cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεόδωρος Β΄ του Μομφερράτου
Οικογένεια
Με τον δεύτερο γάμο του με την Ιωάννα του Μπαρ, κόρη του Ροβέρτου δούκα του Μπαρ (εγγονή από μητέρα του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας) απέκτησε:
Όταν απεβίωσε η Ιωάννα του Μπαρ (1402), ο Θεόδωρος Β' παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Μαργαρίτα της Σαβοΐας, κόρη του Αμεδαίου κόμη του Πεδεμοντίου. Όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Β΄ (1418), η Μαργαρίτα ακολούθησε το Τάγμα των Δομινικανών και ανακηρύχθηκε "ευλογημένη" από την Εκκλησία της Ρώμης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Μομφερράτου Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου
Ελίζαμπεθ Ουόρεν
Η Ελίζαμπεθ Άνν Ουόρεν (αγγλ. Elizabeth Ann Warren, 22 Ιουνίου 1949), το γένος Χέρινγκ (αγγλ. Herring), είναι Αμερικανίδα ακαδημαϊκός και πολιτικός, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Μασσαχουσέτη από το 2013. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Πριν την ενασχόλησή της με την πολιτική, ήταν καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ με ειδίκευση στο πτωχευτικό δίκαιο. Η Ουόρεν είναι διακεκριμένη ακαδημαϊκός στη νομική επιστήμη, ενώ είναι μία από τις νομικές επιστήμονες με τις περισσότερες αναφορές. Είναι γνωστή για την προώθηση νομοθεσιών για την προστασία του καταναλωτή, ενώ το ακαδημαϊκό της έργο οδήγησε στη δημιουργία του Γραφείου Οικονομικής Προστασίας του Καταναλωτή. Η Ουόρεν έχει γράψει διάφορα ακαδημαϊκά έργα και κείμενα στον τύπο, ενώ εμφανίζεται συχνά σε συνεντεύξεις σχετικά με την αμερικανική οικονομία και τα προσωπικά οικονομικά.
Μετά τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2008, η Ουόρεν διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Επιτήρησης του Κογκρέσου, η οποία δημιουργήθηκε για την επιτήρηση του Προγράμματος Ανακούφισης Προβληματικών Κεφαλαίων (αγγλ. Troubled Asset Relief Program ή TARP). Αργότερα, διετέλεσε Βοηθός στον Πρόεδρο και Ειδικός Σύμβουλος στο Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών για το Γραφείο Οικονομικής Προστασίας του Καταναλωτή υπό την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα. Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, αναγνωρίστηκε ως μία ανερχόμενη προσωπικότητα στη δημόσια πολιτική από τα περιοδικά National Law Journal και Time 100.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Μασαχουσέτη Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μασάσι Κισιμότο
Ο Μασάσι Κισιμότο (岸本斉史, 8 Νοεμβρίου 1974) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής μάνγκα. Γεννημένος στην επαρχία Οκαγιάμα, ο Κισιμότο είναι ευρέως γνωστός για τη δημιουργία της σειράς μάνγκα με τίτλο Naruto.
Βιογραφία
Η πρώτη του δουλειά στο χώρο ήταν το Karakuri, το οποίο και έδωσε στην εταιρία Shueisha, κερδίζοντας το μηνιαίο βραβείο της με τίτλο Hop Step Award, σε ηλικία 20 ετών. Το ίδιο βραβείο έχει δοθεί σε σχεδιαστές που σήμερα θεωρούνται κορυφαίοι, όπως ο Γιοσιχίρο Τόγκασι (Hunter x Hunter, Yû Yû Hakusho), Νομπουχίρο Γουατσούκι (Ruruni no Kenshin) και Εϊτσίρο Όντα (One Piece).
Το 1999, η σειρά Naruto άρχισε να εκδίδεται στο εβδομαδιαίο περιοδικό Weekly Shōnen Jump στο τεύχος Νο 17 και μεταφέρθηκε κατόπιν στη μικρή οθόνη το 2002. Και οι δύο σειρές εξακολουθούν μέχρι και σήμερα με εβδομαδιαία επεισόδια. Αυτή η σειρά είναι μια από τις πιο επιτυχημένες εμπορικά τα τελευταία δέκα χρόνια αποφέροντας στο δημιουργό τεράστια κέρδη, με τα εισοδήματά του να είναι της τάξης των 800.000 ευρώ το χρόνο.
Ο ίδιος ονομάζει τον Άκιρα Τοριγιάμα, δημιουργό του Dr. Slump και της σειράς Dragon Ball, ανάμεσα στις κυριότερες επιρροές του. Επίσης, ανέφερε πως το μάνγκα και η ταινία άνιμε Akira (1982 και 1988, αντίστοιχα) του Κατσουχίρο Οτόμο είχε αντίκτυπο στη δουλειά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Naruto Κατηγορία:Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα
Ελλάνικος ο Ηλείος
Ο Ελλάνικος ο Ηλείος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στα ιππικά αγωνίσματα του τεθρίππου πώλων και της συνωρίδος στους 177ους (72 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της συνωρίδας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου πώλων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
1343
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1343 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ροβέρτος Γυισκάρδος
Ο Ροβέρτος ο Γυισκάρδος (= Πονηρός) (γαλλ. Robert Guiscard, 1020 - 17 Ιουλίου 1085) από τον Οίκο των Ωτβίλ ήταν Νορμανδός τυχοδιώκτης και κατακτητής, γνωστός για την κατάκτηση της νότιας Ιταλίας και της Σικελίας. Διετέλεσε κόμης της Απουλίας και της Καλαβρίας (1057 - 1059) και δούκας της Απουλίας και της Καλαβρίας (1059 - 1085) μετά τη μετατροπή της κομητείας σε δουκάτο.
Βιογραφία
Διακρίθηκε στη μάχη του Τσιβιτάτε το 1053 ενάντια στον πάπα Λέοντα τον Θ΄ και στη συνέχεια αυτός και ο αδελφός του Ρογήρος κατέκτησαν την Απουλία και την Καλαβρία και το 1059 ορίστηκε δούκας της Καλαβρίας και της Σικελίας. Κατέλαβε το Ρέτζο, τον Τάραντα και το Μπρίντιζι. Το 1061 εισέβαλε και κατέλαβε μαζί με τον Ρογήρο τη Σικελία. Το 1071 κατέλαβε το Μπάρι, το τελευταίο έδαφος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Ιταλική χερσόνησο.
Υποταγή της Καλαβρίας
Ο Γυισκάρδος οδήγησε έναν στρατό στην Καλαβρία. Ήταν η πρώτη σοβαρή του προσπάθεια να υποτάξει τη Βυζαντινή επαρχία από την εποχή του Γουαϊμάρος. Πολιόρκησε με τον στρατό του το Καριάτι, που υποτάχθηκε. Πριν τον χειμώνα ακολούθησε το Ροσάνο και το Γκεράς, ενώ μόνο το Ρήγιο είχε μείνει στους Βυζαντινούς. έπειτα ο Γυισκάρδος επέστρεψε στην Απουλία. Προσπάθησε να υποτάξει τις Βυζαντινές φρουρές στον Τάραντα και το Μπρίντιζι, κατόπιν επέστρεψε στην Καλαβρία, όπου ο αδελφός του Ρογήρος περίμενε τις νέες πολιορκητικές μηχανές.
Μετά την πτώση του Ρήγιου (Ρέτζιο) και την υποταγή της Σκύλλας, της ακρόπολης σε μια νησίδα όπου είχε καταφύγει η φρουρά του Ρήγιου, συνέχισε για την κατάκτηση ολόκληρης της Σικελίας. Ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας επιτέθηκε πρώτα με μία μικρή δύναμη στη Μεσσήνη, αλλά αποκρούστηκε από τη φρουρά των Σαρακηνών. Η μεγάλη επίθεση που σχεδίαζε ο Γυισκάρδος δεν έγινε τελικά, επειδή συνάντησε αντίσταση από Βυζαντινό στρατό, που έστειλε ο Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας για να λεηλατήσει την Απουλία. Η Μέλφι πολιορκήθηκε ξανά τον Ιανουάριο του 1061, αλλά ο Ρογήρος βρήκε νέα αντίσταση. Οι δυνάμεις του Γυισκάρδου πιέστηκαν από τους Βυζαντινούς να οπισθοχωρήσουν και η Απουλία έμεινε ήρεμη.
