cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ωτ-Γκαρόν
Γεωργία
Η γεωργία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία του νομού, κυρίως καλλιεργούνται δημητριακά, αραβόσιτος, οπωροκηπευτικά και αμπέλια, ιδιαίτερα στα ακραία βόρεια και νότια του νομού.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|Θέση του νομού Ωτ-Γκαρόν στην Οξιτανία μικρογραφία|Τα διαμερίσματα του νομού Ο νομός Ωτ-Γκαρόν αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 27 καντόνια και 587 κοινότητες.
Πόλεις
Οι κάτοικοι του νομού Ωτ-Γκαρόν ονομάζονται Ω-Γκαροναί. Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή συγκέντρωση βρίσκεται γύρω από την πρωτεύουσα Τουλούζη ενώ ο νότος του νομού είναι αρκετά αραιοκατοικημένος. Οι νέοι αντιπροσωπεύονται ικανοποιητικά με το 55% του πληθυσμού κάτω από την ηλικία των 40 ετών και από αυτούς, το 16% είναι ηλικίας μεταξύ 20 και 29 ετών. Αυτό συμβαίνει επειδή η Τουλούζη είναι πανεπιστημιακή πόλη.
Οι μεγαλύτερες πόλεις είναι:
Τουρισμός
Άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι το Σαιν-Μπερτράν-ντε-Κομίνζ, το Βαλκαμπρέρ, το Μοντρεζώ και το ορεινό θέρετρο Μπανιέρ-συρ-Λυσόν στα Πυρηναία, στα σύνορα με την Ισπανία.
Υπάρχουν επίσης αξιόλογα θρησκευτικά κτίρια: η βασιλική της Τουλούζης, ο καθεδρικός ναός της Σαιν-Μπερτράν-ντε-Κομμάνζ, η βασιλική Σαιν-Ζυστ του Βαλκαμπρέρ.
Στο ορεινό νότιο τμήμα γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη ο τουρισμός με 4 χιονοδρομικά κέντρα :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη σελίδα του νομού Ωτ-Γκαρόν (γαλλικά)
Η σελίδα του Νομαρχιακού Συμβουλίου (γαλλικά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Περιοχής της Οξιτανίας Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Σέργιος Α΄ του Αμάλφι
Ο Σέργιος, ήταν κυβερνήτης του Δουκάτου του Αμάλφι, υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα με το αξίωμα του έπαρχου (prefect).
Ο Σέργιος είναι γνωστός από το Χρονικό του Αμάλφι (λατινικά: Chronicon Amalphitani), σύμφωνα με το οποίο ήταν ο δεύτερος ιστορικά διοικητής του δουκάτου. Το χρονικό αναφέρει ότι ήταν γιος του Κωνστάντιου και άγνωστης γυναίκας, αντικαταστάτης του ήταν ο Μάουρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Υπόθεση Σλουτσκ
Η Υπόθεση Σλουτσκ (αγγλικά: Slutsk affair) αναφέρεται στη σφαγή χιλιάδων Εβραίων και άλλων που συνέβησαν στη πόλη Σλατσκ της Λευκορωσίας στη Σοβιετική Ένωση, τον Οκτώβριο του 1941, κοντά στην πόλη του Μινσκ ενώ ήταν υπό γερμανική κατοχή κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι δράστες ήταν ένας συνδυασμός των ειδικών δυνάμεων της Γκεστάπο και των λιθουανών συμμάχων του Τρίτου Ράιχ. Σχεδόν 4.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν σε διάστημα δύο ημερών μαζί με χιλιάδες κατοίκους που δεν ήταν Εβραίοι.
Ιστορικό
Η πόλη Σλουτσκ είχε μεγάλη συγκέντρωση Εβραίων, καθώς και μεγάλο αριθμό Λευκορώσων. Αν και η γερμανική κυβέρνηση είχε προηγουμένως υπογράψει σύμφωνο μη επιθετικότητας (το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ) με τη Σοβιετική Ένωση, οι Ναζιστικές δυνάμεις, ενθαρρυνμένοι από την επιτυχία τους στη Δυτική Ευρώπη, σχεδίασαν και εκτελέσαν την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, και εισέβαλαν στον πρώην σύμμαχό τους στις 22 Ιουνίου 1941 Στην πορεία, οι Γερμανοί συγκέντρωσαν έναν αριθμό συμμάχων σε δορυφορικά έθνη.
Στις 27 Οκτωβρίου 1941, τέσσερις μονάδες στρατιωτικής αστυνομίας που είχαν τοποθετηθεί στο Κάουνας εισήλθαν στην πόλη με την ανάθεση εκκαθάρισης του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης εντός δύο ημερών. Αυτή η «ειδική επιχείρηση ασφάλειας» που ηγείται το Einsatzgruppen (Τάγματα θανάτου) των SS, ενήργησε χωρίς άδεια από τις τοπικές γερμανικές πολιτικές διοικήσεις και τις αρχές ασφαλείας των SS που είχαν συγκεντρώσει διάφορους εξειδικευμένους εργαζόμενους από τον πληθυσμό.
Οι Εβραίοι περικυκλώθηκαν, απομακρύνθηκαν από τα σπίτια τους και δολοφονήθηκαν μαζικά, σε μια φρενίτιδα που όχι μόνο οι Εβραίοι, αλλά και άλλοι κατοικοι στην περιοχή σφαγιάστηκαν. Η γερμανική πολιτική διοίκηση στη Λευκορωσία ήταν εξοργισμένη, αφού κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να κερδίσει την εύνοια του τοπικού πληθυσμού σύμφωνα με τις οδηγίες του Φύρερ.
Ο Γενικός Επίτροπος της Λευκορωσίας Βίλχελμ Κουμπ έγραψε σε ένδειξη διαμαρτυρίας στον προϊστάμενό του και στον Ραϊχσφύρερ των SS Χάινριχ Χίμλερ:
Η επιστολή κατέληξε:
Κατακόρυφος (αποσαφήνιση)
Ο όρος κακακόρυφος μπορεί ν΄ αναφέρεται ειδικότερα στις ακόλουθες περιπτώσεις:
Καρυές Χίου
Οι Καρυές είναι ένα χωριό στον κεντρικό τομέα του νησιού της Χίου, συγκεκριμένα βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος του νησιού. Το χωριό απέχει 6 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Χίου.
Δυναμική μετεωρολογία
Έτσι στα ενδιαφέροντα της δυναμικής μετεωρολογίας περιλαμβάνονται η δυναμική του ξηρού και του υγρού αέρα, η υδροστατική ισορροπία και η κατακόρυφη σταθερότητα ή μεταβλητότητα, οι βασικές κινήσεις των αερίων μαζών, οι τύποι ροής, οι στροβιλισμοί και κυκλοφορία αυτών, η δυναμική πρόβλεψη του καιρού με βάση αριθμητικές μεθόδους, σε συνάρτηση με τη θεωρία της στροβιλώδους ροής και της διάχυσης θερμότητας των υδρατμών και των ρύπων, καθώς και με άλλες σχετικές θεωρίες.
Καρυές Χίου
Το χωριό είναι ορατό από το λιμάνι της Χίου. Παρουσιάζει ένα είδος αμφιθεατρικής μορφής. Είναι πλούσιο σε βλάστηση και το νερό που πηγάζει από την περιοχή έχει πολύ καλή ποιότητα. Το νερό αναβλύζει από τις βρύσες του χωριού.
Δυναμική μετεωρολογία
Γενικά ο κλάδος αυτός προσπαθεί αφενός να ερμηνεύσει τα διάφορα συμβαίνοντα φαινόμενα και αφετέρου, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στην πρόβλεψη των μελλοντικών καιρικών φαινομένων, έχοντας υπόψη τις βασικές σχέσεις ατμοσφαιρικής πίεσης, θερμοκρασίας, υγρασίας, νόμους ιδανικών αερίων, θερμοδυναμικούς νόμους, εξισώσεις κίνησης και υγρασίας κ.λπ.
