάννη Α΄ του Μομφερράτου.
ΑΣΠΤΤ
Επρόκειτο, αρχικά για την ονομασία η οποία αποδιδόταν στους αθλητικούς συλλόγους των Γάλλων υπαλλήλων των ταχυδρομείων. Από την ένωση των συλλόγων αυτών προήλθε μία ομοσπονδία: η Αθλητική Ομοσπονδία των ΑΣΠΤΤ.
Γιολάντα του Μομφερράτου
Η Αυτοκράτειρα Ειρήνη ζούσε από το 1303 στη Θεσσαλονίκη. Στα τέλη του 1316 έφτασε στην πόλη της Δράμας, όπου υπήρχαν βασιλικά κτήματα και επαύλεις και συνήθιζε να μεταβαίνει για αναψυχή. Μετά από σύντομη ασθένεια πέθανε εκεί το έτος 1317. Ο Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών Δράμας που ανάγεται στον 14ο αιώνα, εικάζεται ότι συνδέεται με τον θάνατο και την πρώτη ταφή της Ειρήνης. Μετά το θάνατό της, μια στρατιωτική αποστολή ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη για να την μεταφέρει από τη Δράμα. Ετάφη στην Κωνσταντινούπολη.
ΑΣΠΤΤ
Κατάλογος συλλόγων που φέρουν την επωνυμία ΑΣΠΤΤ
Σήμερα, αριθμός συλλόγων βρίσκεται, λόγω της κοινής τους ιστορίας, ενοποιημένος υπό την επωνυμία ΑΣΠΤΤ, ανάμεσά τους οι παρακάτω:
Γιολάντα του Μομφερράτου
Οικογένεια
Με το γάμο της με τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων απέκτησε:
ΑΣΠΤΤ
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Γαλλίας
Γιολάντα του Μομφερράτου
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Λογοθετιάνικα Κυθήρων
Τα Λογοθετιάνικα είναι χωριό στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 152 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Πυρηνικό Εργοστάσιο Άκκουγιου
Το Πυρηνικό Εργοστάσιο Άκκουγιου (Akkuyu Nükleer Güç Santrali) είναι εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας υπό ανάπτυξη στο Ακκούγιου στο Μπουγιουκετσελί στην Επαρχία Μερσίν της Τουρκίας. Θα γίνει το πρώτο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας της χώρας.
Ιστορία
μικρογραφία|270x270εσ|Ο [[Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (αριστερά) και Βλαντιμίρ Πούτιν στην τελετή τοποθέτησης του θεμέλιου λίθου στο Πυρηνικό Εργοστάσιο, στις 3 Απριλίου 2018]] Τον Μάιο του 2010, η Ρωσία και η Τουρκία υπέγραψαν συμφωνία όπου μια θυγατρική της Rosatom, η Akkuyu NGS Elektrik Üretim Corp. (ΕΕΑ: Εταιρεία Έργου Ακκούγιου) θα κατασκευάσει, θα κατέχει και θα λειτουργεί μια μονάδα παραγωγής ενέργειας στο Ακκούγιου που θα περιλαμβάνει τέσσερις μονάδες VVER ισχύος 1.200 MW. Η συμφωνία επικυρώθηκε από το Τουρκικό Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 2010. Οι εργασίες μηχανικής και έρευνας στον χώρο ξεκίνησαν το 2011.
Το 2013, η ρωσική πυρηνική κατασκευαστική εταιρεία Atomstroyexport (ASE) και την τουρκική κατασκευαστική εταιρεία Ozdogu υπέγραψαν την σύμβαση προετοιμασίας του εργοταξίου για το προτεινόμενο πυρηνικό εργοστάσιο του Ακκούγιου. Η σύμβαση περιλαμβάνει εργασίες εκσκαφής στο χώρο.
Οικονομικά
Η χρηματοδότηση παρέχεται από Ρώσους επενδυτές, με το 93% να προέρχεται από θυγατρική της Rosatom. Μέχρι και το 49% των μετοχών μπορούν να πωληθούν αργότερα σε άλλους επενδυτές. Οι δυνητικοί επενδυτές είναι οι τουρκικές εταιρείες Park Teknik και Elektrik Üretim.
Η Τουρκική Εταιρεία Εμπορίου Ηλεκτρικής Ενέργειας και Συμβάσεων έχει εγγυηθεί την αγορά του 70% της ενέργειας που θα παραχθεί από τις δύο πρώτες μονάδες και 30% από τις τρίτες και τέταρτες μονάδες πάνω από μια συμφωνία αγοράς με δεκαπενταετή ισχύ. Η ηλεκτρική ενέργεια θα αγοραστεί στην τιμή των 12.35 αμερικανικών σεντς ανά kWh και η υπόλοιπη ενέργεια θα πωλείται στην αγορά από τον παραγωγό.
Ενστάσεις
Η πιο σημαντική ένσταση είναι ότι το Μπουγιουκετσελί και οι γύρω ακτές μπορεί να χάσουν το τουριστικό δυναμικό μετά την υλοποίηση του έργου. Οι κάτοικοι του Μπουγιουκετσελί ανησυχούν ότι ο ήδη χαμηλός πληθυσμός της πόλης μπορεί να μειωθεί περαιτέρω και η πόλη και μπορεί να χάσει το καθεστώς δήμου. Ωστόσο, ο πρόεδρος του εμπορικού συμβουλίου του δήμου Αλπέρ Γκουρσόι πρόσθεσε επίσης ότι η πυρηνική ενέργεια είναι απαραίτητη για την οικονομία και ότι η κατασκευή ενός τόσο μεγάλου εγκαταστάσεις μπορεί να ωφελήσει οικονομικά την πόλη.
Στις 17 Απριλίου 2011, σχηματίστηκε ανθρώπινη αλυσίδα στην Μερσίνη για να διαμαρτυρηθεί κατά της απόφασης. Προγραμματίστηκαν 30 θέσεις για τον σχηματισμό αλυσίδων κατά μήκος της εθνικής οδού που συνδέει τη Μερσίνη με το Άκκουγιου. Αλλά η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη από την αναμενόμενη και αρκετές από αυτές τις αλυσίδες συγχωνεύθηκαν. Το ανατολικό άκρο της αλυσίδας ήταν στο κέντρο της Μερσίνης και έφθασε τα 20 χιλιόμετρα δυτικά κατά μήκος της εθνικής οδού χωρίς διακοπή. Επίσης συμμετείχαν και οι οικισμοί στο δυτικό μέρος της αλυσίδας συμπεριλαμβανομένων των επαρχιακών κέντρων Σιλίφκε και Ερντεμλί, καθώς και το Μπουγιουκετσελί, η πλησιέστερη πόλη στο εργοστάσιο. Ο Σαμπαχάτ Ασλάν, εκπρόσωπος για την Αντιπυρηνική Πλατφόρμα της Μερσίνης, δήλωσε ότι "Ο σεισμός και το τσουνάμι στην Ιαπωνία απέδειξαν πόσο επικίνδυνη είναι η πυρηνική τεχνολογία". Επίσης δηλώθηκε ότι "Οργανώσαμε αυτή η διαμαρτυρία για να πούμε "όχι" στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας, η οποία θα θέσει τις μελλοντικές γενιές σε κίνδυνο."
