cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Still Alive... and Well?
Το Still Alive... and Well? είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Megadeth, η οποία κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2002 από την "Sanctuary Records".
Τα δύο πρώτα τραγούδια του άλμπουμ ήταν μέχρι τότε ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις που είχαν γίνει το Νοέμβριο του 2001 για το "Rude Awakening". Τα επόμενα τέσσερα κομμάτια προέρχονται από την επίσημη κυκλοφορία του "Rude Awakening" ενώ τα τραγούδια 7 ως 12 προέρχονται από το στούντιο άλμπουμ "The World Needs a Hero".
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε με σκοπό την ολοκλήρωση του συμβολαίου του συγκροτήματος με τη "Sanctuary Records", το οποίο περιελάμβανε άλλο ένα δίσκο, αφού ο Μαστέιν είχε αποφασίσει τη διάλυση των Megadeth λίγους μήνες νωρίτερα λόγω του τραυματισμού του στο χέρι που τον εμπόδιζε να παίξει κιθάρα.
Ο τίτλος του δίσκου είναι η απάντηση του Ντέιβ Μαστέιν στην ερώτηση ενός δημοσιογράφου για το τι θα ήθελε να γράφει στην ταφόπλακα του.
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα των Megadeth η συλλογή αυτή είχε πουλήσει μόλις 26.000 αντίτυπα μέχρι τα τέλη του 2005.
Τραγούδια
2. The Conjuring (Live) (Mustaine) - 5:26
3. In My Darkest Hour (Live) (Mustaine, Ellefson) - 5:29
4. Sweating Bullets (Live) (Mustaine) - 4:43
5. Symphony of Destruction (Live) (Mustaine) - 5:24
6. '''Holy Wars... The Punishment Due (Live)' (Mustaine)'' - 8:51
7. Moto Psycho (Mustaine) - 3:05
8. Dread and the Fugitive Mind (Mustaine) - 4:24
10. The World Needs a Hero (Mustaine) - 3:52
11. Burning Bridges (Mustaine) - 5:20
12. Return to Hangar (Mustaine) - 4:00
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του "Still Alive... and Well?" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Ντους Α΄ της Προβηγκίας
Η Ντους Α΄ της Προβηγκίας ή Γλυκιά Α΄ της Προβηγκίας (περί το 1090 - 1127) Κόμισσα της Προβηγκίας (1112 - 1127) ήταν κόρη του Γκίλμπερτ Α΄ του Γκεβωντάν και της Γκέρμπεργκας της Προβηγκίας. Κληρονόμησε την Κομητεία της Προβηγκίας από την μητέρα της (1112) και παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ της Βαρκελώνης (3 Φεβρουαρίου 1112). Η Ντους Α΄ παραχώρησε τα δικαιώματα της στο Γκεβωντάν και την υποκομητεία του Μιγιώ στον σύζυγο της, την ίδια εποχή σύμφωνα με τους ιστορικούς "τροβαδούροι από την Προβηγκία ήρθαν στην Καταλωνία ".
Οι εθνικιστές ιστορικοί σημειώνουν ότι ο γάμος της Ντους Α΄ με τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο ήταν η αρχή ενός μεγάλου σχεδίου να ενωθούν όλα τα εδάφη γύρω από τα Πυρηναία. Ο Οίκος της Βαρκελώνης έδειξε στην συνέχεια έντονο ενδιαφέρον να επεκταθεί στην Οξιτανία και λίγο πριν τον θάνατο της Ντους ακολούθησαν έντονες συγκρούσεις για την διαδοχή στην Προβηγκία (1125). Μετά τον θάνατο της (1127) ακολούθησε μεγάλη περίοδος αστάθειας, τελικά εγκαταστάθηκε ένας πλάγιος κλάδος του Οίκου της Βαρκελώνης. Με τον σύζυγο της Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Κόμησσες της Προβηγκίας
Ο Αετός του Βουνού
μικρογραφία|260x260εσ|Ο [[Μάλκομ Κιν σε σκηνή της ταινίας]] Το The Mountain Eagle (γνωστό στην Ελλάδα ως Ο αετός του βουνού) είναι βρετανική βωβή ταινία, του 1926, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ. Πρόκειται για τη δεύτερη ταινία του Άγγλου σκηνοθέτη, μετά το Ο κήπος των ηδονών (1925). Η πλοκή της ταινίας διαδραματίζεται στο Κεντάκι και επίκεντρο έχει έναν χήρο, ο οποίος καταλήγει να ανταγωνίζεται τον γιο του κι έναν άλλο άντρα που μισεί για μία δασκάλα. Το κύριο μέρος των γυρισμάτων έγιναν στη Γερμανία, στα στούντιο της Emelka Film, ενώ εξωτερικά πλάνα γυρίστηκαν στην Αυστρία.
Η ταινία προβλήθηκε για τους παραγωγούς τον Οκτώβριο του 1926, οι οποίοι δεν την είχαν εγκρίνει. Κατόπιν, ο Χίτσκοκ, κυκλοφορεί την ταινία Ο ενοικιαστής, το 1927, και τον ίδιο χρόνο, εξαιτίας της εισπρακτικής επιτυχίας αυτής της ταινίας, κυκλοφορεί και το The Mountain Eagle. Οι κριτικοί το αντιμετώπισαν αρνητικά, ενώ λίγο αργότερα ο Χίτσκοκ είπε πως το φιλμ χάθηκε. Το 2012, βρέθηκαν 24 φωτογραφίας του έργου, ενώ η Cine Tirol Film Commission, το ονόμασε το "πιο ποθητό φιλμ στον κόσμο", αφού έως και σήμερα συνεχίζει η αναζήτησή του.
Πλοκή
Το έργο τοποθετείται στο Κεντάκι, όπου η σύζυγος του Τζ. Π. Πέτιγκρου μόλις είχε πεθάνει, επάνω στη γέννα, του γιου τους Έντουαρντ, ο οποίος γεννήθηκε με αναπηρία. Ο Πέτιγκρου μισεί τον Τζον 'Fear o' God' Φούλτον, ο οποίος ήταν ερωτευμένος με τη νεκρή γυναίκα του. Ο πατέρας αργότερα διαπιστώνει την αγάπη του γιου του για μία δασκάλα, την Μπίατρις και αργότερα δείχνει την αρνητικότητά του για αυτό. Προσπαθεί να την πάρει υπό την προστασία του, αλλά αυτή δεν λαμβάνει υπόψιν της τις συμβουλές του. Έτσι, εγκαταλείπει το χωριό, όπου μένει.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Τζον αποδρά από τη φυλακή και προσπαθεί να το σκάσει με τη δασκάλα και του παιδί τους. Ωστόσο, η Μπίατρις αρρωσταίνει βαριά και ο Τζον αναγκάζεται να επιστρέψει στο χωριό για να βρει γιατρό. Εκεί ανακαλύπτει ότι ο Έντουαρντ τελικά δεν είναι νεκρός. Εφόσον ο νεαρός είναι ζωντανός, ο Τζον καθαρίζει το όνομά του και αφήνεται ελεύθερος. Τέλος, ο Πέτιγκρου, πυροβολείται κατά λάθος και πεθαίνει, μη αποτελώντας πλέον απειλή στον Τζον και στην οικογένειά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1927 Κατηγορία:Χαμένες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές βωβές ταινίες μεγάλου μήκους Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστρία
Isuzu Fargo
Το Isuzu Fargo ήταν ελαφρύ επαγγελματικό όχημα που κατασκευάστηκε μεταξύ του 1980 και του 2001 από την αυτοκινητοβιομηχανία Isuzu στην Ιαπωνία. Το Fargo εκτείνεται σε δύο γενιές, η πρώτη από τις οποίες παρήχθη μεταξύ του 1980 και του 1995, σε στυλ αμαξώματος βαν και ημιφορτηγού (pick-up), με τη δεύτερη γενιά, που εισήχθη το 1995, να περιορίζεται σε μόνο σε βαν. Αυτή η δεύτερη γενιά αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Nissan και ήταν βασισμένη στο Nissan Caravan (E24).
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1983-84
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1983-84 ήταν η 7η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο ΑΠΟΕΛ για 5η φορά στην ιστορία του.
Isuzu Fargo
Μεταξύ του 1982 και του 1990, η πρώτη γενιά του Fargo κυκλοφόρησε στην Αυστραλία από τη Holden, την αυστραλιανή θυγατρική της General Motors, ως Holden Shuttle. Στην Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, η πρώτη σειρά Isuzu Fargo πωλήθηκε με το όνομα Isuzu WFR. Ειδικότερα στην Κολομβία, πωλήθηκε ως Chevrolet WFR. Κατασκευάστηκε επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη Vauxhall Motors και πωλήθηκε ως Bedford Midi, τότε Vauxhall Midi.
Οι εκδόσεις εξαγωγής του Midi στην Ευρώπη κυκλφωφόρησαν ως GME Midi και Isuzu Midi.
Γκριζινιάνο ντι Τζόκκο
Το Γκριζινιάνο ντι Τζόκκο (ιταλικά: Grisignano di Zocco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Isuzu Fargo
Πρώτη γενιά (1980–1995)
Η πρώτη γενιά από το Isuzu Fargo άρχιζε να παράγεται στην Ιαπωνία το 1980. Κύριοι ανταγωνιστές ήταν παρόμοια οχήματα από την Toyota, την Nissan κι την Mitsubishi. Η Vauxhall Motors που ανήκε (έως τις αρχές του 2017) στη General Motors προσέφερε μια έκδοση του Fargo ως «Bedford Midi» μεταξύ του 1985 και του 1994. Μετά την πώληση των Bedford Vehicles στην AWD, το Bedford Midi ονομάστηκε Vauxhall Midi. Οι εκδόσεις που πωλήθηκαν στην ηπειρωτική Ευρώπη και στην Ιρλανδία πωλήθηκαν με διάφορα ονόματα, όπως Bedford Seta, General Motors Midi, GME Midi και Isuzu Midi. Μεταξύ του 1983 και του 1988, η Industries Mécaniques Maghrébines (IMM) παρήγαγε το Isuzu Midi στο εργοστάσιό της στο Καϊρουάν της Τυνησίας. Παραγόμενο στο Λούτον, στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Midi έφερε μερικές αλλαγές στο ιαπωνικό Fargo και αντικατέστησε το παλιό Bedford CF.
Γκριζινιάνο ντι Τζόκκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Isuzu Fargo
Πρώτη γενιά (1980–1995)
Υπήρξαν επίσης ανησυχίες σχετικά με την αξιοπιστία του κινητήρα, μετά από δοκιμή που έγινε στο ιαπωνικό Isuzu WFR. Οι κινητήρες που προσφέρθηκαν ήταν βενζίνης (1.8 και 2.0 λίτρα) και ντίζελ (2.0 και 2.2 και 2.4 λίτρα turbo). Το Midi θα μπορούσε να παραγγελθεί είτε με έναν συμβατικό μοχλό ταχυτήτων τύπου στήλης, που επέτρεπε ένα τρίτο κεντρικό κάθισμα επιβατών στο μπροστινό μέρος, ή με έναν επιλογέα στο δάπεδο, και ήταν διαθέσιμο σε κοντό και μακρύ μεταξόνιο με επιλογή τυπικών ή υψηλών γραμμών οροφής. Δημιουργήθηκε επίσης μια έκδοση μίνι λεωφορείου, με το όνομα «Albany».
Το Midi ανακαινίστηκε επίσης το 1989 και του δόθηκε ένα νέο πάνελ, ταμπλό και καθίσματα, μαζί με νέες επενδύσεις πορτών και μπροστινής όψης. Οι επιλογές για κινητήρα παρέμειναν πάνω κάτω ίδιες. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1995 και τα δύο μοντέλα αντικαταστάθηκαν το 1997 από το Vauxhall Arena, το οποίο ήταν βασισμένο στο Renault Trafic.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1983-84
Σύστημα διεξαγωγής
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Isuzu Fargo
Δεύτερη Γενιά (1995-2001)
Λόγω των χαμηλών πωλήσεων από την πρώτη γενιά του Fargo μαζί κι με τις εκδόσεις Bedford κι Vauxhall που πουλιόντουσαν στην Ευρώπη, η δεύτερη γενιά του Fargo ήταν βασισμένη στο Nissan Caravan καθώς η Isuzu δεν είχε την οικονομική άνεση να αναπτύξει ένα τελείως καινούργιο μοντέλο μόνη της. Η δεύτερη γενιά ήταν γενικά διαθέσιμη μόνο στην Ιαπωνία αν κι ένα μικρό νούμερο επίσης εξάχθηκε σε άλλες χώρες κι πουλιόταν από αντιπροσωπείες κι της Isuzu κι της Nissan.
Το 1997 οι minibus εκδόσεις σταμάτησαν να παράγονται κι μόνο οι επαγγελματικές ήταν διαθέσιμες. Το 2001, το Nissan Caravan μπήκε σε καινούργια γενιά με αποτέλεσμα το όνομα "Fargo" να αντικατασταθεί από το "Como". Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα επόμενα βανάκια της Isuzu να πουλιούνται ως Isuzu Como. Σε αγορές εξαγωγής, όσα Isuzu Fargo δεύτερης γενιάς πουλίωντουσαν εκεί πέρα, έλαβαν πάλι το σήμα της Nissan κι μετονομάστηκαν σε Nissan Caravan από τις αντιπροσωπείες που τα πουλούσαν. Έτσι τελείωσε η πάνω από 20 χρόνια ιστορία του Fargo.
Περαιτέρω Πηγές
Κατηγορία:Φορτηγό βαν Fargo
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1983-84
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες πιο ψηλά κατατασσόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικηφόρων και των απολεσθέντων σετ.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Βασίλης Κουτσιανικούλης
Συλλογική καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ερασιτεχνική ομάδα του Ηρακλή Χάλκης, όπου τον είδε ο προπονητής Νίκος Νιόπλιας, ο οποίος τον κάλεσε στην εθνική Νέων και παράλληλα τον πρότεινε ως μεταγραφή στον ΟΦΗ, όμως ο τότε προπονητής του συλλόγου Γερμανός Ράινερ Μάουρερ τον απέρριψε.
Το 2007 τον απέκτησε ο Εργοτέλης. Νωρίτερα είχε απορριφθεί από τον Ολυμπιακό από τον τότε γενικό διευθυντή του, Ίλια Ίβιτς. Στον Εργοτέλη αγωνίστηκε για δύο ποδοσφαιρικές περιόδους (2007-08 και 2008-09) κάνοντας πολύ καλές εμφανίσεις.
Το καλοκαίρι του 2009 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ, αντί του ποσού των 1,2 εκατομμυρίων ευρώ. Υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο και πήρε τη φανέλα με το νούμερο 19. Τελικά, έμεινε στην Τούμπα για δύο χρόνια.
Το καλοκαίρι του 2012, έμεινε ελεύθερος από τον Εργοτέλη και στις 20 Αυγούστου υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στην άλλη ομάδα του Ηρακλείου, τον ΟΦΗ. Στις 18 Ιανουαρίου 2015 ανακοινώθηκε η αποχώρηση του από τον σύλλογο του Ηρακλείου, λόγω χρεών.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2015 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ομάδα της γενέτειράς του, την ΑΕΛ. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2015-16 πανηγύρισε την άνοδο της ομάδας του στη Σούπερ Λίγκα. Αποχώρησε το 2017, έναν χρόνο πριν ολοκληρώσει το συμβόλαιό του, έχοντας συμπληρώσει 31 συμμετοχές και 1 τέρμα στο πρωτάθλημα.
Τον Σεπτέμβριο του 2017 επέστρεψε στον ΟΦΗ έπειτα από δύο χρόνια απουσίας.
Το καλοκαίρι του 2020 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 2 ετών με την Δόξα Δράμας. Τελικά, αποχώρησε το καλοκαίρι του 2021.
Διεθνής καριέρα
Ο Βασίλης Κουτσιανικούλης αγωνίστηκε στην εθνική Νέων με την οποία έφτασε ως τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2007 (ήττα 1-0 από την Ισπανία), ενώ έχει και συμμετοχές στην εθνική Ελπίδων. Επίσης το 2008 κλήθηκε από τον Ότο Ρεχάγκελ και στην εθνική Ανδρών, χωρί να αγωνιστεί.
Προσωπική ζωή
Στις 10 Ιουνίου 2017 παντρεύτηκε την σύντροφο του, Μαραντίνα Στεργιούλη. Μαζί απέκτησαν έναν γιο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Προς υπεράσπιση του Αναρχισμού (βιβλίο)
Το βιβλίο Προς υπεράσπιση του Αναρχισμού (In Defense of Anarchism) γράφτηκε από τον φιλόσοφο Ρόμπερτ-Πολ Βολφ και είναι έργο «κλασικό» της δεκαετίας του 1960. Σύμφωνα με τον Βολφ, η εξουσία του σύγχρονου κράτους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, διότι έρχεται σε σύγκρουση με την ιδέα της αυτονομίας του ατόμου. Η σύγκρουση μεταξύ της κρατικής εξουσίας και της ατομικής αυτονομίας είναι κεντρικό σημείο της φιλοσοφικής αναρχικής κριτικής για το κράτος, μία θέση-κλειδί που απέκτησε σημαντική θέση και ευρεία αποδοχή στη σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία. Το βιβλίο εκδόθηκε αρχικά από τον εκδοτικό οίκο Harper and Row το 1970 με τίτλο In Defense of Anarchism: With a Reply to Jeffrey H. Reiman's In Defense of Political Philosophy, (Προς Υπεράσπιση του Αναρχισμού: Με Απάντηση στο Προς Υπεράσπιση της Πολιτικής Φιλοσοφίας του Τζέφρι Χ. Ράιμαν). Έκτοτε επανεκδόθηκε πέντε φορές με τελευταία έκδοση αυτή του University of California Press το 1998.
Περίληψη
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη: Στο πρώτο μέρος αναλύεται «Η σύγκρουση μεταξύ Εξουσίας και Αυτονομίας», στο δεύτερο αναλύεται κριτικά «η Λύση της Κλασικής Δημοκρατίας» και σε ένα τρίτο, που τιτλοφορείται «Πέρα από το Νόμιμο Κράτος». Το έργο κλείνει με το παράρτημα «Μια πρόταση για ταχύτατη Άμεση Δημοκρατία».
Αρχικά ο Βολφ υποστηρίζει ότι η αποδοχή της πολιτικής εξουσίας συνεπάγεται την μερική ή ολική παραίτηση από την αυτονομία του ατόμου. Επί τη βάσει του αρχικού ισχυρισμού του πιστεύει ότι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση είναι εκείνη που ταυτίζεται με την έννοια της ατομικής αυτονομίας, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μόνο είδος «δίκαιου κράτους», δηλαδή του κράτους που κατέχει νόμιμη εξουσία, είναι η ομόφωνη άμεση δημοκρατία. Καταδεικνύοντας την αντινομία που παράγει το δίπολο εξουσία-αυτονομία στο τρίτο μέρος προβάλλει την ιδέα μιας ακραίας οικονομικής αποκέντρωσης, που απαιτεί μεν προηγμένη παραγωγική τεχνολογία, αλλά είναι εφικτή στο πλαίσιο ενός εθελοντικού οικονομικού συντονισμού, σύμφωνα με τα ιδανικά του αναρχισμού και της ευημερίας.
Κριτική
Εξαιτίας κυρίως του γεγονότος ότι ανοίχθηκε φιλοσοφικά σε πολλά θέματα το έργο του σχολιάστηκε ως επί το πλείστον δυσμενώς. Αρκετοί σχολιαστές του τον κατηγόρησαν ότι δεν είναι πραγματικός αναρχικός, όπως παράδειγμα η Perkins, ο Frankfurt , o Sterba και ο Horton. Ένα άλλο σημείο στο οποίο επικεντρώθηκαν οι σχολιαστές του ήταν η ανεπαρκής κατά την άποψή τους υπεράσπιση της ομόφωνης άμεσης δημοκρατίας, ανάμεσά τους οι Sanders και Reiman. Άλλοι, επίσης, θεώρησαν ασύμβατο τον ισχυρισμό ότι το δίκαιο κράτος είναι «λογικά αδύνατο», κάτι που θεωρήθηκε εμμονή στην ηθική αυτονομία εις βάρος άλλων αρετών, ανάμεσά τους οι Beauchamp and Witkowski και ο Pritchard
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναρχικά βιβλία Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Κοινωνικός συντηρητισμός
Ο κοινωνικός συντηρητισμός είναι η ιδεολογία που πρεσβεύει την ιδέα ότι η κοινωνία είναι δομημένη πάνω σε αξίες και αυτές πρέπει να διατηρούνται. Ο κοινωνικός συντηρητισμός είναι σκεπτικός στις ριζικές αλλαγές και τον κοινωνικό μετασχηματισμό.
Αναπτύχθηκε ως αντίδραση σε, κοινωνικά, φιλελεύθερα κινήματα που θεωρείται πως πρέσβευαν ιδέες και αξίες που αντίκεινται στον Δυτικό πολιτισμό. Στη Βόρεια Αμερική, ο κοινωνικός συντηρητισμός αναπτύχθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα ως αντίδραση σε κοινωνικά ζητήματα όπως π.χ. η μείωση των ποινικών κυρώσεων, οι εκτρώσεις, η εκοσμίκευση του κράτους κ.α. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Συντηρητισμός
Ιωάννης Βούρος
Ο Ιωάννης Βούρος (1808 – 1885) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός. Μπορεί να θεωρηθεί ως ο θεμελιωτής της νεώτερης ιατρικής στην Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο την 1η Ιουλίου 1808. Την αρχική του παιδεία την έλαβε στην Ακαδημία της Χίου. Μετά την καταστροφή της Χίου μετακόμισε με τους γονείς του για την Τεργέστη όπου σπόυδασε πειραματική φυσική και Φυσική ιστορία στη Βασιλική Ακαδημία (Academia Reale). Παράλληλα παρακολούθησε ιδιαίτερα μαθήματα λογικής, ρητορικής, λατινικών και ιταλικών. Από το 1825 έως το 1829 σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, και διέμενε στην οικία του Έλληνα γιατρού Στέφανου Οικονόμου, στον οποίον αφιέρωσε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο De pharmacologia Graecorum veterum in genere. Συνέχισε τις σπουδές του στο Χάλλε, από όπου έλαβε το διδακτορικό του το 1832, και στο Παρίσι. Εκεί γνωρίστηκε με τον Αδαμάντιο Κοραή. Το 1831 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε νομίατρος Κυκλάδων. Διορίστηκε τακτικός καθηγητής ειδικής νοσολογίας και κλινικής και έγινε ο πρώτος καθηγητής ιατρικής αμέσως μετά τη σύστασή του Εθνικού Πανεπιστημίου το 1837. Δίδαξε ως το 1848, όταν παραιτήθηκε για λόγους υγείας.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Ιατροσυνεδρίου και διορίστηκε αρχίατρος και σύμβουλος του Όθωνα. Επίσης, εργάστηκε ως τμηματάρχης του υγειονομικού τμήματος του υπουργείου εσωτερικών.
Μετά τη μεταπολίτευση μετακόμισε επαγγελματικά στην Κωνσταντινούπολη, όπου έχασε μέρος της περιουσίας του στη μεγάλη Πυρκαγιά του Σταυροδρομίου και επέστρεψε στην Ελλάδα.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 28 Ιανουαρίου 1885.
Συγγράμματα
Έγραψε πολλά αξιόλογα βιβλία, από τα οποία ένα περί χολέρας. Επίσης όλη η υγειονομική νομοθεσία ήταν έργο του. Άλλο έργο του ήταν η ισχύουσα φαρμακοποιία, την οποία σύνεταξε μαζί με τον άλλο καθηγητή της χημείας, Ξάβερ Λάντερερ και τον διευθυντή του Βασιλικού φαρμακείου Γιόζεφ Σαρτόριους. Ενδιαφέρουσα είναι και η αρθογραφία του από την περίοδο που ήταν νομίατρος Κυκλάδων. Τότε δημοσίευσε αρθρο στο περιοδικό Ασκληπιός με τίτλο Νοσολογική κατάστασις των Κυκλάδων κατά το 1834 έτος, ενώ το άρθρο του περί γαιοτρεφούς τινός γυναικός περιγράφει την περίπτωση γυναίκας η οποία τρεφόταν με μεγάλες ποσότητες πηλού για τρία χρόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα
Το Είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα ή Είκοσι χιλιάδες λεύγες υπό την θάλασσαν (Vingt Mille Lieues sous les mers) είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Ιουλίου Βερν. Αρχικά κυκλοφόρησε, σε συνέχειες, από τον Μάρτιο του 1869 έως τον Ιούνιο του 1870 στο δεκαπενθήμερο περιοδικό Magasin d'éducation et de récréation του Πιερ-Ζυλ Ετζέλ (Pierre-Jules Hetzel). Το βιβλίο έγινε ευρέως αποδεκτό κατά την κυκλοφορία του και, ακόμη και σήμερα, θεωρείται ως ένα από τα κορυφαία μυθιστορήματα περιπέτειας και ένα από τα μεγαλύτερα έργα του Βερν. Η εικονική φιγούρα του Ναυτίλου, του υποβρύχιου πλοίου -όχι υποβρυχίου- του πλοιάρχου Νέμο, θεωρείται ότι υπήρξε πολύ μπροστά από την εποχή της, αφού περιγράφει με ακρίβεια πολλά χαρακτηριστικά των σημερινών υποβρυχίων, τα οποία, στη δεκαετία του 1860 ήταν συγκριτικά πρωτόγονα σκάφη.
Ωστόσο, το μοντέλο ενός τέτοιου γαλλικού υποβρυχίου, του Plongeur («Δύτης» που καθελκύστηκε το 1863) το οποίο εκτέθηκε στην παρισινή Παγκόσμια Έκθεση του 1867, εξετάστηκε λεπτομερώς από τον Βερν και του έδωσε την έμπνευση για το μυθιστόρημά του.
Το μυθιστόρημα, πέρα από την αδιαμφισβήτητη λοχοτεχνική του αξία, βρίθει συμβολισμών που αναφέρονται στην ανθρώπινη διαφορετικότητα πάντοτε, όμως, συνυφασμένη με τη συντροφικότητα, το ήθος και την ανθρωπιά (βλ. Αναφορές, συμβολισμοί και προεκτάσεις)
Τίτλος και διευκρινίσεις
’Οταν το μυθιστόρημα μεταφράστηκε από το πρωτότυπο, σε πολλές γλώσσες -μεταξύ των οποίων και στην ελληνική- έγινε λανθασμένη απόδοση του τίτλου, παρόλο που στα γαλλικά οι όροι είναι σαφείς. Έτσι, ο τίτλος Vingt mille lieues sous les mers, αποδόθηκε ως Είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα. Το «κλειδί» βρίσκεται στη γαλλική λέξη mers «θάλασσες» που είναι στον πληθυντικό και όχι στον ενικό (mer «θάλασσα»). Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί η εντύπωση στο αναγνωστικό, μη γαλλόφωνο, κοινό ότι το υποβρύχιο-πλοίο του μυθιστορήματος, ο Ναυτίλος, καταδυόταν στις 20.000 λεύγες κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, βάθος που δεν υφίσταται.
Ο τίτλος, επομένως, αναφέρεται στην οριζόντια απόσταση που διανύθηκε κάτω από την επιφάνεια στις διάφορες θάλασσες των ταξιδιών του Ναυτίλου και όχι σε κάποιο βάθος που επιτεύχθηκε, κάτω από τη θάλασσα, καθόσον οι 20.000 λεύγες αντιστοιχούν σε 80.000 χιλιόμετρα, δηλ. βάθος σχεδόν διπλάσιο από την περιφέρεια της Γης, κάτι παράλογο ακόμη και για τη λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας.
Υπόθεση
thumb|180px|right|Το ταξίδι του Ναυτίλου στον Ειρηνικό Ωκεανό Κατά τη διάρκεια του έτους 1866, πλοία διαφόρων εθνικοτήτων βρίσκουν στο δρόμο τους ένα μυστηριώδες θαλάσσιο τέρας το οποίο, όπως θα υποτεθεί αργότερα, θα μπορούσε να είναι ένα γιγαντιαίο ναρβάλ. Η αμερικανική κυβέρνηση οργανώνει μια αποστολή στη Νέα Υόρκη για να βρει και να εξολοθρεύσει το τέρας. Ο καθηγητής Πιερ Αρονάξ, Γάλλος θαλάσσιος βιολόγος που βρίσκεται εκείνες τις μέρες στην πόλη, λαμβάνει πρόσκληση της τελευταίας στιγμής για να συμμετάσχει στην αποστολή, την οποία αποδέχεται. Μεταξύ των μελών είναι ο Καναδός φαλαινοθήρας και κύριος χειριστής καμακιού, Νεντ Λαντ, και ο Κονσέιγ, πιστός υπηρέτης του Αρονάξ.
Η αποστολή φεύγει από το Μπρούκλιν με τη φρεγάτα Αβραάμ Λίνκολν του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών και ταξιδεύει νότια γύρω από το Ακρωτήριο Χορν στον Ειρηνικό Ωκεανό. Μετά από πεντάμηνη αναζήτηση που καταλήγει έξω από τις γιαπωνέζικες ακτές, η φρεγάτα εντοπίζει και προσβάλλει το τέρας, το οποίο καταστρέφει το πηδάλιο του πλοίου. Οι Αρονάξ και Λαντ πέφτουν στη θάλασσα και ο Κονσέιγ τους ακολουθεί. Επιβιώνουν ανεβαίνοντας στη ράχη του «τέρατος», το οποίο, με τρόμο ανακαλύπτουν ότι είναι ένα φουτουριστικό υποβρύχιο. Παραμένουν εκεί μέχρι το πρωί, όταν συλλαμβάνονται, μεταφέρονται μέσα και παρουσιάζονται στον μυστηριώδη κατασκευαστή και διοικητή του υποβρυχίου, τον πλοίαρχο Νέμο.
Στις επόμενες σελίδες του μυθιστορήματος γίνεται αναφορά στο παρελθόν του Νέμο, ο οποίος κατέφυγε στην υποθαλάσσια εξορία μετά την κατάκτηση της πατρίδας του και τη σφαγή της οικογένειάς του από ένα ισχυρό ιμπεριαλιστικό έθνος. Μετά το επεισόδιο με τα καλαμάρια, ο Νέμο αποφεύγει σε μεγάλο βαθμό τον Αρονάξ, ο οποίος αρχίζει να τάσσεται στο πλευρό του Νεντ Λαντ. Τελικά, ο Ναυτίλος δέχεται επίθεση από ένα πολεμικό πλοίο που ανήκει στο μυστηριώδες έθνος που ήταν η αιτία για το εφιαλτικό παρελθόν του Νέμο. Διψασμένος για εκδίκηση, ο Νέμο -τον οποίο ο Αρονάξ αποκαλεί πλέον «αρχάγγελο του μίσους»- εμβολίζει το πλοίο κάτω από την ίσαλο γραμμή του και το καταποντίζει, προκαλώντας τρόμο στον καθηγητή. Στη συνέχεια, ο Νέμο γονατίζει μπροστά από το πορτρέτο της νεκρής γυναίκας και των παιδιών του και, στη συνέχεια, βυθίζεται σε βαθιά κατάθλιψη.
