cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλε Αλεξαντρί
Η ωριμότητα
Ο Αλεξαντρί ευτύχησε να δει την επίτευξη του κύριου στόχου των πολιτικών αγώνων του: Οι δύο ηγεμονίες ενώθηκαν στην ενιαία Ρουμανία και ο ίδιος διορίσθηκε Υπουργός των Εξωτερικών από τον Αλέξανδρο Ιωάννη Κούζα. Περιόδευσε τότε στη Δυτική Ευρώπη, προτρέποντας κάποιες από τις γνωριμίες του στο Παρίσι να αναγνωρίσουν τη νέα οντότητα και να στηρίξουν την εμφάνισή της στα ταραχώδη Βαλκάνια.
Ωστόσο, οι διπλωματικές αυτές περιοδείες τον κούρασαν και το 1860 αποσύρθηκε στο Μιρτσέστι για το υπόλοιπο της ζωής του. Παντρεύτηκαν με την Παυλίνα 16 ολόκληρα χρόνια αργότερα, το 1876.
Από το 1862 μέχρι το 1875 ο Αλεξαντρί έγραψε 40 λυρικά ποιήματα, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν τα «Miezul Iernii», «Serile la Mircești», «Iarna», «La Gura Sobei», «Oaspeții Primăverii» και «Malul Siretului». Επεχείρησε επίσης την πένα του στην επική ποίηση, συγκεντρωμένη στη συλλογή Legende, και αφιέρωσε μια σειρά ποιημάτων στους στρατιώτες που συμμετείχαν στον Ρουμανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας.
Το 1879 το δράμα του Despot-Vodă τιμήθηκε με το βραβείο της Ρουμανικής Ακαδημίας. Συνέχισε να γράφει, ολοκληρώνοντας μια κωμωδία φαντασίας, τη Sânziana și Pepelea (1881), και δύο τραγωδίες, τις Fântâna Blanduziei (1883) και Ovidiu (1884).
Το 1881 έγραψε το ποίημα «Trăiască Regele» (= «Ζήτω ο Βασιλεύς»), που έγινε ο εθνικός ύμνος του Βασιλείου της Ρουμανίας μέχρι την κατάργηση της μοναρχίας το 1947.
Υποφέροντας από μακρού από καρκίνο, ο Αλεξαντρί απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών, το 1890, στο κτήμα του στο Μιρτσέστι. Το Εθνικό Θέατρο «Βασίλε Αλεξάντρι» στο Ιάσιο, το παλαιότερο στη Ρουμανία, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.
Πολιτικές απόψεις
Ο Αλεξαντρί ήταν μέλος της σημαντικής λογοτεχνικής ενώσεως του Ιασίου Junimea, που ήταν εναντίον του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος. Υπήρξε υποστηρικτής της καταργήσεως της δουλείας. Από την άλλη πλευρά, είχε αντισημιτικές απόψεις, παρά το γεγονός πως ο πατέρας του είχε μερικώς εβραϊκή καταγωγή, ισχυρίζομενος ότι το να αρνηθούν την παραχώρηση ιθαγένειας στους Εβραίους ισοδυναμούσε με το «να αρνηθούν την αυτοκτονία του λαού μας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι ποιητές Κατηγορία:Ρομαντικοί ποιητές Κατηγορία:Ρουμάνοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Υπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Έλληνες της Ρουμανίας
Ασηκρήτις
Ο Ασηκρήτις (ἀσηκρῆτις) ήταν βυζαντινός αυλικός και κρατικός τίτλος, ανώτερος από όλους τους γραμματείς της αυτοκρατορικής αυλής κατά τους 6ο έως και τον 12ο αιώνα.
Ο όρος προέρχεται από το λατινικό a secretis (εξ απορρήτων) και η πλήρης του μορφή ήταν «ἀσηκρῆτις τῆς αὺλῆς». Φαίνεται ότι ήταν επινόηση του 6ου αιώνα, καθώς ο σύγχρονος ιστορικός Προκόπιος ο Καισαρεύς έκρινε σκόπιμο να το εξηγήσει στους αναγνώστες του. Οι σύγχρονοι μελετητές υποθέτουν μερικές φορές ότι χρονολογείται στον 4ο αιώνα, αλλά η μόνη αναφορά σε αυτό, στα Πρακτικά της Συνόδου της Χαλκηδόνας, στην πραγματικότητα χρονολογείται από μια μετάφραση του εγγράφου του 6ου αιώνα.
Οι ασηκρήτες διαδέχτηκαν τους ρεφερενδάριους ως τα ανώτερα μέλη της αυτοκρατορικής γραμματείας, πάνω και από τους νοτάριους. Κάποιοι από αυτούς είχαν έδρα στις επαρχίες. Σώζονται σφραγίδες κατόχων του αξιώματος από τον 6ο και τον 7ο αιώνα, ενώ μια αναφορά στην Τρίτη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (680) υπονοεί την ύπαρξη ανώτερου ασηκρήτη που λειτουργούσε ως επικεφαλής της τάξης, πιθανώς ο προκάτοχος του μεταγενέστερου πρωτασηκρήτη. Οι ασηκρήτες μαρτυρείται ότι κατείχαν μεσαίου επιπέδου αξίωμα, μεταξύ πρωτοσπαθάριου και σπαθάριου, μερικές φορές και ακόμη χαμηλότερα. Διακεκριμένα μέλη της τάξης περιελάμβαναν τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Β΄ (715-717) και τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιο (784–806) και Νικηφόρο Α΄ (806–815).
Τον 12ο αιώνα το αξίωμα αντικαταστάθηκε από αυτό του γραμματικού, αλλά φαίνεται πως ανασυστάθηκε μαζί με αυτό του προϊσταμένου του, πρωτοασηκρήτι, το 1261 από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ο Πρωτοασηκρήτις φέρεται να ήταν αιρετός δικαστής στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Ο τίτλος σώζεται σήμερα ως οφφίκιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ζανό Ντάνιας
Ο Ζανό Ντάνιας (Παρίσι, 15 Δεκεμβρίου 1954 - ) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Παρακολούθησε μαθήματα παντομίμας στο Παρίσι από τον Μαρσέλ Μαρσώ. Συμμετείχε στους θιάσους Μυράτ, Δημήτρη Ποταμίτη ΕΡΕΥΝΑΣ, Αλίκης Γεωργούλη, ΑΠΟΘΗΚΗ Τζένης Καρέζη, ΑΘΗΝΑΙΩΝ Αλίκης Βουγιουκλάκη, ΑΛΙΚΗ Δημήτρη Πιατά ΑΚΑΔΗΜΟΣ, ΛΥΚΑΒΗΤΟΣ Πρωταγωνίστησε σε 3 οπερέτες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ΑΚΡΟΠΟΛ 2018-19 Θεατρο ΗΒΗ --TOC-TOC. Πρωταγωνίστησε επίσης σε 12 βιντεοταινίες (1985-1990), και σε δύο ταινίες μικρού μήκους στα φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Δράμας, αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Πλέι-Οφ NBA 1963
Τα πλέι-οφ του 1963 ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1962-63 του NBA. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Μπόστον Σέλτικς να κερδίζουν τους Λος Άντζελες Λέικερς με 4-2 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το τρόπαιο του πρωταθλητή.
Αυτός ήταν ο πέμπτος συνεχόμενος και ο έκτος συνολικά τίτλος στην ιστορία των Σέλτικς. Επίσης, ήταν η τρίτη φορά που οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν σε τελική σειρά (το 1959 και το 1962 κέρδισαν και πάλι οι Σέλτικς).
Οι Σινσινάτι Ρόγιαλς έφτασαν μέχρι τους τελικούς της κατηγορίας τους για πρώτη φορά από το 1952, ενώ αυτή ήταν η τελευταία εμφάνιση των Σίρακιουζ Νάσιοναλς σε πλέι-οφ με αυτή την ονομασία. Την επόμενη σεζόν μετακόμισαν στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια και μετονομάστηκαν σε Φιλαδέλφεια 76ερς.
Ημιτελικοί Δυτικής κατηγορίας
(2) Σαιντ Λούις Χοκς vs. (3) Ντιτρόιτ Πίστονς:
Τελικοί Δυτικής κατηγορίας
(1) Λος Άντζελες Λέικερς vs. (2) Σαιντ Λούις Χοκς:
Τελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(1) Μπόστον Σέλτικς vs. (3) Σινσινάτι Ρόγιαλς:
Τελικοί NBA
(Α1) Μπόστον Σέλτικς vs. (Δ1) Λος Άντζελες Λέικερς:
Αμβλυωπία
Αμβλυωπία είναι η ελαττωμένη οπτική οξύτητα του ενός ή και των δύο οφθαλμών παρά τη διόρθωση κάθε διαθλαστικής ανωμαλίας και την απουσία οργανικής βλάβης. Πρόκειται για στερητικό φαινόμενο και αποτέλεσμα της μη συνεχούς χρήσης της μίας ή και των δύο ωχρών κηλίδων για οπτική προσήλωση. Εκτιμάται ότι επηρεάζει το 1-5% του πληθυσμού.
Φυσιολογία
Η αμβλυωπία είναι πρόβλημα ανάπτυξης του εγκεφάλου και όχι ένα οργανικό νευρολογικό πρόβλημα του βολβού του οφθαλμού(αν και οργανικά προβλήματα μπορούν να οδηγήσουν σε αμβλυωπία η οποία ενδέχεται να παραμείνει ακόμη και μετά τη θεραπεία του προβλήματος). Η περιοχή του εγκεφάλου που δέχεται εικόνες από το αμβλυωπικό μάτι δε διεγείρεται σωστά και δεν αναπτύσσει πλήρη οπτική ικανότητα, γεγονός που έχει επιβεβαιωθεί με άμεση εγκεφαλική εξέταση.
Είδη και αίτια αμβλυωπίας
Υπάρχουν έξι είδη αμβλυωπίας: η στραβισμική, η ανισομετρωπική(διαθλαστική), η αμβλυωπία από ανοψία, η οργανική και η μεσημβρινή αμβλυωπία. Ο στραβισμός που συμβαίνει πριν από την ηλικία των έξι ετών συχνά θα οδηγήσει σε αμβλυωπία. Η λεγόμενη στραβισμική αμβλυωπία οφείλεται σε συνεχή μονόφθαλμη απώθηση του παρεκκλίνοντος οφθαλμού λόγω των διαταραχών που προκαλεί ο στραβισμός(σύγχυση και διπλωπία). Ο μικρός ασθενής για να αποφύγει τη δυσάρεστη αυτή αισθητηριακή διαταραχή απωθεί ενεργητικά την εικόνα που σχηματίζεται στον παρεκκλίνοντα οφθαλμό. Η συνεχής απώθηση της εικόνας καταλήγει στη μόνιμη ελάττωση της οπτικής οξύτητας. Η στραβισμική αμβλυωπία είναι πιο συχνή στην εσωτροπία(παρέκκλιση του οπτικού άξονα προς τα έσω) αλλά εμφανίζεται πιο σπάνια και στην εξωτροπία. Όταν υπάρχει μεγάλη ανισομετρωπία( συνήθως μεγαλύτερη από 2,5D μεταξύ των δύο οφθαλμών) δεν είναι δυνατή η ταύτιση των δύο εικόνων λόγω των διαφορετικών διαθλαστικών ανωμαλιών των δύο οφθαλμών. Το αποτέλεσμα είναι η απώθηση της εικόνας που σχηματίζεται στον οφθαλμό με τη μεγαλύτερη αμετρωπία και η αμβλυωπία. Η μορφή αυτή της αμβλυωπίας συναντάται συνήθως σε άτομα με υπερμετρωπία ή αστιγματισμό. Σε άτομα με ετερόπλευρη μυωπία δεν παρατηρείται αμβλυωπία γιατί ο μυωπικός οφθαλμός χρησιμοποιείται για την κοντινή όραση και δεν μένει αδρανής. Συχνά συνοδεύεται από μικροστραβισμό και είναι δυνατόν να συνυπάρχει με στραβισμική αμβλυωπία. Ωστόσο, είναι λιγότερο σοβαρή από τη στραβισμική και λόγω των μη εμφανών συμπτωμάτων της, ο γιατρός συχνά αδυνατεί να τη διαγνώσει. Είναι αποτέλεσμα στέρησης σχηματισμού εικόνας. Είναι διόφθαλμη και προκαλείται από υψηλές αμετρωπίες, συνήθως υπερμετρωπία. Οφείλεται σε παρεμπόδιση της όρασης κατά τη βρεφική ή πρώτη παιδική ηλικία με αποτέλεσμα σοβαρή ελάττωση της οπτικής οξύτητας. Είναι δυνατόν να είναι μονόφθαλμη ή διόφθαλμη. Συνήθεις αιτίες είναι: Βλάβη κατά τη γέννηση των βοθριακών φωτουποδοχέων μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του μηχανισμού ταύτισης λόγω της σχετικής θόλωσης στον ένα οφθαλμό. Αποτέλεσμα είναι η μη χρησιμοποίηση της ωχράς κηλίδας του πάσχοντος οφθαλμού και η περαιτέρω ανάπτυξη αμβλυωπίας, η οποία προκαλεί μεγαλύτερη ελάττωση της οπτικής οξύτητας απ' ότι η ίδια η οργανική βλάβη. Ονομάζεται και σχετική αμβλυωπία. Είναι αποτέλεσμα στέρησης σχηματισμού εικόνας σε ένα μεσημβρινό. Μπορεί να είναι μονόφθαλμη ή διόφθαλμη και προκαλείται από μη διορθωμένο αστιγματισμό.
Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με δύο τρόπους: Ενώ δεν υπάρχει οργανική αλλοίωση, διαφορά στην οπτική οξύτητα δύο σειρών ή περισσότερο είναι ενδεικτική αμβλυωπίας. Σε άτομα με αμβλυωπία παρατηρείται σε μεγάλη συχνότητα το " φαινόμενο του συνωστισμού", σύμφωνα με το οποίο η οπτική οξύτητα είναι καλύτερη κατά την ανάγνωση ενός μοναδικού οπτοτύπου σε σύγκριση με την ανάγνωση μίας σειράς οπτοτύπων. Χρησιμοποιείται για τη διαφορική διάγνωση της αμβλυωπίας από μία οργανική αιτία ελαττωμένης οπτικής οξύτητας.Χρησιμοποιείται ως εξής: Η δοκιμασία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρώιμη εκτίμηση της όρασης στην ηλικία των 4-6 μηνών.Δεν μπορεί να αποκαλύψει αξιόπιστα τη στραβισμική αμβλυωπία. Παρόλα αυτά,οι κάρτες οξύτητας του Teller είναι επαρκώς ευαίσθητες για την πρώιμη ανίχνευση ελλειμμάτων παρουσία βλαβών του οπτικού συστήματος.
Θεραπεία
Η αμβλυωπία μπορεί να θεραπευτεί έως την ηλικία των 9 ετών στη στραβισμική αμβλυωπία και έως τα 11-12 έτη στην ανισομετρωπική αμβλυωπία.
Κλινικές δοκιμές και πειράματα
Έχουν αναπτυχθεί πειραματικά προγράμματα στα οποία χρησιμοποιούνται παιχνίδια εικονικής πραγματικότητας. Στα παιχνίδια αυτά κάθε οφθαλμός προσλαμβάνει διαφορετικά σήματα από ένα εικονικό κόσμο, τα οποία πρέπει να συνδυαστούν από τον εγκέφαλο του αμβλύωπα-παίκτη ώστε να μπορέσει επιτυχώς να παίξει το παιχνίδι. Αυτό το πείραμα έχει επιδείξει θετικές προοπτικές στη βελτίωση του αμβλυωπικού οφθαλμού. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες η επαναλαμβανόμενη διακρανιακή μαγνητική διέγερση μπορεί προσωρινά να βελτιώσει την ευαισθησία αντίθεσης και την χωροταξική αντίληψη του παθολογικού οφθαλμού, αν και τα αποτελέσματα αυτά δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Κουμκουάτ
Το κουμκουάτ ανήκει στο γένος Κιτρέα και στην οικογένεια ρυτοειδών (Rutaceae) (= εσπεριδοειδών (Hesperidaceae)) και περιλαμβάνει πέντε είδη αειθαλών θάμνων ή δέντρων.
Η καταγωγή του είναι από την Κίνα όπου το καλλιεργούσαν από το 12ο αιώνα, έφτασε δε να καλλιεργείται στην Ευρώπη στα μέσα του 19ου αιώνα ως καλλωπιστικό φυτό.
JavaScript
μικρογραφία|Το λογότυπο της JavaScript Η JavaScript (JS) είναι διερμηνευμένη γλώσσα προγραμματισμού για ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αρχικά αποτέλεσε μέρος της υλοποίησης των φυλλομετρητών Ιστού, ώστε τα σενάρια από την πλευρά του πελάτη (client-side scripts) να μπορούν να επικοινωνούν με τον χρήστη, να ανταλλάσσουν δεδομένα ασύγχρονα και να αλλάζουν δυναμικά το περιεχόμενο του εγγράφου που εμφανίζεται.
Η JavaScript είναι μια γλώσσα σεναρίων που βασίζεται στα πρωτότυπα (prototype-based), είναι δυναμική, με ασθενείς τύπους και έχει συναρτήσεις ως αντικείμενα πρώτης τάξης. Η σύνταξή της είναι επηρεασμένη από τη C. Η JavaScript αντιγράφει πολλά ονόματα και συμβάσεις ονοματοδοσίας από τη Java, αλλά γενικά οι δύο αυτές γλώσσες δε σχετίζονται και έχουν πολύ διαφορετική σημασιολογία. Οι βασικές αρχές σχεδιασμού της JavaScript προέρχονται από τις γλώσσες προγραμματισμού Self και Scheme. Είναι γλώσσα βασισμένη σε διαφορετικά προγραμματιστικά παραδείγματα (multi-paradigm), υποστηρίζοντας αντικειμενοστρεφές, προστακτικό και συναρτησιακό στυλ προγραμματισμού.
Κουμκουάτ
Η ονομασία κουμκουάτ στα Κινέζικα σημαίνει χρυσό πορτοκάλι. Το κουμκουάτ έχει ύψος που φτάνει τα 4 μέτρα και σήμερα καλλιεργείται στις εύκρατες και υποτροπικές περιοχές της γης για τον ομώνυμο καρπό της, αλλά και ως διακοσμητικό φυτό.
Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα, λογχοειδή και στιλπνά, τα άνθη του μοιάζουν με αυτά της πορτοκαλιάς και είναι μικρά, οδοντωτά και φύονται μόνα τους ή σε μικρές ταξιανθίες.
JavaScript
Η JavaScript χρησιμοποιείται και σε εφαρμογές εκτός ιστοσελίδων — τέτοια παραδείγματα είναι τα έγγραφα PDF, οι εξειδικευμένοι φυλλομετρητές (site-specific browsers) και οι μικρές εφαρμογές της επιφάνειας εργασίας (desktop widgets). Οι νεότερες εικονικές μηχανές και πλαίσια ανάπτυξης για JavaScript (όπως το Node.js) έχουν επίσης κάνει τη JavaScript πιο δημοφιλή για την ανάπτυξη εφαρμογών Ιστού στην πλευρά του διακομιστή (server-side).
Κουμκουάτ
Χρήσεις του καρπού
Η σάρκα του καρπού δεν είναι ιδιαίτερα χυμώδης και η γεύση της είναι λίγο όξινη και γλυκιά.
JavaScript
Το πρότυπο της γλώσσας κατά τον οργανισμό τυποποίησης ECMA ονομάζεται ECMAscript.
Κουμκουάτ
Χρήσεις του καρπού
Τρώγεται νωπό, σε κονσέρβες αλλά κυρίως γίνεται γλυκό, μαρμελάδα, ζελέ. Είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στο ψύχος και αντέχει περισσότερο από όλα τα εσπεριδοειδή.
JavaScript
Ιστορία
Η γλώσσα προγραμματισμού JavaScript δημιουργήθηκε αρχικά από τον Brendan Eich της εταιρείας Netscape με την επωνυμία Mocha. Αργότερα, η Mocha μετονομάστηκε σε LiveScript, και τελικά σε JavaScript, κυρίως επειδή η ανάπτυξή της επηρεάστηκε περισσότερο από τη γλώσσα προγραμματισμού Java. LiveScript ήταν το επίσημο όνομα της γλώσσας όταν για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στην αγορά σε βήτα (beta) εκδόσεις με το πρόγραμμα περιήγησης στο Web, Netscape Navigator εκδοχή 2.0 τον Σεπτέμβριο του 1995. Η LiveScript μετονομάστηκε σε JavaScript σε μια κοινή ανακοίνωση με την εταιρεία Sun Microsystems στις 4 Δεκεμβρίου, 1995, όταν επεκτάθηκε στην έκδοση του προγράμματος περιήγησης στο Web, Netscape εκδοχή 2.0B3. Η JavaScript απέκτησε μεγάλη επιτυχία ως γλώσσα στην πλευρά του πελάτη (client-side) για εκτέλεση κώδικα σε ιστοσελίδες, και περιλήφθηκε σε διάφορα προγράμματα περιήγησης στο Web. Κατά συνέπεια, η εταιρεία Microsoft ονόμασε την εφάρμογή της σε JScript για να αποφύγει δύσκολα θέματα εμπορικών σημάτων. JScript πρόσθεσε νέους μεθόδους για να διορθώσει τα Y2K-προβλήματα στην JavaScript, οι οποίοι βασίστηκαν στην  τάξη της Java. JScript περιλήφθηκε στο πρόγραμμα Internet Explorer εκδοχή 3.0, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1996. Τον Νοέμβριο του 1996, η Netscape ανακοίνωσε ότι είχε υποβάλει τη γλώσσα JavaScript στο Ecma International (μια οργάνωση της τυποποίησης των γλωσσών προγραμματισμού) για εξέταση ως βιομηχανικό πρότυπο, και στη συνέχεια το έργο είχε ως αποτέλεσμα την τυποποιημένη μορφή που ονομάζεται ECMAScript. Η JavaScript έχει γίνει μία από τις πιο δημοφιλείς γλώσσες προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών στον Παγκόσμιο Ιστό (Web). Αρχικά, όμως, πολλοί επαγγελματίες προγραμματιστές υποτίμησαν τη γλώσσα διότι το κοινό της ήταν ερασιτέχνες συγγραφείς ιστοσελίδων και όχι επαγγελματίες προγραμματιστές (μαζί με άλλους λόγους). Με τη χρήση της τεχνολογίας Ajax, η JavaScript γλώσσα επέστρεψε στο προσκήνιο και έφερε πιο επαγγελματική προσοχή προγραμματισμού. Το αποτέλεσμα ήταν ένα καινοτόμο αντίκτυπο στην εξάπλωση των πλαισίων και των βιβλιοθηκών, τη βελτίωση προγραμματισμού με JavaScript, καθώς και αυξημένη χρήση της JavaScript έξω από τα προγράμματα περιήγησης στο Web. Τον Ιανουάριο του 2009, το έργο CommonJS ιδρύθηκε με στόχο τον καθορισμό ενός κοινού προτύπου βιβλιοθήκης κυρίως για την ανάπτυξη της JavaScript έξω από το πρόγραμμα περιήγησης και μέσα σε άλλες τεχνολογίες (π.χ. server-side).
Μοντέλο εκτέλεσης
Η αρχική έκδοση της Javascript βασίστηκε στη σύνταξη στη γλώσσα προγραμματισμού C, αν και έχει εξελιχθεί, ενσωματώνοντας πια χαρακτηριστικά από νεότερες γλώσσες.
Παρά την ευρεία χρήση της Javascript για συγγραφή προγραμμάτων σε περιβάλλον φυλλομετρητή, από την αρχή χρησιμοποιήθηκε και για τη συγγραφή κώδικα από την πλευρά του διακομιστή, από την ίδια τη Netscape στο προϊόν LiveWire, με μικρή επιτυχία. Η χρήση της Javascript στο διακομιστή εμφανίζεται πάλι σήμερα, με τη διάδοση του Node.js, ενός μοντέλου προγραμματισμού βασισμένο στα γεγονότα (events).
Javascript και Java
Η Javascript δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη Java, που είναι διαφορετική γλώσσα προγραμματισμού και με διαφορετικές εφαρμογές. Η χρήση της λέξης "Java" στο όνομα της γλώσσας έχει περισσότερη σχέση με το προφίλ του προϊόντος που έπρεπε να έχει και λιγότερο με κάποια πιθανή συμβατότητα ή άλλη στενή σχέση με τη Java. Ρόλο σε αυτήν τη σύγχυση έπαιξε και ότι η Java και η Javascript έχουν δεχτεί σημαντικές επιρροές από τη γλώσσα C, ειδικά στο συντακτικό, ενώ είναι και οι δύο αντικειμενοστρεφείς γλώσσες. Τονίζεται ότι ο σωστός τρόπος γραφής της είναι "Javascript" και όχι 'Java script' σαν δύο λέξεις, όπως λανθασμένα γράφεται ορισμένες φορές.
Δείγμα κώδικα Javascript
Για παράδειγμα, ο ακόλουθος κώδικας Javascript εμφανίζει ένα πλαίσιο διαλόγου με το κείμενο "Γεια σου, κόσμε!":
Μια άλλη βασική εντολή, η window.prompt("μήνυμα προς το χρήστη"), ζητάει από το χρήστη να συμπληρώσει ένα κομμάτι μιας αίτησης απευθείας ώστε τα δεδομένα να χρησιμοποιηθούν σαν κείμενo:
var firstVariable = window.prompt("PLEASE FILL IN YOUR NAME") alert("Your name is " + firstVariable + ".")
Υποσημειώσεις
var firstVariable=window.prompt("PLEASE FILL IN YOUR NAME") alert ("Your name is" +firstVariable +".")
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού JavaScript Κατηγορία:Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Γλώσσες με δυναμικούς τύπους Κατηγορία:Συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Διαλειτουργικό λογισμικό
Κουμκουάτ
Καλλιέργεια
Στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως στην Κέρκυρα και στα άλλα Ιόνια νησιά το είδος μαργαρίτα για τον καρπό του, που χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, γίνεται γλυκό του κουταλιού και λικέρ. Ανθίζει στα μέσα του καλοκαιριού και ο πολλαπλασιασμός αλλά και η καλλιέργειά του είναι ίδια όπως τα άλλα εσπεριδοειδή.
Θρεπτική Αξία
Τα κουμκουάτ είναι πηγή βιταμινών C και Α. Μια μερίδα 100 γραμμαρίων περιέχει περίπου 44 mg βιταμίνη C.
Τα κουμκουάτ έχουν ισοδύναμη θερμιδική αξία με εκείνη των σταφυλιών. Τα 100 γρ φρέσκα κουμκουάτ παρέχουν μόνο 71 θερμίδες.
Η υψηλή περιεκτικότητα του κουμκουάτ σε φυτικές ίνες το καθιστούν ευεργετικό για τον έλεγχο της όρεξης και τον διαρκή κορεσμό. Μια μερίδα 100 γραμμαρίων κουμκουάτ περιέχει περίπου 6,5 γραμμάρια φυτικών ινών.
Τα κουμκουάτ προσδίδουν ευεργετικές ιδιότητες στην υγεία κυρίως λόγω των αντιοξειδωτικών ουσιών (πολυφαινολικών ενώσεων και φλαβονοειδών), όπως το καροτένιο, η λουτεΐνη, οι τανίνες, η ζεαξανθίνη, κλπ.
Επιπλέον, η φλούδα κουμκουάτ αποτελείται από πολλά σημαντικά αιθέρια έλαια, όπως λιμονένιο, πινένιο, α-bergamotene, καρυοφυλλένιο, α-humulene και α-muurolene. Όλες μαζί αυτές οι ενώσεις προσδίδουν στον καρπό των εσπεριδοειδών το ιδιαίτερο άρωμα.
Το κουμκουάτ είναι καλή πηγή βιταμινών του συμπλέγματος Β, όπως η θειαμίνη, νιασίνη, πυριδοξίνη, φυλλικό και παντοθενικό οξύ. Αυτές οι βιταμίνες λειτουργούν ως συµπαράγοντες για το μεταβολισμό των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φρούτα Κατηγορία:Κίτρος Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Εσπεριδοειδή Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Εντμόν ντε λα Φονταίν
Ο Εντμόν ντε λα Φονταίν (Lucien-Irvin-Edmond de la Fontaine, 24 Ιουλίου 1823 – 24 Ιουνίου 1891 ), γνωστότερος με το μονοσύλλαβο λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ντικς (Dicks), ήταν Λουξεμβουργιανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και νομικός, γνωστός για το έργο του πάνω στη λουξεμβουργιανή γλώσσα. Θεωρείται εθνικός ποιητής του Λουξεμβούργου και, μαζί με τους Μισέλ Ροντάνζ και Μισέλ Λεντς, οι σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της λουξεμβουργιανής λογοτεχνίας. Επιπροσθέτως, το έργο του Luxemburger Sitten und Bräuche υπήρξε μία από τις πρώτες εθνογραφίες του λουξεμβουργιανού λαού που άσκησαν μεγάλη επίδραση.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Εντμόν ντε λα Φονταίν γεννήθηκε στην Πόλη του Λουξεμβούργου και ήταν ο τρίτος γιος του Γκασπάρ-Τεοντόρ-Ιγκνάς ντε λα Φονταίν, ο οποίος διορίσθηκε Κυβερνήτης του Λουξεμβούργου το 1841 και επτά χρόνια αργότερα έγινε ο πρώτος στην ιστορία Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου. Ο Εντμόν ντε λα Φονταίν σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης και πέρασε ένα ακόμα έτος στη Χαϊδελβέργη σπουδάζοντας γερμανική γλώσσα και πολιτισμό. Στη συνέχεια, το 1850, άρχισε να ασκεί τη δικηγορία. Από το 1867 μέχρι το 1870 υπηρέτησε ως δήμαρχος του Σταντμπρεντίμιους (Stadtbredimus), μια κωμόπολη στο ανατολικό Λουξεμβούργο, όπου έζησε από το 1858 μέχρι το 1881. Από το 1881 μέχρι το 1889 υπηρέτησε ως ειρηνοδίκης στην κωμόπολη Βιαντέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι συγγραφείς Κατηγορία:Δικηγόροι
Αναγνώριση ομιλητή
Η αναγνώριση ομιλητή είναι η διαδικασία της αυτόματης αναγνώρισης του ατόμου που μιλάει με βάση κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που εξάγονται από τη φωνή του. Υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην αναγνώριση ομιλητή και στην αναγνώριση ομιλίας. Στην πρώτη περίπτωση ενδιαφερόμαστε να αναγνωρίσουμε ποιος μιλάει ενώ στη δεύτερη να αναγνωρίσουμε τι έχει ειπωθεί. Η αναγνώριση φωνής αποτελεί τον συνδυασμό των δύο παραπάνω. Η αναγνώριση ομιλητή δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί η φωνή ενός ομιλητή για ταυτοποίηση και έλεγχο πρόσβασης σε διάφορες υπηρεσίες όπως τραπεζικές συναλλαγές μέσω τηλεφώνου, φωνητικές κλήσεις, αγορές μέσω τηλεφώνου, υπηρεσίες πρόσβασης σε βάσεις δεδομένων, υπηρεσίες πληροφοριών, έλεγχο ασφάλειας σε περιοχές εμπιστευτικών πληροφοριών, εξ΄ αποστάσεως πρόσβαση σε υπολογιστές κτλ.
Η αναγνώριση ομιλητή περιλαμβάνει διαδικασίες όπως η ταυτοποίηση (identification) και η επαλήθευση (verification). Η ταυτοποίηση ενός ομιλητή στοχεύει στον προσδιορισμό του ατόμου που παρέχει μια συγκεκριμένη φράση. Από την άλλη μεριά η επαλήθευση είναι η διαδικασία αποδοχής ή απόρριψης της ισχυριζόμενης ταυτότητας του ομιλητή. Πολλές εφαρμογές στις μέρες μας χρησιμοποιούν τη φωνή ως το κύριο κλειδί επιβεβαίωσης της ταυτότητας ενός ομιλητή. Οι τεχνικές αναγνώρισης ομιλητή μπορούν να διαχωριστούν σε αυτές που στηρίζονται σε κείμενο και σε αυτές που είναι ανεξάρτητες αυτού. Η πρώτη περίπτωση απαιτεί από τον ομιλητή να αναφέρει λέξεις κλειδιά ή προτάσεις έχοντας το ίδιο κείμενο και για δοκιμές δοκιμές εκπαίδευσης και για δοκιμές αναγνώρισης, ενώ η δεύτερη δεν βασίζεται σε κάποιο συγκεκριμένο κείμενο.
Και οι δύο τεχνικές όμως μοιράζονται ένα πρόβλημα. Τα συγκεκριμένα συστήματα μπορούν εύκολα να εξαπατηθούν, διότι όταν κάποιος αναπαράγει τη φωνή ενός εγγεγραμμένου χρήστη, ο οποίος αναφέρει τις λέξεις κλειδιά ή τις προτάσεις, για παράδειγμα με ένα ηχογραφημένο απόσπασμα, μπορεί να τον αποδεχτούν λανθασμένα. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό, υπάρχουν μέθοδοι στις οποίες ένα μικρό σύνολο λέξεων, όπως για παράδειγμα ψηφίων, χρησιμοποιούνται ως λέξεις κλειδιά, και κάθε χρήστης καλείται να προφέρει μια συγκεκριμένη ακολουθία λέξεων κλειδιών, η οποία είναι τυχαία επιλεγμένη κάθε φορά που χρησιμοποιείται το σύστημα. Παρόλα αυτά ακόμα και αυτή η μέθοδος δεν είναι εντελώς αξιόπιστη καθώς μπορεί να εξαπατηθεί από εξοπλισμό προηγμένης τεχνολογίας ηχογράφησης που μπορεί να αναπαράγει τις λέξεις κλειδιά σε οποιαδήποτε επιθυμητή σειρά.
