cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υπεραιωνόβιος
Υπεραιωνόβιος είναι κάποιος που έχει συμπληρώσει την ηλικία των 110 ετών. Αυτή την ηλικία επιτυγχάνει περίπου ένας στους 1.000 αιωνόβιους. Οι υπεραιωνόβιοι συνήθως ζουν μια ζωή απαλλαγμένη από σημαντικές ασθένειες οι οποίες σχετίζονται με την ηλικία μέχρι λίγο πριν επιτευχθεί η μέγιστη διάρκεια ζωής του ανθρώπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γήρας Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κώστας Κυριαζής
Ο Κώστας Κυριαζής (28 Ιουλίου 1920 - 21 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και εκδότης. Υπήρξε συνιδιοκτήτης -μαζί με τον Κώστα Νικολόπουλο- και διευθυντής της εφημερίδας «Το Έθνος», καθώς και συγγραφέας πολλών ιστορικών μυθιστορημάτων.
Ήταν στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου, και στις δύο πρώτες κυβερνήσεις του (1981 - 1989) διατέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ). Την κρίσιμη περίοδο 1965-1967 το «Έθνος» του Κυριαζή υπήρξε το προσωπικό όργανο του Ανδρέα Παπανδρέου τόσο εναντίον της Δεξιάς όσο και εναντίον των «Αποστατών», τους οποίους εξέφραζε η «Ελευθερία» του Πάνου Κόκκα.
Βίος
Στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής έλαβε μέρος στην αντίσταση και τιμήθηκε για τη δράση του με το Μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης.
Από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο του 1974, διατέλεσε πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με απόφαση του υπουργού Δημοσίων Έργων Γεωργίου - Αλεξάνδρου Μαγκάκη. Στις δύο πρώτες κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, από το 1981 έως το 1989, χρημάτισε πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ). Επίσης, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τουρισμού και πρόεδρος της ομάδας εργασίας για τον τουρισμό των 12 χωρών της τότε ΕΟΚ.
Ως πρόεδρος του ΕΟΤ, υπέγραψε συμφωνίες συνεργασίας για πρώτη φορά με την τότε Σοβιετική Ένωση, ως άνοιγμα προς τις τότε κομμουνιστικές χώρες. Επίσης με τη Συρία, την Ταϊλάνδη, το Ισραήλ κλπ. Η συμφωνία με το Ισραήλ ήταν το πρώτο βήμα για την αναγνώριση του Ισραήλ ως κράτους από την Ελλάδα, που δεν είχε γίνει ακόμα.
Για την προσφορά του ως δημοσιογράφος και συγγραφέας τιμήθηκε με παράσημα από την Ιταλία, Ουγγαρία, Αίγυπτο, Συρία και Γιουγκοσλαβία καθώς και από τα 4 Πατριαρχεία.
Πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου 1991, σε ηλικία 71 ετών, και κηδεύτηκε από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ο Ανδρέας Παπανδρέου δήλωσε για τον θάνατό του:
«Ο Κώστας Κυριαζής κόσμησε με την παρουσία του τον δημόσιο βίο της χώρας μας. Τόσο ως δημοσιογράφος και εκδότης, όσο και ως συγγραφέας αλλά και ως πρόεδρος του ΕΟΤ, το έργο του υπήρξε πάντα πλούσιο και δημιουργικό. Ο Κώστας Κυριαζής ήταν, όμως, για μένα, πάνω απ' όλα ένας πολύτιμος και αληθινός φίλος. Ο θάνατός του με λύπησε βαθύτατα.»
Συγγραφικό έργο
Ο Κώστας Κυριαζής έγραψε 13 ιστορικά μυθιστορήματα (κυρίως τοποθετημένα στη Βυζαντινή περίοδο) και τιμήθηκε για τη συγγραφική του δραστηριότητα. Τα βιβλία του γνώρισαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία έχοντας ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 200.000 αντίτυπα στην Ελλάδα, ενώ ανάλογη επιτυχία γνώρισαν και οι ξένες μεταφράσεις τους. Διάσημος αναγνώστης τους ήταν και ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, κάτι που όμως δεν βοήθησε τον Κυριαζή να αποφύγει τις διώξεις από τη χούντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Τετριμμένη ομάδα
Στην θεωρία ομάδων, τετριμμένη ομάδα είναι οποιαδήποτε ομάδα αποτελείται από ένα στοιχείο. Επειδή οι τετριμμένες ομάδες είναι ισομορφικές μεταξύ τους, συχνά αναφερόμαστε στην τετριμμένη ομάδα.
Για την τετριμμένη ομάδα ισχύει ότι το σύνολο G = \{ e \} για το ουδέτερο στοιχείο e και ότι η δυαδική πράξη.
Ιδιότητες
Η τετριμμένη ομάδα:
Τετριμμένη υποομάδα
Για κάθε ομάδα (H, \cdot) με ουδέτερο στοιχείο e, η τετριμμένη ομάδα είναι υποομάδα της (H, \cdot) και ονομάζεται η τετριμμένη υποομάδα της (H, \cdot).
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία ομάδων Κατηγορία:Αλγεβρικές δομές
Σούπερ Καπ Μάλτας
To Σούπερ Καπ Μάλτας είναι μια ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στη Μάλτα. Αποτελείται από ένα αγώνα στον οποίο διαγωνίζονται η πρωταθλήτρια και η κυπελλούχος της προηγούμενης περιόδου. Αποτελεί τον πρώτο αγώνα πριν από την έναρξη της νέας ποδοσφαιρικής περιόδου.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Μάλτας Μαλτα
Αντώνης Φραγκάκης (ηθοποιός)
Ο Αντώνης Φραγκάκης (Αθήνα, 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Παλαιότερα εργαζόταν ως μοντέλο σε επώνυμους οίκους μόδας.
Βιογραφία
Ο Αντώνης Φραγκάκης γεννήθηκε το 1963 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του ως μοντέλο σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό συμμετέχοντας σε καμπάνιες και πασαρέλες για μεγάλους διεθνείς οίκους μόδας. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής από τον Ανδρέα Βουτσινά. Αργότερα άρχισε να συμμετάσχει σε ταινίες, σειρές στην τηλεόραση και παραστάσεις στο θέατρο. Η καριέρα του περιλαμβάνει αξιόλογες συμμετοχές σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές, όπως Τα παιδιά της Νιόβης (2004), Singles (2005), Οι Μάγισσες της Σμύρνης,   Αυτόπτης Μάρτυς (1993),  Τυφλόμυγα κ.ά. Από το 2006 και για οκτώ χρόνια ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Θεοδώρα Τζήμου.
Φιλμογραφία
Ο Αντώνης Φραγκάκης έχει συμμετάσχει σε πολλές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές. Η περίοδος ακμής του ήταν από το 2001-2011. Η τελευταία επιτυχημένη σειρά που έπαιξε ήταν το Steps.
Θέατρο
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μοντέλα Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νεομάρτυρας Ιωάννης Τουρκολέκας
Ο Νεομάρτυρας Ιωάννης Τουρκολέκας είναι Άγιος και Παιδομάρτυρας της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας που έζησε και μαρτύρησε κατά την Τουρκοκρατία, το 1816, σε ηλικία μόλις 11 ετών.
Βίος
Γεννήθηκε το 1805 στο Τουρκολέκα Αρκαδίας. Πατέρας του ήταν ο πρωτοκλέφτης Σταματέλος Τουρκολέκας ή Τουρκοπέλεκας και μητέρα του η αδελφή της συζύγου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Σοφία. Ήταν αδερφός του Νικόλα Σταματελόπουλου, λοχαγού και δασκάλου πολεμικής τακτικής, αλλά και του ονομαστού οπλαρχηγού Νικήτα Σταματελόπουλου ή Νικηταρά. To 1806, κατά την τον διωγμό και την εκκαθάριση των κλεφτών του χωριού από τους Τούρκους, ο Σταματέλος διέφυγε μαζί με τους γιους του στη Ζάκυνθο.