Στις 12 Ιανουαρίου 2015, αναφέρθηκε ότι οι υπογραφές των ειδικών για μια έκθεση για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου κυρωμένη από τη κυβέρνηση είχαν πλαστογραφηθεί. Οι ειδικοί είχαν παραιτηθεί έξι μήνες πριν από την υποβολή της και η εταιρεία που ανέλαβε την εκπόνηση της έκθεσης είχε κάνει τότε μονομερείς αλλαγές στην έκθεση. Η αποκάλυψη προκάλεσε διαμαρτυρία στη Βόρεια Λευκωσία. Η κατασκευή του εργοστασίου του Ακκούγιου είναι αμφιλεγόμενη στην Κύπρο, λόγω της εγγύτητάς του στο νησί.
Φήμες περί διακοπής της κατασκευής
Στις 9 Δεκεμβρίου του 2015 το πρακτορείο ειδήσεων Reuters ανέφερε ότι η Rosatom σταμάτησε τις εργασίες κατασκευής στο εργοστάσιο και ότι η Τουρκία αξιολογούσε άλλους πιθανούς υποψήφιους για το έργο. Αλλά η Rosatom και το τουρκικό Υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων διέψευσε αμέσως τη δήλωση. Παρά τις εντάσεις που υπήρχαν μεταξύ της Ρωσίας και της Τουρκίας λόγω της τουρκικής κατάρριψης του ρωσικού αεροπλάνου στις 24 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι η απόφαση συνέχισης είναι καθαρά εμπορική. Μια πηγή είπε στο RIA Novosti ότι η εταιρεία που συστάθηκε για να κατασκευάσει το πυρηνικό εργοστάσιο συνέχισε τις δραστηριότητές της στην Τουρκία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Μερσίνης
Αντίπαπας Νικόλαος Ε΄
Ο αντίπαπας Νικόλαος Ε΄ (Antipapa Niccolò V, 1258 - 16 Οκτωβρίου 1333), που γεννήθηκε ως Πιέτρο Ραϊναλντούτσι ήταν αντίπαπας στην Ιταλία, τοποθετημένος από τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας. Ήταν ο τελευταίος που τοποθετήθηκε από Γερμανό Αυτοκράτορα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κόρβαρο (Μποργκορόζε), ένα αρχαίο φρούριο κοντά στο Ριέτι του Λάτσιο. Το 1310 διαζεύχθηκε από τη σύζυγό του και έγινε Φραγκισκανός μοναχός και διάσημος ιεροκήρυκας. Ο αφορισμένος Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ, μέσω μίας συνέλευσης ιερέων και λαϊκών, τον εξέλεξε (αντι)πάπα. Χειροτονήθηκε στην παλαιά βασιλική του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη το 1328 από τον επίσκοπο Βενετίας. Έπειτα από τέσσερις μήνες στη Ρώμη αποχώρησε με τον Λουδοβίκο Δ΄ στο Βιτέρμπο. Όταν ο παπικός απεσταλμένος (legatus) καρδινάλιος Ορσίνι ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του Βιτέρμπο, ο Νικόλαος Ε΄ μετακινήθηκε στο Γκροσέτο και στην Πίζα, όπου φυλασσόταν από τον γερμανό αντιπρόσωπο (vicar).
Εκεί στον καθεδρικό της Πίζας, τον Φεβρουάριο του 1329 ο Νικόλαος Ε΄ προήδρευσε της εξής δίκης: ένα ομοίωμα του Ιωάννη ΚΒ΄ από άχυρα, ντυμένο με παπικά ενδύματα, καταδικάστηκε, καθαιρέθηκε και παραδόθηκε σε κοσμικούς (για εκτέλεση). Τον Απρίλιο ο πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ τον αφόρισε και ο Νικόλαος Ε΄ ζήτησε καταφύγιο στον Βονιφάτιο κόμη του Ντονοράτικο, κοντά στο Πιομπίνο.
Αφού εξασφάλισε ότι θα του δοθεί χάρη, εξομολογήθηκε τις αμαρτίες του πρώτα στον αρχιεπίσκοπο της Πίζας και έπειτα το 1330 στον Ιωάννη ΚΒ΄ στην Αβινιόν, που τον απάλλαξε. Παρέμεινε σε τιμητική φυλάκιση στο ανάκτορο της Αβινιόν ως το 1333 που απεβίωσε.
Πηγές
Νικολαος Ε Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Σέργιος Α΄ επίσκοπος της Νάπολης
Ο Σέργιος Α΄ (ιταλικά : Sergio I, λατινικά :  Sergius I), (απεβίωσε το 746 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το  717 έως το 746. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.
Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Σέργιο της Νεάπολης είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιτανών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή του Σέργιου Α΄. Μόνο το ότι πριν λάβει την επισκοπική ενθρόνιση, όταν ο Σέργιος ήταν πρεσβύτερος, το 717 ευλόγησε τον ναπολιτάνικο στρατό και τον αρχηγό του, δούκα Ιωάννη Α', όταν πήγαιναν στον πόλεμο με τον δούκα του Μπενεβέντο Ρόμουαλντ Β΄. Σύμφωνα με τον συγγραφέα των «Πράξεων των Ναπολιτάνων Επισκόπων», οι προσευχές του Σεργίου Α' χάρισαν στους Ναπολιτάνους την νίκη επί του εχθρού στη μάχη της Κούμα. Ως ανταμοιβή γι' αυτό, ο Ιωάννης Α' υποσχέθηκε στον Σέργιο τον επισκοπικό βαθμό μετά τον θάνατο του τότε επικεφαλής της ναπολιτάνικης επισκοπής του Λαυρεντίου.
Ο Ιωάννης Α' κράτησε τον λόγο του: όταν ο Επίσκοπος Λαυρέντιο πέθανε στα τέλη του ίδιου έτους, ο Σέργιος Α' εξελέγη διάδοχός του κατόπιν αιτήματος του δούκα. Αυτό προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στον Πάπα Γρηγόριο Β', ο οποίος δεν ήθελε να χάσει την επιρροή του στις πόλεις της νότιας Ιταλίας, και ο Σέργιος Α' αναγκάστηκε να ζητήσει από τον πάπα τη συγκατάθεση για το διορισμό του. Το 730, ο Σέργιος Α', αντίθετα με τη γνώμη του Πάπα, υποστήριξε την εκλογή του Αναστασίου στην πατριαρχική έδρα της Κωνσταντινούπολης. Ωστόσο, αργότερα, με την έναρξη του αγώνα κατά των εικόνων που ξεκίνησε ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων Γ΄ ο Ίσαυρος, ο Ναπολιτάνος ​​επίσκοπος συμφιλιώθηκε με τον Γρηγόριο Β', αναγνωρίζοντας την πρωτοκαθεδρία του Πάπα έναντι όλων των Χριστιανών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Φελέττο
Το Φελέττο (ιταλικά: Feletto) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Αιδοίο και κόλπος στην τέχνη
Ο κόλπος και το αιδοίο έχουν απεικονιστεί στην τέχνη από την προϊστορία έως την εποχή της σύγχρονης τέχνης του 21ου αιώνα. Οι μορφές εικαστικής τέχνης που απεικονίζουν (και) τα γυναικεία γεννητικά όργανα μπορεί να είναι δισδιάστατες (π.χ. πίνακες) και τρισδιάστατες (π.χ. αγαλματίδια). Ήδη πριν από 35.000 χρόνια πριν βρίσκουμε γλυπτά ειδώλια της Αφροδίτης που τονίζουν την κοιλιά, τους γοφούς, το στήθος, τους μηρούς ή το αιδοίο.
Το 1866 ο Gustave Courbet ζωγράφισε μια εικόνα με τίτλο «Η προέλευση του κόσμου» που απεικόνιζε τα γεννητικά όργανα μιας γυμνής γυναίκας. Τον 20ο και τον 21ο αιώνα, καλλιτέχνες όπως η Niki de Saint Phalle, ο Jean Tinguely, η Megumi Igarashi και ο Anish Kapoor δημιούργησαν έργα τέχνης που απεικονίζουν τον κόλπο ή το αιδοίο. Μερικές φορές αυτά είναι στρατευμένα έργα φεμινιστικής τέχνης: Η Τζούντι Σικάγο δημιούργησε το The Dinner Party για να γιορτάσει 39 γυναίκες της ιστορίας και του μύθου, πολλές από τις οποίες είχαν πέσει σε αφάνεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εικαστικές τέχνες
Βίλλα της Τοσκάνης
H Βίλλα. ιταλ. Willa (911/12 - 970) από τον Οίκο των Μποζονιδών ήταν κόρη του μαργράβου της Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Λομβαρδίας.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας
Τσουτσούκ (Επαρχία Νοοκάτ)
Το Τσουτσούκ (Чучук) είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ, στην περιφέρεια Ος της νοτιοδυτικής Κιργιζίας. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Τοκτομάτ Ζουλπούγιεφ.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός ανερχόταν στους 2,022 κατοίκους.
Φενεστρέλλε
Το Φενεστρέλλε (ιταλικά: Fenestrelle) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Scooby-Doo
Το Scooby-Doo είναι αμερικανικό franchise μέσων που βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων του 1969, Scooby-Doo, Where Are You!. Η σειρά δημιουργήθηκε από τους σεναριογράφους Τζο Ρούμπι και Κεν Σπίαρς για την Hanna-Barbera Productions. Προβαλλόταν κάθε Κυριακή και σε αυτή πρωταγωνιστούν οι έφηβοι χαρακτήρες Φρεντ Τζόουνς, Δάφνη Μπλέικ, Βέλμα Ντίνκλι και Σάγκι Ρότζερς. Λύνουν μυστήρια, τα οποία παρουσιάζονται αρχικά ως υπερφυσικά, με τη βοήθεια του σκύλου του Σάγκι, Scooby-Doo. Η Hanna-Barbera και ο διάδοχός της, Warner Bros. Animation, έχουν φτιάξει πολλές σειρές κινουμένων σχεδίων βασισμένες στην αρχική. Επιπλέον, έχουν κυκλοφορήσει πολλά άλλα μέσα, συμπεριλαμβανομένων κινηματογραφικών ταινιών, τηλεταινιών, βιντεοπαιχνιδιών και άλλα.
Το 2013, το περιοδικό TV Guide κατέταξε το Scooby-Doo, Where Are You! στην πέμπτη θέση των καλύτερων τηλεοπτικών σειρών κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών.
Πλοκή
Σε κάθε επεισόδιο ο Σκούμπι και η παρέα του, αποτελούμενη από τον Φρέντι Τζόουνς, τη Δάφνη Μπλέικ, τη Βέλμα Ντίνκλι και τον Σάγκι Ρότζερς, ταξιδεύουν στον κόσμο. Κάθε μέρος που επισκέπτονται είναι στοιχειωμένο από ένα τέρας ή φάντασμα, πίσω από το οποίο κρύβεται πάντα κάποιος άνθρωπος. Η ομάδα έχει ως στόχο να διαλευκάνει το μυστήριο, βρίσκοντας ποιος είναι ο ένοχος και γιατί έχει προβεί σε αυτή την ενέργεια. Αφού γίνει η απαραίτητη έρευνα και βρεθούν αρκετά στοιχεία, στήνεται μια παγίδα με την οποία συλλαμβάνεται ο ένοχος και ξεσκεπάζεται η δολοπλοκία του.
Σε ορισμένες εκδοχές, οι αρχική ιδέα παραλλάσσεται, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνουν νέοι ήρωες, όπως ο ξάδελφος του Σκούμπι, Scooby-Dum, και ο ανιψιός του, Scrappy-Doo, σε συνδυασμό με κάποιους από αρχικούς ήρωες.
Σκούμπι Ντου
Ο Σκούμπι Ντου είναι ένας από τους πέντε κύριους πρωταγωνιστές της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων. Είναι το κατοικίδιο και η συντροφιά του Σάγκι Ρότζερς. Η ηλικία του είναι 7 σκυλίσια έτη, που ισοδυναμούν με 49 ανθρώπινα έτη."
