cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Αλβάνης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1583, μετά τον θάνατο του Γρηγορίου ΙΓ', ήταν να γίνει Πάπας, λόγω των παιδιών του όμως, αυτό δεν έγινε δυνατό.
Πέθανε στις 23 Απριλίου 1591.
Συγγράμματα
Ο Αλβάνης έγραψε πολλά, από τα οποία τα κυριότερα είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Ρίτσαρντ Σέρμαν (συνθέτης)
Ο Ρίτσαρντ Σέρμαν (Richard Morton Sherman, γενν. 12 Ιουνίου 1928) είναι Αμερικανός συνθέτης, που επικεντρώνεται στη σύνθεση μουσικών ταινιών, συνεργαζόμενος με τον αδελφό του Ρόμπερτ Σέρμαν. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της The Walt Disney Company, το μουσικό δίδυμο αυτό, έχει συνθέσει τα περισσότερα μουσικά θέματα ταινιών από οποιοδήποτε άλλο δίδυμο. Μερικά από τα πιο γνωστά κομμάτια των Αδελφών Σέρμαν βρίσκονται στις ταινίας: Μαίρη Πόππινς, Το βιβλίο της ζούγκλας, Ο Γουίνι το αρκουδάκι, Τσίττυ - Τσίττυ, Μπανγκ - Μπανγκ, Η Σταχτοπούτα και το τριαντάφυλλο αλλά και στο Σάρλοτ η αραχνούλα. Παρόλα αυτά, το πιο γνωστό τους κομμάτι είναι το It's a Small World, τραγούδι το οποίο παίζεται ανελλιπώς στα λούνα παρκ. Μάλιστα, σύμφωνα με την Time είναι το πιο παιγμένο τραγούδι στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Χόρχε Μπουκάι
Ο Χόρχε Μπουκάι (ισπαν.: Jorge Bucay, 30 Οκτωβρίου 1949) είναι γιατρός, ψυχοθεραπευτής της σχολής Γκεστάλτ και συγγραφέας γεννημένος στην Αργεντινή. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει περισσότερα από δύο εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από δεκαεπτά γλώσσες.
Βιογραφία
Ο Χόρχε Μπουκάι γεννήθηκε το 1949 σε μια λαϊκή γειτονιά του Μπουένος Άιρες. Ξεκίνησε να εργάζεται στην ηλικία των δεκατριών ετών και ασχολήθηκε με διάφορες δουλειές. Είναι γιατρός και ψυχοθεραπευτής της σχολής Γκεστάλτ. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Του Μπουένος Άιρες το 1973.
Ειδικεύτηκε στη θεραπεία των νοητικών ασθενειών εργαζόμενος αρχικά σε νοσοκομεία και κλινικές και, εν συνεχεία, δίνοντας διαλέξεις σε ιδρύματα, κολέγια, θέατρα, καθώς και σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Όταν αποφάσισε να ασχοληθεί και με τη συγγραφή, είδε περισσότερα από δώδεκα βιβλία του να μεταφράζονται σε -τουλάχιστον- δεκαεπτά γλώσσες και να τοποθετούνται πρώτα στις λίστες των ευπώλητων κάθε χώρας.
Εργάζεται ως ψυχοθεραπευτής ενηλίκων, ζευγαριών και κοινωνικών ομάδων. Ζει στα προάστια του Μπουένος Άιρες με τη γυναίκα του και έχει δύο παιδιά. Μάλιστα το ένα από τα παιδιά του, ο Ντεμιάν Μπουκάι, είναι και εκείνος ψυχιάτρος-ψυχοθεραπευτής, καθώς και συγγραφέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Αργεντινοί ψυχίατροι
Φαμπρίσιο Ομπέρτο
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο άρχισε να κάνει τα πρώτα του βήματα στο χώρο του επαγγελματικού μπάσκετ σε ηλικία 17 ετών, όταν και πήγε να δοκιμαστεί στην Ατένας ντε Κόρδοβα, μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της Αργεντινής. Από πολύ νωρίς έδειξε τις ικανότητές του, γεγονός που οδήγησε την τότε διοίκηση της Αργεντίνικης ομάδας να προσφέρουν στον Ομπέρτο επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας. Στην Ατένας ντε Κόρδοβα αγωνίστηκε μέχρι και την περίοδο 1997-1998.
Μετά από δύο χρόνια στην Ταού, ο Ομπέρτο μετεγγράφη στην επίσης Ισπανική Παμέσα Βαλένθια, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2005.
Το 2005, Ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του και πήρε μεταγραφή στους Σαν Αντόνιο Σπερς, ομάδα του ΝΒΑ. Μάλιστα, στους Σπερς συνάντησε έναν ομοεθνή του σούπερ σταρ, τον Μανού Τζινόμπιλι. Με τους Σαν Αντόνιο Σπερς αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια, κατακτώντας μάλιστα το πρωτάθλημα του ΝΒΑ το 2007.
Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς.
Το 2010, έμεινε ελεύθερος από τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς. Παρά το γεγονός ότι είχε ιδιαίτερα καλές προτάσεις από την Εφές Πίλσεν και τη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο προτίμησε να περιμένει κάποια πρόταση από ομάδα του ΝΒΑ, προκειμένου να συνεχίσει να αγωνίζεται στο καλύτερο Πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου. Τελικώς, ήρθε η πρόταση από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, η οποία και έγινε αποδεκτή από τον Αργεντίνο σέντερ.
Μέσα στο 2010, κάποια προβλήματα υγείας ανάγκασαν τον Φαμπρίσιο Ομπέρτο να δώσει ένα πρόωρο τέλος στη μπασκετική του καριέρα, για να προφυλάξει την υγεία του. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2013 επέστρεψε στην ενεργό δράση υπογράφοντας επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ατένας Ντε Κόρδοβα, ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα, στην οποία επέστρεψε μετά από 14 ολόκληρα χρόνια.
Τελικώς, το καλοκαίρι του 2013 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, αυτή τη φορά οριστικά.
Εθνική Αργεντινής
Ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο αγωνιζόταν στην Εθνική Αργεντινής από το 1995 μέχρι και το 2011. Έχει αγωνιστεί σε πολλές διοργανώσεις και έχει κατακτήσει μεταξύ άλλων ένα αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2002, ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και ένα χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αργεντινής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
Ηφαιστειακός δόμος
thumb|250px|Ηφαιστειακός δομός του όρους Μυόκο Ο ηφαιστειακός δόμος, ηφαιστειακός θόλος ή θόλος λαβας, είναι ένας κυκλικός απομονωμένος λόφος επίγειος ή υποθαλάσσιος ηφαιστειακής προέλευσης με απότομες πλαγιές. Δημιουργείται όταν το μάγμα ανέλθει στην επιφάνεια και ψυχθεί προτού αρχίσει να χύνεται ως λάβα επειδή δεν περιέχει αέρια ή είναι ιδιαίτερα παχύρρευστη. Η λάβα των δόμων πέρα από το γεγονός ότι είναι φτωχή σε αέρια είναι συνήθως ανδεσιτικής σύστασης, δηλαδή πλούσια σε διοξείδιο του πυριτίου. Η λάβα σταδιακά συσσωρεύεται και σχηματίζει ένα θόλο στη θέση έκχυσης, ο οποίος στερεοποιείται.
Σχηματισμός
Οι ηφαιστειακοί δόμοι δημιουργούνται όταν μάγμα ανεβαίνει προς την επιφάνεια της Γης μέσω ενός πόρου. Το μάγμα αρχικά είναι πλούσιο σε διαλυμένα αέρια, όμως αυτά χάνονται με αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά το ιξώδες της λάβας, μια διαδικασία γνωστή ως ρυολιθική σκλήρυνση (rheological stiffening). Τα αίτια αυτής της διαδικασίας είναι η διάλυση του αερίου και η μικρολιθική κρυστάλλωση (microlite crystallization) όταν η λάβα αρχίσει να ψύχεται.Σταδιακά το μάγμα ισοεντροπιακά γίνεται ένα καυτό κρυσταλλικό στερεό. Λόγω του υψηλού ιξώδους, η κολλώδης λάβα δε μετακινείται μακριά από τη φλέβα, δημιουργώντας ένα θόλο, ο οποίος ψύχεται σταδιακά.