Η Σικελική εκστρατεία
Ο Ροβέρτος Γυισκάρδος επιτέθηκε στη Σικελία με τον αδελφό του Ρογήρο και κατέλαβαν τη Μεσσήνη με σχετική ευκολία (1061), όταν στρατοπέδευσαν αθέατοι τη νύχτα και αιφνιδίασαν τον στρατό των Σαρακηνών. Με την επιτυχία αυτή απέκτησαν τον έλεγχο στο Στενό της Μεσσήνης. Ο Γυισκάρδος συμμάχησε αμέσως με τον Ίμπν-ατ-Τιμνάχ, έναν από τους εμίρηδες της Σικελίας, εναντίον του αντιπάλου του Ίμπν-αλπ-Χαουά. Ο Γυισκάρδος, ο αδελφός του και ο Ίμπν-ατ-Τιμνάχ βάδισαν στην κεντρική Σικελία μέσω της Ρομέττας που είχε μείνει πιστή στον Ίμπν-ατ-Τιμνάχ, και στη συνέχεια πέρασαν στην πεδιάδα στην οποία είχαν διακριθεί πριν από 21 χρόνια ο Γεώργιος Μανιάκης και οι πρώτοι Ωτβίλ. Ο Γυισκάρδος επιτέθηκε στην Κεντουρίπ, αλλά η αντίσταση που συνάντησε ήταν σκληρή και μετακινήθηκε. Αφού το Πατέρνο έπεσε, μετακίνησε τον στρατό του σε ένα ισχυρό κάστρο στην Έννα.
Οι Σαρακηνοί ηττήθηκαν, αλλά η Έννα δεν έπεσε και ο Γυισκάρδος επέστρεψε με τη σύζυγο του Σίλτσεγκαιτα στην Καλαβρία για τα Χριστούγεννα. Το 1064 επέστρεψε, προσπέρασε την Έννα και βάδισε για το Παλέρμο, όταν το στρατόπεδό του μολύνθηκε από ταραντούλες και αναγκάστηκε να δραπετεύσει. Η εκστρατεία ήταν ανεπιτυχής, αλλά σε μία μετέπειτα εκστρατεία (1072) έπεσε το Παλέρμο· η υπόλοιπη Σικελία ήταν θέμα χρόνου. Στη διάρκεια της Σικελικής εκστρατείας ο Ροβέρτος·Γυισκάρδος καταγράφεται ως "Ροβέρτος ο Μελανοχίτων" επειδή φορούσε κομψά υφάσματα με εισαγόμενες βαφές, που τους έδιναν μελανό χρώμα.
Ήττα από τους Βενετούς (1081)
thumb|right|200px|Ο Ροβέρτος Γυισκάρδος, έργο του Μέρρι-Ζοζέφ Μπλοντέλ (19ος αιώνας). Ο Ροβέρτος Γυισκάρδος προσπάθησε να κατακτήσει το μεγαλύτερο τμήμα της Ιταλικής χερσονήσου και να διώξει όλες τις Βυζαντινές φρουρές. Αφού κατέκτησε τη Σικελία, βάδισε βόρεια και άρχισε να απειλεί τις Βυζαντινές πόλεις στο Ιόνιο Πέλαγος και την Αδριατική Θάλασσα. Τον Μάιο του 1081 πολιόρκησε το Δυρράχιο, που βρισκόταν στο ένα άκρο της Εγνατίας Οδού, του περίφημου αρχαίου δρόμου που οδηγούσε στην Κωνσταντινούπολη. Ο νέος Αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός έστειλε μήνυμα στον Δόγη της Βενετίας Ντομένικο Σέλβο και του ζήτησε να κινητοποιήσει τον στόλο του για την υποστήριξη του Δυρραχίου αντί τεραστίων κερδών.
Ο Ντομένικο Σέλβο βάδισε για την υπεράσπιση του Δυρραχίου με 14 πολεμικά πλοία και άλλα 45 μικρότερα. Ο Βενετός δόγης, πέρα από τους οικογενειακούς και εμπορικούς δεσμούς με το Βυζάντιο, είχε πρόσθετους λόγους να πολεμήσει τους Νορμανδούς: αν ο Γυισκάρδος αποκτούσε τον έλεγχο στο Στενό του Οτράντο θα απειλούσε την πόλη του. Ο Σέλβο πλησίαζε το Δυρράχιο, ενώ τα πλοία του Γυισκάρδου βρίσκονταν ήδη στο λιμάνι της πόλης. Η μάχη ήταν σκληρή, αλλά οι έμπειροι και εκπαιδευμένοι Βενετοί στη θάλασσα συνέτριψαν τους άπειρους Νορμανδούς. Ο στόλος του Γυισκάρδου έφυγε πανικόβλητος με τεράστιες απώλειες· ο Ντομένικο Σέλβο άφησε τον γιο του διοικητή του στόλου και επέστρεψε στη Βενετία σαν ήρωας.
Τελική συντριβή των Βενετών
Ο Γυισκάρδος επέστρεψε στα Βαλκάνια και σχεδίασε νέα οργανωμένη επίθεση στην Κέρκυρα (1084). Τον περίμεναν οι δυνάμεις των Ελλήνων και των Βενετών υπό την ηγεσία του Σέλβο. Οι Νορμανδοί πλησίασαν το νησί, αλλά η συντριβή που γνώρισαν από τους δύο συμμάχους ήταν μεγαλύτερη από αυτήν που είχαν υποστεί στη ναυμαχία του Δυρραχίου. τότε ο Γυισκάρδος διέταξε άλλη μία επίθεση τρεις ημέρες μετά, αλλά τα αποτελέσματα ήταν περισσότερο καταστροφικά. Ο Ντομένικο Σέλβο, πεπεισμένος ότι τους είχε εξουδετερώσει οριστικά, έστειλε όλα τα πλοία του στη Βενετία για επισκευή για να τα χρησιμοποιήσει σε άλλες ανάγκες. Ο Σέλβο σίγουρος ότι μια τρίτη επίθεση του Γυισκάρδου είναι απίθανη, απέσυρε και τα υπόλοιπα πλοία του από την Αλβανική ακτή και περίμενε την αναχώρηση των Νορμανδών.
Ο Γυισκάρδος, μόλις έμαθε τα σχέδια του δόγη, κάλεσε μυστικά τον στόλο του να βρίσκεται σε εγρήγορση για να κάνει αιφνίδια αντεπίθεση. Το σχέδιο του Γυισκάρδου είχε μεγάλο ρίσκο, αλλά η διάλυση του στρατού των αντιπάλων του και η φυγή των Βενετσιάνικων πλοίων και των Ελλήνων του έδινε μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Οι Βενετοί, αυτή τη φορά αιφνιδιασμένοι, γνώρισαν τη μεγαλύτερη συντριβή· ο ίδιος ο Σέλβο μετά βίας μπόρεσε να δραπετεύσει, ενώ 3.000 Βενετοί σκοτώθηκαν και άλλοι 2.500 αιχμαλωτίστηκαν. Οι Βενετοί έχασαν επίσης εννιά γαλέρες, τις μεγαλύτερες και τις ισχυρότερες του στόλου τους.
Το τέλος
Το 1085 επέστρεψε για να ανακαταλάβει τα εδάφη που είχε απολέσει ο γιος του Βοημούνδος Α΄, καταλαμβάνοντας την Κέρκυρα και την Κεφαλλονιά, όπου απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1085, στην παραλία του Αθέρα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1051 την Αλμπεράντα του Μπουοναλμπέργκο, κόρη του Ρενώ Α΄ των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Ιταλονορμανδοί Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Δούκες της Απουλίας Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι Κατηγορία:Κόμητες της Απουλίας και της Καλαβρίας
Yle
Η τηλεόραση Yle είναι ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Φινλανδίας και ιδρύθηκε το 1926. Η Yleisradio Oy είναι ανώνυμη η οποία κατά κύριο λόγο ανήκει στο Φινλανδικό Κράτος. Η Yle έχει τέσσερα εθνικά τηλεοπτικά κανάλια, 38 ραδιοφωνικούς σταθμούς (οι 25 είναι περιφερειακοί). Αξίζει να πούμε ο,τι το 5% περίπου της χώρας έχει ως μητρική γλώσσα την Σουηδική.
