cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιερά Μητρόπολις Νεοκαισαρείας
Ιστορία
Η Νεοκαισάρεια ονομαζόταν αρχικά Κάβειρα και ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου. Αργότερα, το 73 π.Χ. οι Ρωμαίοι την μετονόμασαν σε Διοπόπολη και ο Πολέμων Α΄ ο Ποντικός σε Σεβάστεια το 35 π.Χ. Το 64 μ.Χ. οι Ρωμαίοι της έδωσαν το όνομα Νεοκαισάρεια. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Γρηγόριος ο Θαυματουργός χειροτονήθηκε επίσκοπος της πόλης περί το 240, υπήρχαν μόνο 17 Χριστιανοί στη Νεοκαισάρεια, και έμειναν μόνο 17 ειδωλολάτρες στο θάνατό του το 270.
μικρογραφία|333x333εσ| Εκκλησία στην Αμάσρα, σήμερα τζαμί Η Νεοκαισάρεια έγινε μητρόπολη το 325. Είχε 4 επισκοπές τον 7ο αιώνα και 10 τον 12ο. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Σελτζούκους το 1075, ο αριθμός τους σταδιακά μειώθηκε και τον 14ο αιώνα δεν έμεινε καμία. Τον 18ο αιώνα ιδρύθηκε μια νέα επισκοπή Νεαπόλεως, η οποία το 1889 έγινε ανεξάρτητη.
Η Μητρόπολη συνόρευε βόρεια με την Μαύρη Θάλασσα, ανατολικά με τις Μητροπόλεις Χαλδίας, Κολωνείας και Θεοδοσιουπόλεως και Αμίδης (Πατριαρχείο Αντιοχείας), νότια με τις Μητροπόλεις Αδάνων και Χαλεπίου/Βερροίας (Πατριαρχείο Αντιοχείας) και δυτικά με τις Μητροπόλεις Καισαρείας και Αμασείας. Η πρώην επισκοπή Γαγγρών εντάχθηκε στη μητρόπολη Νεοκαισαρείας στις 19 Ιανουαρίου 1630.
Κύριες πόλεις της Μητρόπολης ήταν οι Φαδισάνη (Fatsa), Πολεμώνιο (Bolaman), Κοτύωρα (Ordu) Γαζίουρα (Turhal), Σεβάστεια (Sivas), Κασταμονή (Kastamonu), Ινέπολις (İnebolu), Κύτωρον (Cide), Πομπηιούπολις (Taşköprü), Γάγγρα (Çankırı), Αντωνιούπολις, Θεοδωρούπολις (Safranbolu), Μαυρογώνιο (Karabük), Παρθένιο (Bartın), Άμαστρις (Amasra), Δαδάστανα (Devrek), Κρατεία (Gerede).
Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης.
Πηγές
* Νεοκαισαρείας Κατηγορία:Πόντος
ΘΟΪ Αυγόρου (ποδόσφαιρο)
Το Θρησκευτικό Ορθόδοξο Ίδρυμα Άγιος Γεώργιος Αυγόρου ή το ΘΟΪ Αυγόρου (διαβάζεται «θόι») ήταν μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το χωριό Αυγόρου της επαρχίας Αμμοχώστου. Η ομάδα έχει συμμετοχές κυρίως στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Αποτελεί μέρος του αθλητικού συλλόγου ΘΟΪ Αυγόρου.
Ιστορία
Το ΘΟΪ Αυγόρου ιδρύθηκε το 1954. Ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του σωματείου υπήρξε και ο μετέπειτα ήρωας της ΕΟΚΑ Ανδρέας Κάρυος. Κατά τη δεκαετία του 60' το σωματείο πήρε την ονομασία <<Οι Κάρυοι>> προς τιμή των ηρωών της ΕΟΚΑ Ανδρέα και Γεώργιου Κάρυου, αλλα αργότερα επέστρεψε στην αρχική της ονομασία. Η ομάδα ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Το 1986 εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Συμμετείχε στην κατηγορία αυτή έως την περίοδο 1992-93 που υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Το 1998 κέρδισε την επανένταξη του στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Την περίοδο 1999-00 τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία για να υποβιβαστεί την περίοδο 2000-01. Την περίοδο 2001-02 υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Είχε ακόμα μία συμμετοχή στη Δ΄ κατηγορία την περίοδο 2004-05. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΑΛ. Το 2016 ανέστειλε την λειτουργία του.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Το ΘΟΪ Αυγόρου συμμετείχε στον όμιλο Αμμοχώστου-Λάρνακας. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Το ΘΟΪ Αυγόρου συμμετείχε στον Β΄ όμιλο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Αυγόρου
Έμμα Ραντουκάνου
Η Έμμα Ραντουκάνου (γενν. στις 13 Νοεμβρίου 2002) είναι μία Βρετανίδα επαγγελματίας παίκτρια τένις. Έφτασε στην υψηλότερη κατάταξη της καριέρας της Νο. 19 από την Ένωση Γυναικών Αντισφαίρισης (WTA), και είναι στην νούμερο 1 της Βρετανίας. Η Ραντουκάνου είναι η κυρίαρχη πρωταθλήτρια του US Open και η πρώτη Βρετανίδα που κέρδισε έναν ατομικό τίτλο Grand Slam μετά τη Βιρτζίνια Γουέιντ στο Πρωτάθλημα Γουίμπλεντον του 1977. Θεωρείται μπέις λάιν παίκτρια, γνωστή για τα δυνατά, επίπεδά της χτυπήματα και την επιθετική επιστροφή του σερβίς.
Η Ραντουκάνου γεννήθηκε στο Τορόντο και μεγάλωσε στο Λονδίνο. Έκανε το ντεμπούτο της στο WTA Tour τον Ιούνιο του 2021. Ως μπαλαντέρ στο Γουίμπλεντον, που κατατάχθηκε εκτός των κορυφαίων 300, έφτασε στον τέταρτο γύρο στο πρώτο της μεγάλο τουρνουά. Στο US Open δύο μήνες αργότερα, η Ραντουκάνου έγινε η πρώτη που προκρίθηκε στο ατομικό στην εποχή του Open Era που κέρδισε έναν τίτλο Grand Slam, κερδίζοντας τη Λέιλα Φερνάντεζ στον τελικό.
Έπρεπε να κερδίσει τρεις γύρους προκριματικών αγώνων και επτά αγώνες στο τουρνουά, κερδίζοντας και τους δέκα χωρίς να χάσει σετ. Αυτό ήταν μόνο το δεύτερο Grand Slam τουρνουά της καριέρας της και κατέχει το ρεκόρ για τα λιγότερα μεγάλα πρωταθλήματα που παίχτηκαν πριν κερδηθεί ένας τίτλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Γιώργος Βαλαβανίδης
Ο Γιώργος Βαλαβανίδης (16 Φεβρουαρίου 1974) είναι πρώην Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής με την Εθνική Παίδων και Εθνική Εφήβων, που αγωνιζόταν στη θέση του Σέντερ
Παρεκκλήσι των Κρανίων
Το Παρεκκλήσι των Κρανίων (Kaplica Czaszek), ή Εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου, είναι παρεκκλήσι –οστεοφυλάκιο, που βρίσκεται στην πόλη Κουντόβα-Ζντρούι, στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας, στη νοτιοδυτική Πολωνία. Στο παρεκκλήσι υπάρχουν 3.000 ανθρώπινα κρανία και στο υπόγειό του οστά από άλλους 21.000 ανθρώπους.