Καρυές Χίου
Οι κάτοικοι του χωριού είναι 975. Ασχολούνται με διάφορων ειδών εργασίες, κυρίως με τη ναυτιλία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Δυναμική μετεωρολογία
Πηγές
Δυναμικη
Καρυές Χίου
Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, μάλιστα για την εδραίωση του ορθόδοξου θρησκεύματος στην περιοχή από το παρελθόν έως και σήμερα, οι ίδιοι οι κάτοικοι βοηθούν στην ανέγερση εκκλησιών και στην καλή διατήρηση τους. Ακόμη και σήμερα, πολλοί Καρούσηδες του εξωτερικού ή ίδιοι οι χωριανοί δίνουν χορηγίες, ώστε να γίνουν σημαντικά έργα για το τόπο.
Ορθόδοξοι Ναοί
Η κύρια ενορία στην περιοχή, όπου ανήκουν τα περισσότερα παρεκκλήσια και η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής, είναι της Κοίμησης Θεοτόκου Καρυών. Οι ναοί που βρίσκονται στην περιοχή των Καρυών, σύμφωνα με την Ιερά Μητρόπολη Χίου είναι:
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Γρηγόριος Σαπουντζής
Ο Γρηγόριος Σαπουντζής ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος από το Γκορνίτσοβο (Κέλλη) Φλώρινας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γρηγόριος Σαπουντζής γεννήθηκε το 1876 στο Γκορνίτσοβο (Κέλλη) Φλώρινας. Ο Στέργιος (Τέγος) Σαπουντζής ήταν ανηψιός του, γιος του αδελφού του Αναστάσιου. Ο πατέρας του Γρηγόριου, Χρήστος Σαπουντζής (1848 - 1902) δολοφονήθηκε απ' τους Βούλγαρους κομιτατζήδες. Ο Γρηγόριος δραστηριοποιήθηκε στον ένοπλο αγώνα κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων, ήδη από το 1903, χρονιά κατά την οποία εντάχθηκε ως οπλίτης στο σώμα του γαμπρού του, οπλαρχηγού Μηνά Τσάλκου, που δρούσε στην περιοχή Αμυνταίου. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Φλώρινα, όπου συνεργάστηκε με το Εθνικό Κέντρο Φλωρίνης. Πολλές φορές συνεργάστηκε σε επιχειρήσεις με τους οπλαρχηγούς Ευάγγελο Νικολούδη και Ιωάννη Καραβίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία της Φλώρινας
Κοινότητα Ραμνής
Η Κοινότητα Ραμνής είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα της ορίστηκε ο οικισμός Ραμνή. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει τους οικισμούς Κυριακοσέλλια και Χιλιομουδού. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 172 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Ματσαμάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κάστρο Αγίου Κωνσταντίνου Τελένδου
Το Κάστρο Αγίου Κωνσταντίνου είναι οχυρωματικό έργο στην νησίδα Τέλενδο που βρίσκεται δίπλα στην Κάλυμνο στα Δωδεκάνησα. Το κάστρο στο εσωτερικό του περιελάμβανε μεσαιωνικό οικισμό, βρισκόταν απέναντι από το Καστέλλι και είχε οπτική επαφή με το Κάστρο Γαλατιανής. Είναι χτισμένο σε βραχώδες έδαφος στα βόρεια της νησίδας σε υψόμετρο 250 μέτρα και οφείλει το όνομα του στον ναό που βρίσκεται μέσα σε αυτό.
Το κάστρο είχε τείχη πάχους από 1 έως 1,5 μέτρα και είχε μόνο μία πύλη στο μοναδικό προσβάσιμο σημείο αφού περιβαλλόταν από γκρεμούς. Είχε προτείχισμα και διασώζεται σήμερα ερείπια μικρού πύργου-παρατηρητηρίου. Το κάστρο πιστεύεται ότι κτίστηκε κατά το δεύτερο μισό του 7ου αιώνα για προστασία του οικισμού από τις αραβικές επιδρομές της εποχής. Πιστεύεται ότι το κάστρο και ο οικισμός διατηρήθηκαν μέχρι τον 10ο αιώνα που επανακατοικήθηκαν τα παράλια της νησίδας.
Σήμερα διασώζονται τα τείχη του σε χαμηλό ύψος, ερείπια οικιών, και ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου κι Ελένης που χτίστηκε πάνω σε ερείπια βασιλικής και διασώζονται τοιχογραφίες του 7ου αιώνα.
Πηγές
Καστρο Κατηγορία:Κάστρα των Δωδεκανήσων Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα στην Ελλάδα
Πραιτωριανή επαρχία του Ιλλυρικού
Η πραιτωριανή επρχία του Ιλλυρικού (praefectura praetorio per Illyricum, που ονομάζεται επίσης απλώς Επαρχία Ιλλυρικού) ήταν μία από τις τέσσερις πραιτωριανές επαρχίες, στις οποίες χωρίστηκε η Ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Το διοικητικό κέντρο της πραιτωριανής επαρχίας ήταν το Σίρμιο (375–379) και μετά το 379 η Θεσσαλονίκη. Πήρε το όνομά της από την παλαιότερη επαρχία του Ιλλυρικού, η οποία με τη σειρά της πήρε το όνομά της από την αρχαία Ιλλυρία, και στη μεγαλύτερη έκτασή της περιελάμβανε την Παννονία, το Noricum, το μεγαλύτερο μέρος της Βαλκανικής χερσονήσου εκτός από τη Θράκη και την Κρήτη.
Διοικητική ιστορία
Σε αντίθεση με τις άλλες τρεις «κλασικές» πραιτωριανές επαρχίες που αναφέρονται στο Notitia Dignitatum (Γαλατίας, Ιταλίας και Ανατολής), η πρώιμη διοικητική ιστορία του Ιλλυρικού ως πραιτωριανής επαρχίας κατά τον 4ο αι. περιλάμβανε την κατάργηση, την επανίδρυση και τη διαίρεση αρκετές φορές.
Αρχικά τα εδάφη που περιλάμβαναν τη μετέπειτα πραιτωριανή επαρχία του Ιλλυρικού ανήκαν στην πραιτωριανή επαρχία της Ιταλίας, Ιλλυρικού και Αφρικής. Καθιερώθηκε ως μία πραιτωριανή επαρχία από μόνη της κατά τη διάρκεια των δυναστικών αγώνων μεταξύ των γιων του Κωνσταντίνου Α΄, που ακολούθησαν το τέλος του το 337 Φαίνεται ότι οι τρεις διοικήσεις της Μακεδονίας, της Δακίας και της Παννονίας συγκεντρώθηκαν για πρώτη φορά σε ξεχωριστή πραιτωριανή επαρχία το 347 από τον Κώνστα, αφαιρώντας τες από την πραιτωριανή επαρχία Ιταλίας, Αφρικής και Ιλλυρικού (που στη συνέχεια έγινε η πραιτωριανή επαρχία Ιταλίας και Αφρικής) ή ότι αυτή η πραιτωριανή επαρχία σχηματίστηκε το 343, όταν ο Κώνστας διόρισε έπαρχο για την Ιταλία.
Παρέμεινε σε ύπαρξη μέχρι το 361, όταν καταργήθηκε από τον Αυτοκράτορα Ιουλιανό και στη συνέχεια αναβίωσε υπό τον Γρατιανό μεταξύ 375 και 379 Εκείνο το έτος η διοίκηση της Παννονίας (Illyricum occidentale, «Δυτικό Ιλλυρικό») προστέθηκε ξανά στην Ιταλία ως «διοίκηση του Ιλλυρικού», ενώ η Μακεδονία και η Δακία (Illyricum orientale, «Ανατολικό Ιλλυρικό») διοικούνταν για λίγο απευθείας από τον Θεοδόσιο Α΄ από τη Θεσσαλονίκη. Κατά τα έτη 384–395 ενσωματώθηκαν και πάλι στην πραιτωριανή επαρχία της Ιταλίας, εκτός από μία σύντομη περίοδο το 388–391, όταν οι δύο διοικήσεις αποτέλεσαν χωριστή πραιτωριανή επαρχία. δεξιά|μικρογραφία|Πραιτωριανές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (375–379). Μόνο μετά το τέλος του Θεοδοσίου Α΄ το 395 και τη διαίρεση της Αυτοκρατορίας, το Ιλλυρικό έλαβε τη μόνιμη μορφή που εμφανίζεται στη Notitia, ενσωματώνοντας τις διοικήσεις Μακεδονίας και Δακίας, με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, η Δυτική Αυτοκρατορία, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας της Στιλίχωνα, συνέχισε να τη διεκδικεί μέχρι το 437 όταν, ως μέρος της προίκας της Λικινίας Ευδοξίας, ο Βαλεντινιανός Γ' αναγνώρισε την κυριαρχία της Ανατολής στον νομό. Με την ευκαιρία αυτή, φαίνεται ότι η πρωτεύουσα του νομού ήταν το Σίρμιο (437–441), αλλά η κίνηση αυτή συζητείται, καθώς τα βόρεια Βαλκάνια εκείνη την εποχή καταστράφηκαν από επιδρομές. Ομοίως, η πρόθεση του Ιουστινιανού Α' να μεταφέρει την πρωτεύουσα στη νέα του πόλη Ιουστινιανή Πρώτη τη δεκαετία του 540 παρέμεινε ανεκπλήρωτη.
Μετά τις επιδρομές των Σλάβων τον 7ο αι. το μεγαλύτερο μέρος της Βαλκανικής ενδοχώρας χάθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι διατήρησαν τον έλεγχο μόνο των τμημάτων της Θράκης πλησίον της Κωνσταντινούπολης, της Θεσσαλονίκης και των περιχώρων της και ορισμένων παράκτιων λωρίδων στην Ελλάδα. Ένας πραιτωριανός έπαρχος μαρτυρείται στις πηγές ως κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης ήδη από τα πρώτα χρόνια του 9ου αι., ένας θεσμός από τους τελευταίους επιζώντες του παλαιού Κωνσταντίνειου διοικητικού συστήματος σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία. Σε εκείνο το σημείο όμως, οι πόλεμοι με την ανερχόμενη δύναμη της Βουλγαρίας κατέστησαν αναγκαία την αναδιοργάνωση των επαρχιών και η Θεσσαλονίκη συγκροτήθηκε ως ξεχωριστό θέμα υπό έναν στρατηγό λίγο πριν το 840.
Κατάλογος γνωστών πραιτωριανών επάρχων του Ιλλυρικού
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Εμβλήματα του πραιτωριανού επάρχου του Ιλλυρικού.
Πάπυρος 10808 του Βρετανικού Μουσείου
Ο Πάπυρος 10808 του Βρετανικού Μουσείου είναι έγγραφο του 2ου αι. μ.Χ. που ανακαλύφτηκε στην Οξύρρυγχο της Αιγύπτου το 1968. Φυλάγεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.
Περιεχόμενο
Από το αρχικό κείμενο διασώζεται μόνο η πρώτη στήλη. Το αριστερό τμήμα της δεύτερης στήλης είναι τόσο μικρό που δεν ερμηνεύεται.
Το κείμενο που διασώθηκε είναι μια παράκληση στους τρεις δαίμονες του πυρετού, τον Σρο, τον Κάι και τον Τεπί που είναι εχθροί του Βενενέφερ και του Όσιρι.
Επιστημονική σημασία
Για τους γλωσσολόγους, το κείμενο του πάπυρου είναι ιδιαίτερης σημασίας, αφού είναι γραμμένο σε δύο γλώσσες, στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά και στα αρχαία ελληνικά, και μας επιτρέπει να υποθέσουμε πώς προφέρονταν οι αρχαίες αιγυπτιακές λέξεις.
Βιβλιογραφία
Βρετανικού Κατηγορία:Αιγυπτιολογία Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία
Επαρχία Ντούμπροβνικ-Νέρετβα
Η Επαρχία Ντούμπροβνικ-Νερέτβα (Dubrovačko-neretvanska županija ) είναι ο νοτιότερος νομός της Κροατίας, που βρίσκεται στη νότια Δαλματία. Η κομητειακή πρωτεύουσα είναι το Ντούμπροβνικ και άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Κόρτσουλα, το Μέτκοβιτς, το Οπούζεν και το Πλότσε. Ο Δήμος του Νέουμ, ο οποίος ανήκει στη γειτονική Βοσνία και Ερζεγοβίνη, χωρίζει την επαρχία σε δύο μέρη.
Το νότιο τμήμα της επαρχίας αποτελείται από το Ντούμπροβνικ και τη γύρω περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της χερσονήσου Πέλιεσατς, καθώς και τα νησιά Κόρτσουλα, Λάστοβο, Μλιετ, Σιπάν, Λόπουντ και Κολότσεπ. Το βόρειο τμήμα της επαρχίας περιλαμβάνει το δέλτα του Νερέτβα, τις λίμνες Μπάτσινα βόρεια του Πλότσε και μια περιοχή ενδοχώρας κοντά στις νοτιότερες πλαγιές του Μπιόκοβο και γύρω από το λόφο της Ρούινιτσα.
Παρόλο που η ακτίνα μήκους 9 χιλιομέτρων που ανήκει στο Νέουμ, κάνει το νότιο τμήμα της επαρχίας ένα εξκλάβιο (κόβοντάς το από την ηπειρωτική Κροατία) που εξακολουθεί να συνδέεται με την υπόλοιπη χώρα μέσω των χωρικών υδάτων. Η οδική κυκλοφορία από και προς το Ντούμπροβνικ μέσω του Νέουμ συνήθως υπόκειται σε λιγότερους τελωνειακούς ελέγχους, προκειμένου να μειωθεί η κυκλοφοριακή συμφόρηση. Ο δρόμος που συνδέει το Ντούμπροβνικ με την υπόλοιπη χώρα μέσω του Νέουμ έχει μία λωρίδα ανά κατεύθυνση και οι γραμμές λεωφορείων που διέρχονται από το Νέουμ συχνά κάνουν στάσεις ανάπαυσης εκεί, έτσι ώστε οι επιβάτες να μπορούν να επωφεληθούν από χαμηλότερους βοσνιακούς φόρους και να αγοράσουν καπνό και αλκοολούχα ποτά, καθώς τείνουν να είναι φθηνότερα εκεί.
Οι Κροατικές και Βοσνιακές κυβερνήσεις σχεδιάζουν να κατασκευάσουν αυτοκινητόδρομο που θα συνδέει το Ντούμπροβνικ μέσω του δήμου του Νέουμ και δεν απαιτεί κανένα έλεγχο συνόρων. Η περιφερειακή κυβέρνηση της επαρχίας σχεδιάζει επίσης να χτίσει μια θαλάσσια γέφυρα στη Κομάρνα που θα συνδέει άμεσα τη νότια άκρη του βόρειου τμήματος της επαρχίας με τη χερσόνησο Πέλιεσατς (τη γέφυρα του Πέλιεσατς), συνδέοντας έτσι το νότιο τμήμα της επαρχίας.
Η επαρχία έχει έκταση 1.781 τ.χλμ. και πληθυσμό 122.568 στην απογραφή του 2011.
Διοικητική διαίρεση
Σε τοπικό επίπεδο, η επαρχία Ντούμπροβνικ-Νερέτβα υποδιαιρείται σε 5 πόλεις (grad, πληθυντικός gradovi) και σε 17 δήμους (općina, πληθυντικός općine):
Δημογραφικά στοιχεία
Οι εθνοτικοί Κροάτες αποτελούν την πλειοψηφία με 94,4% του πληθυσμού, ακολουθούμενοι από τους Σέρβους στο 1,7%.
Παραπομπές
Ντουμπροβνικ Κατηγορία:Ντούμπροβνικ
Νοηματική γλώσσα ΗΠΑ
Η νοηματική γλώσσα ΗΠΑ είναι η νοηματική γλώσσα της κοινότητας των κωφών στην Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Οι χρήστες αυτής της γλώσσας ανέρχονται σε 2.000.000 στις ΗΠΑ.
Παραπομπές
ΗΠΑ Κατηγορία:Γλώσσες των Ηνωμένων Πολιτειών
Δολάριο Νήσων Σολομώντα
Το δολάριο (κωδικός ISO 4217: SBD) είναι το νόμισμα των νησιών του Σολομώντα από το 1977. Κανονικά βραχυγραφείται με το διεθνές σύμβολο του δολαρίου, το "$" ή, εναλλακτικά με το "SI$" ώστε να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα νομίσματα που είναι σε ονομαστικές αξίες του δολαρίου. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (cents).
Ιστορία
Τα νησιά χρησιμοποιούσαν παλιότερα τη λίρα των Νήσων του Σολομώντα και τη λίρα της Ωκεανίας.
Το δολάριο εισήχθη στα νησιά το 1977, έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, και αντικατέστησε το Δολάριο της Αυστραλίας , με το οποίο είχε ίση αξία. Ως το 1979 τα δύο δολάρια είχαν ίδια αξία. Έπειτα από περιόδο πέντε μηνών, το δολάριο των Νήσων του Σολομώντα απέκτησε ισοτιμία με το αυστραλιανό δολάριο της στα 1,05 Δολάρια Νήσων του Σολομώντα προς 1 αυστραλιανό δολάριο.
Τα επόμενα 28 χρόνια και ιδιαίτερα την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (2000-2003) η αύξηση του πληθωρισμού ήταν αλματώδης και το εθνικό νόμισμα έγινε ίσο σήμερα με 20 αυστραλιανά σεντς.
Κέρματα
Το 1977 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 2, 5, 10 και 20 σεντς και του 1 δολαρίου. Τα κέρματα των σεντς ήταν όλα ίδια στο μέγεθος και στη σύνθεση όπως τα αντίστοιχα αυστραλιανά κέρματα, ενώ το 1 δολάριο ήταν φτιαγμένο από χαλκονικέλιο. Η σύνθεση άλλαξε τις επόμενες δεκαετίες. Το 1990 κυκλοφόρησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα των 50 σεντς, τα οποία μάλιστα ήταν δωδεκαγωνικά. Το 1987 κυκλοφόρησαν τα τελευταία κέρματα του 1 και των 2 σεντς, τα οποία πλέον έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία.
Σε όλα τα κέρματα της νησιωτικής χώρας υπάρχει το πορτρέτο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.
Τραπεζογραμμάτια
Τα χαρτονομίσματα των 2, 5 και των 10 δολαρίων κυκλοφόρησαν το 1977. Το 1981 ακολούθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων και το 1986 και 2006 αυτά των 50 και των 100 δολαρίων αντίστοιχα. . ΄Ενα πολυμερές χαρτονόμισμα των 2 δολαρίων τυπώθηκε το 2001 και αντικατέστησε τη σειρά που ήταν φτιαγμένη από ίνες βαμβακιού, για να επανέλθει στην αρχική του σύνθεση το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νήσοι Σολομώντα Κατηγορία:Νομίσματα
Αμπελώνας
250px|thumb|right|Ένας αμπελώνας στην περιοχή Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν της Γαλλίας Ο αμπελώνας  είναι ένα αγροτεμάχιο στο οποίο καλλιεργείται η άμπελος κυρίως για την παραγωγή κρασιών αλλά και για την παραγωγή σταφίδων, χυμούς, ξυδιών και για κατανάλωση νωπών σταφυλιών. Η επιστήμη, η πρακτική και η μελέτη που αφορούν τους αμπελώνες είναι γνωστή ως αμπελουργία. Ο αμπελώνας χαρακτηρίζεται συχνά από το τερουάρ, γαλλική λέξη που σημαίνει σύνολο εδαφοκλιματικών παραγόντων και ειδικών χαρακτηριστικών της περιοχής.
Ο παλιότερος παραγωγικός αμπελώνας όπως θεωρείται να βρίσκεται στο σλοβενικό Μάριμπορ, στις όχθες του ποταμού Δράβος. Εκεί βρίσκονται τα αμπέλια 400 χρονών τα οποία αναγνωρίστηκαν ως τα πιο παλιά αμπέλια.
Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου οι μεγαλύτερες εκτάσεις των αμπελώνων βρίσκονται στην Ισπανία (1,000,200 εκ.), Κίνα (799,000 εκ.) και στη Γαλλία (792,000 εκ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμπελουργία
Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αποτελεί Ελληνορθόδοξο «πρεσβυγενές» Πατριαρχείο του Ορθόδοξου Χριστιανισμού. Ιστορικά, ανάγει την ύπαρξή του στην αρχαιότερη χριστιανική Εκκλησία της Ιερουσαλήμ, η οποία ιδρύθηκε εκεί αμέσως μετά τη σταύρωση και την ανάσταση του Ιησού Χριστού το έτος 33 μ.Χ., και για τον λόγο αυτό αυτοαποκαλείται και «». Τις πρώτες βάσεις της εκκλησίας της Ιερουσαλήμ έθεσαν οι Απόστολοι με συνέπεια να δεχθεί και τους πρώτους διωγμούς Εβραίων. Πρώτοι μάρτυρες εκείνης της εκκλησίας ήταν ο πρωτομάρτυρας Στέφανος που λιθοβολήθηκε από τους συμπατριώτες του και ο Απόστολος Ιάκωβος ο οποίος έπεσε θύμα των διωγμών των Ιουδαίων κατά των Χριστιανών. Στη «νεόπηκτη» αυτή Εκκλησία από την πρώτη Σύνοδο, γνωστότερη ως Σύνοδος των Αποστόλων διαχωρίστηκε ο Ιουδαϊσμός από τον Χριστιανισμό και ασφαλώς οι σχέσεις του Μωσαϊκού Νόμου από το Ευαγγέλιο.
Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων διαιρεί την πολυκύμαντη ιστορία του σε τρεις μεγάλες περιόδους:
Αγιοταφιτική Αδελφότητα
Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στελεχώνεται από την Ιερά Αγιοταφιτική Αδελφότητα που διέπεται από τους εκκλησιαστικούς κανόνες και θεσμούς της μοναχικής Πολιτείας. Η σύστασή της ανάγεται στον 4ον αιώνα. Έχει ως ιερή αποστολή της την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας στην Αγία Γη, την διαφύλαξη και περιφρούρηση των Παναγίων Προσκυνημάτων (που γεννήθηκε, μεγάλωσε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός) και την πνευματική καθοδήγηση του Ορθοδόξου ποιμνίου.
Η Ταινία μιας Μέλισσας
Ρόλοι στην ελληνική έκδοση
Συμμετέχουν: Νέστωρ Κοψιδάς, Αντώνης Πάλλης, Γρηγόρης Γαλάτης, Χρήστος Θάνος, Κατερίνα Γκίργκις, Νίκος Νίκας, Μαρία Ζερβού, Σοφία Τσάκα, Σταύρος Μαυρίδης, Πέτρος Δαμουλής, Δημήτρης Μενούνος, Ρόζι Παπαϊωάννου, Γιώργος Παπαδόπουλος και Θάνος Παπαϊωάννου.
Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
Αγιοταφιτική Αδελφότητα
Ηγούμενος της Ιεράς Αγιοταφίτικης Αδελφότητας είναι ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ'.
Η Ταινία μιας Μέλισσας
Ρόλοι στην ελληνική έκδοση
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ρούπερτ Γκρέγκσον-Γουίλιαμς Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2007
Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
Αγία και Ιερά Σύνοδος
Την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, στην οποία προεδρεύει ο Πατριάρχης Θεόφιλος, αποτελούνː
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιεροσολυμων * Κατηγορία:Ιερουσαλήμ
Τολιάρα
Η Τολιάρα (μαλαγασικά: Toliara), γνωστή επίσης και ως Τουλεάρ (Tuléar) ή Τολιάρυ (Toliary) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Μαδαγασκάρης, με πληθυσμό 120.000 κατοίκων. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Τολιάρα, της Περιφέρειας Ατσίμο Αντρεφάνα και του δήμου Τολιάρα.
Γεωγραφία
thumb|right|400px|Η Παραλία του [[Ιφάτι, κοντά στην Τολιάρα]]
Δημογραφία
Η Τολιάρα είχε πληθυσμό 120.000 κατοίκων (2004). Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Μαδαγασκάρης μετά τις Ανταναναρίβο, Τοαμασίνα, Φιαναραντσόα και Μαχατζάνγκα.
Οικονομία
Οι κύριες καλλιέργειες της Τολιάρα είναι το σιζάλ, το σαπούνι, το κάνναβι, το βαμβάκι, το ρύζι και το αραπικό φιστίκι.
Μεταφορές
thumb|right|250px|Το Αεροδρόμιο της Τολιάρα thumb|right|250px|Αεροπλάνο στο Αεροδρόμιο της Τολιάρα
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το ομώνυμο αεροδρτόμιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Τολιάρα
Ονούρ Γκιουντουρκούν
Ο Ονούρ Γκιουντουρκούν (γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1958, στη Σμύρνη) είναι Τουρκογερμανός νευροεπιστήμονας. Είναι καθηγητής συμπεριφορικής νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Ρουρ-Μπόχουμ. Ο Γκιουντουρκούν σπούδασε ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Ρουρ-Μπόχουμ από το 1975 έως το 1980 και έλαβε το Διδακτορικό του το 1984.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι νευροεπιστήμονες Κατηγορία:Γερμανοί νευροεπιστήμονες
Τζορτζ Ουόλτερ
Ο Σερ Τζορτζ Χέρμπερτ Ουόλτερ (Sir George Herbert Walter, 8 Σεπτεμβρίου 1928 – 4 Μαρτίου 2008) ήταν πολιτικός από την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Ανήκε στο Προοδευτικό Εργατικό Κίνημα και διετέλεσε πρωθυπουργός (Premier) από τις 14 Φεβρουαρίου του 1971 ως την 1η Φεβρουαρίου του 1976.
Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών το 1971 ο Ουόλτερ έγινε πρωθυπουργός κερδίζοντας τον Βερ Μπερντ. Ήταν υποστηρικτής της πλήρους ανεξαρτησίας για την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και αντιτάχθηκε στη βρετανική πρόταση να γίνει το νησί ομοσπονδία. Ηττήθηκε από τον Μπερντ στις εκλογές του 1976.
Ήταν παντρεμένος με τη Λαίδη Άιακινθ Γουόλτερ, πρώην καθηγήτρια και διευθύντρια στο Λύκειο Θηλέων της Αντίγκουας, η οποία είχε διεκδικήσει ανεπιτυχώς μια βουλευτική έδρα στην Ολ Σαιντς. Απέκτησαν 4 παιδιά. Είχε τιμηθεί με το Μεγάλο Σταυρό του Ιππότη του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου.
Πολιτική καριέρα
Ο Ουόλτερ έγινε πρόεδρος της Ένωσης των Εργατών της Αντίγκουας (AWU) και του Προοδευτικού Εργατικού Κινήματος (PLM). Νωρίτερα ήταν γραμματέας της Ένωσης των Εργατικών Συνδικάτων της Αντίγκουας (AT&LU).
Το κόμμα PLM κυβέρνησε από το 1971 ως το 1976. Στη διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας ο Σερ Τζορτζ ήταν βουλευτής στο Ολ Σαιντς (All Saints), η οποία τότε αποτελούσε μία εκλογική περιφέρεια. Έγινε ο δεύτερος πρωθυπουργός στην ιστορία της νησιωτικής χώρας. Κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του μεταξύ άλλων ιδρύθηκε η Αναπτυξιακή Τράπεζα των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και θεσμοθετήθηκαν ο Εργατικός Κώδικας και η Πράξη για την Κοινωνική Ασφάλεια.
Έπειτα από τις εκλογές του 1982 αποσύρθηκε από την πολιτική και αφοσιώθηκε στο αγρόκτημά του με τα βοοειδή.
Σύλληψη
Μετά την ήττα του ο Ουόλτερ συνελήφθη και καταδικάστηκε για παράνομη πώληση μετάλλων προς την κυβέρνηση της Αντίγκουας. Φυλακίστηκε για 3 μήνες και με επιτυχία εφεσίβαλε την απόφαση στο Εφετείο των Δυτικών Ινδιών, το οποίο έκρινε ότι η κατηγορία δεν ήταν στοιχειοθετημένη.
Θάνατος
Το 2006 η πρώην οδός Airport Road μετονομάστηκε σε οδό Sir George H. Walter Highway, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την προσφορά του πολιτικού στο έθνος του. Το 2008 έγινε ο 5ος εθνικός ήρωας της χώρας, αποκτώντας τον τίτλο Most Exalted Order of National Hero (NH).
Παραπομπές
Ουολτερ
Ίντι ροκ
Η ίντι ροκ (indie rock) είναι ένα είδος της εναλλακτικής ροκ που έχει τις ρίζες της στις μουσικές σκηνές της δεκαετίας του 1980 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το όνομά του προέρχεται από την αγγλική λέξη independent που σημαίνει ανεξάρτητος. Αρχικά, ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρίες και μουσικές παραγωγές της εναλλακτικής ροκ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο όρος "ίντι" ή "ίντι ποπ" άρχισε να χρησιμοποιείται για να περιγράψει την μουσική που παράγεται κάτω από τις ταμπέλες "πανκ" και "ποστ-πανκ". Ορισμένες σημαντικές ίντι ροκ δισκογραφικές εταιρίες ιδρύθηκαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.
Καθώς Grunge και πανκ μπάντες των Ηνωμένων Πολιτειών, και αργότερα Μπριτ ποπ μπάντες του Ηνωμένου Βασιλείου, εμφανίστηκαν στην καθιερωμένη μουσική σκηνή της δεκαετίας του 1990, αναγνωρίστηκαν εκείνα τα συγκροτήματα που διατηρούσαν μια outsider και underground οπτική. Ο όρος ίντι ροκ συνδέθηκε με μπάντες και είδη που παρέμειναν αφοσιωμένοι στον αρχικό τους ανεξάρτητο χαρακτήρα Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990, η ίντι ροκ ανέπτυξε επί μέρους και σχετικά είδη μουσικής όπως lo-fi, noise pop, emo, slowcore, post-rock και math-rock.
Τη δεκαετία του 2000, ως αποτέλεσμα των αλλαγών που συνέβησαν στην μουσική βιομηχανία αλλά και της σημαντικής ανάπτυξης του ίντερνετ, ορισμένα συγκροτήματα άρχισαν να απολαμβάνουν εμπορική επιτυχία, με αποτέλεσμα να προκύψουν αμφιβολίες για το πόσο είχε νόημα ο όρος "ίντι" που χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο μουσικό είδος.
Το Allmusic χαρακτηρίζει το ίντι ροκ ως ένα είδος που συμπεριλαμβάνει "μια σειρά ποικίλων προσεγγίσεων που δεν είναι συμβατές με τα κυρίαρχα μουσικά στιλ". Εκπροσωπώντας κάτι περισσότερο από ένα μουσικό είδος, το κίνημα του ίντι ροκ περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα μουσικών κατηγοριών, από πιο σκληροπυρηνικές, επηρεασμένες από τις grunge μπάντες, πειραματικά συγκροτήματα όπως οι Pavement μέχρι punk-folk καλλιτέχνες όπως η Ani DiFranco. Στην πραγματικότητα υπάρχει μια ατελείωτη λίστα ειδών και υποκατηγοριών του ίντι ροκ. Πολλές χώρες έχουν αναπτύξει μια εκτενή τοπική ίντι σκηνή, η οποία ακμάζει με τη βοήθεια συγκροτημάτων με επαρκή αναγνωρισιμότητα για να "επιβιώσουν" στην αντίστοιχη χώρα, αλλά ουσιαστικά άγνωστα αλλού. Ωστόσο υπάρχουν, ακόμα, ίντι μπάντες που ξεκινούν την πορεία τους σε τοπικό επίπεδο, αλλά η αναγνωρισιμότητα τους επεκτείνεται σε διεθνείς σκηνές.
Το ίντι ροκ έχει χαρακτηριστεί ως μια αντίδραση στην "αρσενική" κουλτούρα που καλλιεργήθηκε στο εναλλακτικό ροκ, ιδίως μετά την επιτυχία των Nirvana. Το ίντι ροκ είναι διακρίνεται για τον μεγάλο αριθμό γυναικών καλλιτεχνών σε σύγκριση με τα προκάτοχα είδη της ροκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Ροκ μουσική Κατηγορία:Εναλλακτική ροκ
Βαχράν Παπαζιάν
Την καριέρα του την ξεκίνησε μεταξύ το 1907 και το 1908 και θεωρούταν ένας από σπουδαιότερους Αρμένιους ηθοποιούς. Στα ύστατα χρόνια του ήταν γνωστός ως το μεγάλο όνομα του θεάτρου Sundukyan State Academic Theatre. Το Συμβούλιο Εθνικής Λογοτεχνίας έγραψε ότι ο Οθέλος, του Παπαζιάν, κυριαρχούσε στις αρμενικές σκηνές για περισσότερο από μισό αιώνα. Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, πέθανε στο Λένινγκραντ και ενταφιάστηκε στο Komitas Pantheon, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης του Ερεβάν.
Βασίλης Ασίκης
Ο Βασίλης Ασίκης (στην ΕΣΣΔ Γκεόργκι Νικολάιεβιτς Μπούριας, Георгий Николаевич Буриас, 1898, Καβάλα - 1965, Αθήνα) ήταν καπνεργάτης, συνδικαλιστής, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και στέλεχος του ΕΑΜ.
Βαχράν Παπαζιάν
Στις 5 Φεβρουαρίου του 2012, μία προτομή του ανεγέρθη, στην Αρμενία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί
Βασίλης Ασίκης
Βιογραφικό
Ο Βασίλης Ασίκης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1898. Ήταν καπνεργάτης και από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο καπνεργατικό κίνημα, φθάνοντας μέχρι την ηγεσία καπνεργατικών σωματείων και οργανώσεων. Παράλληλα εντάχθηκε στο ΚΚΕ και στο 3ο Τακτικό Συνέδριο του, τον Μάρτιο του 1927, εξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ.
Επανεξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή στο 4ο Τακτικό Συνέδριο του ΚΚΕ, τον Δεκέμβρη του 1928.
Κατά την περίοδο 1928-1931 στο ΚΚΕ είχε ξεσπάσει η φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές μεταξύ των ομάδων Χαϊτά-Ευτυχιάδη από τη μία και των συνδικαλιστών Σιάντου-Θέου από την άλλη. Ο Ασίκης εντάχθηκε στην ομάδα των συνδικαλιστών Σιάντου-Θέου και έλαβε ενεργό μέρος στην οξύτατη αυτή διαμάχη. Η ομάδα των Χαϊτά-Ευτυχιάδη αποκαλούμενη δεξιά, είχε σαν σύνθημα το "πρώτα οργάνωση και ύστερα επανάσταση", ενώ η αποκαλούμενη αριστερή των Σιάντου-Θέου "την μετατροπή των αυθόρμητων λαϊκών κινητοποιήσεων σε γενική πολιτική απεργία."
Η αντιπαράθεση των δύο ομάδων ήταν σφοδρή, το κόμμα χωρίστηκε σε δύο φράξιες και το ΚΚΕ τότε βρέθηκε σε μία από τις πιο αδύναμες στιγμές της ιστορίας του. Η κρίση στο ΚΚΕ τερματίστηκε με επέμβαση της Κομιντέρν (ΚΔ) τον Νοέμβριο του 1931, όπου καθαίρεσε όλη την ΚΕ (μαζί με τον Ασίκη) και το Πολιτικό Γραφείο και διόρισε νέο με επτά μέλη επικεφαλής του οποίου ήταν ο Νίκος Ζαχαριάδης.
Απόδραση και φυγή στην ΕΣΣΔ
Τον Σεπτέμβριο του 1930 ο Ασίκης μαζί με άλλα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ θα συλληφθούν από την κυβέρνηση του Βενιζέλου με τον Ιδιώνυμο νόμο του 1929 και θα καταδικαστούν σε 3,5 χρόνια φυλάκιση και ένα εκτόπιση. Όμως, τον Απρίλιο του 1931 ο Ασίκης θα καταφέρει μαζί με άλλα 7 στελέχη του ΚΚΕ να αποδράσουν από τις φυλακές Συγγρού και να καταφύγουν στην Σοβιετική Ένωση. Τα στελέχη που απέδρασαν μαζί με τον Ασίκη ήταν οι Λευτέρης Αποστόλου, Κώστας Ευτυχιάδης, Περικλής Καρασκόγιας, Μάρκος Μαρκοβίτης, Ορφέας Οικονομίδης, Δημήτρης Παπαρήγας και Ανδρόνικος Χαϊτάς μαζί με τον δεκανέα της φρουράς Γρηγόρη Γρηγοριάδη που ήταν μέλος της ΟΚΝΕ.
Στη Σοβιετική Ένωση φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής (ΚΟΥΤΒ). Το ψευδώνυμό του κατά την παραμονή του στη ΣΕ ήταν Μπούριας Γεώργιος Νικολάγιεβιτς.
Επιτροφή στην Ελλάδα
Ήταν παντρεμένος με την Κατίνα Ασίκη και είχε δύο παιδιά τον Κώστα και τη Βιολέτα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Συνδικαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Φιλίπ ντε Μιγί
Ο Φιλίπ ντε Μιγί ή Φιλίπ ντε Ναπλούζ (γαλλ. Philippe de Milly ή Philippe de Naplouse), ήταν ιππότης στον Μεσαίωνα που συμμετείχε στη Β΄ Σταυροφορία. Εντάχθηκε στο Τάγμα του Ναού. Διετέλεσε έβδομος Μεγάλος Μάγιστρος (Grand Master) του Τάγματος, διάδοχος του Μπερτράν ντε Μπλανκφόρ, από το 1169 μέχρι το 1171 που παραιτήθηκε.
Στο Τάγμα τον διαδέχθηκε ο ιππότης Οντόν ντε Σαιντ-Αμάν.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1996
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1996 διεξήχθη στις 18 Φεβρουαρίου στο Λιτόχωρο. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Θεώνη Κωστοπούλου του Πανιωνίου (απόσταση 4.000μ), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Κάδμος Θηβών για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Παράλληλα, έγιναν τα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1996 Κατηγορία:Δήμος Δίου - Ολύμπου
Αγένεια
Ως αγένεια εννοείται η προσβλητική συμπεριφορά, η έλλειψη διακριτικότητας ή/και η παράβαση των κανόνων καλής συμπεριφοράς. Η συγκεκριμένη σημασία προέκυψε συνεκδοχικώς από την πρωτογενή ποσοτική σημασία τού όρου «αγέννεια» (ἀ + γέννα) στα Αρχαία Ελληνικά, όπου δηλώνει την ταπεινή καταγωγή προέλευσης κάποιου. Η πολιτιστικώς (γεωγραφικώς, κοινωνικώς και οικονομικώς/ταξικώς) ταπεινή καταγωγή θεωρείτο από τον αρχαίο κόσμο γενικώς ως συναφής τού γνωστικώς απαίδευτου, ηθικώς αγροίκου ανθρώπου και, κατ’ επέκταση, της παντελούς ευτέλειας ενός φρονήματος.
Αλλ'α, ενώ στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό η αγένεια προέκυπτε περισσότερο είτε εκ του ευτελούς γένους λόγω τής υπερισχύουσας φυσιοκρατίας (βλ. Σοφοκλή, Φιλοκτήτης 384, Οιδίπους επὶ Κολωνώ 1397, Ευριπίδη, Ανδρομάχη 190, Αριστοφάνη, Βάτραχοι 731), είτε εκ της ελλείψεως γενναιότητας (λόγω τού ηρωικού ιδεώδους), στον Ιουδαϊσμό επικεντρωνόταν κυρίως ―χωρίς να απουσιάζει και η πρώτη αιτία (Α’ Κορ. 1, 28), δηλ. τής μη ευγενούς καταγωγής― στον τόπο τής καταγωγής ως πολι-τιστικώς αναξίου: «εκ Ναζαρέτ δύναταί τι αγαθόν είναι;» (Ιω. 1, 46).
Για την Παύλεια οικουμενική και Ορθόδοξη Πατερική Ηθική, όπου «ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ· πάντες γαρ υμείς είς εστε εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. 3, 28), η αγένεια δεν έχει ούτε φυσιοκρατι-κό/βιολογικό ή κοινωνικοοικονομικό (ταξικό), ούτε γνωστικό και πολιτιστικό νόημα, παρά μόνο θεολογικό, πνευματικό, ηθικό και υπαρξιακό. Με άλλα λόγια, το θέμα τής αγένειας εξαρτάται από την ελεύθερη βούληση του κάθε ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος δεν παραιτηθεί από τα διάφορα πάθη (φιλαργυρία, αλαζονεία, γαστριμαργία, πορνεία κ.λπ.), δεν μπορεί να ελευθερωθεί από τούς πραγματικώς «αγενείς» τρόπους. Έρευνες έχουν δείξει ότι ο πλούτος (ιδίως ο νεοπλουτισμός) προκαλεί αγένεια, καθώς πολλές φορές αποκαλύπτει η γλώσσα τού σώματος (Kraus & Kelder), όπως τα παγώνια που φουσκώνουν τις ουρές τους, για να περάσουν μηνύματα του τύπου «δες πόσο ωραίος είμαι». Γιατί, βεβαίως, μόνο η εξωτερική (επίπλαστη) λεκτική ευγένεια (savoir-vivre) δεν λογίζεται ως αληθινή πνευματικώς (ποιοτική και βαθειά) ευγένεια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκφοβισμός Κατηγορία:Ανθρώπινη συμπεριφορά Κατηγορία:Κακοποίηση Κατηγορία:Παρενόχληση
Όρος Έλμπα
μικρογραφία|Το Έλμπα Το Όρος Έλμπα (αραβικά : جبل علب) είναι βουνό της Αφρικής στην περιοχή Τρίγωνο της Χαλάιμπ που διεκδικείται από την Αίγυπτο και το Σουδάν και βρίσκεται στα σύνορα των δύο χωρών. Επί του παρόντος βρίσκεται υπό αιγυπτιακό έλεγχο.
Οι υψηλότερες κορυφές του είναι η ομώνυμη "Έλμπα" με 1.435 μέτρα, η "Σχελάλ" με 1.409 μέτρα, η "Σχεντίμπ" με 1.911 μέτρα και η Σχεντοντάι με 1.526 μέτρα.
Η μέση ετήσια βροχόπτωση στην περιοχή είναι μικρότερη από 50 mm, αλλά η ορογραφική καθίζηση ανέρχεται σε έως και 400 mm. στις ανώτερες περιοχές. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στη γειτνίαση με την Ερυθρά Θάλασσα, επίσης στο γεγονός ότι η ακτή έχει ελαφρά κλίση προς τα ανατολικά σε αυτό το σημείο και παρουσιάζει ένα ασυνήθιστα ευρύ μέτωπο προς τη θάλασσα σε μία 20-25 λωρίδα χιλιομέτρων σχετικά επίπεδη γη, η οποία διευκολύνει την υγρασία και τους βόρειοανατολικούς ανέμους της θάλασσας. Ξηρασία υπάρχει προς τα νοτιοδυτικά της περιοχής.
Από το 1986 έχει ανακηρυχθεί εθνικό πάρκο της Αιγύπτου και περιλαμβάνει έκταση 3,560,000 εκτάρια.
Dallas Buyers Club
Dallas Buyers Club είναι αμερικανικό βιογραφικό δράμα παραγωγής 2013, σε σκηνοθεσία Ζαν-Μαρκ Βαλέ. Το σενάριο έγραψαν οι Κρεγκ Μπόρτεν και Μελίσα Γουάλακ και είναι βασισμένο στην αληθινή ιστορία του Ρον Γούντρουφ, ο οποίος, αφού κόλλησε AIDS, ξεκίνησε το λαθρεμπόριο μη εγκεκριμένων φαρμάκων στο Τέξας όταν ανακάλυψε ότι τα συγκεκριμένα φάρμακα βοηθούν στη βελτίωση των συμπτωμάτων του. Πρωταγωνιστούν οι Μάθιου Μακόναχι, Τζάρεντ Λέτο, Τζένιφερ Γκάρνερ και Στιβ Ζαν.
Η ταινία κυκλοφόρησε σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών την 1η Νοεμβρίου 2013 και σε ευρύτερη διανομή στις 22 Νοεμβρίου 2013. Απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, ανάμεσά τους για Καλύτερη Ταινία και Πρωτότυπου Σεναρίου, κερδίζοντας τρία στις κατηγορίες Α' και Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ερμηνείες των Μακόναχι και Λίτο αντίστοιχα και Μακιγιάζ & Κομμώσεων. Βραβεύτηκε επίσης με δύο Χρυσή Σφαίρες και δύο Screen Actors Guild Awards στις κατηγορίες Α' και Β' Ανδρικού Ρόλου.
Πλοκή
Το 1985 στο Ντάλας, ο Ρον Γούντρουφ, ένας ηλεκτρολόγος και καουμπόι του ροντέο με ομοφοβικές απόψεις, έχει διαγνωστεί με AIDS και οι γιατροί του δίνουν 30 μέρες ζωής. Αρχικά αρνείται να δεχτεί τη διάγνωση, αλλά θυμάται ότι έκανε σεξ χωρίς προφυλάξεις με μία χρήστη ενδοφλέβιων ναρκωτικών. Ο Ρον γρήγορα βρίσκει τον εαυτό του να έχει εξοστρακιστεί από την οικογένειά του και τους φίλους του. Στο νοσοκομείο τον έχει αναλάβει η γιατρός Ιβ Σακς, η οποία του λέει ότι δοκιμάζουν ένα καινούριο φάρμακο το ΑΖΤ, που πιστεύουν ότι παρατείνει τη ζωή των ασθενών με AIDS και είναι το μόνο που έχει πάρει την έγκριση από την ΥΤΦ (Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων). Η Σακς τον ενημερώνει ότι οι μισοί ασθενείς λαμβάνουν το φάρμακο ενώ οι άλλοι μισοί παίρνουν εικονικό φάρμακο.
Ο Ρον ξεκινά να πουλά τα φάρμακα στο δρόμο. Έρχεται σε επαφή με τη Ρέιον και αρχίζει διστακτικά στην αρχή να συνεργάζεται μαζί της καθώς η Ρέιον μπορεί να τον φέρει σε επαφή με πολλούς πελάτες. Μαζί ιδρύουν το "Dallas Buyers Club", χρεώνοντας 400 δολάρια για την εγγραφή και το κλαμπ γίνεται εξαιρετικά δημοφιλής. Ο Ρον σταδιακά αρχίζει να σέβεται τη Ρέιον και γίνονται φίλοι. Όταν ο Ρον παθαίνει καρδιακή προσβολή, ο Δόκτωρ Σέβαρντ μαθαίνει για τη λέσχη και τα εναλλακτικά φάρμακα. Θυμώνει που διακόπτει τη δοκιμή του ενώ ο Ρίτσαρντ Μπάρκλεϊ της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων κατάσχει τα φάρμακα DDC και απειλεί ότι θα συλλάβει τον Ρον. Η Δόκτωρ Σακς συμφωνεί ότι υπάρχουν οφέλη για τους αγοραστές του Dallas Buyers Club αλλά είναι ανήμπορη για να κάνει κάτι.
Ο Μπάρκλεϊ παίρνει άδεια από την αστυνομία να εισβάλλει στο Buyers Club αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να δώσει πρόστιμο στον Ρον. Η ΥΤΦ αλλάξει τον κανονισμό της ώστε όλα τα μη εγκεκριμένα φάρμακα να θεωρούνται παράνομα. Καθώς η Λέσχη ξεμένει από κεφάλαια, η Ρέιον που έχει πλέον εξαρτηθεί από την κοκαΐνη πουλά την ασφάλεια ζωής της ώστε να συγκεντρώσει χρήματα. Ο Ρον μπορεί τότε να ταξιδέψει στο Μεξικό και να αγοράσει κι άλλη πρωτεΐνη Peptide T. Όταν επιστρέφει, μαθαίνει ότι η Ρέιον πέθανε όταν μπήκε στο νοσοκομείο και της χορηγήθηκε το ΑΖΤ. Η Δόκτωρ Σακς αναστατώνεται με το θάνατο της Ρέιον και όταν το νοσοκομείο ανακαλύπτει ότι ενημερώνει τους ασθενείς για το Buyers Club, σχεδόν απολύεται.
Παραγωγή
Ο Γούντρουφ ήταν το αντικείμενο εκτενούς άρθρου της εφημερίδας The Dallas Morning News του Μπιλ Μινουτάλιο που κυκλοφόρησε το 1992. Ένα μήνα πριν ο Γούντρουφ πεθάνει, τον Σεπτέμβριο του 1992, ο σεναριογράφος Κρεγκ Μπόρτεν του πήρε συνέντευξη ώστε να γράψει ένα σενάριο. Ο Μπόρτεν μαγνητοφώνησε πολλές ώρες συνεντεύξεων με τον Γούντρουφ και είχε πρόσβαση στα προσωπικά του ημερολόγια. Ο Μπόρτεν έγραψε δέκα διαφορετικά προσχέδια και προσπάθησε να τραβήξει το ενδιαφέρον παραγωγών να γυρίσουν μια ταινία στα μέσα της δεκαετίας του '90 με τον Ντένις Χόπερ να σκηνοθετεί και τον Γούντι Χάρελσον να υποδύεται τον Γούντρουφ. Το πρότζεκτ όμως ήταν αδύνατο να συγκεντρώσει οικονομική υποστήριξη.
Στα τέλη της δεκαετίας του '90, προσεγγίστηκε ο Μαρκ Φόρστερ να σκηνοθετήσει και ο Μπραντ Πιτ να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και το 2008 ο σκηνοθέτης Γκρεγκ Γκιλέσπι και ο Ράιαν Γκόσλινγκ βρίσκοντας σε διαπραγματεύσεις με τους παραγωγούς μέχρι που οι Ζαν-Μαρκ Βαλέ και Μάθιου Μακόναχι υπέγραψαν. Η αδερφή του Γούντρουφ έμεινε ευχαριστημένη με την επιλογή του Μακόναχι επειδή είχαν παρόμοια προσωπικότητα και έπαρση. Νωρίτερα είχε ανησυχήσει για την επιλογή του Πιτ λόγω της εμφάνισής του και του Γκόσλινγξ εξαιτίας της προσωπικότητάς του.
Ο Τζάρεντ Λέτο παραδέχτηκε ότι έλαβε το σενάριο της ταινίας και δεν το διάβασε ποτέ. Έχασε 15 κιλά για το ρόλο της Ρέιον και ομολόγησε ότι σταμάτησε να τρώει για να χάσει τα κιλά γρηγορότερα. ενώ ο Μακόναχι έχασε 25 κιλά. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα στα μέσα του 2012, μετά από καθυστέρηση και ανησυχία για το πρότζεκτ από τους παραγωγούς και το καστ. Η Τζένιφερ Γκάρνερ δήλωσε ότι γύρισαν την ταινία πολύ γρήγορα, μέσα σε 25 μέρες.
Box office
Με προϋπολογισμό 5.000.000 δολάρια, το Dallas Buyers Club έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 10η θέση με 2,6 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 27,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 33,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 60,6 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στα 1990s Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Μαλτεζική νοηματική γλώσσα
Η Μαλτεζική νοηματική γλώσσα είναι η νοηματική γλώσσα της κοινότητας των κωφών στη Μάλτα. Οι χρήστες αυτής της γλώσσας ανέρχονται σε 20.700 στη Μάλτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοηματικές γλώσσες Νοηματικη
Εταιρεία στοιχημάτων
Οι εταιρίες εστιάζουν σε στοιχήματα από τον επαγγελματικό αθλητισμό, ιδίως τις ιπποδρομίες και το ποδόσφαιρο. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια διαθέτουν ένα ευρύτερο φάσμα στοιχημάτων, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών εκλογών, τελετές απονομής βραβείων, όπως τα Όσκαρ, και ότι καινοτόμα στοιχήματα μπορούν να τεθούν σε στοιχηματισμό.
Γκανιότα
Οι εταιρίες στοιχημάτων κερδίζουν από την γκανιότα η οποία προκύπτει από τον τύπο: Γκανιότα  = 1/Απόδοση του 1 + 1/Απόδοση του Χ + 1/Απόδοση του 2 x 100 (αφορά σε στοίχημα με 3 δυνατά αποτελέσματα).
Όσο μεγαλύτερη είναι η γκανιότα τόσο μεγαλύτερα είναι τα κέρδη για την εταιρία στοιχήματος. Μια γκανιότα θεωρείται αποδεκτή όταν κυμαίνεται μεταξύ 5-8% και 4-6% στα μεγάλα πρωταθλήματα. Κάτω από 4% η γκανιότα είναι πολύ καλή για τον παίκτη, όμως δε θα τη συναντήσετε συχνά, εκτός από τα κορυφαία παιχνίδια.
Νομιμότητα
Η νομιμότητα των εταιρίων στοιχημάτων είναι αρκετά ασαφής σε πολλές χώρες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, από την 1η Μαΐου 1961 οι εταιρίες στοιχημάτων είναι νόμιμες και έχουν σημαντική συμβολή στη βρετανική οικονομία, σε σχέση με τη διεθνή βιομηχανία των τυχερών παιχνιδιών.
Αντίθετα οι στοιχηματικές εταιρίες είναι παράνομες στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την πολιτεία της Νεβάδα να είναι μια αξιοσημείωτη εξαίρεση, λόγω της επιρροής του Λας Βέγκας.
Σε ορισμένες χώρες, όπως η Σιγκαπούρη, η Σουηδία, ο Καναδάς, η Ιαπωνία και η μόνη νόμιμη εταιρεία στοιχημάτων ανήκει και λειτουργεί από το κράτος .Στην Ελλάδα, πριν το 2011, το νομικό πλαίσιο ήταν αρκετά ασαφές, ουσιαστικά νόμιμα λειτουργούσε μόνο ο κρατικός οργανισμός προγνωστικών αγώνων ποδοσφαίρου, ο ΟΠΑΠ ενώ οι υπόλοιπες εταιρίες λειτουργούσαν παράνομα. Από το 2011 η νομοθεσία άλλαξε με τον νόμο 4002/2001 ενώ ο κρατικός ΟΠΑΠ, πλέον είναι ιδιωτικός, μετά τις τελευταίες αποκρατικοποιήσεις που έγιναν από το Ελληνικό Δημόσιο.
Το 2011 με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών (ΠΟΛ.1248/13.12.2011), νομοθετήθηκε η υπαγωγή των εταιρειών παροχής υπηρεσιών στοιχημάτων και τυχερών παιγνίων μέσω διαδικτύου στο φορολογικό καθεστώς της μεταβατικής περιόδου της παρ. 12 του άρθρου 50 του ν.4002/2011. Οι στοιχηματικές εταιρείες έχουν υπαχθεί στο συγκεκριμένο μεταβατικό στάδιο βάσει της παρ.12 του άρθρου 50 του ν.4002/2011. Εντός του 2021 αναμένεται νέο πλαίσιο λειτουργίας με 7ετή ισχύ για κάθε νόμιμη αδειδοτημένη στοιχηματική (στοίχημα και λοιπά παίγνια) σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ε.Ε.Ε.Π.
Σόλομον Μαμαλόνι
Ο Σόλομον Μαμαλόνι (Solomon Mamaloni, 23 Ιανουαρίου 1943 - 11 Ιανουαρίου 2000) ήταν πολιτικός από τα νησιά του Σολομώντα και τρεις φορές Πρωθυπουργός της χώρας.
Γεννήθηκε το 1943 και απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου του 2000
Πολιτική καριέρα
Το 1974 έγινε ανώτερος υπουργός, όταν ακόμα τα νησιά ήταν εξαρτημένο έδαφος από το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο αξίωμα αυτό θήτευσε ως το 1976.
Ο Μαμαλόνι ήταν ηγέτης του Προοδευτικού Κόμματος του Λαού, το οποίο είναι επίσης γνωστό με την ονομασία Ομάδα για την Ενότητα, από τη δεκαετία του ' 70 μέχρι το 1997.
Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1998 εξελέγη ηγέτης της Αντιπολίτευσης και αντικατέστησε τον Τζομπ Ντάντλεϊ Ταουσίγκα.
Παρέμεινε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ως το θάνατό του, από νεφρική ανεπάρκεια, σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας Χονιάρα, τον Ιανουάριο του 2000.
Πρωθυπουργικές θητείες
Υπήρξε Πρωθυπουργός στη νησιωτική χώρα συνολικά τρεις φορές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαμα
Πολιτική κρίση Καΐρου (1944)
Στη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως πολιτική κρίση Καΐρου χαρακτηρίστηκε η περίοδος που ακολούθησε στο Κάιρο, μετά το Συνέδριο του Λιβάνου, χρονικής διάρκειας 2,5 μηνών και η οποία φέρεται να έληξε στις 17 Αυγούστου του 1944. Ουσιαστικά, επρόκειτο για υπαναχώρηση της ΕΑΜικής αντιπροσωπείας στους όρους της Συμφωνίας του Λιβάνου, ή του Εθνικού Συμβολαίου, όπως αυτό είχε συνομολογηθεί για τη συμμετοχή της στη σχεδιαζόμενη κυβέρνηση εθνικής ενότητας, το οποίο στο μεταξύ είχε απορρίψει το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ στην Ελλάδα. Τελικά, η κρίση διευθετήθηκε από το ίδιο το ΚΚΕ και το ΕΑΜ που συμφώνησαν με το αγγλικό βέτο για τη μη αλλαγή του Πρωθυπουργού.