Δυναμική
Οι δόμοι είναι δυναμικές μορφές που μπορούν να εξελιχθούν με τη πάροδο του χρόνου μέσω διάφορων διαδικασιών όπως η ανάπτυξη, η στερεοποίηση και η διάβρωση.
Οι ηφαιστειακοί δόμοι μπορούν να αναπτυχθούν ενδογενώς ή εξωγενώς. Η πρώτη συνεπάγεται τη επέκταση του δόμου εσωτερικά για να φιλοξενήσει νέα λάβα και η δεύτερη αναφέρεται στην επιφανειακή συσσώρευση της λάβας. Το υψηλό ιξώδες της λάβας την εμποδίζει να ρεύσει μακριά από την σχισμή από την οποία εκβάλλει, δημιουργώντας μια δομή που μοιάζει με θόλο από κολλώδη λάβα που στη συνέχεια ψύχεται αργά in situ. Οι δόμοι μπορεί να φτάσουν σε ύψος αρκετών εκατοντάδων μέτρων και μπορεί να αναπτυχθούν αργά και σταθερά για μήνες (π.χ. ηφαίστειο Άνζεν), χρόνια (π.χ. ηφαίστειο Σουφριέρ Χιλς) ή ακόμη και αιώνες (π.χ. ηφαίστειο Μεράπι). Οι πλευρές αυτών των δομών αποτελούνται από ασταθή συντρίμμια βράχων. Λόγω της διαλείπουσας συσσώρευσης πίεσης αερίου, οι θόλοι μπορεί να υποστούν συχνά επεισόδια έκρηξεων. Εάν μέρος του θόλου λάβας καταρρεύσει ενώ εξακολουθεί να είναι τετηγμένο, μπορεί να παράγει πυροκλαστικές ροές. Άλλοι κίνδυνοι που συνδέονται με τους θόλους λάβας είναι η καταστροφή ιδιοκτησιών, δασικές πυρκαγιές και λαχάρ που προκλήθηκαν από πυροκλαστικές ροές κοντά σε λάσπη, χιόνι και πάγο. Οι ηφαιστειακοί δομοί είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των στρωματοηφαιστείων σε όλο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια Κατηγορία:Ηφαιστειολογία Κατηγορία:Λόφοι
Πανσόλειο Κύπελλο
Το Πανσόλειο Κύπελλο αποτελεί ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λευκωσίας της Κύπρου. Διοργανώνεται από την Πανσόλειο Αθλητική Ομοσπονδία (ΠΑΟ) από το 1969. Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι ομάδες του Πανσόλειου Πρωταθλήματος.
Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ.
Δομή
Στο Πανσόλειο Κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες του Πανσόλειου Πρωταθλήματος, οι οποίες αγωνίζονται σε διπλούς νοκ-άουτ αγώνες μεταξύ τους. Ο τελικός είναι μονός και διεξάγεται σε ουδέτερο στάδιο.
Οι κυπελλούχες ομάδες
α Δεν διεξήχθη λόγω της τουρκικής εισβολής. β Διεκόπη λόγω της Πανδημίας COVID-19.
Δείτε επίσης
Πανσόλειο Κύπελλο Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Μέσα στη Νύχτα των Άλλων
Μέσα στη Νύχτα των Άλλων είναι ο έβδομος και τελευταίος δίσκος που κυκλοφόρησαν οι Τρύπες τον Ιούλιο του 1999, λίγο πριν την οριστική διάλυση του συγκροτήματος.
Κομμάτια
Κατηγορία:Τρύπες (δισκογραφία)
1283 Κομσομολία
Η Κομσομολία (Komsomolia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,236. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Ρώσο αστρονόμο Βλαντιμίρ Αλμπίτσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την Κομσομόλ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κομσομολίας εκτιμάται σε 26,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1856. Η Κομσομολία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά πιθανώς κάθε 96 ώρες (αν αληθεύει είναι μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κομσομολια
3092 Ηρόδοτος
Ο Ηρόδοτος (Herodotus) είναι ένας αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική (δηλαδή προς την πλευρά της τροχιάς του πλανήτη Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, μέχρι και τα εξώτατα όριά της, και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,124. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Ηροδότου, του αποκληθέντα και «πατέρα της Ιστορίας».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ηροδότου εκτιμάται σε 35,1 ± 3,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,057 ± 0,011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ηροδοτος
Μεθυλένιο (γενικά)
Η γέφυρα μεθυλενίου ή ομάδα μεθυλενίου ή μεθανοδιύλιο
Η γέφυρα μεθυλενίου απαρτίζεται απο δύο άτομα υδρογόνου ενωμένα με ένα άτομο άνθρακα το οποίο διατηρεί δύο ελεύθερες μονάδες σθένους. Έχει τετραεδρική δομη (sp3 υβριδισμό), και δύο ασύζευκτα ηλεκτρόνια και γι' αυτό είναι διρίζα. Με τα δύο ασύζευκτα ηλεκτρόνια σχηματίζει δύο απλούς δεσμούς και είναι η επαναλαμβανόμενη δομική μονάδα των ευθύγραμμων ανθρακικών αλυσίδων. Σε κάθε ομόλογη σειρά της οργανικής χημείας δύο διαδοχικά μέλη διαφέρουν κατά την ομάδα μεθυλένιο.
Η οργανική ένωση Μεθυλένιο
Μεθυλένιο είναι οργανική ένωση που αποτελείται από δύο άτομα υδρογόνου και ένα άτομο άνθρακα δηλαδή CH2. Η συστηματική ονομασία του κατα IUPAC είναι διυδρίδιο του άνθρακα ενώ επίσης ονομάζεται καρβένιο καθώς είναι το απλούστερο καρβένιο. Στο μεθυλένιο ο άνθρακας είναι δισθενής και έχει ένα ασύζευκτο ζεύγος ηλεκτρονίων.
Το μεθυλιδένιο
Τέλος ο όρος μεθυλένιο χρησιμοποιείται επίσης για την ομάδα μεθυλιδένιο (=CH2) δηλαδή τον άνθρακα με δύο άτομα υδρογόνου που συνδέεται όμως με διπλό δεσμό με το υπόλοιπο του μορίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Σεργκέι Γκοτσμάνοφ
Ο Σεργκέι Ανατόλιεβιτς Γκοτσμάνοφ (λευκορωσικά: Сяргей Гоцманаў και ρωσικά: Сергей Анатольевич Гоцманов, 27 Μαρτίου 1959) είναι παλαίμαχος Λευκορώσος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στις θέσεις του επιτελικού μέσου και του επιθετικού. Διετέλεσε διεθνής με τις εθνικές ομάδες της Σοβιετικής Ένωσης και αργότερα της Λευκορωσίας, συμμετέχοντας με την πρώτη στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1988.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κέρδισε τέσσερις φορές το βραβείο του καλύτερου Λευκορώσου ποδοσφαιριστή της χρονιάς.
Σε επίπεδο συλλόγων
Ο Γκοτσμάνοφ γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου του 1959 στο Μινσκ της σημερινής Λευκορωσίας, το οποίο τότε αποτελούσε έδαφος της ΣΣΔ Λευκορωσίας της Σοβιετικής Ένωσης. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τη Ντιναμό Μινσκ, προωθούμενος στην ανδρική ομάδα το 1977. Μερικά χρόνια αργότερα, έχοντας μεσολαβήσει δύο σύντομα περάσματα από τις Ντνιέπρ Μογκιλιόφ και Ντιναμό Μπρεστ, ακολούθησε η καθιέρωσή του στο βασικό σχήμα της Ντιναμό Μινσκ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1990.
Ως ποδοσφαιριστής της Ντιναμό μέτρησε 289 συμμετοχές και 31 γκολ για το σοβιετικό πρωτάθλημα. Επίσης, ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 1982, καθώς και στις προημιτελικές φάσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της σεζόν 1983/84 (όπου σκόραρε σε μια από τις δύο αναμετρήσεις του β΄ γύρου κόντρα στην Γκιόρι ΕΤΟ ), του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ του 1984/85 (πετυχαίνοντας 4 γκολ, όλα σε μια αναμέτρηση ) και του Κυπέλλου Κυπελλούχων του 1987/88 (με ένα τέρμα σε 6 συμμετοχές ).
Κατά το β΄ μισό της περιόδου 1989/90, ο Γκοτσμάνοφ αγωνίστηκε στη Β΄ Κατηγορία της Αγγλίας ως παίκτης της Μπράιτον, σκοράροντας τέσσερις φορές σε 16 αναμετρήσεις. Κατόπιν μεταπήδησε ως ελεύθερος στη Σαουθάμπτον, αγωνιζόμενος στην Α΄ Κατηγορία. Στον ένα χρόνο παραμονής του στους «Αγίους», κατέγραψε 16 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, όντας εναλλακτική επιλογή πίσω από τους Ματ Λε Τισιέρ, Ροντ Ουάλας και Άλαν Σίρερ. Μετά την αποδέσμευσή του από τον αγγλικό σύλλογο ακολούθησε ένα πέρασμα από τη Β΄ κατηγορία της Γερμανίας για λογαριασμό της Χάλεσερ ΦΚ, με 19 συμμετοχές και 4 τέρματα για το πρωτάθλημα.
Κατόπιν επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου αγωνίστηκε πρώτα για μια διετία στη Ντιναμό Μινσκ (με 10 τέρματα σε 25 εμφανίσεις για το λευκορωσικό πρωτάθλημα) και έπειτα στη ΦΚ Ντιναμό-93 Μινσκ. Στη συνέχεια μετανάστευσε οικογενειακώς στις ΗΠΑ, ολοκληρώνοντας την καριέρα του το 1998 στη Μινεσότα Θάντερ.
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε ως προπονητής ποδοσφαίρου σε επίπεδο ακαδημιών.
Εθνικές ομάδες
Ο Γκοτσμάνοφ διετέλεσε διεθνής με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σοβιετικής Ένωσης από το 1984 μέχρι το 1988, ενώ μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ πραγματοποίησε ορισμένες συμμετοχές και με τη Λευκορωσία.
Σε επίπεδο ανδρών αγωνίστηκε για πρώτη φορά με τα χρώματα της ΕΣΣΔ τον Μάιο του 1984, σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση κόντρα στη Φινλανδία. Κατέγραψε συνολικά 31 συμμετοχές μέχρι και το 1988, πετυχαίνοντας δύο τέρματα, ένα εκ των οποίων σε νικηφόρα φιλική αναμέτρηση (2-0) με την Αγγλία στο Λονδίνο. Διετέλεσε μέλος της ομάδας που ήταν φιναλίστ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1988, συμμετέχοντας στα τέσσερα από τα πέντε παιχνίδια της ΕΣΣΔ στη διοργάνωση, ανάμεσα στα οποία και στον τελικό κόντρα στην Ολλανδία.
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την επακόλουθη ανεξαρτητοποίηση της Λευκορωσίας, ο Γκοτσμάνοφ μέτρησε τρεις παρουσίες με την εθνική ομάδα της χώρας καταγωγής του, καταγράφοντας ένα τέρμα, στην παρθενική του συμμετοχή με αντίπαλο την Ουκρανία (ισοπαλία 1-1).
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λευκορωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάλεσερ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μινεσότα Θάντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μπρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Μινσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό-93 Μινσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γεγονότα Οκτωβρίου 2014
6 Οκτωβρίου
(AFP/Reuters via ABC News Australia)
8 Οκτωβρίου
(Tolo News)
(enet.gr)
31 Οκτωβρίου
10
Στεφάν Ρισασέ
Ο Στεφάν Ρισασέ (γεννημένος στις 26 Αυγούστου του 1972) είναι Γάλλος παλαίμαχος διεθνής καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Ο Στεφάν Ρισασέ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της καλαθοσφαίρισης το 1987 στις ακαδημίες της Κλερμοντουά, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1988 έπαιζε μπάσκετ στο Εθνικό Ινστιτούτο Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής της Γαλλίας, περισσότερο γνωστό ως INSEP.
Το 1989, μεταπήδησε στην ASPO Τουρ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1990 άφησε την πόλη Τουρ και ταξίδεψε με προορισμό τη Λυών, όπου αγωνίστηκε αρχικά με την CRO Λιονναί (1990-1991) κι έπειτα με τη JET Λιονναί (1991-1994).
Το 1994, ο Ρισασέ μετεγγράφη στην Παρί Ρέισινγκ. Στην ομάδα του Παρισιού παρέμεινε για τα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ το 1999 μεταπήδησε στην επίσης γαλλική Πο Ορτέζ.
Το 2000, ο Ρισασέ άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του τη Γαλλία και ταξίδεψε με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 2002 έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του ίδιου έτους.
Το 2008, επέστρεψε στη Γαλλία και πήρε μεταγραφή στην Ελάν Σαλοναί. Δύο χρόνια αργότερα, αποφάσισε να τερματίσει την πολυετή του καριέρα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Στεφάν Ρισασέ ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Γαλλίας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει συνολικά 123 συμμετοχές. Αγωνίστηκε με την Εθνική Γαλλίας σε δύο ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (το 1997 και το 1999) και συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, στους οποίους η Γαλλία κατέκτησε τη δεύτερη θέση μετά το χαμένο τελικό από τις ΗΠΑ.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
NGC 1365
Ο NGC 1365 (γνωστός και ως Μεγάλος Ραβδωτός Σπειροειδής Γαλαξίας) είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 56 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κάμινο. Ο πυρήνας του έχει οβάλ σχήμα και γωνιακή διάμετρο περίπου 50″ × 40″.
Οι βραχίονες του σχηματίζουν μεγάλες καμπύλες βόρεια και νότια από τα άκρα της ραβδωτής δομής που εκτείνεται σε άξονα ανατολικό-δυτικό. Έχουν ανιχνευθεί οι υπερκαινοφανείς αστέρες 2012fr, 2001du, 1983V και 1957C στον NGC 1365.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1365 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κάμινος (αστερισμός) 13179
Διονύσιος Ζαννετίνος
Ο Διονύσιος Ζαννετίνος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Το θρήσκευμα Καθολικός. Αναφέρεται αρχικά ως δυτικός επίσκοπος των ενωμένων εκκλησιών Κέω και Κύθνου. Παραιτήθηκε από αυτές τις εκκλησιαστικές διοικήσεις και ανέλαβε άλλες δύο στην Κρήτη το 1538, τις ενωμένες επισκοπές της Χερσονήσου και του Μυλοποτάμου.
Ο Διονύσιος διέπρεψε δια της έξοχης πολυμάθειάς του. Παρευρέθηκε στην Σύνοδο της Τριδεντίνη και υπόγραψε στα πρακτικά με το όνομά του και το συμπληρωματικό «Graecus» (Έλλην). Ο ιστορικός Μαλλαβιτζίνος που κατέγραψε τα της συνόδου αυτής αναφέρει εκτός των άλλων και το παράστημα της Ελληνικής ψυχής του Διονύσιου. Τις δε θεολογικές του ικανότητες απέδειξε ο Ζαννετίνος όταν αγωνιζόμενος να αποδείξει την δικαίωση των ασεβών και διαλεγόμενος περί των εκτάκτων εισοδημάτων των επισκοπών. Πολλοί τον θαύμασαν και τον επαίνεσαν για τα λόγια του στην σύνοδο αυτή, διότι ο επίσκοπος Καβήνσιος μέσα στην την έξαψη της λογομαχίας έβαλε χέρι στο μούσι του Κρητικού και του ξερίζωσε μια χούφτα τρίχες. Οι πρεσβευτές και πατέρες ταράχτηκαν για την ασεβή και απροσδόκητη αυτή πράξη του Καβήνσιου και τιμώρησαν τον υβριστή όπως έπρεπε, ενώ ο Δημήτριος γονυπετής παρακαλούσε να συγχωρέσουν τον αντίδικό του και να μην του φερθούν σκληρά.
Απόθεσε την επισκοπή της Χερσονήσου το 1549 και την επισκοπή του Μυλοποτάμου το 1555 και αναχώρησε για την Βενετία, όπου πέθανε το 1566.
Συγγράμματα
Ο Νικόλαος Σοφιανός προσφωνεί τον Διονύσιο στην μετάφραση του «Περί παίδων αγωγής» του Πλουτάρχου και του πλέκει δίκαιο έπαινο.
Του Διονυσίου λόγος βρίσκεται στα πρακτικά της Συνόδου της Τριδεντίνης. Εκτός του λόγου αυτού, άλλο έργο δεν είναι γνωστό.
Αγγλεσίτης
Ο αγγλεσίτης (αγγλ. anglesite) είναι θειικό ορυκτό του μολύβδου. Το όνομά του οφείλεται στη νήσο Άνγκλεσι (Anglesey) της Ουαλλίας, στο Pary's Mine όπου και πρωτοβρέθηκε. Ανήκει στην ομάδα του βαρύτη, με τον οποίο έχει παρόμοια δομή, πολύ υψηλότερη, όμως, πυκνότητα.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι ορυκτό συχνά συναντώμενο στις ζώνες οξείδωσης κοιτασμάτων μολύβδου, στις οποίες μπορεί να συνιστά σημαντικό μετάλλευμα. Σχετίζεται με κερουσίτη, γαληνίτη, γύψο, μαλαχίτη, βουλφενίτη και θείο.
Απαντά σε πολλές περιοχές της Γης. Σημαντικές εμφανίσεις του, εκτός από την νήσο Άνγκλεσι, υπάρχουν στην Κάμπρια και στην Σκωτία (Ηνωμένο Βασίλειο), στην Αυστρία (Καρινθία), Γερμανία, Σλοβενία, Ρωσία (Ουράλια όρη και χερσόνησος Καμτσάτκα), στην Τυνησία και στο Μαρόκο. Επίσης σε αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ, στο Μεξικό και την Αυστραλία.
Βιβλιογραφία
Αγγλεσίτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Ενωμένη Μακεδονία
thumb|right|250px|Ένας χάρτης τυπωμένος από [[Σλαβομακεδόνες εθνικιστές το 1993. Απεικονίζει τον ευρύτερο μακεδονικό χώρο διαιρεμένο μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας, της Ελλάδας και της Βουλγαρίας με συρματόπλεγμα.]] thumb|250px|Ο μακεδονικός χώρος σύμφωνα με Σλαβομακεδόνες εθνικιστές. Από το 1946, ορισμένοι Γιουγκοσλάβοι και Σλαβομακεδόνες εθνικιστές έχουν εκφράσει αλυτρωτικές διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας («Μακεδονία του Αιγαίου»), της Βουλγαρίας («Μακεδονία του Πιρίν»), της [[Αλβανίας («Μάλα Πρέσπα» και «Γκόλο Μπρντο») και της Σερβίας (και μια μικρή περιοχή του Κόσοβου) (Γκόρα και «Πρόχορ Πτσίνσκι»), παρόλο που Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί και Σέρβοι αποτελούν την πλειονότητα σε κάθε περιοχή αντίστοιχα. Αυτές οι εθνικιστικές ομάδες απολαύουν πιο περιορισμένη υποστήριξη από την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας από το 1995, τότε δηλαδή που συμφώνησαν να αναθεωρήσουν το σύνταγμά τους και να διαγράψουν όλα τα άρθρα με αλυτρωτικό ύφος.]]
Ενωμένη Μακεδονία (Обединета Македонија Ομπεντινέτα Μακεντόνιϊα) είναι αλυτρωτικός όρος του σλαβομακεδονικού εθνικισμού που έχει ως απώτερο σκοπό την ένωση μιας περιοχής των Βαλκανίων την οποία οι Σλαβομακεδόνες εθνικιστές παρουσιάζουν ως τον ευρύτερο μακεδονικό χώρο ο οποίος σύμφωνα με αυτούς διαμελίστηκε μεταξύ της Ελλάδας («Μακεδονία του Αιγαίου»), της Βουλγαρίας («Μακεδονία του Πιρίν»), της Σερβίας («Μακεδονία του Βαρδάρη») και της Αλβανίας («Μάλα Πρέσπα» και «Γκόλο Μπρντο») σύμφωνα με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, με την ελληνική πόλη της Θεσσαλονίκης ως πρωτεύουσα. Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί από τα πρώτα χρόνια του εικοστού αιώνα, πολλές φορές συνδεδεμένος με τη Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία.
Παρόλο που οι εδαφικές διεκδικήσεις διαφέρουν από εθνικιστή σε εθνικιστή, οι περισσότεροι Σλαβομακεδόνες θεωρούν ότι τους ανήκουν οι εξής περιοχές από αυτές τις χώρες:
Μια σημαντική πτυχή αυτού του δόγματος είναι ότι οι περισσότεροι κάτοικοι του ευρύτερου μακεδονικού χώρου εκτός της Βόρειας Μακεδονίας είναι καταπιεσμένοι «Μακεδόνες» (δηλ. Σλαβομακεδόνες), και περιγράφουν αυτές τις περιοχές ως τις «αλύτρωτες» περιοχές της Μακεδονίας. Στις περιπτώσεις της Αλβανίας και της Βουλγαρίας, ισχυρίζονται ότι οι απογραφές μειονοτήτων υποτιμούν τον αριθμό Σλαβομακεδόνων στις χώρες αυτές (στην Αλβανία υπάρχουν 4.697 Σλαβομακεδόνες σύμφωνα με την απογραφή 1989, ενώ Σλαβομακεδόνες εθνικιστές ισχυρίζονται ότι ο πραγματικός αριθμός είναι 120.000-350.000, και στη Βουλγαρία υπάρχουν 5.071 Σλαβομακεδόνες σύμφωνα με την απογραφή 2001, ενώ Σλαβομακεδόνες εθνικιστές ισχυρίζονται ότι ο πραγματικός αριθμός είναι 200.000 ). Στην Ελλάδα, υπάρχει μια σλαβόφωνη κοινότητα της οποίας διάφορα τμήματα έχουν διαφορετικές εθνικές ταυτότητες (οι περισσότεροι δηλώνουν δίγλωσσοι Έλληνες, μικρές κοινότητες δηλώνουν Σλαβομακεδόνες και Βούλγαροι). Σύμφωνα με την Ελληνική Επιτροπή Ελσίνκι, οι σλαβόφωνοι συνολικά αριθμούν 100.000-200.000, ενώ μόνοι 10.000-30.000 θα έχουν σλαβομακεδονική εθνική ταυτότητα. Σύμφωνα με Σλαβομακεδόνες εθνικιστές υπάρχουν 800.000 «Μακεδόνες» στην Ελλάδα.
Οι ρίζες του όρου ξεκινούν το 1910. Μια από τις κύριες πλατφόρμες της Πρώτης Βαλκανικής Κομμουνιστικής Συνέλευσης το 1910 ήταν η λύση του Μακεδονικού Ζητήματος. Ο Γκεόργκι Ντίμιτρωφ το 1915 έγραψε ότι η δημιουργία μιας Μακεδονίας η οποία διαιρέθηκε σε τρία τμήματα επρόκειτο να ενωθεί ξανά με ίσα δικαιώματα στο πλαίσιο μιας Βαλκανικής Δημοκρατικής Ομοσπονδίας.
Η ιδέα της ένωσης της Μακεδονίας με κομμουνιστική διακυβέρνηση παραιτήθηκε το 1948 όταν οι Έλληνες κομμουνιστές έχασαν τον Εμφύλιο Πόλεμο και δημιουργήθηκε το χάσμα μεταξύ του Τίτο και της ΕΣΣΔ και της φιλοσοβιετικής Βουλγαρίας.
Πριν και αμέσως μετά την ανεξαρτησία της Βόρειας Μακεδονίας όμως, πιστευόταν στην Ελλάδα ότι η ιδεολογία περί «Ενωμένης Μακεδονίας» είχε την υποστήριξη των αρχών της κυβέρνησης της Βόρειας Μακεδονίας (και ως ομόσπονδου κράτους της Γιουγκοσλαβίας και ως ανεξάρτητο κράτος). Στο πρώτο σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας το οποίο υιοθετήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1991 και αναθεωρήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1992 έγραφε:
Τελικά, στις 13 Σεπτεμβρίου 1995, η Βόρεια Μακεδονία υπέγραψε μια ενδιάμεση συμφωνία με την Ελλάδα για να διακόψει η ελληνική κυβέρνηση τον οικονομικό φραγμό που είχε επιβάλλει, για πολλούς λόγους οι οποίοι συμπεριλάμβαναν τις εδαφικές διεκδικήσεις. Σύμφωνα με την ενδιάμεση συμφωνία, η Βόρεια Μακεδονία, θα παραιτείτο από όλες τις διεκδικήσεις στα γειτονικά της κράτη, και από τότε, η έννοια της «Ενωμένης Μακεδονίας» δεν έχει λάβει επίσημη υποστήριξη από την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας. Η έννοια όμως χρησιμοποιείται πολύ από Σλαβομακεδόνες εθνικιστές οι οποίοι ακόμα προβάλλουν διεκδικήσεις εις βάρος των γειτόνων της Βόρειας Μακεδονίας.
thumb|250px|Χάρτης της Μακεδονίας από το 1885 από τον Φ. Μπιανκόνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Εθνικισμός στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Αλυτρωτισμός Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Ναχιτσεβάν
Η Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν (αζερικά Naxçıvan Muxtar Respublikası, τουρκικά Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti, Nahçıvan Muhtar Cumhuriyeti, αρμενικά Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն, ρωσικά Нахичеванская Автономная Республика) αποτελεί αποσπασμένο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν. Έχει έκταση 5.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνορεύει με την Αρμενία, την Τουρκία και με το Ιράν. Η πρωτεύουσά του είναι η πόλη του Ναχιτσεβάν, η οποία είναι και έδρα κρατικού πανεπιστημίου. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2007, το Ναχιτσεβάν έχει πληθυσμό 382.059 κατοίκων, η πλειοψηφία των οποίων είναι Αζέροι, ενώ υπάρχουν επίσης Κούρδοι και Ρώσοι.
Ετυμολογία
thumb|Το Μαυσωλείο του Μομίνε, στο Ναχιτσεβάν. thumb|Αναλυτικός χάρτης του Ναχιτσεβάν. Άλλα ονόματα του Ναχιτσεβάν είναι Nakhichevan, Nachidsheuan, Nakhijevan, Nakhchawan, Nakhitchevan, Nakhjavan, και Nakhdjevan. Σύμφωνα με τον λόγιο του 19ου αιώνα Χάινριχ Χούμπσμαν το όνομα "Nakhichavan" στα αρμενικά σημαίνει στην κυριολεξία «μέρος της προσάραξης», μια αναφορά στην κατά τη Βίβλο προσάραξη της κιβωτού του Νώε στο Όρος Αραράτ που βρίσκεται λίγο δυστικότερα, στο έδαφος της Τουρκίας. Ο ίδιος λόγιος όμως σημειώνει ότι δεν ήταν γνωστό αυτό το όνομα στην αρχαιότητα. Πιθανότατα το όνομα εξελίχθηκε σε "Nakhchivan" από το "Naxcavan". Το "Naxc" ήταν όνομα και το "avan" στα αρμενικά σημαίνει «πόλη». Αναφέρεται επίσης στη "Γεωγραφία" του Πτολεμαίου ως Ναξουάνα. Άλλες πηγές θέλουν το όνομα να προέρχεται από το περσικό Nagsh-e-Jahan ("Εικόνα του κόσμου"), αναφορά στην ομορφιά της περιοχής. Στους Άραβες του Μεσαίωνα βρίσκουμε το όνομα "Νασαβά".
Ιστορία
Σύμφωνα με την παράδοση της Αρμενίας, το Ναχιτσεβάν ιδρύθηκε από το Νώε. Το αρχαιότερο υλικό που βρέθηκε στην περιοχή προέρχεται από τα νεολιθικά χρόνια. Το 189 π.Χ. το Ναχιτσεβάν αποτέλεσε τμήμα του νέου Βασιλείου της Αρμενίας.
Τον 7ο αιώνα η περιοχή υποτάχθηκε στους Άραβες. Ως τον 11ο αιώνα νέοι κατακτητές έγιναν οι Σελτζούκοι Τούρκοι. Ακολούθησαν οι Γεωργιανοί και οι Μογγόλοι.
Το 16ο αιώνα ο έλεγχος του Ναχιτσεβάν περιήλθε στους Πέρσες και στη δυναστεία των Σαφαβιδών. Το 1828 το κατέλαβαν οι Ρώσοι και οι τσαρικές αρχές ενθάρρυναν την επανεγκατάσταση του αρμενικού πληθυσμού στο Ναχιτσεβάν. Το χανάτο του διαλύθηκε το 1828 και εντάχθηκε σε αυτό του Γερεβάν. Κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης του 1905 έγιναν βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα σε Αζέρους και Αρμενίους. Ακολούθησαν σφαγές και ο αρμενικός πληθυσμός μειώθηκε.
Μάχη στις Κυνός Κεφαλάς
Το λήμμα Μάχη στις Κυνός Κεφαλαί μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω ιστορικά γεγονότα:
Ναχιτσεβάν
Ιστορία
Το Δεκέμβριο του 1918, με την υποστήριξη του Κόμματος Ισότητας του Αζερμπαϊτζάν, ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία του Αράς στο Ναχιτσεβάν από τον Τζαφάρ Κουλί Χαν Ναχτσιβάνσκι. Η αρμενική κυβέρνηση δεν αναγνώρισε το νέο κράτος και απέστειλε στρατό στην περιοχή. Έτσι, ξέσπασε ο Πόλεμος στο Αράς. Το 1919 εδραιώθηκε η αρμενική κυριαρχία στην αποσχισθείσα περιοχή. Την ίδια χρονιά απεχώρησαν και οι Βρετανοί, ενώ συνεχίστηκε λυσσαλέα ο πόλεμος ανάμεσα σε Αρμένιους και Αζέρους.
Το 1920 το Ναχιτσεβάν καταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό και έγινε αυτόνομη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία με στενούς δεσμούς με το Αζερμπαϊτζάν. Επί σοβιετικού καθεστώτος αποσοβήθηκε κάπως η ένταση στις σχέσεις μεταξύ Αζέρων και Αρμενίων, ενώ βελτιώθηκαν και οι υποδομές.
Το 1992 το Ναχιτσεβάν έγινε θέατρο εχθροπραξιών κατά τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Σήμερα, το Ναχιτσεβάν παραμένει αυτόνομο και διεθνώς αναγνωρίζεται ως τμήμα του Αζερμπαϊτζάν, όμως διοικείται από Κοινοβούλιο που εκλέγουν οι κάτοικοί του. Ένα νέο Σύνταγμα για το Ναχιτσεβάν εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα στις 12 Νοεμβρίου 1995 και εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση στις 28 Απριλίου 1998. Τέθηκε σε ισχύ στις 8 Ιανουαρίου του 1999. Ωστόσο, η δημοκρατία παραμένει απομονωμένη, όχι μόνο από το υπόλοιπο Αζερμπαϊτζάν, αλλά και πρακτικά από ολόκληρη την περιοχή του Νοτίου Καυκάσου. Σήμερα Πρόεδρος της Βουλής της Δημοκρατίας είναι ο Βασίφ Ταλίμποφ, ο οποίος μέσω του γάμου του σχετίζεται με την αζερική πολιτική οικογένεια κυβερνητών, Αλίγιεφ. Είναι γνωστός για την αυταρχικότητα και τη διαφθορά που χαρακτηρίζει το κράτος του αλλά και τη διακυβέρνησή του.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|250px|Η διοικητική διαίρεση του Ναχιτσεβάν. Το Ναχιτσεβάν υποδιαρείται σε 8 διοικητικές περιφέρειες. 7 από αυτές λέγονται ραγιόν''.
Αυτές είναι:
Διοίκηση
Πρόεδροι της Βουλής της Αυτόνομης Δημοκρατίας του Ναχτσιβάν.
Από το 1991 πρόεδροι της Βουλής ήταν οι εξής:
Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2008
Το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας το 2008 ήταν η όγδοη έκδοση από του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας, και το πρώτο σε μια νέα μορφή που εισήχθη. Οι αγώνες ήταν διπλοί, μια φορά στο γήπεδο της μιας ομάδας και μετά στης άλλης. Η πρωταθλήτρια του 2004, Αυστραλία δεν συμμετείχε μετά την έξοδο από την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας για την Ασιατική Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία, καθώς και για πρώτη φορά από το 1996 Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας, δεν καθορίστηκε χώρα διεξαγωγής. Σε αντίθεση με το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2004, όπου είχαν συμμετάσχει δέκα ομάδες από την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας, στο  τουρνουά του 2008 θα Συμμετέχουν μόλις τέσσερις ομάδες.
Το κύπελλο κέρδισε η Νέα Ζηλανδία, που κατά συνέπεια προκρήθηκε για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2009 στη Νότια Αφρική.
Πρόκριση
Οι τέσσερεις χώρες που προκρίθηκαν είναι:
Σημειώσεις
Πρωταθλητής 🇳🇿
Σκόρερς
Μπήκαν συνολικά 39 γκολ σε 12 αγώνες. Ακολουθεί λίστα των σκόρερς.
Αναφορές
Κατηγορία:Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας
Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010 (eliminacje strefy OFC)
Δήμος Νεστορίου
thumb|250px|Χάρτης των Δημοτικών Ενοτήτων του Δήμου Νεστορίου. Ο Δήμος Νεστορίου  είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Νεστορίου και Ακριτών και των κοινοτήτων  Αρρενων και  Γράμου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 618.46 τ.χλμ και ο πληθυσμός του είναι 2.646 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (3.542 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Νεστόριο.
Άλλοι οικισμοί του Δήμου είναι η Πτελιά, η Αγία Άννα, η Παλιά Κοτύλη, ο Πεύκος, η Νίκη, το Λειβαδοτόπι, το Γιαννοχώρι, ο Τρίλοφος, το Λιτσιτσάρι, τα Στενά, η Καλή Βρύση, ο Μεσόβραχος, το Πευκόφυτο.
Δήμαρχοι
Από το 1978 και μετά, δήμαρχοι ήταν οι εξής: ....
Λιμένες Μάλμπερι
thumb|250px|Αεροφωτογραφία του λιμένα Μάλμπερι "Β" στην [[Αρρομάνς. 27 Οκτωβρίου 1944]] Οι λιμένες Μάλμπερι (αγγλ. Mulberry Harbours) ήταν δύο προκατασκευασμένοι προσωρινοί λιμένες που κατασκευάστηκαν από τους Βρετανούς σε δύο από τις παραλίες της απόβασης της Νορμανδίας το 1944. Κύριος σκοπός των λιμένων αυτών ήταν η από θαλάσσης υποστήριξη των αποβιβασμένων δυνάμεων με πολεμικό υλικό, καύσιμα και τρόφιμα.
Αρχικός σχεδιασμός
Έχοντας ως παράδειγμα την τραγική κατάληξη της επιδρομής της Διέππης το 1942, οι Σύμμαχοι είχαν αντιληφθεί ότι η απλή αεροπορική υπεροχή και υποστήριξη στις αποβατικές δυνάμεις κατά την απόβαση της Νορμανδίας κάθε άλλο παρά ικανοποιητική μπορούσε να χαρακτηριστεί: Οι Γερμανοί είχαν οργανώσει το Τείχος του Ατλαντικού, η άμυνα του οποίου θα μπορούσε να εξουδετερωθεί μόνο με επαρκή αριθμό μάχιμων μονάδων, που θα διέθεταν τον απαραίτητο εξοπλισμό και θα μπορούσαν να τροφοδοτούνται με αδιάλειπτους ρυθμούς. Ήταν εμφανές ότι αυτό θα μπορούσε να εξασφαλιστεί μόνον από τη θάλασσα, αλλά οι Γερμανοί είχαν οχυρώσει άψογα τους δύο μεγαλύτερους και κύριους λιμένες της Νορμανδίας, το Χερβούργο και την Χάβρη. Λόγω αυτών των οχυρώσεων (που κάλυπταν τους λιμένες και τις λιμενικές εγκαταστάσεις) οι Σύμμαχοι όφειλαν να εξετάσουν άλλους τρόπους προώθησης των τεράστιων ποσοτήτων υλικού που απαιτούσε η (ενδεχόμενη τότε) απόβαση στη Νορμανδία, ειδικά κατά τις πρώτες ημέρες της απόβασης. Έτσι, οι Βρετανοί, ήδη από το 1941, είχαν συστήσει μια μικρή ομάδα μηχανικών, υπό την επωνυμία "Transportation 5 (συντομογραφικά Tn5) που είχε ως αρχικό αντικείμενο την ανάπτυξη μεθόδων για την ταχεία αποκατάσταση κατεστραμμένων λιμένων. Οι Βρετανοί πρότειναν να "μεταφέρουν" το δικό τους λιμάνι μαζί με τις αποβατικές δυνάμεις. Το σχέδιο έτυχε της υποστήριξης του Βρετανού πρωθυπουργού Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος, τον Μάιο του 1943, έγραψε το ακόλουθο, διάσημο πλέον, σημείωμα:
Έχοντας, έτσι, την πρωθυπουργική υποστήριξη, η κατασκευή των τεχνητών φορητών λιμένων ξεκίνησε άμεσα στη Βρετανία. Το Tn5 επιφορτίστηκε με την εξέταση μελετών και ιδεών. Η αρχική ιδέα ήταν του Χιου Άιορις Χιουζ (Hugh Iorys Hughes), ενός Ουαλού πολιτικού μηχανικού που ζούσε στο Λονδίνο και είχε υποβάλει ήδη από το 1941 σχέδια με την ιδέα του στο βρετανικό υπουργείο Πολέμου. Οι δυνατότητες ενός παρόμοιου λιμένα δεν είχαν γίνει αντιληπτές από τους παράγοντες του υπουργείου, μέχρις ότου ο αδελφός του Χιουζ, Πλωτάρχης στο Βασιλικό Ναυτικό, τις έθεσε υπόψιν των ανωτέρων κλιμακίων. Η παρέμβαση αυτή του Πλωτάρχη Χιουζ αποτέλεσε το έναυσμα του προγράμματος Μάλμπερι. Στο σχέδιο ενεπλάκη, επίσης, ο καθηγητής Μπέρναλ (J. D. Bernal), ο οποίος αργότερα βοήθησε σημαντικά στον τελικό σχεδιασμό του τεχνητού λιμένα. Ο Μπέρναλ βοηθήθηκε σημαντικά από τον Άλαν Μπέκετ (Allan Beckett), του οποίου το σχέδιο για την κατασκευή κίνησης οχημάτων στον φορητό λιμένα "προκρίθηκε" έναντι των άλλων. Φυσικά, σε μια κατασκευή παρόμοιας πολυπλοκότητας και μεγέθους, είναι ουτοπικό να αναζητηθεί η πατρότητα του τελικού αποτελέσματος σε έναν άνθρωπο μπορούν μόνο να αναφέρονται όσοι εξέφρασαν τις κεντρικές ιδέες της συνολικής κατασκευής.
Από τα αρχικά σχέδια που υποβλήθηκαν, τρία επιλέχτηκαν για επιπλέον αξιολογήσεις στην πράξη. Το πρώτο, δημιουργία του υπουργείου Πολέμου, προέβλεπε εύκαμπτες κατασκευές, υπό μορφή πλωτών γεφυρών όπως αυτές που κατασκεύαζε το σώμα Μηχανικού, στηριγμένες σε ζεύγματα από ατσάλι ή μπετόν, με αποβάθρες που είχαν ρυθμιζόμενα σκέλη στήριξης, ώστε να αντεπεξέρχονται στις διαφορές στάθμης του νερού κατά τις παλίρροιες. Το δεύτερο σχέδιο είχε υποβληθεί από το Βρετανικό Ναυαρχείο και προέβλεπε εύκαμπτες πλωτές κατασκευές από ξύλο και καννάβινο πανί, τα επιμέρους τμήματα των οποίων θα συναρμολογούνταν με τη βοήθεια συρματόσχοινων. Το τρίτο σχέδιο, που είχε υποβάλει ο Χιουζ, προέβλεπε χρήση μεταλλικών "γεφυρών" που θα στηρίζονταν σε μπετονένια στηρίγματα, θα ρυμουλκούνταν στις προβλεπόμενες θέσεις και θα ποντίζονταν εκεί. Αρχικά κανένα σχέδιο δεν περιλάμβανε τη δημιουργία κυματοθραυστών. Στη συνέχεια αναζητήθηκαν παραλίες δοκιμών παρόμοιων με τις παραλίες της Νορμανδίας.
Μετά από εξαντλητικές έρευνες επιλέχτηκε η παραλία του Ουίγκταουν στην περιοχή Σόλγουεϊ Φερθ (Solway Firth) στη Σκωτία, με παραπλήσιο λιμένα της κωμόπολης Γκάρλιεστον (Garlieston) και ολόκληρη η παραλία από την κωμόπολη ως την τοποθεσία Άιλ οβ Ουίτχορν (Isle of Whithorn, που στην πραγματικότητα δεν είναι νησί, παρά το όνομά της) αποκλείστηκε από όλους, εκτός από τους αλιείς του Γκάρλιεστον. Οι εργασίες ξεκίνησαν με τη δημιουργία ενός στρατοπέδου στο Κερνχεντ (Cairnhead), για να εξασφαλιστεί η διαμονή των μηχανικών που θα εργάζονταν στο πρόγραμμα δοκιμών και επιπλέον 200 ανδρών για τις εργασίες.
Κατά τον τελικό σχεδιασμό αποφασίστηκε η κατασκευή δύο τέτοιων λιμένων. Ο ένας προοριζόταν για τον αμερικανικό τομέα επιχειρήσεων στην παραλία Όμαχα και επονομάστηκε "Α" και ο άλλος θα κάλυπτε τις ανάγκες του βρετανοκαναδικού τομέα επιχειρήσεων, στην ακτή της Αρρομάνς. Αρχικά επονομάστηκε "Β" αλλά έλαβε το προσωνύμιο "Winston" (από το όνομα του Τσώρτσιλ). Τελικά αποφασίστηκε η δημιουργία και κυματοθραυστών, καθώς κρίθηκαν απαραίτητοι: Μια ομάδα θα ποντιζόταν στο μέσο της θάλασσας και μια ομάδα παράκτια. Θα αποτελούνταν από μπετονένια μπλοκ με σιδερένιο οπλισμό αλλά για επιπλέον προστασία θα χρησιμοποιούνταν και 70 άχρηστα ή πεπαλαιωμένα σκάφη, εμπορικά ή πολεμικά, ώστε να καλύψουν τα κενά που θα εμφανίζονταν ανάμεσα στα μπλοκ. Στην όλη διαδικασία του τελικού σχεδιασμού ο Χιουζ συμμετείχε ως σύμβουλος, προσκεκλημένος από τον ίδιο τον Τσώρτσιλ.
Καθένας από τους τεχνητούς λιμένες θα διέθετε συνολικά έξι μίλια από εύκαμπτους χαλύβδινους δρόμους πρόσβασης, στηριγμένους σε ζεύγματα από μπετόν. Οι "δρόμοι" αυτοί επονομάστηκαν "φάλαινες" (whales) ενώ τα μπετονένια ζεύγματα "σκαθάρια" (beetles). Οι δρόμοι κατέληγαν σε γιγαντιαίες προβλήτες στην (αμμώδη) ακτή. Τα απαιτούμενα υλικά ήταν τεράστια σε ποσότητα: Για κάθε λιμένα χρειάζονταν 144.000 τόνοι μπετόν, 85.000 τόνοι έρματος και 106.000 τόνοι χάλυβα
Μελέτες εγκατάστασης
Η επιτυχία της όλης επιχείρησης στηριζόταν σε επακριβείς και λεπτομερείς τοπογραφικές πληροφορίες τόσο σχετικά με τις παραλίες εγκατάστασης όσο και σχετικά με τις μικρές παράκτιες γαλλικές πόλεις. Ως πρώτο βήμα λήφθηκαν αεροφωτογραφίες, αλλά η βρετανική κυβέρνηση ζήτησε τη βοήθεια του απλού κόσμου, προκειμένου να ληφθούν λεπτομερέστερες πληροφορίες: Κάθε φωτογραφία που είχαν λάβει Βρετανοί πολίτες κατά τις διακοπές τους στις γαλλικές παραλίες και κάθε καρτ-ποστάλ ήταν πολύτιμη. Και πάλι, όμως, οι πληροφορίες κρίθηκαν ανεπαρκείς, καθώς οι τοπικές συνθήκες, όπως η επιφανειακή σύσταση των παραλίων, τυχόν αναχώματα καλυμμένα από το θαλασσινό νερό, οι καταστάσεις της παλίρροιας και άλλα συναφή θέματα και, κυρίως, τα παράκτια οχυρωματικά έργα των Γερμανών, δεν ήταν δυνατό να καλυφθούν από τις φωτογραφήσεις. Ζητήθηκε η συνδρομή των υπηρεσιών κατασκοπείας, καθώς δεν υπήρχαν περιθώρια για σφάλματα. Έτσι, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1944 ο ταγματάρχης Μηχανικού Λόγκαν Σκοτ Μπάουντεν (Logan Scott Bowden) και μια ομάδα ανδρών του επιβιβάστηκαν σε μια μικρή τορπιλάκατο και, κοντά στην ακτή του Λυκ-Συρ-Μερ μετεπιβιβάστηκαν σε σκάφος της υδρογραφικής υπηρεσίας. Ο Μπάουντεν και ο λοχίας Μπρους Όγκντεν - Σμιθ (Bruce Ogden-Smith) βγήκαν κολυμπώντας στην ακτή και συνέλεξαν δείγματα άμμου, ιλύος και χαλίκων, τα οποία αποθήκευαν σε αριθμημένα σωληνοειδή δοχεία. Ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να μην αφήσουν κανένα ίχνος της δραστηριότητάς τους, το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει την προσοχή των Γερμανών. Η αποστολή τους υπήρξε απόλυτα επιτυχής. Ένα μήνα αργότερα, αυτή τη φορά με μεταφορικό μέσο ένα μικρό υποβρύχιο έγινε παρόμοια αναγνώριση της περιοχής δυτικά του Πορ-αν-Μπεσσέν και της Βιερβίλ και, λίγες εβδομάδες αργότερα, η αποστολή επαναλήφθηκε στην παραλία Όμαχα. Με βάση τις πληροφορίες αυτές κατασκευάστηκαν δύο ομοιώματα υπό κλίμακα, το ένα στο δωμάτιο 474 του "Great Metropole Hotel", το οποίο ήταν κλεισμένο από το Τμήμα Πολέμου και ένα στο πρωθυπουργικό γραφείο. Στην περιοχή του Καίρνρυαν της Σκωτίας έγινε προσπάθεια δημιουργίας των γαλλικών παραλιών (πάντα με βάση τις συλλεγείσες πληροφορίες) ώστε να δοκιμαστεί όσο το δυνατόν επαρκέστερα τόσο η αποτελεσματικότητα των τεχνικών απόβασης όσο και η κίνηση ανδρών και οχημάτων κατά την απόβαση.
Πρώτο στάδιο
Αφού ολοκληρώθηκαν οι δοκιμές, εγκρίθηκε η κατασκευή των επιμέρους τμημάτων, που ανέλαβαν περίπου 200 εταιρείες σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Η καταρχήν αρμολόγηση άρχισε να γίνεται σε μια λωρίδα γης στο Λιθ (Leith), ενώ άλλες περιοχές στις οποίες γίνονταν κατασκευές ήταν το Κονγουέι στη Βόρεια Ουαλία και το Καίρνρυαν της Σκωτίας, όπου τις κατασκευές είχε αναλάβει εξ ολοκλήρου ο βρετανικός στρατός.
Το "οδόστρωμα" ήταν κατασκευασμένο με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να ρυμουλκηθεί για 100 περίπου μίλια και να αντέξει τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη Μάγχη κατά τους μήνες του καλοκαιριού. Διέρχονταν από τόξα μήκους 25 περίπου μ. το καθένα, τα οποία στηρίζονταν σε πλωτήρες. Κάθε τέτοιο τόξο στηριζόταν σε βάσεις 25 μ και το οδόστρωμά του είχε πλάτος 3 μ., ενώ το σύνολο ζύγιζε περίπου 30 τόνους. Η όλη κατασκευή παρουσίαζε μεγάλη ευκαμψία που κάθε τμήμα του μπορούσε να περιστραφεί σχηματίζοντας γωνία 40ο με το επόμενο, αλλά η δυνατότητα μεταφοράς παρέμενε η ίδια: Μπορούσε να στηρίξει τα βαρύτερα στρατιωτικά οχήματα με ταχύτητες κίνησης 25 μίλια/ώρα.
Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνταν ένας κυκλικός τομέας", στον οποίο, λόγω και των κυματοθραυστών, τα νερά θα ήταν ήρεμα και θα ήταν δυνατό τα πλοία να εκφορτώσουν στους προβλήτες (αποκλήθηκαν "φάλαινες" (whales)) Οι κυματοθραύστες είχαν, με τη σειρά τους, αποκληθεί "φοίνικες" (phoenix) και έφεραν ένα αντιαεροπορικό πυργίσκο.
Τελική κατασκευή και χρήση
Όλα τα απαραίτητα στοιχεία μεταφέρθηκαν ένα προς ένα στις δύο θέσεις που είχαν επιλεγεί (Αρρομάνς και Σαιν Λωράν συρ Μερ) με τη βοήθεια ρυμουλκών προκειμένου να αρχίσει άμεσα η συναρμολόγηση. Τα πρώτα ρυμουλκά έφθασαν στις ακτές το πρωί της 6ης Ιουνίου και οι ασύρματοί τους συλλαμβάνουν τα σήματα που στέλνονται από την Όμαχα μπιτς, που μιλούν για ισχυρή αντίσταση από γερμανικής πλευράς και αρχικά σε αυτά επικρατεί η εντύπωση ότι η απόβαση φαίνεται να αποτυγχάνει. Ωστόσο, το βράδυ της 6ης Ιουνίου η περιοχή της Αρρομάνς έχει εκκαθαριστεί από εχθρικά πυρά και η συναρμολόγηση του λιμένα αρχίζει με τη δημιουργία του κυματοθραύστη. Η κατασκευή σχεδόν ολοκληρώνεται την επόμενη ημέρα, και το ίδιο συμβαίνει και με το δεύτερο λιμένα στο Σαιν Λωράν. Οι Σύμμαχοι χρησιμοποιούν τους λιμένες αμέσως μόλις η κατασκευή ολοκληρώνεται και η χρήση αυτή συνεχίζεται επί οκτώ συνεχόμενες ημέρες, καθώς το Χερβούργο και άργησε να καταληφθεί αλλά και οι εγκαταστάσεις του είναι αχρηστευμένες από τις γερμανικές δολιοφθορές.
Στις 19 Ιουνίου, όμως, συμβαίνει το απρόβλεπτο: Ξεσπά στη θάλασσα της Μάγχης μια πολύ ισχυρή θύελλα, ασυνήθιστη σε ένταση γι' αυτή την εποχή του έτους. Οι "εύθραυστες" κατασκευές των λιμένων καταστρέφονται σχεδόν ολοσχερώς και στις δύο θέσεις, Τις μεγαλύτερες ζημιές υφίσταται το, λιγότερο προστατευμένο, λιμάνι της Όμαχα μπιτς, της αμερικανικής ζώνης ευθύνης, και η κατάστασή του κρίνεται μη επισκευάσιμη. Το λιμάνι της Αρρομάνς, στη βρετανική ζώνη ευθύνης, πιο προστατευμένο, καταστράφηκε επίσης, αλλά κρίθηκε επισκευάσιμο. Οι Βρετανοί πράγματι το επισκευάζουν και συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν για ένα ακόμη μήνα, με ημερήσια απόδοση 10.000 τόνων υλικού. Το Χερβούργο έχει καταληφθεί από τις 26 Ιουνίου, αλλά οι επισκευές των δολιοφθορών το κρατούν εκτός υπηρεσίας μέχρι τις 27 Ιουλίου 1944, οπότε και το προσεγγίζουν τα πρώτα συμμαχικά σκάφη. Οι λιμένες Μάλμπερι έχουν επιτύχει το σκοπό τους, την παροχή πολεμικού υλικού και εφοδίων στους επιτιθέμενους, μέχρι να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ένα από τα μεγάλα λιμάνια της Νορμανδίας: Μεταφέρθηκαν μέσω αυτών περίπου 2,5 εκατομ. στρατιώτες, 500.000 οχήματα κάθε τύπου και 4 εκατ. τόνοι υλικού. Το λιμάνι της Αρρομάνς συνέχισε να χρησιμοποίται μέχρι τις 19 Νοεμβρίου 1944.
Παραπομπές
Κατηγορία:Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ
Ο Βαλδουίνος Γ΄ (1130 - 10 Φεβρουαρίου 1163) από τον Οίκο του Ανζού-Ιερουσαλήμ ήταν βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1143-1163).
Βιογραφία
thumb|250px|left|Ο Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ σε μικρογραφία του 13ου αιώνα Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Φούλκωνος Ε΄ κόμη του Ανζού και της Μελισσάνθης του Ρετέλ βασίλισσας της Ιερουσαλήμ, κόρης του Βαλδουίνου Β΄ της Ιερουσαλήμ.
Λαβραδορίτης
Το λαβραδόριο (αγγλ. labradorite) είναι τεκτοπυριτικό ορυκτό της ομάδας των αστρίων, υποομάδας πλαγιοκλάστων. Το όνομά του προέρχεται από την χερσόνησο του Λαμπραντόρ του Καναδά, όπου πρωτοβρέθηκε.
Είναι κοινότατο ορυκτό, ανευρισκόμενο σε σιδηρομαγνησιούχα εκρηξιγενή πετρώματα και ανορθοσίτες. Σπανιότερα βρίσκεται σε μεταμορφωσιγενή πετρώματα, ενώ απαντά και σε ιζηματογενή πετρώματα υπό μορφή θραυσμάτων. Σχετίζεται με ολιβίνη, πυροξένους, αμφιβόλους και μαγνητίτη.
Είναι από τους ελάχιστους αστρίους που εμφανίζουν κάποια οικονομική σημασία, καθώς χρησιμοποιείται για την κατασκευή διακοσμητικών αντικειμένων, λόγω του έντονου μπλε - ιώδους ιριδισμού που εμφανίζει. Αποτελεί, επίσης, συστατικό του ημιπολύτιμου λίθου λάπις λάζουλι.