cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος ο Ανδεγαυός
Συμμετοχή στην Ζ΄ Σταυροφορία
Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός απέπλευσε από το Αίγκ - Μόρτ (1248) για την Ζ΄ Σταυροφορία ύστερα από έκκληση του μεγάλου αδελφού του Λουδοβίκου Θ΄ που ήταν ο οργανωτής της. Ο Κάρολος δεν ήταν τόσο θρησκευόμενος όπως τα μεγαλύτερα αδέλφια του γι' αυτό δεν έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην επιτυχία της Σταυροφορίας, επέστρεψε μαζί με τον αδελφό του Αλφόνσο τον Μάιο του 1250. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του ξέσπασε εξέγερση στην Προβηγκία και έσπευσε αμέσως να την καταστείλει, η Αρλ και η Αβινιόν υποτάχθηκαν τον Ιούνιο του 1251, ακολούθησε η Μασσαλία τον Ιούλιο του 1252 αλλά και αυτή αναγκάστηκε να υποταχθεί. Ο Κάρολος δέχθηκε να κλείσει ειρήνης με όλες τις δυσαρεστημένες πόλεις αλλά τις ανάγκασε να δεχτούν την εξουσία του και τα κυβερνητικά του δικαιώματα.
Τον Νοέμβριο του 1252 με τον θάνατο της μητέρας του πήγε στο Παρίσι να αναλάβει την αντιβασιλεία με τον αδελφό του Αλφόνσο. Στο Παρίσι τον πλησίασαν οι απεσταλμένοι του πάπα Ιννοκέντιου Δ΄ που είχε σχέδιο να διώξει από το βασίλειο της Σικελίας τον αυτοκράτορα Κορράδο Δ΄ και να το παραδώσει στον Κάρολο, ο ίδιος βρήκε καλή την ιδέα αλλά ο μεγάλος αδελφός του Λουδοβίκος του το απέρριψε με αυστηρότητα. Στη συνέχεια στην εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στην κόμισσα Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας και στον γιο της Ιωάννη Α΄ του Αινώ για τη διαδοχή της Φλάνδρας και του Αινώ υποστήριξε τη Μαργαρίτας, η Μαργαρίτα ενθουσιασμένη του παραχώρησε την κομητεία του Αινώ αλλά ο Λουδοβίκος Θ΄ του το απαγόρευσε παραχωρώντας ξανά το Αινώ στον Ιωάννη.
Βασιλιάς της Σικελίας
thumb|200px|right|Ο αποκεφαλισμός του 16χρονου Κορραδίνου. thumb|200px|right|Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός σκοτώνει τον βασιλιά της Σικελίας Μαμφρέδο στη μάχη του Μπενεβέντο.
Ο Κάρολος επέστρεψε απογοητευμένος στην Προβηγκία, με την παρέμβαση ξανά του Λουδοβίκου Θ΄ την παραχώρησε στην πεθερά του Βεατρίκη της Σαβοΐας με αντάλλαγμα ένα χρηματικό ποσό και μια σύνταξη. Η Μασσαλία προσπάθησε να συνάψει νέα συμμαχία με την Πίζα και τον Αλφόνσο τον Σοφό αλλά αποδείχτηκαν αναξιόπιστοι σύμμαχοι. Ο Κάρολος προσπάθησε τα επόμενα χρόνια να αυξήσει την επιρροή του στους άρχοντες των γειτονικών πόλεων της Προβηγκίας, μια τελευταία απόπειρα εξέγερσης εναντίον του (1262) έγινε από τον Βονιφάτιο του Καστελλάνου όταν έλλειπε στο Παρίσι. Ο Μπαράλ του Μπώ έμεινε πιστός στον Κάρολο που επέστρεψε να καταστείλει την εξέγερση, οι κάτοικοι της Μασσαλίας παραδόθηκαν αφού πρώτα πήραν την υπόσχεση ότι θα παραμείνουν ατιμώρητοι. Η επιείκεια που έδειξε ο Κάρολος στη συνέχεια τον βοήθησε να αποκτήσει ισχυρούς συμμάχους μέσα στην Προβηγκία, συγκέντρωσε αρκετό στρατό και χρήματα τα οποία τον βοήθησαν στις μετέπειτα κατακτήσεις τους, τους ευγενείς που ήταν με το μέρος του τους έδωσε αργότερα ανταμοιβή σε ηγετικές θέσεις στις περιοχές που κατέκτησε.
Οι σχέσεις του πάπα με τους Χοενστάουφεν έγιναν ξανά πολύ άσχημες όταν ο Μανφρέδος της Σικελίας σφετερίστηκε τον θρόνο από τον Κορραδίνο με τη δικαιολογία ότι ήταν πολύ μικρός για να κυβερνήσει. Ο Πάπας Ουρβανός Δ΄ παραχώρησε τη Σικελία στον Κάρολο τον Ιούλιο του 1263 με ευνοϊκούς όρους υπέρ της παπικής εκκλησίας, το βασίλειο της Σικελίας έπρεπε να είναι ανεξάρτητο από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ο βασιλιάς να μην έχει θρησκευτικές εξουσίες, ο Κάρολος τα δέχτηκε με ενθουσιασμό. Ο Κάρολος έπρεπε να χρηματοδοτηθεί για πόλεμο εναντίον του Μανφρέδου, ο τραπεζίτης Ορλάνδο Μποσινιόρι χρηματοδότησε τον Κάρολο. Ο ξάδελφος του Ερρίκος της Καστίλης του πρόσφερε 40.000 ουγγιές χρυσού αλλά το δάνειο αργούσε ο Κάρολος να το επιστρέψει και ο Ερρίκος του κήρυξε πόλεμο, ο Κάρολος τον νίκησε και τον αιχμαλώτισε 22 χρόνια.
Ο Μανφρέδος τον Οκτώβριο του 1264 βάδισε εναντίον της Ρώμης, ο Ουρβανός Δ΄ πέθανε και ο Κάρολος φοβήθηκε ότι ο νέος πάπας θα στραφεί εναντίον του, ξαφνικά άλλαξε την επιεική τακτική που τηρούσε και διέταξε την εκτέλεση των αντιπάλων του στην Προβηγκία. Ο νέος Πάπας Κλήμης Δ΄ που είχε διατελέσει σύμβουλος του αδελφού του Αλφόνσου έδειξε στον Κάρολο χωρίς να το περιμένει περισσότερο φιλική πολιτική, ο Κάρολος μπήκε θριαμβευτικά στη Ρώμη (23 Μαΐου 1265) και ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Σικελίας, ο Μανφρέδος εισέβαλε στη Ρώμη αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Μπενεβέντο (1266). Ο Κάρολος εξασφάλισε την υποστήριξη του Ιταλικού νότου και άρχισε σταδιακά να κερδίζει την υποστήριξη και του βορρά από τους Χοενστάουφεν, στέφθηκε βασιλιάς της Σικελίας με τη σύζυγο του Βεατρίκη (6 Ιανουαρίου 1266), κυβέρνησε τη Σικελία στα πρότυπα της Προβηγκίας. Ο μικρός Κορραδίνος βάδισε αποφασισμένος να διεκδικήσει την κληρονομία του για λογαριασμό των Χοενστάουφεν, μπήκε στη Ρώμη (24 Ιουλίου 1268) αλλά στη μάχη του Ταλιακότσο που ακολούθησε (23 Αυγούστου 1268) συνετρίβη, ο Κορραδίνος αποκεφαλίστηκε σε ηλικία 16 ετών.
Κατακτήσεις σε Ελλάδα και Ουγγαρία
Μετά τη μάχη του Μπενεβέντο (1266) ο Κάρολος ξεκίνησε μεγαλεπίβολα σχέδια του να κυριαρχήσει σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, το Βασίλειο της Σικελίας είχε σχέσεις με την περιοχή και κτήσεις στα Ιόνια νησιά. Ο Μανφρέδος κατείχε την Κέρκυρα, το Βουθρωτό, την Αυλώνα και τα Σύβοτα Θεσπρωτίας σαν προίκα από τη σύζυγο του Ελένη, ο Κάρολος τα κυρίευσε στα τέλη του 1266 και στη συνέχεια προχώρησε σε συμμαχίες με τους ευγενείς της Λατινικής Αυτοκρατορίας. Τον Μάιο του 1267 παρουσία του πάπα Κλήμη Δ΄ υπέγραψε τη Συνθήκη του Βιτέρμπο με τον εξόριστο αυτοκράτορα Βαλδουίνο Β΄ της Κωνσταντινούπολης και με τον ηγεμόνα της Αχαΐας Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο που ήθελε να διώξει τους Βυζαντινούς από την Πελοπόννησο. Η συνθήκη εξασφάλισε στον Κάρολο τα δικαιώματα της διαδοχής του στη Λατινική Αυτοκρατορία σε περίπτωση ανατροπής των Παλαιολόγων, τα κυριαρχικά του δικαιώματα στην Πελοπόννησο και τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου. Σε αντάλλαγμα έπρεπε να βοηθήσει οικονομικά τους δύο ηγεμόνες. Ο Γουλιέλμος Β΄, παλιός σύμμαχος του Μανφρέδου πολέμησε στο πλευρό του με 400 ιππότες στη μάχη του Ταλιακότσο εναντίον του 16χρονου Κορραδίνου των Χοενστάουφεν. Ο Κάρολος από την πλευρά του τον ενίσχυσε με μεγάλα χρηματικά ποσά, αλλά δεν πέτυχε τους στόχους του εναντίον των Βυζαντινών.
