cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντέιβιντ Πράουζ
Ο Ντέιβιντ Πράουζ (David Prowse, Μπρίστολ, 1 Ιουλίου 1935 - 28 Νοεμβρίου 2020) ήταν ένας Άγγλος ηθοποιός, μπόντι μπίλντερ και μασίστας. Έγινε γνωστός παγκοσμίως λόγω το ότι έπαιξε τον Νταρθ Βέιντερ στην πρώτη τριλογία των ταινιών "Ο Πόλεμος των Άστρων" από το 1977 μέχρι το 1983. Επίσης, το 1971 έπαιξε τον ρόλο ενός φρουρού στην ταινία "To Κουρδιστό Πορτοκάλι" σε σκηνοθεσία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Το 2015 πρωταγωνίστησε σε 2 ντοκυμαντέρ τα οποία ήταν σχετιζόμενα με τον ρόλο του σαν τον Βέιντερ, το πρώτο λεγόταν "The Force's Mouth" και το δεύτερο "I Am Your Father". Και τα δύο ντοκιμαντέρ περιλάμβαναν και την κακή σχέση που προέκυψε μεταξύ του Πράουζ και του Τζορτζ Λούκας που τελικά κατέληξε στον Πράουζ να μην έχει την άδεια να παραβρίσκεται σε διάφορες εκδηλώσεις σε σχέση με τις ταινίες "Ο Πόλεμος των Άστρων".
Πριν από τον ρόλο του ως Βέιντερ, ο Πράουζ είχε καθιερωθεί ως "υπερήρωας" στο Ηνωμένο Βασίλειο ως ο "Άνθρωπος του Πράσινου Σταυρού" στον Κώδικα Οδικής Ασφάλειας του Πράσινου Σταυρού που απευθυνόταν σε παιδιά και νέους.
Πρώιμα χρόνια
Ο Ντέιβιντ Τσαρλς Πράουζ γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1935 στο Μπρίστολ. Είναι γιος της Γκλάντις (το γένος Μπερτ) και του Τσαρλς Πράουζ. Μεγάλωσε στο συγκρότημα κατοικιών Southmead στο Μπρίστολ, κερδίζοντας υποτροφία στο Bristol Grammar School. Ο Πράουζ ήταν αρκετά ψηλός, γύρω στα 2 μέτρα και ανέπτυξε από τα εφηβικά του χρόνια μια έλξη στη Σωματοδόμηση. Οι πρώτες του δουλειές περιλάμβαναν πορτιέρη σε μια αίθουσα χορού, όπου γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο και βοηθό στο Henleaze Swimming Pool. Μετά τις επιτυχίες του από το 1961 στο βρετανικό πρωτάθλημα άρσης βαρών, έφυγε από το Μπρίστολ το 1963 για να εργαστεί σε μια εταιρεία άρσης βαρών του Λονδίνου.
Καριέρα
Ο Πράουζ κέρδισε το βρετανικό πρωτάθλημα άρσης βαρών το 1962 και τα επόμενα δύο χρόνια. Εκπροσώπησε την Αγγλία στο αγώνισμα της άρσης βαρών στους Αγώνες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Κοινοπολιτείας το 1962 στο Περθ της Δυτικής Αυστραλίας. Κατά τη διάρκεια της πορείας του στη Σωματοδόμηση, ο Πράουζ έγινε φίλος με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ και τον Λου Φερίνιο.
Ο Πράουζ μπορούσε να σηκώσει (deadlift) μέχρι και 356 κιλά και ήταν αξιοσημείωτος ως το πρώτο άτομο που σήκωσε τις πέτρες "Dinnie". Στα χρόνια ακμής του, ο Πράουζ ζύγιζε γύρω στα 128 κιλά. O Πράουζ βοήθησε να εκπαιδεύσει τον Κρίστοφερ Ριβ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στην ταινία "Superman" του 1978. Ο Πράουζ είχε αρχικά ζητήσει να λάβει τον ρόλο του γνωστού υπερήρωα ο ίδιος αλλά λόγω το ότι έμενε στην Αγγλία και η ταινία γυριζόταν στην Αμερική δεν έγινε δεκτός. Ο Πράουζ επίσης εκπαίδευσε τον Κάρι Έλβς για το ρόλο του ως τον "Westley" στο "Τρελές ιστορίες έρωτα και φαντασίας" (The Princess Bride) του 1987. Ο Πράουζ επέβλεπε την παραγωγή της ταινίας και εκεί γνώρισε τον παλεστή Αντρέ Ρενέ Ρουσιμόφ, ο οποίος επίσης έπαιρνε μέρος σε αυτήν.
Η πρώτη του εμφάνιση ήταν ένα σύντομο "cameo" σε ένα γυμναστήριο ως αρσιβαρίστας στην τηλεοπτική εκπομπή του 1968 The Champions: η εναρκτήρια σειρά του επεισοδίου 2 "The Invisible Man".
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Prowse ήταν γνωστός ως "Ο Άνθρωπος του Πράσινου Σταυρού", ένας υπερήρωας που εφευρέθηκε για να προωθήσει μια εκστρατεία οδικής ασφάλειας για παιδιά το 1975. Ως αποτέλεσμα της σύνδεσής του με την εκστρατεία, η οποία διεξήχθη μεταξύ 1971 και 1990, έλαβε το Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 2000. Είχε ένα ρόλο ως φρουρός του Φρανκ Αλεξάντερ, σαν Τζούλιαν, στην ταινία "To Κουρδιστό Πορτοκάλι" του 1971, στην οποία έγινε αντιληπτός από τον μελλοντικό σκηνοθέτη από τις ταινίες "Ο Πόλεμος των Άστρων" Τζορτζ Λούκας. Επίσης έπαιξε έναν μασιστά στο "Τσίρκο βρικολάκων" (Vampire Circus) του 1972, έναν Μινώταυρο στο σίριαλ Doctor Who "Το τέρας του χρόνου" (επίσης το 1972) και ένα ανδροειδές/σάιμποργκ που ονομάστηκε "Coppin" στο "The Tomorrow People" το 1973.
Εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του Space: 1999, "The Beta Cloud" του 1976, λίγο πριν υποδυθεί τον Νταρθ Βέιντερ. Εκείνη την εποχή, εμφανίστηκε ως ο Μαύρος Ιππότης στην ταινία "Jabberwocky" του Τέρρυ Γκίλιαμ το 1977 και υποτίθεται ότι θα έπαιζε τον "Minoton" στο "Ο Σεβάχ επιτίθεται" (Sinbad and the Eye of the Tiger) του 1977, αλλά ο ρόλος πήγε στον Πίτερ Μέιχεου, ο οποίος αργότερα έπαιξε τον "Chewbacca" στον "Πόλεμο των Άστρων".
Ο Πράουζ είχε έναν μικρό ρόλο ως σωματοφύλακας του "Hotblack Desiato" στην τηλεοπτική μεταφορά του BBC το 1981 του "Γυρίστε τον Γαλαξία με ωτοστόπ". Εμφανίστηκε στην πρώτη σειρά του "Ace of Wands" στο LWT και ως σωματοφύλακας στο "Callan" του 1974, μια κινηματογραφική έκδοση της τηλεοπτικής σειράς. Έπαιξε τον Κάρολο, τον παλαιστή του δούκα, στην τηλεοπτική παραγωγή σαίξπηρ του BBC As You Like It το 1978. Ο Πράουζ επίσης έπαιξε "το τέρας του Φρανκενστάιν" σε αρκετές παλιές Βρετανικές παραγωγές με αρκετή επιτυχία ενώ επίσης συνέχιζε να έχει μικρούς ρόλους στην τηλεόραση.
Ο Πόλεμος των Άστρων
Ο Πράουζ έπαιξε τη σωματική μορφή του Νταρθ Βέιντερ στην αρχική τριλογία του "Πόλεμου των Άστρων". Ο Πράουζ μιλούσε τον διάλογο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, αλλά ο Τζορτζ Λούκας ήθελε μια «πιο σκοτεινή φωνή» από τη σχετικά "χωριάτικη" προφορά του Πράουζ και προσέλαβε τον Τζέιμς Ερλ Τζόουνς να παρέχει μια πιο απειλητική, κακόβουλη φωνή για τον χαρακτήρα. Αυτό το γεγονός δισαρέσκυσε τον Πράουζ ο οποίος πίστευε πως με τα κατάλληλα ειδικά εφέ θα μπορούσε να έχει ένα παρόμοιο αποτέλεσμα με τον Τζόουνς. Αργότερα, ο Πράουζ χρειάστηκε να μοιραστεί τον ρόλο με τον Μπόμπ Άντερσον (για τις σκηνές μάχες) και τον Σεμπάστιαν Σο (για την τελευταία σκηνή του "Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο VI - Η Επιστροφή των Τζεντάι" οπού ο Λούκ βγάζει την μάσκα του Βέιντερ πρίν πεθάνει). Ο Πράουζ έτσι ένιωθε περιθωποιημένος και αρχικά οι παραγωγοί είχαν σκοπό να βάλουν τον Άντερσον να γυρίσει την σκήνη που ο Βέιντερ σηκώνει και πετάει τον Αυτοκράτορα στον "πυρήνα" του Άστρου του Θανάτου αλλά λόγω το οτί ο Άντερσον δεν ήταν αρκετά δυνατός για την σκηνή, ο Πράουζ μπόρεσε να πείσει τους παραγωγούς να πάρει αυτός μέρος στην σκηνή, καθώς του ήταν αρκετά εύκολο να σηκώσει τον ηθοποιό που τον έπαιζε.
Ο Πράουζ κατέληξε να μαλώσει με τον Λούκας λόγω το ότι φημολογούταν πως ο Πράουζ διέρρευσε σε διάφορες εφημερίδες το μυστικό του σεναρίου από την ταινία "Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο V - Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται" που έλεγε πως ο Βέιντερ αποκαλύπτονταν να είναι ο πατέρας του Λούκ στο τέλος της ταινίας. Ο Πράουζ αρνήθηκε τις φημές αλλά η ζημιά στην σχέση των δύο ήταν αρκετή και το αποτέλεσμα ήταν να απαγορεύσουν στον Πράουζ να παραβρίσκεται και να συμμετέχει σε εκδηλώσεις σχετιζόμενες με τις ταινίες, αν και συνέχιζε να πηγαίνει στις περισσότερες καθώς οι διοργανωτές αγνοούσαν τους όρους του Λούκας υπέρ της γνώμης των θαυμαστών του Πράουζ.
Το 2011, ο Πράουζ έγραψε και κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του με όνομα "Straight from the Force's Mouth".
Συνεργασία με τον Τζέις Λιούις
Ο Πράουζ έγινε φίλος με τον Ουαλό μουσικό Τζέις Λιούις όταν αυτός ήταν έφηβος, αφού γνωρίστηκαν σε μια εκδήλωση επιστημονικής φαντασίας. Ο Λιούις επίσης είχε προηγουμένος αναπτύξει μια φιλία με τον γιό του Πράουζ, ο οποίος επίσης ασχολούταν με την μουσική.
Προσωπική ζωή
Ο Πράουζ ήταν παντρεμένος από το 1963 με τη Νόρμα Σάμελ και ήταν πατέρας τριών παιδιών. Ο Πράουζ υπέφερε από αρθρίτιδα για μεγάλο μέρος της ζωής του. Αυτό οδήγησε σε αντικαταστάσεις και των δύο ισχίων και στη σύντηξη του αστραγάλου του, καθώς και σε αρκετές αναθεωρητικές χειρουργικές επεμβάσεις στις αντικαταστάσεις ισχίου του. Τα αρθριτικά συμπτώματά του εμφανίστηκαν για πρώτη φορά όταν ήταν 13 ετών. Αν και φαινομενικά εξαφανίστηκαν αφού ανέλαβε την αγωνιστική άρση βαρών, επανεμφανίστηκαν το 1990. Το 2000, το αριστερό χέρι του Πράουζ παρέλυσε, ακολουθούμενο από το δεξί του. Διαγνώστηκε με σηπτική αρθρίτιδα που προκλήθηκε από μια λοίμωξη που παραλίγο να τον σκοτώσει. Το ποσό της χειρουργικής επέμβασης που είχε δηλώθηκε ότι μείωσε το ύψος του. Τον Μάρτιο του 2009, ο Πράουζ αποκάλυψε ότι έπασχε από καρκίνο του προστάτη. Από τις αρχές του 2009, υποβλήθηκε σε ακτινοθεραπεία στο Νοσοκομείο Royal Marsden στο Νότιο Λονδίνο. Ο Πράουζ θεραπεύτηκε από την ασθένεια. Επίσης φημολογούταν πως ο Πράουζ έπασχε από άνοια, αν και το αρνήθηκε.
Τον Οκτώβριο του 2016, ο Πράουζ αποσύρθηκε από όλες τις δημόσιες εμφανίσεις και εκδηλώσεις, λόγω κακής υγείας και των επιθυμιών της οικογένειάς του. Η τελευταία του εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη γυρίστηκε με τον Ουαλό μουσικό και τον μακροχρόνιο φίλο του Τζέις Λιούις σε ένα μουσικό βίντεο επιστημονικής φαντασίας με τίτλο "Shields".
Θάνατος
Ο Πράουζ πέθανε σε νοσοκομείο στο Λονδίνο της Αγγλίας στις 28 Νοεμβρίου 2020, σε ηλικία 85 ετών, μετά από μια σύντομη, απροσδιόριστη ασθένεια.
Ροκ (Καλβαντός)
Το Ροκ (γαλλικά: Rocques) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ροκαί (γαλλικά: Rocquais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αραβικά της Κύπρου
Τα αραβικά της Κύπρου ή κυπριακά αραβικά ή μαρωνιτικά αραβικά της Κύπρου ή και Σάννα όπως καλείται από τους ομιλητές της, είναι αραβική γλώσσα σε χρήση από τον πληθυσμό των Μαρωνιτών της Κύπρου η οποία κινδυνεύει με εξαφάνιση. Η περιοχή όπου ιστορικά χρησιμοποιούνταν περισσότερο η γλώσσα αυτή ήταν το χωριό Κορμακίτης στην βορειοκεντρική Κύπρο, ωστόσο μετά την τουρκική εισβολή του 1974 η πλειοψηφία του πληθυσμού μετακινήθηκε προς τις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας στα νότια και διασκορπίστηκε, κάτι που προκάλεσε την εξασθένηση της γλώσσας. Παραδοσιακά οι χρήστες της γλώσσας αυτής είναι δίγλωσσοι σε μαρωνιτικά αραβικά και τα κυπριακά ελληνικά. Πριν το 2000, όλοι οι ομιλητές των μαρωνίτικων αραβικών ήταν πάνω από 30 ετών. Κατά την απογραφή του 2011 αναφέρθηκε πως από τους 3.656 Μαρωνίτες στις περιοχές υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κανένας δεν δήλωσε τα αραβικά ως πρώτη γλώσσα του.
Πλέον η γλώσσα χρησιμοποιείται στην βόρεια ακτή της επαρχίας Κερύνειας, στην νότια ακτή της επαρχίας Λεμεσού, στην Λευκωσία και σε ορισμένα μαρωνιτικά χωριά στα βουνά. Ως γλώσσα διαθέτει πολλές λέξεις συριακής και ελληνικής προέλευσης, και στον προφορικό λόγο εκτός από τα μαρωνίτικα αραβικά χρησιμοποιούν και την τυποποιημένη αραβική γλώσσα και τα τουρκικά. Το σύστημα γραφής της παλαιότερα γινόταν με το αραβικό αλφάβητο, κατόπιν με το ελληνικό, και μετέπειτα και με το λατινικό, και γίνονται προσπάθειες αναβίωσης της γραπτής γλώσσας με τα λατινικά σε μια πόλη καθώς και υπάρχουν και προτάσεις για συστηματοποίηση σε λατινική γραφή, ενώ παράλληλα υπάρχει και ελληνο-κυπροαραβικό λεξικό όπου γίνεται χρήση της ελληνικής γραφής για τα λήμματα των αραβικών λέξεων.
Από το 2002, είναι μια από τις γλώσσες που η ΟΥΝΕΣΚΟ έχει ορίσει ως γλώσσες απειλούμενες με εξαφάνιση, και από το 2008 είναι αναγνωρισμένη ως μειονοτική γλώσσα της Κύπρου παράλληλα με τις προσπάθειες για αναβίωση της.
Ιστορία
Η γλώσσα εμφανίστηκε στην Κύπρο από Μαρωνίτες που μετανάστευσαν κατά κύματα κυρίως από την Συρία και τον Λίβανο από τον 7ο αιώνα έως τον 13ο αιώνα.
Κατά το παρελθόν τα κυπριακά αραβικά ταξινομούνταν ως τύπος των Συριακών-Λιβανικών αραβικών, πιθανώς γιατί πολλοί από τους Μαρωνίτες ομιλητές της είχαν καταγωγή από τον Λίβανο. Ωστόσο μετά από επιπλέον εξέταση έχει προταθεί πως υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός κοινών χαρακτηριστικών με τις βόρειες μεσοποταμιακές αραβικές διαλέκτους του Ιράκ, Συρίας, και Τουρκίας, καθώς και διατηρείται ένα μεσαιωνικό υπόστρωμα το οποίο υπήρχε πριν την μετανάστευση τους στην Κύπρο. Επίσης υπάρχουν ενδείξεις υποστρώματος αραμαϊκών, κοντά στην εποχή όπου έγινε η γλωσσική μετατόπιση από τα αραμαϊκά στα αραβικά στην Μέση Ανατολή, ενώ άλλα χαρακτηριστικά της γλώσσας είναι συρολιβανέζικα και παλαιστινιακά, ως τμήμα ενός παλαιότερου διαλεκτικού συνεχούς μεταξύ των μεσοποταμιακών και συριακών αραβικών διαλέκτων.
Στην Κύπρο, η γλώσσα επηρρεάστηκε σημαντικά από την μεσαιωνική και τις μετέπειτα νεότερες μορφές της ελληνικής γλώσσας, και απέκτησε πολλά γλωσσικά γνωρίσματα και περιορισμούς τα οποία δεν είναι χαρακτηριστικά των αραβικών. Η γλώσσα είναι πολύ δύσκολα κατανοητή σε ομιλητές άλλων αραβικών διαλέκτων, και χαρακτηρίζεται ως απομονωμένη περιφερειακή διάλεκτος των αραβικών, κατά τρόπο παρόμοιο με τα μαλτέζικα. Καθώς η γλώσσα αποτελεί υβρίδιο διαλέκτων παλαιότερων εποχών από περιοχές της νοτιοανατολικής Μικράς Ασίας, βόρειας Συρία ς, Μεσοποταμίας, και Λεβάντε, είναι πολύτιμη ως προς την εξέταση της ιστορικής πορείας των ανατολικών αραβικών γενικότερα.
Φωνολογία
Έχει προταθεί πως το ηχητικό σύστημα των αραβικών της Κύπρου έχει επηρρεαστεί από τα κυπριακά ελληνικά. Τα κυπριακά αραβικά έχουν χάσει όλα τα εμφατικά σύμφωνα τους και τα κλειστά σύμφωνα τα οποία δηλώνουν αντίθεση (αν και αυτό εξαρτάται από την εκάστοτε βιβλιογραφία)—αλλά διατήρησαν τον διπλασιασμό συμφώνων τους. Τα διπλασιασμένα άφωνα κλειστά σύμφωνα εμφανίζονται ως δασύμενα. Επιπλέον, το παλαιό αραβικό /q/ αναμείχθηκε με τα, , έγινε , και το  αναμείχθηκε με το.
Τα φωνήματα συμφώνων των κυπριακών αραβικών, είναι τα. Τα τριβόμενα εμφανίζονται ως αλλόφωνα των συμπλεγμάτων. Τα κλειστά σύμφωνα εμφανίζονται ως αλλόφωνα των αφώνων κλειστών ενδοφωνικών και δίπλα σε συλλαβικό ένηχο ή. Υπάρχουν 5 φωνήματα φωνηέντων,, και 2 δίφθογγοι,. Οι φωνολογικοί κανόνες που παρατηρούνται στα κυπριακά αραβικά είναι:
Παρόμοια φαινόμενα με τα παραπάνω εμφανίζονται και στα κυπριακά ελληνικά.
Σύστημα γραφής
Η γλώσσα χρησιμοποιεί ελληνική, λατινική, ή και ανάμικτη γραφή.
Παραδείγματα
Τα παραπάνω γράμματα γενικά αντιστοιχούν στις αποδόσεις του ΔΦΑ, εκτός από τις παρακάτω εξαιρέσεις: • c:
• ċ: (biphonemic)
• δ:
• j:
• ş:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ Κατηγορία:Γλώσσες της Κύπρου Κατηγορία:Γλώσσες απειλούμενες με εξαφάνιση
Λα Ροκ-Μπαινιάρ
Το Λα Ροκ-Μπαινιάρ (γαλλικά: La Roque-Baignard) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαινιαροσαίν (γαλλικά: Baignarochains).
Ρεβιέ
Το Ρεβιέ (γαλλικά: Reviers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεβιταί (γαλλικά: Revitais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μάχη της Κιμπάτα
Η Μάχη της Κιμπάτα (αγγλ. Battle of Kibata) διεξήχθη βορειοδυτικά από την Κίλουα, κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας στην Ανατολική Αφρική κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Βρετανική διοίκηση επιχειρήσεων, ο Νοτιοαφρικάνος Γιαν Σματς, σχεδίαζε να καταλάβει την Κιμπάτα (Kibata) και να αποτρέψει τους Γερμανούς να υποχωρήσουν νοτιότερα.
Μάχη
Στις 14 Οκτωβρίου 1916, είχε προσεγγισθεί από τους Βρετανούς και καταλήφθηκε το κενό της φρούριο· με τους Γερμανούς να έχουν υποχωρήσει στους λόφους. Στις 6 Δεκεμβρίου, η κύρια Γερμανική δύναμη, ηγούμενη από τον Λέτοβ-Φόρμπεκ προωθήθηκε στην Κιμπάτα. Οι Βρετανικές δυνάμεις οδηγήθηκαν εκτός των φυλακίων των οχυρών στο λόφο Πικέ (Picquet hill), βορείως από την Κιμπάτα (Kibata). Τα Γερμανικά Όπλα (Το ένα να έχει ανακτηθεί από το βυθισμένο ελαφρύ καταδρομικό SMS Königsberg) ξεκίνησε να βομβαρδίζει εναντίων των δύο οχυρών που κρατούσαν οι Βρετανοί. Αργότερα Γερμανικές ομάδες επιτέθηκαν στα οχυρά αλλά αποκρούστηκαν από τους Βρετανούς αμυνόμενους.
Μία από τις Γερμανικές ομάδες, έσκαψε μόνη της στη δυτική πλαγιά του λόφου Πικέ. Αυτή η Γερμανική θέση ονομάστηκε 'Θύλακας' (Lodgement). Μέχρι τότε οι Βρετανικές δυνάμεις, οι Baluchis (αυτών από το Μπαλουχιστάν) από την Ινδία και τα KAR από τη Νυασαλάνδη (Nyasaland — σημερινό Μαλάουι), ήταν καλά σκαμμένες σε μια σειρά χαμηλών λόφων κοντά στην Kibata, αλλά τα γερμανικά στρατεύματα με το βαρύ πυροβολικό καταλάμβαναν έναν περιβάλλοντα δακτύλιο υψηλότερων λόφων. Οι προσφάτως αφιχθέντες νεοσύλλεκτοι συνήθισαν τους βομβαρδισμούς και γρήγορα προσαρμόστηκαν στον πόλεμο των χαρακωμάτων. Η μάχη μαινόταν και έμοιαζε περισσότερο με τα πεδία των μαχών στην Ευρώπη παρά με την Αφρικανική ύπαιθρο.
Το βράδυ της 15ης Δεκεμβρίου 1916, οι Βρετανικές δυνάμεις επιτέθηκαν το Θύλακα των Γερμανικών θέσεων πλησίον των Βρετανικών οχυρών. Σε αυτή την επίθεση, οι Βρετανοί στρατιώτες χρησιμοποίησαν χειροβομβίδες (για πρώτη φορά στην Ανατολική Αφρική). Οι Γερμανοί έκαναν πίσω και ο Θύλακας καταλήφθηκε από στρατιώτες των Αφρικανικών Τυφεκίων του Βασιλιά (King's African Rifles – KAR), υποστηριζόμενοι από ένα τμήμα των οπλοπολυβόλων από του Loyal North Lancashire.
Στις 1 Ιανουαρίου 1917, δύο πυροβόλα των 5-ιντσών από τη 14η Πυροβολαρχία Βαρέως Πυροβολικού Howitzer, του Royal Garrison Artillery, είχε φτάσει στην Κιμπάτα (Kibata), που σηματοδοτούσε το τέλος των Γερμανικών ελπίδων για καταστροφή της Βρετανικής φρουράς.
Επακόλουθο
Λίγες μέρες αργότερα, οι Γερμανοί απέσυραν έξι από τις εννέα ομάδες από την περιοχή της Κιμπάτα προς τα βόρεια για να συναντήσουν τα βασικά Βρετανικά στρατεύματα του Στρατηγό Σματς που πολεμούσαν για διελεύσεις πάνω από τον ποταμό Ρουφίτζι. Στις 6 Ιανουαρίου 1917, ο Ταξίαρχος O'Grady διέταξε γενική προέλαση και οι Ασκάρι των KAR πήραν γρήγορα τις κορυφές των λόφων που κατείχαν προηγουμένως οι Γερμανοί.
Δείτε επίσης
• 2
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
<references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Τανζανία Κιμπατα
Ρομπέρ Μερλ
Ο Ρομπέρ Μερλ (γαλλικά: Robert Merle, γεννήθηκε στην Τεμπέσα (Αλγερία) το 1908 και πέθανε στο Γκρορούβρ (Γαλλία) το 2004), ήταν Γάλλος συγγραφέας.
Πολυγραφότατος συγγραφέας, έχει δημοσιεύσει μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, κριτικά δοκίμια και μεταφράσεις αγγλικών κλασικών έργων. Θεωρείται δεξιοτέχνης του ιστορικού μυθιστορήματος και είναι διάσημος για τη μυθιστορηματική σειρά Τύχη της Γαλλίας, ένα έπος 13 τόμων που αναφέρεται στην ιστορία της Γαλλίας κατά τον 16ο και 17ο αιώνα, δημοσιευμένο από το 1977 έως και το 2003.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ρομπέρ Μερλ γεννήθηκε στην Τεμπέσα (στην Αλγερία) στις 29 Αυγούστου 1908. Ο πατέρας του Φελίξ, ο οποίος ήταν διερμηνέας «με άριστη γνώση της λογοτεχνικής και ομιλούμενης αραβικής γλώσσας», σκοτώθηκε το 1916 στην εκστρατεία της Καλλίπολης. Ο νεαρός Μερλ και η μητέρα του μετακόμισαν στο Παρίσι, όπου φοίτησε στο λύκειο και στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Κάτοχος πτυχίου φιλοσοφίας και αγγλικής γλώσσας, αφιέρωσε τη διδακτορική του διατριβή του στον Όσκαρ Ουάιλντ και εργάστηκε σαν καθηγητής, διαδοχικά, σε λύκεια του Μπορντώ της Μασσαλίας, μετά στο Νεϊγί-συρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι, όπου γνώρισε τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ, τότε καθηγητή φιλοσοφίας. Το 1939 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε ως αξιωματικός-σύνδεσμος με τις βρετανικές δυνάμεις. Κατά την εκκένωση της Δουνκέρκης τον Ιούνιο 1940, αιχμαλωτίσθηκε από τους Γερμανούς. Την εμπειρία του στην Δουνκέρκη αφηγήθηκε στο μυθιστόρημά του Σαββατοκύριακο στο Ζυντκότ. Ο Μερλ οδηγήθηκε αιχμάλωτος στο Ντόρτμουντ από όπου δραπέτευσε, αλλά συνελήφθη ξανά στα βελγικά σύνορα. Επαναπατρίστηκε τον Ιούλιο του 1943, και μετά τον πόλεμο του απονεμήθηκε ο Σταυρός του Μαχητή. Το 1944 έγινε λέκτορας Αγγλικών στο πανεπιστήμιο της Ρεν, στη συνέχεια καθηγητής το 1949. Τοποθετήθηκε διαδοχικά στην Τουλούζη, την Καέν, τη Ρουέν, το Αλγέρι και τέλος στη Ναντέρ όπου βρέθηκε τον Μάιο του 1968. Η εκπαιδευτική του εμπειρία εκείνη την περίοδο ενέπνευσε το μυθιστόρημά του Derrière la vitre (Πίσω από το τζάμι).
Μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, στο οποίο προσχώρησε το 1977, αποχώρησε αφού επέκρινε την εισβολή στο Αφγανιστάν από τη Σοβιετική Ένωση.
Τιμήθηκε με αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων το 1949 το βραβείο Γκονκούρ. Το 2003 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Ζαν Ζιονό για το σύνολο του έργου του.
Ο Ρομπέρ Μερλ παντρεύτηκε τρεις φορές και είχε έξι παιδιά. Πέθανε στο κτήμα του Μαλμαιζόν στο Γκρορούβρ, κοντά στο Παρίσι, στις 27 Μαρτίου 2004.
Το 2008, ο γιος του Πιέρ Μερλ δημοσίευσε μια ογκώδη βιογραφία με περίπου είκοσι φωτογραφίες: ''Ρομπέρ Μερλ. Μια ζωή με πάθη,'' όπου περιγράφεται «...η ταραχώδης ιστορία των παιδικών του χρόνων, η εφηβεία του στο Παρίσι, η αιχμαλωσία του στη Γερμανία, οι πολιτικές του δεσμεύσεις και οι έρωτές του...» Για την εκατονταετηρίδα από τη γέννησή του, αυτή η βιογραφία ρίχνει ιδιαίτερο φως στη ζωή και το έργο του ανθρώπου που η εφημερίδα Le Monde αποκάλεσε τον «μεγαλύτερο μυθιστοριογράφο λαϊκής λογοτεχνίας στη Γαλλία».
Μυθιστορήματα
Ο Ρομπέρ Μερλ σημαδεύτηκε από τον πόλεμο και την αιχμαλωσία του από το 1940 έως το 1943. Αυτό εξηγεί γιατί πολλά από τα μυθιστορήματά του πραγματεύονται τον φόβο του εγκλεισμού και του πολέμου. Επίσης, πολλοί από τους χαρακτήρες στα μυθιστορήματά του είναι εμπνευσμένοι από την οικογένειά του και την ιδιωτική του ζωή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Βραβείο Γκονκούρ
Γιώργος Παρτσαλάκης
Ο Γιώργος Παρτσαλάκης (Χανιά, 13 Νοεμβρίου 1951 - ) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στα Καλουδιανά Κισσάμου στα Χανιά το 1951. Αποφοίτησε το 1973 από τη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.
Τα πρώτα χρόνια της καριέρας του εργάστηκε στο θέατρο ενώ έκανε και κάποιες εμφανίσεις στον κινηματογράφο. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από πρωταγωνιστικούς ρόλους σε διάφορες σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης. Μία από τις πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές δουλειές του είναι η κωμική σειρά Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή όπου υποδυόταν τον Μάκη. Μετά την επιτυχία της σειράς ακολούθησαν διάφορες κωμικές σειρές όπως Θα σε δω στο πλοίο, Miss Νταίζη, Ελλάς το μεγαλείο σου, Έρωτας με επιδότηση Ο.Γ.Α. και Μου το κρατάς μανιάτικο.
Επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από 9 χρόνια απουσίας τον Σεπτέμβριο του 2017 μέσα από τη δραματική σειρά Το τατουάζ, στον καθημερινό πρόγραμμα του Alpha TV. Εκεί συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Γεωργίου και τη σεναριογράφο Βάνα Δημητρίου τις σεζόν 2017-2019, υποδυόμενος τον Παύλο Μελά. Η συνεργασία του με τους δημιουργούς συνεχίστηκε και τις σεζόν 2019-2021 στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και τη σειρά 8 λέξεις, όπου υποδύθηκε τον ιδιοκτήτη τηλεοπτικού σταθμού Άκη Αρώνη. Την σεζόν 2021-σήμερα παίζει στη σειρά του MEGA Η γη της ελιάς.
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Παυλίνα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
H Παυλίνα (γερμ. Pauline von Sachsen-Weimar-Eisenach von Wettin, 25 Ιουλίου 1852 - 17 Μαΐου 1904) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του πρίγκιπα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα διαδόχου του μεγάλου δουκάτου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Η Παυλίνα Ίντα Μαρία Όλγα Ενριέττα Αικατερίνη ήταν η πρώτη κόρη του Χέρμανν Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Αυγούστας, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Ροζέλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ροζελουά (γαλλικά: Roselois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αντιπρόεδρος του Ιράν
Ο Αντιπρόεδρος του Ιράν (περσικά: معاون ریاست جمهوری اسلامی ایران ) ορίζεται από το άρθρο 124 του Συντάγματος του Ιράν: ορίζεται από τον Πρόεδρο του Ιράν για να τον συνεπικουρεί στο προεδρικό έργο του. Τον Αύγουστο του 2019, υπάρχουν 12 αντιπρόεδροι στο Ιράν. Ο πρώτος αντιπρόεδρος ( περσικός : معاوناول ) είναι ο σημαντικότερος, καθώς αυτός ή αυτή ηγείται των συνεδριάσεων του υπουργικού συμβουλίου σε περίπτωση απουσίας του προέδρου.
Πρώτος Αντιπρόεδρος
Ο ρόλος του πρώτου αντιπροέδρου δημιουργήθηκε κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1989. Αναλάμβανε ορισμένες από τις ευθύνες του πρωθυπουργού. Σύμφωνα με το άρθρο 124, ο πρώτος αντιπρόεδρος προεδρεύει του συμβουλίου των υπουργών και συντονίζει τις άλλες αντιπροεδρίες, αν το επιτρέψει ο πρόεδρος. Σύμφωνα με το άρθρο 131, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος αναλαμβάνει την ιδιότητα του Προέδρου σε περιπτώσεις όπου ο Πρόεδρος είναι ανίκανος, αλλά μόνο εφόσον επιτρέπεται από τον Ανώτατο Αρχηγό. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος (ή ο καθένας που ασκεί καθήκοντα προσωρινού Προέδρου) πρέπει να διασφαλίσει ότι ένας νέος πρόεδρος εκλέγεται σε πενήντα ημέρες.
Σύμφωνα με το άρθρο 132, κατά τη διάρκεια της θητείας ενός εκτελούντος Προέδρου (συνήθως πρώτου αντιπροέδρου), το κοινοβούλιο (Ματζλίς) δεν μπορεί να παραβιάσει τους υπουργούς και δεν μπορεί να μην εγκρίνει τους υπουργούς που εισήχθησαν πρόσφατα. Επίσης, απαγορεύονται τα δημοψηφίσματα και οι αναθεωρήσεις του Συντάγματος.
Κατηγορία:Πολιτική του Ιράν
Ρο (Καλβαντός)
Το Ρο (γαλλικά: Rots) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ροτιέ (γαλλικά: Rotiers).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κεϊσούκε Χόντα
Ο Κεϊσούκε Χόντα (ιαπωνικά: 本田 圭佑, Honda Keisuke, 13 Ιουνίου 1986) είναι Ιάπωνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Παράλληλα είναι προπονητής της εθνικής ομάδας της Καμπότζης. Αν και συνήθως αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος, μπορεί να αγωνιστεί εξίσου καλά στο πλάι ή ως ψευτοεννιάρι. Είναι γρήγορος, δημιουργικός, δυνατός και είναι γνωστός για την ακρίβεια στα ελεύθερα χτυπήματα, όσο και τα δυνατά σουτ του και την ικανότητά του στη ντρίπλα.
Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική ομάδα της Ιαπωνίας το 2008 και μέχρι που αποσύρθηκε το 2018 είχει 90 συμμετοχές και 37 γκολ με το εθνόσημο. Συμμετείχε με την Ιαπωνία στα Μουντιάλ 2010, 2014 και 2018, ενώ το 2011 κέρδισε το κύπελλο Ασίας και ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης του τουρνουά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ναγκόγια Γκράμπους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΦΦ-Φένλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Βίκτορι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φίτεσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ιάπωνες προπονητές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2011
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2021-22
Η Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2021-22 αποτέλεσε το 50ο πρωτάθλημα στη Α΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Αφροδίτη Γεροσκήπου για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Μάχη της Γέφυρας Κιάουε
Η Μάχη της Γέφυρας Κιάουε (αγγλ.: Battle of Kiawe Bridge), έγινε την Κυριακή, στις 29 Ιουλίου 1917.
Στη μάχη έλαβαν μέρος 4.000 Βρετανοί στρατιώτες και 3.000 Γερμανοί στρατιώτες, που ήταν και οι υπερασπιστές της γέφυρας. Οι Βρετανοί τελικά, κατέλαβαν τη γέφυρα του ποταμού Κιάουε, στην Γερμανική Ανατολική Αφρική.
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2021-22
Σύστημα διεξαγωγής
Όταν ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση, οι πρώτες 3 ομάδες κάθε ομίλου συμμετείχαν στον Όμιλο Premier και οι 5 τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου συμμετείχαν στον Όμιλο Standard. Κάθε ομάδα πριμοδοτήθηκε με βαθμούς ανάλογα με τη θέση που κατέκτησε στην Α΄ φάση. Οι ομάδες κάθε ομίλου (Premier και Standard) αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Μάχη της Γέφυρας Κιάουε
Οι Βρετανικές δυνάμεις υπέστησαν 122 απώλειες και συνέλαβαν 2.500 αιχμαλώτους, ενώ οι Γερμανοί είχαν 500 νεκρούς.
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2021-22
Σύστημα διεξαγωγής
Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς στον Όμιλο Premier. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22. Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχα δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2022, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23.
Μάχη της Γέφυρας Κιάουε
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αφρικής Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Μάχες του Ηνωμένου Βασιλείου
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2021-22
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Α΄ όμιλος
Η βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Β΄ όμιλος
Η βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Β΄ ομίλου:
Όμιλος Premier
Η βαθμολογία του Ομίλου Premier ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Ομίλου Premier:
Όμιλος Standard
Η βαθμολογία του Ομίλου Standart ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του Ομίλου Standard:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022
Λάουρα Κοντρούτσα Κιόβεσι
Η Λάουρα Κοντρούτσα Κιόβεσι (γεννημένη ως Λάουρα Κοντρούτσα Λάσκου, 15 Μαΐου 1973) είναι η πρώτη Ευρωπαία Αρχιεισαγγελέας και πρώην αρχιεισαγγελέας της Εθνικής Διεύθυνσης Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ρουμανίας (Direcția Națională Anticorupție - DNA), μια θέση που κατείχε από το 2013 έως τις 9 Ιουλίου 2018, οπότε απολύθηκε με εντολή του Υπουργού Δικαιοσύνης Τουντορέλ Τοάντερ. Πριν από αυτό, μεταξύ 2006 και 2012, η Κιόβεσι ήταν η Γενική Εισαγγελέας της Ρουμανίας, ενώπιον του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου και Δικαιοσύνης.
Βίος και σπουδές
Γεννημένη στο Σφάντου Γκεόργκε ως Λάουρα Κοντρούτσα Λάσκου, η Κιόβεσι έπαιξε επαγγελματικό μπάσκετ ως έφηβη, στο κλαμπ στο Μέντιατς και στο Σιμπίου, και επιλέχθηκε για την νεανική εθνική ομάδα και τερμάτισε δεύτερη στο Πρωτάθλημα Γυναικών FIBA ​​Ευρώπης Κάτω των 16 του 1989. Μεταξύ 1991 και 1995, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Μπάμπετς-Μπολγιάϊ στο Κλουζ-Ναπόκα. Το 2012, η Κιόβεσι αποφοίτησε με διδακτορικό στη Νομική (για την οποία σπούδασε στο Δυτικό Πανεπιστήμιο της Τιμισοάρα) με διατριβή για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος.
Σταδιοδρομία
Μετά το διορισμό της το 2006, η Κιόβεσι ήταν η πρώτη γυναίκα και ο νεότερος Γενικός Εισαγγελέας στην ιστορία της Ρουμανίας. Είναι επίσης ο μόνος δημόσιος υπάλληλος που κατείχε το αξίωμα του Γενικού Εισαγγελέα καθ 'όλη τη διάρκεια της θητείας του.
Περιγράφηκε από το The Guardian το 2015 ως «ήσυχη, απλοϊκή Γενική Εισαγγελέας που κάνει όλη την δουλειά», οδηγώντας «μια προσπάθεια κατά της διαφθοράς σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη στην Ανατολική Ευρώπη - ή στον κόσμο για αυτό το θέμα.». Η θητεία της ως επικεφαλής της DNA έχει αυξήσει σημαντικά την εμπιστοσύνη του κοινού στο θεσμικό όργανο, τόσο εντός της Ρουμανίας όσο και σε ολόκληρη την ΕΕ, με δημοσκόπηση του 2015 να αναφέρει ότι ένα υψηλό ποσοστό (60%) των Ρουμάνων εμπιστεύεται την DNA (σε σύγκριση με το 61% για την Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία και μόνο το 11% για το Κοινοβούλιο). Τον Φεβρουάριο του 2016, η Κόβεσι μετονομάστηκε ως γενικός εισαγγελέας από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με βάση τα θετικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν υπό την ηγεσία της.
Στις αρχές του 2018, ο Υπουργός Δικαιοσύνης Τοντορέλ Τόντερ πρότεινε την απόλυσή της ως γενική εισαγγελέας της DNA, αφού παρουσίασε έκθεση σχετικά με τη διαχειριστική της δραστηριότητα στη DNA βάσει 20 κατηγοριών και ισχυρισμών. Μεταξύ των κατηγοριών ήταν: υπερβολικά αυταρχική συμπεριφορά, διακριτική ευχέρεια του Γενικού Εισαγγελέα της DNA, συμμετοχή σε έρευνες άλλων εισαγγελέων, ιεράρχηση των φακέλων σύμφωνα με τον αντίκτυπο των μέσων ενημέρωσης, παραβίαση των αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ρουμανίας και υπογραφή παράνομων συμφωνιών με τις Μυστικές Υπηρεσίες. Ο Πρόεδρος Ιωχάνες αρνήθηκε αρχικά να την ανακαλέσει, αλλά μια απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου τον ανάγκασε να το κάνει, δηλώνοντας ότι μπορεί να επαληθεύσει μόνο τη νομιμότητά του, όχι τα επιχειρήματα που οδηγούν στην πρόταση.
Τον Οκτώβριο του 2019, αφού νίκησε τον ανταγωνισμό έναντι του Γάλλου δικαστή Ζαν-Φρανσουά Μπονέ, η Κιόβεσι επιβεβαιώθηκε ως ο πρώτος Ευρωπαίος Γενικός Εισαγγελέας.
Στις 5 Μαΐου 2020, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι η προαναφερθείσα ανάκληση της Κιόβεσι παραβίασε το δικαίωμά της σε δίκαιη δίκη, καθώς και το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης.
Διαμάχες
Το 2018, η κυβέρνηση του Σοσιαλ-δημοκρατικού Κόμματος της Ρουμανίας δημιούργησε το "Τμήμα Ερευνών Δικαστικών Αδικημάτων" για τη διερεύνηση εισαγγελέων. Αυτό επικρίθηκε από την Επιτροπή της Βενετίας, η οποία θεώρησε ότι ενδέχεται να υπονομεύσουν την ανεξαρτησία των Ρουμάνων εισαγγελέων και δικαστών και την εμπιστοσύνη του κοινού στη δικαιοσύνη.
Ωστόσο, η κυβέρνηση προχώρησε προς τα εμπρός και, στις 13 Φεβρουαρίου 2019, η Λάουρα Κοντρούτσα Κιόβεσι κλήθηκε από αυτό το θεσμικό όργανο ως ύποπτη σε μια υπόθεση στην οποία οι ισχυρισμοί είναι: κακομεταχείριση, δωροδοκία και ψευδή μαρτυρία, μετά από καταγγελία του Σεμπάστιαν Γκίτα, ενός φυγά πολιτικού και επιχειρηματία που διώχθηκε για διαφθορά. Στις 7 Μαρτίου 2019, η Κιόβεσι κλήθηκε και ανακρίθηκε από τους εισαγγελείς του Τμήματος Διερεύνησης Δικαστικών Αδικημάτων. Στο τέλος ειδοποιήθηκε ότι ήταν ύποπτη για μια δεύτερη, διαφορετική έρευνα, όπου κατηγορήθηκε για το συντονισμό μιας «οργανωμένης ομάδας εισαγγελέων» η οποία διώκει τους ανθρώπους παράνομα.
Το τμήμα πειθαρχικών εισαγγελέων του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου και Δικαιοσύνης της Ρουμανίας εξέδωσε δήλωση στις 24 Ιουνίου 2019, σχετικά με μία από τις ενέργειες που είχαν ως στόχο τη Λάουρα Κοντρούτσα Κιόβεσι. Οι εισαγγελείς έχουν απορρίψει την πειθαρχική ενέργεια που κίνησε η δικαστική επιθεώρηση για την πρώην επικεφαλής της DNA. Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ρουμανίας την έκρινε αθώα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικηγόροι Κατηγορία:Ρουμάνες
Καρολίνα Ρόις του Γκράιτς
H Καρολίνα (γερμ. Caroline Reuss von Greiz, 13 Ιουλίου 1884 - 17 Ιανουαρίου 1905) από τον Οίκο του Ρόις ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Γκράιτς και με τον γάμο της έγινε Μεγάλη Δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Η Καρολίνα Ελισάβετ Ίντα ήταν η τρίτη κόρη του Ερρίκου ΚΒ΄ του Γκράιτς και της Ίντας, κόρης του Αδόλφου Α΄ του Σάουμπουργκ-Λίππε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1903 τον Γουλιέλμο Ερνέστο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Η Καρολίνα απεβίωσε σχεδόν δύο έτη μετά, χωρίς απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
Ρυμπερσί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρυμπερσιγιαί (γαλλικά: Rubercillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βλαντίμιρ Άσμπεργκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1898 στο Ταγκανρόγκ. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αφού αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Κονσταντίνοβσκι το 1916, υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στον Ρωσικό Αυτοκρατορικό Στρατό. Μετά τηνεπανάσταση του 1917, εντάχθηκε στον Εργατικό και Αγροτικό Κόκκινο Στρατό και πήρε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στη Σοβιετική Κεντρική Ασία. Αποφοίτησε από τα Ακαδημαϊκά Μαθήματα για Ανώτερους Αξιωματικούς του Κόκκινου Στρατού (1926) και τα μαθήματα τεθωρακισμένων τανκς του Λένινγκραντ για τη βελτίωση και επανεκπαίδευση αξιωματικών (1932). Το 1936 προήχθη σε Ταγματάρχη, το 1939 σε Συνταγματάρχη. Έλαβε μέρος στον Σοβιετο-Φινλανδικό πόλεμο του 1939-1940. Μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε διαδοχικά ως επικεφαλής του τμήματος τεθωρακισμένων στρατευμάτων της 28ης, 43ης, 57ης στρατιάς, ενώ στην τελευταία ήταν και πρώτος υποδιοικητής. Το 1942, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης του Χαρκόβου, δεν έφυγε από την περικύκλωση, κηρύχθηκε αγνοούμενος, αλλά στην πραγματικότητα συνελήφθη. Συμφώνησε οικειοθελώς να συνεργαστεί με τους Γερμανούς, προήχθη στο βαθμό του Ταγματάρχη της Βέρμαχτ, υπηρέτησε στο αρχηγείο των Ανατολικών Εθελοντικών Δυνάμεων υπό τη διοίκηση του Στρατηγού του Ιππικού Έρνστ Κέστρινγκ. Μετά το σχηματισμό του Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού ως Ένοπλες Δυνάμεις της Επιτροπής για την Απελευθέρωση των Λαών της Ρωσίας, μετατέθηκε στην υπηρεσία του Αντιστράτηγου Αντρέι Βλάσοφ. Το 1943 οργάνωσε και διηύθυνε τη σχολή αξιωματικών των Ανατολικών Δυνάμεων στο Μαριγιάμπολε, το 1944 διορίστηκε επικεφαλής του 8ου τμήματος (μαχητική εκπαίδευση) των Ενόπλων Δυνάμεων του KONR, το 1945 προήχθη στο βαθμό του υποστράτηγου. Ενόψει της επικείμενης παράδοσης της Γερμανίας, παραδόθηκε στους Αμερικανούς και το 1946 εκδόθηκε στη σοβιετική πλευρά. Το 1947 καταδικάστηκε από το Στρατιωτικό Κολέγιο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ βάσει του άρθρου 58 για εσχάτη προδοσία και εκτελέστηκε. Το 2019, η Στρατιωτική Εισαγγελία της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέρριψε το αίτημα για την αποκατάσταση του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κάστρα του νομού Λέσβου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Κόμης του Κεντ
thumb|right|250px|Τα σύμβολα των κομήτων του Κεντ στις οικογένειες των Πλανταγενετών και Χόλλαντ Ο τίτλος Κόμης του Κεντ δημιουργήθηκε οκτώ φορές στο βασίλειο της Αγγλίας και μια φορά στο βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας.
Κόμητες του Κεντ - τρίτη δημιουργία (1141)
Ο Γουλιέλμος της Υπρ ονομάζεται κόμης του Κεντ αλλά δεν έχει καταγραφεί επίσημα σε διάταγμα με τον τίτλο, το βέβαιο είναι ότι ο Στέφανος της Αγγλίας του είχε παραχωρήσει μεγάλες εκτάσεις στην περιοχή που διατήρησε με τον διάδοχο του Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας.
Κόμητες του Κεντ - όγδοη δημιουργία (1465)
Η Οικογένεια Γκρέυ ήταν μια μεγάλη οικογένεια βαρόνων με εκτάσεις στο Μπέντφορντσερ, το Μπάκιγχαμσαϊρ και αργότερα γύρω από το Ρούθιν στην Ουαλία, ανέβηκαν σημαντικά όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων. Ο Έντμοντ Γκρέυ, λόρδος των Γκρέυ του Ρούθιν αρχικά οπαδός του Οίκου του Λάνκαστερ στην μάχη του Νορθάμπτον υποστήριξε τον Οίκου της Υόρκης. Ο Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας του έδωσε πλούσιες ανταμοιβές έγινε μέλος του βασιλικού συμβουλίου, θησαυροφύλακας (1463), δημιουργήθηκε για λογαριασμό του η κομητεία του Κεντ (1465) και έγινε φύλακας του Πύργου του Λονδίνου (1470). Παρέμεινε πιστός και μετά την άνοδο στον θρόνο του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας, συμμετείχε στην στέψη του (1483).
Ο γιος του Τζωρτζ Γκρέυ εξακολουθούσε να είναι οπαδός του Οίκου της Υόρκης και παντρεύτηκε την Άννα Γούντβιλ μια αδελφή της βασίλισσας Ελισάβετ Γούντβιλ, αργότερα παντρεύτηκε την Αικατερίνη Χέρμπερτ, κόρη του Γουίλιαμ Χέρμπερτ, 1ου κόμη του Πέμπροκ. Ο Έντμοντ Γκρέυ, 3ος κόμης του Κεντ, γιος του Ρίτσαρντ και της Άννας έχασε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του από χρέη σε τυχερά παιχνίδια, το μεγαλύτερο μέρος της κατέληξε στο στέμμα, οι ιστορικοί διαφωνούν ωστόσο για τις σχέσεις του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας με την αριστοκρατία. Ο ετεροθαλής αδελφός του Χένρι Γκρέυ που τον διαδέχθηκε γιος του Ρίτσαρντ και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης Χέρμπερτ προσπάθησε να ανακτήσει την περιουσία που έχασε ο Έντμοντ επειδή ήθελε να ζήσει σαν πραγματικός κόμης και όχι μόνο τυπικά.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Κεντ (1321) Κατηγορία:Κόμητες του Κεντ (1360)
Δαβίδ Σοσλάν
Προέλευση
μικρογραφία|250x250εσ|Η γενεαλογία του Δαβίδ Σοσλάν, που πρότεινε ο πρίγκιπας Βαχούστι.
Ο Δαβίδ Σοσλάν ήταν μέλος του βασιλικού οίκου, που κυβερνούσε την Αλανία (Οβσέτι ή Οσέτι στις Γεωργιανές πηγές, εξ ου και η σύγχρονη ονομασία Οσετία), ένα Ορθόδοξο Χριστιανικό βασίλειο στον Βόρειο Καύκασο, που συχνά έκανε επιγαμίες με τη δυναστεία των Βαγρατιδών-Ιβηρίας. Ένας ανώνυμος χρονικογράφος, που έγραψε κατά τη βασιλεία του Γεωργίου Δ΄ Λάσα (γιου της Τάμαρ και του Δαβίδ Σοσλάν, 1212–1223), αποδίδει στον Σοσλάν μία καταγωγή από τους Βαγρατίδες-Ιβηρίας. Μία εκδοχή της Βαγκρατιδο-Ιβηρικής καταγωγής του βρήκε περαιτέρω ανάπτυξη στα έργα του Γεωργιανού λόγιου του 18ου αι. πρίγκιπα Βαχούστι Μπαγκρατιόνι: θεωρούσε ότι ο Σοσλάν ήταν απόγονος του Γεωργίου Α΄ της Γεωργίας (1014–1027) και της συζύγου του Άλντε της Αλανίας, που ήταν γονείς του Δημητρίου, ενός άτυχου διεκδικητή του Γεωργιανού στέμματος, του οποίου ο γιος Δαβίδ αναγκάστηκε από τον Βαγράτιος Δ΄ της Γεωργίας να καταφύγει στην Αλανία. Σύμφωνα με τον Βαχούστι, ο Δαβίδ και οι απόγονοί του -ο γιος του Άτον και ο γιος αυτού Τζαντάρον- νυμφεύτηκαν με μέλη από την άρχουσα οικογένεια των Aλανών και έγιναν "βασιλείς των Όσι" [Αλανών]. Αυτός ο Τζαντάρον λέγεται ότι ήταν ο πατέρας τού Σοσλάν. Ενώ αυτή η αφήγηση θεωρείται αξιόπιστη από τους σύγχρονους μελετητές, όπως η Mάριαμ Λορντκιπανίντζε και ο Κύριλ Τουμάνοφ, το ζήτημα της καταγωγής του Σοσλάν εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιο.
Ένα απόσπασμα από τις ανώνυμες Ιστορίες και ευλογίες των βασιλέων της Γεωργίας του 13ου αι. αναφέρει, ότι ο Δαβίδ ήταν υπό την προστασία της εκ πατρός θείας τής Τάμαρ, της Ρουσουντάν και προερχόταν από «τους απογόνους [ძენი· κυριολεκτικά γιους] του Eφραΐμ, που είναι Όσι, όμορφοι και δυνατοί στη μάχη». Ο Γεωργιανός λόγιος Kορνέλι Κεκελίντζε πρότεινε ότι η οικογένεια του Δαβίδ Σοσλάν –οι «Εφραϊμίδες»– θα μπορούσε να ισχυριζόταν ότι κατάγονταν από τον βιβλικό Εφραΐμ και συνέκρινε αυτόν τον οικογενειακό μύθο με εκείνον των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας, που θεωρούσαν τους εαυτούς τους απόγονους του Δαβίδ, του δεύτερου βασιλιά των Ισραηλιτών.
Το 1946 η αρχαιολόγος από τη Βόρεια Οσετία Eβγκενίγια Πχελίνα ανακοίνωσε ότι, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στο παρεκκλήσιο Nουζάλ στο φαράγγι Aρντόν στη Βόρεια Οσετιακή ΕΣΣΔ ανακάλυψε τον τάφο, που φέρεται να ανήκε σε έναν Δαβίδ Σοσλάν, τον οποίο ταύτισε με τον συγκεκριμένο Σοσλάν, που αναφέρεται στη Γεωργιανή επιγραφή στην πριγκιπική (asomtavruli) γραφή στο παρεκκλήσιο, και πρότεινε ότι ο Δαβίδ Σοσλάν θα μπορούσε να ήταν ένα μέλος της οικογένειας Tσαραζόν (Oσετιανά: Цæразонтæ), μίας ηρωικής φυλής από το Νουζάλ, γνωστή στην Οσετική προφορική λαϊκή παράδοση. Η υπόθεση δεν έχει γίνει αποδεκτή από τους περισσότερους Γεωργιανούς μελετητές, αλλά απολαμβάνει μεγάλη ανταπόκριση μεταξύ των Οσετιανών ιστορικών.
Οικογένεια
μικρογραφία|300px|Χάλκινο fals (φόλλις). Αριστερά: στη μέση στρατιωτικό λάβαρο, γύρω Τ Δ (Τάμαρ, Δαβίδ) και γύρω ο Πασχάλιος κύκλος 420 (έτος 1200). Δεξιά: Αραβικά ''malka al-mulkat, jalal al-dunya wa al-din, Tamar ibint Giorgi, zahir al-massih, δηλ. βασίλισσα των βασιλισσών, δόξα του κόσμου και της πίστης, Τάμαρ, κόρη του Γεωργίου, υπέρμαχος του Μεσσία. 26 χλστ., 6,7 γραμ.
Η Τάμαρ παντρεύτηκε τον Δαβίδ Σοσλάν στο παλάτι Ντιντούμπε κοντά στην Τιφλίδα μεταξύ 1187 και 1189, αφού είχε χωρίσει από τον πρώτο της σύζυγο, τον Γιούρι Μπογκολιούμπσκι πρίγκιπα των Ρως. Όπως αναφέρει ο Αρμένιος χρονικογράφος Μχίταρ Γκος στις Αναμνήσεις (Ishatarakan) του, η Tάμαρ "παντρεύτηκε έναν άνδρα από το βασίλειο των Aλανών, τον συγγενή της από την πλευρά της μητέρας της, ο οποίος ονομαζόταν Σοσλάν και έλαβε το όνομα Δαβίδ κατά την άνοδό του στον [Γεωργιανό] θρόνο".
Σε αντίθεση με τον Γιούρι, που ήταν υποψήφιος του ισχυρού κόμματος των ευγενών, ο Δαβίδ ήταν η προσωπική επιλογή της Τάμαρ. Ο Δαβίδ, ένας ικανός στρατιωτικός διοικητής, έγινε ο κύριος υποστηρικτής της Τάμαρ και συνέβαλε στην ήττα των επαναστατημένων ευγενών, που συσπειρώθηκαν πίσω από ένα πραξικόπημα με τον Γιούρι, που απέτυχε. Η Tάμαρ και ο Δαβίδ είχαν δύο παιδιά: το 1191 η βασίλισσα γέννησε έναν γιο, τον Γεώργιο, τον μελλοντικό βασιλιά Γεώργιο Δ΄ Λάσα (Φωτιστή), ένα γεγονός που εορτάστηκε ευρέως στο βασίλειο. Μετά γεννήθηκε η κόρη Ρουσουντάν περί το 1193 και θα διαδεχόταν τον αδελφό της στην εξουσία της Γεωργίας.
Η ιδιότητα του Δαβίδ Σοσλάν ως βασιλικού συζύγου της Τάμαρ, καθώς και η παρουσία του στην τέχνη, σε καταστατικά και νομίσματα, υπαγορευόταν αυστηρά από την αναγκαιότητα της ανδρικής πτυχής της βασιλείας, αλλά παρέμεινε ένας δευτερεύων ηγεμόνας, που μοιραζόταν τον θρόνο με την Τάμαρ, που δεν είχε ανεξάρτητη εξουσία: η δύναμή του προέρχεται από τη βασίλισσα σύζυγό του.
Ο Δαβίδ υποστήριξε δυναμικά την επεκτατική πολιτική της Τάμαρ και ήταν υπεύθυνος για τις στρατιωτικές επιτυχίες της Γεωργίας σε μία σειρά συγκρούσεων εκείνων των χρόνων. Οι μεσαιωνικές Γεωργιανές πηγές επαινούν την ομορφιά, τα στρατιωτικά ταλέντα, την ανδρεία και την αφοσίωσή του στην Tάμαρ. Στη δεκαετία του 1190 ο Δαβίδ Σοσλάν οδήγησε τις Γεωργιανές επιδρομές εναντίον της Μπαρντά, του Ερζερούμ, του Γκεγκαρκούνικ, του Μπεϊλακάν και της Γκαντζά. Οι νίκες του επί των Ελντιγκουζιδών του Αζερμπαϊτζάν στο Σαμκόρ (1195) και επί των Σελτζουκιδών του Ρουμ/Ικονίου στο Μπασιάν (1202) εξασφάλισαν τις Γεωργιανές θέσεις στις ανατολικές και δυτικές επαρχίες του Καυκάσου αντίστοιχα. Απεβίωσε λίγο αργότερα, περί το 1207.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Οι σκληροί του Μαϊάμι
Οι σκληροί του Μαϊάμι  (Πρωτότυπος τίτλος:Μiami Vice) είναι Αμερικανική τηλεοπτική αστυνομική σειρά που δημιουργήθηκε από τον Άντονι Γιέρκοβιτς και παραγωγή του Μάικλ Μαν για το τηλεοπτικό δίκτυο NBC. Στη σειρά πρωταγωνιστούν ο Ντον Τζόνσον ως Τζέιμς "Σόνυ" Κρόκετ και ο Φίλιπ Μάικλ Τόμας ως Ρικάρντο "Ρίκο" Ταμπς, δύο ντετέκτιβ του αστυνομικού τμήματος Metro-Dade που εργάζονται ως μυστικοί στο Μαϊάμι. Η σειρά προβλήθηκε για πέντε σεζόν στο NBC από το 1984 έως το 1989. Το USA Network άρχισε να προβάλλει επαναλήψεις το 1988 και μετέδωσε ένα επεισόδιο που αρχικά δεν είχε μεταδοθεί κατά τη διάρκεια της σειράς στις 25 Ιανουαρίου 1990. Σε αντίθεση με τις τυπικές αστυνομικές σειρές, αυτήν βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην κουλτούρα του Νέου Κύματος της δεκαετίας του 1980 και είναι γνωστή για την ενσωμάτωσή της στη σύγχρονη ποπ και ροκ μουσική και στην κομψή ή στυλιζαρισμένη οπτική. Το περιοδικό People αναφέρει ότι το Miami Vice ήταν η «πρώτη σειρά που φαινόταν πραγματικά νέα και διαφορετική από τότε που εφευρέθηκε η έγχρωμη τηλεόραση».
Ο Μάικλ Μαν σκηνοθέτησε μια κινηματογραφική μεταφορά της σειράς, η οποία κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου 2006.