Στον τομέα της διεθνούς μετάδοσης, μία από τις πιο γνωστές υπηρεσίες είναι Nuntii Latini δηλαδή η είδηση ​​στα λατινικά, η οποία μεταδίδεται σε όλο τον κόσμο και διατίθεται μέσω του Διαδικτύου. Η Yle ήταν επίσης ένα από τα 23 ιδρύματα ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοφωνίας από το 1950. Η Yle φιλοξένησε το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2007 στο Ελσίνκι.
Συμεών Στρατηγός
Ο Συμεών Φίλιππος Στρατηγός (Simone Filippo Stratico) ήταν Έλληνας μαθηματικός και ναυσίπλοος που σπούδασε και έζησε στην Πάντοβα και στην Παβία της Ιταλίας τον 18ο αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1733 στο Ζάνταρ από γονείς Ελληνικής καταγωγής από το Ηράκλειο οι οποίοι μετανάστευσαν στην Δαλματία λόγω της Οθωμανικής κατάκτησης της Κρήτης το 1669. Ο Στρατηγός αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Παδόβας στον τομέα της φαρμακευτικής και στην ηλικία των είκοσι πέντε έγινε καθηγητής.
Ήταν μέλος της αντιπροσωπείας που ταξίδεψε από τη Βενετία στην Αγγλία το 1761 για να συγχαρεί τον νέο βασιλιά Γεώργιο Γ΄. Παρέμεινε στη χώρα για λίγα χρόνια για να σπουδάσει και έγινε μέλος διαφόρων ακαδημιών συμπεριλαμβανομένης της βασιλικής εταιρείας του Λονδίνου. Εκείνη την εποχή εντυπωσιάστηκε πολύ από το μέγεθος και την οικονομική ισχύ του βρετανικού ναυτικού. Σύντομα μετακόμισε πίσω στην Πάντοβα, όπου αντικατέστησε τον Τζιοβάνι Πόλεν και έγινε ο πρόεδρος στον μαθηματικό τομέα της πόλης. Με αυτή την ιδιότητα, μελέτησε εκτενώς το υδατικό καθεστώς της Βενετικής Δημοκρατίας, εκτελώντας διάφορες παρεμβάσεις στο υδραυλικό σύστημα.
Με την πτώση της Βενετίας το 1801 προσκλήθηκε να διδάξει ναυτική επιστήμη στο πανεπιστήμιο της Παβία και επίσης μελέτησε τη διδασκαλία της φυσικής υπό τον Αλεσάντρο Βόλτα. Κατά τη διάρκεια του Ναπολεόντειου βασιλείου της Ιταλίας ορίστηκε Γενικός Επιθεωρητής Γεφύρων και Δρόμων και Πρόεδρος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών και Επιστημών Ινστιτούτου Λομβαρδίας στο Μιλάνο. Σε αναγνώριση του έργου του, εξελέγη γερουσιαστής το 1809. Έλαβε πολλά διεθνή βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής και της Σιδερένιας Κορώνας. Ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β´ της Αυστριακής Αυτοκρατορίας του απένειμε τον Σταυρό του Τάγματος του Λεοπόλδου και τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου της Πάντοβα και της Παβίας. Ο Συμεών Στρατηγός πέθανε στο Μιλάνο της Ιταλίας στις 16 Ιουλίου 1824 σε ηλικία 90 ή 91 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ουμανιστές Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες φαρμακολόγοι
Τελικός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Ο Τελικός του Euro 2012 ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που έλαβε χώρα στις 1 Ιουλίου 2012 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Κιέβου στην Ουκρανία, για να καθοριστεί ο νικητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012.
Ο τπροηγούμενος κάτοχος του τροπαίου ήταν η Ισπανία που κέρδισε με σκόρ 1 - 0 τη Γερμανία. Η Ισπανία αντιμετώπισε την Ιταλία για να υπερασπιστεί τον τίτλο της και να επαναλάβει τον θρίαμβο του 2008.
Η Ισπανία κέρδισε με 4-0 τον τελικό και έγινε η πρώτη εθνική ομάδα που κερδίζει δύο συνεχόμενα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και η πρώτη διεθνώς που κερδίζει τρία συνεχόμενα κύρια τουρνουά (Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008, Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012).
Κανονικά, ο νικητής του τελικού λαμβάνει αυτόματα συμμετοχή στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2013. Ωστόσο, με την Ισπανία να έχει ήδη εξασφαλίσει μία θέση στην εν λόγω διοργάνωση σαν πρωταθλήτρια του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010, η Ιταλία έχει ήδη προκριθεί αυτόματα στη διοργάνωση ως εκπρόσωπος της UEFA, ακόμα και με την ήττα της στον τελικό.
Στο δρόμο προς τον τελικό
{| style="width:100%; text-align:center;" !colspan=2 style="width:1*"|Ισπανία !Γύρος !colspan=2 style="width:1*"|Ιταλία
Πηγές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012
Χρυσός Δούκης
Ο Χρυσός Δούκης (1881 - 1944) ήταν οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Καστοριά.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρυσός Δούκης γεννήθηκε το 1881 ή το 1884 στην Καστοριά. Ήταν αδερφός του Σπυρίδωνα Δούκη. Έδρασε ως οπλαρχηγός αντάρτικου σώματος στη λίμνη της Καστοριάς κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, συνεργαζόμενος αρχικά με τον Παύλο Μελά, εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων και των Οθωμανικών αρχών. Το 1908 μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων και τη δεινή θέση, στην οποία βρέθηκαν πολλοί Μακεδονομάχοι οπλαρχηγοί, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. Επανήλθε το 1912 για να καταταχθεί στον Ελληνικό Στρατό ως εθελοντής. Κατά τον Α΄ και Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο πήρε μέρος ως επικεφαλής στρατιωτικού αποσπάσματος, αποτελούμενου από Καστοριανούς. Έλαβε επίσης μέρος με το σώμα του, στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα, μετά το 1914. Το 1916 συμμετείχε στο Κίνημα της Εθνικής Αμύνης. Το 1918 κατατάχθηκε ως μόνιμος στρατιωτικός και έλαβε το βαθμό του ανθυπολοχαγού, το 1929. Ασχολήθηκε με την παραδοσιακή Μακεδονική μουσική ως τραγουδιστής και ηχογράφησε 10 δημοτικά Καστοριανά τραγούδια για το Μουσικό Λαογραφικό Αρχείο της Μέλπως Μερλιέ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς Κατηγορία:Δημοτική μουσική
Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου
Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, (Κωνσταντινούπολη, Ιανουάριος 1867 - 8 Μαρτίου 1906) ήταν Ελληνίδα διηγηματογράφος, αρθρογράφος, δασκάλα και δημοτικίστρια Το έργο της, κυρίως αποτελούμενο από μικρά διηγήματα, κατατάσσεται -σύμφωνα με τη διαπίστωση του Τέλλου Άγρα- στη γυναικεία αστική ηθογραφία του καιρού της και, μολονότι άνισο ποιοτικά, διακρίνεται για τη ζωντάνια των διαλόγων και τη χρήση του δημώδους ιδιώματος, που η συγγραφέας ήταν «μεταξύ των πρώτων» που το καλλιέργησαν στην οθωμανική πρωτεύουσα.. Αναγνωρίζεται ως η πρώτη Ελληνίδα πεζογράφος, ενώ είχε συλλάβει και ορισμένες φεμινιστικές ιδέες. Υπήρξε, επίσης, πρωτοπόρος Ελληνίδα εκδότρια λογοτεχνικών εντύπων, ως γυναίκα σε έναν επαγγελματικό χώρα ανδροκρατούμενο.
