cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουίτζι Μποκερίνι
Στην Ισπανία
Ωστόσο, στη συνέχεια η κατάσταση βελτιώθηκε σημαντικά, κυρίως χάρη στις προσπάθειες του Λουδοβίκου, ο οποίος τον πήρε υπό την προστασία του μακριά από τη Μαδρίτη, ενοχλημένος και ο ίδιος από τις μηχανορραφίες στην βασιλική αυλή. Τον έκανε επίσημο συνθέτη και διευθυντή της προσωπικής του ορχήστρας, όπως ο ίδιος ο Μποκερίνι αναφέρει στις παρτιτούρες των Έξι Κουαρτέτων για έγχορδα (G 177-82), που συνέθεσε εκεί. Η περίοδος αυτή ήταν η ευτυχέστερη για τον συνθέτη, διότι μπορούσε να ασκεί την τέχνη του, παίζοντας και συνθέτοντας, σε ένα ήσυχο και απομονωμένο περιβάλλον, μακριά από τους αυλικούς μουσικούς της Μαδρίτης που τον ζήλευαν. Μάλιστα, αποφάσισε να κάνει και οικογένεια, ενώ απέκτησε και πέντε παιδιά. Όμως αυτή η πολύ καλή περίοδος κράτησε λίγο, διότι ο θάνατος του προστάτη του, το 1785, ανάγκασε τον Μποκερίνι να στραφεί αλλού. Ευτυχώς, μέσα στον μικρό κύκλο γνωριμιών του, ήταν και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β’ της Πρωσίας, που ήταν ερασιτέχνης μουσικός -έπαιζε τσέλο και φλάουτο-, ο οποίος προσφέρθηκε να τον βοηθήσει, μαζί με τον Λουκιανό Βοναπάρτη, αδελφό του Ναπολέοντα. Τού πρόσφερε εργασία με ετήσιο μισθό και τον έκανε βασιλικό συνθέτη, υπό τον όρο να συνθέτει μόνον για εκείνον. Στον Φρειδερίκο, ο Μποκερίνι αφιέρωσε δεκάδες έργα του (κουαρτέτα, κουιντέτα, κ.α.)., ενώ συνέθεσε και πολλά φωνητικά έργα. Επίσης, για μια διετία (1786-7), εργάστηκε για τη Μαρία Γιοζέφα, δούκισσα της Οσούνα, για την οποία συνέθεσε και την όπερά του La Clementina (G 540). Μετά το θάνατο της πρώτης γυναίκας του, ο Μποκερίνι νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, το 1787.
Τα τελευταία χρόνια
Ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο της Βασιλικής του Αγίου Μιχαήλ στη Μαδρίτη και τα λείψανά του έμειναν εκεί μέχρι το 1927, οπότε μεταφέρθηκαν στον Άγιο Φραγκίσκο της γενέτειράς του, Λούκκα και, μάλιστα, μέσω της μεσολάβησης του Μπενίτο Μουσολίνι. Είναι αξιοσημείωτο ότι, οι απόγονοί του συνέχισαν το γενεαλογικό του δένδρο στην Μαδρίτη, όπου απαντάται το επώνυμο Μποκερίνι μέχρι σήμερα. Άλλωστε, η ισπανική πρωτεύουσα τον θεωρεί δικό της «τέκνο».
Μουσικολογικά στοιχεία
Η ικανότητα και η «ευκολία» του Μποκερίνι να συνθέτει έργα μουσικής δωματίου, μόνο με εκείνη του Φραντς Γιόζεφ Χάυντν μπορεί να συγκριθεί. Τα έργα του Χάυντν υπερτερούν σε δυναμική και αντιθέσεις, όμως τα έργα του Μποκερίνι διακρίνονται για την εκφραστικότητα, την κομψότητα και κάποιον μελαγχολικό υπαινιγμό. Κυρίως όμως, διαφοροποιούνται ως προς τον ρόλο του βιολοντσέλου, που είναι πρωταγωνιστικός, ενώ στα έργα του Χάιντν, απλά συνοδευτικός, κάτι φυσιολογικό, αφού το τσέλο ήταν το αγαπημένο όργανο του Μποκερίνι. Οι δύο συνθέτες πιθανόν να γνώριζαν ο ένας τον άλλον, ή και να είχαν συναντηθεί, αν και δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πηγές γι’ αυτό, σίγουρα όμως υπήρχε αλληλοεκτίμηση για το συνθετικό τους έργο. Ο Μποκερίνι αναφέρει σε μία επιστολή του, ότι σέβεται τον Χάιντν ως συνθέτη, ενώ ο δεύτερος σε δύο επιστολές του, αναφέρει ότι θα ήθελε να αλληλογραφήσει με τον Μποκερίνι και τού αποδίδει τα εύσημα για τη μουσική του. Η μουσική συγγένεια των έργων του με εκείνα του Χάυντν, ήταν η αιτία για το -μάλλον απαξιωτικό- προσωνύμιο που τού δόθηκε ως «η σύζυγος του Χάυντν» (sic).
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για τις εξαιρετικές του δυνατότητες στο βιολοντσέλο, το οποίο αντιμετώπιζε ως «υψίσυχνο βιολί» (sic). Αυτό απαιτούσε ιδιαίτερες ικανότητες από μέρους του, κάτι που καλλιέργησε στις περιοδείες του στη Γαλλία και Ισπανία και, μάλλον, ήταν η αιτία για τις προστριβές του με τους καταξιωμένους βιολονίστες της εποχής. Το χαρακτηριστικό αυτό αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο κάποιων συνθέσεών του με τσέλο, σε τέτοιο βαθμό που, αντί για «κουιντέτα με τσέλο», μάλλον θα πρέπει να κάνουμε λόγο για «κοντσέρτα για τσέλο με συνοδεία κουαρτέτου εγχόρδων (!)».
Παρακαταθήκη
Ξεχασμένος μετά το θάνατό του, και έχοντας το περιφρονητικό παρατσούκλι «η σύζυγος του Χάιντν», ο Μποκερίνι άρχισε να αποκτά αναγνώριση μόλις στον 20ό αιώνα. Σε αυτό συνέβαλε, αδιαμφισβήτητα, η διάδοση του περίφημου μινουέτου του από το Κουιντέτο Εγχόρδων, έργο 11 αρ. 5 (G 275)) που, μάλιστα, ήταν το κεντρικό μουσικό μοτίβο στην κινηματογραφική, μαύρη κωμωδία Ladykillers.
Οι συνθέσεις του για κουιντέτα εγχόρδων (δύο βιολιά, βιόλα, δύο βιολοντσέλα), παραμελημένα για καιρό μετά το θάνατό του, έχουν έλθει ξανά στην επικαιρότητα από το σύνολο μουσικής δωματίου «Κουιντέτο Μποκκερίνι», στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.
Εργογραφία
Η ικανότητα και η δαψίλεια του Μποκερίνι στο να συνθέτει, έχει περιγραφεί ως «βρύση», που αρκεί να γυρίσεις τον «κρουνό» για να αρχίσει να τρέχει. Η παραγωγή του ήταν πολύ μεγάλη, ιδιαίτερα στον τομέα της μουσικής δωματίου, που την εμπλούτισε καταλυτικά. Το σύνολο του έργου του περιλαμβάνει περισσότερες από 550 συνθέσεις, τις οποίες ανέλαβε να καταλογογραφήσει ο Γάλλος μουσικολόγος και μελετητής Υβ Ζεράρ (Yves Gérard), το 1969. Γι’ αυτό και τα έργα του Μποκερίνι έχουν το πρόθημα G, μπροστά από τον αριθμό τους. +
Σημειώσεις
i. Στο «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians, DMM) του George Grove, D.C.L (Oxford, 1880), δεν αναφέρεται κάτι για το θάνατο του πατέρα του Μποκερίνι, αλλά αντίθετα, ότι έκαναν μαζί αυτό το ταξίδι και τις εμφανίσεις στο Παρίσι.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της κλασικής εποχής
Άγιος Ιωακείμ ο Χίος
Ο Άγιος Ιωακείμ ο Χίος έζησε τον 18ο αιώνα και ήταν μητροπολίτης Λήμνου.
== Βιογραφικά ==
Στις μορφές της Ορθοδοξίας που συνδέθηκαν με τη Λήμνο ανήκει και ο νεομάρτυρας μητροπολίτης της, ο Ιωακείμ Β΄ ο Χίος, ο οποίος μαρτύρησε τον Οκτώβριο του 1770, στα λεγόμενα «Ορλωφικά».
Τη χρονιά εκείνη, στη Λήμνο είχαν στρατοπεδεύσει τα ρωσικά στρατεύματα υπό τον Αλέξη Ορλόφ και πολιορκούσαν την τουρκική φρουρά που ήταν κλεισμένη στο Κάστρο, την πρωτεύουσα του νησιού. Για λίγους μήνες οι κάτοικοι του νησιού νόμισαν ότι το νησί θα ελευθερωνόταν από τους Οθωμανούς.
Όμως, μόλις φάνηκε η τουρκική αρμάδα οι Ρώσοι αναχώρησαν και το νησί έμεινε ανυπεράσπιστο στην εκδικητική μανία των κατακτητών. Ακολούθησαν μεγάλες σφαγές και καταστροφές, τις οποίες περιέγραψε ο πατριάρχης Μελέτιος ως εξής :
"Οι εκείσε Χριστιανοί όσα δεινά και πέρα δεινών υπέστησαν μετά ταύτα υπό των Αγαρηνών εώμεν λέγειν. Πολλοί γαρ εξ αυτών ανηλεώς ανηρέθησαν και κατεσφάγησαν, έτεροι δε εις το παντελές απεγυμνώθησαν, τινές δε και φυγάδες εγένοντο φονευθέντος και του αρχιερέως αυτών κυρ Ιωακείμ του Χίου και της εκκλησίας της Αγίας Τριάδος επονομαζομένης, κρημνισθείσης."
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, ο μαρτυρικός ιεράρχης σύρθηκε στο προαύλιο του μητροπολιτικού ναού και απαγχονίστηκε στο γεφύρι του παρακείμενου χειμάρρου. Ο Ιωακείμ ανακηρύχτηκε άγιος από την Εκκλησία της Ελλάδος και η μνήμη του τιμάται μαζί με τη μνήμη των ορθοδόξων νεομαρτύρων.
Πηγές
Ιωακείμ ο Χίος Κατηγορία:Νεομάρτυρες Ιωακειμ
Χρυσή Μπάλα του 1965
δεξιά|μικρογραφία|267x267εσ| Άγαλμα του νικητή της Χρυσής Μπάλας του 1965 Εουσέμπιο έξω από το στάδιο [[Μπενφίκα|της Μπενφίκα, το Estádio da Luz στη Λισαβόνα, Πορτογαλία.]] Η Χρυσή Μπάλα του 1965, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης, όπως αποφασίσθηκε από μια ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA, Εουσέμπιο στις 28 Δεκεμβρίου 1965.
Ο Εουσέμπιο ήταν ο πρώτος Πορτογάλος που κέρδισε το βραβείο και εξακολουθεί να είναι ο μόνος παίκτης της Μπενφίκα που την έχει κερδίσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1965
Πασίχορος ο Βοιωτός
Ο Πασίχορος ο Βοιωτός (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Βοιωτία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δόλιχου κατά τους 121ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (296 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δόλιχου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Εθνική Κολομβίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Κολομβίας αντιπροσωπεύει την Κολομβία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Κολομβιανής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Federación Colombiana de Baloncesto).
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής που διοργανώθηκε στην Κολομβία το 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κολομβια Γυναικων
Δάρδανοι Τρωάδας
Οι Δαρδανοί, κατά τα σωζόμενα γραπτά, ήταν ένας λαός στενά συνδεδεμένος με τους Τρώες, ή ένα τρωικό φύλο, που κατοικούσε στη βορειοδυτική Ανατολία. Οι Δαρδανοί πήραν το όνομά τους από τον Δαρδάνο, τον μυθικό ιδρυτή της Δαρδανίας. Ο Όμηρος κάνει σαφή διάκριση μεταξύ των Τρώων και των Δαρδανών.
Χρήστος Ζαχολίτης
Ο Χρήστος Ζαχολίτης ή Ζίνης ήταν παλιός Κλέφτης και οπλαρχηγός από τη Ζάχολη. Πήρε μέρος στην άλωση της Τριπολιτσάς (Τρίπολης), στην καταστροφή του Δράμαλη και σε πολλές άλλες μάχες μέχρι το 1827, οπότε σκοτώθηκε στη Σελά, πολεμώντας κατά του Ιμπραήμ Πασά.
Ο γιος του Γεώργιος, αγωνιστής της Ζάχολης, πολέμησε όταν ήταν ακόμα μικρός κατά του Ιμπραήμ. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, αναδείχτηκε αρχηγός μικρού στρατιωτικού σώματος από Ζαχολίτες και παρενοχλούσε τους νιζάμηδες της Ανατολικής Ελλάδος και μετά το 1828.
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Κλέφτες
Ροβέρτος του Δυρραχίου
Ο Ροβέρτος του Δυρραχίου (1326 – 19 Σεπτεμβρίου 1356) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κύριος των Καππάτσιο, Μούρο & Μοντάλμπανο στο βασίλειο της Νάπολης.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη, δούκα του Δυρραχίου & κόμη της Γραβίνας και της Αγνής του Περιγκόρ, κόρης του Ηλία Ζ΄ κόμη του Περιγκόρ.
Αφού αιχμαλωτίσθηκε στην πολιορκία της Αβέρσα (1350) από τον Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας, έμεινε αιχμάλωτός του για δύο χρόνια. Μετά την απελευθέρωσή του κατέφυγε με το θείο του καρδινάλιο του Περιγκόρ στην Αβινιόν, πόλη που είχε πωληθεί στον πάπα από την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης.
Ο θείος του ήθελε να παντρέψει την ανιψιά τού Τζοβάννι Βισκόντι άρχοντα τού Μιλάνου με τον Ροβέρτο, αλλά στο ταξίδι του προς το Μιλάνο απήχθη από τον Ιάκωβο της Σαβοΐας κόμη του Πεδεμοντίου. Του τελευταίου η σύζυγος Σίβυλλα των Μπω, κατηγόρησε τον Ροβέρτο και την οικογένειά του, ότι συμμετείχαν στον φόνο του ανιψιού της Ροβέρτου κόμη του Αβελλίνο (είχε δολοφονηθεί με εντολή της συζύγου εκείνου Μαρίας της Νάπολης, την οποία είχε νυμφευτεί δια της βίας).
Απελευθερώθηκε το 1355, αφού ορκίστηκε ότι δεν θα εκδικηθεί τους πρώην απαγωγείς του. Σπάζοντας τον όρκο του, πολιόρκησε το 1355 το φρούριο των Μπω, που ήταν η έδρα του Ραϋμόνδου Γ΄ των Μπω, αδελφού και διαδόχου του δολοφονημένου Ροβέρτου. Ο πάπας εξοργίστηκε και, παρά το ότι ο θείος του τον υπερασπίστηκε, δεν γλύτωσε τον αφορισμό. Πολιορκήθηκε και αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει.
