cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρόσωπο με Πρόσωπο (ταινία 1976)
Πληροφορίες
Το σενάριο της ταινίας προοριζόταν αρχικά για μίνι τηλεοπτική σειρά τεσσάρων επεισοδίων. Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογραφικού αυτού έργου, μοντάρισε το 200 λεπτών υλικό του περιορίζοντάς το στα 130 λεπτά. Η έκδοση της ταινίας που κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. είχε διάρκεια 114 λεπτών. Η ταινία προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το Μάιο του 1976 εκτός συναγωνισμού.
Βραβεία
Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν έλαβε τη δεύτερη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταίνια, το οποίο έχασε από τον Τζον Αβίλντσεν, σκηνοθέτη της ταινίας Ρόκι: Τα χρυσά Γάντια (Rocky, 1976). Η Λιβ Ούλμαν προτάθηκε και εκείνη για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά έχασε από τη Φέι Ντάναγουεϊ που κέρδισε το βραβείο για την ερμηνεία της στην ταινία του Σίντνεϊ Λουμέτ Το Δίκτυο (Network, 1976).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Αναφορές
Αναφορές στην ταινία, καθώς και στο συνολικό έργο του Μπέργκμαν γίνονται από το Γούντι Άλεν στην ταινία Ο Νευρικός Εραστής (Annie Hall, 1977) στη σκηνή όπου ο Άλεν φτάνει καθυστερημένος στο σινεμά για την πρώτη προβολή του "Πρόσωπο με Πρόσωπο" και αρνείται να μπει στην αίθουσα ξέροντας ότι έχει χάσει τα πρώτα λεπτά της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες του 1976 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες
Αλινιάν-ντυ-Βαν
Το Αλινιάν-ντυ-Βαν (γαλλικά: Alignan-du-Vent, οξιτανικά: Alinhan del Vent) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλινιαναί (γαλλικά: Alignanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Λυκόφως (ταινία)
Το έργο ήταν σε εξέλιξη για περίπου τρία χρόνια, από την Paramount Pictures πριν μπει σε φάση προ-παραγωγής από την Summit Entertainment. Το μυθιστόρημα διασκευάστηκε για την μεγάλη οθόνη από την Μελίσα Ρόζενμπεργκ στα τέλη του 2007. Η ταινία γυρίστηκε κυρίως στην Ουάσινγκτον και το Όρεγκον στις αρχές του 2008. Το Λυκόφως κυκλοφόρησε στις αμερικάνικες αίθουσες στις 21 Νοεμβρίου 2008 και στις ελληνικές στις 31 Δεκεμβρίου 2008 και απέσπασε 35,7 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη ημέρα προβολής. Μέχρι τις 30 Μαΐου 2009, η ταινία είχε αποσπάσει 382.133.300 δολάρια στο παγκόσμιο box office και 148.771.132 δολάρια σε DVD μόνο στην Βόρεια Αμερική. Το soundtrack κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου 2008.
Πλοκή
Η δεκαεπτάχρονη Ιζαμπέλα Μαρί "Μπέλα" Σουάν μετακομίζει στο Φορκς, μία μικρή πόλη κοντά στην Ουάσινγκτον, μονίμως καλυμμένη με σύννεφα, για να ζήσει με τον πατέρα της, Τσάρλι, μετά τον γάμο της μητέρας της με έναν νεαρό αθλητή του μπέιζμπολ. Γρήγορα γίνεται αποδεκτή από πολλούς μαθητές στο νέο λύκειο της, αλλά ιντριγκάρεται από τα μυστηριώδη και υπεροπτικά αδέλφια Κάλεν. Η Μπέλα κάθεται δίπλα στον Έντουαρντ Κάλεν στην Βιολογία την πρώτη μέρα της στο σχολείο. Αυτός την ερωτεύεται με την πρωτη ματιά. Λίγες ημέρες αργότερα, η Μπέλα παρ' ολίγο να συνθλιβεί από ένα φορτηγάκι στον σχολικό χώρο στάθμευσης. Ο Έντουαρντ, ξαφνικά, έρχεται ταχύτατα από πολλά μέτρα μακριά και σταματά το όχημα με το χέρι του. Αργότερα, αρνείται να εξηγήσει αυτή του την πράξη στην Μπέλα και την προειδοποιεί να μείνει μακριά του.
Μετά από πολλή έρευνα, η Μπέλα τελικά ανακαλύπτει ότι ο Έντουαρντ είναι βρυκόλακας, αν και πίνει μόνο το αίμα ζώων. Ερωτεύονται και ο Έντουαρντ συστήνει στην Μπέλα την οικογένεια του, τον Κάρλαϊλ, την Έσμε, την Άλις, τον Τζάσπερ, τον Έμετ και την Ρόζαλι. Λίγο μετά, τρεις νομαδικοί βρυκόλακες, ο Τζέιμς, η Βικτόρια και ο Λόρεντ φτάνουν στην πόλη. Ο Τζέιμς, ένας ανιχνευτής, ιντριγκάρεται από τον Έντουαρντ, ο οποίος προστατεύει μία θνητή και θέλει να σκοτώσει τη Μπέλα. Ο Έντουαρντ και η οικογένειά του θέτουν σε κίνδυνο την ζωή τους για την προστασία της Μπέλα, αλλά ο Τζέιμς καταφέρνει να παρασύρει την Μπέλα σε παγίδα που έχει στήσει στο Φοίνιξ όπου κρύβεται, με το πρόσχημα ότι κρατά όμηρο την μητέρα της. Ο Τζέιμς επιτίθεται στην Μπέλα και της δαγκώνει τον καρπό, αλλά ο Έντουαρντ, μαζί με τα άλλα μέλη της οικογένειάς του, φτάνουν πριν να τη σκοτώσει. Ο Τζέιμς καταστρέφεται από την οικογένεια Κάλεν και ο Έντουαρντ ρουφά το δηλητήριο από τον καρπό της Μπέλα, για να την αποτρέψει από το να γίνει βρυκόλακας. Σοβαρά τραυματισμένη, η Μπέλα μεταφέρεται σε ένα νοσοκομείο. Μετά την επιστροφή της στο Φορκς, η Μπέλα και ο Έντουαρντ πηγαίνουν στον χορό του σχολείου τους. Εκεί, η Μπέλα εκφράζει την επιθυμία της να γίνει βρυκόλακας, την οποία αρνείται ο Έντουαρντ. Η ταινία τελειώνει με την Βικτόρια να παρακολουθεί κρυφά το ζεύγος να χορεύει και να σχεδιάζει την εκδίκησή της για τον θάνατο του εραστή της, Τζέιμς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βαμπίρ στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Τσαράτα
Η Τσαράτα (Charata) είναι πόλη στην επαρχία Τσάκο της Αργεντινής. Έχει 26.497 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και είναι η έδρα του νομού Τσακαμπούκο και η σημαντικότερη πόλη στα νοτιοδυτικά του Τσάκο, σε απόσταση 280 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα της επαρχίας, τη Ρεσιστένσια.
Στην πόλη υπάρχει μικρό αεροδρόμιο.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε μέσω επαρχιακού διατάγματος στις 4 Οκτωβρίου 1914.
Η Τσαράτα είναι ο σημαντικότερος οικισμός που βρίσκεται πλησιέστερα στην μετεωρική διασπορά του κρατήρα Κάμπο ντελ Σιέλο (που προήλθε από την πρόσκρουση ενός μεγάλου μεταλλικού μετεωροειδούς, πιθανώς γύρω στο 3800 π.Χ.).
Κεράσια Ηρακλείου
Κοινότητα Κερασίων
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κερασίων περιλαμβάνει και τον οικισμό Νέον Βενεράτον. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 267 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Κογκάκη.
Κοινοτάρχες Κερασίων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κερασίων.
