cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος του Έπενσταϊν
Βιογραφία
Το 1077 ή λίγο μετά, ο Ερρίκος Δ΄ παραχώρησε τις μαρκιωνίες της Καρνιόλας και της Ιστρίας στον Ερρίκο του Έπενσταϊν. Όταν ο δούκας Λιούτολτ απεβίωσε άτεκνος το 1090, ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε στον Ερρίκο την Καρινθία και τη μαρκιωνία της Βερόνας, αλλά μετέφερε την Καρνιόλα στο πατριαρχείο της Ακουιλέια και την Ιστρίας στο Πόπο Β΄ της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε. Ο δούκας Ερρίκος υπηρέτησε ως επιμελητής (vogt) του πατριαρχείου υπό τον αδελφό του, πατριάρχη Ούλριχ Α΄. Με τον Ούλριχ Α΄ υποστήριξε τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ της Γερμανίας, όταν ο Ερρίκος Ε΄ επέβαλε την παραίτηση τού πατέρα του Ερρίκου Δ΄ το 1105. Κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης έριδας της Περιβολής, μπήκε σε ένοπλη σύγκρουση με τον Κορράδο Α΄ πρίγκιπα-αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ το 1121.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας Κατηγορία:Οίκος του Έπενσταϊν
Εικασία
μικρογραφία|δεξιά|300x300px|Το πραγματικό μέρος (κόκκινο) και το φανταστικό μέρος (μπλε) της [[Συνάρτηση ζήτα|συνάρτησης ζήτα του Ρίμαν κατά μήκος της κρίσιμης γραμμής Re(s)=1/2. Οι πρώτες μη τετριμμένες ρίζες εμφανίζονται στα Im(s) = ±14.135, ±21.022 και ±25.011. Μια δημοφιλής εικασία, η υπόθεση Ρίμαν, εικάζει ότι όλες οι μη τετριμμένες ρίζες της συνάρτησης ζήτα βρίσκονται πάνω στην κρίσιμη γραμμή.]] Στα μαθηματικά, μια εικασία είναι ένα συμπέρασμα ή μια δήλωση που φαίνεται να είναι σωστή με βάση κάποια ελλιπή στοιχεία, αλλά δεν έχει βρεθεί ακόμα κάποια απόδειξη. Εικασίες όπως η Υπόθεση Ρίμαν ή πρώην εικασίες όπως το Τελευταίο θεώρημα του Φερμά (που πλέον έχει αποδειχθεί, αλλά εξακολουθεί να αναφέρεται ως εικασία) έχουν διαμορφώσει ένα μεγάλο μέρος της μαθηματικής ιστορίας, καθώς νέοι τομείς των μαθηματικών έχουν αναπτυχθεί για να τις επιλύσουν.
Τελευταίο Θεώρημα του Φερμά
Στη θεωρία αριθμών, το Τελευταίο θεώρημα του Φερμά (που μερικές φορές ονομάζεται εικασία του Φερμά, ειδικά σε παλαιότερα κείμενα) αναφέρει ότι υπάρχουν τρεις θετικοί ακέραιοι αριθμοί α, β και γ που μπορούν να ικανοποιούν την εξίσωση αν + βν = γν για οποιαδήποτε ακέραια τιμή του ν μεγαλύτερη από δύο.
Θεώρημα των τεσσάρων χρωμάτων
thumb|Ο χάρτης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής χρωματισμένος με 4 χρώματα (εξαιρούνται οι λίμνες). Στα Μαθηματικά, το Θεώρημα των τεσσάρων χρωμάτων (ή αλλιώς το θεώρημα του χάρτη τεσσάρων χρωμάτων) ορίζει ότι, δεδομένου οποιουδήποτε διαχωρισμού ενός επιπέδου σε συνεκτικές περιοχές οι οποίες παράγουν ένα σχήμα που ονομάζεται χάρτης, δεν απαιτούνται περισσότερα από τέσσερα χρώματα για να χρωματιστούν οι περιοχές του χάρτη, με τρόπο τέτοιο ώστε να μην υπάρχουν δύο γειτονικές περιοχές που έχουν το ίδιο χρώμα. Δύο περιοχές ονομάζονται γειτονικές όταν μοιράζονται ένα κοινό σύνορο το οποίο δεν είναι γωνιά, όπου γωνιές ονομάζονται τα κοινά σημεία τριών ή περισσότερων περιοχών. Για παράδειγμα, στον χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η Γιούτα και η Αριζόνα είναι γειτονικές, αλλά η Γιούτα και το Νέο Μεξικό, που μοιράζονται μόνο ένα σημείο το οποίο ανήκει επίσης στην Αριζόνα και το Κολοράντο, δεν είναι.
Ο Μέμπιους ανέφερε το πρόβλημα στις διαλέξεις του το 1840. Η εικασία προτάθηκε για πρώτη φορά στις 23 Οκτωβρίου το 1852 όταν ο Francis Guthrie, ενώ προσπαθούσε να χρωματίσει το χάρτη με τις κομητείες της Αγγλίας, παρατήρησε ότι χρειάστηκαν μόνο τέσσερα διαφορετικά χρώματα. Το θεώρημα των τεσσάρων χρωμάτων, το οποίο έχει μια σύντομη στοιχειώδη απόδειξη, αναφέρει ότι πέντε χρώματα αρκούν για να χρωματιστεί ένας χάρτης και αποδείχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Ωστόσο, η απόδειξη ότι αρκούν τα τέσσερα χρώματα ήταν σημαντικά δυσκολότερη. Μετά την πρώτη ανακοίνωση του θεωρήματος των τεσσάρων χρωμάτων το 1852 εμφανίστηκαν αρκετές πλαστές αποδείξεις και ψευδή αντιπαραδείγματα.
Κύρια εικασία
Η κύρια εικασία (γερμανικά: Hauptvermutung) της γεωμετρικής τοπολογίας είναι η εικασία σύμφωνα με την οποία οποιοιδήποτε δύο τριγωνισμοί ενός τριγωνοποιήσιμου χώρου έχουν μια κοινή διύλιση, τον τριγωνισμό ο οποίος είναι υποδιαίρεση και των δύο. Η εικασία αυτή διατυπώθηκε αρχικά το 1908 από τους Στάινιτζ και Τιτζ.
Είναι πλέον γνωστό ότι η εικασία αυτή είναι λανθασμένη. Η έκδοση της εικασίας για μη πολλαπλότητες απορρίφθηκε από τον Τζον Μιλνορ το 1961 χρησιμοποιώντας συστροφή Ρειντμάιστερ. Η έκδοση για πολλαπλότητες ισχύει για διαστάσεις m ≤ 3. Οι περιπτώσεις για m = 2 και 3 αποδείχθηκαν από τους Τίμπορ Ραντό και Έντγουιν Ε. Μόις την δεκαετία του 1920 και 1950, αντίστοιχα.
Εικασίες του Βέιλ
Στα μαθηματικά, οι εικασίες Βέιλ ήταν κάποιες προτάσεις με μεγάλη επιρροή από τον Αντρέ Βέιλ, το 1949, στις συναρτήσεις γεννήτριες (γνωστές ως τοπικές συναρτήσεις ζήτα) που παράγονται μετρώντας το πλήθος των σημείων σε αλγεβρικές πολλαπλότητες πάνω σε πεπερασμένα σώματα.
Μια πολλαπλότητα V πάνω από ένα πεπερασμένο σώμα με q στοιχεία έχει ένα πεπερασμένο πλήθος ρητών σημείων, όπως και σημεία πάνω σε κάθε πεπερασμένο σώμα με qk στοιχεία που συμπεριλαμβάνει αυτό το σώμα. Η συνάρτηση γεννήτρια έχει συντελεστές που προέρχονται από τους αριθμούς Nk των σημείων πάνω στο (ουσιαστικά μοναδικό) σώμα με qk στοιχεία.
Ο Βέιλ έκανε την εικασία πως τέτοιες συναρτήσεις ζήτα, θα πρέπει να είναι ρητές συναρτήσεις, θα ικανοποιούν κάποια μορφή μια συναρτησιακής εξίσωσης και θα έπρεπε να έχουν τα μηδενικά τους σε περιορισμένες περιοχές. Τα τελευταία δύο κομμάτια είχαν μοντελοποιηθεί αρκετά συνειδητά στη συνάρτηση ζήτα και την υπόθεση Ρίμαν. Η ρητότητα αποδείχθηκε από τον Ντουόρκ το 1960, η συναρτησιακή εξίσωση από τον Γκρόδεντικ το 1965 και η αναλογία της υπόθεσης Ρίμαν αποδείχθηκε από τον Ντελίν το 1974.
