cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εικασία του Κόλατζ
Κυκλικά όρια
Η μας δίνει επίσης μια ιδέα για το πώς μπορεί κανείς να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν κύκλοι με συγκεκριμένα μήκη. Για έναν υποθετικό κύκλο μήκους n, ο αριθμητής φράσσεται άνω από το 3n - 2n (αυτό αντιστοιχεί σε ένα κύκλο με περιττούς αριθμούς μόνον). Ένα κάτω φράγμα για τον παρονομαστή μπορεί να ληφθεί θεωρώντας το n/m ως μια βέλτιστη κλασματική προσέγγιση του log(3)/log(2). Αυτά μαζί δίνουν ένα άνω φράγμα για το μοναδικό κλάσμα που παράγει ένα κύκλο μήκους n. Αν αυτό το άνω φράγμα είναι μικρότερο από τον μεγαλύτερο αριθμό για τον οποίο η εικασία έχει επαληθευτεί ότι ισχύει, τότε ένας κύκλος μήκους n είναι αδύνατος.
Επανάληψη σε πραγματικούς ή μιγαδικούς αριθμούς
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:CobwebCollatz2.PNG|μικρογραφία|300x300εσ|Γράφημα ιστού αράχνης για την τροχιά 10-5-8-4-2-1-2-1-2-1-... στην πραγματική συνιστώσα της απεικόνισης Κόλατζ (βελτιστοποιημένη με την αντικατάσταση "3n+1" με "(3n+1)/2")
Η απεικόνιση Κόλατζ μπορεί να θεωρηθεί ως περιορισμός στους ακέραιους της μιγαδικής απεικόνισης
το οποίο απλοποιείται σε.
Αν η τυπική απεικόνιση Κόλατζ που ορίστηκε παραπάνω βελτιστοποιηθεί, αντικαθιστώντας την σχέση 3n+1 με την "συντόμευση" (3n+1)/2, μπορεί να θεωρηθεί ως περιορισμός στους ακέραιους της μιγαδικής απεικόνισης
που απλοποιείται σε.
Το φράκταλ του Κόλατζ
Η επανάληψη της βελτιστοποιημένης απεικόνισης παραπάνω στο μιγαδικό επίπεδο παράγει το φράκταλ του Κόλατζ.
Η επανάληψη κατά μήκος του άξονα των πραγματικών διερευνήθηκε από τον Chamberland και στο επίπεδο των μιγαδικών από τους Letherman, Schleicher, and Wood. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:CollatzFractal.png|κέντρο|μικρογραφία|500x500εσ|Φράκταλ της απεικόνισης Κόλατζ σε μια γειτονιά του πραγματικού άξονα
Αντιστάθμιση χρόνου-χώρου
Η ενότητα ακολουθία ισοτιμίας παραπάνω δίνει έναν τρόπο για να επιταχύνουμε την προσομοίωση της ακολουθίας. Για να μεταβούμε προς τα εμπρός k βήματα σε κάθε επανάληψη (χρησιμοποιώντας την συνάρτηση f από εκείνη την ενότητα), χωρίζουμε τον τρέχοντα αριθμό σε δύο μέρη, b (τα k λιγότερο σημαντικά δυαδικά ψηφία, ερμηνεύμενα ως ακέραιο) και a (τα υπόλοιπα ψηφία ως ακέραιο). Το αποτέλεσμα του άλματος εμπρός κατά k βήματα προκύπτει ως:
Οι πίνακες c και d είναι υπολογισμένοι εκ των προτέρων για όλους τους πιθανούς αριθμούς b μήκους k-bit, όπου d(b) είναι το αποτέλεσμα της εφαρμογής της συνάρτησης f, k φορές στο b και c(b) είναι ο αριθμός των περιττών αριθμών που συναντούν στη διαδρομή. Για παράδειγμα, αν k=5, μπορείτε να μεταβείτε 5 βήματα προς τα εμπρός για κάθε επανάληψη, διαχωρίζοντας τα 5 λιγότερο σημαντικά δυαδικά ψηφία του αριθμού και χρησιμοποιώντας:
Αυτό απαιτεί 2k προεπεξεργασίες και αποθηκεύσεις για να επιταχύνει τον υπολογισμό κατά ένα συντελεστή k, αντισταθμίζοντας χρόνο με χώρο.
Περιορισμοί με υπόλοιπα
Ειδικά για την αναζήτηση αντιπαραδείγματος στην εικασία Κόλατζ, η παραπάνω προεπεξεργασία οδηγεί σε μία ακόμη πιο σημαντική επιτάχυνση, που χρησιμοποιείται από τον Tomas Oliveira e Silva για να επιβεβαιώσει υπολογιστικά την εικασία Κόλατζ για μεγάλες τιμές του n. Εάν, για δεδομένα b και k, η ανισότητα
ισχύει για όλα τα a, τότε το πρώτο αντιπαράδειγμα, αν υπάρχει, δεν μπορεί να είναι b mod 2k. Έτσι, το πρώτο αντιπαράδειγμα πρέπει να είναι περιττός, επειδή f(2n)=n, μικρότερο του 2n και πρέπει να είναι 3 mod 4, επειδή f2(4n+1) = 3n+1, μικρότερο του 4n+1. Για κάθε αρχική τιμή a, η οποία δεν είναι ένα αντιπαράδειγμα για την εικασία Κόλατζ, υπάρχει ένα k για το οποίο μια τέτοια ανισότητα ισχύει, οπότε ο έλεγχος της εικασίας Κόλατζ για μια αρχική τιμή ισοδυναμεί με τον έλεγχο μιας ολόκληρης κλάσης σύγκλισης. Καθώς το k αυξάνεται, η αναζήτηση αρκεί να ελέγχει τα υπόλοιπα b που δεν εξαλείφθηκαν από τις μικρότερες τιμές του k. Μόνο ένα εκθετικά μικρό κλάσμα των υπολοίπων επιβιώνει. Για παράδειγμα, τα μόνα επιζόντα υπόλοιπα mod 32 είναι 7, 15, 27, 31.
Συνάρτηση Συρακουσών
Αν k είναι ένας περιττός ακέραιος, τότε ο 3k+1 είναι άρτιος και έτσι 3k+1 = 2ak'  με k'  περιττό και a≥1. Η συνάρτηση Συρακουσών είναι η συνάρτηση f από το σύνολο I των περιττών ακεραίων προς τον εαυτό του, για την οποία f(k)=k' .
Μερικές ιδιότητες της συνάρτησης Συρακουσών είναι:
Η εικασία Κόλατζ είναι ισοδύναμη με τη δήλωση ότι, για όλα τα k στο I υπάρχει ένας ακέραιος n≥1, τέτοιος ώστε fn(k) = 1.
Μη αποφασίσιμες γενικεύσεις
Το 1972, ο Τζον Χόρτον Κόνγουεϊ (John Horton Conway) απέδειξε ότι μια φυσική γενίκευση του προβλήματος Κόλατζ είναι αλγοριθμικά μη αποφασίσιμη.
Συγκεκριμένα, εξέτασε συναρτήσεις της μορφής
όπου είναι ρητοί αριθμοί οι οποίοι επιλέγονται έτσι ώστε η g(n) να δίνει πάντα ακέραια τιμή.
Η συνάρτηση Κόλατζ δίνεται από P=2, a_0 = 1/2, b_0 = 0,a_1 = 3, b_1 = 1. Ο Conway απέδειξε ότι το πρόβλημα:
είναι μη αποφασίσιμη, εκφράζοντας το πρόβλημα τερματισμού με αυτόν τον τρόπο. Πιο κοντά στο πρόβλημα του Κόλατζ είναι το ακόλουθο καθολικά ποσοτικοποιημένο πρόβλημα:
Η Απόλυτη Πρόκληση: Το  πρόβλημα 3x+1
Αυτός ο τόμος, επιμελημένος από τον Jeffrey Lagarias και δημοσιευμένος από την Αμερικανική Μαθηματική Εταιρεία, είναι μια συλλογή πληροφοριών σχετικά με την εικασία Κόλατζ, τις μεθόδους προσέγγισης και τις γενικεύσεις της. Περιλαμβάνει δύο επισκοπήσεις από τον επιμελητή και πέντε από άλλους συγγραφείς, σχετικά με την ιστορία του προβλήματος, τις γενικεύσεις, στατιστικές προσεγγίσεις και αποτελέσματα από την θεωρία υπολογισμού. Περιλαμβάνει, επίσης, ανατυπώσεις των πρώτων δημοσιεύσεων σχετικά με το θέμα (συμπεριλαμβανομένης μιας καταχώρισης από τον Λόθαρ Κόλατζ).
