cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2
Κριτικές
Ο Μάικλ Ο'Σάλιβαν από την εφημερίδα Washington Post γράφει: «Το Βιβλίο της Ζούγκλας είναι, από κάθε άποψη, μία εξαιρετική ταινία και υπάρχει αναμφισβήτητα η ευχαρίστηση να ξαναβλέπεις τους παλιούς φίλους μαζί. Αλλά το franchise φθηναίνει με την άξεστη εμπορευματοποίηση της Disney στο να κυκλοφορεί υλικό το οποίο, δικαιωματικά, θα έπρεπε να κυκλοφορήσει απευθείας σε βίντεο». Ο Τζέιμς Πλαθ από τη σελίδα Family Home Theater, βαθμολόγησε την ταινία με C+ αναφέροντας: «Αυτή η συνέχεια θα έπρεπε να είναι επιτυχία για τα μικρά παιδιά, αλλά για οποιονδήποτε άνω των δέκα δε θα δει το Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2 που θα ήθελε. Οι χαρακτήρες χαζογελάνε πάρα πολύ, η μουσική δεν είναι καλά ενσωματωμένη στην ιστορία και οι άνθρωποι απεικονίζονται ως μία ινδική εκδοχή του Μπιλ Κόσμπι». Ο Τιμ Μπρέιτον από τη σελίδα Alternate Ending έδωσε μία αρνητική κριτική στην ταινία λέγοντας: «[...] αυτό που έχουμε εδώ δεν είναι κάτι τρελό και ακατάλληλο και μισητό, έχουμε απλά κάτι που δεν είναι καλή ταινία, και ίσως θα ήταν καλύτερα να μην τη βλέπαμε. Κάτι το οποίο, για μια συνέχεια προερχόμενη από τα DisneyToon, είναι στην πραγματικότητα καλή επιλογή».
Home media
Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2 κυκλοφόρησε σε VHS και DVD στις 10 Ιουνίου 2003. Το έξτρα υλικό περιελάμβανε μια ματιά πίσω από τις σκηνές, μουσικά βίντεο για τα τραγούδια «W-I-L-D», «I Wan'na Be like You» και «Jungle Rhythm», καθώς και κομμένες σκηνές. Επανακυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2008 σε DVD, ως Ειδική Έκδοση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η κυκλοφορία του DVD το 2008 πώλησε 126,593 αντίτυπα και επέφερε έσοδα $1.83 εκατομμύρια σε δύο εβδομάδες. Η ταινία κυκλοφόρησε και σε Blu-ray στις 18 Μαρτίου 2014, έπειτα από την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας σε HD Blu-ray.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Έβαν Σπηλιωτόπουλου Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2003
Μισέλ Μαγιόρ
Ο Μισέλ Μαγιόρ (Michel G.E. Mayor, γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1942, στη Λωζάνη) είναι γαλλόφωνος Ελβετός αστροφυσικός, ομότιμος πλέον καθηγητής στο Τμήμα Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης. Συνταξιοδοτήθηκε επίσημα το 2007, αλλά παραμένει ενεργός ως ερευνητής στο Αστεροσκοπείο της Γενεύης.
Μαζί με τον Ντιντιέ Κελόζ ανεκάλυψαν το 1995 τον πρώτο εξωηλιακό πλανήτη που περιφέρεται γύρω από έναν αστέρα παρόμοιο του Ηλίου, τον 51 Πηγάσου, και για τον λόγο αυτόν βραβεύθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2019.
Ο Μισέλ Μαγιόρ πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδικεύσεως (Master) στη φυσική στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης το 1966 και διδακτορικό στην αστρονομία στο Αστεροσκοπείο της Γενεύης το 1971. Το θέμα της διδακτορικής του διατριβής περιελάμβανε ένα «Δοκίμιο επί των κινηματικών ιδιοτήτων των αστέρων στη γειτονία του Ηλίου: Πιθανή σχέση με τη γαλαξιακή σπειροειδή δομή». Επίσης, μελέτησε για λίγο στο Ινστιτούτο Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015
Στην Πορτογαλία διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στις 4 Οκτωβρίου 2015. Όλες οι έδρες της Συνέλευσης, 230 συνολικά, διεκδικήθηκαν.
Μισέλ Μαγιόρ
Ακαδημαϊκές θέσεις
Από το 1971 μέχρι το 1984 ο Μαγιόρ εργάσθηκε ως ερευνητής στο Αστεροσκοπείο της Γενεύης, όπου στεγάζεται και το Τμήμα Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης. Εκλέχθηκε αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο αυτό το 1984 και καθηγητής πρώτης βαθμίδας το 1988, θέση στην οποία παρέμεινε ως τη συνταξιοδότησή του το 2007. Πέρασε από ένα εξάμηνο ως ερευνητής στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο (ESO) στη Χιλή και στο Ινστιτούτο Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης. Ο Μαγιόρ διετέλεσε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Γενεύης από το 1998 μέχρι το 2004. Από το 2007 είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γενεύης.
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015
Ο δεξιός συνασπισμός Πορτογαλία Μπροστά (PàF),αποτελούμενος από τους Σοσιαλδημοκράτες (PSD) και το Λαϊκό Κόμμα (CDS-PP), κέρδισε το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων με 38,6%, εξασφαλίζοντας το 46% των εδρών στη Συνέλευση. Συγκριτικά με τις εκλογές του 2011, η απώλεια ήταν της τάξης του 12% (παρότι το PSD και το CDS–PP δεν έλαβαν μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 2011). Ο συντηρητικός συνασπισμός επικράτησε σχεδόν σε όλη τη χώρα στο Βορρά και στο Κέντρο και το PS κέρδισε στο Νότο.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) δεν κατάφερε να κερδίσει αυτοδυναμία. Το PS έλαβε μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων σε σύγκριση με τις εκλογές του 2011, ωστόσο διέψευσε τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, που του έδιναν μεγαλύτερα ποσοστά. Το κόμμα αυτό και οι εταίροι του της Αριστεράς απέρριψαν κάθε ενδεχόμενο να συνεργαστούν με τον συνασπισμό PSD/CDS–PP.
Μισέλ Μαγιόρ
Ερευνητικό έργο
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τους εξωηλιακούς πλανήτες, τις στατιστικές ιδιότητες των διπλών αστέρων, τη δυναμική των σφαιρωτών σμηνών, τη γαλαξιακή δομή και κινηματική, καθώς και την οργανολογία της αστρονομίας.
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015
Το Αριστερό Μπλοκ (BE), παρά τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, κέρδισε περισσότερο από το 10% των ψήφων και έγινε η τρίτη δύναμη στο κοινοβούλιο. Για πρώτη φορά από το 1999 το κόμμα Άνθρωποι–Ζώα–Φύση (PAN) εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου. Τα κόμματα της Αριστεράς, παρότι είχαν την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, τάχθηκαν υπέρ ενός ψηφίσματος που απορρίπτει το πρόγραμμα της δεξιάς κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί η κυβέρνηση, 11 ημέρες μετά το σχηματισμό της.
Πλαίσιο
Ο Πρόεδρος της Πορτογαλίας προκήρυξε τις εκλογές στις 4 Οκτωβρίου, καθώς άσκησε το δικαίωμά του να διαλύσει το κοινοβούλιο με δική του θέληση και χωρίς την προτροπή του Πρωθυπουργού ή του Κοινοβουλίου. Η θητεία του κοινοβουλίου είναι 4ετής.
Μισέλ Μαγιόρ
Ερευνητικό έργο
Η αρχική αυτή έρευνα οδήγησε σε διάφορα πεδία, όπως τη μελέτη των στατιστικών χαρακτηριστικών των ηλιοειδών διπλών αστέρων. Μαζί με τον ερευνητή Αντουάν Duquennoy, ο Μαγιόρ έκανε μία επισκόπηση των συνοδών μικρής μάζας αστέρων παρόμοιων με τον Ήλιο, δημοσιεύοντας τα αποτελέσματά της σε ένα από τα γνωστότερα άρθρα που δημοσίευσε το ευρωπαϊκό περιοδικό Astronomy and Astrophysics στα πρώτα 40 χρόνια του. Οι Μαγιόρ και Duquennoy είχαν ανακαλύψει τότε ότι οι μάζες κάποιων από αυτούς τους συνοδούς μπορούσαν να είναι υποαστρικές.
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015
Αποτελέσματα
Ο δεξιός συνασπισμός κέρδισε μια σχετική νίκη στις εκλογές.
