cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρυσοφόρα Μεσσηνίας
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 27 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια - αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχει και η βυζαντινή εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Παναγίας, η οποία υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.
Άγιος Γεώργιος Δωρίου Μεσσηνίας
Ο Άγιος Γεώργιος έχει το χειρότερο πανυγήρι από οποιδήποτε άλλο χωριό της Μεσσηνίας της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Δωρίου, του δήμου Οιχαλίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μεσσηνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τριφυλίας του νομού Μεσσηνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Μεσσηνίας, στις νοτιοδυτικές απολήξεις του όρους Τετράζιο. Βρίσκεται ΒΑ. από το Κοπανάκι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 47 χλμ. περίπου ΒΔ. της Καλαμάτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται το 1927 να αποσπάται από την κοινότητα Δωρίου και να ορίζεται έδρα της κοινότητας Αγίου Γεωργίου, αλλά το 1939 επανεντάχθηκε στην κοινότητα Δωρίου.Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Δωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιχαλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Αεροδρόμιο Λονγκ Ταν
Το Αεροδρόμιο Λονγκ Ταν  (Sân bay quốc tế Long Thành) είναι ένα προς κατασκευή αεροδρόμιο στο Βιετνάμ, στην περιοχή του Λονγκ Ταν, επαρχία Ντονγκ Νάι, 40 χλμ βορειοανατολικά από το Χο Τσι Μιν (πόλη) στο νότιο Βιετνάμ.
Η πρώτη φάση κατασκευής θα αρχίσει το 2015. Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης, το αεροδρόμιο θα είναι σε θέση να εξυπηρετήσει 25 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Η δεύτερη φάση θα ξεκινήσει από το 2020 με ένα τρίτο αεροδιάδρομο και ένα νέο τερματικό σταθμό, κατά συνέπεια η ικανότητα του αεροδρομίου θα αυξηθεί σε 50 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Από το 2030, στην τρίτη φάση, το αεροδρόμιο θα έχει 4 διαδρόμους, 4 τερματικά και θα είναι σε θέση να εξυπηρετεί 100 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια στην Ασία.
To Αεροδρόμιο Ταν Σον Νιάτ θα εξυπηρετεί εσωτερικούς επιβάτες από το 2020.
Κατηγορία:Αεροδρόμια στο Βιετνάμ Λονγκ Ταν
ΤΕΕΜ
Το ΤΕΕΜ (Τμήμα Εξουδετέρωσης Εκρηκτικών Μηχανισμών) αποτελεί ειδική μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας με αποστολή την αντιμετώπιση βομβιστικών ενεργειών.
Διαθέτουν ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους οι οποίοι με την όσφρηση τους ανιχνεύουν βόμβες και άλλες επικίνδυνες συσκευές.
Κιμ Ντε-τζουνγκ
Ο Κιμ Ντέ-τζουνγκ (김대중, Σίναν, 6 Ιανουαρίου 1924 – Σεούλ, 18 Αυγούστου 2009) ήταν ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας από το 1998 ως το 2003. Το 2000 τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης. Αποκλήθηκε και ο «Νέλσον Μαντέλα της Ασίας» εξαιτίας της μακρόχρονης αντίδρασής του προς τον αυταρχισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1976-1977
Το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1976-77 διεξήχθη σε δυο ομίλους (νότου-βορρά) δέκα ομάδων έκαστος, με τον πρωταθλητή κάθε ομίλου να κερδίζει την απευθείας άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία.
To πρωτάθλημα έληξε αρχές Μαΐου 1977 και πρωταθλητές αναδείχθηκαν το Μαρούσι (Νότιος Όμιλος) και η ΧΑΝΘ (Βόρειος Όμιλος).
Συμμετείχαν:
Νότιος Όμιλος: Μαρούσι, Έσπερος Καλλιθέας, Εθνικός Π., Παγκράτι, Ηλυσιακός, Ιωνικός ΝΦ, ΕΑ Πατρών, Ηράκλειο, Κολοσσός, Παναχαϊκή.
Βόρειος Όμιλος: ΧΑΝΘ, Αναγέννηση, Έσπερος, ΒΑΟ, Πιερικός, Απόλλων, Ολυμπιακός Βόλου, Νίκη Βόλου, ΕΑ Λαρίσης, ΓΣ Λαρίσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1976 1977 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1976 1977
Χουάν Γκαρθία-Μαργάγιο ι Γκαρθία
Ο Χουάν Γκαρθία-Μαργάγιο ι Γκαρθία (ισπανικά: Juan García-Margallo y García, 12 Ιουλίου 1839 - 28 Οκτωβρίου 1893) ήταν ένας ανώτατος αξιωματικός του Ισπανικού Στρατού Ξηράς.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1839 στην πόλη Μοντάντσεθ της Επαρχίας του Κάθερες. Εντάχθηκε στον Ισπανικό Στρατό Ξηράς τη δεκαετία του 1850, φθάνοντας στο βαθμό του υπολοχαγού το 1858. Το 1859 εντάχθηκε στις στρατιωτικές δυνάμεις που πολέμησαν στον Πόλεμο της Αφρικής, κατά τον οποίο τραυματίστηκε, αλλά ξεχώρισε στο πεδίο της μάχης.
Διετέλεσε κυβερνήτης της Μελίγια, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση στις 30 Σεπτεμβρίου του 1891, παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι το 1893. Ο Μαργάγιο προήχθη αργότερα σε στρατηγό. Μετά από μια επίθεση από τους ιθαγενείς κατοίκους του Ριφ, παγιδεύτηκε στο οχυρό Καμπρερίθας Άλτας, όπου σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των μαχών στις 28 Οκτωβρίου (Πόλεμος του Μαργάγιο).
Τα λείψανά του βρίσκονται στο Πάνθεον Μαργάγιο, στο Δημοτικό Κοιμητήριο της Αμώμου Σύλληψης της Μελίγια. Ο Χουάν Γκαρθία-Μαργάγιο ι Γκαρθία ήταν προπάππους του υπουργού Χοσέ Μανουέλ Γκαρθία-Μαργάγιο.
Μαρία Καραγιώργη-Γυφτοδήμου
Η Μαρία Καραγιώργη-Γυφτοδήμου (το γένος Αγριγιαννάκη) (Μηλιές 23 Δεκεμβρίου 1918 - 20 Μαΐου 2012) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, αγωνίστρια της Αριστεράς, και βουλευτής της ΕΔΑ το 1963 και το 1964.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Μιχαήλ Νεστέροφ
Ο Μιχαήλ Βασίλιεβιτς Νέστεροφ (ρωσικά: Михаи́л Васи́льевич Не́стеров, ΔΦΑ [mʲɪxɐˈil vəˈsʲilʲjɪvʲɪtɕ ˈnʲestʲɪrəf], Ουφά 31 Μαΐου 1862 – Μόσχα 18 Οκτωβρίου 1942) ήταν Ρώσος ζωγράφος, ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος του Συμβολισμού στη ρωσική τέχνη. Ήταν μαθητής του Πάβελ Τσιστιακόφ (Павел Чистяков, Pavel Tchistyakov) στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης και αργότερα προσχώρησε στην ομάδα καλλιτεχνών, γνωστής ως οι «Περιπλανώμενοι» (Peredvizhniki), συμμετέχοντας σε περιοδεύουσες εκθέσεις.
Τα έργα του
Αρχικά, ο Νέστεροφ φιλοτεχνούσε πίνακες με ιστορικά θέματα και σκηνές της καθημερινής ζωής, αλλά αργότερα ενδιαφέρθηκε κυρίως για έργα με θρησκευτικό και φιλοσοφικό περιεχόμενο. Στα έργα αυτά περιλαμβάνονται: «Ερημίτης» (1889, Πινακοθήκη Τρετιακόφ, Μόσχα), «Το όραμα του νεαρού Βαρθολομαίου» (1889 – 1890, Πινακοθήκη Τρετιακόφ, Μόσχα), που απεικονίζει τη μεταστροφή του μεσαιωνικού Ρώσου Αγίου Σεργίου Ραντονέζσκι (Sergei Radonezhsky) και θεωρείται ως το παλαιότερο δείγμα ρωσικής συμβολικής τέχνης, «Ο Άγιος Σέργιος Ραντονέζσκι σε νεαρή ηλικία» (1892 – 97, Πινακοθήκη Τρετιακόφ, Μόσχα), «Τσαρέβιτς Ντμίτρι» (1899, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη), «Φιλόσοφοι (Πορτρέτο του Πάβελ Φλορένσκι και Σεργκέι Μπουλγκάκοφ)» (1917, Πινακοθήκη Τρετιακόφ, Μόσχα), «Αρχιεπίσκοπος (Πορτρέτο του Αντόνι Βολίνσκι)» (1917, Πινακοθήκη Τρετιακόφ, Μόσχα).
Ο αριστουργηματικός πίνακάς του «Φορώντας το πέπλο» (1898, Ρωσικό μουσείο, Αγία Πετρούπολη), που απεικονίζει ένα επεισόδιο από τη ρωσική εκκλησιαστική ζωή, εμπνέεται από ποιητική διάθεση και έντονο λυρισμό. Στο ίδιο λυρικό ύφος είναι το «Πορτρέτο της Όλγας Νέστεροβα, γνωστής ως γυναίκας που αρεσκόταν στην ιππασία» (1906, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη) και το «Πορτρέτο του Λέοντα Τολστόι» (1907).
Οι τοιχογραφίες και τα πορτρέτα
thumb|left|260px|"Φορώντας το πέπλο" (1897 - 1898, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη). Από το 1890 ως το 1910, ο Νέστεροφ έζησε στο Κίεβο και την Αγία Πετρούπολη, φιλοτεχνώντας τις τοιχογραφίες στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βλαδίμηρου στο Κίεβο και την Εκκλησία του Ρέοντος Αίματος στην Αγία Πετρούπολη. Μετά το 1910, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στη Μόσχα, εργαζόμενος στη μονή Μαρφο-Μαρίνσκι. Ως ευσεβής θρησκευόμενος, ο Νέστεροφ δεν αποδέχτηκε ποτέ στη ζωή του τη Μπολσεβίκικη Επανάσταση, αλλά παρέμεινε στη Ρωσία μέχρι το θάνατό του. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, ζωγράφιζε με λυρικό ύφος πορτρέτα πολλών διάσημων προσώπων της εποχής του, όπως το «Πορτρέτο του γλύπτη Ιβάν Σαντρ» (1934), το «Πορτρέτο του Ιβάν Πάβλοφ» (1935), το «Πορτρέτο της γλύπτριας Βέρας Μούχινα» (1940) κ. ά.
Πηγές
• «The Russian Museum (A pictorial Guide)», pp. 103-104, Palace Editions, St. Petersburg, 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι
Κοίμηση της Θεοτόκου- Μονή Παλαιοπαναγιάς Λακωνία (1305)Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Περιγραφή
Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι από τη Μονή Παλαιοπαναγιάς στη Λακωνια. Είναι πολυπρόσωπη σύνθεση η οποία βάσει της επιγραφής τοποθετείται χρονικά στα 1305. Κοσμούσε τον βόρρειο τοίχο του καθολικού της Μονής Είναι έργο του Κωνσταντίνου Μανασσή. Στο έργο έχουμε στοιχεία συντηρητικά: σχηματοποιημένη απόδοση κόμης και νεότερα στοιχεία, όπως ογκηρή απόδοση σωμάτων, ταραγμένη πτυχολογία και πολύπλοκα αρχιετεκτονήματα.Οι διαστάσεις της είναι 222, 5 εκ Χ202 εκ.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Ιωάννης Απόκαυκος (απεβ. 1345)
Να μην συγχέεται με τον Ιωάννη Απόκαυκο, βυζαντινό λόγιο και ιερέα του 11ου-12ου αιώνα
Ο Ιωάννης Απόκαυκος (απεβ. 1345) ήταν ευγενής, καθώς είχε τον τίτλο του μεγάλου πριμικηρίου. Έγινε κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης, αλλά οι Ζηλωτές τον εκτέλεσαν ως σύμμαχο του Καντακουζηνού.
Βιογραφία
Ο πατέρας του Αλέξιος Απόκαυκος δεν ήταν υψηλής καταγωγής, αλλά ανήλθε σε πολλά αξιώματα της ιεραρχίας, όπως του μεγάλου δούκα και συσσώρευσε περιουσία. Στον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο 1341-47 ήταν από τoυς ηγέτες της μερίδας της αντιβασίλισσας Άννας της Σαβοΐας.
Ο Ιωάννης ήταν ο πρωτότοκος γιος του από τον πρώτο γάμο του Αλεξίου με την κόρη του Δισυπάτου, ιερέα στην Αγ. Σοφία. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο, οι Ζηλωτές της Θεσσαλονίκης εξεγέρθηκαν εναντίον του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού· ο Ιωάννης ονομάστηκε μέγας πριμικήριος και εστάλη στην πόλη ως κυβερνήτης της. Η πραγματική εξουσία όμως ήταν στα χέρια των στασιαστών Ζηλωτών. Το 1345 ο πατέρας του πήγε να επισκεφθεί μία νέα φυλακή στην Κωνσταντινούπολη, όπου κρατούντο οπαδοί του Καντακουζηνού, οι οποίοι εξεγέρθηκαν και τον σκότωσαν. Τότε ο Ιωάννης στη Θεσσαλονίκη δήλωσε οπαδός του Καντακουζηνού και προσπάθησε να πάρει τον έλεγχο της πόλης, όμως οι Ζηλωτές κυριάρχησαν, πριν έλθει ο Καντακουζηνός προς βοήθειά του.
Ο Ιωάννης και οι υποστηρικτές του συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν.
Οικογένεια
Ο Ιωάννης (ή ο αδελφός του Μανουήλ) νυμφεύτηκε μία κόρη του Ιωάννη Βατάτζη μεγάλου στρατοπεδάρχη.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες Ιωαννης
Ιωάννης Ιντζές
Ο Ιωάννης Ιντζές του Δημητρίου (1905-1961) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής.
Γεννήθηκε στη Ναύπακτο, σπούδασε Νομική και εργάστηκε ως δικηγόρος στην Αθήνα. Εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1952, 1956, 1958 και 1961. Πέθανε στις 9 Νοεμβρίου 1961.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Sex on the Beach (κοκτέιλ)
δεξιά|χωρίς-πλαίσιο Το Sex on the Beach (μετάφραση: Συνουσία στην Παραλία) είναι ένα αλκοολούχο ποτό που περιέχει βότκα, σναπς ροδάκινου, χυμό πορτοκαλιού και χυμό κράνμπερι. Είναι επίσημο κοκτέιλ της Διεθνούς Ένωσης Μπάρμεν.
Γενικοί τύποι
Υπάρχουν δύο γενικοί τύποι κοκτέιλ:
Το ποτό φτιάχνεται με πάγο σε ψηλό ποτήρι και γαρνίρεται με μια φέτα πορτοκάλι. Μερικές φορές αναμειγνύονται σε μικρότερες ποσότητες και σερβίρονται ως σφηνάκι.
Παραλλαγές
Ορισμένες παράγωγες παραλλαγές έχουν τα δικά τους ονόματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη συνταγή κοκτέιλ IBA Κατηγορία:Κοκτέιλ
Δημήτριος Κομνηνός Ευδαιμονοϊωάννης
Ο Δημήτριος Κομνηνός Ευδαιμονοϊωάννης (άκμασε 1360-1366) ήταν αξιωματούχος στις Σέρρες κατά τη δεκαετία του 1360, κεφαλή και καθολικός κριτής της πόλης.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών Κατηγορία:Σερβική Αυτοκρατορία
Κατάλογος αστέρων του Μικρού Κυνός
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Μικρού Κυνός παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Μικρού Κυνός κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Μ *
Κυτόχρωμα P450
thumb|250px|Η δομή της 14α-απομεθυλάσης της λανοστερόλης (CYP51) Τα κυτοχρώματα P450 (CYPs) είναι υπεροικογένεια ενζύμων που περιέχουν αίμη ως συμπαράγοντα και λειτουργούν ως μονοοξυγενάσες. Στα θηλαστικά, αυτές οι πρωτεΐνες οξειδώνουν στεροειδή, λιπαρά οξέα και ξενοβιοτικά, και είναι σημαντικές για την κάθαρση διαφόρων ενώσεων, καθώς και για τη σύνθεση και τη διάσπαση των ορμονών. Στα φυτά, αυτές οι πρωτεΐνες είναι σημαντικές για τη βιοσύνθεση αμυντικών ενώσεων, λιπαρών οξέων και ορμονών.
Τα ένζυμα του κυτοχρώματος έχουν εντοπιστεί σε όλα τα βασίλεια της ζωής: ζώα, φυτά, μύκητες, προστατευτικά, βακτήρια και αρχαία, καθώς και σε ιούς. Ωστόσο, δεν είναι πανταχού παρόντα. Για παράδειγμα, δεν έχουν βρεθεί στο Escherichia coli. Όσον αφορά το 2018, είναι γνωστές περισσότερες από 300.000 διακριτές πρωτεΐνες CYP.
Τα κυτοχρώματα, γενικά, είναι τα τελικά ένζυμα οξειδάσης σε αλυσίδες μεταφοράς ηλεκτρονίων και γενικά κατηγοριοποιούνται ως συστήματα που περιέχουν Ρ450. Ο όρος "P450" προέρχεται από τη φασματοφωτομετρική κορυφή στο μήκος κύματος της μέγιστης απορρόφησης του ενζύμου (450 nm) όταν βρίσκεται σε ανηγμένη κατάσταση και συμπλοκοποιείται με μονοξείδιο του άνθρακα. Τα περισσότερα CYP απαιτούν μια πρωτεΐνη να παραδώσει ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια για τη αναγωγή του σιδήρου (και τελικά του μοριακού οξυγόνου).
Μηχανισμός
μικρογραφία|400x400εσ| Το "ενδιάμεσο Fe (V)" κάτω αριστερά είναι μια απλοποίηση: είναι ένα Fe (IV) με έναν ριζικό συνδετήρα αίμης.
Δομή
Η ενεργή περιοχή του κυτοχρώματος Ρ450 περιέχει ένα κέντρο σιδήρου-αίμης. Ο σίδηρος είναι συζευγμένος με μια πρωτεΐνη μέσω ενός προσδέτη θειόλης κυστεΐνης. Αυτή η κυστεΐνη και άλλα πλευρικά κατάλοιπα είναι σε μεγάλο βαθμό διατηρημένα στα γνωστά κυτοχρώματα και έχουν την υπογραφή [FW] - [SGNH] - x - [GD] - {F} - [RKHPT] - {P} - C - [LIVMFAP] - [GAD]. Εξαιτίας της μεγάλης ποικιλίας αντιδράσεων που καταλύουν τα κυτοχρώματα, οι δράσεις και οι ιδιότητες πολλών κυτοχρωμάτων διαφέρουν σε πολλά σημεία. Γενικά, ο καταλυτικός κύκλος του P450 είναι ο εξής:
Καταλυτικός κύκλος
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Ο μηχανισμός ανάκαμψης οξυγόνου που χρησιμοποιείται από το κυτόχρωμα Ρ450 για τη μετατροπή των υδρογονανθράκων σε αλκοόλες μέσω της δράσης της «ένωσης Ι», ενός οξειδίου του σιδήρου (IV) που συνδέεται με ένα κατιόν της ρίζας αίμης.
P450 στον άνθρωπο
Τα ανθρώπινα κυτοχρώματα είναι κυρίως πρωτεΐνες που σχετίζονται με τη μεμβράνη βρίσκονται είτε στην εσωτερική μεμβράνη των μιτοχονδρίων είτε στο ενδοπλασματικό δίκτυο των κυττάρων. Τα CYP μεταβολίζουν χιλιάδες ενδογενείς και εξωγενείς χημικές ουσίες. Ορισμένα CYP μεταβολίζουν μόνο ένα (ή πολύ λίγα) υποστρώματα, όπως το CYP19 (αρωματάση), ενώ άλλα μπορεί να μεταβολίζουν πολλαπλά υποστρώματα. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά δείχνουν την σημασία τους στην ιατρική. Τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 υπάρχουν στους περισσότερους ιστούς του σώματος και παίζουν σημαντικό ρόλο στη σύνθεση και τη διάσπαση των ορμονών (συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης και του μεταβολισμού των οιστρογόνων και της τεστοστερόνης ), στη σύνθεση χοληστερόλης και στον μεταβολισμό της βιταμίνης D. Τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 επίσης λειτουργούν στο μεταβολισμό δυνητικά τοξικών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων και προϊόντων ενδογενούς μεταβολισμού όπως η χολερυθρίνη, κυρίως στο ήπαρ.
Το Human Genome Project έχει εντοπίσει 57 ανθρώπινα γονίδια που κωδικοποιούν τα διάφορα ένζυμα του κυτοχρώματος P450.
Μεταβολισμός φαρμάκων
μικρογραφία|400x400εσ| Ποσοστό των αντιμυκητιασικών φαρμάκων που μεταβολίζονται από διαφορετικές οικογένειες CYP. Τα CYPs είναι τα κύρια ένζυμα που εμπλέκονται στον μεταβολισμό φαρμάκων, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 75% του συνολικού μεταβολισμού. Τα περισσότερα φάρμακα υφίστανται απενεργοποίηση από CYPs, είτε άμεσα είτε με διευκόλυνση της απέκκρισης από το σώμα. Επίσης, πολλές ουσίες βιοενεργοποιούνται από τα CYPs για να σχηματίσουν τις δραστικές τους ενώσεις, όπως το αντιαιμοπεταλιακό φάρμακο κλοπιδογρέλη.
Αλληλεπίδραση φαρμάκων
Πολλά φάρμακα μπορεί να αυξήσουν ή να μειώσουν τη δραστηριότητα διαφόρων ισοενζύμων CYP είτε προκαλώντας τη βιοσύνθεση ενός ισοζύμου (επαγωγή ενζύμου) είτε αναστέλλοντας άμεσα τη δραστηριότητα του CYP (αναστολή ενζύμου). Ένα κλασικό παράδειγμα περιλαμβάνει αντιεπιληπτικά φάρμακα, όπως η φαινυτοΐνη, η οποία επάγει τα CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19 και CYP3A4.
Οι επιδράσεις στη δραστηριότητα των ισοενζύμων του CYP είναι μια σημαντική πηγή ανεπιθύμητων αλληλεπιδράσεων φαρμάκων, καθώς οι αλλαγές στη δραστικότητα του ενζύμου CYP μπορεί να επηρεάσουν το μεταβολισμό και την κάθαρση διαφόρων φαρμάκων. Για παράδειγμα, εάν ένα φάρμακο αναστέλλει τον μεταβολισμό που προκαλείται από το CYP ενός άλλου φαρμάκου, το δεύτερο φάρμακο μπορεί να συσσωρευτεί στο σώμα σε τοξικά επίπεδα. Ως εκ τούτου, αυτές οι αλληλεπιδράσεις φαρμάκων μπορεί να απαιτούν προσαρμογές της δοσολογίας ή επιλογή φαρμάκων που δεν αλληλεπιδρούν με το σύστημα CYP. Τέτοιες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ληφθούν υπόψη όταν χρησιμοποιούνται φάρμακα ζωτικής σημασίας για τον ασθενή, φάρμακα με σημαντικές παρενέργειες ή φάρμακα με στενό θεραπευτικό δείκτη, αλλά οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να υπόκειται σε μεταβαλλόμενη συγκέντρωση στο πλάσμα λόγω αλλαγμένου μεταβολισμού φαρμάκων.
