cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λεωνίδας Μπόνης
Έργο
Το αρχιτεκτονικό έργο του Λεωνίδα Μπόνη χωρίζεται σε δύο περιόδους. Η πρώτη εκτείνεται από το 1928 μέχρι το 1940 και περιλαμβάνει τον κύριο όγκο της δουλειάς του αλλά και τα πιο σημαντικά του έργα, μερικά από τα οποία αποτέλεσαν έργα αναφοράς της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής. Η δεύτερη εκτείνεται από το 1949 μέχρι και το 1961 και χαρακτηρίζεται από έργα μικρότερης σημασίας, καθώς ο Μπόνης προσπαθεί να παρακολουθήσει τις μεταπολεμικές εξελίξεις.
Α΄ περίοδος (1928-1940)
Σε αυτή διακρίνονται δύο επιμέρους φάσεις, η παραγωγικότατη περίοδος των ετών 1928-1937, που ταυτίζεται χρονικά με τη συνεργασία του με το Β. Κασσάνδρα και τον οργασμό ανοικοδόμησης της πρωτεύουσας, και η τελευταία διετία του Μεσοπολέμου 1938-1940, οπότε και ο Μπόνης επηρεάζεται από το γενικότερο συντηρητισμό. Τα έργα της πρώτης φάσης τεκμηριώνουν το ρόλο του στον τυπολογικό και μορφολογικό εκσυγχρονισμό του κτιρίου γραφείων-καταστημάτων-ψυχαγωγίας. Επίσης, φανερώνουν την έντονη επιρροή της E.N.S.B.A. τόσο στο ύφος όσο και στις βασικές συνθετικές αρχές του. Πιο συγκεκριμένα, οι παραδοσιακές αρχές σύνθεσης της Σχολής του Παρισιού που ακολουθεί είναι η διαύγεια στην έκφραση της κεντρικής ιδέας του αρχιτεκτονήματος – του parti –, η προσεκτικότατη μελέτη και επιδέξια σύνθεση των κατόψεων για να συνδυαστεί η λειτουργικότητα με την ευρυχωρία και την αισθητική, η ιδιαίτερη σημασία στον αερισμό και φυσικό φωτισμό των χώρων με τη δημιουργία εσωτερικών αυλών και φωταγωγών και τέλος, η ανθρωπομετρική διάπλαση των όψεων, σύμφωνη με τον κλασικισμό, με βάση, κορμό και στέψη. Γενικότερα, τα έργα του εκφράζουν την κοινή προσέγγιση των γαλλοσπουδασμένων αρχιτεκτόνων ως προς την αστική αρχιτεκτονική, που χαρακτηρίζεται από διακοσμητική καλαισθησία, αγάπη για τα πολυτελή υλικά και τα εκλεπτυσμένα χρώματα, συγκρατημένη νεωτερικότητα και επιβλητικό, μνημειώδες ύφος.
Συμμετοχές σε διαγωνισμούς- σημαντικότερα έργα
Ασχολήθηκε κυρίως με μεγάλης κλίμακας ιδιωτικά κτίρια γραφείων, καταστημάτων, θεαμάτων και πολλαπλών χρήσεων καθώς και με διαγωνισμούς για δημόσια κτίρια στο κέντρο της πρωτεύουσας. Τα σημαντικότερα ήταν: Το έργο αυτό φανερώνει όσο κανένα άλλο την προσπάθεια του αρχιτέκτονα για δημιουργική προσαρμογή του μορφολογικού κώδικα της Παρισινής Σχολής στα αθηναϊκά δεδομένα. Οι όψεις συνδυάζουν την αυστηρότητα του αφαιρετικού κλασικισμού (γιγάντιες παραστάδες) με την πολυχρωμία και τα πολυτελή υλικά (ορθομαρμαρώσεις, μωσαϊκά) του Art Deco. Οι δε εσωτερικοί χώροι – κινηματοθέατρο Παλλάς, χορευτικό κέντρο Μαξίμ, ζαχαροπλαστεία Zonar’s και Floca –διακρίνονται για τον επιτυχημένο χειρισμό του διακοσμητικού κώδικα της Αrt Deco. Αυτό ήταν το πρώτο συστηματικό κέντρο θεαμάτων στην Αθήνα. Πέρασε στη διεθνή βιβλιογραφία χάρη στην ευρηματική προσαρμογή του γαλλικού τύπου των επάλληλων αιθουσών (θέατρο Ηλυσίων Πεδίων, 1913, Auguste Perret) σε ένα πολύ στενομέτωπο οικόπεδο. Κατασκευάστηκε από οπλισμένο σκυρόδεμα σύμφωνα με όλους τους κανόνες της σύγχρονης τεχνολογίας. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε, βέβαια, η ενεργή συμμετοχή του εργοδότη στις αποφάσεις για τη διαμόρφωση τόσο της εσωτερικής διακόσμησης όσο και της πρωτόγνωρης για τα αθηναϊκά δεδομένα γυάλινης πρόσοψης αμερικανικού τύπου, που κατά πάσα πιθανότητα δεν έβρισκε σύμφωνους τους αρχιτέκτονες.
Η ενασχόλησή του με την κατοικία ήταν περιορισμένη. Είναι γνωστές δύο μονοκατοικίες του στην Άνδρο, η έπαυλη Καμπάνη και η κεραμοσκεπής έπαυλη Κυδωνιέως (π. 1937).
Αν και πολλές οι πολυκατοικίες του Μπόνη στη μεσοπολεμική Αθήνα, με τη βαριά και αυστηρή τους γραμμή, υστερούν έναντι εκείνων άλλων συναδέλφων του, που ασχολήθηκαν συστηματικότερα με το θέμα. Ξεχωρίζουν οι εξής τέσσερις:
Β΄ περίοδος (1949-1961)
Μετακατοχικά το έργο των συνεταίρων Μπόνη-Λαζαρίδη, αν και αφορά ευάριθμα κτίρια γραφείων, πολυκατοικίες και μονοκατοικίες, ανακαινίσεις και ανεκτέλεστες μελέτες, δεν έχει την πνοή του προπολεμικού τους έργου. Χαρακτηρίζεται από συντηρητισμό, άλλοτε στην προσπάθεια ανανέωσης του Art Deco και του μοντέρνου κλασικισμού του ΄30 και άλλοτε σε συμφωνία με τις τάσεις του ΄50, στις οποίες υπερέχουν οι νεότεροι συνάδελφοί τους.
Πηγές
Ελένη Φεσσά - Εμμανουήλ, Εμμανουήλ Β. Μαρμαράς, 12 Έλληνες αρχιτέκτονες του μεσοπολέμου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2005
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Λέμφωμα
Ως λέμφωμα χαρακτηρίζεται ο όγκος ο οποίος προέρχεται από λεμφοκύτταρα. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει μόνο κακοήθη νοσήματα και όχι όλους τους όγκους. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διογκωμένους λεμφαδένες οι οποίοι συνήθως δεν είναι επώδυνοι, πυρετό, εφιδρώσεις, φαγούρα, απώλεια βάρους και αίσθημα κόπωσης. Οι εφιδρώσεις είναι πιο κοινές τη νύχτα.
Τα λεμφώματα συνήθως χωρίζονται σε λεμφώματα Hodgkin και non Hodgkin (μη-Χότζκιν, δηλαδή όλα τα υπόλοιπα), με τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας να περιλαμβάνει σε αυτά επίσης το πολλαπλό μυέλωμα. Τα λεμφώματα μη-Χότζκιν αποτελούν το 90% των λεμφωμάτων και περιλαμβάνουν πολλούς διαφορετικούς τύπους λεμφωμάτων. Τα λεμφώματα ανήκουν σε μια ευρύτερη κατηγορία νεοπλασμάτων η οποία ονομάζεται όγκοι των αιμοποιητικών και λεμφικών ιστών.
Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη Χότζκιν λεμφώματος είναι η λοίμωξη από τον ιό Έπτσταϊν-Μπαρ και το θετικό οικογενειακό ιστορικό. Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη μη-Χοτζκιν λεμφώματος είναι μεταξύ άλλων οι αυτοάνοσες ασθένειες, το AIDS, η ανοσοκατασταλτική θεραπεία, η αυξημένη ηλικία, η έκθεση σε κάποια εντομοκτόνα και η δίαιτα υψηλή σε λιπαρά και κρέατα. Συνήθως διαγνώσκονται σε εξέταση αίματος, ούρων ή μυελού των οστών, ενώ η βιοψία λεμφαδένα μπορεί να είναι χρήσιμη. Επίσης μπορούν να γίνουν εξετάσεις για να βρεθούν πιθανές μεταστάσεις.
Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ένα συνδυασμό χημειοθεραπείας, ακτινοθεραπείας, στοχευμένης θεραπείας και χειρουργικής επέμβασης. Κάποιοι τύποι μπορούν να θεραπευτούν. Η συνολική πενταετής επιβίωση στις Ηνωμενες Πολιτείες είναι 85% για το Χότζκιν και 69% για το μη-Χότζκιν λέμφωμα. Το 2012 αναπτύχθηκε λέμφωμα σε 566.000 ανθρώπους, ενώ προκάλεσε 305.000 θανάτους, οι οποίοι αποτελούν το 3-4% των θανάτων από καρκίνο, κατατάσσοντας τα λέμφωμα ως την 7η πιο θανατηφόρα κατηγορία καρκίνων. Στα παιδιά είναι η τρίτη πιο κοινή μορφή καρκίνου. Είναι πιο κοινά στον αναπτυγμένο παρά στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παθήσεις του αίματος Κατηγορία:Καρκίνος Κατηγορία:Λεμφικό σύστημα Κατηγορία:Λέμφωμα Κατηγορία:Παιδιατρική
Νήσοι Βολκάνο
Οι Νήσοι Βολκάνο, ή Ηφαίστεια νησιά, (火山列島) αποτελούν μια μικρή ομάδα νήσων που βρίσκονται στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό μεταξύ των νήσων Μπόνιν και των Μαριάνων νήσων, στο αρχιπέλαγος της Ιαπωνίας.
Θέση
Διοικητικά υπάγονται στη μητροπολιτική περιοχή του Τόκιο. Πρόκειται για τρεις ηφαιστειακές νήσους, θεωρούμενα ενεργά ηφαίστεια, σε διάταξη από Β. προς Ν. με τα ακόλουθα ονόματα και γενικότερα χαρακτηριστικά:
Ιστορία
Αρχικά τα νησιά αυτά δεν τα διεκδικούσε κανείς μέχρι το 1887, όταν έφθασαν σ΄ αυτά οι πρώτοι Ιάπωνες ψαράδες καθώς και λατόμοι. Επίσημα περιήλθαν στην Ιαπωνία το 1891.
Η μεγαλύτερη εξ αυτών νήσος, με μεγάλη επίπεδη έκταση, είναι η Ίβο-Τζίμα, η οποία στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούσε σπουδαία ιαπωνική στρατιωτική βάση. Συγκεκριμένα το 1945 δόθηκε επ΄ αυτής μια αιματηρή μάχη μεταξύ των αμερικανικών και ιαπωνικών δυνάμεων, η γνωστή μάχη της Ιβο Τζίμα.
Μετά την ιαπωνική συνθηκολόγηση αν και τα νησιά ουσιαστικά ήταν ιαπωνικά οι Αμερικανοί ασκούσαν την διοίκηση σ΄ αυτά από το 1951 μέχρι το 1968 όπου και τα επέστρεψαν στην Ιαπωνία.
Πηγές
Κατηγορία:Νησιά της Ιαπωνίας Κατηγορία:Αρχιπελάγη
NGC 1818
Το NGC 1818 είναι μικρό σε ηλικία αστρικό σμήνος στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου. Αναμένεται πως σταδιακά θα εξελιχθεί σε σφαιρωτό σμήνος, όμως είναι μόλις 25 εκατομμυρίων ετών, ενώ σχεδόν όλα τα γνωστά σφαιρωτά σμήνη σχηματίστηκαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.
Σαναά
thumb|right|270px|Άποψη της Σαναά Η Σαναά ( προφορά στην Αραβική της Υεμένης: ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 1.747.627 κατοίκους, σύμφωνα με απογραφή του 2004.
Η παλιά οχυρωμένη πόλη κατοικείται για περισσότερα από 2.500 χρόνια και περιλαμβάνει σπάνιο αρχιτεκτονικό πλούτο. Έχει ανακηρυχθεί Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από τα Ηνωμένα Έθνη το 1986 και ήταν η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ασίας για το 2004. Καταβάλλονται προσπάθειες για να διατηρήσει μερικά από τα παλαιότερά της κτίρια, ορισμένα από τα οποία είναι πάνω από 400 ετών. Περιβάλλεται από αρχαία τείχη ύψους 6-9 μέτρων. Η παλιά πόλη διαθέτει πάνω από 100 τζαμιά, 12 χαμάμ και 6.500 σπίτια. Πολλά από τα σπίτια μοιάζουν με αρχαίους ουρανοξύστες, φθάνοντας αρκετά ψηλά και συμπληρώνονται με επίπεδες στέγες. Είναι διακοσμημένα με περίτεχνα πηχάκια και περίπλοκα σκαλισμένα πλαίσια και βιτρώ παράθυρα.
Η Πύλη της Υεμένης (Bab al-Yemen) αποτελεί σημείο εισόδου από τα τείχη της πόλης και είναι πάνω από 700 χρονών. Μια εμπορική περιοχή της Παλιάς Πόλης είναι η Αλ Μαντίνα (Al Madina), όπου η ανάπτυξη προχωρά με ταχείς ρυθμούς. Εκτός από τρία μεγάλα ξενοδοχεία, υπάρχουν πολλά καταστήματα και εστιατόρια. Η περιοχή περιλαμβάνει επίσης τρία πάρκα και το Προεδρικό Παλάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας Κατηγορία:Πόλεις της Υεμένης Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Τονκ (Ινδία)
Το Τονκ είναι μια πόλη στο Ινδικό κρατίδιο του Ρατζαστάν. Η πόλη βρίσκεται οδικώς σε απόσταση 95 χιλιομέτρων νότια από την Τζαϊπούρ, κοντά στη δεξιά όχθη του ποταμού Μπανάς. Είναι η διοικητική έδρα της επαρχίας Τονκ. Το Τονκ ήταν επίσης η πρωτεύουσα του ομώνυμου πριγκιπάτου της Βρετανικής Ινδίας από το 1817 μέχρι το 1947.
Δημογραφικά στοιχεία
Στην Ινδική απογραφή του 2011, το Τονκ είχε πληθυσμό 165.363 κατοίκων, από τους οποίους οι 48% είναι γυναίκες. Το 14% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών. Το Τονκ έχει κατά μέσο όρο ποσοστό αλφαβητισμού 69.47%, που είναι 78.7% στους άνδρες και 59.85% στις γυναίκες.
Ιστορία
Ο ιδρυτής του κράτους ήταν ο Ναουάμπ Μοχαμάντ Αμίρ Χαν (1769-1834), ένας τυχοδιώκτης και στρατιωτικός ηγέτης των Παστούν που κατάγονται από το Αφγανιστάν. Ο Αμίρ Χαν κατέληξε να είναι στρατιωτικός διοικητής. Το 1806, ο Χαν έλαβε το κράτος του Τονκ από τη Βρετανική Κυβέρνηση. Το 1817, μετά τον τρίτο Αγγλομαραθικό Πόλεμο, ο Αμίρ Χαν υποβλήθηκε στη Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, κράτησε το έδαφος του Τονκ και έλαβε τον τίτλο του Ναουάμπ.
Κατά τη διάρκεια του καθεστώτος των Ναουάμπ, οι ντόπιοι προσκλήθηκαν σε μια Ισλαμική λειτουργία, την Μιλάντ-ουν-ναμπί, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η κάστα, το χρώμα ή η θρησκεία. Διοργανώθηκε από τους κυβερνώντες Ναουάμπ για μια περίοδο επτά ημερών το μήνα Ράμπι-αλ-αουάλ.
Ο ιδρυτικός κυβερνήτης του Τονκ ήταν ο Ναουάμπ Μοχάμεντ Αμίρ Χαν (1769-1834). Το Τονκ ήταν γνωστή ως Σαμουάντ Λάκσια στη περίοδο Μαχαμπαράτ. Στην περίοδο των Μαουρύα, ήταν υπό τους Μούργια και στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με τους Μάλβα. Η περισσότερη από αυτή περίοδο ήταν υπό τον Χαρσβαρντάν. Σύμφωνα με το Χουέν Τσανγκ, επισκέπτης στην Κίνα, ήταν υπό το κράτος Μπαϊράτ. Στο καθεστώς των Ρατζπούτ, το κράτος ήταν υπό των Σολάνκι της Τόντα και αργότερα τους Κατσβάχ ανέλαβε όταν ο Μαν Σινγκ νίκησε τον Ράο του Τόντα. Αργότερα, ήταν υπό το καθεστώς του Βασιλιά Χολκάρ και Σίντια.
Το 1806, ο Αμίρ Χαν το κατέκτησε παίρνοντάς το από τον Μπαλβάντ Ράο Χολκάρ. Η Βρετανική κυβέρνηση το κατέλαβε με τη σειρά της. Σύμφωνα με τη συνθήκη της 1817, η Βρετανική κυβέρνηση το επέστρεψε τον Αμίρ Χαν. Το Τονκ ιδρύθηκε το 1818 από ένα Αφγανό στρατιωτικό ηγέτη που του είχε παραχωρηθεί γη από τον άρχοντα του Ιντόρε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Ανδραδίτης
Ο ανδραδίτης (αγγλ. andradite) είναι νησοπυριτικό ορυκτό του ασβεστίου και του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στον Βραζιλιάνο ορυκτολόγο José Bonifácio de Andrada e Silva (1763-1838), ο οποίος τον εντόπισε και τον περιέγραψε.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Απαντάται σε ασβεστόλιθο που έχει υποστεί μεταμόρφωση επαφής, αλλά και σε ασβεστούχα πυριγενή πετρώματα, όπως συηνίτη. Τιτανιούχος παραλλαγή του (ονομάζεται μελανίτης και έχει μαύρο χρώμα) απαντά σε αλκαλικά πυριγενή πετρώματα. Ανευρίσκεται επίσης σε σερπεντινίτη και χλωριτούχους σχιστόλιθους.
Σχετίζεται με βεζουβιανίτη, χλωρίτη, επίδοτο, ορυκτά της ομάδας του σπινελίου, ασβεστίτη, δολομίτη, μαγνητίτη και διοψίδιο.
Συχνά εξαλλοιώνεται προς χλωρίτη, τάλκη, σερπεντίνη και λειμωνίτη. Η παραλλαγή του ανδραδίτη που περιέχει χρώμιο έχει έντονο πράσινο χρώμα, αποκαλείται αδαμαντοειδής και χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος.
Απαντά σε πολλά σημεία της Γης. Αξιοσημείωτες, από πλευράς μεγέθους και σχήματος κρυστάλλων, εμφανίσεις του είναι στην Ιταλία (περιοχές Καμπανίας, Βιτέρμπο, Λομβαρδίας, Πεδεμοντίου και Λατίου), στην Αγγλία, στη Ρουμανία, την Ουκρανία (περιοχή Ζιτομίρ), τη Γερμανία, την Ελβετία, την περιοχή Arendal στη Νορβηγία, τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, το Minas Gerais στη Βραζιλία, το Μεξικό, τις ΗΠΑ (Αριζόνα, Καλιφόρνια, Αρκάνσας, Αλάσκα, την Κίνα, το Μαρόκο, τη Γουϊνέα και την Αιθιοπία.
Στην Ελλάδα απαντά ο μελανίτης στην Πάνορμο της Τήνου ενώ κοινός ανδραδίτης βρίσκεται στη Σέριφο, το Κάτω Νευροκόπι Δράμας, το Βέρμιο στην Πέλλα, τη Λαμία (Όρθρυς), την Ερέτρια και στους μελιλιθικούς μεταμορφωμένους ασβεστόλιθους του συμπλέγματος της Μαρώνειας στο Νομό Ροδόπης. left|thumb|100px|Μελανίτης. Προέλευση: [[Μάλι]] right|thumb|200px|Αδαμαντοειδής. Προέλευση: [[Ναμίμπια]]
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Ανδραδιτης Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Ρόμπερτ Μάθιου
Ο Σερ Ρόμπερτ Χογκ Μάθιου (Sir Robert Hogg Matthew, 1906-1975), ήταν Σκωτσέζος αρχιτέκτονας και ένας από τους κύριους υποστηρικτές του μοντερνισμού.
Βιογραφία
Ο Ρόμπερτ Μάθιου (Robert Matthew) ήταν γιός του Τζον Μάθιου, επίσης αρχιτέκτονας και συνεργάτης του Σερ Ρόμπερτ Λόριμερ. Ο Μάθιου γεννηθηκε και μεγάλωσε στο Εδιμβούργο και σπούδασε στο κολέγιο τεχνών του Εδιμβούργου. Το 1931 παντρεύτηκε την Λόρνα Πίλτσερ, απέκτησαν δύο παιδιά και έζησαν στο Κέιθ Μέρικαλ Χάους του Χάμπι στο ανατολικό Λόθιαν.
Βραβεία
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ο Μάθιου κέρδισε το βραβείο Student Pugin (1929) και ήταν κάτοχος του μεταλλίου Soane. Έγινε Μέλος του RIBA το 1955 και υπηρέτησε ως Πρόεδρος του 1962 - 1964. Του απονεμήθηκε ένα OBE το 1952 και χρίστηκε ιππότης το 1962. Ήταν αργότερα επίσης Πρόεδρος της Κοινοπολιτείας Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και της Διεθνής Ένωσης Αρχιτεκτόνων.
Commonwealth Pool
Πρόκειται για κολυμβητήριο με πισίνα 50 μέτρων και 8 σειρών. Κατασκευάστηκε από το γραφείο του Μάθιου από το 1967 ως το 1970 για τους αγώνες της κοινοπολιτείας και πλέον σαν χώρος εξάσκησης αλλά και αγώνων. Το 1993 επιλέχθηκε από το διεθνή οργανισμό διατήρησης DoCoMoMo ως ένα από τα εξήντα βασικά μνημεία της Σκωτίας της μεταπολεμικής περιόδου.
Βιβλιογραφία
Modern Architect: the Life and Times of Robert Matthew
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι αρχιτέκτονες
Αυστραλιανό μοσχολέμονο
thumb|Το Australian Outback Lime, [[καλλιεργητική ποικιλία του Desert Lime (C. glauca).]] Τα Αυστραλιανά μοσχολέμονα ή Αυστραλιανά λάιμ (Australian limes) είναι είδη του γένους των φυτών εσπεριδοειδών (Citrus), που είναι ιθαγενή στην Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα.
Αυτά τα είδη που περιλαμβάνονταν στα γένη Microcitrus και Eremocitrus. Έχουν χρησιμοποιηθεί ως πηγή τροφής από τους αυτόχθονες Αυστραλούς, καθώς και τους πρώτους αποίκους, ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη Αυστραλιανή κουζίνα, σε προϊόντα όπως μαρμελάδες και σάλτσες.
Ποικιλίες
thumb|Blood Lime (τα μεγαλύτερα, κόκκινα), Sunrise Lime (πορτοκαλί, σχήματος αχλαδιού) και το Outback Lime, μια μικρή, πράσινη ποικιλία του Desert Lime. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί αρκετές ποικιλίες. Αυτές μπορούν να μπολιάζονται με τα πρότυπα ριζώματα των εσπεριδοειδών. Μπορούν να καλλιεργηθούν ως καλλωπιστικά δέντρα στον κήπο ή σε δοχεία. Για ορισμένες ποικιλίες διατίθενται πρότυπα εμβόλια. Οι ποικιλίες περιλαμβάνουν:
Είδη από την Παπούα Νέα Γουινέα
Τα είδη των εσπεριδοειδών στην Παπούα Νέα Γουινέα δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς, συνεπώς είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν περισσότερα είδη από αυτά που παρατίθενται εδώ.
Μανάστιρετς
Το Μαναστίρετς (Манастирец) είναι χωριό του Δήμου Ρόσομαν, της Περιφέρειας Βάρνταρ, στην Βόρεια Μακεδονία. Βρίσκεται στο κέντρο περίπου της χώρας και σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 321 κατοίκους. Κατά τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ου στο χωριό ζούσαν χριστιανοί και μουσουλμάνοι. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13 το χωριό περιήλθε στην κατοχή της Σερβίας.
Δημογραφία
Κατά την απογραφή του 2002, το χωριό αριθμούσε :
Το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου
Κοντά στο χωριό βρίσκεται το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Χτίστηκε το 1095 και είναι καλά αναστηλωμένο. Ανακαινίστηκε πρώτη φορά το 1266 και πάλι το 1327 με δωρεά «του πρωτόπαπα του Μοριχόβου» όπως αναφέρει η σχετική επιγραφή. Μια μεγάλη επιγραφή σε όλο το μήκος του κλίτους χωρίζει τη μεσαία από την κάτω ζώνη των τοιχογραφιών. Σε ένα σημείο της μεγάλης επιγραφής αναφέρει: «Ευσεβεστάτου Αυτοκράτορος Ρωμαίων και Αγγέλου Κομνηνού Μιχαήλ του Παλαιολόγου».
