cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντόνιο Κόντε (ξιφομάχος)
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κόντε γεννήθηκε στην πόλη Μιντούρνο της Νότιας Ιταλίας. Έμαθε την τέχνη της ξιφασκίας στην Στρατιωτική Σχολή της Μόντενα, από όπου αποφοίτησε στρατιωτικός. Στη συνέχεια εγκατέλειψε τη στρατιωτική του καριέρα για να συμμετάσχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 στο Παρίσι, καθώς ως στρατιωτικός της Ιταλίας δεν μπορούσε να λάβει μέρος σε αγώνες στη Γαλλία.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα της σπάθης διδασκάλων, κερδίζοντας στον τελικό τον ομόεθνό του Ίταλο Σαντέλι. Κατέκτησε επίσης την 4η θέση στο ξίφος ασκήσεως διδασκάλων.
Το 1904 πήγε στην Ισπανία, και πριν επιστρέψει και πάλι στη Γαλλία παντρεύτηκε με τη Σοφία, μια σερβιτόρα που του έσωσε τη ζωή από κάποιον που προσπάθησε να τον δηλητηριάσει. Μετά το θάνατο της Σοφίας γύρισε στη γενέτειρά του όπου στις 4 Φεβρουαρίου 1953 πέθανε σε ηλικία 85 ετών αφήνοντας την περιουσία του στο νοσοκομείο της πόλης.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ξιφασκίας Κατηγορία:Ξιφομάχοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Αλεξάνδρα Μακκαβαία
Η Αλεξάνδρα Μακκαβαία, κόρη του Υρκανού ΙΙ ήταν σύζυγος του Αλεξάνδρου της Ιουδαίας. Ήταν μητέρα της συζύγου του Ηρώδη του Μεγάλου Μαριάμης και του νεαρού αρχιερέα Αριστόβουλου. .
Δολοφονίες των παιδιών της Αλεξάνδρας
Η Αλεξάνδρα είχε καταφέρει να επιβάλει μέσω της φιλίας της με την Κλεοπάτρας Ζ΄ που μισούσε τον Ηρώδη την εκλογή του νεαρού γιου της ως αρχιερέα. Η εκλογή αυτή υπήρξε μοιραία για τον Αριστόβουλο καθώς δολοφονήθηκε το 35 π.Χ. στην Ιεριχώ. .
Η Αλεξάνδρα είχε ζητήσει εκδίκηση για τον φόνο του γιου της από την Κλεοπάτρα και τον Μάρκο Αντώνιο. Πράγματι ο Μάρκος Αντώνιος συνάντησε τον Ηρώδη στη Λαοδίκεια της Συρίας (34 π.Χ.) ενώ επέστρεφε από την αποτυχημένη εκστρατεία του εναντίον των Πάρθων που αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα για το γόητρό του. Ο Μάρκος Αντώνιος για να μην δημιουργηθεί νέα πολιτική αναστάτωση στην περιοχή εκείνη την κρίσιμη στιγμή δεν έλαβε κανένα μέτρο εναντίον του και ο Ηρώδης επέστρεψε στο βασίλειο του.
Εκεί ξέσπασε σκάνδαλο όταν η αδελφή του Σαλώμη του αποκάλυψε ότι ο σύζυγος της Ιώσηπος που είχε λάβει μυστική εντολή από τον Ηρώδη να δολοφονήσει τη Μαριάμη αν δεν επέστρεφε από τη Λαοδίκεια της είχε αποκαλύψει την αποστολή του. Ο Ηρώδης συγχώρησε τελικά τη Μαριάμη, η Αλεξάνδρα όμως φυλακίστηκε προσωρινά καθώς τη θεώρησε υπεύθυνη για το σκάνδαλο αυτό.
Η Αλεξάνδρα στράφηκε εναντίον της κόρης της όταν ένα νέο παρόμοιο σκάνδαλο ξέσπασε την εποχή που ο Ηρώδης γύρισε από τη Ρόδο (30 π.Χ.) όπου είχε συναντηθεί με τον μοναδικό πλέον ισχυρό άνδρα της Ρώμης Οκταβιανό. Το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε και πάλι από τη Σαλώμη. Ο Ηρώδης που ήταν γνωστός πολιτικός φίλος του Μάρκου Αντώνιου είχε ζητήσει τότε από τον αυλικό του Σόαιμο να δολοφονήσει την Αλεξάνδρα και τη σύζυγό του αν δεν επέστρεφε από τη συνάντηση.
Ο Σόαιμος είχε αποκαλύψει όλα αυτά στη Μαριάμη η οποία θα επιχειρούσε να δηλητηριάσει τον Ηρώδη. Η αποκάλυψη στάθηκε μοιραία γι αυτήν καθώς καταδικάστηκε σε θάνατο (29 π.Χ.).
Το τέλος της Αλεξάνδρας
Το επόμενο έτος ο Ηρώδης βρέθηκε στη Σαμάρεια. Τότε κυκλοφόρησαν φήμες ότι πέθανε. Η Αλεξάνδρα επιχείρησε να καταλάβει την εξουσία ο Ηρώδης όμως τη συνέλαβε και την εκτέλεσε (28 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Ασμοναϊκή δυναστεία
Ενδηίδα
Στην ελληνική μυθολογία η Ενδηίδα (Ενδηίς) ή Ενδαΐδα (Ενδαΐς) ήταν κόρη του Χείρωνα ή του Σκίρωνα και της Χαρικλούς, σύζυγος του Αιακού, μητέρα του Τελαμώνα και του Πηλέα και γιαγιά του Αχιλλέα.
Πηγές
Ενδηιδα
Όπερα Χάρισον
Η Όπερα Χάρισον (αγγλικά: Harrison Opera House, πλήρης τίτλος Edythe C. and Stanley L. Harrison Opera House), είναι η επίσημη έδρα της Όπερας της Βιρτζίνια στην περιφέρεια Γκεντ του Νόρφολκ, Βιρτζίνια. Κάποτε θέατρο του USO του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό το ιστορικό κτίριο ανακαινίσθηκε το 1993. Η ανακαινισμένη όπερα έχει χωρητικότητα 1.632 ατόμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιρτζίνια Κατηγορία:Όπερα Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ραμ Μπαράν Γιαντάβ
Ο Ραμ Μπαράν Γιαντάβ (रामवरण यादव, 4 Φεβρουαρίου 1948 - ...) είναι πολιτικός του Νεπάλ. Γενικός Γραμματέας του κόμματος του Κογκρέσου του Νεπάλ. Εξελέγη πρώτος πρόεδρος της χώρας, τον Ιούλιο του 2008 από τη Συντακτική Συνέλευση.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαφάχι της επαρχίας Ντανούσα, στις 4 Φεβρουαρίου του 1948. Γιος του Τάνι και της Ραμράτι Γιαντάβ, σπούδασε Ιατρική στην Καλκούτα της Ινδίας. Χρημάτισε Υπουργός Υγείας το 1991. Παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά συνολικά. Η σύζυγός του απεβίωσε το 1983.
Βουλευτής και υπουργός
Εξελέγη βουλευτής στην Pratinidhi Sabha στις βουλευτικές εκλογές του 1999 με το κόμμα του Κογκρέσου του Νεπάλ. Έπειτα από την εκλογή, ανέλαβε Υπουργός Υγείας. Στις εκλογές του 2008 κατήλθε υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια της γενέτειράς του και κέρδισε μία έδρα στη Συντακτική Συνέλευση, με 10.392 ψήφους. Το Μάιο του 2007, έγινε επίθεση από εξτρεμιστές στην οικία του στο Τζανακπούρ. Οι δράστες ανήκαν στην οργάνωση Janatantrik Terai Mukti Morcha (JTMM), οι οποίοι άφησαν σημείωμα στο σπίτι, ύψωσαν τις σημαίες τους και πυροδότησαν μια βόμβα.
Εκλογή στην προεδρία
Ο Γιαντάβ εξελέγη ο πρώτος Πρόεδρος της ασιατικής χώρας στις 21 Ιουλίου του 2008, καθώς εξασφάλισε 308 επί συνόλου 590 ψήφων στη Συντακτική Συνέλευση κερδίζοντας τον υποψήφιο του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μαοϊστών), Ραμ Ραγιά Πρασάντ Σινγκ.
Η ορκωμοσία του έγινε στο Κατμαντού στις 23 Ιουλίου του 2008. Παρέμεινε στην προεδρία της χώρας μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2015, οπότε και τον διαδέχτηκε η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Νεπάλ
Ανάληψη Γερακίου Ηλείας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ανάληψη (αποσαφήνιση)
Η Ανάληψη είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 310 μέτρα. Βρίσκεται νότια της τεχνικής λίμνης του Πηνειού σε απόσταση 8 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Αμαλιάδα (έδρα του δήμου) και 4 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Γεράκι. Η παλιά ονομασία ήταν Τερόν και έτσι αναφέρεται το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πηνειΐων. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Ανάληψις. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Γεράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Γερακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 113 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Ηλεία και τον δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Ανάληψη Κάστρου Ηλείας
Άννα Διογένη
Η Άννα Διογένη ή Διογενήσσα (σερβικά : Ана Диогенисса), (περ. 1074-1145) ήταν βυζαντινή αρχόντισσα από τη Δυναστεία του Διογένη, που έγινε η μεγάλη πριγκίπισσα της Ράσκας (Σερβίας) ως σύζυγος τού Ούρου Α΄ Βουκάνοβιτς.
Ή Άννα γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη λίγο πριν ή το αργότερο εννέα μήνες μετά το θάνατο του πατέρα της Κωνσταντίνου Διογένη, ο οποίος απεβίωσε στην Αντιόχεια το 1074· οι γονείς τού Κωνσταντίνου ήταν ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης και η Άννα Αλουσιανή.
Μητέρα της Άννας Διογένη ήταν η Θεοδώρα Κομνηνή, κόρη του ισχυρού ευγενή Ιωάννη Κομνηνού και ως εκ τούτου αδελφή τού μετέπειτα αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (1081-1118).
Δεν καταγράφεται πότε ακριβώς η Άννα παντρεύτηκε τον Ούρος Α΄, ο οποίος βασίλεψε από το 1112-1115 και το 1131-1145. Είναι πολύ πιθανόν να έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του Ούρος Α΄ στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε σταλεί ως όμηρος από τον θείο του Βουκάν το 1094. Είναι άγνωστο πότε απεβίωσε· γνωρίζουμε λίγα πράγματα για την ζωή της.
Τα παιδιά της ήταν :
και ενδεχομένως
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος Διογένη Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σερβίας Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας Κατηγορία:Δυναστεία των Βουκάνοβιτς Αννα Διογένη
1755
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1755 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εδουάρδο Φλακέρ
Ο Εδουάρδο Φλακέρ ι Βάθκεθ (λατινικό αλφάβητο : Eduard Flaquer i Vázquez), (Βαρκελώνη, 4 Σεπτεμβρίου 1894 - Zumaia, 18 Αυγούστου 1951), ήταν Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και ποδοσφαιριστής.
Καριέρα στο ποδόσφαιρο
Στο ποδόσφαιρο έπαιζε στην θέση του αμυντικού.Ήταν ποδοσφαιριστής της "Ιντερνασιονάλε" της Βαρκελώνης από το 1918 έως το 1920 αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Καταλωνίας.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Στην αντισφαίριση ήταν αθλητής του συλλόγου "CT Turó de Barcelona". Ήταν ένας από τους πρώτους Ισπανούς παίκτες της αντισφαίρισης που ακολούθησαν τον επαγγελματισμό.
Ήταν φιναλίστ στον τελικό του Γουίμπλεντον το 1923 με συμπαίκτη τον Μανουέλ ντε Γκομάρ και έφτασε στους προημιτελικούς στο Ρολάν Γκαρός.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αμβέρσας το 1920 και στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι το 1924 στο μονό και στα διπλά με συμπαίκτες τον Ρικάρδο Σαπρίσα και την Λίλι ντε Άλβαρεθ ως ζευγάρια.
Ήταν επίσης μέλος της πρώτης ισπανικής ομάδας στο κύπελλο Ντέιβις στην ιστορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ενιπεύς
Στην ελληνική μυθολογία ο Ενιπεύς ήταν ο ωραιότερος από όλους τους ποτάμιους θεούς, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος.
Προκοπάτα Κεφαλονιάς
Τα Προκοπάτα είναι ένα χωριό της Κεφαλλονιάς.
Ενιπεύς
Κατά τον Όμηρο, τον Ενιπέα ερωτεύθηκε η Τυρώ, κόρη του Θεσσαλού Σαλμωνέως και της Αλκιδίκης, σύζυγος του Κρηθέως. Ο θεός Ποσειδώνας είδε την Τυρώ και την ερωτεύθηκε. Επειδή όμως καταλάβαινε ότι η ερωτευμένη κόρη δεν θα δεχόταν τον δικό του έρωτα, πήρε τη μορφή του Ενιπέως. Η Τυρώ ξεγελάστηκε και δέχθηκε τον Ποσειδώνα. Ο θεός απεκάλυψε αργότερα την ταυτότητά του στην Τυρώ και της προείπε τη γέννηση των δίδυμων παιδιών τους, του Πελία και του Νηλέα.
Προκοπάτα Κεφαλονιάς
Τοποθεσία
Τα Προκοπάτα βρίσκονται πολύ κοντά στην πρωτεύουσα του νησιού, το Αργοστόλι και από διοικητικής πλευράς ανήκουν στον ομώνυμο δήμο. Η πρόσβαση σε αυτά από το Αργοστόλι είναι εξαιρετικά εύκολη, καθώς αμέσως μετά το γύρο του Κουτάβου η διαδρομή συνεχίζεται στην ευθεία. Σε 300 μέτρα συναντώντας την “Αγία Βαρβάρα” και αφού περάσει διαδοχικά από 2 γεφυράκια, ο επισκέπτης εισέρχεται στα Προκοπάτα.
Ενιπεύς
Πηγές
Ενιπεύς
Προκοπάτα Κεφαλονιάς
Τοποθεσία
Η θέση του χωριού σήμερα βρίσκεται στην κοιλάδα, ακριβώς κάτω από το μικρό λόφο «Φανερό» στον οποίο ήταν χτισμένο πριν από τους σεισμούς του 1866 και του 1953. Από τον λόφο, στον οποίο μόνο ερείπια μπορεί σήμερα κάποιος να εντοπίσει, υπάρχει η μαγευτική θέα του Αργοστολίου, αλλά και όλων των άλλων γύρω περιοχών όπως είναι τα Ραζάτα. Το μάτι φτάνει μέχρι τον Αίνο και τα χωράφια του Αγίου Γερασίμου, που κάποτε πέρασε κι από δω. Επί του λόφου υπάρχουν 2 καταφύγια τα οποία δημιούργησαν οι Ιταλοί. ενδιαφέρον. Επίσης υπάρχουν το παλιό κελί της εκκλησίας και ένα ερειπωμένο σήμερα λιτρουβιό.
Το χωριό είναι αρκετά γνωστό στους περισσότερους κατοίκους του Αργοστολίου και για έναν πρακτικό λόγο. Η περιοχή διαθέτει πηγή νερού με πόσιμο νερό, το οποίο με έξοδα του συλλόγου της περιοχής, έρχεται στην επιφάνεια.
Πρόκειται για ένα μικρό σήμερα χωριό, με απλά στην κατασκευή, μικρά σπίτια, κήπους και πετρόκτιστες μάντρες.
Ο μόνιμος πληθυσμός του δεν ξεπερνά τους 10 κατοίκους κατά προσέγγιση, ενώ το καλοκαίρι το χωριό κατοικούν κατά μέσο όρο 50 κάτοικοι. Το χωριό διαθέτει 25 σπίτια, τα περισσότερα από τα οποία κατοικούνται αποκλειστικά το καλοκαίρι. Οι κάτοικοί του εργάζονται στις γύρω περιοχές, ενώ στο χωριό δεν υπάρχει ούτε παντοπωλείο, καθώς αυτό βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη και όλοι κατεβαίνουν σε αυτή για τις όποιες ανάγκες τους.
Από τα χαρακτηριστικότερα σημεία του χωριού μπορεί να θεωρηθεί η εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, αλλά και το εκκλησάκι που υπάρχει λίγο πριν την είσοδο του χωριού και που θεωρείται ότι είναι απόλυτα συνδεδεμένο με την ύπαρξή του.
Ιστορία
Σύμφωνα με τα ευρήματα που υπάρχουν στο αρχαιολογικό μουσείο της νήσου, πρέπει να πρόκειται για μια από τις παλαιότερα κατοικημένες περιοχές της Κεφαλονιάς. Ευρήματα μαρτυρούν ότι στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχε πολιτισμός και πριν από 4 χιλιετηρίδες. Περί το 1300 υπήρχαν περισσότερα από 300 σπίτια, τα οποία ωστόσο σταδιακά μειώθηκαν για να φτάσουμε στον σημερινό ελάχιστο αριθμό των 25.
Κατά την περίοδο του πολέμου ιταλικά στρατεύματα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και λόγο της εποπτικής θέσης της, δημιουργώντας καταφύγια, τα οποία διατηρούνται σχεδόν άθικτα μέχρι σήμερα. Μεγάλο μέρος των στρατευμάτων αυτών εκτελέστηκε από τους Γερμανούς σε ένα πεύκο, γνωστό στους κατοίκους.
Το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς κατά το σεισμό του 1953, ανοικοδομήθηκε εξ ολοκλήρου από τον μεγάλο του ευεργέτη, εφοπλιστή Παναγή Μαρκεσίνη, ο οποίος μέχρι πρότινος με διαθήκη του πλήρωνε ακόμα και για το αντλιοστάσιο που μετέφερε το νερό στα σπίτια και που παρεχόταν έτσι σε αυτά δωρεάν. Το όνομά του παραμένει ξεχασμένο, σε αντίθεση με άλλους σπουδαίους ευεργέτες του νησιού, αν και αυτό δεν ισχύει για τους κατοίκους του χωριού. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι όταν τα πλοία του έπιαναν στο λιμάνι, κάτοικος του χωριού έτρεχε να ανεβάσει τη σημαία στον ιστό που κρέμεται στην κορυφή του λόφου για να τα χαιρετήσει και για να τιμήσει έτσι τον ευεργέτη.
Παράδοση
Σύμφωνα με τους κατοίκους, το πρώτο μεγάλο πλήγμα για την μείωση του πληθυσμού στην περιοχή έγινε την περίοδο των Ενετών. Τότε, μια παπαδιά είχε κρύψει έναν ληστή στο σπίτι της, όταν όμως ο παπάς και άλλοι συγχωριανοί το αντιλήφθηκαν αποφάσισαν να τον παραδώσουν στις αρχές που ήταν εγκατεστημένες στην τότε πρωτεύουσα της νήσου, το κάστρο. Ξεκίνησαν λοιπόν, και έφτασαν Μεγάλη Παρασκευή για τους Ορθόδοξους σε μια εποχή που ήταν στο αποκορύφωμα οι δογματικές αντιθέσεις. Οι καθολικοί Ενετοί τους πίεσαν να φάνε κρέας καθώς αυτοί δεν γιόρταζαν στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κάτι, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε μεταξύ τους κόντρα και πραγματικά να σκοτωθούν μεταξύ τους. Το βουνό στο οποίο έγινε ο αλληλοσπαραγμός ονομάστηκε από τότε ξεριζωμένο. Στη συνέχεια ξέσπασε και στο ίδιο το χωριό βεντέτα, με επακόλουθο τον αποδεκατισμό του πληθυσμού του.
Ιστορικά αναφέρεται ότι ο Άγιος Γεράσιμος όταν ξεκίνησε το κήρυγμά του στην Κεφαλονιά και προτού καταλήξει στα Ομαλά, διέμενε στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το χωριό. Οι ντόπιοι κάτοικοι υποδεικνύουν κι ένα σπίτι το οποίο πιθανολογείται ότι ανήκει σε αυτόν. Όμως, φαίνεται ότι οι κάτοικοι της εποχής δεν πίστεψαν σε αυτόν με αποτέλεσμα να εκδιωχθεί (υπάρχει και η σχετική κατάρα των εφτά οικογενειών) και να μεταβεί στη συνέχεια στα Σπηλιά και από εκεί στα Ομαλά και στην τελική τοποθεσία της διαμονής του.
Η τύχη του χωριού είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την Αγία Βαρβάρα. Η περιοχή αυτή ονομαζόταν Άγιος Βάρβαρος (και όχι Αγία Βαρβάρα). Σύμφωνα με τις διηγήσεις, περί το 1912 ένα μικρό προσφυγόπουλο έπεσε από αρκετά μεγάλο ύψος στο σημείο που βρίσκεται το σημερινό εκκλησάκι, χωρίς να πάθει την παραμικρή γρατσουνιά. Στη συνέχεια το ίδιο περιέγραψε ότι μια γυναίκα ντυμένη στα λευκά το κατέβασε ολόκληρη τη διαδρομή και το οδήγησε στο έδαφος με ασφάλεια. Από το σημείο αυτό υπήρχε μια μικρή φλόγα η οποία δεν έσβηνε ποτέ και υπήρχε αναμμένη ολοχρονίς και με κάθε καιρό.
Λίγα χρόνια μετά, μια ομάδα κατοίκων αποφάσισε να εξερευνήσει το σημείο από το οποίο προερχόταν η φλόγα και να εισέλθει στη σπηλιά με τα κατάλληλα μέσα για να λύσει το μυστήριο. Αμέσως μόλις εισήλθε σε αυτό, μια μεγάλη στιγμιαία λάμψη σκέπασε τα πάντα, αλλά αυτό δεν τους πτόησε και στη συνέχεια βαδίζοντας μέσα στο σπήλαιο ανακάλυψαν μια εικόνα της Αγίας Βαρβάρας. Στην εικόνα αυτή αποδόθηκαν θαυματουργές ιδιότητες, όπως ότι με την είσοδό της στην πόλη του Αργοστολίου σταμάτησε αμέσως μεγάλη επιδημία που είχε εξαπλωθεί και θέριζε δεκάδες άτομα την ημέρα. Η εικόνα εξαφανίστηκε (πιθανότατα κλάπηκε) λίγα χρόνια μετά, περί το 1935, αφού είχε προηγουμένως πραγματοποιήσει και άλλα θαύματα τα οποία την καθιέρωσαν ως προστάτρια ολόκληρης της πόλης του Αργοστολίου.
Άλλες πληροφορίες
Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Ζοζέ Σόκρατες
Ο Ζοζέ Σόκρατες (José Sócrates Carvalho Pinto de Sousa, 6 Σεπτεμβρίου 1957) είναι Πορτογάλος πολιτικός, πρωθυπουργός της χώρας από το 2005 έως το 2011. Τη χρονιά της εκλογής του έγινε ο πρώτος σοσιαλιστής ηγέτης που διασφάλισε την απόλυτη πλειοψηφία στην πορτογαλική Βουλή. Το 2011 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, με αφορμή την καταψήφιση των μέτρων λιτότητας στον απόηχο της οικονομικής κρίσης.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1957. Το πλήρες όνομά του είναι Ζοζέ Σόκρατες Καρβάλιο Πίντου ντε Σούζα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός και είναι διαζευγμένος με 2 παιδιά.
Πολιτική καριέρα
Μετά την παραίτηση του Φέρο Ροντρίγκεζ (Ferro Rodrigues) από την ηγεσία του κόμματος, το 2004, κέρδισε την προεδρία με περίπου 80% των ψήφων από τα μέλη του κόμματος στις 24 Σεπτεμβρίου 2004. Έγινε πρωθυπουργός έπειτα από τη σαρωτική νίκη των Σοσιαλιστών στις εκλογές της 20ης Φεβρουαρίου 2005 με 45% των ψήφων. Τον Ιούλιο του 2007 ανέλαβε για 6 μήνες την προεδρία της ΕΕ. Την ίδια χρονιά νομιμοποίησε τις αμβλώσεις, με δημοψήφισμα. Τον Ιούνιο του 2008 έγιναν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις για τα σχέδια της κυβέρνησης να αναμορφώσει την εργασιακή νομοθεσία και να προβεί σε περικοπές των κοινωνικών δαπανών. Η δυσαρέσκεια αυξήθηκε κατά τους επόμενους μήνες, με αποτέλεσμα την ήττα των Σοσιαλιστών στις Ευρωεκλογές του 2009
Βουλευτικές εκλογές 2009
Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2009 το Σοσιαλιστικό Κόμμα έλαβε 36,5% των ψήφων, ποσοστό που ωστόσο δεν διασφάλισε την αυτοδυναμία, καθώς έμεινε στις 96 έδρες επί συνόλου 230 στο κοινοβούλιο. Η αρχηγός του συντηρητικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Μανουέλα Φερέιρα Λέιτε ηττήθηκε στις εκλογές, μένοντας στο 29,09%. Το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 60%, το χαμηλότερο ποτέ στην πολιτική ιστορία της χώρας της Ιβηρικής. Στις 12 Οκτωβρίου 2009 έλαβε από τον πρόεδρο Καβάκο Σίλβα νέα εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης.
Οικονομική κρίση και παραίτηση από την πρωθυπουργία
Στις 23 Μαρτίου 2011, έπειτα από πρόταση δυσπιστίας στο Κοινοβούλιο, την οποία είχαν καταθέσει και τα 5 κόμματα της αντιπολίτευσης, τα μέτρα λιτότητας που πρότεινε η κυβέρνηση καταψηφίστηκαν με αποτέλεσμα την παραίτηση του Σόκρατες. Στον απόηχο της πολιτικής κρίσης στην Πορτογαλία, διεξήχθη στις 24-25 Μαρτίου 2011, η σύνοδος κορυφής της ΕΕ. Ο Σόκρατες εξελέγη ξανά στην ηγεσία του κόμματός του, στις 27 Μαρτίου, με ποσοστό 93%. Μετά την δεινή εκλογική ήττα του κόμματός του, παραιτήθηκε από την ηγεσία του, τον Ιούνιο του 2011.
Κατηγορίες για διαφθορά και σύλληψη
Το 2014 οι εισαγγελικές αρχές της Πορτογαλίας ανακοίνωσαν πως το όνομα του Ζοζέ Σόκρατες εμπλέκεται σε υπόθεση διαφθοράς, φοροδιαφυγής και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Οι αρχές της χώρες προχώρησαν στη σύλληψη του Σόκρατες στις 21 Νοεμβρίου, στο αεροδρόμιο της Λισαβόνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας
1756
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1756 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αριστομένης Αγγελόπουλος
thumb|250px| Ο Αριστομένης (Μένης) Αγγελόπουλος (Βόλος, 1900 – Παρίσι, 1990) ήταν Έλληνας ζωγράφος, ο οποίος έζησε και εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, το Σουδάν και το Παρίσι.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο και ήταν το ενδέκατο και τελευταίο παιδί μιας βολιώτικης οικογένειας. Λίγο μετά τη γέννησή του έχασε τη μητέρα του. Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής κοντά στον συμπατριώτη του θαλασσογράφο Γιάννη Πούλακα. Το 1916 έχασε και τον πατέρα του, οπότε αποφάσισε να φύγει για τη Μανσούρα της Αιγύπτου, όπου ζούσε ένας του αδελφός. Το 1918 πήγε στην Αλεξάνδρεια για να μαθητεύσει κοντά στον ζωγράφο Δημήτρη Λίτσα. Από το 1924 έως το 1930, ταξίδευσε στο Μόναχο και το Παρίσι, για να γνωρίσει τις σύγχρονες τάσεις της ζωγραφικής σε ακαδημίες, αίθουσες τέχνης και μουσεία.
Το 1930, εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αλεξάνδρεια και πρωτοστάτησε στην ίδρυση του πνευματικού κέντρου «L'Atelier», το οποίο εξελίχθηκε σε πόλο έλξης και σημείο αναφοράς για την καλλιτεχνική ζωή της ελληνικής παροικίας και όλης της πόλης. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γνωρίστηκε με τον Στρατή Τσίρκα και συμμετείχε σε δραστηριότητες για τη βοήθεια του ελληνικού λαού, που υπέφερε από τις κακουχίες της Κατοχής. Από το 1955 έως το 1960, διετέλεσε διευθυντής του Τομέα Ζωγραφικής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Χαρτούμ στο Σουδάν. Το 1960, εγκατέλειψε το Σουδάν για να εγκατασταθεί οριστικά στο Παρίσι.
Στο Παρίσι ο Αγγελόπουλος γνώρισε και νυμφεύθηκε τη γαλλίδα ζωγράφο Λιλύ Μασσόν (Lily Masson), κόρη του γνωστού υπερρεαλιστή ζωγράφου Αντρέ Μασσόν. Ήρθε σε επαφή με τα πιο σύγχρονα ρεύματα της εποχής και έτσι εγκατέλειψε για ένα διάστημα, τις ελαιογραφίες με πορτρέτα και τοπία, για να στραφεί προς το πιο αφηρημένο κολλάζ. Λίγα χρόνια αργότερα άφησε και την αφηρημένη τέχνη, για να δημιουργήσει τοπιογραφίες εμπνευσμένες από το παρισινό τοπίο, αλλά και τη θάλασσα της Μεσογείου. Οι τοπιογραφίες αυτές, ξεχωρίζουν για τον φωτογραφικό ρεαλισμό τους και το μοναδικό μεσογειακό τους φως. Σε πολλούς από τους τελευταίους πίνακές του απεικόνισε τον σύγχρονο μικροαστό να αναζητά μόνος του κάποιο διέξοδο στους δρόμους της πόλης.
Τα έργα του Αγγελόπουλου παρουσιάστηκαν σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Αίγυπτο, το Σουδάν, την Ιταλία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και την Ελλάδα. Μεταξύ άλλων, το 1951 συμμετείχε στην Μπιενάλε της Βενετίας, την περίοδο 1952 με 1954 στην Μπιενάλε της Αλεξανδρείας, το 1962 στην έκθεση «Έλληνες ζωγράφοι και γλύπτες του Παρισιού» στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της γαλλικής πρωτεύουσας, και το 1983 σε έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας. Το 2007, στη γενέτειρα πόλη του, ο δήμος Βόλου τον τίμησε με αναδρομική έκθεση έργων του.
Από την πρώτη του σύζυγο είχε μία κόρη, την αρχιτεκτόνισσα Ήβη Αγγελοπούλου, και από την τελευταία είχε και μία εγγονή, την επίσης καλλιτέχνιδα Μαριγώ Βλάικου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Νίνα Κουλάγκινα
Η Νίνα Κουλάγκινα (Нина Кула́гина, 1926 - 1990) ήταν Ρωσίδα μέντιουμ με ψυχοκινητικές ικανότητες που έγινε παγκόσμια διάσημη στη δεκαετία του 1960.
Από το 1963 έως το 1966 ο καθηγητής Λεονίντ Βασίλιεφ, καθώς και ο Γιάκοβ Πετρόβιτς Τερλέσκι διενέργησαν πειράματα στο Λένινγκραντ, κατά τα οποία η Κουλάγκινα μετακίνησε διάφορα αντικείμενα πάνω σε ένα τραπέζι δίχως να τα αγγίζει. Τα πειράματα περιλάμβαναν τη χρήση και μη μεταλλικών αντικειμένων, όπως σπίρτα και τσιγάρα, καθώς και την χρήση γυάλινου κώδωνα για την επικάλυψή τους. Με τα χέρια της έκανε τη μαγνητική βελόνα μιας πυξίδας να περιστρέφεται, ενώ λένε ότι έκανε τη καρδιά ενός βατράχου να σταματήσει. Το πιο εντυπωσιακό πείραμα ήταν μια αιωρούμενη μπάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραψυχολογία Κατηγορία:Ρώσοι
IOS 9
Το iOS 9 είναι η ένατη μεγάλη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS που αναπτύχθηκε από την Apple Inc., διαδέχτηκε το iOS 8.
Ανακοινώθηκε στο WWDC 2015 και κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015. Το διαδέχτηκε το iOS 10 στις 13 Σεπτεμβρίου 2016.
Αλλαγές
Το iOS 9 πρόσθεσε πολλές λειτουργίες σε ενσωματωμένες εφαρμογές. Ειδικότερα, τα Notes έλαβαν τη δυνατότητα να σχεδιάσουν σκίτσα με διαφορετικά εργαλεία, εισαγωγή εικόνας, εμφανή οπτική εμφάνιση για συνδέσμους ιστότοπων και τοποθεσίες χαρτών και σύνθετη μορφοποίηση λίστας. Παρουσιάστηκε μία ολοκαίνουργια εφαρμογή Apple News που συγκεντρώνει άρθρα από διαφορετικές πηγές και τα Apple Maps έλαβαν υποστήριξη μαζικής μεταφοράς, αν και σε περιορισμένο αριθμό τοποθεσιών κατά την έναρξη. Σημαντικές νέες ενημερώσεις συστήματος περιλαμβάνουν την προληπτικότητα, όπου το Siri και η σύνθετη αναζήτηση συνδυάζονται για να κάνουν το λειτουργικό σύστημα πιο ενημερωμένο σχετικά με τις πληροφορίες (όπως ο χρόνος και η τοποθεσία), και μπορεί να παρέχει στον χρήστη πληροφορίες εκ των προτέρων. Για αναζήτηση, η προληπτική ευφυΐα μπορεί να εμφανίσει άμεσα αποτελέσματα σε μορφή που μοιάζει με widget, όπως καιρός, αθλητισμός, ειδήσεις και άλλα. Το iOS 9 πρόσθεσε επίσης πολλές μορφές πολλαπλών εργασιών στο iPad. Στο iOS 9.3, η Apple πρόσθεσε τη λειτουργία Night Shift που αλλάζει το χρώμα της οθόνης της συσκευής σε ένα θερμότερο, λιγότερο "μπλε φως" που περιέχει σκιά, για να μειώσει τυχόν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ματιών στους κιρκαδικούς ρυθμούς των χρηστών. Επιπλέον, το iOS 9 έφερε νέες λειτουργίες εμπειρίας χρήστη, συμπεριλαμβανομένων των γρήγορων ενεργειών και των Peek and Pop, με βάση την τεχνολογία οθόνης ευαίσθητης στην αφή στο iPhone 6S. Οι Γρήγορες ενέργειες είναι συντομεύσεις στα εικονίδια της αρχικής οθόνης. Οι χρήστες μπορούν να κάνουν προεπισκόπηση ("Κοίτα") σε περιεχόμενο χωρίς να απομακρυνθούν από την τρέχουσα οθόνη προτού εισέλθουν ("Ποπ") στο προεπισκόπηση περιεχόμενο σε πλήρη προβολή.
Οι κριτικές του iOS 9 ήταν θετικές. Οι κριτικοί επαίνεσαν την προληπτικότητα και το Siri που καθιστούν το Κέντρο ειδοποιήσεων κεντρική τοποθεσία για όλες τις πληροφορίες και τη δυνατότητα μελλοντικών ενημερώσεων για τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Οι νέες δυνατότητες multitasking για το iPad επαινέθηκαν, όπως και το σχέδιο και η εισαγωγή φωτογραφιών στην εφαρμογή Notes. Ωστόσο, η Apple News επικρίθηκε για χαμηλό αριθμό άρθρων με αξιοπρεπή εμφάνιση και οι Χάρτες της Apple επικρίθηκαν για την περιορισμένη γεωγραφική διαθεσιμότητα υποστήριξης μαζικής μεταφοράς.
Πέντε ημέρες μετά την κυκλοφορία, η Apple ανακοίνωσε ότι το iOS 9 είχε εγκατασταθεί σε περισσότερο από το 50% των "ενεργών" συσκευών iOS, τις οποίες η Apple χαρακτήρισε ως το "ταχύτερο ποσοστό υιοθέτησης για ένα νέο λειτουργικό σύστημα".
Παραπομπές
Κατηγορία:IOS (Apple)
Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ
Ο Ούρος ήταν γιος και διάδοχος του Ούρος Α΄ και της Άννας Διογενήσσας.
Το 1149 ζήτησε την βοήεθια των Ούγγρων και του ανηψιού βασιλέα Μπέλος εναντίον των Βυζαντινών. Το 1150 ο Ούρος ορκίστηκε πίστη στον αυτοκράτορα και απαίτησε ό αδελφός του Ντέζα που είχε επαναστατήσει και καταλάβει προσωρινά την εξουσία, να μπει στη φυλακή. Τελικά για να ανακτήσει τα εδάφη του ορκίστηκε πίστη στον Ντέζα και αναγνωρίστηκε ως κυβερνήτης της Δαλματίας.
Στο 1151 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄, που εν τω μεταξυ είχε κάνει υποτελείς τον Ούρος και τον Ντέζα, κηρύσσει τον πόλεμο στην Ουγγαρία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ουγγαρία είχε βοηθήσει τη Σερβία σε εξεγέρσεις εναντίον της βυζαντινής κυριαρχίας. Τα βυζαντινά στρατεύματα αποστέλλονται στο Σύρμιο και σε όλο τον Δούναβη. Οι Βυζαντινοί προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές και στη συνέχεια αποσύρθηκαν. Ο Ούγγρος βασιλιάς σύντομα υπέγραψε συνθήκη ειρήνης. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 20 ετών έγιναν άλλες 10 εκστρατείες των Βυζαντινών κατά της Ουγγαρίας μέσω της Ράσκας.
Το φθινόπωρο του 1154, ο Μανουήλ Α΄ διευθετεί τη διαφορά μεταξύ Ούρος και Ντέζα. Ο αυτοκράτορας αποκατασταθεί τον Ούρος στην θέση του Μεγάλου Ζουπάνου το 1155 ή το 1156, και έδωσε στον έκπτωτο Ντέζα ένα φέουδο κοντά στη Νις.
Το 1161 ή 1162 ο Ούρος αντικαθίσταται από τον Μπέλος ο οποίος κυβερνά για λίγο, πριν επιστρέψει στην Ουγγαρία και την Κροατία.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας Κατηγορία:Δυναστεία των Βουκάνοβιτς Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Βεζουβιανίτης
Ο βεζουβιανίτης ή βεζουβιανός ή ιδοκράσης (αγγλ. vesuvianite) είναι σωροπυριτικό ορυκτό. Οφείλει το όνομά του στην περιοχή του Βεζούβιου, όπου πρωτοβρέθηκε.
Σχηματίζεται σε ρωγμές κατά τη μεταμόρφωση επαφής ή τοπική μεταμόρφωση ασβεστολίθων. Ανευρίσκεται επίσης σε γρανατικούς γάββρους, σε βασικά και υπερβασικά πετρώματα και σε σερπεντίνες. Δεν είναι συνήθης σε αλκαλικά μαγματογενή πετρώματα.
Σχετίζεται με γροσσουλάριο, διοψίδιο, βολλαστονίτη, επίδοτο, σκαπόλιθο, σπινέλιο και ασβεστίτη.
Ανευρίσκεται σε πολλά σημεία του κόσμου. Εμφανίσεις του με μεγάλους κρυστάλλους υπάρχουν στην Καμπανία (Monte Somma και Βεζούβιος), στο Λάτιο (περιοχή Ariccia), στη Val di Fassa του Τρεντίνο στην Άνω Αδίγη (Alto Adige) και το Πιεμόντε της Ιταλίας, στην Ελβετία (Valais), τη Γερμανία, τη Νορβηγία, τα Ουράλια όρη και τη Γιακούτια στη Ρωσία, το Μεξικό, τον Καναδά (Mont Saint-Hilaire, Κεμπέκ) και το Πακιστάν.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στην Ελάτεια του Νομού Δράμας και τη Μαρώνεια του Νομού Ροδόπης (μελιλιθικές διεισδύσεις).
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Βεζουβιανιτης Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Δημήτριος Μαλασπίνας
Ο Δημήτριος Μαλασπίνας ήταν Έλληνας νομάρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Επί της κυβερνήσεως Δημητρίου Γούναρη, διορίστηκε νομάρχης Πρέβεζας την 2.4.1915 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Β΄, 78/1915). Ήταν ο πρώτος νομάρχης του νεοϊδρυθέντος τότε Νομού Πρέβεζας. Υπηρέτησε στη θέση αυτή μέχρι την 21.4.1915, οπότε μετατέθηκε στη νομαρχία Δράμας & Καβάλας (Φ.Ε.Κ. τεύχος Β΄, 95/1915), όπου διαδέχθηκε τον Αλή Ναΐπ Ζαδέ βέη και υπηρέτησε ως νομάρχης μέχρι την 11.9.1915 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Β΄, 210/1915). Ακολούθως διετέλεσε νομάρχης Άρτης, καθώς και νομάρχης Κοζάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας Κατηγορία:Νομάρχες Καβάλας Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας Κατηγορία:Νομάρχες Άρτας Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης
Atom Heart Mother
To Atom Heart Mother είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Pink Floyd, το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Οκτωβρίου 1970 μέσω της «Harvest Records».
