cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαιν-Ζυερί (Αβερόν)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Βάσκο Ευθύμωφ
Ο Βάσκο Ευθύμωφ (Vassil Ιliev 'Vasco' Evtimov, 30 Μαΐου 1977) είναι Βούλγαρος καλαθοσφαιριστής γεννημένος στη Σόφια. Αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Ασχολήθηκε με το μπάσκετ στο πανεπιστήμιο της Νορθ Καρολάινα και έχει αγωνιστεί στις ομάδες Ορτέζ, Δάφνη, Μαρούσι, Skipper Bologna, Ουράλ Γκρέιτ, Villeurbanne, Caja San Fernando, Lottomatica Roma, Olimpija Ljubjana, Upea Capo d'Orlando, Grupo Capitol Valladolid, Climamio Bologna.
Το 2001 κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα αγωνιζόμενος με το Μαρούσι, ενώ έχει αναδειχθεί πρωταθλητής Γαλλίας το 1998 με την Ορτέζ, Ρωσίας το 2002 με την Ουράλ Γκρέιτ και Σλοβενίας το 2006 με την Ολύμπια Λουμπλιάνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Βούλγαροι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιτελντόιτσερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουράλ Γκρέιτ Περμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βουλγαρικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουκρανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Χίμικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλακανέστρο Ρετζάνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλαντίνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Γκούλαγκ
Η ονομασία Γκούλαγκ είναι το αρκτικόλεξο της σοβιετικής υπηρεσίας που επόπτευε τα «στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην πρώην Ε.Σ.Σ.Δ., όπου εξορίζονταν οι πάσης φύσεως αντιφρονούντες πολιτικοί κρατούμενοι, ύποπτοι κ.λπ».
Στην κυριολεξία γκούλαγκ δεν λέγονταν τα στρατόπεδα, αλλά η κρατική υπηρεσία (ρωσικά: ГУЛАГ) που ήταν υπεύθυνη για τη διαχείρισή τους. Μία άλλη υπηρεσία, η Ντάλστροϊ, ήταν υπεύθυνη για την εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων που παρήγε η καταναγκαστική εργασία.
Τα στρατόπεδα της Γκούλαγκ έγιναν διαβόητα καθώς εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που κρατούνταν στις φυλακές αυτές εξαφανίζονταν και έχαναν κάθε επαφή με τις οικογένειες τους, βασανίζονταν και έμεναν φυλακισμένοι σε φρικώδεις συνθήκες διαβίωσης για χρόνια, συχνά χωρίς καν νόμιμες δικαστικές διαδικασίες. Στη Δύση έγιναν γνωστά το 1973 μέσω της δημοσίευσης του έργου Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ 1918-1956 του νομπελίστα συγγραφέα Αλεξάντρ Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν.
Τα πρώτα στρατόπεδα ιδρύθηκαν το 1918 και νομιμοποιήθηκαν με την απόφαση "Για τη δημιουργία στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας" της 15 Απριλίου 1919. Το σύστημα αυτό εξαπλώθηκε γρήγορα, φτάνοντας σε πληθυσμό τις 100.000 στη δεκαετία του 1920, με πολύ υψηλή θνησιμότητα.
Ο Λαβρέντι Μπέρια υπήρξε πρωτοστάτης αυτής της εξοντωτικής πρακτικής σε βάρος των αντιφρονούντων. Όντας επί Στάλιν αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας NKVD, της προδρόμου της KGB, συνώστισε σε γκούλαγκ αντικαθεστωτικούς διαφόρων εθνικοτήτων οι οποίοι κατηγορούνταν για αντισοβιετική δράση. Τα περισσότερα έκλεισαν κατά την αποσταλινοποίηση.
Νεότερη χρήση του όρου
Στις μέρες μας ο όρος γκούλαγκ χρησιμοποιείται όπου γης ως συνώνυμο της φυλάκισης υπό απάνθρωπες ή αμφιλεγόμενες συνθήκες. Χαρακτηριστικά η Διεθνής Αμνηστία κατήγγειλε τις ΗΠΑ ότι μετά τις,επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 δημιούργησαν ένα «παγκόσμιο γκούλαγκ» από το Γκουαντάναμο μέχρι τις ιρακινές και τις μυστικές φυλακές της CIA. Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι πρόκειται για αναγκαία μέτρα που επιβάλλει ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας και ότι οι κρατούμενοι απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που τους παρέχουν οι διεθνείς συνθήκες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Στρατόπεδα συγκέντρωσης Κατηγορία:Φυλακές Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Κομμουνισμός
Δημοτικό ομόλογο
thumb|100px|Δημοτικό ομόλογο είχε εκδοθεί το 1929 από την πόλη της [[Κρακοβία (Πολωνία)]]
Δηλαδή επιβαρύνεται λιγότερο το κράτος για διάφορα δημόσια έργα. Ο δήμος μπορεί να εκδώσει δημοτικά ομόλογα να πληρώσει δημοτική αστυνομία), να κτίσει κρατικά κτίρια που ανήκουν στον δήμο και μέχρι να κατασκευαστούν σχολεία. Τα δημοτικά ομόλογα χρηματοδοτούν γέφυρες, αεροδρόμια, λιμάνια, μετρό, δρόμους και αυτοκινητόδρομους, νοσοκομεία, δημόσια συστήματα στέγασης, αποχέτευσης και ύδρευσης, εταιρείες ενέργειας, καθώς και διάφορα δημόσια έργα κλπ.
Ιστορία
Ιστορικά δημοτικό χρέος ήρθε πριν από εταιρικό χρέος αρκετούς αιώνες: την πρώιμη Αναγέννηση ιταλικές Νομαρχίες και δήμοι δανείστηκαν χρήματα από τις μεγάλες τραπεζικές οικογένειες. Ο δανεισμός από αμερικανικές πόλεις χρονολογείται από τον δέκατο έβδομο αιώνα. Αρχεία των ΗΠΑ υποδηλώνουν τη χρήση δημοτικών ομόλογων γύρω στις αρχές του 1800. Επισήμως η πρώτη καταγραφή δημοτικών ομολόγων, εκδόθηκε από το Δήμο της Νέας Υόρκης για ένα κανάλι το 1812. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1840, πολλές πόλεις στις ΗΠΑ ήταν χρεωμένες. Περίπου από 1843 πόλεις είχαν περίπου 25 εκατ. δολάρια ανεξόφλητο χρέος.
Στις δεκαετίες που ακολουθούν ταχεία ανάπτυξη των αστικών αποδειχθεί αντίστοιχα εκρηκτική αύξηση στο δημοτικό χρέους{ασαφές}. Το χρέος είχε χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση στις αστικές βελτιώσεις και στο αυξανόμενο σύστημα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης.
Χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο, σημαντικό τοπικό χρέος εκδόθηκε για να κτιστεί το σιδηροδρομικό δίκτυο. Οι σιδηρόδρομοι ανήκαν σε ιδιωτικές εταιρείες και τα ομόλογα ήταν παρόμοια με τα βιομηχανικά ομόλογα των εσόδων του σήμερα. Το κόστος κατασκευής το 1873 για έναν διηπειρωτικό σιδηρόδρομο, του βορείου Ειρηνικού έκλεισε την πρόσβαση σε νέα κεφάλαια. Η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας που ανήκε στον ίδιο επενδυτή της Βόρεια Pacific, κατέρρευσε. Οι μικρότερες επιχειρήσεις ακολούθησαν καθώς και η χρηματιστηριακή αγορά. Ο πανικός το 1873 και η χρόνια κατάθλιψη που ακολούθησαν έθεσαν μια απότομη, αλλά προσωρινή διακοπή στην ταχεία ανάπτυξη των αστικών χρεών.
Απαντώντας σε ευρεία προεπιλογές που συγκλόνισαν την δημοτική αγορά ομολόγων της ημέρας, νέα νομοθεσία περιόρισε σε σχέση με την έκδοση των τοπικών χρέους. Αρκετά κράτη έγραψαν αυτούς τους περιορισμούς στο σύνταγμά τους. Ομόλογα σιδηρόδρομο και η νομιμότητά τους αμφισβητείται. Αυτό οδήγησε την αγορά σε επίπεδο ζήτησης ότι η γνώμη επιτροπή συμβούλου ομολόγων συνοδεύουν κάθε νέα έκδοση.
Λίγο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το πολιτειακό και τοπικό χρέος ήταν $ 145 ανά κάτοικο. Έως το 1998, σύμφωνα με την απογραφή των ΗΠΑ, το δημόσιο χρέος ήταν 1.791 δολάρια κατά κεφαλήν. Τοπικές κατά κεφαλήν χρέος το 1996, τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Απογραφής Διαθέσιμο, ήταν 2704. Ομοσπονδιακή χρέος ήταν 20.374 δολάρια κατά κεφαλήν στο τέλος του 1998.
Εκτός από τις 50 πολιτείες και τις τοπικές κυβερνήσεις τους (συμπεριλαμβανομένων των πόλεων, επαρχιών, χωριά και σχολικές περιοχές), η Περιφέρεια της Κολούμπια των ΗΠΑ (Αμερικανική Σαμόα, την Κοινοπολιτεία του Πουέρτο Ρίκο, το Γκουάμ, το Βόρειες Μαριάνες, και η Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι). Μια άλλη σημαντική κατηγορία των δημοτικών ομολόγων περιλαμβάνει ειδικές αρχές και ειδικές περιοχές, οι οποίες έχουν αυξηθεί σε αριθμό τα τελευταία χρόνια.
Δύο εξέχοντες αρχές ήταν η λιμενική υπηρεσία της Νέας Υόρκης, η οποία συστάθηκε το 1921 και μετονομάστηκε σε Port Authority της Νέας Υόρκης και του New Jersey το 1972, και η Triborough Γέφυρα Αρχή (Γέφυρα Triborough και Αρχή σήραγγας), η οποία συστάθηκε το 1933. Του χρέους αυτών των δύο αρχών απαλλάσσεται από ομοσπονδιακούς, πολιτειακούς και τοπικούς φόρους κυβερνήσεις.
Αντονίνο Ρόκα
Ο Αντονίνο Ρόκα (Antonino "Argentina" Biasetton, 13 Απριλίου 1921 – 15 Μαρτίου 1977) ήταν Ιταλός επαγγελματίας παλαιστής.
Βιογραφικό
Ο Ρόκα είχε πολύ φανατικούς υποστηρικτές, σε πόλεις με Ιταλοαμερικανούς, αλλά και πολίτες ισπανόφωνους. Οι οπαδοί του ήταν πολλοί αλλά και πολύ πιστοί και φανατικοί. Εκτός από Ιταλός είχε καταγωγή και υπηκοότητα από την Αργεντινή. Εκτός της πάλης, ήταν οπαδός της όπερας και λέγεται από πολλούς ότι είχε εξαιρετική φωνή. Ήταν καλός φίλος με τον μαέστρο όπερας, Αρτούρο Τοσκανίνι.
Μάχη του Ανηφορήτου
Η Μάχη του Ανηφορήτου ήταν ένα από τα τελευταία πολεμικά επεισόδια της επανάστασης του 21.
Το ιστορικό της μάχης
Μετά την μάχη του Μαρτίνου ο Δημήτριος Υψηλάντης σκέφτηκε να αποκλείσει την Θήβα και την Αττική δια της κατάληψης των κυριοτέρων θέσεων, και να αποκόψει τον ανεφοδιασμό των εχθρών με τρόφιμα. Ο Αυγουστίνος Καποδίστριας ήταν τότε γενικός πληρεξούσιος της εκτός του Ισθμού Ελλάδας. Αυτός, αντίθετα με τα σχέδια του Υψηλάντη, σκόπευε να πολιορκήσει τη Ναύπακτο και να αναγκάσει το Μεσολόγγι να παραδοθεί. Στις δύο χιλιαρχίες με ιππικό που χρωστούσε στον Υψηλάντη υπεξαίρεσε με ραδιούργημα και τις χιλιαρχίες του Νικόλαου Κριεζιώτη και Ιωάννη Στράτου.
Ο Υψηλάντης με μικρή δύναμη αποφάσισε να πολιορκήσει την Θήβα, την οποία φρουρούσαν 2.000 πεζοί και 300 ιππείς. Έστειλε να καταλάβουν την θέση του Ανηφόρητου έξω από την Θήβα. Πήραν μέρος ο Μήτρος Μπινιάρης από τον Μορόκαμπο Βαγίων Βοιωτίας, Νικόλαος Γκριζιώτης, Τόλιας Λάζος, Ιωάννης Ράγγος. Έστειλε τον Μήτρο Λιακόπουλο με 400 στρατιώτες να εμποδίσει όλες τις συγκοινωνίες της Εύβοιας και των Θηβών, και τον Βάσο Μαυροβουνιώτη στην Αττική με τον ίδιο σκοπό.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Βοιωτίας
Αλεξάντρ Ποκρίσκιν
Ο Αλεξάντρ Ιβάνοβιτς Ποκρίσκιν (Александр Иванович Покрышкин, 6 Μαρτίου 1913 - 13 Νοεμβρίου 1985) υπήρξε Στρατάρχης της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας. Είχε ανακυρυχθεί τρεις φορές ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (24 Μαϊου 1943, 24 Αυγούστου 1943 και 19 Αυγούστου 1944).
Ο Ποκρίσκιν έχει τιμηθεί πέρα από τα τρία χρυσά αστέρια του "Ήρωα της Σοβιετικής ένωσης", τέσσερις φορές με τη διάκριση του Λένιν, Τέσσερις φορές με το μετάλλιο του "κόκκινου λάβαρου", μια φορά με το μετάλλιο της Οκτωβριανής Επανάστασης, δύο φορές με το μετάλλιο Σουβόροφ 2ης κλάσης, 2 φορές με το μετάλλιο του κόκκινου άστρου, όπως και με έναν αριθμό μεταλλίων από έθνη εκτός Σοβιετικής Ένωσης μεταξύ των οποίων και το μετάλλιο "διακεκριμένων Υπηρεσιών εν καιρό πολέμου" των Ηνωμένων Πολιτειών.
O Ποκρίσκιν θεωρείται ο μεγάλος τακτικιστής της Σοβιετικής Αεροπορίας κατά τη διάρκεια του Β´ παγκοσμίου πολέμου. Αγωνίστηκε σχεδόν μόνος του για να αλλάξει τις παρωχημένες τακτικές που ακολουθούσε η Σοβιετική πολεμική αεροπορία το 1941, κατά την έναρξη του ανατολικού μετώπου.Αμφισβήτησε κατ' εξακολούθηση το δόγμα μάχης του ολοκληρωτικού καθεστώτος, κάτι που λίγο έλειψε να του κοστίσει τόσο την καριέρα του όσο και τη ζωή του. Αφού κριτίκαρε ανοικτά τις επίσημες τακτικές μάχης που οδηγούσαν σε τεράστιες απώλειες, και εκπαίδευσε συμπολεμιστές του πιλότους να ακολουθούν τακτικές δικής του εμπνεύσεως, τέθηκε σε διαθεσιμότητα και προγραμματίστηκε να περάσει στρατοδικείο. Παρόλα αυτά ανώτερα κλιμάκια της αεροπορίας στη Μόσχα ενημερώθηκαν για τις ανώτερες τακτικές του Ποκρίσκιν και αντί για στρατοδικείο βραβεύτηκε και πήρε προαγωγή. Μέχρι το τέλος του πολέμου τα γραπτά του μοιράζονταν στους πιλότους και ο ίδιος περιόδευε στις μονάδες, δίνοντας διαλέξεις σχετικά με τις τεχνικές που είχε αναπτύξει στις αερομαχίες.
Πρώιμα χρόνια
Ο Ποκρίσκιν γεννήθηκε στο Νόβο-Nικολάγιεφσκ (σήμερα Νοβοσιμπίρσκ) στην περιφέρεια του Τομσκ. Ο πατέρας του ήταν κολίγος και μετέπειτα εργάτης σε εργοστάσιο. Ηταν ρώσικης καταγωγής. Μεγάλωσε σε φτωχή, μαστιζόμενη από το έγκλημα συνοικία της πόλης, αλλά σε αντίθεση με τους περισσότερους συνομήλικούς του προτιμούσε τη μελέτη από τους καβγάδες και τις παρανομίες. Σαν έφηβος είχε το παρατσούκλι "ο Μηχανικός". Απέκτησε μανία με την αεροπλοΐα στην ηλικία των δώδεκα ετών παρακολουθώντας μια τοπική επίδειξη αεροσκαφών. Το 1928 μετά από 7 χρόνια στο σχολείο βρήκε εργασία σαν οικοδόμος. Το 1930 παρά την αντίθετη γνώμη του πατέρα του, έφυγε από το σπίτι για να παρακολουθήσει μια τεχνική σχολή, αποφοίτησε μετά από 18 μήνες και εργάστηκε άλλους 6 μήνες σε ένα τοπικό εργοστάσιο πυρομαχικών. Αμέσως μετά κατατάχθηκε εθελοντικά στο στρατό και στάλθηκε σε σχολή πιλότων. Μόλις πλησίασε να πραγματοποιήσει το όνειρό του η συγκεκριμένη σχολή έκλεισε και όλοι οι σπουδαστές στάλθηκαν να φοιτήσουν σε σχολή μηχανικών αεροσκαφών. Κατέθεσε δεκάδες επίσημα αιτήματα για να μεταφερθεί σε σχολή πιλότων, τα οποία απορίφθηκαν όλα.
Παρόλα αυτά ο Ποκρίσκιν ήταν ένας εξαιρετικός μηχανικός αεροσκαφών. Αποφοίτησε το 1933 και γρήγορα ανέβηκε στην ιεραρχία. Ήδη το Δεκέμβριο του 1934 ήταν ανώτερος μηχανικός αεροσκαφών της 74ης μεραρχίας πεζικού. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως τον Νοέμβριο του 1938. Σε αυτή την περίοδο η δημιουργική φύση του γινόταν εύκολα αντιληπτή: Έκανε διάφορες βελτιώσεις στο πολυβόλο ShKAS και στο αναγνωριστικό αεροσκάφος R5. Τελικά κατά τις χειμερινές του διακοπές το 1938 κατόρθωσε να παρακάμψει της αρχές τελειώνοντας ένα ετήσιο πρόγραμμα εκπαίδευσης πιλότων για πολίτες σε 18 μόλις ημέρες. Αυτό αυτόματα τον καθιστούσε υποψήφιο φοιτητή της πολεμικής αεροπορίας. Χωρίς καν να ετοιμάσει βαλίτσα ο Ποκρίσκιν πήρε το πρώτο τραίνο για τη σχολή πτήσεων, από την οποία αποφοίτησε με διακρίσεις το 1939. Είχε το βαθμό του ανθυπασπιστή, και στάλθηκε να υπηρετήσει στο 55 σύνταγμα μαχητικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατάρχες της Σοβιετικής Αεροπορίας Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989)
Άρης Θεσσαλονίκης (χόκεϊ επί πάγου)
Χόκεϊ επί πάγου
Το τμήμα ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1986, μετά από προσπάθεια του προέδρου Χρήστου Μιχαηλίδη, του εφόρου Γιώργου Καρακατσάνη και του αθλητή και προπονητή Μπάμπη Σιδηρόπουλου. Η αρχική ονομασία του τμήματος ήταν "Πιγκουίνοι Θεσσαλονίκης" και ο κορμός της ομάδας προήλθε από τον Α.Σ. Θεσσαλονίκειο και επρόκειτο για τους Βασίλη Σισκόπουλο, Πέτρο Κρόουπα, Γιάννη Γιαταγαντζίδη, Γιάννη Ζιάκα, Παύλο Καπαγιαννίδη, Μιχάλη Γρηγοριάδη, Γιώργο Αδαμίδη, Μπάμπη Σιδηρόπουλο και Σάββα Αδαμίδη, οι οποίοι παρέμειναν στον σύλλογο μέχρι την διάλυση του, το 1993. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο γιουγκοσλάβος Άλεξ Τσουπέσκυ, ο οποίος έδωσε την θέση του το 1989 στον Πάυλο Καπαγιαννίδη.
Η ομάδα του Άρη προπονούνταν δύο φορές την εβδομάδα σε ιδιωτικό παγοδρόμιο, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, το οποίο όμως ήταν μεγέθους 380 τ.μ., αν και τα Ολυμπιακών διαστάσεων στάδια αγγίζουν τα 1800 τ.μ.. Το συγκεκριμένο παγοδρόμιο έκλεισε το 1988, με αποτέλεσμα η ομάδα να μεταβαίνει δύο φορές κάθε μήνα στην Σόφια.
Την περίοδο 1988/89, διοργανώθηκε το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα χόκεϊ, με την ομάδα πλέον να ονομάζεται "Aris Thessaloniki Penguins". Τον τίτλο κατέκτησε η ομάδα του Άρη με μεγάλη ευκολία, κάτι που συνεχίστηκε και στις επόμενες δύο σεζόν. Το 1991, ο Άρης νίκησε τον ΠΑΣ Πειραιά με 35-3, την Χαλκίδα με 66-0, τους Ιπτάμενους Παγοδρόμους με 5-0 και τους Τάρανδους Μοσχάτου με 9-7, έχοντας συνολικό συντελεστή τερμάτων 115-10. Την ίδια χρονιά, δημιουργήθηκε για πρώτη φορά εθνική ομάδα ανδρών, η οποία αποτελούνταν κατά βάση από αθλητές του Άρη και κατέλαβε την 29η θέση στην παγκόσμια κατάταξη, νικώντας δύο φορές την τουρκική ομάδα και μία φορά την αντίστοιχη του Λουξεμβούργου.
Το 1992, ο Άρης και όλοι οι σύλλογοι του ελληνικού πρωταθλήματος, πλην των Ιπτάμενων Παγοδρόμων, δεν δήλωσαν συμμετοχή, με αποτέλεσμα η αθηναϊκή ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα άνευ αγώνα. Η αποχή της ομάδας του Άρη συνέβη λόγω της διαφωνίας του συλλόγου με την ελληνική ομοσπονδία ως προς τον τρόπο διεξαγωγής του πρωταθλήματος, αφού ο Άρης ζητούσε η διοργάνωση να πραγματοποιείται με περισσότερους αγώνες, ενώ η ομοσπονδία προτιμούσε την διοργάνωση ενός ολιγοήμερου τουρνουά.
Το 1993, ο Άρης κατέβηκε σε μόνο έναν αγώνα για το πρωτάθλημα, φέρνοντας ισοπαλία 5-5 με τους Τάρανδους Μοσχάτου. Στους υπόλοιπους πέντε αγώνες του πρωταθλήματος, η ομάδα του Άρη μηδενίστηκε και έχασε με 5-0 άνευ αγώνα. Το μικρό ενδιαφέρον της διοίκησης, η παντελής έλλειψη προπονητικών χώρων, ο μηδαμινός ανταγωνισμός και η μειωμένη ανανέωση του έμψυχου δυναμικού οδήγησαν στην διάλυση του τμήματος.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, εμφανίστηκαν οι Τιτάνες Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενοι στο χόκεϊ επί ασφάλτου, οι οποίοι το 2003 ενώθηκαν και πάλι με τον Άρη, δημιουργώντας και πάλι το Aris Thessaloniki Ice Hockey Club. Μέχρι το 2007, δεν διοργανώθηκε πρωτάθλημα χόκεϊ, λόγω έλλειψης παγοδρομίων και αρκετών ομάδων. Στην διοργάνωση του 2008, δεν επιτράπηκε στην ομάδα του Άρη να αγωνιστεί, κάτι που επαναλήφθηκε το 2009.
Το 2010, ο Άρης αγωνίστηκε τελικά στο πρωτάθλημα, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τα μέσα Απριλίου μέχρι τα μέσα Μαΐου, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση με επτά νίκες και μία ήττα και συντελεστή τερμάτων 103-31. Την ίδια χρονιά, ο Άρης αγωνίστηκε στο βαλκανικό κύπελλο χόκεϊ επί πάγου καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση.
Το 2011, η ομάδα του Άρη κατέκτησε για τέταρτη φορά το πανελλήνιο πρωτάθλημα με έντεκα νίκες σε δώδεκα αγώνες και συντελεστή τερμάτων 114-44. Την επόμενη χρονιά δεν διοργανώθηκε πρωτάθλημα.
Το 2013, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση στον βόρειο όμιλο του ελληνικού πρωταθλήματος πίσω από τον ΠΑΟΚ, με τις δύο ομάδες να προκρίνονται στην τελική φάση του ελληνικού πρωταθλήματος για να αντιμετωπίσουν τους Ιπτάμενους Παγοδρόμους και τους Άλμπατρος. Παρ' όλα αυτά, οι ομάδες της Θεσσαλονίκης δήλωσαν αδυναμία να μετακινηθούν στην Αθήνα, με τον τίτλο να κρίνεται ανάμεσα στις δύο ομάδες του Λεκανοπεδίου.
Παράλληλα με το ανδρικό τμήμα, λειτουργούν τμήματα γυναικών και ακαδημιών χόκεϊ επί πάγου.
Ρόλερ Χόκεϊ
Η ομάδα χόκεϊ του Άρη αγωνίζεται και σε διοργανώσεις ρόλερ χόκεϊ, οι οποίες πραγματοποιούνται σε κλειστά γυμναστήρια, ειδικά διαμορφωμένα για τον σκοπό αυτό. Το πρώτο Ολυμπιακών διαστάσεων στάδιο δημιουργήθηκε στην περιοχή των Σφαγείων στην Θεσσαλονίκη και βοήθησε στην μετέπειτα ανάπτυξη του αθλήματος. Στα επόμενα χρόνια, εκτός του Άρη, ομάδες ρόλερ χόκεϊ δημιούργησε και ο ΠΑΟΚ, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης και ο Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκός.
Το 2004, ως "Thessaloniki Titans", η ομάδα του Άρη αγωνίστηκε στην CERH European League (Comité Européen de Rink-Hockey), η οποία διοργανώνεται από το 1965 και αποτελείται από τις κορυφαίες ομάδες του κάθε πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας την έβδομη θέση, ενώ τις τρεις επόμενες χρονιές αποκλείστηκε στον προκριματικό γύρο.
Το 2008, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, αλλά κατέκτησε τον τίτλο το 2009. Παράλληλα, κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος για τρεις συνεχόμενες χρονιές, από το 2007 μέχρι το 2009, ενώ τα επόμενα χρόνια η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν πραγματοποιήθηκε.
Το 2009, ο Άρης συμμετείχε στο ευρωπαϊκό κύπελλο συνομοσπονδιών, χάνοντας από την Villeneuve με 17-2, από την AS Edera Trieste με 12-5, από τους IHC Razorbacks με 13-2 και τους HC Rubi Cent Patins με 7-1. Την ίδια χρονιά, κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο Ρόλερ Χόκεϊ.
Η ομάδα επανήλθε στην αγωνιστική δράση το 2014, όταν διοργανώθηκε και πάλι το πρωτάθλημα στο κλειστό γήπεδο ΕΑΚ Ευόσμου. Συμμετοχή στο πρωτάθλημα δήλωσαν ο Άρης, ο Ηρακλής, ο Πανσερραϊκός, οι Χάσκις και οι Athens Warriors, με τους τελευταίους να διεκδικούν σε αγώνες μπαράζ την είσοδο τους στην τελική φάση. Ο Αρης κατέκτησε την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο, αλλά έχασε το πρωτάθλημα στον τελικό των πλέι-οφ με τους Χάσκις, όπου ηττήθηκε με 3-6. Πιο πριν, είχε νικήσει στον ημιτελικό τον Πανσερραϊκό με 12-4.
Μπολ Χόκεϊ
Το 2009, διοργανώθηκε το μοναδικό, μέχρι σήμερα, πρωτάθλημα Ελλάδος Μπολ Χόκεϊ με τον Άρη να κατακτά τον τίτλο. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Παύλος Καπαγιαννίδης, ο οποίος διατελούσε παράλληλα και καθήκοντα προπονητή της εθνικής Ελλάδος γυναικών.
Τον Ιούνιο του 2011, πραγματοποιήθηκε στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ball Hockey ανδρών και γυναικών, με την εθνική Ελλάδος γυναικών να αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από αθλήτριες του Άρη. Οι διεθνείς αθλήτριες του συλλόγου ήταν οι Μωυσίδου Δέσποινα, Σονίδου Σοφία, Αλεξίου Άντα, Δεμερτζή Άννα, Ανεμοπούλου Μαρία, Αλεξάνδρου Κασσάνδρα, Μωυσίδου Ελένη, Τολούδη Ιουλία, Νικοπούλου Αλίκη και Βλάχου Έλλη. Η ελληνική ομάδα κατέκτησε την ένατη θέση, ενώ το γυναικείο τμήμα του Άρη είχε δημιουργηθεί μόλις ένα μήνα πριν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
χόκεϊ επί πάγου Αρης Θεσσαλονικης
Μαυρίκιος (αυτοκράτορας)
Ο Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος (λατινικά: Flavius Mauricius Tiberius Augustus, 539 - 27 Νοεμβρίου 602) ήταν αυτοκράτορας του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους και ηγεμόνευσε στον Βυζαντινό θρόνο από το 582 έως το 602. Θεωρείται ο πρώτος Βυζαντινός Αυτοκράτορας με Ελληνική καταγωγή.
Βιογραφία
Ο Μαυρίκιος γεννήθηκε στην Αραβισσό της Καππαδοκίας το έτος 539. Ο πατέρας του ονομαζόταν Παύλος και ο ίδιος είχε τρία αδέλφια, τον Πέτρο κουροπαλάτη, τη Θεοκτίστη και τη Γορδία, σύζυγο του Φιλιππικού κόμη των Εξκουβιτόρων.
Ο Μαυρίκιος, αρχικά κόμης των Φοιδεράτων και κόμης των Εξκουβιτόρων, ήταν διακεκριμένος στρατηγός και χρίστηκε διάδοχος του Τιβέριου μια εβδομάδα πριν αποβιώσει ο τελευταίος, νυμφευόμενος ταυτόχρονα την κόρη του Αυτοκράτορα. Ο Μαυρίκιος, ικανός ηγέτης και διπλωμάτης, γρήγορα αντελήφθη την ανάγκη για ειρήνη με τους Πέρσες ύστερα από σχεδόν δύο δεκαετίες εξαντλητικού πολέμου στην Αρμενία και τη Μεσοποταμία. Με τον θάνατο του Χοσρόη Α΄ το 579, διαδέχεται τον τελευταίο ο γιος του Ορμίσδας Δ΄, ο οποίος συνέχισε ανεπιτυχώς τον πόλεμο κατά των Ρωμαίων και απέρριψε προτάσεις της Κωνσταντινούπολης για ειρήνη. Ο Ορμίσδας Δ΄ ανατράπηκε τελικώς το 590 και ο γιος του, Χοσρόης Β΄, κατέφυγε στο Βυζάντιο για να ζητήσει βοήθεια. Ο Μαυρίκιος, παρά τις αντιρρήσεις της Συγκλήτου, παρείχε βοήθεια και επανέφερε τον Χοσρόη Β΄ στον θρόνο, για να λάβει ως ανταμοιβή το μεγαλύτερο μέρος της περσικής Αρμενίας και το δυτικό τμήμα της Καυκάσιας Ιβηρίας, ολοκληρώνοντας έτσι επιτυχώς τον πόλεμο που μαινόταν από το 572.
Επί των ημερών του, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Ιωάννης Δ΄, ο επονομαζόμενος Νηστευτής. Αυτός για πρώτη φορά στην ιστορία θα υιοθετήσει τον τίτλο «Οικουμενικός», γεγονός που θα πυροδοτήσει το μένος του Πάπα Γρηγορίου Α΄ του Μεγάλου. Ο Ιωάννης Δ΄ όμως, υποστηριζόμενος από τον Αυτοκράτορα, δεν υποχωρούσε μπροστά στις αντιδράσεις του Πάπα, με αποτέλεσμα η Εκκλησία να προχωρήσει ένα σημαντικό βήμα προς το Σχίσμα, που έμελλε να οριστικοποιηθεί το 1054.
Ο Μαυρίκιος διεξήγαγε επιτυχείς αγώνες κατά των Αβάρων και Σλάβων στα δυτικά, αποκαθιστώντας τη Ρωμαϊκή κυριαρχία στη Βαλκανική. Για την αντιμετώπιση των Λομβαρδών που εισέβαλαν στην Ιταλία, πραγματοποίησε διοικητικές μεταρρυθμίσεις, με βασική αυτήν της δημιουργίας των εξαρχάτων της Ιταλίας, με έδρα τη Ραβέννα, και της Αφρικής, με έδρα την Καρχηδόνα, αντί για τις παλαιότερες διοικητικές περιφέρειες των ομώνυμων επαρχιών (καταγόμενες από την εποχή του Διοκλητιανού και επανιδρυμένες επί Ιουστινιανού). Μπόρεσε με αυτόν τον τρόπο να διατηρήσει τον έλεγχο της χερσονήσου, έως έναν βαθμό, ενόσω αυτή κατακλυζόταν από τους Λομβαρδούς. Λέγεται ότι σκόπευε να επαναφέρει το σύστημα της Τετραρχίας, προκειμένου η Αυτοκρατορία να ανταποκρίνεται καλύτερα στις προκλήσεις των καιρών.
Το 602 διέταξε τα στρατεύματά του να παραμείνουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα στα φυλάκιά τους βόρεια του Δούναβη, προκειμένου να εξοικονομήσει τα έξοδα της επιστροφής τους στην Κωνσταντινούπολη. Αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει ανταρσία στις τάξεις του στρατεύματος με την ηγεσία ενός χαμηλόβαθμου αξιωματικού (εκατόνταρχου) ονόματι Φωκά. Ο Φωκάς βάδισε κατά της πρωτεύουσας, όπου κατάφερε να συλλάβει τον Μαυρίκιο και τα άρρενα τέκνα του και να τους θανατώσει.
Ο Μαυρίκιος είναι επίσης γνωστός για τη συγγραφή ενός εξαιρετικού εγχειριδίου στρατιωτικής τακτικής, του Στρατηγικού, που αποτέλεσε τη βάση της βυζαντινής στρατιωτικής μηχανής μέχρι και τον 11ο αιώνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Κόμητες των φοιδεράτων Κατηγορία:Κόμητες των Εξκουβιτόρων
Ελεάζαρ
Ο Ελεάζαρ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Ελεάζαρ φέρεται ως απόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ, γιος του Αχείμ, πατέρας του Ματθάν και προ-πάππος του Ιωσήφ του μνήστορα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Κώστας Νικολόπουλος
Ο Κώστας Νικολόπουλος (γεν. 17 Ιουλίου 1952 στην Ίκλαινα Μεσσηνίας) είναι τραγουδοποιός και συνθέτης. Το έργο του συνδυάζει τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία με αυτή της παραδοσιακής μουσικής. Συνέθεσε πολλά μουσικά έργα. Οι πιο γνωστοί δίσκοι του είναι οι: Περιμένοντας τα καλοκαίρια (1979), Παράπονα της πλώρης (1981), Για όσους αγαπάνε (1987), Χαρέμι των αγγέλων (1992), Χορός η ζωή (1996), A Wave of Melodies (2003).
Βιογραφία
Ο Κώστας Νικολόπουλος γεννήθηκε στην Ίκλαινα Μεσσηνίας του Δήμου Πύλου του Νομού Μεσσηνίας στις 17 Ιουλίου 1952. Ήταν το πρώτο παιδί του Παναγιώτη Νικολόπουλου, που ήταν δημόσιος υπάλληλος και της Βασιλικής Νικολοπούλου. Δεύτερο παιδί στην οικογένεια, η αδελφή του Κώστα, Χριστίνα Νικολοπούλου. Μαθήτευσε τα πρώτα χρόνια της υποχρεωτικής δημόσιας εκπαίδευσης στο δημοτικό σχολείο της Αλαγονίας, καθώς ο αγρονόμος πατέρας του, είχε συχνές μετακινήσεις, λόγω της ιδιαιτερότητας του λειτουργήματος του και εργαζόταν την περίοδο εκείνη σε αυτήν την πρώην κοινότητα της Καλαμάτας. Την πρώτη τάξη του Γυμνασίου την τελείωσε στο Α΄ Γυμνάσιο Αρρένων Καλαμάτας, αφού όλη η οικογένειά του είχε μεταφερθεί στην πρωτεύουσα του Νομού Μεσσηνίας. Οι εκ νέου μετακινήσεις της οικογένειας στα Καλάβρυτα του Νομού Αχαΐας, στην Ακράτα και τέλος το 1967 στην Αθήνα, όπου πλέον εγκαθίστανται μόνιμα, δημιουργούν στον Κώστα Νικολόπουλο μεγάλους προβληματισμούς και η καλύτερη διέξοδος είναι η περισσότερη ενασχόληση με την μουσική.
Μουσική εκπαίδευση
Στη φιλαρμονική του Δήμου Καλαμάτας έγινε η πρώτη επαφή του Κώστα Νικολόπουλου με τη μουσική, κυρίως σε θεωρητικά μαθήματα. Με τη μετακίνηση του συνθέτη στα Καλάβρυτα άρχισε και η ενασχόλησή του στη Φιλαρμονική του Δήμου Καλαβρύτων, όπου και ξεκίνησε πλέον και την εκμάθηση του οργάνου που αγαπούσε πιο πολύ: το κλαρίνο. Τη διαρκή του εμπειρική και θεωρητική εκπαίδευση συνέχισε αργότερα στην Φιλαρμονική του Δήμου Ακράτας, υπό την καθοδήγηση του δασκάλου του Γεωργίου Αναστασόπουλου. Τη σπουδή του κλαρίνου τη συνέχισε και μετά την ολοκλήρωση των βασικών του σπουδών. Η σπουδή του συγκεκριμένου οργάνου τον βοήθησε στην ιχνηλασία της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής και τον οδηγεί στις πρώτες προσπάθειες δημιουργίας και τις πρώτες δικές του μουσικές συνθέσεις. Ταυτόχρονα με τις σπουδές του στο Λύκειο ολοκλήρωσε και τις μουσικές του σπουδές στις Φιλαρμονικές των Δήμων στους οποίους βρίσκεται έως και το ξεκίνημα της στρατιωτικής του θητείας.
Επαγγελματική ενασχόληση με τη μουσική
Παράλληλα με την εργασία του στον τραπεζικό τομέα οι πρώτες συνθέσεις του Κώστα Νικολόπουλου βρήκαν πρόσφορο έδαφος και ξεκινά την πρώτη του δουλειά ως τραγουδοποιός – συνθέτης στη δισκογραφική εταιρεία Λύρα.
Ο Μιχάλης Ροζάκης, παλαιότερα διευθυντής του Εθνικού Ωδείου Αθηνών, άκουσε τη μουσική του και ανέλαβε να την παρουσιάσει με την κρατική ορχήστρα της ΕΡΤ στο κρατικό Ραδιόφωνο. Στη μελοποίηση του ποιήματος του Νίκου Καββαδία Fata Morgana, από τον Κώστα Νικολόπουλο, εξαίρετη απόδοση έκανε η Ξένια Ασημάκη. Η εποικοδομητική κριτική της αδερφής του Νίκου Καββαδία, Τζένια (Ευγενία) Καββαδία, στήριξε τον νέο συνθέτη στην προσπάθειά του να συνεχίσει.
Το 1981 ο Νικολόπουλος συνεργάστηκε με τον στιχουργό Βασίλη Μαστροκώστα σε μια σειρά από τραγούδια με θέμα τη θάλασσα και τη ζωή των ναυτικών, μια εποχή που ο Σταυρός του Νότου του Θάνου Μικρούτσικου σε στίχους του Καββαδία με παρόμοια θεματολογία είχε σημειώσει τεράστια εμπορική επιτυχία. Με την ενθάρρυνση της μετέπειτα συζύγου του Άννας Μπιθικώτση πλησίασε τον πατέρα της, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, ζητώντας του να τα τραγουδήσει. Ο δίσκος που προέκυψε από τη συνεργασία, Παράπονα της Πλώρης, ήταν ο τελευταίος όπου ο μεγάλος τραγουδιστής ερμήνευσε όλα τα κομμάτια. Παρά την ύπαρξη καλών τραγουδιών το άλμπουμ δεν είχε ιδιαίτερη εμπορική απήχηση και σηματοδότησε τη μερική αποχώρηση του Μπιθικώτση από τα καλλιτεχνικά δρώμενα.
Με τη συζυγο του Άννα συνεργάστηκαν σε πολλούς δίσκους. Ανάμεσα τους το Τι ώρα νάναι του τραγουδιστή Αντώνη Καλογιάννη, όπου συμμετείχαν και οι Γιάννης Πάριος και Μάριος Τόκας και Χαρέμι των αγγέλων της Νάντιας Καραγιάννη.
Τελευταία φορά συνεργάστηκαν ο Νικολόπουλος με τον Μπιθικώτση στο δίσκο του Σωτήρη Δογάνη Χορός η ζωή όπου βρίσκεται το κύκνειο δισκογραφικό άσμα του Μπιθικώτση, το τραγούδι «Στο Περιστέρι» σε στίχους της κόρης του Άννας.
Προσωπική ζωή
Είναι έγγαμος με την Άννα Μπιθικώτση και έχουν μαζί μια κόρη, τη Βάσια Νικολοπούλου.
Συμμετοχές
Παράλληλα με τη δική του δισκογραφία υπάρχουν τραγούδια του συνθέτη σε διάφορες συνεργασίες και σε διάφορους δίσκους καλλιτεχνών όπως: Λευτέρης Μυτιληναίος, Αλεξάνδρα, Γιάννης Λυμπέρης, Άννα Φωτίου, Σταμάτης Γονίδης, Αντύπας, Χριστιάνα, όπως τα παρακάτω ενδεικτικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Anima Sound System
thumb|314x314px|Στην εικόνα οι Anima Sound System σε φεστιβάλ του 2014. ΟΙ Anima Sound System είναι ένα Ουγγρικό electronic μουσικό συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε το 1993 στο Σόμπατελι της Ουγγαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουγγρικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής
Βίδο Κέρκυρας
Η αρχαία Πτυχία ή νησίδα Βίδο, βρίσκεται απέναντι από το Παλαιό Ενετικό φρούριο και την παλιά Βενετσιάνικη πόλη της Κέρκυρας. Χωρίζεται από το παλαιό φρούριο και από το παλαιό λιμάνι της πόλης της Κέρκυρας με στενό θαλάσσιο δίαυλο. Από τό παλαιό λιμάνι υπάρχει και τακτική συγκοινωνία με πλοιάριο με το νησί κατά το καλοκαίρι. Το νησί είναι ακατοίκητο σήμερα, όμως ήταν χώρος σωφρονιστηρίου ανηλίκων, κατά το παρελθόν καθώς και τόπος αγροτικών φυλακών.
Στο νησί υπάρχει μαυσωλείο πεσόντων Σέρβων στρατιωτών, στο οποίο μεταφέρθηκαν όλα τα οστά των νεκρών Σέρβων στρατιωτών που απεβίωσαν στην Κέρκυρα από τό 1915 μέχρι τό 1918, όταν οι Σέρβοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Σερβία διωκόμενοι από τα αυστριακά στρατεύματα και να έλθουν πρόσφυγες στην Κέρκυρα κάτω από την διοίκηση του βασιλιά τους Πέτρου. Οι Σέρβοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Κουλίνα, όμως στον σερβικό στρατό έπεσε επιδημία χολέρας και πολλοί στρατιώτες πέθαναν και τάφηκαν στην περιοχή αυτή. Αργότερα τα οστά των στρατιωτών μεταφέρθηκαν από τη σερβική κυβέρνηση στο μαυσωλείο του Βίδο. Εκεί οι Σέρβοι κατά τακτικά χρονικά διαστήματα τελούν μνημόσυνα. Έχει έκταση περίπου ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου.
Σήμερα έχει περιέλθει στον δήμο Κερκυραίων, ο οποίος μετέτρεψε το νησί σε καλοκαιρινό θέρετρο, εγκαθιστώντας εκεί τις δημοτικές παιδικές κατασκηνώσεις. Το όνομα Πτυχία είναι γνωστό από την Αρχαιότητα και το αναφέρει και ο Θουκυδίδης στα Κερκυραϊκά του στη Θουκυδίδου Ξυγγραφή εις τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Αργότερα, κατά τη Βενετσιάνικη κατοχή το νησί παραχωρήθηκε σέ κάποιον ευπατρίδη ονόματι Guido, από τον οποίον το νησί έλαβε και το σημερινό του όνομα Βίδο, ως παραφθορά του ονόματος του πρώην ιδιοκτήτη του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Κέρκυρα Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Υπουργικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Πολιτειών
Το Υπουργικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: Cabinet of the United States), αποτελείται από τα πιο υψηλόβαθμα διοριστέα στελέχη της εκτελεστικής εξουσίας της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι είναι κατά κανόνα οι αρχηγοί των ομοσπονδιακών εκτελεστικών υπουργείων.
Η ύπαρξη του Υπουργικού Συμβουλίου χρονολογείται από τον ίδρυση του κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, όταν ο πρώτος πρόεδρός τους, ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, διόρισε Γραμματειακό Συμβούλιο τεσσάρων ατόμων. Αυτοί ήταν ο Τόμας Τζέφερσον ως Γραμματέας (Υπουργός) του Κράτους, ο Αλεξάντερ Χάμιλτον ως Γραμματέας (Υπουργός) του Θησαυροφυλακίου, ο Χένρι Νοξ ως Γραμματέας (Υπουργός) Πολέμου και ο Γενικός Εισαγγελέας Έντμουντ Ράντολφ ως σύμβουλος και βοηθός του Προέδρου.
Όλα τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου διορίζονται από τον Πρόεδρο και στη συνέχεια παρουσιάζονται στη Γερουσία για επιβεβαίωση ή απόρριψη με απλή πλειοψηφία. Εάν εγκριθούν, ορκίζονται και στη συνέχεια αρχίζουν τα καθήκοντά τους. Όλοι, εκτός από τον Γενικό Εισαγγελέα και τον Γενικό Διευθυντή του Ταχυδρομείου, λαμβάνουν τον τίτλο του Γραμματέα. Τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου εκτελούν τις υπηρεσίες τους με βάση τις εντολές του Προέδρου, κάτι που σημαίνει ότι ο Πρόεδρος μπορεί να τους καθαιρέσει ή να τους επαναδιορίσει κατά τη βούλησή του.
Μισθοί αξιωματούχων
Όλοι οι αξιωματούχοι του Υπουργικού Συμβουλίου λαμβάνουν το ποσό της αμοιβής που καθορίζεται από τον τίτλο 5 του Συντάγματος των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα ο Πρόεδρος των ΗΠΑ λαμβάνει 400.000 $ και ο Αντιπρόεδρος και ο Προϊστάμενος του Επιτελείου του Λευκού Οίκου λαμβάνει 230.700 $. Οι υπόλοιποι αξιωματούχοι λαμβάνουν 203.700 $
Σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Πολιτειών και Ανώτατοι αξιωματούχοι
Οι κάτωθι κυβερνητικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ προτάθηκαν από τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, για να σχηματίσουν το Υπουργικό Συμβούλιο και τα ονόματά τους επικυρώθηκαν από τη Γερουσία κατά την ημερομηνία που αναγράφεται. Για τον εκλεγμένο Αντιπρόεδρο δεν απαιτείται συγκατάθεση από τη Γερουσία, ούτε και για τον Προϊστάμενο του Επιτελείου του Λευκού Οίκου, ο οποίος διορίζεται από το Εκτελεστικό Γραφείο του Προέδρου.
Το Υπουργικό Συμβούλιο αναγράφεται με βάση τη γραμμή της Προεδρικής διαδοχής του κράτους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γιαν Πίτερ φαν Μπρέντελ ο νεότερος
Ο Γιαν Πίτερ φαν Μπρέντελ ο νεότερος (φλαμανδικά: Jan Pieter van Bredael de jonge or Jan Peeter van Bredael de jonge, 27 Ιουλίου 1683 – 1735) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, γνωστός για τις σκηνές μάχης ιππικού και τα τοπία του, καθώς και τις ρωπογραφίες με πανηγύρεις και εορτές χωριών.
Βιογραφία
Ο Γιαν Πίτερ φαν Μπρέντελ ο νεότερος γεννήθηκε από οικογένεια καλλιτεχνών στην Αμβέρσα. Ήταν γιος του Γιόρις φαν Μπρέντελ και της Γιοχάννα Μαρία φαν Ντίπενμπεϊκ. Ο πατέρας του, ο παππούς του Πίτερ φαν Μπρέντελ και οι θείοι του Γιαν Φρανς φαν Μπρέντελ και Γιαν Πίτερ ο πρεσβύτερος ήταν όλοι ζωγράφοι. Η μητέρα του ήταν θυγατέρα του επιφανούς μπαρόκ ζωγράφου Άμπραχαμ φαν Ντίπενμπεϊκ. Ο αδελφός του, Γιόζεφ φαν Μπρέντελ σταδιοδρόμησε επιτυχημένα ως ζωγράφος και αντιγραφέας τόσο στην Αμβέρσα όσο και στο Παρίσι. Ο Γιαν Πίτερ εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του. Όταν αυτός απεβίωσε, έφυγε από την Αμβέρσα το 1706 για να ζήσει και να εργαστεί στην Πράγα. Προσλήφθηκε, για μακρά χρονική περίοδο, από τον Πρίγκηπα Ευγένιο της Σαβοΐας, επιτυχημένο στρατηγό και πολιτικό άνδρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αυστριακής Μοναρχίας.
Το 1720 ο καλλιτέχνης επέστρεψε στη γενέτειρά του, Αμβέρσα, και έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα παραμονής του εκεί, ο πρίγκηπας Ευγένιος τον κάλεσε ξανά να εργαστεί γι' αυτόν στη Βιέννη. Εκεί απεβίωσε, χωρίς να έχει ποτέ νυμφευτεί, το 1735. Ο αδελφός του, Γιόζεφ, όρισε τον Φλαμανδό ζωγράφο Φρανς φαν Στάμπαρτ, Αυλικό ζωγράφο στη Βιέννη, να ενεργήσει ως διαχειριστής της περιουσίας του Γιαν Πίτερ.
Έργο
Όπως ο πατέρας του και ο αδελφός του, ο Γιαν Πίτερ ειδικεύτηκε σε απεικονίσεις αψιμαχιών ιππικού. Σε μια εποχή με αυξημένες τις συγκρούσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπήρχε αυξημένη ζήτηση για πίνακες που απεικόνιζαν μάχες μεταξύ Χριστιανικών και τουρκικών δυνάμεων. Ο πάτρονάς του, πρίγκηπας Ευγένιος, ήταν σημαντικός στρατηγός κατά τον πόλεμο εναντίον των Οθωμανών και παράγγειλε στον Γιαν Πίτερ μερικούς πίνακες με αυτό το θέμα, καθώς και πίνακες με κυνηγετικές σκηνές. Καθώς ο φαν Μπρέντελ ζωγράφισε επίσης σκηνές μάχης από τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701-1714), στις οποίες ο πρίγκηπας Ευγένιος δεν συμμετείχε, μπορεί να υποτεθεί ότι ο πρίγκηπας δεν ήταν ο μόνος του πάτρονας. Οι περισσότερες από τις συνθέσεις αυτές απεικονίζουν ενέδρες και αψιμαχίες που δεν σχετίζονται με κάποια συγκεκριμένη μάχη. Οι σκηνές ιππικού του Γιαν Πίτερ χαρακτηρίζονται από την παλέτα με ζωηρά χρώματα και τις εν γένει "χαλαρές" πινελιές. Ο Γιαν Πίτερ ζωγράφισε, επίσης, πολλά τοπία με χωριά και λαϊκά γλέντια, παιχνίδια και εορτές. Παράδειγμα τέτοιων πινάκων είναι το ζεύγος συνθέσεων Χειμώνας και Καλοκαίρι (πωλήθηκαν από τον οίκο "Cambi" στις 13 Μαρτίου 2013), όπου απεικονίζει χειμερινές και θερινές δραστηριότητες αντίστοιχα σε φλαμανδικό και ιταλικού τύπου χωριό..
Συνήθως υπέγραφε τις δημιουργίες του με το όνομα J.P.van:Bredal.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Σαιν-Ζυστ-συρ-Βιώρ
Το Σαιν-Ζυστ-συρ-Βιώρ (γαλλικά: Saint-Just-sur-Viaur, οξιτανικά: Sent Just de Viaur) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζυστιέν (γαλλικά: Saint-Justiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ματθάν
Ο Ματθάν είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Ματθάν φέρεται ως απόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ, γιος του Ελεάζαρ, πατέρας του Ιακώβ και πάππος του Ιωσήφ του μνήστορα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Φανή Αργυρίου
Η Φανή Αργυρίου (1928 - 21 Μαρτίου 2017) υπήρξε πολυσύνθετη αθλήτρια, πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο τις δεκαετίες του '40 και '50. Ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. αναδείχθηκε 32 φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος και κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ στη σφαιροβολία, στη δισκοβολία, στον ακοντισμό, στο πένταθλο και σε άλλα αγωνίσματα συνολικά πάνω από 70 φορές.
Βιογραφικό
Η Φανή Αργυρίου καταγόταν από οικογένεια προσφύγων από την Ανατολική Θράκη, από όπου ήρθαν οι γονείς της Αλέξης και Αναστασία το 1919. Οι γονείς της ήταν φίλαθλοι και φιλότεχνοι, ενώ θείος της ήταν ο γνωστός ζωγράφος Κώστας Αργυρίου. Η καριέρα της ξεκίνησε τυχαία το καλοκαίρι του 1945, όταν έκανε διακοπές σε μια παιδική κατασκήνωση. Στους αγώνες που διοργανώθηκαν εκεί νίκησε χωρίς κόπο όλες τις αντιπάλους της σε κάθε αγώνισμα που μετείχε. Η γυμνάστρια εντυπωσιάστηκε και πρότεινε στους γονείς της να την γράψουν στο αθλητικό τμήμα του Πανιωνίου Γ.Σ.. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο άλμα εις ύψος και στη συνέχεια ως το 1959 κατέκτησε 32 πανελλήνιους τίτλους, σχεδόν σε όλα τα γυναικεία αγωνίσματα. Ταυτόχρονα, βοήθησε το σύλλογό της να κατακτά συνεχώς το πρωτάθλημα από το 1953 ως το 1959.
Πήρε μέρος σε Βαλκανικούς και Μεσογειακούς Αγώνες, ενώ κορυφαίες στιγμές στην καριέρα της υπήρξαν οι δύο συμμετοχές της στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Στίβου, στο πένταθλο. Το 1950 στις Βρυξέλες κατελαβε την 11η θέση με 1862 β. και το 1954 στη Βέρνη την 17η θέση με 3776 β. (ν.π.ρ.).
Επίσης, αγωνιζόταν στις γυναικείες ομάδες του Πανιωνίου βόλεϊ και μπάσκετ. Είχε καλές επιδόσεις και στην κολύμβηση αλλά δεν ασχολήθηκε σε αγωνιστικό επίπεδο.
Η Αργυρίου με τον αθλητή σύζυγό της Τσαμπαρλή δημιούργησε οικογένεια με 4 παιδιά. Παράλληλα, συνέχισε να υπηρετεί τον αθλητισμό ως κριτής στίβου και τον αγωνιστικό αθλητισμό ως βετεράνος. Μάλιστα κατέκτησε ασημένια μετάλλια το 1996 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Βετεράνων στο Μάλμε και το 1997 στο παγκόσμιο βετεράνων στο Ντέρμπαν στη σφαιροβολία. Επίσης, υπήρξε ιδρυτικό μέλος και επί σειρά ετών μετείχε στο Δ.Σ. της "Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΟΕΒΑΣ)".
Απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 2017 σε ηλικία 89 ετών και κηδεύτηκε στις 22 Μαρτίου.
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του ακοντισμού Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της δισκοβολίας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας Κατηγορία:Αθλητές σύνθετων αγωνισμάτων Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πανιωνίου Κατηγορία:Έλληνες κριτές κλασικού αθλητισμού Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες μοντέρνου πένταθλου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες τριάθλου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Να με προσέχεις
Να Με Προσέχεις είναι ο τίτλος μιας δραματικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 2000-2001. Δημιουργός και πρωταγωνιστής της σειράς ήταν ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, ενώ τη σκηνοθεσία της ανέλαβε η Μίρνα Τσάπα. Το πρωταγωνιστικό καστ απαρτιζόταν από τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, τη Βαλέρια Χριστοδουλίδου, τη Σάννυ Χατζηαργύρη, την Άννα Μονογιού, και τον μοναδικό Αλέκο Αλεξανδράκη. Το τραγούδι των τίτλων ερμηνεύουν ο Νίκος Πορτοκάλογλου, ο οποίος το έγραψε, μαζί με την Ελένη Τσαλιγοπούλου.
Υπόθεση
Όταν τέσσερα αδέρφια, ο Αλέξανδρος, ο Κωνσταντίνος, η Ναταλία και η Μαριάννα χάνουν τους γονείς τους και μαθαίνουν πως δεν πρόκειται να κληρονομήσουν τίποτε, καθώς ο πατέρας τους ήταν χρεωμένος, αναγκάζονται να δουλέψουν, αφήνοντας πίσω τους την πολυτελή ζωή που είχαν. Παράλληλα ο Αλέξανδρος ερωτεύεται την Έλλη στους Παξούς που πηγαίνουν διακοπές, κοπέλα και μετέπειτα σύζυγο του αδερφού του, ενώ η Ναταλία με τη Μαριάννα γνωρίζουν τον έρωτα στο πρόσωπο ενός αμφιφυλόφιλου και ενός παντρεμένου αντίστοιχα, χωρίς να γνωρίζουν βέβαια την αλήθεια. Στα προβλήματά τους προσπαθεί να βρει λύση ο καλοκάγαθος και δυστυχώς παράλυτος παππούς τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Φάμπιουλους Μούλαχ
Η Μαίρη Λίλιαν Έλισον (Mary Lillian Ellison, 22 Ιουλίου 1923 – 2 Νοεμβρίου 2007) ήταν Αμερικανίδα γυναίκα επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστή με το ψευδώνυμο "Φάμπιουλους Μούλαχ".
Αναγνωρισιμότητα
Το 1995 εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame. Το ρεκόρ κατάκτησης τίτλου που κατέχει είναι αξεπέραστο σε όλα τα αθλήματα του πλανήτη. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε σπουδαίες κόντρες με γυναίκες παλαιστές της εποχής.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Στόμαχος
thumb|right|200px|Διάγραμμα στομάχου 1.Σώμα στομάχου 2. Θόλος 3. Πρόσθιο τοίχωμα 4. Μείζον τόξο 5. Έλασσον τόξο 6. Καρδία 9. Πυλωρικός σφιγκτήρας 10. Πυλωρικό άντρο 11. Πυλωρικό στόμιο 12. Γωνιαία εντομή 13. Γαστρική οδός 14. Γαστρικές πτυχές Το στομάχι (επιστημονικά στόμαχος, αρχαία ελληνικά γαστήρ) είναι μια διεύρυνση του πεπτικού σωλήνα του ανθρώπου και των ζώων. Είναι βασικό όργανο πέψης και ένα από τα όργανα που συγκροτούν το γαστρεντερικό σύστημα.
Στον άνθρωπο, το στομάχι έχει χωρητικότητα περίπου 2.000 κυβ. εκ. και βρίσκεται στο πάνω μέρος της κοιλιακής κοιλότητας. Συγκοινωνεί με τον οισοφάγο με ένα στόμιο, που ονομάζεται καρδιακό στόμιο. Προς τα κάτω συγκοινωνεί με το λεπτό έντερο, με το πυλωρικό στόμιο. Το πάνω μέρος του στομαχιού ονομάζεται θόλος και περιέχει συνήθως αέρια. Η περιοχή που βρίσκεται κάτω από το θόλο, λέγεται σώμα του στομαχιού, ενώ η περιοχή που βρίσκεται προς τον πυλωρό λέγεται πυλωρικό άντρο. Το τοίχωμα του στομαχιού αποτελείται από 4 χιτώνες, που είναι από τα έξω προς τα μέσα: ο ορογόνος, ο μυϊκός (πολύ αναπτυγμένος και αποτελείται από λείες μυϊκές ίνες), ο υποβλεννογόνος και ο βλεννογόνος, στον οποίο υπάρχουν οι γαστρικοί αδένες που εκκρίνουν το γαστρικό υγρό (υδροχλωρικό οξύ και ένζυμα).
Στα μηρυκαστικά ζώα το στομάχι αποτελείται από τέσσερα τμήματα (μεγάλη κοιλία, κεκρύφαλος, εχίνος και ήνυστρο) και προσφέρεται για το μηρυκασμό. Στα πτηνά το στομάχι περιλαμβάνει εκτός από το μυώδες στομάχι, το αδενώδες στομάχι και τον πρόλοβο. Τα περισσότερα από τα άλλα ζώα, έχουν έναν ή περισσότερους πεπτικούς θύλακες.
Οι ασθένειες που προσβάλλουν το στομάχι είναι πολλές και οφείλονται είτε σε ανωμαλία στην έκκριση του γαστρικού υγρού (υπερχλωρυδρία - υποχλωρυδρία), είτε σε πάθηση του ίδιου του οργάνου (γαστρίτιδα, έλκος ή καρκίνος). Για την εξέταση του χρησιμοποιούνται η απλή ακτινογραφία κοιλίας, το βαριούχο γεύμα, η αξονική τομογραφία καθώς και ενδοσκοπικές μέθοδοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα Κατηγορία:Κοιλία Κατηγορία:Όργανα (βιολογία)
Βουζύγοι
Οι Βουζύγοι (αρχ. «Βουζύγαι») αποτελούσαν ένα από τα παλαιότερα και επιφανέστερα γένη ευπατριδών της αρχαίας Αθήνας.
Ήταν κυρίως γένος ιερατικό που επιμελούταν τη φύλαξη του ιερού αγάλματος της Παλλαδίου Αθηνάς και του ιερού αρότρου όπου και κατ' επέκταση είχε την εποπτεία των τελετών των ιερών αρότων. Εκτός όμως από τα ιερά αυτά καθήκοντα είχε και την ιερατεία των ιερών του Διός του Παλλαδίου και του Διός του Τελείου.
Το γένος των Βουζυγών αναγνώριζε ως γενάρχη του τον Βουζύγη, μυθικό ήρωα της Αθήνας, εξ ου και η ονομασία του. Την καταγωγή του από αυτό το γένος καυχιόταν ότι είχε ο Ξάνθιππος (Αθηναίος πολιτικός) και εξ αυτού ο γιος του ο Περικλής.
Το γένος αυτών των ευπατριδών δεν έπαψε ν' αναφέρεται μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ..
Γκρατσάνιτσα
Το Μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα
Το μεσαιωνικό μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα, δέκα μόλις χιλιόμετρα νότια της Πρίστινα, είναι ίσως το πιο αξιόλογο μνημείο σ' όλο το Κόσοβο. Το σέρβικο αυτό ορθόδοξο μοναστήρι οικοδομήθηκε το 1321 από το διάσημο βασιλιά της Σερβίας Στέφανο Μιλιούτιν (Stefan Milutin), αντιπροσωπεύοντας το απόγαιο της σερβικής βυζαντινής παράδοσης και της λεγόμενης Παλαιολόγειας Αναγέννησης.
Το Μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Παναγίας, έχει σχήμα διπλού εγγεγραμμένου σταυρού, ενώ επιστέγασμα της όλης κατασκευής του αποτελούν οι πέντε μεγάλοι τρούλοι του, απ' τους οποίους οι τέσσερις εξωτερικοί αντιστοιχούν στα τέσσερα ευαγγέλια, ενώ ο πέμπτος εσωτερικός αντιπροσωπεύει το Χριστό.