cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνικός Πειραιώς (ποδόσφαιρο ανδρών)
Περίοδος 1925–1960
150px|thumb|left|Πρωτοσέλιδο εφημερίδας "Αθλητική Κυριακή" της 26ης Μαρτίου 1933 με τον κυπελλούχο Ελλάδας, Εθνικό Πειραιώς. 250px|thumb|left|Ο κυπελλούχος Ελλάδας το 1933, Εθνικός Πειραιώς. Ο Εθνικός υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς, στα πρωταθλήματα της οποίας ήταν βασικός πρωταγωνιστής. To 1926 και μεσούσης της περιόδου 1925–26 oι διοικούντες του Εθνικού βλέποντας τις διαρκώς ευνοϊκές διαιτησίες προς τον έτερο μεγάλο του Πειραιά Ολυμπιακό, αποφάσισαν ν' αποσχιστούν από την Πειραϊκή Ένωση και να δημιουργήσουν δική τους λίγκα μαζί με άλλα ανεξάρτητα σωματεία που ιδρύθηκαν σε διάφορες συνοικίες του Πειραιά, ονόματι Σύνδεσμος Ποδοσφ. Σωματείων Πειραιώς, για να επιστρέψει όμως άμεσα την αγωνιστική περίοδο 1926–27.
Στο διάστημα που συμμετείχε κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Πειραιά, το 1928, 1929 και 1939, ενώ καταλάμβανε μόνιμα τη δεύτερη θέση τις υπόλοιπες περιόδους, με εξαίρεση τις περιόδους 1947, 1948, 1957 και 1958. Στο πρωτάθλημα Πειραιά του 1929 ο Εθνικός ανακηρύχθηκε συμπρωταθλητής με τον Ολυμπιακό, αν και το παιχνίδι που θα έκρινε τον πρωταθλητή διακόπηκε από εισβολή οπαδών του Ολυμπιακού στο 80' και ενώ ο Εθνικός προηγούνταν 2–1. Είχαν προηγηθεί δύο νίκες του ΟΣΦΠ (2–0, 4–3), δύο νίκες του Εθνικού (1–0, 4–2) και μία ισοπαλία 3–3.
Επίσης στο πρωτάθλημα του 1935, όπου πρωταγωνιστούσαν ο Εθνικός και ο Ολυμπιακός δεν ολοκληρώθηκε, επειδή η ΕΠΣΠ θεώρησε ότι δεν υπάρχει νόημα να συνεχιστεί, θεωρώντας ότι και οι δυο ομάδες θα φτάσουν στην τελική φάση του Πρωταθλήματος Νότου, ανακηρύσσοντας τους ανεπίσημα αυτήν την φορά, πάλι συμπρωταθλητές.
Ο Εθνικός υπήρξε ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές των πρώτων πανελλήνιων πρωταθλημάτων της ΕΠΟ. Στο πρώτο πρωτάθλημα που διοργανώθηκε την περίοδο 1927–28 συμμετείχε ως πρωταθλητής Πειραιά, χάνοντας τελικά το πρωτάθλημα από τον Άρη. Την επόμενη χρονιά (1928–29) κέρδισε πάλι τη συμμετοχή του στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, όμως η διοργάνωση δεν διεξήχθη. Την περίοδο 1934–35 αναδείχθηκε πρωταθλητής του νοτίου ομίλου, κερδίζοντας τη συμμετοχή του στον τελικό του πρωταθλήματος με αντίπαλο τον Άρη. Ο τελικός όμως δεν διεξήχθη με αιτιολογία την καλύτερη προετοιμασία της Εθνικής ομάδας για το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο, στερώντας έτσι από τον Εθνικό την ευκαιρία να διεκδικήσει ένα πρωτάθλημα.
Κύπελλο 1932–33
Σημαντικότερη στιγμή στην ιστορία του Εθνικού υπήρξε η κατάκτηση του κυπέλλου το 1933, παίζοντας στον τελικό με τον περσινό φιναλίστ του κυπέλλου και περσινό πρωταθλητή Ελλάδος Άρη. Η έδρα του τελικού ήταν να διεξαχθεί στο γήπεδο του Παναθηναϊκού (το μεγαλύτερο της Ελλάδας) αλλά με αντίδραση των Θεσσαλονικέων, πραγματοποιήθηκε κλήρωση από την οποία προέκυψε ως έδρα του τελικού το παλιό γήπεδο του Άρη (Λεωφόρος Στρατού). Ο Εθνικός απέσπασε ισοπαλία 2–2 στην παράταση (1–1 καν. διάρκεια) και ενώ δεν υπήρχε η διαδικασία των πέναλτι, τον κέρδισε με 2–1 στον επαναληπτικό που διεξήχθη στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ανήμερα της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου. Η ενδεκάδα που κατέκτησε το τρόπαιο ήταν: Γιάννης Χέλμης, Βαγγέλης Χέλμης, Νίκος Τσιριτάκης, Δημήτρης Ζουρντός, Π. Τσιριτάκης, Δεληγιώργης, Κωνσταντουδάκης, Μπoυρλετίδης, Αλεξόπουλος, Λαπατός, Ζανιώτης. Σκόρερ για την ομάδα του Εθνικού στον επαναληπτικό ήταν ο Ι. Τσιριτάκης στο 54' και ο Αλεξόπουλος στο 55' Ο πρώτος τελικός του 1933 αποτελεί μέχρι και σήμερα την μοναδική φορά που ομάδα της Αττικής αγωνίστηκε στον τελικό με ομάδα της Θεσσαλονίκης σε έδαφος της φιναλίστ από την συμπρωτεύουσα.
Ο Εθνικός στην πορεία του προς τον τελικό απέκλεισε στον πρώτο γύρο την Άμυνα Κοκκινιάς άνευ αγώνα, την περσινή κυπελλούχο Α.Ε.Κ. (ισοπαλία 1–1 εκτός, νίκη 1–0 στον επαναληπτικό), τον Απόλλωνα Σμύρνης με 2–1 ενώ στα ημιτελικά απέκλεισε τον Ο.Σ.Φ.Π. (που είχε αποκλείσει με 1–6 τον Π.Α.Ο.) με 2–1.
Πρωτάθλημα 1955–56
μικρογραφία|253x253εσ|Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος με τον Εθνικό να τερματίζει για δεύτερη φορά στην ιστορία του, δεύτερος Ο Εθνικός εμφανίστηκε πάλι να πρωταγωνιστεί στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Από τις αρχές της δεκαετίας είχε αναλάβει πρόεδρος του ο μεγαλοβιομήχανος Δημήτρης Καρέλλας, δημιουργώντας μία ισχυρή ομάδα που έφτασε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα της περιόδου 1955–56 κοντά στον τίτλο, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση έναν βαθμό πίσω από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Ο Καρέλλας ήταν άνθρωπος μεγάλης οικονομικής επιφάνειας και με φιλοδοξίες για τον Εθνικό, αλλά και λάτρης της νυχτερινής ζωής. Λέγεται μάλιστα ότι στα διάφορα κέντρα έδινε παραγγελίες με παραλλαγμένους τους στίχους του γνωστού τραγουδιού του Μητσάκη.
Πρωτάθλημα 1956–57
Την επόμενη χρονιά ο Εθνικός ήταν ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και προπορευόταν στη βαθμολογία τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος με τέσσερις βαθμούς διαφορά, ενώ η αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό πλησίαζε. Τον Απρίλιο του 1957 ο πρόεδρος της ομάδας προσκάλεσε στον Πειραιά διεθνείς ποδοσφαιριστές της μεγάλης Εθνικής Ουγγαρίας, που είχαν αποφασίσει να καταφύγουν στη Δύση έπειτα από τη Σοβιετική εισβολή στη χώρα τους, για διεξαγωγή φιλικών αγώνων. Η πρόθεση του να εντάξει στην ομάδα του Εθνικού κορυφαίους Ούγγρους διεθνείς, όπως ο Φέρεντς Πούσκας και ο Σάντορ Κότσις, θορύβησε τις μεγάλες ομάδες του κέντρου (σ.σ. ΠΟΚ) που ζήτησαν από την ΕΠΟ την τιμωρία του Εθνικού. Ο Εθνικός κατηγορήθηκε τελικά ως «επαγγελματικό σωματείο» και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του πρωταθλήματος με αιτιολογία την «διεξαγωγή φιλικών αγώνων με τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές της αυτοεξόριστης Εθνικής Ουγγαρίας». Τελικά το πρωτάθλημα κατέληξε στον Ολυμπιακό, με έντονες τις διαμαρτυρίες των διοικούντων του Εθνικού και αιχμές για τους αντιπάλους τους.
Περίοδος 1960–1990
158x158px|μικρογραφία|Το λογότυπο του Εθνικού (Δεκαετία '70) Ο Εθνικός συμμετείχε ανελλιπώς στα πρωταθλήματα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας από την δημιουργία της την περίοδο 1959–60 μέχρι και την περίοδο 1989–90, όταν και υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του. Μάλιστα μαζί και με τα πανελλήνια πρωταθλήματα, ο Εθνικός μετρούσε 35 σερί παρουσίες στην Α' Εθνική από την περίοδο 1955–56 μέχρι και την σεζόν 1989-90. Κορυφαία στιγμή της ομάδας στην Α΄ Εθνική ήταν την σεζόν 1974–75 που τερμάτισε στην τέταρτη θέση, διεκδικώντας την έξοδό της στο κύπελλο UEFA. Μια χρονιά τερμάτισε στην 5η θέση (1962–63) και τρεις φορές τερμάτισε στην 6η θέση (1960–61, 1967–68 και 1972–73). Την περίοδο 1988–89 κινδύνευσε με υποβιβασμό, όμως παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία λόγω της διεξαγωγής αγώνων μπαράζ με σκοπό την αύξηση των ομάδων της Α΄ Εθνικής από 16 σε 18. Την επόμενη χρονιά όμως τερμάτισε στην τελευταία θέση της βαθμολογίας και δεν απέφυγε τον υποβιβασμό στη Β΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Ο Εθνικός κατά τη διάρκεια της τριακονταετίας που αγωνιζόταν ανελλιπώς στην Α΄ Εθνική ανέδειξε σημαντικούς ποδοσφαιριστές, ενώ ανέδειξε και δύο πρώτους σκόρερ του πρωταθλήματος, τον Ρομπέρτο Καλκαντέρα (1975) και τον Θανάση Ιντζόγλου (1977). Αγωνίστηκε επίσης και επτά φορές (τέσσερις από το 1960 και μετά) στην ημιτελική φάση του κυπέλλου. Τελευταία του παρουσία σε ημιτελική φάση ήταν την περίοδο 1988-89 όταν και αποκλείστηκε από τον ΠΑΟ.
Περίοδος 1990–σήμερα
Από την δεκαετία του 1990 ο Εθνικός εισήχθη σε μία παρατεταμένη περίοδο κρίσης. Αν και πέτυχε την επιστροφή του στην Α΄ Εθνική τρεις φορές δεν κατάφερε να παραμείνει για μεγάλο διάστημα. Πιο συγκεκριμένα στην Α' Εθνική αγωνίστηκε ξανά τις χρονιές 1991–92, 1994–95, 1995–96, 1997–98 και για τελευταία φορά την περίοδο 1998–99, που τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε χωρίς να καταφέρει να πετύχει ούτε μία νίκη. Στην συνέχεια ακολούθησε ένας αγωνιστικός κατήφορος με τον υποβιβασμό στην Γ΄ Εθνική την περίοδο 1999–2000 για πρώτη φορά στην ιστορία του και ακολούθως τον υποβιβασμό στη Δ΄ Εθνική την περίοδο 2002–03.
Το 2004 το ποδοσφαιρικό τμήμα του Εθνικού Ο.Φ.Π.Φ. αφού κατέλαβε την 7η θέση στον 7ο όμιλο της Δ' Εθνικής την περίοδο 2003–04, συγχωνεύτηκε με τον πρωταθλητή αυτού Α.Ο. Μάνης, ανεξαρτητοποιήθηκε από το μητρικό σωματείο Εθνικό Ο.Φ.Π.Φ. και μετονομάστηκε σε «'''Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. - Α.Ο. Μάνης'''» και παίρνοντας τη θέση του Α.Ο. Μάνης, πέτυχε την επιστροφή του στην Γ΄ Εθνική. Ακολούθως συστάθηκε η ΠΑΕ «Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. - Α.Ο. Μάνης» με διακριτικό τίτλο «ΠΑΕ Εθνικός», που την επόμενη σεζόν, την περίοδο 2005–06 τερμάτισε στη 2η θέση του νοτίου ομίλου και κέρδισε την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Την περίοδο 2009–10 έφτασε κοντά στην επιστροφή του στην πρώτη κατηγορία, όμως δεν κατάφερε να καταλάβει θέση ανόδου στους αγώνες μπαράζ. Στο τέλος της επόμενης περιόδου 2010–11 τιμωρήθηκε λόγω πλαστογραφίας που φέρεται να τέλεσε η διοίκηση Πηρούνια και υποβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική. Ακολούθως, η ΠΑΕ «Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. - Α.Ο. Μάνης» διαλύθηκε και το καλοκαίρι του 2011 ο «Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. - Α.Ο. Μάνης» μετονομάστηκε σε «Εθνικός Πειραιά 1923».
Αντιμετωπίζοντας σοβαρά διοικητικά προβλήματα ο Εθνικός δεν κατάφερε να διατηρηθεί στην Δ΄ Εθνική και το 2012 υποβιβάστηκε για πρώτη φορά από την δημιουργία των εθνικών κατηγοριών, στο τοπικό πρωτάθλημα του Πειραιά. Από εκεί ξεκίνησε η προσπάθεια αναγέννησης του συλλόγου, με την διοίκηση του Α. Αγγελόπουλου να προσφέρει οικονομική ασφάλεια, οδηγώντας σε επάνοδο στην Γ΄ Εθνική το 2014 και επιστροφή στον μητρικό σύλλογο Εθνικό Ο.Φ.Π.Φ. το 2015. Πιο συγκεκριμένα έπειτα από 2 χρονιές στο πρωτάθλημα του Πειραιά (2012–13 και 2013–14) ο Εθνικός επέστρεψε στην Γ' Εθνική την περίοδο 2014–15 και το καλοκαίρι του 2015 ο «Εθνικός Πειραιά 1923» επέστρεψε στον ιστορικό μητρικό σύλλογο και στην ιδρυτική του ονομασία, μετονομαζόμενος εκ νέου σε «Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς Φαλήρου».
Τη σεζόν 2014–15 ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Γ΄ Εθνικής. Τις σεζόν 2015–16 και 2016–17 τερμάτισε στην 4η θέση του 4ου ομίλου και τη σεζόν 2017–18 κατέκτησε το πρωτάθλημα του 6ου ομίλου της Γ' Εθνικής και προκρίθηκε στα μπαράζ ανόδου όπου όμως έχασε την ευκαιρία επιστροφής του στην Β' Εθνική. Την αγωνιστική περίοδο 2018–19 τερμάτισε στην 3η θέση του 5ου ομίλου της Γ' Εθνικής, χάνοντας το δικαίωμα συμμετοχής στους αγώνες μπαράζ ανόδου. Τις σεζόν 2019–20 και 2020–21 κινδύνευσε με υποβιβασμό για δεύτερη φορά στο τοπικό Πειραιά αλλά χάρη σε δύο ξεσπάσματα στο τέλος της κάθε περιόδου, κατάφερε να κερδίσει την παραμονή.
Μεγάλες νίκες απέναντι στο ΠΟΚ και τους τρεις μεγάλους της Θεσσαλονίκης
Άλλες μεγάλες νίκες αποτελούν το:
Πορεία αναλυτικά
* Δεν διεξήχθη η τελική φάση πρωταθλήματος για την απονομή πρωταθλητή όπου είχαν προκριθεί Εθνικός, ΠΑΟ, Άρης, Ηρακλής
** Ο Εθνικός κατέλαβε την 6η θέση όντας τιμωρημένος από την ΕΠΟ με αφαίρεση 4 βαθμών ενώ δεν έπαιξε τους 4 τελευταίους αγώνες και ηττήθηκε άνευ αγώνα με σκορ 0–2. Πριν την τιμωρία ο Εθνικός ήταν πρωτοπόρος στην βαθμολογία και με διαφορά 4 βαθμών.
Πορεία συνοπτικά
Συμμετοχές στην:
Γήπεδο
right|thumb|200px|Το νέο [[Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης|Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης.]]
