cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρομάχη (Ευριπίδη)
Β΄ Πράξη
Ο Μενέλαος εκνευρισμένος λέει "τι να πει κανείς και για τους γέρους που υποτίθεται ότι είναι σοφότεροι" Αναρωτιέται γιατί ο Πηλέας υπερασπίζεται μια βάρβαρη που είναι συνυπεύθυνη για τον θάνατο του γιου του και τον ρωτάει "πώς την αφήνεις και γεννάει στο σπίτι σου εχθρούς; Μου την παίρνεις μέσ' απ' τα χέρια τώρα που ετοιμαζόμουν να φροντίσω για όλους μας...Για σκέψου λογικά...αν η κόρη μου δεν γεννήσει παιδιά θα αφήσεις να βασιλέψουν επί Ελλήνων τα δικά της τα βάρβαρα;" Στη συνέχεια φεμινιστικά λέει ότι η κόρη του θίχτηκε επειδή την αποπαίρνει ο άντρας της και ότι "τα δικαιώματα ανδρών και γυναικών είναι ίδια, αλλά η γυναίκα δεν έχει δύναμη, περιμένει από τους άνδρες συγγενείς της να βρει το δίκιο της." Αποδίδει μετά τον Τρωικό πόλεμο όχι σε σφάλμα της Ελένης αλλά σε θέλημα των Θεών για το καλό της Ελλάδας:
Ο Πηλέας λέει "για την κακή συνήθεια που επικρατεί στην Ελλάδα, να τιμάται ο στρατηγός για ό,τι καταφέρνει ο στρατός, ενώ αυτός δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το τελευταίο στρατιωτάκι και πώς κάποιοι καταλαμβάνοντας τα αξιώματα στις πόλεις τους, περιφρονούν τον λαόν μολονότι στην πραγματικότητα τίποτα δεν αξίζουν. "Εσύ κι ο αδελφός σου περιφανεύεστε για όσα κατορθώματα έγιναν δυνατά από τους κόπους και τους πόνους των άλλων. ... Να πάρεις τη στείρα κόρη σου και να φύγετε από το παλάτι, γιατί αυτή η στείρα αγελάδα δεν θα ανεχθεί να αποκτήσει ο γιος μου κανένα παιδί που δεν θα είναι δικό της" λέει στον Μενέλαο και μετά πηγαίνει και λύνει μόνος του τον Μολοσσό ρωτώντας τον Μενέλαο "πήγες κι έδεσες αυτό το πλάσμα, ταύρο ή λιοντάρι νόμιζες ότι έδενες;" Στον δε Μολοσσό λέει "θα σε αναθρέψω να γίνεις αμείλικτος εχθρός αυτών εδώ, αν από τους Σπαρτιάτες έλειπε η δόξα των όπλων και η πείρα του πολέμου, σε τίποτα άλλο δεν θα υπερείχαν ποτέ.
Ο Μενέλαος του λέει ότι είναι ίδιος με σκιά απλώς έχει φωνή και μόνο στα λόγια έχει δύναμη. Επικαλείται έναν πόλεμο που πρέπει να κάνει με μια γειτονική στη Σπάρτη πόλη και φεύγει δηλώνοντας ότι θα επανέλθει για να διαπιστώσει αν ο Νεοπτόλεμος φέρεται καλά στην κόρη του ή όχι.
Η Ανδρομάχη (μυθολογία) ευγνωμονεί τον Πηλέα αλλά του λέει να προσέχει. Της απαντά "είμαι ακόμη ισχυρός και έχω στρατό, κι ο γέρων που έχει καρδιά είναι καλύτερος από πολλούς νέους, αφού δεν έχει καμία σημασία η δύναμη συντροφιά με τη δειλία"
Ο χορός λέει ότι καλύτερα να μην γεννιέται κανείς αν δεν ανήκει σε γενιά ισχυρή, γιατί οι ευγενείς δεν μένουν ποτέ αβοήθητοι. Ύστερα μέμφεται το φθόνο και τη δύναμη οταν πολεμούν το δίκαιο.
Γ΄ Πράξη
Μία υπηρέτρια λέει ότι τώρα που έφυγε ο Μενέλαος η κόρη του Ερμιόνη τρέμει μετανιωμένη τι θα συμβεί μόλις γυρίσει ο Νεοπτόλεμος. Θέλει να σκοτωθεί. Δείχνει και μεταμέλεια λέγοντας "πώς μου πέρασε απ' το μυαλό να κάνω τέτοιο πράμα, εγώ η μισητή, η καταραμένη" Η τροφός της την παρηγορεί ότι αυτά έχει η ζωή και οι θεοί στέλνουν στους ανθρώπους τις δυστυχίες μια στον έναν και μια στον άλλον. Η νεαρή γυναίκα έχει πανικοβληθεί και αναρωτιέται ποιον να ικετεύσει για να σωθεί: "Να πέσω δούλα στα πόδια της δούλας;"
Εμφανίζεται τότε ο Ορέστης που παριστάνει τον περαστικό καθ οδόν για τη Δωδώνη, που απλώς σταμάτησε να δει τι κάνει η παλιά του αγάπη η Ερμιόνη.
Στην επόμενη σκηνή η Ερμιόνη τρέχει και πέφτει στα πόδια του παρακαλώντας τον να τη βοηθήσει. Εκείνος σχεδόν μαντεύει όλα όσα έγιναν. Η Ερμιόνη λέει ότι "αν είχαν φωνή θα με έδιωχναν ακόμα κι οι τοίχοι, με μισεί όλη η γη της Φθίας" και του ζητάει να την πάει στο πατρικό της. Λέει ότι για όσα έκαναν έφταιγαν διάφορες γυναίκες που της έβαζαν λόγια και ότι οι έξυπνοι άνδρες δεν πρέπει να αφήνουν άλλες γυναίκες να μπαίνουν στο σπίτι και να βάζουν ιδέες στις δικές τους. Ο χορός απορεί που βρίζει τις ομόφυλές της έτσι.
Ο Ορέστης αποκαλύπτει τότε ότι δεν πέρασε από εκεί τυχαία αλλά γνώριζε τι συνέβαινε και ήθελε να την ελευθερώσει. Της θυμίζει ότι πριν από την εκστρατεία στην Τροία ο Μενέλαος είχε υποσχεθεί ότι θα του έδινε το χέρι της. Αλλαξογνώμησε και έδωσε την Ερμιόνη στον Νεοπτόλεμο για να τον παρασύρει στον πόλεμο της Τροίας. Ο Ορέστης λέει στην Ερμιόνη ότι προσπάθησε να μεταπείσει τον Νεοπτόλεμο και να την πάρει πίσω εξηγώντας του ότι λόγω της συμφοράς του (ότι είχε σκοτώσει τη μητέρα του) επιτρεπόταν να παντρευτεί μόνον συγγένισσά του και όχι γυναίκα από άλλη οικογένεια. "Ο Νεοπτόλεμος μου αρνήθηκε και με έβρισκε μητροκτόνο" λέει παραπονεμένος στην Ερμιόνη."Τώρα που άλλαξαν έτσι τα πράματα, θα σε πάρω από εδώ". Συμφωνούν να την πάει στη Σπάρτη κι ας αποφασίσει ο Μενέλαος με ποιον θα την παντρέψει. Όταν η Ερμιόνη του ζητάει να βιαστούν μην τους προλάβει ο Νεοπτόλεμος, ο Ορέστης την καθησυχάζει λέγοντας ότι του έστησε μια φονική παγίδα στους βράχους των Δελφών: "Ο μητροκτόνος θα του δείξει... ο θεός αλλάζει τις μοίρες των ανθρώπων και δεν τους αφήνει να υπερηφανεύονται"
Στην επόμενη σκηνή ο Ευριπίδης εκφράζει το σκεπτικισμό του βάζοντας τον χορό να αναρωτιέται πώς οι Θεοί άφησαν να συμβεί αυτό το κακό στην Τροία, απ' όπου πια δεν λάμπει φωτιά στους βωμούς των θεών. Ο χορός λέει ότι φονεύθηκε ο Αγαμέμνων από την Κλυταιμνήστρα, που όμως πλήρωσε κι αυτή το έγκλημά της, καθώς την σκότωσαν τα παιδιά της. Όμως διαταγή του θεού ήταν να σκοτώσει τη μητέρα του ο Ορέστης. "Πώς να πιστέψω σε όλα αυτά;" καταλήγει ο χορός αδυνατώντας να αποδεχθεί την καθιέρωση της μητροκτονίας. Και μετά ο χορός αναμετρά τις πληγές του πολέμου.
Δ΄ Πράξη
Ο Πηλέας μαθαίνει ότι η κόρη του Μενέλαου έφυγε επειδή φοβήθηκε μην τη διώξει ο Νεοπτόλεμος. Πληροφορείται ότι τη συνοδεύει ο Ορέστης και ο χορός τον ενημερώνει παράλληλα ότι στα σχέδια του Ορέστη είναι και "να σκοτώσει τον γιο του γιου σου" μέσα στο μαντείο των Δελφών. Ο Πηλέας θέλει να ειδοποιήσει τον Νεοπτόλεμο για τη συνωμοσία του Ορέστη με τους κατοίκους των Δελφών.
Στην επόμενη πράξη ένας αγγελιοφόρος καταφθάνει και λέει στον Πηλέα ότι ο Νεοπτόλεμος φονεύθηκε από τους κατοίκους των Δελφών με τη σύμπραξη ενός ξένου που ήρθε από τις Μυκήνες. Ο Πηλέας οδύρεται: "Πώς μου φεύγει το μόνο παιδί του μόνου μου παιδιού!" Ο αγγελιοφόρος που ανήκε στη συνοδεία του Νεοπτόλεμου του εξηγεί ότι πήγαιναν να θυσιάσουν πρόβατα στον βωμό του Φοίβου αλλά ο Ορέστης έσπερνε στην πόλη φήμες ότι όλη αυτή η συντροφιά ήταν κλέφτες και ότι θα άρπαζαν χρυσό και χρήματα, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν στρατιώτες. Όταν ο Νεοπτόλεμος πήγε να προσευχηθεί, άρχισαν να τον χτυπούν με τα σπαθιά και με πέτρες. Οδύρεται ο Πηλέας:
"Ιδού τι έκανε στον υιό του Αχιλλέως ο θεός που λέγουν ότι θεσπίζει εις τους άλλους και κρίνει τα δίκαια των ανθρώπων. Ως κακός άνθρωπος ενθυμήθει και αυτός παλαιές αιτίες. Πώς λοιπόν να τον ονομάσει κανείς σοφόν;" καταλήγει ο αγγελιοφόρος για τον Απόλλωνα.
Φέρνουν τον νεκρό Νεοπτόλεμο και ο Πηλέας οδύρεται ξανά βρίζοντας τον γάμο που έγινε αιτία για το κακό. Ο χορός ακούγεται να λέει "γέροντα, έπρεπε να είχες πεθάνει πριν από το παιδί σου" και "αδίκως σε τίμησαν εις τους γάμους σου οι θεοί" (τον γάμο του με τη Θέτιδα).
Στην επόμενη σκηνή εμφανίζεται ως από μηχανής θεός η Θέτις που συμβουλεύει τον Πηλέα να θάψει τον εγγονό του στους Δελφούς για να μείνει αιώνιο αίσχος στην πόλη ο άδικος φόνος. Την αιχμάλωτη Ανδρομάχη (μυθολογία) του λέει να τη δώσει στον Έλενο, να ζήσουν στη γη των Μολοσσών. Στον ίδιο υπόσχεται αθανασία και λέει "εξερχόμενοι θα βλέπομε εις την ξηράν τον αγαπητόν Αχιλλέα που κατοικεί στη νήσο με τις λευκές ακτές, εις το στενόν του Ευξείνου. Και πάψε να λυπάσαι εκείνους που απέθανον, διότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να πεθάνουν -αυτή είναι η απόφαση των θεών".
Ο Πηλέας νιώθει ευγνωμοσύνη για τη γυναίκα του και λέει "καλό είναι κανείς να δίδει τα παιδιά του εις τους καλούς, να αποφεύγει δε τον κακόν γάμο ακόμα κι αν πρόκειται για πλουσίαν προίκα". Ο χορός καταλήγει ¨"εκείνα που επεριμέναμεν, δεν έγιναν και ο θεός ευρήκε διέξοδον εις τα ανέλπιστα"
Η Θέτις
Η Θέτις έχει κοινά σημεία με την Ανδρομάχη, καθώς και οι δύο βρέθηκαν παντρεμένες (η μία με τον Πηλέα και η άλλη με τον Νεοπτόλεμο) χωρίς να τον έχουν επιλέξει οι ίδιες. Επίσης έχουν το τραγικό κοινό σημείο ότι ο Τρωικός πόλεμος τους στοίχισε τα παιδιά τους, στη θεά τον γιο της Αχιλλέα και στην Ανδρομάχη τον Αστυάνακτα καθώς και τον αγαπημένο της σύζυγο Έκτορα ενώ τώρα απειλείται και πάλι ένας γιος της, αυτή τη φορά ο Μολοσσός. Η Θέτις δεν εμφανίζεται ως ο από μηχανής θεός για χάρη της Ανδρομάχης, αλλά για τον Πηλέα, όπου ο Ευριπίδης θέλει να δείξει την καλή όψη του σωστού γάμου. Παρότι θεά δηλώνει ότι κλαίει σαν θνητή για το χαμό του παιδιού της Αχιλλέα και συμπεριφέρεται ως απλή γυναίκα όσον αφορά και στην αφοσίωσή της στις οικογενειακές συζυγικές αξίες.
Η Ανδρομάχη
Η Ανδρομάχη είναι μια βασανισμένη γυναίκα που έχασε άντρα και γιο στον Τρωικό πόλεμο, αλλά επίσης και τον πατέρα της και τα αδέλφια της νωρίτερα, στον ίδιο πόλεμο με τους Αχαιούς. Τώρα κινδυνεύει και το μοναχοπαίδι της. Διχάζεται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, καθώς νιώθει ακόμα την ανάγκη να αγαπά και να επικαλείται τον Έκτορα, αλλά και τον Νεοπτόλεμο, που είναι ο μόνος που μπορεί να την προστατέψει. Βιώνει την τραγική αντίφαση να έχει παντρευτεί ουσιαστικά τον φονιά του άνδρα της (φονεῦσιν Ἕκτορος νυμφεύομαι, 403) και του πρώτου παιδιού της, αλλά συνάμα και να πρέπει να τον τιμά, γιατί από αυτόν εξαρτάται η επιβίωση της ίδιας και του τωρινού γιου της, του Μολοσσού. Βιώνει επίσης την προσωπική αντίφαση να έχει ξεκινήσει τη ζωή της ως πλούσιο κορίτσι που εν συνεχεία παντρεύτηκε ένα βασιλόπουλο, τον Έκτορα, και μετά βρέθηκε αιχμάλωτη και λάφυρο πολέμου, χωρίς να χαίρει σεβασμού όπως παλιά ως μέλλουσα βασίλισσα της Τροίας (δούλειον ἦμαρ ἐσπεσοῦσ’ ἀναξίως). Έγινε σύνδουλος και παλλακίδα, κάτι που της τονίζει η δεύτερη σύζυγος του Νεοπτόλεμου, η Ερμιόνη. Σαν σύζυγος του Έκτορα έδειξε αφοσίωση και όπως λέει ανέθρεφε ακόμα και τα παιδιά που αυτός είχε αποκτήσει με τις απιστίες του -κάτι που το επικαλείται για να δείξει και η Ερμιόνη έλεος προς τον Μολοσσό, που στο κάτω-κάτω δεν ήταν παιδί απιστίας και είχε γεννηθεί προτού ο Νεοπτόλεμος παντρευτεί την κόρη του Μενέλαου. Η Ανδρομάχη αναγκάζεται να αντιμετωπίσει και άλλη εσωτερική σύγκρουση όμως: για να σωθεί από τον Μενέλαο και την Ερμιόνη καταφεύγει ως ικέτιδα στον ναό της Θέτιδας, δηλαδή της μητέρας του άνδρα που σκότωσε τον άντρα της και που έγινε αιτία να χάσει και το παιδί της. Μέσα από την Ανδρομάχη ο Ευριπίδης γράφει ουσιαστικά ένα αντιπολεμικό έργο, με ενδόμυχη αναφορά στις τραγικές συνέπειες του Πελοποννησιακού πολέμου, αλλά με άμεση αναφορά στον Τρωικό. Η Ανδρομάχη λέει ότι όλα όσα στοίχισε ο πόλεμος αυτός έφεραν ασήμαντα κέρδη και έδειχναν ποταπά κίνητρα. Κατηγορεί την Ερμιόνη ότι για όλα έφταιγε η μητέρα της Ελένη. Ο Ευριπίδης παρουσιάζει την Ανδρομάχη σαν την ιδανική γυναίκα, σε αντίθεση με την Ερμιόνη. Είναι ώριμη, γενναία και πάσχει αδίκως. Εντούτοις δεν συμφωνούν όλοι ως είναι η πρωταγωνίστρια αλλά ότι απλώς χρησιμεύει ώστε ο Ευριπίδης να θίξει πολλαπλά θέματα. Μέσα από την Ανδρομάχη ο Ευριπίδης καταγγέλλει την όλη πολιτική της Σπάρτης και με αφορμή τον Τρωικό πόλεμο μιλά ουσιαστικά για τον Πελοποννησιακό. Επίσης μέσα από την Ανδρομάχη στρέφεται κατά της βίας, της ανομίας, της έλλειψης δικαίου, εναντίον της σκληρής εξουσίας, της απληστίας, του εγωισμού αλλά και του ρατσισμού.