Θεώρημα του Πουανκαρέ
Στα μαθηματικά, η εικασία του Πουανκαρέ είναι ένα θεώρημα σχετικά με τον χαρακτηρισμό μιας 3-σφαίρας, η οποία είναι η υπερσφαίρα που δεσμεύει την μοναδιαία σφαίρα σε έναν τετραδιάστατο χώρο. Η εικασία διατυπώθηκε ως εξής:
Μια ισοδύναμη μορφή της εικασίας περιλαμβάνει μια πιο χαλαρή ιδιότητα από τον ομομορφισμό που ονομάζεται ομοτοπία: Αν μια 3-πολλαπλότητα είναι ομοτοπικά ισοδύναμη με μια 3-σφαίρα, τότε είναι και ομομορφική με αυτή.
Το θεώρημα αρχικά εισήχθη ως εικασία από τον Ανρί Πουανκαρέ (Henri Poincaré), και σχετίζεται με έναν χώρο ο οποίος τοπικά μοιάζει με έναν συνηθισμένο τρισδιάστατο χώρο αλλά είναι συνεκτικός, πεπερασμένος σε μέγεθος και δεν έχει κανένα όριο (μια κλειστή 3-πολλαπλότητα). Η εικασία του Πουανκαρέ υποστηρίζει ότι αν ένας τέτοιος χώρος έχει την πρόσθετη ιδιότητα ώστε ο κάθε βρόχος στον χώρο να μπορεί να «σφιχτεί» σε ένα σημείο, τότε είναι τρισδιάστατη σφαίρα. Ένα ανάλογο αποτέλεσμα ήταν γνωστό για αρκετό καιρό σε μεγαλύτερες διαστάσεις.
Σχεδόν έναν αιώνα μετά από προσπάθειες μαθηματικών, ο Γκριγκόρι Πέρελμαν (Grigori Perelman) παρουσίασε μια απόδειξη της εικασίας σε τρεις δημοσιεύσεις οι οποίες έγιναν διαθέσιμες το 2002 και το 2003 στο arXiv. Η απόδειξη ήταν συνέχεια του προγράμματος του Ρίτσαρντ Χάμιλτον, χρησιμοποιώντας την ροή Ricci για να προσπαθήσει να λύσει το πρόβλημα. Ο Χάμιλτον αργότερα σύστησε μια παραλλαγή της τυπικής ροής Ricci, ονομαζόμενη ροή Ricci με επέμβαση για να αποκόψει συστηματικά όλες τις μοναδιαίες περιοχές καθώς παράγονται, με έναν ελεγχόμενο τρόπο, αλλά δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι αυτή η μέθοδος «συγκλίνει» στις τρεις διαστάσεις. Ο Πέλερμαν ολοκλήρωσε αυτό το κομμάτι της απόδειξης. Πολλές ομάδες μαθηματικών έχουν επαληθεύσει ότι η απόδειξη του Πέλερμαν είναι σωστή.
Η εικασία του Πουανκαρέ, πριν αποδειχθεί, ήταν ένα από τα πιο σημαντικά ανοιχτά προβλήματα στην τοπολογία.
Υπόθεση Ρίμαν
Στα μαθηματικά, η υπόθεση Ρίμαν, προτάθηκε από τον Μπέρναρντ Ρίμαν, είναι μια εικασία σύμφωνα με την οποία οι μη τετριμμένες ρίζες της συνάρτησης ζήτα έχουν όλες πραγματικό μέρος 1/2. Η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται επίσης για κάποια ανάλογα στενά συνδεδεμένα θέματα, όπως η υπόθεση Ρίμαν για καμπύλες πάνω σε πεπερασμένα σώματα.
Η υπόθεση Ρίμαν συνεπάγεται αποτελέσματα που σχετίζονται με την κατανομή των πρώτων αριθμών. Μαζί με κατάλληλες γενικεύσεις, κάποιοι μαθηματικοί θεωρούν ότι είναι το πιο σημαντικό άλυτο πρόβλημα στα καθαρά μαθηματικά. Η υπόθεση Ρίμαν, μαζί με την εικασία του Γκόλντμπαχ, είναι κομμάτι του όγδοου προβλήματος του Χίλμπερτ στην λίστα του Ντάβιντ Χίλμπερτ (David Hilbert) με τα 23 προβλήματα του Χίλμπερτ. Επίσης είναι και ένα από τα Millenium Prize Problems του Ινστιτούτου Μαθηματικών Κλέι.
Πρόβλημα P=NP
Το πρόβλημα P=NP είναι ένα μεγάλο άλυτο πρόβλημα στην επιστήμη των υπολογιστών. Άτυπα, ρωτάει αν κάθε πρόβλημα του οποίου η λύση μπορεί γρήγορα να επαληθευτεί από έναν υπολογιστή, αν επίσης μπορεί και να λυθεί από έναν υπολογιστή. Κοινώς εικάζεται ότι η απάντηση είναι όχι. Ουσιαστικά αναφέρθηκε το 1956 σε ένα γράμμα που γράφτηκε από τον Κουρτ Γκέντελ (Kurt Gödel) προς τον Τζον φον Νόιμαν (John von Neumann). Ο Γκέντελ ρώτησε αν ένα συγκεκριμένο πρόβλημα που είναι NP-πλήρες μπορεί να λυθεί σε πολυωνυμικό χρόνο. Η ακριβής δήλωση του προβλήματος P=NP παρουσιάστηκε το 1971 από τον Στίβεν Κουκ στη δημοσίευσή του "The complexity of theorem proving procedures" και θεωρείται από πολλούς πως είναι το πιο σημαντικό ανοιχτό πρόβλημα στον κλάδο. Είναι ένα από τα εφτά Millennium Prize Problems που επιλέχτηκαν από το Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay το οποίο προσφέρει ένα βραβείο $1,000,000 για την πρώτη σωστή λύση του.
Απόδειξη
Αντίθετα, ένα θεώρημα θεωρείται αποδεδειγμένο μόνο όταν έχει δειχθεί ότι είναι λογικά αδύνατο να μην ισχύει. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι γι'αυτό το σκοπό (βλ. Μαθηματική απόδειξη για λεπτομέρειες).
Μια μέθοδος απόδειξης, χρήσιμη όταν υπάρχει μόνο ένα πεπερασμένο πλήθος περιπτώσεων που μπορούν να οδηγήσουν σε αντιπαραδείγματα, είναι γνωστή ως "ωμή βία" (brute force). Με αυτή την προσέγγιση, όλες οι πιθανές περιπτώσεις λαμβάνονται υπόψιν και αποδεικνύεται ότι δεν παράγουν αντιπαραδείγματα. Κάποιες φορές το πλήθος των περιπτώσεων είναι αρκετά μεγάλο, επομένως η μέθοδος της ωμής βίας μπορεί να χρειαστεί για πρακτικούς λόγους την χρήση ενός αλγόριθμου με υπολογιστή για να ελεγχθούν όλες οι περιπτώσεις. Η εγκυρότητα των αποδείξεων με τη χρήση ωμής βίας του θεωρήματος των τεσσάρων χρωμάτων με υπολογιστή (1976, 1997) αρχικά αμφισβητήθηκε, αλλά στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε το 2005 από λογισμικό απόδειξης θεωρημάτων.
Όταν μια εικασία έχει αποδειχθεί, τότε δεν είναι πλέον εικασία αλλά είναι θεώρημα. Πολλά σημαντικά θεωρήματα αρχικά ήταν εικασίες, όπως το θεώρημα Γεωμετρικοποίησης (το οποίο έλυσε την εικασία του Πουανκαρέ), το τελευταίο θεώρημα του Φερμά και άλλα.
