cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιοσίκο Γιαμαγκούτσι
Η Γιοσίκο Γιαμαγκούτσι (山口 淑 子), 12 Φεβρουαρίου 1920 - 7 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Γιαπωνέζα ηθοποιός και τραγουδίστρια, γεννημένη στην Κίνα, η οποία έκανε καριέρα στην Κίνα, το Χονγκ Κονγκ, την Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ανσονγκό
Κλίμα
Το κλίμα της Ανσονγκό είναι Σαχελικό. Υπάρχουν δύο χρονικές περίοδοι: η υγρή, που διαρκεί 9 μήνες (από τον Οκτώβιο έως τον Ιούλιο) και η ξηρήνπου διαρκεί τους υπόλοιπους 3 μήνες (από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο). Η θερμοκρασία κάθε χρόνο κυμαίνεται από τους 15 °C έως τους 45 °C. Το μέσο ύψος βροχής κάθε χρόνο είναι 250 με 350 χιλιοστά.
Οικονομία
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η γεωπονία. Περίπου το 80 % του συνολικού πληθυσμού της πόλης ασχολούνται με τη γεωπονία. Επίσης, η Ανσονγκό βρίσκεται στην ανατολική του Ποταμού Νίγηρα, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία της πόλης. Στην περιοχή του ποταμού μεγαλώνουν λαχανικά.
Δημογραφία
Στην πόλη της Ανσονγκό ζουν 32.709 κάτοικοι (2009).
Παραπομπές
Ανσονγκό Ανσονγκό
Γιοσίκο Γιαμαγκούτσι
Καριέρα
thumb|Η Γιοσίκο Γιαμαγκούτσι το 1933 thumb|Li Xianglan & Kazuo Hasegawa Στις αρχές της καριέρας της, ο Σύλλογος Κινηματογράφου Manchukuo έκρυψε την ιαπωνική καταγωγή της και την εμφάνισε με το κινεζικό όνομα Li Xianglan ( 李香蘭 ), που αποδόθηκε στα Ιαπωνικά ως Ri Kōran. Αυτό της επέτρεψε να εκπροσωπήσει την Κίνα σε ιαπωνικές ταινίες προπαγάνδας. Μετά τον πόλεμο, εμφανίστηκε σε ιαπωνικές ταινίες με το πραγματικό της όνομα, καθώς και σε πολλές ταινίες αγγλικής γλώσσας με το καλλιτεχνικό όνομα, Σίρλεϊ Γιαμαγκούτσι.
Η Γιαμαγκούτσι έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός και τραγουδίστρια στην ταινία Honeymoon Express του 1938 (蜜月 快車), παραγωγής της Manchuria Film Production με το όνομα Li Hsiang-lan. Η υιοθέτηση ενος κινεζικού καλλιτεχνικού ονόματος προήλθε από τα οικονομικά και πολιτικά κίνητρα της ταινίας. Οι Κινέζοι ηθοποιοί που εμφανίστηκαν στις ταινίες της Manchuria Film Productions δεν ενημερώθηκαν ποτέ ότι ήταν Γιαπωνέζα, αλλά υποψιάστηκαν ότι ήταν τουλάχιστον κατά το ήμιση, καθώς πάντα έτρωγε τα γεύματά της με τους Ιάπωνες ηθοποιούς αντί με τους Κινέζους, και πληρώθηκε δέκα φορές περισσότερο από ό,τι οι Κινέζοι ηθοποιοί. Αν και στις επόμενες ταινίες της είχε σχεδόν αποκλειστικά κάνει χρήση του ονομάτος Li Xianglan, εμφανίστηκε σε μερικές ως "Yamaguchi Yoshiko". thumb|Η Γιοσίκο Γιαμαγκούτσι με τον κωμικό [[Entatsu Yokoyama το 1948]] thumb|Η Γιοσίκο Γιαμαγκούτσι το 1950 Στη δεκαετία του 1950, συνέχισε την καριέρα της ως Σίρλεϊ Γιαμαγκούτσι στο Χόλυγουντ και στο Μπρόντγουεϊ (στο βραχύβιο μιούζικαλ "Shangri-La") στις ΗΠΑ. Παντρεύτηκε τον Ιάπωνο-Αμερικανό γλύπτη Ισάμου Νογκούτσι το 1951. Παρόλο που η Γιαμαγκούτσι ήταν Γιαπωνέζα, αλλά ως κάποια που είχε μεγαλώσει στην Κίνα, ένιωσε διχασμένη μεταξύ δύο ταυτοτήτων και αργότερα έγραψε ότι ένιωσε ελκυστική στον Νογκούτσι ως κάποια άλλη που διχάστηκε μεταξύ δύο ταυτότητων. Αναβίωσε το όνομα της ως Li Hsiang-lan και εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες κινέζικης γλώσσας που έγιναν στο Χονγκ Κονγκ. Μερικές από τις κινέζικες ταινίες της δεκαετίας του 1950 καταστράφηκαν από φωτιά στο στούντιο και δεν έχουν προβληθεί από την πρώτη κυκλοφορία τους. Τα τραγούδια της στα μανδαρίνικα της περιόδου αυτής περιλαμβάνουν τα "Three Years" (三年), "Plum Blossom" (梅花), "Childhood Times" (小時候), "Only You" (只有 你) και "Heart Song" (心曲 - ένα εξώφυλλο του "Eternally").
Τηλεοπτική παρουσιάστρια
Η Γιαμαγκούτσι επέστρεψε στην Ιαπωνία το 1958, και ως αποτέλεσμα του γάμου της με τον Ιάπωνα διπλωμάτη Χιρόσι Οτάκα, έζησε για λίγο στη Βιρμανία (σημερινή Μιανμάρ). Μετά το γάμο της, έφυγε από τη μεγάλη οθόνη και ξεκίνησε την καριέρα της ως τηλεοπτική παρουσιάστρια: πρώτα, γυναικείες εκπομπές, και αργότερα, πολιτικά προγράμματα. Το 1969, έγινε οικοδέσποινα της τηλεοπτικής εκπομπής The Three O'Clock You (Sanji no anata) στην τηλεοπτικό σταθμό Fuji, αναφέροντας τη διαμάχη Ισραηλινών-Παλαιστινίων καθώς και τον πόλεμο του Βιετνάμ. Στη δεκαετία του 1970, η Γιαμαγκούτσι έγινε πολύ ενεργή σε φιλο-παλαιστινιακούς σκοπούς στην Ιαπωνία και ευνόησε προσωπικά τον Οργανισμό Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης. Ως δημοσιογράφος, η Γιαμαγκούτσι επισκέφθηκε μεγάλο αριθμό χωρών στη Μέση Ανατολή, πήρε συνέντευξη από πολλούς παγκόσμιους ηγέτες.
Πολιτική καριέρα
Το 1974, εξελέγη στη Βουλή των Συμβούλων (σώμα της άνω βουλής του ιαπωνικού κοινοβουλίου). Ως μέρος της λίστας των βραβείων του 1993, της απονέμηθει το Χρυσό και Αργυρό Άστρο του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, όπου υπηρέτησε για 18 χρόνια (τρεις θητείες). Μετά την αποχώρησή της από την πολιτική, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Ασιατικού Ταμείου Γυναικών.
Η Γιαμαγκούτσι ήταν ένας από τους πρώτους εξέχοντες Ιάπωνες πολίτες που αναγνώρισαν την ιστορία της ιαπωνικής βίας κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αργότερα έκανε εκστρατεία για μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση του κοινού για αυτήν την ιστορία και υποστήριξε την καταβολή αποζημιώσεων στις λεγόμενες γυναίκες παρηγοριάς, τις κορεατίσσες γυναίκες που εξαναγκάστηκαν σε σεξουαλική δουλεία από τον ιαπωνικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Το 2005, έγραψε μια ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό Junichiro Koizumi, στην οποία καταδίκασε την επίσκεψή του στο ιερό Yasukuni και ζήτησε την αναγνώριση εγκλημάτων πολέμου κατά τη διάρκεια του σινο-ιαπωνικού πολέμου. Η Γιοσίκο Γιαμαγκούτσι πέθανε στις 7 Σεπτεμβρίου 2014 σε ηλικία 94 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνέζες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιάπωνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί Κατηγορία:Ιάπωνες τραγουδιστές
Αϊζάια Κάζινς
Ο Αϊζάια Ντεβόντε Κάζινς (Isaiah Devonte Cousins, γενν. στις 13 Μαρτίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για το Περιστέρι.
Ρένο Μπίγκχορνς (2016-2017)
Στις 23 Ιουνίου 2016, ο Κάζινς επιλέχθηκε από τους Σακραμέντο Κινγκς με την 59η συνολική επιλογή του NBA Ντραφτ 2016 και αργότερα εντάχθηκε στην ομάδα για το Σάμερ Λιγκ 2016. Στις 6 Σεπτεμβρίου, υπέγραψε με τους Κινγκς, αλλά αποδεσμεύτηκε στις 24 Οκτωβρίου μετά από δύο αγώνες προετοιμασίας. Επτά ημέρες αργότερα, αποκτήθηκε από τους Ρένο Μπίγκχορνς της D-League, τροφοδοτικής ομάδας των Κινγκς.
Σόλτ Λέικ Σίτι Σταρς (2017-2018)
Στις 19 Οκτωβρίου 2017, οι Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς ανακοίνωσαν ότι είχαν αποκτήσει τα δικαιώματα επιστροφής του Κάζινς, μαζί με την 33η συνολική επιλογή στο Ντραφτ της G-League, με αντάλλαγμα την επιλογή του πρώτου γύρου (δεύτερη συνολικά) της ομάδας.
Σολέ Μπασκέτ (2018)
Στις 11 Απριλίου 2018, η Σολέ Μπασκέτ του πρωταθλήματος Γαλλίας ανακοίνωσε ότι είχε υπογράψει τον Κάζινς για την υπόλοιπη σεζόν.
Χάποελ Ιερουσαλήμ (2019-2020)
Στις 24 Ιουλίου 2019, ο Κάζινς υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Χάποελ Ιερουσαλήμ του πρωταθλήματος Ισραήλ. Την 1η Ιανουαρίου του 2020, αποχώρησε από την ομάδα, αφού είχε παίξει σε εννέα αγώνες του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.
Περιστέρι (2020-σήμερα)
Την 1η Ιανουαρίου του 2020, ο Κάζινς υπέγραψε με το Περιστέρι για το υπόλοιπο της σεζόν.
Προσωπική ζωή
Είναι ο γιος της Λίζα Κάζινς και έχει πάρει πτυχίο στις ανθρώπινες σχέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίνο Μπιγκχορνς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Λέων (αστρολογία)
Ο Λέων (♌) είναι αστρολογικό ζώδιο, το οποίο και συνδέεται με τον αστερισμό του Λέοντα. Σύμφωνα με τον τροπικό ζωδιακό, ο Λέων καταλαμβάνεται από τον Ήλιο από 23 Ιουλίου μέχρι 23  Αυγούστου. Στον αστρικό ζωδιακό, ο αστερισμός καταλαμβάνεται κατά την περίοδο από 16 Αυγούστου έως 15 Σεπτεμβρίου. Το ζώδιο απέναντι από το Λέοντα είναι ο Υδροχόος.
Μυθολογία
Το ζώδιο του Λέοντα συμβολίζει το λιοντάρι της Νεμέας, που γεννήθηκε από την ένωση της Χίμαιρας με τον Όρθρο, γιο του Τυφώνα και της Έχιδνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρολογία
Ιωάννα Βοναπάρτη
Η Ιωάννα Βοναπάρτη (Jeanne Bonaparte, 15 Σεπτεμβρίου 1861 - 25 Ιουλίου 1910) ήταν κόρη του Πέτρου-Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1861 στο Αββαείο Όρβαλ, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Πέτρου-Ναπολέοντα Βοναπάρτη και της Ελεονόρας-Ιουστίνας Ρουφίν.
Στις 21 Μαρτίου 1882 παντρεύτηκε τον Χριστιανό του Βιλνέβ-Εσκλαπόν στο Παρίσι. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
Πέθανε στις 25 Ιουλίου 1910 στο Παρίσι σε ηλικία 48 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Ούγος ΣΤ΄ του Σατωντάν
Ο Ούγος ΣΤ΄, γαλλ.: Hugues VI vicomte de Châteaudun, γνωστός ως ο Έξυπνος, λατιν.: Callidus (απεβ. 1191) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμης του Σατωντάν,.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ούγου Ε΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Μαργαρίτας του Σαιν-Καλαί, κόρης του Συλβέστρου του Σαιν-Καλαί.
Κατά πάσα πιθανότητα διαδέχθηκε τον αδελφό του Γοδεφρείδο Δ΄ ως υποκόμης του Σατωντάν το 1176, αν και δεν είναι βέβαιο ότι ο Γοδεφρείδος Δ΄ ήταν ποτέ υποκόμης. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του, εκτός από το ότι πώλησε τη δασική έκταση Βαντόμ "μεταξύ Romilliacum και Calviniacum" (μεταξύ Ρομιλύ-συρ-Αιγκρ και Σωβινύ) στην κώμη του Mαρμουτιέ το 1175. Ο Ούγος Ε΄ συμμετείχε στη Γ΄ Σταυροφορία, φτάνοντας στην Παλαιστίνη με το στρατό των Ανζού τον Ιούνιο του 1191, αλλά απεβίωσε στην πολιορκία της Άκρας.
Οικογένεια
Ο Ούγος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε την Ιωάννα ντε Πρεγύ, κόρη του Γκοσμπέρ ντε Πρεγύ, κυρίου του Μπουσέ & Γκερς, και της Αδέλας ντε Βαντόμ. Ο Γκοσμπέρ ήταν γιος του Εσκιβάρ ντε Πρεγύ, ο οποίος με τη σειρά του ήταν ο γιος του Γοδεφρείδου Β΄ κόμη του Βαντόμ και της συζύγου του Eυφροσύνης. Ο Ούγος και η Ιωάννα είχαν παιδιά:
Πηγές
Settipani, Christian, Les vicomtes de Châteaudun et leurs alliés, dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre, Μονάδα για την Προοπτική Έρευνα, 2000
Μαρία ντε Λούρντες Πινταζίλγκο
Η Μαρία ντε Λούρντες Πινταζίλγκο (Maria de Lourdes Ruivo da Silva de Matos Pintasilgo, GCC GCIH GCL, ; Ο Abrantes, São João Baptista, 18 Ιανουαρίου 1930 - Λισαβόνα, 10 Ιουλίου 2004) ήταν Πορτογαλίδα χημικός μηχανικός και πολιτικός. Ήταν η πρώτη και μέχρι σήμερα μόνη γυναίκα που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Πορτογαλίας (1979-1980) και η δεύτερη γυναίκα που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός στη Δυτική Ευρώπη, μετά την Μάργκαρετ Θάτσερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Γάγγλιο (αποσαφήνιση)
Τα γάγγλια είναι αθροίσματα σωμάτων νευρικών κυττάρων εκτός του Κ.Ν.Σ. (κεντρικό νευρικό σύστημα).
Μάρκος Αντώνιος Ροδόσταμος
Ο Μάρκος-Αντώνιος Ροδόσταμος (1813-1901) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
Γάγγλιο (αποσαφήνιση)
Ο όρος γάγγλια στην ανατομία μπορεί να αναφέρεται:
Μάρκος Αντώνιος Ροδόσταμος
Βιογραφικά στοιχεία
Είχε καταγωγή από την Κέρκυρα, απόγονος του ιατροφιλόσοφου Αντώνιου Ροδόσταμου, ο οποίος ήταν σύζυγος της Μαρίας Αντ. Καποδίστρια, μικρότερης αδελφής του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.
Χρημάτισε αυλάρχης του βασιλιά Γεωργίου Α᾿.
Είχε τιμηθεί από τον Τσάρο της Ρωσίας Αλέξανδρο Β' με το μεγαλόσταυρο των ιπποτών του τάγματος της Αγίας Άννας και από τον Δούκα του Saxe-Meiningen με τον μεγαλόσταυρο του τάγματος της Γερμανικής Χρηστότητας.
Πηγές
Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη, τομ. 11, σελ. 157
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Κέρκυρα
Ζωδιακό φως
right|150px Το λεγόμενο ζωδιακό φως κατατάσσεται στα ουράνια φαινόμενα. Κατά τους μήνες Ιανουάριο μέχρι Απρίλιο κατ΄ έτος, μετά τη λήξη του λυκόφωτος γίνεται ορατό στον δυτικό πάντα ορίζοντα ένα υπόλευκο και διάχυτο, πολύ ζωηρό φως σε μορφή τριγωνικής στήλης που εκτείνεται κατά μήκος της εκλειπτικής. Το ύψος του φωτός αυτού στην Ελλάδα φαίνεται να περιορίζεται στις 50°. Ανάλογο τέτοιο φως παρατηρείται και στον ανατολικό ορίζοντα, προ του λυκαυγούς, κατά τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις αυτό το φως ονομάζεται ζωδιακό φως.
Το ζωδιακό φως προέρχεται από την ανάκλαση του ηλιακού φωτός υπό σωματιδίων που ως αραιός κονιορτός (σκόνη) βρίσκονται διαχυμένα στο χώρο μεταξύ των πλανητών και κυρίως από τον Ήλιο μέχρι τον Άρη. Από το σχήμα που παίρνει το ζωδιακό φως συνάγεται ότι το «κονιορτώδες» αυτό νέφος είναι φακοειδές και ότι το επίπεδο της τροχιάς της Γης είναι το επίπεδο συμμετρίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλιακό Σύστημα Κατηγορία:Ουράνια φαινόμενα Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
Αραχωβίτικα Αχαΐας
Τα Αραχωβίτικα (ή και Αραχοβίτικα) είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό στα βόρεια της Πελοποννήσου στην πρώην Επαρχία Πατρών στον Νομό Αχαΐας. Σήμερα, η ομώνυμη τοπική κοινότητα του πρώην Δήμου Ρίου απαρτίζεται από τον ομώνυμο οικισμό και από τα "Κάτω Αραχωβίτικα" και κατά την απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει 902 μόνιμους κατοίκους (Αραχωβίτικα: 305, Κάτω Αραχωβίτικα: 597). Στην περιοχή υπάρχουν ιαματικά λουτρά γνωστά από την αρχαιότητα. μικρογραφία|αριστερά|Ο Ι.Ν. Αγίου Ανδρέα στα Αραχωβίτικα.
Ιστορία
Αναφέρεται το 1689 με 42 κατοίκους, το 1899 με 156 και το 1962 με 371.
Το 1835 αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ερινεού. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) γίνεται οικισμός της Κοινότητας Δρεπάνου, το 1925 η έδρα μεταφέρεται στα Αραχωβίτικα. Το 1925 (ΦΕΚ 71Α - 21/03/1925) αποσπάστηκε από την Κοινότητα Δρεπάνου και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 όπου με το Σχέδιο Καποδίστριας έγινε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου. Το 2011 με το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Ρίου συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Πατρέων και σήμερα τα Αραχωβίτικα αποτελούν τοπική κοινότητα αυτού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ρίου Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Μάχη του Λενιάνο
Η ιταλική πολιτική του Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα
Στα πλαίσια της δεύτερης ιταλικής εκστρατείας του (1158-1162), ο Φρειδερίκος θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την τάξη ανάμεσα στις πόλεις της Βόρειας Ιταλίας, οι οποίες βρίσκονταν σε πόλεμο μεταξύ τους και οι οποίες περιφρονούσαν την αυτοκρατορική εξουσία. Το 1158 θα καταλάβει το Μιλάνο, την πιο επιθετική απο τις κοινότητες. Την ίδια χρονιά, με τη Δίαιτα της Ρονκάλια θα επικυρώσει τα βασιλικά δικαιώματα του και θα διορίσει αυτοκρατορικούς επίτροπους (podesta) στις πόλεις του ιταλικού βορρά, προσαρτώντας αυτές στη σφαίρα επιρροής του. Το 1159 ο πάπας Αδριανός πεθαίνει και έπειτα από σχίσμα που θα προκληθεί με διπλή εκλογή, ο Φρειδερίκος θα προσπαθήσει να επιβάλει ως πάπα τον ευνοούμενο του Βίκτωρα Δ' χωρίς επιτυχία. Ο πάπας Αλέξανδρος ο Γ, ο οποίος εκλέχθηκε από τους αντί-αυτοκρατορικούς θα επικρατήσει και θα αναγνωριστεί από τα άλλα ευρωπαϊκά βασίλεια. Μεταξύ των ετών 1160-1162, οι κάτοικοι του Μιλάνου θα εξεγερθούν πάλι εναντίον του αυτοκράτορα. Ο τελευταίος δεν θα δείξει την επιείκεια που έδειξε το 1158, αλλά αυτή τη φορά θα ισοπεδώσει την πόλη. Το γεγονός αυτό θα τον φέρει σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Αλέξανδρο Γ. Θα ακολουθήσει νέα εκστρατεία στην Ιταλία (1163-1164), μετά από εξέγερση των Λομβαρδικών πόλεων, η οποία δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα.
Στην τέταρτη ιταλική εκστρατεία (1166-1168), μολονότι θα σημειώσει σημαντικές επιτυχίες και θα καταλάβει τη Ρώμη, ο στρατός του θα αποδεκατιστεί από μια επιδημία. Συνεπώς θα αναγκαστεί να υποχωρήσει. Παράλληλα στο βορρά με την καθοδήγηση της Βενετίας και τις ευλογίες του πάπα Αλέξανδρου και των Βυζαντινών, οι ιταλικές πόλεις θα σχηματίσουν τη λεγόμενη Λομβαρδική Ένωση (Societas Lombardie) το 1167. Η ένωση αυτή περιλάμβανε 16 πόλεις, ανάμεσα τους και το επανιδρυμένο Μιλάνο. Σκοπός της ήταν αποκατάσταση της πολιτικής κατάστασης πριν τη συνθήκη της Ρονκάλια.). Την ανάληψη των κοινών υποθέσεων της Ένωσης θα αναλάμβανε ένα κεντρικό όργανο, αποτελούμενο από αξιωματούχους που έφεραν τον τίτλο του ρέκτορα και διορίζονταν από τις πόλεις-μέλη. Οι εσωτερικές έριδες απαγορεύτηκαν και οι πόλεις όφειλαν να παρέχουν διπλωματική και στρατιωτική στήριξη η μια στην άλλη. Όσοι πολίτες είχαν φιλοαυτακροτορικά αισθήματα εξορίζονταν και κατάσχονταν η περιουσία τους.
Η πέμπτη ιταλική εκστρατεία
Ο Φρειδερίκος θεώρησε τον πολιτικό αυτό σχηματισμό ως μια έκφραση ανοιχτής απείθειας στην εξουσία του και αφού απέτυχε να συγκεντρώσει συμμάχους από τη Γερμανία, αποφάσισε να εκστρατεύσει για πέμπτη φορά σε ιταλικό έδαφος τον Σεπτέμβριο του 1174. Ο Φρειδερίκος πέρασε το πέρασμα του Mont Cenis από τη Βουργουνδία στο Πεδέμοντιο με περίπου 8000 άνδρες. Ο καρδινάλιος Βoso περιγράφει με μελανά χρώματα το στράτευμα: «ένας μεγάλος στρατός βαρβάρων, συνηθισμένων στις πρακτικές του πολέμου, σατανικοί, άπληστοι, ταραχοποιοί, τους οποίους μάζεψε από τη Φλάνδρα και τις κοντινές περιοχές, και οι οποίοι, εφόσον δεν έχουν αγάπη για τους συνάνθρωπους τους, κανένας δεν τους αγαπά.». Αφού πυρπόλησε τη Σούζα και κατέλαβε το Άστι, προχώρησε προς την Αλεξάνδρεια που αποτελούσε κεντρικό στόχο της εκστρατείας του. Η νέα αυτή πόλη που ιδρύθηκε από τη Λομβαρδική Ένωση προς τιμή του πάπα Αλέξανδρου, έλαβε τον περιφρονητικό χαρακτηρισμό «αχυρένια» λόγω των βιαστικών οχυρωματικών έργων της. Μολαταύτα, η «αχυρένια» πόλη τελικά αποδείχτηκε να είναι κατασκευασμένη από σίδηρο, κατά το εύστοχο σχόλιο του Romauld του Σαλέρνο. Το Μεγάλο Σάββατο του 1175, τα στρατεύματα του Φρειδερίκου εισχώρησαν στην πόλη από υπόγειες σήραγγες που έσκαψαν επιχειρώντας γενική επίθεση. Η επίθεση τους όμως αποκρούστηκε από τη σθεναρή αντίσταση που αντέταξαν οι Λομβαρδοί. Καθώς ένας νέος Λομβαρδικός στρατός πλησίαζε προς την πόλη, ο Φρειδερίκος αναγκάστηκε να λύσει την πολιορκία που κράτησε έξι μήνες και να υποχωρήσει στην Παβία.
Τον Απρίλιο του 1175, οι δύο αντίπαλες πλευρές προχώρησαν σε διαπραγματεύσεις στο κάστρο του Μοντεμπέλλο για να υπογραφτεί ειρήνη, χωρίς οι συνομιλίες τους να καταλήξουν κάπου. Με τον στρατό του αποδυναμωμένο και με μόνους σύμμαχους την πόλη της Παβία και τον μαρκήσιο του Μονφεράτου, ο Φρειδερίκος χρειαζόταν περισσότερο από ποτέ ενισχύσεις. Τον Νοέμβριο έστειλε πίσω στη Γερμανία τον αρχιεπίσκοπο Φίλιππο της Κολωνίας με σκοπό να εγείρει νέο στρατό. Η προσπάθεια έφερε αποτέλεσμα καθώς οι περισσότεροι υποτελείς επίσκοποι παρείχαν ενισχύσεις. Μολαταύτα, όταν τον Ιανουάριο- Φεβρουάριο 1176 συνάντησε στην Τσιαβέννα τον πιο σημαντικό υποτελή του και εξάδελφο του, τον Ερρίκο τον Λέοντα, αυτός αρνήθηκε να τον στηρίξει. Η στάση αυτή υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για την ήττα του Φρειδερίκου στο Λενιάνο και κατ’ επέκταση για την αποτυχία ολόκληρης της εκστρατείας. Διάφορες απόψεις έχουν διατυπωθεί για τους λόγους που οδήγησαν στη άρνηση του Ερρίκου. O κύριος λόγος που ο Ερρίκος δεν δέχτηκε να συνδράμει στην εκστρατεία ήταν η άρνηση του Φρειδερίκου να παραδώσει την αυτοκρατορική πόλη του Γκόσλαρ μαζί με τα ορυχεία αργυρού που διέθετε, ως αποζημίωση για τους ιππότες που έχασε στη δεύτερη εκστρατεία στην Ιταλία. Ο Γερμανός ιστορικός Joachim Ehlers προτείνει ότι ο Ερρίκος αρνήθηκε φοβούμενος ότι θα προέκυπταν προβλήματα διαδοχής αν πέθαινε, καθώς ο γιος θα γινόταν δούκας όπως έγινε ο ίδιος σε νεαρή ηλικία το 1139.
Πρελούδιο
Οι νέες γερμανικές ενισχύσεις κατέφθασαν από το πέρασμα Lukmanier στη λίμνη του Κόμο τον Απρίλιο του 1176. Οι δυνάμεις αυτές που περιλάμβαναν 2000 περίπου ιππότες και προέρχονταν από τη Σαξονία και τη Νότια Ρηνανία, βρισκόταν κάτω από τη διοίκηση των αρχιεπισκόπων Wichmann του Μαγδεμβούργου και του Φίλιππου της Κολωνίας. Συνολικά θα λάμβαναν μέρος 16 Γερμανοί άρχοντες ανάμεσα τους και ο επίσκοπος-εκλέκτορας Κορράδος ο 2ος της Βόρμς και ο δούκας Φίλιππος της Αλσατίας. Ο Φρειδερίκος ξεκίνησε από την Παβία όπου βρίσκονταν οι κύριες δυνάμεις του με μια συνοδεία ίσως 500 ανδρών για να συναντήσει τις ενισχύσεις στο Κόμο. Όταν θα φτάσει στο σημείο συνάντησης, ένα τοπικό απόσπασμα κατοίκων του Κόμο θα συνενωθεί με τους Γερμανούς και έτσι ο αριθμός του στρατού του Φρειδερίκου θα ανεβεί στους 3000 με 3500 άνδρες. Παράλληλα ο Φρειδερίκος ανέμενε ενισχύσεις και από τον αρχιεπίσκοπο Χριστιανό του Μάιντς ο οποίος το 1175 εισέβαλε στο νορμανδικό βασίλειο και νίκησε τους Νορμανδούς στο Καρσόλι. Οι δυνάμεις του Χριστιανού ξεκίνησαν να κινούνται προς τον Φρειδερίκο από τη βόρεια Απουλία αλλά καθυστέρησαν και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν όταν έμαθαν πως η κρίσιμη μάχη είχε δοθεί στο Λενιάνο και ότι ο Φρειδερίκος ηττήθηκε.
Από το Como στρατός του Φρειδερίκου θα κατευθύνονταν πίσω στην Παβία για να συνενωθεί με το κύριο στράτευμα που άφησε πίσω στην πόλη. O Γερμανός αυτοκράτορας σχεδίαζε να δημιουργήσει ένα τεράστιο κλοιό γύρω από το Μιλάνο που βρισκόταν μεταξύ του Κόμο και της Παβίας. Καθώς λοιπόν οι αυτοκρατορικοί πορεύονταν προς την Παβία άρχισαν να λεηλατούν τα εδάφη που βρισκόταν στην επικράτεια του Μιλάνου. Οι Μιλανέζοι τότε μη μπορώντας να αναμένουν ενισχύσεις από όλες τις πόλεις της ένωσης, έδρασαν άμεσα. Εφόσον διέθεταν ήδη άνδρες από τις πόλεις της Πιατσέντζα, της Βερόνα, της Μπρέσια, της Νοβάρα και του Βερτσέλι, οι Μιλανέζοι ξεκίνησαν για να ανακόψουν τον Φρειδερίκο από τις δυνάμεις του στην Παβία. Σχετικά με τον αριθμό των μαχητών του Λομβαρδικού στρατού χρονογράφοι της εποχής, όπως ο Όθων του Αγίου Βλάσιου προβαίνουν σε υπερβολές, με αριθμούς που φτάνουν μέχρι και 100 000 άνδρες. Οι σύγχρονοι ιστορικοί υπολογίζουν ότι ο στρατός των Λομβαρδών περιλάμβανε 3000-4000 ιππότες.
Η μάχη
Παρόλο που οι Λομβαρδοί γνώριζαν ότι οι αυτοκρατορικοί προέλαυναν στην περιοχή, εντούτοις, χωρίς να το αναμένουν, συνάντησαν την αυτοκρατορική εμπροσθοφυλακή κοντά στο δασώδες έδαφος του Λενιάνο στις 29 Μαΐου 1176. Από την πλευρά τους ούτε οι αυτοκρατορικοί περίμεναν να συναντήσουν τους Λομβαρδούς και έτσι οι δύο πλευρές δεν μπόρεσαν να σχεδιάσουν κάποια στρατηγική. Η μάχη ξεκίνησε όταν 700 Λομβαρδοί ιππότες επιτέθηκαν στους 300 ιππότες της εμπροσθοφυλακής. Ο Φρειδερίκος με 2000 ιππείς έσπευσε για να σώσει την εμπροσθοφυλακή και σύντομα η μάχη στράφηκε προς τις γραμμές των Λομβαρδών, αφού οι επιτιθέμενοι Λομβαρδοί ιππότες τράπηκαν σε φυγή. Τότε οι Λομβαρδοί πεζοί, ενισχυμένοι από μερικούς ιππότες που δεν λιποψυχήσαν και αφίππευσαν πλάι τους, τερμάτισαν την καταδίωξη των αυτοκρατορικών. Ο «λόχος του θανάτου», μια επίλεκτη μονάδα των Λομβαρδών που αποτελείτο από 300 άνδρες, πρόβαλε ηρωική αντίσταση σχηματίζοντας ένα προστατευτικό κλοιό με ασπίδες και δόρατα γύρω από το μιλανέζικο carrocio. Το carrocio ήταν ένα τετράτροχo κάρο που συνήθως έσερναν τρία ζευγάρια βοδιών και που έφερε το λάβαρο της πόλης που εκπροσωπούσε. Περιείχε Αγία Τράπεζα όπου τελείτο η Θεία Ευχαριστία και εκφωνούνταν κηρύγματα στα πλαίσια της προετοιμασίας πριν από μια μάχη, ενώ στο κέντρο του είχε ένα σταυρό με τον Εσταυρωμένο. Ακόμη λειτουργούσε ως ορατό σημείο αναφοράς στο πεδίο της μάχης για τα στρατεύματα και είχε πολύ σπουδαία συμβολική αξία για τον «πατριωτισμό» των κατοίκων των ιταλικών πόλεων. Η απώλεια του στο πεδίο της μάχης θεωρείτο κάτι εξαιρετικά ταπεινωτικό για την εκάστοτε πόλη. Ο Gravett υποθέτει ότι είχε σκαφτεί και ένα κανάλι για τη προστασία του carrocio αλλά και για την προστασία του στρατοπέδου που είχαν κατασκευάσει οι μαχητές της Λομβαρδικής Ένωσης για τη διανυκτέρευση τους.
Η αιματηρή μάχη γύρω από το Carrocio κράτησε έξι περίπου ώρες. Η ανατροπή θα επερχόταν, όταν οι υποχωρούντες από την αρχική επίθεση Λομβαρδοί ιππότες θα συναντούσαν ένα σώμα ιππικού της Μπρέσια που πορευόταν προς το πεδίο της μάχης και θα ενωνόταν μαζί του. Το ιππικό της Μπρέσια και οι ανασυνταγμένοι ιππότες πλευροκόπησαν τους Γερμανούς, οι οποίοι φαίνεται ότι δεν είχαν τοξότες η βαλλιστροφόρους για να προστατέψουν τα πλάγιά τους. Πολλοί από τους άρχοντες των αυτοκρατορικών σκοτώθηκαν, o αυτοκρατορικός λαβαροφόρος σκοτώθηκε και ο ίδιος ο Φρειδερίκος έπεσε από το άλογο του και τραυματίστηκε. Αμέσως εξαπλώθηκαν φήμες που ήθελαν τον Γερμανό αυτοκράτορα νεκρό. Οι φήμες αυτές όπως ήταν επόμενο, προκάλεσαν πανικό στη γερμανική παράταξη και σύντομα οι αυτοκρατορικοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Στο πεδίο της μάχης παρέμειναν μόνο οι άνδρες της πόλης του Κόμο οι οποίοι είτε σκοτώθηκαν είτε αιχμαλωτίστηκαν.
Πόθος Αργυρός (Δομέστικος των Σχολών)
Ο Πόθος Αργυρός (άκμασε π. 910 - μετά το 958) ήταν Βυζαντινός στρατηγός, δραστήριος στο πρώτο μισό του 10ου αι.
Πρώιμη ζωή
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού μάγιστρου Ευστάθιου Αργυρού, δρουγγάριου της Φρουράς επί Λέοντος ΣΤ΄ των Μακεδόνων τού Σοφού (βασ. 886–912). Είχε δύο αδέλφια, τον Λέοντα και τον Ρωμανό. Περί το 910 ο Πόθος και ο αδελφός του Λέων Αργυρός υπηρετούσαν στην Αυλή ως μανγλαβίτες (προσωπικοί σωματοφύλακες τού Αυτοκράτορα), όταν ο πατέρας τους δηλητηριάστηκε μετά από υποψία από τον Λέοντα ΣΤ΄ για συνωμοσία εναντίον του. Τα δύο αδέλφια έφεραν το σώμα του πατέρα τους για ταφή στο μοναστήρι της Αγίας Ελισάβετ στη συνοικία Χαρσιανών, που είχε ιδρύσει ο παππούς τους Λέων Αργυρός. Συνεπώς γεννήθηκε πιθανώς περί το 890 ή λίγο αργότερα.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Πόθος και ο Λέων ακολούθησαν και οι δύο στρατιωτικές σταδιοδρομίες και έφτασαν σε υψηλά αξιώματα. Περί το 921 ο Πόθος διορίστηκε στη θέση του Δομέστικου των Σχολών από τον Ρωμανό Α΄ (βασ. 920–944) διαδεχόμενος τον Αδράλεστο, ο οποίος είχε αποβιώσει πρόσφατα. Ένας «όμορφος και έμπειρος άνδρας», σύμφωνα με τον Συνεχιστή τού Θεοφάνη, στάλθηκε για να αντιμετωπίσει μία βουλγαρική εισβολή στη Θράκη κατά τη διάρκεια του Βυζαντινο-Βουλγαρικού πολέμου του 913-927. Ο Πόθος οδήγησε τα τάγματα της πρωτεύουσας για να τους συναντήσει, αλλά ένα απόσπασμα εμπροσθοφυλακής υπό κάποιον Μιχαήλ έπεσε σε ενέδρα και εξολοθρεύτηκε. Το 922 ο Πόθος στάλθηκε για να συναντήσει μία άλλη βουλγαρική επιδρομή, που είχε φτάσει στις Πηγές, ένα προάστιο της Κωνσταντινούπολης. Ο Πόθος και ο Ιωάννης ο Ραίκτωρ διοικούσαν τις δυνάμεις των ταγματαμάτων και των Εταιρειών, μαζί με τμήματα τού στόλου υπό τον Αλέξιο Μοσηλέ. Ο βυζαντινός στρατός υπέστη συντριπτική ήττα στη μάχη των Πηγών στις αρχές Απριλίου 922, χάνοντας πολλούς νεκρούς και αιχμαλώτους. Ο Πόθος και ο αδελφός του όμως κατάφεραν να διαφύγουν και να βρουν καταφύγιο σε ένα κοντινό οχυρό, ενώ οι Βούλγαροι λεηλάτησαν και έκαψαν τα αυτοκρατορικά ανάκτορα στις Πηγές και στο Στενόν. Αυτή η καταστροφή σημάδευσε προφανώς το τέλος της σταδιοδρομίας τού Πόθου ως Δομέστικου, για τον οποίο δεν ακούγεται τίποτε περισσότερο κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Ρωμανού Α΄.
Δεν αποκλείεται, ωστόσο, να ταυτιστεί με τον στρατηγό της Ελλάδας Πόθο, που υπηρέτησε στα τέλη της δεκαετίας τού 940. Ένας ομώνυμος άνδρας, που κατείχε τον βαθμό τού πατρικίου και τη θέση τού Δομεστίκου των Εξκουβιτόρων, μαρτυρείται το 958, όταν νίκησε μία επιδρομή των Μαγυάρων, που είχε φτάσει στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης στις 11 Απριλίου. Ενώ ορισμένοι μελετητές θεωρούν ότι οι δύο άνδρες είναι ταυτόσημοι,  οι ειδικοί στις βιογραφίες J.-C. Cheynet και J.-F. Ο Vannier το θεωρούν απίθανο, δεδομένου ότι το 921, ο αδελφός τού Πόθου ήταν αρκετά μεγάλος για να αποκτήσει έναν γιο σε ηλικία γάμου και προτείνουν ότι ο διοικητής τού 958 ήταν ένα άλλο μέλος της οικογένειας, πιθανότατα εγγονός είτε τού Λέοντα, είτε τού Πόθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Βυζαντινοί των Βυζαντινοβουλγαρικών Πολέμων Κατηγορία:Οικογένεια των Αργυρών Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Συναισθησία
thumb|right|300px|Ένα άτομο με συναισθησία είναι πιθανό να δει το κείμενο ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ με αυτόν τον τρόπο, ακόμα και αν τα ψηφία έχουν [[μαύρο χρώμα.]] Συναισθησία ονομάζεται η νευρολογική ανάμιξη των αισθήσεων. Ένας άνθρωπος που χαρακτηρίζεται από συναισθησία (συναισθητικός) είναι δυνατό, για παράδειγμα, να «ακούει» τις οσμές, να «βλέπει» τους ήχους και να «μυρίζει» τις εικόνες. Το συχνότερο είδος συναισθησίας είναι το να βλέπει κάποιος ήχους και το να συνδυάζει αυτόματα αριθμούς με συγκεκριμένα χρώματα.
Γενικά
Στη συναισθησία εμφανίζεται πιο έντονα το φαινόμενο της ανάμιξης των αισθήσεων, το οποίο είναι φυσιολογικό και αναπόφευκτο. Σε όλους για παράδειγμα η γεύση επηρεάζεται από την ακοή (τα πατατάκια που τρώμε μπροστά σε μικρόφωνο φαίνονται 15% πιο κριτσανιστά αν στα ακουστικά μέσω των οποίων ακούμε το σπάσιμό τους έχουν ενισχυθεί οι υψηλές συχνότητες, ενώ αν έχουν ενισχυθεί οι χαμηλές έναντι των υψηλών έχουμε την αίσθηση της νωπότητας), η ακοή από την όραση (ο ίδιος φθόγγος, το «μπα», ακούγεται «φα» αν συνδυάζεται με την ψευδή εικόνα κάποιου που προφέρει το «φα» και ακουμπά τα χείλη του στα δόντια του) κλπ. Σε όσους αποδίδεται πως έχουν συναισθησία, η επίδραση της μιας αίσθησης στην άλλη είναι ιδιαίτερα έντονη και η γενική αίσθηση του παρατηρούμενου εμφανίζεται πιο πλούσια.
Η συναισθησία συναντάται συχνά ως σύμπτωμα του αυτισμού και του συνδρόμου Άσπεργκερ, αλλά όχι αποκλειστικά. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα της χρήσης παραισθησιογόνων ψυχοενεργών, όπως το L.S.D. και η μεσκαλίνη, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι είναι συναισθητικοί χωρίς να πάσχουν από κάποια ασθένεια και χωρίς να κάνουν χρήση ψυχοενεργών. Οι συναισθητικοί συχνά αναφέρουν συσχετίσεις ανάμεσα στις αποχρώσεις των χρωμάτων, τους τόνους των ήχων και στην ένταση των γεύσεων. Για παράδειγμα ένας συναισθητικός είναι πιθανό να «δει» ένα περισσότερο έντονο κόκκινο χρώμα καθώς ανεβαίνει η συχνότητα ενός ήχου ή μία απαλή επιφάνεια μπορεί να έχει «γλυκιά» γεύση.
Οι συσχετίσεις αυτές των αισθήσεων για τους συναισθητικούς δεν είναι καθόλου μεταφορικές. Για αυτούς «πραγματικά» τα χρώματα έχουν γεύση, οι οσμές ηχούν κ.λ.π. και η εμπειρία τους αυτή είναι διαρκής σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Ωστόσο, κάποιες φορές η περίεργη αυτή ιδιαιτεροτητα χάνει την έντασή της κατά την ενηλικίωση ή μετά από αυτήν.
Ένα ακόμα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της συναισθησίας είναι το ότι συνεχίζει να υπάρχει ακόμα και όταν το άτομο χάνει την ικανότητα μιας αίσθησης. Για παράδειγμα ένα άτομο που μπορεί να δει τους ήχους εξακολουθεί να το κάνει αυτό ακόμα και αν τυφλωθεί κάποια στιγμή στη ζωή του.
Έρευνα
thumb|right|320px|Υπάρχει κάποια μορφή συναισθησίας στον καθένα μας; Ας υποθέσουμε ότι μία μακρινή φυλη ονομάζει το ένα από αυτά τα σχήματα «Μπούμπα» και άλλο «Κίκι». Αποφασίστε σε ποιο σχήμα αντιστοιχεί κάθε λέξη και κάντε κλικ στην εικόνα για να μάθετε την πιο κοινή απάντηση. Η συναισθησία συναντάται σε κάποια μορφή της σε έναν στους 2.000 ανθρώπους, ενώ η εμφάνισή της είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονομική. Σχετική έρευνα που έγινε από τον νευρολόγο V. S. Ramachandran στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Σαν Ντιέγκο έχουν δείξει σύμφωνα με επιστήμονες ότι διαδικασίες παρόμοιες με τη συναισθησία ίσως είναι βασικές στην ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε μεταφορές και στο να είμαστε δημιουργικοί. Σύμφωνα με τον παραπάνω ερευνητή δεν είναι σύμπτωση το ότι η συναισθησία είναι οχτώ φορές περισσότερο συνηθισμένη ανάμεσα στους συγγραφείς και στους καλλιτέχνες.
Η πιο συνηθισμένη μορφή συναισθησίας είναι η συσχέτιση γράμματος/αριθμού με χρώμα. Το μοτίβο της συσχέτισης διαφέρει από άτομο σε άτομο. Οι ίδιοι οι συναισθητικοί συχνά αγνοούν το ότι οι υπόλοιποι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο. Η συναισθητική συγγραφέας Patricia Lynne Duffy αναφέρει, «''μία μέρα, είπα στον πατέρα μου, ότι για να γράψω ένα R το μόνο που είχα να κάνω ήταν να προσθέσω στο P μία μικρή γραμμή από κάτω. Ένοιωσα μεγάλη έκπληξη όταν κατάλαβα ότι μπορούσα να μετατρέψω ένα κίτρινο γράμμα σε πορτοκαλί απλά προσθέτοντας μία γραμμή ''».
Ένας άλλος συναισθητικός αναφέρει: «''Έχω συναισθησία και ως παιδί πίστευα ότι ήταν κάτι εντελώς κανονικό, μέχρι που κατάλαβα ότι οι άλλοι άνθρωποι δεν βλέπουν τους αριθμούς και τα γράμματα σαν χρώματα. Πιστεύω ότι η συναισθησία μπορεί να συνδέσει κάθε είδος αίσθησης με αφηρημένες έννοιες όπως τα γράμματα και οι αριθμοί. Απλά για μένα (και για τους περισσότερους) συσχετίζονται μόνο τα χρώματα. Είναι εύκολο να θυμάμαι καθημερινά πράγματα όπως τηλεφωνικούς αριθμούς και το π (θυμάμαι μέχρι το 3,141592653589). Κάθε σειρά ψηφίων σχηματίζει ένα σύνθετο χρώμα βασισμένο στα χρώματα των επιμέρους ψηφίων. Μελέτησα γιαπωνέζικα για κάποια χρόνια και τα ιδεογράμματα της γλώσσας έχουν επίσης χρώματα για μένα. Φαντάζομαι ότι σε περιπτώσεις έντονης συναισθησίας τα μαθηματικά και οι αριθμοί θα γίνονται αντιληπτά με τελείως διαφορετικό τρόπο. Θυμάμαι μία φορά είπα στην αδερφή μου ότι τα Smarties (καραμέλες) είναι «3» και «6» αντί για κίτρινα και πράσινα. Δεν κατάλαβα αμέσως ότι δεν μπορούσε να καταλάβει.''»
Η έρευνα δείχνει ότι ενώ λίγοι συναισθητικοί αντιλαμβάνονται τις συσχετίσεις χρωμάτων με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, υπάρχουν κάποιες γενικές τάσεις και ομοιότητες. Παρόλο που η συναισθησία γραφήματος-χρώματος είναι η πιο κοινή υπάρχουν 40 διαφορετικές μορφές της συναισθησίας.
Η συναισθησία στην τέχνη
Η έννοια της συναισθησίας συναντάται αρκετά συχνά στην τέχνη, τόσο από καλλιτέχνες που ήταν συναισθητικοί όσο και από καλλιτέχνες που δεν είχαν αυτή την ιδιότητα. Το φαινόμενο της συναισθησίας απασχόλησε και το θεατρικό σκηνοθέτη Πίτερ Μπρουκ χωρίς ο ίδιος να είναι πάσχων. Μεταξύ άλλων, συναντάται στην ποίηση του Αρθούρου Ρεμπώ και του Σαρλ Μπωντλαίρ, στη ζωγραφική του Βασίλι Καντίνσκι, σε μυθιστορήματα του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ και στη μουσική των Αλεξάντερ Σκριάμπιν και Ολιβιέ Μεσιάν.Επίσης η Billie Eilish πάσχει από συναισθησία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντίληψη
Σύμβαση Ραμσάρ
δεξιά|με-πλαίσιο|Το λογότυπο της Σύμβασης Ραμσάρ.
Η σύμβαση για τους Υγροβιότοπους Διεθνούς Σημασίας υπογράφηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1971 στην περσική πόλη Ραμσάρ και άρχισε να ισχύει στις 21 Δεκεμβρίου 1975. Περιλαμβάνει περισσότερες από 2.300 τοποθεσίες ανά τον κόσμο, συνολικής έκτασης σχεδόν 2.500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Η Ελλάδα έχει υπογράψει τη συγκεκριμένη σύμβαση και την επικύρωσε με τη Ν.Δ.191/74.
Η συμφωνία
Οι χώρες που υπέγραψαν τη σύμβαση συμφωνούν στα εξής:
Ένας υγροβιότοπος χαρακτηρίζεται ως Διεθνούς Σημασίας όταν
Προστατευόμενοι υγροβιότοποι στην Ελλάδα
Όπως καταχωρήθηκαν στις 21 Αυγούστου 1975:
Οι 7 από τις 10 τοποθεσίες από το 1990 περιλαμβάνονται στo "Αρχείο Montreaux", ένα μητρώο της λίστας Ramsar που περιλαμβάνει περιοχές οι οποίες βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο περιβαλλοντικής καταστροφής από ανθρωπογενείς παράγοντες. Εξαιρούνται το Δέλτα του Έβρου, η λίμνη Κερκίνη & η Μικρή Πρέσπα, οι οποίες αφαιρέθηκαν από το μητρώο το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκαιο περιβάλλοντος Κατηγορία:Υγροβιότοποι
Νεφρός
μικρογραφία|200px|Απεικόνιση νεφρού από τον Gray. Οι νεφροί είναι τα όργανα που είναι υπεύθυνα για την απομάκρυνση ουσιών από το αίμα μέσω της διαδικασίας της διήθησης αυτού, με αποτέλεσμα την παραγωγή των ούρων. Τέτοιες ουσίες μπορεί να είναι τοξικές αλλά και μη τοξικές τοξίνες τις οποίες όμως το σώμα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει, οπότε αν αθροιστούν μακροπρόθεσμα μπορεί να απειλήσουν τον οργανισμό. Επιπλέον, ρυθμίζουν την ισορροπία των μεταλλικών στοιχείων και του νερού. Τέλος μία δευτερεύουσα ιδιότητα των νεφρών είναι να επιτηρούν την αρτηριακή πίεση του αίματος και να τη ρυθμίζουν είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Οι δύο νεφροί βρίσκονται εκατέρωθεν της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, ακριβώς κάτω από το διάφραγμα και συγκεκριμένα μπροστά στα σκέλη του.
Περιγραφή
Ο νεφρός έχει δύο στρώματα ιστού ορατά με γυμνό μάτι, τον φλοιό εξωτερικά, και το μυελό εσωτερικά με τις ραβδώσεις και τα πυραμοειδή τμήματά του. Οι κορυφές αυτών των τμημάτων καταλήγουν στη νεφρική πύελο, όπου συλλέγονται τα ούρα πριν μεταφερθούν στην ουροδόχο κύστη μέσω του ουρητήρα. Κάθε νεφρός περιβάλλεται από ισχυρή εξωτερική κάψα και καλύπτεται από συνδετικό και λιπώδη ιστό που τον προστατεύει από κακώσεις.
Οι νεφροί λαμβάνουν αρκετή ποσότητα αίματος, ούτως ώστε να μπορούν να επιτελούν τις απαιτούμενες λειτουργίες τους και διαθέτουν περίπλοκο αγγειακό σύστημα. Καθένα από τα περίπου ένα εκατομμύριο νεφρικά σωμάτια (νεφρικά σπειράματα) στο νεφρικό φλοιό παίρνει αίμα από ένα προσαγωγό αρτηρίδιο που διακλαδιζόμενο σχηματίζει ένα σφαιρικό αγγειακό σύστημα και μετά εξέρχεται ως απαγωγό αρτηρίδιο. Το αίμα από τα απαγωγά αρτηρίδια συγκεντρώνεται στη νεφρική φλέβα. Στον άνω νεφρικό πόλο βρίσκονται τα επινεφρίδια.
Λειτουργία
Η πρώτη φάση της παραγωγής ούρων γίνεται στα νεφρικά σωμάτια. Εκεί ένα υδατικό διήθημα (πρόουρο) μετακινείται έξω από το αίμα που κυκλοφορεί μέσα στο σφαιροειδές αγγειώδες σπείραμα του νεφρικού σωματίου και μεταφέρεται στη νεφρική κοιλότητα της κάψας του Μπόουμαν(Bowman), που συνδέεται με αυτό. Στη συνέχεια αυτό το πρωτογενές ούρο κυκλοφορεί στα νεφρικά σωληνάρια. Αυτά περιβάλλονται από πλέγμα πολύ μικρών αιμοφόρων αγγείων, (τριχοειδικό δίκτυο) ώστε να είναι δυνατή η σταθερή ανταλλαγή ουσιών μεταξύ του πρόουρου και του αίματος (δεύτερη φάση παραγωγής ούρων). Τα αθροιστικά σωληνάρια των νεφρικών σωματίων σχηματίζουν ένα σύστημα σωληναρίων που μεταφέρουν ούρα στη νεφρική πύελο, από όπου οδηγούνται μέσω του ουρητήρα στην ουροδόχο κύστη.
Στα νεφρικά σωμάτια διηθούνται και ουσίες που το σώμα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει ακόμη, όπως πρωτεΐνες και γλυκόζη. Για να μπορέσουν αυτές οι ουσίες να παραμείνουν στο σώμα, καθώς το πρόουρο κυκλοφορεί μέσα στα νεφρικά σωληνάρια, οι ουσίες μετακινούνται από τα νεφρικά σωληνάρια στο δίκτυο αιμοφόρων αγγείων που τα περιβάλλουν. Από εκείνο το σημείο και στη συνέχεια τα ούρα δεν περιέχουν ούτε πρωτεΐνες ούτε γλυκόζη.
Οι νεφροί επίσης είναι επιφορτισμένοι να διασφαλίσουν ότι το υδατικό περιεχόμενο του αίματος παραμένει σταθερό και το αίμα δεν έχει υπερβολικά μεγάλη συγκέντρωση ή αραίωση. Οι νεφροί, επομένως, αποβάλλουν περισσότερο νερό στα ούρα όταν υπάρχει πολύ νερό στο αίμα, με αποτέλεσμα το χρώμα των ούρων να είναι ανοικτό κίτρινο. Αντίθετα, αν αποβάλλουν λίγο νερό το χρώμα των ούρων είναι σκούρο κίτρινο. Οι νεφροί επίσης ρυθμίζουν τη συγκέντρωση των μεταλλικών αλάτων στο σώμα. Η ομαλή λειτουργία των νεφρών διασφαλίζει τη σταθερή συγκέντρωση των σημαντικών μεταλλικών αλάτων στα αίμα. Εάν οι συγκεντρώσεις μειωθούν, περισσότερα μεταλλικά άλατα μετακινούνται από τα νεφρικά σωληνάρια στα αιμοφόρα αγγεία. Εάν οι συγκεντρώσεις αυξηθούν, η περίσσεια αλάτων θα απομακρυνθεί με τα ούρα.
Ραδιενέργεια
[[Image:Alfa_beta_gamma_radiation.svg|350px|thumb|Διαπερατότητα ραδιενεργών ακτίνων α, β, γ.:
σωματίδια α : δεν διαπερνούν πέτασμα από χαρτί
σωματίδια γ : δεν διαπερνούν πέτασμα από μόλυβδο πάνω από ορισμένο πάχος μέτρων]] Ραδιενέργεια είναι το φαινόμενο της εκπομπής σωματιδίων ή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από τους πυρήνες ορισμένων χημικών στοιχείων, που γι' αυτό το λόγο ονομάζονται ραδιενεργά. Από τα περίπου 2500 νουκλίδια που είναι γνωστά στην επιστήμη, λιγότερα από 300 είναι ραδιενεργά.
Τα άτομα των ραδιενεργών στοιχείων φέρουν ασταθείς πυρήνες, οι οποίοι έχουν ατομικό αριθμό 82 και άνω, όπως λ.χ. το πολώνιο (Po), στοιχεία δηλαδή που είναι βαρύτερα από το μόλυβδο (Pb). Αυτό σημαίνει πως αυτοί μπορούν να διασπασθούν αυθόρμητα διότι οι πυρηνικές ελκτικές δυνάμεις που τους ασκούνται είναι ασθενέστερες λόγω της μεγάλης απόστασης. Κατά τον αυθόρμητο μετασχηματισμό ενός πυρήνα απελευθερώνεται πυρηνική ακτινοβολία. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ραδιενεργή διάσπαση. Η ακτινοβολία συνίσταται σε σωματίδια άλφα (ή ακτίνες α), σωματίδια βήτα (ή ακτίνες β) και ακτινοβολία γάμμα (ή ακτίνες γ). Η ακτινοβολία γάμμα φέρει συνήθως την περισσότερη ενέργεια από τα προϊόντα των ραδιενεργών διασπάσεων. Γενικά όλα τα προϊόντα της διάσπασης μπορεί να αποδειχτούν επικίνδυνα για την ισορροπία της λειτουργίας των ζωντανών οργανισμών, προκαλώντας συχνά μεταλλάξεις και ανωμαλίες.
Ο πυρήνας του ατόμου του ραδιενεργού στοιχείου εκπέμποντας ακτίνες α ή β μεταστοιχειώνεται, δηλαδή υφίσταται αλλαγή στον ατομικό του αριθμό, οπότε ο πυρήνας που εξέπεμψε το σωματίδιο άλφα ή βήτα, μετατρέπεται σε πυρήνα κάποιου άλλου χημικού στοιχείου.
Ιστορία
Το φαινόμενο της Ραδιενέργειας παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον γάλλο φυσικό Ανρί Μπεκερέλ το 1896, όταν πρόσεξε πως το θειϊκό κάλιο-ουρανίλιο εκπέμπει συνεχώς ακτινοβολία που μοιάζει με τις ακτίνες Χ και προσβάλλει τη φωτογραφική πλάκα. Τις ίδιες ακτίνες, που αρχικά ονομάσθηκαν "ακτίνες Μπεκερέλ" ή "ακτίνες ουρανίου", εκπέμπουν και άλλες ενώσεις του ουρανίου. Το φαινόμενο αυτό της αυθόρμητης εκπομπής ενέργειας χωρίς εξωτερικό αίτιο ήρθε και τάραξε τις τότε κρατούσες αντιλήψεις στη Φυσική διότι φαινομενικά ερχόταν σε αντίθεση με το θεμελιώδες αξίωμα της διατήρησης της ενέργειας. Αργότερα όμως, με τη συστηματική μελέτη του φαινομένου διαπιστώθηκε πως δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Το 1898 το ζεύγος Κιουρί (Πιέρ Κιουρί και Μαρία Σκλοντόφσκα) απομόνωσαν το χημικό στοιχείο ράδιο -που είναι ραδιενεργό σε μεγαλύτερο βαθμό από το ουράνιο- καθώς και άλλες ουσίες εκμεταλλευόμενοι την ιδιότητα των εκπεμπομένων ακτίνων να καθιστούν αγώγιμο τον αέρα. Έτσι δια μετρήσεως της ραδιενέργειας κατάφεραν να καταδείξουν πως ο πισσουρανίτης και κάποια άλλα ορυκτά παρουσιάζουν περισσότερη ραδιενέργεια από το καθαρό μέταλλο ουράνιο, που λαμβάνεται μετά από κατεργασία αυτού του ορυκτού. Έτσι, το ζεύγος Κιουρί κατάφερε να απομονώσει το στοιχείο πολώνιο, (όνομα που δόθηκε από τη Μαρία Κιουρί προς τιμή της πατρίδας της), και που χημικά συγγενεύει με το Βισμούθιο.
Στη συνέχεια το ζεύγος με τη συνεργασία του Μπεμόντ πέτυχε την απομόνωση μετά από συστηματικές ανακρυσταλλώσεις μιας δεύτερης ουσίας λίαν εντόνως ραδιενεργού του ραδίου, η οποία συγγενεύει προς το Βάριο και που απομονώθηκε υπό μορφή χλωριούχου και βρωμιούχου άλατος. Αργότερα ο Ντεμπιέρν απομόνωσε από τον πισσουρανίτη και τρίτη ραδιενεργή ουσία που την ονόμασε ακτίνιο και που συγγενεύει με το Θόριο. Τις ακτινοβολίες εκ των ενώσεων του θορίου μελέτησε επισταμένα ο βαρόνος Έρνεστ Ράδερφορντ.
Το 1902 οι Ράδερφορντ και Σόντυ αντελήφθησαν τελικά ότι η πηγή της εκπεμπόμενης ενέργειας είναι η μερική διάσπαση των ατόμων, κατά την οποία και εκσφενδονίζεται τεμάχιο του πυρήνα τους με μεγάλη ταχύτητα, μεταστοιχειούμενο σε άλλο άτομο.
Σήμερα, εκτός των ραδιενεργών ουσιών που απαντώνται στη Φύση, κατέστη δυνατή η τεχνητή παρασκευή ραδιενεργών στοιχείων, με συνέπεια να διακρίνουμε τη ραδιενέργεια σε Φυσική και σε Τεχνητή ραδιενέργεια.
Εφαρμογές
Η χρήση της ραδιενέργειας έχει μεγάλη έκταση σήμερα και μεταξύ άλλων έχουν δημιουργηθεί εφαρμογές παραγωγής ενέργειας, διάγνωσης και θεραπείας ασθενειών (πυρηνική ιατρική), συντήρησης τροφίμων μέχρι και εντοπισμού αδύνατων σημείων σε σωλήνες παροχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Φαινόμενα
Ηλιόλουστο Κιλκίς
Οι Βλάχοι κάτοικοι του Ηλιόλουστου εγκαταστάθηκαν στο χωριό σταδιακά από το 1930 έως τη δεκαετία του '60 (οι περισσότεροι από το 1950). Οι περισσότεροι κατάγονται από τη Ζίτσα Ιωαννίνων και το Κεφαλόβρυσο Ιωαννίνων. Δημιούργησαν ιδιαίτερη συνοικία με το όνομα "Βλάχικα" στα βορειοδυτικά του χωριού.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, οι κάτοικοι του Ηλιόλουστου ανέπτυξαν έντονη δράση, προσφέροντας στην Εθνική Αντίσταση.
Ένα πρόβλημα που ταλανίζει την περιοχή, ήδη από το 1922 είναι η διεκδίκηση των κατοίκων του Ηλιόλουστου, γεωργικών εκτάσεων που ανήκουν στα γειτονικά χωριά Μιχαλίτσι και Σουλτογιανναίικα. Οι εκτάσεις αυτές είχαν αγοραστεί από τους κατοίκους του Μιχαλιτσίου και των Σουλτογιανναίικων πριν την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Οθωμανούς, το 1912. Το 1932 μετά από την οριστική διανομή, αγροκτήματα 1.200 στρεμμάτων χαρακτηρίστηκαν κοινόχρηστα χερσολίβαδα, χωρίς όμως να καταβληθεί αποζημίωση στους κατοίκους του Μιχαλιτσίου και των Σουλτογιανναίικων. Το 1936, το καθεστώς Μεταξά προέβη σε αναίρεση της ανεκτέλεστης απόφασης του 1932 και τα απέδωσε πίσω στους ιδιοκτήτες. Το 1952 και ενώ οι κάτοικοι του Ηλιόλουστου συνέχισαν να διεκδικούν τα αγροκτήματα, όλες οι εκτάσεις των χωριών Μιχαλίτσι και Σουλτογιανναίικα κηρύχτηκαν υπό αναγκαστική απαλλοτρίωση, προκειμένου να γίνει αναδιανομή. Τρία χρόνια μετά, και ενώ η αναγκαστική απαλλοτρίωση δεν προχώρησε, τελικά οι εκτάσεις εξαιρέθηκαν από το εγχείρημα. Τμήματα εκτάσεων του Μιχαλιτσίου και των Σουλτογιανναίικων απαλλοτριώθηκαν εν τέλει, από τους ιδιοκτήτες και διανεμήθηκαν σε ακτήμονες καλλιεργητές του Ηλιόλουστου, τα έτη 1964 και 1977. Οι κάτοικοι του Ηλιόλουστου αξίωσαν και τη διανομή της μη απαλλοτριωθείσας έκτασης. Στο ζήτημα ενεπλάκησαν ενεργά το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας τις διεκδικήσεις των κατοίκων του Ηλιόλουστου, δεδομένου ότι οι κάτοικοι του Μιχαλιτσίου και των Σουλτογιανναίικων θεωρήθηκαν τσιφλικάδες και οι γεωργικές εκτάσεις των δύο χωριών, τσιφλίκια. Μέσα σε έντονο κλίμα αναταρραχής και αντεγκλήσεων μεταξύ των κατοίκων του Ηλιόλουστου αφενός, και των κατοίκων του Μιχαλιτσίου και των Σουλτογιανναίικων αφετέρου, προκλήθηκαν σοβαρά επεισόδια το 1981. Σε επερώτηση των βουλευτών Σταύρου Παναγιώτου και Μαρίας Μπόσκου το 1997 σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς που διέπει τα δικεδικούμενα αγροκτήματα, ο αρμόδιος υπουργός Γεωργίας Στ. Τζουμάκας διαπίστωσε ότι οι εκτάσεις δεν έχουν περιέλθει στο δημόσιο.
Τη δεκαετία του 1960, οι περισσότεροι νέοι του Ηλιόλουστου μετανάστευσαν στη Γερμανία και τη Βόρεια Ευρώπη προς αναζήτηση εργασίας, αρκετοί από τους οποίους έχουν επιστρέψει μετά τη συνταξιοδότησή τους.
Μπράιον Μπλέικ
Ο Μπράιον Μπλέικ (Brayon Blake, γενν. 5 Δεκεμβρίου 1995) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ για το Περιστέρι.
Λέβεν Μπράουνσβαϊγκ
Ο Μπλέικ υπέγραψε με την Λέβεν Μπράουνσβαϊγκ του πρωταθλήματος Γερμανίας στις 19 Ιουλίου 2018. Στην πρώτη επαγγελματική του σεζόν, ο Μπλέικ είχε κατά μέσο όρο 9,1 πόντους, 4 ριμπάουντ και 1 ασίστ σε 37 αγώνες πρωταθλήματος.
Περιστέρι
Ο Μπλέικ υπέγραψε με το Περιστέρι της Α1 Εθνικής στις 18 Ιουλίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέβεν Μπράουνσβαϊγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κάρλος Μότα Πίντο
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας
Νωτιαίο γάγγλιο
Τα νωτιαία γάγγλια είναι αισθητικά γάγγλια στην οπίσθια ρίζα του νωτιαίου μυελού. Περικλείονται από αγγειοφόρο κάψα αποτελούμενη από συνδετικό ιστό και περικλείει επίσης την αισθητική ρίζα του νεύρου. Οι νευρώνες του γαγγλίου της οπίσθιας ρίζας είναι ψευδομονόπολοι. Πολλοί νευράξονες είναι εμμύελοι. Σε αυτά τα γάγγλια δεν πραγματοποιούνται συνάψεις.
Πηγές
L. Gartner, J. Hiatt, Εγχειρίδιο Ιστολογίας, εκδόσεις ΠΑΡΙΣΙΑΝΟΥ, 2001, ISBN 960-394-058-5
Επαρχία Γκαό
Η Επαρχία Γκαό είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Γκαό, Μαλί. Έχει έκταση 31.250 τ.χλμ. και πληθυσμό 239.853 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Γκαό, πρωτεύουσα και όλης της περιφέρειας.
Γεωγραφία
Η Επαρχία Γκαό βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μαλί και βορειοδυτικά της Περιφέρειας Γκαό. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Μπουρέμ, στα νοτιοανατολικά με την Μενακά, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Ανσονγκό, στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Κιντάλ και στα δυτικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού.
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Γκαό διαιρείται σε 7 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε γ
Γκερνίκα
Το όνομα Γκερνίκα ή Γκουέρνικα (Ισπανικά: Guernica), μπορεί να αναφέρεται:
From the Very Depths
Το From the Very Depths είναι το 14ο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Ιανουαρίου του 2014 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Spinefarm".
Η ανακοίνωση της κυκλοφορίας του δίσκου πραγματοποιήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2014, ενώ οκτώ ημέρες αργότερα δημοσιεύθηκε και το εξώφυλλο του άλμπουμ.