Συνόδευσε τον καρδινάλιο στη μάχη του Πουατιέ, όπου κρατώντας ουδετερότητα προσπάθησε να μεσολαβήσει ανάμεσα στις Αγγλικές δυνάμεις, που ήταν υπό τις διαταγές του Εδουάρδου του "Μαύρου Πρίγκηπα", και τις Γαλλικές δυνάμεις, που ήταν υπό τις διαταγές του ίδιου του βασιλιά Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας. Σπάζοντας την ουδετερότητα, πολέμησε στο πλευρό των Γάλλων και σκοτώθηκε στη μάχη. Η παραβίαση της ουδετερότητας εξόργισε τόσο πολύ τον Εδουάρδο, που έκαψε το πτώμα του ως ένδειξη χλευασμού.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Νικολά Ν'Κουλού
Ο Νικολά Αλεξί Ζουλιό Ν'Κουλού Ν'Ντουμπενά (Nicolas Julio Nkoulou Ndoubena, γενν. 27 Μαρτίου 1990), πιο γνωστός ως Νικολά Ν'Κουλού, είναι Καμερουνέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζονταν στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Συλλογική Καριέρα
Ο Ν'Κουλού ξεκίνησε τη καριέρα του από την Κατζί Σπορ Ακαντεμί στη Ντουάλα, την ίδια ακαδημία ποδοσφαίρου από την οποία αναδείχτηκαν οι Σαμουέλ Ετό, Κάρλος Καμενί, και Ερίκ Τζεμπά-Τζεμπά. Στα τέλη του 2007, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την Μονακό. Συμφώνησε στην υπογραφή τριετούς συμβολαίου. Πέρασε το δεύτερο μισό της σεζόν 2007–08 αγωνιζόμενος με την ομάδα του CFA των Μονεγάσκων, προτού συμπεριληφθεί στην πρώτη ομάδα για την καλοκαιρινή προετοιμασία τον Ιούλιο του 2008, όπου έλαβε τον αριθμό 3 στη φανέλα του.
Πραγματοποίησε δύο εμφανίσεις στη διάρκεια της προετοιμασίας, ξεκινώντας στον φιλικό αγώνα με αντίπαλο την ομάδα της Λιγκ 1, Τουλούζ και αγωνιζόμενος, επίσης, απέναντι στην Ζάγκρεμπ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 13 Σεπτεμβρίου 2008, σε μια νίκη με 2–0 επί της Λοριάν, ξεκινώντας βασικός στην αναμέτρηση, προτού αντικατασταθεί στο 65ο λεπτό. Από τότε ξεκίνησε βασικός σε όλους τους αγώνες, αγωνιζόμενος σε ολόκληρο το 90λεπτο στο σύνολό τους. Ακόμη, όμως, δεν είχε πετύχει κάποιο τέρμα με τους Μονεγάσκους.
Οι εμφανίσεις του με τη Μονακό προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών ομάδων. Των αγγλικών Άρσεναλ και Χαλ Σίτι, των ισπανικών Σεβίλλη και Ατλέτικο Μαδρίτης, και της πρωταθλήτριας Γαλλίας Λυών, με όλες αυτές τις ομάδες να έχουν εκδηλώσει, εμπράκτως, το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση του νεαρού Καμερουνέζου αμυντικού. Στις 29 Ιουνίου 2011, ο Ν'Κουλού πέρασε από ιατρικές εξετάσεις και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Μαρσέιγ.
Διεθνής Καριέρα
Ο Ν'Κουλού περιλήφτηκε στην αποστολή της Εθνικής Καμερούν U-23 που συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει ως τη φάση των knock-out αγώνων, όπου αποκλείστηκε από τη Βραζιλία. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα στις 19 Νοεμβρίου 2008, σε μία φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο τη Νότια Αφρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Καμερούν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Πιμπαίικα Αχαΐας
Τα Πιμπαίικα είναι μικρός ημιορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας. Αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Αμπελοκήπων Αιγιαλείας.
Ιστορικά στοιχεία
Πρόκειται για έναν από τους πιο καινούριους οικισμούς της Αχαΐας, καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 18/03/2001, όταν και υπήχθη στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αμπελοκήπων του «Καποδιστριακού» Δήμου Αιγείρας. Σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγείρας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Οινοπίων
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Οινοπίων (το όνομα του μεταφράζεται ως "πότης κρασιού" ή "πλούσιος σε κρασί" ή "πρόσωπο κρασιού") ήταν ο πρώτος μυθικός βασιλιάς της Χίου, που έφερε στο νησί την οινοποιία, το έργο του το είχε αναθέσει ο Ραδάμανθυς. Ο Οινοπίων ήταν γιος του Διονύσου, ή του Θησέα και της Αριάδνης. Οι αδελφοί του ήταν ο Θόας, ο Στάφυλος και ο Πεπάρηθος· γεννήθηκαν όλοι στη Λήμνο, όπου ο Διόνυσος είχε μεταφέρει την Αριάδνη από τη Νάξο. Με τη σύζυγό του Ελίκη απέκτησε μια κόρη, τη Χιόνη ή Μερόπη· ο Παρθένιος την καταγράφει ως "Αιρώ". Οι γιοι του ήταν ο Τάλος, ο Ευάνθης, ο Μέλανας και ο Σάλαγος, που έπλευσαν όλοι με τον πατέρα τους στη Χίο.
Η πιο διάσημη ιστορία που σχετίζεται με τον Οινοπίωνα ήταν, όταν ο διάσημος γίγαντας Ωρίων επισκέφτηκε τη Χίο· αργότερα έκανε απόπειρα να βιάσει την κόρη του. Η ιστορία διαφέρει στις διάφορες αρχαίες πηγές, αλλά ακολουθούν όλες τον αρχικό μύθο, που έγραψε ο Ησίοδος. Ο Ωρίων έφτασε στη Χίο περπατώντας επάνω στο Αιγαίο Πέλαγος, ο Οινοπίων τον προσκάλεσε σε ένα γεύμα, αυτός μέθυσε και προσπάθησε να βιάσει τη Μερόπη· τότε ο Οινοπίων τον τύφλωσε. Ο θεός Ήφαιστος λυπήθηκε τον τυφλό Ωρίωνα και του έστειλε τον Κηδαλίωνα σαν οδηγό· ο Κηδαλίωνας οδήγησε τον τυφλό Ωρίωνα ανατολικά, όπου ξαναβρήκε το φως του, όταν σηκώθηκε ο ήλιος. Ο Ωρίωνας ήθελε να σκοτώσει τον Οινοπίωνα, αλλά οι Χιώτες είχαν κατασκευάσει ένα ισχυρό υπόγειο φρούριο και δεν μπόρεσε να τον βρει, έτσι ο Ωρίωνας έφυγε για την Κρήτη.
Σύμφωνα με τον μύθο, ο Μίνωας και ο Ραδάμανθυς καθάρισαν το Αιγαίο από ληστρικούς λαούς, κατέκτησαν πολλούς από αυτούς, και έστειλαν -στους λαούς που υπέταξαν- βασιλείς. Κατά τη βασιλεία του εποίκησαν τη Χίο Κάρες και Άβαντες· μετά το τέλος του Οινοπίωνα και των γιων του, βασίλευσε στη Χίο ο Άφικλος από την Εύβοια.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Χίοι Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Όστιν Σπερς
Οι Austin Spurs είναι μια αμερικανική ομάδα μπάσκετ του NBA G League με έδρα το Cedar Park του Τέξας. Η ομάδα έχει έδρα το HEB Center στο Cedar Park. Η ομάδα έχει περάσει και στα play-offs σε 8 από τις 14 σεζόν τους στο NBA Development League.
Στις 15 Οκτωβρίου 2014, μετά την αγορά του franchise από το San Antonio Spurs, άλλαξαν τα χρώματα και το λογότυπο της ομάδας για να αντικατοπτρίζουν το ασημένιο και μαύρο μοτίβο που χρησιμοποιούνταν από τους Spurs.