Ωστόσο, οι συνθήκες στο πλοίο-υποβρύχιο αλλάζουν δραστικά: σκοπιές δεν γίνονται πλέον ενώ το σκάφος περιφέρεται άσκοπα. Ο Νεντ απομονώνεται τόσο, που ο Κονσέιγ φοβάται για τη ζωή του Καναδού. Ωστόσο, ένα πρωί, ο Νεντ ανακοινώνει ότι βρίσκονται μπροστά σε γη και έχουν την ευκαιρία να ξεφύγουν. Ο καθηγητής Αρονάξ, περισσότερο από ποτέ έτοιμος να εγκαταλείψει το σκάφος, σκέφτεται τον Νέμο ο οποίος μπορεί να τον τρομάζει, ωστόσο εξακολουθεί να τον ελκύει κατά κάποιο τρόπο. Τελικά, ο καθηγητής κρυφακούει τον Νέμο να φωνάζει με αγωνία: ''Παντοδύναμε Θεέ! Αρκετά! Αρκετά! Ο Αρονάξ με τους συντρόφους του υλοοποιούν τα σχέδια διαφυγής τους, αλλά καθώς επιβιβάζονται στο βαρκάκι του υποβρυχίου, συνειδητοποιούν ότι ο Ναυτίλος έχει παγιδευτεί για τα καλά στο πιο θανατηφόρο ρεύμα του ωκεανού, το Moskstraumen''. Καταφέρνουν να διαφύγουν και να βρουν καταφύγιο σε ένα νησί στα ανοικτά των ακτών της Νορβηγίας. Η τελική μοίρα του Ναυτίλου παραμένει άγνωστη.
Αναφορές, συμβολισμοί και προεκτάσεις
Μέσω του ονόματος του πλοιάρχου Νέμο γίνεται αναφορά στην Οδύσσεια του Ομήρου. Ο Οδυσσέας συναντά τον Κύκλωπα Πολύφημο στις περιπλανήσεις του. Ο Πολύφημος ρωτά τον Οδυσσέα το όνομά του και εκείνος απαντά ότι είναι ο "Ουδείς" «κανένας». Στη λατινική μετάφραση της Οδύσσειας, αυτό το ψευδώνυμο αποδίδεται ως Nemo, το οποίο μεταφράζεται επίσης ως «κανένας». Επίσης, όπως και ο Νέμο, ο Οδυσσέας περιπλανιέται στις θάλασσες και, ομοίως, θρηνεί τους τραγικούς θανάτους των ανδρών του. Το κείμενο του Βερν αναφέρει επανειλημμένα τον Αμερικανό Ναυτικό Διοικητή Μάθιου Φοντέν Μόρι (1806-1873), έναν ωκεανογράφο, μετεωρολόγο, χαρτογράφο και αστρονόμο που, συνέλεξε δείγματα από τα βάθη των θαλασσών και χαρτογράφησε τους ωκεανούς του κόσμου. Ο Μόρι ήταν διεθνώς διάσημος και ο Βερν μπορεί να γνώριζε ότι είχε γαλλική καταγωγή.
Το μυθιστόρημα παραπέμπει και σε άλλους Γάλλους, συμπεριλαμβανομένου του Ζαν-Φρανσουά ντε Γκαλώπ, ενός διάσημου εξερευνητή, ο οποίος χάθηκε κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού στην Ωκεανία. Ο Dumont d'Urville, ήταν ένας μεταγενέστερος εξερευνητής που βρήκε τα απομεινάρια ενός από τα πλοία του Λαπερούζ και ο περίφημος Λεσσέψ, σχεδιαστής της Διώρυγας του Σουέζ, ήταν ανιψιός του μοναδικού επιζώντος της άτυχης αποστολής του Λαπερούζ. Ο Ναυτίλος ακολουθεί τα βήματα αυτών των ανδρών: επισκέπτεται τα νερά όπου χάθηκαν τα σκάφη του Λαπερούζ, εισέρχεται στο Στενό του Τόρες και μένει ακυβέρνητος, όπως και το πλοίο του d'Urville, ο Αστρολάβος. Μετά, περνά κάτω από τη Διώρυγα του Σουέζ μέσω μιας «φανταστικής» υποβρύχιας σήραγγας που ενώνει την Ερυθρά Θάλασσα με τη Μεσόγειο. Στο, πιθανότατα, διασημότερο επεισόδιο του μυθιστορήματος, την προαναφερθείσα μάχη με το κοπάδι γιγάντιων καλαμαριών, ένα από τα τέρατα αιχμαλωτίζει ένα μέλος του πληρώματος. Σκεπτόμενος τη μάχη στο επόμενο κεφάλαιο, ο Αρονάξ γράφει: «Για να μεταφέρει κανείς στο χαρτί τέτοια συμβάντα, θα χρειαζόταν η πένα του πιο διάσημου ποιητή μας, του Βίκτορα Ουγκώ, συγγραφέα του «Οι Εργάτες της Θάλασσας». Πράγματι, αυτό το μυθιστόρημα είχε τις υψηλότερες πωλήσεις στην εποχή του Βερν. Μάλιστα, σε κάποιο επεισόδιο, ένας εργάτης μάχεται με ένα χταπόδι, που πιστεύεται από τους κριτικούς ότι συμβόλιζε τη Βιομηχανική Επανάσταση. Σίγουρα ο Βερν επηρεάστηκε από το μυθιστόρημα του Ουγκώ και, γράφοντας αυτή την παραλλαγή στη συνάντηση με το καλαμάρι, μπορεί να σκόπευε να αναφερθεί συμβολικά στις Επαναστάσεις του 1848.
thumb|180px|right| thumb|180px|right|Στην πάνω φωτογραφία απεικονίζεται το μοντέλο του υποβρυχίου «Δύτης», του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού στην Έκθεση του 1867 και στην κάτω η εικόνα στο μυθιστόρημα του Βερν. Είναι σαφές ότι το μοντέλο επηρέασε τον Βερν στο «σχεδιασμό» του Ναυτίλου
Το μυθιστόρημα έχει σαφείς πολιτικές ρίζες που υπονοούνται στον χαρακτήρα και το υπόβαθρο του ίδιου του πλοιάρχου Νέμο. Στα αρχικά σχέδια του Βερν, ο μυστηριώδης καπετάνιος θα ήταν ένας Πολωνός ευγενής, του οποίου η οικογένεια και η πατρίδα σφαγιάστηκαν από τις ρωσικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της Πολωνικής Εξέγερσης του Ιανουαρίου του 1863. Ωστόσο, αυτά τα προσχέδια αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια των σταδίων επεξεργασίας, με την επιμονή του εκδότη του Βερν, Πιερ-Ζυλ Ετζέλ. Ο Ετζέλ, θεωρείται υπεύθυνος από τους σημερινούς μελετητές για πολλές τροποποιήσεις των αρχικών χειρογράφων του Βερν. Την εποχή που η Γαλλία ήταν υποθετικός σύμμαχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ο Ετζέλ απαίτησε από τον Βερν να αποκρύψει την ταυτότητα του εχθρού του Νέμο, όχι μόνο για να αποφύγει τις πολιτικές επιπλοκές αλλά και για να αποτρέψει τις χαμηλότερες πωλήσεις σε περίπτωση που το μυθιστόρημα μεταφραστεί στα ρωσικά. Ο Ετζέλ ήταν ένας εξαιρετικά εμπορικός εκδότης, επομένως ο καθηγητής Αρονάξ ουδέποτε θα ανακαλύψει την καταγωγή του Νέμο.
Σημειώσεις
i. Μία (1) μετρική λεύγα που χρησιμοποιείτο στη Γαλλία την εποχή που γράφηκε το μυθιστόρημα, αντιστοιχούσε σε 4 χιλιόμετρα
ii. To Moskstraumen είναι, όντως, ένα σύστημα παλιρροιακών ρευμάτων και υδροστροβίλων, από τα ισχυρότερα στον κόσμο, που σχηματίζεται στο αρχιπέλαγος Λοφότεν μεταξύ της Νορβηγικής Θάλασσας και του Βέστφιορντεν.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Υποθαλάσσια μυθοπλασία
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2010-11
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφάρου ανδρών 2010–2011 ξεκίνησε στις 18 Σεπτεμβρίου με 157 ομάδες χωρισμένες σε 10 ομίλους με διαφορετικό αριθμό ομάδων ο καθένας. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου κερδίζει την άνοδό του στη Γ΄ Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες του κάθε ομίλου υποβιβάζονται στα Τοπικά Πρωταθλήματα. Με το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Γ΄ Εθνική εξασφάλισαν οι: Εθνικός Γαζώρου, Απόλλων Καλαμαριάς, Οικονόμος Τσαριτσάνης, Βατανιακός, Τηλυκράτης Λευκάδας, Καλαμάτα, Αστέρας Μαγούλας, ΠΑΟΚ Γλυφάδας, Προοδευτική και Ρούβας Γέργερης. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν ο υποβιβασμός του Αθηναϊκού στο τοπικό πρωτάθλημα, μετά από δεκαετίες παρουσίας στις μεγαλύτερες κατηγορίες
2ος Όμιλος
Στον δεύτερο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από την Κεντρική Μακεδονία. Την άνοδο εξασφάλισε ο Απόλλων Καλαμαριάς, ενώ υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Π.Α.Ο. Κουφαλίων, Π.Α.Ο. Διοικητηρίου, Θερμαϊκός Θέρμης, Μέγας Αλέξανδρος Ν. Μυλοτόπου, Ολυμπιακός Γαλατάδων, Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών, Νίκη Πολυγύρου και Π.Ο. Μουδανιών.
3ος Όμιλος
Στον τρίτο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από την Δυτική Μακεδονία. Την άνοδο εξασφάλισε ο Βατανιακός, ενώ υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Γ.Α.Σ. Σβορώνου, Α.Μ.Σ. Γαλατινής, Εθνικός Κατερίνης, Μακεδονικός Φούφα, Σειρήνα Γρεβενών, Άρης Λόφων, Α.Σ. Πενταβρύσου και Μακεδονικός Σιάτιστας.
4ος Όμιλος
Στον τέταρτο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τη Θεσσαλία και την Κεντρική Στερεά Ελλάδα. Την άνοδο εξασφάλισε ο Οικονόμος Τσαριτσάνης, ενώ υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Μετέωρα Καλαμπάκας, Απόλλων Λάρισας, Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου, Α.Ε. Σπερχειάδας Μακρακώμης, Απεραντιακός και Α.Σ. Λαμία.
7ος Όμιλος
Στον έβδομο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από την Ανατολική Πελοπόννησο, Ανατολική Στερεά και Δυτική Αττική. Την άνοδο εξασφάλισε ο Αστέρας Μαγούλας ενώ υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Πανναυπλιακός, Π.Α.Ο. Λουτρακίου, Παναρκαδικός, Α.Ε. Κρανιδίου, Αίας Παραλίας Ασπροπύργου, Πέλοπας Κιάτου, Α.Ε. Δηλεσίου και Αστέρας Δρεπανιακός.
8ος Όμιλος
Στον όγδοο όμιλο συμμετέχουν οι ομάδες από την Αθήνα και το Βόρειο Αιγαίο. Την άνοδο εξασφάλισε ο Π.Α.Ο.Κ. Γλυφάδας ενώ υποβιβάστηκαν οι Ηλυσιακός, Αθηναϊκός Βύρωνα, Α.Ο. Χαϊδαρίου, Ήφαιστος Περιστερίου, Α.Ο. Αγίου Ιεροθέου, Γ.Σ. Αγίων Αναργύρων.
9ος Όμιλος
Στον ένατο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τον Πειραιά, την Ανατολική Αττική και το Νότιο Αιγαίο. Την άνοδο εξασφάλισε η Προοδευτική ενώ υποβιβάστηκαν οι: Σαρωνικός Αίγινας, Α.Ο. Μοσχάτου, Α.Ε. Περάματος, Π.Α.Σ. Ωρωπός, Α.Ο. Άνω Σύρου, Άρης Αμφιάλης και Ανταγόρας Κω.
10ος Όμιλος
Στον δέκατο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από την Κρήτη. Την άνοδο εξασφάλισε ο Α.Σ. Ρούβας Γέργερης ενώ υποβιβάστηκαν οι: Ακρίτας Αποκορώνου, Αετός Ανωγείων και Πανακρωτηριακός.
Πηγές
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Άννα της Ορλεάνης
Η Πριγκίπισσα Άννα της Ορλεάνης (Anne d'Orléans, 4 Δεκεμβρίου 1938 -) είναι η χήρα σύζυγος του Ινφάντη Κάρλος, Δούκα της Καλαβρίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1938 στο Βολουβέ-Σαιν-Πιέρ του Βέλγιου και είναι το πέμπτο παιδί και η τρίτη κόρη του Πρίγκιπα Ερρίκου, Κόμη του Παρισιού και της Ισαβέλλας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά.
Η Άννα παντρεύτηκε στις 12 Μαΐου 1965 τον Ινφάντη Κάρλος, Δούκα της Καλαβρίας στο Ντρου. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε πέντε παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Αννα της Ορλεανης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Δούκισσες της Καλαβρίας
Γκρούμολο ντελλε Αμπαντέσσε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Αιγοπρόβατα
Τα αιγοπρόβατα είναι μηρυκαστικά θηλαστικά ζώα της οικογένειας των βοοειδών και της τάξης των αρτιοδάκτυλων και περιλαμβάνουν τα οικόσιτα πρόβατα και τις κατσίκες.
Έχουν κοντόχοντρο σώμα, κέρατα και κοντή ουρά. Η εκτροφή των αιγοπροβάτων ξεκίνησε από τον άνθρωπο από την αρχαιότητα και χρησίμευσε για την παραγωγή μαλλιού, δέρματος, γάλακτος, τυριού και κρέατος.
Σε ορισμένες περιοχές, τα κοπάδια μεταφέρονται από τα πεδινά στα ορεινά και το αντίστροφο, ανάλογα με την εποχή (νομαδική κτηνοτροφία). Από τα πιο πολύτιμα ζώα για το μαλλί τους είναι τα πρόβατα μερινός και οι κατσίκες της Άγκυρας και του Κασμίρ.
Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα
Ταυ λεπτόνιο
Το λεπτόνιο ταυ (σύμβολο τ-) είναι ένα αρνητικά φορτισμένο στοιχειώδες σωματίδιο με ζωή 2.90x10-13 δευτερόλεπτα και μάζα 1777 MeV/c2 (σε σύγκριση, η μάζα του πρωτονίου είναι 938 MeV/c2 και του ηλεκτρονίου 0.511 MeV/c2). Έχει αντίστοιχο αντισωματίδιο, το αντιταύ και σχετικά νετρίνα (νετρίνο ταυ και αντινετρίνο ταυ).
Κατηγορία
Το λεπτόνιο ταυ ανήκει στην τρίτη γενιά λεπτονίων και είναι αντίστοιχο του ηλεκτρονίου (πρώτη γενιά) και του μιονίου (δεύτερη γενιά). Όπως και το ηλεκτρόνιο και το μιόνιο, το ταυ εμφανίζεται όμοιο σημείου χωρίς να έχει ποτέ βρεθεί εσωτερική δομή. Αν υπάρχει τέτοια δομή, τότε πρέπει αυτό το σωματίδιο να έχει μέγεθος μικρότερο από 10-18 μέτρα. Επίσης, ακριβώς όπως το ηλεκτρόνιο και το μιόνιο, το ταυ έχει σπιν ½. Τέλος, το ταυ και το αντιταύ φέρουν το ίδιο ηλεκτρικό φορτίο όπως το ηλεκτρόνιο και το ποζιτρόνιο αντίστοιχα.
Διάσπαση
Το ταυ είναι το μόνο λεπτόνιο που μπορεί να μετατραπεί σε αδρόνια (τα άλλα λεπτόνια δεν έχουν την αναγκαία μάζα). Όπως και οι υπόλοιποι τρόποι διάσπασης του λεπτονίου ταυ, η διάσπαση σε αδρόνια γίνεται μέσω της ασθενούς αλληλεπίδρασης.
Οι κοινές διασπάσεις του ταυ είναι οι ακόλουθες:
Ανακάλυψη
Το ταυ ανακαλύφθηκε σε μια σειρά πειραμάτων μεταξύ 1974 και 1977 από τον Martin Lewis Perl και τους συνεργάτες του της ομάδας SLAC-LBL. Χρησιμοποιούσαν τον καινούριο τότε επιταχυντή ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων του SLAC ο οποίος λεγόταν SPEAR και το μαγνητικό ανιχνευτή LBL. Είχαν τη δυνατότητα να παρατηρούν και να διαχωρίζουν μεταξύ λεπτονίων, αδρονίων, και φωτονίων. Δεν παρατήρησαν το ταυ κατευθείαν, αλλά ανακάλυψαν περιπτώσεις με ανωμαλίες:
"Έχουμε ανακαλύψει 64 περιστατικά της μορφής για τα οποία δεν έχουμε συμβατική εξήγηση."
Η ανάγκη για τουλάχιστο ακόμα δύο σωματίδια πήγαζε από την αδυναμία να επιδειχθεί διατήρηση της ενέργειας και της ορμής με μόνο ένα. Όμως, άλλα μιόνια, ηλεκτρόνια, φωτόνια, ή αδρόνια δεν παρατηρούντο. Έτσι προτάθηκε ότι αυτά τα περιστατικά περιείχαν την παραγωγή και μετέπειτα διάσπαση ενός νέου ζεύγους σωματιδίων: Αυτό ήταν πολύ δύσκολο να επιβεβαιωθεί διότι η ενέργεια για να παραχθεί ένα ζεύγος ταυ-αντιταύ είναι παρόμοια με το όριο για την παραγωγή μεσονίων D. Αλλά, εργασία που έγινε στο DESY-Heidelberg και με τον Απευθείας Μετρητή Ηλεκτρονίων (Direct Electron Counter - DELCO) του επιταχυντή SPEAR τελικά βρήκε τη μάζα και το σπιν του ταυ.
Ο Martin Perl μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1995 με τον Frederick Reines. Ο τελευταίος βραβεύθηκε διότι κατάφερε να παρατηρήσει το νετρίνο.
Κατηγορία:Στοιχειώδη σωμάτια Κατηγορία:Λεπτόνια
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1987
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1987.
Ιτέα Ροδόπης
Η Ιτέα μετονομασία βάσει ΦΕΚ 119/1957 (Τουρκικά: Has Köy (Χάσκιοϊ), Χατήσιον) είναι ένας μειονοτικός (μουσουλμανικός) οικισμός, περίπου 3 χιλιόμετρα νότια της Κομοτηνής. Οικισμός με αρνητικό πρόσημο στη δημογραφική του ανάπτυξη από το 1981 -για το οποίο διαθέτουμε στοιχεία- έως το 2001, τελευταίο έτος απογραφής, είχε δραστική μείωση του πληθυσμού από 115 σε 71 άτομα.
Τόσο στον οικισμό όσο και στην ευρύτερη περιοχή του Δημοτικού διαμερίσματος πάνω από 70% του πληθυσμού καταγράφτηκε να ασχολείται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και παρατηρείται χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.
Ίζολα Βιτσεντίνα
Η Ίζολα Βιτσεντίνα (ιταλικά: Isola Vicentina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Μοντέλο EKV MOSFET
Το μοντέλο EKV Mosfet είναι ένα μαθηματικό μοντέλο των Metal-Oxide Semiconductor τρανζίστορ πεδιακού φαινομένου (Field-Effect Transistors), το οποίο είναι σχεδιασμένο για την προσομοίωση κυκλωμάτων και την σχεδίαση αναλογικών κυκλωμάτων.
Αναπτύχθηκε από τους C. C. Enz, F. Krummenacher, και E. A. Vittoz (εξ ου και τα αρχικά EKV) περί του 1995, βασισμένο εν μέρει σε εργασία που είχαν κάνει την δεκαετία του 1980. Σε αντίθεση με απλούστερα μοντέλα, όπως το μοντέλο του τετραγωνικού νόμου (Quadratic Model), το μοντέλο EKV είναι ακριβές ακόμα και όταν το MOSFET λειτουργεί στην περιοχή κάτω από την τάση κατωφλίου (subthreshold region). Επιπλέον, περιγράφει πολλά ειδικά φαινόμενα που εμφανίζονται σχεδίαση ολοκληρωμένων κυκλωμάτων με υπομικρομετρικές (submicron) τεχνολογίες CMOS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική
MOSFET
Λάγκι (Ιταλία)
Το Λάγκι (ιταλικά: Laghi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Σαμοθράκη (πόλη)
Η Σαμοθράκη ή Χώρα είναι η πρωτεύουσα του νησιού της Σαμοθράκης. Η Χώρα είχε χτιστεί αμφιθεατρικά για να μπορούν όλοι οι κάτοικοι να βλέπουν τους εισβολείς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 περίπου μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει από το λιμάνι 4 χιλιόμετρα. Πληθυσμιακά, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό με 653 κατοίκους. Στην Χώρα βρίσκονται πολλοί δημόσιοι φορείς όπως το δημαρχείο και το κέντρο εξυπηρέτησης πελατών του νησιού καθώς επίσης και η τεχνική υπηρεσία της νήσου. Τέλος, λειτουργεί ένα νηπιαγωγείο και ένας παιδικός σταθμός -ο μοναδικός στο νησί-
Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Χώρα είναι χτισμένη στις βορειοδυτικές πλαγιές του Σάος (Φεγγάρι) σε υψόμετρο 220 μέτρων ενώ απέχει πέντε χιλιόμετρα από τις ακτές και το επίνειό της Καμαριώτισσα. Στην άκρη του οικισμού της Χώρας, δεσπόζει το μεσαιωνικό κάστρο των Γκατελούζι, των Ενετών κυρίαρχων του νησιού τον 14ο αιώνα, που άφησαν οχυρωματικά έργα γνωστά και ως Πύργοι των Γκατελούζι σε διάφορα σημεία του νησιού.
Τα σπίτια της Χώρας είναι παραδοσιακά χτισμένα, πετρόχτιστα, διώροφα με κεραμειδωτές σκεπές και πλακόστρωτα στενά δρομάκια ανάμεσα, τα λεγόμενα σοκάκια,. Πλατάνια κοσμούν την κεντρική πλατεία του οικισμού, ενώ η σπουδαιότερη εκκλησία της Χώρας και ολόκληρου του νησιού είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου, ένα επιβλητικό κτίσμα του 19ου αιώνα, όπου φυλάσσονται οι Κάρες των Πέντε Νεομαρτύρων της Σαμοθράκης. Το Λαογραφικό Μουσείο Σαμοθράκης στεγάζεται σε ένα παλιό αρχοντικό. Είναι ένα από τα αξιοθέατα της Χώρας όπου φυλάσσονται πολλά εργαλεία της καθημερινής ζωής των κατοίκων παλιότερων εποχών και εκτίθενται ενδύματα που συνήθιζαν να φορούν οι κάτοικοι του χωριού. Επίσης περιέχει πλήθος κειμηλίων της παραδοσιακής ζωής στο νησί, όπως και αναπαράσταση παλιού σαμοθρακιώτικου σπιτιού.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Η Σαμοθράκη - Χώρα αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση και τους Βαλκανικούς πολέμους, το 1918 στο ΦΕΚ 116Α-28/05/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας που τότε υπαγόταν στο νομό Λέσβου. Το 1923 αποσπάται και υπάγεται στο νομό Έβρου. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαμοθράκη Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Μπεκτασήδες
Η σέκτα των Μπεκτασήδων (Bektaşi) δερβίσηδων ανήκει στο Σούφι Ισλάμ και αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας του Ισλάμ στη Μέση Ανατολή, Μικρά Ασία και Βαλκάνια, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Οθωμανική περίοδο, στην Περσική Αυτοκρατορία και αλλού. Οι μπεκτασήδες παντρεύουν στοιχεία της Ορθόδοξης χριστιανικής πίστης με το Σιϊτισμό αλλά και το ορθόδοξο Ισλάμ (Σουνιτισμός). Μαζί με τους Μεβλεβί και τους Νακσμπαντί θεωρούνται ως οι πλέον γνωστές κατευθύνσεις του σουφισμού την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κατά την επικράτηση της τελευταίας στα Βαλκάνια και την Ανατολία. Ενώ οι Μεβλεβί και Νακσμπαντί είχαν περισσότερη επιρροή σε αστικές τάξεις τεχνιτών, εμπόρων και ευγενών, οι Μπεκτασί είχαν περισσότερη απήχηση στα φτωχά κοινωνικά στρώματα χωριών και κοινοτήτων της Αυτοκρατορίας τα οποία αποτελούνταν από αγρότες και κτηνοτρόφους.
Η ιστορία των Μπεκτασήδων
Η μετακίνηση της ισλαμικής θρησκείας προς τη Δύση, με ή χωρίς τη μετακίνηση πληθυσμών από την Κεντρική Ασία, Περσία κτλ, έφερε και τη λατρεία πνευματικών ηγετών με τη μορφή "αγίων" της Ανατολής (τουρκικά: erenler). Ο Χατζί Μπεκτάς, του οποίου η ζωή περιβάλλεται από μύθο, ήταν ένας τέτοιος δάσκαλος. Ήταν ένας περιπλανώμενος δερβίσης, Τούρκος ή Πέρσης από το Χορασάν, μεταξύ του βορειοανατολικού Ιράν και δυτικού Αφγανιστάν απ' όπου προήλθε και ο Ομάρ Καγιάμ πριν έναν αιώνα. Ήταν οπαδός του σεΐχη Αχμέτ Γιεσεβί, που πέθανε το 1166, λίγο πριν ξεκινήσουν οι Σταυροφορίες από τη Δύση. Σύμφωνα με την αγιογραφική παράδοση, με εντολή του δασκάλου του πέταξε από τη χώρα του με μορφή περιστεριού στο Ρουμ (άλλοτε βυζαντινή Μικρά Ασία) το 1281, μετά την καταστροφή της επικράτειας των Σελτζούκων. Σταμάτησε σε ένα χωριό κοντά στο Κιρσεχίρ της Καππαδοκίας - περιοχή που στη μέση βυζαντινή περίοδο ήταν κέντρο των Παυλικιανών, ετερόδοξων μυστικιστών χριστιανών από τους οποίους προήλθαν οι Βογόμιλοι και αργότερα το κίνημα των Καθαρών.
Ήταν ένας από εκείνους που βοήθησαν στη σύνθεση των ισλαμικών και προϊσλαμικών θρησκευτικών και σαμανιστικών στοιχείων που επικρατούν ακόμα στις τουρκικές παραδόσεις, με αποτέλεσμα να κερδίσει την αντιπάθεια του ορθόδοξου πουριτανικού Ισλάμ. Η επιρροή των μπαμπά ήταν τεράστια και συναγωνίστηκε την επιρροή που ασκούσαν οι στρατιωτικοί ηγέτες, όπως και το γόητρο των κυβερνητών των Σελτζούκων, που είχαν υιοθετήσει αρκετές πτυχές του ιρανικού πολιτισμού. Όπως πολλοί δερβίσηδες από την Ανατολή, ο Χατζί Μπεκτάς ήταν μια φωνή για τις κοινωνικές διαμαρτυρίες των τουρκικών πληθυσμών ενάντια στην άρχουσα τάξη των Σελτζούκων. Λέγεται μάλιστα πως ο Χατζί Μπεκτάς παρείχε την προστασία και την ευλογία του στο τάγμα των Γενιτσάρων πριν πεθάνει (738 έτος Εγίρας/1337 μ.Χ.).
Ο ισλαμισμός από νωρίς αναπτύχθηκε σε δύο κατευθύνσεις. Αφ'ενός παρήγαγε μια άκαμπτη θεολογία με έναν εξίσου άκαμπτο θρησκευτικό νόμο. Από την άλλη αναπτύχθηκε μια μυστικιστική προσέγγιση στην άμεση γνώση του Θεού, μέσω ετερόδοξων σεκτών. Όμως οι ορθόδοξοι κανονικοί και οι επαγγελματίες θεολόγοι αντιτέθηκαν σε αυτή την τάση «να αναζητηθεί η συνείδηση», γιατί κάτι τέτοιο θα οδηγούσε αναμφίβολα στην αίρεση. Ωστόσο οι οργανωμένες αδελφότητες άρχισαν να αναπτύσσονται, βασισμένες στη θεμελιώδη ιδέα πως «η ένθερμη πρακτική της λατρείας κοσμεί την ψυχή με χάρες (φαγαΐντ), ασήμαντες και καταληπτές πραγματικότητες. Η επιστήμη της καρδιάς (ιλμ αλ κουλούμπ) θα προμηθεύσει την ψυχή με μια πειραματική σοφία (μα ριφά)».
Αν και το λήμμα ταρικά στην Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ γράφει ότι «ο αριθμός των μελών τέτοιων αδελφοτήτων μαζί με εκείνον των συμπαθούντων σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη μουσουλμανική χώρα δεν είναι πάνω από τρία τοις εκατό του πληθυσμού», είναι σχεδόν σίγουρο ότι στην Τουρκία και την Αλβανία τουλάχιστον, το ποσοστό είναι πολύ μεγαλύτερο. Όταν ο Άγγλος κλασικιστής Φρέντερικ Γ. Χάσλακ επισκέφθηκε την Τουρκία το 1913 είχε την εντύπωση πως η Τουρκία ήταν σουνιτική. Προς μεγάλη του έκπληξη ανακάλυψε γρήγορα ότι όχι μόνο υπήρχαν πολλοί συνδεδεμένοι με αυτές τις αποκαλούμενες αιρετικές σέκτες, αλλά και ότι αρκετοί ιμάμηδες που λειτουργούσαν σε τζαμιά της επίσημης θρησκείας, τις άλλες μέρες ήταν σαΐκ (σεΐχηδες) σε τεκέδες των δερβίσηδων. Κατά τη διάρκεια του Μουχαρέμ, του μήνα που γιορτάζεται η ενθύμηση του θανάτου του Χουσεΐν από τον Αλί και ο σφετερισμός του χαλιφάτου, ο συγγραφέας επισκέφτηκε διάφορους τεκέδες, στους οποίους είδε όλους τους δερβίσηδες να θρηνούν το θάνατο του Χασάν και του Χουσεΐν. Συζητώντας το θέμα αργότερα με έναν από τους μεγάλους ακαδημαϊκούς της Τουρκίας, του εξέφρασε την εντύπωση ότι ενώ οι Τούρκοι ήταν φαινομενικά σουνίτες, υπό το κάλυμμα των αδελφοτήτων τους αρκετοί ήταν σιίτες, και βέβαια περισσότερο μυστικιστές παρά ορθόδοξοι. Ο ακαδημαϊκός τού απάντησε ότι στην Κωνσταντινούπολη, όπου η αναλογία ήταν πιθανώς μικρότερη από το υπόλοιπο της χώρας, πιθανώς εξήντα τοις εκατό των πολιτών ανήκε άμεσα ή έμμεσα στις αδελφότητες των δερβίσηδων. Επισήμανε ότι κάτι ανάλογο συνέβαινε και συμβαίνει στις χριστιανικές χώρες στη γεμάτη διώξεις ιστορία τους - Καθολικοί που σκότωναν Προτεστάντες κ.λπ. Εκτιμώντας ότι στα μουσουλμανικά εδάφη η πρακτική της μη αφομοίωσης των αδελφοτήτων από την ορθόδοξη εκκλησία είχε παραγάγει έναν συνδυασμό ορθοδοξίας και μυστικισμού, υπογράμμισε μια πειραματική μάλλον παρά παραδοσιακή και επίσημη προσέγγιση στην πραγματικότητα. Στην Τουρκία, επομένως, τούτη η τάση ομαδοποίησης σε μια αδελφότητα όσων επιδιώκουν μια άμεση γνώση Θεού πρέπει να αναγνωριστεί ως διαδεδομένο υπόγειο ρεύμα, που χαρακτηρίζει τη ζωή ολόκληρων κοινοτήτων.