Μισέλ Μαγιόρ
Ερευνητικό έργο
Η εξέλιξη της τεχνολογίας επέτρεψε την κατασκευή ενός νέου φασματογράφου, του ELODIE, που κατασκευάσθηκε στο Αστεροσκοπείο της Άνω Προβηγκίας, στη νότια Γαλλία. Ο Μαγιόρ και ένας μεταπτυχιακός φοιτητής του, ο Ντιντιέ Κελόζ, άρχισαν να χρησιμοποιούν το όργανο αυτό από το 1994 για να μετρήσουν με ακρίβεια επί σειρά νυκτών τις ακτινικές ταχύτητες 140 ηλιοειδών αστέρων. Η μελέτη είχε ως στόχο την ανακάλυψη φαιών νάνων και γιγαντιαίων πλανητών. Στα τέλη του 1994 οι δύο ερευνητές πρόσεξαν ότι ο αστέρας 51 Πηγάσου επεδείκνυε μία περιοδική μεταβολή στην ακτινική του ταχύτητα που μπορούσε να προκαλείται από την περιφορά γύρω του ενός πλανήτη μικρότερου σε διαστάσεις από τον Δία. Το πιο αξιοσημείωτο ήταν ότι η περίοδος περιφοράς αυτού του πλανήτη περί τον 51 Πηγάσου φαινόταν να είναι μόλις 4,2 ημέρες, πράγμα που αρχόταν σε αντίθεση με τις θεωρίες για τον σχηματισμό πλανητικών συστημάτων. Ωστόσο, επιπλέον στοιχεία επέτρεψαν στους Μαγιόρ και Κελόζ να ανακοινώσουν την ανακάλυψη του πρώτου εξωηλιακού πλανήτη που περιφερόταν γύρω από έναν αστέρα της Κύριας Ακολουθίας στις 6 Οκτωβρίου 1995 (είχε προηγηθεί το 1992 ο Αλεκσάντερ Βόλσταν με την ανακάλυψη του πρώτου πλανήτη γύρω από έναν αστέρα νετρονίων).
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015
Αποτελέσματα
Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών, 4 Οκτωβρίου 2015 ! rowspan="2" style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;" alignleft|Κόμματα ! rowspan="2" style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Ψήφοι ! rowspan="2" style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |% ! rowspan="2" style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |± ποσοστό μεταβολή ! colspan="5" style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |Βουλευτές ! rowspan="2" style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Βουλευτές %/ ψήφοι % ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |2011 ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |2015 ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |± ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |% ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |±
Μισέλ Μαγιόρ
Ερευνητικό έργο
Η ανακάλυψη αυτή άνοιξε ένα νέο ερευνητικό πεδίο για την αστρονομία. Μέχρι σήμερα (Δεκέμβριος 2017) η παγκόσμια έρευνα έχει ανακαλύψει περισσότερους από 3.700 εξωηλιακούς πλανήτες, πολλοί από τους οποίους μεγάλοι αεριώδεις πλανήτες με διαστάσεις και μάζα πολλαπλάσιες της Γης, που βρίσκονται πολύ κοντά στους αστέρες τους: είναι οι αποκληθέντες «καυτοί Δίες» («hot Jupiters»). Ο Μαγιόρ και οι συνεργάτες του έχουν ταυτοποιήσει περί τους 200. Ωστόσο, η ομάδα του έχει επικεντρωθεί στην έρευνα για μικρότερους πλανήτες, με μάζα εγγύτερη σε αυτή της Γης. Το 2003 το τελευταίο του όργανο για την αναζήτηση πλανητών, ο «Ερευνητής Πλανητών Ακτινικής Ταχύτητας Υψηλής Ακρίβειας» (High Accuracy Radial Velocity Planet Searcher, HARPS), άρχισε να λειτουργεί στο τηλεσκόπιο των 3,5 μέτρων του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στην κορυφή Λα Σίγια της Χιλής, επιτρέποντας ακριβέστερες μετρήσεις ακτινικών ταχυτήτων.
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015
Σχηματισμός κυβέρνησης
Οι Σοσιαλιστές, το Αριστερό Μπλοκ και οι κομμουνιστές και οι Πράσινοι άρχισαν διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με αριστερή πλειοψηφία. Στις 19 Οκτωβρίου 2015 ο γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Αντόνιο Κόστα, απέρριψε την πρόταση για μετεκλογική κυβέρνηση συνασπισμού με την δεξιά συμμαχία PàF. Την επομένη, ο Κόστα δήλωσε ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα θα καταψηφίσει στη βουλή οποιαδήποτε κυβέρνηση με επικεφαλής τον Πέδρο Πάσους Κοέλιου και με τη στήριξη της Πορτογαλίας Μπροστά. Στις 22 Οκτωβρίου ο Κοέλιου έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα. Η νέα Βουλή συνήλθε στην πρώτη της συνεδρίαση στις 23 Οκτωβρίου και πρόεδρός της εξελέγη ο σοσιαλιστής Εντουάρντο Φέρο Ροντρίγκες λαμβάνοντας 120 ψήφους έναντι 108 που έλαβε ο υποψήφιος της κυβέρνησης.
Τα μέλη της δεύτερης κυβέρνησης Κοέλιου ορκίστηκαν στις 30 Οκτωβρίου.
Μισέλ Μαγιόρ
Ερευνητικό έργο
Το 2007 ο Μαγιόρ συμμετείχε στην ομάδα 11 Ευρωπαίων επιστημόνων που ανακάλυψαν τον Gliese 581 c, τον πρώτο εξωηλιακό πλανήτη στην κατοικήσιμη ζώνη ενός αστέρα, χρησιμοποιώντας το παραπάνω τηλεσκόπιο.
Το 2009 ο Μαγιόρ και η ομάδα του ανίχνευσαν τον μικρότερης μάζας εξωηλιακό πλανήτη που έχει ποτέ ανακαλυφθεί γύρω από αστέρα Κύριας Ακολουθίας, τον Gliese 581 e.
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015 βουλευτικες Πορτογαλ
Μισέλ Μαγιόρ
Ερευνητικό έργο
Μέχρι τον Οκτώβριο του 2011 ο Μαγιόρ είχε συμμετάσχει σε περισσότερες από 700 ερευνητικές δημοσιεύσεις. Από το 1989 ως το 1992 συμμετείχε σε έρευνες στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, ενώ από το 1990 ως το 1993 διετέλεσε πρόεδρος της Ελβετικής Εταιρείας Αστρονομίας και Αστροφυσικής.
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Μισέλ Μαγιόρ έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας των παρακάτω 8 πανεπιστημίων ή άλλων ερευνητικών ιδρυμάτων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Ελβετοί νομπελίστες
Επί πέντε γραμμών
Το επί πέντε γραμμών ήταν επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Παίζεται με δύο παίκτες, ένα ταμπλό, και από πέντε πούλια ο καθένας. Τα πούλια λέγονταν «πεσσοί» ή «ψήφοι». Οι Ρωμαίοι τα έλεγαν «calculi». Επάνω στο ταμπλό ήταν χαραγμένες πέντε γραμμές, κάθετες προς τους παίκτες, επάνω στις οποίες τοποθετούνταν τα πούλια. Εκτός από τις πέντε γραμμές ήταν χαραγμένη και μια έκτη, η λεγόμενη «ιερά γραμμή», η οποία χώριζε τις υπόλοιπες στην μέση, και επάνω στην οποία βρίσκονταν ένα πούλι, για την περίπτωση έσχατης ανάγκης. Εξαιτίας της ιεράς γραμμής υπήρχε και παροιμία, η «κίνει τον αφ' ιεράς».
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία παιχνίδια
Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν
Το Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν είναι μια αμερικανική υπερηρωική ταινία κινουμένων σχεδίων του 2018 με τον χαρακτήρα της Marvel Comics Μάιλς Μοράλες / Spider-Man, σε παραγωγή της Columbia Pictures και της Sony Pictures Animation σε συνεργασία με την Marvel Entertainment. Η διανομή έγινε από την Sony Pictures Releasing, είναι η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων στο franchise Spider-Man. Σκηνοθετήθηκε από τους Μπομπ Περισκέτι, Πίτερ Ράμσεϊ και Ρόντνεϊ Ρόθμαν (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο των Περισκέτι και Ρόθμαν) από σενάριο των Φιλ Λορντ και Ρόθμαν, με πρωταγωνιστή τον Σαμάικ Μουρ ως Μοράλες, μαζί με τις φωνές των Τζέικ Τζόνσον, Χέιλι Στάινφιλντ, Μαρχεσάλα Αλί, Μπράιαν Ταϊρί Χένρι, Λίλι Τόμλιν, Λούνα Λόρεν Βέλεζ, Τζον Μουλάνεϊ, Κιμίκο Γκλεν, Νίκολας Κέιτζ και Λιβ Σράιμπερ. Η ιστορία της ταινίας ακολουθεί τον Μάιλς Μοράλες καθώς γίνεται ο νέος Spider-Man και ενώνεται με άλλους Spider-Ανθρώπους από διάφορα παράλληλα σύμπαντα για να σώσει το σύμπαν του από Kingpin.
Τα σχέδια για μια ταινία κινουμένων σχεδίων Spider-Man των Φιλ Λορντ και Κρίστοφερ Μίλερ διέρρευσαν το 2014 και ανακοινώθηκαν τον Απρίλιο του 2015. Ο Περισκέτι, ο Ράμσεϊ και ο Ρόθμαν εντάχθηκαν τα επόμενα δύο χρόνια, με τον Μουρ τον Σράιμπερ τον Απρίλιο του 2017. Ο Λορντ και ο Μίλερ ήθελαν η ταινία να έχει μοναδικό στυλ, συνδυάζοντας κινούμενα σχέδια υπολογιστή με παραδοσιακές τεχνικές κόμικς που σχεδιάζονται στο χέρι, εμπνευσμένες από το έργο της συν-δημιουργού του Μάιλς Μοράλες, Σάρα Πικέλι. Η ταινία απαιτούσε έως και 140 animators, το μεγαλύτερο συνεργείο που χρησιμοποιούσε η Sony Pictures Animation σε ταινία μεγάλου μήκους. Η ταινία είναι αφιερωμένη στις αναμνήσεις των δημιουργών του Spider-Man, Σταν Λι και Στιβ Ντίτκο, οι οποίοι πέθαναν και οι δύο το 2018.
Το Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν έκανε πρεμιέρα στο Regency Village Theatre στο Λος Άντζελες την 1η Δεκεμβρίου 2018 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 14 Δεκεμβρίου, σε φόρμα Dolby Cinema, RealD 3D, IMAX 3D και 4DX. Η ταινία είχε εισπράξεις 375,5 εκατομμυρίων δολαρίων σε όλο τον κόσμο έναντι προϋπολογισμού 90 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε ευρέως επαίνους από τους κριτικούς, για τα κινούμενα σχέδια, τους χαρακτήρες, την ιστορία, τη φωνή και το χιούμορ του. Η ταινία κέρδισε την καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2018 — είναι η πρώτη ταινία εκτός της Disney ή της Pixar που κέρδισε το βραβείο μετά το Rango (2011), καθώς και η πρώτη ταινία εκτός της Disney ή της Pixar μετά το Happy Feet (2006) που κέρδισε όταν μια ταινία της Disney ή της Pixar ήταν επίσης σε διαμάχη — και είχε παρόμοια επιτυχία στα 76α Βραβεία Χρυσής Σφαίρας, στα 72α Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και στα 46α Βραβεία Annie. Μια συνέχεια, Spider-Man: Ακροβατώντας στο Αραχνο-Σύμπαν κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2022, ενώ μια τρίτη ταινία, Spider-Man: Πέρα από το Αραχνο-Σύμπαν, βρίσκεται σε ανάπτυξη. Μια spin-off ταινία βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη, ενώ μια τηλεοπτική σειρά είναι πιθανή.
Πλοκή
Ο έφηβος από την Νέα Υόρκη Μάιλς Μοράλες δυσκολεύεται να είναι αντάξιος των προσδοκιών του πατέρα του, του αστυνομικού Τζέφερσον Ντέιβις, ο οποίος βλέπει τον Spider-Man ως απειλή. Ο Μάιλς προσαρμόζεται σε ένα σχολείο προετοιμασίας και επισκέπτεται τον θείο του Άαρον Ντέιβις, ο οποίος τον πηγαίνει σε έναν εγκαταλελειμμένο σταθμό του μετρό για να ζωγραφίσει γκράφιτι. Ο Μάιλς δαγκώνεται από μια ραδιενεργή αράχνη και αποκτά ικανότητες σαν αράχνη παρόμοιες με αυτές του Spider-Man. Επιστρέφοντας στον σταθμό, ο Μάιλς ανακαλύπτει έναν επιταχυντή που κατασκεύασε ο Οίλσον Φισκ, ο οποίος προσπαθεί να αποκτήσει πρόσβαση σε παράλληλα σύμπαντα για να φέρει πίσω τη σύζυγο και τον γιο του, για των οποίων τον θάνατο κατηγορεί τον Spider-Man. Ο Μάιλς παρακολουθεί τον Spider-Man να προσπαθεί να απενεργοποιήσει τον επιταχυντή ενώ παλεύει με τους ακόλουθους του Ουίλσον, Green Goblin και Prowler.
Ο Spider-Man σώζει τον Μάιλς, αλλά ο Green Goblin σπρώχνει τον Spider-Man στον επιταχυντή, προκαλώντας μια έκρηξη που σκοτώνει τον Goblin και τραυματίζει τον Spider-Man. Ο Spider-Man δίνει στον Μάιλς μια μονάδα flash USB σχεδιασμένη να απενεργοποιήσει τον επιταχυντή, προειδοποιώντας τον ότι το μηχάνημα θα μπορούσε να καταστρέψει την πόλη εάν ενεργοποιηθεί ξανά. Αφού παρακολουθεί με τρόμο τον Ουίλσον να σκοτώνει τον Spider-Man, ο Μάιλς τρέπεται σε φυγή μαζί με τον Prowler να τον καταδιώκει, τελικά απομακρύνοντας τον. Καθώς η πόλη θρηνεί τον θάνατο του Spider-Man, ο Μάιλς προσπαθεί να τιμήσει την κληρονομιά του και να γίνει ο νέος Spider-Man. Ενώ δοκιμάζει τις νέες ικανότητές του, καταστρέφει κατά λάθος τη μονάδα δίσκου. Στον τάφο του Spider-Man, ο Μάιλς συναντά τον Πίτερ Μπ. Παρκερ, μια μεγαλύτερη και φθαρμένη εκδοχή του Spider-Man από μια άλλη διάσταση. Συναντώντας τον, ο Μάιλς ανακαλύπτει την ικανότητά του να εκπέμπει βιοηλεκτρικές εκρήξεις που ονομάζονται "εκρήξεις δηλητηρίου".
Ο Πίτερ συμφωνεί απρόθυμα να εκπαιδεύσει τον Μάιλς με αντάλλαγμα βοήθεια για την κλοπή δεδομένων για τη δημιουργία μιας νέας μονάδας δίσκου. Διεισδύουν στην ερευνητική εγκατάσταση του Ουίλσον και ο Μάιλς ανακαλύπτει ότι έχει την δυνατότητα να γίνει αόρατος. Έρχονται αντιμέτωποι με την τρελή επιστήμονα Ολίβια Οκτέιβιους, η οποία ανακαλύπτει ότι ο Πίτερ θα πεθάνει από κυτταρική αποσύνθεση αν παραμείνει στη διάστασή τους. Κυνηγημένοι μέσα από το εργαστήριο και το γύρω δάσος από την Οκτέιβιους, ο Μάιλς και ο Πίτερ σώζονται από την Γκουέν Στέισι, μια Spider-Woman από μια άλλη διάσταση. Στη συνέχεια επισκέπτονται τη θεία του νεκρού Spider-Man, Μέι Πάρκερ, η οποία προστατεύει περισσότερους Spider-Man από άλλες διαστάσεις—Spider-Man Noir, Πένι Πάρκερ και Spider-Ham—οι οποίοι επίσης επιδεινώνονται. Ο Μάιλς προσφέρεται να απενεργοποιήσει τον επιταχυντή, ώστε οι άλλοι να επιστρέψουν σπίτι, αλλά αφού τον ρωτήσουν και τον δοκιμάσουν, του λένε ότι δεν έχει εμπειρία.
Ταραγμένος, ο Μάιλς αποσύρεται στο σπίτι του Άαρον, όπου ανακαλύπτει ότι ο Άαρον είναι ο Prowler. Ο Μάιλς επιστρέφει στο σπίτι της Μέι, όπου η Πένι έχει ολοκληρώσει τη νέα διαδρομή. Τον ακολουθούν οι Ουίλσον, Prowler, Οκτέιβιους, Scorpion και Tombstone. Στον καυγά που ακολούθησε, ο Μάιλς αποκαλύπτει την ταυτότητά του στον Άαρον, τη στιγμή που ο Άαρον τον φέρνει στη γωνία. Μη διατεθειμένος να σκοτώσει τον ανιψιό του, ο Άαρον σώζει τον Μάιλς, αλλά πυροβολείται θανάσιμα από τον Ουίλσον. Ο Μάιλς δραπετεύει με τον Άαρον, ο οποίος του λέει να συνεχίσει πριν πεθάνει. Ο Τζέφερσον φτάνει στη σκηνή και ο Μάιλς δραπετεύει, οδηγώντας τον Τζέφερσον να μπερδέψει τον Spider-Man ως τον δολοφόνο του Άαρον. Οι ήρωες ανασυντάσσονται με έναν στενοχωρημένο Μάιλς στο δωμάτιο του κοιτώνα του. Ο Πίτερ δένει τον Μάιλς με ιστό για να εξασφαλίσει την ασφάλειά του και φεύγει με τους άλλους, επιλέγοντας να θυσιαστεί μένοντας πίσω και απενεργοποιώντας τον επιταχυντή.
Ο Τζέφερσον φτάνει έξω από την πόρτα του Μάιλς και, υποθέτοντας ότι ο Μάιλς δεν θέλει να του μιλήσει, ζητά συγγνώμη για τα λάθη του και εμπνέει τον Μάιλς. Στη συνέχεια, ο Μάιλς καταφέρνει να ελέγξει τις δυνάμεις του, ξεφεύγει από τους περιορισμούς του και δημιουργεί την δικιά του στολή Spider-Man με τη βοήθεια της Μέι. Ενώνεται με τους ήρωες, νικώντας τους επιβολείς του Ουίλσον και χρησιμοποιώντας τον νέο δίσκο τους στέλνει σπίτι. Ο Ουίλσον πολεμά με τον Μάιλς, προσελκύοντας την προσοχή του Τζέφερσον, ο οποίος συνειδητοποιεί ότι ο Spider-Man δεν είναι η απειλή που τον έβλεπε. Ο Τζέφερσον ενθαρρύνει τον Μάιλς, ο οποίος υποτάσσει τον Ουίλσον με την έκρηξη του δηλητηρίου του και τον ρίχνει στον διακόπτη, προκαλώντας την έκρηξη του επιταχυντή και σώζοντας την πόλη. Ο Ουίλσον και οι ακόλουθοί του συλλαμβάνονται για τα εγκλήματά τους και ο Τζέφερσον αναγνωρίζει τον νέο Spider-Man ως ήρωα ενώ λαμβάνει στοιχεία για τους φόνους του Πίτερ και του Άαρον από τον Γουίλσον.
Ο Μάιλς ενστερνίζεται τις ευθύνες της νέας του ζωής, ενώ οι ήρωες επιστρέφουν στη ζωή τους στις δικές τους διαστάσεις. Αργότερα, η Γκουέν βρίσκει έναν τρόπο να επικοινωνήσει με τον Μάιλς από τη δική της διάσταση. Σε μια άλλη διάσταση, ο Μιγκέλ Ο'Χάρα ταξιδεύει στο σύμπαν της σειράς κινουμένων σχεδίων Spider-Man του 1967 και μαλώνει με εκείνον τον Spider-Man για το ποιος δείχνει πρώτος.
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Ένας ευφυής και επαναστατικός έφηβος Αφροαμερικανικής και Πουερτο-Ρικανής καταγωγής που αποκτά ικανότητες παρόμοιες με αυτές μιας αράχνης αφού δαγκώνεται από μια ραδιενεργή αράχνη και τελικά παίρνει τον μανδύα του μασκοφόρου υπερήρωα Spider-Man. Οι παραγωγοί Λορντ και Μίλερ περίγραψαν τον χαρακτήρα ως ξεχωριστό μεταξύ των υπόλοιπων Spider-Man εξαιτίας της ανατροφής του στο Μπρούκλιν, της καταγωγή του, και του γεγονότος ότι η οικογένειά του είναι ακόμα ζωντανή, με αυτήν να είναι κεντρική στην ιστορία της ταινίας. Ο απρόθυμος μέντορας του Μάιλς, μία ατημέλητη 38χρονη εναλλακτική εκδοχή του Spider-Man από άλλη διάσταση. Προορίζεται να είναι ένας συνδυασμός όλων των διασκευών και ερμηνειών του Spider-Man της ποπ κουλτούρας. Οι Λορντ και Μίλερ τον οραματίστηκαν να είναι σαν τον Κύριο Μιγιάγκι του Καράτε Κιντ, αν "ο κύριος Μιγιάγκι δεν ξέρει τίποτα", το οποίο πίστευαν ότι ήταν ένα "πολύ προσεγμένο χρώμα για να βάλουν στον Πίτερ που δεν είχαμε ξαναδεί". Η 26χρονη εκδοχή του Spider-Man από την διάσταση του Μάιλς. Παρόλο που προσφέρεται να γίνει μέντορας του Μάιλς, σκοτώνεται από τον Ουίλσον μετά την ενεργοποίηση του επιταχυντή. Αυτή η εκδοχή του Πάρκερ προοριζόταν να είναι "όσο το δυνατόν πιο ικανός Spider-Man", και συνδυάζει διάφορα στοιχεία από προηγούμενες μεταφορές του Spider-Man, αλλά με μικρές διαφορές για να είναι προφανές πως προέρχεται από διαφορετικό σύμπαν. Σύμφωνα με το εγκώμιό του Πίτερ, ήταν ένας μεταπτυχιακός φοιτητής και ήταν παντρεμένος με την Μέρι Τζέιν Πάρκερ. Μια εναλλακτική εκδοχή της Γκουέν Στέισι με ικανότητες παρόμοιες με αυτές μιας αράχνης, που δημιουργεί το ψευδώνυμο "Γουάντα" στο σχολείο του Μάιλς. Στην σκηνή που αφηγείται την ιστορία της ως σελίδες κόμικς αναφέρεται ως "Spider-Gwen". Ένα νεαρό Γιαπωνέζο Αμερικανό κορίτσι από ένα εναλλακτικό σύμπαν anime που πιλοτάρει μια εμβιομηχανική στολή με μια ραδιενεργή αράχνη με την οποία μοιράζεται έναν τηλεπαθητικό σύνδεσμο. Οι σκηνοθέτες αρχικά σκέφτηκαν να χρησιμοποιήσουν την Silk ως τον Ασιατοαμερικανό Spider-Man τους, αλλά τελικά συμβιβάστηκαν με την Πένι λόγω της πιο χαρακτηριστικής ισχύος του σε σύγκριση με τους άλλους Spider-Man. Τα σχέδια της Πένι πέρασαν από μερικές επαναλήψεις, καθώς το αρχικό της σχέδιο ήταν ιδιαιτέρως "ανησυχητικό". Ο σχεδιαστής παραγωγής Τζάστιν Τόμσον εξέτασε την επιθυμία του Λορντ και του Μίλερ να χρησιμοποιήσουν ένα σχέδιο anime και σκέφτηκε την ιδέα να την απεικονίσει σε στυλ τέχνης παρόμοιο με το Sailor Moon. Μια σκοτεινή και μονόχρωμη εναλλακτική εκδοχή του Spider-Man από ένα σύμπαν που τοποθετείται στην δεκαετία του 1930. Ο Κέιτζ βάσισε τον χαρακτήρα του στις ταινίες του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, και τις φωνές ηθοποιών εκείνης της εποχής όπως των Τζέιμς Κάγκνεϊ και Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον.
Οι πρόσθετες φωνές για την ταινία περιλαμβάνουν: Λέικ Μπελ ως Βανέσα Φισκ, Τζόρμα Τακόουν ως Νόρμαν Όσμπορν / Green Goblin, Μάρβιν Κρόντον Τζόουνς III ως Tombstone, Χοακίν Κοσίο ως Μακ Γκάργκαν / Scorpion, και Post Malone (που συνέβαλε στο soundtrack της ταινίας ) ως περαστικός στο Μπρούκλιν. Μια αρχειακή ηχογράφηση του Κλιφ Ρόμπερτσον από το Spider-Man 2 (2004) χρησιμοποιήθηκε για μια σκηνή αναδρομής στην οποία εμπλέκεται ο χαρακτήρας Μπεν Πάρκερ. Ο συν-δημιουργός του Spider-Man, Σταν Λι, εμφανίζεται σε μια μεταθανάτια ταινία, ως χαρακτήρας που ονομάζεται Σταν που πουλά μια στολή Spider-Man στον Μοράλες. Ο Λορντ και ο Μίλερ είπαν ότι ήταν σημαντικό να δώσουμε στον Λι μια μεγαλύτερη στιγμή στην ταινία και όχι απλώς μια παροδική εμφάνιση, επειδή ήταν "τόσο αναπόσπαστο στο πνεύμα αυτής της ταινίας" και ο ρόλος ήταν "έξτρα νόημα" μετά τον θάνατο του Λι τον Νοέμβριο. 2018. Ο χαρακτήρας του Λι έχει επίσης πολλές σύντομες καμέο "Easter egg" σε όλη την ταινία, όπως όταν περπατά πάνω από τον Μάιλς και τον Πίτερ Μπ. όταν είναι ξαπλωμένοι στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Ένας νεαρός Ματ Μέρντοκ από τη διάσταση της Γκουέν εμφανίζεται σε ένα «Easter egg» κατά τη διάρκεια της τελευταίας σκηνής μάχης τρένου του Μοράλες ως υιοθετημένος γιος του Κίνγκπιν από το σύμπαν.