Ιστορικό franchise
Οι Austin Spurs ιδρύθηκαν στο Κολόμπους της Γεωργίας, ως Columbus Riverdragons. Το franchise το 2005 πωλήθηκε στο Southwest Basketball, LLC, και μεταφέρθηκε στην πόλη του Ώστιν, Τέξας. Μετά τη μετεγκατάσταση, το franchise άλλαξε το όνομά τους και το λογότυπό τους έγινε το Austin Toros, το οποίο αποκαλύφθηκε στις 10 Αυγούστου 2005. Το όνομα Toros ήταν το μοναδικό σε ομάδα του NBA και οι Όστιν Σπερς ήταν η πρώτη ομάδα της D-League που είχε αποκτήσει ένα ψευδώνυμο ισπανικής καταγωγής. Το Toros έκανε το ντεμπούτο του κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005-06.
Στις 28 Ιουνίου 2007, οι Toros αποκτήθηκαν από τους Σαν Αντόνιο Σπερς, έγινε η δεύτερη ομάδα της D-League που ανήκει στην ιδιοκτησία μιας ομάδας του ΝΒΑ, αφού οι Los Angeles D-Fenders αγοράστηκαν από τους Los Angeles Lakers το 2006.
Στις 9 Αυγούστου 2010, οι Toros ανακοίνωσαν ότι θα μετακομίσουν στο Cedar Park Center από το Συνεδριακό Κέντρο του Όστιν και για την σεζόν 2010-11.
Στις 28 Απριλίου 2012, οι Toros νίκησαν τους Λος Άντζελες D-Fenders στο παιχνίδι 3 των τελικών D-League ΝΒΑ για να κατακτήσουν το πρώτο τους πρωτάθλημα στην ιστορία franchise.
Στις 15 Οκτωβρίου 2014, η ομάδα ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει το όνομά της σε Austin Spurs, σε σχέση με τη μητρική τους ομάδα.
Στις 10 Απριλίου 2018, οι Spurs νίκησαν τους Raptors 905 για να κατακτήσουν το δεύτερο πρωτάθλημα G League.
Οι παίκτες με εμπειρία ΝΒΑ
• James Anderson
• Kyle Anderson
• Ryan Arcidiacono
• Cameron Bairstow
• Eddie Basden
• Troy Bell
• Davis Bertans
• Jaron Blossomgame
• Andre Brown
• Matt Costello
• Bryce Cotton
• Marcus Cousin
• Josh Davis
• Eric Dawson
• Nando de Colo
• Justin Dentmon
• Cheick Diallo
• Jarell Eddie
• Obinna Ekezie (Columbus Riverdragons)
• Andre Emmett
• Drew Eubanks
• Gerald Fitch
• Marcus Fizer
• Bryn Forbes
• Tremaine Fowlkes (Columbus Riverdragons)
• Thomas Gardner
• Patricio Garino
• Chris Garner (Columbus Riverdragons)
• Alonzo Gee
• Trey Gilder
• Danny Green
• JaMychal Green
• Malik Hairston
• Darvin Ham
• Tang Hamilton (Columbus Riverdragons)
• Tim Hardaway Jr.
• Adam Harrington (Columbus Riverdragons)
• Darrun Hilliard
• Julius Hodge
• John Holland
• Josh Howard
• Lester Hudson
• Josh Huestis
• Cory Jefferson
• Dontell Jefferson
• Armon Johnson
• Carldell Johnson
• DerMarr Johnson
• Nick Johnson
• Orlando Johnson
• Dwayne Jones
• Jonathan Kerner (Columbus Riverdragons)
• Keith Langford
• Jason Lawson (Columbus Riverdragons)
• Ian Mahinmi
• Boban Marjanović
• Ray McCallum Jr.
• Pops Mensah-Bonsu
• Ben Moore
• Terence Morris (Columbus Riverdragons)
• Erik Murphy
• Dejounte Murray
• Ronald Murray
• DeMarcus Nelson
• Lamar Patterson
• Brandon Paul
• Adreian Payne
• Dexter Pittman
• Allan Ray
• Justin Reed
• Alex Scales
• Mouhamed Sene
• Jonathon Simmons
• Steven Smith
• Derek Strong (Columbus Riverdragons)
• Walter Tavares
• Jeffery Taylor
• Lance Thomas
• Hollis Thompson
• Anthony Tolliver
• Henry Walker
• Lonnie Walker
• Brad Wanamaker
• Julian Washburn
• Darius Washington, Jr.
• Kyle Weaver
• Derrick White
• James White
• Marcus Williams
• Loren Woods
• Julian Wright
• Luke Zeller
• Derrick Zimmerman
βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση
Υψικλής ο Σικυώνιος
Ο Υψικλής ο Σικυώνιος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Σικυώνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δόλιχου κατά τους 177ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (72 π.Χ.). Τη διάκριση αυτή αναφέρεται πως την κατέκτησε μαζί με κάποιον Γάιο Ρωμαίο, ωστόσο η ισοπαλία κατά το αγώνισμα του δόλιχου είναι εξαιρετικά απίθανη λόγω της μεγάλης διαδρομής - σχεδόν 5 χιλιόμετρα - καθώς και ήταν ασυνήθιστη η συμμετοχή των Ρωμαίων ως αθλητών σε αυτή την χρονική περίοδο, έτσι είναι πιθανό πως πρόκειται για το ίδιο άτομο με την ονομασία του να είναι Γάιος Υψικλής, όπου το Γάιος (Caius ή και Gaius στα λατινικά) σημαίνει ευγενής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σικυώνιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δόλιχου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Suga
Ο Μιν Γιουν-γκι (χάνγκουλ: 민윤기, γεννημένος στις 9 Μαρτίου 1993), ευρύτερα γνωστός με τα καλλιτεχνικά ονόματα Suga (Σούγκα) ή Agust D είναι νοτιοκορεάτης ράπερ, τραγουδοποιός, χορευτής και μουσικός παραγωγός. Έκανε το ντεμπούτο του ως μέλος του νοτιοκορεάτικου ποπ γκρουπ BTS το 2013. Το πρώτο του σόλο mixtape, Agust D, κυκλοφόρησε το 2016. Η Ένωση Μουσικής Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Κορέας αποδίδει πάνω από 70 τραγούδια στο Suga ως τραγουδοποιό και παραγωγό, συμπεριλαμβανομένου του "Wine" της Suran, το οποίο κέρδισε βραβείο για το καλύτερο κομμάτι Soul/R&B του έτους Μουσικά Βραβεία Melon το 2017.
Ζωή και καριέρα
μικρογραφία|331x331εσ|Ο Suga τον Νοέμβριο του 2017. Ο Μιν Γιουν-γκι γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1993 στη περιοχή του Τάεγκου, στη Νότια Κορέα. Είναι ο νεότερος από τον έναν αδελφό του. Φοίτησε στο Δημοτικό Τέτζον, στο Γυμνάσιο Γκουάνουμ και στο Λύκειο Άπγκιτζονγκ. Άρχισε να ενδιαφέρεται για τη ραπ όταν άκουσε το τραγούδι "Reggae Muffin" του Stony Skunk, δηλώνοντας πως ήταν διαφορετικό από οτιδήποτε είχε ακούσει στο παρελθόν. Αφού άκουσε το Epik High, αποφάσισε να γίνει ράπερ.
