cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικολάε Κονσταντίν Μπατσαρία
Lumina, Deșteptarea και Νεότουρκοι
Από το 1907, ο Μπατσαρία ενδιαφερόταν άμεσα για την ανάπτυξη επαναστατικών συνωμοσιών, που είχαν στόχο να αναδιαμορφώσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία εκ των έσω. Έχοντας έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τον Ισμαήλ Εμβέρ, στη συνέχεια συνδέθηκε με την πολυεθνική Επιτροπή Ένωσης και Προόδου, έναν μυστικό πυρήνα του κινήματος των Νεότουρκων. Σύμφωνα με δικές του δηλώσεις, γνώριζε πρόσωπα στην πρώτη γραμμή των οργανώσεων των Νεότουρκων: Μεχμέτ Ταλαάτ, Αχμέτ Τζεμάλ (οι μελλοντικοί «Τρεις Πασάδες», δίπλα στον Εμβέρ), Μεχμέτ Τσαβίτ Μπέη, Χαφίζ Χακκί και άλλους. Αυτό υποστηρίχθηκε εν μέρει από τις σημειώσεις του Εμβέρ στο ημερολόγιό του, το οποίο περιλαμβάνει την αναφορά: «Συνέβαλα καθοριστικά στο να φέρω στην Εταιρεία τα πρώτα χριστιανικά μέλη. Για παράδειγμα, Μπασαρία εφέντη.» Ο ίδιος ο Μπατσαρία ισχυρίστηκε ότι μυήθηκε στην κοινωνία από τον Τζεμάλ και ακολουθούσε ένα τελετουργικό παρόμοιο με αυτό των «μηδενιστών» στη Ρωσική Αυτοκρατορία: έναν όρκο σε ένα περίστροφο τοποθετημένο μέσα σε ένα δωμάτιο με κακό φωτισμό, ενώ τον φύλαγαν άνδρες ντυμένοι με μαύρα και κόκκινα πανιά. Υποτίθεται ότι και ο Μπατσαρία εντάχθηκε στον Τεκτονισμό κάποια στιγμή στη ζωή του.
Ο σύγχρονος Τούρκος ιστορικός Κεμάλ Καρπάτ συνδέει αυτά τα γεγονότα με μια ευρύτερη ατζέντα των Νεότουρκων προσέλκυσης Αρμάνων σε μια πολιτική συμμαχία, σε αντίθεση με τις επίσημες πολιτικές των αντίπαλων βαλκανικών κρατών, τα οποία αρνήθηκαν όλα να αναγνωρίσουν την Αρμάνικη εθνότητα ως διακριτή. Ο Ζμπουκέα κατέληξε σε παρόμοιο συμπαίρασμα λέγοντας: «Οι Βαλκάνιοι Ρουμάνοι υποστήριξαν ενεργά τις ενέργειες των Νεότουρκων, πιστεύοντας ότι παρείχαν καλές ευκαιρίες για εκσυγχρονισμό και ίσως εγγυήσεις για το μέλλον τους». Ένας άλλος Τούρκος ερευνητής, ο M. Σιουκρού Χανιόγλου, εξετάζει τη συμμαχία από τη σκοπιά μιας μεγαλύτερης διαμάχης μεταξύ της Ελλάδας (και των Ελλήνων στα οθωμανικά εδάφη) από τη μια πλευρά και, από την άλλη, των Οθωμανών ηγετών και των Αρμάνων υπηκόων τους. Προτείνοντας ότι οι Αρμάνοι ακτιβιστές, όπως και οι Αλβανοί ομόλογοί τους, «υποστήριξαν τη διατήρηση της οθωμανικής κυριαρχίας στη Μακεδονία» κυρίως για τον φόβο των Ελλήνων, ο Χανιόγλου υπογραμμίζει τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι Βρετανοί μεσολαβητές στην ενίσχυση της οθωμανο-αρμάνικης σύγκρουσης. Σημειώνει ότι, «με εξαίρεση τους Εβραίους», οι Αρμάνοι ήταν η μόνη μη ισλαμική κοινότητα που ενεπλάκη στα οθωμανικά σχέδια.
Οθωμανός γερουσιαστής και υπουργός
μικρογραφία|330x330εσ| Καρτ ποστάλ που γιορτάζει τη νίκη της [[Κίνημα των Νεοτούρκων|Επανάστασης των Νεότουρκων, με πορτρέτο του Ισμαήλ Εμβέρ και πατριωτικά συνθήματα στα οθωμανικά τουρκικά και γαλλικά]] Το 1908, ο Αρμάνος διανοούμενος ωθήθηκε σε υψηλά αξιώματα από την Επανάσταση των Νεότουρκων και τη Δεύτερη Συνταγματική Εποχή: το κόμμα επιβράβευσε τη συνεισφορά του, που νομικά ερμηνεύεται ως «υψηλές υπηρεσίες προς το κράτος», αναθέτοντάς του μια ειδική μη εκλεκτική έδρα στην Οθωμανική Γερουσία (καθεστώς παρόμοιο με αυτό ενός άλλου Νεότουρκου Αρμάνου, του Φιλίπ Μισέα, ο οποίος έγινε βουλευτής). Όπως σημειώνει ο Ζμπουκέα, ο Μπατσαρία δεν είχε τα προσόντα για το αξίωμα, καθώς δεν ήταν ούτε σαράντα ετών ούτε διακεκριμένος γραφειοκράτης και όφειλε την προαγωγή του μόνο στη συνωμοτική του δραστηριότητα. Μέχρι τότε, ο Μπατσαρία λέγεται ότι είχε γίνει επίσης προσωπικός φίλος του νέου σουλτάνου, Μωάμεθ Ε', και του υπουργού Παιδείας Αμπντουραχμάν Σερέφ, ο οποίος φέρεται να μοιράστηκε την ευλάβειά του για τον Νικολάε Γιόργκα. Τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας Ο Νεότουρκος (Le Jeune Turc) και άλλων εφημερίδων με έδρα την Κωνσταντινούπολη, ο Αρμάνος αγωνιστής διορίστηκε επίσης αντιπρόεδρος της Τουρκικής Ερυθράς Ημισελήνου, μιας ανθρωπιστικής εταιρείας, η οποία του παρείχε στενή εικόνα για την κοινωνική προσφορά των μουσουλμάνων γυναικών εθελοντών και, κατ' επέκταση, μια κατανόηση του ισλαμικού φεμινισμού.
Τα επόμενα χρόνια ήταν μια περίοδος μέγιστης αυτονομίας για τους Αρμάνους υπηκόους του Μωάμεθ, οι οποίοι μπορούσαν να εκλέξουν τη δική τους τοπική αυτοδιοίκηση, να μάθουν με ανυπομονησία την Οθωμανική Τουρκική γλώσσα και, ακόμα προσηλωμένοι στον οθωμανισμό, προωθήθηκαν στο γραφειοκρατικό σώμα. Η κοινότητα εξακολουθούσε να είναι δυσαρεστημένη με διάφορα ζητήματα, κυρίως με την αυτόματη ένταξή τους στο μιλλέτ των Οθωμανών Ελλήνων. Ο Μπατσαρία εμπλεκόταν προσωπικά σε μια διαμάχη με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κάνοντας μία καμπάνια μεταξύ των Τούρκων για την αναγνώριση μιας ξεχωριστής Αρμάνικης επισκοπής. Η αποτυχία αυτού του έργου, όπως και η υποεκπροσώπηση των Αρμάνων στη Γερουσία, προκάλεσε δυσαρέσκεια ορισμένων από τους συναδέλφους ακτιβιστές του Μπατσαρία.
Το 1912, κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου, η διχοτόμηση της Μακεδονίας έβαλε τέλος στο περιοδικό Ο Ρουμάνος της Πίνδου, το οποίο έκλεισε ταυτόχρονα με άλλες αρμάνες εθνικιστικές εφημερίδες. Ωστόσο, η πολιτική σταδιοδρομία του Μπατσαρία προχώρησε περαιτέρω με το στρατιωτικό πραξικόπημα του Εμβέρ : έγινε υπουργός Δημοσίων Έργων στο υπουργικό συμβούλιο του Εμβέρ, χωρίς όμως να διακόψει τις δημοσιογραφικές του δραστηριότητες. Ήταν επίσης αυτός, που εκπροσώπησε το εκτελεστικό όργανο στη Διάσκεψη του Λονδίνου, όπου αναγνώρισε την ήττα των Οθωμανών. Ενάντια στον νόμο που όριζε ότι μέλη της οθωμανικής εκτελεστικής εξουσίας δεν μπορούσαν να υπηρετήσουν στη Γερουσία, ο Μπατσαρία δεν έχασε την έδρα του. Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, συνέχισε να ενεργεί ως συμπαραστάτης των ρουμανικών πολιτικών και έστελνε μυστικές αναφορές στον φίλο του, βασιλιά Κάρολο Α' της Ρουμανίας. Στις αρχές του 1914, ο Le Jeune Turc δημοσίευσε τον έπαινο του για τον Νικολάε Γιόργκα και το Ινστιτούτο Μελετών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης του Βουκουρεστίου.
Καθώς οι Οθωμανοί διοικητές εκδιώκονταν από τα Βαλκάνια, ο Μπατσαρία και οι άλλοι Αρμάνοι διανοούμενοι έτειναν να υποστηρίξουν το καταδικασμένο σχέδιο μιας ανεξάρτητης, πολυεθνικής, της Μακεδονίας. Στη σύντομη ειρηνική παύση που ακολούθησε την επιστροφή του από το Λονδίνο, ο Μπατσαρία εκπροσώπησε την αυτοκρατορία σε μυστικές συνομιλίες με την κυβέρνηση της Ρουμανίας του Τίτου Μαγιορέσκου, διαπραγματεύοντας μια νέα συμμαχία ενάντια στο νικηφόρο Βασίλειο της Βουλγαρίας. Όπως θυμάται ο ίδιος, το αίτημα απορρίφθηκε από Ρουμάνους πολιτικούς, οι οποίοι δήλωσαν ότι ήθελαν να αποφύγουν την επίθεση σε άλλα χριστιανικά έθνη. Ωστόσο, η οθωμανική προσέγγιση είχε απήχηση στις προθέσεις της Ρουμανίας, και τα δύο κράτη τελικά νίκησαν τη Βουλγαρία στον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο.
Μετακόμιση στη Ρουμανία
Τα επόμενα χρόνια έφεραν σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των Τριών Πασάδων και του Μπατσαρία. Ήδη θορυβημένος από την επισημοποιημένη διαδικασία εκτουρκισμού,  ο Αρμάνος διανοούμενος αποδείχθηκε αντίπαλος των νέων πολιτικών, που συνέδεαν το Οθωμανικό βασίλειο με τη Γερμανική Αυτοκρατορία, τη Βουλγαρία και τις άλλες Κεντρικές Δυνάμεις. Το 1916, δύο χρόνια μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, έφυγε από την Κωνσταντινούπολη για την ουδέτερη Ελβετία. Ήταν τότε ανταποκριτής για το νέο περιοδικό του Νικολάε Γιόργκα, Κλαδί (Ramuri).
Ο Νικολάε Μπατσαρία τελικά εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι. Ξεκίνησε μια καριέρα ως συγγραφέας, δημοσιεύοντας μια σειρά από βιβλία μυθοπλασίας και μη λογοτεχνίας στα ρουμανικά. Ήταν, τον Ιανουάριο του 1919, συνιδρυτής του αρχικού συνδικάτου δημοσιογράφων της Μεγάλης Ρουμανίας (Ένωση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων), και, το 1921, δημοσίευσε το βιβλίο του Στις τουρκικές φυλακές (În închisorile turcești) με την Editura Alcaly. Αργότερα δημοσίευσε μια σειρά βιβλίων που περιγράφουν λεπτομερώς τη ζωή των γυναικών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και το σύγχρονο τουρκικό κράτος: Spovedanii de cadâne. Nuvele din viața turcească («Εξομολογήσεις Τούρκων Οδαλίσκων. Μικρές ιστορίες από τη ζωή της Τουρκίας», 1921), Turcoaicele («Οι Τουρκάλες», 1921), Sărmana Lila. Roman din viața cadânelor ("Καημένη Λίλα. Ένα μυθιστόρημα από τη ζωή των Οδαλίσκων», 1922), Prima turcoaică («Η πρώτη των Τούρκων γυναικών»), καθώς και αρκετές μεταφράσεις ξένων βιβλίων για το θέμα αυτό. Μία από τις ιστορίες του για τις οθωμανές γυναίκες, Vecina dela San-Stefano («Ο γείτονας του Γιεσίλκιοϊ»), δημοσιεύτηκε από τη λογοτεχνική επιθεώρηση Σκέψη (Gândirea) στο τεύχος Ιουνίου του 1922. Την ίδια εποχή, οι εκδότες της Ρουμανική ζωή εξέδωσαν το βιβλιαράκι του România văzută departe («Η Ρουμανία φαίνεται από απόσταση»), ένα βιβλίο με δοκίμια, που προσπαθούσε να αναζωογονήσει την εμπιστοσύνη και τον αυτοσεβασμό στους Ρουμάνους πολίτες.
Μέλος του Λαϊκού Κόμματος, ο Μπατσαρία υπηρέτησε μια θητεία στη Γερουσία της Μεγάλης Ρουμανίας (συμπίπτει με τη θητεία του Αλεξάντρου Αβερέσκου ως πρωθυπουργού). Μέχρι το 1926, είχε συσπειρωθεί με το αντιπολιτευόμενο Ρουμανικό Εθνικό Κόμμα (PNR). Συμπεριλαμβανόμενος στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία του μαζί με τον παλιό του γνωστό Νικολάε Γιόργκα, ενέκρινε τη συγχώνευση του PNR με τους Ρουμάνους Αγρότες, που συνδέονται με το Εθνικό Αγροτικό Κόμμα (PNȚ) που προέκυψε. Συμμετείχε επίσης σε συνεδριάσεις του Πολιτιστικού Συνδέσμου για την Ενότητα όλων των Ρουμάνων (υπό την προεδρία του Γιόργκα), συμπεριλαμβανομένου ενός συλλαλητηρίου το 1929 στην πόλη Κλουζ.
Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, έγινε επίσης τακτικός συνεργάτης των βασικών αριστερών εφημερίδων της χώρας: Αλήθεια και Πρωί. Οι ιδιοκτήτες των περιοδικών ανέθεσαν στον Μπατσαρία το έργο της διαχείρισης και της επεξεργασίας μιας νεότερης έκδοσης του Πρωί, Dimineața Copiilor ("Το Πρωινό των Παιδιών"). Η ιστορία λέει ότι δεν διαχειριζόταν απλώς το παράρτημα, αλλά στην πραγματικότητα κατέγραφε το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου για κάθε τεύχος. Ενώ βρισκόταν στο περιοδικό Αλήθεια, ο Μπατσαρία κατηγορήθηκε από δεξιούς ανταγωνιστές ότι προώθησε υπερβολικά τον ηγέτη των Εθνικών Αγροτών Γιούλιου Μανίου εν όψει των εκλογών του 1926. Μια εθνικιστική εφημερίδα, Η χώρα μας (Țara Noastră), υποστήριξε ότι οι πολιτικές στήλες του Μπατσαρία ουσιαστικά καθοδηγούσαν το κοινό να ψηφίσει PNȚ και χλεύασε τον συγγραφέα τους ως «πρώην Νεότουρκο και υπουργικό συνάδελφο του διάσημου [Ισμαήλ] Εμβέρ μπέη». Όπως και το PNȚ, ο δημοσιογράφος της Αλήθειας πρότεινε τη διατήρηση της κοινοτικής και περιφερειακής αυτονομίας στην Μεγάλη Ρουμανία, καταγγέλλοντας τα συστήματα συγκεντρωτισμού ως «θηριώδη αντιδραστικότητα». Λίγο αργότερα, ο Μπατσαρία έστρεψε την προσοχή πάνω του επειδή έγραψε, στο Πρωί, για την ανάγκη προστασίας των θρησκευτικών και κοινοτικών ελευθεριών της εβραϊκής μειονότητας. Η Εθνική-Χριστιανική Αμυντική Ένωση, μια αντισημιτική πολιτική φατρία, αντέδρασε έντονα ενάντια στα επιχειρήματά του, κατηγορώντας τον Μπατσαρία ότι είχε «πουλήσει την ψυχή του» στους Εβραίους ιδιοκτήτες του περιοδικού Αλήθεια και στα « συμφέροντα των Εβραίων» γενικά. Το 1928 ο Μπατσαρία διαμαρτυρήθηκε για την κλιμάκωση της βίας κατά των δημοσιογράφων. Το άρθρο του περιοδικού Αλήθεια προέκυψε από έναν καυγά στα γραφεία της καθημερινής εφημερίδας Το ρεύμα (Curentul), καθώς και από επιθέσεις σε επαρχιακές εφημερίδες.
Τα χρόνια της Χάπλεα
Ο Μπατσαρία εξακολουθούσε να ενδιαφέρεται για τη διάδοση της υπόθεσης των Αρμάνων. Τα χρόνια του Μεσοπολέμου εντάχθηκε στο Γενικό Συμβούλιο της Μακεδο-Ρουμανικής Πολιτιστικής Εταιρείας, της οποίας ήταν για ένα διάστημα Πρόεδρος. Ήταν ένας από τους υψηλού επιπέδου Αρμάνους διανοούμενους, που προέβησαν σε δημόσιες διαμαρτυρίες όταν, το 1924, οι Έλληνες Χωροφύλακες οργάνωσαν μια καταστολή κατά του ακτιβισμού των Αρμάνων στην Πίνδο. Το 1927, το περιοδικό Η Κοινωνία του Αύριο (Societatea de Mâine) παρουσίασε μια από τις μελέτες του Μπατσαρία για τις εθνοτικές μειονότητες των Βαλκανίων, όπου αντιπαραβάλλει τη δίωξη των Αρμάνων στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας με την «απροσδόκητη» ανοχή τους στην Ελλάδα.
Το 1928, ο Μπατσαρία ήταν κριτής σε έναν εθνικό διαγωνισμό ομορφιάς Miss Romania, που διοργανώθηκε από το περιοδικό Εικονογραφημένη πραγματικότητα (Realitatea Ilustrată) και τον δημοσιογράφο Αλεξάντρου Τζιγκάρα-Σαμουρκάς (τα άλλα μέλη αυτής της ομάδας ήταν η γυναίκα ακτιβίστρια Αλεξαντρίνα Καντακουζίνο, η ηθοποιός Μαρία Γκιουργκέα, ο πολιτικός Αλεξάντρου Μαυροντί, ο συγγραφέας Ρεμπρεάνου και οι εικαστικοί Ζαν Αλεξάντρου Στεριάντι και Φρίντριχ Στορκ). Ως δημοσιογράφος της Αλήθειας, ο Μπατσαρία ωστόσο προειδοποίησε ενάντια στον πολιτικά μαχητικό φεμινισμό και το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, παροτρύνοντας τις γυναίκες να βρουν την άνεση τους στο γάμο. Μιλώντας το 1930, πρότεινε ότι η ιδέα ενός φεμινιστικού κόμματος στη Ρουμανία με προκατάληψη ως προς το φύλο ήταν παράλογη, υποστηρίζοντας ότι οι γυναίκες μπορούσαν είτε να υποστηρίξουν τις πολιτικές δραστηριότητες των συζύγων τους είτε, το πολύ, να συνδεθούν με τα υπάρχοντα κόμματα.
Το έργο του Μπατσαρία στην παιδική λογοτεχνία, με ποικίλες μορφές, δημοσιεύτηκε συχνά με τα ψευδώνυμα Mosș Nae ("Γέρος Νάε", ένας όρος σεβασμού, που σχετίζεται με το υποκοριστικό του Νικολάε) και Αλή Μπαμπά (από τον ομώνυμο χαρακτήρα στο Χίλια και μία Νύχτες). Μια άλλη παραλλαγή που προτιμούσε ήταν το Μος Ένε. Μέχρι το 1925, ο Μπατσαρία είχε δημιουργήσει τον σατιρικό χαρακτήρα Χάπλεα, (Μπούφος, Βλάκας) τον οποίο έκανε πρωταγωνιστή για μερικά από τα πρώτα κόμικς της Ρουμανίας. Ένα βιβλίο Χριστουγέννων του 1926, που περιελάμβανε 73 ιστορίες για τον Χάπλεα, χαιρετίστηκε εκείνη την εποχή ως ένα από τα καλύτερα βιβλία για παιδιά. Άλλοι χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Μπατσαρία σε διάφορα λογοτεχνικά είδη είναι η Χαπλίνα (η γυναικεία εκδοχή και κανονική σύντροφος του Χάπλεα), ο Χαπλίσορ (το παιδί τους), ο Λιρ και ο Τιμπισίρ (γνωστοί μαζί ως doi isteți nătăfleți, "δύο έξυπνοι μπάσταρδοι") και Ουιτουτσίλα (το Uitucilă προέρχεται από το ρήμα a uita, "ξεχνώ").
Τα γραφικά στις λεζάντες με στίχους του Μπατσαρία παρασχέθηκαν από τον γελοιογράφο Μαρίν Γιόρντα, ο οποίος εργάστηκε επίσης σε μια κινηματογραφική εκδοχή του Χάπλεα (ένα από τα πρώτα δείγματα ρουμανικών κινούμενων σχεδίων). Ήταν μια επιτομή των κόμικς Πρωί, με βοηθητικούς χαρακτήρες τόσο τον Μαρίν Γιόρντα όσο και τον Μπατσαρία (τον αναγνωρισμένο σεναριογράφο). Έκανε την πρεμιέρα του τον Δεκέμβριο του 1927 στον κινηματογράφο Τριανόν του Βουκουρεστίου και ήταν στην παραγωγή για σχεδόν ένα χρόνο. Από το 1929, ο Μπατσαρία ανέλαβε επίσης ως συντάκτης και παρουσιαστής της παιδικής εκπομπής Η Ώρα των Παιδιών (Ora Copiilor), στην Εθνική Ραδιοφωνία. Αυτή η συνεργασία κράτησε μέχρι το 1932, περίοδο κατά την οποία ο Μπατσαρία έδινε και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις για ανατολίτικα θέματα (ιστορική Κωνσταντινούπολη, Αλβανική Εξέγερση του 1912 και Κοράνι) ή για διάφορα άλλα θέματα.
Επιπλέον, η Μπατσαρία ασχολήθηκε με την εφαρμοσμένη μελέτη της φιλολογίας. Τον Σεπτέμβριο του 1933, σχολίασε στο περιοδικό Αλήθεια για τη μειονότητα των Ρομά και τις πρώτες της προσπάθειες για εκπροσώπηση της κοινότητας. Υποστηρικτής του σκοπού, δήλωσε μπερδεμένος που αυτές οι οργανώσεις εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν το όνομα țigani ("Τσιγγάνοι"). Τα επιχειρήματά του μπορεί να ενέπνευσαν τον ακτιβιστή Γκεόργκε A. Λαζαρεάνου-Λαζουρίτσα, ο οποίος ίδρυσε τη δική του Γενική Ένωση Ρομά στη Ρουμανία. Το άλλο έργο του Μπατσαρία πήρε τη μορφή λογοτεχνικών μελετών: φέρεται να συμβουλεύτηκε τον ερευνητή Σερμπάν Τσιοκουλέσκου σχετικά με τις βαλκανικές καταβολές του κλασικού Ρουμάνου δραματουργού Ιόν Λούκα Καρατζιάλε. Το ενδιαφέρον του για τα ανατολικά θέματα άγγιξε επίσης τις κριτικές του για έργα άλλων συγγραφέων, όπως το δοκίμιό του το 1932 για τα αραβικά και περσικά μοτίβα, που επαναχρησιμοποίησε ο Καρατζιάλε στην ιστορία του Κυρ Ιανουλέα. Η γνωριμία του Καρατζιάλε με τις οθωμανικές πηγές ήταν επίσης το θέμα της τελευταίας γνωστής ραδιοφωνικής συζήτησης του Μπατσαρία, που μεταδόθηκε τον Αύγουστο του 1935. Λίγους μήνες αργότερα, ο Μπατσαρία διορίστηκε Επίτροπος της Έκθεσης «Μήνας Βουκουρεστίου», που διοργανώθηκε με επίσημη υποστήριξη και στην οποία παρευρέθηκε ο βασιλιάς της Ρουμανίας Κάρολος Β΄.
Συμπάθειες σε Δεξιές ριζοσπαστικές αντιλήψεις
μικρογραφία|360x360εσ| Μπατσαρία ως Επίτροπος του πολιτιστικού φεστιβάλ Luna Bucureștilor, 1936 (αριστερά). Μαζί του, ο Αλεξάντρου Ντονέσκου, ο δήμαρχος του Βουκουρεστίου και ο ένστολος βασιλιάς [[Κάρολος Β΄ της Ρουμανίας|Κάρολος Β']] Στα μέσα του 1936, ο Μπατσαρία αποχώρισε από το Πρωί και ενώθηκε με τον δεξιό και εθνικιστή αντίπαλό του, Το σύμπαν, και έγινε εκδότης του περιοδικού Το σύμπαν. Στη συνέχεια διορίστηκε συντάκτης του Universul Copiilor ("Το Σύμπαν των Παιδιών"), του νεανικού περιοδικού Το σύμπαν, το οποίο ασχολήθηκε με τις ιστορίες και τα κόμικς του Χάπλεα. Σύμφωνα με τον κριτικό λογοτεχνίας Γκαμπριέλ Ντιμισιάνου, ο οποίος ήταν θαυμαστής του περιοδικού στην παιδική του ηλικία, το περιοδικό Το Σύμπαν των Παιδιών ήταν "πολύ καλό".
Ο Μπατσαρία μεταπήδησε επίσης στην πολιτική του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος και εκπροσώπησε την ομάδα των Εθνικών Φιλελευθέρων στο Γενικό Συμβούλιο του Βουκουρεστίου. Στο περιοδικό Το σύμπαν, ενεπλάκη σε πολιτικές διαμάχες, που αντιμετώπιζαν οι αριστεροί και οι δεξιοί, συμπαραστεκόμενοι με τους τελευταίους. Όπως παρατήρησε ο ιστορικός Λουτσιά Μπόια, αυτή ήταν μια αρκετά κοινή τάση μεταξύ της Αρμάνικης ελίτ και, όπως ο ίδιος ο Μπατσαρία το έθεσε σε ένα από τα κείμενά του στο Universul, διαβάστηκε ως «ενδυνάμωση του ρουμανικού στοιχείου».
Ο συγγραφέας ενεπλάκη επίσης άμεσα στη σύγκρουση ενάντια στα περιοδικά Το σύμπαν και η Αλήθεια, κατά την οποία η Αλήθεια κατηγορήθηκε ότι ήταν εργαλείο για τον «κομμουνισμό». Προέτρεψε τις αρχές να καταστείλουν αυτό που υποστήριξε ότι ήταν μια κομμουνιστική συνωμοσία, με επικεφαλής τους πρώην εργοδότες του. Σε έκδηλη αντίθεση με το περιοδικό Αλήθεια, και σε συμφωνία με τους Ρουμάνους φασίστες, ο Μπατσαρία υποστήριξε την ιταλική εισβολή στην Αβησσυνία ως ένα βήμα προς τα εμπρός για «αυτόν τον υγιή και δημιουργικό λατινικό πολιτισμό». Ο Μπατσαρία εξέφρασε επίσης συμπάθεια προς το φασιστικό και αντισημιτικό κίνημα της «Σιδηράς Φρουράς». Αυτή η πολιτική στάση άγγιξε τα εκδοτικά του άρθρα σχετικά με τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Επεσήμανε τον θάνατο του Ιόν Μότσα, στην υπηρεσία στο πλευρό του Φρανθίσκο Φράνκο, παρομοιάζοντάς τον με ήρωες όπως ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι και ο Λα Φαγιέτ.
Ο Μπατσαρία παρόλα αυτά περιθωριοποιήθηκε για το μεγαλύτερο μέρος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Ρουμανία περιήλθε σε διαδοχικά φασιστικά καθεστώτα ( Εθνικό Κράτος Λεγεώνων της Σιδηράς Φρουράς και το αυταρχικό σύστημα του ηγέτη Ιόν Αντονέσκου). Εξακολουθούσε να εμφανίζεται και να αξιολογείται σε ένα τεύχος του περιοδικού Familia, όπου συζήτησε την απώλεια της Βόρειας Τρανσυλβανίας και συνέκρινε τα δεινά των κατοίκων της με αυτή των Αρμάνων. Το 50ο βιβλίο του με διηγήματα κυκλοφόρησε επίσης, καθώς η Regina din Insula Piticilor ("Η βασίλισσα του νησιού των νάνων"), θα συμπέσει με τα Χριστούγεννα του 1940. Έβγαλε επίσης το παιδικό αλμανάκ του περιοδικού Το σύμπαν.
Το 1942, μετά την πτώση της Φρουράς, η Οικογένεια (Familia) δημοσίευσε ένα μεταθανάτιο φόρο τιμής στον Νικολάε Γιόργκα, ο οποίος είχε δολοφονηθεί από τη Φρουρά το 1940. Από τον Νοέμβριο του 1942, Το σύμπαν φιλοξενούσε μια νέα σειρά πολιτικών άρθρων του, με θέμα «Ρουμάνοι στο εξωτερικό». Αντικατοπτρίζοντας το αναζωπυρωμένο ενδιαφέρον του καθεστώτος Αντονέσκου για το Αρμάνικο ζήτημα, αυτά πρόσφεραν συμβουλές για την τυποποίηση της επίσημης αρμάνικης διαλέκτου. Εκτός από το έργο του ως επιμελητής, ο Μπατσαρία επικεντρώθηκε στη μετάφραση ιστοριών του Δανού συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, οι οποίες τυπώθηκαν με την υπογραφή Mosş Ene σταδιακά μεταξύ 1942 και 1944. Με το ίδιο ψευδώνυμο, εξέδωσε το 1943 το Lacrimile mamei ("Τα δάκρυα της μητέρας"), ένα "μυθιστόρημα για παιδιά και νέους".
Εκείνη την εποχή, το περιοδικόΤο Σύμπαν των Παιδιών άρχισε να συνεισφέρει στην προσπάθεια προπαγάνδας του Αντονέσκου, υποστηρίζοντας τις προσπάθειες της Ρουμανίας στο Ανατολικό Μέτωπο, ενάντια στη Σοβιετική Ένωση. Με τα κόμικς και το εκδοτικό του περιεχόμενο, το περιοδικό πρωτοστάτησε σε μια ξενοφοβική εκστρατεία, στοχεύοντας στη γαλλοποιημένη κουλτούρα της ανώτερης τάξης, γελοιοποιώντας τους Ούγγρους της Βόρειας Τρανσυλβανίας και παρουσιάζοντας τους Σοβιετικούς ως άγριους.
Διώξεις και θάνατος
Το τέλος του πολέμου και η άνοδος του Κομμουνιστικού Κόμματος έκαναν τον Μπατσαρία άμεσο στόχο πολιτικών διώξεων. Λίγο μετά το Πραξικόπημα της 23ης Αυγούστου, ο κομμουνιστικός Τύπος άρχισε να στοχοποιεί τον Μπατσαρία με βίαιη ρητορική, ζητώντας τον αποκλεισμό του από τη Ρουμανική Εταιρεία Συγγραφέων (ή SSR): «το 1936, όταν η Άνα Πάουκερ δικάστηκε, [ο Μπατσαρία] ενώθηκε με τους εχθρούς του λαού, συγκεντρωμένοι κάτω από το κάλυμμα του Στελιάν Ποπέσκου στο περιοδικό Το σύμπαν, υποκινώντας υπέρ του φυλετικού μίσους». Το όργανο του κόμματος, Σπίθα (Scinteia), προσδιόρισε το περιοδικό Το Σύμπαν των Παιδιών ως μια «φασιστική και αντισοβιετική» έκδοση, σημειώνοντας: «Ο προδότης Μπατσαρία, γνωστός και ως Μος Νάε, θα πρέπει να γνωρίζει ότι δεν υπάρχει πλέον θέση για αυτόν στα σημερινά ρουμανικά μέσα ενημέρωσης».
Ο Μπατσαρία αφαιρέθηκε από την ιδιότητα του μέλους της SSR τους πρώτους μήνες του 1945, και, το 1946, το περιοδικό Το Σύμπαν των Παιδιών καταργήθηκε. Η εδραίωση ενός κομμουνιστικού καθεστώτος το 1947-1948 οδήγησε στον πλήρη εξοστρακισμό του, ξεκινώντας, όταν αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι του από τις αρχές (μια ενέργεια που σύμφωνα με πληροφορίες προκάλεσε την καταστροφή όλων των χειρογράφων του από αμέλεια).
Οι πηγές διίστανται για τα γεγονότα, που συνέβησαν κατά τα τελευταία χρόνια του Μπατσαρία. Αρκετοί συγγραφείς αναφέρουν ότι έγινε πολιτικός κρατούμενος των κομμουνιστών. Σύμφωνα με τον Καρπάτ, ο Μπατσαρία πέθανε μέσα στη φτώχεια στο σπίτι του στο Βουκουρέστι στις αρχές της δεκαετίας του 1950.
Μεταγενέστερη έρευνα ωστόσο δείχνει ότι αυτό συνέβη το 1952, σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Οι πιο συγκεκριμένες τέτοιες πηγές αναφέρουν ότι η ζωή του έληξε σε σωφρονιστικό κατάστημα που βρίσκεται στην περιοχή Γκέντσεα του Βουκουρεστίου. Ο επιστήμονας Κλαούντιου Ματάσα, ο οποίος μοιραζόταν το κελί του εκεί, θυμάται: «Το στομάχι του άρρωστο, [ο Μπατσαρία] πέθανε βασικά στην αγκαλιά μου, με εμένα να τον φροντίζω όσο το επέτρεπαν οι περιστάσεις. . ." Ο Μπάρμπου Τσιοκουλέσκου δίνει μια πιο περίπλοκη περιγραφή: «Σε πολύ μεγάλη ηλικία [ο Μπατσαρία] συνελήφθη, όχι επειδή ήταν δεξιός, όπως δεν ήταν στην πραγματικότητα, αλλά επειδή είχε υπηρετήσει ως δημοτικός σύμβουλος. Πασχίζοντας από καρκίνο της σπονδυλικής στήλης, πέθανε όντας κρατούμενος [...] λίγο μετά την καταδίκη του» Σύμφωνα με τον ιστορικό της δημοσιογραφίας Μαρίν Πέτκου, ο εγκλεισμός του Μπατσαρία ήταν ουσιαστικά μια πολιτική δολοφονία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μέλη της Γερουσίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ρουμάνοι μεταφραστές Κατηγορία:Ρουμάνοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ρουμάνοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Ρουμάνοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρουμάνοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κοινωνική ανισότητα
Με τον όρο κοινωνική ανισότητα εννοούμε «την κατάσταση κατά την οποία οι άνθρωποι έχουν άνιση προσβασιμότητα σε πόρους, υπηρεσίες, και θέσεις στην κοινωνία» (Kerbo, 2003 όπ. αναφ. στο Blackburn, 2008 ). Το φαινόμενο της κοινωνικής ανισότητας έχει αυξηθεί σε όλο τον κόσμο τα τελευταία χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά το θέτει ο Dworkin, η ισότητα έχει γίνει «το απειλούμενο είδος των πολιτικών ιδανικών» (Blackburn, 2008 ).
Η κοινωνική ανισότητα είναι κοινωνικά δομημένη. Αυτό σημαίνει ότι η ανισότητα:
Η κοινωνική ανισότητα μπορεί να είναι διαφόρων ειδών: οικονομική, μορφωτική, γεωγραφική και άλλα πολλά (Φραγκουδάκη, 1985 ). Ένα πράγμα όμως που παραμένει σταθερό μεταξύ των διαφορετικών μορφών της είναι η διαφοροποίηση σε αυτούς που χάνουν και αυτούς που κερδίζουν, με ποικίλους βαθμούς κέρδους και απώλειας (Blackburn, 2008 ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Ντόνι Μάμιτσι
Το Ντόνι Μάμιτσι (κυριλλικά: Доњи Мамићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Γκρούντε, εντός του Καντονιού της Δυτικής Ερζεγοβίνης και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,562 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Συμμετοχή της Κούβας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Κούβα θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Θα είναι η εικοστή πρώτη εμφάνιση της χώρας στους αγώνες.
Παραπομπές
Κούβα Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Χαλ Χάρτλεϊ
Ο Hal Hartley (γεν, 3 Νοεμβρίου 1959 στο Long Island, Νέα Υόρκη) είναι αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος και θεωρείται πρωτοπόρος του ανεξάρτητου κινηματογράφου.
Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο τον Ιούνιο του 1977, ολοκλήρωσε ένα έτος σπουδών στο Massachusetts College of Art στη Βοστώνη πριν σπουδάσει στο State University of New York's Purchase Film School μεταξύ Σεπτεμβρίου 1980 και Μαΐου 1984. Το 1996 παντρεύτηκε την ιαπωνίδα ηθοποιό και χορεύτρια Miho Nikaido, η οποία πρωταγωνίστηκε στην ταινία του Flirt (1995). Το 2005, ο Hal Hartley μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη στο Βερολίνο.
Οι ταινίες του χαρακτηρίζονται συχνά από ένα ανέκφραστο ύφος με στεγνούς διαλόγους με φιλοσοφικά και ταυτόχρονα αστεία στοιχεία. Ο Χάρτλεϋ συχνά συνθέτει και παίζει τη μουσική για τις ταινίες του με το ψευδώνυμο Ned Rifle. Σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους σκηνοθέτες ταινιών χαρακτήρα, ο Hartley κάνει επίσης ταινίες μικρού μήκους, τις οποίες μπορεί να βρει κανείς ως ανθολογίες σε DVD.
Το στυλ του Χάρτλεϊ διακρίνεται από έναν αναγνωρίσιμο ξεχωριστό χαρακτήρα. Σε πολλές από τις ταινίες του επαναλμβάνονται συγκεκριμένα θέματα, όπως τοποθεσίες στο Long Island, δυσφορία με την τεχνολογία και ξένοι, που έρχονται σε σύγκρουση με τον ντόπιο πολιτισμό. Συνεργάζεται με τους ίδιους ηθοποιούς ξανά και ξανά, π.χ. τους και τις Robert John Burke, Martin Donovan, Elina Löwensohn, Bill Sage, Adrienne Shelly, Karen Sillas και Damian Young.
Η ταινία του Hal Hartley's Film Trust βραβεύτηκε με το Coups de cœur LTC στο Αμερικανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του 1991. Στο Φεστιβάλ των Καννών το 1998, κέρδισε το βραβείο καλύτερου σεναρίου για την ταινία του Henry Fool.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί Κατηγορία:Σεναριογράφοι Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινηματογράφου
NGC 3307
Ο NGC 3307 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 185 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ύδρα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 22 Μαρτίου 1836 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Ύδρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός) 3307 31430
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1996-1997
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1996-97 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μακεδονικός Θεσσαλονίκης και ανέβηκε στην Α2΄ Εθνική κατηγορία. Επίσης, ανέβηκε ο δευτεραθλητής Α.Ο. Αμύντας.
Βαθμολογία
1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν.
Πηγές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1996 1997 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1996 1997
Εκκλησία Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας (Τσέροβ Ντόλατς)
Η Εκκλησία Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας ευρίσκεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνης, εντός του οικισμού του Τσέροβ Ντόλατς, εντός του εδάφους του χωριό του Ντόνι Μάμιτσι και εντός του Δήμου του Γκρούντε.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|κέντρο|Άποψη του εσωτερικού της εκκλησίας.
Τσεροβ Ντολατς Αντωνιου του Τσεροβ Ντολατς Κατηγορία:Γκρούντε
Auferstanden aus Ruinen
To Auferstanden aus Ruinen (σημαίνει: Αναστημένη από τα ερείπια) είναι τραγούδι το οποίο γράφτηκε το 1949 και οι στίχοι είναι του Γιοχάνες Ρ. Μπέχερ και η μελωδία του Χανς Άισλερ. Η εντολή προς τους δημιουργούς προήλθε από το Πολιτικό Γραφείο (Πολίτμπιρο) του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας (SED) και από τον Πρόεδρο της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ). Αυτό οδήγησε στη δημιουργία ενός γερμανικού εθνικού ύμνου, ο οποίος στην πράξη ήταν ο εθνικός ύμνος της ΛΔΓ.
Από το 1972 έως τον Ιανουάριο του 1990, το τραγούδι έπαιζε επισήμως μόνο στην ορχηστρική του έκδοση και οι στίχοι πλέον δεν χρησιμοποιούνταν, καθότι η αναφορά σε μια "ενωμένη πατρίδα Γερμανία" (Deutschland einig Vaterland) δεν αντικατόπτριζε πλέον τις προτεραιότητες του SED, το οποίο έπαυσε να δίνει έστω και ρητορική υποστήριξη στην ιδέα μιας επανένωσης των Γερμανιών και έδινε πλέον έμφαση στην οικοδόμηση μιας ξεχωριστής ταυτότητας για την ΛΔΓ.
Καστέλ ντι Κάζιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Πρώτη κατηγορία Βρετανικού πρωταθλήματος υδατοσφαίρισης γυναικών
Η Πρώτη κατηγορία του Βρετανικού πρωταθλήματος υδατοσφαίρισης γυναικών, γνωστή ως Super 5s (Swim Shop Trophy), είναι πρωτάθλημα για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης γυναικών του Ηνωμένου Βασιλείου, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την British Water Polo League (BWPL). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 8 ομάδες και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Τσάμπιονσιπ 1 (Championship 1).
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1988 από την National Women’s Water Polo League (NWWPL) με την ονομασία «Ντιβίζιον 1» (Division 1). Από το 2010 διοργανώνεται από την British Water Polo League (BWPL) που περιλαμβάνει 4 κατηγορίες.
Από την έναρξη του πρωταθλήματος το 1988, 7 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με την καλύτερη από αυτές να είναι η Σίτι οφ Κόβεντρι (10). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Σίτι οφ Μάντσεστερ, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2019−20.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο‎ Ηνωμένο Βασίλειο‎
Καστέλλο ντ'Άρτζιλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Νάντια Καραγιάννη
Η Νάντια Καραγιάννη είναι τραγουδίστρια που γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τρόπαια της Αρκαδίας.
Είναι αδελφή του τραγουδιστή και μουσικού Μπάμπη Τσέρτου και ο πατέρας της ήταν μουσικός και έπαιζε μαντολίνο, ενώ και ο γιος της Νίκος Καραγιάννης είναι επίσης τραγουδιστής. Σε κάθε ευκαιρία, τοπικής ή, σχολικής μουσικής εκδήλωσης, έδειχνε την αγάπη της για το τραγούδι. Είχε την πρώτη ουσιαστική επαφή με την μουσική σε ηλικία 11 ετών μαθαίνοντας ακορντεόν. Έχει μέχρι σήμερα 9 προσωπικούς δίσκους και το ρεπερτόριο της αποτελείται από δημοτικά, νησιώτικα, ρεμπέτικα, και λαϊκά.
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Άγιος Ιωάννης Επάνω Βαθείας Ηρακλείου
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Ηρακλείου και στην ανατολική όχθη του ποταμού Καρτερού. Βρίσκεται στη διασταύρωση των επαρχιακών οδών Καρτερού-Μονής Αγκαράθου και Κάτω Βαθείας-Σμαρίου, μεταξύ των χωριών Επάνω και Κάτω Βαθείας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 14 χλμ. περίπου ΝΑ. του κέντρου του Ηρακλείου, από την πλευρά του αεροδρομίου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Επάνω Βαθείας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Επάνω Βαθείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γουβών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γουβών και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Ρομπέρτο Γκράου
Ο Ρομπέρτο Γκράου (Roberto Grau, γενν. 18 Μαρτίου 1900, Μπουένος Άιρες - 12 Απριλίου 1944, Μπουένος Άιρες) ήταν Αργεντινός σκακιστής.
Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων
Ο Ρ. Γκράου εκρποσώπησε την Αργεντινή σε αρκετές σκακιστικές Ολυμπιάδες. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα: Ο Ρ. Γκράου ήταν ένας από τους αρχικούς υπογράφοντες του σχηματισμού της FIDE στο Παρίσι το 1924 (1η ανεπίσημη Σκακιστική Ολυμπιάδα), στην οποία και συμμετείχε. Η χώρα που εκπροσώπησε, η Αργεντινή, κατάφερε να αναδειχθεί πέμπτη ανάμεσα σε 18 χώρες.
Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής
Ο Ρ. Γκράου συμμετείχε επανειλημμένα στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Άλλες Πληροφορίες
Ο Ρ. Γκράου συνέγραψε μια σειρά τεσσάρων βιβλίων για το σκάκι με τίτλο "Tratado General de Ajedrez" (Γενική Πραγματεία για το Σκάκι), που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1940.
Συμπληρωματικά, η παραλλαγή 1. d4 d5 2. c4 Bf5 3. Qb3 e5 της Βαλτικής Άμυνας, έχει ονομαστεί Γκαμπί Γκράου, προς τιμήν του μεγάλου αυτού Αργεντινού σκακιστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές Κατηγορία:Σκάκι
Γενικός Κυβερνήτης της Αυστραλίας
Ο Γενικός Κυβερνήτης της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας (αγγλικά: Governor-General of the Commonwealth of Australia) είναι ο αντιπρόσωπος του εκάστοτε βρετανού μονάρχη στην Αυστραλία. Διορίζεται από το μονάρχη με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού της Αυστραλίας. Ο Γενικός Κυβερνήτης ασκεί επίσημα την προεδρία στο Ομοσπονδιακό Εκτελεστικό Συμβούλιο και είναι αρχηγός της Αυστραλιανής Αμυντικής Δύναμης. Είναι επίσης εκπρόσωπος του αντιβασιλέα στην Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας. Τα καθήκοντα του Γενικού Κυβερνήτη συμπεριλαμβάνουν το διορισμό υπουργών, δικαστών, πρέσβεων, την έγκριση της βασιλικής συγκατάθεσης στη νομοθεσία που ψηφίζεται από το Κοινοβούλιο και την απόδοση τιμών σε Αυστραλούς.
Ο διορισμός του δεν γίνεται για συγκεκριμένη θητεία, αλλά γενικά αναμένεται να υπηρετεί για πέντε χρόνια και η θητεία του υπόκειται σε πιθανή μικρή παράταση. Από την 1η Ιουλίου 2019, Γενικός Κυβερνήτης είναι ο Ντέιβιντ Χάρλεϊ.
Από την ίδρυση της Ομοσπονδίας το 1901 και μέχρι το 1965, σχεδόν όλοι οι γενικοί κυβερνήτες ήταν Βρετανοί αριστοκράτες. Η μοναδική γυναίκα που διορίστηκε ποτέ στο αξίωμα ήταν η Λαίδη Κουέντιν Μπράις.
Αναφορές
*
Judge Dredd (βιντεοπαιχνίδι του 1995)
Το Judge Dredd είναι ένα βιντεοπαιχνίδι δράσης πλευρικής προβολής, δηλαδή 2D, που κυκλοφόρησε για τις πλατφόρμες Super NES, Mega Drive/Genesis, Game Gear και Game Boy το 1995. Το παιχνίδι βασίζεται στην ταινία του 1995 Judge Dredd, η οποία ήταν η ίδια μια προσαρμογή της ταινίας Judge Dredd από το κόμικ 2000 μ.Χ.
Ρόμπερτ Σμιθ
Ο Ρόμπερτ Τζέιμς Σμιθ (αγγλ. Robert James Smith, γενν. στο Μπλάκπουλ, 21 Απριλίου 1959) είναι Άγγλος τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός και παραγωγός δίσκων. Είναι το μόνο σταθερό μέλος του ροκ συγκροτήματος The Cure, το οποίο ίδρυσε μαζί με άλλους μουσικούς το 1976. Υπήρξε επίσης βασικός κιθαρίστας του συγκροτήματος Siouxsie and the Banshees από το 1982 έως το 1984.
Judge Dredd (βιντεοπαιχνίδι του 1995)
Παιχνίδι
Το παιχνίδι διαθέτει μια ποικιλία όπλων. Ο παίκτης έχει την επιλογή είτε να εκτελέσει εγκληματίες είτε να τους συλλάβει.
Ρόμπερτ Σμιθ
Ο Σμιθ γεννήθηκε στο Μπλάκπουλ, στο Λάνκασιρ της Κεντρικής Αγγλίας, από οικογένεια μουσικών. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική από παιδί και κατά την εφηβεία του ίδρυσε μαζί με συμμαθητές το μέταλ-πανκ συγκρότημα Malice. Οι Malice αργότερα μετονομάστηκαν σε Easy Cure και τελικά το όνομα συντομεύθηκε σε Cure. Οι Cure σήμερα θεωρούνται ένα από τα γνωστότερα στον χώρο της ροκ-νιου γουέιβ μουσικής με 13 στούντιο άλμπουμ και εκατομμύρια πωλήσεις.
Judge Dredd (βιντεοπαιχνίδι του 1995)
Παιχνίδι
Τα επίπεδα κυμαίνονται από τη μεγάλη φουτουριστική πόλη, γνωστή ως Mega-City One, μια φυλακή σε μια μεταπυρηνική περίοδο στον Κόσμο.
Ρόμπερτ Σμιθ
Ο Σμιθ είναι γνωστός για τη χαρακτηριστική φωνή του, το στυλ παιξίματος στην κιθάρα και την εκκεντρική του εμφάνιση. Αυτά τα τελευταία δύο χαρακτηριστικά είχαν μεγάλη επίδραση στην υποκουλτούρα των γκοθ που γνώρισε άνθιση τη δεκαετία του '80. Ο Σμιθ τιμήθηκε με συμπερίληψη στο Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος των Cure το 2019.
Judge Dredd (βιντεοπαιχνίδι του 1995)
Πλοκή
Στον 22ο αιώνα όλοι ζουν στις αστικές περιοχές του κόσμου. Οι δουλειές των αστυνομικών και των δικηγόρων έχουν καταργηθεί και μόνο οι δικαστές έχουν τον απόλυτο έλεγχο της ανθρώπινης κοινωνίας. Ένας από αυτούς, ο δικαστής Dredd, πρέπει να κυνηγήσει τον δικαστή Rico και τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες του Mega-City. Τελικά, ο Dredd νικά τον Rico σε μια μια τελική μάχη με τους Dark Judges για τη διάσωση της Mega-City.
Ρόμπερτ Σμιθ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Judge Dredd (βιντεοπαιχνίδι του 1995)
Ανάπτυξη
Για επτά από τα δώδεκα επίπεδα του παιχνιδιού, το φόντο δημιουργήθηκε με ψηφιοποίηση των σετ από την ταινία, ενώ τα υπόλοιπα πέντε επίπεδα χρησιμοποιούν υπόβαθρα βασισμένα στο κόμικ.
Πλατφόρμες
Μια μετατροπή του παιχνιδιού ήταν υπό ανάπτυξη για το Atari Jaguar CD αφού η Atari Corporation και η Acclaim ανακοίνωσαν τη συνεργασία τους τον Μάρτιο του 1995 που περιλάμβανε σχέδια για την κυκλοφορία τριών παιχνιδιών για το σύστημα, αλλά το παιχνίδι πήρε αργότερα άδεια από την Atari Corp. Μήνες μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας σχεδιαζόταν να κυκλοφορήσει το 4ο τρίμηνο του 1995, αλλά δεν κυκλοφόρησε για άγνωστους λόγους.
Ανάπτυξη
Το Electronic Gaming Monthly σχολίασε ότι το παιχνίδι «είναι πολύ ωραίο στο Game Boy» με τα περισσότερα επίπεδα και γραφικά εφέ, αλλά ότι η έκδοση Game Boy έχει επίσης κατώτερη ποιότητα ήχου. Ανασκόπηση της GamePro για την έκδοση του Game Boy επέκρινε ότι το Judge Dredd είναι υπερβολικά παρόμοιο με τα προηγούμενα παιχνίδια δράσης/περιπέτειας χειρός.
Η Next Generation εξέτασε την έκδοση Genesis του παιχνιδιού, βαθμολογώντας την με τρία αστέρια από τα πέντε.
Η Next Generation εξέτασε την έκδοση SNES του παιχνιδιού, βαθμολογώντας την με δύο αστέρια από τα πέντε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε ταινίες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Κυβερνοπάνκ βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1995 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ντραγκίτσινα (Γκρούντε)
Η Ντραγκίτσινα (κυριλλικά: Драгичина) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Γκρούντε, εντός του Καντονιού της Δυτικής Ερζεγοβίνης και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 865 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ρεβεγιόν (Ορν)
Το Ρεβεγιόν (γαλλικά: Réveillon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεβεγιοναί (γαλλικά: Réveillonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Καστιλιόνε ντεϊ Πέπολι
Το Καστιλιόνε ντεϊ Πέπολι (ιταλικά: Castiglione dei Pepoli) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Κοινότητα Αχεντριά
Η Κοινότητα Αχεντριά είναι κοινότητα του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 38Α - 11/03/1927 με την απόσπαση του οικισμού Αχεντριά από την τότε κοινότητα Μεσοχωριού και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Παρασκευή, Άγιος Νικήτας και Άγιος Παντελεήμονας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 33,420 χμ² (2011). Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1976
Τα 42α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 3 Ιανουαρίου 1977, απονεμήθηκαν στις 30 Ιανουαρίου 1977, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1976.
Κοινότητα Αχεντριά
Συνολικά η κοινότητα έχει 303 κατοίκους.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1976
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1976
Κοινότητα Αχεντριά
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο.
Κοινοτάρχες Αχεντριά
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αχεντριά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Φραγκίσκος του Σαιν-Πολ
Ο Φραγκίσκος, γαλλ. François (6 Οκτωβρίου 1491 - 1 Σεπτεμβρίου 1545) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόμης του Σαιν-Πολ. Ήταν σημαντικός στρατιωτικός διοικητής κατά τη διάρκεια των Ιταλικών Πολέμων.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου δούκα του Βαντόμ και της Μαρίας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης και κληρονόμου του Πέτρου Β΄ κόμη του Σαιν-Πολ.
Το 1515, μετά τη μάχη του Μαρινιάνο χρίστηκε ιππότης από τον Πιέρ Τεράιγ κύριο του Μπαγιάρ. Έλαβε μέρος στην άμυνα του Μεζιέρ το 1521. Υπό τους Γκιγιώμ Γκουφιέ κύριο του Μπονιβέ και Πιέρ Τεράιγ συμμετείχε στην μάχη της Σεζιά που ηττήθηκαν (1524). Μετά τη μάχη της Παβίας, το επόμενο έτος, αιχμαλωτίστηκε.
Το 1527 έγινε κυβερνήτης του Δελφινάτου και υπεύθυνος των Γαλλικών επιχειρήσεων εναντίον της Σαβοΐας και του Πεδεμοντίου. Στη μάχη του Λαντριάνο ο στρατός του καταστράφηκε και ο ίδιος φυλακίστηκε ως τη Συνθήκη του Καμπραί (1529). Ήταν παρών στη συνάντηση του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας και του πάπα Κλήμη Ζ΄ στη Μασσαλία (1533).
Ακολούθησε τον διάδοχο (δελφίνο) στην Πικαρδία και στο Λουξεμβούργο (1542). Το επόμενο έτος συμμετείχε στη διοίκηση του στρατού εναντίον των Άγγλων και των Ισπανών στην Πικαρδία. Στον Ιταλικό Πόλεμο (1542-46) ανέλαβε την κατάκτηση της Σαβοΐας. Συμβούλεψε να μη γίνει η μάχη του Σερεζόλ, αλλά ακολουθήθηκε η συμβουλή του Μπλαίζ ντε Λεσράν-Μασενκόμ κυρίου του Μονλύκ, ο οποίος νίκησε στη μάχη.
Οικογένεια
Τον Φεβρουάριο του 1534 νυμφεύτηκε την Αντριέν κυρία του Εστουντβίλ. Τον Σεπτέμβριο η κυριότητα του Εστουτβίλ αναβαθμίστηκε σε δουκάτο (Συνέλευση της Ρουέν). Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Ιππώ (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ιππώ αναφέρονται τα παρακάτω μυθολογικά πρόσωπα:
Φελίσια του Ρουσύ
Η Φελίσια, Felicia (π. 1060 - 2 Μαΐου 1123) από τον Οίκο του Μοντιντιέ ήταν κόρη του κόμη του Μοντιντιέ & κυρίου του Ραμερούπ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας.
Βιογραφία
Ήταν μία από τις επτά κόρες του Ιλντουίν Δ΄ κόμη του Μοντιντιέ & κυρίου του Ραμερούπ και της Αλίκης του Ρουσύ.
Ο άνδρας της Σάντσο της Αραγωνίας είχε χωρίσει την πρώτη του σύζυγο Ισαβέλλα του Ουρζέλ για να την παντρευτεί. Το έτος του γάμου τους, ο Σάντσο έγινε και βασιλιάς της Παμπλόνα, έτσι η Φελίσια ήταν η πρώτη βασίλισσα της Αραγωνίας & Παμπλόνας. Ένα μεταγενέστερο χρονικό αναφέρει ότι ο Σάντσο έκανε και τρίτο γάμο με τη Φιλίππα της Τουλούζης, αλλά αυτό τώρα θεωρείται λανθασμένο. Η Φελίσια αναφέρεται λίγο πριν το τέλος του Σάντσο (1094), έτσι τώρα πιστεύουμε ότι έζησε και μετά από αυτόν.
Τον Σάντσο διαδέχθηκαν το 1094 διαδοχικά οι γιοί του: Πέτρος Α΄ (από τον πρώτο του γάμο), Αλφόνσος Α΄ και Ραμίρο Β΄. Ο μόνος που είχε απογόνους ήταν ο Ραμίρο Β΄, που είχε μόνο μία κόρη, την Πετρονίλα, η οποία παντρεύτηκε τον κόμη της Βαρκελώνης. Με τον γάμο αυτό η Αραγωνία πέρασε στον Οίκο της Βαρκελώνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σάντσο Ραμίρεθ των Χιμένεθ, μετέπειτα βασιλιά της Αραγωνίας και Παμπλόνας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας
Κρεβαλκόρε
Το Κρεβαλκόρε (ιταλικά: Crevalcore) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Ρι (Ορν)
Το Ρι (γαλλικά: Ri) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ριζοπλιέν (γαλλικά: Rysopliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ριβ ντ'Ανταίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ντότσα
Η Ντότσα (ιταλικά: Dozza) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2011
Το ΑΠΟΕΛ κέρδισε τον αγώνα νικώντας την Ομόνοια με 1-0.
Ο αγώνας μεταδόθηκε τηλεοπτικά από την LTV.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2011 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2011
Κάρολος του Λα Ρος-συρ-Ιόν
Ο Κάρολος, γαλλ. Charles (1515 - 1565) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν πρίγκιπας του Ρος-συρ-Υόν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Λα Ρος-συρ-Ιόν και της Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης και κληρονόμου του Γιλβέρτου κόμη του Μονπανσιέ. Την κομητεία του Μονπανσιέ κληρονόμησε ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος.
Μαζί με τον Λουδοβίκο συμμετείχε στους πολέμους εναντίον του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων στην Προβηγκία (1536), στο Αρτουά (1537), στο Ρουσιγιόν (1542) και στην Καμπανία (1544). Αιχμαλωτίστηκε κοντά στο Σαλόν-συρ-Μαρν. Όταν ελευθερώθηκε, έλαβε μέρος στην άμυνα του Μετς, όταν την πόλη πολιόρκησε ο Κάρολος Ε΄ το 1552. Έπειτα ακολούθησε τον Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας στην πολιορκία του Ρεντί στο Αρτουά.
Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών Πολέμων έλαβε μέρος στις πολιορκίες των πόλεων Μπουρζ και Ρουέν (1562). Ήταν οικείος της Αικατερίνης των Μεδίκων και, αν και ο αδελφός του Λουδοβίκος ακολούθησε τους Ουγενότους του δούκα του Γκιζ, εκείνος έμεινε μετριοπαθής Καθολικός.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1544 τη Φιλίππα ντου Μοντεσπεντόν κυρία του Πμωπρώ και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Λα Ρος-Μαμπίλ
Το Λα Ρος-Μαμπίλ (γαλλικά: La Roche-Mabile) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ροσεσουά (γαλλικά: Rochessois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1997-1998
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1997-98 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Γ.Σ. Αρίων Παγκρατίου''' και ανέβηκε στην Α2΄ Εθνική κατηγορία. Επίσης, ανέβηκε ο δευτεραθλητής Α.Ο. Παλαιό Φάληρο.
Βαθμολογία
1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν.