cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιερά Μητρόπολις Ξάνθης και Περιθεωρίου
Τουρκοκρατία
Λόγω των πολλών εξόδων και φόρων που το κράτος επέβαλε, αποφασίστηκε από το Πατριαρχείο η συνένωση των δυο Επισκοπών, Τοπείρου και Περιθεωρίου, σε μια ενιαία Μητρόπολη με την ονομασία "Ξάνθης & Περιθεωρίου". Ωστόσο πάλι υπήρχε μεγάλη οικονομική επιβάρυνση, το 1721 προσάρτησε όλη την επαρχία της Καβάλας καθώς και την περιοχή της Ελευθερούπολης μέχρι το Παγγαίο και τον ποταμό Στρυμώνα. Καθ' όλη τη Τουρκοκρατία η Μητρόπολη Ξανθείας αποτέλεσε μεγάλο Πνευματικό κέντρο και καταφύγιο για τους υποδουλωμένους Έλληνες.
Κατοχές
Κατά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο, στις 13 Ιουλίου 1913, η Ξάνθη απελευθερώθηκε για πρώτη φορά από τον ελληνικό στρατό. Ωστόσο η απελευθέρωση κράτησε μόλις 15 ημέρες, αφού με τη Συνθήκη Βουκουρεστίου (1913), όλη η Θράκη αποδόθηκε στη Βουλγαρία και ο ελληνικός στρατός υποχρεώθηκε μέχρι τις 10 Αυγούστου να εγκαταλείψει αυτά τα εδάφη. Η δεύτερη Βουλγαρική Κατοχή αποδείχτηκε ιδιαίτερα οδυνηρή. Με τη βεβαιότητα της μόνιμης και νομότυπης παρουσίας, η Βουλγαρία συνέχισε και ενέτεινε την πολιτική της εθνοκάθαρσης. Πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και μετακινήθηκαν σε περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας. Όσοι Έλληνες αντιστεκόταν, φυλακίζονταν και η περιουσία τους δημευόταν, ενώ πολλοί εξορίστηκαν στη Βουλγαρία. Πλήθος ιερέων διώχθηκαν και βασανίσθηκαν. Στη διάρκεια της δεύτερης Βουλγαρικής Κατοχής κλάπηκαν από τον κατοχικό βουλγαρικό στρατό, και κρατούνται έως σήμερα στη Βουλγαρία, τα κειμήλια από τη Μονή Παναγίας Καλαμούς και τη Μονή Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας. Μάλιστα 33 μοναχοί της Μονής Παναγίας Καλαμούς αποτέλεσαν θύματα των θηριωδιών των Βουλγάρων κατακτητών κατά την περίοδο της κατοχής 1913-1919 καθώς εκτελέστηκαν από τον βουλγαρικό κατοχικό στρατό.
Αγιολογία
μικρογραφία|Ο Μητροπολιτικός Ναός του Τιμίου Προδρόμου
Μονές
Στην Μητρόπολη υπάγονται 4 Μοναστήρια.
Εκκλησιαστική Σχολή
Σήμερα στον χώρο της μονή των Ταξιαρχών έχουν κτισθεί αίθουσες διδασκαλίας που απαρτίζουν το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο- Λύκειο της Πόλης. Μαθητές από όλη τη Θράκη και την Ανατολική Μακεδονία φοιτούν στη σχολή.
Κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο
Η Μητρόπολη επιτελεί πλούσιο κοινωνικό έργο έχοντας διάφορες φιλανθρωπικές δομές, όπως την Τράπεζα της Αγάπης, κοινωνικό Φαρμακείο και Ιατρείο, κοινωνικό παντοπωλείο, τράπεζες αίματος, φιλόπτωχα ταμεία, ταμεία για υποτροφίες και επιδόματα. Επιπλέον, διαθέτει την Μονάδα ανοιχτής φροντίδας ηλικιωμένων «Άγιος Παντελεήμων». Κατά καιρούς η Μητρόπολη βοηθάει Νοσηλευτικά ιδρύματα (όπως το Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης το 2020) και άλλους φορείς.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξάνθη * Ξανθης
Εικόνες που έχουν παραχθεί από υπολογιστή
Παραπομπές
Κατηγορία:Ειδικά εφέ
Γιούλια Σάβιτσεβα
Η Γιούλια Στανισλάβοβνα Σάβιτσεβα (ρωσικά: Ю́лия Станисла́вовна Са́вичева), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός γεννημένη στις 14 Φλεβάρη του 1987 στην Περιφέρεια Κουργκάν της Ρωσίας.
Фабрика звёзд
Η Γιούλια είχε συμμετάσχει στο ρωσικό διαγωνισμό κατακτώντας την 4η θέση.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2004 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρωσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Αικατερίνη Α΄ της Ρωσίας
Η Αικατερίνη Α΄ (ρωσικά:Екатерина I Алексеевна, 15 Απριλίου 1684 - 17 Μαΐου 1727) ήταν η αυτοκράτειρα της Ρωσίας από το 1721 ως σύζυγος του Πέτρου Α' της Ρωσίας, ενώ από το 1725 ανέλαβε η ίδια την εξουσία. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του Πέτρου Α' και μητέρα της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ. Προς τιμήν της, ο Πέτρος Α΄ καθιέρωσε το Παράσημο της Αγίας Αικατερίνης (1713) και ονόμασε την πόλη Αικατερινούπολη (Γεκατερίνμπουργκ) στα Ουράλια όρη (1723).
Καταγωγή και παιδική ηλικία
Το όνομά της ήταν Μάρτα Έλενα Σκοβρόνσκα (στα ρώσικα Μάρτα Σαμουήλοβνα Σκαβρόνσκαγια). Μέχρι τώρα δεν είναι γνωστά με ακρίβεια ο τόπος γέννησής και η εθνικότητα της. Σύμφωνα με μια εκδοχή γεννήθηκε στο έδαφος της σημερινής Λεττονίας, στην ιστορική περιοχή της Βίντζεμε. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή η αυτοκράτειρα γεννήθηκε στο Ντορπάτ της Εσθονίας.
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή έως 12 ετών το κορίτσι ζούσε με τη θεία της Άννα Μαρία Βεσελόβσκαγια προτού καταλήξει στην οικογένεια του Γκλουκ. Σε ηλικία 17 ετών η Μάρτα παντρεύτηκε τον Σουηδό δραγόνο ονόματι Γιόχαν Κρούζε λίγο πριν από τη ρωσική επίθεση στην Άλουκσνε. Μία ή δύο ημέρες μετά το γάμο ο Κρούζε με το σύνταγμά του έφυγε για τον πόλεμο χωρίς να επιστρέψει ποτέ πίσω.
Ερωμένη του Πέτρου Α΄
Στις 25 Αυγούστου του 1702 κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου ο ρωσικός στρατός υπό τον Στρατάρχη Μπορίς Σερεμέτιεφ διεξήγαγε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των Σουηδών στη Λιβονία και κατέκτησε τη σουηδική πόλη-φρούριο Άλουκσνε. Στην Άλουκσνε ο Σερεμέτιεφ συνέλαβε 400 κατοίκους. Όταν ο Πάστορας Γκλουκ συνοδευόμενος από τους υπηρέτες του ήρθε να ενημερωθεί για την τύχη των κατοίκων ο Σερεμέτιεφ πρόσεξε τη Μάρθα και την πήρε με τη βία για ερωμένη του. Τον Αύγουστο του 1703 ο ιδιοκτήτης της έγινε ο Πρίγκιπας Αλεξάντρ Ντανίλοβιτς Μένσικοφ, φίλος και συνεργάτης του Πέτρου Α΄. Όλοι οι κάτοικοι της πόλης Άλουκσνε μεταφέρθηκαν στη Μόσχα. Το φθινόπωρο του 1703 κατά τη διάρκεια μιας από τις τακτικές επισκέψεις του στον Μένσικοφ στην Αγία Πετρούπολη ο Πέτρος Α΄ γνώρισε τη Μάρτα και σύντομα την έκανε ερωμένη του. Το 1704 η Μάρτα γεννά το πρώτο τους παιδί, τον Πέτρο, και λίγο μετά τον Παύλο. Και τα δυο παιδιά πεθαίνουν στην πρώιμη παιδική ηλικία. Το 1705 ο Πέτρος την έστειλε σε ένα χωριό κοντά στη Μόσχα στο σπίτι της αδελφής του Ναταλίας Αλεξέγιεβνα όπου η Μάρτα έμαθε να διαβάζει και να γράφει ρωσικά. Όταν η Μάρτα βαφτίστηκε Ορθόδοξη Χριστιανή (το 1707 ή 1708) άλλαξε το όνομα της σε Αικατερίνη Αλεξέγιεβνα Μιχάιλοβα δεδομένου ότι ο νονός της ήταν ο Τσάρεβιτς Αλεξέι Πετρόβιτς και διότι το επίθετο Μιχάιλοφ το χρησιμοποιούσε ο ίδιος ο Πέτρος Α΄.
Γάμος με τον Πέτρο Α΄
Ακόμη και πριν από το γάμο η Αικατερίνη γέννησε δυο κόρες την Άννα και την Ελισάβετ. Επίσημα ο γάμος του Πέτρου Α΄ με την Αικατερίνη πραγματοποιήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1712 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ισαάκ της Δαλματίας στην Αγία Πετρούπολη. Το 1713 ο Πέτρος Α΄ προς τιμήν της καλής συμπεριφοράς της συζύγου του κατά τη διάρκεια ανεπιτυχούς εκστρατείας στο Ρώσο-τουρκικό πόλεμο του 1710-1713, δημιούργησε ιπποτικό τάγμα για γυναίκες και καθιέρωσε το παράσημο της Αγίας Αικατερίνης. Το φθινόπωρο του 1724 ο Πέτρος Α΄ υποψιαζόταν την Αυτοκράτειρα για μοιχεία. Σταμάτησε να της μιλάει και να συναντιέται μαζί της. Μόνο μία φορά μετά την παράκληση της κόρης του Ελισάβετ συμφώνησε να δειπνήσει με την Αικατερίνη. Μόνο πριν από τον θάνατο του συμφιλιώθηκε με τη σύζυγό του. Τον Ιανουάριο του 1725 βρισκόταν συνεχώς δίπλα στον ετοιμοθάνατο αυτοκράτορα ο οποίος πέθανε στην αγκαλιά της.
Άνοδος στον θρόνο
Με τον νόμο στις 5 Φλεβάρη 1722 ο Πέτρος Α΄ κατάργησε την παλιά σειρά διαδοχής στο θρόνο του εξ αρρενογονίας απόγονου. Έτσι με το διάταγμα του 1722 θα μπορούσε οποιοσδήποτε να γίνει διάδοχος του θρόνου. Ο Πέτρος Α΄ πέθανε νωρίς το πρωί στις 28 Ιανουαρίου (8 Φεβρουαρίου) του 1725 παραλείποντας να ορίσει διάδοχο και χωρίς εν ζωή γιο. Η πλειοψηφία του κόσμου ήταν υπέρ αρσενικού εκπρόσωπου της δυναστείας - του Μεγάλου Δούκα Πέτρου, εγγονού του Πέτρου Α΄. Όταν η Αικατερίνη είδε πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα ανάρρωσης του συζύγου της ζήτησε από τον Μένσικοφ και τον Πιότρ Αντρέγιεβιτς Τολστόι να δράσουν υπέρ των δικαιωμάτων της. Στις 28 Ιανουαρίου (8 Φεβρουαρίου) του 1725 η Αικατερίνη Α΄ ανήλθε στο θρόνο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας με την υποστήριξη της φρουράς και των ευγενών. Στην πραγματικότητα όμως η βασιλεία της Αικατερίνης Α΄ γινόταν από τον στρατάρχη Πρίγκιπα Μένσικοφ και το Ανώτατο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η Αικατερίνη Α΄ ήταν ικανοποιημένη πλήρως με το ρόλο της πρώτης κυρίας στο Τσάρσκογιε Σελό αφήνοντας τη διαχείριση του κράτους στους συμβούλους της. Ενδιαφερόταν μόνο για το ναυτικό στόλο, η αγάπη του Πέτρου για τη θάλασσα άγγιξε και αυτήν. Με πρωτοβουλία του Τολστόι το Φεβρουάριο του 1726 δημιουργήθηκε μια νέα δημόσια αρχή, το Ανώτατο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου ένας στενός κύκλος ανώτερων αξιωματούχων θα μπορούσε να ελέγχει τη Ρωσική Αυτοκρατορία υπό την προεδρία της Αυτοκράτειρας. Ως εκ τούτου ο ρόλος της Συγκλήτου έχει μειωθεί σημαντικά. Το Ανώτατο Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσιζε από κοινού για όλες τις σημαντικές αποφάσεις και η Αικατερίνη Α΄ απλά υπέγραφε τα έγγραφα που αποστέλλονταν από αυτό. Το Ανώτατο Συμβούλιο κατάργησε τις τοπικές αρχές που δημιουργήθηκαν από τον Πέτρο Α΄.
Η Αικατερίνη Α΄ δεν κυβέρνησε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι χοροί, γιορτές, τα πανηγύρια και τα γλέντια που ακολούθησαν κλόνισαν την υγεία της και στις 10 Απριλίου 1727 η Αυτοκράτειρα αρρώστησε. Άρχισε να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα ενώ εμφάνισε σημάδια της πνευμονίας. Τελικά η Αυτοκράτειρα πεθαίνει από πνευμονία.
Θάνατος και διαδοχή
Το απόγευμα της 6 (17) Μάιου του 1727 η 43χρονη αυτοκράτειρα πεθαίνει. Η κυβέρνηση έπρεπε να αντιμετωπίσει επειγόντως το θέμα της διαδοχής. Όταν η αυτοκράτειρα ήταν άρρωστη για την αντιμετώπιση του ζητήματος της διαδοχής το παλάτι συγκέντρωσε τα όργανα της κυβέρνησης: το Ανώτατο Συμβούλιο της Επικρατείας, τη Γερουσία και τη Σύγκλητο. Προσκλήθηκαν και οι αξιωματικοί της φρουράς. Στην σύνοδο αποφασίστηκε ο διορισμός του εγγονού του Πέτρου Α΄ από τον γιο του Αλεξέι Πέτροβιτς, Πέτρου Β΄.
Οικογένεια
Απέκτησε δώδεκα παιδιά, εκ των οποίων μόνο δύο, η Άννα και η Ελισάβετ, ενηλικιώθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Ελεονώρα του Ανζού
Δεύτερος γάμος
Η Ελεονώρα του Ανζού παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Φρειδερίκο Β΄ της Σικελίας (17 Μαΐου 1302). Ο πατέρας της και ο δεύτερος σύζυγος της είχαν βρεθεί σε πόλεμο για τον έλεγχο στη Μεσόγειο ιδιαίτερα τη Σικελία και τη νότια Ιταλία. Ο γάμος τους ήταν η τελευταία προσπάθεια για να κλείσει μεταξύ τους ειρήνη, κατέληξε στην "Ειρήνη της Καλταμπελόττας" (19 Αυγούστου 1302). Η ειρήνη χώρισε στα δυο το παλιό βασίλειο της Σικελίας στο νησιώτικο και στο χερσαίο τμήμα. Το νησιώτικο πήγε στον Φρειδερίκο Β΄ και το χερσαίο που ονομαζόταν Βασίλειο της Νεαπόλεως το διατήρησε ο Κάρολος ο Χωλός που ήταν ήδη βασιλιάς, η ειρήνη της Καλταμπελόττας δημιούργησε το καθεστώς που θα επικρατήσει στην περιοχή τους επόμενους αιώνες.
Οικογένεια
Η Ελεονώρα του Ανζού και ο δεύτερος σύζυγός της Φρειδερίκος Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιάς της Σικελίας απέκτησαν:
Η Ελεονώρα έμεινε χήρα το 1337 και πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα στο μοναστήρι του Σαν Νικολό ντι Αρένα στην Κατάνια (9 Αυγούστου 1341). Τάφηκε στο Φραγκισκανό μοναστήρι της Κατάνιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Μπαΐα
Ο όρος Μπαΐα μπορεί να αναφέρεται:
Ρωμαϊκή Σχολή
Με τον μουσικολογικό όρο Ρωμαϊκή Σχολή λογίζεται το μουσικό ρεύμα που άνθισε στη Ρώμη κατά τους 15ο και 16ο αιώνες, το οποίο αφορά τόσο την εκκλησιαστική μουσική της εποχής, όσο και τους συνθέτες που συνέθεσαν αυτή. Ως καλλιτεχνικό ρεύμα εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της ώριμης Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ και χαρακτηρίζεται από την ισορροπημένη χρήση της αντίστιξης στα πλαίσια της πολυφωνίας. Ο κυριότερος εκπρόσωπος της Ρωμαϊκής Σχολής αναγνωρίζεται στο όνομα του Τζιοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα, τα έργα του οποίου διακρίνονται για την ομαλότητα των μελωδικών τους γραμμών, την ορθή -για την εποχή- χρήση της διαφωνίας και την άσφαλτη αντιστικτική τους δομή, εμπνέοντας μια πλειάδα μεταγεννέστερων συνθετών. Στα πλαίσια της συγκριτικής μουσικολογίας, ο όρος Ρωμαϊκή Σχολή αντιπαραβάλλεται συχνά με άλλα μουσικά ρεύματα της περιόδου, όπως την Βενετσιάνικη Σχολή και τη Γαλλοφλαμανδική Σχολή, κυρίως γύρω από τη λειτουργική μουσική της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Σημαντικοί εκπρόσωποι
Κατηγορία:Αναγεννησιακή μουσική Κατηγορία:Μουσικές σχολές
ΟΠΑΠ Κύπρου
Ο Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου Ε.Π.Ε. (OPAP Cyprus Ltd.) ιδρύθηκε το 2003 με βάση μια διακρατική συμφωνία μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αποτελεί θυγατρική εταιρία της ΟΠΑΠ Α.Ε. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση, λειτουργία και διαφήμιση των παιχνιδιών της εταιρίας στην Κύπρο. Το 2004 πραγματοποιήθηκε η έναρξη λειτουργίας του τυχερού παιγνίου "ΚΙΝΟ", ενώ το 2006 άρχισε να λειτουργεί και το τυχερό παίγνιο "ΠΡΟΠΟ 14 & 7".
Vittel
Η Vittel είναι μια γαλλική μάρκα εμφιαλωμένου νερού που ιδρύθηκε το 1854. Από το 1992 ανήκει στην Nestlé.
Η Vittel ήταν ο προμηθευτής νερού για το Μαραθώνιο του Λονδίνου για δέκατη συνεχή χρονιά το 2008. Είναι, επίσης, χορηγός του ποδηλατικού γύρου της Γαλλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
vittel.com
Κατηγορία:Πόσιμο νερό Κατηγορία:Αναψυκτικά
Led Zeppelin Boxed Set 2
Led Zeppelin Boxed Set 2 είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, η οποία κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic".
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει κομμάτια τα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν στην έκδοση "Led Zeppelin Boxed Set" του 1990, όπως και το ακυκλοφόρητο μέχρι το 1993 "Baby Come On Home".
Τραγούδια
CD 1
1. Good Times Bad Times (Page, Jones, Bohnam) - 2:47
2. We're Gonna Groove (Bethea, King) - 2:40
4. That's the Way (Page, Plant) - 5:39
5. Baby Come on Home (Berns, Page, Plant) - 4:30
6. The Lemon Song (Page, Plant, Jones, Bohnam, Burnett) - 6:22
7. You Shook Me (Dixon, Lenoir) - 6:30
8. Boogie with Stu (Page, Plant, Jones, Bonham, Stewart, Valens) - 3:53
10. Down by the Seaside (Page, Plant) - 5:13
11. Out on the Tiles (Page, Plant, Bonham) - 4:08
14. Sick Again (Page, Plant) - 4:42
15. Hot Dog (Page, Plant) - 3:17
16. Carouselambra (Page, Plant, Jones) - 10:32
CD 2
1. South Bound Suarez (Plant, Jones) - 4:12
2. Walter's Walk (Page, Plant) - 4:31
3. Darlene (Page, Plant, Jones, Bonham) - 5:06
4. Black Country Woman (Page, Plant) - 4:24
5. How Many More Times (Page, Jones, Bonham) - 8:28
7. Four Sticks (Page, Plant) - 4:46
8. Hats Off to (Roy) Harper (traditional arr. Page) - 3:42
9. I Can't Quit You Baby (Dixon) - 4:43
10. Hots on for Nowhere (Page, Plant) - 4:43
11. Living Loving Maid (She's Just a Woman) (Page, Plant) - 2:40
12. Royal Orleans (Page, Plant, Jones, Bonham) - 2:58
13. Bonzo's Montreux (Bonham) - 4:17
14. The Crunge (Page, Plant, Jones, Bonham) - 5:06
15. Bring it on Home (Page, Plant) - 4:20
16. Tea for One (Page, Plant) - 9:27
Θέσεις τσαρτ
Led Zeppelin Boxed Set 2 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 21 Σεπτεμβρίου 1993
Βραβεία
Led Zeppelin Boxed Set 2 (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Μέλη των Led Zeppelin
Στις ηχογραφήσεις του "Led Zeppelin Boxed Set 2" συμμετείχαν οι εξής μουσικοί:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Τζον Μπόναμ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Led Zeppelin Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Πλατεία Εξαρχείων
Η πλατεία Εξαρχείων είναι μικρή πλατεία της Αθήνας η οποία θεωρείται και το κέντρο της ομώνυμης συνοικίας. Βρίσκεται ανάμεσα από το παλιό κτήριο του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, την πλατεία Κάνιγγος και τον Λόφο Στρέφη και έχει σχήμα ορθογώνιου τριγώνου το οποίο σχηματίζουν οι οδοί Στουρνάρα, Σπύρου Τρικούπη και Θεμιστοκλέους. Η τελευταία από το ύψος της πλατείας είναι πεζοδρομημένη με χώρους εστίασης, ενώ η πεζοδρόμηση συνεχίζει για το υπόλοιπο μήκος της οδού μέχρι το λόφο Στρέφη. Η πλατεία είναι χώρος συνάθροισης ατόμων όλων των ηλικιών αλλά ιδιαίτερα νέων και σε αυτή λαμβάνουν χώρα πολλές δραστηριότητες αντιεξουσιαστών.
Το κέντρο της πλατείας κοσμούσε το μπαρόκ έργο τέχνης Τρεις Έρωτες, ένας ορειχάλκινος φανοστάτης του οποίου τον στύλο στολίζουν τρία ανάγλυφα αγοριών. Το γλυπτό χρονολογούνταν περίπου το 1909 και είχε διαχρονικά δεχτεί πολλούς βανδαλισμούς.
Στην πλατεία κατασκευάζεται σταθμός της Γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας.
Αβυσσαλός Σερίφου
Ο Αβυσσαλός (ή Αβεσσαλός ) είναι οικισμός του δήμου Σερίφου, της περιφερειακής ενότητας Μήλου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κέας και, κατόπιν, στην επαρχία Μήλου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Ο Αβυσσαλός είναι παραθαλάσσιος αγροτικός οικισμός της Δ. Σερίφου. Βρίσκεται στον μυχό του φερώνυμου όρμου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει περίπου 9 χλμ. Δ. ΒΔ. της Χώρας Σερίφου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1908 και προσαρτάται στον δήμο Σερίφου του νομού Κυκλάδων. Καταργήθηκε το 1928 για να επανασυσταθεί το 1991.
Ονομασία
Ο οικισμός πήρε την ονομασία του από την ενετική λέξη vassale «σκλάβος» και οφείλεται στην περίοδο κυριαρχίας του Ερμόλαο Μινόττο, ο οποίος ξεκίνησε μεταλλευτικές εργασίες στον οικισμό παίρνοντας μαζί του σκλάβους.
Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση «Σκουριές» έχουν εντοπιστεί αρχαίες εγκαταστάσεις εκκαμίνευσης χαλκού. Επίσης, ερείπια κατοικιών, γραφείων της μεταλλευτικής εταιρείας και της σκάλας φόρτωσης.
Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι της Παναγίας του Βουνού, στις 8 Σεπτεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σερίφου
Γεώργιος Σιάγας
Ο Γεώργιος (Τζώρζης) Σιάγας ήταν εμπειροτέχνης αρχιτέκτονας, αδελφός του αρχιτέκτονα Άγγελου Σιάγα, που εκτέλεσε σημαντικά έργα στη Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Αλεξανδρόπολις Θράκης
Η Αλεξάνδρεια των Μαίδων ή Αλεξανδρόπολις Θράκης (Ἀλεξανδρόπολις, λατινικά: Alexandropolis Maedica) ή Αλεξάνδρεια επί Θράκης Α’ ιδρύθηκε το 340/339 π.Χ. στην περιοχή όπου κατοικούσαν οι Μαίδοι. Η Αλεξάνδρεια αυτή θεωρείται ότι είναι η πρώτη πόλη που ίδρυσε ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος. Την ύπαρξή της αναφέρει και ο Πλούταρχος κατά την περιγραφή της εκστρατείας του (τότε δεκαεξάχρονου προς δεκαεπτάχρονου) Αλεξάνδρου εναντίον των αποστατούντων Μαίδων τους οποίους και νίκησε. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος, ο οποίος στο λήμμα Αλεξάνδρειαι γράφει γι΄ αυτήν: «Τρίτη Θράκης προς τη Μακεδονία, ην έκτισε προ της μεγάλης Αλεξανδρείας επτακαίδεκα ων ετών».
Ιστορία
Ο νεαρός Αλέξανδρος εκτελούσε χρέη αντιβασιλιά στη Μακεδονία, ενόσω ο πατέρας του έλειπε σε εκστρατεία εναντίον του Βυζαντίου. Τότε ήταν που το θρακικό φύλο των Μαίδων, βρήκε την ευκαιρία να αποτινάξει τον μακεδονικό ζυγό. Κατά τον Πλούταρχο, ο νεαρός αντιβασιλιάς τους κατετρόπωσε και κατέστρεψε την πρωτεύουσά τους Ιαμφορίνα, την οποία εποίκησε με σύμμικτο πληθυσμό (Μακεδόνων και Θρακών).
Σύμφωνα με τον ιστορικό ερευνητή Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν, η Αλεξάνδρεια των Μαίδων ή Αλεξανδρόπολις ήταν περισσότερο στρατιωτική αποικία, παρά πόλη. Δεν είναι σίγουρο αν η νέα ονομασία επεκράτησε σε βάρος της παλαιάς πρωτεύουσας Ιαμφορίνα ή κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου νέα πόλη σε κοντινή περιοχή. Το γεγονός ότι δεν ξέρουμε πού ακριβώς ιδρύθηκε η Αλεξάνδρεια, δείχνει ίσως ότι κάποια μεταγενέστερη θρακική επιδρομή προκάλεσε την εξαφάνισή της από την ιστορία. Πάντως είναι γνωστό ότι το 211 π.Χ. ο Φίλιππος Ε΄ υπέταξε την πόλη.
Τοπογραφία
Η Ιαμφορίνα ή Ιαμφορύννα τοποθετείται στη νοτιοδυτική Βουλγαρία. Κάποιοι επιστήμονες την τοποθετούν στην περιοχή μεταξύ των πόλεων Πετρίτσι, και Σαντάνσκι, αλλά η ακριβής θέση παραμένει άγνωστη. Οπωσδήποτε πάντως η τοποθεσία της θρακικής Αλεξάνδρειας θεωρείται ότι βρισκόταν εκεί που ζούσαν οι Μαίδοι.
Κατά ορισμένους ερευνητές ταυτίζεται με τη Βράνια ή Ιβορίνα -εκ παραφθοράς του θρακικού ονόματος Ιαμφορίνα- στην άνω κοιλάδα που διατρέχει ο ποταμός Μοράβας. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές για γειτονικές πόλεις, καθώς σήμερα είναι γνωστή η ύπαρξη και άλλων πόλεων της θρακικής αυτής φυλής που πιθανόν και να συνδέονται ή ακόμη και να ταυτίζονται με την Αλεξάνδρεια των Μαίδων: η Μαιδία ή Δεσούδαβα (σημερινό Σαντάνσκι, ως το 1949 Σβέτι Βραχ) και η Πέτρα των Μαίδων (σημ. Πετρίτσι). Πάντως η άποψη ότι η λέξη Σαντάνσκι προέρχεται από παραφθορά του ονόματος Αλεξάνδρεια θα είχε ιστορική βάση μόνο αν το όνομα αυτό της πόλης ήταν συνεχόμενο στη διάρκεια των αιώνων. Ωστόσο είναι μεταγενέστερο και οφείλεται στον Γιάνε Σαντάνσκι (1872-1915), τοπικό επαναστάτη και αρχηγό της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ). Άλλοι επίσης τη συνδέουν με μικρότερες πόλεις, όπως το Μελένικο που ιδρύθηκε στην αρχαιότητα από τη φυλή των Μαίδων, αν και δεν είναι γνωστή η αρχαία ονομασία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Δασύουρη μαγκούστα
Η Δασύουρη μαγκούστα (Bdeogale crassicauda) είναι ένα θηλαστικό της οικογένειας των Ερπηστιδών που απαντά στην κεντρική Αφρική, από την νότια Κένυα έως έως την κεντρική Μοζαμβίκη.
Έχει μήκος 40-50 εκατοστόμετρα, βάρος 0,9-1,6 χιλιόγραμμα και τρέφεται με μικρά πτηνά και αβγά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπηστίδες
Texas Flood
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο "Down Town Studio" του Λος Άντζελες το Νοέμβριο του 1982 με παραγωγό τον Τζον Χάμοντ. Το συγκρότημα υπέγραψε συμβόλαιο με την "Epic Records" τον Μάρτιο του 1983 και το άλμπουμ κυκλοφόρησε τρεις μήνες αργότερα φθάνοντας στο # 38 του Billboard και το Top-20 στον Καναδά. Έχει βραβευθεί ως διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ως πλατινένιο στον Καναδά.
Για την προώθηση του, οι Double Trouble περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πρώτο μισό του 1983, συνεχίζοντας για δύο εβδομάδες στην Ευρώπη στα τέλη Αυγούστου. Αφού επέστρεψαν στην πατρίδα τους, περιόδευσαν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των The Moody Blues και τον Δεκέμβριο έπαιξαν για πρώτη φορά ζωντανά σε τηλεοπτικό πρόγραμμα, εμφανιζόμενοι στο "Austin City Limits", το οποίο μεταδόθηκε δύο μήνες αργότερα.
Το "Texas Flood" επανεκδόθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2013 από την "Epic / Legacy" με ένα επιπλέον CD, το οποίο περιλαμβάνει την ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος στην Φιλαδέλφεια τον Οκτώβριο του 1983.
Λίστα Τραγουδιών
1. Love Struck Baby (Vaughan) - 2:24
2. Pride and Joy (Vaughan) - 3:40
4. Tell Me (Howlin' Wolf) - 2:49
5. Testify (Ronald Isley, O'Kelly Isley, Jr., Rudolph Isley) - 3:25
6. Rude Mood (Vaughan) - 4:40
7. Mary Had a Little Lamb (Buddy Guy) - 2:47
8. Dirty Pool (Bramhall, Vaughan) - 5:02
9. I'm Cryin'  (Vaughan) - 3:42
10. Lenny (Vaughan) - 4:58
Βραβεία
Texas Flood (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Stevie Ray Vaughan Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983 Κατηγορία:Epic Records
Βάσαλουντς ΙΦ
Η Βάσαλουντς ΙΦ είναι μια σουηδική, ποδοσφαιρική ομάδα από τη Σόλνα. Ιδρύθηκε το 1934. Έδρα της ομάδας είναι το Skytteholms IP, χωρητικότητας 4000 θεατών. Το 2009 συμμετείχε στην Σούπερεταν, το ανώτατο πρωτάθλημα Σουηδίας.
Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα
Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα (Γερμανικά: Unternehmen Barbarossa) ονομάζεται το σχέδιο επίθεσης και εισβολής της Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση. Η εκτέλεση του σχεδίου ξεκίνησε την Κυριακή, 22 Ιουνίου 1941, παραβιάζοντας το Σύμφωνο Μη Επιθέσεως Μολότοφ - Ρίμπεντροπ. Αποτελλεί μέρος του Ανατολικού Μετώπου. Έλαβε το όνομά της από τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, θέτοντας σε εφαρμογή τον ιδεολογικό στόχο της Γερμανίας να κατακτήσει τη δυτική Σοβιετική Ένωση για να την εποικιστεί με Γερμανούς, στο πλαίσιο της δημιουργίας του Γερμανικού Ζωτικού Χώρου με μαζική εξόντωση υπολοίπων λαών.
Μετά τη σοβιετική κατάκτηση της Βεσσαραβίας και της Βόρειας Μπουκοβίνας, η Γερμανική Ανώτατη Διοίκηση άρχισε να σχεδιάζει εισβολή στη Σοβιετική Ένωση τον Ιούλιο του 1940 (με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Otto). Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, πάνω από 3.8 εκατομμύρια μέλη του προσωπικού των δυνάμεων του Άξονα -η μεγαλύτερη δύναμη εισβολής στην ιστορία του πολέμου- εισέβαλαν στη δυτική Σοβιετική Ένωση κατά μήκος ενός μετώπου 2.900 χιλιομέτρων, με 600.000 μηχανοκίνητα οχήματα και πάνω από 600.000 άλογα για μη πολεμικές επιχειρήσεις.
Η επιχείρηση άνοιξε το Ανατολικό Μέτωπο, στο οποίο δεσμεύτηκαν περισσότερες δυνάμεις από οποιοδήποτε άλλο θέατρο πολέμου στην ιστορία. Η περιοχή είδε μερικές από τις μεγαλύτερες μάχες στον κόσμο, τις πιο φρικτές φρικαλεότητες και τις μεγαλύτερες απώλειες (για τις σοβιετικές δυνάμεις και τις δυνάμεις του Άξονα), όλα αυτά επηρέασαν την εξέλιξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την ιστορία του 20ού αιώνα. Ο γερμανικός στρατός κατέλαβε τελικά περίπου πέντε εκατομμύρια στρατεύματα. Οι Ναζί σκόπιμα πέθαναν από την πείνα ή σκότωσαν με άλλο τρόπο 3.3 εκατομμύρια Σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου και εκατομμύρια αμάχους, καθώς το «Σχέδιο Πείνας» λειτούργησε για να λύσει τις ελλείψεις τροφίμων και να εξοντώσει τον σλαβικό πληθυσμό μέσω της πείνας.
Η αποτυχία της επιχείρησης Μπαρμπαρόσα ανέτρεψε τις τύχες της ναζιστικής Γερμανίας. Επιχειρησιακά, οι γερμανικές δυνάμεις πέτυχαν σημαντικές νίκες και κατέλαβαν μερικές από τις πιο σημαντικές οικονομικές περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης (κυρίως στην Ουκρανία). Παρά αυτές τις πρώιμες επιτυχίες, η γερμανική προώθηση σταμάτησε με τη Μάχη της Μόσχας στα τέλη του 1941, και η επακόλουθη χειμερινή σοβιετική αντεπίθεση ώθησε τους Γερμανούς περίπου 250 χλμ. πίσω. Οι Γερμανοί περίμεναν με σιγουριά μια γρήγορη κατάρρευση της σοβιετικής αντίστασης όπως στην Πολωνία, αλλά ο Κόκκινος Στρατός απορρόφησε τα ισχυρότερα πλήγματα της γερμανικής Βέρμαχτ και την εξώθησε σε έναν πόλεμο φθοράς για τον οποίο οι Γερμανοί ήταν απροετοίμαστοι. Οι μειωμένες δυνάμεις της Βέρμαχτ δεν μπορούσαν πλέον να επιτεθούν κατά μήκος ολόκληρου του Ανατολικού Μετώπου που είχε ως αποτέλεσμα την υποχώρηση της Βέρμαχτ και την κατάρρευση.
Αίας
Αίας ή Αίαντας, (στις λατινογενείς γλώσσες Ajax) είναι ένα ανδρικό ελληνικό όνομα.
Το λήμμα Αίας μπορεί να αναφέρεται:
Αθλητισμός
Με το όνομα Αίας ή Ajax υπάρχουν διάφορες ομάδες στην Ελλάδα, όπως οι:
Με το όνομα Ajax υπάρχουν διάφορες ομάδες σε όλο τον κόσμο. Οι πιο γνωστές είναι οι:
Άλλα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Εθνική Ελλάδας (χειροσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα χειροσφαίρισης ανδρών Ελλάδας (εναλλακτικά: εθνική χάντμπολ), είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος του χάντμπολ.
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1979 υπό την επιμέλεια της Ομοσπονδίας Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος (ΟΧΕ) και μεγαλύτερες επιτυχίες της είναι η κατάκτηση της 6ης θέσης στην Ολυμπιάδα του 2004 και η κατάκτηση της 6ης θέσης στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης το 2005.
Τον Απρίλιο του 2023 η εθνική Ελλάδας προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Παραπομπές
Ανδρων Ελλαδα Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Σίντνεϊ Λουμέτ
Ο Σίντνεϊ Λουμέτ (αγγλικά: Sidney Arthur Lumet, 25 Ιουνίου 1924 - 9 Απριλίου 2011) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών που κατά τη διάρκεια της 50χρονης καριέρας του γύρισε περισσότερες από 50 ταινίες. Προτάθηκε 4 φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας χωρίς όμως να το κερδίσει ποτέ. Γι' αυτό το λόγο η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών του παραχώρησε Τιμητικό Όσκαρ το 2005. Σημαντικότερες ταινίες του σκηνοθέτη είναι: Οι Δώδεκα Ένορκοι (Twelve Angry Men, 1957), Ο Φυγάς (ταινία, 1960) (The Fugitive Kind, 1959), Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα (Long Day's Journey into the Night, 1962), Ο Ενεχυροδανειστής (The Pawnbroker, 1964), Σέρπικο (Serpico, 1973), Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (Murder on the Orient Express, 1974), Σκυλίσια μέρα (Dog Day Afternoon, 1975), Το Δίκτυο (Network, 1976), Η Ετυμηγορία (The Verdict, 1982) και Τρέχοντας στο Κενό (Running on Empty, 1988).
Πρώτα Χρόνια
Ο Σίντνεϊ Λουμέτ γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια το 1924. Ήταν γιος του ηθοποιού Μπαρούχ Λουμέτ και της χορεύτριας Γιουτζίνια Βέρμους, και οι δυο εβραϊκής καταγωγής και μέλη του γίντις θεάτρου της Νέας Υόρκης. , όπου ο Λουμέτ έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός σε ηλικία 5 ετών.
Κινηματογράφος
Η ταινίες του είχαν τεράστια επιτυχία λόγω του γεγονότος ότι ήταν ικανός να σκηνοθετεί μεγάλους αστέρες του κινηματογράφου όπως τη Σοφία Λόρεν στην ταινία Μια Γυναίκα σαν κι Αυτή (That Kind of Woman, 1959), τον Μάρλον Μπράντο και την Άννα Μανιάνι στην ταινία Ο Φυγάς (The Fugitive Kind, 1959) και την Κάθριν Χέπμπορν και τον Τζέισον Ρόμπαρντς στην ταινία Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα (Long Day's Journey into the Night, 1962) (Όλοι οι ηθοποιοί της ταινίας βραβεύτηκαν για την ερμηνεία τους στο Φεστιβάλ των Καννών το 1962 ). Σκηνοθέτησε ξανά τον Χένρι Φόντα στις ταινίες Ο Πόθος της Ράμπας (Stage Struck, 1958) όπου συμπρωταγωνίστησε με τους Κρίστοφερ Πλάμερ και Σούζαν Στράσμπεργκ και Συναγερμός του Θανάτου (Fail Safe, 1964) πλάι στον Γουόλτερ Ματάου. Το 1964 σκηνοθέτησε το Ροντ Στάιγκερ στην ταινία Ο Ενεχυροδανειστής (The Pawnbroker) σε ένα ρόλο που του χάρισε τη δεύτερή του υποψηφιότητα για Όσκαρ και την επόμενη χρονιά γύρισε την ταινία Ο Λόφος (The Hill, 1965) με τον Σον Κόνερι.
Κατά τη δεκαετία του '70 είχε ήδη καθιερωθεί στο χολιγουντιανό πάνθεον των σκηνοθετών και συνέχισε να σκηνοθετεί αποτελεσματικά ηθοποιούς όπως τον Αλ Πατσίνο στις ταινίες Σέρπικο (Serpico, 1973) και Σκυλίσια μέρα (Dog Day Afternoon, 1975). Ανέλαβε επίσης τη σκηνοθεσία της κινηματογραφικής μεταφοράς του μυθιστορήματος της Άγκαθα Κρίστι, Έγκλημα στο Όριαν Εξπρές (Murder on the Orient Express, 1974), στο οποίο συμμετείχαν μεγάλοι αστέρες της περιόδου όπως ο Άλμπερτ Φίνεϊ, η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, η Λορίν Μπακόλ, ο Άντονι Πέρκινς, ο Σον Κόνερι και η Ίνγκριντ Μπέργκμαν που κέρδισε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της. Το 1976 γύρισε την ταινία Το Δίκτυο (Network), ταινία που ασκεί κριτική στον κόσμο της τηλεόρασης με τους Πίτερ Φιντς, Γουίλιαμ Χόλντεν και Φέι Ντάναγουεϊ. Η ταινία χάρισε στη Ντάναγουεϊ Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και στον Πίτερ Φιντς Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, ενώ βραβεύτηκε συνολικά με 4 Όσκαρ.
Κατά τη δεκαετία του '80 σκηνοθέτησε σημαντικές ταινίες όπως Η Ετυμηγορία (The Verdict, 1982) με πρωταγωνιστές τους Πωλ Νιούμαν και Τζέιμς Μέισον, Το Επόμενο Πρωινό (The Morning After, 1986) με την Τζέιν Φόντα και Τρέχοντας στο Κενό (Running on Empty, 1988) με τον Ρίβερ Φίνιξ.
Τη δεκαετία του '90 γύρισε μια σειρά ταινιών που δεν επανέλαβαν την επιτυχία των προηγούμενων εγχειρημάτων του (μεταξύ των οποίων και η επανεκτέλεση της ταινίας του Τζον Κασσαβέτη Γκλόρια (Gloria) το 1999 με πρωταγωνίστρια την Σάρον Στόουν). Οι δυο του τελευταίες ταινίες Ένοχη Σιωπή (Find me Guilty, 2005) με τον Βιν Ντίζελ και Πριν ο Διάβολος Καταλάβει οτι Πέθανες (Before the Devil Knows You`re Dead, 2007) με τους Ίθαν Χοκ και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν θεωρήθηκαν επιτυχημένες.
Προσωπική ζωή
Ο σκηνοθέτης υπήρξε παντρεμένος τέσσερις φορές κι είχε αποκτήσει δυο κόρες. Ο πρώτος του γάμος ήταν με την ηθοποιό Ρίτα Γκαμ.
Θάνατος
Ο Σίντεϊ Λουμέτ απεβίωσε στις 9 Απριλίου του 2011, σε ηλικία 86 ετών, στην οικία του στο Μανχάταν από λέμφωμα. Όταν ερωτήθηκε το 1997 σε συνέντευξη με ποιο τρόπο προτιμούσε να πεθάνει εκείνος απάντησε: ''Δε θα ήθελα να το σκέφτομαι. Δεν είμαι θρήσκος. Θα ήθελα όμως να μην καταλάβω χώρο. Θα προτιμούσα να με κάψουν και να ρίξουν τις στάχτες μου πάνω από το Ντελικατέσεν Κατς''.
Την ημέρα της κηδείας του διάσημοι σκηνοθέτες όπως ο Γούντι Άλεν κι ο Μάρτιν Σκορσέζε απέτισαν φόρο τιμής στο σκηνοθέτη. Ο Άλεν τον αποκάλεσε τον κατεξοχήν σκηνοθέτη της Νέας Υόρκης, ενώ ο Μάρτιν Σκορσέζε δήλωσε ότι ο σκηνοθέτης εξερεύνησε τον τρόπο ζωής στη Νέα Υόρκη με κλασικές ταινίες όπως το Σέρπικο (Serpico), το Σκυλίσια Μέρα (Dog Day Afternoon) και ιδιαίτερα από την ταινία Τον Λέγαν Πρίγκιπα της Πόλης (The Prince of the City, 1982).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Αγία Τριάδα Αγράφων Ευρυτανίας
Η Αγία Τριάδα Αγράφων ή Κερασοχωρίου ή Κρέντη είναι μικρός ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Η Αγία Τριάδα βρίσκεται στις νότιες πλαγιές των Ευρυτανικών (νοτίων) Αγράφων και στα ανατολικά του Αγραφιώτη ποταμού. Απέχει 6 χλμ. ΝΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 45 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1991 όταν απογράφηκε στην τότε κοινότητα Κερασοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κερασοχώρι, την Σκαμνιά και τον Κρέντη αποτελούν την τοπική κοινότητα Κερασοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων.
Σημείωση
Στην Ευρυτανία και το Δήμο Καρπενησίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Αγία Τριάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
ΣΚ Φράιμπουργκ
Η ΣΚ Φράιμπουργκ (Γερμανικά: SC Freiburg) είναι γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα που συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γερμανίας, την Μπουντεσλίγκα. Έδρα της είναι η πόλη Φράιμπουργκ στην Νότια Γερμανία. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Europa-Park Stadion, χωρητικότητας 34.700 θεατών.
Δήμος Κολυμβαρίου
Ο Δήμος Κολυμβαρίου ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πλατανιά. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το Κολυμβάρι. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 5.346 κατοίκους και έκταση 149.994 στρέμματα.
Πλανητικό σύστημα
Με τον γενικό όρο Πλανητικό σύστημα έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε σύστημα περιφερόμενων ουρανίων σωμάτων πέριξ ενός αστέρος, αντίστοιχα με αυτόν του Ηλιακού συστήματος.
Δήμος Κολυμβαρίου
Ο δήμος περιλάμβανε 17 δημοτικά διαμερίσματα:
Πλανητικό σύστημα
Γενικά
Επειδή είναι ακόμα αδύνατον κάθε τέτοιο σύστημα να χαρακτηρίζεται με το αντίστοιχο όνομα του άπειρου σε αριθμό αστέρων, ακολουθείται αυτός ο όρος ειδικότερα σε αναφορές τόσο σε πλανήτες όσο και σε σχηματισμούς συγκεκριμένων ειδών αστέρων.
Κάθε πλανητικό σύστημα περιλαμβάνει πλανήτες, κοσμική σκόνη, αστεροειδείς, μετεωρίτες, τυχόν φυσικούς δορυφόρους πλανητών, ή ακόμα και κομήτες, (για κάποιο χρονικό διάστημα), και βέβαια τον απλανή (αστέρα) πέριξ του οποίου περιφέρεται το σύνολο αυτών, δημιουργώντας έτσι ένα σύνολο – σύστημα.
Δημιουργία
Για τη δημιουργία των πλανητικών συστημάτων ακολουθείται η αυτή θεωρία της δημιουργίας των άστρων, σύμφωνα με την υπόθεση του νεφελώματος, δηλαδή από τη συμπύκνωση νεφών αερίων και όχι από τις οιονεί συγκρούσεις μεταξύ των ουρανίων σωμάτων όπως πιστεύονταν μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα.
Πρώτα πλανητικά συστήματα (εκτός Ηλιακού) που ανακαλύφθηκαν ήταν εκείνα των PSR 1257 και PSR 1620, τα έτη 1992 και 1993 αντίστοιχα, καθώς και του αστέρα 51 του Πήγασου το 1995, πέριξ του οποίου περιφέρεται ο πλανήτης Βελλεροφόντης.
Σημείωση
Μετά τα παραπάνω προς αποφυγή σύγχυσης, όταν γίνεται αναφορά σε πλανήτες του ηλιακού συστήματος (π.χ. Ερμής, Γη, Κρόνος κ.λπ.) τότε θα πρέπει ν΄ ακολουθείται ο όρος Ηλιακό σύστημα.
Έχουν επίσης παρατηρηθεί και ορφανοί πλανήτες, οι οποίοι δεν ανήκουν σε κάποιο πλανητικό σύστημα και δεν βρίσκονται υπό την βαρυτική επίδραση κάποιου αστέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Περίμενε Μέχρι Να Νυχτώσει
μικρογραφία|319x319εσ|Η Χέπμπορν σε στιγμιότυπο από την ταινία Η ταινία Περίμενε Μέχρι Να Νυχτώσει (αγγλ. Wait Until Dark) είναι θρίλερ αγωνίας παραγωγής 1967, σε σκηνοθεσία Τέρενς Γιανγκ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι οι: Όντρεϊ Χέπμπορν, Άλαν Άρκιν και Ρίτσαρντ Κρένα, οι οποίοι πλαισιώνονται από τους Τζακ Γουέστον, Τζούλι Χέροντ και Εφρέμ Ζίμπαλιστ. Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Φρέντρικ Νοτ. Η Όντρεϊ Χέπμπορν έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, το οποίο έχασε από την Κάθριν Χέπμπορν. Η ταινία έλαβε την 55η θέση στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου με τις 100 τρομακτικότερες ταινίες όλων των εποχών.
Πλοκή
Μια γυναίκα, η Λίζα (Σαμάνθα Τζόουνς) ταξιδεύει με το αεροπλάνο έχοντας στην κατοχή της μια κούκλα που περιέχει στην κοιλιά της μεγάλη ποσότητα ηρωίνης. Όταν φτάνει στη Νέα Υόρκη, καταλαβαίνει ότι κάποιος την παρακολουθεί και αφήνει την κούκλα στα χέρια ενός συνεπιβάτη της του Σαμ Χέντριξ (Εφρέμ Ζίμπαλιστ). Η Λίζα εξαφανίζεται και ο Σαμ πηγαίνει την κούκλα στο σπίτι του, στο οποίο ζει με την τυφλή του σύζυγο Σούζι (Όντρεϊ Χέπμπορν). Μέρες αργότερα δυο μικροαπατεώνες, ο Μάικ Τάλμαν (Ρίτσαρντ Κρένα) και ο Καρλίνο (Τζακ Γουέστον), οι οποίοι επρόκειτο να συναντήσουν τη Λίζα για να τους δώσει ποσότητα ηρωίνης, βρίσκουν τη γυναίκα νεκρή. Ο δολοφόνος, Χάρι Ρόουτ (Άλαν Άρκιν) ο σύζυγος της Λίζας, που τη σκότωσε επειδή τον πρόδωσε τους αναγκάζει να τον βοηθήσουν να βρει την κούκλα. Ο Μάικ παρουσιάζεται λοιπόν στη Σούζι, ως φίλος του Σαμ (που λείπει πάλι σε ταξίδι) από το στρατό, παίζοντας το φίλο. Ο Καρλίνο παριστάνει τον αστυνόμο. Ο Χάρι σε διπλό ρόλο, του πατέρα και του συζύγου της Λιζιάνας, που υποτίθεται έχει στενές σχέσεις με τον Σαμ και είναι νεκρή. Η μόνη ελπίδα να μην εμπλακεί ο Σαμ τη δολοφονία της, είναι να βρεθεί η κούκλα. Όμως, η Σούζι με τη βοήθεια της Γκλόριας - της μικρής γειτονοπούλας που τη βοηθάει επί πληρωμή - ανακαλύπτει την πλεκτάνη και περνάει στην αντεπίθεση. Όντας τυφλή, χρησιμοποιεί το μόνο όπλο που διαθέτει, σπάζοντας όλες τις λάμπες στο σπίτι. Ο Μάικ αναγνωρίζει την ανωτερότητά της και την αποχαιρετά, έχοντας αφήσει τον Καρλίνο να σκοτώσει τον Ρόουτ. Όμως ο σατανικός Ρόουτ έχει τον τελευταίο λόγο, και έχοντας σκοτώσει και τον Καρλίνο και τον Μάικ, μένει μόνος στο σκοτεινό σπίτι με τη Σούζι. Η μάχη είναι σκληρή, καθώς ο Ρόουτ έχει μαζί του δοχείο με βενζίνη και σπίρτα, όμως η Σούζι πολεμά με όλες της τις δυνάμεις και επιζεί. Το τέλος τη βρίσκει στην αγκαλιά του Σαμ, με τη Γκλόρια επιτέλους χαρούμενη που το βράδυ δεν ήταν βαρετό.
Πληροφορίες
Θρίλερ αγωνίας με μια Όντρεϊ Χέπμπορν, σε έναν ρόλο πολύ διαφορετικό από εκείνον του ασχημόπαπου που γίνεται κύκνος. Ο ρόλος αυτός της χάρισε την πέμπτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, το οποίο έχασε από την Κάθριν Χέπμπορν για την ταινία του 1967 Μάντεψε ποιος θα 'ρθει το βράδυ (Guess Who's Coming To Dinner). Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Φρέντρικ Νοτ, το οποίο μετέφερε στη μεγάλη οθόνη ο σκηνοθέτης Τέρενς Γιανγκ, τον οποίο η Χέπμπορν, είχε περιποιηθεί ως εθελόντρια νοσοκόμα στον Ερυθρό Σταυρό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Γιανγκ και η Χέπμπορν παρακολούθησαν μαθήματα σε σχολείο τυφλών για να προετοιμαστούν για την ταινία. Στο ρόλο του σεσημασμένου δολοφόνου, με τα πολλά πρόσωπα και τις πολλαπλές αμφιέσεις, Χάρι Ρόουτ εμφανίζεται ο Άλαν Άρκιν, ο οποίος ανέλαβε το ρόλο εφόσον κανείς άλλος δεν ήθελε να υποδυθεί έναν τόσο σατανικό άνθρωπο. Ο Άρκιν παραδόξως δεν προτάθηκε για όσκαρ για την ερμηνεία αυτή, παρά το γεγονός ότι είχε ήδη μια υποψηφιότητα στο ενεργητικό του για την ταινία της προηγούμενης χρονιάς Έρχονται οι Ρώσοι (The Russians Are Coming! The Russians Are Coming!). Όταν κάποιος δημοσιογράφος τον ρώτησε το λόγο για τον οποίο δεν ήταν υποψήφιος, εκείνος του απάντησε: "Πώς είναι δυνατόν κανείς να προταθεί για όσκαρ έχοντας βασανίσει την Όντρεϊ Χέπμπορν;". Παραγωγός της ταινίας ήταν ο ηθοποιός και μέχρι τότε σύζυγος της Χέπμπορν, Μελ Φερέρ, οι δυο τους χώρισαν ένα χρόνο μετά τα γυρίσματα της ταινίας.
Υποδοχή
Η ταινία είχε προϋπολογισμό 4 εκατομμυρίων δολαρίων κι έκανε εισπράξεις 17,5 εκατομμυρίων. Οι κριτικοί της περιόδου υποδέχτηκαν την ταινία με ανάμεικτα συναισθήματα άλλα όλοι επαίνεσαν την ερμηνεία της Χέπμπορν.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τέρενς Γιανγκ
Πολυχρόνης Λεμπέσης
left|thumb|Νέα με τοπική φορεσιά, Λεμπέσης Πολυχρόνης, Υδατογραφία σε χαρτί,30 x 20 εκ., Ιδιωτική συλλογή Ο Πολυχρόνης Λεμπέσης (Σαλαμίνα, 1848 – Αθήνα, 1913) ήταν Έλληνας ζωγράφος, από τους σημαντικότερους της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου». Ρωμαλέος καλλιτέχνης, άφησε λιγοστή παραγωγή, εκατό περίπου πίνακες. Ζωγράφισε κυρίως πρόσωπα, αλλά και τοπία, νεκρές φύσεις και θέματα από την καθημερινή ζωή,όπως το ορφανό, παιδιά που κλέβουν μήλα (1884), χωρική σε γαϊδουράκι (1888), αγρόκτημα με γαλοπούλες (1891) κ.α. Ως αγιογράφος εργάστηκε στις εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου Καρύτση, των Αγίων Θεοδώρων στο Α΄Νεκροταφείο, του Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά, στην Εκκλησία Εισοδίων της Θεοτόκου στα Αμπελάκια της Σαλαμίνας κ.α. Ο Λεμπέσης, ο σιωπηλός, ασκητικός και σεμνός ζωγράφος, πέρασε τη ζωή του μακριά από τη διαμάχη για την πρόσκαιρη δόξα και τον εύκολο πλουτισμό.
Βιογραφία
Σπούδασε ζωγραφική στην Αθήνα αρχικά. Με την υποστήριξη του πολιτικού Δημητρίου Βούλγαρη ή Τζουμπέ έλαβε υποτροφία και συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου. Στο Μόναχο έγινε φίλος με τον ήδη γνωστό Νικόλαο Γύζη. Μαθήτευσε επίσης στα εργαστήρια του Βίλχελμ Λίντενσμιτ του Νεότερου (Wilhelm Lindenschmidt dJ.) και του Λούντβιχ φον Λοφτς (Ludwig von Löfftz).
Έτσι σιγοσβήνει, άγνωστος, φτωχός, μονάχος ο Λεμπέσης στα 1913. «Απέθανεν ένας των ικανοτέρων ζωγράφων μας, ο Πολυχρόνης Λεμπέσης», σύμφωνα με δημοσίευμα της εποχής «… περί του εκλιπόντος εν αφανεία αλλά και εν αφανεία ζήσαντος καλλιτέχνου». Για να βρεθούν χρήματα για την κηδεία του πουλήθηκαν στην αγορά του Πειραιά, σ΄ένα ψαρά και σ΄έναν μπακάλη, όσα έργα του υπήρχαν στο εργαστήρι για 2 ή 5 δραχμές το καθένα. Συνολικά συγκεντρώθηκαν εξήντα δραχμές. Η είδηση του θανάτου του μόλις δημοσιεύτηκε στα ψιλά κάποιας πειραιώτικης εφημερίδας και στα δύο καλλιτεχνικά περιοδικά της εποχής. Είναι άλλωστε η εποχή των θριαμβικών αγώνων της Ελλάδας στους Βαλκανικούς πολέμους και δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για θλίψη για το ζωγράφο που πάντα έζησε «έξω από τους κύκλους των αγώνων και των προστριβών των ομοτέχνων του – αντιτέχνων θα έλεγε ο Λουκιανός μακρυά από τα χαλκεία της εφήμερης φήμης που είναι τα δημοσιογραφικά γραφεία. Ο Λεμπέσης, ο σιωπηλός, ασκητικός και σεμνός ζωγράφος, πέρασε τη ζωή του μακριά από τη διαμάχη για την πρόσκαιρη δόξα και τον εύκολο πλουτισμό. Με επίγνωση της αξίας του, αλλά ταπεινός και από ένα σημείο και πέρα αποτραβηγμένος, θυμίζει πολύ τον άλλο «Κοσμοκαλόγερο», τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Λέγεται, πάντως, ότι η εχθρική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε εναντίον του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο Νικηφόρο Λύτρα. Διάφορες ιστορίες, που ίσως δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, δίνουν κάποια ιδέα της ατμόσφαιρας αυτής. Κάποτε ο Φερνάνδος Σερπιέρης κάλεσε τον Λεμπέση να του κάνει ένα πορτρέτο (ανήκει σήμερα στη Συλλογή Ε.Κουτλίδη). Ο Λεμπέσης ζήτησε και πήρε για το έργο 2800 δραχμές. Ζωγράφισε το Σερπιέρη όπως ακριβώς ήταν, αρκετά παχύ και ογκώδη. Ο Σπερπιέρης έδειξε στο Λύτρα το πορτρέτο του για να κρίνει τη δουλειά του νεοφερμένου ζωγράφου. Ο Λύτρας παρατήρησε ότι ήταν μεν καλό αλλά δεν είχε τίποτε το καλλιτεχνικό. Την κρίση αυτή, που κολάκευε τον εικονιζόμενο, μετέφερε ο Σερπιέρης στο Λεμπέση. Ο Λεμπέσης θύμωσε, έδωσε πίσω στο Σερπιἐρη τα λεφτά, πήρε το πορτρέτο, το έκοψε και το έκανε μικρότερο. Το έργο αυτό είναι ένα από τα καλύτερα πορτρέτα της νεοελληνικής τέχνης και ορισμένοι κριτικοί βρίσκουν ότι έχει αναλογίες με την αυτοπροσωπογραφία του Σεζάν. Ο Λεμπέσης ήταν ένας από τους ελάχιστους σπουδασμένους στην Ευρώπη ζωγράφους που κάνουν αγιογραφίες. Συνήθως πιστεύεται ότι η ανάγκη τον έκαμε αγιογράφο με το δυσάρεστο αποτέλεσμα να περιορίσει την άλλη ζωγραφική του και στο τέλος σχεδόν να την εγκαταλείψει.
Έργο
Τα έργα του που είναι γνωστά στο κοινό — μαζί με τις αγιογραφίες του σε εκκλησίες της Αθήνας, του Πειραιά και της Σαλαμίνας δεν ξεπερνούν τα εκατό. Ορισμένα από τα πιο γνωστά του έργα βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη (Γυμνό, Το αγόρι με τα κουνέλια, Η ανηψιά του καλλιτέχνη, Προσωπογραφία του αδελφού του, κ.ά.), στην Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ στο Μέτσοβο (Το κορίτσι με τα περιστέρια) και στο Τελλόγλειο Ίδρυμα στην Θεσσαλονίκη (Το αλητόπαιδο). Ο Λεμπέσης ήταν ένας από τους ελάχιστους σπουδασμένους στην Ευρώπη ζωγράφους που κάνουν αγιογραφίες. Συνήθως πιστεύεται ότι η ανάγκη τον έκαμε αγιογράφο με το δυσάρεστο αποτέλεσμα να περιορίσει την άλλη ζωγραφική του και στο τέλος σχεδόν να την εγκαταλείψει. Ζωγράφισε, μεταξύ άλλων, τη Γέννηση στη Εκκλησία Εισοδίων της Θεοτόκου στα Αμπελάκια Σαλαμίνας και την Πλατυτέρα των ουρανών (όπου διακρίνονται η λιτότητα, η σεμνότητα της βρεφοκρατούσας Παναγίας) και η παρθενική αβρότητα των δυο αγγέλων που την περιστοιχίζουν με την ωραία πτυχολογία τους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι Κατηγορία:Σχολή του Μονάχου
Περτίναξ
Ο Πόπλιος Έλβιος Περτίναξ (Publius Helvius Pertinax, 1 Αυγούστου 126 – 28 Μαρτίου 193) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για τους τρεις πρώτους μήνες του 193. Το όνομά του, περτίνακας, σημαίνει πεισματάρης. Διάδοχος του δολοφονηθέντος Κόμμοδου, ήταν ο πρώτος, που διετέλεσε Αυτοκράτορας κατά το ταραχώδες Έτος των Πέντε Αυτοκρατόρων.
Ήταν γιος ενός ελευθερωμένου σκλάβου, που αρχικά εργάστηκε ως δάσκαλος πριν γίνει αξιωματικός του στρατού. Πολέμησε εναντίον των Παρθών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 160 και η επιτυχία του τον οδήγησε σε υψηλότερες θέσεις, τόσο στον στρατιωτικό όσο και στον πολιτικό τομέα, καθώς έγινε Ρωμαίος έπαρχος και πολίαρχος.