Μη αποφάνσιμες εικασίες
Σε αυτή την περίπτωση, αν μια απόδειξη χρησιμοποιεί αυτή τη δήλωση, οι ερευνητές συχνά θα αναζητούν μια νέα απόδειξη που δεν απαιτεί την υπόθεση (με τον ίδιο τρόπο κατά τον οποίο είναι επιθυμητό οι προτάσεις στην Ευκλείδεια γεωμετρία να μπορούν να αποδειχθούν χρησιμοποιώντας μόνο τα αξιώματα της ουδέτερης γεωμετρίας, δηλαδή χωρίς το αξίωμα των παραλλήλων). Μία σημαντική εξαίρεση σε αυτό, στην πράξη, είναι το αξίωμα της επιλογής. Εκτός αν μελετάται το συγκεκριμένο αξίωμα, η πλειονότητα των ερευνητών συνήθως δεν ανησυχεί αν το αποτέλεσμα απαιτεί το αξίωμα της επιλογής.
Υποθετικές Αποδείξεις
Μερικές φορές μία εικασία καλείται υπόθεση όταν χρησιμοποιείται συχνά και επανειλημμένα ως τεκμήριο σε αποδείξεις άλλων αποτελεσμάτων. Για παράδειγμα, η Υπόθεση Ρίμαν είναι μία εικασία της Θεωρία αριθμών και ότι (μεταξύ άλλων) κάνει προβλέψεις σχετικά με την κατανομή των Πρώτων αριθμών. Μερικοί αριθμοθεωρητικοί υποστηρίζουν ότι η υπόθεση του Ρίμαν είναι αληθής. Εν αναμονή της τελικής απόδειξής της, ορισμένοι έχουν προχωρήσει στην ανάπτυξη περαιτέρω αποδείξεων οι οποίες εξαρτώνται από την αλήθεια αυτής της εικασίας. Αυτές καλούνται υπό όρους αποδείξεις: οι εικασίες υποτίθεται εμφανίζονται στις υποθέσεις του θεωρήματος, προς το παρόν. Αυτές οι "αποδείξεις", ωστόσο, θα καταρρεύσουν, αν αποδεικνυόταν ότι η υπόθεση ήταν ψευδής, έτσι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την εξακρίβωση της αλήθειας ή του ψεύδους εικασιών του τύπου αυτού.
Στις άλλες επιστήμες
Ο Καρλ Πόπερ (Karl Popper) ήταν πρωτοπόρος στη χρήση του όρου "εικασία" στη Φιλοσοφία της επιστήμης. Η εικασία σχετίζεται με την υπόθεση, η οποία στην επιστήμη υπονοεί μια ελέγξιμη υπόθεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Νοβελλάρα
Η Νοβελλάρα (ιταλικά: Novellara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Κομάντα και Δράκοι
Το Κομάντα και Δράκοι είναι μια ελληνική σειρά μυστηρίου επιστημονικής φαντασίας που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel τη σεζόν 2021-2022.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου με σκοπό να ολοκληρωθεί σε έναν κύκλο με 13 επεισόδια.
Η σειρά έχει λάβει πολύ καλές κριτικές, με τους περισσότερους να κάνουν λόγο για μια πρωτότυπη και ποιοτική παραγωγή αντίστοιχη του Netflix.
Υπόθεση
Ένα καλοκαίρι, ο μικρός Γιώργος και η οικογένεια του μετακομίζουν στην Κρήτη προσπαθώντας να ξεπεράσουν τον θάνατο της μητέρας τους. Το συμβάν αυτό έχει στοιχίσει στον Γιώργο, ο οποίος έπειτα την μετακόμιση στο Καλοχώρι, έχει παράξενους εφιάλτες και οράματα ενώ τα πιο τρελά του όνειρα βγαίνουν αληθινά. Γίνεται αμέσως μέλος μιας παρέας ντόπιων παιδιών, τα λεγόμενα «Κομάντα».
Επισκόπηση Σειράς
Η σειρά έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου στις 22:30 και έκτοτε προβάλλεται κάθε Κυριακή την ίδια ώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Ποβίλιο
Το Ποβίλιο (ιταλικά: Poviglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Εντολή του Ουρανού
Η συνέχιση της κατοχής της Εντολής του Ουρανού από τον Υιό του Ουρανού (βλ. Αυτοκράτορας) ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τις πράξεις του. Αν ο αυτοκράτορας έκανε έκλυτη ζωή ή εξουσίαζε τυραννικά, τότε σύμφωνα με τις αξίες του Κομφουκιανισμού, της θρησκείας πάνω στην οποία στηριζόταν η Εντολή του Ουρανού, προβλεπόταν πως ο αυτοκράτορας θα έπρεπε να σταματήσει να κυβερνά. Μάλιστα, έδινε το δικαίωμα στους υπηκόους του να εξεγερθούν αν χρειαστεί. Στο τέλος της θητείας του ο Αυτοκράτορας παρέδιδε τον τίτλο της Εντολής του Ουρανού στο διάδοχο του. Στην Ευρώπη υπήρχε επίσης μια παρόμοια επικύρωση ως προς το δικαίωμα των βασιλέων να κυβερνούν στα κράτη με απόλυτη μοναρχία, η οποία οριζόταν ως θεϊκή εντολή (ελέω Θεού βασιλεία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας
Αναπαραγωγέας αλληλουχίας (Σήκουενσερ)
Ο σήκουενσερ ή αλλιώς αναπαραγωγέας ακολουθιών ήχου είναι μια συσκευή ή λογισμικό εφαρμογών που μπορεί να καταγράφει, να επεξεργάζεται ή να αναπαράγει μουσική, χειριζόμενος πληροφορίες για τον  τόνο και την απόδοσή του σε διάφορες μορφές, συνήθως θύρα C/V, MIDI ή Open Sound Control OSC) και ενδεχομένως δεδομένα ελέγχου για τον ήχο και τον αυτοματισμό για DAW και plug-ins.
Σύγχρονα Sequencer
Η εμφάνιση της ψηφιακής διασύνδεσης μουσικών οργάνων (MIDI) και του οικιακού υπολογιστή Atari ST στη δεκαετία του '80 έδωσε στους προγραμματιστές την ευκαιρία να σχεδιάσουν λογισμικό που θα μπορούσε να καταγράψει και να αναπαράγει πιο εύκολα τις ακολουθίες σημειώσεων που παίζουν ή προγραμματίζει ένας μουσικός. Το λογισμικό αυτό βελτιώθηκε επίσης στην ποιότητα των προηγουμένων ακολουθιακών μηχανισμών που έτειναν να χρησιμοποιούν είναι μηχανικούς ήχους και ήταν σε θέση να αναπαράγουν μόνο νότες με μία μόνο χρονική αξία. Οι ψηφιακοί αναπαραγωγείς ακολουθιών επέτρεψαν στους μουσικούς να προγραμματίσουν παραστάσεις που ήταν πιο εκφραστικές και πιο ανθρώπινες. Αυτοί οι καινούριοι αναπαραγωγείς ακολουθιών μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο των εξωτερικών συνθέτών, ιδιαίτερα  μονάδες ήχου σε ρακ, και δεν ήταν πλέον απαραίτητο για κάθε συνθέτη να έχει το δικό του ξεχωριστό πληκτρολόγιο.
Καθώς η τεχνολογία ωρίμασε, οι αναπαραγωγείς ακολουθιών απέκτησαν περισσότερα χαρακτηριστικά, όπως τη δυνατότητα εγγραφής πολυκάναλου ήχου. Οι αναπαραγωγεις ακολουθιών που χρησιμοποιούνται για εγγραφή ήχου ονομάζονται σταθμοί ψηφιακού ήχου (ή DAW).
Πολλοί σύγχρονοι sequencers μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο εικονικών εργαλείων με τη μορφή επιπρόσθετου λογισμικού. Αυτό επέτρεψε στους μουσικούς να αντικαταστήσουν ακριβάς και δυσκίνητα αυτόνομα συνθεσάιζερ με τα ισοδύναμα σε μορφή λογισμικού.
Σήμερα ο όρος "sequencer" χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει λογισμικό. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν συσκευές προσδιορισμού αλληλουχίας υλικού. Τα πληκτρολόγια για Workstation διαθέτουν τους δικούς τους ενσωματωμένους αναπαραγωγείς MIDI. Τα Drum Machine και μερικοί παλαιότεροι συνθέτες έχουν ενσωματωμένο το δικό τους step sequencer. Εξακολουθούν να υπάρχουν και αυτοτελείς συσκευές αλληλουχίας MIDI υλικού, αν και η ζήτηση της αγοράς για αυτούς έχει μειωθεί σημαντικά εξαιτίας της μεγαλύτερης ποικιλίας χαρακτηριστικών των αντίστοιχων λογισμικών τους.
Είδη αναπαραγωγέων αλληλουχίας
Οι sequencers μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με χειρισμούς τύπων δεδομένων, όπως:
Το 1977, η Roland Corporation κυκλοφόρησε το MC-8 Microcomposer, που ονομάζεται επίσης συνθεσάιζερ μουσικής υπολογιστή από τον Roland. Ήταν ένας πρόωρος αυτόνομος μικροεπεξεργαστής, ψηφιακός CV / Gate sequencer, και πρώιμος πολυφωνικός sequencer. Εξοπλισμένο με ένα πληκτρολόγιο για να εισάγει νότες ως αριθμητικούς κωδικούς, 16 ΚΒ  μνήμη RAM για μέγιστο αριθμό 5200 νοτών (μεγάλη για την εποχή του) και μια λειτουργία πολυφωνίας που χορηγούσε  βιογραφικά πολλαπλών βημάτων σε μία μόνο πύλη. Ήταν ικανή πολυφωνία οκτώ καναλιών, επιτρέποντας τη δημιουργία πολυρυθμικών ακολουθιών. Το MC-8 είχε σημαντικό αντίκτυπο στη δημοφιλή ηλεκτρονική μουσική, καθώς το MC-8 και οι απόγονοί του (όπως ο μικροεπεξεργαστής Roland MC-4 ) επηρέασαν τη δημοφιλή παραγωγή ηλεκτρονικής μουσικής στη δεκαετία του 1970 και του 1980 περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη οικογένεια ακολουθών. Οι πρώτοι γνωστοί χρήστες του MC-8 ήταν η Yellow Magic Orchestra το 1978.
MIDI sequencers
Μόνο μετά την έλευση του MIDI οι υπολογιστές γενικής χρήσης άρχισαν να παίζουν τον ρόλο του σήκουενσερ. Μετά τη γενική υιοθέτηση του MIDI, αναπτύχθηκαν βασισμένοι σε υπολογιστή αλληλουχητές MIDI. Μεταγενέστερα μετατροπείς MIDI-to- CV / Gate χρησιμοποιήθηκαν για να μπορούν τα αναλογικά συνθεσάιζερ να ελέγχονται απο MIDI σήκουενσερ. Από όταν ξεκίνησε, το MIDI παρέμεινε το πρότυπο διεπαφής του μουσικού οργάνου μέχρι σήμερα.
Προσωπικοί υπολογιστές
Το 1978, ιαπωνικοί προσωπικοί υπολογιστές, όπως ο Hitachi Basic Master, εξοπλίστηκαν με τον μετατροπέα χαμηλής δειγματοληψίας D / A για να παράγουν ήχο που μπορεί να προγραμματιστεί με τη χρήση της γλώσσας MML ( Music Macro Language ). Χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή μουσικής παιχνιδιών chiptune.
Μόνο μετά την έλευση του MIDI, που εισήχθη στο κοινό το 1983, οι υπολογιστές γενικής χρήσης άρχισαν πραγματικά να διαδραματίζουν ρόλο αλληλουχίας λογισμικού. Οι προσωπικοί υπολογιστές της NEC, οι PC-88 και PC-98, πρόσθεσαν υποστήριξη για την αλληλούχιση MIDI με προγραμματισμό MML το 1982. Το 1983, τα υποσυστήματα Yamaha για το MSX παρουσίασαν δυνατότητες παραγωγής μουσικής, σύνθεσης FM σε πραγματικό χρόνο με αλληλούχιση ακολουθιών MIDI,  και γραφική διεπαφή χρήστη για τον  λογισμικό. Επίσης, το 1983, η ηχητική μονάδα CMU-800 της Roland Corporation εισήγαγε τη σύνθεση και την αλληλουχία μουσικής σε PC, Apple II, και Commodore 64.
Η διάδοση του MIDI σε προσωπικούς υπολογιστές γαλουχήθηκε από το Roland's MPU-401, που κυκλοφόρησε το 1984. Ήταν η πρώτη κάρτα ήχου PC εξοπλισμένη με MIDI, ικανή για αναπαραγωγή ήχου απο αλληλουχίες MIDI. Αφότου η Roland πούλησε μικροκυκλώματα ήχου MPU σε άλλους κατασκευαστές καρτών ήχου, καθιερώθηκε μια γενική διεπαφή MIDI για υπολογιστές. Μετά τη γενίκευση της υιοθέτησης του MIDI, αναπτύχθηκαν λογισμικά σχεδιασμού αλλουχιών MIDI σε υπολογιστές.
Το 1987, οι ψηφιακοί σήκουενσερ που ονομάζονται ιχνηλάτες αναπτύχθηκαν για να συνδιάσουν την χαμηλού κόστους ενσωμάτωση του ήχου δειγματοληψίας και του διαδραστικού ψηφιακού sequencer όπως φαίνεται στο Fairlight CMI II "Page R". Έγιναν δημοφιλείς στη δεκαετία του '80 και του '90 ως απλοί sequencers για τη δημιουργία μουσικής παιχνιδιών στον υπολογιστή και παραμένουν δημοφιλείς στη μουσική του demoscene και του chiptune. Χρησιμοποιούσαν δείγματα ήχου τα λεγόμενα mod γνωστοι σήμερα είναι ο ModPlug tracker και ο Renoise που χρησιμοποιούνται και σε λιγότερο ρέτρο μουσική απο καλλιτέχνες όπως ο Blue Stahli.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατάλογος εγγράφων που μοιράζονται μια παρόμοια θέματα με αυτό το άρθρο της Wikipedia:
Note: although this conference paper emphasized the "Ace Tone FR-1 Rhythm Ace", it is not a music sequencer nor first drum machine product.
Κατηγορία:Τεχνολογία παραγωγής ήχου Κατηγορία:Λογισμικό μουσικής Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Νομός Κασγκάρ
Ο Νομός Κασγκάρ ή Νομός Κάσι, επισήμως ονομάζεται ως Νομός Κάσγκαρ (απλοποιημένα κινέζικα: 喀什地区, παραδοσιακά κινέζικα: 喀什地區, πινγίν: Kāshí Dìqū, ουιγουρικά: قەشقەر ۋىلايىتى, Қәшқәр Вилайити, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Qeshqer Wilayiti, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: K̡əxk̡ər Vilayiti) βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Σιντζιάνγκ της Κίνας. Έχει έκταση 112.057 τ.χλμ. (43.265 τετραγωνικά μίλια) και πληθυσμό 3.979.321 κατοίκων και η πυκνότητα πληθυσμού ανέρχεται στα 35.5 άτομα ανά τ.χλμ., σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Η πρωτεύουσα του νομού είναι το Κασγκάρ με πληθυσμό 506.640 κατοίκων.
Εθνικές ομάδες στον Νομό Κασγκάρ
Ο πληθυσμός του Νομού Κασγκάρ ανέρχεται στα 3.979.321 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 35.5 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί του Σιντσιάνγκ
Αντρέα Στραματσόνι
Ο Αντρέα Στραματσόνι (ιταλικά: Andrea Stramaccioni,, γένν. 9 Ιανουαρίου 1976) είναι Ιταλός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής.
Τα πρώτα του βήματα στην προπονητική ήταν στις ομάδες νέων της Ρόμα και της Ίντερ, και ανέλαβε την πρώτη ομάδα της Ίντερ στις 26 Μαρτίου του 2012 αντικαθιστώντας τον Κλαούντιο Ρανιέρι. Την περίοδο 2015-τέλη 2016, ήταν προπονητής του Παναθηναϊκού. Είναι κάτοχος πτυχίου νομικής του πανεπιστημίου La Sapienza University της Ρώμης (απ. 2010).
Ποδοσφαιρική Καριέρα
Αγωνίστηκε ως Αμυντικός, αλλά η καριέρα του τελείωσε πρόωρα λόγο ενός σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο την σεζόν 1994–95 αγωνιζόμενος με την Μπολόνια.
Πρώτα χρόνια
Είναι απόφοιτος του τμήματος της νομικής του πανεπιστημίου La Sapienza University of Rome, το οποίο και είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ιταλίας. Μετά την απόσυρση από την εν ενεργό δράση, ο Στραματσόνι εργάστηκε ως προπονητής ομάδων νέων ερασιτεχνικών σωματίων της Ιταλίας. Σε ηλικία 25 ετών, κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της Ρώμης με την ομάδα νέων της Az Sport, το 2003 απέκτησε δίπλωμα προπονητικής για ομάδες νέων, στην συνέχεια προσελήφθει από την Romulea όπου και εργάστηκε έως το 2005.
Ομάδα Νέων Ρόμα
Το 2005, ο Στραματσόνη προσελήφθει ως προπονητής νέων στην Ρόμα, όπου και κατέκτησε δύο εγχώριους τίτλους, τον Giovanissimi Nazionali το 2007 και τον Allievi Nazionali το 2010. Στις 9 Μαΐου του 2009, ο Στραματσόνι απέκτησε το δίπλωμα προπονητικής UEFA Α το οποίο του επέτρεψε να εργάζεται ως πρώτος προπονητής σε ομάδες της Λέγκα Προ (τρίτη κατηγορία Ιταλίας) ή ως βοηθός προπονητή για ομάδες της Σέριε Α και Σέριε Β. Ο Στραματσόνι και ο Ρομπέρτο Σάμαντεν, διευθυντής ακαδημιών της Ίντερ, φοίτησαν μαζί σε αυτό το πρόγραμμα όπου και γνωρίστηκαν. Δύο χρόνια αργότερα ο Σάμαντεν προσέλαβε τον Στραματσόνι στην Ιντερ Πριμαβέρα η οποία είναι η ομάδα νέων Κ19 της Ίντερ.
Ίντερ Πριμαβέρα
Το καλοκαίρι του 2011 ο τότε προπονητής της Ιντερ Πριμαβέρα, Φάμπιο Πεα παραιτήθηκε για να αποδεχτεί την πρόταση για την θέση του προπονητή της Σασσουόλο, και ο Σάμαντεν προσέφερε στον Στραματσόνι την θέση του προπονητή της Ιντερ Πριμαβέρα, πρόταση η οποία έγινε αμέσως αποδεχτή. Ο Στραματσόνι κατέκτησε το πρωτάθλημα και το NextGen Series της περιόδου 2011–12 νικώντας στον τελικό τον Άγιαξ στα πέναλτι 5-3 (σκορ κανονικής διάρκειας 1-1).
Ιντερ
-
Ουντινέζε
-
Παναθηναϊκός
Στης 8 Νοεμβρίου του 2015, ο Στραματσόνι προσελήφθει πρώτος προπονητής του Παναθηναϊκού, υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας ενάμιση χρόνου, έως το τέλος της περιόδου 2016–17. Ωστόσο παραιτήθηκε λίγους μήνες πριν την εκπνοή του συμβολαίου του, μετά από τα κακά αποτελέσματα της ομάδας. Τον διαδέχθηκε ο Μαρίνος Ουζουνίδης.
Διακρίσεις
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Η μεγάλη ανατριχίλα (ταινία)
Η μεγάλη ανατριχία (αγγλικά: The Big Chill) είναι μια αμερικανική δραματική κωμωδία του 1983 σε σκηνοθεσία Λόρενς Κάσνταν, με πρωταγωνιστές τους Τομ Μπέρεντζερ, Γκλεν Κλόουζ, Τζεφ Γκόλντμπλουμ, Γουίλιαμ Χερτ, Κέβιν Κλάιν, Μαίρη Κέι Πλέις, Μεγκ Τίλι και Τζο Μπεθ Ουίλιαμς. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε μια ομάδα μπέιμπι μπούμερ που φοίτησαν στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και επανενώνονται 15 χρόνια αργότερα, όταν ο φίλος τους Άλεξ αυτοκτονεί. Ο Κέβιν Κόστνερ είχε επιλεγεί για τον ρόλο του Άλεξ, αλλά όλες οι σκηνές που έδειχναν το πρόσωπό του κόπηκαν στο μοντάζ. Η ταινία γυρίστηκε στο Μποφόρ της Νότιας Καρολίνας.
Το σάουντρακ της ταινίας περιλαμβάνει μουσική σόουλ, rhythm and blues και ποπ-ροκ από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, συμπεριλαμβανομένων κομματιών των Creedence Clearwater Revival, Αρίθα Φράνκλιν, Μάρβιν Γκέι, The Temptations, The Rolling Stones και Three Dog Night.
Η μεγάλη ανατριχίλα διασκευάστηκε για την τηλεόραση ως σειρά με τον τίτλο Hometown. Αργότερα, επηρέασε τις τηλεοπτικές σειρές Τριάντα και κάτι και A Million Little Things.
Πλοκή
Μετά την αυτοκτονία του Άλεξ Μάρσαλ, οι παλιοί συμφοιτητές του από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και στενοί φίλοι του παρευρίσκονται στην κηδεία του σε μια φυτεία στο Μπορόφ της Νότιας Καρολίνας. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, όλοι μένουν στο σπίτι των συμφοιτητών και και φίλων τους Σάρα και Χάρολντ Κούπερ.
Οι άλλοι φίλοι, Σαμ Γουέμπερ, ηθοποιός της τηλεόρασης, Μεγκ Τζόουνς, δικηγόρος ακινήτων, Μάικλ Γκολντ, δημοσιογράφος του περιοδικού People, Νικ Κάρλτον, πρώην ψυχολόγος του ραδιοφώνου, ένας ανίκανος βετεράνος του Πολέμου του Βιετνάμ, ο οποίος είναι μονίμως υπό την επήρεια ναρκωτικών, και η αποτυχημένη συγγραφέας Κάρεν Μπόουεν, με τον σύζυγό της, Ρίτσαρντ, στέλεχος διαφημιστικής εταιρείας. Παρούσα είναι και η Κλόε, η νεότερη κοπέλα του Άλεξ.
Ενώ κάνει τζόγκινγκ νωρίς το επόμενο πρωί, ο Χάρολντ αποκαλύπτει στον Νικ ότι μια μεγάλη εταιρεία πρόκειται να αγοράσει τη μικρή του επιχείρηση, κάτι που θα τον κάνει πλούσιο και θα τριπλασιάσει την αξία της μετοχής της εταιρείας του. Αναφέρει ότι το ίδιο είχε αποκαλύψει και στον Άλεξ, δίνοντάς του τη δυνατότητα να αγοράσει ακίνητο στην περιοχή. Ο Χάρολντ προτείνει στον Νικ να χρησιμοποιήσει την πληροφορία για να αλλάξει χώρο εργασίας. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, αποκαλύπτεται ότι η Σάρα και ο Άλεξ είχαν σύντομη σχέση πέντε χρόνια νωρίτερα, την οποία γνώριζαν όλοι οι φίλοι. Ο Νικ παρηγορεί τον Χάρολντ λέγοντας: "Δεν παντρεύτηκε τον Άλεξ". Ο Χάρολντ, η Σάρα και ο Άλεξ το ξεπέρασαν, αλλά η Σάρα αργότερα λέει στην Κάρεν ότι η φιλία της με τον Άλεξ πληγώθηκε λόγω της σχέσης τους.
Ο Ρίτσαρντ γυρίζει στο σπίτι την επόμενη μέρα, αλλά η Κάρεν μένει. Ο Χάρολντ, ο Νικ, ο Μάικλ και η Κλόε βγαίνουν έξω για να δουν το παλιό σπίτι που ανακαίνιζαν η Κλόε και ο Άλεξ. Εντωμεταξύ, η Μεγκ λέει στη Σάρα ότι έχει βαρεθεί τις αποτυχημένες σχέσεις και σκοπεύει να κάνει παιδί μόνη της. Πιστεύοντας ότι έχει ωορρηξία, σχεδιάζει να ζητήσει από τον Σαμ να γίνει ο πατέρας του παιδιού της. (Πλησιάζει πρώτα τον Νικ, και έτσι γίνεται η τελευταία που μαθαίνει για το τραυματισμό του στον πόλεμο.) Ο Μάικλ, που φλερτάρει συνεχώς την Κλόε, χρειάζεται επενδυτές για ένα νυχτερινό κέντρο στη Νέα Υόρκη. Στο δείπνο, η Σάρα δακρύζει και αναρωτιέται αν ο ένθερμος ιδεαλισμός της δεκαετίας του '60 ήταν «απλώς μόδα». Αργότερα το ίδιο βράδυ, η Μεγκ πλησιάζει τον Σαμ, αλλά εκείνος αρνείται, νιώθοντας ότι η πατρότητα είναι πολύ μεγάλη ευθύνη. Ο ίδιος έχει ένα παιδί από το οποίο είναι αποξενωμένος. Ο Νικ μοιράζεται τα ναρκωτικά του, με ποικίλα αποτελέσματα.
