cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελαία Μεσσηνίας
Κτίρια – αξιοθέατα
Εκτός από τις κατοικίες, το κοινοτικό κτίριο και το παλαιό Δημοτικό Σχολείο, υπάρχει η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας. Στα βορειοανατολικά του χωριού, βρίσκεται επίσης ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου. Στον οικισμό υπάρχουν παραδοσιακά ψητοπωλεία, εστιατόρια, καφετέριες και παντοπωλεία, καθώς το χωριό αποτελέσει «βάση» για την εξόρμηση προς την Νέδα και τους περίφημους καταρράκτες της, οι οποίοι απέχουν περίπου 20 χιλιόμετρα από το χωριό. Σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα στο χωριό έχουν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ελαίας και ο Σύλλογος των απανταχού Ελαιωτών Τριφυλίας «ΤΟ ΜΠΟΥΖΙ», ο οποίος ιδρύθηκε το 2006. Από το σημείο στο οποίο βρίσκεται το χωριό, ο επισκέπτης μπορεί να βρεθεί, προς τα δυτικά, μετά από λίγα μέτρα στην Παραλία της Ελαίας και το Ιόνιο πέλαγος, ενώ πολύ κοντά στο χωριό βρίσκονται και οι εκβολές του ποταμιού της Νέδας. Στην περιοχή του οικισμού, αλλά και την ευρύτερη περιοχή, υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα.
Η Νέδα
Στην Παραλία της Ελαίας εκβάλει η Νέδα, το δεύτερο ποτάμι της Ελλάδας με θηλυκό όνομα μετά την Αράπιτσα, το οποίο αποτελεί σημαντικό αξιοθέατο και πόλο έλξης πολλών φυσιολατρών, οι οποίοι διανύουν τη διαδρομή προς το φαράγγι, το ποτάμι και τους καταρράκτες της.
Πευκοδάσος της Ελαίας
Πάνω από την Παραλία της Ελαίας και σχεδόν σε όλο το μήκος της, βρίσκεται επίσης το Πευκοδάσος της Ελαίας, το οποίο προσφέρει άφθονη σκιά τα καλοκαίρια, χρησιμοποιείται τακτικά για προσκοπικές κατασκηνώσεις  και ενδείκνυται επίσης για πεζοπορία ή ποδηλατάδα.
Παραλία της Ελαίας
Σε απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων, προς τα βόρεια της Κυπαρισσίας και κοντά στα σύνορα με την Ηλεία, βρίσκεται η Παραλία της Ελαίας, η οποία διαθέτει «χρυσή» αμμώδη ακτή και θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα γαλανά νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή ή με οργανωμένη υποδοχή μια από τις παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού. Η Παραλία της Ελαίας επίσης έχει ενταχθεί στις προστατευόμενες περιοχές της Τριφυλίας, καθώς αποτελεί έναν από τους σημαντικούς βιότοπους για τη θαλάσσια χελώνα Καρέτα-Καρέτα. Ο Κυπαρισσιακός κόλπος φιλοξενεί πολλές φωλιές του είδους αυτού της οικογένειας των χελωνιίδων, το οποίο τελεί υπό εξαφάνιση και προστατεύεται από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN).
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ελαίας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ελαίας είναι παλαιός ανενεργός σιδηροδρομικός σταθμός, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στη Σιδηροδρομική γραμμή Πάτρας - Κυπαρισσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Σεισμός στην Τρίπουρα 2017
Ένας σεισμός μεγέθους 5,7 ρίχτερ συνέβη στην Ινδία και συγκεκριμένα 20 χιλιόμετρα ανατολικά βορειοανατολικά της Αμπάσα στην πολιτεία της Τριπούρα στις 3 Ιανουαρίου 2017. Η μακροσεισμική ένταση του φαινομένου παρατηρήθηκε στα 6-7 EMS. Ο σεισμός έγινε στις 2:39 μ.μ. τοπική ώρα (09:09 UTC) και είχε επίκεντρο μια αραιοκατοικημένη περιοχή. Το εκτιμόμενο βάθος ήταν τα 32 χλμ.
Ένα άτομο έχασε τη ζωή του και πέντε τραυματίστηκαν στην Ινδία. Περισσότερα από 50 σπίτια υπέστησαν ζημιές εξαιτίας των κατολισθίσεων που συνέβησαν στην επαρχία Δαλάι, ενώ δρόμοι έκλεισαν λόγω της πτώσης δέντρων. Σύμφωνα με την Αρχή Διαχείρισης Καταστροφών της Πολιτείας Τριπούρα, τουλάχιστον 6.727 κτίρια υπέστησαν ζημιές στις επαρχίες Δαλάι και Ουνακότι της Τριπούρα. Η δόνηση ήταν αισθητή σε πολλά μέρη της βορειοανατολικής Ινδίας, καθώς και μέχρι την Καλκούτα. Στο Μπανγκλαντές υπήρξαν δύο νεκροί και τρείς τραυματίες. Ο σεισμός εκεί προκάλεσε υγροποίηση στις όχθες του ποταμού Μάνου στην Τρίπουρα και κατά μήκος του ποταμού Δαλάι, καθώς και στην περιοχή Καμαλγκάν.
Παραπομπές
Τριπουρα
Αλέξανδρος της Έσσης
Ο Αλέξανδρος (γερμ. Alexander, 15 Ιουλίου 1823 - 15 Δεκεμβρίου 1888) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης & παρά τω Ρήνω. Με τον μοργανατικό γάμο του έγινε ο ιδρυτής του κλάδου του Μπάττενμπεργκ.
Βιογραφία
Ο Αλέξανδρος Λουδοβίκος Γεώργιος Φρειδερίκος Αιμίλιος ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Β΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της εξαδέλφης του Βιλελμίνης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν. Μάλλον όμως ήταν γιος της Βιλελμίνης από τον εραστή της Άουγκουστ Λούντβιχ, Βαρόνο Σεναρκλάνς ντε Γκρανσύ. Η μητέρα του ζούσε χωριστά από τον σύζυγό της και είχαν διαζευχθεί, αλλά ο Λουδοβίκος Β΄ δεν αρνήθηκε την πατρότητα των δύο τελευταίων τέκνων της, του Αλεξάνδρου και της Μαρίας. Τη Μαρία ζήτησε ο Τσάρεβιτς Αλέξανδρος, μέλλων αυτοκράτορας της Ρωσίας, ως σύζυγο και ο Αλέξανδρος τη συνόδευσε στη Ρωσία, όπου βαπτίσθηκε ορθόδοξη και ονομάστηκε Μαρία Αλεξάνδροβνα. Αφού έγινε ο γάμος, ο Αλέξανδρος έμεινε στην Αυλή της Αγίας Πετρούπολης.
Σταδιοδρομία
Ο Αλέξανδρος ήταν πριν αξιωματικός του Ρωσικού στρατού: ο Τσάρος του είχε αναθέσει ένα σύνταγμα λογχοφόρων και του είχε απονείμει τη διάκριση του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου. Αλλά με το να εγκαταλείψει τη θέση του για να διαφύγει με την Ιουλία Χάουκε στο εξωτερικό, κατάστρεψε τη σταδιοδρομία του. Με την αποδοχή από τον αδελφό του, μπόρεσε να λάβει θέση στον Αυστριακό στρατό με τον όρο να μην διαμένει στη Βιέννη, που ήταν ντροπιαστικό. Ακολουθούσε τις μετακινήσεις του στρατού. Διακρίθηκε σε μάχες και το 1886 πολέμησε στο στρατό της Έσσης εναντίον της Πρωσίας. Η Έσση και η σύμμαχός της Αυστρία ηττήθηκαν και η Πρωσία προσάρτησε την Έσση-Κάσσελ, όχι όμως την Έσση-Ντάρμστατ του Λουδοβίκου Γ΄, σεβόμενη τη συγγένειά του με τον τσάρο.
Οι ετήσιες επισκέψεις του Αλεξάνδρου Β΄ και της συζύγου του Μαρίας Αλεξάνδροβνας στην Έσση, ανέβασαν το κύρος του μοργανατικού γάμου του Αλεξάνδρου και της Ιουλίας. Ζούσαν στη Νότια Έσση, στο Κάστρο Χαϊλίγκενμπεργκ. Το 1858 ο Λουδοβίκος Γ΄ αναβάθμισε την Ιουλία σε Πριγκίπισσα του Μπάττενμπεργκ, τίτλο για αυτήν και τους απογόνους της. Ο Αλέξανδρος απεβίωσε το 1888. Η Ιουλία έγινε Καθολική και απεβίωσε το 1895. Τα παιδιά τους μετανάστευσαν στη Μεγάλη Βρετανία, όπου η Βασίλισσα Βικτωρία τους έδωσε υψηλές θέσεις και έκαναν δυναστικούς γάμους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1851 την Ιουλία, κόρη του Χανς Γιόχαν Μόριτς, Κόμη Χάουκε. Ο γάμος ήταν μοργανατικός. Ο Αλέξανδρος είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Οίκος του Μπάττενμπεργκ Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος
Σέζαρ-Φρανσουά Κασινί ντε Τυρύ
Ο Σεζάρ-Φρανσουά Κασσινί ντε Τυρύ (17 Ιουνίου 1714 - 4 Σεπτεμβρίου 1784), επίσης ονομαζόταν Κασσινί III ή Κασσινί ντε Τυρύ, ήταν Γάλλος αστρονόμος και χαρτογράφος.
Βιογραφία
Ο Κασσινί ντε Θουρύ γεννήθηκε στο Τυρύ-σου-Κλερμόν και ήταν ο δεύτερος γιος του Ζακ Κασσινί και της Σουζάν-Φρανσουάζ Σαρπεντιέ. Ήταν εγγονός του Τζοβάνι Ντομενίκο Κασσινί και ο πατέρας του Ζαν-Ντομινίκ Κασσινί, κόμη του Κασσινί.
Το 1739 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών ως υπο-βοηθός αστρονόμος, το 1741 ως βοηθός αστρονόμος και το 1745 ως αστρονόμος. Τον Ιανουάριο του 1751 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Εταιρείας.
Το 1756 κατάφερε να λάβει την επίσημη θέση του πατέρα του και συνέχισε τις τοπογραφικές μελέτες που κληρονόμησε. Το 1744 ξεκίνησε την κατασκευή ενός μεγάλου τοπογραφικού χάρτη της Γαλλίας, ο οποίος αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της χαρτογραφίας. Ο χάρτης αυτός ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κασσινί IV και δημοσιεύτηκε από την Ακαδημία Επιστημών από το 1744 έως το 1793. Τα 180 μέρη του είναι γνωστά ως Χάρτης Κασσινί.
Η θέση του διευθυντή στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού δημιουργήθηκε προς όφελός του το 1771 όταν το κτίριο έπαψε να είναι εξαρτημένο από την Γαλλική Ακαδημία Επιστημών.
Τα κύρια έργα του είναι τα εξής : Ο Μεσημβρινός του Βασιλικού Παρατηρητηρίου του Παρισιού (1744), μια διόρθωση του παρισινού μεσημβρινού ; Γεωμετρική περιγραφή της Γης (1775) ; Γεωμετρική Περιγραφή της Γαλλίας (1784), έργο το οποίο ολοκληρώθηκε από τον γιο του.
Ο Σέζαρ-Φρανσουά Κασσινί ντε Τυρύ πέθανε στο Παρίσι, στις 4 Σεπτεμβρίου 1784, από ευλογιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γάλλοι χαρτογράφοι
Ελένη Καπογιάννη
Η Ελένη Καπογιάννη (24 Αυγούστου 1969) είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια καλαθοσφαίρισης και νυν επαγγελματίας προπονήτρια καλαθοσφαίρισης στην γυναικεία ομάδα του Παναθηναϊκού και στην Εθνική Γυναικών του Ιράν.
Ως αθλήτρια
Ως αθλήτρια έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα Ελλάδας(4 με Σπόρτιγκ, 2 με ΔΑΣΑΛ), 5 κύπελλα Ελλάδας (4 με Σπόρτιγκ, 1 με ΔΑΣΑΛ), ενώ φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής ομάδας Γυναικών (16 συμμετοχές) και είχε μια τρίτη θέση στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα με τον Σπόρτινγκ. Επίσης έχει φορέσει και την φανέλα των ομάδων της Αγίας Παρασκευής και του Άρη Θήβας.
Ως προπονήτρια
Ξεκίνησε την καριέρα της ως προπονήτρια από την Αμαρυλλίδα Βριλήσσιων την οποία ανέβασε στην Α2, ενώ ο επόμενος σταθμός της ήταν ο Αστέρας Εξαρχείων στον οποίο ξεκίνησε ως βοηθός και στην συνέχεια ως πρώτη προπονήτρια ανεβάζοντας τον στην Α1 Κατηγορία.
Έπειτα  διετέλεσε βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό την σεζόν 2007-2008, κατόπιν ήταν μέλος του τεχνικού τιμ του Αθηναϊκού, βοηθός προπονητή στον Πανιώνιο και ακολούθησε συνεργασία με την Φ.Ε.Α.
Τη σεζόν 2018-19 ήταν πρώτη προπονήτρια της ομάδας του Λιβάνου Homenetmen Antelias Basketball. Με το Ελληνικό και τον Ολυμπιακό, η Καπογιάννη, έχει κερδίσει το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας πετυχαίνοντας 4 συνεχόμενα ντάμπλ τις περιόδους 2013-14, 2014-15, 2015-16 και 2016-17.
Στις 12 Νοεμβρίου 2019 ανέλαβε χρέη προπονήτριας στη γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού. Στις 11 Ιουλίου 2020, ανανέωσε το συμβόλαιό της με τους πράσινους. Στις 18 Μαΐου 2021, ανανέωσε το συμβόλαιο της μέχρι την αγωνιστική σεζόν 2021-22. Στις 24 Μαΐου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας με τους πράσινους νικώντας τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ στο τελευταίο παιχνίδι της σειράς. Τη σεζόν 2021-22, έφτασε μέχρι τους τελικούς του Πρωταθλήματος αλλά ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 4-2. Στις 16 Μαΐου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό της και για τη σεζόν 2022-23. Στις 26 Μαρτίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, αφού ο Παναθηναικός νίκησε στον τελικό την Ελευθερία Μοσχάτου με 66-61. Στις 25 Απριλίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό της με τον Παναθηναϊκό για δύο ακόμα σεζόν (μέχρι το 2025).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αστέρα Εξαρχείων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Τζούλια Λουί-Ντράιφους
Η Julia Scarlett Elizabeth Louis-Dreyfus (Τζούλια Λουί-Ντράιφους, 13 Ιανουαρίου 1961) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, κωμικός και παραγωγός. Είναι γνωστή από τον Διεθνή Τύπο ως η Πρώτη Κυρία της Κωμωδίας με μεγάλους σταθμούς στην καριέρα της τα προγράμματα Saturday Night Live (1982-1985), Seinfeld (1989-1998), The New Adventures of Old Christine (2006-2010) και Veep (2012-σήμερα). Έχει τιμηθεί με 12 Βραβεία Έμμυ, 9 ως ηθοποιός και 3 ως παραγωγός, με αποτέλεσμα να είναι η πιο βραβευμένη γυναίκα στην ιστορία των βραβείων.
Η Λουί-Ντράιφους ξεκίνησε την καριέρα της ως κωμικός-περφόρμερ στο The Practical Theatre Company στο Σικάγο, μέσα από το οποίο κατάφερε να προσληφθεί στο καστ του θρυλικού Αμερικανικού κωμικού σόου Saturday Night Live, όπου συμμετείχε μόνιμα από το 1982 μέχρι το 1985. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος που εκτόξευσε την καριέρα της και την καθιέρωσε διεθνώς ήταν αυτός της Elaine Benes στην κωμική σειρά Seinfeld, ένα από τα πιο εμβληματικά, βραβευμένα και επιτυχημένα προγράμματα στην ιστορία της Αμερικανικής τηλεόρασης. Άλλοι σημαντικοί ρόλοι της καριέρας της ήταν αυτός της Κριστίν Κάμπελ στην επιτυχημένη σειρά The New Adventures of Old Christine, που διήρκεσε 5 χρόνια, αλλά και ο ρόλος της ως Σελίνα Μάιερ στην κωμική σειρά Veep του 2012, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί με τον έβδομο κύκλο της το 2018. Αυτός ο ρόλος της απέφερε αμέτρητα βραβεία και διθυραμβικές κριτικές. Έχει παίξει επίσης σε πολλές ταινίες ενώ έχει κάνει και πολλές μεταγλωττίσεις σε ταινίες κινουμένων σχεδίων. Θεωρείται η πιο ακριβοπληρωμένη κωμική ηθοποιός της τηλεόρασης.
Η Λουί-Ντράιφους έχει λάβει 12 Βραβεία Έμμυ (από 24 υποψηφιότητες), 1 Χρυσή Σφαίρα (από 9 υποψηφιότητες), 7 Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών (από 19 υποψηφιότητες), 8 υποψηφιότητες στα Βραβεία Satellite, 5 Βραβεία American Comedy (από 10 υποψηφιότητες) καθώς και πολλές βραβεύσεις από την Ένωση Κριτικών Ταινιών των ΗΠΑ. H Λουί-Ντράιφους τιμήθηκε με το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ το 2010 και το 2014 στη Λεωφόρο της Δόξας της Τηλεοπτικής Ακαδημίας στην Καλιφόρνια. Το 2016, το περιοδικό Time τη συμπεριέλαβε στη λίστα με τους 100 ανθρώπους που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως.
Πρώιμα χρόνια
Η Λουί-Ντράιφους γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Η Αμερικανίδα μητέρα της (Τζούντιθ Λεφίβερ) ήταν συγγραφέας και καθηγήτρια παιδιών με ειδικές ανάγκες. Ο Γάλλος πατέρας της ήταν ο Ζεράρ Λουί-Ντράιφους, ιδιοκτήτης και πρόεδρος του τεράστιου κολοσσού επιχειρήσεων Louis Dreyfus που εδρεύει στο Άμστερνταμ.
Η Τζούλια Λουί-Ντράιφους είναι δισέγγονο του Léopold Louis-Dreyfus, ο οποίος το 1851 ίδρυσε τον όμιλο εταιριών Louis Dreyfus Group, που σήμερα ελέγχει το 10% της παγκόσμιας αγροτικής παραγωγής ενώ έχει πολύ ισχυρή διεθνή παρουσία στο εμπόριο πετρελαίου, την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, τη ναυτιλία και την επεξεργασία τροφίμων.
Το 1962, ένα χρόνο μετά τη γέννηση της Λουί-Ντράιφους, οι γονείς της πήραν διαζύγιο. Όταν η Τζούλια ήταν 8 ετών, η μητέρα της παντρεύτηκε τον L. Thompson Bowles, Κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Η Λουί-Ντράιφους πέρασε την παιδική της ηλικία ζώντας σε πολλές χώρες όπως Βιετνάμ, Κολομβία και Τυνησία λόγω της φύσης της εργασίας του πατριού της και της συμμετοχής του στο Project HOPE. Αποφοίτησε από το Holton-Arms School στην πόλη Μέριλαντ το 1979 και σπούδασε θεατρική και υποκριτική τέχνη στο Northwestern University στο Ιλινόις, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές της.
Προσωπική ζωή
Η ετεροθαλής αδερφή της Λούις-Ντράιφους από την μητέρα της (γεννημένη το 1970) είναι επίσης ηθοποιός και έχει εμφανιστεί μαζί με τον Λούις-Ντράιφους στις ταινίες Seinfeld, Watching Ellie, The New Adventures of Old Christine και Veep. Η Λούις-Ντράιφους έχει άλλες δυο ετεροθαλείς αδερφές από τον πατέρα της, την Φοίβη (γεννημένη το 1968) και την Έμμα (γεννημένη το 1974). Ο Ρόμπερτ Λούις-Ντράιφους (1946-2009), ένας από τα ξαδέρφια της, ήταν πρώην διευθυντικό στέλεχος στην Adidas και διευθυντής της ποδοσφαιρικής ομάδας της Μασσαλίας Olympique de Marseille.
Ενώ κατοικούσε στο Northwestern, η Λούις-Ντράιφους συνάντησε τον κωμικό ηθοποιό του Saturday Night Live και μελλοντικό σύζυγό της, Μπραντ Χαλ. Παντρεύτηκαν το 1987 και έχουν αποκτήσει δυο γιους, τον Χένρυ (γεννημένος το 1992) και τον Τσαρλς (γεννημένος το 1997). Ο Τσαρλς παίζει επαγγελματικό μπάσκετ στην ανδρική ομάδα μπάσκετ Northwestern Wildcats. Το 2007 επέστρεψε στο Northwestern για να παραλάβει ένα διδακτορικό πάνω στις τέχνες.
Η Λούις-Ντράιφους έχει αναφέρει ότι σέβεται αρκετά τις "γυναίκες που δεν φοβούνται να τσαλακώσουν ή να γελοιοποιήσουν την εικόνα τους για να γελάσουν οι άλλοι" και δηλώνει ότι τα είδωλά της είναι οι Λουσίλ Μπολ, Μαίρη Τάιλερ Μουρ, Μάντλιν Καν, Τέρι Γκαρ, Βάλερι Χάρπερ και Κλόρις Λίτσμαν. Η ηθοποιός Τίνα Φέι έχει αναφέρει ότι η Λούις-Ντράιφους την ενέπνευσε για να ενσαρκώσει τον χαρακτήρα της Λιζ Λέμον στην βραβευμένη κωμική σειρά του NBC 30 Rock.
Καρκίνος
Στην ανακοίνωσή της στο Twitter, ανέφερε : "Μια στις οκτώ γυναίκες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού. Σήμερα είμαι μια από αυτές. Τα καλά νέα είναι ότι έχω την καλύτερη ομάδα από οικογένεια και φίλους οι οποίοι με υποστηρίζουν και νοιάζονται για μένα καθώς και μια υπέροχη ασφάλεια υγείας. Τα άσχημα νέα είναι πως δεν είναι όλες οι γυναίκες τόσο τυχερές, έτσι ας πολεμήσουμε ενάντια σε όλα τα είδη καρκίνου και να κάνουμε πραγματικότητα το παγκόσμιο σύστημα υγείας".
Πολιτική
Στα τέλη Οκτωβρίου του 2010, πριν τις εκλογές για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Καλιφόρνια, η Λούις-Ντράιφους πρωταγωνίστησε σε μια χιουμοριστική διαφήμιση με θέμα την ενεργειακή πολιτική.
Κατά την διάρκεια της δημοκρατικής Εθνοσυνέλευσης του 2016, η Λούις-Ντράιφους ανακοίνωσε την προτίμησή της στην Χίλαρυ Κλίντον για τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ την ίδια χρονιά.
Στην ομιλία της στα βραβεία Guild το 2017 καταδίκασε την απόφαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την ταξιδιωτική απαγόρευση ως "μη-αμερικανική" και δήλωσε : "Ο πατέρας μου διέφυγε από τις θρησκευτικές διώξεις στην κατεχόμενη από το ναζιστικό κράτος Γαλλία".
Χάμπτον Ρόουντς
μικρογραφία|Δορυφορική φωτογραφία του Χάμπτον Ρόουντς thumb|350px|Χάρτης του Χάμπτον Ρόουντς Με την ονομασία Χάμπτον Ρόουντς (Hampton Roads) ορίζεται υδάτινη περιοχή στην Βιρτζίνια και η περιβάλλουσα μητροπολιτική περιοχή στη Νοτιοανατολική Βιρτζίνια και τη Βορειοανατολική Βόρεια Καρολίνα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το Χάμπτον Ρόουντς είναι γνωστό για την μεγάλη συγκέντρωση στρατού, για τους απαλλαγμένους από πάγο λιμένες του, τα ναυπηγεία, τις αποβάθρες μεταφοράς άνθρακα και τις μεγάλες προκυμαίες και ακτές του. Όλα τα παραπάνω συμβάλουν στην ποικιλία και την σταθερότητα της οικονομίας της περιοχής.
Τζούλια Λουί-Ντράιφους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Χάμπτον Ρόουντς
Η υδάτινη περιοχή που είναι γνωστή ως Χάμπτον Ρόουντς είναι ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια στον κόσμο. Εδώ εκβάλλουν οι ποταμοί Ελίζαμπεθ, Νάνσεμοντ και Τζέιμς μαζί με άλλους μικρότερους ενώ τα ύδατα διοχετεύονται προς τον Κόλπο του Τσέζαπικ κοντά στο σημείο που ενώνεται με τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Στην χερσαία περιοχή περιλαμβάνονται αρκετές πόλεις, κομητείες και κωμοπόλεις της Χερσονήσου της Βιρτζίνια και του Νότιου Χάμπτον Ρόουντς. Η μητροπολιτική περιοχή Βιρτζίνια Μπιτς-Νόρφολκ-Νιούπορτ Νιουζ έχει πληθυσμό πάνω από 1,7 εκατομμύρια κατοίκους και έτσι γίνεται η 37η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες και η μεγαλύτερη στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ μεταξύ Νέας Υόρκης και Μαϊάμι.
Στην περιοχή υπάρχουν εκατοντάδες ιστορικές τοποθεσίες και αξιοθέατα τα οποία προσελκύουν επισκέπτες από όλον τον κόσμο. Το λιμάνι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του Χάμπτον Ρόουντς, τόσο στις χερσαίες όσο και στις υδάτινες δραστηριότητες. Αν και το λιμάνι μαζί με τους ποταμούς που εκβάλουν σε αυτού ήταν (και είναι) σημαντικοί συγκοινωνιακοί αγωγοί, αποτέλεσαν παράλληλα εμπόδια στο χερσαίο εμπόριο και τις μεταφορές. Έχουν κατασκευαστεί γέφυρες αλλά και σήραγγες που συνέβαλαν στην διευκόλυνση των μεταφορών, τα οποία όμως ήγειραν αντιδράσεις σε κατοίκους της περιοχής, κυρίως για θέματα σχετικά με την χρηματοδότηση τους.
Ετυμολογία
Ο όρος «Χάμπτον Ρόουντς» έχει τις ρίζες του αιώνες πριν όταν η περιοχή βρισκόταν υπό αγγλική κατοχή.
Η λέξη «Χάμπτον» τιμά έναν από τους ιδρυτές της Εταιρείας της Βιρτζίνια στο Λονδίνο, τον Χένρι Ριόθεσλεϋ, 3ο κόμη του Σάουθαμπτον, οποίος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της αποίκισης της Βιρτζίνια. Το πρώτο διοικητικό κέντρο της νέας αποικίας ήταν γνωστό ως Ελίζαμπεθ Κίτι, προς τιμήν της πριγκίπισσας Ελισάβετ, κόρης του βασιλιά Τζέιμς Α΄ και επισημοποιήθηκε από την Εταιρεία της Βιρτζίνια το 1619. Η πόλη στο κέντρο του Ελίζαμπεθ Κίτι έγινε γνωστή ως «Χάμπτον», και η πλησίον διώρυγα ονομάστηκε Χάμπτον Κρικ (ή ποταμός Χάμπτον). Ο όρος «Ρόουντς» (συντομογραφία της αγγλικής λέξης roadstead, που σημαίνει αγκυροβόλιο) αναφέρεται στην ασφάλεια του λιμανιού.
Το 1755, η Γενική Συνέλευση της Βιρτζίνια κατέγραψε την ονομασία «Χάμπτον Ρόουντς» για την διώρυγα που συνέδεε τους ποταμούς Τζέιμς, Ελίζαμπεθ και Νάνσεμοντ με τον κόλπο του Τσέζαπικ.
Το Χάμπτον Ρόουντς έγινε γνωστό ως ο μεγαλύτερος φυσικός λιμένας του κόσμου, κυρίως λόγω του γεγονότος πως είναι ένα από τα λιμάνια που το νερό τους δεν παγώνει καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου κατά μήκος της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ. (Εξαίρεση αποτελεί ο εξαιρετικά ψυχρός χειμώνας του 1917, ο οποίος ήταν ο ψυχρότερος χειμώνας σε όλες τις ΗΠΑ).
Στην πορεία του χρόνου, ολόκληρη η περιοχή έγινε γνωστή με το όνομα αυτό. Έτσι το 1983 τα Αμερικανικά Ταχυδρομεία άλλαξαν την ονομασία σε Χάμπτον Ρόουντς από Τάιντγουοτερ Βιρτζίνια (Tidewater Virginia) που μέχρι τότε ήταν γνωστή.
Ιστορικά στοιχεία
250px|thumb|Η περιοχή του λιμανιού στο Χάμπτον Ρόουντς σε επίσημο χάρτη της Βιρτζίνια το 1858.
17ος–19ος αιώνας
Οι πρώτοι άποικοι έφτασαν το 1607 όταν ο Άγγλος πλοίαρχος Κρίστοφερ Νιούπορτ αποβιβάστηκε στο Ακρωτήριο Χένρυ. Ωστόσο, το άγημα του προχώρησε παραπέρα, αναζητώντας περιοχή από την οποία θα μπορούσε να αμυνθεί καλύτερα γνωρίζοντας πως οι Ισπανοί είχαν κατασκευάσει έναν ανεπιτυχή οικισμό στην Χερσόνησο της Βιρτζίνια με το όνομα Αχακάν Μισιόν.
Μετά την εξερεύνηση του Ποταμού Τζέιμς, ίδρυσαν την πρώτη Αγγλική αποικία στο Νέο Κόσμο στη Νήσο Τζέιμσταουν στις 14 Μαΐου 1607. Αλλά το βαλτώδες περιβάλλον αποδείχθηκε ανθυγιεινό και έτσι οι περισσότεροι άποικοι πέθαναν, πριν την άφιξη του νέου κυβερνήτη Λόρδου Ντε Λα Γουαρ με τον Τζον Ρολφ, ο οποίος ίδρυσε την βιομηχανία καπνού της Βιρτζίνια.
Το λιμάνι και οι ποταμοί του Χάμπτον Ρόουντς αναγνωρίστηκαν άμεσα ως σημαντικές τοποθεσίες πραγματοποίησης εμπορίου, ναυπηγικών δραστηριοτήτων αλλά και εγκατάστασης στρατευμάτων. Η αποφασιστική μάχη της Επανάστασης που έγινε στο Γιόρκταουν το 1871, και η πρώτη ναυτική πράξη του Πολέμου του 1812 έλαβαν χώρα στο Χάμπτον Ρόουντς, όταν σκάφος του Βασιλικού Ναυτικού κατελήφθη από τον κουρσάρο Dash των Αμερικανών. Στη συνέχεια στην είσοδο του Κόλπου του Τσέζαπικ κατασκευάστηκαν νέα οχυρά (Οχυρό Μονρόε και Οχυρό Γουντ), κυρίως υπό την επίβλεψη του νεαρού στρατιωτικού μηχανικού Ρόμπερτ Λη.
Κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1861–1865), η ιστορική Ναυμαχία του Χάμπτον Ρόουντς μεταξύ των πρώτων αμερικανικών θωρακοβαρίδων του USS Monitor και του CSS Virginia, έλαβε χώρα στα ανοιχτά του Σιούελς Πόιντ το 1862. Η ναυμαχία χαρακτηρίστηκε από έλλειψη αποφασιστικότητας, αλλά οι δυνάμεις της Ένωσης απέκτησαν στην συνέχεια τον έλεγχο του Χάμπτον Ρόουντς, του Νόρφολκ και του χαμηλού τμήματος του ποταμού Τζέιμς αν και οι προσπάθειες τους για την κατάκτηση μεγαλύτερου τμήματος αποκρούστηκαν από ισχυρές δυνάμεις των Συνομοσπόνδων στο Ντριούρις Μπλαφ. Επίσης το 1862, το Οχυρό Μονρόε αποτέλεσε στρατόπεδο για τον Στρατηγό της Ένωσης Τζορτζ ΜακΚλέλαν στην εκστρατεία που πραγματοποίησε στην Χερσόνησο της Βιρτζίνια καταφέρνοντας να φτάσει μέχρι την πρωτεύουσα των Συνομοσπόνδων, Ρίτσμοντ προτού αναγκαστεί να επιστρέψει μετά τις Μάχες των Επτά Ημερών. Το 1865, μιας και οι Συνομόσπονδες δυνάμεις ήταν υπό διάλυση, ο πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν συναντήθηκε με τρεις ανώτερους αξιωματούχους των Συνομοσπόνδων στο Χάμπτον Ρόουντς σε μια ανεπιτυχή πρόταση για τη σύναψη συμφωνίας ειρήνης. Μερικοί πρώην δούλοι βρισκόταν υπό κράτηση κοντά στο Οχυρό Μονρόε, όπου δηλώθηκαν ως συναλλαγή πολεμικού δουλεμπορίου, αντί να επιστρέψουν στους εργοδότες τους.
20ος αιώνας
Η Εκστρατεία του Τζέιμσταουν για την 300ή επέτειο της ίδρυσης του Τζέιμσταουν το 1607, ξεκίνησε από το Σιούελς Πόιντ το 1907.
Ο πρόεδρος Θεόδωρος Ρούζβελτ έφθασε δια ύδατος στο λιμάνι του Χάμπτον Ρόουντς, μαζί με άλλες γνωστές προσωπικότητες όπως ο Μαρκ Τουαίην και ο Χένρι Χάτλστον Ρότζερς, οι οποίοι κατέφθασαν με την ατμοκίνητη θαλαμηγό Kanawha. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων πραγματοποιήθηκε μεγάλη ναυτική επίδειξη, με την παρουσία του Μεγάλου Λευκού Στόλου των ΗΠΑ.
Ξεκινώντας από το 1917, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες εισήλθαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπό την προεδρία του Γούντροου Ουίλσον, η πρώην αγροτική περιοχή του Σιούελς Πόιντ έγινε η θέση όπου ιδρύθηκε η μεγαλύτερη ναυτική βάση στον κόσμο από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ η οποία σήμερα είναι γνωστή ως Ναύσταθμος του Νόρφολκ.
Δύο φορές κατά τον 20ό αιώνα, κάτοικοι της περιοχής, κυρίως αφροαμερικανικής καταγωγής, αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς την βόρεια πλευρά της Χερσονήσου της Βιρτζίνια λόγω των στρατιωτικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιήθηκαν στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Πολλές κοινότητες χάθηκαν και έγιναν μέρος μεγάλων στρατιωτικών βάσεων. Αν και πολλοί κάτοικοι αποχώρησαν τελείως από την περιοχή, δεν είναι λίγοι αυτοί που μετοίκησαν στο Γκρόουβ, στα νοτιοανατολικά της Κομητείας του Τζέιμς Σίτι. Η πόλη αυτή είχε πληθυσμό 37 οικογενειών το 1895 και μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα είχε αυξηθεί στις 1.100 οικογένειες.
Αξιοσημείωτα πρωτεία του Χάμπτον Ρόουντς
Τα πρώτα δωρεάν δημόσια σχολεία της Αμερικής, τα σχολεία Συμς και Ήτον (μεταγενέστερη Ακαδημία Συμς-Ήτον), ιδρύθηκαν στο Χάμπτον το 1634 και το 1659 αντίστοιχα. Η Ακαδημία Συμς-Ήτον μετονομάστηκε αργότερα σε Ακαδημία Χάμπτον και το 1852 έγινε τμήμα του συστήματος δημόσιας εκπαίδευσης, και έτσι το Λύκειο του Χάμπτον θεωρείται το παλαιότερο δημόσιο σχολείο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κληροδότημα από τις χορηγίες των Συμς και Ήτον παρέμεινε άθικτο από τον 17ο αιώνα όταν χρησιμοποιήθηκε για την υποστήριξη του συστήματος δημόσιας εκπαίδευσης του Χάμπτον.
Το 1957, η Γέφυρα-Σήραγγα του Χάμπτον Ρόουντς ήταν πρώτη γέφυρα-σήραγγα στον κόσμο. Στη συνέχεια κατασκευάστηκαν ακόμη δύο τέτοιου είδους κατασκευές στην περιοχή. Η επικράτηση τους αντί άλλων ειδών οφείλεται στην ύπαρξη μεγάλου αριθμού ναυπηγείων και ναυτικών βάσεων στην περιοχή.
Διακυβέρνηση
Η περιοχή αποτελείται από δέκα ανεξάρτητες πόλεις και επτά κομητείες. Κάθε ανεξάρτητη πόλη έχει την εξουσία και τις υποχρεώσεις μιας κομητείες, όπως η συντήρηση των οδικών αρτηριών, των δημοσίων χώρων, των σχολείων αλλά και της δημόσιας ασφάλειας. Μερικές πόλεις μοιράζονται τις υποχρεώσεις με γειτονικές κομητείες. Οι ενσωματωμένες πόλεις που βρίσκονται σε κομητείες της Βιρτζίνια δεν λειτουργούν ανεξάρτητα.
Γεωγραφία
thumb|250px|Άποψη του Ποταμού Ελίζαμπεθ. Στο φόντο βρίσκεται το Νόρφολκ ενώ το αεροπλανοφόρο στο μπροστινό μέρος είναι το [[USS Harry S. Truman|USS Harry S. Truman.]] Η υδάτινη περιοχή που είναι γνωστή ως Χάμπτον Ρόουντς είναι μια πλατιά διώρυγα όπου τα ύδατα των ποταμών Τζέιμς, Νάνσεμοντ και Ελίζαμπεθ ρέουν προς τον Κόλπο του Τσέζαπικ και στη συνέχεια τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Το Νόρφολκ και το Χάμπτον Ρόουντς είναι μεταξύ των περιοχών των ΗΠΑ που έχουν πληγεί περισσότερο από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Το επίπεδο της θαλάσσιας στάθμης έχει ανέβει σε σημαντικό βαθμό εν συγκρίσει με άλλες παράκτιες περιοχές των ΗΠΑ.
Η γεωλογία και η τοπογραφία του Χάμπτον Ρόουντς επηρεάζεται από Κρατήρα Κρούσης του Κόλπου του Τσέζαπικ, ο οποίος είναι ένας από τους τρεις παράγοντες που οδηγούν στην βύθιση του Χάμπτον Ρόουντς με ρυθμό 15 έως 23 εκατοστών κάθε αιώνα.
Η περιοχή περιλαμβάνει εκτεταμένες προστατευόμενες περιοχές, στις οποίες περιλαμβάνονται 42 χιλιόμετρα (26 μίλια) ακτών στον Ατλαντικό Ωκεανό και τον Κόλπο του Τσέζαπικ, γραφικούς ποταμούς, εθνικά πάρκα, καταφύγια άγριας ζωής και βοτανικούς κήπους. Στο εσωτερικό της περιοχής βρίσκεται η Λίμνη Ντράμοντ, μια από τις δύο φυσικές λίμνες της Βιρτζίνια. Η χλωρίδα της περιοχής είναι ανάλογη της ευρύτερης Νοτιοανατολικής περιοχής των ΗΠΑ.
Η χερσαία περιοχή του Χάμπτον Ρόουντς διαφέρει ανάλογα με την προοπτική και τον σκοπό. Το μεγαλύτερο μέρος της χωρίζεται γεωγραφικά σε δύο μικρότερες περιοχές: το ανατολικό τμήμα της Χερσονήσου της Βιρτζίνια και το Νότιο Χάμπτον Ρόουντς, τα οποία χωρίζονται από το λιμάνι.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την Απογραφή του 2010, η συνολική φυλετική σύνθεση του Χάμπτον Ρόουντς ήταν η εξής:
Ακόμη, το 5,4% του πληθυσμού ήταν Ισπανικής ή Νοτιοαμερικανικής καταγωγής (οποιασδήποτε φυλής). Το 57,2% του πληθυσμού ήταν λευκοί χωρίς Ισπανική καταγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιρτζίνια
Πηγαδούλια
Με την ονομασία Πηγαδούλια μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αρκάν
Ο Αρκάν (17 Απριλίου 1952 - 15 Ιανουαρίου 2000) ήταν Σέρβος διοικητής παραστρατιωτικής μονάδας στους Γιουγκοσλαβικούς πολέμους, με την Σερβική Φρουρά Εθελοντών, γνωστή ως οι Τίγρεις του Αρκάν. Το αληθινό του όνομα ήταν Ζέλικο Ραζνάτοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Жељко Ражнатовић, ). Ήταν στην λίστα των περισσότερο καταζητούμενων της Ιντερπόλ την δεκαετία του 1970 και του 1980 για ληστείες και δολοφονίες που διαπράχθηκαν σε αρκετές χώρες της Ευρώπης και αργότερα κατηγορήθηκε από τον ΟΗΕ για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας για το ρόλο του κατά τη διάρκεια των πολέμων. Για ορισμένους Σέρβους ήταν πατριώτης και λαϊκός ήρωας.
Ερρίκος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
Ο Ερρίκος Β΄ (Heinrich II. (Holstein-Rendsburg), περί το 1317 - περί το 1384) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και άρχοντας του νότιου Σλέσβιχ μαζί με τον αδελφό του Νικόλαο ήταν γιος του Γεράρδου Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της Σοφίας του Βέρλε. Ο Ερρίκος ήταν ικανός στρατιωτικός ηγέτης, αρχηγός μισθοφορικών στρατευμάτων και ιππότης και πολέμησε στην Ιταλία, τη Ρωσία, την Εσθονία και τη Γαλλία στις υπηρεσίες του αγγλικού και του σουηδικού στρατού. Έγινε αρχηγός του στόλου της Χανσεατικής Ένωσης (1367) και κατέκτησε την Κοπεγχάγη (1368), ενώ υπερασπίστηκε μαζί με τον αδελφό του Νικόλαο τα δικαιώματά τους στο Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν απέναντι στη Δανία και τη Φρισία.
Αρκάν
Τα πρώτα χρόνια
Ο Αρκάν γεννήθηκε στη Μπρέζιτσε (Brežice), μια μικρή συνοριακή πόλη στη σλοβενική Στυρία. Ο πατέρας του, Βέλικο Ραζνάτοβιτς, υπηρέτησε ως αξιωματικός στη Γιουγκοσλαβική Πολεμική Αεροπορία, και πήρε μέρος στον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Ραζνάτοβιτς συνελήφθη για πρώτη φορά το 1966, αφού αφαίρεσε τα πορτοφόλια κάποιων γυναικών στο Τάσμαϊνταν, και κλείστηκε για ένα χρόνο σε ένα κέντρο κράτησης ανηλίκων κοντά στο Βελιγράδι. Το 1969 συνελήφθη από τη γαλλική αστυνομία στο Παρίσι και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια στο κέντρο κράτησης στο Βάλιεβο για αρκετές διαρρήξεις. Πήρε το ψευδώνυμο "Αρκάν" από ένα από τα πλαστά διαβατήρια του. Στις 28 Δεκεμβρίου 1973 συνελήφθη στο Βέλγιο μετά από ληστεία τραπεζών και καταδικάστηκε σε κάθειρξη δέκα ετών. Κατάφερε να δραπετεύσει από τη φυλακή Verviers στις 4 Ιουλίου 1979. Έκανε ληστείες και διαρρήξεις σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, όπως στη Σουηδία, στην Ολλανδία, στη Γερμανία, στην Ελβετία και, ενώ συλλαμβάνονταν, κατάφερνε να δραπετεύει πάντα. Συγκεκριμένα είχε καταδικαστικές αποφάσεις ή εντάλματα σύλληψης στο Βέλγιο (ληστείες τραπεζών, απόδραση φυλακών), Ολλανδία (ένοπλες ληστείες, φυλακή), Σουηδία (20 ληστείες, 7 ληστείες τραπεζών, απόδραση φυλακών, απόπειρα δολοφονίας και διαφυγή), την Αυστρία, την Ελβετία (ένοπλες ληστείες, απόδραση στις φυλακές) και την Ιταλία.
Ερρίκος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγό του Ματθίλδη, κόρη του Βερνάρδου Ε΄, κυρίου του Λίππε απέκτησε ένα τέκνο:
Αρκάν
Τα πρώτα χρόνια
Θεωρείται ευρέως ότι ο Ραζνάτοβιτς ήταν στενά συνδεδεμένος με τη γιουγκοσλαβική υπηρεσία ασφαλείας UDBA, καθ 'όλη τη διάρκεια της εγκληματικής καριέρας του στο εξωτερικό. Απέκτησε εννέα παιδιά από πέντε διαφορετικές γυναίκες. Το 1995 ο Ραζνάτοβιτς παντρεύτηκε την τραγουδίστρια Τσέτσα και απέκτησε μαζί της ακόμη δυο παιδιά.
Ερρίκος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
Οικογένεια
Με τη δεύτερη σύζυγό του Ίνγκεμποργκ (1366), κόρη του Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν απέκτησε:
Αρκάν
Κατά την διάρκεια των Γιουγκοσλαβικών πολέμων
Στις 11 Οκτωβρίου 1990, και ενώ η πολιτική κατάσταση στη Γιουγκοσλαβία ήταν τεταμένη, ο Ραζνάτοβιτς δημιούργησε μια παραστρατιωτική ομάδα που ονομάστηκε Σερβική Φρουρά Εθελοντών. Στα τέλη Οκτωβρίου του 1990, ταξίδεψε στην Κροατία για να συναντηθεί με εκπροσώπους της Σερβικής Κράινα, μιας σερβικής απομακρυσμένης περιοχής που προσπάθησε να παραμείνει στη Γιουγκοσλαβία, σε αντίθεση με την αποσχισθείσα κροατική κυβέρνηση. Στις 29 Νοεμβρίου 1990, η αστυνομία της Κροατίας τον συνέλαβε στο σύνορο της Κροατίας-Βοσνίας που διασχίζει το Dvor na Uni. Κατηγορήθηκε για συνωμοσία για την ανατροπή του νεοσυσταθέντος Κροατικού κράτους και καταδικάστηκε σε 20 μήνες φυλάκισης. Η Σερβική Φρουρά Εθελοντών οργανώθηκε ως παραστρατιωτική δύναμη που στήριζε τον Σερβικό στρατό. Η δύναμη της μονάδας, που αποτελούταν από 500 έως 1.000 άνδρες, ανέλαβε δράση από τα μέσα του 1991 μέχρι τα τέλη του 1995 και εξοπλίστηκε από τα αποθέματα της Σερβικής Αστυνομίας και με την απόκτηση όπλων του εχθρού.
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Κροατία, η μονάδα δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Βούκοβαρ και πήρε μέρος στη μάχη του Βούκοβαρ. Μετά τον πόλεμο της Βοσνίας, που ξέσπασε τον Απρίλιο του 1992, η μονάδα κινητοποιήθηκε ανάμεσα στα κροατικά και τα βοσνιακά μέτωπα. Στην Κροατία πολέμησε σε διάφορες περιοχές της Κροατίας και Σλαβονίας και της Δυτικής Συρμαίας (Σερβική Κράινα).
Ερρίκος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Αρκάν
Κατά την διάρκεια των Γιουγκοσλαβικών πολέμων
Στη Βοσνία η μονάδα αγωνίστηκε κυρίως σε μάχες μέσα γύρω από το Ζβόρνικ, Μπιγιέλινα και Μπρτσκο, κυρίως εναντίον των παραστρατιωτικών ομάδων της Βοσνίας και της Βοσνίας-Κροατίας. Στα τέλη του 1995, τα στρατεύματά του πολέμησαν στην περιοχή Μπάνια Λούκα, Σάνσκι Μοστ και Πριγιέντορ. Τον Οκτώβριο του 1995 εγκατέλειψε το Σάνσκι Μοστ, καθώς ο βοσνιακός στρατός ανακατέλαβε την πόλη.
Ο Ραζνάτοβιτς ηγήθηκε προσωπικά σε τις περισσότερες από τις επιχειρήσεις και επιβράβευσε τους πιο αποτελεσματικούς αξιωματικούς και στρατιώτες του με μετάλλια και λάφυρα. Αρκετοί νεότεροι στρατιώτες ανταμείφθηκαν για τις ενέργειές τους μέσα και γύρω από το Κόπατσκι Ριτ και το Μπίγιελο Μπρντο. Ο Ραζνάτοβιτς έστειλε σε έναν από τους πιο αξιόπιστους άντρες του, τον Ράντοβαν Στάσισιτς, στην Ιταλία για να ξεκινήσει μια σχέση με τον αφεντικό της Καμόρα, Φραντσέσκο Σκιαβόνε (Francesco Schiavone). Ο Σκιαβόνε διέλυσε το λαθρεμπόριο όπλων στη Σερβία, σταματώντας τον αποκλεισμό των όπλων από τους Αλβανούς και βοήθησε τη μεταφορά χρημάτων στη Σερβία με τη μορφή ανθρωπιστικής βοήθειας εν μέσω των διεθνών κυρώσεων. Σε αντάλλαγμα η Καμόρα απέκτησε εταιρείες, επιχειρήσεις, καταστήματα και αγροκτήματα στη Σερβία σε πολύ καλές τιμές.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 1997, κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου για γενοκτονία κατά του μουσουλμανικού πληθυσμού, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και σοβαρές παραβιάσεις της σύμβασης της Γενεύης. Το ένταλμα δεν δημοσιοποιήθηκε μέχρι την 31η Μαρτίου 1999, μία εβδομάδα μετά την έναρξη του βομβαρδισμού του ΝΑΤΟ της Γιουγκοσλαβίας, ως επέμβαση στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου (1998-99).
Μετά τον πόλεμο
Στη μεταπολεμική περίοδο, μετά την υπογραφή της συμφωνίας του Ντέιτον το 1995, ο Ραζνάτοβιτς επέστρεψε στα συμφέροντά του, στον αθλητισμό και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Η Σερβική Φρουρά Εθελοντών επίσημα διαλύθηκε τον Απρίλιο του 1996 με την απειλή να ενεργοποιηθεί εκ νέου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης πολέμου. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ανέλαβε μια δεύτερη ομάδα ποδοσφαίρου, την Όμπιλιτς Βελιγραδίου, η οποία σύντομα μετατράπηκε σε κορυφαίο σύλλογο, κερδίζοντας ακόμη και το πρωτάθλημα της γιουγκοσλαβικής περιόδου 1997-98. Υπήρχε μια απίθανη θεωρία ότι, ο Ραζνάτοβιτς απείλησε παίκτες στις αντίθετες ομάδες εάν σκόραραν εναντίον της ομάδας του. Ο Ραζνάτοβιτς ήταν επίσης, πρόεδρος της Ένωσης Γιουγκοσλάβικου Kickboxing. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Ραζνάτοβιτς χρηματοδοτήθηκε από τον Βρετανό πετρελαϊκό βαρόνιο Ίαν Τέιλορ. Στις Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1992 ο Ραζνάτοβιτς, κατέβηκε σαν ανεξάρτητος στις εκλογές και μόνο στην εκλογική περιφέρεια της Πρίστινα όπου κέρδισε 5 έδρες.
Θάνατος
Ο Ραζνατόβιτς δολοφονήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2000 στο ξενοδοχείο InterContinental του Βελιγραδίου. Ο σωματοφύλακας του, τον έβαλε σε ένα αυτοκίνητο και έσπευσαν σε νοσοκομείο, αλλά πέθανε στο δρόμο. Ο δολοφόνος του ήταν ο 23χρονος Dobrosav Gavrić, στέλεχος της αστυνομικής κινητής ταξιαρχίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Σέρβοι εγκληματίες Κατηγορία:Σέρβοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Ληστές Κατηγορία:Μισθοφόροι
Δρεκολαίικα Μεσσηνίας
Τα Δρεκολαίικα είναι μικρός οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και το Σιδηρόκαστρο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός Δρεκολαίικα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Αυλώνος, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η τοπική κοινότητα Καλού Νερού, στην οποία υπάγεται. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Τα Δρεκολαίικα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Καλού Νερού του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα το Καλόν Νερόν, ενώ στην τοπική κοινότητα αυτή ανήκουν επίσης οι εξής οικισμοί: Το Άνω Καλόν Νερόν, το Βουνάκι, ο Κάκκαβας, το Μάρμαρο και η Στάση Σιδηροκάστρου.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 16 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Ξυφάρα Μεσσηνίας
Η Ξυφάρα είναι μικρός οικισμός κοντά στο Σιδηρόκαστρο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός Ξυφάρα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Αυλώνος, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η τοπική κοινότητα Αγαλιανής, στην οποία υπάγεται. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Η Ξυφάρα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Αγαλιανής του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα την Αγαλιανή και στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί Βλασσάδα, Παλιοβλασσάδα και Πηγαδούλια.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 12 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Κάτω Πλάτανος Αιτωλοακαρνανίας
Ο Κάτω Πλάτανος (πρώην Βονώρτα) είναι χωριό της ορεινής Ναυπακτίας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Κάτω Πλάτανος βρίσκεται σε περιοχή με μεγάλη κλίση, στις ανατολικές πλαγιές του όρους Αλωνάκι και σε υψόμετρο 720 μέτρα. Είναι οικισμός συγκροτημένος σε 6 συνοικίες, γειτονικός του Πλατάνου Αιτωλοακαρνανίας. Πρόκειται για ορεινό χωριό το οποίο περιβάλλεται από αγροτικές και δασικές εκτάσεις σε υψόμετρο από 680-750 μ περίπου και οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή 2011, ανέρχεται σε 46 κατοίκους ενώ απέχει από τον Πλάτανο περίπου 2 χλμ. ΝΑ. Μέσω του τοπικού οδικού δικτύου συνδέεται με την επαρχιακή οδό Ναυπάκτου–Πλατάνου-Ψηλού Σταυρού και την επαρχιακή οδό Θέρμου–Πλατάνου. Απέχει περίπου 27 χλμ. Α. από το Θέρμο και 47 χλμ. Β. από την Ναύπακτο. Το χωριό διαθέτει κοινόχρηστους χώρους κοντά στην εκκλησία, στους οποίους περιλαμβάνεται πλατεία, μουσείο λαϊκής τέχνης, γήπεδο μπάσκετ και παιδική χαρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Κράβαρα
Ερνέστ Σολβέ
Ο Ερνέστ Γκαστόν Ζοζέφ Σολβέ (Ernest Gaston Joseph Solvay, 16 Απριλίου 1838 – 26 Μαΐου 1922) ήταν Βέλγος χημικός, βιομήχανος και ευεργέτης.
Γεννήθηκε στον δήμο Ρεμπέκ. Η προσβολή του από οξεία πλευρίτιδα τον απέτρεψε από το να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο και από την ηλικία των 21 ετών εργαζόταν στο χημικό εργοστάσιο του θείου του.
Το 1861 ανέπτυξε την ομώνυμο μέθοδο Σολβέ για την παραγωγή άνυδρης σόδας από άλμη (πηγή χλωριούχου νατρίου) και ασβεστόλιθο (πηγή ανθρακικού ασβεστίου). Η μέθοδος αυτή αντιπροσώπευε μια βελτίωση σε σχέση με την παλαιότερη μέθοδο Λεμπλάν. Μετά ίδρυσε την εταιρεία Solvay & Cie και έχτισε το πρώτο εργοστάσιό της στο Couillet (σήμερα μέρος του Σαρλερουά) το 1863, ενώ τελειοποίησε περισσότερο τη μέθοδό του μέχρι το 1872, οπότε και την κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Σύντομα, εργοστάσια που εκμεταλλεύονταν τη μέθοδο Σολβέ ιδρύθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στη Γερμανία και στην Αυστρία. Σήμερα περί τα 70 τέτοια εργοστάσια είναι ακόμα λειτουργικά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η εκμετάλλευση της ευρεσιτεχνίας του, απέφερε στον Σολβέ αρκετό πλούτο, τον οποίο χρησιμοποίησε για ευεργεσίες, όπως την ίδρυση το 1894 του «Ινστιτούτου Κοινωνικών Επιστημών» (ISS) ή Ινστιτούτου Κοινωνιολογίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, όπως και του Διεθνούς Ινστιτούτου Σολβέ. Το 1903 ίδρυσε τη Σχολή Επιχειρήσεων Σολβέ, μέρος του παραπάνω πανεπιστημίου. Το 1911 άρχισε μία σειρά σημαντικών συνεδρίων στη φυσική, των περίφημων Συνεδρίων Solvay στις Βρυξέλλες, στα οποία συμμετείχαν προσωπικότητες όπως οι Μαξ Πλανκ, Μαρία Κιουρί, Ανρί Πουανκαρέ, Άλμπερτ Αϊνστάιν, Νιλς Μπορ, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ και Έρβιν Σρέντινγκερ.
Ο Ερνέστ Σολβέ εκλέχθηκε δύο φορές στη βελγική Γερουσία με το Φιλελεύθερο Κόμμα και στο τέλος της ζωής του του απονεμήθηκε ο τιμητικός τίτλος του «Ministre d'État». Οι τοποθεσίες Σολβέι (Solvay) στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και Ροζινιάνο Σολβάι (Rosignano Solvay) της επαρχίας του Λιβόρνο, όπου έγιναν οι πρώτες εγκαταστάσεις της μεθόδου Σολβέ στις ΗΠΑ και στην Ιταλία, αντιστοίχως, πήραν το όνομα του Ερνέστ Σολβέ.
Πηγές
Κατηγορία:Βέλγοι χημικοί Κατηγορία:Βέλγοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Βέλγοι ευεργέτες
Άνω Καλό Νερό Μεσσηνίας
Το Άνω Καλό Νερό, αναφερόμενο συχνά ως το Άνω Καλόνερο και επίσημα ως το Άνω Καλόν Νερόν, είναι πεδινός οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και το Σιδηρόκαστρο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το Άνω Καλό Νερό βρίσκεται περίπου 8,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 10,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Σιδηρόκαστρο. Έχει υψόμετρο 60 μέτρα και απέχει 2,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στο Άνω Καλό Νερό, προς τα βορειοανατολικά του, βρίσκεται το Μάρμαρο σε απόσταση 5,5 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νοτιοδυτικά του το Καλό Νερό σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων και προς τα βορειοδυτικά του το Βουνάκι σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα. Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται μέσω της Εθνικής Οδού 9.
Ιστορία
Ο οικισμός του Άνω Καλού Νερού προσαρτήθηκε, το 1961, στην Κοινότητα Καλού Νερού και παρέμεινε σε αυτήν, από το 1961 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Άνω Καλόν Νερόν υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αυλώνα Μεσσηνίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Άνω Καλόν Νερόν ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Άνω Καλόν Νερόν σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Καλού Νερού του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα το Καλόν Νερόν, ενώ στην τοπική κοινότητα αυτή ανήκουν επίσης οι εξής οικισμοί: Το Βουνάκι, τα Δρεκολαίικα, ο Κάκκαβας, το Μάρμαρο και η Στάση Σιδηροκάστρου.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 38 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια
Εκτός από τις κατοικίες στο χωριό υπάρχει το παλαιό Δημοτικό Σχολείο. Στο Άνω Καλό Νερό, αλλά και στο Καλό Νερό, δηλαδή το αναφερόμενο παλαιότερα ως Κάτω Καλό Νερό, πραγματοποιούν επίσης διάφορα πολιτιστικά δρώμενα ο Εξωραϊστικός Οικολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Καλονεριτών Αθήνας, ο Παντριφυλιακός Όμιλος Καλονερού, ο Εκκλησιαστικός Σύλλογος Καλονερού και ο Σύλλογος Απανταχού Καλονεριτών, με κύριο στόχο τη μετατροπή του παλαιού σχολείου σε μουσείο και πολιτιστικό κέντρο. Στην περιοχή του οικισμού, αλλά και την ευρύτερη περιοχή, υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Λόραντ Έτβες
Ο Βαρόνος Λόραντ Έτβες ντε Βαζάροσνάμενυ (Loránd Eötvös de Vásárosnamény ή báró Eötvös Loránd Ágoston, 27 Ιουλίου 1848 – 8 Απριλίου 1919), συχνότερα αναφερόμενος ως βαρόνος Ρολάνδος φον Έτβος (Baron Roland von Eötvös) στην ελληνική και αγγλική βιβλιογραφία ήταν Ούγγρος φυσικός, γνωστός σήμερα για το έργο του στη βαρύτητα και στην επιφανειακή τάση, καθώς και για την εφεύρεση του στροφικού εκκρεμούς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λόραντ Έτβες, που γεννήθηκε τη χρονιά της Ουγγρικής Επαναστάσεως, ήταν γιος του βαρόνου Γιόζεφ Έτβες του Βαζάροσνάμενυ (1813–1871), γνωστού ποιητή, συγγραφέως και φιλελεύθερου πολιτικού, υπουργού εκείνη την εποχή και με σημαντικό ρόλο στην ουγγρική πνευματική και πολιτική ζωή του 19ου αιώνα. Μητέρα του ήταν η ευγενούς καταγωγής Αγνή Ρόστυ ντε Μπάρκοζ (Agnes Rosty de Barkócz, 1825-1913). Αδελφός της ήταν ο Παλ Ρόστυ ντε Μπάρκοζ (1830-1874), πρωτοπόρος φωτογράφος και εξερευνητής, που είχε επισκεφθεί τις ΗΠΑ, το Μεξικό, την Κούβα και τη Βενεζουέλα μεταξύ του 1857 και του 1859.
Ο Λόραντ αρχικώς σπούδασε νομικά, αλλά σύντομα άλλαξε στη φυσική και πήγε στο εξωτερικό για να φοιτήσει στη Χαϊδελβέργη και στο Καίνιγκσμπεργκ. Επιστρέφοντας με διδακτορικό, έγινε καθηγητής πανεπιστημίου στη Βουδαπέστη και διεδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην ουγγρική επιστήμη επί σχεδόν μισό αιώνα. Κέρδισε διεθνή φήμη πρώτα από την έρευνά του στο τριχοειδές φαινόμενο και κατόπιν για τις εκλεπτυσμένες πειραματικές μεθόδους του και εκτεταμένες αντίστοιχες μελέτες της βαρύτητας.
Ο Έτβες είναι σήμερα γνωστός ιδιαίτερα για τη μελέτη και πειραματική υποστήριξη της ισοδυναμίας της βαρυτικής και της αδρανειακής μάζας (της λεγόμενης «ασθενούς αρχής της ισοδυναμίας»). Μελέτησε επίσης τη βαρυτική βαθμίδα σε διάφορα μέρη της επιφάνειας της Γης. Η αρχή της ισοδυναμίας ενέπνευσε στον Αϊνστάιν τη Γενική θεωρία της σχετικότητας, στα θεμέλια της οποίας βρίσκεται, με το πείραμα του Eötvös να αναφέρεται από τον Αϊνστάιν στη δημοσίευσή του το 1916 με τίτλο «Τα θεμέλια της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας». Οι μετρήσεις της βαρυτικής βαθμίδας είναι σημαντικές στην εφαρμοσμένη γεωφυσική, όπως στον εντοπισμό κοιτασμάτων πετρελαίου.
Από το 1886 μέχρι τον θάνατό του, ο Έτβες δίδασκε και ερευνούσε στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, το οποίο το 1950 πήρε το όνομά του. Το 1894-1895 διετέλεσε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ουγγαρίας. Απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών και τάφηκε στο Κοιμητήριο Κερέπεσι της Βουδαπέστης.
Μεταξύ των βοηθών του Έτβες βρισκόταν και ο μετέπειτα αξιόλογος επιστήμονας Ράντο φον Κεβεσλιγκέτι (Radó von Kövesligethy).