cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peugeot 106
Φάση 1
Το αρχικό Peugeot 106 παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε στη Γαλλία στις 12 Σεπτεμβρίου 1991 και μέσα στον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε σε όλη την Ευρώπη, αν και ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ως δεξιοτίμονο έφτασε τον Οκτώβριο του 1991. Αρχικά προσφερόταν μόνο σε 3-πορτη hatchback εκδοχή αμαξώματος, μια κίνηση που θεωρήθηκε τότε ως λανθασμένη, αλλά στις αρχές Οκτωβρίου του 1992 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού παρουσιάστηκε και μια 5-πορτη hatchback εκδοχή και μπήκε αμέσως στη μαζική παραγωγή, αυξάνοντας έτσι σημαντικά την εμπορική απήχηση του 106.
Κινητήρες
Κατά την παρουσίαση, οι διαθέσιμοι κινητήρες του Peugeot 106 ήταν 1.0 λίτρων, 1.1 λίτρων και 1.4 λίτρων βενζίνης, σε εκδοχές με καταλύτη και ηλεκτρονική έγχυση / ψεκασμό καυσίμου (electronic fuel injection) ή χωρίς καταλύτη και με καρμπυρατέρ, καθώς και ένας μη καταλυτικός κινητήρας ντίζελ 1.4 λίτρων (που αντικαταστάθηκε το 1995 από έναν καταλυτικό ντίζελ 1.5 λίτρων), ενώ στα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και αρκετοί άλλοι. Από τα τέλη του 1992, λόγω των νέων ευρωπαϊκών προδιαγραφών καυσαερίων, οι εκδοχές βενζίνης χωρίς καταλύτη και με καρμπυρατέρ διακόπηκαν στην Ευρώπη και παρέμειναν, προσωρινά, μόνο για κάποιες δευτερεύουσες αγορές και για λίγους μήνες ακόμα, ενώ τον Ιούνιο του 1993 αποσύρθηκαν εντελώς από την παραγωγή.
Γενικότερα, όλοι οι κινητήρες στα 12 έτη παραγωγής του Peugeot 106 ήταν 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4) και όλοι της οικογένειας κινητήρων PSA TU του Ομίλου PSA.
Φάση 2
thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Peugeot 106 του 1998, Φάσης 2, έκδοσης Look2 και κυβισμού 1.1 λίτρων, στο Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Τον Απρίλιο του 1996, το Peugeot 106 υπέστη μια ελαφρά αισθητική ανανέωση, που μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο και παρουσιάστηκε τον Ιούλιο. Με την εισαγωγή της Φάσης 2 άρχισε για πρώτη φορά να προσφέρει και μπροστινούς αερόσακους οδηγού και συνοδηγού. Από αυτούς, ο αερόσακος οδηγού ήταν εξ αρχής στάνταρ, ενώ του συνοδηγού ήταν τα πρώτα χρόνια έξτρα και τελικώς έγινε και αυτός στάνταρ τον Οκτώβριο του 1999, ενώ τον Μάιο του 2001 άρχισαν να προσφέρονται και πλευρικοί αερόσακοι. Επίσης, με την έναρξη της Φάσης 2 το 106 απέκτησε και πλευρικές εσωτερικές δοκούς στις πόρτες.
Κινητήρες
Μηχανικά, προστέθηκε στην παλέτα των κινητήρων του και η έκδοση βενζίνης 1.6 GTI και πρακτικώς αντικατέστησε την εξαιρετικά δημοφιλή έκδοση Peugeot 205 GTI που είχε διακοπεί το 1994. Ταυτόχρονα, η άλλη κορυφαία έκδοση, η 106 Rallye, που είχε εισαχθεί το 1993, έλαβε μια αύξηση του κυβισμού της από τα 1.3 στα 1.6 λίτρα.
Σπορ εκδοχές
thumb|right|Peugeot 106 Rallye 1.6 λίτρων 16V (ισχύος 120 hp) Φάσης 2, τον Οκτώβριο του 2005, στη [[Λιμένας Ζέας|Ζέα, Πειραιάς.]]
Εκτός από την συμβατική μορφή του, κατασκευάστηκαν και αγωνιστικές εκδοχές ράλλυ, αλλά και αντίστοιχες πολιτικές εκδόσεις υψηλών επιδόσεων. Η γνωστότερη και δημοφιλέστερη όλων, ήταν η 106 Rallye, με τον εσωτερικό κωδικό «S16», που αντικατέστησε το επίσης εξαιρετικά δημοφιλές Peugeot 205 Rally. Από τον Ιανουάριο του 1993 έως τον Απρίλιο του 1996 ήταν κυβισμού 1.3 λίτρων, ενώ στη Φάση 2, από τον Μάιο του 1996 έως το 2003, ήταν 1.6 λίτρων, όπως προαναφέρθηκε. Η έκδοση αυτή, χρησιμοποιήθηκε κυρίως για κόντρες και σε πίστες, αλλά και σε καθημερινή χρήση.
Ηλεκτροκίνητη έκδοση
Το 1995, η Peugeot κυκλοφόρησε και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, το 106 Électrique, που κυκλοφόρησε σε λίγες χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία, αλλά και ως δεξιοτίμονο στο Ηνωμένο Βασίλειο. thumb|left|Peugeot 106 Électrique σε φωτογραφία του 2008.
Ο ηλεκτροκινητήρας του 106 Électrique είχε εξελιχθεί και παραγόταν από τον γαλλικό βελτιωτικό και κατασκευαστικό οίκο Heuliez. Για την ακρίβεια, χρησιμοποιούσε μπαταρία νικελίου και καδμίου, η οποία κατασκευαζόταν από τη γαλλική εταιρεία Saft Groupe S.A. (Société Anonyme – Ανώνυμη Εταιρεία) και είχε ισχύ 20 kW, δηλαδή 27 hp. Ο ίδιος ηλεκτροκινητήρας, που έφερε τον εργοστασιακό κωδικό SA13, τοποθετήθηκε επίσης και στα συγγενικά ηλεκτροκίνητα Citroën AX (έκδοση AX Électrique) και Citroën Saxo (έκδοση Saxo Électrique).
Και στα 3 όμως μοντέλα, η ηλεκτροκίνητη έκδοση δεν γνώρισε καμία απήχηση και ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν, λόγω υψηλού κόστους, μικρής αυτονομίας (στο Peugeot 106 ήταν μόλις στα 100 χιλιόμετρα) και ανεπαρκών επιδόσεων (η μέγιστη ταχύτητα στο 106 ήταν μόλις 90 km/h). Ενδεικτικώς, ενώ η Peugeot προσδοκούσε ετήσια ζήτηση μεταξύ 15.000 και 20.000 αντιτύπων του Peugeot 106 Électrique, με αναμενόμενη τελική παραγωγή γύρω στα 100.000 αυτοκίνητα, τελικώς μόλις 6.400 Peugeot 106 Électrique πωλήθηκαν μεταξύ του 1995 και του 2003 και μάλιστα τα περισσότερα από αυτά αγοράστηκαν από την κυβέρνηση της Γαλλίας. Παρομοίως, από το βραχύβιο AX Électrique (κυκλοφόρησε από τις αρχές του 1994 έως το 1996) παρήχθησαν μόλις 395 αντίτυπα, ενώ από το Saxo Électrique (1996 έως 2003) παρήχθησαν μόλις 5.500 αντίτυπα, για τους ίδιους λόγους.
Αντικατάσταση του 106
Η παραγωγή του Peugeot 106 έληξε οριστικά τον Δεκέμβριο του 2003. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.798.200 αντίτυπα σειράς 106, τα οποία και παρήχθησαν στο Ωλνέ-σου-Μπουά (Aulnay-sous-Bois, βορειοανατολικό προάστειό του Παρισιού, σε ομώνυμο πρώην εργοστάσιο, που ξεκίνησε να λειτουργεί στις 24 Απριλίου 1973, ενώ το τελευταίο αυτοκίνητο στο εργοστάσιο αυτό παρήχθη στις 25 Οκτωβρίου 2013 και ήταν ένα Citroën C3 δεύτερης γενιάς) και στη Μυλούζ, Γαλλία, καθώς και στη Λα Μάρσα της Τυνησίας.
Μετά από μια σύντομη παύση έφτασε ο διάδοχός του, το Peugeot 107, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2005, μαζί με τα συγγενικά Citroën C1 πρώτης γενιάς και Toyota Aygo πρώτης γενιάς. Μάλιστα τα τρία αυτά οχήματα εξελίχθηκαν από κοινού, στα πλαίσια της σχετικής κοινοπραξίας Toyota Peugeot Citroën Automobile (TPCA), και παρουσιάστηκαν σε παγκόσμια πρεμιέρα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2005, αν και η σειρά είχε αρχίσει να παράγεται από τις 28 Φεβρουαρίου 2005. Και τα τρία μοντέλα κατασκευάζονταν στο εργοστάσιο της κοινοπραξίας TPCA στο Κόλιν της Τσεχίας.
Κισσοειδές του Διοκλή
thumb|right|Το κισσοειδές του Διοκλή Το Κισσοειδές του Διοκλή είναι μία συγκεκριμένη καμπύλη της γεωμετρίας, της οποίας η μελέτη αποδίδεται στον Διοκλή το 100 π.Χ.. Ο Διοκλής προσπαθούσε εκείνη την εποχή να λύσει το πρόβλημα της Δήλου, όπως αναφέρει ο Πρόκλος στα σχόλιά του περί του Ευκλείδη. Το όνομα της καμπύλης προέρχεται από το σχήμα της που μοιάζει με φύλλο κισσού.
Ιδιότητες του κισσοειδούς
Τα σημεία της καμπύλης έχουν την εξής ιδιότητα:
Έχουμε έναν κύκλο με ακτίνα a, ένα σημείο S του κύκλου και μια εφαπτομένη που εφάπτεται στο σημείο διαμετρικά του σημείου S. Για κάθε σημείο P του κισσοειδούς, τα κοινά σημεία της ευθείας SP και του κύκλου τα ονομάζουμε K και τα κοινά σημεία της ευθείας SP με την εφαπτομένη τα ονομάζουμε A.
Εξίσωση του κισσοειδούς
Η καμπύλη εκφράζεται με τις εξής εξισώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γραμμές
Νέφη του Μαγγελάνου
thumb|right|Το [[Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου (LMC) -δεξιά- και το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου (SMC) -αριστερά-]] thumb|right|Εδώ φαίνεται ο [[Γαλαξίας μας στο αριστερό μέρος του ουρανού και τα Νέφη του Μαγγελάνου στην κορυφή της φωτογραφίας. ]]
Με το όνομα Νέφη του Μαγγελάνου (αγγλικά Magellanic Clouds) είναι γνωστοί στην αστρονομία δύο μικροί ανώμαλοι γαλαξίες, το Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου (Large Magellanic Cloud, LMC) και το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου (Small Magellanic Cloud, SMC).
Οι γαλαξίες αυτοί, νεαρότεροι σε ηλικία από τον Γαλαξία μας, είναι μέλη της Τοπικής Ομάδας γαλαξιών και βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Γαλαξία μας. Επίσης, είναι και οι κοντινότεροι γαλαξίες που είναι ορατοί με γυμνό μάτι, ευρισκόμενοι σε απόσταση από τη Γη 163.000 έτη φωτός (το Μέγα Νέφος στον αστερισμό της Δοράδος) και 206.000 έτη φωτός (το Μικρό Νέφος, 20 μοίρες δυτικότερα στον τον αστερισμό Τουκάνα). Ο μόνος άλλος γαλαξίας που φαίνεται με γυμνό μάτι, είναι ο Μέγας Γαλαξίας της Ανδρομέδας (Μ31), αλλά πολύ πιο δύσκολα από τα Νέφη του Μαγγελάνου. Ωστόσο, αντίθετα από αυτόν, τα Νέφη του Μαγγελάνου δεν φαίνονται ποτέ στον ελληνικό ή γενικώς τον ευρωπαϊκό ουρανό, επειδή είναι πολύ νότια «αντικείμενα», αόρατα ακόμα και από τη βόρεια Αίγυπτο. Σε αυτό οφείλουν και το όνομά τους, καθώς ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος, γνωστός από τον πρώτο γύρο της Γης, τα έβλεπε τις νύχτες επί πολλούς μήνες πλέοντας στις νότιες θάλασσες, ιδίως περιπλέοντας την Νότια Αμερική, το ίδιο όπως τα θαυμάζουν και σήμερα οι ναυτικοί του εμπορικού ναυτικού.
Ιστορία
Αιώνες πριν τον Μαγγελάνο, ο Πέρσης αστρονόμος Αλ Σούφι έκανε την πρώτη γραπτή αναφορά στα Νέφη του Μαγγελάνου: στο «Βιβλίο των Απλανών» (964) τα αναφέρει ως Al Bakr (το Λευκό Βόδι) και τονίζει ότι είναι αόρατα από τη βόρειο Αραβία και τη Βαγδάτη, ενώ γίνονται ορατά από τα στενά του Bab el Mandeb (γεωγρ. πλάτος 12°15' Β). Ακόμα και μετά τον Μαγγελάνο, ο Μπάγιερ στην Ουρανομετρία του (1603) τα αναφέρει απλώς ως Nubecula Maior και Nubecula Minor, ενώ μια γαλλική έκδοση του ουράνιου άτλαντα του Φλάμστηντ το 1795 επιμένει στην ίδια ονομασία («Le Grand Nuage» και «Le Petit Nuage»). Εξαιτίας της ονομασίας τους, πρέπει να υπενθυμίζεται πάντα ότι στην πραγματικότητα είναι γαλαξίες και όχι «αστρικά νέφη» ή νεφελώματα.
Χαρακτηριστικά
Τα Νέφη του Μαγγελάνου χαρακτηρίζονται ως νάνοι γαλαξίες, έχοντας πολύ μικρότερο αριθμό αστέρων και συνολική μάζα από τον Γαλαξία μας. Απέχουν μεταξύ τους 75.000 έτη φωτός ή 21° σε γωνιακή απόσταση όπως φαίνονται από τη Γη. Είναι και τα δύο τόσο κοντά στον Γαλαξία μας, ώστε το σχήμα τους παραμορφώνεται συνεχώς από τη βαρυτική αλληλεπίδρασή τους με τη μάζα του (παλιρροϊκές δυνάμεις), ενώ περιφέρονται γύρω από αυτόν ως δορυφόροι του. Ακόμα, ποσότητες ύλης (ατομικού υδρογόνου) τα συνδέουν τόσο μεταξύ τους («Γέφυρα του Μαγγελάνου») όσο και με τον Γαλαξία μας («Ρεύμα του Μαγγελάνου»), ώστε θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει τα Νέφη του Μαγγελάνου και ως τμήματα του Γαλαξία μας.
Εκτός από το ανώμαλο σχήμα και το διαφορετικό μέγεθος, τα Νέφη του Μαγγελάνου διαφέρουν από τον Γαλαξία μας και στα υπόλοιπα βασικά χαρακτηριστικά, που οφείλονται στη νεαρότερη εξελικτική τους κατάσταση: έχουν πολύ μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε διαστρικό αέριο, είναι φτωχότεροι σε «μέταλλα» (στοιχεία εκτός από το υδρογόνο και το ήλιο), ενώ έχουν μεγαλύτερο ποσοστό από νεαρούς αστέρες και από γιγάντιους κυανούς αστέρες (κυανούς γίγαντες) που ζουν πολύ λιγότερο από τον Ήλιο και εκρήγνυνται στο τέλος της ζωής τους δίνοντας τις θεαματικές εκρήξεις υπερκαινοφανών. Χαρακτηριστικά, στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου παρατηρήθηκε το 1987 η πρώτη έκρηξη υπερκαινοφανούς (σουπερνόβα) που ήταν ορατή με γυμνό μάτι μετά από 380 χρόνια, γνωστή σήμερα ως SN 1987 A. Πάντως υπάρχουν και παλαιότεροι αστέρες, που προδίδουν μία κάποια ηλικία για τα Νέφη του Μαγγελάνου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ακανόνιστοι γαλαξίες Κατηγορία:Τοπική ομάδα γαλαξιών
Απολλώνια
Με την ονομασία Απολλώνια φέρονταν στην αρχαιότητα οι εορτές που γίνονταν προς τιμή του θεού Απόλλωνα.
Σημαντικότερες εξ αυτών των εορτών ήταν τα:
Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών
thumb|300px|right|Οι γαλαξίες Κεραίες (Arp 244) thumb|300px|Το συγκρουόμενο ζεύγος σπειροειδών γαλαξιών [[NGC 3808A και NGC 3808B (Arp 87). Εικόνα του ΔΤΧ.]] thumb|300px|[[NGC 6621/NGC 6622 (Arp 81), ένα ζεύγος σπειροειδών γαλαξιών 100 εκατομμύρια χρόνια μετά την σύγκρουσή τους. Εικόνα του ΔΤΧ.]] thumb|300px|[[IC 883 (Arp 193), υπόλειμμα συγχώνευσης γαλαξιών. Εικόνα από το ΔΤΧ.]] thumb|300px| [[Arp 147, ένα ζεύγος αλληλεπιδρώντων δακτυλιοειδών γαλαξιών.]]
Ο Άτλαντας των ιδιόμορφων γαλαξιών  (Atlas of Peculiar Galaxies) είναι ένας αστρονομικός κατάλογος ιδιόμορφων γαλαξιών που συνέταξε ο Halton Arp. Στον άτλαντα, που δημοσιεύτηκε το 1966, παρουσιάζεται ένα σύνολο 338 γαλαξιών.
Ο αρχικός σκοπός αυτού του καταλόγου ήταν να παρουσιάσει φωτογραφίες παραδειγμάτων από διαφορετικού είδους ιδιόμορφους κοντινούς γαλαξίες. Ο Arp αντιλήφθηκε ότι ο λόγος που οι γαλαξίες σχηματίζονταν σε σπειροειδείς ή ελλειπτικούς δεν ήταν πολύ κατανοητός. Αντιλήφθηκε τους ιδιόμορφους γαλαξίες ως μικρά «πειράματα» τα οποία οι αστρονόμοι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για να καταλάβουν τις φυσικές διεργασίες που διαμορφώνουν τους σπειροειδείς ή ελλειπτικούς γαλαξίες. Με αυτό τον άτλαντα, οι αστρονόμοι είχαν ένα δείγμα ιδιόμορφων γαλαξιών που μπορούσαν να μελετήσουν σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Ο άτλαντας δεν παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη εικόνα κάθε ιδιόμορφου γαλαξία στον ουρανό, αλλά αντίθετα παρέχει παραδείγματα από διαφορετικά φαινόμενα όπως παρατηρούνται σε κοντινούς γαλαξίες.
Επειδή λίγα ήταν γνωστά την στιγμή της δημοσίευσης σχετικά με τις φυσικές διεργασίες που προκαλούν τα διάφορα σχήματα, οι γαλαξίες στον άτλαντα κατατάσσονται με βάση την εμφάνισή τους. Τα αντικείμενα 1-101 είναι μοναχικοί σπειροειδείς γαλαξίες ή σπειροειδείς γαλαξίες με μικρούς συνοδούς. Τα αντικείμενα 102-145 είναι ελλειπτικοί γαλαξίες και γαλαξίες που μοιάζουν με ελλειπτικούς. Μοναχικοί ή ομάδες γαλαξιών με μήτε ελλειπτικό μήτε σπειροειδές σχήμα είναι τα αντικείμενα 146-268. Τα αντικείμενα 269-327 είναι διπλοί γαλαξίες. Τέλος, τα αντικείμενα που απλώς δεν ταιριάζουν σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες είναι τα αντικείμενα 332-338. Τα περισσότερα αντικείμενα είναι γνωστά από άλλους προσδιορισμούς, αλλά λίγοι γαλαξίες είναι περισσότερο γνωστοί με τον αριθμό Arp που τους αντιστοιχεί (όπως ο Arp 220).
Σήμερα, οι φυσικές διεργασίες που οδήγησαν στις παραδοξότητες στον άτλαντα του Arp δεν είναι πολύ κατανοητές. Ένας μεγάλος αριθμός αντικειμένων είναι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες, όπως ο M51 (Arp 85), Arp 220, και οι Γαλαξίες Κεραίες (NGC 4038/4039, ή Arp 244). Λίγοι γαλαξίες είναι απλά γαλαξίες νάνοι που δεν έχουν αρκετή μάζα για να παράγουν αρκετή βαρύτητα για να επιτρέψει στους γαλαξίες να σχηματίσουν μία συνεκτική δομή. Ο NGC 1569 (Arp 210) είναι ένα παράδειγμα ενός από τους γαλαξίες νάνους στον άτλαντα. Λίγοι άλλοι γαλαξίες είναι ραδιογαλαξίες. Αυτά τα αντικείμενα έχουν ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες που παράγουν πανίσχυρους πίδακες. Ο άτλαντας περιλαμβάνει τους κοντινούς ραδιογαλαξίες M87 (Arp 152) και Κένταυρος Α (Arp 153).
Αξιοπρόσεκτοι γαλαξίες Arp
300px|thumb|right|Οι [[Γαλαξίες Ποντίκια (NGC 4676, Arp 242). Αυτοί οι δύο γαλαξίες έχουν και οι δύο παλιρροϊκές ουρές που σχηματίζονται σαν συνέπεια της βαρυτικής αλληλεπίδρασης των γαλαξιών. Οι γαλαξίες συνδέονται επίσης με παλιρροϊκή γέφυρα, ένα ακόμη χαρακτηριστικό της αλληλεπίδρασης. Φωτ.: NASA]] thumb|300px|Το συγχωνευόμενο ζεύγος γαλαξιών «Ακρίδα» (αλλιώς [[UGC 4881, Arp 55). Εικόνα από το ΔΤΧ.]]
Γαλαξίες με χαμηλής φωτεινότητας επιφάνεια
thumb|300px|[[Υπεριώδης εικόνα του NGC 2537 (Arp 6) από το GALEX]]
(Στα αγγλικά:Low surface brightness galaxies)
Αυτοί είναι κυρίως νάνοι γαλαξίες ή φτωχά περιγγεγραμμένοι γαλαξίες (με τον προσδιορισμό Sm) οι οποίοι έχουν χαμηλή φωτεινότητα επιφάνειας. Η χαμηλής φωτεινότητας επιφανείας γαλαξίες είναι στην πραγματικότητα αρκετά κοινοί. Με την εξαίρεση του NGC 2857 (Arp 1), ο οποίος είναι ένας σπειροειδείς γαλαξίας Sc (που σημαίνει ότι έχει μία ξεκάθαρη δομή και χαλαρά συνδεδεμένους σπειροειδείς βραχίονες και ένα αχνό αλλά καλά διαγραφόμενο πυρήνα).
Γαλαξίες με χωρισμένους βραχίονες
(Στα αγγλικά:Galaxies with split arms)
Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει σπειροειδείς γαλαξίες με βραχίονες που χωρίζουν σε δύο ξεχωριστά μέρη.
Γαλαξίες με αποκομμένα τμήματα
thumb|300px|Ο [[Μεσιέ 66|M66 (Arp 16), σε υπέρυθρη εικόνα από το Σπίτζερ]]
(Στα αγγλικά:Galaxies with detached segments)
Αυτή η κατηγορία περιέχει σπειροειδείς γαλαξίες με βραχίονες που μοιάζουν να είναι κομματιασμένοι. Κάποια κομμάτια μπορεί να φαίνονται αποκομμένα εξαιτίας λωρίδων σκόνης στους βραχίονες ενώ άλλοι φαίνονται αποκομμένοι εξαιτίας της παρουσίας ενός λαμπρού σμήνους αστέρων (ή ασυνεχείς αλυσίδες σμηνών) στους σπειροειδείς βραχίονες.
Σπειροειδείς γαλαξίες με τρεις βραχίονες
(Στα αγγλικά:Three-armed spiral galaxies)
Συνήθως, οι περισσότεροι γαλαξίες έχουν δύο καθαρά διαχωρισμένους βραχίονες, ή έχουν μόνο διάχυτες ινώδεις σπειροειδείς δομές. Οι γαλαξίες με τρεις καθαρά διαχωρισμένους σπειροειδείς βραχίονες είναι σπάνιοι.
Σπειροειδείς γαλαξίες με έναν βραχίονα
thumb|300px|[[Υπεριώδης εικόνα του NGC 4618 (Arp 23), από το GALEX]]
(Στα αγγλικά:One-armed spiral galaxies)
Οι σπειροειδείς γαλαξίες είναι επίσης σπάνιοι. Σε αυτή τη περίπτωση ο μονός σπειροειδής βραχίονας μπορεί να σχηματίστηκε εξαιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με έναν άλλο γαλαξία.
Σπειροειδείς γαλαξίες με έναν βαρύ βραχίονα
thumb|300px|Ο σπειροειδής γαλαξίας [[NGC 6946 (Arp 29)]]
Οι σπειροειδείς βραχίονες σε αυτούς τους γαλαξίες έχουν ασσύμετρη εμφάνιση. Ένας βραχίονας μπορεί να εμφανίζεται λαμπρότερος από τον άλλο. Στις φωτογραφικές πλάκες του Arp, ο λαμπρός βραχίονας μοιάζει σκοτεινός ή «βαρύς». Ενώ οι περισσότεροι γαλαξίες (όπως ο Μεσιέ 101 και ο NGC 6946) είναι απλά ασσύμετροι, ο NGC 6365 είναι ένα αλληλεπιδρόν ζεύγος γαλαξιών, όπου ο ένας φαίνονται από τα πλάγια και βρίσκεται εκεί που θα ήταν ο σπειροειδής βραχίονας του άλλου γαλαξία.
Σπειροειδείς γαλαξίες με σχήμα ολοκληρώματος
(Στα αγγλικά:Integral sign spiral galaxies)
Αυτοί γαλαξίες μοιάζουν με ένα επιμηκυνσμένο σχήμα S (ή όπως το σήμα του ολοκληρώματος που χρησιμοποιείται στα μαθηματικά). Κάποια αντικείμενα όπως το IC 167, είναι απλοί συνηθισμένοι σπειροειδείς γαλαξίες που φαίνονται από μία ασυνήθιστη γωνία. Άλλα αντικείμενα, όπως το UGC 10770, είναι αλληλεπιδρώντα ζεύγη γαλαξιών με παλιρροϊκές ουρές που μοιάζουν με σπειροειδείς βραχίονες.
Σπειροειδείς γαλαξίες με χαμηλής φωτεινότητας επιφάνειας συνοδούς
(Στα αγγλικά:Spiral galaxies with low surface brightness companions)
Πολλοί από τους σπειροειδείς γαλαξίες πιθανώς να αλληλεπιδρούν με τους συνοδούς στο οπτικό πεδίο. Σε μερικές περιπτώσεις είναι δύσκολο να καθοριστεί αν ο συνοδός είναι κοντά φυσικά κοντά στον γαλαξία ή ο συνοδός είναι μία πηγή μπροστά ή πίσω από τον γαλαξία ή στην άκρη του σπειροειδή γαλαξία.
Σπειροειδείς γαλαξίες με μικρούς υψηλής φωτεινότητας επιφάνειας συνοδούς
thumb|300px|Εικόνα του [[NGC 1097 (Arp 77) από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του ESO]]
(Στα αγγλικά:Spiral galaxies with small high surface brightness companions)
Πάλι, αυτοί οι σπειροειδείς γαλαξίες μπορεί να αλληλεπιδρούν με τους συνοδούς γαλαξίες, αν και κάποιοι συνοδοί μπορεί να είναι πηγές μπροστά η πίσω από τον γαλαξία ή ακόμη λαμπρά αστρικά σμήνη μέσα στον σπειροειδή γαλαξία.
Σπειροειδείς γαλαξίες με μεγάλους υψηλής φωτεινότητας επιφάνειας συνοδούς
300px|thumb|right|Ο [[Γαλαξίας της Δίνης (M51, Arp 85). Αυτό το αντικείμενο αποτελείται από ένα μεγάλο σπειροειδή γαλαξία και ένα ελλειπτικό γαλαξία. Credit Robert Kennicutt, NASA/JPL-Caltech/Univ. of Arizona/DSS/SST]]
(Στα αγγλικά:Spiral galaxies with large high surface brightness companions)
Οι γαλαξίες σε αυτή την κατηγορία είναι σχεδόν ξεκάθαρα αλληλεπιδρούσες πηγές. Το διασημότερο από αυτά τα αντικείμενα είναι ο Γαλαξίας της Δίνης (M51; Arp 85), ο οποίος αποτελείται από ένα σπειροειδή γαλαξία, τον NGC 5194, ο οποίος αλληλεπιδρά με τον μικρότερο ελλειπτικό γαλαξία NGC 5195. Η αλληλεπίδραση έχει παραμορφώσει το σχήμα και των δύο γαλαξιών: η σπειροειδής δομή του μεγαλύτερου σπειροειδή γαλαξία έχει ενισχυθεί και μία γέφυρα αστέρων και αερίου έχει σχηματιστεί μεταξύ των δύο γαλαξιών. Πολλοί άλλοι γαλαξίες στην κατηγορία συνδέονται επίσης με γέφυρες.
Σπειροειδείς γαλαξίες με ελλειπτικούς συνοδούς
(Στα αγγλικά:Spiral galaxies with elliptical companions)
Όπως και οι σπειροειδείς γαλαξίες με υψηλής φωτεινότητας επιφάνειας συνοδούς, οι περισσότεροι από αυτούς τους σπειροειδείς γαλαξίες είναι ξεκάθαρα αλληλεπιδρώντα συστήματα. Παλιρροϊκές ουρές και γέφυρες είναι εμφανείς σε πολλές από τις εικόνες.
Ελλειπτικοί γαλαξίες συνδεδεμένοι με σπειροειδείς γαλαξίες
thumb|300px|Εικόνες διαφορετικού μήκους κυμάτων του Arp 107 ([[UGC 5984). Εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ.]]
(Στα αγγλικά:Elliptical galaxies connected to spiral galaxies)
Αυτά τα αντικείμενα μοιάζουν πάρα πολύ με την προηγούμενη κατηγορία. Όλα από τα χαρακτηριστικά των γαλαξιών όπως παλιρροϊκές ουρές και γέφυρες δημιουργήθηκαν εξαιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης.
Ελλειπτικοί γαλαξίες που απωθούν σπειροειδείς βραχίονες
(Στα αγγλικά:Elliptical galaxies repelling spiral arms)
Με βάση την περιγραφή αυτών των αντικείμενων, φαίνεται ότι ο Αρπ αρχικά νόμιζε ότι οι ελλειπτικοί γαλαξίες απωθούσαν τους βραχίονες των συνοδών γαλαξιών. Όμως, οι παλιρροϊκοί σπειροειδείς γαλαξίες μπορεί στην πραγματικότητα να μοιάζουν παραμορφωμένοι εξαιτίας της αλληλεπίδρασης. Κάποιοι από τους «απωθημένους» σπειροειδείς βραχίονες είναι από την αντίθετη πλευρά του σπειροειδή γαλαξία από τον ελλειπτικό γαλαξία. Προσομοιώσεις δείχνουν ότι τέτοια χαρακτηριστικά σχηματίζονται μόνο από τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις, χωρίς την ανάγκη απωθητικών δυνάμεων.
Ελλειπτικοί γαλαξίες κοντά σε και παραμορφώνοντας σπειροειδείς γαλαξίες
thumb|300px| Ζεύγος γαλαξιών [[NGC 4435 και NGC 4438 (Arp 120)]]
(Στα αγγλικά:Elliptical galaxies close to and perturbing spiral galaxies)
Αυτή είναι μία ακόμη κατηγορία στην οποία η πλειονότητα είναι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες. Όπως φαίνεται από το όνομα της κατηγορίας, οι σπειροειδείς γαλαξίες μοιάζουν παραμορφωμένοι. Ο Arp αρχικά περιέγραψε κάποιους από τους ελλειπτικούς ως απωθητικούς.
Γαλαξίες με κοντινά κομμάτια
(Στα αγγλικά:Galaxies with Nearby Fragments)
Υλικό προερχόμενο από ελλειπτικούς γαλαξίες
Ο Arp πίστευε ότι οι ελλειπτικοί γαλαξίες σε αυτή την κατηγορία εκτόξευαν υλικό από τον πυρήνα τους. Πολλές από τις εικόνες μπορούν να αναλυθούν με αυτό τον τρόπο. Όμως, αυτά τα αντικείμενα είναι μια ανάμειξη άλλων φαινόμενων. Για παράδειγμα, ο NGC 2914 (Arp 137) είναι απλώς ένας σπειροειδής γαλαξίας με αχνούς βραχίονες, και ο NGC 4015 (Arp 138) είναι ζεύγος αλληλεπιδρώντων γαλαξιών, όπου ο ένας φαίνεται από τα πλάγια. Κάποια αντικείμενα, όπως ο NGC 2444 και ο NGC 2445 (Arp 143), είναι συστήματα που περιέχουν «δακτυλιοειδείς γαλαξίες», που δημιουργήθηκαν όταν ένας γαλαξίας (ο ελλειπτικός στην περίπτωση) πέρασε μέσα από τον δίσκο του άλλου. Αυτό το πέρασμα δημιούργησε ένα βαρυτικό κύμα στο οποίο το αέριο ωθείται πρώτα προς τα μέσα και μετά προς τα έξω για να δημιουργήσει μία δακτυλιοειδή μορφή.
Άμορφοι γαλαξίες
Οι γαλαξίες σε αυτή τη κατηγορία αναφέρονται από τον Αρπ ως γαλαξίες που δεν έχουν ούτε ελλειπτικό ούτε σπειροειδές σχήμα. Αν και δεν χρησιμοποιεί τον όρο «άμορφος» αυτός είναι ο καλύτερος για αυτούς του γαλαξίες.
Πολλοί από αυτούς τους γαλαξίες είναι είτε αλληλεπιδρώντες γαλαξίες ή γαλαξίες που είναι υπολείμματα συγχώνευσης δύο μικρότερων γαλαξιών. Η διαδικασία της αλληλεπίδρασης παρήγαγε πολλά παλιρροϊκά χαρακτηριστικά, όπως οι παλιρροϊκές ουρές και γέφυρες, που μπορεί να διαρκέσουν έως πολύ μετά την συγχώνευση των δίσκων και των πυρήνων των προγενήτορων γαλαξιών. Αν και οι παλιρροϊκές ουρές περιγράφονται ως αρκετά διαφορετικά οπτικά φαινόμενα («αντιουρές», «ίνες», «θηλιές»), είναι όλα εκφάσεις των ίδιων φαινόμενων.
Γαλαξίες με συνδεδεμένους δακτυλίους
thumb|295px| Το αλληλεπιδρόν ζεύγος γαλαξιών Arp 148 ([[Αντικείμενο του Μαγιάλ)]] (Στα αγγλικά:Galaxies with associated rings)
Όπως σημειώθηκε πριν, αυτοί οι δακτυλιοειδείς γαλαξίες μπορούν να σχηματιστούν όταν ο γαλαξίας συνοδός περνά μέσα από τον δακτυλιοειδή γαλαξία. Η αλληλεπίδραση παράγει μία επιρροή κύματος που φέρνει πρώτα το αέριο προς το κέντρο και μετά προς τα έξω, για να δημιουργηθεί ένας δακτύλιος.
Γαλαξίες με πίδακες
thumb|300px|Ο γιγάντιος ελλειπτικός γαλαξίας [[Μεσιέ 87 με τον πίδακά του (Arp 152)]]
(Στα αγγλικά:Galaxies with jets)
Αυτοί οι γαλαξίες φαίνεται να εκτοξεύουν υλικό προς τα έξω από τον πυρήνα. Οι «πίδακες» αυτοί καθέ αυτοί μοιάζουν με νερό που εκτοξεύεται από ένα σωλήνα, όπως στα σιντριβάνια. Στην περίπτωση του IC 803 (Arp 149) και του NGC 7609 (Arp 150), οι πίδακες είναι απλώς μέρη μίας άμορφης δομής δημιουργημένη από τους αλληλεπιδρώντες γαλαξίες. Στο Arp 151 και στο Μεσιέ 87 (Arp 152), όμως, οι πίδακες είναι ιονισμένα αέρια που εκτοξεύονται από το περιβάλλον υπέρμαζων μαύρων τρυπών στους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες (ΕΓΠ) των γαλαξιών. Αυτοί οι πίδακες είναι πανίσχυρες πηγές ακτινοβολίας συγχρότου, κυρίως στα ραδιοκύματα.
Παραμορφωμένοι γαλαξίες με εσωτερική απορρόφηση
thumb|300px|Το συγχωνευόμενο ζεύγος [[NGC 520 (Arp 157). Εικόνα του ΔΤΧ.]] thumb|300px|Ο γιγάντιος ελλειπτικός γαλαξίας [[NGC 1316 (Arp 154). Εικόνα από ΔΤΧ.]]
(Στα αγγλικά:Disturbed galaxies with interior absorption)
Οι γαλαξίες σε αυτήν την κατηγορία παρουσιάζουν σκούρες λωρίδες που κρύβουν μέρος του δίσκου του γαλαξία. Όλοι αυτοί οι γαλαξίες είναι προϊόντα συγχώνευσης γαλαξιών. Ο NGC 520 (Arp 157) είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα μίας ενδιάμεσου σταδίου συγχώνευσης, όπου οι δύο προγενήτορες γαλαξιακοί δίσκοι έχουν καταρρεύσει μαζί, αλλά οι πυρήνες όχι. Ο Κένταυρος Α (Arp 153) και ο NGC 1316 (Arp 154) είναι και οι δύο στην πραγματικότητα ελλειπτικοί γαλαξίες με ασυνήθιστες λωρίδες σκόνης: η κίνησή τους και η δομή τους υποδηλώνει ότι έχουν υποστεί γεγονότα συγχώνευσης πρόσφατα. Ο NGC 4747 (Arp 159) μπορεί να είναι τίποτα παραπάνω από ένα σπειροειδή γαλαξία που φαίνεται από τα πλάγια με σκούρες λωρίδες σκόνης.
Γαλαξίες με διάχυτες ίνες
(Στα αγγλικά:Galaxies with diffuse filaments)
Οι ίνες αυτών των αντικείμενων μπορεί να αντιπροσωπεύουν παλιρροϊκές ουρές από αλληλεπιδράσεις γαλαξιών. Πολλοί από τους γαλαξίες είναι υπολείμματα συγχώνευσης δύο σπειροειδών γαλαξιών που σχηματίζουν ένα μονό ελλειπτικό γαλαξία. Όμως, ο NGC 3414 (Arp 162) μοιάζει να είναι απλά ένας ασυνήθιστος φακοειδής γαλαξίας με πολύ μικρό δίσκο σε σχέση με το μέγεθος του εξογκώματος. Ο NGC 4670 (Arp 163) είναι ένας μπλε συμπιεσμένος γαλαξίας νάνος με πολλή έντονη αστρογόνο διεργασία: είναι σαφώς πολύ μικρός για να είναι υπόλειμμα συγχώνευσης δύο γαλαξιών όπως στα υπόλοιπα δείγματα, αν και μπορεί να προήλθε από μία πολλή μικρότερη αλληλεπίδραση.
Γαλαξίες με διάχυτες αντιουρές
(Στα αγγλικά:Galaxies with diffuse counter-tails)
Όλα αυτά τα αντικείμενα είναι γαλαξίες σε βαρυτική αλληλεπίδραση. Αυτές οι αντιουρές είναι παλιρροϊκά χαρακτηριστικά που δημιουργήθηκαν από τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο γαλαξιών, όπως και στα άλλα χαρακτηριστικά που περιγράφονται στον κατάλογο του Αρπ. Ο Μεσιέ 32 (Arp 168), ένας νάνος γαλαξίας αλληλεπιδρά με τον γαλαξία της Ανδρομέδας, περιλαμβάνεται στην κατηγορία (αν και η «διάχυτη αντιουρά» είναι πολύ δύσκολο να φανεί στην φωτογραφία του Αρπ).
Γαλαξίες με στενές αντιουρές
(Στα αγγλικά:Galaxies with narrow counter-tails)
Αυτή είναι μία άλλη κατηγορία που περιλαμβάνει γαλαξίες με παλιρροϊκές ουρές που παράγονται από τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις. Αυτές οι ουρές είναι στενότερες και καλύτερα διαγραφόμενες από αυτές των αντικειμένων 167-172.
Γαλαξίες με στενές ίνες
thumb|250px|Ο [[NGC 1614 (Arp 186). Εικόνα του ΔΤΧ.]] thumb|250 px|right|Ο [[Γαλαξίας Γυρίνος (UGC 10214; Arp 188). Οι «στενές ίνες», φαίνεται να είναι ένα παλιρροϊκό χαρακτηριστικό που δημιουργήθηκε από βαρυτική αλληλεπίδραση, φαίνεται να επεκτείνεται κατά μήκος της εικόνας. Credit: ACS Science & Engineering Team, NASA]]
(Στα αγγλικά:Galaxies with narrow filaments)
Αυτή η κατηγορία περιέχει μία ανάμειξη διαφορετικών τύπων αντικειμένων. Όπως και οι γαλαξίες με στενές ίνες ή με αντιουρές, κάποιοι από τους γαλαξίες στην κατηγορία έχουν υποστεί αλληλεπιδράσεις, και οι ίνες είναι παλιρροϊκά χαρακτηριστικά δημιουργημένα από αυτές τις αλληλεπιδράσεις. Άλλα παραδείγματα, όμως, είναι απλά μοναχικοί γαλαξίες με αχνούς σπειροειδείς βραχίονες που περιγράφονται ως «ίνες» από τον Αρπ.
Γαλαξίες με υλικό που εκτοξεύεται από τον πυρήνα
(Στα αγγλικά:Galaxies with material ejected from nuclei)
Τα απορρίματα σε πολλά από αυτά τα αντικείμενα φαίνεται να είναι παλιρροϊκά χαρακτηριστικά δημιουργημένα σε πρόσφατες βαρυτικές αλληλεπιδράσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις (όπως ο NGC 5544 και ο NGC 5545 στο Arp 199), τα «απορρίματα» είναι σαφέστατα ένας σπειροειδής γαλαξίας που φαίνεται από το πλάι και συμβαίνει να είναι ευθυγραμμισμένος με τον πυρήνα του άλλου γαλαξία.
Σχεδόν όλα τα αντικείμενα σε αυτήν την κατηγορία αλληλεπιδρούν ή έχουν πρόσφατα υποστεί αλληλεπιδράσεις. Ο NGC 3712 (Arp 203) είναι μία εξαίρεση: είναι απλώς ένας σπειροειδής γαλαξίας χαμηλής φωτεινότητας επιφάνειας.
Γαλαξίες με ανωμαλίες, απορρόφηση και διάλυση
(Στα αγγλικά:Galaxies with irregularities, absorption, and resolution)
Οι γαλαξίες σε αυτή την κατηγορία έχουν είτε ανώμαλη δομή (ανωμαλίες), αξιοσημείωτες λωρίδες σκόνης (απορρόφηση) ή τραχεία εμφάνιση (διάλυση). Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει μία ανάμειξη αλληλεπιδρώντων γαλαξιών παραμορφωμένους από τις παλιρροϊκές αλληλεπιδράσεις, κοντινούς γαλαξίες νάνους και σπειροειδείς γαλαξίες με ασυνήθιστα μεγάλη ποσότητα αερίου.
Γαλαξίες με κοντινές θηλιές
thumb|300px|Ο κοντινός αστρογόνος σπειεοειδής γαλαξίας [[NGC 3310 (Arp 217)]]
(Στα αγγλικά:Galaxies with adjacent loops)
Αυτές οι κοντινές θηλιές είναι μία ακόμη έκφαση δομών που σχηματίστηκαν από τη βαρυτική αλληλεπίδραση μεταξύ γαλαξιών. Κάποια από αυτά τα παραδείγματα αποτελούνται από γαλαξίες που έχουν ολοκληρώσει την διαδικασία συγχώνευσης: οι «κοντινές θηλιές» είναι απλώς τα υπολείμματα της αλληλεπίδρασης. Ανάμεσα στα αντικείμενα της κατηγορίας είναι ο Arp 220, ένα από τα καλύτερα μελετημένα παραδείγματα υπέρλαμπρου υπέρυθρου γαλαξία στον ουρανό.
Γαλαξίες με άμορφους σπειροειδείς βραχίονες
(Στα αγγλικά:Galaxies with amorphous spiral arms)
Γαλαξίες με ομόκεντρους δακτυλίους
(Στα αγγλικά:Galaxies with concentric rings)
Αυτοί οι γαλαξίες είναι κελυφόμορφες δομές. Κάποιες τέτοιες δομές έχουν αναγνωριστεί ως αποτέλεσμα πρόσφατων συγχωνεύσεων. Σε άλλες περιπτώσεις, όμως, η δομή μπορεί να είναι ο εξώτερος δίσκος ενός φακοειδή γαλαξία. Σε κάποιες πολύπλοκες περιπτώσεις, ο γαλαξίας με το κέλυφος ή τα δακτυλίους είναι ένας φακοειδής γαλαξίας που αλληλεπιδρά με έναν άλλο γαλαξία: η καταγωγή του κελύφους σε τέτοια συστήματα μπορεί να είναι δύσκολο να καθοριστεί.
Γαλαξίες με εμφάνιση διαχωρισμού
thumb|250px| Αλληλεπιδρόν ζευγάρι γαλαξιών: Arp 238 ([[UGC 8335). Εικόνα του ΔΤΧ.]] thumb|250px|Ο [[NGC 5257 και ο NGC 5258 (Arp 240), αλληλεπιδρόν ζευγάρι σπειροειδών γαλαξιών. Εικόνα του ΔΤΧ]] thumb|250px|Ο Arp 256, σπειροειδής γαλαξίας στα πρώτα στάδια σύγκρουσης και συγχώνευσης. Εικόνα του ΔΤΧ.
(Στα αγγλικά:Galaxies with the appearance of fission)
Αν και η περιγραφή των αντικειμένων σε αυτήν την κατηγορία υπαινίσσεται ότι οι γαλαξίες διαχωρίζονται και δεν συγχωνεύονται, πολλά από τα αντικείμενα αυτά έχουν τονισμένες παλιρροϊκές ουρές και γέφυρες που έχουν σχηματιστεί ως συνέπεια της αλληλεπίδρασης. Τα περισσότερα αντικείμενα είναι σε ένα πρώιμο στάδιο της διαδικασίας της συγχώνευσης, όπου οι γαλαξίες εξακολουθούν να έχουν διαφορετικούς πυρήνες και χαρακτηριστικούς, αν και παραμορφωμένους δίσκους. Ανάμεσα στους πιο αξιοσημείωτους γαλαξίες σε αυτήν την κατηγορία είναι οι Γαλαξίες Κεραίες (NGC 4038 και NGC 4039, Arp 244) και οι Γαλαξίες Ποντίκια (NGC 4676, Arp 242).
Όμως, δεν είναι όλα τα αντικείμενα αλληλεπιδρώντες γαλαξίες. Λίγοι από αυτούς τους γαλαξίες είναι απλώς γαλαξίες νάνοι με περίεργη μορφή.
Γαλαξίες με ανώμαλα εξογκώματα
(Στα αγγλικά:Galaxies with irregular clumps)
Αυτά τα αντικείμενα είναι μία σειρά από ανώμαλα εξογκώματα χωρίς συνεκτική δομή. Πολλά από αυτά τα αντικείμενα είναι απλώς νάνοι γαλαξίες. Κάποια από αυτά τα αντικείμενα είναι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες, ενώ άλλα μικρές ομάδες γαλαξιών. Και στις δύο περιπτώσεις, πολλοί από τους γαλαξίες που τα αποτελούν είναι ανώμαλοι γαλαξίες. Η τοποθέτηση πολλών ανώμαλων γαλαξιών μπορεί να μοιάζει με έναν μεγάλο ανώμαλο γαλαξία, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στον άτλαντα ταξινομούνται ως ένας γαλαξίας.
Διπλοί και πολλαπλοί γαλαξίες
Ο Arp αρχικά αναφέρεται σε αυτούς τους γαλαξίες ως «διπλός γαλαξίας», αλλά σε πολλά από τα δείγματα υπάρχουν περισσότεροι από δύο γαλαξίες. Κάποια από τα αντικείμενα είναι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες, ενώ άλλα είναι ομάδες γαλαξιών. Η διαφορά είναι ότι οι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες έχουν παραμορφωθεί, ενώ στις ομάδες είναι απλά βαρυτικά δεμένοι μεταξύ τους χωρίς να είναι αναγκαστικά αρκετά κοντά για να αλλοιώσουν ο ένας τη δομή του άλλου σημαντικά.
Γαλαξίες με συνδεδεμένους βραχίονες
thumb|300px|Arp 272: οι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες [[NGC 6050 και IC 1179. Εικόνα από το ΔΤΧ.]]
(Στα αγγλικά:Galaxies with connected arms)
Ραδάγαισος
μικρογραφία|300εσ|[[Τζόρτζο Βαζάρι|Τζιόρτζιο Βαζάρι, Η ήττα του Ραδαγαίσου κάτω από το Φιέζολε, 1563-1565.]] Ο Ραδάγαισος, λατιν.: Radagaisus, (απεβ. στις 23 Αυγούστου 406) ήταν Γότθος βασιλιάς που, ηγήθηκε μίας εισβολής στη Ρωμαϊκή Ιταλία στα τέλη του 405 και το πρώτο μισό του 406 Ένας αφοσιωμένος ειδωλολάτρης, ο Ραδάγαισος προφανώς σχεδίαζε να θυσιάσει τους Συγκλητικούς της Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στους θεούς, και να κάψει τη Ρώμη ολοσχερώς. Ο Ραδάγαισος εκτελέστηκε, αφού νικήθηκε από τον στρατηγό Στιλίχωνα. Από τους υψηλόβαθμους μαχητές του 12.000 επιστρατεύτηκαν στον ρωμαϊκό στρατό, και ορισμένοι από τους υπόλοιπους οπαδούς του διασκορπίστηκαν, ενώ τόσοι πολλοί από τους άλλους πωλήθηκαν ως σκλάβοι, που το σκλαβοπάζαρο κατέρρευσε για λίγο. Αυτοί οι Γότθοι αργότερα ενώθηκαν με τον Αλάριχο Α΄ στην κατάκτηση της Ρώμης το 410.
Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών
Γαλαξίες με συνδεδεμένους βραχίονες
Όλοι αυτοί γαλαξίες είναι αλληλεπιδρώντα ζευγάρια γαλαξιών με την εξαίρεση του NGC 5679 (Arp 274), που μπορεί να είναι ένα αλληλεπιδρών τρίο γαλαξιών. Οι συνδεδεμένοι βραχίονες που περιγράφονται εδώ είναι παλιρροϊκές γέφυρες που σχηματίζονται μεταξύ των γαλαξιών. Αυτές οι γέφυρες σχηματίζονται στα πρώτα στάδια της αλληλεπίδρασης.
Ραδάγαισος
Εισβολή
Η δύναμη του Ραδάγαισου πιθανώς αποτελούνταν από περίπου 20.000 μαχητές. Πολλοί από τους μαχητές συνοδεύονταν από τις οικογένειές τους και άλλους μη μάχιμους, που σημαίνει ότι το συνολικό μέγεθος της ομάδας του Ραδάγαισου μπορεί να πλησίαζε τις 100.000.
Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών
Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
(Στα αγγλικά:Interacting galaxies)
Ραδάγαισος
Εισβολή
Ο Ραδάγαισος, του οποίου η πρώιμη σταδιοδρομία και η τελική καταγωγή είναι άγνωστες, διαφεύγοντας από τις Ουννικές πιέσεις εισέβαλε στην Ιταλία, χωρίς να περάσει από τα Βαλκάνια, γεγονός που δείχνει ότι η εισβολή του ξεκίνησε κάπου στη Μεγάλη Ουγγρική Πεδιάδα, δυτικά των Καρπαθίων Ορέων. Τα αρχαιολογικά ευρήματα θησαυρών νομισμάτων, τα οποία θάφτηκαν από κατοίκους, που προφανώς γνώριζαν το ότι πλησιάζει ο Ραδάγαισος, υποδηλώνουν ότι η διαδρομή του περνούσε από το νοτιοανατολικό Noρικόν και τη δυτική Παννονία. Περίπου αυτή την εποχή η Flavia Solva κάηκε και εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό και το Aguntum καταστράφηκε από φωτιά. Ένας απροσδιόριστος αριθμός προσφύγων τράπηκε σε φυγή μπροστά από τον στρατό του, καθώς βάδιζε επάνω από τις Άλπεις. Ειπώθηκε από τους σύγχρονους ότι οι Αρειανοί Χριστιανοί διόγκωσαν τις δυνάμεις του.
Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών
Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
Αντίθετα με τα αντικείμενα στον τομέα «άμορφοι γαλαξίες», οι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες που αποτελούν τα αντικείμενα ξεχωρίζουν ακόμα ο ένας από τον άλλο.
Ραδάγαισος
Εισβολή
Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπό τον Στιλίχωνα κινητοποίησε τριάντα numeri (περίπου 15.000 άνδρες) από τον ιταλικό στρατό πεδίου, ως απάντηση στην εισβολή του Ραδάγαισου. Μία δεύτερη ομάδα ρωμαϊκών στρατευμάτων, που πιθανώς ανακλήθηκε από τα σύνορα του Ρήνου, συμπλήρωνε τις ιταλικές δυνάμεις. Επιπλέον, έλαβαν βοήθεια από τους Γότθους υπόσπονδους (foederati) υπό τον Σάρο και τις Ουννικές δυνάμεις υπό τον Ουλντίν. Ο Aλάριχ Α΄ παρέμεινε ανενεργός σε όλο το επεισόδιο, δεσμευμένος με συνθήκη στο Iλλυρικόν.
Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών
Γαλαξίες με προσέλκηση
thumb|300px|Ο σπειροειδής γαλαξίας [[NGC 4631 και ο νάνος ελλειπτικός γαλαξίας NGC 4627 (κάτω) αποτελούν το Arp 281.]]
Ραδάγαισος
Εισβολή
Ο στρατός του Ραδάγαισου είχε τη βόρεια Ιταλία για τουλάχιστον έξι μήνες, ενώ η Αυτοκρατορία κινητοποιούσε τις δυνάμεις της. Τελικά πήραν το δρόμο τους προς την κοινότητα του προγεφυρώματος της Φλωρεντίας. Απέκλεισαν την πόλη, όπου σκοτώθηκαν τουλάχιστον το ένα τρίτο των στρατευμάτων και των συμμάχων των Γότθων.
Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών
Γαλαξίες με προσέλκηση
(Στα αγγλικά:Galaxies with infall and attraction)
Ραδάγαισος
Σύλληψη, θάνατος και επακόλουθα
Ο στρατός του Στιλίχωνος ανακούφισε την πολιορκία της Φλωρεντίας, καθώς η πόλη πλησίαζε στο σημείο της παράδοσης. Η ρωμαϊκή αντεπίθεση ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη, και ο Ραδάγαισος αναγκάστηκε να υποχωρήσει στους λόφους του Φιέζολε, περίπου 8 χλμ. μακριά. Εκεί, ο Ραδάγαισος εγκατέλειψε τους οπαδούς του και προσπάθησε να διαφύγει, αλλά συνελήφθη από τους Ρωμαίους. Ο ιστορικός Πήτερ Χήδερ υποθέτει, ότι η απόπειρα απόδρασης του Ραδάγαισου μπορεί να εξαναγκάστηκε από μία εξέγερση στο στράτευμά του. Εκτελέστηκε στις 23 Αυγούστου 406. Από τους υψηλόβαθμους μαχητές του 12.000 στρατεύτηκαν στον ρωμαϊκό στρατό. Μερικοί από τους υπόλοιπους οπαδούς διασκορπίστηκαν, ενώ τόσοι πολλοί από τους άλλους πωλήθηκαν ως σκλάβοι, που το σκλαβοπάζαρο κατέρρευσε για λίγο.
Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών
Γαλαξίες με προσέλκηση
Αυτή η κατηγορία περιέχει μία παράξενη ανάμειξη αντικειμένων. Δύο από τα αντικείμενα είναι γαλαξίες που φαίνονται από το πλάι με μικρότερους συνοδούς κοντά. Δύο από τα αντικείμενα συνδέονται με παλιρροϊκές γέφυρες. Τα δύο τελευταία αντικείμενα μπορεί απλώς να αλληλεπιδρούν με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους.
Γαλαξίες με εφφέ ανέμου
Αν και περιλαμβάνει διπλούς γαλαξίες η κατηγορία, πολλά από αυτά τα αντικείμενα είναι μοναχικοί γαλαξίες. Τα «εφφέ ανέμου» αναφέρονται στην εμφάνιση, και όχι στην πραγματική ανίχνευση μεγάλης ταχύτητας αερίου (όπως συμβαίνει στο Μεσιέ 82). Σε κάποιες περιπτώσεις, η εμφάνιση μπορεί να είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, συγκεκριμένα στον NGC 3981 (Arp 289), η αχνή εκτενής εκπομπή μπορεί να έχει σχέση με την έμφυτη φύση του γαλαξία και όχι με αλληλεπιδράσεις με άλλα σώματα.
Διπλοί ή πολλαπλοί γλαξίες με μακριές ίνες
thumb|300px|Arp 297: σπειροειδής γαλαξίας ([[NGC 5754) και ανώμαλος γαλαξίας (NGC 5752) σε ζευγάρι, εικόνα από το ΔΤΧ.]]
(Στα αγγλικά:Double or multiple galaxies with long filaments) Οι μακριές ίνες πιθανότατα παλιρροϊκές ουρές ή γέφυρες που έχουν δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα βαρυτικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των γαλαξιών.
Αναταξινόμητα αντικείμενα
thumb|300px|Ο [[IC 694 και ο NGC 3690 (Arp 299), αλληλεπιδρόν ζευγάρι γαλαξιών, εικόνα από το ΔΤΧ.]] thumb|300px|Το [[UGC 9618 (Arp 302), ένα ζευγάρι σπειροειδών γαλαξιών. Εικόνα από το ΔΤΧ.]]
(Στα αγγλικά:Unclassified objects)
Ο Arp δεν ταξινόμησε τα αντικείμενα 298-310 στον άτλαντά του. Αυτά τα αντικείμενα είναι κυρίως αλληλεπιδρώντα ζευγάρια γαλαξιών.
Ομάδες γαλαξιών
(Στα αγγλικά:Groups of galaxies)
Αλυσίδες γαλαξιών
(Στα αγγλικά:Chains of galaxies)
Διάφορα
(Στα αγγλικά:Miscellaneous)
Λαμπρότεροι γαλαξίες Arp για ερασιτέχνες αστρονόμους
Ο Maynard Pittendreigh, ένας ερασιτέχνης αστρονόμος και περιστασιακός συγγραφέας, συνέθεσε τον κατάλογο των λαμπρότερων γαλαξιών Arp που παρατηρούνται ευκολότερα από τους ερασιτέχνες αστρονόμους. Οι γαλαξίες στη λίστα δεν απαιτούν ειδικό εξοπλισμό για να παρατηρηθούν. Αυτοί περιλαμβάνουν:
Περαιτέρω διάβασμα
Κατηγορία:Αστρονομικοί κατάλογοι Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Νομοπαραγωγική διαδικασία
Νομοπαραγωγική διαδικασία είναι η διαδικασία θεσπίσεως νόμων στα πλαίσια ενός κράτους ή μιας ένωσης κρατών (π.χ. η Ευρωπαϊκή Ένωση).
Στη μεγάλη πλειονότητα των σύγχρονων κρατών η νομοπαραγωγική διαδικασία περιγράφεται στο Σύνταγμα της χώρας. Κατ' εξαίρεση, σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, στο οποίο δεν υπάρχει τυπικό Σύνταγμα (γραπτό και ενιαίο), η νομοπαραγωγική διαδικασία καθιερώνεται από συνθήκες του πολιτεύματος. Κατεξοχήν αρμόδια για τη θέσπιση νόμων είναι η νομοθετική λειτουργία, οπότε η συνήθης νομοπαραγωγική διαδικασία είναι η διαδικασία θεσπίσεως γραπτών νομοθετημάτων από τα νομοθετικά όργανα του κράτους. Πλην όμως οι πολυσύνθετες ανάγκες του κράτους, καθιστούν απαραίτητη τη θέσπιση γραπτών νομοθετημάτων και από την εκτελεστική λειτουργία. Η εκτελεστική λειτουργία νομοθετεί είτε α)ύστερα από εξουσιοδότηση της νομοθετικής λειτουργίας, που παρέχεται με διάταξη τυπικού νόμου, β)είτε χωρίς τέτοια εξουσιοδότηση, στις εξαιρετικές περιπτώσεις που ορίζει το Σύνταγμα.
Νομοπαραγωγική διαδικασία στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα, καθιερώνονται οι ακόλουθες νομοπαραγωγικές διαδικασίες :
α) Η κατεξοχήν νομοπαραγωγική διαδικασία που οδηγεί σε θέσπιση τυπικού νόμου
Ένα κείμενο υποβάλλεται στη Βουλή για να γίνει νόμος του κράτους (τυπικός νόμος}. Αν υποβληθεί από την Κυβέρνηση ή μέλος της καλείται νομοσχέδιο, ενώ αν υποβληθεί από βουλευτή καλείται πρόταση νόμου. Στη συνέχεια συζητείται στη Βουλή, σύμφωνα με την ειδικότερη διαδικασία που ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, και μετά τη λήξη της συζητήσεως τίθεται σε ψηφοφορία. Εάν λάβει την πλειοψηφία που απαιτείται από το Σύνταγμα (κατά περίπτωση απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων, αυξημένη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών), διαβιβάζεται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να εκδοθεί. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκδίδει τον νόμο, θέτοντας κάτω από το κείμενό του την υπογραφή του και τη μεγάλη σφραγίδα του Κράτους. Η έκδοση του νόμου έχει την έννοια ότι το ψηφισμένο από τη Βουλή κείμενο έγινε πια νομοθέτημα του κράτους και έχει την ισχύ τυπικού νόμου. Μετά την έκδοση του νόμου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ακολουθεί η δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
β) Η νομοπαραγωγική διαδικασία με νομοθετική εξουσιοδότηση
Όπως προαναφέρθηκε η εκτελεστική λειτουργία μπορεί να θεσπίζει νομοθετήματα, ύστερα από εξουσιοδότηση της νομοθετικής λειτουργίας. Αφετηρία της σχετικής νομοπαραγωγικής διαδικασίας είναι η ύπαρξη μίας διατάξεως σε τυπικό νόμο ("εξουσιοδοτική διάταξη") που παρέχει σε όργανο της εκτελεστικής λειτουργίας ("φορέας της εκτελεστικής λειτουργίας) την αρμοδιότητα να θεσπίσει νομοθέτημα ("κανονιστική πράξη της εκτελεστικής λειτουργίας"). Διακρίνουμε τρεις ειδικότερες νομοπαραγωγικές διαδικασίες κατά νομοθετική εξουσιοδότηση:
γ) Η αυτόνομη κανονιστική αρμοδιότητα της εκτελεστικής λειτουργίας Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, συγκεκριμένα όργανα της εκτελεστικής λειτουργίας μπορούν να θεσπίζουν νομοθετήματα χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση. Διακρίνουμε τις ακόλουθες περιπτώσεις:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νομοθεσία Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Νομική επιστήμη
Γράφος
Οι ακμές μπορούν να είναι κατευθυνόμενες (ασύμμετρες) ή μη-κατευθυνόμενες (συμμετρικές). Για παράδειγμα, εάν οι κορυφές αντιπροσωπεύουν τα άτομα σε ένα πάρτι, και υπάρχει ακμή μεταξύ δύο ανθρώπων, αν δίνουν τα χέρια, τότε αυτό είναι ένα μη-κατευθυνόμενο γράφημα, γιατί αν το πρόσωπο Α έδωσε τα χέρια με το πρόσωπο Β, τότε και το πρόσωπο Β έδωσε τα χέρια και με πρόσωπο Α. Από την άλλη πλευρά, εάν οι κορυφές αντιπροσωπεύουν τα άτομα σε ένα πάρτι και υπάρχει μια ακμή από το πρόσωπο Α στο πρόσωπο Β όταν το πρόσωπο Α γνωρίζει το πρόσωπο Β, τότε η γραφική αυτή παράσταση είναι κατευθυνόμενη γιατί το να γνωρίζεις κάποιον δεν είναι απαραίτητα μια συμμετρική σχέση (δηλαδή, ένα άτομο που γνωρίζει ένα άλλο πρόσωπο δεν συνεπάγεται κατ 'ανάγκη το αντίθετο, για παράδειγμα, πολλοί άνθρωποι μπορεί να γνωρίζουν μια διάσημη προσωπικότητα αλλά η διάσημη προσωπικότητα  είναι απίθανο να γνωρίζει όλους τους οπαδούς της). Το τελευταίο αυτό είδος γραφήματος ονομάζεται κατευθυνόμενο γράφημα και οι ακμές του ονομάζονται κατευθυνόμενες ακμές ή τόξα.
Οι κορυφές καλούνται επίσης κόμβοι ή σημεία, και οι ακμές ονομάζονται επίσης γραμμές. Τα γραφήματα είναι το βασικό θέμα μελέτης από τη θεωρία γραφημάτων. Η λέξη «γράφημα» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με αυτή την έννοια από τον James Joseph Sylvester το 1878.
Ορισμοί
Οι ορισμοί στην θεωρία γραφημάτων διαφέρουν. Οι παρακάτω είναι μερικοί από τους πιο βασικούς τρόπους ορισμού των γραφημάτων και των σχετικών μαθηματικών δομών.