Ονομασία
Η κανονική του ονομασία είναι Κεράσσα (απο το ρήμα "κερνώ") που προήλθε από τη συνήθεια των κατοίκων του να κερνούν τους ξένους, ακόμα και με το ζόρι. Υπάρχει και η σχετική μαντινάδα της περιοχής: Πήγα στην Αυγενική μια σταφίδα μιά ρακή, πήγα και στο Βενεράτο σούρτα πάνω-σούρτα κάτω, πήγα και εις τα Κεράσσα κι όλη μέρα με κεράσαν.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται και σε παλαιότερες απογραφές με παλιότερη αυτή του Basilicata από το 13ο αιώνα.
Παλιότερα αποτελούσε έδρα Αγροτικού Δήμου και έδρα ομώνυμης Κοινότητας. Στο Δήμο Παλιανής (πρώην Τετραχωρίου) εντάχθηκε υποχρεωτικά το 1999 με το νόμο "Καποδίστρια".
Αξιοθέατα
Στο χωριό γίνεται τοπικό πανηγύρι στις 30 Ιουλίου, εορτή του Αγίου Σίλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κερασια Κερασια Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Ford Mondeo
Διεθνής παρουσία
thumb|left|Η παρουσίαση του Ford Mondeo πέμπτης γενιάς στο Σαλόνι του [[Παρίσι|Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 2012.]]
Το αρχικό Mondeo σχεδιάστηκε και εξελίχθηκε ως πραγματικά «παγκόσμιο αυτοκίνητο» και μάλιστα, στα πλαίσια αυτής της φιλοσοφίας, υιοθετήθηκε κατά το στάδιο της εξέλιξης και η ονομασία «Mondeo», καθώς προήλθε από το λατινικό «mundus», που σημαίνει «κόσμος», ενώ επίσης Mondeo στη γλώσσα Εσπεράντο σημαίνει «κόσμος».
Για τις πρώτες δύο γενιές του, το Mondeo βασίστηκε στην πλατφόρμα CDW27, ενώ η τρίτη γενιά του άλλαξε πλατφόρμα και χρησιμοποίησε την EUCD. Η τέταρτη γενιά του βασίστηκε στην πλατφόρμα CD4 και η πέμπτη γενιά του που κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Κίνα στην πλατφόρμα C2.
Η πρώτη γενιά του Mondeo αντικατέστησε το Ford Sierra στην Ευρώπη και το Ford Telstar σε μεγάλο μέρος της Ασίας και σε ορισμένες ακόμα διεθνείς αγορές, ενώ στη Βόρεια Αμερική κυκλοφόρησαν τότε δύο συγγενικές εκδοχές του, τα Ford Contour και Mercury Mystique, που κατασκευάστηκαν στην ήπειρο αυτή (από τις 15 Αυγούστου 1994 έως την σεζόν του 2000) και αντικατέστησαν τα Ford Tempo και Mercury Topaz αντίστοιχα. Επίσης, η τελευταία γενιά του Mondeo διατέθηκε και στη Βόρεια Αμερική, υπό την ονομασία Ford Fusion (η παραγωγή του Fusion, που ήταν το τελευταίο σεντάν που είχε μείνει στην παλέτα της αμερικανικής Ford, έληξε στις 31 Ιουλίου 2020 και μάλιστα την ίδια ημερομηνία με το πολυτελέστερο σεντάν Lincoln MKZ που βασιζόταν στην ίδια πλατφόρμα), έχοντας αυτή τη φορά ακόμα πιο στενή συγγένεια με τη γερμανική εκδοχή του.
Κατάργηση
Λόγω διαρκούς πτώσης των πωλήσεων του μοντέλου και της ολοένα και μεγαλύτερης στροφής του κοινού προς τα SUV και τα crossover, εις βάρος των σεντάν, στις 25 Μαρτίου 2021 η Ford ανακοίνωσε επίσημα ότι θα σταματήσει να κατασκευάζει το Mondeo στην Ευρώπη και στην Αργεντινή τον Μάρτιο του 2022, με την εταιρεία να προσθέτει ότι δεν ετοίμαζε πλέον επόμενη γενιά του, καταργώντας το οριστικά από την παλέτα της.
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Τίτος Πομπώνιος Αττικός
Στενός φίλος από την παιδική του ηλικία, ο Κικέρων αφιέρωσε την πραγματεία του Λαίλιος, περί φιλίας (Laelius de Amicitia), στον Αττικό. Η αλληλογραφία τους, συχνά γραμμένη με διακριτικό κώδικα για να συγκαλύψει τις πολιτικές τους παρατηρήσεις, διατηρείται στο Επιστολές προς τον Αττικό (Epistulae ad Atticum), που συγκεντρώθηκαν από τον Μ. Τ. Τίρωνα, τον δούλο τού Κικέρωνα (αργότερα απελεύθερό του) και προσωπικό γραμματέα.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε στη Ρώμη περί τον Νοέμβριο τού 110 π.Χ. Ο Τίτος Πομπώνιος καταγόταν από οικογένεια ιππέων και ήταν γιος τού Τίτου Πομπωνίου και της Καικιλίας. Είχε μία αδελφή, που την έλεγαν Πομπωνία. Μεγαλώνοντας, μελέτησε και ανέπτυξε στενές φιλίες με τον Κικέρωνα, τον Λεύκιο Μάνλιο Τορκουάτο και τον Γάιο Μάριο τον Νεότερο. Λέγεται ότι ήταν άριστος μαθητής και το 85 π.Χ. μετακόμισε στην Αθήνα για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του, ιδιαίτερα στη φιλοσοφία. Η αγάπη του για την Αθήνα, ενέπνευσε το αυτόκλητο παρωνύμιό του «Aττικός», δηλ. από την Αττική, το οποίο αναφέρεται στο 5ο βιβλίο τού έργου Περί Συνόρων (De Finibus) τού Κικέρωνα. (ενότητα 4η). Κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο Ιούλιος Καίσαρας ήταν καλεσμένος τού Αττικού.
Σταδιοδρομία
Ο Aτττικός κληρονόμησε οικογενειακά χρήματα, τα οποία επένδυσε με επιτυχία σε ακίνητα, ενισχύοντας τον πλούτο του. Χρησιμοποιώντας το εισόδημά του για να υποστηρίξει την αγάπη του για τα γράμματα, είχε εκπαιδεύσει Ρωμαίους σκλάβους ως γραφείς και τους δίδαξε να φτιάχνουν παπύρους, επιτρέποντας στον Αττικό να δημοσιεύσει, μεταξύ άλλων, τα έργα τού φίλου του Κικέρωνα. Οι εκδόσεις του των Ελλήνων συγγραφέων όπως ο Πλάτωνας, ο Δημοσθένης και ο Αισχίνης θαυμάστηκαν για την ακρίβειά τους στον αρχαίο κόσμο. Δεν έχει διασωθεί κάποιο από τα γραπτά τού Αττικού, αλλά είναι γνωστό ότι έγραψε ένα βιβλίο (στα αρχαία ελληνικά) για την υπατεία τού Κικέρωνα, το Βιβλίο Χρονολογιών (Liber Annalis, ένα έργο για τη ρωμαϊκή χρονολογία) και μία μικρή ποσότητα ρωμαϊκής ποίησης.
Μετά το τέλος τού πλουσιότατου -εκ μητρός- θείου του Κόιντου Καικίλιου, ο Aττικός έγινε ο υιοθετημένος γιος και κληρονόμος του, παίρνοντας το όνομα Κόιντος Καικίλιος Πομπωνιανός Αττικός. Ο Λεύκιος Λικίνιος Λούκουλος, παρόλο που ήταν προσωπικός του φίλος, δυσανασχετούσε που ο Αττικός έλαβε μία κληρονομιά, που ένιωθε ότι τη δικαιούτο για τη συμμετοχή του στην εκστρατεία κατά τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ και ως κυβερνήτης της Συρίας.
Ο Αττικός ήταν φιλικός με τους Απελευθερωτές μετά τη δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα, αλλά δεν επλήγη μετά την ήττα τους. Σύμφωνα με τον Κορνήλιο Νέπωτα, φρόντισε τη Σερβιλία μετά το τέλος τού γιου της Μ. Ι. Βρούτου στη μάχη των Φιλίππων.
Οικογένεια
Στα τελευταία του χρόνια νυμφεύτηκε μία συγγενή του, την Πιλία ( c. 75 – 46 π.Χ.), κόρη του Πιλίου και -από τη μητέρα της- εγγονή τού Μ. Λ. Κράσσου της Tριανδρίας. Ο Αττικός και η Πιλία παντρεύτηκαν το 58/56 π.Χ., όταν ο Αττικός ήταν ήδη 53/54 ετών, και απεβίωσε μετά από 12 χρόνια ευτυχισμένου γάμου. Αυτή τού γέννησε μια κόρη, την Αττική, η οποία έγινε η πρώτη σύζυγος του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα.
Το τέλος του
Ο Αττικός έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στη Ρώμη. Αμέσως μετά τα 77α γενέθλιά του αρρώστησε, και στην αρχή η ασθένειά του φαινόταν μικρή. Αλλά μετά από τρεις μήνες η υγεία του επιδεινώθηκε ξαφνικά. Αποφασίζοντας να επιταχύνει το αναπόφευκτο, απείχε από τη βρώση οποιασδήποτε τροφής, έτσι λιμοκτόνησε. Απεβίωσε την πέμπτη ημέρα τέτοιας νηστείας, «που ήταν η 31η Μαρτίου, επί υπατείας τού Κ. Δομιτίου και του Κ. Σώσιου», δηλαδή το έτος 32 π.Χ. Τάφηκε στον οικογενειακό τάφο, που βρίσκεται στο 5ο μίλιο της Αππίας Οδού.
Μεγρασέν
Το Μεγρασέν (αρμενικά: Մեղրաշեն, έως το 1946 γνωστό ως Γαζαντσί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,498 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Ίντι Ράιμι
Το Ίντι Ράιμι, που σημαίνει "Γιορτή του ήλιου", ήταν θρησκευτική γιορτή των Ίνκας προς τιμήν του θεού Ίντι. Πραγματοποιόταν περίπου στις 24 Ιουνίου και σηματοδοτούσε το χειμερινό ηλιοστάσιο στο Νότιο Ημισφαίριο και το νέο έτος για τους λαούς στις Άνδεις.
Αυτοκρατορία των Ίνκας
Στην Αυτοκρατορία των Ίνκας, το Ίντι Ράιμι θεωρείτο η πιο σημαντική από τις 4 εορτές του Κούζκο. Διαρκούσε 9 ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποιούνταν χοροί και γιορτές, καθώς και θυσίες ζώων για να εξασφαλιστεί η καλή σοδειά.
Η τελευταία γιορτή παρουσία του Αυτοκράτορα των Ίνκας πραγματοποιήθηκε το 1535, αφού έπειτα καταργήθηκε από τους Ισπανούς κατακτητές και την Καθολική Εκκλησία. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάποιοι ιθαγενείς συμμετείχαν σε παρόμοιες τελετές, αλλά απαγορεύτηκε εντελώς το 1572 σαν μια παγανιστική γιορτή που ερχόταν αντίθετη με την καθολική πίστη.
Σύγχρονη εποχή
Από το 1944, δυο χιλιόμετρα έξω από την πόλη Κούζκο λαμβάνει χώρα μια θεατρική αναπαράσταση του Ίντι Ράιμι στις 24 Ιουνίου κάθε χρόνο, προσελκύοντας πλήθος τουριστών.
Κατηγορία:Μυθολογία Ίνκα
Λέανδρος Παπαθανασίου
Ο Λέανδρος Παπαθανασίου, είναι Έλληνας μουσικός, συνθέτης και παραγωγός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1923 στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Στη δεκαετία του '50 μετανάστευσε στη Γερμανία για να σταδιοδρομήσει στο τραγούδι και τη σύνθεση. Χρησιμοποίησε τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Λεό Λέανδρος και Μάριο Πάνας.
Σταδιοδρομία
Είχε κάποια επιτυχία, αφοσιώθηκε όμως στην προώθηση της κόρης του, Βασιλικής, η οποία διέπρεψε διεθνώς ως Βίκυ Λέανδρος.
Ο Λέανδρος ήταν ο πρώτος ερμηνευτής του ύμνου του Παναθηναϊκού.
Λήμνος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Λήμνος υπάρχουν τα λήμματα:
Επίσης, με το όνομα "Λήμνος" υπάρχουν:
Φαραί (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Φαραί είναι γνωστές οι αρχαίες πόλεις και σύγχρονοι δήμοι και χωριά.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κάτω Πολεμίδια
Τα Κάτω Πολεμίδια είναι δήμος της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της μείζονος Λεμεσού.
Τοποθεσία
Τα Κάτω Πολεμίδια συνορεύουν στα ανατολικά με τα Πάνω Πολεμίδια και τον Δήμο Λεμεσού, στα νότια με τον Δήμο Λεμεσού, στα νοτιοδυτικά με το Τσερκέζ Τσιφλίκ, στα δυτικά με τον Ύψωνα και στα βορειοανατολικά με την Παλώδια.
Ονομασία
Οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι των Κάτω Πολεμιδιών είχαν υιοθετήσει το 1958 την τούρκικη ονομασία Aşağı Binatlı. Aşağı σημαίνει κάτω και Binatlı σημαίνει χιλιάδες ιππείς. Με την ονομασία Binatli υπάρχει και ένα μέρος στην Τουρκία.
Ιστορία
Η περιοχή των Κάτω Πολεμιδιών κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν στο φως νεκρόπολη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, όπως και αρχαιολογικά κατάλοιπα προϊστορικών χρόνων στις τοποθεσίες με την ονομασία Σκάμματα και Ουφκιά.
Στις μεσαιωνικές πηγές το χωριό αναφέρεται ως Πολεμίδια, χωρίς να γίνεται διαχωρισμός σε Κάτω και Πάνω Πολεμίδια.
Το 1986 τα Κάτω Πολεμίδια ανακηρύχθηκαν σε δήμο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός των Κάτω Πολεμιδιών αυξανόταν συνεχώς στην πορεία των δεκαετιών.
Μέχρι το 1974 στα Κάτω Πολεμίδια διέμεναν, εκτός από Ελληνοκύπροι, και Τουρκοκύπριοι. Την περίοδο των δικοινοτικών διαταραχών (1963-1964), Τουρκοκύπριοι από χωριά της ευρύτερης περιοχής (Κοιλάνι, Φασούλα, Τσερκέζ Τσιφλίκ, Τραχώνι, Συλίκου, Μαλιά) μετακινήθηκαν στα Κάτω Πολεμίδια. Οι περισσότεροι επέστρεψαν τα επόμενα χρόνια στα χωριά τους αλλά κάποιοι έμειναν στα Κάτω Πολεμίδια. Επιπλέον, την δεκαετία του 1960 παρατηρήθηκε το εξής φαινόμενο στα χωριά των Κάτω Πολεμιδιών και των Πάνω Πολεμιδιών: ενώ στα άλλα τουρκοκυπριακά χωριά δεν είχαν πρόσβαση οι ελληνοκυπριακές αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ελληνοκυπριακή αστυνομία μπορούσε να περιπολεί ελεύθερα στις περιοχές των Τουρκοκυπρίων στα Κάτω και Πάνω Πολεμίδια. Πολλοί Ελληνοκύπριοι συναναστρέφονταν ελεύθερα με τους Τουρκοκύπριους στα δύο χωριά. Επιπλέον, παρόλο που υπήρχε απόσπασμα της Εθνικής Φρουράς, ένστολοι Τουρκοκύπριοι μαχητές περπατούσαν ελεύθερα στα δύο χωριά, όσο δεν οπλοφορούσαν.
Την περίοδο της τουρκικής εισβολής του 1974, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι των Κάτω Πολεμιδιών μετακινήθηκαν στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου. Οι περισσότεροι παρέμειναν εκεί ως τον Ιανουάριο του 1975, όταν μεταφέρθηκαν από την Τουρκία στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στη Μόρφου.
Στα Κάτω Πολεμίδια παρέμειναν οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι τους και επιπρόσθετα εγκαταστάθηκαν στο χωριό Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, κυρίως από το Αργάκι και την Κάτω Ζώδεια. Ακολούθησε μια μεγάλη οικιστική ανάπτυξη που οδήγησε στην αύξηση του πληθυσμού. Στην περιοχή δημιουργήθηκαν 4 προσφυγικοί οικισμοί.
Ειδικότερα τις τελευταίες δεκαετίες, ο πληθυσμός γνώρισε μεγάλη αύξηση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Κάτω Πολεμιδιών όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Διοικητική διαίρεση
Ο Δήμος Κάτω Πολεμιδιών, για διοικητικούς σκοπούς, χωρίζεται σε 6 συνοικίες:
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Η Β΄ κατηγορία ή η δεύτερη κατηγορία (επίσημα: Παγκύπριο Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας) είναι το δεύτερο επίπεδο στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου. Διοργανώνεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζονται οι ομάδες που προβιβάζονται στην Α΄ κατηγορία, την ανώτατη κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Ιστορικά στοιχεία
Το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας ξεκίνησε -ανεπίσημα- παράλληλα με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας, την περίοδο 1934-35. Είχε προηγηθεί η ίδρυση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου το 1934. Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν ομάδες που δεν συμμετείχαν στην Α΄ κατηγορία καθώς και οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας. Στις αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας μπορούσαν να συμμετάσχουν και ποδοσφαιριστές που δεν είχαν περισσότερες από τρεις συμμετοχές με την ομάδα τους στην Α΄ κατηγορία. Μέχρι το 1953 οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας κατακτούσαν όλα τα πρωταθλήματα.
Την περίοδο 1953-54, με την ενοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου, άρχισε η επίσημη διεξαγωγή του πρωταθλήματος χωρίς τις αναπληρωματικές ομάδες. Οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας συμμετείχαν στο πρωτάθλημα αναπληρωματικών ομάδων που ξεκίνησε την περίοδο αυτή.
Όλες σχεδόν οι ομάδες που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται στην Α΄ κατηγορία έχουν περάσει και από τη Β΄ κατηγορία, με μόνες εξαιρέσεις τον ΑΠΟΕΛ και την Ομόνοια. Στη Β΄ κατηγορία δεν έχουν αγωνιστεί ούτε ο Πεζοπορικός και ο Τραστ που δεν υφίστανται πλέον, αλλά ούτε η Τσετίν Καγιά Λευκωσίας, η οποία αποχώρησε από τα πρωταθλήματα της ΚΟΠ το 1955. Παραδοσιακές ομάδες της Α΄ κατηγορίας έχουν κατά περιόδους αγωνιστεί στη Β΄ κατηγορία, όπως η ΑΕΛ, η Νέα Σαλαμίνα, ο Απόλλων, ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου και η ΕΠΑ.
Στη Β΄ κατηγορία συμμετείχε και η Ανόρθωση, την περίοδο 1945-46 (όταν η διεξαγωγή του πρωταθλήματος ήταν ανεπίσημη), επειδή είχε αποχωρήσει από την ΚΟΠ οκτώ χρόνια προηγουμένως και με την ανασυγκρότηση της και επανένταξη της έπρεπε να περάσει από τη Β΄ κατηγορία για να κερδίσει την άνοδο της, όπως και έγινε. Ήταν η μοναδική περίπτωση που ομάδα προβιβαζόταν από τη Β΄ κατηγορία στην Α΄ κατηγορία την περίοδο ανεπίσημης διεξαγωγής του πρωταθλήματος.
Κάτω Πολεμίδια
Αθλητικά σωματεία
Αθλητικά σωματεία της περιοχής είναι η Δόξα Πολεμιδιών και ο Ερμής Πολεμιδιών.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Ιστορικά στοιχεία
Από την περίοδο 1952-53 οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας συμμετέχουν στο Κύπελλο Κύπρου, με μοναδική εξαίρεση την περίοδο 1963-64. Σε μερικές διοργανώσεις των δεκαετιών ΄60 και ΄70 συμμετείχαν μόνο οι πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος (ή μόνο η πρωταθλήτρια). Από την περίοδο 1975-76 συμμετέχουν όλες οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας στο κύπελλο Κύπρου. Η μεγαλύτερη επιτυχία ομάδων του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας στο θεσμό του κυπέλλου είναι η συμμετοχή στην ημιτελική φάση σε τέσσερις περιπτώσεις (Νέα Σαλαμίνα 1953-54, Ορφέας Λευκωσίας 1983-84, ΠΑΕΕΚ 1984-85, ΑΕΠ 2005-06).
Κάτω Πολεμίδια
Διάφορα
Στα Κάτω Πολεμίδια βρίσκεται το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, το δημόσιο νοσηλευτήριο της Λεμεσού.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Δομή
Η δομή του πρωταθλήματος έχει διαφοροποιηθεί στην πορεία των ετών. Από την περίοδο 1953-54 έως και την περίοδο 1967-68 το πρωτάθλημα ήταν διαιρεμένο σε δύο ή τρεις γεωγραφικούς ομίλους, ανάλογα με την επαρχιακή προέλευση των ομάδων που συμμετείχαν. Οι νικήτριες ομάδες κάθε ομίλου αγωνίζονταν μεταξύ τους στην τελική φάση του πρωταθλήματος για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας.
Την περίοδο 1968-69 το πρωτάθλημα διεξήχθη για πρώτη φορά ως ενιαία κατηγορία, με τη διεξαγωγή δύο γύρων, όπου η κάθε ομάδα αντιμετώπιζε όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Με την μορφή αυτή διεξαγόταν μέχρι και την περίοδο 2021-22. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι εξής περίοδοι.
Κάτω Πολεμίδια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Λεμεσού
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Σύστημα βαθμολογίας
Το σύστημα βαθμολογίας του πρωταθλήματος άλλαξε τρεις φορές:
Δομή
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 2022-23 θα συμμετέχουν 16 ομάδες. Στην Α΄ φάση οι ομάδες θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από μία φορά. Ακολούθως, οι ομάδες ανάλογα με τη βαθμολογική τους θέση θα συνεχίσουν στη δεύτερη φάση σε δύο ομίλους των οκτώ ομάδων.
Στη δεύτερη φάση οι 8 ομάδες κάθε ομίλου θα αναμετρηθούν μεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια θα ανακηρυχθεί η ομάδα που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς στον Α ΄ όμιλο. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που θα τερματίσουν στη δεύτερη και τρίτη του Α΄ ομίλου θα προβιβαστούν στην Α΄ κατηγορία 2023-24. Οι τρεις τελευταίες ομάδες του Β΄ ομίλου θα υποβιβαστούν στην Γ΄ κατηγορία 2023-24.
Οι πρωταθλήτριες ομάδες (ανεπίσημη διεξαγωγή: 1935-1953)
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις πρωταθλήτριες ομάδες της περιόδου 1935-1953 όταν στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας (οι οποίες είχαν κατακτήσει όλα τα πρωταθλήματα) και μερικές άλλες ομάδες.
Οι πρωταθλήτριες ομάδες
1Το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη λόγω της έκρυθμης κατάστασης στην Κύπρο ως αποτέλεσμα του αγώνα της ΕΟΚΑ.
2Το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη λόγω των δικοινοτικών διαταραχών.
3Την περίοδο 2013-14 το πρωτάθλημα είχε διεξαχθεί με δύο ομίλους με τον Β1 όμιλο(επίπεδο 2) να αποτελεί ανώτερο επίπεδο από τον Β2 όμιλο(επίπεδο 3). Ως πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας θεωρείται η πρωταθλήτρια του Β1 ομίλου, Α.Ο. Αγία Νάπα. Στο Β2 όμιλο πρωταθλήτρια ήταν η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
4Την περίοδο 2019-20 το πρωτάθλημα διακόπηκε λόγω της Πανδημίας COVID-19 στην Κύπρο.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας ανά ομάδα.
Αριθμός ομάδων και προβιβασμός στην Α΄ κατηγορία ανά περίοδο
Ο αριθμός των ομάδων που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα όπως και ο αριθμός των ομάδων που προβιβάζονταν από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας στην Α΄ κατηγορία άλλαζε στην πορεία των ετών. Σε ορισμένες περιόδους δεν προβιβαζόταν καμία ομάδα, σε άλλες προβιβαζόταν μόνο η πρωταθλήτρια, σε άλλες οι δύο πρώτες και σε άλλες οι τρεις πρώτες, όπως γίνεται και σήμερα. Σε μερικές περιπτώσεις διεξάγονταν αγώνες μπαράζ μεταξύ ομάδων των δύο κατηγοριών για να κριθεί η συμμετοχή στο επόμενο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας.
Σημείωση: Οι ομάδες στις στήλες «Προβιβασμός» αναγράφονται ανάλογα με την τελική τους κατάταξη στο πρωτάθλημα.
1 Δεν ίσχυσε ο προβιβασμός από τη Β΄ κατηγορία στην Α΄ κατηγορία.
2 Η πρωταθλήτρια ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την τελευταία ή τις τελευταίες ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας για συμμετοχή στο επόμενο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας. Και στις δύο περιόδους η πρωταθλήτρια ομάδα Β΄ κατηγορίας απέτυχε να κερδίσει τη συμμετοχή της στην Α΄ κατηγορία.
3 Την περίοδο 1974-75, λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974 εξαιτίας της οποίας πολλά σωματεία που είχαν έδρα περιοχές που κατελήφθησαν από τα τουρκικά στρατεύματα να αναστείλουν μόνιμα ή προσωρινά τη λειτουργία τους, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου αποφάσισε τη διεξαγωγή Ειδικού μικτού πρωταθλήματος Β΄ - Γ΄ κατηγορίας. Στο πρωτάθλημα αυτό είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι ομάδες των πρωταθλημάτων Β΄ και Γ΄ κατηγορίας. Η συμμετοχή ήταν προαιρετική.
5 Η δεύτερη ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την 11η ομάδα της Α΄ κατηγορίας, αποτυγχάνοντας να προβιβαστεί.
6 Η τέταρτη ομάδα έδωσε αγώνα μπαράζ με την 11η ομάδα της Α΄ κατηγορίας, αποτυγχάνοντας να προβιβαστεί.
7 Την περίοδο 2013-14 το πρωτάθλημα είχε διεξαχθεί με δύο ομίλους των 8 ομάδων έκαστος, με τον Β1 όμιλο να αποτελεί ανώτερο επίπεδο από τον Β2 όμιλο. Στην Α΄ κατηγορία προβιβάζονταν οι δύο πρώτες ομάδες του Β1 ομίλου.
8 Την περίοδο 2019-20 το πρωτάθλημα διεκόπη λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού στην Κύπρο το 2020. Στην Α΄ κατηγορία προβιβάστηκαν οι δύο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας όταν έγινε η διακοπή του πρωταθλήματος.
Συμμετοχές ανά ομάδα
Στη Β΄ κατηγορία έχουν συμμετάσχει 95 διαφορετικές ομάδες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές κάθε ομάδας στο πρωτάθλημα (συμπεριλαμβάνεται η περίοδος 2022-23). Οι συμμετοχές της περιόδου 2019-20, όπου το πρωτάθλημα διακόπηκε, συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Με έντονη γραφή οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της περιόδου 2022-23. 1 Η ομάδα έχει 16 συμμετοχές με την ονομασία ΠΑΕΚ, 3 συμμετοχές με την ονομασία ΠΑΕΚ/ΑΕΚ και 32 συμμετοχές με την ονομασία ΠΑΕΕΚ. 2 Η ομάδα έχει 3 συμμετοχές με την ονομασία ΑΠΕΠ Λεμεσού και 18 ως ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς. 3 Η ομάδα έχει μερικές συμμετοχές ως Ένωσις-Κεραυνός.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου
Βαλεντίνος (σφετεριστής)
Ο Βαλεντίνος ή Ουαλεντίνος (απεβ. 644) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και σφετεριστής του θρόνου της Κωνσταντινούπολης.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Σεβεό ο Βαλεντίνος ήταν Αρμένιος στην καταγωγή, καταγόμενος από το γένος των Αρσακιδών. Αρχικά ήταν μέλος της συνοδείας του σακελλάριου Φιλάγριου και του ανατέθηκε στις αρχές του 641 από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Γ΄ (βασ. Φεβ.-Μαρ. 641) γιο του Ηρακλείου από τον 1ο γάμο εκείνου, να διανείμει χρήματα στους στρατιώτες, με σκοπό να εξασφαλίσει την πίστη τους στον ανήλικο γιο του Κώνστα (Β΄) και όχι στη μερίδα της Μαρτίνας, 2ης συζύγου του Ηρακλείου. Είναι δυνατό ότι είχε διοριστεί ως στρατηγός ή πληρεξούσιος επί του Ρωμαϊκού στρατού ή ότι είχε τη θέση του κόμη του Οψικίου (comes Obsequii).
Όμως τον Μάιο του 641 ο Κωνσταντίνος Γ΄ απεβίωσε και η Μαρτίνα κατέλαβε την εξουσία για τον γιο της Ηρακλεωνά, ενώ οι πιστοί στον Κώνστα, με προεξέχοντα τον Φιλάγριο, εξορίστηκαν. Τότε ο Ουαλεντίνος, που είχε εκτελέσει την αποστολή του και είχε εξασφαλίσει την υποστήριξη του στρατού, οδήγησε τα στρατεύματα στη Χαλκηδόνα, στον Βόσπορο, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη και ζήτησε να γίνει ο Κώνστας συναυτοκράτορας. Αφού υπέκυψε στην πίεση η Μαρτίνα, ο Κώνστας (Β΄) στέφθηκε συναυτοκράτορας με τον Ηρακλεωνά στα τέλη Σεπτεμβρίου. Σε μία προσπάθεια να μειώσει τη σημασία της πράξης αυτής, ο Ηρακλεωνάς έκανε τους δύο μικρότερους αδελφούς του Δαβίδ και Μαρτίνο, συναυτοκράτορες ταυτόχρονα. Ο Βαλεντίνος αμείφθηκε με τον τίτλο του κόμη των Εξκουβιτόρων. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την περιγραφή του Σεβεού, ο Βαλεντίνος ήταν αυτός που λίγους μήνες μετά σχεδίασε την τελική πτώση και ακρωτηριασμό της Μαρτίνας και των γιών της και επέβαλε τον Κώνστα Β΄ ως μόνο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Στις αρχές του 642 ο Βαλεντίνος ήταν ο πιο ισχυρός άνδρας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του δόθηκαν οιονεί αυτοκρατορικές τιμές: του επιτράπηκε να φορεί τον πορφυρό χιτώνα του Αυτοκράτορα. Ταυτόχρονα διορίστηκε αρχιστράτηγος του Ρωμαϊκού στρατού και η κόρη του Φαύστα παντρεύτηκε τον νεαρό Κώνστα Β΄ και έγινε Αυγούστα. Το 643/644 ο Βαλεντίνος οδήγησε μία εκστρατεία εναντίον των Αράβων, ενώ ταυτόχρονα για αντιπερισπασμό ένας άλλος στρατός με στρατηγό τον Δαβίδ τον Αρμένιο θα έκανε επίθεση από άλλη μεριά. Ο στρατός του Βαλεντίνου ωστόσο προωθήθηκε πιο πριν, πανικοβλήθηκε και έφυγε. Ο θησαυρός που εγκαταλείφθηκε, περιέπεσε στους Άραβες.