Βιογραφία
Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Ιανουάριο του 1876, στο προάστιο της Βλάγκας. Ήταν κόρη του Βασίλειου Παπαδόπουλου, στρατιωτικού γιατρού, και της Ελένης Φαλιέρη. Σπούδασε στο Παρθεναγωγείο «Παλλάς», ενώ εργαζόταν. Το 1886 έλαβε πτυχίο δασκάλας, δεν μπόρεσε όμως να συνεχίσει τις σπουδές της με υποτροφία, λόγω των νεωτεριστικών της αντιλήψεων για τα παιδαγωγικά ζητήματα. Εργάστηκε σε σχολεία κοντά στην Κωνσταντινούπολη και στην Ανατολική Θράκη, στη Σηλυβρία, όπου ανέπτυξε εθνική δράση. Ωστόσο, η στροφή της στη δημοτική γλώσσα είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί πλέον να δουλεύει στα σχολεία της περιοχής (εξαιτίας σχετικής απαγόρευσης από τους πατριαρχικούς κύκλους που έλεγχαν την ελληνική εκπαίδευση), οπότε για ένα διάστημα (μέχρι το 1902) βρέθηκε στο Βουκουρέστι, όπου απασχολήθηκε στο ελληνικό Παρθεναγωγείο «Ευαγγελισμός»», ενώ παράλληλα συμπλήρωνε το εισόδημά της ως δασκάλα κατ' οίκον.
Ανάμεσα στις επαγγελματικές της ενασχολήσεις στην Κωνσταντινούπολη, υπήρξε εκείνη της οικοδιδασκάλισσας των παιδιών του Φώτη Φωτιάδη, του γιατρού και λόγιου που υπήρξε πρωτοπόρα μορφή του εκπαιδευτικού δημοτικισμού στην οθωμανική πρωτεύουσα μέσω του συλλόγου «Αδερφάτο της Εθνικής Γλώσσας». Το 1887 η Παπαδοπούλου έβγαλε στην Κωνσταντινούπολη την έκδοση Ημερολόγιον των Κυριών (με την Χαρίκλεια Κορακίδου), έντυπο με θεματολογία κυρίως γυναικεία (που κυκλοφόρησε πριν από την αντίστοιχη έκδοση της Καλλιρρόης Παρρέν στην Αθήνα την ίδια χρονιά), και το 1896, σε συνεργασία με τον Ιωάννη Γρυπάρη, τη Φιλολογική Ηχώ. Στο μεταξύ, το 1893, είχε συστήσει τον Προοδευτικόν Σύλλογον Κυριών. Η ίδρυση του συλλόγου αυτού από την Παπαδοπούλου, που ήταν γυναίκα, νεαρής ηλικίας και άγαμη, θεωρήθηκε από πολλούς συντοπίτες της σκανδαλώδης, που της επιτέθηκαν βίαια (γι' αυτό συχνά υπέγραφε με διάφορα ψευδώνυμα τα κείμενά της), καλώντας της, ενδεικτικά: «Αφες κατά μέρος Προοδευτικούς Συλλόγους και διαμαρτυρίας και παραδόξους αρχάς και ιδέας περί χειραφετήσεως της γυναικός. Καταγίνου εις την οικιακήν οικονομίαν και εκεί επίστησον την προσοχήν σου, διότι η γυνή εγεννήθη διά τον οίκον, ενώ ο ανήρ διά την επιστήμην και την κοινωνίαν». Αυτές οι επιθέσεις είχαν σημαντική επίδραση στον αποκλεισμό της ως δασκάλας από τα ελληνικά σχολεία της Κωνσταντινούπολης (1899). Το 1905 της ανατέθηκε η διεύθυνση του παρθεναγωγείου στη Θεσσαλονίκη, θέση όμως που αναγκάστηκε σύντομα να εγκαταλείψει για λόγους υγείας και να μεταβεί πίσω στην Κωνσταντινούπολη, Η παρουσία της στη Θεσσαλονίκη σχετιζόταν και με την έκρηξη του Μακεδονικού Αγώνα, καθόσον η Παπαδοπούλου πίστευε στην ανάληψη δράσης για την επίλυση των εθνικών θεμάτων της Ελλάδας και είχε για αυτόν το λόγο επαφές τόσο με τον Παύλο Μελά, όσο και με τον Γερμανό Καραβαγγέλη.
Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου απεβίωσε στις 8 Μαρτίου 1906, από καρκίνο στο στομάχι, στο νοσοκομείο Βαλουκλή του Επταπυργίου (το Γεντί Κουλέ της Πόλης), «συμπτωματικά την ημέρα που αφιερώθηκε στα δικαιώματα της γυναίκας» όπως έχει παρατηρήσει η κριτικός της λογοτεχνίας Μάρη Θεοδοσοπούλου.
Συγγραφικό έργο
Το μεγαλύτερο συγγραφικό έργο της Παπαδοπούλου συνίσταται από σύντομα αφηγήματα (συνολικά περί τα 140) τα οποία δημοσιεύθηκαν στα έντυπα της Κωνσταντινούπολης που εξέδιδε η ίδια, αλλά και σε έντυπα της Αθήνας (όπως η Εστία, τα Παναθήναια, η Πινακοθήκη και το Εθνικόν Ημερολόγιον Σκόκου, ανάμεσα στα άλλα), έπειτα από τις δυσκολίες και την εχθρότητα που αντιμετώπισε από το συντηρητικό περιβάλλον των Ελλήνων λογίων της Πόλης και των πατριαρχικών κύκλων. Υπήρξε η μόνη γυναίκα συγγραφέας που είχε ανθολογηθεί στην πρώτη συλλογή νεοελληνικού διηγήματος, με τίτλο Ελληνικά διηγήματα, που περιλάμβανε 33 συνολικά συγγραφείς και τυπώθηκε στην Αθήνα το 1896 με πρωτοβουλία του τότε διευθυντή του λογοτεχνικού περιοδικού Εστία Γεωργίου Κασδόνη. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, μάλιστα, σε κριτικό σημείωμά του για την ανθολογία που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Το Άστυ, δεν άφησε να περάσει απαρατήρητο το γεγονός, χαρακτηρίζοντας «θαύμα» την περίπτωση της Παπαδοπούλου: «Γυνή Ελληνίς και μάλιστα Βυζαντίς, και μάλιστα τόσον νεαρά, και μάλιστα σήμερον, να γράφη τοιαύτα διηγήματα, αν δεν είνε το όγδοον θαύμα του κόσμου, εξάπαντος όμως είνε θαύμα». Συχνά στα δημοσιεύματά της η Παπαδοπούλου χρησιμοποιούσε ψευδώνυμα, για να προφυλαχθεί από τις εναντίον της επιθέσεις.
Όσο ζούσε, η Παπαδοπούλου τύπωσε στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ 1889 και 1894, δυο συλλογές όπου συγκέντρωσε αφηγήματά της, καθώς και ένα μικρό μυθιστόρημα, αυτοτελώς. Το 1929 εκδόθηκε εκλογή 40 διηγημάτων της από τον Δ.Ι. Καλογερόπουλο, ενώ μια εκτενέστερη συλλογή από το έργο της τυπώθηκε το 1954, με επιμέλεια του αδελφού της, Τζαννή (Ιωάννη Β.) Παπαδόπουλου, ο οποίος είχε διατελέσει καθηγητής της μεσαιωνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 1932, με αφορμή τα 25 χρόνια από το θάνατο της Παπαδοπούλου, ο Κωνσταντινουπολίτης δημοτικιστής ποιητής και συγγραφέας Αντώνης Γιαλιούρης (1874-1945), που την είχε γνωρίσει, δημοσίευσε ένα βιβλιαράκι με πληροφορίες, αρκετές από πρώτο χέρι, για τη ζωή και το έργο της. Συνολικά, χαρακτήρισε την Παπαδοπούλου «ενθουσιώδικη και γεμάτη ιδεολογία κι' αυτοθυσία γυναίκα», το δε έργο της το έκρινε μεν αρκετά πρωτότυπο, όχι όμως και μεγάλης λογοτεχνικής σπουδαιότητας, όπως άλλων συγχρόνων ομοτέχνων της.
