cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάορι γλώσσα
Ιστορία
Τα τελευταία 200 χρόνια η Μάορι γλώσσα είχε μια πολυτάραχη ιστορία - φτάνοντας από τη θέση της κυρίαρχης γλώσσας της Νέας Ζηλανδίας μέχρι τη δεκαετία του 1860 όταν έγινε μειονοτική γλώσσα στη σκιά των Αγγλικών που έφεραν οι Βρετανοί άποικοι, ιεραπόστολοι, χρυσοθήρες και έμποροι. Στα τέλη του 19ου αιώνα το Αγγλικό σχολικό σύστημα είχε εισαχθεί για όλους τους Νεοζηλανδούς, και από τη δεκαετία του 1880 η χρήση των Μάορι στα σχολεία απαγορεύτηκε. Ένας αυξανόμενος αριθμός Μάορι πληθυσμού έμαθε αγγλικά γιατί ήταν υποχρεωτικά στο σχολείο και λόγω του κύρους και των ευκαιριών που συνδέονταν με τη γλώσσα. Μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ωστόσο, οι περισσότεροι Μάορι ακόμα μιλούσαν τα Μάορι ως ιθαγενή γλώσσα. Η λατρεία γινόταν στα Μάορι, ήταν η γλώσσα του σπιτιού, οι πολιτικές συζητήσεις διεξάγονταν στα Μάορι, και κάποια λογοτεχνία και πολλές εφημερίδες εκδίδονταν στα Μάορι.
Μέχρι τη δεκαετία του 1930 μερικοί Μάορι βουλευτές μειονεκτούσαν γιατί οι διαδικασίες του Κοινοβουλίου γίνονταν, μέχρι τότε, στα Αγγλικά. Από την περίοδο αυτή ο αριθμός των ομιλητών των Μάορι άρχισε να παρακμάζει ταχύτατα μέχρι, ως τη δεκαετία του 1980, λιγότερο από 20% των Μάορι μιλούσαν τη γλώσσα αρκετά καλά ώστε να θεωρηθούν ιθαγενείς ομιλητές. Ακόμη για πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους, τα Μάορι δεν ήταν πια η γλώσσα του σπιτιού.
Από τη δεκαετία του 1980 Μάορι ηγέτες άρχισαν να αναγνωρίζουν τους κινδύνους για απώλεια της γλώσσας τους και ξεκίνησαν προγράμματα ανάκαμψης της Μάορι γλώσσας όπως το κίνημα Κοχάνγκα Ρέο, που εμβύθιζε τα παιδιά στα Μάορι από την νηπιακή ως την σχολική ηλικία. Αυτό ακολουθήθηκε από την ίδρυση του Κούρα Καουράπα, ενός δημοτικού σχολείου στα Μάορι.
Γεωγραφική κατανομή
Τα Μάορι ομιλούνται σχεδόν αποκλειστικά στη Νέα Ζηλανδία, από περισσότερους από 100.000 ανθρώπους, σχεδόν οι περισσότεροι εκ των οποίων Μάορι καταγωγής. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ομιλητών ποικίλουν: η απογραφή του 1996 ανέφερε 160.000, ενώ άλλες εκτιμήσεις έχουν αναφέρει μόνο 50.000. Το επίπεδο επάρκειας στη γλώσσα από αυτούς που ισχυρίζονται πως είναι ομιλητές Μάορι είναι άγνωστο. Ο αριθμός αυτών που μιλούν μόνο Μάορι είναι πιθανό να είναι πολύ μικρός, μετρημένος σε δεκάδες, αλλά ο αριθμός αυτών που μίλησαν Μάορι προτού μάθουν Αγγλικά θα είναι υψηλότερος, γιατί τα Μάορι παραμένουν ως κοινοτική γλώσσα σε απομονωμένους καταυλισμούς στις περιοχές Νόρθλαντ, Ουρεγουέρα και Ανατολικό Ακρωτήρι. Η Μάορι γλώσσα έπαυσε να είναι μια ζωντανή κοινοτική γλώσσα στα μεταπολεμικά χρόνια όταν σημειώθηκε περίοδος ταχείας αστικοποίησης του πληθυσμού Μάορι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστρονησιακές γλώσσες Κατηγορία:Μάορι Κατηγορία:Γλώσσες της Νέας Ζηλανδίας
Αντώνιος Πυλιώτης
Ο Αντώνιος Πυλιώτης του Νέστορος (1910 - 23 Ιουλίου 1984) ήταν Έλληνας δικηγόρος. Διετέλεσε Νομάρχης την δεκαετία του ' 60.
Σταδιοδρομία
Καταγόταν από τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Διορίστηκε Νομάρχης Λευκάδας το 1964 υπηρετώντας ως το 1965 και στη συνέχεια Νομάρχης Λέσβου το 1965, παραμένοντας στο νησί αυτό νομάρχης ως το 1967. Με τη σύζυγό του, Κλεοπάτρα, απέκτησε έναν γιο, τον Στυλιανό, και μία κόρη, τη Μάρθα.
Πέθανε σε ηλικία 74 ετών έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια και κηδεύτηκε στις 24 Ιουλίου 1984 από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου οδού Αχαρνών, ενώ ετάφη στο νεκροταφείο Αναστάσεως Πειραιώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου Κατηγορία:Νομάρχες Λευκάδας
Σωφρονιστική Υπηρεσία
Η Σωφρονιστική Υπηρεσία είναι ελληνική δημόσια υπηρεσία υπαγόμενη στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, δια τις Γενικής Γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής, όπου είναι υπεύθυνη για την εσωτερική λειτουργία, εσωτερική φρούρηση, και τήρηση της τάξης στα καταστήματα κράτησης η σωφρονιστικά καταστήματα (δηλαδή, τις φυλακές).
Το προσωπικό της Σωφρονιστικής Υπηρεσίας έχει τους ακόλουθους βαθμούς ιεραρχίας:
Ο αρχιφύλακας μαζί με τους υπαρχιφύλακας και φύλακες είναι επιχειρησιακά υπεύθυνοι για της εσωτερική φύλαξη ενός καταστήματος κράτησης (έλεγχος κρατουμένων, έρευνες σε κελιά, τήρηση της τάξης, πρόληψη και καταστολή εγκληματικών πράξεων μέσα στους χώρους της φυλακής κτλ). Σε μικρές φυλακές, χρέη αρχιφύλακα μπορεί να εκτελεί και υπαρχιφύλακας. Αντίστοιχα, σε μεγάλες φυλακές, (όπως αυτές του Κορυδαλλού) υπάρχουν περισσότεροι του ενός αρχιφύλακες, υπεύθυνοι ο καθένας για συγκεκριμένες πτέρυγες της φυλακής.
Η εξωτερική φρούρηση των φυλακών από το 1999 έχει ανατεθεί σε άλλη υπηρεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, την Υπηρεσία Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης (ΥΕΦΚΚ).
Οι αρμοδιότητες των φυλακών μεταφερθήκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με προεδρικό διάταγμα το 2019 με την Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2019
Μέχρι το 1984 και με την κατάργηση της Ελληνική Χωροφυλακή (η οποία τότε συγχωνεύθηκε με την Αστυνομία Πόλεων στο σημερινό σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας), στις φυλακές υπηρετούσαν και χωροφύλακες. Ιδιαίτερα μάλιστα στα μετεμφυλιακά χρόνια, φυλακές με πολιτικούς κρατούμενους όπως αυτές της Γυάρου και του Άη Στράτη φυλάσσονταν κυρίως από χωροφύλακες, και όχι από σωφρονιστικούς υπαλλήλους.
Συνδικαλισμός
Η συνδικαλιστική εκπροσώπηση των σωφρονιστικών υπαλλήλων ξεκίνησε το 1955 με την ίδρυση της ΠΕΥΣΑΚ (Πανελλήνιος Ένωσις Υπαλλήλων Σωφρονιστικών και Αναμορφωτικών Καταστημάτων). 31 χρόνια αργότερα, το 1986, η ΠΕΥΣΑΚ καταργήθηκε και τη θέση της πήρε η ΟΣΥΕ (Ομοσπονδία Σωφρονιστικών Υπαλλήλων Ελλάδας) που είναι το δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο στα καταστήματα κράτησης. Απαριθμεί 33 πρωτοβάθμια σωματεία με πάνω από 2800 μέλη και είναι μέλος της ΑΔΕΔΥ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Κατηγορία:Φυλακές στην Ελλάδα
Κομβάβος
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Ηλίας Ρούμπος
Γεννήθηκε στο Αρκαδικό Ναυπλίου και σήμερα ζει στο Κερατσίνι.
Πρώτα Χρόνια
Ο Ηλίας Ρούμπος έζησε τα πρώτα του χρόνια στο Αρκαδικό Ναυπλίου από που και κατάγεται. Είναι ο πέμπτος στη σειρά μεταξύ των οχτώ παιδιών της οικογένειας. Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο συνέχισε τις σπουδές του στην σχολή κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στην Αθήνα, ώστε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα.
Στην σχολή φοίτησε δίπλα σε σπουδαία ονόματα του μετέπειτα κινηματογράφου και θεάτρου με δασκάλους, τεράστιου βεληνεκούς, καλλιτέχνες όπως ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, ο Κάρολος Κουν, ο Μίκης Θεοδωράκης, κ.α.
Στην προσωπική του ζωή ήταν παντρεμένος με την Σμυρνιά Στυλιανή Ρούμπου (γένος Μισοκάλου) με την οποία έχουν αποκτήσει 2 παιδιά, τον Δημήτρη και την Βασιλική. Έμειναν μαζί ώσπου εκείνη έφυγε από τη ζωή το 2012.
Καριέρα
Συμμετείχε σε ελληνικές ταινίες δίπλα σε καταξιωμένους ηθοποιούς (Μάνος Κατράκης, Νίκος Φέρμας, Ίλυα Λιβυκού, Λυκούργος Καλλέργης, Στέφανος Ληναίος, κ.α.).
Το δραματικό "Ματωμένο Πέπλο" (1960) ήταν η πρώτη ταινία που συμμετείχε, κόβοντας 10.479 εισιτήρια και λαμβάνοντας την 42η θέση ανάμεσα σε 58 ταινίες.
Σημαντικό σταθμό στην σύντομη καριέρα του αποτέλεσε η συμμετοχή στην ταινία "Σπαραγμός" με τον Μάνο Κατράκη που κόπηκαν 68.253 εισιτήρια και κατέκτησε την 63η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες της χρονιάς εκείνης. Στην ταινία αυτή υπό την μουσική επιμέλεια του εξαιρετικού Χρήστου Μουραμπά, εμφανίζονται και τραγουδούν ο Στρατός Διονυσίου και η Ρίτα Σακελλαρίου.
Στην ταινία "Αναστασά" του 1962, υποδύθηκε ένα πλούσιο τσέλιγκα (Σωτήρης) που ερωτεύεται την όμορφη Αναστασία (Μάρλεν Παπούλια) η οποία όμως είναι ερωτευμένη με τον Λιακόπουλο (Κώστας Κακκαβάς) και φτάνει στο σημείο να την απαγάγει, μέχρι που εκείνη καταφέρνει να απαλλαγεί οριστικά. Αξίζει δε, να σημειωθεί ότι η μουσική σύνθεση στην ταινία Αναστασά ανήκει στον αείμνηστο Βασίλη Τσιτσάνη με την μουσική εποπτεία να γίνεται από τον Χρήστο Μουραμπά.
Η τελευταία ταινία που συμμετείχε ο Ηλίας Ρούμπος ήταν το "Γράμμος - Βίτσι". Πολεμική ταινία που αναφέρεται στην περίοδο του εμφυλίου 1946 - 1949 παρουσιάζοντας την εποχή εκείνη με πρωταγωνιστές δύο αδέρφια που πολεμούν με σθένος σε δύο διαφορετικές αντιστασιακές ομάδες - σε αντίπαλα στρατόπεδα. Η ταινία προβλήθηκε την περίοδο 1971 - 1972 κόβοντας συνολικά 42.596 εισιτήρια, κατακτώντας την 67η θέση στις 90 ταινίες εκείνης της εποχής. Στην ταινία πρωταγωνίστησαν μεγάλα ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, όπως η Ίλυα Λιβυκού, ο Λευτέρης Γυφτόπουλος, η Μάρλεν Παπούλια, ο Χριστόφορος Ζήκας, ο Κώστας Μπακάλης, ο Κώστας Θεοδόσης, ο Νικήτας Πλατής, ο Γιώργος Οικονόμου, κ.α.
Εκτός από τις αναφερόμενες ταινίες έχει συμμετάσχει σε πολλές ακόμη με μικρότερους ρόλους ή ακόμη και μόνο δανείζοντας την φωνή του κατά την φωνοληψία.
Λίγο μετά το 1970 εγκατέλειψε οριστικά την υποκριτική και ασχολήθηκε με τις εργολαβίες οικοδομών.
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1999
Τη σεζόν 1998-1999 καθιερώθηκε η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών να διεξάγεται σε ένα κολυμβητήριο με σύστημα φάιναλ-φορ. Η «παρθενική» διεξαγωγή του νέου συστήματος έγινε στην Κέρκυρα στις 3 και 4 Μαΐου 1999. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης για 2η φορά στην ιστορία του.
Α' Φάση
Οι οκτώ πρώτες ομάδες του προηγούμενου πρωταθλήματος ('97–'98) πέρασαν στη δεύτερη φάση άνευ αγώνα
Πηγή:
Β' Φάση
Πηγή:
Προημιτελικοί
1ος αγώνας
2ος αγώνας
ΤΕΛΙΚΟΣ
ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ (Γιάννης Γιαννουρής): Ρέππας, Αφρουδάκης Γ. 5, Κουτσογιάννης, Μαυρωτάς, Κρεντέλ 1, Κατρουτζανάκης 2, Τσίκλος, Καφετζόπουλος, Μουριάδης, Λοράντος, Μπουλουγουράς, Αφρουδάκης Ζ.
Παραπομπές
1999 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1999
Μεσιέ 81
Ο Μεσιέ 81 (Μ81) γνωστός και ως NGC 3031 ή γαλαξίας του Μπόντε είναι σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 12 MLy στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Έχει ευδιάκριτους βραχίονες και εξαιτίας της εγγύτητάς του με τη Γη, το μεγάλο μέγεθος και τον ενεργό γαλαξιακό πυρήνα, ο Μ81 είναι ένα δημοφιλές αντικείμενο για επαγγελματική αστρονομική έρευνα. Το μεγάλο μέγεθός του και η σχετικά υψηλή λαμπρότητά του το κάνουν ένα δημοφιλές αντικείμενο και για τους ερασιτέχνες αστρονόμους.
Υπερκαινοφανείς
Τον Μάρτιο του 1993 ανακαλύφθηκε ο μόνος γνωστός υπερκαινοφανής αστέρας στον γαλαξίας (1993J), ο οποίος έφτασε σε λαμπρότητα 10,5 και ήταν ένας από τους λαμπρότερους του 20ού αιώνα. Παρουσίασε χαρακτηριστικά υπερκαινοφανή αστέρα τύπου ΙΙ και Ιb. Αυτό έδειξε ότι οι δύο τύποι σχηματίζονται σε παρόμοιες συνθήκες (έκρηξη τεράστιων αστέρων), ενώ ταξινομήθηκε ως υπερκαινοφανής τύπου IIb, το ενδιάμεσο των δύο τύπων.
Ομάδα και κοντινοί γαλαξίες
thumb|left|300px|Ο Μ81 και ο [[Μεσιέ 82]] Ο Μεσιέ 81 είναι ο μεγαλύτερος γαλαξίας σε μια ομάδα γαλαξιών που ονομάζεται ομάδα Μ81, η οποία βρίσκεται σε απόσταση περίπου 12 MLy από τη Γη. Είναι από τις πιο κοντινές στην τοπική ομάδα.
Ο Μ81 αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον Μεσιέ 82 και τον NGC 3077. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις έχουν δημιουργήσει ινώδεις δομές αερίου, ενώ στους πυρήνες των γαλαξιών Μ82 και NGC 3077 παρατηρείται έντονη δημιουργία άστρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 81 3031 Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
Πρωταθλητές ποδοσφαίρου Νότιου ομίλου ελληνικής Β΄ Εθνικής
Οι Πρωταθλητές ποδοσφαίρου Νότιου ομίλου ελληνικής Β΄ Εθνικής είναι οι σύλλογοι οι οποίοι κατέκτησαν τον τίτλο της κατηγορίας και την άνοδό τους στην Α΄ Εθνική αγωνιζόμενοι στο Νότιο όμιλο, κατά τη διάρκεια των ποδοσφαιρικών περιόδων που η Β΄ Εθνική διεξάγονταν σε δύο ομίλους (1967-68, 1968-69 και από 1975-76 έως και 1982-83). Πρόκειται για επτά διαφορετικές ομάδες σε σύνολο δέκα διοργανώσεων, καθώς τρία σωματεία (Παναχαϊκή, Αιγάλεω και Ρόδος) κέρδισαν από δύο τίτλους πρωταθλητή. Πρωταθλητές Νότιου Ομίλου αναδείχθηκαν και τις δυο συνεχόμενες αγωνιστικές περιόδους 2013-14 και 2014-15 (κατά τις οποίες ίσχυσε ο θεσμός των δυο ομίλων) αλλά δεν κέρδισαν την απευθείας άνοδο στην Σούπερ Λιγκ, διότι ακολούθησαν αγώνες κατάταξης με συλλόγους του Βορείου Ομίλου.
Η πορεία προς τον τίτλο
Από την αρχή του πρωταθλήματος ο Α.Ο. Χαλκίδας, έχοντας στο πόστο της τεχνικής του ηγεσίας τον Ευάγγελο Χέλμη, έδειξε ότι θα ήταν ένα από τα φαβορί για τον τίτλο. Η ομάδα της Εύβοιας εμφανίσθηκε πανίσχυρη στην έδρα της, ενώ και μακριά από αυτήν άρχισε να αποσπά πολύτιμους βαθμούς και να ηττάται πάρα πολύ δύσκολα. Στις έξι πρώτες αγωνιστικές πέτυχε 5 νίκες και μια ισοπαλία (κατά σειρά στις 8 Οκτωβρίου του 1967 3-0 τον Ατρ. Πειραιά, 4-1 στα Χανιά, 1-0 την Παναχαϊκή, 0-0 στον Ταύρο με το Φωστήρα, 1-0 τον Αίαντα Σαλαμίνας και 1-0 στην Καισαριανή τον Εθνικό Αστέρα) ξεφέυγοντας από τους αντιπάλους της κατά 2 βαθμούς.
Στη συνέχεια, έφερε τα εξής αποτελέσματα: Ιωνικός-Χαλκίδα 1-0 (η πρώτη ήττα), Χαλκίδα-Ατρόμητος Αθ. 1-0, ΟΦΗ-Χαλκίδα 1-0, Χαλκίδα-ΠΑΣ Γιάννινα 2-0, Διαγόρας Ρόδου-Χαλκίδα 0-0, Χαλκίδα-Κόρινθος 3-0 και Καλαμάτα-Χαλκίδα 0-0.
Την 14η αγωνιστική (7 Ιανουαρίου του 1968) η Χαλκίδα συνέτριψε στο ντέρμπι Ευβοίας-Βοιωτίας (που τότε αποτελούσαν ενιαία ποδοσφαιρική ένωση) το Λεβαδειακό με 3-0, έχοντας ήδη εξασφαλίσει διαφορά ασφαλείας από τους διώκτες της, ενώ στο φινάλε του α' γύρου έχασε από τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο με 1-0.
Ακολούθησαν η ισοπαλία (2-2) στις 21 Ιανουαρίου 1968 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Πειραιά εκτός έδρας, το θριαμβευτικό 6-0 επί της ουραγού Α.Ο. Χανίων και το σπουδαίο διπλό στην Πάτρα επί της Παναχαϊκής, στις 11 Φεβρουαρίου με 2-0, μια επιτυχία που κατέδειξε το σαφές προβάδισμα των πρωτοπόρων. Η νικηφόρα πορεία συνεχίσθηκε με τα εξής αποτελέσματα: Χαλκίδα-Φωστήρας Ταύρου 3-0 (18/2/1968), Αίας Σαλαμίνας-Χαλκίδα 0-2, Χαλκίδα-Εθνικός Αστέρας 1-0 (όπου το γκολ επιτεύχθηκε στα τελευταία λεπτά, πάνω σε ένα λασπώδες τερέν), Χαλκίδα-Ιωνικός Νικαίας 1-0. Στις 17 Μαρτίου η Χαλκίδα ηττήθηκε δύσκολα στο Περιστέρι από τον κινδυνεύοντα Ατρόμητο Αθ. με 1-0, παρά το ότι διατήρησε την πρωτοβουλία στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης.
Για την 24η αγωνιστική, η ομάδα της Εύβοιας θριάμβευσε στο γήπεδό της με 2-0 επί του συν-διεκδικητή ΟΦΗ, ξεφεύγοντας έτσι κατά 6 βαθμούς και συμπληρώνοντας 13 νίκες σε 13 αγώνες εντός, με τέρματα 26-0. Με το αποτέλεσμα αυτό, ο Α.Ο. Χαλκίδας ήταν σχεδόν βέβαιος πρωταθλητής, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από κάποια χαλάρωση που επέδειξαν οι ποδοσφαιριστές του στα υπόλοιπα παιχνίδια τους: ΠΑΣ Γιάννινα-Χαλκίδα 2-0, Χαλκίδα-Διαγόρας Ρόδου 2-1 (ήταν το πρώτο γκολ που δεχόταν η εστία της ομάδας μέσα στη Χαλκίδα), Κόρινθος-Χαλκίδα 2-1, Χαλκίδα-Καλαμάτα 0-0 (πρώτος χαμένος βαθμός εντός έδρας, που ωστόσο συνδυάσθηκε με την μαθηματική κατάκτηση της πρώτης θέσης), Λεβαδειακός-Χαλκίδα 2-1 και (στις 5 Μαΐου 1968) Χαλκίδα-Παναιτωλικός 1-0. Στο τελευταίο αυτό ματς πραγματοποιήθηκε μεγάλη γιορτή με παρουσία των τοπικών αρχών και γύρος θριάμβου των πρωταθλητών.
Η δημοφιλής ομάδα της Πάτρας άρχισε εντυπωσιακά τη χρονιά στην κατηγορία, με προπονητή τον Τάκη Παπαρσενίου.
Για την πρώτη αγωνιστική, στις 6 Οκτωβρίου του 1968, νίκησε 1-0 στην έδρα της το Λεβαδειακό. Συνέχισε με 1-1 στη Νίκαια από την Προοδευτική, 1-1 με τον Ιωνικό Νικαίας, 1-0 στην Καλαμάτα, 2-0 επί του Αίαντα στην Πάτρα, 1-0 στη Ρόδο, 3-1 επί του Φωστήρα, μπροστά σε 10.000 φιλάθλους (κόπηκαν 8.522 εισιτήρια), όταν και πέρασε μόνη πρώτη στη βαθμολογία, επωφελούμενη της ισοπαλίας (3-3) που έφερε η διώκτριά της Προοδευτική στο Περιστέρι.
Το νικηφόρο "σερί" των πατρινών συνεχίσθηκε και στο Αγρίνιο, με 2-1 επί του Παναιτωλικού, παρουσία 8.000 οπαδών, στις 24 Νοεμβρίου. Την 1 Δεκεμβρίου η Παναχαϊκή υπέστη την πρώτη ήττα της, στην Ελευσίνα από τον Πανελευσινιακό. Ακολούθησαν διαδοχικές νίκες επί του Ατρομήτου Πειραιά (1-0, η οποία της εξασφάλισε διαφορά 2 βαθμών απ' την Προοδευτική που έχασε την ίδια μέρα στην Καλαμάτα), του Ατρομήτου Αθηνών (1-0), του Εθνικού Αστέρα μέσα στην Καισαριανή (1-0), του ΠΑΣ Γιάννινα (1-0), μια ισοπαλία εντός έδρας (1-1) με τον Αργοναύτη και 3 ακόμη επιτυχίες (3-2 στην Αθήνα τον Ίκαρο, 4-1 στα Χανιά την τοπική ομάδα και 2-1 επί της Κορίνθου στην Πάτρα), με τις οποίες έκλεισε τον 1ο γύρο των αγώνων, στην κορυφή της βαθμολογίας, 6 βαθμούς μπροστά από τους υπόλοιπους διεκδικητές.
Το μεγάλο προβάδισμα που πέτυχε η Παναχαϊκή, ήταν η αιτία για το άσχημο ξεκίνημά της στους επαναληπτικούς αγώνες (0-0 στη Λειβαδιά, ήττα μέσα στην Πάτρα από την Προοδευτική με 2-1, στις 9 Φεβρουαρίου). Όμως, οι παίκτες της σύντομα ανέκαμψαν (2-1 στη Νίκαια τον Ιωνικό, 0-0 με Καλαμάτα, διατηρώντας προβάδισμα 4 βαθμών, 1-0 στη Σαλαμίνα, 7-3 τη Ρόδο, 3-2 μέσα στον Ταύρο επί του Φωστήρα, 6-0 τον Παναιτωλικό και 3-1 τον Πανελευσινιακό, στις 30 Μαρτίου του 1969). Ακολούθησε μια ήττα με 1-0 από τον Ατρόμητο Πειραιά και μια ισοπαλία στο Περιστέρι (1-1), που της επέτρεψε να αυξήσει κι άλλο τη διαφορά της από τη δεύτερη Προοδευτική.
Τα υπόλοιπα αποτελέσματα είχαν ως εξής: Παναχαϊκή-Εθνικός Αστέρας 4-2, ΠΑΣ Γιάννινα-Παναχαϊκή 1-1, Αργοναύτης-Παναχαϊκή (στις 4 Μαΐου 1969) 1-3, όπου και εξασφάλισε τον τίτλο, Παναχαϊκή-Ίκαρος 6-1, Παναχαϊκή-Α.Ε. Χανίων (18 Μαΐου) 3-1, όταν αναδείχθηκε και μαθηματικά πρωταθλήτρια και Κόρινθος-Παναχαϊκή 4-2.
right|200 px|thumb|Στιγμιότυπο από την αναμέτρηση [[Ορφέας Αιγάλεω-ΟΦΗ 1-2]]Καθόλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος, ο ΟΦΗ ήταν πρωταγωνιστής. Με τεχνικό τον Γιάννη Ζαφειρόπουλο διεκδίκησε την πρωτιά από την ισχυρή Ρόδο και, όταν η τελευταία τιμωρήθηκε με αφαίρεση βαθμών για απόπειρα δωροδοκίας, η ομάδα της Κρήτης εξασφάλισε την άνοδο και επιστροφή ύστερα από 5 έτη απουσίας, στην Α΄Εθνική. Ο πρώτος γύρος ολοκληρώθηκε με τον ΟΦΗ στην κορυφή έχοντας 28 βαθμούς, έναντι 26 βαθμών της Ρόδου, 24 β. των Χανίων, 23 β. της Προοδευτικής και 21 β. του Αιγάλεω. Την 21η αγωνιστική η Ρόδος έπιασε τον ΟΦΗ στην πρώτη θέση και για σχεδόν 2,5 μήνες οι δυο αντίπαλοι εναλλάσονταν στην πρωτοπορία. Όμως, στις 14 Μαΐου του 1976 η Δευτεροβάθμια Ανακριτική Επιτροπή (ΔΑΕ) της ΕΠΟ, επέβαλλε ποινή αφαίρεσης 7 βαθμών στη Ρόδο για απόπειρα δωροδοκίας παικτών του Κορωπίου και η ομάδα της δωδεκανήσου τέθηκε εκτός μάχης. Ο ΟΦΗ, επιτυγχάνοντας στη συνέχεια τρεις συνεχόμενες νίκες, εξασφάλισε και τυπικά τον τίτλο του πρωταθλητή. Στον τελευταίο αγώνα του στο Ηράκλειο, στις 27 Ιουνίου 1976, δόθηκε πανηγυρικός χαρακτήρας με εορτασμούς έως και τις πρώτες πρωϊνές ώρες της επομένης ημέρας.
Τα αποτελέσματα του ΟΦΗ, κατά σειρά, ήταν: Με Αιγάλεω 0-2 και 1-1, Ιωνικό 3-0 και 2-3, Χανιά 3-1 και 1-1, Φωστήρα 2-1 και 2-0, Άγιο Δημήτριο 2-1 και 2-1 (στο ουδέτερο γήπεδο του Ρεθύμνου, λόγω τιμωρίας για επεισόδια οπαδών του από το παιχνίδι με το Αιγάλεω), Καλαμάτα 3-1 και 0-0, Πάτραι 1-1 και 1-0 (στο ουδέτερο γήπεδο των Χανίων), Παναρκαδικό 0-2 και 4-1, Προοδευτική 3-0 και 0-1, Πανελευσινιακό 2-3 και 1-0, Ρόδο 0-2 και 2-4, Κορωπί 2-1 και 3-1, Εθνικό Αστέρα 2-1 και 0-0, Ατρόμητο Πειραιά 0-0 και 4-1, Ορφέα Αιγάλεω 2-1 και 2-1 (μετά το αποτέλεσμα αυτό ο ΟΦΗ ξέφυγε με 7 βαθμούς του δεύτερου Παναρκαδικού), Αμφιάλη 1-0 και 2-0 (όπου αναδείχθηκε και μαθηματικά πρώτος), Κόρινθο 1-0 και 1-3, Ηλυσιακό 2-0 και 1-3 και Ολ. Λιοσίων 1-0 και 1-0.
right|200 px|thumb|Ο [[Μιχάλης Χάσταλης|Χάσταλης (δεξιά), εκμεταλλεύεται τη σύγχυση στην περιοχή του Στέφα και χαρίζει τη νίκη-άνοδο (1-0) στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος του Αιγάλεω, με αντίπαλο την Κόρινθο]]Το Αιγάλεω δεν τα πήγε καλά στην αρχή της περιόδου, αλλά στους αγώνες του δεύτερου γύρου παρουσιάσθηκε εμφανέστατα βελτιωμένο και με το Λάμπη Σεραφείδη στην τεχνική ηγεσία, κέρδισε τελικά "στο νήμα" τον τίτλο, από την ανταγωνίστρια Κόρινθο.
Κατά σειρά, όλα τα αποτελέσματα: Εθνικός Αστέρας-Αιγάλεω 2-2 και 0-1, Αιγάλεω-Καλαμάτα 3-0 και 1-1, Λεβαδειακός-Αιγάλεω 2-2 και 0-2, Ρόδος-Αιγάλεω 1-1 και 0-1, Αιγάλεω-Παναρκαδικός 4-0 και 0-2, Πανηλειακός-Αιγάλεω 1-3 και 0-5, Αιγάλεω-Προοδευτική 0-0 και 0-2, Καλλιθέα-Αιγάλεω 1-1 και 0-4, Αιγάλεω-Χανιά 2-1 και 2-2, Πάτραι-Αιγάλεω 2-2 και 0-2, Αιγάλεω-Πανελευσινιακός 1-1 και 0-1, Ατρόμητος Πειραιώς-Αιγάλεω 0-1 και 1-3, Αιγάλεω-Φωστήρ 2-3 και 1-0, Αιγάλεω-Κορωπί 3-1 και 2-0, Ηλυσιακός-Αιγάλεω 1-0 και 0-2, Αιγάλεω-Ολυμπιακός Λιοσίων 1-1 και 2-1, Ηρόδοτος-Αιγάλεω 0-0 και 2-6, Αιγάλεω-Ορφέας Αιγάλεω 2-1 και 1-0, Κόρινθος-Αιγάλεω 2-2 και 0-1.
right|200 px|thumb|Στιγμιότυπο από τον αγώνα [[Εθνικός Αστέρας-Ρόδος 2-3. Ο γκολκίπερ Δοξάκης διώχνει τη μπάλα, ενώ διακρίνονται οι Διακονικολάου (Νο 3) και Δράκος (δεξιά)]]Δέκα μόλις χρόνια από την ίδρυσή της (1968), η Ρόδος πήρε τον πρώτο της τίτλο στην κατηγορία, έχοντας προπονητή το Μιχάλη Μπέλλη.
Η ομάδα του σμαραγδένιου νησιού πραγματοποίησε έναν εκπληκτικό β΄γύρο (ενώ στο τέλος του α΄ γύρου ήταν στην τρίτη θέση, πίσω από τον πρωτοπόρο Ατρόμητο Αθηνών και τον δεύτερο της κατάταξης Πανελευσινιακό), με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 1η θέση με 9 βαθμούς διαφορά.
Η επιτυχία αυτή ήρθε μετά από προσπάθειες πολλών ετών, καθώς η ομάδα ήταν 5η το 1972, 3η το 1974, 4η το 1975, 5η το 1976 και 3η το 1977.
Κατά σειρά, τα αποτελέσματα της Ρόδου ήταν: Ρόδος-Πάτραι 6-0 και 2-1, Ιωνικός-Ρόδος 1-1 και 1-2, Ρόδος-Παναρκαδικός 1-0 και 1-1, Ολυμπιακός Λιοσίων-Ρόδος 2-0 και 0-0, Ρόδος-Κόρινθος 2-1 και 0-0, ΠΑΟ Αγίου Δημητρίου-Ρόδος 1-2 και 0-5, Ρόδος-Χαλκίδα 1-0 και 1-0, Ηρόδοτος-Ρόδος 1-1 και 0-2, Ρόδος-Χανιά 5-1 και 0-0, Μεσολόγγι-Ρόδος 0-1 και 4-1, Πανελευσινιακός-Ρόδος 2-0 και 0-1, Ρόδος-Εθνικός Αστέρας 3-0 και 3-2 (ενώ στο ημίχρονο οι γηπεδούχοι προηγούνταν στο σκορ με 2-0), Ατρόμητος Πειραιώς-Ρόδος 1-0 και 0-3, Ρόδος-Καλλιθέα 1-0 και 1-1, Παναιτωλικός-Ρόδος 1-3 και 1-4, Ρόδος-Φωστήρας 2-0 και 3-2, Ηλυσιακός-Ρόδος 1-0 και 0-2, Ρόδος-Προοδευτική 1-0 και 1-0, Ατρόμητος Αθηνών-Ρόδος 2-1 και 1-2.
right|200 px|thumb|Οι ποδοσφαιριστές της Κορίνθου [[Γιώργος Πίσσας|Πίσσας (αριστερά), Πίττας και Καρσιώτης (Νο 11) πανηγυρίζουν μια από τις πολλές επιτυχίες της ομάδας τους]]Έπειτα από σκληρή μονομαχία με τον Ατρόμητο Περιστερίου, η ομάδα του Ισθμού, την οποία για ολόκληρο τον πρώτο γύρο προπονούσε ο Νίκος Μπαϊρακτάρης, για να την αναλάβει στη συνέχεια ο Παύλος Γρηγοριάδης, κέρδισε το πρωτάθλημα.
Τα αποτελέσματα ήταν: Κόρινθος-Ατρόμητος Αθηνών 2-1 και 1-2, Ολυμπιακός Λιοσίων-Κόρινθος 1-0 και 3-3, Κόρινθος-Παναρκαδικός 4-0 και 4-1, Κόρινθος-Πανελευσινιακός 2-0 και 1-1, Ιωνικός-Κόρινθος 1-1 και 0-2, Κόρινθος-Χανιά 1-0 και 0-1, Παναιτωλικός-Κόρινθος 1-0 και 1-4, Κόρινθος-Ηρόδοτος 4-0 και 3-2, Χαλκίδα-Κόρινθος 0-1 και 1-7, Κόρινθος-Καλλιθέα 2-2 και 1-1, Λεβαδειακός-Κόρινθος (στον Ορχομενό) 1-2 και 0-2, Κόρινθος-Αχαρναϊκός 3-0 και 1-0, Δραπετσώνα-Κόρινθος 1-1 και 0-1, Εθνικός Αστέρας-Κόρινθος 0-0 και 0-3, Κόρινθος-Φωστήρας 2-1 και 0-2, Ηλυσιακός-Κόρινθος 2-2 και 0-3, Κόρινθος-Λαμία 2-0 και 4-0, Ολυμπιακός Λουτρακίου-Κόρινθος 2-1 και 3-3, Κόρινθος-Προοδευτική 0-0 και 2-0.
right|200 px|thumb|Στον πρωταθλητή Ατρόμητο Αθηνών έκλεισε τη σπουδαία καριέρα του ο [[Αντώνης Αντωνιάδης]]Σε μια επεισοδιακή χρόνια, λόγω της απεργίας των συλλόγων Β΄ Εθνικής, ο Ατρόμητος Αθηνών, ένας από τους ελάχιστους "απεργοσπάστες" στο Νότο, πήρε σχεδόν "στα χαρτιά" τον τίτλο από τον Φωστήρα, ο οποίος χωρίς τους μηδενισμούς θα ήταν πρωταθλητής.
Η ομάδα του Περιστερίου είχε προσλάβει από την αρχή της χρονιάς σαν προπονητή τον Ανδρέα Σταματιάδη, ωστόσο διέκοψε τη συνεργασία μαζί του, λίγες αγωνιστικές πριν το τέλος και ενώ ο Έλληνας τεχνικός της είχε εξασφαλίσει τον τίτλο. Οι διοικούντες τον Ατρόμητο είχαν ανακοινώσει πως θα εξέθεταν τους λόγους της ενέργειάς τους τις επόμενες ημέρες, κάτι που ωστόσο δεν έπραξαν ποτέ. Σε προφορική του δήλωση προς τον χρήστη που δημιούργησε το παρόν λήμμα, ο κ. Σταματιάδης, είπε, πολλά χρόνια αργότερα, ότι η πιο πιθανή αιτία για την τότε απομάκρυνσή του, ήταν η ενδεχόμενη αδυναμία εκ μέρους της διοίκησης του Ατρομήτου για την καταβολή προς αυτόν, του πριμ πρωταθλήματος.
Τα αποτελέσματα του Ατρομήτου ήσαν: Με Πανελευσινιακό 3-0 και 1-1, Λαμία 1-0 και 3-0, Ηρόδοτο 3-1 και 0-3, Παναρκαδικό 0-0 και 4-0, Πάτραι 0-1 και 2-1, Λεβαδειακό 2-1 και 1-0, Ηλυσιακό 2-0 και 7-1, Ολυμπιακό Λουτρακίου 1-1 και 0-1, Πετράλωνα 0-0 και 3-0, Καλλιθέα 3-0 και 0-2, Παναιγιάλειο 0-1 και 3-0, Εθνικό Αστέρα 2-0 (α.α.) και 1-2, Αχαρναϊκό 2-0 (α.α.) και 1-0, Φωστήρα 2-0 (α.α.) και 0-2, Προοδευτική 2-0 (α.α.) και 1-2, Χανιά 0-0 και 1-0, Βύζαντα Μεγάρων 3-0 και 0-2, Παναιτωλικό 1-2 και 2-1, Αιγάλεω 1-0 και 1-2.
Με δραματικό τρόπο, καθώς χρειάσθηκε να δώσει αγώνα-μπαράζ με αντίπαλο το Αιγάλεω, η Ρόδος πήρε το 2ο τίτλο της στην κατηγορία, έχοντας και πάλι προπονητή της το Μιχάλη Μπέλλη.
Το καλοκαίρι του 1980, η Ρόδος παραχώρησε το Μανώλη Κώττη στην ΑΕΚ και το Μιχάλη Δράκο στον ΟΦΗ, ωστόσο ο Μπέλλης κατόρθωσε να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ομάδα με αρκετούς νέους στην ηλικία ποδοσφαιριστές. Η ομάδα ξεκίνησε ορμητικά, με 5 συνεχόμενες νίκες, ενώ μέχρι και τη 12η αγωνιστική είχε παραχωρήσει μόλις 3 ισοπαλίες. Τη 13η ημέρα, έχασε με 3-1 στην Καισαριανή από τον Εθνικό Αστέρα, οι οπαδοί του οποίου δεν είχαν ξεχάσει τον αντίστοιχο αγώνα του 1978 και ζητούσαν "εκδίκηση". Από εκείνο το σημείο μέχρι το τέλος, η Ρόδος και το Αιγάλεω ήταν ουσιαστικά οι μόνοι που κυνηγούσαν την πρωτιά, παρά την αξιοσημείωτη εμφάνιση τόσο του νεοφώτιστου από το Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Διαγόρα Ρόδου, όσο και της Προοδευτικής.
Η Ρόδος πέτυχε να σημειώσει ορισμένα εντυπωσιακά σκορ, αλλά δέχθηκε και βαριές ήττες, σε αντίθεση με το Αιγάλεω, που έχασε όλα τα παιχνίδια στα οποία ηττήθηκε, μόλις στο 1 γκολ. Επεισοδιακό ήταν το ντέρμπι μεταξύ των δυο διεκδικητών του β΄γύρου στο Αιγάλεω, όταν οι ρόδιοι προηγήθηκαν με σκορ 2-0 λίγο μετά την έναρξη του β΄ημιχρόνου, αλλά οι αθηναίοι, με αντεπίθεση διαρκείας, πήραν τη νίκη με 3-2. Την 37η αγωνιστική οι δυο αντίπαλοι ισοβάθμισαν και τελικά έλυσαν τις διαφορές τους σε αγώνα-μπαράζ ο οποίος δόθηκε στις 7 Ιουνίου του 1981, στο ουδέτερο γήπεδο του ΟΦΗ (Ηράκλειο).
Τα αποτελέσματα των δυο ομάδων ήταν:
Ρόδος: Με Ηρόδοτο 2-0 και 2-0, Πάτραι 2-1 και 0-2, Παναρκαδικό 5-1 και 1-1, Παναιγιάλειο 2-1 και 5-0, Καλλιθέα 1-0 και 3-0, Βύζαντα 1-1 και 3-0, Παναιτωλικό 1-0 και 1-0, Πανελευσινιακό 2-1 και 4-0, Χαλκίδα 3-1 και 1-1, Φωστήρα 0-0 ακι 5-2, Πέλοπα Κιάτου 2-1 και 2-0, Ολυμπιακό Λουτρακίου 0-0 ακι 2-1, Εθνικό Αστέρα 1-3 και 3-0, Αιγάλεω 2-2 και 2-3, Ολυμπιακό Λιοσίων 1-2 και 6-1, Αχαρναϊκό 3-0 και 0-1, Διαγόρα Ρόδου 1-1 και 3-1, Ηλυσιακό 7-2 και 0-4, Προοδευτική 0-3 και 5-1.
Αιγάλεω: Με Ηλυσιακό 2-0 και 3-1, Προοδευτική 0-0 και 1-1, Ηρόδοτο 1-1 και 3-1, Πάτραι 1-1 και 1-1, Παναρκαδικό 3-1 και 8-0, Παναιγιάλειο 1-0 και 0-0, Καλλιθέα 3-0 και 1-1, Βύζαντα 1-2 και 2-0, Παναιτωλικό 1-0 και 1-0, Πανελευσινιακό 3-1 και 1-0, Χαλκίδα 3-1 και 0-1, Φωστήρα 0-1 και 6-0, Πέλοπα Κιάτου 3-2 και 0-0, Ρόδο 2-2 και 3-2, Εθνικό Αστέρα 3-1 και 2-1, Ολυμπιακό Λουτρακίου 1-2 και 5-1, Ολυμπιακό Λιοσίων 1-1 και 4-2, Αχαρναϊκό 2-1 και 1-1, Διαγόρα Ρόδου 1-2 και 7-0.
Ο αγώνας κατάταξης
right|200 px|thumb|Ο [[Δημήτρης Δοξάκης|Δοξάκης, με υπερένταση αποκρούει την κεφαλιά του Χατζησκουλίδη. Δεξιά διακρίνεται ο Χατζηαχμέτ]]* Ρόδος-Αιγάλεω 1-0 (Σκόρερ ο Κώστας Παπαοικονόμου στο 106΄ λεπτό, της παράτασης)
Από τη Ρόδο, κορυφαίος παίκτης ήταν ο Ρήγας, του οποίου ενέργεια απέφερε και το μοναδικό γκολ, με "τακουνάκι" του Παπαοικονόμου. Το Αιγάλεω, που παρατάχθηκε χωρίς τέσσερις βασικούς παίκτες του (Λαλούση, Στ. Αναστασιάδη, Μαρτίνο και Μαυρονάσιο) είχε την ατυχία του τραυματισμού και της αποχώρησης του Παναγιώτη Κατσικογιάννη. Από τη Ρόδο, στον αντίποδα, απουσίασε ο Γεωργαλής.
Η πορεία προς τον τίτλο
right|200 px|thumb|Ο Σπανοσωτηρόπουλος (κέντρο), ισοφαρίζει με εύστοχο χτύπημα πέναλτι στον αγώνα Καλλιθέας-Παναχαϊκής (1-2), ξεγελώντας τον τερματοφύλακα της γηπεδούχου [[Γιώργος Αγγελόπουλος (τερματοφύλακας)|Αγγελόπουλο]]Βασισμένη στην εμπειρία της και παρά το γεγονός ότι βρέθηκε αρκετές φορές "με την πλάτη στον τοίχο", η ομάδα της Πάτρας, υπερίσχυσε των πολλών ανταγωνιστών της και κατάφερε να κερδίσει την πρωτιά από τον δεύτερο στην τελική κατάταξη, Αχαρναϊκό. Χρειάσθηκε ωστόσο να αντικατασταθεί ο αρχικός της προπονητής Κώστας Καραπατής, από τον Πέτρο Λεβεντάκο.
Το πρωτάθλημα Νότου της περιόδου αυτής ήταν το πλέον αμφίρροπο των τελευταίων ετών, αφού τουλάχιστον 6-7 ομάδες διεκδίκησαν κατά καιρούς τον τίτλο. Η Παναχαϊκή, η οποία και τελικά τον κατέκτησε, έφερε τα εξής αποτελέσματα: Με Παναργειακό 2-1 και 0-2, Διαγόρα Ρόδου 0-3 και 3-0, Αχαρναϊκό 0-1 και 0-0, Εθνικό Αστέρα 2-1 και 1-1, Πανελευσινιακό 1-1 και 2-1, Παναιτωλικό 1-0 και 0-0, Ολυμπιακό Λουτρακίου 3-0 και 7-0, Ατρόμητο Πειραιώς 3-1 και 0-0, Ατρόμητο Αθηνών 0-0 και 1-0, Καλλιθέα 1-0 και 2-1, Χανιά 0-0 και 4-0, Χαλκίδα 1-0 και 1-2, Προοδευτική 2-0 και 1-2, Αιγάλεω 1-2 και 2-0, Φωστήρα 1-1 και 2-0, Βύζαντα 0-1 και 2-0, Παναιγιάλειο 2-1 και 2-1, Ηλυσιακό 1-2 και 2-0, Ηρόδοτο 0-0 και 0-0.
right|200 px|thumb|Ο [[Χρήστος Χατζησκουλίδης (δεξιά) μόλις έχει σκοράρει σε βάρος του Φωστήρα στο γήπεδο Ταύρου και σπεύδει να πανηγυρίσει την επιτυχία του. Αριστερά ο γκολκίπερ Πατρελάκης, απαρηγόρητος.]]Παρά την ασφυκτική πίεση που δέχθηκε στο δεύτερο γύρο από το συγκρότημα του Διαγόρα Ρόδου, η αθηναϊκή ομάδα, που προπονούσε ο Ανδρέας Σταματιάδης, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Νότου για δεύτερη φορά στα χρονικά.
Κατά σειρά, τα αποτελέσματα του αθηναϊκού συλλόγου ήταν: Αιγάλεω-Κόρινθος 1-1 (στη συνέχεια μηδενίσθηκε η φιλοξενούμενη) και 1-1, Πανελευσινιακός-Αιγάλεω 2-2 και 0-1, Χανιά-Αιγάλεω 1-1 και 0-1, Αιγάλεω-Διαγόρας Ρόδου 2-1 και 0-4, Παναιτωλικός-Αιγάλεω 2-1 και 0-3, Αιγάλεω-Ατρόμητος Πειραιώς 2-1 και 1-0, Ηρόδοτος-Αιγάλεω 0-0 και 0-3, Αιγάλεω-Εθνικός Αστέρας 1-1 και 1-2, Αχαϊκή-Αιγάλεω 0-1 και 1-5, Αιγάλεω-Φωστήρας 3-1 και 2-0, Προοδευτική-Αιγάλεω 1-1 και 0-3, Αιγάλεω-Παναιγιάλειος 1-0 και 2-0, Αιγάλεω-Ατρόμητος Αθηνών 3-2 και 0-3, Ιωνικός-Αιγάλεω 2-3 και 0-4, Αιγάλεω-Αιολικός Μυτιλήνης 2-2 και 1-2 (στη Χίο), Χαλκίδα-Αιγάλεω 3-0 και 1-2, Αιγάλεω-Αχαρναϊκός 3-0 και 1-3, Βύζας Μεγάρων-Αιγάλεω 0-2 και 0-2, Αιγάλεω-Πανηλειακός 4-0 και 5-3.
Περίοδος 2013-14: ο Ολυμπιακός Βόλου
===Η πορεία προς τον τίτλο === Με Γλυφάδα 4-1, 4-0*, Αστέρα Μαγούλας 3-0*, 3-2, Καλλιθέα 1-1, 2-0*, Χανιά 1-2*, 2-1, Φωκικό 1-0, 2-2*, Παναχαϊκή 1-0*, 1-1, Ηρακλή Ψαχνών 0-0*, 2-0, Πανηλειακό 2-1, 0-1*, Παναιγιάλειο 1-0*, 0-1, Φωστήρα 5-1, 0-1*, Επισκοπή 2-0*, 2-1, Αχαρναϊκό 3-1, 0-0* και Βύζαντα 4-1, 8-0*. (Με αστερίσκο *, αποτέλεσμα εκτός έδρας).
Παραπομπές
Πρωταθλητές ποδοσφαίρου Νότιου ομίλου ελληνικής Β΄ Εθνικής
Παυσανίας (αποσαφήνιση)
Παυσανίας είναι αρχαίο ελληνικό όνομα, με το οποίο είναι γνωστοί οι παρακάτω:
Προύσοι
thumb|260px|Χάρτης των λαών της Βαλτικής του 12ου αιώνα. φαιές αποχρώσεις: φυλές της ανατολικής Βαλτικής πράσινες αποχρώσεις:φυλές της δυτικής Βαλτικής Οι Προύσοι (γερμ. Prußen, Prūsai, λατινικά Pruteni) ήταν λαός της Βαλτικής. Συνολικά υπήρχαν δώδεκα φυλές που ζούσαν τον 13ο αιώνα στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Βιστούλα και του Minija, της πόλης Šilutė και του δέλτα του ποταμού Νίμαν στην σημερινή Πολωνία. Η περιοχή αυτή δεν ήταν ακριβώς η ίδια με την περιοχή που κατοικούσαν αργότερα οι Πρώσοι.
Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι οι οικισμοί των Προύσων κατοικούνταν συνεχώς από το τέλος της νεολιθικής εποχής και μέχρι τον μεσαίωνα. Υποδουλώθηκαν από τους Τεύτονες Ιππότες και αφομοιώθηκαν από τους Γερμανούς και Πολωνούς μετανάστες που κατοίκησαν την περιοχή. Η γλώσσα που μιλούσαν ήταν η Προυσική (γερμ. Altpreußische Sprache, Altpreußisch, Prussisch ή Prußisch) και εξαφανίστηκε τον 17ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθαγενείς πληθυσμιακές ομάδες στην Ευρώπη
Λουκάς Μπούκρας
Ο Λουκάς Μπούκρας ήταν βιβλιογράφος του 18ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη της Δημητσάνας με αύξοντα αριθμό 19θ. Ο κώδικας που γράφτηκε το 1787 σε χαρτί, αποτελείται από 290 φύλλα και περιλαμβάνει τα εξής έργα:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Τροπικός του Καρκίνου
400px|thumb|Παγκόσμιος χάρτης με σημειωμένο τον Τροπικό του Καρκίνου Ο Τροπικός του Καρκίνου (ή βόρειος τροπικός) είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης. Βρίσκεται παράλληλος με τον ισημερινό της Γης σε απόσταση 23° 26′ 22″ βόρεια (όση είναι η κλίση του άξονα περιστροφής της γης γυρω από τον εαυτό της ως προς το επίπεδο περιστροφής της γυρω από τον ήλιο), ενώ ορίζεται ως ο κύκλος με το βορειότερο γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μπορεί να βρεθεί ο Ήλιος στο ζενίθ το μεσημέρι κατά το θερινό ηλιοστάσιο του Ιουνίου (22 ή 23 Ιουνίου). Κατά το θερινό ηλιοστάσιο έχει τη μέγιστη δυνατή έκθεση προς τον Ήλιο.
Ονομασία
Το όνομα που δόθηκε σε αυτό το νοητό κύκλο προέρχεται από τη θέση του Ήλιου κατά το θερινό ηλιοστάσιο στον αστερισμό του Καρκίνου, την περίοδο ονομασίας του. Σήμερα, με τη σταδιακή μετάπτωση του άξονα της Γης, ο Ήλιος βρίσκεται στον αστερισμό του Ταύρου κατά το θερινό ηλιοστάσιο, έχοντας περάσει και από τον αστερισμό των Διδύμων νωρίτερα. Η ονομασία όμως παραμένει ως Τροπικός του Καρκίνου για ιστορικούς αλλά και βασικούς χαρτογραφικούς λόγους.
Γεωγραφία
thumb|right|300px|Μνημειακή κατασκευή βορειοανατολικά από τον οικισμό Βίλα ντε Κος, στην επαρχία Ζακατέκας στο [[Μεξικό, η οποία σημειώνει τη θέση του Τροπικού του Καρκίνου.]] thumb|right|300px|Οδική πινακίδα νότια της Ντάχλα στη [[Δυτική Σαχάρα που σημειώνει τη διέλευση του Τροπικού του Καρκίνου.]]
Ο αντίστοιχος νοητός κύκλος του Τροπικού του Καρκίνου στο νότιο ημισφαίριο είναι ο Τροπικός του Αιγόκερω. Ο Τροπικός του Καρκίνου διαχωρίζει τα γεωγραφικά πλάτη ως εξής: τα βορειότερα πλάτη ανήκουν στη βόρεια εύκρατη ζώνη, ενώ τα νοτιότερα πλάτη ως και τον Τροπικό του Αιγόκερω, περιλαμβάνοντας δηλαδή τις ζώνες ανάμεσα στους τροπικούς και τον ισημερινό, ανήκουν στη ζώνη των τροπικών.
! Γεωγραφικές συντεταγμένες ! Χώρα, περιοχή ή θάλασσα ! Σχόλια
Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Τροπικοί
Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου
Ο Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου (Μοναστήρι, 1905 - Αθήνα, 31 Μαρτίου 1991) ήταν Έλληνας αρθρογράφος, κοινωνικός αναλυτής και ιστορικός.
Σπουδές και δημοσιογραφική καριέρα
Σπούδασε φιλολογία, φιλοσοφία, ιστορία και παιδαγωγικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γοητευμένος ήδη από τα μαθητικά του χρόνια από το όραμα μιας τέλειας κοινωνίας, μελέτησε το μεγάλο πείραμα του Κομμουνισμού όσο ελάχιστοι. Απεβλήθη από το Πανεπιστήμιο το 1927 για τα κομμουνιστικά πιστεύω του, γεγονός που τον εμπόδισε να ακολουθήσει την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία που επιθυμούσε. Αντιλαμβανόμενος έγκαιρα τις αδυναμίες του κομμουνισμού, ο Θ.Φ.Π. βίωσε τη συγκλονιστική διάψευση των προσδοκιών του. Έκτοτε κατέστη ο πρώτος κριτικός του μαρξισμού, συγγράφοντας πληθώρα σχετικών άρθρων, αναλύσεων και βιβλίων.
Διετέλεσε συντάκτης επί της ύλης και συνεργάτης της "Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαιδείας" (1928-1934), συντάκτης της εφημερίδας "Ανεξάρτητος" (1934-1936), συντάκτης και αρχισυντάκτης της "Πρωίας" (1936-1943),συνεργάτης της εφημερίδας «Εμπρός» (1954-1957), της εφημερίδας «Μακεδονία» (1958-9), αρχισυντάκτης και αρθρογράφος της "Ελευθερίας" (1945-1949), αρθρογράφος της (1949-1963), αρθρογράφος της "Μεσημβρινής" (1963-1967) και της «Ακρόπολις» (1972-1985). Επιπροσθέτως, υπήρξε συνεργάτης του Ε.Ι.Ρ. (1950-1953 και 1959-1964).
Μετέσχε δημοσιογραφικών αποστολών στη Βαλκανική Διάσκεψη του Βελιγραδίου (1940), στην Αγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο (1952) και στην Ανατολική και Δυτική Γερμανία.
Στη δημοσιογραφία προσέφερε ένα νέο τύπο άρθρου, αρχιτεκτονημένου, με λογική επιχειρηματολογία και δωρικό ύφος, που μαρτυρεί άριστη κατοχή της γλώσσας και τη ζωντάνια της καθαρεύουσας, συνείδηση ευθύνης και προσπάθεια υποστήριξης της αλήθειας με οποιοδήποτε κόστος. Το έργο του έχει χαρακτηριστεί ότι από μόνο του αποτελεί μία εποχή της Ελληνικής δημοσιογραφίας…
Αντιστασιακή δράση και έργο πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου (Μεταξά) ίδρυσε μαζί με άλλους την Μ.Ε.Ο. (Μυστική Εθνική Οργάνωση) που έδρασε αντιστασιακώς με την κυκλοφορία φυλλαδίων, προκηρύξεων κλπ. μέχρι τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκειά του, διετέλεσε πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας «Πρωϊα» και διέσχισε όλο το μέτωπο από το βορειότατο μέχρι το νοτιότατο άκρο του, στέλνοντας σημαντικές ανταποκρίσεις και σειρά καθημερινών τηλεγραφημάτων. Κατά την εχθρική κατοχή, συμμετείχε στην αντιστασιακή εφημερίδα «Μαχομένη Ελλάς» (Αύγουστος 1942-Οκτώβριος 1943), η οποία αποτελούσε βοηθητικό όργανο της αντιστασιακής οργάνωσης «Όμηρος», όπου έγραφε τα κύρια άρθρα και πλείστα άλλα κείμενά της, με σκοπό την τόνωση του ηθικού & ενημέρωση του Ελληνικού λαού καθώς και την υπονόμευση του ηθικού του εχθρού. Η προαναφερθείσα εφημερίδα διαβιβαζόταν στην Ελεύθερη Ελληνική Κυβέρνηση και στο Στρατηγείο της Μ. Ανατολής. Στα πλαίσια αυτά, συνέταξε και προκηρύξεις απευθυνόμενες προς τις εχθρικές δυνάμεις με σκοπό την ψυχολογική κάμψη τους με αξιοσημείωτη επιτυχία. Διωκόμενος διέφυγε τον Οκτώβριο του 1943 στη Μέση Ανατολή (Κάιρο), επειδή είχε προδοθεί η παράνομη αρθρογραφία του εναντίον των δυνάμεων του Άξονα και ήταν θέμα χρόνου η σύλληψή του από τους Γερμανούς. Στη Μ. Ανατολή υπηρέτησε την εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση ως Διευθυντής Τύπου της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (1943-44). Μετά την επιστροφή του, υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα Γενικός Διευθυντής Εσωτερικού Τύπου, θέση από την οποία παραιτήθηκε τον Νοέμβριο 1944.
Μακεδονικό Ζήτημα
Η πρώτη Ελληνική αντίδραση στο εν θέματι ζήτημα πραγματοποιήθηκε μέσω δημοσίευσης στην εφημερίδα "Ελευθερία" στις 4.7.1945 με τίτλο "Μακεδονία του Αιγαίου" από τον Θεοφύλακτο Φ. Παπακωνσταντίνου, δημοσιογράφο και μετέπειτα αρχισυντάκτη της εφημερίδας. Έγραψε συνολικά 36 άρθρα (29 στην "Ελευθερία", 2 στις "Εικόνες", 2 στη "Μεσημβρινή", 1 στη "Μακεδονία" και 2 στην "Ακρόπολη") κατά τις προσεχείς 10ετίες, χωρίς όμως να βρει ανταπόκριση από τις διαδοχικές Ελληνικές Κυβερνήσεις.
Αναλυτικότερα, 7 μήνες προτού η Γιουγκοσλαβία ανακηρυχθεί "Ομοσπονδιακή Λαϊκή Δημοκρατία" (31.1.1946) με 6 "ομόσπονδες λαϊκές δημοκρατίες", μεταξύ των οποίων και η "Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας" με πρωτεύουσα τα Σκόπια, άρχισε να καλλιεργεί τη θεωρία ότι υπάρχει ξεχωριστή "μακεδονική εθνότητα" που ένα τμήμα της στενάζει υπό τον Ελληνικό ζυγό. Η θεωρία διατυπώθηκε πρώτη φορά, ολοκληρωμένη στις 21.6.1945 με ένα άρθρο της "Μπόρμπα" (επισήμου οργάνου του Κ.Κ. Γιουγκοσλαβίας) με τίτλο "Η Μακεδονία του Αιγαίου". Στο άρθρο αυτό υποστηρίζονταν τα εξής: Μακεδονία του Αιγαίου είναι η Μακεδονία που κατέχεται από την Ελλάδα, μαζί με τη Χαλκιδική που γεωγραφικώς ανήκει στη Μακεδονία του Αιγαίου, αλλά από εθνολογική άποψη στην Ελλάδα. Η Μακεδονία του Αιγαίου κατοικήθηκε τον 7ο μ.Χ. αιώνα από τους Σλάβους και παρέμειναν το επικρατούν στοιχείο και σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας μέχρι που οι Φαναριώτες άρχισαν να κάνουν εποικισμό Ελλήνων ενώ οι τελευταίοι έχουν προβεί σε εγκλήματα σε βάρος των ¨Μακεδόνων του Αιγαίου", οι Έλληνες προσπαθούν με θηριώδεις μεθόδους να εξελληνίσουν τη σλάβικη αυτή περιοχή κοκ.
Στη συνέχεια, ο Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, δημοσίευσε το προαναφερθέν άρθρο το οποίο ουσιαστικά ήταν περίληψη αυτού της "Μπόρμπα", προκαλώντας παράλληλα και την ηγεσία του ΚΚΕ να πάρει θέση. Αυτό όμως δεν απάντησε και αργότερα (12.2.1946) ελήφθη η απόφαση για την εξαπόλυση του Εμφυλίου με τη ρητή επίσημη βεβαίωση συμπαράστασης από τον Τίτο έχοντας ως τελικό σκοπό να αποσπάσει από την Ελλάδα το τμήμα της Μακεδονίας της. Την απόσπαση αυτή την υποσχέθηκε ρητώς η 5η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ που συνήλθε τον Ιανουάριο 1949, διακηρύσσοντας ότι η Β. Ελλάδα κατοικείται από λαό ιδιαίτερης εθνικότητας, τον Μακεδονικό, στον οποίο το ΚΚΕ υπόσχεται ότι αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ θα είναι η πλήρης εθνική αποκατάστασή του.
Πολιτική ανάμειξη και ΕΣΗΕΑ
Το 1967 ύστερα από έγγραφη έκκληση της Ε.Σ.Η.Ε.Α. (βλ. εικόνα παρακάτω), διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως με σκοπό την επίλυση των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων του ασφαλιστικού ταμείου των συντακτών, το οποίο ευρισκόταν υπό πλήρη κατάρρευση. Τα οικονομικά προβλήματα του ταμείου λύθηκαν με τον ισχύοντα μέχρι σήμερα Α.Ν. 248/1967 (ίδρυση Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π. και Ταμείου Υγείας, επίλυση οικονομικών προβλημάτων δημοσιογράφων, εφαρμογή αγγελιόσημου, ανάκτηση πωληθέντος μεγάρου δημοσιογράφων κ.ά.) που συνέταξε ο ίδιος. Ως δείγμα ευγνωμοσύνης προς το πρόσωπό του, η Ε.Σ.Η.Ε.Α. του απέστειλε και σχετικό ψήφισμα (βλ. εικόνα παρακάτω). Μεταπολιτευτικά όμως, αποφάσισε την οριστική διαγραφή του απ΄ αυτήν, διαγραφή η οποία τελικά ανεκλήθη.
κέντρο|μικρογραφία|εναλλ.=|πλαίσιο|220x220εσ κέντρο|μικρογραφία
Επιπροσθέτως, ο Θ. Φ. Παπακωνσταντίνου, πάλεψε για την άρση της λογοκρισίας του τύπου κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Η λογοκρισία καταργήθηκε αργότερα αλλά προ της παραιτήσεώς του. Στη συνέχεια διετέλεσε υπουργός Εθνικής Παιδείας (1967-1969). Υπέβαλε την παραίτησή του στις 5.4.1969, η οποία έγινε δεκτή στις 18.6.1969, όταν είχε πια αντιληφθεί ότι θα καθυστερούσε η διενέργεια εκλογών για τις οποίες πίεζε φορτικά τον Γ. Παπαδόπουλο. Στη συνέχεια, 5 νέες προτάσεις για υπουργεία και οφφίκια απορρίπτονται εκ μέρους του.
Η συγγραφή της Πολιτικής Αγωγής
Το 1970 συνέγραψε την "Πολιτική Αγωγή", έργο που αναλύει και υπερασπίζεται με θέρμη τη δημοκρατία και επικρίνει εντόνως τον ολοκληρωτισμό. Αποτελεί συστηματική προσπάθεια έξαρσης του δημοκρατικού τρόπου ζωής και των πλεονεκτημάτων του και διαφώτισης του λαού περί της απειλής του ολοκληρωτισμού. Το βιβλίο αυτό επικρίθηκε από την εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» στις 21.6.70 ως υπερβολικά δημοκρατικό και εξιδανικεύον την Δημοκρατία (!!;).
Συνοπτική έκδοσή του, εισήχθη ως μάθημα στα σχολεία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Τα συγγραφικά δικαιώματα ανήρχοντο σε 2 εκ. δραχμές της εποχής, ποσό το οποίο δωρήθηκε εξ ολοκλήρου στο Ελληνικό Κράτος.
Συγγραφικό Έργο
Εκτός από πληθώρα άρθρων σε λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, εφημερίδες και περιοδικά συνέγραψε και πληθώρα βιβλίων. Τα πιο πρόσφατα έργα του αφορούν στα βιβλία "Η Μεγάλη Περιπέτεια" (1987), όπου εξιστορούνται όσα ο ίδιος έζησε μαζί με το Έθνος, γράφοντας για πρώτη φορά υπό καθεστώς απόλυτης ελευθερίας και "Η Μικρή Περιπέτεια" (1988), το οποίο αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα του προηγούμενου.
Μεταξύ άλλων, ασχολήθηκε σε βάθος με μεγάλα ζητήματα της εποχής όπως ο Κομμουνισμός, το Μακεδονικό (ήδη από το 1945), το Κυπριακό κ.ά. Έχει ακόμη μεταφράσει έργα του Κ. Μάρξ, του Σ. Φρόυντ, του Κ. Ζίντ, του Σ. Χούκ, κ.ά.
Αξίζει να αναφερθεί πως το σύνολο των άρθρων του ανέρχεται σε 7.576 και έχει υπολογισθεί ότι εκτυπούμενα θα κατελάμβαναν 135 τόμους των 10 τυπογραφικών έκαστος (ή 160 σελίδων) και με σύνολο σελίδων 21.600, δηλαδή μία ολόκληρη βιβλιοθήκη.
Ακολουθεί η πλήρης λίστα των βιβλίων του:
1. Η ΚΑΣΤΟΡΙΑ, Γεωγραφία, ιστορία, τέχνη, Αθήνα 1930 2. ΑΙ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ, Αθήνα 1931 3. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ, Αθήνα 1933 4. ΟΙ ΠΡΩΣΣΟΙ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ (υπό ψευδ. Π. Μοναστηριώτης), Κάιρο 1944 5. ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ, Αθήνα 1949 6. ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), Αθήνα 1952 7. ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ (υπό ψευδ. Π. Μοναστηριώτης), Αθήνα 1955, 1956 8. Η ΝΕΑ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ, Αθήνα 1956 9. Ο ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ, Αθήνα 1957 10. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ, Αθήνα 1960 (7 εκδόσεις) 11. ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΙΑΣ, Αθήνα 1960 (2 εκδόσεις) 12. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ Ζ' αιών π.Χ.-Κ' αιών μ.Χ., Αθήνα 1964 13. Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1940-1941, Αθήνα 1966, 1970 (2 εκδόσεις) 14. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ, Αθήνα 1970, 1970 (2 εκδόσεις) 15. Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ, Αθήνα 1971 16. Η ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αθήνα 1981 17. Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, Αθήνα 1987 18. Η ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, Αθήνα 1988
Τιμητικές Διακρίσεις
Έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο του "Ανατομία της Επαναστάσεως", με το Σταυρό των Ταξιαρχών του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικα, με το Μεγαλόσταυρο του Παναγίου Τάφου, με τον Τίμιο Σταυρό Α' Τάξεως του Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος Γεωργίου Α'. Έχει επίσης αναγνωριστεί με δίπλωμα η αντιστασιακή του δράση κατά την Κατοχή.
Πηγές
http://anemi.lib.uoc.gr/search/?search_type=simple&display_mode=overview&stored_cclquery=creator=(%CE%98%CE%B5%CE%BF%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%82,)&rss=0&number=10&keep_number=10&offset=1%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Π Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Μακεδόνες
Άγιο Μανδήλιο
μικρογραφία|Επάνω δεξιά ο βασιλιάς Άβγαρος κρατά το Άγιο Μανδήλιο με την Aχειροποίητη εικόνα
Το Άγιο Μανδήλιο είναι ένα από τα απολεσθέντα κειμήλια της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Πρόκειται για ένα κομμάτι ύφασμα επάνω στο οποίο έχει αποτυπωθεί με θαυματουργό τρόπο (Αχειροποίητος Εικόνα) η εικόνα του προσώπου του Ιησού Χριστού. Σύμφωνα με την παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με αυτό θεραπεύτηκε ο βασιλιάς της Έδεσσας Άβγαρος Ε΄. Η εικόνα είναι γνωστή και ως Εικόνα της Έδεσσας.
Ιστορικό
Σύμφωνα με τα στοιχεία: