cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλειο του Μορέως
Διοίκηση
Ήδη από το 1688, με τον έλεγχό τους στη χώρα να έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, οι Βενετοί όρισαν τον Τζάκομο Κορνέρ ως κυβερνήτη («γενικό προβλεπτή» ή «γενικό προνοητή») του Μοριά για τη διαχείριση των νέων εδαφών τους. Το έργο που αντιμετώπισε ήταν τρομακτικό, λόγω της μαζικής εξόδου του πληθυσμού με τον ερχομό του πολέμου: 656 από 2.115 χωριά ερημώθηκαν, σχεδόν όλος ο μουσουλμανικός πληθυσμός είχε εγκαταλείψει τη χερσόνησο για Οθωμανικά εδάφη, ενώ ακόμη και πόλεις όπως η Πάτρα, η οποία αριθμούσε 25.000 κατοίκους πριν από τον πόλεμο, είχε τώρα μόλις 1.615. Εξαιρουμένης της Κορινθίας και της αυτόνομης Μάνης, οι Βενετοί καταμέτρησαν μόνο 86.468 κατοίκους το 1688, από έναν προπολεμικό πληθυσμό 200.000 κατοίκων. Υπό την εποπτεία του Κορνέρ, μια επιτροπή τριών γερουσιαστών (Τζερόνιμο Ρενιέρ, Ντομένικο Γκρίτι, Μαρίνο Μιχαήλ) στάλθηκε στο Μοριά για να αναδιοργανώσει την επαρχιακή διοίκηση, την αναζωογόνηση των τοπικών αρχών, να καταρτίσει κτηματολόγιο και να ρυθμίσει κτηματικές διαφορές. Έτσι η επιτροπή χώρισε τη χερσόνησο σε τέσσερις επαρχίες:
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2015-2016
Προκριματική Φάση
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2014-15 της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, την άνοδο στη Β' Εθνική εξασφάλισαν απευθείας οι Πρωταθλητές και Δευτεραθλητές καθενός από τους τέσσερις Ομίλους του Πρωταθλήματος. Επιπλέον διεξήχθησαν αγώνες κατάταξης ανάμεσα στους τρίτους και τέταρτους των δύο Ομίλων Βορρά και Νότου αντίστοιχα, ώστε να δημιουργηθεί μια ιεραρχία ανόδου σε περίπτωση που έμεναν κενές θέσεις στη Β' Εθνική εκτός προγράμματος. Ειδικότερα διεξήχθησαν οι ακόλουθοι αγώνες:
Βασίλειο του Μορέως
Διοίκηση
Κάθε επαρχία διοικείτο από έναν «προνοητή» (provveditore), που ήταν πολιτική και στρατιωτική αρχή, και βοηθούνταν από έναν «ρέκτορα» (rettore) επιφορτισμένο με τη δικαιοσύνη και έναν «καμερλίνγκο» (camerlingo) υπεύθυνο των οικονομικών υποθέσεων. Στο «Βασίλειο του Μορέως» ενσωματώθηκε επίσης η διοίκηση των νησιών Κύθηρα (Τσιρίγο) και Αντικύθηρα (Cerigotto), στη νοτιοανατολική ακτή της Πελοποννήσου, που ήταν στα χέρια των Ενετών ήδη από το 1204.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2015-2016
Συμμετέχοντες
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2014-15 της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, την άνοδο στη Β' Εθνική εξασφάλισαν απευθείας οι Πρωταθλητές και Δευτεραθλητές καθενός από τους τέσσερις Ομίλους του Πρωταθλήματος. Ειδικότερα, οι Πρωταθλητές ήταν οι σύλλογοι Έσπερος Α.Ο.Π.Α., Γ.Σ. Κρόνος Αγίου Δημητρίου, Α.Ε. Λάρισας 1964 και Α.Ο. Πολύγυρου και Δευτεραθλητές οι σύλλογοι Α.Ο. Ένωση Ιλίου, Γ.Σ. Κορωπίου, Α.Μ.Σ. Αίολος Αστακού και Π.Σ. Ευκαρπίας.
Βασίλειο του Μορέως
Κατάλογος των Γενικών Προβλεπτών του Μορέως
thumb|right|250px|Ο Λέων του Αγίου Μάρκου, Εθνικό ιστορικό μουσείο Αθηνών
Οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη
Για να φέρουν οικονομική ανάπτυξη στη νέα τους κτήση οι Βενετοί έδωσαν κίνητρα για να προσελκύσουν μετανάστες από άλλα ελληνικά εδάφη, με το δέλεαρ παραχωρήσεων γης. Αυτοί ήρθαν κυρίως από την Αττική, αλλά και από άλλα μέρη της κεντρικής Ελλάδας που υπέφεραν από τον πόλεμο. 2.000 Κρητικοί αλλά και καθολικοί Χιώτες, Ενετοί πολίτες από τα Επτάνησα, ακόμα και μερικοί Βούλγαροι, μετανάστευσαν στην Πελοπόννησο. Επιπλέον, γίνεται αναφορά για 1.317 μουσουλμανικές οικογένειες που έμειναν πίσω, ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό και τους δόθηκε γη ή άλλες παραχωρήσεις. Ως αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών, ο πληθυσμός ανέκαμψε με ταχύτατους ρυθμούς: εξαιρουμένης της Μάνη, στα Ενετικά μητρώα καταγράφηκαν 97.118 κάτοικοι το 1691, 116.000 έναν χρόνο αργότερα και 176.844 το 1700. Λόγω των σχετικών προνομίων που χορηγήθηκαν στον αστικό πληθυσμό, η περίοδος χαρακτηρίστηκε επίσης από εισροή αγροτικού πληθυσμού στις πόλεις.
Οι Βενετοί ξεκίνησαν μια συντονισμένη προσπάθεια να αναβιώσουν και να βελτιώσουν τη γεωργία και το εμπόριο της χώρας. Έτσι στις οικογένειες εποίκων δόθηκαν 60 στρέμματα στην καθεμία, εισήχθησαν νέες καλλιέργειες σταφυλιών από τη Γαλλία και την Ιταλία και επιβλήθηκαν φόροι εισαγωγής σε ξένο κρασί, θέτοντας τις βάσεις για την αναβίωση της αμπελουργίας και του εμπορίου σταφίδας με τη Δυτική Ευρώπη. Ελήφθησαν μέτρα για την ανάπτυξη της δασοκομίας, και την εγχώρια βιομηχανία μεταξιού. Εμπόριο γινόταν τόσο με την υπόλοιπη οθωμανική Ελλάδα, καθώς και με την ακτή της Βόρειας Αφρικής, όπου εξάγονταν σταφίδες, δημητριακά, βαμβάκι, ελαιόλαδο, δέρμα, μετάξι και κερί. Ως αποτέλεσμα, τα ετήσια έσοδα από την επαρχία αυξήθηκαν σταθερά από 61.681 ριάλια σε 274.207 το 1691 και 500.501 το 1710, εκ των οποίων περίπου τα τρία πέμπτα δαπανήθηκαν στο ίδιο το Μοριά. Συγκριτικά πάντως το σύνολο των φορολογικών εσόδων από την επαρχία επί τουρκικής κυριαρχίας εκτιμάται σε 1.699.000 ισπανικά ριάλια.
Λόγω της εκτεταμένης εισροής μεταναστών, η ενετική περίοδος χαρακτηρίστηκε από έντονη κοινωνική κινητικότητα. Αν και σε γενικές γραμμές τόσο οι αρχικοί κάτοικοι και οι νέοι άποικοι παρέμειναν στην κοινωνική τάξη στην οποία ανήκαν αρχικά, οι πολιτικές των βενετικών αρχών με τη συνεχή επιδότηση γης για τους υποστηρικτές τους, συμπεριλαμβανομένων των κληρονομικών φέουδων (conteas), σε συνδυασμό με την οικονομική ανάκαμψη, έφεραν την εμφάνιση, για πρώτη φορά μετά τη διάλυση των χριστιανών σπαχήδων της Πελοποννήσου στις αρχές της δεκαετίας του 1570, μιας νέας εύπορης τάξης εμπόρων και γαιοκτημόνων, πολλοί από τους οποίους προέρχονταν από την Αθήνα, τη Χίο και τα νησιά του Ιονίου. Σύμφωνα με τον ιστορικό Απόστολο Βακαλόπουλο, εδώ βρίσκεται η προέλευση της ολιγαρχίας των κοτζαμπάσηδων, που κυριάρχησαν στις υποθέσεις της χερσονήσου από τα τέλη του 18ου αιώνα. Αντίθετα, για τη μάζα των αγροτών, τόσο τους γηγενείς όσο τους μετανάστες, η κατάσταση σταδιακά επιδεινώθηκε, είτε εξαιτίας χρεών, των καταχρήσεων των υπαλλήλων, την υποχρέωση σε αγγαρεία ή την αυξανόμενη έλλειψη γης, σε σημείο πολλοί αγρότες, ιδίως εκείνοι που είχαν μεταναστεύσει από την Κεντρική Ελλάδα, να επιλέξουν να επιστρέψουν στα μέρη από όπου είχαν έρθει. Οι βενετικές αρχές αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν στρατιωτικές περιπολίες για να τους σταματήσουν. Η κατάσταση αυτή δείχνει την εμβάθυνση του κοινωνικού χάσματος: όταν οι Τούρκοι επέστρεψαν το 1715, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού παρέμεινε αδιάφορο, και μόνο οι πιο εύποροι, όπως οι φεουδάρχες των conteas, υποστήριξαν ενεργά τη Βενετία, και σε πολλές περιπτώσεις εγκατέλειψαν τη χερσόνησο για την Ιταλία μετά την ενετική ήττα.
Λόγω του πολέμου και των καταστροφών που επέφερε εμφανίστηκε σημαντική αύξηση των ληστειών σε όλη τη χώρα. Για την καταπολέμησή της οι βενετικές αρχές σύστησαν επαρχιακή χωροφυλακή, το μεϊντάνι, αλλά και εξόπλισαν τους χωρικούς και τους έβαλαν σε τοπικές πολιτοφυλακές, μιμούμενοι το οθωμανικό σύστημα των αρματολών. Παρά τις επιτυχίες τους στον τομέα αυτό, οι Βενετοί, όπως και οι Τούρκοι πριν και μετά από αυτούς, δεν ήταν σε θέση να εξαλείψουν εντελώς τη ληστεία, αφού οι Μανιάτες και άλλοι κάτοικοι των ορεινών περιοχών, ασφαλείς στα δυσπρόσιτα οχυρά τους, συνέχισαν να αψηφούν το ενετικό δίκαιο και έκαναν επιδρομές στα πεδινά.
Εκκλησία
Οι Βενετοί άφησαν την τοπική Ορθόδοξη εκκλησία σε μεγάλο βαθμό στην τύχη της για να αποφύγουν ρήξη με τον πληθυσμό, αλλά έβλεπαν με δυσπιστία την εξάρτησή της από τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην Κωνσταντινούπολη, υπό τη στενή επίβλεψη του Σουλτάνου. Οι Βενετοί προσπάθησαν να περιορίσουν την επιρροή του Πατριάρχη αλλά απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό να αποκόψουν τους δεσμούς της τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (της οποίας ο ντε φάκτο ηγέτης εκείνη την περίοδο ήταν ο Μητροπολίτης Πατρών) με το Πατριαρχείο με μέτρα όπως η μείωση των εσόδων που οφείλονταν στο πατριαρχείο από την επαρχία, και επιμένοντας οι επίσκοποι να εκλέγονται από το ποίμνιο των επισκοπών τους και όχι να τους διορίζει ο Πατριάρχης. Οι Βενετοί έδειξαν περισσότερο σθένος στις προσπάθειές τους να αποκαταστήσουν την Καθολική εκκλησία στη χώρα, με μετατροπές των τζαμιών σε εκκλησίες καθώς και την κατασκευή νέων, καθώς και την εγκατάσταση μοναχών από διάφορα θρησκευτικά τάγματα σε όλη τη χερσόνησο. Ανάμεσα στα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα ήταν η ίδρυση ενός αρμενικού μοναστηρίου στη Μεθώνη το 1708, το οποίο μετά το 1715 μεταφέρθηκε στη Βενετία. Το κέντρο της Καθολικής εκκλησίας στο Μοριά ήταν η λατινική αρχιεπισκοπή της Κορίνθου.
μικρογραφία|Το Ναύπλιο το 1708
Ασφάλεια
Παρά τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς, οι Οθωμανοί δεν αποδέχτηκαν ποτέ την οριστική απώλεια του Μοριά, και ήδη το 1702 υπήρχαν φήμες για επικείμενο πόλεμο, με στρατεύματα και προμήθειες να αποστέλλονται στις οθωμανικές επαρχίες που συνόρευαν με τον Μοριά. Η Δημοκρατία της Βενετίας γνώριζε καλά τις οθωμανικές προθέσεις, και από την αρχή της κυριαρχίας της στο Μοριά, οι υπάλληλοι της περιόδευαν στα φρούρια για να γνωρίσουν την κατάστασή τους και την ικανότητά τους να αντισταθούν. Ωστόσο οι Βενετοί αντιμετώπισαν προβλήματα προμηθειών, ηθικού καθώς και ακραία έλλειψη διαθέσιμων δυνάμεων: ήδη από το 1690, οι ενετικές δυνάμεις στο νότιο Ελλάδα αριθμούσαν μόλις 4.683 άνδρες, όλοι μισθοφόροι από τη Δυτική Ευρώπη και τον τοπικό πληθυσμό, ενώ το 1702 η φρουρά στην Κόρινθο, την κύρια οδό εισβολής από την ηπειρωτική χώρα, αριθμούσε 2.045 πεζούς και μόλις χίλιους ιππείς. Αν και μια λεπτομερής έρευνα το 1698 διαπίστωσε σοβαρές ελλείψεις σε όλα τα φρούρια του Μοριά, λίγα φαίνεται να έγιναν για την αντιμετώπισή τους. Σχεδόν το μόνο μεγάλο έργο που έγινε από τους Ενετούς κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους στο Μοριά ήταν η νέα ακρόπολη του Ναυπλίου με το Παλαμήδι, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε υπό την επίβλεψη του Μοροζίνι κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Μορέως. Παρόλα αυτά η άμυνα της πόλης κράτησε μόνο για λίγες ημέρες κατά την Οθωμανική επίθεση του 1715.