Ιστορία του δίσκου
Οι ηχογραφήσεις του Atom Heart Mother ξεκίνησαν μετά την ολοκλήρωση του σάουντρακ για την ταινία «Zabriskie Point», στις αρχές του 1970. Το ομώνυμο, 24λεπτο κομμάτι προήλθε από διάφορες ορχηστρικές συνθέσεις οι οποίες ενώθηκαν, με το βασικό θέμα να ονομάζεται «Theme from an Imaginary Western», μία σύνθεση την οποία είχαν παίξει στις αρχές του 1970 σε ζωντανή τους εμφάνιση. Τον Μάρτιο του 1970, ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του ομώνυμου κομματιού από τα μέλη του συγκροτήματος, αλλά θεωρώντας ότι κάτι έλειπε από την συγκεκριμένη σύνθεση, οι Pink Floyd ζήτησαν την βοήθεια του Ρον Γκίσιν για την συνοδεία ορχήστρας στο τραγούδι. Ο Γκίσιν συνέθεσε τα μέρη και κάλεσε την «EMI Pops Orchestra» για την ηχογράφηση. thumb|left|170px|Ο Ρότζερ Γουώτερς και ο Ρίτσαρντ Ράιτ στο «Cow Palace» το 1975 Αρχικός τίτλος για το τραγούδι ήταν The Amazing Pudding και εκτελέστηκε ζωντανά στις 27 Ιουνίου 1970 για το Bath Festival of Blues and Progressive Music. Ο τίτλος άλλαξε όταν έδωσαν την ονομασία «Atom Heart Mother» για την εκπομπή του Τζον Πιλ στο BBC, στις 16 Ιουλίου. Το Atom Heart Mother καταλαμβάνει ολόκληρη την πρώτη πλευρά του δίσκου και χωρίζεται σε έξι μέρη. Στις ηχογραφήσεις του συμμετείχαν χάλκινα πνευστά, τσέλο και χορωδία 16 ατόμων. Η δεύτερη πλευρά του δίσκου ξεκινάει με τρία πεντάλεπτα τραγούδια, το «If» σύνθεση του Ρότζερ Γουώτερς, το «Summer '68» του Ρίτσαρντ Ράιτ και το «Fat Old Sun» του Ντέιβιντ Γκίλμορ, ενώ ολοκληρώνεται με το «Alan's Psychedelic Breakfast», μία σύνθεση διάρκειας 13 λεπτών αποτελούμενη από τρία μέρη. Το εξώφυλλο του άλμπουμ ήταν δημιουργία της Hipgnosis και παρουσιάζει μία αγελάδα να στέκεται σε ένα λιβάδι, χωρίς τον τίτλο του άλμπουμ ή το όνομα του συγκροτήματος. Ο λόγος γι' αυτό ήταν η αντίδραση του συγκροτήματος στην εικόνα του ψυχεδελικού ροκ, στο οποίο οι κριτικοί είχαν συμπεριλάβει τους Pink Floyd, αφού το συγκρότημα είχε σαν σκοπό να ασχοληθεί με διάφορα είδη μουσικής και να μην μπει σε ενα συγκεκριμένο μοτίβο. Το Atom Heart Mother κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1970 και ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ και το # 55 στις Ηνωμένες Πολιτείες, την υψηλότερη θέση που είχε φθάσει δίσκος τους, μέχρι τότε. Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε στα τέλη Ιουνίου του 1970, με έξι εμφανίσεις σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, όταν το συγκρότημα μετέβη στην Βόρεια Αμερική για να δώσει είκοσι συναυλίες μέσα στον Οκτώβριο. Ακολούθησε το ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας, το οποίο διήρκεσε από το Νοέμβριο του 1970 μέχρι τον Ιούνιο του 1971, με τους Pink Floyd να δίνουν 52 συναυλίες. Συνέχισαν με τρεις εμφανίσεις στην Ιαπωνία και δύο στην Αυστραλία, τον Αύγουστο του 1971, για να ολοκληρωθεί η περιοδεία με εμφανίσεις επί ευρωπαϊκού εδάφους, μεταξύ αυτών και οι τέσσερις συναυλίες τους στην Πομπηία, οι οποίες αποτυπώθηκαν στο βίντεο "Live at Pompeii".
Ανάλυση τραγουδιών
Η πρώτη πλευρά του δίσκου αποτελείται από το ομώνυμο κομμάτι και παρά την διάρκεια των 23 λεπτών και 44 δευτερολέπτων δεν περιλαμβάνει στίχους. Αποτελείται από έξι μέρη και εκτελέστηκε ζωντανά το 2008 από την χορωδία «The Canticum Choir», χωρίς την συμμετοχή μελών των Pink Floyd. Ο σκηνοθέτης Στάνλεϊ Κιούμπρικ ήθελε να χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο κομμάτι στην ταινία του Το Κουρδιστό Πορτοκάλι, αλλά το συγκρότημα αρνήθηκε. Ακολουθεί το If, μία αυτό-αναλυτική σύνθεση του Ρότζερ Γουώτερς, την οποία το συγκρότημα έπαιξε ζωντανά μόνο στην προαναφερθείσα εμφάνιση τους για την εκπομπή του Τζον Πιλ στο BBC. Τρίτο τραγούδι του άλμπουμ είναι το Summer '68, με τους στίχους του Ρίτσαρντ Ράιτ να αναφέρονται στην σχέση των συγκροτήματων με τις κοπέλες που τους ακολουθούσαν. Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα Abbey Road Studios τον Ιούλιο του 1970. Το «Fat Old Sun» παρουσιάζει τον Ντέιβιντ Γκίλμορ να παίζει όλα τα όργανα εκτός από τα πλήκτρα. Το κομμάτι αυτό συμπεριλήφθηκε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος και αποτελούσε όχημα για αυτοσχεδιασμό. Το άλμπουμ κλείνει με το διάρκειας 13 λεπτών, «Alan's Psychedelic Breakfast», το οποίο είναι ένα ορχηστρικό κομμάτι αποτελούμενο από τρία μέρη. Στην ηχογράφηση του δεν συμμετείχε ο Γουώτερς, ενώ ακούγεται η φωνή του Άλαν Στάιλς, μεταφορέα του συγκροτήματος, την στιγμή που ετοιμάζει το πρωινό του.
Κατάλογος κομματιών
1. Atom Heart Mother (Waters, Wright, Mason, Gilmour, Geesin) – 23:44
2. If (Waters) – 4:31
3. Summer '68 (Wright) – 5:29
4. Fat Old Sun (Gilmour) – 5:22
5. Alan's Psychedelic Breakfast (Waters, Wright, Mason, Gilmour) – 13:00
Θέσεις τσαρτ
Atom Heart Mother (άλμπουμ)
Βραβεύσεις
Atom Heart Mother (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Γαλλία (SNEP Certification): Χρυσός
Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός
Γερμανία (BVMI Certification): Χρυσός
Ιταλία (FIMI Certification): Χρυσός
Μουσικοί
Το "Atom Heart Mother" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Χριστουγεννιάτικα έλατα (ταινία)
Χριστουγεννιάτικα έλατα (Ρωσικά: Ёлки), είναι ρωσική ταινία του 2010 στο είδος κωμωδία.
Πλοκή
Τα γεγονότα της ιστορίας διαδραματίζονται τα Χριστούγεννα, όπου τα χριστουγεννιάτικα δέντρα έρχονται σε 11 πόλεις: στο Καλίνινγκραντ, στο Καζάν, στο Περμ, στην Ούφα, στο Μπάβλυ, στην Αικατερινούπολη, στο Κρασνογιάρσκ, στο Γιακούτσκ, στο Νοβοσιμπίρσκ, στην Αγία Πετρούπολη και στη Μόσχα. Οι ήρωες της ταινίας είναι: ένας ταξιτζής και μια ποπ-ντίβα, ένας επιχειρηματίας και ένας ηθοποιός, ένας snowboarder και ένας σκιέρ, ένας φοιτητής, ένας συνταξιούχος πυροσβέστης και μια διευθύντρια, ένας κλέφτης και ένας αστυνομικός, ένας εργαζόμενος επισκεπτών και ο πρόεδρος της Ρωσίας. Όλοι τους την παραμονή της Πρωτοχρονιάς βρίσκονται σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση και για να ξεφύγουν από τα προβλήματα τους, από τα οποία μόνο ένα θαύμα θα τους σώσει ... ή μήπως κάτι άλλο;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ρωσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Επανάσταση
right|250px|thumb|Η κατάληψη της [[Βαστίλη|Βαστίλης στις 14 Ιουλίου 1789 κατά τη Γαλλική Επανάσταση.]] Mια επανάσταση είναι μια θεμελιώδης και σχετικά ξαφνική αλλαγή στην πολιτική εξουσία και την πολιτική οργάνωση που συμβαίνει όταν ο πληθυσμός επαναστατεί ενάντια στην κυβέρνηση, συνήθως λόγω της αντιληπτής καταπίεσης (πολιτική, κοινωνική, οικονομική) ή λόγω πολιτικής ανικανότητας.
Ορισμοί
Σύμφωνα με τον Τζεφ Γκούντγουιν "οι επαναστάσεις συνεπάγονται όχι μόνο μια μαζική κινητοποίηση και αλλαγή καθεστώτος, αλλά και περισσότερο ή λιγότερο ραγδαία και θεμελιώδη κοινωνική, οικονομική ή/και πολιτιστική αλλαγή, κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τον αγώνα για την κρατική εξουσία". Ο Τζακ Γκόλντστοουν όρίζει την επανάσταση ως "μια προσπάθεια μετασχηματισμού των πολιτικών θεσμών και των αιτιολογιών για την πολιτική εξουσία στην κοινωνία, συνοδευόμενη από επίσημες ή άτυπες μαζικές κινητοποιήσεις και μη θεσμοθετημένες ενέργειες που υπονομεύουν τις αρχές." Γενικά, η επανάσταση κρίνεται ως κοινωνικό φαινόμενο τόσο κατά τα αίτια όσο και για τους σκοπούς που πραγματοποιείται.
Ιστορία
Επαναστάσεις έχουν συμβεί σε όλη την ανθρώπινη ιστορία και ποικίλλουν ευρέως ως προς τις μεθόδους, τη διάρκεια και την ιδεολογία των κινήτρων. Τα αποτελέσματά τους περιλαμβάνουν σημαντικές αλλαγές στην κουλτούρα, την οικονομία και τους κοινωνικοπολιτικούς θεσμούς, συνήθως ως απάντηση στην απολυταρχία ή την πλουτοκρατία.
Μερικές αξιοσημείωτες επαναστάσεις των τελευταίων αιώνων είναι η Γαλλική Επανάσταση (1789–1799), η Ρωσική Επανάσταση το 1917 και η Κουβανική Επανάσταση το 1959.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική Κατηγορία:Κοινωνικές αντιλήψεις
Παναγιώτης Σκουριώτης
Ο Παναγιώτης Σκουριώτης ήταν Έλληνας νομάρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Επί της κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου, διορίστηκε νομάρχης Δράμας & Καβάλας την 11.9.1915 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Β΄, 210/1915), θέση την οποία υπηρέτησε μέχρι την 7.11.1915 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Β΄, 259/1915). Διαδέχθηκε τον Δημήτριο Μαλασπίνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας-Καβάλας
Εντμόν Αμπού
Ο Εντμόν Αμπού (Edmond About, συναντάται και ως Εδμόνδος Αμπού, 1828–1885) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, δημοσιολόγος και δημοσιογράφος. Σπούδασε -μετά διακρίσεων- στην École Normale και εργάστηκε για δύο περίπου χρόνια στην Γαλλική Σχολή Αθηνών. Επέστρεψε στο Παρίσι το 1853 και επιδόθηκε στην συγγραφή και στην δημοσιογραφία.
Η πολιτική του τοποθέτηση ήταν μάλλον ασταθής αλλά από το 1872 μέχρι το 1878 η εφημερίδα του XIXe Siècle (Δέκατος ένατος Αιώνας), ασκούσε μεγάλη επιρροή στην κοινή γνώμη –στο πλευρό της δημοκρατικής παράταξης πλέον. Το 1884 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας αλλά πέθανε πριν προλάβει να καταλάβει την θέση του. Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ στο Παρίσι.
Τα έργα του Αμπού δέχτηκαν πολλές επικρίσεις, ιδίως το Tolla για λογοκλοπή και το Lettres d'un bon jeune homme. Εκείνο όμως που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, και μάλιστα στην Ελλάδα, ήταν το μυθιστόρημά του Le roi des montagnes (Ο βασιλεύς των ορέων, 1857). Είχε προηγηθεί (1854) το βιβλίο La Grece contemporaine, όπου με οξυδέρκεια, χιούμορ και πολλή ειρωνεία εξετάζει τα πολιτικά, δημοσιονομικά και κοινωνικά πράγματα της Ελλάδος. Στον «Βασιλέα των ορέων» η άποψή του για την Ελλάδα παίρνει λογοτεχνική μορφή : Ένας λήσταρχος ονόματι Χατζησταύρος περιφέρεται θρασύτατα στην Αττική, σκοτώνει, απάγει, ληστεύει  με την ανοχή και τη συνεργασία των διωκτικών αρχών, κι όταν αισθάνεται ότι τα χρόνια πέρασαν, αποσύρεται σε «μια μικρή έπαυλη στις όχθες του Ιλισού...και κινείται δραστήρια ν’ αναλάβη το υπουργείο Δικαιοσύνης».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας Κατηγορία:Γάλλοι φιλέλληνες Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Σχολής Αθηνών
Μπόρις Τάντιτς
Ο Μπόρις Τάντιτς (σερβικά κυριλλικά: Борис Тадић, 15 Ιανουαρίου 1958-) είναι Σέρβος πολιτικός. Αποτέλεσε τον πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο και μη κομμουνιστή πρόεδρο της χώρας. Υπηρέτησε μέχρι τις 5 Απριλίου 2012 ως επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος. Εκλέχθηκε για πενταετή θητεία στις 27 Ιουνίου 2004 και ορκίστηκε στις 11 Ιουλίου του ίδιου έτους. Επανεξελέγη για de facto δεύτερο θητεία στις 3 Φεβρουαρίου 2008, λαμβάνοντας όρκο στις 15 Φεβρουαρίου. Πριν εκλεγεί πρόεδρος, ο Τάντιτς αποτέλεσε τον τελευταίο Υπουργό Τηλεπικοινωνιών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τον πρώτο Υπουργό Αμύνης της Σερβίας και Μαυροβουνίου. Είναι ψυχολόγος στο επάγγελμα.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Σεράγεβο στις 15 Ιανουαρίου 1958 και είναι ψυχολόγος στο επάγγελμα, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, που είναι σοσιαλδημοκρατικό. Σπούδασε Κοινωνική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και ήταν ιδρυτής και πρώτος διευθυντής του Κέντρου για την Ανάπτυξη της Δημοκρατίας και των Πολιτικών Δεξιοτήτων. Είναι παντρεμένος με την Τατιάνα Τάντιτς και έχουν 2 παιδιά.
Πολιτική καριέρα
Από το 1990 είναι ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος και μετά τη δολοφονία του Ζόραν Τζίντζιτς έγινε πρόεδρός του τον Φεβρουάριο του 2004. Ηταν υπουργός Τηλεπικοινωνιών το 2001, ενώ από τον Μάρτιο του 2003 ώς το 2004 ανέλαβε το Υπουργείο Άμυνας στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση Σερβίας - Μαυροβουνίου.
Πρόεδρος
Στις προεδρικές εκλογές τον Ιούνιο του 2004 νίκησε τον αντίπαλό του Τόμισλαβ Νίκολιτς του Ριζοσπαστικού Κόμματος και έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Σερβίας. Εξελέγη πρόεδρος, στις 27 Ιουνίου 2004, στον β΄ γύρο, επικρατώντας του Τόμισλαβ Νίκολιτς με 53,24% των ψήφων. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 11 Ιουλίου 2004.
Ακολούθησε γενικά φιλοδυτική πολιτική και το 2007 ζήτησε συγγνώμη από την Κροατία για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Σέρβοι στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Κροατίας.
Προεδρικές εκλογές 2008
μικρογραφία|Ο Τάντιτς (αριστερά) με τον [[Γιώργος Α. Παπανδρέου|Γιώργο Παπανδρέου το 2009]] Το 2008 διεκδίκησε για δεύτερη φορά την προεδρία της Σερβίας. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 20 Ιανουαρίου του 2008 ήρθε δεύτερος με 35,3% έναντι 39,9% για τον προηγηθέντα Τόμισλαβ Νίκολιτς. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 3 Φεβρουαρίου και στον γύρο αυτό εξασφάλισε την επανεκλογή του ο Τάντιτς. Ειδικότερα, στις εκλογές αυτές ο Μπόρις Τάντιτς έλαβε το 50,5% έναντι 47,9% για τον αντίπαλό του.
Βουλευτικές εκλογές 2008
Ο Τάντιτς, έπειτα από τη μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας του Κοσόβου, τον Φεβρουάριο, προκήρυξε πρόωρες εκλογές, με ζήτημα την ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Μία εβδομάδα πριν τη διεξαγωγή των κρίσιμων βουλευτικών εκλογών του Μαΐου του 2008, ο Τάντιτς δέχτηκε απειλές για τη ζωή του.
Προεδρικές εκλογές 2012
Ο Τάντιτς ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2012 από τον Τόμισλαβ Νίκολιτς, με αντίστοιχα ποσοστά 48%-51%.
C5H9N
Ο μοριακός τύπος C5H9N μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα 286 ισομερή θέσης:
Ντάνιελ Πάουτερ
Ο Ντάνιελ Πάουτερ (Daniel Richard Powter, 25 Φεβρουαρίου 1971) είναι Καναδός τραγουδιστής και μουσικός, περισσότερο γνωστός από την επιτυχία του "Bad Day".
Κυκλοφόρησε το πρώτο του album "I'm Your Betty" το 2000. Δύο από τα δέκα τραγούδια αυτής της δισκογραφικής δουλειάς ακούστηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "Higher Ground ".
Το πρώτο τραγούδι του Πάουτερ της piano pop, το "Bad Day " δεν κυκλοφόρησε στην πατρίδα του, τον Καναδά αλλά στην Ευρώπη στα μέσα του  2005. Επιλέχθηκε από την Coca-Cola ως το τραγούδι της διαφημιστικής εκστρατείας του αναψυκτικού στην Ευρώπη. Επιπλέον, το τραγούδι αυτό έφτασε μέχρι την τρίτη θέση στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών της Γηραιάς Ηπείρου. Μάλιστα, ήταν στο νούμερο 1 στον Καναδά αλλά και σε Γερμανία και Ιρλανδία, όπως και στην Ιταλία και δεύτερο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις ΗΠΑ έγινε νούμερο 1 στο Billboard Hot 100 και παρέμεινε εκεί για 7 εβδομάδες έπειτα από την κυκλοφορία του. Έτσι, ο Πάουτερ έγινε ο πρώτος Καναδός καλλιτέχνης μετά τον Μπράιαν Άνταμς το 1995, που κατάφερε να πάρει την πρωτιά στο Hot 100.
Τον Ιούλιο του 2005 ο Πάουτερ τραγούδησε στο Βερολίνο για τα παιδιά της Αφρικής, στα πλαίσια του Live 8, ταυτόχρονων συναυλιών σε πολλά μέρη του κόσμου για την αφύπνιση του κόσμου αναφορικά με την πείνα και τα προβλήματα των παιδιών στην Αφρική.
Τα επόμενα τραγούδια του είχαν μέτρια ως ελάχιστη επιτυχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές
Μαυροχώρι Καστοριάς
Το Μαυροχώρι είναι χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μακεδνών του Δήμου Καστοριάς στη Δυτική Μακεδονία. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της λίμνης Ορεστιάδας απέναντι από την πόλη της Καστοριάς. Είναι ενωμένη οικιστικά με τη βορειότερη Πολυκάρπη με την οποία χωρίζεται από τον ποταμό Ξηροπόταμο.
Πληροφορίες
Σήμερα το Μαυροχώρι αποτελεί τουριστικό προορισμό για ήσυχες διακοπές στη λίμνη της Καστοριάς. Εκτός από την εμποροπανήγυρη πραγματοποιούνται εορταστικές εκδηλώσεις στις 13 - 15 Αυγούστου της Κοιμήσεως της Παναγίας, όπου εορτάζει η απέναντι μονή της Παναγίας της Μαυριώτισσας (κτίστηκε από τον στρατηγό Γεώργιο Παλαιολόγο σε ανάμνηση της νίκης κατά των Νορμανδών το 1083). Στο χωριό λειτουργεί και ο Ναυτικός Όμιλος Μαυροχωρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
1757
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1757 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θικ Κουάνγκ Ντουκ
Ο Θικ Κουάνγκ Ντουκ (βιετναμέζικα: Thích Quảng Đức, 1897 - 1963, γεννήθηκε ως Λαμ Βαν Τουκ / Lâm Văn Túc) ήταν Βιετναμέζος μαχαγιάνα βουδιστής μοναχός ο οποίος έθεσε τέρμα στην ζωή του με αυτοπυρπόληση στην Σαϊγκόν στις 11 Ιουνίου του 1963, ως διαμαρτυρία για την καταδίωξη των βουδιστών μοναχών από την νοτιοβιετναμέζικη κυβέρνηση του Νγκο Ντιν Ντιέμ. Οι φωτογραφίες της αυτοπυρπόλησης του κυκλοφόρησαν ευρέως διεθνώς και έφεραν τις πρακτικές της κυβέρνησης του Ντιέμ στο επίκεντρο. Ο φωτογράφος του συμβάντος, Μάλκολμ Μπράουν, κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για την φωτογράφιση αυτή.
Επακόλουθο της πράξης διαμαρτυρίας του Ντουκ ήταν να αυξηθεί η διεθνής πίεση προς τον Ντιεμ και να τον οδηγήσει στην αναγγελία μεταρρυθμίσεων σχετικά με τα δικαιώματα των Βουδιστών. Ωστόσο οι μεταρρυθμίσεις που υποσχέθηκε δεν έγιναν ποτέ, και η ένταση αναθερμάνθηκε. Με τις διαμαρτυρίες να συνεχίζονται, και την βίαιη καταστολή των Βουδιστών να συνεχίζεται, υπήρξαν και άλλοι Βουδιστές μοναχοί που αυτοπυρπολήθηκαν ακολουθώντας το παράδειγμα του Κουάνγκ Ντουκ. Μέσα στην γενικότερη αστάθεια που επικρατούσε στην χώρα, η κυβέρνηση του Ντιέμ ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα τον Νοέμβριο του 1963 και ο ίδιος ο Ντιέμ δολοφονήθηκε.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στο χωριό Χόι Καν (Hội Khánh), στην περιφέρεια Βαν Νιν (Vạn Ninh) της επαρχίας Καν Χόα (Khánh Hòa) στο κεντρικό Βιετνάμ ως Λαμ Βαν Τουκ (Lâm Văn Túc), και ήταν ένα από τα συνολικά επτά παιδιά της οικογενείας. Στην ηλικία των 7 ετών, έφυγε από το σπίτι του ώστε να αφιερωθεί στην μελέτη του βουδισμού. Δάσκαλος του και πνευματικός του πατέρας υπήρξε ένας θείος του από την πλευρά της μητέρας του. Στην ηλικία των 15 ετών, ορκίστηκε μοναχός και διορίστηκε σε μονή βουδιστών στην ηλικία των 20 ετών με το όνομα Θικ Κουάνγκ Ντουκ. Το Θικ αποτελεί τίτλο στα βιετναμέζικα, κοινό στους βουδιστές μοναχούς. Κατόπιν ταξίδεψε στο βουνό κοντά στην περιοχή Νιν Χόα (Ninh Hòa), ώστε να ζήσει ως ερημίτης για 3 έτη. Μετά την περίοδο αυτή, επέστρεψε ξανά αργότερα και θεμελίωσε βουδιστικό ναό στην ίδια περιοχή.
Σταδιοδρομία
Κατόπιν ξεκίνησε περιοδεία στο Βιετνάμ διδάσκοντας τις αρχές του βουδισμού. Το 1932, απέκτησε την ιδιότητα του επιθεωρητή εκ μέρους του βουδιστικού συνδέσμου μοναχών, ενώ κατά την περιοδεία του ίδρυσε 14 μονές σε όλη την χώρα. Το 1934, μετακινήθηκε στο νότιο Βιετνάμ όπου και συνέχισε την διδασκαλία του, ενώ ταξίδεψε και στην Καμπότζη για την μελέτη του Τεραβάντα βουδισμού.