cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικογένεια Κονταρίνι
Συνεισφορά
Ο Ντομένικο Α΄ Κονταρίνι εξελέγη πρώτος Δόγης της Βενετίας από την Οικογένεια Κονταρίνι (1043), μέχρι την κατάρρευση της Δημοκρατίας της Βενετίας (1797) οι Κονταρίνι εξέλεξαν οκτώ δόγηδες τον μεγαλύτερο αριθμό από οποιαδήποτε άλλη οικογένεια. Οι Κονταρίνι εξέλεξαν επίσης 44 Πραίτωρες του Αγίου Μάρκου τη δεύτερη σημαντικότερη θέση στη Δημοκρατία μετά από αυτή του δόγη και αμέτρητους πρέσβεις, διπλωμάτες και Καγκελάριους. Η Δημοκρατία της Βενετίας διατηρήθηκε ανεξάρτητο κράτος για περισσότερο από 1100 χρόνια μέχρι την κατάλυση της Δημοκρατίας από τον Ναπολέων Α΄. Η Βενετία στα ίδια πρότυπα με την Καρχηδόνα, την Αθήνα και τη Ρώμη δημιούργησε με κέντρο την πόλη μια μεγάλη αυτοκρατορία, η Καρχηδόνα στηρίχτηκε στον στόλο, η Αθήνα στον στρατό αλλά η Βενετία και η Ρώμη σε στρατό και στόλο. Οι δόγηδες από την οικογένεια Κονταρίνι είχαν τη μεγαλύτερη συνεισφορά στη διπλωματία, το εμπόριο, την τέχνη, τη θρησκεία και τις τράπεζες.
Το ανάκτορό τους Κα ντ'Όρο ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα στη Βενετία οικοδομήθηκε από την οικογένεια Κονταρίνι τη διετία 1428 - 1430, την ίδια εποχή οικοδομήθηκε από την οικογένεια και το Παλάτσο Κονταρίνι ντελ Μπόβολο. Ο αρχιτέκτονας Αντρέα Παλλάντιο που υπηρέτησε πιστά τους Κονταρίνι και τους συγγενείς τους δημιούργησε μια μεγάλη σειρά από επιβλητικές κατασκευές στην πόλη ιδιαίτερα θρησκευτικές. Τα σπουδαιότερα έργα του ήταν η Βίλλα Κάπρα γνωστή ως "Ροτόντα", η Βασιλική του Σαν Τζιόρτζιο Μαγγιόρε, η Βασιλική και η Βίλα Φοσκάρι, όλα τα έργα του βρίσκονται στο επίκεντρο των σύγχρονων Αρχιτεκτονικών σπουδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές οικογένειες Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
HMS Comet
Τα παρακάτω πλοία του Βασιλικού Ναυτικού είχαν το όνομα HMS Comet:
Κατηγορία:Ονομασίες πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού
Τάρνουφ
Το Τάρνουφ (πολωνικά: Tarnów) είναι πόλη στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Από το 1975 έως το 1998, ήταν η πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Τάρνουφ. Είναι ένας σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος, που βρίσκεται στη στρατηγική σύνδεση ανατολής-δύσης από το Λβιβ προς την Κρακοβία και έχει δύο επιπλέον γραμμές, μία από τις οποίες συνδέει την πόλη με τα σύνορα της Σλοβακίας. Το Τάρνουφ είναι γνωστό για την παραδοσιακή πολωνική αρχιτεκτονική του, η οποία επηρεάστηκε έντονα από ξένους πολιτισμούς και ξένους που ζούσαν κάποτε στην περιοχή, κυρίως Εβραίοι, Γερμανοί και Αυστριακοί. Ολόκληρη η Παλιά Πόλη, με κατοικίες, σπίτια και αμυντικά τείχη του 16ου αιώνα, έχει διατηρηθεί πλήρως. Το Τάρνουφ είναι επίσης η πιο ζεστή πόλη της Πολωνίας, με την υψηλότερη μακροπρόθεσμη μέση ετήσια θερμοκρασία σε ολόκληρη τη χώρα. Ο πληθυσμός του είναι 108.470 κάτοικοι.
Ονόματα και ετυμολογία
Η πρώτη τεκμηριωμένη αναφορά του οικισμού χρονολογείται από το 1105, γραμμένο ως Tharnow. Το όνομα αργότερα εξελίχθηκε σε Tarnowo (1229), Tarnów (1327) και Tharnow (1473). Το τοπωνύμιο Tarnów χρησιμοποιείται ευρέως σε διαφορετικές μορφές σε όλη τη σλαβική Ευρώπη και σε εδάφη που κατοικούνταν παλιά από Σλάβους, όπως η ανατολική Γερμανία, η Ουγγαρία και η βόρεια Ελλάδα. Υπάρχει η γερμανική πόλη Τάρνοβ, ο ελληνικός Τύρναβος, το τσεχικό Τρνοφ, οι βουλγαρικές Βελίκο Τάρνοβο και Μάλκο Τάρνοβο, καθώς και διαφορετικές Τρνόβο στη Σλοβενία, τη Σλοβακία, τη Σερβία, τη Βοσνία και τη Βόρεια Μακεδονία Το όνομα Tarnów προέρχεται από την πρώιμη σλαβική λέξη trn/tarn, που σημαίνει «αγκάθι», ή μια περιοχή που καλύπτεται από ακανθώδη φυτά.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Πολωνικός γοτθικός [[Καθεδρικός Ναός του Τάρνουφ|Καθεδρικός Ναός της Γέννησης, που βρίσκεται στην περιοχή της Παλιάς Πόλης]] αριστερά|μικρογραφία| Πλατεία [[Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας|Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα]] Ήδη στα μέσα του 9ου αιώνα, στο λόφο του Αγίου Μαρτίνου του Τάρνουφ (2,5 χιλιόμετρα από το κέντρο της σημερινής πόλης), ιδρύθηκε ένα σλαβικό γκορντ, πιθανώς από τους Βιστούλους. Χάρη στις προσπάθειες των ντόπιων αρχαιολόγων, γνωρίζουμε ότι το μέγεθος του γκορντ ήταν σχεδόν 16 εκτάρια και περιβαλλόταν από επάλξεις. Ο οικισμός καταστράφηκε πιθανότατα τη δεκαετία του 1030 ή το 1050, κατά τη διάρκεια είτε μιας λαϊκής εξέγερσης κατά του Χριστιανισμού (βλ. Βάπτιση της Πολωνίας), είτε εισβολής των Τσέχων στην Ελάσσων Πολωνία. Στα μέσα του 11ου αιώνα, δημιουργήθηκε ένα νέο γκορντ στον ποταμό Μπιάουα. Ήταν μια βασιλική ιδιοκτησία, η οποία στα τέλη του 11ου ή στις αρχές του 12ου αιώνα παραδόθηκε στο αβαείο των Βενεδικτίνων στο Τίνιετς. Το όνομα Tarnów, με διαφορετική ορθογραφία, αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε έγγραφο του παπικού λεγάτου, Καρδινάλιου Ζιλό του Τουσί (1124).
Η πρώτη τεκμηριωμένη αναφορά για το Τάρνουφ συνέβη το έτος 1309, όταν ένας κατάλογος με τα θαύματα της Κίνγκα της Πολωνίας προσδιορίζει μια γυναίκα που ονομάζεται Μάρτα, η οποία ήταν κάτοικος του οικισμού. Το 1327, ένας ιππότης ονόματι Σπιτσίμιρ (οικόσημο Λελίβα) αγόρασε το χωριό Τάρνουφ Βιέλκι και τρία χρόνια αργότερα, ίδρυσε τη δική του ιδιωτική πόλη. Στις 7 Μαρτίου 1330, ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Α΄ ο Βραχύς παραχώρησε τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου στο Τάρνουφ. Την ίδια χρονιά, η κατασκευή ενός κάστρου στο λόφο του Αγίου Μαρτίνου ολοκληρώθηκε από τον Κσστελάνο της Κρακοβίας, τον Σπιτσίμιρ Λετιβίτα του οικόσημου Λελίβα (τα ερείπια του φαίνονται ακόμη).
Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
δεξιά|μικρογραφία| Ο Καθεδρικός Ναός του Τάρνουφ διατήρησε ένα από τα πιο εξαιρετικά παραδείγματα αναγεννησιακών και μανιεριστικών μνημείων τάφων στη χώρα. Μετά τον θάνατο του Γιαν Ταρνόφσκι (16 Μαΐου 1561), ο Ιταλός γλύπτης Γιαν Μαρία Παντοβάνο άρχισε να δημιουργεί ένα από τα ομορφότερα παραδείγματα επιτύμβιων στήλων της Αναγέννησης στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Το μνημείο του Χετμάνου Ταρνόφσκι έχει ύψος σχεδόν 14 μέτρα και βρίσκεται στο παρεκκλήσι της Αγίας Άννας, το οποίο βρίσκεται στο βόρειο κυρίως ναό του Καθεδρικού Ναού του Τάρνουφ. Ο Παντοβάνο ολοκλήρωσε το έργο του το 1573. Επιπλέον, σχεδίασε το δημαρχείο της Αναγέννησης και επέβλεψε την αναδιαμόρφωσή του τη δεκαετία του 1560. Εκείνη την εποχή, σε 28 κόγχες του δημαρχείου υπήρχαν πορτρέτα μελών της οικογένειας Ταρνόφσκι - από τον Σπιτσίμιρ Λελιβίτα έως τον Γιαν Κσίστοφ Ταρνόφσκι, ο οποίος πέθανε το 1567. Το 1570, το Τάρνουφ έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας Οστρόγκσκι, αφού η Ζόφια Ταρνόφσκα, κόρη του χετμάνου, παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Κονστάντι Βάσιλ Οστρόγκσκι. Το 1588, μετά το θάνατο του Κονστάντι, η πόλη άλλαξε χέρια αρκετές φορές και ανήκε σε διαφορετικές οικογένειες, γεγονός που επιβράδυνε την ανάπτυξή της. Μέχρι τους διαμελισμούς της Πολωνίας, το Τάρνουφ ανήκε στο Πόβιατ Πίλζνο του Βοεβοδάτου Σαντόμιες. Η πόλη, όπως σχεδόν όλες οι τοποθεσίες της Ελάσσονος Πολωνίας, καταστράφηκε τον Οκτώβριο του 1655, κατά τη σουηδική εισβολή στην Πολωνία, και ως αποτέλεσμα, ο πληθυσμός της μειώθηκε από 2.000 σε 768 κατοίκους. Το 1723, η πόλη έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας Σανγκούσκο, η οποία την αγόρασε από την οικογένεια Λουμπομίρσκι.
Μοναρχία των Αψβούργων
αριστερά|μικρογραφία| Πλατεία Αγοράς στο Τάρνουφ το 1800, πίνακας του [[Ζίγκμουντ Βόγκελ]] Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας (1772), το Τάρνουφ προσαρτήθηκε στην Μοναρχία των Αψβούργων και παρέμεινε στην αυστριακή Γαλικία μέχρι τα τέλη του 1918. Η αυστριακή κυριαρχία έφερε αρχικά θετικές αλλαγές, καθώς η πόλη έπαψε να είναι ιδιωτική ιδιοκτησία, έγινε έδρα πόβιατ (γερμανικά: kreis) και της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Τάρνουφ (1783). Στις 14 Μαρτίου 1794, ο Γιούζεφ Μπεμ γεννήθηκε στο Τάρνουφ. Τη δεκαετία του 1830, υπό την επίδραση γεγονότων στην Πολωνία του Συνεδρίου (βλ. Νοεμβριανή Εξέγερση), το Τάρνουφ αναδείχθηκε ως κέντρο πολωνικών συνωμοτικών οργανώσεων. Τα σχέδια για εθνική εξέγερση στη Γαλικία απέτυχαν στις αρχές του 1846, όταν οι ντόπιοι αγρότες άρχισαν να σκοτώνουν τους ευγενείς στη σφαγή της Γαλικίας. Η σφαγή, με επικεφαλής τον Γιάκουμπ Σέλα (γεννημένος στη Σμαρζόβα), ξεκίνησε στις 18 Φεβρουαρίου 1846. Οι αγροτικές μονάδες του Σέλα περικύκλωσαν και επιτέθηκαν σε αρχοντικά και οικισμούς που βρίσκονταν σε τρία πόβιατ - Σάνοκ, Γιάσουο και Τάρνουφ. Η εξέγερση ξέφυγε από τον έλεγχο και οι Αυστριακοί έπρεπε να την καταπνίξουν. δεξιά|μικρογραφία| Τάφος του Στρατηγού [[Γιούζεφ Μπεμ, εθνικού ήρωα της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.]] Το Τάρνουφ πέρασε στην περίοδο ταχείας ανάπτυξης στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, λόγω του προγράμματος κατασκευής του σιδηροδρομικού συστήματος. Το 1852, η πόλη απέκτησε σιδηροδρομική σύνδεση με την Κρακοβία, λόγω του Σιδηροδρόμου της Γαλικίας του Αρχιδούκα Κάρολου Λουδοβίκου, και το 1870, ο πληθυσμός της ήταν 21.777 κάτοικοι. Το 1878, εισήχθη ο φωτισμός με αέριο και τρία χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε η πρώτη ημερήσια εφημερίδα. Το 1888, το Μουσείο Επισκοπής ιδρύθηκε από τον Σεβ. Γιούζεφ Μπάμπα, και το 1910, το Τάρνουφ απέκτησε σύγχρονα υδραυλικά έργα, ένα εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής και ένα νέο συγκρότημα του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού. Η πόλη παρέμεινε ένα κεντρικό σημείο των πολωνικών συνωμοτικών δραστηριοτήτων, με έως και το 20% όλων των μελών των Πολωνικών Λεγεώνων στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο να προέρχονται από την Τάρνουφ και τις γύρω περιοχές. Στις 10 Νοεμβρίου 1914, μονάδες του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού κατέλαβαν το Τάρνουφ και παρέμειναν στην πόλη μέχρι τις 6 Μαΐου 1915 (βλ. Επίθεση στο Γκορλίτσε-Τάρνουφ). Στα πρώτα στάδια της επίθεσης, το Τάρνουφ βομβαρδίστηκε από γερμανο-αυστριακό βαρύ πυροβολικό, το οποίο έφερε καταστροφή σε ορισμένες περιοχές του.
Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία
Το Τάρνουφ ήταν μία από τις πρώτες πολωνικές πόλεις που απελευθερώθηκαν κατά την αναγέννηση της Πολωνίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Πολωνικές Λεγεώνες απελευθέρωσαν την πόλη τη νύχτα της 30ης και της 31ης Οκτωβρίου 1918. Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, το Τάρνουφ ανήκε στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας, και έδωσε στη νεοσύστατη χώρα πολλές εξέχουσες προσωπικότητες, όπως ο Φραντσίσεκ Λατίνικ και Βιντσέτι Βίτος. Στις αρχές του 1927, ξεκίνησε η κατασκευή ενός μεγάλου χημικού εργοστασίου στο προαστιακό χωριό Σφιέρτσκουφ, το οποίο είναι πλέον μέρος του βιομηχανικού δήμου Μοστσίτσε, μιας συνοικίας της πόλης. Πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πληθυσμός του Τάρνουφ ήταν 40.000 κάτοικοι, από τους οποίους σχεδόν οι μισοί ήταν Εβραίοι. Στις 28 Αυγούστου 1939, ένας Γερμανός Ναζί σαμποτέρ πραγματοποίησε επίθεση με βόμβα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Τάρνουφ, σκοτώνοντας 20 πολίτες και τραυματίζοντας 35, τέσσερις ημέρες πριν από την εισβολή στην Πολωνία από τη ναζιστική Γερμανία και το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
δεξιά|μικρογραφία| Πρώτη μεταφορά Πολωνών αιχμαλώτων που απελάθηκαν από το Τάρνουφ στο [[στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς κατά τη διάρκεια του γερμανικής Επιχείρησης AB-Aktion στην Πολωνία, Ιούνιος 1940]] Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, η πόλη κατακτήθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις στις 7 Σεπτεμβρίου 1939. Υπό γερμανική κατοχή, το Τάρνουφ ενσωματώθηκε στο έδαφος του Γενικού Κυβερνείου ως έδρα της διοικητικής μονάδας Kreishauptmanschaft Tarnow στην περιοχή της Κρακοβίας στις 26 Οκτωβρίου 1939.
Τον Σεπτέμβριο του 1939, η Einsatzgruppe I μπήκε στην πόλη για να διαπράξει θηριωδίες κατά των Πολωνών και η Einsatzgruppe zbV μπήκε για να αναλάβει την πολωνική βιομηχανία. Οι Πολωνοί που εκδιώχθηκαν το Δεκέμβριο του 1939 από διάφορα μέρη στη γερμανική προσάρτηση της δυτικής Πολωνίας απελάθηκαν με φορτηγά τρένα στο Τάρνουφ. Στις 14 Ιουνίου 1940, η πρώτη μαζική μεταφορά έφυγε από τον σταθμό του Τάρνουφ στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς, με 728 Πολωνούς πολιτικούς κρατούμενους, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 67 ανήλικων αγοριών. Σε όλη τη γερμανική κατοχή της Πολωνίας, το Τάρνουφ ήταν ένα σημαντικό κέντρο του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού (Armia Krajowa) και άλλων αντιστασιακών οργανώσεων. Στα μέσα του 1944, το 16ο Σύνταγμα Πεζικού του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού «Barbara» έλαβε μέρος στην Επιχείρηση Καταιγίδα. Μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας, τον Οκτώβριο του 1944, οι Γερμανοί απέλασαν 3.000 Βαρσοβιανούς από το στρατόπεδο Ντούλαγκ 121 στο Προύσκουφ, όπου φυλακίστηκαν αρχικά, στο Τάρνουφ. Οι Πολωνοί ήταν κυρίως ηλικιωμένοι, άρρωστοι και γυναίκες με παιδιά. Η Βέρμαχτ υποχώρησε από το Τάρνουφ στις 18 Ιανουαρίου 1945 και η πόλη καταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε στην Πολωνία.
Μεταπολεμική περίοδος
δεξιά|μικρογραφία| Θέατρο [[Λούντβικ Σόλσκι]] Λίγους μήνες αργότερα, άνοιξε το Μουσείο της Γης του Τάρνουφ και το Τάρνουφ ξεκίνησε μια μεταπολεμική ανάκαμψη. Το 1957 άνοιξε το Κρατικό Θέατρο του Λούντβικ Σόλσκι και το 1975 το Ταρνόβ έγινε η πρωτεύουσα ενός βοεβοδάτου.
Γεωγραφία
Το Τάρνουφ βρίσκεται στους πρόποδες των Καρπαθίων, στους ποταμούς Ντουνάγιετς και Μπιάουα. Η έκταση της πόλης είναι 72,4 χλμ2. Χωρίζεται σε δεκαέξι συνοικίες. Λίγα χιλιόμετρα δυτικά της πόλης βρίσκεται η περιοχή Μοστσίτσε, που χτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920, μαζί με ένα μεγάλο χημικό εργοστάσιο. Η περιοχή πήρε το όνομά της από τον Πρόεδρο της Πολωνίας, Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι.
Κλίμα
Το κλίμα του χαρακτηρίζεται ως θαλάσσιας δυτικής ακτής (Cfb) από την Κέππεν. Το Τάρνουφ είναι μια από τις πιο ζεστές πόλεις της Πολωνίας. Η μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι -0.4 °C και 19.8 °C τον Ιούλιο. Θεωρείται ότι το Τάρνουφ έχει το μεγαλύτερο καλοκαίρι στην Πολωνία που εξαπλώνεται από τα μέσα Μαΐου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου (πάνω από 118 ημέρες).
Οικονομία
δεξιά|μικρογραφία| Η έδρα της [[Grupa Azoty στη βιομηχανική περιοχή Μοστσίτσε του Τάρνουφ]] Το Τάρνουφ είναι ένα σημαντικό κέντρο οικονομίας και βιομηχανίας. Η πόλη διαθέτει χημικά εργοστάσια, συμπεριλαμβανομένου του Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach SA, που είναι μέρος της μεγαλύτερης εταιρείας της Πολωνίας που δραστηριοποιείται στον τομέα των χημικών, της Grupa Azoty, καθώς και εργοστάσια τροφίμων (Fritar), δομικά υλικά (Leier Polska SA, Bruk-Bet), υφάσματα (Spółdzielnia "Tarnowska Odzież, Tarnospin, Tarkonfex"), και αρκετές αποθήκες, καθώς και κέντρο διανομής της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Lidl. Το Τάρνουφ είναι ένα σημαντικό κέντρο της βιομηχανίας φυσικού αερίου, καθώς έχουν έδρα τρεις διαφορετικές εταιρείες φυσικού αερίου.
Μεταξύ των σημαντικότερων εμπορικών κέντρων στο Τάρνουφ είναι το Gemini Park Tarnów και το Galeria Tarnovia.
Μεταφορές
Το σύστημα δημόσιων συγκοινωνιών της πόλης αποτελείται από 29 δημοτικά δρομολόγια λεωφορείων, τα οποία παρέχουν βολική μεταφορά σε όλες τις συνοικίες. Το 1911-1942 το Τάρνουφ είχε γραμμή τραμ, μήκους 2,5 χιλιομέτρων, αλλά από τότε που αντικαταστάθηκε με λεωφορεία.
Τουρισμός
δεξιά|μικρογραφία| Πλατεία Αγοράς με ιστορικές και πολύχρωμες οικίες Το Τάρνουφ είναι ένα σημαντικό τουριστικό, πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας. Η παλιά πόλη του Τάρνουφ, που ονομάζεται «μαργαριτάρι της πολωνικής Αναγέννησης», είναι ένα από τα πιο όμορφα παραδείγματα της αρχιτεκτονικής διάταξης της Αναγέννησης των πολωνικών πόλεων.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Τάρνουφ είναι αδελφοποιημένο με τις:
Πρώην αδελφοποιημένες πόλεις:
Τον Ιούνιο του 2021, το δημοτικό συμβούλιο του Τάρνουφ αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία του με την ουκρανική πόλη Τερνόπιλ ως αντίδραση στην ονομασία ενός γηπέδου στο Τερνόπιλ προς τιμήν του Ρομάν Σουχέβιτς, ενός από τους ηγέτες του Ουκρανικού Επαναστατικού Στρατού που ήταν υπεύθυνος για τη Γενοκτονία στη Βολυνία, η οποία διαπράχθηκε κατά του πολωνικού λαού μεταξύ 1943-1945.
Βόρεια Περιφέρεια
Η Βόρεια Περιφέρεια μπορεί να αναφέρεται:
Ατελεκτασία
Η ατελεκτασία είναι πάθηση του πνεύμονα κατά την οποία οι κυψελίδες κάποιου τμήματος είναι κενές από αέρα, γεγονός που οδηγεί σε σύμπτωση των τοιχωμάτων των κυψελίδων.
Ο πνεύμονας, και πιο συγκεκριμένα οι κυψελίδες, υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι διατεταμένοι. Σε αυτή τη διάταση αντιτίθεται η ελαστικότητα του πνεύμονα, η οποία τείνει να μικρύνει το πνεύμονα σε μέγεθος. Αν η διάταση δεν διατηρηθεί, η ελαστικότητα του πνεύμονα θα προκαλέσει τη σύμπτωση των αεροφόρων σάκων. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ατελεκτασία πνεύμονα. Αν συμβεί σε ένα προηγουμένως διατεταμένο πνεύμονα ονομάζεται δευτερογενής ατελεκτασία και αν συμβεί σε ένα βρέφος αμέσως μετά τη γέννηση, δηλαδή όταν οι πνεύμονες δεν εκπτυχθούν μετά τη γέννηση, ονομάζεται πρωτογενής ατελεκτασία.
Η ατελεκτασία διακρίνεται σε αποφρακτικού και μη αποφρακτικού τύπου.
Κατηγορίες ατελεκτασίας: 1) από απόφραξη-απορρόφηση του αέρα, 2) από συμπίεση, 3) από σύσπαση, 4) μικροατελεκτασία.
Διάγνωση της νόσου μπορεί να γίνει με ακτινογραφία. Άλλες μέθοδοι διάγνωσης είναι η αξονική τομογραφία και η βρογχοσκόπηση.
Συμπτώματα
Μπορεί να μην εμφανίζονται συμπτώματα ή μπορεί να εμφανίζονται κάποια από τα παρακάτω συμπτώματα:
Είναι μια κοινή παρανόηση και καθαρή εικασία ότι η ατελεκτασία προκαλεί πυρετό. Μια μελέτη με 100 μετεγχειρητικούς ασθενείς που υποβλήθηκαν σε σειριακές ακτινογραφίες θώρακος και μετρήσεις θερμοκρασίας έδειξε ότι η συχνότητα εμφάνισης πυρετού μειώθηκε όσο αυξανόταν η συχνότητα της ατελεκτασίας. Ένα πρόσφατο άρθρο που συνοψίζει τα διαθέσιμα δημοσιευμένα στοιχεία σχετικά με τη συσχέτιση μεταξύ ατελεκτασίας και μετεγχειρητικού πυρετού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν κλινικά στοιχεία, που να υποστηρίζουν αυτήν την εικασία.
Αίτια
Η πιο κοινή αιτία είναι η μετεγχειρητική ατελεκτασία, που χαρακτηρίζεται από δυσκαμψία μυών, δηλαδή περιορισμένη αναπνοή μετά από χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά. Η ατελεκτασία αναπτύσσεται στο 75-90% των ατόμων, που υποβάλλονται σε γενική αναισθησία για χειρουργική επέμβαση.
Μια άλλη κοινή αιτία είναι η πνευμονική φυματίωση. Οι καπνιστές και οι ηλικιωμένοι διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο. Εκτός αυτού του πλαισίου, η ατελεκτασία συνεπάγεται κάποια απόφραξη ενός βρογχιολίου ή βρόγχου, που μπορεί να βρίσκεται εντός του αεραγωγού (ξένο σώμα, βύσμα βλέννας), από το τοίχωμα (όγκος, συνήθως ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα) ή συμπίεση από το εξωτερικό (όγκος, λεμφαδένας, φυματίωση). Μια άλλη αιτία είναι η κακή εξάπλωση του επιφανειοδραστικού παράγοντα κατά τη διάρκεια της εισπνοής, με αποτέλεσμα η επιφανειακή πίεση να είναι στο υψηλότερο σημείο της, η οποία κάνει τις μικρότερες κυψελίδες να καταρρέουν. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ατελεκτασία κατά την αναρρόφηση, καθώς μαζί με τα πτύελα, ο αέρας απομακρύνεται από τους πνεύμονες. Υπάρχουν διάφοροι τύποι ατελεκτασίας ανάλογα με τους υποκείμενους μηχανισμούς τους ή την κατανομή της κατάρρευσης των κυψελίδων: επαναρρόφηση, συμπίεση, μικροατελεκτασία και ατελεκτασία συστολής. Η ατελεκτασία χαλάρωσης (ονομάζεται επίσης παθητική ατελεκτασία) είναι όταν μια υπεζωκοτική συλλογή ή ένας πνευμοθώρακας διαταράσσει την επαφή μεταξύ του βρεγματικού και του σπλαχνικού υπεζωκότα.
Παράγοντες κινδύνου, που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης ατελεκτασίας, είναι: ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης (θωρακικές, καρδιοπνευμονικές επεμβάσεις), η χρήση μυϊκής χαλάρωσης, η παχυσαρκία, το υψηλό οξυγόνο, τα κατώτερα τμήματα του πνεύμονα.
Παράγοντες, που σχετίζονται επίσης με την ανάπτυξη ατελεκτασίας περιλαμβάνουν: την ηλικία, την παρουσία χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) ή άσθματος, την ύπαρξη λοιμώξεων (πνευμονία, φυματίωση, μύκητες, ιστοπλάσμωση), τις νεοπλασίες πνευμόνων, την σαρκοείδωση και τον τύπο αναισθητικού.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, στην αεροπορική ιατρική του Ηνωμένου Βασιλείου, στην πάθηση "ατελεκτασία επιτάχυνσης" δόθηκε το όνομα "Hunter Lung" λόγω της επικράτησης της στους πιλότους του υπερηχητικού μαχητικού αεροσκάφους, του Hawker Hunter, το οποίο χρησιμοποιούσε 100% παροχή οξυγόνου.
Θεραπεία
Η θεραπεία στοχεύει στη διόρθωση της υποκείμενης αιτίας. Σε εκδηλώσεις ατελεκτασίας, που προκύπτουν από την απόφραξη βλέννας των αεραγωγών όπως παρατηρείται σε ασθενείς με κυστική ίνωση και πνευμονία, χρησιμοποιούνται βλεννολυτικοί παράγοντες όπως η ακετυλοκυστεΐνη (NAC). Αυτή η νεφελοποιημένη θεραπεία λειτουργεί μειώνοντας το ιξώδες και την ελαστικότητα του βλεννογόνου σπάζοντας τους δισουλφιδικούς δεσμούς στις βλεννοπρωτεΐνες εντός του συμπλέγματος βλέννας, διευκολύνοντας έτσι την κάθαρση της βλέννας. Η μετεγχειρητική ατελεκτασία αντιμετωπίζεται με φυσιοθεραπεία, με επίκεντρο τη βαθιά αναπνοή και την ενθάρρυνση του βήχα. Ένα σπιρόμετρο χρησιμοποιείται συχνά ως μέρος των ασκήσεων αναπνοής. Το περπάτημα ενθαρρύνεται επίσης ιδιαίτερα για τη βελτίωση του φουσκώματος των πνευμόνων. Άτομα με παραμορφώσεις στο στήθος ή νευρολογικές παθήσεις, που προκαλούν ρηχή αναπνοή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να επωφεληθούν από μηχανικές συσκευές, που βοηθούν την αναπνοή τους. Μια μέθοδος είναι η συνεχής θετική πίεση των αεραγωγών, η οποία παρέχει πεπιεσμένο αέρα ή οξυγόνο μέσω μιας μάσκας μύτης ή προσώπου, για να διασφαλιστεί ότι οι κυψελίδες δεν θα καταρρεύσουν, ακόμη και στο τέλος της αναπνοής. Αυτό είναι χρήσιμο, καθώς οι μερικώς διογκωμένες κυψελίδες μπορούν να επεκταθούν πιο εύκολα από τις κυψελίδες, που έχουν καταρρεύσει. Μερικές φορές χρειάζεται επιπλέον αναπνευστική υποστήριξη με μηχανικό αναπνευστήρα.
Η κύρια θεραπεία για την οξεία μαζική ατελεκτασία είναι η διόρθωση της υποκείμενης αιτίας. Μια απόφραξη που δεν μπορεί να αφαιρεθεί με βήχα ή με αναρρόφηση των αεραγωγών συχνά μπορεί να αφαιρεθεί με βρογχοσκόπηση. Για λοίμωξη χορηγούνται αντιβιοτικά. Η χρόνια ατελεκτασία αντιμετωπίζεται συχνά με αντιβιοτικά, επειδή η μόλυνση είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το προσβεβλημένο τμήμα του πνεύμονα μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά, όταν οι υποτροπιάζουσες ή οι χρόνιες λοιμώξεις δημιουργούν αναπηρία ή η αιμορραγία είναι σημαντική. Εάν ένας όγκος φράζει τον αεραγωγό, η ανακούφιση από την απόφραξη με χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή θεραπεία με λέιζερ μπορεί να αποτρέψει την εξέλιξη της ατελεκτασίας και την ανάπτυξη υποτροπιάζουσας αποφρακτικής πνευμονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1934
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει τις δύο ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1934.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Γιασάντα
Η Γιασάντα (τουρκ. Yassıada) είναι ένα από τα ακατοίκητα βραχονήσια του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων της Προποντίδας. Έχει έκταση μόλις 0,05 τ.χλμ. Βρίσκεται σε απόσταση τριών περίπου ναυτικών μιλίων από την Πρώτη και την Αντιγόνη. Η τουρκική κυβέρνηση το 2013 ονόμασε επισήμως τη νησίδα σε Νησί της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.
Τα Βυζαντινά χρόνια, ονομαζόταν Πλάτη
Ιστορικές αναφορές
Η Πλάτη αναφέρεται από τα χρόνια της εικονομαχίας. Πριν από τα μισά του 9ου αιώνα ο πατριάρχης Ιγνάτιος έκτισε στο μέσο του νησιού επιβλητικό μοναστήρι, τα ερείπια του οποίου σώζονταν μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Στο κοινόβιο αυτό εμόνασαν πλήθος ασκητών και αναχωρητών, υπό την πρόνοια του Ιγνατίου, που ήταν βασιλόπαις και είχε την οικονομική δύναμη να το συντηρεί.
Το 860 η μονή δέχτηκε την επιδρομή των Ρως. Αλλά συνέχισε να λειτουργεί. Βρισκόταν σε ακμή την εποχή των Κομνηνών και λειτουργούσε στα χρόνια των Παλαιολόγων. Στα σωζόμενα υπόγεια κτίσματα, κατά το μεσαίωνα φυλακίστηκαν πολλοί επιφανείς άρχοντες της Κωνσταντινούπολης, κυρίως στασιαστές. Μετά την Άλωση δεν αναφέρεται. Ελάχιστα ερείπια σώζονται σήμερα.
Μετά τον 15ο αιώνα το νησί απόμεινε ακατοίκητο και οι περιηγητές δεν είχαν λόγο να το επισκεφτούν. Το 17ο αιώνα εκτοπίστηκαν εδώ Χιώτες, οι οποίοι καλλιέργησαν αγριόχορτα και κρεμμύδες για να τραφούν, πριν τελικά μεταφερθούν στην Αντιγόνη. Τα υπολείμματα των καλλιεργειών αυτών βρήκε ο Άγγλος ιερέας Robert Walsh το 1821 που περπάτησε στο νησί.
Το 1854 ο ιδιόρρυθμος Άγγλος αριστοκράτης Sir Henry Lytton Bulwer έκτισε στην έρημη Πλάτη δυο κάστρα, αγγλοσαξωνικού στύλ, απομιμήσεις των μεσαιωνικών κάστρων των προγόνων του στην Αγγλία, δαπανώντας 75.000 λίρες. Το ένα κτίστηκε στην ακτή και το δεύτερο στο εσωτερικό του νησιού στα ερείπια της παλιάς μονής, τα οποία σχεδόν εξαφάνισε. Ο Άγγλος ευγενής επισκεπτόταν τα κάστρα του με πλήθος προσκεκλημένων ως το 1865 που παρέμεινε πρέσβης της χώρας του στην Πόλη. Στη συνέχεια, τα κτίρια πέρασαν στην ιδιοκτησία του χεδίβη της Αιγύπτου Ισμαήλ Πασά, που τα άφησε να ερειπωθούν. Το 1894 έπαθαν σοβαρές ζημιές από ένα μεγάλο σεισμό.
Τα επόμενα χρόνια στα χαλάσματα έμενε ο Έλληνας ψαράς Βασίλης με τα σκυλιά του, που αναλάμβανε να προσέχει τα αμνοερίφια όσων τα έφερναν στο νησί για βοσκή. Ώσπου τον σκότωσαν κάποιοι ληστές Λαζοί.
Νεότερη περίδος - Δίκες της Γιασάντα
Με την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας το 1923, το νησί περιήλθε στην ιδιοκτησία του τουρκικού κράτους και το 1947 αγοράστηκε από το Τουρκικό Ναυτικό το οποίο έχτισε πολλά σχολείο εδώ. Μεταξύ 1960 και 1961, τα σχολικά κτίρια χρησίμευσαν ως χώρος για τις δίκες των μελών του πρώην κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1960. Αρκετοί από τους κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε θάνατο, και τρεις από αυτούς - ο πρώην πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές και οι υπουργοί Φατίν Ζορλού και Χασάν Πολατκάν - μεταφέρθηκαν στο νησί Ιμραλί (κοντά στη νότια ακτή της Θάλασσας του Μαρμαρά) όπου εκτελέστηκαν το 1961.
Μετά τις δίκες, η Γιασάντα επέστρεψε στο Τουρκικό Ναυτικό και τα μαθήματα συνεχίστηκαν στα κτίρια της ναυτικής σχολής μέχρι το 1978.
Το 1993, το νησί έγινε ιδιοκτησία του τμήματος Θαλάσσιας Ζωής και Θαλάσσιων Προϊόντων του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, το οποίο το χρησιμοποιούσε για μαθήματα και έρευνα. Ωστόσο, οι ισχυροί άνεμοι δυσκόλεψαν τη ζωή των μαθητών και τελικά οι τάξεις μεταφέρθηκαν αλλού.
Το νησί μετονομάστηκε σε «Νησί Δημοκρατίας και Ελευθερίας» το 2013 στη μνήμη του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1960, του πρώτου στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας, και για να εξαλειφθούν οι αρνητικές συσχετίσεις που συνδέονται με το όνομα «Yassıada» μετά τις δίκες του 1960.
Από το 2015 ως το 2020 συντελέστηκε μεγάλη ανάπλαση προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για τουριστικούς λόγους. Διαθέτει πλέον Μουσείο της 27ης Μαΐου 1960, συνεδριακό κέντρο,  ξενοδοχείο και  τζαμί. Οι δυσαρεστημένοι οικολόγοι το έχουν ονομάσει Betonada.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πριγκηπόννησα
Δολοφονία της Νέντα Αγά - Σολτάν
thumb|250px|right|Ο τάφος της Neda Agha-Soltan στην Τεχεράνη. Το βίντεο με την δολοφονία της Ιρανής Νέντα Αγά - Σολτάν (Περσικά: ندا آقاسلطان ,Nedā Āġā-Soltān; Γεννημένη 23 Ιανουαρίου 1982, πέθανε 20 Ιουνίου 2009) σε πορεία στους δρόμους της Τεχεράνης από ελεύθερο σκοπευτή, απόσπασε το διεθνές ενδιαφέρον για τις διαδηλώσεις των εκλογών στο Ιράν το 2009. Ο θάνατος της Νέντα καταγράφηκε σε βίντεο από ανώνυμο διαδηλωτή και αμέσως ανέβηκε στο διαδίκτυο. Το βίντεο έγινε διάσημο και το πρόσωπο της Νέντα έγινε το σύμβολο της της αντίστασης-αμφισβήτησης της επανεκλογής του Αχμαντινετζάντ στο Ιράν. Το όνομα Νέντα (Nedā) (ندا) στην Περσική γλώσσα σημαίνει φωνή ή κάλεσμα έτσι η Νέντα έχει ταυτιστεί με την φωνή του Ιράν.
Το ανώνυμο βίντεο με την δολοφονία της Νέντα τιμήθηκε με τον βραβείο George Polk το 2009.
Στις 14 Ιουνίου 2010 γίνεται η δημόσια προβολής της ταινίας τεκμηρίωσης 67 λεπτών Για τη Νέντα του Βρετανού σκηνοθέτη Άντονι Τόμας.
Αμφισβήτηση βίντεο
Τον Δεκέμβριο 2009, η κρατική τηλεόραση στο Ιράν, πρόβαλε ένα ρεπορτάζ σχετικό με το θάνατο της Νέντα το οποίο παρουσιάζει ότι ο θάνατος είναι μια ιστορία των δυτικών μέσων. Η εκπομπή υποστήριξε ότι η Νέντα προσομοίωσε το θάνατό της μαζί με συνεργούς και ότι θανατώθηκε αργότερα χωρίς να έχει γνώση για τις προθέσεις των γονιών της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Ιράν
Σημαία της Γαλλίας
Η εθνική σημαία της Γαλλίας (γνωστή στη γαλλικά με τις ονομασίες drapeau tricolore, drapeau bleu-blanc-rouge, drapeau français, σπανιότερα ως le tricolore και στη στρατιωτική αργκό, les couleurs) είναι τρίχρωμη. Αποτελείται από τρεις κάθετες λωρίδες, χρώματος μπλε, άσπρου και κόκκινου. Είναι γνωστή και ως Τρίχρωμη Σημαία ή Τρικολόρ, από το γαλλικό Τρικολόρ. Τα χρώματα της σύγχρονης σημαίας καθιερώθηκαν από τον Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εσταίν, αντικαθιστώντας μια προηγούμενη, πιο σκουρόχρωμη έκδοση της σημαίας.
Η σύγχρονη τρίχρωμη σημαία υιοθετήθηκε ως εθνική σημαία της Γαλλίας από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις 15 Φεβρουαρίου 1794 (27 Πλυβιόζ του έτους II του επαναστατικού ημερολογίου). Η χρήση της ξεκίνησε επίσημα στις 20 Μαΐου 1794.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γαλλια Κατηγορία:Πολιτισμός στη Γαλλία Κατηγορία:Πολιτική της Γαλλίας
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Περιαστικών Πάρκων
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Περιαστικών Πάρκων - FEDENATUR ασχολείται με φυσικά, παραποτάμια, γεωργικά/αγροτικά πάρκα μητροπολιτικών και περιαστικών περιοχών. Λόγω της θέσης τους, αυτό το είδος των πάρκων παίζει σημαντικό ρόλο.
Προγράμματα
Η FEDENATUR έχει προωθήσει και συμμετάσχει σε 3 προγράμματα Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας (European Territorial Co-operation), γνωστά ως Interreg, με σκοπό να ενθαρρύνει την ανταλλαγή τεχνικών πληροφοριών και την ευαισθητοποίηση σχετικά με την έννοια των περιαστικών πάρκων.
Εντάχθηκε το 2005 στο Φόρουμ Ευρωπαϊκών Οικοτόπων (European Habitats Forum-EHF), το οποίο συγκεντρώνει κορυφαίους ευρωπαϊκούς οργανισμούς διατήρησης της φύσης για να παρέχουν συμβουλές σχετικά με την εφαρμογή και μελλοντική ανάπτυξη της πολιτικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα.
Η FEDENATUR συνεισφέρει σήμερα μέσω διαφόρων εγγράφων και μηχανισμών στην τρέχουσα στρατηγική της Πράσινης Υποδομής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ορντίνο
Το Ορντίνο (Ordino) είναι η βορειότερη ενορία στο Πριγκιπάτο της Ανδόρρας. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Βαλίρα ντ'Ορντίνο. Το Ορντίνο είναι επίσης το όνομα της πρωτεύουσας της ενορίας. Άλλοι οικισμοί στην ενορία είναι οι Ελ Σερράτ, Ανσαλόνγκα, Σορνάς, Λα Κορτινάντα, Λιορτς, Σεγκουντέτ, Αρανς, Λε Σαλίν και Αρκαλίς. Στην περιοχή βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Σορτενύ, ο μεγαλύτερος δρυμός της Ανδόρρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2019 η πόλη έχει 3.034 κατοίκους ενώ η ενορία 4.942 κατοίκους. Η πόλη διαθέτει ένα μεσαιωνικό κέντρο.
Γεωγραφία
Η ενορία συνορεύει με τη Γαλλία (Οξιτανία) και επίσης με τις ενορίες Λα Μασάνα, Κανίλιο και Ενκάμ. Με έκταση 85 χλμ² είναι η τρίτη μεγαλύτερη ενορία μετά το Κανίλιο και το Ενκάμ.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Η ρομανική εκκλησία Σαντ Κορνελί και Σαντ Κεμπριάα του 12ου αιώνα και του καμπαναριό του Ορντίνο. Η ετυμολογική προέλευση του ονόματος της ενορίας Ορντίνο και της πρωτεύουσάς της είναι προ-ρωμαϊκή, και αναφέρεται για πρώτη φορά στο Acta de Consagració i Dotació de la Catedral de la Seu d'Urgell (Πράξη Καθαγιασμού και Δωρεάς του Καθεδρικού Ναού του Λα Σέου ντ'Ουργκέλ), κατά τον 9ο αιώνα, ως Hordinavi ή Sant Cebrià d'Hordinavi.
Το Ορντίνο είναι ιστορικά γνωστό για τα σιδηρουργεία του, τα οποία χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, ειδικά τα Farga del Serrat και Farga de l'Areny. Εκτός από βιομηχανικό κέντρο της Ανδόρρας, το Ορντίνο θεωρείται και πολιτιστικό κέντρο της χώρας. Όταν διέμενε στην περιοχή ο Αντονί Φιτέρ Ροσέλ έγραψε το Manual Digest (1748), που ονομάζεται «Βίβλος της Ανδόρας», και αφηγείται την ιστορία, τη διακυβέρνηση και τα έθιμα της Ανδόρρας.
Στην πόλη του Ορντίνο βρίσκεται ο ενοριακός ναός Σαντ Κορνέλι ι Σαντ Κεμπριά, που αναφέρεται ήδη από το 839, αλλά χτίστηκε κυρίως κατά τον 12ο και 13ο αιώνα. Η ρομανική εκκλησία Σαντ Μαρτί ντε λα Κορντινάντα, με τοιχογραφίες του 12ου αιώνα, είναι επίσης ένα καλό παράδειγμα της ρομανικής τέχνης της Ανδόρρας.
Αγροτικές επαύλεις όπως το Φιτέρ-Ρίμπα ή η Κάζα Ροσέλ, όπου βρίσκεται το πρωτότυπο Manual Digest, αλλά και η οικογενειακή έπαυλη Αρενύ-Πλαντολίτ, αντιπροσώπευαν την καλή κοινωνία της Ανδόρρας μεταξύ του 17ου και του 19ου αιώνα. Και τα δύο αρχοντικά αποκτήθηκαν το 1972 από το Γενικό Συμβούλιο και μετατράπηκαν σε εθνολογικό και ιστορικό μουσείο αντίστοιχα. αριστερά|μικρογραφία|Η οικογενειακή έπαυλη Αρενύ-Πλαντολίτ Η ενορία και η πόλη απαντώνται στον ομώνυμο θρύλο της Ανδόρρας El buner d'Ordino, στον οποίο ένας γκαϊντατζής από το Ορντίνο, καθ' οδόν προς ένα φεστιβάλ στο Κανίλιο, κυνηγείται από λύκους, αλλά τους φοβίζει παίζοντας γκάιντα.
Πολιτισμός
Το Ορντίνο υπήρξε τμήμα του πολιτισμού της Ανδόρρας και της καταλανικής γλώσσας ως έδρα του Ιδρύματος Ραμόν Λιούλ, ενός διεθνούς οργανισμού που ιδρύθηκε το 2008 με σκοπό την προώθηση της καταλανικής γλώσσας και του πολιτισμού διεθνώς.
Το Εθνικό Αμφιθέατρο της Ανδόρρας (καταλανικά: Auditori Nacional d'Andorra) βρίσκεται στο Ορντίνο. Το Διεθνές Φεστιβάλ Ναρκίσο Γιέπες, μια σειρά συναυλιών κλασικής μουσικής, πραγματοποιείται στην πόλη κάθε Οκτώβριο από το 1983. Το φεστιβάλ ξεκίνησε από τον κιθαρίστα, Ναρκίσο Γιέπες.
Το Μουσείο Ταχυδρομείου της Ανδόρρας (καταλανικά: Museu Postal d'Andorra) και το Μουσείο Μινιατούρων (Καταλανικά: Museu de la Miniatura) βρίσκονται στην ενορία του Ορντίνο.
Εκδηλώσεις και γιορτές
Μια εορτή βαθιά ριζωμένη στην πόλη του Ορντίνο είναι το El Roser d'Ordino ή το Φεστιβάλ των Ρόδων, στο οποίο οι πομπές και οι λατρευτικές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια του Ιουλίου έδωσαν τη θέση τους στο φεστιβάλ των Ρόδων, έναν συμβολισμό της άνοιξης που συνδέεται με την αγάπη, την ομορφιά και την αφοσίωση. Παραδοσιακά, μια μέρα πριν η νεολαία μάζευε τριαντάφυλλα από τα χωράφια και τους οπωρώνες, προετοιμάζοντας τα μπουκέτα και τα έβαζε σε ένα καλάθι που δινόταν στις γυναίκες. Ο εορτασμός ήταν θρησκευτικός το πρωί, ενώ το απόγευμα πραγματοποιούνταν παρέλαση και συγκομιδή (La Plega del Carbassó) και όλα τελείωναν με χορό τη νύχτα.
Τα τραγούδια των Caramelles (θρησκευτικά τραγούδια από την Παλιά Καταλονία που τραγουδιούνται κατά τη διάρκεια του Πάσχα), και οι χοροί τους, είναι επίσης δημοφιλείς και παραδοσιακοί στην ενορία.
Αθλητισμός
Η ΦΚ Ορντίνο, που ιδρύθηκε το 2010, είναι ένας από τους σημαντικότερους αθλητικούς συλλόγους στην ενορία. Το τμήμα ποδοσφαίρου του συλλόγου παίζει επί του παρόντος στην Primera Divisió, την πρώτη εθνική κατηγορία της Ανδόρρας.
Στα βορειοδυτικά της ενορίας βρίσκεται το χιονοδρομικό κέντρο Βαλνόρντ με κορυφή στα 2.625 μ.
Στην ποδηλασία δρόμου, το Αρκαλίς χρησιμοποιήθηκε σε ετάπ του Ποδηλατικού Γύρου της Ισπανίας αλλά και της Γαλλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανδόρρας
Μίστικο
Ο Λουίς Ιγκνάσιο Ουρίβε Αλβίρτε (γεννημένος 22 Δεκεμβρίου 1982) είναι Μεξικανός μασκοφόρος επαγγελματίας παλαιστής. Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης, WWE και στα σόου της εταιρείας (Raw και SmackDown), εμφανίζεται με το ψευδώνυμο "Σιν Κάρα", που στα ελληνικά σημαίνει χωρίς πρόσωπο. Έγινε γνωστός αγωνιζόμενος για την μεγαλύτερη εταιρεία πάλης της πατρίδας του, στην οποία αγωνιζόταν με το ψευδώνυμο "Μίστικο".
Ιαπωνία - Μεξικό
Το 2003 και για τον υπόλοιπο χρόνο, πήγε στην Ιαπωνία και έφτιαξε το όνομά του, ενώ η επόμενη χρονιά (2004), τον βρήκε στην μεγαλύτερη εταιρεία πάλης του Μεξικό. Εκεί έμεινε ως το 2011 και έγινε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της. Ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο και έγινε παγκοσμίως γνωστός, για τις εντυπωσιακές του εναέριες κινήσεις.
WWE
Το 2011, η μεγαλύτερη εταιρεία επαγγελματικής πάλης παγκοσμίως, το WWE, του κάνει πρόταση συνεργασίας και ο "Μίστικο" κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του. Μετά από παρουσίασή του και διαφήμισή του για αρκετές εβδομάδες, έκανε το ντεμπούτο του στις 25 Μαρτίου του 2011. Στις 18 Ιουλίου, τιμωρήθηκε με αποκλεισμό 30 ημερών από την εταιρεία, λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Την θέση του πήρε ο Ούνικο, ένας παλαιστής, με τον οποίο έχει βρεθεί αντιμέτωπος πάρα πολλές φορές στο Μεξικό. Ο τελευταίος παρίστανε τον Σιν Κάρα, αλλά αλλαγμένος σε αντιπαθητικό προς το κοινό παλαιστή. Με την επιστροφή του αληθινού μασκοφόρου, ξετυλίχθηκε το σενάριο τους επόμενους μήνες. Από τις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, έμεινε εκτός δράσης λόγω σοβαρού τραυματισμού, για τους επόμενους έξι μήνες και επέστρεψε στις 19 Μαΐου του 2012.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Μεξικανοί
Melodifestivalen
Το Melodifestivalen είναι ετήσιος μουσικός διαγωνισμός, που οργανώνεται από τους σουηδικούς δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς Sveriges Television (SVT) και Sveriges Radio (SR). Καθορίζει τον εκπρόσωπο της χώρας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και λαμβάνει χώρα σχεδόν κάθε χρόνο από το 1959. Από το 2000 ο διαγωνισμός είναι από τα πιο δημοφιλή τηλεοπτικά προγράμματα της Σουηδίας, ενώ μεταδίδεται και στο ραδιόφωνο και στο διαδίκτυο. Το 2012 τους ημιτελικούς παρακολούθησαν 3,3 εκατομμύρια τηλεθεατές και περισσότεροι από 4 εκατομμύρια άνθρωποι στη Σουηδία παρακολούθησαν τον τελικό, δηλαδή σχεδόν ο μισός σουηδικός πληθυσμός.
Ο διαγωνισμός έχει βγάλει έξι νικητές της Σουηδίας στη Eurovision και 18 εκπροσώπους της χώρας που κατέλαβαν μια θέση στην πεντάδα στον τελικό του διαγωνισμού. Ο νικητής του Melodifestivalen επιλέγεται από κριτικές επιτροπές ενώ από το 1999 ψηφίζει και το κοινό μέσω τηλεφώνου, η οποία έχει την ίδια επιρροή στο τελικό αποτέλεσμα. Ο διαγωνισμός έχει σημαντική επιρροή στα μουσικά charts στη Σουηδία.
Η εισαγωγή των ημιτελικών το 2002 αύξησε τον αριθμό των διαγωνιζόμενων από περίπου 12 σε 32. Μια εκδοχή του διαγωνισμού για τα παιδιά, το Lilla Melodifestivalen, ξεκίνησε την ίδια χρονιά. Ενορχηστρωμένα ποπ τραγούδια, γνωστά στην τοπική κοινωνία ως μουσική schlager, έχουν τόσο έντονη παρουσία ώστε το φεστιβάλ αυτό αναφέρεται μερικές φορές ως Schlagerfestivalen από τα σουηδικά μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο, και άλλα μουσικά στυλ όπως ραπ, ρέγγε και ροκ έχουν κάνει την εμφάνισή τους. Η εισαγωγή του τελικού στη Στοκχόλμη έχει προσελκύσει μεγάλο τουρισμό στην πόλη.
Ιστορία
Με επτά έθνη να συμμετέχουν, ο πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Εurovision πραγματοποιήθηκε στο Λουγκάνο της Ελβετίας τον Μάιο του 1956. Η πρώτη συμμετοχή της Σουηδίας έγινε στον τρίτο Διαγωνισμό Τραγουδιού το 1958. Μετά από εσωτερική επιλογή, η οποία δεν μεταδόθηκε στα σουηδικά μέσα ενημέρωσης, το Sveriges Radio επέλεξε να στείλει την Άλις Μπαμπς στον διαγωνισμό που έγινε στο Χίλβερσουμ. Το τραγούδι που επιλέχθηκε ήταν το "Samma stjärna lyser för oss två", που αργότερα μετονομάστηκε σε "Lilla stjärna". Κατέκτησε την τέταρτη θέση στον Διαγωνισμό της Eurovision στις 12 Μαρτίου 1958.
Το πρώτο Melodifestivalen, που ενσωματώθηκε στη ραδιοφωνική εκπομπή Säg det med musik, έλαβε χώρα στις 29 Ιανουαρίου 1959 στο Τσίρκους στη Στοκχόλμη; οχτώ τραγούδια συμμετείχαν. Τέσσερις επιτροπές από τη Στοκχόλμη, το Γκέτεμποργκ, το Μάλμε και τη Λούλεο ανέδειξαν τον νικητή. Τον διαγωνισμό κέρδισε ο Siw Malmkvist με το τραγούδι "Augustin" αλλά το Sveriges Radio αποφάσισε ότι το νικητήριο τραγούδι - ανεξάρτητα από τον αρχικό του ερμηνευτή - θα το τραγουδούσε η Brita Borg στη Eurovision. Αυτή η πολιτική - της εσωτερικής επιλογής του καλλιτέχνη για τη Eurovision και της επιλογής άλλων καλλιτεχνών να τραγουδιών τα υποψήφια τραγούδια στο Melodifestivalen - σταμάτησε το 1961. Ο διαγωνισμός έγινε τηλεοπτικό πρόγραμμα το 1960, γνωστό ως Eurovisionschlagern, svensk final. Κατά τα πρώτα χρόνια, μεταδιδόταν στη Νορβηγία και στη Δανία από το Nordvision network. Ο διαγωνισμός υιοθέτησε το σημερινό όνομά του, Melodifestivalen, το 1967.
Το Melodifestival απέτυχε να πραγματοποιηθεί σε τρεις περιπτώσεις. Το 1964 ο διαγωνισμός ακυρώθηκε εξαιτίας προβλημάτων υγείας ενός συμμετέχοντα καλλιτέχνη; η Σουηδία δεν συμμετείχε στη Eurovision εκείνη τη χρονιά. Το 1970 η Σουηδία δεν συμμετείχε για δεύτερη φορά εξαιτίας της ισοφάρισης τεσσάρων χωρών στην πρώτη θέση, το 1969. Μετά τη διοργάνωση το 1975 του Διαγωνισμού στη Στοκχόλμη, υποστηρίχθηκε ότι η Σουηδία δεν πρέπει να ξοδέψει χρήματα με στόχο τη νίκη και τη διοργάνωση ξανά της Eurovision. Αυτό οδήγησε σε μαζικές διαδηλώσεις κατά της εμπορικής μουσικής και τη διοργάνωση του μη-εμπορικού Alternativfestivalen. Παρόλα αυτά, η Σουηδία αποφάσισε να μην συμμετάσχει στη Eurovision του 1976 αλλά επέστρεψε το 1977.
Συμμετοχή
Μέχρι το 2001, η συμμετοχή στο φεστιβάλ πραγματοποιούνταν μόνο μια μέρα. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ποίκιλε από πέντε έως δώδεκα. Ένα σύστημα από δυο γύρους χρησιμοποιούνταν από το 1981 έως το 1998, κατά το οποίο πέντε συμμετέχοντες απορρίπτονταν στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Η αποτυχία να φτάσει στον δεύτερο γύρο με αυτό το σύστημα θεωρούνταν μια μεγάλη αποτυχία για έναν καλλιτέχνη ; όταν η Ελισάμπετ Αντρέασεν απέτυχε να προκριθεί το 1984, αυτό σχεδόν τελείωσε την καριέρα της. Η εισαγωγή εβδομαδιαίων ημιτελικών το 2002 αύξησε τον αριθμό των διαγωνιζομένων σε τριάντα δυο. Τουλάχιστον δέκα διαγωνιζόμενοι πρέπει να ερμηνεύσουν ένα τραγούδι στα σουηδικά. Ένα CD με τα διαγωνιζόμενα τραγούδια κάθε χρονιάς κυκλοφορεί από το 2001 και ένα DVD από τους ημιτελικούς και τον τελικό από το 2003.
Το Melodifestivalen θεωρείται το μαξιλάρι για την επιτυχία δημοφιλών Σουηδών καλλιτεχνών στο εξωτερικό όπως οι ABBA, ο Τόμι Κέρμπεργκ και η Λίσα Νόίλσον. Ο διαγωνισμός έχει φιλοξενήσει καλλιτέχνες εκτός Σουηδίας, συμπεριλαμβανομένων των Baccara, Αλάνα Μάιλς, Κατρίνα Λεσκάνιτς και Κορνέλις Βρίσβαϊκ. Οι συμμετέχοντες του Melodifestivalen έχουν επίσης εκπροσωπήσει - και ανεπιτυχώς προσπάθησαν να εκπροσωπήσουν - άλλες χώρες στη Eurovision. Αν και η επιτυχία των νικητών του Melodifestivalen είναι δεδομένη στη Σουηδία, οι περισσότεροι συμμετέχοντες επιστρέφουν στην αφάνεια και ελάχιστοι αποκτούν μια μεγάλη διεθνή επιτυχία. Η επίδραση που έχει ο διαγωνισμός στα σουηδικά τσαρτς σημαίνει ότι ένας καλλιτέχνης δεν χρειάζεται να νικήσει στον διαγωνισμό για να πουλήσει δίσκους στη χώρα. Για παράδειγμα, το τραγούδι που κατέκτησε την τελευταία θέση στο Melodifestivalen το 1990, το "Symfonin" της Loa Falkman, κατέλαβε την πρώτη θέση στα σουηδικά τσαρτ. Το πιο πρόσφατο γεγονός ήταν το 2016 με το τραγούδι των Samir & Viktor "Bada Nakna". Το 2007 είκοσι ένας συμμετέχοντες συμμετείχαν στο Sverigetopplistan. Την εβδομάδα μετά τον τελικό του 2008, τα τραγούδια του Melodifestivalen έφτιαξαν τη λίστα με τα δεκαπέντε κορυφαία τραγούδια των σουηδικών chart.
Επιλογή των συμμετεχόντων
Η διαδικασία επιλογής των είκοσι οκτώ φιναλίστ από τους εκατοντάδες υποψηφίους διαρκεί πάνω από δέκα μήνες. Το SVT επιλέγει δεκατέσσερις υποψήφιους από τις προτάσεις που υποβάλλονται. Δεκατρείς επιπλέον υποψήφιοι προέρχονται από τις προσκλήσεις που στέλνει το SVT ή από άλλους υποψήφιους που το SVT έχει επιλέξει ως επιλαχόντες από τις προτάσεις που έχουν υποβληθεί. Τέλος η εικοστή όγδοη υποψηφιότητα επιλέγεται από τον διαγωνισμό "Svensktoppen Nästa". Η όλη διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει από τον Μάιο του προηγούμενου έτους και να ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο.
Τραγούδια
Το SVT ξεκινά να αναζητά τα τραγούδια εννέα μήνες πριν από την έναρξη της τηλεοπτικής μετάδοσης του Melodifestival (λίγο μετά τον τελικό της Eurovision του προηγούμενου έτους). Η προθεσμία για την υποβολή των τραγουδιών είναι ο Σεπτέμβριος και τα τραγούδια μπορούν να είναι σε οποιαδήποτε γλώσσα. Στην προ-επιλογή, η διάρκεια του τραγουδιού περιορίζεται στα τρία λεπτά και είκοσι δευτερόλεπτα ; τα τραγούδια πρέπει να μειωθούν στα τρία λεπτά εάν προκριθούν στα τελικά είκοσι οχτώ και όσα τραγούδια προκρίνονται πρέπει επίσης να κυκλοφορήσουν ένα ρεμίξ.
Η διαδικασία υποβολής των τραγουδιών εποπτεύεται από μέλη της Σουηδικής Ακαδημίας Μουσικής, σκοπός της οποίας είναι να μειώσει τον αριθμό των τραγουδιών, τα οποία είναι πάνω από 3,000 ετησίως από το 2002, σε περίπου 1,200. Τα 3,440 υποψήφια τραγούδια που προκρίθηκαν στο Melodifestivalen το 2009 είναι ο μεγαλύτερος αριθμός τραγουδιών στην ιστορία του διαγωνισμού. Οι προτιμήσεις της Σουηδικής Ακαδημίας Μουσικής δίνονται σε μια δεκαεξαμελή επιτροπή από επαγγελματίες της μουσικής, υπαλλήλους του SVT και άλλα μέλη. Η επιτροπή αποτελείται από εφήβους μέχρι ανθρώπους που διανύουν τη δεκαετία των πενήντα. Τα τραγούδια που προκρίνονται, μαζί με τους συνθέτες και τους στιχουργούς τους, ανακοινώνονται στα τέλη Σεπτεμβρίου. Αυτή η ανακοίνωση συχνά ακολουθείται από έντονες εικασίες για το ποιος θα ερμηνεύσει τα τραγούδια. Οι στιχουργοί που προκρίνονται πρέπει να δώσουν συνεντεύξεις στο SVT, να κάνουν μια συνέντευξη τύπου πριν τον διαγωνισμό και να παραμείνουν ανοιχτοί σε δημόσιες εμφανίσεις εάν το τραγούδι τους περάσει στον τελικό.
Καλλιτέχνες
Το SVT επιλέγει καλλιτέχνες για τα υποψήφια τραγούδια. Οι καλλιτέχνες που ερμηνεύουν το δοκιμαστικό ενός τραγουδιού αυτόματα εισέρχονται στον διαγωνισμό ; πρέπει να ερμηνεύσουν τα τραγούδια τους εάν δεν μπορέσουν να βρεθούν εναλλακτικοί ερμηνευτές. Τα τραγούδια των καλλιτεχνών κινδυνεύουν να αποκλειστούν από τη διαδικασία εάν οι ίδιοι αρνηθούν. Στο παρελθόν, αυτός ο κανονισμός οδήγησε στον αποκλεισμό του, μεταξύ άλλων, "När löven faller" της Καρόλα το 2003 και του "So Good" του Στέφεν Σίμοντς το 2006. Το SVT μπορεί επίσης να δώσει τραγούδια σε άλλους καλλιτέχνες χωρίς να λάβει υπόψη το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη που ερμήνευσε το δοκιμαστικό. Αυτό εμπόδισε την Brandsta City Släckers (2004) και την Pernilla Wahlgren (2005) να ερμηνεύσουν τα τραγούδια που είχαν υποβάλλει. Τα τραγούδια που αποκλείονται από τη διαδικασία ενδέχεται να αντικατασταθούν χωρίς ενημέρωση. Το 2006 το "Naughty Boy" της Χάνα Γκραφ (αντικατάσταση του τραγουδιού του Σίμοντς) κατέλαβε τη δεύτερη θέση από το τέλος στον ημιτελικό του. Το 2002 και το 2007, αντίθετα, τα τραγούδια που αντικαταστάθηκαν, ερμηνεύτηκαν από τον Γιαν Γιόχανσεν και τον Μωνς Ζέλμερλεφ και κατέλαβαν μια θέση μέσα στην τελική δεκάδα. Οι διαγωνιζόμενοι που θα ερμηνεύσουν τα είκοσι οχτώ προκρινόμενα τραγούδια ανακοινώνονται στα τέλη Νοεμβρίου. Ο τραγουδιστής και οι στιχουργοί είναι κοινοί. Επομένως, οι καλλιτέχνες συχνά επιβεβαιώνουν ότι θα συμμετάσχουν πριν την επίσημη ανακοίνωση.
Φιλοξενία
Οι υποψηφιότητες για το Melodifestivalen κάθε χρονιάς ανακοινώνονται τον Σεπτέμβριο του προηγούμενου έτους. Οι ημιτελικοί λαμβάνουν χώρα σε πόλεις σε όλη τη Σουηδία. Το στάδιο Ericsson Globe 16,300 θέσεων στη Στοκχόλμη έχει φιλοξενήσει τους τελικούς από το 2002 (όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά οι ημιτελικοί) μέχρι το 2012. Το 2013 ο τελικός φιλοξενήθηκε στο νεοαγερθέν Friends Arena στη Στοκχόλμη. Στο Γκέτεμποργκ φιλοξενήθηκε ο τελικός το 2005.
Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε τα πρώτα χρόνια σε έναν μόνο χώρο : το Cirkus στη Στοκχόλμη, όπου φιλοξενήθηκαν οι πρώτοι δέκα διαγωνισμοί. Το Cirkus έχει φιλοξενήσει τον τελικό του Melodifestivalen δεκαεπτά φορές συνολικά. Το Stockholm Globe Arena έχει φιλοξενήσει επτά τελικούς και το SVT στη Στοκχόλμη έχει φιλοξενήσει πέντε. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά έξω από τη Στοκχόλμη το 1975 ως μέρος μιας πολιτικής αποκέντρωσης. Η Στοκχόλμη έχει φιλοξενήσει τριάντα επτά τελικούς στο σύνολο, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων δεκατεσσάρων. Το Γκέτεμποργκ έχει φιλοξενήσει οκτώ και το Μάλμε επτά. Ο τελικός του διαγωνισμού δεν έχει πραγματοποιηθεί ποτέ αλλού πέρα από αυτές τις πόλεις. Παλιότερα ο οικοδεσπότης του Melodifestival του προηγούμενου έτους θα ήταν και ο οικοδεσπότης στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στην περίπτωση μιας νίκης της Σουηδίας. Η Eurovision του 1985 έλαβε χώρα στο Γκέτεμποργκ και ο διαγωνισμός του 1992 στο Μάλμε. Από το 2002 η μόνη πόλη που έχει φιλοξενήσει πάνω από τρεις ημιτελικούς είναι το Γκέτεμποργκ, που φιλοξενεί έναν ημιτελικό κάθε χρόνο από το 2003. Το 2008 η Andra Chansen φιλοξενήθηκε στην Κίρουνα, βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Από το 2013 οι τελικοί του Melodifestivalen φιλοξενούνται στο Friends Arena.
Γύροι που προβάλλονται στη τηλεόραση
Το τηλεοπτικό Melodifestival διαρκεί πέντε εβδομάδες και αποτελείται από έξι ζωντανά σόου : 4 ημιτελικούς, στους οποίους διαγωνίζονται οκτώ τραγούδια ; ένας γύρος Δεύτερης Ευκαιρίας όπου διαγωνίζονται τα τραγούδια που απέτυχαν να προκριθούν από τους ημιτελικούς ; και ο μεγάλος τελικός. Δέκα τραγούδια διαγωνίζονται στον τελικό : δυο τραγούδια προκρίνονται αυτόματα από κάθε ημιτελικό και τα δυο πιο δημοφιλή τραγούδια από τον γύρο Δεύτερης Ευκαιρίας. Το 2015 προκρίθηκαν επτά τραγούδια από κάθε ημιτελικό και δώδεκα διαγωνίστηκαν στον τελικό.