cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιομυελίτιδα
Ιστορία
Μικρές τοπικές επιδημίες παραλυτικής πολιομυελίτιδας άρχισαν να εμφανίζονται στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες γύρω στο 1900. Τα κρούσματα έφτασαν διαστάσεις πανδημίας στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου αιώνα. Μέχρι το 1950 η ηλικία με τη μέγιστη συχνότητα εμφάνισης παραλυτικής πολιομυελίτιδας στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε μετατοπιστεί από τα βρέφη σε παιδιά ηλικίας πέντε έως εννέα χρόνων, όπου ο κίνδυνος παράλυσης είναι μεγαλύτερος. Περίπου το ένα τρίτο των περιπτώσεων αναφέρονταν σε άτομα άνω των 15 ετών. Κατά συνέπεια, το ποσοστό παράλυσης και θανάτου που οφείλεται σε λοίμωξη πολιομυελίτιδας, επίσης, αυξήθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η επιδημία πολιομυελίτιδας του 1952 αποτέλεσε το χειρότερο ξέσπασμα στην ιστορία του έθνους. Από σχεδόν 58.000 αναφερθείσες περιπτώσεις εκείνο το έτος 3145 έχασαν τη ζωή τους και 21.269 έμειναν με ήπια έως αναπηρική παράλυση. Η Εντατική Θεραπεία έχει την προέλευσή της στον αγώνα κατά της πολιομυελίτιδας. Τα περισσότερα νοσοκομεία στη δεκαετία του 1950 είχαν περιορισμένη πρόσβαση σε πνεύμονες σιδήρου για τους ασθενείς που δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν χωρίς μηχανική βοήθεια. Αναπνευστικά κέντρα σχεδιασμένα για να βοηθούν τους πιο σοβαρά προσβεβλημένους ασθενείς πολιομυελίτιδας,που καθιερώθηκαν για πρώτη φορά το 1952 στο Blegdam Νοσοκομείο της Κοπεγχάγης από το Δανέζο αναισθησιολόγο Bjørn Ibsen, ήταν οι προάγγελοι των μετέπειτα μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). (Ένα χρόνο αργότερα, ο Ibsen θα καθιερώσει την πρώτη αφιερωμένη ΜΕΘ του κόσμου.) Οι επιδημίες πολιομυελίτιδας άλλαξαν όχι μόνο τη ζωή αυτών που επέζησαν από αυτές, αλλά και επηρέασαν βαθιές πολιτιστικές αλλαγές, παρακινώντας λαϊκές εκστρατείες συλλογής χρημάτων που θα έφερναν επανάσταση στην ιατρική φιλανθρωπία, και θα οδηγούσαν στο σύγχρονο πεδίο της θεραπείας αποκατάστασης. Ως μία από τις μεγαλύτερες ομάδες με ειδικές ανάγκες στον κόσμο, οι επιζώντες της πολιομυελίτιδας βοήθησαν, επίσης, στην προώθηση του μοντέρνου κινήματος δικαιωμάτων αναπηρίας μέσω εκστρατειών για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι υπάρχουν 10 με 20.000.000 επιζώντες πολιομυελίτιδας σε παγκόσμιο επίπεδο. Το 1977 υπήρχαν 254.000 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες που είχαν παραλύσει από πολιομυελίτιδα. Σύμφωνα με γιατρούς και τοπικές ομάδες υποστήριξης της πολιομυελίτιδας, περίπου 40.000 επιζώντες πολιομυελίτιδας με ποικίλου βαθμού παράλυση ζουν στη Γερμανία, 30.000 στην Ιαπωνία, 24.000 στη Γαλλία, 16.000 στην Αυστραλία, 12.000 στον Καναδά και 12.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πολλά αξιοσημείωτα άτομα έχουν επιζήσει της πολιομυελίτιδας και συχνά θεωρούν την παρατεταμένη ακινησία και την υπολειμματική παράλυση που συνδέονται με την πολιομυελίτιδα ως κινητήριο δύναμη στη ζωή και την καριέρα τους.
Η ασθένεια γνώρισε πολύ μεγάλη δημοσιότητα κατά τη διάρκεια των επιδημιών πολιομυελίτιδας της δεκαετίας του 1950, με εκτενή κάλυψη από τα ΜΜΕ της κάθε επιστημονικής εξέλιξης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ίαση. Έτσι, οι επιστήμονες που εργάζονταν πάνω στην πολιομυελίτιδα έγιναν μερικοί από τους πιο διάσημους του αιώνα. Δεκαπέντε επιστήμονες και δύο μη ειδικοί οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά στη γνώση και τη θεραπεία της πολιομυελίτιδας τιμήθηκαν από το Hall of Fame πολιομυελίτιδας, το οποίο ήταν αφιερωμένο το 1957 στο Roosevelt Warm Springs Ινστιτούτο Αποκατάστασης στο Warm Springs, Τζόρτζια, ΗΠΑ. Το 2008 τέσσερις οργανισμοί (το Διεθνές Ρόταρυ, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών και η UNICEF) προστέθηκαν στο Hall of Fame.
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις
Χαλκογόνα
thumb|250px|right|[[Θείο]] thumb|250px|right|[[Σελήνιο]] thumb|250px|right|[[Τελλούριο]]
Τα χαλκογόνα (αγγλικά chalcogens) είναι τα χημικά στοιχεία της ομάδας 16 του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων. Αυτή η ομάδα είναι επίσης γνωστή και ως ομάδα του οξυγόνου. Αποτελείται από τα χημικά στοιχεία οξυγόνο (O), θείο (S), σελήνιο (Se), τελλούριο (Te) και το ραδιενεργό στοιχείο πολώνιο (Po). Το συνθετικό στοιχείο λιβερμόριο (Lv) προβλέφθηκε ότι είναι επίσης ένα χαλκογόνο. Συχνά, το οξυγόνο διαχωρίζεται από τα υπόλοιπα χαλκογόνα, εξαιτίας της πολύ διαφορετικής χημικής συμπεριφοράς του από τα υπόλοιπα χαλκογόνα. Η λέξη χαλκογόνα προήλθε από τη σύνθεση των ελληνικών λέξεων χαλκός και «γεννῶ».
Το θείο ήταν γνωστό από την Αρχαιότητα, το οξυγόνο αναγνωρίστηκε ως ένα χημικό στοιχείο κατά το 18ο αιώνα, το σελήνιο, το τελλούριο και το πολώνιο ανακαλύφθηκαν κατά το 19ο αιώνα και το λιβερμόριο το 2000.
Όλα τα χαλκογόνα έχουν έξι (6) ηλεκτρόνια σθένους, οπότε τους λείπουν μόνο δύο (2) ηλεκτρόνια για να έχουν την πλήρη εξωτερική στιβάδα των ευγενών αερίων. Οι πιο συνηθισμένοι αριθμοί οξείδωσης των χαλκογόνων είναι -2, +2, +4 και +6. Έχουν σχετικά μικρές ατομικές ακτίνες, ιδιαίτερα τα ελαφρύτερα από αυτά
Όλα τα χαλκογόνα έχουν κάποιον ρόλο σε βιολογικές λειτουργίες, ως θρεπτικά συστατικά ή και ως τοξίνες. Τα ελαφρύτερα χαλκογόνα, όπως το οξυγόνο και το θείο, είναι σπάνια τοξικά και συνήθως βοηθητικά στην καθαρή τους μορφή. Το σελήνιο (ανάλογα με την ποσότητα) είναι ένα σημαντικό θρεπτικό στοιχείο, αλλά επίσης και τοξικό. Το τελλούριο έχει συχνά δυσάρεστα αποτελέσματα, αν και ορισμένοι ζωντανοί οργανισμοί μπορούν να το χρησιμοποιήσουν. Τέλος, το πολώνιο είναι πάντα εξαιρετικά βλαβερό, αφού είναι και χημικά τοξικό και ραδιενεργό.
