cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σεγκούντα Λίγκα 2004–05
Προεπισκόπηση
Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις Ασοσιασάο Ναβάλ Πριμέρο ντε Μάιο και ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Η ΣΚ Εσπίνιο υποβιβάστηκε στη Σεγκούντα Ντιβιζάο μαζί με την ΦΚ Φελγκέιρας η οποία υποβιβάστηκε για οικονομικούς λόγους. Η 13η ΦΚ Αλβέρκα εγκατέλλειψε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2004-2005
Άλαν Άσμαν
Ο Τζώρτζ Άλαν Άσμαν (30 Μαΐου 1928 – 30 Νοεμβρίου 2002) ήταν Άγγλος παίκτης και προπονητής ποδοσφαίρου. Καθ' όλη την επαγγελματική του πορεία τόσο ως ποδοσφαιριστής, όσο και προπονητής, εργάστηκε σε συλλόγους της χώρας του, με μοναδική εξαίρεση ένα σύντομο διάστημα στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Η πρώτη ομάδα στην οποία αγωνίστηκε επαγγελματικά ο Άλαν Άσμαν ήταν η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, ενώ επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Νότιγχαμ Φόρεστ.
Το 1951 μετακινήθηκε στην Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ, όπου παρέμεινε μέχρι το 1957 καθώς μετά από ένα ιατρικό πρόβλημα που του διαγνώστηκε, αναγκάστηκε να σταματήσει το ποδόσφαιρο, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Προηγουμένως, είχε καταφέρει να πετύχει με τη φανέλα της 98 γκολ σε 214 εμφανίσεις.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Άλαν Άσμαν ανέλαβε προπονητής της Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ το 1963 και παρέμεινε στον πάγκο της ομάδας για τέσσερα χρόνια. Επόμενος σταθμός της προπονητικής καριέρας του Ασμαν ήταν η Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, στην οποία παρέμεινε από το 1967 και μέχρι το 1971, κατακτώντας το κύπελλο Αγγλίας του 1968.
Το 1971 μετακινήθηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίον παρέμεινε για λιγότερο από μία αγωνιστική περίοδο.
Στις 7 Ιουνίου του 1972 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από την Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ, στην οποία επέστρεψε ως προπονητής μετά από διάστημα πέντε ετών. Στην Κάρλαϊλ παρέμεινε για τρία χρόνια, καθώς το 1975 μεταπήδησε στη Ουόρκινγκτον.
Το καλοκαίρι του 1978, μεταπήδησε στην Ουόλσολ ΦΚ, στην οποία ωστόσο παρέμεινε μόνο για λίγους μήνες. Μετά το πέρασμά του από αυτήν, ο Άλαν Άσμαν ξεκίνησε να εργάζεται σαν προπονητής νέων αλλά και ως σκάουτερ.
Πηγές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουόρκινγκτον ΑΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουόλσολ ΦΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ντέιλ Τ. Μόρτενσεν
Ο '''Ντέιλ Τ. Μόρτενσεν' (Dale T. Mortensen'', 2 Φεβρουαρίου 1939 – 9 Ιανουαρίου 2014) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος, ο οποίος τιμήθηκε με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών. Απέκτησε τίτλο B.A. στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Γουίλαμετ και διδακτορικό τίτλο στις Οικονομικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον.
Βιογραφία
Ο Μόρτενσεν απεβίωσε από καρκίνο τον Ιανουάριο του 2014 σε ηλικία 74 ετών, στο σπίτι του στο Γουίλμετ.
Βραβεία
Στο πανεπιστήμιο του Ώρχους ένα κτήριο πήρε το όνομα του επιστήμονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών
19521 Χάος
To (19521) Χάος, ή 1998 WH24, είναι ένα κλασσικό αντικείμενο της ζώνης του Κάιπερ με διάμετρο περίπου 600 χιλιόμετρα, λευκαύγεια ~0.050 και απόλυτο μέγεθος (Η) 4.8. Ανακαλύφθηκε τις 19 Νοεμβρίου 1998 από την Deep Ecliptic Survey με το 4m τηλεσκόπιο του Kitt Peak στις Η.Π.Α.. Πήρε το όνομά του από το μυθολογικό Χάος.
Τροχιά
Το 19521 χάος έχει τροχιακή περίοδο περίπου 309 ετών. Η τροχιά του είναι μεγαλύτερη, αλλά λιγότερο εκκεντρική από την τροχιά του Πλούτωνα. Η τροχιά του Χάους 19521 έχει κλίση περίπου 12 ° προς την εκλειπτική. Η τροχιά του δεν διασχίζει ποτέ την τροχιά του Ποσειδώνα. Επί του παρόντος, η πλησιέστερη δυνατή προσέγγιση για την ελάχιστη απόσταση διασταύρωσης τροχιάς του Ποσειδώνα είναι 12,5 AU (1,87 δισεκατομμύρια km).
Το χάος βρίσκεται στο περιήλιο γύρω στα Χριστούγεννα του 2033, πλησιάζει μέχρι και 40 AU από τη Γη. Το φωτεινότερο μέγεθος του θα είναι 20,8.
Σαιντ Λούις
Το Σαιντ Λούις (αγγλικά: St. Louis, Missouri,, στην τοπική διάλεκτο ), είναι πόλη των ΗΠΑ στα ανατολικά όρια της πολιτείας του Μιζούρι. Το Σαιντ Λούις είναι ανεξάρτητη πόλη (και δεν ανήκει δηλαδή σε κάποια κομητεία).
19521 Χάος
Φυσικά Χαρακτηριστικά
Το χάος είναι ένα σκοτεινό αντικείμενο, με αντανακλαστικότητα εκτιμώμενη στο 5%, που σημαίνει διάμετρο 600 χιλιομέτρων. Περιστρέφεται αργά σε 3.985 ημέρες. Σύμφωνα με τον Μπράουν, είναι ένας πιθανός πλανήτης-νάνος.
Σαιντ Λούις
Με πληθυσμό 301,578 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2020 ), είναι η 65η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες και η δεύτερη μεγαλύτερη στην πολιτεία, μετά το Κάνσας Σίτι. Η μητροπολιτική περιοχή του Σαιντ Λούις, έχει πληθυσμό 2,820,253 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2020 ) και είναι η μεγαλύτερη στην πολιτεία καθώς και η 20η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις ΗΠΑ.
19521 Χάος
Σύνδεσμοι
Χάος Χαος
Σαιντ Λούις
Ιστορικά στοιχεία
Το Σαιντ Λούις ιδρύθηκε το 1764 από τον Πιερ Λακλέντ και τον Ογκίστ Σουτώ και με την αγορά της Λουιζιάνα έγινε σημαντικός λιμένας στο Μισισιπή. Αναπτύχθηκε γρήγορα μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο και στα τέλη του 19ου αιώνα έγινε η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Σαιντ Λούις διοργάνωσε την Διεθνή Έκθεση και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904. Το 1950 ο πληθυσμός στη πόλη έφτασε το μέγιστό του, 856.796 κατοίκους, αλλά από τότε ο πληθυσμός στην πόλη μειώνεται.
Οικονομία
Η οικονομία του Σαιντ Λούις βασίζεται στις υπηρεσίες, το εμπόριο, τις κατασκευές και τον τουρισμό. Η πόλη είναι γνωστή για την Γκειτγουέι Αρτς, μια αψίδα ύψους 192 μέτρων που κατασκευάστηκε το 1965 και συμβολίζει την πύλη εισόδου στην Αμερικανική Δύση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μιζούρι Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Μπάλες σπόρων
δεξιά|μικρογραφία|Μπάλα σπόρου Οι Μπάλες σπόρων, γνωστές και ως «μπάλες της γης» ή nendo dango» (Ιαπωνικα: 粘土団子) ή Seed balls, αποτελούνται από μια ποικιλία διαφορετικών σπόρων που τυλίγονται μέσα σε μια μπάλα από πηλό, κατά προτίμηση ηφαιστειακό πυροκλαστικό κόκκινο πηλό. Μπορούν να περιληφθούν διάφορα πρόσθετα, όπως χούμο ή κομπόστ. Αυτά τοποθετούνται γύρω από τους σπόρους, στο κέντρο της σφαίρας, για την παροχή μικροβιακών εμβολίων. Οι βαμβακερές ίνες ή το υγροποιημένο χαρτί αναμιγνύονται μερικές φορές στον πηλό για να το ενισχύσουν, το υγροποιημένο χαρτί που επικαλύπτεται στο εξωτερικό γινεται για να προστατεύσει περαιτέρω την πήλινη σφαίρα κατά τη σπορά με ρίψη, ή σε ιδιαίτερα σκληρούς οικοτόπους.