Στο ημίχρονο ενός αγώνα ποδοσφαίρου, ένας αστυνομικός της περιοχής συνοδεύει τον σκυθρωπό Νικ πίσω στο σπίτι, που έχει παραβιάσει το κόκκινο φανάρι και γίνεται επιθετικός όταν τον σταματήσει. Αναγνωρίζοντας τον Σαμ, ο αστυνομικός προσφέρεται να αποσύρει τις κατηγορίες εάν ο Σαμ μπει στην Porsche 911 του Νικ όπως κάνει ο ήρωας που υποδύεται ο ηθοποιός στην τηλεόραση. Ο Σαμ προσπαθεί και αποτυγχάνει έχοντας υποστεί ελαφρύ τραυματισμό. Ο Νικ εξοργίζει τον Χάρολντ κατηγορώντας τον ότι είναι φιλικός με τους αστυνομικούς. Ο Χάρολντ τιμωρεί τον Νικ, λέγοντάς του ότι είναι στο σπίτι του και η απερισκεψία του Νικ θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το όνομά του.
Η Κάρεν λέει στον έκπληκτο Σαμ ότι είναι ερωτευμένη μαζί του και θέλει να αφήσει τον Ρίτσαρντ. Αυτός της λέει ότι ο πρώτος του γάμος απέτυχε λόγω πλήξης και δεν θέλει να κάνει το ίδιο λάθος. Η Κάρεν φεύγει θυμωμένη.
Κουάττρο Καστέλλα
Το Κουάττρο Καστέλλα (ιταλικά: Quattro Castella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Η μεγάλη ανατριχίλα (ταινία)
Πλοκή
Η Μεγκ λέει στη Σάρα ότι ο Μάικλ είναι λάθος επιλογή. Η Σάρα παρατηρεί τη ζεστή τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ της μικρής κόρης της και της Μεγκ. Αργότερα, η ομάδα, μπερδεμένη με τον θάνατο του Άλεξ, μετανιώνει που έχασε επαφή μαζί του. Σε όλους εκτός από τον Σαμ, φαίνεται ότι ο Άλεξ αποσύρθηκε εσκεμμένα. Ο Νικ είναι ιδιαίτερα κυνικός και πικραμένος από τη ζωή, την αγάπη και τη φιλία. Η Κάρεν ακολουθεί τον Σαμ έξω για να τον ηρεμήσει και κάνουν σεξ. Η Σάρα τραβάει τον Χάρολντ στην άκρη και τον αγκαλιάζει, λέγοντάς του ότι έχει μια χάρη να του ζητήσει: «Είναι για τη Μεγκ». Η Μεγκ πηγαίνει στον Χάρολντ. κάνουν έρωτα, τρυφερά. Η Κλόε ζητά από τον Νικ να περάσει τη νύχτα μαζί της στο δωμάτιο που μοιραζόταν με τον Άλεξ.
Κουάττρο Καστέλλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Η μεγάλη ανατριχίλα (ταινία)
Πλοκή
Το επόμενο πρωί, ο Χάρολντ ανακοινώνει ότι ο Νικ και η Κλόε θα μείνουν και θα ανακαινίσουν το παλιό σπίτι. Η Κάρεν ετοιμάζει βαλίτσες για να επιστρέψει στον Ρίτσαρντ. Ο Μάικλ παραιτείται από τα σχέδιά του να ανοίξει νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Ο Νικ δείχνει σε όλους τι βρήκε στα χαρτιά του Άλεξ: μια παλιά στήλη που είχε γράψει ο Μάικλ για τον Άλεξ όταν απέρριψε μια καλή υποτροφία. Καθώς οι φίλοι ετοιμάζονται να φύγουν, ο Μάικλ αστειευόμενος λέει στους Κούπερ ότι έκαναν μυστική ψηφοφορία και αποφάσισαν να μη φύγουν ποτέ.
Παραγωγή
Ο Λόρενς Κάσνταν και η Μπάρμπαρα Μπένεντεκ άρχισαν να γράφουν τη Μεγάλη ανατριχίλα τον Σεπτέμβριο του 1980. Έγραψαν το σενάριο ως μια ημιαυτοβιογραφική ιστορία εμπνευσμένη από τον αισιόδοξο πολιτικό τους ακτιβισμό ενώ φοιτούσαν στο πανεπιστήμιο τη δεκαετία του 1960 και στη συνέχεια την απογοήτευσή τους για την κοινωνία τη δεκαετία του 1970. Έγραφαν το σενάριο ενώ ο Κάσνταν σκηνοθετούσε την Έξαψη και πολλά μέλη του καστ αυτής της ταινίας συμφώνησαν να εμφανιστούν στη Μεγάλη ανατριχίλα αν ολοκληρωνόταν.
Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ στις 24 Μαρτίου 1984.
Κριτικές
Στο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 69% με βάση κριτικές 39 κριτικών, με μέση βαθμολογία 6,2/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου λέει «Η μεγάλη ανατριχίλα αποτυπώνει το αυξανόμενο ενθουσιασμό μιας γενιάς με ένα καταπληκτικό καστ, μια χούφτα οξυδερκείς ιδέες και ένα από τα καλύτερα σάουντρακ της δεκαετίας». Στο Metacritic, η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 61 στα 100 με βάση κριτικές 12 κριτικών, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές".
Εκείνη την εποχή, ο Ρίτσαρντ Κορλίς του Time περιέγραψε τη Μεγάλη ανατριχίλα ως μια «αστεία και άγρια έξυπνη ταινία».
Ο Βίνσεντ Κάνμπι της εφημερίδας New York Times έγραψε ότι η ταινία ήταν μια «πολύ ολοκληρωμένη, σοβαρή κωμωδία» και μια «ασυνήθιστα καλή επιλογή για να ανοίξει το φετινό [Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης]».
Διακρίσεις
Η μεγάλη ανατριχίλα κέρδισε δύο σημαντικά βραβεία:
Η ταινία ήταν υποψήφια για τρία Όσκαρ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Λευκή του Λάνκαστερ, βαρόνη των Γουέικ του Λίντελ
Η Λευκή του Λάνκαστερ, βαρόνη των Γουέικ του Λίντελ (1305 - 1380) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ και της συζύγου του Ματθίλδης Τσάουορθ, δισέγγονη μέσω πατέρα του βασιλιά Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Η Λευκή πήρε το όνομα από την γιαγιά της Λευκή του Αρτουά που κυβέρνησε την Ναβάρρα σαν αντιβασίλισσα. Η Λευκή παντρεύτηκε λίγο πριν τις 9 Οκτωβρίου 1319 τον Τόμας Γουέι, βαρόνο των Γουέικ του Λίντελ που ήταν υπό την κηδεμονία του πατέρα της, ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Ο επίσκοπος του Έλυ έκαψε μερικά σπίτια της μετά τον θάνατο του συζύγου της και η Λευκή ανέλαβε νομικές διαδικασίες εναντίον του. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας του ζήτησε να συμμορφωθεί αλλά εκείνος σκότωσε τον υπηρέτη της Γουίλιαμ Χολμ, ο βασιλιάς έκανε κατάσχεση της περιουσίας του και ο επίσκοπος αναγκάστηκε να ζητήσει συγχώρεση. Όταν πέθανε ο αδελφός της Ερρίκος, δούκας του Λάνκαστερ η Λευκή ήταν μια από τις κληρονόμους του. Τον Απρίλιο 1372 ανέλαβε την κηδεμονία στα αδέλφια Τζων Μάουμπραι, 1ο κόμη του Νότιγχαμ και Τόμας Μάουμπραι, 1ο δούκα του Νόρφολκ που ήταν εγγόνια της αδελφής της Ιωάννας του Λάνκαστερ. Έζησε μέχρι και τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Ρετζόλο
Το Ρετζόλο (ιταλικά: Reggiolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Φιλελευθερισμός στην Κύπρο
Αυτό το άρθρο παρέχει μια επισκόπηση του φιλελευθερισμού στην Κύπρο. Περιορίζεται σε φιλελεύθερα κόμματα με ουσιαστική υποστήριξη, η οποία αποδεικνύεται από το ότι είχε τουλάχιστον ιστορικά μια εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο. Το σύμβολο ⇒ υποδηλώνει ένα άλλο κόμμα αυτής της ιδεολογίας.
Κύρια κόμματα
Το Πρώτο Κόμμα Φιλελευθέρων που διαμορφώθηκε στην Κύπρο ήταν το Κόμμα Φιλελευθέρων από τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών της Κύπρου Νίκο Ρολάνδη ο οποίος υπηρέτησε στη θέση αυτή σε δύο κυβερνήσεις. Ο Ρολάνδης εξελέγη πρόεδρος της Φιλελεύθερης Διεθνούς το 1993. Το Φιλελεύθερο Κόμμα συγχωνεύτηκε με το ΔΗΣΥ το 1998
Φιλελεύθεροι ηγέτες
Κατηγορία:Πολιτική της Κύπρου
Κομητεία Ουλουγκτσάτ
Η Κομητεία Γουτσία (Ουλουγκτσάτ) ή Κομητεία Ούλουγκτσατ (Κιργιζικά: ۇلۇۇچات وودانى/Улуучат ооданы, Ουιγουρικά: ئۇلۇغچات ناھىيىسى, Улуғчат Наһийиси‎, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Ulughchat Nahiyisi, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: Uluƣqat Nah̡iyisi) είναι κομητεία στην Αυτόνομη Ουιγουρική Περιφέρεια του Σιντσιάνγκ και βρίσκεται υπό τη διαχείριση του Αυτόνομου Κιργιζικού Νομού Κιζίλσου. Η κομητεία καταλαμβάνει έκταση 18.758 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κομητεία είχε πληθυσμό 40.000 κατοίκων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κομητείες του Σιντσιάνγκ
Άγιος Γεώργιος Μεσσηνίας
Ως Άγιος Γεώργιος είναι γνωστά τα εξής χωριά στην Μεσσηνία:
Ντέβεντερ
Το Ντέβεντερ (ολλανδικά: Deventer ) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Οφεράισσελ της Ολλανδίας. Η πόλη του 2020 είχε 100.913 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη στην ανατολική όχθη του ποταμού Άισσελ, στην συμβολή του με τον Σχίπμπεεκ.
Ιστορικά στοιχεία
Το Ντέβεντερ είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Ολλανδίας. Το μέρος αναφέρεται ήδη σε πηγές του 9ου αιώνα της Επισκοπής της Ουτρέχτης. Σε ένα χάρτη του 877 μ.Χ. αναφέρεται το Daventre portu (το λιμάνι του Ντέβεντερ). Το 952 μ.Χ., το Ντέβεντερ αναφέρεται ως πόλη σε πιστοποιητικό του βασιλιά Όθωνα Α΄. Αφού ο τόπος είχε αποκτήσει όλο και περισσότερα δικαιώματα και προνόμια με την πάροδο του χρόνου, έλαβε τα δημοτικά εδάφη από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Ε' το 1123. Αυτή θεωρείται από τους ιστορικούς ως η στιγμή που ο Ντέβεντερ απέκτησε δικαιώματα πόλης.
Η πόλη αποτελούσε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Στην πόλη γεννήθηκε το 1340 ο Χερτ Χρόοτ, ο οποίος εγκαθίδρυσε στην πόλη την αδελφότητα κοινής ζωής (Fratres Vitae Communis), μια καθολική αδελφότητα. Στην πόλη λειτουργούσε λατινική σχολή, στην οποία σπούδασε ο Έρασμος. Το 1528 έγινε γυμνάσιο. Η εμπορική δραστηριότητα στην πόλη μειώθηκε τον 16ο-17ο αιώνα εξαιτίας των εμπορικών και θρησκευτικών πολέμων. To 1672 η πόλη παραδόθηκε στον γαλλο-γερμανικό στρατό, κατά τη διάρκεια του Γαλλο-ολλανδικού πολέμου, ύστερα από σύντομη πολιορκία. Τον 19ο αιώνα η πόλη έγινε βιομηχανικό κέντρο, με σιδηρουργίες, ταπητουργίες και υφαντουργίες. Η πόλη βομβαρδίστηκε το 1944 και το 1945, καθώς σε αυτό βρισκόταν σημαντική σιδηροδρομική γέφυρα που ένωνε το Άμστερνταμ με τις γερμανικές πόλεις. Στον τελευταίο βομβαρδισμό φωτιά ξέσπασε σε αποθήκη η οποία επεκτάθηκε στο διπλανό γηροκομείο. Οι Γερμανοί κατακτητές άφησαν τους πυροσβέστες να σβήσουν μόνο την αποθήκη, με αποτέλεσμα 20 ηλικιωμένοι να καούν.
Αξιοθέατα
Υπάρχουν τρεις εκκλησίες ιδιαίτερου ενδιαφέροντος: η Μεγάλη Εκκλησία (Groote Kerk), αφιερωμένη στον Άγιο Λεβουίνο, η οποία χρονολογείται από το 1334, και καταλαμβάνει τη θέση μιας παλαιότερης κατασκευής από την οποία παραμένει η κρύπτη του 11ου αιώνα· η Ρωμαιοκαθολική Μπρούντερκερκ (Broederkerk) ή Εκκλησία των Αδελφών, που περιέχει μεταξύ των λειψάνων της τρία αρχαία ευαγγέλια που λέγεται ότι γράφτηκαν από τον Άγιο Λεβουίνο (Lebwin), τον Άγγλο απόστολο των Φριζίων και των Βεστφαλών (π. περ. 773)· και η Μπέρχκερκ (Bergkerk), καθαγιασμένη το 1206, η οποία έχει δύο υστερορωμανικούς πύργους. Το δημαρχείο (1693) περιέχει έναν αξιόλογο πίνακα του δημοτικού συμβουλίου του Τέρμπουργκ. Στην πλατεία Μπρινκ βρίσκεται το παλιό ζυγιστήριο (waag), που χτίστηκε το 1528, με μεγάλη εξωτερική σκάλα (1644). Το ζυγιστήριο σήμερα στεγάζει το μουσείο της πόλης του Ντέβεντερ.
Αδελφοποιήσεις
Το Ντέβεντερ έχει αδελφοποιηθεί με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Οφερέισελ Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ
Η Γερτρούδη, γερμ. Gertrude (π.1190/1205; - 30 Μαρτίου 1225) ήταν τροβαδούρος και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Λωρραίνης, μετά κόμισσα της Καμπανίας και τέλος κόμισσα του Ζάαρπρυκεν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη και κληρονόμος του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Μετς & του Ντάγκσμπουργκ (νυν Νταμπό Γαλλίας) και της Γερτρούδης των Τσέρινγκεν, κόρης του Χέρμαν Δ΄ μαργράβου του Μπάντεν. Το έτος γέννησής της 1205 αμφισβητείται, καθώς τότε η μητέρα της θα ήταν 52 ετών· πιο πιθανό είναι το π. 1190.
Διαδέχθηκε τον πατέρα της ως κόμισσα του Μετς & του Ντάγκσμπουργκ το 1212. Τότε είχε ήδη παντρευτεί τον Θεοβάλδο Α΄, που το επόμενο έτος έγινε δούκας της Λωρραίνης, σύμφωνα με τον ''βίο της Αγ. Οντιλίας της Αλσατίας''. Είχαν μνηστευτεί από το 1205, πιθανά όταν ακόμη αυτή ήταν νήπιο. Με τον γάμο της ο σύζυγός της ανέλαβε τη διοίκηση της κληρονομίας της, αυτός όμως απεβίωσε το 1220 χωρίς απογόνους. Τότε η Γερτρούδη παντρεύτηκε το 1220 τον Θεοβάλδο Δ΄ κόμη της Καμπανίας, έφηβο ακόμη, ενάντια στην επιθυμία του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας. Το 1222 ο σύζυγός της την αποκήρυξε ένεκα της συγγένειας (όπως αναφέρει ο Αλμπερίκ ντε Τρουά-Φονταίν) ή στειρότητας (κατά τον Ρισέ ντε Σενόν). Το 1224 παντρεύτηκε τον Σίμωνα Γ΄ κόμη του Σααρμπρύκεν-Λάινινγκεν, αλλά αυτή απεβίωσε το επόμενο έτος. Τάφηκε στο αββαείο του Στούρτσελμπορνν και ο Σίμων Γ΄ κληρονόμησε την κομητεία της.
Η Γερτρούδη είναι μάλλον η δούκισσα της Λωρραίνης, που συνέθεσε δύο λυρικά ποιήματα σε Παλαιά Γαλλικά. Το ένα, Λίγο πριν την ημέρα, έχει βρεθεί σε πολλές πηγές, όπου σε μερικές συνοδεύεται από μουσική σημειογραφία. Το άλλο βρίσκεται μόνο στο χειρόγραφο CH-BEsu MS 389, δίπλα στο Λίγο πριν την ημέρα.
Οικογένεια
Το 1220 η Γερτρούδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Θεοβάλδο Δ΄, τότε κόμη της Καμπανίας. Δεν απέκτησε τέκνα και το 1222 ο άνδρας της την αποκήρυξε, ακυρώνοντας τον γάμο. Έπειτα έγινε ο Θεοβάλδος Α΄ της Ναβάρρας.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Τσανγκτζί
Το Τσανγκτζί (κινέζικα: 昌吉, πινγίν: Chāngjí, Ουιγουρικά: سانجى, Санҗи, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Sanji) είναι πόλη νομαρχιακού επιπέδου η οποία βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα δυτικά του Ουρούμτσι, στο βόρειο Σιντζιάνγκ της Κίνας. Το Τσανγκτζί έχει πληθυσμό περίπου 390.000 κατοίκων. Είναι η έδρα του Αυτόνομου Νομού των Χούι Τσανγκτζί. Στη βορειοανατολική γωνία της σύγχρονης πόλης βρίσκονται τα τείχη και τα άλλα αρχαιολογικά ευρήματα της πόλης στην εποχή της δυναστείας Τανγκ, και συνήθως αποκαλείται ως Αρχαίο Τσανγκτζί.
Μια Ομοσπονδία Βιομηχανίας και Εμπορίου εδρεύει στο Τσανγκτζί. Μερικά από τα σημαντικά μέρη της οικονομίας της πόλης είναι η καλλιέργεια, η κτηνοτροφία και το πετρέλαιο. Το Τσανγκτζί είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Τσανγκτζί.
Μεταφορές
Το Τσανγκτζί εξυπηρετείται από τον Εθνικό Κινεζικό Αυτοκινητόδρομο 312, και από τους σιδηρόδρομους του Βόρειου Σιντζιάνγκ και Ουρούμτσι-Τζίνγκχε.
Ρόλο
Το Ρόλο (ιταλικά: Rolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Δυνατά
Το "Δυνατά" είναι ένα τραγούδι από τον δίσκο της Μένω εκτός του 1991. Η μουσική του γράφτηκε από τον Αμερικανοαρμένιο Άρα Ντινκτζιάν, οι στίχοι από τη Λίνα Νικολακοπούλου και η ερμηνεία είναι της Ελευθερίας Αρβανιτάκη ενώ συμμετέχει ο Άρτο Τανκμπογιασιγιάν με μη λεκτικό τραγούδι. Το κομμάτι συνδυάζει επιρροές από τη βαλκανική, την ελληνική και την αρμένικη μουσική με στοιχεία από την ηλεκτρονική μουσική. Αυτό το τραγούδι, μαζί με τον υπόλοιπο δίσκο Μένω εκτός, βελτίωσε την αναγνωρισιμότητα της Αρβανιτάκη στην Ελλάδα και εκτός Ελλάδας. Μια αξιοσημείωτη ερμηνεία του έγινε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 εν μέσω πυροτεχνημάτων και μετά το σβήσιμο της ολυμπιακής φλόγας.
Διασκευές
Το τραγούδι διασκευάστηκε με τον τίτλο «Δυνατά δυνατά» από το ελληνοσουηδικό ντουέτο Antique. Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1999 ως το δεύτερο σινγκλ από το πρώτο άλμπουμ τους με τίτλο Μέρα με τη μέρα. Έφτασε στο top 10 στη Ρουμανία, την Ιταλία και τη Σουηδία. Στην Ιταλία, αυτή η διασκευή κυκλοφόρησε στις 5 Δεκεμβρίου 1999.
Το 2007, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο διπλό σιντί της Αρβανιτάκη με τίτλο Δυνατά 1986-2007.
Γαλλικά
Μια γαλλική διασκευή του τραγουδιού ηχογραφήθηκε από τον Ντέμη Ρούσσο στο άλμπουμ Mon Ile του 1997 σε στίχους του Koraz.
Τουρκικά
Μια τουρκική διασκευή του τραγουδιού κυκλοφόρησε από τη Σεζέν Ακσού με τον τίτλο Sarışınım στο άλμπουμ της Sezen Aksu '88 του 1988.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Singles του 1999 Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Ρίο Σαλιτσέτο
Το Ρίο Σαλιτσέτο (ιταλικά: Rio Saliceto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Παύλος Τούτουζας
Ο Παύλος Τούτουζας (1935 - 2021) ήταν διακεκριμένος Έλληνας καρδιολόγος, ομότιμος καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας.
Υπήρξε ένας από τους καλύτερους Έλληνες καρδιολόγους και διακρίθηκε για το σημαντικό επιστημονικό, ακαδημαϊκό και κλινικό του έργο.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θήβα το 1935, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1953.
Σπουδές και σταδιοδρομία
Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1957. Εκπόνησε την ειδίκευσή του στην παθολογία και την καρδιολογία στην Πανεπιστημιακή Κλινική του Ιπποκράτειου Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών έως και το έτος 1963. Μετεκπαιδεύτηκε στο εξωτερικό στο National Heart Institute and Hammersmith Hospital του Λονδίνου μέχρι και το 1969.
Έλαβε το διδακτικό του δίπλωμα από το Παν/μιο Αθηνών το 1969. Κατέλαβε τον τίτλο του Επίκουρου Καθηγητή το 1972 και στη συνέχεια από τα έτη 1975 έως και 1984 εργάστηκε ως υποδιευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1984 εκλέχθηκε διευθντής αυτής.
Από το 1988 υπήρξε ενεργό και δραστήριο μέλος στην Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία. Την τακτική θέση του καθηγητή την απέκτησε το 1989. Υπήρξε μέλος πολλών επιτροπών και ιδρυμάτων της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Στα χρόνια της ενεργής του σταδιοδρομίας, μεταξύ άλλων, ο δρ. Π. Τούτουζας διετέλεσε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καρδιολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Λακσαντγουίπ
μικρογραφία|Θέση του Λακσαντγουίπ στο χάρτη της Ινδίας Το Λακσαντγουίπ (, Lakshadīb), παλαιότερα γνωστό ως Νήσοι Λακαντίβ, Μινικόι και Αμινιντίβι, είναι ομάδα νησιών στη Θάλασσα των Λακκαδίβων, 200 με 440 χιλιόμετρα από τη νοτιοδυτική ακτή της Ινδίας. Το αρχιπέλαγος είναι ομοσπονδιακό έδαφος που διοικείται από την Κυβέρνηση της Ινδίας. Ήταν επίσης γνωστά ως Νήσοι Λακκαδίβων, παρόλο που γεωγραφικά είναι μόνο το όνομα της κεντρικής υποομάδας της ομάδας. Το Λακσαντγουίπ προέρχεται από το Λακσαντγουίπα, που σημαίνει "εκατό χιλιάδες νησιά" στα σανσκριτικά. Τα νησιά αποτελούν τη μικρότερη ενωσιακή επικράτεια της Ινδίας: η συνολική επιφάνεια είναι μόλις 32 τ.χλμ. Η περιοχή λιμνοθάλασσας καλύπτει περίπου 4.200 τ.χλμ., η περιοχή χωρικών υδάτων περίπου 20.000 τ.χλμ. και η αποκλειστική οικονομική ζώνη 400.000 τ.χλμ.. Η περιοχή αποτελεί ενιαία Ινδική επαρχία με 10 υποδιαιρέσεις. Το Καβαράττι χρησιμεύει ως η πρωτεύουσα της Ενωσιακής Επικράτειας και η περιοχή εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κεράλα. Τα νησιά είναι τα βορειότερα της ομάδας νησιών Λακσαντγουίπ-Μαλδίβες-Τσάγκος, που είναι οι κορυφές μιας τεράστιας υποθαλάσσιας οροσειράς, την Κορυφογραμμή Τσάγκος-Λακκαδίβων.