Το θείο έχει περισσότερες από 20 αλλομορφές, το οξυγόνο έχει 9 αλλομορφές, το σελήνιο έχει τουλάχιστον 5 αλλομορφές, το πολώνιο έχει δύο (2) αλλομορφές, ενώ το τελλούριο έχει βρεθεί μόνο σε μία κρυσταλλική δομή, προς το παρόν τουλάχιστον. Υπάρχουν πολυάριθμες οργανοχαλκογονούχες ενώσεις. Οι οργανικές ενώσεις με οξυγόνο και θείο είναι πολύ συνηθισμένες, αλλά είναι αρκετές και οι οργανικές ενώσεις με σελήνιο και τελλούριο. Αυτή η τάση επίσης υπάρχει σε ενώσεις μεταξύ χαλκογόνων και χημικών στοιχείων της ομάδας του αζώτου, καθώς και σε ενώσεις που περιέχουν χαλκογόνα και χημικά στοιχεία της ομάδας του άνθρακα.
Ατομικές και φυσικές
Τα χαλκογόνα δείχνουν παρόμοια μοτίβα στην ηλεκτρονιακή τους διαμόρφωση, ειδικότερα στις εξωτεριές τους στιβαδες, όπου όλα έχουν τον ίδιο αριθμό ηλεκτρονίων σθένους, που καταλήγει σε παρόμοιες τάσεις στη χημική συμπεριφορά:
Όλα τα χαλκογόνα έχουν έξι (6) ηλεκτρόνια σθένους. Όλα είναι στερεά, εκτός του οξυγόνου. Τα σταθερά στερεά χαλκογόνα είναι μαλακά και δεν άγουν τη θερμότητα. Η ηλεκτραρνητικότητα ελαττώνεται με την αύξηση του ατομικού αριθμού στα χαλκογόνα. Οι πυκνότητες, τα σημεία τήξης και βρασμού, οι ατομικές ακτίνες και οι ιονικές ακτίνες έχουν αυξητική τάση με την αύξηση του ατομικού αριθμού στα χαλκογόνα.
Σημείωση
Για τις φυσικές και χημικές ιδιότητες των χαλκογόνων δείτε αντίστοιχα άρθρα ανά στοιχείο.
Αναφορές και σημειώσεις
*
1310
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαιν-Κλεμάν-ντε-Ριβιέρ
Το Σαιν-Κλεμάν-ντε-Ριβιέρ (γαλλικά: Saint-Clément-de-Rivière, οξιτανικά: Sant Clamenç) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Θεόγνωστος ο γραμματικός
Θεόγνωστος ο γραμματικός (λατινικά: Theognostus Grammaticus) είναι το όνομα ενός βυζαντινού ιστορικού και γραμματικού που εργάστηκε στο πρώτο μισό του 9ου αιώνα
Ο Θεόγνωστος πιθανόν να ήταν από τη Σικελία και έγραψε ένα έργο σχετικό με την ορθογραφία (Περὶ ὀρθογραφίας), το οποίο είχε αφιερώσει στον Αυτοκράτορα Λέοντα Ε, το οποίο έχει διασωθεί. Περιλαμβάνει 1006 κανόνες, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τις καταλήξεις των λέξεων. Στηρίχθηκε κυρίως σε παλαιότερες πηγές, αλλά πρόσθεσε και τις δικές του σκέψεις.
Ο Θεόγνωστος αναφέρεται επίσης στους Συνεχιστές Θεοφάνους τους συγγραφείς ενός ιστορικού έργου που έχει πλέον χαθεί. Επιπλέον, ο Θεόγνωστος περιέγραψε την εξέγερση του Ευφημίου στη Σικελία τη δεκαετία του 820. Ωστόσο, ο Θεόγνωστος δύσκολα θα είχε περιοριστεί στην περιγραφή μόνο αυτού του γεγονότος. Ο Ουόρεν Τρεντγκολντ (Warren Treadgold) υποθέτει ότι μια αναφορά του Ιωάννη Σκυλίτζη μπορεί να ερμηνευτεί με τέτοιο τρόπο που να εννοεί ότι ο Θεόγνωστος προσπάθησε να γράψει ένα εκτενές ιστορικό έργο. Εάν συμβαίνει αυτό, ο Θεόγνωστος (ακολουθώντας το τυπικό πρότυπο του είδους) πιθανότατα θα είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη σύγχρονή του ιστορία, αλλά το έργο του δεν φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Λααγιούν
Το Λααγιούν (και Ελ Αγιούν (αραβ. العيون, ισπ. El Aaiún), γνωστό και ως Λααγιούν, είναι η μεγαλύτερη πόλη της Δυτικής Σαχάρας και η πρωτεύουσα της Αραβικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Σαχάρας. Βρίσκεται στα 20 χλμ. ανατολικά από την ατλαντική άκτη της Σαχάρας. Έχει πληθυσμό 192.640 κατοίκους.
1312
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1312 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αθανάσιος Πετιμεζάς
Ο Αθανάσιος Πετιμεζάς (1767-1804) ήταν αρματολός και αρχηγός της κλεφτουριάς των Καλαβρύτων.
Βιογραφία
Ήταν μέλος της οικογένειας Πετιμεζά, η οποία καταγόταν από τα Σουδενά των Καλαβρύτων. Σε ηλικία 10 ετών συνελήφθη από τους Τούρκους και απήχθη στη Σμύρνη. Έξι χρόνια μετά κατάφερε να δραπετεύσει και να επιβιβασθεί σε πλοίο για να επιστρέψει στη Πελοπόννησο, αλλά κατά τη διάρκεια του πλου το πλοίο κυριεύθηκε από πειρατές και ο Αθανάσιος πουλήθηκε ως δούλος στη Λιβύη. Εκεί, διακρινόμενος στο ρεσάλτο, κατάφερε να ελευθερωθεί και επιβιβαζόμενος σε πλοίο να επιστρέψει στη πατρίδα του. Όταν έφθασε στα Καλάβρυτα, άρχισε αμέσως να καταρτίζει εθελοντικά ένοπλα σώματα κλεφτών, με τα οποία τρομοκρατούσε τους Τούρκους της περιοχής, όπου και τους εξανάγκασε να του παραχωρήσουν το «αρματολίκι» Καλαβρύτων - Βοστίτσης. Αργότερα όμως οι Τούρκοι, για να τον εξοντώσουν, προσεταιρίσθηκαν τους Αλβανούς του Λάλα και τον κύκλωσαν στο «μετερίζι» του. Από τη σύγκρουση όμως εκείνη ο Αθανάσιος κατάφερε να βγει νικητής και να επιβληθεί στους Αλβανούς. Έτσι πλέον αναγνωρίσθηκε αρχηγός της κλεφτουριάς των Καλαβρύτων, διατηρώντας συνεχή συνεργασία με τον Ζαχαριά και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
Οι Τούρκοι, επωφελούμενοι κάποτε της απουσίας του Αθανάσιου Πετμεζά στη Μάνη και αφού συνεννοήθηκαν με τον πολιτικό του αντίπαλο πρόκριτο Χαραλάμπη, επιτέθηκαν και φόνευσαν συγγενείς του. Όταν αργότερα γύρισε ο Αθανάσιος, στρεφόμενος μετά μανίας εναντίον τους, κυρίευσε τον πύργο του Χαραλάμπη στη Ζαρούχλα, όπου είχε εγκλειστεί ο ίδιος μαζί με κάποιους Τούρκους και στη συνέχεια κατέφυγε διωκόμενος στην Άμφισσα. Επανέκτησε το 1800 το αρματολίκι των Καλαβρύτων, αλλά αργότερα ο Πασάς της Τρίπολης τον επικήρυξε για 100.000 γρόσια και τον κατεδίωξε. Τον Ιούλιο του 1804 πολιορκήθηκε στον οικογενειακό του πύργο στα Σουδενά από τους Τούρκους και δολοφονήθηκε από έναν Άραβα, πρώην πιστό υπηρέτη του. Η σύζυγός του κατάφερε όμως να σώσει τα παιδιά του και να διαφύγει μαζί στη Ζάκυνθο, με την βοήθεια του Ρώσου προξένου της Πάτρας.
Παιδιά του ήταν οι: Βασίλειος, Γκολφίνος και Νικόλαος Πετιμεζάς.
