cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιλτιάδης Έβερτ
Βιογραφία
Είχε δημοσιεύσει πολλά άρθρα για θέματα οικονομικά, αμύνης, ασφαλείας και εξωτερικής πολιτικής. Είχε συγγράψει αρκετά βιβλία, όπως: Ιδεολογική αναμέτρηση (1980), Αποκαλύπτω το ΠΑΣΟΚ (1981), Καραμανλής, ο αναμορφωτής (χ.χ.ε. -1983;), Ο κόσμος που έρχεται (1997), Ειρηνική επανάσταση για τη νέα εποχή (1998), ''Άγγελος Μ. Έβερτ'' (2007).
Ήταν νυμφευμένος με τη φωτογράφο Λίζα Βάντερπουλ-Έβερτ με την οποία απέκτησαν 2 κόρες.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Φεβρουαρίου του 2011, σε ηλικία 71 ετών. Νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα πριν τον θάνατό του στο Νοσοκομείο Ιπποκράτειο με σοβαρά προβλήματα υγείας. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη, το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1957 έγινε μέλος της Ε.Ρ.Ε.Ν., νεολαίας της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης και το 1963 ανέλαβε τη διοίκησή της. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Νέας Δημοκρατίας. Το 1974 έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη βουλευτής στην Α' Αθηνών και δύο χρόνια αργότερα συμμετείχε για πρώτη φορά σε κυβερνητικό σχήμα ως υφυπουργός Οικονομικών. Το 1977 εξελέγη πρώτος βουλευτής στην Α' περιφέρεια της Αθήνας. Το 1985 τοποθετήθηκε επικεφαλής της λίστας και επανεξελέγη βουλευτής στην Α' Αθηνών.
Το 1986, στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου, εξελέγη Δήμαρχος Αθηναίων με ποσοστό 54,5%. Στο αξίωμα του δημάρχου παρέμεινε από την 1η Ιανουαρίου 1987 μέχρι την 3η Μαΐου 1989, οπότε παραιτήθηκε για να λάβει μέρος στις βουλευτικές εκλογές. Ο Έβερτ είχε πρωτοστατήσει στην κινητοποίηση για τη δημιουργία ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών και επί της δημαρχίας του δημιουργήθηκε ο Αθήνα 9.84, ο πρώτος δημοτικός ραδιοσταθμός στην Ελλάδα.
Το 1990 υπήρξε μέλος του Τομέα Πολιτικού Σχεδιασμού της Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα της Νέας Δημοκρατίας. Στις δημοτικές εκλογές της 14ης Οκτωβρίου 1990 συμμετείχε και εξελέγη πρώτος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με το συνδυασμό "ΝΕΑ ΑΘΗΝΑ" του Αντώνη Τρίτση, που υποστηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία.
Στις 26 Οκτωβρίου 1991 ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποδέχτηκε την παραίτησή του από το Υπουργείο Προεδρίας.
Στις 3 Νοεμβρίου 1993, μετά την εκλογική ήττα της ΝΔ και την παραίτηση Μητσοτάκη, εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, λαμβάνοντας 141 ψήφους σε σύνολο 182 εκλεκτόρων. (Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης έλαβε 37 ψήφους, ενώ 4 εκλέκτορες δεν ψήφισαν κανέναν υποψήφιο). Παρέμεινε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τις 21 Μαρτίου 1997, οπότε κατά τη διάρκεια του 4ο Συνεδρίου της παράταξης εξελέγη νέος Πρόεδρος του κόμματος ο Κώστας Καραμανλής. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2009 ο Μιλτιάδης Έβερτ ανακοίνωσε με επιστολή του προς τον πρωθυπουργό την αποχώρησή του από την πολιτική.
Είχε χαρακτηριστεί «λαϊκός» δεξιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας και Ενέργειας Κατηγορία:Έλληνες γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Ντρέμπαχ
Το Ντρέμπαχ (γερμανικά: Drebach) είναι δήμος του Έρτσγκεμπιργκσκραϊς στο κρατίδιο της Σαξονίας στη Γερμανία. Στο τέλος του 2013 είχε 5.479 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το μήκους 6 χλμ. Ντρέμπαχ βρίσκεται στην πλευρά της κοιλάδας του ποταμού Τσόπαου με κατεύθυνση από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά. Το υψηλότερο σημείο του χωριού είναι στα 600 μέτρα στα σύνορα με Έρενφριντερσντορφ και το χαμηλότερο σημείο στο Τσόπαου (340 μέτρα). Στα ανατολικά του δήμου βρίσκεται το Γκροσόλμπερσντορφ, στα νοτιοανατολικά και νότια το Βόλκενσταϊν, στα νότια το Τερμάλμπαντ Βίζενμπαντ και στα δυτικά το Έρενφριντερσντορφ και το Τουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του Έρτσγκεμπιργκσκραϊς
Αλέξανδρος Πραΐδης
Ο Αλέξανδρος Πραΐδης ήταν Έλληνας στρατιωτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το έτος 1836. Εκπαιδεύτηκε στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Υπηρέτησε στο πυροβολικό με βαθμό υπολοχαγού. Πληγώθηκε στην επανάσταση του Ναυπλίου στις 1 Μαρτίου 1862.
Έπεσε και αυτός στη μάχη της Κρήτης στο Βαφέ στις 12 Οκτωβρίου 1866.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Αρχεπτόλεμος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αρχεπτόλεμος είναι γνωστός ο γιος ενός Τρώα, του Ιφίτου. Ο Αρχεπτόλεμος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ο ηνίοχος του αρχιστρατήγου των Τρώων, του Έκτορα. Ο Αρχεπτόλεμος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Θ, στίχοι 128, 312).
Πηγές
Αρχεπτολεμος
Άλμος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Άλμος ήταν Κορίνθιος πρίγκιπας, γιος του ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της Εφύρας Σισύφου και της Μερόπης, της μόνης από τις Πλειάδες που παντρεύτηκε θνητό. Τα αδέλφια του Άλμου ήταν ο Γλαύκος του Σισύφου, ο Θέρσανδρος και ο Ορνυτίωνας, πιθανότατα ο Σίνων και ο Πορφυρίων. Ο Παυσανίας μας πληροφορεί ότι ο Άλμος είχε δύο κόρες την Χρύση και την Χρυσογένεια που παντρεύτηκαν αντίστοιχα τους θεούς Άρη και Ποσειδώνα. Ο γιος της Χρύσης με τον Άρη ήταν ο Φλεγύας που κληρονόμησε τον Ορχομενό όταν πέθανε άτεκνος ο Ετέοκλος. Ο γιος της Χρυσογένειας με τον Ποσειδώνα ήταν ο Χρύσης που διαδέχθηκε τον Φλεγύα στον Ορχομενό, γιος του ήταν ο Μινύας. Σε μια άλλη ιστορική πηγή καταγράφεται ο Μινύας σαν γιος του Ποσειδώνα και της Χρυσογένειας, όχι εγγονός του. Ο Άλμος χρεώνεται και ο ίδιος επίσης σαν πατέρας του Μινύα. Οι περισσότερες πληροφορίες καταγράφονται από τον Παυσανία στο έργο του "Περιγραφή της Ελλάδας". Ο Άλμος δέχτηκε από τον Ετέοκλο ένα τεμάχιο γης στον Ορχομενό, στα νεότερα χρόνια πήρε από τον ίδιο το όνομα Όλμωνες καθώς γράφει ο Παυσανίας (Θ΄ 34, 10): ''«...του έδωσε ένα μέρος της χώρας, όχι πολύ, για να κατοικήσει, και η κώμη τότε ονομάσθηκε Άλμωνες από τούτο τον Άλμο. Μετά όμως από καιρό επεκράτησε το όνομα Όλμωνες»''. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος καταγράφει τον Άλμο σαν "Όλμο" πιθανότερα από το όνομα του χωριού.
Δυναστεία Γιουάν
μικρογραφία|Οι επαρχίες της δυναστείας Γιουάν το 1330.
