cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τάγμα Αζόφ
Εθνοφρουρά
Από τα τέλη Μαρτίου 2015, παρά τη δεύτερη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός (Minsk II), το τάγμα Αζόφ συνέχισε να προετοιμάζεται για πόλεμο, με τον αρχηγό της ομάδας να βλέπει την κατάπαυση του πυρός ως «κατευνασμό». Τον Μάρτιο του 2015, ο υπουργός Εσωτερικών Αρσέν Άβακοφ ανακοίνωσε ότι το σύνταγμα Αζόφ θα ήταν μεταξύ των πρώτων μονάδων, που θα εκπαιδεύονταν από τα στρατεύματα του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών στην εκπαιδευτική τους αποστολή Operation Fearless Guardian. Ωστόσο, η εκπαίδευση των ΗΠΑ αποσύρθηκε στις 12 Ιουνίου 2015, καθώς η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ενέκρινε μια τροπολογία, που μπλοκάρει κάθε βοήθεια (συμπεριλαμβανομένων όπλων και εκπαίδευσης) στο τάγμα λόγω του νεοναζιστικού του υπόβαθρου. Μετά την ψηφοφορία, ο βουλευτής Τζον Κόνιερς ευχαρίστησε τη Βουλή, δηλώνοντας: «Είμαι ευγνώμων που η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε ομόφωνα τις τροπολογίες μου χθες το βράδυ, για να διασφαλίσει ότι ο στρατός μας δεν εκπαιδεύει μέλη του αποκρουστικού νεοναζιστικού τάγματος Αζόφ, μαζί με τα μέτρα μου για να κρατήσουν τα επικίνδυνα και εύκολα διακινούμενα MANPAD από αυτές τις ασταθείς περιοχές».
Ωστόσο, η τροπολογία αφαιρέθηκε αργότερα τον Νοέμβριο του 2015, με το The Nation να αναφέρει «η Επιτροπή Πιστώσεων Άμυνας του Σώματος δέχθηκε πίεση από το Πεντάγωνο να αφαιρέσει την τροπολογία Κόνιερς-Γίοχο από το κείμενο του νομοσχεδίου.»
Τον Αύγουστο του 2015, η ουκρανική κυβέρνηση απέσυρε όλα τα τάγματα εθελοντών, συμπεριλαμβανομένου του Συντάγματος Αζόφ, από τις πρώτες γραμμές γύρω από τη Μαριούπολη, αντικαθιστώντας τα με τακτικές στρατιωτικές μονάδες. Το σύνταγμα του Αζόφ μεταφέρθηκε σε μια βάση στο Ουρζούφ, στην πρώην παραθαλάσσια βίλα του έκπτωτου Ουκρανού Προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, περίπου 40 χιλιόμετρα (25 μίλια) νοτιοδυτικά της Μαριούπολης.
Από το 2015 και εξής, το Αζόφ έχει οργανώσει καλοκαιρινές κατασκηνώσεις όπου τα παιδιά και οι έφηβοι λαμβάνουν στρατιωτική εκπαίδευση σε συνδυασμό με διαλέξεις για τον ουκρανικό εθνικισμό. μικρογραφία|Αντρίι Μπιλέτσκι με εθελοντές του τάγματος Αζόφ Στις 27 Απριλίου 2016, 300 στρατιώτες και ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα από το σύνταγμα τοποθετήθηκαν στην Οδησσό, για να διαφυλάξουν τη δημόσια τάξη, αφού ο Μιχαήλ Σαακασβίλι έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για μια σειρά από φιλορωσικές επιθέσεις «τιτούσκι» εναντίον αμάχων.
Το 2016, βετεράνοι του συντάγματος και μέλη μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης με το όνομα «Αζοφικό Πολιτικό Σώμα» δημιούργησαν το πολιτικό κόμμα Εθνικό Σώμα.
Το 2017 το μέγεθος του συντάγματος υπολογίστηκε σε περισσότερα από 2.500 μέλη. Αρχικά, το τάγμα Αζόφ ήταν μια ειδική αστυνομική υπηρεσία του Υπουργείου Εσωτερικών, με επικεφαλής τον Βόλοντιμιρ Σπάρα, τον ηγέτη του Βασίλκιβ του Κιέβου, κλάδου της οργάνωσης Πατριώτης της Ουκρανίας και του Δεξιού Τομέα.
Η Azov δημοσίευσε μια ανακοίνωση μέσων ενημέρωσης στον ιστότοπό της στις 20 Νοεμβρίου 2017, σημειώνοντας ότι, στις 16 Νοεμβρίου, το τάγμα Αζόφ είχε συναντηθεί με μια ξένη αντιπροσωπεία αξιωματικών από τις Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και τις Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Τον Οκτώβριο του 2019, μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από το Δημοκρατικό Κόμμα ζήτησαν να χαρακτηριστεί το τάγμα Αζόφ και δύο άλλες ακροδεξιές ομάδες ως Ξένη τρομοκρατική οργάνωση από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, επικαλούμενοι πρόσφατες πράξεις βίας της δεξιάς π.χ. τους πυροβολισμούς στο τέμενος του Κράιστσερτς νωρίτερα εκείνο το έτος. Το αίτημα προκάλεσε διαμαρτυρίες από τους υποστηρικτές του Αζόφ στην Ουκρανία.
Νεοναζισμός
Το τάγμα Αζόφ έχει περιγραφεί ως μια ακροδεξιά παραστρατιωτική οργάνωση με διασυνδέσεις με τον νεοναζισμό, με μέλη τα οποία φορούν σύμβολα και εμβλήματα νεοναζί και SS και τα οποία εκφράζουν νεοναζιστικές απόψεις. Τα διακριτικά της ομάδας διαθέτουν τον Wolfsangel και τον Black Sun,  δύο νεοναζιστικά σύμβολα.
Οι στρατιώτες του Αζόφ έχουν παρατηρηθεί να φορούν σύμβολα, που σχετίζονται με τους Ναζί στις στολές τους. Το 2014, το γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ZDF έδειξε εικόνες μαχητών του Αζόφ, που φορούσαν κράνη με σύμβολα αγκυλωτών σταυρών και «τους ρούνους SS του διαβόητου κορυφαίου σώματος με μαύρες στολές του Χίτλερ». Το 2015, ο Μάρτσιν Ογκντόφσκι, ένας Πολωνός πολεμικός ανταποκριτής, απέκτησε πρόσβαση σε μία από τις βάσεις του Αζόφ, που βρίσκεται στο πρώην θέρετρο Μάζακ. Οι μαχητές του Αζόφ του έδειξαν ναζιστικά τατουάζ καθώς και ναζιστικά εμβλήματα στις στολές τους.
Ο Σάουν Γουόλκερ έγραψε στον Guardian ότι «πολλά από τα μέλη του [Αζόφ] έχουν δεσμούς με νεοναζιστικές ομάδες και ακόμη και εκείνοι, που γελούσαν με την ιδέα ότι είναι νεοναζί δεν διαψεύδουν τις πιο πειστικές διαψεύσεις», αναφέροντας τα τατουάζ με σβάστικα μεταξύ των αγωνιστών και έναν που ισχυριζόταν ότι ήταν «εθνικοσοσιαλιστής». Σύμφωνα με το The Daily Beast, μερικά από τα μέλη της ομάδας είναι «νεοναζί, λευκοί ρατσιστές και ορκισμένοι αντισημίτες», και «τα πολλά τατουάζ με σβάστικα διαφορετικών μελών και η τάση τους να μάχονται με σβάστικες ή διακριτικά των SS ζωγραφισμένα στα κράνη τους καθιστούν πολύ δύσκολο για τα άλλα μέλη της ομάδας να αρνηθούν εύλογα τυχόν νεοναζιστικές σχέσεις.»
Ο Λεβ Γκολίνκιν έγραψε στο The Nation ότι «Η Ουκρανία μετά το Μαϊντάν είναι το μόνο έθνος στον κόσμο, που έχει νεοναζιστικό σχηματισμό στις ένοπλες δυνάμεις της.» Ο Μάικλ Κόλμπορν του Foreign Policy το αποκάλεσε «ένα επικίνδυνο εξτρεμιστικό κίνημα φιλικό προς τους νεοναζί με «παγκόσμιες φιλοδοξίες», αναφέροντας ομοιότητες μεταξύ της ιδεολογίας και του συμβολισμού της ομάδας και του δολοφόνου του τζαμιού του Κράιστσερτς το 2019, μαζί με τις προσπάθειες της ομάδας να στρατολογήσει Αμερικανούς ακροδεξιούς εξτρεμιστές.
Ένας εκπρόσωπος της ομάδας είπε ότι «μόνο το 10-20%» των νεοσυλλέκτων της είναι νεοναζί, με έναν διοικητή να αποδίδει τη νεοναζιστική ιδεολογία σε παραπλανημένη νεολαία. Μέλη της ομάδας έχουν δηλώσει ότι ο αντεστραμμένος Wolfsangel, αντί να συνδέεται με τον ναζισμό, αντιπροσωπεύει τις ουκρανικές λέξεις για το «ενωμένο έθνος» ή την «εθνική ιδέα» (ουκρανικά: Ідея Nації, Ideya Natsii).
Ο Βρετανός πολιτικός επιστήμονας Ρίτσαρντ Σάκβα γράφει ότι το ιδρυτικό μέλος του τάγματος Αζόφ Αντρίι Μπιλέτσκι, ηγέτης της νεοναζιστικής Κοινωνικής-Εθνικής Συνέλευσης (SNA) έκανε δηλώσεις για μια «ιστορική αποστολή» να ηγηθεί των «λευκών φυλών του κόσμου σε μια τελική σταυροφορία για την επιβίωσή τους». ... μια σταυροφορία εναντίον των Υπανθρώπων (Untermenschen), που είναι υπό την ηγεσία των Σημιτών», μια ιδεολογία που ανάγεται στον Εθνικό Ολοκληρωτισμό των δεκαετιών του 1920 και του 1930. Ο πολιτικός επιστήμονας Ιβάν Κατσανόφσκι συνέκρινε την ιδεολογία της ομάδας με αυτή της οργάνωσης Πατριώτης της Ουκρανίας, λέγοντας: «Το SNA / PU [Πατριώτης της Ουκρανίας] υποστηρίζει μια νεοναζιστική ιδεολογία μαζί με τον υπερεθνικισμό και τον ρατσισμό. Το ίδιο ισχύει και για ... μέλη του τάγματος Αζόφ και πολλούς φανατικούς του ποδοσφαίρου και άλλους που υπηρετούν σε αυτόν τον σχηματισμό».
Τον Ιούνιο του 2015, ο Καναδός υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι οι καναδικές δυνάμεις δεν θα παρείχαν εκπαίδευση ή υποστήριξη στο τάγμα Αζόφ. Το 2018, η Βουλή των Αντιπροσώπων των Η.Π.Α. ψήφισε επίσης διάταξη που εμποδίζει την εκπαίδευση των μελών του Αζόφ από τις αμερικανικές δυνάμεις, επικαλούμενη τις νεοναζιστικές διασυνδέσεις του τάγματος. Η Βουλή είχε προηγουμένως εγκρίνει τροπολογίες, που απαγόρευαν την υποστήριξη του τάγματος Αζόφ μεταξύ 2014 και 2017, αλλά λόγω της πίεσης από το Πεντάγωνο, οι τροποποιήσεις άρθηκαν αθόρυβα. Αυτό καταγγέλθηκε από το Κέντρο Simon Wiesenthal που δήλωσε ότι η άρση της απαγόρευσης υπογράμμισε τον κίνδυνο διαστρέβλωσης του Ολοκαυτώματος στην Ουκρανία.
Σύνδεση με τον αντισημιτισμό
Περισσότεροι από 40 Ισραηλινοί ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπέγραψαν αίτηση, για να σταματήσουν οι πωλήσεις όπλων στην Ουκρανία υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ πουλά στρατιωτικού τύπου αυτόματα όπλα Tavor και Negev στην ουκρανική κυβέρνηση γνωρίζοντας ότι μερικά από αυτά τα όπλα καταλήγουν στα χέρια της δεξιάς παραστρατιωτικής οργάνωσης Αζόφ.
Παρά τις κατηγορίες ότι η ομάδα είναι αντισημιτική, ορισμένα μέλη της εβραϊκής κοινότητας στην Ουκρανία υποστηρίζουν και υπηρετούν στο τάγμα Αζόφ. Ένα από τα πιο εξέχοντα μέλη του είναι ο Νάθαν Κχαζίν, ηγέτης των «Εκατοντάδων Εβραίων» κατά τις διαδηλώσεις του Euromaidan το 2013 στο Κίεβο. Σε μια συνέντευξη, ο Αντρίι Μπιλέτσκι εξήγησε ότι θεωρεί το Ισραήλ και την Ιαπωνία ως πρότυπα για την ανάπτυξη της Ουκρανίας.
Σλαβικός παγανισμός
Οι περισσότεροι στρατιώτες του Αζόφ είναι οπαδοί ενός ουκρανικού εθνικιστικού τύπου Ροντνόβερι (Rodnovery) (Σλαβική ιθαγενής πίστη), από όπου αντλούν μέρος του συμβολισμού τους (όπως μια παραλλαγή του συμβόλου της σβάστικας kolovrat). Έχουν επίσης ιδρύσει ιερά Ρόντνοβερ (Rodnover) για τις θρησκευτικές τους τελετές, συμπεριλαμβανομένου ενός στη Μαριούπολη αφιερωμένο στον Πέραν (Perun).
Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εγκλήματα πολέμου
Εκθέσεις, που δημοσιεύθηκαν από το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έχουν συνδέσει το τάγμα Αζόφ με εγκλήματα πολέμου όπως μαζικές λεηλασίες, παράνομες κρατήσεις και βασανιστήρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοναζισμός Κατηγορία:Παραστρατιωτικές οργανώσεις Κατηγορία:Ουκρανία Κατηγορία:Στρατιωτικά τάγματα της Ουκρανίας Κατηγορία:Αντικομμουνιστικές οργανώσεις
Μάριος Δημητριάδης
Ο Μάριος Δημητριάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων και Υπουργός Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μάριος Δημητριάδης γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1971 στην Πάφο. Πατέρας του είναι ο Ανδρέας Δημητριάδης. Σπούδασε χρηματοοικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας.
Την περίοδο 1993-1996 εργάστηκε στον διεθνή οίκο BDO Stoy Hayward στο Λονδίνο ως εκπαιδευόμενος Chartered Accountant. Το 1996 έγινε μέλος του Ινστιτούτου Εγκεκριμένων Λογιστών ICAEW (Chartered Accountant) και μέλος του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου. Την περίοδο 1996-1998 διετέλεσε επικεφαλής του επαρχιακού γραφείου Πάφου του διεθνούς ελεγκτικού γραφείου Ernst & Young. Το 2000 έγινε μέλος του Ινστιτούτου Εγκεκριμένων Οικονομικών Αναλυτών (Chartered Financial Analyst). Εργάστηκε για 10 χρόνια στη Λαϊκή Τράπεζα. Για 6 χρόνια ήταν διευθυντικό στέλεχος της Τράπεζας Πειραιώς.
Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Στις 14 Μαρτίου 2014 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013. Το 2015, κατά τη διάρκεια της θητείας του, το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων και ο Μάριος Δημητριάδης ανέλαβε Υπουργός Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων έως τις 28 Φεβρουαρίου 2018.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι λογιστές Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013
Στέλιος Κοιλιάρης
Ο Στέλιος Κοιλιάρης (1951 - 2023) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας και υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στέλιος Κοιλιάρης γεννήθηκε το 1951 στη Λευκωσία. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ και κατέχει τα διπλώματα Μ.Α. και Ph.D..
Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος ή μέλος διοικητικών συμβουλίων ημικρατικών οργανισμών, δημοσίων και ιδιωτικών εταιρειών, καθώς και κοινοπραξιών με ξένες εταιρείες στο εξωτερικό. Κατά καιρούς διετέλεσε πρόεδρος ή μέλος επιτροπών που ασχολήθηκαν με διάφορα σοβαρά θέματα οικονομικής πολιτικής. Διετέλεσε επίσης γραμματέας της Συμβουλευτικής Οικονομικής Επιτροπής και του Ανωτάτου Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής.
Απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 2023 σε ηλικία 72 ετών.
Πολιτική διαδρομή
Στις 28 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην κυβέρνηση Κληρίδη. Το 1994, κατά τη διάρκεια της θητείας του, το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και ο Στέλιος Κοιλιάρης ανέλαβε υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού. Αποχώρησε από τη θέση του στις 27 Απριλίου 1995 για να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου και Βιομηχανίας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993
Κώστας Χαμπιαούρης
Ο Κώστας Χαμπιαούρης είναι Ελληνοκύπριος εκπαιδευτικός και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Χαμπιαούρης γεννήθηκε στην Έμπα το 1963. Απέκτησε δίπλωμα παιδαγωγικής από την Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου. Στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο παιδαγωγικών από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό στη μαθηματική παιδεία από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και μεταπτυχιακό στην εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο του Μπαθ. Ακολούθως, απέκτησε διδακτορικό από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια, μετεκπαιδεύτηκε με υποτροφία Fulbright στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ σε θέμα τα πληροφορικής στην εκπαίδευση.
Εργάστηκε για 32 χρόνια στην δημοτική εκπαίδευση από τις θέσεις του δασκάλου, του βοηθού διευθυντή, του διευθυντή, του επιθεωρητή και του Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης. Υπηρέτησε ως Προϊστάμενος της Μονάδας Διαχείρισης Ευρωπαϊκών Ταμείων του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. Ακόμη διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης Λεμεσού και Πρόεδρος της Ενδοτμηματικής Επιτροπής Μαθηματικών. Ακόμη, ήταν εκπρόσωπος της Γενικής Διευθύντριας του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος «Γ. Ν. Καλογερόπουλος». Το 2015 διορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής Τυφλών «Άγιος Βαρνάβας».
Είναι νυμφευμένος με την Ελένη Τζιαούρη-Χαμπιαούρη και έχει μία κόρη και ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Στις 28 Φεβρουαρίου 2018 διορίστηκε Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018. Το 2019, κατά τη διάρκεια της θητείας του, το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας και ο Κώστας Χαμπιαούρης ανέλαβε Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας. Η θητεία του στο υπουργείο ολοκληρώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας και Πολιτισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Οίκος του Εβρέ
O Οίκος του Εβρέ (Évreux) είναι μία ευγενής Οικογένεια της Γαλλίας, που είναι πλάγιος κλάδος του Οίκου των Καπετιδών. Η άνθηση του Οίκου είναι από τις αρχές του 14ου αι. ως τα μέσα του 15ου. Ενός κλάδου του τα μέλη έγιναν βασιλείς της Ναβάρρας.
Ιστορικό
Από τους γιους του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας, ο Φίλιππος Δ΄ έγινε βασιλιάς, στον Κάρολο δόθηκε η κομητεία του Βαλουά ως πρόσοδος (appanage) και στον Λουδοβίκο η κομητεία του Εβρέ. Έτσι το 1298 ο Λουδοβίκος έγινε ιδρυτής του Οίκου του Εβρέ.
Αξιοπρόσεκτες είναι οι επιγαμίες με συγγενείς:
Λουδοβίκος κόμης του Εβρέ, ιδρυτής του Οίκου.
Ματθίλδη του Παλατινάτου
H Ματθίλδη, γερμ. Mechtild (1418 - 22 Αυγούστου 1482) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Βυρτεμβέργης και μετά αρχιδούκισσα της Αυστρίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ματθίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου κόμη του Πεδεμοντίου & διεκδικητή πρίγκιπα της Αχαΐας.
Ήταν 15 ετών όταν έγινε ο πρώτος γάμος της με τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Ούραχ. Απέκτησε 4 τέκνα και το 1450 ο Λουδοβίκος Α΄ απεβίωσε. Δύο έτη μετά η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Αλβέρτο ΣΤ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας, ο οποίος απεβίωσε το 1463. Τότε η Ματθίλδη αποσύρθηκε στο Ρόττενμπουργκ αμ Νέκαρ και η Αυλή της έγινε το κέντρο ανάπτυξης της λογοτεχνίας ως το τέλος της δούκισσας.
Μερικοί από τους λογοτέχνες που υποστήριξε, έδειξαν την ευγνωμοσύνη τους με το να της αφιερώσουν τα έργα τους. Ο Νίκλας φαν Βύλε έφθασε εκεί το 1460 και τέσσερις από τις μεταφράσεις του τις αφιέρωσε σε αυτήν. Μεταξύ άλλων η Ματθίλδη είναι γνωστή και για τη βιβλιοφιλία της. Ο Γιάκομπ Πύτεριχ φον Ράιχερτσχαουζεν έγραψε το ποίημα Επιστολή της τιμής γι' αυτήν. Στο ποίημα συγκρίνει τα βιβλιά της βιβλιοθήκης του με αυτά της δικής της. Η Ματθίλδη του είχε στείλει έναν κατάλογο 94 βιβλίων της, πριν αυτός αρχίσει να γράφει τα ποιήματά του, για να τα χρησιμοποιήσει. Μερικά από αυτά ο Γιάκομπ δεν τα είχε ξανακούσει.
Σε συνεργασία με τον γιο της Έμπερχαρτ, σύζυγο της Βαρβάρας Γκοντζάγκα, ίδρυσε το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ στο Μπράισγκαου το 1457. Έπειτα ίδρυσε με άλλους το ανθρωπιστικών σπουδών Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν το 1477. Απεβίωσε 64 ετών και τάφηκε στη μονή των Καρθουσιανών στο Γκύτερσταϊν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Ούραχ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κάρολος του Ετάμπ
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου κόμη του Εβρέ και της Μαργαρίτας, κόρης του Φιλίππου κόμη του Αρτουά.
Το 1327 έγινε ο πρώτος κόμης του Ετάμπ. Απεβίωσε το 1336 και τον διαδέχθηκε ο γιος του.
Οικογένεια
To 1335 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Ιβρέα-Καστίλης, κόρη του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα διαδόχου της Καστίλης και είχε τα εξής τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας
Ιωάννα του Αβωγκούρ
Η Ιωάννα του Αβωγκούρ (περ. 1300 – 28 Ιουλίου 1327) ήταν Βρετόνη ευγενής.
Βιογραφία
Μεγαλύτερη κόρη του Ανρί Δ΄ ντ’Αβωγκούρ και της Ζαν ντ’Αρκούρ, ήταν κληρονόμος της ηγεμονίας του Αβωγκούρ, στην περιοχή του Γκοελό. Μέσω του γάμου της με τον Γκι ντε Παντιέβρ, αδερφό του Δούκα Ιωάννη Γ΄ της Βρετάνης ανέκτησε τον έλεγχο της Παντιέβρ, τον οποίον οι πρόγονοί της είχαν απολέσει.