Αμμιανός Μαρκελλίνος
Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος (Ammianus Marcellinus, περί το 330 μ.Χ.-μετά το 391 ή μετά το 392 ) ) ήταν Ρωμαίος ιστορικός, πιθανόν ελληνικής καταγωγής. Θεωρείται ένας από τους τελευταίους μεγάλους ιστορικούς της ύστερης ρωμαϊκής (πρωτοβυζαντινής) περιόδου και το έργο του Res gestae (Πράξεις ή, συμβατικά, Ιστορία), γραμμένο στα Λατινικά, κατατάσσεται μεταξύ των μεγάλων έργων, της τάξεως του Λίβιου και του Τακίτου.
Βιογραφία
Οι γνώσεις μας για τον Αμμιανό Μαρκελλίνο είναι ελάχιστες και αντλούνται αποκλειστικά από τις αυτοβιογραφικές αναφορές του στο έργο του, το Res gestae. Μια σαφής ένδειξη για την καταγωγή του βρίσκεται στο τέλος της Ιστορίας του, όπου μας συστήνεται ως «πρώην στρατιώτης και Έλληνας» (Res gestae, 31.16.9), καθώς και σε σημεία όπου παραθέτει ελληνικές λέξεις με το σχόλιο «όπως εμείς το λέμε» (π.χ. Res gestae, 20.3.11).
Θεωρείται πολύ πιθανό πως γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αντιόχεια περί το 330 μ.Χ.. Κατα μία άποψη, η χρονολογία της γέννησης του Αμμιανού τοποθετείται μεταξύ των ετών 332 και 335. Από τη σχέση του με την Αντιόχεια μπορεί να εξηγηθεί η εξοικείωσή του με τη λατινική γλώσσα, καθώς η μεγάλη αυτή πόλη ήταν σημαντικότατο στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο, το οποίο έβριθε από λατινόφωνους στρατιωτικούς και άλλους κρατικούς υπαλλήλους. Ένδειξη της καταγωγής αυτής θεωρείται το γράμμα του Αντιοχέα ρήτορα Λιβάνιου προς κάποιον με το όνομα Αμμιανός. Ωστόσο, η θεωρία της καταγωγής και ανατροφής στην Αντιόχεια έχει δεχτεί ισχυρή κριτική από μερικούς σύγχρονους ιστορικούς όπως οι D. Bowersock, T.D. Barnes, C.W. Fornara. Κατ' αυτούς, η επιστολή του Λιβανίου είχε άλλον παραλήπτη με το ίδιο όνομα και θεωρούν ότι ο Αμμιανός Μαρκελλίνος γεννήθηκε και μεγάλωσε σε κάποια άλλη πόλη της ελληνικής Ανατολής.
Κατά μία πιθανή εκδοχή, μεγάλωσε σε λατινόφωνη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν πιθανώς στρατιωτικός. Ο ίδιος ο Αμμιανός έκανε καριέρα ως στρατιωτικός, με το βαθμό του protector domesticus (είδος βοηθού αξιωματικού επιτελείου), Ήταν ήδη νέος όταν έλαβε αυτό τον βαθμό, παρόλο που άλλοι στρατιωτικοί χρειάζονταν αρκετά χρόνια υπηρεσίας για να το πετύχουν. Αυτό είναι ένδειξη ότι ο Αμμιανός ανήλθε στην ιεραρχία μέσω οικογενειακών διασυνδέσεων.
Στη στρατιωτική του καριέρα, ήταν μέλος του επιτελείου του στρατηγού Ουρσικίνου και ταξίδεψε μαζί με τον στρατηγό στη Μεσοποταμία, τη Γαλατία και την Ιταλία. Στο μέτωπο της Μεσοποταμίας, συμμετείχε σε αναγνωριστικές αποστολές κατά τη διάρκεια του βυζαντινοπερσικού πολέμου που διεξήγαγε ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β'. Κατά την πολιορκία της πόλης Άμιδα (σημ. Ντιγιαρμπακίρ, στην Τουρκία) κινδύνεψε να συλληφθεί από τους Πέρσες, όταν η πόλη έπεσε τελικά στα χέρια τους. Η πτώση της Άμιδας είχε σοβαρές επιπτώσεις στην καριέρα του Ουρσικίνου και, καθώς φαίνεται, και του Αμμιανού ο οποίος είτε παραιτήθηκε, ακολουθώντας τον προϊστάμενό του, είτε υποβιβάστηκε σε λιγότερο ζηλευτά καθήκοντα. Με την άνοδο όμως του αυτοκράτορα Ιουλιανού στην εξουσία, είναι πιθανό ότι επανακλήθηκε σε υπηρεσία γιατί εμφανίζεται ως αυτόπτης μάρτυρας της καταστροφικά αποτυχημένης εισβολής του Ιουλιανού στην Περσία, την άνοιξη του 363 μ.Χ.
Με τη λήξη της περσικής εκστρατείας, ο Αμμιανός πρέπει να ταξίδεψε για να συλλέξει πληροφορίες για το έργο του, το οποίο συνέχισε να γράφει. Πράγματι, στο έργο του υποστηρίζει σε διάφορα σημεία πως γνώρισε από κοντά μέρη όπως η Ελλάδα, η Αίγυπτος και ο Εύξεινος Πόντος. Περί το 383 ή 384, το αργότερο, βρισκόταν στη Ρώμη, όπου συνέλεξε πληροφορίες για τις εκστρατείες του αυτοκράτορα Βαλεντινιανού εναντίον των βαρβάρων στο μέτωπο του Ρήνου, τα γεγονότα στη Βόρεια Αφρική καθώς και τις δίκες προδοσίας και το κλίμα τρόμου στην ίδια τη Ρώμη. Μετά την περάτωση του έργου του (η οποία συνάγεται ότι έλαβε χώρα το 390 ή το 391), δεν υπάρχουν άλλες πληροφορίες για τη ζωή του.
Δομή
Η Ιστορία (Res gestae) είναι καταγραφή, σε 31 βιβλία, ιστορικών γεγονότων που ξεκινούν από την άνοδο του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρβα το 96 μ.Χ. και τελειώνει με την καταστροφική για τους Ρωμαίους μάχη της Αδριανούπολης το 378 μ.Χ. Τα πρώτα 13 βιβλία έχουν χαθεί και μόνο από αναφορές σε αυτά, στο υπόλοιπο έργο, είναι δυνατή η εκτίμηση του περιεχομένου τους. Φαίνεται πως η αφήγηση αυτού του τμήματος, μέχρι το σημείο που ξεκινά η βασιλεία του Κωνσταντίου, ήταν συνοπτική. Το σωζόμενο τμήμα του έργου αρχίζε από το 353, με τον τελευταίο χρόνο της ζωής του καίσαρα Γάλλου, αδελφού του Ιουλιανού. Στη συνέχεια, καλύπτει την περίοδο της αυτοκρατορίας του Κωνστάντιου, του Ιουλιανού, του Ιοβιανού και της δυαρχίας Βαλεντινιανού - Βάλη. Κατα μία άποψη, τα τελευταία βιβλία του έργου, XXVI έως XXXI, ολοκληρώθηκαν μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, μεταξύ των ετών 397 και 400. Η οπτική αυτή, που ήταν διαδεδομένη παλαιότερα στους μελετητές του Αμμιανού, δεν υιοθετείται πλέον από την ακαδημαϊκή κοινότητα, η οποία κλίνει προς τη θέση ότι το σύνολο του έργου δημοσιεύθηκε μεμιάς, ανάμεσα στα τέλη του 389 και τα μέσα του 391.
Πηγές
Ο Αμμιανός, πέρα από τις δικές του εντυπώσεις, φαίνεται να χρησιμοποίησε δημόσια έγγραφα (relationes), όπως π.χ. επιστολές κρατικών αξιωματούχων. Επίσης, είναι πιθανό να βασίστηκε σε συνεντεύξεις με τέτοια πρόσωπα, τα οποία είχαν λάβει μέρος στα γεγονότα που περιγράφει.
Εν γένει, έχει αποδειχθεί πως, εκτός από τις δικές του εντυπώσεις ως αυτόπτη μάρτυρα και τα στοιχεία από συνέλεξε ο ίδιος, ο Αμμιανός κάνει εκτεταμένη χρήση άλλων, λατινόφωνων κυρίως πηγών. Σημαντική μερίδα σύγχρονων ιστορικών, όπως π.χ. ο Glenn Bowersock, θεωρεί ότι ο Αμμιανός έχει βασιστεί σε σημαντικό βαθμό στη, χαμένη σήμερα, Ιστορία του Ευνάπιου από τις Σάρδεις, ειδικά στην περιγραφή της περσικής εκστρατείας του Ιουλιανού. Ωστόσο, μερικοί διαφωνούν με αυτό το συμπέρασμα ή πιθανολογούν πως χρησιμοποίησε τον Ευνάπιο μόνο στα σημεία όπου δεν ήταν ο ίδιος αυτόπτης μάρτυρας. Εκτός αυτού, στα πρώτα βιβλία του έργου, είναι πιθανό να χρησιμοποίησε άγνωστους ή χαμένους σε μας λατινόφωνους συγγραφείς ως πρωτογενείς πηγές.
Κριτική του έργου
Στο έργο του, που είναι γραμμένο στα λατινικά (περίοδος συγγραφής 378 - 390 μ.Χ.), είναι ολοφάνερος ο θαυμασμός του προς το πρόσωπο του αυτοκράτορα Ιουλιανού. Η ιστορία του πολλές φορές πλησιάζει τον πανηγυρικό, ένα εγκώμιο για τον αυτοκράτορα. Όντας και ο ίδιος εθνικός, υποστηριξε τις προσπάθειες του Ιουλιανού για την αποκατάσταση της αρχαίας θρησκείας.
Η σύγχρονη κριτική εκφράζεται με τον καλύτερο τρόπο για την ενδελέχεια του έργου, και ο Αμμιανός θεωρείται ο συγγραφέας της πιο ζωντανής, ευανάγνωστης και καλαίσθητης ιστορίας του 4ου αιώνα. Απαραίτητη για την ανασύσταση των γεγονότων εκείνης της εποχής και διαχρονικό έργο της αρχαιότητας, η Ιστορία του είναι προϊόν προσπάθειας αναβίωσης και του μεγαλοπρεπούς ιστοριογραφικού ύφους, το οποίο είχε επικρατήσει στον λατινικό κόσμο τους δύο προηγούμενους αιώνες. Αυτά τα πρότυπα προσπαθεί να αναβιώσει και να ξεπεράσει ο Αμμιανός, διανθίζοντάς τα με ηθικά υποδείγματα (exempla) από την αρχαία ιστορία και εκτεταμένες παρεκβάσεις οι οποίες καλύπτουν κάθε τομέα της αρχαίας γνώσης. Ίσως αυτές οι ατέλειωτες ηθικολογίες και οι εγκυκλοπαιδικές λεπτομέρειες κουράζουν τον σύγχρονο αναγνώστη, όμως δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την κολοσσιαία φιλοδοξία του συγγραφέα. Μέσα από το έργο του προβάλλει η καυστική περιγραφή μιας άθλιας και βίαιης εποχής.
Το έργο του Αμμιανού θαύμαζε απεριόριστα ο Βρεταννός ιστορικός Edward Gibbon (1737–1794). Αυτή η πίστη στην αντικειμενικότητα και ειλικρίνεια του Αμμιανού ήταν για πολλά χρόνια η παραδοσιακή αντίληψη, η οποία προσπερνούσε τη διαφαινόμενη αντίφαση ανάμεσα στη βιαιότητα της κριτικής και τον συναισθηματισμό του συγγραφέα από τη μια και την αντικειμενικότητα από την άλλη, αποδίδοντάς την πρώτη είτε στο ρομαντικό ύφος είτε στη βιαιότητα των παθών της εποχής του. Ορισμένοι μεταπολεμικοί μελετητές, όπως οι A.H.M. Jones και Ronald Syme συμμερίζονται ακόμη αυτή την αντίληψη, αν και ο δεύτερος παραδέχεται έμμεσα πως η διαστρέβλωση είναι διάχυτη στο Res Gestae.
Όμως, κατά τη σύγχρονη κριτική, η βιαιότητα της κριτικής του Αμμιανού για διάφορα ιστορικά πρόσωπα της εποχής του προδίδει έλλειψη αντικειμενικότητας, όπως και η συχνή σατιρική διάθεση προς αυτά. Π.χ. μεγάλος αριθμός μελετητών συμφωνεί ότι ο Αμμιανός είναι εξ αρχής εχθρικός προς τον Ιοβιανό, καταφεύγοντας πολύ συχνά σε μειωτικά σχόλια γι αυτόν τον αυτοκράτορα. Επίσης, οι προσωπικές του σχέσεις μαζί με την ενστικτώδη συμπάθειά του προς τους παγανιστές θεωρείται πως είναι ανιχνεύσιμη στις περισσότερες ευνοϊκές προσωπογραφίες μελών αυτής της ομάδας. Άλλοι μελετητές θεωρούν πως οι στενές σχέσεις του με τη συγκλητική αριστοκρατία της Ρώμης τον έχει οδηγήσει σε ισχυρή διαστρέβλωση των γεγονότων. Για παράδειγμα, ο ιστορικός Andreas Älfoldi θεωρεί μονόπλευρη την καυστική κριτική του Αμμιανού για τον αυτοκράτορα Βαλεντινιανό και την κτηνώδη συμπεριφορά του, ως προερχόμενη από το μίσος που έτρεφαν εναντίον του οι συγκλητικοί. Γενικά, οι πληροφορίες που παρέχει πιστεύεται πως πρέπει να εκτιμώνται με προσοχή, καθώς η απέχθειά του για τον Χριστιανισμό και η μεροληψία του υπέρ του Ιουλιανού τον έχουν οδηγήσει σε ανεπαίσθητη, αλλά συστηματική, διαστρέβλωση των γεγονότων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Ζακ Ντοριό
Νεανικά Χρόνια
Ο Ζακ Ντοριό γεννήθηκε στο Μπρελ (Bresles) του διαμερίσματος Ουάζ (Oise) το 1898. Κατά τα νεανικά του χρόνια έζησε στο Σαιν-Ντενί ως μεταλλεργάτης. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υιοθέτησε τις Σοσιαλιστικές ιδέες, αλλά η πολιτική του δραστηριότητα διακόπηκε από τη στράτευσή του στη Γαλλική Χωροφυλακή. Εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας το 1920 και γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα από τα κορυφαία στελέχη του, ενώ διετέλεσε και μέλος του Προεδρείου της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Το 1924 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής.
Δήμαρχος και πέρασμα στο Φασισμό
Στη δεκαετία του '30, ο Ντοριό ήταν ο εκλεγμένος δήμαρχος του Σαιν-Ντενί. Στις αρχές της δεκαετίας αυτής, εμφανιζόταν ως οπαδός της προοπτικής δημιουργίας Λαϊκού Μετώπου μεταξύ του ΚΚΓ και του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ωστόσο απομακρύνθηκε από την άποψη αυτή, διέκοψε τη συμμετοχή του στο Κομμουνιστικό κίνημα, στράφηκε στον αντικομμουνισμό και στο Φασισμό και προχώρησε μαζί με άλλους εθνικιστές στην ίδρυση του φασιστικού Γαλλικού Λαϊκού Κόμματος. Αυτό εξελίχθηκε στο πιο μαζικό φασιστικών τάσεων κόμμα σε μη φασιστικοποιημένη χώρα, διαθέτοντας 300.000 μέλη.
Συνεργάτης των Γερμανών
Κατά την κατάληψη της Γαλλίας από τα γερμανικά στρατεύματα ο Ντοριό κράτησε φιλογερμανική δοσιλογική στάση. Μετά από ένα διάστημα παραμονής στην επικράτεια της Κυβέρνησης του Βισύ, μετακινήθηκε στη γερμανοκρατούμενη περιοχή, όπου ανέλαβε να παρουσιάζει αντικομμουνιστικές εκπομπές στο γαλλικό ραδιόφωνο. Το 1941 στρατεύθηκε στο γαλλικό τμήμα της Βέρμαχτ και πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο ενάντια στον Κόκκινο Στρατό και τη Σοβιετική Ένωση. Μετά την Απελευθέρωση της Γαλλίας με την Απόβαση της Νορμανδίας, ο Ντοριό κατέφυγε στη Γερμανία όπου συγκρότησε "Απελευθερωτική Επιτροπή". Σκοτώθηκε το 1945 όταν το αυτοκίνητό στο οποίο επέβαινε, ταξιδεύοντας από το Μάιναου (Mainau) στο Ζινγκμαρίνγκεν (Sigmaringen) βομβαρδίστηκε κοντά στο Μένγκεν.
Εξωτυερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Κατηγορία:Δήμαρχοι γαλλικών πόλεων Κατηγορία:Αντισημιτισμός στη Γαλλία Κατηγορία:Ναζιστές
Μπούκερ Τι
Ο Μπούκερ Χάφμαν Τζούνιορ (Booker Huffman Jr, γενν. 1 Μαρτίου 1965), περισσότερο γνωστός ως Μπούκερ Τι, είναι Αμερικανός παλαιστής και σχολιαστής αγώνων πάλης. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία επαγγελματικής πάλης WWE, στην οποία είναι Γενικός Διευθυντής του τηλεοπτικού σόου SmackDown.
Το ξεκίνημα στην πάλη
Το 1989 κάνει τα πρώτα του βήματα στον χώρο της πάλης, κάνοντας μαθήματα αρχικά και στην συνέχεια παίρνοντας μέρος σε ερασιτεχνικούς αγώνες. Γρήγορα ανακαλύπτεται από μεγαλύτερους παλαιστές που διαπιστώνουν ότι έχει ταλέντο. Στην ανεξάρτητη σκηνή της επαγγελματικής πάλης, θα κατακτήσει μερικούς τίτλους και πολύ καλά λόγια.
Η καταξίωση στο WCW
Το 1993 η ανερχόμενη εταιρεία πάλης WCW, τον αποκτά και σύντομα θα γίνει ένας από τους καλύτερους παλαιστές της. Στην ιστορία της εταιρείας, είναι ο παλαιστής με τους περισσότερους τίτλους, 21 στον αριθμό. Μάλιστα έγινε 6 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Τηλεόρασης, 10 φορές Ομαδικός Πρωταθλητής της εταιρείας, 1 φορά Πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών και 4 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών. Είναι ένας απο τους πρώτος έγχρωμος παλαιστής που γίνεται Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο WCW. Στο WCW έμεινε ως το κλείσιμο της εταιρείας από χρεωκοπία.
Τζέι Σι Γκονζάλεζ
Χουάν Καμίλο Γκονζάλες (Αγγλικά: Juan Camilo Gonzalez), (γεννημένος το 1990), γνωστός επαγγελματικά ως Τζέι Σι Γκονζάλες (Αγγλικά: JC Gonzalez), Κολομβιανός ηθοποιός και τραγουδιστής-τραγουδοποιός. Η καριέρα του ξεκίνησε το 2009, όταν συμμετείχε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις στο Τέξας. Ο Γκονζάλες ήταν επίσης υποψήφιος στο Make Menudo, ριάλιτι του MTV στο οποίο επελέγησαν είκοσι πέντε δίγλωσσοι άνδρες τραγουδιστές. Έχει επίσης πραγματοποιήσει εμφανίσεις στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όπως Parks and Recreation, Blue (web series) και Los Americans. ''
Μπούκερ Τι
Συνέχεια στο WWE
Το 2001, το WWE, αγόρασε τα δικαιώματα του WCW και μαζί σχεδόν όλο το ρόστερ του, με τον Μπούκερ να είναι ένας από αυτούς που αποκτήθηκαν. Στην καριέρα του στο WWE, αντιμετώπισε σπουδαίους παλαιστές, έκανε ομάδα με τον Γκόλνταστ, ενώ είχε σπουδαίες αντιπαλότητες με τους Κρις Μπενουά και Τριπλ Έιτς. Στο WWE κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WCW, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWE, τους Ομαδικούς τίτλους, τον τίτλο των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ κέρδισε και μια φορά το τουρνουά King of the Ring. Από την εταιρεία αποχώρησε το 2007.
Τζέι Σι Γκονζάλεζ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γκονζάλες γεννήθηκε στην Μπογκοτά της Κολομβίας το 1990. Έχει δύο μικρότερα αδέλφια. Ο Γκονζάλες είχε χαρακτηριστεί ως υπερκινητικό παιδί και συνεπώς, κέρδισε το παρατσούκλι "τερρεμότο" (σεισμός). Ο Γκονζάλες και η οικογένειά του μετακόμισαν στο Χιούστον όταν ήταν επτά ετών, έτσι ώστε ο μικρότερος αδερφός του να μπορέσει να λάβει ιατρική περίθαλψη.
Μπούκερ Τι
Μεταγραφή στο TNA
Το 2007, συνέχισε στο TNA Wrestling, εκεί είχε μια αντιπαλότητα μεγάλης διάρκειας με τον Μπόμπι Ρουντ τον πρώτο του χρόνο. Στην συνέχεια εισχώρησε σε μια φατρία με σπουδαίους παλαιστές, όπως ο Κερτ Ανγκλ, ο Κέβιν Νας και άλλοι, που είχαν υπό τον έλεγχό τους, το μεγαλύτερο μέρος της εταιρείας, σεναριακά. Στο TNA ποτέ δεν πήρε τον ρόλο που ήθελε και δεν ανανέωσε την συνεργασία του το 2009, όταν και αποχώρησε. Τον επόμενο χρόνο, τον πέρασε σε περιοδείες, στο Μεξικό και στο Πουέρτο Ρίκο.
Επιστροφή στο WWE
Το 2011, επέστρεψε στο WWE αλλά όχι για πρωταγωνιστικό ρόλο, αφού εμφανίστηκε μόνο στο Royal Rumble της χρονιάς και από τότε έγινε σχολιαστής αγώνων και κέρδισε θέση στο τραπέζι των σχολιαστών του σόου SmackDown. Παρόλο που δεν έχει ενεργό ρόλο παλαιστή, είχε μια σύντομη κόντρα με τον Κόντι Ρόουντς, από τον οποίο διεκδίκησε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE ανεπιτυχώς. Τον Αύγουστο του 2012, ο Μπούκερ Τι ανέλαβε χρέη Γενικού Διευθυντή στο SmackDown. Τον Απρίλιο του 2013, εντάχθηκε στο Hall of Fame απο τον αδερφό του, Λας.
Τζέι Σι Γκονζάλεζ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γκονζάλες ξεκίνησε το δημοτικό σχολείο στο Gimnasio Los Caobos στην Μπογκοτά της Κολομβίας και παρακολούθησε το λύκειο Clements High School στο Sugar Land του Τέξας.
Μπούκερ Τι
Προσωπική ζωή
Ο Μπούκερ είναι ο μικρότερος από τα υπόλοιπα εφτά αδέρφια του. Μεγάλωσε σε μια γειτονιά του Χιούστον. Οι γονείς του πέθαναν όταν εκείνος ήταν δεκατεσσάρων ετών και την ανατροφή του ανέλαβε ο μεγαλύτερος αδερφός του. Ο Μπούκερ παντρεύτηκε το 1996 την πρώτη του γυναίκα, με το όνομα Λεβέστια, ενώ χώρισαν το 2001. Από αυτό τον γάμο απέκτησε έναν γιο, τον Μπράντον, με τον οποίο δεν έχει καλές σχέσεις. Ξαναπαντρεύτηκε το 2005 την νυν γυναίκα του, Σαρμέλ Σάλιβαν, με την οποία έχει δύο δίδυμα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, από το 2010. Με τον αδερφό του, έχει ανοίξει σχολή πάλης.
Τζέι Σι Γκονζάλεζ
Μουσική
Ο Γκονζάλες έχει ηχογραφήσει αυθεντικά κομμάτια, καθώς και ένα ρεμίξ του τραγουδιού "El Perdón" του Ενρίκε Ιγκλέσιας και Νίκι Τζαμ. Το 2016, ο Γκονζάλες προετοιμαζόταν για το πρώτο του άλμπουμ AwakIn, το οποίο περιέχει τραγούδια στα αγγλικά και στα ισπανικά με μείγμα ρυθμών λάτιν, Αμερικάνικου ραπ και ποπ.
Μπούκερ Τι
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Τζέι Σι Γκονζάλεζ
Τηλεόραση και κινηματογράφος
Ο Γκονζάλες ξεκίνησε την καριέρα του με τηλεοπτικές διαφημίσεις στο Τέξας. Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, ο Γκονζάλες μετακόμισε στο Λος Άντζελες όπου άρχισε να εργάζεται σε διαφημιστικά σποτ και τηλεοπτικές σειρές. Έχει κάνει τηλεοπτικές διαφημίσεις για τη Ford, Honda, και AT&T.
Τον Ιανουάριο του 2007, ο Γκονζάλες μπήκε σε οντισιόν του Make Menudo στο Λος Άντζελες. Δεν τα κατάφερε και έτσι άρχισε μαθήματα χορού και μπήκε πάλι στην οντισιόν στο Ντάλας. Στο Ντάλας, επελέγη από τον πορτορικανό τραγουδιστή Λούις Φόνσι και τον ραδιοφωνικό παραγωγό Ντάνιελ Λούνα ως ένας από τους εικοσιπέντε συμμετέχοντες που θα πάνε στην Νέα Υόρκη, όπου γυρίστηκε η σειρά. Ο Γκονζάλες τερμάτισε εντός των πρώτων 15.
Τέλος, το 2007, πάλι για το Make Menudo, ο Γκονζάλες επιλέχθηκε να είναι μέλος της κριτικής επιτροπής της νέας έκδοσης του λάτιν Make Menudo. Το συγκρότημα θα είναι ένα πάντρεμα της urban, pop και rock μουσική στα αγγλικά και τα ισπανικά για να παραγάγει διάφορα άλμπουμ με την ετικέτα της Sony BMG Epic Records. Αρκετές ακροάσεις πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες πόλεις όπως το Λος Άντζελες, το Ντάλας, το Μαϊάμι, τη Νέα Υόρκη, μεταξύ άλλων. Ο Γκονζάλες ήταν μέρος του διαγωνισμού στο Ντάλας, όπου μαζί με τον ραδιοφωνικό εκφωνητή Ντάνιελ Λούνα, επέλεξαν πολλούς διαγωνιζόμενους και ο Γκονζάλες ήταν 1 από τους 25 που επιλέγονται.
Ως μέρος του σόου, Γκονζάλες μαζί με δεκατέσσερις άλλους επίδοξους καλλιτέχνες, εκπαιδεύονταν στο τραγούδι και το χορό στο South Beach για σχεδόν τέσσερις μήνες.
Ο Γκονζάλες, κατά τη διάρκεια της καριέρα του συμμετείχε στη web σειρά Los Americans (2011), η οποία χαρακτηρίζεται από μια εστίαση σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, μια μεσοαστική οικογένεια, που ζει στο Λος Άντζελες. Κατά τη διάρκεια της σειράς, συνεργάστηκε με τους Esai Morales, Lupe Ontiveros, Tony Plana, Raymond Cruz, Yvonne DeLaRosa, και Ana Villafañe.
Το 2009, Γκονζάλες εμφανίστηκε στο Parks and Recreation στο επεισόδιο Sister City, παριστάνοντας ένα εκπαιδευόμενο από τη Βενεζουέλα.
Το 2010, Γκονζάλες έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο βίντεο για την Kaya Rosenthal (Can't Get You Out of My Mind). Ο Γκονζάλες έχει επίσης εμφανιστεί στα Banged Up Abroad, The Hard Times, How to Rock, και το Parenthood. Το 2010, ο Γκονζάλες έπαιξε ρόλο στην Νικηφόρα στο επεισόδιο (Survival of the Hottest).
Στο Banged Up Abroad, ο Γκονζάλες εμφανίστηκε ως αδερφός της Λία Μακόρντ, ο οποίος συνελήφθη στο Αεροδρόμιο του Μπαγκλαντέζ για διακίνηση ναρκωτικών.
Το 2010, Στη δεύτερη σεζόν της NBC κωμικοτραγικής σειράς Parenthood (σεζόν 2) Ο Γκονζάλεζ παίζει το ρόλο ενός χορευτή στο Επεισόδιο The Berger Cometh.
Επίσης, το 2010, Γκονζάλες συνεργάστηκε με την Ariana Grande στο ρόλο της αγαπημένης του Νικηφόρα  στο επεισόδιο Survival of the Hottest.
Στο Parenthood (season 2) ο Γκονζάλες έκανε το ρόλο ενός νεαρού άνδρα στο επεισόδιο Orange Alert. Στη συνέχεια, το 2011, ο Γκονζάλες εργάστηκε στην Μεγάλη Απεργία επεισόδιο του Big Time Rush.
Το 2012, Γκονζάλες, έπαιξε τον χαρακτήρα ενός νταή ποδοσφαιριστή στο επεισόδιο  How to rock  που προβαλλόταν στο Nickelodeon από τις 4 Φεβρουαρίου έως τις 8 Δεκεμβρίου του 2012.
Ο Γκονζάλες πρωταγωνίστησε στο Los Americans, μια διαδικτυακή σειρά, που ξεκίνησε το Μάιο του 2011. Το 2013, ο Γκονζάλες εμφανίστηκε στην διαδικτυακή σειρά Blue. Ο Γκονζάλες έχει επίσης εμφανιστεί και σε άλλες σειρές στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των Ragdolls το 2013. Το 2015, ο Γκονζάλες ανέλαβε το ρόλο του Τζέικ στο NCIS: New Orleans πρόγραμμα, στο επεισόδιο Blue Christmas.
Προσωπική ζωή
Ο Γκονζάλες μεγάλωσε στο Σούγκαρ Λαντ του Τέξας, προάστιο του Χιούστον και σήμερα κατοικεί στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άνδρες ηθοποιοί φωνής [Κατηγορία: Κολομβιανοί τραγουδιστές]] Κατηγορία: Τενόροι Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Χαλκουργία
Η Χαλκουργία αποτελεί ιδιαίτερο τομέα της μεταλλοτεχνίας που αφορά την κατεργασία του χαλκού και την κατάλληλη διαμόρφωσή του για την παραγωγή χρηστικών αντικειμένων. Πρόκειται για πανάρχαια τέχνη από την οποία και προσδιορίστηκε η εποχή του χαλκού.
Σημαντικότερες χαλκουργικές εργασίες που επιχειρούνται στα χαλκουργεία επί των χαλκίνων ελασμάτων είνα κατά σειρά:
Σημαντικότερη εφαρμογή της χαλκουργίας που αποτελεί επί μέρους κλάδο είναι η λεβητοποιία όπου με εππρόσθετη σφυρηλάτιση των ελασμάτων κατασκευάζονται οι λέβητες. Άλλες εφαρμογές έχει στη διακοσμητική, τη γλυπτική, τη ναυπηγική και αεροναυπηγική,τη παραγωγή χάλκινων μουσικών οργάνων, εκκλησιαστικών ειδών, ναυτικών ειδών και εργαλείων, οικιακών σκευών, τα γνωστά "χαλκώματα" κ.λπ. Οι απασχολούμενοι στο είδος αυτό ανάλογα του αντικειμένου ονομάζονται χαλκουργοί, χαλκοπλάστες, λεβητοποιοί, γανωτές κ.λπ.
Κατηγορία:Μεταλλοτεχνία
Βασίλης Ξανθόπουλος
Το όνομα Βασίλης Ξανθόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιον από τους παρακάτω:
Βαμμένη χελώνα
Η βαμμένη χελώνα (Chrysemys picta - Χρύσεμυς η παρδαλή, Χρύσεμυς η βαμμένη) είναι μια ιθαγενής χελώνα της Βόρειας Αμερικής. Είναι το μόνο είδος του γένους Χρύσεμυς της οικογένειας των Εμυδιδών. Η βαμμένη χελώνα είναι μια από τις πιο δημοφιλείς κατοικίδιες χελώνες στον κόσμο.
Πηγές
Κατηγορία:Εμυδίδες Κατηγορία:Πανίδα της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Κατοικίδια ζώα Κατηγορία:Σύμβολα του Κολοράντο
Μπαμπάνε
Η Μπαμπάνε (αγγλικά: Mbabane) είναι η διοικητική πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Εσουατίνι. Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Μπαμπάνε στην περιοχή του Χνόχο, της οποίας είναι και η πρωτεύουσα. Το όνομά της προέρχεται από τον Μπαμπάνε Κουνέν, φύλαρχο που κατοικούσε στην περιοχή όταν έφτασαν οι Βρετανοί έποικοι. Είναι επίσης σημαντικό εμπορικό κέντρο για τη γύρω περιοχή, όπου εξορύσσονται κασσίτερος και σίδηρος.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουαζιλάνδης Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Patrologia Latina
Η Patrologia Latina (Λατινική Πατρολογία, συντομογραφία PL) ή όπως είναι ο πλήρης τίτλος της Patrologiae Latinae Cursus Completus, είναι η πρώτη συλλογή του κλασικού έργου του Ζακ Πολ Μιν (Jacques Paul Migne) Patrologiae cursus completus, η οποία περιλαμβάνει έργα χριστιανών πατέρων και εκκλησιαστικών συγγραφέων που έγραψαν στα Λατινικά.
Η συλλογή εκδόθηκε σε τρεις σειρές από το 1844σ έως το 1865. Η πρώτη σειρά περιλαμβάνει τους πρώτους 73 τόμους (1844-49), η δεύτερη σειρά τους τόμους 74-217 (1849-1855), ενώ η τρίτη σειρά τους τόμους 218-221 (1862-64). Οι τέσσερις αυτοί τελευταίοι τόμοι αποτελούν παράρτημα του έργου και περιέχουν συνολικό πίνακα των περιεχομένων των υπολοίπων. Η συλλογή περιλαμβάνει τα έργα των εκκλησιαστικών συγγραφέων που γράφτηκαν στα Λατινικά, από τον 2ο έως και τον 13ο αιώνα. Το κείμενο είναι τυπωμένο και αριθμημένο σε στήλες. Το έργο ανατυπώθηκε πολλές φορές στην Ευρώπη, με πρώτες αυτές του εκδοτικού οίκου των Αδελφών Γκαρνιέ στο Παρίσι (ήδη από το 1880).
Η συλλογή στηρίζεται σε ανατυπώσεις προγενέστερων εκδόσεων, οι οποίες συχνά περιέχουν λάθη, ενώ και η ποιότητα της εκτύπωσης είναι από μέτρια έως κακή. Παρ' όλα αυτά, είναι η μοναδική έκδοση η οποία εμπεριέχει τόσο μεγάλο αριθμό έργων, μερικά από τα οποία δεν είναι διαθέσιμα αλλού, και γι' αυτό αποτελεί σημείο αναφοράς, κυρίως για όσους μελετούν τη Μεσαιωνική Γραμματεία.
Κατάλογος περιεχομένων
Τα έργα στην πλειοψηφία τους είναι θεολογικά και εκκλησιαστικά, υπάρχουν όμως και πολλά ιστορικού, φιλολογικού, γλωσσολογικού αλλά και ποικίλου, περιεχομένου.
Οι σπουδαιότεροι συγγραφείς είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα Κατηγορία:Κατάλογοι βιβλίων
Εργατικό κέντρο
Το Εργατικό κέντρο είναι μια διεπαγγελματική δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση τοπικού χαρακτήρα. Το θεσμικό πλαίσιο που καλύπτει τα εργατικά κέντρα περιγράφεται στο ν.1264/1982 (Για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος και την κατοχύρωση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων). Σύμφωνα με το νόμο (άρ. 1 § 3β) «τα Εργατικά Κέντρα είναι ενώσεις δύο τουλάχιστον σωματείων και τοπικών παραρτημάτων».
Πηγές
Κατηγορία:Συνδικαλισμός
Μιλάτσο
Το Μιλάτσο (σικελικά: Milazzu, λατινικά: Mylae) είναι η τρίτη πόλη και κοινότητα της Μητροπολιτικής πόλης της Μεσσίνας στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία της Μεσσίνας με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015). Το Μιλάτσο είναι η τρίτη πόλη της Μητροπολιτικής πόλης μετά την πρωτεύουσα Μεσσήνη και την Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο, έχει σύμφωνα με την Απογραφή του 2018 πληθυσμό 31.500 κατοίκους.
Νεώτερα χρόνια
Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η πόλη πέρασε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και έγινε η πρώτη επισκοπική έδρα στη Σικελία, το Μιλάτσο κατακτήθηκε τον 9ο αιώνα από τους Άραβες που ίδρυσαν το πρώτο κάστρο. Ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν εξόπλισε περισσότερο την πόλη και δημιούργησε ένα κυνηγητικό πάρκο, ο Κάρολος Κουίντος έκτισε αργότερα ξανά το κάστρο. Στο Μιλάτσο έγιναν αργότερα πολλές μάχες όπως ανάμεσα στην Ισπανία και την Αυστρία (1718) και ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι πολέμησε στην "Εκστρατεία των Χιλίων" απέναντι στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών. Αποτελεί σημαντικό κέντρο στο Στενό της Μεσσήνης δίπλα από την πόλη Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο, βρίσκεται στη βάση χερσονήσου που εισέρχεται στην Τυρρηνική θάλασσα με ένα μικρό ακρωτήριο, απέχει 43 χιλιόμετρα από την πόλη της Μεσσήνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας Κατηγορία:Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας
Άμπρα Κατάμπρα (παραμύθια)
Η σειρά Άμπρα Κατάμπρα ήταν μια εικονογραφημένη σειρά τευχών με παραμύθια που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του '80. Κάθε τεύχος είχε 5-8 παραμύθια και συνοδευόταν από μια κασέτα μαγνητοφώνου με αφηγήσεις των παραμυθιών από γνωστούς Έλληνες καλλιτέχνες. Πρόσφατα η σειρά επανακυκλοφόρησε με αντικατάσταση των κασετών από CDs. Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει 26 τεύχη.
Τεύχη
τεύχος 1
τεύχος 2
τεύχος 4
τεύχος 5
τεύχος 6
τεύχος 7
τεύχος 8
τεύχος 10
τεύχος 11
τεύχος 12
τεύχος 15
τεύχος 16
τεύχος 17
τεύχος 18
τεύχος 19
τεύχος 20
τεύχος 21
τεύχος 22
τεύχος 23
τεύχος 25
τεύχος 26
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραμύθια
Σταθμός Λαρίσης (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Λαρίσης του μετρό Αθήνας είναι σταθμός επί της γραμμής 2. Βρίσκεται στη λεωφόρο Δομοκού στον Κολωνό και προσφέρει σύνδεση με τον προαστιακό Αθήνας αλλά και του δικτύου του ΟΣΕ μέσω του σιδηροδρομικού σταθμού Αθήνας.
Δομή στάθμου
Λαρισης Λαρισης
Αλεσσάντρο Μαντσόνι
Ο Αλεσσάντρο Μαντσόνι (Alessandro Francesco Tommaso Manzoni, 1785-1873) ήταν Ιταλός ρομαντικός ποιητής και μυθιστοριογράφος, γνωστός κυρίως για το μυθιστόρημά του I promessi sposi (Οι αρραβωνιασμένοι).
Γεννήθηκε στο Μιλάνο από αριστοκρατική οικογένεια και ήταν εγγονός από την μητέρα του τού περίφημου νομομαθούς, φιλοσόφου και οικονομολόγου Τσέζαρε Μπεκαρία. Για τον πατέρα του υπάρχουν αμφιβολίες δεδομένου ότι κατά κατά τον κρίσιμο χρόνο η μητέρα του είχε εραστή, τον Τζοβάννι Βέρι.
Το 1808 παντρεύτηκε την Ανριέτ Μπλοντέλ, από οικογένεια καλβινικού δόγματος της Γενεύης, η οποία το 1810 προσήλθε στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Το γεγονός αυτό επηρέασε άμεσα και βαθειά τον Μαντσόνι που επανέκαμψε στους κόλπους της Εκκλησίας. Μετά την μεταστροφή του αυτή έγραψε τους Ιερούς ύμνους και την πραγματεία Παρατηρήσεις επί της Καθολικής ηθικής.
Το 1818 δημοσίευσε την τραγωδία του Ο Κόμης ντι Καρμανιόλα, που προκάλεσε έντονες συζητήσεις καθώς παραβίαζε τις Αριστοτελικές αρχές της τραγωδίας. Υπήρξε αυστηρότατη κριτική αλλά ο Γκαίτε πήρε το μέρος του. Το 1821 ο θάνατος του Ναπολέοντα του ενέπνευσε το ποίημα Η Πέμπτη Μαϊου, από τα δημοφιλέστερα της ιταλικής γλώσσας. Το 1822 δημοσιεύτηκε η δεύτερη τραγωδία του Αντέλκι, που είχε μεν θέμα την επιβολή του Καρλομάγνου επί των Λομβαρδών αλλά στόχευε υπαινικτικά την Αυστριακή κυριαρχία στην Ιταλία.
Το 1825-27 εκδόθηκαν οι τρεις τόμοι του αριστουργήματός του I promessi sposi (δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση 1840-42), που αποτελεί σταθμό της ιταλικής λογοτεχνίας. Είναι ένα ρομαντικό ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην βόρεια Ιταλία στις αρχές του 17ου αιώνα και κορυφώνεται στην πανούκλα που έπληξε το Μιλάνο στα 1630. Κι εδώ η εξιστόρηση των δεινών της ισπανικής κυριαρχίας υπαινίσσεται τα ανάλογα δεινά της Αυστριακής.
Έργα
Οι Αρραβωνιασμένοι μεταφράστηκαν στα Ελληνικά από τον Δημήτριο Αργυρίου («Εστία» 1990)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Ιταλοί μυθιστοριογράφοι
Καταρράκτης Άρτας
Ο Καταρράκτης είναι χωριό της Ηπείρου στο Νομό Άρτας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, πρώην Δήμο Αγνάντων (Δ.Δ.Καταρράκτου) Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 800 μέτρων στα Αθαμανικά Όρη που είναι γνωστότερα με την παραδοσιακή ονομασία Τζουμέρκα.
Ώρα στην Αρμενία
Η Ώρα Αρμενίας (AMT) είναι η ζώνη ώρας που χρησιμοποιείται στην Αρμενία. Η ώρα Αρμενίας είναι τέσσερις ώρες μπροστά από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο στην ζώνη ώρας UTC+4. Η προσαρμογή θερινής ώρας (AMST) καταργήθηκε το 2012.