Στη διάρκεια της Κατοχής ο Γιαλούρης δημοσίευσε και «νεώτερες πληροφορίες» για εκείνην, ενώ με το έργο της είχε ασχοληθεί και ο Τέλλος Άγρας στη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Ωστόσο η προσοχή του λογοτεχνικού κόσμου για τη συγγραφέα ουσιαστικά έσβησε στη μεταπολεμική περίοδο. Το ενδιαφέρον για την Παπαδοπούλου αναβίωσε έπειτα από πολλά χρόνια, μετά από επανεκδόσεις έργων της από τον καθηγητή Γιάννη Παπακώστα, ο οποίος επιπλέον μελέτησε διεξοδικά τη ζωή και το έργο της, και τον συγγραφέα κι εκδότη Ε.Χ. Γονατά τη δεκαετία του 1980. Παραπέρα, η περίπτωση της Παπαδοπούλου άρχισε να απασχολεί την έρευνα και την κριτική πέρα από τη λογοτεχνική οπτική και αναπτύχθηκαν οι έμφυλες αναγνώσεις και αποτιμήσεις της παρουσίας της, τόσο ως συγγραφέα, όσο και ως δασκάλας-εκπαιδευτικού και εκδότριας.
Εργογραφία
Αυτοτελώς, όσο ζούσε:
Μεταθανάτιες συλλογές και ανατυπώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Μουσείο Άρτου και Επαγγελμάτων Αμφίκλειας
Το Μουσείο Άρτου και Επαγγελμάτων Αμφίκλειας βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη του νομού Φθιώτιδας και στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του τοπικού Λαογραφικού - Χορευτικού Συλλόγου "Η Δαδιώτικη Εστία", οι οποίες φιλοξενούνται στο Πνευματικό - Πολιτιστικό Κέντρο της περιοχής. Περιλαμβάνει ποικίλα εκθέματα, που κατηγοριοποιούνται σε δυο ξεχωριστές μεταξύ τους, θεματικές ενότητες. Η μία εξ' αυτών αφορά στην διαχρονική παρουσία του ψωμιού στον κύκλο του ανθρώπου (γέννηση, γάμος, θάνατος) και στον κύκλο του χρόνου (Χριστούγεννα, Πάσχα, θερισμός κλπ) και η δεύτερη στα σύνεργα και εργαλεία των επαγγελμάτων που άνθιζαν στην περιοχή τις παλαιότερες εποχές, όπως αυτά του πεταλωτή, του επισαγματοποιού, του υφαντουργού, του κουρέα κ.α. Ακόμη, εκτίθενται πολλά αντικείμενα οικιακής και επαγγελματικής χρήσης όπως η μηχανή του παγωτού, το σίδερο με τα κάρβουνα, το χαβάνι του καπνού κλπ
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαογραφικά μουσεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Φθιώτιδας
1344
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1344 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ενυδρίδα
Ενυδρίδα είναι η κοινή ονομασία σαρκοφάγων θηλαστικών της υποοικογένειας Ενυδριδίνες (Lutrinae). Τα 13 σωζόμενα είδη ενυδρίδας είναι όλα ημιυδρόβια, υδρόβια ή θαλάσσια, που τρέφονται κυρίως με ψάρια και ασπόνδυλα. Οι ενυδριδίνες είναι ένας κλάδος της οικογένεια των μουστελιδών της τάξης των σαρκοφάγων, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους ασβούς, τους ασβούς του μελιού  (honey badgers),  τις ερμίνες, τα βιζόν, τα κουνάβια, τις νυφίτσες και τους αδηφάγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουστελίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Βόρειας Αμερικής
Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ
Η Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ, ή Ακαδημία Στρατού των ΗΠΑ, η Ακαδημία Γουέστ Πόιντ, (West Point Academy) είναι η αρχαιότερη στρατιωτική ακαδημία των ΗΠΑ, αντίστοιχη με τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων της Ελλάδας.
Ίδρυση - εγκαταστάσεις
Ιδρύθηκε το 1802 και βρίσκεται στο Γουέστ Πόιντ της Νέας Υόρκης, περίπου 80 χλμ βόρεια της πόλης, σε γραφικό λόφο πάνω από τον ποταμό Χάντσον.
Οι εγκαταστάσεις της Σ.Α. δίνουν την εικόνα πανεπιστημιούπολης με πολλά ιστορικά κτίρια, μεταξύ των οποίων ένα έχει σήμερα μετατραπεί σε μουσειακό χώρο όπου και φιλοξενεί το αρχαιότερο Μουσείο Στρατού των ΗΠΑ, βέβαια με αρχαιότερα εκθέματα όπλα, κανόνια, στολές, παράσημα και έγγραφα από τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακαδημια Ακαδημια Στρατιωτικη Ακαδημια Στρατιωτικη
Άλεξ Ρώτα
Η Άλεξ Ρώτα (αγγλικά : Alex Rotas) είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και σήμερα (2016) επαγγελματίας φωτογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1949 στο Λονδίνο από Έλληνα πατέρα και Βρετανή μητέρα, η ίδια κατέχει και τις δύο υπηκοότητες και μένει στο Μπρίστολ αλλά η οικογένεια της, παιδιά και εγγόνια της, ζουν μόνιμα στην Ελλάδα. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ, του Δυτικού Μίσιγκαν και στο Μπαθ Σπα γεωγραφία, ειδική αγωγή και οπτική κουλτούρα. Αργότερα δίδαξε σε παιδιά με κώφωση.
Αθλητική καριέρα
Σε νεαρή ηλικία αγωνίστηκε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα σαν αθλήτρια του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών. Ήταν δεύτερη στο μονό γυναικών το 1966 όπου έχασε στον τελικό από την Διονυσία Αστερή με 6-4 και 6-2, την ίδια χρονιά ήταν 4η στην πανελλήνια κατάταξη γυναικών.
Με την εθνική Ελλάδος συμμετείχε στο Φεντ Καπ του 1972 όπου στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Διονυσία Αστερή έχασαν από το Γερμανικό δίδυμο. Σήμερα, 2016, συνεχίζει να αγωνίζεται ερασιτεχνικά και ανήκει στον βρετανικό σύλλογο Avon Vets.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βρετανοί φωτογράφοι Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Νιλ Κάσαντι
Ο Νιλ Κάσαντι (Neal Leon Cassady, Σολτ Λέικ Σίτι, 8 Φεβρουαρίου 1926 - 4 Φεβρουαρίου 1968) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, γνωστός περισσότερο ως κεντρική φυσιογνωμία της μπητ γενιάς και των κινημάτων της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960.
Άσκησε σημαντική επιρροή στον Τζακ Κέρουακ κατά τη συγγραφή του δεύτερου μυθιστορήματός του, Στο δρόμο (1957) και βρίσκεται πίσω από τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου, Ντιν Μοριάρτι. Το μοναδικό βιβλίο του Κάσαντι που δημοσιεύτηκε είναι η αυτοβιογραφική νουβέλα The First Third (1971).
Άγιος Θεόδωρος ο Ομολογητής
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Ομολογητής υπήρξε μαθητής του Μάξιμου του Ομολογητή, όπως και ο Ευπρέπιος.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Σεπτεμβρίου.
Πηγές
Θεόδωρος ο Ομολογητής Ομολογητής
Νέμεσις (αποσαφήνιση)
Εκτός από την αρχαία θεότητα με το όνομα Νέμεσις η λέξη μπορεί να αναφέρεται:
Επαρχία του Παλέρμο
Συνορεύει δυτικά με την επαρχία του Τράπανι, νότια με την επαρχία του Ακράγαντα και την επαρχία της Καλτανισέττα, ανατολικά με την επαρχία της Έννα και της επαρχία της Μεσσίνα ενώ βόρεια βρέχεται από την Τυρρηνική θάλασσα.
Κλίμα
Το κλίμα της επαρχίας του Παλέρμο είναι γενικά μεσογειακό, με λίγες βροχοπτώσεις. Οι χειμώνες είναι σύντομοι και ήπιοι και τα καλοκαίρια διαρκή και εξαιρετικά ζέστα. Στις παραθαλάσσιες περιοχές η μέση θερμοκρασία τους χειμερινούς μήνες είναι γύρω στους 8/10 °C, συχνά όμως και υψηλότερα. Τα καλοκαίρια η θερμοκρασία φτάνει συχνά και τους 45 °C με ελάχιστη τους 30/35 °C.
Στο εσωτερικό της επαρχίας, ωστόσο, το κλίμα είναι πιο ψυχρό, ιδιαίτερα στις ορεινές περιοχές όπου οι χειμώνες είναι δριμείς με πολλές και συχνές χιονοπτώσεις.
Δημογραφία και Κύριοι Δήμοι
Είναι προφανής η δυσαναλογία ανάπτυξης μεταξύ του Παλέρμο και του υπολοίπου της επαρχίας, τόσο πληθυσμιακά όσο και σε διοικητικό επίπεδο. Γύρω από το Παλέρμο υπάρχουν πολύαριθμοι οικισμοί οι οποίοι εξαρτώνται οικονομικά από αυτό. Εξαίρεση αποτελεί μόνο η Μπαγκέρια και το Τέρμινι Ιμερέζε, που βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το Παλέρμο και αποτελεί σημείο αναφοράς για το ανατολικό μέρος της επαρχίας.
thumb|right|250px|Ο [[Καθεδρικός του Μονρεάλε|Καθεδρικός ναός του Μονρεάλε. ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Ιταλίας
Come Get Some (τραγούδι, TLC)
Το "Come Get Some" είναι ένα τραγούδι του Αμερικανού R&B κοριτσίστικου γκρουπ, TLC από το άλμπουμ τους με τις μεγαλύτερες επιτυχίες, Now and Forever: The Hits. Κυκλοφόρησε ως το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ το 2003, 12 μήνες μετά το θάνατο ενός μέλους των TLC της Lisa "Left Eye" Lopes. Το τραγούδι χαρακτηρίζει Αμερικανούς ράπερ, τους Lil Jon και Sean P. Ένα βίντεο κλιπ δεν φτιάχτηκε ποτέ για το τραγούδι.
Yle TV1
Το Yle TV1 είναι ένα φινλανδικό τηλεοπτικό κανάλι που ανήκει και λειτουργεί από το φινλανδικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα Yle. Είναι το πρώτο και παλαιότερο τηλεοπτικό κανάλι στη Φινλανδία. Πάνω από το 70% των προγραμμάτων του καναλιού είναι ντοκιμαντέρ, ειδήσεις και παιδικές σειρές. Το κανάλι άρχισε να εκπέμπει στις 1 Ιανουαρίου 1958 ως Φινλανδική Τηλεόραση. Το κανάλι μεταδίδεται σε ολόκληρη τη Φινλανδία.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί της Φινλανδίας
1345
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1345 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπορσαλίνο και Σία
Το Μπορσαλίνο και Σία (γαλλικά: Borsalino & Co) είναι αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής 1974, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζακ Ντερέ. Πρωταγωνιστούν ο Αλέν Ντελόν και ο Ρικάρντο Κουτσιόλα.
Η ταινία είναι το σικουέλ του Μπορσαλίνο του 1970, χωρίς όμως την συμμετοχή του Ζαν Πολ Μπελμοντό για ευνόητους λόγους.
Υπόθεση
Ο Ροκ Σιφρεντί (Αλέν Ντελόν), ένας εξέχων γκάνγκστερ του 1930 στη Μασσαλία, μαθαίνει ότι η δολοφονία του συνεργάτη του και στενού του φίλου Φρανσουά Καπελά, διατάχθηκε από έναν νέο γκάνγκστερ στην πόλη, ονόματι Βολπόνε. Για εκδίκηση, ο Σιφρεντί σκοτώνει τον δίδυμο αδελφό του Βολπόνε ριχνόντας τον από ένα κινούμενο τρένο.
Ένας πόλεμος συμμοριών θα ξεκίνησει, όπου άνδρες του Βολπόνε για να κερδίσουν θα συλλάβουν τον Σιφρεντί και αφού τον ταπεινώσουν μπροστά στην συμμορία του θα τον μετατρέψουν στη συνέχεια σε ένα αλκοολικό θύμα, όπου θα τον κλείσουν σε ψυχιατρικό νοσοκομείο. Επίσης την ερωμένη του Σιφρεντί, την Λόλα (Καθρίν Ροβέλ) θα την ρίξουν σε έναν οίκο ανοχής.
Ένα μέλος όμως της συμμορίας του Σιφρεντί, ο Φερνάντ (Λιονέλ Βιτράν) θα αποδειχθεί ο σωτήρας για τον Σιφρεντί, αφού θα καταφέρει να τον εντοπίσει και στη συνέχεια θα τον βοηθήσει να δραπετεύσει από το ψυχιατρείο, φυγαδευόντας τον με μια βάρκα στη Ιταλία.
Τρία χρόνια μετά ο Σιφρεντί αφού καταφέρει να σταθεί πάλι στα πόδια του και μαζέψει κάποια χρημάτα θα επιστρέψει πίσω στη Μασσαλία με τον Φερνάντ, και αφού ελευθερώσει την Λόλα από τον οίκο ανοχής θα ετοιμαστεί για την τελική μάχη εναντίον του Βολπόνε, ο οποίος εν τω μεταξύ έχει γίνει ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του υπόκοσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζακ Ντερέ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κλοντ Μπολίνγκ Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασσαλία Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Αλέν Ντελόν Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Μασσαλία
Ιωάννης Νακίτσας
Ο Ιωάννης Νακίτσας ή Πακίτσας (Γράμος - Αμπελόκηποι 1906) ήταν σημαντικός Έλληνας οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από το χωριό Γράμο Καστοριάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Εγκαταστάθηκε στην Καστοριά, όπου διατέλεσε αρχηγός του εκτελεστικού της Εθνικής Οργάνωσης Καστοριάς. Στις 23 Οκτωβρίου του 1906 επισκέφτηκε τη σύζυγό του στους Αμπελόκηπους Καστοριάς. Έγινε αντιληπτός από τους Τούρκους, οι οποίοι ειδοποίησαν το στρατό. Έτσι, και παρά την προσπάθεια του Γιάννη Νακίτσα να διαφύγει, το Οθωμανικό απόσπασμα, αφού είχε περικυκλώσει το χωριό, πυροβόλησε και σκότωσε τον οπλαρχηγό. Τάφηκε στην Καστοριά.
Κοινοβούλιο της Φινλανδίας
Το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας (Suomen eduskunta, Finlands riksdag) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Φινλανδίας, που ιδρύθηκε την 9η Μαΐου 1906. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 200 μέλη που εκλέγονται δημοκρατικά, με γενικές εκλογές που διεξάγονται ανά τετραετία.
Το Κοινοβούλιο ψηφίζει τους νόμους, εγκρίνει τον κρατικό προϋπολογισμό, εκλέγει τον Πρωθυπουργό, εποπτεύει την Κυβέρνηση, επικυρώνει τις διεθνείς συνθήκες και ασκεί επιρροή σε θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προτάσεις νόμων που υποβάλλονται στο Κοινοβούλιο παρουσιάζονται και συζητούνται στις συνόδους ολομέλειας. Ετήσια υποβάλλονται περίπου 250 προτάσεις νόμων, ενώ 50.000 νομοταγείς πολίτες μπορούν να υποβάλλουν μία πρόταση υπογράφοντας μία Πρωτοβουλία Πολιτών. Οι συνεδριάσεις της Βουλής είναι ανοιχτές στο κοινό και συχνά προβάλλονται στην τηλεόραση.
Το Κοινοβούλιο έχει 16 δεκαεπταμελείς Επιτροπές και μία Μεγάλη Επιτροπή 25 μελών που ασχολείται με τα θεματα της Ε.Ε. Κατά κανόνα, έκαστος βουλευτής είναι μέλος σε δύο Επιτροπές. Οι συνεδριάσεις των Επιτροπών δεν είναι ανοιχτές στο κοινό.
Στις βουλευτικές εκλογές της 14ης Απριλίου 2019 κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, που σχημάτισε μία κεντροαριστερή κυβέρνηση συνεργασίας μαζί με το Κόμμα Κέντρου, την Πράσινη Ένωση, την Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα.
Ελένη Αποστολοπούλου
Η Ελένη Αποστολοπούλου (Αθήνα 1984-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτρια.
Βιογραφία
Η ηθοποιός γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας της ασχολήθηκε με το Τάε Κβον Ντο συμμετέχοντας μάλιστα και σε μερικούς αγώνες. Φοίτησε σε ελληνογαλλικό σχολείο της Αθήνας και αργότερα στη Δραματική Σχολή «Ίασμος» του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ελληνικές τηλεοπτικές σειρές και θεατρικά έργα. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Παρίσι, όπου εργάζεται ως ηθοποιός και σκηνοθέτρια.
Καριέρα
Συμμετείχε σε δέκα επεισόδια της σειράς 10η εντολή του Πάνου Κοκκινόπουλου και αργότερα σε ένα επεισόδιο της σειράς Αστυνόμος Μπέκας, στα Μαύρα Μεσάνυχτα και στη σειρά Ο πόλεμος των άστρων. Υποδύθηκε επίσης τον ρόλο της Αλίκης στη σειρά Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον του Χάρη Ρώμα. Έπειτα και σε μία ακόμα παραγωγή του ΑΝΤ1, συγκεκριμένα στη σειρά Πάρης και Ελένη.
Η ηθοποιός έχει συμμετάσχει και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, όπως το Το τρίτο στεφάνι, τις Νύφες και τον Μπακαλόγατο. Έχει πάρει μέρος, επίσης το 2008 και στην κωμική παράσταση Το φιόρο του Λεβάντε. Έχει κάνει το πέρασμα και από τον ελληνικό κινηματογράφο συμμετέχοντας στις ταινίες Νυφες, Η γυναίκα ειναι σκληρός ανθρωπος και στην φυγή. Το 2012 συμμετείχε στην ταινία αγγλοελληνικής παραγωγής The Telemachy μαζί με τους Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και David Ames.
Πηγές
http://www.iasmos.net/user.php?uid=2568&acatid=310
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Όσιος Θεόδωρος ο Τριχινάς
Ο Όσιος Θεόδωρος ο Τριχινάς γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν ενάρετος μοναχός. Φορούσε πάντα ένα τρίχινο ένδυμα κι από κει απέκτησε το παρωνύμιο «Τριχινάς».
Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 20 Απριλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Άγιοι Θεόδωροι και Θεοδώρες
Θεόδωρος Σαββαΐτης
Ο Θεόδωρος Σαββαΐτης ήταν μοναχός, επίσκοπος και όσιος της Χριστιανικής Εκκλησίας ο οποίος έζησε τον 8ο αιώνα μ.Χ.
Βίος
Ο πατέρας του ονομάζονταν Συμεών και η μητέρα του Μαρία. Κατά την διάρκεια των σπουδών του, διακρίθηκε για την φιλομάθειά του σε θέματα φιλοσοφία και ρητορικής. Δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τη ζωή του, εκτός του ότι έμεινε ορφανός σε ηλικία 10 ετών. Την μισή περιουσία των γονέων του που επιμερίστηκε με την αδελφή του, την μοίρασε στους φτωχούς και προσήλθε στην Ιερουσαλήμ. Εκεί επισκέφτηκε τους Αγίους Τόπους και μόνασε στην Ιερά Λαύρα του Αγίου Σάββα της Ιουδαίας. και εκάρη μοναχός. Σε ηλικία 60 ετών, με υπόδειξη του πατριάρχη Ιεροσολύμων εξελέγη επίσκοπος Εδέσσης της Συρίας από τον πατριάρχη Αντιοχείας, πιθανώς στα τέλη του 8ου αιώνα.
Υπήρξε λόγιος, με σπουδές στη Θεολογία, στη Ρητορική και στη Φιλοσοφία. Συνέγραψε πάνω από εκατό βιβλία, ασκητικού περιεχομένου, τα οποία φυλάσσονται στη βιβλιοθήκη των Ιεροσολύμων. Αγωνίστηκε εναντίον των αιρέσεων των Μανιχαίων, των Νεστοριανών και των Ευτυχιανών.
Από οπαδούς των αιρέσεων αυτών δέχτηκε δολοφονική επίθεση, από την οποία όμως τελικά κατάφερε να γλυτώσει. Σε επίσκεψή του στην Βαβυλώνα προσηλύτισε στο χριστιανισμό τον εκεί βασιλέα Μαβία, τον οποίο βάφτισε Ιωάννη.
Προαισθάνθηκε το θάνατό του και επέστρεψε στη Λαύρα της Μονής Αγίου Σάββα, όπου και απέθανε στις 19 Ιουλίου, ημερομηνία στην οποία εορτάζεται η μνήμη του. Το βίο του τον έγραψε ο επίσκοπος Εδέσσης Βασίλειος, ενώ σώζεται ο βίος του στα ελληνικά στην αθωνική μονή της Μονή Ιβήρων. .
Συγγραφικό έργο
Έχει γράψει:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι Εδέσσης Μεσοποταμίας Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Λούσυ Λόουλες
Η Λούσυ Λόουλες (αγγλικά: Lucille Frances «Lucy» Lawless, 29 Μαρτίου 1968) είναι Νεοζηλανδή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Ενσάρκωσε τον ρόλο-τίτλου στην τηλεοπτική σειρά Ζήνα (Xena: Warrior Princess, 1995-2001), τον Αριθμό Τρία στη σειρά Battlestar Galactica (2005-2009) και τη Λουκρητία στην τηλεοπτική σειρά Spartacus: Blood and Sand (2010) και στις συνέχειες Spartacus: Gods of the Arena (2011) και Spartacus: Vengeance (2012).
Πρώτα Χρόνια
Η Λόουλες γεννήθηκε το 1968 στο Ώκλαντ. Γονείς της ήταν η Τζούλι Ράιαντ, καθηγήτρια, και ο Φρανκ Ράιαντ, τραπεζικός και δήμαρχος του Mount Albert. Είναι το πέμπτο από τα έξι παιδιά της οικογένειας, η οποία αποτελείται από τέσσερις αδερφούς και μια αδερφή. Η ίδια έχει περιγράψει την οικογένειά της ως «μια μεγάλη ιρλανδο-καθολική οικογένεια» και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στην Ιρλανδία για το Discovery Channel το 2004, ανέφερε ότι η οικογένεια του πατέρα της είχε καταγωγή από το Quilty του County Clare και ότι ο προπάππους της έφτασε στη Νέα Ζηλανδία ως κατάδικος.
Η Ράιαν έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ηθοποιός σε ηλικία 10 ετών σε ένα μιούζικαλ και ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός κατά τη φοίτησή της στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Φοίτησε στο Marist College στο Ώκλαντ και σε ηλικία 18 ετών, όπως πολλοί άλλοι νέοι Νεοζηλανδοί, ταξίδεψε στην Ευρώπη και στην Αυστραλία με τον μελλοντικό της σύζυγο, Γκαρθ Λόουλες. Σε ηλικία 21 ετών, κέρδισε στο διαγωνισμό ομορφιάς Mrs New Zealand (1989).
Η Λόουλες έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις ότι υπέφερε από βουλιμία ως παιδί και ότι κατάφερε να αντιμετωπίσει επιτυχώς την ασθένεια.
Ηθοποιός
Ξεκίνησε την καριέρα της παίζοντας για δυόμιση σεζόν στο «Funny Business» στη Νέα Ζηλανδία. Το 1991 ξεκίνησε τις σπουδές της στη δραματική σχολή «William Davis Centre for Actors Study» στο Βανκούβερ.
Το 1994 έπαιξε τη Λυσία στο κινηματογραφικής διάρκειας πιλοτικό επεισόδιο του Ηρακλή. Στη διάρκεια της προβολής της κανονικής σειράς κλήθηκε να παίξει τη Ζήνα. Για το σκοπό αυτό έγινε μελαχροινή ώστε είναι ευκρινής η διαφορά του ρόλου από τον προηγούμενο που είχε στο πιλοτικό επεισόδιο.
Ο ρόλος αυτός θεωρήθηκε αρκετά δημοφιλής ώστε να δημιουργηθεί η σειρά Ζήνα, στην οποία πρωταγωνιστούσε και με την οποία έγινε διεθνώς γνωστή.
Έπαιξε σε αρκετά επεισόδια του Battlestar Galactica ως Κάπρικα Τρία (Ντιάνα).
Το 2009 έπαιξε την αστυνομικό στο «The L World».
Το 2011 και 2012 έπαιξε τη Λουκρητία σε διάφορα επεισόδια των 2 τηλεοπτικών σειρών Σπάρτακος.
Τραγουδίστρια
Έχει συμμετάσχει σε αρκετά κονσέρτα.
Προσωπική ζωή
Το 1988, σε ηλικία 19 ετών, η Λόουλες έμεινε έγκυος από τον φίλο της Γκαρθ Λόουλες ενώ συνεργάζονταν στην ενδοχώρα της Αυστραλίας. Παντρεύτηκαν στο Καλγκούρλι της Δυτικής Αυστραλίας το ίδιο έτος και επέστρεψαν στη Νέα Ζηλανδία όπου γεννήθηκε η κόρη τους, Ντέιζι Λόουλες. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1995.
Στις 28 Μαρτίου 1998 η Λόουλες παντρεύτηκε τον παραγωγό της τηλεοπτικής σειράς Ζήνα και διευθύνοντα σύμβουλο της Pacific Renaissance Pictures, Ρόμπερτ Τζ. «Ρομπ» Τάπερ. Απέκτησαν δυο γιους : τον Julius Robert Bay Tapert (16 Οκτωβρίου 1999) και τον Judah Miro Tapert (7 Μαΐου 2002) ; και οι δυο γιοι γεννήθηκαν στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας.
Ιωάννης Δούμπας
Ο '''Ιωάννης Γ. Δούμπας''' (1881-1966) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής, γερουσιαστής και γενικός διοικητής.
Λούσυ Λόουλες
Φιλανθρωπία
Η Λόουλες είναι ενεργητικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του «StarShip Foundation», ενός παρακλαδιού του φιλανθρωπικού οργανισμού Starship Children's Health (νοσοκομείο) με έδρα τη Νέα Ζηλανδία. Αυτός ο φιλανθρωπικός οργανισμός έχει στόχο να παρέχει εξοπλισμό, υποστήριξη και βοήθεια στο προσωπικό, τους ασθενείς και τις οικογένειές τους. Η Λόουλες αφιερώνει αρκετό χρόνο και ενέργεια στο να χρηματοδοτεί τον εν λόγω οργανισμό. Πρόσφατα συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά The Sitting, όπου καλλιτέχνες δίνουν συνεντεύξεις και συγκεντρώνουν χρηματικά ποσά για φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Η συνέντευξη της Λόουλες συγκέντρωσε το ποσό των $39,000 για το Starship.
Ιωάννης Δούμπας
Βιογραφία
Γεννημένος στις Σέρρες, ακολούθησε ιατρικές σπουδές στην Αθήνα. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα υπηρέτησε ως δάσκαλος σε σχολεία της Ζίχνης και ήταν σύνδεσμος του Ελληνικού Προξενείου στη γενέτειρά του. Παράλληλα ασχολήθηκε με το εμπόριο καπνού.
Λούσυ Λόουλες
Φιλανθρωπία
Η Λόουλες έχει συχνά συγκεντρώσει χρήματα για συναυλίες και εκδηλώσεις, προσφέρει μέρος του μισθού της σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς και έχει πουλήσει κουστούμια της Ζήνας προκειμένου να συνεισφέρει οικονομικά. Στα μέσα του Φεβρουαρίου 2012, η Λόουλες τραγούδησε στο τηλεοπτικό σόου New Zealander of the Year προσφέροντας τα έσοδα από την εμφάνισή της στο Starship Foundation.
Ιωάννης Δούμπας
Βιογραφία
To 1912-13 πολέμησε ως εθελοντής στην Ήπειρο. Εξελέγη γερουσιαστής Σερρών και υπηρέτησε επί 9 έτη από το 1929 ως το 1935. Ως κυβερνητικός αντιπρόσωπος ήταν Γενικός Διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης από το 1944 ως το 1945, και υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κεντρικής Μακεδονίας στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη από τις 10 Δεκεμβρίου 1945 ως τις 4 Απριλίου 1946. Στις βουλευτικές εκλογές του 1946 εξελέγη βουλευτής Σερρών με το κόμμα των Φιλελευθέρων, συγκεντρώνοντας 3.411 ψήφους. Επανεξελέγη και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό. Υπηρέτησε και ως πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής από τις 3 Δεκεμβρίου 1949 ως τις 8 Ιανουαρίου 1950.
Λούσυ Λόουλες
Φιλανθρωπία
Από τις 21 Σεπτεμβρίου 2006, η Λόουλες διοργανώνει την εκδήλωση «Lucy Lawless Feel the Love Day/Week». Η ημέρα αυτή διοργανώνεται από το επίσημο φαν κλαμπ της Λούσι Λόουλες και ξεκινά με μια εβδομάδα φιλανθρωπικών ενεργειών και δωρεών από τους θαυμαστές της ηθοποιού προς τιμήν της Λόουλες.
Ιωάννης Δούμπας
Βιογραφία
Πέθανε το 1966 και κηδεύτηκε στις 23 Σεπτεμβρίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Κεντρικής Μακεδονίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Ανατολικής Μακεδονίας
Λούσυ Λόουλες
Ακτιβισμός
Το Μάιο του 2009 η Λόουλες έγινε «Πρέσβειρα Κλίματος» για την εκστρατεία «Sign On» της Greenpeace.
Χαμό Σαχιάν
Ο Χαμό Σαχιάν (αρμενικά: Համո Սահյան), γεννημένος στις 14 Απριλίου 1914 στο Λορ και αποβιώσας στις 17 Ιουλίου 1993 στο Ερεβάν, ήταν Αρμένιος ποιητής.
Λούσυ Λόουλες
Ακτιβισμός
Το Φεβρουάριο του 2012 συνελήφθη, μαζί με άλλους 6 ακτιβιστές της Greenpeace, για την κατάληψη επί 77 συνεχόμενες ώρες μιας πλατφόρμας γεώτρησης στο λιμάνι Taranaki της Νέας Ζηλανδίας, σε μια διαμαρτυρία για τις εξορύξεις πετρελαίου στην Αρκτική. Της απαγγέλθηκαν κατηγορίες διάρρηξης με ποινή φυλάκισης 10 ετών εάν καταδικαζόταν.
Τον Φεβρουάριο του 2013, η Λόουλες και άλλοι έξι ακτιβιστές καταδικάστηκαν να πληρώσουν ένα πρόστιμο NZ$651 (περίπου US$547) και σε 120 ώρες κοινωνικής εργασίας. Ο δικαστής αρνήθηκε το ποσό των $545,000 που οι Shell Todd Oil Services είχε συγκεντρώσει από τους ακτιβιστές. Μετά την καταδίκη της, η Λόουλες δήλωσε : «Το θεωρώ μια μεγάλη νίκη που το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Shell, το οποίο θεωρώ απολύτως αστείο.»
Χαμό Σαχιάν
Ετάφη στο Πάνθεον του Κομιτάς, στο Ερεβάν.
Λούσυ Λόουλες
Αστρονομία
Ο αστρονόμος Michael E. Brown έδωσε το όνομα «Ζήνα» στον νάνο πλανήτη που ανακάλυψε - θεωρώντας αυτό το όνομα ως το καταλληλότερο αντί για το όνομα που τελικά δόθηκε επίσημα στον πλανήτη αυτό : προσωρινά 2003 UB313 και τελικά Έρις. Όταν αυτός ο πλανήτης αποκαλύφθηκε ότι ήταν μεγαλύτερος σε μέγεθος από τον Πλούτωνα, έλαβε τη διεθνή προσοχή και οδήγησε σε μια μακροχρόνια συζήτηση μεταξύ των αστρονόμων όσον αφορά τον ορισμό του όρου πλανήτης (οι παρατηρήσεις που έγιναν από το New Horizons οδήγησαν στο ότι ο Πλούτωνας ήταν μεγαλύτερος σε μέγεθος από τον Έρις).
Χαμό Σαχιάν
Βιογραφία
Το 1939, ο Σαχιάν αποφοίτησε από το ινστιτούτο παιδαγωγικής του Μπακού. Το 1941, μετεγκαταστάθηκε στο Ερεβάν, ενώ, στη συνέχεια, υπηρέτησε στο Σοβιετικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το πέρας του πολέμου, εργάστηκε για λογαριασμό των εφημερίδων Avangard, Vozni και Grakan tert.