Πολλά υποστρώματα για το CYP3A4 είναι φάρμακα με στενό θεραπευτικό δείκτη, όπως η αμιωδαρόνη ή η καρβαμαζεπίνη. Επειδή αυτά τα φάρμακα μεταβολίζονται από το CYP3A4, τα μέσα επίπεδα αυτών των φαρμάκων στο πλάσμα μπορεί να αυξηθούν λόγω της αναστολής του ενζύμου ή να μειωθούν λόγω της επαγωγής του ενζύμου.
Αλληλεπίδραση άλλων ουσιών
Οι φυσικώς απαντώμενες ενώσεις μπορούν επίσης να προκαλέσουν ή να αναστέλλουν τη δραστικότητα των κυτοχρωμάτων Για παράδειγμα, βιοδραστικές ενώσεις που βρίσκονται στο χυμό των γκρέιπφρουτ και μερικούς άλλους χυμούς φρούτων, συμπεριλαμβανομένων των μπεργκαμποτίνης, διϋδροξυμπεργαμοττίνης, και παραδικίνης-Α, έχουν βρεθεί να αναστέλλουν τον μεσολαβούμενο από το CYP3A4 μεταβολισμό ορισμένων φαρμάκων, οδηγώντας σε αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα και, ως εκ τούτου, μεγάλη πιθανότητα υπερδοσολογία. Λόγω αυτού του κινδύνου, συνιστάται συνήθως η αποφυγή του χυμού γκρέιπφρουτ και των φρέσκων γκρέιπφρουτ κατά τη χρήση φαρμάκων.
Οικογένειες CYP σε ανθρώπους
Οι άνθρωποι έχουν 57 γονίδια και περισσότερα από 59 ψευδογονίδια που χωρίζονται σε 18 οικογένειες γονιδίων κυτοχρώματος P450 και 43 υποοικογένειες. Αυτή είναι μια περίληψη των γονιδίων και των πρωτεϊνών που κωδικοποιούν. Για λεπτομερείς πληροφορίες, ανατρέξτε στην αρχική σελίδα της επιτροπής ονοματολογίας του κυτοχρώματος P450.
Ζώα
Πολλά ζώα έχουν τα ίδια πολλά ή περισσότερα γονίδια CYP από αυτά που έχουν οι άνθρωποι. Οι αναφερόμενοι αριθμοί κυμαίνονται από 35 γονίδια στο σπόγγο Amphimedon queenslandica έως 235 γονίδια στο κεφαλόχορδο Branchiostoma floridae. Τα ποντίκια έχουν γονίδια για 101 CYP και οι αχινοί έχουν ακόμη περισσότερα (ίσως και 120 γονίδια). Τα περισσότερα ένζυμα CYP θεωρείται ότι έχουν δραστηριότητα μονοοξυγενάσης, όπως συμβαίνει για τα περισσότερα CYP θηλαστικών που έχουν διερευνηθεί (εκτός, π.χ., των CYP19 και CYP5 ). Η αλληλουχία γονιδίων και γονιδιώματος γίνεται κατά πολύ ταχύτερα από τον βιοχημικό χαρακτηρισμό της ενζυμικής λειτουργίας, αν και έχουν βρεθεί πολλά γονίδια με στενή ομολογία με τα CYP με γνωστή λειτουργία, δίνοντας στοιχεία για τη λειτουργικότητά τους.
Τα CYP έχουν εξεταστεί εκτενώς σε ποντίκια, αρουραίους, σκύλους και λιγότερο σε ψάρια ζέμπρα, προκειμένου να διευκολυνθεί η χρήση αυτών των μοντέλων οργανισμών στην ανακάλυψη φαρμάκων και στην τοξικολογία. Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν επίσης CYP σε είδη πτηνών, ιδιαίτερα στις γαλοπούλες, που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμο μοντέλο για την έρευνα για τον καρκίνο στον άνθρωπο. Τα CYP1A5 και CYP3A37 στις γαλοπούλες βρέθηκαν να είναι πολύ παρόμοια με τα ανθρώπινα CYP1A2 και CYP3A4 αντίστοιχα, όσον αφορά τις κινητικές τους ιδιότητες καθώς και τον μεταβολισμό της αφλατοξίνης Β1.
Τα CYP έχουν επίσης μελετηθεί σε μεγάλο βαθμό στα έντομα, συχνά για να κατανοηθεί η αντοχή στα φυτοφάρμακα. Για παράδειγμα, το CYP6G1 συνδέεται με την αντοχή σε εντομοκτόνα της Drosophila melanogaster που είναι ανθεκτική στο DDT και το CYP6M2 στον φορέα ελονοσίας, τα κουνούπια Anopheles gambiae, είναι ικανό να μεταβολίζει άμεσα πυρεθροειδή.
Μικροβιακός
Τα μικροβιακά κυτοχρώματα P450 είναι συχνά διαλυτά ένζυμα και εμπλέκονται σε διάφορες μεταβολικές διεργασίες. Στα βακτήρια η κατανομή των P450s είναι πολύ μεταβλητή με πολλά βακτήρια να μην έχουν ταυτοποιημένα P450 (π.χ. E.coli). Ορισμένα βακτήρια, κυρίως ακτινομύκητες, έχουν πολυάριθμα P450. Αυτά που έχουν εντοπιστεί μέχρι στιγμής εμπλέκονται γενικά είτε στον βιομετασχηματισμό ξενοβιοτικών ενώσεων (π.χ. το CYP105A1 από το Streptomyces griseolus μεταβολίζει τα ζιζανιοκτόνα σουλφονυλουρίας σε λιγότερο τοξικά παράγωγα ) ή αποτελούν μέρος εξειδικευμένων βιοσυνθετικών οδών μεταβολιτών (π.χ. το CYP170B1 καταλύει την παραγωγή του σεσκιτερπενοειδούς αλμπαφλαβενόνη στο Streptomyces albus ). Αν και κανένα P450 δεν έχει ακόμη αποδειχθεί ότι είναι απαραίτητο σε ένα μικρόβιο, η οικογένεια του CYP105 διατηρείται σε μεγάλο βαθμό με έναν εκπρόσωπο σε κάθε γονιδίωμα στρεπτομυκήτα που έχει αναλυθεί μέχρι στιγμής.
Μύκητες
Τα ευρέως χρησιμοποιούμενα αντιμυκητιακά φάρμακα κατηγορίας αζολών δρουν αναστέλλοντας τη μυκητιακή κυτοχρωματική P450 14α-δεμεθυλάση. Αυτό διακόπτει τη μετατροπή της λανοστερόλης σε εργοστερόλη, ένα συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης του μύκητα. (Αυτό είναι χρήσιμο μόνο επειδή το P450 των ανθρώπων έχει διαφορετική ευαισθησία· έτσι λειτουργεί αυτή η κατηγορία αντιμυκητιασικών. )
Φυτά
Το φυτικό κυτόχρωμα P450 εμπλέκεται σε ευρύ φάσμα βιοσυνθετικών αντιδράσεων και στοχεύει ευρύ φάσμα βιομορίων. Αυτές οι αντιδράσεις οδηγούν σε διάφορα συζεύγματα λιπαρών οξέων, φυτικών ορμονών, δευτερογενών μεταβολιτών, λιγνινών και ποικιλίας αμυντικών ενώσεων. Η μελέτη του φυτικού γονιδιώματος δείχνει ότι τα γονίδια του κυτοχρώματος P450 αποτελούν έως και το 1% των φυτικών γονιδίων. Ο αριθμός και η ποικιλία των γονιδίων P450 ευθύνονται, εν μέρει, για το πλήθος των βιοδραστικών ενώσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Φαρμακοκινητική Κατηγορία:Ένζυμα
Πότης Τσιμπιδάρος
Ο Παναγιώτης (Πότης) Τσιμπιδάρος (1888 - 29 Δεκεμβρίου 1969) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Καρέα της Μάνης το 1888. Ήταν γιος του Ηλία Τσιμπιδάρου. Αδέρφια του ήταν ο Βάσος Τσιμπιδάρος (καπετάν Τσιμπίδας), αγωνιστής που πέθανε μαρτυρικά στα χέρια των Τούρκων στις αρχές του 20ού αιώνα, και ο Γ. Φτέρης, δημοσιογράφος και λογοτέχνης.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε πλήθος εφημερίδων μεταξύ των οποίων στις εφημερίδες "Εμπρός" και "Ελεύθερο Βήμα", στις οποίες διετέλεσε και διευθυντής. Υπήρξε ακραιφνής οπαδός του κόμματος των Φιλελευθέρων, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1932 και του 1946 (στις δεύτερες με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων). Την περίοδο 1928 - 1932 διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου ενώ στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Μαυρομιχάλη χρημάτισε υπουργός παρά τη προεδρία της κυβερνήσεως. Είχε επίσης διατελέσει αντιπρόεδρος της ΕΣΗΕΑ καθώς και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1969 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Ανηψιός του ήταν ο δημοσιογράφος Βάσος Τσιμπιδάρος. Μέρος του αρχείου του φυλάσσεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
13 Ώρες: Οι μυστικοί Στρατιώτες της Βεγγάζης
Η 13 Ώρες: Οι μυστικοί Στρατιώτες της Βεγγάζης (13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi) είναι μια αμερικανική ταινία θρίλερ δράσης σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Μάικλ Μπέι και σε σενάριο του Chuck Hogan, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Μίτσελ Ζούκωφ 13 ώρες (13 Hours). Είναι μια ιστορία από τα έξι μέλη μιας ομάδας ασφαλείας που πολέμησαν για να υπερασπιστούν τις εγκαταστάσεις της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής στη Βεγγάζη, μετά την επίθεση των ριζοσπαστών ισλαμιστών τρομοκρατών στις 11 Σεπτεμβρίου του 2012, δηλαδή στην 11η επέτειο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο James Badge Dale, John Krasinski, Max Martini, Toby Stephens, Pablo Schreiber, David Denman, Dominic Fumusa, και Freddie Stroma. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 27 Απριλίου 2015 στη Μάλτα. Η ταινία έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 15 Ιανουαρίου 2016, από την Paramount Pictures.