Διάφορες πτυχές του χαρακτήρα του Σκούμπι-Ντου έχουν διαμορφωθεί μέσα από το τηλεοπτικό πρόγραμμα. Φαίνεται να παρουσιάζει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον ιδιοκτήτη του. Παρουσιάζεται ως δειλός και παντοτινά πεινασμένος. Αυτός και ο Σάγκι είναι συνήθως τα υποψήφια ζωντανά δολώματα που θα μεταφέρουν τα τέρατα στην παγίδα. Ωστόσο αυτοί αρνούνται στην αρχή, αλλά στη συνέχεια ενδίδουν στον πειρασμό των γλυκών και των μπισκότων που τους προσφέρονται. Παρόλα αυτά είναι συνήθως αυτός που πιάνει τον ένοχο. Αν και σκύλος, έχει την δυνατότητα να μιλάει σαν άνθρωπος, προσθέτοντας μπροστά από κάθε λέξη το γράμμα "ρ".
Ο Σκούμπι είναι καφετί εξ ολοκλήρου με διακριτές μαύρες βούλες σε όλο του το σώμα. Τα μάτια του είναι μαύρα, όπως και η μύτη του. Φοράει ένα τιρκουάζ κολάρο, από το οποίο κρέμεται μια κονκάρδα ιδίου χρώματος. Πάνω στην κονκάρδα είναι χαραγμένα τα αρχικά "SD" για "Scooby-Doo". Ο σχεδιαστής δημιουργός του, Ιβάο Τακαμότο, έχει αναφέρει ότι εμπνεύστηκε τον Σκούμπι σαν ένα καθαρόαιμο. Είπε ότι "αποφάσισε να πάει αντίθετα στο κατεστημένο, δίνοντας στον σκύλο καμπούρα στην πλάτη, λυγισμένα και στραβά πόδια, και μικρό πιγούνι. Ακόμη και το χρώμα είναι εσφαλμένο". Επίσης, επέμεινε να του δώσει μια πιο ανάλαφρη, "κόμικ" χροιά.
Φρέντι Τζόουνς
Ο Φρέντερικ Χέρμαν Τζόουνς είναι ο αρχηγός της ομάδας λύσης μυστηρίων. Φοράει συνήθως μπλε ή άσπρο φούτερ, ένα πορτοκαλί μαντίλι στο λαιμό και μπλε τζιν παντελόνι. Στην σειρά What's New Scooby-Doo? η εμφάνισή του τροποποιείται ελαφρώς, καθώς προσθέτονται μπλε ρίγες στο άσπρο φούτερ του. Έχει ξανθά μαλλιά. Είναι συνήθως αυτός που στήνει την παγίδα, που αποβαίνει ανεπιτυχής. Επίσης στη διάρκεια της έρευνας, είναι αυτός που λέει στους υπόλοιπους πότε και πώς να χωριστούν. (Οι συνηθισμένες ομάδες είναι Φρέντι-Δάφνη-Βέλμα και Σάγκι-Σκούμπι, αν και κάποιες φορές η Βέλμα μπαίνει στην ομάδα του Σάγκι και του Σκούμπι).
Δάφνη Μπλέικ
Η συνήθης εμφάνισή της αποτελείται από ένα μοβ φόρεμα, ροζ παπούτσια και ένα πράσινο μαντίλι στον λαιμό. Στις ταινίες Scooby-Doo and the Cyber Chase, Scooby-Doo on the Zombie Island και Scooby-Doo and the Witch's Ghost φορούσε ένα μοβ και πράσινο ταγέρ και ασορτί παπούτσια. Στη σειρά Ο Σκούμπι Ντου και τα Φαντάσματα φορούσε μια διαφορετική μοβ μπλούζα, μοβ παντελόνι και μοβ ψηλοτάκουνα παπούτσια.
Βέλμα Ντίνκλι
Η Βέλμα Ευγενία Ντίνκλι είναι μέλος της ομάδας επίλυσης μυστηρίων και πρωταγωνιστής της σειράς Σκούμπι Ντου. Γνωστή για τη μεγάλη ευφυΐα της.
Η Βέλμα έχει ενεργό ρόλο στη διαδικασία επίλυσης των μυστηρίων. Χρησιμοποιώντας την ευφυΐα της, επεξεργάζεται τα στοιχεία που συλλέγει η ομάδα και φτάνει στο άτομο που κρύβεται πίσω από το τέρας ή το φάντασμα. Φοβάται να λάβει μέρος στις αποστολές. Πολλές φορές, την ώρα της καταδίωξης από το τέρας, σκοντάφτει και πέφτει, με αποτέλεσμα να φύγουν τα γυαλιά από τα μάτια της. Λόγω της μυωπίας της, δεν μπορεί να δει αν δεν ξαναφορέσει τα γυαλιά. Το όνειρό της είναι να δουλέψει στη NASA.
Σάγκι Ρότζερς
Ο Σάγκι είναι ο κολλητός φίλος και ιδιοκτήτης του Scooby-Doo. Είναι ένας ψηλόλιγνος έφηβος με τεράστια όρεξη για φαγητό, αρκετά ελαφρύς για την ηλικία του, τόσο ώστε η Βέλμα Ντίνκλι να μπορεί να τον σηκώσει με τα χέρια της. Φοράει συνήθως ένα πράσινο πουκάμισο με λαιμό V, καφέ παντελόνι καμπάνα και μαύρες πλατφόρμες. Μερικές φορές εμφανίζεται με κόκκινο πουκάμισο με λαιμό V και μπλε παντελόνι.
Σειρές και ταινίες
Η πρώτη σειρά Σκούμπι-Ντου είναι το Scooby Doo, Where Are You! που προβλήθηκε το 1969. Η πιο πρόσφατη σειρά Σκούμπι-Ντου είναι το Scooby-Doo and Guess Who? που ξεκίνησε να προβάλλεται τον Μάρτιο του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Scooby-Doo Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικά κόμικς Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι Κατηγορία:Εμπορικά σήματα οπτικοακουστικών μέσων
Γρανάζι
Το γρανάζι είναι ένας οδοντωτός τροχός που είναι προσαρμοσμένος σε μια άτρακτο. Συνήθως τα γρανάζια λειτουργούν ανά ζεύγη. Ένας οδοντωτός τροχός δηλαδή συμπλέκεται με έναν άλλο "οδοντωτό" μηχανισμό, με σκοπό την αλλαγή κατεύθυνσης ή ταχύτητας σε ευρύτερους μηχανισμούς μετάδοσης κίνησης. Πρόκειται δηλαδή για εξάρτημα μιας μηχανής, που απαντά σε διάφορους τύπους και διαστάσεις. Σκοπός του είναι η μετάδοση της κίνησης. Τα γρανάζια τα βρίσκουμε σε κάθε μηχανή που έχει ως σκοπό την κίνηση, όπως τα ποδήλατα, οι μοτοσικλέτες, τα αυτοκίνητα και πολλοί άλλοι μηχανισμοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανολογία Κατηγορία:Κινηματική
Λουραντιάνικα Κυθήρων
Τα Λουραντιάνικα είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 8 κατοίκους.
Χαρούκα Τατσίμοτο
Η Haruka Tachimoto (田知本 遥, γεν. 3 Αυγ. 1990) είναι ιαπωνίδα τζουντόκα που αγωνίζεται στην κατηγορία των κάτω των 70 κιλών. Ήταν ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς του 2016 στο Rio de Janeiro και ήταν δεύτερη στους ασιατικούς αγώνες το 2011.
Διεθνείς διαγωνισμοί
Σε ομαδικούς διαγωνισμούς
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζούντο Κατηγορία:Ιαπωνία
Άγιος Νεκτάριος Χανίων
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται κοντά στην έξοδο του φαραγγιού Ασφένδου, ανατολικά της Χώρας Σφακίων και στην έξοδο προς Φραγκοκάστελλο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει 75 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ασφένδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασφένδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σφακίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Σφακιά
Μανιτοχώρι Κυθήρων
Το Μανιτοχώρι είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 20 κατοίκους.
Ντανμπό
Το ντανμπό (δανικά: danbo) είναι ημιμαλακό, ωριμασμένο τυρί από αγελαδινό γάλα από τη Δανία. Του απονεμήθηκε το καθεστώς Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο το 2017.
Άνταμ ΦίτςΡοϊ
Ο Άνταμ ΦίτςΡοϊ, (αγγλικά: Adam FitzRoy, π. 1307 - 18 Σεπτεμβρίου 1322) από τον Οίκο του Ανζού ήταν νόθος υιός του βασιλέα Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας. Η ταυτότητα της μητέρας του δεν είναι γνωστή. Συνόδευσε τον πατέρα του στις εκστρατείες της Σκωτίας του 1322 και απεβίωσε λίγο αργότερα στις 18 Σεπτεμβρίου 1322.
Ντανμπό
Το τυρί τυπικά παλαιώνεται μεταξύ 12 και 52 εβδομάδων σε ορθογώνια κομμάτια των 6 ή 9 κιλών, επικαλυμμένο με βακτηριακή καλλιέργεια. Η καλλιέργεια ξεπλένεται στο τέλος του κύκλου ωρίμανσης και το τυρί συσκευάζεται για λιανικές πωλήσεις.
Άνταμ ΦίτςΡοϊ
Ο Φιτζρόυ ονομάζεται ως Ade filio domini Regis bastardo ("Άνταμ, ο νόθος γιος του άρχοντα βασιλιά") στην περιγραφή της Ιματιοθήκης του Εδουάρδου Β' του 1322. Μεταξύ 6 Ιουνίου και 18 Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους, στον Άνταμ δόθηκαν συνολικά 13 λίρες και 22 πένε, για να αγοράσει «εξοπλισμό και άλλα απαραίτητα» (armatura et alia necessaria) για να λάβει μέρος στη σκωτσέζικη εκστρατεία του Εδουάδου το φθινόπωρο. Αυτό υποδηλώνει ότι ήταν κάπου στην εφηβεία του, γεννημένος μεταξύ 1303 και 1309 περίπου.
Τα χρήματα καταβλήθηκαν σε πέντε δόσεις, είτε απευθείας στον Άνταμ είτε στον «μαέστρο» του (διδάσκαλο) Ούγκο Τσάστιλουν. Ο Aδάμ απεβίωσε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, από άγνωστα αίτια, και θάφτηκε στο Tάινμαουθ στις 30 Σεπτεμβρίου 1322. Ο πατέρας του πλήρωσε για να βάλουν ένα μεταξωτό ύφασμα με χρυσή κλωστή επάνω από το πτώμα του.
Φιάνο
Το Φιάνο (ιταλικά: Fiano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Άνταμ ΦίτςΡοϊ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ανζού
Φιάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Παλάτσο Κίτζι
Το Ανάκτορο Κίτζι (Palazzo Chigi [paˈlattso ˈkiːdʒi]) είναι ένα παλάτι και πρώην ευγενής κατοικία στη Ρώμη, η οποία είναι η έδρα του Υπουργικού Συμβουλίου και η επίσημη κατοικία του πρωθυπουργού της Ιταλίας. Από τις 22 Οκτωβρίου 2022 ο ένοικος του Ανακτόρου Κίτζι είναι η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι Ανατολικά γειτονεύει με το Παλάτσο Μοντετσιτόριο, έδρα της Βουλής των Αντιπροσώπων, ενώ μπροστά του, στη νότια πλευρά, είναι η Πιάτσα Κολόννα με τη Στήλη του Αυρηλίου.
Ιστορία
Το 1616 ο καρδινάλιος Πιέτρο Αλντομπραντίνι, ανιψιός του Κλήμη Η΄, αγόρασε πίσω το οικογενειακό σπίτι, συνεχίζοντας την κατασκευή και ενσωματώνοντας διάφορα σπίτια δίπλα στην πτέρυγα που έβλεπε στη μελλοντική πλατεία. Το 1659 αγοράστηκε από τον Οίκο των Κίτζι, μία πλούσια οικογένεια τραπεζιτών από τη Σιένα. Στη συνέχεια ανακαινίστηκε από τους Φελίτσε ντελα Γκρέκα και Τζιοβάννι Μπατίστα Κοντίνι. Διαθέτει πέντε ορόφους, μία μεγάλη σκάλα που οδηγεί στα σαλόνια και μία εσωτερική αυλή διακοσμημένη με κρήνη, σχεδιασμένη από τον Τζιάκομο ντελα Πόρτα. Η κρήνη έχει αντιγραφεί σε πολλές τοποθεσίες στη Ρώμη και σε άλλες ιταλικές πόλεις.
Μετά από μερικούς αιώνες, στους οποίους το κτίριο λειτούργησε κυρίως ως οικία σημαντικών οικογενειών της Παπικής Ρώμης, ξεκινώντας από το τέλος του 1700 το κτήριο χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της Ισπανικής πρεσβείας στη Ρώμη.
Στις 20 Απριλίου 1770 ο Β.-Α. Μότσαρτ έδωσε μία συναυλία εκεί παρουσία του Καρόλου-Εδουάρδου Στιούαρτ, διεκδικητή του Αγγλικού θρόνου. Το 1878 έγινε η κατοικία του πρέσβη της Αυστρο-Ουγγαρίας στην Ιταλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το παλάτι είχε το παρωνύμιο «ο Αυστρο-Βατικανός πράκτορας». Στις αρχές του 20ού αι. το Παλάτι χτυπήθηκε από συχνές αλυτρωτικές διαδηλώσεις, ζητώντας την ανεξαρτησία του Τρέντο και της Τεργέστης.
Κρατικό κτήριο
αριστερά|μικρογραφία|Η αίθουσα συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου. Το 1916 αγοράστηκε από το Βασίλειο της Ιταλίας και έγινε η έδρα του Υπουργού Αποικιακών Υποθέσεων, του υπουργείου που είναι αρμόδιο για την κυβέρνηση των αποικιακών κατοχών της χώρας και την κατεύθυνση των οικονομιών τους.
Στα τέλη του 20ού αι. στο κτήριο έγινε ανακαίνιση, που ολοκληρώθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1999. Η παρέμβαση αφορούσε όχι μόνο τις προσόψεις, αλλά και τα δωμάτια του γραφείου του πρωθυπουργού, τα οποία ο Τζουλιάνο Αμάτο είχε μεταφέρει σε μία άλλη αίθουσα του ανακτόρου και τώρα επανερχόταν στην αρχική τους θέση.
Στις 28 Απριλίου 2013, κατά τη διάρκεια του όρκου της κυβέρνησης με επικεφαλής τον Eνρίκο Λέττα, ένας άνδρας, ο Λουίτζι Πρέιτι, άνοιξε πυρ σε δύο καραμπινιέρους, τον Τζιουζέπε Τζιανγκράντε και τον Φραντσέσκο Νέγκρι, τραυματίζοντας τον τελευταίο και μία έγκυο περαστικό.
Τέχνη
μικρογραφία|Το Παλάτσο Κίτζι σε χαρακτικό του 18ου αι. από τον [[Τζιουζέπε Βάζι.]] Η Αίθουσα Βιβλιοθήκης ανατέθηκε από τον Αγκοστίνο Κίτζι στα τέλη του 17ου αι. για να στεγάσει την τεράστια βιβλιοθήκη του καρδινάλιου Φλάβιο Κίτζι. Το έργο πραγματοποιήθηκε από τον Τζοβαννι-Μπατίστα Κοντίνι.
Η βιβλιοθήκη Κίτζι ή Κιτζιάνα περιέχει χιλιάδες πολύτιμα χειρόγραφα· είναι σε μεγάλο βαθμό βασισμένη στην προσωπική βιβλιοθήκη του πάπα Αλεξάνδρου Ζ΄, μέλους της οικογένειας Κίτζι. Από την εποχή του πάπα Βενέδικτου ΙΕ΄ το Βατικανό επιχείρησε να αποκτήσει αυτήν τη βιβλιοθήκη, αλλά δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα. Τελικά, ο Πιέτρο Τάκι Βεντούρι ανέθεσε στον πάπα Πίο ΙΑ΄ να διαπραγματευτεί την αγορά με τη νεοσυσταθείσα φασιστική κυβέρνηση του Μουσολίνι. Ο Βεντούρι κατάφερε να πείσει τον Μουσολίνι να δωρίσει τη βιβλιοθήκη στο Βατικανό.
Δείτε επίσης
Μερικά άλλα ιταλικά θεσμικά κτίρια:
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλάτια στη Ρώμη
Στέλιος Σπανός
Ο Στέλιος Σπανός ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας από το 1948 μέχρι το 1955.
Καριέρα
Ο Σπανός έπαιξε για πρώτη φορά με την φανέλα του Άρη την σεζόν 1948-49, όταν αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός στον χώρο του κέντρου. Διακρινόταν για τα αμυντικά του καθήκοντα και συνέχισε ως αλλαγή μέχρι την σεζόν 1951-52, όταν πήρε περισσότερο χρόνο συμμετοχής.
Την επόμενη χρονιά, κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, διακρινόμενος στους δύο αγώνες μπαράζ εναντίον του Ηρακλή, όπου μετά το ισόπαλο 0-0 στις 19 Απριλίου, οι "κίτρινοι" κέρδισαν με γκολ του Στεργιώτη λίγο πριν την λήξη στον επαναληπτικό της 2 Μαΐου 1953. Ο Σπανός αγωνίστηκε στα ματς της τελικής φάσης, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση.
Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε, κατά κύριο λόγο, στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, ενώ την τελευταία του χρονιά, το 1954-55, έπαιξε μόλις σε δύο αγώνες.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Φιοράνο Καναβέζε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μητάτα Κυθήρων
Τα Μητάτα είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 73 κατοίκους.
Παναγία Μαρμαριώτισσα (Χαλάνδρι)
Η Παναγία Μαρμαριώτισσα είναι εκκλησία η οποία βρίσκεται στο Χαλάνδρι. Ο ναός αρχικά ήταν ταφικό μνημείο των ρωμαϊκών χρόνων αλλά μετατράπηκε στη συνέχεια σε εκκλησία. Σήμερα βρίσκεται στη συμβολή των οδών Παναγίας Μαρμαριωτίσσης και Σοφοκλή Βενιζέλου, πίσω από την ομώνυμη νέα εκκλησία. Το όνομα «Μαρμαριώτισσα» οφείλεται στο υλικό κατασκευής του μνημείου.
Το κτίριο αρχικά ήταν μαυσωλείο το οποίο κτίστηκε στους ρωμαϊκούς χρόνους, στον δήμο της αρχαίας Φλύας (σημ. Χαλάνδρι). Το ακριβό υλικό κατασκευής υποδεικνύει ότι το έκτισε πλούσιος κάτοικος του δήμου. Μοιάζει να είναι αντίγραφο του ταφικού μνημείου της Κηφισιάς, ένα σήμερα ερειπωμένο μαυσωλείο το οποίο έκτισε ο Ηρώδης ο Αττικός, και έτσι έχει προταθεί ότι ήταν ο κατασκευαστής του μνημείου.
Διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Το δάπεδό του βρίσκεται μερικά μέτρα κάτω από τη σημερινή επιφάνεια του εδάφους. Στο αρχικό μνημείο η είσοδος βρισκόταν στην ανατολική πλευρά, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το ιερό του μικρού ναού, ημιεξαγωνικού σχήματος. Η είσοδος πλέον γίνεται από τα δυτικά. Η οροφή είναι ημικυλινδική θολωτή, από μαρμάρινους σφηνόλιθους Στο εσωτερικό του σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών του 17ου αιώνα και ο Αναστάσιος Ορλάνδος παρατήρησε σε αυτές χάραγμα με το έτος 1717.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαλάνδρι Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αττική Κατηγορία:Αρχαία νεκροταφεία στην Ελλάδα
Άντριαν Πίτερσον
Ο  Άντριαν Λούις Πίτερσον (Adrian Lewis Peterson, 21 Μαρτίου 1985) είναι Αμερικανός οπισθοφύλακας (running back) στο αμερικανικό ποδόσφαιρο που αγωνίζεται για τους Μινεσότα Βίκινγκς του Εθνικού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (NFL). Επελέγη από τους Βίκινγκς στην έβδομη συνολικά θέση της Επιλογής (draft) του 2007. Κολλεγιακό ποδόσφαιρο έπαιξε στο κολλέγιο της Οκλαχόμα. Ο Πίτερσον κατέχει το ρεκόρ γιαρδών τρεξίματος πρωτοετών του Κολεγιακού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (NCAA) με 1,925 γιάρδες την αγωνιστική περίοδο του 2004. Ολοκλήρωσε την κολλεγιακή του σταδιοδρομία ως τρίτος κορυφαίος σε γιάρδες τρεξίματος για το Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα.
Πριν την Επιλογή (draft)
Στις 28 Απριλίου του 2007, ο Πίτερσον είχε επιλεγεί από τους Μινεσότα Βίκινγκς στην έβδομη θέση συνολικά, στον πρώτο γύρο Επιλογής (draft) το 2007. Ήταν ο πρώτος οπισθοφύλακας που επελέγη εκείνη τη χρονιά και στη συνέντευξη τύπου δήλωσε: "Θα έλεγα ότι η κλείδα μου έχει επουλωθεί σε ποσοστό 90%. Αρκετές ομάδες το γνωρίζουν αυτό και δεν βλέπω να διακόπτει την προετοιμασία μου για την επόμενη αγωνιστική περίοδο."
Στατιστικά
Πηγή: NFL.com Η έ ντονη γραφή υποδηλώνει επικεφαλής κατηγορίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αμερικανικού ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές
Ο γενικός κληρονόμος
Ο γενικός κληρονόμος (γαλλικός τίτλος: Le Legataire Universelle) είναι θεατρικό έργο σε πέντε πράξεις και σε στίχους του Ζαν-Φρανσουά Ρενιάρ που γράφτηκε το 1708.
Το έργο αναφέρεται στα τεχνάσματα ενός νεαρού, με τη βοήθεια του υπηρέτη του, να καταστεί γενικός κληρονόμος του πλούσιου ηλικιωμένου θείου του. Δεν υπάρχει ιδιαίτερη δράση στο έργο, αλλά μια σειρά από ανατροπές σε ξέφρενο ρυθμό. Κάθε φορά, εμφανίζεται ένα εμπόδιο, το οποίο φαίνεται να ξεπερνιέται στο τέλος αρκετά εύκολα, όμως προκύπτει μια άλλη δυσκολία που πρέπει να επιλυθεί γρήγορα, το τέλος είναι λογικό.
Ο Ζαν-Φρανσουά Ρενιάρ, ένας από τους πιο επιτυχημένους διαδόχους του Μολιέρου, του οποίου το πνεύμα και το ύφος μιμήθηκε ανοιχτά, παρατήρησε τα ήθη της γαλλικής κοινωνίας της εποχής του, τα οποία απεικόνισε με φινέτσα, επιλέγοντας πάντα να προτιμά το χιούμορ έναντι της ηθικής πρόθεσης. Τα έργα του είναι κωμωδίες σε καθαρό μπουρλέσκ, πρόδρομοι των έργων του Μαριβώ και του Μπωμαρσαί του 18ου αιώνα.
Το έργο παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά το 1708 στην Κομεντί Φρανσαίζ και είχε μεγάλη επιτυχία. Θεωρείται γενικά το σημαντικότερο θεατρικό του συγγραφέα.
Υπόθεση
Στην πρώτη πράξη, παρουσιάζεται ο Ζερόντ, ένας πλούσιος ηλικιωμένος άνδρας, που έχει έναν φτωχό ανιψιό, τον Εράστ, ερωτευμένο με τη νεαρή Ιζαμπέλ. Η μητέρα της συμφωνεί στον γάμο, αλλά υπό την προϋπόθεση ότι ο Ζερόντ να κάνει τον Εράστ μοναδικό κληρονόμο του, γεγονός που επιδοκιμάζουν ο Κρισπέν, ο υπηρέτης του Εράστ, και η Λιζέτ, η υπηρέτρια του Ζερόντ, που αποτελούν ζευγάρι. Ο Ζερόντ συμπαθεί τον ανιψιό του, αλλά και ο ίδιος σχεδιάζει να παντρευτεί την Ιζαμπέλ, αγνοώντας τα συναισθήματα των δύο νέων.
Στη δεύτερη πράξη, η μητέρα της Ιζαμπέλ είναι έτοιμη να συγκατατεθεί στον γάμο της κόρης της με τον Ζερόντ, αν και θα προτιμούσε τον Εράστ. Προέχει όμως το οικονομικό συμφέρον. Οι υπηρέτες και ο Εράστ εκμεταλλεύονται μερικά σημάδια ασθένειας του Ζερόντ για να τον πείσουν ότι ο γάμος θα ήταν επιβλαβής γι' αυτόν στην κατάστασή του. Ετοιμάζεται να κάνει τη διαθήκη του υπέρ του Εράστ, αλλά σκοπεύει να αφήσει δύο σημαντικά κληροδοτήματα σε δύο μακρινά μέλη της οικογένειάς του που δεν τα γνωρίζει.
Στην τρίτη πράξη, ο Κρισπέν μεταμφιέζεται εναλλάξ σε ανιψιό και ανιψιά του Ζερόντ: ο ανιψιός είναι βάναυσος και απειλεί τον θείο του και η ανιψιά τον προσβάλλει. Ο Ζερόντ λοιπόν αποφασίζει να αφήσει όλη του την περιουσία στον Εράστ. Δέχεται επίσης το γάμο του ανιψιού του και της Ιζαμπέλ. Όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, οι συμβολαιογράφοι καλούνται για τη διαθήκη.
Στην τέταρτη πράξη, ο Ζερόντ πέφτει σε κώμα και δεν φαίνεται ότι θα συνέλθει πριν πεθάνει. Ο Κρισπέν μεταμφιέζεται για να δεχθεί τους συμβολαιογράφους και τους υπαγορεύει μια διαθήκη, στην οποία δεν ξεχνά να αφήσει αρκετά στη Λιζέτ και στον εαυτό του. Ο Εράστ εξοργίζεται, αλλά δεν μπορεί να καταγγείλει την εξαπάτηση.
Στην πέμπτη πράξη, μια δραματική στροφή: ο Ζερόντ συνέρχεται από το κώμα. Αλλά είναι αποδυναμωμένος, γεγονός που επιτρέπει στους γύρω του να τον πείσουν ότι αυτός υπαγόρευσε τη διαθήκη, αλλά δεν το θυμάται πια. Είναι ιδιαίτερα δύσπιστος με τη γενναιοδωρία του προς τους δύο υπηρέτες, αλλά καταλήγει να το αποδεχθεί. Ο γάμος του Εράστ και της Ιζαμπέλ μπορεί επιτέλους να γίνει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά θεατρικά έργα
Καραβαγγέλης Καβάλας
Ο Καραβαγγέλης (μέχρι το 1926 Δεβεκλή ) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 371 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 110 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Σύμβολο. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Πιερέων, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Σιδηροχωρίου, της οποίας ήταν έδρα.
Η κοινότητα Σιδηροχωρίου αποτελείται από τέσσερις συνοικισμούς με συνολικό πληθυσμό 560 κατοίκων: το Μεσότοπο, τον Καραβαγγέλη, το Δημαρά και το Σιδηροχώρι. Οι συνοικισμοί Δημαράς και Καραβαγγέλης φέρουν τιμητικά τα ονόματα των οπλαρχηγών Παναγιώτη Δημαρά, από τα Βρέσταινα Λακωνίας, και Ευστάθιου Καραβαγγέλη, από το Τρίκερι Μαγνησίας, οι οποίοι πολέμησαν σε μάχη στους πρόποδες του Συμβόλου με στόχο να σαμποτάρουν τη γέφυρα της Αγγίστας κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897.
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, ο Καραβαγγέλης κατοικούνταν από μουσουλμάνους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο χωριό εγκαταστάθηκαν 49 οικογένειες προσφύγων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Αναγνώριση
thumb|Στρατιωτικοί της Ιρλανδικής [[Πτέρυγα Στρατοχωροφυλάκων|Πτέρυγας Στρατοχωροφυλάκων σε επιχείρηση αναγνώρισης στο Ανατολικό Τιμόρ.]]
Στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, αναγνώριση ονομάζεται η κατόπτευση πέρα από εδάφη που κατέχονται από τις φίλιες δυνάμεις για την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με φυσικά χαρακτηριστικά και την παρουσία του εχθρού.
Μεταξύ των διάφορων παραδειγμάτων αναγνώρισης περιλαμβάνεται η περιπολία από στρατεύματα, πλοία ή υποβρύχια, επανδρωμένα/μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναγνώρισης, δορυφόρους, ή την τοποθέτηση μυστικών θέσεων παρακολούθησης. Η κατασκοπεία δεν θεωρείται αναγνώριση, μιας και η αναγνώριση αποτελείται από ειδικές δυνάμεις του στρατού που επιχειρούν μπροστά από τις κύριες δυνάμεις του, ενώ οι κατάσκοποι είναι μη μαχητές που επιχειρούν πίσω από τις γραμμές του εχθρού.
Ιστορία
thumb|upright=1.5|[[Τάταροι ιππείς σε πίνακα ζωγραφικής με τίτλο On Reconnaissance (Σε αναγνώριση) του Γιόζεφ Μπραντ, 1876.]] Παραδοσιακά, η αναγνώριση ήταν ρόλος που αναλάμβανε το ιππικό. Η ταχύτητα ήταν σημαντικό στοιχείο στους ελιγμούς αυτούς, και έτσι το ιππικό ήταν το πλέον κατάλληλο. Από άλογα μέχρι οχήματα, για τους μαχητές της ιστορίας, οι διοικητές εξεύρισκαν την δυνατότητα τους να έχουν ταχύτητα και κινητικότητα, να ανηφορίζουν και να κατηφορίζουν, κατά την διάρκεια πολέμου ελιγμών. Οι στρατιωτικοί διοικητές προτιμούσαν να διαθέτουν εξειδικευμένες μικρές μονάδες με ταχύτητα και κινητικότητα, ώστε να αποκτούν χρήσιμες πληροφορίες, σχετικά με το έδαφος και τον εχθρό προτού στείλουν το κυρίως μέρος (ή την πλειονότητα) του στρατεύματος στην περιοχή, αλλά και για καθήκοντα προφύλαξης, κάλυψης των δυνάμεων και καταδίωξης. Η αψιμαχία είανι συνηθισμένος τρόπος αναγνώρισης, όπως και η παρενόχληση του εχθρού.
Επισκόπηση
thumb|Ένα [[FV107 Scimitar|Scimitar που χρησιμοποιείται από ένοπλα συντάγματα αναγνώρισης του Βρετανικού Στρατού.]] thumb|Διμελής ομάδα της [[Ιαπωνική Δύναμη Εδαφικής Αυτοάμυνας|Ιαπωνικής Δύναμης Αυτοάμυνας Εδάφους με μοτοσικλέτες Kawasaki KLX250 πραγματοποιώντας αναγνώριση κατά την διάρκεια δημόσιας επίδειξης.]]
Η αναγνώριση πραγματοποιείται από επίγειες δυνάμεις και σε αυτήν περιλαμβάνεται η ειδική αναγνώριση, η ένοπλη αναγνώριση, η αμφίβια αναγνώριση και η πολιτική αναγνώριση.
Η εναέρια αναγνώριση είναι αναγνώριση που πραγματοποιείται με αεροσκάφη (όλων των τύπων συμπεριλαμβανομένων αεροστάτων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών). Ο σκοπός τους είναι να παρατηρούν τις καιρικές συνθήκες, να χαρτογραφούν το έδαφος, ενώ ίσως συμπεριλαμβάνονται και στρατιωτικοί σκοποί όπως η παρατήρηση συγκεκριμένων δομών, περιοχών και κινήσεων των εχθρικών δυνάμεων.
Οι ναυτικές δυνάμεις χρησιμοποιούν μέσα τόσο εναέριας όσο και δορυφορικής αναγνώρισης για την παρατήρηση εχθρικών δυνάμεων. Ακόμη πραγματοποιούν υδρογραφικές έρευνες και συλλογή πληροφοριών.
Οι δορυφόροι αναγνώρισης παρέχουν στους διοικητές του στρατού φωτογραφίες των εχθρικών δυνάμεων και άλλες πληροφορίες. Οι στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποιούν επίσης γεωγραφικές και μετεωρολογικές πληροφορίες από τους δορυφόρους παρατήρησης της Γης.