Μαρτύριο
Στις 16 Οκτωβρίου 1816, μπροστά στους Τούρκους, στην παλαιά Μονεμβασιά, έξω από τον Ιερό Ναό «Ελκομένου Χριστού», ο Σταματέλος ζητάει να σκοτώσουν μόνο αυτόν, επειδή ήταν παλιά κλέφτης στην Πελοπόννησο, και να ελευθερώσουν τον γιο το Ιωάννη και τον Αναγνώστη, που μεγάλωσαν στα Επτάνησα. Οι Τούρκοι ζήτησαν οδηγίες από τον διοικητή (βοεβόδας) του Μυστρά ως προς τι να κάνουν με τους αιχμαλώτους, κι έτσι έφτασε η είδηση και στον πασά της Τριπόλεως, που τους συμβούλευε να μην τους κακοποιήσουν, γιατί ήταν Άγγλοι υπήκοοι (καθώς τα Επτάνησα ήταν υπό την κατοχή της Αγγλίας), αλλά και να μην τους αφήσουν να επιστρέψουν στη Μάνη. Μάταια όμως, αφού πριν φτάσει η απάντηση, οι Τούρκοι σκοτώνουν και τον Σταματέλο και τον Αναγνώστη μπροστά στον Ιωάννη.
Κύπελλο Μάλτας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Μάλτας (μαλτεζικά: Tazza Maltija) είναι μια ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στη Μάλτα. Η διοργάνωση είναι ευρέως γνωστή ως «FA Trophy». Ξεκίνησε από ένα δώρο των Βρετανών από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας το 1933. Αιτία ήταν ένας αγώνας μεταξύ της Εθνικής Αγγλίας και της Εθνικής Ιταλίας, το οποίο διεξήχθη στη Ρώμη το Μάιο του 1933. Στον αγώνα αυτό ένας αριθμός Μαλτέζων ταξίδεψε για να υποστηρίξει την Εθνική Αγγλία (η Μάλτα τότε ήταν αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας). Σε αναγνώριση του γεγονός, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας δώρισε ένα ασημένιο τρόπαιο το οποίο απονέμεται στην εκάστοτε κυπελλούχο ομάδα, στα πρότυπα του Κυπέλλου Αγγλίας.
Νεομάρτυρας Ιωάννης Τουρκολέκας
Μαρτύριο
Έπειτα οι Τούρκοι προτρέπουν τον Ιωάννη να αλλαξοπιστήσει για να σωθεί. Όταν ο Ιωάννης απάντησε "Θα πάω εκεί οπού πάει και ο πατέρας μου", συνεχίζουν να τον πιέζουν για να τον εξισλαμίσουν, δείχνοντάς του το αποκεφαλισμένο σώμα του πατέρα του. Παρ' όλες τις ευκαιρίες που του έδωσαν να απαρνηθεί την πίστη του, εκείνος έμεινε πιστός στον Θεό και μαρτύρησε προσευχόμενος. Αποκεφαλίστηκε κάνοντας τον σταυρό του, και το αίμα του, πέφτοντας στο έδαφος, σχημάτισε ένα σταυρό, σύμφωνα με τον Τερτσέτη που άκουσε τα γεγονότα από τον ίδιο τον Νικηταρά. Τα κεφάλια αυτού και των υπόλοιπων που σφάχτηκαν μαζί του μεταφέρθηκαν στην Τριπολιτσά και τα σώματά τους θάφτηκαν, άγνωστο πού ακριβώς, στη Μονεμβασιά.
Ο ναός στον οποίο μαρτύρησε, και το σημάδι από το αίμα του έγινε τόπος άντλησης δύναμης των αγωνιστών και προσκυνήματος των πιστών.
Κύπελλο Μάλτας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι ομάδες της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Η νικήτρια ομάδα συμμετέχει στον δεύτερο προκριματικό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Οι ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις είναι η Σλιέμα Γουόντερερς ΦΚ με 21 τρόπαια, με την Φλοριάνα ΦΚ να ακολουθεί με 20 τρόπαια.
Νεομάρτυρας Ιωάννης Τουρκολέκας
Μαρτύριο
Η μνήμη του Νεομάρτυρα Ιωάννη Τουρκολέκα τιμάται στις 16 Οκτωβρίου, ανήμερα του μαρτυρίου του. Υπάρχει ναός αφιερωμένος σε αυτόν στο Τουρκολέκα.
Πηγές
Ιωαννης Τουρκολεκας Τουρκολεκας Ιωαννης
Κύπελλο Μάλτας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Μάλτας Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Αντιμεταθέσιμοι πίνακες
Στην γραμμική άλγεβρα, αντιμεταθέσιμοι (ή αλλιώς αντιμεταθετικοί ή αμοιβαία μεταθετοί) πίνακες είναι δύο τετραγωνικοί πίνακες A και B, για τους οποίους ισχύει δηλαδή ο πολλασιασμός τους δίνει το ίδιο αποτέλεσμα, ακόμα και αν τους αντιμεταθέσουμε. Για παράδειγμα, ενώ γενικά δεν ισχύει στον πολλαπλασιασμό πινάκων, π.χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμμική άλγεβρα
Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Βιογραφία
μικρογραφία|Η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας. Ο κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης γεννήθηκε το 1934 στη Νίκαια Αττικής από γονείς μικρασιατικής καταγωγής. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Το 1960, μετά από πρόσκληση του συμπατριώτη του Μικρασιάτη Μητροπολίτη Τρίκκης Διονύσιου Χαραλάμπους, εντάχθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης. Εκάρη μοναχός, χειροτονήθηκε διάκονος και κατόπιν ιερέας. Στα τέλη του επόμενου έτους (1961) ο Μητροπολίτης Διονύσιος τον όρισε καθηγούμενο της Μονής Μεταμορφώσεως Μετεώρων. Η αδελφότητα σταδιακά μεγάλωνε ενώ το 1970 ο Μητροπολίτης Διονύσιος εκοιμήθη. Το 1973 η αδελφότητα κλήθηκε να επανδρώσει την Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους. Στην κενή θέση του ηγουμένου εξελέγη ο Γέροντας Αιμιλιανός. Διετέλεσε Καθηγούμενος από το 1973 έως το 2000. Έκτοτε εφησύχαζε στο Ιερό Μετόχιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ορμύλιας, όπου και εκοιμήθη στις 9 Μαΐου 2019.
Παραπομπές
Αιμιλιανος Αιμιλιανος Αιμιλιανος Κατηγορία:Αγιορείτες
Ατσιπάπη Νάξου
Η Ατσιπάπη είναι μικρός αγροτικός οικισμός της βορειοανατολικής ορεινής Νάξου, με 15 κατοίκους (απογραφή 2011). Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 540 μέτρων περίπου και σε οδική απόσταση 5 χλμ περίπου νοτιοανατολικά της Κορώνου, και πολύ κοντά στο Αργοκοίλι και τη. Επίσημα χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Διοικητικά υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Κορώνου της δημοτικής ενότητας Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Γενικά
Η ονομασία μοιάζει να προέρχεται από γλωσσικό ιδίωμα της δυτικής Κρήτης, όπου υπάρχουν και χωριά με τις ονομασίες Ατσιπόπουλο και Ατσιπάδες. Σύμφωνα με τον Λίνο Πολίτη, Ατσιπάδες (ατσουπάδες) λέγονται οι Σαρακηνοί. Από αυτά πιθανολογείται ότι οι πρώτοι κάτοικοι της θέσης του οικισμού να ήταν Αραβοκρητικοί και η εγκατάστασή τους να έγινε μετά το 904 μ.Χ. Έτσι αν και ο οικισμός επίσημα χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, υπάρχουν ενδείξεις ότι στη θέση του υπήρχε παλαιότερος οικισμός.
Είναι μεσαιωνικός οικισμός με πολλά στοιχεία που τον κάνουν να ξεχωρίζει από τα περισσότερα σημερινά χωριά της Νάξου. Η κατασκευή των οικιών είναι από ξερολιθιά και λόγω του ότι δεν έχουν γίνει πολλές σύγχρονες παρεμβάσεις είναι όπως ήταν αιώνες πριν. Τα οικήματα είναι μικροί χώροι του κυρίως του ενός δωματίου κτισμένα από πέτρες που δένουν στέρεα μεταξύ τους χωρίς την ανάγκη να χρησιμοποιηθεί κάποιο συνθετικό υλικό (π.χ. κονίαμα). Οι παρεμβάσεις είναι τόσο λίγες που υπάρχουν ακόμη κατασκευές με χωμάτινες οροφές. Τα σπίτια μοιάζουν με τους μιτάτους που συναντιόνται διάσπαρτοι στην ύπαιθρο της Νάξου. Φυσικά δεν έχουν τις προδιαγραφές κατοίκησης των σύγχρονων σπιτιών αλλά χρησιμοποιούνται ακόμη ως βοηθητικοί χώροι στην εκμετάλλευση της καλλιεργήσιμης γης που βρίσκεται σε αναβαθμίδες γύρω από τον οικισμό. Υπάρχουν πολύ λίγα σύγχρονα σπίτια κατασκευασμένα όμως με τον παραδοσιακό τρόπο της ξερολιθιάς, ώστε να ταιριάζουν στο σύνολο. Ο οικισμός διασχίζεται από πέτρινα σκαλοπάτια και μικρούς διαδρόμους με ξερολιθιές στα πλαϊνά τους. Στο κέντρο του οικισμού υπάρχει πηγή με γούρνες και με το νερό της ποτίζονται οι γύρω καλλιέργειες.
Στον οικισμό, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Proterra» του ΜΕDSΤΟΝΕ, πραγματοποιήθηκαν συντηρήσεις και ανακατασκευές των κτισμάτων και των αναβαθμίδων με ξερολιθιά.
Ναός Αγίου Ισιδώρου
Ο ναός του Αγίου Ισιδώρου (37.11361°N, 25.56306°W) είναι παλαιός βυζαντινός δίκλιτος, με άνισα κλίτη που επικοινωνούν με τρεις τοξωτές θύρες. Ο ναός έχει κτιστεί πριν τον 11ο αιώνα και πιθανολογείται ότι την ίδια ή παλαιότερη ηλικία έχει και το χωριό, του οποίου πολλά σπίτια είναι κτισμένα με παρόμοια τεχνική. Ο ναός γιορτάζει στις 14 Μαΐου.
μικρογραφία|εναλλ.=Ο Άγιος Ισίδωρος|260x260εσ|Ο Άγιος Ισίδωρος
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Αργοκοιλιώτισσα ( 26 κ.), Κόρωνο ( 526 κ.) και Λιώνα ( 80 κ.) την Τοπική Κοινότητα Κορώνου ( 647 κ.). Η τ.κ. Κορώνου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1969)
To Billboard Hot 100 είναι ένας μουσικός κατάλογος επιτυχιών που κατατάσσει τα τραγούδια που παίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το έτος 1969, συνολικά 8 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν να έχουν τραγούδι τους στην πρώτη θέση του καταλόγου επιτυχιών, όπως οι Sly & the Family Stone, The 5th Dimension, Μπίλι Πρέστον, Χένρι Μαντσίνι, Zager and Evans, The Archies, Steam και Peter, Paul and Mary. Οι Beatles και οι 5th Dimension ήταν οι μοναδικοί καλλιτέχνες ή συγκροτήματα που πέτυχαν να έχουν περισσότερα από ένα τραγούδι στο νούμερο ένα την χρονιά αυτή (από δύο τραγούδια έκαστος).
Πιερ Νταρτού
Ο Πιερ Νταρτού (γαλλικά: Pierre Dartout, γεννημένος στις 9 Απριλίου 1954) είναι Γάλλος πολιτικός, που από τον Σεπτέμβριο του 2020 υπηρετεί ως Υπουργός Επικρατείας του Μονακό. Έχει διατελέσει Νομάρχης του Μπους-ντυ-Ρον, των Ατλαντικών Πυρηναίων, της Ζιρόντ, της Μαρν και αλλού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πιερ Νταρτού γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1954 στην πόλη Λιμόζ της Γαλλίας. Αφού απέκτησε ένα πρώτο πτυχίο στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού, υπηρέτησε στις Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις. Από το 1977 έως το 1980 σπούδαζε στην Εθνική Σχολή Διοίκησης της Γαλλίας και μετέπειτα ξεκίνησε την καριέρα του στην δημόσια διοίκηση της χώρας.
Διατέλεσε Νομάρχης της Γαλλικής Γουιάνας από το 1995 έως το 1997, των Ανατολικών Πυρηναίων από το 1998 έως το 2000, της Ντρομ από το 2000 έως το 2002, των Ατλαντικών Πυρηναίων από το 2002 έως το 2004, του Βαρ από το 2004 έως το 2007, του Βαλ-ντε-Μαρν από το 2010 έως το 2013, της Μαρν από το 2013 έως το 2015, της Ζιρόντ από το 2015 έως το 2017 και του Μπους-ντυ-Ρον από το 2017 έως το 2020. Στις 24 Αυγούστου 2020, παραιτήθηκε από τη θέση του Νομάρχη του Μπους-ντυ-Ρον, αφού ανακοινώθηκε επίσημα ότι θα διοριστεί ως Υπουργός Επικρατείας του Μονακό.
Η επιλογή του έγινε στις 15 Μαΐου 2020 από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο Β΄ του Μονακό. Ο Πιερ Νταρτού ορκίστηκε και ανέλαβε τα καθήκοντά του την 1η Σεπτεμβρίου 2020, διαδεχόμενος τον Σερζ Τελ. Η ορκωμοσία πραγματοποιήθηκε ενώπιον του Πρίγκιπα Αλβέρτου στο Παλάτι του Μονακό.
Τον Μάρτιο του 2022, ο Πιερ Νταρτού δήλωσε σε συνέδριο ότι επιθυμεί να καταπολεμήσει το φαινόμενο του «ξεπλύματος» χρήματος προκειμένου να προστατευθεί η εικόνα του κράτους. Παράλληλα σημείωσε: ''«Εξακολουθούμε σήμερα να εξαρτόμαστε από εξωτερικούς πόρους. Έχουμε τα μέσα να οικοδομήσουμε ένα περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη εταιρειών και νεοφυών επιχειρήσεων, που αποτελούν μέρος μιας βιώσιμης ανάπτυξης. Το Μονακό κατέχει μοναδική θέση στον τομέα του περιβάλλοντος και το γεγονός ότι η χώρα είναι προσεκτική στην καινοτομία δείχνει ότι πρέπει και μπορούμε να προσελκύσουμε καινοτόμους ανθρώπους σε αυτόν τον τομέα».''
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί Επικρατείας του Μονακό Κατηγορία:Γάλλοι δημόσιοι υπάλληλοι
Νίνα Κάπτσοβα
Η Νίvα Αλεξάντροβνα Κάπτσοβα (Нина Александровна Капцова, γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1978) είναι Ρωσίδα μπαλαρίνα του μπαλέτου Μπολσόι.
Βιογραφία
Η Κάπτσοβα γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1978 στο Ροστόφ επί του Ντον της Ρωσίας. Εκπαιδεύτηκε στη Χορογραφική Ακαδημία της Μόσχας υπό τη διεύθυνση της Σόφια Γκολόβκινα. Μετά την αποφοίτησή της, έγινε μέλος του Μπαλέτου Μπολσόι. Ο προπονητής της στα Μπολσόι ήταν η Μαρίνα Κοντρατίβα, τώρα η Νίνα Σεμιζόροβα.
Το 1998, έπαιξε ξανά το Sleeping Beauty, αυτή τη φορά ως υπηρέτρια τιμής. Το 1999, εμφανίστηκε ως Marie στον Καρυοθραύστη, η οποία δημιουργήθηκε από τον Γκριγκόροβιτς, και την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στη Λίμνη των κύκνων. Την ίδια χρονιά, είχε μερικούς σόλο ρόλους, συμπεριλαμβανομένου του Mozartiana και του The Limpid Stream, στον οποίο έπαιξε το ρόλο της Zina.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Πρόσωπα από το Ροστόφ επί Ντον
Angerfist
Ο Danny Masseling (γεννήθηκε 20 του Ιουνίου 1981), περισσότερο γνωστός με το καλιτεχνικό όνομα Angerfist, είναι Ολλανδός hardcore παραγωγός και DJ.