Υπόθεση
Το βράδυ της 11ης Σεπτεμβρίου του 2012, την 11η επέτειο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, μια ομάδα ισλαμιστών επιτίθεται στις εγκαταστάσεις της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής καθώς και σε ένα κοντινό παράρτημα της CIA στη Βεγγάζη, Λιβύη. Σκότωσαν τέσσερις Αμερικανούς, συμπεριλαμβανομένου του Πρέσβη των ΗΠΑ, Κρίστοφερ Στίβενς. Μία εξαμελής ομάδα Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ από πρώην Navy Seals και πράκτορες της CIA έχουν αποσταλεί για να υπερασπιστούν τους εναπομείναντες Αμερικανούς που είναι ακόμα ζωντανοί.
Παραγωγή
Στις 10 Φεβρουαρίου, το 2014, ανακοινώθηκε ότι η Paramount Pictures ήταν σε συζητήσεις με την 3 Arts Entertainment για να αποκτήσει τα δικαιώματα του βιβλίου 13 Ώρες του Μίτσελ Ζούκωφ για την κινηματογραφική μεταφορά του, της οποίας η παραγωγή είναι του Erwin Stoff. Ο Chuck Hogan είχε οριστεί για την προσαρμογή του μυθιστορήματος στο σενάριο, με βάση τα πραγματικά γεγονότα της επίθεσης στη Βεγγάζη από ισλαμιστές μαχητές στις εγκαταστάσεις της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής στη Βεγγάζη της Λιβύης, το βράδυ της 11ης Σεπτεμβρίου του 2012. Η ταινία θα επικεντρώνεται στα έξι μέλη της ομάδας ασφαλείας που πολέμησαν για να υπερασπιστούν τους Αμερικανούς που στάθμευαν εκεί. Στις 29 Οκτωβρίου του 2014, ο Michael Bay ορίστηκε να σκηνοθετήσει και να παραγάγει το θρίλερ.
Στις 14 Ιανουαρίου του 2015, ο John Krasinski προστέθηκε στο καστ της ταινίας για να παίξει έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ως NAVY SEAL. Στις 3 Φεβρουαρίου, ο Pablo Schreiber επίσης υπέγραψε για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία, παίζοντας Kris "tanto" Paronto, έναν από την 6-μελή ομάδα ασφαλείας. Στις 6 Φεβρουαρίου, ο James Badge Dale ορίστηκε για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία ως αρχηγός της ομάδας ασφαλείας. Ο Max Martini ορίστηκε να πρωταγωνιστήσει ως άλλο ένα μέλος της ομάδας ασφαλείας, στις 17 Φεβρουαρίου του 2015. Ο David Denman υπέγραψε για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία στις 3 Μαρτίου 2015, παίζοντας τον Boom, μέλος μιας ελίτ ελεύθερων σκοπευτών. Στις 5 Μαρτίου του 2015, το The Hollywood Reporter αναφέρει ότι ο Dominic Fumusa επίσης υπέγραψε για να παίξει τον John "Tig" Tiegen, ένα από τα μέλη της ομάδας ασφαλείας, ο οποίος είναι επίσης ένας πρώην-πεζοναύτης με εμπειρία στα όπλα. Ο Freddie Stroma προστέθηκε το καστ στις 17 Μαρτίου του 2015 για να παίξει το ρόλο ενός μυστικού αξιωματικού της CIA στη Λιβύη. Ο Toby Stephens ορίστηκε στις 7 Μαΐου του 2015 για να παίξει τον Glen "Bub" Doherty, ένα από τα μέλη της ομάδας ασφαλείας, ο οποίος είναι και καλός φίλος του χαρακτήρα Krasinski.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 27 Απριλίου του 2015 στη Μάλτα και το Μαρόκο. Ένα μεγάλο πλατό για την ταινία χτίστηκε Μάρτιο του 2015 στο Ta 'Qali της Μάλτας.
Πρεμιέρα
Στις 30 Ιουνίου του 2015, η Paramount Pictures ανακοίνωσε οτι ο τίτλος θα είναι 13 ώρες: Οι μυστικοί Στρατιώτες της Βεγγάζης και ορίστηκε η ταινία να κυκλοφορήσει στις 15 Ιανουαρίου του 2016 κατά τη διάρκεια της γιορτής της ημέρας του MLK.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μάλτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μαρόκο Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικλ Μπέι Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λορν Μπάλφε
Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη
Ο Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μαρτύρησε στη συνοικία Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης το έτος 1774. Η μνήμη του τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου.
Βιογραφία
Ο άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε το 1749 στην Κουλακιά (σημερινή Χαλάστρα), άλλοτε έδρα της επισκοπής Καμπανίας της Μακεδονίας, γι'αυτό και συναντάται σε συναξάρια ως Αθανάσιος ο Κουλακιώτης.
Φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο της Θεσσαλονίκης, στο οποίο δάσκαλος ήταν ο ιερομόναχος Αθανάσιος ο Πάριος. Ακολούθως, για να συμπληρώσει τις σπουδές του μετέβη στην Αθωνιάδα Ακαδημία του Αγιου Όρους, όπου δίδασκε ο λόγιος Διδάσκαλος Παναγιώτης Παλαμάς. Ο Αθανάσιος διακρίθηκε μάλιστα για την πολύ καλή επίδοση του. Στη συνέχεια, διδάχτηκε και τη Λογική του Ευγενίου, έχοντας δάσκαλο τον Νικόλαο Τζαρτζούλιο, ο οποίος αποστάλθηκε στον Άθωνα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Όταν έφυγε ο διδάσκαλος του από την Αθωνιάδα προς την Κωνσταντινούπολη, τον ακολούθησε και ο Αθανάσιος.
Μια μέρα μαζί με τον Αθανάσιο να βρίσκεται εκεί και κάποιος εμίρης. Κατά τη συζήτηση ο Αθανάσιος, που γνώριζε την τουρκική και την αραβική γλώσσα, ανέφερε στον εμίρη προφορικά τις λέξεις που συνόψιζαν την μουσουλμανική πίστη. Ο εμίρης, όμως, μόλις άκουσε την απλή εκφορά των συγκεκριμένων λόγων τη θεώρησε τέλεια ομολογία πίστης και είπε προς τον Αθανάσιο πως έκανε σαλαβάτι (ομολογία) και έγινε οθωμανός. Ο Αθανάσιος εξήγησε πως η απλή εκφορά από μέρος του λέξεων στις οποίες περικλειόταν η οθωμανική πίστη δε σήμαινε πως και ο ίδιος ασπαζόταν αυτή την πίστη. Ο Τούρκος αξιωματούχος δεν πείστηκε και τον παρέδωσε στον Οθωμανό επιστάτη του Μελτζιχανά, ζητώντας του να τον προσέχει έως ότου ο ίδιος επιστρέψει. Εκείνος έφυγε αμέσως για τη Θεσσαλονίκη και παρουσιάστηκε στον Μουλά, στον οποίο δήλωσε ότι ο Αθανάσιος ομολόγησε την πίστη τους, μα κατόπιν άλλαξε γνώμη και την αρνήθηκε περιπαίζοντας την. Τότε ο Μουλάς έδωσε εντολή να φέρουν τον Αθανάσιο στη Θεσσαλονίκη. Έτσι τον έφεραν για να ακούσει από τον ίδιο την υπόθεση της κατηγορίας.
Ύστερα από αρκετές μέρες, απαίτησε να τον φέρουν και πάλι μπροστά του για να τον εξετάσει. Όταν διαπίστωσε, όμως, ότι ο Αθανάσιος παρέμενε σταθερός, εξέδωσε εναντίον του καταδικαστική απόφαση. Έτσι τον παρέλαβαν οι δήμιοι και τον απαγχόνισαν έξω από την πόλη στην περιοχή Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης. Το μαρτύριο του αγίου Αθανασίου, που ήταν 25 ετών, έλαβε χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου του 1774.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Νεομάρτυρες Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης‎ Κατηγορία:Θεσσαλονίκη
Λέιτον Χιούιτ
Ο Λέιτον Χιούιτ (24 Φεβρουαρίου 1981) είναι Αυστραλός αντισφαιριστής που αποσύρθηκε από το επαγγελματικό τένις το 2016. Είναι κάτοχος δύο γκραν σλαμ τίτλων και ο τελευταίος Αυστραλός που κατέκτησε τόσο γκραν σλαμ τίτλο όσο και τη κορυφή στη παγκόσμια κατάταξη. To 2021 εισήχθη στο Tennis Hall of Fame, που είναι η απόλυτη τιμή στο τένις. Το 2001 κατέκτησε τον πρώτο γκραν σλαμ τίτλο του νικώντας στον τελικό του Αμερικανικού Όπεν τον Πιτ Σάμπρας με επακόλουθο περίπου ένα μήνα αργότερα, στις 19 Νοεμβρίου, να γίνει ο νεότερος αντισφαιριστής που καταλαμβάνει το νούμερο 1, το οποίο διατήρησε για 75 εβδομάδες. Το σχετικό ρεκόρ καταρρίφθηκε 21 χρόνια αργότερα από τον Κάρλος Αλκαράθ. Το 2002 κατέκτησε τον δεύτερο γκραν σλαμ τίτλο του στο Γουίμπλεντον νικώντας στον τελικό τον Αργεντίνο Νταβίντ Ναλμπαντιάν. Παρ' ότι υπέφερε από διαφόρους τραυματισμούς κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας μέτρησε 20 διαδοχικές συμμετοχές στο Αυστραλιανό Όπεν από το 1997 έως το 2016 με καλύτερη παρουσία εκείνη του 2005, όταν έχασε στον τελικό από τον Ρώσο Μάρατ Σάφιν. Ήταν επίσης φιναλίστ στο Αμερικανικό Όπεν το 2005, όπου ηττήθηκε από τον εμβληματικό Ρότζερ Φέντερερ που τότε ήταν στην ακμή της καριέρας του και έχανε μόνο από τον Ραφαέλ Ναδάλ στο Ρολάν Γκαρός στα γκραν σλαμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Σφαγή της Βίννιτσας
Ως σφαγή της Βίννιτσας (στα ουκρανικά: Вінницька трагедія) έχει καταγραφεί στην ιστορία, η εκτέλεση περίπου 10.000 Σοβιετικών αντιφρονούντων στη πόλη Βίνιτσα της Σ. Σ. Δ της Ουκρανίας, την περίοδο της Μεγάλης Εκκαθάρισης, (1937 - 1938) στη Σοβιετική Ένωση. Οι εκτελέσεις σοβιετικών πολιτών ήρθαν στο φως ύστερα από εκτεταμένες ανασκαφές και εκταφές που πραγματοποίησαν τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής στη πόλη τον Μάιο του 1943. Οι γερμανικές αρχές κατοχής της δυτικής Ουκρανίας έφεραν εις πέρας (σχεδόν ταυτόχρονα, με τις ανακαλύψεις για τις Σφαγές στο Κατύν) μια επιστημονική στις μεθόδους της έρευνα με την χρήση ιατροδικαστικών και εγκληματολογικών τεχνικών, προκειμένου να επαυξήσει το κύρος των ευρημάτων τόσο στο Κατύν όσο και στη Βίννιτσα.
Το ποιός ήταν ο υπεύθυνος των σφαγών, οι Σοβιετικοί ή οι Γερμανοί (όπως υποστήριζαν οι Σοβιετικές αρχές), αλλά και οι λεπτομέρειες τους δράματος έμεναν άγνωστα στην Ουκρανία, τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία του 1980, όταν οι μεταρρυθμίσεις του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, έφεραν την γκλάσνοστ στη ζωή των Σοβιετικών.
Πολιτικό - κοινωνικό πλαίσιο (Η μεγάλη Εκκαθάριση)
Στις 2 Ιουλίου του 1937 το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπ.), όπως ονομαζόταν τότε το Κ.Κ.Σ.Ε. εξέδωσε - υπογεγραμμένο από τον Γενικό Γραμματέα του κόμματος, Ιωσήφ Στάλιν - το διαβόητο διάταγμα υπ΄αριθμόν No. P51/94 .
Σε αυτό το διάταγμα, οριζόταν ότι τα κομμουνιστικά κόμματα των χωρών - μελών της Ένωσης, έπρεπε να δημιουργήσουν τριμελείς επιτροπές (τρόικες) στις περιφέρειές τους που θα ασχοληθούν με τη σύνταξη ονομαστικών καταλόγων με τα αντισοβιετικά στοιχεία της περιοχής τους. Ως αντισοβιετικά στοιχεία ορίζονταν πρώτα και κύρια οι κουλάκοι (που η αντίστασή τους στη κολλεκτιβοποιημένη αγροτική εργασία ήταν μεγάλη και διαρκής)και κυρίως αυτοί που δραπέτευσαν από τα στρατόπεδα εργασίας και ήταν υπεύθυνοι για σαμποτάζ σε συλλογικά και αγροτικά αγροκτήματα, αλλά και σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Εκτός από τους κουλάκους, αντισοβιετικά στοιχεία ορίστηκαν τα μέλη αντισοβιετικών οργανώσεων, εθνικιστικά κινήματα, πρώην λευκοί χωροφύλακες και αξιωματούχοι, εκκλησιαστικοί λειτουργοί, σεκταριστές, υποστηρικτές της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, επαναπατρισθέντες αστοί, καθώς εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου (λαθρέμποροι, ληστές, απατεώνες). .
Στις 30 Ιουλίου του 1937 ακολούθησε η οδηγία του Λαϊκού Κομμισαρίου των Εσωτερικών, Νικολάι Γιεζόφ, No. 00447 - με τις λεπτομέρειες της διαδικασίας.
Οι κατηγορούμενοι όφειλαν να χωριστούν σε δυο κατηγορίες: α) στα εχθρικά στοιχεία, τα οποία έπρεπε να συλληφθούν και να τους επιβληθεί η θανατική ποινή και β) τα ενεργά στοιχεία, τα οποία θα συλλαμβάνονταν και θα στέλνονταν στα Γκουλάγκ.
Σύμφωνα με τις οδηγίες, τα αρμόδια όργανα έπρεπε να επαληθεύσουν την αλήθεια των κατηγοριών, με έγγραφα και μαρτυρίες που πιστοποιούσαν την αντισοβιετική δράση τους, η σύλληψη να γίνεται με ένταλμα και όλοι να κρατούνται είτε σε φυλακές είτε ελλείψει αυτών σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους. Στο διάστημα της κράτησής τους ανακρίνονταν από ανακριτή, που επαλήθευε ή όχι τις κατηγορίες, και κατόπιν, είτε εκτελούνταν είτε στέλνονταν σε φυλακές στη Σιβηρία.
Στις 18 Νοεμβρίου 1938 ανακοινώθηκε το τέλος των επιχειρήσεων.
Οι γερμανικές εκταφές
Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν τις εκταφές από τον Μάιο ωε τον Οκτώβριο του 1943. Η διαδικασία έγινε με την χρησιμοποίηση ιατροδικαστικών και εγκληματολογικών τεχνικών, υπό την εποπτεία του διεθνούς φήμης χημικού, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χάλλης, Γκέρχαρντ Σρέιντερ, που εκείνη την περίοδο κατείχε και τη θέση του Προέδρου της «Γερμανικής Εταιρείας Ιατροδικαστικών και Εγκληματολογικών Ερευνών», καθώς μιας πλειάδας επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων. Η περιοχή που ανασκάφηκε ήταν ένα περιβόλι, 2 χλμ. έξω από την πόλη, όπου οι σοβιετικές αρχές είχαν περιφράξει και απαγορεύσει την είσοδο όλα αυτά τα χρόνια.
Το πόρισμα
Οι Γερμανοί συνέστησαν δυο ακόμα επιτροπές, μια 13μελή από Γερμανούς επιστήμονες, την «Επιτροπή Ιατροδικαστών», και μια 11μελής διεθνής επιτροπή, την «Διεθνή Επιτροπή Αλλοδαπών Ιατροδικαστών» από επιστήμονες των χωρών που είχαν κυριεύσει. Οι επιτροπές εξέτασαν τις εκθέσεις, τις φωτογραφίες και τις μαρτυρίες των κατοίκων, που επιβεβαίωναν τα ευρήματα και εξέδωσαν και τα δικά τους πορίσματα. Όλο το υλικό, εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο του κόμματος, "Zentralverlag der NSDAP" και δημοσιεύτηκε σε βιβλίο το 1944 με τίτλο "Amtliches Material zum Massenmord von Winniza".
Ανακαλύφθηκαν συνολικά, 91 λάκοι με πτώματα, και 3 λάκοι με υπάρχοντα των κρατουμένων. Οι 91 λάκοι περιείχαν, 9.432 θύματα από τα οποία τα 169 ανήκαν σε γυναίκες. . Τα θύματα σκοτώθηκαν με πυροβολισμό από .22 ιντσών πυροβόλο όπλο στη βάση του κρανίου, μάλλον στις φυλακές που κρατούνταν καθώς δεν βρέθηκαν κάλυκες στους λάκκους. Τα περισσότερα θύματα έφεραν δυο ή και τρεις σφαίρες, καθώς τα χρησιμοποιούμενα όπλα δεν ήταν μεγάλης ισχύος, από εξαιρετικά κοντινή απόσταση (το όπλο σχεδόν ακουμπούσε στον αυχένα). Ωστόσο, 395 θύματα φέρεται να θανατώθηκαν με χτυπήματα στο κρανίο, ενώ 2 φέρεται να πετάχτηκαν ημιθανείς, καθώς βρέθηκε χώμα στον οισοφάγο τους. Ο χρόνος θάνατου σημειώθηκε ως έξι ή εφτά χρόνια πριν την εξέταση. Ταυτοποιήθηκαν 679 θύματα, είτε από έγγραφα που βρέθηκαν πάνω τους, είτε από συγγενείς που αναγνώρισαν τα ρούχα τους. από τα οποία τα 490 ήταν ουκρανικής καταγωγής, τα 28 πολωνικής, και τα 161 αγνώστου εθνικότητας. Επίσης, αναγνωρίστηκαν από τις στολές τους και τα σχετικά έγγραφα, αξιωματούχοι της NKVD, που ήταν επίσης σκοτωμένοι και πεταμένοι στους λάκκους (θύματα και αυτοί της επιχείρησης).
Κατοπινές θεωρήσεις
Η πρώτη και μόνιμη αντίδραση των Σοβιετικών αρχών ήταν η πλήρης διάψευση των συμπερασμάτων. Με δελτίο Τύπου που κοινοποιήθηκε στις 23 Αυγούστου του 1943, η σοβιετική κυβέρνηση κατονόμαζε ως υπεύθυνους της σφαγής, τα Ναζιστικά στρατεύματα. Μάλιστα, συμπλήρωναν ότι οι Ναζί σε μια προσπάθεια παραπληροφόρησης, ξέθαψαν τα δικά τους θύματα, που ήταν πυροβολημένα κατά τη δική τους τακτική (σφαίρα στο αυχένα) και τα παρουσίασαν ως σοβιετικά. Ωστόσο η άποψη αυτή δεν έτυχε της γενικής αποδοχής, καθώς τα εγκληματολογικά πειστήρια συνοδευόμενα από τις φωτογραφίες ήταν αδιάσειστες αποδείξεις. Εκείνο που άλλαζε με τα χρόνια, σύμφωνα τουλάχιστον, με την Ιρίνα Παπέρνο (Irina Paperno) καθηγήτρια Σλαβικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ είναι η πολιτική αξιοποίηση των πορισμάτων. Οι γερμανικές αρχές επέλεξαν να μην δώσουν έμφαση στο γεγονός της ρωσικής και εβραϊκής καταγωγής των αγνώστου εθνικότητας θυμάτων παρά μόνο στην περίπτωση των κρατικών αξιωματούχων που πλάι στο ονοματεπώνυμο και τον βαθμό τους, προστέθηκε και η πληροφορία της εβραϊκής καταγωγής τους. Σύμφωνα με την ιστορικό, αυτό έγινε για να επιβεβαιωθεί η ναζιστική προπαγάνδα που ήθελε να ταυτίσει τους Εβραίους με τους κομμουνιστές, εξ ου και ο όρος.
Τα πορίσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν σε διεθνές επίπεδο τον Σεπτέμβριο του 1959 κατά την διάρκεια ακροάσεων της «Επιτροπής Αντιαμερικανικών ενεργειών» του Κογκρέσου των ΗΠΑ την διαβόητη περίοδο του Μακαρθισμού. Η Επιτροπή αφού άκουσε αρκετούς μάρτυρες, κυρίως Ουκρανούς, αυτόπτες της γερμανικής επιχείρησης, που είχαν διαφύγει από την Ευρώπη και ζούσαν πλέον στην Αμερική, συγκέντρωσε τα στοιχεία  σε έναν τόμο με τον εύγλωττο τίτλο «Τα εγκλήματα του Χρουστσώφ», που εξάλλου ήταν και ο αντικειμενικός σκοπός των ακροάσεων : να συνδέσει τον Νικίτα Χρουστσόφ, ηγέτη πλέον της Σοβιετικής Ένωσης, με εκείνα τα εγκλήματα. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:1943 Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Πολιτικές και πολιτισμικές εκκαθαρίσεις
Τρούλος. Παρεκκλήσιο Αγίου Νικολάου Σπηλιά Νταβέλη (1233/1234) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Ο Τρούλος του Παρεκκλησιου του Αγίου Νικολάου από τη Σπηλιά Νταβέλη (1233/1234)
Περιγραφή
Ο Τρούλλος που προέρχεται από το παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου από την Σπηλιά Νταβέλη, είναι διαμέτρου 235εκ. Στο κέντρο του τρούλλου εικονίζεται ο Χριστός Παντοκράτωρ σε κοκκινωπό βάθος. Αυτό είναι στοιχείο που χαρακτηρίζει τη μνημειακή ζωγραφική της περιοχής κατά τον 13ο αι. Η μορφή έχει αδρά χαρακτηριστικά, τραχιά έκφραση και ρωμαλέα σωματική διάπλαση Στο τύμπανο του τρούλλου στον ίδιο άξονα με τον Χριστό εικονίζεται η Θεοτόκος, δορυφορούμενη από δύο αγγέλους με επίσημη ενδυμασία, προφητάνακτες και προφήτες. Η σύνθεση χρονολογείται με επιγραφή στα 1233/1234.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Χειροκρότημα
Το χειροκρότημα αποτελεί κυρίως ένδειξη επευφημίας ή επαίνων που εκφράζεται του χτυπήματος των παλάμων των χεριών μεταξύ τους, προκειμένου να δημιουργηθεί θόρυβος, συνήθως μετά, ή και πριν, από μια παράσταση, συναυλία, ομιλία ή θεατρικό έργο, ως ένδειξη επιδοκιμασίας.
Η ιστορία του χειροκροτήματος είναι αβέβαιη, αλλά είναι ευρέως διαδεδομένο στους ανθρώπινους πολιτισμούς. Η ποικιλία των μορφών του περιορίζεται μόνο από την ικανότητα επινόησης μέσων για την παραγωγή θορύβου (π.χ. χτυπήματα ποδιών ή χτυπήματα γροθιών ή χεριών στο τραπέζι).
Οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να τρίβουν το μεσαίο δάκτυλο και τον αντίχειρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινη επικοινωνία Κατηγορία:Χειρονομίες σεβασμού
Ιωάννης Συναδηνός (μέγας κονόσταυλος)
O Ιωάννης Κομνηνός Παλαιολόγος Συναδηνός (άκμασε 1328) ήταν ευγενής στη Ρωμανία και στρατιωτικός αρχηγός στις αρχές του 14ου αι., που κατείχε τον Αυλικό τίτλο του μεγάλου κονοσταύλου.
Βιογραφία
Ήταν (μάλλον ο πρωτότοκος) γιος του Ιωάννη Συναδηνού μεγάλου στρατοπεδάρχη και της Θεοδώρας Παλαιολογίνας, κόρης του Κωνσταντίνου Καίσαρος και σεβαστοκράτορος. Αδελφός του ήταν ο Θεόδωρος Συναδηνός πρωτοστράτωρ και μεγιστάνας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Θωμαΐδα, απόγονο των Λασκάρεων και Παλαιολόγων. Δεν γνωρίζουμε αν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Μεγάλοι Κονόσταυλοι Κατηγορία:Παλαιολόγοι εκ θηλυγονίας
Ρευματολογία
Η ρευματολογία (από την ελληνική λέξη ῥεῦμα, που υποδηλώνει ροή) είναι κλάδος της ιατρικής αφιερωμένος στη διάγνωση και θεραπεία των ρευματικών παθήσεων. Οι γιατροί που έχουν παρακολουθήσει επίσημη εκπαίδευση στη ρευματολογία ονομάζονται ρευματολόγοι. Οι ρευματολόγοι ασχολούνται κυρίως με διαταραχές που προκαλούνται από το ανοσοποιητικό σύστημα στο μυοσκελετικό σύστημα, στους μαλακούς ιστούς, των αυτοάνοσων νοσημάτων, των αγγειίτιδων και των κληρονομικών διαταραχών του συνδετικού ιστού.
Πολλές από αυτές τις ασθένειες είναι πλέον γνωστό ότι είναι διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ρευματολογία, μαζί με την αλλεργιολογία και την ανοσολογία, θεωρείται ότι είναι η μελέτη και η πρακτική της ιατρικής ανοσολογίας.
Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 2000, η ενσωμάτωση βιοφαρμακευτικών φαρμάκων (τα οποία περιλαμβάνουν αναστολείς του TNF-άλφα, ορισμένες ιντερλευκίνες και τη σηματοδοτική οδό JAK-STAT ) στην περίθαλψη είναι μια από τις ύψιστες εξελίξεις στη σύγχρονη ρευματολογία.
Ρευματολόγος
Ο ρευματολόγος είναι γιατρός που ειδικεύεται στον τομέα της ιατρικής υποειδικότητας που ονομάζεται ρευματολογία. Ένας ρευματολόγος κατέχει πιστοποίηση μετά από εξειδικευμένη εκπαίδευση μετά την απόκτηση πτυχίου ιατρικής μέσω προγραμμάτων ειδικότητας Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εκπαίδευση σε αυτόν τον τομέα απαιτεί τέσσερα χρόνια προπτυχιακό σχολείο, τέσσερα χρόνια ιατρική σχολή και, στη συνέχεια, τρία χρόνια ειδικότητας, ακολουθούμενα από δύο ή τρία χρόνια πρόσθετης εκπαίδευσης. Οι απαιτήσεις μπορεί να διαφέρουν σε άλλες χώρες. Οι ρευματολόγοι είναι παθολόγοι που διαθέτουν πρόσθετη μεταπτυχιακή εκπαίδευση και εμπειρία στη διάγνωση και θεραπεία της αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων των αρθρώσεων, των μυών και των οστών. Πολλοί ρευματολόγοι διεξάγουν επίσης έρευνα για να προσδιορίσουν την αιτία και τις καλύτερες θεραπείες για αυτές τις αναπηρικές και μερικές φορές θανατηφόρες ασθένειες. Οι τρόποι θεραπείας βασίζονται σε επιστημονική έρευνα, επί του παρόντος, η πρακτική της ρευματολογίας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε στοιχεία.
Οι ρευματολόγοι αντιμετωπίζουν την αρθρίτιδα, τις αυτοάνοσες ασθένειες, τις διαταραχές του πόνου που επηρεάζουν τις αρθρώσεις και την οστεοπόρωση. Υπάρχουν περισσότεροι από 200 τύποι αυτών των ασθενειών, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η οστεοαρθρίτιδα, η ουρική αρθρίτιδα, ο λύκος, η ραχιαλγία, η οστεοπόρωση και η τενοντίτιδα. Μερικές από αυτές είναι πολύ σοβαρές ασθένειες που μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν.
Ασθένειες
Οι ασθένειες που διαγιγνώσκονται ή αντιμετωπίζονται από ρευματολόγο περιλαμβάνουν:
Θεραπεία
Οι περισσότεροι ρευματικές νόσους αντιμετωπίζονται με αναλγητικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), στεροειδή (σε σοβαρές περιπτώσεις), DMARDs (ανοσοτροποποιητικά αντιρευματικά φάρμακα), μονοκλωνικά αντισώματα, όπως ινφλιξιμάμπη και ανταλιμουμάμπη, τον αναστολέα TNF ετανερσέπτη, και μεθοτρεξάτη για μέτρια έως σοβαρή ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ο βιολογικός παράγοντας ριτουξιμάμπη (θεραπεία έναντι Β κυττάρων) έχει πλέον άδεια χρήσης για την ανθεκτική ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η φυσιοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για τη θεραπεία πολλών ρευματολογικών διαταραχών. Η εργοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να βρουν εναλλακτικούς τρόπους για συχνές κινήσεις που διαφορετικά θα περιορίζονταν από την ασθένειά τους. Οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα χρειάζονται συχνά μακροπρόθεσμη, συντονισμένη και διεπιστημονική ομαδική προσέγγιση για τη διαχείριση κάθε ασθενή. Η θεραπεία συχνά προσαρμόζεται σύμφωνα με τις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ασθενούς, η οποία εξαρτάται επίσης από την ανταπόκριση και την ανεκτικότητα των φαρμάκων.
Η ρευματοχειρουργική - μερικές φορές αποκαλούμενη ρευματοειδής χειρουργική - είναι ένας υποτομέας της ορθοπεδικής που ασχολείται με τη χειρουργική θεραπεία ασθενών με ρευματικές παθήσεις. Σκοπός των παρεμβάσεων είναι να περιοριστεί η δραστηριότητα της νόσου, να καταπραΰνουν τον πόνο και να βελτιώσουν τη λειτουργία.