Κάμεος κατά τη διάρκεια των post-credit της ταινίας περιλαμβάνουν Όσκαρ Άιζακ ως Μιγκέλ Ο'Χάρα/Spider-Man 2099, μια εναλλακτική εκδοχή του Spider-Man από το αποτύπωμα της Marvel 2099, Γκρέτα Λι ως βοηθός AI του O'Hara, Lyla (αντίστοιχα πιστώνεται ως "Ενδιαφέρον Άτομο #1" και "Ενδιαφέρον Άτομο #2"), και ο Τζόρμα Τακόουν ως ο Πίτερ Πάρκερ/Spider-Man από την τηλεοπτική σειρά του 1967 (αντικαθιστώντας τον Πολ Σόλες, με τον χαρακτήρα να αποδίδεται ως "Τελευταίος Τύπος"). Ο Ντόναλντ Γκλόβερ εμφανίζεται σε μια οθόνη τηλεόρασης φόντου, η οποία εμφανίζει μια σκηνή από το επεισόδιο " Anthropology 101 " του Community στο οποίο ο χαρακτήρας του Γκλόβερ, Τρόι Μπαρνς, φοράει πιτζάμες Spider-Man. Αυτή η σκηνή, μια αναφορά σε μια αποτυχημένη καμπάνια στο Twitter που πρότεινε τον Γκλόβερ να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του The Amazing Spider-Man, αναφέρθηκε από τον δημιουργό του Μάιλς Μοράλες, Μπράιαν Μάικλ Μπέντις επηρέασε το σχέδιο και την απεικόνιση του χαρακτήρα. Ο Γκλόβερ είχε εκφράσει προηγουμένως μια εκδοχή του Μάιλς Μοράλες στη σειρά κινουμένων σχεδίων Ultimate Spider-Man και έπαιξε τον Άαρον Ντέιβις στο Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του.
Εμφανίζεται ο καλύτερος φίλος και συγκάτοικος του Miles Morales, Γκάνκε Λι. Ο χαρακτήρας είχε αρχικά μεγαλύτερο ρόλο, αλλά γράφτηκε ξανά λόγω του Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του, που είχε τον παρόμοιο χαρακτήρα Νεντ Λιντς. Οι κινηματογραφιστές είπαν από τότε ότι ο Γκάνκε θα μιλήσει σε μεταγενέστερες ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Spider-Man (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Animation Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Παράλληλα σύμπαντα στη μυθοπλασία Κατηγορία:Spider-Verse (franchise) Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Έιμι Πασκάλ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Green Goblin Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2018 Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Φιλ Λορντ και Κρίστοφερ Μίλερ
Όρος Ρενιέρ
thumb|250px|Το όρος Ρενιέρ, όπως φαίνεται από τα βορειοανατολικά Το όρος Ρενιέρ ή Ραινιέρ (αγγλικά: Mount Rainier ), ή επίσης Ρέινιρ, Ρέινιαρ ή Ρέινιερ , είναι μεγάλο στρωματοηφαίστειο το οποίο απέχει 87 χιλιόμετρα από το Σιάτλ στην Πολιτεία Ουάσινγκτον (ΗΠΑ). Έχει ύψος 4.392 μέτρα  και είναι τοπογραφικά το πιο εξέχον όρος στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες και στην ηφαιστειακή οροσειρά Κασκέιντ. Το όρος Ρενιέρ θεωρείται ένα από τα πιο επικίνδυνα ηφαίστεια στη Γη και συμπεριλαμβάνεται στα «Ηφαίστεια της Δεκαετίας». Εξαιτίας των παγετώνων του, το όρος Ρενιέρ μπορεί να παραγάγει τεράστια λαχάρ που μπορούν να αποτελέσουν σημαντική απειλή για ολόκληρη την πυκνοκατοικημένη κοιλάδα του ποταμού Πουγιαλάπ. Αποτελεί το επίκεντρο του Εθνικού Πάρκου όρους Ρενιέρ.
Γεωγραφία
Το όρος Ρενιέρ είναι το ψηλότερο βουνό στη πολιτεία Ουάσινγκτον και την οροσειρά Κασκέιντ. Έχει τοπογραφική έξαρση 4.027 μέτρων, λίγα μέτρα μεγαλύτερη από το Κ2 που έχει έξαρση 4.020 μέτρων. Όταν έχει καθαρό καιρό το βουνό είναι το κύριο χαρακτηριστικό του νοτιοανατολικού ορίζοντα της μητροπολιτικής περιοχής Σιάτλ-Τακόμα σε τέτοιο βαθμό που οι ντόπιοι το αποκαλούν απλώς «το Βουνό» (the Mountain). Μέρες με εξαιρετική ορατότητα το όρος Ρενιέρ είναι ορατό από το Πόρτλαντ, Όρεγκον και τη Βικτώρια στον Καναδά.
thumb|200px|Το όρος Ρενιέρ όπως φαίνεται από Σπέις Νιντλ του Σιάτλ.
Το όρος Ρενιέρ έχει 26 μεγάλους παγετώνες και συνολικά 93 τετραγωνικά χιλιόμετρα του βουνού καλύπτονται από μόνιμο χιόνι και παγετώνες. Στην κορυφή βρίσκονται δύο ηφαιστειακοί κρατήρες με διάμετρο μεγαλύτερη από 300 μ. έκαστος, με τον μεγαλύτερο, ανατολικό κρατήρα να υπερκαλύπτει τον δυτικό κρατήρα. Η θερμότητα από τη γεωθερμική δραστηριότητα διατηρεί τις περιοχές στα χείλη των κρατήρων χωρίς χιόνι και πάγο και έχει σχηματίσει το μεγαλύτερο γνωστό δίκτυο ηφαιστειακών σπηλαίων σε παγετώνες μέσα στους κρατήρες, με σχεδόν 3 χιλιόμετρα περασμάτων.. Μια μικρή ηφαιστειακή λίμνη με διαστάσεις 40 επί 10 μέτρα και βάθος 5 μέτρα, η ψηλότερη στη Βόρεια Αμερική με υψόμετρο επιφανείας 4.329 μέτρα, βρίσκεται στο δυτικό κρατήρα, κάτω από 30 μέτρα πάγου και είναι προσβάσιμη μόνο μέσω των σπηλαίων.
Κορυφές
thumb|right|Οι ονομασμένες κορυφές είναι οι Λίμπερτι Καπ (αριστερά), Κολούμπια Κρεστ (κυρίως κορυφή) και Πόιντ Σαξές (δεξιά).
Ψηλά στην ανατολική πλαγιά του όρους Ρενιέρ βρίσκεται μια κορυφή γνωστή ως Λιτλ Ταχόμα Πηκ (Little Tahoma Peak, μικρή κορυφή Ταχόμα), η οποία έχει ύψος 3.395 μέτρα και είναι υπόλειμμα από παλιότερο και ψηλότερο όρος Ρενιέρ. Έχει έξαρμα 262 μέτρων και θεωρείται ξεχωριστή κορυφή. Αν θεωρηθεί ξεχωριστή από το όρος Ρενιέρ, η Λιτλ Ταχόμα Πηκ είναι η τρίτη ψηλότερη κορυφή στην πολιτεία.
Παγετώνες
thumb|left|upright|Ορειβάτες στο παγετώνα Ίνγκραχαμ, πάνω από τη κορυφή Λιτλ Ταχόμα. Οι παγετώνες είναι ανάμεσα στα πιο εμφανή και δυναμικά χαρακτηριστικά του όρους Ρενιέρ. Διαβρώνουν τον ηφαιστειακό κώνο και είναι σημαντικές πηγές νερού για αρκετά ποτάμια, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και άρδευση. Μαζί με τα μόνιμα πεδία χιονιού, οι 26 κύριοι παγετώνες καλύπτουν έκταση 93 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχουν όγκο περίπου 4 κυβικά χιλιόμετρα.
Οι παγετώνες μετακινούνται εξαιτίας της βαρύτητας με ένα συνδυασμό ολίσθησης πάνω στα βράχια και παραμόρφωσης. Μέγιστη ταχύτητα παρατηρείται κοντά στην επιφάνεια και κατά μήκος της κεντρικής γραμμής του παγετώνα. Οι ταχύτητες μετακίνησης είναι μεγαλύτερες το καλοκαίρι από το χειμώνα, πιθανόν εξαιτίας της παρουσίας μεγάλων ποσοτήτων νερού από λιώσιμο στη βάση του παγετώνα.
Το μέγεθος των παγετώνων του όρους Ρενιέρ έχει αυξομειωθεί σημαντικά στο παρελθόν. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων, περίπου πριν 25.000 με 15.000 χρόνια πριν, οι παγετώνες κάλυπταν σχεδόν όλη τη περιοχή εντός των συνόρων του Εθνικού Πάρκου όρους Ρενιέρ, μέχρι την πεδιάδα του στενουύ Πάγκετ. Μεταξύ του 14ου αιώνα και του 1850, μια περίοδος γνωστή ως μικρή εποχή των παγετώνων, οι παγετώνες έφτασαν στο μέγιστο μήκος μετά την Εποχή των Παγετώνων. Ο παγετώνας Νισκουάλι έφτασε σε απόσταση 200 με 250 μέτρων κάτω από τη Γκλάσιερ Μπριτζ και ο παγετώνας Ταχόμα ήταν ενωμένος με τους νότιους παγετώνες Ταχόμα στο Γκλάσιερ Άιλαντ. Η υποχώρηση αυτών των παγετώνων ήταν μικρή μέχρι το 1920, όταν επιταχύνθηκε. Μέχρι το 1950, οι παγετώνες είχαν χάσει το ένα τέταρτο του μήκους τους. Από το 1950 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, πολλοί παγετώνες επεκτάθηκαν εξαιτίας ενός συνδυασμού μεγάλου ύψους χιονιού και των σχετικά ψυχρότερων θερμοκρασιών στο μέσο του αιώνα. Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, πολλοί παγετώνες έχουν υποχωρήσει.
Κλίμα
Το κλίμα γενικά είναι υγρό και ψυχρό. Οι μέρες με λιακάδα είναι συχνότερες τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, τους θερμότερους και πιο ψυχρούς μήνες, αλλά ο καιρός στο βουνό είναι πολύ ευμετάβλητος και μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να βρέξει. Επειδή είναι ένα από τα βουνά της οροσειράς Κασκέιντ της οποίας το ύψος ξεπερνά τα 2.000 μέτρα, το όρος Ρενιέρ αποτελεί ένα σημαντικό εμπόδιο για τις υγρές αέριες μάζες που προέρχονται από τον Ειρηνικό ωκεανό, 160 χιλιόμετρα δυτικά. Η συσσώρευση νεφών πάνω στο βουνό προκαλεί μεγάλα ύψη κατακρημνίσεων, όπως βροχή ή χιόνι. Το όρος Ρενιέρ δέχεται από τα μεγαλύτερα ύψη χιονιού στη Γη, ιδίως στα υψόμετρα ανάμεσα στα 1.500 και τα 3.300 μέτρα. Η μέση χιονόπτωση κάθε χρόνο φτάνει τα 16,3 μέτρα. centre|frameless|900x900px Στο μετεωρολογικό σταθμό Παραντάις, σε υψόμετρο 1.647 μέτρων στη περίοδο (από 1 Ιουλίου μέχρι 30 Ιουνίου του επόμενου χρόνου) 1971 - 1972 καταγράφηκε ρεκόρ ύψους χιονίου που συσσωρεύτηκε σε μία περίοδο, με 28,5 μέτρα χιονιού (1.122 ίντσες). Αυτό το ρεκόρ έσπασε τη περίοδο 1998-1999 όταν στο όρος Μπέικερ, ένα άλλο βουνό της οροσειράς Κασκέιντ συσσωρεύτηκε χιόνι ύψους 29,18 μέτρων (1.140 ίντσες). Παρόλα αυτά, το όρος Ρενιέρ εξακολουθεί να διατηρεί το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη χιονόπτωση σε ένα χρόνο, από τις 19 Φεβρουαρίου 1971 μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου 1972, με 31,1 μέτρα χιονίου.
Χλωρίδα και Πανίδα
Η ηλικία των δασικών οικοσυστημάτων γύρω από το βουνό φτάνει μέχρι τα 10.000 χρόνια, ενώ τα πιο πρόσφατα είναι εκτάσεις που αναδασώθηκαν ύστερα από πυρκαγιές πριν περίπου 100 χρόνια. Τα δάση χαμηλού υψομέτρου αναπτύσσονται σε υψόμετρο από 500 μέχρι 800 μέτρα και αποτελούνται κυρίως από τα είδη Tsuga heterophylla, Thuja plicata και από έλατα του Ντάγκλας. Τα δάση μεσαίου υψομέτρου βρίσκονται σε υψόμετρο από 800 μέτρα μέχρι 1.200 με 1.800 μέτρα και αποτελούνται κυρίως από τα είδη Abies amabilis, Cupressus nootkatensis, Pinus monticola και Abies procera. Τέλος, τα δάση μεγάλου υψομέτρου αποτελούνται κυρίως από τα είδη Abies lasiocarpa, Tsuga mertensiana και το είδος Cupressus nootkatensis είναι παρόν και σε αυτό το δασικό οικοσύστημα. Στα πιο ξηρά δάση απαντόται τα είδη Pinus albicaulis και Picea engelmannii.
Το υποαλπικό οικοσύστημα απαντάται σε υψόμετρο 1.500 με 2.100 μέτρων και αποτελείται από συστάδες δέντρων που περιβάλλονται από χαμηλή βλάστηση και θάμνους. Η θέση των φυτών επηρεάζεται από το βάθος και τη διάρκεια του χιονιού. Οι υποαλπικοί λειμώνες περιβάλλουν το βουνό σε αυτό το ύψος. Η αλπική ζώνη αποτελεί το υπόλοιπο τμήμα του βουνού.
Γεωλογία
Το ηφαίστειο έχει διαβρωθεί έντονα και φαίνεται να αποτελείται κυρίως από ανδεσίτη. Το Ρενιέρ πιθανότατα στο παρελθόν ήταν ψηλότερο, με ύψος που έφτανε τα 4.900 μέτρα περίπου, όμως μια μεγάλη κατολίσθηση πριν περίπου 5.000 χρόνια δημιούργησε τη λασπορροή Οσκεόλα και μείωσε το ύψος του.
Στο παρελθόν, στο Ρενιέρ συνέβησαν μεγάλες κατολισθήσεις, οι οποίες παρήγαγαν μεγάλα λαχάρ (ηφαιστειακές λασπορροές), εξαιτίας της παρουσίας παγετώνων. Τα λαχάρ έχουν φθάσει την ακτή, περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά. Πριν 5.000 χρόνια, ένα μεγάλο τμήμα του βουνού ολίσθησε, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας μεγάλης κατολίσθησης που παρήγαγε την λασπορροή Οσκεόλα, η οποία κατευθύνθηκε προς τη σημερινή Ταχόμα και το νότιο Σιάτλ. Εξαιτίας της κατολίσθησης, το ύψος του Ρενιέρ μειώθηκε περίπου κατά 500 μέτρα, στα 4.300 μέτρα. Μια μικρότερη κατολίσθηση έλαβε χώρα 550 με 530 χρόνια πριν.
Μετά τη κατάρρευση πριν περίπου 5.000 χρόνια, μετέπειτα εκρήξεις λάβας και τέφρας κατασκεύασαν το σημερινό κώνο μέχρι πριν 1000 χρόνια. Έχουν βρεθεί 11 στρώσεις τέφρας από εκρήξεις στο Ολόκαινο.
Πρόσφατη ηφαιστειακή δραστηριότητα και κίνδυνοι
thumb|right|upright|Ένα από τα πολλά οδικά σήματα για τη διαδρομή άμεσης εκκένωσης σε περίπτωση έκρηξης ή λαχάρ στο όρος Ρενιέρ. Η πιο πρόσφατη καταγεγραμμένη ηφαιστειακή έκρηξη συνέβη μεταξύ του 1820 και 1954, αν και πολλοί ανέφεραν εκρηκτική δραστηριότητα το 1858, 1870, 1879, 1882 και 1894. left|upright|thumb|Χάρτης επικινδυνότηταςΑν και το όρος Ρενιέρ είναι ενεργό ηφαίστειο, όσον αφορά το 2010 δεν υπάρχουν σημεία επικείμενης έκρηξης. Όμως μια έκρηξη θα ήταν καταστροφική για όλες τις περιοχές που περιβάλλουν το ηφαίστειο. Το όρος Ρενιέρ είναι προς το παρόν ένα ηφαίστειο της Δεκαετίας, ένα από τα 16 ηφαίστεια με μεγάλη πιθανότητα να προκαλέσουν πολλά θύματα και απώλειες περιουσίας αν η εκρηκτική δραστηριότητα ξεκινήσει. Αν το όρος Ρενιέρ εκραγεί με τη ιδία ισχύ που εξεράγει το όρος της Αγίας Ελένης στις 18 Μαΐου 1980, ο αντίκτυπος θα είναι μεγαλύτερος εξαιτίας των πολύ μεγαλύτερων παγετώνων πάνω στο βουνό σε σχέση με το όρος της Αγίας Ελένης. και τις πολύ πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές που περιβάλλουν το Ρενιέρ. Λαχάρ από το Ρενιέρ αποτελούν το μεγαλύτερο κίνδυνο,, καθώς πολλές κοινότητες βρίσκονται πάνω σε παλαιότερες αποθέσεις λαχάρ, σύμφωνα με το USGS, περίπου 150.000 άνθρωποι. Πέρα από τη μεγάλη ποσότητα πάγου στο βουνό, η υδροθερμική δραστηριότητα έχει σταδιακά αποδυναμώσει το ηφαίστειο. Σύμφωνα με τον Τζέοφ Κλάιτον, γεωλόγο που εργάζεται για μια γεωλογική εταιρία στην πολιτεία Ουάσινγκτον, μια επανάληψη της κατολίσθησης Οσκεόλα θα κατέστρεφε τις πόλεις Έναμκλο, Όρτινγκ, Κεντ, Άουμπερν, Πουγιαλλάπ, Σάμνερ και το Ρέντον. Λασπορροές μπορεί να έφταναν μέχρι το κέντρο του Σιάτλ και θα προκαλούσαν τσουνάμι στο στενό Πάγκετ και στη λίμνη Ουάσινγκτον. Ένα άλλο ηφαίστειο της οροσειράς Κασκέιντ είναι το όρος Μίγκερ στην νοτιοδυτική Βρετανική Κολομβία, Καναδάς, που έχει παράγει αρκετές μεγάλες κατολισθήσεις τα τελευταία 8.000 χρόνια, καθώς και μία έκρηξη πριν 2.350 χρόνια με παρόμοια ισχύ με αυτή του όρους της Αγίας Ελένης το 1980. Το Ρενιέρ μπορεί επίσης να παράγει πυροκλαστικές ροές και λάβα.
Το 1998, το USGS άρχισε την εγκατάσταση του συστήματος προειδοποίησης λαχάρ του Ρενιέρ για να βοηθήσει την εκκένωση της κοιλάδας του ποταμού Πουγιαλάπ σε περίπτωση λασπορροής. Σήμερα λειτουργεί από το τμήμα διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών της κομητείας Πιρς. Στη κομητεία Πιρς επίσης λειτουργούν σειρήνες προειδοποίησης λαχάρ και σήματα υποδεικνύουν τις διαδρομές εκκένωσης. Η πιο πολυπληθής κομητεία Κίνγκ βρίσκεται μέσα στη περιοχή που κινδυνεύει από τα λαχάρ, όμως δεν έχουν οριστεί ζώνες κινδύνου. Η ομοσπονδιακή χρηματοδότηση για την προστασία από τα λαχάρ έχει σταματήσει από το 2001, με αποτέλεσμα οι αρχές στις πόλεις που κινδυνεύουν, όπως το Όρτινγκ, να φοβούνται μια καταστροφή παρόμοια αυτή της πόλης Αρμέρο στην Κολομβία, η οποία καταστράφηκε το 1985 ύστερα από έκρηξη του ηφαίστειου Νεβάδο ντελ Ρουίς.
Σεισμικό υπόβαθρο
Συνήθως καταγράφονται μέχρι πέντε σεισμοί κοντά στην κορυφή κάθε μήνα. Σμήνη πέντε μέχρι δέκα επιφανειακών σεισμών σε μία περίοδο δύο – τριών ημερών συμβαίνουν σπάνια, κυρίως σε μια περιοχή τέσσερα χιλιόμετρα κάτω από την κορυφή. Αυτοί οι σεισμοί θεωρείται ότι οφείλονται από την κυκλοφορία θερμών υγρών κάτω από την κορυφή. Αυτά τα υγρά δημιουργούν τις θερμές πηγές και τις ατμίδες μέσα στο Εθνικό Πάρκο όρους Ρενιέρ. Τα σεισμικά σμήνη είναι αρκετά συχνά στα ηφαίστεια και σπάνια σχετίζονται με εκρηκτική δραστηριότητα. Στο Ρενιέρ τέτοια σεισμικά σμήνη έλαβαν χώρα το 2002, 2004 και 2007. Ένα σμήνος το 2009 παρήγαγε το μεγαλύτερο αριθμό σεισμών που έχει παρατηρηθεί στο βουνό από τότε που άρχισαν οι παρατηρήσεις. Ένα ακόμα σεισμικό σμήνος παρατηρήθηκε το 2011.
Ανθρώπινη ιστορία
Οι Ιθαγενείς Αμερικάνοι ήξεραν το βουνό αρχικά σαν Ταχόλ ή Τακόμα, από τη λέξη της γλώσσας Λασουτσίντ [ təqʷúʔbəʔ ] («μητέρα των νερών») που ομιλείται από τη φυλή Πουγιαλάπ. Μια άλλη ερμηνεία είναι ότι η λέξη Τακόμα σημαίνει «μεγαλύτερο από το Κόμα (Κουλσάν)». (ένα όνομα του όρος Μπέικερ), από τη λέξη «Κόμπαχ» (από τη Λασουτσίντ λέξη qwúbəʔ που σημαίνει περίπου λευκό βουνό).
Όταν οι Ευρωπαίοι έφτασαν στη περιοχή, αυτή κατοικούταν από διάφορες φυλές που κυνηγούσαν και συνέλεγαν φρούτα στα δάση και στους λειμώνες του βουνού. Αυτές ήταν οι φυλές Νισκουάλι, Κάουλιτς, Γιακάμα, Πουγιαλάπ και Μάκλεσουτ. thumb|left|Το Ρενιέρ όπως φαίνεται από τη βορειοδυτική Τακόμα, με εμφανή τη κορυφή Λίπερτι Καπ και το ορεινό μέτωπο Μόγουιτς.
Ο πλοίαρχος Τζορτζ Βανκούβερ έφτασε στο στενό Πάγκετ τις αρχές του Μαΐου 1792 και έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε το βουνό και του έδωσε το όνομα του φίλου του και ναυάρχου Πίτερ Ρενιέρ. Το 1883 ο Ουλίαμ Φρείζερ Τόλμι εξερεύνησε τη περιοχή ψάχνοντας για φαρμακευτικά φυτά. Η πρώτη επιτυχημένη ανάβαση του βουνού έγινε το 1870 από τους Χάζαρντ Στίβενς και Π. Μ. Βαν Τραμπ, οι οποίοι έγιναν δεκτοί με τιμές ηρώων στην Ολύμπια. Το 1888 ο Τζον Μούιρ ανέβηκε στο όρος Ρενιέρ και, αν και απόλαυσε τη θέα, αποφάνθηκε ότι ήταν καλύτερη από κάτω. Ο Μούιρ ήταν από τους πρώτους που αγωνίστηκαν για την προστασία του βουνού. Το 1893, η περιοχή προφυλάχθηκε ως τμήμα του Καταφυγίου του Δάσους του Ειρηνικού έτσι ώστε να προστατευθούν οι φυσικοί/οικονομικοί της πόροι, η ξυλεία και το νερό.
Η ανάγκη για προστασία του τοπίου και για παροχή ψυχαγωγίας έκανε τις σιδηροδρομικές και τοπικές επιχειρήσεις να ζητήσουν τη δημιουργία ενός εθνικού πάρκο ώστε να αυξηθεί ο τουρισμός. Τις Μαρτίου 1899, ο Πρόεδρος Ουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ ίδρυσε το Εθνικό Πάρκο του όρους Ρενιέρ ως το πέμπτο εθνικό πάρκο των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το Κογκρέσο το πάρκο είναι σκοπό «το όφελος και της ευχαρίστηση των ανθρώπων» και «... την προστασία από τραυματισμό ή νόθευση όλης της ξυλείας, ορυκτών αποθεμάτων, ασυνήθιστα φυσικά φαινόμενα ή θαύματα στο παρόν πάρκο και την διατήρησή τους σε φυσική κατάσταση».
. ]]Το 1998, το USGS άρχισε την εγκατάσταση του συστήματος προειδοποίησης λαχάρ του Ρενιέρ για να βοηθήσει την εκκένωση της κοιλάδας του ποταμού Πουγιαλάπ σε περίπτωση λασπορροής. Σήμερα λειτουργεί από το τμήμα διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών της κομητείας Πιρς. Η Τακόμα βρίσκεται 60 χιλιόμετρα δυτικά του Ρενιέρ και πόλεις μετρίου μεγέθους όπως η Πουγιαλάπ και το Όρτινγκ απέχουν από το ηφαίστειο 44 και 32 χιλιόμετρα αντίστοιχα.
Διαμάχη για την ονομασία
Αν και το Ρενιέρ ("Rainier") θεωρείται το επίσημο όνομα του βουνού, ο Θίοντορ Γουίνθροπ, στο ταξιδιωτικό του βιβλίο του The Canoe and the Saddle, αναφερόταν στο βουνό ως Τακόμα ("Tacoma") και για λίγο καιρό χρησιμοποιούνταν και τα δύο ονόματα, αν και το Τακόμα επιλέχθηκε για να ονομαστεί η πόλη Τακόμα.
Ορειβασία και αναψυχή
right|thumb|Ορειβάτες που κατέρχονται από την κορυφή στην περιοχή πάνω από την κατασκήνωση Έμονς Φλατς Η ορειβασία στο όρος Ρενιέρ είναι δύσκολη, και περιλαμβάνει την διάσχιση των μεγαλύτερων παγετώνων των ΗΠΑ νότια της Αλάσκας. Οι ορειβατικοί σύλλογοι απαιτούν εμπειρία στην διάσχιση παγετώνων, τεχνικές επιβίωσης και ταξίδι στην άγρια φύση. Περίπου 8.000 με 13.000 άνθρωποι επιχειρούν να αναρριχηθούν στο βουνό κάθε χρόνο, το 90% το κάνει μέσω των διαδρομών από την κατασκήνωση Μούιρ στην νοτιοανατολική πλαγιά. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες αναβάσεις γίνονται από τη διαδρομή του παγετώνα Έμονς στα βορειοανατολικά. Οι μισές περίπου αναβάσεις είναι επιτυχείς με τον καιρό και την προπόνηση να είναι οι κύριες αιτίες αποτυχίας.
Το χειρότερο ορειβατικό ατύχημα του όρος Ρενιέρ έλαβε χώρα το 1981, όταν έντεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή από τη πτώση σε πάγου στον παγετώνα Ίγκραχαμ. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος αριθμός θυμάτων που σχετίζονταν με ένα γεγονός μετά την πτώση ενός αεροσκάφος το 1946 στον παγετώνα Σάουθ Ταχόμα, η οποία κόστισε τη ζωή σε 32 άτομα. Πιο πρόσφατα, το 2012, ένας φύλακας του πάρκου έχασε τη ζωή του όταν προσπάθησε να βοηθήσει την επιβίβαση αρκετών ορειβατών σε ελικόπτερο κατά τη διάρκεια καταιγίδας. Σε μια στιγμή ο φύλακας έχασε το βηματισμό του με αποτέλεσμα να κατρακυλήσει περίπου 1.100 μέτρα και τελικά να πεθάνει. Κατά μέσο όρος 2 ορειβάτες χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στο βουνό εξαιτίας κατολισθήσεων, χιονοστιβάδων και υποθερμίας. Ο συνολικός αριθμός νεκρών από το 1981 μέχρι το 2010 ήταν 58, συμπεριλαμβάνοντας το πολύνεκρο δυστύχημα του 1981.
Δημοφιλείς δραστηριότητες στο πάρκο είναι η πεζοπορία, το σκι, η φωτογραφία και η κατασκήνωση. Τα μονοπάτια, συμπεριλαμβανομένου του κυκλικού μονοπατιού Γουόντερλαντ (μήκους 150 χιλιομέτρων), προσφέρουν πρόσβαση στη φύση του πάρκου. Το όρος Ρενιέρ είναι επίσης δημοφιλές για τα χειμερινά σπορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά των ΗΠΑ Κατηγορία:Ηφαίστεια των ΗΠΑ Κατηγορία:Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Στρωματοηφαίστεια
Πόλεις
Οι πόλεις ήταν δημοφιλές επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Παίζεται με δύο παίκτες. Το ταμπλό ήταν χωρισμένο σε πεδία, όπως η σκακιέρα. Τα πεδία ονομάζονταν «χώρες» ή «πόλεις». Κάθε παίκτης είχε τριάντα πιόνια, τους «κύνες», που είχαν διαφορετικό χρώμα για κάθε παίκτη. Οι κύνες πήγαιναν ευθεία ή λοξά, και σε εναλλάξ κινήσεις όπως στο σκάκι. Μπορούσαν να αποκλείσουν ή να χτυπήσουν τους κύνες του αντίπαλου, και στο τέλος έχανε αυτός που έμεινε χωρίς κύνες.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1972
Το 13ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε από τις 25 Σεπτεμβρίου 1972 έως την 1 Οκτωβρίου 1972 στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Έκθεση
Έκθεση κινηματογραφικού βιβλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1972
Κατασκευή ιστοσελίδων
Είναι μια μείξη τεχνικής και δημιουργικής διαδικασίας, αλλά πια και ψηφιακής έρευνας αγοράς, που περιλαμβάνει τη χρήση πολλών ειδικοτήτων σε ανθρώπινο δυναμικό όσον αφορά το σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την αγοραλογία της ιστοσελίδας, που με την εξειδικευμένη γνώση του ο καθένας και την συνεισφορά του σε κώδικα και γνώσεις συνθέτουν στη δημιουργία και την κατασκευή ιστοσελίδων.
Περιεχόμενο
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες τεχνικές προβολής του περιεχομένου μιας σελίδας, μεταξύ αυτών: κινούμενα σχέδια, γραφιστική, αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή, μάρκετινγκ, φωτογραφία, βελτιστοποίηση μηχανών αναζήτησης και τυπογραφία.
Τεχνολογίες
Τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται στην ανάπτυξη ιστοσελίδων:
Σχεδιασμός Σελίδων Ιστού (Web Design)
Ο σχεδιασμός στο Διαδίκτυο αφορά την ικανότητα δημιουργίας παρουσιάσεων περιεχομένου (συνήθως κειμένου ή πολυμέσων) οι οποίες φτάνουν στον τελικό-χρήστη μέσω του Παγκόσμιου Ιστού, με τη χρήση λογισμικού όπως ένας φυλλομετρητής (web browser) ή άλλου λογισμικού σχεδιασμένου για το διαδίκτυο όπως η τηλεόραση μέσω διαδικτύου, κινητών τηλεφώνων κλπ.
Η ιστοσελίδα είναι ένα ηλεκτρονικό αρχείο ή ένα σύνολο από ηλεκτρονικά αρχεία που υπάρχουν σε έναν ή και περισσότερους εξυπηρετητές (server/servers) και παρουσιάζει κείμενα και εφαρμογές πολυμέσων στον τελικό-χρήστη. Τέτοια στοιχεία όπως κείμενο, εικόνες (σύμφωνα με τα πρότυπα SVG, BMP, GIF, JPEG ή PNG) και φόρμες μπορούν να τοποθετηθούν στη σελίδα με τη χρήση χρήση γλωσσών σήμανσης υπερκειμένου όπως HTML/XHTML/XML. Η αναπαραγωγή πιο σύνθετων πολυμέσων (ανυσματικών γραφικών, βίντεο, ήχων, γραφικών με ενσωματωμένο ήχο και εικόνα) μπορεί να γίνει με πρόσθετα (plug-ins) όπως το Flash, το QuickTime, το περιβάλλον χρόνου εκτέλεσης Java, κ.α ή με τεχνολογίες όπως οι γλώσσες σήμανσης (X) HTML5, XML και MathML, και το πρότυπο φύλλων στυλ CSS 3.
Οι καινούριες εκδόσεις των προγραμμάτων περιήγησης (Internet Explorer 7, 8, Firefox 3.6, safari, chromium κλπ) που ακολουθούν τα W3C πρότυπα οδήγησαν σε μια ευρεία αποδοχή και χρήση των XHTML/XML σε συνδυασμό με τα CSS (Cascading Style Sheets) για την τοποθέτηση και διαχείριση των στοιχείων και αντικειμένων της ιστοσελίδας. Τα τελευταία πρότυπα στοχεύουν στο να αποκτήσουν τα προγράμματα περιήγησης την δυνατότητα να προσφέρουν μια ευρεία γκάμα επιλογής πολυμέσων και πρόσβασης στους πελάτες χωρίς τη χρήση των πρoσθέτων (plug-ins).
Γενικότερα οι ιστοσελίδες διαχωρίζονται σε στατικές και δυναμικές:
Με την συνεχόμενη ειδίκευση στην τεχνολογίας της Πληροφορικής δημιουργείται η ανάγκη διαχωρισμού του Σχεδιασμού Ιστοσελίδων από τον Προγραμματισμό Ιστοσελίδων.