cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωστής Μοσκώφ
Πολιτική δράση
Ως δημοσιογράφος εργάστηκε από το 1988 συμμετέχοντας στη Διαδημοτική Ραδιοφωνία Ένατο Κύμα και στην εφημερίδα Πρώτη.
Παντρεύτηκε το 1967 την Πόπη Πασχαλίδου και απέκτησε δύο παιδιά.
Το 1970 διαγνώστηκε με καρκίνο στους λεμφαδένες, από τον οποίο και κατέληξε τελικά. Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 29 Ιουνίου του 1998. Αναπαύεται στο πατρικό του κτήμα στον Πλαταμώνα όπου και συνέγραψε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Πέντε έτη μετά το θάνατό του, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση τιμής στη μνήμη του στο Κάστρο του Πλαταμώνα (Σεπτέμβριος 2003)
Εργογραφία
Το έργο του Μοσκώφ ήταν πολυπληθές και ποικίλο. Διακρίθηκε σε μία πλειάδα μορφών γραπτού λόγου και συγκεκριμένα στην ποίηση, το πεζογράφημα, το δοκίμιο και το άρθρο.
Η επιρροή που του άσκησε η αριστερή διανόηση διαπερνά βαθύτατα το έργο του. Μολονότι μαρξιστής, προσπάθησε να ξεπεράσει με το ιστορικό του έργο τη μηχανιστική οπτική της μαρξιστικής ιστοριογραφίας. Συνέδεσε τον κομμουνισμό με τον ορθόδοξο Χριστιανισμό και την ιστορικοϋλιστική μεθολογία με τη μεταφυσική του τελευταίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας μαρξιστικής θεολογίας. Παρόμοιους στόχους είχε και με τη συγγραφή γεωγραφίας, πολιτικής ιδεολογίας και, εν τέλει, λογοτεχνίας.
Το πρώτο του βιβλίο Η εθνική και κοινωνική συνείδηση στην Ελλάδα - Ιδεολογία του μεταπρατικού χώρου (1972) αναπαράγει την έννοια που πρώτος πρότεινε ο Φερνάν Μπρωντέλ για τη «μακρά διάρκεια της Ιστορίας».
Η ποίησή του κινήθηκε θεματικά γύρω από τον έρωτα και την ιστορία.
Κεντρική θέση στο έργο του κατέχει η γενέτειρα Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος έγραψε στο βιβλίο του Θεσσαλονίκη 1700-1912: Τομή της μεταπρατικής πόλης: «Η αίσθηση του άλλου, ο έρωτας εντοπίζεται στον άνθρωπο της Θεσσαλονίκης, όπου και αν αυτός βρίσκεται και όπου τον έχει τοποθετήσει η θέση του μέσα στο σύστημα». Επιπροσθέτως, ο πεζογράφος Γιώργος Ιωάννου τον καταλογίζει, μαζί με τον ίδιο και το Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη στους Θεσσαλονικιώτες συγγραφείς οι οποίοι κατέχονται από «το σύμπλεγμα του ιδιοκτήτη αυτής της πόλης ή του ιδιοκτήτη της ιδέας αυτής της πόλης».
Ποιητικές συλλογές
Ανέκδοτα έργα
Γεωγραφία (γεωγραφική καταγραφή της ελλαδικής ενδοχώρας)
Ο Αμνός του Κυρίου (μυθιστορία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Νίκος Βασιλειάδης (πεζογράφος)
Ο Νίκος Βασιλειάδης ( Χρυσούπολη Καβάλας, 1942) είναι έλληνας πεζογράφος της μεταπολεμικής λογοτεχνίας της Θεσσαλονίκης, όπου και ζει τα τελευταία χρόνια. Επίσης, είναι γνωστός για το μεταφραστικό και ποιητικό του έργο.
Βιογραφία
Το πραγματικό του όνομα είναι Ιορδάνης Βλαχόπουλος. Γεννήθηκε στη Χρυσούπολη της Καβάλας το 1942 από πρόσφυγες γονείς. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση απ' όπου συνταξιοδοτήθηκε. Επιπλέον, ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μετάφραση έργων της αγγλικής και ιταλικής γλώσσας καθώς και αρχαίων συγγραφέων. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζει στη Θεσσαλονίκη. Το 2009 η θεατρική ομάδα " Πανδαιμόνιο 7" ανέβασε στη σκηνή το έργο του " Άγημα τιμών" σε σκηνοθεσία του Γιάννη Ρήγα.
Πεζογραφία
Ο συμβολαιογράφος. Αθήνα, Νεφέλη, 1995.
Άγημα τιμών. Αθήνα, Νεφέλη, 1990.
Αγάθος. Αθήνα, Νεφέλη, 1989.
Συλλογικά έργα
Παλίμψηστο Καβάλας: ανθολόγιο μεταπολεμικών λογοτεχνικών κειμένων. Αθήνα, Καστανιώτης, 2009.
Από το φωτεινό πέρασμα ενός ανθρώπου: έκφραση αγάπης και τιμής στον πεζογράφο Σώτο Χονδρόπουλο. Αθήνα, Καινούργια Γη, 2002.
Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο: 29 ιστορίες που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Τα Νέα» το καλοκαίρι του '97. Αθήνα, Κέδρος, 1997.
Γαλλικές μεταφράσεις
Vassiliadis, Nikos. Le notaire: récit. [tr.by]: Jean-Marie Verlet. Athènes: Hatier - Librairie Kauffmann, 1997.
Γερμανικές Ανθολογίες
Ausflug mit Freundinnen: Eine Anthologie zeitgenössischer griechischer Erzählungen. [tr.by]: Fanny Atheras, Eleonore Bung, Klaus Eckhardt, Hans Eideneier, Niki Eideneier, Sophia Georgallidis, Veronika Koumides, Janna Mavrogeorgi, Ivo Meraskendis, Eleni Torossi, Theo Votsos, Elfi Vozikis & Ursula Wuckel. Köln: Romiosini Verlag, 2002.
Die Erben des Odysseus: Griechische Erzählungen der Gegenwart. [tr.by]: Doris Wille, Evangelia Nanou, Sofia Georgallidis, Nina-Maria Jaklitsch, Birgit Hildebrand, Hans Eideneier, Klaus Billig, Theo Votsos & Maria Petersen. München: Deutscher Taschenbuch Verlag, 2001.
Πηγές
Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνία. Πρόσωπα- έργα- ρεύματα, Αθήνα,Πατάκης,2007
http://www.ekebi.gr- Εθνικό κέντρο βιβλίου
http://www.biblionet.gr
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Ουανγκανί
Το Ουανγκανί (γαλλικά: Ouangani) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαγιότ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη στο NBA
Το βραβείο πολυτιμότερου παίκτη στο NBA (MVP) είναι ένα ετήσιο βραβείο στο NBA, που απονέμεται στον παίκτη με την καλύτερη απόδοση κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου της σεζόν. Ο νικητής κερδίζει το τρόπαιο "Maurice Podoloff", το οποίο πήρε την ονομασία του από τον πρώτο κομισάριο της λίγκας.
Το βραβείο δόθηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1955-56 και νικητής αναδείχθηκε ο Μπομπ Πέτιτ των Σαιντ Λούις Χοκς. Έως τη σεζόν 1979-80, ο MVP προέκυπτε από ψηφοφορία μεταξύ των παικτών του πρωταθλήματος. Από τη σεζόν 1980-81, ο νικητής ψηφίζεται από μία ομάδα δημοσιογράφων και αθλητικογράφων από όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Πολυνίκης του βραβείου είναι ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ με έξι κατακτήσεις. Από πέντε κατακτήσεις έχουν οι Μπιλ Ράσελ και Μάικλ Τζόρνταν, ενώ Ουίλτ Τσάμπερλεϊν και ΛεΜπρόν Τζέιμς έχουν από τέσσερις. Μάλιστα, οι Ράσελ και Τζέιμς κέρδισαν το βραβείο τέσσερις φορές μέσα σε πέντε σεζόν. Με τρεις κατακτήσεις ακολουθούν οι Μόουζες Μαλόουν, Λάρι Μπερντ και Μάτζικ Τζόνσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολυτιμότερος παίκτης NBA
Δαίμονες (rock opera)
Δαίμονες ονομάζεται η ροκ όπερα, με πρωταγωνίστρια την Άννα Βίσση, σε μουσική Νίκου Καρβέλα και λιμπρέτο του Σταύρου Σιδερά. Η παράσταση ανέβηκε τον Νοέμβριο του 1991 στο θέατρο Αττικόν για δυο συνεχόμενες χρονιές (1991-1993) σε μουσική διεύθυνση Μιχάλη Ροζάκη και σκηνοθεσία του Ρότζερ Ουίλιαμς, τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν του Νίκου Πετρόπουλου, ενώ οι χορογραφίες του Jeffrey Carter. Β' Σκηνοθέτης και Διευθυντής Σκηνής ήταν ο Μιχάλης Παπαμιχάλης. Συμμετείχαν οι ηθοποιοί Τζων Μοδινός (που αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Μούτσιο τη δεύτερη σεζόν), Γιάννης Σαμσιάρης και Μαριάνθη Σοντάκη (που τη δεύτερη σεζόν αντικαταστάθηκε από την Μπέσυ Μάλφα).