Αναφορές
{{Reflist|30em|refs=
Βιβλία
}}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εικασίες Κατηγορία:Αριθμητική Κατηγορία:Ακολουθίες ακεραίων Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Σύνορα Σαουδικής Αραβίας-Υεμένης
Περιγραφή
Τα σύνορα ξεκινούν δυτικά στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας, βόρεια του Μίντι. Στη συνέχεια, μια ακανόνιστη γραμμή προχωρά προς τα βορειοανατολικά και έπειτα ανατολικά προς την περιοχή του Αλ Μπουγκάλ, πρώτα μέσω μιας παράκτιας πεδιάδας και στη συνέχεια μέσω των Όρων Σαραουάτ. Στη συνέχεια, μια σειρά από ευθείες γραμμές προχωρά ανατολικά μέσω της ερήμου Ρουμπ αλ Κάλι και συνεχίζει νότια ώστε να συμπεριλάβει το Αλ Ουάντια στη Σαουδική Αραβία, προτού προχωρήσει περαιτέρω τμήματα ευθείας γραμμής προς τα βορειοανατολικά και στη συνέχεια ανατολικά προς το τριεθνές σημείο του Ομάν.
Ιστορία
Ιστορικά δεν υπήρχε σαφώς καθορισμένο όριο σε αυτό το μέρος της Αραβικής Χερσονήσου. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έλεγχε τη δυτική ακτή μέχρι το νότο της Βόρειας Υεμένης, η Βρετανία έλεγχε το Άντεν (Νότια Υεμένη), με το εσωτερικό να αποτελείται από ελεύθερες οργανωμένες αραβικές ομάδες, που περιστασιακά σχημάτιζαν εμιράτα, εκ των οποίων το πιο σημαντικό ήταν το Εμιράτο της Νατζντ και της Χάσα, στο οποίο κυβερνούσε ο Οίκος των Σαούντ. Η Βρετανία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαίρεσαν θεωρητικά τα βασίλεια της επιρροής τους στην Αραβία μέσω των λεγόμενων «Μπλε» και «Βιολετί γραμμών» το 1913–14, ωστόσο αυτές οι συμφωνίες ακυρώθηκαν μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. δεξιά|μικρογραφία| Χάρτης της Υεμένης από το 1993, που δείχνει μια τυπική απεικόνιση των συνόρων πριν από την υπογραφή της Συνθήκης της Τζέντα του 2002. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μια Αραβική Επανάσταση, υποστηριζόμενη από τη Βρετανία, κατάφερε να απομακρύνει τους Οθωμανούς από την Αραβική Χερσόνησο. Κατά την περίοδο που ακολούθησε, ο Ιμπν Σαούντ κατάφερε να επεκτείνει σημαντικά το βασίλειό του, διακηρύσσοντας τελικά το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας το 1932. Στο νοτιοδυτικό τμήμα, το Εμιράτο Ιντρίσι του Ασίρ είχε επωφεληθεί από την οθωμανική απόσυρση και κήρυξε ανεξαρτησία το 1917, μόνο για να προσαρτηθεί από τους Σαουδάραβες το 1926-30. Πιο επιτυχημένο ήταν το Βασίλειο των Μουταβακιλιτών της Υεμένης (αργότερα γνωστό ως Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης ή Βόρεια Υεμένη) πιο νότια, το οποίο κήρυξε ανεξαρτησία το 1918. Η Βόρεια Υεμένη και η Σαουδική Αραβία δεν είχαν καθορισμένα σύνορα και αμφισβητούσαν την κυριότητα των παραμεθόριων εδαφών (ιδίως των Ασίρ, Τζιζάν και Νατζράν, που διεκδίκησε η Βόρεια Υεμένη ως μέρος της «Μείζονος Υεμένης») Αυτές οι εντάσεις κορυφώθηκαν σε έναν πόλεμο στα σύνορα το 1934, στον οποίο η Σαουδική Αραβία κέρδισε τον έλεγχο στα περισσότερα από τα επίμαχα εδάφη. Με τη Συνθήκη του Ταΐφ, που υπογράφηκε στις 12 Μαΐου 1934, σχεδιάστηκε ένα μερικό σύνορο που επεκτάθηκε εσωτερικά στην περιοχή της Νατζράν, το οποίο οριοθετήθηκε εδαφικά τα επόμενα δύο χρόνια. Αυτή η συνθήκη ήταν ανανεώσιμη κάθε 20 χρόνια.
Στις 25 Νοεμβρίου 1935, Βρετανοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν με τον Ιμπν Σαούντ σε μια προσπάθεια οριστικοποίησης των συνόρων μεταξύ του νέου βασιλείου και των αραβικών προτεκτοράτων της Βρετανίας, συμπεριλαμβανομένης της αποικίας του Άντεν. Ωστόσο, το συνέδριο αποδείχθηκε ανεπιτυχές και το ζήτημα παρέμεινε άλυτο. Το Άντεν αργότερα απέκτησε ανεξαρτησία (όπως η Νότια Υεμένη, αργότερα Λαοκρατική Δημοκρατία της Υεμένης ) το 1967, με το ζήτημα των συνόρων να παραμένει άλυτο. Το 1969 η Σαουδική Αραβία και η Νότια Υεμένη πολέμησαν τον σύντομο Πόλεμο της Αλ Ουάντια πάνω από την απομακρυσμένη Αλ Ουάντια, ο οποίος έληξε με τη Σαουδική Αραβία να διατηρεί την κυριαρχία πάνω στην πόλη.
Φαίνεται ότι η Συνθήκη του Ταΐφ ανανεώθηκε όπως είχε προγραμματιστεί το 1974, αν και οι λεπτομέρειες της ανανέωσης παρέμειναν αβέβαιες, σε μεγάλο βαθμό καθώς η Υεμένη δεν ήθελε να αποκηρύξει την παραίτηση από την παραδοσιακή διεκδίκηση της προς τις Ασίρ, Τζιζάν και Νατζράν. Μετά την ενοποίηση της Υεμένης το 1990, η επερχόμενη ανάγκη ανανέωσης της Συνθήκης του Ταΐφ, καθώς και η ανακάλυψη πετρελαίου στην παραμεθόρια περιοχή, οδήγησε στην επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στα σύνορα το 1992. Οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν λόγω του Υεμενικού Εμφυλίου Πολέμου το 1994, αλλά ανανεώθηκαν το επόμενο έτος, με αποτέλεσμα την υπογραφή μνημονίου συμφωνίας στις 26 Φεβρουαρίου 1995. Αυτό επιβεβαίωσε εκ νέου τους όρους της Συνθήκης του Ταΐφ και επέτρεψε περαιτέρω συζητήσεις για τα υπόλοιπα σύνορα. Το 2000 υπογράφηκε η Συνθήκη της Τζέντα, η οποία οριστικοποίησε ολόκληρα τα σύνορα στην τρέχουσα θέση τους.
Από το 2003, η Σαουδική Αραβία άρχισε να κατασκευάζει έναν φράχτη κατά μήκος των συνόρων, επικαλούμενη τρομοκρατικές ανησυχίες. Υπήρξαν πολλές συγκρούσεις κατά μήκος των συνόρων μετά την κατάληψη των Χούθι στην Υεμένη, με αποτέλεσμα η Σαουδική Αραβία να επέμβει στρατιωτικά στην Υεμένη το 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαουδικής Αραβίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Υεμένης Κατηγορία:Διεθνή σύνορα
Φρειδερίκος της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα παρακάτω πρόσωπα:
Υπερβολή (γεωμετρία)
thumb|250px|Γραφική παράσταση υπερβολής (κόκκινες γραμμές)
Στη γεωμετρία με τον όρο υπερβολή χαρακτηρίζεται η καμπύλη που ορίζεται ως γεωμετρικός τόπος των σημείων επιπέδου, των οποίων η διαφορά των αποστάσεών τους από δύο καθορισμένα σημεία Ε και Ε΄, που λέγονται εστίες της υπερβολής, είναι σταθερά.
Ισοδύναμα ως υπερβολή ορίζεται ο γεωμετρικός τόπος των σημείων του επιπέδου των οποίων ο λόγος της απόστασης κάθε σημείου από σταθερό σημείο προς την απόστασή του από σταθερή ευθεία ισούται πάντα με τον ίδιο αριθμό ε ο οποίος είναι μεγαλύτερος από την μονάδα (ισοδύναμος ορισμός του Πάππου).
Επίσης ισοδύναμα ως υπερβολή μπορεί να ορισθεί ως ο γεωμετρικός τόπος των σημείων του επιπέδου τα οποία ισαπέχουν από δεδομένο κύκλο και σταθερό σημείο (εξωτερικό του κύκλου).
Σαιν Τομάς Μπασκέτ Λε Αβρ
Η Σαιν Τομάς Μπασκέτ Λε Αβρ είναι γαλλικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης ο οποίος ανήκει στην ελίτ του Πρωταθλήματος Γαλλίας. Η ομάδα, με έδρα την Χάβρη αποτελεί τμήμα του αθλητικού συλλόγου Ουνιόν Σπορτίβ ντε Σαιν Τομάς ντ'Ακάν.
Υπερβολή (γεωμετρία)
Τέλος, υπερβολή ορίζεται ως η επίπεδη ανοικτή καμπύλη που προκύπτει από την τομή ενός ορθού κυκλικού κώνου από επίπεδο μη παράλληλο με οποιαδήποτε γενέτειρα του.
Σαιν Τομάς Μπασκέτ Λε Αβρ
Ιστορία
Το1903 ιδρύθηκε η Ουνιόν Σπορτίβ ντε Σαιν Τομάς ντ'Ακάν, αθλητικός σύλλογος ενορίας της οποίας οι καταβολές ανέρχονται στο 1874. Υπαγόταν τότε στην Γυμναστική και Αθλητική Ομοσπονδία Ενοριών Γαλλίας (FGSPF). 21 χρόνια αργότερα ιδρύθηκε το τμήμα μπάσκετ το οποίο θα σημαδέψει την Γαλλική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης από την ίδρυσή της (το 1932) καθώς ήταν και η πρώτη ομάδα που εγγράφηκε στα μητρώα της.
Θα χρειαστεί, ωστόσο, να φτάσουμε στο 1952 για να φτάσει ο σύλλογος στην ελίτ του γαλλικού μπάσκετ, την Division Excellence. Η δεκαετία του 1950 ήταν ιδιαιτέρως επιτυχής για την ομάδα από την Χάβρη η οποία κατάφερε να μονιμοποιηθεί στον χώρο του γαλλικού μπάσκετ, προτού διαλυθεί στα μέσα της δεκαετίας του 1960, επιστρέφοντας στις τοπικές κατηγορίες.
Ξεκίνησε, τότε, μια αργή αλλά σταθερή επανάκαμψη της Σαιν Τομάς Μπασκέτ προς την πρώτη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος. Το 1974, η ομάδα επέστρεψε στη Nationale 4, από την οποία αποχώρησε το 1987 προς όφελος της Nationale 3. Η παρουσία της ομάδας στην N3 ήταν εξαιρετικά σύντομη, καθώς πήρε την άνοδο για την Nationale 2 από την αμέσως επόμενη, κιόλας, σεζόν. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Ligue Nationale de Basket τροποποίησε το καταστατικό της με την άφιξη του επαγγελματισμού, και η STB βρέθηκε, έτσι, στην Pro B στις αρχές της σεζόν 1993-94. Στη συνέχεια, ήρθε η επιστροφή στην ελίτ, στην Pro A το 2000 προτού αγωνιστεί στην Ευρώπη το 2004.
Υπερβολή (γεωμετρία)
Ισοσκελής υπερβολή
Η απλούστερη περίπτωση είναι όταν ,οπότε οι ποσότητες x, y είναι αντιστρόφως ανάλογες.
Σαιν Τομάς Μπασκέτ Λε Αβρ
Αποτελέσματα στα Κύπελλα Ευρώπης
Στη διάρκεια της σεζόν 2003-2004, η Σαιν-Τομάς συμμετείχε στο κύπελλο FIBA Europe League όπου και τερμάτισε 6η στον όμιλό της έπειτα από μια αξιοπρεπή πορεία : Στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008, η Σαιν-Τομάς τερμάτισε 5η στο πρωτάθλημα Γαλλίας της Pro A στην κανονική σεζόν. Πέτυχε έτσι την πρόκρισή της για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της επόμενης σεζόν.
Τοαμασίνα
Η Τοαμασίνα (μαλαγασικά: Toamasina) είναι η δεύρερη μεγαλύτερη πόλη της Μαδαγασκάρης, μετά την Ανταναναρίβο, με πληθυσμό 179.045 κατοίκων. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Τοαμασίνα, της Περιφέρειας Ατσινανάνα και του δήμου Τοαμασίνα.
Σαιν Τομάς Μπασκέτ Λε Αβρ
Αποτελέσματα στα Κύπελλα Ευρώπης
Η ομάδα προκρίθηκε για την φάση των ομίλων νικώντας την Τελιντούς ΜΚ Οστάντ. Στη διάρκεια αυτής της φάσης των ομίλων, η ομάδα της Χάβρης ήρθε αντιμέτωπη με τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες και παρά τις καλές της εμφανίσεις (ειδικότερα απέναντι στην Μπεσίκτας Ιστανμπούλ), δεν κατάφερε να πάρει τη νίκη σε καμία από τις συνολικά έξι αναμετρήσεις της. Ωστόσο, η συμμετοχή της σε αυτό το EuroChallenge της σεζόν 2008-2009 έδωσε τη δυνατότητα στην Σαιν-Τομάς να γνωρίσει το υψηλό επίπεδο των ευρωπαϊκών διοργανώσεων για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η Σαιν-Τομάς υποδέχτηκε μεταξύ άλλων και την ΜΚ Κίμκι (Ρωσία, μέλλουσα φιναλίστ) η οποία διέθετε παίκτες παγκόσμιας κλάσης (Κάρλος Ντελφίνο, Ολυμπιονίκης με την Αργεντινή το 2004, Χόρχε Γκαρμπαχόσα, πρωταθλητής κόσμου το 2006 με την Ισπανία).
Τοαμασίνα
"Toamasina" σημαίνει "χωρίς αλάτι" ή "αλμυρή".
Υπερβολή (γεωμετρία)
Ισοσκελής υπερβολή
Εκκεντρότητα: Η εκκεντρότητα μίας ισοσκελούς υπερβολής είναι σταθερή και έχει τιμή.
Τοαμασίνα
Γεωγραφία
thumb|left|250px|Το λιμάνι της Τοαμασίνα
Υπερβολή (γεωμετρία)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κωνικές τομές
Σαιν Τομάς Μπασκέτ Λε Αβρ
Αποτελέσματα στα Κύπελλα Ευρώπης
Ακολουθεί η τελική κατάταξη του Γ΄ Ομίλου :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1924 Κατηγορία:Γαλλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1924
Τοαμασίνα
Γεωγραφία
Η Τοαμασίνα βρίσκεται ανατολικά της Μαδαγασκάρης, της Τοαμασίνα και της Ατσινανάνα. Βρίσκεται ανάμεσα στην Αντζόμα στα νότια και στην Μοραφένο στα βόρεια.
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το ομώνυμο αεροδρόμιο.
Αμερόληπτος φεμινισμός
Ο Αμερόληπτος φεμινισμός είναι μια φράση που επινοήθηκε από την Christina Hoff Sommers στο βιβλίο της «Ποιος Έκλεψε τον Φεμινισμό» (Who Stole Feminism) (Simon & Schuster, 1994). Χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ιδεολογία αστικής και νομικής ισότητας και να την διακρίνει από τον γυναικοκεντρισμό που αισθάνθηκε πως ήταν κυρίαρχος στο σύγχρονο φεμινιστικό κίνημα, τον οποίο περιέγραψε ως φεμινισμό φύλου. Η Christina Hoff Sommers υποστηρίζει πως «Οι περισσότερες Αμερικανίδες γυναίκες προσυπογράφουν φιλοσοφικά το παλαιότερο «Πρώτου Κύματος» είδος φεμινισμού του οποίου βασικός στόχος είναι η αμεροληψία, ιδιαίτερα στην πολιτική και την εκπαίδευση» (Who Stole Feminism, σελ. 22).
Πηγές
Christina Hoff Sommers. ''Who Stole Feminism? How Women Have Betrayed Women''. New York, Touchstone/Simon & Schuster, 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεμινισμός τρίτου κύματος
Συριακή γλώσσα
Η Συριακή (ܠܫܢܐ ܣܘܪܝܝܐ, leššānā Suryāyā), γνωστή επίσης ως Συριακή Αραμαϊκή ή Κλασική Συριακή, είναι διάλεκτος της Μέσης Αραμαϊκής που ομιλείτο άλλοτε σε ολόκληρη την Εύφορη Ημισέληνο. Πρωτοεμφανίστηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ., και η Κλασική Συριακή έγινε μείζονα λογοτεχνική γλώσσα σε όλη τη Μέση Ανατολή από τον 4ο έως τον 8ο αιώνα και κλασική γλώσσα της Έδεσσας της Μεσοποταμίας, που διατήρησε μεγάλο σώμα της συριακής λογοτεχνίας.
Στο ιδεολογικό θρησκευτικό πλαίσιο έγινε όχημα του Συριακού Ορθόδοξου Χριστιανισμού και πολιτισμού και μέσο επικοινωνίας των Αράβων, και σε μικρότερη έκταση των Περσών. Επέδρασε επίσης στην Αραβική γλώσσα, η οποία την αντικατέστησε στο τέλος του 8ου αιώνα. Παραμένει η λειτουργική γλώσσα του Συριακού Χριστιανισμού.
Διαδίκτυο
Κατηγορία:Αραμαϊκές γλώσσες Κατηγορία:Ιερές γλώσσες Κατηγορία:Κλασικές γλώσσες Κατηγορία:Σημιτικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράκ Κατηγορία:Γλώσσες του Κουρδιστάν
Ερνέστος Φρειδερίκος Γ΄ της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν
Ο Ερνέστος Φρειδερίκος Γ΄, γερμ. Ernst Friedrich III (10 Ιουνίου 1727 - 23 Σεπτεμβρίου 1780) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν (1745-1780).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Φρειδερίκου Β΄, δούκα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν και της Καρολίνας, κόρης του Φιλίππου-Καρόλου κόμη του Έρμπαχ-Φύρστεναου.
Το 1780 απεβίωσε στο Ζάιντινγκστατ σε ηλικία 53 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος.
Οικογένεια
Το 1756 απεβίωσε η Λουίζα και ο Ερνέστος Φρειδερίκος Γ΄ έκανε το 1757 δεύτερο γάμο με τη Χριστιανή-Σοφία-Καρλόττα των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Χριστιανού μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. Απέκτησαν μια κόρη:
Το 1757 απεβίωσε η Χριστιανή Σοφία και ο Ερνέστος Φρειδερίκος Γ΄ έκανε το 1758 τρίτο γάμο με την Ερνεστίνη των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου Αυγούστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κάμωθις
O Κάμωθις ήταν ο τελευταίος Φαραώ της 17ης Δυναστείας των Αιγυπτιακών Θηβών, πιθανότατα γιος του Σεκενένρε Τάο και της Άαχ Χοτέπ Α΄, θείος ή αδελφός του Άμωσις Α΄ που ίδρυσε την Δέκατη όγδοη δυναστεία Φαραώ. Η βασιλεία του έπεσε σε μεγάλη παρακμή στα τέλη της Δεύτερης μεταβατικής περιόδου. Ο Κάμωθις χρεώνεται μια βασιλεία τριών ετών, νεότεροι ιστορικοί ωστόσο αυξάνουν ελαφρά την διάρκεια της και την φτάνουν στα πέντε. Η βασιλεία του έμεινε γνωστή από τις έντονες προσπάθειες να εκδιώξει τους Υξώς και να επαναφέρει ολόκληρη την Αίγυπτο. Τις προσπάθειες είχε ξεκινήσει ο πατέρας του αλλά έπεσε σε μάχη, τις συνέχισε η μητέρα του μετά τον δικό του θάνατο σαν αντιβασίλισσα, ολοκληρώθηκαν με τον διάδοχο του Άμωσι Α΄.
Αφορμή πολέμου
Ο Κάμωθις θεωρείται ο τελευταίος Φαραώ μιας γηγενούς βασιλικής δυναστείας των Θηβών, οι πρώτοι Φαραώ της δυναστείας είχαν φιλικές σχέσεις με τους Υξώς αλλά ο Σεκενενρέ Τάο ξεκίνησε τις συγκρούσεις. Η δυναστεία του διοικούσε την Άνω Αίγυπτο που αντιστοιχούσε γεωγραφικά στην νότια μέχρι την Ελεφαντίνη και την Μέση Αίγυπτο μέχρι το Κουσάι. Ο Κάμωθις προσπάθησε να επεκτείνει την εξουσία του στα βόρεια που ονομαζόταν τότε Κάτω Αίγυπτος και να παγιώσει την εξουσία του σε όλο το βασίλειο. Οι αυλικοί του αντέδρασαν ωστόσο έντονα επειδή εξακολουθούσαν να έχουν καλές σχέσεις με τους Υξώς τους είχαν παραχωρήσει πολλά εμπορικά προνόμια στην Κάτω Αίγυπτο και μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το εύφορο Δέλτα του Νείλου. Οι καταγραφές της "Πινακίδας Κάρναρβον" σχετικά με τον Κάμωθις δείχνουν την έντονη δυσαρέσκεια των Θηβαίων ευγενών για τον πόλεμο που προετοίμαζε ο βασιλιάς τους στους Υξώς :
"Δεν υπάρχει κανένας λόγος να προχωρήσετε σε πόλεμο, είμαστε ασφαλείς στο μεγαλύτερο τμήμα της Αιγύπτου, η Ελεφαντίνη στον πρώτο καταρράκτη είναι ασφαλής, κατέχουμε και το Βασίλειο του Κους. Οι άντρες μας χρησιμοποιούν τα καλύτερα κτήματα για να βόσκουμε τα κατοικίδια μας, οι αγροί παράγουν τα καλύτερο καλαμπόκι για να τα θρέψουμε, ολόκληρη η Αίγυπτος βρίσκεται στην κατοχή μας".
Ο Κάμωθις ήταν ωστόσο ακλόνητος και προσπάθησε να δικαιολογήσει την κακή φήμη που άφησε ο προκάτοχος του Σεκενενρέ Τάο που σκοτώθηκε σε μάχη απέναντι στους Υξώς. Θεωρούσε ότι του ανήκε σαν κληρονομικό του δικαίωμα να κατακτήσει ολόκληρη την Αίγυπτο μαζί με την Κάτω από τους Ασιάτες εισβολείς, για αυτό απάντησε στους ευγενείς που διαμαρτυρήθηκαν :
"Θα ήθελα να μάθω πολύ σε τι εξυπηρετεί αυτή η κατάσταση όταν ένας ανεξάρτητος βασιλιάς βρίσκεται στην Άβαρις και ένας άλλος στην Κους, κυβρνώ την Αίγυπτο μαζί με έναν Ασιάτη και έναν Νούβιο, δεν μπορώ να πάω ούτε μέχρι την Μέμφιδα. Οι υπήκοοι μου δεν μπορούν να ζήσουν στην περιοχή τους αν δεν πληρώσουν τους πανύψηλους φόρους που απαιτούν, θα τους πολεμήσω και θα τους συντρίψω, μοναδικός μου στόχο να σώσω την Αίγυπτο και να εξαφανίσω τους Ασιάτες".
Δεν υπάρχουν στοιχεία να υποστηρίξουμε την άποψη του Πιερ Μοντέ ότι ο Κάμωθις προχώρησε σε εκστρατεία στους Υξώς ύστερα από εντολή που πήρε από το μαντείο του Άμων, να εξοντώσει το βόρειο βασίλειο που λάτρευε τον σατανικό θεό Σετ. Οι "Πινακίδες του Κάρναρβον" γράφουν σαφώς ότι ο Κάμωθις έκανε εκστρατεία ύστερα από εντολή του ιερατείου του Άμων αλλά ήταν συνήθεια τότε σε όλους τους βασιλείς να δικαιολογούν κάθε εκστρατεία με την εντολή κάποιου θεού. Ο πραγματικός λόγος της εκστρατείας του Κάμωθις ήταν ο υπέρμετρος εθνικισμός του και το μίσος απέναντι στον ξένο λαό που θεωρούσε εισβολέα.
Εκστρατεία στον βορρά
Το τρίτο έτος της βασιλείας του ο Κάμωθις ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον των Υξώς προχορώντας στα βόρεια μέσω του Νείλου, έφτασε βόρεια του Κουσάι και ενισχύθηκε με μιά φρουρά πιστή στην Υξώς. Οι "Πινακίδες του Κάρναρβον" έγραψαν ότι καταλάμβανε το ένα χωριό πίσω από το άλλο, όπου συναντούσε αντίσταθησε προσπαθούσε να αποκόψει από τα βόρεια την επικοινωνία με τον οικισμό. Η τακτική αυτή επέτρεψε στον Κάμωθις να φτάσει γρήγορα στα βόρεια της Αιγύπτου μέσω του Νείλου. Η δεύτερη στήλη του Κάμωθις συνεχίζει με την επίθεση του Θηβαίου βασιλιά στην πρωτεύουσα Άβαρις, δεν αναφέρεται ωστόσο καμιά άλλη μεγάλη Αιγυπτιακή πόλη, συνεπώς οι πληροφορίες της στήλης αμφισβητούνται. Ο Κιμ Ράιχολτ συμφωνεί με την άποψη ότι ο Κάμωθις δεν έφτασε ποτέ στην Άβαρις, πιθανότατα δεν προχώρησε βόρεια από την Κυνόπολις, η αναφορά του για την Άβαρις είχε στόχο μόνο τον τελικό στόχο της εκστρατείας. Σύμφωνα με την δεύτερη στήλη ο στρατός του προχωρώντας βόρεια συνέλαβε μια αποστολή που μετέφερε μια επιστολή του βασιλιά των Υξώς Άποφις, ο βασιλιάς του Κους του ζητούσε βοήθεια επειδή ο Κάμωθις εισέβαλε στην χώρα του. Ο Κάμωθις διέταξε στους άντρες του να καταστρέψουν την Όαση Μπαχαρίγια στην δυτική έρημο για να διακόψουν την επικοινωνία ανάμεσα στον βορρά και τον νότο. Ο Κάμωθις κατόπιν κατέβηκε νοτιοδυτικά για να γιορτάσει την νίκη του απέναντι στους Υξώς, είχε φτάσει μέχρι την Ερμούπολη που βρισκόταν πέρα από τα σύνορα μεταξύ των βασιλείων των Υξώς και των Θηβών. Ο Κιμ Ράιχολτ σημειώνει ωστόσο ότι ο Κάμωθις δεν ισχυρίζεται ποτέ στην δεύτερη στήλη του ότι επιτέθηκε στην ίδια την Άβαρις αλλά σε "'οτι ανήκει στην πόλη της Άβαρις" δηλαδή σε περιοχές του βασιλείου των Υξώς.
Η Δεύτερη Στήλη του Κάμωθις επικεντρώνεται κυρίως από την επιστολή με την οποία ο βασιλιάς της Κους ζητούσε βοήθεια από τους Υξώς για να αντιμετωπίσει τους εισβολείς. Ο Κάμωθις ωστόσο έστειλε την επιστολή στην Ατφίχ, μια πόλη περίπου 100 μίλια νότια από την Άβαρις, καθιερώθηκε ως το νέο σύνορο ανάμεσα στα δύο βασίλεια. Ο στόχος του Κάμωθις ήταν να ειδοποιήσει τον Άποφις για τις νίκες του και την επέκταση των συνόρων του στην περιοχή της Κυνόπολης. Η πληροφορία αυτή επιβεβαιώνει την άποψη ότι στον τρίτο χρόνο της εκστρατείας του δεν είχε στόχο να καταλάβει την ίδια την πρωτεύουσα Άβαρις. Ο Κάμωθις είναι βέβαιο ότι προχώρησε τον τρίτο χρόνο της βασιλείας του σε εκστρατεία στο Κουσάι, ο τοπικός βασιλιάς ζήτησε τότε βοήθεια από τον Άποφις. Το βέβαιο είναι ότι ο Κάμωθις δεν είχε επαρκείς στρατιωτικούς πόρους ώστε μετά την κατάκτηση του Κουσάι να προχωρήσει μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα βόρεια για να αντιμετωπίσει τους Υξώς. Το τρίτο έτος ήταν αυτό που σημάδευσε οριστικά την βασιλεία του Κάμωθις με την εκστρατεία του στον βορά, πιθανότατα έζησε ακόμα ένα ή δύο χρόνια επειδή σχεδίαζε νέα εκστρατεία εναντίον των Νουβίων. Στην επιστολή του αναλυτικά ο βασιλιάς της Κους γράφει :
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 17ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Animation World Network
Η Animation World Network (ή AWN εν συντομία) είναι διαδικτυακός εκδοτικός όμιλος που ειδικεύεται σε πηγές για animators, με έναν εκτενή ιστότοπο που προσφέρει ειδήσεις, άρθρα και συνδέσμους για επαγγελματίες animators και οπαδούς των κινουμένων σχεδίων. Συγκεκριμένα, η AWN καλύπτει προφίλ animators, την διανομή ανεξάρτητων ταινιών, τις δραστηριότητες μεγάλων στούντιο κινουμένων σχεδίων, αδειοδοτήσεις και δρώμενα στον χώρο των αντίστοιχων τεχνολογιών, όπως το CGI, καθώς επίσης τρέχοντα γεγονότα σε όλους τους κλάδους των κινουμένων σχεδίων.
Η AWN εκδίδει επίσης έντυπα περιοδικά. Τα περιοδικά αυτά είναι το Animation World, αφιερωμένο στα κινούμενα σχέδια γενικότερα, και το VFX World, που εστιάζει σε ειδικά εφφέ και εικόνες που έχουν παραχθεί από υπολογιστή.
Ιστότοποι
Το Animation of Heaven & Hell είναι ένας ιστότοπος της Animation World Network, αφιερωμένος σε μη γνωστές παραγωγές model και stop-motion animation, όπως των Γιαν Σβανκμάγερ και Τζορτζ Παλ. Δημιουργήθηκε από τον ντιζάινερ γραφικών Τιμ Φίτζπατρικ· εικόνες και βίντεο παρέχονται από την συλλογή του. Ο ιστότοπος ξεκίνησε την λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1995 στην Ατλάντα, και αργότερα άρχισε να στεγάζεται από την AWN. Διάφορα plug-in χρειάζονται για την παρουσίαση τρισδιάστατων γραφικών στο Heaven & Hell.
Ιστορικό
Το 1995, ο Ρον Ντάιμοντ συνεργάστηκε με τον Νταν Σάντο και ίδρυσε την Animation World Network. Έναν χρόνο μετά το ντεμπούτο της ταινίας Η Ιστορία των Παιχνιδιών, οι Σάντο και Ντάιμοντ παρήγαγαν το πρώτο τους τεύχος. «Τότε δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που εξέδιδαν στο Διαδίκτυο, αλλά αποφασίσαμε να μπούμε στο διαδίκτυο και να παρακάμψουμε τα έντυπα εντελώς; όχι μόνο λόγω κόστους αλλά επειδή οι animators είναι πάντα προχωρημένοι όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες» είπε ο Ντάιμοντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστότοποι για φιλμ
Τζίμι Πέιτζ
Ο Τζίμι Πέιτζ (πλήρες όνομα James "Jimmy" Patrick Page, 9 Ιανουαρίου 1944) είναι Άγγλος μουσικός, παραγωγός και συνθέτης. Είναι ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Led Zeppelin, με το οποίο έγινε γνωστός παγκοσμίως.
Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας κιθάρα σε δίσκους διάσημων καλλιτεχνών της δεκαετίας του '60. Από το 1966 έως το 1968 ήταν μέλος των Yardbirds, παίζοντας αρχικά μπάσο και στη συνέχεια κιθάρα. Μετά τη διάλυση των Yardbirds, ο Πέιτζ δημιούργησε τους Led Zeppelin. Με τον θάνατο του ντράμερ του συγκροτήματος, Τζον Μπόναμ, οι Led Zeppelin διαλύθηκαν και ο Πέιτζ ακολούθησε σόλο καριέρα. Θεωρείται ένας από τους μουσικούς που έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη της ροκ μουσικής και της ηλεκτρικής κιθάρας.
Πρώτα χρόνια
Ο Τζίμι Πέιτζ γεννήθηκε στο Μίντλσεξ της Αγγλίας με γονείς τους Τζίμι και Πατρίτσια Πέιτζ. Το 1952 η οικογένεια μετακόμισε στο Φέλταμ και αργότερα πάλι στο Σάρεϊ, εκεί όπου ο Πέιτζ ξεκίνησε να παίζει κιθάρα, κάνοντας μερικά μαθήματα κοντά στο Κίνγκστον και συνεχίζοντας την προσπάθεια του μόνος του:
«Δεν υπήρχαν πολλοί που να έπαιζαν κιθάρα τότε. Μόνο ένα παιδί στο σχολείο μου, το οποίο μου έδειξε τις βασικές συγχορδίες και έτσι συνέχισα από εκεί μόνος μου, μαθαίνοντας κιθάρα από δίσκους των αγαπημένων μου καλλιτεχνών».
Οι πρώτες επιρροές του Πέιτζ ήταν ο Σκότι Μουρ και ο Τζέιμς Μπάρτον, που έπαιζαν σε ηχογραφήσεις του Έλβις Πρίσλεϊ. Ο ίδιος έχει αναφέρει ότι το τραγούδι Baby Let's Play House του Πρίσλεϊ τον έκανε να αρχίσει να παίζει κιθάρα.
Ο Πέιτζ είχε ένα ιδιαίτερο πάθος για το skiffle (δημοφιλής μουσική της εποχής του) και ειδικά για τη φολκ μουσική. Όμως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον το είχε για τη μπλουζ μουσική και για κιθαρίστες όπως ο B.B. King, ο Buddy Guy, ο Willie Dixon και ο Freddie King.
Το 1957, στην ηλικία των 13, εμφανίστηκε στην εκπομπή αναζήτησης ταλέντων "All Your Own", παίζοντας το Mama Don't Want To Skiffle Anymore και το In Them Ol' Cottonfields Back Home. Τότε, ο Πέιτζ είχε δηλώσει ότι ήθελε να κάνει μια βιολογική έρευνα για να βρει θεραπεία για τον καρκίνο.
Ο Πέιτζ δυσκολευόταν να βρεi κάποιους μουσικούς με τους οποίους να έπαιζε σε καθημερινή βάση, μέχρι που ρωτήθηκε από τον Νιλ Κρίστιαν να τον ακολουθήσει στο συγκρότημα του με την ονομασία The Crusaders. Το 1962 και ύστερα από συνεχείς συναυλίες για δύο χρόνια, αρρώστησε σοβαρά και σταμάτησε τις συναυλίες με τους Crusaders. Όταν ανάρρωσε, αποφάσισε να σταματήσει για λίγο την μουσική του καριέρα και να ασχοληθεί με την άλλη του αγάπη, την ζωγραφική. Όπως ανέφερε ο ίδιος:
thumb|200px|Ο Τζίμι Πέιτζ σε συναυλία των Led Zeppelin "Ταξίδευα με ένα λεωφορείο για δύο χρόνια αφού σταμάτησα το σχολείο και είχα αρχίσει να παίρνω καλά λεφτά. Όμως ήμουν κάπως άρρωστος. Έτσι αποφάσισα να σταματήσω τις συναυλίες και να αφοσιωθώ στην ζωγραφική αφού ήξερα ότι όσο και να ήθελα να παίξω κιθάρα, δεν θα ήμουν υγιής από τη στιγμή που είχα κάθε δύο μήνες λοιμώδη μονοπυρήνωση. Έτσι για 18 μήνες σταμάτησα τις συναυλίες για να αναρρώσω πλήρως, παρόλο που έπαιζα ακόμα κιθάρα".
Πολιτιστικός φεμινισμός
Πολιτιστικός φεμινισμός είναι η θεωρία πως υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές προσωπικότητας μεταξύ αντρών και γυναικών, και πως οι διαφορές των γυναικών είναι ιδιαίτερες και θα πρέπει να εξυμνούνται. Αυτή η θεωρία φεμινισμού υποστηρίζει την έννοια πως υπάρχουν βιολογικές διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών. Για παράδειγμα, «οι γυναίκες είναι πιο καλές και ευγενικές από τους άντρες», πράγμα που οδηγεί στη νοοτροπία πως αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο δεν θα υπήρχαν πόλεμοι ή πως οι γυναίκες φροντίζουν καλύτερα τα παιδιά τους.
Τζίμι Πέιτζ
Session μουσικός και Yardbirds
Ενώ πήγαινε ακόμη σχολείο, ο Πέιτζ συχνά έπαιζε σε κλαμπ της εποχής με διάφορα συγκροτήματα και συνεργάστηκε με κιθαρίστες όπως ο Τζεφ Μπεκ και ο Έρικ Κλάπτον. Ένα βράδυ του προτάθηκε να παίξει σε μια σειρά από ηχογραφήσεις για την Columbia Graphophone Company. Αργότερα, ο Μάικ Λίντερ του πρόσφερε συχνή δουλειά στο στούντιο, για την εταιρεία Decca Records. Η πρώτη του ηχογράφηση ήταν με το τραγούδι Diamonds, το οποίο έφτασε στο # 1 του καταλόγου επιτυχιών της Μεγάλης Βρετανίας στις αρχές του 1963.
Πολιτιστικός φεμινισμός
Ο πολιτιστικός φεμινισμός προσπαθεί να βελτιώσει την σχέση μεταξύ των δύο φύλων και συχνά τις κουλτούρες κατά πολύ εξυμνώντας τις ιδιαίτερες ποιότητες, τρόπους και εμπειρίες των γυναικών, συχνά πιστεύοντας πως ο «γυναικείος τρόπος» είναι ο καλύτερος τρόπος, ή πως η υπό συζήτηση κουλτούρα είναι σε μεγάλο βαθμό αντρική και χρειάζεται ισορροπία που θα επέλθει μέσω γυναικείων προοπτικών.
Τζίμι Πέιτζ
Session μουσικός και Yardbirds
Μετά από κάποιες συνεργασίες αποφάσισε να γίνει session μουσικός, συνεργαζόμενος με συγκροτήματα όπως οι The Who και οι Kinks. Έχει παίξει στο πρώτο άλμπουμ των Kinks, στο σινγκλ I Can't Explain των The Who, στην Top-10 επιτυχία As Tears Go By της Μαριάν Φέιθφουλ, όπως και κομμάτια των Rolling Stones, Them, Βαν Μόρισον, κ.α..
Πολιτιστικός φεμινισμός
Ο πολιτιστικός φεμινισμός είναι μία μορφή φεμινισμού διαφορών.
Κατηγορία:Φεμινισμός τρίτου κύματος
Τζίμι Πέιτζ
Session μουσικός και Yardbirds
Τον Φεβρουάριο του 1965, του προτάθηκε να αντικαταστήσει τον Έρικ Κλάπτον στους Yardbirds, αλλά προτιμώντας την επικερδή καριέρα του ως session μουσικός, αρνήθηκε προτείνοντας στη θέση του τον Τζεφ Μπεκ. Τον Μάιο του 1966, ο Μπεκ μαζί με τον Πέιτζ, τον μπασίστα Τζον Πωλ Τζόουνς, τον ντράμερ των The Who, Κιθ Μουν, και τον κιμπορντίστα Νίκι Χόπκινς, ηχογράφησαν το κομμάτι Beck's Bolero και λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Πείτζ παρακολούθησε μία συναυλία των Yardbirds στην Οξφόρδη και του προτάθηκε να αντικαταστήσει τον Πολ Σάμγουελ-Σμιθ. Αρχικά συμμετείχε σαν μπασίστας του συγκροτήματος, πριν ο Κρις Ντρέτζα αποφασίσει να αναλάβει το μπάσο και ο Πέιτζ γίνει δίδυμο με τον Μπεκ, στις κιθάρες.
Η συγκεκριμένη σύνθεση ηχογράφησε το σινγκλ Happenings Ten Years Time Ago, πριν ο Μπεκ αποχωρήσει αφήνοντας τους Yardbirds ως τετραμελές σχήμα, για να κυκλοφορήσουν τον δίσκο Little Games, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Led Zeppelin
Οι Yardbirds αποφάσισαν να διαλυθούν το 1968, με τον Πέιτζ να σχηματίζει τους New Yardbirds, με τον τραγουδιστή Ρόμπερτ Πλαντ, τον μπασίστα Τζον Πωλ Τζόουνς, και τον ντράμερ Τζον Μπόναμ. Μετά την πρώτη τους περιοδεία στις σκανδιναβικές χώρες, άλλαξαν το όνομά τους σε Led Zeppelin και περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες για να προωθήσουν τον πρώτο τους δίσκο, ο οποίος έφθασε στο Top-10 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Το "Led Zeppelin II" ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ και από εκεί και έπειτα κάθε στούντιο δίσκος τους έγινε πλατινένιος. Μετά από δύο χρόνια συνεχών περιοδειών, ξεκίνησαν να περιορίζουν τον αριθμό των εμφανίσεών τους. Η αμερικάνικη περιοδεία τους το 1973 έσπασε τα ρεκόρ εισιτηρίων των Beatles και, το 1975, οι φρενήρεις ρυθμοί πώλησης των εισιτηρίων και των δίσκων των Led Zeppelin τους είχαν καταστήσει το κορυφαίο ροκ συγκρότημα του πλανήτη.
thumb|200px|Ο Πέιτζ σε συναυλία το 1983 Μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα του Ρόμπερτ Πλαντ, ενώ βρισκόταν σε διακοπές με την οικογένειά του στο νησί της Ρόδου, το συγκρότημα εμφανιζόταν ζωντανά ακόμη πιο σπάνια. Ένα χρόνο αργότερα, και ενώ το συγκρότημα ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου Presence, ο γιος του Πλαντ πέθανε από μόλυνση. Η περιοδεία αναβλήθηκε και το συγκρότημα ανέβαλε τις δραστηριότητές του για τον επόμενο χρόνο.
Οι Led Zeppelin διαλύθηκαν μετά τον θάνατο του Μπόναμ, στις 25 Σεπτεμβρίου 1980.
Μετά τους Led Zeppelin
Το 1982, οι Led Zeppelin κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Coda με ακυκλοφόρητα τραγούδια από παλιότερες ηχογραφήσεις. Η πρώτη ηχογράφηση του Πέιτζ μετά τους Led Zeppelin ήταν το σάουντρακ της ταινίας Death Wish II, ενώ συμμετείχε στο πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Πλαντ, με τίτλο Pictures at Eleven.
Δύο χρόνια αργότερα, σχημάτισε τους The Firm μαζί με τον Πολ Ρότζερς των Bad Company. Στα τέλη του 1984, συνελήφθη για κατοχή κοκαΐνης, ενώ είχαν δυναμώσει οι φήμες για το ενδιαφέρον του για τον αποκρυφισμό. Οι Firm κυκλοφόρησαν δύο δίσκους λαμβάνοντας μέτριες κριτικές.
Ο Πέιτζ κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, εκτός του σάουντρακ, το 1988, με τίτλο Outrider, σκαρφαλώνοντας στο # 26 του Billboard. Το άλμπουμ του έδωσε υποψηφιότητα για βραβείο "Grammy" στην κατηγορία "best rock instrumental" και για την προώθηση του πραγματοποίησε την πρώτη του σόλο περιοδεία.
Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον πρώην τραγουδιστή των Deep Purple και των Whitesnake, Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ, στο πρότζεκτ Coverdale-Page, κυκλοφορώντας το ομώνυμο, πλατινένιο άλμπουμ το 1993.
Το 1994, ήρθε σε επαφή με τον Ρόμπερτ Πλαντ για να συνεργαστούν και πάλι μετά από 14 χρόνια, στο συγκρότημα Page and Plant. Προϊόν αυτής της συνεργασίας ήταν ο ζωντανός δίσκος No Quarter, ηχογραφημένος στο Μαρόκο, την Ουαλία και την Αγγλία. Ο δίσκος βραβεύθηκε ως πλατινένιος και το δίδυμο περιόδευσε σε όλο τον κόσμο.
Ακολούθησε το Walking Into Clarksdale, ο πρώτος δίσκος με νέο υλικό, που ηχογράφησαν μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες. Ο Πέιτζ συνεργάστηκε με τον ράπερ Παφ Ντάντι στο κομμάτι "Come with Me" από το σάουντρακ της ταινίας Godzilla του 1998.
Το 1999, περιόδευσε με τους Black Crowes παίζοντας διάφορα τραγούδια του συγκροτήματος και των Led Zeppelin. Το 2000, κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο Live at the Greek.
Τον Δεκέμβριο του 2007, οι Led Zeppelin επανενώθηκαν με τον γιο του Τζον Μπόναμ, Τζέισον, στα τύμπανα για μία εμφάνιση στη μνήμη του ιδρυτή της Atlantic Records, Αχμέτ Ερντεγκάν. Η ηχογράφηση της συναυλίας κυκλοφόρησε πέντε χρόνια αργότερα στο άλμπουμ Celebration Day, ενώ ο Πέιτζ συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ It Might Get Loud με τον Τζακ Γουάιτ των White Stripes και τον The Edge των U2.
Το 2010, ο Πέιτζ ανακοίνωσε την έκδοση της αυτοβιογραφίας του σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, με τίτλο Jimmy Page by Jimmy Page.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Led Zeppelin Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards
Μνημείο Εθνομαρτύρων
Το Μνημείο Εθνομαρτύρων (জাতীয় স্মৃতি সৌধ Jatiya Smriti Saudha) είναι το εθνικό μνημείο του Μπαγκλαντές, που έχει κατασκευαστεί στη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους στο Απελευθερωτικό Πόλεμο του Μπανγκλαντές του 1971, που έφερε την ανεξαρτησία και απέσπασε το Μπαγκλαντές από το Πακιστάν. Το μνημείο βρίσκεται στο Σαβάρ, περίπου 35 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Ντάκα. Σχεδιάστηκε από τον Μαϊνούλ Χοσσάιν. μικρογραφία|Ο Σιέντ Μαϊνούλ Χοσσάιν μπροστά από το Μνημείο Εθνομαρτύρων
Ιστορία
Η αρχιτεκτονική αποτελείται από επτά ζεύγη τοίχων με τριγωνικό σχήμα ή πρίσματα. Το εξώτερο ζεύγος είναι το μικρότερο σε ύψος, αλλά μεγαλύτερη σε έκταση, με τα πιο εσωτερικά ζεύγη να αλλάζουν σταδιακά την αναλογία ύψους-πλάτους, και το εσώτατο ζευγάρι, συνεπώς, αποτελεί το σημείο αιχμής της αρχιτεκτονικής. Κάθε ένα από αυτά τα επτά ζεύγη των τοίχων συμβολίζει ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του Μπανγκλαντές, δηλαδή το Κίνημα Γλώσσας το 1952, την εκλογή του Ενωμένου Μετώπου το 1954, το Κίνημα Συντάγματος το 1956, το Εκπαιδευτικό Κίνημα το 1962, το Κίνημα Έξι Στοιχείων το 1966, τη Μαζική Εξέγερση του 1969 και τέλος η κλιματολογική εκδήλωση του Απελευθερωτικού Πολέμου το 1971, που οδήγησε στην ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές.
Τέλος, η κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε το 1978. Η δομή ολοκληρώθηκε το 1982.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μπανγκλαντές
Φεμινισμός
thumb|200px|Αφίσα του Τζ. Χάουαρντ Μίλλερ με την "Rosie the Riveter" για την Westinghouse Electric Corporation Ο φεμινισμός είναι μια συλλογή κοινωνικών θεωριών, πολιτικών κινήσεων και ηθικών φιλοσοφιών, σε μεγάλο βαθμό παρακινούμενη από ή αναφερόμενη σε εμπειρίες γυναικών, ιδιαίτερα σε σχέση με την κοινωνική, πολιτική και οικονομική τους κατάσταση. Ως κοινωνικό κίνημα, ο φεμινισμός έχει αφετηρία τον περιορισμό ή εξάλειψη της έμφυλης ανισότητας και την προώθηση των δικαιωμάτων, των συμφερόντων και των ζητημάτων των γυναικών στην κοινωνία. Σήμερα, εντός ακαδημαϊκών χώρων, φεμινίστριες εστιάζονται στην τεκμηρίωση της ανισότητας φύλου και των αλλαγών στην κοινωνική θέση και εκπροσώπηση των γυναικών. Άλλοι ισχυρίζονται πως το κοινωνικό φύλο και το βιολογικό φύλο (gender & sex) είναι κοινωνικές κατασκευές, ερευνούν την κατασκευή του φύλου και της σεξουαλικότητας, και αναπτύσσουν εναλλακτικά μοντέλα μελέτης των κοινωνικών σχέσεων.
Ο Φεμινιστικός πολιτικός ακτιβισμός συνήθως κάνει εκστρατείες σε θέματα όπως το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος της γυναίκας και της αναπαραγωγικής της ικανότητας (βλ. άμβλωση), την ενδο-οικογενειακή βία, οι άδειες και τα επιδόματα μητρότητας, διεκδίκηση ίσων μισθών για την ίδια εργασία, η σεξουαλική παρενόχληση, οι διακρίσεις και η σεξουαλική βία. Τα θέματα που εξερευνώνται στον φεμινισμό περιλαμβάνουν την πατριαρχία, τα στερεότυπα (διακρίσεων λόγω φύλου και παραδοσιακών ρόλων των φύλων), την αντικειμενοποίηση, την προβολή της γυναίκας ως σεξουαλικό αντικείμενο και την καταπίεση.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στα '70 ο φεμινισμός και η φεμινιστική θεωρία ξεκίνησε από λευκές χριστιανές μεσοαστές γυναίκες των περιοχών που ονομάζουμε "Δύση" και ασχολείτο με τα δικά τους θέματα, ενώ την ίδια στιγμή ισχυριζόταν πως εκπροσωπούσε όλες τις γυναίκες. Από εκείνη την εποχή, πολλοί θεωρητικοί του φεμινισμού έχουν αντικρούσει την υπόθεση πως οι γυναίκες συνιστούν μία ομογενή ομάδα ατόμων με πανομοιότυπα συμφέροντα. Ακτιβιστές φεμινιστές ξεπήδησαν από διαφορετικές κοινότητες, και οι θεωρητικοί του φεμινισμού άρχισαν να μελετούν τους συνδυασμούς φύλου και σεξουαλικότητας, με τις άλλες κοινωνικές ταυτότητες, όπως η φυλή, το χρώμα, η οικονομική και μορφωτική τάξη. Πολλοί φεμινιστές σήμερα ισχυρίζονται πως ο φεμινισμός είναι ένα θεμελιώδες κίνημα που προσπαθεί να ξεπεράσει τα όρια της κοινωνικής τάξης, φυλής, κουλτούρας και θρησκείας και απευθύνεται σε θέματα που απασχολούν όλες τις γυναίκες κάθε κοινωνίας: για παράδειγμα τον ακρωτηριασμό γυναικείων σεξουαλικών οργάνων στο Σουδάν, στην κεντρική Αφρική και στους αφρικανούς μετανάστες σε Ευρώπη και Αμερική, ή την επαγγελματική εξέλιξη στις ανεπτυγμένες κοινωνίες. Ταυτόχρονα, μελετούν τον βαθμό στον οποίο συγκεκριμένα θέματα, όπως ο βιασμός, η αιμομιξία, η καταπίεση και η μητρότητα, είναι οικουμενικά.
Καταγωγή
Ο φεμινισμός ως φιλοσοφία και κίνημα με την σύγχρονη έννοια μπορεί να χρονολογηθεί από τον Διαφωτισμό με στοχαστές όπως οι Λαίδη Mary Wortley Montagu και Μαρκήσιος de Condorcet, υπέρμαχοι της γυναικείας εκπαίδευσης. Η πρώτη επιστημονική κοινότητα για γυναίκες ιδρύθηκε στο Μίντελμπουρχ, μια πόλη στα νότια της Ολλανδικής Δημοκρατίας, το 1785. Την ίδια περίοδο έγιναν επίσης δημοφιλείς εφημερίδες για γυναίκες που εστίαζαν σε θέματα όπως η επιστήμη. Η “Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων της Γυναίκας” (A Vindiacation of the Rights of Woman) της Μαίρης Γουόλστονκραφτ του 1792, είναι ένα από τα πρώτα έργα που μπορούν αναμφίβολα να αποκληθούν φεμινιστικά.
Ο φεμινισμός έγινε ένα οργανωμένο κίνημα τον 19ο αιώνα καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν πως οι γυναίκες υφίστανται άδικη μεταχείριση. Το φεμινιστικό κίνημα ριζώθηκε στο προοδευτικό κίνημα και ιδιαίτερα στο μεταρρυθμιστικό κίνημα του 19ου αιώνα. Το οργανωμένο κίνημα χρονολογείται από το πρώτο συνέδριο για τα δικαιώματα των γυναικών στο Seneka Falls, στη Νέα Υόρκη, το 1848. Το 1869, ο Τζον Στιούαρτ Μιλλ εξέδωσε το “Η Υποταγή των Γυναικών” (The Subjection of Women) για να δείξει πως “η νόμιμη κατωτερότητα του ενός φύλου από το άλλο είναι λάθος...και... ένα από τα κύρια εμπόδια στην βελτίωση και την πρόοδο της ανθρωπότητας.”
Πολλές χώρες άρχισαν να παραχωρούν δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες στα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα στα τελευταία χρόνια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο. Οι λόγοι γι’ αυτό ποικίλουν, αλλά συμπεριελάμβαναν μια επιθυμία για αναγνώριση των συνεισφορών των γυναικών στον πόλεμο και τη δουλειά τους στη βιομηχανία και παντού στην έλλειψη ανδρών, ενώ επηρεάστηκαν και από την ρητορική και των δύο πλευρών εκείνη την εποχή για να δικαιολογήσουν τις πολεμικές τους προσπάθειες. Για παράδειγμα, από τη στιγμή που ο Γούντροου Ουίλσον στα Δεκατέσσερα Σημεία του αναγνώριζε τον αυτοπροσδιορισμό ως ζωτικό συστατικό της κοινωνίας, ήταν δύσκολο να παραβλεφθεί από τους άντρες η υποκρισία της άρνησης στον μισό πληθυσμό των μοντέρνων εθνών να ψηφίσουν.
Οι απαρχές του κινήματος του φεμινισμού, τοποθετούνται γύρω από τη Γαλλική Επανάσταση. Αρχικά, είχε την μορφή ενός τετραδίου παραπόνων (1789), το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στην λεγόμενη Διακήρυξη Δικαιωμάτων των Γυναικών (1791) που συνέγραψε η Ολυμπ ντε Γκουζ. Έτσι, σιγά σιγά ο αγώνας οργανώνεται... Από εκεί το ενδιαφέρον μεταφέρεται στην Αγγλία, 70 χρόνια αργότερα, με τον αγώνα για την διεκδίκηση ψήφου. Βασική αρχή δεν ήταν άλλη από την ισότητα των 2 φύλων. Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα εμφανίζονται και οι σουφραζέτες, οι οποίες ξεκίνησαν την δράση τους με εισβολές σε βουλευτικές συνεδριάσεις και συνέχισαν με εμπρησμούς δημοσίων κτηρίων.
Την ίδια περίπου περίοδο στις Η.Π.Α. (1848) έχουμε την πρώτη Διακήρυξη Συναισθημάτων με αιτήματα που αφορούσαν το δικαίωμα ψήφου και τη διεκδίκηση δικαιωμάτων γενικότερα σε σχέση με προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες της εποχής είτε στο σπίτι είτε στον χώρο εργασίας τους. 40 χρόνια μετά έχουμε το πρώτο Φεμινιστικό Συνέδριο.
Ημέρα ορόσημο για το φεμινιστικό κίνημα, έγινε η 8 Μαρτίου 1857, όπου 20.000 εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας διεκδίκησαν την μείωση του ωραρίου εργασίας, μέσω μαζικής απεργίας σε μια περίοδο, που ο συνδικαλισμός απαγορευόταν.
Ο Φεμινισμός σε πολλές μορφές
Μερικές μορφές της φεμινιστικής θεωρίας αμφισβητούν βασικές "αιματικές" θεωρίες για το φύλο, τις διαφορές των φύλων και την σεξουαλικότητα, συμπεριλαμβανομένης της κατηγορίας “γυναίκα” ως μία ολιστική σύλληψη. Επιπλέον, μερικές ενδιαφέρονται στην αμφισβήτηση της δυαδικότητας αρσενικό/θηλυκό ολοκληρωτικά (προσφέροντας αντιθέτως μια πολλαπλότητα φύλων). Άλλες μορφές της φεμινιστικής θεωρίας παίρνουν ως δεδομένη την σύλληψη της αρχής “γυναίκα” και παρέχουν συγκεκριμένες αναλύσεις και κριτικές της υποτιθέμενης ανισότητας των φύλων και τα περισσότερα φεμινιστικά κοινωνικά κινήματα προωθούν τα ίσα δικαιώματα, συμφέροντα και θέματα των γυναικών. Ο φεμινισμός δεν είναι μια μόνη ιδεολογία. Κατά καιρούς έχουν αναπτυχθεί διάφορες υποκατηγορίες της φεμινιστικής ιδεολογίας. Οι πρώτες φεμινίστριες και τα αρχικά φεμινιστικά κινήματα αποκαλούνται συχνά φεμινίστριες πρώτου κύματος, και οι φεμινίστριες περίπου μετά το 1960 φεμινίστριες δεύτερου κύματος. Πρόσφατα, μια νέα γενιά φεμινιστριών έχουν ξεκινήσει το τρίτο κύμα φεμινιστριών. Το αν αυτή θα είναι μια εξέλιξη με διάρκεια μένει να αποδειχθεί, καθώς το δεύτερο κύμα δεν έχει με κανένα τρόπο τερματιστεί ούτε εκχωρήσει τη θέση του στο τρίτο κύμα. Επιπλέον, πολλοί σχολιαστές έχουν ισχυριστεί πως η σιωπηλή πλειονότητα των σύγχρονων φεμινιστριών έχουν περισσότερα κοινά ιδεολογικά με τις φεμινίστριες του πρώτου κύματος παρά με αυτές του δευτέρου κύματος. Για παράδειγμα, πολλές από τις ιδέες του Ριζοσπαστικού φεμινισμού και του φεμινισμού φύλου (εξέχοντα κινήματα δεύτερου κύματος) δεν έχουν προσελκύσει ακόμη το ενδιαφέρον εντός της ευρύτερης κοινότητας και εκτός των τμημάτων Σπουδών Φύλου στα πανεπιστήμια.