Ιστορική έδρα του Εθνικού ήταν από ιδρύσεώς του το στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης (αρχικά ως Ποδηλατοδρόμιο) στο Νέο Φάληρο του Πειραιά. Ο Εθνικός μαζί με τον Ολυμπιακό ήταν οι ενοικιαστές του γηπέδου και οι δυο τους κατασκεύασαν τα δύο πέταλα του παλιού «Γ. Καραϊσκάκης». Το παλιό Γ. Καραϊσκάκης δεν είχε πέταλα παρά μόνο μια εξέδρα. Ο Ολυμπιακός έχτισε το πέταλο της θύρας 7 που «έβλεπε» στο Ν. Φάληρο και ο Εθνικός το πέταλο της θύρας 14 που «έβλεπε» στην συνοικία της Καστέλλας που ιστορικά βρίσκεται η πλειοψηφία των φιλάθλων του Εθνικού. Έπειτα από την κατεδάφιση του παλαιού σταδίου Γ. Καραϊσκάκης, ο Εθνικός αγωνίστηκε σε διάφορα γήπεδα του Νομού Αττικής, διατηρεί όμως το συμβατικό δικαίωμα χρήσης του νέου σταδίου Γ. Καραϊσκάκης, εφόσον επανέλθει στην Α' Εθνική. Στόχος της διοίκησης του Εθνικού είναι η δημιουργία νέου ιδιόκτητου γηπέδου στην περιοχή της φυσικής έδρας της ομάδας, τον Πειραιά. Ο Εθνικός αγωνίστηκε για πρώτη φορά μετά την ανέγερση του νέου σταδίου Καραϊσκάκη, στις 23 Μαρτίου του 2013, στον τελικό του κυπέλλου Πειραιά κόντρα στην Α.Ε. Μοσχάτου. Δύο εβδομάδες μετά, επίθεση με μολότοφ πραγματοποιήθηκε στην λέσχη των φίλων του Εθνικού επί της οδού Τζαβέλλα στην Καστέλλα. Ο σύνδεσμος δέχτηκε ξανά επίθεση τον Φεβρουάριο του 2019 σε εκδήλωση για την κοπή της πίτας.
Από το 2001 μέχρι και το 2007 αγωνίστηκε εκτός Πειραιά σε διάφορα γήπεδα του νομού Αττικής, όπως του Ζωγράφου, Μαρκόπουλου, Μενιδίου, Φυλής, Μεγάρων, Βύρωνα, Ριζούπολης, Περιστερίου, Αιγάλεω, Καλλιθέας, Μοσχάτου, Νίκαιας και Κερατσινίου. Συγκεκριμένα, από την αγωνιστική περίοδο 2001–02 μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 2005–06 χρησιμοποίησε ως έδρα του τα: Δημοτικό στάδιο Καλλιθέας «Γρηγόρης Λαμπράκης», Δημοτικό στάδιο Ζωγράφου, Δημοτικό γήπεδο Αχαρνών, Δημοτικό στάδιο Βύρωνα, Δημοτικό στάδιο Φυλής, Δημοτικό στάδιο Περιστερίου, Δημοτικό γήπεδο Μεγάρων, Δημοτικό στάδιο Κερατσινίου, Δημοτικό γήπεδο Μοσχάτου, Δημοτικό γήπεδο Νίκαιας και το γήπεδο «Γιώργος Καμάρας» στη Ριζούπολη. Την αγωνιστική περίοδο 2006–07 χρησιμοποίησε αποκλειστικά ως έδρα το γήπεδο «Γιώργος Καμάρας» στη Ριζούπολη.
Μετά το 2007 η ομάδα έδρευε στο Ελληνικό και χρησιμοποιούσε ως έδρα του το πρώην γήπεδο μπέιζμπολ του Ελληνικού, αφού το ανακατασκεύασε. Το γήπεδο Ελληνικού είναι χωρητικότητας 10.800 καθήμενων, ενώ διαθέτει 6 σουίτες, δημοσιογραφικά θεωρεία και αίθουσα Τύπου, μπουτίκ, καφετέρια και 3000 θέσεις στάθμευσης. Το γήπεδο του Ελληνικού χρησιμοποιήθηκε ως έδρα του Εθνικού συνεχώς από την περίοδο 2007–08 μέχρι και την περίοδο 2011–12 και για τελευταία φορά, περιστασιακά την περίοδο 2012–13.
Από το 2012 μέχρι και το 2014 χρησιμοποίησε ως έδρα του το Δημοτικό γήπεδο Μοσχάτου και το Δημοτικό γήπεδο Ρέντη στον Αγ. Ιωάννη Ρέντη. Από το 2014 μέχρι και το 2017 χρησιμοποιούσε ως έδρα αποκλειστικά το δημοτικό γήπεδο Μοσχάτου. Από την αγωνιστική περίοδο 2017–18 έως και την περίοδο 2020–21 χρησιμοποιούσε ως βασική του έδρα το Δημοτικό στάδιο Καλλιθέας «Γρηγόρης Λαμπράκης». Το 2021-22 χρησιμοποίησε το δημοτικό γήπεδο Αγίων Αναργύρων.
Την σεζόν 2022–23 αγωνίζεται στο Δημοτικό γήπεδο Περάματος.
Η αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό
Από τα πρώτα έτη της ίδρυσής του, ο Εθνικός βρέθηκε σε μια κατάσταση ανταγωνισμού με τον συντοπίτη του Ολυμπιακό Πειραιώς για τα πρωτεία της πόλης. Τα παιχνίδια των δύο ομάδων για το Πρωτάθλημα Πειραιά συγκέντρωναν μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς ήταν οι δυο πιο δυνατές ομάδες. Το 1926, ο Εθνικός μαζί με άλλα σωματεία αποχώρησαν από την ΕΠΣΠ διαμαρτυρόμενοι για την εύνοια του Ολυμπιακού. Την περίοδο 1926 διεξήχθη το πρωτάθλημα “Συνδέσμου” το οποίο κατέκτησε ο Εθνικός. Το πρωτάθλημα “'Ένωσης” το κατέκτησε ο Ολυμπιακός. Την επόμενη περίοδο ο Εθνικός ξαναγύρισε στην ΕΠΣΠ. Επίσης, στο πρωτάθλημα Πειραιά του 1929, το έκτο παιχνίδι που θα έκρινε τον πρωταθλητή σημαδεύτηκε από βίαια επεισόδια και διακόπηκε ύστερα από εισβολή οπαδών του Ολυμπιακού στο 80', ενώ ο Εθνικός προηγείτο με 2–1. Στα προηγούμενα πέντε ματς, Ο Ολυμπιακός είχε 2 νίκες (4–3, 2–0), ο Εθνικός δύο (1–0, 4–2) ενώ ένας αγώνας έληξε ισόπαλος (3–3). Τελικά οι δύο ομάδες ανακηρύχθηκαν «συμπρωταθληταί» κάτι που συνέβη και στο πρωτάθλημα γουότερ πόλο το 1969 λόγω της μη διεξαγωγής του τελικού αγώνος. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σε αγώνες πρωταθλήματος Ελλάδος και κυπέλλου μέχρι το 1940, ο Ολυμπιακός είχε 8 νίκες, ο Εθνικός 6 ενώ ισόπαλοι έληξαν 4 αγώνες.
Άλλες αντιπαλότητες
Ο μεγάλος και παραδοσιακός αντίπαλος του Εθνικού είναι ο Ολυμπιακός με τον οποίο διεκδικούσε το πρωτάθλημα Πειραιά. Αρκετούς αγώνες έχει δώσει με όλες τις μεγάλες ομάδες του κέντρου και της Θεσσαλονίκης. Σε επίπεδο Πειραιά, προπολεμικά η Άμυνα Κοκκινιάς (πρόγονος της Α.Ε. Νίκαιας και του Ιωνικού), ο Θησέας Πειραιά και ο Άρης Νίκαιας ενώ μεταπολεμικά ο Ατρόμητος Πειραιά, ο Πανελευσινιακός και η Προοδευτική υπήρξαν αξιοσημείωτοι αντίπαλοι ανά περιόδους. Με όλες αυτές τις ομάδες ο Εθνικός έχει θετική προϊστορία. Με την Προοδευτική, με την οποία έχει παίξει και τα περισσότερα παιχνίδια από τις υπόλοιπες ομάδες (πλην Ολυμπιακού), έχει σε 74 αγώνες πρωταθλήματος (από το 1939 έως και το 2022, τοπικό Πειραιά, Α' Εθνική, Β' Εθνική, Γ' Εθνική, Δ' Εθνική), 35 νίκες, 16 ήττες ενώ 23 αναμετρήσεις έληξαν δίχως νικητή (τέρματα 129–81). Η μεγαλύτερη νίκη στο ντέρμπι συνέβη την 11/1/1953 για το πρωτάθλημα Πειραιά με νίκη του Εθνικού 8–1.
«Εθνικάρας»
Ο Γιάννης Μαντζουράνης (1935–2021) ήταν ένας από τους γνωστότερους οπαδούς, όχι μόνο αυτούς του Εθνικού, αλλά και όλων των ελληνικών ομάδων. Αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του σωματείου και, κατά τα λεγόμενά του, από το 1956 έως τις 30 Νοεμβρίου 2014 είχε παρακολουθήσει όλους τους ποδοσφαιρικούς αγώνες του, εκτός από 12. Τον πρώτο, το 1973, λόγω του γάμου του και τους υπόλοιπους τον τελευταίο καιρό, κατόπιν ρητής απαγόρευσης των γιατρών. Ήταν γνωστός για το φίλαθλο πνεύμα του και την ιαχή «Εθνικάρα». Υπήρξε κατά γενική ομολογία ο καλύτερος Έλληνας φίλαθλος όλων των εποχών και αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση για όλον το φίλαθλο κόσμο. Γι' αυτόν γράφτηκε τραγούδι το 1985 από τον Νίκο Καρβέλα ενώ αναφέρεται σε στίχο του τραγουδιού «Το Εθνικάκι» του συγκροτήματος Τα Παιδιά από την Πάτρα τραγουδιού που αναφέρεται στον πρώτο υποβιβασμό της ομάδας το 1990. Πέθανε στις 12 Σεπτεμβρίου 2021 ύστερα από πολύμηνη νοσηλεία.
Χρώματα
Χρώματα του Εθνικού Πειραιώς είναι το μπλε και το άσπρο. Η συνήθης αμφίεση ήταν ολόκληρη μπλε και συνήθως σκούρα απόχρωση. Έχε αγωνιστεί και με άσπρο σορτσάκι και αλλά και με άσπρο σορτσάκι σε συνδυασμό με άσπρες κάλτσες.
Στήριξη στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ
μικρογραφία|Το σήμα της ομάδος την διετία 1955–1957 Την διετία 1955–57 όταν τερμάτισε δεύτερος και την επόμενη σεζόν που ήταν πρωτοπόρος πηγαίνοντας για τον τίτλο, πρωτοστάτησε και συμπεριέλαβε το νησί της Κύπρου στο έμβλημα του προς συμπαράσταση στον αγώνα της ΕΟΚΑ για ανεξαρτησία από την Βρετανία, όντας η πρώτη και μοναδική ελληνική ομάδα που το έπραξε.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016, γνωστό απλά ως Euro 2016, ήταν το 15ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου που διεξάγεται κάθε 4 χρόνια και διοργανώνεται από την UEFA. Διεξήχθη από τις 10 Ιουνίου έως τις 10 Ιουλίου 2016 με διοργανώτρια χώρα τη Γαλλία. Η Ισπανία υπερασπιζόταν τον τίτλο που είχε κερδίσει τις τελευταίες 2 διοργανώσεις, αυτές του 2008 και του 2012, αλλά αποκλείστηκε στη φάση των 16 από την Ιταλία. Πρωταθλήτρια Ευρώπης αναδείχθηκε η Πορτογαλία για πρώτη φορά στην ιστορία της, νικώντας τη διοργανώτρια Γαλλία με 1–0 στην παράταση του τελικού που πραγματοποιήθηκε στο Σταντ ντε Φρανς.
Ήταν η πρώτη φορά που στη διοργάνωση συμμετείχαν 24 ομάδες, αντί των 16 που ήταν σε όλα τα προηγούμενα από το 1996. Μέσα από αυτήν την καινούργια μορφή, δημιουργήθηκαν 6 όμιλοι από 4 ομάδες και ακολούθησαν 3 φάσεις νοκ-άουτ, αυτές των 16, των 8 και των ημιτελικών, και ο τελικός. Στην νοκ-άουτ φάση προκρίθηκαν οι δύο πρώτες ομάδες του κάθε ομίλου και οι 4 καλύτερες ομάδες που είχαν καταταχθεί τρίτες στον όμιλό τους.
Η Γαλλία επιλέχθηκε να διοργανώσει το τουρνουά στις 28 Μαΐου 2010, μέσα από μια διαδικασία επιλογής στην οποία νίκησε την Ιταλία και την Τουρκία, τις άλλες δύο υποψήφιες για να αποκτήσουν το δικαίωμα να διοργανώσουν την τελική φάση. Οι αγώνες διεξήχθησαν σε 10 στάδια της χώρας στις πόλεις Μπορντό, Λανς, Λυών, Μασσαλία, Νις, Παρίσι, Σαιν-Ντενί, Σαιντ-Ετιέν, Τουλούζ και κοντά στη Λιλ. Είναι η τρίτη φορά που η Γαλλία διοργάνωσε το τουρνουά, μετά από αυτές του 1960 και του 1984, έχοντας κατακτήσει το τρόπαιο 2 φορές, το 1984 και το 2000.
Η Πορτογαλία, ως πρωταθλήτρια, απέκτησε το δικαίωμα να αγωνιστεί στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017 που θα διεξαχθεί στη Ρωσία.
Διαδικασία επιλογής διοργανωτή
Τέσσερις ήταν οι υποψήφιες χώρες για τη διεξαγωγή του Euro 2016 πριν από την καταληκτική ημερομηνία στις 9 Μαρτίου 2009 όπου η Γαλλία, η Ιταλία και η Τουρκία ως μεμονωμένες υποψήφιες καθώς και η Νορβηγία με τη Σουηδία ως συνδιοργανώτριες είχαν δηλώσει υποψήφιες διοργανώτριες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016. Τελικά η Νορβηγία και Σουηδία ανακάλεσαν την απόφασή τους και αποχώρησαν τον Δεκέμβριο του 2009. Ο διοργανωτής επιλέχθηκε στις 28 Μαΐου 2010.
Αμφιλεγόμενη απόφαση
Δημιουργήθηκε αμφιβολία για την απόφαση της UEFA να αναθέσει τη διεξαγωγή του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 στη Γαλλία και όχι στην Τουρκία. Μετά την ανακοίνωση της απόφασης αυτής τέθηκε το ερώτημα πως «είναι καινούργια μόδα, το γεγονός ότι, η διεξαγωγή του Euro 2008 δόθηκε στην Ελβετία, όπως και του 2016 στη Γαλλία;», ο Μισέλ Πλατινί δήλωσε πως «όταν υπάρξει Τούρκος πρόεδρος, τότε η Τουρκία θα μπορέσει να διοργανώσει ένα σημαντικό τουρνουά».
Ο Γκους Χίντινγκ, επίσης, ήταν πολύ επικριτικός για την απόφαση αυτή, δηλώνοντας πως «αυτό αποδεικνύει, για ακόμη μια φορά, ότι τα υψηλά επίπεδα του ποδοσφαίρου διενεργούνται από την πολιτική» και «η UEFA αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016 να διεξαχθεί στη Γαλλία, η οποία το έχει ήδη διοργανώσει δύο φορές και επιπλέον το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1998. Το γεγονός αυτό δεν με κάνει να αισθάνομαι καλά. Έχω την εντύπωση ότι η επιλογή του διοργανωτή έγινε με διαφορετικά κριτήρια, από τα φαινομενικά. Διαφορετικά η επιλογή της Γαλλίας, η χώρα απ' όπου κατάγεται ο πρόεδρος της UEFA Μισέλ Πλατινί, δεν μπορεί να εξηγηθεί».
Κριτήρια ισοβαθμίας
Τα κριτήρια κατάταξης σε περίπτωση ισοβαθμίας στους ομίλους ήταν τα εξής :
Στάδια
Αρχικά, είχαν συμπεριληφθεί δώδεκα στάδια στη γαλλική υποψηφιότητα, τα οποία επελέγησαν στις 28 Μαΐου 2010. Ο αριθμός αυτός περιορίστηκε στα εννιά έως τα τέλη Μαΐου του 2011, ωστόσο τον Ιούνιο του ίδιου έτους αποφασίστηκε η χρήση έντεκα σταδίων. Η Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου είχε να επιλέξει ποια θα ήταν τα εννέα στάδια που θα χρησιμοποιούνταν για τη διοργάνωση. Η επιλογή των πρώτων πέντε σταδίων ήταν αδιαμφισβήτητη – η έδρα της Εθνικής Γαλλίας, το Σταντ ντε Φρανς, τέσσερα νεόχτιστα στάδια σε Λιλ, Λυών, Νις και Μπορντό, καθώς και αυτά των μεγάλων πόλεων του Παρισιού και της Μασσαλίας. Οι τελευταίες δύο διοργανώτριες πόλεις, καθώς το Στρασβούργο αποσύρθηκε της διεκδίκησης για οικονομικούς λόγους ελέω του υποβιβασμού της ομάδας της πόλης, επελέγησαν να είναι η Λανς και η Νανσί κατά τον πρώτο γύρο της σχετικής ψηφοφορίας, στη θέση του Σαιντ-Ετιέν και της Τουλούζ, που επελέγησαν ως εναλλακτικές λύσεις.
Τον Ιούνιο του 2011, ο αριθμός των διοργανωτριών πόλεων αυξήθηκε στις έντεκα λόγω της νέας μορφής της διοργάνωσης η οποία προέβλεπε τη συμμετοχή συνολικά 24 ομάδων, έναντι των 16 μέχρι πρότινος, στην τελική φάση. Αυτό σήμαινε ότι οι εναλλακτικές λύσεις για τη φιλοξενία αγώνων της διοργάνωσης, το Σαιντ-Ετιέν και η Τουλούζ, συμπεριλαμβάνονταν στη λίστα των διοργανωτριών πόλεων. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2011, η Νανσί ανακοίνωσε την παραίτησή της από τη φιλοξενία αγώνων της διοργάνωσης, καθώς το σχέδιο αύξησης της χωρητικότητας του σταδίου της πόλης δεν ολοκληρώθηκε. Αποτέλεσμα ήταν να αποφασιστεί πως οι διοργανώτριες πόλεις θα ήταν συνολικά δέκα. Η Ναντ και το Μονπελιέ, που διέθεταν στάδια τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, επίσης δεν επελέγησαν. Η τελική λίστα των δέκα διοργανωτριών πόλεων επικυρώθηκε από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA στις 25 Ιανουαρίου 2013.
Στις 25 Απριλίου 2014 έγινε γνωστό το πρόγραμμα των αναμετρήσεων της διοργάνωσης, καθώς και ο διαμοιρασμός των διαφορετικών αναμετρήσεων ανά τα στάδια που είχαν επιλεγεί:
Όμιλοι
Όλες οι ώρες είναι στην τοπική CEST (UTC+2).
Καθορισμός των καλύτερων τρίτων
Μόνο οι 4 καλύτερες ομάδες που βγήκαν τρίτες του ομίλου τους προκρίνονται στη φάση νοκ-άουτ. Οι τέσσερις καλύτεροι τρίτοι των ομίλων προσδιορίζονται με τα εξής κριτήρια :
Η κατάταξη των τρίτων ομάδων έχει ως εξής:
Φάση νοκ-άουτ
Όλες οι ώρες των αγώνων είναι στην τοπική ώρα.
Όπως και σε κάθε τουρνουά από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1984, δεν πραγματοποιήθηκε αγώνας για την 3η θέση.
Κοινωνία, ασφάλεια και βία
Σύμφωνα με δημοσίευμα γαλλικής εφημερίδας, ανάμεσα στους 3.500 υπαλλήλους ασφαλείας που προσλήφθηκαν για να ικανοποιηθεί η αναλογία 1 προς 100 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, υπήρχαν υποψήφιοι τρομοκράτες και πολιτικοί εξτρεμιστές. Σύμφωνα με την ίδια πηγή χρησιμοποιούνται 90.000 αστυνομικοί και 13.000 ιδιωτικοί υπάλληλοι ασφάλειας.
Στις 9 Ιουνίου 2016, μια ημέρα πριν την έναρξη της διοργάνωσης, ξέσπασαν βίαια επεισόδια, με Άγγλους οπαδούς σε κατάσταση μέθης να συγκρούονται με τη γαλλική αστυνομία. Δύο μέρες μετά, ακολούθησε σύγκρουση μεταξύ Άγγλων και Ρώσων φιλάθλων στη Μασσαλία, ενώ τα επεισόδια επεκτάθηκαν και στη Λιλ ανάμεσα σε Ουκρανούς και Γερμανούς φιλάθλους. Στη Νίκαια, σύμφωνα με τη γαλλική αστυνομία, ένας Βορειοϊρλανδός φίλαθλος υπό την επήρεια αλκοόλ έπεσε από ύψος 8 μέτρων με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Γένος
Ο όρος "γένος" μπορεί να αναφέρεται στο:
Ροδρίγο Καράσο
Ο Ροδρίγο Καράσο (Rodrigo José Ramón Francisco de Jesús Carazo Odio', 27 Δεκεμβρίου 1926 – 9 Δεκεμβρίου 2009) ήταν πολιτικός από την Κόστα Ρίκα. Διετέλεσε πρόεδρος από τις 8 Μαΐου 1978 ως τις 8 Μαΐου 1982.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Καρτάγο της Κόστα Ρίκα και προτού γίνει πρόεδρος υπηρέτησε ως διευθυντής της κεντρικής τράπεζας και γενικός διευθυντής της κρατικοποιημένης εταιρείας διυλιστηρίων, RECOPE.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Καράσο ίδρυσε το πανεπιστήμιο για την ειρήνη, ένα ίδρυμα που εστίαζε και που ήταν αφιερωμένο στην έρευνα και την προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης. Επίσης, μερίμνησε για την εξόρυξη πετρελαίου στην οροσειρά της Ταλαμάνκα, ενώ εγκαινίασε και το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στην Λίμνη Αρενάλ. Η κυβέρνηση του Καράσο συντόνισε επίσης τις ανασκαφές χρυσού στην νοτιότερη πλευρά της χώρας.
Η κυβέρνησή του αντιμετώπισε την παγκόσμια οικονομική ύφεση, όταν η τιμή του καφέ σημείωσε πολύ μεγάλη πτώση, σε συνδυασμό με την ιστορική αύξηση στις τιμές του πετρελαίου. Αγνοώντας τις εντολές του υπουργού του των οικονομικών, καθώς επίσης και του ΔΝΤ, συμβούλευσε την Κεντρική Τράπεζα να προβεί σε υψηλό δανεισμό, με σκοπό να διατηρηθεί η αξία του εθνικού νομίσματος, του κολόν, με αποτέλεσμα να γίνει υποτίμηση το Σεπτέμβριο του 1980. Λόγω του υψηλού χρέους, η Κόστα Ρίκα έκτοτε χαρακτηρίζεται από υπερπληθωρισμό.
Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή, στο Σαν Χοσέ στις 9 Δεκεμβρίου 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρασο
Νέα Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ
Το ιστορικό υπόβαθρο
Το 1936 με το ξέσπασμα της μεταξικής δικτατορίας η Βουλή διαλύθηκε, όλα τα κόμματα παύθηκαν και κάποια πέρασαν στην παρανομία. Ωστόσο, το δικτατορικό καθεστώς έδειξε απίστευτη αγριότητα απέναντι στο ΚΚΕ. Αρκετά στελέχη του (Γιάννης Ιωαννίδης, Μανώλης Μανωλέας, Βασίλης Βερβέρης κ.α) συνελήφθησαν από τις πρώτες μέρες της δικτατορίας, ενώ όσα στελέχη διέφυγαν αρχικά τη σύλληψη έδρασαν σε βαθιά παρανομία, κάτω από πολύ αυστηρούς συνωμοτικούς κανόνες. Ο αρχηγός του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1936, οπότε την καθοδήγηση του κόμματος ανέλαβε μέχρι το 1938 μία τριμελής Γραμματεία που αποτελείτο από τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου Βασίλη Νεφελούδη, Στέλιο Σκλάβαινα και Μήτσο Παρτσαλίδη.
Ωστόσο, τα έτη 1938 και 1939 οι συλλήψεις κλιμακώθηκαν και προς τα τέλη του 1939 ολόκληρος ο καθοδηγητικός μηχανισμός του KKE εξαρθρώθηκε. Η Ασφάλεια συνέλαβε τους Νεφελούδη, Παρτσαλίδη, Σκλάβαινα, Πλουμπίδη, Σιάντο, Θέο, Σκαφίδα, Μιχελίδη, Γκαζέ, Σιτοκωνσταντίνου, Δαμασκόπουλο, Ρούσο, Χατζηβασιλείου κ.α οπότε τα μόνα ασύλληπτα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ που είχαν εκλεγεί στο 6ο συνέδριο το 1935 ήταν οι Δαμιανός Μάθεσης και Δημήτρης Παπαγιάννης.
Συγκρότηση της Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής
Τον Δεκέμβριο του 1939 ο Παπαγιάννης μαζί με τα ασύλληπτα μέλη του ΚΚΕ Βαγγέλη Κτιστάκη, Σταματία Βιτσαρά και Χρήστο Κανάκη συγκρότησαν ένα καθοδηγητικό μηχανισμό, τη λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή, σε μια προσπάθεια να αναπληρώσουν την καθοδήγηση του κόμματος που είχε εξαρθρωθεί από τις μαζικές συλλήψεις των στελεχών της ΚΕ.
Η ονομασία Παλιά Κεντρική Επιτροπή δήλωνε τη συνέχεια της νόμιμης καθοδήγησης που είχε εκλεγεί από το 6ο Συνέδριο του ΚΚΕ τον Δεκέμβριο του 1935.
Συγκρότηση της Προσωρινής Διοίκησης
Στα τέλη Δεκέμβρη του 1939 η Ασφάλεια υπό την επίβλεψη των Μανιαδάκη-Παξινού-Τυρίμου κατασκευάζει την Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ (ΠΔ), μια πλαστή καθοδήγηση με σκοπό να αδρανοποιήσει την ΠΚΕ και να θέσει το ΚΚΕ υπό την καθοδήγηση του Μανιαδάκη.
Η ΠΔ συγκροτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1939 και έκανε την επίσημη εμφάνισή της τον Ιανουάριο του 1940, εκδίδοντας ακόμη και δικό της Ριζοσπάστη. Κατάφερε να επηρεάσει πολλά φυλακισμένα καθοδηγητικά στελέχη του ΚΚΕ στην Ακροναυπλία, Κέρκυρα, νησιά κλπ, ακόμα και τον ίδιο το Νίκο Ζαχαριάδη, ο οποίος δεν υποψιαζόταν το ρόλο της, αλλά αντ' αυτής υποψιαζόταν την -καθαρή- ΠΚΕ. Ο Ζαχαριάδης στήριξε την ΠΔ και κατήγγειλε την ΠΚΕ ως "χαφιέδικη σφηκοφωλιά του Μάθεση-Παπαγιάννη".
Η ΠΔ βρέθηκε σε έντονη αντιπαράθεση με την ΠΚΕ την καθοδήγηση της οποίας είχε ο Νίκος Πλουμπίδης από το Σανατόριο Σωτηρία που εκρατείτο, ενώ συνεχώς αντάλλασσαν κατηγορίες για χαφιεδισμό. Η ΠΚΕ αποκαλούσε την ΠΔ "η χαφιέδικη καθοδήγηση των Μ-Μ-Μ" (εννοώντας τους Μανιαδάκη-Μιχαηλίδη-Μιχελίδη). Ο ρόλος της ΠΔ άρχισε να αποκαλύπτεται στα τέλη του 1940, όταν ο πλαστός Ριζοσπάστης άρχισε να υμνεί τον Μεταξά και να αποκτά έντονο εθνικιστικό και φιλοκαθεστωτικό λόγο.
Συγκρότηση και δράση της Νέας Κεντρικής Επιτροπής
Τελικά, η δράση των δύο καθοδηγήσεων της ΠΚΕ και της ΠΔ έληξε με την έναρξη της γερμανικής Κατοχής το 1941. Τον Ιούλιο του 1941 συγκροτήθηκε η λεγόμενη Νέα Κεντρική Επιτροπή (ΝΚΕ) από στελέχη του κόμματος που απέδρασαν από τους τόπους κράτησής τους, η οποία ξεκαθάρισε το τοπίο και έγινε σε σύντομο χρονικό διάστημα η μόνη και αδιαμφισβήτητη καθοδήγηση του ΚΚΕ.
Στις 1-3 Ιούλη 1941 συνήλθε στην Αθήνα η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Σε αυτήν πήραν μέρος τέσσερα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ που είχαν εκλεγεί στο 6ο Συνέδριο του ΚΚΕ τον Δεκέμβρη του 1935, η Χρύσα Χατζηβασιλείου, ο Πέτρος Ρούσος, ο Ανδρέας Τσίπας και ο Παντελής Καραγκίτσης. Επίσης πήραν μέρος και ο Ανδρέας Τζήμας (βουλευτής του ΚΚΕ το 1936) και ο Κώστας Λαζαρίδης που προσλήφθηκαν από την Ολομέλεια της ΚΕ.
Οι Χατζηβασιλείου, Ρούσος είχαν δραπετεύσει από την Κίμωλο, ο Καραγκίτσης από τη Φολέγανδρο, ενώ οι Τσίπας, Τζήμας και Λαζαρίδης είχαν απελευθερωθεί σαν Σλαβομακεδόνες από την Ακροναυπλία τον Ιούνιο του 1941.
Γραμματέας της ΝΚΕ με εντολή του Ιωαννίδη από την Ακροναυπλία θα γίνει ο Ανδρέας Τσίπας. Η Oλομέλεια κάλεσε τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του σε ένα εθνικό μέτωπο απελευθέρωσης, σε αντικατοχική και αντιφασιστική δράση, για την υπεράσπιση της ΕΣΣΔ και το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης για την αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών. Η έκκληση αυτή δε βρήκε απήχηση στους πολιτικούς των μεγάλων αστικών κομμάτων του μεσοπολέμου, του Λαϊκού Κόμματος και των Φιλελευθέρων, ενώ οι δεύτεροι αντιπρότειναν τη δημιουργία αντιμοναρχικής οργάνωσης με το βλέμμα στραμμένο στο μεταπελευθερωτικό σκηνικό.
Λίγες μέρες μετά τη συγκρότηση της ΝΚΕ ο Πλουμπίδης έδωσε εντολή στα μέλη της ΠΚΕ να προσχωρήσουν στη Νέα Κεντρική Επιτροπή και να της παραδώσουν τον παράνομο εκδοτικό μηχανισμό. Στα τέλη καλοκαιριού του 1941 προσχώρησε στη ΝΚΕ ο Σπύρος Καλοδίκης μαζί με την Ανεξάρτητη Κομμουνιστική Οργάνωση Αθήνας (ΑΚΟΑ) την οποία καθοδηγούσε.
Στις 16 Ιούλη 1941 ιδρύθηκε το Εργατικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΕΑΜ) μετά από πρωτοβουλία της ΝΚΕ, από τρεις παρατάξεις του συνδικαλιστικού κινήματος Ελλάδας, την ΓΣΕΕ, την Ενωτική ΓΣΕΕ και τα Ανεξάρτητα Συνδικάτα Την 1η Αυγούστου 1941, υπό την καθοδήγηση της ΝΚΕ, εκδόθηκε το πρώτο φύλλο της νέας σειράς του Ριζοσπάστη.
Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 1941 με πρωτοβουλία της ΝΚΕ του ΚΚΕ ιδρύθηκε το ΕΑΜ.
Τον Δεκέμβρη του 1941 θα συγκληθεί η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέας της ΚΕ θα αναλάβει ο Γιώργης Σιάντος, που είχε αποδράσει κατά τη μεταγωγή του από την Κέρκυρα. Από το σημείο εκείνο και μετά όρος Νέα Κεντρική Επιτροπή θα εκλείψει και θα χρησιμοποιείται το Κεντρική Επιτροπή.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας
Προσελήνωση
Η αποστολή του Απόλλων 11 απετέλεσε την πρώτη αποστολή πληρώματος που προσγειώθηκε στη Σελήνη, στις 20 Ιουλίου 1969 με τον Νηλ Άρμστρονγκ να είναι ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στη σελήνη. Ακολούθησαν άλλες έξι προσεληνώσεις μέχρι το 1972. Η τελευταία αμερικανική αποστολή πραγματοποιήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξερεύνηση της Σελήνης
Sister (τραγούδι των S!sters)
Το Sisters είναι ένα τραγούδι από το Γερμανικό ντουέτο S!sters. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη στον  στο Τελ Αβίβ και ήρθε στην 25η θέση με 24 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Νέο Πετρίτσι
Το Νέο Πετρίτσι είναι κωμόπολη του Δήμου Σιντικής στο Νομό Σερρών, της πρώην επαρχίας Σιντικής και έδρα του πρώην ομώνυμου δήμου. Έχει μόνιμο πληθυσμό 1.690 κατοίκους σύμφωνα με την επίσημη απογραφή για το έτος 2021 (8η θέση πληθυσμιακά μετά το Σκούταρι στο νομό Σερρών, μείον 12,5% και 242 λιγότερους κατοίκους από την προηγούμενη απογραφή για το έτος 2011), και έκταση 117.140 στρέμματα. Το Νέο Πετρίτσι βρίσκεται στις νότιες παρυφές του όρους Κερκίνη (Μπέλες) και βόρεια της λίμνης Κερκίνης. Η Δημοτική Ενότητα (πρώην δήμος) Πετριτσίου έχει μόνιμο πληθυσμό 3.900 κατοίκους (2021).
Ιστορία
Η κωμόπολη απελευθερώθηκε από ελληνικό στρατό στις 27 Ιουνίου 1913 με τη Μάχη της Βέτρινας η οποία ουσιαστικά απελευθέρωσε ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία. Από το 1913 και μετά εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από το χωριό Στάρτσοβο που σήμερα βρίσκεται στη Βουλγαρία και Βλάχοι από τη Ράμνα. Οι Σταρτσοβίτες διέσωσαν και μετέφεραν από το Στάρτσοβο στον νέο οικισμό τους, κειμήλια μεταξύ των οποίων και η εικόνα του Αγίου Μηνά. Η εορτή του τιμάται κάθε χρόνο με Λειτουργία και παραδοσιακό κουρμπάνι στο ναό του αγίου Μηνά Νέου Πετριτσίου που κτίσθηκε σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού στο Στάρτσοβο της σημερινής Βουλγαρίας. Το 1923 εγκαταστάθηκαν στη Μεσαία (βόρεια του Νέου Πετριτσίου) πρόσφυγες από τον Πόντο, οι οποίοι στον Β΄ΠΠ εγκαταστάθηκαν κι αυτοί στο Νέο Πετρίτσι.
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στο παλαιό Πετρίτσι. Μια πόλη βόρεια της Κερκίνης, που μέχρι το 1913 ζούσε ανθηρή Ελληνική κοινότητα. Μετά το τέλος του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου και τη Συνθήκης του Βουκουρεστίου (Αύγουστος 1913), το Πετρίτσι πέρασε στη δικαιοδοσία της Βουλγαρίας και ο Ελληνικός πληθυσμός του εγκαταστάθηκε στο (σημερινό) Νέο Πετρίτσι και τη γύρω περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Σερρών Νέο Πετρίτσι
Ναϊσσεριοειδή
Τα Ναϊσσεριοειδή (επιστ. ονομ.: Neisseriaceae) είναι οικογένεια gram αρνητικών βακτηριδίων. Σε αυτή ανήκουν τα γένη όπως η Ναϊσσέρια (Neisseria), η Kingella, η Eikenella, η Simonsiella και η Alysiella. Πολλά από τα βακτηρίδια βρίσκονται στην φυσιολογική χλωρίδα σε θηλαστικά, ενώ η Ναϊσσέρια της γονόρροιας και της μηνιγγίτιδας, αποτελούν σημαντικά παθογόνα για τον άνθρωπο.
Τίμα (Αίγυπτος)
Η Τίμα (αραβικά : طما) είναι πόλη και το κέντρο της περιοχής στο κυβερνείο του Σοχάγκ στην Αίγυπτο. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του κυβερνείου, 47 χιλιόμετρα βόρεια του Σοχάγκ και 41 χλμ νότια της Ασιούτ, στην αριστερή όχθη του Νείλου. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 67.443 άτομα ( 2006 ).
Το γειτονικό χωριό του Κομ Ασκάλι στις ημέρες των Φαραώ ήταν σημαντικό κέντρο κι εδώ ήταν η πρωτεύουσα της όγδοης δυναστείας.
Bentley Bentayga
Η Bentley Bentayga είναι ένα μεγάλο υπερπολυτελές 5-πορτο SUV αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από τη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία Bentley, από τον Δεκέμβριο του 2015. Κυκλοφόρησε στην αγορά για τη σεζόν (model year) του 2016 και είναι το πρώτο SUV στην ιστορία της εταιρείας. Φέρει αυτοφερόμενο αμάξωμα, δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο, και επίσης μόνιμη τετρακίνηση. Το 2020, το μοντέλο υπέστη μια σημαντική ανανέωση, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2020.
Αναφορές
Bentayga Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Κέλυφος PWB
Το κέλυφος PWB shell (ή κέλυφος Mashey) ήταν ένα από τα πρώτα κελύφη του Unix που κυκλοφόρησε με κάποιες εκδόσεις του Programmer's Workbench UNIX γύρω στα 1975-1977. Ήταν μια τροποποιημένη (και γενικά περιορισμένη ώστε να είναι συμβατή προς τα εμπρός) έκδοση του κελύφους Thompson με επιπλέον χαρακτηριστικά για ευκολία προγραμματισμού, και συντηρήθηκε από τον John Mashey και αρκετούς άλλους (Dick Haight, Alan Glasser).
Σημαντικά χαρακτηριστικά
Αν και σύντομα ξεπεράστηκε από το κέλυφος Bourne, αρκετά από τα χαρακτηριστικά που εμφανίστηκαν με το κέλυφος PWB παρέμειναν σε πολλά μεταγενέστερα κελύφη. Οι εντολές if και goto ήταν ενσωματωμένες στο κέλυφος και επεκτάθηκαν ώστε να επιτρέπουν τις εντολές συνθήκης if-then-else-endif και εισήχθησαν οι δομές switch και while, καθώς και η onintr που αγνοούσε τις διακοπές (interrupts) ή τις ανίχνευε για να εκτελέσει λειτουργίες καθαρισμού της κατάστασης του προγράμματος. Μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν απλές μεταβλητές, αν και τα ονόματά τους περιορίζονταν σε ένα γράμμα και κάποια γράμματα κρατούνταν για ειδικούς λόγους, κάποια από τα οποία αποτέλεσαν και τους προγόνους των μεταβλητών περιβάλλοντος που υπήρχαν σε όλα τα Συστήματα UNIX από την έκδοση VII και έπειτα.
Για παράδειγμα, η μεταβλητή $s ήταν ο πρόγονος της $HOME, και χρησιμοποιούνταν για να αποφεύγεται η χρήση ρητών διαδρομών στο δίσκο. Η μεταβλητή $p ήταν ο πρόγονος της $PATH, η οποία επιτρέπει στο χρήστη να αναζητά τις εντολές σε καταλόγους της επιλογής του. Σε αντίθεση με τα πιο πολλά συστήματα UNIX της εποχής, το αρχικό κέντρο υπολογιστών PWB/UNIX μοιραζόταν από πολλές προγραμματιστικές ομάδες που δε μπορούσαν να αλλάξουν τα περιεχόμενα του /bin ή του /usr/bin, αλλά ήθελαν να κατασκευάσουν το δικό τους σύνολο από κοινές εντολές. Επιπλέον, η δυνατότητα αναζήτησης εντολών του κελύφους εμπλουτίστηκε ώστε να επιτρέπει την κλήση διαδικασιών του κελύφους σαν δυαδικές εντολές, δηλ. αν το κέλυφος έβρισκε ένα μη δυαδικό αρχείο που είχε σημειωθεί σαν εκτελέσιμο, δημιουργούσε ένα νέο στιγμιότυπο του κελύφους που διάβαζε το αρχείο αυτό σαν σενάριο κελύφους. Με αυτόν τον τρόπο ο χρήστης μπορούσε να πληκτρολογήσει εντολή παράμεροι αντί για sh διαδρομή/εντολή παράμετροι. Αυτή η συμπεριφορά ήταν πακεταρισμένη σαν η συνάρτηση pexec, η οποία ήταν ο πρόγονος της execvp που επιτρέπει σε κάθε πρόγραμμα να καλεί εντολές με τον ίδιο τρόπο με το κέλυφος.
Ο χαρακτήρας $, ο οποίος χρησιμοποιούνταν πριν για να σημειώνονται τα ορίσματα σε ένα σενάριο κελύφους, έγινε το σημείο της χρήσης της αναφοράς μιας μεταβλητής και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να τοποθετήσει την τιμή μιας μεταβλητής σε μια συμβολοσειρά σε διπλά εισαγωγικά. (Εκτός από τα μεταγενέστερα κελύφη, αυτό το χαρακτηριστικό θα εμφανιζόταν και στις γλώσσες προγραμματισμού Perl και PHP.)
Απόγονοι
Αυτά τα χαρακτηριστικά δε μπόρεσαν να ξεπεράσουν τα μειονεκτήματα του κελύφους Thompson και ένα νέο κέλυφος γράφτηκε από την αρχή από τον Stephen Bourne. Αυτό το κέλυφος Bourne δεν ήταν συμβατό με τα κελύφη Thompson και PWB, αλλά περιείχε ισοδύναμα των περισσότερων χαρακτηριστικών του κελύφους PWB, τα οποία είχαν δημιουργηθεί από την αρχή (και όχι σταδιακά) και σε συνεννόηση με άλλα άτομα που συμμετείχαν στο εγχείρημα. Ειδικότερα, οι μεταβλητές περιβάλλοντος και ό,τι ήταν σχετικό με αυτές σχεδιάστηκαν από τον Stephen Bourne, τον John Mashey και τον Dennis Ritchie σαν ένας γενικός μηχανισμός που θα αντικαθιστούσε τα προηγούμενα, πιο περιοριστικά χαρακτηριστικά. Μετά την υιοθέτηση του κελύφους Bourne σαν του βασικού κελύφους στην Έκδοση 7 του Unix, η χρήση του PWB αποθαρρύνθηκε και υποχώρησε, αν και για λίγο χρονικό διάστημα υπήρχε ένα εσωτερικό μάθημα στα Bell που ονομαζόταν Προγραμματισμός Κελύφους Bourne για Προγραμματιστές Κελύφους Mashey (Bourne Shell Programming for Mashey Shell Programmers). (Το κέλυφος C,που δημιουργήθηκε πριν τη δημόσια κυκλοφορία του κελύφους Bourne, επίσης κληρονόμησε κάποια από τα χαρακτηριστικά του κελύφους PWB.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων Κατηγορία:Κελύφη του Unix
Βασίλης Χαραλαμπόπουλος (καλαθοσφαιριστής)
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος (Αιγάλεω, 6 Ιανουαρίου 1997) είναι Έλληνας διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,04 μέτρα αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ / πάουερ φόργουορντ στην Ντίναμο Σάσαρι.
Παναθηναϊκός
Γεννήθηκε στο Αιγάλεω και είναι γιος του παλαίμαχου καλαθοσφαιριστή του Αιγάλεω Α.Ο., Νίκου Χαραλαμπόπουλου. Ξεκίνησε, όπως και ο πατέρας του, να αγωνίζεται στο Αιγάλεω Α.Ο., ενώ τη σεζόν 2012-2013 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, σε ηλικία 15 ετών. Το ντεμπούτο του με την ομάδα του Παναθηναϊκού έλαβε χώρα στις 26 Σεπτεμβρίου 2012, σε έναν εντός έδρας αγώνα εναντίον του Πανιωνίου, για τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2013, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα, για τη σεζόν 2013-2014, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Λοκομοτίβ Κουμπάν, όπου αγωνίστηκε για 1:48 λεπτά.
Στις 25 Ιουλίου 2016, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την οκταετή επέκταση του συμβολαίου του Χαραλαμπόπουλου, μέχρι το 2024.
Από τον Αύγουστο του 2017 αγωνίστηκε στον Π.Α.Ο.Κ., με δανεισμό από τον Παναθηναϊκό. Το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, υποβλήθηκε σε χειρουργείο για την λαπαροσκοπική αποκατάσταση ηβαλγίας (σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών). Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση με τη φανέλα του ΠΑΟΚ έγινε στις 8 Νοεμβρίου του 2017, για την 5η αγωνιστική των ομίλων του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, με αντίπαλο την Ιμπεροστάρ Τενερίφη, στην PAOK Sports Arena, όπου αγωνίστηκε για 2 '37''.
Στις 20 Αυγούστου 2018, ο Χαραλαμπόπουλος και ο Παναθηναϊκός προχώρησαν σε κοινή συναινέσει λύση του πολυετούς συμβολαίου του.
Λαύριο
Στις 24 Αυγούστου 2018, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από το Λαύριο, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο συνεργασίας. Τη σεζόν 2018-19, είχε κατά μέσο όρο 7,4 πόντους και 3,1 ριμπάουντ σε 12 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας.
Ολυμπιακός
Τον Αύγουστο του 2019, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, αλλά αμέσως δόθηκε με μονοετή δανεισμό στον Ιωνικό Νίκαιας. Τον Ιανουάριο του 2020 επέστρεψε στους ερυθρόλευκους. Στις 30 Ιανουαρίου 2020, έπαθε ρήξη συνδέσμων στην αριστερή ποδοκνημική, με αποτέλεσμα να χειρουργηθεί και να μείνει εκτός δράσης 2 μήνες. Τη σεζόν 2020-21, αγωνίστηκε σε 11 από τα 34 ματς στην Ευρωλίγκα (κυρίως από τον τραυματισμό του Παπανικολάου και μετά) και είχε κατά μέσο όρο 2,6 πόντους, 0,6 ριμπάουντ και 0,5 ασίστ σε 7,3 λεπτά συμμετοχής. Στις 17 Ιουλίου 2021, ο Ολυμπιακός άφησε ελεύθερο τον αθλητή.
Ρέγιερ Βενέτσια
Την 1η Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε από την Ρέγιερ Βενέτσια με την οποία υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο. Τον Δεκέμβριο του 2021, αποτέλεσε παρελθόν από την Βενέτσια. Ο Χαραλαμπόπουλος μέτρησε 3 πόντους και 2 ριμπάουντ σε 2 εμφανίσεις στο Πρωτάθλημα Ιταλίας ανά 13.5', ενώ στο Γιούροκαπ, σε ίδιο αριθμό συμμετοχών, είχε 7 πόντους και 1 ασίστ ανά 11'.
Ντίναμο Σάσαρι
Στις 13 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από την Ντίναμο Σάσαρι μέχρι το 2024, συνεχίζοντας έτσι την πορεία του στο Πρωτάθλημα Ιταλίας.
Εθνική Ελλάδος
Ο Χαραλαμπόπουλος ήταν βασικό μέλος στην Εθνική Ελλάδος Παίδων με την οποία έπαιξε το 2013 στο Ευρωμπάσκετ Παίδων, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Ήταν επίσης βασικό μέλος στην Εθνική Ελλάδος Εφήβων, με την οποία έπαιξε το καλοκαίρι του 2015 στο Παγκόσμιο Εφήβων (U-19) που διεξήχθη στο Ηράκλειο και κατέκτησε την τέταρτη θέση. Υπήρξε επίσης βασικό μέλος στην Εθνική Ελλάδος Εφήβων με την οποία έπαιξε το καλοκαίρι του 2015 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων (U-18) που διεξήχθη στον Βόλο και κατέκτησε την πρώτη θέση.
Στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων του 2015, αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης, καθώς και μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης. Αναδείχθηκε επίσης ως ο καλύτερος φόργουορντ της διοργάνωσης.
Μετά το Προολυμπιακό τουρνουά, ενσωματώθηκε στην Εθνική Νέων Ανδρών και πήρε μέρος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Β Κατηγορίας, που διεξήχθη στη Χαλκίδα από τις 15 μέχρι τις 24 Ιουλίου 2016. Εκεί η Εθνική κατάφερε να τερματίσει τρίτη, εξασφαλίζοντας το τρίτο εισιτήριο για την άνοδο στην Α Κατηγορία. Μετά από ψηφοφορία των 21 προπονητών της διοργάνωσης ο Χαραλαμπόπουλος αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης, καθώς και μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης, με μέσο όρο 16,2 πόντους (με 61,9% στα δίποντα, 39,3% στα τρίποντα, 73,1% στις βολές), 7 ριμπάουντ, 2,6 ασίστ, 2,9 λάθη και 1,4 κλεψίματα ανά 28,7' λεπτά συμμετοχής.
Τον Ιούνιο του 2017, κλήθηκε στην προετοιμασία της Εθνικής Νέων Ανδρών και στην συνέχεια επιλέχθηκε στην τελική 12άδα για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών, που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη στις 15-23 Ιουλίου. Εκεί η εθνική κατάφερε να τερματίσει πρώτη κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο. Ο Χαραλαμπόπουλος ήταν ο αρχηγός της ομάδας για ακόμη μια φορά και αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης και μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.
Στις 16 Αυγούστου 2017, επιλέχθηκε στην προετοιμασία της Εθνικής Ελλάδος Ανδρών για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2019 και επιλέχθηκε στην τελική δωδεκάδα.
Στατιστικά
Ευρωλίγκα
ενημέρωση: 10/04/2021
Πρωτάθλημα Ελλάδος ενημέρωση: 10/04/2021