cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φριουλανική γλώσσα
Τα φριουλανικά (furlan ή marilenghe· ιταλικά: friulano· αυστριακά γερμανικά: Furlanisch· σλοβενικά: furlanščina) είναι ρομανική γλώσσα η οποία ανήκει στην οικογένεια των Ραιτορομανικών, που ομιλείται στην περιοχή Φριούλι της βορειοανατολικής Ιταλίας. Η φριουλανική έχει περίπου 600.000 ομιλητές, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ομιλεί επίσης τα ιταλικά. Ορισμένες φορές αποκαλείται ανατολική λαδινική, καθώς έχει τις ίδιες ρίζες με τα λαδινικά, αλλά με την πάροδο των αιώνων, έχει αποκλίνει υπό την επίδραση των γύρω γλωσσών, συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών, ιταλικών, βενετικών και σλοβενικών. Έγγραφα στα φριουλανικά μαρτυρούνται από τον 11ο αιώνα και η ποίηση και η λογοτεχνία χρονολογούνται από το 1300. Κατά τον 20ο αιώνα, υπήρξε αναβίωση του ενδιαφέροντος για τη γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ιταλίας
Ποντόλιο
Το Ποντόλιο (ιταλικά: Pontoglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Αργυρός του Μπάρι
Ο Αργυρός του Μπάρι (ιταλικά: Argiro, Μπάρι, περ. 1000 – Βιέστε, 1068) ήταν Λομβαρδός επαναστάτης και βυζαντινός Κατεπάνω της Ιταλίας από το 1051 έως το 1058.
Ήταν ο γιος του Λομβαρδού επαναστάτη Μέλη και της Μαράλντα. Το 1011, μετά την ήττα του πατέρα του, ο οποίος είχε επαναστατήσει εναντίον των Βυζαντινών , ο νεαρός Αργυρός συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο Βυζάντιο μαζί με τη μητέρα του. Το όνομα Αργυρός, που είναι βυζαντινό κι όχι ιταλικό, πιστεύεται δεν είναι το πραγματικό του αλλά του δόθηκε από τους βυζαντινούς κατά την αιχμαλωσία του στην Κωνσταντινούπολη.
Το 1039 επέστρεψε στην βυζαντινή Ιταλία με σκοπό να αποκαταστήσει την τάξη στην Απουλία. Ο Αργυρός αντιμετώπισε επιτυχημένα τους Λομβαρδούς νικώντας σε πολλές μάχες και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Δούκα της Απουλίας, τον ίδιο τίτλο είχε και ο πατέρας του. Το 1050 έλαβε το αξίωμα του Μαγίστρου και το 1051 Κατεπάνω.
Κατάλογος πιθανώς κατοικήσιμων εξωπλανητών
Η επίτευξη πλανητικής κατοικησιμότητας εξαρτάται από την κατάλληλη απόσταση του πλανήτη από το άστρο του ηλιακού συστήματος στο οποίο ανήκει, έτσι ώστε να είναι δυνατή η εμφάνιση υγρού ύδατος, διάφορες γεοφυσικές και γεοδυναμικές συνθήκες, ο κατάλληλος τύπος ραδιενέργειας με την κατάλληλη ένταση, και το περιβάλλον πλάσματος του άστρου.
Πιθανή κατάσταση κατοικήσιμης ζώνης
Στην αστρονομία και την αστροβιολογία, η περιαστρική κατοικήσιμη ζώνη (συμβολίζεται ως CHZ και μερικές φορές αναφέρεται και ως οικόσφαιρα, ζώνη υγρού ύδατος, ή και ζώνη Γκόλντιλοκς) είναι η περιοχή γύρω από έναν αστέρα όπου οι πλανήτες με επαρκή ατμοσφαιρική πίεση μπορούν να διατηρήσουν νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνεια τους.
Βάσει αστρονομικών εκτιμήσεων τον Νοέμβριο του 2013 και σε σχέση με τα δεδομένα της διαστημικής αποστολής Κέπλερ, εκτιμήθηκε πως ενδεχομένως να υπάρχουν έως και 40 δισεκατομμύρια εξωπλανήτες παρομοίου μεγέθους με την Γη στις κατοικήσιμες ζώνες εντός του ίδιου Γαλαξία όπου βρίσκεται η Γη, 11 δισεκατομμύρια εκ των οποίων μπορεί να περιστρέφονται γύρω από αστέρες παρομοίου τύπου με τον Ήλιο.
Σύμφωνα με ανάλυση του 2015 οι εξωπλανήτες Κέπλερ-62f (απόσταση 1.200 έτη φωτός), Κέπλερ-186f (490 έτη φωτός) και Κέπλερ-442b (1.120 έτη φωτός) ήταν οι καλύτεροι υποψήφιοι ως προς την επίτευξη πλανητικής κατοικησιμότητας. Από αυτούς, ο Κέπλερ-186f είναι μεγαλύτερος κατά 1,2 φορές σε σχέση με την Γη και το άστρο του είναι ερυθρός νάνος.
Κατάλογος εξωπλανητών στη συντηρητική κατοικήσιμη ζώνη
Οι παρακάτω πλανήτες είναι πιθανό να διαθέτουν βραχώδη σύνθεση (με ακτίνα μικρότερη από 1,6 R⊕ και μάζα μικρότερη από 6 M⊕) και να διαθέτουν νερό σε υγρή μορφή (μεταξύ 0,5 και 1,5 R⊕ και μεταξύ 0,1 και 5 M⊕, και εντός της κατοικήσιμης ζώνης). Η παρουσία αστερίσκου ( υποδηλώνει υποψήφιο ή μη επιβεβαιωμένο πλανήτη, ενώ η Γη συμπεριλαμβάνεται για τον σκοπό της σύγκρισης χαρακτηριστικών.
Κατάλογος εξωπλανητών στην αισιόδοξη κατοικήσιμη ζώνη
Οι παρακάτω είναι πλανήτες οι οποίοι πιθανώς δεν έχουν βραχώδη σύσταση και δεν διαθέτουν νερό σε υγρή μορφή (0,5 < ακτίνα του πλανήτη ≤ 1,5 ακτίνα της Γης ή 0,1 < ελάχιστη μάζα του πλανήτη ≤ 10 Γήινες μάζες, ή ο πλανήτης είναι εντός της αισιόδοξης κατοικήσιμης ζώνης). Η παρουσία αστερίσκου ( υποδηλώνει υποψήφιο ή μη επιβεβαιωμένο πλανήτη.
Παλαιότεροι υποψήφιοι
Αρχικά ο HD 85512 b είχε εκτιμηθεί ως κατοικήσιμος, ωστόσο βάσει ανανεωμένων τρόπων υπολογισμού θεωρήθηκε ως μη κατοικήσιμος. Παρόμοια διαδικασία ακολουθήθηκε και για τον Κέπλερ-69c στον οποίο πιθανώς να επικρατούν παρόμοιες συνθήκες με την Αφροδίτη. Ακολούθως, ο Ταυ Κήτους f αποκλείστηκε ως κατοικήσιμος παρότι αρχικά είχε εκτιμηθεί ως τέτοιος.
Ο KOI-1686.01 είχε εκτιμηθεί ως ο πλέον κατοικήσιμος πλανήτης με την ανακάλυψη του το 2011, ώσπου αποδείχτηκε πως η θετική εκτίμηση ήταν λανθασμένη το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομικοί κατάλογοι Κατηγορία:Εξωηλιακοί πλανήτες
Α.Σ. Αστραπή Μεσοποταμίας
Ο Αθλητικός Σύλλογος Αστραπή Μεσοποταμίας είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Μεσοποταμία της Καστοριάς. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1957, έχει χρώματα μαύρο-κίτρινο και έμβλημα την αστραπή.
Πληροφοριακά στοιχεία
Ο Αθλητικός Σύλλογος Μεσοποταμίας «Αστραπή» ιδρύθηκε επίσημα το 1957. Σε όλη την πορεία της, η Αστραπή Μεσοποταμίας έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Καστοριάς, κατακτώντας αρκετές φορές το τοπικό πρωτάθλημα καθώς και το Κύπελλο.