Οθωμανική Ανακατάληψη
Μετά τη νίκη τους στο Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1710-1711, και χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα διάφορες βενετικές παραβάσεις εναντίον της οθωμανικής ναυτιλίας, οι Οθωμανοί κήρυξαν τον πόλεμο στις 9 Δεκεμβρίου του 1714. Ένας μεγάλος στρατός, που σύμφωνα με πληροφορίες αριθμούσε 70.000 άνδρες, τέθηκε υπό τις διαταγές του Μεγάλου Βεζίρη Σιλαχντάρ Νταμάτ Αλή Πασά και ξεκίνησε την Κωνσταντινούπολη για τον Μοριά, στον οποίο εισήλθε στα τέλη Ιουνίου. Οι ενετικές δυνάμεις, μόλις 5.000 υπό τον γενικό προβλεπτή Αλεσάντρο Μπον, ήταν διάσπαρτες στα διάφορα φρούρια και δεν μπορούσαν να εμποδίσουν την επέλαση των Οθωμανών. Η Ακροκόρινθος, το κλειδί της χερσονήσου, παραδόθηκε μετά από μόλις πέντε ημέρες πολιορκίας, και ακολούθησε η συνθηκολόγηση της Αίγινας και του Άργους. Οι Οθωμανοί στη συνέχεια προχώρησαν στο Ναύπλιο, το οποίο κατελήφθη και λεηλατήθηκε ενώ το φρούριο του Παλαμηδίου καταλήφθηκε στις 20 Ιουλίου. Η πτώση του σφράγισε τη μοίρα του Μοριά, και οι Μανιάτες και άλλοι τοπικοί άρχοντες δήλωσαν υποταγή τους στους Οθωμανούς. Οι Ενετοί εγκατέλειψαν το Ναυαρίνο και την Κορώνη ελπίζοντας να κρατήσουν τη Μεθώνη, όπου αντέταξαν άμυνα, αλλά η εξέγερση των Ελλήνων μισθοφόρων επέτρεψε στους Οθωμανούς να καταλάβουν το φρούριο με ευκολία. Στις 7 Σεπτεμβρίου παραδόθηκε και η Μονεμβασιά και έπειτα τα Κύθηρα, ολοκληρώνοντας την τουρκική κατάληψη του «Βασιλείου του Μορέως».
Τα Κύθηρα επέστρεψαν στην ενετική κυριαρχία το 1718, με τη Συνθήκη του Πασάροβιτς, αλλά ο Μοριάς παρέμεινε υπό οθωμανικό έλεγχο για έναν ακόμη αιώνα, μέχρι το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Κατηγορία:Ιστορία της Πελοποννήσου Κατηγορία:Ενετοκρατία
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2015-2016
Συμμετέχοντες
Στη διάρκεια του καλοκαιριού ο Μ.Α.Σ. Αργοναύτης Καλαμαριάς απορροφήθηκε από την Greek Basketball Academy, με τη νέα ομάδα να συμμετέχει στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής με την ονομασία Ε.Α.Κ. Θεσσαλονίκης (είναι επίσης γνωστή ως GBA-Αργοναύτης).
Στα τέλη Μαΐου του 2015 ανακοινώθηκε η αποχώρηση της ομάδας του Ηλυσιακού από τη Β' Εθνική, η οποία παραχώρησε τη θέση της στην πρώτη επιλαχούσα ομάδα για άνοδο από το Νότο, τον Εργοτέλη Ηρακλείου.
Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε η πρόθεση της Ομοσπονδίας να αυξήσει τις ομάδες της Β' Εθνικής σε 16 ανά Όμιλο. Συνεπώς το δρόμο της ανόδου πήραν επίσης οι επιλαχόντες Α.Σ. Καστοριάς και Α.Σ. Ιωνικός Ιωνίας για το Βορρά και οι Γ.Σ. Προμηθέας Χαλανδρίου και Α.Ο. Ίκαρος Νέας Σμύρνης για το Νότο.
Προς τα τέλη Ιουλίου του 2015 η Ομοσπονδία ανακοίνωσε την αιφνίδια αύξηση των ομάδων της Α2 Εθνικής σε 16 από 14 που αναμενόταν. Η ομάδα του Πανερυθραϊκού ανέβηκε από τη Β' στην Α2 Εθνική για να καλυφθεί κενή θέση, κάτι που οδήγησε τον Α.Ο. Αγρινίου στη Β' Εθνική. Οι ίδιες ζυμώσεις έφεραν στη Β' Εθνική και τον Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου.
Επιπλέον, οι δύο ομάδες που υποβιβάστηκαν από την Α1 Εθνική Κατηγορία, Πανελευσινιακός και Πανιώνιος, αποφάσισαν να μην δηλώσουν συμμετοχή στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, αλλά να πέσουν εθελοντικά στο ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής προκειμένου να ανταπεξέλθουν οικονομικά.
Βάσει των κανονισμών της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης οι σύλλογοι που συνέθεσαν τελικά το δυναμικό της Β' Εθνικής, και που παρουσιάζονται παρακάτω, δεν συμμετείχαν ούτε στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος ούτε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;"><i> α. Η Ε.Α.Κ. Θεσσαλονίκης ξεκίνησε τη χρονιά με προπονητή τον Ιωσήφ Νικολαΐδη, ωστόσο στα τέλη Ιανουαρίου τη θέση του πήρε ο Δημήτρης Τσούρμας. β. Στις αρχές Φεβρουαρίου ο Βόσνιος προπονητής του Γ.Σ.Λ., Μάριο Πρίμορατς, υπέβαλε για προσωπικούς λόγους την παραίτησή του, με αποτέλεσμα την αντικατάστασή του από το Γιώργο Ζαφειρούδη. γ. Καθήκοντα πρώτου προπονητή στους Τιτάνες Παλαμά διατηρούσε κατά την έναρξη της περιόδου ο Κώστας Σερίφης. Στα τέλη Νοεμβρίου ο τελευταίος υπέβαλλε την παραίτηση του, δίνοντας τη σκυτάλη στον Βασίλη Κρομμύδα. Στα τέλη Δεκεμβρίου νέος τεχνικός ορίστηκε ο Θοδωρής Μάμμος. δ. Η Ένωση Ιλίου ξεκίνησε τη χρονιά με τον Τάκη Πανούλια στον πάγκο της, εντούτοις το Φεβρουάριο τον αντικατέστησε ο Γιώργος Ζαφειράκης. ε. Ο Παναγιώτης Μακρυδήμας αποτέλεσε τον πρώτο προπονητή στην ομάδα του Ικάρου Νέας Σμύρνης, ωστόσο αντικαταστάθηκε μετά από τις δύο πρώτες αγωνιστικές από τον Αλέξη Παπαδάτο. στ. Στον πάγκο του Κορωπίου κάθησαν τη χρονιά αυτή τρεις προπονητές οι οποίοι ήταν διαδοχικά οι Φώτης Καρακώστας (έως τις αρχές Νοεμβρίου), Αλέκος Δάγλας (έως τα τέλη Ιανουαρίου) και Σάββας Κατσούνης (μέχρι το τέλος της χρονιάς). ζ. Η Νίκη Αμαρουσίου ξεκίνησε την περίοδο αυτή με πρώτο προπονητή το Γιώργο Κωλέτση, ωστόσο από τις αρχές Ιανουαρίου προσέλαβε το Νίκο Χρυσόγελο. η. Ο Βαγγέλης Ζιάγκος αντικατέστησε στα τέλη Νοεμβρίου τον Κώστα Σορώτο στη τεχνική ηγεσία του Πανιωνίου. θ. Στον πάγκο του Παπάγου κάθησαν τη χρονιά αυτή τέσσερις προπονητές οι οποίοι ήταν διαδοχικά οι Λευτέρης Καλογήρου (έως τις αρχές Νοεμβρίου), Νίκος Καραγιάννης (έως τις αρχές Δεκεμβρίου), Κώστας Οικονομάκης (έως τα τέλη Δεκεμβρίου) και Κυριάκος Πουλίδης (μέχρι το τέλος της χρονιάς). ι. Πρώτος προπονητής του Χολαργού ανέλαβε λίγες ημέρες πριν την έναρξη του Πρωταθλήματος ο Νίκος Χατζηπανηγύρης, για να αντικατασταθεί στις αρχές Δεκεμβρίου από τον Κώστα Παπαμάρκο. </i>
Βορράς
Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος Βορρά, η οποία αποτέλεσε και τη μοναδική φάση εφόσον δεν διεξήχθησαν Play-Offs ή Play-Outs, διεξήχθη από τις 4 Οκτωβρίου 2015 μέχρι τις 15 Μαΐου 2016. Τα σωματεία που συμμετείχαν αναμετρήθηκαν μεταξύ τους δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος έλαβε χώρα στις 19 Αυγούστου 2015 στη Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ήταν τα ακόλουθα:
Βαθμολογία
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου, στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Βορρά βρέθηκε ο Αίολος Αστακού. Η ομάδα της Αιτωλοακαρνανίας, που στη διάρκεια της περιόδου υπέστη μόνο μία ήττα, κέρδισε ως Πρωταθλήτρια το εισιτήριο ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Οι σύλλογοι Α.Ε.Λ., Γ.Σ.Λ. και Καστοριά, ενεπλάκησαν σε έναν επιπλέον αγώνα μπαράζ με τις ομάδες που κατέλαβαν τις ίδιες θέσεις στον Όμιλο Νότου, προκειμένου να σχηματιστεί σαφής σειρά προτεραιότητας για άνοδο στην Α2 Εθνική. Το δρόμο του υποβιβασμού στη Γ' Εθνική ακολούθησαν οι ομάδες Ευκαρπία, Ε.Α.Κ. Θεσσαλονίκης, Ιωνικός Ιωνίας και Τιτάνες Παλαμά.
Νότος
Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος Νότου, η οποία αποτέλεσε και τη μοναδική φάση εφόσον δεν διεξήχθησαν Play-Offs ή Play-Outs, διεξήχθη από τις 4 Οκτωβρίου 2015 μέχρι τις 15 Μαΐου 2016. Τα σωματεία που συμμετείχαν αναμετρήθηκαν μεταξύ τους δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος έλαβε χώρα στις 18 Αυγούστου 2015 στην Αθήνα. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ήταν τα ακόλουθα:
Βαθμολογία
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου, στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Νότου βρέθηκε ο Πανιώνιος. Η ομάδα της Νέας Σμύρνης κέρδισε ως Πρωταθλήτρια το εισιτήριο ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία, ενώ ήταν η τρίτη φορά που κατακτούσε το Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής. Οι σύλλογοι Αμύντας Δάφνης - Υμηττού, Ηράκλειο και Ιωνικός Νίκαιας ενεπλάκησαν σε έναν επιπλέον αγώνα μπαράζ με τις ομάδες που κατέλαβαν τις ίδιες θέσεις στον Όμιλο Βορρά, προκειμένου να σχηματιστεί σαφής σειρά προτεραιότητας για άνοδο στην Α2 Εθνική. Το δρόμο του υποβιβασμού στη Γ' Εθνική ακολούθησαν οι ομάδες Έσπερος, Ένωση Ιλίου, Νίκη Αμαρουσίου, Ίκαρος Νέας Σμύρνης και Προμηθέας Χαλανδρίου.
Αγώνες Μπαράζ
Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στην Α2 Εθνική ανήλθαν συνολικά τρία σωματεία. Τα δύο ήταν οι πρωτοπόροι των δύο Ομίλων, ενώ για να παραχωρηθεί το τρίτο εισιτήριο διεξήχθη αγώνας μπαράζ μεταξύ των δύο ομάδων που είχαν καταλάβει τη δεύτερη θέση σε καθέναν από τους δύο βαθμολογικούς πίνακες. Αυτές ήταν ο Αμύντας Δάφνης-Υμηττού και η Α.Ε. Λάρισας στο Νότο και το Βορρά αντίστοιχα. Στον αγώνα που διεξήχθη στο ουδέτερο Κλειστό Γυμναστήριο της Αταλάντης, ο Αμύντας επικράτησε με σκορ 87-81.
Εφόσον προέκυπταν κενές θέσεις εκτός προγράμματος στην Α1 και την Α2 Εθνική, η ομάδα της Λάρισας ήταν η πρώτη επιλαχούσα για άνοδο. Ωστόσο, διεξήχθησαν προληπτικά επιπλέον αγώνες κατάταξης μεταξύ των τρίτων και τέταρτων των δύο Ομίλων για να καθοριστεί μια σειρά προτεραιότητας ανόδου σε περίπτωση εκτενέστερης ανάγκης. Σε αυτούς ο Γυμναστικός Λάρισας επικράτησε στο Κλειστό Γυμναστήριο Παπάγου του Ηρακλείου με σκορ 70-78 και ο Ιωνικός Νίκαιας νίκησε την Καστοριά με σκορ 62-60 στο Κλειστό Νέας Ιωνίας στο Βόλο.
Τελική Κατάταξη
Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, των μπαράζ και των θερινών ανακατατάξεων (βλ. ενότητα «Σημειώσεις»), η εικόνα της τελικής κατάταξης διαμορφώθηκε ως ακολούθως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρών 2015 2016 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρών 2015 2016
Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας
Το Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας είναι το νομοθετικό σώμα της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας.
Τεχνικά, ο όρος "Κοινοβούλιο" περικλείει και τον μονάρχη και τον κανονικά 120-εδρών Οίκο των Αντιπροσώπων, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι, με τον όρο "Κοινοβούλιο" λανθασμένα αναφέρονται μόνο στον Οίκο των Αντιπροσώπων. Η έννοια του κοινοβουλίου ως περικλείοντος και τους δύο θεσμούς ενισχύθηκε από την Πράξη Συντάγματος του 1986.
Η Βρετανική Νεοζηλανδική Συνταγματική Πράξη του 1852 έδινε στη χώρα ένα κοινοβούλιο με δύο νομοθετικά σώματα, με τον Οίκο των Αντιπροσώπων ως Κάτω Βουλή και το Νομοθετικό Συμβούλιο ως Άνω Βουλή. Το Νομοθετικό Συμβούλιο καταργήθηκε το 1951, με αποτέλεσμα το κοινοβούλιο να έχει σήμερα ένα νομοθετικό σώμα. Ο θεσμός απέκτησε πλήρη έλεγχο σε όλες τις υποθέσεις της Νέας Ζηλανδίας το 1947 με το πέρασμα του Θεσπίσματος Υιοθέτησης της Πράξης Γουέστμινστερ.
Ουσιαστικά η Νέα Ζηλανδία ακολουθεί το κυβερνητικό Σύστημα Γουέστμινστερ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας‎ Κατηγορία:Κοινοβούλια
Πότης Παρασκευόπουλος
Ο  Παναγιώτης (Πότης) Παρασκευόπουλος (1924 - 18 Μαΐου 1996) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1924 στην Καλαμάτα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συμμετείχε στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης από τις γραμμές του ΕΑΜ, και υπέστη διώξεις και εξορίες στα μετεμφυλιακά χρόνια.
Μαζί με τον σκηνοθέτη Νίκο Τζίμα και τον Τάσο Λέρτα, έγραψαν το σενάριο της πολύ γνωστής ταινίας «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», με θέμα τη δίκη και εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη.
Το 1995 εξέδωσε βιογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου με τίλο «Ανδρέας Παπανδρέου: Η Πολιτική του Πορεία, 1960 - 1995».
Πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», στις 18 Μαΐου 1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2019-2020
Δεν έγιναν ούτε πλέι οφ, οπότε η τελική κατάταξη προέκυψε από την βαθμολογία της κανονικής περιόδου.
Πρωταθλητής και μάλιστα αήττητος, αναδείχθηκε για 8η συνεχόμενη χρονιά και 34η στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός.
Βαθμολογία
Ο Ν.Ο. Χανίων έχει τέσσερις μηδενισμούς και του έχουν αφαιρεθεί τέσσερις (-4) βαθμοί.
Ο Παναθηναϊκός έχει ένα μηδενισμό και του έχει αφαιρεθεί ένας (-1) βαθμός.
Αποτελέσματα
1 Αποτέλεσμα άνευ αγώνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2019 2020 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2020
Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα
Η Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα (πολωνικά: Basket Zielona Góra), γνωστή ως Ζιελόνα Γκούρα, είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την ομώνυμη πόλη της Πολωνίας. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου μετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας.
Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου στο πέρασμα του χρόνου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946
Φράνκο Μοντιλιάνι
Ο Φράνκο Μοντιλιάνι (Franco Modigliani, 18 Ιουνίου 1918 – 25 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Ιταλοαμερικανός νεο-κεϊνσιανός οικονομολόγος, καθηγητής στο Μ.Ι.Τ., που βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 1985 «για τις πρωτοπόρες αναλύσεις του πάνω στην αποταμίευση και τις χρηματοπιστωτικές αγορές».
Ζωή και σταδιοδρομία
Ο Φράνκο Μοντιλιάνι γεννήθηκε στη Ρώμη, στο πανεπιστήμιο της οποίας και φοίτησε, αλλά εγκατέλειψε σε ηλικία 21 ετών την Ιταλία εξαιτίας της εβραϊκής καταγωγής του και των αντιφασιστικών του απόψεων. Κατέφυγε πρώτα στο Παρίσι με την οικογένεια της αρραβωνιαστικιάς του Σερένα, η οποία έγινε σύζυγός του το 1939, και στη συνέχεια στις ΗΠΑ. Από το 1942 ως το 1944 δίδαξε βοηθητικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στο Κολέγιο Μπαρντ οικονομικά και στατιστική. Το 1944 απέκτησε το διδακτορικό του στις κοινωνικές επιστήμες (D.Soc.Sci.) από τη Νέα Σχολή Κοινωνικών Ερευνών, υπό την επίβλεψη του Τζέικομπ Μάρσακ. Ο Μοντιλιάνι έγινε Αμερικανός πολίτης το 1946 και το 1948 διορίσθηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στην Ουρμπάνα-Σαμπέιν.
Η πραγματική συνεισφορά του ωστόσο στην οικονομική επιστήμη άρχισε όταν έγινε καθηγητής στη Μεταπτυχιακή Σχολή Βιομηχανικής Διοικήσεως (σημ. Tepper School of Business) του Πανεπιστημίου Κάρνεγκι Μέλον στη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της επόμενης, με δύο σημαντικά επιτεύγματα:
Το 1962 έγινε καθηγητής στο ΜΙΤ, όπου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Ο Μοντιλιάνι έγραψε μαζί με τον Frank J. Fabozzi του Γέιλ τα συγγράμματα "Foundations of Financial Markets and Institutions" και "Capital Markets: Institutions and Instruments".
Μία συλλογή των δημοσιεύσεών του βρίσκεται στη Βιβλιοθήκη Rubenstein στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ.
Απεβίωσε στο Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης.
Μιχρισάχ Σουλτάνα (κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι)
Η Μιχρισάχ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:میریسا سلطان) (Τούρκικα: Mihrişah Sultan, 1 Ιουνίου 1916 - 25 Ιανουαρίου 1987) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1916 στο Παλάτι Τζαμλιτζά, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι και της έκτης συζύγου του Λεμάν Χανίμ.
Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας τον Μάρτιο του 1924, η Μιχρισάχ μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Ο Ηγεμόνας Ομέρ Φαρούκ ενδιαφερόταν για την ξαδέλφη του Μιχρισάχ. Ήταν επίσης γνωστό ότι τα πράγματα δεν πήγαν καλά μεταξύ του Φαρούκ και της συζύγου του Σαμπιχά Σουλτάν, κόρη του Σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄.
Το 1944, η Μιχρισάχ τάχθηκε υπέρ του Φαρούκ, όταν το συμβούλιο επέλεξε Ηγεμόνα Αχμέτ Νιχάντ ως επικεφαλής της οικογένειας. Ενώ η Σαμπιχά υποστήριξε την απόφαση του συμβουλίου και ενέκρινε την επιλογή του ηγέτη. Οι κόρες του ήταν επίσης με το μέρος της μητέρα τους. Ο Φαρούκ κατηγόρησε τη Σαμπιχά ότι γύρισε τις κόρες τους εναντίον του. Αλλά ήταν ήδη ερωτευμένος με την Μιχρισάχ και το θέμα του συμβουλίου ήταν απλώς μια δικαιολογία.
Αφού η Μιχρισάχ χώρισε τον Φαρούκ, παντρεύτηκε τον Σεβκέτ Αρσλάνογλου. Το 1952, η Μιχρισάχ επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μετά την ανάκληση του νόμου της εξορίας για τις πριγκίπισσες.
Πέρασε τα τελευταία χρόνια με την ξαδέρφη της Γκεβχερί Σουλτάν, κόρη του θείου της Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι, σε ένα ευρύχωρο διαμέρισμα στην πλατεία Ταξίμ.
Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1987, και είναι θαμμένη στο μαυσωλείο του προπαππού της Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ στο Ντιβανγιολού της Κωνσταντινούπολης
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
211 Ιζόλδη
Η Ιζόλδη (Isolda) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,89. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη ηρωίδα του θρύλου του Τριστάνου και της Ιζόλδης.
Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Ιζόλδη σημειώθηκε στις 15 Ιουνίου 1998 και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιζολδη
Βόμβα για την νύμφη
Η Βόμβα για την νύμφη (ρωσ. Бомба для невесты) είναι μια ρωσική μινισειρά.
Κύριο ρόλοι
Κατηγορία:Ρωσικές τηλεοπτικές σειρές
Nip/Tuck
To Nip/Tuck είναι μια δραματική-ιατρική σειρά αμερικάνικης παραγωγής, από τον δημιουργό Ράιαν Μέρφι, η οποία προβαλλόταν από το FX. Η σειρά εστιάζει στον Σον Μακναμάρα και στον Κρίστιαν Τρόι, οι οποίοι είναι δύο μεσήλικες πλαστικοί χειρουργοί και φίλοι, που έχουν δημιουργήσει τη δική τους επιχείρηση αισθητικών επεμβάσεων στο Μαϊάμι.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ στις 22 Ιουλίου 2003 και ολοκληρώθηκε στις 3 Μαρτίου 2010 και διήρκεσε 6 σαιζόν. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από το Star Channel και από το Μακεδονία TV.
Πλοκή
Ο Σον Μακναμάρα, ένας καταπιεσμένος και δυστυχισμένος σύζυγος, και ο Κρίστιαν Τρόι, ένας αμετανόητος εργένης, είναι δύο μεσήλικες πλαστικοί χειρουργοί και φίλοι, που έχουν δημιουργήσει τη δική τους επιχείρηση αισθητικών επεμβάσεων στο Μαϊάμι. Mέσα από την καθημερινότητά τους, αποκαλύπτεται η πολυπλοκότητα των ασθενών που επιδιώκουν να καλύψουν τις ψυχολογικές τους ατέλειες μέσω των αισθητικών επεμβάσεων.
Τηλεθέαση
Η σειρά κατέκτησε από την πρώτη στιγμή τους τηλεθεατές των ηλικιών 18-49 και 25-54, συγκεντρώνοντας κατά μέσο όρο 3.25 εκατομμύρια τηλεθεατές ανά επεισόδιο για την 1η σαιζόν. Το τελευταίο επεισόδιο του 2ου κύκλου της σειράς καθήλωσε περισσότερους από 5 εκατομμύρια τηλεθεατές στον Ατλαντικό.
Προβολή στον Κόσμο
Η σειρά προβάλλεται σε πολλές χώρες όπως Αυστραλία, Αργεντινή, Αυστρία, Βέλγιο, Βραζιλία, Χιλή, Κολομβία, Δανία, Φινλανδία, Γερμανία, Ινδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Νορβηγία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελβετία, Σουηδία, Καναδάς, Γαλλία, Ιρλανδία, Ισραήλ, Μεξικό, Ολλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ρωσία και Τουρκία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του FX network Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Warner Bros. Television Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Μπεχιγιέ Σουλτάνα
Η Μπεχιγιέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:بهیه سلطان‎) (Τούρκικα: Behiye Sultan, 20 Σεπτεμβρίου 1881 - 5 Μαρτίου 1948) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Μεχμέτ Σελαχεντίν Εφέντι.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1881 στο Παλάτι Τσιραγάν, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Μεχμέτ Σελαχεντίν Εφέντι και της τέταρτης συζύγου του Ναζικνάζ Χανίμ.
Στις 17 Φεβρουαρίου 1910, παντρεύτηκε τον αρχηγό του Οθωμανικού Στρατού Χαφίζ Ισμαήλ Χακκί Πασά στο Παλάτι Ορτάκιοϊ. Δεν ξαναπαντρεύτηκε μετά το θάνατο του συζύγου της το 1915. Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας το 1924, εγκαταστάθηκε στο Κάιρο.
Πέθανε στις 5 Μαρτίου 1948 στο σπίτι της στο Αλ Μααντί του Καΐρου. Είναι θαμμένη στο Αλ Σαφί στο Κάιρο.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Παλαιόπυργος Τρικάλων
Ο Παλαιόπυργος είναι ένα χωριό του Νομού Τρικάλων. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 αριθμεί 904 κατοίκους. Σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του σχεδίου Καποδίστριας αποτελούσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Παληοκάστρου, ενώ με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί Τοπική Κοινότητα (από το 2019 Κοινότητα) του Δήμου Τρικκαίων.
Ιστορικά στοιχεία
Η κοινότητα Ζαβλανίων, όπως ονομαζόταν αρχικά, συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 με την απόσπαση του οικισμού Ζαβλάνια από το δήμο Παραληθαίων και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Ο οικισμός Ζαβλάνια της κοινότητας και η ίδια η κοινότητα μετονομάστηκαν σε Παλιόπυργος στις 14 Μαΐου 1928. Το 1940 το όνομα της κοινότητας διορθώθηκε σε Παλαιοπύργου. Το 1961 αναγνωρίστηκε ο οικισμός Κοκκόνα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα. Το 1997 η κοινότητα καταργήθηκε με την απόσπαση του Παλαιόπυργου και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου Παληοκάστρου.
Αυτοδιοικητική ιστορία
Μετά το 1982 πρόεδροι της κοινότητας διετέλεσαν τα ακόλουθα πρόσωπα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98 ήταν η 59η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 9η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1997-98 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1998-99.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1998-99. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1998-1999.
Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 1998. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ).
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1996-97, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1997-98 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1996-97 ΑΕΛ, Ευαγόρας Πάφου και Εθνικός Άσσιας. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Άρης Λεμεσού, ο Ολυμπιακός Λευκωσίας και η ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1997-98.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
1 Επειδή το Κύπελλο Κύπρου 1997-98 κατέκτησε η πρωταθλήτρια Ανόρθωση, η οποία είχε εξασφαλίσει συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1998-99 μέσω της κατάκτησης του πρωταθλήματος, στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1998-99 συμμετείχε ο φιναλίστ του κυπέλλου, Απόλλων.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2010-11
Η διοργάνωση του Champions League 2010-11 ήταν η 56η διοργάνωση της UEFA και η 19η από τη μετονομασία της σε Τσάμπιονς Λιγκ. Ξεκίνησε με τους πρώτους αγώνες του πρώτου προκριματικού γύρου στις 29 Ιουνίου 2010 και ολοκληρώθηκε με τη διεξαγωγή του τελικού, το Σάββατο 28 Μαΐου 2011, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο. Τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης κλήθηκε να υπερασπιστεί η ομάδα της Ίντερ, η οποία όμως αποκλείστηκε στην προημιτελική φάση. Ο τρόπος διεξαγωγής ήταν ο ίδιος με αυτόν της προηγούμενης χρονιάς, ενώ για πρώτη φορά (από τη φάση των πλέι-οφ και μετά) στη διοργάνωση χρησιμοποιήθηκαν 4 βοηθοί διαιτητές, κατά το πρότυπο που εισήγαγε η UEFA στους αγώνες του Europa League της περιόδου 2009-10.
Προκριματικοί Γύροι
Η κλήρωση για τους δύο πρώτους προκριματικούς γύρους έγινε στις 21 Ιουνίου 2010. Μετά τα αποτελέσματά τους πραγματοποιήθηκε κλήρωση για τον 3ο προκριματικό γύρο, στις 16 Ιουλίου 2010. Όπως και όλες οι υπόλοιπες κληρώσεις, πραγματοποιήθηκε στη Νιόν της Ελβετίας.
1ος προκριματικός γύρος
Οι αρχικοί αγώνες του 1ου προκριματικού γύρου διεξήχθησαν στις 29 και 30 Ιουνίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 6 και 7 Ιουλίου. Στον πρώτο αγώνα του ζευγαριού Σάντα Κολόμα - Μπιρκιρκαρά, η ομάδα της Ανδόρρας τιμωρήθηκε από την UEFA με την Μπιρκιρκαρά να παίρνει τη νίκη στα χαρτιά με 3-0, καθώς ο αγώνας δεν πραγματοποιήθηκε λόγω κακής κατάστασης του αγωνιστικού χώρου, ύστερα από δυνατή βροχόπτωση.
2ος προκριματικός γύρος
Οι αρχικοί αγώνες του 2ου προκριματικού γύρου διεξήχθησαν στις 13 και 14 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 20 και 21 Ιουλίου.
3ος προκριματικός γύρος
Η κλήρωση του 3ου προκριματικού γύρου πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010. Οι αρχικοί αγώνες του 3ου προκριματικού γύρου διεξήχθησαν στις 27 και 28 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 3 και 4 Αυγούστου.
Φάση Play-off
Η κλήρωση για τη φάση των Play-off (4ος προκριματικός γύρος) έγινε στις 6 Αυγούστου 2010. Οι αρχικοί αγώνες διεξήχθησαν στις 17 και 18 Αυγούστου και οι επαναληπτικοί στις 24 και 25 Αυγούστου.
Φάση Ομίλων
Η κλήρωση για τη φάση των ομίλων έγινε στις 26 Αυγούστου, στο Μονακό. Οι αγώνες της φάσης των ομίλων πραγματοποιήθηκαν στις παρακάτω ημερομηνίες:
Στη φάση των ομίλων συμμετείχαν 32 συνολικά ομάδες. Από αυτές οι 10 προέκυψαν από τη φάση των Play-off, ενώ οι υπόλοιπες 22 προκρίθηκαν αυτόματα. Οι ομάδες που συμμετείχαν στη φάση των ομίλων είναι οι παρακάτω (χωρισμένες με βάση τα γκρουπ δυναμικότητας στα οποία συμμετείχαν στην κλήρωση της 26ης Αυγούστου):
Για τις Μπούρσασπορ, Χάποελ Τελ Αβίβ, Μπράγκα, Τότεναμ Χότσπερ, ΦΚ Τβέντε και Ζίλινα, αυτή ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχαν σε φάση ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά την ολοκλήρωση των αγώνων της φάσης, η Παρτιζάν και η Ζίλινα έγιναν η 10η και η 11η ομάδα στην ιστορία του Τσαμπιονς Λιγκ που ηττήθηκαν και στους 6 αγώνες της διοργάνωσης.
Οι νοκ-άουτ φάσεις
Μετά τη φάση τον ομίλων πραγματοποιήθηκε κλήρωση για τη φάση των 16 στις 17 Δεκεμβρίου 2010, στη Νιόν της Ελβετίας. Οι πρώτοι αγώνες της φάσης πραγματοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο και οι επαναληπτικοί τον Μάρτιο του 2011. Στη συνέχεια διεξήχθη νέα κλήρωση για τους εναπομείναντες γύρους (Προημιτελικοί, Ημιτελικοί και Τελικός) στις 18 Μαρτίου 2011, με τους αγώνες των δύο πρώτων από αυτές να προγραμματίζονται για τον Απρίλιο και τις αρχές Μαΐου του 2011. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαΐου 2011 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο.
Φάση των 16
Στην κλήρωση για τη φάση των 16 προέκυψαν τα παρακάτω ζευγάρια. Ανάμεσά σε αυτά, υπήρχε και το ζευγάρι Ίντερ - Μπάγερν Μονάχου, το οποίο αποτέλεσε το ζευγάρι του τελικού της προηγούμενης χρονιάς, με την ιταλική ομάδα να προκρίνεται στην επόμενη φάση.
Προημιτελικοί
Τα αποτελέσματα των προημιτελικών:
Ημιτελικοί
Τα δύο ζευγάρια που προέκυψαν από την προηγούμενη φάση ήταν αυτά της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη Σάλκε και αυτό της Μπαρτσελόνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Σάλκε κατάφερε να φτάσει μέχρι την ημιτελική φάση.
Τα δύο ντέρμπι μεταξύ Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα ήταν ο 211ος και ο 212ος επίσημος αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων. Λίγες μέρες πριν τον πρώτο αγώνα οι δύο ομάδες είχαν συναντηθεί ξανά τόσο για τον αγώνα του δεύτερου γύρου στο πρωτάθλημα Ισπανίας, όσο και για τον τελικό του κυπέλλου Ισπανίας, στον οποίο η ομάδα της Μαδρίτης επικράτησε με 1-0. Οι αγώνες μεταξύ τους πραγματοποιήθηκαν σε έντονο κλίμα μετά από δηλώσεις των δύο προπονητών των ομάδων. Στον πρώτο αγώνα, μάλιστα, ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, Ζοζέ Μουρίνιο, αποκλείστηκε από τον πάγκο για διαματυρία και στον επαναληπτικό στον πάγκο της ομάδας βρέθηκε ο βοηθός του Aitor Karanka.
Τελικός
Ο τελικός ήταν μια επανάληψη αυτού του 2009, όταν ξανά οι ομάδες της Μπαρτσελόνα και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντιμετώπισαν η μία την άλλη στην Ρώμη, με την ομάδα της Βαρκελώνης να κερδίζει με 2-0 την ομάδα του Μάντσεστερ. Πριν τον αγώνα, οι δύο ομάδες είχαν κατακτήσει από 3 φορές τον τίτλο της κορυφαίας ομάδας της Ευρώπης (είτε ως Κύπελλο Πρωταθλητριών, είτε ως Τσάμπιονς Λιγκ). Η Μάντσεστερ Γουνάιτεντ το 1968, το 1999 και το 2008 και η Μπαρτσελόνα το 1992, το 2006 και το 2009. Ο πρώτος, μάλιστα, από αυτούς τους τίτλους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατακτήθηκε στο συγκεκριμένο στάδιο, όταν στον τελικό του 1968 νίκησε την πορτογαλική Μπενφίκα με 4-1. Και οι δύο ομάδες, παράλληλα, κατάφεραν να κατακτήσουν το πρωτάθλημα στη χώρα τους για την περίοδο 2010-11. Αντίθετα καμία από τις δύο δεν κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο στη χώρα της την ίδια περίοδο.
Νικήτρια ομάδα ανεδείχθη η ομάδα της Μπαρτσελόνα, η οποία επικράτησε με σκορ 3-1 της Γιουνάιτεντ. Η Μπαρτσελόνα, η οποία είχε τον έλεγχο του παιχνιδιού σε όλη τη διάρκεια του αγώνα (πάνω από 60% κατοχή μπάλας και 12 προσπάθειες προς την εστία έναντι 1 της Γιουνάιτεντ ), προηγήθηκε με γκολ του επιθετικού της Πέδρο στο 27ο λεπτό, με σουτ μέσα από την μεγάλη περιοχή. Η Γιουνάιτεντ κατάφερε προς στιγμή να ισοφαρίσει, 7 λεπτά αργότερα (34΄) με γκολ του Ρούνεϊ. Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, ο Μέσι στο 54ο λεπτό και ο Νταβίδ Βίγια στο 69ο σημείωσαν δύο τέρματα σε προσπάθειες από μεγάλη απόσταση, διαμορφώνοντας το τελικό αποτέλεσμα. Με το τρόπαιο αυτό η Μπαρτσελόνα έφτασε τα 4 στη διοργάνωση.
Ο αγώνας αυτός υπήρξε ο τελευταίος στη καριέρα των Έντβιν φαν ντερ Σαρ και Πολ Σκόουλς, καθώς αποσύρθηκαν και οι δύο μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου.
Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Ούγγρος Βίκτορ Κάσαι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2010 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2011
Άννα Χατζησοφιά
Η Άννα Χατζησοφιά (Τύρναβος, 28 Δεκεμβρίου 1958) είναι Ελληνίδα σεναριογράφος, ηθοποιός και πολιτικός. Συνέγραψε πολλά ελληνικά σήριαλ, τα περισσότερα μαζί με τον Χάρη Ρώμα, ο οποίος πρωταγωνιστούσε σε αυτά.
Βιογραφία
Ήταν υποψήφια (έκτη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας) με τον ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ήταν υποψήφια στη Β' Αθηνών. Ως πρώτη επιλαχούσα, αντικατέστησε τον Μάιο του 2014 τον Δημήτρη Παπαδημούλη, που συμπεριλήφθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφια στον Βόρειο Τομέα Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Βασίλειο της Μαγιόρκας
Το Βασίλειο της Μαγιόρκας ιδρύθηκε από τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας που ονομάστηκε Ιάκωβος ο Κατακτητής. Μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου γιου του Αλφόνσου της Αραγωνίας (1222 - 1260) από την πρώτη του σύζυγο Ελεονώρα της Καστίλης, ο Ιάκωβος αποφάσισε να συντάξει τη διαθήκη του (1262) και να μοιράσει το βασίλειο στους μικρότερους γιους του με τη δεύτερη σύζυγο του Γιολάνδη της Ουγγαρίας. Ο μεγαλύτερος Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας κληρονόμησε μετά τον θάνατο του πατέρα του (1276) το Στέμμα της Αραγωνίας και έμεινε γνωστός ως «Πέτρος ο Μέγας», ο μικρότερος Ιάκωβος Β΄ της Μαγιόρκας το Βασίλειο της Μαγιόρκας. Ο Πέτρος Γ΄ ανάγκασε τον μικρότερο αδελφό του να ορκιστεί υποτέλεια, ο τίτλος του βασιλιά της Μαγιόρκας εξακολουθούσε να υπάρχει μέχρι την οριστική ένωση των Βαλεαρίδων με την Ισπανία (1715).
Η δημιουργία του βασιλείου
Το Βασίλειο της Μαγιόρκας περιείχε τις Βαλεαρίδες Νήσους, οι σημαντικότερες ήταν : Μαγιόρκα, Μινόρκα (που κατακτήθηκε αργότερα από τον Αλφόνσο Γ΄), Ίμπιζα και Φορμεντέρα. Ο βασιλιάς επίσης διατηρούσε εδάφη στην απέναντι ηπειρωτική χώρα όπως τις κομητείες του Ρουσιγιόν και της Σερδάνια. Οι υπόλοιπες ηπειρωτικές επαρχίες του βασιλείου βρίσκονταν στην Οξιτανία της νότιας Γαλλίας : η ηγεμονία του Μονπελιέ, η υποκομητεία του Καρλάτ στην Οβέρν και η βαρονία του Ομελά γειτονικά με τη Μονπελιέ. Η πρωτεύουσα του βασιλείου βρισκόταν στην Περπινιάν τη μεγαλύτερη πόλη της κομητείας του Ρουσιγιόν.
Ο Ιάκωβος Α΄ δημιούργησε ένα ισχυρό βασίλειο γειτονικά με τους Καπετίδες που κυβερνούσαν τη Γαλλία στα βόρεια και ήταν το ισχυρότερο βασίλειο της εποχής και το μοίρασε στους γιους του. Υπήρχαν όμως πολλές αμφισβητούμενες περιοχές στα σύνορα που θα δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στη συνέχεια, ο Ιάκωβος Α΄ το αναγνώρισε και ανέλαβε να κατακτήσει τη Σερδάνια. Ο Ιάκωβος Α΄ αποφάσισε επίσης να παντρέψει τον γιο του Ιάκωβο με τη Βεατρίκη της Σαβοΐας, κόρη του ισχυρού Αμεδαίου Δ΄ της Σαβοΐας αλλά το σχέδιο δεν είχε επιτυχία.
Κατάκτηση από την Αραγωνία
Ο Ιάκωβος Β΄ δεν μπόρεσε να ανεχθεί αυτή την κατάσταση, στη Σταυροφορία της Αραγωνίας που ακολούθησε (1284 - 1295) συμμάχησε με τον πάπα Μαρτίνο Δ΄ και τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο τον Τολμηρό εναντίον του αδελφού του. Οι Γάλλοι είχαν μερικές επιτυχίες στην αρχή αλλά στη συνέχεια οι Αραγωνέζοι τους συνέτριψαν με τον Ρουτζέρο ντι Λαούρια ενώ η επιδημία δυσεντερίας αποδεκάτισε τον στρατό τους, θύμα της ήταν και ο ίδιος ο Γάλλος βασιλιάς Φίλιππος Γ΄ (1295). Ο Πέτρος Γ΄ ήταν ο μεγάλος νικητής αλλά πέθανε αμέσως μετά, ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αλφόνσος Γ΄ της Αραγωνίας κατέκτησε όλα τα νησιά των Βαλεαρίδων από τον θείο του (1285), κατέκτησε και τη Μουσουλμανική Μινόρκα (1286). Ο Αλφόνσος Γ΄ μετέφερε φυλακισμένους στην Αραγωνία τη σύζυγο και τους γιους του θείου του, ανάμεσα τους και τον μελλοντικό βασιλιά Σάντσο της Μαγιόρκας.
Ανάκτηση του βασιλείου
Ο μικρότερος αδελφός και διάδοχος του Αλφόνσου Γ΄ Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας με τη «Συνθήκη του Αναγκνί» (1295) ελευθέρωσε τον Σάντσο και τον αδελφό του και αναγνώρισε ξανά τον θείο του Ιάκωβο Β΄ βασιλιά της Μαγιόρκας. Τον Σάντσο διαδέχθηκε (1324) ο ανιψιός του Ιάκωβος Γ΄ της Μαγιόρκας σε ηλικία 9 ετών με ένα συμβούλιο στο οποίο ήταν πρόεδρος ο θείος του Φίλιππος της Μαγιόρκας. Ο Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας εξακολουθούσε να διεκδικεί το βασίλειο της Μαγιόρκας επειδή ισχυριζόταν ότι του είχε υποσχεθεί ο Σάντσο τη διαδοχή σε περίπτωση που δεν έκανε δικά του παιδιά. Ο Φίλιππος την επόμενη χρονιά πέτυχε επιδέξια την παραίτηση του Ιακώβου Β΄ από κάθε διεκδίκηση στον θρόνο της Μαγιόρκας χάρη σε κάποιο μεγάλο δάνειο που πήρε την εποχή που επιτέθηκε στη Σαρδηνία και έπρεπε να αποπληρώσει. Μετά την παραίτηση του Ιακώβου Β΄ σταμάτησαν προσωρινά οι Αραγωνέζικες απειλές και δεν ακολούθησε νέα οικονομική κρίση που θα απειλούσε σοβαρότερα το βασίλειο. Ο Ιάκωβος Γ΄ ακολούθησε πολιτικές παρόμοιες με αυτές της Αραγωνίας, βρέθηκε σε πόλεμο με τη Δημοκρατία της Γένοβας (1329 - 1336) που του έφερε τεράστιες οικονομικές απώλειες.
Πτώση του βασιλείου
Τα προβλήματα με την Αραγωνία εμφανίστηκαν ξανά, ο Αλφόνσος Δ΄ της Αραγωνίας γιος του Ιακώβου Β΄ ζήτησε από τον Ιάκωβο Γ΄ να του δώσει όρκο υποτέλειας αλλά εκείνος το αρνήθηκε με τον ισχυρισμό ότι ένας βασιλιάς δεν μπορεί να δηλώνει υποτέλεια σε άλλον βασιλιά. Ο γιος του Αλφόνσου Δ΄ Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας απαίτησε ξανά όρκο υποτέλειας (1324) αλλά ο Ιάκωβος το αρνήθηκε ξανά και ο Πέτρος αποφάσισε να κατακτήσει τις Βαλεαρίδες, τον Μάιο του 1343 επιτέθηκε στις Βαλεαρίδες και την επόμενη χρονιά (1344) στη Ρουσιγιόν και τη Σερδάνια. Ο Ιάκωβος Γ΄ κράτησε μόνο τις Γαλλικές κτήσεις, τις οποίες πούλησε στον Γάλλο βασιλιά (1349), επιτέθηκε στη Μαγιόρκα αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε (25 Οκτωβρίου 1349). Το βασίλειο της Μαγιόρκας ενσωματώθηκε από τότε οριστικά στο Στέμμα της Αραγωνίας.
Την απώλεια του βασιλείου της Μαγιόρκας ακολούθησαν νέες μεγάλες συγκρούσεις όπως ο Εκατονταετής πόλεμος, νέοι πόλεμοι με τους Μαυριτανούς και ο προσπάθειες της Δημοκρατίας της Γένοβας να μετατρέψει τις Βαλεαρίδες σε δορυφορική επαρχία. Το πρώην βασίλειο της Μαγιόρκας που βρισκόταν ανάμεσα στα μεγάλα βασίλεια της Γαλλίας και της Αραγωνίας δεν μπορούσε να μείνει ουδέτερο, νέοι φόροι επιβλήθηκαν στους κατοίκους για να ανταποκριθούν στα πολεμικά έξοδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στέμμα της Αραγωνίας Κατηγορία:Ιστορία των Βαλεαρίδων Νήσων Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην βασίλεια Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης Κατηγορία:Νησιωτικές χώρες
Βεζίρης (σκάκι)
Ο βεζίρης (wazir ή vizir) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που κινείται όπως ο πύργος, αλλά μόνο κατά ένα τετράγωνο και συνήθως σημειογραφείται με το σύμβολο W.
Στο λήμμα αυτό, ο βεζίρης συμβολίζεται ως ανεστραμμένος πύργος.