cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εύδημος ο Ρόδιος
Επιμέλεια του έργου του Αριστοτέλη
Μια σύγκριση μεταξύ των διαθέσιμων θραυσμάτων από τα έργα του Εύδημου και των αντίστοιχων μερών τους στα έργα του Αριστοτέλη αποδεικνύουν ότι ο Εύδημος ήταν ένας ταλαντούχος δάσκαλος: συστηματοποιεί τη θεματική, αφήνει έξω παρεκκλίσεις που αποσπούν την προσοχή από το κύριο θέμα, προσθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα για να επεξηγήσει αφηρημένες δηλώσεις, διατυπώνει νέες φράσεις, και περιστασιακά εισάγει ένα αστείο στο κείμενο ώστε να παραμείνει προσεκτικός ο αναγνώστης και να συνεχίσει να διαβάζει το κείμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιπατητικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ιστορικοί της επιστήμης Κατηγορία:Ιστορία των Μαθηματικών Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φυσικοί
Σόλοτουρν
Το Σόλοτουρν (γερμανικά Solothurn, γαλλικά Soleure) είναι πρωτεύουσα του καντονίου Σόλοτουρν στην Ελβετία και μοναδικός δήμος σε αυτό το καντόνι.
Το 2004 η πόλη είχε 15.137 κατοίκους και το 2007 15.511 κατοίκους. Το Σόλοτουρν βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Άαρ, στους πρόποδες των βουνών Γιούρα.
Η πόλη θεωρείται η μεγαλύτερη ελβετική πόλη που χτίστηκε σε στιλ μπαρόκ. Η παλιά πόλη χτίστηκε μεταξύ 1530 και 1792 και στην αρχιτεκτονική της συνδυάζεται το γαλλικό, ιταλικό και ελβετικό στιλ. thumb|left|250px|Η θέα του ποταμού Άαρ από τον πύργο του καθεδρικού ναού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Βαλτούδι Κιλκίς
Το Βαλτούδι ή Ζιουταίικα είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 60 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Αρμενίας
thumb|right|Αρμενική πινακίδα Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Αρμενίας έχουν μαύρους χαρακτήρες σε λευκό φόντο. Αποτελούνται από δύο (ή τρεις) αριθμούς, δύο γράμματα στο μέσον και τρεις (ή δύο) άλλους αριθμούς. Στην αριστερή πλευρά βρίσκεται ο διεθνής κώδικας της Αρμενίας «ΑΜ». Από τις 6 Αυγούστου 2014 που εφαρμόστηκε το νέο σχέδιο πινακίδων κυκλοφορίας οι πινακίδες φέρουν επιπλέον, στην αριστερή πλευρά, τη σημαία της χώρας και ένα ολόγραμμα ασφαλείας.
Επισκόπηση
Προηγουμένως η Αρμενία διέθετε πινακίδες που εκδίδονταν ως μέρος του συστήματος της Σοβιετικής Ένωσης. Η δημοκρατία είχε τους κυριλλικούς κώδικες АД και ΑΡ. Από το 1996, μετά την ανεξαρτησία της Αρμενίας, δημιουργήθηκε το σημερινό σύστημα πινακίδων κυκλοφορίας.
Ιστορικό
thumb|right|Παλαιότερη Αρμενική πινακίδα (έως το 2014) Στην αρχή της έκδοσης των αρμενικών πινακίδων κυκλοφορίας, οι πινακίδες της Αρμενίας είχαν την ίδια μορφή με αυτές της Ρωσίας. Χρησιμοποιήθηκαν οι ίδιες γραμματοσειρές και το ίδιο διαφορετικό (μικρότερο για τα γράμματα) μέγεθος γραμματοσειράς για γράμματα και ψηφία. Στην κάτω αριστερή πλευρά υπήρχε ο κωδικός AM. Το 2014, το σχέδιο άλλαξε και έγινε "ευρωπαϊκού τύπου". Η σημαία της χώρας προστέθηκε πάνω από το AM στην πάνω αριστερή πλευρά. Οι γραμματοσειρές άλλαξαν και τα γράμματα και τα ψηφία έχουν τώρα το ίδιο μέγεθος γραμματοσειράς.
Γράμματα
Σήμερα χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα 22 γράμματα του λατινικού αλφάβητου: A, B, C, D, F, G, H, I, J, L, M, A, B, C, D, F, G, H, I, J, L, M, N, O, P, Q, R, Տ, T, U, V, X και Ζ και τα οποία μοιάζουν (χωρίς να αντιστοιχούν) με μερικά του αρμενικού αλφάβητου.
Μορφή
Η τυποποιημένη μορφή των αρμενικών πινακίδων είναι είτε 99 ΧΧ 999 είτε 999 ΧΧ 99, όπου 9 ένας αριθμός και όπου Χ ένα γράμμα.
Η μορφή 99 ΧΧ 999 προορίζεται για ιδιωτικά οχήματα, ενώ η άλλη μορφή χρησιμοποιείται για τα κυβερνητικά οχήματα (όπως τα αστυνομικά αυτοκίνητα). Η ομάδα των δύο αριθμών δηλώνει τον περιφερειακό κωδικό.
Πηγές
Κατηγορία:Μεταφορές στην Αρμενία Αρμενία
Σκορπιοβενάτωρ
Ο Σκορπιβενάτωρ (Skorpiovenator) είναι γένος θηριόποδου δεινοσαύρου από την ύστερη Κρητιδική περίοδο της Αργεντινής. Είχε μήκος 6-8 μέτρα και ζύγιζε 2 τόνους.
Το τυπικό είδος, ο Skorpiovenator bustingorryi, είναι γνωστό από έναν, σχεδόν ολόκληρο σκελετό, από τον οποίο λείπουν μόνο το μεγαλύτερο μέρος των εμπρόσθιων άκρων και τμήματα της ουράς. Το δείγμα βρέθηκε στο κατώτερο τμήμα του Σχηματισμού Hunicul στην Παταγωνία, ο οποίος χρονολογείται στο ύστερο Κενομάνιο στάδιο, περίπου 93 εκατομμύρια χρόνια πριν. Έζησε μαζί με άλλους σαρκοφάγους δεινόσαυρους όπως ο καρχαροδοντοσαυρίδης Μαπούσαυρος, καθώς και τον αβελισαυρίδη Ιλοκελέσια.
Το τυπικό δείγμα περιγράφηκε και ονομάστηκε από τους Canale, Scanferla, Agnolin, και Novas το 2009 (η εργασία είχε εκδοθεί online το 2008). Το όνομα Skorpiovenator bustingorryi είναι ελληνολατινικό και σημαίνει «κυνηγός σκορπιών», λόγω της παρουσίας πολλών σκορπιών στον χώρο της ανασκαφής, ενώ το όνομα είδους δόθηκε προς τιμήν του Manuel Bustingorry, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος όπου βρέθηκε το πρώτο δείγμα. Ο σκορπιοβενάτωρ ανήκε στον κλάδο, Βραχύροστρα (Brachyrostra).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αβελισαυρίδες
Ματθίλδη του Ρίνγκελχαϊμ
Η Αγία Ματθίλδη, γερμ. Matilda (π. 894/7 - 14 Μαρτίου 968) από τον Οίκο του Ρίνγκελχαϊμ ήταν κόρη του κόμη του Ρίνγκελχαϊμ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας (912-) & βασίλισσα της Ανατολικής Φραγκίας (919-).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Οθωνιδών τον Ορνιθοθήρα, δούκα της Σαξονίας & βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Ήταν η 2η σύζυγός του και είχε τέκνα:
Αρμάντο Βιέιρα
Ο Αρμάντο Βιέιρα (λατινικό αλφάβητο: Armando Vieira), γεννημένος στο Σάο Πάολο στις 11 Απριλίου 1925, ήταν Βραζιλιάνος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Ματθίλδη του Ρίνγκελχαϊμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων Κατηγορία:Δούκισσες της Σαξονίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Αρμάντο Βιέιρα
Το καλύτερο του επίτευγμα ήταν να φτάσει στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον το 1951. Τον Ιούνιο του 1951 κέρδισε τον τίτλο στο στο Ολλανδικό διεθνές πρωτάθλημα, αφού νίκησε στον τελικό τον Φελιτσίσιμο Αμπόν σε τρία σετ, το 1958 έγινε επαγγελματίας.
Στο Κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με τη Βραζιλία τις χρονιές 1951, 1952, 1954, 1956 και το 1957 με ρεκόρ 13 νίκες και 11 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές της αντισφαίρισης
Συμμετοχή της Αλβανίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019
Η Αλβανία θα συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στη Ντόχα του Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου με έναν αθλητή.
Παραπομπές
Αλβανία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αλβανία
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης 2015-2016
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2015-16 αποτέλεσε την 30η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 4 έως τις 8 Μαΐου 2016 στο Κλειστό Γυμναστήριο «Γεώργιος Γεννηματάς» της Βούλας Αττικής. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο «οικοδεσπότης» Πρωτέας Βούλας για τρίτη (και μάλιστα συνεχόμενη) φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Παραπομπές
2015 2016 Πανελληνιο Νεανιδων Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Αθήνα
Ματίας Ντεγκρά
Ο  Ματίας Ντεγκρά (γεννήθηκε στις 18 ιουνίου 1983) είναι ένας Αργεντινός ποδ οσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας για την ΑΕ Λάρισας στην ελληνική Super League για ενα και μοναδικο αγώνα.
ΑΕΛ Λεμεσού
Το 2011, υπέγραψε για την ΑΕΛ Λεμεσού, βοηθώντας την ομάδα του να βγει πρώτη στην Κυπριακή Πρώτη κατηγορία. Είχε το εκπληκτικό ρεκόρ το να αποκρούσει 7 συνεχόμενα πέναλτι σε όλο το χρόνο, βοηθώντας την ομάδα του να έχει το καλύτερο αμυντικό ρεκόρ στο πρωτάθλημα. Η επόμενη σεζόν ξεκίνησε πολύ καλά για τον Ντεγκρά και συμμετείχε στη φάση των ομίλων του UEFA Europa League. Στο τέλος της σεζόν, αφού η ομάδα του έχασε στο τελικό του κυπέλλου δεν ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ΑΕΛ Λεμεσού.
Πάσος Φερέιρα
Τον Ιούνιο του 2013, μετακόμισε στην Πορτογαλία και υπέγραψε συμβόλαιο με την Πάσος Φερέιρα.
Σέριφ Τιράσπολ
Τον Ιούνιο του 2014, υπέγραψε συμβόλαιο με την Σέριφ Τιράσπολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ταγιέρες ντε Κόρδοβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Μολδαβίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Τριάδα (όνομα)
Τριάδα (γενική: Τριάδας)· αρχαιοελληνικός τύπος: Τριάς· ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
thumb|250px|Απεικόνιση της αγίας Τριάδας στη Θεία Λειτουργία, [[Μιχαήλ Δαμασκηνός|Μιχέλη Δαμασκηνού (16ος αι.) — το άγιο Πνεύμα εικονίζεται ως περιστέρι. (Μουσείο ιερών εικόνων και κειμηλίων Αρχιεπισκοπής Κρήτης.)]] Το όνομα προέρχεται από τη γιορτή της αγίας Τριάδας, κινητής εορτής, που έχει οριστεί την επόμενη ημέρα (Δευτέρα) της Κυριακής της Πεντηκοστής, της όγδοης Κυριακής μετά την Κυριακή του Πάσχα. Η Πεντηκοστή, γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας, γιορτάζεται σε ανάμνηση της επιφοίτησης του αγίου Πνεύματος σε 120 μαθητές του Ιησού (Πράξεις, β΄ 1-41). (Εικονογραφικά το άγιο Πνεύμα αναπαρίσταται με μορφή φλογών στις κεφαλές των Αποστόλων.) Η τριάδα προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη τριάς, γενική τριάδος, από το θέμα τρι- του αριθμού τρία, και εμφανίζεται με τη σημασία του χριστιανικού δόγματος τον 6ο αι. στον Ιουστινιάνειο Κώδικα (Codex Iustinianus).
Διάδοση του ονόματος
Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Τριάδα παρουσιάζεται ως το 336ο πιο συχνό όνομα (231ο ανάμεσα στα γυναικεία ονόματα).
Τύποι και υποκοριστικά του ονόματος
Άντα.
Αρσενικός τύπος
Τριάδης, εξαιρετικά ασυνήθιστο, γνωστό περισσότερο ως οικογενειακό.
Σε άλλες γλώσσες
ιταλικά: Trinità, ως αντρικό όνομα, γνωστό από τα γουέστερν σπαγγέτι του Ιταλού σκηνοθέτη Έντσο Μπαρμπόνι (Enzo Barboni) Το όνομα μου είναι Τρινιτά (Lo chiamavano Trinità, 1970) και Με λένε ακόμα Τρινιτά (Continuavano a chiamarlo Trinità, 1971), με πρωταγωνιστές τον Τέρενς Χιλλ (Terence Hill) και τον Μπαντ Σπένσερ (Bud Spencer).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από γιορτές Κατηγορία:Μεταγενέστερα ονόματα
Καικιλία Γιόχανσντοττερ της Σουηδίας
Καικιλία Γιόχανσντοττερ της Σουηδίας (σουηδικά: Cecilia Johansdotter) είναι το πιθανότερο όνομα της συζύγου του Κνούτου Α΄ της Σουηδίας και της μητέρας του Ερρίκου Ι΄ της Σουηδίας, αφού παρά το γεγονός ότι ήταν βασίλισσα της Σουηδίας για περισσότερα από 20 χρόνια, οι πληροφορίες για την ίδια είναι ελάχιστες, ενώ δεν είναι γνωστά ούτε τα ονόματα των γονέων της ούτε οι ημερομηνίες γέννησης και θανάτου της. Ο Κνούτος Α΄ σε επιστολή του στον Πάπα Κλήμη Γ΄ ανέφερε ότι η σύζυγος του ανήκε στην υψηλότερη τάξη, κάτι που σημαίνει ότι πιθανότατα ήταν μέλος κάποιας από τις δύο αντίπαλες βασιλικές δυναστείες.
Αμφισβητούμενη καταγωγή
Μερικές πηγές την αναφέρουν ως κόρη του Ιωάννη, γιου του Σβέρκερ Α΄ της Σουηδίας σύμφωνα με μια υπόθεση που αναδείχτηκε τον 14ο αιώνα, όπου το κείμενο αναφέρει ότι η μητέρα του Ερρίκου του Αγίου του πεθερού της, επίσης ονομαζόμενη Καικιλία, ήταν αδελφή του Ουλφ Γιαρλ και του Κολ και κόρη πιθανότατα του Μπλοτ-Σβεν. Το γενεαλογικό δέντρο έκανε σύγκριση με τους γιους του Γιόχαν Σβέρκενσον Ουλφ, Κολ και Βορισλάβ, όπου αναφερόταν και μια κόρη Καικιλία, η οποία ήταν πιθανότατα η σύζυγος του Κνούτου Α΄ και μητέρα του Ερρίκου Ι΄. Άλλοι ιστορικοί αναφέρουν ότι ένας γάμος ανάμεσα στις δυο αντίπαλες βασιλικές οικογένειες ήταν απίθανο να γίνει τότε στη Σουηδία και σύμφωνα με μια εναλλακτική υπόθεση η Καικιλία ήταν κόρη κάποιου Κνούτου, γιου της Ίνγκεμποργκ, κόρης του Σίνγκβαρντ, με τα ονόματα και των τριών αυτών προσώπων να καταγράφονται ως δωρητές στο αββαείο του Βάρφρουμπεργκ. Άλλοι νεώτεροι συγγραφείς καταγράφουν την Καικιλία ως κόρη του Γιαρλ Μπίργιερ Μπρόσα.
Βασίλισσα της Σουηδίας και περιστατικό ασθένειας
Παντρεύτηκε τον Σουηδό πρίγκιπα Κνούτο Έρικσον (1160), αλλά η δολοφονία του πεθερού της Ερρίκου του Αγίου την ίδια χρονιά την ανάγκασε να δραπετεύσει σε μοναστήρι, ενώ επτά χρόνια αργότερα με την άνοδο του συζύγου της στον θρόνο της Σουηδίας, έγινε βασίλισσα της Σουηδίας. Δεν υπάρχει τίποτα γνωστό γύρω από την ίδια κατά τη μακρά περίοδο που ήταν βασίλισσα, αφού καταγράφεται μόνο ένα περιστατικό γύρω στο 1190, όπου αρρώστησε πολύ βαριά και ικέτευε τον θεό να μην πεθάνει, με όρκο να περάσει την υπόλοιπη ζωή της σε μοναστήρι. Η Καικιλία τελικά έγινε καλά, αλλά δεν ήθελε ούτε η ίδια ούτε ο σύζυγος της να πάει σε μοναστήρι, οπότε ο Κνούτος έστειλε αίτημα στον Πάπα Κελεστίνο Γ΄ (1193) προκειμένου να επιτρέψει στην Καικιλία να απαλλαγεί από τον όρκο της, επειδή χρειαζόταν τη συμμαχία της οικογένειας της για να πολεμήσει τους παγανιστές στη Βαλτική Θάλασσα. Το περιεχόμενο της επιστολής δεν ήταν σαφές και ο Πάπας ζήτησε περισσότερες διευκρινίσεις. Η μετέπειτα τύχη της Καικιλίας είναι άγνωστη, όπως και το έτος θανάτου της. Με τον σύζυγό της, βασιλιά Κνούτο απέκτησε τέσσερις γιους, από τους οποίους οι τρεις σκοτώθηκαν σε μάχη κατά του σφετεριστή βασιλιά Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας, ενώ ο μοναδικός γιος της που επέζησε ήταν ο Ερρίκος, ο οποίος ανέτρεψε τον Σβέρκερ και έγινε βασιλιάς ως Ερρίκος Ι΄ της Σουηδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος του Έρικ
Μάρκος Φάβιος Κοϊντιλιανός
Ο Μάρκος Φάβιος Κοϊντιλιανός (λατινικά: Marcus Fabius Quintilianus, αναφέρεται και ως Κουιντιλιανός, 35 - 100 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος ρήτορας και παιδαγωγός με καταγωγή από την Καλάγουρη (σημερινή Καλαχόρα) επί του ποταμού Έβρου στα βόρεια της Ιβηρικής χερσονήσου. Θεωρείται από τους σημαντικότερους ρήτορες της αρχαιότητας, ενώ το παιδαγωγικό του έργο είχε σημαντική επίδραση στον μετέπειτα ευρωπαϊκό αναγεννησιακό ουμανισμό. Το έργο για το οποίο είναι περισσότερο γνωστός είναι η 12τομη Ρητορική αγωγή (Institutio Oratoria) το οποίο αποτελεί λεπτομερή ανάλυση και διδασκαλία της ρητορικής καλύπτοντας όλα τα στάδια εκμάθησης και τύπους ρητορείας.
Βιογραφία
Ο πατέρας του -ή ο παππούς του- φέρεται να υπήρξε επίσης ρήτορας. Μετακόμισε στην Ρώμη ώστε να σπουδάσει ρητορική, και υπήρξε μαθητής του Δομίτιου Άφρου. Δάσκαλοι του υπήρξαν επίσης ο Ρέμμιος Παλαίμων και ο Βεργίνος Φλάβος. Επέστρεψε στην πατρίδα του μετά από λίγα χρόνια και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου, αλλά ξαναγύρισε στην Ρώμη όταν έγινε αυτοκράτορας ο Γάλβας. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν έγινε αυτοκράτορας ο Βεσπασιανός, ξεκίνησε η δημόσια διδασκαλία της ρητορικής στα ρωμαϊκά εκπαιδευτήρια, με τον Κουιντιλιανό να είναι ο πρώτος δάσκαλος ρητορικής σε δημόσιο ίδρυμα, επάγγελμα που άσκησε για τα επόμενα 20 χρόνια.
Ανάμεσα στους μαθητές του υπήρξε και ο Πλίνιος ο Νεότερος, καθώς και τα ανίψια του αυτοκράτορα Δομιτιανού τα οποία είχε υιοθετήσει. Είχε επίσης δημιουργήσει την δική του οικογένεια, όμως η σύζυγος του πέθανε σε νεαρή ηλικία, καθώς και τα παιδιά του σε μικρή ηλικία.
Το σπουδαιότερο σύγγραμμα του, Instituto Oratoria, το ολοκλήρωσε κατά το 95/96 π.Χ. λίγο πριν τον θάνατο του.
Ρητορική αγωγή
μικρογραφία|Ανδριάντας του Κοϊντιλιανού μπροστά από το δημαρχείο της [[Καλαχόρα στην Ισπανία, τόπο γέννησης του]]
Ο πρωτότυπος τίτλος του έργου είναι Instituto oratoria και αποτελείται από 12 τμήματα. Απευθύνεται κυρίως σε διδασκάλους της ρητορικής παρά σε μαθητές, και αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα εκπαίδευσης με πλήθος οδηγιών και παραδειγμάτων για όλο το εύρος της τέχνης της ρητορικής, με τον απώτατο στόχο να είναι μέσω της επιτυχούς μελέτης του έργου να εξελιχθεί ο μαθητής ιδανικό ρήτορα. Τα περιεχόμενα του έργου ξεκινούν με την αρχική αγωγή των μαθητευόμενων και τον προσανατολισμό στην ρητορεία ήδη από την πρώιμη παιδική ηλικία, και κατόπιν δίνεται έμφαση στην σημασία της γραμματικής και της ορθογραφίας καθώς και την γενική εκπαίδευση που θα πρέπει να διαθέτει ένας καλά καταρτισμένος ρήτορας.
Η τεχνοτροπία που ακολουθεί ο Κοϊντιλιανός βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτή του Κικέρωνα τον οποίο είχε γενικά σε πολύ μεγάλη υπόληψη. Ως προς την ρητορική, δεν περιέχει καινοτομίες για γνώσεις οι οποίες δεν υπήρχαν πιο πριν από την εποχή που έζησε, αποτελεί όμως πολύτιμο ιστορικό οδηγό για την αρχαία ρητορική και ρήτορες της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης. Σε ότι αφορά τα Ρητορικά του Αριστοτέλη, ο Κοϊντιλιανός δεν φαίνεται να είχε το έργο σε μεγάλη υπόληψη, ωστόσο συγκρίνοντας τον Δημοσθένη με τον Κικέρωνα θεώρησε πως ενώ ο Κικέρωνας ήταν ο ικανότερος ρήτορας ο Δημοσθένης είχε το πλεονέκτημα ότι μιλούσε στην αττική διάλεκτο, γλώσσα η οποία ήταν καταλληλότερη για τις αττικού είδους ρητορείες, ενώ ήταν και αρχαιότερος του Κικέρωνα και έτσι ο Κικέρωνας χρωστά ένα σημαντικό μέρος από το μεγαλείο του στα επιτεύγματα και τις καινοτομίες του Δημοσθένη.
Ως προς την παιδαγωγική, ο Κοϊντιλιανός καινοτόμησε σε σχέση με τα ήθη και αντιλήψεις της εποχής του υποστηρίζοντας πως η σωματική τιμωρία έναντι των μαθητών έκανε κακό και ταπείνωνε τον μαθητή και θα έπρεπε να μην ασκείται, με την έμφαση να δίνεται στην δημιουργία αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ καθηγητή και μαθητευόμενου.
Κατά τις περιόδους της ευρωπαϊκής αναγέννησης και του διαφωτισμού, το έργο γνώρισε ιδιαίτερα μεγάλη δημοφιλία μεταξύ των ανθρωπιστών της εποχής, όπου σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Έρασμος και ο Λούθηρος και μετέπειτα ο Ρουσσώ έκαναν πολυάριθμες αναφορές στις θεωρίες του Κοϊντιλιανού ως προς την παιδαγωγική και την πρόοδο που αυτές επέφεραν.
Άλλα
Έργα του τα οποία δεν διασώζονται πλέον ή διασώζονται τμηματικά είναι τα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ρήτορες Κατηγορία:Παιδαγωγοί
Παράδεισος Καβάλας
Ο Παράδεισος (μέχρι το 1926 Ιντζές ) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 216 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 60 μέτρων, κοντά στον ποταμό Νέστο. Βρίσκεται 36,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας. Στις λίμνες γύρω από το χωριό εκτρέφονται πέστροφες. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσούπολης, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Παραδείσου.
Η αρχαία πόλη Τόπειρος βρισκόταν ανάμεσα στον Παράδεισο και τους Τοξότες Ξάνθης. Ο Παράδεισος στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό (511 κατοίκους σύμφωνα με τη στατιστική του ελληνικού στρατού και 589 σύμφωνα με την απαρίθμηση του πληθυσμού το 1913). Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στον Παράδεισο εγκαταστάθηκαν 114 οικογένειες προσφύγων, με το χωριό να αποκτά προσφυγικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 572 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 672 κατοίκους στην απογραφή του 1940.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νέστου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Περδικόβρυση Αιτωλοακαρνανίας
Η Περδικόβρυση είναι μικρό ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας το οποίο είναι χτισμένο σε υψόμετρο 700 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του όρους Τσεκούρα και σε 4 χλμ. απόσταση από τη νότια όχθη του ποταμού Εύηνου. Την περίοδο 1999 - 2010, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας, αποτελούσε το Δημοτικό διαμέρισμα Περδικόβρυσης και ανήκε στο Δήμο Πλατάνου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης εντάχθηκε στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου, ανήκει στο Δήμο Ναυπακτίας της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοκαρνανίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 105 κάτοικοι. Το παλιό της όνομα ήταν Συνίστα και μετονομάστηκε σε Περδικόβρυση στις 9/9/1927 με το ΦΕΚ 206. Σε αγροτικές τοποθεσίες του χωριού, όπως τα Δουλέικα, τις Σπορές, τα Ασημακέικα, έχουν βρεθεί διάφορα αντικείμενα που παραπέμπουν στην ύπαρξη αρχαίου αιτωλικού οικισμού. Αναφορές γι΄ αυτήν γίνονται και κατά την περίοδο των βυζαντινών χρόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Κράβαρα
Δικαστική ψυχιατρική
Η Ψυχιατροδικαστική ή δικαστική ψυχιατρική είναι υποειδικότητα της ψυχιατρικής και σχετίζεται με κατανόηση της παραβατικής συμπεριφοράς και σχετίζεται με την εγκληματολογία. αλλά και την νομική. Είναι ο κλάδος της Ψυχιατρικής που σχετίζεται στενότερα με την Νομική. Ένας Ψυχιατροδικαστής- δικαστικός ψυχίατρος παρέχει ψυχιατρικές υπηρεσίες σε ένα δικαστήριο - όπως το να κρίνει εάν ένας κατηγορούμενος είναι ικανός να δικαστεί – και να παρέχει θεραπεία όπως φάρμακα και ψυχοθεραπεία σε εγκληματίες αλλά και μεριμνά για την ψυχική υγεία των κρατουμένων και την φροντίδα των ψυχικά πασχόντων παραβατών είτε σε καταστήματα κράτησης είτε στην κοινότητα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχιατρική Κατηγορία:Δικαιοσύνη
Red Bee Media
Η Red Bee Media, πρώην Ericsson Broadcast and Media Services (EBMS), είναι μια βρετανική εταιρεία ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών υπηρεσιών που εδρεύει στο White City του δυτικού Λονδίνου, με γραφεία στη Γλασκώβη, το Κάρντιφ και το Νιούκασλ, καθώς και διεθνή γραφεία στην Αυστραλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Γερμανία, τη Φινλανδία, την Ολλανδία, τη Σουηδία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το Άμπου Ντάμπι. Διαθέτει 2.500 υπαλλήλους παγκοσμίως και διανέμει πάνω από 2.7 εκατομμύρια ώρες προγραμματισμού κάθε χρόνο παγκοσμίως. Είναι θυγατρική της Ericsson.
Οι πελάτες περιλαμβάνουν τηλεοπτικούς σταθμούς όπως τα Βρετανικά BBC, UKTV, ITV, Channel 4 και Sky, το Σουηδικό TV4, τα Γαλλικά TV5 Monde και Canal+, μέχρι το 2013 την ΕΡΤ, καθώς και εμπορικά σήματα όπως τα Βρετανικά Barclays και Bacardi και την Κορεατική Hyundai.
Επιπλέον μεταδίδει πάνω από 500 τηλεοπτικές ροές σε αναλογικά, ψηφιακά επίγεια, ψηφιακά δορυφορικά, καλωδιακά, διαδικτυακά και κινητά, μεταξύ των οποίων όλα τα οικιακά κανάλια του BBC (εκτός από το BBC Parliament, η παραγωγή και η αναπαραγωγή του οποίου διαχειρίζονται τα Millbank Studios) με διεθνή κανάλια όπως το BBC World News, το BBC Worldwide και το BBC Lifestyle και έχουν παρουσία σε περισσότερες από 180 χώρες και περιοχές σε ολόκληρο τον κόσμο. Διαχειρίζεται την πλειοψηφία των υπηρεσιών βίντεο κατά παραγγελία (VOD) στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένου του BBC (BBC iPlayer), του Channel 4 (All 4) και του UKTV (UKTV Play).
Ιστορία και τοποθεσίες
Ενώ η Red Bee Media προέρχεται από την BBC Broadcast Limited που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εταιρεία ανήκε μετέπειτα στην Creative Broadcast Services Limited, η οποία ανήκε από κοινού στην Macquarie Capital Alliance Group και στην Macquarie Bank Limited με έδρα την Αυστραλία, και δημιουργήθηκε ειδικά για την αγορά της από το BBC. Τον Αύγουστο του 2011 η Red Bee Media αγόρασε την Genius.
Την 1η Ιουλίου 2013, η Ericsson ανακοίνωσε ότι θα εξαγοράσει τη Red Bee Media για να συμπληρώσει τις προηγούμενες εξαγορές της εταιρείας στη βιομηχανία Broadcast και Media: το τμήμα τηλεοπτικών εκπομπών της Technicolor, της Tandberg Television, της HyC Group, της Fabrix Systems και της Microsoft Mediaroom. Στις 30 Σεπτεμβρίου, η συναλλαγή παραπέμφθηκε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, εν μέσω φόβων ότι η συμφωνία θα μείωνε τον ανταγωνισμό στον τομέα των θεαμάτων. Η συμφωνία εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 27 Φεβρουαρίου 2014 και η Ericsson ολοκλήρωσε την εξαγορά της Red Bee Media στις 12 Μαΐου.
Στις 9 Νοεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι η Ericsson Broadcast και Media Services θα μετονομασθεί σε Red Bee Media και θα αποτελέσει ανεξάρτητη επιχείρηση που ανήκει πλήρως στην Ericsson. Η κίνηση αναφέρθηκε ότι ήταν να ανοίξει ο δρόμος για την πώληση του τμήματος που οι αναλυτές ισχυρίζονται ότι η Ericsson προσπαθεί να πουλήσει.
Ηνωμένο Βασίλειο
Ο προκάτοχος της Red Bee, BBC Broadcast Limited δημιουργήθηκε από το BBC το 2002 τοποθετώντας μια σειρά από υπηρεσίες δημιουργίας και διαχείρισης καναλιών του Βρετανικού φορέα μέσων ενημέρωσης. Ήταν μέρος μιας συμφωνίας με τη βρετανική κυβέρνηση για τη δημιουργία ενός εμπορικού τμήματος που θα μπορούσε να συμπληρώσει το εισόδημα του BBC από τις τηλεοπτικές άδειες, διατηρώντας έτσι τις αυξήσεις των αδειών χρήσης στο μέλλον. Οι άλλες οντότητες του εμπορικού τμήματος ήταν το BBC Worldwide, το BBC Resources, το BBC Ventures και η BBC Technology.
Xcas
Το Xcas είναι ένα δωρεάν, ανοιχτού κώδικα σύστημα άλγεβρας υπολογιστών (CAS) για Microsoft Windows, Apple macOS και Linux. Το Xcas είναι γραμμένο σε C++.
Red Bee Media
Ηνωμένο Βασίλειο
Η πώληση της BBC Technology στη Siemens Business Services (νυν Atos Information Technology) το 2004 και τη μετεξέλιξή της, στην Atos αφήνει μόνο το BBC Worldwide και το μετονομασθέντα BBC Studioworks ως εμπορικές θυγατρικές εταιρείες του BBC.
Xcas
Το Xcas κυκλοφόρησε από τον Bernard Parisse το έτος 2000.
Red Bee Media
Ηνωμένο Βασίλειο
Την 1η Αυγούστου 2005, η BBC Broadcast, μαζί με τις θυγατρικές της, πωλήθηκε για 166 εκατομμύρια λίρες στερλίνες στην Creative Broadcast Services Limited, μια εταιρεία που δημιουργήθηκε ειδικά για την αγορά και ανήκε στην Macquarie Capital Alliance Group και την Macquarie Bank Limited με έδρα την Αυστραλία. Η εταιρεία μετονομάστηκε σε Red Bee Media στις 27 Οκτωβρίου 2005. Λίγο πριν την πώληση, η BBC Broadcast αγόρασε το Broadcasting Dataservices ("BDS") από το BBC Worldwide, ενισχύοντας έτσι την προσφορά EPG και προγραμμάτων μεταδεδομένων.
Αυστραλία
Το 2006, η εταιρεία αγόρασε τις εμπορικές δραστηριότητες του Australian Caption Center (ACC) το 2006 για 7,5 εκατομμύρια δολάρια (GBP 3,2 εκατομμύρια), αλλάζοντας τις ως Red Bee Media Australia τον Μάρτιο του 2007. Το υπόλοιπο μέρος του ACC έγινε το μη κερδοσκοπικό Media Access Australia.
Xcas
Features
μικρογραφία|Το Xcas επιλύει διαφορικές εξισώσεις
Red Bee Media
Γερμανία
Τον Μάρτιο του 2008 η Red Bee Media εξαγόρασε την Titelbild Subtitling and Translation GmbH, που κατείχε ευρωπαϊκούς παρόχους πολυγλωσσικών υποτιτλίων και μεταφραστικών υπηρεσιών, επιτρέποντας στην Red Bee Media να προσφέρει υψηλής ποιότητας μεταφραστικές υπηρεσίες σε πολλές γλώσσες καθώς και να επεκτείνει την Red Bee Media στη γερμανική αγορά.
Ισπανία
Τον Οκτώβριο του 2008, η Red Bee Media απέκτησε την Mundovisión, τη μεγαλύτερη ανεξάρτητη εταιρία υποτιτλισμού και ηχητικής περιγραφής στην Ισπανία. Παράλληλα με την πρόσφατη εξαγορά της Titelbild στη Γερμανία, η προσθήκη της Mundovisión εδραίωσε τη θέση της Red Bee Media ως ο μεγαλύτερος προμηθευτής ευρωπαϊκών υπηρεσιών υποτιτλισμού, υπογραφής και ακουστικής περιγραφής στη βιομηχανία των μέσων ενημέρωσης.
Xcas
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό μαθηματικών Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Red Bee Media
Ελλάδα
Από τον Νοέμβριο του 2007 η Red Bee Media είχε συνεργασίες με την ΕΡΤ, για τον σχεδιασμό όλων των λογοτύπων της. Η συνεργασία στοίχισε περίπου 1,3 εκατομμύρια ευρώ. Τα σήματα προβάλονταν από το Σάββατο 7 Ιουνίου 2008 έως τη Τρίτη 11 Ιουνίου 2013, λόγω κλεισίματος της ΕΡΤ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηνωμένο Βασίλειο
Περιφέρεια Κοστανάι
Η περιφέρεια Κοστανάι ( Қостанай облысы ; Костанайская область ) είναι μια περιφέρεια στο βόρειο Καζακστάν με την πρωτεύουσα το Κοστανάι. Ο πληθυσμός της περιφέρειας είναι περίπου 870.000 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 223.600 ζουν στο Κοστανάι. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Ρούντνι, με 120.000 κατοίκους περίπου.
Όπως και οι υπόλοιπες περιφέρειες του Βόρειου Καζακστάν, χαρακτηρίζεται από πεδινά εδάφη και μια μεγάλη ρωσική μειονότητα, η οποία αποτελεί την πλειονότητα του πληθυσμού εδώ, αν και μαζί με τους Ουκρανούς, τους Γερμανούς και άλλες ευρωπαϊκής καταγωγής εθνότητες που είναι εκρωσισμένες σε μεγάλο βαθμό το Κοστανάι είναι γλωσσικά μια περιφέρεια με ρωσική πλειοψηφία.
Πηγές πρώτων υλών
Η περιφέρεια Κοστανάι είναι πλούσια σε ορυκτά, ειδικά στα σιδηρομεταλλεύματα. Η επαρχία διαθέτει επίσης κοιτάσματα λιγνίτη, αμιάντου, πηλού, ασβεστόλιθου, βωξίτη, χρυσού, αργύρου και νικελίου.
Δημογραφική επισκόπηση
μικρογραφία|Εθνολογική σύσταση της περιφέρειας Κοστανάι στην απογραφή του 2009. Με φούξια οι επαρχίες με πλειοψηφία Ρώσων και πράσινο οι επαρχίες με πλειοψηφία Καζάκων. Το 2020 η περιφέρεια είχε πληθυσμό 868.579 κατοίκων. Οι Καζάκοι αποτελούσαν το 41.18% του πληθυσμού και οι Ρώσοι το 40.71% εκείνο το έτος. Οι Ουκρανοί αποτελούσαν το 8.08%, οι Γερμανοί το 3.10%, οι Τάταροι το 1.82% και το 5.11% αποτελούνταν από άλλες εθνότητες.
Οι Ρώσοι και οι Καζάκοι αποτελούν μια σχεδόν ίση μερίδα του πληθυσμού. Σημαντικό μερίδιο του πληθυσμού αποτελείται από Ουκρανούς, Γερμανούς, Τατάρους και άλλες ευρωπαϊκές και σοβιετικές μειονότητες που μετανάστευσαν στην περιφέρεια, όπως και σε άλλες περιοχές της χώρας. Στην περιφέρεια ζουν πολλοί Ρώσοι και Σλάβοι, αποτέλεσμα της εσωτερικής μετανάστευσης επί Σοβιετικής Ένωσης και του μαζικού εποικισμού που έλαβε χώρα επί τσαρικής εποχής. Η εγγύτητα με τη Ρωσία είναι άλλος ένας λόγος που υπάρχει μεγάλη ρωσική μειονότητα, αλλά και το γεγονός ότι κατακτήθηκε νωρίτερα από άλλες περιοχές της Κεντρικής Ασίας.
Οι Γερμανοί αποτελούν σημαντική μειονότητα, όντας απόγονοι Γερμανών του Βόλγα που απελάθηκαν τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1941 στη Σιβηρία και το Καζακστάν για να μην συνεργαστούν με τους Γερμανούς εισβολείς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από τη δεκαετία του 1960 υπήρχε μια ελαφριά μεταναστευτική τάση των Ευρωπαίων προς τη Ρωσία και άλλες δημοκρατίες, σε αντίθεση με τη γρήγορη άνοδο που υπήρχε νωρίτερα.
Από τη δεκαετία του 1990 βλέπουμε μεγάλη αύξηση των μεριδίων των Καζάκων, σε βαθμό που το 2020 ξεπέρασαν τους Ρώσους αριθμητικά, λόγω των υψηλών επιπέδων μετανάστευσης Ρώσων και Ευρωπαίων προς τη Ρωσία, τη Γερμανία, το Ισραήλ και άλλες χώρες. Αιτία της γρήγορης καθόδου του πληθυσμού των Ρώσων τη δεκαετία του 1990 ήταν η αντιληπτή έλλειψη οικονομικών ευκαιριών λόγω μιας ευνοϊκότερης στάσης για τους Καζάκους (εκπαιδευτική πολιτική, περισσότερο μερίδιο καζάκων υποψηφίων στις εκλογές, αναβάθμιση της καζακικής γλώσσας, αλλαγές που δημιουργούσαν την αντίληψη της περιθωριοποίησης των Ρώσων).
Άλλες κύριες αιτίες μείωσης του πληθυσμού των Ρώσων είναι και η χαμηλότερη γεννητικότητα που υπάρχει στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, αλλά και η μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω μεγαλύτερης διάμεσης ηλικίας. Αυτές είναι οι κύριες αιτίες που οι Ρώσοι συνεχίζουν να μειώνονται αν και το μερίδιο τους παραμένει σταθερό με μια ελαφριά κάθοδο τα τελευταία χρόνια. Κύριες αιτίες της σχετικής σταθεροποίησης είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ρώσοι και άλλοι που ήθελαν να φύγουν από τη χώρα ή είχαν τους πόρους για αυτό το έχουν κάνει, επειδή το μεγαλύτερο μερίδιο του ρωσικού/ευρωπαϊκού πληθυσμού ζούσε τουλάχιστον για δύο γενιές εκεί (μειώνοντας τα κίνητρα φυγής από το Καζακστάν) αλλά και η εγγύτητα στη Ρωσία.
Τέλος, ο πληθυσμός της περιφέρειας μειώνεται ακόμη και σήμερα, όπως και σε άλλες όμορες καζακικές περιφέρειες, όχι μόνο λόγω της χαμηλότερης γεννητικότητας, υψηλότερης θνησιμότητας και κατά κάποιο βαθμό της μετανάστεσης Ρώσων και Ευρωπαίων, αλλά και των Καζάκων, αν και οι δεύτεροι μεταναστεύουν σε πλουσιότερες περιοχές στη χώρα (και κατά ένα βαθμό στο εξωτερικό). Για σύγκριση, ο καζακικός πληθυσμός στην περιφέρεια έχει αυξηθεί κατά περίπου 30% από το 1989 μέχρι σήμερα (2021), όταν ο καζακικός πληθυσμός στη χώρα έχει σχεδόν διπλασιαστεί.
Σήμερα, καθώς οι περισσότεροι Ουκρανοί, Γερμανοί, Τάταροι, Λευκορώσοι (και άλλες μειονότητες) χρησιμοποιούν κυρίως τα ρωσικά ως μητρική γλώσσα, επειδή οι περισσότεροι Καζάκοι ξέρουν καλά ρωσικά (συνεπίσημη γλώσσα στη χώρα), και λόγω της εγγύτητας με τη Ρωσία, τα ρωσικά παραμένουν η κύρια μητρική και δεύτερη γλώσσα του πληθυσμού της περιφέρειας.
Ιστορική πληθυσμιακή μεταβολή
¹: Στοιχεία των απογραφών
Διοικητική δομή
Η περιοχή χωρίζεται σε 20 επαρχίες. Οι πόλεις Αρκαλίκ, Λισακόφσκ, Κοστανάι και Ρούντνι αποτελούν ξεχωριστές επαρχίες. Το Τομπίλ και η Σιτικάρα έχουν καθεστώς πόλης. μικρογραφία|480x480εσ|Διοικητική διαίρεση της περιφέρειας Κοστανάι
Κατάλογος κυβερνητών
Ακολουθεί ο κατάλογος των κυβερνητών (Әкім, Εκίμ) της περιφέρειας Κοστανάι από το 1992 μέχρι σήμερα:
Βιολάντε Εμμανουέλα
Η Βιολάντε-Εμμανουέλα, πορτογαλ. Violante Manuel de Castilla (π. 1265 - 1314) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κόρη του κυρίου της Βιγιένα και με τον γάμο της έγινε κυρία του Πορταλέγκρε.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη (η μόνη από τον 1ο γάμο) του Εμμανουήλ κυρίου της Βιγιένα, Πενιάφιελ, Κουέγιαρ & Εσκαλόνα και της 1ης συζύγου του Κωνσταντίας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας.
Έγινε κυρία του Έλτσε, Έλδα, Νοβέλδα, Μεδεγίν και του ημίσεως του Πενιάφιελ suo jure (ιδίω δικαιώματι). Απεβίωσε 49 ετών και τάφηκε στη μονή του Σάντο Ντομίνγο, η οποία όμως καταστράφηκε με τον σεισμό του 1755 στη Λισαβόνα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1287 τον Αλφόνσο του Πορτογαλικού Οίκο υτης Βουργουνδίας κύριο του Πορταλέγρε και είχε τέκνα:
Γιόχαν Σέφφερ φον Λέονχαρτσχοφ
Καλλιτεχνικό έργο
Το έργο του φον Λέονχαρτσχοφ έμεινε μικρό λόγω του προώρου θανάτου του. Μερικά από τα έργα του είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Μαγιέν (νομός)
Η Μαγιέν (γαλλικά: Mayenne) είναι γαλλικός νομός της διοικητικής περιοχής Περιοχή του Λίγηρα. Ο νομός έλαβε το όνομά του από τον ποταμό Μαγιέν που τον διασχίζει. Το έδαφος του νομού αποτελούσε το δυτικό μισό της ιστορικής επαρχίας Μαιν.
Το INSEE και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 53. Πρωτεύουσα είναι η Λαβάλ και μεγαλύτερες πόλεις και υπονομαρχίες η Μαγιέν και το Σατώ-Γκοντιέ.
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Μαγιεναί και Μαγιεναίζ.
Ο νομός έχει πληθυσμό 307.688 κατοίκους (2016) και 261 κοινότητες. Παρά τη μέτρια πληθυσμιακή ανάπτυξη, η Μαγιέν παραμένει ο λιγότερο κατοικημένος νομός της Περιοχής του Λίγηρα.
Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία|Ο ποταμός [[Μαγιέν (ποταμός)|Μαγιέν στη Λαβάλ]] Ο νομός Μαγιέν ανήκει στη διοικητική περιοχή Περιοχή του Λίγηρα, στα δυτικά της Γαλλίας. Συνορεύει στο βορρά με τους νομούς Μανς και Ορν, στα ανατολικά με το νομό Σαρτ, στα νότια με το νομό Μαιν-ε-Λουάρ και στα δυτικά με το νομό Ιλ-ε-Βιλαίν.
Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νομού είναι η Λαβάλ, που βρίσκεται σε απόσταση 246 χιλιομέτρων κατ'ευθεία γραμμή νοτιοδυτικά του Παρισιού.
Ο νομός σχηματίζει ένα περίπου ορθογώνιο σχήμα μήκους 90 χιλιομέτρων μήκους 77 χιλιομέτρων, συνολικής επιφάνειας περίπου 5.175 χιλιομέτρων. Ο ποταμός Μαγιέν ρέει κεντρικά μέσω αυτού από βορρά προς νότο, διαρρέοντας τις πόλεις Μαγιέν, Λαβάλ και Σατώ-Γκοντιέ. Μόλις βγει από το νομό, ο ποταμός ενώνεται με τον ποταμό Σαρτ και σχηματίζουν τον ποταμό Μαιν που αργότερα εκβάλει στον Λίγηρα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Η επαρχία [[Μαιν. Το τμήμα της που αντιστοιχεί στο νομό Μαγιέν, στα αριστερά|εναλλ.=]] Ο νομός Μαγιέν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101), που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάσταση ς στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789.
Αντιστοιχεί κυρίως στο Κάτω Μαιν, το οποίο αποτελούσε το δυτικό μισό της ιστορικής επαρχίας Μαιν. Νότια, το ένα τρίτο του νομού ήταν ωστόσο περιοχή του Ανζού, και ονομάζεται επίσης «Ανδεγαυική Μαγιέν» (Mayenne Angevin). Το Ανζού βρίσκεται επίσης στη φυσική περιοχή της κοιλάδας του Λίγηρα.
Η ιστορία του νομού αρχίζει από την Προϊστορία, καθώς η περιοχή κατοικήθηκε ήδη από την Παλαιολιθική εποχή όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα, συνεχίζει με τη Γαλλο-Ρωμαϊκή περίοδο από το 57 π.Χ. με την πόλη Noviodunum, την εγκατάσταση των Φράγκων από τον 5ο αιώνα, τις νορμανδικές επιδρομές κατά τον 9ο και 10ο αιώνα, τις συγκρούσεις μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας κατά τον Μεσαίωνα και στη συνέχεια την εξέγερση των Σουάνων κατά την Γαλλική Επανάσταση. Η αποκατάσταση της περιοχής ήδη από την Αναγέννηση επέτρεψε μια ορισμένη οικονομική άνθηση και μέχρι τον 19ο αιώνα, η καλλιέργεια και η υφαντουργία του λιναριού καθώς και η μεταλλουργία ήταν οι κύριες δραστηριότητες της περιοχής. Τον 20ό αιώνα η περιοχή επλήγη από την αστυφιλία και μέσα σε έναν αιώνα έχασε πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού της και εξακολουθεί να είναι αραιοκατοικημένη, παρ' όλα αυτά όμως η Μαγιέν αναπροσανατόλισε την οικονομία της προς την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων και την αγροβιομηχανία.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|320x320εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Μαγιέν Ο νομός Μαγιέν αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 17 καντόνια και 242 κοινότητες.
Πόλεις
Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Μαγιέν είναι:
Οικονομία
Ο νομός Μαγιέν είναι κυρίως αγροτικός, με το 80% της περιοχής να χρησιμοποιείται για τη γεωργία, το 8% για την αστική περιοχή και το υπόλοιπο για τα δάση, χερσότοπους και φυτείες. Η κτηνοτροφία κυριαρχεί, με την εκτροφή βοοειδών, αλόγων και χοίρων, ονομαστές είναι η ράτσα χοίρων του Κραόν και η ράτσα προβάτων της περιοχής Μαιν, ενώ η μελισσοκομία είναι σημαντική. Το έδαφος είναι γενικά φτωχό, αλλά έχει καλύτερη ποιότητα γύρω από το Λαβάλ και το Σατώ-Γκοντιέ. Σε αυτά τα μέρη καλλιεργείται καλαμπόκι και υπάρχουν καλλιέργειες με καννάβι, λινάρι, σίτο, κριθάρι ζυθοποιίας, φρούτα και αμπελοκαλλιέργειες. Υπάρχουν πολλά περιβόλια μήλων και παράγονται μεγάλες ποσότητες μηλίτη. Ο νομός είναι πλούσιος σε ορυκτούς πόρους. Σίδηρος και άνθρακας εξορύσσονται και υπάρχουν λατομεία για μάρμαρο, σχιστόλιθο, πέτρα οικοδόμησης, ασβεστόλιθο και πυριτόλιθο. Οι αποθέσεις λευκής άμμου χρησιμοποιούνται στην κατασκευή γυαλιού.
Οι βιομηχανίες περιλαμβάνουν την παραγωγή λευκών ειδών, χαρτιού και κάνναβης, ενώ η παρασκευή μηλίτη πραγματοποιείται παραδοσιακά. Έπιπλα γραφείου κατασκευάζονται στο Σατώ-Γκοντιέ και η Λαβάλ δραστηριοποιείται στον βιομηχανικό τομέα, με γαλακτοκομικά προϊόντα, ηλεκτρονικά και χημικά προϊόντα σε ένα σύγχρονο επιστημονικό πάρκο.
Τουρισμός
Η Μαγιέν έχει πολλά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς αιώνων ιστορίας καθώς επίσης και πολλές φυσικές περιοχές, μουσεία, πάρκα κ.α. που ελκύουν το τουριστικό ενδιαφέρον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας Κατηγορία:Νομοί της Περιοχής του Λίγηρα
Ζοράνα Μιχαΐλοβιτς
Η Ζοράνα Μιχαΐλοβιτς (Σερβικά: Зорана Михајловић, γεννημένη στις 5 Μαΐου 1970) είναι Σέρβα πολιτικός. Υπηρετεί ως Αντιπρόεδρος και Υπουργός Κατασκευών, Μεταφορών και Υποδομών στην Κυβέρνηση της Σερβίας από τις 27 Απριλίου 2014.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Μιχαΐλοβιτς γεννήθηκε τον Μάιο του 1970 στην Τούζλα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, αλλά τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι της Σερβίας. Αποφοίτησε από την Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου το 1993 με πτυχίο στο Εξωτερικό και το Εσωτερικό Εμπόριο. Η διατριβή της είχε τίτλο Ενεργειακοί πόροι στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Έλαβε το μεταπτυχιακό δίπλωμα της το 1998 από την Σχολή Οικονομικών με εξεδίκευση στον ενεργειακό τομέα της Σερβίας και επιλεγμένων ευρωπαϊκων χωρών όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Σουηδία.
Η Μιχαΐλοβιτς απέκτησε διδακτορικό πτυχίο το 2001 από τη Σχολή Οικονομικών με τη διατριβή στην Ενέργεια και Οικονομική Ανάπτυξη και τις Αναλύσεις αλληλεξάρτησης μεταξύ Σερβίας και χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2006, έγινε ερευνήτρια συνεργάτιδα στη Σχολή Οικονομικών και από το 2008 είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Megatrend. Έχει δημοσιεύσει τρία βιβλία στα Σερβικά και πολλά επιστημονικά άρθρα σε ένα εθνικό περιοδικό (επίσης στα Σερβικά).
Επαγγελματική καριέρα
Η Μιχαΐλοβιτς εργάστηκε για σχεδόν 15 χρόνια στο επάγγελμά της ως καθηγήτρια Λογιστικής και Επιχειρηματικής Οικονομίας στο 1ο Γυμνάσιο Οικονομικών στο Βελιγράδι. Από το 1996 έως το 2006, εργάστηκε στη βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας της Σερβίας (EPS), στη δημόσια εταιρεία Elektroistok για τις ηλεκτρικές μεταφορές ηλεκτρικής ενέργειας. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της EPS από το 2004 έως το 2007. Από το 2008, εργάστηκε ως αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Megatrend στο Βελιγράδι.
Πολιτική καριέρα
Η Μιχαΐλοβιτς ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα ως μέλος του κόμματος G17+. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εργάστηκε ως σύμβουλος για την ενέργεια και την προστασία του περιβάλλοντος στην Μιρολγιάμπ Λάμπους, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης της Σερβίας. Ήταν επικεφαλής του Τομέα για την Πολιτική Ενέργειας και Προστασίας του Περιβάλλοντος και από το 2005 έως το 2006 ήταν επίσης επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου.
Η Μιχαΐλοβιτς προσχώρησε στο Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα τον Απρίλιο του 2010. Σύντομα έγινε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του 2012 για τις σερβικές γενικές εκλογές, η Ζοράνα Μιχαΐλοβιτς ήταν ηγέτιδα στην εκστρατεία για το Προοδευτικό Κόμμα.
Στις 27 Ιουλίου 2012, η Μιχαΐλοβιτς εξελέγη Υπουργός Ενέργειας, Ανάπτυξης και Προστασίας του Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση της Σερβίας.
Τον Φεβρουάριο του 2017, ο Πρωθυπουργός της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς αποφάσισε να θέσει υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 2017 στη Σερβία, τις οποίες κέρδισε από τον πρώτο γύρο και ορκίστηκε ως Πρόεδρος της Σερβίας στις 31 Μαΐου 2017. Μερικές εβδομάδες αργότερα, έδωσε εντολή στην Άνα Μπρνάμπιτς να σχηματίσει το κυβερνητικό υπουργικό συμβούλιο. Στις 29 Ιουνίου 2017, σχηματίστηκε το υπουργικό συμβούλιο της Μπρνάμπιτς, με την Μιχαΐλοβιτς να διατηρεί το αξίωμά της.
Προσωπική ζωή
Η Μιχαΐλοβιτς μιλάει άπταιστα αγγλικά και έχει γνώση γαλλικών και ιταλικών. Έχει έναν γιο τον Ντράγκαν Μιχαΐλοβιτς.
Λούντβιχ Φέρντιναντ Σνορρ φον Κάρολσφελντ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1788 στο Κένιγκσμπεργκ της Πρωσίας. Πατέρας του ήταν ο επίσης ζωγράφος Γιόχαν Φάιτ Σνορρ φον Κάρολσφελντ, ο οποίος του δίδαξε την τέχνη της ζωγραφικής. Μικρότερος αδελφός του ήταν ο Γιούλιους Σνορρ φον Κάρολσφελντ (1794-1872). Το 1804 εισάχθηκε στην αυτοκρατορική Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών της Βιέννης, όπου παρακολούθησε μαθήματα κοντά στον Χάινριχ Φρίντριχ Φίγκερ. Έγινε μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας του Φρίντριχ Όφενμπεκ, ο οποίος νεωτέρισε την κλασικιστική ζωγραφική τέχνη αναζητώντας νέους τρόπους καλλιτεχνικής έκφρασης. Η ομάδα του Όφενμπεκ εδραίωσε το καλλιτεχνικό ρεύμα του Ναζαρηνισμού. Ο φον Κάρολσφελντ περιηγήθηκε τη Γερμανία, Ελβετία και το Παρίσι. Απεβίωσε στις 13 Απριλίου 1853 στη Βιέννη.
Καλλιτεχνικό έργο
Στα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του, ο φον Κάρολσφελντ ζωγράφισε κυρίως θέματα χριστιανικού περιεχομένου. Από το 1820 και μετά συναντάμε κυρίως τοπία, θέματα ιστορικού περιεχομένου και πορτραίτα της αυτοκρατορικής οικογένειας. Το έργο του «Κατάρριψη από βράχο» (γερμ. Sturz vom Felsen) θεωρείται η πεμπτουσία της ρομαντικής ζωγραφική με θέμα τον θάνατο. Μερικά από τα έργα του είναι:
Φρούριο του Πρόζορ
Το Φρούριο του Πρόζορ (Tvrđava Prozor ή Gradina) είναι μεσαιωνικό φρούριο, που βρίσκεται στο ηπειρωτικό τμήμα της επαρχίας Σπλιτ-Δαλματίας, στην ενδοχώρα της Δαλματίας, ακριβώς πάνω από την πόλη Βρλίκα στην Κροατία. Αρχικά ήταν μικρό οχυρό, που χτίστηκε από την αρχαία ιλλυρική φυλή των Δαλματών, και εξελίχθηκε σε φρούριο τον 15ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βόσνιου φεουδάρχη Χρβόγιε Βούκτσιτς Χρβατίνιτς.
Τοποθεσία
Το φρούριο Πρόζορ βρίσκεται σε περίοπτη θέση πάνω από την πόλη Βρλίκα. Ήταν ο κρίκος της αλυσίδας κοντά σε οχυρά όπως το οχυρό Γκλάβας- Ντίναριτς και το Πότραβνικ. Οι πιο κοντινές μεγάλες πόλεις είναι το Σίνι, το Κνιν και το Ντρνις. Το φρούριο Πρόζορ έχει επίσης θέα στη λίμνη Περούτσα (Perućko jezero) και στα βουνά Ντίναρα και Καμεσνίτσα στα ανατολικά και στο βουνό Σβιλάγια στα νοτιοδυτικά. Το φρούριο Πρόζορ είναι φτιαγμένο από πέτρα όπως άλλα φρούρια στη Δαλματία. Είναι μερικώς ανακαινισμένο και η είσοδος είναι δωρεάν. Η διαδρομή μέχρι το φρούριο Πρόζορ ξεκινά από τη ρωμαιοκαθολική ενοριακή εκκλησία στη Βρλίκα. Απέχει 1,5 χιλιόμετρα από το μικρό χωριό Μαοβίτσε, και μετά πρέπει κανείς να ακολουθήσει μία διαδρομή 25 λεπτά με τα πόδια κατά μήκος ενός χωμάτινου μονοπατιού.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Φρούριο Πρόζορ πάνω από την πόλη Βρλίκα Πριν από την άφιξη των Νότιων Σλάβων, η φυλή των Δαλματών λέγεται ότι ζούσε στην περιοχή. Η γνωστή ιστορία του φρουρίου Πρόζορ ξεκινά παράλληλα με την ιστορία της Βρλίκα τον 7ο αιώνα, όταν οι Κροάτες μετακόμισαν εκεί και σχημάτισαν ένα χωριό στην πηγή του ποταμού Τσέτινα, σε ένα χωράφι κάτω από το βουνό Ντίναρα. Τον 9ο αιώνα πιθανότατα επί εποχής Δούκα Μπράνιμιρ του Παράκτιου Κροατικού Δουκάτου, ο παλιός Κροάτης Καθολικός Άγιος Σωτήρας (Crkva Sv. Spasa) χτίστηκε κοντά στη Βρλίκα, που τότε ονομαζόταν Vrh Rike.
Μετά τη στέψη του Λαδίσλαου ως Ούγγρου Βασιλιά στο Ζαντάρ το 1403, και σε πολιτικούς ελιγμούς ενάντια στον αρχαίο πολιτικό αντίπαλο και εχθρό του, τον βασιλιά Σιγισμούνδο, διόρισε τον Χρβατίνιτς ως αναπληρωτή του για την Κροατία και τη Δαλματία, όπως υποσχέθηκε νωρίτερα. Το 1406, ο βασιλιάς Λαδίσλαος της Νάπολης χάρισε το Φρούριο Πρόζορ, την εποχή εκείνη Castrum Werhlychky, ως κέντρο της Vrlička župa στον Χρβόγιε Βούκτσιτς. αριστερά|μικρογραφία|208x208εσ| Ο Χρβόγιε Βούκτσιτς Χρβατίνιτς επέκτεινε το φρούριο Πρόζορ. Ο Χρβόγιε Βούκτσιτς Χρβατίνιτς ήταν ο πιο ισχυρός Βόσνιος ευγενής και μεγιστάνας της εποχής του, και έφερε τον τίτλο του «Μεγάλου Δούκα της Βοσνίας, Κνιαζ του Ντόνι Κράγι και Δούκα του Σπλιτ » (αργότερα Χερζόγκ του Σπλιτ), και τώρα έγινε από τον Λαδίσλαο τον «αναπληρωτή του για αυτή τη Δαλματική επικράτεια, αποκαλώντας τον Γενικό Βικάριο του για τις περιοχές της Σλαβονίας (in partibus Sclavonie)». Ήταν το πιο εξέχον μέλος του Οίκου των Χρβατίνιτς, μιας από τις σημαντικότερες από τις τρεις φεουδαρχικές οικογένειες στη μεσαιωνική Βοσνία εκείνη την εποχή, εκτός από τη βασιλική δυναστεία.
Στις αρχές του 15ου αιώνα, ο Χρβόγιε Βούκτσιτς Χρβατίνιτς οχύρωσε και ενίσχυσε το φρούριο Πρόζορ πάνω από την κοιλάδα Βρλίκα, για να υπερασπιστεί τους κατοίκους από την εισβολή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά το 1416, και τον θάνατο του Χρβόγιε Βούκτσιτς Χρβατίνιτς, ο γιος του Μπάλσα Χερτσέγκοβιτς δεν μπόρεσε να κρατήσει το φρούριο Πρόζορ, το οποίο στη συνέχεια πέρασε στον Ιβάνις Νέλιπιτς και αργότερα στον Ιβάν Φρανκοπάν.
Το 1421, ο βασιλιάς Σιγισμούνδο ς δώρισε τη Βρλίκα με το φρούριο Πρόζορ στον Μίχατσα Νίκολιν Βιτούρι, αλλά ο Ιβάνις Νέλιπιτς αρνήθηκε να παραδώσει το φρούριο. Όταν ο πλούσιος πρίγκιπας Ιβάνις Νέλιπιτς, το τελευταίο άρρεν μέλος της λαμπρής φυλής του Φρανκοπάν, πέθανε το 1434, το πρόβλημα της κληρονομιάς έγινε οξύ. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, η μοναχοκόρη του, η πριγκίπισσα Αικατερίνη ή η Μαργαρίτα Νέλιπιτς, έπρεπε να κληρονομήσει όλα τα εκτεταμένα υπάρχοντά του από τις οροσειρές Βέλεμπιτ μέχρι τον ποταμό Τσέτινα. Η κληρονομιά της αμφισβητήθηκε και τελικά μοιράστηκε από τον Φρανκοπάν. Παρά τη νομιμότητα αυτού του κληροδοτήματος και τη συγκατάθεσή του στον γάμο μετά από αίτημα του αείμνηστου Ιβάνις Νέλιπιτς, ο βασιλιάς Σιγισμούνδος κατήγγειλε τη διαθήκη και απαίτησε από τον Φρανκοπάν να του παραδώσει την κληρονομιά της συζύγου του. Όταν ο Φρανκοπάν αρνήθηκε να υπακούσει, ο Σιγισμούνδος τον ανακήρυξε επαναστάτη και του στέρησε κάθε τιμή και περιουσία. Μετά από αυτό το φρούριο χάθηκε από τον Ενετό ευγενή Μίχατσα Νίκολιν Βιτούρι από το Τρόγκιρ, ο οποίος ήταν επίτροπος του βασιλιά Σιγισμούνδο.