Παραδοσιακές μέθοδοι αναγνώρισης ομιλητή
Η ταυτότητα ομιλητή σχετίζεται με διάφορα στοιχεία φυσιολογίας και συμπεριφοράς ενός ατόμου. Οι πιο κοινές φασματικές μετρικές που χρησιμοποιούνται αφορούν τη γραμμική κωδικοποίηση πρόβλεψης (Linear Predictive Coding, LPC) που προέρχεται από τους φασματικούς συντελεστές και τους συντελεστές παλινδρόμησης.
Τεχνικές κανονικοποίησης
Ο πιο σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει την απόδοση της αυτόματης αναγνώριση ενός ομιλητή είναι η μεταβλητότητα των χαρακτηριστικών του σήματος από δοκιμή σε δοκιμή. Οι μεταβολές αυτές προκύπτουν από τους ίδιους τους ομιλητές, λόγω διαφορετικών συνθηκών ηχογράφησης και μεταφοράς του σήματος και φυσικά από τον θόρυβο. Οι ομιλητές δεν μπορούν να προφέρουν μια έκφραση επακριβώς με τον ίδιο τρόπο από δοκιμή σε δοκιμή. Είναι γνωστό ότι δείγματα της ίδιας έκφρασης, τα οποία έχουν ηχογραφηθεί την ίδια χρονική στιγμή είναι πολύ περισσότερο συσχετισμένα από δείγματα που έχουν ηχογραφηθεί σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι υπάρχουν και μακροπρόθεσμες αλλαγές στη φωνή. Είναι πολύ σημαντικό για ένα σύστημα αναγνώρισης φωνής να προσαρμόζεται στις αλλαγές αυτές. Δύο είναι οι τύποι κανονικοποίησης που έχουν χρησιμοποιηθεί. Η μια στο πεδίο των παραμέτρων και η άλλη στο πεδίο της απόστασης/ομοιότητας.
Κανονικοποίηση στο πεδίο των παραμέτρων
Η φασματική εξίσωση (spectral equalization) ή πιο γνωστή ως μέθοδος της τυφλής εξίσωσης, είναι μια τυπική τεχνική κανονικοποίησης στο πεδίο των παραμέτρων, η οποία έχει αποδειχθεί ότι είναι αποδοτική στην μείωση της φασματικής μεταβολής. Η συγκεκριμένη μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για συστήματα αναγνώρισης ομιλητή τα οποία στηρίζονται σε κείμενο και χρησιμοποιούν αρκετά μεγάλες εκφράσεις κειμένου. Γενικά όμως, δεν ενδείκνυται για συστήματα που κάνουν χρήση σύντομων εκφράσεων.
Κανονικοποίηση στο πεδίο της απόστασης/ομοιότητας
Στο παρελθόν έχει προταθεί από τους Higgins, Bahler και Porter μια μέθοδος κανονικοποίησης για τιμές απόστασης (ομοιότητα, πιθανότητα) η οποία χρησιμοποιεί τον λόγο πιθανότητας. Ο λόγος πιθανότητας ορίζεται ως ο λόγος δύο δεσμευμένων πιθανοτήτων: των παρατηρημένων μετρήσεων δυο εκφράσεων. Η πρώτη είναι η πιθανότητα των ηχητικών δεδομένων, δοθέντος της ισχυριζόμενης ταυτότητας ομιλητή και η δεύτερη δοθέντος ότι ο ομιλητής είναι κακόβουλος χρήστης.
Μέθοδοι αναγνώρισης ομιλητή βασισμένες σε κείμενο
Οι μέθοδοι αναγνώρισης ομιλητή που είναι βασισμένες σε κάποιο κείμενο, στηρίζουν συνήθως τη λειτουργία τους σε τεχνικές αντιστοίχησης προτύπων. Κατά την προσέγγιση αυτή, η εισαγόμενη έκφραση αντιπροσωπεύεται από μια ακολουθία διανυσμάτων χαρακτηριστικών. Η εισαγόμενη έκφραση και το πρότυπο αναφοράς κάθε εγγεγραμμένου χρήστη χρησιμοποιούνται από κάποιο αλγόριθμο για να υπολογιστεί ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ τους, από την αρχή έως το τέλος της έκφρασης. Το κρυφό μοντέλο Markov HMM (Hidden Markov Hodel) μπορεί να μοντελοποιήσει αποτελεσματικά τις στατιστικές μεταβολές των φασματικών χαρακτηριστικών και για αυτό το λόγο οι μέθοδοι που κάνουν χρήση του μοντέλου αυτού έχουν επιτύχει σημαντικά ακριβέστερες αναγνωρίσεις προτύπου.
Μέθοδοι αναγνώρισης ομιλητή ανεξάρτητες από κείμενο
Μία από τις πιο επιτυχημένες μεθόδους αναγνώρισης ομιλίας που δεν χρησιμοποιούν κείμενο βασίζεται στον κβαντισμό του διανύσματος (Vector Quantization, VQ). Σε αυτή τη μέθοδο χρησιμοποιείται ένας μικρός αριθμός αντιπροσωπευτικών διανυσμάτων χαρακτηριστικών σαν το μέσο υπόδειξης των χαρακτηριστικών ενός συγκεκριμένου χρήστη. Ένα διάνυσμα χαρακτηριστικών ομιλητή παράγεται ομαδοποιώντας (clustering) τα διανύσματα των χαρακτηριστικών εκπαίδευσης του ομιλητή. Στο στάδιο της αναγνώρισης, η έκφραση που εισάγεται, κβαντίζεται διανυσματικά χρησιμοποιώντας το διάνυσμα χαρακτηριστικών κάθε αναφοράς ομιλητή, και η συνολική παραποίηση VQ συσσωρεύεται από όλη την έκφραση για να παρθεί η απόφαση της αναγνώρισης.
Μέθοδος αναγνώρισης ομιλητή με παρεχόμενο κείμενο
Η συγκεκριμένη μέθοδος διευκολύνεται από τη χρήση συγκεκριμένων φωνητικών μοντέλων ενός ομιλητή όπως για παράδειγμα οι βασικές ανθρώπινες ακουστικές μονάδες. Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα στην εφαρμογή αυτής της μεθόδου είναι το πως θα δημιουργηθούν σωστά αυτά τα φωνητικά μοντέλα από φράσεις εκπαίδευσης περιορισμένου μεγέθους. Τα φωνητικά μοντέλα δημιουργούνται προσαρμόζοντας τα, ανεξάρτητου ομιλητή φωνητικά μοντέλα, με τη φωνή κάθε ομιλητή.
Στη φάση της αναγνώρισης το σύστημα συνενώνει τα φωνητικά μοντέλα κάθε εγγεγραμμένου ομιλητή για να παράγει μια πρόταση HMM σύμφωνα με το δοσμένο κείμενο. Στη συνέχεια υπολογίζεται η πιθανότητα ταιριάσματος της εισαγόμενης έκφρασης με την πρόταση του μοντέλου, η οποία χρησιμοποιείται στην απόφαση της αναγνώρισης του ομιλητή. Εάν η πιθανότητα είναι επαρκώς υψηλή γίνεται αποδεκτός ως εγγεγραμμένος χρήστης.
Επαλήθευση ομιλητή
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του λόγου ενός ομιλητή οφείλονται στις διαφορές της φυσιολογίας και της συμπεριφοράς τη στιγμή της παραγωγής του λόγου. Ο βασικός παράγοντας της φυσιολογίας του ανθρώπινου συστήματος παραγωγής λόγου είναι το σχήμα της φωνητικής οδού (vocal tract shape). Η φωνητική οδός τροποποιεί το φασματικό περιεχόμενο του ηχητικού κύματος καθώς περνά μέσα από αυτή, με αποτέλεσμα την παραγωγή του λόγου. Ως εκ τούτου ένα κοινό στα συστήματα επαλήθευσης ομιλητή είναι η χρήση των χαρακτηριστικών που προέρχονται μόνο από την φωνητική οδό.
Το ηχητικό κύμα παράγεται όταν η ροή του αέρα από τους πνεύμονες μεταφέρεται από την τραχεία, μέσω των φωνητικών χορδών. Χρησιμοποιώντας την ανάλυση φάσματος που περιγράφηκε νωρίτερα, μια φράση μπορεί να παρασταθεί ως μια ακολουθία διανυσμάτων χαρακτηριστικών. Φράσεις που έχουν ειπωθεί από το ίδιο άτομο, άλλα σε διαφορετικό χρόνο, έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα, παρά τη διαφορετική ακολουθία των διανυσμάτων των χαρακτηριστικών. Ο λόγος της μοντελοποίησης της φωνής είναι να δημιουργηθεί ένα μοντέλο που αποτυπώνει τις μεταβολές αυτές στο εξαγόμενο σύνολο χαρακτηριστικών. Υπάρχουν δύο τύποι μοντέλων που έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς για επαλήθευση ομιλητή και αναγνώριση ομιλίας. Τα στοχαστικά μοντέλα και τα μοντέλα που είναι βασισμένα σε πρότυπα. Τα στοχαστικά μοντέλα χειρίζονται την διαδικασία παραγωγής λόγου σαν τυχαία παραμετρική διαδικασία και υποθέτουν ότι οι παράμετροι της στοχαστικής διαδικασίας μπορούν να υπολογιστούν με ακρίβεια και σαφώς καθορισμένο τρόπο. Τα μοντέλα που βασίζουν την λειτουργία τους σε πρότυπα προσπαθούν να μοντελοποιήσουν την διαδικασία παραγωγής λόγου με μη-παραμετρικό τρόπο διατηρώντας έναν αριθμό από διανύσματα ακολουθιών χαρακτηριστικών που προέρχονται από πολλές φράσεις, με την ίδια λέξη, του ίδιου ατόμου. Τα μοντέλα αυτά κυριάρχησαν από νωρίς στην επαλήθευση ομιλητή και την αναγνώριση ομιλίας, διότι ένα μοντέλο με βάση κάποιο πρότυπο είναι διαισθητικά πιο λογικό. Παρόλα αυτά η έρευνα στα στοχαστικά μοντέλα απέδειξε ότι τα τελευταία είναι πιο ευέλικτα και ως εκ τούτου επιτρέπουν την καλύτερη μοντελοποίηση της διαδικασίας της παραγωγής λόγου. Ένα πολύ δημοφιλές στοχαστικό μοντέλο για την προσομοίωση της διαδικασίας της παραγωγής λόγου είναι το κρυφό μοντέλο Markov (Hidden Markov Model) στο οποίο αναφερθήκαμε και προηγουμένως. Το μοντέλο αυτό αποτελεί επέκταση των συμβατικών Μαρκοβιανών μοντέλων όπου οι παρατηρήσεις είναι πιθανοτικές συναρτήσεις της κατάστασης, δηλαδή το μοντέλο είναι μια διπλά ενσωματωμένη στοχαστική διαδικασία όπου η υποκείμενη στοχαστική διαδικασία δεν είναι άμεσα παρατηρήσιμη (είναι δηλαδή κρυφή).
Η διαδικασία αντιστοίχισης προτύπου περιλαμβάνει τη σύγκριση ενός δοθέντος συνόλου διανυσμάτων χαρακτηριστικών με το μοντέλο του ομιλητή, για την ταυτότητα που ισχυρίζεται, και υπολογίζει ένα βαθμό αντιστοίχησης. Για τα Μαρκοβιανά μοντέλα που αναφέρθηκαν προηγουμένως, ο βαθμός αντιστοίχησης είναι η πιθανότητα ότι ένα δοσμένο σύνολο διανυσμάτων χαρακτηριστικών έχει παραχθεί από ένα συγκεκριμένο μοντέλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή
Οίκος των Σανούδων
Ο Οίκος των Σανούδων (Sanudi), καταγόταν από τη Βενετία και μέλη του έγιναν δούκες της Νάξου (του Αρχιπελάγους). Εγκαταστάθηκαν μετά την Δ΄ Σταυροφορία στις Κυκλάδες και επτά μέλη του Οίκου έγιναν διαδοχικά δούκες ως το 1383, οπότε τους διαδέχθηκαν οι Κρίσπι.
Η καταγωγή της Οικογένειας
thumb|right|150px|Τα σύμβολα του δόγη Πιέτρο Α' Καντιάνο. Η αρχική καταγωγή της Οικογένειας Σανούδου ήταν η Ηράκλεια, πόλη στον κόλπο της Τεργέστης, λίγο βόρεια της Βενετίας. Η οικογένεια μετανάστευσε στα Βενετικά νησιά μετά την καταστροφή της πόλης τον 9ο αιώνα. Η Οικογένεια Σανούδου λεγόταν πολλούς αιώνες Οικογένεια Καντιάνο και με το όνομα αυτό ανέβηκαν πολλά μέλη της στη θέση του δόγη της Βενετίας, όπως ο Πιέτρο Α΄ Καντιάνο (887 - 888), ο Πιέτρο Β΄ Καντιάνο (932 - 939), ο Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο (942 - 959), ο Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο (959 - 976) και ο Βιτάλε Καντιάνο (978 - 979). Οι τελευταίοι εκπρόσωποι της οικογένειας Καντιάνο προσπάθησαν να αποκτήσουν κληρονομική εξουσία στη Βενετία τον 10ο αιώνα. Το όνομα από τότε εξαφανίζεται και εμφανίζεται η οικογένεια με το νέο επώνυμο "Σανούδος". Το επώνυμο "Καντιάνο" σχετίζεται με την "Κάντια", την ονομασία που χρησιμοποιούσαν οι Βενετοί για τον Χάνδακα (και συνεκδοχικά για όλη την Κρήτη). Ο όρος "Καντιάνο" μεταφράζεται στη Βενετική γλώσσα σαν "Κρητικός", αλλά η σχέση της οικογένειας με το νησί παραμένει άγνωστη. Πολλές γενεές μετά τον Πιέτρο Δ΄ καταγράφεται στην οικογένεια ο Μάρκος Σανούδος ως "Καπετάνιος" και "Σύμβουλος". Ο Μάρκος ήταν πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη και συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις για να αναγνωρίσει ο Αυτοκράτορας την κυριαρχία της Βενετίας στη Δαλματία και την Κροατία (1084 - 1085). Την ίδια εποχή απέκτησε πολλές φιλίες και σχέσεις στον Ελληνικό χώρο, ιδιαίτερα το Αιγαίο Πέλαγος και πήρε το παρωνύμιο "Κωνσταντινουπολίτης". Ο Μάρκος Σανούδος απέκτησε έναν γιο, τον Πιέτρο, που νυμφεύτηκε μία αδελφή του δόγη Ενρίκο Ντάντολο και απέκτησε τρεις γιους: τον Μάρκο, τον Μπερνάρντο και τον Λουνάρδο.
Δ΄ Σταυροφορία
Από τον 11ο αιώνα οι μεγάλες Ιταλικές πόλεις, ιδιαίτερα η Βενετία και η Γένοβα, ξεκίνησαν έντονες εμπορικές δραστηριότητες με την Ανατολή και ιδιαίτερα την Κωνσταντινούπολη και την Αίγυπτο, τους κύριους εμπορικούς σταθμούς για τον δρόμο του μεταξιού. Ο Αυτοκράτορας Ισαάκιος Β΄ Άγγελος έδωσε σημαντικά προνόμια στη Δημοκρατία της Βενετίας, τα οποία αναίρεσε ο αδελφός του Αλέξιος Γ΄ Άγγελος, όταν τον ανέτρεψε και σφετερίστηκε τον θρόνο στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μάλιστα ο Αλέξιος Γ´ Άγγελος ευνόησε τις μεγάλες αντιπάλους της Βενετίας, όπως τη Δημοκρατία της Γένοβας και την Πίζα· οι Βενετοί ενοχλήθηκαν και αντέδρασαν. Ο νεαρός γιος του Ισαάκιου Β΄, ο Αλέξιος Δ΄ Άγγελος ζήτησε τη βοήθεια των Βενετών για να ανατρέψει τον σφετεριστή θείο του με μεγάλες υποσχέσεις για νέα προνόμια· οι Βενετοί δέχθηκαν πρόθυμα, ανέτρεψαν τον Αλέξιο Γ΄ και ανέβασαν τον Αλέξιο Δ΄. Ο νεαρός Αυτοκράτορας κυβέρνησε με αυταρχισμό και έβαλε τεράστιους φόρους στον λαό για να μαζέψει τα χρήματα, που είχε υποσχεθεί στους Βενετούς. Ο λαός της Κωνσταντινούπολης επαναστάτησε, ανέτρεψε τον νεαρό Αλέξιο Δ΄, τον διαδέχτηκε ο μέχρι τότε Μέγας Δομέστικος και αρχηγός των επαναστατών Αλέξιος Ε΄ Δούκας Μούρτζουφλος. Η βασιλεία του Αλέξιου Ε΄ κράτησε μόλις δύο μήνες (8 Φεβρουαρίου 1204 - 12 Απριλίου 1204). Οι Βενετοί Σταυροφόροι -που ήταν πρωταγωνιστές στην Δ΄ Σταυροφορία- με πρόφαση την ανατροπή του Αλέξιου Δ΄, αποφάσισαν να κυριεύσουν την Κωνσταντινούπολη. Αρχηγός των εισβολέων ήταν ο ίδιος ο υπέργηρος δόγης Ενρίκο Ντάντολο, στις υπηρεσία του οποίου ήταν και οι τρεις ανιψιοί του, οι αδελφοί Μάρκος Α΄ Σανούδος, Μπερνάρντο και Λουνάρδος.
Διανομή της Λατινικής Αυτοκρατορίας
Η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Σταυροφόρων (13 Απριλίου 1204) και δημιουργήθηκε η Λατινική Αυτοκρατορία: ο Βαλδουίνος Θ΄ κόμης της Φλάνδρας εξελέγη πρώτος αυτοκράτορας ως Βαλδουίνος Α΄ Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Ακολούθησε η διανομή των εδαφών στους νικητές: η Βενετία έπαιρνε τα 3/8 των κατακτήσεων, αλλά οι πανέξυπνοι Βενετοί που γνώριζαν καλά το Αιγαίο Πέλαγος, φρόντισαν επιμελώς να κρύψουν τις Κυκλάδες από τα εδάφη, με στόχο να τις κατακτήσουν οι ίδιοι. Ο άλλος αρχηγός των Σταυροφόρων Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός, που ήταν στενά συνδεδεμένος με τη Γένοβα, πήρε -σαν αποζημίωση για την απώλεια του αυτοκρατορικού θρόνου- το Βασίλειο της Θεσσαλονίκης και την Κρήτη. Ακολούθησε η "Συνθήκη της Αδριανούπολης" (12 Αυγούστου 1204), με την οποία ο Βονιφάτιος -ύστερα από πίεση- πώλησε την Κρήτη στους Βενετούς, ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Θεσσαλονίκης και πήρε εξουσιοδότηση να κατακτήσει την κεντρική και νότια Ελλάδα.
Δημιουργία του Δουκάτου του Αρχιπελάγους
thumb|right|250px|Η διανομή των Κυκλάδων Οι Γενουάτες με αίσθηση ανωτερότητας άρχισαν να προκαλούν τους Βενετούς και τους απειλούσαν με πόλεμο, αν δεν εγκαταλείψουν την Κρήτη. Ο Ενρίκο Ντάντολο και ο ανιψιός του Μάρκος Σανούδος εξόπλισαν οκτώ γαλέρες, έτοιμοι να κατακτήσουν τη Νάξο, που ήταν από την αρχή ο στόχος τους. Το "κάστρο του Απαλιρού", η Ακρόπολη του νησιού, βρισκόταν τρία χιλιόμετρα εσωτερικά της ακτής με Ελληνική και Γενοβέζικη φρουρά. Ο Μάρκος Σανούδος και ο θείος του πολιόρκησαν το κάστρο πέντε εβδομάδες και στη συνέχεια η φρουρά παραδόθηκε. Έτσι Βενετοί απέκτησαν τον έλεγχο στο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων. Ο υπέργηρος Ενρίκο Ντάντολο πέθανε τον Ιούλιο του 1205 και ο ανιψιός του Μάρκος Σανούδος επέστρεψε στη Βενετία για να ζητήσει την άδεια από την κυβέρνηση της πατρίδας του να ανακηρυχτεί κυρίαρχος του νησιού. Η κυβέρνηση της Βενετίας συμφώνησε, εξέδωσε επίσης διάταγμα, με το οποίο όλοι οι Βενετοί ευγενείς θα μπορούσαν να κατακτήσουν νησιά του Αιγαίου και να ανακηρυχτούν αμέσως ηγεμόνες τους, υπό τον όρο να μην κληροδοτηθούν ποτέ σε μη Βενετούς. Ταυτόχρονα οι Γενουάτες επιτέθηκαν στην Κρήτη και κατέλαβαν οκτώ κάστρα, αλλά οι Βενετοί εξόπλισαν οκτώ γαλέρες, τους νίκησαν και τους έδιωξαν οριστικά από την Κρήτη. Στη συνέχεια ο Μάρκος Σανούδος πήγε στην Κωνσταντινούπολη να ζητήσει επιβεβαίωση των κτήσεων από τον αυτοκράτορα και να πάρει την άδεια για να κατακτήσει και τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων.
Κυβέρνηση Μάρκου Α΄ Σανούδου
Ο Μάρκος Α΄ Σανούδος έδωσε όρκο υποτέλειας στον Ερρίκο της Φλάνδρας (1210) και πήρε τον Βυζαντινό τίτλο του "Δούκα του Αρχιπελάγους". Η αποδοχή ενός Ελληνικού τίτλου δείχνει ανεξαρτητοποίηση από τη Βενετία, με στόχο να κυβερνήσει σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα. Ο Μάρκος Α΄ Σανούδος έδωσε ανταμοιβές σε όλους τους στρατιώτες, που τον είχαν βοηθήσει, σύμφωνα με τα φεουδαρχικά πρότυπα της δύσης: έγιναν φεουδάρχες και ήταν η άρχουσα τάξη, έτσι κέρδιζαν όλα τα έσοδα από τα εδάφη τους. Τα νέα έφτασαν στη δυτική Ευρώπη, με αποτέλεσμα πολλοί ιππότες από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία να έρθουν στις Κυκλάδες για να κερδίσουν εδάφη και τίτλους. Ο Μάρκος Α΄ Σανούδος αναγνώρισε όλα τα δικαιώματα των Ελλήνων αρχόντων· στη Νάξο οι μισές από τις 56 φεουδαρχικές ιδιοκτησίες παρέμειναν σε Έλληνες. Πολλά εδάφη, που ανήκαν στην πρώην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και παρέμειναν έρημα και αναξιοποίητα, ο Μάρκος Α΄ Σανούδος τα έδωσε σε Λατίνους, χωρίς να κάνει κατάσχεση στα εδάφη των Ελλήνων.
Ο δούκας είχε την απ' ευθείας διακυβέρνηση στη Νάξο και τη Μήλο, ενώ στα υπόλοιπα νησιά διόρισε υποτελείς του· κυβέρνησε σύμφωνα με τα Βενετικά πρότυπα με Έλληνες και Λατίνους. Έφερε τον θεσμό του Βικάριου, που ήταν αντικαταστάτης του όταν έλλειπε, του Καπετάνιου σαν αρχηγού του στρατού, του Θησαυροφύλακα, του Καγκελάριου και μια δικαστική διοίκηση· έκοψε το δικό του νόμισμα, το "Δουκάτο".
Ο Μάρκος Α΄ Σανούδος άλλαξε την όψη του νησιού, μετακινώντας την πρωτεύουσά του Απαλίριο από το εσωτερικό στη σημερινή Χώρα της Νάξου στην παραλία, όπου κατασκεύασε λιμάνι με μία προβλήτα. Οι πηγές περιγράφουν μία μικρή νησίδα, που είχε σύνδεση με το κυρίως νησί και επάνω στη νησίδα ήταν χτισμένος μία εκκλησία: ο ναός ήταν η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα και η νησίδα βρισκόταν στο κέντρο του λιμανιού, επάνω στην προβλήτα. Ο Μάρκος Σανούδος έκτισε στην παλαιά Ακρόπολη της Χώρας τα ανάκτορα, ένα εξωτερικό τοίχος, μια τράπεζα, ένα Γοτθικό παρεκκλήσιο, τα σπίτια των Λατίνων ευγενών και τον Λατινικό Καθεδρικό ναό. Αυτό ήταν το κάστρο. Οι Έλληνες κατοικούσαν ανάμεσα στο λιμάνι και το κάστρο με πιο βασικούς οικισμούς το Μπούργκο και το Νεοχώρι. Την ίδια τακτική ακολούθησε και στη Μήλο, όπου οικοδόμησε ένα κάστρο για τους Λατίνους του νησιού στην παραλία: το "Απονόκαστρο". Οι Λατίνοι από τη Δυτική Ευρώπη ήταν πολύ λίγοι στο δουκάτο· συγκεκριμένα στη Νάξο αποτελούσαν το 10% του συνολικού πληθυσμού στη Χώρα και το 5% στο υπόλοιπο νησί. Οι ξένοι και οι Έλληνες αναμείχθηκαν σύντομα σε έναν λαό, καθώς οι Λατίνοι ευγενείς δεν ήταν πρόθυμοι να κάνουν μακρινά ταξίδια στην Ευρώπη για να παντρέψουν τις κόρες τους και τις πάντρεψαν όλες με Έλληνες.
Κυβέρνηση Άγγελου Α΄ Σανούδου
thumb|right|150px|Χάρτης της Νάξου με τα κύρια σημεία που συνδέονται με τον Μάρκο Σανούδο. Ο γιος του Μάρκου, ο Άγγελος Α΄ Σανούδος, αφού εξασφάλισε τη διαδοχή του Δουκάτου του Αρχιπελάγους από τον Λατίνο αυτοκράτορα, διαδέχθηκε τον πατέρα του (1227). Υποστήριξε τη Λατινική αυτοκρατορία απέναντι στους εχθρούς της, το Δεσποτάτο της Ηπείρου και την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, η οποία προσάρτησε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου: τη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο. Η Λατινική Αυτοκρατορία με τη σειρά της προστάτευσε το δουκάτο. Ο Άγγελος Α΄ Σανούδος κλήθηκε να υπερασπιστεί τον Βενετό δούκα της Κρήτης Τζοβάνι Στορλάτο από επανάσταση εναντίον του (1230), αλλά όταν έφτασε, ο ισχυρός στόλος του Αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη είχε υποχωρήσει. Ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης επιτέθηκε κατόπιν στον άρχοντα της Ρόδου Λέοντα Γαβαλά, που είχε αυτοανακηρυχτεί «Άρχοντας των Κυκλάδων» και τον έκανε υποτελή του. Έτσι ο Άγγελος Σανούδος κατάφερε να απαλλαγεί από τον ισχυρότερο αντίπαλό του στο Αιγαίο. Όταν ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης -σε συμμαχία με τον Βούλγαρο ηγεμόνα Ιβάν Ασέν Β΄- επιτέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ο Άγγελος Σανούδος πήγε να υπερασπιστεί τη Λατινική αυτοκρατορία, αλλά ο Βούλγαρος βασιλιάς ανέτρεψε τη συμμαχία. Ο Ιωάννης Γ΄ κατέλαβε στη συνέχεια την Αμοργό για να τιμωρήσει τον Άγγελο Α΄, επειδή υποστήριξε τον Λατίνο αυτοκράτορα.
Το 1247 βοήθησε τον πρίγκιπα της Αχαΐας Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, όταν πολιορκούσε τη Μονεμβασιά και επιτέθηκε στους Τσάκωνες του Ταΰγετου, που επαναστάτησαν εναντίον του. Το 1248 ο Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης μετέφερε την επικυριαρχία στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους από τη Λατινική αυτοκρατορία στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας και έτσι οι Σανούδοι έγιναν υποτελείς του Γουλιέλμου Β΄. Ο Άγγελος Α΄ συμμετείχε στη Μάχη της Πελαγονίας (1259), όπου οι Λατινικές δυνάμεις συνετρίβησαν από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Ο Άγγελος Α΄ αιχμαλωτίστηκε, αλλά σύντομα ελευθερώθηκε και επέστρεψε στη Νάξο. Παρακολούθησε από μακριά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο (1261).
Τελευταίοι δούκες του Οίκου
thumb|right|250px|Το Δουκάτο του Αρχιπελάγους στη [[Λατινική Αυτοκρατορία.]] Τον Άγγελο Α΄ Σανούδο διαδέχθηκε ο γιος του Μάρκος Β΄ Σανούδος με τον οποίο ξεκίνησε η παρακμή· ο Λατίνος τυχοδιώκτης Λικάριος, που είχε αποστατήσει και είχε μπει στις υπηρεσίες του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου μετά τη Ναυμαχία της Δημητριάδος, κατέλαβε πολλά νησιά του Δουκάτου. Ο Μάρκος Β΄ ανακατέλαβε ένα τμήμα τους με τη βοήθεια των Βενετών, κατόπιν απαρνήθηκε την υψηλή κυριότητα της Βενετίας και έδωσε όρκο υποτέλειας στον Βασιλιά της Νεαπόλεως Κάρολο Β΄ τον Χωλό. Τον Μάρκο Β΄ διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Γουλιέλμος Α΄ Σανούδος, με τον οποίο συνεχίστηκε η παρακμή. Όταν πολλοί ηγεμόνες αυτονομήθηκαν από το δουκάτο, η Βενετία δεν βοήθησε τον Γουλιέλμο Α΄, επειδή ο πατέρας του είχε απαρνηθεί την υψηλή κυριότητα της. Τον Γουλιέλμο Α΄ διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Νικόλαος Α΄ Σανούδος, που παντρεύτηκε την Ιωάννα ντε Μπριέν, αδελφή του Δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ από τον Οίκος ντε Μπριέν. Πολέμησε στην καταστροφική γιά τους Φράγκους Μάχη του Αλμυρού (15 Μαρτίου 1311) στο πλευρό του κουνιάδου του Γκωτιέ Ε΄ και ήταν ένας από τους ελάχιστους ευγενείς που γλίτωσαν. Ο πρίγκιπας της Αχαΐας Ιωάννης της Γραβίνας ήρθε στην Πελοπόννησο (1325) για να ανακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει από τους Βυζαντινούς. Ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος σαν υποτελής του ήρθε και του πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες· ήταν ο τελευταίος δούκας του Αρχιπελάγους που είχε στρατιωτικές επιτυχίες απέναντι στους Βυζαντινούς στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο Νικόλαος Α΄ πέθανε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ιωάννης Α΄ Σανούδος, που ήταν ένας από τους πιο ανίκανους δούκες. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Δημοκρατία της Γένοβας με επιθέσεις κατέλαβαν το μεγαλύτερο τμήμα του δουκάτου του, ακόμη και από το ίδιο το νησί της Νάξου· ο ίδιος συνελήφθη αιχμάλωτος των Γενοβέζων (1354 - 1355).
Το τέλος της δυναστείας
Τον Ιωάννη Α΄ διαδέχθηκε η κόρη του Φιορέντσα Σανούντο, η τελευταία εκπρόσωπος της οικογένειας των Σανούδων στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους. Όταν διαδέχθηκε τον πατέρα της (1361) ήταν ήδη χήρα με τον πρώτο της σύζυγο Τζοβάννι νταλλε Κάρτσερι από το 1358. Έγιναν πολλές προτάσεις στη Φιορέντσα, όπως από τον Φλωρεντιανό Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι δούκα των Αθηνών, αλλά οι Βενετοί της το απαγόρευσαν, λόγω του όρου που είχε τεθεί με τη δημιουργία του δουκάτου, δηλ. να μην μεταβιβαστεί σε μη Βενετό: οι Βενετοί διέταξαν τον στόλο τους στην Ελλάδα να εμποδίσει με κάθε μέσο τον γάμο και να απαγορεύσει τη μετάβαση του Νέριο Α΄ στις Κυκλάδες. Οι Βενετοί απήγαγαν τη Φιορέντσα στην Κρήτη και την πάντρεψαν βίαια με τον δεύτερο εξάδελφό της Νικόλαο Β΄ Σπετσαμπάντα μέλος του Οίκου των Σανούδων, με τον οποίο απέκτησε δυο κόρες. Η Φιορέντσα και ο Νικόλαος Β΄ συμβασίλευσαν στο δουκάτο μέχρι τον θάνατο της δούκισσας (1361). Τη διαδέχθηκε ο γιος από τον πρώτο γάμο της, ο Νικόλαος Γ΄ από τον Οίκο νταλε Κάρτσερι. Αυτός συμπεριφέρθηκε προδοτικά στη Βενετία, η οποία σκηνοθέτησε ένα ατύχημά του και ευνόησε τη διαδοχή του από τον Φραγκίσκο Α΄ Κρίσπο, σύζυγο της Φιορέντσας Σανούδου κυρίας της Μήλου, εξαδέλφης της Φιορέντσας δούκισσας της Νάξου. Έτσι το δουκάτο πέρασε στον Οίκο των Κρίσπι.
Γενεαλογία των Σανούδων, δουκών της Νάξου ("του Αρχιπελάγους")
Σημείωση: Η Γκρίφα ή Γκρίντια ήταν φέουδο στην Άνδρο.
Αθρυΐλατος
Ο Αθρυΐλατος ήταν ονομαστός γιατρός από τη Θάσο, που έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. ή στις αρχές του δεύτερου. Τότε η Θάσος υπαγόταν στη ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας. Ο Αθρυΐλατος ο Θάσιος υπεστήριξε δύο πρωτότυπες θεωρίες, τις οποίες αναφέρει ο Πλούταρχος στα Συμποσιακά του:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Αρχαίοι Θάσιοι
Dance of Death
Το Dance of Death είναι ο 13ος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "EMI" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική.
Ιστορία του δίσκου
Στα τέλη του 2002, οι Iron Maiden ανακοίνωσαν ότι θα ξεκινούσαν να δουλεύουν πάνω στον διάδοχο του επιτυχημένου "Brave New World". Στις αρχές της νέας χρονιάς, ο παραγωγός Κέβιν Σίρλι έκανε γνωστό ότι το συγκρότημα θα άρχιζε τις ηχογραφήσεις εκείνο το μήνα, ενώ ένα μήνα αργότερα ανακοινώθηκε η ολοκλήρωση των αρχικών εκτελέσεων των τραγουδιών. Στις 31 Μαΐου, δημοσίευσαν τη λίστα των τραγουδιών και τον τίτλο του άλμπουμ, με επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας τις 2 Σεπτεμβρίου 2003.