cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τάγμα του Κρίνου και του Αετού
Η Εωνική Παράδοση
Από τότε, η τακτοποίηση και η εξέλιξη του υλικού Κόσμου γίνεται μέσα στα βήματα του χωροχρόνου, εκδηλώνοντας τις αναρίθμητες μορφές ζωής του ορατού και αόρατου Σύμπαντος. Η διαδοχή και η εναλλαγή των μορφών αυτών αντανακλά τον έλλογο και σοφό συλλογισμό του Υπέρτατου Όντος.
Κατά την Εωνική Παράδοση, υπάρχουν 7 Πνεύματα που εισδύουν στην Υλική Δημιουργία ή Κύκλο Κόσμο για να υπηρετήσουν τα Σχέδια του Υπέρτατου Όντος και να πραγματοποιήσουν το Έργο της Δημιουργίας.
Η ανθρώπινη μορφή - όχι κατ’ ανάγκην όπως έχουμε συνηθίσει να την διακρίνουμε και να την αντιλαμβανόμαστε - εμφανίζεται τελευταία μέσα στην Δημιουργία και αντιπροσωπεύει την κορύφωση της συνειδητής δραστηριότητας του Όντος στο επίπεδο αυτό.
Ως ενσαρκωμένο, το ανθρώπινο πνεύμα εργάζεται για να εξελιχθεί, αφυπνίζοντας και τελειοποιώντας τον εαυτό του, σύμφωνα με την αρχετυπική του καταγωγή και αποστολή. Αυτή η «αλχημική μεταστοιχείωση» (=εξέλιξη) έρχεται ως αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας ελεύθερης και ανεξάρτητης προσωπικότητας, η οποία πιστοποιεί την ανύψωση της συνείδησης του ανθρώπου στο επίπεδο της καταγωγής του, της αποστολής του και του προορισμού του.
Αυτή είναι η βαθειά ανάγκη και η πνευματική προτεραιότητα όλων των ανθρωπίνων όντων, τα οποία λαμβάνουν συνεχώς βοήθεια, προστασία και οδήγηση στην εργασία και τις προσπάθειές τους από τις συνειδητές Δυνάμεις της Πνευματικής Δημιουργίας ή Κύκλου Ουρανού.
Σύμφωνα με την Εωνική δοξασία, η σταδιακή αφύπνιση και τελειοποίηση των ανθρωπίνων προσωπικοτήτων θα έχει ως αποτέλεσμα την σύνθεση μιας ανθρώπινης συλλογικότητας (κοινωνίες, έθνη, φυλές, ανθρωπότητα, κλπ.), η οποία δεν θα είναι ένα συνονθύλευμα ατόμων, αλλά μια ανώτερη οντότητα με ενιαία συνείδηση και ενιαία δράση μέσα στην Δημιουργία. Αυτή η ενωμένη ανθρωπότητα, ως ένας ενιαίος, ανώτερος και υπερσυνείδητος οργανισμός, αντιπροσωπεύει τον τελικό στόχο της ανθρώπινης εξέλιξης επάνω σε αυτόν τον πλανήτη (αλλά και αλλού).
Το Τ.Κ+Α εγκαταστάθηκε από τους ιδρυτές του προκειμένου να αναγγείλει την Εωνική Παράδοση, υποδεικνύοντας: 1) στους ανθρώπους: την ανάπτυξη της ελεύθερης και ανεξάρτητης προσωπικότητας τους, 2) στην ανθρώπινη συλλογικότητα: την αναγέννησή της μέσα από την Αγάπη και την Αμοιβαιότητα, και 3) στην ενωμένη ανθρωπότητα: την επιστροφή της στην αρχική Πηγή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοπλατωνισμός
Avro 627 Mailplane
Το Avro 627 Mailplane ήταν μονοκινητήριο αεροσκάφος μεταφοράς αεροπορικού ταχυδρομείου που ανέπτυξε η Avro το 1931 με βάση το διπλάνο βομβαρδιστικό Avro Antelope. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα αεροσκάφος, το οποίο αξιοποιήθηκε τελικά στην διεξαγωγή δοκιμών σε υψηλές ταχύτητες.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Avro 608 Hawk ήταν μαχητικό βασισμένο στο Antelope με κινητήρα Bristol Jupiter. Παρόλο που ξεκίνησε η κατασκευή του πρωτοτύπου, αυτό παρέμενε ημιτελές όταν αποφασίστηκε επανασχεδιασμός με χρήση του κινητήρα Armstrong Siddeley Panther των 540 hp (με την ονομασία Avro 622). Οι Canadian Airways είχαν την περίοδο εκείνη ανάγκη νέου αεροσκάφους αεροπορικού ταχυδρομείου. Έτσι, ο αρχισχεδιαστής της Avro Ρόυ Τσάντγουικ (Roy Chadwick) επανασχεδίασε εκ νέου το ημιτελές πρωτότυπο, πλέον με την ονομασία Avro 627 Mailplane.
Το 627 ήταν ένα μονοκινητήριο διπλάνο με κινητήρα Panther των 525 hp. Διέθετε συμβατικό σύστημα προσγείωσης για προσαπογείωση σε αεροδρόμια ενώ ήταν δυνατή η τοποθέτηση πλωτήρων για χρήση σαν υδροπλάνο. Το μοναδικό πρωτότυπο (G-ABJM) πιστοποιήθηκε στις 2 Αυγούστου 1931 και στην συνέχεια στάλθηκε στον Καναδά για δοκιμές. Παρόλο που οι δοκιμές ήταν επιτυχείς, η εταιρεία δεν αγόρασε αεροσκάφη διότι η καναδική κυβέρνηση έκανε περικοπές στις επιδοτήσεις της πολιτικής αεροπορίας με συνέπεια οι Canadian Airways να αδυνατούν οικονομικά να αγοράσουν νέα αεροσκάφη. Το Mailplane στάλθηκε πίσω στην Μεγάλη Βρετανία.
Το 1932, μετά από την επιστροφή του από τον Καναδά, το αεροσκάφος συμμετείχε στον King's Cup Race, όπου κατέγραψε την υψηλότερη ταχύτητα (283 km/h), Στην συνέχεια μετατράπηκε σε αεροσκάφος δοκιμών για τον κινητήρα με την ονομασία Avro 654. Η επιχειρησιακή του ζωή σε αυτό τον ρόλο ήταν σύντομη: το 1934 διαλύθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Avro Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
ΚΝ Γουαδαλαχάρα
Η ΚΝ Γουαδαλαχάρα (ισπανικά: CD Guadalajara), κοινώς γνωστή ως Τσίβας (Chivas), είναι μεξικανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Γουαδαλαχάρα της πολιτείας Χαλίσκο. Η Γουαδαλαχάρα αγωνίζεται στην Λίγα ΜΧ (Liga Bancomer MX) έχοντας κατακτήσει ως τώρα 11 τίτλους, 7 Καμπεόν ντε Καμπεόνες, 1 ΙντεΛίγα, 1 Κόπα Τσάλεντζερ, 4 Κόπα Όρος ντε Οξιδέντε, και 2 Κύπελλα Μεξικού. Η Γουαδαλαχάρα αποτελεί ένα από τα δέκα ιδρυτικά μέλη της μεξικανικής Πρώτης Κατηγορίας ποδοσφαίρου και μαζί με τη μακροχρόνια αντίπαλο Κλουμπ Αμέρικα, ποτέ δεν έχει υποβιβαστεί στή δεύτερη κατηγορία. Πρόσφατα, η Γουαδαλαχάρα ήταν φιναλίστ του Κόπα Λιμπερταδόρες για το 2010, επιτυχία την οποία πρώτη είχε καταφέρει μια άλλη μεξικανική ομάδα, η Κρους Ασούλ το 2001.
Η Γουαδαλαχάρα είναι η μόνη ομάδα ποδοσφαίρου στο Μεξικό, η οποία αποτελέιται αποκλειστικά από Μεξικανούς παίκτες. Η ομάδα δίνει έμφαση συνεχώς σε γηγενείς παίκτες (cantera) και υπήρξε το εφαλτήριο πολλών διεθνώς επιτυχημένων παικτών, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων των Χαβιέρ Ερνάντες (Τσιτσαρίτο), Κάρλος Βέλα, Ομάρ Μπράβο και Κάρλος Σαλσίδο. Τα τρία χρώματα της ομάδας (κόκκινο, λευκό και μπλε) συμβολίζουν την «Αδελφότητα, την Ενότητα και τον Αθλητισμό». Η μασκότ της ομάδας, καθώς και το ψευδώνυμό τους, είναι η κατσίκα ή τσίβα (chiva). Η Τσίβας είναι μία από τις πιο επιτυχημένες και δημοφιλείς ομάδες του Μεξικού και κατέχει το ρεκόρ του Μεξικανικού πρωταθλήματος για το μεγαλύτερο σερί στην αρχή της σεζόν, με 8 συνεχόμενες νίκες.
Εγχώριες
Ερασιτεχνική εποχή:
Επαγγελματική εποχή:
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου απεικονίζει την κατάκτηση κάθε τίτλου με αστέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μεξικού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1906
Πράκτορας... Στο Τσακ
Το Πράκτορας... Στο Τσακ (πρωτότυπος τίτλος: Chuck) είναι σειρά δράσης-κωμωδίας που δημιουργήθηκε από τους Τζος Σουάρτζ και Κρις Φίντακ. Η ιστορία ξεκινάει με έναν κομπιουτεράκια, ο οποίος λαμβάνει ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα από τον κολλεγιακό του φίλο που δουλεύει τώρα στην CIA. Το μήνυμα περιέχει όλα τα μυστικά των μυστικών υπηρεσιών, το οποία εισχωρούν στο μυαλό του Τσακ. Η παραγωγή της σειράε έγινε από την College Hill Pictures, την Wonderland Sound and Vision και την Warner Bros. Television.
Πλοκή
Ο Τσακ είναι ένας 20χρονος που δουλεύει στο Buy more ως επισκευαστής μαζί με τον φίλο του, τον Μόργκαν Κράιμς. Η αδελφή του Τσακ, η Έλι,ψάχνει απεγνωσμένα να βρει για τον αδελφό της μια κοπέλα. Μαζί της συμπρωταγωνιστεί και ο αρραβωνιαστικός της, ο Ντέβον Γούντκομπ (γνωστός και ως "κάπταιν ωραίος"). Τη νύχτα των γενεθλίων του, ο Τσακ λαμβάνει μήνυμα από τον κολεγιακό του φίλο, τον Μπράις Λάρκιν που δουλεύει για τη CIA. Το μήνυμα περιείχε τα μυστικά των κατασκόπων αποκαλούμενο ως Διακομιστής. Η NSA και η CIA στέλνουν πράκτορες, τον συντ/ρχη Τζον Κέισι και την Σάρα Γουόλκερ αντιστοίχως, για να ανακτήσουν το Διακομιστής. Από τη στιγμή που ο Τσακ γίνεται Διακομιστής, την ασφάλειά του την έχουν η Σάρα Γουόλκερ, που παριστάνει την κοπέλα του, και ο Τζον Κέισι, που δουλεύει και αυτός στο Buy More.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του NBC
3345 Ταρκόφσκι
Ο Ταρκόφσκι (Tarkovskij) είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 11,71. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Καράτσκινα, που παρατηρούσε από το Ναούτσνι της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού Ρώσου σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι. Ωστόσο είχε παρατηρηθεί για πρώτη φορά δεκαετίες νωρίτερα, το 1938, από το Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ταρκόφσκι εκτιμάται σε 21,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,041. Ο Ταρκόφσκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 187 ώρες περίπου, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή (αντιστοιχεί σε 1 εβδομάδα και 19 ώρες).
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταρκοφσκι
Ένωσις Κομμάτων Ε.Π.Ε.Κ.-Φιλελευθέρων
Η Ένωσις Κομμάτων Ε.Π.Ε.Κ.-Φιλελευθέρων ήταν συνασπισμός πολιτικών κομμάτων που ιδρύθηκε το 1952.
Ιστορικό
Σε ορισμένες εκλογικές περιφέρειες, στους συνδυασμούς συμμετείχαν και στελέχη του Λαϊκού Κόμματος.
Στις εκλογές απέσπασε το 34,22% των ψήφων και εξέλεξε 51 βουλευτές, εκ των οποίων οι 31 ανήκαν στην Ε.Π.Ε.Κ. και οι 20 στο Κόμμα Φιλελευθέρων.
Μετά τις εκλογές, παρά τις προσπάθειες συγχώνευσης, τα δύο κόμματα σχημάτισαν διαφορετική κοινοβουλευτική ομάδα, με αποτέλεσμα τη διάλυση του συνασπισμού.
Πηγές
Ενωσις Ενωσις
Γκίσεν (διοικητική περιφέρεια)
Η διοικητική περιφέρεια Γκίσεν (γερμ. Regierungsbezirk Gießen) είναι μια από τις τρεις διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Έσσης και βρίσκεται στο κέντρο του κρατιδίου. Έχει 1.057.553 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2006) και έκταση 5.381,14 χμ². Πρόκειται για την μικρότερη σε έκταση διοικητική περιφέρεια Regierungsbezirk της Έσσης αλλά και ολόκληρης της Γερμανίας.
Γειτονικές περιφέρειες και κρατίδια
Η διοικητική περιφέρεια Γκίσεν συνορεύει στο βορρά και στην ανατολή με την διοικητική περιφέρεια Κάσελ, στο νότο με την διοικητική περιφέρεια Ντάρμστατ και στη δύση με τα ομόσπονδα κρατίδια της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και Ρηνανίας-Παλατινάτου.
Διοικητική διαίρεση
Από την ίδρυσή της στις 1 Ιανουαρίου 1981 η διοικητική περιφέρεια Γκίσεν διαιρείται σε πέντε επαρχίες (Landkreise). Αυτές συμπεριλαμβάνουν και τρεις πόλεις ειδικής θέσης (Sonderstatusstädte). Σε αντίθεση με τις ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (Kreisfreie Städte) άλλων διοικητικών περιφερειών οι πόλεις αυτές υπάγονται μεν στις επαρχίες, διοικητικά όμως αναλαμβάνουν μερικώς ευθύνες ανεξάρτητων αστικών περιφερειών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκίσεν
Χάινριχ Ρόις
Ο Χάινριχ Ρόις ( Πρίγκιπας Ερρίκος ο 13ος) ( Μπύντινγκεν, 4 Δεκεμβρίου 1951 )  είναι Γερμανός αριστοκράτης που συνελήφθη από τη γερμανική ομοσπονδιακή αστυνομία το 2022 λόγω πιθανής εμπλοκής του σε σχεδιαζόμενο πραξικόπημα.
Βιογραφία
Ο Οίκος των Ρόις, από τον οποίο έλκει την καταγωγή του, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και ιστορικά ήλεγχε τις περιοχές Γκέρα και Γκρέιζ. Ο Οίκος διαλύθηκε μαζί με τη Γερμανική Αυτοκρατορία, και τα εδάφη του Πριγκιπάτου Ρόις - Γκέρα (1806 - 1918) ενσωματώθηκαν στο σημερινό κρατίδιο της Θουριγγίας.
Γεννήθηκε στο Μπύσινγκεν στις 4 Δεκεμβρίου 1951, γιος του πρίγκιπα Ερρίκου Α' (1910-1982) και της Δούκισσας Βόιτσλαβα Φεοντόρα του Μεκλεμβούργου (1918-2019).
Φαίνεται ότι εργαζόταν στον τομέα των ακινήτων στην εταιρεία Buero Prinz Reuss στη Φρανκφούρτη, και στην παραγωγή αφρώδους κρασιού.
Σε μια σύνοδο κορυφής για τις ψηφιακές επιχειρήσεις το 2019, ο Ρόις, σε ομιλία του, κατηγόρησε τους Ρότσιλντ και τους μασόνους για τους πολέμους του 20ου αιώνα. Το 2020, ο Ρόις συμμετείχε στην εκδήλωση "Celebrating the First International Awareness Day" στη Βιέννη.
Γερμανικό πραξικόπημα του 2022
Στις 7 Δεκεμβρίου 2022, ο Ρόις συνελήφθη στο σπίτι του στη Φρανκφούρτη κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης της γερμανικής αστυνομίας για αναζήτηση ύποπτων ακροδεξιών συνωμοτών που συμμετείχαν σε σχεδιασμούς πραξικοπήματος. Σύμφωνα με την αστυνομία, οι πραξικοπηματίες, μεταξύ των οποίων και η πρώην βουλευτής της Μπούντεσταγκ, Μπίργκιτ Μάλσακ-Ουίνκεμαν, ήταν υποστηρικτές του Κινήματος Πολιτών του Ράιχ που ήλπιζαν να ορίσουν τον Ρόις βασιλιά της Γερμανίας. Η οικία του τελευταίου στη Θουριγγία φέρεται να ήταν ο χώρος αποθήκευσης όπλων και διεξαγωγής μυστικών συναντήσεων.
Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 1903
Ο τελικός κυπελλου Ισπανίας 1903 ήταν ο πρώτος τελικός που διοργανώθηκε. Το παιχνίδι έλαβε χώρα την 8 Απριλίου 1903 στον Ιππόδρομο στη Μαδρίτη. Το ματς ήταν αναμεσα στην Αθλέτικ Μπιλμπάο και τη Μαδρίτη ΦΚ. Το σκορ ήταν 3-2.
Οι συνθέσεις
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1903 Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Ισπανίας
Πύρασος
thumb|right|250px|Πύρασος - Δημήτριον Η Πύρασος ήταν σημαντική αρχαία πόλη της Φθιώτιδας, του κράτους του Πρωτεσιλάου. Ο Όμηρος αναφέρει ότι εκεί υπήρχαν πολλά λουλούδια και ήταν το τέμενος της Δήμητρας και ότι ο Πρωτεσίλαος, γιος του Ιφίκλου, πήρε άνδρες από τη Φυλάκη, τον ανθόσπαρτο Πύρασο, την Ίτωνα, την Αντρώνα και τον Πτελεό και με 40 μαύρα καράβια έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο.
Κατά τον Στράβωνα, ο οποίος ομιλεί για την τοπογραφία της, το Δημήτριον ήταν ανατολικά του όρους Όθρυς και απείχε 20 σταδίους από τη νεότερή της πόλη Φθιώτιδες Θήβες:
Στην Πύρασο υπήρχε το σπουδαίο ιερό της Δήμητρος, από το οποίο φαίνεται να είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη η πόλη. Ίσως μάλιστα, κάποια εποχή να υπήρξε και σπουδαίο θρησκευτικό κέντρο της περιοχής. Γι’ αυτό μπορεί να συνηγορήσει ακόμη και η λαμπρή φήμη της παλαιοχριστιανικής πόλης που ήκμασε μετά την Πύρασο.
Ο κατάφυτος σήμερα χαμηλός λόφος "Μαγούλα" ύψους 29 μ., ήταν η ακρόπολη της Πυράσου. Η μοναδική δοκιμαστική ανασκαφική τομή που είχε γίνει πάνω στο λόφο βορειοανατολικά της Νέας Αγχιάλου, έδειξε πως κατοικήθηκε από την αρχαιότερη Νεολιθική περίοδο (6η χιλιετία) από ψαράδες-γεωργούς, που ανέπτυξαν αξιόλογο πολιτισμό. Τα ευρήματα, λείψανα τοιχοποιίας, επαλλήλων οικισμών και κυρίως σκεύη κεραμικά ανήκουν στην Κλασσική, τη Γεωμετρική, τη Χάλκινη, τη Μεσοελλαδική και τη Νεολιθική εποχή. Από την ιστορική Πύρασο μόνο υποθετικές πληροφορίες υπάρχουν. Ένα χέρι από γυναικείο άγαλμα ήρθε στο φως το 1965 και αποδόθηκε στο άγαλμα της Δήμητρας, της θεάς που λατρευόταν από τους κατοίκους της πόλης. Άλλα λείψανα κι αυτά υποθετικά βρίσκονται στη Βασιλική Δ’, που ανασκάφτηκε στο χώρο όπου πρέπει να ήταν κτισμένα τα δημόσια κτήρια της ελληνιστικής Πυράσου, στο κέντρο της Νέας Αγχιάλου.
Ίσως το πιο συγκεκριμένο εύρημα να είναι ένα μικρό κομμάτι από αρχαία επιγραφή που βρέθηκε στα ερείπια της μεγάλης βασιλικής Δ’ και φέρει τη λέξη «Πύρασος», απόδειξη πως στη θέση αυτή βρισκόταν η λαμπρή πόλη του Πρωτεσίλαου και της Δήμητρας. Το λιμάνι της χρησίμευε για το εξαγωγικό και εισαγωγικό εμπόριο της Θεσσαλίας.
Η αρχαία Πύρασος δέσποζε σε όλη την περιοχή από τα αρχαιότερα νεολιθικά χρόνια, διανύοντας μια λαμπρή πορεία ανάπτυξης. Το 217 π.Χ., η Πύρασος καταστράφηκε από τα στρατεύματα του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου του Ε', μαζί με τις γειτονικές Φθιώτιδες Θήβες, και ο Στράβων τη βρήκε ερειπωμένη. Όσοι από τους κατοίκους των δύο πόλεων σώθηκαν από την καταστροφή του Φιλίππου εγκαταστάθηκαν γύρω από το αρχαίο λιμάνι και έτσι δημιουργήθηκαν οι νέες Φθιώτιδες Θήβες. Τα παλιά της ονόματα ξεχάστηκαν και από τον 2ο αι. μ.Χ., σύμφωνα με επιγραφές παίρνει το όνομα "Θήβαι".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Φθιώτιδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Φθιώτιδα
Φέρεντς Μπένε
Ο Φέρεντς Μπένε (ουγγρικά: Bene Ferenc, 17 Δεκεμβρίου 1944 – 27 Φεβρουαρίου 2006) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής, ο οποίος ήταν βασικό μέλος της ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964. Αγωνιζόταν ως επιθετικός και ήταν ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 12 γκολ σε 5 αγώνες, η καλύτερη επίδοση μέχρι σήμερα σε ένα Ολυμπιακό τουρνουά ποδοσφαίρου.
Καριέρα σε συλλόγους
Γρήγορα η ικανότητά του στο σκοράρισμα εντοπίστηκε από την Ούιπεστ, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος είτε ως κεντρικός επιθετικός (στο σύλλογο του) ή δεξιός πλάγιος στην αρχή της πορείας στην εθνική έχοντας για συμπαίκτη του τον Φλόριαν Άλμπερτ. Την πρώτη του χρονιά στο σύλλογο έφτασε στην κατάκτηση της δεύτερης θέσης του πρωταθλήματος, αλλά την επόμενη χρονιά άρχισε να ξεχωρίζει ο ίδιος με την ανάδειξη του σε πρώτου σκόρερ. Στις 21 Οκτωβρίου 1962 στον εκτός έδρας αγώνα με τη Σόμπατεϊ Χάλαντας (6–0) σημείωσε όλα τα γκολ της ομάδας του. Ο Μπένε εξελίχθηκε σε ιδιαίτερα παραγωγικό σκόρερ αναδεικνυόμενος πέντε φορές πρώτος του πρωταθλήματος (1962–63 : 23 γκολ, 1969 : 27 γκολ, 1971–72 : 29 γκολ, 1972–73 : 23 γκολ, 1974–75 : 20 γκολ). Συνολικά σημείωσε 303 τέρματα πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας σε 418 αγώνες. Η ισχύς της ομάδας του πρόσφερε οκτώ τίτλους πρωταθλήματος (με τον πρώτο το 1969 και στη συνέχεια άλλου έξι συνεχόμενους) και τρία Κύπελλα Ουγγαρίας. Το 1969 ήταν φιναλίστ στο Inter-Cities Fairs Cup (πρόδρομο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ) χάνοντας από τη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ.
Διεθνής καριέρα
Ξεκίνησε τη διεθνή του καριέρα στην ηλικία των 18 ετών, στις 14 Οκτωβρίου 1962 απέναντι στη Γιουγκοσλαβία. Ικανός και με τα δύο πόδια, γρήγορος, δυναμικός, με ξαφνικές αλλαγές ρυθμού και ψύχραιμος απέναντι στην αντίπαλη εστία, ήταν ικανός να αγωνίζεται με ευχέρεια σε οποιοδήποτε θέση της επίθεσης και έτσι δημιούργησε ένα εξαιρετικό δίδυμο στην εθνική ομάδα με τον Άλμπερτ. Βοήθησε την Εθνική Ουγγαρίας να πάρει την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1964, ενώ ο ίδιος ήταν κορυφαίος σκόρερ με δύο γκολ (μαζί με άλλους δύο παίκτες) και οδήγησε την ομάδα στο Ολυμπιακό χρυσό στο Τόκιο την ίδια χρονιά με 12 γκολ, πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με γκολ στον τελικό με την Τσεχοσλοβακία (αποτέλεσμα 2–1). Εκείνη την εποχή αυτοί οι αγώνες ήταν πολύ πιο σημαντικοί σε σχέση με σήμερα και οι ικανοί παίκτες συχνά συμμετείχαν στους αγώνες. Στο πρώτο αγώνα της διοργάνωσης είχε σημειώσει και τα έξι τέρματα την Ολυμπιακής εθνικής απέναντι στο Μαρόκο (6–0), ενώ σημείωσε τέσσερα με αντίπαλο την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία (επίσης 6–0). Ήταν αρχηγός της ομάδας πρωτού καν κλείνει τα 20 του χρόνια. Η Ουγγαρία κατέκτησε το τρίτο χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στο ποδόσφαιρο, επαναλαμβάνοντας το επίτευγμα της Μεγάλης Βρετανίας.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 η Ουγγαρία έφτασε στα προημιτελικά έχοντας αποκλείσει τη Βραζιλία στη φάση των ομίλων, αλλά αποκλείστηκε από την Σοβιετική Ένωση χάνοντας με 2–1. Ο ίδιος είχε σκοράρει από ένα γκολ σε κάθε ένα από τους αγώνες (συνολικά τέσσερα). Απέναντι στους υπερασπιστές του τίτλου ο Μπένε έκανε την καλύτερη εμφάνισή του και σημείωσε ένα έξυπνο γκολ, το οποίο εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα γκολ στην ιστορία της διοργάνωσης. Με τα τέσσερα αυτά τέρματα ήταν τρίτος σκόρερ του Κυπέλλου. Συμμετείχε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1972, όπου η Ουγγαρία κατέλαβε την τέταρτη θέση. Έκλεισε τη διεθνή του σταδιοδρομία το 1979 έχοντας 76 συμμετοχές και 36 τέρματα. Σε 28 αγώνες ήταν αρχηγός της ομάδας.
Προπονητής
Ξεκίνησε καριέρα προπονητή στα μέσα της δεκαετίας του 1980 με την ομάδα νέων της Ούιπεστ για τέσσερα χρόνια και συνέχισε για μία ακόμη δεκαετία (το 1995–96 ήταν στην Ολυμπιακή ομάδα της χώρας του), χωρίς αξιοσημείωτη επιτυχία. Το 1992 κέρδισε το Σούπερ Καπ και το Κύπελλο Ουγγαρίας με την Ούιπεστ. Από το 2006 η ακαδημία ποδοσφαίρου της Ράκοτσι στο Καποσβάρι πήρε το όνομά του.
Στατιστικά στοιχεία καριέρας
Πηγή : RSSSF - Ferenc Bene (2023)
Τίτλοι και διακρίσεις
Ούιπεστ
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1964 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1972 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ούιπεστ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέτσκεμετι ΤΕ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρακοσπάλοταϊ ΕΑΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1997
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1997 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 1997) ήταν το 6ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη το 1997 και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Σπαρτάκ Μόσχας.
Πηγές
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1997
Δήμος Δρομολαξιάς-Μενεού
Ο Δήμος Δρομολαξιάς-Μενεού είναι δήμος της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της επαρχίας Λάρνακας.
Τοποθεσία
Ο Δήμος Δρομολαξιάς-Μενεού συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τα Περβόλια, στα δυτικά με το Κίτι και την Τερσεφάνου, στα βορειοδυτικά με την Κλαυδιά, στα βόρεια με το Καλό Χωριό και την Αραδίππου και στα ανατολικά με τον Δήμο Λάρνακας. Το νότιο μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλλάσιο.
Ιστορία
Τον Ιούλιο του 2011 οι κάτοικοι των κοινοτήτων Δρομολαξιάς και Μενεού ψήφισαν σε δημοψήφισμα υπέρ της δημιουργίας ενιαίου δήμου. Τα δύο κοινοτικά συμβούλια λειτούργησαν προσωρινά ως δημοτικά συμβούλια έως τα τέλη του 2011 που πραγματοποιήθηκαν δημοτικές εκλογές και εκλέχτηκε το πρώτο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Δρομολαξιάς-Μενεού.
Πληθυσμός
Επειδή ο Δήμος Δρομολαξιάς-Μενού ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2012 μετά τις δημοτικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2011, δεν έχει απογραφεί ως ενιαίος δήμος στην απογραφή του 2011 και φυσικά ούτε σε καμία από τις υπόλοιπες απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Οι κοινότητες Δρομολαξιάς και Μενεού απογράφονταν ξεχωριστά.
Σημαντική αύξηση του πληθυσμού παρουσιάστηκε μετά την τουρκική εισβολή του 1974 καθώς οικοδομήθηκαν προσφυγικοί οικισμοί και στη Δρομολαξιά (1979) και στο Μενεού (1980).
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει το άθροισμα του πληθυσμού των δύο κοινοτήτων όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Συνοικίες
Ο Δήμος Δρομολαξιάς-Μενεού, για διοικητικούς σκοπούς, διαιρείται σε δύο συνοικίες (ενορίες). Στην πιο κάτω λίστα παρουσιάζονται αλφαβητικά οι συνοικίες του δήμου.
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Δήμου Δρομολαξιά-Μενεού διετέλεσαν κατά σειρά οι:
Αδελφοποιήσεις
Ο Δήμος Δρομολαξιάς-Μενεού είναι αδελφοποιημένος με τον Δήμο Ρόδου. Αρχικά, οι κοινότητες Δρομολαξιάς και Μενεού αδελφοποιήθηκαν με τον Αναπτυξαικό Σύνδεσμο Καμείρου το 1995. Το 1999 δημιουργήθηκε ο Δήμος Καμείρου, με τον οποίο συνεχίστηκε η αδελφοποίηση. Το 2011 ο Δήμος Καμείρου συνενώθηκε με άλλους δήμους δημιουργώντας τον Δήμο Ρόδου και έτσι η αδελφοποίηση ισχύει με αυτό τον δήμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Λάρνακας
Βιολέτα (αποσαφήνιση)
Ο όρος βιολέτα μπορεί να αναφέρεται σε:
Ένωση Αυστραλών Εκδοτών
Η Ένωση Αυστραλών Εκδοτών (αγγλικά Australian Publishers Association - APA) ιδρύθηκε το 1948 στην Αυστραλία και εκπροσωπεί τους εκδότες έντυπου και ηλεκτρονικού υλικού. Διοικείται από δωδεκαμελές Διοικητικό Συμβούλιο (APA Board), τα μέλη του οποίου εκλέγονται στην ετήσια Γενική Συνέλευση (Annual General Meeting). Η APA συνολικά εκπροσωπεί ένα ποσοστό της τάξης του 91% της εκδοτικής βιομηχανίας της Αυστραλίας.
Ιστορία
Η αρχική επωνυμία της APA ως Ένωση Αυστραλών Εκδοτών Βιβλίων (Australian Book Publishers Association - ABPA), δεν αντικατόπτριζε την ποικιλομορφία των μελών της και το 1996 υιοθέτησε την τρέχουσα επωνυμία της. Πρόγονοι της APA είναι η Ένωση Εκδοτών της Νέας Νότιας Ουαλίας (New South Wales Publishers Association) και η Ένωση Βικτοριανών Εκδοτών (Victorian Publishers Association), οι οποίες συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν έναν εθνικό φορέα.
Σκοπός
Σκοπός της APA είναι να προβάλλει και να προωθήσει την Αυστραλιανή εκδοτική βιομηχανία και να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των μελών της. Για την εκπλήρωση του σκοπού της θέτει συγκεκριμένους στόχους, οι οποίοι - όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα της - είναι:
Μέλη
Μεμονωμένα άτομα και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο των εκδόσεων στην Αυστραλία μπορούν να γίνουν μέλη της ένωσης. Η APA παρέχει στα μέλη της ενημέρωση για ζητήματα σχετικά με το χώρο των εκδόσεων και μέσα από τις προσφερόμενες υπηρεσίες της ενισχύσει τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση τους. Τα μέλη ξεπερνούν τις 216 συμμετοχές και διακρίνονται σε Πλήρη Μέλη (Full Members) και Συνεργαζόμενα Μέλη (Associate Members), εκ των οποίων η δεύτερη κατηγορία στερείται το δικαίωμα ψήφου.
Δράση
Η APA εκπροσωπεί, στηρίζει και υπερασπίζεται τους εκδότες - μέλη της, οι οποίοι δραστηριοποιούνται επαγγελματικά με την εκδοτική βιομηχανία της Αυστραλίας. Μέσα από τη δράση της και τη διοργάνωση ποικίλων προγραμμάτων επιδιώκει να προωθήσει και να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των μελών της, καθώς και να αυξήσει την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού για θέματα τα οποία άπτονται του εκδοτικού χώρου. Επιπλέον, διαθέτει έξι Τμηματικές Επιτροπές (Sectional Committees) και πέντε Ομάδες Παροχής ειδικευμένης πληροφόρησης (Expert Reference Groups), καθεμιά με ξεχωριστό αντικείμενο και σκοπό προκειμένου να επιτευχθεί η υλοποίηση των έργων της και κατ’ επέκταση η εύρυθμη λειτουργία της ένωσης. Συγκεκριμένα, οι Τμηματικές Επιτροπές εκπροσωπούν σημαντικούς τομείς της εκδοτικής βιομηχανίας, οι Ειδικές Ομάδες περιλαμβάνουν εξειδικευμένα μέλη και- όπως δηλώνονται στην επίσημη ιστοσελίδα της- είναι οι εξής:
Τμηματικές Επιτροπές
Ειδικές Ομάδες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυστραλων Εκδοτων
Φαχ
Ο γερμανικός όρος φαχ (γερμ. Stimmfach, Fach, πληθ. Fächer) αναφέρεται στο σύστημα κατηγοριοποίησης φωνών, κυρίως στα πλαίσια της όπερας, με βάση την έκταση, το βάρος, το χρώμα και άλλες ιδιότητες της φωνής. Χρησιμοποιείται διεθνώς, αλλά ως επί τω πλείστω στις γερμανόφωνες χώρες και τις σχολές μονωδίας.
Το σύστημα αποτελεί σύμβαση τόσο για τους τραγουδιστές όσο και για τους παραγωγούς οπερατικών παραστάσεων. Ο τραγουδιστής που «ανήκει» ή εντάσσεται σε κάποιο συγκεκριμένο φαχ έχει τη δυνατότητα να κινηθεί στα πλαίσια συγκεκριμένων ρόλων, που έχουν ταυτοποιηθεί στον συγκεκριμένο τύπο φωνής. Πολλοί παραγωγοί όπερας διαθέτουν καταλόγους με διαθέσιμους τραγουδιστές, κατηγοριοποιημένοι κατά φαχ· αυτό διευκολύνει τόσο τον τραγουδιστή, που έτσι αποφεύγει να λάβει ακατάλληλο για τη φωνή του ρόλο, όσο και τον παραγωγό, που δεν θα χάσει χρόνο ψάχνοντας τραγουδιστές διαφορετικού φαχ.
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τους κυριότερους υπότυπους φωνών (Fächer), με αντιστοιχία σε δεδομένους οπερατικούς ρόλους. Καθώς η οπερατική ορολογία σε διεθνή χρήση είναι κατά βάση γερμανική και ιταλική, η ελληνική μετάφραση (κατά προσσέγγιση) δίδεται σε παρένθεση. Πολλοί ρόλοι αντιστοιχούν σε περισσότερα από ένα φαχ, καθώς και ότι σε πολλές περιπτώσεις ο τραγουδιστής δεν εμπίπτει πάντα σε ένα συγκεκριμένο φαχ: π.χ. κάποιες υψίφωνοι έχουν τη δυνατότητα να τραγουδούν ρόλους κολορατούρας, αλλά και δραματικής κολορατούρας. Επιπλέον, κάποιοι ρόλοι είναι δύσκολο να αποδοθούν σε κάποιο συγκεκριμένο φαχ: π.χ. η "Βασσίλισα της Νύχτας" από τον "Μαγικό Αυλό" του Μότσαρτ θεωρείται ρόλος για δραματική κολορατούρα, αλλά δεδομένης της σπανιότητας της συγκεκριμένης φωνής και της ακραίας απαιτούμενης έκτασης, ο ρόλος αποδίδεται συχνά από μια λυρική κολορατούρα.
Dramatischer Koloratursopran
Η δραματική κολορατούρα στα έργα του Μότσαρτ δεν ταυτίζεται με την Ιταλική δραματική κολορατούρα. Οι τραγουδίστριες που ερμηνεύουν Ντόννα Άννα, Φιορντιλίτζι κλπ δεν είναι απαραίτητο ότι μπορούν να ερμηνεύσουν αντίστοιχους ιταλικούς ρόλους, οι οποίοι απαιτούν άλλες φωνητικές δεξιότητες. Οι ρόλοι της Λεονώρας, της Βιολέττας κλπ απαιτούν μια δραματική σοπράνο φωνή, που να έχει ωστόσο άνεση στην ψηλή περιοχή. Από την άλλη, η Νόρμα, η Λαίδη Μακβέθ κλπ αποτελούν δείγματα ιταλικών ρόλων, που δεν είναι απαραίτητο να αποδωθούν από κολορατούρα (αν και η παρτιτούρα αυτό απαιτεί), αλλά από μια φωνή σωματώδη, με δυνατότητα να χειριστεί ακραίο δραματικό ύφος και με άνεση στη δεξιοτεχνία. Ο Βέρντι έγραψε πολλάκις τέτοιους ρόλους στα νιάτα του. Η δραματική σοπράνο Γκένα Ντιμιτρόβα αποτελεί ιδανικό παράδειγμα τέτοιας φωνής, καθώς ερμήνευσε όλους αυτούς τους ρόλους, αλλά και το βαρύτερο από το ιταλικό ρεπερτόριο. Η δε Μαρία Κάλλας είναι άλλο ένα τέτοιο παράδειγμα, ωστόσο δεν είναι εύκολο να ενταχθεί σε συγκεκριμένο φαχ, καθώς η φωνή της υπήρξε εξαιρετικά εύπλαστη, κάτι που της επέτρεπε να τραγουδά σχεδόν κάθε ρόλο.
Dramatischer Sopran
Οι άνω δύο τελευταίοι ρόλοι αφορούν δραματικές υψιφώνους με άνεση στην ψηλή τους περιοχή, καθώς τα έργα απαιτούν εκτεταμένες φράσεις (τενούτες) σε ψηλές νότες. Ο ίδιος ο Στράους είχε δηλώσει ότι η Σαλώμη θα πρέπει να ερμηνευτεί από κάποια με την πλαστικότητα μιας δραματικής κολορατούρας, λόγω της ψηλής τεσσιτούρας του έργου.
Πηγές
Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Εθνοσυνέλευση της Λευκορωσίας
Η Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας (λευκορωσικά: Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь, Νατσιγιάναλνι σχοντ Ρεσπούμπλικι Μπιελαρούς' , Национальное собрание Республики Беларусь, Νατσιονάλνογιε σαμπράνιε Ρεσπούμπλικι Μπελαρούς) είναι το διθάλαμο κοινοβούλιο που κυβερνά τη Λευκορωσία. Αποτελείται από:
Ενώ κάθε βουλή έχει ειδικά καθήκοντα, και οι δύο βουλές έχουν τη δυνατότητα να κάνουν βέτο σε διατάγματα των τοπικών διοικήσεων που παρεκκλίνουν από το Σύνταγμα της Λευκορωσίας.
Τα τμήματα της Εθνοσυνέλευσης συγκαλούνται σε δύο τακτικές συνεδρίες κάθε χρόνο: η πρώτη συνεδρία ανοίγει στις 2 Οκτωβρίου και η διάρκειά της δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 80 ημέρες. Η δεύτερη συνεδρία ανοίγει στις 2 Απριλίου και δεν διαρκεί περισσότερες από 90 ημέρες.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων και το Συμβούλιο της Δημοκρατίας μπορούν να συγκληθούν σε έκτακτη σύνοδο. Οι έκτακτες σύνοδοι συγκαλούνται βάσει συγκεκριμένης ημερήσιας διάταξης κατόπιν πρωτοβουλίας του Προέδρου ή κατόπιν αιτήματος πλειοψηφίας τουλάχιστον δύο τρίτων από τα μέλη των δύο θαλάμων.
Κάθε νομοσχέδιο πρέπει να εξεταστεί αρχικά στη Βουλή των Αντιπροσώπων και έπειτα στο Συμβούλιο της Δημοκρατίας.
Ο προκάτοχός του ήταν το Ανώτατο Σοβιέτ της Λευκορωσίας (μέχρι το 1996).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθνοσυνελευση Λευκορωσιας Εθνοσυνελευση
Ντέιβιντ Κόπερφιλντ (μυθιστόρημα)
Ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ (αγγλ.: David Copperfield) είναι το όγδοο λογοτεχνικό σύγγραμμα του Άγγλου μυθιστοριογράφου Καρόλου Ντίκενς, ο οποίος το τιτλοφόρησε ως The Personal History, Adventures, Experience and Observation of David Copperfield the Younger of Blundeston Rookery (which he never meant to publish on any account), αλλά έγινε ευρέως γνωστό μονάχα με το όνομα του κεντρικού ήρωα. Αποτελεί το έργο με τον πλέον εμφανή αυτοβιογραφικό χαρακτήρα ανάμεσα στα υπόλοιπα έργα του διάσημου συγγραφέα της βικτωριανής εποχής. Δημοσιεύτηκε ολοκληρωμένο το 1850, αφού από το Μάιο του 1849 έως το Νοέμβριο της επόμενης χρονιάς κυκλοφορούσε -όπως πολλά έργα του Ντίκενς- σε μηνιαίες συνέχειες.
Σύνοψη πλοκής
thumb|left|150px|Η Άγκνες Ουΐκφιλντ (έργο του Φρανκ Ρέυνολντς). Ο Ντέιβιντ (Δαβίδ) Κόπερφιλντ σε πρώτο πρόσωπο αφηγείται αναδρομικά τη πολυκύμαντη ζωή του από την τρυφερή παιδική ηλικία, την εφηβεία μέχρι την ενηλικίωση και την περίοδο ωριμότητας. Ο κύριος ήρωας της ιστορίας γεννήθηκε περίπου το 1820 στο Μπλάντερστον, οικισμό κοντά στο παραθαλάσσιο Γκρέιτ Γιάρμουθ. Ο πατέρας του, από τον οποίο πήρε όνομα κι επίθετο, είχε αποβιώσει ήδη έξι μήνες προτού γεννηθεί ο γιος του και η μητέρα του Ντέιβιντ παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Έντουαρντ Μέρντστοουν. Ο μικρός Ντέιβιντ όμως δικαιολογημένα έτρεφε αισθήματα αντιπάθειας προς τον πατριό του, ο οποίος επέμενε στην αυστηρή διαπαιδαγώγησή του, διακόπτοντας έτσι την τρυφερή σχέση του παιδιού με τη μητέρα του. Η τελευταία, φύσει συναισθηματικός αλλά αδύναμος χαρακτήρας, υπάκουε πειθήνια στο νέο της σύζυγο, που έφερε σύντομα στο σπίτι την αδελφή του Τζέην, για να βοηθήσει στο νοικοκυριό και στην ανατροφή του παιδιού. Μετά από συνεχείς επιπλήξεις για την ελάχιστη φαινομενικά πρόοδό του στα μαθήματα, ο Ντέιβιντ δάγκωσε τον πατριό του, και εστάλη σύντομα εσωτερικός στο «Σάλεμ Χάουζ», οικοτροφείο του Λονδίνου. Εκεί, παρά τον ανηλεή διευθυντή κ. Κρικλ, δημιουργεί φιλίες με τον Στήβεν Στήρφορθ και τον Τόμμυ Τραντλς, πρόσωπα που δρουν και σε επόμενα κεφάλαια.
Επιστρέφοντας στο σπίτι του για τις θερινές διακοπές, αντιλαμβάνεται ότι η μητέρα του είχε γεννήσει ένα αγοράκι, αλλά μέσα στην επόμενη χρονιά πληροφορείται στο σχολείο του για το θάνατο τόσο της μητέρας όσο και του ετεροθαλούς αδελφού του, οπότε επιστρέφει εσπευσμένα στους Μέρντστοουν. Πλέον το μοναδικό στηριγμά του είναι η κυρία Πέγκοττυ, η πιστή οικονόμος της μητέρας του. Ο πατριός του αποφασίζει να τον στείλει εργάτη σε βιοτεχνία-εργοστάσιο, του οποίου ήταν νομικά συνιδιοκτήτης, και το οποίο έδρευε στο Λονδίνο. Ο Κόπερφιλντ λοιπόν αποκτά σε μικρή ηλικία εμπειρία εργασίας υπό άθλιες συνθήκες. Παράλληλα, ο οικοδεσπότης του σπιτιού στο οποίο διαμένει ο Ντέιβιντ, ο κύριος Ουΐλκινς Μικώμπερ, σε λίγο καιρό συλλαμβάνεται λόγω χρεών και κλείνεται σε ειδική φυλακή για χρεωκοπημένους. Σ' αυτήν θα παραμείνει για αρκετούς μήνες, προτού τελικά αποφασίσει να μετακομίσει στο Πλύμουθ. Ως αποτέλεσμα, ο Ντέιβιντ μένει απροστάτευτος. Αναζητά στη συνέχεια τις τελευταίες ελπίδες του στο μοναδικό εναπομείναντα συγγενή του, την εκκεντρική θεία του πατέρα του, Μπέτσυ Τρότγουντ, οπότε πεζός ταξιδεύει ως το Ντόβερ, έχοντας δραπετεύσει από το χώρο εργασίας του.
Στο Ντόβερ βρίσκει καταφύγιο στην προαναφερθείσα θεία του, η οποία αναλαμβάνει να τον αναθρέψει, παρά την απόπειρα του Έντουαρντ Μέρντστοουν να αναλάβει εκ νέου την κηδεμονία του. Όχι μόνο τον υιοθετεί, αλλά του δίνει και το επίθετό της (Τρότγουντ). Φροντίζει να τον στείλει σε αξιόλογο σχολείο στο Κάντερμπερυ, όπου και εγκαθιστά τον κηδεμονευόμενό της στο σπίτι του χήρου δικηγόρου της Ουΐκφιλντ, που ζει με τη μονάκριβη κόρη του Άγκνες.
Η ιστορία συνεχίζεται ακολουθώντας τον έφηβο Ντέιβιντ που ενηλικιώνεται και συνεχίζει τη ζωή του, στην οποία «μπαίνουν» και «βγαίνουν» γνώριμα σ' αυτόν πρόσωπα, όπως για παράδειγμα η οικογένεια της Πέγκοττυ (η μικρή ορφανή Έμιλυ, ο καπετάνιος Πέγκοττυ, ο ανηψιός του Χαμ). Η παιδική φίλη του Κόπερφιλντ Έμιλυ, αν και αρραβωνιάστηκε με το Χαμ, αποπλανήθηκε από τον Στήρφορθ, χαρισματικό χαρακτήρα που ελκύει τον Ντέιβιντ από μικρό. Η τραγική αυτή ιστορία κλονίζει τον Ντέιβιντ, που όμως βρίσκει στο πρόσωπο της Άγκνες μια έμπιστη φίλη (το «φύλακα άγγελό» του, όπως τη χαρακτηρίζει). Ταυτόχρονα, συναντά σε διάφορες περιστάσεις τον κ. Μικώμπερ, αλλά και τον Γιουράια Χηπ, ύπουλο υπάλληλο του δικηγορικού γραφείου του Ουΐκφιλντ. Τα παραπτώματα του τελευταίου αποκαλύπτονται χάρη στην παρέμβαση του Μικώμπερ, του οποίου η οικονομική αδεξιότητα και αφερεγγυότητα είναι προφανής, αλλά ο αφηγητής την παρουσιάζει με κατανόηση.
Στη ζωή του μάλιστα εισέρχεται η Ντόρα Σπένλοου, αξιολάτρευτη αλλά και αφελής γυναίκα, την οποία παντρεύεται, για να πεθάνει σε λίγους μήνες έπειτα από μακρά αρρώστια. Οι Μικώμπερ και οι Πέγκοττυ μετακομίζουν στην Αυστραλία, όπου βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο για την υπόλοιπη ζωή τους. Ο Κόπερφιλντ δείχνει κλίση προς τη λογοτεχνία και αποκτά κύρος και ταξιδεύει στο εξωτερικό. Ύστερα από σοβαρή ενδοσκόπηση, αναγνωρίζει ότι η Άγκνες είναι το πρόσωπο με το οποίο άγγιζε ανέκαθεν την ευτυχία. Επιστρέφει στην Αγγλία για να παντρευτεί την αγαπημένη του Άγκνες, που δίνει σ' αυτόν την αληθινή ψυχική χαρά. Αποκτούν μαζί τρία παιδιά και την επιδιωκόμενη οικογενειακή γαλήνη.
Οι χαρακτήρες του μυθιστορήματος
thumb|200px|Ο Ντέιβιντ ερωτεύεται την Ντόρα Σπένλοου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Κάρολου Ντίκενς
Πίτερ Μέλενερ
Ο Πίτερ Μέλενερ (φλαμανδικά: Pieter Meulener ή Peter Meulenaer, Αμβέρσα, βαπτ. 18 Φεβρουαρίου 1602 – Αμβέρσα, 27 Νοεμβρίου 1654) ήταν κορυφαίος Φλαμανδός ζωγράφος σκηνών μάχης των μέσων του 17ου αιώνα. Ζωγράφισε, επίσης, τοπία με σκηνές καθημερινότητας.
Βιογραφία
thumb|right|310px|Αψιμαχία ιππικού Ο Πίτερ Μέλενερ γεννήθηκε στην Αμβέρσα όπου και βαπτίστηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1602. Υποθέτουμε ότι εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του Γιαν ντε Μελενάιρ, ο οποίος ήταν γιος του Φλαμανδού ζωγράφου της Αναγέννησης Κορνέλις Μόλενερ. Ο Γιαν είχε γίνει μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1598 και απεβίωσε το 1645. Ο Πίτερ έγινε μέλος της Συντεχνίας το 1631 ως "wijnmeester", δηλ. ως γιος ή αδελφός κάποιου που ήταν ήδη μέλος της Συντεχνίας. Πιθανότατα το ίδιο έτος νυμφεύτηκε.
Καθώς δεν έχουν ακόμη βρεθεί έργα με παλαιότερη χρονολόγηση, είναι πιθανόν να ξεκίνησε βοηθώντας τον πατέρα του στο εργαστήριό του. Ξεκίνησε το δικό του από το 1642 ως τον θάνατό του στην Αμβέρσα το 1654.
Γενικά
Απέκτησε σημαντική φήμη ως ζωγράφος απεικόνισης μαχών, αλλά ήταν γνωστός και για τα τοπία του. Τα έργα του είναι συνήθως χρονολογημένα και φέρουν την υπογραφή "P.MEVLENER". Ευκαιριακά χρησιμοποιούσε το μονόγραμμα "ΡΜ" σε λιγκατούρα με το Ρ στο κέντρο και πάνω από το Μ. Έργα με αυτό το μονόγραμμα είχαν επί μακρόν θεωρηθεί ως δημιουργημένα από τον Πίτερ ντε Μολάιν (Pieter de Molijn).
Έργα του βρίσκονται σε κορυφαία μουσεία ανά τον κόσμο, όπως το Μουσείο Πράδο, το Μουσείο Ερμιτάζ, το Ρέικσμουζεουμ και το Μουσείο του Λούβρου.
Σκηνές μάχης
Στις σκηνές μάχης απεικονίζει αψιμαχίες ιππικού, επιθέσεις σε στρατιωτικές φάλαγγες και σε ταξιδιώτες, παρουσιάζοντας τα θέματα αυτά από τη φλαμανδική πλευρά κατά τον Ογδοηκονταετούς Πολέμου και του Τριακονταετούς Πολέμου. Αγαπημένο του θέμα ήταν οι συμπλοκές εφίππων και ο συνήθης τρόπος απεικόνισής τους ήταν να τοποθετεί μια πυκνή αψιμαχία σε συγκεκριμένη περιοχή της σύνθεσης. Ενώ κάποιοι Φλαμανδοί καλλιτέχνες, όπως ο Πίτερ Σνάιερς ζωγράφιζαν σκηνές μάχης που απεικόνιζαν πραγματικές μάχες με τοπογραφική ακρίβεια και αναλυτικό τρόπο, ο Μέλενερ αποσκοπούσε μόνο στην αναπαράσταση της μάχης εν γένει.
Οι σκηνές μάχης του εμφανίζουν ομοιότητες με αυτές του Σεμπάστιαν Φρανξ, του πρώτου Φλαμανδού καλλιτέχνη που ασχολήθηκε με αυτόν τον τύπο ζωγραφικής. Ορισμένοι ιστορικοί τέχνης πιστεύουν ότι ο Μέλενερ πιθανόν να σπούδασε ζωγραφική υπό τον Φρανξ. Η παλέτα του εμφανίζει περισσότερες ομοιότητες με του Πίτερ Σνάιερς, ο οποίος σπούδασε υπό τον Φρανξ. Μετά το 1645 τα χρώματά του γίνονται πιο διαυγή, υπό την επίδραση των Ολλανδών ζωγράφων αυτού του τύπου σκηνών, όπως οι Πίτερ ντε Νέυν, Γιαν Γιάκομπς φαν ντερ Στόφφε και Άμπραχαμ φαν ντερ Χουφ, και ιδιαίτερα του Παλαμέντες Παλαμέντες, σε τέτοιο σημείο, ώστε τα έργα τους να μην ξεχωρίζουν.
Τοπία
Τα τοπί του συνήθως παρουσιάζουν σκηνές της καθημερινότητας. Ενδιαφέρον παράδειγμα είναι το Τοπίο με ζευγάρι που χορεύει του 1645. Είναι ζωγραφισμένο στο διακοσμημένο κάλυμμα ενός αρψίχορδου της Αμβέρσας. Το τοπίο απεικονίζει μια σκηνή έξω από κάποιο χωριό, όπου μια ομάδα ανθρώπων απολαμβάνουν τις εκτός σπιτιού δραστηριότητες. Στα αριστερά ένα ζευγάρι χορεύει υπό τους ήχους της μουσικής ενός λαουτιέρη κι ενός βιολιστή. Στα δεξιά στένεται ένας άνδρας με σάκο στον ώμο.
Εάν το έργο Άποψη του κάστρου Χέμικσεμ, το οποίο πωλήθηκε στις 9 Ιουνίου 1982 σε πλειστηριασμό του οίκου Sotheby's είναι όντως του Πίτερ Μέλενερ, σημαίνει ότι ζωγράφισε επίσης και τοπογραφικά τοπία.
Συνεργασίες
Όπως συνηθιζόταν στην Αμβέρσα του 17ου αιώνα, ο Μέλενερ συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες σε συνθέσεις. Παράδειγμα τέτοιας συνεργασίας είναι ο πίνακας Εκτεταμένο τοπίο με αψιμαχία ιππικού στην κορυφογραμμή, ο οποίος πωλήθηκε από τον οίκο Christie's στις 6 Ιουλίου 2007. Σε αυτόν ο Μέλενερ έχει φιλοτεχνήσει τις μορφές και ο Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος το τοπίο.
Μιχαήλ Σοφρωνιάδης
Ο Μιχαήλ Σοφρωνιάδης (Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία, περί 1875 – Πρίγκηπος, 20 Αυγούστου 1932) ήταν Έλληνας φαρμακοποιός, συγγραφέας, αρθρογράφος και μεταφραστής.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Σοφρωνιάδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Τζιμπαλί («Αγιά») το λεγόμενο «κέντρο της ορθοδοξίας» της πρωτεύουσας της Οθωμανικής Τουρκίας. Υιος φαρμακοποιού, του Σταύρου Σοφρωνιάδη και της Σμαράγδας. Σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή της Κ/Πολης και από τον Ιανουάριο του 1904 που ο πατέρας του απεβίωσε, ανέλαβε να τον διαδεχθεί στο επάγγελμα στην περιοχή του Πέραν. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη Λογοτεχνία, την Ποίηση, τη Φιλοσοφία, τη φωτογραφία και τη νομική επιστήμη. Πολυγραφότατος, στα 1924 εξέδωσε από κοινού με τον Αντώνιο Γ. Στογιαννίδη το επαγγελματικό εγχειρίδιο «Aide-memoire pharmaceutique de poche du medecin et du pharmacien» το οποίο γνώρισε 4 εκδόσεις και μετά το 1932 μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα Γαλλικά και στα Τούρκικα.
Κοινωνική δράση
Ο Σοφρωνιάδης υπήρξε μέλος πολλών συλλογικών τοπικών, πολιτιστικών και συνδικαλιστικών οργάνων και ιδρυμάτων, ασχολούμενος επί πολλά έτη με τα κοινά της πόλης του. Ανέπτυξε πλούσια φιλανθρωπική δραστηριότητα, συνεργαζόμενος με κορυφαίους ιεράρχες. Ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος του αθλητικού σωματείου «Γ.Σ. Αχιλλέας».
Δημοσιογραφία
Το 1905 ξεκίνησε να αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος» και συνέχισε στις «Πρόοδο» (1908), «Κωνσταντινούπολη», «Πρωΐα» κ.α. Συνήθιζε να υπογράφει με το ψευδώνυμο «Φαρμακίδης», το οποίο αφενός παρέπεμπε στον γνωστό ιερωμένο, αφετέρου αποκάλυπτε μερικώς την επαγγελματική του ιδιότητα.
Συγγραφικό έργο
Ο Μ.Σ. έγινε γνωστός για τις πολλές μεταφράσεις του, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το πόνημα του πρέσβη των ΗΠΑ Χένρυ Μοργκεντάου, μετέπειτα προέδρου της ΕΑΠ, «Κωνσταντινούπολις» (έκδοση «Εστία», 1919). Επίσης, συνέγραψε τα βιβλία «Η άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων το 1453» (Αθήνα, 2003, φωτογραφική ανατύπωση από την πρώτη έκδοση του 1920) και «Από την απολυταρχία στον Κεμαλισμό», άρθρα από τον Ελληνικό Τύπο της Κωνσταντινούπολης, 1905 – 1921 (έκδοση Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, Αθήνα, 2005, i.s.b.n.: 960-7957-35-0, σε επιμέλεια Μιχαήλ Βαρλά και Μαριάννας Κομνηνού Σοφρωνιάδου, προλογίζει ο Λάζαρος Εφραίμογλου)
New Horizons
Η πορεία προς τον Πλούτωνα
thumb|right|Η ηφαιστειακή δραστηριότητα του δορυφόρου [[Ιώ (δορυφόρος)|Ιω, καταγεγραμένη από το New Horizons κατά την διάρκεια της επίσκεψης της διαστημοσυσκευής στον Δία.]] Το σκάφος πέρασε αρχικά κοντά από τον αστεροειδή 132524 APL και στη συνέχεια από το Δία, τον οποίο πλησίασε στα 2,3 εκατομμύρια χιλιόμετρα στις 28 Φεβρουαρίου 2007. Το πέρασμα από το Δία έδωσε στη διαστημοσυσκευή βαρυτική βοήθεια, αυξάνοντας την ταχύτητα του διαστημόπλοιου κατά 14.000 km/h. Επίσης, το πέρασμα χρησιμοποιήθηκε για να ελεγχθούν οι επιστημονικές δυνατότητες του New Horizons, στέλνοντας δεδομένα για την ατμόσφαιρα, τους δορυφόρους και την μαγνητόσφαιρα του Δία. Μετά τον Δία, η συσκευή συνέχισε τη διαδρομή της προς τον Πλούτωνα, την οποία πέρασε σε μεγάλο ποσοστό σε κατάσταση «χειμερίας νάρκης».
Μιχαήλ Σοφρωνιάδης
Προσωπική ζωή
Ο Μ.Σ νυμφεύθηκε στα 1895 τη θεατρική συγγραφέα και κόρη τραπεζίτη Αγγελία Χατζοπούλου με την οποία απέκτησαν δυο παιδιά, την Ιωάννα (1896 – 1982) και το Σταύρο (1899 – 1995).
New Horizons
Η πορεία προς τον Πλούτωνα
Στις 25 Αυγούστου 2014 το New Horizons διέσχισε την τροχιά του πλανήτη Ποσειδώνα, στο ταξίδι του προς τον Πλούτωνα. Το πέρασμα αυτό πραγματοποιήθηκε κατά την 25η επέτειο από την ιστορική προσέγγιση της διαστημικής συσκευής Voyager 2 στον πλανήτη Ποσειδώνα, στις 25 Αυγούστου 1989.
Μιχαήλ Σοφρωνιάδης
Πηγές
• Μιχαήλ Σοφρωνιάδης, στο «Ρωημοί Φαρμακοποιοί της Κωνσταντινούπολης και η δράση τους από το 1840 έως σήμερα» “ANGLOHELLENIC”, Εκδόσεις “ΠEΛTH” Α.Ε., Αλεξανδρούπολη, 2009, του Θεόδωρου Κυρκούδη
New Horizons
Προσέγγιση στον Πλούτωνα
thumb|250px|Ο Πλούτωνας Η εγγύτερη προσέγγιση του New Horizons στον Πλούτωνα έλαβε χώρα στις 11:49 UTC της 14ης Ιουλίου 2015, σε απόσταση 12.470 χιλιομέτρων από την επιφάνεια του Πλούτωνα και 13.658 χιλιόμετρα από το κέντρο του. Τηλεμετρικά στοιχεία τα οποία επιβεβαίωσαν την επιτυχημένη προσέγγιση έφτασαν από το σύστημα του Πλούτωνα στις 15 Ιουλίου 2015, 00:52:37 UTC, μετά από 22 ώρες προγραμματισμένης σιγής ασυρμάτου, καθώς το διαστημόπλοιο ήταν στραμμένο προς το σύστημα του Πλούτωνα. Οι πρώτες λεπτομέρειες από τη προσέγγιση λήφθηκαν αργότερα μέσα στην ημέρα. Η μεταφορά όλων των δεδομένων διήρκεσε 16 μήνες, ενώ η ανάλυσή τους θα πάρει ακόμη περισσότερο.
Μιχαήλ Σοφρωνιάδης
Πηγές
• Τα βιβλία του Μιχαήλ Σοφρωνιάδη
New Horizons
Μετά τον Πλούτωνα
Μετά τον Πλούτωνα, το New Horizons θα διασχίζει τη ζώνη του Κάιπερ, πιθανώς προσεγγίζοντας κάποιο αντικείμενο. Το 2011 ξεκίνησε έρευνα από επίγεια τηλεσκόπια ώστε να βρεθεί κάποιος αστεροειδής στόχος. Το 2014, η έρευνα συνεχίστηκε με τη χρήση του διαστημικού τηλεσκόπιου Χαμπλ και τελικά ανακοινώθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2014 ότι είχαν βρεθεί τρεις πιθανοί στόχοι, οι 2014 MU69 (PT1), 2014 OS393 (PT2) και 2014 PN70 (PT3), ενώ ένας τέταρτος, ο 2014 MT69, είχε ήδη αποκλειστεί. Στις 28 Αυγούστου 2015, ο 2014 MU69 επιλέχθηκε και η πορεία του New Horizons προσαρμόστηκε ώστε να προσεγγίσει το αντικείμενο, κάτι που έγινε την 1 Ιανουαρίου 2019 όταν βρισκόταν 43,4 AU από τον Ήλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ Κατηγορία:Μη επανδρωμένα διαστημικά σκάφη Κατηγορία:Πλούτωνας Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2006
Μιχαήλ Σοφρωνιάδης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
3350 Σκόμπη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σκόμπη εκτιμάται σε 7,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι μάλλον S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,059. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σκόμπη γύρω από τον εαυτό του.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκομπη
Μετόχι Ελαιώνος Αχαΐας
Το Μετόχι είναι μικρός πεδικός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ελαιώνος, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα πρώην δημοτικού διαμερίσματος Ελαιώνος.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Σημαία της Γουατεμάλας
thumb|250px|[[Αρχείο:FIAV 011011.svg|23px Διαστάσεις: (5:8)]] thumb|250px|Πολιτική σημαία της Γουατεμάλας. Η σημαία της Γουατεμάλας σχεδιάστηκε σε δύο χρώματα: στο μπλε του ουρανού και το λευκό. Η άσπρη λωρίδα ανάμεσα στις δύο μπλε αντιπροσωπεύει το γεγονός ότι η Γουατεμάλα είναι χώρα που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ωκεανούς, τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό. Το λευκό χρώμα συμβολίζει επίσης την ειρήνη και την αγνότητα. Το σχέδιο των γραμμών βασίζεται στη σημαία των Ηνωμένων Επαρχιών της Κεντρικής Αμερικής, παρ' όλο που σε αυτήν οι λωρίδες ήταν οριζόντιες και οι έξω λωρίδες ήταν γαλάζιες και όχι στο μπλε του ουρανού. Στο κέντρο της σημαίας βρίσκεται το εθνόσημο της Γουατεμάλας, το οποίο περιλαμβάνει το Resplendent Quetzal, εθνικό πτηνό της χώρας και σύμβολο ελευθερίας, μια περγαμηνή, η οποία αναγράφει την ημερομηνία ανεξαρτησίας της Κεντρικής Αμερικής από την Ισπανία (15 Σεπτεμβρίου 1821), σταυρωτά όπλα, που δείχνουν την προθυμία της χώρας για αυτοάμυνα ακόμα και με τη χρήση βίας άμα χρειαστεί, ένα δάφνινο στέμμα, σύμβολο νίκης και διασταυρωμένα ξίφη, που είναι σύμβολα τιμής.
Το παρόν σχέδιο της σημαίας ανάγεται στο 1871. Το Resplendent Quetzal νωρίτερα εμφανίστηκε στη σημαία του Los Altos, στην Κεντρική Αμερική, στη δεκαετία του 1830. Υιοθετήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1885 (τόσο η κρατική όσο και η πολιτική). Η πολιτική σημαία έχει γαλάζιο και λευκό χρώμα, χωρίς το εθνόσημο.
Ιστορικές σημαίες
Η σημαία της Γουατεμάλας έχει αλλάξει στη διάρκεια των χρόνων, φτάνοντας στο σημερινό της σχέδιο το 1871.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουατεμάλα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουατεμάλας