cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διάμεση κυστίτιδα
Διάταση της ουροδόχου κύστης
Η διάταση της ουροδόχου κύστης υπό γενική αναισθησία, γνωστή και ως υδροδιάταση (μια διαδικασία που τεντώνει τη χωρητικότητα της ουροδόχου κύστης ), έχει δείξει κάποια επιτυχία στη μείωση της συχνότητας ούρησης και στην παροχή βραχυπρόθεσμης ανακούφισης από τον πόνο σε άτομα με IC. Ωστόσο, είναι άγνωστο πώς ακριβώς αυτή η διαδικασία προκαλεί ανακούφιση από τον πόνο. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η πίεση στα σημεία ενεργοποίησης της πυέλου μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα. Η ανακούφιση που επιτυγχάνεται από τις διατάσεις της ουροδόχου κύστης είναι μόνο προσωρινή (εβδομάδες ή μήνες), επομένως δεν είναι βιώσιμη ως μακροχρόνια θεραπεία για άτομα με IC/BPS. Το ποσοστό των ατόμων με IC/BPS που βιώνουν ανακούφιση από την υδροδιάταση είναι επί του παρόντος άγνωστο και τα στοιχεία για αυτή τη μέθοδο περιορίζονται από την έλλειψη σωστά ελεγχόμενων μελετών. Η ρήξη της ουροδόχου κύστης και η σήψη μπορεί να σχετίζονται με παρατεταμένη υδροδιάταση υψηλής πίεσης.
Ενσταλάξεις ουροδόχου κύστης
Ένα διάλυμα 50% DMSO είχε τη δυνατότητα να δημιουργήσει μη αναστρέψιμη μυϊκή συστολή. Ωστόσο, με χρήση διαλύματος 25% βρέθηκε να είναι αναστρέψιμη. Η μακροχρόνια χρήση του DMSO είναι αμφισβητήσιμη, καθώς ο μηχανισμός δράσης του δεν είναι πλήρως κατανοητός, αν και το DMSO πιστεύεται ότι αναστέλλει τα μαστοκύτταρα και μπορεί να έχει αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά και αναλγητικά αποτελέσματα. Άλλοι παράγοντες που χρησιμοποιούνται για ενστάλαξη της ουροδόχου κύστης για τη θεραπεία της διάμεσης κυστίτιδας περιλαμβάνουν: ηπαρίνη, λιδοκαΐνη, θειική χονδροϊτίνη, υαλουρονικό οξύ, πολυθειική πεντοζάνη, οξυβουτινίνη και αλλαντοτοξίνη Α. Τα πρώτα στοιχεία υποδεικνύουν ότι αυτοί οι παράγοντες είναι αποτελεσματικοί στη μείωση των συμπτωμάτων, αλλά απαιτείται περαιτέρω μελέτη με μεγαλύτερες, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές.
Διατροφή
Η τροποποίηση της διατροφής συνιστάται συχνά ως μέθοδος πρώτης γραμμής αυτοθεραπείας για τη διάμεση κυστίτιδα, αν και επί του παρόντος λείπουν αυστηρές ελεγχόμενες μελέτες που εξετάζουν τον αντίκτυπο της διατροφής στα σημεία και συμπτώματα της διάμεσης κυστίτιδας. Η αύξηση της πρόσληψης φυτικών ινών μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα. Τα άτομα με διάμεση κυστίτιδα παρουσιάζουν συχνά αύξηση των συμπτωμάτων όταν καταναλώνουν ορισμένα τρόφιμα και ποτά. Αποφυγή ορισμένων τροφών και ποτών όπως η καφεΐνη (ο καφές, το τσάι ),η σόδα, τα αλκοολούχα ποτά, η σοκολάτα , τα εσπεριδοειδή , οι καυτερές πιπεριές και τα τεχνητά γλυκαντικά μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Η ευαισθησία στα τρόφιμα που προκαλούν ενεργοποίηση των συμπτωμάτων μπορεί να μειωθεί εάν καταναλωθεί γλυκεροφωσφορικό ασβέστιο και/ή διττανθρακικό νάτριο. Η βάση της θεραπείας είναι μια τροποποίηση της διατροφής για να βοηθήσει τους ανθρώπους να αποφεύγουν εκείνα τα τρόφιμα που μπορούν να ερεθίσουν περαιτέρω το κατεστραμμένο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης.
Ο μηχανισμός με τον οποίο η διατροφική τροποποίηση ωφελεί τα άτομα με IC είναι ασαφής. Η ενσωμάτωση των νευρικών σημάτων από τα πυελικά όργανα μπορεί να μεσολαβήσει στις επιπτώσεις της δίαιτας στα συμπτώματα της IC.
Φάρμακα
Το αντιισταμινικό υδροξυζίνη απέτυχε να επιδείξει υπεροχή έναντι του εικονικού φαρμάκου στη θεραπεία ατόμων με IC σε μια τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, κλινική δοκιμή. Η αμιτριπτυλίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική στη μείωση των συμπτωμάτων όπως ο χρόνιος πυελικός πόνος και η νυκτουρία  σε πολλά άτομα με IC/BPS με μέση δόση 75 mg ημερησίως. Σε μια μελέτη, το αντικαταθλιπτικό ντουλοξετίνη βρέθηκε να είναι αναποτελεσματικό ως θεραπεία. Ο αναστολέας της καλσινευρίνης κυκλοσπορίνη Α έχει μελετηθεί ως θεραπεία για τη διάμεση κυστίτιδα λόγω των ανοσοκατασταλτικών ιδιοτήτων της. Μια μελέτη βρήκε ότι η κυκλοσπορίνη Α είναι πιο αποτελεσματική στη θεραπεία των συμπτωμάτων IC από την πολυθειική πεντοζάνη, αλλά είχε επίσης περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Η από του στόματος πολυθειική πεντοζάνη πιστεύεται ότι επιδιορθώνει την προστατευτική επικάλυψη γλυκοζαμινογλυκάνης της ουροδόχου κύστης, αλλά οι μελέτες έχουν συναντήσει μικτά αποτελέσματα όταν προσπαθούν να καθορίσουν εάν το αποτέλεσμα είναι στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Θεραπείες πυελικού εδάφους
Τα σύνδρομα ουρολογικού πυελικού πόνου, όπως το IC/BPS και το CP/CPPS, χαρακτηρίζονται από ευαισθησία των πυελικών μυών και τα συμπτώματα μπορεί να μειωθούν με την πυελική μυοπεριτονιακή φυσικοθεραπεία.
Τα τρέχοντα πρωτόκολλα, όπως το πρωτόκολλο Wise-Anderson, εστιάζουν σε μεγάλο βαθμό στις διατάσεις για την απελευθέρωση των υπερεντατισμένων μυών στην περιοχή της πυέλου ή του πρωκτού (που συνήθως αναφέρονται ως σημεία ενεργοποίησης ), στη φυσικοθεραπεία στην περιοχή και στη θεραπεία προοδευτικής χαλάρωσης για τη μείωση του αιτιολογικού στρες.
Η δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους είναι ένας αρκετά νέος τομέας ειδικότητας για τους φυσιοθεραπευτές παγκοσμίως. Ο στόχος της θεραπείας είναι η χαλάρωση και η επιμήκυνση των μυών του πυελικού εδάφους, παρά η σύσφιξη και/ή η ενδυνάμωση τους, όπως είναι ο στόχος της θεραπείας για άτομα με ακράτεια ούρων. Έτσι, οι παραδοσιακές ασκήσεις όπως οι ασκήσεις Kegel, που χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση των πυελικών μυών, μπορούν να προκαλέσουν πόνο και πρόσθετη μυϊκή ένταση. Ένας ειδικά εκπαιδευμένος φυσιοθεραπευτής μπορεί να παρέχει άμεση, πρακτική αξιολόγηση των μυών, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά.
Χειρουργική
Η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται σπάνια για IC/BPS. Η χειρουργική επέμβαση είναι πολύ απρόβλεπτη, και θεωρείται θεραπεία έσχατης ανάγκης για σοβαρές ανθεκτικές περιπτώσεις διάμεσης κυστίτιδας. Μερικοί άνθρωποι που επιλέγουν χειρουργική επέμβαση συνεχίζουν να αισθάνονται πόνο μετά την επέμβαση. Τυπικές χειρουργικές επεμβάσεις για ανθεκτικές περιπτώσεις IC/BPS περιλαμβάνουν: αύξηση της ουροδόχου κύστης, εκτροπή ούρων, διουρηθρική κάλυψη και εκτομή ελκών και αφαίρεση κύστης ( κυστεκτομή ).
Η νευροτροποποίηση μπορεί να είναι επιτυχής στη θεραπεία των συμπτωμάτων IC/BPS, συμπεριλαμβανομένου του πόνου. Μία ηλεκτρονική επιλογή παυσίπονου είναι το TENS. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί διεγέρτες διαδερμικής διέγερσης κνημιαίου νεύρου, με διάφορους βαθμούς επιτυχίας. Η διαδερμική διέγερση της ρίζας του ιερού νεύρου ήταν ικανή να παράγει στατιστικά σημαντικές βελτιώσεις σε διάφορες παραμέτρους, συμπεριλαμβανομένου του πόνου.
Εναλλακτική ιατρική
Υπάρχουν λίγα στοιχεία που εξετάζουν τα αποτελέσματα της εναλλακτικής ιατρικής αν και η χρήση τους είναι κοινή. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο βελονισμός μπορεί να βοηθήσει στον πόνο που σχετίζεται με IC/BPS ως μέρος άλλων θεραπειών. Παρά τη σπανιότητα ελεγχόμενων μελετών για την εναλλακτική ιατρική και την IC/BPS, "έχουν ληφθεί μάλλον καλά αποτελέσματα" όταν ο βελονισμός συνδυάζεται με άλλες θεραπείες.
Η βιοανάδραση, μια τεχνική χαλάρωσης που στοχεύει να βοηθήσει τους ανθρώπους να ελέγξουν τις λειτουργίες του αυτόνομου νευρικού συστήματος , έχει δείξει κάποιο όφελος στον έλεγχο του πόνου που σχετίζεται με το IC/BPS ως μέρος μιας πολυτροπικής προσέγγισης που μπορεί επίσης να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ή υδροδιάταση της κύστης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Ντουϊγκού Ασένα
Η  Ντουϊγκού Ασένα (19 Απριλίου 1946, Κωνσταντινούπολη - 30 Ιουλίου 2006, Κωνσταντινούπολη)  ήταν Τουρκάλα δημοσιογράφος, συγγραφέας best-seller και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1946. Ο παππούς της ήταν προσωπικός γραμματέας του Ατατούρκ. Αφού τελείωσε το Ιδιωτικό Κολλέγιο Θηλέων της Χαλκηδόνας, απόφοιτησε από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης με πτυχίο στα παιδαγωγικά. Στη συνέχεια εργάστηκε για δύο χρόνια στην παιδιατρική κλινική του Νοσοκομείου Χασέκι και στον παιδικό σταθμό του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης ως παιδαγωγός.
Αρθρογράφηση
Η Ντουϊγκού Ασένα ξεκίνησε να γράφει το 1972, εκδίδοντας την πρώτη στήλη της στην εφημερίδα "Hürriyet". Ανάμεσα στο 1976-1978 εργάστηκε ως copywriter σε διαφημιστική εταιρεία. Το 1978 έγινε αρχισυντάκτρια εκδοτικού οίκου και σε αυτή τη θέση ήταν υπεύθυνη για τη δημιουργία μιας σειράς γυναικείων περιοδικών, όπως τα "Kadınca", "Onyedi", "Ev Kadını", "Bella", "Kim" και "Negatif".
Κίνημα για τα γυναικεία δικαιώματα
Από τη δεκαετία του 1980 και έπειτα, η Ντουϊγκού Ασένα ηγήθηκε ενός κινήματος για τα δικαιώματα και τη θέση της γυναίκας στην Τουρκία, μέσω των εκδόσεών της στα μέσα. Έγραψε για τον γάμο, την ανισότητα και τη βία εναντίον των γυναικών. Νωρίτερα, είχε χάσει τη δουλειά της γιατί ερωτεύτηκε έναν συνάδελφο της σε μια συνδεδεμένη εφημερίδα. Μ' αυτό τον τρόπο, συνειδητοποίησε ότι ένας Τούρκος άνδρας δε θα έχανε ποτέ την εργασία του για τους ίδιους λόγους.
Απαγόρευση κυκλοφορίας βιβλίου και άρση
Το πρώτο της βιβλίο “Kadının Adı Yok” ("Η Γυναίκα δεν έχει Όνομα"), το οποίο ασκούσε έντονη κριτική στην καταπίεση των γυναικών και στον γάμο χωρίς αγάπη, εκδόθηκε το 1987 και έγινε top seller. Ωστόσο, το βιβλίο απαγορεύτηκε κατά την 40η έκδοση του το 1998 από την Κυβέρνηση, καθώς κρίθηκε ανήθικο, επικίνδυνο για τα παιδιά, καθώς και ότι υπονόμευε τον γάμο. Έπειτα από δύο χρόνια αγωγών, έγινε άρση της απαγόρευσης και το βιβλίο έγινε την ίδια χρονιά ταινία από τον σκηνοθέτη Ατίφ Γιλμάζ και πρωταγωνίστρια την Χάλε Σόιγκαζι. Μεταφράσεις του βιβλίου της δημοσιεύτηκαν στη Γερμανία και την Ολλανδία. Έγινε best-seller και στην Ελλάδα. Το δεύτερο βιβλίο της  “Aslında Aşk da Yok”, το οποίο μπορεί να θεωρηθεί συνέχεια του πρώτου, μεταφράστηκε επίσης σε άλλες γλώσσες και εκδόθηκε στο εξωτερικό. Όλα τα βιβλία της που ακολούθησαν έγιναν best-sellers.
Τηλεοπτική παρουσία
Μεταξύ του 1992 και 1997 παρουσίασε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα στο κρατικό κανάλι TRT 2. Επαγγελματικά ως συγγραφέας στήλης ξεκίνησε στην εφημερίδα Milliyet και έπειτα συνέχισε στην Cumhuriyet και στη Yarın. Η Ντουϊγκού Ασένα έπαιξε επίσης σε τρεις ταινίες  "Umut Yarıda Kaldı" ("Η Ελπίδα Έσπασε"), "Yarın Cumartesi" ("Αύριο είναι Σάββατο") και "Bay E" ("Ο Κύριος Ε").
Θάνατος
Η Ντουϊγκού Ασένα πέθανε από καρκίνο του εγκεφάλου, με τον οποίο πάλευε για δύο χρόνια στο Αμερικανικό Νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης. Η ταφή της έγινε στο Νοσοκομείο Ζιντζιρλίκουγιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι συγγραφείς Κατηγορία:Τούρκοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Τούρκοι φεμινιστές
Μεντούλης Εύβοιας
Το Μεντούλη είναι μικρό πεδινό χωριό της κεντρικής Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας με υψόμετρο 60 μέτρα.
The Cardigans
Οι The Cardigans είναι σουηδικό μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην πόλη Γιένσεπινγκ το 1992. Το μουσικό ύφος του συγκροτήματος ποικίλει σημαντικά από άλμπουμ σε άλμπουμ.
Μεντούλης Εύβοιας
Γεωγραφικά στοιχείς
Το Μεντούλη βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους και τον όρμο της Κύμης. Απέχει 33 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου - μέσω Αυλωναρίου), 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Κύμη και 68 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Χαλκίδα. Παλιότερα αναφερόταν με το όνομα Άγιος Χαράλαμπος λόγω της ομώνυμης εκκλησίας του χωριού, αλλά και ως "Ταμπάκικα", από τα εργαστήρια κατεργασίας δερμάτων που υπήρχαν.Οι κάτοικοι ασχολούνται κυριώς με την γεωργία, την παραγωγη σύκων Π.Ο.Π (γνωστά και ως σύκα Κύμης) και κουτόπουλων
The Cardigans
Studio Albums
Σημ:
Μεντούλης Εύβοιας
Γεωγραφικά στοιχείς
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1908 με ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κοτυλαίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τους Καλημεριάνους και τους Γραμματικιάνους αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλημεριάνων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύμης του δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους.
The Cardigans
Studio Albums
1Κυκλοφόρησε στις 30 Ιανουαρίου του 2008.
Μεντούλης Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
207 Χέντα
Η Χέντα (Hedda) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,92. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από το χαϊδευτικό της Χέντβιχ (Hedwig), της συζύγου του Γερμανού αστρονόμου Φρήντριχ Βίννεκε.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χέντας εκτιμάται σε 59 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,055. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Χέντα γύρω από τον εαυτό της.
Ανατολική Φραγκία
Στη μεσαιωνική ιστοριογραφία, η Ανατολική Φραγκία (λατινικά: Francia orientalis) ή Ανατολικό Φραγκικό Βασίλειο (regnum Francorum orientalium) ήταν ο πρόδρομος του Βασιλείου της Γερμανίας, και κράτησε από το, περίπου, 840 ως το 962. Η Ανατολική Φραγκία δημιουργήθηκε από το διαμοιρασμό της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών μετά τον θάνατο του Αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Ευσεβούς, αλλά ο ανατολικός-δυτικός διαχωρισμός "σταδιακά αποκρυσταλλώθηκε στην εγκαθίδρυση ξεχωριστών βασιλείων".
Σύνορα
Μετά από τρία χρόνια εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε τον θάνατο το Λουδοβίκου του Ευσεβή στις 20 Ιουνίου 840, υπογράφηκε τον Αύγουστο του 843 από τους τρεις γιους και κληρονόμους του η Συνθήκη του Βερντέν. Ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός πήρε το ανατολικό μέρος, που αποτελούταν κυρίως από γερμανόφωνους πληθυσμούς. Τα Χρονικά της Φούλντα περιγράφουν ότι το βασίλειο χωρίστηκε στα τρία και ότι ο Λουδοβίκος πήρε το ανατολικό μέρος. Τα Μπερτινιανά Χρονικά περιγράφουν την έκταση των εδαφών του: "στον καταμερισμό των κομματιών, ο Λουδοβίκος απόκτησε όλα τα εδάφη πέρα από τον ποταμό Ρήνο, αλλά και από αυτήν την πλευρά του Ρήνου επίσης τις πόλεις Σπάιερ, Βορμς και Μάιντς και της περιοχές τους". . Το βασίλειο της Δυτικής Φραγκίας πήγε στον νεότερο, ετεροθαλή αδελφό του Λουδοβίκου Κάρολο τον Φαλακρό, ενώ το μεταξύ τους βασίλειο της Μέσης Φραγκίας, που περιελάμβανε και την Ιταλία, και ο τίτλος του Αυτοκράτορα δόθηκε στον μεγαλύτερο αδελφό Λοθάριο Α΄.
Ενώ η Δυτική και η Μέση Φραγκία περιελάμβαναν "την καρδιά των παραδοσιακών Φραγκικά εδαφών", η Ανατολική αποτελούταν κυρίως από εδάφη που προσαρτήθηκαν στη Φραγκική Αυτοκρατορία μόλις τον 8ο αιώνα. Αυτά περιελάμβαναν τα δουκάτα της Αλεμανίας, Βαυαρίας, Σαξονίας, και Θουριγγίας, καθώς και τα νοτιότερα και ανατολικότερα μαρκάτα με τους Δανούς και τους Σλάβους. Ο χρονικογράφος της εποχής Ρεγκίνο του Προυμ, έγραψε ότι "διαφορετικοί άνθρωποι" (diversae nationes populorum) της Ανατολικής Φραγκίας, κυρίως γερμανόφωνοι και σλαβόφωνοι, μπορούσαν "να διαφοροποιηθούν μεταξύ τους ως προς τη φυλή, τα έθιμα, τη γλώσσα και τους νόμους" (genere moribus lingua legibus).
Βασίλειο
Τα βασιλικά σύμβολα της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών είχαν μοιραστεί από τον Λουδοβίκο τον Ευσεβή μεταξύ των δύο πιστών του γιων, τον Κάρολο και τον Λαθάριο. Ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός που τότε ήταν σε εξέγερση δεν πήρε τίποτα από τα βασιλικά κοσμήματα ή λειτουργικά βιβλία που σχετίζονταν με τη διαδοχή της βασιλείας της Αυτοκρατορίας. Έτσι, τα σύμβολα και τα τυπικά του βασιλείου της Ανατολικής Φραγκίας δημιουργήθηκαν από το μηδέν.
Από πολύ νωρίς το βασίλειο της Ανατολικής Φραγκίας είχε μια πιο τυποποιημένη διαδικασία για τη βασιλική εκλογή από τη Δυτική Φραγκία. Γύρω στο 900 γράφηκε μια λειτουργία (ordo) για τη στέψη του βασιλιά, που αποκαλείται πρώιμη γερμανική λειτουργία, για ιδιωτική ακρόαση. Αυτός που έστεφε τον "τοποθετημένο πρίγκηπα" (princeps designatus) έπρεπε να τον ρωτήσει αν ήταν πρόθυμος να υπερασπιστεί την εκκλησία και τον λαό, και μετά να ρωτήσει τον κόσμο αν ήταν πρόθυμοι να υποταχθούν στον πρίγκιπα και τους νόμους του. Τότε ο κόσμος αναφωνούσε "Fiat, fiat!" (Ας γίνει!), μια πράξη που αργότερα έγινε "Αναγνώριση". Αυτό είναι το πιο παλιό γνωστό τυπικό που περιέχει την Αναγνώριση, το οποίο ενσωματώθηκε στο κατοπινό Ρωμαίο-Γερμανικό Αρχιερατικό.
Τον Ιούνιο του 888 ο βασιλιάς Αρνούλφος συγκάλεσε συνοδό στο Μάιντς. Παρόντες ήταν η τρεις αρχιεπίσκοποι της Ανατολικής Φραγκίας —Βιλμπέτρος της Κολονίας, Λιουτμπέρτος του Μάιντς, και Ράτμποντ της Τιέρ—και οι αρχιεπίσκοποι της Δυτικής Φραγκίας της Ρεμς και της Ρουέν, καθώς και η επίσκοποι του Μπουβέ (Beauvais) και της Νοϊόν (Noyon ). Σύμφωνα με τον Walter Ullmann, η παρουσία των Δυτικών Φράγκων λόγω της "στείρας εκκλησιαστικής σκέψης" της Ανατολικής Φραγκίας, οδήγησε τη σύνοδο να υιοθετήσει ιδέες για την ιερότητα της βασιλείας και του χρίσματος του βασιλιά που ανήκαν στη Δυτική Φραγκία. Ήταν "η πρώτη φάση της διαδικασίας της αφομοίωσης των δύο μισών της Καρολίγγειας κληρονομιάς". Σε μια άλλη εκκλησιαστική σύνοδο στο Τρέμπουρ το 895, οι πρελάτοι διακήρυξαν ότι ο Αρνούλφος επιλέχτηκε από τον θεό και όχι από τους ανθρώπους, και ότι ορκίστηκε με τη σειρά του να υπερασπίζει την εκκλησία και τα προνόμιά της από όλους τους εχθρούς της. Όταν ο Αρνούλφος πέθανε το 899, ο ανήλικος γιος του Λουδοβίκος το Παιδί στέφθηκε αλλά δεν χρίστηκε βασιλιάς, και τέθηκε υπό την επιτροπεία του Hatto Α΄, αρχιεπισκόπου του Μάιντς. Η στέψη του Λουδοβίκου ήταν η πρώτη στη γερμανική ιστορία. Όταν αυτός πέθανε στα τέλη Σεπτεμβρίου 911, εκλέχτηκε να τον αντικαταστήσει ο Δούκας Κορράδος Α΄ στις 10 Νοεμβρίου, και έγινε ο πρώτος Γερμανός βασιλιάς που χρίστηκε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Φράγκοι Φ Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας Κατηγορία:Ιστορία της Τσεχίας
Μίροσλαβ Ραΐσεβιτς
Ο Μίροσλαβ Ραΐσεβιτς, είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί για πέντε χρόνια με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, έχοντας κατακτήσει το Champions Cup του 2003 και το κύπελλο Ελλάδας του 2004.
Καριέρα
Ο Ραΐσεβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης την σεζόν 2000-2001, όταν οι "κίτρινοι" βρίσκονταν σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας τους, αγωνιζόμενος για την παραμονή τους στην Α1 κατηγορία. Ο Σέρβος πέτυχε 122 πόντους και μάζεψε 52 ριμπάουντ σε 25 αγώνες, βοηθώντας την ομάδα του να καταλάβει την δωδέκατη θέση.
Το 2004, οι "κίτρινοι" παρουσίασαν μία εντυπωσιακή ομάδα, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας νικώντας τον Ολυμπιακό με 73-70. Την επόμενη σεζόν, ο Ραΐσεβιτς αγωνίστηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στον τελικό του κυπέλλου, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 72-68 από τον Παναθηναϊκό. Τις δύο αυτές χρονιές, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, αλλά ηττήθηκαν και τις δύο φορές με πλεονέκτημα έδρας από την ΑΕΚ.
Το 2005-06, μεταγράφηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Σερβίας. Παράλληλα, αγωνίστηκε στο Μουντομπάσκετ του 2006 με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, κατακτώντας την ενδέκατη θέση.
Στην επόμενη πενταετία, αγωνίστηκε στην ρωσική Ντιναμό Μόσχας, την ιταλική Μπάσκετ Νάπολι, τον Πανιώνιο και την Καβάλα, ενώ το 2007-2008 επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα. Έκλεισε την καριέρα του το 2011, παίζοντας στην ρωσική Ενισέι Κρασνόγιαρσκ.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Hawker Hunter
Το Hawker Hunter ήταν ένα Βρετανικό αεριωθούμενο μαχητικό αεροσκάφος. Ήταν το βασικό αναχαιτιστικό της RAF τη δεκαετία του '50 ενώ αποκτήθηκε και από άλλες 21 χώρες. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.972 Hunter άπο την Hawker Siddeley και από τις γραμμές παραγωγής-συναρμολόγησης του Βελγίου και της Ολλανδίας.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Το πρότυπο πήρε την ονομασία Ρ.1067 και πέταξε για πρώτη φορά στις 20 Ιουλίου 1951 με πιλότο τον Neville Duke. Ο κινητήρας του πρώτου αεροπλάνου ήταν ο Avon 103 (6.500 lbf) ενώ το δεύτερο πρωτότυπο, που πέταξε στις 5 Μαΐου 1952, διέθετε συστήματα πλοήγησης παραγωγής και κινητήρα τον ισχυρότερο Avon 107 (7.550 lbf). Το τρίτο πρωτότυπο πέταξε στις 30 Νοεμβρίου 1952 και διέθετε τον εναλλακτικό κινητήρα Armstrong Siddeley Sapphire 101 (8.000 lbf).
Η RAF παρήγγειλε το Hunter το Μάρτιο του 1950, ένα χρόνο πριν πετάξουν τα πρωτότυπα. Το πρώτο αεροπλάνο παραγωγής πέταξε στις 16 Μαρτίου 1953 και διέθετε κινητήρα Avon 113 (7.600 lbf). Τα πρώτα 20 Hunter F.Mk 1 ήταν στην ουσία αεροσκάφη προ-παραγωγής και χρησιμοποιήθηκαν στο πρόγραμμα δοκιμών.
Περιγραφή
Το Hunter ήταν ένα συμβατικό ολομεταλλικό μονόπλανο. Το εκτινασσόμενο κάθισμα ήταν το Martin Baker 2H ή 3H ενώ η διθέσια εκπαιδευτική έκδοση είχε το Mk.4H. Η άτρακτος ήταν τύπου μονοκόκ και το πίσω μέρος της μπορούσε να αφαιρεθεί για τη συντήρηση του κινητήρα. Οι δύο τριγωνικές εισαγωγές αέρα βρίσκονταν στις ρίζες της πτέρυγας ενώ η έξοδος του κινητήρα είχε ένα απλό ακροφύσιο στο πίσω μέρος της ατράκτου. Η πτέρυγα ήταν τοποθετημένη στη μέση της ατράκτου με 35 μοίρες οπισθόκλιση στο χείλος προσβολής ενώ είχε ελαφρά αρνητική δίεδρη γωνία. Το οριζόντιο ουραίο πτέρωμα και το κάθετο σταθερό είχαν και αυτά οπισθόκλιση. Οι επιφάνειες ελέγχου όπως και το τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης ήταν συμβατικής σχεδίασης ενώ το αερόφρενο ήταν τοποθετημένο στο πίσω κοιλιακό χώρο της ατράκτου. Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της μονοθέσιας έκδοσης ήταν το ενιαίο τμήμα πυροβόλων (τέσσερα ADEN των 30mm) και πυρομαχικών. Το τμήμα μπορούσε να αφαιρεθεί, αφήνοντας τις κάννες των πυροβόλων στην άτρακτο, για γρήγορο επανεξοπλισμό και συντήρηση. Η διθέσια έκδοση έφερε ένα πυροβόλο ADEN, ενώ μερικές εκδόσεις εξαγωγής έφεραν δύο πυροβόλα ADEN με αφαιρούμενα δοχεία πυρομαχικών. Το Hunter είχε ένα μικρό ραντάρ αποστασιομέτρησης στο ρύγχος. Κατοπινές εκδόσεις εξοπλίστηκαν με ατρακτίδια ρουκετών Matra SNEB των 68mm.
Σε υπηρεσία με τη RAF
Τον Ιούλιο του '54 το Hunter εισήλθε σε υπηρεσία με τη RAF και γρήγορα έγινε εμφανής η μικρή αυτονομία του νέου μαχητικού. Επιπλέον η κακή σχεδίαση των εισαγωγών αέρα δημιουργούσε ανωμαλία στη ροή του προς το κινητήρα με αποτέλεσμα την απώλεια στήριξης του συμπιεστή. Τα προβλήματα του κινητήρα ενισχύονταν από την απορρόφηση αερίων κατά τη πυροδότηση των πυροβόλων, με αποτέλεσμα σβήσιμο του κινητήρα (flameout). Η μείωση της παροχής καυσίμου προς το κινητήρα, όταν έβαλαν τα πυροβόλα, ήταν μια μη ικανοποιητική λύση γιατί περιόριζε τη χρήση των όπλων σε μικρό ύψος και ταχύτητα. Πρόβλημα δημιουργούσαν και οι συνδετήρες των βλημάτων, κατά την απόρριψη τους, γιατί χτυπούσαν και έκαναν ζημιά στο κάτω μέρος της ατράκτου. Το αρχικό αερόφρενο δημιουργούσε προβλήματα αστάθειας γύρω από τον εγκάρσιο άξονα και αντικαταστάθηκε με ένα απλό κοιλιακό αερόφρενο, το οποίο όμως δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά την προσγείωση. Τέλος απότομη κάθοδος δημιουργούσε πάγο στη καλύπτρα και τη θόλωνε.
Με μέγιστη διάρκεια πτήσης περίπου μία ώρα το νέο μαχητικό της Βρετανίας είχε μεγάλο πρόβλημα αυτονομίας. Στα θετικά του τύπου συμπεριλαμβάνεται η δυνατότητα, ακόμα και των πρώτων F.Mk 1, υπερηχητικής πτήσης σε κάθοδο από μεγάλο ύψος και με πλήρη ισχύ.
Το πρωτότυπο της έκδοσης F.Mk 3 προήλθε από τη μετατροπή του πρώτου πρωτοτύπου Hunter, στο οποίο τοποθετήθηκε ο κινητήρας με μετακαυστήρα Avon RA.7R και ώση 9.600lbf, ενώ έγιναν αεροδυναμικές βελτιώσεις με πιο χαρακτηριστική το κωνικό ρύγχος. Η έκδοση F.Mk 3 ακυρώθηκε αλλά το πρωτότυπο αεροσκάφος ήταν αυτό που στις 7 Σεπτεμβρίου 1953 κατέκτησε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας με 722,2 mph (1.163,2 Km/h).
Το πρόβλημα της μικρής εμβέλειας αντιμετωπίστηκε με τη τοποθέτηση νέας πτέρυγας σε ένα Hunter F.Mk 1 παραγωγής. Η νέα πτέρυγα διέθετε επιπλέον δεξαμενές καυσίμου στο χείλος προσβολής που αύξαναν τη ποσότητα του εσωτερικά μεταφερόμενου καυσίμου από 337 σε 414 gal και πτερυγικούς φορείς για τη μεταφορά δύο εξωτερικών δεξαμενών των 100 gal. Οι παραπάνω βελτιώσεις εφαρμόστηκαν στην έκδοση F.Mk 4, η οποία πέταξε για πρώτη φορά στις 20 Οκτωβρίου 1954 και εισήλθε σε υπηρεσία το Μάρτιο του 1955. Ένα ευδιάκριτο χαρακτηριστικό της έκδοσης F.Mk 4 ήταν τα δύο κοιλιακά εξογκώματα στο μπροστινό μέρος της ατράκτου στα οποία συλλέγονταν οι σύνδεσμοι των βλημάτων κατά τη βολή. Τα πληρώματα τους έδωσαν το όνομα “Sabrinas” παραλληλίζοντας τα με τα πλούσια προσόντα μιας σταρ της εποχής. Η έκδοση F.Mk 5 ήταν ένα F.Mk 4 με κινητήρα Sapphire. Παρόλο που ο Sapphire δεν υπέφερε από προβλήματα σβησίματος (flameout) και είχε μικρότερη κατανάλωση καυσίμου από τον Avon, η RAF επέλεξε να επιμείνει με τον δεύτερο για λόγους ομοιογένειας αφού το βομβαρδιστικό Canberra τον χρησιμοποιούσε.
Η Rolls-Royce για να επιλύσει τα προβλήματα του Avon, τοποθέτησε ένα νέο αυτόματο σύστημα καυσίμου και προχώρησε στην επανασχεδίαση του συμπιεστή. Ο βελτιωμένος Avon 203 παρήγαγε 10,000 lbf ώση και τοποθετήθηκε στο Hawker P.1099, όπου εξελίχθηκε στην έκδοση F.Mk 6. Μία σημαντική αλλαγή στην έκδοση F.Mk 6 ήταν η τοποθέτηση καινούργιας πτέρυγας με μεγαλύτερη επιφάνεια και ένα χαρακτηριστικό «δόντι» στο χείλος προσβολής που είχε σκοπό να μετριάσει το πρόβλημα της απώλειας στήριξης στα εξωτερικά μέρη της πτέρυγας (Pitch-up), ακόμα η ύπαρξη τεσσάρων πτερυγικών φορέων για τη μεταφορά εξωτερικών δεξαμενών καυσίμου έδωσαν στο αεροσκάφος μια ικανοποιητική εμβέλεια.
Η RAF απέσυρε τα Hunter F.Mk 6 από το ρόλο τους ως μαχητικά το 1963, οπότε αντικαταστάθηκαν από τα English Electric Lightning. Οι επιθετικές εκδόσεις υπηρέτησαν έως το 1970 ενώ ορισμένα αεροπλάνα παρέμειναν σε υπηρεσία ως τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 για εκπαιδευτικούς και δευτερεύοντες ρόλους.
Ελβετία και Σιγκαπούρη
Ίσως οι πιο ενθουσιώδης χρήστες του Hunter να ήταν η Ελβετία με τη Σιγκαπούρη αφού το χρησιμοποίησαν από το 1958 έως το 1994, βελτιώνοντας και κρατώντας το σε υπηρεσία στη θέση νεότερων αεροσκαφών. Το ακροβατικό σμήνος της πολεμικής αεροπορίας της Ελβετίας, Patrouille Suisse, χρησιμοποίησε τα Hunter F.Mk 58 στις αεροπορικές επιδείξεις ενώ ένας μεγάλος αριθμός των Hunter που βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές ανήκαν παλιότερα στην Ελβετική Πολεμική Αεροπορία.
Σουηδία
Στις αρχές της δεκαετίας του `50 η Πολεμική Αεροπορία της Σουηδίας είχε ανάγκη για ένα αναχαιτιστικό που θα έφτανε σε μεγαλύτερο ύψος από το υπάρχον Saab J 29.Ένα συμβόλαιο για 120 Hunter υπεγράφη το 1954 με το πρώτο αεροπλάνο να παραδίδεται τον Αύγουστο του 1955.Τα αεροσκάφη χαρακτηρίστηκαν J 34 από τη Σουηδική Πολεμική Αεροπορία και εντάχθηκαν στις πτέρυγες F 8 και F 18 που είχαν ως αποστολή την άμυνα της Στοκχόλμης. Ο οπλισμός των J 34 αποτελείτο από 4 πυροβόλα των 30 mm και δύο Sidewinders.Το ακροβατικό σμήνος της Σουηδικής Πολεμικής Αεροπορίας Acro Hunters χρησιμοποίησε πέντε J 34 στα τέλη της δεκαετίας του `50. Τη δεκαετία του `60 τα J 34 αντικαταστάθηκαν από τα υπερηχητικά J 35 Draken και τοποθετήθηκαν σε λιγότερο εξέχουσες πτέρυγες. Τα τελευταία Hunter αποσύρθηκαν το 1969.
Για να βελτιώσουν τις επιδόσεις των J 34 οι Σουηδοί τοποθέτησαν σε ένα αεροσκάφος έναν εγχώριας σχεδίασης μετακαυστήρα. Το σχέδιο είχε επιτυχία αλλά το κόστος εφαρμογής ήταν απαγορευτικό και έτσι εγκαταλείφθηκε.
Μέση Ανατολή
Κατά τη διάρκεια της κρίσης στη διώρυγα του Σουέζ, Hunter από τις αεροπορικές μοίρες Νο. 1 και Νο. 34, με βάση την Βασιλική Πολεμική Αεροπορία Ακρωτηρίου της Κύπρου, πέταξαν σε αποστολή συνοδείας βομβαρδιστικών English Electric Canberra μία μέρα πριν τοποθετηθούν σε ρόλο αεράμυνας, λόγω της μικρής αυτονομίας τους.
Το 1967, κατά τη διάρκεια του αραβοϊσραηλινού πολέμου των Έξι Ημερών, Ιρακινά Hunter επιχειρούσαν από βάσεις της Ιορδανίας της Συρίας και της Αιγύπτου. Ιορδανοί πιλότοι πολέμησαν με Ιρακινά Hunter, αφού τα περισσότερα Ιορδανικά Hunter είχαν καταστραφεί στο έδαφος από τη πρώτη μέρα του πολέμου.
Άντεν
Το Μάιο του 1964 στο Άντεν της Νοτίου Υεμένης, Hunter FGA9 και FR10 των Νο. 43 και Νο. 8 αεροπορικών μοιρών της RAF,χρησιμοποιήθηκαν με αποτελεσματικότητα εναντίον ανταρτών που αποπειράθηκαν να ανατρέψουν την Ομοσπονδία της Νοτίου Αραβίας (Νότια Υεμένη). Ο οπλισμός των αεροπλάνων ήταν ρουκέτες των 3 ιντσών και τα πυροβόλα των 30 mm ενώ και οι δύο μοίρες συνέχισαν να χρησιμοποιούν τα Hunter έως την αποχώρηση των δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου το 1967
Η εξέγερση του Μπρουνέι και η σύρραξη του Βόρνεο
Το 1962, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Μπρουνέι η RAF ανέπτυξε στη περιοχή αεροσκάφη Hunter για να παρέχει αεροπορική υποστήριξη στις Βρετανικές δυνάμεις εδάφους. Στη σύρραξη του Βόρνεο που ακολούθησε η RAF χρησιμοποίησε τα Hunter μαζί με άλλα αεροπλάνα που ανέπτυξε στο Βόρνεο και τη Μαλαισία.
Χιλή
Τα Hunter έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο πραξικόπημα που ανέτρεψε το σοσιαλιστή πρόεδρο της Χιλής, Σαλβαδόρ Αγιέντε την 11η Σεπτεμβρίου 1973.Hunter της Πολεμικής Αεροπορίας της Χιλής βομβάρδισαν το προεδρικό μέγαρο, το σπίτι του Σαλβαδόρ Αγιέντε στο Σαντιάγο και ραδιοφωνικούς σταθμούς, που ήταν πιστοί στη κυβέρνηση.
1965
Σαν επιθετικά αεροσκάφη τα Hunter αποδείχθηκαν πολύτιμα για την Ινδική Πολεμική Αεροπορία, καθώς κατέστρεψαν πολλά Πακιστανικά άρματα μάχης. Στον εναέριο πόλεμο όμως οι απώλειες ήταν μεγάλες αφού τα Ινδικά Hunter επιχειρούσαν βαρυφορτωμένα σε μεγάλες αποστάσεις επιπλέον η Ινδική Πολεμική Αεροπορία εκείνη τη περίοδο δεν διέθετε κατευθυνόμενα βλήματα αέρος-αέρος σε σύγκριση με τα Πακιστανικά F-86 Sabre που έφεραν. Οι περισσότεροι Ινδοί πιλότοι ήταν νέοι και χωρίς την εμπειρία που διέθεταν οι πιλότοι της Πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας.
1971
Τα Hunter στο πόλεμο του 1971 επέδειξαν ξανά τις ικανότητες τους ως επιθετικά αεροσκάφη εναντίον οχημάτων αλλά και κατά στρατηγικών στόχων που βρίσκονταν στο Πακιστάν και στο Ανατολικό Πακιστάν (σημερινό Μπανγκλαντές). Ακόμα με την υποστήριξη και άλλων αεροσκαφών τα Hunter κατέστρεψαν την ανατολική πτέρυγα της Πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας συμβάλλοντας αποφασιστικά στην απόκτηση αεροπορικής υπεροχής σε αυτόν το πόλεμο.
Χρήστες
thumb|300px|right|Χώρες χρήστες του Hawker Hunter
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αναχαιτιστικά αεροσκάφη Hunter Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Νιότη (ταινία)
Η Νιότη (ιταλ. La Giovinezza) είναι ταινία του 2015 ιταλικής, γαλλικής, ελβετικής και βρετανικής παραγωγής. Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Πάολο Σορεντίνο.
Απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου του 2015.
Πλοκή
Σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο στις ελβετικές Άλπεις διαμένουν δύο ηλικιωμένοι φίλοι: ο μαέστρος Φρεντ Μπάλιντζερ και ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Μικ Μπόιλ. Επίσης, μένει και ο νεαρός ηθοποιός Τζίμι Τρι, ο οποίος είναι απογοητευμένος που τον θυμούνται μόνο όταν είχε παίξει το ρομπότ, ενώ έχει συνεργαστεί με σπουδαίους σκηνοθέτες. Επίσης, μένουν ο Ντιέγκο Μαραντόνα και η Miss Universe. Ο απεσταλμένος της βασίλισσας Ελισάβετ προτείνει στον Φρεντ να διευθύνει την ορχήστρα στα γενέθλιά της παίζοντας τα Simple Songs, τα πιο γνωστά και "απλοϊκά" τραγούδια του, και εκείνος αρνείται. Ο Μικ ετοιμάζει την καινούρια του ταινία και θέλει για πρωταγωνίστρια τη φίλη του και επί χρόνων συνεργάτιδά του την Μπρέντα Μορέλ.
Στο ξενοδοχείο καταφτάνει η πρωταγωνίστρια Μπρέντα Μορέλ και ανακοινώνει στον Μικ πως δε θα παίξει στην ταινία του, γιατί οι τελευταίες του είναι κακές και επειδή συμφώνησε να παίξει σε μια τηλεοπτική σειρά. Μετά την αναχώρηση της Μπρέντα, ο Μικ πηδάει από το μπαλκόνι μπροστά στον Φρεντ. Η Μπρέντα μαθαίνει το γεγονός στο αεροπλάνο και παθαίνει κρίση από τη στενοχώρια της. Ο Φρεντ επισκέπτεται τη γυναίκα του στη Βενετία, η οποία είναι έγκλειστη σε γηροκομείο και σε άσχημη κατάσταση.
Στο τέλος, ο Φρεντ διευθύνει την ορχήστρα στα γενέθλια της βασίλισσας παίζοντας τα Simple Songs.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ελβετικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάολο Σορεντίνο Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βενετία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελβετία
Υάκινθος
Η λέξη Υάκινθος μπορεί να αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε ένα από τα ακόλουθα:
Όνομα βαφτιστικό
Υάκινθος (όνομα)
Διερευνητική μάθηση
Η διερευνητική μάθηση (inquiry-based learning) στηρίζεται κυρίως στις αναζητήσεις, απορίες και ερωτήσεις των µαθητών παρά στη παρουσίαση της διδακτέας ύλης από τον εκπαιδευτικό. Στόχος της διερευνητικής μάθησης είναι η μετατόπιση του βάρους της διδασκαλίας στη διδακτική διαδικασία με διερευνητικές μεθόδους ώστε ο μαθητής να εμπλακεί προσωπικά στη γνωστική διαδικασία και να μάθει πώς να μαθαίνει μόνος του.
Η διερευνητική μάθηση σχετίζεται με τη διερευνητική διδασκαλία (inquiry teaching), η οποία συνιστά μία "μορφή διδασκαλίας με την οποία οι εκπαιδευτικοί παρέχουν στους μαθητές και τις μαθήτριες πληροφορίες, εμπειρίες ή προβλήματα που λειτουργούν ως βάση για τις ερευνητικές δραστηριότητες των μαθητών/-τριών. Οι μαθητές/-τριες δημιουργούν υποθέσεις ή πιθανές λύσεις, συλλέγουν σχετικά δεδομένα και τα αξιολογούν για να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα"
Ιστορική Αναδρομή
Η διερευνητική μάθηση είναι πρωτίστως μια παιδαγωγική μέθοδος, που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του κινήματος ανακαλυπτικής μάθησης κατά τη δεκαετία του 1960 ως απάντηση στις παραδοσιακές μορφές διδασκαλίας, σύμφωνα με τις οποίες οι άνθρωποι όφειλαν να απομνημονεύουν πληροφορίες. Η φιλοσοφία της διερευνητικής μάθησης έχει τις ρίζες της στην εποικοδομητική θεωρία μάθησης, στο έργο δηλαδή των Πιαζέ, Ντιούι, Βιγκότσκι, και Φρέιρε, μεταξύ άλλων,  και μπορεί να θεωρηθεί εποικοδομητική. Η παραγωγή πληροφοριών και η δημιουργία νοήματος από αυτές η οποία βασίζεται σε προσωπικές ή κοινωνικές εμπειρίες είναι γνωστή ως εποικοδομισμός (κονστρουκτιβισμός). Η βιωματική μάθηση του Ντιούι (μάθηση μέσω της εμπειρίας) προϋποθέτει την ενεργητική συμμετοχή του μαθητή σε προσωπικές και αυθεντικές εμπειρίες, το να έχει νόημα γι αυτόν η διαδικασία. Η διερευνητική μάθηση μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω της βιωματικής μάθησης, στο βαθμό που περιλαμβάνει την εμπλοκή με το υπό μελέτη περιεχόμενο / υλικό, τη διερεύνηση και τη συνεργασία στην προσπάθεια δημιουργίας νοήματος. Ο Βιγκότσκι προσέγγισε τον εποικοδομισμό ως μάθηση μέσω της εμπειρίας που επηρεάζεται από την κοινωνία και τον μεσολαβητή. Η έννοια που κατασκευάζεται από μια εμπειρία μπορεί να έχει τόσο ατομικό όσο και ομαδικό χαρακτήρα..
Χαρακτηριστικά της διερευνητικής μάθησης
Ειδικές διαδικασίες μάθησης περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικές πρακτικές Κατηγορία:Φιλοσοφία της εκπαίδευσης Κατηγορία:Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση
Μονή Ευαγγελιστρίας
Με το όνομα Μονή Ευαγγελιστρίας αναφέρονται τα παρακάτω εν ενεργεία ελληνικά μοναστήρια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ουίλιαμ Κρουκς
Ο σερ Ουίλλιαμ Κρουκς (William Crookes, 17 Ιουνίου 1832 – 4 Απριλίου 1919), Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας ήταν Άγγλος χημικός και φυσικός, ειδικός στη φασματοσκοπία, καθηγητής του Βασιλικού Κολλεγίου Χημείας (Royal College of Chemistry) και οπαδός του πνευματισμού.
Το 1862 ο Κρουκς ανακάλυψε το στοιχείο θάλλιο και το 1895 ήταν ο πρώτος που ταυτοποίησε το πρώτο γνωστό δείγμα ηλίου. Επίσης εφηύρε το επονομαζόμενο «Ραδιόμετρο του Κρουκς», ένα είδος λαμπτήρα με ελάσματα, τα οποία παρείχαν με την περιστροφή τους μία ένδειξη ποσοτικής μέτρησης της έντασης της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας καθώς και τους "Σωλήνες του Κρουκς".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Έργα του Κρούκς στα αγγλικά:
Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Άγγλοι χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
Τα Φώτα που Σβήνουν
Τα Φώτα που Σβήνουν ήταν ελληνικό μουσικό συγκρότημα, που το αποτελούσαν οι Στάθης Δρογώσης (φωνή/πλήκτρα), Δημήτρης Τζιμέας (κιθάρα), Κώστας Γιαννίρης (ηλεκτρικό μπάσσο) και Ντομένικο Μπονάσσι (όμποε/κιθάρα/φυσαρμόνικα/φωνητικά).
Βιογραφία
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1996 και αρχικά λεγόταν "Αρχαιοκάπουλοι".
Το καλοκαίρι του 1997 υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Warner.
Τον Ιούνιο του 1998 μπαίνουν στο studio. Οι ηχογραφήσεις ολοκληρώνονται το Φεβρουάριο του 1999 και τον Μάιο κυκλοφορεί το album, με τίτλο το όνομά τους.
Στη συνέχεια συνεργάστηκαν με καλλιτέχνες όπως ο Μανώλης Φάμελλος, οι Ενδελέχεια, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, ο Νίκος Ζιώγαλας, οι Active Member, οι Ονειροπαγίδα, τα Υπόγεια Ρεύματα.
Κοινότητα Καλαμαύκας
Η Κοινότητα Καλαμαύκας είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα την Καλαμαύκα. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καλαμαύκας περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καμάρα και Ψαθί. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: μικρογραφία|600x600εσ|Η θέση της κοινότητας σε σχάση με τον δήμο.
Τα Φώτα που Σβήνουν
Βιογραφία
Το συγκρότημα σταμάτησε να δραστηριοποιείται το 2001.
Κοινότητα Καλαμαύκας
Συνολικά η κοινότητα έχει 464 κατοίκους.
Τα Φώτα που Σβήνουν
Συμμετοχές
Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Κοινότητα Καλαμαύκας
Κοινοτάρχες Καλαμαύκας
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλαμαύκας.
Οικογένεια Παφλαγόνων
Οι Παφλαγόνες ήταν βυζαντινή, μη αριστοκρατική οικογένεια, που αναδείχθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία τον 11ο αιώνα, αναδεικνύοντας δύο αυτοκράτορες, ενώ έπειτα χάθηκε από τα ανώτερα αξιώματα κι έμεινε στην αφάνεια.
Γενάρχης της οικογένειας ήταν ένας Παφλαγόνας χωρικός, άγνωστου ονόματος, που είχε πέντε γιους και μία κόρη. Οι γιοί του αναφέρεται στην Κωνσταντινούπολη ότι ασχολούνταν με τοκογλυφία και άλλες τραπεζικές συναλλαγές όπου απέκτησαν πολλά πλούτη ,
Οι γιοί του ήταν: ο Ιωάννης Ορφανοτρόφος, ευνούχος, αρχικά αυλικός που ανέβηκε σε πολλά υψηλά αξιώματα κατά την βασιλεία του Βασιλείου Β΄ και ευνόησε τα αδέλφια του να ανεβούν σε αξιώματα και θέσεις. Ο Μιχαήλ, μετέπειτα αυτοκράτορας μετά τον γάμο του με την αυτοκράτειρα Ζωή. Ο Νικήτας, διάδοχος του αυτοκράτορα και δούξ Αντιόχειας, ο Κωνσταντίνος, ευνούχος, στρατηγός και δούξ Αντιόχειας , και ο Γεώργιος, επίσης ευνούχος.
Κόρη του ήταν η Μαρία που παντρεύτηκε τον Στέφανο Πατρίκιο και μαζί απέκτησαν τον μετέπειτα αυτοκράτορα Μιχαήλ Ε΄. Ο Μιχαήλ Ε΄ ήταν το τελευταίο γνωστό μέλος της οικογένειας που κατείχε αξιώματα στην αυτοκρατορία και η οικογένεια χάθηκε από το προσκήνιο
Παραπομπές
Παφλαγ
Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας
Ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας είναι συγκοινωνιακό συγκρότημα στα όρια των Δήμων Χαλανδρίου, Βριλησσίων και Αγίας Παρασκευής στο βορειοανατολικό άκρο του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας. Συγκεκριμένα, αποτελεί το σημείο ανταπόκρισης του Προαστιακού με την Γραμμή 3 του Μετρό. Οφείλει την ονομασία του στην Λεωφόρο Δουκίσσης Πλακεντίας του Χαλανδρίου, στο τέρμα της οποίας έχει δημιουργηθεί.
Ο σταθμός βρίσκεται στα διοικητικά όρια του Δήμου Χαλανδρίου, κοντά στον οικισμό Πάτημα. Προσφέρει στους επιβάτες δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ του Μετρό και του Προαστιακού, χώρο στάθμευσης των ΙΧ αυτοκινήτων, διέλευση ταξί και τοπικών λεωφορείων, καθώς και κομβικό σταθμό μετεπιβίβασης του ΟΑΣΑ για πρόσβαση στα βορειοανατολικά προάστια της Αθήνας, τα Μεσόγεια και την Ανατολική Αττική. Αποτελεί επίσης τον οδικό κόμβο του αυτοκινητοδρόμου της Αττικής Οδού και του αυτοκινητοδρόμου της Περιφερειακής Υμηττού. Επιπλέον καθίσταται προσβάσιμος κατά τις εργάσιμες ημέρες από τη Δημοτική Συγκοινωνία Χαλανδρίου (πρωινές ώρες), καθώς και από τη Δημοτική Συγκοινωνία Βριλησσίων.
Σταθμός Προαστιακού
Ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας του Προαστιακού Σιδηροδρόμου βρίσκεται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας. Εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουλίου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων των Αθηνών. Τοποθετείται στο τέρμα της Λεωφόρου Δουκίσσης Πλακεντίας και στην έναρξη της Λεωφόρου Ηρακλείτου στο Χαλάνδρι, στη σύζευξη των διοικητικών ορίων των τριών δήμων και στο υψηλότερο επίπεδο του κόμβου, ενώ διαθέτει κεντρική αποβάθρα και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών.
Σταθμός Μετρό
thumb|right|Η αποβάθρα προς Αεροδρόμιο. Ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας του Μετρό βρίσκεται επί της Γραμμής 3. Εξυπηρετεί τη συγκοινωνιακή σύνδεση των δήμων Χαλανδρίου, Αγίας Παρασκευής, Γέρακα, Βριλησσίων, Πεντέλης και Μελισσίων με το κέντρο των Αθηνών, τα δυτικά Προάστια και το Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Εγκαινιάστηκε στις 28 Ιουλίου 2004. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες, καθώς και αμαξοστάσιο. thumb|right|Επίπεδο επικύρωσης εισιτηρίων.
Ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας είναι τερματικός για ορισμένους συρμούς της γραμμής 3 του Μετρό, ενώ άλλοι συνεχίζουν τη διαδρομή τους προς τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, μέσω των γραμμών που μοιράζονται με τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο και διαχειρίζεται η ΤραινΟΣΕ. Η μετάβαση αυτών των συρμών μεταξύ των δύο δικτύων επιτυγχάνεται μέσω συνδετήριας σήραγγας διπλής γραμμής αμέσως μετά τον σταθμό. Μεταξύ της εξόδου της σήραγγας και των αλλαγών τροχιάς από και προς τις γραμμές του Προαστιακού Σιδηροδρόμου, οι συρμοί αλλάζουν το σύστημα ρευματοληψίας μεταξύ του συνεχούς ρεύματος 750 V από τρίτη τροχιά του Μετρό και του εναλλασσομένου ρεύματος 25 kV 50 Hz από εναέριο καλώδιο του ΟΣΕ. Η σύνδεση του μετρό με τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο λειτουργεί από τις 30 Ιουλίου 2004, ενώ τις προηγούμενες 2 ημέρες όλοι οι συρμοί χρησιμοποιούσαν τον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας ως τερματικό.
Στα αρχικά σχέδια κατασκευής της γραμμής 3 του μετρό και κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της κατασκευής του, ο σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας αναφερόταν με την ονομασία «Σταυρός», από το γειτονικό οικισμό του Σταυρού Αγίας Παρασκευής νοτιοανατολικά. Σε εκείνα τα σχεδιαγράμματα ο σταθμός που είναι σήμερα γνωστός ως Σταθμός Χαλανδρίου αποκαλείται Δουκίσσης Πλακεντίας και δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον σημερινό σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γραμμής Εθνικής Άμυνας - Δουκίσσης Πλακεντίας αποφασίστηκε η μετονομασία του σταθμού με το σημερινό του όνομα, καθώς ο σταθμός Χαλανδρίου βρίσκεται πλησιέστερα στο κέντρο του Χαλανδρίου και ο σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας βρίσκεται στα σύνορα τριών δήμων, στη διαδρομή προς τον πύργο της Δούκισσας στην Πεντέλη. Από τον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας διερχόταν η γραμμή του Λαυρεωτικού Σιδηροδρόμου, μεταξύ των σταθμών του Λαυρεωτικού, Πλατείας Κένεντυ και Γέρακα.
Έργα τέχνης
Στο επίπεδο έκδοσης εισιτηρίων του σταθμού εκτίθεται το έργο Μετρώ του Κώστα Βαρώτσου, ένας ιδιότυπος «γαλαξίας» από πέτρες που αιωρούνται πάνω από την κεντρική αίθουσα. Παράλληλα, μικρότερες εικαστικές παρεμβάσεις από τον ίδιο καλλιτέχνη έχουν γίνει και σε άλλα μέρη του σταθμού με τη προσθήκη διάσπαρτων μετέωρων «σταγόνων» και γυάλινων εγκαταστάσεων.
Είσοδοι - Έξοδοι
Ο σταθμός καθίσταται προσβάσιμος από 4 εισόδους. Συγκεκριμένα:
Παραπομπές
Δουκισσης Πλακεντιας Δουκισσης Πλακεντιας Δουκισσης Πλακεντιας Δουκισσης Πλακεντιας Κατηγορία:Χαλάνδρι
Γιώργος Ξηντάρης
Ο Γιώργος Ξηντάρης (Σκόπελος, 28 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνας ερμηνευτής του ρεμπέτικου τραγουδιού και οργανοπαίχτης (μπουζούκι, μπαγλαμάς). Ένας μουσικός που συνεχίζει τη διάδοση των τραγουδιών του Μάρκου Βαμβακάρη και της σχολής του λεγόμενου Πειραιώτικου Ρεμπέτικου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρεμπέτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Γιούλια Νατσάλοβα
Η Γιούλια Νατσάλοβα (ρωσικά: Юлия Началова) γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1981, στο Βορόνεζ είναι ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Στις 1 Ιουνίου του 2006, παντρεύτηκε τον ποδοσφαιριστή, Ευγκένι Αλντόνιν και έχει αποκτήσει μια κόρη, την Βέρα (στις 1 Δεκεμβρίου του 2006).
Βιογραφία
Η Γιούλια γεννήθηκε στην οικογένεια του συνθέτη Βίκτορ Νατσάλοφ και μιας νοικοκυράς. Σε ηλικία των 5 χρόνων, έκανε το ντεμπούτο της στην Φιλαρμονική του Βορόνεζ. Το 1992, κέρδισε τον τηλεοπτικό διαγωνισμό "Morning Star" και προσκλήθηκε να γίνει παρουσιάστρια στο παιδικό μουσικό πρόγραμμα "Tam-Tam news". Το 1995, κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ "Αχ, σχολείο, σχολείο". Το 1995, συμμετείχε στον διεθνή διαγωνισμό φωνητικών "Big Apple-95" και κέρδισε το Grand Prix. Από τότε, η δημοτικότητα της αυξήθηκε-ήταν παρουσιάστρια στην μουσική εκπομπή "Subotniy Betcher" και στο κανάλι "Star". Το 2000, πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ "Formula radosti", το 2001 στην ταινία "Geroy eyie romana" και το 2004 στην σειρά "Βόμβα για την νύμφη". Το 2005, κυκλοφόρησε το άλμπουμ της, "Music Love" και συνάντησε τον Ευγκένι Αλντόνιν. Το 2006, κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "Ας μιλήσουμε για την αγάπη" και "Διάφορα τραγούδια για το κύριο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Κάρολος Φρειδερίκος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Ο Κάρολος-Φρειδερίκος, δανικά Karl-Frederik (30 Απριλίου 1700 - 18 Ιουνίου 1739) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1702-1739).
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου Δ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Εδβίγη-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας.
Νεανική ζωή
Γεννήθηκε στη Σουηδία, όπου είχαν βρει καταφύγιο οι γονείς του κατά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο (1700-21) στον αδελφό της μητέρας του Κάρλο ΙΒ΄ της Σουηδίας. Το 1702 ο πατέρας του απεβίωσε στη μάχη του Κλισζόβ της Πολωνίας. Ο Κάρολος-Φρειδερίκος τον διαδέχθηκε σε ηλικία δύο ετών και η μητέρα του ανέλαβε την επιτροπεία. Διέμεναν στη Στοκχόλμη, ενώ την πραγματική διακυβέρνηση του δουκάτου την είχαν διοικητές. Το 1708 απεβίωσε και η μητέρα του και την κηδεμονία ανέλαβε η Εδβίγη-Ελεονόρα, αδελφή του πάππου του Χριστιανού-Αλβέρτου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Τον προόριζε για διάδοχο του θείου του Καρόλου ΙΒ΄, που ήταν άτεκνος.
Στη διάρκεια του Πολέμου οι Δανοί κατέλαβαν την πόλη Σλέσβιχ και το κοντινό κάστρο Γκόττορπ. Το 1721 ο Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας, επικυρίαρχος του Καρόλου-Φρειδερίκου, έλαβε πίσω το φέουδο του Σλέσβιχ.
Σταδιοδρομία στη Σουηδία
Αυλικοί τον θεωρούσαν αλαζόνα και αγενή · το 1718 απεβίωσε ο Κάρολος ΙΒ΄ και η Ουλρίκα-Ελεονόρα, δεύτερη κόρη του Καρόλου ΙΑ΄, διεκδίκησε την εξουσία λέγοντας ότι η Εδβίγη-Σοφία δεν είχε λάβει την έγκριση της Συνέλευσης για το γάμο της. Ο Κάρολος-Φρειδερίκος δεν είχε ξεπεράσει ακόμη τη θλίψη του για το θείο του, όταν ο Φρειδερίκος Α΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ, σύζυγος της Ουλρίκας-Ελεονόρας, βιάστηκε να τη βοηθήσει να αναλάβει το θρόνο. Όταν αναγνωρίστηκε και ο Φρειδερίκος ως βασιλιάς, ο Κάρολος-Φρειδερίκος εγκατέλειψε τη Σουηδία και μετέβη στη Ρωσία. Περίμενε να αποβιώσει η άτεκνη Ουλρίκα-Ελεονόρα, αλλά εκείνος απεβίωσε δύο έτη πριν από αυτήν. Εν τω μεταξύ, λόγω της φιλο-Ρωσικής πολιτικής του, η Σουηδία απέκλεισε αυτόν και τον γιο του από τη διαδοχή. . Αργότερα τη διαδέχθηκε ο Αδόλφος-Φρειδερίκος 5ος απόγονος του Καρόλου Θ΄ Βάσα της Σουηδίας.