Ανάπτυξη της τεχνικής
μικρογραφία|Δραστηριότητες για την παραγωγή μπάλας σπόρων απο λασπη Η τεχνική για τη δημιουργία σπόρων σπόρων ανακαλύφθηκε εκ νέου από τον ιαπωνικό πρωτοπόρο φυσικής καλλιέργειας Μασανόμπου Φουκουόκα. Η τεχνική χρησιμοποιήθηκε επίσης, για παράδειγμα, στην αρχαία Αίγυπτο για την επισκευή αγροκτημάτων μετά την ετήσια πλημμύρα της άνοιξης του Νείλου. Στη σύγχρονη εποχή, κατά την περίοδο του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου ο Φουκουόκα, ενας ο ιαπωνικός κυβερνητικός επιστήμονας φυτών που εργάζεται σε κυβερνητικό εργαστήριο, και που ζούσε στο ορεινό νησί Σικόκου, ήθελε να βρει μια τεχνική που θα αύξανε την παραγωγή τροφίμων χωρίς να απομακρυνθεί από το εκτάσεις που έχουν ήδη διατεθεί για την παραδοσιακή παραγωγή ρυζιού που ευδοκιμούν στα πλούσια ηφαιστειακά εδάφη της Ιαπωνίας.
Κατασκευή
μικρογραφία|Μπάλα σπόρων απο λασπη Για να φτιάξετε μια μπάλα σπόρων, γενικά χρειαζονται περίπου πέντε μεζουρες κόκκινου πηλού κατ' όγκο συνδυάζονται με μια μεζουρα σπόρων. Οι μπάλες σχηματίζονται μεταξύ 10mm και 80mm (περίπου 0,4 έως 3,15 ίντσες) σε διάμετρο. Αφού σχηματιστούν οι σφαίρες των σπόρων, πρέπει να στεγνώσουν για 24-48 ώρες πριν από τη χρήση.
Βομβαρδισμός σπόρων
μικρογραφία|Ξήρανση μπάλων σπόρων λάσπης σε υπόστεγο
Ιστορία του βομβαρδισμού σπόρων
Ο βομβαρδισμός με σπόρους είναι η πρακτική της εισαγωγής βλάστησης στο έδαφος ρίχνοντας ή θαβωντας τους σπόρους. Έγινε δημοφιλές από τα πράσινα κινήματα όπως η αντάρτικη κηπουρική ως τρόπος για να την πρακτικη και ενεργή αναδάσωση. μικρογραφία|Φυτά που φυτρώνουν από την μπάλα σπόρων. Οι μπάλες σπόρων χρησιμοποιήθηκαν επίσης πειραματικά σε εναέρια σπορά στην Κένυα το 2016. Αυτή ήταν μια προσπάθεια να βελτιωθεί η απόδοση της τυποποιημένης εναέριας σποράς. μικρογραφία|Κοινοτική εκδήλωση κατασκευσης μπάλων σπόρων. Η εναέρια σπορά (ή εναέρια αναδάσωση) είναι η τεχνική διάδοσης σπόρων από ενα αεροπλάνο, ελικόπτερο ή παρόμοια μεταφορά πτήσης. Μπορεί να θεωρηθεί ένας συγκεκριμένος τύπος άμεσης σποράς: ως εκ τούτου, εισάγει σπόρους απευθείας στο χωράφι και συχνά δεν είναι οικονομικό λόγω των ζητημάτων βλάστησης, παρασίτων και αρπαγη σπόρων από τρωκτικά ή άλλα άγρια ζώα. Η μεταφύτευση φυτωρίων από φυτώριο στο χωράφι είναι μια πιο αποτελεσματική τεχνική σποράς.
Η εναέρια σπορά έχει χαμηλή απόδοση και απαιτεί 25% έως 50% περισσότερους σπόρους από ότι οι φυτεμενοι σπόροι για να επιτευχθούν τα ίδια αποτελέσματα. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ως τεχνική για την κάλυψη των καλλιεργειών χωρίς να χρειάζεται να περιμένετε την εκτός εποχής κύριας καλλιέργειας. Οι πρώτες προσπάθειες εναέριας αναδάσωσης χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1930. Σε αυτήν την περίοδο, τα αεροπλάνα χρησιμοποιήθηκαν για τη διανομή σπόρων σε ορισμένα απρόσιτα βουνά στη Χονολουλού μετά από πυρκαγιές στα δάση. Αυτά τα πειράματα ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχή, λόγω της κακής διασποράς των σπόρων: οι σπόροι απέτυχαν να αποκτήσουν αρκετή κινητική ενέργεια για να εισέλθουν στο έδαφος και ως εκ τούτου προηγήθηκαν μαζικά. Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε προσβολή τρωκτικών στη Χαβάη. μικρογραφία|Ο [[Μασανόμπου Φουκουόκα, ρίχνει το πρώτο σπόρο στο εργαστήριο στο Navdanya, τον Οκτώβριο του 2002.]] μικρογραφία|Δραστηριότητες για μπάλες σπόρων απο λασπη ζτην παγκόσμια ημέρα περιβαλλοντος στο Μποπάλ Η χρήση μπάλων σπόρων, αντί για απλούς σπόρους, για την πραγματοποίηση εναέριας αναδάσωσης στην Κένυα φαίνεται να είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η Chardust Ltd, η εταιρεία που συμμετείχε και διανέμε τις μπάλες σπόρων για αυτό το έργο, ισχυρίζεται ότι έχει πουλήσει και διανείμει πάνω από 7 εκατομμύρια σπόρους, τον Αύγουστο του 2019. Είναι πιθανό, ωστόσο, ότι η πλειοψηφία αυτών των μπάλων σπόρων αναπτύσσεται παραδοσιακά αντί μέσω εναέριου σποράς και δεν υπάρχουν δημοσιευμένα δεδομένα που να υποστηρίζουν τα οφέλη από τη χρήση μπάλων σπόρου μέσω εναέριας σποράς. μικρογραφία|Η τέλεια μπάλα σπόρου: Η τεχνική φύτευσης μπάλων σπόρου αναπτύχθηκε από τον Μασανόμπου Φουκουόκα και είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για τη σπορά μεγάλων περιοχών, όπως λιβάδια ή άγρια εδάφη, με χόρτα και δέντρα. Η μπάλα σπόρων είναι ένα μείγμα από πηλό και διάφορους σπόρους, που επιτρέπει στους σπόρους να παραμένουν προστατευμένοι στο εσωτερικό της μπάλας μέχρι να βρέξει και οι συνθήκες γίνονται ευνοϊκές για το βλαστάρι. Το 1987, ο Λιν Γκάρρισον πρότεινε τη δημιουργία ενός έργου εναέριας αναδάσωσης της Αϊτής (HARP), με το οποίο τόνοι σπόρων θα διασκορπίζονταν από ειδικά τροποποιημένα αεροσκάφη. Οι σπόροι θα ενθυλακώνονται σε απορροφητικό υλικό. Αυτή η επικάλυψη θα περιέχει λιπάσματα, εντομοκτόνα/απωθητικά ζώων και ίσως μερικούς σπόρους λαχανικών. Η Αϊτή έχει διτροπική περίοδο βροχών, με βροχόπτωση την άνοιξη και το φθινόπωρο. Οι σπόροι θα μπορούσαν να έχουν υγρανθεί λίγες μέρες πριν από την πτώση, για να ξεκινήσει η βλάστηση. Δυστυχώς, το έργο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. μικρογραφία|Μια ατελής μπάλα σπόρου στο Uprange, Kahoolawe, Χαβάη. Μια άλλη πιο πρόσφατη ιδέα του έργου ήταν η χρήση δενδρυλλίων αντί σπόρων με ριψη απο αερος. Τα δενδρύλλια θα περικλείονταν σε ανθεκτικά και βιοαποικοδομήσιμα δοχεία που θα λειτουργούσαν ως βλήματα και θα διαπερνούσαν το έδαφος με υψηλή ταχύτητα. Αυτό πιθανότατα εγγυάται καλύτερη απόδοση σε σύγκριση με την απλή εναέρια σπορά ή ακόμη και τον βομβαρδισμό σπόρων.
Αυτό το έργο αναπτύχθηκε το 1999 από μια εταιρεία με την επωνυμία Aerial Reforestation Inc, στο Νιούτον της Μασαχουσέτης, με βάση μια πρωτότυπη ιδέα του πιλότου Τζακ Γουόλτερς. Η εταιρεία σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά αεροσκάφη C-130, που παραδοσιακά χρησιμοποιούμενα για την τοποθέτηση ναρκών ξηράς σε πεδία μάχης. Σύμφωνα με το 2019, η εταιρεία δεν φαίνεται να λειτουργεί πια. Άλλοι ερευνητές εξακολουθούν να διερευνούν τις δυνατότητες αυτών των "βελάκια εναέριων δενδρυλλίων", βελτιώνοντας την αεροδυναμική τους για να επιτύχουν καλύτερη διείσδυση στο έδαφος και συνεπώς υψηλότερες αποδόσεις αναδάσωσης. Απαιτείται περισσότερη έρευνα για να εκτιμηθεί ακριβώς η απόδοσή τους έναντι άλλων μεθόδων αναδάσωσης.
Η πιο πρόσφατη προσπάθεια στο Seed Bombing πραγματοποιείται από την DroneSeed, μια εταιρεία που έχει τεθεί σε λειτουργία το 2019. Ισχυρίζονται ότι έχουν επινοήσει μια ιδιόκτητη βόμβα σπόρων που είναι ικανή να αποτρέψει τα ζώα από την κατανάλωση των σπόρων και, χρησιμοποιώντας ένα μείγμα διαφορετικών σπόρων στην ίδια βόμβα, για να μεγιστοποιήσει την απόδοση των εργασιών φύτευσης δέντρων. Δεδομένης της εστίασης αυτής της εταιρείας στην ανακούφιση από καταστροφές, θεώρησαν ότι τα δενδρύλλια βελάκια δεν αποτελούν αποτελεσματική λύση, δεδομένου ότι "οι προμηθευτές φυτωρίων δεν έχουν ικανότητα αναδάσωσης μετά από μεγάλες πυρκαγιές - ειδικά σε επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές"
Σκοπιμότητα και αδυναμίες
Επομένως, η εναέρια σπορά ταιριάζει καλύτερα σε τοποθεσίες των οποίων η απομακρυσμένη περιοχή, η τραχύτητα, η δυσκολία πρόσβασης ή ο αραιός πληθυσμός καθιστούν δύσκολη τη φύτευση φυτωρίων. Είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για "προστατευόμενα δάση" επειδή τα ελικόπτερα ή τα αεροπλάνα μπορούν εύκολα να απλώσουν σπόρους σε απότομες πλαγιές ή απομακρυσμένες λεκάνες απορροής και απομονωμένες ξηρές περιοχές. Φαίνεται επίσης κατάλληλο για χρήση σε περιοχές όπου μπορεί να υπάρχει έλλειψη εξειδικευμένων εργαζομένων, εποπτών και πόρων για αναδάσωση. Έχει τη δυνατότητα να συμβάλει στην αύξηση της παραγωγής δένδρων για ζωοτροφές, τρόφιμα και μέλι, καθώς και ξύλο για καύσιμα, στύλους, ξυλεία, κάρβουνο και πολτό.
Οι μπάλες σπόρων και η εναέρια αναδάσωση είναι πολύ ευαίσθητες σε περιβαλλοντικές συνθήκες. Η ανάπτυξη σπόρων μπορεί να μην είναι πρακτική σε ορισμένες περιπτώσεις, επειδή ο τοπος μπορεί να απαιτεί προετοιμασία ή η σεζόν μπορεί να είναι λανθασμένη. Για να βλαστήσουν με επιτυχία, οι σπόροι συνήθως πρέπει να πέφτουν απευθείας στο ορυκτό έδαφος και όχι σε υφισταμενη βλάστηση ή σε μη αποσπασμένη οργανική ύλη. Όπου η οργανική ύλη έχει συσσωρευτεί πυκνά, ο τοπος πρέπει κανονικά να καεί, να αυλακωθεί ή να αφαιρεθεί. Η διαταραχή του εδάφους που απομένει μετά την υλοτομία είναι αρκετή. Το τραχύ έδαφος είναι πιο επιδεκτικό στη μετάδοση σποράς, αλλά οι αποδόσεις είναι συνήθως χαμηλές ακόμη και στις καλύτερες συνθήκες.
Σε ορισμένες τοποθεσίες μπορεί να είναι απαραίτητη η προετοιμασία του εδάφους. Η προετοιμασία του τόπου και η λειτουργία σποράς πρέπει να είναι καλά συντονισμένες ώστε να ανταποκρίνονται στις βιολογικές απαιτήσεις για γρήγορη βλάστηση και επιβίωση σποράς. Οι ξηροί χώροι μπορεί να πρέπει να ξεφορτωθούν ή να απορριφθούν ειδικά για να βελτιστοποιηθεί η βροχόπτωση που φτάνει στον σπόρο. Οι υπερβολικά υγρές τοποθεσίες μπορεί να χρειαστεί να ξεφορτωθούν ή να στραγγιστούν.
Ο βαθμός της κλίσης του πεδίου δεν είναι κρίσιμος όσο οι σπόροι βρίσκουν ένα δεκτικό τοπο εγκαταστασης τους. Απότομες λεκάνες απορροής, διαβρωμενές βουνοπλαγιές, γυμνές πλαγιές και όχθες όπου η βλάστηση είναι αραιή είναι συχνά κατάλληλα για εναέρια σπορά (ωστόσο, σε ορισμένες απότομες πλαγιές με λείο, γυμνό έδαφος, η βροχή μπορεί να ξεπλένει τους σπόρους πολύ εύκολα για επιτυχή σπορά).
Οι ξηρές περιοχες και οι σαβάνες (για παράδειγμα, εκείνες όπου οι ετήσιες βροχοπτώσεις είναι κάτω από 800 mm) χρειάζονται περισσότερο την αναδάσωση. Αυτές είναι περιοχές όπου η εναέρια σπορά έχει κατ' αρχήν εξαιρετικό δυναμικό. Περιλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις αχρησιμοποίητων ή κακώς χρησιμοποιημένων εκτάσεων που έχουν αραιή κάλυψη δέντρων και δεν περιορίζονται σε ιδιωτικές εκμεταλλεύσεις γης, επομένως είναι γενικά προσβάσιμες σε αεροσκάφη. Τα εγγενή δέντρα (όπως είδη ακακίας και άλλα γένη) σε αυτές τις περιοχές είναι γενικά καλά προσαρμοσμένα για επιβίωση υπό δύσκολες συνθήκες πεδίου. Αυτά δεν είναι είδη για ξυλεία όσο και για καυσόξυλα, ζωοτροφές, φρούτα, κόμμεα, έλεγχο της διάβρωσης και άλλες τέτοιες χρήσεις.
Τα χαρακτηριστικά που καθιστούν ένα συγκεκριμένο είδος περισσότερο ή λιγότερο κατάλληλο για εναέρια σπορά περιλαμβάνουν:
Τα είδη με πολύ εύγευστους σπόρους έχουν μικρή προοπτική επιτυχίας, επειδή η άγρια φύση τρώει τους σπόρους πριν έχει την ευκαιρία να βλαστήσουν, εκτός εάν έχει σφαιροποιηθεί. Επίσης, οι μικροί σπόροι και οι ελαφριοί, σκασμένοι σπόροι είναι πιο πιθανό να παρασύρθουν στον άνεμο, οπότε είναι πιο δύσκολο να στοχεύσουν κατά τη διάρκεια της πτώσης. Οι μικροί σπόροι, ωστόσο, πέφτουν σε ρωγμές και είναι πιο πιθανό να καλυφθούν με χώμα, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες επιβίωσής τους. Η εναέρια σπορά μπορεί να αποδειχθεί ότι λειτουργεί καλύτερα με τα "πρωτοποριακά" είδη, τα οποία βλαστάνονται γρήγορα σε ανοιχτές τοποθεσίες, είναι προσαρμοσμένα για ανάπτυξη σε γυμνές ή διαταραγμένες περιοχές και αναπτύσσονται καλά στο άμεσο ηλιακό φως.
Crop Spraying Aircraft
Είναι η πιο κοινή μέθοδος και αυτή που ασκείται από την Farmland Aviation, στην Κένυα, μία από τις λίγες εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα. Ισχυρίζονται ότι μπορούν να εξαπλώσουν έως και έξι τόνους σπόρων δέντρων ανά ώρα σε δεκάδες χιλιάδες στρέμματα.
Μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα
Μέχρι πρόσφατα (2017), τα drones δεν είχαν χρησιμοποιηθεί στην εναέρια σπορά. Η χαμηλή χωρητικότητα και το εύρος ωφέλιμου φορτίου των UAV τους περιορίζει για τις περισσότερες εφαρμογές εναέριας σποράς. Ωστόσο, ένα drone που αναπτύχθηκε από την Parrot SA και την BioCarbon Engineering έλυσε αυτό το ζήτημα. Είναι σε θέση να ρίχνει 100.000 λοβούς την ημέρα.
Αλεξίπτωτο πλαγιάς
Αυτή η μέθοδος ανάπτυξης δοκιμάζεται στην Κένυα και διατηρεί υποσχέσεις για μεγάλα ποσοστά αναδάσωσης λόγω του χαμηλού κόστους, της χαμηλής ταχύτητας και του υψομέτρου, ακόμη και αν ο ρυθμός ψεκασμού σπόρων είναι πιθανό να είναι πολύ πιο αργός από την ανάπτυξη με αεροσκάφος.
Αντάρτικη κηπουρική
Ο όρος «πράσινος βοηθός σπόρων» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από στο Λίζ Κρίστι το 1973 όταν ξεκίνησαν οι «πράσινοι αντάρτες». Οι πρώτοι πράσινοι βοηθοί σπόρου κατασκευάστηκαν από προφυλακτικά γεμάτα με σπόρους ντομάτας και λιπάσματα. Πετάχτηκαν πάνω από φράχτες σε άδεια οικόπεδα στη Νέα Υόρκη για να κάνουν τις γειτονιές να φαίνονται καλύτερες. Ήταν το ξεκίνημα του κινήματος της αντάρτικης κηπουρικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπόροι Κατηγορία:Οργανικές καλλιέργειες
Ιωάννης Γ΄ της Νάπολης
Ο Ιωάννης, από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης την περίοδο 920 - 968. Διάδοχος του δούκα Μαρίνου και ανώνυμης συζύγου, κόρη του Λάντολφ Γ΄ της Κάπουα και του Μπενεβέντο σύμφωνα με  τον Σιτιπάνι. Θήτευσε για σαράντα δύο χρόνια και είχε τους βυζαντινούς τίτλους του Ανθύπατου και του Πατρικίου.
Στην αρχή της Θητείας του, έκανε πόλεμο εναντίον των Σαρακηνών και στη συνέχεια συνήψε μια συνθήκη μαζί τους μετά την εμφάνισή τους κάτω από τα τείχη του το 929. Όταν ο Ιωάννης ανανέωσε με τον πεθερό του, τον πρίγκιπα Λάντολφ και τον αδελφό του και συν-αντιβασιλέα Άτενολφ Γ΄ τη συνθήκη του 907-908. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής το θεώρησε εχθρική συμμαχία και έστειλε βυζαντινό στρατό από την Απουλία εναντίον του δούκα που αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την εξουσία του αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Στη συνέχεια, ο Ιωάννης επιβεβαιώνει τη συνθήκη με τους πρίγκιπες επιφυλάσσοντας ρητά την πίστη του στο Βυζαντινό Αυτοκρατορικό παλάτι.
Το 946, συμμάχησε με τον Λάντολφ Β΄του Μπενεβέντο κατά τη διάρκεια εισβολής του πριγκιπάτου του Σαλέρνο προκειμένου να εκτοπίσει τον πρίγκιπα Γκίλσοφ Α΄. Ηττήθηκαν από τους στρατούς της Αμάλφι και ο Ιωάννης αποσύρθηκε στη Νάπολη. Ο Λάντλοφ αλλάζει συμμαχία και από κοινού με τον Γκίλσοφ επιτίθενται στο Δουκάτο της Νάπολης και καταλαμβάνουν την Νόλα. Το 949, ο Ιωάννης έκανε μια δωρεά στην Εκκλησία των Αγίων Σεβερίνου & Σόζου, η οποία ιδρύθηκε αναμφίβολα από έναν από τους προκατόχους του. Το 950 ίδρυσε την Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ της Πόρτα Νόβα στη Νάπολη. Το 955, προσπάθησε πάλι να ξεφύγει από το αυτοκρατορικό υποτελές και ένας νέος Βυζαντινός στρατός στάλθηκε στη νότια Ιταλία υπό τη διοίκηση του στρατηγού της Καλαβρίας και του Θέματος της Λογοβάρδίας, Μαριανού Αργυρού. Ο Δούκας αφού του αρνήθηκε την είσοδο στη Νάπολη, ο Αργυρός αποβιβάστηκε στο λιμάνι και λεηλάτησε την πόλη, αναγκάζοντας τον Ιωάννη Γ 'να να ανανεώσει την υποταγή του στον αυτοκράτορα. Ωστόσο, το 962, ο Ιωάννης έδωσε υποτέλεια στο νέο αυτοκράτορα της Δύσης, Όθων Α', διότι το 958, η Νάπολη ήταν το αντικείμενο μιας νέας επίθεσης από τους Μουσουλμάνους.
Το Δουκάτο της Νάπολης διατηρεί βιώσιμες σχέσεις με την Κωνσταντινούπολη η οποία του επέστρεψε στα χειρόγραφα της Νάπολης: τη χρονογραφία του Θεοφάνη του εξομολογητή, τα έργα του Φλάβιου Ιωσήφου, του ντε Τοντιγίου ντε Τίτου Ζωντανά, τα γραπτά του ψευδο Διονύσιου του Αρεοπαγίτη, και ένα Historia Alexandri Magni που ο Δούκας βιάζεται να μεταφράσει στα Λατινικά. Συνεπώς, το υποτελές του συνοδεύεται από μεγάλη πνευματική εγγύτητα.
Ο Ιωάννης είχε παντρευτεί την Θεοδώρα (951/963) κόρη του Άλμπεριτ Β του Σπολέτο και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά :
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης Κατηγορία:Οίκος Σεργίων της Νεαπόλεως Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Καλλιόπη Παΐσιου
Η Καλλιόπη Παΐσιου (1924-2010) γνωστή και ως Πιπίτσα Παΐσιου, υπήρξε μια από τις πρώτες εκφωνήτριες του ραδιοφώνου. Η φωνή της έγινε γνωστή από την εκφώνηση της φράσης «στον επόμενο τόνο» της υπηρεσίας εξυπηρέτησης συνδρομητών του ΟΤΕ. Παράλληλα υπήρξε εκφωνήτρια στον πρόδρομο της ΥΕΝΕΔ, καθώς και στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Στο ραδιόφωνο της εποχής είχε γίνει γνωστή ως η "Βελούδινη Φωνή".
Σύντομο βιογραφικό
Το 1960, η Καλλιόπη Παΐσιου χρησιμοποιήθηκε ως εκφωνήτρια, για τη εγκατάσταση του αυτοματοποιημένου τηλεφωνικού συστήματος εκφώνησης της ώρας, που εγκαθιστούσε ο ΟΤΕ ως υπηρεσία εξυπηρέτησης συνδρομητών, στο γνωστό τηλεφωνικό νούμερο 141. Επελέγη ανάμεσα σε 10 υποψήφιες εκφωνήτριες. Η ίδια θυμόταν στιγμές από τη διαδικασία επιλογής. κρατήσει χρόνια. «Πότε να 'ταν; Παλιά... Τόσο που δεν θυμάμαι. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, γράψτε. Μας φώναξαν από τη διεύθυνση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας δέκα εκφωνήτριες. "Σας θέλουμε για ένα δοκιμαστικό. Να μας πείτε την ώρα". Λιγάκι παράξενο μας φάνηκε, μα... γιατί όχι; Το κάναμε... Δυο - τρεις ημέρες αργότερα με ειδοποίησαν. "Εσάς διαλέξαμε, κυρία Παϊσίου". Βρέθηκα στο στούντιο της ΕΡΤ. Ηχογράφηση...». «Μιλούσατε μια ημέρα ολόκληρη;», ρωτώ. Γελάει. «Οχι, βέβαια. Θα τρελαινόμουν! Μια - δυο ώρες μόλις». «Μα πώς;». «Απλό. Είπα πρώτα "η ώρα θα είναι μία", μετά "δύο", "τρεις" κ.ο.κ., με αποστάσεις. Μετά "και 10 δευτερόλεπτα", "και 20", "και 30"... Ενα "ακριβώς" και τελειώσαμε. Τόσο απλά. Ολα τα υπόλοιπα, θέμα μοντάζ». . Η φωνή της παρέμεινε στην υπηρεσία έως τα τέλη της δεκαετίας του '70, οπότε και αντικαταστάθηκε από τη φωνή της Ιφιγένειας Ξένου. Η ίδια αναφερόταν στο γεγονός ως μία σύμπτωση: «Η ώρα... Μια σύμπτωση ήταν. Τίποτε παραπάνω. Μου το ζήτησαν, την εκφώνησα... Τέλος. Αυτό είναι όλο. Πέρασα τόσα στο ραδιόφωνο... Τριάντα δύο χρόνια εκφωνήτρια... Μόνο αυτό,  ένα "στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι..." έμεινε από μένα;».
Η Καλλιόπη Παΐσιου παντρεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940 με τον Τάκη Παΐσιο, (μουσικό και μετέπειτα λογιστή) και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία-Λήδα Παΐσιου, την οποία αγαπούσαν και στήριζαν στη ζωή της. Το ζεύγος έζησε μαζί 67 χρόνια, την πλειοψηφία αυτών σε διαμέρισμα στην οδό Κύπρου 26-Α στα Βριλήσσια.
Η Καλλιόπη Παΐσιου, κατάκοιτη μετά από εγκεφαλικό, δολοφονήθηκε από τον 90χρονο σύζυγό της στις 19 Μαρτίου 2010, στο σπίτι τους στα Βριλήσσια, 5 μέρες αφού βγήκε από το νοσοκομείο και χωρίς ελπίδα να επανέλθει. Στο σημείωμα που άφησε ο Παΐσιος, ο οποίος στη συνέχεια αυτοκτόνησε, αναφέρει ότι στην πράξη του τον οδήγησε «η απελπισία, η θλίψη και η αγάπη για τη γυναίκα του».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτοπόροι του ραδιοφώνου στην Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Όρος Βίλχελμ
Το όρος Βίλχελμ είναι το υψηλότερο βουνό στην Παπούα Νέα Γουινέα με ύψος 4509 m. Ανήκει στην οροσειρά Μπίσμαρκκαι η κορυφή του είναι σημείο συνάντησης τριών επαρχιών -επαρχία Σίμπου, Δυτικά Υψίπεδα και Επαρχία Μαντάνγκ. Η κορυφή είναι επίσης γνωστή ως Εντούβα Κομπούγλου στην τοπική γλώσσα Κουμάν.
Το βουνό βρίσκεται στο νησί Νέα Γουινέα, που ενσωματώνει την Παπούα Νέα Γουινέα και την Ινδονησιακή επαρχία Παπούα. Το ύψος του είναι μικρότερο του Πούντσακ Τζάγια, 4884 m, και αρκετών άλλων κορυφών στην ινδονησιακή Παπούα.
Ορισμένες πηγές θεωρούν ότι το όρος Βίλχελμ είναι το υψηλότερο βουνό της Ωκεανίας ή της ηπειρωτικής Αυστραλίας, εξαιτίαςτου γεγονότος ότι η Ινδονησία ανήκει στην Ασία. Ενίοτε το βουνό περιλαμβάνεται στις Επτά Κορυφές.
Ορειβασία
Toν Αύγουστο του 1938, ο Λη Βάιαλ, κυβερνητικός αξιωματούχος, και δύο Παπούα μέλη της ομάδας πραγματοποίησαν την πρώτη ανάβαση. Ο Βάιαλ σημείωσε ότι παρόλο που το βουνό είναι κοντά στον ισημερινό υπήρχε χιόνι στην κορυφή την εποχή της ανάβασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Ασίας Κατηγορία:Βουνά της Ωκεανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
1039 Ζοννεμπέργκα
Η Ζοννεμπέργκα (Sonneberga) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,26. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αστεροσκοπείου Ζόννεμπεργκ στη Θουριγγία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ζοννεμπέργκας εκτιμάται σε 36,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0476. Η Ζοννεμπέργκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 34 ώρες και 12 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζοννεμπεργκα
Πατριάρχης Αντιοχείας Ιγνάτιος Δ΄
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1920 στο Mhardey της Συρίας. Ανήκε σε ευσεβή ορθόδοξη αραβική οικογένεια και από νωρίς έδειξε κλίση για τα εκκλησιαστικά. Χειροτονήθηκε διάκονος ενώ σπούδαζε φιλολογία στη Βηρυτό. Το 1945 πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου. Μετά την επιστροφή του στη Μέση Ανατολή, ίδρυσε την Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή στο Balamand του Λιβάνου.
Το 1961 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Παλμύρας και το 1970 εξελέγη Μητροπολίτης Λαοδικείας στη Συρία. Στις 2 Ιουλίου 1979 εξελέγη Πατριάρχης Αντιοχείας με το όνομα Ιγνάτιος Δ'.
Απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου 2012 μετά από νοσηλεία σε νοσοκομείο του Λιβάνου.
Παραπομπές
Ιγνάτιος Δ Κατηγορία:Σύροι ιεράρχες
Λεόν (επαρχία)
Η Λεόν (ισπανικά: León) είναι επαρχία της βορειοδυτικής Ισπανίας, στο βορειοδυτικό τμήμα της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλλης και Λεόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Καπετάν Θανάσης
Πηγές
Κατηγορία:Κλέφτες
Μπάνιο
Tα πρώτα στοιχεία για τη χρήση των λουτρών χρονολογούνται μέχρι το 3000 π.Χ. Σε αυτό το καιρό είχε μια ισχυρή θρησκευτική αξία, να θεωρηθεί ως ένα στοιχείο για τον καθαρισμό του σώματως και της ψυχής. Στο 16ο, 17ο και 18ο αιώνα, η χρήση των δημόσιων λουτρών μειώθηκε σταδιακά στο δυτικό κοσμο και στράφηκε σε ιδιωτικούς χώρους, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για το σύγχρονο μπάνιο κατά τον 20ο αιώνα.
Η τροφοδοσία ζεστού νερού μπορεί να γίνεται μέσω ενός λέβητα η ενός ηλιακού θερμοσίφωνα. Η επένδυση των τοίχων και του πατώματος είναι συνήθως από κεραμικά πλακάκια η από μάρμαρο.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική κτιρίων Κατηγορία:Λουτρά Κατηγορία:Δωμάτια
Αναστάσειο Τείχος
Το Αναστάσειο Τείχος ή τα Μακρά Τείχη της Θράκης (τούρκ. ουζούν ντουβάρ) είναι αρχαίο οχυρό οικοδόμημα από λίθους και πλίνθους τύρφης που βρίσκεται 64 χλμ δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς στο τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ. Αρχικά είχε μήκος περίπου 56 χλμ και εκτεινόταν στην ανατολική Θράκη από την ακτή της Μαύρης Θάλασσας ως την Σηλυβρία στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Το τείχος ήταν τμήμα ενός αμυντικού συστήματος της Κωνσταντινούπολης, της τότε πρωτεύουσας της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και πιθανώς ήταν σε λειτουργία μέχρι και τον 7ο αιώνα.
Ιστορική αναδρομή
Η κατασκευή του οχυρού ανέρχεται ήδη στο 469 μ.Χ. την εποχή που αυτοκράτορας ήταν ο Λέων Α' (457 - 474 μ.Χ.) καθώς και στο 478 την εποχή του Ζήνωνα (476 - 491 μ.Χ.). Το όνομα του όμως προέρχεται από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Α΄ (491 - 518 μ.Χ.), ο οποίος το συντήρησε και το ανοικοδόμησε τα έτη 507 - 512 μ.Χ. Σκοπός του ήταν η προστασία της Κωνσταντινούπολης από τις απειλές της Δύσης, ιδιαίτερα από τους Ούννους, τους Σλάβους και τους Βουλγάρους. Λόγω του μεγάλου μήκους του, η υπεράσπισή του απαιτούσε πολύ στρατό, και γι' αυτό οι επιδρομείς το διαπέρασαν πολλές φορές. Εγκαταλείφθηκε μετά τον 7ο αι. και κατέρρευσε, ενώ λεηλατήθηκε για τα οικοδομικά του υλικά, που χρησιμοποιήθηκαν με τη σειρά τους για άλλα οικοδομήματα. Σήμερα διατηρείται μέρος του, κυρίως στις δύσβατες δασώδεις περιοχές του βορρά.
Αρχιτεκτονική δομή
Το τείχος είχε πάχος 3,30 μ και ύψος άνω των 5 μ. Ήταν πλήρως εξοπλισμένο με οχυρούς πύργους, πύλες, οχυρά φρούρια και τάφρους, ενώ η πρόσβασή του από την Κωνσταντινούπολη γίνονταν από έναν ιδιαίτερο δρόμο, ο οποίος χρησιμοιούνταν ειδικά για στρατιωτικούς σκοπούς. Στο μέσο του τείχους ήταν χτισμένο ένα κάστρο διαστάσεων 250 επί 300 μ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τείχη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Βυζαντινή στρατιωτική αρχιτεκτονική
Λουίτζι ντι Μάιο
Ο Λουίτζι Ντι Μάιο (ιταλικά: Luigi Di Maio) είναι ένας Ιταλός πολιτικός που υπηρετεί ως Υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας από τις 5 Σεπτεμβρίου 2019. Προηγουμένως, από το 2018 έως το 2019, διατέλεσε Αντιπρόεδρος της Ιταλικής Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης, Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής, καθώς και Αντιπρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2020, ήταν ο επικεφαλής του Κινήματος Πέντε Αστέρων, ενός αντισυστημικού κόμματος που ιδρύθηκε από τον Μπέπε Γκρίλο το 2009.
Βιογραφία
Ο Λουίτζι Ντι Μάιο γεννήθηκε στο Αβελλίνο της Καμπανίας στις 6 Ιουλίου 1986. Από τα δύο αδέλφια του είναι ο μεγαλύτερος ηλικιακά. Ο πατέρας του Αντόνιο ήταν ένας μεσίτης ακινήτων και τοπικός σύμβουλος του νεοφασιστικού Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος (MSI), ενώ η μητέρα του ήταν δασκάλα ιταλικών και λατινικών.
Ο Ντι Μάιο παρακολούθησε το Κλασικό Λύκειο και στη συνέχεια εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Φρειδερίκος Β΄ της Νάπολης για να σπουδάσει μηχανική, αλλά στη συνέχεια άλλαξε τομέα και ξεκίνησε σπουδές νομικών επιστημών. Ήταν μεταξύ των ιδρυτών των φοιτητικών συλλόγων και στις δύο σχολές. Ο Ντι Μάιο δεν αποφοίτησε ποτέ από το πανεπιστήμιο της Νάπολης.
Το 2007 ξεκίνησε να εργάζεται ως μαθητευόμενος δημοσιογράφος και εργάστηκε περιστασιακά ως webmaster και ως μεταπωλητής ποτών στο Στάντιο Σαν Πάολο της Νάπολης.
Πολιτική καριέρα
Το 2007, ο Ντι Μάιο ήταν μεταξύ των ιδρυτών της πολιτικής ομάδας «Φίλοι του Μπέπε Γκρίλο», που προηγήθηκε του Κινήματος Πέντε Αστέρων (M5S), το οποίο ιδρύθηκε από τον δημοφιλή κωμικό τον Οκτώβριο του 2009.
Το 2010 έθεσε υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές για το Πομιλιάνο, λαμβάνοντας μόλις 59 ψήφους και αποτυγχάνοντας να εκλεγεί.
Στις εκλογές του 2013, ορίστηκε ως υποψήφιος βουλευτής για το Κίνημα Πέντε Αστέρων με 189 ηλεκτρονικές ψήφους και κατάφερε να εκλεγεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Ιταλικού Κοινοβουλίου. Στις 21 Μαρτίου 2013, σε ηλικία 27 ετών, έγινε ο νεότερος Αντιπρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Στις 12 Ιουλίου 2017, ο Ντι Μάιο κατηγορήθηκε για δυσφήμηση μετά από καταγγελία της Μαρίκας Κασιμάτη, πρώην υποψήφιας δημάρχου του M5S στη Γένοβα. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 28 Ιουλίου 2017, η δημοσιογράφος Έλενα Πολυδώρη υπέβαλε και εκείνη καταγγελία εναντίον του για δυσφήμηση. Ο Ντι Μάιο επικαλέστηκε την βουλευτική του ασυλία, παρότι προηγουμένως είχε επικρίνει αυτό το προνόμιο και δεσμεύτηκε να μην κάνει ποτέ χρήση του.
Το 2017, ο Μπέπε Γκρίλο ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιούσε την προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές του 2018, αλλά εξέφρασε την πρόθεσή του να αποσυρθεί από την ηγεσία του κόμματος. Ο Ντι Μάιο θεωρήθηκε ως ο πιθανότερος αντικαταστάτης του για την ηγεσία του κόμματος. Ο ίδιος είχε συχνά χαρακτηριστεί ως ο πιο πραγματιστής και «θεσμικός», αλλά και ο λιγότερο λαϊκιστής πολιτικός του Κινήματος των Πέντε Αστέρων. Θεωρούνταν ακόμη ο ηγέτης της μετριοπαθούς και «κυβερνητικής» παράταξης του κινήματος. Κανένα άλλο ηγετικό μέλος του κόμματος, όπως ο Αλεσάντρο ντι Μπατίστα και ο Ρομπέρτο Φίτσο, δεν εξέφρασαν την πρόθεση να διεκδικήσουν την ηγεσία.
Αντίπαλοι του Ντι Μάιο ήταν η γερουσιαστής Έλενα Φατόρι (αντιπρόεδρος της 9ης Μόνιμης Επιτροπής της Γερουσίας) και έξι δημοτικοί σύμβουλοι. Πολλοί από αυτούς δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστοί, κάτι που οδήγησε κόμματα της αντιπολίτευσης να θεωρήσουν την εσωκομματική διαδικασία ως ανούσια και με μόνο στόχο την ανάδειξη του Ντι Μάιο ως επικεφαλής του M5S.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί του 21ου αιώνα
Σερραίπολις
Η Σερραίπολις ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, βρισκόταν στην παραλιακή Κιλικία, στον κάτω ρου του Πυράμου ποταμού. Ήταν επίσης γνωστή και με τις ονομασίες Σερρέτιλις, Σερ(ρ)όπολις, Σέρραι κώμη και Σίρις, και Κασσίπολις από τον Πλίνιο.
Η Σερραίπολις της Κιλικίας απείχε 150 στάδια από τις Αιγές (και αυτή μακεδονική αποικία) και 250 από τη Ρωσσό. Μολονότι είναι αβέβαιη η χρονολογία ίδρυσης της πόλεως, εικάζεται ότι ιδρύθηκε από Σιροπαίονες πρόσφυγες που τους μετοίκησε δια της βίας ο Πέρσης στρατηγός Μεγάβαζος το 486 π.Χ., ή ότι την ίδρυσαν Σερραίοι άποικοι κατά την ελληνιστική περίοδο.
Στην θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης υπάρχει η σημερινή Σιριντιλινίν Τσιφλίκ (Sirintilinin Çiftlik) της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Αυθεντικός Φειδιππίδειος Δρόμος
Ο Αυθεντικός Φειδιππίδειος Δρόμος είναι ένας διεθνής αγώνας δρόμου που διεξάγει ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αθηναίοι Δρομείς.
Χαρακτηριστικά
<mapframe latitude="37.692514" longitude="22.648315" zoom="6" width="223" height="180" align="right">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "LineString", "coordinates": [ [           23.71536254882813,            37.98317483351337          ],          [            23.61099243164063,            38.005902055387054          ],          [            23.590393066406253,            38.04052046968823          ],          [            23.54576110839844,            38.04646886240443          ],          [            23.510742187500003,            38.04322434446539          ],          [            23.48190307617188,            38.026458711461245          ],          [            23.451004028320316,            38.02267239225365          ],          [            23.41941833496094,            38.00319680300937          ],          [            23.26492309570313,            37.97884504049713          ],          [            22.994384765625003,            37.90641306040598          ],          [            22.730712890625003,            37.77627250370476          ],          [            22.423095703125003,            37.515303168242625          ],          [            22.434082031250003,            37.06078822211922          ]        ]      }    }  ] } Ο αγώνας έχει μήκος 490 χιλιόμετρα και οι δρομείς μπορούν να καλύψουν την απόσταση σε χρονικό διάστημα 104 ωρών. Η διαδρομή χωρίζεται σε 12 τομείς με ενδιάμεσους 126 σταθμούς τροφοδοσίας και ελέγχου. Έχει 12 σημεία ηλεκτρονικής καταγραφής των δρομέων που είναι και σημεία αποκλεισμού για όσους δρομείς δεν τα περάσουν εντός των χρονικών ορίων που έχει καθορίσει η οργανωτική επιτροπή. Σε κάθε τομέα υπάρχουν επόπτες που εποπτεύουν την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα.
Διαδρομή
Ο Αυθεντικός Φειδιππίδειος Δρόμος έχει ως αφετηρία την Αθήνα και συγκεκριμένα την οδό Ερμού μπροστά από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού.
2ος τομέας Μέγαρα - Εξαμίλια
Από τα Μέγαρα κατευθύνεται μέσω της Παλαιάς Εθνικής οδού Αθηνών Κορίνθου, περνάει από την Κινέτα όπου υπάρχει κεντρικός σταθμός τροφοδοσίας και ξεκούρασης. Στη συνέχεια περνάει από τους Αγίους Θεοδώρους, φτάνει στον Ισθμό της Κορίνθου. Μόλις φτάσει στα ίχνη του αρχαίου τείχους κοντά στην Κόρινθο κατευθύνεται προς την Κυρα Βρύση, και κλείνει ο τομέας στα Εξαμίλια, όπου υπάρχει κεντρικός σταθμός ξεκούρασης και σημείο ελέγχου.
3ος τομέας: Εξαμίλια - Αρχαία Νεμέα
Μετά τα Εξαμίλια κατευθύνονται οι δρομείς μέσω των χωριών Σολωμός, Χιλιομόδι, Άγιος Βασίλειος, αρχαίες Κλεωνές, φτάνουν στην Αρχαία Νεμέα όπου υπάρχει κεντρικός σταθμός τροφοδοσία και ηλεκτρονικής καταγραφής.
4ος τομέας: Αρχαία Νεμέα - Νεστάνη
Φεύγοντας από την αρχαία Νεμέα οι δρομείς περνούν έξω από τη Νεμέα, περνούν κάτω από την εθνική οδό Κορίνθου Τριπόλεως, περνούν  μέσα από τα χωριά  Μαλανδρένι, Στέρνα, Λυρκεία, Καρυά, ανεβαίνουν το Λύρκειο Όρος και φτάνουν στην Νεστάνη όπου υπάρχει κεντρικός σταθμός τροφοδοσίας και ηλεκτρονικής καταγραφής.
6ος τομέας Αλέα Τεγέας - Σπάρτη
Οι δρομείς περνάνε το χωριό Καμάρι και μέσω της οδού Τρίπολης - Σπάρτης περνάνε από τα χωριά Μανθυρέα, Αλεποχώρι, Σελλασία, Βουτιάνοι, Κοκκινόραχη φτάνουν στη Σπάρτη μπροστά από το άγαλμα του Λεωνίδα. Στη Σπάρτη ολοκληρώνεται το 1ο μέρος του αγώνα, υπάρχει κεντρικός σταθμός ξεκούρασης, τροφοδοσίας και ηλεκτρονικής καταγραφής.
Στην επιστροφή ακολουθείται η αντίστροφή πορεία με τερματισμό τον αρχαιολογικό του Κεραμεικού στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα αντοχής
Θέατρο Θορικού
μικρογραφία|Άποψη του θεάτρου Το αρχαίο θέατρο Θορικού βρίσκεται βόρεια του Λαυρίου, στο δήμο του Θορικού στην Αττική. Είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά ελληνικά θέατρα και χτίστηκε γύρω στο 525–480 π.Χ. Το θέατρο έχει ελλειπτικό σχήμα, και όχι τη τυπική διάταξη σε ημικύκλιο που έχουν τα περισσότερα ελληνικά θέατρα.
Το θέατρο είναι ένα από τα αρχαιότερα στο κόσμο και το παλαιότερο σωζόμενο θέατρο στην Ελλάδα. Δημιουργήθηκε για τους εργαζομένους των ορυχείων του Λαυρίου. Είναι ένα από τα ελάχιστα θέατρα με ορθογώνια ορχήστρα και ελλειπτικό σχήμα.
Ιστορία
μικρογραφία| Το θέατρο Θορικού σε ζωγραφιά το 1819 Το θέατρο του Θορικού χτίστηκε σε αρκετές φάσεις. Η πρώτη φάση της κατασκευής του χρονολογείται στο τέλος της αρχαϊκής εποχής γύρω στο 525–480 π.Χ. μικρογραφία| Το θέατρο Θορικού την δεκαετία του 1840 Το μοναδικό σχήμα του θεάτρου εξηγείται από το γεγονός ότι η ολοκλήρωση της κατασκευής του κυρίως μέρους του θεάτρου προηγήθηκε της κατασκευής σχεδόν όλων των αρχαίων ελληνικών θεάτρων, και έτσι δεν υιοθέτησε τα χαρακτηριστικά ενός θεάτρου της κλασικής εποχής. Πιο πρόσφατα, μελέτες υποστηρίζουν ότι το ασυνήθιστο σχήμα του θεάτρου εξηγείται από το γεγονός ότι έχουν γίνει σταδιακές επεκτάσεις στην έκταση του θεάτρου χωρίς να αλλάζει το σχήμα του. Το θέατρο επεκτάθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. Η Αμερικανική Σχολή Αθηνών έκανε ανασκαφές στο θέατρο το 1886.
Δομή
μικρογραφία| Πίσω όψη του θεάτρου Τα ερείπια του θεάτρου βρίσκονται στη νότια πλαγιά του λόφου Βελατούρι. Το περίπτερο του θεάτρου είναι επιμήκες στη μέση και καμπυλόσχημο στα δύο άκρα. Το πλάτος του είναι περίπου 55 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα
Καλαφακιώνα Μυκόνου
Καλαφακιώνα ή Καλαφακιώνας είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα στη νότια πλευρά της Μυκόνου. Είναι πετρώδης νησί, χωρίς ίχνος βλάστησης και περισσότερο μοιάζει με ύφαλο. Βρίσκεται στην είσοδο του όρμου Καλό Λιβάδι και αποτελεί δημοφιλή προορισμό για υποβρύχιες δραστηριότητες. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Μεράς, η οποία υπάγεται στον Δήμο Μυκόνου.
Κατά τον Σίμο Μενάρδο, οφείλει το όνομα του από το καλαφάτισμα των πλοίων και υποθέτει ότι εκεί κάποτε θα γίνονταν τέτοιες εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μυκόνου
Κόλπος της Τεργέστης
thumb|right|270px|Δορυφορική λήψη του κόλπου της Τεργέστης. Ο Κόλπος της Τεργέστης (ιταλ.: Golfo di Trieste, σλοβ.: Tržaški zaliv, κροατ.: Tršćanski zaljev) είναι ένας κόλπος της Αδριατικής θάλασσας, ο οποίος εκτείνεται από το νησί Γκράντο της ιταλικής επαρχίας της Γκορίτσια μέχρι τη Σαβούντρια της Κροατίας, πολύ κοντά στην πόλη Πιράν της Σλοβενίας.
Ο κόλπος έχει έκταση περίπου 550 τ.χλμ, με μέσο βάθος 16 μ. και μέγιστο περίπου 25 μ. Η είσοδος του κόλπου έχει πλάτος 21 χιλιόμετρα. Η ακτή είναι σχετικά χαμηλή με αμμώδη βυθό στα δυτικά ενώ το υπόλοιπο τμήμα της ακτής εμφανίζει ως επί το πλείστον ανάγλυφο απότομο και βραχώδες, καθώς βρίσκεται κοντά στο καρστικό οροπέδιο. Στο ιταλικό τμήμα του κόλπου της Τεργέστης χύνεται ο ποταμός Ιζόντσο και ο ποταμός Τιμάβο ενώ στο σλοβένικο τμήμα οι ποταμοί Ριτζάνα και Ντραγκόνια.
Η πόλη της Τεργέστης βρίσκεται στο εσωτερικό και ανατολικό τμήμα του κόλπου ενώ τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα με θέα στον κόλπο είναι το Μονφαλκόνε, το Ντουίνο και η Μούτζα στην Ιταλία και το Κόπερ, η Ίτζολα και το Πιράν στη Σλοβενία​​.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβενίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Κροατίας Κατηγορία:Τεργέστη Τεργεστη
Αλεξάνδρειο Τείχος
Το Αλεξάνδρειο Τείχος, (αραβ. Sad-e Eskander ή Sadd-i Iskender, τείχος του Αλεξάνδρου), ήταν τείχος που ήταν κτισμένο κάθετα στην ανατολική όχθη της Κασπίας θάλασσας και σημάδευε τα σύνορα μεταξύ των εύφορων εδαφών και των νομαδικών στεπών, στην σημερινή τοποθεσία μεταξύ του βορειοανατολικού Ιράν και της Τουρκμενίας.
Κτίστηκε αρχικά από τους Πέρσες, και επεκτάθηκε αργότερα από τον Μέγα Αλέξανδρο και από τον διάδοχό του, τον Σέλευκο Α'. Σήμερα διασώζονται μερικά αρχαιολογικά υπολείμματα, των οποίων η ακριβής ιστορική προέλευση δεν είναι εξακριβωμένη.
Υπολείμματά του βρίσκονται κοντά στην πόλη Gonbad-e-Kavus και εκτείνονται σε μήκος περίπου 180 χιλ., αρχίζοντας από την παλαιά ακτή της Κασπίας Θάλασσας (σήμερα περίπου 5 χιλ. μέσα στην ενδοχώρα) και φτάνουν μέχρι σε ένα βόρειο πρόποδα της οροσειράς Ελμπρούς
Αχινοσκυλόψαρο
Το αχινοσκυλόψαρο (επιστημονική ονομασία: Echinorhinus brucus) είναι το ένα από τα δύο μέλη της οικογένειας Εχινορινίδες. Το άλλο είναι το είδος Echinorhinus cookei. Απαντάται στο Δυτικό Ειρηνικό ωκεανό, καθώς και σε τροπικά και εύκρατα νερά παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου. Αυτός ο καρχαρίας κολυμπάει κοντά στο βυθό, σε βάθος συνήθως 400 με 900 μέτρων, αν και έχει βρεθεί σε ρηχότερα νερά. Το αχινοσκυλόψαρο έχει ογκώδες σώμα, με δύο μικρά ραχιαία πτερύγια, στο αρκετά πίσω στο σώμα και δεν έχει πρωκτικό πτερύγιο. Αναγνωρίζεται από τα αγκαθοειδή δερματικά δόντια που βρίσκονται σε όλο του το σώμα, μερικά από τα οποία έχουν συνενωθεί μεταξύ τους. Είναι μωβ καφέ ή μαύρο και φτάνει σε μήκος μέχρι τα 3,1 μέτρα, αν και συνήθως έχει μήκος 2 μέτρα.
Η διατροφή του αχινοσκυλόψαρου περιλαμβάνει μικρότερους καρχαρίες, οστεϊχθύες και καβούρια, τα οποία αυτό το αργοκίνητο είδος μπορεί να πιάσει ρουφώντας. Είναι ωοζωοτόκα, με τα θηλυκά να γεννούν κάθε φορά 15 με 52 μικρά. Είναι ακίνδυνο για τους ανθρώπους. Είναι συχνά παραπίπτον αλίευμα, και περιστασιακά χρησιμοποιείται ως ψαροτροφή ή για το λάδι που εξάγεται από το συκώτι του. Η IUCN προς το παρόν δεν έχει αρκετές πληροφορίες για να εντάξει το ψάρι σε κάποιο καθεστώς διατήρησης. Ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά στο βόρειο Ατλαντικό από το 18ο και 19ο αιώνα, πιθανότατα εξαιτίας της υπεράλιευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκυτελλόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
Πλευρά οδήγησης
thumb|upright=1.8|Οι χώρες του κόσμου ως προς την πλευρά οδήγησης {{legend|#CC0000|δεξιό κυκλοφοριακό σύστημα}} {{legend|#204A87|αριστερό κυκλοφοριακό σύστημα}}
Η αριστερή ή δεξιά πλευρά οδήγησης στο οδόστρωμα  αποτελεί «βάση» για τα κυκλοφοριακά συστήματα των χωρών, με μεγαλύτερη πλειοψηφία αυτό του κυκλοφοριακού στην δεξιά πλευρά της οδού. Το δεξιό κυκλοφοριακό σύστημα χρησιμοποιείται σε 165 χώρες και περιοχές, ενώ οι υπόλοιπες 75 χρησιμοποιούν το αριστερό κυκλοφοριακό σύστημα. Σήμερα, με το δεξιό κυκλοφοριακό σύστημα λειτουργούν περίπου τα 2/3 παγκοσμίως, ενώ το υπόλοιπο 35% επιλέγουν το αριστερό όπου συνήθως πρόκειται για χώρες που ιστορικά υπήρξαν Βρετανικές αποικίες. Το 1919, 104 περιοχές του κόσμου χρησιμοποιούσαν το αριστερό κυκλοφοριακό σύστημα και ένας ίσος αριθμός το δεξιό. Μεταξύ του 1919 και του 1986, 34 περιοχές με αριστερό κυκλοφοριακό σύστημα άλλαξαν σε δεξιό.
Στις χώρες με δεξιό κυκλοφοριακό σύστημα, τα οχήματα οδηγούν στα δεξιά, το τιμόνι βρίσκεται στην αριστερή πλευρά και έτσι ο οδηγός κάθεται στην πλευρά που βρίσκεται πιο κοντά στο κέντρο της οδού, για να βλέπει την απόσταση από τα αντιθέτως ερχόμενα οχήματα. Στις χώρες με αριστερό κυκλοφοριακό σύστημα συμβαίνουν τα αντίστροφα, προκειμένου ο οδηγός να βρίσκεται επίσης πιο κοντά στο κέντρο της οδού.
Στις περισσότερες χώρες η σιδηροδρομική κυκλοφορία ακολουθεί το σύστημα της οδικής, αν και πολλές από τις χώρες που άλλαξαν το κυκλοφοριακό σύστημα από αριστερό σε δεξιό δεν άλλαξαν και τους σιδηροδρόμους. Η κυκλοφορία των σκαφών στα ποτάμια γίνεται πρακτικά στα δεξιά. Τα σκάφη παραδοσιακά πλοηγούνται από την δεξιά πλευρά ώστε να διευκολύνουν την προτεραιότητα του εκ δεξιών. Επίσης, στην ανοικτή θάλασσα η κυκλοφορία γίνεται πάντα στα δεξιά.
Ιστορικά γεγονότα
thumb|right|Η κατεδάφιση της μεσαιωνικής [[Γέφυρα του Λονδίνου|γέφυρας του Λονδίνου το 1832.]] Η πρώτη αναφορά για την λειτουργία του αριστερού κυκλοφοριακού συστήματος έγινε έπειτα από δικαστική απόφαση στην Αγγλία, το 1756 με την εφαρμογή κανόνων κυκλοφορίας στη γέφυρα του Λονδίνου, η οποία κατεδαφίστηκε το 1832.
Κάποιοι ιστορικοί, όπως ο Κύριλλος Πάρκινσον, πίστευε πως η ανθρωπότητα κατά την αρχαιότητα επέλεξε να ταξιδεύουν με άλογο ή με πεζοπορία στην αριστερή πλευρά της οδού. Σε ενδεχόμενο μάχης οι διαγωνιζόμενοι γινόντουσαν νικητές, εάν ο ένας από τους δύο προσπαθήσει να ρίξει τον άλλον προς στην αριστερή μεριά. Ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ το 1300 είχε κατευθύνει τους πιστούς ακόλουθούς του προς στην αριστερή πλευρά επίσης. Αυτό οδήγησε σε μια συνήθεια στον πληθυσμό της Μεγάλης Βρετανίας και παρομοίως ακολούθησε και στις υπόλοιπες χώρες κατοικούμενες κυρίως με πληθυσμό από Βρετανικές οικογενειακές ρίζες. thumb|left|Γερμανός στον ρόλο του καθοδηγητή κατά την επίδειξη μιας μεταφοράς βαρελιών [[μπύρας σε φεστιβάλ.]]
Στα τέλη του 18ου αιώνα (1792), οι Η.Π.Α. είχαν αποφασίσει να επιλέξουν τη δεξιά πλευρά, καθώς επηρεάστηκαν από τους καθοδηγητές των αμαξών εκείνη την εποχή. Το 1804 δόθηκε δικαστική απόφαση στη Νέα Υόρκη, στο Νιου Τζέρσεϊ το 1813 και στη Μασσαχουσέτη το 1821.