cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεπού
Γεωγραφική διασπορά
Η Κόκκινη αλεπού ζει στην Ευρώπη, την Ασία, μια στενή λωρίδα της βόρειας Αφρικής, τη Βόρεια Αμερική (εισήχθη από το Ηνωμένο Βασίλειο στις ανατολικές ΗΠΑ στα μέσα του 18ου αιώνα και εξαπλώθηκε δυτικότερα), ενώ το 1855 εισήχθη και στην Αυστραλία. Όχι μόνο δεν είναι σε κανένα μέρος απειλούμενο με αφανισμό είδος, αλλά αντιστρόφως η εκπληκτική της προσαρμοστικότητα έχει οδηγήσει πολλά άλλα λιγότερο ικανά είδη σε κίνδυνο εξαφάνισης ή και εξαφάνιση.
Κάποια από τα άλλα είδη είναι λιγότερο ικανά στην προσαρμοστικότητα και στην αναπαραγωγή, με αποτέλεσμα να θεωρούνται επισήμως απειλούμενα είδη, όπως η λεγόμενη Νησιωτική αλεπού. Άλλα είδη, όπως η Αρκτική αλεπού, καθώς και η Αλεπού Φενέκ (Fennec Fox, επίσημη επιστημονική ονομασία Vulpes zerda), που ζει στη Βόρεια Αφρική και είναι το μικρότερο σε διαστάσεις είδος αλεπούς, δεν είναι απειλούμενα.
Διατροφή
Όλα τα είδη αλεπούδων είναι παμφάγα. Το διαιτολόγιό τους αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από ασπόνδυλα. Ωστόσο, καταναλώνουν και τρωκτικά, λαγούς, κουνέλια και άλλα μικρά θηλαστικά, καθώς και ερπετά όπως φίδια, αμφίβια, χόρτα, μούρα, ενώ δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση και σε καρπούς φρούτα, ψάρια, πτηνά, αυγά, σκαθάρια, έντομα και όλα σχεδόν τα είδη μικρών ζώων. Τα περισσότερα είδη δείχνουν μεγάλη προσαρμοστικότητα σε πολλά διαφορετικά είδη τροφής και κατά μέσο όρο καταναλώνουν 1 κιλό τροφής την ημέρα. Όλες οι αλεπούδες έχουν τη χαρακτηριστική συνήθεια να θάβουν (συνήθως με φύλλα, χώμα ή χιόνι) υπολείμματα τροφής όταν έχουν περίσσευμα, για να τα φάνε αργότερα.
Αναπαραγωγή
300px|thumb|right|Κόκκινη αλεπού, ενώ παίζει με το μικρό της.
Μάλιστα όταν έρχεται ο καιρός της αναπαραγωγής, το θηλυκό σκάβει μία φωλιά με δαιδαλώδεις διαδρόμους μέσα σε μία περιοχή η οποία ανήκει σε ένα συγκεκριμένο αρσενικό. Μετά από 51 - 53 ημέρες, γεννιούνται 3 - 5 μικρά κουταβάκια, τα οποία αρχικά έχουν κάπως πιο γκρίζο τρίχωμα σε σχέση με τη μητέρα τους, ενώ στις πρώτες 2 εβδομάδες είναι τυφλά. Η μητέρα τους τούς φέρνει τροφή καθημερινά και κάθε φορά που γυρίζει στη φωλιά της ακολουθεί διαφορετικό δρόμο. Στην ηλικία των 2 μηνών βγαίνουν από τη φωλιά και αρχίζουν να παίζουν με τη μητέρα τους και μεταξύ τους. Συχνά, τα νεαρά άτομα καταλήγουν να παρασυρθούν από αυτοκίνητα και αυτή είναι η κύρια αιτία της θνησιμότητας των αλεπούδων στα πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Σχέση με τον άνθρωπο
250px|thumb|right|Κόκκινη αλεπού στο κέντρο του [[Λονδίνου σε φωτογραφία του 2012.]]
Αν και έχει μια ενστικτώδη δυσπιστία και φόβο απέναντι στον άνθρωπο, ωστόσο είναι εξαιρετικά σπάνιο να συμβεί απρόκλητη επίθεση αλεπούς σε άνθρωπο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αλεπού όταν εξοικειωθεί με τον άνθρωπο, αρχίζει να του δείχνει εμπιστοσύνη και φιλική παιχνιδιάρικη συμπεριφορά, όπως αυτή του σκύλου. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, ορισμένα είδη αλεπούδων έχουν εμφανιστεί στα προάστια ή ακόμα και στα κέντρα αρκετών πόλεων, μεταξύ των οποίων και σε αστικές περιοχές της Αθήνας, και φαίνεται να έχουν προσαρμοστεί επιτυχώς στην ανθρώπινη παρουσία. 300px|thumb|left|Ασημένια ή Ασημότριχη αλεπού, μια ποικιλία της κόκκινης αλεπούς με μεγάλη ποσότητα [[μελανίνης.]]
Ειδικότερα επίσης η κόκκινη αλεπού (καθώς και μια χρωματική ποικιλία της, η ασημένια ή ασημότριχη αλεπού) έχει υποβληθεί σε πρόγραμμα εξημέρωσης που ξεκίνησε το 1959 και τις τελευταίες δεκαετίες έχει γνωρίσει απήχηση ως κατοικίδιο σε κάποια κράτη, με τιμή απόκτησης γύρω στα 7.000 ευρώ. Για σχετικές πληροφορίες, δείτε το άρθρο Εξημερωμένη κόκκινη αλεπού. Εκτός από αυτήν, τα μοναδικά άλλα είδη που θεωρούνται κατάλληλα και χρησιμοποιούνται ως κατοικίδια είναι η Αλεπού Φενέκ και η Αρκτική αλεπού.
Κουλτούρα σχετικά με την αλεπού
Εξαιτίας της συνήθειας της αλεπούς να ζει κοντά στα χωριά, έχει συνδεθεί με πολλές ιστορίες και παραμύθια πολλών πολιτισμών. Είναι επίσης γνωστή και δημοφιλής για τη μεγάλη της πονηριά, σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπάρχει διεθνώς η χαρακτηριστική φράση «Είναι πονηρός σαν αλεπού».
Ιστορικό παράδειγμα χρήσης αυτής της φράσης, ήταν για τον Έρβιν Γιόχαν Όιγκεν Ρόμ(μ)ελ (γερμανικά: Erwin Johann Eugen Rommel), Στρατάρχης του Γ΄ Ράιχ και ένας από τους ικανότερους στρατιωτικούς ηγέτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για τις ικανότητές του αυτές, του είχε αποδοθεί το προσωνύμιο «Αλεπού της Ερήμου» (αγγλικά: Desert Fox).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυνίδες *
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Γουιάνας
Αυτός είναι ένας κατάλογος των αρχηγών κράτους της Γουιάνας, από την ανεξαρτησία το 1966 ως σήμερα.
Από το 1966 ως το 1970 ο αρχηγός κράτους ήταν η Βασίλισσα της Γουιάνας Ελισάβετ Β΄, με βάση την Πράξη Ανεξαρτησίας της Γουιάνας του 1966, η οποία ήταν επίσης Μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βασίλισσα εκπροσωπείτο στη Γουιάνα από τον Γενικό Κυβερνήτη. Η Γουιάνα έγινε δημοκρατία με βάση το Σύνταγμα του 1970 και ο Μονάρχης και ο Γενικός Κυβερνήτης ανατικαταστάθηκαν από έναν εθιμοτυπικό πρόεδρο εκείνη την χρονική περίοδο.
Μονάρχης (1966–1970)
Η διαδοχή στο θρόνο ήταν η ίδια με εκείνη του βρετανικού θρόνου.
Γενικός Κυβερνήτης
Ο Γενικός Κυβερνήτης ήταν ο αντιπρόσωπος του Μονάρχη στη Γουιάνα και ασκούσε τις περισσότερες από τις εξουσίες του Μονάρχη. Διοριζόταν για απεριόριστη θητεία, υπηρετώντας κατά τη βούληση του Μονάρχη. Ο διορισμός του Γενικού Κυβερνήτη γινόταν αποκλειστικά έπειτα από πρόταση του υπουργικού συμβουλίου της Γουιάνας, χωρίς την εμπλοκή της βρετανικής κυβέρνησης. Σε περίπτωση που η θέση θα ήταν κενή, χρέη γενικού κυβερνήτη (Officer Administering the Government) ασκούσε ο Ανώτατος Δικαστής της Γουιάνας.
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει ανώτατο δικαστή υπηρετούντα ως Officer Administering the Government}}
Πρόεδρος της Γουιάνας
Με βάση το Σύνταγμα του 1970 ο Πρόεδρος αντικατέστησε το Μονάρχη ως εθιμοτυπικός αρχηγός κράτους. Η εκλογή του γινόταν από την Εθνοσυνέλευση για πενταετή θητεία. Σε περίπτωση που θα χήρευε η θέση, ως υπηρεσιακός πρόεδρος ασκούσε καθήκοντα ο Πρωθυπουργός. Το 1980 αυξήθηκαν οι εξουσίες του Προέδρου και συστάθηκε η εκτελεστική προεδρία.
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει τον τελευταίο γενικό κυβερνήτη που ασκούσε καθήκοντα Προέδρου}}
Εν ζωή πρώην αρχηγοί κράτους
Σήμερα είναι εν ζωή οι εξής πρώην αρχηγοί κράτους της Γουιάνας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μάκα
Η μάκα (λατινική ονομασία Lepidium meyenii, άλλα ονόματα στα ισπανικά και στα κέτσουα maca-maca, maino, ayak chichira, και ayak willku) είναι ένα ποώδες διετές ή ετήσιο φυτό (σε μερικές πηγές αναφέρεται ότι είναι πολυετές) το οποίο φύεται σε μεγάλα υψόμετρα στις Άνδεις του Περού. Καλλιεργείται για τη σαρκώδη υποκοτύλη του, η οποία χρησιμοποιείται ως φαρμακευτικό φυτό.
Περιγραφή
Η ανάπτυξη, το μέγεθος, και οι διαστάσεις της μάκα είναι παρόμοιες με εκείνες του ρεπανιού και του γογγυλιού με τα οποία είναι συγγενής. Το φυτό φτάνει το ύψος των 20 περίπου εκατοστών. Ο βλαστός είναι βραχύς και βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Τα δαντελωτά φύλλα σχηματίζουν ροζέτα, επίσης κοντά στο έδαφος, και ανανεώνονται διαρκώς ξεκινώντας από το κέντρο, καθώς τα εξωτερικά φύλλα μαραίνονται. Τα κιτρινωπά, αυτογονιμοποιούμενα άνθη του βγαίνουν από ένα κεντρικό βότρυ και εξελίσσονται σε καρπούς μήκους 4-5 χιλιοστών, καθένας εκ των οποίων περιέχει δύο μικρούς κοκκινωπούς-γκρίζους ωοειδείς σπόρους μεγέθους 2-2,5 χιλ. Οι σπόροι, που είναι ο μόνος τρόπος αναπαραγωγής του φυτού, βλασταίνουν, υπό κανονικές συνθήκες, μέσα σε πέντε ημέρες.
Η μάκα είναι το μόνο είδος της οικογένειας με σαρκώδη υποκοτύλη. Η υποκοτύλη είναι συγχωνευμένη με την πασσαλώδη ρίζα της και παίρνει το σχήμα ραδικιού ή ανεστραμμένου αχλαδιού μήκους 10-15 εκατ. και πλάτους 3-5 εκατ.
Ταξινόμηση
Η επιστημονική ονομασία της μάκα είναι Lepidium meyenii, η οποία δόθηκε από τον Γερμανό βοτανολόγο του 19ου αιώνα Βίλχελμ Γκέρχαρντ Βάλπερς (Wilhelm Gerhard Walpers) (συντομογραφία Walp.).
Ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών (Cruciferae συν. Brassicaceae).
Γεωγραφική κατανομή
Η μάκα καλλιεργείται παραδοσιακά σε υψόμετρα 3.750-4.350 μ. Καταφέρνει να ευδοκιμεί σε ιδιαίτερα δύσκολες κλιματικές συνθήκες (δυνατός ήλιος και υψηλές θερμοκρασίες την ημέρα, χαμηλές θερμοκρασίες τη νύχτα, ισχυροί άνεμοι).
Αν και έχουν γίνει προσπάθειες καλλιέργειάς του εκτός των Άνδεων, δεν έχει ακόμη καταστεί σαφές αν διατηρεί την ίδια αναλογία συστατικών ή τις ίδιες ιδιότητες. Υποκοτύλες δεν σχηματίζονται σε θερμοκήπια ή σε θερμά κλίματα.
Ιστορικά στοιχεία
Εδώ και περίπου 2000 χρόνια η μάκα αποτελεί σημαντική παραδοσιακή τροφή και φαρμακευτικό φυτό στην περιοχή όπου καλλιεργείται. Θεωρείται ιδιαίτερα θρεπτική τροφή, ενισχύει τον οργανισμό, δίνει αντοχή και θεωρείται ότι έχει αφροδισιακές ιδιότητες.
Οι Ίνκα χρησιμοποιούσαν τη μάκα τόσο σε θρησκευτικές τελετές. Πριν από τη μάχη δινόταν στους στρατιώτες για να τους δώσει ενέργεια και δύναμη. Σε κανονικές συνθήκες αποτελούσε προνόμιο των ευγενών.
Κατά τη διάρκεια της αποικιακής περιόδου η μάκα χρησιμοποιήθηκε και ως νόμισμα.
Θρεπτική αξία
Η θρεπτική αξία της αποξηραμένης ρίζας της μάκα είναι υψηλή, παρόμοια με τους σπόρους δημητριακών, όπως το σιτάρι και το ρύζι. Περιέχει 60% υδατάνθρακες, 10% πρωτεΐνες, 8,5% φυτικές ίνες, και 2,2% λίπη. Η μάκα είναι πλούσια σε μεταλλικά ιχνοστοιχεία και ειδικότερα σελήνιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, και σίδηρο και περιέχει λιπαρά οξέα, μεταξύ άλλων λινολεϊκό οξύ, παλμιτικό οξύ, και ελαϊκά οξέα, καθώς επίσης και πολυσακχαρίτες.
Τρόποι προετοιμασίας
Μπορούν να καταναλωθούν τόσο τα φύλλα, όσο και η ρίζα της μάκα.
Στο Περού υπάρχουν διάφορο τρόποι προετοιμασίας. Το ψήσιμο της υποκοτύλης της μάκα είναι η πιο συνηθισμένη πρακτική (matia). Η μάκα επίσης βράζεται και οι ρίζες της αποξηραίνονται και αναμιγνύονται με αλεύρι, με το οποίο φτιάχνονται μπισκότα ή γλυκά. Από τη ζύμωση της μάκα προκύπτει μια ελαφριά μπύρα (chicha de maca).
Τα φύλλα της μάκα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε σαλάτες, ωμά ή μαγειρεμένα.
Θεραπευτικές ιδιότητες
Μικρής κλίμακας κλινικές δοκιμές σε άντρες έχουν δείξει ότι το εκχύλισμα από μάκα μπορεί να αυξήσει τη λίμπιντο και να βελτιώσει την ποιότητα του σπέρματος. Χρειάζονται ωστόσο εκτενέστερες μελέτες για να επιβεβαιωθούν αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα. Ειδικότερα, απαιτούνται έρευνες σε άτομα με σεξουαλική δυσλειτουργία και στειρότητα. Καμία από τις έρευνες που έχουν γίνει ως τώρα δεν φανερώνουν οποιαδήποτε επίδραση της μάκα στα επίπεδα των σεξουαλικών ορμονών. Δεν έχει αναφερθεί τοξικότητα.
Παραδοσιακά, η μάκα χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της γονιμότητας σε ανθρώπους και ζώα, για την αύξηση της λίμπιντο, για αυξημένη ενέργεια και αντοχή και για άλλους ιατρικούς σκοπούς.
Τα ευεργετικά αποτελέσματα της μάκα σε σχέση με τη σεξουαλική λειτουργία ενδεχομένως οφείλονται στην υψηλή συγκέντρωση πρωτεϊνών και ζωτικών θρεπτικών συστατικών. Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει δύο ακόμη συστατικά, τα μακαμίδια (macamides), ένα είδος δευτερεύοντος μεταβολίτη (secondary metabolite), και τα μακαένια (macaenes), οι οποίες πιστεύεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο.
Για τις παραπάνω ιδιότητές της, η μάκα έχει αρχίσει να διαδίδεται τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη.
Μιστί
Το Μιστί ή Μισθί (στα Τούρκικα Konaklı), είναι πρώην ελληνική κωμόπολη στην ιστορική περιοχή της Καππαδοκίας στην σημερινή Τουρκία, νότια της Καισάρειας, όπου στις αρχές του 20ου αι. ζούσαν τετρακόσιες χριστιανικές οικογένειες, κατοικώντας υπό την επιφάνεια του εδάφους.
Μάκα
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Σταυρανθή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Διεγερτικά φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής
Μιστί
Σύμφωνα με το Δελτίο Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών "Μέλπω Μερλιέ" (έκδοσης του 1977), το Μιστί ανήκει σε μια από τις δυο μεγάλες περιφέρειες της Καππαδοκίας στην περιφέρεια της Νίγδης. Η άλλη περιφέρεια είναι της Καισαρείας. Υπολογίζεται ότι το Μιστί είναι χωριό με πάνω από 3036 κατοίκους. Από το Μιστί δημιουργήθηκαν αλλά δυο χωριά: τα Δήλα, που διοικητικά ανήκαν στην περιφέρεια της Νεαπόλεως, και το Τσαρικλί, που ανήκε στην περιφέρεια της Νίγδης. Αργότερα, οι κάτοικοι του άφησαν τα υπόγεια σπίτια και ανέβηκαν στην επιφάνεια, χωρίς όμως να καταστρέψουν τις κατακόμβες.
Λανγκντόκ
Το Λανγκεντόκ (γαλλικά: Languedoc, οξιτανικά: Lengadòc, εξελληνισμένα: Λαγγεδόκη) ήταν παλαιά ιστορική επαρχία της Γαλλίας το όνομα της οποίας διατηρείται και σήμερα στη νότια κεντρική παρά τον Ροδανό ποταμό κοντά στα Πυρηναία. Η περιοχή αυτή συνολικής έκτασης 42.700 τ5.χλμ. περιελάμβανε το Βιβαραί, το Βελαί και το Ζεβωντάν με πρωτεύουσα την Τουλούζη, όπου και αποτελούσε αρχικά τιμάριο στους Κόμητες της Τουλούζης, και αργότερα το Μονπελιέ.
Για πολλά χρόνια διατήρησε αυτονομία και θρησκευτική περιφέρεια. Ήταν η πρώτη περιοχή εκτός Παρισιού που είχε «παρλαμέντ» (κοινοβούλιο) που κανόνιζε θέματα δικαστικά, φορολογικά κ.λπ. Η Κομητεία της Τουλούζης αναπτύχθηκε από τον 16ο αιώνα πλην όμως κατά την Αλβιγιανή σταυροφορία περιήλθε στο στέμμα αυτής που διατηρήθηκε μέχρι τη γαλλική επανάσταση.
Το 1791 υποδιαιρέθηκε σε επιμέρους νομούς και επαρχίες μεταξύ των σημερινών νομών Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν, Μέσων-Πυρηναίων και της Αρντές.
Με την εδαφική μεταρρύθμιση του 2014, το Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν και τα Μιντί-Πυρηναία αποτελούν πλέον τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.
Πάπας Πελάγιος Β΄
Ο Πελάγιος Β΄ (Papa Pelagio II, 520 - 7 Φεβρουαρίου 590) ήταν Πάπας από τις 26 Νοεμβρίου του 579 έως το θάνατό του το 590.
Βιογραφία
Ο Πελάγιος Β' γεννήθηκε το 520 στη Ρώμη, αλλά πιθανότατα ήταν οστρογοτθικής καταγωγής. Ήταν Πάπας από τις 26 Νοεμβρίου 579 ως το 590. Προσπάθησε να επιλύσει τις διαφορές των επισκόπων έπειτα από το σχίσμα που δημιούργησε ο Πάπας Πελάγιος Α΄, χωρίς όμως και να το κατορθώσει. Ήρθε σε διάσταση με τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Ιωάννη τον Νηστευτή αναφορικά με τον τίτλο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Κατά τον Πελάγιο, ο τίτλος αυτός υποβάθμιζε τα παπικά πρωτεία. Στη διάρκεια του ποντιφικάτου του, εκχριστιανίστηκαν οι Βησιγότθοι της Ισπανίας. Πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου του 590 από πανώλη. Τον διαδέχθηκε ο Πάπας Γρηγόριος Α΄.
Αναφορές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Το πορτρέτο μιας κυρίας (μυθιστόρημα)
Το πορτραίτο μιας κυρίας (αγγλικός τίτλος:The Portrait of a Lady) είναι μυθιστόρημα του Χένρι Τζέιμς το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες σε λογοτεχνικά περιοδικά το 1880-1881, και εκδόθηκε σε βιβλίο το 1881. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μυθιστορήματα του Τζέιμς και θεωρείται από τους κριτικούς ένα από τα καλύτερα έργα του.
Όταν μια νεαρή Νεοϋορκέζα μετακομίζει στην Αγγλία στη θεία της, η ζωή της φαίνεται να βελτιώνεται. Γνωρίζει νέα μέλη της οικογένειας που την αγαπούν και πλούσιους επίδοξους μνηστήρες, που όμως τους αρνείται γιατί θέλει να διατηρήσει την ανεξαρτησία της. Επίσης, κληρονομεί μια τεράστια περιουσία από τον θείο της. Όλα όμως αλλάζουν όταν παρασύρεται και παντρεύεται κάποιον που ενδιαφέρεται μόνο για την περιουσία της.
Όπως πολλά από τα μυθιστορήματα του Τζέιμς, διαδραματίζεται στην Ευρώπη, κυρίως στην Αγγλία και την Ιταλία, και αντανακλά το συνεχές ενδιαφέρον του συγγραφέα για τις διαφορές μεταξύ του Νέου και του Παλαιού Κόσμου. Εξετάζει θέματα προσωπικής ελευθερίας και ανεξαρτησίας, χειραγώγησης και προδοσίας, ευθύνης και ρόλων των φύλων.
Υπόθεση
Η πλοκή διαδραματίζεται σε δύο περιόδους, το 1872 και 1873, και λίγο αργότερα το 1876 και 1877.
Η 21χρονη Ίζαμπελ 'Αρτσερ, από το Όλμπανι της Νέας Υόρκης, μετά τον θάνατο του πατέρα της προσκαλείται στην Αγγλία από τη θεία της Λύντια Τάτσετ που ζει με τον σύζυγό της Ντάνιελ στο εξοχικό τους κτήμα κοντά στο Λονδίνο. Εκεί συναντά τον ξάδερφό της, Ραλφ Τάτσετ, έναν άρρωστο ανάπηρο αλλά ευχάριστο σύντροφο, και τον γείτονα της οικογένειας, τον λόρδο Γουόρμπερτον. Η Ίζαμπελ απορρίπτει την ξαφνική πρόταση γάμου του Γουόρμπερτον, όπως επίσης και την πρόταση του Κάσπαρ Γκούντγουντ, πλούσιο κληρονόμο από τη Βοστώνη που την ακολούθησε στην Ευρώπη. Αν και η κοπέλα έλκεται από τον Κάσπαρ, η ανάγκη της για ανεξαρτησία και η διάθεσή της για εμπειρίες αποκλείουν έναν πρόωρο γάμο, που πιστεύει ότι θα απαιτούσε τη θυσία της ελευθερίας της. Όταν ο θείος της Ντάνιελ Τάτσετ πεθαίνει, κληροδοτεί - μετά από αίτημα του γιου του Ραλφ - τη μισή περιουσία του στην Ίζαμπελ.
Έτσι, κάτοχος τεράστιας περιουσίας, η Ίζαμπελ ταξιδεύει στην ευρωπαϊκή ήπειρο και, στη Φλωρεντία, γνωρίζει τον Γκίλμπερτ Όσμοντ, έναν χήρο Αμερικανό και πατέρα της έφηβης Πάνσι, που βρίσκεται κλεισμένη σε ένα μοναστήρι στη Ρώμη. Αν και απέρριψε τις προτάσεις του Γουόρμπερτον και του Γκούντγουντ, η Ίζαμπελ δέχεται την πρόταση γάμου του διανοούμενου και «ανώτερου» Όσμοντ. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι ότι ο γάμος έγινε σε μεγάλο βαθμό με την παρότρυνση της κυρίας Μερλ, μιας εκλεπτυσμένης, καλλιεργημένης, φαινομενικά ανεξάρτητης Αμερικανίδας, την οποία η Ίζαμπελ είχε γνωρίσει στο εξοχικό κτήμα των Τάτσετ.
Η Ίζαμπελ και ο Γκίλμπερτ Όσμοντ εγκαθίστανται στη Ρώμη, αλλά η σχέση τους σύντομα καταστρέφεται από τον έντονο εγωισμό και την έλλειψη στοργής του Γκίλμπερτ για τη γυναίκα του. Η Ίζαμπελ συμπαθεί την Πάνσι, η οποία θέλει να παντρευτεί έναν νεαρό Αμερικανό συλλέκτη έργων τέχνης. Ο σνομπ Γκίλμπερτ θα προτιμούσε η Πάνσι να δεχτεί την πρόταση του λόρδου Γουόρμπερτον, ο οποίος είχε κάνει προηγουμένως πρόταση γάμου στην Ίζαμπελ. Ωστόσο, η Ίζαμπελ υποπτεύεται ότι το ενδιαφέρον του λόρδου για την Πάνσι είναι ψεύτικο, ένα πρόσχημα για να βρίσκεται κοντά στην ίδια.
Η σύγκρουση δημιουργεί περισσότερα ρήγματα στον δυστυχισμένο γάμο τους. Όταν η Ίζαμπελ μαθαίνει ότι ο ξάδερφός της Ραλφ πεθαίνει στην Αγγλία, θέλει να τον επισκεφτεί, αλλά ο άντρας της αντιτίθεται εγωιστικά. Εν τω μεταξύ, η Ίζαμπελ μαθαίνει ότι η Πάνσι είναι στην πραγματικότητα κόρη της κυρίας Μερλ, με την οποία ο Γκίλμπερτ είχε σχέσεις πριν από πολλά χρόνια.
Η Ίζαμπελ επισκέπτεται την Πάνσι, την οποία ο πατέρας της έστειλε τώρα πίσω στο μοναστήρι για να «σκεφτεί». Η Πάνσι ικετεύει απελπισμένα την Ίζαμπελ να επιστρέψει, κάτι που η Ίζαμπελ, αν και απρόθυμα, της το υπόσχεται. Παρά τη θέληση του συζύγου της, ταξιδεύει στην Αγγλία για να παρασταθεί στον ετοιμοθάνατο Ραλφ, ο οποίος τη συμβουλεύει να μείνει στην Αγγλία. Μετά τον θάνατο του Ραλφ, συναντά τον Κάσπαρ Γκούντγουντ, ο οποίος της προτείνει να αφήσει τον Γκίλμπερτ και να πάει μαζί του. Την αγκαλιάζει με πάθος και τη φιλάει, αλλά η Ίζαμπελ τρέπεται σε φυγή. Ο Γκούντγουντ την αναζητά την επόμενη μέρα, αλλά μαθαίνει ότι έχει φύγει για τη Ρώμη.
Το τέλος είναι διφορούμενο και ο αναγνώστης αφήνεται να φανταστεί αν η Ίζαμπελ επέστρεψε στον Όσμοντ για να υποφέρει τον γάμο της ή αν πρόκειται αφού σώσει την Πάνσι, να εγκαταλείψει τον Όσμοντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Χένρι Τζέιμς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ηράκλειο (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ηράκλειο ή Ηράκλειον μπορεί να αναφέρονται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σταύρος Κιουτσιούκης
Ο Σταύρος Κιουτσιούκης (1978) είναι Έλληνας σκιτσογράφος και δημιουργός κόμικς.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1978 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ασχολείται με τα κόμικς ερασιτεχνικά αυτοεκδίδοντας ή συμμετέχοντας σε αυτοεκδόσεις και εκθέσεις κόμικς.
Το 2006, κυκλοφόρησε το έργο του «Οι θλιβερές περιπέτειες του Yellow Boy». Η έμπνευση για το όνομα Yellow Boy προήλθε από το έργο Yellow Kid του Ρίτσαρντ Άουτκολτ, το οποίο θεωρείται ως η απαρχή των σύγχρονων κόμικ. Η πρώτη του έκδοση είχε πρωτοδημοσιευτεί στην εβδομαδιαία πολιτιστική επιθεώρηση «Εξώστης» της Θεσσαλονίκης την περίοδο 2004 με 2005. Την περίοδο 2005 με 2006, ξεκίνησε στον Εξώστη το στριπ Ο Mr Jones το οποίο εικονογράφησε ο Κωστής Τζωρτζακάκης. Ο Τζωρτζακάκης αναλαμβάνει και το σενάριο, όταν ο Κιουτσιούκης υποχρεώνεται να φύγει από την πόλη για να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.
Εργογραφία
Κατηγορία:Έλληνες σκιτσογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς
Προκαταρκτικό ερωτικό παιχνίδι
Το προκαταρκτικό ερωτικό παιχνίδι είναι το ερωτικό παιχνίδι ανάμεσα σε δύο ερωτικούς συντρόφους έτσι ώστε να προετοιμαστούν για τη συνουσία. Το τι περιλαμβάνει, εξαρτάται από τους ερωτικούς συντρόφους. Ανάλογα με την ερωτική διάθεση της στιγμής αλλά τις προτιμήσεις / χαρακτήρα / φαντασιώσεις του ζευγαριού, αλλάζει και το ερωτικό παιχνίδι μεταξύ τους. Είναι επίσης σημαντικό να αναφερθεί ότι το ίδιο άτομο με άλλον ερωτικό σύντροφο είναι αρκετά συχνό να προτιμά άλλα ερωτικά παιχνίδια.
Τα πιο συνηθισμένα προκαταρκτικά ερωτικά παιχνίδια είναι χάδια και φιλιά, θα μπορούσε όμως να θεωρήσει κανείς σαν αρχικό στάδιο στο ερωτικό παιχνίδι γλυκόλογα ή πειράγματα που δεν αποτελούν φυσική επαφή. Ανάλογα με τη διάθεση και την άνεση των συντρόφων αυτά τα παιχνίδια μπορεί να επεκταθούν και σε άλλες σεξουαλικές δραστηριότητες όπως ερεθισμός των γεννητικών οργάνων, πεολειχία, αιδοιολειχία. Ως προκαταρκτικά ερωτικά παιχνίδια μπορεί να θεωρηθούν και ο σαδισμός, μαζοχισμός και ο σαδομαζοχισμός, αν και είναι δυνατό να συνοδεύουν την ερωτική πράξη και να μην προηγούνται απαραίτητα αυτής.
Ο ρόλος των προκαταρκτικών ερωτικών παιχνιδιών είναι σημαντικός για την ποιότητα της σεξουαλικής συνεύρεσης, καθώς δίνει την ευκαιρία στους ερωτικούς συντρόφους να προετοιμαστούν καλύτερα για την ερωτική επαφή.
Βιβλιογραφία
The Myth of the Vaginal Orgasm by Anne Koedt (1970)
Εύνομος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Εύνομος αναφέρεται ένας κιθαρωδός από τους Επιζεφυρίους Λοκρούς, όπου υπήρχε και άγαλμά του. Ο Εύνομος απεικονιζόταν με την κιθάρα του, πάνω στην οποία καθόταν ένας τζίτζικας. Σύμφωνα με τον μύθο του (Στράβων ΣΤ΄ 260), διαγωνίσθηκε στους Δελφούς με τον κιθαρωδό Αρίστωνα από το Ρήγιο. Κατά τη διάρκεια του μουσικού διαγωνισμού έσπασε μία χορδή από την κιθάρα του Ευνόμου. Τότε πήγε και κάθισε επάνω της ένας τζίτζικας και συνέχισε τη μελωδία με τον γλυκό του ήχο. Λέγεται πως το άγαλμά του στην πόλη Λοκροί στην Ιταλία τον έδειχνε με την κιθάρα του κι έναν τζίτζικα να κάθεται επάνω της.
Πηγές
Ευνομος
Ελένη (ταινία)
Η Ελένη είναι μια κινηματογραφική παραγωγή του 1985 από τον Ελληνοαμερικανό δημοσιογράφο Νίκο Γκατζογιάννη (Nicholas Gage) σε σκηνοθεσία του Πήτερ Γέητς και με σενάριο του Στηβ Τέσιτς. Στη ταινία πρωταγωνιστεί ο Τζον Μάλκοβιτς, η Κέητ Νέλιγκαν, η Λίντα Χαντ και η Γκλεν Χίντλυ.
Η ταινία αφηγείται την επιστροφή του Γκατζογιάννη, που τώρα ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην πατρίδα του την Ελλάδα για να λύσει το μυστήριο του θανάτου της μητέρας του όταν ήταν παιδί. Η ταινία ανατρέχει στην επίδραση του ελληνικού εμφυλίου πολέμου της δεκαετίας του 1940 στο χωριό όπου μεγάλωσε, τον Λιά στη Θεσπρωτία, και διερευνά τι συνέβη στη μητέρα του όταν οι κομμουνιστές αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας (ΔΣΕ) εισέβαλαν στο χωριό.
Στην Ελλάδα όταν προβλήθηκε η ταινία, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στους κύκλους της Αριστεράς και επεισόδια έξω από κινηματογράφους και, τελικά, διακόπηκε η προβολή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές δραματικές ταινίες
Σπέλλο
To Σπέλλο (ιταλικά: Spello, λατινικά: Hispellum) είναι πόλη και δήμος στην κεντρική ανατολική Ούμπρια, στην κεντρική Ιταλία. Έχει νόμιμο πληθυσμό 8.465 κατοίκους (Ιανουάριος 2020). Είναι κτισμένο σε πλαγιά λόφου 6 χιλιόμετρα βόρεια από το Φολίνιο και 10 χιλιόμετρα νότια από την Ασίζη.
Η πόλη ιδρύθηκε κατά την αρχαιότητα, όταν ο Οκταβιανός Αύγουστος ίδρυσε την αποικία Colonia Iulia Hispellum, με την επικράτειά της να επεκτείνεται μέχρι τις πηγές του Κλιτούμνου, οι οποίες αρχικά ανήκαν στην Μεβάνια. Ο Μέγας Κωνσταντίνος τις έδωσε το όνομα Flavia Constans και ένα αντίγραφο της μετονομασίας σώζεται σε μαρμάρινη πόλη στη σύγχρονη πόλη. Σώζονται μέχρι σήμερα οι αρχαίες πύλες της πόλης, καθώς και τμήμα των τειχών, κτισμένα από ορθογώνιους ασβεστολιθικούς ογκόλιθους.
Πέρα από τις αρχαίες οχυρώσεις άλλα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνουν το ναό της Σάντα Μαρία Ματζόρε, με τοιχογραφίες του Πιντουρίκκιο (1501), όπως η Ανάληψη, ο Χριστός στο ναό και η προσκύνηση των μάγων. Χαρακτηριστικό τους είναι το πλούσιο υπόβαθρο και η επίχρυση διακόσμηση. Υπάρχει επίσης ένα τέμπλο από τον Περουτζίνο (1521) και ένας πρώιμος αναγεννησιακός θόλος από τον Ρόκο ντα Βιτσέντζα (1515). Στο χώρο των ενδυμάτων βρίσκεται ένα σταυρωμένος από ασήμι, έργο του Πάολο Βάνι (1398). Η λεκάνη αγιασμού χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο. Έργο του Πιντουρίκκιο είναι και το κεντρικό τέμπλο του ναό Σαν Αντρέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Ρ Διδύμων
Ο ρ (ρω) Διδύμων (Rho Geminorum, συντομογραφικά ρ Gem) είναι τριπλός αστέρας στον ζωδιακό αστερισμό Δίδυμοι. Βρίσκεται (όπως φαίνεται από τη Γη) μόλις 1 μοίρα και 10΄ δυτικά από τον αστέρα Κάστορα, αν και στην πραγματικότητα απέχει αρκετά έτη φωτός περισσότερο.
Ο ρ Διδύμων A
thumb|upright=1.4|right|Οι θέσεις των τριών αστέρων του ρ Διδύμων στο [[Διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ. Καθώς ο δείκτης χρώματος και η θερμοκρασία του ρ Gem B είναι άγνωστα, υπάρχει απλώς μια ευθεία για το απόλυτο μέγεθός του.]] Ο ρ Διδύμων A (ρ Gem A) είναι ένας κιτρινόλευκος νάνος, δηλαδή ένας αστέρας της Κύριας ακολουθίας περίπου 1100 βαθμούς θερμότερος στην επιφάνειά του από τον Ήλιο, με δείκτη χρώματος (B−V) = +0,32. Ως προς τα απόλυτα στοιχεία του, εκτιμάται ότι έχει μάζα 35% μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου, διάμετρο 65% μεγαλύτερη από την ηλιακή και πραγματική λαμπρότητα 5,5 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή, που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος +2,96. Παρά το ότι μερικοί κατάλογοι αναφέρουν τον ρ Gem A ως φασματοσκοπικώς διπλό, όπως ο Κατάλογος Διπλών Αστέρων της Ουάσινγκτον (WDS) και ο Κατάλογος Κοντινών Αστέρων του Γκλίζε, δεν υπάρχει διαχωρισμός ακτινικών ταχυτήτων. Η ηλικία του αστέρα εκτιμάται σε 2,1 δισεκατομμύρια έτη.
Ο ρ Διδύμων B
Εκπληκτικά λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον εγγύτερο συνοδό του A, τον μεγέθους 12,5 ρ Διδύμων B. Η πλέον πρόσφατη μέτρηση δίνει γωνιακή απόσταση (διαχωρισμό) από τον A 3,4 δευτερολέπτων της μοίρας (΄΄), που αντιστοιχούν στην απόσταση του συστήματος από τη Γη σε ελάχιστη απόσταση (κάθετη στην ευθεία αστέρα-Γης) περίπου 85 AU. Η βάση δεδομένων SIMBAD του αποδίδει φασματικό τύπο M5 (ερυθρού αστέρα), αλλά χωρίς πηγή. Αν τον τοποθετήσουμε για το αντίστοιχο της αποστάσεως από τη Γη που έχει ο A, δηλαδή με απόλυτο μέγεθος 11,22, στην Κύρια ακολουθία στο Διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ, βρίσκουμε (B−V) = +1,53, μια τιμή που αντιστοιχεί σε φασματικό τύπο M3 V (ερυθρού νάνου). Παραδόξως, οι 5 παρατηρήσεις που αναφέρονται στον WDS χρονολογούνται μεταξύ 1910 και 1935, ενώ από τότε δεν έχει γίνει καμιά άλλη. Πολύ πιο πρόσφατες προσπάθειες να παρατηρηθεί ο ρ Gem B υπήρξαν ανεπιτυχείς για άγνωστο λόγο.
Ο ρ Διδύμων C
Ο μακρινότερος συνοδός, ο ρ Διδύμων C (γνωστός και ως WDS 07291+3147 E), έχει διαχωρισμό από τον A ίσο με 756΄΄, που αντιστοιχεί σε ελάχιστη πραγματική απόσταση περίπου 18.600 AU. Η θέση αυτού του αστέρα σε σχέση με τον A έχει παραμείνει σταθερή επί δεκαετίες, υποδεικνύοντας ιδία κίνηση κοινή με αυτόν και άρα συναποτελούν ένα τριπλό σύστημα με τους A και B. Ο μεγάλος διαχωρισμός διευκόλυνε παρατηρήσεις χωρίς την παρεμβολή φωτός από τον ρ Διδύμων A για αυτό εξάλλου ο ρ Διδύμων C έχει τον δικό του αριθμό (36357) στον Κατάλογο HIPPARCOS. Ωστόσο, η παράλλαξή του είναι περίπου η ίδια με εκείνη του A, δίνοντας πιθανότητα περίπου 100% να είναι βαρυτικώς συνδεδεμένος με αυτόν. Επίσης είναι σχεδόν βέβαιο ότι αποτελεί μεταβλητό αστέρα του τύπου BY Δράκοντος, με περίοδο μεταβολής ίση με 11,63 ημέρες, η οποία ταυτίζεται για αυτό τον τύπο μεταβλητών με την περίοδο περιστροφής γύρω από τον άξονά του. Η μοναδική ίσως ασυμφωνία είναι ότι ενώ ο A είναι μεσήλικας αστέρας για τη μάζα του, ο C εμφανίζει υψηλή, νεανική δραστηριότητα (οι αστέρες βαρυτικών συστημάτων θεωρείται γενικώς ότι έχουν την ίδια ηλικία). Τα απόλυτα στοιχεία του C είναι: μάζα 0,77 ηλιακή μάζα, απόλυτο μέγεθος 6,58 και επιφανειακή θερμοκρασία 4.948 ± 41 K.
Και ένας άσχετος συνοδός
Υπάρχει και ένας τρίτος συνοδός σε ενδιάμεση γωνιακή απόσταση, ο μεγέθους 11,59 αστέρας WDS 07291+3147 C, με διαχωρισμό από τον A ίσο με 211,6΄΄ το 1886, ο οποίος το έτος 2001 είχε αυξηθεί κατά 10΄΄, υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για έναν άσχετο αστέρα, που προβάλλεται κοντά στους υπόλοιπους από την οπτική γωνία της Γης. Πράγματι, η ιδία κίνησή του παραπέμπει σε απόσταση από τη Γη άνω των 200 ή 300 ετών φωτός, έναντι 58 ή 59 του τριπλού συστήματος του ρ Διδύμων. Ο αστέρας αυτός αναφέρεται ότι έχει και ο ίδιος έναν αμυδρό συνοδό, τον μεγέθους 13,20 αστέρα WDS 07291+3147 D, σε σταθερή απόσταση από αυτόν περί τα 102΄΄. Οι δύο αυτοί αστέρες είναι πιθανώς βαρυτικώς συνδεδεμένοι.
Το σύστημα του ρ Διδύμων μοιάζει πολύ με εκείνο του 40 Ηριδανού. Το όλο σύστημα πλησιάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 3,75 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (13.500 χιλιόμετρα την ώρα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου F Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου K Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M Κατηγορία:Τριπλά αστρικά συστήματα Κατηγορία:Δίδυμοι (αστερισμός)
Ελίζαμπετ Ραντό
Η Ελίζαμπετ Ραντό (29 Οκτωβρίου 1899 – 3 Απριλίου 1986) ήταν μία Γιουγκοσλάβα τραγουδίστρια και δάσκαλα τραγουδιού από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Βιογραφία
Η Ελίζαμπετ Ραντό ήταν μια γυναίκα με έντονα χαρακτηριστικά, ένα τετραγωνισμένο σαγόνι, και μία καθηγητική φυσιογνωμία. Ήταν μία δασκάλα που προφανώς πήρε τη δουλειά της πολύ στα σοβαρά και ήταν ιδιαίτερα σεβαστή ως δασκάλα φωνητικής στη Βιέννη από τους επαγγελματίες μουσικούς όπως ο ειδικός στον Μότσαρτ, Δρ Έρνστ Ράινχαρτ. Κάποια στιγμή, πάνω από 83 μαθητές της βρέθηκαν να τραγουδούν σε θέατρα όπερας σε όλη τη Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία.
Η Ελίζαμπετ Ραντό ήταν περισσότερο από μια γνωστή δασκάλα, ήταν επίσης εξαιρετική φημισμένη ως η δασκάλα πολλών διάσημων τραγουδιστών, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ο βαρύτονος Έμπερχαρντ Βέεκτερ και οι τενόροι Φριτζ Ουλ, Βάλντεμαρ Κμεντ και Βέρνερ Κρενν, που είχαν μεγάλη ζήτηση ως ερμηνευτές στην Κρατική όπερα της Βιέννης και στη Γερμανική λυρική σκηνή. Ο Νοτιοαφρικανός βαρύτονος Ζωρζ Φούρι ήταν μαθητής της, όπως και η μέτζο-σοπράνο Ζερτρούντ Τζαν και η σοπράνο Ντόριτ Χάνακ. Έχει διδάξει επίσης τους Αμερικανούς Κιτ Ένγκεν, Εμίλ Μπελκούρ, Φρέντερικ Γκούτρι και Ιωσήφ Μάιερς. Οι τελευταίοι ήταν από τις μεγάλες ομάδες των Αμερικανών που μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήρθαν στη Βιέννη για να σπουδάσουν όπερα, εξίσου για την υψηλής ποιότητας Βιεννέζικη εκπαίδευση και για το χαμηλό κόστος σε σύγκριση με τις σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και τις άφθονες ευκαιρίες για σταδιοδρόμηση στη λυρική σκηνή μίας από τις πολλές όπερες των γερμανόφωνων χωρών: την Αυστρία, τη Γερμανία και την Ελβετία. Όλοι αυτοί οι τραγουδιστές την καταξίωσαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστροούγγροι Κατηγορία:Βόσνιοι τραγουδιστές
BBC Νοτιοανατολικά
Το BBC Νοτιοανατολικά (αγγ. BBC South East) είναι τοπικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του BBC στη Νοτιοανατολική Αγγλία και έχει την έδρα του στο Ρουαγιάλ Τάνμπριτζ Γουέλς. Ο φορέας εξυπηρετεί τις Κομητείες: Κεντ, Ανατολικό Σάσσεξ, μέρος του Δυτικού Σάσσεξ και μέρος του Σάρρεϋ.
Ο οργανισμός δημιουργήθηκε το Σεπτέμβριο του 2001.
Στούντιο
Το περιφερειακό κέντρο εκπομπής εδρεύει στην κωμόπολη Tunbridge Wells, στο Κεντ, με τοπικά ραδιοφωνικά στούντιο και τηλεοπτικά γραφεία στο Μπράιτον και στο Γκίλντφορντ και μικρότερα γραφεία στο Χέιστινγκς, στο Chatham και στο Ντόβερ. Το BBC South East είναι ο μόνος οργανισμός του BBC που δεν εδρεύει σε μεγάλη πόλη.
Τα στούντιο στο Tunbridge Wells βρίσκονται στο ιστορικό κτίριο "The Great Hall", που στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε ως δημόσιος χώρος, στούντιο φωτογραφίας, χώρος παραστάσεων, κινηματογράφος, σχολή χορού και μέχρι το 1980, νυχτερινό κέντρο με την ονομασία Carriages. Το 1980, το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά. Ανακαινίστηκε και αγοράστηκε και τώρα στεγάζει τα κεντρικά γραφεία του BBC South East και του BBC Radio Kent, μαζί με μια σειρά καταστημάτων. Τα στούντιο, είναι οπτικά προσβάσιμα για το κοινό μέσω ξεναγήσεων ή μέσω των βιτρινών στα γραφεία και στους κοινόχρηστους χώρους. Μέχρι τα τέλη του 2015, λειτουργούσε και κατάστημα με είδη του BBC.
Βίλελμ Ντέρπφελντ
Ο Βίλελμ Ντέρπφελντ ή Γουλιέλμος Νταίρπφελντ ή Δαίρπφελντ (γερμανικά: Wilhelm Dörpfeld, 26 Δεκεμβρίου 1853 - 25 Απριλίου 1940) ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας, περισσότερο γνωστός για τη συνεισφορά του στην κλασσική αρχαιολογία.
Βιογραφία
Ο Ντέρπφελντ γεννήθηκε στο Μπάρμεν του Βούπερταλ, ήταν γιός διακεκριμένου παιδαγωγού της Πρωσίας και φίλος του Κάιζερ. Το 1877 έγινε βοηθός των αρχαιολόγων Ρίχαρντ Μπόρμαν, Φρίντριχ Άντλερ και  Ερνστ Κούρτιους στις ανασκαφές στην αρχαία Ολυμπία. Το 1882 ακολούθησε τον Ερρίκο Σλήμαν που έκανε ανασκαφές στην Τροία, τις οποίες και συνέχισε το 1893. Δούλεψε μαζί με τον Σλήμαν και στην Τίρυνθα (1884–1885). Πήρε μέρος στις ανασκαφές της Ακρόπολης (1885–1890), της Περγάμου (1900–1913 με τον Alexander Conze) και στις ανασκαφές του 1931 στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας.
Το 1886 ο Ντέρπφελντ ίδρυσε τη Γερμανική Σχολή των Αθηνών, που προς τιμή του ονομάστηκε «Dörpfeld Gymnasium». Από το 1887 έως το 1912 ήταν διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Αθήνα. Οργάνωσε διαλέξεις και εβδομαδιαίες ξεναγήσεις για το ευρύ κοινό στην Αθήνα και από την άνοιξη του 1888, σειρά τακτικών περιηγητικών διαδρομών στην Πελοπόννησο με αρχαιολογικό περιεχόμενο.
Από τα τέλη του 1880 και για πολλά χρόνια μετά ο Ντέρπφελντ έκανε ανασκαφές σε διάφορα σημεία της Λευκάδας και υποστήριξε με πάθος τη θεωρία ότι η Ομηρική Ιθάκη είναι το σημερινό νησί της Λευκάδας. Στα συγγράμματά του αναφέρει ότι: "το Δουλίχιον είναι η σημερινή Κεφαλονιά, η Σάμη είναι η σημερινή Ιθάκη, η Ζάκυνθος η σημερινή Ζάκυνθος και η σημερινή Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη". Απεβίωσε στις 25 Απριλίου του 1940 στη Λευκάδα όπου και ετάφη στην περιοχή Γένι στο άκρο του κόλπου του Βλυχού και απέναντι από το Νυδρί, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία.
Ο Ντέρπφελντ θεωρείται πρωτοπόρος της στρωματογραφικής ανασκαφής και της ακριβούς γραπτής τεκμηρίωσης των αρχαιολογικών επιχειρήσεων.
Εργογραφία
Τα κυριότερα έργα που έγραψε ο Ντέρπφελντ είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
Καρυά Λευκάδας
Η Καρυά είναι ορεινό χωριό της Λευκάδας στην Ελλάδα. Έχει πληθυσμό 989 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Βρίσκεται στο βορεινό και κεντρικό τμήμα του νησιού. Το χωριό είναι σκαρφαλωμένο στο όρος Ελάτη, σε υψόμετρο 500 και άνω μέτρων ενώ στα ριζά του χωριού βρίσκεται μικρό οροπέδιο. Η Καρυά είναι ξακουστή για τα παραδοσιακά υφαντά και κεντήματα που φτιάχνονται εδώ και αιώνες με χρήση μιας ειδικής τεχνικής (Καρσάνικη βελονιά). Κάθε καλοκαίρι λαμβάνει χώρα το παραδοσιακό δρώμενο του "Χωριάτικου Γάμου" που προσελκύει πλήθος επισκεπτών. Ανήκε διοικητικά στον καποδιατριακό Δήμο Καρυάς του οποίου αποτελεί και έδρα.
ΦΚ Καϊράτ
Η ΦΚ Καϊράτ (Qaırat Fýtbol Klýby) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν από την πόλη Αλμάτι. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν. Ιδρύθηκε το 1954. Έδρα της ομάδας είναι το Central Stadium, χωρητικότητας 23.804 θεατών. Έχει κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα (1992, 2004, 2020) και 7 φορές το κύπελλο (1992, 1996, 1999, 2001, 2003, 2014, 2015, 2017, 2018).
Καρυά Λευκάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- karya.gr
ΦΚ Καϊράτ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1954
Καρυά Λευκάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- mykarya.gr
ΔΙΟΡΘΩΣΗ στο άρθρο την: «Γεώργιο Αραβανή και εγγονή την κόρη του Μαριγώ,....»
