cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νέα Χράνη Πιερίας
Υποδομή
Ο οικισμός έχει 467 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία (καπνά) και είναι Βλάχοι, Πόντιοι, πρόσφυγες και γενικότερα αποτελούν ένα κράμα πληθυσμών που εγκαταστάθηκαν στο χωριό το 1970. Το χωριό έχει διθέσιο Δημοτικό σχολείο, μονοθέσιο νηπιαγωγείο και αγροτικό ιατρείο. Ο κεντρικός ναός της είναι αυτός της Αγίας Ειρήνης.
Πολιτισμός
Στον τομέα του αθλητισμού, στο χωριό υπάρχει ο Γυμναστικός Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος "Ο Ηρακλής Χράνης", που αγωνίζεται στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Υπάρχει πολιτιστικός σύλλογος, με την ονομασία "Το Αθάνατο", ο οποίος έχει, ανάμεσα στα άλλα και θεατρική ομάδα.
Ιστορικά στοιχεία
Η Παλιά Χράνη βρίσκεται στο κέντρο του Νομού Πιερίας βορειανατολικά της Κατερίνης. Το όνομά της σύμφωνα με μια εκδοχή προήλθε από το ρήμα χραίνω που σημαίνει αλείφω, επειδή στην περιοχή έφτιαχναν ένα υγρό για τη θεραπεία της ψώρας των αιγοπροβάτων, ενώ κατά μια άλλη εκδοχή το όνομα Χράνη προέρχεται από σλαβική λέξη, που σημαίνει "σοδειά". Σήμερα η Παλιά Χράνη δεν κατοικείται γιατί μετά το 1974 λόγω συχνών και σοβαρών κατολισθήσεων που σημειώνονταν στη γύρω περιοχή, οι Χρανιώτες μετοίκησαν στη Νέα Χράνη, στη θέση Κουμάντζα. Η Χράνη είχε 71 κατοίκους το 1913.
Παραπομπές
Νέα Χράνη Νέα Χράνη
Οντεόνσπλατς
thumb|285px|Η Feldherrnhalle (αριστερά) και η [[Τεατίνερκίρχε (δεξιά) στην Οντεόνσπλατς]] thumb|255px|Η θέα προς τα βόρεια, κατά μήκος της Λούντβιχστράσε Η Οντεόνσπλατς (Odeonsplatz) είναι μεγάλη πλατεία στην κεντρική περιοχή του Μονάχου, που σχεδιάσθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από τον Λέο φον Κλέντσε και βρίσκεται στο νότιο τέρμα της λεωφόρου Λούντβιχστράσε. Η πλατεία πήρε το όνομά της από την πρώην αίθουσα συναυλιών Odeon, στη βορειοδυτική πλευρά της. Η ονομασία Οντεόνσπλατς επεκτάθηκε και στο προαύλιο (parvis) του Ανακτόρου (Residenz) του Μονάχου. Στην πλατεία έλαβε χώρα φονική ένοπλη συμπλοκή, που έθεσε τέλος στην πορεία προς τη Feldherrnhalle κατά το ναζιστικό Πραξικόπημα της μπιραρίας το 1923.
Θέση και κτίσματα
Η Οντεόνσπλατς βρίσκεται στα βόρεια της παλαιάς πόλεως, στο σύνορο μεταξύ των δήμων Άλτστατ-Λέχελ (στα ανατολικά) και Μάξφορστατ (στα δυτικά). Στη δυτική πλευρά της πλατείας υπάρχουν το κτήριο του πρώην Odeon (1826-1828), που σήμερα στεγάζει το Βαυαρικό Υπουργείο Εσωτερικών, και το πανομοιότυπο Μέγαρο Λέουχτενμπεργκ (1817-1821), που σήμερα στεγάζει το Βαυαρικό Υπουργείο Οικονομικών. Αμφότερα έχουν ως πρότυπο το Παλάτσο Φαρνέζε στη Ρώμη. Στην ανατολική πλευρά της πλατείας υψώνεται το κτήριο της Αγοράς του Κλέντσε, με το Café Tambosi. Ανάμεσα στα δύο κτήρια της δυτικής πλευράς μία ανώνυμη οδός οδηγεί στο Μέγαρο Λουδοβίκου Φερδινάνδου (1825-1826), που σήμερα στεγάζει τη διοίκηση της Siemens. Τόσο αυτή η οδός, όσο και η Brienner Straße, που ξεκινά από το νότιο άκρο της πλατείας, οδηγούν στην πολύ κοντινή πλατεία Βίτελσμπάχερ (Wittelsbacherplatz), η οποία επίσης σχεδιάσθηκε από τον Κλέντσε.
Στην πλατεία Οντεόνσπλατς ξεχωρίζει επίσης η Feldherrnhalle, που είναι αντίγραφο της περίφημης Λότζα ντέι Λάντσι της Φλωρεντίας.
Κάτω από την πλατεία υπάρχει ο ομώνυμος σταθμός του Μετρό του Μονάχου. Από το 1972 το νότιο μέρος της πλατείας αποτελεί μέρος της πεζοδρομημένης ζώνης του κέντρου της πόλεως.
Ιστορία
thumb|left|Φωτογραφία προ του 1891, κοιτάζοντας προς τα νότια. Από το 1790 ήδη γίνονταν σχέδια για την κατεδάφιση των τειχών της παλαιάς πόλεως του Μονάχου και την αντικατάσταση της Πύλης Schwabing (Schwabinger Tor) με μία νέα πλατεία. Η σημερινή μορφή της πλατείας και του parvis στη νότια πλευρά της αποφασίσθηκε από τον βασιλέα Λουδοβίκο Α΄, ο οποίος το 1816, ενώ ακόμα ήταν διάδοχος του θρόνου, ανέθεσε στον Λέο φον Κλέντσε να διαμορφώσει ολόκληρη τη σημερινή Λούντβιχστράσε, συμπεριλαμβανομένης της πλατείας στο νότιο τέρμα της. Ο ιταλικός νεοκλασικός ρυθμός του πρώτου κτίσματος, του Μεγάρου Λέουχτενμπεργκ, έδωσε τον τόνο και, αντίθετα με προγενέστερα σχέδια του Φρήντριχ Λούντβιχ φον Σκελ, που ήθελαν κτήρια στο κέντρο περιβαλλόμενα από περιμετρικό πάρκο, ο Κλέντσε δημιούργησε μία περίκλειστη αστική πλατεία προκειμένου να ταιριάζει καλύτερα με τη διπλανή παλαιά πόλη. Ωστόσο, η Feldherrnhalle, που ανεγέρθηκε για να κλείσει τη θέα προς την κατεδαφισμένη πύλη, ανατέθηκε στον ανταγωνιστή αρχιτέκτονα του Κλέντσε, τον Φρίντριχ φον Γκέρτνερ, και ανεγέρθηκε το 1840-1841. Κατά την υλοποίηση των σχεδίων, το πρόγραμμα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει και τη νέα Λούντβιχστράσε. Αρχικώς η Οντεόνσπλατς προοριζόταν για κεντρική πλατεία. Για τον λόγο αυτό ο οβελίσκος στη μνήμη των Βαυαρών στρατιωτών που είχαν σκοτωθεί πολεμώντας στο πλευρό του Ναπολέοντα κατά την εκστρατεία του στη Ρωσία, ανεγέρθηκε στην Καρολίνενπλατς το 1833 αντί της Οντεόνσπλατς. Το 1862 προστέθηκε ένας έφιππος ανδριάντας του Λουδοβίκου Α΄ στην αρχή της οδού μεταξύ της αίθουσας συναυλιών Odeon και του Μεγάρου Λέουχτενμπεργκ, σχεδιασμένος από τον Λούντβιχ Μίκαελ Σβαντάλερ και φιλοτεχνημένος από τον Μαξ φον Βίντνμαν.
thumb|left|Γλυπτά λεόντων, έργα του [[Βίλχελμ φον Ρύμαν, στην είσοδο της Feldherrnhalle]] Η Οντεόνσπλατς έχει παραδοσιακά χρησιμεύσει ως σημαντικός χώρος διεξαγωγής παρελάσεων και άλλων δημόσιων εκδηλώσεων, όπως νεκρώσιμων πομπών. Από εδώ πέρασε η νικητήρια πομπή για τα βαυαρικά στρατεύματα που είχαν συμμετάσχει στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1871, η οποία διάνυσε τη Λούντβιχστράσε μέχρι το Feldherrnhalle, και η ίδια πορεία ακολουθείται κατά την ετήσια παράτα της Οκτόμπερφεστ, με την εξέδρα των «επισήμων» να βρίσκεται συνήθως στον ανδριάντα του Λουδοβίκου Α΄.
thumb|upright|Ο έφιππος ανδριάντας του [[Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας|Λουδοβίκου Α΄, έργο του Μαξ φον Βίντνμαν, στη δυτική πλευρά της πλατείας]] Σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς, αυτή η παραδοσιακή χρήση ήταν ο λόγος για την πορεία των μελών του ναζιστικού κόμματος προς τη Feldherrnhalle στις 9 Νοεμβρίου 1923, κατά το λεγόμενο Πραξικόπημα της μπιραρίας, πορεία που έληξε με ένοπλη συμπλοκή, κατά την οποία σκοτώθηκαν 4 αστυνομικοί και 16 μέλη του κόμματος. Σε όλη τη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ, η ετήσια αναμνηστική παρέλαση περνούσε από την Οντεόνσπλατς και συνέχιζε μέχρι την Καίνιχσπλατς, όπου οι σκοτωμένοι ναζιστές είχαν ταφεί. Στην ανατολική πλευρά της Feldherrnhalle ανεγέρθηκε μνημείο προς τιμή τους, το οποίο όλοι οι περαστικοί ήταν υποχρεωμένοι να χαιρετούν με τον ναζιστικό χαιρετισμό. Αυτό το μνημείο κατεδαφίσθηκε το 1945, ενώ οι 4 νεκροί αστυνομικοί τιμώνται με μία απλή πλάκα στο έδαφος και (από το 2010) με μία άλλη στον τοίχο του Ανακτόρου (Residenz). Σημειωτέον ότι η Οντεόνσπλατς ήταν το θέμα τουλάχιστον ενός ζωγραφικού πίνακα του Αδόλφου Χίτλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλατείες στη Γερμανία Κατηγορία:Μόναχο
Φραγκίσκος Δεσίπρης
Ο Φραγκίσκος Δεσίπρης (1808-1888) ήταν Τήνιος ζωγράφος.
Βίος
Ο Φραγκίσκος Δεσίπρης γεννήθηκε το 1808 στην Κωνσταντινούπολη. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Δεσίπρης από την Τήνο, ο οποίος είχε μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη με σκοπό να σπουδάσει και εκεί παροτρύνθηκε από τους δασκάλους του να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Ο Φραγκίσκος φοίτησε στα σχολεία της Πόλης και άρχισε να έρχεται σε επαφή με τη ζωγραφική. Πρώτος δάσκαλός του ήταν ο ίδιος του ο πατέρας.
Το 1837 επιστρέφει στην Τήνο και εγκαθίσταται στον Τριπόταμο. Εκεί ίδρυσε εργαστήριο ζωγραφικής και άρχισε να εργάζεται στη χώρα και στα χωριά της Τήνου, δημιουργώντας φορητές εικόνες.
Σε ηλικία ογδόντα ετών, και αφού η υγεία του άρχισε να φθείρεται λόγω της αδιάκοπης και συνεχούς εργασίας του, επιβαρυμένης και από τις νηστείες, το νευρικό του σύστημα κλονίζεται, υφίσταται ψυχικές κρίσεις και παρακρούσεις. Έτσι, κατά το διάστημα παραμονής του στην Κωνσταντινούπολη, φαντάστηκε πως μπορούσε να μιμηθεί τον Χριστό να περπατά πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας και έπεσε στα νερά του Βοσπόρου και πνίγηκε.
Το καλλιτεχνικό του έργο
Το καλλιτεχνικό του έργο καλύπτει την εικονογράφηση ναών, και φορητών εικόνων, την προσωπογραφία καθώς και τη χαρακτική. Στα έργα του ακολουθεί τη λεγόμενη Ναζαρηνή σχολή (νεοαναγεννησιακοί τύποι, πλαστικότητα των μορφών και φανταχτερά χρώματα). Τέλος, στην κοσμική ζωγραφική του ακολουθεί τα χαρακτηριστικά ενός πιο λαϊκού ρεαλισμού.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Τρομοκρατική επίθεση στη Νίκαια (Γαλλία) 2020
Το πρωί της 29ης Οκτωβρίου 2020 τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατική επίθεση με μαχαίρι μέσα στη Notre-Dame de Nice, μια ρωμαιοκαθολική εκκλησία στη Νίκαια, της Γαλλίας. Ο δράστης ήταν ένας Τυνήσιος άνδρας, ο Brahim Aouissaoui, ο οποίος τραυματίστηκε από τα πυρά της αστυνομίας και συνελήφθη. Ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουήλ Μακρόν όσο και ο δήμαρχος της Νίκαιας δήλωσαν ότι ήταν τρομοκρατική επίθεση, που αποδίδεται στον ισλαμικό εξτρεμισμό.
Δύο εβδομάδες πριν από την επίθεση, ο Samuel Paty, δάσκαλος ιστορίας, δολοφονήθηκε και αποκεφαλίστηκε στο Île-de-France, από έναν 18χρονο Τσετσένο Μουσουλμάνο που απέκτησε καθεστώς πρόσφυγα στη Γαλλία τον Μάρτιο του 2020, αφού ο δάσκαλος έδειξε στους μαθητές του σχέδια από το περιοδικό Charlie Hebdo που απεικονίζουν τον Προφήτη Μωάμεθ. Μετά τη δολοφονία του Paty, ο Macron υπερασπίστηκε τη δημοσίευση γελοιογραφιών που απεικόνιζαν τον Μωάμεθ για λόγους ελεύθερης έκφρασης. Ακολούθησαν αρκετές διαμαρτυρίες σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο.
Η επίθεση
μικρογραφία| Notre-Dame de Nice, τόπος επίθεσης Η επίθεση συνέβη στις 29 Οκτωβρίου 2020 στις 8:30 π.μ., στη Notre-Dame de Nice, μια ρωμαιοκαθολική βασιλική που βρίσκεται στη λεωφόρο Jean Médecin, στο κέντρο της Νίκαιας. Ο δράστης σκότωσε τρία άτομα με ένα μαχαίρι. Το ένα θύμα ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα, που βρισκόταν στην εκκλησία για να προσευχηθεί και ο Aouissaoui σχεδόν την αποκεφάλισε. Το δεύτερο θύμα ήταν ο 55χρονος νεωκόρος της εκκλησίας, που και αυτός πέθανε από μεγάλο τραύμα στο λαιμό, και το τρίτο μια 44χρονη γυναίκα από τη Βραζιλία, που αρχικά κατάφερe να ξεφύγει από την εκκλησία σοβαρά τραυματισμένη αλλά τελικά πέθανε σε ένα κοντινό καφέ.
Η επίθεση πραγματοποιήθηκε σε διάστημα 28 λεπτών, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Aouissaoui φώναζε επανειλημμένα «Ο Θεός είναι Μεγάλος». Τέσσερις αστυνομικοί αρχικά τον ακινητοποίησαν με ηλεκτρική εκκένωση και μετά τον πυροβόλησαν ενώ συνέχιζε να φωνάζει Αλλάχ Ακμπάρ. Ο δράστης στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε σοβαρή κατάσταση. Οι αρχές βρήκαν αντικείμενα που δήλωσαν ότι ανήκουν στον ύποπτο, όπως ένα Κοράνι, τρία μαχαίρια και δύο κινητά τηλέφωνα.
Τις ημέρες μετά την επίθεση η αστυνομία συνέλαβε δύο άνδρες που πιστεύεται ότι ήταν σε επαφή με τον εισβολέα αμέσως πριν από το συμβάν.
Ο δράστης
Ο δράστης της επίθεσης είναι ένας Τυνήσιος 21 ετών, ο Brahim Aouissaoui (إبراهيم العيساوي). Μεγάλωσε κοντά στο Sfax της Τυνησίας και έφτασε ως μετανάστης στα τέλη Σεπτεμβρίου 2020 στη Λαμπεντούζα, της Ιταλίας. Υποχρεώθηκε να περάσει 20 ημέρες στην καραντίνα για τον κορωνοϊό. Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera, ο Aouissaoui έλαβε ειδοποίηση που τον ενημέρωνε ότι απελαύνεται από την Ιταλία για παράνομη είσοδο και είχε προθεσμία μέχρι τις 9 Οκτωβρίου να φύγει εθελοντικά αλλά οι κινήσεις του δεν παρακολουθούνταν. Αντί να εγκαταλείψει την Ιταλία εκείνη την ημέρα, μετακόμισε στο λιμάνι του Μπάρι, στη νότια Ιταλία. Μετά ταξίδεψε στη Νίκαια με τρένο τις επόμενες ημέρες. Η είσοδός του στη Γαλλία διευκολύνθηκε από το δελτίο ταυτότητας που του δόθηκε από την ΜΚΟ του Ερυθρού Σταυρού. Συνολικά πέρασε περίπου 24 ώρες στη Γαλλία πριν από την επίθεση. Το πρωί της ημέρας της επίθεσης, πήγε σε ένα τζαμί κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Νίκαιας και προσευχήθηκε. Μετά πήγε στο σιδηροδρομικό σταθμό και πέρασε λίγο χρόνο πριν φτάσει στη Νοτρ Νταμ της Νίκαιας, όπως περιγράφεται λεπτομερώς από τον επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής εισαγγελικής μονάδας Procureur national antiterroriste (PNAT). <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;"> Ο Γάλλος γενικός εισαγγελέας κατά της τρομοκρατίας Jean-François Ricard είπε ότι ο ύποπτος δεν ήταν γνωστός σε οποιαδήποτε υπηρεσία πληροφοριών ως πιθανή τρομοκρατική απειλή.
Αντιδράσεις
Ο Πρόεδρος Εμμανουήλ Μακρόν επισκέφθηκε τον τόπο της επίθεσης αργότερα το πρωί και χαρακτήρισε το περιστατικό «ισλαμική τρομοκρατική επίθεση». Ζήτησε σταθερότητα και ενότητα και εξέφρασε την αλληλεγγύη του προς την Καθολική κοινότητα της Γαλλίας.
Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών, Τζέραλντ Νταμαρνίν, δήλωσε ότι η Γαλλία βρίσκεται σε έναν πόλεμο ενάντια στην ισλαμιστική ιδεολογία και ότι ήταν πιθανό να γίνουν περισσότερες επιθέσεις στο γαλλικό έδαφος, προσθέτοντας: Βρισκόμαστε σε έναν πόλεμο εναντίον ενός εχθρού που είναι εντός και εκτός.
Ένας εκπρόσωπος του Γαλλικού Συμβουλίου της Μουσουλμανικής Πίστης καταδίκασε την επίθεση λέγοντας: «Ως ένδειξη πένθους και αλληλεγγύης προς τα θύματα και τους αγαπημένους τους, καλώ όλους τους Μουσουλμάνους στη Γαλλία να ακυρώσουν όλες τις γιορτές των γιορτών του Mawlid.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Κατηγορία:Ισλαμική τρομοκρατία
Πύργος της Βικτωρίας (Γκέρνζι)
Ο Πύργος της Βικτωρίας είναι μνημείο στο Σαιν-Πιέρ-Πορ, στο Γκέρνζι, το οποίο ανεγέρθηκε προς τιμήν μιας επίσκεψης της Βασίλισσας Βικτωρίας και του Πρίγκιπα Αλβέρτου στο νησί, το 1846.
Καθώς η βασιλική επίσκεψη του 1846 ήταν η πρώτη φορά κατά την οποία ένας βασιλεύον μονάρχης επισκεπτόταν το νησί, μια μικρή πλάκα γρανίτη τοποθετήθηκε ώστε να σημειώνει το μέρος όπου η Βασίλισσα πάτησε για πρώτη φορά στο έδαφος του λιμανιού του Σαιν-Πιέρ-Πορ. Την επόμενη χρονιά, ο αρχιτέκτονας Γουίλιαμ Κόλινγκ κλήθηκε να φτιάξει σχέδια για την ανέγερση ενός πύργου ως ανάμνηση της επίσκεψη του μονάρχη.
Ο χώρος που επιλέχτηκε για τον Πύργο της Βικτωρίας ήταν ένα πήλινο ανάχωμα απέναντι από το Οπλοστάσιο, όπου φιλοξενούνταν η φρουρά του Γκέρνζι. Στις 27 Μαΐου 1848, ο θεμέλιος λίθος του μνημείου τοποθετήθηκε από τον Κυβερνήτη του Γκέρνζι, Υποστράτηγο Τζον Μπελ, στη διάρκεια μακράς τελετής. Στην βάση του θεμέλιου λίθου τοποθετήθηκε κάψουλα που περιείχε νομίσματα του Γκέρνζι και της Αγγλίας.
Ένας δημόσιος κήπος δημιουργήθηκε αργότερα, στον οποίο τοποθετήθηκαν δύο κανόνια, τα οποία ήταν λάφυρα από τους Ρώσους στη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου που πλέον είναι τοποθετημένα στα τείχη του Κάστρου Κορνέτ. Χρόνια αργότερα, προστέθηκαν κι άλλα πολυβόλα όπλα στον κήπο, όμως αυτά είτε διαλύθηκαν είτε θάφτηκαν λίγο πρίν την έλευση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ώστε οι εισβάλουσες γερμανικές δυνάμεις να πιστέψουν ότι το νησί δεν ήταν οχυρωμένο. Δύο γερμανικά πολυβόλα τα οποία είχαν ταφεί εκεί, ξεθάφτηκαν το 1978 και βρίσκονται, πλέον, και πάλι στον κήπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γκέρνζι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ηνωμένο Βασίλειο Βικτωριας
Ξάνθος
Η Ξάνθος (Arñna, Λατινικά: Xanthus, Τούρκικα: Ksantos) ήταν πόλη της αρχαίας Λυκίας. Βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής πόλης Κινίκ, στην τουρκική Επαρχία Αττάλειας, πλησίον του ποταμού στον οποίο βρίσκεται σήμερα η πόλη. Κατά τις αρχαίες πηγές το όνομα «Ξάνθος» χρησιμοποιήθηκε ως συνώνυμο της Λυκίας στο σύνολό της.
Ο αρχαιολογικός χώρος εντάχθηκε στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1988.
Η πόλη
Ξάνθος ήταν η ελληνική ονομασία της πόλης Arñna. Η ονομασία που της είχαν δώσει οι Χετταίοι ήταν Αρίνα (Arinna), που όμως δεν πρέπει να συγχέεται με την Αρίνα κοντά στην Χαττούσα. Οι Ρωμαίοι ονόμασαν την πόλη Xanthus, καθώς όλες οι ελληνικές καταλήξεις –ος άλλαξαν στα λατινικά σε –us. Η Ξάνθος ήταν το πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο της Λυκίας και, μετέπειτα, των Περσών, Ελλήνων και Ρωμαίων που κατά σειρά κατάκτησαν την πόλη και κατέλαβαν τις παρακείμενες περιοχές. 300px|thumb|left|Ερείπια της Ξάνθου Η Ξάνθος αναφέρεται από πληθώρα αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων. Ο Στράβωνας αναφέρει την Ξάνθο ως τη μεγαλύτερη πόλη της Λυκίας. Αμφότεροι ο Ηρόδοτος και ο Αππιανός περιγράφουν την κατάκτηση της πόλης από τον Άρπαγο για λογαριασμό της Περσικής Αυτοκρατορίας το 540 π.Χ περίπου. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Πέρσες αναμετρήθηκαν και νίκησαν τον μικρό Λυκιακό στρατό στην πεδιάδα βόρεια της πόλης. Μετά την αναμέτρηση οι Λύκιοι υποχώρησαν μέσα στην πόλη η οποία πολιορκήθηκε από τον Άρπαγο. Οι Λύκιοι κατέστρεψαν την ακρόπολη τους, σκότωσαν τις γυναίκες, τα παιδιά και τους σκλάβους τους και στη συνέχεια πραγματοποίησαν επίθεση αυτοκτονίας ενάντια στις υπέρτερες περσικές δυνάμεις. Ολόκληρος ο πληθυσμός της Ξάνθου χάθηκε εκτός από 80 οικογένειες που απουσίαζαν κατά τη διάρκεια της μάχης.
Κατά τη διάρκεια της περσικής κατοχής τοποθετήθηκε τοπική ηγεσία στην Ξάνθο, η οποία μέχρι το 520 π.Χ. είχε ήδη κόψει το δικό της νόμισμα. Η τύχη της Ξάνθου συνδέθηκε με αυτή της Λυκίας καθώς η Λυκία άλλαξε πλευρές κατά τη διάρκεια των Ελληνο-περσικών πολέμων. Αρχαιολογικές ανασκαφές επιδεικνύουν ότι η Ξάνθος καταστράφηκε μεταξύ του 475-470 π.Χ., είτε από τον Αθηναίο Κίμωνα είτε από τους Πέρσες. Καθώς δεν υπάρχουν αναφορές για αυτή την καταστροφή στις περσικές ή ελληνικές πηγές, κάποιοι λόγιοι αποδίδουν την καταστροφή σε φυσικά ή άλλα αίτια. Η Ξάνθος κτίστηκε εκ νέου μετά την καταστροφή και τις τελευταίες δεκαετίες του 5ου αιώνα π.Χ. κατέκτησε την γειτονική Τελμησσό και την προσάρτησε στην Λυκία.
Η ευημερία της Λυκίας κατά τη διάρκεια της Περσικής κατοχής αναδεικνύεται από τα πολλά αρχιτεκτονικά μνημεία της Ξάνθου, ιδίως τους πολλούς τάφους, με χαρακτηριστικότερο όλων το Μνημείο των Νηρηίδων.
Οι αναφορές για την παράδοση της πόλης στον Μέγα Αλέξανδρο διαφέρουν. Ο Αρριανός περιγράφει μία ειρηνική παράδοση, όμως ο Αππιανός ισχυρίζεται ότι η πόλη λεηλατήθηκε. Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου η πόλη άλλαξε χέρια μεταξύ των αντίπαλων κληρονόμων του. Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι ο Πτολεμαίος ο Σωτήρ κατέλαβε την Ξάνθο από τον Αντίγονο. Οι Αππιανός, Δίων Κάσσιος και Πλούταρχος αναφέρει ο καθένας ότι η πόλη καταστράφηκε ξανά στους Ρωμαϊκούς Εμφυλίους Πολέμους, περίπου το 42 π.Χ., από τον Βρούτο, όμως ο Αππιανός σημειώνει ότι κτίστηκε εκ νέου από τον Μάρκο Αντώνιο. Ερείπια του ρωμαϊκού αμφιθέατρου υπάρχουν ακόμα στο χώρο. Ο Μαρίνος αναφέρει ότι στην αρχαιότητα υπήρχε στην Ξάνθο γραμματική σχολή.
Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ξάνθο έφεραν στο φως πολλά κείμενα στη Λυκιακή γλώσσα και στα Ελληνικά, συμπεριλαμβανομένων και δίγλωσσων κειμένων τα οποία ήταν χρήσιμα για την αποκωδικοποίηση των Λυκιακών.
Ο ποταμός Ξάνθος
300px|thumb|Ο ποταμός Ξάνθος (σημ. Κινίκ) το 2007 Ο Στράβωνας αναφέρει ότι το όνομα του ποταμού ήταν Σίβρος ή Σίβρις. Κατά τη διάρκεια της Περσικής εισβολής ο ποταμός ονομάστηκε Σίβρε το οποίο σημαίνει «κίτρινος» ή "αμμόχρους", όπως η ελληνική λέξη «ξανθός». Ο ποταμός συνήθως έχει μία κίτρινη απόχρωση λόγω του εδάφους από την προσχωσιγενή βάση της κοιλάδας. Σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος της Ξάνθου βρίσκεται πάνω από το σύγχρονο τουρκικό χωριό Κινίκ. Κάποτε η ρωμαϊκή γέφυρα Κεμέρ, με μήκος μεγαλύτερο των 500 ποδών, διέσχιζε τον άνω ρου του ποταμού κοντά στο σημερινό χωριό Κεμέρ.
Ένας ελληνικός μύθος αναφέρει ότι ο ποταμός δημιουργήθηκε από τους πόνους κατά τη γέννα της Λητούς, ο ναός της οποίας, το Λητώον, βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού, μερικά χιλιόμετρα νότια της Ξάνθου. Το Λητώον ανεσκάφη κατά τον 20ο αιώνα και απέφερε πολυάριθμα Λυκιακά, Ελληνικά και Αραμαϊκά κείμενα. Ένα σημαντικό τρίγλωσσο κείμενο, γνωστό ως το Τρίγλωσσο του Λητώου, και στις τρεις γλώσσες αποκαλύφθηκε ότι περιέχει αναφοράς στον Βασιλιά Αρταξέρξη. Το Λητώον χαρακτηρίστηκε επίσης μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στην Ιλιάδα
Ξάνθος ήταν το όνομα του ποταμού Σκάμανδρος ο οποίος προσπάθησε να πνίξει τον Αχιλλέα στο βιβλίο ΧΧΙ στης Ιλιάδας.
Επίσης στην Ιλιάδα, Ξάνθος ήταν το όνομα ενός από τα αθάνατα άλογα του Αχιλλέα, το οποίο το επέπληξε για το θάνατο του Πάτροκλου, θύμισε στον Αχιλλέα προκαθορισμένο θάνατό του.
Τέλος, οι ήρωες του Τρωικού πολέμου, Γλαύκος και Σαρπηδόνας, ηγέτες των Λύκιων, αναφέρονται ότι έρχονται από την χώρα του Ξανθού ποταμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυκίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τουρκία
Επαρχία Δεάβολης
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Κορυτσάς
Γιολάντα της Σαβοΐας
Η Γιολάντα (ιταλ. Yolanda, 1 Ιουνίου 1901 - 16 Οκτωβρίου 1986) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πριγκίπισσα της Ιταλίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μπέργκολο.
Βιογραφία
Η Γιολάντα Μαργαρίτα Μιλένα Ελισάβετ Ρωμανή Μαρία ήταν η πρώτη κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας και της Έλενας, κόρης του Νικολάου του Μαυροβουνίου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1923 τον Τζιόρζιο Κάρλο Καλβίνι, κόμη του Μπέργκολο, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας
Καναδική Ένωση Νομικών Βιβλιοθηκών
Η Καναδική Ένωση Νομικών Βιβλιοθηκών (αγγλ.Canadian Association of Law Libraries - CALL) ιδρύθηκε το 1963 και αποτελεί τον οργανισμό για την εκπροσώπηση και την προώθηση των συμφερόντων των Βιβλιοθηκών με αντικείμενο τη Νομική Επιστήμη του Καναδά. Η ίδρυση της CALL προέκυψε από βιβλιοθηκονόμους που εργάζονται σε βιβλιοθήκες του Καναδά με αντικείμενο τη Νομική Επιστήμη, οι οποίοι παρακολουθώντας τα ετήσια συνέδρια της Αμερικανικής Ένωσης «Νομικών» Βιβλιοθηκών (American Association of Law Libraries - AALL) έκριναν απαραίτητη τη σύσταση ενός οργανισμού που θα προωθεί τη Βιβλιοθηκονομία με αντικείμενο τη Νομική Επιστήμη στον Καναδά.
Σκοπός
Βασικός σκοπός της CALL είναι να προωθήσει το έργο και τα συμφέροντα των Βιβλιοθηκών με αντικείμενο τη Νομική Επιστήμη του Καναδά και των εργαζόμενων σε αυτές, καθώς και να προωθήσει την ανάπτυξη συνεργατικών σχέσεων μεταξύ τους, προκειμένου να ενισχυθεί η Βιβλιοθηκονομία. Αναλυτικότερα, όπως δηλώνονται στην επίσημη ιστοσελίδα της CALL, οι στόχοι της ένωσης είναι:
Μέλη
Η CALL εκπροσωπεί και υποστηρίζει τις Βιβλιοθήκες με αντικείμενο τη Νομική Επιστήμη του Καναδά, το προσωπικό των συγκεκριμένων Βιβλιοθηκών, αλλά και τα άτομα και τους οργανισμούς που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο έργο της. Τα μέλη της CALL διακρίνονται σε:
Δράση
Η CALL εργάζεται για την προώθηση και την ενίσχυση του έργου των Βιβλιοθηκών που σχετίζονται με τον τομέα της Νομικής του Καναδά και προωθεί την ανάπτυξη συνεργατικών σχέσεων μεταξύ των μελών της αποσκοπώντας στην ενίσχυση του επαγγέλματος και τη διεύρυνση του έργου της. Παράλληλα, διοργανώνει ένα ετήσιο συνέδριο (Annual Conference) κατά τη διάρκεια του οποίου οι βιβλιοθηκονόμοι που εργάζονται στις Βιβλιοθήκες που σχετίζονται με τον τομέα της Νομικής του Καναδά, έρχονται σε επαφή, ανταλλάσουν ιδέες και απόψεις και ενημερώνονται για αναδυόμενα ζητήματα του κλάδου. Επιπλέον συστήνει Επιτροπές (Committees) και Ομάδες Ειδικού Ενδιαφέροντος (Special Interest Groups), με συγκεκριμένο αντικείμενο και σκοπό λειτουργίας οι οποίες διαχειρίζονται τις υποθέσεις της ένωσης. Επιπρόσθετα, η CALL δημοσιεύει ενημερωτικό υλικό σχετικό με τον τομέα της Βιβλιοθηκονομίας με αντικείμενο τη Νομική Επιστήμη, παρέχει στα μέλη της οικονομική υποστήριξη υπό την μορφή υποτροφιών και χρηματοδοτήσεων και αναγνωρίζει τις σημαντικές συνεισφορές στο έργο της ίδιας και του επαγγέλματος της Βιβλιοθηκονομίας, με την απονομή τιμητικών βραβεύσεων. Τέσσερις φορές το χρόνο εκδίδει το περιοδικό «Canadian Law Libraries Review», το οποίο πραγματεύεται θέματα που σχετίζονται με τη Βιβλιοθηκονομία με αντικείμενο τη Νομική Επιστήμη και περιλαμβάνει εκθέσεις και κριτικές βιβλίων. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της εντάσσεται η ανάπτυξη και η λειτουργία της «CALL-L», μιας διαδικτυακής λίστας συζητήσεων για θέματα που άπτονται της Βιβλιοθηκονομίας που σχετίζεται με τον τομέα της Νομικής εντός των γεωγραφικών πλαισίων του Καναδά. Στην «CALL-L” μπορούν να συμμετάσχουν όσοι ενδιαφέρονται για το συγκεκριμένο κλάδο ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής τους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κ Κατηγορία:Νομική επιστήμη
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2021–22
Για την αγωνιστική περίοδο 2021–22, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Πειραιά.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιά για την αγωνιστική περίοδο 2021-22 είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά απαρτίζεται από 35 ομάδες, χωρισμένες σε τρεις ομίλους των 12, 12 και 11 ομάδων αντίστοιχα. Είναι οι 34 ομάδες της προηγούμενης περιόδου και η Α.Ε. Μοσχάτου που υποβιβάστηκε από το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής.
Με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, οι δυο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου θα αγωνιστούν μεταξύ τους σε αγώνες Play Off σε μονούς αγώνες για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας και της δευτεραθλήτριας ομάδας. Η πρωταθλήτρια και η δευτεραθλήτρια ομάδα που θα προκύψουν θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΕΠΣ της ΕΠΟ για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική της επόμενης περιόδου.
Οι ομάδες που θα τερματίσουν στην 3η θέση έως τη 12η (ή την 11η θέση για τον ομίλο με τις 11 ομάδες) θα αγωνιστούν μεταξύ τους σε αγώνες Play Out για τον υποβιβασμό, χωρισμένες σε 3 νέους ομίλους των 10, 10 και 9 ομάδων αντίστοιχα στους οποίους θα διεξαχθεί ένας γύρος.
Βαθμολογία 1ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Βαθμολογία 3ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Play Off Α΄ κατηγορίας
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
1ος όμιλος Play Out
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
2ος όμιλος Play Out
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
3ος όμιλος Play Out
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία απαρτίζεται από 18 ομάδες, χωρισμένες σε δυο ομίλους των 9 ομάδων αντίστοιχα. Είναι οι 18 από τις 22 ομάδες της προηγούμενης περιόδου, με εξαίρεση των Α.Σ. Ένωση Καμινίων, Οδηγήτρια, Ολυμπιακός Κερατσινίου και Ολυμπιακός Περάματος που δε δήλωσαν συμμετοχή.
Με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, οι τρεις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου θα αγωνιστούν μεταξύ τους σε αγώνες Play Off σε διπλούς αγώνες για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας και της δευτεραθλήτριας ομάδας οι οποίες και θα κερδίσουν την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία. Το δικαίωμα της ανόδου έχει και η τριταθλήτρια εφόσον ανέβει στην Γ΄ Εθνική μία ομάδα της Α΄ Κατηγορίας.
Οι ομάδες που θα τερματίσουν στην 4η θέση έως τη 9η θα αγωνιστούν μεταξύ τους σε αγώνες Play Out για τον υποβιβασμό, χωρισμένες σε 2 νέους ομίλους με 6 ομάδες αντίστοιχα στους οποίους θα διεξαχθούν δυο γύροι. Οι ομάδες που θα καταλάβουν την τελευταία θέση των 2 ομίλων των Play Out υποβιβάζονται στην Γ΄ Κατηγορία.
Βαθμολογία 2ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Γ΄ Κατηγορία
Η Γ΄ Κατηγορία απαρτίζεται από έναν όμιλο των 11 ομάδων. Με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, οι τέσσερις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας θα αγωνιστούν μεταξύ τους σε αγώνες Play Off σε μονούς αγώνες για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας και δευτεραθλήτριας ομάδας, οι οποίες και κερδίζουν την άνοδο.
Βαθμολογία
μικρογραφία|right|200px|Προφήτης Ηλίας - Ειρήνη 2005 11-4 Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Play Off Γ΄ κατηγορίας
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Κυπελλούχος για την αγωνιστική περίοδο 2021-22 αναδείχθηκε η Ελλάς Ποντίων για πρώτη φορά στην ιστορία της, κερδίζοντας στην παρθενική της παρουσία στον τελικό την Προοδευτική, πρωταθλήτρια ομάδα Γ΄ Εθνικής.
Οι αγώνες
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2021-2022
Χανς Πέτερ Φρίντριχ
Ο Χανς Πέτερ Φρίντριχ (Hans-Peter Friedrich, 10 Μαρτίου 1957) είναι Γερμανός πολιτικός. Ήταν υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας (2013/2014 Υπουργείο Διατροφής και Γεωργίας) και μέλος της CSU. Από το 2005 έως το 2011 ήταν αντιπρόεδρος της CSU.
Ευλόγιος Κουρίλας Λαυριώτης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Ζήτσιστα (Αλβανικά: Ziçisht) της επαρχίας Ντεβόλ του καζά της Κορυτσάς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1880 και είχε βλάχικη καταγωγή από την Μοσχόπολη. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ρίζες της οικογένειάς του εντοπίζονταν σε οικισμό του όρους Γκορίλα, τον οποίο οι πρόγονοί του εγκατέλειψαν κατά τις αρχές του 19ου αιώνα και εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Κορυτσάς όπου ίδρυσαν το χωριό Κουρίλα.
Χανς Πέτερ Φρίντριχ
Βιογραφία
Ο Φρίντριχ μεγάλωσε στην Άνω Φρανκονία της Βαυαρίας. Μετέπειτα σπούδασε στον πανεπιστήμιο του Άουγκσμπουργκ. Το 1988 ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως υπάλληλος του υπουργείου οικονομικών. Από το 1973 ήταν μέλος της νεολαίας του κόμματός του.
Ευλόγιος Κουρίλας Λαυριώτης
Βιογραφία
Από μικρή ηλικία είχε την έντονη επιθυμία να ασκητέψει και να μονάσει στη μοναστική κοινότητα του Αγίου Όρους, όπου σε νεανική ηλικία εκάρη μοναχός στη Μονή Φιλοθέου και έπειτα μόνασε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας. Αποφοίτησε από την Αθωνιάδα Ακαδημία το 1901 και συνέχισε τις σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στη Κωνσταντινούπολη και έλαβε το πτυχίο της Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα συνέχισε της σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου έλαβε το μεταπτυχιακό του στη Φιλοσοφία και το διδακτορικό του δίπλωμα στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Ο Ευλόγιος Κουρίλας συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα και κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων ήταν επικεφαλής υπαξιωματικός 100 οπλιτών, ανάμεσά τους και αρκετοί ιερωμένοι, που πολέμησαν μαζί με τον Ελληνικό Στρατό στη περιοχή της Χαλκιδικής.
Έπειτα από συμφωνία με τις αλβανικές αρχές το 1929, το Οικουμενικό Πατριαρχείο επέλεξε αρκετούς μορφωμένους και ικανούς ιερείς προκειμένου να τους τοποθετήσει στην προσφάτως δημιουργηθείσα Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας. Μεταξύ αυτών ήταν ο Αργυροκάστρου Παντελεήμων Κοτόκος και ο Κορυτσάς Ευλόγιος Κουρίλας. Κατά την διάρκεια της Ιταλικής Κατοχής της Αλβανίας, οι ορθόδοξοι επίσκοποι είχαν απομακρυνθεί. Όταν το κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα ήρθε στην εξουσία το 1945, θεωρήθηκε εχθρός του κράτους και του αφαιρέθηκε η αλβανική υπηκοότητα. Από εκείνη τη στιγμή, διέμενε στην Ελλάδα, και παράλληλα με τα ακαδημαϊκά του καθήκοντα, μαζί με τον Αργυροκάστρου Παντελεήμονα, έγινε ένας από τους επικεφαλής της Κεντρικής Επιτροπής Βορειοηπειρωτικού Αγώνα που επεδίωκε την προσάρτηση της Βορείου Ηπείρου στην Ελλάδα, πεποίθηση που ήταν ευρέως αποδεκτή στην ελληνική κοινή γνώμη της εποχής εκείνης. Υπήρξε επίσης καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1935–1937) και του Πανεπιστημίου Αθηνών (1942–1949). Πέθανε στη Στρατονίκη της Χαλκιδικής στις 21 Απριλίου 1961.
Χανς Πέτερ Φρίντριχ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαυαροί Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Ευλόγιος Κουρίλας Λαυριώτης
Εργογραφία
Αναφέρεται ότι ο Μητροπολίτης Κορυτσάς, σε κάθε βιβλίο που έγραφε, ανέφερε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε για να βρει τα απαραίτητα συγγράμματα για την βιβλιογραφία του. Ο Ευλόγιος Κουριλάς συνέγραψε σημαντικό αριθμό βιβλίων ιστορικού, φιλοσοφικού και θρησκευτικού περιεχομένοτ. Μεταξύ αυτών:
Ατομικά έργα
εξεταζόμεναι από γλωσσικές..., Μεταφρ. Γρηγόριος Αργυροκαστρίτης και Κωνσταντίνος Χριστοφορίδης, εκδ. Μ. Τριαντάφυλλος, 1933, σσ. 208
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κορυτσάς Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ακτιβιστές Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι Μεγάλης του Γένους Σχολής Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Επίσκοποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Δήμος Χούγιε
Ο Δήμος Χούγιε είναι δήμος της Ρουάντα. Ανήκει στην Νότια Επαρχία. Η πρωτεύουσά του είναι η Μπουτάρε.
Κοινότητες
Ο Δήμος Χούγιε διαιρείται σε 14 κοινότητες:
Κάτω Άγιος Ιωάννης Πιερίας
Ο Κάτω Άγιος Ιωάννης, γνωστότερος στην περιοχή ως Κάτω Αγιάννης, είναι χωριό του νομού Πιερίας που υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Ο πληθυσμός του είναι 603 κάτοικοι, με βάση την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και καλλιεργούν βερίκοκα, καπνά και ροδάκινα. Η απόσταση του οικισμού από την Κατερίνη είναι 9 χιλιόμετρα.
Υποδομή
Ο κεντρικός ναός του οικισμού είναι αφιερωμένος στον Ιωάννη τον Πρόδρομο, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (1990 ή 1991) κάηκε και από την παλιά εκκλησία έμεινε το καμπαναριό. Με τη βοήθεια των χωριανών και πολλών παραγόντων η εκκλησία ξαναχτίστηκε με τη σημερινή της μορφή. Έχει ένα μονοθέσιο νηπιαγωγείο, διθέσιο Δημοτικό σχολείο και αγροτικό ιατρείο. Το φερώνυμο Δημοτικό Διαμέρισμα έχει έναν οικισμό με 702 κατοίκους. Από πολιτιστική άποψη σημαντικό είναι το θέατρο που έχει, όπου γίνονται εκδηλώσεις. Στο χωριό υπάρχει ο Γυμναστικός Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος "Ο Πιερικός Αστήρ", ο οποίος από την περίοδο 2007-08 αγωνίζεται στο ποδόσφαιρο, στη Β΄ ερασιτεχνική. Επίσης στο χωριό την περίοδο του 2012 ο Σύλλογος έπαψε να λειτουργεί, στα τέλη όμως του 2013 άρχισε πάλι με τη συνδρομή πολλών χωριανών.
Παραπομπές
Κάτω Άγιος Ιωάννης Κάτω Άγιος Ιωάννης
Οπτικοποίηση Δεδομένων
Οπτικοποίηση Δεδομένων αποτελεί τη διαδικασία μετατροπής των αριθμητικών δεδομένων σε εικόνα με σκοπό την ερμηνεία των πληροφοριών και των συνδέσμων οι οποίοι περιέχονται σε αυτά. Η οπτικοποίηση βοηθά στην κατανόηση των πληροφοριών που έχουν παραχθεί από κάποια μορφή Ανάλυσης δεδομένων παρουσιάζοντας τα με τη βοήθεια γραφημάτων, ραβδογραμμάτων, χαρτών κ.α.
Διαχωρισμός Τύπων Οπτικοποίησης
Η Οπτικοποίηση Δεδομένων, σύμφωνα με τους Tory και Möller (2004). Wong χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:
Ιστορία
Το 1997 οι Wong και Bergeron χώρισαν την εξέλιξη της οπτικοποίησης δεδομένων σε 4 περιόδους με βάση κάποια ορόσημα στον τομέα της συγκεκριμένης επιστήμης.
Εκλογές στην Ιρλανδία
Στην Ιρλανδική Δημοκρατία διεξάγονται γενικές εκλογές, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού συστήματος διακυβέρνησης. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Χρονολόγιο γενικών εκλογών
Οι εκλογές για την Dáil Éireann απαιτούνται τουλάχιστον κάθε επτά έτη με βάση το σύνταγμα. Ο σημερινός εκλογικός νόμος ψηφίστηκε και τέθηκε σε ισχύ το 1992.
2011
Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 25 Φεβρουαρίου 2011 το κυβερνών κόμμα Φίανα Φαλ υπέστη δεινή ήττα και αποχώρησε από την εξουσία έπειτα από 14 χρόνια συνεχούς διακυβέρνησης. Νέος πρωθυπουργός εξελέγη ο Έντα Κένι στις 9 Μαρτίου 2011.
Κάτω Βουλή, 25 Φεβρουαρίου 2011 ! style="background:#e9e9e9;" class="unsortable"| Κόμμα ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"| Ηγέτης ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"|Ψήφοι πρώτης προτίμησης ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"|% FPv ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"| Μεταβολή % ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"| Teachta Dála (TDs) ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"| Μεταβολή ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"|% επί των εδρών ! colspan="3" style="background:#e9e9e9;"| Σύνολο ! style="background:#e9e9e9;"| ! style="background:#e9e9e9;"| ! style="background:#e9e9e9;"| ! style="background:#e9e9e9;"| 166 ! style="background:#e9e9e9;"| Συμμετοχή
2016
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 26 Φεβρουαρίου 2016 η απερχόμενη κυβερνητική συμμαχία του πρωθυπουργού Έντα Κένι παραδέχθηκε την ήττα της.
2020
Οι πιο πρόσφατες εκλογές για Γερουσία διεξήχθησαν στις 30-31 Μαρτίου 2020.
Εκλογές Γερουσίας (1922-2020)
Οι πρώτες εκλογές Γερουσίας (Seanad) διεξήχθησαν το 1922. Εκλογές διενεργήθηκαν και τα έτη 1925, 1928, 1931, 1934, 1938, 1943, 1944, 1948, 1951, 1954, 1957, 1961, 1965, 1969, 1973, 1977, 1981, 1982, 1983, 1987, 1989, 1993, 1997, 2002, 2007, 2011, 2016 και 2020.
Πρώτο δημοψήφισμα, 2008
Στις 12 Ιουνίου του 2008 η χώρα έγινε η μόνη από τις 27 στην ΕΕ που έθεσε σε δημοψήφισμα την πρόταση για έγκριση ή μη της μεταρρυθμιστικής συνθήκης της ΕΕ. Τα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 53,4% των ψηφισάντων τάχθηκε κατά της συνθήκης έναντι 46,6% που τάχθηκαν υπέρ.
Συνολικά αποτελέσματα
Με καταμετρημένες και τις 43 εκλογικές περιφέρειες:
Δεύτερο δημοψήφισμα, 2 Οκτωβρίου 2009
Τελικά η συνθήκη εγκρίθηκε με ποσοστό 67,13% σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 2 Οκτωβρίου 2009 έναντι 32,87% που ψήφισαν αρνητικά. Ειδικότερα, υπέρ ψήφισαν 1.214.268 και κατά 594.606, βρέθηκαν 7.224 άκυρα (0,4%) επί συνόλου 1.816.098. Οι εγγεγραμμένοι ήταν συνολικά 3.078.132 και η συμμετοχή της τάξης του 59%.
Δημοψήφισμα για αναθεώρηση του Συντάγματος, 2012
Το Κοινοβούλιο πρότεινε νομοσχέδιο για την αναθεώρηση του Συντάγματος, με σκοπό την προστασία των παιδιών. . Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε και από τα δύο σώματα του Κοινοβουλίου (Oireachtas) στις 10 Οκτωβρίου 2012 και επικυρώθηκε με δημοψήφισμα στις 10 Νοεμβρίου 2012, με 58% υπέρ και συμμετοχή 33,5%.
Συνταγματικά δημοψηφίσματα 2013
Δύο ταυτόχρονα συνταγματικά δημοψηφίσματα διεξήχθησαν στις 4 Οκτωβρίου 2013. Με βάση την 32η αναθεώρηση του Συντάγματος τέθηκε σε δημοψήφισμα η πρόταση να καταργηθεί η Γερουσία (Seanad Éireann), η Άνω βουλή (Oireachtas), πρόταση που απορρίφθηκε από τους ψηφοφόρους με 51,7% όχι και 48,2 ναι. Αντίθετα, οι πολίτες υπερψήφισαν (με ποσοστό 65,1% έναντι 34,8% που ψήφισαν αρνητικά) τη δεύτερη πρόταση ίδρυσης ενός εφετείου.
Δημοψήφισμα για γάμους ομοφύλων και όριο ηλικίας για υποψηφιότητα προέδρου 2015
To 2015 στις 22 Μαΐου διεξήχθη δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του συντάγματος, για δύο ερωτήματα. Οι ψηφοφόροι ενέκριναν την πρόταση (υποστηρίχθηκε και από την κυβέρνηση) να επιτραπεί η τέλεση γάμων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Έτσι, η καθολική Ιρλανδία έγινε η πρώτη χώρα όπου οι πολίτες ενέκριναν το γάμο μεταξύ ομοφύλων. Συνολικά, περισσότεροι από 3,2 εκατομμύρια ψηφοφόροι κλήθηκαν στις κάλπες. Ειδικότερα, το 62,07% των πολιτών υπερψήφισε την πρόταση για τους γάμους μεταξύ ομοφύλων. Το δεύτερο ερώτημα είχε να κάνει με την μείωση του ορίου ηλικίας για να είναι κάποιος υποψήφιος πρόεδρος από τα 35 στα 21 χρόνια. Οι ψηφοφόροι καταψήφισαν την πρόταση για μείωση με ποσοστό 73% έναντι 27% που την υποστήριξαν.
Νομιμοποίηση αμβλώσεων
Στο πρώτο δημοψήφισμα του 2018, εγκρίθηκε η 36η τροποποίηση του Συντάγματος της Ιρλανδίας, με την οποία νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις στη χώρα. Η ψηφοφορία έγινε στις 25 Μαΐου 2018. Το "ναι" των ψηφοφόρων ήταν σε ποσοστό 66,4% έναντι 33,6% που καταψήφισαν την πρόταση. Η νέα νομοθεσία τέθηκε σε ισχύ στις 18 Σεπτεμβρίου 2018. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 64,13%.
Κατάργηση βλασφημίας
Το δεύτερο δημοψήφισμα διεξήχθη στις 26 Οκτωβρίου 2018 και οι πολίτες σε ποσοστό 64,85% (έναντι 35,15% που καταψήφισαν) τάχθηκαν υπέρ της τροποποίησης του συντάγματος, ώστε να αρθεί επίσημα η απαγόρευση της βλασφημίας. Η συμμετοχή ήταν 43,79%.
Παραπομπές
*
Αλέκος Ζαρταλούδης
Ο Αλέκος Ζαρταλούδης (Χίος, 23 Ιανουαρίου 1929 – Αθήνα, 7 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Το 1965 αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη και την ίδια χρονιά έγινε μέλος του ΣΕΗ. Στο θέατρο συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη - Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Έζησε για αρκετό καιρό στις ΗΠΑ. Εμφανίστηκε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ζεύγος κνημίδων (Βρετανικό Μουσείο)
Οι κνημίδες που φιλοξενούνται στο Βρετανικό Μουσείο είναι αρχαίο ελληνικό πολεμικό τέχνεργο.
Ιστορία του ευρήματος
Βρέθηκε στο Ruvo di Puglia και κληροδοτήθηκε από τον σερ Ουίλιαμ Τεμπλ το 1856.
Περιγραφή
Είναι διακοσμημένες με έκτυπη ανάγλυφη αναπαράσταση φτερωτού πολεμιστή που τρέχει φορώντας γοργόνειο προσωπείο. Το πρόσωπο είναι στραμμένο προς τον θεατή. Τα πόδια σχηματίζουν ορθή γωνία στο δεξί γόνατο. Οι βραχίονες κρέμονται ευθέως κάθετοι. Η κόμη είναι δεμένη σε χοντρούς πλοκάμους εκατέρωθεν του προσώπου. Είναι ντυμένοι με κοντό χιτώνα με ζώνη. Στα πόδια φοράν φτερωτά μποτάκια. Στα χέρια κρατούν από ένα φίδι. Οι κόρες των ματιών ήταν τοποθετημένες ένθετοι πολύτιμοι λίθοι που έχουν χαθεί. Δόντια και γλώσσα ήταν από ελεφαντοστό. Φέρουν οπές για την ανάρτηση με δερμάτινο λουράκι.
Αλχεθίρας
Η Αλχεθίρας είναι νότια ισπανική παράλια πόλη - λιμένας στην επαρχία του Κάδιθ, στην Ανδαλουσία, στη δυτική πλευρά του κόλπου του Γιβραλτάρ, της αρχαίας ελληνικής Κάλπης.
Η Αλχεθίρας είναι κυρίως εμπορική πόλη με καλή εμπορική κίνηση παρότι επισκιάσθηκε από το Γιβραλτάρ, με το οποίο και επικοινωνεί αρκετές φορές την ημέρα ατμοπλοϊκά και ιδίως τις ώρες ανταπόκρισης των τραίνων Μαδρίτης - Σεβίλης - Κάδιθ και των ατμοπλοϊκών γραμμών Θέουτας και Ταγγέρης Μαρόκου. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Ρίο ντελ Μιέλ ο οποίος και την χωρίζει στην παλιά πόλη (Βίγια Βιέχα) και στη νέα πόλη (Βίγια Νουέβα) που συνδέονται με γέφυρες. Η έκτασή της φθάνει τα 85 τ.χλμ. Είναι πλούσια σε επαύλεις κτισμένη με εξωευρωπαϊκό μαυριτανικό ρυθμό με πλούσιους κήπους και πάρκα όπου κυριαρχούν οι ροδιές. Στο λιμάνι της υφίστανται ψυγεία - παγοποιεία και βιομηχανικές μονάδες κονσερβοποιίας. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αλιεία, η πάστωση αλιευμάτων, η κτηνοτροφία και η γεωργία.
Οι κάτοικοι της Αλχεθίρας το 1950 ήταν 20.000. Το 1970 ανήλθαν στις 81.000 και το 1981 έφθασαν τις 86.000. Σήμερα αριθμεί τις 115.000.
Ιστορία
Η Αλχεθίρας είναι η αρχαία ελληνική πόλη Καρτηία όπως περιγράφει ο Στράβων (115, 44 Διδότου). Η πόλη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο οναμαζόταν "Πόρτους Άλμπους". Αργότερα κατελήφθη από τους Μαυριτανούς (ή Βερβέρους) Άραβες (το 711) και αποτέλεσε το ορμητήριό τους για τη ταχεία κατάληψη όλης της Ισπανίας, τότε και ονομάσθηκε Αλ Τζαζίρα αλ Χαντρά, προς διάκριση της Αλ Τζαζίρα (Αλγέρι), εξ ου και η σημερινή παραφραστική ονομασία της πόλης. Υπό την κυριαρχία των Αράβων παρέμεινε μέχρι το 1344, οπότε την ανακατέλαβε ο Βασιλεύς Αλφόνσος ΙΑ' της Καστίλλης μετά από μικρή πολιορκία χρησιμοποιώντας πυροβόλα. Ο Αλφόνσος μετά την κατάληψη κατέστρεψε την παλαιά αραβική πόλη. Στη συνέχεια ανακαταλήφθηκε από τους Μαυριτανούς όπου και καταστράφηκε ολοσχερώς.
Η πόλη επανιδρύθηκε από Ισπανούς πρόσφυγες στο Γιβραλτάρ το 1704 και ανοικοδομήθηκε το 1760 επί Βασιλέως Καρόλου Γ΄, στο σημερινό υφιστάμενο πολεοδομικό σχέδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμένες
Εξαδεκάεδρο
Κυρτά εξαδεκάεδρα
Υπάρχουν 387.591.510.244 τοπολογικώς διακριτά κυρτά εξαδεκάεδρα που έχουν τουλάχιστον 10 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.
Αυτο-δυϊκά εξαδεκάεδρα
300px|μικρογραφία|δεξιά|Τετραεδρικά μειωμένο κανονικό δωδεκάεδρο Υπάρχουν 302.404 αυτο-δυϊκά εξαδεκάεδρα, 1.476 εξ αυτών έχουν τουλάχιστον τάξης 2 συμμετρία. Το υψηλής συμμετρίας αυτο-δυϊκό εξαδεκάεδρο έχει χειρική τετραεδρική συμμετρία και ονομάζεται τετραεδρικά μειωμένο δωδεκάεδρο, αφού τοπολογικώς μπορεί να κατασκευαστεί αφαιρώντας 4 από τις 20 κορυφές ενός κανονικού δωδεκάεδρου.
Οσόεδρο
Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με δεκαέξι έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται πενταδεκαγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,16}. Το πενταδεκαγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 16 ακμές και 16 έδρες (δίγωνα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύεδρα
Πολιτισμός της Κροατίας
Ο κροατικός πολιτισμός έχει δημιουργηθεί μέσα στους αιώνες και αποτελεί ένα μείγμα διαφορετικών πολιτιστικών σφαιρών. Οι Κροάτες, που έφθασαν στην περιοχή των Βαλκανίων τον μεσαίωνα, έχουν αφομοιώσει σημαντικά πολιτιστικά στοιχεία των Βυζαντινών, των Ενετών, των Οθωμανών και άλλων ομάδων.
Λογοτεχνία
Η πρώτη κροατική πεζογραφία είναι παρόμοια με άλλες ευρωπαϊκές μεσαιωνικές λογοτεχνίες της εποχής. Οι παλαιότερες καταγραφές κροατικής λογοτεχνίας χρονολογούνται στον 11ο και 12ο αιώνα. Το πρώτο βιβλίο τυπωμένο στα κροατικά είναι το «Γλαγολιτικό Ρωμαϊκό Ευχολόγιο» (κροατικά: Misal po zakonu rimskoga dvora). Χρονολογείται από το 1483 και είναι αξιοσημείωτο ως το πρώτο τυπωμένο ευχολόγιο, που δεν γράφηκε στα λατινικά στην Ευρώπη. Είναι, επίσης, το πρώτο τυπωμένο βιβλίο του νοτιοσλαβικού ιδιώματος.
Εκπαίδευση
Οι πολίτες της Κροατίας απολαμβάνουν μία δωρεάν δημόσια εκπαίδευση σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο και, εν μέρει, δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Υπάρχουν πάνω από 800 δημοτικά σχολεία και πάνω από 400 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση, επίσης, χρηματοδοτείται από το κράτος και είναι, ως επί το πλείστον, δωρεάν για τους φοιτητές που εγγράφονται σε αυτήν με τα καλύτερα αποτελέσματα κατατακτήριων εξετάσεων. Υπάρχουν τριάντα δύο διαφορετικές πολυτεχνικές σχολές, καθώς και επτά πανεπιστήμια σε επτά μεγάλες πόλεις: Ζάγκρεμπ, Σπλιτ, Ριέκα, Όσιγιεκ, Ζαντάρ, Ντουμπρόβνικ και Πούλα. Κάθε ένα από τα πανεπιστήμια της Κροατίας αποτελείται από πολλές ανεξάρτητες σχολές (fakultet), οι οποίες εστιάζουν σε ειδικούς τομείς κατάρτισης, όπως φυσικές επιστήμες, φιλοσοφία, δίκαιο, μηχανική, οικονομικά, αρχιτεκτονική, ιατρική κλπ. Υπάρχει, επίσης, μια σειρά από άλλα εκπαιδευτικά και επιστημονικά ιδρύματα, όπως τα ινστιτούτα (με πιο σημαντικό το «Ινστιτούτο Ρότζερ Μπόσκοβιτς») ή η Κροατική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών, μια κοινότητα προώθησης της γλώσσας, του πολιτισμού και της επιστήμης που λειτουργεί από το 1866. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση πολλών εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων στην Κροατία και συνεχίζει να διατηρεί πολλές ιερατικές σχολές θεολογική στη χώρα, καθώς και το Ποντιφικό Κροατικό Κολέγιο του Αγίου Ιερωνύμου για τους Κροάτες φοιτητές στη Ρώμη.
Μουσική
Η μουσική στην Κροατία έχει δύο σημαντικές επιρροές. Η πρώτη αφορά στοιχεία της Κεντρικής Ευρώπης, που υπάρχουν στα κεντρικά και βόρεια τμήματα της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της Σλαβονίας, και η δεύτερη αφορά στοιχεία της Μεσογείου, που παρατηρούνται ιδιαίτερα συχνά στις παράκτιες περιοχές της Δαλματίας και της Ίστριας. Στην Κροατία, τόσο η ποπ όσο και η ροκ μουσική είναι ευρύτερα διαδεδομένες, ενώ συχνά ενσωματώνουν παραδοσιακά δαλματικά ή σλαβονικά λαϊκά στοιχεία. Από τα μέσα του 20ου αιώνα, η σλάγκερ και μουσική σανσόν αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κροατικής δημοφιλούς μουσικής.