Στα τέλη της δεκαετίας του '70 έκανε την πρώτη παρουσία της σε εθνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας τη σεζόν 1977-78 ως τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία και αγωνίστηκε συνεχώς μέχρι τη σεζόν 1981-82. Το 1980 αναδείχθηκε για πρώτη φορά κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Καστοριάς, νικώντας στον τελικό με 2-1 τον Παναργειακό Άργους Ορεστικού. Τα επόμενα χρόνια σημείωσε αρκετές συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική, 13 συνολικά και πιο συγκεκριμένα τις χρονιές 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1987-88, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1995-96, 2005-06, 2006-07, με τελευταία παρουσία τη χρονιά 2011-12.
Την περίοδο 2013-14 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Καστοριάς για 7η φορά στην ιστορία της και προκρίθηκε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική κατηγορία, χωρίς όμως επιτυχία τερματίζοντας τελευταία στην 4η θέση του 4ου ομίλου. Την περίοδο 2018-19 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Καστοριάς και κέρδισε την άνοδο στη νέα Γ΄ Εθνική κατηγορία, ως τέταρτη τη τάξει κατηγορία από την επόμενη περίοδο.
Στην Αστραπή Μεσοποταμίας έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ο Ανέστης Αφεντουλίδης, καθώς και ο Γιώργος Αμανατίδης μεταξύ άλλων.
Τίτλοι-Διακρίσεις
Φιναλίστ (9) : 1988-1989, 1990-1991, 1997-1998, 2006-2007, 2009-2010, 2011-2012, 2019-2020*, 2021-2022, 2022-2023. Φιναλίστ (1) : 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καστοριάς Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957
Φρέζια
Η φρέζια (Freesia) είναι γένος ποωδών πολυετών ανθοφόρων φυτών της οικογένειας Ιριδίδες, που περιγράφηκε για πρώτη φορά ως γένος το 1866 από τον Κρίστιαν Φρίντριχ Έκλον (1886) και πήρε το όνομά του από τον Γερμανό βοτανολόγο και ιατρό Φρίντριχ Φρέεζε (1795-1876). Είναι ιθαγενές στην ανατολική πλευρά της νότιας Αφρικής, από τη νότια Κένυα έως τη Νότια Αφρική, τα περισσότερα είδη βρίσκονται στις επαρχίες του Ακρωτηρίου. Είδη του πρώην γένους Anomatheca περιλαμβάνονται τώρα στη Φρέζια. Τα φυτά που είναι κοινώς γνωστά ως «φρέζιες», με αρωματικά λουλούδια σε σχήμα χωνιού, είναι καλλιεργούμενα υβρίδια μιας σειράς ειδών φρέζιας. Μερικά άλλα είδη καλλιεργούνται επίσης ως καλλωπιστικά φυτά.
Περιγραφή
Είναι ποώδη φυτά που αναπτύσσονται από έναν κωνικό βολβό διαμέτρου 1 –, από όπου αναπτύσσεται μια τούφα στενών φύλλων μήκους 10 – και ένα αραιά διακλαδισμένο στέλεχος ύψους 10 – με λίγα φύλλα και μια χαλαρή μονόπλευρη ακίδα λουλουδιών με έξι τέπαλα. Πολλά είδη έχουν αρωματικά άνθη σε σχήμα στενού χωνιού, αν και αυτά που τοποθετούνταν στο παρελθόν στο γένος Anomatheca, όπως το F. laxa, έχουν επίπεδα άνθη.
Κηπουρική
Τα φυτά που συνήθως ονομάζονται «φρέζιες» στην κηπουρική και την ανθοκομία προέρχονται από διασταυρώσεις που έγιναν τον 19ο αιώνα μεταξύ των ειδών Freesia refracta και Freesia leichtlinii. Πολυάριθμες ποικιλίες έχουν εκτραφεί από αυτά τα είδη και τις μορφές Freesia corymbosa με ροζ και κίτρινα άνθη. Οι σύγχρονες τετραπλοειδείς ποικιλίες έχουν άνθη που κυμαίνονται από λευκό έως κίτρινο, ροζ, κόκκινο και μπλε-μωβ. Καλλιεργούνται ως επί το πλείστον επαγγελματικά στην Ολλανδία από περίπου 80 καλλιεργητές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής Κατηγορία:Ιριδοειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Αντοανέτα Στεφάνοβα
Η Αντοανέτα Στεφάνοβα (Антоанета Стефанова, 19 Απριλίου 1979) είναι Βουλγάρα γκρανμαίτρ και πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια γυναικών στο σκάκι.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Στεφάνοβα γεννήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας. Όταν ήταν τεσσάρων ετών, έλαβε μαθήματα σκακιού από τον πατέρα της, Άντον Στεφάνοβ, ο οποίος είναι καλλιτέχνης σχεδιαστής.
Σκακιστική καριέρα
Τον Ιούνιο του 2003 τιμήθηκε από την Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία με τον ύψιστο τίτλο της γκρανμαίτρ και το 2004 έγινε η δέκατη κάτοχος του τίτλου της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Γυναικών, σε ένα νοκ-άουτ τουρνουά 64 σκακιστριών που πραγματοποιήθηκε στην Ελίστα της Καλμίκιας, υπό την αιγίδα της FIDE. Έχασε τον τίτλο στον επόμενο κύκλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Γυναικών, το 2006, από την Κινέζα διεκδικήτρια Ζου Γιούχουα.
Το 2012, η Στεφάνοβα έχασε το τάι-μπρέικ στον τελικό του Παγοσμίου Πρωταθλήματος Γυναικών, από την Ρωσίδα Άννα Ουσένινα, αλλά την ίδια χρονιά έγινε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών στο γρήγορο (ράπιντ) σκάκι, στο Μπατούμι της Γεωργίας, το οποίο διεξήχθη με το ελβετικό σύστημα 11 γύρων (κέρδισε πετυχαίνοντας 6 νίκες και 5 ισοπαλίες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι σκακιστές
Ποτσολένγκο
Το Ποτσολένγκο (ιταλικά: Pozzolengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Γεώργιος Μαρκάκης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λαμία. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Εισήλθε στην υπηρεσία του Υπουργείου Δημοσίων Έργων το 1919. Υπήρξε Γενικός Διευθυντής Δημοσίων Έργων. Στην κυβέρνηση του Παναγιώτη Πιπινέλη ανέλαβε υπουργός Δημοσίων Έργων από τις 19 Ιουνίου 1963 ως τις 28 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου. Πέθανε σε ηλικία 89 ετών το 1988 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 15 Μαρτίου. Ήταν παντρεμένος με την Πελαγία Πελένη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Πολ Γκίβαν
Ο Πολ Γκίβαν (Paul Jonathan Givan, γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1981) είναι ενωτιστής πολιτικός από τη Βόρεια Ιρλανδία που εκπροσωπεί το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα (ΔΕΚ, DUP). Ο Γκίβαν υπηρέτησε ως Πρώτος Υπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας από τον Ιούνιο του 2021 έως τον Φεβρουάριο του 2022, το νεαρότερο άτομο που κατείχε αυτό το αξίωμα.
Υπηρέτησε ως μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης (MLA) για την Κοιλάδα Λάγκαν από το 2010. Υπηρέτησε ως υπουργός Κοινοτήτων στη Βόρεια Ιρλανδία υπό την Πρώτη Υπουργό Αρλίν Φόστερ από το 2016 έως το 2017. Το 2021 διαδέχθηκε τον Φόστερ ως Πρώτος Υπουργός αλλά παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2022 ως μέρος των διαμαρτυριών του ΔΕΚ κατά του Πρωτοκόλλου της Βόρειας Ιρλανδίας.
Ο Γκίβαν έχει συνδεθεί με κοινωνικά συντηρητικές απόψεις και έχει περιγραφεί ως η δεξιά πτέρυγα του ΔΕΚ.
Ιστορικό
Ο Γκίβαν φοίτησε στο Κοινοτικό Κολέγιο του Λόρελχιλ (Laurelhill Community College), όπου σπούδασε Επιχειρήσεις και Ιστορία, και είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Όλστερ, όπου απέκτησε πτυχίο στις Επιχειρηματικές Σπουδές και ολοκλήρωσε το δίπλωμά του (Advanced Diploma in Management Practice). Εκλέχτηκε για πρώτη φορά στο Δημοτικό Συμβούλιο της Λίσμπερν Σίτι το 2005. Ο πατέρας του, Άλαν Γκίβαν, ήταν σωφρονιστικός υπάλληλος της Υπηρεσίας Φυλακών της Βόρειας Ιρλανδίας (NIPS), ο οποίος αργότερα έγινε σύμβουλος του DUP στο Λίσμπερν.
Ο Γκίβαν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λίσμπερν. Ωστόσο, έχει εν μέρει καταγωγή από την Κομητεία Μόναγκαν, ένα τμήμα της οικογένειάς του προέρχεται από το Μπάλιμπεϊ της κομητείας Μόναχαν. Λίγο μετά τη διαίρεση της Ιρλανδίας στις αρχές της δεκαετίας του 1920, αυτό το τμήμα της οικογένειάς του μετακόμισε βόρεια από την κομητεία Μόναχαν, με αποτέλεσμα να μετακομίσει σε περιοχή στη νότια κομητεία Τάιρον. Ήταν κοντά στο Ντανγκάνον στο Νότιο Τάιρον όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο παππούς του από τον πατέρα του, Χέρμπι Γκίβαν. Ο Χέρμπι έγινε αργότερα ένα από τα ιδρυτικά και σημαίνοντα μέλη του ΔΕΚ.
Πολιτική σταδιοδρομία
Σύμφωνα με ένα άρθρο του 2014 στην Belfast Telegraph, «η πρώτη εμπειρία της «πραγματικής πολιτικής» του Γκίβαν ήρθε όταν ήταν 18 ετών, οπότε και ήταν βοηθός μερικής απασχόλησης του Έντουιν Πουτς στην εκλογική του περιφέρεια και στο γραφείο του στο Στόρμοντ, το κτίριο στο οποίο βρίσκεται το βορειοϊρλανδικό κοινοβούλιο. Αργότερα εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος όταν ο Πουτς ήταν υπουργός Πολιτισμού, Τεχνών και Αναψυχής μεταξύ 2007-2008 και στη συνέχεια ξανά μεταξύ 2009-2010 όταν ήταν υπουργός Περιβάλλοντος. Ο Γκίβαν δήλωσε ότι το ενδιαφέρον του για το ΔΕΚ προέκυψε από το άκουσμα του Ίαν Πέσλεϊ - σε μια συγκέντρωση ενάντια στη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής στο Κίλκιλ. «Με συνέλαβε συναισθηματικά για το ΔΕΚ και η εμπεριστατωμένη ανάλυση των Πίτερ Ρόμπινσον και Νάιτζελ Ντοντς για την αποτυχία της Συμφωνίας με συνέλαβε διανοητικά», είπε.
Ο Γκίβαν επιλέχθηκε για πρώτη φορά στη Συνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας το 2010, αντικαθιστώντας τον Τζέφρι Ντόναλντσον.
Τον Μάιο του 2016 διορίστηκε υπουργός Κοινοτήτων. Ως υπουργός Αθλητισμού τον Νοέμβριο του 2016, επισκέφτηκε έναν σύλλογο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στη Λίσμπερν για να καταθέσει μια επιχορήγηση και έπαιξε γαελικό ποδόσφαιρο με μερικά παιδιά -παίκτες του συλλόγου.
Πρώτος υπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας
Τον Μάιο του 2021 υπήρξαν εικασίες ότι ο Γκίβαν, έχοντας εργαστεί στο παρελθόν για τον Έντουιν Πουτς, θα μπορούσε να προταθεί για να γίνει πρώτος υπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας μετά την εκλογή του Πουτς στην ηγεσία του ΔΕΚ. Στις 8 Ιουνίου 2021 ο Πουτς παρουσίασε τον Γκίβαν ως τον «πρώτο διορισμένο υπουργό της Βόρειας Ιρλανδίας». Σε ηλικία 39 ετών ο Γκίβαν ήταν ο νεότερος πρώτος υπουργός στην ιστορία της Βόρειας Ιρλανδίας.
Στις 17 Ιουνίου 2021 μια επιστολή από τον πρόεδρο του κόμματος ΔΕΚ και άλλα ανώτερα μέλη του κόμματος ζήτησε από τον Πουτς να καθυστερήσει τον διορισμό του Γκίβαν ως Πρώτου Υπουργού για να αντιταχθεί στην απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να εισαγάγει νομοθεσία για τη γλώσσα της Ιρλανδίας στο κοινοβούλιο του Γουέστμινστερ. Ωστόσο, ο Πουτς όρισε τον Γκίβαν ως Πρώτο Υπουργό και το Σιν Φέιν επανέφερε τη Μιτσέλε Ο' Νιλ ως αναπληρώτρια Πρώτη Υπουργό, αποκαθιστώντας το εκτελεστικό σώμα της Βόρειας Ιρλανδίας. Πριν τον διορισμό εκείνο, οι αξιωματούχοι του ΔΕΚ αντιτάχθηκαν στον διορισμό του Γκίβαν για τη θέση. Ως εκ τούτου, μέσα σε λίγες ώρες από την ορκωμοσία του ως Πρώτου Υπουργού, οι συνάδελφοι του Γκίβαν από το ΔΕΚ συγκάλεσαν μια κομματική συνεδρίαση για να εκδιώξουν τον Πουτς από αρχηγό του κόμματος. Ο Πουτς παραιτήθηκε λίγο μετά, και αντιτάχθηκε στην ενεργοποίηση μιας άλλης κούρσας για τη διαδοχή.
Στις 3 Φεβρουαρίου 2022 ο Γκίβαν ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη θέση του Πρώτου Υπουργού, στο πλαίσιο των διαδηλώσεων του DUP κατά του Πρωτοκόλλου της Βόρειας Ιρλανδίας. Διατήρησε την έδρα του ως βουλευτής στο βορειοϊρλανδικό κοινοβούλιο για την Κοιλάδα Λάγκαν στις εκλογές της Βορείου Ιρλανδίας του 2022.
Υπενθυμίζεται ότι στη Βόρεια Ιρλανδία, μετά την συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής, στη διακυβέρνηση της περιοχής συμμετέχουν από κοινού το ΔΕΚ, το κόμμα των ενωτιστών και προτεσταντών, και το Σιν Φέιν, το κόμμα των εθνικιστών (υπέρ της ένωσης με την Ιρλανδία) και των καθολικών.
Θέσεις
Ο Γκίβαν είναι ένας δημιουργιστής που ήταν υπεύθυνος για μια πρόταση που ζητούσε από τα σχολεία στη Λίσμπερν να διδάξουν δημιουργιστικές εναλλακτικές στην θεωρία της εξέλιξη ς. Η πρόταση εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Λίσμπερν το 2007 και ρώτησε όλα τα μεταδημοτικά σχολεία της περιοχής τι σχέδια είχαν για «να αναπτύξουν διδακτικό υλικό σε σχέση με τη δημιουργία, τον ευφυή σχεδιασμό και άλλες θεωρίες για την προέλευση του ανθρώπου».
Συνεδρίαση πορνείας
Το 2014 μια επίσημη καταγγελία έγινε από μια εργαζόμενη του σεξ, τη Λόρα Λι, σχετικά με τη μεταχείριση που της έκανε ο Γκίβαν αφού είχε προσκληθεί να εμφανιστεί σε μια συνεδρίαση για να συζητήσει τις προτεινόμενες αλλαγές στη νομοθεσία περί πορνείας στη Βόρεια Ιρλανδία. Την είχε ρωτήσει πόσα χρέωνε και είπε ότι εκείνη εκμεταλλευόταν άτομα με αναπηρία για να μην τους κάνει εκπτώσεις.
Τροποποιητικό νομοσχέδιο για την ελευθερία της συνείδησης
Τον Φεβρουάριο του 201 ο Γκίβαν πρότεινε ένα νομοσχέδιο τροποποίησης για την ελευθερία της συνείδησης στη Βόρεια Ιρλανδία, έπειτα από διαμάχες και νομικές ενέργειες όταν η Ashers Baking Company, μια επιχείρηση που ανήκει σε μια θρησκευτική οικογένεια, αρνήθηκε να παρασκευάσει και να διακοσμήσει μια τούρτα με ένα μήνυμα υπέρ του γάμου ομοφυλόφιλων. Αυτή η πρόταση οδήγησε σε μια αναφορά κατά του νομοσχεδίου, η οποία έλαβε 100.000 υπογραφές σε 48 ώρες. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βόρειας Ιρλανδίας δημοσίευσε στη συνέχεια μια συμβουλευτική επισήμανση ότι η "υποκείμενη προϋπόθεση" του προτεινόμενου νομοσχεδίου (ότι "η ελευθερία έκφρασης της θρησκείας υπονομεύεται από την προστασία των ατόμων από διακρίσεις") ήταν αβάσιμη και ότι η Συνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας μπορούσε να μην θεσπίζει νόμους ασύμβατους με τις υπάρχουσες συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τον Οκτώβριο του 2018 το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου έκρινε ότι η άρνηση της υπηρεσίας δεν συνιστούσε διάκριση, καθώς αφορούσε την επιλογή παραγγελίας από τον πελάτη και όχι τον σεξουαλικό προσανατολισμό του πελάτη.
Σχέδιο ιρλανδικής γλώσσας
Τον Δεκέμβριο του 2016 ο Γκίβαν διέκοψε τη χρηματοδότηση για το πρόγραμμα Líofa, το οποίο επέτρεψε στους ανθρώπους να πάνε στην γαελόφωνη περιοχή του Γέλταχτ για να μάθουν ιρλανδικά. Αυτή η απόφαση ώθησε τον Τζέρι Άνταμς να τον χαρακτηρίσει ως «έχοντα άγνοια», και ο Μάρτιν Μακγκίνες περιέγραψε την κατάργηση του σχεδίου Μπέρσαρι ως «το άχυρο που έσπασε την πλάτη της καμήλας» στην ομιλία παραίτησής του από το αξίωμα του Αναπληρωτή Πρώτου Υπουργού Βόρειας Ιρλανδίας και είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει πολιτική κρίση στην εκτελεστική εξουσία του Στόρμοντ. Ο Γκίβαν αργότερα έγραψε στο Twitter ότι «η απόφαση για το Πρόγραμμα Υποτροφιών Líofa δεν ήταν πολιτική απόφαση. Έχω πλέον εξασφαλίσει την απαραίτητη χρηματοδότηση για την προώθηση αυτού του σχεδίου.»
Παραπομπές
Γκιβαν
Ισοσπίν
Στην πυρηνική και τη σωματιδιακή φυσική το ισοσπίν (isospin, με σύμβολο I) είναι ένας κβαντικός αριθμός που σχετίζεται με την ισχυρή αλληλεπίδραση, δηλαδή με την ισχυρή πυρηνική δύναμη. Πιο συγκεκριμένα η συμμετρία του ισοσπίν είναι ένα υποσύνολο της συμμετρίας «γεύση» που παρατηρείται ευρύτερα στις αλληλεπιδράσεις των βαρυονίων και των μεσονίων.
Ιστορικά η λέξη προήλθε από τον ατυχή όρο ισοτοπικό σπιν, που δημιουργούσε σύγχυση καθώς το ισοσπίν δεν έχει σχέση με τα ισότοπα και οι πυρηνικοί φυσικοί προτιμούσαν να το αποκαλούν ισοβαρικό σπιν. Πριν την εισαγωγή της έννοιας των κουάρκ, τα σωματίδια που επηρεάζονταν εξίσου από την ισχυρή αλληλεπίδραση αλλά είχαν διαφορετικά ηλεκτρικά φορτία (π.χ. πρωτόνια και νετρόνια) θεωρούνταν διαφορετικές καταστάσεις του ίδιου σωματιδίου, αλλά με διαφορετικές τιμές ισοσπίν. Η στενότερη εξέταση της συμμετρίας του ισοσπίν οδήγησε κατευθείαν στην ανακάλυψη και την κατανόηση των quarks, καθώς και στην ανάπτυξη της θεωρίας Yang–Mills. Η συμμετρία του ισοσπίν παραμένει σημαντική έννοια στη σωματιδιακή φυσική.
Τα κουάρκ και το ισοσπίν
Επομένως, για τα αδρόνια γενικώς
όπου nu και nd είναι αντιστοίχως οι αριθμοί των άνω και των κάτω κουάρκ μέσα στο αδρόνιο.
Σε κάθε συνδυασμό κουάρκ η τρίτη συνιστώσα του διανύσματος του ισοσπίν (I3) μπορεί να είναι είτε με την ίδια φορά με ένα ζεύγος κουάρκ, είτε να έχει αντίθετη φορά, δίνοντας διαφορετικές τιμές για το συνολικό ισοσπίν για κάθε συνδυασμό «γεύσεων» κουάρκ. Τα αδρόνια που αποτελούνται από τα ίδια κουάρκ, αλλά έχουν διαφορετικό ολικό ισοσπίν, μπορούν να ξεχωριστούν πειραματικώς, αποδεικνύοντας ότι η «γεύση» είναι στην πραγματικότητα ένα διανυσματικό και όχι μονόμετρο μέγεθος.
Για παράδειγμα, ένα παράδοξο κουάρκ μπορεί να συνδυασθεί με ένα άνω και ένα κάτω κουάρκ για να σχηματίσει ένα βαρυόνιο, αλλά υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορούν να συνδυασθούν οι τιμές του ισοσπίν: είτε να προστεθούν (επειδή έχουν γεύσεις με την ίδια φορά), είτε να αλληλοαναιρεθούν (επειδή έχουν γεύσεις με αντίθετες φορές): Η κατάσταση με ισοσπίν 1 (το σωματίδιο Σ0 και η κατάσταση με ισοσπίν 0 (το σωματίδιο Λ0) έχουν διαφορετικές πειραματικές μάζες και χρόνους ημιζωής.
Πηγές
Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Κατηγορία:Βαρυόνια Κατηγορία:Κουάρκ
Πολυτεχνική Σχολή (Γαλλία)
Ιδρύθηκε το 1794 από τους Γάλλους επιστήμονες Γκασπάρ Μονζ και Λαζάρ Καρνό κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και ήταν κάποτε μια στρατιωτική ακαδημία υπό τον Ναπολέοντα Α' το 1804.
Κατάταξη
Κατατάσσεται στην 87η θέση από την Times Higher Education World University Rankings 2021 και στη δεύτερη θέση στα καλύτερα μικρά πανεπιστήμια του κόσμου για το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκραντ εκόλ Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Παρίσι
Μεριάρχης (κατεπάνω)
Μεριάρχης (ιταλικά Miriarca) ήταν ο τίτλος μιας βυζαντινής προσωπικότητας γνωστής μόνο για την θητεία της σαν Κατεπάνω της Ιταλίας από το 1060 ως το 1061 και τα βυζαντινά στρατεύματα που τον συνόδευαν. Είναι άγνωστο αν ήταν αυτό το όνομα του ή αποτελούσε τον στρατιωτικό τίτλο του ή κάποιο προσωνύμιο που του απέδωσαν.
Το 1060 ο Μεριάρχης κατέφθασε στη βυζαντινή Ιταλία και οδήγησε ένα μεγάλο στρατό κατά των Νορμανδών του Τάραντα, του Μπρίντιζι, της Ύριας, και του Οτράντο καταλαμβάνοντάς τες. Δέχτηκε πολιορκία στο Μέλφι από τον Ροβέρτο Γυισκάρδο όπου αργότερα κατατρόπωσε τους μουσουλμάνους στη Σικελία. Τον διαδέχθηκε ο Μαρούλης το 1061.
Πηγές
Κατηγορία:Κατεπάνω της Ιταλίας
Πραλμποΐνο
Το Πραλμποΐνο (ιταλικά: Pralboino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Νέα Γυναίκα
Η Νέα Γυναίκα ήταν ένα φεμινιστικό ιδεώδες που εμφανίστηκε στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα και είχε βαθιά επιρροή στο φεμινισμό του εικοστού αιώνα. Ο όρος "Νέα Γυναίκα" επινοήθηκε από την συγγραφέα Σάρα Γκράντ στο άρθρο της "Η νέα πτυχή του γυναικείου ερωτήματος," που δημοσιεύτηκε στο North American Review το Μάρτιο του 1894. Ο όρος διαδόθηκε περαιτέρω από τον Βρετανο-αμερικανό συγγραφέα Χένρι Τζέιμς, για να περιγράψει την αύξηση του αριθμού των φεμινιστριών, μορφωμένων, ανεξάρτητων γυναικών καριέρας στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η "Νέα Γυναίκα" ώθησε τα όρια που είχαν καθοριστεί από την ανδροκρατούμενη κοινωνία, ειδικά όπως διαμορφώθηκε στα έργα του Νορβηγού Χένρικ Ίψεν (1828-1906). Σύμφωνα με ένα αστείο του Max Beerbohm (1872-1956), «Η Νέα Γυναίκα ξεπήδησε πάνοπλη από το μυαλό του Ίψεν» (ένας υπαινιγμός για τη γέννηση της Αθηνάς).
Πρεζέλιε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Νέα Γυναίκα
Η Νέα Γυναίκα και η αλλαγή των κοινωνικών ρόλων
Ο συγγραφέας Χένρι Τζέιμς διέδωσε τον όρο «Νέα Γυναίκα», ως ένα πρότυπο γυναίκας που εκπροσωπήθηκε από τις ηρωίδες του στα μυθιστορήματά του, όπως η Ντέιζι Μίλερ στη νουβέλα "Ντέιζι Μίλερ" (σε συνέχειες το 1878) και η Ιζαμπέλ Άρτσερ στο "Πορτραίτο μιας Κυρίας" (σε συνέχειες τα έτη 1880-1881 ). Σύμφωνα με την ιστορικό Ρούθ Μπόρντιν, ο όρος Νέα γυναίκα δημιουργήθηκε:
Η Νέα Γυναίκα ήταν επίσης ένα παρατσούκλι που είχε δοθεί στην Ella Hepworth Dixon, την Αγγλίδα συγγραφέα του μυθιστορήματος "Η ιστορία της σύγχρονης γυναίκας".
Τριτοβάθμια και επαγγελματική εκπαίδευση
Παρά το γεγονός ότι η Νέα Γυναίκα γινόταν πιο δραστήριο μέλος της κοινωνίας και του εργατικού δυναμικού, συχνά απεικονιζόταν να ασκεί την ανεξαρτησία της στον οικιακό και ιδιωτικό τομέα μέσω της λογοτεχνίας, του θεάτρου και άλλων καλλιτεχνικών αναπαραστάσεων. Το κίνημα του δέκατου ένατου αιώνα των σουφραζέτων για να αποκτήσουν δημοκρατικά δικαιώματα οι γυναίκες ήταν η πιο σημαντική επιρροή στην Νέα Γυναίκα. Οι ευκαιρίες για μόρφωση και απασχόληση αυξάνονταν για τις γυναίκες, καθώς οι δυτικές χώρες έγιναν πιο αστικές και βιομηχανικές. Το εργατικό δυναμικό του ροζ κολάρου έδωσε στις γυναίκες μια θέση σε επιχειρηματικό και θεσμικό επίπεδο. Το 1870, οι γυναίκες στα επαγγέλματα ήταν μόνο το 6,4 τοις εκατό του μη γεωργικού εργατικού δυναμικού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό αυξήθηκε στο 10 τοις εκατό το 1900, στη συνέχεια στο 13,3 τοις εκατό το 1920.
Ένας μεγαλύτερος αριθμός γυναικών είχαν κερδίσει το δικαίωμα να φοιτήσουν στο πανεπιστήμιο ή στο κολέγιο. Ορισμένες είχαν αποκτήσει επαγγελματική εκπαίδευση και γίνονταν δικηγόροι, γιατροί, δημοσιογράφοι και καθηγήτριες, συχνά από έγκριτα κολέγια θηλέων όπως είναι τα σχολεία των Επτά αδελφών: Barnard, Bryn Mawr, Holyoke, Ράντκλιφ, Smith, Vassar και Wellesley. Η Νέα Γυναίκα στις Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχε στη μετα-δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε μεγαλύτερους αριθμούς με το γύρισμα του εικοστού αιώνα. Η Άλις Φρίμαν Πάλμερ έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Wellesley στο 1881.
Δείτε ακόμα
• 2
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεμινισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες
Οι ληστές (Σίλλερ)
Οι ληστές (τίτλος στα γερμανικά: Die Räuber) είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Φρίντριχ Σίλλερ. Είναι ένα από τα εμβληματικά έργα του γερμανικού λογοτεχνικού κινήματος Θύελλα και Ορμή (Sturm und Drang). Δημοσιεύθηκε το 1781 και παρουσιάσθηκε το 1782 στο Μάνχαϊμ, με μεγάλη επιτυχία. Το έργο, που αρχικά προοριζόταν όχι ως θεατρικό αλλά ως δράμα για ανάγνωση, χωρίζεται σε πέντε πράξεις.
Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τη σύγκρουση δύο αριστοκρατών αδελφών, του χαρισματικού και επαναστάτη Καρλ και του μικρότερου αδερφού του που συνωμοτεί για να αφαιρέσει τον τίτλο και την κληρονομιά του Καρλ. Το κεντρικό μοτίβο είναι η σύγκρουση μεταξύ λογικής και συναισθήματος και κεντρικό θέμα η σχέση μεταξύ νόμου και ελευθερίας.
Οι ομώνυμες όπερες του Σαβέριο Μερκαντάντε (1836) και του Γκιουζέπε Βέρντι (1847) βασίζονται σ' αυτό το δράμα του Σίλλερ.
Χαρακτηριστικά
Το περιεχόμενο αυτής της τραγωδίας είναι η επαναστατική χειρονομία ενός νεαρού συγγραφέα - ήταν το πρώτο έργο του Φρίντριχ Σίλλερ - ενάντια στην κοινωνία και τις αδικίες της εποχής του, επηρεασμένος από το ρομαντικό κίνημα που είχε ήδη εξαπλωθεί στη Γερμανία. Έτσι, στο έργο συνυπάρχουν όλα τα χαρακτηριστικά της σχολής, που ενθουσίασε τόσο τους συγχρόνους του: υπερβολικό πάθος, βαθύς ιδεαλισμός, υπερβολικά συναισθήματα, απίθανες καταστάσεις, επιθυμία του ρομαντικού ήρωα για ελευθερία, μελαγχολία, έρωτας, μοναξιά και θάνατος. Η καλλιτεχνική του αρτιότητα ως θεατρικό έργο του έχει δώσει μια αναμφισβήτητη λογοτεχνική αξία.
Ο Σίλλερ εγείρει πολλά ανησυχητικά για την εποχή ζητήματα στο έργο. Αμφισβητεί τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της προσωπικής ελευθερίας και του νόμου και διερευνά την ψυχολογία της εξουσίας, τη φύση του ηρωισμού και τις ουσιαστικές διαφορές μεταξύ καλού και κακού. Επικρίνει έντονα τόσο την υποκρισία της κυρίαρχης τάξης και της θρησκείας όσο και τις οικονομικές ανισότητες της γερμανικής κοινωνίας. Διεξάγει επίσης μια περίπλοκη έρευνα για τη φύση του κακού.
Ο συγγραφέας εμπνεύστηκε την υπόθεση μεταξύ άλλων από το έργο Σχετικά με την Ιστορία της Ανθρώπινης Καρδιάς (Zur Geschichte des menschlichen Herzens, 1775) του Κρίστιαν Σούμπαρτ. Χρησιμοποίησε ως πρότυπο τη ζωή ενός διαβόητου Γερμανού ληστή, του Νικόλ Λιστ. Μέχρι το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα, οι συμμορίες ληστών δεν ήταν ασυνήθιστες στη Γερμανία.
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Σίλερ διαβάζει τους Ληστές σε φίλους του Η δράση διαδραματίζεται στη Γερμανία, τον 18ο αιώνα, μεγάλο μέρος της στο κάστρο του κόμη Μαξιμίλιαν φον Μουρ στη Φραγκονία και διαρκεί περίπου δύο χρόνια. Ο ηλικιωμένος ευγενής έχει δύο πολύ διαφορετικούς γιους: τον Καρλ και τον Φραντς. Ο Καρλ είναι ο πρωτότοκος και αγαπημένος του κόμη. Ο Φραντς περιγράφεται ως άσχημος και παραμελημένος κατά την παιδική του ηλικία. Ως δευτερότοκος, δεν έχει δικαίωμα κληρονομιάς, έτσι σχεδιάζει να οικειοποιηθεί τα δικαιώματα του Καρλ και κρύβει πονηρά τη ζήλεια και την υποκρισία του. Στην αρχή του έργου, ο Καρλ είναι φοιτητής στη Λειψία, όπου ζώντας μια αχαλίνωτη φοιτητική ζωή βυθίστηκε στα χρέη, έτσι γράφει ένα γράμμα στον πατέρα του και ορκίζεται να διορθωθεί, εκφράζοντας την επιθυμία του για συγχώρεση.
Εδώ αρχίζει η δράση της τραγωδίας. Ο Φραντς αντικαθιστά το γράμμα του αδερφού του με ένα δικό του: διαβάζει στον πατέρα του ένα κείμενο που φέρεται να έχει γράψει ένας γνωστός τους από τη Λειψία, το οποίο απεικονίζει τον Καρλ ως έκφυλο, δολοφόνο και ληστή. Ο πατέρας τρομοκρατείται τόσο που πείθεται από τον Φραντς να αποδιώξει και να αποκληρώσει τον Καρλ.
Ο Καρλ, που ήλπιζε σε μια συμφιλίωση, απελπίζεται και θεωρεί ότι η απόφαση του πατέρα του είναι άδικη, έτσι εγείρεται μέσα του η εξέγερση. Δελεασμένος από κάποιους συντρόφους του, συμφωνεί να ηγηθεί μιας ομάδας ληστών που σκοπός τους είναι να καταπολεμήσουν και να εκδικηθούν τις αδικίες, τις ατασθαλίες και την τυραννία. Μέσα σ' αυτή τη συμμορία, ωστόσο, προκύπτουν εντάσεις, έχουν παρεισφρήσει άτομα που δολοφονούν και βεβηλώνουν για απόλυτη ευχαρίστηση. Ο Καρλ μπαίνει όλο και πιο βαθιά σ' έναν φαύλο κύκλο αδικίας και βίας, που τον εμποδίζει να επιστρέψει στη κανονική του ζωή και τελικά ορκίζεται αιώνια πίστη στους ληστές. Αλλά όταν αθώοι άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας του και όταν θυμάται την αγαπημένη του μνηστή Αμαλία που βρίσκεται στο πατρικό κάστρο, ο Καρλ αποφασίζει να επιστρέψει στο σπίτι του πατέρα του μεταμφιεσμένος.
Εν τω μεταξύ, ο Φραντς έχει αναλάβει δράση. Χρησιμοποιώντας κι άλλα μοχθηρά ψέματα και υπερβολές για τον «άσωτο γιο», καταφέρνει να ραγίσει την καρδιά του πατέρα του και αναλαμβάνει τον τίτλο του νέου κόμη φον Μουρ. Ενισχυμένος από τον νέο του τίτλο και ζηλεύοντας τη σχέση του Καρλ με την Αμαλία, προσπαθεί να την πείσει να τον παντρευτεί. Η Αμαλία, ωστόσο, μένει πιστή στον Καρλ, αρνείται τις προτάσεις του Φραντς και υπερασπίζεται με γενναιότητα τον αρραβωνιαστικό της.
Ο Καρλ επιστρέφει στο σπίτι, μεταμφιεσμένος, και βρίσκει το κάστρο πολύ διαφορετικό από το πώς το άφησε. Ο Φραντς συστήνεται ως ο κόμης και ο Καρλ μαθαίνει ότι ο πατέρας τους πέθανε και ο Φραντς πήρε τη θέση του. Σε μια στιγμή που μένει μόνος με την Αμαλία - που δεν τον αναγνωρίζει - μαθαίνει ότι η Αμαλία τον αγαπά ακόμη. Παρά τη μεταμφίεση του Καρλ, ο Φραντς τον υποψιάζεται.
Όταν ο Φραντς μαντεύει ποιος είναι κάτω από τη μεταμφίεση, ο Καρλ φεύγει από το κάστρο. Τυχαία, σε ένα κοντινό δάσος, συναντά τον πατέρα του, που τον πίστευε νεκρό, να μαραζώνει σε έναν πύργο από την πείνα και δεν αναγνωρίζει τον αγαπημένο του γιο. Εξοργισμένος, ο Καρλ στέλνει τους ληστές του να εισβάλουν στο κάστρο και να συλλάβουν τον Φραντς. Ο Φραντς βλέπει τους ληστές να πλησιάζουν και αυτοκτονεί πριν τον συλλάβουν. Οι ληστές παίρνουν την Αμαλία από το κάστρο και τη φέρνουν στον Καρλ. Βλέποντας ότι ο Καρλ ζει, η Αμαλία αρχικά χαίρεται. Μόλις ο γέρος κόμης συνειδητοποιεί ότι ο Καρλ είναι ο αρχηγός των ληστών, πεθαίνει από τη θλίψη του.
Ο Καρλ προσπαθεί να απομακρυνθεί από τη συμμορία των ληστών αλλά είναι αδύνατον λόγω του απαράβατου όρκου που τον δένει με τους ληστές. Η Αμαλία, όταν συνειδητοποιεί ότι ο Καρλ δεν μπορεί να επιστρέψει κοντά της, τον παρακαλεί να τη σκοτώσει γιατί δεν θέλει να συνεχίσει να ζει χωρίς αυτόν. Με βαριά καρδιά, ο Καρλ εκπληρώνει την επιθυμία της. Καθώς το έργο τελειώνει, ο Καρλ συνειδητοποιεί ότι η τρομοκρατία και η εγκληματική συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτές λύσεις για την ανθρώπινη αδικία, «δύο άνθρωποι σαν εμένα θα κατέστρεφαν ολόκληρη τη δομή του ηθικού κόσμου», και αποφασίζει να παραδοθεί στη δικαιοσύνη.
Αναφορές
Ο Ρώσος συγγραφέας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι παρακολούθησε την παράσταση αυτού του έργου στη Μόσχα, όταν ήταν μόλις δέκα ετών. Το έργο είχε ισχυρό αντίκτυπο πάνω του: «Όταν ήμουν δέκα χρονών, είδα μια παράσταση των Ληστών του Σίλλερ στη Μόσχα με τον Μοτσάλοφ και μπορώ να σας πω ότι η τεράστια εντύπωση που μου έκανε τότε άσκησε γόνιμη επιρροή στο πνευματικό μου σύμπαν». Το αναφέρει στους Αδελφούς Καραμάζοφ, όπου Ο Φιοντόρ Καραμάζοφ συγκρίνει τον εαυτό του με τον κόμη φον Μουρ, ενώ τον μεγαλύτερο γιο του, Ντμίτρι, με τον Φραντς Μουρ και τον Ιβάν Καραμάζοφ με τον Καρλ Μουρ.
Το έργο αναφέρεται επίσης στο πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης αγάπης του Ιβάν Τουργκένιεφ και εν συντομία στο κεφάλαιο 28 της Τζέιν Έιρ της Σαρλότ Μπροντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικά θεατρικά έργα
Στενό της Σαρίας
μικρογραφία|507x507εσ|Το Στενό της Σαρίας όπως φαίνεται από Ανατολικά. Το Στενό της Σαρίας είναι πορθμός που βρίσκεται μεταξύ της Νήσου Καρπάθου προς Νότον και της Νήσου Σαρίας των Δωδεκανήσων προς Βορράν. Το πλάτος του είναι περί τα 100 μ. και το βάθος του περί τα 2,5 μ. Η διεύθυνση του άξονά του είναι από Ανατολάς προς Δυσμάς.
Στη Καρπαθιακή ακτή του υπήρχε στην αρχαιότητα το ιερό του Πορθμίου Ποσειδώνος, στον τόπο όπου σήμερα υπάρχει το ναΐδριο της Αγίας Αικατερίνης.
Για τη διευκόλυνση των διά θαλάσσης μετακινήσεων ανθρώπων και ζώων μεταξύ της Καρπαθιακής περιοχής της Ολύμπου και του νησιού της Σαρίας κατασκευάστηκαν το 1931 στις δύο ακτές του με τη στήριξη του τότε Κυβερνήτη των Ιταλικών νήσων του Αιγαίου (Isole Italiane dell' Egeo) Mario Lago και επί δημάρχου Ολύμπου Καρπάθου Ιωάννου Π. Παυλίδη οι δύο ρίβες του Στενού. Η Μέσα Ρίβα στη Σαρία και η Όξω Ρίβα στην Κάρπαθο που σώζονται ως σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όλυμπος Καρπάθου Κατηγορία:Γεωγραφία της Καρπάθου Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Πορθμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Πορθμοί της Μεσογείου
Αδαμάντιος Κωνσταντινίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν παντρεμένος με την Ευαγγελία Κωνσταντινίδου και είχαν 2 κόρες.
Πολιτική καριέρα
Πέθανε σε ηλικία 88 ετών το 1988 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων, του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Γραίκας Ηλείας
Ο Γραίκας είναι ορεινό χωριό της δημοτικής ενότητας Σκιλλούντος στην Ηλεία. Βρίσκεται σε μία πλαγιά, 3 χλμ. νοτιοανατολικά του Γρύλλου, 8 χλμ. νοτιοανατολικά των Κρεστένων και 9 χλμ. βορειοανατολικά της Ζαχάρως. Η Εθνική Οδός 76 περνάει βόρεια του χωριού. Ο Γραίκας υπέστη ζημιές από τις δασικές πυρκαγιές του 2007. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση γραμμένος ως Γκρέκας το 1835 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Ηπείου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Γραίκας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Γρύλλο αποτελεί την τοπική κοινότητα Γρύλλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 307 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας
Οι Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας (ουγγρικά: Kerekasztal-tárgyalások) αποτέλεσαν μια σειρά επίσημων, τακτικών και εξαιρετικά νομικιστικών συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1989. Οι συζητήσεις αυτές ήταν εμπνευσμένες από τις αντίστοιχες πολωνικές και κατέληξαν στη δημιουργίας μιας πολυκομματικής συνταγματικής δημοκρατίας και επέφεραν την πτώση της 40χρονης έως τότε εξουσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος (τυπικά ονομαζόταν Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Ουγγαρίας ή MSzMP).
Τα θέματα των συζητήσεων ήταν σχεδόν εντελώς άγνωστα στο κοινό. Οι κομμουνιστές έκαναν ότι μπορούσαν για να αποτρέψουν την ευρύτερη γνώση των διαπραγματεύσεων, δήθεν για να εμποδίσουν να χρησιμοποιηθούν ως πολιτική προπαγάνδα. Τα μέλη των συζητήσεων συμφώνησαν σε αυτή την πρόταση, στην οποία ορισμένα μικρότερα κόμματα έξω από τις συζητήσεις ισχυρίστηκαν ότι επρόκειτο για μια συμφωνία μεταξύ της παλιάς και της νέας πολιτικής ελίτ χωρίς δημόσια διαβούλευση. Η αντιπολίτευση στις συζητήσεις έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να διαλύσει τέτοιου είδους υποψίες. Πράγματι, όλοι οι εμπλεκόμενοι ήταν αφιερωμένοι στη λύση μιας ειρηνικής και δημοκρατικής μετάβασης, ενώ ανησυχούσε για μια πιθανή ανεξέλεγκτη λαϊκή κινητοποίηση. Εντούτοις, η συμφωνία της 10ης Ιουνίου περιόριζε σοβαρά το περιθώριο για ελιγμούς. Η έλλειψη δημοσιότητας δεν προκάλεσε συγκρούσεις μεταξύ της διαπραγματευτικής ελίτ των κομμάτων και των συμμετοχών τους, αλλά προκάλεσε ορισμένες παρανοήσεις στην κοινωνία γενικότερα. Μόνο όταν υπογράφηκε στις 18 Σεπτεμβρίου η συμφωνία στρογγυλής τραπέζης, το κοινό γνώριζε πλήρως τις διαφορετικές απόψεις που εκπροσωπούνταν στη στρογγυλή τράπεζα. Η ολομέλεια που ασχολήθηκε με τη διάλυσή της μεταδόθηκε στην τηλεόραση.
Ιράδ
Ο Ιράδ (εβραϊκά: עִירָ֔ד ) ή κατά την μετάφραση των Εβδομήκοντα, Γαϊδάδ ήταν βιβλικό πρόσωπο το οποίο αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη μόνο μία φορά στο εδάφιο Γένεσις 4:18. Ήταν εγγονός του Κάιν, πατέρας του Μεχουϊαήλ (κατά τους Ο': Μαλελεήλ) και παππούς του Μεθουσαήλ (κατά τους Ο': Μαθουσάλα, διαφορετικό πρόσωπο από τον παππού του Νώε). Ήταν επίσης και προπάτορας του δίγαμου Λάμεχ.
Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας
Καθώς οι συνομιλίες προχωρούσαν (και ιδιαίτερα μετά την επαναταφή του Ίμρε Νάγκυ στις 16 Ιουνίου) η αντιπολίτευση έκανε λεπτομερέστερες και πλήρεις τις απαιτήσεις της: διασφάλιση ελεύθερων εκλογών και ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατά τη διάρκεια αυτών, κατάργηση πολιτικών εγκλημάτων από τον ποινικό κώδικα, απαγόρευση χρήσης βίας και αποπολιτικοποίηση των ενόπλων δυνάμεων. Οι κομμουνιστές ήθελαν να μοιραστούν το βάρος της διαχείρισης της οικονομίας, αλλά η αντιπολίτευση αρνήθηκε να αναλάβει το έργο αυτό μέχρι να εισέλθει στην κυβέρνηση και επέλεξε να επικεντρωθεί στην πολιτική μεταρρύθμιση αρχικά.
Ιράδ
Η Βιβλική Περικοπή
Γένεσις 4:18
«Ἐγεννήθη δὲ εἰς τὸν Ἐνὼχ ὁ Ἰράδ· καὶ Ἰρὰδ ἐγέννησε τὸν Μεχουϊαήλ· καὶ Μεχουϊαήλ ἐγέννησε τὸν Μεθουσαήλ· καὶ Μεθουσαήλ ἐγέννησε τὸν Λάμεχ.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Βίβλου
Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας
Πηγές
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας
Λιουμπομίρ Ιβάνοβιτς
Βιογραφία
Μετά την επιστροφή του στην πατρίδα, του διορίστηκε πρώτα δάσκαλος σε γυμνάσιο. Όταν άρχισε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Ιβάνοβιτς κινητοποιήθηκε, αλλά λόγω της κακής υγείας του, έγινε βοηθητικός σε νοσοκομείο. Έμεινε με τον σερβικό στρατό κατά το μεγαλύτερο μέρος της υποχώρησης η οποία σταμάτησε στο Πρίζρεν στα τέλη του 1915. Μετά από αυτό, ο Ιβάνοβιτς επέστρεψε στο Βελιγράδι. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι είχε λίγο χρόνο να ζωγραφίσει σε μια εποχή κατοχής. Υπήρχε πάντα η ανησυχία να κατηγορηθεί κάποιος για κατασκοπεία. Τα ζωγραφικά έργα τα οποία έκανε εν καιρώ πολέμου αποτελούνται από σκηνές που δεν έχουν σχέση με τον πόλεμο. Κατάφερε, ωστόσο, να δημιουργήσει μερικά έργα, ένα γραμμικό σχέδιο με τίτλο "Πτήση" (Beg) το 1915, το οποίο αποτυπώνει τη στιγμή κατά την οποία ο στρατός υποχωρούσε, και έναν εξίσου ισχυρό έργο με τον τίτλο "Πεσμένος στρατιώτης" από την ίδια δημιουργική του περίοδο.
Ο Ιβάνοβιτς ταξίδεψε στη χώρα του και στο εξωτερικό μαζί με έναν άλλο καλλιτέχνη, τον ζωγράφο και χαράκτη Βάσα Πομόρισατς, και δημιούργησε σχέδια τα οποία δημοσιεύτηκαν σε πολλά ειδικά επεξεργασμένα άλμπουμ. Ήταν μέλος της ομάδας καλλιτεχνών Lada.
Από το 1940 έως το 1945, ήταν καθηγητής γραφικών και χαρακτικής πλήρους απασχόλησης στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βελιγραδίου.
Έργα
Έργα του Ιβάνοβιτς βρίσκονται σε αίθουσες τέχνης και μουσεία σε όλη τη χώρα. Επίσης, μέρος του έργο του Ιβάνοβιτς βρίσκεται και στη συλλογή του Μίλαν Γιοβάνοβιτς Στογιμίροβιτς, ο οποίος κληροδότησε έναν τεράστιο αριθμό από πίνακες, σκίτσα και αντικείμενα στο Τμήμα Τέχνης του Μουσείου στο Σμεντέρεβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι
Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Ψαρών
Η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μοναστήρι στα Ψαρά, το οποίο βρίσκεται κοντά στα βόρεια παράλια του νησιού και το ακρωτήριο Κορακιά.
Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ηρωικής Νήσου Ψαρών της Περιφερειακής Ενότητας Χίου, αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μοναχούς.
Ιστορικά Στοιχεία
Πιθανολογείται ότι κτίστηκε το 1780 σε τοποθεσία όπου παλιότερα υπήρχε μικρό εκκλησάκι, από Ρουμελιώτη αρχιτέκτονα σε τεχνοτροπία ναού του Αγίου Όρους. Σε έγγραφο του 1797 και του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’ καταγράφηκε ως σταυροπήγιο.
Η Μονή διαθέτει αξιόλογη βιβλιοθήκη με 473 χειρόγραφα και έντυπα.
Χρονοδιάγραμμα μοντέλων της οικογένειας Apple II
Αυτό το χρονοδιάγραμμα των μοντέλων της οικογένειας Apple II παραθέτει όλους τους βασικούς τύπους υπολογιστών Apple II που παράγονται από την Apple Computer με σειρά ημερομηνίας εισαγωγής. Τα Apple I και Apple III περιλαμβάνονται, παρόλο που δεν ταξινομούνται ως μέρος της σειράς Apple II, λόγω του μοναδικού ρόλου τους στη σειρά προϊόντων της Apple της εποχής. μικρογραφία| Apple III μικρογραφία| Apple IIe μικρογραφία| Apple IIc μικρογραφία| Apple IIGS
Amazon Prime Video
Λειτουργώντας σε σχεδόν όλον τον κόσμο, η υπηρεσία ενδέχεται να απαιτεί πρόσβαση σε πλήρη συνδρομή Prime. Σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία, η πρόσβαση στην υπηρεσία είναι δυνατή χωρίς πλήρη συνδρομή Prime, ενώ στην Αυστραλία, τον Καναδά, τη Γαλλία, την Ινδία, την Τουρκία και την Ιταλία, είναι δυνατή η πρόσβαση μόνο δια μέσω της αποκλειστικής ιστοσελίδας. Το Prime Video προσφέρει επιπλέον μια πρόσθετη υπηρεσία περιεχομένου με τη μορφή καναλιών, που ονομάζονται Amazon Channels ή Prime Video Channels, τα οποία επιτρέπουν στους χρήστες να εγγραφούν σε πρόσθετες συνδρομητικές υπηρεσίες βίντεο από άλλους παρόχους περιεχομένου εντός του Prime Video.
Χρονοδιάγραμμα μοντέλων της οικογένειας Apple II
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Apple
Amazon Prime Video
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστότοποι Κατηγορία:Διαδικτυακή streaming τηλεόραση
Κατάλογος έργων του Musée des Beaux Arts της Λυών
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Musée des Beaux Arts (Μουσείου Καλών Τεχνών) της Λυών.
Γλυπτική
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση
Η Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση (ρωσικά: Всеросси́йский футбо́льный сою́з, ВФС) αποτελούσε τον επίσημο φορέα, υπεύθυνο για το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Αποτελούσε επίσης τη διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος
Ιστορία
Το 1910, η ρωσική ποδοσφαιρική κοινότητα πρότεινε την ιδέα της δημιουργίας μιας ενιαίας διοίκησης των ποδοσφαιρικών οργανισμών, με πρωτεργάτρια την Ποδοσφαιρική Ένωση Αγίας Πετρούπολης, η οποία απευθύνθηκε σε εκπροσώπους της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Μόσχας, ούτως ώστε να δημιουργηθεί μία ομοσπονδία. Η συμμετοχή της ρωσικής εθνικής ομάδας σε επίσημες διεθνείς διοργανώσεις έλαβε χώρα μόνο μετά την οργάνωση του ποδοσφαίρου σε εθνικό επίπεδο και την προσχώρηση στη FIFA.
Η συντακτική συνέλευση της Πανρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης που πραγματοποιήθηκε στις 6 (19) Ιανουαρίου του 1912, στην Αγία Πετρούπολη στο εστιατόριο «Вена» στη συμβολή των οδών Малой Морской και Гороховой. Το 1912, η Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση προσχώρησε στη FIFA. Εκείνη την εποχή, μέλη της Πανρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης ήταν οι ποδοσφαιρικές ενώσεις της Αγίας Πετρούπολης, της Μόσχας, της Οδησσού, της Ρίγας, του Κιέβου και το Λοτζ. Η σύνθεση αποτελούνταν από 52 οργανώσεις.
Έπειτα από την εγκαθίδρυση του σοβιετικού καθεστώτος στην πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία, η Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση διέκοψε τη λειτουργία της. Η ευθύνη για το άθλημα ανατέθηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο Φυσικής Αγωγής (ВСФК) και εν συνεχεία το 1934 στο Τμήμα Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ, το οποίο το 1959 μετονομάστηκε σε Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ (ФФСССР). Το 1992, τη διοίκηση του ποδοσφαίρου ανέλαβε η Ρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση (РФС).
Περεταίρω μελέτη
Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία
Κορωνοπάρτι
250px|μικρογραφία|Κορωνοπάρτι στην [[Κοπεγχάγη, Αύγουστος 2020]] Κορωνοπάρτι ονομάζεται οποιαδήποτε συγκέντρωση που διοργανώνεται κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 παραβιάζοντας υφιστάμενους κανονισμούς και περιορισμούς, πολλές φορές από αντίδραση σε αυτούς, όπως τολοκντάουν ή απαγόρευση κυκλοφορίας, για την πρόληψη από την εξάπλωση του ιού, χωρίς κάποια πρόθεση, τις περισσότερες φορές, εξάπλωσής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανδημία COVID-19
Πρεβάλλε
Το Πρεβάλλε (ιταλικά: Prevalle) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Μαζί (Ουγγαρία)
Το Μαζί (Együtt), επίσημα Μαζί – Κόμμα για μια Νέα Εποχή (Együtt-Α Korszakváltók Pártja), είναι κοινωνικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα, στην Ουγγαρία, που σχηματίστηκε από τον Γκόρντον Μπάιναϊ, πρώην πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, στις 26 Οκτωβρίου 2012 για να συμμετέχει στις βουλευτικές εκλογές του 2014. Το Μαζί ιδρύθηκε ως συμμαχία αριστερών και φιλελεύθερων πολιτικών κινημάτων και πολιτικών οργανώσεων, η οποία μετατράπηκε σε κόμμα, προκειμένου να έρθει σε αντιπαράθεση με το κυβερνητικό κόμμα του Βίκτορ Ορμπάν. Ο σημερινός ηγέτης του κόμματος είναι ο Πέτερ Γιουχάζ.
Το κόμμα πραγματοποίησε εκλογική συμμαχία με το κόμμα Διάλογος για την Ουγγαρία (PM) και μαζί κέρδισαν τέσσερις έδρες στην Εθνοσυνέλευση και μία έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Μαζί μετέπειτα έλαβε δύο θέσεις από τις τέσσερις στο Ουγγρικό Κοινοβούλιο, αλλά δεν έλαβε καμία στις Βρυξέλλες.
Μέλη
Κατά την ίδρυσή του, ο συνασπισμός αποτελούνταν από τρεις πολιτικές οργανώσεις:
Στις 4 Φεβρουαρίου 2017 ο Πέτερ Γιουχάζ εξελέγη ως νέος ηγέτης του κόμματος. Την ίδια ημέρα εκλέχτηκαν ως αντιπρόεδροι οι Μπαλάνζ Μπέρκεζ και Νόρα Χατζού, και ο Βίκτορ Σζιέτβαρι ως ηγέτης του Εθνικού Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Από τον Μάρτιο, ο Γιουχάζ προέτρεψε την εκλογική συνεργασία των «δημοκρατικών κομμάτων της αντιπολίτευσης», τα οποία αρνούνταν τόσο τις ιδέες του Ορμπάν όσο και τα πρώην αριστερά κυβερνητικά σχήματα, που εκπροσωπούσαν τον «πολιτικό κόσμο πριν από το 2010». Ο Γιουχάζ χαρακτήρισε την ιδέα του ως «Νέος Πόλος» (Új Pólus), με την πιθανή συμμετοχή των κινημάτων Η Πολιτική Μπορεί να Διαφέρει (LMP), Διάλογος για την Ουγγαρία (PM), Ουγγρικό Κόμμα Σκυλιών Δύο Ουρών (MKKP). Με τη δήλωση αυτή, ο Γιουχάζ αρνήθηκε τη συνεργασία με το Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (MSZP), τον Δημοκρατικό Συνασπισμό (DK) και το Ουγγρικό Φιλελεύθερο Κόμμα (MLP).
Εκλογικά αποτελέσματα
Για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ουγγαρία