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Μάγνης
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Μάγνης ήταν πρίγκιπας από την Θεσσαλία που έγινε ο επώνυμος πρώτος βασιλιάς της Μαγνησίας. Ο Μάγνης ήταν γιος του Διός και της Θυίας της κόρης του Δευκαλίωνα, αδελφός του Μακεδόνα. Στην Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου ο Μάγνης τοποθετείται στο μετέπειτα γενεαλογικό δέντρο του Δευκαλίωνα, γιος του Αιόλου και της Εναρέτης. Τα αδέλφια του ήταν ο Κρηθέας, ο Σίσυφος, ο Αθάμας, ο Σαλμωνέας, ο Δηιονεύς, ο Περιήρης, η Κανάκη, η Αλκυόνη, η Πεισιδίκη, η Καλύκη και η Περιμήδη. Ο Μάγνης παντρεύτηκε μια από τις Ναϊάδες, τα παιδιά τους ήταν ο Δίκτυς και ο Πολυδέκτης. Η σύζυγος και τα παιδιά του μετανάστευσαν στην Σέριφο, ο Πολυδέκτης έγινε βασιλιάς του νησιού και ο αδελφός του Δίκτυς ως ψαράς υποδέχτηκε αργότερα την Δανάη, μητέρα του Περσέα, αργότερα έγινε και εκείνος βασιλιάς. O Ευριπίδης καταγράφει το όνομα της συζύγου του Μάγνη ως Φιλοδίκη και τους γιους τους αντίστοιχα Ευρύνομος και Ηιονέας. Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης καταγράφει την σύζυγο του Μελίβοια και έναν γιο τους τον Αλέκτωρ, ζούσε στο σημερινό Κάστρο Βελίκας στους πρόποδες του Πηλίου και έδωσε το όνομα του στην μετέπειτα Μαγνησία. Ο Πιέρος, πατέρας του Υάκινθου με την Μούσα Κλειώ θεωρείται επίσης γιος του Μάγνη. Ο Ιωάννης Τζέτζης έγραψε επιπλέον ότι ο Μάγνης απέκτησε με την Κλειώ τον Λίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
Σαντέκ Χαν Ζαντ
Ο Σαντέκ Χαν Ζαντ,, (απεβ.. 1781), γνωστός και ως Moχάμαντ Σαντέκ, ήταν ο τέταρτος σάχης της δυναστείας των Ζαντ τού Ιράν από τις 22 Αυγούστου 1779 έως τις 14 Μαρτίου 1781.
Υπόβαθρο και πρώιμη ζωή
Ο Σαντέκ Χαν ανήκε στη φυλή Zαντ, μία μικρή και ελάχιστα γνωστή φυλή των Λακς, έναν κλάδο των Λουρς , που μπορεί να ήταν αρχικά Κούρδοι. Οι Ζαντ ήταν συγκεντρωμένοι στα χωριά Παρί και Καμαζάν στην περιοχή Μαλαγιέρ, αλλά βρέθηκαν επίσης να περιφέρονται στην κεντρική οροσειρά τού Ζάγκρου και στην ύπαιθρο τού Χαμαντάν. Ο Σαντέκ Χαν ήταν γιος κάποιου Iνάκ Χαν Ζαντ και είχε 3 αδελφές, έναν αδελφό ονόματι Kαρίμ Χαν και δύο ετεροθαλή αδέλφια, που ονομάζονταν Zακί Χαν και Eσκαντάρ Χαν Ζαντ. Το 1722 η αυτοκρατορία των Σαφαβιδών ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης: το Ισπαχάν και το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού και ανατολικού Ιράν είχαν καταληφθεί από την αφγανική δυναστεία Χοτάκ, ενώ οι Ρώσοι είχαν κατακτήσει πολλές πόλεις στο βόρειο Ιράν. Την ίδια περίπου εποχή, η Οθωμανική αυτοκρατορία εκμεταλλεύτηκε την παρακμή τού Ιράν για να κατακτήσει μεγάλο αριθμό δυτικών συνοριακών περιοχών. Εκεί αντιμετώπισαν τολμηρή αντίθεση από τις τοπικές φυλές, συμπεριλαμβανομένων των Ζαντ, οι οποίοι υπό τον αρχηγό Mεχντί Χαν Ζαντ παρενοχλούσαν τις δυνάμεις τους και τους εμπόδιζαν να προχωρήσουν περαιτέρω στο Ιράν.
Το 1732 ο Nαντέρ Κολί Μπεγκ, ο οποίος είχε αποκαταστήσει την κυριαρχία των Σαφαβιδών στο Ιράν και είχε γίνει ο de facto κυρίαρχος της χώρας, έκανε μία εκστρατεία στην οροσειρά τού Zάγκρου τού δυτικού Ιράν, για να υποτάξει τις φυλές, τις οποίες θεωρούσε ληστρικές. Πρώτα νίκησε τους Μπαχτιαρί και τους Φεϊλίς, τους οποίους ανάγκασε να μεταναστεύσουν μαζικά σε μεγάλους αριθμούς στο Χορασάν. Στη συνέχεια απέσπασε τον Mεχντί Χαν Ζαντ και τις δυνάμεις του από το οχυρό τους στο Παρί, σκοτώνοντας τον τελευταίο και 400 συγγενείς του Ζαντ. Τα επιζώντα μέλη της φυλής αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν μαζικά υπό την ηγεσία τού Ινάκ Χαν Ζαντ και τού μικρότερου αδελφού του Μπουντάκ Χαν Ζαντ στο Aμπιβάρντ και το Νταργκάζ, όπου τα ικανά μέλη της ενσωματώθηκαν στον στρατό τού Ναντέρ.
Υπηρεσία υπό τον Kαρίμ Χαν Ζαντ
Το 1774 ο Μαμελούκος κυβερνήτης της οθωμανικής επαρχίας του Ιράκ, Ομάρ Πασάς άρχισε να αναμιγνύεται στις υποθέσεις τού υποτελούς πριγκιπάτου τού Μπαμπάν, το οποίο από το τέλος τού προκατόχου του Σουλεϊμάν Αμπού Λαϊλά Πασά το 1762, είχε περιέλθει όλο και περισσότερο στην επιρροή τού Ζαντ κυβερνήτη τού Aρνταλάν, Χοσρόβ Χαν Μποζόργκ. Αυτό έκανε τον Ομάρ Πασά να αποπέμψει τον ηγεμόνα των Μπαμπάν, Μουχάμαντ Πασά και να διορίσει τον Αμπντολλά Πασά ως νέον ηγεμόνα του. Αυτό, και η κατάσχεση από τον Ομάρ Πασά των υπολειμμάτων Ιρανών προσκυνητών, που είχαν αποβιώσει κατά τη διάρκεια της πανώλης που κατέστρεψε το Ιράκ το 1773, και η απαίτησή του να πληρώνουν οι Ιρανοί προσκυνητές για να επισκεφθούν τους ιερούς σιιτικούς τόπους Νατζάφ και Καρμπάλα, έδωσε στον Καρίμ Χαν το casus belli να κηρύξει τον πόλεμο κατά των Οθωμανών.
Υπήρχαν επίσης και άλλοι λόγοι, για να κηρύξει πόλεμο ο Καρίμ Χαν: η Μασχάντ, όπου βρισκόταν το ιερό τού Ιμάμ Ρεζά, δεν ήταν υπό τον έλεγχο των Ζαντ, πράγμα που σήμαινε ότι η ελεύθερη είσοδος στα ιερά τού Ιράκ είχε μεγαλύτερη σημασία για τον Καρίμ Χαν, από ό,τι είχε στους προκατόχους του σάχες των Σαφαβιδών και των Αφσαριδών. Ο στρατός των Ζαντ ήταν δυσαρεστημένος και προσπάθησε να αποκαταστήσει τη φήμη του μετά από ταπεινωτικές γκάφες τού Ζακί Χαν στο νησί Ορμούζ. Το πιο σημαντικό, η Βασόρα ήταν ένα εξέχον εμπορικό λιμάνι, το οποίο είχε ξεπεράσει την ανταγωνιστική πόλη Μπουσέρ στο Φαρς το 1769, όταν η Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών εγκατέλειψε την πόλη για τη Βασόρα.
Οι δυνάμεις των Ζαντ υπό τον Αλί-Μοράντ Χαν Ζαντ (ανιψιό τού Σαντέκ Χαν) και τον Ναζάρ Αλί Χαν Ζαντ συγκρούστηκαν σύντομα με τις δυνάμεις του Πασά στο Κουρδιστάν, όπου τους κράτησαν μακριά, ενώ ο Σαντέκ Χαν, με στρατό 30.000, πολιόρκησε τη Βασόρα τον Απρίλιο του 1775. Η αραβική φυλή αλ-Μουνταφίκ, η οποία ήταν σύμμαχος με τον κυβερνήτη της Βασόρα, αποσύρθηκε γρήγορα χωρίς καμία προσπάθεια να αποκρούσει τον Σαντέκ Χαν από το να περάσει από το Σατ αλ-Αράμπ, ενώ ο Μπανού Καμπ και οι Άραβες τού Μπουσέρ τον προμήθευαν με βάρκες και προμήθειες.
μικρογραφία|Ο Καρίμ Χαν Ζαντ με τον [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανό απεσταλμένο Βεχμπί Εφέντι.]]
Ο Σουλεϊμάν Αγκά, ο οποίος ήταν ο διοικητής τού φρουρίου της Βασόρας, αντιστάθηκε στις δυνάμεις τού Σαντέκ Χαν με αποφασιστικότητα, γεγονός που έκανε τον τελευταίο να δημιουργήσει μία περικύκλωση, η οποία θα διαρκούσε περισσότερο από έναν χρόνο. Ο Χένρι Μουρ, ο οποίος ανήκε στην εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών, επιτέθηκε σε μερικά από τα υπολείμματα στρατού τού Σαντέκ Καν, προσπάθησε να μπλοκάρει το Σατ αλ-Αράμπ και στη συνέχεια αναχώρησε για τη Βομβάη. Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο, μία ομάδα πλοίων από το Ομάν έδωσε προμήθειες και στρατιωτική βοήθεια στη Βασόρα, γεγονός που ανύψωσε σημαντικά το ηθικό των δυνάμεών της. Ωστόσο, η συνδυασμένη επίθεσή τους την επόμενη ημέρα φάνηκε να αμφιταλαντεύεται: τα πλοία τού Ομάν επέλεξαν τελικά να αποσυρθούν πίσω στο Μουσκάτ κατά τη διάρκεια του χειμώνα, προκειμένου να αποφύγουν περαιτέρω απώλειες.
Παρόλο που ο ικανός Οθωμανός σουλτάνος Μουσταφά Γ΄ (βασ. 1757-1774) είχε αποβιώσει και τον είχε διαδεχθεί ο ανίκανος αδελφός του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ (βασ. 1774-1789), και παρά την πρόσφατη οθωμανική ήττα από τους Ρώσους, η οθωμανική απάντηση στον Οθωμανο–ιρανικό πόλεμο ήταν ασυνήθιστα αργή. Τον Φεβρουάριο τού 1775, πριν η ανακοίνωση της πολιορκίας της Βασόρας φθάσει στην Κωνσταντινούπολη, και ενώ το μέτωπο τού Ζάγκρου ήταν προσωρινά ειρηνικό, ο Οθωμανός πρέσβης Βεχμπί Εφέντι στάλθηκε στο Σιράζ. Έφθασε στο Σιράζ περίπου την ίδια περίοδο, που ο Σαντέκ Χαν πολιόρκησε τη Βασόρα, «αλλά δεν είχε την εξουσία να διαπραγματευτεί γι' αυτή τη νέα κρίση».
Το 1778 ο Καρίμ Χαν είχε κάνει συμβιβασμό με τους Ρώσους για μία συνεργατική επίθεση στην ανατολική Μ. Ασία. Ωστόσο, η εισβολή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, λόγω τού θανάτου τού Καρίμ Χαν την 1η Μαρτίου 1779, αφού ήταν άρρωστος για έξι μήνες, πιθανότατα λόγω φυματίωσης. Ο Σαντέκ Χαν και οι δυνάμεις του εγκατέλειψαν σύντομα τη Βασόρα.
Βασιλεία
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Η αυλή τού Σαντέκ Χαν Ζαντ.
Το τέλος τού Καρίμ Χαν τον Μάρτιο του 1779 ακολούθησε αγώνας εξουσίας. Οι γιοι του Mοχάμαντ Αλί Χαν και Aμπόλ-Φαθ Χαν ανακηρύχθηκαν συγκυβερνήτες, αλλά η κυριαρχία τους ήταν μόνο ονομαστική. Η πραγματική εξουσία βρισκόταν στα χέρια τού θείου τους Ζακί Χαν Ζαντ. Μετά τη δολοφονία τού Ζακί Χαν από τους κατοίκους τού Ισπαχάν, υπήρξε εκτεταμένη εξέγερση. Ο Αλί-Μοράντ Χαν Ζαντ, ο διοικητής τού βασιλικού στρατού, ο οποίος στάλθηκε για να υπονομεύσει μία επίθεση των Κατζάρ στον βορρά, πρόδωσε τον Aμπόλ-Φαθ και άφησε την πρωτεύουσα ανυπεράσπιστη. Ο Σαντέκ Χαν, υποστηριζόμενος από τον ιμάμη των Nιζαρί Aμπού-λ-Χασάν Αλί, συγκέντρωσε στρατό στο Kερμάν και εισέβαλε στο Σιράζ, όπου αντιμετώπισε μικρή αντίσταση. Στις 22 Αυγούστου 1779, ο Aμπόλ-Φαθ απεβίωσε από καρδιακή προσβολή και ο Σαντέκ Χαν έγινε σάχης τού Ιράν.
Η αιτία τού θανάτου του δεν είναι γνωστή, αλλά τον διαδέχθηκε ο Aλί-Μοράντ.
Πηγές
Garthwaite, Gene R. (2005). The Persians. Wiley. pp. 1–311. ISBN 9781557868602.
Κατηγορία:Δυναστεία των Ζαντ
Διονύσιος Σταυριανόπουλος
Ο Διονύσιος Σταυριανόπουλος (1875 - 1972) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
Βιογραφικά Στοιχεία
Κατετάγη στο στράτευμα εισελθόν στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Κερκύρας την 1η Οκτωβρίου 1896. Εξήλθε του Σχολείου Υπαξιωματικών την 31 Ιουλίου 1904 και κατετάγη στο Πεζικό ως ανθυπολοχαγός. Αρχικά υπηρέτησε στην χαρτογραφική υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου Στρατού ενώ το 1909 συμμετείχε στην Επανάσταση του Γουδιού ως μέλος του στρατιωτικού συνδέσμου. Την ίδια χρονιά προήχθη σε υπολοχαγό.
Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 - 1913 ως διοικητής του 3ου Λόχου του 21ου Συντάγματος Πεζικού. Ως διοικητής του λόχου συμμετείχε στην περιφρούρηση της πόλεως Νιγρίτας τον Φεβρουάριο του 1913 καταφέρνοντας να παρεμποδίσει τον εκεί στρατωνισμό των συμμαχικών τότε βουλγαρικών δυνάμεων. Με το ξέσπασμα του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, στις 19 Ιουνίου 1913 τραυματίστηκε στην μάχη Σουλάβου ενώ τρία χρόνια αργότερα (1916) προήχθη σε ταγματάρχη.
Στις 11 Αυγούστου του ιδίου έτους, ως Ταγματάρχης μαζί με 8 άλλους αξιωματικούς μετακινήθηκε από την Καβάλα στην απέναντι Νήσο Θάσο και από εκεί στη Θεσσαλονίκη όπου μετά ομοφρόνων αξιωματικών της φρουράς και έγκριτων πολιτών κήρυξαν την Επανάσταση της Εθνικής Αμύνης. Κατόπιν τούτου μετέβη στη Θάσο όπου τη νύκτα της 29ης Αυγούστου, ορμώμενος από τη Γαλλική ναυτική βάση και βοηθούμενος από άλλους αξιωματικούς, έσωσε την 6η Μεραρχία από την αιχμαλωσία των Βουλγάρων (2.000 στρατιώτες και 150 αξιωματικοί). Για αυτή του την πράξη τιμήθηκε από τους Εφέδρους Αξιωματικούς της "Εθνικής Αμύνης" με χρυσό μετάλλιο.
Το Φεβρουάριο του 1916 ως διοικητής του πρώτου Τάγματος "Κρητών" εξήλθε από τους πρώτους στο μέτωπο όπου και έλαβε μέρος στην πρώτη φάση της μάχης του Σκρα, την 23η  Απριλίου 1917. Κατά την περίοδο αυτή προήχθη στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη και ανέλαβε τη διοίκηση του 8ου Συντάγματος Κρητών (Ρεθύμνης). Στις 2 Μαΐου 1919 ως διοικητής του 1/38 συντάγματος Ευζώνων αποβιβάστηκε στη Σμύρνη και ύστερα από μικρή συμπλοκή συνέτριψε τάχιστα την Τουρκική αντίσταση. Το ίδιο έτος προήχθη στο βαθμό του Συνταγματάρχη. Κατόπιν, διοικών το 6ο Σύνταγμα Αρχιπελάγους καταλαμβάνει την πόλη Σόμα κατά τις επιχειρήσεις του Ιουνίου του 1920 και συμπληρώνει τις επιχειρήσεις αυτές με την κατάληψη της Προύσας.