Απεβίωσε σε νεαρή ηλικία και ετάφη, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της, στη νεκρόπολη της μονής των Κορδελιέρων του Γκενγκάν, αφήνοντας μια μοναχοκόρη και, ταυτόχρονα, κληρονόμο:
Πηγές
Κατηγορία:Βρετόνοι Κατηγορία:Οικογένεια ντ’Αβωγκούρ
Ιωάννα του Παντιέβρ
Η Ιωάννα του Παντιέβρ, γνωστή ως η Κουτσή, (π. 1319 - 10 Σεπτεμβρίου 1384), ήταν Δούκισσα της Βρετάνης, Κυρία του Μαγιέν, του Αβωγκούρ, του Λ'Αιγκλ και του Σατλωντρέν, Κόμισσα του Παντιέβρ και του Γκοελό, Υποκόμισσα του Λιμόζ. Ήταν κόρη του Γκυ της Βρετάνης, Υποκόμη του Λιμόζ και μετέπειτα Κόμη του Παντιέβρ, και της Ιάννας, Κυρίας του Αβωγκούρ και Κόμισσας του Γκοελό.
Γάμος και απόγονοι
Παντρεύτηκε στις 4 Ιουνίου 1337 τον Κάρολο των Σατιγιόν διεκδικητή δούκα της Βρετάνης, ανιψιό του Φιλίππου ΣΤ΄ των Βαλουά της Γαλλίας, με τον οποίο απέκτησε τους παρακάτω απογόνους:
Ήταν με την ευκαιρία τού μεταξύ τους γάμου, που έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του ο διάσημος στρατιωτικός Μπερτράν ντυ Γκεκλέν.
Διεκδικήτρια του Δουκάτου της Βρετάνης
Διεκδίκησε με ένοπλα μέσα τα δικαιώματά της επί της διαδοχής στην ηγεσία της Βρετάνης απέναντι στον θείο της, Ιωάννη του Μονφόρ, σύζυγο της Ιωάννας της Φλάνδρας, πράγμα που οδήγησε στο ξέσπασμα του πολέμου της διαδοχής της Βρετάνης. Κινητοποιώντας τον σύζυγό της, Κάρολο του Μπλουά, αρνήθηκε συμβιβασμό ο οποίος θα έθετε τέλος με ειρηνικό τρόπο στον πόλεμο, μέσω του διαμοιρασμού της Βρετάνης, ο οποίος θα της εξασφάλιζε την κυριαρχία επί του βόρειου τμήματος της τελευταίας. Προκειμένου να θέσει ένα τέλος στην σύγκρουση, ο Κάρολος του Μπλουά επιτέθηκε εναντίον των εχθρικών στρατευμάτων στο Ωραί, όπου και ο ίδιος σκοτώθηκε το 1364.
Μετά την συγκεκριμένη ήττα, υποχρεώθηκε, μέσω της πρώτης συνθήκης της Γκεράντ, σε παραίτηση από την κυριαρχία της επί των εδαφών της Βρετάνης, διατηρώντας, ωστόσο, τον δουκικό τίτλο για το υπόλοιπο της ζωής της. Στις 9 Ιουλίου 1369, η Ζαν έθεσε την Υποκομητεία της Λιμόζ, την οποία ο Ντυ Γκεκλάν είχε απαλλάξει από την αγγλική κατοχή, υπό τον έλεγχο του Καρόλου Ε΄, ο οποίος και της ανέθεσε την διοίκησή της στην διάρκεια της ίδιας ημέρας, ενώ στην συνέχεια, στις 13 Ιανουαρίου 1380, μέσω βασιλικής επιστολής εκχώρησης προνομίων. Ορισμένοι αναφέρουν πως ανέκτησε τον έλεγχο της Υποκομητείας το 1371, ωστόσο, στην πραγματικότητα, έλαβε μονάχα ορισμένα εδάφη στην περιοχή της Λιμόζ, συγκεκριμένα επί της Πλατείας της Λα Μοτ, έπειτα από την παράδοση του Κάστρου της Λιμόζ στον Κάρολο Ε΄).
Ύστερα χρόνια
Το 1379, ενώ ο Ιωάννης Δ΄ υποχρεώθηκε σε εκ νέου εξορία στην Αγγλία, η ίδια εξεγέρθηκε ενάντια στον Βασιλέα της Γαλλίας, Κάρολο Ε΄, ο οποίος επιθυμούσε την ενσωμάτωση της Βρετάνης στα εδάφη του, αδιαφορώντας για τα δικαιώματα της ίδιας, καθώς και των υιών της επί της περιοχής. Ήταν μεταξύ των ηγετών των Βρετόνων οι οποίοι ανακάλεσαν τον Ιωάννη Δ΄ από την αγγλική εξορία του, ενώ στην συνέχεια τον υποδέχτηκαν κατά την άφιξή του.
Μετά το τέλος του Καρόλου Ε΄, υπέγραψε στις 15 Ιανουαρίου 1381 την δεύτερη συνθήκη της Γκεράντ, μέσω της οποίας η ίδια λάμβανε σταθερό χρηματικό εισόδημα και δυνατότητα για τους απογόνους της να θέσουν υπό τον έλεγχό τους το Δουκάτο, εφόσον ο Ιωάννης Δ΄ απεβίωνε χωρίς απογόνους. Το ζήτημα της διαδοχής είχε, πλέον, επιλυθεί.
Ετάφη εντός του χοροστασίου της εκκλησίας των Ελασσόνων Αδελφών του Γκενγκάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης Ζαν ντε Παντιεβρ Κατηγορία:Οίκος του Ντρε Κατηγορία:Βρετόνοι
Υέκτα Ουζούνογλου
Ο Υέκτα Ουζούνογλου (τουρκικά: Yekta Uzunoğlu, κουρδικά: Yekta Geylanî (Υέκτα Γκευλάνι), 10 Μαΐου 1953, Σιλβάν της επαρχίας Ντιγιάρμπακιρ στην Τουρκία) ,μαχητής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
είναι Κούρδος συγγραφέας, μεταφραστής, ιατρός και επιχειρηματίας με Κούρδο-Αρμένικες ρίζες. Εκτός των επαγγελμάτων του, δραστηριοποιήθηκε ολόκληρη τη ζωή του και ως Κούρδος ακτιβιστής. Επικεντρώνεται π.χ. για την καταστολή της κουρδικής μειονότητας στην Τουρκία, στο Ιράν και στο Ιράκ. Είναι δημιουργός των μεταφράσεων μεταξύ άλλων τμήματος της Βίβλος και των έργων του Karel Čapek (Κάρελ Τσάπεκ) από την τσεχική στην κουρδική και αντίστροφα της κουρδικής ποίησης και πεζογραφίας στην τσεχική και γερμανική.
Το 1970 έφυγε στο Παρίσι να σπουδάσει την γαλλική γλώσσα στο Ινστιτούτο de Touraine. Μετά του στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία το Μάρτιο του 1971 έλαβε υποτροφία για σπουδές στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας. Με επιτυχία έμαθε την τσεχική γλώσσα και το 1979 αποφοίτησε τη Σχολή της Γενικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Καρόλου της Πράγας.
Το έτος 1978 ήταν συνιδρυτής του Κουρδικού Ημισελήνου, ανάλογο του Ερυθρού Σταυρού στις ισλαμικές χώρες.
Το 1979 δεν του είχε δοθεί παράταση της βίζας και είχε απελαθεί από τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας. Το Δεκέμβριο του 1979 είχε εγκριθεί, από τους εκπροσώπους του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στη Γενεύη, μαζί με το Γερμανό δικηγόρο τον καθηγητή Mönch, ως πρόεδρος της αντιπροσωπείας του Κουρδικού Ημισελήνου.
Με την υποστήριξη της Ομοσπονδίας Γαλλία – Κουρδιστάν, τιμήθηκε με υποτροφία στο περίφημο Ινστιτούτο Παστέρ του Παρισιού. Αντ΄ αυτού όμως, το Μάρτιο του 1980 αναχώρησε ως ανθρωπιστικός υπάλληλος της οργάνωσης Γιατροί χωρίς σύνορα στο Κουρδιστάν του Ιράν και ακολούθως στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους λόγω της δράσης του η τουρκική κυβέρνηση, του κατάσχεσε το διαβατήριο. Το 1981 απόκτησε καθεστώς πρόσφυγα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπου συνεργάζονταν με τη διεθνή ανθρωπιστική οργάνωση Διεθνής Αμνηστία. Δυο χρόνια αργότερα ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Institut Kurde de Paris  (Ινστιτούτου Κούρδων Παρισιού) καθώς και του Κουρδικού Ινστιτούτου στην πρώην προσωρινή πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας τη Βόννη. Μέχρι το έτος 1988 ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου αυτού.
Το  1986 η Τουρκία του αφαίρεσε οριστικά την υπηκοότητα, από το έτος 1996 όμως έχει αποκτήσει την γερμανική. Επί του παρόντος η Τσεχική Δημοκρατία είναι η χώρα της μόνιμης κατοικίας του. Το έτος 2006 έλαβε το βραβείο του František Kriegel (Φράντισεκ Κρίγκελ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ακτιβιστές
Κισάκι (πόλη)
Το Κισάκι (Αγγλικά και Σουαχίλι: Kisaki), είναι τμήμα της Αγροτικής Περιοχής Μορογκόρο, της Περιφέρειας Μορογκόρο, στην ανατολική Τανζανία.
Ιστορία
Στις 7-11 Σεπτεμβρίου 1916, πλησίον της πόλεως, αντιπαρατέθηκαν οι δυνάμεις της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής και της Νοτίου Αφρικής.
Μεταφορές
Εξυπηρετείται με ένα μικρό σταθμό του σιδηροδρομικού δικτύου TAZARA.
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές Σημειώσεων
<references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Δημοκρατικόν Εθνικόν Κόμμα
Το Δημοκρατικόν Εθνικόν Κόμμα ήταν ένα πολιτικό κόμμα της Κύπρου, που υποστήριζε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε το Μάιο του 1968, με αρχηγό τον Τάκη Ευδόκα, ανθυποψήφιο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις προεδρικές εκλογές του 1968. Ο Ευδόκας αντιπροσώπευε μια πολιτική πτέρυγα που χαρακτηρίστηκε ως ενωτική ή αντιμακαριακή δεξιά παράταξη ή ακροδεξιά, που επιζητούσε τη συνέχιση της πολιτικής για Ένωση με την Ελλάδα.
Στις εκλογές του Ιουλίου 1970, έλαβε 19.655 ψήφους και 9,80%. Ωστόσο, λόγω του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος, δεν εξέλεξε βουλευτές.
Στις εκλογές του 1976 κατήλθε σε κοινό συνδυασμό με το Δημοκρατικό Συναγερμό, χωρίς να εκλέξει βουλευτές, εξαιτίας του εκλογικού συστήματος.
Το 1977 συγχωνεύτηκε στο Δημοκρατικό Συναγερμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Οβριός Κορινθίας
Ο Οβριός (ή Εβραιονήσι) είναι μια ακατοίκητη νησίδα του Σαρωνικού κόλπου. Διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σολυγείας, του Δήμου Κορινθίων.
Η νήσος Οβριός βρίσκεται σε απόσταση 13 χιλιομέτρων (7 ναυτικών μιλίων) ΝΑ της νότιας εισόδου της Διώρυγας της Κορίνθου και περί τα 2,5 χλμ. (1,35 ν.μ.) από τις ακτές του οικισμού Πευκάλι, της Δημοτικής Ενότητας Σολυγείας.
Πρόκειται για μία από τις 3 νησίδες του Σαρωνικού κόλπου που ανήκουν διοικητικά στην Κορινθία, μαζί με την Πλατειά και τον Άγιο Πέτρο.
Στον Οβριό υπάρχουν ερείπεια ενός Ενετικού φρουρίου, δείγμα σημαντικής ανθρώπινης δραστηριότητας κατά το παρελθόν. Στις μέρες μας, πλησίον της νησίδας καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του ΒΔ Σαρωνικού, λειτουργούν εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας.
Αναφορές
Κατηγορία:Σαρωνικός κόλπος Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Λουδοβίκος του Ετάμπ
Ο Λουδοβίκος (1336 - 6 Μαΐου 1400) από τον Οίκο των Καπετιδών-Εβρέ ήταν κόμης του Ετάμπ (Étampes) το διάστημα 1336-1400.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον ιστορικό Ζαν Φρουασάν, ο Λουδοβίκος αιχμαλωτίστηκε στο Πουτιέ και εξαγοράστηκε. Αργότερα έγινε ένας από τους φιλοξενούμενους του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας, ως εγγύηση της Συμφωνίας του Μπρετινύ. Τη δεκαετία του 1390 ήταν μέλος της συνοδείας του Ιωάννη των Βαλουά δούκα του Μπερρύ, ο οποίος τελικά τον διαδέχθηκε στο Ετάμπ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα, κόρη του Ραούλ Α΄ των Μπριέν κόμη του Ε (Eu), αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές
Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας
Τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο
Το Τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο (Αγγλικά Green Mango Chutney), επίσης γνωστό ως άγουρο μάνγκο τσάτνεϋ (raw mango chutney), είναι ένα Ινδικό τσάτνεϋ το οποίο παρασκευάζεται από άγουρους καρπούς μάνγκο.
Οι γινωμένοι καρποί μάνγκο είναι γλυκείς και δεν χρησιμοποιούνται στα τσάνεϋ καθώς τρώγονται άψητοι. Οι πράσινοι άγουροι καρποί μάνγκο είναι σκληροί και όξινοι και μαγειρεύονται ως τσάτνεϋ. Τα τσάτνεϋ από μάνγκο, έχουν λιγότερο γλυκιά και πολύ περισσότερο όξινη γεύση. Επίσης, μπορεί να έχουν και καυτερή γεύση, αν στο μείγμα των μπαχαρικών, προστεθούν και κόκκινες καυτερές πιπεριές,
Ετυμολογία
Η λέξη τσάτνεϋ (ή τσάτνεϊ) προέρχεται από τη λέξη των Ταμίλ சட்னி. Στην Ινδία, το τσάτνεϋ αναφέρεται στα νωπά και τα εντός άλμης παρασκευάσματα, αδιακρίτως. Αρκετές Ινδικές γλώσσες, χρησιμοποιούν τη λέξη αποκλειστικά για τα νωπά παρασκευάσματα. Μια διαφορετική λέξη achār (Χίντι: अचार), εφαρμόζεται σε τουρσιά, τα οποία συνήθως περιέχουν λάδι και τα οποία σπανίως είναι γλυκά.
Συστατικά
Τα κύρια συστατικά του τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο είναι τεμαχισμένοι άγουροι καρποί μάνγκο και ένα μείγμα σπόρων κύμινου, μάραθου, νιγκέλλας, τριγωνέλλας και σιναπιού. Μια Αυστραλιανή παραλλαγή του πιάτου περιέχει σταφίδες και μήλα.
Χρήσεις
Το τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο συνοδεύει πιάτα όπως ρύζι και κάρυ, σαμόσες καθώς και άλλα πιάτα της Ινδικής κουζίνας. Μπορεί επίσης να φαγωθεί και σαν πρωινό, αλειμμένο πάνω σε μια φέτα ψωμί με βούτυρο.
Λιγκ Καπ Βελγίου
Το Λιγκ Καπ Βελγίου ήταν μια ακόμα βελγική διοργάνωση κυπέλλου, με έπαθλο για τη νικήτρια την έξοδό της στο Κύπελλο Ιντερτότο. Όμως, οι πιο δημοφιλείς ομάδες αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στη διοργάνωση και χρησιμοποιούσαν σε αυτή τις αναπληρωματικές ομάδες τους. Επιπλέον υπήρχε πολύ μικρό ενδιαφέρον από τους φιλάθλους, με συνέπεια τη διακοπή της διεξαγωγής του Λιγκ Καπ έπειτα από τρεις μόλις διοργανώσεις.
Νικήτριες
Ακολουθούν οι νικήτριες και οι φιναλίστ της διοργάνωσης:
Παραπομπές
Λιγκ Καπ
Ρηγίνος Θεοχάρης
Ο Ρηγίνος Θεοχάρης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Την περίοδο 1949-1956 εργάστηκε ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης στην Κύπρο. Ακολούθως εργάστηκε ως επιθεωρητής στο Υπουργείο Παιδείας. Την περίοδο 1958-1959 εργάστηκε στη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της Τραπέζης της Ελλάδος στην Αθήνα.
Την περίοδο 1962-1976 εργάστηκε ως διοικητής της Τράπεζας Κύπρου.
Από τον Σεπτέμβριο του 1975 έως το 1996 ήταν τακτικός καθηγητής στην έδρα Ιστορίας Οικονομικών και Κοινωνικών Θεωριών του Οικονομικού Βίου της Ανώτατης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Δίδαξε τα αντικείμενα της Ιστορίας του Οικονομικού Βίου και της Ιστορίας Οικονομικών Θεωριών.
Απεβίωσε στις 24 Οκτωβρίου 2018.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Κύπριοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Κύπριοι τραπεζίτες Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960
Ιωάννης Καλλιφρονάς
Ο Ιωάννης Καλλιφρονάς ήταν Έλληνας πολιτικός και αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου Καλλιφρονά, δημάρχου Αθηναίων, βουλευτή, προέδρου της Βουλής και γόνου της οικογένειας Καλλιφρονά. Αδέλφια του ήταν οι Λάμπρος Καλλιφρονάς και Νικόλαος Καλλιφρονάς.
Εξελέγη βουλευτής Αττικής σε επαναληπτική εκλογής στις 13 Νοεμβρίου 1896 στη θέση του αποβιώσαντος αδελφού του Νικολάου Καλλιφρονά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Καλλιφρονά Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Δημήτριος Μ. Καλλιφρονάς
Ο '''Δημήτριος Μ. Καλλιφρονάς''' ήταν Έλληνας πολιτικός και κτηματίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιχαήλ Καλλιφρονά, γόνου της οικογένειας Καλλιφρονά, και της Πηγής Γέροντα, κόρης του Άγγελου Γέροντα.
Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αττικής στις εκλογές του 1879 και επανεξελέγη σε αυτές του 1881, ως βουλευτής Αττικοβοιωτίας στις εκλογές του 1887 και του 1890, και πάλι ως βουλευτής Αττικής στις εκλογές του 1892 και του 1899.
Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1902 όντας εν ενεργεία βουλευτής. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Τοπάλη, κόρη του κτηματία Παναγιώτη Τοπάλη, και είχαν αποκτήσει απογόνους. Εγγονός του ήταν ο πρωταθλητής της αντισφαίρισης Δημήτριος Καλλιφρονάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Καλλιφρονά Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Χάρις (μυθολογία)
μικρογραφία|Ο πίνακας Θέτις, Χάρις και Ήφαιστος του Ίλιας Φλάξμαν Στην ελληνική μυθολογία, η Χάρις είναι μια από τις Χάριτες. Σύμφωνα με την ομηρική Ιλιάδα, η Χάρις είναι σύζυγος του Ηφαίστου. Η Χάρις ήταν επίσης γνωστή ως Καλή ή Αγλαΐα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πρώτη Κατηγορία Β ποδοσφαίρου Βελγίου
H Πρώτη Κατηγορία Β (ολλανδικά: Eerste klasse B, γαλλικά: Division 1B, γερμανικά: Erste Division B) αποτελεί το δεύτερο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλήμάτων Βελγίου. Δημιουργήθηκε από τη Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία το 2016, αντικαθιστώντας τη Δεύτερη Κατηγορία. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Pro League. Το πρωτάθλημα αναφέρεται ως Proximus League για εμπορικούς λόγους.
Ιστορία
Η Πρώτη Κατηγορία Β δημιουργήθηκε το 2016 ως διάδοχος της Δεύτερης Κατηγορίας μετά από αναμόρφωση του βελγικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων, με σκοπό τον αριθμό των επαγγελματικών συλλόγων μειωμένο σε 24 και τον αριθμό των ομάδων στο δεύτερο επίπεδο της ποδοσφαιρικής πυραμίδας σε 8.
Μορφή διοργάνωσης
Η περίοδος περιλαμβάνει δύο ξεχωριστούς γύρους στους οποίους και οι 8 ομάδες αγωνίζονται μεταξύ τους σε εντός και εκτός έδρας αγώνες. Οι νικήτριες και των δύο γύρων αγωνίζονται μεταξύ τους με σκοπό την άνοδο στην Πρώτη Κατηγορία Α. Οι τρεις πρώτες ομάδες, εκτός από την ομάδα που κέρδισε την άνοδο, μετέχουν σε αγώνες πλέι οφ μαζί με τις ομάδες που τερμάτησαν στις θέσεις 7 έως 15 της Πρώτης Κατηγορίας Α, για ένα εισιτήριο στο Γιουρόπα Λιγκ. Οι υπόλοιπες τέσσερις ομάδες μετέχουν σε πλέι οφ υποβιβασμού, με την τελευταία ομάδα να υποβιβάζεται στην Πρώτη Ερασιτεχνική.
Ιπποκράτης Καραβίας
Ο Ιπποκράτης Καραβίας (1866–1954) ήταν Έλληνας νομομαθής και λόγιος.
Πρώτη Κατηγορία Β ποδοσφαίρου Βελγίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Βέλγιο
Ιπποκράτης Καραβίας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1866 και ήταν γόνος της ιστορικής Οικογενειας Καραβία πολλά μελή της οποίας διακρίθηκαν στις επιστήμες, τα γράμματα, τον κλήρο και το στρατό.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές στη Γαλλία και στην Ιταλία, προτού επιστρέψει και πάλι στην Ελλάδα. Διορίστηκε σε ανώτερες διοικητικές θέσεις και υπήρξε αντιπρόσωπος της Ελλάδας σε διεθνή συνέδρια. Ήταν πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται μελέτες σχετικά με καλλιτεχνικά θέματα, οι οποίες δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά. Πέθανε το 1954.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Μαρίνα Ψάλτη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Φίλιππος της Ναβάρρας
Ο Φίλιππος (1336 - 1363) από τον Οίκο των Καπετιδών-Εβρέ ήταν κόμης του Λονγκεβίλ.
Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Φιλίππου Γ΄ κόμη του Εβρέ και της Ιωάννας Β΄ των Καπετιδών βασίλισσας της Ναβάρρας.
Το 1349 απεβίωσε η μητέρα του, που ήταν και κόμισσα του Ανγκουλέμ. Ο Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας έδωσε την κομητεία στον Κάρολο δε Λα Θέρδα κοντόσταυλο της Γαλλίας. Ο αδελφός του Φιλίππου, ο Κάρολος Β΄ δυσαρεστήθηκε και το 1353 ο Φίλιππος με άλλους δολοφόνησαν τον κοντόσταυλο σε ένα πανδοχείο. Οι σχέσεις του Καρόλου Β΄ και του Ιωάννη Β΄ διακόπηκαν και ο Κάρολος Β΄ προσέγγισε τους Άγγλους.
Ο Ιωάννης Β΄ συνέλαβε απροσδόκητα σε ένα συνέδριο τον Κάρολο Β΄ και πολιόρκησε το Εβρέ το 1356. Τότε ο Φίλιππος κήρυξε πόλεμο και ζήτησε τη βοήθεια της Αγγλίας. Ήλθε ο Ερρίκος δούκας του Λάνκαστερ με 1300 μισθοφόρους, αλλά ήταν αργά για να σώσουν το Εβρέ. Συνέλεξαν όμως πολλά λάφυρα. Ο Φίλιππος μετέβη στον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας και έκανε συμφωνία μαζί του. Στη μάχη του Πουατιέ αιχμαλωτίστηκε ο Ιωάννης Β΄.
Ο Ερρίκος κράτησε περισσότερες περιοχές από τις συμφωνηθείσες και αυτό εξόργισε τον Φίλιππο. Το 1357 απέδρασε ο Κάρολος Β΄ από τη φυλακή και φιλοδόξησε να γίνει βασιλιάς της Γαλλίας. Ο αιχμάλωτος Ιωάννης Β΄ συμφώνησε εσπευσμένα με τον Εδουάρδο Γ΄. Ο Κάρολος Β΄ ήρθε το 1358 σε συμφωνία με τους εμπόρους του Παρισιού για να καταλάβει το Παρίσι, αλλά ο διάδοχος Κάρολος συνεννοήθηκε με τους ευγενείς της πόλης, που σκότωσαν τον εκπρόσωπο των εμπόρων και έτσι ο διάδοχος μπήκε στο Παρίσι. Το 1359 ο Κάρολος Β΄ έκανε ειρήνη με τον διάδοχο. Το 1360 ο Γάλλος και ο Άγγλος βασιλιάς συμφώνησαν με τη συνθήκη του Μπρετινί.
Οι μισθοφόροι ανεξαρτητοποιήθηκαν και συνέχιζαν να λαφυραγωγούν. Ο Φίλιππος εκστράτευσε εναντίον τους, αλλά κρυολόγησε και απεβίωσε το 1363.
Οικογένεια
Το 1353 νυμφεύτηκε τη Γιολάντα των Νταμπιέρ, κόρη του Ροβέρτου κόμη του Μαρλ (γιου του Ροβέρτου Γ΄ κόμη της Φλάνδρας)· δεν απέκτησαν τέκνα.
Από την εκτός γάμου σχέση του με την Ζανέτ ντ'Αισύ είχε φυσικά τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Εβρέ
Βλαχοχώρι Λακωνίας
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 το χωριό είχε πληθυσμό 5 κατοίκων, ενώ το 2011 το χωριό ήταν πλέον ακατοίκητο.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Tomb Raider Chronicles
Το Tomb Raider Chronicles είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης-περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Core Design και διανεμήθηκε το 2000 από την Eidos Interactive για το PlayStation, τα Microsoft Windows και το Dreamcast. Μετά το Tomb Raider: The Last Revelation, η πρωταγωνίστρια Lara Croft της σειράς θεωρείται νεκρή, και μια ομάδα φίλων παρίσταται σε μνημόσυνο στο σπίτι της για να διηγηθούν ιστορίες από τα προγενέστερα κατορθώματά της. Το παιχνίδι ακολουθεί τη Lara μέσα από τα γραμμικά επίπεδα, επιλύοντας γρίφους και πολεμώντας εχθρούς. Ορισμένα επίπεδα ενσωματώνουν πρόσθετα στοιχεία παιχνιδιού όπως τη διακριτικότητα.
Παρά τον εικαζόμενο θάνατο της Lara Croft στο The Last Revelation, η Core Design ενημερώθηκε από την Eidos να συνεχίσει τη σειρά· ενώ μια νέα ομάδα εργάστηκε στο The Angel of Darkness για το PlayStation 2, μια πεπειραμένη ομάδα ανέπτυξε το Chronicles με βάσει ιδεών παρμένων από το The Last Revelation. Το Chronicles έλαβε ανάμικτες αξιολογήσεις από τους κριτικούς, αναφέροντας πως ξέμειναν από ιδέες για τη σειρά για την πρωτότυπη μηχανή PlayStation, και ενθυμείται ως ένα από τα πιο αδύναμα παιχνίδια του Tomb Raider, και είναι ένα από τα χειρότερα σε πωλήσεις παιχνίδια της σειράς πουλώντας μόνο 1,5 εκατομμύρια αντίτυπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Tomb Raider Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2000 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Core Design Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Dreamcast Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Eidos Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Ρώμη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Ρωσία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Φωτεινή Ντεμίρη
Η Φωτεινή Ντεμίρη (Πάτρα, 2 Σεπτεμβρίου 1960) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου της τηλεόρασης και του κινηματογράφου
Η καταγωγή της είναι από τους Λουσούς Καλαβρύτων και τα Καμίνια Πατρών. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έγινε ευρύτερα γνωστή ως Κανέλλα στη σειρά Το καφέ της Χαράς. Τη σεζόν 2015 πρωταγωνίστησε στη σειρά του Alpha TV Μην αρχίζεις τη μουρμούρα. Τη σεζόν 2016-2017 πρωταγωνίστησε στη κωμική σειρά του Alpha TV Αστέρας Ραχούλας και τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε στη κωμική σειρά του ANT1 Παρθένα ζωή. Τη σεζόν 2021-2022 εμφανίστηκε στη κωμική σειρά του Alpha TV «Άσε μας ρε μαμά».
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κινναμυλική αλκοόλη
Η κινναμυλική αλκοόλη  (αγγλικά cinnamyl alcohol)  είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C9H10O, αν και αποδίδεται πιο αναλυτικά από τον ημισυντακτικό του τύπο PhCH=CHCH2OH. H χημικά καθαρή κινναμυλική αλκοόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι λευκό κρυσταλλικό στερεό, αλλά παρουσιάζεται με τη μορφή κίτρινου ελαίου, όταν είναι έστω και ελαφρώς ακάθαρτη.
Φυσική παρουσία
Σε εστεροποιημένη μορφή βρίσκεται στο στύρακα, στο βάλσαμο του Περού, και στα φύλλα κανέλας.
Παραγωγή
Μπορεί να παραχθεί από την υδρόλυση του στύρακα.
Ιδιότητες
Η κινναμυλική αλκοόλη έχει μια χαρακτηριστική οσμή που περιγράφηκε ότι θυμίζει γλυκό, βάλσαμο, υάκινθο, πικάντικο, πράσινο, φρέσκο, κανέλλα.
Εφαρμογές
Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και ως αποσμητικό.
Η κονναμυλική αλκοόλη είναι φυσικό συστατικό, αλλά οι φυσικές πηγές την παρέχουν σε μικρή μόνο ποσότητα, οπότε η βιομηχανική ζήτηση για την ένωση αυτή ικανοποιείται συνήθως με χημική σύνθεση, με πρόδρομη ύλη την κινναμαλδεΰδη (PhCH=CHCHO).
Ασφάλεια
H κονναμυλική αλκοόλη έχει βρεθεί ότι έχει μια ευαισθητοποιητική (αλλεργική) επίδραση σε μερικά άτομα και ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος είναι  αντικείμενο περιοριστικών προτύπων που εκδόδονται από την Παγκόσμια Ένωση Πρόσθετων Τροφίμων  (IFRA).
Γλυκοζίτες
Η ροζαρίνη και η ροσαβίνη είναι γλυκοζίτες της κινναμυλικής αλκοόλης που απομονώθηκαν από τη Ροδιόλα τη ροδόχρου (Rhodiola rosea).
Πηγές
Κατηγορία:Αρωματικές αλκοόλες Κατηγορία:Αρωματικές ύλες Κατηγορία:C9 Κατηγορία:Φαινυλοπροπανοειδή
Ελληνικό Μνημείο (Ντάκα)
Οι Έλληνες ήταν οι τελευταίοι Ευρωπαίοι έμποροι που έφτασαν στο Μπαγκλαντές. Ήρθαν στο Μπαγκλαντές γύρω στον 18ο αιώνα. Εκεί, οι Έλληνες κατασκεύασαν ένα μνημείο εις ανάμνηση των Ελλήνων που πέθαναν στην Ντάκα. Το ελληνικό μνημείο χτίστηκε γύρω στο 1900 και μοιάζει με αρχαίο ελληνικό ναό.
Βρίσκεται σε γη που ανήκει στην ελληνική κοινότητα της Ντάκα, η οποία άνθισε τον 19ο αιώνα. Βρίσκεται εντός του Κέντρου Εκπαίδευσης Φοιτητών και Καθηγητών του Πανεπιστημίου της Ντάκα, κοντά στην λεωφόρο Σαχμπάγκ. Νότια του μνημείου βρίσκεται το Κέντρο Ατομικής Έρευνας και βόρεια ένα φοιτητικό κέντρο.
Πίμπρι-Τσιντσβάντ
Το Πίμπρι-Τσιντσβάντ (μαράτι: पिंपरी-चिंचवड, μεταγραφή Piṃprī Ciñcvaḍ) είναι τα εκτεταμένα σύνορα της Πούνε, πόλης της ινδικής πολιτείας Μαχαράστρα. Η σύγχρονη πόλη είναι το αποτέλεσμα ταχείας εκβιομηχάνισης σε αγροτικά προάστια της Πούνε, ξεκινώντας λίγα χρόνια μετά την ινδική ανεξαρτησία το 1947. Βρίσκεται σε υψόμετρο 530 μέτρων, περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του ιστορικού κέντρου της Πούνε. Το Πίμπρι-Τσιντσβάντ αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής της Πούνε, μαζί με το κεντρικό Πούνε, το Χάντκι και το δρόμο Ντεχού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η δημοτική επιχείρηση του Πίμπρι-Τσιντσβάντ έχει πληθυσμό 1.72 εκατομμυρίων κατοίκων σε μια έκταση 181 τ.χλμ.. Το Πίμπρι-Τσιντσβάντ είναι βιομηχανικό κέντρο, γνωστό για την αυτοκινητοβιομηχανία και την κατασκευαστική βιομηχανία του.
Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα στις 11 Οκτωβρίου 1982. Η πόλη διοικείται από δημοτική εταιρεία. Δημοτικός επίτροπος είναι ο Σραβάν Χαντικάρ, της Ινδικής Διοικητικής Υπηρεσίας. Δήμαρχος είναι ο Ραχούλ Τζαντάβ του Κόμματος Μπαρατίγια Τζανάτα. Η έκταση του αστικού συγκροτήματος του Πίμπρι-Τσίντσβαντ είναι 584.75 τ.χλμ. , ενώ η συνολική έκταση της μητροπολιτικής περιοχής της Πούνε είναι 7.256,46 τ.χλμ. Ο πληθυσμός του αστικού συγκροτήματος του Πίμπρι-Τσιντσβάντ είναι 5.057.709 κάτοικοι, ενώ μοναδική επίσημη γλώσσα είναι τα Μαράτι. Πολιτικά, σε εθνικό επίπεδο το Πίμπρι-Τσιντσβάντ υπάγεται στις εκλογικές περιφέρειες Μαβάλ και Σιρούρ. Σε πολιτειακό επίπεδο (Βιντάν Σάμπα) το Πίμπρι-Τσιντσβάντ εκπροσωπείται από τις εκλογικές περιφέρειες Τσιντσβάντ, Πίμπρι και Μποσάρι. Δηλαδή, το Πίμπρι-Τσιντσβάντ έχει δύο έδρες στο εθνικό κοινοβούλιο (Λοκ Σάμπα) και τρεις στο κοινοβούλιο της Μαχαράστρα (Βιντάν Σάμπα της Μαχαράστρα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Γκιουλρούχ Χατούν
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Gülruh Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Βιογραφία
Για την Γκιουλρούχ δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες, ούτε για το που και πότε γεννήθηκε, ούτε για πιο έτος πέθανε, το μόνο γνωστό στοιχείο είναι ότι πέθανε στην Προύσα.
Η Γκιουλρούχ Χατούν παντρεύτηκε τον Βαγιαζίτ στην Αμάσεια. Μαζί απέκτησαν δυο παιδιά:
Όταν άφησε τα βασιλικά της καθήκοντα, η Γκιουλρούχ έχτισε τον τάφο του γιου της αλλά και τον δικό της.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Το αγκίστρι (ταινία)
Το αγκίστρι (διεθνής τίτλος στα αγγλικά: The Hook) είναι ερωτική δραματική περιπέτεια ελληνικής παραγωγής του 1976, σε σενάριο και σκηνοθεσία Ερρίκου Ανδρέου και μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου. Πρωταγωνιστούν η Μπάρμπαρα Μπουσέ και ο Γκύντερ Στολλ.
Παραγωγή
Λόγω του ότι στο σενάριο υπήρχαν πολλές γυμνές εμφανίσεις της Ηρώς, στάθηκε αδύνατο εκείνη την εποχή να βρεθεί μια ελληνίδα ηθοποιός μεγάλης δημοτικότητας να πάρει τον ρόλο και έτσι επιλέχθηκε η Μπάρμπαρα Μπουσέ.
Μία από τις λίγες ταινίες που απέκτησαν σημαντική διεθνή κυκλοφορία, αυτό το θρίλερ ερωτικού τριγώνου του σκηνοθέτη Ερρίκου Ανδρέου επωφελήθηκε εμπορικά από τη γυρισμένη στην αγγλική γλώσσα και την κορυφαία προβολή της όμορφης Μπάρμπαρα Μπουσέ, η οποία -- αν και η δημοτικότητά της στην Αμερική εξασθενούσε μετά τη δεκαετία του 1960 -- ήταν γνωστή σε όλη την Ευρώπη εκείνη την εποχή για τους ρόλους της σε ιταλικά θρίλερ όπως το La Tarantola dal Ventre Nero. Τα γυρίσματα έγιναν κυρίως στο ιστιοπλοϊκό σκάφος με φόντο την θάλασσα του Σαρωνικού κόλπου.
Η ταινία είχε διεθνή απήχηση την δεκαετία του '70 λόγω κυρίως του καστ των ηθοποιών.
Μουσική
To soundtrack της ταινίας κυκλοφόρησε από την Philips στις αρχές του 1977 σε μορφή βινυλίου και περιλαμβάνει 12 οργανικά κομμάτια του Γιώργου Χατζηνάσιου, ενώ τα φωνητικά έκανε η Μαριάννα Τόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1976 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερρίκου Ανδρέου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Χατζηνάσιου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πάνου Κοντέλη Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ερρίκου Ανδρέου
Ωβέρνη
Η Ωβέρνη (στα γαλλικά: Auvergne, στα ωβερνιά: Auvèrnha ή Auvèrnhe) είναι μια πολιτιστική και ιστορική περιοχή της Γαλλίας που βρίσκεται στο κέντρο του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ).
Από το 1941 έως το 2015, η περιοχή της Ωβέρνης ήταν μια γαλλική διοικητική περιοχή αποτελούμενη από τέσσερις νομούς, τους Αλλιέ, Καντάλ, Ωτ-Λουάρ και Πουί-ντε-Ντομ. Η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής, το Κλερμόν-Φεράν, ήταν πάντα η πρωτεύουσα. Η περιοχή αυτή από την 1η Ιανουαρίου 2016 καταργήθηκε με τη νέα εδαφική μεταρρύθμιση. Οι νομοί που την αποτελούσαν ανήκουν πλέον στη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Με ιστορία πάνω από 2600 χρόνια, η Ωβέρνη είναι μία από τις παλαιότερες περιοχές της Γαλλίας.
Τοπωνυμία
Στην εικόνα αριστερά, το έμβλημα της Ωβέρνης.