Η Ερμιόνη
Η γυναίκα αυτή δείχνει να μην έχει τη διάθεση να υπερασπιστεί την τιμή της μητέρας της Ελένης με την οποία όμως ο Ευριπίδης δείχνει να μοιάζει σε πολλά. Φαίνεται κατατρεγμένη από το γεγονός ότι είναι κόρη μιας γυναίκας με τόσο βεβαρυμένο ιστορικό και χαρακτηριστικά, όμως στην πράξη αδυνατεί να αποστασιοποιηθεί. Ο Ευριπίδης την παρουσιάζει σχεδόν καταραμένη να μοιάσει στη Ελένη και όταν τελικά εγκαταλείπει το σπιτικό της για τον Ορέστη, ο συγγραφέας έχει πείσει τον θεατή ότι αυτή η πανούργα, εγωίστρια, κακομαθημένη και υστερική νεαρή γυναίκα βρήκε επιτέλους εκείνον που της άξιζε. Άλλοι κριτικοί της τραγωδίας δεν βλέπουν το ίδιο. Θεωρούν αντίθετα την Ανδρομάχη ως την υποταγμένη γυναίκα, ενώ στην Ερμιόνη βλέπουν την τρελά ερωτευμένη και για την εποχή της χειραφετημένη γυναίκα που τρελαίνεται στη σκέψη ότι ο άντρας της δεν τη λαχταράει ερωτικά. Δεν μπορεί να τον υποτάξει μόνη, αλλά αποφασίζει να φτάσει στα άκρα με τη βοήθεια του πατέρα της. Οδηγείται σε ακραίες κινήσεις γιατί της λείπει η ωριμότητα να προσεγγίσει τον Νεοπτόλεμο χωρίς να τον προσβάλλει και τον θίγει συστηματικά. Όμως ακόμα κι αν η Ερμιόνη είναι πολύ ερωτευμένη, ο Ευριπίδης δεν φαίνεται κάπου να δικαιολογεί τις ακρότητές της καθώς και του πατέρα της, οπότε αυτή η όψη της Ερμιόνης στη συγκεκριμένη τραγωδία είναι μάλλον υποκειμενική κρίση παρά ερμηνεία των προθέσεων του έργου. Η νεαρή κόρη του Μενέλαου προσβάλλει την Ανδρομάχη με κάθε τρόπο, ως δούλα, απολίτιστη και κυρίως ως βάρβαρη (η εκτεταμένη αναφορά στη βαρβαρότητα μπορεί να σχετίζεται με τη διεθνιστική σχετικά αντίληψη του Ευριπίδη, ίσως με το ρεύμα της εποχής, που δεν ήταν τόσο αντιβαρβαρικό όσο παλιά, αλλά και ίσως για να ευαισθητοποιήσει το κοινό ότι και οι Αθηναίες κινδυνεύουν να βρεθούν στη θέση δούλων αν νικήσουν τελικά οι Σπαρτιάτες).
Το κεντρικό της πρόβλημα όπως το αντιλαμβάνεται η ίδια είναι ότι έχει απέναντί της μια βάρβαρη που έδωσε στον Νεοπτόλεμο παιδιά, ενώ εκείνη όχι. Όταν καταλαβαίνει ότι παραλογίζεται και ότι δεν θα πάψει να είναι μισητή στη Φθία ακόμα κι αν απαλλαγεί από την Ανδρομάχη, κι ότι ακόμα ίσως ο Νεοπτόλεμος μαθαίνοντας τις ραδιουργίες της τη σκοτώσει ή τη διώξει, ζητάει τη βοήθεια του Ορέστη για τη μοναδική λύση που βλέπει ρεαλιστικά συμφέρουσα, δηλαδή να επιστρέψει στο πατρικό της.
Πηλέας
Εμφανίζεται για να σώσει την Ανδρομάχη και τον Μολοσσό ως δισέγγονό του. Και ο Πηλέας εκφράζει τις αντιπολεμικές (και αντισπαρτιατικές) απόψεις του συγγραφέα, αφού κατηγορεί τον Μενέλαο ότι τώρα θέλει να εξοντώσει αθώους όπως παλιότερα κίνησε ολόκληρο πόλεμο για μια άπιστη γυναίκα. Τον κατηγορεί ότι για χάρη της έβαλε τον αδελφό του Αγαμέμνονα να σφάξει την κόρη του Ιφιγένεια. Ο Πηλέας έχει βαθύτατους λόγους να μισεί τον πόλεμο, αφού στον Τρωικό έχασε τον γιο του Αχιλλέα. Τώρα ο άνθρωπος που του στοίχισε το πρώτο του παιδί, του στερεί και το εγγόνι του, τον Νεοπτόλεμο και ως τραγικός πατέρας εύχεται να είχε πεθάνει εκείνος στον πόλεμο και όχι ο Αχιλλέας ενώ αλλού εύχεται να είχε πέσει κεραυνός να σκοτωθεί η Ερμιόνη.
Μενέλαος
Παρουσιάζεται περιφρονητικά ως δούλος της αδυναμίας προς τη γυναίκα του Ελένη (κάτι με το οποίο ο συγγραφέας απέδειξε εμπράκτως ότι διαφωνεί, αφού σε αντίστοιχη περίπτωση χώρισε και από τις δύο συζύγους του επειδή τον απατούσαν). Ο Μενέλαος υπερασπίζεται την Ελένη και αποδίδει τον Τρωικό πόλεμο στη βούληση των θεών. Ουσιαστικά το μοναδικό ισχυρό σημείο του έναντι του Πηλέα είναι η υπόμνηση της αδελφοκτονίας (ο αδελφός του Πηλέα, Τελαμώνας, είχε σκοτώσει τον αδελφό του Φώκο και ο Πηλέας είχε παίξει αδιευκρίνιστο ρόλο). Στην περίπτωση της κόρης του, την οποία εν μέρει χειραγωγεί αφού την έχει παντρέψει με δική του επιλογή με τον Νεοπτόλεμο, δείχνει να αναμιγνύεται ως πατέρας που ενδιαφέρεται και που όμως μάλλον παρασύρεται από τα καμώματά της. Δείχνει ανίκανος να νουθετήσει ώστε να γίνει καλή σύζυγος, και επιλέγει την εύκολη λύση -την εκτέλεση της ερωτικής αντιπάλου της.
Ορέστης
Εμφανίζεται ως αδίστακτος βοηθός της Ερμιόνης αλλά και ως ο εκ νέου υποψήφιος μνηστήρας της. Στο τέλος του έργου αποκαλύπτεται και η πραγματική αιτία του ατυχούς γάμου του Νεοπτολέμου με την Ερμιόνη -γάμου που τελικά του στοίχισε τη ζωή. Έτσι αναδεικνύεται ένα από τα κεντρικά ζητήματα του έργου που είναι ο ρόλος της κακής συζύγου αλλά και των ανδρών που τη χειραγωγούν. Συγκεκριμένα, ο Μενέλαος είχε υποσχεθεί την κόρη του Ερμιόνη στον Ορέστη, αλλά προκειμένου να δελεαστεί ο Νεοπτόλεμος να στείλει στρατό στην Τροία, του υποσχέθηκε εν αγνοία του Ορέστη ότι θα του δώσει γυναίκα του την Ερμιόνη και κατά συνέπεια του έταξε στην ουσία το βασίλειό του. Ο Νεοπτόλεμος αποκαλύπτεται δηλαδή ότι από φιλοδοξία είχε δεχτεί να συμμετάσχει στην εκστρατεία στην Τροία και ότι η Ερμιόνη ήταν ίσως το αναγκαίο κακό για να αποκτήσει δικαιώματα στο βασίλειο του Μενέλαου. Ο Ορέστης παρότι έχει σκοτώσει τη μητέρα του, ζητά με θράσος από τον Νεοπτόλεμο να του παραχωρήσει την Ερμιόνη (άγνωστο αν τον ενδιέφερε ως γυναίκα ή αν το κίνητρό του ήταν να αναρριχηθεί στον θρόνο του Μενέλαου) και όταν ο Νεοπτόλεμος αρνείται, ο Ορέστης τον οδηγεί στον θάνατο. Η διαμάχη του Ορέστη και του Νεοπτολέμου με τόσο τραγικές συνέπειες για το δεύτερο και τον Πηλέα αλλά και την ταραχή που προκαλεί στην Ανδρομάχη, οφείλεται πάλι σε μια γυναίκα (την Ερμιόνη) όπως και η διαμάχη των πατεράδων τους Αγαμέμνονα και του Αχιλλέα (για τη Βρισηίδα)
Νεοπτόλεμος
Εμφανίζεται μόνον νεκρός στο τέλος, αλλά οι αναφορές σε αυτόν είναι διαρκείς. Φέρεται να παντρεύεται από φιλοδοξία την Ερμιόνη και να υβρίζει τον Απόλλωνα ως τον θεό που προκάλεσε τον θάνατο του πατέρα του, ενός πατέρα πάντως που δεν γνώρισε ποτέ. (Η Δηιδάμεια τον ανέθρεψε στη Σκύρο μόνη της) Το γεγονός ότι πηγαίνει μετανιωμένος στους Δελφούς για να εξιλεωθεί που εξύβρισε τον Απόλλωνα δεν αρκεί για να γλιτώσει από τη μοίρα του και σκοτώνεται -στην αρχαία ελληνική κουλτούρα η μεταμέλεια δεν ήταν ικανή και αναγκαία συνθήκη για βελτίωση των καταστάσεων. Ο Ευριπίδης αποδίδει σκόπιμα ευθύνες στον Απόλλωνα για το χαμό του Νεοπτολέμου.
Κριτικές
Στην Ανδρομάχη προβάλλονται πολύ οι γυναίκες, γεγονός που πιθανά ερμηνεύεται από την προσπάθεια του συγγραφέα να χρησιμοποιήσει το γυναικείο φύλο σε εποχή που ο ανδρικός ηρωισμός διέρχεται κρίση. Κατά γενική εκτίμηση παλιότερα η Ανδρομάχη θεωρείτο "όχι και η καλύτερη των τραγωδιών του Ευριπίδη". Η βασική ένσταση εστιαζόταν σε τεχνικά ζητήματα, στους νεωτερισμούς του συγγραφέα και διανοητή καθώς και στην τάση του να πειραματίζεται αδιάκοπα -όχι στην ουσία του έργου. Ξένισαν οι αναχρονισμοί του (γράφτηκαν ολόκληρες σελίδες για το πώς πρόλαβε ο Ορέστης να συνοδεύσει την Ερμιόνη και να πάει στους Δελφούς να σκοτώσει τον Νεοπτόλεμο) και η δυσκολία εντοπισμού ενός κεντρικού ήρωα όπως ήταν ο κανόνας στις τραγωδίες της εποχής -όχι όμως και στα πάντα πολυδιάστατα έργα του Ευριπίδη. Ο ήρωας κατά τη γνώμη των κριτικών έπρεπε να είναι διαρκώς παρών και όχι να χάνεται (όπως η Ανδρομάχη, που λείπει από πολλές σκηνές και φέρεται να επανεμφανίζεται ίσως βουβή στο τέλος). Εντούτοις οι περισσότεροι κριτικοί σήμερα δέχονται ότι το έργο ουσιαστικά έχει τρεις ενότητες με την κάθε μια να έχει σαφώς αρχή και τέλος, περιπέτεια και σωτηρία (στην πρώτη ενότητα η Ανδρομάχη που σώνεται από τον Πηλέα, στη δεύτερη η Ερμιόνη που ο Ορέστης τη γλιτώνει από τις συνέπειες των πράξεών της και στην τρίτη ο Πηλέας που σώνεται από τη Θέτιδα. Σε αυτές τις ενότητες παλιότερα οι κριτικοί έβλεπαν αδυναμία του συγγραφέα και όχι δημιουργικότητα όπως σήμερα. Τέλος τους ενόχλησε (κυρίως στην εποχή του, αλλά και σήμερα, τους συντηρητικούς αρχαιολάτρες) η ελευθεροστομία των ηρώων την οποία ανέχονταν μόνο στις κωμωδίες (π.χ. στην Ανδρομάχη η φράση "απληστία λέχους"). Στην Ανδρομάχη όπως και σε άλλα έργα του -μα και στην προσωπική ζωή του- ο Ευριπίδης έδειξε να μη φοβάται τις αλλαγές, το ρεαλισμό και την αμφισβήτηση και αποτέλεσε επιλογή του να διαφοροποιηθεί από τους συγχρόνους του στη δομή, χρησιμοποιώντας ως ενοποιητικό παράγοντα στο συγκεκριμένο έργο κατ' άλλους την Ανδρομάχη που το δράμα της πυροδοτεί όλες τις εξελίξεις και κατ' άλλους τον απολύτως απόντα Νεοπτόλεμο. Η Ανδρομάχη αξιολογείται ως μάλλον το πιο αδικημένο παρά το πιο μέτριο έργο του Ευριπίδη, καθώς προβάλλει με καινοτόμο τέχνη πολλά και βαθύτατα ζητήματα.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1955
Η 28η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1955, έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1956, και διαδραματίστηκε στο θέατρο RKO Pantages Theatre, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1955
Τόμας Γουόκαπ
Ο Τόμας Ράιαν Γουόκαπ (αγγλικά: Thomas Ryan Walkup, γενν. 30 Δεκεμβρίου 1992, Χιούστον) είναι Ελληνοαμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για τον Ολυμπιακό.
Στις 18 Απριλίου του 2023, έλαβε «τιμητική» ελληνική υπηκοότητα, με αιτιολογία ότι «δύναται να προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στη χώρα συνεισφέροντας στις διακρίσεις της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης».
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Γουόκαπ είχε αμέσως ενεργό ρόλο με τους Λάμπερτζακς ως ο έκτος παίκτης της ομάδας κατά τη διάρκεια της πρωτοετούς σεζόν του. Σε 18,5 λεπτά ανά παιχνίδι, είχε κατά μέσο όρο 4,4 πόντους και 3,6 ριμπάουντ. Κατέγραψε ρεκόρ πόντων σεζόν με 11πόντους δύο φορές, εναντίον των Τάλσα Γκόλτεν Χάρικεϊν στις 24 Νοεμβρίου 2012 και εναντίον των ΜακΝίς Στέιτ Κάουμποϊς στις 5 Ιανουαρίου 2013. Εκείνη τη σεζόν, οι Λάμπερτζακς κέρδισαν 27 παιχνίδια (ρεκόρ πανεπιστημίου), κερδίζοντας τον τρίτο τους τίτλο στη Southland Conference και κερδίζοντας την πρόκριση στο National Invitation Tournament.
Ως τριτοετής, ο Γουόκαπ είχε κατά μέσο όρο 15,5 πόντους και 6,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Οι συμπαίκτες του άρχισαν να τον αναφέρουν ως «Το φίδι», αφού καθιέρωσε την ικανότητά του στα ριμπάουντ, κερδίζοντας συνεχώς φάουλ από τους αντιπάλους παίκτες και παρέχοντας σκληρή άμυνα για τους Λάμπερτζακς. Ονομάστηκε ο Παίκτης της Χρονιάς της Southland Conference το 2015.
Στον πρώτο γύρο του τουρνουά NCAA του 2016, ο Γουόκαπ σημείωσε 33 πόντους σε μια νίκη-έκπληξη με 70-56 επί της τρίτης στην κατάταξη Ουέστ Βιρτζίνια Μάουντενιερς. Σημείωσε 19 στις 20 ελεύθερες βολές.
Πρώτα χρόνια
Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2016, ο Γουόκαπ εντάχθηκε στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2016. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, υπέγραψε με τους Σικάγο Μπουλς. Ωστόσο, αργότερα αποδεσμεύθηκε από τους Μπουλς στις 21 Οκτωβρίου, αφού εμφανίστηκε σε τέσσερις αγώνες προετοιμασίας. Στις 30 Οκτωβρίου, αποκτήθηκε από τους Γουίντι Σίτι Μπουλς της NBA Development League, θυγατρικής ομάδα των Σικάγο Μπουλς.
Ζάλγκιρις Κάουνας
Στις 21 Ιουνίου 2018, ο Γουόκαπ υπέγραψε με τη Ζάλγκιρις Κάουνας του Πρωταθλήματος Λιθουανίας. Ο Γουόκαπ έλαβε το βραβείο του Καλύτερου Αμυντικού Παίκτη της Χρονιάς του Πρωταθλήματος Λιθουανίας το 2019. Στις 27 Νοεμβρίου 2019, επέκτεινε το συμβόλαιο του με τη Ζάλγκιρις μέχρι το καλοκαίρι του 2021. Τη σεζόν 2019-20 κατέκτησε το νταμπλ στη Λιθουανία. Στην Ευρωλίγκα μέτρησε 9,6 πόντους, 5,5 ασίστ, 3,6 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Στις 20 Ιουλίου παρέμεινε επίσημα στην ομάδα. αφού παρήλθε η ημερομηνία όπου μπορούσε κάποια ομάδα να πληρώσει το buy-out και να τον αποκτήσει.
Τη σεζόν 2020-21, στην Ευρωλίγκα πραγματοποίησε καλή χρονιά μετρώντας σε 34 παιχνίδια, 8,2 πόντους, 3 ριμπάουντ, 4,5 ασίστ και 10,6 βαθμούς αξιολόγησης κατά μέσο όρο. Στις 14 Φεβρουαρίου 2021, κατέκτησε το Κύπελλο Λιθουανίας, νικώντας στον τελικό τη Λιετκαμπέλις με 76-69. Στις 7 Ιουνίου, κατέκτησε για τρίτη φορά το Πρωτάθλημα Λιθουανίας, αφού η Ζαλγκίρις κέρδισε στη σειρά των τελικών τη Ρίτας 3-0. Μάλιστα ο ίδιος ανακηρύχθηκε MVP των τελικών, έχοντας μάλιστα στο τρίτο και τελευταίο παιχνίδι της σειράς 20 πόντους, 5 ριμπάουντ και 5 ασίστ.
Ολυμπιακός
Στις 11 Ιουνίου 2021, ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό, με τον ίδιο να υπογράφει συμβόλαιο τριετούς διάρκειας (μέχρι το 2024). Στις 20 Φεβρουαρίου κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 81-73. Τον Απρίλιο του 2022, ήταν καθοριστικός στην πρόκριση του Ολυμπιακού στο Final Four του Βελιγραδίου κόντρα στη Μονακό με 3-2 νίκες. Διπλασίασε το μέσο όρο του κι από τους 5,4 πόντους στην κανονική περίοδο, πήγε στους 11,2, ενώ σούταρε με 43,5% στο τρίποντο στα πλέι οφ από το 23,3% που είχε στην κανονική περίοδο. Στις 17 Ιουνίου 2022 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό στη σειρά των τελικών με 3-0. Επίσης, αναδείχθηκε καλύτερος αμυντικός της σεζόν 2021-22 στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, καθώς ήταν πρώτος σε όλες τις ψηφοφορίες των ΜΜΕ, των φιλάθλων, αλλά και των αρχηγών των ομάδων και των προπονητών. Στις 2 Οκτωβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός κέρδισε στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 67-52, με τον ίδιο να έχει 6 πόντους, 4 ριμπάουντ και 3 ασίστ. Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε στον τελικό το Περιστέρι με 85-57, με τον ίδιο να έχει 2 πόντους και 5 ασίστ. Στις Μαρτίου 2023, κόντρα στον Παναθηναϊκό, είχε 11 πόντους, 7 ριμπάουντ, 13 ασίστ, 4 κλεψίματα, 4 λάθη, 6 κερδισμένα φάουλ και 32 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, κατακτώντας και το βραβείο του MVP για την 32η αγωνιστική της Ευρωλίγκα. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το δεύτερο συνεχόμενο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην καριέρα του. Στη σεζόν 2022-23 συμμετείχε και στους 77 επίσημους αγώνες που έδωσε ο Ολυμπιακός σε όλες τις διοργανώσεις, ως βασικός, γεγονός που αποτελεί ρεκόρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γουίντι Σίτι Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίζεν Λούντβιγκσμπουργκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Live at the Fillmore (δίσκος των Testament)
Live at the Fillmore είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε το 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Burnt Offerings". Η ιαπωνική έκδοση του άλμπουμ περιελάμβανε τα κομμάτια "All I Could Bleed" και "The Legacy" και άφηνε εκτός την ακουστική εκτέλεση του "The Legacy".
Τραγούδια του δίσκου
1. The Preacher (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:20
1528 Κονράντα
Η Κονράντα (Conrada) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,624. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Γερμανού αντιναυάρχου του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου Φριτς Κόνραντ (Fritz Conrad, 1883-1944).
Live at the Fillmore (δίσκος των Testament)
Τραγούδια του δίσκου
2. Alone in the Dark (Souza, Peterson, Skolnick) - 4:36
1528 Κονράντα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κονράντας είναι άγνωστα. Η Κονράντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 19 λεπτά.
Live at the Fillmore (δίσκος των Testament)
Τραγούδια του δίσκου
3. Burnt Offerings (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:14
1528 Κονράντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κονραντα
Live at the Fillmore (δίσκος των Testament)
Τραγούδια του δίσκου
5. Eerie Inhabitants(Billy, Peterson, Skolnick)'' - 3:50
7. Low (Billy, Peterson) - 3:13
8. Urotsukidōji (Instrumental) (Christian, Peterson) - 3:47
10. Souls of Black (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 3:39
11. Practice What You Preach (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 4:59
12. Apocalyptic City (Peterson, Skolnick) - 5:58
14. Dog Faced Gods (Billy, James, Peterson) - 4:46
15. Return to Serenity (acoustic) (Billy, James, Peterson)'' - 5:55
16. The Legacy (acoustic) (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 5:16
Τα μέλη των Testament
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at the Fillmore" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Testament Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
Κοινότητα Κόμπων Μεσσηνίας
Η Κοινότητα Κόμπων είναι μία από τις 10 Κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης του Δήμου Πύλου-Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Η Δημοτική Ενότητα Κορώνης βρέχεται από τη θάλασσα σχεδόν περιμετρικά κατά το μεγαλύτερό της μέρος.
Η Κοινότητα Κόμπων, μέχρι το 2010 ήταν ένα από τα 10 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Κορώνης που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας από παλαιότερες Κοινότητες της περιοχής, λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου-Νέστορος.
Η Κοινότητα Κόμπων έχει ως έδρα της τους Κόμπους, και καταλαμβάνει έκταση 1,325 τ.χλμ..
Σύνθεση Κοινότητας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι οικισμοί της Κοινότητας Κόμπων.
Κοινότητα Κόμπων
Συνολικός πληθυσμός: [ 108 ]
Ιστορικό Κοινότητας
Η Κοινότητα Κόμπων είχε, όπως και άλλες περιοχές της Ελλάδας, λίγες διοικητικές μεταβολές, κατά τον 20ο και 21ο αιώνα, που σε γενικές - συνοπτικές γραμμές έχουν ως εξής:
Διοικητικές μεταβολές του 1946
Το 1946 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 26/09/1946), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1991
Το 1991 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 17/03/1991), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 2010-σήμερα
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 2011 πραγματοποιείται, η εξής μεταβολή:
Οι κάτοικοι της Κοινότητας Κόμπων
Οι κάτοικοι της Κοινότητας Κόμπων απασχολούνται με παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες, όπως η παραγωγή ελαιολάδου και σταφίδας και με τον τουρισμό.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης
Βάψιμο μαλλιών
μικρογραφία|Η διαδικασία Το βάψιμο των μαλλιών είναι η πρακτική αλλαγής του χρώματος των μαλλιών. Οι κύριοι λόγοι για αυτό είναι να καλυφθούν τα γκρίζα ή τα λευκά μαλλιά, να αλλαχθεί το παρόν χρώμα και να αντικατασταθεί από ένα πιο μοντέρνο ή επιθυμητό.
Η βαφή μαλλιών μπορεί να γίνει επαγγελματικά από ένα κομμωτήριο ή ανεξάρτητα στο σπίτι. Σήμερα, ο χρωματισμός των μαλλιών είναι πολύ δημοφιλής, καθώς το 75% των γυναικών και το 18% των ανδρών που ζουν στην Κοπεγχάγη έχουν αναφέρει τη χρήση βαφής μαλλιών σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης. Ο τζίρος της βαφής μαλλιών κυμάνθηκε γύρω στα 1,9 δισεκατομμύρια δολλάρια το 2011.
Ιστορία
μικρογραφία|Ξανθή γυναίκα με αντάβιες Ο Διόδωρος, Έλληνας ιστορικός, περιέγραψε λεπτομερώς πώς οι Κέλτες είχαν πολύ ψηλά ξανθιά μαλλιά."
Η βαφή μαλλιών είναι μια αρχαία τέχνη που περιλαμβάνει τη θεραπεία των μαλλιών με διάφορες χημικές ενώσεις. Στην αρχαιότητα, οι χρωστικές λαμβάνονταν από τα φυτά. Στο βιβλίο δεκαοκτώ βιβλία των μυστικών της τέχνης & της φύσης που εκδόθηκε το 1661, εξηγούνται διάφοροι μέθοδοι χρωματισμού μαλλιών όπως μαύρο, χρυσό, πράσινο, κόκκινο, κίτρινο και λευκό. Η ανάπτυξη συνθετικών χρωστικών για τα μαλλιά εντοπίζεται στην ανακάλυψη της αντίδρασης της παρα-φαινυλενοδιαμίνης την δεκαετία του 1860. Ο Eugène Schueller, ο ιδρυτής της L'Oréal, αναγνωρίζεται για τη δημιουργία της πρώτης συνθετικής βαφής μαλλιών το 1907.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομμωτική
Αθώο αίμα
Το Αθώο αίμα (Innocent Blood) είναι μυθιστόρημα του 2005 γραμμένο από τον Βρετανό συγγραφέα Γκράχαμ Μάστερτον (Graham Masterton).
Περίληψη
Την ευθύνη για το χτύπημα αναλαμβάνει μια ομάδα που ακούει στο όνομα Νταρ Ταρίκι Ταρικάτ, και η οποία θέλει να καταστρέψει τα διεφθαρμένα πλέον μέσα μαζικής ενημέρωσης και ψυχαγωγίας του Δυτικού κόσμου. Η συνάντηση του Φρανκ όμως με μια κοπέλα που επέζησε από την έκρηξη, την αλλόκοτη και γοητευτική Άστριντ, θα τον γεμίσει ερωτηματικά για το αν πρόκειται όντως τελικά για τρομοκρατικό χτύπημα.
Καθώς όλο και περισσότερες βόμβες θα σκορπίζουν τον πανικό στα χολιγουντιανά στούντιο, ο Φρανκ θα επιστρατεύσει τη βοήθεια της Άστριντ και ενός διάσημου ερευνητή μέντιουμ, για να αρχίσει να αποκαλύπτει σιγά σιγά το τραγικό μυστικό που κρύβεται πίσω από αυτή την εκστρατεία τρόμου. Σύντομα, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του θα αποκαλυφτεί ένας κόσμος όπου οι νεκροί κυκλοφορούν ανάμεσα στους ζωντανούς και οι ψυχές τους δεν αναπαύονται ποτέ...
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα τρόμου
Επίγονος της Τελμησσού
Ο Επίγονος (άκμασε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Έλληνας πρίγκιπας της Λυκίας στη Μ. Ασία.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πτολεμαίου του Επιγόνου συμβασιλιά της Αιγύπτου και μετά ηγεμόνα της Τελμησσού και μίας ανώνυμης Ελληνίδας αριστοκράτισσας. Ο Πτολεμαίος Επίγονος ήταν γιος του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, Μ. Ασίας και Μακεδονίας και της Αρσινόης Β΄, κόρης τού Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου και είχε λάβει από τον θείο του Πτολεμαίο Β΄ της Αιγύπτου την ηγεμονία της Τελμησσού.
Μεγαλύτερος αδελφός τού Επιγόνου ήταν ο Λυσίμαχος. Λίγα γνωρίζουμε για τον Επίγονο. Γεννήθηκε το διάστημα 267-259, όταν ο πατέρας του ήταν συμβασιλιάς της Αιγύπτου ή το 259-240, όταν ο πατέρας του ήταν ηγεμόνας της Τελμησσού. Τον Φεβρουάριο του 240 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Λυσίμαχος ως ηγεμόνας της Τελμησσού. Το μικρό βασίλειο ήταν υποτελές στην Αίγυπτο. Ο Λυσίμαχος βασίλευσε ως το 206.
Το όνομά του σημαίνει απόγονος και είναι επίθετο στο κύριο όνομά του, που θα ήταν ίσως Πτολεμαίος ή Αντίπατρος. Είναι γνωστός μόνο από σωζόμενες επιγραφές της Τελμησσού και αφιερωματικές επιγραφές της νήσου Δήλου.
Από το 222 που ανέλαβε ο 2ος εξάδελφός του Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ, η εξουσία της Αιγύπτου άρχισε να φθίνει γρήγορα στο εξωτερικό και αυτό θα ήταν αφορμή για την ημιαυτόνομη Τελμησσό να αυξήσει την ανεξαρτησία της. Πάντως ο Επίγονος και ο αδελφός του Λυσίμαχος απολάμβαναν εξαίρετες, εγκάρδιες σχέσεις με τον Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο των Σελευκιδών (βασ. 222-187), εχθρό των Αιγυπτίων, ο οποίος επέκτεινε την επικράτειά του στη Μ. Ασία εις βάρος των Πτολεμαίων.
Οικογένεια
Από μία γυναίκα που το όνομά της δεν μας είναι γνωστό, είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Παναγία Σπηλιώτισσα (ναός)
Η Παναγία Σπηλιώτισσα είναι διαρρυθμισμένη σε εκκλησία σπηλιά η οποία βρίσκεται στη νότια πλευρά της Ακρόπολης στην Αθήνα και ανατολικότερα κοντά στο χορηγικό μνημείο του Θρασύλλου, το οποίο βρίσκεται πάνω από το θέατρο του Διονύσου.
Ο χώρος στην αρχαιότητα
Στο νότιο τείχος, το ονομαζόμενο και Κιμώνειο και πάνω από το κέντρο του θεάτρου του Διονύσου, στην αρχαιότητα υποβάσταζε τον τρίποδα του χορηγικού μνημείου του Θρασύλλου με ένα κιονόκρανο στο μέσο και μια δωρική στοά του 4ου αι. π.Χ.
Πρωτοχριστιανικοί και βυζαντινοί χρόνοι
Από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους η περιοχή νότια της Ακρόπολης είχε εξελιχθεί σε θρησκευτικό κέντρο, όπως μαρτυρούν δυο σημαντικές βασιλικές κοντά στο Ασκληπιείο και το Διονυσιακό θέατρο. Είναι άγνωστο όμως από πότε αφιερώθηκε στην Παναγία. Στην διάρκεια της βυζαντινής περιόδου δεν αναφέρεται κάτι το συγκεκριμένο για τον χώρο αυτόν.
Τουρκοκρατία
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας και επειδή ο ναός αυτός βρισκόταν έξω από το τοίχος του κάστρου, αφού επισκευάσθηκε επαναλειτούργησε για τις θρησκευτικές ανάγκες των περιοίκων. Η Σπηλιώτισσα πρωτοαναφέρεται από τον περιηγητή Ζ. Σπον στα 1676, ενώ τη συσχετίζουν την σπηλιά με εκείνη του Απόλλωνα. Ο αξιωματικός του Μοροζίνι τοποθετεί στη θέση της σπηλιάς ένα κτίσμα με δίκλινη στέγη. Οι Άγγλοι περιηγητές Stuard και Revett μεταξύ 1751 και 1753 την μνημονεύουν ως εν λειτουργία εκκλησία. Ο Dodwell περιγράφει τα αντικείμενα που είδε στο εσωτερικό της Παναγίας της Σπηλιώτισσας, όπως ένα μικρό κιονόκρανο (που υπάρχει ακόμα και σήμερα εκεί) και μια τράπεζα με κιονόμορφη βάση, η οποία δεν σώζεται. Ο ίδιος απεικονίζει δυο τέμπλα τοποθετημένα στην ανατολική πλευρά της σπηλιάς και παράλληλα προς τον κύριο άξονά της. Σήμερα αυτές η μάλλον ξύλινες κατασκευές, δεν σώζονται. Τον Ιανουάριο του 1827 οι Τούρκοι πολιορκώντας την Ακρόπολη έβαλαν με τα κανόνια τους τη νότια πλευρά και την σπηλιά της Παναγίας της Σπηλιώτισσας όπου ήταν οχυρωμένοι μικρή ομάδα Ελλήνων αγωνιστών. Το μνημείο του Θρασύλλου καταστράφηκε ολοκληρωτικά.
Περιγραφή του χώρου
Πίσω από το μνημείο του Θρασύλλου υπάρχει λαξευμένος προθάλαμος σε κανονική ορθογώνια διατομή που καταλήγει σε σε ένα εγκάρσιο τοίχο μεγίστου πλάτους 2,50 μ. ώστε μέρος του ανοίγματος του βράχου να είναι ελεύθερο. Στη βάση του τοίχου αυτού υπάρχει μια αδιακόσμητη σαρκοφάγος από μάρμαρο, τοποθετημένη στο εσωτερικό της σπηλιάς, ενώ ο τοίχος φαίνεται πως χτίστηκε μετά την τοποθέτησή της εκεί. Περιέχει ένα εντοιχισμένο κορινθιάζον κιονόκρανο παλαιοχριστιανικής εποχής. Για την κατασκευή του τοίχου αυτού έχει χρησιμοποιηθεί κονίαμα όχι καλής ποιότητας ενώ στους αρμούς παρεμβάλλονται κεραμίδια ή τούβλα. Σε όλες τις επιφάνειές του ήταν επιχρισμένος και έφερε πλούσια εικονογράφηση. Στη στενή πλευρά του σώζεται εικόνα του αγίου Σπυρίδωνα και προς το εσωτερικό παριστάνεται ο άγιος Βασίλειος. Από τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που διαρρύθμιζαν τον χώρο δεν σώζεται τίποτα σήμερα. Οι επιφάνειες των τοιχωμάτων, της οροφής και του δαπέδου της σπηλιάς είναι απολύτως γυμνές. Έχουν όμως έντονα ίχνη επεξεργασίας με χονδρολάξευση για καλύτερη επιπέδωσή τους. Το δάπεδο έχει παράλληλες αυλακώσεις και ορισμένες βαθιές τομές που δείχνουν προεργασία για πιθανή λατόμευση του πετρώματος, ενώ προς το εσωτερικό της σπηλιάς παρουσιάζεται μεγάλη ανοδική κλίση και υψομετρική διαφορά ενός μέτρου περίπου μεταξύ των δύο εγκάρσιων τοιχών. Οι όποιες επεμβάσεις στη σπηλιά έχουν γίνει αποκλειστικά κατά την αρχαιότητα, αφού η διεύρυνση του στομίου της έγινε για τη δημιουργία του εσωτερικού θαλάμου του χορηγικού μνημείου. Με όμοιο τρόπο έγινε και η λάξευση των τοιχωμάτων της σπηλιάς για την μορφοποίηση του εσωτερικού της.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα
Κατάλογος έργων του Αντρέα ντελ Καστάνιο
Η σελίδα αυτή περιλαμβάνει κατάλογο έργων του Αντρέα ντελ Καστάνιο.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Πανικός
Ο πανικός είναι μια ξαφνική αίσθηση φόβου, η οποία είναι τόσο ισχυρή ώστε να κυριαρχεί ή να αποτρέπει τον λόγο και τη λογική σκέψη, αντικαθιστώντας τον με συντριπτικά συναισθήματα άγχους και ξέφρενης ταραχής που συνάδουν με μια ζωώδη αντίδραση μάχης ή φυγής. Ο πανικός μπορεί να εμφανιστεί μεμονωμένα σε άτομα ή να εκδηλωθεί ξαφνικά σε μεγάλες ομάδες, ως μαζικός πανικός (στενά συνδεδεμένος με την συμπεριφορά της αγέλης).
Στην ψυχολογία, ο πανικός προσδιορίζεται ως διαταραχή και σχετίζεται έντονα με βιολογικούς και ψυχολογικούς παράγοντες και τις αλληλεπιδράσεις τους. Περιγράφεται ως ως συγκεκριμένη ψυχολογική ευπάθεια των ανθρώπων να ερμηνεύουν τις φυσιολογικές σωματικές αισθήσεις με καταστροφικό τρόπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συναισθήματα Κατηγορία:Φόβος
Πεντικιούρ
μικρογραφία|Πεντικιούρ Το πεντικιούρ είναι μια καλλυντική θεραπεία των νυχιών των ποδιών, ανάλογη με ένα μανικιούρ. Τα πεντικιούρ γίνονται για καλλυντικούς, θεραπευτικούς σκοπούς. Είναι δημοφιλείς σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στις γυναίκες. Τα πεντικιούρ περιλαμβάνουν φροντίδα όχι μόνο για τα νύχια. τα νεκρά κύτταρα του δέρματος τρίβονται από το κάτω μέρος των ποδιών χρησιμοποιώντας μια τραχιά πέτρα. Η φροντίδα του δέρματος παρέχεται συχνά μέχρι το γόνατο, συμπεριλαμβανομένης της κοκκώδους απολέπισης, της ενυδάτωσης και του μασάζ.
Το μανικιούρ είναι μια καλλυντική θεραπεία ομορφιάς για τα νύχια και τα χέρια που εκτελείται στο σπίτι ή σε ένα σαλόνι νυχιών. Το μανικιούρ αποτελείται από την τοποθέτηση και τον σχηματισμό της. Ορισμένα μανικιούρ περιλαμβάνουν τη σχεδίαση των νυχιών ή την εφαρμογή μικρών decals. Άλλες θεραπείες των νυχιών μπορεί να περιλαμβάνουν την εφαρμογή τεχνητών νυχιών.
Κατηγορία:Κοσμητική
Βραισία
Στην ελληνική μυθολογία η Βραισία ήταν μια Κύπρια πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά Κινύρα και της Μεθάρμη. Η θεά Αφροδίτη, τιμώρησε τη Βραισία και τις αδελφές της (Λαογόρη και Ορσεδίκη) να εξασκούν την πορνεία στα περίχωρα της Αιγύπτου. Μετά την τιμωρία τους επέστρεψαν στην Κύπρο. Ο Κινύρας τις συγχώρεσε.
Η Βραισία ζήτησε από τον πατέρα της να της φτιάξει ένα δικό της παλάτι. Ο Κινύρας έφτιαξε ένα οικισμό τον οποίο ονόμασε Βραισία (σημερινά Βρέτσια). Στο κέντρο του οικισμού κατασκεύασε ναό της Αφροδίτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Γκάβιν Μπάντλεϊ
Ο Γκάβιν Μπάντλεϊ (Gavin Baddeley) είναι Βρετανός δημοσιογράφος που γεννήθηκε στο Κέμπριτζ, στις 28 Δεκεμβρίου του 1966. Είναι αιδεσιμότατος της εκκλησίας του Σατανά, αλλά και έμπειρος δημοσιογράφος που έχει εργαστεί σε εφημερίδες και κανάλια, μεταξύ των οποίων: The Observer, Metal Hammer, The Independent, The London Evening Standard, BBC, Channel 4. Πρόκειται αναμφίβολα για έναν άνθρωπο που έχει προκαλέσει ποικιλοτρόπως τα Μέσα αλλά και το συντηρητικό κοινό, ενώ παραμένει εδώ και χρόνια μια αμφιλεγόμενη αλλά σημαντική προσωπικότητα της παγκόσμιας Goth κοινότητας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανοί δημοσιογράφοι
Γέφυρα Μπέιλι
Η Γέφυρα Μπέιλι (αναφερόμενη και ως Μπέλεϋ) είναι είδος μεταφερόμενης, προκατασκευασμένης γέφυρας. Αναπτύχθηκε στη Βρετανία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο για στρατιωτικούς σκοπούς και γνώρισε εκτεταμένη χρήση από το Σώμα Μηχανικού τόσο του Βρετανικού όσο και του Αμερικάνικου στρατού.
Κατασκευή
Επινοήθηκε από τον Ντόναλντ Μπέιλι, πολιτικό μηχανικό και υπάλληλο του Υπουργείου Πολέμου της Βρετανίας, ο οποίος είχε σαν χόμπι την κατασκευή μοντέλων γεφυρών. Ο Στρατάρχης Μοντγκόμερυ,  Διοικητής των Βρετανικών δυνάμεων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε δηλώσει πως «Χωρίς τη γέφυρα Μπέιλι, δεν θα είχαμε κερδίσει τον πόλεμο».
Το πλεονέκτημα αυτού του είδους γέφυρας είναι ότι για την συναρμολόγησή της δεν απαιτούνται ειδικά εργαλεία ή βαρύς εξοπλισμός. Τα στοιχεία της γέφυρας, κατασκευασμένα από υλικά όπως ξύλο και μέταλλο είναι αρκετά ελαφριά ώστε να μεταφέρονται άνετα με φορτηγά, καθώς και να αποτίθενται στην τελική θέση συναρμολόγησης με χρήση μόνο μυϊκής δύναμης. Οι γέφυρες είχαν αντοχή αρκετή ώστε να μπορούν να τις διαβαίνουν τανκς. Η χρήση τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ιδιαίτερα κατά την κατασκευή έργων πολιτικού μηχανικού, καθώς και για τη δημιουργία προσωρινών διαβάσεων πεζών και οχημάτων.
1529 Ότερμα
Η Ότερμα (Oterma) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,897. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Φινλανδής αστρονόμου Λίιζι Ότερμα (1915–2001), της πρώτης γυναίκας που πήρε διδακτορικό στην αστρονομία στη Φινλανδία.
Γέφυρα Μπέιλι
Παραπομπές
Κατηγορία:Γέφυρες
1529 Ότερμα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οτερμα
Έρις (πλανήτης νάνος)
Έρις (επίσημη ονομασία 136199 Έρις; σύμβολο: ), είναι η ονομασία του πέμπτου κατά σειρά πλανήτη νάνου (μετά τον Πλούτωνα, τη Δήμητρα, τον Μακεμάκε και τη Χαουμέια) στο ηλιακό σύστημα και το δέκατο μεγαλύτερο γνωστό σώμα που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο χωρίς να είναι δορυφόρος. Είναι ένας από τους πλανήτες νάνους των Μεταποσειδώνιων αντικειμένων που λέγονται ΑΔΔ. Η προσωρινή ονομασία της Έριδος ήταν 2003 UB313.
Αυτός ο πλανήτης νάνος ανακαλύφθηκε στις αρχές του Ιανουαρίου του 2005 από φωτογραφίες που πάρθηκαν το 2003. Είναι ένα από τα πιο απόμακρα αντικείμενα του ηλιακού συστήματος, που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, με εξαίρεση κάποιους κομήτες. Η μέση απόστασή της από τον ήλιο είναι 67,8 ΑΜ. Αυτό σημαίνει ότι η απόσταση του αναφερόμενου πλανήτη νάνου από τον Ήλιο είναι 10,166 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Συνεπώς, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η ακριβής διάμετρός του, που υπολογίζεται περίπου στα 2.326 ± 12 χιλιόμετρα, ελάχιστα μικρότερη σε σχέση με τον Πλούτωνα, ο οποίος σύμφωνα με μετρήσεις του New Horizons φτάνει τα 2.376,6 ± 3,6 χλμ. Τέλος, η Έρις έχει και έναν μικρό δορυφόρο, τη Δυσνομία.
Ανακάλυψη και όνομα
Το ουράνιο αυτό σώμα, αρχικά καταχωρήθηκε στους καταλόγους ως 2003 UB313. Πρωτοπαρατηρήθηκε από τον Μάικλ Μπράουν το 2005, ο οποίος αστειευόμενος το ονόμασε προσωρινά «Ζήνα», από την ομώνυμη σειρά της τηλεόρασης. Και κατά συνέπεια, ο δορυφόρος του πλανητοειδούς αυτού, ονομάστηκε προσωρινά «Γαβριέλα», από πρόσωπο της ίδιας τηλεοπτικής σειράς. Επειδή όμως δεν συνηθίζεται να δίνονται ονόματα τηλεοπτικών ηρώων σε ουράνια σώματα, ο ίδιος ο Μπράουν, τελικά πρότεινε για τα δύο αυτά ουράνια σώματα, τα ονόματα: Έρις και Δυσνομία, κάτι που έγινε αποδεκτό από το Πλανητικό Κέντρο του Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης, και καταχωρήθηκε οριστικά στις λίστες του με αυτή την ονομασία.
Ο λόγος για την επιλογή αυτού του ονόματος, είναι ότι λόγω του μεγέθους του, που είναι μεγαλύτερο από του Πλούτωνα, ο πλανητοειδής αυτός έγινε το «μήλο της έριδος» για τους αστρονόμους, σχετικά με το τι πρέπει να θεωρείται «πλανήτης» και τι όχι, με συνέπεια να εξοριστεί ο Πλούτωνας από τη χορεία των πλανητών, και να θεωρηθεί πλέον επίσημα ως πλανήτης νάνος.
Τροχιά
thumb|left|240px|Η τροχιά της Έριδος σε σύγκριση με τους πλανήτες και τον Πλούτωνα από τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες Η περιφορά της Έριδος διαρκεί 560 περίπου χρόνια και προς το παρόν είναι το πιο απομακρυσμένο γνωστό αντικείμενο, σε απόσταση 68 ΑΜ. Πέρασε από το περιήλιό της μεταξύ 1698 και 1699 και από το αφήλιό της το 1977 και θα επιστρέψει στο περίηλιό της μεταξύ 2256 και 2258. Αν και προς το παρόν είναι το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο, η Σέντνα και ο (87269) 2000 OO67 έχουν μέση απόσταση από τον ήλιο πολύ μεγαλύτερη από 68 ΑΜ, αν και προς το παρόν είναι πιο κοντά στον Ήλιο από την Έριδα.
Πέρα από τη μεγάλη εκκεντρότητα (0,44), η Έρις έχει μεγάλη κλίση προς την εκλειπτική, περίπου 44 μοίρες, σε αντίθεση με τους πλανήτες, οι οποίοι περιφέρονται πάνω στο επίπεδο της εκλειπτικής.
Μέγεθος
Το 2005 το Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ υπολόγισε τη διάμετρο της Έριδος σε 2.397±100 χιλιόμετρα. Αυτό κάνει την Έριδα μόνο 0-8% μεγαλύτερη από τον Πλούτωνα, ο οποίος έχει διάμετρο περίπου 2.300 χιλιόμετρα.
Επιπλέον, αυτό σημαίνει ότι η Έρις, αντανακλώντας το 86% του Ηλιακού φωτός, είναι το δεύτερο πιο ανακλαστικό γνωστό σώμα στο Ηλιακό μας σύστημα, (μετά τον δορυφόρο του Κρόνου Εγκέλαδο), επειδή το μέγεθος ενός αντικειμένου υπολογίζεται με βάση το απόλυτο μέγεθός του και τη λευκαύγειά του. Ο λόγος για αυτήν την υψηλή λευκαύγεια είναι το γεγονός ότι η Έρις καλύπτεται από πάγο, λόγω της τεράστιας απόστασής της από τον Ήλιο, και των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούν εκεί.
Το 2007, σε μία σειρά παρατηρήσεων μεταποσειδώνιων αντικειμένων, το Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ υπολόγισε τη διάμετρο της Έριδος σε 2.600 ±400200 χιλιόμετρα.
Τον Νοέμβριο του 2010, μελετήθηκε από τη Γη μία αστρική επιπρόσθηση της Έριδος. Τα προκαταρκτικά δεδομένα από αυτό το γεγονός έθεσαν υπό αμφισβήτηση τις προηγούμενες εκτιμήσεις για το μέγεθός της. Οι ομάδες ανακοίνωσαν τα τελικά τους αποτελέσματα από την απόκρυψη του Οκτωβρίου του 2011 και εκτίμησαν τη διάμετρό της σε 2.326±12 χιλιόμετρα.