Σε ηλικία 13 ετών, άρχισε να γράφει στίχους και έμαθε το MIDI. Εργάστηκε ως υπάλληλος μερικής απασχόλησης σε στούντιο ηχογράφησης μέχρι τα 17 του χρόνια. Από εκείνη την περίοδο και μετά, ξεκίνησε να συνθέτει και να διευθετεί μουσική, να ραπάρει και να κάνει εμφανίσεις. Πριν υπογράψει με την Big Hit Entertainment, ήταν ενεργός υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Gloss ως αντεργκράουντ ράπερ. Ως μέρος του χιπ-χοπ γκρουπ D-Town το 2010, δημοσίευσε το τραγούδι "518-062", τιμώντας τη μνήμη της Εξέγερσης της Γκουάνγκτζου.
2013-σήμερα: Με τους BTS
Αρχικά υπογράφοντας με την εταιρία ως μουσικός παραγωγός, εκπαιδεύτηκε υπό την Big Hit Entertainment για τρία χρόνια μαζί με τα μέλη J-Hope και RM. Έκανε το ντεμπούτο του ως μέλος των BTS στο M Countdown του Μnet με το τραγούδι "No More Dream" από το μουσικό άλμπουμ του ντεμπούτου τους, 2 Cool 4 Skool. Έχει παραγάγει και γράψει στίχους για τραγούδια σε όλα τα άλμπουμ των BTS.
Το 2018 τιμήθηκε με το βραβείο Πολιτιστικής Αξίας Χουάνγκουαν πέμπτης τάξης από τον Πρόεδρο της Νότιας Κορέας Μουν Τζε-ιν μαζί με άλλα μέλη του γκρουπ.
2016-σήμερα: Ατομική δουλειά
Δημοσίευσε ένα αυτότιτλο mixtape μέσω του SoundCloud στις 15 Αυγούστου του 2016. Αποφάσισε να μην δημοσιεύσει το πρότζεκτ ως εμπορικό στούντιο άλμπουμ, περιγράφοντάς το ως ένα "συναίσθημα του να είσαι παγιδευμένος σε κάποιου τύπου πλαίσιο". Επισήμως, συζήτησε για θέματα όπως τις μάχες του με την κατάθλιψη και την κοινωνική φοβία. Η Fuse TV χαρακτήρισε το mixtape του ως ένα από τα τοπ 20 του 2016.
μικρογραφία|Ο Suga σε συνέντευξη τύπου για τα BBMAs τον Μάιο του 2017. Το 2017, ο Suga συνέθεσε το τραγούδι "Wine" για την τραγουδίστρια Suran, με την οποία είχε συνεργαστεί στο παρελθόν για ένα τραγούδι του mixtape του. Το τραγούδι κορυφώθηκε στο νούμερο 2 στο Gaon Digital Chart και κέρδισε βραβείο για το καλύτερο Soul/R&B τραγουδιού της χρονιάς στα Μουσικά Βραβεία Melon στις 2 Σεπτεμβρίου του 2017. Ο Suga απονεμήθηκε επίσης το "Hot Trend Award" για την δουλειά του στο τραγούδι. Σε μία έρευνα που εξήγαγε το Gallup Korea, ο Suga βαθμολογήθηκε ως το δέκατο τρίτο πιο προτιμώμενο "είδωλο" της χρονιάς.
Ο Suga δημοσίευσε το mixtape του για streaming τον Φεβρουάριο του 2018. Η επανέκδοση έφτασε το νούμερο 3 στο Billboard Παγκόσμιο Διάγραμμα Άλμπουμ, νούμερο 5 στο Διάγραμμα Άλμπουμ Heatseekers, και νούμερο 74 στο διάγραμμα των Top Album Sales. Ενέπνευσε επίσης το σόλο ψευδώνυμο του Suga, Agust D, που έφτασε στο νούμερο 46 στο διάγραμμα των Ανερχόμενων Καλλιτεχνών (Emerging Artists) για την εβδομάδα της τρίτης του Μαρτίου. Στην έρευνα του 2018 που διεξήγαγε το Gallup Κοrea, βαθμολογήθηκε ως το έβδομο πιο προτιμώμενο "είδωλο" της χρονιάς.
Προσωπικές απόψεις και φιλανθρωπία
Ο Suga έχει μιλήσει ανοιχτά για την ψυχολογική υγεία και την ισότητα για την κοινότητα LGBTQ. Το 2014 υποσχέθηκε να αγοράσει κρέας στους θαυμαστές του εάν επιτύγχανε ως μουσικός καλλιτέχνης. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στα εικοστά πέμπτα γενέθλιά του, δώρισε μοσχάρι σε 39 ορφανοτροφεία ως "ARMY", το όνομα της βάσης οπαδών (fan base) των BTS. Για τα εικοστά έκτα του γενέθλια, δώρισε 100.000.000 γουόν (88.000 δολάρια) στον οργανισμό Ίδρυμα Παιδιατρικού Καρκίνου της Κορέας, μαζί με 329 κούκλες του Σούκι από την BT21.
Όνομα
Το καλλιτεχνικό όνομα Suga (슈가) προκύπτει από τις πρώτες συλλαβές του όρου "shooting guard" (슈팅 가드), η θέση στην οποία έπαιζε μπάσκετ ως μαθητής. Υιοθέτησε το ψευδώνυμο Agust D το 2016 για το mixtape του, που προκύπτει από τα αρχικά DT (Daegu Town - Πόλη της Ντέγκου) και το καλλιτεχνικό του όνομα, Suga γραμμένο ανάποδα.
Καλλιτεχνία
Ο Suga είναι υπεύθυνος για τη συγγραφή, τη σύνθεση και την οργάνωση, καθώς και για την ανάμειξη και τον έλεγχο του υλικού του. Πάνω από 70 εγγεγραμμένα τραγούδια επαινούνται σε αυτόν από την Ένωση Μουσικής Πνευματικής ιδιοκτησίας της Κορέας. . Είναι πιανίστας και αναπαράγει μουσική γενών χιπ-χοπ, Κ-ποπ και R&B Οι στίχοι του συμπεριλαμβάνουν θέματα που είναι "γεμάτα όνειρα και ελπίδα", συλλημένα με την πρόθεση του να γίνει η μουσική του "η δύναμη πολλών ατόμων". Αναφέρει ότι ο Stony Skunk και ο Epik High αποτέλεσαν τους λόγους για τους οποίους ακολούθησε την χιπ-χοπ. Συγκεκριμένα, αποδίδει την ανάφλεξη του ενδιαφέροντός του στην κατηγορία στο πρώην υβριδικό ρέγγε- χιπ χοπ άλμπουμ Ragga Muffin (2005) και το τραγούδι τίτλου του, αποκαλώντας το "τελείως διαφορετικό" από τη mainstream μουσική.
Ο Τζεφ Μπέντζαμιν της Fuse δήλωσε ότι το mixtape του Suga "αναδεικνύει το 'αυτί' του σταρ για 'καυτές' παραγωγές, δυνατό στυλ ραπ και πώς μπορεί να κάνει τα τρωτά του σημεία δύναμη".
Τον Ιανουάριο του 2018, ο Suga προάχθηκε σε πλήρες μέλος της Ένωσης Μουσικής Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Κορέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ράπερ Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες τραγουδιστές
Πιάνο
μικρογραφία|Πιάνο με ουρά μοντέλου D-274 της εταιρείας [[Steinway & Sons, κατασκευασμένο στο Αμβούργο.]]
Η δυνατότητα να δίνει μια διαφορετική νότα από το κάθε πλήκτρο και να κάνει κάθε νότα απαλή ή δυνατή, δίνει στο πιάνο μια εκπληκτική ποικιλία έκφρασης. Το πιάνο μπορεί να αποδώσει μουσική είτε ως σόλο όργανο, είτε μέσα σε μια ορχήστρα. Αν και πολλοί πιστεύουν πώς χρησιμοποιείται κυρίως στην κλασική μουσική το πιάνο κατέχει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην τζαζ, την μπλουζ και το ροκ εν ρολ, καθώς και στη λαϊκή και στην κλασσική μουσική, όπου είτε κυριαρχεί είτε λειτουργεί ως βοηθητικό για άλλα όργανα.
Το πιάνο ονομάστηκε έτσι διότι μπορούσε να παίζει «πιάνο» (piano) που στην ιταλική γλώσσα, και σύμφωνα με τους μουσικούς όρους, σημαίνει σιγά. Το πρώτο πιάνo, το πιανοφόρτε ή φορτεπιάνο (pianoforte και fortepiano), όπως ονομάζονταν, (δηλαδή απαλά-δυνατά), εφευρέθηκε το 1711 από τον Μπαρτολομέο Κριστόφορι. Οι πρόγονοί του υπήρξαν το κλαβίχορδο (clavichord) και το τσέμπαλο.
Η έκτασή του είναι 7⅓ οκτάβες με 88 πλήκτρα αν και ορισμένα μοντέλα της Bösendorfer έχουν έκταση 8 οκτάβων. Και οι δύο τύποι πιάνου αποτελούνται από ηχείο, σώμα υποστήριξης, πλαίσιο, χορδές, πληκτρολόγιο, πεντάλ και βασικό μηχανισμό. Σε ένα πιάνο υπάρχουν συνήθως 52 λευκά πλήκτρα (από ελεφαντόδοντο ή άσπρο πλαστικό υλικό) και 36 μαύρα πλήκτρα (είτε από έβενο είτε από μαύρο πλαστικό υλικό).thumb|Πίνακας της Ολλανδής ζωγράφου Χένριετ Ρόνερ-Κνιπ με όνομα «Το μάθημα πιάνου», δημιουργημένος το 1897 με την τεχνική λαδιού σε πάνελ και απεικονίζει γάτες να παίζουν πιάνο.Όσον αφορά τη λειτουργία του, πατώντας κάποιο πλήκτρο η χορδή που του αντιστοιχεί κρούεται από ένα μαλακό σφυράκι καλυμμένο από τσόχα που επιστρέφει στη θέση του όταν χτυπηθεί η χορδή. Επιπρόσθετα το πιάνο έχει και δύο ή τρία πεντάλ κάτω στο κέντρο, στο ύψος του πέλματος. Το αριστερό είναι το σιγανό (una corda): πατώντας το, σηκώνεται ένας μοχλός που στα όρθια πιάνα μετακινεί τα σφυράκια κοντύτερα στις χορδές με αποτέλεσμα ο ήχος να είναι σαφώς σιγανότερος, ενώ στα πιάνα με ουρά κινεί τα σφυράκια παράλληλα με τις χορδές, έτσι ώστε να χτυπούν μόνο τη μία από τις διπλές και τις δυο από τις τριπλές χορδές (εξ ου και το όνομα una corda = μια χορδή) κάνοντας τον ήχο πάλι πιο απαλό. Το δεξί πεντάλ, που ονομάζεται πεντάλ διαρκείας ή δυνατό πεντάλ, ανασηκώνει τους σιωπητήρες από τις χορδές και διατηρεί τον ήχο.
Τα περισσότερα έργα για πιάνο είναι γραμμένα αποκλειστικά για αυτό (έργα για πιάνο), ωστόσο έχουν γραφεί και αρκετά έργα στα οποία το πιάνο συμμετέχει σε συμφωνική ορχήστρα, είτε ως όργανο με προεξάρχοντα ρόλο (κονσέρτα για πιάνο), είτε και ως απλό όργανο της ορχήστρας. Αν και πολλοί πιστεύουν πώς χρησιμοποιείται κυρίως στην κλασική μουσική, το πιάνο κατέχει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο και στην τζαζ, την μπλουζ και το ροκ εν ρολ, καθώς και στη λαϊκή μουσική όπου είτε κυριαρχεί είτε λειτουργεί ως βοηθητικό για άλλα όργανα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληκτροφόρα μουσικά όργανα Κατηγορία:Χορδόφωνα
Ίασος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ίασος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος
Ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος (γενν. 31 Οκτωβρίου 1946) είναι πρώην στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Αχαΐας και υπουργός Εθνικής Άμυνας, εκλεγόμενος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε στην Σχολή Ικάρων, από όπου αποφοίτησε ως ιπτάμενος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Φοίτησε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές, την νομική και την φιλοσοφική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1980 ήταν υπασπιστής του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1985 παραιτήθηκε από την αεροπορία για να πολιτευθεί με την Νέα Δημοκρατία.
Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1989 (Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 του 2000 και του 2004. Διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τον Δεκέμβριο του 1992 μέχρι τον Οκτώβριο του 1993 σε κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Στην κυβέρνηση της 10 Μαρτίου 2004 του Κωνσταντίνου Καραμανλή διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας. Στις 14 Φεβρουαρίου 2006 αντικαταστάθηκε από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, κάτι που προκάλεσε έκπληξη και δυσαρέσκεια στον Σπηλιωτόπουλο. Στις 7 Αυγούστου 2007 ανακοίνωσε με δήλωσή του ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. δηλώνοντας ότι αυτό δεν αποτελεί έκφραση δυσαρέσκειας.
Επιπλέον υλικό
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Πρόεδροι των Ιταλικών περιφερειών
Οι Πρόεδροι των 20 περιφερειών της Ιταλίας είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ιταλίας Κατηγορία:Περιφέρειες της Ιταλίας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ιταλίας
Ο Γάμος των Αρνολφίνι
Ο Γάμος των Αρνολφίνι (πίνακας γνωστός και σαν Το Πορτρέτο των Αρνολφίνι ή Οι αρραβώνες των Αρνολφίνι) είναι ελαιογραφία του Φλαμανδού ζωγράφου Γιαν βαν Άικ, που φιλοτεχνήθηκε το 1434 και σήμερα βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Θεωρείται ένα από τα πιο πρωτότυπα έργα στη Δυτική ιστορία της τέχνης κυρίως για την τεχνική του, αλλά και για το πλήθος αμφιλεγόμενων συμβολικών στοιχείων που περιλαμβάνει. Ο πίνακας απεικονίζει τον γάμο ή αρραβώνα ενός επιφανούς ζεύγους της πόλης Μπριζ, του Τζιοβάννι Αρνολφίνι και της γυναίκας του. Ο Αρνολφίνι ήταν έμπορος από την πόλη Λούκα, ο οποίος έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στο Μπριζ, όπου και τάφηκε το 1472. Η γυναίκα που απεικονίζεται είναι η Τζοβάννα Τσενάμι, κόρη εμπόρου. Το έργο φιλοτεχνήθηκε πιθανότατα στο Μπριζ, όπου ο βαν Άικ εργαζόταν στην υπηρεσία του Δούκα της Βουργουνδίας από το 1425.
Στον τοίχο, στο βάθος του νυφικού δωματίου, κρέμεται ένας κυκλικός κυρτός καθρέπτης, στην κορνίζα του οποίου απεικονίζονται σκηνές από τη ζωή και τα Πάθη του Χριστού. Ο καθρέπτης αντανακλά τα πρόσωπα που παραβρίσκονται στη σκηνή και καταλαμβάνουν τον ίδιο χώρο με εμάς τους παρατηρητές. Στον καθρέπτη, στην ανακλώμενη σκηνή, διακρίνεται πιθανώς και ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Τόσο οι σκηνές περιμετρικά της κορνίζας όσο και η σκηνή μέσα στον καθρέπτη έχουν ζωγραφιστεί με μεγάλη δεξιοτεχνία σαν μικρογραφίες, υποστηρίζεται δε ότι ο βαν Άικ χρησιμοποίησε μεγεθυντικό φακό για αυτό το κομμάτι του έργου. Στην επιγραφή πάνω από τον καθρέπτη, που φέρει την υπογραφή του, ο ζωγράφος δηλώνει την παρουσία και τη συμμετοχή του (πιθανότατα ως μάρτυρας για τη νομική εγκυρότητα του γάμου) στο γεγονός: "Johannes de Eyck fuit hic 1434" (Ο Γιαν βαν Αϊκ ήταν εδώ 1434).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο πίνακας στον ιστότοπο της Πινακοθήκης του Λονδίνου.
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Γιαν βαν Άικ Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου
Βίλα Κάπρα «Λα Ροτόντα»
Η Βίλα Ροτόντα ή αλλιώς Βίλα Αλμέρικο του Αντρέα Παλάντιο ξεκίνησε να χτίζεται στη Βιτσέντζα της Ιταλίας το 1565/66 και ολοκληρώθηκε ύστερα από το θάνατο του Παλάντιο, από τον Βιντσέντζο Σκαμότσι. Η Villa Rotonda δεν προοριζόταν για κυρίως κατοικία, αλλά για προαστιακή εξοχική κατοικία του κληρικού Πάολο Αλμέρικο. Οι κατοικίες των ευγενών χωρίζονταν σε αστικές και εξοχικές. Το παλάτι (palazzo) επέτρεπε στον ιδιοκτήτη να διατηρεί την παρουσία του στην πόλη, κοντά στους ανταγωνιστές ευγενείς ενώ η βίλα ήταν τόπος αναψυχής.
Περιγραφή
thumb|Διαγράμματα αναλογιών Η Ροτόντα είναι σχεδιασμένη σε τετράγωνο κάνναβο αναλογιών 2α, α, 2α, α, 2α και στις δυο του πλευρές. Το κυρίως κτίριο εγγράφεται στο τετράγωνο που ορίζουν τα α, 2 α, α, 2α, ενώ στο σύνολό της έχει κάτοψη σταυροειδή μαζί με τα τέσσερα προστώα διαστάσεων 2α x 2α, που βρίσκονται στο κέντρο κάθε πλευράς του. Στο κέντρο του καννάβου υπάρχει κύκλος ακτίνας 2α, που εγγράφεται στο τετράγωνο με πλευρά 2α. Το συνολικό ύψος του κτιρίου είναι 4α: εξωτερικά είναι 2α ως τη στάθμη των γείσων των στεγών και 2α το συνολικό ύψος των στεγών.
Η κάτοψη οργανώνεται ως εξής: η πρόσβαση γίνεται από τα προστώα κατευθείαν στο υπερυψωμένο επίπεδο με σκάλες. Κεντρικά της κάθε πλευράς υπάρχει διάδρομος που στεγάζεται με ημικυλινδρικό θόλο. Από αυτόν το διάδρομο πάει κανείς απευθείας στο κεντρικό κυκλικό δωμάτιο, που στεγάζεται με ημισφαιρικό θόλο και έχει συνολικό ύψος 4α. Εκατέρωθεν του κάθε διαδρόμου υπάρχουν τέσσερα δωμάτια, όμοια ανά δύο. Τα δωμάτια δηλαδή, οργανώνονται περιμετρικά του κεντρικού τετραγώνου που εσωκλείει το κυκλικό δωμάτιο. Στους χώρους που προκύπτουν ανάμεσα στις 2 κορυφές του κεντρικού τετραγώνου και στον κύκλο, υπάρχουν εσωτερικές σκάλες που οδηγούν στις σοφίτες.
Διαστάσεις
Τα χαρακτικά του Παλάντιο στα Quattro Libri (1570) στόχευαν να εκφράσουν της αρχές της αρχιτεκτονικής του θεωρίας και όχι να απεικονίσουν τα κτίρια όπως κτίστηκαν πραγματικά. Η Ροτόντα άρχισε να κατασκευάζεται το 1565/66, ενώ η πρώτη έκδοση των «Τεσσάρων βιβλίων για την Αρχιτεκτονική» έγινε το 1570. Το κτισμένο κτίριο παρουσιάζει διαφορές από το ιδανικό σχέδιο, ωστόσο οι ακριβείς αναλογίες του κτιρίου είναι άγνωστες. Η ασάφεια αυτή προκύπτει αφενός από την ασυμφωνία ανάμεσα στις απεικονίσεις και στο πραγματικό κτίριο και αφετέρου από το γεγονός ότι δεν είναι βέβαιο ποια ήταν η μονάδα που χρησιμοποιήθηκε. Κάθε ιταλική πόλη-κράτος είχε αναπτύξει τις δικές της μονάδες μέτρησης, με σημαντικές διαφορές από την μία πόλη στην άλλη. Εικάζουμε ότι ο Παλάντιο αναγκασμένος να χρησιμοποιήσει τα τοπικά δομικά υλικά, σχεδίασε με πολλαπλάσια της τοπικής μονάδας.
Σύμφωνα με το Quattro Libri του Παλάντιο, οι ιδανικές διαστάσεις της Rodonda είναι ως εξής: Στην κάτοψη, 12x30 f για τα προστώα, 15x26f  για τα κυρίως δωμάτια, 11x15f για τα μικρά δωμάτια, 6 f  για τους διαδρόμους πρόσβασης και r=30 f  για το κυκλικό δωμάτιο. Στην τομή, το ύψος των κιόνων είναι 18 f, των κυρίως δωματίων 21 f , η σοφίτα είναι 7 f και 10 f είναι από το επίπεδο του ισογείου ως το υπερυψωμένο επίπεδο των επίσημων δωματίων.
Συμβολισμός
thumb|Μακέτα όψης-τομής
Οι καλλιτέχνες στην Αναγέννηση πίστευαν ότι η τελειότητα προέρχεται από τη μίμηση της φύσης. Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο στην αρχιτεκτονική αυτό σήμαινε ότι η μορφή έπρεπε να καθορίζεται από συγκεκριμένες γεωμετρίες, ώστε το κτίριο να διέπεται από συμμετρία: συμμετρία με τη σημερινή σημασία, αλλά και ότι κάθε επιμέρους στοιχείο πρέπει να διέπεται από τις ίδιες αναλογίες που ορίζουν το σύνολο και που χρησιμοποιούν μια συνεπή μονάδα. Η πρόσοψη οριζόταν από μία μονάδα παρμένη από κάποιο βασικό στοιχείο, συνήθως τη διάμετρο μιας κολώνας. Κάθε μονάδα πολλαπλασιαζόταν με συγκεκριμένους αριθμούς που είχαν τις καταβολές τους στην κλασική θεωρία.
Η συμμετρία στην αρχιτεκτονική αντηχούσε τις αρχές που όριζαν τη συμμετρία του ανθρώπινου σώματος. Οι αρχαίες μονάδες μέτρησης, ο δείκτης, η παλάμη, το πέλμα και ο πήχης, διέπονται από δύο αριθμούς: το 6 και το 10. Το 10 είναι τέλειο, σύμφωνα με τον Βιτρούβιο, γιατί είναι ο αριθμός των δακτύλων, 4 δάχτυλα κάνουν μια παλάμη, ενώ 4 παλάμες κάνουν ένα πέλμα. Το 6 είναι τέλειο, γιατί είναι το άθροισμα των παραγόντων του και γιατί 6 πέλματα κάνουν το ύψος του ανθρώπου.
Η επιλογή των βασικών σχημάτων που συναντάμε σε επανάληψη στο σχέδιο της Ροτόντα δεν είναι τυχαία. Ο κύκλος ήταν το πυθαγόρειο σύμβολο της τελειότητας, του αέναου και του θεϊκού. Στα πρωτοχριστιανικά χρόνια συμβόλιζε την αρετή. Το τετράγωνο αντίθετα συμβόλιζε τον φυσικό κόσμο. Ο κύκλος στον Παλάντιο εγγράφεται στο τετράγωνο, συμβολίζοντας την κυριαρχία της ανθρώπινης λογικής.
Πως αντιλαμβανόμαστε τo κτίριο
Παρά το γεγονός ότι τα παράθυρα των κυρίως δωματίων εμφανίζονται να είναι στο κέντρο των τοίχων στα σχέδια της τομής- ανάμεσα στη γωνία του κτιρίου και την εσωτερική παρειά της πλαϊνής αψίδας της στοάς, χτίστηκαν διαφορετικά. Αν φέρουμε τις νοητές διαγώνιες του τοίχου, τέμνονται στο επάνω δεξιό άκρο του πλαισίου του παραθύρου. Αν τα παράθυρα στην όψη είχαν τοποθετηθεί πάνω από αυτό το ύψος, τότε το ύψος του ανθρώπου θα υποσκελιζόταν. Αν τοποθετούνταν χαμηλότερα από αυτή τη στάθμη τότε το επίπεδο των επίσημων δωματίων θα φαινόταν ψηλότερο και θα έδινε την αίσθηση ότι περιέχει περισσότερα πατώματα. Έτσι η επιλογή αυτή της θέσης ήταν η καλύτερη δυνατή, για να αποδώσει σωστά τις πραγματικές αναλογίες του κτηρίου.
Τα προστώα καθώς προεξέχουν από το κυρίως σώμα του κτιρίου, είναι θεμελιώδη για την ογκομετρική σύνθεση της βίλλας. Τα σκαλιά εντείνουν την οπτική του επισκέπτη, και τον οδηγούν ομαλά στη μετάβαση από τον εξωτερικό στον εσωτερικό χώρο.
Με το διαχωρισμό των βοηθητικών και των κυρίως χώρων σε ισόγειο και πρώτο επίπεδο αντίστοιχα, ο Παλάντιο καταφέρνει να σηκώσει το κτίριο από το έδαφος, κάνοντας το να φαίνεται πιο εντυπωσιακό από μακριά, και επιτρέποντας στα προστώα να έχουν επιβλητική θέα. Η απόσταση ανάμεσα στις δύο κεντρικές κολώνες τους είναι πιο μεγάλη: με αυτό τον τρόπο εντείνεται η είσοδος και τα παράθυρα του επίσημου επιπέδου φαίνονται τοποθετημένα στο κέντρο των τοίχων.
Βιβλιογραφία
•  Palladio and palladianism. - (World of art) Tavernor, Robert - 1991
•  Andrea Palladio, 1508-1580:architect between the renaissance and baroque Wundram, ManfredPape, Thomas, Marton, Paolo, - 2004
•  The four books of architecture Palladio, Andrea Placzek, Adolf K., - 1965
•  Palladio. - (Tha architect and society) Ackerman, James S. - 1966
•  L'idea della architettura universale. - (Testi e fonti per la storia dell'architettura, 2) Scamozzi, Vincenzo Barbieri, Franco,
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Καλώδιο CAT1
Το καλώδιο της κατηγορίας 1 (αγγλ. category 1 ή CAT 1), γνωστό απλά και ως CAT 1, ήταν ένας τύπος για καλωδίων σύμφωνα με την προδιαγραφή EIA/TIA-568B. Χρησιμοποιήθηκε στην τηλεφωνική επικοινωνία και έχει αποσυρθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανική Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων Κατηγορία:Υλικό δικτύωσης
Τυφέκιο μάχης
Το τουφέκι μάχης είναι ένα στρατιωτικό όπλο χειρός το οποίο πυροδοτεί ένα πλήρoυς δύναμης φυσίγγιο. Παρότι ο προσδιορισμός τουφέκι μάχης έχει δοθεί κυρίως σε μεταπολεμικά όπλα επιλεκτικών πυρών, αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει παλαιότερα στρατιωτικά όπλα με φυσίγγια πλήρους δύναμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυφέκια
Λαμπτήρας φθορισμού
thumb|Ποικιλία ειδών λαμπών φθορισμού. Πάνω, δύο συμπαγείς λάμπες φθορισμού. Κάτω, δύο συνήθεις σωλήνες. Αριστερά, ένα σπίρτο που χρησιμοποιείται για να δείξει την κλίμακα.
Ο λαμπτήρας φθορισμού είναι ένας λαμπτήρας εκκένωσης αερίου ο οποίος χρησιμοποιεί ηλεκτρισμό για την διέγερση ατμών υδραργύρου. Οι λαμπτήρες αυτοί υπάρχουν σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, με τα πιο κοινά αυτών του σωλήνα (χρησιμοποιούνται για τον φωτισμό γραφείων και καταστημάτων) και του συμπαγούς λαμπτήρα φθορισμού (χρησιμοποιείται για τον φωτισμό σπιτιών). Κατασκευάζονται σε τυποποιημένα μήκη, τα ευθύγραμμα, και διαμέτρους, τα κυκλικά και για τάσεις δικτύου 220 V και 110 V.
Ο σωλήνας των λαμπτήρων αυτών περιέχει δύο νήματα πυράκτωσης, αέρια, άζωτο, αργό και μια σταγόνα υδραργύρου. Επίσης εσωτερικά ο σωλήνας είναι επιχρισμένος με φθορίζουσα ουσία που συνήθως είναι φωσφόρος. Εξ αίτιας του υδραργύρου που περιέχουν απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στον χειρισμό αυτών, αν σπάσουν, από τραυματισμό ή σε εισπνοή σκόνης που πιθανόν να εκτοξευθεί.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φωτεινές πηγές Κατηγορία:Ηλεκτρικοί λαμπτήρες
Τζέσι Πλέμονς
Ο Τζέσι Λον Πλέμονς (αγγλικά: Jesse Lon Πλέμονς) (2 Απριλίου 1988) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του ως παιδικός ηθοποιός και πέτυχε μια σημαντική πρόοδο στην καριέρα του με τον δευτερεύοντα ρόλο του ως Landry Clarke στη δραματική σειρά του NBC Friday Night Lights (2006–2011). Στη συνέχεια, ενσάρκωσε τον Todd Alquist στη 5η σεζόν της δραματικής σειράς του δικτύου AMC, Breaking Bad (2012–2013). Στην συνέχεια επανέλαβε τον ίδιο ρόλο στη συνέχεια της ταινίας El Camino: Μια Ταινία του Breaking Bad (2019). Μετά το Breaking Bad, ο Πλέμονς έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για βραβείο Emmy και κέρδισε ένα τηλεοπτικό βραβείο Critics 'Choice για την ερμηνεία του Ed Blumquist στη 2η σεζόν της σειράς Fargo (2015) στο κανάλι FX. Έλαβε μια δεύτερη υποψηφιότητα για βραβείο Emmy για την ερμηνεία του Robert Daly στο «USS Callister», ένα επεισόδιο της σειράς Black Mirror στο Netflix (2017).
Οι ρόλοι σε ταινίες του Πλέμονς περιλαμβάνουν τον Val Dodd στο The Master (2012), τον Kevin Weeks στο Black Mass (2015), τον Joe Murphy στο Bridge of Spies (2015), τον Gary Kingsbury στο Game Night (2018), τον Kurt στην ταινία Vice (2018), τον Chuckie O'Brien στο The Irishman (2019), τον Jake στο I'm Thinking of Ending Things (2020), τον Roy Mitchell στο Judas and the Black Messiah (2021) και τον Prince Joachim στην ταινία Jungle Cruise (2021). Ήταν υποψήφιος για το βραβείο Independent Spirit για τον πρώτο ανδρικό ρόλο ως David Mulcahey στην ταινία Other People (2016).