Η σύζυγος του Καρόλου Βεατρίκη πέθανε (23 Σεπτεμβρίου 1267) και ο Κάρολος έκανε αμέσως πρόταση γάμου στη Μαργαρίτα, κόρη του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας αλλά αρνήθηκε επειδή ήθελε να γίνει μοναχή. Ο Κάρολος παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του (18 Νοεμβρίου 1268) τη Μαργαρίτα, κόμισσα του Τορρένο, κόρη του Εύδη της Βουργουνδίας. Προχώρησε ταυτόχρονα σε γάμους με την Ουγγρική βασιλική οικογένεια προκειμένου οι απόγονοι του να διεκδικήσουν τον θρόνο της Ουγγαρίας όπως έγινε. Ο μεγαλύτερος γιος του Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως νυμφεύτηκε τη Μαρία των Άρπαντ, κόρη του Στέφανου Ε΄ και εγγονή του Μπέλα Δ΄, ενώ η κόρη του Ελισάβετ παντρεύτηκε τον γιο του Στέφανου Λαδίσλαο Δ΄.
Συμμετοχή στην Η' Σταυροφορία
thumb|150px|right|Ο θυρεός των Ανζού της Σικελίας.
Με εξασφαλισμένες τις κτήσεις του στην Ανατολή οι βλέψεις του Καρόλου στράφηκαν προς την Κωνσταντινούπολη με στόχο να αναστήσει ξανά τη Λατινική Αυτοκρατορία με τον ίδιο αυτοκράτορα. Ο Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος έντονα ανήσυχος έστειλε γράμμα στον αδελφό του Λουδοβίκο Θ΄ ζητώντας την ένωση των δύο εκκλησιών, ο Λουδοβίκος απέφυγε να του απαντήσει, ο Κάρολος με τη σειρά του προσπαθούσε να πείσει τον αδελφό του να τον βοηθήσει σε Σταυροφορία για την άλωση της πόλης. Η αφορμή για τη διεξαγωγή της Σταυροφορίας ήταν η κατάληψη του χαλιφάτου της Τύνιδας, ο χαλίφης της Τύνιδας Μουστανσίρ που ήταν υποτελής και σύμμαχος του προηγούμενου βασιλιά Μανφρέδου όταν έγινε βασιλιάς της Σικελίας ο Κάρολος αρνήθηκε την εξουσία του και σταμάτησε να του πληρώνει φόρους.
Το χαλιφάτο της Τύνιδος παρ'όλα αυτά είχε παραχωρήσει πλήρη ανεξιθρησκεία στους χριστιανούς πολλοί λένε μάλιστα ότι είχε βαπτιστεί και ο ίδιος κρυφά χριστιανός ύστερα από προτροπή του φίλου του Μαμφρέδου αλλά αυτό δεν εμπόδισε σε τίποτα τη Σταυροφορία. Ο Κάρολος υποσχέθηκε στον αδελφό του ότι θα ενωθεί με την Η΄ Σταυροφορία αργότερα, ο Γαλλικός στρατός όταν έφτασε στην Τύνιδα θερίστηκε από επιδημία δυσεντερίας, από την οποία βρήκαν τον θάνατο ο γιος του βασιλιά Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας και στη συνέχεια την ίδια χρονιά ο ίδιος ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας Ο Κάρολος έφτασε στην Τύνιδα (25 Αυγούστου 1270) μια μέρα πριν τον θάνατο του αδελφού του, με τις ικανότητες του βοήθησε σημαντικά στην ανασυγκρότηση του διαλυμένου από την επιδημία στρατού, ο Μουστανσίρ έκλεισε ειρήνη και αναγνώρισε την εξουσία του Καρόλου πληρώνοντας φόρο υποτέλειας. Ο Κάρολος στη συνέχεια ξεκίνησε προετοιμασίες να επιτεθεί στην Κωνσταντινούπολη αλλά η επιδημία εξακολουθούσε να θερίζει τον στρατό, μια τρικυμία τον αποτελείωσε και ο Κάρολος τερμάτισε οριστικά τα μεγάλα σχέδια του, με έναν στόλο 18 ανδρών επέστρεψε στη Σικελία.
Βλέψεις για κατάκτηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
thumb|200px|right|Ανδριάντας του Καρόλου του Ανδεγαυού - έργο του Λουδοβίκου-Ιωσήφ Ντάουμας στις Ιέρες.
Τον Φεβρουάριο του 1271 ο Κάρολος επεκτάθηκε στην Αδριατική θάλασσα, κατέλαβε το Δυρράχιο και στη συνέχεια πέρασε υπό τον έλεγχο του το μεγαλύτερο μέρος του Αλβανικού εδάφους, αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Αλβανίας διορίζοντας με αντιβασιλέα τον Γκάζο Σινάρδο. Προετοιμάστηκε ξανά για νέα επιχείρηση κατάληψης της Κωνσταντινούπολης αλλά του το απαγόρευσε ο Πάπας Γρηγόριος Ι΄ ο οποίος εξελέγη στις 27 Μαρτίου 1272 και στη Σύνοδο της Λυών (1274) αποφάσισε με τον Μιχαήλ Η΄ την ένωση των δυο εκκλησιών. Η Ένωση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ επειδή ο Μιχαήλ δέχθηκε σκληρές αντιδράσεις από τον κλήρο και τον λαό του, ο Κάρολος εξακολουθούσε παρά την απαγόρευση του πάπα να συγκεντρώνει στρατό και να προετοιμάζεται με την κατάλληλη ευκαιρία για την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης, η παρουσία του Γρηγορίου στον παπικό θρόνο του στάθηκε εμπόδιο να προχωρήσει. Ο Γρηγόριος Ι΄ στάθηκε περισσότερο ευνοϊκός στους Χοενστάουφεν, ο Ιταλικός βοράς πέρασε υπό τον έλεγχο του αυτοκράτορα Ροδόλφου των Αψβούργων, η εξουσία του Καρόλου περιορίστηκε στον νότο, επέτρεψε όμως στον Κάρολο να γίνει βασιλιάς των Ιεροσολύμων. Στις 18 Μαρτίου 1277 αγόρασε τα δικαιώματα του στον θρόνο των Ιεροσολύμων στέλνοντας τον μπάιλλο Ρογήρο του Σάν Σεβερίνο στην Άκρα, εκτοπίζοντας τον προηγούμενο μπάιλλο του Ούγου Γ΄ της Κύπρου Μπαλιά του Αρσούφ επέβαλλε στους ευγενείς όρκο υποταγής στον Κάρολο, εν τω μεταξύ ο διάδοχος του Γρηγόριου Πάπας Ιννοκέντιος Ε΄ έκλεισε ειρήνη ανάμεσα στον Κάρολο και τους Γενοβέζους.
Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ πήρε θάρρος από την υποστήριξη του πάπα και ξεκίνησε εκστρατείες του στην Αλβανία (1274) καταλαμβάνοντας το Μπεράτ και τους Αγίους Σαράντα, είχε επιπλέον πολλές επιτυχίες στην Εύβοια και την Πελοπόννησο. Η μεγάλη ξεκίνησε με την άνοδο του πάπα Μαρτίνου Δ΄ (23 Μαρτίου 1281), ο νέος πάπας Γαλλικής καταγωγής ακύρωσε τη φιλοβυζαντινή πολιτική των προηγούμενων που ήθελαν ένωση των δυο εκκλησιών επιτρέποντας με αυτόν τον τρόπο στον Κάρολο να ξεκινήσει για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης.
Σικελικός Εσπερινός
thumb|200px|right|Σφραγίδα του Καρόλου Α΄ της Σικελίας. Επιγρ.: +KAROLUS DEI GRATIA SICILIE REX / +DUC APULIE, PRICIPAT CAPUE.
Ο Μιχαήλ εργάστηκε σκληρά στον διπλωματικό τομέα με τους Γιβελίνους εχθρούς του Καρόλου στη βόρεια Ιταλία, οι Γιβελίνοι έπλευσαν στη Σικελία για να υποστηρίξουν τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας που είχε παντρευτεί την κόρη και διάδοχο του Μανφρέδου Κωνσταντία. Ο Ιωάννης της Προτσίντα καγκελάριος του Μανφρέδου τακτοποίησε τη συνάντηση μεταξύ του Μιχαήλ Η΄, του Πέτρου Γ΄ και των υπόλοιπων συνωμοτών στη Σικελία, ο Ιωάννης ισχυρίστηκε για σχέδιο νέας Σταυροφορίας στην Τύνιδα αλλά στην πραγματικότητα ήθελε να εγκαταστήσει τον Πέτρο Γ' στον θρόνο της Σικελίας. Το αποτέλεσμα ήταν η εξέγερση που ξεκίνησε από το Παλέρμο γνωστή ως Σικελικός Εσπερινός (29 Μαρτίου 1282), ακολούθησε σύντομα γενική σφαγή των περισσότερων Γάλλων στο νησί. Ο αντιβασιλιάς του Καρόλου Ερβέρτος της Ορλεάνης διέμενε στη Μεσσήνη τη μοναδική πόλη που κρατούσαν οι Γάλλοι στο νησί, λόγω των λαθών του αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει και να εγκαταλείψει τον στόλο των Σταυροφόρων που κάηκε. Ο Πέτρος που σχεδίασε την επιχείρηση όταν ο Κάρολος πολιορκούσε την Κωνσταντινούπολη με έκπληξη έμαθε ότι η επανάσταση έγινε πιο νωρίς με διπλωματική επέμβαση του ίδιου του Μιχαήλ Η΄ ο οποίος ήθελε να ανατραπεί ο Κάρολος πριν ξεκινήσει την εκστρατεία και βρεθεί η αυτοκρατορία του σε κίνδυνο. Ο Πέτρος αποβιβάστηκε στο Τραπάνι (30 Αυγούστου 1282) και στέφθηκε βασιλιάς της Σικελίας στο Παλέρμο (4 Σεπτεμβρίου 1282). Ο Κάρολος οπισθοχώρησε από τα στενά της Μεσσήνη και στη συνέχεια οι Αραγωνέζοι κατέστρεψαν το υπόλοιπο του στρατού του, η δυναστεία των Καπετιδών διώχθηκε οριστικά από τη Σικελία.
Τελευταίοι πόλεμοι με τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας
Ο Κάρολος παρά την ήττα του παρέμενε ισχυρός, είχε την υποστήριξη του πάπα Μαρτίνου και του ανιψιού του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας που έβλεπε την υπόθεση του θείου του σαν προσωπική. Ο Κάρολος και ο Πέτρος συγκρούστηκαν στα δικαστήρια αλλά ο πόλεμος μεταξύ των Αραγωνέζων και των Γάλλων συνεχίστηκε στο πεδίο της μάχης και η δίκη ήταν φάρσα, ο πάπας αφόρισε τον Πέτρο και τον κήρυξε ανεπιθύμητο βασιλιά της Σικελίας οργανώνοντας ακόμα και Σταυροφορία εναντίον του. Οι πόλεμοι με τους Αραγωνέζους συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση, στόλος της Αραγωνίας υπό τη διοίκηση του ναυάρχου Ρουτζέρο ντι Λαούρια πολιόρκησε τη Μάλτα, ο μεγαλύτερος γιος του Καρόλου Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως έστειλε στόλο που καταστράφηκε στη μάχη της Μάλτας. Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός διέταξε τον γιο του να υπερασπιστεί στην Προβηγκία μέχρι να επιστρέψει ο ίδιος από τη Γαλλία αλλά ο Ρουτζέρο συνέχισε τις επιδρομές στην Καλαβρία και τον Μάιο του 1284 πολιόρκησε τη Νάπολη. Οι κάτοικοι της Νάπολης οργίστηκαν από τον αποκλεισμό και στις 5 Ιουνίου 1284 ο Κάρολος ο Χωλός προετοιμάστηκε να κάνει επιδρομή να καταστρέψει τον στόλο των Αραγωνέζων αλλά ο Ρουτζέρο έμαθε τα σχέδια του, τον έριξε στην παγίδα και τον αιχμαλώτισε. Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός όταν επέστρεψε εξοργισμένος από την αιχμαλωσία του γιου του συγκέντρωσε στόλο να κάνει την τελική επίθεση για να ανακαταλάβει τη Σικελία αλλά η κατάσταση της υγείας του χειροτέρεψε, πέθανε στις 7 Ιανουαρίου 1285.
Συμπεράσματα
Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός κληροδότησε όλες τις κτήσεις και τους τίτλους του στον μεγαλύτερο γιο του Κάρολο τον Χωλό ο οποίος όταν πέθανε ήταν αιχμάλωτος των Αραγωνέζων.
Προσπάθησε με όλα τα μέσα να δημιουργήσει μια μεγάλη αυτοκρατορία αλλά ο ερασιτεχνικός τρόπος που οργάνωσε τις Σταυροφορίες έφθειραν σημαντικά τη χριστιανική θρησκεία, έφερε μεγάλο διχασμό με την Ορθοδοξία με αποτέλεσμα να σταματήσει κάθε προσπάθεια για την ένωση των δυο εκκλησιών. Οι κάτοικοι των Ιταλικών πόλεων θεωρούσαν τον Κάρολο ως αρχηγό των Γουέλφων οπαδών του Πάπα κατά των Γιβελίνων οπαδών των Χοενστάουφεν. Ο Κάρολος έβλεπε τον εαυτό του ως απεσταλμένο του Θεού για να αποκαταστήσει το κύρος του πάπα και επιζητούσε να τιμωρηθούν οι Χοενστάουφεν εχθροί του παπισμού, αυτό το πνεύμα προσπάθησε να περάσει στους πάπες για να τον βοηθήσουν στα φιλόδοξα σχέδια του, κυβέρνησε με δικαιοσύνη αλλά και με μεγάλη αυστηρότητα. Βοήθησε σημαντικά τη Λατινική Αναγέννηση με τη βοήθεια Ιουδαίων επιστημόνων τους οποίους χρησιμοποίησε σαν μεταφραστές στα Πανεπιστήμια του Σαλέρνο και της Νάπολης, ο σημαντικότερος από αυτούς ήταν ο Μωυσής του Σαλέρνο ο οποίος έκανε μεταφράσεις των Αραβικών κειμένων στα Λατινικά. Οι Ιουδαίοι μεταφραστές του Καρόλου βοήθησαν σημαντικά ώστε ο αρχαίος Αραβικός και ο μουσουλμανικός πολιτισμός να επιδράσουν στην προαναγεννησιακή Ευρώπη.
Μετά τον θάνατο του το βασίλειο της Σικελίας συνέχισε να υπάρχει σαν ξεχωριστό βασίλειο σε σχέση με την ηπειρωτική νότια Ιταλία, που αποτελούσε το βασίλειο της Νεαπόλεως. Τα δύο βασίλεια θα ενωθούν ξανά αργότερα στο ενιαίο «Βασίλειο των Δύο Σικελιών». Στη Θεία Κωμωδία του Δάντη εμφανίζεται στις πύλες του καθαρτηρίου να τραγουδάει μαζί με τον μεγάλο εχθρό του Πέτρο της Αραγωνίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1246 τη Βεατρίκη του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη και κληρονόμο του Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας και είχε τέκνα:
Όταν η Βεατρίκη απεβίωσε το 1267 από άγνωστη αιτία, ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο τη Μαργαρίτα των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρη του Εύδη, κόμη του Νεβέρ. Η κόρη τους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νεαπόλεως Κατηγορία:Βασιλείς της Αλβανίας Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Νάπολης Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Πρίγκιπες του Τάραντα
D-Crunch
Οι D-Crunch (κορεατικά: 디크런치) είναι εννεαμελές αντρικό νοτιοκορεατικό μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε από την εταιρία All-S Company το οποίο έκανε ντεμπούτο στις 6 Αυγούστου του 2018 με το single album "0806". Αποτελείται από τους Hyun Woo, Hyun Wook, Hyun Oh, Hyun Ho, Jungseung, Dylan, Minhyuk, O.V και Chanyoung.
Ιστορία
2018: Σχηματισμός και ντεμπούτο
Οι D-Crunch δημιουργήθηκε από την εταιρεία All-S από τον Λι Τζονγκ-σοκ. Το όνομά του συγκροτήματος είναι συντομογραφία του Diamond-Crunch, υποδηλώνοντας ότι είναι ικανοί να σπάσουν διαμάντια με την "δυνατή απόδοση και την ισχυρή μουσικότητα  . Άλλα ονόματα που είχαν σκεφτεί περιλαμβάνουν το  Hip Hop Force και Hip Hop Gangster  . Οι D-Crunch έχουν έξι ράπερ και τρεις τραγουδιστές, με αρχηγούς τους O.V και Hyunwook. αριστερά|μικρογραφία|Οι D-Crunch σε εκδήλωση υπογραφής αυτογράφων στο Lotte Mall στο [[Γκίμπο, τον Αύγουστο του 2018]] Το πρώτο τους single album, το 0806, και το και το lead single "Palace" κυκλοφόρησαν στις 8 Αυγούστου . Στις 12 Νοεμβρίου, το συγκρότημα ακολούθησε με το πρώτο του μίνι-άλμπουμ, το M1112 (4colors), και το "Stealer" . Κέρδισαν το Focus Award'' στα βραβεία 2018 Asia Artist, το πρώτο τους μετά από τέσσερις μήνες από το ντεμπούτο τους.
2019-παρόν: Προώθηση στο εξωτερικό
Οι D-Crunch έκαναν μία από τις εκατό αιτήσεις για την ακρόαση  2019 K-pop Dream Star  στην Ιαπωνία. Προχώρησαν στους τελικούς οκτώ και εμφανίστηκαν στο Αμφιθέατρο Μαϊχάμα στις 16 Μαρτίου. Ψηφισμένοι από μια ομάδα 9 κριτών και το κοινό, οι D-Crunch συγκέντρωσαν τους περισσότερους πόντους και κέρδισαν το  Grand Prix . Το συγκρότημα θα λάβει έως και 100.000.000 γιεν (≈794.300 ευρώ) για την κάλυψη των εξόδων προώθησης. Οι D-Crunch ταξίδεψαν στη Μαλαισία για μια περιοδεία προώθησης, η οποία ξεκίνησε με συνέντευξη Τύπου στις 22 Μαρτίου. Το γκρουπ κυκλοφόρησε το δεύτερο μίνι-άλμπουμ του "MO527" και το σινγκλ "Are You Ready?" στις 27 Μαΐου. Οι D-Cruncnh παρευρέθηκαν στα 2019 Asia Model Awards τον Ιούνιο, όπου το συγκρότημα κέρδισε το βραβείο rising star.
Μουσικό στυλ
Οι D-Crunch θέτουν τα θεμέλιά τους στη hip hop μουσική και προσπαθούν να μεταδώσουν ένα μήνυμα μέσα από τους στίχους τους. Κάθε μέλος δίνει ιδέες στους τραγουδοποιούς, για να ταιριάζουν τα τραγούδια περισσότερο στο στυλ του συγκροτήματος. Οι D-Crunch αναφέρουν τους BTS ως πρότυπο τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική στη Νότια Κορέα Κατηγορία:K-pop συγκροτήματα
Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ
thumb|right|225px|Εξώφυλλο του βιβλίου της 20ής έκδοσης, 2009 Η Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ είναι ένα μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη που αναφέρεται στη ζωή της Μεσαιωνικής Ελλάδας και πρωτοδημοσιεύθηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Η Καθημερινή (από τις 7 Νοεμβρίου 1937 μέχρι το 1938). Η οριστική έκδοση (με πολλές αλλαγές) του 1945 σημείωσε μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Μέχρι τις μέρες μας (2013) έχει εκδοθεί είκοσι φορές, επιβεβαιώνοντας ότι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα συγγράμματα του συγγραφέα. Μεταφράστηκε αρχικά στα σουηδικά.
Στην Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ, που ήταν το ιστορικό πρόσωπο Ισαβέλλα Α΄ της Αχαΐας των Βιλλ(ε)αρδουίνων, κεντρικό γεγονός αποτελεί η κατάληψη του φραγκικού κάστρου της Καλαμάτας το 1293 από Έλληνες και Σλάβους χωρικούς, με ιστορικό πλαίσιο την πολυτάραχη επoχή της Φραγκοκρατίας. Ο Τερζάκης συνθέτει ένα χρονικό ηρωισμού και αγάπης. Είναι το πιο παραδοσιακό στην κατασκευή του κείμενο του Τερζάκη, ενδεχομένως το πιο εύκολα αναγνώσιμο και εύληπτο, παρότι ογκώδες (564 σελίδες): το βάρος της αφήγησης κλίνει σαφώς προς τη δράση, το μυστήριο και την περιπέτεια.
Το έργο αποτελείται από τρία μέρη και πενήντα δύο κεφάλαια.
Παραπομπές
Πριγκιπεσσα Ιζαμπω Π Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Οδός Αθηνάς
Η Οδός Αθηνάς αποτελεί έναν από τους κεντρικούς δρόμους στην καρδιά της πόλης της Αθήνας, ο οποίος ενώνει το Μοναστηράκι με την Ομόνοια, διερχόμενος από την Πλατεία Κοτζιά και το παλιό Δημαρχείο της Αθήνας, καθώς και την Πλατεία Καραμάνου. Ο δρόμος διέρχεται επίσης μπροστά από την Δημοτική Αγορά των Αθηνών (Βαρβάκειος αγορά) και το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Έχει μήκος σχεδόν ενός χιλιομέτρου, από το οποίο τα 80 μέτρα είναι πεζοδρομημένα από το 1999. Διαθέτει δύο λωρίδες κυκλοφορίας (μία ανά κατεύθυνση) και χώρο για στάθμευση.
Πέριξ της οδού, υπάρχουν πολλά νεοκλασικά κτήρια, καταστήματα και πολυκατοικίες, ενώ τα υπόλοιπα είναι μοντέρνας αισθητικής.
Ιστορία
Η οδός ασφαλτοστρώθηκε για πρώτη φορά κατά τον 19ο αιώνα, ενώ μοντέρνα κτήρια ξεκίνησαν να κατασκευάζονται κατά τη δεκαετία του 1950. Αργότερα προστέθηκε φωτισμός και φωτεινοί σηματοδότες. Η οδός χαράκτηκε από τους αρχιτέκτονες Κλεάνθη και Σάουμπερτ το 1834.
Η οδός Αθηνάς είχε αποκτήσει για αρκετά μεγάλο διάστημα κακή φήμη, αρχικά λόγω των χασικλήδων, πορνείας κλπ και τις δεκαετίες του 1950 & του 1960 κυρίως λόγω των παπατζήδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθηνας
WhatsApp
Τεχνική
Το WhatsApp χρησιμοποιεί μια προσαρμοσμένη έκδοση του Extensible Messaging & Presence Protocol (XMPP) Μετά την εγκατάσταση του, δημιουργεί ένα λογαριασμό χρήστη χρησιμοποιώντας τον αριθμό τηλεφώνου ενός ατόμου ως το όνομα χρήστη. Το λογισμικό τότε συγκρίνει αυτόματα όλους τους αριθμούς τηλεφώνου από τις επαφές της συσκευής και τα καταχωρεί στη λίστα επαφών των χρηστών του WhatsApp. Τα μηνύματα πολυμέσων στέλλονται από το ανέβασμα του αρχείου εικόνας, ήχου ή βίντεο που και αυτό πρέπει να αποστέλλεται σε ένα διακομιστή HTTP και στη συνέχεια να στέλλεται ένας σύνδεσμος με το περιεχόμενο, μαζί με τη κωδικοποίηση Βase64 και τη μικρογραφία (εάν υπάρχει). Μέχρι τον Αύγουστο του 2012, τα μηνύματα στέλλονταν μη κρυπτογραφημένα, σε μορφή απλού κειμένου, καθιστώντας το σύστημα ευάλωτο σε εισβολές. Από τις 15 Αυγούστου του 2012, το προσωπικό της WhatsApp υποστηρίζει ότι τα μηνύματα είναι κρυπτογραφημένα στην "τελευταία έκδοση" του λογισμικού WhatsApp για iOS και Android (μη συμπεριλαμβανομένων των BlackBerry, Windows Phone και Symbian), χωρίς να προσδιορίζει την εφαρμογή μεθόδου κρυπτογράφησης.
Ασφάλεια
Τον Μάιο του 2011, μια απειλή ασφαλείας είχε συμβεί στο WhatsApp που άφησε λογαριασμούς χρηστών ευάλωτους για πειρατεία. Το Μάιο του 2011, αναφέρθηκε ότι οι ανακοινώσεις από το WhatsApp, και τα δεδομένα που αποστέλλονται και λαμβάνονται σε απλό κείμενο, δεν είναι κρυπτογραφημένα, που σημαίνει ότι τα μηνύματα μπορεί εύκολα να διαβαστούν, αν τα ίχνη πακέτων είναι διαθέσιμα. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, πιστεύεται ότι η πειρατεία έγινε, και στη συνέχεια φτιάχτηκε έτσι βοηθώντας το WhatsApp να αναπαραχθεί σε Android και Symbian, από τον Liroy van Hoewijk, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της CoreISP.net. Στη συνέχεια, το Μάιο του 2012 ερευνητές ασφαλείας ανάφεραν ότι οι νέες εκδόσεις του WhatsApp πλέον δεν στέλνουν μηνύματα ως απλό κείμενο. Ωστόσο, η κρυπτογραφική μέθοδος που εφαρμοζόταν στη συνέχεια περιγράφεται ως "ελαττωματική". Τον Σεπτέμβριο του 2011, κυκλοφόρησε μια νέα έκδοση της εφαρμογής WhatsApp Messenger για το iPhone. Σε αυτή τη νέα έκδοση, έχουν καλύψει μια σειρά από κρίσιμα κενά ασφαλείας που επέτρεπαν πλαστά μηνύματα να σταλούν και μηνύματα από οποιονδήποτε χρήστη του WhatsApp να διαβαστούν. Στις 6 Ιανουαρίου του 2012, ένας άγνωστος χάκερ δημοσίευσε μια ιστοσελίδα (WhatsAppStatus.net), η οποία έδωσε τη δυνατότητα να αλλάζει οποιοσδήποτε την κατάσταση κάποιου χρήστη στο WhatsApp, εφόσον γνώριζε τον αριθμό τηλεφώνου. Για να λειτουργήσει, θα χρειαζόταν η επανεκκίνηση της εφαρμογής. Σύμφωνα με τον χάκερ, είναι μόνο ένα από τα πολλά θέματα ασφαλείας του WhatsApp. Στις 9 Ιανουαρίου, το WhatsApp διορθώνει αυτό το πρόβλημα. Στην πραγματικότητα, το μόνο μέτρο που ελήφθη ήταν το κλείδωμα του IP της διεύθυνσης της συγκεκριμένης ιστοσελίδας. Στις 13 Ιανουαρίου 2012, το WhatsApp αφαιρέθηκε από το κατάστημα iOS App. Ο λόγος δεν αποκαλύφθηκε ποτέ. Η εφαρμογή προστέθηκε πάλι πίσω στο App Store τέσσερις ημέρες αργότερα.
Προστασία προσωπικών δεδομένων
Ένα άλλο θέμα που συνέβηκε στις 28 Νοεμβρίου του 2012, αν και αυτό δεν είναι θέμα ασφαλείας, αλλά περισσότερο ένα πρόβλημα με τα "μηνύματα αλυσίδα", όταν οι χρήστες λάμβαναν μηνύματα spam και εν άγνοια τους στέλλανε τα μηνύματα φάρσας σε άτομα στις λίστες επαφών τους. Το προσωπικό του WhatsApp σαφώς ανέφερε στην ιστοσελίδα της ότι όλα αυτά τα μηνύματα είναι ψεύτικα. Αυτό δεν ήταν έργο των χάκερ, αλλά έργο ανθρώπων που διαβίβαζαν τυχαία ανοησίες, ένα πρόβλημα που συμβαίνει σε οποιοδήποτε social media. Το θέμα της ιδιωτικότητας και της ασφάλειας έχει αποτελέσει το αντικείμενο μιας καναδικής ολλανδικής κυβερνητικής έρευνας. Η κύρια ανησυχία τους ήταν ότι το WhatsApp ζητά στους χρήστες να ανεβάζουν όλες τις επαφές από το κινητό τους τηλέφωνο, έτσι ώστε το WhatsApp θα μπορούσε να ανακαλύψει ποιοι, ανάμεσα στις υπάρχουσες επαφές των χρηστών, είναι διαθέσιμοι μέσω WhatsApp. Ενώ αυτός είναι ένας γρήγορος και εύκολος τρόπος για να συνδέει το χρήστη με τις επαφές που επίσης χρησιμοποιούν WhatsApp, αυτό σημαίνει ότι οι επαφές τους στη συνέχεια έχουν φυλαχτεί στους εξυπηρετητές του WhatsApp, συμπεριλαμβανομένων όλων των πληροφοριών των επαφών αλλά και των επαφών που δεν χρησιμοποιούν WhatsApp. Ωστόσο, αυτές οι πληροφορίες αποθηκεύονται χωρίς πρόσθετα στοιχεία εντοπισμού όπως ένα όνομα. Στις 31 Μαρτίου του 2013, η διοίκηση υποθέσεων των τηλεπικοινωνιών στη Σαουδική Αραβία, Communications and Information Technology Commission (CITC), εξέδωσε μια δήλωση σχετικά με τα πιθανά μέτρα κατά το WhatsApp, μεταξύ άλλων εφαρμογών, εκτός εάν οι πάροχοι των υπηρεσιών λάμβαναν σοβαρά μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν με τους κανονισμούς όσον αφορά την παρακολούθηση και την προστασία της ιδιωτικής ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Instant messengers Κατηγορία:Λογισμικό Android Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Ηγεμονία της Σάμου
Ηγεμονία της Σάμου ονομαζόταν το αυτόνομο κράτος υπό την επικυριαρχία της Υψηλής Πύλης (Οθωμανική Αυτοκρατορία) που δημιουργήθηκε το 1832 με απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων για τη διοίκηση της Σάμου μετά τη δημιουργία του Βασιλείου της Ελλάδας και την ανεξαρτητοποίηση μέρους των ελληνικών εδαφών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το καθεστώς αυτό παρέμεινε στη Σάμο έως τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και την ένωση του νησιού με την Ελλάδα.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η Σάμος είχε επαναστατήσει εναντίον των Τούρκων μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα το 1821. Παρά το γεγονός ότι η Σάμος συμμετείχε σ' όλη τη διάρκεια της επανάστασης, δεν εντάχθηκε στο νεοσύστατο Βασίλειο της Ελλάδας. Παρά το γεγονός ότι το Δεκέμβριο του 1832 ο σουλτάνος εξέδωσε Οργανικό Χάρτη με τον οποίο παραχωρούσε προνόμια, προκειμένου να οι Σαμιώτες να δηλώσουν υποταγή, μια τέτοιου περιεχομένου αυτονομία δεν τους ικανοποιούσε. Η αντίδραση προήλθε από τον Λυκούργο Λογοθέτη ο οποίος συγκρότησε χωρίς καμία διεθνή νομιμοποίηση και αναγνώριση, ένα ιδιότυπο κρατικό μόρφωμα, την ανεξάρτητη Σαμιακή Πολιτεία (1830-1834). Τελικά η ηγεμονία επιβλήθηκε με ένοπλη βία, τον Μάιο του 1834. Η αντίθεση των Σαμίων στο καθεστώς της Ηγεμονίας εκδηλώθηκε με τις πολλές συνελεύσεις τους στο διάστημα 1830-1834, τις αναφορές τους προς την ελληνική κυβέρνηση, τα διαβήματά τους προς τους εκπροσώπους των Δυνάμεων , την άρνησή τους να στείλουν επιτροπή στην Υψηλή Πύλη για να διαπραγματευθούν και η απόφασή τους να μεταναστεύσουν για να μην δηλώσουν υποταγή στην οθωμανική κυβέρνηση.
Ίδρυση
Οι παράγοντες οι οποίοι οδήγησαν στη διαμόρφωση του πολιτεύματος της Σάμου σε Ηγεμονία ήταν: Τελικά η απειλή των πρέσβεων των Τριών Μεγάλων Δυνάμεων Δυνάμεων το Σεπτέμβριο του 1833 ότι εντός διμήνου θα έπαυαν οποιαδήποτε προσπάθεια μεσολάβησης στην Υψηλή Πύλη για το Σαμιακό ζήτημα, η ύπαρξη κινήματος μέσα στη Σάμο υπέρ του συμβιβασμού με την Υψηλή Πύλη και κατά της μετανάστευσης και, τέλος, ο αποκλεισμός του νησιού από μοίρα του Οθωμανικού στόλου του Hasan Bey τον Απρίλιο του 1834, οδήγησαν στην αποδοχή του ηγεμονικού καθεστώτος, το οποίο επικυρώθηκε επισήμως από το ψήφισμα της γενικής συνέλευσης της 21ης Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Η αποδοχή από την Πύλη του συστήματος της ηγεμονίας για τη Σάμο και η παραχώρηση Οργανικού Χάρτη ως ρυθμιστικού πολιτειακού κειμένου της διοίκησης του νησιού, μαζί με την αναγνώριση της γλώσσας και της θρησκείας ως εθνικών χαρακτηριστικών, εντασσόταν στις πολιτικές ενσωμάτωσης που εφάρμοζε η Οθωμανική Αυτοκρατορία σε πολλές περιοχές προκειμένου να δώσει επωφελείς λύσεις σε περιπτώσεις αναταραχών.
Ο χαρακτήρας του καθεστώτος
Τον Δεκέμβριο του 1832 η Υψηλή Πύλη εξέδωσε το μπεράτι, με το οποίο καθόριζε το διοικητικό καθεστώς του νησιού και διοριζόταν ο πρώτος Μπέης-Ηγεμόνας. Ήταν το αποτέλεσμα της συναίνεσης της οθωμανικής κυβέρνησης και των Μεγάλων Δυνάμεων. Η Σάμος αποτελούσε τμήμα της οθωμανικής επικράτειας και η διοίκηση ανετίθετο σε χριστιανό, ο οποίος θα διοριζόταν από την Υψηλή Πύλη και θα διοικούσε το νησί με τη βοήθεια του Συμβουλίου ή Βουλής (meclis-i-șûrâ). Το τελευταίο θα αποτελείτο από προύχοντες εκλεγμένους από τους πλέον επιφανείς του τόπου, ενώ την προεδρία θα είχε ο Μπέης-Ηγεμόνας. Το μπεράτι παραχωρούσε αμνηστία στους Σαμίους, όριζε την πληρωμή φόρου υποτέλειας στην Υψηλή Πύλη (ύψους 400.000 γροσίων), απαγόρευε την εγκατάσταση οθωμανικών στρατευμάτων στο νησί, όριζε την απόλυτη ελευθερία στην άσκηση του εμπορίου και των λατρευτικών καθηκόντων, ενώ συμπεριλάμβανε στις αρμοδιότητες του Ηγεμόνα και την έκδοση των αδειών ναυσιπλοΐας και την άδεια εγκατάστασης ξένων υπηκόων στο νησί ή διαταγή απομάκρυνσης από αυτό.
Για τη Σάμο ίσχυε καθεστώς ημικυριαρχίας. Δεν μπορούσε να έχει συμβολή σε διακρατικές συνθήκες, να αναλαμβάνει υποχρεώσεις ή να αποκτά δικαιώματα με τις συνθήκες που συνήπτε η Υψηλή Πύλη, δεν μπορούσε να έχει διπλωματικούς εκπροσώπους και η Πύλη μόνη διόριζε τον εκάστοτε Ηγεμόνα.
Η διαμόρφωση των θεσμών της Ηγεμονίας συνέπεσε χρονικά με την έναρξη του Τανζιμάτ. Το λεξιλόγιο των Οθωμανικών πολιτειακών κειμένων της Ηγεμονίας παρακολουθεί την πολιτική ορολογία και ιδεολογία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο απαντώνται όροι μη καθιερωμένοι ακόμα στο οθωμανικό πολιτικό λεξιλόγιο (π.χ "ελευθερία", "γενική συνέλευση").
Ως προς τα προνόμιά της, η Σάμος τοποθετείται σε ένα ενδιάμεσο καθεστώς μεταξύ προνομιούχων περιοχών, όπως η Κρήτη ή ο Λίβανος, και στις αυτόνομες επαρχίες, όπως η Ρουμανία και η Αίγυπτος.
Η ηγεμονική εξουσία περιγράφεται με προσωποπαγείς όρους: η "ηγεμονία" αποδίδεται ως προσωπική εξουσία του Ηγεμόνα και όχι ως πολιτειακό μόρφωμα του νησιού, ή του νησιού ως οντότητας γενικά, ενώ τα χαρακτηριστικά της πολιτειακής οργάνωσης του νησιού ανανεώνονται εν είδει προνομίων στα διοριστήρια μπεράτια κάθε νέου Ηγεμόνα. Τα ελληνικά κείμενα χρησιμοποιούν συστηματικά όρους που υποδεικνύουν κρατική υπόσταση ("Βουλή", "Δημόσιαι οἰκοδομαί", "Πατρίς"). Τα οθωμανικά έγγραφα αντιθέτως, προκειμένου να συρρικνωθεί και συμβολικά η αυτονομία του νησιού, χρησιμοποιούν αυτοδιοικητικούς όρους.
Ηγεμονία Στεφάνου Βογορίδη
Η προτροπή του Στράτφορντ Κάνινγκ για διορισμό Σάμιου διοικητή συνάντησε την επίμονη άρνηση της Υψηλής Πύλης να διοικείται το νησί από ένα πρόσωπο που λίγα χρόνια πριν ειχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αποτίναξη της οθωμανικής κυριαρχίας. Τελικά διορίστηκε ως πρώτος Ηγεμόνας ένα προϊόν των Φαναριωτών μη προερχόμενος από Φαναριώτική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης, του βουλγαρικής καταγωγής Στέφανου Βογορίδη.«Στο πρόσωπο του Βογορίδη συνδυαζόταν η απόλυτη αφοσίωση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και προσωπικά στο Σουλτάνο Mahmud B', καθώς και η προθυμία στην εξυπηρέτηση των Βρετανικών συμφερόντων» Η πρώτη περίοδος της ηγεμονίας (1834-1849) υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή. Ο ηγεμόνας Στέφανος Βογορίδης διοίκησε το νησί με επιτρόπους οι οποίοι διαδοχικά ήταν:
Ηγεμονία Αλεξάνδρου Καλλιμάχη
Στις 19 Ιουνίου 1850 αποφασίζεται ο διορισμός του Αλέξανδρου Καλλιμάχη. Από το 1851, με τον ερχομό στη Σάμο του Γεωργίου Κονεμένου ως τοποτηρητή της ηγεμονίας, μπήκαν οι βάσεις του αυτόνομου καθεστώτος. Οργανώθηκαν οι υπηρεσίες του κρατιδίου, τα δικαστήρια, ιδρύθηκαν σχολεία σε όλες τις κοινότητες του νησιού, τυπογραφείο, ψηφίστηκαν νόμοι βασικοί, ξεχώρισαν οι τρεις εξουσίες, επιβλήθηκε η πειθαρχία και ο σεβασμός στους νόμους, πατάχθηκε η ληστοπειρατεία.
Ηγεμονία Ιωάννη Γκίκα
Στις 4 Απριλίου 1854 ο Ιωάννης Γκίκας φτάνει στη Σάμο. Επί των ημερών του ο Λιμήν Βαθέος γίνεται η πρωτεύουσα της Σάμου. Από το 1855, επί της ηγεμονίας του Ι. Γκίκα, άρχισε να λειτουργεί το Πυθαγόρειο Γυμνάσιο ως ανώτερο εκπαιδευτήριο και πολύ σύντομα Ανώτερο Παρθεναγωγείο. Μετακλήθηκαν από την Ελλάδα σπουδαίοι δάσκαλοι, εισήχθη ο θεσμός των υποτροφιών για όσους είχαν τις ικανότητες να σπουδάσουν. Πολλοί νέοι απόφοιτοι συνέχισαν τις σπουδές τους στην Ελλάδα, Κωνσταντινούπολη ή το εξωτερικό. Μετά το πέρας των σπουδών τους επέστρεψαν στη Σάμο και συμμετέχοντας στα κοινά διαμόρφωσαν τις νέες πνευματικές και πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Η επίδρασή τους στη σαμιακή κοινωνία δεν άργησε να φανεί. Από την παραίτηση του Γκίκα τον Δεκέμβριο το 1858 μέχρι τον διορισμό νέου ηγεμόνα, για τρεις μήνες περίπου, τα ηγεμονικά καθήκοντα εκτελούνταν από αντιπροσωπεία βουλευτών και τον Διευθυντή του Ηγεμονικού Γραφείου.
Ηγεμονία Μιλτιάδη Αριστάρχη
Ο Μιλτιάδης Αριστάρχης έφτασε στη Σάμο στις 20 Απριλίου 1859. Στη δράση του πιστώνεται η ρύθμιση υπαλληλικών ζητημάτων, η ενίσχυση του κλάδου της δικαιοσύνης με τη σύσταση Εφετείου, χωρίς πλέον την ανάμειξη των βουλευτών, οι οποίοι αξιοποιούνταν ως ακυρωτικό δικαστήριο. Οι Αστικές σχέσεις στη Σάμο ρυθμίζονταν από τον Αρμενόπουλο και τα τοπικά έθιμα, τα οποία ο Αριστάρχης ζήτησε να καταγραφούν από σχετική επιτροπή, αλλά λόγω των αντιφάσεών τους το αποτέλεσμα δεν επικυρώθηκε. Η πρόσληψη νέου προσωπικού στο Πυθαγόρειο Γυμνάσιο και η ίδρυση νέων σχολείων αποτύπωνε τη μέριμνά του για θέματα παιδείας. Μάλιστα είχε εισηγηθεί την καθιέρωση φόρων επί των ενοικιαζομένων σπιτιών και φόρου επιτηδεύματος για ενίσχυση των σχολικών πόρων, αλλά η Συνέλευση τους απέρριψε. Επίσης εμπλουτίσθηκε το δημόσιο τυπογραφείο, για να μπορεί να αναλάβει την εκτύπωση διδακτικών βιβλίων για τα σχολεία. Κατασκεύασε το λιμάνι του Πυθαγορείου. Η πρώτη εφημερίδα της Σάμου εκδίδεται στα χρόνια του. Ψήφισε νόμους με τους οποίους ρυθμιζόταν η ταχυδρομική υπηρεσία του νησιού προς εξυπηρέτηση των οικισμών του νησιού και απαγορευόταν η ανέγερση κατοικιών πλησίον νεκροταφείων Ανολοκλήρωτο έμεινε το εγχείρημα καταγραφής της μοναστηριακής περιουσίας με τη θέσπιση αρμόδιας Επιτροπής. όπως και η ίδρυση Λωβοκομείου η οποία κατέστη δυνατή μεταγενεστέρως. Η Συνέλευση ψήφισε να καθιερωθεί ως τιμώμενη επέτειος προς τιμήν του νέου Ηγεμόνα η ημερομηνία άφιξης του Αριστάρχη στη Σάμο, η 23η Απριλίου. Επίσης ψηφίσθηκε η αγορά αμπελώνα από το δημόσιο, με σκοπό να δωρηθεί στη σύζυγο του Ηγεμόνα Ευρυδίκη, ως εκδήλωση ευγνωμοσύνης του τόπου στο πρόσωπό του. Ο Αριστάρχης θέλησε να εισάγει νέο φορολογικό σύστημα, για να γίνει πιο δίκαιη η φορολόγηση: αντικατέστησε το σύστημα της αποδεκάτισης με εκείνο της εγγείου φορολογίας. Τελικά προτιμήθηκε μικτό σύστημα φορολόγησης επί της παραγωγής και επί της εκτάσεως. Επί της Ηγεμονίας του στάλθηκαν για πρώτη φορά γεωργικά προϊόντα της Σάμου στη διεθνή έκθεση του Λονδίνου, τα οποία βραβεύθηκαν. Ο Αριστάρχης απουσίαζε συχνά στην Κωνσταντινούπολη και την ηγεμονική εξουσία ασκούσε η Βουλή με το Ηγεμονικό Γραφείο.
Ηγεμονία Γεωργίου Βέροβιτς
Ο Γεώργιος Βέροβιτς ήταν Σερβικής καταγωγής γεννημένος στα Σκόρδα μέλος της σουλτανικής υπηρεσίας των ανακτόρων εστάλη στα 1895 στη Σάμο ως ηγεμόνας της. Με την άφιξή τους είχε να αντιμετωπίσει έντονο δημιοσιονομικό πρόβλημα, όπως τους απλήρωτους υπαλλήλους για χρονικό διάστημα επτά μηνών. Η περίοδος της Ηγεμονίας σφραγίστηκε από την ίδρυση Αρχαιολογικού Μουσείου, το κτίσιμο δύο δεξαμενών για την ύδρευση της πρωτεύουσας, την απαγόρευση της αλιείας του γόνου και την αύξηση του ενεργητικού του δημόσιου ταμείου με το ποσό των επτά χιλιάδων χρυσών λιρών.
Ηγεμονία Κωνσταντίνου Βαγιάννη
Ο Βαγιάννης γεννήθηκε το 1846 στη Νεάπολη (Νεβσεχίρ) της Καππαδοκίας. Φοίτησε πρώτα στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και κατόπιν σπούδασε νομικά στην Κωνσταντινούπολη και την Αθήνα. Έγινε καθηγητής του εμπορικού δικαίου στην Κωνσταντινούπολη, διορίστηκε σύμβουλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και αναδείχτηκε σε έναν από τους σημαντικότερους νομικούς της εποχής του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Από τον Μάρτιο του 1899 μέχρι τον Αύγουστο του 1900 διορίστηκε ηγεμόνας της Σάμου, διαδεχόμενος τον Στέφανο Μουσούρο. Ενώ στην αρχή ήταν αγαπητός από τον ελληνικό πληθυσμό του νησιού, και εκείνος ανταπέδιδε αυτήν την αγάπη, μετέπειτα απαγόρευσε τον Σαμιακό Εθνικό Ύμνο και τη Σαμιακή Εθνική Σημαία. Ακόμα, απέλυσε και το δήμαρχο ο οποίος διαμαρτυρήθηκε για αυτό το γεγονός.
Παρά τα προνόμια και τα δικαιώματα των κατοίκων της Ηγεμονίας της Σάμου, προσπάθησε να πείσει τον Οθωμανό σουλτάνο να καταργήσει τις αποφάσεις του προηγούμενου κοινοβουλίου. Για αυτό το λόγο, το κοινοβούλιο ζήτησε την αντικατάστασή του, αίτημα που ο σουλτάνος έκανε δεκτό με αποτέλεσμα ο Βαγιάννης να αντικατασταθεί από τον Μιχαήλ Γρηγοριάδη στις 16 Αυγούστου 1900.
Ηγεμονία Γεωργίου Γεωργιάδη
Η Πύλη διόρισε τον Γεώργιο Γεωργιάδη, στις 9 Σεπτεμβρίου 1907, στέλνοντας ένα χρηματικό ποσό ως δώρο : εκατό λίρες για το Νοσοκομείο και εκατό για τους πτωχούς. Από τις πρώτες ενέργειές του ήταν οι αυθαίρετες παύσεις και οι αυθαίρετοι διορσιμοί υπαλλήλων. Η Βουλή αντέδρασε καταγγέλοντάς τον στη Βεζυρεία και τελικά υπέβαλε την παραίτησή του.
Ηγεμονία Ανδρέα Κοπάση
Ο Ανδρέας Κοπάσης στις 21 Δεκεμβρίου 1907 δέχθηκε να αναλάβει την Ηγεμονία της Σάμου μετά από πρόταση του Φερίτ Πασά. Συχνά επισεπτόταν με την ακταιωρό τα λιμάνια και τα χωριά της Σάμου για να υποσχθεί στους κατοίκους παροχές ώστε να αποκτήσει την εμπιστοσύνη που ήθελε στο πρόσωπό του. Το 1911 ξεκινά ο ηλεκτροφωτσιμός του νησιού από το Βαθύ και την περιοχή της προκυμαίας.
Ένα από τα πρώτα ζητήματα που κλήθηκε να διαχειριστεί ήταν το θέμα του λαθρεμπορίου το οποίο τον έφερε σε σύγκρουση με τους Έλληνες προύχοντες του νησιού. Τον Μάιο του 1908 έφτασε Τουρκικός στρατός στο νησί και ακολούθησε συμπλοκή με τους Έλληνες χωροφύλακες. Νέες τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις έφθασαν στο νησί εξαπολύοντας επίθεση κατά των εξεγερμένων οι οποίοι τελικά διέφυγαν με τον Σοφούλη προς τις Κυκλάδες.
Στο διάστημα 11-17 Σεπτεμβρίου 1908 διεξάγεται δίκη και καταδικάζονται οι στασιαστές σε θάνατο ερήμην. Μάλιστα ο Κοπάσης ζήτησε να καθιερωθεί τοπική Εορτή για τη διάσωση της ζωής του. Η διακυβέρνησή του αποκτά αυταρχικά χαρακτηριστικά: καταργεί άρθρα της Ποινικής Δικονομίας, προβαίνει σε αυθαίρετες συλλήψεις, εκφράζει με κάθε τρόπο την αφοσίωσή του στο καθεστώς των Νεότουρκων, σύνταγμα τουρκικού στρατού αρχίζει να σταθμεύει μόνιμα στο νησί, τουρκική σημαία υψώνεται στα δημόσια καταστήματα. Δολοφονήθηκε στις 9 Μαρτίου 1912 από τον νεαρό Σταύρο Μπαρέτη. ο οποίος σκοτώθηκε στη συνέχεια από τους υπασπιστές του δολοφονημένου Ηγεμόνα.
Ηγεμονία Γρηγορίου Βεγλερή
Στη Σάμο έφθασε στις 22 Μαρτίου 1912. Η εγγύτητα προς στη Σάμο του ιταλοτουρκικού πολέμου έκανε τον Βεγλερή να είναι επιφυλακτικός σε κάθε ενέργειά του. Οι νόμοι και τα διατάγματα που εκδίδονται επί των ημερών του αποτυπώνουν μια ήπια και συντηρητική διοίκηση που φαίνεται ότι σέβεται τους θεσμούς της αυτονομίας.
Ο Σαμιακός λαός ζητάει αμνήστευση για τους καταδικασθέντες ερήμην σε θάνατο το 1908 και ζητάει την αποκατάσταση των προνομίων και ο Βεγλερής στέλνει στρατό για να διαλύσει τους διαδηλωτές. 6 Σεπτεμβρίου 1912 παύουν να τυπώνονται τα διοικητικά έγγραφα που υπογράφει ο Βεγλερής.
Ακμή της Σάμου
Η μεγαλύτερη ανάπτυξη της ηγεμονίας της Σάμου σημειώθηκε κατά το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα με την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής, του εμπορίου και της βιομηχανίας. Μαζί με την αμπελουργία, που αποτελούσε την κύρια οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων, αναπτύχθηκαν η καπνοκαλλιέργεια, η καπνοβιομηχανία και η βυρσοδεψία, σημαντικοί κλάδοι της τοπικής οικονομίας, που υπερέβησαν τα όρια της ηγεμονίας και άκμασαν μέχρι το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παράλληλα, στα τέλη του αιώνα ήταν εμφανής και η πνευματική ανάπτυξη της Σάμου με την παρουσία λογίων και λογοτεχνών, την έκδοση βιβλίων και την κυκλοφορία εφημερίδων, όπως οι: Σάμος, Ευνομία, Φως, Πατρίς, Νέα Ζωή, Πρόοδος, Νέα Σάμος. Κατασκευάζονται δημόσια έργα, δρόμοι και λιμάνια, δημόσια και ιδιωτικά κτίρια κοσμήματα για τον τόπο, αναδιοργανώνεται η εκπαίδευση, αναπτύσσεται η βιομηχανία κυρίως δερμάτων και καπνού, η γεωργία, το εμπόριο και η ναυτιλία.
Κατάργηση Ηγεμονίας
Το Σεπτέμβριο του 1912 σημειώθηκε επαναστατικό κίνημα με επικεφαλής το Σοφούλη. Η εθνοσυνέλευση των Σαμίων, που συγκλήθηκε αμέσως μετά, κήρυξε την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα στις 11 Νοεμβρίου 1912. Με την εικονική κατάληψη του νησιού από μοίρα του ελληνικού στόλου, το Μάρτιο του 1913, τερματίστηκε οριστικά το καθεστώς της ηγεμονίας. Μέχρι την ενσωμάτωσή της στην Ελλάδα, η Σάμος διοικήθηκε από προσωρινή κυβέρνηση έως το 1914 με πρόεδρο το Θεμιστοκλή Σοφούλη.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας  Σάμος
Σαγκάν Τόσου
Η Σαγκάν Τόσου (ιαπωνικά: サガン鳥栖, Sagan Tosu) είναι ιαπωνικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα την Τόσου της Περιφέρειας Σαγκά. Η ομάδα συμμετέχει στην J1 League.
Σαγκάν είναι μια επινοημένη λέξη με δύο σημασίες πίσω από αυτήν. Ένα από τα ομόφωνα της είναι ο ψαμμίτης (砂岩, sagan) στα ιαπωνικά. Αυτό συμβολίζει πολλά μικρά στοιχεία που ενώνονται για να σχηματίσουν ένα ανυπέρβλητο αντικείμενο, για παράδειγμα ως μεταφορά για μια ομάδα. Επίσης, το Sagan Tosu μπορεί να ερμηνευθεί ως «Τόσου της Σάγκα (Περιφέρεια)» στη διάλεκτο της περιοχής.
Ιστορία
Τον Φεβρουάριο του 1997, η Σαγκάν ιδρύθηκε ως ένας νέος σύλλογος που ουσιαστικά ήταν η συνέχεια της Τόσου Φιούτσουρς, η οποία είχε διαλυθεί τον προηγούμενο μήνα και θα συμμετείχε στην Japan Football League από το 1997 έως το 1998, καθώς και στο Κύπελλο J. League το 1997 ως ευνοϊκό μέτρο, αν και το καθεστώς μέλους του της Ένωσης της J. League δεν είχε απονεμηθεί στην Σαγκάν. Το 1999 έγινε δεκτή στη νέα J. League Division 2 (J2) ως μία από τις αρχικές δέκα ομάδες, όπου παρέμεινε μέχρι τον προβιβασμό της στην J1 στο τέλος της σεζόν 2011. Τα πράγματα άλλαξαν και είχαν αρχίσει να γίνονται θετικά με τον νέο Πρόεδρο & Διευθύνοντα Σύμβουλο, Μινόρου Τακεχάρα, ο οποίος είναι επίσης ιδιοκτήτης του συλλόγου.
Στην πρώτη της σεζόν στην J. League Division 1 το 2012, ανατρέποντας την πρόβλεψη πολλών κριτικών σχετικά με τον άμεσο υποβιβασμό της στο J2, διατήρησε τη θέση της μεταξύ της 5ης και της 11ης θέσης σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, εκτός μόνο της 2ης εβδομάδας κατά την οποία κατατάχθηκε ως 13η. Κατατάχθηκε στην τρίτη θέση μετά την 33η εβδομάδα, έχοντας την ευκαιρία να προκριθεί στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ του 2013 αν δεν θα έχανε από την Γιοκοχάμα Φ. Μαρίνος στον τελευταίο αγώνα της σεζόν 2012. Ωστόσο, έχασε από τη Γιοκοχάμα Μαρίνος με 0-1 και κατέλαβε την 5η θέση, ενώ η Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς νίκησε τη Ναγκόγια Γκράμπους και κατέλαβε την 3η θέση. Έγινε επίσης ο πρώτος σύλλογος στην Ασία που υπέγραψε συνεργασία με την Warrior Sports, η οποία είναι επίσης χορηγός της αγγλική Λίβερπουλ και άλλων ομάδων.
Το 2014, η ομάδα ήταν στην πιο επιτυχημένη σεζόν στην J. League Division 1, καθώς κατατάχθηκε στην κορυφή του πρωταθλήματος μετά την 1η, 2η, 13η και 18η εβδομάδα. Ωστόσο, η ομάδα εξέδωσε μια ανακοίνωση στις 8 Αυγούστου, αρκετές ημέρες μετά τον αγώνα της 18ης εβδομάδας, όπου η Σαγκάν επέστρεψε στην κορυφή του πρωταθλήματος, πως το συμβόλαιο του προπονητή Γιουν Τζονγκ-χουάν τερματίστηκε ξαφνικά στις 7 Αυγούστου ξαφνικά. Το 2014, συνέχισε τη διεθνή επέκτασή της και ξεκίνησε μια σχέση με την ιταλική Γιουβέντους για την ιαπωνική περιοδεία της Γιουβέντους U16 το 2014. Στις 10 Ιουλίου 2018, η ομάδα κατέληξε σε συμφωνία με τον πρώην νικητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου, του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του Γιουρόπα Λιγκ, Φερνάντο Τόρες. Ο Τόρες έπαιξε σε 35 αγώνες με την ομάδα, όπου σημείωσε 5 γκολ, προτού τελικά κλεμάσει τα παπούτσια της πλούσιας σταδιοδρομίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαγκάν Τόσου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιαπωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997 Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Ανδρέας Γ΄ της Ουγγαρίας
Ο Ανδρέας Γ' Άρπαντ (III. András, 1265 - 14 Ιανουαρίου 1301) ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας (1290-1301). Ήταν υιός του Στεφάνου του Υστερότοκου και της 2ης συζύγου του, Τομαζίνας Μοροζίνι, κόρης του Μικέλε πατρίκιου της Βενετίας.
Νεανική ηλικία
Λίγο πριν αποβιώσει ο πατέρας του, όρισε κηδεμόνα του υιού του τον Αλμπέρτο Μοροζίνι, αδελφό της συζύγου του. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λαδίσλαου Δ' οι βαρώνοι και ο ανώτερος κλήρος (prelates) είχαν αντιδράσει στην κακή διοίκησή του. Το 1278 ο βαρώνος Ivan Koszegi κάλεσε τον Ανδρέα από τη Βενετία, αλλά όταν ήρθε η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και ο Ανδρέας επέστρεψε στη Βενετία. Το 1290 ο Lodomer αρχιεπίσκοπος του Esztergom ξανακάλεσε τον Ανδρέα, που αυτή τη φορά πιάστηκε αιχμάλωτος.
Διεκδικητές
Κάποιος Ανδρέας εμφανίστηκε ως αδελφός του Λαδίσλαου Δ', αλλά εξαναγκάστηκε να φύγει και δολοφονήθηκε. Ο Ροδόλφος Α' Αψβούργων δούκας της Αυστρίας διεκδίκησε το θρόνο, με τη δικαιολογία ότι ο πάππος τού Ανδρέα Γ', απειλούμενος από τους Μογγόλους, του είχε δηλώσει υποτέλεια. Ο υιός του Αλβέρτος Α' κατέλαβε μερικές περιοχές. Ο Ανδρέας Γ', αφού με στρατό έδιωξε τις φρουρές από τις πόλεις και τα κάστρα που είχε καταλάβει ο Αλβέρτος Α', συνήψε ειρήνη το 1291. Επίσης η μεγαλύτερη αδελφή τού Λαδίσλαου Δ΄, η Μαρία σύζυγος του Καρόλου Β΄ Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης, διεκδίκησε τον θρόνο στο όνομα τού υιού της Καρόλου Μαρτέλου, όμως ο Ανδρέας Γ΄ νίκησε τον αντίπαλο στρατό.
Εξέγερση των βαρώνων
Όταν οι ευγενείς της Δαλματίας και Κροατίας αναγνώρισαν τον Κάρολο, ο Ανδρέας Γ' τοποθέτησε τη Βενετή μητέρα του Τομαζίνα Μοροζίνι διοικητή και αυτή δραστηριοποιήθηκε ώστε να επιστρέψουν στον υιό της. Ο Koszegi επαναστάτησε, αιχμαλώτισε τον Ανδρέα Γ' και μετά τον ελευθέρωσε (1292). Ο Borsa κατέλαβε ένα κάστρο, αλλά ο Ανδρέας Γ' κατέλαβε το κάστρο του Borsa. Για να προσεταιριστεί τον Στέφανo-Ούρο Β΄ βασιλιά της Σερβίας, έδωσε στον ανιψιό αυτού ως σύζυγο την ανιψιά του Κωνστάνς Μοροζίνι. Οικονόμος (Palatine) έγινε ο Amadeus Aba και μετά ο Μatthew III Csak που επίσης εξεγέρθηκε. Ο Ανδρέας Γ', που στο μεταξύ χήρεψε, νυμφεύτηκε την κόρη του Αλβέρτου Α', αλλά ούτε ενωμένοι κατόρθωσαν να καταβάλουν τους Koszegi.