Γιώργος Βαλαβανίδης
Επαγγελματική Καριέρα
Γεννήθηκε στη Γερμανία στις 16 Φεβρουαρίου του 1974 και κατάγεται από την Αλεξανδρούπολη. Άρχισε την καριέρα του στην τοπική ομάδα των Φερών Έβρου και από εκεί πήρε μεταγραφή για τον Π.Α.Ο.Κ. το 1988. Έπαιξε για τα τμήματα υποδομής του Π.Α.Ο.Κ. και στην συνέχεια προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα το 1991, σε ηλικία 17 ετών. Εκεί παρέμεινε για 3 χρόνια μέχρι το 1994 κατακτώντας το Κύπελλο Σαπόρτα το 1991, το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1992 και το Κύπελλο Κόρατς το 1994. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Μ.Ε.Ν.Τ. στην Α2 Εθνική κατηγορία για 6 χρόνια μέχρι το 2000. Μετά το 2000 έπαιξε σε διάφορες ομάδες όπως: Ξάνθη, Κολοσσός Ρόδου, Νικόπολη Πρέβεζας, Πανόραμα, Απόλλων Καλαμαριάς, Α.Σ. Ασβεστοχωρίου, Ελευθερούπολη, Μ.Ε.Ν.Τ.(2η θητεία) και Ζέφυρο. Από το 2010 είναι παράλληλα προπονητής στις ακαδημίες του Π.Α.Ο.Κ. Είναι Απόφοιτος ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα στο μπάσκετ.
Παρεκκλήσι των Κρανίων
Το παρεκκλήσι χτίστηκε το 1776 από τον ιερέα της τοπικής ενορίας, Βάτσλαφ Τομάσεκ (Václav Tomášek), που εμπνεύστηκε τη δημιουργία του από το Ναό της Άμμωμης Σύλληψης της Παναγίας στη βία Βένετο, στη Ρώμη (Chiesa di Santa Maria Immacolata a via Veneto) κάτω από την οποία βρίσκεται η Κρύπτη των Καπουτσίνων. Ο Τομάσεκ, από το 1776 μέχρι το 1794 συγκέντρωσε, καθάρισε και τοποθέτησε στο Παρεκκλήσι των Κρανίων χιλιάδες ανθρώπινα κρανία και οστά ανθρώπων που είχαν χάσει τη ζωή τους στο Τριακονταετή Πόλεμο (1618–1648), στους τρεις Σιλεσιανούς Πολέμους (1740–1763), καθώς και από επιδημίες χολέρας, πανώλης και σύφιλης, αλλά και από την πείνα. Το 1804, στο κέντρο του ναού και στο βωμό τοποθετήθηκαν τα κρανία των ανθρώπων που έχτισαν το παρεκκλήσι, μεταξύ αυτών δε και το κρανίο του ιερέα Τομάσεκ.
Γιώργος Βαλαβανίδης
Εθνική Ελλάδος
Έχει καταγράψει 14 συμμετοχές με την Εθνική Παίδων και 29 συμμετοχές με την Εθνική Εφήβων. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο το 1991 στο Ευρωμπάσκετ Παίδων, στη Θεσσαλονίκη και την 4η θέση στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων το 1992, στην Ουγγαρία.
Παρεκκλήσι των Κρανίων
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Κεφαλοσκοπική Σκεπαστή υπέστη παραμεληθεί λόγω της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας. Ωστόσο, μετά το τέλος του πολέμου το 1945, μια ομάδα εθελοντών αφοσιώθηκε στην αποκατάσταση της σκεπαστής στο προηγούμενο ακατέργαστο κατάσταση. Τα προσπάθειές τους απέδωσαν και σύντομα η Κεφαλοσκοπική Σκεπαστή αποκαταστάθηκε επιτυχώς.
Γιώργος Βαλαβανίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Εναλλακτική (Δανία)
Η Εναλλακτική (δανικά: Alternativet) είναι ένα πολιτικό κόμμα της Δανίας το οποίο ιδρύθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2013 από τον πρώην υπουργό Πολιτισμού Ούφε Έλμπεκ και την Τζόζεφιν Φοκ. Το κόμμα εξασφάλισε τη συμμετοχή του στις εκλογές του 2015 στις 13 Μαρτίου 2015, στις οποίες στήριξε την, τότε, πρωθυπουργό Χέλε Τόρνινγκ-Σμιτ. Το κόμμα θεωρείται μέλος του κεντροαριστερού συνασπισμού, αν και αρνείται να τοποθετηθεί κάπου στην κλίμακα αριστεράς-δεξιάς.
Οι αρχές του κόμματος βασίζονται στη βιωσιμότητα, στον περιβαλλοντισμό, στον διεθνισμό, στην κοινωνική δικαιοσύνη και στην επιχειρηματικότητα.
Ιστορία
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2013, ο Ούφε Έλμπεκ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το Δανικό Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα. Δύο μήνες αργότερα, ανακοινώθηκε η ίδρυση της Εναλλακτικής σε συνέντευξη τύπου στο Παλάτι Κρίστιανσμποργκ, έδρα του Φόλκετινγκ.
Το όνομα εγκρίθηκε από την Εφορευτική Επιτροπή της Δανίας, η οποία είναι όργανο του Υπουργείου Οικονομίας και Εσωτερικών Θεμάτων, ενώ αναγνωρίστηκε ως κόμμα στις 23 Φεβρουαρίου 2015 έχοντας συλλέξει τον απαραίτητο αριθμό υπογραφών.
Δεκαετία
Η δεκαετία είναι μία χρονική περίοδος ίση με 10 έτη (χρόνια). Ο όρος αναφέρεται συχνότερα στις «ημερολογιακές» δεκαετίες, που είναι συνδεδεμένες σε κάποιο συγκεκριμένο ημερολόγιο, από την αρχή του οποίου και αρχίζει η μέτρησή τους. Ωστόσο μπορεί να αναφέρεται και σε χρονικό διάστημα που αρχίζει οποτεδήποτε. Συχνά, για λόγους συντομίας, αναφέρονται τα δύο τελευταία μόνο ψηφία του πρώτου έτους της δεκαετίας π.χ. «δεκαετία του ΄60.» Για παράδειγμα, η δεκαετία του 2020 περιλαμβάνει τα χρόνια 2021 έως 2030.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
Πηγιανός Κάμπος Ρεθύμνου
Ο Πηγιανός Κάμπος είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης σε υψόμετρο 10 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Πηγιανός Κάμπος βρίσκεται στον κόλπο του Αλμυρού (Ρεθύμνου) σε απόσταση 7 χλμ. ανατολικά από την πόλη του Ρεθύμνου. Το χωριό είναι ανάμεσα στους οικισμούς Σφακάκι (Α.), Πηγή (Ν.) και Αδελιανό Κάμπο (Α.) ενώ μέσα από αυτό περνάει η ΕΟ90 ή Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.). Η παραλία του, η οποία βρίσκεται περίπου στο μέσο του κόλπου και παλιότερα ήταν τα παραθαλάσσια κτήματά της Πηγής, έχει αναπτυχθεί σε τουριστικό θέρετρο. Έχει αμμώδεις ακτές αλλά και μικρούς κόλπους με βραχάκια ενώ εμφανίζονται θαλάσσιες χελώνες που γεννούν τα αυγά τους. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά μεγάλα ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα καταλύματα, παραθεριστικές κατοικίες και κέντρα εστίασης.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πηγής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πηγή και τον Άγιο Δημήτριο, αποτελούν την τοπική κοινότητα Πηγής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαδίου του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 279 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Φαυστίνα
Η Φαυστίνα (Faustina, 347 - μετά το 366) ήταν η τρίτη σύζυγος του Κωνστάντιου Β΄.