Εκτός από το κύριο ψευδώνυμό του, παράγει επίσης μουσική για άλλα είδη με διάφορα ψευδώνυμα και είναι μέρος των ακόλουθων ομάδων: The Supreme Team (με Outblast, Tha Playah & Evil Activities), Masters Elite (με Catscan and Outblast) και Roland & Sherman (με Outblast).
Κατά τη διάρκεια ζωντανών εμφανίσεων, συνοδεύεται από τον MC Prozac (Minne Roos).
Καριέρα
Ο Masseling άρχισε να κάνει μουσική στην ηλικία των 16 προγραμματίζοντας 4-beatες λούπες και breakbeats, το ενδιαφέρον του για παραγωγή μουσικής άρχισε να αυξάνεται. Ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 αφού έστειλε ένα demo στον Mark Vos, επίσης γνωστό ως DJ Buzz Fuzz, διευθυντή της BZRK Records. Το demo άρεσε στον Vos ο οποίος υπέγραψε τον Masseling, ο οποίος στη συνέχεια κυκλοφόρησε τα πρώτα του EP με τα ονόματα "Menace II Society" και "Angerfist". Ο Masseling σύντομα κέρδισε τη δημοτικότητα στην «σκηνή gabber» λόγω του επιθετικού NUSTYLE ήχου που έκανε. Το στυλ του χαρακτηρίζεται από σκληρά ντραμς επικές σκοτεινές μελωδίες και φωνητικά κυρίως απο ταινίες, σειρές, άνιμε και χιπχόπ. Έχει ήδη κάποιες επιτυχίες στο όνομά του, όπως: "Dance With The Wolves", "Raise Your Fist" και "Riotstarter". Η αυξανόμενη δημοτικότητά του του έδωσε την ευκαιρία να παράγει τον ύμνο για το Masters of Hardcore του 2005, με τίτλο "The World Will Shiver".
Ο Angerfist έχει παίξει σε πολλές γνωστές εκδηλώσεις όπως Sensation Black, Masters of Hardcore, Defqon. 1, Mysteryland και Dominator. Κέρδισε την περίφημη 39η θέση στην κορυφαία έκδοση DJ του DJ Mag 2011 του 2011, πέφτοντας στην 42η την επόμενη χρονιά και ανέβηκε στην 34η θέση το 2013, πράγμα που τον καθιστά νούμερο 1 hardcore παραγωγό στη λίστα. Από το 2020, η υψηλότερη κατάταξή του στη λίστα ήταν το Νο 29, το οποίο πέτυχε το 2018. Αυτή τη στιγμή κατατάσσεται στο Νο 33 στη λίστα DJ Mag για το 2019.
Τον Ιούλιο του 2013, ανακοίνωσε το project Bloodcage που ανέλαβε ο MC Prozac (με το ψευδώνυμο DJ Bloodcage) στα λάηβ, ενώ εξακολουθούσε να εμπλέκει και τους δύο καλλιτέχνες (MC Prozac και Angerfist) στην παραγωγή του στούντιο.
Κατά τη διάρκεια ζωντανών εμφανήσεων με τον MC του, σχεδόν πάντα παίζουν φορώντας ειδικά σχεδιασμένες μάσκες χόκεϊ και μαύρα ή άσπρα φούτερ.
Aναφορές
Κατηγορία:Ολλανδοί DJs
Φαρέλ Γουίλιαμς
Ο Φαρέλ Γουίλιαμς (Pharrell Williams, 5 Απριλίου 1973) είναι Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός παραγωγός και παραγωγός ταινιών.
Ο Γουίλιαμς και ο Τσαντ Χιούγκο αποτελούν το δισκογραφικό ντουέτο The Neptunes, που παίζει σόουλ, χιπ χοπ και R&B μουσική. Είναι ο βασικός τραγουδιστής και ο ντράμερ της ροκ-φανκ-χιπ χοπ μπάντας N * E * R * D, που δημιούργησε με τον Χιούγκο και τον παιδικό του φίλο, Σέι Χάιλι. Το πρώτο του σινγκλ, Frontin, κυκλοφόρησε το 2003 και ακολούθησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ In My Mind το 2006. Το δεύτερο άλμπουμ του, Girl, κυκλοφόρησε στις 3 Μαρτίου 2014. Αυτό το άλμπουμ προηγήθηκε του εμπορικά επιτυχημένου σινγκλ, Happy. Ως μέλος των Neptunes, ο Γουίλιαμς έχει δημιουργήσει πολυάριθμες επιτυχίες για διάφορους καλλιτέχνες.
Ο Γουίλιαμς κατέχει μια επιχείρηση μέσων μαζικής ενημέρωσης που περιλαμβάνει ψυχαγωγία, μουσική, μόδα και τέχνη που ονομάζεται "i am OTHER", μία δημιουργική συλλογικότητα πολυμέσων και δισκογραφική εταιρεία, που λειτουργεί ως ομπρέλα για όλες τις προσπάθειες του Φαρέλ Γουίλιαμς, συμπεριλαμβανομένου του Billionaire Boys Club.
Ο Γουίλιαμς έχει κερδίσει έντεκα βραβεία Γκράμι, συμπεριλαμβανομένων δύο με τους Neptunes. Ήταν, επίσης, υποψήφιος δύο φορές για βραβείο Όσκαρ, το 2014 για το Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι για το "Happy" (που ακούστηκε στο Εγώ, ο Απαισιότατος 2) και μία υποψηφιότητα για την καλύτερη ταινία του 2017 ως ένας από τους παραγωγούς του Αφανείς Ηρωίδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Εκτύπωση οργάνων
μικρογραφία|Το Total Artificial Heart αναπτύχθηκε στο ETH Zurich Η εκτύπωση οργάνων χρησιμοποιεί τεχνικές παρόμοιες με τη συμβατική τρισδιάστατη εκτύπωση, όπου ένα μοντέλο υπολογιστή τροφοδοτείται σε έναν εκτυπωτή ο οποίος τοποθετεί διαδοχικά στρώματα πλαστικού ή κεριού μέχρι να παραχθεί ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Στην περίπτωση της εκτύπωσης οργάνων, το υλικό το οποίο χρησιμοποιείται από τον εκτυπωτή είναι βιοσυμβατό πλαστικό. Το βιοσυμβατό πλαστικό σχηματίζει ένα ικρίωμα το οποίο λειτουργεί ως σκελετός για το όργανο το οποίο τυπώνεται. Καθώς το πλαστικό στρώνεται, σπάρνεται επίσης με ανθρώπινα κύτταρα από το όργανο του ασθενούς για το οποίο εκτυπώνεται. Μετά την εκτύπωση, το όργανο μεταφέρεται σε θάλαμο επώασης για να δοθεί χρόνος στα κύτταρα να αναπτυχθούν. Μετά από αρκετό χρόνο, το όργανο εμφυτεύεται στον ασθενή. μικρογραφία|Ένας τρισδιάστατος βιοεκτυπωτής CELLINK Ο απώτερος στόχος της εκτύπωσης οργάνων είναι η δημιουργία οργάνων τα οποία μπορούν να ενσωματωθούν πλήρως στο ανθρώπινο σώμα σαν να ήταν εκεί καθ' όλη τη διάρκεια. Η επιτυχημένη εκτύπωση οργάνων έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει πολλούς κλάδους. Αυτές περιλαμβάνουν μεταμοσχεύσεις οργάνων τεχνητών οργάνων, φαρμακευτική έρευνα και εκπαίδευση γιατρών και χειρουργών.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
3370 Κοσάι
Η μέση διάμετρος του Κοσάι εκτιμάται σε 5,4 ± 0,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,29. Ο Κοσάι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 54 λεπτά.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοσαι
3369 Φρόυχεν
Ο Φρόυχεν (Freuchen) είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1985 από τους Δανούς αστρονόμους Πόουλ Γιένσεν και Καρλ Αουγκούστεσεν, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Μπρορφέλντε, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού εξερευνητή και συγγραφέα Πέτερ Φρόυχεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Φρόυχεν εκτιμάται σε 23 έως 24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,050. Ο Φρόυχεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 35 έως 50 ώρες περίπου, μια πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρουχεν
Έρευνα για τους αιωνόβιους
Αιωνόβιος είναι ένα άτομο το οποίο έχει συμπληρώσει την ηλικία των 100 ετών και άνω. Η έρευνα για τους αιωνόβιους γίνεται ολοένα και πιο διαδεδομένη με κλινικές και γενικές μελέτες πληθυσμού οι οποίες διεξάγονται τώρα στη Γαλλία, την Ουγγαρία, την Ιαπωνία, την Ιταλία, τη Φινλανδία, τη Δανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Οι αιωνόβιοι είναι οι ταχύτερα αναπτυσσόμενοι πληθυσμοί σε μεγάλο μέρος του ανεπτυγμένου κόσμου. Μέχρι το 2030 αναμένεται ότι θα υπάρχουν περίπου ένα εκατομμύριο αιωνόβιοι σε όλο τον κόσμο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια έκθεση του Γραφείου Απογραφής του 2010 διαπίστωσε ότι περισσότερο από το 80 τοις εκατό των αιωνόβιων είναι γυναίκες.
Βιοχημικοί παράγοντες
Έρευνα η οποία πραγματοποιήθηκε στην Ιταλία δείχνει ότι οι υγιείς αιωνόβιοι έχουν υψηλά επίπεδα βιταμίνης Α και βιταμίνης Ε και ότι αυτό φαίνεται να είναι σημαντικό για τη διασφάλιση της εξαιρετικής μακροζωίας τους. Άλλες έρευνες έρχονται σε αντίθεση με αυτό και έχουν βρει ότι αυτά τα ευρήματα δεν ισχύουν για αιωνόβιους από τη Σαρδηνία, για τους οποίους άλλοι παράγοντες πιθανώς παίζουν σημαντικότερο ρόλο. Μια προκαταρκτική μελέτη η οποία διεξήχθη στην Πολωνία έδειξε ότι, σε σύγκριση με νεαρές υγιείς γυναίκες ενήλικες, οι αιωνόβιοι οι οποίοι ζούσαν στην Άνω Σιλεσία είχαν σημαντικά υψηλότερες δραστηριότητες γλουταθειόνης και καταλάσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων και υψηλότερα, αν και ασήμαντα, επίπεδα βιταμίνης Ε στον ορό. Ερευνητές στη Δανία ανακάλυψαν επίσης ότι οι αιωνόβιοι εμφανίζουν υψηλή δραστηριότητα αναγωγάσης γλουταθειόνης στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Σε αυτή τη μελέτη, εκείνοι οι αιωνόβιοι οι οποίοι είχαν την καλύτερη γνωστική και σωματική λειτουργική ικανότητα έτειναν να έχουν την υψηλότερη δραστηριότητα αυτού του ενζύμου.
Γενετικοί παράγοντες
Έρευνα η οποία διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι είναι πολύ πιο πιθανό να γιορτάσουν τα 100ά γενέθλιά τους εάν ο αδερφός ή η αδερφή τους έχουν συμπληρώσει την ηλικία. Αυτά τα ευρήματα, από την Εκατονταετή Μελέτη της Νέας Αγγλίας στη Βοστώνη, υποδηλώνουν ότι ο αδερφός ενός αιωνόβιου έχει τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να ζήσει μετά τα 90 από τον γενικό πληθυσμό. Άλλη έρευνα η οποία διεξήχθη από την Centenarian Study της Νέας Αγγλίας εντόπισε 150 γενετικές παραλλαγές οι οποίες φαινόταν να σχετίζονται με τη μακροζωία, οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να προβλέψουν με ακρίβεια 77 τοις εκατό εάν κάποιος θα ζούσε τουλάχιστον 100.
Άλλοι παράγοντες
Μια μελέτη δείχνει ότι τα μικροβιώματα του εντέρου με μεγάλες ποσότητες μικροβίων ικανά να παράγουν μοναδικά δευτερογενή χολικά οξέα αποτελούν βασικό στοιχείο της μακροζωίας των αιωνόβιων.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αιωνόβιοι Κατηγορία:Γεροντολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
3371 Τζιακόνι
Ο Τζιακόνι (Giacconi) είναι αστεροειδής, που περιφέρεται στην κεντρική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1955 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιταλού αστροφυσικού Ρικάρντο Τζιακόνι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τζιακόνι εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι Sq (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,26. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Τζιακόνι γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τζιακονι
Φεοντόρα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
H Θεοδώρα (γερμ. Feodora von Hohenlohe-Langenburg, 7 Ιουλίου 1839 - 10 Φεβρουαρίου 1872) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Βιογραφία
Η Θεοδώρα Βικτωρία Αδελαΐδα ήταν η τρίτη κόρη του Ερνέστου Α΄ του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και της Θεοδώρας, κόρης του Έμιχ Καρόλου του Λάινινγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1858 τον Γεώργιο Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
Sniper Elite 4
Το Sniper Elite 4 είναι βιντεοπαιχνίδι τακτικής βολών με στοιχεία κάλυψης, που δημιουργήθηκε από την Rebellion Developments. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows, PlayStation 4 και Xbox One στις 14 Φεβρουαρίου του 2017, ως συνέχεια του Sniper Elite III.
Τρόπος παιχνιδιού
Το παιχνίδι εκτυλίσσεται από αφηγηματική προοπτική, με πρωταγωνιστή έναν τακτικό σκοπευτή με στοιχεία αορατότητας. Όταν οι παίκτες σκοτώσουν έναν εχθρό χρησιμοποιώντας ένα τουφέκι ελευθέρου σκοπευτή από μεγάλη απόσταση, θα ενεργοποιηθεί το σύστημα έκκεντρης θανάτωσης ακτίνων Χ, στο οποίο η κάμερα του παιχνιδιού ακολουθεί τη σφαίρα από το τουφέκι του ελεύθερου σκοπευτή μέχρι το στόχο και παρουσιάζει τα μέρη του σώματος, τα οστά ή τα εσωτερικά όργανα του σώματος να σπάνε ή να διαρρηγνύονται από τη σφαίρα. Το σύστημα έχει επίσης επεκταθεί για να συμπεριλάβει σφαίρες επίθεσης melee και stealth.
Η τεχνητή νοημοσύνη του παιχνιδιού είναι βελτιωμένη σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση,με τους εχθρούς να μπορούν να αντιδρούν πιο ενεργά στη δράση των παικτών. Όταν σκοτωθεί ένας εχθρός, άλλοι εχθροί θα αρχίσουν να αναζητούν τους παίκτες. Ο σκοπευτής είναι εξοπλισμένος με ένα ζευγάρι κιάλια, τα οποία δείχνουν στους παίκτες που είναι οι εχθροί και ποια όπλα μεταφέρουν. Στο παιχνίδι υπάρχει το αξίωμα των αξιωματικών. Η δολοφονία του αξιωματικού όσο το δυνατόν νωρίτερα θα οδηγήσει τον στρατό του να υποχωρήσει, ενώ αν τον σκοτώσει προς το τέλος μιας αποστολής θα αυξήσει σημαντικά τη δυσκολία του επιπέδου. Οι παίκτες μπορούν να τοποθετήσουν παγίδες και να χρησιμοποιήσουν τα πτώματα ως παγίδες. Το παιχνίδι διαθέτει επίσης νυχτερινές αποστολές, στις οποίες οι παίκτες μπορούν να αφαιρέσουν τις πηγές φωτός για να κρύψουν την παρουσία τους.
Οι χάρτες στο παιχνίδι είναι σημαντικά μεγαλύτεροι από το Sniper Elite III, παρέχοντας στους παίκτες περισσότερους βαθμούς ελευθερίας στο παιχνίδι. Επίσης οι χάρτες διαθέτουν περισσότερη ευκρίνεια. Το νέο σύστημα κινήσεων του παιχνιδιού επιτρέπει στον χαρακτήρα Fairburne να ανεβαίνει και να κρεμιέται από περβάζια. Τέλος έχουν εισαχθεί εκ νέου οι συνεταιριστικές αποστολές και το παιχνίδι πολλών ατόμων.
Χρυσό μετάλλιο
μικρογραφία|Τα χρυσά, ασημένια και [[Μετάλλια στον αθλητισμό|χάλκινα μετάλλια από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964(Ολυμπιακό Μουσείο).]] Το  χρυσό μετάλλιο είναι το υψηλότερο μετάλλιο που απονέμεται για την καλύτερη επίδοση σε μη στρατιωτικό τομέα. Το όνομά του προέρχεται από τη χρήση ενός κλάσματος χρυσού σε μορφή επένδυσης ή ανάμιξης κατά την παρασκευή του. Η ιδέα προέκυψε από το στρατό, αρχικά από την απλή αναγνώριση ενός στρατιωτικού βαθμού και αργότερα στις παρασημοφορήσεις ως άδεια σε στρατιωτικές εντολές ,που χρονολογείται από τους μεσαιωνικούς χρόνους.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2009)">παραπομπή που απαιτείται ]
Από τον δέκατο όγδοο αιώνα, χρυσά μετάλλια απονεμήθηκαν στις τέχνες, για παράδειγμα, από τη Βασιλική Δανική Ακαδημία, συνήθως ως ένα σύμβολο της για ένα βραβείο ώστε να δώσει σε μια εξαιρετική φοιτήτρια μια οικονομική ελευθερία. Άλλοι προσφέρουν μόνο το κύρος του βραβείου. Πολλές οργανώσεις τώρα απονέμουν χρυσά μετάλλια σε ετήσια βάση ή και εκτάκτως, συμπεριλαμβανομένων των UNESCO και  άλλες διάφορες ακαδημαϊκές κοινωνίες.
Μετάλλια ανταγωνισμού
Παραδοσιακά, τα μετάλλια είναι κατασκευασμένα από τα ακόλουθα μέταλλα: Περιστασιακά, Πλατινένια μετάλλια μπορούν να απονεμηθούν.
Τα μέταλλα αυτά ορίζουν τις τρεις πρώτες Ηλικίες του Ανθρώπου στην ελληνική μυθολογία: τη Χρυσή Εποχή, όταν οι άνθρωποι ζούσαν ανάμεσα στους θεούς, την Ασημένια Εποχή, όπου τα νιάτα κρατούσαν εκατό χρόνια, και την Εποχή του Χαλκού, την εποχή των ηρώων.
Το έθιμο της ανάθεσης της ακολουθίας των μεταλλίων: χρυσό, ασημένιο και χάλκινο για τους τρεις πρώτους υψηλότερους αθλητές χρονολογείται τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα, με την Εθνική Ένωση Ερασιτεχνών Αθλητών στις Ηνωμένες Πολιτείες να βραβεύουν τέτοια μετάλλια, από το 1884.
Το στερεότυπο αυτό υιοθετήθηκε για τον Ολυμπιακό ανταγωνισμό κατά το 1904 στους Ολυμπιακούς αγώνες. Το 1896, τα ασημένια απονεμήθηκαν στους νικητές και τα χάλκινα στους δρομείς, ενώ το 1900 άλλα βραβεία δόθηκαν,που δεν ήταν μετάλλια.
Ολυμπιακοί Αγώνες
μικρογραφία|Το [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1896|1896 στους Ολυμπιακούς αγώνες, οι νικητές έλαβαν ένα ασημένιο μετάλλιο. Από το 1904, οι νικητές λαμβάνουν ένα χρυσό μετάλλιο, όσοι παίρνουν τη δεύτερη θέση λαμβάνουν ένα ασημένιο μετάλλιο και αυτοί στην τρίτη θέση λαμβάνουν ένα χάλκινο μετάλλιο.]] Στους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες, οι νικητές μιας αθλητικής πειθαρχίας λαμβάνουν ένα χρυσό μετάλλιο σε αναγνώριση του επιτεύγματος τους.
Κατά τους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες μόνο ένας νικητής ανά εκδήλωση στεφόταν με κότινο, ένα στεφάνι ελιάς κατασκευασμένο από άγρια φύλλα ελιάς από το ιερό δέντρο κοντά στο ναό του Δία στην Ολυμπία. Ο Αριστοφάνης στον Πλούτο (κωμωδία) κάνει μια παρατήρηση γιατί νικηφόροι αθλητές στεφανώνονται με στεφάνι αγριελιάς, αντί για χρυσό. Ο Ηρόδοτος περιγράφει μια ιστορία που εξηγεί γιατί υπήρχαν μόνο λίγοι Έλληνες στην Μάχη των Θερμοπυλών αφού "όλοι οι άλλοι άντρες συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες" και ότι το έπαθλο για το νικητή ήταν "ελιά-στεφάνι". Όταν ο Τιγράνης, ένας Αρμένιος στρατηγός το έμαθε αυτό, έκφερε του ηγέτη: "Χαίρετε! Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που μας έφερες να πολεμήσουμε ενάντια; Οι άνδρες που δεν ανταγωνίζονται για τα υλικά αγαθά, αλλά για την τιμή". Ως εκ τούτου, μετάλλια δεν χορηγήθηκαν στους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες.
Τα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια πρέπει να δημιουργούνται τουλάχιστον από 92.5% ασήμι και πρέπει να περιέχουν τουλάχιστον 6 γραμμάρια χρυσού. Όλα τα Ολυμπιακά μετάλλια πρέπει να είναι τουλάχιστον 60 mm σε διάμετρο και 3mm σε πάχος. Η Κοπή των μεταλλίων είναι η ευθύνη της οικοδέσποινας των Ολυμπιακών αγώνων. Από το 1928 μέχρι το 1968 το σχέδιο ήταν πάντα το ίδιο: η εμπρόσθια όψη έδειχνε ένα γενικό σχέδιο του Φλωρεντινού καλλιτέχνη Giuseppe Cassioli της ελληνικής θεάς Νίκης με το Κολοσσαίο στο παρασκήνιο και το κείμενο να αναγράφει την ονομασία της πόλης που φιλοξενεί τους αγώνες.Η αντίθετη όψη έδειχνε ένα άλλο σχέδιο της Νίκης να χαιρετά έναν ολυμπιονίκη.
Από τους θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1972 έως του 2000,το σχέδιο του Cassioli (ή μια μικρή τροποποίηση) παρέμεινε στην εμπρόσθια όψη με ένα σχέδιο από την οικοδέσποινα πόλη στην αντίθετη. Να σημειωθεί ότι το σχέδιο του Cassioli δείχνει ένα Ρωμαϊκό αμφιθέατρο για ό,τι αρχικά ήταν οι ελληνικοί αγώνες, μια νέα εμπρόσθια σχεδίου ανατέθηκε για το 2004 στους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αθήνα. Για τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου τα μετάλλια είχαν διάμετρο 70mm και πάχος 6mm, με τη μπροστινή όψη να εμφανίζει ένα φτερωτό σχήμα της νίκης και το πίσω να δείχνει το σύμβολο των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου που περιβάλλεται από ένα ένθετο κύκλο νεφρίτη.
Τα μετάλλια των Χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων είχαν  πάντα πιο περίπλοκο σχέδιο. Τα ασημένια και χάλκινα μετάλλια πάντα έχουν τα ίδια σχέδια.
Άλλα χρυσά μετάλλια
Το βραβείο ενός χρυσού μεταλλίου, συχνά σε συνδυασμό με το βραβείο ασημένιων και χάλκινων μεταλλίων σε όσους τερμάτισαν στις επόμενες θέσεις, έχει υιοθετηθεί και σε άλλα ανταγωνιστικά πεδία, όπως η μουσική και το γράψιμο, καθώς και ορισμένα ανταγωνιστικά παιχνίδια. Συνήθως χάλκινα μετάλλια απονέμονται μόνο για την τρίτη θέση, αλλά σε ορισμένους διαγωνισμούς δεν υπάρχει κάποια ποικιλία, όπως το Διεθνές διαγωνισμό μουσικών κουρείων όπου χάλκινα μετάλλια απονέμονται για τρίτη, τέταρτη και πέμπτη θέση.
Πίτερ φαν Μπλούμεν
Ο Πίτερ φαν Μπλούμεν (φλαμανδικά: Pieter van Bloemen, γνωστός επίσης και ως Standaart, βαπτ. 17 Ιανουαρίου 1657 - 6 Μαρτίου 1720, το μικρό του όνομα αναγράφεται ενίοτε και Peter ή Peeter) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος. Ήταν προικισμένος τοπιογράφος και πολύ επιτυχημένος στις απεικονίσεις εφίππων, σκηνών με ζώα και σκηνών της αγοράς.
Βιογραφία
Ο Πίτερ φαν Μπλούμεν γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Διετέλεσε μαθητής του Σίμον Γιοχάννες φαν Ντάου (Simon Johannes van Douw), σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς τέχνης ήδη από ηλικίας 10 ετών. Έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1674, σε ηλικία 17 ετών. Είχε δύο μικρότερους αδελφούς, τον Γιαν Φρανς φαν Μπλούμεν και τον Νόρμπερτ φαν Μπλούμεν, που επίσης ήταν ζωγράφοι. Σε κάποιο σημείο της ζωής του ταξίδεψε στη Ρώμη. Αυτό έγινε πιθανόν το 1674 ή αργότερα, το 1689. Το 1684 βρισκόταν στη Λυών, συντροφιά με τους ζωγράφους Άντριεν φαν Κάμπελ και Χίλλις Βέινιξ (Gillis Weenix). Στη Λυών τον συνάντησε ο αδελφός του Γιαν Φρανς. Μέσω Τορίνο οι Πίτερ και Γιαν Φρανς έφθασαν στη Ρώμη, όπου το 1688 καταγράφονται στην ενορία του "Sant’Andrea delle Fratte". Το 1690 τους συνάντησε εκεί και ο τρίτος τους αδελφός, Νόρμπερτ. Οι Πίτερ και Γιαν Φρανς πραγματοποίησαν μερικά ταξίδια στη Νάπολη, στη Σικελία και στη Μάλτα και συνεργάστηκαν σε μερικά έργα, όπου ο Πίτερ ζωγράφισε τις μορφές και ο Γιαν Φρανς το τοπίο.
Ο Πίτερ έγινε μέλος των ''Bentvueghels, ενός συνδέσμου κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Κοινή πρακτική του συνδέσμου ήταν η απόδοση προσωνυμίου σε κάθε μέλος του και το προσωνύμιο του Πίτερ ήταν "Standaart" ή, στα ιταλικά, "Standardo". Πιστεύεται ότι το όνομα αυτό του αποδόθηκε λόγω των προτύπων και των σημάνσεων που τακτικότατα τοποθετούσε στους πίνακες με στρατιωτικά θέματα.
Ο Πίτερ επέστρεψε στην Αμβέρσα το 1694 και ο Νόρμπερτ έφυγε για το Άμστερνταμ πριν το 1724, ενώ ο Γιαν Φρανς παρέμεινε στη Ρώμη για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Το 1699 ο Πίτερ έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας.
Είχε διατελέσει "Δάσκαλος" των νεότερων αδελφών του Γιαν Φρανς και Νόρμπερτ καθώς και των Πέιτερ φαν Άκεν και Φρανς φαν Άλτερ.
Απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1720.
Έργο
Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις απεικονίσεις ομάδων ζώων, τις οποίες τοποθετούσε στο προσκήνιο των συνθέσεών του, με αποτέλεσμα να αποτελούν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Ιδιαιτερα χαρακτηριστικά του ύφους του ήταν η απεικόνιση ομάδων ζώων υπό τύπον νεκρής φύσης σε ανοικτά, ιταλικού ύφους τοπία, τα οποία εμπεριείχαν αρχαία μνημεία, ώστε να σκιαγραφούν τη "ρωμαϊκή" ατμόσφαιρα και η χρήση ζωντανών χρωμάτων στα ενδύματα των μορφών, που αποτελούσαν αντίθεση στα γκρίζα και καφέ χρώματα των ερεπίων και των αγελών ζώων.
Λόγω της ιδιαίτερης ικανότητάς του στην απεικόνιση αλόγων, συχνά καλείτο να συνεργαστεί σε συνθέσεις άλλων, τοπικών, καλλιτεχνών. Παράδειγμα αποτελεί η συνεργασία του με τον Μπαλτάσαρ φαν ντερ Μπόσχε σε πορτρέτο που περιλάμβανε σκηνή μάχης και δημιουργήθηκε για τον Τζων Τσώρτσιλ, 1ο Δούκα του Μάρλμπορο όταν αυτός επισκέφθηκε την Αμβέρσα μετά τη μάχη του Ραμίλλιες το 1706. Ο φαν ντερ Μπόσχε ζωγράφισε το πορτρέτο και ο φαν Μπλούμεν τα άλογα. Το έργο είναι γνωστό μόνον από το αντίγραφο που δημιούργησε μόνος του ο φαν Μπλούμεν.
Φιλοτέχνησε επίσης σχέδια κυρίως με τοπία και μορφές και ζώα εκ του φυσικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Θεραπεία με βλαστοκύτταρα
Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα είναι η χρήση βλαστοκυττάρων για τη θεραπεία ή την πρόληψη μιας ασθένειας ή πάθησης. , η μόνη καθιερωμένη θεραπεία η οποία χρησιμοποιεί βλαστοκύτταρα είναι η μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων. Αυτό συνήθως λαμβάνει τη μορφή μεταμόσχευσης μυελού των οστών, αλλά τα κύτταρα μπορούν επίσης να προέρχονται από αίμα ομφάλιου λώρου. Γίνεται έρευνα για την ανάπτυξη διαφόρων πηγών για βλαστοκύτταρα καθώς και για την εφαρμογή θεραπειών με βλαστοκύτταρα για νευροεκφυλιστικές ασθένειες και καταστάσεις όπως ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις.
Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα έχει γίνει αμφιλεγόμενη μετά από εξελίξεις όπως η ικανότητα των επιστημόνων να απομονώνουν και να καλλιεργούν εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα, να δημιουργούν βλαστοκύτταρα χρησιμοποιώντας πυρηνική μεταφορά σωματικών κυττάρων και τη χρήση τεχνικών για τη δημιουργία επαγόμενων πολυδύναμων βλαστοκυττάρων. Αυτή η διαμάχη σχετίζεται συχνά με την πολιτική των αμβλώσεων και με την ανθρώπινη κλωνοποίηση. Επιπλέον, οι προσπάθειες για την εμπορία θεραπειών οι οποίες βασίζονται στη μεταμόσχευση αποθηκευμένου αίματος ομφάλιου λώρου ήταν αμφιλεγόμενες.
Έρευνα
μικρογραφία| Ασθένειες και καταστάσεις όπου η θεραπεία με βλαστοκύτταρα είναι πολλά υποσχόμενη ή εμφανίζεται Τα βλαστοκύτταρα μελετώνται για διάφορους λόγους. Τα μόρια και τα εξωσώματα τα οποία απελευθερώνονται από βλαστοκύτταρα μελετώνται επίσης σε μια προσπάθεια παρασκευής φαρμάκων. Εκτός από τις λειτουργίες των ίδιων των κυττάρων, παρακρινικοί διαλυτοί παράγοντες οι οποίοι παράγονται από βλαστοκύτταρα, γνωστοί ως έκκριμα βλαστοκυττάρων, έχουν βρεθεί ότι είναι ένας άλλος μηχανισμός με τον οποίο οι θεραπείες βασισμένες σε βλαστοκύτταρα διαμεσολαβούν τα αποτελέσματά τους σε εκφυλιστικές, αυτοάνοσες και φλεγμονώδεις ασθένειες. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρικές διαμάχες Κατηγορία:Ιατρικές θεραπείες Κατηγορία:Επιμήκυνση ζωής Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιούζεφ Σφιάτουο
Ο Γιούζεφ Σφιάτουο (πολωνικά: Józef Światło), όνομα γέννησης Ίζαακ Φλάισφαρμπ (Izaak Fleischfarb) (1 Ιανουαρίου 1915 – 2 Σεπτεμβρίου 1994), ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας της Πολωνίας (ΥΑ), ο οποίος υπηρέτησε ως αναπληρωτής διευθυντής του 10ου Τμήματος που διοικούσε ο Ανάτολ Φέιτζιν. Γνωστός για την επίβλεψη των βασανιστηρίων πολιτικών κρατουμένων, είχε το παρατσούκλι «ο χασάπης» από τους κρατούμενους.
Μετά τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν το 1953 και τη σύλληψη του Λαβρέντι Μπέρια, ο Σφιάτουο ταξίδεψε στην Ανατολική Γερμανία για επίσημες δουλειές. Ενώ βρισκόταν στο μετρό του Βερολίνου με τον Φέιτζιν, περνώντας από το Δυτικό Βερολίνο, στις 5 Δεκεμβρίου 1953, «ξέφυγε» και αυτομόλησε στη Δύση.
Στη συνέχεια εργάστηκε για την Αμερικανική Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και το Radio Free Europe. Οι γραπτές και οι μεταδιδόμενες καταγγελίες του Σφιάτουο συγκλόνισαν το Ενιαίο Εργατικό Κόμμα Πολωνίας. Αυτό συνέβαλε τελικά στις μετασταλινικές μεταρρυθμίσεις του πολωνικού μηχανισμού ασφαλείας και στην πολιτική φιλελευθεροποίηση της Πολωνίας στη σοσιαλιστική Πολωνική Οκτωβριανή επανάσταση.
Βιογραφία
Ο Γιούζεφ Σφιάτουο γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1915 ως Ίζαακ Φλάισφαρμπ (επίσης Φλάιχφαρμπ, Λιχτ ή Λίχτσταϊν, οι πηγές ποικίλλουν), σε μια εβραϊκή οικογένεια στο χωριό Μέντιν, κοντά στο Ζμπάρας της Γαλικίας (τώρα Ουκρανία). Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία ήταν αρχικά Σιωνιστής και αργότερα κομμουνιστής ακτιβιστής. Συνελήφθη δύο φορές για τις παράνομες δραστηριότητές του. Στρατολογήθηκε το 1939, υπηρέτησε στον Πολωνικό Στρατό (6η Πολωνική Μεραρχία Πεζικού) κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής εκείνο το έτος. Αιχμαλωτισμένος από τους Γερμανούς, δραπέτευσε, μόνο για να αιχμαλωτιστεί από τον Κόκκινο Στρατό, ο οποίος εισέβαλε στην Ανατολική Πολωνία όπου ζούσε η οικογένειά του και εκτοπίστηκε ανατολικά μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες άλλους. Ήταν επίσης εκείνη την περίοδο που, στις 26 Απριλίου 1943, που παντρεύτηκε τη Γιουστίνα Σφιάτουο, παίρνοντας το πιο πολωνικό επώνυμό της. Ο Σφιάτουο εντάχθηκε τελικά στις Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ανατολή (1η Πολωνική Μεραρχία Πεζικού Ταντέους Κοστσιούσκο, Στρατός του Μπέρλινγκ), όπου έγινε πολιτικός αξιωματικός. Προήχθη επίσης σε κατώτερο υπολοχαγό και ασχολήθηκε με την οργάνωση της κρατικής διοίκησης σε περιοχές που είχαν αφαιρεθεί από τους Γερμανούς.
Το 1945, μετατέθηκε στο νεοσύστατο Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας της Πολωνίας. Στο έργο του, ο Σφιάτουο, όπως και πολλοί άλλοι πράκτορες της κομμουνιστικής μυστικής αστυνομίας, χρησιμοποίησε βασανιστήρια και πλαστογραφία. Συμμετείχε στη σύλληψη εκατοντάδων μελών της πολωνικής παράνομης οργάνωσης, Πολωνικός Εσωτερικός Στρατός, της ηγεσίας της (η Δίκη των Δεκαέξι) και στην παραποίηση του πολωνικού δημοψηφίσματος του 1946. Με τον καιρό προήχθη σε αντισυνταγματάρχη (πολ.: podpułkownik) και υπηρέτησε σε διάφορα γραφεία και τμήματα και τελικά το 1951 κατέληξε στο 10ο Τμήμα, όπου ήταν ένας από τους κορυφαίους αξιωματικούς. Το 10ο Τμήμα ήταν υπεύθυνο για τον χειρισμό των ίδιων των μελών του Κόμματος. Έλαβε εντολές προσωπικά από τον Πρώτο Γραμματέα του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας, Μπολέσουαφ Μπιέρουτ και συνέλαβε αξιόλογους ανθρώπους, όπως τους πολιτικούς Βουαντίσουαφ Γκομούουκα και Μάριαν Σπιχάλσκι, τον Στρατηγό Μίχαου Ρόλα-Ζιμιέρσκι και τον Καρδινάλιο Στέφαν Βισίνσκι. Είχε πρόσβαση -ενίοτε μοναδική- σε πολλά απόρρητα έγγραφα. Ανέκρινε τον Νόελ Φιλντ στις 27 Αυγούστου 1949 στη Βουδαπέστη, καθώς και τον αδερφό του, Χέρμαν Φιλντ (πολίτη των ΗΠΑ που πήγε στην Πολωνία για να αναζητήσει τον αδελφό του). Ο Χέρμαν θα φυλακιζόταν κρυφά για πέντε χρόνια, μέχρι να αποκαλυφθούν οι πληροφορίες για αυτόν - από τον ίδιο τον Σφιάτουο.
Αποστασία στη Δύση
Τον Νοέμβριο του 1953, ο Πρώτος Γραμματέας του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας, Μπολέσουαφ Μπιέρουτ, ζήτησε από το μέλος του Πολιτικού Γραφείου, Γιάκουμπ Μπέρμαν, να στείλει τον αντισυνταγματάρχη του ΥΑ Γιούζεφ Σφιάτουο σε μια σημαντική αποστολή στο Ανατολικό Βερολίνο. Ο Σφιάτουο, αναπληρωτής επικεφαλής του τμήματος X του ΥΑ, μαζί με τον Συνταγματάρχη Ανάτολ Φέιτζιν, κλήθηκαν να συμβουλευτούν τον αρχηγό της Στάζι, Έριχ Μίλκε, σχετικά με την εξάλειψη της Βάντα Μπρόνσκα. Ο Σφιάτουο, ωστόσο, μετά το θάνατο του Στάλιν το Μάρτιο του 1953 και τη σύλληψη του Λαβρέντι Μπέρια τον Ιούνιο του ίδιου έτους, φοβήθηκε για τη ζωή του. Υποψιαζόταν ότι ο Μπιέρουτ στην Πολωνία θα μπορούσε να στραφεί εναντίον του και άλλων μελών του Υπουργείου, προσπαθώντας να τους κάνει αποδιοπομπαίους τράγους.
Οι δύο αξιωματικοί ταξίδεψαν στο Βερολίνο και μίλησαν με τον Μίλκε. Στις 5 Δεκεμβρίου 1953, την επομένη της συνάντησης με τον αρχηγό της Στάζι, ο Σφιάτουο αυτομόλησε στη στρατιωτική αποστολή των ΗΠΑ στο Δυτικό Βερολίνο. Άφησε την οικογένεια - σύζυγο και δύο παιδιά - στην Πολωνία. Την επόμενη μέρα, οι αμερικανικές στρατιωτικές αρχές μετέφεραν τον Σφιάτουο στη Φρανκφούρτη και μέχρι τα Χριστούγεννα ο Σφιάτουο είχε μεταφερθεί στην Ουάσιγκτον, όπου υποβλήθηκε σε εκτενή αναφορά. Έχει αναφερθεί ότι οι ανακρίσεις του συγκεντρώθηκαν σε περίπου πενήντα μεγάλες εκθέσεις. Οι Ηνωμένες Πολιτείες του έδωσαν πολιτικό άσυλο έχοντας πλήρη επίγνωση ότι «θα έπρεπε να προστατεύεται για το υπόλοιπο της ζωής του επειδή ο αριθμός των θυμάτων του και των συγγενών των θυμάτων που ορκίστηκαν σε ακριβή αντίποινα ήταν πολύ μεγάλος».