Η δυναστεία Γιουάν (κινέζικα: 元朝, πίνγιν: Yuán Cháo), επίσημα γνωστή ως Μεγάλη Γιουάν (κινεζικά: 大元, πίνγιν: Dà Yuán, μεσαία μογγολικά:, Dai Ön Ulus, κυριολεκτικά: "Μεγάλο Κράτος των Γιουάν"), ήταν κράτος-διάδοχος της Μογγολικής Αυτοκρατορίας μετά τον διαμελισμό της και μια κυβερνώσα δυναστεία της Κίνας που ίδρυσε ο Κουμπλάι Χαν, αρχηγό της φυλής Μπορτζιγκίν. Διήρκεσε από το 1271 έως το 1368. Στην κινεζική ιστοριογραφία ακολουθεί την δυναστεία Σονγκ και προηγείται της δυναστείας Μινγκ.
Παρόλο που οι Μογγόλοι κυβερνούσαν τμήμα της σημερινής βόρειας Κίνας για δεκαετίες, μόνο το 1271 ο Κουμπλάι Χαν ανακήρυξε την δυναστεία με τον κινεζικό παραδοσιακό τρόπο, και η κατάκτηση δεν ολοκληρώθηκε μέχρι το 1279 όταν νίκησε τους Νότιους Σονγκ στη μάχη του Γιαμέν. Το κράτος του έτσι είχε απομονωθεί από τα άλλα μογγολικά χανάτα και ήλεγχε μεγάλο μέρος της σημερινής Κίνας και των γειτονικών περιοχών συμπεριλαμβανομένης της σημερινής Μογγολίας. Ήταν η πρώτη δυναστεία μη κινεζικής καταγωγής που κυβέρνησε όλη την κυρίως Κίνα και υπήρξε μέχρι το 1368 όταν ηττήθηκε από τις δυνάμεις της δυναστείας Μινγκ. Μετά από αυτό οι Γκενγκιζίδες κυβερνήτες υποχώρησαν στην πατρίδα τους στη Μογγολία και συνέχισαν να κυβερνούν ως η βόρεια δυναστεία Γιουάν.
Μερικοί Μογγόλοι αυτοκράτορες των Γιουάν γνώριζαν άπταιστα τα κινέζικα ενώ άλλοι χρησιμοποιούσαν μόνο τα μογγολικά, τη μητρική τους γλώσσα, και το αλφάβητο Φαγκσπά.
Μετά τον διαμελισμό της Μογγολικής Αυτοκρατορίας η δυναστεία Γιουάν ήταν το χανάτο που κυβερνούσαν οι διάδοχοι του Μένγκε Χαν. Στην επίσημη κινεζική ιστορία η δυναστεία Γιουάν κατείχε την Εντολή της Γαλήνης. Η δυναστεία ιδρύθηκε από τον Κουμπλάι Χαν, αλλά όρισε τον παππού του Τζένγκις Χαν ως επίσημο ιδρυτή της δυναστείας στις αυτοκρατορικές καταγραφές και του απέδωσε το επίσημη ναϊκή ονομασία Ταϊτσού. Στο ήδικτο "Προκήρυξη του Δυναστικού Ονόματος", ο Κουμπλάι ανακοίνωσε το όνομα της νέας δυναστείας, Μεγάλοι Γιουάν και αξίωσε την διαδοχή των πρώην κινεζικών δυναστειών από τους Τρεις Κυρίαρχους και Πέντε Αυτοκράτορες μέχρι τη δυναστεία Τανγκ.
Εκτός από το τίτλο του Αυτοκράτορα της Κίνας, ο Κουμπλάι Χαν αξίωσε τον τίτλο του Μεγάλου Χάνου, του ανώτερου από τα άλλα διάδοχα χανάτα: του χανάτου Τσαγκατάι, της Χρυσής Ορδής και του Ιλχανάτου. Από αυτό η δυναστεία έγινε γνωστή και με την εναλλακτική ονομασία Αυτοκρατορία του Μεγάλου Χάνου. Ωστόσο, αφού η αξίωση ανωτερότητας των αυτοκρατόρων των Γιουάν αναγνωριζόταν κατά καιρούς από τα υπόλοιπα δυτικά χανάτα, η υποτέλεια τους ήταν ονομαστική και συνέχισαν να αναπτύσσονται αυτόνομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιουαν
Ανωτάτη Αρχιτεκτονική Σχολή των Βερσαλλιών
Η Ανωτάτη Σχολή Αρχιτεκτονικής των Βερσαλλιών (γαλ:.École nationale supérieure d'architecture de Versailles ή ENSAV ) είναι δημόσια Σχολή Ανωτάτης Εκπαίδευσης.
Πρόκειται για την Ανωτάτη Αρχιτεκτονική Σχολή των Βερσαλλιών με έδρα τις Βερσαλλίες, πόλη της ευρύτερης αστικής περιοχής του Ιλ-ντε-Φρανς. Η Σχολή λειτουργεί διοικητικά υπό την αιγίδα του Γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού και Ενημέρωσης και πιο συγκεκριμένα της διεύθυνσης Αρχιτεκτονικής και Κληρονομιάς. Στην γαλλική επικράτεια είναι μία από τις είκοσι ανώτατες σχολές αρχιτεκτονικής που μετά από επιτυχή πενταετή φοίτηση απονέμουν το κρατικό πτυχίο του αρχιτέκτονα. Κύριος στόχος του παιδαγωγικού προγράμματος της σχολής είναι να προετοιμάσει τους φοιτητές της για την εξάσκηση του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα, σε οποιοδήποτε τομέα εφαρμογής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Le site internet officiel de l'ENSA-V
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γαλλία Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Γαλλία
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2013
Λεπτομέρειες
Στο πρωτάθλημα μετείχαν δεκάδες αθλήτριες από όλη την Ελλάδα και εκτός συναγωνισμού Κύπριες αθλήτριες. Βαθμολογήθηκαν συνολικά 41 σωματεία. Στους αγώνες επανήλθαν μετά από χρόνια τα 200μ. Σπουδαία κούρσα έγινε στα 3.000μ, όπου η νικήτρια Αθηνά Κοΐνη με 9.14.45 σημείωσε πανελλήνιο ρεκόρ νέων γυναικών. Πανελλήνιο ρεκόρ κορασίδων σημειώθηκε στα 800μ από την Μαρινάκου.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2013 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Σάμμερσαϊντ
Το Σάμμερσαϊντ (αγγλικά: Summerside) είναι καναδική πόλη στην Κομητεία Πρινς της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου. Αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας και το κύριο κέντρο εξυπηρέτησης για το δυτικό τμήμα του νησιού.
Ιστορία
Το Σάμμερσαϊντ ενσωματώθηκε επίσημα ως κωμόπολη την 1η Απριλίου 1877. Την 1η Απριλίου 1995, η Κωμόπολη του Σάμμερσαϊντ συγχωνεύτηκε με τις ενσωματωμένες κοινότητες των Σαιντ Έλενορς και Ουίλμοτ. Ταυτόχρονα, το συγχωνευμένο Σάμμερσαϊντ επισύναψε τμήματα της κοινότητας Σέρμπρουκ και της κοινότητας Λοτ 17. Ήταν η δεύτερη ενσωματωμένη πόλη της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου, μετά την επαρχία της Σάρλοτταουν.
Το Σάμμερσαϊντ πήρε την ονομασία του από ένα πανδοχείο που ανήκε στον Γεώργιο Λίνκλεττερ Β', που ονομάζεται Summer Side House.
Ο πληθυσμός της Κωμοπόλεως του Σάμμερσαϊντ το 1991, την τελευταία απογραφή πριν τη συγχώνευση, ήταν 7.474 κάτοικοι. Ο προσαρμοσμένος πληθυσμός του 1991 ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης ήταν 13.636. Κατά την απογραφή του 2016, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 14.829.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καναδά Κατηγορία:Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου
Άνθεια (Μεσσηνία)
Η Άνθεια ήταν πόλη της αρχαίας Μεσσηνίας, που αναφέρεται στην Ιλιάδα από τον Όμηρο, ο οποίος της δίνει το επίθετο Βαθυγείμων. Ο Όμηρος λέει ότι βρισκόταν στα ψηλά λιβάδια μεταξύ των Φαραί και της Αιπείας και την αναφέρει ως μια από τις πόλεις με τις οποίες ο Αγαμέμνονας ήθελε να κάνει εξιλέωση στον Αχιλλέα. Υποτίθεται από μεταγενέστερους συγγραφείς ότι ήταν η ίδιο με τη Θουρία, αν και κάποιοι την ταύτισαν με την Ασίνη.
Ορισμένοι σύγχρονοι μελετητές αντιμετωπίζουν την τοποθεσία ως μη εντοπισμένη και άλλοι προσδιορίζουν διστακτικά μια τοποθεσία στο 37.112°N, 22.041°W.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ιλιάδας
SMERSH
Ο SMERSH (ρωσ.: СМЕРШ) (ελληνική απόδοση: Ειδικές Μέθοδοι Ανίχνευσης Κατασκοπείας) ήταν τμήμα αντικατασκοπείας του Σοβιετικού Στρατού και ιδρύθηκε στις στις 14 Απριλίου 1943. Το κύριο καθήκον του ήταν να εξασφαλίσει την επιτυχία των επιχειρήσεων του Σοβιετικού Στρατού: Τη διερεύνηση, τη σύλληψη και την εξουδετέρωση αντισοβιετικών ατόμων, δολιοφθορείς, κατασκόπους, συνωμότες, στασιαστές, λιποτάκτες, καθώς και τα άτομα που χαρακτηρίζονται ως προδότες στο μέτωπο μάχης. Το όνομα πιστώνεται στον Ιωσήφ Στάλιν. Ο αρχικός λόγος της δημιουργίας του ήταν η αποτροπή των προσπαθειών των γερμανικών δυνάμεων να διεισδύσουν στον Κόκκινο Στρατό. Ο οργανισμός έμεινε επίσημα σε ύπαρξη έως τις 4 Μαΐου 1946 όταν τα καθήκοντά του συγχωνεύτηκαν με NKGB. Κεφαλή του οργανισμού σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του ήταν ο Βίκτορ Αμπακούμοφ, ο οποίος έγινε Υπουργός Ασφαλείας του Κράτους στα μεταπολεμικά χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκοπεία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Υπηρεσίες ασφάλειας
Okay (τραγούδι)
"Okay"gamaei
Βίντεο κλιπ
Το βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε από τον Richard Kay και έκανε πρεμιέρα το Σεπτέμβριο του 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon
Τζόναθαν Πράις
Η πρώτη του επιτυχία ως πρωταγωνιστής στον κινηματογράφο ήρθε με το Μπραζίλ (1985). Ο Πράις, έχει λάβει αρκετές καλές κριτικές λόγω της υποκριτικής του προσαρμοστικότητας, ερμηνεύοντας πληθώρα διαφορετικών χαρακτήρων. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες που έχει συμμετάσχει είναι το Εβίτα (1996), το Tomorrow Never Dies (1997), στη σειρά Pirates of the Caribbean, στο The New World (2005) και το The Wife (2017). Στην τηλεόραση, ιδιαίτερα γωνστός είναι για τη συμμετοχή του στο Game of Thrones, ως High Sparrow, αλλά και στο Taboo.
Μεταξύ των αρκετών βραβεύσεων και υποψηφιοτήτων που έχει λάβει στην καριέρα του είναι δύο βραβεία Tony, το 1977 και το 1991. Το 2020 υπήρξε για πρώτη φορά υποψήφιοα για Όσκαρ στην κατηγορία Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Οι Δύο Πάπες (2019), ως Πάπας Φραγκίσκος, για την ίδια ταινία - και στην ίδια κατηγορία - έλαβε υποψηφιότητα στα BAFTA και τις Χρυσές Σφαίρες. Ο Πράις ξεκίνησε να έχει σχέση με την ηθοποιό Kate Fahy, το 1972, με την οποία παντρεύτηκε το 2015, αποκτώντας τρία παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Δημήτρης Τουφεξής
Ο Δημήτρης Τουφεξής (γενν. 1953, Αίγυπτος) είναι Έλληνας πιανίστας, διευθυντής ορχήστρας, καθηγητής πιάνου και συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 1953. Σε ηλικία 3 ετών μυήθηκε στον κόσμο της μουσικής από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν και ο ίδιος πιανίστας. Το 1962 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Ελλάδα, όπου και απέσπασε την πρώτη του υποτροφία στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών.
Ένα χρόνο αργότερα (1963), σε ηλικία 10 ετών, κέρδισε διπλή υποτροφία από την Σχολή Τζούλιαρντ στη Νέα Υόρκη, και εκεί ολοκλήρωσε όλες τις μουσικές σπουδές του λαμβάνοντας Bachelor και Master.
Πέραν του ερμηνευτικού του έργου, συνθέτει από 6 ετών.
Εμφανίσεις
Έχει παίξει στα φεστιβάλ Caramoor (Νέα Υόρκη), Bar Harbor (Μέιν), Three Riνers (Πίτσμπουργκ), Hayes Piano Series-Washington Performing Arts (Ουάσινγκτον) και Gina Bachauer (Χαλκιδική).
Έχει επανειλημμένα εμφανιστεί ως σολίστ και με ορχήστρες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Ο ίδιος έχει διευθύνει με επιτυχία τη Φιλαρμονική του Βουκουρεστίου, το Bradenburg Ensemble, τις Κρατικές Ορχήστρες Αθηνών και Θεσσαλονίκης, την Ορχήστρα Δωματίου του Λονδίνου, την Ορχήστρα Δωματίου L.V.C.o., την Ορχήστρα Δωματίου και τη Χορωδία του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδας (Deree), τις οποίες ίδρυσε και τη Feminarte.
Τέλος, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 360 τηλεοπτικές εμφανίσεις.
Συνεργασίες
Συνεργάστηκε με τους κορυφαίους μαέστρους όπως Λέοναρντ Μπερνστάιν, Αντρέ Πρεβέν, Ζούμπιν Μέτα, Lorin Maazel, Julius Rudel, Myung-whun Chung, Johannos, Katims, Fiddler ,Schneider, Sunshine, Spieth, Byron Fidetzis, Λουκάς Καρυτινός και Μύρων Μιχαηλίδης.
Διδασκαλία
Πολλοί μαθητές του έχουν διαπρέψει στο χώρο της μουσικής ως μαέστροι και πιανίστες, όπως ο Μύρων Μιχαηλίδης, ο Αλέξανδρος Καπέλης, και άλλοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Διοίκηση και Διαχείριση Έργου
Η διοίκηση και διαχείριση έργων (project management) αναπτύχθηκε σαν ξεχωριστό γνωστικό πεδίο από την εφαρμογή των αρχών της διοίκησης αλλά και της επιχειρησιακής έρευνας σε διάφορους τομείς εφαρμογής, όπως αυτός των κατασκευών, της μηχανολογίας, της πληροφορικής και των μεγάλων δημόσιων ή και στρατιωτικών προγραμμάτων.
Οργανισμοί και μεθοδολογίες διαχείρισης έργου:
Ιστορία
Πατέρας του γνωστικού πεδίου της διαχείρισης έργων θεωρείται ο Χένρι Γκαντ, Αμερικανός μηχανικός και κοινωνικός επιστήμονας, ο οποίος εισήγαγε τις αρχές του προγραμματισμού και ελέγχου στη διαχείριση έργων. Το γνωστό διάγραμμα Γκαντ, ένα ραβδόγραμμα που παρουσιάζει τις δραστηριότητες του έργου, ονομάσθηκε έτσι από αυτόν. Ο Γκαντ μαζί με τον Φρέντερικ Τέιλορ έθεσαν τις θεμέλιες αρχές της διαχείρισης έργων. Ο Tέιλορ έθεσε τις αρχές της επιστημονικής διαχείρισης (scientific management).
Οι σύγχρονες αρχές της διαχείρισης έργων οι οποίες έκαναν τη διαχείριση έργων ένα διακριτό γνωστικό αντικείμενο αλλά και ένα επάγγελμα αναπτύχθηκαν την δεκαετία του 1950. Την δεκαετία αυτή αναπτύχθηκαν δύο βασικά μαθηματικά μοντέλα χρονοπρογραμματισμού δραστηριοτήτων, οι μέθοδοι PERT και CPM οι οποίες αποτέλεσαν σταθμό στη διαχείριση έργων.
Η μέθοδος PERT (Program Evaluation and Review Technique) αναπτύχθηκε από το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών για το έργο για της ανάπτυξης των πυραυλικών συστημάτων Polaris. Αντίστοιχα η μέθοδος CPM (Critical Path Method) γνωστή στα ελληνικά και ως μέθοδος κρίσιμου διαδρομής αναπτύχθηκε από τις εταιρείες DuPont Corporation και Remington Rand Corporation με σκοπό την διαχείριση έργων συντήρησης. Η διάδοση και αποδοχή των μεθόδων αυτών έγινε με ταχύτατο τρόπο έτσι ώστε σήμερα αποτελούν βασικές μεθόδους για τη διαχείριση έργων.
Σήμερα ο χώρος της διαχείρισης έργων θεωρείται ιδιαίτερα αναπτυγμένος και προσελκύει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο στον ιδιωτικό, δημόσιο τομέα όσο και στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Απόδειξη του γεγονότος αυτού αποτελεί η ύπαρξη πολλών και ιδιαίτερα δραστήριων διεθνών οργανισμών που έχουν ως στόχο την ανάπτυξη του γνωστικού πεδίου της διαχείρισης έργων.
Τι είναι έργο
Έργο είναι ένα προσωρινό εγχείρημα που στοχεύει στη δημιουργία ενός μοναδικού προϊόντος ή υπηρεσίας.
Οι ιδιότητες αυτές των έργων, να είναι προσωρινά αλλά και μοναδικά εγχειρήματα, έρχονται σε αντίθεση με τη δομή που έχουν οι περισσότερες επιχειρήσεις που λειτουργούν βάση διαδικασιών που έχουν σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα. Η διαχείριση αυτών των ιδιοτήτων είναι συχνά δύσκολη μια και απαιτεί ιδιαίτερες ικανότητες από διαφορετικά γνωστικά πεδία.
Έτσι η πρώτη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε στη διαχείριση έργων είναι να εξασφαλίσουμε ότι το έργο εκτελείται και παραδίδεται λαμβάνοντας υπόψη καθορισμένους περιορισμούς. Περιορισμοί που μπορεί να είναι ανεπαρκής διαθέσιμος χρόνος, περιορισμένος προϋπολογισμός κ.α. Η δεύτερη πρόκληση που είναι και πιο φιλόδοξη, είναι η βελτιστοποίηση που απαιτείται να γίνει σε όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν την εκτέλεση ενός έργου. Επομένως, ένα έργο είναι ένα προσεκτικά επιλεγμένο σύνολο δραστηριοτήτων που επιλέγονται για τη βέλτιστη χρήση των πόρων (χρόνος, χρήματα, άνθρωποι, υλικά, μηχανήματα, ενέργεια, χώρος κ.α.) με απώτερο σκοπό την επίτευξη των προκαθορισμένων στόχων του έργου.
Έτσι καταλήγουμε σε ένα δεύτερο ορισμό για το έργο:
Έργο είναι ένα εγχείρημα κατά το οποίο ανθρώπινοι πόροι, μηχανές, οικονομικοί πόροι και πρώτες ύλες οργανώνονται κατά καινοφανή τρόπο, με στόχο την ανάληψη συγκεκριμένου αντικειμένου εργασιών που έχουν συγκεκριμένες προδιαγραφές και υπόκεινται σε δεδομένους κοστολογικούς και χρονικούς περιορισμούς, ώστε να παραχθεί μια επωφελής μεταβολή η οποία ορίζεται μέσω ποσοτικών και ποιοτικών στόχων.
Παραδοσιακά, οι βασικοί περιορισμοί που αναφέρονται είναι τρεις και είναι: το αντικείμενο του έργου (project scope), χρόνος που απαιτείται για την εκτέλεση του έργου και το κόστος εκτέλεσης του έργου. Η τριάδα αυτή των περιορισμών συχνά αναφέρεται επίσης ως τρίγωνο διαχείρισης του έργου, όπου κάθε πλευρά αντιπροσωπεύει έναν περιορισμό. Αλλαγή στη μια πλευρά του τριγώνου που μεταφράζεται σε αλλαγή των περιορισμών προκαλεί αλλαγή στους περιορισμούς που σχετίζονται με τους άλλους παράγοντες. Έτσι αλλαγή στο αντικείμενο των εργασιών του έργου προκαλεί αλλαγή στους περιορισμούς του χρόνου και του κόστους π.χ. αύξηση της διάρκειας του έργου, αύξηση του προϋπολογισμού.
Στην επόμενη λίστα παρουσιάζουμε τα βασικά χαρακτηριστικά ενός έργου:
Καταστατικός Χάρτης Έργου
Ο Καταστατικός Χάρτης είναι ένα επίσημο έγγραφο που συντάσσεται στην αρχή του έργου και στο οποίο περιγράφεται συνοπτικά η ολότητα του. Ο σκοπός του είναι να γνωστοποιήσει σε όλους τους εμπλεκόμενους τους σκοπούς υλοποίησης του έργου καθώς και τα βασικά χαρακτηριστικά του.
Βασικά στοιχεία ενός Καταστατικού Χάρτη Έργου είναι:
·        Ο τίτλος του έργου
·        Το αντικείμενο του έργου
·        Οι στόχοι και οι απαιτήσεις του έργου
·        Αναφορά των βασικών εμπλεκομένων του έργου και των ρόλων τους σε αυτό
·        Κίνδυνοι που πρέπει να ληφθούν υπόψιν κατά την υλοποίηση του
·        Τα οφέλη του έργου
·        Γενική επισκόπηση του προϋπολογισμού του έργου
·        Χρόνοι έναρξης και ολοκλήρωσης του έργου καθώς και σημαντικών οροσήμων αυτού
Ο καταστατικός χάρτης χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, καθώς και ως βασικό έγγραφο πώλησης αυτού.
Στα μεγάλα έργα συνηθίζεται να δημιουργείται ένας καταστατικός χάρτης για κάθε φάση του έργου.
Παράγοντες Επιτυχίας στη Διοίκηση Έργου
Ο διαχειριστής έργου (project manager) πρέπει επιτελεί ταυτόχρονα πολλές εργασίες. Πρέπει, επίσης, να λαμβάνονται συνεχώς αποφάσεις σε όλα τα επίπεδα σχετικά με τη χρήση πόρων, προσαρμογές του χρονοδιαγράμματος, θέματα προϋπολογισμού, διαχείριση ανθρώπινων σχέσεων, επικοινωνία και τεχνικά προβλήματα. Πρέπει συνεπώς να προσδιοριστούν τα κύρια θέματα, στρατηγικά, τακτικά ή λειτουργικά, ώστε να οριστούν οι προτεραιότητες και να μπορέσει ο project manager να εστιάσει στα κρίσιμα θέματα, τα οποία εναλλάσσονται ανάλογα με τη φάση στην οποία βρίσκεται το έργο.
Ο Balachandra (1984) έχει ορίσει τους παρακάτω 10 παράγοντες επιτυχίας:
1.	 Στόχος έργου : Ο ορισμός ξεκάθαρων στόχων αποτελεί κλειδί για τον προγραμματισμό και την εκτέλεση ενός έργου. Η κατανόηση των μέτρων απόδοσης και αξιολόγησης είναι σημαντική ώστε να γίνεται καλός συντονισμός. Συνεπώς, όλοι οι εμπλεκόμενοι πρέπει να είναι εξ αρχής ενήμεροι για τους στόχους του έργου.
2.	 Υποστήριξη από την πλευρά της διοίκησης : Ο ανταγωνισμός για πόρους σε συνδυασμό με το μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας που διέπουν ένα έργο συχνά οδηγούν σε σύγκρουση και κρίση. Η συνεχής παρουσία της διοίκησης σε ολόκληρο το κύκλο ζωής του έργου βοηθά στην κατανόηση του στόχου του έργου και της σημασίας του. Αυτή η συνειδητοποίηση οδηγεί σε υποστήριξη η οποία μπορεί να αποδειχθεί ανεκτίμητη για την επίλυση προβλημάτων σε περιπτώσεις σύγκρουσης ή κρίσης ή όταν προκύπτει αβεβαιότητα. Συνεπώς, η ξεκάθαρη και συχνή επικοινωνία μεταξύ του project manager και της διοίκησης δρα καταλυτικά για την επιτυχία ενός έργου.
3.	 Προγραμματισμός έργου. Η μετατροπή του στόχου και των μέτρων απόδοσης σε ένα εφικτό πλάνο είναι ο σύνδεσμος μεταξύ της φάσης θεωρητικού σχεδιασμού (conceptual design) και της φάσης παραγωγής. Ένα λεπτομερειακό πλάνο που να καλύπτει θέματα τεχνικά, οικονομικά, οργανωτικά, επικοινωνίας, ελέγχου και χρονοδιαγράμματος είναι η βάση για την υλοποίηση. Ο προγραμματισμός δεν τελειώνει όταν ξεκινά η εκτέλεση καθώς οι ανάγκη για αλλαγές ή μετατροπές είναι συνεχής. Ο προγραμματισμός είναι συνεπώς δυναμικός και διαρκής και συνδέει τους εναλλασσόμενους στόχους και την απόδοση με τα τελικά αποτελέσματα.
5.	 Θέματα προσωπικού. Η ικανοποιητική επίτευξη των τεχνικών στόχων χωρίς να παραβιαστεί το χρονοδιάγραμμα ή ο προϋπολογισμός δε σημαίνει ότι το έργο είναι απολύτως επιτυχημένο, ακόμη και αν ο πελάτης είναι ευχαριστημένος. Εάν οι διάφοροι εμπλεκόμενοι στο έργο δε διατηρούν καλές σχέσεις, η επιτυχία του έργου είναι αμφισβητούμενη, καθώς η καλή συνεργασία και η αφοσίωση στο έργο είναι απαραίτητες για την επιτυχία.
6.	 Τεχνικά θέματα. Η τεχνική κατάρτιση του προσωπικού και η εκπλήρωση των τεχνικών προδιαγραφών πρέπει να είναι από τις πρώτες έννοιες ενός project manager καθώς χωρίς αυτές ένα έργο δεν μπορεί να ολοκληρωθεί.
7.	 Αποδοχή από τον πελάτη. Η συνεχής συνεργασία (consultation) με τον πελάτη καθ’ όλο τον κύκλο ζωής ενός έργου αυξάνει την πιθανότητα επιτυχίας, όσον αφορά την αποδοχή χρήστη. Στα τελικά στάδια της υλοποίησης, ο πελάτης πρέπει να κρίνει το έργο που προκύπτει και να αποφασίσει εάν είναι αποδεκτό ή όχι. Σε περίπτωση που το έργο δε γίνει αποδεκτό σε αυτό το στάδιο, τότε είναι αποτυχημένο.
8.	 Έλεγχος έργου. Η συνεχής ροή πληροφοριών σχετικά με την πραγματική πρόοδο και ο μηχανισμός ανατροφοδότησης επιτρέπουν στον project manager να αντιμετωπίζει την αβεβαιότητα. Συγκρίνοντας την πραγματική πρόοδο με τα τρέχοντα πλάνα, ο project manager μπορεί να διακρίνει παρεκκλίσεις, να αναμένει προβλήματα και να ξεκινά διορθωτικές κινήσεις. Οι όποιες παρεκκλίσεις από τα αρχικά πλάνα μπορούν να διορθωθούν όταν γίνουν αντιληπτές εγκαίρως.
9.	 Επικοινωνία. Η επιτυχής μετάβαση ανάμεσα στις φάσεις του κύκλου ζωής ενός έργου και ο καλός συντονισμός ανάμεσα στους συμμετέχοντες σε κάθε φάση απαιτεί μία συνεχή ανταλλαγή πληροφοριών. Γενικά, η επικοινωνία διευκολύνεται εάν η γραμμή της εξουσίας είναι ξεκάθαρη. Η οργανωτική δομή του έργου πρέπει να περιγράφει τα κανάλια επικοινωνίας και το είδος της πληροφορίας που πρέπει να διέρχεται από αυτά. Επιπλέον, πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη οδηγία σχετικά με το πόσο συχνά πρέπει αυτές οι πληροφορίες να παράγονται και να μεταδίδονται. Οι επίσημες γραμμές επικοινωνίες, καθώς και η ανεπίσημη ροή ανάμεσα στα μέλη της ομάδας συνηγορούν στην επιτυχία του έργου. Η επικοινωνία πρέπει να ορίζεται ξεκάθαρα σε ένα πλάνο επικοινωνίας. Το πλάνο επικοινωνίας είναι απαραίτητο προκειμένου να δημιουργηθεί μια σωστή ομάδα η οποία θα πρέπει να επικοινωνεί. .
10.	 Επίλυση προβλημάτων. Το σύστημα ελέγχου είναι σχεδιασμένο να μπορεί να βρίσκει τις προβληματικές περιοχές και, εάν είναι εφικτό, να βρίσκει την πηγή τους. Επειδή η αβεβαιότητα είναι συχνή πληγή για την ολοκλήρωση των έργων, η ανάπτυξη ενός εναλλακτικού σχεδίου (contingency plan), είναι καλό προληπτικό μέτρο. Η διαθεσιμότητα προετοιμασμένων πλάνων και διαδικασιών για τη διαχείριση προβλημάτων μπορεί να μειώσει τον κόπο που μπορεί να χρειαστεί ώστε να επιλυθούν και το έργο να ολοκληρωθεί ως εάν δεν υπήρχαν αυτά.
Οι παραπάνω παράγοντες αποτελούν γενικές γραμμές, καθώς κάθε έργο είναι μοναδικό και οι ιδιαιτερότητες του απαιτούν διαφορετικό χειρισμό κατά περίπτωση.
Προπτυχιακές σπουδές
Το Τμήμα Διοίκησης και Διαχείρισης έργων του ΤΕΙ Θεσσαλίας αποτελεί το μοναδικό τμήμα που εξειδικεύεται στη διαχείριση έργων. Σε πανεπιστημιακό επίπεδο τo Τμήμα Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης (στο Δ.Π.Θ. και η Σχολή Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης στο Πολυτεχνείο Κρήτης ) είναι τα κατ' εξοχήν τμήματα των οποίων οι απόφοιτοι Διπλωματούχοι Μηχανικοί διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις σε θέματα Διοίκησης και Διαχείρισης Έργων. Το πρόγραμμα σπουδών των Τμημάτων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης περιλαμβάνει πάρα πολλά σχετικά μαθήματα όπως "Συστήματα Διοίκησης για Μηχανικούς", "Διοίκηση Έργων και Προγραμμάτων", "Διαχείριση Ανθρωπίνων Πόρων", "Τεχνολογική Οικονομική", "Διαχείρηση κινδύνων έργων", κλπ. Επίσης στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. υπάρχει Τομέας Προγραμματισμού & Διαχείρισης Τεχνικών Έργων ενώ στο αντίστοιχο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ υπάρχουν πολλά μαθήματα σε αυτόν τον τομέα π.χ. "ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΡΓΩΝ" (https://qa.auth.gr/el/class/1/600107205 ).Σαν επί μέρους εκπαίδευση προσφέρεται σε διάφορες μορφές σε λοιπά πανεπιστημιακά και πολυτεχνικά τμήματα όπως Μηχανολόγων Μηχανικών, Πληροφορικής κλπ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Χρύσιππος ο ιατρός
Με το όνομα Χρύσιππος είναι γνωστοί οι παρακάτω 4 γιατροί της αρχαιότητας:
Πηγές
Χρυσιππος
Δημήτριος Λόντος
Ο Δημήτριος Λόντος (1888 - 1977) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Σωτήριου Λόντου, δημοτικού συμβούλου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου, δημάρχου Πατρέων και προέδρου της Βουλής, και πρώτος ξάδελφος των Δημητρίου Μάξιμου και Γεωργίου Στρέιτ. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε τη δικηγορία και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές Μαΐου και Δεκεμβρίου 1915, Αθηνών στις εκλογές 1933, 1935 και 1946, με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές 1952. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά είχε εξορισθεί και επί Κατοχής διέφυγε στη Μέση Ανατολή και πήρε μέρος στο Συνέδριο Λιβάνου ως εκπρόσωπος του Λαϊκού Κόμματος. Διετέλεσε υπουργός γενικός διοικητής Θράκης (20.3-19.7.1935) και υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ (25.9-10.10.1935) στην Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη, υπουργός Προνοίας και Αντιλήψεως στην εξόριστη Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου (8.6-18.10.1944), Εθνικής Προνοίας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος Γεωργίου Παπανδρέου (25.10.1944-3.1.1945), Ναυτικών στην Κυβέρνηση Τσαλδάρη Οκτωβρίου 1946, (4.11.1946-24.1.1947) και έπειτα Ανοικοδομήσεως (7.9.1947-18.11.1948) και στη συνέχεια Μεταφορών (18.11.1948-20.1.1949) στην Κυβέρνηση Σοφούλη.
Ήταν παντρεμένος με την Μελπομένη Σκαμπαβία και είχαν αποκτήσει δύο κόρες: την Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου, σύζυγο του Παύλου Κανελλόπουλου, και την Θέκλα Μαρινίδου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θράκης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανοικοδομήσεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Δημητριος
Πάτιο
μικρογραφία|Πάτιο στο Τολέδο της Ισπανίας Το πάτιο (από το ισπανικό: patio, · «αυλή», «προαύλιο», «πλακόστρωτη αυλή») είναι υπαίθριος χώρος, συνήθως πλακοστρωμένος, που χρησιμοποιείται ως χώρος γεύματος ή ως χώρος αναψυχής και γειτονεύει με την κυρίως κατοικία. Με αυτό τον όρο μπορεί επίσης να νοείται και ένα εσωτερικό αίθριο (όπως συμβαίνει σε πολλά ισπανικά σπίτια) ή ένας πλακόστρωτος χώρος μεταξύ της κατοικίας και του κήπου. Τα αίθρια αυτά είναι συνήθως κατασκευασμένα από τούβλα, πλακάκια, σκυρόδεμα, ή φυσικές πέτρες επίστρωσης.
Διεθνείς όροι
Στην Αυστραλία και την Ινδία η λέξη πάτιο χρησιμοποιείται συχνά εννοώντας κάθε είδους εξωτερικό μπαλκόνι ή βεράντα.
Στο Ιράν, ο περσικός όρος που χρησιμοποιείται για το πάτιο είναι «حیات خلوت» (χαγιάτ χαλβάτ) το οποίο μεταφράζεται ως «μικρή, ήσυχη και ιδιωτική αυλή» και είναι συνήθως μια αυλή μέσα στην κατοικία ή μια αυλή περιστοιχισμένη με μάντρα εντός της ιδιοκτησίας, για την προστασία της ιδιωτικής ζωής των γυναικών χωρίς μαντήλα.
Στο Όουλου, στη Φινλανδία, το πάτιο είναι ένας ειδικά διαμορφωμένος με έπιπλα χώρος έξω από μια παμπ ή ένα εστιατόριο. Σε άλλα μέρη της Φινλανδίας οι χώροι αυτοί ονομάζονται «βεράντες».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
안마당 中庭 中庭
Γεώργιος Τσώτσης
Ο Γεώργιος Τσώτσης (γεν. στα Ψαρά 1803, ;) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και στρατιωτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ψαρά το έτος 1803. Θείος του ήταν ο Δημήτριος Παπανικολής. Από παιδί μπήκε στα καράβια και υπηρέτησε σε εμπορικά πλοία. Πήρε μέρος σε διάφορες ναυμαχίες στο πλοίο του θείου του Παπανικολή. Στα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα, διορίστηκε σημαιοφόρος του Βασιλικού Ναυτικού μέχρι το 1844, οπότε προβιβάστηκε σε βαθμό υποπλοίαρχου και υπηρέτησε μέχρι το 1847.
Τέθηκε σε διαθεσιμότητα και επέστρεψε στο εμπορικό ναυτικό ως εμποροπλοίαρχος εκτελώντας διάφορους πλόες στην Μεσόγειο και στον Ατλαντικό με προορισμό την Βρετανία. Το 1861 προσλήφθηκε στην Ελληνική Ατμοπλοΐα ως υποπλοίαρχος και έπλευσε στην Κρήτη ως πλοίαρχος του "Πανελλήνιου" τον Δεκέμβριο του 1866.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Πρυνιάν
Το Πρυνιάν (γαλλικά: Prugnanes, καταλανικά: Prunyanes, οξιτανικά: Prunhanas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρυνιανόλ (γαλλικά: Prugnanols).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
2 Σεπτεμβρίου
1 Σεπτεμβρίου | 2 Σεπτεμβρίου | 3 Σεπτεμβρίου
Η 2α Σεπτεμβρίου είναι η 245η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (246η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 120 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος
Το ονοματεπώνυμο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος μπορεί να αναφέρεται στους:
Θερινός Κήπος (Αγία Πετρούπολη)
μικρογραφία|250x250εσ| Θέα μέσω του Θερινού κήπου προς το Θερινό Παλάτι, 1716 Ο θερινός κήπος (Ле́тний сад, Letniy sad) είναι ένας ιστορικός δημόσιος κήπος, που καταλαμβάνει ένα ομώνυμο νησί ανάμεσα στο Νέβα, το Φοντάνκα, τη Μόικα και το Κανάλι των Κύκνων στο κέντρο της Αγίας Πετρούπολης της Ρωσίας και μοιράζεται το όνομά του με το παρακείμενο θερινό παλάτι του Μεγάλου Πέτρου. Η ίδρυσή του χρονολογείται στις αρχές του 18ου αιώνα, όταν η Ρωσία πήρε αυτά τα εδάφη από τη Σουηδία στον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο. Όντας ένα μνημείο της αρχιτεκτονικής τοπίου, που διαθέτει πρωτότυπα και αντίγραφα γλυπτά χαρακτήρων της κλασικής μυθολογίας, ένα πρώην βασιλικό παλάτι και ένα μνημείο για τον συγγραφέα μύθων Ιβάν Κρίλοφ, ο κήπος είναι σήμερα ένα τμήμα της συλλογής του Ρωσικού Μουσείου τέχνης με βάση την Αγία Πετρούπολη. μικρογραφία| Το παλάτι όπως φαίνεται απέναντι από τον ποταμό Φοντάνκα από μια μικρή γέφυρα κατά μήκος του αναχώματος Κουτούζοφ τον Αύγουστο του 2007.
Άνω Αμπχαζία
μικρογραφία|300x300εσ|Το Άνω Φαράγγι Κοντόρι και οι οικισμοί του Η Άνω Αμπχαζία (ზემო აფხაზეთი, Zemo Apkhazeti, αμπχαζικά: Аҧсны хыхьтəи, Apsny khykh'twi) είναι ένας όρος που εισήχθη το 2006, για να υποδηλώσει το βορειοανατολικό τμήμα της αμφισβητούμενης περιοχής της Αμπχαζίας, που παρέμεινε υπό γεωργιανό έλεγχο μετά τον Πόλεμο στην Αμπχαζία του 1992-1993. Από το Σεπτέμβριο του 2006 μέχρι τον Αύγουστο του 2008, το κύριο χωριό, η Τσχάλτα, φιλοξένησε την Κυβέρνηση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Αμπχαζίας και ήταν η έδρα της δημοτικής κοινότητας Αζάρα. Αυτή η κατάσταση τελείωσε στο τέλος της μάχης της κοιλάδας Κοντόρι τον Αύγουστο του 2008, όταν η Άνω Αμπχαζία κατελήφθη από τα Ρωσο-αμπχαζικά στρατεύματα, που ήδη έλεγχαν το υπόλοιπο της Αμπχαζίας.
Θερινός Κήπος (Αγία Πετρούπολη)
Αρχικό σχέδιο
Το πάρκο σχεδιάστηκε προσωπικά από τον Τσάρο Πέτρο το 1704, υποτίθεται, με τη βοήθεια του Ολλανδού κηπουρού και ιατρού Νικολάου Μπιντλού. Ξεκινώντας από το 1712, η φύτευση του Θερινού Κήπου αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Ολλανδό κηπουρό Γιαν Ρούζεν, ο οποίος ήταν ο κύριος κηπουρός του πάρκου μέχρι το 1726. Ο γνωστός Γάλλος αρχιτέκτονας Ζαν Μπατίστ Λε Μπλοντ, ο οποίος έφτασε στην Αγία Πετρούπολη το 1716, μετέτρεψε το πάρκο σε έναν κήπο à la française. Ο θερινός κήπος ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό το 1719. Οι περίπατοι ήταν γεμάτοι με εκατό αλληγορικά μαρμάρινα γλυπτά, που έγιναν από τους Φραντσέσκο Πένσο, Πιέτρο Μπαράτα, Μαρίνο Γκροπέλι, Αλβίσε Ταγκλιαπιέτρα, Μπαρτολομέο Μοντούλο και άλλους Βενετούς γλύπτες, που αποκτήθηκαν από τον Σάβα Βλαντισλάβιτς. Στα τέλη του 20ού αιώνα, 90 επιζώντα αγάλματα μεταφέρθηκαν σε εσωτερικούς χώρους, ενώ μοντέρνα αντίγραφα πήραν τη θέση τους στο πάρκο.
Άνω Αμπχαζία
Γεωγραφία
Γεωγραφικά, η Άνω Αμπχαζία αποτελείται από το Ανώτερο τμήμα της Κοιλάδας Κοντόρι, την οροσειρά Τσχάλτα και το πέρασμα Μαρούχι στα σύνορα με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Κατοικούταν από περίπου 2.000 άτομα, κυρίως εθνοτικοί Γεωργιανοί (Σβάνοι). Η περιοχή καταλαμβάνει περίπου το 29% του Αμπχαζικού εδάφους και είναι υψηλής στρατηγικής σημασίας, λόγω της εγγύτητάς της με την κατεχόμενη από την Αμπχαζία πρωτεύουσα Σουχούμι και άλλες σημαντικές πόλεις της περιοχής.
Ιστορία
Ο όρος Άνω Αμπχαζία ήταν σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιούμενος από τους γεωργιανούς αξιωματούχους και τα γεωργιανά μέσα ενημέρωσης μετά από την επιτυχημένη επιχείρηση των γεωργιανών δυνάμεων στη κοιλάδα Κοντόρι τον Ιούλιο του 2006, η οποία εμπέδωσε τη γεωργιανή παρουσία στην περιοχή. Παλαιότερα, η γεωργιανή κυβέρνηση ασκούσε πολύ χαλαρό έλεγχο στο Κοντόρι, ακόμη κι αν οι Αμπχαζικές αποσχιστικές δυνάμεις δεν ήταν ποτέ σε θέση να διεισδύσουν στην κοιλάδα και η περιοχή σε μεγάλο βαθμό κυβερνούνταν από τον τοπικό πολέμαρχο Εμζάρ Κβιτσιάνι από το 1994, ο οποίος απομακρύνθηκε από γεωργιανή αστυνομική επιχείρηση το 2006.
Θερινός Κήπος (Αγία Πετρούπολη)
Αρχικό σχέδιο
Η περιοχή με τα παρτέρια σε διάφορα σχέδια, αρχικά πιο επίσημη από το σημερινό τοπίο, ήταν ο χώρος των αυτοκρατορικών συνελεύσεων ή πολυτελών πάρτι, που συχνά περιελάμβαναν μπάλες, γιορτές και πυροτεχνήματα. Εκτός από το αγάλματα, ένα σημαντικό αξιοθέατο του πάρκου ήταν τα σιντριβάνια, τα παλαιότερα στη Ρωσία, που αντιπροσωπεύουν σκηνές από τους μύθους του Αισώπου. Μερικά από αυτά περιέπεσαν σε αχρηστία και κατεδαφίστηκαν μετά την πλημμύρα του 1777, που κατέστρεψε τα μηχανήματα της βρύσης, που απέκτησε ο Πέτρος ο Μέγας στη Βρετανία.
Αργότερα
αριστερά|μικρογραφία| Το κιγκλίδωμα του Θερινού Κήπου Ένα λεπτό κιγκλίδωμα από χυτοσίδηρο, που χώριζε το πάρκο από τον δημόσιο περίπατο του Αναχώματος του Παλατιού, εγκαταστάθηκε μεταξύ 1771 και 1784 σε σχέδιο του Γκεόργκ φον Βέλντεν. Η γρίλια είναι αναρτημένη ανάμεσα σε 36 στήλες από γρανίτη, στεφανωμένες με δοχεία και βάζα. Η ποιήτρια Άννα Αχμάτοβα, μεταξύ άλλων, πίστευε ότι η γρίλια είναι ένα αποκορύφωμα της τέχνης της χύτευσης και ένα από τα σύμβολα της Αγίας Πετρούπολης. δεξιά|μικρογραφία| Το μνημείο του [[Ιβάν Κριλόφ στο Θερινό Κήπο]] Τη δεκαετία του 1820, ένα περίπτερο με σπήλαιο, που αποδίδεται στους Αντρέας Σλούτερ και Γέοργκ Γιόχαν Ματαρνόβι, μετατράπηκε σε καφετέρια. Στην όχθη του Carp Pond, ένα υπέροχο βάζο πορφυρίτη, δώρο του Καρόλου ΙΔ΄ της Σουηδίας στον τσάρο, εγκαταστάθηκε το 1839. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, ένα διάσημο μνημείο του συγγραφέα Ιβάν Κριλόφ δημιουργήθηκε στο πάρκο. Σημάδι της προόδου του ρομαντισμού στον ρωσικό επίσημο πολιτισμό, ήταν το πρώτο μνημείο για έναν ποιητή, που ανεγέρθηκε στην Ανατολική Ευρώπη.
Άνω Αμπχαζία
Ιστορία
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2006, στη 13η επέτειο από την πτώση του Σουχούμι στους Αμπχάζιους αντάρτες και τους συμμάχους τους από το Βόρειο Καύκασο (1993), η κοιλάδα Κοντόρι και οι γειτονικές περιοχές, που ελέγχονταν από τη Γεωργία, μετονομάστηκαν επίσημα σε Άνω Αμπχαζία και ανακηρύχθηκαν "προσωρινό διοικητικό κέντρο" της Αμπχαζίας και η έδρα της ντε γιούρε κυβέρνηση της Αμπχαζίας. Παρά τις αμπχαζικές και ρωσικές διαμαρτυρίες, εγκαινιάστηκε το νέο γραφείο της κυβέρνησης την ίδια ημέρα, από μια υψηλού επιπέδου αντιπροσωπεία από τη γεωργιανή πρωτεύουσα, της Τιφλίδας, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι και του Καθολικού Πατριάρχη Ηλίας Β΄.
Δυο γαρδένιες
Οι Δυο γαρδένιες Dos gardenias είναι μπολερό γραμμένο το 1945 από την Κουβανή τραγουδοποιό και πιανίστρια Isolina Carrillo (1907-1996). Συμπεριλαμβάνεται στα καθιερωμένα τραγούδια (standards) του ρεπερτόριου της λάτιν μουσικής. Το τραγούδι έγινε επιτυχία με τον Daniel Santos το 1948, λόγω της ηχογράφησης με τους Σονόρα Ματανσέρα, σε διασκευή του Perez Prado. Χρόνια αργότερα, η σύνθεση θα αποκτούσε διεθνή φήμη, πέρα ​​από τον ισπανόφωνο κόσμο, χάρη στην ηχογράφηση της Omara Portuondo το 1996 με το σύνολο Buena Vista Social Club.
Άνω Αμπχαζία
Ιστορία
Η περιοχή υπέστη ένα μεγάλο πρόγραμμα αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της ανοικοδόμησης των υποδομών και την ενίσχυση των υπηρεσιών ασφαλείας. Η Κεντρική εφορευτική Επιτροπή της Γεωργίας ίδρυσε την εκλογική περιφέρεια της Άνω Αμπχαζίας, επιτρέποντας στον πληθυσμό της περιοχής να λάβουν για πρώτη φορά μέρος στη γεωργιανή τοπικές εκλογές του 2006, κάτι πρωτόγνωρο στη πρόσφατη γεωργιανή ιστορία.
Δυο γαρδένιες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1947 Κατηγορία:Τραγούδια του 1945 Κατηγορία:Singles του 1947
Νικόλαος Αϊβαζίδης
Ο Νικόλαος Αϊβαζίδης ήταν Έλληνας πρόξενος του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1814 στην Κωνσταντινούπολη. Ήρθε στην Ελλάδα το έτος 1827 όπου ζούσαν οι συγγενείς του. Συνεργάστηκε για μια δεκαπενταετία στην «Αθηνά», την από πολλού καθιερωμένη αθηναϊκή εφημερίδα.
Κατά την διακοπή των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το έτος 1855 πήγε ανέλαβε εμπιστευτική αποστολή, την οποία εκπλήρωσε με μεγάλη επιτυχία. Μετά από αυτό διορίστηκε προξενικός υπάλληλος και διευθυντής του Εμπορικού γραφείου της Ελληνικής Πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Διετέλεσε γενικός Πρόξενος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Θερινός Κήπος (Αγία Πετρούπολη)
Αργότερα
Το πάρκο επιλέχθηκε από τον Αλέξανδρο Πούσκιν ως ο χώρος για παιδικούς περιπάτους του φανταστικού χαρακτήρα Ευγένιου Ονέγκιν.
Άνω Αμπχαζία
Ιστορία
Στις 12 Αυγούστου 2008, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Νότιας Οσσετίας το 2008, οι Ρωσο-αμπχαζικές δυνάμεις απέκτησαν τον έλεγχο της Άνω Αμπχαζίας στη Μάχη της Κοιλάδας Κοντόρι.
Θερινός Κήπος (Αγία Πετρούπολη)
Γλυπτά
μικρογραφία| Το καθιστό άγαλμα του Ρώσου [[Αλληγορικός μύθος|μυθοπλάστη του 18ου-19ου αιώνα, εκδότη περιοδικού και βιβλιοθηκάριου Ιβάν Κριλόφ με βάθρο, που δείχνει τα ζώα των μύθων του. Το πρώτο μνημείο της Ρωσίας σε ιδιώτη. Γλύπτης Βαρόνος Πέτερ Κλοντ φον Γιούργκενσμπουργκ]] δεξιά|μικρογραφία| Ένας από τους περιπάτους του Θερινού Κήπου Πολλά από τα γλυπτά, που κοσμούν τώρα τον Θερινό Κήπο, χρονολογούνται από τις αρχές του 18ου αιώνα. Τον 19ο αιώνα, η επιδιωκόμενη διαρρύθμιση των διακοσμητικών γλυπτών στον Θερινό Κήπο ξεχάστηκε, αρκετά από τα γλυπτά δεν σώζονταν πλέον και αυτά που είχαν απομείνει μετακινήθηκαν από τόπο σε τόπο, καταστρέφοντας έτσι το αρχικό σχέδιο. Στα τέλη του 20ου αιώνα, όλα τα γλυπτά αναδιατάχθηκαν και σήμερα στέκονται σύμφωνα με τις αισθητικές ιδέες, που χαρακτηρίζουν τις αρχές του 18ου αιώνα. Για την προστασία των γλυπτών από τις χειμερινές καιρικές συνθήκες, παραδοσιακά καλύπτονται με ξύλινες θήκες και αποκαλύπτονται ξανά τη ζεστή εποχή και καθαρίζονται. Για να προστατεύσει περαιτέρω τις πολύτιμες αντίκες, προστατεύοντάς τες και από βανδαλισμούς, το Ρωσικό Μουσείο ξεκίνησε την αντιγραφή τους, για να φυλάσσονται στο παρακείμενο Κάστρο του Αγίου Μιχαήλ (ένα άλλο τμήμα του ίδιου Μουσείου), τοποθετώντας αντίγραφα στον ανοιχτό κήπο.
Άνω Αμπχαζία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Αμπχαζίας
Θερινός Κήπος (Αγία Πετρούπολη)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγία Πετρούπολη Κατηγορία:Πάρκα στην Ευρώπη Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρωσία
Καλίνδοια
Τα Καλίνδοια ήταν μία πόλη του αρχαίου Βασιλείου της Μακεδονίας. Η θέση της, 55 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Θεσσαλονίκης, ταυτοποιήθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα χάρη σε μία στήλη με επιγραφή της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία βρέθηκε τυχαία σε ένα χωράφι του Καλαμωτού Θεσσαλονίκης από την Ιουλία Βοκοτοπούλου. Το γεγονός αυτό τοποθετεί τα Καλίνδοια στο νότιο άκρο της χώρας της Βοττιαίας ή Βοττικής. Πλούσια περιοχή, τα Καλίνδοια είχαν Εκκλησία του Δήμου. Η ελληνική φυλή των Βοττιαίων εγκαταστάθηκε εκεί τον 7ο αιώνα π.Χ. και συμβίωσε ειρηνικά με τα θρακικά φύλα που ζούσαν σην ίδια περιοχή. Τα Καλίνδοια αναφέρονται στους συμμαχικούς καταλόγους των αρχαιών Αθηνών, καθώς και στον επιδαύριο κατάλογο θεωροδόκων του 360-359 π.Χ.: το όνομα θεωροδόκου από τα Καλίνδοια που αναφέρεται είναι «Παυσανίας», ίσως ο κάτοχος του μακεδονικού θρόνου το 368-360 π.Χ..
Δύο υψώματα («τούμπες») αποτελούν τον αρχαιολογικό χώρο των Καλινδοίων. Στο ένα βρέθηκαν ίχνη οικισμού από τη νεολιθική εποχή, ενώ στο άλλο από την αρχαϊκή εποχή και μετά. Μετά την αρχική ανακάλυψη έλαβαν χώρα κάποιες αρχαιολογικές τομές, αλλά και πολλές αρχαιοκαπηλικές δράσεις, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις. Τα τελευταία χρόνια, από το 2003, τα Καλίνδοια ανασκάπτονται από τον αρχαιολόγο Κώστα Σισμανίδη. Αρκετά είναι τα ευρήματα, μεταξύ των οποίων νομίσματα, στήλες, γλυπτά, ειδώλια, κοσμήματα, ψηφίσματα και πολλές επιγραφές. Η ανασκαφή γίνεται σε ένα αρχαίο οικοδομικό συγκρότημα, το «Σεβαστείον», που βρισκόταν μάλλον στην αγορά των Καλινδοίων: Η αυτοκρατορική περίοδος της ρωμαϊκής εποχής συνοδεύθηκε από την καθιέρωση της λατρείας των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, η οποία απέκτησε οικουμενικές διαστάσεις και οι αυτοκράτορες λατρεύονταν στα «Σεβαστεία», όπως αυτό. Ανακαλύφθηκε ήδη ανδριάντας του Οκταβιανού Αυγούστου από τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ.. Μέρος των ευρημάτων παρουσιάσθηκε σε έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης το 2008.
Πηγές
Καλινδοια Κατηγορία:Αρχαία Μυγδονία
Πήξη του αίματος
thumb|250px|Η πήξη του αίματος in vivo. Η πήξη του αίματος είναι διαδικασία με την οποία το αίμα μετατρέπεται από υγρό σε γέλη, δημιουργώντας ένα θρόμβο. Πιθανόν οδηγήσει σε αιμόσταση, η οποία αποτελεί το τέλος της απώλειας αίματος από ένα τραυματισμένο αιμοφόρο αγγείο, και ακολουθείται από την επιδιόρθωση. Ο μηχανισμός της πήξης περιλαμβάνει την ενεργοποίηση, πρόσφυση και συσσώρευση αιμοπεταλίων, καθώς και εναπόθεση και ωρίμανση της ινικής.