Η παράσταση Δαίμονες θεωρείται η πρώτη ροκ όπερα για τα ελληνικά δεδομένα. Τα τραγούδια της παράστασης κυκλοφόρησαν δισκογραφικά την πρώτη χρονιά, ενώ η δεύτερη χρονιά προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1.
Υπόθεση
16ος αιώνας - Κεντρική Ευρώπη. Χαμένοι μέσα στην πυκνή ομίχλη μιας παγωμένης νύχτας, κάπου δέκα πιστοί του Σατανά, παραληρώντας από έκσταση, δοξάζουν τον Αχριμάν. Η Μάγισσα ολοκληρώνει τη μακάβρια ιεροτελεστία, θυσιάζοντας ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι στον Άρχοντα του Σκότους και τον καλεί να έρθει κι αυτός στο Σαββατιάτικό τους πάρτι. Ο Τράγος του Μεντές ανεξήγητα και με μυστηριώδη τρόπο, παρουσιάζεται ανάμεσά τους και οι Σατανιστές, σε κατάσταση ξέφρενου παροξυσμού, παραδίδονται σε ένα ντελίριο παραφροσύνης. Ξαφνικά, ο Ιερός Εξεταστής, συνοδευόμενος από μια ομάδα στρατιωτών, διακόπτει τη σατανική τελετουργία, συλλαμβάνει τη Mάγισσα και τη βασανίζει έως ότου αυτή μαρτυράει πως είναι αιρετική και οπαδός του Σατανά. Παίρνει τη μαρτυρία της στη Βασίλισσα και ενώ το οργισμένο πλήθος ουρλιάζει «Θάνατος... Θάνατος...», την πιέζει να δώσει τη συγκατάθεσή της για να κάψουν τη Μάγισσα στην πυρά. Η Βασίλισσα τελικά πείθεται και η Mάγισσα θανατώνεται. Προτού όμως πεθάνει, γυρνά απειλητική στη Βασίλισσα και με σπαρακτική φωνή της λέει: «''Όσο για σένα, να το θυμηθείς. Κάποια άλλη στιγμή, σε μιαν άλλη ζωή θα τα ξαναπούμε...Σε μιαν άλλη ζωή θα βρεθούμε εγώ κι εσύ...»''.
21ος αιώνας - Νέα Υόρκη. Είμαστε στη Νέα Υόρκη. Ένας σύγχρονος θίασος κάνει πρόβα ένα σαιξπηρικό έργο σε ένα μικρό θεατράκι Off-Broadway. Εκεί βρίσκουμε τη Ροζάνα (Βασίλισσα στον Μεσαίωνα) να είναι η πρωταγωνίστρια του έργου, και τη Λόα (Μάγισσα στον Μεσαίωνα) να είναι ένα από τα μέλη του θιάσου. Τα δύο κορίτσια δε φαίνονται να γνωρίζουν οτιδήποτε για την προηγούμενή τους ύπαρξη ενώ η Λόα φαίνεται να μη συμπαθεί τη Ροζάνα. Η Λόα παρουσιάζεται να είχε κάποιο δεσμό με τον Ντάνιελ, τον σκηνοθέτη του έργου. Αυτός, όμως, είναι τώρα ερωτευμένος με τη Ροζάνα. Η Λόα προσπαθεί να ξανακερδίσει τον Ντάνιελ, αποτυγχάνει και μέσα στην απόγνωσή της, μπλέκεται με μια ομάδα Βουντού. Σε κατάσταση υστερίας, η Λόα παρακαλεί τον Ταμπάλα, τον Θεό του Βουντού, να τη βοηθήσει να εκδικηθεί. Ενώ όλος ο θίασος περιμένει με αγωνία να βγουν οι κριτικές, παράξενα και ανεξήγητα φαινόμενα συμβαίνουν γύρω τους και ο Ντάνιελ αρχίζει να αλλάζει περίεργα.
Revival
Στις 22 Μαρτίου 2013 η παράσταση ανέβηκε ξανά στο θέατρο Παλλάς, μετά από 22 χρόνια, με πρωταγωνιστές την Άννα Βίσση, την Εβελίνα Παπούλια, τον Παναγιώτη Πετράκη, τον βαρύτονο Νικόλαο Καραγκιαούρη και τη Μαρία Γράμψα. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Γιάννης Κακλέας, τη μουσική διεύθυνση ο Αλέξιος Πρίφτης, τα σκηνικά ο Μανόλης Παντελιδάκης και τα κοστούμια η Ντένη Βαχλιώτη.
Μετά το τέλος της πρώτης σεζόν, ανακοινώθηκε η πραγματοποίηση δέκα "συλλεκτικών" παραστάσεων. Η δεύτερη πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2013, ενώ προστέθηκε μια ενδέκατη και τελευταία παράσταση στις 23 Οκτωβρίου.
Η παράσταση βιντεοσκοπήθηκε και κυκλοφόρησε σε διπλό CD και DVD από το περιοδικό Τηλεθεατής στις 15 & 22 Νοεμβρίου 2013.
Υποστηρίζεται ότι η παράσταση ξεπέρασε τους 80.000 θεατές, κάνοντάς την την πιο πετυχημένη για το 2013.
Α' Σεζόν
Συμμετείχαν: Κώστας Βασιλιάγκος, Νίκος Μπουρνιάς, Στηβ Κόκκας, Ματίνα Στυλιανούδη, Ιφιγένεια Κουφουδάκη, Φρόσω Τσαρτσάλη, Χαρά Κεφαλά, Rory Bain, Φώτης Κεπελής, Σοφία Ράπτη, Σίσσυ Κασσάνδρα, Δημήτρης Ντάσιος, Δήμητρα Ζερβά, Κώστας Τσαπουρνάς, Δέσποινα Καπανταιδάκη και Steve Davislim.
Β' Σεζόν
Συμμετείχαν: Κώστας Βασιλιάγκος, Νίκος Μπουρνιάς, Στηβ Κόκκας, Ματίνα Στυλιανούδη, Ιφιγένεια Κουφουδάκη, Φρόσω Τσαρτσάλη, Σία Κοσκινά, Μαρία-Λουίζα Βασιλοπούλου, Τζώρτζια Κεφαλά, Μαρία Δρακοπούλου, Θανάσης Ευαγγέλου, Φάνης Τάκος, Γιώργος Ιωσηφίδης και Κώστας Κούντος.
Α' Σεζόν
Συμμετείχαν: Νικόλαος Ζιάζιαρης, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Κωνσταντίνος Τσερκάκης, Βασίλης Παπαγεωργίου, Οδυσσέας Κωνσταντίνου, Λούης Γεωργίου, Ιβάν Σβιτάιλο, Μαρίνα Σάττι, Λητώ Αμπατζή, Αγγελική Παρδαλίδου, Μάνος Κοπανάκης, Βίκυ Καρνέζη, Ευγενία Λιάκου, Παυλίνα Ανδριοπούλου, Λευκοθέα Τσιουραμάνη, Δανάη Μωραΐτη και Κωνσταντίνος Μπιμπής.
Β' Σεζόν - 10+1 Συλλεκτικές Παραστάσεις
Συμμετείχαν: Λητώ Αμπατζή, Παυλίνα Ανδριοπούλου, Βίκυ Καρνέζη, Σοφία Κωνσταντινίδου, Ευγενία Λιάκου, Αγγελική Παρδαλίδου, Μαρίνα Σάττι, Λευκοθέα Τσιουραμάνη, Λούης Γεωργίου, Αλέξης Έντμαν, Νικόλαος Ζιάζιαρης, Οδυσσέας Κωνσταντίνου, Ιάσονας Μανδηλάς, Κωνσταντίνος Μπιμπής, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Ιβάν Σβιτάιλο και Κωνσταντίνος Τσερκάκης.
Βραβεία
Το 1992 η παράσταση απέσπασε τρία Κορφιάτικα Βραβεία ("Καλύτερη Μουσική Παράσταση", "Τραγούδι Θεατρικής Παράστασης" και βραβείο "Σκηνογραφίας (Αραβαντινού)".
Στην 32η απονομή των ίδιων βραβείων, η παράσταση έλαβε τρία βραβεία: "Καλύτερη Παραγωγή" (Ελληνική Θεαμάτων), "Σκηνογραφίας" για τον Μανόλη Παντελιδάκη και "Ενδυμασίας" για την Ντένη Βαχλιώτη.
Τον Νοέμβριο του 2016, η Άννα Βίσση τιμήθηκε και για τη θεατρική της συμβολή (Δαίμονες, μεταξύ άλλων παραστάσεων) από την Ακαδημία Ελληνικών Βραβείων Τέχνης, με το τιμητικό Κορφιάτικο βραβείο Σοφία Βέμπο.
Σαιντ-Μωρ-ντε-Τουραίν
Η Σαιντ-Μωρ-ντε-Τουραίν είναι κωμόπολη της κεντρικής περιοχής της Γαλλίας. Βρίσκενται στο νομό Έντρ-ε-Λουάρ σε υψόμετρο 100 μ. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 41 τ.χλμ.
Το 1982 ο πληθυσμός της αριθμούσε 4.130 κατοίκους, ενώ το 1999 μειώθηκε στους 3900 κατοίκους.
Η περιοχή της Σαιν-Μωρ-ντε-Τουραίν χωρίζεται σε τρεις ζώνες. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κέντρου
Μαγιότ
Η Μαγιότ (γαλλικά: Mayotte, στη γλώσσα Σιμαορέ: Maore, στη γλώσσα Κιμπούσι: Mahori), επίσημα Υπερπόντια περιοχή της Μαγιότ είναι υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας με έκταση 376 τ.χλμ. και πληθυσμό 310.022 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Η πρωτεύουσα της νήσου είναι το Μαμουτζού. Αποτελείται από ένα κύριο νησί, το Γκραν Τερ (ή Μαορέ), ένα μικρότερο νησί, το Petite-Terre (ή Pamanzi) και πολλές άλλες νησίδες γύρω από αυτά τα δύο. Το μήκος των ακτών του νησιού είναι 185 χιλιόμετρα ενώ το υψηλότερο σημείο του είναι η Κορυφή Μπεναρά στα 660 μέτρα.
Οι επίσημες γλώσσες των νησιών είναι τα Γαλλικά και τα Μαχοριανικά (μία διάλεκτος Σουαχίλι). Αναφορικά με το θρήσκευμα, οι κάτοικοι πρεσβεύουν το Ισλάμ σε ποσοστό 95%. Το νόμισμα της Μαγιότ είναι το ευρώ. Στις 29 Μαρτίου του 2009 οι κάτοικοι τάχθηκαν σε δημοψήφισμα υπέρ της πρότασης να μετατραπεί το νησί σε υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας. Η Μαγιότ έγινε επίσημα γαλλικό διαμέρισμα στις 31 Μαρτίου 2011.
Γεωγραφία
left|thumb|Χάρτης των Κομορών με τη Μαγιότ left|thumb|Παραλία στη Μαγιότ. Ευρισκόμενη στα βόρεια του Πορθμού της Μοζαμβίκης, η Μαγιότ αποτελεί νησί του Ινδικού ωκεανού, ανάμεσα στη Μαδαγασκάρη και στη βόρεια Μοζαμβίκη. Γεωγραφικά αποτελεί έδαφος του αρχιπελάγους των Κομορών, ωστόσο πολιτικά δεν ανήκει σε αυτές από τη δεκαετία του 1970. Το έδαφος είναι επίσης γνωστό ως Μαορέ (Mahoré), που αποτελεί το όνομα με το οποίο οι αυτόχθονες αποκαλούν το κυρίως νησί και μάλιστα αυτοί που υποστηρίζουν την ένωση του νησιού με τις Κομόρες.
Το κύριο νησί η Γκραν Τερ ή Μαορέ είναι το παλαιότερο από γεωλογική άποψη στις Κομόρες και έχει μήκος 39 χλμ. και πλάτος 22 χλμ.
Ως το 1977 πρωτεύουσα της Μαγιότ ήταν η Τζαουτζί (Dzaoudzi), που βρίσκεται στην Πετίτ Τερ (Petite-Terre (ή Pamanzi). Το νησί είναι μέλος της Επιτροπής του Ινδικού Ωκεανού.
Διακυβέρνηση
Πρόεδρος της κοινότητας είναι ο Γάλλος πρόεδρος. Νομάρχης (έπαρχος) είναι από τις 12 Ιουλίου 2021 ο Τιερί Σικέ, που διορίστηκε από τη γαλλική κυβέρνηση. Πρόεδρος του Διαμερισματικού (πρώην Γενικού) Συμβουλίου είναι ο Μπεν Ισά Ουσενί (εκλεγείς από το διαμερισματικό συμβούλιο με 14 ψήφους), από το κόμμα LR, από την 1η Ιουλίου 2021.
Εκλογές 2008
Στις 9 Μαρτίου και στις 16 Μαρτίου του 2008 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές ταυτόχρονα με τις γαλλικές δημοτικές εκλογές.
Δημοψήφισμα 2009
Στις 29 Μαρτίου του 2009 διεξήχθη στη Μαγιότ δημοψήφισμα για την μετατροπή του νησιού σε υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας. Η Αφρικανική Ένωση ήταν αντίθετη στο δημοψήφισμα, όπως και οι Κομόρες, οι οποίες έκαναν λόγο για "κατοχή από ξένη δύναμη". Πολλές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας έγιναν στο Μορονί. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 95,5% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ του να γίνει η Μαγιότ το 101ο διαμέρισμα της Γαλλίας.
Διοικητική διαίρεση
Η Μαγιότ διαιρείται σε 17 κοινότητες (communes) και σε 19 καντόνια (cantons).
320px|left|Κοινότητες της Μαγιότ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Αφρικής Κατηγορία:Αμφισβητούμενα νησιά
Ντιριάμπα
Η Ντιριάμπα (ισπανικά: Diriamba) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Ντιριάμπα.
Kaisis Motor Company
Η Kaisis Motor Company (KMC) ήταν εταιρεία κατασκευής οχημάτων στην Κύπρο, η οποία ιδρύθηκε από τον επιχειρηματία Ανδρέα Καΐση. Ιδρύθηκε το 1973 και διαλύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 80.
Η KMC κατασκεύαζε φορτηγά, λεωφορεία, ασθενοφόρα, πυροσβεστικά και οχήματα αεροδρομίων τα οποία ήταν αρχικά βασισμένα σε μοντέλα της βρετανικής εταιρίας Dennis. Από το 1974 η εταιρία άρχισε να παράγει μοντέλα βασισμένα σε οχήματα των Commer, Dodge και ΜΑΝ. Ξεκίνησε την παραγωγή βαν, ενός στρατιωτικού οχήματος 6Χ6, οχημάτων 4Χ4 βασισμένων σε μοντέλα της ρουμάνικης εταιρίας ARO και ενός σπορ αυτοκινήτου βασισμένου στο Clan της βρετανικής εταιρίας Lotus. Αυτά έκαναν την εταιρία να εξάγει σε πάνω από 20 χώρες και να αποκτήσει ένα νέο εργοστάσιο κοντά στο Διεθνή Αερολιμένας Λευκωσίας, το οποίο έκλεισε λόγο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Παρ' όλα αυτά η εταιρία συνέχισε την παραγωγή οχημάτων μέχρι που έκλεισε λόγω της μικρής αγοράς στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κυπριακά εμπορικά σήματα
Καρλ Βίλελμ Ράινμουτ
Ανεκάλυψε περίπου 400 αστεροειδείς, αρχίζοντας από τον 796 Ζαρίτα το 1914, εργαζόμενος στο Αστεροσκοπείο Λαντεστερνβάρτε Χάιντελμπεργκ-Κένιγκστουλ στον λόφο Κένιγκστουλ στη Χαϊδελβέργη στη Γερμανία από το 1912 έως το 1957.