Το 644/645 ο Βαλεντίνος προσπάθησε να σφετεριστεί τον θρόνο του γαμπρού του. Εμφανίστηκε στην Κωνσταντινούπολη με ένα σώμα στρατού και ζήτησε να στεφθεί Αυτοκράτορας. Η προσπάθειά του ωστόσο απέτυχε, καθώς τόσο ο πληθυσμός της πρωτεύουσας, όσο και και η ηγεσία του κράτους, ο Πατριάρχης Παύλος Β΄ απέρριψε το αίτημά του. Σύμφωνα με τους χρονογράφους ο λαός λύντσαρε τον απεσταλμένο του Αντωνίνο, και μετά δολοφόνησε επίσης και τον Βαλεντίνο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Κόμητες των Εξκουβιτόρων Κατηγορία:Κόμητες του βασιλικού Οψικίου Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Οψικίου
Ανιάν
Το Ανιάν (γαλλικά: Aniane, οξιτανικά: Aniana και Anhana) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανιαναί (γαλλικά: Anianais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Γλώσσες της Συρίας
Τα αραβικά είναι η επίσημη γλώσσα της Συρίας και είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη γλώσσα της χώρας. Πολλές σύγχρονες αραβικές διάλεκτοι χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ζωή, κυρίως η Λεβαντινική διάλεκτος στη δύση και η Μεσοποταμική διάλεκτος στα βορειοανατολικά.
Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Αραβικής Γλώσσας και Γλωσσολογίας, εκτός από τα αραβικά, ομιλούνται οι παρακάτω γλώσσες στη χώρα ανά αριθμό ομιλητών: η Κουρδική, η Τουρκική, η Νεο-Αραμαϊκή (τέσσερις διάλεκτοι), οι Καυκάσιες γλώσσες, η Τσετσενική, η Αρμενική, και τέλος η Ελληνική. Καμία από αυτές τις γλώσσες δεν είναι επίσημες.
Ιστορικά, η Αραμαϊκή ήταν η λίνγκουα φράνκα της περιοχής πριν από την έλευση της αραβικής και εξακολουθεί να ομιλείται μεταξύ των Ασσυρίων. Τα Κλασικά Συριακά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως η λειτουργική γλώσσα των διαφόρων Συριακών Χριστιανικών δογμάτων. Η πιο εντυπωσιακή είναι η Δυτική Νεο-Αραμαϊκή που ομιλείται ακόμη στο χωριό Μαλούλα καθώς και δύο γειτονικά χωριά, 56 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Δαμασκού.
Η Συριακή Νοηματική Γλώσσα είναι η κύρια γλώσσα της κοινότητας των κωφών.
Αραβικά
Τα αραβικά είναι η γλώσσα της εκπαίδευσης. Στο σπίτι, οι περισσότεροι Σύριοι ομιλούν διαλέκτους των Λεβαντινικών Αραβικών, ειδικά τα Νότια Συριακά Αραβικά, που ομιλούνται στις πόλεις της Δαμασκού, Χομς και Χάμα, και τα Βόρεια Συριακά Αραβικά, που ομιλούνται στην περιοχή του Χαλεπίου. Είναι γνωστό ότι υπάρχει ένα πολιτισμικό συνεχές στην περιοχή της Ανατολής, αν και το βάθος και τα σύνορα του συνεχές δεν έχουν οριστεί ακόμα επαρκώς. Ωστόσο, υπάρχει μια μακρά ιστορία πολιτιστικών αποσχιστικών τάσεων βασισμένες σε πολιτικά κίνητρα, τα οποία συνήθως παράγουν αυτές τις αξιώσεις για πολιτιστική ανεξαρτησία. Συμμαχικές διάλεκτοι ομιλούνται στα παράκτια βουνά. Τα Ιορδανικά Αραβικά είναι κατά κάποιο τρόπο μέρος της Νότιας Συριακής οικογένειας, αλλά είναι πιο σωστό να θεωρηθεί ως μια μεταβατική διάλεκτος ανάμεσα σε αυτήν και τα Παλαιστινιακά Αραβικά. Λόγω της μακράς ιστορίας της πολυπολιτισμικότητας και του ξένου ιμπεριαλισμού στη Συρία, τα Συριακά Αραβικά παρουσιάζουν ένα λεξιλογικό στρώμα που περιλαμβάνει λεξικά δάνεια από τα τουρκικά, τα κουρδικά, τα αρμενικά, τα συριακά, τα γαλλικά, τα αγγλικά και τα περσικά. Δεν υπάρχει καμία τυποποιημένη ορθογραφία, αλλά συνήθως γράφεται στο αραβικό αλφάβητο από δεξιά προς τα αριστερά.
Στις άλλες μορφές των αραβικών που ομιλούνται στη Συρία περιλαμβάνουν τις παρακάτω:
Οι μη-αυτόχθονες διάλεκτοι της αραβικής, κυρίως τα Ιρακινά και Παλαιστινιακά Αραβικά, χρησιμοποιούνται συχνά στην επικοινωνία των αντίστοιχων προσφυγικών διασπορών, ιδιαίτερα στη Δαμασκό.
Κουρδικά
Τα Κουρδικά (ειδικά τα Κουρμαντζί) είναι η δεύτερη πιο ομιλούμενη γλώσσα στην Συρία. Ομιλείται κυρίως στα βορειοανατολικά και βορειοδυτικά της χώρας εντός της Κουρδικής μειονότητας.
Τουρκικά
Τα Τουρκικά είναι η τρίτη πιο διαδεδομένη γλώσσα στη Συρία. Διάφορες τουρκικές διάλεκτοι ομιλούνται από την τουρκμενική/τουρκομανική μειονότητα ως επί το πλείστον σε χωριά ανατολικά του Ευφράτη και κατά μήκος των συρο-τουρκικών συνόρων. Επιπλέον, υπάρχουν γλωσσικά νησιά τουρκικής γλώσσας στις περιοχές του Χαλαμούν και της Χομς.
Επιπλέον, οι Συριακές αραβικές διάλεκτοι, έχουν δανειστεί πολλές λέξεις από την τουρκική, κυρίως κατά την Οθωμανική κυριαρχία.
Αραμαϊκά
Τέσσερις διάλεκτοι της Νεο-Αραμαϊκής ομιλούνται στη Συρία. Η Νεο-Δυτική Αραμαϊκή ομιλείται σε τρία χωριά κοντά στη Δαμασκό (συμπεριλαμβανομένης της Μααλούλα). ΟΙ ομιλητές της Τουρόγιο από την Τουρ Αμπντίν έχουν εγκατασταθεί στην επαρχία Αλ Χασακά. Υπάρχει, επίσης, ένα σχετικά μεγάλο γλωσσικό νησί που σχηματίζεται από τους Ασσυρίους κατά μήκος του ποταμού Χαμπούρ. Επιπλέον, ομιλητές της χαλδαϊκής βρίσκονται στα βορειοανατολικά της Συρίας.
Τσετσενικά
Η Τσετσενική γλώσσα ομιλείται από τη Τσετσενική μειονότητα σε δύο χωριά του ποταμού Χαμπούρ.
Ελληνικά
Υπάρχει επίσης ένας μικρός αριθμός ομιλητών της ελληνικής γλώσσας στη Συρία. Η ελληνική γλώσσα ομιλείται στην Αλ Χαμίντια από Κρητικούς Μουσουλμάνους. Το αίτημά τους να τους επιτραπεί να διδάσκουν τα ελληνικά στα σχολεία τους έχει απορριφθεί από το Κράτος, με το επιχείρημα ότι είναι Μουσουλμάνοι.
Ξένες γλώσσες
Τα Αγγλικά και τα γαλλικά είναι επίσης κατανοητά στους Σύριους πολίτες, κυρίως στα αστικά κέντρα και μεταξύ των μορφωμένων.
Αναφορές
Κατηγορία:Γλώσσες της Συρίας
Κοσμάς και Δαμιανός
thumb|Κιβωτός με τα ιερά λείψανα (κρανία) των δύο αγίων. Με τα ονόματα Κοσμάς και Δαμιανός υπάρχουν δύο ζεύγη Αγίων Αναργύρων στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Όλοι τους ήταν ανά δύο μεταξύ τους αδέλφια. Επίσης ήταν γιατροί οι οποίοι εξασκούσαν την ιατρική αφιλοκερδώς και γι αυτό επονομάστηκαν "Ανάργυροι" (δεν έπαιρναν αργύρια).
Από τη Μικρά Ασία
Οι δίδυμοι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός ( - 303) υπήρξαν γιατροί και μάρτυρες της ορθοδοξίας γιοί της Θεοδότης.
Γεννήθηκαν στην Συρία και πέθαναν το 303 στις Αιγές της μικρασιατικής Κιλικίας. Θεράπευαν αφιλοκερδώς τους αρρώστους. Γνωστό είναι το θαύμα που έκαναν, πετυχαίνοντας την μεταμόσχευση ενός ποδιού από νεκρό άτομο, σε έναν άρρωστο με σηψαιμία.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την 1η Νοεμβρίου.
Από τη Ρώμη
Τα αδέλφια Κοσμάς και Δαμιανός ήταν γιατροί που όπως όλοι οι Άγιοι Ανάργυροι δεν έπαιρναν χρήματα για τις υπηρεσίες που προσέφεραν. Κατάφεραν να κάνουν τον αυτοκράτορα Καρίνο να πιστέψει στο Χριστιανισμό κατά τη διάρκεια που υποβάλλονταν σε βασανιστήρια. Σκοτώθηκαν, πιθανότατα από κάποιον ιατρικό αντίζηλο, το 284.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την 1η Ιουλίου.
Από την Κιλικία
Μαζί με τους Κοσμά και Δαμιανό μαρτύρησαν στην Κιλικία και τα αδέλφια τους Λεόντιος, Άνθιμος και Ευτρόπιος, οι οποίοι ήταν επίσης γιατροί.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη όλων των αδελφών την 17η Οκτωβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ιατροί
Ίαν ΜακΚέλεν
Ο Σερ Ίαν Μάρεϊ ΜακΚέλεν ΔΒΑ ΕτΤ (αγγλικά: Sir Ian Murray McKellen, 25 Μαΐου 1939) είναι Άγγλος ηθοποιός. Έχει κερδίσει πολλαπλά Βραβεία Λόρενς Ολίβιε, ένα Τόνυ, προτάθηκε για δύο Όσκαρ και για πέντε Έμμυ. Η δουλειά του έχει κυμανθεί από Σαιξπηρικό και μοντέρνο θέατρο μέχρι δημοφιλείς ταινίες φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας. Είναι γνωστός για τους ρόλους του σε διάφορες ταινίες υποδυόμενος, μεταξύ άλλων, τον Γκάνταλφ στην τριλογίες Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και Χόμπιτ, τον Magneto στη σειρά ταινιών X-Men και τον Σερ Λι Τίμπινγκ στην ταινία Κώδικας Da Vinci (2006).
Ο ΜακΚέλεν ορίστηκε Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1979, χρίστηκε ιππότης το 1991 για τις υπηρεσίες του στις τέχνες του θεάματος και ονομάστηκε Εταίρος της Τιμής για τις υπηρεσίες του στη δραματική τέχνη και την ισότητα, στις Τιμές του Νέου Χρόνου του 2008.
Πρώιμα χρόνια
Ο ΜακΚέλεν γεννήθηκε στο Μπέρνλεϊ, στο Λάνκασαϊρ της Αγγλίας αν και πέρασε την περισσότερη ζωή του στο Γουίγκαν. Γεννημένος λίγο πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αυτή η εμπειρία είχε ένα διαρκή αντίκτυπο πάνω του. Απαντώντας σε μια ερώτηση σε συνέντευξη, όταν ένας δημοσιογράφος σημείωσε πως φαινόταν ψύχραιμος στο επακόλουθο της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου, είπε: "Λοιπόν, αγάπη μου, ξεχνάς - κοιμήθηκα κάτω από ένα μεταλλικό πιάτο μέχρι τα τέσσερά μου χρόνια".
Ο πατέρας του, ο Ντένις Μάρεϊ ΜακΚέλεν, πολιτικός μηχανικός, ήταν λαϊκός ιεροκήρυκας, και επίσης οι παππούδες του ήταν ιεροκήρυκες. Την στιγμή της γέννησης του Ίαν, οι γονείς του είχαν ήδη μια πεντάχρονη κόρη, την Τζιν. Το περιβάλλον του σπιτιού του ήταν κυρίως Χριστιανικό, αλλά όχι ορθόδοξο. "Η ανατροφή μου ήταν από αιρετικούς Χριστιανούς, οι οποίοι ένιωθαν πως χώριζες την Χριστιανική ζωή με το να συμπεριφέρεσαι με Χριστιανικούς τρόπους σε όποιον γνώριζες". Όταν έφτασε στα 12 του χρόνια η μητέρα του, Μάρτζερι Λόις, απεβίωσε. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο ΜακΚέλεν ήταν 24 χρονών. Για την αποκάλυψη των σεξουαλικών του προτιμήσεων στη θετή του μητέρα Γκλάντις ΜακΚέλεν, που ήταν μέλος της Θρησκευτικής Κοινωνίας των Φίλων είπε, "Σαν μέλος μιας κοινωνίας που δήλωνε την αδιαφορία της στην διακριτικότητα των φύλων χρόνια πριν νομίζω πως ήταν ευτυχής στο γεγονός πως δεν έλεγα ψέματα τώρα πια".
Ο ΜακΚέλεν πήγε στο Σχολείο Μπόλτον (στο τμήμα των αγοριών), του οποίου είναι ακόμα υποστηρικτής πηγαίνοντας τακτικά για να μιλήσει στους μαθητές. Η καριέρα του ως ηθοποιός άρχισε στο Μικρό Θέατρο του Μπόλτον, του οποίου είναι τώρα χορηγός. Οι γονείς του παρότρυναν το ενδιαφέρον που είδαν από νωρίς, πηγαίνοντάς τον να παρακολουθήσει το θεατρικό έργο Πίτερ Παν στο Σπίτι της Όπερας στην Μάντσεστερ όταν ήταν 3 χρονών. Όταν ήταν εννέα, το κύριο χριστουγεννιάτικο δώρο του ήταν ένα αναδιπλούμενο Βικτωριανό θέατρο από ξύλο και βακελίτη από το μουσείο παιχνιδιών Pollocks, με χάρτινο τοπίο και καλώδια για να σπρώχνει τα cut-outs της Σταχτοπούτας και του Άμλετ του Λόρενς Ολίβιε. Η αδερφή του τον πήγε στο πρώτο του θεατρικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ το Δωδέκατη Νύχτα, από τον ερασιτεχνικό θίασο του Μικρού Θέατρου του Γουίγκαν, και ακολούθησε σύντομα η παράσταση του Μάκβεθ από το Λύκειο Θηλέων του Γουίγκαν, με τους παραγωγούς του Όνειρο Θερινής Νυκτός και μουσική του Μέντελσον, με στο ρόλο της Μπότομ. (Η Τζιν συνέχισε να υποδύεται, να σκηνοθετεί, και να είναι παραγωγός ερασιτεχνικού θεάτρου μέχρι το θάνατό της.)
Κέρδισε υποτροφία στο Κολέγιο της Αγίας Αικατερίνης όταν ήταν 18 ετών. Στο κολέγιο γνωρίστηκε με τον Ντέρεκ Τζάκομπι, κι ένιωσε μια έλξη για εκείνον. Τη χαρακτήρισε σαν "πάθος αδήλωτο και μονομερές".
Θέατρο
Όσο ήταν στο Κέιμπριτζ, ο ΜακΚέλεν ήταν μέλος της αδελφότητας Μάρλοουμ, και εμφανίστηκε στα έργα Henry IV στο ρόλο του Σάλοου με τον Τρέβορ Ναν και τον Ντέρεκ Τζακόμπι (Μάρτιος 1959), Κυμβελίνος στο ρόλο της Πόσθμους, με τη Μάρκαρετ Ντραμπλ στο ρόλο της Ιμογένης και Doctor Faustus. Η πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση έγινε το 1961 στο Nottingham Playhouse, στο ρόλο του Ρόπερ στο Ένας Άνθρωπος για Όλες τις Εποχές. Μετά από τέσσερα χρόνια περιφερειακού ρεπερτορίου στα θέατρα έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο West End, στο A Scent of Flowers, που θεωρήθηκε ως "αξιοσημείωτη επιτυχία". Το 1965 έγινε μέλος της Εταιρίας του Εθνικού Θεάτρου του Λόρενς Ολίβιε στο θέατρο Old Vic, που τον οδήγησε σε ρόλους στο Φεστιβάλ Τσίτσεστερ. Την δεκαετία του 1970 και 1980 ο ΜακΚέλεν έγινε μια ευρέως γνωστή φιγούρα στο Βρετανικό Θέατρο, κάνοντας εμφανίσεις συχνά στην Βασιλική Εταιρία Σαίξπηρ και στο Εθνικό Βασιλικό Θέατρο, όπου έπαιξε αρκετούς πρωταγωνιστικούς σαιξπηρικούς ρόλους, συμπεριλαμβανομένων και του πρωταγωνιστικού ρόλου στον Μάκβεθ και τον Ιάγο στον Οθέλο, σε βραβευμένες παραγωγές σκηνοθετημένες από τον Ναν. Και οι δύο αυτές παραγωγές μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση, επίσης σκηνοθετημένες από τον Ναν.
Το 2007 επέστρεψε στην Βασιλική Εταιρεία Σαίξπηρ, σε παραγωγές των Βασιλιάς Λιρ και Ο Γλάρος, και οι δύο σε σκηνοθεσία του Τρέβορ Ναν. Το 2009 εμφανίστηκε σε μια πολύ δημοφιλή αναβίωση του Περιμένοντας τον Γκοντό στο Haymarket Theatre του Λονδίνου, σκηνοθετημένο από τον Σον Ματίας, παίζοντας με τον Πάτρικ Στιούαρτ.
Ο ΜακΚέλεν είναι επίσης Πρόεδρος και χορηγός του Μικρού Θέατρου Συντεχνίας της Μεγάλης Βρετανίας, σε συνεργασία με ερασιτεχνικούς θεατρικούς οργανισμούς μέσα και έξω από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Δημοφιλής επιτυχία
Ο ΜακΚέλεν είχε πάρει ρόλους ταινιών καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του - ξεκινώντας από το 1969 με το ρόλο του Τζορτζ Μάθιους στην ταινία A Touch of Love, αλλά ευρύτερα γνωστός έγινε την δεκαετία του '90, μέσα από αρκετούς ρόλους σε υπερπαραγωγές Χολιγουντιανών ταινιών.
Το 1993 ο ΜακΚέλεν υποδύθηκε το β' ρόλο ενός Βορειοαφρικανού μεγιστάνα στην καλλιτεχνική επιτυχία Απρόσκλητος Επισκέπτης, στην οποία πρωταγωνιστούν οι Στόκαρντ Τσάνινγκ, Ντόναλντ Σάδερλαντ και Γουίλ Σμιθ. Τον ίδιο χρόνο, εμφανίστηκε σε μικρούς ρόλους στη μίνι τηλεοπτική σειρά Tales of the City (βασισμένη στην νουβέλα του φίλου του Άρμιστεντ Μόπιν) και την ταινία Ο Τελευταίος Μεγάλος Ήρωας, όπου υποδύθηκε το Θάνατο. Επίσης εμφανίστηκε στην τηλεταινία And the Band Played On που αφορούσε την ανακάλυψη του ιού του AIDS, για την οποία ο ΜακΚέλεν κέρδισε το βραβείο CableACE για τον Β' ρόλο σε Ταινία ή Μίνι Σειρά και έλαβε υποψηφιότητα για Έμμυ Β' Ανδρικού Ρόλου σε Μίνι Σειρά ή Ταινία.
Το 1995 έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Ριχάρδος ο 3ος, στην οποία μετέφεραν την ιστορία σε μια εναλλακτική δεκαετία του '30 όπου η Αγγλία κυβερνάται από φασίστες. Ο ΜακΚέλεν ήταν ο συμπαραγωγός και ο συν-σεναριογράφος της ταινίας, μεταφέροντας το θεατρικό έργο στη μεγάλη οθόνη βασισμένο σε μια θεατρική παραγωγή του έργου του Σαίξπηρ σκηνοθετημένη από τον Ρίτσαρντ Άιρ για το Εθνικό Βασιλικό Θέατρο, στο οποίο ο ΜακΚέλεν εμφανίστηκε. Ως παραγωγός, ο ΜακΚέλεν επέστρεψε την αμοιβή των 50.000 δολαρίων με σκοπό να ολοκληρώσει τα γυρίσματα της τελικής μάχης. Στην κριτική της ταινίας του, ο Χαλ Χίνσον της Washington Post, αποκάλεσε την ερμηνεία του ΜακΚέλεν "μία θανάσιμη επιδεικτική ενσάρκωση" και είπε πως "η πολυποίκιλη γνώση του... κυριαρχεί τα πάντα". Η ερμηνεία του συγκέντρωσε υποψηφιότητες για BAFTA και Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου και κέρδισε το Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφο Καλύτερου Ηθοποιού. Το σενάριό του έλαβε υποψηφιότητα για BAFTA προσαρμοσμένου σεναρίου.
Στο αμερικανικό κοινό έγινε γνωστός με την ταινία Μαθήματα Φόβου το 1998, βασισμένη σε μια ιστορία του Στίβεν Κινγκ. Υποδύθηκε έναν ηλικιωμένο αξιωματικό των Ναζί που ζούσε με ψεύτικο όνομα στις Η.Π.Α, ο οποίος ήταν φίλος με έναν περίεργο έφηβο (Μπραντ Ρένφρο) που τον απείλησε ότι θα τον ξεσκεπάσει αν δεν του πει την ιστορία λεπτομερώς. Ο ΜακΚέλεν επιλέχθηκε για το ρόλο κυρίως λόγω της ερμηνείας του στην ταινία Cold Comfort Farm, την οποία παρακολούθησε ο σκηνοθέτης Μπράιαν Σίνγκερ. Την επόμενη χρονιά έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Θεοί και Δαίμονες, όπου υποδύθηκε τον Τζέιμς Γουέιλ, σκηνοθέτη των ταινιών Φρανκενστάιν (1931) και Show Boat (1936).
Ξανασυνεργάστηκε με τον Μπράιαν Σίνγκερ για να υποδυθεί τον υπερκακό Magneto στη σειρά των ταινιών X-Men. Παράλληλα με τα γυρίσματα της ταινίας X-Men (2000), ο ΜακΚέλεν υποδυόταν τον μάγο Γκάνταλφ στην σειρά των ταινιών Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Πίτερ Τζάκσον. Βραβεύτηκε με Screen Actors Guild Award Καλύτερου Ηθοποιού σε Δευτεραγωνιστικό Ρόλο και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου. Επίσης δάνεισε τη φωνή του Γκάνταλφ στο βιντεοπαιχνίδι της τριλογίας όπως επίσης και στο ''The Lord of the Rings: The Third Age. Τον Ιανουάριο του 2010 επιβεβαιώθηκε πως ο ΜακΚέλεν θα επαναλάβει το ρόλο του Γκάνταλφ στην ταινία Χόμπιτ: Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι''.
Στις 16 Μαρτίου του 2002 ήταν ο οικοδεσπότης στο Saturday Night Live. Το 2003, ο ΜακΚέλεν εμφανίστηκε ως ο εαυτός του στην αμερικανική σειρά κινουμένων σχεδίων The Simpsons, σε ένα ειδικό επεισόδιο με θέμα τη Βρετανία με τίτλο "Οι Μονόλογοι της Ρετζίνα", μαζί με τον Τόνι Μπλερ και την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2005, υποδύθηκε τον ρόλο του Μελ Χάτσράιτ στην σαπουνόπερα του τηλεοπτικού καναλιού Granada Television, Coronation Street, εκπληρώνοντας μια μακροχρόνια φιλοδοξία. Είναι επίσης γνωστός για την δουλειά του σε φωνητικούς ρόλους, έχοντας αφηγηθεί την ταινία του Ρίτσαρντ Μπελ, Eighteen, στο ρόλο ενός παππού που αφηγείται τις αναμνήσεις του από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σε μια κασέτα για τον έφηβο εγγονό του.