Πηγές
Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Αρματολοί Αθανάσιος
Προγραμματιστικό παράδειγμα
Προγραμματιστικό παράδειγμα (ή πρ. υπόδειγμα ή πρ. μεθοδολογία ή πρ. προσέγγιση ) (αγγλικα: programming paradigm) καλείται η ιδιαίτερη τεχνική και οι μέθοδοι με τις οποίες ένα υπολογιστικό πρόβλημα και η αλγοριθμική λύση του προσεγγίζονται στον προγραμματισμό των υπολογιστών. Είναι δηλαδή ένα σύνολο εννοιών οι οποίες εκφράζουν έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, και κατά συνέπεια έκφρασης της υλοποίησης, διαμορφώνοντας τον τρόπο σχεδιασμού ενός προγράμματος.
Μια γλώσσα προγραμματισμού μπορεί να υποστηρίξει πολλαπλά παραδείγματα. Έτσι, προγράμματα που γράφτηκαν στη γλώσσα C++ ή στην Object Pascal μπορεί να είναι αμιγώς διαδικαστικά, ή αμιγώς αντικειμενοστρεφή, ή να περιέχουν στοιχεία και από τα δύο παραδείγματα. Οι δημιουργοί λογισμικού αποφασίζουν πώς να χρησιμοποιήσουν αυτά τα στοιχεία του υποδείγματος.
Τα σημαντικότερα προγραμματιστικά παραδείγματα είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατηγοριοποίηση γλωσσών προγραμματισμού Κατηγορία:Θέματα γλωσσών προγραμματισμού
Άγιος Μαρτίνος (Γαλλία)
thumb|290px|right|Χάρτης που δείχνει τον Γαλλικό Άγιο Μαρτίνο στα βόρεια και τον Ολλανδικό Άγιο Μαρτίνο στα νότια
Ο Άγιος Μαρτίνος (γαλλικά: Saint-Martin), επισήμως Κοινότητα του Αγίου Μαρτίνου (γαλλικά: Collectivité de Saint-Martin), είναι μια υπερπόντια κοινότητα της Γαλλίας που βρίσκεται στην Καραϊβική Θάλασσα. Δημιουργήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 2007, και περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της νήσου Αγίου Μαρτίνου και γειτονικές νησίδες, με μεγαλύτερη τη νησίδα Τινταμάρρε. Το νότιο τμήμα του νησιού (στα ολλανδικά: Sint Maarten) αποτελεί συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Άγιο Μαρτίνο (Land Sint Maarten), που μέχρι το 2010 ήταν μέλος των Ολλανδικών Αντιλλών. Ο πληθυσμός του είναι 32.358 κάτοικοι, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2020.
Ετυμολογία
Το νησί ονομάστηκε από τον Χριστόφορο Κολόμβο προς τιμήν του Αγίου Μαρτίνου της Τουρ, επειδή το είδε για πρώτη φορά την ημέρα της γιορτής του αγίου στις 11 Νοεμβρίου του 1493.
Προ-αποικιακή περίοδος
Ο Άγιος Μαρτίνος κατοικήθηκε από ιθαγενείς αμερικανικούς πληθυσμούς για πολλούς αιώνες, με τα αρχαιολογικά στοιχεία να μαρτυρούν ανθρώπινη παρουσία στο νησί ήδη από το 2000 π.Χ. Αυτοί οι άνθρωποι πιθανότατα μετανάστευσαν από τη Νότια Αμερική. Οι πρώτοι γνωστοί κάτοικοι ήταν οι Αραουάκοι που εγκαταστάθηκαν εκεί μεταξύ 800 και 300 π.Χ. Περίπου το 1300-1400 μ.Χ., άρχισαν να εκτοπίζονται από τους πολεμοχαρείς Καραΐβους.
Άφιξη Ευρωπαίων
thumb|left|Η ισπανική κατάλληψη του Αγίου Μαρτίνου το 1633, όπως τη ζωγράφισε ο Juan de la Corte
Πιστεύεται ότι ο Χριστόφορος Κολόμβος ονόμασε το νησί προς τιμήν του Αγίου Μαρτίνου της Τουρ όταν το είδε στο δεύτερο ταξίδι του. Ωστόσο, στην πραγματικότητα έδωσε το όνομα στο νησί που τώρα ονομάζεται Νέβις, όταν αγκυροβόλησε στα ανοικτά του στις 11 Νοεμβρίου του 1493, την ημέρα της γιορτής του Αγίου Μαρτίνου. Λόγω κακής χαρτογράφησης υπήρξε σύγχυση πολλών μικρών νησιών των Υπήνεμων Νήσων και έτσι το όνομα μεταφέρθηκε κατά λάθος στο νησί που τώρα είναι γνωστό ως Άγιος Μαρτίνος.
Ονομαστικά ως ισπανική επικράτεια, το νησί έγινε το επίκεντρο του ανταγωνιστικού ενδιαφέροντος των ευρωπαϊκών δυνάμεων, ιδίως της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ολλανδίας. Εν τω μεταξύ, ο ιθαγενής αμερικανικός πληθυσμός άρχισε να μειώνεται με απότομο τρόπο, πεθαίνοντας από ασθένειες που έφεραν οι Ευρωπαίοι.
Το 1631, οι Ολλανδοί έχτισαν το οχυρό Άμστερνταμ στον Άγιο Μάρτινο και η Ολλανδική Εταιρεία Δυτικών Ινδιών άρχισε να εξορύσσει αλάτι. Οι εντάσεις μεταξύ της Ολλανδίας και της Ισπανίας ήταν ήδη πολλές λόγω του συνεχιζόμενου Ογδοηκονταετή πολέμου και το 1633 οι Ισπανοί κατέλαβαν τον Άγιο Μάρτινο και έδιωξαν τους Ολλανδούς αποίκους. Οι Ολλανδοί, υπό τον Peter Stuyvesant, προσπάθησαν να ανακτήσουν τον έλεγχο το 1644, αλλά απέτυχαν. Ωστόσο, το 1648 ο Ογδοηκονταετής πόλεμος τελείωσε και το νησί έχασε τη στρατηγική και οικονομική αξία του για την Ισπανία. Οι Ισπανοί το εγκατέλειψαν και οι Ολλανδοί επέστρεψαν. Οι Γάλλοι άρχισαν επίσης να εγκαθίστανται, και αντί να παλεύουν για τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού, οι δύο δυνάμεις συμφώνησαν να το χωρίσουν σε δύο τμήματα με τη Συνθήκη της Κονκόρντια το 1648. Ο πρώτος κυβερνήτης του γαλλικού τμήματος του Αγίου Μαρτίνου ήταν ο Robert de Longvilliers. Πραγματοποιήθηκαν διάφορες προσαρμογές στην ακριβή ευθυγράμμιση των συνόρων, με το σύνορο να τοποθετείται στην τρέχουσα θέση του έως το 1817.
18ος-19ος αιώνας
Για να εργαστούν στις νέες φυτείες βαμβακιού, καπνού και ζάχαρης, οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί άρχισαν να εισάγουν μεγάλο αριθμό αφρικανών σκλάβων, οι οποίοι σύντομα ξεπέρασαν σε πληθυσμό τους Ευρωπαίους. Οι Γάλλοι κατάργησαν τελικά τη δουλεία το 1848, ακολουθούμενοι από τους Ολλανδούς το 1863 (αν και μετά το 1848, η δουλεία ήταν σχεδόν ανεφάρμοστη καθώς οι σκλάβοι μπορούσαν απλά να μετακινηθούν από την ολλανδική στη γαλλική πλευρά του νησιού). Εν τω μεταξύ, το 1763, ο Άγιος Μάρτινος συγχωνεύτηκε με την γαλλική αποικία της Γουαδελούπης.
20ος-21ος αιώνας
Στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα η οικονομία του Αγίου Μαρτίνου βρισκόταν σε κακή κατάσταση, εξωθώντας πολλούς να μεταναστεύσουν. Τα πράγματα βελτιώθηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου καθώς οι Αμερικανοί έχτισαν έναν αεροδιάδρομο στην ολλανδική πλευρά του νησιού.
Το 1946 ο Άγιος Μάρτινος (μαζί με τον Άγιο Βαρθολομαίο) εντάχθηκε επίσημα ως τμήμα στον υπερπόντιο νομό της Γουαδελούπης. Ο τουρισμός άρχισε να αυξάνεται από τη δεκαετία του 1960 -70 και μετά, και τελικά έγινε ο κυρίαρχος τομέας της οικονομίας του Αγίου Μαρτίνου.
Ο τυφώνας Λούις έπληξε το νησί το 1995, προκαλώντας τεράστια καταστροφή και είχε ως αποτέλεσμα 12 θανάτους.
Το 2007 ο Άγιος Μάρτινος αποσπάστηκε από τη Γουαδελούπη και έγινε εδαφική συλλογικότητα με τον δικό του Νομάρχη και Εδαφικό Συμβούλιο.
Το 2017 ο Άγιος Μάρτινος καταστράφηκε και πάλι από τον τυφώνα Ίρμα, προκαλώντας εκτεταμένη καταστροφή σε ολόκληρο το νησί.
Διακυβέρνηση
Αρχηγός Κράτους είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας, ο οποίος εκπροσωπείται από έναν έπαρχο (Νομάρχη). Νομάρχης είναι ο Βενσάν Μπερτόν (από τις 28 Μαρτίου 2022). Από τις 2 Απριλίου 2017 πρόεδρος του Εδαφικού Συμβουλίου είναι ο Ντανιέλ Ζιμπς.
Πριν το 2007, ο Άγιος Μαρτίνος είχε τον κωδικό GP της Γουαδελούπης στο ISO 3166-1. Τον Οκτώβριο του 2007, έλαβε τους κωδικούς ISO 3166-1 MF (κωδικός alpha-2), MAF (κωδικός alpha-3) και 663 (αριθμητικός κωδικός).
Τελευταίες εκλογές (2022)
Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν στις 20 Μαρτίου 2022.
2012
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 18 και στις 25 Μαρτίου 2012.
Οικονομία
Το επίσημο νόμισμα του Αγίου Μαρτίνου είναι το Ευρώ (αν και γίνεται ευρέως δεκτό και το δολάριο των Ηνωμένων Πολιτειών). Ο τουρισμός είναι η κύρια οικονομική δραστηριότητα.
Το συνολικό υπολογιζόμενο ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) ήταν 421 εκατομμύρια Ευρώ το 1999. Την ίδια χρονιά το κατά κεφαλή ΑΕΠ του Αγίου Μαρτίνου ήταν 14.500 Ευρώ, που ήταν κατά 39% χαμηλότερο από το μέσο κατά κεφαλή ΑΕΠ της Μητροπολιτικής Γαλλίας το 1999. Εν συγκρίσει, το κατά κεφαλή ΑΕΠ της ολλανδικής πλευράς του νησιού ήταν 14.430 Ευρώ το 2004.
Βραβεία Γκράμι του 1977
Βραβεία Γκράμι του 1977
Νικητές των Βραβείων: Tommy LiPuma (παραγωγός) & George Benson για το "This Masquerade"
Stevie Wonder (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Songs in the Key of Life
Bruce Johnston (τραγουδοποιός) για το "I Write the Songs" σε ερμηνεία Barry Manilow
Starland Vocal Band
Παιδικά
Karl Bohm (διευθυντής ορχήστρας) & Hermione Gingold για το Prokofiev: Peter and the Wolf/Saint-Saëns: Carnival of the Animals
Κλασική Μουσική
Raymond Minshull (παραγωγός), Georg Solti (διευθυντής ορχήστρας) & the Chicago Symphony Orchestra για το Strauss: Also Sprach Zarathustra
Beverly Sills για το Herbert: Music of Victor Herbert
Michael Woolcock (παραγωγός), Lorin Maazel (διευθυντής ορχήστρας), Leona Mitchell, Willard White & the Cleveland Orchestra για το Gershwin: Porgy and Bess
Andre Previn (διευθυντής ορχήστρας), Arthur Oldham (διευθυντής χορωδίας) & the London Symphony Orchestra & Chorus για το Rachmaninoff: The Bells
Daniel Barenboim (διευθυντής ορχήστρας), Arthur Rubinstein & the London Philharmonic Orchestra για το Beethoven: The Five Piano Concertos
David Munrow (διευθυντής ορχήστρας) & the Early Music Consort of London για το The Art of Courtly Love
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος
Ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος Παπαδόπουλος είναι από το 1995 Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας και πρώην Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.
Βραβεία Γκράμι του 1977
Κωμωδία
Richard Pryor για το Bicentennial Nigger
Μπεκάσι
Το Μπεκάσι είναι η 5η πολυπληθέστερη πόλη στην Ινδονησία, ευρισκόμενη δυτικά της πρωτεύουσας της Ινδονησίας, της Τζακάρτας. Στην απογραφή του 2014 είχε 2.663.011 κατοίκους.
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1936 στο χωριό Πάπαρης Αρκαδίας. Έχει αποφοιτήσει από την Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου και κατόπιν φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών.
Βραβεία Γκράμι του 1977
Σύνθεση και Διευθέτηση
Chuck Mangione (Συνθέτης) για το Bellavia
Chick Corea (διευθετητής) για το "Leprechaun's Dream"
James William Guercio & Jimmie Haskell (διευθετητές) για το "If You Leave Me Now" σε ερμηνεία Chicago
Starland Vocal Band (διευθετητής) για το "Afternoon Delight"
Κάντρι Μουσικής
Emmylou Harris για το Elite Hotel
Ronnie Milsap για το "(I'm a) Stand By My Woman Man"
Amazing Rhythm Aces για το "The End Is Not in Sight (The Cowboy Tune)"
Chet Atkins & Les Paul για το Chester and Lester
Larry Gatlin (τραγουδοποιός) για το "Broken Lady"
Folk
John Hartford για το Mark Twang
Gospel
The Oak Ridge Boys για το "Where the Soul Never Dies"
Mahalia Jackson για το How I Got Over
Gary S. Paxton για το The Astonishing, Outrageous, Amazing, Incredible, Unbelievable, Different World of Gary S. Paxton
Τζαζ
Count Basie για το Basie and Zoot
Chick Corea για το The Leprechaun
Duke Ellington για το The Ellington Suites
Ella Fitzgerald για το Fitzgerald and Pass...Again
Latin
Eddie Palmieri για το Unfinished Masterpiece
Μουσικής Παράστασης
Luigi Creatore & Hugo Peretti (παραγωγοί) & διάφοροι καλλιτέχνες για το Bubbling Brown Sugar
Συσκευασία και Σημειώσεις
John Berg (σχεδιαστής) για το Chicago X σε ερμηνεία Chicago
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος
Βιογραφία
Εκλέχθηκε ως μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου τον Μάιο του 1984, και το 1985 προχώρησε στην ίδρυση Ιερατικής Επιμορφωτικής Σχολής στην Ναύπακτο για την εκπαίδευση νέων κληρικών, ενώ κατά το ίδιο έτος άρχισε να εκδίδεται υπό την διεύθυνση του το εκκλησιαστικό περιοδικό «Εκκλησιαστική Ναυς». Το 1986 προχώρησε στην ίδρυση Σχολής Βυζαντινής Μουσικής στην Ναύπακτο, υπό την εποπτεία της μητρόπολης. Επί των ημερών του επίσης στην Ναύπακτο οργανώθηκε Διορθόδοξο Συνέδριο με την συμμετοχή των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών Αλεξανδρείας, Ρουμανίας, Ρωσίας, Βουλγαρίας, Σερβίας και Πράγας, και υπό την γενική εποπτεία του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ.
Βραβεία Γκράμι του 1977
Συσκευασία και Σημειώσεις
Dan Morgenstern (συγγραφέας σημειώσεων) για το The Changing Face of Harlem, the Savoy Sessions σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος
Βιογραφία
Τον Ιανουάριο του 1995 εκλέχθηκε μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας. Η ενθρόνισή του τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως στις 26 Φεβρουαρίου 1995.
Βραβεία Γκράμι του 1977
Ποπ
Linda Ronstadt για το Hasten Down the Wind
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος
Βιογραφία
Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην Ορθόδοξη Θεολογία από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ο τίτλος της μεταπτυχιακής του εργασίας είναι: «Ὁ Μητροπολιτικός Ἱερός Ναός Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως».
Βραβεία Γκράμι του 1977
Ποπ
Stevie Wonder για το Songs in the Key of Life
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος
Βιογραφία
Το 2016 κατατέθηκε μήνυση εναντίον του και κλήθηκε να απολογηθεί σε δικαστήριο, καθώς υπήρξε ιδιαίτερα επικριτικός εναντίον των ομοφυλοφίλων σε σχέση με ό,τι αφορούσε το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλοφίλων. Ωστόσο, η υπόθεση τέθηκε τελικά στο αρχείο, καθώς, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο Μητροπολίτης δεν διέπραξε κάποιο αδίκημα, κατά την εν λόγω ομιλία του.
Βραβεία Γκράμι του 1977
Ποπ
George Benson για το Breezin'
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος
Βιογραφία
Έχει συγγράψει την "Ιστορία της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας", έκδοση Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών, (αρ. 10, τ. Α΄ - Β΄, Αθήναι 2000).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ναυπάκτου Κατηγορία:Μητροπολίτες Μαντινείας και Κυνουρίας
Βραβεία Γκράμι του 1977
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Al Schmitt (μηχανικός ήχου) για το Breezin' σε ερμηνεία George Benson
Μπεκάσι
Δημογραφικά
Ο τελευταίος (2014) πληθυσμός του Μπεκάσι ήταν 2.663.011, με πυκνότητα 11.900 κατ./ τ.χλμ. Το Μπεκάσι κατοικείται από πολλές διαφορετικές εθνοτικές ομάδες. Οι περισσότεροι πολίτες στο Μπεκάσι πιστεύουν στο Ισλάμ. Άλλες θρησκείες περιλαμβάνουν τον Χριστιανισμό (τον Ρωμαιοκαθολοκισμό και τον Προτεσταντισμό), τον Ινδουισμό, τον Βουδισμό και τον Κομφουκιανισμό.
Οικονομία
Το Μπεκάσι έχει ήδη εξελιχθεί ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα ανάπτυξης στην Ινδονησία. Η πόλη έχει το 2,11% του συνολικού εθνικού ΑΕΠ. Πρόσφατα, πολλοί αλλοδαποί (οι περισσότεροι από τους Κορεάτες, τους Ιάπωνες, τους Πινγκ και τους Κινέζους) έχουν δημιουργήσει τις επιχειρήσεις τους για να αξιοποιήσουν τον δυναμισμό τους και να ενισχύσουν την οικονομία τους στο Μπεκάσι. Η οικονομία του Μπεκάσι βασιζόταν κυρίως στον τουρισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Βραβεία Γκράμι του 1977
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Edward (Bud) T. Graham, Milton Cherin, Ray Moore (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου), Michael Tilson Thomas (διευθυντής ορχήστρας), George Gershwin, & the Columbia Jazz Band για το Gershwin: Rhapsody in Blue
Stevie Wonder
R&B
Natalie Cole για το "Sophisticated Lady (She's a Different Lady)"
Stevie Wonder για το "I Wish"
Billy Davis Jr. & Marilyn McCoo για το "You Don't Have to Be a Star (To Be in My Show)"
George Benson για το "Theme Από το Good King Bad"
Boz Scaggs & David Paich (τραγουδοποιοί) για το "Lowdown" σε ερμηνεία Boz Scaggs
Προφορικός Λόγος
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Ρετσίνα
thumb|Χαρακτηριστικό μπουκάλι ρετσίνας. Ρετσίνα ονομάζεται το είδος ελληνικού οίνου που παρασκευάζεται από σταφύλια. Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα ελληνικά αλκοολούχα ποτά. Η παραγωγή ρετσίνας γίνεται από την αρχαιότητα ακόμα, όταν η προσθήκη ρητίνης (ρετσινιού) αποσκοπούσε στην καλύτερη συντήρηση του κρασιού, και όχι μόνο στην προσθήκη αρώματος. Για την παρασκευή της χρησιμοποιούνται συνήθως σταφύλια της ποικιλίας ροδίτη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικό κρασί Κατηγορία:Κουζίνα της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Βυζαντινή κουζίνα
Αντχριμνίρ
Στην Σκανδιναβική μυθολογία ο Αντχριμνίρ (Andhrímnir) ήταν ο μάγειρας των Εσίρ.
Καθημερινά σκότωνε το Σαχριμνίρ, το κοσμικό αγριογούρουνο, και το μαγείρευε στο Ελντχριμνιρ, το καζάνι του με μαγικές δυνάμεις. Την ίδια νύχτα το αγριογούρουνο επανερχόταν στη ζωή για να ξαναφαγωθεί την επόμενη μέρα.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Πάτρας (μετρική)
Η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Πάτρας ήταν μία μετρική σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε την Αθήνα με την Κόρινθο και την Πάτρα. Κατασκευάστηκε το 1884 και καταργήθηκε ολοκληρωτικά το 2007, με την κατασκευή της γραμμής Αεροδρομίου-Πάτρας.
Ιστορία
Η γραμμή δεν κατασκευάστηκε εξ' ολοκλήρου, αλλά τμηματικά. Οι πρώτες ενέργειες έγιναν το 1870, όπου Γάλλοι κεφαλαιούχοι πρότειναν ένα ολοκληρωμένο σιδηροδρομικό δίκτυο που θα ένωνε όλες τις κύριες πόλεις της Πελοποννήσου, μία πρόταση που τελικά δεν προχώρησε. Εννέα χρόνια αργότερα, το 1879, γίνεται μία νέα προσπάθεια, υποβάλλοντας προτάσεις κατασκευής τεσσάρων γραμμών στον κόμη Ντε Μουρτεσί. Μία από αυτές ήταν η Πόρτο Ράφτη-Πάτρα-Ιωάννινα. Ως αντάλλαγμα, το ελληνικό κράτος προσφέρει για 99 χρόνια τον απαραίτητο εδαφικό χώρο για την κατασκευή της γραμμής, τα κτήματα και τις λίμνες, καθώς και τα λατομεία και τα ορυχεία που απέχουν 10 χιλιόμετρα από την γραμμή.
Το 1882 πρωθυπουργός της Ελλάδας γίνεται ο Χαρίλαος Τρικούπης και ακυρώνει τη σύμβαση του 1879. Αντίθετα υπογράφει συμβάσεις για την κατασκευή 700 χλμ σιδηροδρομικής γραμμής με προοπτική για άλλα 700 χλμ. Παράλληλα προσεγγίζει κατασκευαστικές εταιρείες και επιχορηγεί με 20.000 δρχ ανά χιλιόμετρο, αλλά μετά, λόγω απροθυμίας των ιδιωτών, το ρόλο του εργολάβου αναλαμβάνει το κράτος. Έτσι η γραμμή άρχιζε να κατασκευάζεται το 1882, με την κατασκευή του τμήματος Σκαραμαγκάς-Κόρινθος, ώστε να ενωθεί σιδηροδρομικά ο Σαρωνικός κόλπος με τον Κορινθιακό, καθώς δεν είχε κατασκευαστεί η Διώρυγα της Κορίνθου τότε. Έτσι αποφευγόταν ο περίπλους της Πελοποννήσου και οι επιβάτες μπορούσαν να ταξιδέψουν από τον ένα κόλπο στον άλλον σιδηροδρομικώς. Τρία χρόνια αργότερα, το 1885 επεκτάθηκε η γραμμή ως τον σταθμό Πειραιά Λιμένα, ενώ το 1887 το τρένο έφτασε για πρώτη φορά στην Πάτρα.
Η γραμμή έμεινε ως είχε ως τον Ιούνιο του 2005, όταν ο σταθμός του Πειραιά Λιμένα έκλεισε, ενώ στις 8 Αυγούστου 2005 έκλεισε και ο Σταθμός Πελοποννήσου, ώστε να αποξηλωθεί η μετρική γραμμή και να αντικατασταθεί από κανονικού εύρους. Από το 2005 τα δρομολόγια προς Πάτρα ξεκινούσαν από τον παλαιό σταθμό Αγ. Αναργύρων, μέχρι το 2007, όταν ολοκληρώθηκαν τα έργα υποδομής της κανονικής γραμμής Πειραιάς-Κόρινθος-Κιάτο.
Υποδομή
Η υποδομή της γραμμής αποτελούνταν από ξύλινους στρωτήρες, παλαιάς τεχνολογίας υλικά, ενώ το πλάτος της γραμμής ήταν ένα μέτρο.
Κύριοι σταθμοί μετρικής γραμμής
Οι κυριότεροι σταθμοί της μετρικής σιδηροδρομικής γραμμής ήταν οι εξής:
Παραπομπές
Πειραιάς Πειραιάς Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στην Αττική
Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας
Ο Ίνγκε Α΄ ο Πρεσβύτερος (περί το 1050 - 1110) από τον Οίκο του Στένκιλ ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1079 - 1084 και 1087 - 1105), · ήταν γιος του βασιλιά Στένκιλ και της συζύγου του Ινγκαμόντερ. Λίγα είναι γνωστά για την περίοδο της βασιλείας του, ενώ θεωρείται ότι μοιράστηκε την εξουσία με τον αδελφό του Χάλστεν Στένκιλσον. Υπάρχει, επίσης, η άποψη ότι κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Χάκαν τον Ερυθρό. Μία άλλη υπόθεση αναφέρει ότι ο Άνουντ και ο Ίνγκε ήταν το ίδιο άτομο, εξαιτίας της υποστήριξης που είχαν στον Χριστιανισμό.
Γύρω στο έτος 1084 ο Ίνγκε Α΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί, εξαιτίας του μη σεβασμού που υπέδειξε για την παλαιά θρησκεία. Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο Μπλοτ-Σβεν, ο οποίος εξελέγη βασιλιάς. Μετά από τρεις χειμώνες, ο Ίνγκε Α΄ σκότωσε τον Μπλοτ-Σβεν και επανήλθε στον θρόνο. Σύμφωνα με το Δίκαιο του Βαστεργκότλαντ, ο Ίνγκε κυβέρνησε με ανδρεία και δεν παραβίασε ποτέ τους νόμους που είχαν γίνει δεκτοί κατά το παρελθόν.
Oικογένεια
Νυμφεύτηκε την Έλενα του Έστεργκετλαντ, με την οποία ίδρυσε αργότερα το Αββαείο Βρέτα. Το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά:
Ο γιος του Ίνγκε Α΄, ο Ράγκνβαλντ, απεβίωσε πριν από τον πατέρα του, και έτσι στον θρόνο βρέθηκαν οι ανιψιοί του Φίλιππος και Ίνγκε Β΄ ο Νεότερος.
Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας
Η Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας (σερβικά: Радио-телевизија Србије, Αγγλικά :Radio Television of Serbia ) είναι η κρατική τηλεόραση της Σερβίας η οποία ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2001 μεταδίδει σε όλη την περιοχή της Σερβίας αλλά και της Βοσνίας και Ερζεργοβίνης και στο Μαυροβούνιο μέσω επίγειας.
Η ραδιοτηλεόραση της Σερβίας διαθέτει τέσσερις οργανωτικές μονάδες - ραδιόφωνο, τηλεόραση, μουσική παραγωγή και δισκογραφική εταιρεία (PGP-RTS). Χρηματοδοτείται κυρίως μέσω μηνιαίων τελών συνδρομής και εσόδων από διαφημίσεις.
RTS1
Το RTS1 είναι το πρώτο κανάλι της Σερβίας και κάθε μέρα έχει υψηλή τηλεθέαση. Μεταδίδει ένα γενικό πρόγραμμα το οποίο περιέχει:
RTS2
Το πρόγραμμα του καναλιού είναι ελαφρύ με συνήθως μουσικό πρόγραμμα, ντοκιμαντέρ, εκπομπές πολιτιστικού ενδιαφέροντος, αθλητικά με αγώνες από το Κύπελλο Σερβίας και σύντομες ειδησεογραφικές εκπομπές για τα νέα της χώρας, την αγροτική οικονομία και τα χρηματοοικονομικά.
RTS3
Κανάλι το οποίο μεταδίδει εκπομπές για τον πολιτισμό με έμφαση στη μουσική (κλασσική και τζαζ), προβάλλοντας κονσέρτα και μπαλέτα.
RTS HD
Είναι το πρώτο HD κανάλι της Σερβίας. Οι πρώτες μεταδόσεις ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010. Από τις 21 Μαρτίου του 2012 είναι διαθέσιμο σε όλη τη Σερβία.
RTS SAT
Επίσης υπάρχει το δορυφορικό κανάλι το οποίο μεταδίδει διάφορα προγράμματα στη Σερβική γλώσσα.
Συμεών Μπαλλής
Ο Συμεών Μπαλλής, γεννημένος στις 31 Ιανουαρίου 1955 στον Βόλο, είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής στη Βουλή των Ελλήνων.
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια της Μαγνησίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Ευφορβίδες
Τα Ευφορβιοειδή (Euphorbiaceae) ή στα κοινά Αγγλικά η «οικογένεια της ευφορβίας» (spurge family), που μερικές φορές ονομάζονται «ευφορβίες», το οποίο είναι επίσης και το όνομα του γένους στην οικογένεια, είναι μια μεγάλη οικογένεια ανθοφόρων φυτών με περίπου 300 γένη και 7.500 είδη. Οι περισσότερες Ευφορβίες είναι βότανα, αλλά μερικές, ειδικά στους τροπικούς, είναι θάμνοι ή δέντρα. Κάποιες είναι παχύφυτα (succulent) Οι περισσότερες Ευφορβίες είναι βότανα, αλλά μερικές, ειδικά στους τροπικούς, είναι θάμνοι ή δέντρα. Κάποιες είναι παχύφυτα (succulent) και ομοιάζουν με κάκτους, λόγω της συγκλίνουσας εξέλιξης. Οι λαϊκοί (laypersons), μπορεί να αναφέρονται στις ευφορβίες (euphorbias), ότι έχουν μια μορφή ανάπτυξης και χυμώδη σύσταση, παρόμοια με αυτή των κάκτων, καθώς είναι «κάκτοι».
Αυτή η οικογένεια συναντάται κυρίως στους τροπικούς, με την πλειοψηφία των ειδών στην Ινδο-Μαλαισιανή περιοχή και δευτερευόντως στην τροπική Αμερική. Μια μεγάλη ποικιλία απαντάται στην τροπική Αφρική, αλλά δεν είναι τόσο άφθονο ή ποικίλο όπως και στις δύο άλλες τροπικές περιοχές. Ωστόσο, η Euphorbia έχει επίσης πολλά είδη στις μη-τροπικές περιοχές, όπως είναι η λεκάνη της Μεσογείου, η Μέση Ανατολή, η Νότια Αφρική και η Νότια Αμερική.
Περιγραφή
Τα φυτά μπορεί να είναι μονόοικα (monoecious) ή δίοικα (dioecious). Τα ακτινικά συμμετρικά άνθη είναι μονογενή, με τα αρσενικά και θηλυκά άνθη, συνήθως στο ίδιο φυτό. Όπως μπορεί να αναμένεται από μια τόσο μεγάλη οικογένεια, υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία στη δομή των ανθέων. Οι στήμονες (τα αρσενικά όργανα) αριθμούν από ένα έως 10 (ή ακόμα περισσότερα). Τα θηλυκά άνθη είναι υπογύναια (hypogynous), δηλαδή, με ανώτερες ωοθήκες (ovaries). thumb|250px|left|Κυάνθια από την Ευφορβία (Euphorbia). Τα γένη στην φυλή Euphorbieae, υποφιλή Euphorbiinae (Ευφορβία [Euphorbia] και στενούς συγγενείς) δείχνουν μια άκρως εξειδικευμένη μορφή του ψευδοάνθιου (pseudanthium) ("ψεύτικο άνθος" το οποίο αποτελείται από αρκετά αληθινά άνθη) και αποκαλείται κυάθιον (cyathium). Αυτό συνήθως είναι ένα μικρό, φλιτζανοειδές βράκειο (ή βράκτιο) (bract) αποτελούμενo από συγχωνευμένα-μαζί βράκτια και περιφερειακούς νέκταρο-αδένες, που περιβάλλουν ένα δαχτυλίδι από αρσενικά άνθη, κάθε μονός στήμονας. Στη μέση του cyathium βρίσκεται ένα θηλυκό άνθος: ένα μονό γυναικείον με διακλαδισμένα στίγματα. Όλη αυτή η διάταξη μοιάζει με μονό λουλούδι.
Η οικογένεια περιέχει μια μεγάλη ποικιλία από φυτοτοξίνες (phytotoxins) (τοξικές ουσίες παραγόμενες από φυτά), κυρίως διτερπένιο εστέρες (diterpene esters), αλκαλοειδή, γλυκοζίτες (glycosides) και τοξίνες τύπου ρικίνης (ricin-type toxins).
Το γαλακτώδες λατέξ (latex) είναι ένα χαρακτηριστικό των Euphorbioideae και Crotonoideae οικογενειών. Το λατέξ είναι δηλητηριώδες στα Euphorbioideae, αλλά αβλαβές στα Crotonoideae. Η λευκή μανγκρόβια (Excoecaria agallocha) ή το τυφλώνω-το-μάτι-σου (blind-your-eye) λατέξ του μανγκρόβιου, προκαλεί φουσκάλες σε περίπτωση επαφής και προσωρινή τύφλωση, εάν έλθει σε επαφή με τα μάτια. Άλλες κοινές ονομασίες είναι γαλακτώδης μανγκρόβια, buta buta (Μαλαισιανά) και gewa (Βεγγαλικά). Το λατέξ της Ευφορβίας εχρησιμοποιήθη ως καθαρτικό.
Πρόσφατες μοριακές μελέτες, έχουν δείξει ότι η αινιγματική οικογένεια Rafflesiaceae, η οποία μόλις πρόσφατα αναγνωρίστηκε ότι ανήκει στην τάξη των Μαλπιγειωδών (Malpighiales), προέρχεται από μέσα από τα Ευφορβιοειδή (Euphorbiaceae).
Χρήσεις
Μια σειρά από φυτά της οικογένειας των ευφορβίων έχουν μεγάλη οικονομική σημασία. Προεξέχοντα φυτά, περιλαμβάνουν τη μανιόκα (κασσάβα) (Manihot esculenta), ρετσινολαδιά (Ricinus communis), κάρυο του Μπαρμπάντος (Jatropha curcas) και το Para rubber tree (Hevea brasiliensis). Πολλά καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά, όπως είναι το Αλεξανδρινό (poinsettia - Euphorbia pulcherrima). Η φυλλώδης ευφορβία (Euphorbia esula) και το Κινεζικό λίπος (Chinese tallow - Triadica sebifera) είναι είναι διεισδυτικά ζιζάνια στη Βόρεια Αμερική. Στην ιατρική, ορισμένα είδη Ευφορβίδων αποδείχθηκαν αποτελεσματικά κατά του έρπητα των γεννητικών οργάνων (HSV-2).
Ευπάθεια
Ορισμένα είδη, παρά τα ιατρικά τους οφέλη, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της εξαφάνισης. Αυτά περιλαμβάνουν τα είδη Ευφορβίας E. appariciana, E. attastoma, E. crossadenia και E. gymnoclada.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Υποσημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαλπιγειώδη  Κατηγορία:Δηλητηριώδη φυτά Κατηγορία:Δρύπες
Ίππαρχος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
1314
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1314 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αστρίλντ
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας
Ντάρον Γκίμπσον
Καριέρα σε ομάδες
Ο Ντάρον Γκίμπσον ξεκίνησε την καρίερα του το 2003 από την Βόρειο Ιρλανδική ομάδα Ινστιτούτ μετακινήθηκε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2004.Το 2005 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.Ο Γκίμπσον ήταν ένας από τους πολλούς παίκτες Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ οποίος πέρασε την σεζόν 2006-07 με τη μορφή δανείου στην Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ Τον Οκτώβριο του 2007, πήγε δανεικός στην Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 2007-08. στην Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς σκόραρε μια φορά, κατά Μπέρνλεϊ Φ.Κ. στις 8 Δεκεμβρίου 2007.Επέστρεψε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2008 όπου την πρώτη σεζόν οι συμμετοχές του ήταν περιορισμένες.Αυξήθηκαν την επόμενη σεζόν 2009-10. Την σεζόν 2010-11 κατέκτησε το πρωτάθλημα με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.Το 2012 ακολούθησε την συμβουλή του ομοσπονδιακού προπονητή της Ιρλανδίας Τζιοβάνι Τραπατόνι και πήρε μεταγραφή στην Έβερτον όπου κατάφερε άμεσα να καθιερωθεί στην ομάδα του Λίβερπουλ
Εθνική Ιρλανδίας
Το 2007 ο Γκίμπσον, ο οποίος γεννήθηκε στο Ντέρι στην Βόρεια Ιρλανδία, ήταν στο επίκεντρο της διαφοράς μεταξύ της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, αφού επέλεξε να παίξει για την Δημοκρατία της Ιρλανδίας, αντί της Βόρειας Ιρλανδίας.Το ζήτημα παραπέμφθηκε στη FIFA και συζητήθηκε στη Συνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας. Τελικά το θέμα λύθηκε το 2010, όταν αποφασίστηκε οι πολίτης της Βόρειας Ιρλανδίας να δικαιούνται παίξει είτε για τη Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία.
Εξωτερικοί συνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Β
Ακουστική κιθάρα
Η κύρια πηγή του ήχου σε μια ακουστική κιθάρα είναι η χορδή, η οποία απομακρύνεται ή χτυπιέται με το δάκτυλο ή με μια πενα. Η χορδή δονείται με την απαραίτητη συχνότητα και δημιουργεί επίσης πολλές αρμονικές σε διάφορες διαφορετικές συχνότητες. Οι παραγόμενες συχνότητες μπορεί να εξαρτώνται από το μήκος, τη μάζα και την ένταση. Η συμβολοσειρά προκαλεί τη δόνηση του ηχοσυστήματος και του ηχητικού κιβωτίου και, καθώς αυτά έχουν τις δικές τους αντηχές σε συγκεκριμένες συχνότητες, ενισχύουν μερικές σειρές αρμονικών πιο έντονα από άλλες, επηρεάζοντας έτσι το στύλο που παράγεται από το όργανο.
Ιστορία
Οι Gitterns, μια μικρή κιθάρα, ήταν τα πρώτα μικρά όργανα κιθάρας που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα με στρογγυλή πλάτη όπως αυτή ενός λαούτου. Οι σύγχρονες κιθάρες δεν είχαν δει μέχρι την εποχή της Αναγέννησης όπου το σώμα και το μέγεθος άρχισαν να παίρνουν σχήμα κιθάρας.
Τα πρώτα έγχορδα όργανα που σχετίζονται με την κιθάρα και τη δομή της, όπου είναι ευρέως γνωστά ως vihuelas μέσα στην ισπανική μουσική κουλτούρα. Τα Vihuelas ήταν όργανα χορδών που εμφανίζονταν συνήθως στον 16ο αιώνα κατά την Αναγέννηση. Αργότερα, οι Ισπανοί συγγραφείς διακρίθηκαν σε δύο κατηγορίες vihuelas. Το vihuela de arco ήταν ένα όργανο που μιμούσε το βιολί, και το vihuela de penola έπαιζε με plectrum ή με το χέρι. Όταν παίχτηκε με το χέρι ήταν γνωστό ως vihuela de mano. Η Vihuela de mano μοιράστηκε ακραίες ομοιότητες με την κιθάρα της Αναγέννησης καθώς χρησιμοποίησε κίνηση χεριών στην ηχητική τρύπα ή στο ηχητικό θάλαμο του οργάνου για να δημιουργήσει μουσική. Η πραγματική παραγωγή κιθάρων ξεκίνησε στη Γαλλία, όπου η δημοτικότητα και η παραγωγή άρχισαν αρχικά να αυξάνονται με μεγάλες ποσότητες. Η Ισπανία έγινε η πατρίδα της κιθάρας, αλλά υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες για τους πρώτους δημιουργούς εκεί, σε αντίθεση με τη Γαλλία, όπου πολλοί εφευρέτες και καλλιτέχνες ξεκίνησαν για πρώτη φορά την υπερπαραγωγή αυτών των οργάνων και της μουσικής τους. Η παραγωγή έγινε τόσο μεγάλη που πρώιμοι διάσημοι δημιουργοί, όπως ο Gaspard Duyffooprucgar's (κατακευαστής χορδών), πωλούνταν ως αντίγραφα από άλλους κατασκευαστές κιθάρων στη Λυών. Η Benoist Lejeune, κιθαριστής, προσέφερε και διέθεσε αντίγραφα κιθάρας των οργάνων του Duyffoprucgar και αργότερα φυλακίστηκε επειδή χρησιμοποίησε το σήμα και το έργο του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η παραγωγή αυξανόταν εντυπωσιακά, αλλά δεν ήταν μέχρι που οι Robert και Claude Denis εμφανίστηκαν υπερπαραγωγή της πρώιμης Αναγέννησης κιθάρας στο Παρίσι της Γαλλίας. Ως πατέρας και γιος, ο Robert και ο Claude παρήγαγαν εκατοντάδες κιθάρες που αύξησαν σημαντικά τη δημοτικότητα του οργάνου. Λόγω αυτών και των μεγάλων εφευρετών κιθάρων αυτής της εποχής, η λέξη guiterne μετατοπίστηκε σταδιακά στις κιθάρες κατά τον δέκατο έκτο και δέκατο έβδομο αιώνα.
Ακουστικές ιδιότητες
Το soundboard της ακουστικής κιθάρας ή η κορυφή έχει επίσης ισχυρή επίδραση στην ένταση της κιθάρας. Το ξύλο που είναι καλό στο να μεταδίδει ήχο, όπως η ερυθρελάτη, χρησιμοποιείται συνήθως για το soundboard. Δεν υπάρχει ενίσχυση στην διαδικασία αυτή, επειδή δεν προστίθεται εξωτερική ενέργεια για να αυξήσει την ένταση του ήχου (όπως θα συνέβαινε με έναν ηλεκτρονικό ενισχυτή). Όλη η ενέργεια παρέχεται από την αποκόλληση της χορδής. Αλλά χωρίς ένα soundboard, η χορδή απλά θα "κοπεί" στον αέρα χωρίς να το μετακινεί πολύ. Ο ηχητικός πίνακας αυξάνει την επιφάνεια της δονητικής περιοχής σε μια διαδικασία που ονομάζεται αντιστοίχιση μηχανικής σύνθετης αντίστασης. Ο ηχητικός πίνακας μπορεί να κινήσει τον αέρα πολύ πιο εύκολα από τη χορδή μόνο, επειδή είναι μεγάλο και επίπεδο. Αυτό αυξάνει την αποτελεσματικότητα της μεταφοράς ενέργειας ολόκληρου του συστήματος και εκπέμπεται πολύ πιο δυνατός ήχος.
Αναφορές
Κατηγορία:Κιθάρες
962 Άζλογκ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Άζλογκ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζλογκ
1313
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1313 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαλίχ Σαϊντάς
Ο Σαλίχ Ζαμαλετντίνοβιτς Σαϊντάσεφ ( Salix Camaletdin uğlı Səydəşev, Салих Җамалетдин улы Сәйдәшев Salix Camaletdin uğlı Səydəşev, Salih Hamaletdin uly Suydshev, 3 Δεκεμβρίου 1900, Καζάν - 16 Δεκεμβρίου 1954, Μόσχα) ήταν τάταρος συνθέτης, ένας από τους πρωτοπόρουςτης επαγγελματικής ταταρικής μουσικής.
Βιογραφία
Το μουσικό ταλέντο του Σαϊντάσεφ έγινε εμφανές από νωρίς. Το πρώτο όργανο που άρχισε να παίζει ήταν η φυσαρμόνικα. Στη συνέχεια, οι συγγενείς του αγόρασαν ένα γιγάντιο πιάνο. Ο πρώτος του δάσκαλος ήταν ο Ζαγκιντούλα Γιαρούλιν, λαϊκός μουσικός και στη συνέχεια εξέχων δάσκαλος του Μουσικού Κολλεγίου του Καζάν. Η μητέρα του Σ. Σαϊντάσεβα πέθανε πριν δει τον γιο της. Ο Σαλίχ ανατράφηκε στην οικογένεια της αδελφής του. Ο σύζυγος της αδελφής της μητέρας του, ο Σιγκάμπ Αχμέροφ, ανήκε στους προοδευτικούς κύκλους της ταταρικής διανόησης.
Το 1918 άρχισε να συμμετέχει σε ορχήστρα. Το 1920 εντάχθηκε εθελοντικά στον Κόκκινο Στρατό, ενώ μετά την αποστράτευση εργάστηκε στη μουσική σχολή του Αρινμπούρκ.
Το 1922, ο Σαϊντάσεφ επέστρεψε στο Καζάν και άρχισε να εργάζεται στο Ταταρικό Κρατικό Ακαδημαϊκό Δραματικό Θέατρο Γ. Καμάλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι πιανίστες Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες
Ηλίας Καματερός
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια των Δωδεκανήσων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Εγλώμ
Ο Εγλώμ είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης.
Ήταν ο επικεφαλής της ομοσπονδίας των Μωαβιτών, Αμμωνιτών και Αμαληκιτών κατά την επίθεσή τους εναντίον των Ισραηλιτών. Ο Εγλώμ βασίλευσε τους Ισραηλίτες για 18 χρόνια. . Θανατώθηκε από τον Κριτή του Ισραήλ Αώδ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Οξειδωτικό στρες
Το οξειδωτικό στρες ή οξειδωτική καταπόνηση αντιπροσωπεύει μια διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ της παραγωγής δραστικών μορφών οξυγόνου (Reactive Oxygen Species, ROS) και της ικανότητας ενός βιολογικού συστήματος να αδρανοποιεί τα τοξικά αυτά μόρια και να επισκευάζει τις βλάβες που προκαλούν. Οι δραστικές μορφές οξυγόνου βλάπτουν όλα τα συστατικά του κυττάρου, συμπεριλαμβανομένων των πρωτεϊνών, των λιπιδίων και του DNA.
Δραστικές Μορφές Οξυγόνου
Οι Δραστικές Μορφές Οξυγόνου (Reactive Oxygen Species, ROS) ταξινομούνται στις εξής τέσσερις κατηγορίες: (i) ελεύθερες ρίζες, όπως η ρίζα υδροξυλίου (∙ΟΗ), (ii) ιόντα, όπως το υποχλωριώδες ανιόν (ClO-), που προκύπτει από τη διάσταση του υποχλωριώδους οξέως (HClO), (iii) συνδυασμούς ελευθέρων ριζών και ιόντων, όπως το ανιόν σουπεροξειδίου (∙O2-) και (iv) μόρια, όπως το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2). Οι ελεύθερες ρίζες, που χαρακτηρίζονται από ένα μονήρες ηλεκτρόνιο στην εξωτερική τους στιβάδα, είναι πολύ ασταθή μόρια με σύντομη διάρκεια ζωής, αφού αντιδρούν άμεσα με παρακείμενα μόρια, κλέβοντας από αυτά ένα ηλεκτρόνιο για να ζευγαρώσουν το δικό τους. Τα παρακείμενα μόρια μετατρέπονται έτσι τα ίδια σε ελεύθερες ρίζες και με αυτόν τον τρόπο διαταράσσεται η μοριακή τάξη και ξεκινά μία αλυσιδωτή αντίδραση που έχει ως αποτέλεσμα την κυτταρική βλάβη.