Οι πιο αξιοσημείωτες ανακαλύψεις του περιλαμβάνουν τους 1322 Κοπέρνικος, 1862 Απόλλων και 69230 Ερμής. Επίσης, ανεκάλυψε τους αστεροεδείς της Τρωικής Ομάδας 911 Αγαμέμνων, 1143 Οδυσσεύς, 1172 Αινείας, 1173 Αγχίσης, 1208 Τρωίλος, 1404 Αίας, 1437 Διομήδης και 1749 Τελαμών.
Ο αστεροειδής 1111 Ραϊνμουτία πήρε το όνομά του από τον Καρλ Ράινμουτ, ο οποίος τον ανακάλυψε (κατά παράβαση του άγραφου «νόμου» οι αστεροειδείς να μην παίρνουν το όνομα αυτού που τους ανεκάλυψε).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Παμαντζί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Σκοποβολή στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η σκοποβολή είναι από τα κλασικά ολυμπιακά αθλήματα, αφού διεξάγεται στις Ολυμπιάδες από το 1896 στην Αθήνα. Αγώνες σκοποβολής έγιναν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906.
Από το 1984 στο Λος Άντζελες μπήκαν στο πρόγραμμα και αγώνες γυναικών.
Ιστορικές πληροφορίες
Στις πρώτες Ολυμπιάδες υπήρχε μια μεγάλη ποικιλία αγωνισμάτων σκοποβολής με ποικίλα όπλα, τρόπους σκόπευσης και από διαφορετικές αποστάσεις. Έτσι το 1908 έγιναν 15 αγωνίσματα και το 1920 έγιναν 21, που αποτελεί και ρεκόρ για όλες τις Ολυμπιάδες.
Μετά το 1924 ξεκαθαρίστηκε το τοπίο. Το 1928 δεν έγινε κανένα αγώνισμα ενώ το 1932 έγιναν μόνο δύο. Στη συνέχεια ο αριθμός τους αυξάνεται σταθερά. Το 1936 έγιναν πέντε, το 1952 έξι, το 1968 επτά και το 1996 έφτασαν τα δέκα που είναι ο μεγαλύτερος αριθμός μετά το 1924. Από το 1984 μπήκαν στο πρόγραμμα τρία αγωνίσματα γυναικών, τα οποία σταδιακά αυξήθηκαν σε επτά το 2004.
Το 2008 έγιναν 15 αγωνίσματα (εννιά ανδρών και έξι γυναικών)
Ελληνικά μετάλλια
Η Ελλάδα έχει κατακτήσει δώδεκα ολυμπιακά μετάλλια στη σκοποβολή, τα εννιά το 1896. Είναι: τέσσερα χρυσά, τέσσερα ασημένια και τέσσερα χάλκινα.
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
AlloCine
Το AlloCine (αγγλικά: ScreenRush ) είναι μια εταιρεία που παρέχει πληροφορίες για τον Γαλλικό κινηματογράφο, κυρίως με επίκεντρο την προώθηση καινοτομίας με πληροφορίες DVD, Blu-ray και VOD. Η επιχείρηση ιδρύθηκε ως τηλεφωνική και στη συνέχεια έγινε διαδικτυακός ιστότοπος, ο οποίος προσφέρει επαρκείς πληροφορίες με γρήγορη πρόσβαση και καλύπτει όλες τις ταινίες που έχουν διανεμηθεί στη Γαλλία. Από το 2005 άρχισε να καλύπτει και τηλεοπτικές σειρές.
Εκτός από την προσφορά μιας βάσης δεδομένων για όλες τις ταινίες που κυκλοφορούν στη Γαλλία, το Allociné προσφέρει στους χρήστες του Διαδικτύου την ευκαιρία να εγγραφούν στον ιστότοπο, επιτρέποντάς τους να δημοσιεύσουν στα φόρουμ της επιλογής τους και να κάνουν κριτική στις ταινίες μέσω των προσωπικών τους αναθεωρήσεων. Τα blog φιλοξενούνται εκεί, επωφελούμενα από την εσωτερική βάση δεδομένων, όπου κάθε ταινία, ηθοποιός και σκηνοθέτης έχει το δικό του φόρουμ που ο καθένας χρήστης είναι ελεύθερος να γράψει την κριτική του. Τον Σεπτέμβριο του 2008, τα φόρουμ τους περιείχαν σχεδόν 12.000.000 μηνύματα σε περίπου 284.000 blogs.
Ιδιοκτησία
Το AlloCiné ξεκίνησε την λειτουργία του το 1993, προτού αγοραστεί από το Canal+ το 2000 και την Vivendi Universal το 2002. Από τον Ιούνιο του 2007 έως το 2013, ήταν υπό την κυριότητα του αμερικανικού επενδυτικού ταμείου Tiger Global. Από τον Ιούλιο του 2013 εως σήμερα, το Allociné ανήκει στην εταιρεία FIMALAC, μια γαλλική εταιρεία χαρτοφυλακίου με την έδρα της να βρίσκεται στα Ηλύσια Πεδία του Παρισιού.
Στελιάνο Φίλιπ
Ο Στελιάνο Φίλιπ (Steliano Filip, γενν. στις 15 Μαΐου 1994) είναι Ρουμάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για την ΑΕ Λάρισας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Φίλιπ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη σχολή ποδοσφαίρου LPS Banatul, στην Τιμισοάρα. Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο ήρθε το 2011, όταν δέχτηκε την προσφορά της Μαραμούρες Ουνιβερσιτάρ Μπάια Μάρε, αν και η Πολιτέχνικα Τιμισοάρα ήθελε να παραμείνει στην πόλη.
Εντυπωσίασε με τη Μπάια Μάρε, προσελκύοντας το ενδιαφέρον της Γιουβέντους.
Ντινάμο Βουκουρεστίου
Το καλοκαίρι του 2012, ο Φίλιπ έκανε ένα μεγάλο βήμα στη σταδιοδρομία του και μετακινήθηκε στη Ντινάμο Βουκουρεστίου, όπου υπέγραψε 5ετές συμβόλαιο. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Ντινάμο σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της αυστριακής Αούστρια Κλάγκενφουρτ.
Ο πρώτος αγώνας του στη Λίγκα 1 ήρθε στις 26 Αυγούστου 2012, όταν αντικατέστησε τον Κόσμιν Ματέι στο 75ο λεπτό του αγώνα εναντίον της Πετρόλουλ Πλοϊέστι.
Χάιντουκ Σπλιτ
Στις 23 Ιανουαρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο 3,5 ετών με την κροατική Χάιντουκ Σπλιτ.
Ντούναρεα Καλαράς
Στις 15 Φεβρουαρίου 2019, υπέγραψε με τη Ντούναρεα Καλαράς.
Βιιτόρουλ Κονστάντσα
Στις 21 Ιουνίου 2019, ο Φίλιπ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Βιιτόρουλ Κονστάντσα. Στις 20 Ιανουαρίου 2020, η Βιιτόρουλ αποδέσμευσε τον Φίλιπ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Φίλιπ έκανε το ντεμπούτο του για τη Εθνική Ρουμανίας U17 στις 24 Μαρτίου 2011, σε έναν αγώνα εναντίον της Ισλανδίας U17. Με την ομάδα U17 αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2011.
Τον Αύγουστο του 2013, έπαιξε τον πρώτο του αγώνα με την Εθνική Ρουμανίας U21, εναντίον της Κύπρου U21.
Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ρουμανίας ανδρών στις 17 Νοεμβρίου 2015, σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Ιταλίας, που διεξήχθη στη Μπολόνια.
Κατσονύχι
Το Κατσονύχι, επίσης γνωστό ως Αγκάθι είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο 1,085 μέτρων.
Το Όρος Κατσονύχι βρίσκεται εντός του εδάφους του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης. Επί της δυτικής πλευράς του Κατσονυχίου βρίσκεται το Όρος Σωρός, ενώ επί της νοτιοανατολικής πλευράς του βρίσκεται το Όρος Σάμιτος και επί της νότιας πλευράς του βρίσκεται το Όρος Κέντρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου Κατηγορία:Βουνά της Κρήτης
Σαντά (Μαγιότ)
Το Σαντά (γαλλικά: Sada) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαγιότ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Ντολόρες (Καράσο)
Η Ντολόρες (ισπανικά: Dolores) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Ντολόρες.
Ιερά Μονή Βαρσών Αρκαδίας
Η Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Βαρσών είναι ανδρική μονή που βρίσκεται στο όρος Κτενιάς, 11 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Είναι σταυροπηγιακή μονή, αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.
Μέχρι και σήμερα στη Μονή, εργάζονται μοναχοί κατά τα ορθόδοξα πρότυπα άσκησης. Στο Καθολικό της Ι. Μονής αποθησαυρίζεται το σκήνωμα του Νεομάρτυρα Δημητρίου, τμήμα της Τιμίας Κάρας της Αγίας Παρασκευής, τμήμα λειψάνου του Νεομάρτυρα Παύλου καθώς και τεμάχιο λειψάνου του Παιδομάρτυρος Αγίου Κηρύκου.
Το καθολικό της Μονής ανήκει στο σύνθετο τετρακιόνιο τύπο των εγγεγραμμένων σταυροειδών τρουλλαίων ναών. Ο εξωτερικός περίβολος έχει διαμορφωθεί με το πέρασμα του χρόνου και με τους κόπους των μοναχών. Η αρχική μονή εδραιώθηκε περί τον 11ο μ. Χ. αιώνα αλλά άκμασε το 14ο αιώνα. Υπέστη όμως πολλές φορές το μένος των κατακτητών του Μοριά, χωρίς ωστόσο ποτέ να αφανιστεί.
Στον αγώνα του 1821 η Mονή έδωσε το παρών με κάθε τρόπο, καθώς ο Hγούμενος Συμεών ως Φιλικός προσέφερε πάρα πολλά. Κατά την πολιορκία της Τρίπολης ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης είχε τοποθετήσει στις Βάρσες τους άνδρες του Αθ. Δεληγιάννη αλλά και κατά τις επιδρομές του Ιμπραήμ το 1825 είχε στηθεί εκεί στρατόπεδο για άμυνα. Η Ι.Μονή διαθέτει πλούσιο αρχείο και πλήθος κειμηλίων, καθώς και σημαντική βιβλιοθήκη. Το σημερινό αρχιτεκτόνημα έχει με σεβασμό χρησιμοποιήσει μέλη από όλες τις προηγούμενες ιστορικές περιόδους.
Στους αδερφούς της Μονής συγκαταλέγονται οι Μητροπολίτες Καρυστίας και Σκύρου Σεραφείμ, Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος, Πατρών Χρυσόστομος, Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αδραμεριου Θεόκλητος καθώς και ο Επίσκοπος Τεγέας Θεόκλητος.
Διοικητικά
Η Μονή απογράφεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως οικισμόςτο 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 στον τότε δήμο Κορυθίου με την ονομασία Μονή Αγίου Νικολάου ή Βαρσών. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Μονή Βαρσών.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νεοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεοχωρίου Μαντινείας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κορυθίου του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 6 μοναχοί.
Πηγές
Β
Hogwarts Legacy
Το Hogwarts Legacy είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης του 2023 που αναπτύχθηκε Avalanche Software και κυκλοφορήθηκε από την Warner Bros. Games. Το παιχνίδι, ως μέρος του franchise Wizarding World, τοποθετείται στα τέλη της δεκαετίας του 1800, έναν αιώνα πριν τα γεγονότα των βιβλίων Χάρι Πότερ. Ο παίκτης ελέγχει έναν μαθητή που εγγράφεται στην Σχολή Μαγείας και Ξορκιών Χόγκουαρτς.
Δύο εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του, το παιχνίδι πούλησε πάνω από 12 εκατομμύρια αντίτυπα, εισπράττοντας $850 εκατομμύρια. Μέχρι τον Μάιο του 2023, το παιχνίδι ξεπέρασε το $1 δισεκατομμύριο και πούλησε 15 εκατομμύρια αντίτυπα. Το παιχνίδι έλαβε γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2023 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo Switch Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε μυθιστορήματα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Warner Bros. Interactive Entertainment Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Xbox Series
Φακή
Η φακή (επιστ. ονομ.: Lens culinaris – Φακός ο μαγειρικός) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό, που ανήκει στην οικογένεια των Κυαμοειδών και στην τάξη των Κυαμωδών. Καλλιεργείται δε για το μικρό ομώνυμο εδώδιμο σπόρο του, που είναι ένα από τα σημαντικότερα όσπρια. Είναι ένα από τα πρώτα φυτά που ξεκίνησε να καλλιεργεί συστηματικά ο άνθρωπος.
Η φακή (Lens culinaris) είναι ένα εδώδιμο όσπριο. Πρόκειται για ένα ετήσιο θαμνώδες φυτό της οικογένειας των ψυχανθών, που είναι γνωστό για τους σπόρους σχήματος φακής. Φθάνει περίπου τα 40 εκ (16 in) ύψος και οι σπόροι του μεγαλώνουν σε λοβούς, συνήθως με δύο σπόρους στον καθένα. Είναι ψυχανθές φυτό σε ό,τι αφορά την οικογένεια και ποώδες, ετήσιο και δικοτυλήδονο. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες με διαφορετικού μεγέθους και χρώματος σπέρματα, όπως ξανθά, πράσινα και καστανά. Οι καρποί της κυκλοφορούν στο εμπόριο ως ξερά όσπρια. Καλλιεργείται από τα αρχαιότατα χρόνια (γύρω στο 2000 π.Χ.). Η καλλιέργεια της φακής ήταν γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο, ενώ Εβραίοι, Έλληνες και Ρωμαίοι την καλλιεργούσαν και την κατανάλωναν.
Στην Ελλάδα η φακή καλλιεργείται ευρέως σχεδόν σε όλα τα διαμερίσματα της χώρας αφού προσαρμόζεται σε πολλούς κλιματικούς τύπους. Τα σπόρια της είναι όσπριο με μεγάλη θρεπτική αξία πλούσια σε σίδηρο, φώσφορο, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και βιταμίνες Β. Τρώγονται κυρίως βραστές ως σούπα η οποία ονομάζεται φακές, χρησιμοποιούνται σε διάφορες σαλάτες και σε πιάτα κρεατικών ως γαρνιτούρα. Σε ζωοτροφές χρησιμοποιούνται οι βλαστοί, τα φύλλα και οι καρποί μετά από την συγκομιδή των σπόρων.
Περιγραφή
Ο βλαστός της διακλαδώνεται και φτάνει σε ύψος το μισό μέτρο. Τα κλαδιά του είναι αναρριχώμενα και μακριά και τα φύλλα του σύνθετα που εναλλάσσονται. Καθένα από τα φύλλα της φακής αποτελείται από 6 ζεύγη μακριών φυλλαρίων τα οποία καταλήγουν σε αγκάθι. Το μήκος των φυλλαρίων αυτών ξεπερνά τα 10 εκατοστά. Ο καρπός της ή λοβός είναι μικρός, δεν ξεπερνά τα 3 εκατοστά και είναι πλατύς φέρει δε 2-3 μικρούς σπόρους τις γνωστές φακές του εμπορίου. Οι φακές έχουν διάμετρο 3-10 χιλιοστά. Καλλιεργούνται με λιπάσματα φωσφόρου και καλίου σε χωράφια που είναι πλούσια σε ασβέστιο. Η σπορά λαμβάνει χώρα τους φθινοπωρινούς μήνες ή την άνοιξη, αν οι φθινοπωρινοί μήνες χαρακτηρίζονται από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Η συγκομιδή των φυτών γίνεται το καλοκαίρι και έπειτα συντελείται η ξήρανσή τους στον ήλιο και το αλώνισμα, ώστε να δώσουν σπέρματα. Τα δεύτερης διαλογής σπέρματα χρησιμοποιούνται για ζωοτροφές.
Ιστορικό
Οι φακές ήταν μέρος της ανθρώπινης διατροφής από την προκεραμική (πριν από την αγγειοπλαστική) Νεολιθική εποχή, η οποία είναι μία από τις πρώτες εξημερωμένες καλλιέργειες στην Εγγύς Ανατολή. Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι τρωγόταν πριν από 9500 έως 13000 χρόνια.
Τα χρώματα στις φακές κυμαίνονται από κίτρινο έως κόκκινο-πορτοκαλί σε πράσινο, καφέ και μαύρο. Οι φακές επίσης ποικίλλουν σε μέγεθος και πωλούνται σε πολλές μορφές, με ή χωρίς τον φλοιό, ολόκληρες ή διασπασμένες.
Στον πολιτισμό
Οι φακές (διπλού-κυρτού σχήματος) ονομάζονται έτσι, επειδή η φακή είναι παρόμοια σε σχήμα με τον οπτικό φακό. "Lens" είναι η λατινική ονομασία για την φακή.
Οι Φακές έχουν αναφερθεί πολλές φορές στην Εβραϊκή Βίβλο, την πρώτη φορά, διηγείται το περιστατικό στο οποίο ο Ιακώβ αγοράζει το πατρογονικό δικαίωμα από τον Ησαύ με ένα πιάτο βρασμένες φακές ("αντί πινακίου φακής"). Στην παράδοση του Εβραϊκού πένθους, οι φακές είναι η παραδοσιακή τροφή των πενθούντων, μαζί με βραστά αυγά, επειδή το στρογγυλό σχήμα τους συμβολίζει τον κύκλο της ζωής από τη γέννηση μέχρι το θάνατο.
Οι φακές ήταν το κύριο μέρος της διατροφής των αρχαίων Ιρανών, που κατανάλωναν καθημερινά φακές με τη μορφή του βρασμένου φαγητού που χύνεται επάνω στο ρύζι.
Στην Ινδική υποήπειρο, το Dhal ή κάρυ φακής, αποτελεί μέρος της καθημερινής διατροφής που τρώγεται τόσο με ρύζι όσο και με roti. Βραστή φακή & απόθεμα φακής χρησιμοποιούνται ως μέσο πάχυνσης στα περισσότερα χορτοφαγικά κάρυ. Χρησιμοποιούνται επίσης ως γέμιση σε Dal Parathas & Puris. Οι φακές χρησιμοποιούνται επίσης σε πολλές τοπικές ποικιλίες γλυκών. Θεωρείται ότι είναι ένα από τα καλύτερα τρόφιμα, επειδή οι εσωτερικές χημικές του δομές δεν μεταβάλλονται από το μαγείρεμα.
Στην Ιταλία και την Ουγγαρία, τρώνε τις φακές την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, που παραδοσιακά συμβολίζει την ελπίδα για ένα νέο έτος ευημερίας, πιθανότατα λόγω της κυκλικής σαν κέρμα μορφής τους.
Στην αφηγήσεις του σιιτικού Ισλάμ, λέγεται ότι οι φακές έχουν ευλογηθεί από εβδομήντα Προφήτες, συμπεριλαμβανομένων του Ιησού και του Μωάμεθ.
Ασθένειες
Η φακή προσβάλλεται πολύ από έντομα, όπως ο βρούχος. Αυτό συμβαίνει κυρίως κατά την αποθήκευσή της. Για το λόγο αυτό απαιτείται να γίνει καλή απολύμανση των αποθηκών προτού αποθηκευτούν τα σπέρματα του φυτού.
Θρεπτική αξία
thumb|left|Ένα πιάτο φακές σε σούπα. Οι φακές πωλούνται ως ξερά όσπρια, σε σακουλάκια. Τρώγονται μαγειρεμένες και γίνονται σούπα. Μαγειρεύονται με την προσθήκη κρεμμυδιού, καρότου, σκόρδου και μυρωδικών (π.χ. άνηθου, δάφνης). Περιέχουν πολλές θρεπτικές ουσίες και κυρίως σίδηρο.
Ποικιλίες
Υπάρχουν πολλές ποικιλίες που διαφέρουν στο μέγεθος του φυτού, στο χρώμα των φύλλων, στο σχήμα και το χρώμα των σπόρων και των ανθών. Οι φακές χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες ποικιλιών. Τις μεγαλόσπερμες, με τα μεγαλύτερα πλακουτσωτά σπόρια που φτάνουν σε διάμετρο τα 10 χιλιοστά και τις μικρόσπερμες των οποίων τα σπόρια φτάνουν τα 6 χιλιοστά. Είναι ανθεκτικό φυτό και αντέχει στην ξηρασία, στη ζέστη και το κρύο μέχρι και 15 βαθμούς C υπό το μηδέν.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα φυτεύεται στα μέσα Νοεμβρίου και ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά. Δύο είναι οι πιο σημαντικές Ελληνικές ποικιλίες:
Στον υπόλοιπο κόσμο
thumb|left|200px|Σύγκριση κόκκινης και καφέ φακής.
Οι σπόροι απαιτούν χρόνο μαγειρέματος από 10 έως 40 λεπτά, ανάλογα με την ποικιλία, μικρότερη για τις μικρές ποικιλίες με το φλοιό αφαιρεμένο, όπως η κοινή κόκκινη φακή - και έχει μία χαρακτηριστική, γήινη γεύση. Συνταγές φακής χρησιμοποιούνται σε όλη τη Νότια Ασία, τη Μεσόγειο και τις περιοχές της Δυτικής Ασίας. Συχνά συνδυάζονται με ρύζι, το οποίο έχει παρόμοιο χρόνο μαγειρέματος. Το πιάτο με φακές και ρύζι αναφέρεται στη Δυτική Ασία ως mujaddara ή mejadra.
Οι αποξηραμένες φακές μπορούν επίσης να φυτρώσουν με την εμβάπτισή τους στο νερό για μία ημέρα και τη διατήρησή τους στην υγρασία για αρκετές ημέρες, το οποίο αλλάζει το διατροφικό τους προφίλ.
Οι φακές με φλοιό παραμείνουν ολόκληρες σε μέτριο μαγείρεμα, οι φακές χωρίς φλοιό, τείνουν να αποσυντίθενται σε ένα παχύ πολτό, που οδηγεί σε εντελώς διαφορετικά πιάτα.
Διατροφική αξία και οφέλη για την υγεία
Με περίπου το 30% των θερμίδων τους από πρωτεΐνες, οι φακές έχουν το τρίτο υψηλότερο επίπεδο πρωτεΐνης, κατά βάρος, οποιουδήποτε οσπρίου ή παξιμάδι, μετά τη σόγια και την κάνναβη. Οι πρωτεΐνες περιλαμβάνουν την ουσιώδη αμινοξέα ισολευκίνη και λυσίνη και οι φακές μια φθηνή πηγή απαραίτητων πρωτεϊνών σε πολλά μέρη του κόσμου, ειδικά στην Δυτική Ασία και την Ινδική υποήπειρο, οι οποίες έχουν μεγάλους πληθυσμούς χορτοφάγων. Οι φακές είναι ελλιπείς σε δύο βασικά αμινοξέα, την μεθειονίνη και κυστεΐνη. Φακές περιέχουν επίσης φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, βιταμίνη Β1 και μέταλλα. Οι κόκκινες (ή ροζ) φακές, περιέχουν μικρότερη συγκέντρωση ινών από τις πράσινες φακές (11% αντί 31%). Το περιοδικό "Health" ("Υγεία") έχει επιλέξει τις φακές ως μια από τις πέντε υγιέστερες τροφές.
Τα χαμηλά επίπεδα του εύπεπτου αμύλου (Readily Digestible Starch (RDS)) 5% και τα υψηλά επίπεδα των αργών αφομοιουμένων αμύλων (Slowly Digested Starch (SDS)) 30%, κάνουν τις φακές, στους ανθρώπους με διαβήτη, πολύ σημαντικές. Το υπόλοιπο 65% του αμύλου είναι ένα ανθεκτικό άμυλο που κατατάσσεται ως RS1, που είναι ένα υψηλής ποιότητας ανθεκτικό άμυλο, το οποίο έχει 32% αμυλόζη.
Οι φακές επίσης έχουν κάποιους αντι-θρεπτικούς παράγοντες, όπως τους αναστολείς της θρυψίνης και το σχετικά υψηλό περιεχόμενο σε άλατα φυτικού οξέος (phytate acid). Η θρυψίνη είναι ένα ένζυμο που εμπλέκεται στην πέψη, και τα άλατα του φυτικού οξέος μειώνουν τη βιοδιαθεσιμότητα των διατροφικών ορυκτών. Τα άλατα του φυτικού οξέος μπορούν να μειωθούν με βραδύ μούσκεμα των φακών σε ζεστό νερό.
Οι φακές είναι μια καλή πηγή σιδήρου και περιέχουν πάνω από το μισό του ημερήσιου επιτρεπόμενου σιδήρου ενός ατόμου σε μια μερίδα φλιτζανιού.
Παγκόσμια παραγωγή
Οι φακές είναι σχετικά ανεκτικές στην ξηρασία και καλλιεργούνται σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων ανέφερε ότι η παγκόσμια παραγωγή φακής για το ημερολογιακό έτος 2009 ήταν 3.917.000 μετρικούς τόνους, προερχόμενη κυρίως από τον Καναδά, την Ινδία, την Τουρκία και την Αυστραλία.
Περίπου το ένα τέταρτο της παγκόσμιας παραγωγής φακής είναι από την Ινδία, το περισσότερο από το οποίο καταναλώνεται στην εγχώρια αγορά. Ο Καναδάς είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός των εξαγωγών της φακής στον κόσμο, και το Σασκάτσουαν (Saskatchewan) είναι η πιο σημαντική περιοχή παραγωγής στον Καναδά (παράγοντας το 99% της καναδικής φακής). Η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά εκτιμά ότι η καναδική παραγωγή φακής για την περίοδο 2009/10 ήταν ένα ρεκόρ 1,5 εκατομμυρίων μετρικών τόνων. Ο πιο συνήθης καλλιεργούμενος τύπος είναι η φακή Laird.
Η περιοχή Palouse της Ανατολικής Ουάσιγκτον και το Αϊντάχο, με το εμπορικό του κέντρο στο Pullman της Ουάσιγκτον, αποτελούν την πιο σημαντική περιοχή παραγωγής φακής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Μοντάνα και η Βόρεια Ντακότα είναι επίσης σημαντικοί καλλιεργητές φακής. Η Εθνική Αγροτική Στατιστική Υπηρεσία ανέφερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παρήγαγαν το 2007 154.500 μετρικούς τόνους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Όσπρια Κατηγορία:Κυαμοειδή
Staples Center
Το Staples Center είναι ένα κλειστό γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στο κέντρο της πόλης του Λος Άντζελες στις ΗΠΑ. Εγκαινιάστηκε στις 17 Οκτωβρίου του 1999, και είναι μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές εγκαταστάσεις στην ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες. Ανήκει στην εταιρεία LA Arena και το Anschutz Entertainment Group. Η αρένα είναι η έδρα των Λος Άντζελες Λέικερς και των Λος Άντζελες Κλίπερς του National Basketball Association (NBA), το Λος Άντζελες Κινγκς του National Hockey League (NHL), και των Λος Άντζελες Σπαρκς του (WNBA). Το Staples Center φιλοξενεί επίσης πάνω από 250 εκδηλώσεις και σχεδόν 4 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο.
Λιλή Κλωνάρη
Η Αγγελική (Λιλή) Κλωνάρη (1938-2010) υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο κατά τη δεκαετία του '50, στους δρόμους ταχύτητας και εμποδίων, στα άλματα και στο πένταθλο, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. Κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ στα 200μ, 80μ εμπ. καθώς και σκυταλοδρομίας ως μέλος ομάδων. Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που κατέκτησε τα πρωταθλήματα Ελλάδος γυναικών 1953 ως 1957.
Στίβος
Η Λιλή Κλωνάρη πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους το Μάιο του 1952 στους περιφερειακούς σχολικούς αγώνες, ως μαθήτρια του Γυμνασίου Θηλέων Καλλιθέας, στους οποίους ήρθε τρίτη στο άλμα εις ύψος με 1,25. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Πανιώνιο, όπου το καλοκαίρι του 1952 εκτός από το ύψος δοκιμάστηκε σε διάφορα αγωνίσματα, όπως: άλμα εις μήκος (πέτυχε επίδοση 4,08μ), 60μ (8.9), 80 μ (12.0) και 80μ εμπ. (17.2).
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1953 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος με την ομάδα 4Χ100 του Πανιωνίου, με την οποία κατέρριψε δυο φορές το πανελλήνιο ρεκόρ με 53.1 και 53.6. Στα 100 και στα 80 εμπ. βελτίωσε τις επιδόσεις της ενώ παράλληλα συνέχισε να αγωνίζεται στα άλματα εις μήκος (επίδοση 4,23 - 4,52 το 1956 - 4,69 το 1957) και ύψος (επίδοση 1,30). Οι καλές επιδόσεις σε διάφορα αγωνίσματα είχαν ως αποτέλεσμα να δοκιμάσει στο τρίαθλο (ύψος, σφαίρα, 60μ), με αποτέλεσμα τον Ιούνιο του 1953 να κατακτήσει το πανελλήνιο πρωτάθλημα τριάθλου κορασίδων με 1.211 β. και το φθινόπωρο των νεανίδων με 1.110 β.
Στη συνέχεια με παρότρυνση του προπονητή της Ηλία Μισαηλίδη, ειδικεύτηκε στα 80μ εμπ., στα οποία αναδείχθηκε πανελληνιονίκης το 1954, ενώ ως μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας 4Χ100 του Πανιωνίου κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ το ίδιο έτος. Καλύτερες σεζόν της ήταν το 1956 και 1957, χρονιές που κέρδισε πανελλήνιες νίκες στα 100, 200, 80μ εμπ. και σκυταλοδρομίες με την ομάδα του Πανιωνίου, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα, βοηθώντας και σε άλλα αγωνίσματα.
Καλή επίδοση είχε και στα 800μ, με τα οποία σχολήθηκε το 1955 και πέτυχε 2.34.2, που αποτελούσε ρεκόρ συλλόγου. Το 1957 το βελτίωσε πετυχαίνοντας 2.32.0, που ήταν η καλύτερη επίδοση της σεζόν, κερδίζοντας τον πανελλήνιο τίτλο.
Το 1955 και 1956 πήρε μέρος με αξιώσεις στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πεντάθλου. Το 1955 τερμάτισε 3η με 1.673 β. Το 1956 ήταν φαβορί και την α΄ ημέρα των αγώνων προηγείτο με 1.767 β. Αλλά την επόμενη αναγκάστηκε να εγκαταλείψει μετά το τέταρτο αγώνισμα λόγω τραυματισμού, τερματίζοντας στην 4η θέση με 2.092 β. Μετείχε στους Βαλκανικούς Αγώνες 1954 ως 1957.
Όπως πολλές αθλήτριες εκείνης της εποχής, ενώ είχε πολλές δυνατότητες στη συνέχεια σταμάτησε τον αγωνιστικό στίβο για βιοποριστικούς και οικογενειακούς λόγους. Μάλιστα, έγινε θέμα στον τύπο η έκκληση που απηύθυνε στον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή για μια θέση εργασίας, όταν την συνεχάρη σε αγώνες της Εργατικής Εστίας το 1957:
Είναι χαρακτηριστικό πως το 1957, τελευταία χρονιά που αγωνίστηκε, είχε την καλύτερη ελληνική επίδοση στα 80μ εμπ. (12.7) και στα 800μ (2.32.0), τη 2η στα 200μ (28.2), την 4η στα 100μ (13.4) και στο ύψος (1,30) και την 5η στο μήκος (4,69). Συνολικά κετέκτησε 16 πανελλήνιους τίτλους.
Δημιούργησε οικογένεια με τον πρωταθλητή του στίβου Νίκο Γεωργόπουλο. Τη δεκαετία του '60 υπηρέτησε το στίβο ως κριτής και έφορος αγώνων.
Μπάσκετ
Η Κλωνάρη ήταν βασικό μέλος της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Πανιωνίου από το 1955 που ανασυστάθηκε ως το 1958. Το Νοέμβριο του 1958 σε αγώνα πρωταθλήματος με τον Τρίτωνα εράπισε το διαιτητή Ψυνάκη, όταν αποβλήθηκε με 5ο φάουλ, με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με αποκλεισμό δύο ετών και να σταματήσει το μπάσκετ, αν και ήταν ακόμα μόλις 20 ετών.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες τριάθλου Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Αθλητές σύνθετων αγωνισμάτων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πανιωνίου Κατηγορία:Έλληνες κριτές κλασικού αθλητισμού Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μετσοβίτικος ποταμός
Ο Μετσοβίτικος ποταμός αποτελεί μία από τις δύο πρωταρχικές κοίτες του Αράχθου. Η ορεινή λεκάνη εντός της οποίας ρέει, διακρίνεται σε δύο υποσυστήματα. Το πρώτο συγκροτεί τη ζώνη των πηγών.
Οροθέτηση
Εντός ενός κλειστού ορόκυκλου διαμορφώνεται μία επιμήκης χαράδρα, η οποία ορίζεται δυτικά και βόρεια από τις ορεινές απολήξεις του μεγάλου οροπεδίου της Πολιτσιάς, ανατολικά από υψώματα της Κατάρας και του Ζυγού και νότια από το όρος Περιστέρι ( ή Λάκμος).
Υδάτινα ρεύματα
Στη λεκάνη που σχηματίζεται από αυτά τα βουνά, απορρέει ένα πλήθος των υδάτινων ρευμάτων που κατέρχεται από τις γύρω πλαγιές. Μεταξύ αυτών διακρίνονται για τον όγκο των υδάτων τους το ποτάμι του Ζυγού, το ποτάμι της Ρόνας και το ποτάμι της Λέσσιντζα(Leʃindzə) ή Λέντζας.
Ένωση με άλλα ποτάμια
Στη θέση Τρία Χάνια η ροή του Μετσοβίτικου ποταμού στρίβει νότια και εισέρχεται σε μία δεύτερη πολύ πιο ευρύτερη, πλέον, κοιλάδα, την οποία και διασχίζει κατά μήκος του όρους Περιστέρι (ή Λάκμου) μέχρι την περιοχή τη Μπαλντούμας. Εδώ σμίγει με τον υδάτινο βραχίονα που σχηματίζεται από την ένωση των ποταμών Βάρδα και Ζαγορίτικο που πηγάζουν στο Ανατολικό και Κεντρικό Ζαγόρι αντίστοιχα και συνιστούν τον δεύτερη πρωταρχική κοίτη του Αράχθου.
Διπόταμος
Αυτή η διπλή εκπήγαση του Αράχθου, γνωστή από την αρχαιότητα, προσέδωσε στον Άραχθο την λαϊκή του ονομασία Διπόταμος. Η κοιλάδα του ''Μετσοβίτικου Ποταμού ''αποτελούσε την  βασικότερη δίοδο επικοινωνίας μεταξύ της Ηπείρου και των περιοχών της Μακεδονίας και Θεσσαλίας. Σήμερα διασχίζεται σχεδόν στο σύνολό της από την Εγνατία οδό. Οι οικισμοί που υφίστανται εντός αυτής συγκροτούν τον Δήμο Μετσόβου.
Πηγές
γεωργικός κόσμος της "Χώρας Μετζόβου" ''(18ος-19οςαι.),εκδ. ΕΑΔΔ (Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, http://hdl.handle.net/10442/hedi/17726) 2009, σελ. 121-125, 162-192.
γεωγραφία''», με τη συνεργασία των Μ. Αράπογλου και Κ. Καρανάτση, Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων. Ιωάννινα 1998, σελ. 417-466.
ΕΗΜ, Ιωάννινα 1964, σελ. 56.
γεωγραφικές και ιστορικές διαστάσεις ενός ονόματος», Ηπειρωτικό Ημερολόγιο 21(1912), σελ. 13-15
εκδ. Αφοί Τολίδη, Αθήνα 1989, σελ. 39-45.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηπείρου
Φακές
Οι φακές (lentil soup), αναφέρονται σε μια ποικιλία από χορτοφαγικές και κρεατικές σούπες οι οποίες περιέχουν φακές. Η σούπα, μπορεί να περιέχει πράσινες, καφέ, κόκκινες, κίτρινες ή μαύρες φακές, με ή χωρίς φλοιό. Οι κίτρινες ή οι κόκκινες αποφλοιωμένες φακές, αποσυντίθενται στο μαγείρεμα, δημιουργώντας έτσι μια παχύρευστη σούπα.
Ιστορία και λογοτεχνία
thumb|200px|left|Σούπα από κόκκινες φακές. Στα Παλαιολιθικά και Μεσολιθικά στρώματα, ξεθάφτηκαν φακές στο Σπήλαιο Φράγχθι στην Ελλάδα (9.500 έως 13.000 χρόνια πριν), στο τέλος της Μεσολιθικής εποχής στη Mureybet και Tell Abu Hureyra στη Συρία και σε τοποθεσίες που χρονολογούνται από το 8000 π.Χ. στην περιοχή της Ιεριχούς. Οι Αρχαίοι Έλληνες, ήσαν λάτρεις της σούπας από φακές, γεγονός που αποδεικνύεται από το σχόλιο του Αριστοφάνη: «Εσύ, που τολμάς να προσβάλλεις τη σούπα φακών, την πιο γλυκιά από τις λιχουδιές». Η σούπα φακών αναφέρεται στην Αγία Γραφή: Στη Γένεση 25:30-34, ο Ησαύ ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την πρωτοτοκία του, για μια κατσαρόλα με ευωδιαστή κόκκινη σούπα φακών (ένα «συσσίτιο από χορτόσουπα» σε ορισμένες εκδόσεις) που μαγειρεύτηκε από τον αδελφό του, τον Ιακώβ. Στην εβραϊκή παράδοση, η σούπα από φακές σερβίρεται σε περιόδους πένθους, η καμπυλότητα της φακής, υποδηλώνει τον πλήρη κύκλο της ζωής.
Ποικιλίες
Οι φακές, μπορεί να περιέχουν λαχανικά, όπως καρότα, πατάτες, σέλινο, μαϊντανό, τομάτα, άνηθο, κολοκύθι και κρεμμύδι. Κοινά αρτύματα είναι το σκόρδο, φύλλο δάφνης, κύμινο, ελαιόλαδο και ξίδι. Μερικές φορές γαρνίρεται με κρουτόν (croutons) ή ψιλοκομμένα βότανα ή βούτυρο, ελαιόλαδο, κρέμα γάλακτος ή γιαούρτι. Η Ινδική σούπα φακών, περιέχει μια ποικιλία από αρωματικά μπαχαρικά. Στη Μέση Ανατολή η προσθήκη χυμού λεμονιού, δίνει μια ισχυρή όξινη γεύση και κόβει το αίσθημα βάρους του πιάτου. Στην Αίγυπτο, η σούπα συνήθως πολτοποιείται πριν από το σερβίρισμα και παραδοσιακά καταναλώνεται τον χειμώνα.
Διατροφικές
thumb|200px|Ποικίλα είδη φακής, τα οποία χρησιμοποιούνται στις σούπες φακής. thumb|200px|Κόκκινη σούπα φακές. Οι φακές αναγνωρίζονται ως ιδιαιτέρως θρεπτικές, είναι μια καλή πηγή πρωτεϊνών, διαιτητικών ινών, σιδήρου και καλίου. Ο Ιπποκράτης συνταγογραφούσε τις φακές, στους ασθενείς με ηπατικές ασθένειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούπες Κατηγορία:Φαγητά με όσπρια Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Αιγυπτιακή κουζίνα Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα Κατηγορία:Φαγητά της αρχαιότητας Κατηγορία:Ελληνικές σούπες Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα
Τσινγκονί
Το Τσινγκονί (γαλλικά: Tsingoni) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαγιότ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Λερίνες νήσοι
Οι Λερίνες νήσοι αποτελούν συστάδα γαλλικών νήσων που βρίσκονται στη Μεσόγειο στη Κυανή ακτή, απέναντι από τις Κάννες, και ανήκουν στο νομό Άλπ Μαριτίμ.
Η συστάδα των Λερίνων νήσων αποτελείται από δύο κύριες νήσους και τρεις νησίδες οι οποίες και είναι:
Η νήσος Αγία Μαργαρίτα η οποία είναι και η μεγαλύτερη.
Η νησίδα Τραντελιέρ που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της προηγουμένης
Η νησίδα Άγιος Φερεόλ που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της προηγουμένης, και
Η νησίδα ντ-Ιλότ που βρίσκεται νότια της νήσου Άγιος Ονοράτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Γαλλίας Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου