cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάρκο Γεωργιάδη
Οι αφορμές για έναν συλλογικό αναστοχασμό
Έτσι η κοινωνία και οι αντιπροσωπευτικοί της θεσμοί, εθισμένοι στην παθητικότητα , εκφράζουν απροσχημάτιστα την αμηχανία τους μπροστά στην ενεργητική - διεκδικητική στάση των μετανεωτερικών συλλογικών κινητοποιήσεων. Κινηματικές μορφές που λειτουργούν αέναα και αεικίνητα μιμούμενες τα αρχέτυπα της ζωής, που κυκλοφορούν ιδέες  και ζωντανεύουν αρχέγονα πανανθρώπινα προτάγματα μέσα από τις καθημερινές τους πρακτικές. Είναι τα νιάτα της ελπίδας, μαντατοφόροι ξανά μιας νέας ελπίδας που πατά πιο γερά στα δικά της πόδια , μαζεύουν εμπειρίες από τις πλούσιες κοινωνίες των μητροπόλεων του πλανήτη και τις περιφέρειες του πόνου και της εξοντωτικής εκμετάλλευσης και κάνουν τις λειτουργίες τους  στις παρυφές και τις ρωγμές της κοινωνικής ζωής .Αυτοί παίρνουν το βάρος για να θυμίσουν στους απλούς ανθρώπους την τέχνη του «ευ ζην»  ,του «κοινωνείν»  του να είναι πολίτης και όχι υπήκοος. Αφορμές και ευκαιρίες για να υλοποιηθούν  αυτές οι κινηματικές μορφές και να γίνουν εμφανείς ως «δρώσες» ενύπαρκτες συλλογικές οντότητες στο κοινωνικό προσκήνιο μπορεί να είναι μια βαθιά οικονομική κρίση, ένας πόλεμος ή μια οικολογική καταστροφή που απειλεί με εξαφάνιση την ζωή των ανθρώπων και του πλανήτη .Η παρέμβαση συνήθως είναι διπλή. Παρέμβαση για τη σωτηρία του «κοινού» αγαθού  που κινδυνεύει  και ταυτόχρονη «αφύπνιση» - χειραφέτηση των αλλοτριωμένων συνειδήσεων .Τα σεμινάρια συμμετοχικού σχεδιασμού που παρέδιδαν συστηματικά οι συλλογικότητες των «φυλών του πάρκου», η συνεχής ενημέρωση των πολιτών για την επαπειλούμενη κοπή των δένδρων στο πάρκο Γεωργιάδη, οι παραστάσεις διαμαρτυρίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου , οι πορείες , τα δελτία τύπου , οι αναρτήσεις στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και η αυτοπρόσωπη παρεμπόδιση των διαδικασιών ανάπλασης μετά από διασκεπτικές και αποφασιστικές διαδικασίες που θύμιζαν την Εκκλησία του Δήμου.
Σχέσεις Νορβηγίας-Πολωνίας
Ιστορία
Η πρώτη επαφή μεταξύ Νορβηγίας και Πολωνίας πραγματοποιήθηκε τον Μεσαίωνα, όταν οι Βίκινγκς από τη Σκανδιναβία έπλευσαν στον ποταμό Βιστούλα στην Πολωνία. Οι Βίκινγκς ίδρυσαν και εγκαταστάθηκαν στο Γιόμσμποργκ στην Πομερανία και έγινε γνωστοί ως Γιομσβίκινγκ. Η επίσημη επαφή μεταξύ των δύο εθνών άρχισε τον 10ο αιώνα, όταν η Πολωνή Πριγκίπισσα Σφιεντοσουάβα (κόρη του Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας) παντρεύτηκε τον Βασιλιά Σβεν Α΄ της Δανίας και της Νορβηγίας. Από την ένωσή τους, ο γιος τους, Κνούτος ο Μέγας, θα συνέχιζε να κυβερνά τη Νορβηγία και την Αυτοκρατορία Βόρειας Θάλασσας. Κατά τη διάρκεια της Χανσεατιής Ένωσης, αναπτύχθηκαν εμπορικές και πολιτιστικές επαφές μεταξύ πολωνικών πόλεων στη Βαλτική Θάλασσα, κυρίως του Γκντανσκ και στο Μπέργκεν στη Νορβηγία, όπου τα πολωνικά πλοία έφτασαν με σπόρους.
Τον 17ο αιώνα, κατά τη διάρκεια του Σουηδικού Κατακλυσμού, πολωνικά στρατεύματα με επικεφαλής τον Στέφαν Τσαρνιέτσκι πολέμησαν μαζί με στρατιώτες από τη Δανία-Νορβηγία ενάντια στη σουηδική εισβολή στην Πολωνία και κατά τη διάρκεια του Πολέμου Δανίας-Σουηδίας (1657-1658). Στα τέλη του 18ου αιώνα, συνέβη ο τρίτος και τελευταίος διαμελισμός της Πολωνίας και η Πολωνία έχασε την ανεξαρτησία της για τα επόμενα 123 χρόνια. δεξιά|μικρογραφία| Στρατιώτες από την Πολωνική Ανεξάρτητη Ορεινή Ταξιαρχία που μάχονται κατά τη διάρκεια των Μάχες του Νάρβικ στη Νορβηγία, 1940. Το 1918, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της και και τα δύο έθνη καθιέρωσαν διπλωματικές σχέσεις το 1919. Ωστόσο, οι πολιτικές και κυβερνητικές επαφές ήταν λίγες κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και η οικονομική συνεργασία και το εμπόριο παρέμειναν χαμηλά. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα μέλη της Πολωνικής Ανεξάρτητης Ορεινής Ταξιαρχίας πολέμησαν για τη Νορβηγία στις Μάχες του Ναρβίκ εναντίον των Γερμανών στρατιωτών. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, και οι δύο χώρες διατηρούσαν στενές επαφές, καθώς και οι δύο είχαν εξόριστες κυβερνήσεις στο Λονδίνο. Περίπου 20.000 Πολωνοί μεταφέρθηκαν από τους Γερμανούς από την κατεχόμενη Πολωνία για καταναγκαστική εργασία στη Νορβηγία. Μετά την απελευθέρωση, για μερικούς από αυτούς η Νορβηγία έγινε η δεύτερη πατρίδα τους. Λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Πολωνία και η Νορβηγία επανακαθιέρωσαν τις διπλωματικές σχέσεις το 1945. Το 1974, ο Πρωθυπουργός της Νορβηγίας, Τρίγκβε Μπράτελι, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Πολωνία.
Κατά τη διάρκεια του πολωνικού κινήματος Αλληλεγγύης, τα Πολωνικά Συνδικάτα έλαβαν υποστήριξη από Πολωνούς που ζούσαν στη Νορβηγία, πολιτικούς μετανάστες, Νορβηγούς πολιτικούς και συνδικαλιστές. Οι επίσημες επισκέψεις του Βασιλιά Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας στην Πολωνία το 1993 και του Προέδρου της Πολωνίας, Λεχ Βαλέσα, στη Νορβηγία τον Μάρτιο του 1995, ήταν μια έκφραση της βούλησης και των δύο χωρών να φέρουν τις αμοιβαίες σχέσεις τους στο υψηλότερο σημείο.
Από την ένταξη της Πολωνίας στο ΝΑΤΟ τον Μάρτιο του 1999, οι σχέσεις Πολωνίας-Νορβηγίας έχουν γίνει συμμαχικές και η διμερής πολιτική και στρατιωτική συνεργασία ενισχύθηκε μεταξύ των δύο εθνών. Το 2012, ο Βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας πραγματοποίησε μια δεύτερη επίσκεψη στην Πολωνία και το 2016, ο Πολωνός Πρόεδρος, Άντζεϊ Ντούντα, πραγματοποίησε κρατική επίσκεψη στη Νορβηγία.
Διμερείς συμφωνίες
Και τα δύο έθνη έχουν υπογράψει έναν αριθμό συμφωνιών, όπως η συμφωνία εμπορίου και ναυτιλίας (1926), η συνθήκη συμβιβασμού και διαιτησίας (1929), η δασμολογική ρύθμιση (1935), η τελωνειακή συμφωνία (1937), η εμπορική συμφωνία και πληρωμή (1946) και η εμπορική συμφωνία (1964). Με τη Νορβηγία να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών και την Πολωνία να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι περισσότερες διμερείς σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών διεξάγονται μέσω αυτών των δύο οργανισμών.
Κλεμάν Αντέρ
Ο Κλεμάν Αντέρ (Clément Ader, 2 Απριλίου 1841 – 3 Μαΐου 1925) ήταν Γάλλος εφευρέτης και μηχανικός ο οποίος γεννήθηκε στο Μυρέ του Ωτ-Γκαρόν (προάστιο της Τουλούζης), και πέθανε στην Τουλούζη. Έγινε γνωστός κυρίως για το πρωτοποριακό του έργο στην αεροπορία.
Ηλεκτρικές και μηχανικές εφευρέσεις
Ο Αντέρ ήταν καινοτόμος τόσο στην ηλεκτρολογία και τη μηχανολογία. Σπούδασε αρχικά ηλεκτρολογία, και το 1878 βελτίωσε το τηλέφωνο που εφηύρε ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ. Στη συνέχεια εγκατέστησε το τηλεφωνικό δίκτυο στο Παρίσι κατά το 1880. Το 1881, εφηύρε το θεατρόφωνο, ένα σύστημα τηλεφωνικής μετάδοσης όπου οι ακροατές λάμβαναν ένα ξεχωριστό κανάλι ήχου για κάθε αυτί, δίνοντας τη δυνατότητα για στερεοφωνική αντίληψη της ομιλίας των ηθοποιών με μία συσκευή. Αυτή η εφεύρεση έδωσε τη δυνατότητα για την πρώτη στερεοφωνική μετάδοση παραστάσεων όπερας, σε απόσταση μεγαλύτερη των 3 χιλιομέτρων το 1881. Το 1903, σχεδίασε έναν κινητήρα V8 για τον αγώνα Παρίσι-Μαδρίτη, αλλά αν και κατασκευάστηκαν τρεις ή τέσσερις, κανένας εξ αυτών δεν πωλήθηκε.
Πρωτότυπα αεροσκάφη
thumb|left|Σχέδια πατέντας για το [[Éole του Κλεμάν Αντέρ.]] thumb|left|Το [[Ader Avion III|Avion III του Κλεμάν Αντέρ (φωτογραφία του 1897).]] Μετά από αυτά, στράφηκε στο πρόβλημα της μηχανοκίνητης πτήσης και μέχρι το τέλος της ζωής του αφιέρωσε πολλά χρήματα και χρόνο στο πρόβλημα αυτό. Χρησιμοποιώντας τις μελέτες του Λουί Πιερ Μουγιάρ (1834–1897) σχετικά με το πέταγμα των πουλιών, κατασκεύασε την πρώτη του ιπτάμενη μηχανή το 1886, την Éole. Είχε σχήμα νυχτερίδας και τροφοδοτούνταν από μια ελαφριά ατμομηχανή δικής του εφεύρεσης, με 4 κυλίνδρους η οποία απέδιδε ισχύ 20 ίππων και κινούσε έναν έλικα με 4 λεπίδες. Ο κινητήρας είχε απέδιδε 4 κιλά ανά κιλοβάτ. Οι πτέρυγες είχαν άνοιγμα 14 μέτρων. Το συνολικό βάρος του αεροσκάφους ήταν 300 κιλά. Στις 9 Οκτωβρίου 1890 ο Αντέρ επιχείρησε να πετάξει με το Éole. Οι ιστορικοί της αεροπορίας του πιστώνουν την προσπάθεια αυτή ως μηχανοκίνητη απογείωση και μη ελεγχόμενο άλμα περίπου 50 μέτρων σε ύψος περίπου 20 εκατοστών. Ο Αντέρ επίσης διεκδίκησε την πίστωση για την απογείωση του Éole.
Ο Αντέρ άρχισε την κατασκευή ενός δεύτερου αεροσκάφους το οποίο ονόμασε Avion II, το οποίο αναφέρεται επίσης ως Zephyr ή Éole II. Οι περισσότερες πηγές συμφωνούν πως οι εργασίες για αυτό το αεροσκάφος δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, και εγκαταλείφθηκαν για χάρη του Avion III. Ο μεταγενέστερος ισχυρισμός του Αντέρ πως πέταξε με το Avion II τον Αύγουστο του 1892 σε απόσταση 100 μέτρων στο Σατορύ του Παρισιού, δεν έγιναν ποτέ ευρέως αποδεκτοί. thumb|Το γαλλικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το Eole του Κλεμάν Αντέρ, με αριθμό 205155, 19 Απριλίου 1890.
Η εξέλιξη που πραγματοποίησε ο Αντέρ προσέλκυσε το ενδιαφέρον του υπουργού πολέμου της Γαλλίας, Σαρλ ντε Φρεζινέ. Με την υποστήριξη του Γραφείου Πολέμου της Γαλλίας, ο Αντέρ σχεδίασε και κατασκεύασε το Avion III. Είχε σχήμα μιας μεγάλης νυχτερίδας, κατασκευασμένης από ύφασμα και ξύλο, με άνοιγμα πτερύγων 15 μέτρων, εξοπλισμένο με δύο κινητήρες ελκτικής διάταξης τεσσάρων λεπίδων, εκ των οποίων ο καθένας τροφοδοτούνταν από μια ατμομηχανή 30 ίππων. Χρησιμοποιώντας κυκλικές ράγες στο Σατορύ, ο Αντέρ πραγματοποίησε δοκιμές τροχιοδρόμησης στις 12 Οκτωβρίου 1897 και δύο μέρες αργότερα προσπάθησε να πετάξει. Μετά από σύντομη διαδρομή η μηχανή ανατράπηκε από μια ριπή του αέρα, περιέστρεψε τις ράγες και σταμάτησε. Μετά το συμβάν αυτό ο Γαλλικός Στρατός διέκοψε την χρηματοδότηση, αλλά διατήρησε τα αποτελέσματα κρυφά. Η επιτροπή δημοσίευσε τις επίσημες αναφορές τον Νοέμβριο του 1910, αναφέροντας πως οι επιχειρούμενες πτήσεις του Αντέρ δεν ήταν επιτυχείς.
Βιβλίο για την αεροπορία
Ο Κλεμάν Αντέρ παρέμεινε ενεργός στην εξέλιξη της αεροπορίας. Το 1909 δημοσίευσε το L'Aviation Militaire (Πολεμική Αεροπορία), ένα αρκετά γνωστό βιβλίο το οποίο εκδόθηκε δέκα φορές τα πέντε χρόνια πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι γνωστό για την θεωρία του σχετικά με τις αεροπορικές πολεμικές επιχειρήσεις και τις προβλέψεις του για τις μορφές των σύγχρονων αεροπλανοφόρων, τα οποία θα διέθεταν επίπεδο κατάστρωμα απογειώσεων, μιας υπερδομής σε σχήμα νησιού, με ανελκυστήρες καταστρώματος και υπόστεγα. Η ιδέα του για την κατασκευή ενός αεροπλανοφόρου μεταβιβάστηκε στον Ναυτικό Ακόλουθο της πρεσβείας των ΗΠΑ στο Παρίσι και στη συνέχεια ακολούθησαν οι πρώτες δοκιμές στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Νοέμβριο του 1910.
"Ένα σκάφος μεταφοράς αεροσκαφών είναι απαραίτητο. Τα σκάφη αυτά θα κατασκευαστούν με πολύ διαφορετικό τρόπο από αυτά που χρησιμοποιούνται τώρα. Αρχικά το κατάστρωμα θα καθαριστεί από οποιαδήποτε εμπόδια. Θα είναι επίπεδο, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πλάτος χωρίς να διακινδυνεύονται οι γραμμές της πλώρης, και θα μοιάζει με πεδίο προσγείωσης."
- Clément Ader
Επιρροή
Ο Αντέρ ακόμη θεωρείται σημαντικός πρωτοπόρος για τις πρώιμες απόπειρες του για μηχανοκίνητη πτήση, και το αεροσκάφος του έδωσε στη γαλλική γλώσσα τη λέξη avion για τα βαρύτερα από τον αέρα αεροσκάφη. Το 1938, η Γαλλία εξέδωσε ένα γραμματόσημο προς τιμήν του. Η Airbus ονόμασε έναν από τους χώρους συναρμολόγησης της στην Τουλούζη προς τιμήν του. Ο Κλεμάν Αντέρ αναφέρεται ως «ο πατέρας της αεροπορίας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί
Εθνική Νότιας Κορέας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Νότιας Κορέας αντιπροσωπεύει τη Νότια Κορέα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Κορεατικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (대한농구협회).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Η ομάδα της Νότιας Κορέας αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα στην Ασία και στον κόσμο.
Μετρά έξι συμμετοχές σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, έχοντας κερδίσει και το ασημένιο μετάλλιο στους Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984. Εξίσου σημαντικές επιτυχίες της χώρας σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν τα ασημένια μετάλλια που κέρδισε στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Γυναικών του 1967 στην Τσεχοσλοβακία και του 1979 οπότε και ήταν η διοργανώτρια χώρα.
Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα Ασίας της FIBA, η Νότια Κορέα έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις από την αρχή του θεσμού το 1965. Σε όλες τις συμμετοχές της έχει τερματίσει εντός της κορυφαίας τριάδας, έχοντας συγκεντρώσει δώδεκα χρυσά μετάλλια, τα περισσότερα από κάθε άλλη χώρα. Η Νότια Κορέα διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.
Επίσης, διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές Πρωταθλήτρια Εθνική Ομάδα σε Ασιατικούς Αγώνες, και συγκεκριμένα κατά τα έτη 1978, 1990, 1994 και 2014.
Πηγές
Νοτια Κορεα Γυναικων
Ύμνοι των Σοβιετικών Δημοκρατιών
Οι διάφορες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης είχαν τον δικό τους ύμνο ("κρατικός ύμνος").
Ιστορία
Η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία ήταν η τελευταία δημοκρατία που υιοθέτησε κρατικό ύμνο, το οποίο έγινε το 1990. Δεν είχε κανένα πριν από το 1990, και στη θέση του χρησιμοποιούσε τον εθνικό ύμνο, ο οποίος ήταν «Η Διεθνής» από το 1917 έως το 1944 και ο «Εθνικός Ύμνος της Σοβιετικής Ένωσης» από το 1944 έως το 1990.
Σε αντίθεση με τους περισσότερους εθνικούς ύμνους, λίγοι από τους οποίους συντέθηκαν από διάσημους συνθέτες, οι διάφοροι κρατικοί ύμνοι της Σοβιετικής Ένωσης συντέθηκαν από μερικούς από τους καλύτερους Σοβιετικούς συνθέτες, όπως οι παγκοσμίου φήμης Γκουστάβ Έρνεσακς (Εσθονία), Αράμ Χατσατουριάν (Αρμενία), Όταρ Τακτακισβίλι (Γεωργία), και Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοφ (Αζερμπαϊτζάν).
Οι στίχοι παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες, όλοι έχουν αναφορές στον Βλαντιμίρ Λένιν (και οι περισσότεροι, στις αρχικές τους εκδοχές αναφέρονται, στον Ιωσήφ Στάλιν), στον καθοδηγητικό ρόλο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης και στην αδελφότητα των σοβιετικών λαών, συμπεριλαμβανομένου μιας συγκεκριμένης αναφοράς στη φιλία του ρωσικού λαού (οι ύμνοι της Εσθονικής ΣΣΔ, της Γεωργιανής ΣΣΔ και της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ ήταν προφανώς εξαίρεση σε αυτόν τον τελευταίο κανόνα).
Η μελωδία ορισμένων ύμνων μπορεί να τραγουδηθεί στον ύμνο της Σοβιετικής Ένωσης (τα Ουκρανικά και τα Λευκορωσικά είναι τα πιο κατάλληλα σε αυτήν την περίπτωση).
Οι περισσότεροι από αυτούς τους ύμνους αντικαταστάθηκαν κατά τη διάρκεια ή μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Η Λευκορωσία, το Καζακστάν (μέχρι το 2006), το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν (μέχρι το 1996) και το Ουζμπεκιστάν κράτησαν τους ύμνους, αλλά με διαφορετικούς στίχους. Η ίδια η Ρωσική Ομοσπονδία είχε αντικαταστήσει τον σοβιετικό ύμνο, αντικαθιστώντας τον με μια μελωδία γραμμένη από τον Γκλίνκα. Ωστόσο, με την έλευση του Βλαντιμίρ Πούτιν στην εξουσία, ο παλιός σοβιετικός ύμνος αποκαταστάθηκε, με έναν καινούργιο.
Άλλοι ύμνοι
Ο "Ύμνος της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ" χρησιμοποιήθηκε για την Καρελο-Φινλανδική ΣΣΔ προτού υποβιβαστεί σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Ρωσικής ΣΣΔ. Με εξαίρεση την Τσετσενο-Ινγκουσετική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία και της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Τουβάν, οι αυτόνομες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης (ΑΣΣΔ) δεν είχαν τους δικούς τους επίσημους ύμνους, αν και ορισμένοι είχαν χρησιμοποιήσει ανεπίσημες εκδόσεις.
Νομική υπόσταση
Όπως το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι, η δημόσια εκτέλεση των ύμνων των σοβιετικών δημοκρατιών και του ύμνου της ίδιας της Σοβιετικής Ένωσης θεωρούνται από ορισμένους σύμβολα κατοχής καθώς και σύμβολα του ολοκληρωτισμού και της κρατικής τρομοκρατίας από πολλές χώρες, πρώην μέλη ή κατεχόμενα από τη Σοβιετική Ένωση. Συνεπώς, τα κράτη της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουκρανίας,  και της Εσθονίας έχουν απαγορεύσει αυτούς τους ύμνους, που θεωρούνται, μεταξύ άλλων, σύμβολα του φασισμού, του σοσιαλισμού, του κομμουνισμού και της Σοβιετικής Ένωσης και των σοβιετικών σοσιαλιστικών δημοκρατιών της. Στην Πολωνία, η διάδοση αντικειμένων που είναι «μέσα φασιστικού, κομμουνιστικού ή άλλου ολοκληρωτικού συμβολισμού» βγήκε εκτός νόμου από το 1997. Ωστόσο, το 2011 το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας έκρινε ότι αυτή η κύρωση ήταν εκτός συντάγματος. Σε αντίθεση με αυτή την αντιμετώπιση του συμβολισμού, η προώθηση της φασιστικής, κομμουνιστικής και άλλης ολοκληρωτικής ιδεολογίας παραμένει παράνομη. Αυτοί οι νόμοι δεν έχουν καμία ισχύ στους ύμνους της Ρωσίας, της Λευκορωσίας, του Ουζμπεκιστάν, του Καζακστάν και του Τατζικιστάν που χρησιμοποιούν τη μελωδία με διαφορετικούς στίχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ύμνοι Κατηγορία:Σοβιετική Ένωση
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
225px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Φερνάντο Αλόνσο και η Ρενώ κατακτούν το πρωτάθλημα του 2005. Το 2005 πραγματοποιήθηκε το 56ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1, υπό τη διοργάνωση της FIA. Το πρωτάθλημα οδηγών κατέκτησε ο Ισπανός Φερνάντο Αλόνσο με 133 βαθμούς, χαρίζοντας μαζί με τον Τζιανκάρλο Φιζικέλα και το πρωτάθλημα κατασκευαστών στη γαλλική Ρενώ. Ήταν ο πρώτος Ισπανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 και, σε ηλικία 24 ετών, ο νεότερος τότε παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία της Φόρμουλα 1, μέχρι που το ρεκόρ έσπασε το 2008 από τον Λιούις Χάμιλτον (23 ετών τότε) και στη συνέχεια το 2010 από τον Σεμπάστιαν Φέτελ (επίσης 23 ετών, οριακά νεαρότερος). Πίσω από τον Αλόνσο, δίνοντας μεγάλη μάχη για το πρωτάθλημα, βρέθηκε ο Φινλανδός Κίμι Ράικονεν. Τη σεζόν αυτή, μετά από 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα, ο Μίχαελ Σουμάχερ δεν μπόρεσε να πρωταγωνιστήσει και έμεινε μόλις τρίτος στη βαθμολογία, προς απογοήτευση των εκατομμυρίων οπαδών του ανά την υφήλιο, αν και αυτό δεν ήταν τυχαίο, αλλά το αποτέλεσμα μιας σειράς αλλαγών στους κανονισμούς που έγιναν τότε από την FIA και έκαναν ξαφνικά το μονοθέσιο της Ferrari μη ανταγωνιστικό (δείτε παρακάτω).
Στο πρωτάθλημα κατασκευαστών, η McLaren φαινόταν ότι θα κέρδιζε τον τίτλο, αλλά δύο συνεχόμενες εγκαταλείψεις του Κολομβιανού Χουάν Πάμπλο Μοντόγια στους δύο τελευταίους αγώνες της σεζόν, έδωσαν αναπάντεχα και αυτό τον τίτλο στη γαλλική Ρενώ, η οποία μάλιστα κατέκτησε τότε αυτό τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Τέλος, στις 19 Ιουνίου 2005 έγινε ένας από τους χειρότερους αγώνες της Φόρμουλα 1 στα χρονικά, μιας και η Michelin δεν επέτρεψε σε όσες ομάδες χρησιμοποιούσαν τα ελαστικά της να μετέχουν στον αγώνα, επειδή εμφάνισαν καταστροφική αστοχία. Αυτό ξανάδωσε πιθανότητες στον Σουμάχερ για τον τίτλο, αλλά στον επόμενο αγώνα η νίκη του Αλόνσο δεν του επέτρεψε να κάνει κάτι παραπάνω, παρά την τρίτη θέση που κατέλαβε πίσω από τον Ράικονεν.
Άφωτη
Η πρωτεύουσα της Καρπάθου του νομού Δωδεκανήσου, γνωστή ως Πηγάδια μέχρι το 1953 –οπότε μετονομάστηκε σε Κάρπαθο– βρίσκεται στα ανατολικά παράλια της επιμήκους νήσου, στο νότιο τμήμα του ομώνυμου κόλπου. Στις δυτικές παρυφές του οικισμού, στη θέση Άφωτη, αποκαλύφθηκε τρίκλιτη βασιλική, την οποία ο ανασκαφέας, Ηλίας Κόλλιας, χρονολόγησε με σχετική βεβαιότητα στα μέσα του 6ου αι. Το τοπωνύμιο της περιοχής (Άφωτη) αποτελεί πιθανότατα συντομευμένη μορφή του αρχικού, συνδεδεμένου με την ύπαρξη ναού αφιερωμένου στην Αγία Φωτεινή, ο οποίος θα μπορούσε να ταυτιστεί με τα ανασκαφέντα κατάλοιπα. Η βασιλική έπαψε να λειτουργεί για άγνωστους λόγους περί τα μέσα του 7ου αι. Στη θέση αυτή δημιουργήθηκε εργαστήριο αγγειοπλαστικής. Προστέθηκαν κτίσματα για την προετοιμασία πηλού, την αποθήκευση τροφίμων και την παρασκευή γευμάτων, επισκευάστηκε μέρος της βασιλικής ώστε να εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται για λατρευτικούς σκοπούς, κατασκευάστηκαν τάφοι για τα μέλη της κοινότητας των αγγειοπλαστών. Σε απροσδιόριστη περίοδο ο χώρος εγκαταλείφθηκε και με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκε σε ερειπιώνα. Τον τυχαίο εντοπισμό του (1972) και την ανασκαφική του διερεύνηση (1972-1975) ακολούθησε μερική αναστήλωση (1975) και μετατροπή του σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο. Τη χρηματοδότηση των εργασιών κατά την τρίτη και τέταρτη περίοδο (1974, 1975) ανέλαβε η Εταιρεία.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
Αλλαγές κανονισμών και συνέπειες
Μετά από τις σεζόν μεταξύ του 2000 και του 2004 που σημαδεύτηκαν από την αδιαίρετη κυριαρχία της Ferrari και του επτά φορές παγκόσμιου πρωταθλητή οδηγού της, η FIA άλλαξε σημαντικά τους κανόνες: μόνο ένα σετ ελαστικών για ολόκληρο το Σαββατοκύριακο, ένας κινητήρας για δύο συνεχόμενα Γκραν Πρι, με ποινή δέκα θέσεων στην εκκίνηση αν γινόταν αλλαγή κινητήρα, και μια ανανεωμένη αεροδυναμική των μονοθεσίων για τον περιορισμό της αεροδυναμικής πίεσης. Ως αποτέλεσμα, η μακροχρόνια περίοδος ολικής κυριαρχίας του Μίχαελ Σουμάχερ και της ομάδας του διακόπηκε απότομα: η μετεξέλιξη του προηγούμενου μονοθεσίου F2004 (της σεζόν του 2004) αποδείχθηκε μη ανταγωνιστική και η F2005 που τη διαδέχθηκε από το Γκραν Πρι του Μπαχρέιν δεν είχε επαρκή ελαστικά για να μπορέσει να διεκδικήσει τον τίτλο, λόγω των ελαστικών της Bridgestone. Ο Μίχαελ Σουμάχερ κέρδισε μόνο μία φορά σε ολόκληρη τη σεζόν (ενώ κατάφερε, επίσης, και άλλες 4 φορές να ανεβεί στο βάθρο, με 3 δεύτερες θέσεις και 1 τρίτη θέση), στο Grand Prix των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ινδιανάπολη, όπου η Michelin ζήτησε από όλες τις ομάδες που εφοδίαζε με τα ελαστικά της να μην αγωνιστούν στον αγώνα για λόγους ασφαλείας, επειδή τα ελαστικά της Michelin εμφάνισαν καταστροφική αστοχία σε δύο διαφορετικά αυτοκίνητα στην ίδια στροφή, αφήνοντας μόνο τις 3 ομάδες και τα 6 αυτοκίνητα που χρησιμοποιούσαν Bridgestone να παραμείνουν στην πίστα. Επίσης και η Ferrari, γενικότερα, τη σεζόν του 2005 έχασε τις επιδόσεις όλων των προηγούμενων 10 ετών και σκόραρε την χαμηλότερη βαθμολογία της στους κατασκευαστές από το 1995.
Άφωτη
Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Η πρωτεύουσα της Καρπάθου του νομού Δωδεκανήσου, γνωστή ως Πηγάδια μέχρι το 1953 –οπότε μετονομάστηκε σε Κάρπαθο– βρίσκεται στα ανατολικά παράλια της επιμήκους νήσου, στο νότιο τμήμα του ομώνυμου κόλπου. Η θέση, όπου τοποθετείται μία από τις αρχαίες πόλεις της νήσου, το Ποτίδαιον ή Ποσείδιον, εγκαταλείφθηκε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και μόλις στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αι. ιδρύθηκε σε αυτήν η υφισταμένη σήμερα πόλη. Στις δυτικές παρυφές της, στη θέση Άφωτη της παραλίας Βρόντη, στην αρχή της οδού που οδηγεί στο Απέρι στα ΒΔ. της πρωτεύουσας, αποκαλύφθηκε τρίκλιτη βασιλική το 1972. Μετά το πέρας της ανασκαφής και τη μελέτη του μνημείου, ο ανασκαφέας χρονολόγησε με σχετική βεβαιότητα την ανέγερσή της στα μέσα του 6ου αι. Το τοπωνύμιο της περιοχής (Άφωτη) αποτελεί πιθανότατα συντομευμένη μορφή του αρχικού, οφειλομένου στην ύπαρξη ναού αφιερωμένου στην Αγία Φωτεινή, ο οποίος θα μπορούσε να ταυτιστεί με τα ανασκαφέντα κατάλοιπα. Η βασιλική έπαψε να λειτουργεί για άγνωστους λόγους περί τα μέσα του 7ου αι. Στη θέση αυτή δημιουργήθηκε εργαστήριο αγγειοπλαστικής. Προστέθηκαν κτίσματα για την προετοιμασία πηλού, την αποθήκευση τροφίμων και την παρασκευή γευμάτων, επισκευάστηκε μέρος της βασιλικής ώστε να εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται για λατρευτικούς σκοπούς, κατασκευάστηκαν τάφοι για τα μέλη της κοινότητας των αγγειοπλαστών. Σε απροσδιόριστη περίοδο ο χώρος εγκαταλείφθηκε και με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκε σε ερειπιώνα. Τον τυχαίο εντοπισμό του (1972) και την ανασκαφική του διερεύνηση (1972-1975) ακολούθησε μερική αναστήλωση (1975) και μετατροπή του σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο.
Ανασκαφικές εργασίες
Μετά τη συμπτωματική ανακάλυψη το 1972 αρχιτεκτονικών μελών από εκσκαπτικό μηχάνημα στην παραλία του κόλπου των Πηγαδιών ακολούθησε ανασκαφή στο χώρο από την τοπική Εφορεία Αρχαιοτήτων υπό τη διεύθυνση του Επιμελητή (μετέπειτα Εφόρου) Αρχαιοτήτων Ηλία Ε. Κόλλια και μερική αναστήλωση του μνημείου, εργασίες οι οποίες διήρκεσαν ως το 1975. Τη χρηματοδότησή τους κατά την τρίτη και τέταρτη περίοδο (1974, 1975) ανέλαβε η Αρχαιολογική Εταιρεία. Κατά το διάστημα αυτό διερευνήθηκαν τα πλάγια κλίτη και ο νάρθηκας της βασιλικής και τα προσκτίσματα στα Β. και τα Ν. αυτής.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
Αλλαγές κανονισμών και συνέπειες
Ο κυριότερος λόγος για όλα αυτά, ήταν μια αιφνίδια και εξαιρετικά μεγάλη αλλαγή των κανονισμών της FIA σχετικά με τα ελαστικά των μονοθεσίων. Η Ferrari χρησιμοποιούσε τότε ελαστικά της Bridgestone, που ήταν λιγότερο ανθεκτικά στο να καταφέρουν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις από αυτά της ανταγωνίστριας Michelin και, κατά συνέπεια, απαιτούσαν συχνές αλλαγές τους στα pit stop (με αλλαγές ολόκληρων των τροχών, που φυσικά γίνονταν ταυτόχρονα με τον ανεφοδιασμό του μονοθεσίου σε καύσιμα), και βρέθηκαν ξαφνικά να είναι πολύ κατώτερα σε σύγκριση με τα ελαστικά της Michelin που χρησιμοποιούσαν τότε όλες οι αντίπαλες της Ferrari ομάδες (οι Renault, McLaren, Toyota, Williams, British American Racing / BAR, Red Bull Racing και Sauber, όλες χρησιμοποιούσαν Michelin, και μόνο άλλες 2 ομάδες εκτός από την Ferrari χρησιμοποιούσαν Bridgestone, οι Minardi και Jordan, οι οποίες όμως και γενικότερα δεν ήταν ανταγωνιστικές, ανεξαρτήτως των ελαστικών, και μάλιστα ήταν η τελευταία σεζόν και για τις 2 αυτές ομάδες στη Φόρμουλα 1 διότι είχαν πλέον εξαγοραστεί από νέους ιδιοκτήτες).
Άφωτη
Ανασκαφικές εργασίες
Μέσω των ανασκαφών ήλθε στην επιφάνεια ξυλόστεγη βασιλική και ένα σύνολο προσκτισμάτων στα Β. και τα Ν. αυτής. Η ύπαρξη πιθανώς τεσσάρων αρχαιότερων οικοδομικών φάσεων πιστοποιήθηκε από τη μερική αποκάλυψη εννέα επάλληλων στρωμάτων κάτω από το τελικό δάπεδο του ναού. Η βασιλική είναι τρίκλιτη με νάρθηκα στα Δ., ευρεία αξονική αψίδα στα Α. (ημικυκλική εσωτερικώς και ημιεξαγωνική με ημικυλινδρική την ανατολική της πλευρά εξωτερικώς, με βάση ενισχυμένη με τοιχίο) και μικρότερη ημικυκλική αψίδα στο ανατολικό άκρο του βορείου κλίτους. Τα κλίτη διακρίνονταν μεταξύ τους μέσω κιονοστοιχιών επί υπερυψωμένου κατά 0,25μ. στυλοβάτη, αποτελούμενων από 4 μαρμάρινους αρράβδωτους κίονες με ιωνικά κιονόκρανα και συμφυές επίθημα. Στην ανατολική απόληξη του νοτίου κλίτους αποκαλύφθηκε θύρωμα, το οποίο σε μεταγενέστερη φάση αποφράχθηκε. Στην αντίστοιχη του βορείου κατασκευάστηκε η αναφερθείσα αβαθής κόγχη της Πρόθεσης, στο εσωτερικό και εκατέρωθεν της οποίας ήλθαν στην επιφάνεια σπόνδυλοι πώρινων κιόνων, χρησιμοποιηθέντες εκ νέου πιθανώς ως Τράπεζε. Στο εσωτερικό της κόγχης του Ιερού ανεσκάφησαν οι τέσσερις σωζόμενοι από τους πέντε αρχικώς αναβαθμούς του συνθρόνου και μέρος της βάσης του επισκοπικού θρόνου, κατασκευασμένα στο σύνολό τους από επιχρισμένο πωρόλιθο, σε μικρή απόσταση προς τα Δ. η βάση της Τραπέζης και κάτω από αυτή μαρμάρινο κωνικό εγκαίνιο με κοίλη υποδοχή στην άνω επιφάνεια για την τοποθέτηση των λειψάνων. Τόσο οι μαρμάρινοι κιονίσκοι του κιβωρίου της Τραπέζης όσο και η κάτω πλάκα της ίδιας της Τραπέζης και τα περισσότερα μέλη του πειόσχημου φράγματος του πρεσβυτερίου (βάση, πεσσίσκοι, θωράκια) ήλθαν επίσης στην επιφάνεια, σε μεγάλο ποσοστό προερχόμενα από αρχαιότερα κτίσματα και επαναχρησιμοποιηθέντα σε οψιμότερες κατασκευές. Εξ αυτού συνάγεται ότι κατά την ύστερη φάση λειτουργίας της, η βασιλική δεν διέθετε πλέον φράγμα πρεσβυτερίου. Το δάπεδο του κεντρικού κλίτους κάλυπταν πήλινες πλάκες, εκείνο των πλαγίων πατημένο χώμα, σε στάθμη χαμηλότερη κατά 1,00-1,10μ. Στο νότιο κλίτος εντοπίστηκαν δύο λακκοειδείς τάφοι, στη ΒΑ. και στη ΝΔ. γωνία, με επτά ταφές ο πρώτος, κενός περιεχομένου ο δεύτερος. Η κατασκευή του ΒΑ. τάφου συνδέεται με την κατάργηση της ανατολικής θύρας του κλίτους. Αμέσως στα Δ. του ΒΑ. τάφου αποκαλύφθηκε ορθογώνιο όρυγμα, πιθανώς αποθέτης, ο οποίος περιείχε μόνο οικοδομικά κατάλοιπα. Το κεντρικό κλίτος διέθετε θρανία για το εκκλησίασμα, στο δυτικό του πέρας, εκατέρωθεν της βασιλείου πύλης. Στο βόρειο κλίτος, σε απόσταση 3,70μ. προς Δ. της κόγχης, ανεσκάφη κτιστή βαθμιδωτή κατασκευή με άξονα Β.-Ν., η οποία κατά τον ανασκαφέα συνιστά κατάλοιπο του άμβωνα. Η θύρα εισόδου στο νάρθηκα βρίσκεται στη νότια στενή πλευρά του, ενώ την ανατολική διατρυπούν τρεις θύρες, ανά μία προς κάθε κλίτος. Καθ’ όλο το μήκος της δυτικής πλευράς ήλθαν στην επιφάνεια τέσσερις παράλληλοι τοίχοι· κατά τον ανασκαφέα ο δυτικός είναι ο εξωτερικός του κτίσματος, ενώ οι τρεις ανατολικότεροι συνιστούν τη βάση ενός συνθρόνου προοριζομένου για το εκκλησίασμα. Σε μεταγενέστερη περίοδο τμήμα του Ιερού της κατεστραμμένης βασιλικής κατέλαβε μονόχωρος, πιθανώς καμαροσκεπής ναΐσκος (4,77 Χ 2,40μ.) με αβαθή κόγχη στα Α.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
Αλλαγές κανονισμών και συνέπειες
Συγκεκριμένα, μία οδηγία που εξέδωσε η FIA στις 22 Οκτωβρίου 2004 και ίσχυσε μόνο τη σεζόν του 2005 (μετά τη λήξη της σεζόν του 2005 καταργήθηκε, ως αποτέλεσμα των όσων έγιναν στο Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ινδιανάπολη, που ξεσήκωσαν μεγάλες αντιδράσεις) θέσπισε έναν νέο κανονισμό που απαγόρευε εντελώς την αλλαγή ελαστικών κατά τη διάρκεια των αγώνων και επέβαλλε στον κάθε οδηγό να χρησιμοποιεί ένα μόνο σετ ελαστικών για ολόκληρο το Σαββατοκύριακο, δηλαδή συνολικά κατά τη διάρκεια και των κατατακτήριων δοκιμών το Σάββατο και του ίδιου του αγώνα την Κυριακή. Όπως ανέγραφε ο κανονισμός στο σχετικό κείμενο, ενώ προηγουμένως το κάθε σετ ελαστικών διαρκούσε για 70 έως 100 χιλιόμετρα, τώρα έπρεπε να αντέχει για 350 χιλιόμετρα. Μοναδική εξαίρεση όπου επιτρεπόταν να γίνει αλλαγή ελαστικών, ήταν σε τρύπημα ή σε άλλη ζημιά τους λόγω θραυσμάτων. Επίσημα αιτιολόγησε την απόφαση αυτή, ότι ελήφθη με σκοπό να εξαναγκάσει τις ομάδες σε χρήση σκληρότερων ελαστικών, λόγω της πολύ μεγαλύτερης διάρκειας ζωής τους, ώστε να μην επιτρέπουν υψηλή ταχύτητα στις στροφές, με τον επίσημο ισχυρισμό ότι αυτό θα έκανε τους αγώνες ασφαλέστερους. Το αποτέλεσμα όμως ήταν το μονοθέσιο ειδικά της Ferrari να γίνει ξαφνικά μη ανταγωνιστικό, για τον λόγο που μόλις προαναφέρθηκε, ενώ αντιθέτως τη σεζόν του 2006, όταν δεν ίσχυε πλέον αυτή η απαγόρευση, η Ferrari ξαναέγινε ανταγωνιστική για τον τίτλο και πέτυχε 9 νίκες (7 με τον Μίχαελ Σουμάχερ και 2 με τον Φελίπε Μάσα). Κατά μία ιστορική ειρωνεία, μετά τη λήξη της σεζόν του 2006 η Michelin αποσύρθηκε από τη Φόρμουλα 1 και η Bridgestone έγινε εκ νέου η μοναδική προμηθεύτρια εταιρεία ελαστικών στη διοργάνωση. Μάλιστα η σεζόν του 2006 ήταν η τελευταία που η Michelin υπήρξε προμηθεύτρια ελαστικών στη διοργάνωση, η τελευταία σεζόν που υπήρξαν δύο εταιρείες προμήθειας ελαστικών και, γενικότερα, η τελευταία σεζόν που υπήρξε πάνω από μία προμηθεύτρια εταιρεία ελαστικών.
Άφωτη
Ανασκαφικές εργασίες
Τόσο στα Β. όσο και στα Ν. του ναού αποκαλύφθηκε αυλή (διμερής στα Β.) περικλείουσα προσκτίσματα, τα οποία στη βόρεια πλευρά επεκτείνονται και πέραν του περιβόλου. Εν επαφή με το βόρειο κλίτος και καθ’ όλο σχεδόν το μήκος του αναπτύσσεται τριμερές ορθογώνιο κτίσμα, (περ. 12,50 Χ 4μ.) με ημικυκλική κόγχη στην ανατολική του πλευρά, προσιτό από τα Β. και τα Ν. (από το ναό). Στο κτίσμα διαπιστώθηκαν δύο (αχρονολόγητες) οικοδομικές φάσεις, με περιορισμό του αρχικού μήκους του (14μ.) κατά τη δεύτερη. Στο ανατολικό διαμέρισμα, το οποίο κατά τον Η. Κόλλια χρησιμοποιείτο ως Διακονικό του ναού, εντοπίστηκαν θρανία κατά μήκος των μακρών πλευρών και η βάση Τραπέζης από επάλληλους πώρινους σπονδύλους στο εσωτερικό της κόγχης. Μόνο το δάπεδο του μεσαίου χώρου διέθετε κάλυψη –από τμήματα λίθινων και πλίνθινων πλακών–, στα εκατέρωθεν διαμερίσματα παρέμεινε το φυσικό έδαφος ορατό. Δύο ακόμη προσκτίσματα, μικρότερων διαστάσεων, αποκαλύφθηκαν στα Β. του ανατολικού διαμερίσματος. Πιθανότατα χρησίμευαν ως αποθήκες τροφίμων, καθώς στο δάπεδο τόσο του ορθογώνιου, κτισμένου εν επαφή με το Διακονικό, όσο και του συνεχόμενου προς Β. ημικυκλικού χώρου διατηρήθηκε ο πυθμένας εμπεπηγμένων σε αυτό αγγείων, τα οποία περιείχαν απανθρακωμένες οργανικές ουσίες. Ο νοτιότερος χώρος διέθετε επιπλέον εστία. Στα Β. της αυλής και των εν λόγω προσκτισμάτων ήλθαν στην επιφάνεια τρεις συνεχόμενοι χώροι, με μορφή ακανόνιστου ορθογωνίου και δάπεδο από τεμάχια κεραμίδων και βότσαλα θαλάσσης, οι οποίοι σε συνδυασμό με το παρακείμενο φρέαρ και μικρή ορθογώνια κινστέρνα ερμηνεύθηκαν από τον ανασκαφέα ως εργαστήριο παρασκευής πηλού. Ένας ακόμη ορθογώνιος χώρος, τυφλός, άγνωστης χρήσης, ανεσκάφη αμέσως στα ΝΔ. των τριών προαναφερθέντων. Η χρήση του μεγάλου (21 Χ 11,70μ.) χώρου στα Ν. της βασιλικής και του μικρού δωματίου στα ΒΔ. αυτού παραμένει άγνωστη. Στο εσωτερικό του τελευταίου αποκαλύφθηκε λακκοειδής τάφος περιέχων τέσσερις σκελετούς από τρεις διαφορετικές περιόδους. Η αυλή ήταν προσιτή μέσω θύρας στη ΒΔ. της γωνία, στα Ν. της μοναδικής εξωτερικής θύρας του νάρθηκα.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
Αλλαγές κανονισμών και συνέπειες
Παρά τους επίσημους ισχυρισμούς της FIA, ωστόσο, έμεινε από τότε και διαχρονικά στην κοινή γνώμη η πεποίθηση (που είναι όντως βάσιμη, αν και δεν υπάρχει τρόπος να αποδειχθεί) ότι ο πραγματικός λόγος που θέσπισε τότε η FIA αυτή την αλλαγή ήταν για να σταματήσει επίτηδες την μακροχρόνια κυριαρχία της Ferrari στη διοργάνωση, καθώς λόγω των 5 συνεχόμενων πρωταθλημάτων του Μίχαελ Σουμάχερ (2000 - 2004) είχαν αρχίσει πλέον να εκφράζονται φόβοι ότι αν συνεχιζόταν η κυριαρχία αυτή «το αγώνισμα θα έχανε το ενδιαφέρον του», κατά τα κοινώς λεγόμενα, με συνεπακόλουθη μεγάλη πτώση των εσόδων του από τις διεθνείς τηλεθεάσεις και τους θεατές στις πίστες.
Υπήρξε και ένας δεύτερος λόγος για την ξαφνική και αναπάντεχη καθίζηση της Ferrari, και ήταν ότι πριν την έναρξη της σεζόν του 2005 θεσπίστηκαν από την FIA αλλαγές και στους κανονισμούς σχετικά με την αεροδυναμική, και συγκεκριμένα το μέγεθος και η τοποθέτηση των μπροστινών και των πίσω πτερυγίων, οι προδιαγραφές για το ύψος της μύτης στο μπροστινό ρύγχος και άλλοι κανόνες άλλαξαν αιφνίδια. Σύμφωνα με την τότε επίσημη ανάλυση από την FIA, οι αεροδυναμικές αυτές περικοπές θα είχαν ως αποτέλεσμα 20 τοις εκατό λιγότερη αεροδυναμική πίεση. Οι αλλαγές αυτές, εξανάγκασαν τις ομάδες να παράγουν μεγαλύτερη αεροδυναμική πίεση από το κεντρικό μέρος του διαχύτη προκειμένου να αντισταθμίσουν αυτή την απώλεια, αλλά ειδικότερα ο σχεδιασμός του κινητήρα και του κιβωτίου ταχυτήτων της Ferrari παρεμπόδισε τους μηχανικούς της εταιρείας από το να ανοίξουν και να διευρύνουν τον διαχύτη επαρκώς, στον βαθμό που θα ήθελαν.
Άφωτη
Αναφορές
Κατηγορία:Κάρπαθος
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του πρωταθλήματος
225px|μικρογραφία|δεξιά|BAR Honda 007.
Το βράδυ της Παρασκευής 18 Μαρτίου 2005, ο Ιάπωνας οδηγός της BAR Honda, Τακούμα Σάτο, χτυπήθηκε από μια ίωση και μολονότι είχε μπει σε ορό και το πρωί του Σαββάτου ήταν πολύ καλύτερα, οι γιατροί του απαγόρεψαν να πάρει μέρος στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος, ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι της Αυστραλίας που έγινε στη Μελβούρνη στις 20 Μαρτίου. Έτσι, στη θέση του πήρε μέρος ο Βρετανός δοκιμαστής της ομάδας Άντονι Ντέιβιντσον. Λίγες μέρες πριν το Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο ο Αγωνιστικός Διευθυντής της Ρεντ Μπουλ Ρέισινγκ, Κρίστιαν Χόρνερ, ανακοίνωσε στον Αυστριακό οδηγό της ομάδας Κρίστιαν Κλιν πως στη θέση του για εκείνον τον αγώνα και για τους τρεις επόμενους (Γκραν Πρι Ισπανίας, Μονακό και Ευρώπης) θα έβαζαν τον Ιταλό Βιταντόνιο Λιούτσι και αυτός θα επέστρεφε στο Γκραν Πρι του Καναδά. Επίσης, στα Γκραν Πρι σε Μπαχρέιν και Σαν Μαρίνο δεν πήρε μέρος ο Κολομβιανός οδηγός της Μακλάρεν Χουάν Πάμπλο Μοντόγια επειδή λίγες μέρες νωρίτερα είχε ένα ατύχημα σε αγώνα μότο κρος, στο οποίο είχε ραγίσει τον αριστερό ώμο του. Στο 1ο απ' τα δυο αυτά Γκραν Πρι, τον αντικατέστησε ο Ισπανός δοκιμαστής της ομάδας Πέδρο ντε λα Ρόσα και στο 2ο έτερος δοκιμαστής της ομάδας, ο οποίος ήταν ο Αυστριακός Αλεξάντερ Βουρτς. Οι δυο οδηγοί της BAR Honda, Τακούμα Σάτο και Τζένσον Μπάτον, δεν πήραν μέρος στα Γκραν Πρι Ισπανίας, Μονακό και Ευρώπης, επειδή μετά το τέλος του Γκραν Πρι του Σαν Μαρίνο οι υπεύθυνοι της FIA διαπίστωσαν πως το μονοθέσιο του Μπάτον ήταν ελαφρύτερο από το ελάχιστο επιτρεπτό όριο. Εκτός αυτού, αφαιρέθηκαν οι βαθμοί τους οποίους είχαν κερδίσει οι δυο προαναφερόμενοι οδηγοί στο Γκραν Πρι αυτό.
Βαθμολογία οδηγών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:
Βαθμολογία κατασκευαστών
Η σεζόν του 2005 ήταν η τελευταία για αρκετές γνωστές ομάδες της Φόρμουλα 1, καθώς οι ομάδες Minardi F1, BAR Honda και Jordan είχαν πλέον εξαγοραστεί από νέους ιδιοκτήτες. Η ομάδα της Red Bull Racing έκανε το ντεμπούτο της στο Γκραν Πρι της Αυστραλίας κατά την έναρξη της σεζόν αυτής.
Κλώνι Μεσσηνίας
Το Κλώνι ή Κλωνί, αναφερόμενο επίσημα ως το Κλώνιον και παλαιότερα ως το Κλωνίον, είναι ορεινός οικισμός κοντά στο Ραπτόπουλο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
Βαθμολογία κατασκευαστών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:
Κλώνι Μεσσηνίας
Τοποθεσία
Το Κλώνι βρίσκεται περίπου 24,5 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά της Κυπαρισσίας στον επαρχιακό δρόμο που ενώνει την Κυπαρισσία με την Μεσσήνη. Το χωριό είναι στη διαδρομή μετά το Ραφτόπουλο, από το οποίο απέχει περίπου 4 χιλιόμετρα και στη συνέχεια μετά το Κλωνί, υπάρχει διασταύρωση με δυο κατευθύνσεις, είτε προς το χωριό Παλαιά Βρύση, είτε προς το χωριό Λυκουδέσι, από τα οποία αυτά χωριά απέχει περίπου 4 χιλιόμετρα και 3 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το Κλώνι είναι σε υψόμετρο 512 -520 μέτρα και απέχει 24,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 6 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με την κτηνοτροφία, καθώς και σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2005)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2005 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 2005
Κλώνι Μεσσηνίας
Κτίρια
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια υπάρχει και η μικρή εκκλησιά του χωριού, η οποία είναι αφιερωμένη στον Προφήτη Ηλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Ισουάντι Ιντρίς
Ο Ισουάντι Ιντρίς (ινδονησιακά: Iswadi Idris, 18 Μαρτίου 1948, Μπάντα Άτσεχ – 11 Ιουλίου 2008, Τζακάρτα) ήταν Ινδονήσιος ποδοσφαιριστής. Είχε το ψευδώνυμο "Boncel" (δηλ. «Κοντός»), λόγω του μικρού του αναστήματος (1,65 μέτρα). Ήταν αρχηγός της Εθνικής Ινδονησίας από το 1970 έως το 1980. Είναι ο δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών και δεύτερος σε συμμετοχές για την Εθνική Ινδονησίας, και στις δύο περιπτώσεις πίσω από τον Αμπντούλ Καντίρ.
Καριέρα
Οι πρώτες συμμετοχές του Ιντρίς με την Εθνική Ινδονησίας πραγματοποιήθηκαν στο Τουρνουά Μερντέκα του 1968. Ο Ιντρίς ορίστηκε αρχηγός της Εθνικής Ινδονησίας το 1970. Μαζί με τους Σοετσιπτό Σοεντορό, Αμπντούλ Καντίρ και Τζέικομπ Σιχασάλε, ήταν μέρος αυτού που αποκαλούνταν «το ταχύτερο κουαρτέτο της Ασίας». Έπαιξε σε πολλές θέσεις, συμπεριλαμβανομένου του δεξιού πλάγιου αμυντικού και του κεντρικού αμυντικού, αλλά κυρίως έπαιζε στις θέσης επίθεσης, δίπλα στον Αμπντούλ Καντίρ.
Με την Ινδονησία κέρδισε το Κινγκς Καπ 1968, το Τουρνουά Μερντέκα 1969, το Επετειακό Τουρνουά της Τζακάρτα 1972 και το Πεστά Σουκάν 1972. Έπαιξε για τελευταία φορά με την Ινδονησία στα προκριματικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980. Συνολικά, με την Εθνική Ινδονησίας είχε 97 συμμετοχές και 55 γκολ.
Αργότερα, έγινε προπονητής της Εθνικής Ινδονησίας και ακολούθως, διοικητικός παράγοντας της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ινδονησίας.
Ο Ισουάντι Ιντρίς πέθανε στην Τζακάρτα την Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008 σε ηλικία 60 ετών.
Συλλογικές
Περσίτζα Τζακάρτα
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ινδονήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ινδονησίας Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 1970 Κατηγορία:Αθλητές στους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας 1977 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΜΣ Μεντάν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αυστραλία Κατηγορία:Ινδονήσιοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ινδονησίας
Rolex
Η Rolex SA είναι ελβετική κατασκευάστρια εταιρία ωρολογίων πολυτελείας. Η εταιρεία και η θυγατρική της Montres Tudor SA σχεδιάζουν, κατασκευάζουν, διανέμουν και επισκευάζουν ρολόγια χειρός που πωλούνται με τα εμπορικά σήματα Rolex και Tudor. Ιδρύθηκε από τους Χανς Βίλσντορφ και Άλφρεντ Ντέιβις στο Λονδίνο της Αγγλίας το 1905 ως "Wilsdorf and Davis". Η Rolex μετέφερε τη βάση των δραστηριοτήτων της στη Γενεύη της Ελβετίας το 1919.
Για την ονομασία της εταιρείας υπάρχουν πολλές φήμες. Πιθανώς η ονομασία «Rolex» να προκύπτει από το «Horlogerie Exquise», ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι την επέλεξε ο Wilsdorf καθώς δεν σήμαινε κάτι συγκεκριμένο, αλλά θα γινόταν συνώνυμο της απαράμιλλης ποιότητας και των μοναδικών ρολογιών που κατασκεύαζε η εταιρεία, κάτι που, όπως έδειξε η ιστορία, το κατάφερε.
Η Forbes κατέταξε τη Rolex ως 64η στον κατάλογο του 2016 των πιο ισχυρών παγκόσμιων εμπορικών σημάτων του κόσμου.
Η εταιρεία ανήκει στο Ίδρυμα Χανς Βίλσντορφ, ιδιωτικό οικογενειακό τραστ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατασκευαστές αξεσουάρ μόδας Κατηγορία:Ωρολογοποιία
Ροντρίγκο Γκάλο
Ο Ροντρίγκο Γκάλο Μπρίτο (πορτογαλικά: Rodrigo Galo Brito, 19 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως δεξιός αμυντικός.
Σταδιοδρομία
Στις 23 Νοεμβρίου του 2022 αποσύρθηκε απο την ενεργό δράση. Ο Γκάλο μέσω ανάρτησής του στα ΜΜΕ, ανέφερε τα παρακάτω: "Μετά από 15 χρόνια, το παιδικό μου όνειρο φτάνει στο τέλος του… Ειμαι πολύ χαρούμενος που πραγματοποίησα αυτό το όνειρο, γιατί ξέρω πόσο δύσκολο είναι να γίνεις επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Θέλω να ευχαριστήσω τον Θεό για όλα όσα έζησα και έμαθα από το ποδόσφαιρο."
Από την πλευρά της, η ΑΕΚ προχώρησε σε ένα ευχαριστήριο μήνυμα, αναφέροντας χαρακτηριστικά: “Σε ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις”.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αβαΐ Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιλ Βισέντε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης ανδρών 1988−89
Το πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Α2 ανδρών της περιόδου 1988–89, ήταν το τρίτο που διεξήχθη από την καθιέρωση Α1-Α2 Εθνικής κατηγορίας, και συμμετείχαν οκτώ ομάδες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο γύρους (εντός-εκτός έδρας) με βαθμολογία 2-1-0.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Χανίων, που κέρδισε απευθείας την άνοδο για την Α1 της επόμενης περιόδου και επίσης συμμετείχε στα πλέι-οφ για το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Δευτεραθλητής ήταν ο Ηλυσιακός Α.Ο. Αθηνών, που έδωσε αγώνες μπαράζ με τον 7ο της Α1 Ηρακλή Θεσσαλονίκης, για τη συμμετοχη της μιας ομάδας στα πλέι-οφ αλλά και στο πρωτάθλημα Α1 της περιόδου 1989-90.
Μπαράζ για Α1 1989-90
Οι αγώνες μπαράζ διεξήχθησαν μεταξύ του 2ου της Α2 και του 7ου της Α1. Λειτούργησαν ταυτόχρονα ως αγώνες διαβάθμισης για την Α1 της επόμενης περιόδου (1989-90), και ως αγώνες πρόκρισης στην προημιτελική φάση των πλέι οφ 1988-89. Την πρώτη θέση κέρισε η ομάδα που έφτασε πρώτη τους 3 βαθμούς. {|
Πηγές
1989 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1989
Ρος 248
Ο  Ρος 248, που ονομάζεται επίσης HH Andromedae ή Gliese 905, είναι ένας μικρός αστέρας που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 10,3 έτη φωτός από τη Γη στον βόρειο αστερισμό της Ανδρομέδας. Παρά τη εγγύτητα του στη Γη, ο αστέρας είναι πολύ αμυδρός για να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι. Ο Ρος 248 ήταν ο πρώτος αστέρας που καταλογογραφήθηκε από τον Φρανκ Έλμορ Ρος το 1926 στη δεύτερη λίστα του με αστέρες με ιδία κίνηση.
Χαρακτηριστικά
Ο Ρος 248 έχει περίπου το 12% της ηλιακής μάζας και το 16% της ακτίνας του Ήλιου, αλλά μόνο το 0,2% της φωτεινότητάς του. Βάσει της αστρικής ταξινόμηση ς  του ως M6 V,  δείχνει ότι είναι στην κύρια ακολουθία αστέρων γνωστή ως  κόκκινος νάνο ς. Ο Ρος 248 είναι ένας αστέρας εκλάμψεων που περιστασιακά αυξάνει τη φωτεινότητα του. Με υψηλή πιθανότητα, φαίνεται να υπάρχει ένας μακροπρόθεσμος κύκλος της μεταβλητότητας του με περίοδο 4,20 χρόνια. Αυτή η μεταβλητότητα που προκαλεί την αλλαγή στο οπτικό μέγεθος από 12,23 σε 12,34. Το 1950, ο Ρος 248 έγινε ο πρώτος αστέρας που είχε μικρή παραλλαγή στο μέγεθος του η οποία αποδίδεται σε σημεία σχετικά με την φωτόσφαιρα.
Πιθανός συνοδός αστέρας
Μακροχρόνιες παρατηρήσεις του Ρος 154  από το Sproul Observatory δείχνουν  διαταραχές από ένα αόρατο σύντροφο.. Η ιδία κίνηση του συνοδού εξετάστηκε για την πιθανότητα να είναι ένας καφέ νάνο ς ή αστρικός συνοδός σε τροχιά σε ένα ευρύ φάσμα απόστασης (μεταξύ 100-1400 AU) αλλά δεν επιβεβαιώθηκαν. Σε μια άλλη αναζήτηση για αχνό συνοδό χρησιμοποιήθηκε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (Wide Field Planetary Camera) το οποίο επίσης δεν αποκάλυψε τίποτα. αριστερά|μικρογραφία|350x350εσ|Αποστάσεις από το [[Κατάλογος των κοντινότερων αστέρων|πλησιέστερο αστέρια από 20.000 χρόνια πριν μέχρι και 80.000 χρόνια στο μέλλον]]
Συντεταγμένες και διακύμανση απόστασης
Τα στοιχεία της ταχύτητας χώρου του Ρος 248 στο γαλαξιακό σύστημα συντεταγμένων είναι [U, V, W] = [ -32.9 ± 0.7, –74.3 ± 1.3, 0.0 ± 1.4] km/s. Η τροχιά του Ρος 248 τον φέρνει πιο κοντά στο Ηλιακό Σύστημα στο μέλλον. Το 1993 ο Matthews πρότεινε ότι σε περίπου 33.000 χρόνια ο Ρος 248 θα είναι ο πλησιέστερος αστέρας στον Ήλιο, πλησιάζοντας στην ελάχιστη απόσταση των 3,024 ετών φωτός σε 36.000 χρόνια. Ωστόσο, θα υποχωρήσει στη συνέχεια και  θα είναι εκ νέου μακρύτερα από τον Ήλιο από ότι ο Εγγύτατος Κενταύρου  42.000 χρόνια από τώρα.
Ένα διαστημόπλοιο που θα διαφύγει από το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 25,4 χλμ/s θα φτάσει στο Ρος 248 σε 37.000 χρόνια από τώρα, όταν ο αστέρας θα βρίσκεται  στην κοντινότερη προσέγγιση του. Για σύγκριση, το Voyager 1 έχει ταχύτητα διαφυγής από το Ηλιακό σύστημα στα 16,6 km/s.
Τκβαρτσέλι
Το Τκβαρτσέλι (γεωργιανά: ტყვარჩელი, αμπχαζικά: Тҟəарчал, Τκουαρτσάλ, ρωσικά: Ткварчели, Τκβαρτσέλι) είναι πόλη στην Αμπχαζία, Γεωργία. Βρίσκεται στον ποταμό Γαλίντζγκα (Αάλντζγκα) και ένας σιδηρόδρομος συνδέει την πόλη με το Οτσαμτσίρε.
Ιστορικό
Η εξόρυξη άνθρακα, η οποία ξεκίνησε στην περιοχή το 1935, αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ειδικά μετά την απώλεια του Ντονμπάς κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εισβολής. Το Τκβαρτσέλι έλαβε καθεστώς πόλης στις 9 Απριλίου 1942.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Αμπχαζία (1992-3), το Τκβαρτσέλι άντεξε, μέσω της ρωσικής ανθρωπιστικής και στρατιωτικής βοήθειας, την ταραγμένη πολιορκία από τις γεωργιανές δυνάμεις. Από το 1995, είναι το κέντρο της νεοσυσταθείσας Περιφέρειας Τκβαρτσέλι. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2008, ο πρόεδρος Σεργκέι Μπαγκάπς της απένειμε τον τιμητικό τίτλο της Ηρωίδας Πόλης.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός της πόλης πριν την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης (1989) ήταν 21.744 κάτοικοι. Οι τρεις δε κύριες εθνότητες ήταν οι Αμπχάζιοι (42,3%), οι Ρώσοι (24,5%) και οι Γεωργιανοί (23,4%). Ως αποτέλεσμα του Πολέμου στην Αμπχαζία, οι βιομηχανίες της πόλης έκλεισαν οριστικά και ο πληθυσμός της μειώθηκε στα επίπεδα μεταξύ 7.000 και 8.000 το 2004 σύμφωνα με ορισμένες πηγές και μόνο σε 4.800 κατοίκους σύμφωνα με άλλες πηγές. Κατά την απογραφή του 2003, ο πληθυσμός της ήταν 4.786 κάτοικοι. Μέχρι την απογραφή του 2011, είχε αυξηθεί σε 5.013. Από αυτούς, το 66,5% ήταν Αμπχάζιοι, το 17,4% Γεωργιανοί, 9,7% Ρώσοι, 1,3% Ουκρανοί, 1,1% Αρμένιοι και 0,4% Έλληνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμπχαζία Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Κερί (ουσία)
Ο όρος κερί αναφέρεται σε μια κατηγορία χημικών ενώσεων που είναι εύπλαστης στερεάς μορφής σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος και λιώνουν σε θερμοκρασίες πάνω από περίπου 41° C δίνοντας ένα χαμηλού ιξώδους υγρό. Τα κεριά είναι αδιάλυτα στο νερό αλλά διαλυτά σε οργανικούς διαλύτες. Όλα τα κεριά είναι οργανικές ενώσεις, τόσο τα συνθετικά όσο και τα φυσικά. Αποτελούνται κατά κανόνα από μακριές αλυσίδες αλκυλίων. Τα φυσικά κεριά είναι συνήθως εστέρες λιπαρών οξέων και αλκοόλες μακράς αλυσίδας. Τα συνθετικά κεριά είναι μακράς αλυσίδας υδρογονάνθρακες άνευ χαρακτηριστικής ομάδας.