cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάβια Ορφανίδου
Πολιτική σταδιοδρομία
Την περίοδο Φεβρουάριος 2012 έως Μάιος 2018 ήταν εκλελεγμένο μέλος του πολιτικού γραφείου του ΔΗΣΥ. Επιπλέον, την περίοδο 2015-2016 διετέλεσε μέλος της Τεχνικής Επιτροπής για τα Οικονομικά Ζητήματα, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τη λύση του Κυπριακού.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, λόγω του διορισμού της βουλευτού του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας, Στέλλας Κυριακίδου ως Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη θέση της στη βουλή πήρε στις 6 Δεκεμβρίου 2019 η Ορφανίδου ως η επόμενη επιλαχούσα, για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, είναι αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας.
Επανεκλέχτηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Στις 6 Μαϊου 2023 αναδείχθηκε μια εκ των τριών αντιπροέδρων του κόμματος κατά τις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη των υπολοίπων μελών της ηγεσίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ρολάντο ντελ Μπέλο
Ο Ρολάντο ντελ Μπέλο (ιταλικά : Rolando Del Bello) (Ρώμη 26 Οκτωβρίου 1925 - Νερβιάνο 1 Ιανουαρίου 2002), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης αδελφός του επίσης αντισφαιριστή Μαρτσέλο Ντελ Μπέλο.
Ως παίκτης έφτασε στο τέταρτο γύρο του Γούιμπλεντον το 1949 και στο Ρολάν Γκαρός το 1952. Στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι δύο φορές έφτασε στον τελικό στο διεθνές πρωταθλήματος της Ιταλίας, χάνοντας το 1951 από τους Γιάροσλαβ Ντρόμπνι και Ντίκ Σαβίτ και το 1952 πάλι από τον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι αλλά με συμπαίκτη τον Φρανκ Σέντγκαμ.
Στο Κύπελλο Ντέιβις κατά την περίοδο 1950-1953 κέρδισε 14 και έχασε 10. Ήταν μέλος της Ιταλικής ομάδας που το 1952, έπαιξε στον τελικό των ζωνών στο γρασίδι Αυστραλίας, νικώντας την Ινδία 3-2 και έχασε 5-0 από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στο Ιταλικό πρωτάθλημα ήταν πρώτος το 1950, στον απλό και τον τίτλο του διπλού, με συμαπαίκτη με το Μάριο Μπελαρντινέλλι το 1949 και το 1951. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1971 ήταν πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Μοντεζούμα (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Μοντεζούμα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Ερνέστος Γ΄ του Γκρουμπενχάγκεν
O Ερνέστος Γ΄ (17 Δεκεμβρίου 1518 - 2 Απριλίου 1567) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρούμπενχαγκεν, που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Οστερόντε και ήταν ο πρώτος γιος του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αικατερίνης, κόρης του Έρνεστ Β΄ κόμη του Μάνσφιλντ-Φόρντεροτ. Το 1546 πήρε μέρος με τον πατέρα του και τους αδελφούς του στον πόλεμο της Σμαλκαλδικής Ένωσης στη νότια Γερμανία, που τελείωσε με την ήττα της στο Ίνγκολστατ.
Το 1551 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχτηκε. Ο ίδιος απεβίωσε στο κάστρο Χέρτσμπεργκ το 1567 και επειδή δεν είχε άρρενες απογόνους, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Βόλφγκανγκ. Όταν και αυτός απεβίωσε το 1595, τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός τους Φίλιππος Β΄.
Οικογένεια
Το 1547 νυμφεύτηκε στο Βόλγκαστ τη Μαργαρίτα, κόρη του Γεωργίου Α΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Δομική ανομία
Βιογραφία
Ο Ρόμπερτ Κ. Μέρτον (Robert K Merton) ήταν κοινωνιολόγος, παιδαγωγός και αναγνωρισμένος με τον τίτλο του ακαδημαϊκού σε διεθνές επίπεδο για τη σύγχρονη έρευνα στην κοινωνιολογία και την κοινωνική πολιτική. Θεωρείται μάλιστα, λόγω της συμβολής του στη μελέτη σε επιστημονικό επίπεδο μεγάλων κοινωνικών παραγόντων, ιδρυτής της κοινωνιολογίας της επιστήμης
Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια στις 5 Ιουλίου 1910, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Temple και έλαβε το διδακτορικό του τίτλο από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1936. Δέχτηκε μεγάλη επίδραση από τους: George E. Simpson, George Sarton, Pitirim Sorokin, Talcott Parsons και I. J. Henderson. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του Τμήματος Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ενώ έλαβε εθνική και διεθνή αναγνώριση για τη συμβολή του στην κοινωνιολογική ανάλυση. Αντικείμενο των ενδιαφερόντων του ήταν η μελέτη θεμάτων κοινωνικοποίησης, η κοινωνική κανονικότητα και η παρέκκλιση, καθώς και η έννοια της πνευματικής ευελιξίας στην απάτη. Σημαντικά έργα του: Κοινωνική θεωρία και Κοινωνική Διάρθρωση(1949) και Η κοινωνιολογία της επιστήμης(1973). Κατέληξε στις 23 Φεβρουαρίου 2003, στη Νέα Υόρκη.
Οι τέσσερις εκδοχές της ανομίας
Μία από τις ιδέες που υποστήριζε θερμά ο Μέρτον ήταν πως οι εντάσεις, οι αντιθέσεις, οι διαμάχες και οι συγκρούσεις μέσα στο κοινωνικό κατασκεύασμα είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Δεν μπορούσε να το φανταστεί ποτέ σε απόλυτη ισορροπία. Άλλωστε οι όροι που χρησιμοποιεί για να περιγράψει τα κοινωνικά φαινόμενα είναι κατά κύριο λόγο συγκρουσιακοί-π.χ ανομία-. Δικαίως, λοιπόν, αποκαλείται θεωρητικός της σύγκρουσης. Ο Μέρτον, όπως άλλωστε αναφέρθηκε παραπάνω, έρχεται να διευρύνει την έννοια της ανομίας, της οποίας πρώτος εισηγητής υπήρξε ο Εμίλ Ντιρκέμ. Ο τελευταίος πίστευε ότι στις σύγχρονες κοινωνίες οι παραδοσιακοί κανόνες και πρότυπα ατονούν χωρίς να αντικαθίστανται από άλλους. Υποστήριζε, μάλιστα, ότι η ανομία υπάρχει όταν δεν υπάρχουν σαφή πρότυπα που να προσδιορίζουν τη συμπεριφορά σε μία συγκεκριμένη περιοχή της κοινωνικής ζωής. Σε αυτήν την περίπτωση, οι άνθρωποι αισθάνονται αποπροσανατολισμένοι και αγχώνονται. Έτσι, κατά τον Durkheim, η ανομία γίνεται ένας από τους παράγοντες που εξηγούν την αυτοκτονική τάση των ανθρώπων.
Στα πλαίσια της ανάλυσής του ο Μέρτον αναπτύσσει τέσσερις εκδοχές της ανομίας:
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συμπεριφορά που εκδηλώνουν οι αθλητές σ' έναν αγώνα. Στόχος τους είναι η νίκη με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτή και όχι η νίκη μέσω κοινωνικά παραδεκτών διαδικασιών ή πιο απλά μέσω νομίμων μέσων. Μία επίσης υπερβολική μορφή αυτής της ασυμφωνίας είναι όταν οι αρχικοί στόχοι που θέτει το υποκείμενο παραβλέπονται(ή ακυρώνονται) ενώ η χρησιμοποίηση των σύμφωνων με το νόμο μέσων ανάγεται σε αυτοσκοπό του υποκειμένου και γίνεται εμμονή(π.χ οι γραφειοκράτες ή οι θρησκευτικά φανατισμένοι). Ως προς τα μέσα, τέλος, σε αυτήν την περίπτωση μπορούν να διαφοροποιηθούν οι τεχνικές αλλά όχι οι θεσμοί-κανόνες από τις οποίους εκπορεύονται.
Η τυπολογία του Μέρτον
Ο Μέρτον σημειώνει χαρακτηριστικά στο έργο του Social Structure and Anomie(1938): "συγκεκριμένες μορφές της κοινωνικής κατασκευής παράγουν τις συνθήκες εκείνες στις οποίες η παράβαση των κοινωνικών κανόνων αποτελεί μία φυσιολογική αντίδραση...Στόχος μία συνεκτική, συστηματική προσέγγιση της μελέτης των κοινωνικοπολιτισμικών πηγών της παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς." Έχοντας ήδη εξηγήσει τις διαστάσεις του κοινωνικού κατασκευάσματος, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο συνδυασμός τους οδηγεί στην εκδήλωση συγκεκριμένων τύπων ανθρώπινης δράσης. Πρόκειται για πέντε πιθανές δράσεις ή προσαρμογές του υποκειμένου στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Πριν αναλύσουμε διεξοδικά αυτές τις αντιδράσεις, θα εστιάσουμε σε δύο κύρια στοιχεία του κοινωνικού κατασκευάσματος που θα μας βοηθήσουν να εξηγήσουμε στη συνέχεια και αυτές τις αντιδράσεις. Ο λόγος γίνεται για: Η έμφαση πάνω σε συγκεκριμένους στόχους μπορεί να ποικίλει ανεξάρτητα από το βαθμό της έμφασης στα κοινωνικά αποδεκτά μέσα. Αυτή είναι μία παραδοχή που καθιστά εναργέστερη την κατανόηση των διαφορετικών προσαρμογών του υποκειμένου.
Προσαρμογές: Η συμπεριφορά της πλειοψηφίας των αθλητών εντάσσεται σ' αυτήν την κατηγορία. Ο στόχος του αθλητή είναι η νίκη χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι η απόκτηση της θα γίνει με νόμιμες διαδικασίες. Τα μέσα μπορούν κατά την κρίση του υποκειμένου να είναι παράνομα αρκεί τεχνικά να είναι αποτελεσματικά. Εδώ οι θεσμοθετημένοι κανόνες είναι γνωστοί στους παραβάτες, ωστόσο η συναισθηματική υποστήριξη αυτών των κανόνων ακυρώνεται από την πολιτισμική υπερβολή στην επίτευξη του στόχου. Τέτοιου τύπου συμπεριφορές εκδηλώνουν οι αλλοδαποί, οι εθισμένοι στα ναρκωτικά, οι ψυχωτικοί, οι αυτιστικοί και γενικά οι αυτοσυντηρούμενες κοινότητες. Πρόκειται για υποκείμενα που αδυνατώντας να διαχειριστούν τη σύγκρουση ενεργοποιούν την ηττοπάθεια, την αδιαφορία και την παραίτηση ως μηχανισμούς διαφυγής ώστε να αποδράσουν από τις απαιτήσεις της κοινωνίας.
Συνοψίζοντας, αξίζει να επισημανθεί ότι το ξεχωριστό για κάθε άτομο "υπόβαθρο" είναι αυτό που καθορίζει ποιον τύπο προσαρμογής θα υιοθετήσει το υποκείμενο. Ολοκληρώνοντας την αναφορά μας στη θεωρία του Μέρτον για το έγκλημα θα ήταν μεγάλη αμέλεια αν δεν τονίζαμε, έστω και συντόμως, τη σχέση παρέκκλισης-κοινωνικής αλλαγής. Η παρέκκλιση μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική αλλαγή. Αυτό, όμως, δεν είναι απόλυτο. Δεν παράγουν όλες οι μορφές παρέκκλισης δομικές αλλαγές. Μάλιστα, ορισμένοι τύποι παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς είναι σταθεροί και αναπαράγουν τις υπάρχουσες δομές. Παραδείγματα τέτοιας συμπεριφοράς είναι οι τυπολάτρες, οι αναχωρητές αλλά και κάποιες μορφές σκόπιμης παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς(π.χ κλέφτες). Με τη δράση τους προκαλούν την αποστροφή του κοινωνικού συνόλου και σε ορισμένες περιπτώσεις την ενεργοποίηση των κοινωνικών ποινών με αποτέλεσμα τελικά να ενδυναμώνουν την καθεστηκυία τάξη και τις αξίες βέβαια που τη χαρακτηρίζουν. Αντίθετα, μορφές συμπεριφοράς που επιφέρουν την κοινωνική δημιουργία είναι οι καινοτόμοι, οι αντάρτες καθώς και οι μη συμμορφούμενοι. Ωστόσο, κάθε μία από αυτές οδηγεί με διαφορετικό τρόπο στην κοινωνική αλλαγή.
Ηλεκτρονικές πηγές
Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Κάρολος Σόμερσετ, 4ος δούκας του Μπωφόρ
Ο Κάρολος Σόμερσετ, 4ος δούκας του Μποφώρ (12 Σεπτεμβρίου 1709 - 28 Οκτωβρίου 1756) Άγγλος ευγενής και 4ος Δούκας του Μπωφόρ ήταν μικρότερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 2ου δούκα του Μπωφόρ και της δεύτερης συζύγου του Ραχήλ Νοέλ. Εκπαιδεύτηκε στην Σχολή του Γουίντσεστερ και αποφοίτησε από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο της Οξφόρδης (1727). Ο Κάρολος Σόμερσετ όπως και ο μεγαλύτερος αδελφός του Χένρι Σκουνταμόρ, 3ος δούκας του Μπωφόρ ήταν φανατικοί και ακλόνητοι Ιακωβίτες. Εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου στην οικογενειακή έδρα της Μονμουθσάιρ (1731), την επόμενη φορά εξελέγη στο Μόνμουθ που παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του τον Φεβρουάριο του 1745 που τον διαδέχθηκε ως 4ος δούκας του Μπωφόρ.
Οπαδός του Τόρις
Ο Σόμερσετ υποστήριξε στο Κοινοβούλιο την παραδοσιακή γραμμή των Τόρις και ψήφισε εναντίον του αποκλεισμού της Πράξης των Δοκιμών, αυτό δείχνει την πολυπλοκότητα του Ιακωβιτισμού που αν και αντί - Καθολικοί υποστήριζαν μορφή Καθολικής μοναρχίας. Την εποχή εκείνη κυριαρχούσαν οι Ουίγοι υπό την ηγεσία του Ρομπέρ Ουάλπολ (1676 - 1745) ενώ οι Τόρις είχαν αποκλειστεί, τον Φεβρουάριο του 1742 ο Ουάλπολ διώχθηκε από μια συνωμοσία στην οποία συμμετείχαν οι Τόρις, ο Πάτρικ Ουίγκς που ήταν αντίθετος στην εξωτερική πολιτική και μια μερίδα νεαρών οπαδών του Φρειδερίκου, πρίγκιπα της Ουαλίας με σημαντικότερο τον Γουίλιαμ Πίτ. Μπροστά στην οργή των συμμάχων των Τόρις o Πάτρικ Ουίγκς συνομίλησε με τους Ουίγους συναδέλφους του και το 1744 ο κόμης του Γκάγουερ, αρχηγός των Τόρις μπήκε στην Κυβέρνηση του Μπρόαμ Μπόττομ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 1 Μαΐου 1740 την Ελισάβετ Μπέρκλεϋ (πέθανε στις Απριλίου 1799), αδελφή του Νόρμπορν Μπέρκλεϋ 4ου βαρόνου του Μποτετούρτ, μαζί της απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Σόμερσετ Κατηγορία:Δούκες του Μπωφόρ
Έλτον Μανγκόμα
Καριέρα
Ο Μανγκόμα έχει επίσης υπηρετήσει στις ακόλουθες θέσεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογιστές Κατηγορία:Ζιμπαμπουανοί πολιτικοί
Μποκμάλ
Η μποκμάλ (νορβηγικά: bokmål, προφέρεται μπουκμώλ, κυριολεκτικά: γλώσσα του βιβλίου) είναι επίσημο γραπτό πρότυπο για τη νορβηγική γλώσσα, παράλληλα με τα νινόρσκ (νεονορβηγικά). Το Μποκμάλ είναι το προτιμώμενο πρότυπο γραφής για το 85% με 90% του πληθυσμού στη Νορβηγία. Σε αντίθεση, για παράδειγμα, με την ιταλική γλώσσα, δεν υπάρχει εθνικό πρότυπο ή συμφωνία σχετικά με την προφορά της Μποκμάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειογερμανικές γλώσσες Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Μιχαήλ Λαβρόφσκι
Βιογραφία
Ο Μιχαήλ Λαβρόφσκι γεννήθηκε στην Τιφλίδα από καλλιτεχνική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Λεονίντ Λαβρόφσκι, σπουδαίος χορογράφος και διευθυντής των μπαλέτων Μπολσόι για 20 χρόνια και μητέρα του η μπαλαρίνα Έλενα Τσεκβίτζ.
Το 1952 ο Λαβρόφσκι γράφτηκε στη Σχολή Μπαλέτου της Μόσχας, για δασκάλους του είχε τον Νικολάι Ταράσοβ και την Όλγα Κοντότ. Αποφοίτησε το 1961 και ξεκίνησε να εργάζεται στα μπαλέτα Μπολσόι. Τελειοποίησε την τεχνική του υπό την καθοδήγηση του διάσημου χορευτή και δασκάλου Αλεξέι Γερμολάγεφ, από το 1963 έγινε σολίστ και το 1977 προήχθη σε κορυφαίο σολίστ. Το 1979 αποφοίτησε από τη Σχολή Μπαλέτου του Ρωσικού Πανεπιστημίου Θεατρικών Τεχνών (GITIS). Από το 1983 μέχρι το 1985 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Ακαδημαϊκού Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου της Τιφλίδας. Από το 1987 επέστρεψε στα Μπολσόι ως Ballet Master-repetiteur.
Στο ρεπερτόριό του συγκαταλέγονται οι ρόλοι του Πρίγκιπα στο μπαλέτο Σταχτοπούτα του Σεργκέι Προκόφιεφ (1963, χορογραφία Ρ. Ζαχάρωφ), του Σπάρτακου στο ομώνυμο μπαλέτο του Αράμ Χατσατουριάν (1968, χορογραφία Γιούρι Γκριγκορόβιτς), του Ρωμαίου στο μπαλέτο Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Προκόφιεφ (1969, σε χορογραφία του Λεονίντ Λαβρόφσκι), του Πρίγκιπα στη Λίμνη των κύκνων (1970, διασκευή Γ. Γκριγκορόβιτς), του Βίκτωρ στο μπαλέτο Άνγκαρα (1976, σε μουσική Αντρέι Ετσπάι και χορογραφία Γ. Γκριγκορόβιτς, βασισμένο στο έργο του Αλεξέι Αρμπούζωφ Μια ιστορία του Ιρκούτσκ), του Αρτύνωφ στο μπαλέτο Anyuta (1986, σε μουσική του Β. Γαβρίλιν και χορογραφία του Β. Βασίλιεφ) κ. ά.
Ο Λαβρόφσκι συνόδευε των θίασο των Μπαλέτων Μπολσόι στην πρώτη τους εμφάνιση στο αθηναϊκό κοινό. Παρουσίασαν στο Ηρώδειο το μπαλέτο Σπάρτακος (σε χορογραφία Γκριγκορόβιτς), δόθηκαν 4 παραστάσεις στις 16, 17,18 και 27 Αυγούστου 1977, με σολίστ εναλλάξ στον πρωταγωνιστικό ρόλο τους Βλαντιμίρ Βασίλιεφ, Γιούρι Βλαντιμίροφ και Μιχαήλ Λαβρόφσκι. Στις 25 και 26 Αυγούστου ανέβασαν τη Ζιζέλ με τις Λ. Σεμενιάκα και Ν. Μπεσμέρτνοβα εναλλάξ στον ομώνυμο ρόλο και τον Λαβρόφσκι στο ρόλο του Άλμπρεχτ. .
Χορογράφησε διάφορα μπαλέτα, όπως τον Καζανόβα σε μουσική του Μότσαρτ, το οποίο παραμένει στο ρεπερτόριο του θεάτρου Μπολσόι, τον Νιζίνσκι σε μουσική Σεργκέι Ραχμάνινοφ, στο οποίο ο ίδιος χόρεψε τον ρόλο του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ (η πρεμιέρα δόθηκε το 2000 στο θέατρο Μάλυ) και αρκετά άλλα πάνω σε γνωστά κλασικά κομμάτια των Μωρίς Ραβέλ, Τζορτζ Γκέρσουιν, Ρίχαρντ Βάγκνερ, Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και Φραντς Λιστ. Το 1996 αναβίωσε το μπαλέτο Ζιζέλ με την χορογραφία του πατέρα του για το θίασο του ρωσικού μπαλέτου δωματίου "Μόσχα".
Σκηνοθέτησε πρωτότυπα τηλεοπτικά μπαλέτα. ασχολήθηκε ενεργά με παιδαγωγικές δραστηριότητες, πραγματοποίησε εργαστήρια, συμμετείχε σε σεμινάρια στη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες (Μπαλέτο του Χιούστον), την Ιαπωνία (Μπαλέτο του Τόκυο), την Ιταλία (Εθνική Ακαδημία Χορού της Ρώμης), τη Γιουγκοσλαβία (Εθνικό θέατρο, Νόβι Σαντ). Από το 2005 είναι επικεφαλής του Ακαδημαϊκού Μουσικού Θεάτρου Στανισλάφσκι & Νεμιρόβιτς-Νταντσένκο της Μόσχας. Είναι πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του «Κέντρου Ντιαγκίλεφ.» Το 2006 ίδρυσε τη Χορογραφική Σχολή Λεονίντ Λαβρόφσκι -σχολή με το όνομα του διάσημου πατέρα του. Είναι μέλος της κριτικής επιτροπής του Εθνικού Βραβείου Θεάτρου και του Φεστιβάλ «Χρυσή Μάσκα».
Στις 4 Μαΐου 2017 ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου Μπολσόι μια παράσταση αφιερωμένη στα 75 χρόνια του Μιχαήλ Λαβρόφσκι. Η βραδιά περιελάμβανε κομμάτια από χορογραφίες, που ο καλλιτέχνης είχε δημιουργήσει αποκλειστικά για τα Μπολσόι, αλλά και αποσπάσματα από ρόλους στους οποίους είχε καθιερωθεί, όπως ο Σπάρτακος και ο Δον Κιχώτης. Στο απόσπασμα από το έργο Νιζίνσκι ο Λαβρόφσκι εμφανιζόταν στο ρόλο του Ντιαγκίλεφ. Η παράσταση μεταφέρθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 στο θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης και στις 19 και 20 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι χορευτές Κατηγορία:Ρώσοι χορογράφοι Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022 – Άλμα εις μήκος ανδρών
Το άλμα εις μήκος ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022 πραγματοποιήθηκε στο Χέιγουορντ Φιλντ από τις 15 έως τις 16 Ιουλίου 2022.
Σε ένα δραματικό φινάλε, όπως αποδείχτηκε από τον 6ο γύρο προσπαθειών, ο Κινέζος Γουανγκ Τζιανάν, ο οποίος είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20 πριν 8 χρόνια στο ίδιο στάδιο, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 8,36, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Έλληνα Μίλτο Τεντόγλου με 8,32.
Όριο πρόκρισης
Το όριο πρόκρισης για τη συμμετοχή στη διοργάνωση ήταν τα 8,22 μ.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα είναι σε τοπική ώρα Όρεγκον (UTC-7).
Προκριματικός γύρος
Πρόκριση: 8,15 ( <span style="border: 1px solid #a2a9b1;padding: 0,1em 0,4em; background-color: #ccffcc">Q ) ή οι 12 καλύτεροι του προκριματικού ( <span style="border: 1px solid #a2a9b1;padding: 0,1em 0,4em; background-color: #ddffdd">q ).
Παραπομπές
Α Μηκος Αν
Ιλλιντσί
Το Ιλλιντσί (ουκραν. Іллінці, πολων. Ilińce) είναι κωμόπολη στο νομό του Βίνιτσια στην Ουκρανία. Είναι η πρωτεύουσα της φερώνυμης κοινότητας Ιλλιντσί.
Λίγο έξω από την πόλη βρίσκεται ένας κρατήρας διαμέτρου 8.5 χιλιομέτρων.
Ιστορία
Το 1757, το Ιλλιντσί έλαβε προνόμια από δικαιώματα Μαγδεβούργου από τον βασιλιά Αύγουστο Γ' της Πολωνίας. Ήταν ιδιωτική πόλη του στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας και ανήκε στην οικογένεια Σανγκούσσκο (Sanguszko).
Πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν Εβραίοι Ασκενάζι. Οι Γερμανοί το κατέλαβαν τον Ιούλιο του 1941 και έστειλαν τους Εβραίους σε γκέτο. Το Νοέμβρη του 1941, 43 Εβραίοι φονεύθηκαν από Ουκρανούς αστυνομικούς. Τον Απρίλη 1942 αργότερα, περίπου 1000 Εβραίοι από την πόλη και τα διπλανά χωριά εξοντώθηκαν. Άλλοι 700 εξοντώθηκαν τέλη Μάη του 1942. Τον Δεκέμβριο του 1942, οι τελευταίοι Εβραίοι που απέμειναν απελάθηκαν και το τοπικό γκέτο καταστράφηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Greatest Hits II (Queen)
Greatest Hits II είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, η οποία κυκλοφόρησε στις 28 Οκτωβρίου του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε μέσω της "Hollywood".
Η κυκλοφορία της πραγματοποιήθηκε λιγότερο από έναν μήνα πριν τον θάνατο του τραγουδιστή Φρέντι Μέρκιουρι και περιλαμβάνει τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος στην Ευρώπη, από το 1981 ως το 1991.
Εμπορική επιτυχία
Η συλλογή σκαρφάλωσε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ και είναι το δέκατο άλμπουμ σε πωλήσεις στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου, με 3.9 εκατομμύρια αντίτυπα. Παγκοσμίως, έχει πουλήσει περισσότερα από 19 εκατομμύρια αντίτυπα, όντας ο πρώτος δίσκος ξένου καλλιτέχνη στη Φινλανδία, με περισσότερα από 149.000 αντίτυπα.
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Greatest Hits II (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 28 Οκτωβρίου 1991
Βραβεία
Greatest Hits II (άλμπουμ)
Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα τραγούδια του "Greatest Hits II" ήταν οι εξής:
Εμπενίζερ Κομπ Μόρλεϊ
Ο Εμπενίζερ Κομπ Μόρλεϊ (Ebenezer Cobb Morley, Hull, Ηνωμένο Βασίλειο, 16 Αυγούστου 1831 – 20 Νοεμβρίου 1924) ήταν Άγγλος αθλητικός παράγοντας, θεωρούμενος σαν εμπνευστής της ίδρυσης της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και του μοντέρνου ποδοσφαίρου.
Ο Μόρλεϊ στην ηλικία των 27 ετών μετακόμισε στο Μπαρνς, όπου και ίδρυσε τη ομώνυμη ομάδα, από τα ιδρυτικά μέλη της F.A. (1862), ακολούθως δε πρότεινε με επιστολή του στην εφημερίδα «Bell’s Life», τη δημιουργία ενός οργανισμού που θα διεύθυνε τη διεξαγωγή του αθλήματος. Έτσι, σύντομα (1863) δημιουργήθηκε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, κατόπιν συνάντησης διαφόρων παραγόντων στην Freemasons' Tavern. Ο Μόρλεϊ ήταν ο πρώτος γραμματέας της Ομοσπονδίας (1863 – 1866) και ο δεύτερος πρόεδρός της (1867 – 1874) και συνέταξε τους κανόνες του σπορ στην οικία του στο Μπαρνς. Ως ποδοσφαιριστής, αγωνίσθηκε στο πρώτο παιχνίδι στα χρονικά που διεξήχθη με βάση τους νέους κανόνες, εναντίον της Richmond (1863) και σκόραρε στην πρώτη συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων των ποδοσφαιρικών ομάδων του Λονδίνου και του Σέφιλντ, στις 31 Μαρτίου 1866.
Υπηρέτησε σε διάφορες δημόσιες θέσεις, αλλά δεν έκανε οικογένεια. Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Μπαρνς. Ο Μόρλεϊ τιμήθηκε από τη Google, στις 16 Αυγούστου 2018, την 187η επέτειο από τη γέννησή του.
Παραπομπές
Μορλεϊ Κομπ Εμπενεζερ
Ερρίκος Μπόρβιν Γ΄ του Ρόστοκ
Ο Ερρίκος Μπόρβιν Γ΄, γερμ. Henry Borwin III (π. 1220 - 1 Αυγούστου 1278) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Ρόστοκ (1226-34), στην αρχή από κοινού με τους αδελφούς του και έπειτα μόνος του.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Μπόρβιν Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου και της Χριστίνας των Σβέρκερ, κόρης του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1237 τη Σοφία των Έρικ, κόρη του Ερρίκος Ι΄ της Σουηδίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικές Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιγκόρ Ενγκόνγκα
Ο Ιγκόρ Ενγκόνγκα Νοβάλ (ισπανικά: Igor Engonga Noval, 4 Ιανουαρίου 1995) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από την Ισημερινή Γουινέα, γεννημένος στην Ισπανία, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τη Φουτόρο Κινγκς.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 13 Δεκεμβρίου 2013, εντάχθηκε στη Θέλτα Βίγο, όπου στάλθηκε στην ομάδα Juvenil. Στις 7 Αυγούστου 2014, μετακινήθηκε με μονοετή δανεισμό στην Τροπεθόν της Σεγούντα Ντιβισιόν Β, για τη σεζόν 2014-15.
Στις 31 Ιουλίου 2015, ο Ενγκόνγκα εντάχθηκε στην Κλουμπ Πορτουγκαλέτε στην τρίτη κατηγορία. Στις 16 Ιουλίου 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με την Αλμερία Β.
Τον Αύγουστο του 2019, εντάχθηκε στη Δόξα Δράμας της Α2 Εθνικής.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο παππούς του πατέρα του Ενγκόνγκα, Βιθέντε Ενγκόνγκα Ενγκουέμα, γεννήθηκε στο Μπισάμπατ του Κιέ-Ντεμ, κάνοντάς τον επιλέξιμο τόσο για την Εθνική Ισημερινής Γουινέας όσο και για την Εθνική Ισπανίας.
Στις 7 Ιανουαρίου του 2015, ο Ενγκόνγκα έκανε το διεθνές ντεμπούτο του, μπαίνοντας ως αλλαγή σε μία φιλική ισοπαλία με 1-1 εναντίον του Πράσινου Ακρωτηρίου. Μία μέρα αργότερα, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των 23 παικτών του Εστέμπαν Μπέκερ για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2015, αλλά δεν έπαιξε στο τουρνουά, στο οποίο η Ισημερινή Γουινέα τερμάτισε τέταρτη στον όμιλο της.
Σημείωσε το πρώτο γκολ του για την Ισημερινή Γουινέα στις 6 Ιουνίου 2015, σημειώνοντας στο 17ο λεπτό το μοναδικό γκολ μίας φιλικής νίκης επί της Ανδόρας.
Προσωπική ζωή
Ο Ιγκόρ είναι γιος του πρώην προπονητή της Εθνικής Ισημερινής Γουινέας Όσκαρ Ενγκόνγκα και ανιψιός του πρώην Ισπανού διεθνή ποδοσφαιριστή Βιθέντε Ενγκόνγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από την Ισημερινή Γουινέα Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινής Γουινέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Αλμερία Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Δισδυάκις δωδεκάεδρο
Στη Στερεομετρία, το δισδυάκις δωδεκάεδρο (ή εξάκις οκτάεδρο) είναι ένα κυρτό πολύεδρο, που ανήκει στα καταλανικά στερεά, τα οποία είναι δυϊκά των αρχιμήδειων στερεών. Συγκεκριμένα, το δισδυάκις δωδεκάεδρο είναι το δυϊκό του κόλουρου κυβοκτάεδρου. Διαθέτει 48 έδρες σχήματος σκαληνού τριγώνου.
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
Τώρα, αν θεωρήσουμε το μήκος της μικρότερης ακμής (s1) του στερεού ίσο με τη μονάδα, τότε ισχύουν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Καταλανικά στερεά
Παονία
μικρογραφία|Μία παλιά (1475) απόδοση του εμβλήματος της Παονίας. Η Παονία (Εθνόσημο του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας), ή Παχονία ( Λευκορωσικά: Пагоня, Αγγλικά: Pahonia ) είναι το ιστορικό εθνόσημο της Λευκορωσίας. Το έμβλημα παριστάνει έναν έφιππο στρατιώτη, με ασπίδα και σπαθί, σε ένα κόκκινο φόντο. Το εθνόσημο αυτό, σχηματίστηκε μέσα στο πέρασμα των αιώνων, και το 1918 έγινε το επίσημο έμβλημα της βραχύβιας Λευκορωσικής Δημοκρατίας. Λίγους μήνες μετά, η Σοβιετική Ένωση προσάρτησε τη Λευκορωσία, ως Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λευκορωσίας, και τα σύμβολα του κράτους άλλαξαν. Το εθνόσημο αποκαταστάθηκε ως κρατικό σύμβολο μόνο όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση και η Λευκορωσία απέκτησε ξανά την ανεξαρτησία της, το 1991. Ωστόσο, ένα δημοψήφισμα το 1995, ενέκρινε την κατάργηση της χρήσης της Παονίας ως εθνόσημου, και την αντικατάστασή του με ένα σύμβολο που έμοιαζε πολύ με το εθνόσημο της Σοβιετικής εποχής. Έκτοτε, το εθνόσημο αυτό σε συνδυασμό με την ερυθρόλευκη σημαία, χρησιμοποιήθηκε στην αρχή από τους εθνικιστές, αλλά τελικά από όλη τη Λευκορωσική αντιπολίτευση.
Ιστορία
Το εθνόσημο της Παονίας πρωτοεμφανίστηκε τον 13ο αιώνα μ.Χ., οι ρίζες του ωστόσο πρέπει να είναι πιο παλιές, αφού παρόμοιο έμβλημα είχαν άλλα παλαιότερα σλαβικά κρατίδια της περιοχής. Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, η Παονία χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές ως κρατικό σύμβολο. Έπειτα, στη διάρκεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η Παονία, συνέχισε να χρησιμοποιείται παράλληλα με το άλλο έμβλημα του κράτους, τον δικέφαλο αετό, ωστόσο, σταδιακά περιθωριοποιήθηκε, και τελικά κατέληξε να είναι ένα απλό τοπικό σύμβολο, σε διάφορες περιοχές της σημερινής Λευκορωσίας, Λιθουανίας, και Πολωνίας.
Ενώ στην αρχή η Παονία, μαζί με την ερυθρόλευκη σημαία, ήταν συνδεδεμένες με το εθνικιστικό κίνημα της Λευκορωσίας, στη διάρκεια των χρόνων, ολόκληρη η Λευκορωσική αντιπολίτευση υιοθέτησε αυτά τα σύμβολα. Η Παονία χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε διάφορες διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης, όπως στις Λευκορωσικές διαδηλώσεις του 2020.
Περιγραφή
Το εθνόσημο της Παονίας παριστάνει ένα ιππότη με πανοπλία να καβαλάει ένα άλογο. Ο ιππότης κρατάει το σπαθί του πάνω από το κεφάλι του. Ο ιππότης μαζί με το άλογο είναι σε άπρο χρώμα, ενώ το φόντο από πίσω είναι κόκκινο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Λευκορωσίας Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λευκορωσίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Λευκορωσίας
Γεωμετρική φιλοσοφία
Με τον όρο γεωμετρική φιλοσοφία χαρακτηρίζεται η τάση της απόδοσης φιλοσοφικών διανοημάτων με γεωμετρικά σχήματα. Η έναρξη και θεμελίωση αυτής της τάσης χρονολογείται από την εποχή κυρίως του Πλάτωνα. Η γεωμετρική αυτή τάση προσπαθεί να αποδώσει τα διάφορα διανοήματα με σχήματα επίπεδα ή στερεά.
Κυριότεροι εκπρόσωποι της γεωμετρικής φιλοσοφίας, αλλά και γενικότερα της μαθηματικής ή αλγεβρικής φιλοσοφίας στους νεότερους χρόνους, ήταν ο Λιούλι (στην Αναγέννηση), ο Καρτέσιος, ο Σπινόζα, ο Λάιμπνιτς και ακόμα νεότεροι ο Ράσελ, ο Κάπμαν κ.ά.
Φιλοσοφια Γεωμετρικη
Αντζέλικα Μπένγκτσον
Η Αντζέλικα Τερέσε Μπένγκτσον (γεννήθηκε 8 Ιουλίου 1993) είναι Σουηδή αθλήτρια του στίβου, που εξειδικεύεται στο άλμα επί κοντώ γυναικών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βάκελσανγκ, στα νότια της Σουηδίας. Ο πατέρας της είναι Σουηδός και η μητέρα της Αφρο-Βραζιλιάνα.
Καριέρα
Εϊχε ξεκινήσει από γυμναστική, αλλά σύντομα άλλαξε στον στίβο, αφού ο πατέρας της ήταν πρώην αθλητής του ακοντισμού, αλλά η Μπένγκτσον είχε ταλέντο στο άλμα επί κοντώ. Στην ηλικία των δεκαέξι, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Νέων 2009 με μια θριαμβευτική εμφάνιση, καθώς με άλμα στα 4.32 μέτρα είχε διαφορά 22 εκατοστών από τη δεύτερη ομόεθνή της, Μιχαέλα Μέιγερ.
Καθώς ήταν ακόμη νέα, κέρδισε το χρυσό και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων το 2010 στο Μόνκτον. Στην κατηγορία των νέων κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2010, που έγιναν στη Σιγκαπούρη.
Ήταν κυρίαρχη του αγωνίσματος στην κατηγορία των νέων και των εφήβων και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το 2012 υπερασπίστηκε τον τίτλο της και με άλμα στα 4.50 κατέκτησε το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2012 στη Βαρκελώνη.
Κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο σε ανώτερο επίπεδο (χάλκινο) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2015 στην Πράγα, με άλμα στα 4.70 μέτρα και νέο εθνικό ρεκόρ. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κατέκτησε την 4η θέση με άλμα στα 4.70, με πάλι νέο εθνικό ρεκόρ. αριστερά|μικρογραφία|Η Μπένγκτσον στην τελετή απονομής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 2016. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 στο Άμστερνταμ κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό του επί κοντώ, με άλμα στα 4.65 μέτρα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν 14η στα προκριματικά, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στον τελικό.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017 στο Βελιγράδι κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με άλμα στα 4.55 μέτρα, μοιράζοντας το μετάλλιο με τη Μαρίνα Κιλίπκο. Τερμάτισε 10η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017.
Το 2019, στον κλειστό στίβο, σε μίτινγκ της Κλερμόν-Φεράν, έσπασε το εθνικό της ρεκόρ με άλμα στα 4.81 μέτρα. Όμως ήταν μακριά από τον καλό της εαυτό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, καθώς έμεινε έξω από τον τελικό γύρο, με άλμα στα 4.40 μέτρα. Στον ανοιχτό στίβο, κέρδισε το μίτινγκ του Diamond League της Ρώμης με άλμα στα 4.76 μέτρα, καταρρίπτοντας έτσι το ρεκόρ Σουηδίας στον ανοιχτό στίβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Επικοντιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Βάλντεμαρ του Ρόστοκ
Ο Βάλντεμαρ, γερμ. Valdemar (πριν το 1241 - 9 Νοεμβρίου 1282) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Ρόστοκ (1278-1282).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Μπόρβιν Β΄ κυρίου του Ρόστοκ και της Σοφίας των Έρικ, κόρης του Ερρίκος Ι΄ της Σουηδίας.
Το 1282 απεβίωσε και τάφηκε στο Ντόμπεραν Μίνστερ. Ήταν 41 ετών και τον διαδέχθηκε ο τρίτος γιος του Νικόλαος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή των Σάουενμπουρκ, κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Χόλσταϊν-Κιέλου και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μπέικιν πάουντερ
μικρογραφία|184x184εσ|Αντίδραση μπέικιν πάουντερ με νερό Το  μπέικιν πάουντερ είναι χημικός διογκωτικός παράγοντας σε σκόνη. Αποτελείται από μαγειρική σόδα, ένα ασθενές οξύ και έκδοχα. Δρα με την απελευθέρωση αερίου διοξειδίου του άνθρακα στη ζύμη ή το κουρκούτ ι μέσω μιας αντίδρασης οξέος-βάσεως, και οι φυσαλίδες διογκώνουν τη νωπή ζύμη με αποτέλεσμα ένα φουσκωτό και αφράτο αρτοπαρασκεύασμα.
Τα έκδοχα του μπέικιν πάουντερ μπορεί να είναι άμυλο καλαμποκιού ή άμυλο πατάτας. Χρησιμοποιείται ως απορροφητικό της υγρασίας, παρατείνοντας τη διάρκεια ζωής του προϊόντος στο ράφι, αφού η σκόνη πρέπει να διατηρείται ξηρή. Το μπέικιν πάουντερ συχνά διατίθεται εμπορικά συσκευασμένο σε χαρτοσυσκευασία και ισχύει ότι η σκόνη πρέπει να προστατεύεται από την υγρασία, αφού τα συστατικά της παρουσία νερού θα αντιδράσουν πρόωρα και θα χαλάσει το προϊόν. Σε βιομηχανική κλίμακα το άμυλο διευκολύνει τη ροή και μίξη των συστατικών.
Αναφορές
Κατηγορία:Συστατικά τροφίμων Κατηγορία:Αρτοποιία Κατηγορία:Μαγειρική
Αριζόνα Κάρντιναλς
Οι Αριζόνα Κάρντιναλς (σωστά: Arizona Cardinals) είναι Επαγγελματική αμερικανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη μητροπολιτική περιοχή Φοίνιξ. Συναγωνίζονται στην Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (NFL) ως μέλος της Εθνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (NFC) της Δύσης. Ιδρύθηκαν το 1898 και είναι η παλαιότερη συνεχής ποδοσφαιρική ομάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παίζουν στο State Farm Stadium, το οποίο άνοιξε το 2006 και βρίσκεται στο βορειοδυτικό προάστιο της Glendale.
Κατηγορία:Αμερικανικό ποδόσφαιρο
Επαρχίες του Ιράν
Το Ιράν διαιρείται σε τριάντα μία επαρχίες. (φαρσί: استان, Ostān, πληθυντικός استان‌ها Ostānhā), η κάθε μία από τις οποίες διοικείται από ένα τοπικό κέντρο, συνήθως την μεγαλύτερη της πόλη, η οποία ονομάζεται πρωτέουσα (φαρσί: مرکز Markaz) αυτής της επαρχίας. Επικεφαλής της επαρχιακής διοικησης είναι ο Γενικός Κυβερνήτης (φαρσί: استاندار Ostāndār), ο οποίος διορίζεται από τον Υπουργό Εσωτερικών και εγκρίνεται από το υπουργικό συμβούλιο.
Νεονορβηγικά
μικρογραφία|Επίσημη μορφή της γραπτής γλώσσας ανά δήμο στη Νορβηγία. Μπλε: Νεονορβηγικά, Κόκκινο: Μποκμάλ, Γκρι: Ουδέτερος δήμος. Τα νεονορβηγικά (νινόρσκ) είναι ένα από τα δύο γραπτά πρότυπα της νορβηγικής γλώσσας, μαζί με τη Μποκμάλ. Τα νεονορβηγικά επισημοποιήθηκαν το 1929 ως μια από τις δύο επίσημες διαιρέσεις της προφορικής νορβηγικής γλώσσας (Λάντσμαλ) με τη δανονορβηγική γραπτή γλώσσα (Ρίκσμαλ ή Μποκμάλ) του Ίβαρ Άασεν. Τα Νινόρσκ είναι ποικιλία που συγγενεύει περισσότερο με το Λάντσμαλ ενώ η Μποκμάλ συγγενεύει περισσότερο με τη Ρίκσμαλ.
Στις τοπικές κοινότητες, το ένα τέταρτο των δήμων της χώρας έχουν δηλώσει τα νεονορβηγικά ως επίσημη μορφή της γλώσσας και σε αυτούς κατοικεί το 12% του πληθυσμού της χώρας. Τα νεονορβηγικά διδάσκονται σε όλα τα σχολεία της χώρας, ανεξαρτήτως ορθογραφικού προτύπου (δηλαδή διδάσκεται και στα σχολεία των δήμων που έχουν υιοθετήσει τη μορφή Μποκμάλ ή παραμένουν γλωσσικά ουδέτερα). Μεταξύ των δήμων που δεν έχουν υιοθετήσει τα νεονορβηγικά, οι μισοί παραμένουν γλωσσικά ουδέτεροι και οι μισοί έχουν υιοθετήσει τη Μποκμάλ.
Τέσσερις κομητείες της Νορβηγίας (Ρόγκαλαντ, Χόρνταλαντ, Σογκν ογκ Φιορντάνε και Μέρε ογκ Ρόμσνταλ) έχουν καθιερώσει τα νεονορβηγικά ως την επίσημη γλωσσική μορφή των νορβηγικών. Αυτές οι κομητείες αποτελούν μέρος της γεωγραφικής περιοχής της Δυτικής Νορβηγίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Νορβηγίας
Σοφία Κόγκουλη
Η Σοφία Κόγκουλη (26 Ιουλίου 1991) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως επιθετικός για την ιταλική Tavagnacco και την Εθνικής Ελλάδας.
Σταδιοδρομία
Ο Κόγκουλη αναδείχθηκε Κορυφαία σκόρερ του Πρωταθλήματος Ελλάδας γυναικών για επτά συναπτά έτη (από το 2009 έως το 2016), σημειώνοντας συνολικά 183 γκολ κατά τη διάρκεια της θητείας της στις Ελπίδες Καρδίτσας, πριν μετακινηθεί στην ιταλική AGSM Verona τον Ιούνιο του 2016. Τον Ιούλιο του 2018, μετακινήθηκε στη Φιορεντίνα. Ένα χρόνο αργότερα, η Κόγκουλη εντάχθηκε στην τρίτη της ιταλική ομάδα, την Tavagnacco.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Ελπίδων Καρδίτσας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Παραλία Κουτσουναρίου
Η παραλία Κουτσουναρίου βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού Κουτσουνάρι κοντά στην Ιεράπετρα. Εκτείνεται σε μήκος 5 χιλιομέτρων. Η ανάπτυξη της παραλίας άρχισε μετά το 1970 και ήταν ήπια. Η παραλία δεν είναι οργανωμένη, εκτός από ένα μικρό μέρος της οποίας έχει ξαπλώστρες, ομπρέλες και μια καντίνα. Το ανατολικό τμήμα της παραλίας, στο οποίο βρίσκεται και μια ταβέρνα, είναι επίσης οργανωμένο. Σε όλη την υπόλοιπη παραλία, υπάρχουν πολλά δέντρα, που προσφέρουν σκιά στους επισκέπτες. Σε όλο το μήκος, η παραλία έχει ψιλά βότσαλα και σε ορισμένα σημεία υπάρχουν ρηχά νερά. Λόγω του μήκους της, η μεγάλη παραλία είναι ιδανική για θαλάσσια σπορ.
Κατηγορία:Νομός Λασιθίου Κατηγορία:Παραλίες της Ελλάδας
Πολωνικός Ποιμενικός των Τάτρα
μικρογραφία|Πολωνικός Ποιμενικός των Τάτρα Ο Πολωνικός Ποιμενικός των Τάτρα είναι πολωνική φυλή μεγάλου σκύλου φύλακα κοπαδιών με καταγωγή από τα Όρη Τάτρα της περιοχής Ποντχάλε της νότιας Πολωνίας. Αναγνωρίστηκε πλήρως από τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία το 1963. Είναι μία από τις πέντε φυλές σκύλων που προέρχονται από την Πολωνία, με τις άλλες να είναι το Πολωνικό Λαγωνικό, το Πολωνικό Κυνηγόσκυλο, το Πολωνικό Κυνηγόσκυλο Όσφρησης και το Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας.
Ιστορία
Η φυλή αναγνωρίστηκε πλήρως από τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία το 1963 ή το 1967. Δεν βρίσκεται πλέον μόνο στην περιοχή καταγωγής της, αλλά διανέμεται σε μεγάλο μέρος της Πολωνίας και μερικά είναι σε άλλες χώρες.
Το βιβλίο μητρώου φυλής είναι ανοιχτό - μπορούν να προστεθούν σε αυτό μη εγγεγραμμένοι σκύλοι που κρίνονται τυπικοί της φυλής. Περίπου 300 κουτάβια γεννιούνται το χρόνο, σε περίπου 50 γέννες. Οι συνολικές ετήσιες νέες εγγραφές στο κυνολογικό όμιλο ήταν 473 το 2011 και 383 το 2012. Δεν είναι εγγεγραμμένοι όλοι οι σκύλοι αυτού του τύπου στο βιβλίο μητρώου φυλής. Επί του παρόντος, ο Αμερικανικός Κυνολογικός Όμιλος δεν αναγνωρίζει τη φυλή.
Χαρακτηριστικά
Το ύψος στο ακρώμιο είναι 65 με 70 εκατοστά για τα αρσενικά και 60 με 65 εκατοστά για τα θυληκά.
Συνήθως ζουν μεταξύ δέκα και δώδεκα ετών.
Χρήση
Ο Πολωνικός Ποιμενικός των Τάτρα χρησιμοποιήθηκε παραδοσιακά ως σκύλος φύλακας κοπαδιού, για να αποτρέψει τα αρπακτικά από το να επιτεθούν σε κοπάδια προβάτων στο ορεινό έδαφος της περιοχής Ποντχάλε. Στη σύγχρονη Πολωνία διατηρείται τις περισσότερες φορές είτε ως σκύλος φύλακας είτε ως ζώο συντροφιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας Κατηγορία:Φυλές σκύλων πολωνικής προέλευσης Κατηγορία:Σκύλοι φύλακες ζώων Κατηγορία:Σπάνιες φυλές σκύλων
Νικόλαος Α΄ του Ρόστοκ
Ο Νικόλαος Α΄, γερμ. Nicholas I (πριν το 1262 - 25 Νοεμβρίου 1314) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν συγκύριος (1282-84) και μετά μόνος κύριος (1284-1312) του Ρόστοκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Βάλντεμαρ κυρίου του Ρόστοκ και της Αγνής των Σάουενμπουρκ, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Χόλσταϊν-Κιέλου.
Το 1314 απεβίωσε και τάφηκε στη Δομινικανή μονή του Αγ. Ιωάννη στο Ρόστοκ. Ήταν 52 ετών και χωρίς άρρενα απόγονο. Ο 2ος εξάδελφός του Ερρίκος Β΄ κύριος του Μεκλεμβούργου κατέλαβε το Ρόστοκ, το οποίο διεκδικούσε ο Χριστόφορος Β΄ της Δανίας.
Οικογένεια
Έπειτα από δύο αρραβώνες που τους ακύρωσε, νυμφεύτηκε το 1299 τη Μαργαρίτα, κόρη του Μπόγκισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αβούτιλο
Το αβούτιλο (Abutilon) είναι γένος φυτών που ανήκουν στην οικογένεια της μολόχας, τα μαλαχοειδή. Φύεται σε όλες τις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της Γης. Είναι γνωστό και με την κοινή ονομασία καμπανέλα (στην Ελλάδα) ή «ινδική μολόχα» (στις αγγλόφωνες χώρες, ως Indian mallow), ενώ κάποιες ποικιλίες που καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά φέρουν αγγλικές ονομασίες που παραπέμπουν στο σφεντάμι: room maple (= «σφεντάμι δωματίου»), parlor maple (= «σφεντάμι σαλονιού») ή flowering maple (= «ανθοφόρο σφεντάμι»). Η επιστημονική ονομασία του γένους προέρχεται από την εκλατινισμένη τον 18ο αιώνα αραβική φράση «αμπού-τιλούν» (أبو طيلون), την ονομασία που έδωσε ο Αβικέννας σε αυτό ή σε ένα παρόμοιο γένος φυτών.
Περιγραφή
Τα είδη του αβούτιλου είναι πόες, θάμνοι ή και μικρά δέντρα με ύψος μέχρι 3 μέτρα. Τα ελάσματα των φύλλων είναι στα περισσότερα είδη ακέραια, αλλά σε μερικά είναι έλλοβα, γενικώς πάντως έχουν κυματοειδή ή οδοντωτή περιφέρεια. Τα άνθη εκφύονται μονήρη, σε ζεύγη ή σε μικρές ταξιανθίες. Το σέπαλο είναι κωδωνόσχημο με 5 λοβούς. Το σύστημα των πετάλων είναι συνήθως κωδωνόσχημο έως τροχοειδές, με 5 πέταλα ενωμένα στη βάση τους.
Τα άνθη των περισσότερων άγριων ειδών είναι κίτρινα ή πορτοκαλί, αλλά υπάρχουν και κόκκινα ή ροδαλά, κάποτε με πιο σκούρο κέντρο. Οι στήμονες είναι συγχωνευμένοι μέσα σε σωλήνα, το στόμιο του οποίου είναι στεφανωμένο με ανθήρες. Στο εσωτερικό του σωλήνα βρίσκεται ο στύλος του υπέρου. Ο καρπός είναι ημισφαιρικός ή στρογγυλευμένος, σχιζόκαρπο με έως και 20 διαμερίσματα, το καθένα από τα οποία περιέχει λιγοστούς σπόρους.
Χρήσεις και καλλιέργεια
Πολλά είδη του αβούτιλου καλλιεργούνται για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες (αποχρεμπτικές και μαλακτικές), ενώ άλλα (όπως το Abutilon theophrasti) για τις κλωστικές ίνες του βλαστού τους, με τις οποίες κατασκευάζονται σκοινιά. Ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίες μεγαλύτερη σημασία έλαβε η χρήση του αβούτιλου ως καλλωπιστικού φυτού του κήπου, ιδίως αναρριχητικών ειδών του, με αποτέλεσμα να έχουν αναπτυχθεί από τον άνθρωπο πολλά υβρίδια και ποικιλίες. Το βασικό πρόβλημα σχετικώς είναι ότι τα αβούτιλα είναι ευπαθή στο κρύο, και για τον λόγο αυτό στις χώρες της εύκρατης ζώνης συνιστάται η καλλιέργειά τους σε θερμοκήπια.
Τα αβούτιλα μπορούν να πολλαπλασιασθούν με σπόρο ή με καταβολάδες. Το καλλωπιστικό είδος A. megapoticum μπορεί να αναπτυχθεί σε εσωτερικούς χώρους, αλλά χρειάζεται πολύ φως. Το καλύτερο χώμα για τα αβούτιλα είναι το χαλαρό χουμώδες-αμμώδες. Τα περισσότερα είδη χρειάζονται καλό πότισμα, που θα πρέπει όμως να μειώνεται από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο και το φυτό να κλαδεύεται στο τέλος αυτής της εποχής αναπαύσεως. Το αβούτιλο είναι τρωτό σε επιθέσεις εντόμων της υποτάξεως της φυλλοξήρας, που ονομάζονται κοκκόμορφα.
Είδη
Σήμερα το γένος αβούτιλο περιλαμβάνει περί τα 200 είδη, μεταξύ των οποίων και τα εξής :
Στην Ελλάδα, όπως αναφέρει ο Π. Γεννάδιος, συναντάται μόνο ένα αυτοφυές είδος, το Abutilon theophrasti, που αποκαλείται κοινώς αγριοβαμβακιά.
Παλαιότερα είδη
Είδη που παλαιότερα κατατάσσονταν στο γένος αβούτιλο, αλλά σήμερα κατατάσσονται σε άλλα είδη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αβουτιλο
Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου, δούκισσα της Πομερανίας
Η Ελισάβετ, γερμ.: Elisabet von Brandenburg von Hohenzollern (1425 - μετά τις 13 Ιανουαρίου 1465) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Πομερανίας-Στετίν και μετά δούκισσα της Πομερανίας-Μπαρτ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη του Αλχημιστή, δούκα του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ και της Βαρβάρας των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ. Ο πατέρας τής Ελισάβετ παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στη διαδοχή του Βραδεμβούργου και αντ' αυτού έλαβε τις ιδιοκτησίες του Οίκου των Χοεντσόλερν στη Φραγκονία. Αδελφές της ήταν η Δωροθέα σύζυγος δύο βασιλέων της Δανίας και η Βαρβάρα σύζυγος του μαρκησίου της Μάντουα.
Παντρεύτηκε στις 27 Αυγούστου 1440 με τον Ιωακείμ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Στετίν. Ο γάμος είχε σκοπό να σφραγίσει μία συνθήκη μεταξύ του Βρανδεμβούργου και της Πομερανίας. Ο Ιωακείμ απεβίωσε από την πανώλη στο Στέτσιν, μετά από 11 έτη γάμου. Είχαν έναν γιο: τον Όθωνα Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στετίν.
Στις 5 Μαρτίου 1454, παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας-Ρύγκεν. Το 1464 ο πατέρας της και οι τρεις γιοι της απεβίωσαν. Μετά το τέλος του Όθωνα Γ΄ ξεκίνησε ένας πόλεμος μεταξύ της Πομερανίας και του Βραδεμβούργου, σχετικά με την κληρονομία του κλάδου Στετίν του Οίκου.
Ο δεύτερος αυτός γάμος της ήταν πολύ δυστυχισμένος. Ένιωσε ότι ο σύζυγός της "σχεδίαζε να τη σκοτώσει, και να πάρει τα άκρα της και, αν και θα ήταν ανχριστιανικό και αξιολύπητο, να ανακαλέσει τα εισοδήματα και τις εισοδήματά της". Λόγω "της μεγάλης αγωνίας και της φτώχειας", ο θείος της τής έδωσε το Λίπενχνε και το Μπερλίνγκεν, αντί του Άρνσβαλντε που είχε από τον πατέρα της.
Για τον Φρειδερίκο η μοίρα της ανιψιάς του ήταν το κίνητρο να διακόψει τις διαπραγματεύσεις με τον Βάρτισλαβ Ι΄ για το Στετίν και να προωθήσει τους ισχυρισμούς του για την Πομερανία. Μετά τη διαμεσολάβηση του Ερρίκου του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ, ο Βάρτισλαβ Ι΄ δέχτηκε την Πομερανία ως φέουδο του εκλέκτορα του Βραδεμβούργου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωακείμ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Στετίν και είχε τέκνα:
Το 1447 απεβίωσε ο Ιωακείμ Α΄ και η Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο το 1454 με τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και απέκτησε παιδιά:
Anναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Ομοσπονδιακό κτίριο «Alfred P. Murrah»
Το Ομοσπονδιακό κτίριο Alfred P. Murrah ήταν κτίριο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην Οκλαχόμα Σίτι (200 N.W. 5th Street), κατά του οποίου πραγματοποιήθηκε βομβιστική επίθεση την 19η Απριλίου 1995. Από την έκρηξη σκοτώθηκαν 168 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων 19 παιδιών ηλικίας κάτω των 6 ετών, ενώ κατέρρευσε το ένα τρίτο περίπου του κτιρίου, κάτι που οδήγησε στην αναγκαστική κατεδάφισή του σχεδόν ένα μήνα αργότερα, στις 23 Μαΐου 1995. Δράστες της επίθεσης ήταν ο Τίμοθι ΜακΒέι, ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε την 11 Ιουνίου 2001 και ο Τέρι Νίκολς, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Ο Μάικλ Φόρτιερ, συνεργός στην προπαρασκευή της επίθεσης, καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια κάθειρξη και χρηματική ποινή 75.000 δολαρίων και αφέθηκε ελεύθερος στις 20 Ιανουαρίου 2006, ύστερα από έκτιση δέκα ετών και έξι μηνών, λόγω καλής συμπεριφοράς. Η σύζυγός του Λόρι έλαβε ασυλία από ποινική δίωξη σε αντάλλαγμα για την κατάθεσή της.
Η κατασκευή του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 1977 και κόστισε 14,5 εκατομμύρια δολάρια. Το όνομά του ήταν φόρος τιμής στον ομοσπονδιακό δικαστή Alfred P. Murrah (27 Οκτωβρίου 1904–30 Οκτωβρίου 1975) που καταγόταν από την περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Οκλαχόμα
Reuters
To Reuters (ελληνικά: Ρόιτερς) είναι παγκόσμιο ειδησεογραφικό πρακτορείο, το οποίο εδρεύει στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, και ανήκει στην εταιρία Τόμσον Ρόιτερς. Μέχρι την απόκτηση του από τη The Thomson Corporation το 2008, το πρακτορείο ειδήσεων Reuters αποτελούσε μέρος μιας ανεξάρτητης εταιρείας, της Reuters Group PLC, η οποία ήταν επίσης πάροχος χρηματοοικονομικών πληροφοριών, με τις ειδήσεις να αποφέρουν λιγότερο από το 10% των εσόδων της εταιρείας. Όλες οι οικονομικές δραστηριότητες στην αγορά δεδομένων από την Thomson Reuters συνδυάζονται τώρα σε μια Ενιαία Αγορά, της οποίας το πρακτορείο ειδήσεων Reuters αποτελεί ένα μέρος.
Λογότυπο
Το λογότυπο του πρακτορείου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.