Μετά το θάνατο της δεύτερης συζύγου του, Ευσεβίας, από φάρμακο που πήρε για την ανικανότητά της να κάνει παιδιά, ο Κωνστάντιος παντρεύτηκε τη Φαυστίνα στην Αντιόχεια το 361. Ήταν έγκυος όταν πέθανε ο Κωνστάντιος. Μετά τον θάνατό του, γέννησε μια κόρη, την Φλάβια Μάξιμα Φαυστίνα Κωνστάντια. Όταν ο Προκόπιος εξεγέρθηκε το 365, για να εξασφαλίσει την αφοσίωση των στρατευμάτων του, πήρε μαζί του την Φαυστίνα και την κόρη της Κωνστάντια. Η Κωνστάντια παντρεύτηκε αργότερα τον αυτοκράτορα Γκρατιανό το 374. Πέθανε σαφώς πριν από τον σύζυγό της επειδή πήρε άλλη σύζυγο. Φαίνεται να έχει πεθάνει το αργότερο το 383, επειδή η σορός της έφθασε στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο του ίδιου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Σεμπάδ Α΄ της Αρμενίας
Ο Σεμπάδ Α΄ ο Μάρτυρας, Սմբատ Ա Smbat I, (π. 850–912/14) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν ο δεύτερος βασιλιάς του μεσαιωνικού Βασιλείου της Αρμενίας και γιος του Ασότ Α΄ του Μεγάλου. Είναι ο πατέρας του Aσότ Β΄ του Σιδηρού (Ashot II Yerkat) και του Aμπάς Α΄.
Βιογραφία
Ο Σμπατ Α΄ στέφθηκε βασιλιάς το 892 στο Σιρακαβάν (Γιεραζγκαβόρς), μετά από μία σύντομη προσπάθεια τού θείου του Aμπάς να διακόψει τη διαδοχή του στον θρόνο. Ο Σμπατ Α΄ συνέχισε την πολιτική τού πατέρα του να διατηρεί εγκάρδιες σχέσεις με τη Ρωμανία και κρατούσε στο μυαλό του τους φόβους των Αράβων για την Αρμενο-Βυζαντινή αυτή συμμαχία. Μιλώντας με τον Άραβα κυβερνήτη (ostikan) Mουχάμαντ ιμπν Αμπιλ-Σατζ (Aφσίν), ο Σμπατ Α΄ τον έπεισε ότι η συμμαχία δεν θα ήταν μόνο προς το διπλό όφελος της Ρωμανίας και της Αρμενίας, αλλά θα λειτουργούσε και προς την οικονομική ευμάρεια των Αράβων. Ο Σμπατ Α΄ επέτυχε επίσης μία σημαντική νίκη, όταν στις 21 Απριλίου 892 ανακατέλαβε την πρώην Αρμενική πρωτεύουσα Ντβιν από τους Άραβες. Σε ορισμένες από αυτές τις προσπάθειες ο Σμπατ Α΄ έλαβε ισχυρή υποστήριξη από τον γείτονά του στα βόρεια, τον Αδαρνάση Δ΄ της Ιβηρίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βαγρατίδες
Πάολα Ντόιμι ντε Λούπις Φρανκοπάν
H Πάολα Ντόιμι ντε Λούπις, αγγλ. Paola-Luise-Marica Doimi de Lupis Frankopan (γενν. 7 Αυγούστου 1969) από τον Οίκο Ντόιμι ήταν κόρη του κόμη του Λούπις και με τον γάμο της έγινε λαίδη Γουίντσορ.
Βιογραφία
Είναι κόρη του Λούις Ντόιμι, κόμη του Λούπις, πρίγκιπα Φρανκοπάν Σούμπιτς Ζρίνσκι από το Σπλιτ της Κροατίας. Ο Λούις είναι μέλος της παλαιάς Κροατικής και Ιταλικής αριστοκρατίας, που ήρθε στην Αγγλία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να σπουδάσει στην Οξφόρδη. Είναι δικηγόρος, μέλος του Μίντλ Τεμπλ και επιχειρηματίας. Η μητέρα της Ίνγκριντ Ντέττερ είναι ομότιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης.
Ο σύζυγός της Νικόλαος Ουίνδσορ είναι μικρανιψιός το υΓεωργίου ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και εγγονός της Μαρίνας πριγκίπισσας της Ελλάδας, κόρης του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 2006 τον λόρδο Νικόλαο Γουίνδσορ, μέλος της βασιλικής Οικογένειας της Βρετανίας και έχει τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Χρήστος Στυλιανίδης
Έχει διατελέσει Ευρωπαίος Επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων (2014-2019), συντονιστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ασθένεια ιού Έμπολα και ειδικός απεσταλμένος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Προώθηση και Προστασία των Θρησκευτικών Ελευθεριών και Πεποιθήσεων. Έχει διατελέσει, επίσης, ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014 για την Κύπρο, κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δύο διαφορετικές περιόδους (2013-2014 και 1998-1999) και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου ως βουλευτής του ΔΗΣΥ την περίοδο 2006-2013. Το 2012 εξελέγη στο Προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΟΑΣΕ, της οποίας υπήρξε μέλος από το 2006 έως το 2011. Για το έργο και τη δράση του σε μια σειρά από τομείς έχει λάβει σημαντική αναγνώριση και διακρίσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Στυλιανίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία της αγγλοκρατούμενης Κύπρου στις 26 Ιουνίου 1958. Μεγάλωσε στην παλιά γειτονιά της Λευκωσίας (περιοχή πλατείας Αρχιεπισκοπής) και είναι απόφοιτος του ιστορικού Παγκυπρίου Γυμνασίου.
Σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε το 1984. Έχει ολοκληρώσει το πρόγραμμα Executive Education in International Development στο JFK School of Government του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ των Ηνωμένων Πολιτειών και έχει παρακολουθήσει μεταπτυχιακά σεμινάρια στους τομείς των Πολιτικών Επιστημών, Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκών Θεσμών.
Ομιλεί ελληνικά και αγγλικά.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Διετέλεσε, επίσης, Επισκέπτης Καθηγητής (Visiting Professor in Practice) στο Τμήμα Πολιτικής της Υγείας στο London School of Economics (LSE) της Μεγάλης Βρετανίας, μέλος του ακαδημαϊκού προσωπικού στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας-Κύπρου και Επισκέπτης Καθηγητής (Visiting International Professor) στο Ruhr Universität Bochum (RUB) Research School της Γερμανίας.
Αντώνιος Ραγκούσης
Ο Αντώνιος Ραγκούσης (1889 - 1972) ήταν Έλληνας δικαστής που διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων (1950 - 1951).
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Ο Χρήστος Στυλιανίδης ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση από νεαρή ηλικία. Με την επιστροφή του στην Κύπρο μετά το πέρας των σπουδών του, συνεργάστηκε στενά με τον Γιάννο Κρανιδιώτη και ανέλαβε πρωτοβουλίες και ενεργό δράση για την προώθηση της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διευθέτηση του Κυπριακού.
Αντώνιος Ραγκούσης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Μάρπησσα Πάρου και ήταν γιος του Λιπράνδρου Ραγκούση. Σπούδασε νομικά και το 1929, με την ίδρυση του Συμβουλίου της Επικρατείας, διορίστηκε πάρεδρος σε αυτό. Το 1940 προήχθη σε Σύμβουλο Επικρατείας και το 1958 συνταξιοδοτήθηκε. Στις 21 Αυγούστου 1950 τοποθετήθηκε, σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση της εποχής, Δήμαρχος Αθηναίων προκειμένου να διενεργήσει εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος τον δήμο σε εκλογές. Παρέμεινε σε αυτόν μέχρι τις 19 Μαΐου 1951. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, αν και υπηρεσιακός, υπερασπίστηκε με σθένος τα συμφέροντα του δήμου.
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Το 1995 ίδρυσε, μαζί με άλλους πολίτες, την Κίνηση Πολιτικού Εκσυγχρονισμού με στόχο την προώθηση της ευρωπαϊκής Κύπρου και τον εκσυγχρονισμό του πολιτικού συστήματος της χώρας.
Αντώνιος Ραγκούσης
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος του Θεραπευτηρίου "Ευαγγελισμός".
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Το 1998, μετά την επανεκλογή του Γλαύκου Κληρίδη στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανέλαβε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, θέση από την οποία συμμετείχε -δίπλα στον Γλαύκο Κληρίδη- σε όλες τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις για λύση του Κυπριακού προβλήματος και προώθηση της ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αντώνιος Ραγκούσης
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τον Μάρτιο του 1999, οπότε παραιτήθηκε για λόγους πολιτικής ευθιξίας, αντιδρώντας σε φαινόμενα διαφθοράς στην κρατική μηχανή. Υπήρξε ο πρώτος κυβερνητικός αξιωματούχος στη νεότερη πολιτική ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας που παραιτήθηκε για λόγους αρχής, προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις και αναδεικνύοντας την ανάγκη εξυγίανσης της κυπριακής πολιτικής ζωής.
Μεταξύ 1999-2003, ο Χρήστος Στυλιανίδης, παρότι δεν είχε κυβερνητικό ρόλο, συνέχισε να συνεργάζεται στενά με τον Πρόεδρο Κληρίδη. Ήταν παρών στις διαδικασίες που οδήγησαν στην ιστορική απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ελσίνκι (Δεκέμβριος 1999), η οποία δημιούργησε τη δυναμική για ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ αίροντας την προϋπόθεση για προηγούμενη λύση του Κυπριακού. Παράλληλα, είχε καθοριστικό ρόλο στις διεργασίες που οδήγησαν το 2002 στην απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής στην Κοπεγχάγη με την οποία σφραγίστηκε η «καθαρή» ένταξη της Κύπρου.
Το 2004 είχε ενεργό συμμετοχή στο δημοψήφισμα στηρίζοντας το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν για τη λύση του Κυπριακού.
Το 2006 κατήλθε για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές ως «Αριστίνδην» υποψήφιος με τον Δημοκρατικό Συναγερμό (ΔΗΣΥ) και εξελέγη Βουλευτής Λευκωσίας, καταλαμβάνοντας παγκυπρίως την πρώτη θέση σε σταυρούς προτίμησης.
Από το 2006 έως το 2013 υπήρξε μέλος της κυπριακής Βουλής των Αντιπροσώπων έχοντας επανεκλεγεί Βουλευτής στις εκλογές του 2011. Στο διάστημα αυτό, διετέλεσε:
Στο διάστημα 2006 - 2011 διετέλεσε, επίσης, μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και εξελέγη μέλος του Προεδρείου της το 2012, συμμετέχοντας σε σημαντικές δράσεις και αποστολές του Οργανισμού σε όλο τον κόσμο.
Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του διαδρομής, ο Χρήστος Στυλιανίδης προώθησε πολιτικές εκσυγχρονισμού του κυπριακού κράτους και του πολιτικού συστήματος, ενώ απέκτησε μεγάλη εμπειρία σε ευρωπαϊκά και διεθνή θέματα.
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι
Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:شہزادہ محمد سلیم‎) (Τούρκικα: Şehzade Mehmed Selim Efendi, 11 Ιανουαρίου 1870 - 5 Μαΐου 1937) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Τον Μάρτιο του 2013, μετά την εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη στο προεδρικό αξίωμα ανέλαβε, για δεύτερη φορά, Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τον Απρίλιο του 2014, όταν και παραιτήθηκε ως αποτέλεσμα της απόφασης του να μετάσχει ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ στις ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014, όπου και εξελέγη Ευρωβουλευτής.
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι
Βιογραφία
Το 1909, μετά την ανατροπή του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, ο Μεχμέτ Σελίμ τον ακολούθησε στη Θεσσαλονίκη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη τον επόμενο χρόνο. Μετά την κατάργηση της αυτοκρατορίας και του χαλιφάτου το 1924, η οθωμανική οικογένεια εξορίστηκε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ανακηρύχθηκε σουλτάνος από του Κούρδους αντάρτες. Ωστόσο, ο Μεχμέτ Σελίμ εξορίστηκε και εγκαταστάθηκε στην Τζουνίγια του Λίβανου.
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Στις 24 Οκτωβρίου 2014 διορίστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Συντονιστής για τον Έμπολα.
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι
Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Σελίμ παντρεύτηκε έξι φορές:
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Στις 31 Οκτωβρίου 2014 παραιτήθηκε από τη θέση του ευρωβουλευτή, αναλαμβάνοντας τη θέση του Ευρωπαίου Επίτροπου Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων. Η θητεία του ολοκληρώθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2019.
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι
Βιογραφία
Πέθανε στις 5 Μαΐου 1937 στην Τζουνίγια του Λίβανου σε ηλικία 67 ετών. Είναι θαμμένος στο Σελιμιγιέ Τζαμί στη Δαμασκό.
Χρήστος Στυλιανίδης
Πολιτική διαδρομή
Τον Μάιο του 2021 ορίστηκε Ειδικός Απεσταλμένος της ΕΕ για την προώθηση και προστασία των θρησκευτικών ελευθεριών και πεποιθήσεων, θέση που υπηρέτησε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2021 οπότε και ανέλαβε Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι
Διακρίσεις
Δυναστικές
Χρήστος Στυλιανίδης
Ευρωπαίος Επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων
Από την 1η Νοεμβρίου 2014 μέχρι και την 30η Νοεμβρίου 2019, ο Χρήστος Στυλιανίδης διετέλεσε Ευρωπαίος Επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων στην Επιτροπή Γιούνκερ. Το έργο που επιτέλεσε από τη θέση αυτή αναγνωρίστηκε τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε διεθνές επίπεδο, ενώ θεωρείται ότι με τη δράση του ως Επίτροπος συνέβαλε σημαντικά στην ενίσχυση του ρόλου της ΕΕ ως μιας παγκόσμιας δύναμης «ήπιας ισχύος».
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι
Διακρίσεις
Ξένες
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Χρήστος Στυλιανίδης
Ανθρωπιστική Βοήθεια
Για το έργο του στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, ο Χρήστος Στυλιανίδης χαρακτηρίστηκε ως το ανθρωπιστικό «πρόσωπο της Ευρώπης» σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ανέπτυξε μεγάλη δράση επισκεπτόμενος περιοχές που αντιμετωπίζουν ανθρωπιστικές κρίσεις, ανέλαβε πρωτοβουλίες και εφάρμοσε πολιτικές αντιμετώπισης των ανθρωπιστικών αναγκών από την Αφρική (π.χ. Κέρας της Αφρικής, Σαχέλ, Σουδάν) και τη Μέση Ανατολή (π.χ. Συρία, Ιράκ) μέχρι την Ασία (π.χ. Μιανμάρ) και τη Λατινική Αμερική (π.χ. Κολομβία, Βενεζουέλα).
Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις προσπάθειες ενίσχυσης του άξονα Ανθρωπιστικής και Αναπτυξιακής Βοήθειας (Humanitarian-Development Nexus), πρωτοβουλία που υπηρετεί την υλοποίηση των Βιώσιμων και Αναπτυξιακών Στόχων των Ηνωμένων Εθνών (UN Sustainable and Development Goals - SDGs).
Παράλληλα, προώθησε πρωτοπόρους μηχανισμούς αντιμετώπισης ανθρωπιστικών κρίσεων όπως το σύστημα “Cash and Voucher”. Με το σχήμα αυτό που προνοεί για κατ’ ευθείαν χρηματική βοήθεια στους πάσχοντες, δίνεται η δυνατότητα στους ευάλωτους πληθυσμούς να καλύψουν τις πρώτες ανάγκες με αξιοπρέπεια συμβάλλοντας, ταυτόχρονα, και στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας.
Ο Χρήστος Στυλιανίδης, ως Ευρωπαίος Επίτροπος, έθεσε ως προτεραιότητα και εργάστηκε συστηματικά για την προώθηση της Εκπαίδευσης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (Education in Emergencies). Με πρωτοβουλία του, δεκαπλασιάστηκε ο προϋπολογισμός του χαρτοφυλακίου της ανθρωπιστικής βοήθειας για την εκπαίδευση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης: από 1% το 2015 στο 10% σήμερα, υπερβαίνοντας κατά πολύ το στόχο του 3% που έθεσαν τα Ηνωμένα Έθνη.
Παράλληλα, ο Χρήστος Στυλιανίδης υπήρξε βασικός πυλώνας για την Εφαρμογή της Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας για τους πρόσφυγες (EU-Turkey Statement), η οποία αποτελεί κεντρικό συστατικό στοιχείο της ευρωπαϊκής πολιτικής για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Υπό την ηγεσία του υλοποιήθηκε το Emergency Social Safety Net (ESSN), το μεγαλύτερο πρόγραμμα παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας από την ΕΕ προς τους πρόσφυγες που φιλοξενούνται στην Τουρκία.
Επίσης, με πρωτοβουλία του δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2016 ένας νέος μηχανισμός παροχής έκτακτης βοήθειας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, με στόχο να υποστηριχθούν τα κράτη-μέλη τα οποία υποδέχονται μεγάλους αριθμούς προσφύγων. Στο πλαίσιο του μηχανισμού αυτού υλοποιήθηκε στην Ελλάδα το πρόγραμμα ESTIA (Emergency Support to Integration and Accommodation) με το οποίο δημιουργήθηκαν θέσεις στέγασης προσφύγων σε αστικές περιοχές εγκαινιάζοντας, ταυτόχρονα, ένα σύστημα χρηματικής βοήθειας (Cash and Voucher) που έχει εξυπηρετήσει χιλιάδες πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο.
Ευρωπαϊκή Πολιτική Προστασία
Από τη θέση του ως Ευρωπαίος Επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων, ο Χρήστος Στυλιανίδης εργάστηκε συστηματικά για την ενίσχυση και αναβάθμιση του κρίσιμου τομέα της Πολιτικής Προστασίας.
Στο πλαίσιο αυτό ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις και διαδικασίες ενσωμάτωσης στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας (Union Civil Protection Mechanism) της Τουρκίας και της Σερβίας.
Παράλληλα, ενδυναμώθηκε και αναπτύχθηκε περαιτέρω ο συντονιστικός ρόλος του Κέντρου Διαχείρισης Κρίσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Emergency Response Coordination Center), καθώς επίσης και δράσεις στον τομέα της πρόληψης και ετοιμότητας.
Ο Χρήστος Στυλιανίδης είναι ο «αρχιτέκτονας» του rescEU, πρωτοβουλία με την οποία αναβαθμίστηκε σημαντικά το ευρωπαϊκό σύστημα Πολιτικής Προστασίας και συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στα είκοσι (20) πιο σημαντικά επιτεύγματα της Επιτροπής Γιούνκερ.
Στόχος του rescEU είναι να αναπτυχθούν όλες οι υποδομές, έτσι ώστε η ΕΕ να είναι σε θέση να ανταποκρίνεται πιο έγκαιρα και αποτελεσματικά στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, στη δραματική αύξηση των φυσικών καταστροφών (εντός και εκτός Ευρώπης), στην αντιμετώπιση επιδημιών και στην παροχή άμεσης βοήθειας σε περίπτωση ενός πυρηνικού ή χημικού ατυχήματος.
Ευρωπαίος Συντονιστής για τον Έμπολα
Στις 24 Οκτωβρίου 2014 ο Χρήστος Στυλιανίδης διορίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ευρωπαίος Συντονιστής για τον Έμπολα, θέση που υπηρέτησε μέχρι το τέλος της θητείας του. Η συμβολή του στην καταπολέμηση του Έμπολα ήταν καθοριστική τόσο στη Δυτική Αφρική το 2014-2016, όσο και αργότερα στη Δημοκρατία του Κόγκο.
Ως Συντονιστής της ΕΕ για τον Έμπολα την κρίσιμη περίοδο 2014-2016, είχε την ευθύνη του συντονισμού όλων των θεσμών και υπηρεσιών της ΕΕ και των κρατών-μελών.
Ήταν από τους πρώτους αξιωματούχους της ΕE που επισκέφθηκε τις πληγείσες περιοχές στη Δυτική Αφρική για να αξιολογήσει επί του εδάφους την κατάσταση.
Ταυτόχρονα, ανέλαβε σημαντικές πρωτοβουλίες ενεργοποίησης του διεθνούς παράγοντα για την αντιμετώπιση της επιδημίας. Πέτυχε την περιφερειακή συνεργασία μεταξύ των ηγετών της Σιέρρα Λεόνε, της Λιβερίας και της Γουϊνέας, η οποία ήταν το «κλειδί» για να τεθεί υπό έλεγχο ο Έμπολα. Προς αυτή την κατεύθυνση συνέβαλε σημαντικά και η Διεθνής Διάσκεψη Υψηλού Επιπέδου, “Ebola: from Emergency to Recovery”, που διοργανώθηκε υπό την αιγίδα του Χρήστου Στυλιανίδη στις Βρυξέλλες τον Μάρτιο του 2015.
Ο Χρήστος Στυλιανίδης υπήρξε, επίσης, εκ των ιδρυτών του "Ευρωπαϊκού Ιατρικού Σώματος" (European Medical Corps) το οποίο συστάθηκε τον Φεβρουάριο του 2015. Το "Ευρωπαϊκό Ιατρικό Σώμα" γεννήθηκε μέσα από τις ανάγκες και την εμπειρία της επιδημίας του Έμπολα (2014-2016), με στόχο την έγκαιρη παροχή ιατρικής βοήθειας και την ενεργοποίηση ειδικών στη δημόσια υγεία, σε περιπτώσεις καταστροφών και έκτακτης ανάγκης.
Υπουργός Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας της Ελληνικής Δημοκρατίας
Ο Χρήστος Στυλιανίδης ορκίστηκε Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας της Ελληνικής Δημοκρατίας στις 10 Σεπτεμβρίου του 2021, αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο ενός Υπουργείου που μόλις είχε συσταθεί με απόφαση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με στόχο τη δημιουργία μιας υποδομής-πρότυπο στην Ευρώπη.
Μέσα στον πρώτο χρόνο της υπουργικής του θητείας, ο Χρήστος Στυλιανίδης, μεταξύ άλλων, προώθησε τη χάραξη μιας Εθνικής Στρατηγικής για την Κλιματική Αλλαγή και την Πολιτική Προστασία, με συγκεκριμένο Σχέδιο Δράσης που στηρίζεται στο τρίπτυχο «Πρόληψη, Ετοιμότητα/Προετοιμασία, Ανθεκτικότητα». Προς την κατεύθυνση αυτή, με πρωτοβουλία του, εγκαινιάστηκε στα τέλη του 2021 Εθνικός Διάλογος για την κλιματική κρίση και τις προκλήσεις της, με ενεργό συμμετοχή των κοινοβουλευτικών κομμάτων, της επιστημονικής κοινότητας και της κοινωνίας των πολιτών.
Στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου, τον Φεβρουάριο του 2022 ξεκίνησε στην Ελλάδα ένα μεγάλο ερευνητικό πρόγραμμα, με αντικείμενο τη διερεύνηση των στάσεων και απόψεων των πολιτών σχετικά με την κλιματική αλλαγή. Στόχος, να αποτελέσει το πρόγραμμα αυτό χρήσιμο οδηγό για τις πολιτικές και επιμέρους δράσεις του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, οι οποίες θέτουν τον πολίτη στο επίκεντρο. Βασικό πυλώνα του προγράμματος αποτελεί η έρευνα «Κλιματική Αλλαγή: Αντιλήψεις, Απειλές και Προκλήσεις για μια Νέα Περιβαλλοντική Κουλτούρα» που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Υπουργείου.
Παράλληλα, το ίδιο διάστημα, ο Χρήστος Στυλιανίδης εργάστηκε συστηματικά για την αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στην περαιτέρω προώθηση της συνεργασίας στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας σε ευρωπαϊκό, περιφερειακό και διμερές επίπεδο.
Επίσης, το καλοκαίρι του 2022, με ελληνική πρωτοβουλία, υλοποιήθηκε με επιτυχία για πρώτη φορά στην Ελλάδα το πρόγραμμα προ-εγκατάστασης πυροσβεστών (prepositioning pilot project), μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας.
Το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα σε Ευρωπαίους πυροσβέστες να φιλοξενούνται τους δύσκολους μήνες της αντιπυρικής περιόδου στις χώρες-μέλη που πλήττονται περισσότερο από δασικές πυρκαγιές, για να ενισχύουν τους συναδέλφους τους στο έργο τους. Επιτυγχάνεται, έτσι, η δυνατότητα για άμεση παρέμβαση κατά την εκδήλωση πυρκαγιών, χωρίς να χάνεται πολύτιμος χρόνος για τη μεταφορά των δυνάμεων. Ταυτόχρονα, δημιουργείται ένα πλαίσιο ανταλλαγής γνώσης και βέλτιστων πρακτικών σε ζητήματα δασοπυρόσβεσης, στο πλαίσιο κοινών ασκήσεων και εκπαιδεύσεων.
H επιτυχία της πιλοτικής εφαρμογής του προγράμματος προ-εγκατάστασης στην Ελλάδα αναγνωρίστηκε ευρέως στην έκτακτη συνάντηση Υπουργών της ΕΕ στις Βρυξέλλες στις 5 Σεπτεμβρίου 2022, όπου και αποφασίστηκε η ενίσχυση και επέκτασή του.
Ακόμη, σε συνέχεια των καταστροφικών πυρκαγιών που έπληξαν πολλές χώρες της Ευρώπης το καλοκαίρι του 2022, ο Χρήστος Στυλιανίδης συνέβαλε αποφασιστικά στην κινητοποίηση της ΕΕ για περαιτέρω ενίσχυση του rescEU, υποστηρίζοντας ένθερμα τις σχετικές προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις στο πλαίσιο της έκτακτης συνάντησης Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αντικείμενο την ενίσχυση της απόκρισης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας / rescEU στις δασικές πυρκαγιές (5 Σεπτεμβρίου 2022).
Η ενίσχυση του rescEU αποτελεί πλέον δέσμευση την οποία ανέλαβε και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, στο πλαίσιο της ομιλίας της για την «Κατάσταση της Ένωσης», τον Σεπτέμβριο του 2022, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο Χρήστος Στυλιανίδης παρέμεινε στην ηγεσία του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη τον Μάιο του 2023 και στις εκλογές της 21ης Μαΐου 2023 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας, μετέχοντας στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας ως εκπρόσωπος των Ελλήνων της Ομογένειας. Στις επαναληπτικές εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023 ο Χρήστος Στυλιανίδης επανεξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία, που αναδείχθηκε κυβέρνηση.
Τιμητικές Διακρίσεις
Για την αφοσίωσή του στην εκπαίδευση και για τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει, ο Χρήστος Στυλιανίδης ανακηρύχθηκε το 2020 “Global Champion for Education in Emegencies” από την παγκόσμια οργάνωση Education Cannot Wait και το 2018 σε “Political Champion for Education in Emergencies” από το Malala Foundation.
Ως αναγνώριση του έργου και της δράσης του, ο Χρήστος Στυλιανίδης έχει λάβει μια σειρά ακόμη βραβείων και τιμητικών διακρίσεων από κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα. Tα πιο σημαντικά από αυτά είναι:
Έχει, επίσης, τιμηθεί από το Ανώτατο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης για την προσφορά του στην ευρωπαϊκή πολιτική προστασία και από το ελληνικό Ίδρυμα «Ελπίδα» για την προσφορά του στην προστασία των παιδιών.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι οδοντίατροι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΔΗΣΥ Κατηγορία:Κύπριοι Επίτροποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013 Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί Κατηγορία:Έλληνες υπήκοοι ελληνοκυπριακής καταγωγής
Μπουκβάλ
Το Μπουκβάλ (γαλλικά: Bouqueval) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλμπυσιέν (γαλλικά: Valbuciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Ορφέο Νέγκρο
Το Ορφέο Νέγκρο ή Μαύρος Ορφέας (πρωτότυπος τίτλος: Orfeu Negro) είναι ρομαντική τραγωδία   του 1959 από τη Βραζιλία του Γάλλου σκηνοθέτη Μαρσέλ Καμί με πρωταγωνιστές τους Μπρένο Μέλο και Μαρπέσα Ντον. Βασίζεται στο θεατρικό έργο Orfeu da Conceição του Βινίσιους ντε Μοράες, το οποίο με τη σειρά του είναι προσαρμογή του αρχαιοελληνικού μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, τοποθετημένο στο σύγχρονο πλαίσιο σε μία φαβέλα στο Ρίο ντε Τζανέιρο κατά τη διάρκεια του καρναβαλιού. Η ταινία ήταν βραζιλιάνικη, γαλλική και ιταλική συμπαραγωγή.
Η ταινία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και με τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνικες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Πορτογαλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βραζιλία Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες του 1959
Animawings
Η Animawings είναι ρουμανικός αερομεταφορέας με βάση τον Διεθνή Αερολιμένα Βουκουρεστίου. Ειδικέυεται σε ναυλωμένες πτήσεις (charter flights).
Ιστορικό
Τον Μάρτιο του 2020, ανακοινώθηκε πως η Aegean Airlines είχε αγοράσει 25% των μετοχών της εταιρίας. Το υπόλοιπο 75% άνηκε στο ταξιδιωτικό γραφείο Memento Group. Τον Ιούλιο του 2020, η εταιρία απέκτησε το πιστοποιητικό αξιοπλοΐας της (AOC) και ξεκίνησε το πτητικό της έργο με πτήσεις τσάρτερ. Τον Ιανουάριο του 2021, η εταιρία ξεκίνησε την πώληση εισιτηρίων μέσω της ιστοσελίδας της, από 11 αεροδρόμια στη Ρουμανία για προορισμούς στην Αφρική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.
Τον Οκτώβριο του 2021, η Aegean Airlines αύξησε τις μετοχές στις στο 51%.
Προορισμοί
Η Animawings πραγματοποιεί προγραμματισμένες πτήσεις προς τους παρακάτω προορισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρουμανίας
Εκλεκτοράτο της Κολωνίας
Το Εκλεκτοράτο της Κολωνίας (Kurfürstentum Köln), σε ορισμένες περιπτώσεις αναφερόμενο και ως Εκλεκτορική Κολωνία (Kurköln), ήταν εκκλησιαστικό πριγκιπάτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και υφίστατο από τον 10ο αιώνα έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Αποτελείτο από προσωρινές κτήσεις της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής της Κολωνίας (Erzbistum Köln). Κυβερνιόταν από τον Αρχιεπίσκοπο υπό την ιδιότητά του ως πρίγκιπα-εκλέκτορα. Υπήρχαν άλλοι δύο εκκλησιαστικοί πρίγκιπες-εκλέκτορες της Αυτοκρατορίας: ο Εκλέκτορας του Μάιντς και ο Εκλέκτορας της Τριρ. Ο Αρχιεπίσκοπος-Εκλέκτορας της Κολωνίας ήταν επίσης Αρχικαγκελάριος της Ιταλίας (ένα από τα τρία απαρτίζοντα την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βασίλεια, τα άλλα δύο ήταν η Γερμανία και η Βουργουνδία) και, ως εκ τούτου, ήταν δεύτερος μεταξύ όλων των εκκλησιαστικών και κοσμικών πριγκίπων της Αυτοκρατορίας, μετά τον Αρχιεπίσκοπο-Εκλέκτορα του Μάιντζ και προ αυτού της Τριρ.
Πρωτεύουσα του εκλεκτοράτου ήταν η Κολωνία έως ότου ο Εκλέκτορας μετεγκαταστάθηκε στη Βόννη (μετά την ήττα του 1288), προκειμένου να αποφύγει οποιαδήποτε σύγκρουση δικαιοδοσίας με τις αρχές της Ελεύθερης Πόλης της Κολωνίας, η οποία είχε πετύχει να ξεφύγει σε μεγάλο βαθμό της εξουσίας του. Το Εκλεκτοράτο εκκοσμικεύτηκε βάσει της ρύθμισης της Αυτοκρατορικής Δίαιτας του 1803 (Reichsdeputationshauptschluss).
Το μέγεθος των εδαφών του Εκλεκτοράτου της Κολωνίας ήταν μικρότερο αυτού της Αρχιεπισκοπής της Κολωνίας, η οποία περιελάμβανε υπαγόμενες σε αυτήν επισκοπές όπως αυτή της Λιέγης και του Μύνστερ (δείτε τον παρακάτω χάρτη).
Ιστορία
Η Κολωνία είναι η παλαιά ρωμαϊκή πόλη της Colonia Agrippina, η οποία βρισκόταν εντός της Germania inferior (Κάτω Γερμανίας), και αποτέλεσε έδρα επισκόπου από τη ρωμαϊκή περίοδο. Το 953, οι αρχιεπίσκοποι της Κολωνίας απέκτησαν για πρώτη φορά σημαντική κοσμική εξουσία, όταν ο επίσκοπος Μπρούνο ορίστηκε ως δούκας από τον αδερφό του, Αυτοκράτορα Όθων Α΄. Με στόχο την αποδυνάμωση της των κοσμικών ευγενών, οι οποίοι εποφθαλμιούσαν την εξουσία του, ο Όθων όρισε τον Μπρούνο και τους διαδόχους του στον επισκοπικό θρόνο, παραχωρώντας τους προνόμια αντίστοιχα αυτών των κοσμικών πριγκίπων. Αυτή ήταν και η απαρχή του εκλεκτορικού κρατιδίου της Κολωνίας. Δημιουργήθηκε μέσω των προσωρινών κτήσεων της αρχιεπισκοπής και περιελάμβανε, τελικώς, μία λωρίδα εδαφών κατά μήκος της αριστερής όχθης του Ρήνου στα ανατολικά του Γύλιχ, καθώς και το Δουκάτο της Βεστφαλίας στην άλλη όχθη του Ρήνου, πέραν του Μπεργκ και του Μαρκ.
Στα τέλη του 12ου αιώνα, ο Αρχιεπίσκοπος Κολωνίας ήταν ένας εκ των επτά εκλεκτόρων του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (του Γερμανικού Έθνους). Πέραν του τίτλου του ως πρίγκιπα-εκλέκτορα, ήταν, ταυτόχρονα, Αρχικαγκελάριος της Ιταλίας, ανεπισήμως από το 1238 κι επισήμως από το 1263 έως το 1803. Μετά τη μάχη του Βόρινγκεν το 1288, η Κολωνία πέτυχε να κερδίσει την ανεξαρτησία της από τους αρχιεπισκόπους και κατέστη Ελεύθερη Πόλη. Τελικά, ο αρχιεπίσκοπος μετεγκαταστάθηκε στη Βόννη, προκειμένου να αποφύγει οποιαδήποτε σύγκρουση δικαιοδοσίας με την Ελεύθερη Πόλη. Το πρώτο πογκρόμ σε βάρος των Εβραίων έλαβε χώρα το 1349, όταν οι τελευταίοι χρησιμοποιήθηκαν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι για τον Μαύρο Θάνατο (βουβωνική πανώλη) και άνέβηκαν πολλοί στην πυρά. Πολιτικές ταραχές ξέσπασαν με αφορμή ζητήματα όπως η φορολογία, οι δημόσιες δαπάνες, οι κανονισμοί των επιχειρήσεων, καθώς και η εποπτεία της αγοράς, σε συνδυασμό με την οριοθέτηση της συντεχνιακής αυτονομίας.
Το εμπόριο μεγάλων αποστάσεων με τη Βαλτική αυξήθηκε, καθώς οι σημαντικότερες εμπορικές πόλεις ενώθηκαν μεταξύ τους μέσω της Χανσεατικής Ένωσης, υπό την ηγεσία του Λύμπεκ. Επρόκειτο για μία εμπορική συμμαχία μεταξύ αριθμού πόλεων και των συντεχνιών τους που κυριαρχούσαν στο εμπόριο κατά μήκος των ακτών της Βόρειας Ευρώπης και άκμασε μεταξύ του 1200 και του 1500, ενώ συνέχισε να υφίσταται, αν και με μικρότερη σημασία, μετά τη χρονολογία αυτή. Σημαντικότερες πόλεις ήταν η Κολωνία επί του Ποταμού Ρήνου, το Αμβούργο και η Βρέμη στη Βόρεια Θάλασσα, καθώς και το Λύμπεκ στη Βαλτική. Οι οικονομικές υποδομές της μεσαιωνικής και νεότερης Κολωνίας ήταν βασισμένες στο σημαντικό λιμάνι της πόλης, την τοποθεσία του ως μεταφορικού κόμβου και τους επιχειρηματίες και εμπόρους της, οι οποίοι δημιουργούσαν δεσμούς με τους εμπόρους των υπόλοιπων Χανσεατικών Πόλεων.
Στη διάρκεια του 16ου αιώνα, δύο Αρχιεπίσκοποι της Κολωνίας ασπάστηκαν τον Προτεσταντισμό. Ο πρώτος, Χέρμαν φον Βιντ, παραιτήθηκε από την ηγεσία της αρχιεπισκοπής έπειτα από τη μεταστροφή του, ωστόσο ο Γκέμπχαρντ Τρούχσες φον Βάλντμπουργκ, ασπαζόμενος τον Καλβινισμό το 1582, επιχείρησε την εκκοσμίκευση της αρχιεπισκοπής. Ο γάμος του τον αμέσως επόμενο Φεβρουάριο, σε συνδυασμό με την άρνησή του να παραιτηθεί από την εξουσία των εδαφών του, οδήγησαν στην εκλογή ενός ικανού αρχιεπισκόπου και πρίγκιπα-εκλέκτορα, του Ερνέστου της Βαυαρίας. Ο Πάπας χρηματοδότησε Ιταλούς και Ισπανούς μισθοφόρους, ενώ και οι Καθολικοί Βαυαροί απέστειλαν στρατεύματα, την ίδια στιγμή που Προτεσταντικά Ολλανδικά κρατίδια υποστήριξαν τους Καλβινιστές του Εκλεκτοράτου. Ο Πόλεμος της Κολωνίας κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας του Εκλεκτοράτου, ενώ αριθμός πόλεων και χωριών πολιορκήθηκαν και λεηλατήθηκαν. Η πολιορκία του Γκόντεσμπεργκ τον Νοέμβριο–Δεκέμβριο του 1583 ολοκληρώθηκε με την καταστροφή του κάστρου του Γκόντεσμπουργκ και τη σφαγή των περισσότερων κατοίκων του. Έπειτα από αρκετές ακόμη πολιορκίες, ο Προτεστάντης διεκδικητής, ο οποίος είχε εκλεγεί το 1579, παραιτήθηκε των διεκδικήσεών του επί του θρόνου και αποσύρθηκε με τη σύζυγό του στο Στρασβούργο. Ένα βαυαρικό στράτευμα εγκατέστησε τον αδερφό του Δούκα της Βαυαρίας, Ερνέστο ως αρχιεπίσκοπο —η πρώτη σημαντική επιτυχία της Αντιμεταρρύθμισης στη Γερμανία. Υπό την εξουσία του, οι Ιησουίτες ανέλαβαν τον εκ νέου προσηλυτισμό των κατοίκων του Εκλεκτοράτου στον Καθολικισμό. Από τότε και έως τα μέσα του 18ου αιώνα, η αρχιεπισκοπή αποτέλεσε κτήση των δευτερότοκων υιών των προερχόμενων από τον οίκο των Βίττελσμπαχ ηγεμόνων της Βαυαρίας. Καθώς οι αρχιεπίσκοποι εκείνης της περιόδου κατείχαν, επίσης, την Επισκοπή του Μύνστερ (και αρκετά συχνά την Επισκοπή της Λιέγης), ήταν εκ των σημαντικότερων πριγκίπων της Βορειοδυτικής Γερμανίας.
Από το 1597 ως το 1794, η Βόννη υπήρξε πρωτεύουσα του Εκλεκτοράτου της Κολωνίας και κατοικία των Αρχιεπισκόπων και Πριγκίπων-Εκλεκτόρων της Κολωνίας, με τους περισσότερους εξ αυτών να ανήκουν στον βαυαρικό κλάδο του Οίκου των Βίττελσμπαχ (από το 1583 ως το 1761).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολωνία Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κολωνια, Εκλεκτορατο
Φεστιβάλ ταινιών Μικρού μήκους In The Palace
μικρογραφία|In The Palace Το διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους "IN THE PALACE" είναι ένα από τα πιο διάσημα και πολυπληθή φεστιβάλ της Ευρώπης όπου παρουσιάζονται διάφορα είδη ταινιών με μέγιστη διάρκεια 27 λεπτών. Διοργανώνεται κάθε χρόνο στις αρχές Ιουνίου στην πόλη Balchic παραθαλάσσια της Μαύρης Θάλασσας. Τον Δεκέμβριο του 2015, λόγω της μεγάλης συμμετοχής που είχε, διοργανώθηκε στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, τη Σόφια. Η 14η έκδοση του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις της Βουλγαρίας, ξεκινώντας με τη Σόφια(Δεκέμβριος 2016), Veliko Tarnovo( Απρίλιος-Μάιος 2017), Βάρνα (Μάιος-Ιούνιος 2017) και τέλος στην πόλη του Balchic (Ιούνιος-Ιούλιος 2017), όπου και στις 1 Ιουλίου είναι η τελετή λήξης του φεστιβάλ.
Ο κύριος σκοπός του φεστιβάλ είναι να προβάλλει και να συμβάλλει στην ανάπτυξη και προβολή του contemporary art στη Βουλγαρία, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας ένα ιδανικό περιβάλλον όπου νέοι αλλά και επαγγελματίες μπορούν να εκθέσουν την δουλειά τους.
Πρόγραμμα
Το φεστιβάλ "IN THE PALACE" διοργανώνεται από το Format SFF Foundation και το κοινοτικό κέντρο της Veshtina σε συνεργασία με το υπουργείο πολιτισμού της Βουλγαρίας, το Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου της Βουλγαρίας, το Εθνικό Κέντρο Πολιτισμού και το πανεπιστήμιο της Σόφιας St. Kliment Ohridski".
Το φεστιβάλ έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα περιλαμβάνοντας διεθνείς, εθνικές και σχολικές συμμετοχές. Οι συμμετοχές επιλέγονται από μία διορισμένη επιτροπή και εποπτεύονται από το διεθνές δικαστήριο. Υπάρχουν χρηματικά βραβεία για τις κατηγορίες της φαντασίας, του ντοκιμαντέρ, animation και πειραματικές προσπάθειες.
Παραδοσιακά σε κάθε φεστιβάλ διοργανώνονται σεμινάρια και ομιλίες πάνω στη σκηνοθεσία, στον κινηματογράφο, στην παραγωγή, στο graphic design, στο PR, στη διαφήμιση και προβολή ταινιών.Η οργάνωση του φεστιβάλ βασίζεται στους νέους εθελοντές από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.
Ιστορία
Αρχικά δημιουργήθηκε ως ένα φεστιβάλ για ταινίες με σχολικές συμμετοχές και διοργανώθηκε το 2003 στο Βελιγράδι. Από τη δεύτερη φορά και μετά το φεστιβάλ διοργανώνεται στην πόλη του Μπάλτσικ το οποίο βρίσκεται δίπλα από τη Βάρνα. H τοποθεσία στην οποία διοργανώνεται το φεστιβάλ είναι η πρώην κατοικία της πριγκίπισσας της Βρετανίας και βασίλισσας της Βουλγαρίας Μαρίας του Εδιμβούργου.
2015 Διεθνής Διαγωνισμός
BEST FICTION
'"Solo Rex" (Belgium, 2014, 22 '42 )
Director: François Bierry
SPECIAL MENTION IN FICTION
"The Beast" '(Croatia, 2015, 20 '27 )
Director: Daina Oniunas-Pusic BEST DOCUMENTARY
'"Invisible" (Poland, 2014, '22 )
Director: Zofia Pregowska
BEST ANIMATION
'''"Daewit" (Germany, 2014, 15')
Director: David Jansen BEST EXPERIMENTAL MOVIE
'''"Patarei Prison" (Estonia, 2015, 3')