cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ώλεσουντ
Ιστορία
Το βράδυ της 23ης Ιανουαρίου 1904 ξέσπασε στην πόλη η ομώνυμη πυρκαγιά, μια από τις πιο φοβερές από τις πολλές πυρκαγιές που έχουν υποστεί οι νορβηγικές πόλεις, που κάποτε ήταν οικοδομημένες σε μεγάλο βαθμό από ξύλο. Ουσιαστικά ολόκληρη η πόλη καταστράφηκε μέσα σε μια νύχτα νύχτας, με μια ανεμοθύελλα που βοήθησε τις φλόγες και ο πληθυσμός έσπευσε να φύγει από την πόλη μέσα στη νύχτα νύχτας με λίγα μόνο λεπτά ειδοποίησης. Μόνο ένα άτομο πέθανε από τη φωτιά, η 76χρονη Ανε Χέεν, αλλά περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι.
Ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας έκανε συχνά διακοπές στο Σούνμορε. Μετά τη φωτιά έστειλε τέσσερα πολεμικά πλοία με υλικά για την κατασκευή προσωρινών καταφυγίων και στρατώνων. Μετά από μια περίοδο σχεδιασμού η πόλη ανοικοδομήθηκε με πέτρα, τούβλα και κονίαμα κατά το Jugendstil (Αρ Νουβό), το αρχιτεκτονικό ύφος της εποχής. Οι κατασκευές σχεδιάστηκαν από περίπου 20 αρχιμάστορες και 30 Νορβηγούς αρχιτέκτονες, οι περισσότεροι από τους οποίους εκπαιδεύτηκαν στο Τρόντχαϊμ και το Σαρλότενμπουργκ του Βερολίνου, αντλώντας έμπνευση από όλη την Ευρώπη. Για να τιμηθεί ο Γουλιέλμος, ένας από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της πόλης πήρε το όνομά του.
Γεωγραφία
Ο Δήμος του Ωλεσουντ περιλαμβάνει τα επτά εξωτερικά νησιά της Περιφέρειας Μέρε ογκ Ρόμσνταλ : Χέισα, Ασπεγια, Νέρβεγια, Οκσένεγια, Ελίνγκσεγια, Χούμλα και Τόρλα. Το κέντρο της πόλης βρίσκεται στα νησιά Ασπεγια και Νέρβεγια, ενώ και τα Χέισα και Οκσένεγια είναι επίσης κατοικημένα.
Το δεύτερο σε μέγεθος νησί, το Ελίνγκσεγια, ήταν προσβάσιμο μόνο με πλοίο ή οδικώς μέσω του Δήμου Σκόγιε αλλά το 1987 κατασκευάστηκε η υποθαλάσσια σήραγγα Ελίνγκσει για να διευκολύνει τη σύνδεση του νησιού με το κέντρο της πόλης. Η σήραγγα έχει μήκος 3481 μέτρα και αναβαθμίστηκε το 2009.
Σε απόσταση 236 χιλιομέτρων βόρεια-βορειοανατολικά του Μπέργκεν, το Ωλεσουντ είναι κοντά στα φιορδ Χέρουντ και Γκέιρανγκερ, το δεύτερο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Ο πληθυσμός της αστικής περιοχής του Ωλεσουντ, που περιλαμβάνει τμήμα του γειτονικού Δήμου Σούλα, είναι 48.460. Ο δήμος έχει επίσης τρεις μικρότερους οικισμούς στο νησί Ελίνγκσεγια (Χόφλαντ, Ορσετ και Μίκλεμποστ) με συνολικό πληθυσμό 1279. Στο νησί Ουκσένεγια είναι τα χωριά Λέβικα και Σπγέλκαβικ.
Κλίμα
Το Ωλεσουντ έχει εύκρατο και ήπιο ωκεάνιο κλίμα (Κέππεν Cfd). Οι χειμώνες είναι ήπιοι, υγροί και θυελλώδεις. Ο ψυχρότερος μήνας του χρόνου, ο Ιανουάριος, έχει μέση θερμοκρασία 2°C. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στο αεροδρόμιο Βίγκρα του Ωλεσουντ είναι -11°C. Το κλίμα είναι εξαιρετικά ήπιο για το γεωγραφικό του πλάτος και οι εσωτερικές περιοχές παρόμοιου γεωγραφικού πλάτους, ιδιαίτερα στην πεδινή Σουηδία, έχουν πολύ θερμότερα καλοκαίρια και ψυχρότερους χειμώνες. Η θερμότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στο Ώλεσουντ είναι 34,4 °C.
Τα ακόλουθα δεδομένα για το κλίμα προέρχονται από το Αεροδρόμιο Ώλεσουντ, Βίγκρα, σε ένα νησί κοντά στο Ώλεσουντ στο Δήμο Γκίσκε. Το ίδιο το Ώλεσουντ είναι πιο προστατευμένο και έχει πιο ζεστά καλοκαίρια.
Οικονομία
Η πόλη του Ωλεσουντ έχει το σημαντικότερο αλιευτικό λιμάνι της Νορβηγίας. Ο αλιευτικός στόλος της πόλης είναι ένας από τους πιο σύγχρονους της Ευρώπης. Το Ωλεσουντ και τα περίχωρά του έχουν επίσης μια μεγάλη βιομηχανία επίπλων. Κάποια γνωστά είδη οικιακής χρήσης κατασκευάζονται εδώ. Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 το Ωλεσουντ ήταν ένας από τους κύριους σταθμούς αλιείας ρέγγας.
Λόγω του σχετικά μεγάλου αλιευτικού στόλου του Ωλεσουντ και των γειτονικών λιμανιών έχει ανσπτυχθεί μια μεγάλη βιομηχανία ναύπηγησης και εξοπλισμού πλοίων. Δεν υπάρχουν πια πλοία που να κατασκευάζουν πλοία στο Ωλεσουντ. Το τελευταίο ναυπηγείο Liaaen μετεξελίχθηκε για επισκευές πλοίων και από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 εξυπηρετεί την υπερπόντια βιομηχανία μέσω της εταιρείας Lìaaen Technology που συγχωνεύτηκε και μετονομάστηκε σε Strata More. Σε γειτονικές κοινότητες ωστόσο ναυπηγεία συνεχίζουν να λειτουργούν με επιτυχία, τα Vard, Ulstein Verft, Kleven Maritime και Havyard Group''.
Στα ανατολικά του Ωλεσουντ είναι ο Δήμος Σίκιλβεν, όπου βρίσκεται το εργοστάσιο Ekornes, που κατασκευάζει έπιπλα, όπως η καρέκλα StressLess. Στο Χόγιεμ, ένα άλλο χωριό κοντά στο Ωλεσουντ, έχει την έδρα της η εταιρεία Stokke. Το Ωλεσουντ είναι επίσης ένα από τα λιμάνια που περνάει η γραμμή Hurtigruten, δύο φορές την ημέρα. Ως πολιτιστικό κέντρο και πολύ κοντά στα φιορδ το Ωλεσουντ αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Ενα άλλο τουριστικό αξιοθέατο είναι το ενυδρείο Atlanterhavsparken.
Μεταφορές
Από το Εγιε στο μυχό του Χγερουνφιόρντεν ένας δρόμος πηγαίνει νότια προς το Νορντφιόρντεν και από το Μάροκ στο Γκειρανγκερφιόρντεν ένας άλλος πηγαίνει στο εσωτερικό προς το Οτα. Η σιδηροδρομική Γραμμή Ράουμα ξεκινά από το Ονταλσνες 120 χλμ. ανατολικά του Ωλεσουντ πηγαίνοντας στο Ντόμπος και στη συνέχεια νότια στη Γραμμή Ντόβε στο Λίλεχαμερ και στο Όσλο. Το Ωλεσουντ είναι ένα λιμάνι για επιβατηγά και φορτηγά πλοία, που ταξιδεύουν μεταξύ Μπέργκεν, Κίνγκστον απόν Χαλ, Νιούκαστλ, Αμβούργου και Τρόντχαιμ, συμπεριλαμβανομένων πλοίων της Hurtigruten (Νορβηγικό Παράκτιο Εξπρές), που φτάνουν στο Ωλεσουντ δυο φορές την ημέρα.
Το αεροδρόμιο της πόλης Ωλεσουντ,Βίγκρα έχει καθημερινές πτήσεις προς και από Όσλο, Μπέργκεν, Τρόντχαιμ και Κοπεγχάγη. Στο παρελθόν υπήρχαν πολλές εβδομαδιαίες πτήσεις προς τη Ρίγα και το Λονδίνο. Το Νοέμβριο του 2012 η KLM ανακοίνωσε ότι από τον Απρίλιο του 2013 θα πετούσε στο Ωλεσουντ 5 φορές την εβδομάδα από το Άμστερνταμ.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει προτάσσεις για σιδηροδρομικές συνδέσεις προς Οσλο, Μπέργκεν και Τρόντχαιμ, καθώς και μετρό για την κάλυψη των αναγκών του αυξανόμενου πληθυσμού της πόλης.
Πολιτισμός
Στο Ωλεσουντ βρίσκεται το Νορβηγικό Κέντρο Αρχιτεκτονικής Αρ Νουβό Jugendstilsenteret. Είναι ένα μουσείο και κέντρο τεκμηρίωσης, με εκθέματα για την ιστορία της πυρκαγιάς της πόλης και το Jugendstil (Αρ Νουβό) στη Νορβηγία κσι την Ευρώπη.
Το Μουσείο του Σούνμερε, που ιδρύθηκε το 1931, είναι ένα υπαίθριο λαογραφικό μουσείο, αφιερωμένο στον πολιτισμό και τον τρόπο ζωής των νορβηγικών ακτών. Με έκταση 120 εκταρίων έχει πάνω από 55 παλιά και χαρακτηριστικά σπίτια των τελευταίων 300 ετών, αντίγραφα παλιών πλοίων των Βίκινγκ και το Μουσείο Μεσαιωνικών Χρόνων με ευρήματα από ανασκαφές στο παλιό εμπορικό κέντρο.
Τοπική εφημερίδα είναι η Sunmorsposten, που εκδίδεται έξι μέρες την εβδομάδα. Η εφημερίδα Arbeiderness blad εκδόθηκε για λίγο στο Ωλντερνες το 1898. Στο Ωλντερνες γίνεται το ετήσιο Νορβηγικό Διατροφικό Φεστιβάλ.
Εκπαίδευση
Το Ωλεσουντ φιλοξενεί ένα τμήμα του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστημών και Τεχνολογίας (NTNU) με περίπου 1800 φοιτητές και 150 υπαλλήλους. Η Σχολή Τεχνών του Ωλεσουντ (Alesund Kunsrskole) είναι σχολή εικαστικών τεχνών. Η Νορβηγική Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων είχε ένα παράρτημα στο Ωλεσουντ, που έκλεισε το 2008.
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Ώλεσουντ ΦΚ (Aalesunds Fotballklubb) ιδρύθηκε το 1914. Η ομάδα έπαιξε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας για πρώτη φορά το 2003 και κέρδισε το πρώτο της Κύπελλο το 2009 και το δεύτερο το 2011. Είχε έδρσ της το Kramira Stadion μέχρι το 2005, οπότε μεταφέρθηκε στο νέο ' 'Color Line Stadion'' που βρίσκεται περίπου 1 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Ο σύλλογος οπαδών της ονομάζεται Stormen και έχει 2000 περίπου μέλη.
Φωτογραφίες
thumb|1350px|center|Πανόραμα του Ώλεσουντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Νορβηγίας
Σονάτα για πιάνο No. 4 (Μπετόβεν)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονάτα 04 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε μαθητές ή δασκάλους
Οσομπούκο
μικρογραφία|Οσομπούκο σε κατσαρόλα Το Οσομπούκο (μιλανέζικα: òss bus, προφέρεται οζμπύς) είναι σπεσιαλιτέ της Λομβαρδίας, αποτελούμενο από κοκκινιστό μοσχαρίσιο μπούτι με λαχανικά, λευκό κρασί και ζωμό. Συχνά γαρνιρίζεται με γκρεμολάτα και παραδοσιακά σερβίρεται με ριζότο μιλανέζε ή πολέντα, ανάλογα με τις τοπικές ιδιομορφίες. Ο μυελός στην τρύπα του οστού, ένα πολύτιμο έδεσμα, είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό του οσομπούκο.
Οι δύο τύποι του οσομπούκο είναι μια σύγχρονη έκδοση που περιέχει ντομάτες και η πρωτότυπη που δεν τις περιλαμβάνει. Η παλαιότερη έκδοση, η οσομπούκο ιν μπιάνκο, αρωματίζεται με κανέλα, δάφνη, και γκρεμολάτα. Η σύγχρονη και πιο δημοφιλής συνταγή περιλαμβάνει τις ντομάτες, τα καρότα, το σέλινο και τα κρεμμύδια, ενώ η προσθήκη γκρεμολάτας είναι προαιρετική. Ενώ το παραδοσιακό κρέας για την παρασκευή του είναι το μοσχαρίσιο, χρησιμοποιούνται και άλλοι τύποι κρεάτων.
Ετυμολογία
αριστερά|μικρογραφία|175x175εσ|Μοσχαρίσιο μπούτι Στα ιταλικά οσομπούκο σημαίνει "κόκκαλο με τρύπα" (osso - "κόκαλο", buco - "τρύπα"). Η λέξη μπούκο αναφέρεται στην τρύπα του μυελού στο κέντρο του μοσχαρίσιου μπουτιού. Στη μιλανέζικη διάλεκτο ονομάζεται òss bus.
Προετοιμασία
μικρογραφία|250x250εσ|Οσομπούκο σερβιρισμένο με ριζότο. Το μοσχαρίσιο μπούτι, το κύριο συστατικό του οσομπούκο, είναι εύκολα διαθέσιμο, σχετικά φθηνό και εύγευστο. Αν και είναι δύσκολο, το κοκκίνισμα το βελτιώνει. Το τμήμα του κρέατος που χρησιμοποιείται για το πιάτο προέρχεται παραδοσιακά από την κορυφή της κνήμης, η οποία έχει μεγαλύτερη αναλογία οστών προς κρέας σε σχέση με άλλα εδώδιμα τμήματα του κρέατους του μοσχαριού. Έπειτα το μπούτι κόβεται σε μικρότερα τμήματα με πλάτος περίπου 3 εκατοστών.
Συνοδευτικά
Το ριζότο αλά μιλανέζε είναι το παραδοσιακό συνοδευτικό του οσομπούκο ιν μπιάνκο. Το οσομπούκο (ειδικά η έκδοση με ντομάτα που παρασκευάζεται νότια του Ποταμού Πάδου) τρώγεται μαζί με πολέντα ή πουρέ πατάτας. Νότια του Ποταμού Πάδου, μερικές φορές σερβίρεται μαζί με ζυμαρικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρέας Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Αντώνης Τσολίνας
Ο Αντώνης Τσολίνας ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής γεννημένος το 1908. Αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς και το 1927 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό στον οποίο αγωνίστηκε έως το 1931. Απεβίωσε στις 28 Φεβρουαρίου 1956. Υπήρξε ένας δεινός σκόρερ με το προσωνύμιο ο Βομβαρδιστής των Γηπέδων. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος από το 1930 έως το 1932. Σε αγώνα απέναντι στην εθνική ομάδα της Βουλγαρίας, στις 7 Δεκεμβρίου του 1930 ο Αντώνης Τσολίνας σημείωσε 4 τέρματα απέναντι στο φημισμένο τερματοφύλακα Ντερμόφσκι, με το συμπαίκτη του στον Παναθηναϊκό Άγγελο Μεσσάρη να σημειώνει άλλα 2 γκολ με τελικό σκορ 6-1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σονάτα για πιάνο No. 5 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 5 σε Ντο ελάσσονα, Op. 10, No. 1, (αγγλικά: Piano Sonata No. 5, γερμανικά: Klaviersonate Nr. 5) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία δημιουργήθηκε κατά τα έτη 1796 και 1798. Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη: Ι. Allegro molto e con brio 3/4 σε Ντο ελάσσονα, ΙΙ. Αdagio molto 2/4 σε Λα ύφεση μείζονα και ΙΙΙ. Finale: Prestissimo 2/2 σε Ντο ελάσσονα. Έτσι, όπως και οι άλλες τρεις Opus 10, η σονάτα είναι αφιερωμένη στην Άννα Μάργκαρετ φον Μπράουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονάτα 05 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο ελάσσονα Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Άλπερ Γιλμάζ
Ο Άλπερ Γιλμάζ (τουρκικά: Alper Yılmaz) (γενν. 28 Μαρτίου 1975) είναι Τούρκος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ.
Εθνική ομάδα
Ο Γιλμάζ αγωνίστηκε με την Εθνική Τουρκίας ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τόφας ΣΚ
Σύνδρομο Γιάκομπσεν
Το Σύνδρομο Γιάκομπσεν είναι μια σπάνια χρωμοσωμική ανωμαλία, η οποία προκύπτει από την διαγραφή γονιδίων στο χρωμόσωμα 11, που περιλαμβάνει τη ζώνη 11q24.1. Είναι μια συγγενής διαταραχή. Δεδομένου ότι η διαγραφή πραγματοποιείται στον βραχίονα q του χρωμοσώματος 11, ονομάζεται και διαταραχή τερματικής διαγραφής 11q. Αυτή η διαγραφή μπορεί να κυμαίνεται από 5 εκατομμύρια έως 16 εκατομμύρια διαγραμμένα ζεύγη βάσεων DNA. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων εξαρτάται από τον αριθμό των διαγραφών στα χρωμοσώματα. Όσο περισσότερες διαγραφές υπάρχουν, τόσο πιο σοβαρά είναι τα συμπτώματα.
Τα άτομα με σύνδρομο Γιάκομπσεν έχουν σοβαρή νοητική υστέρηση, δυσμορφικά χαρακτηριστικά, καθυστερημένη ανάπτυξη και ποικίλα σωματικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων καρδιακά προβλήματα. Έρευνες έχουν δείξει ότι σχεδόν το 88.5% των ανθρώπων με σύνδρομο Γιάκομπσεν παρουσιάζουν μια αιμορραγική διαταραχή που ονομάζεται σύνδρομο Παρί-Τρουσσό.
Ο 1 στους 5 ασθενείς πεθαίνει συνήθως στα πρώτα 2 χρόνια ζωής λόγω των καρδιακών επιπλοκών. Οι πιο συχνές αιτίες θανάτου είναι συγγενείς καρδιοπάθειες, αιμορραγία και ανοσοανεπάρκεια. Το σύνδρομο εμφανίζεται σε 1 ανά 50.000 με 100.000 γεννήσεις.
Κλινική περιγραφή
Σχεδόν όλα τα παιδιά με σύνδρομο Γιάκομπσεν έχουν νοητική αναπηρία, η οποία κυμαίνεται από ήπια έως μέτρια ανάλογα με τον αριθμό των διαγραφών γονιδίων στο χρωμόσωμα. Τα παιδιά αυτά χρειάζονται περισσότερο χρόνο από το κανονικό για να μάθουν νέα πράγματα και να αποκτήσουν νέες δεξιότητες. Έχουν προβλήματα με τη συγκέντρωση νέων πληροφοριών ή την προσαρμογή σε νέες καταστάσεις και τη σύνδεση δύο γεγονότων ή πραγμάτων.
Τα περισσότερα παιδιά με το σύνδρομο αυτό έχουν καθυστερημένη ανάπτυξη, όπως καθυστερημένη ομιλία, κινητικές αναπηρίες και έλλειψη συντονισμού, γεγονός που καθιστά δύσκολες τις απλές δραστηριότητες όπως το κάθισμα, η στάση και το περπάτημα. Τα περισσότερα παιδιά τελικά αρχίζουν να μιλούν, αλλά σε περιπτώσεις με σοβαρή νοητική υστέρηση η χρήση γλώσσας είναι ιδιαίτερα περιορισμένη.
Έχουν διακριτικά χαρακτηριστικά προσώπου όπως :
Αίτια
Το σύνδρομο προκαλείται από τη διαγραφή ενός μέρους χρωμοσώματος στο μακρύ βραχίονα του χρωμοσώματος 11 (11q). Οι περισσότερες από τις διαγραφές είναι τερματικές, δηλαδή πραγματοποιούνται στο τέλος του χρωμοσώματος. Το μέγεθος διαγραφής κυμαίνεται από ~ 7 έως ~ 16Mb, με το σημείο διαγραφής να ξεκινά εντός ή προς το τέλος της ζώνης 11q23.3 και να εκτείνεται μέχρι το τελομερές. Οι παρενθετικές διαγραφές σε αυτήν την περιοχή και οι τερματικές διαγραφές μικρότερες από 7Mb μπορούν να προκαλέσουν το φαινότυπο του μερικού συνδρόμου Γιάκομπσεν. Σε ένα πολύ μικρό αριθμό των περιπτώσεων, το σημείο διακοπής βρίσκεται στην εύθραυστη περιοχή FRA11B. Υπάρχουν επίσης μερικές περιπτώσεις μωσαϊκών που έχουν αναφερθεί, οι οποίες μπορεί να μειώσουν τη σοβαρότητα του κλινικού φαινοτύπου.
Διάγνωση
Η διάγνωση του συνδρόμου Γιάκομπσεν μπορεί να είναι δύσκολη σε ορισμένες περιπτώσεις, επειδή είναι μια σπάνια χρωμοσωμική ανωμαλία. Υπάρχει μια ποικιλία ελέγχων που μπορούν να διεξαχθούν. Η προγεννητική διάγνωση της διαγραφής 11q είναι δυνατή μέσω συγκριτικής γονιδιωματικής υβριδοποίησης σε συστοιχία (aCGH) του DNA από αμνιοκύτταρα ή δείγματα χοριακών λαχνών. Οι διαγραφές μπορούν επίσης να εντοπιστούν με μη επεμβατική προγεννητική εξέταση από δείγμα μητρικού αίματος, αν και η αξιοπιστία αυτού του τεστ για το σύνδρομο Γιάκομπσεν είναι άγνωστη. Μεταγεννητικά, μπορούν να γίνουν επιπλέον έλεγχοι όπως ανάλυση του καρυοτύπου, ηχοκαρδιογράφημα, υπερηχογράφημα νεφρών, έλεγχος αριθμού αιμοπεταλίων, μετρήσεις αίματος, μελέτη απεικόνισης εγκεφάλου. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά ευρήματα και επιβεβαιώνεται από συγκριτική γονιδιωματική υβριδοποίηση και / ή FISH.
Επιδημιολογία
Ο ακριβής αριθμός ατόμων με σύνδρομο Γιάκομπσεν είναι άγνωστος, ωστόσο, οι γεννήσεις παιδιών με το σύνδρομο αυτό υπολογίζονται στις 1/50.000-100.000.
Πηγές
Κατηγορία:Σπάνια σύνδρομα Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν την καρδιά Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν το αίμα Κατηγορία:Σύνδρομα με κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες Κατηγορία:Σπάνια γενετικά σύνδρομα
Σταυροφορία των βοσκών (1251)
μικρογραφία|Πινακίδα σε ανάμνηση της Σταυροφορίας των Βοσκών, στην Ορλεάνη.
Η Σταυροφορία των βοσκών του 1251 ήταν ένα δημοφιλές σταυροφορικό κίνημα στη βόρεια Γαλλία με στόχο τη διάσωση του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ που είχε αιχμαλωτιστεί κατά τη Ζ΄ Σταυροφορία.
Ιστορικό
Το 1249 ο άγιος Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας έφυγε στη Ζ΄ Σταυροφορία, αφήνοντας τη μητέρα του Λευκή της Καστίλης ως αντιβασίλισσα κατά τη διάρκεια της απουσίας του. Όμως ο Λουδοβίκος Θ΄ ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε στην Αίγυπτο. Όταν τα νέα έφτασαν στη Γαλλία τον επόμενο χρόνο, τόσο οι ευγενείς όσο και οι αγρότες ήταν πολύ στενοχωρημένοι: ο βασιλιάς ήταν πολύ αγαπητός και ήταν αδιανόητο γι' αυτούς, ότι ένας τόσο ευσεβής άνθρωπος θα μπορούσε να νικηθεί από τους ειδωλολάτρες. Ο Λουδοβίκος Θ΄ έστειλε τους αδελφούς του στη Γαλλία για να ξεκουραστούν, όμως παρά τις προσπάθειες της Λευκής της Καστίλης φαινόταν ότι ούτε οι ευγενείς ούτε ο κλήρος βοηθούσαν τον βασιλιά.
Σχηματισμός
Μία από τις κινήσεις υποστήριξης πήρε τη μορφή ενός αγροτικού ρεύματος στη βόρεια Γαλλία, με επικεφαλής έναν άνδρα γνωστό ως "ο Διδάσκαλος της Ουγγαρίας" (Le Maître de Hongrie). Φαίνεται πως ήταν ένας πολύ γέρος Ούγγρος μοναχός που ζούσε στη Γαλλία, ο Ιακώβ.
Ο Διδάσκαλος ισχυρίστηκε ότι τον επισκέφτηκε η Παναγία, η οποία του έδωσε εντολή να οδηγήσει τους βοσκούς (pastoreaux (από όπου και το κοινό όνομα Σταυροφορία των βοσκών) της Γαλλίας προς τους Αγίους Τόπους, για να σώσει τον Λουδοβίκο Θ΄. Οι οπαδοί του, που λέγεται ότι αριθμούσαν τους 60.000, ήταν κυρίως νέοι αγρότες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά από τη Βραβάντη, το Αινώ, τη Φλάνδρα και την Πικαρδία. Τον ακολούθησαν στο Παρίσι τον Μάιο, όπου ο Διδάσκαλος συναντήθηκε με τη Λευκή της Καστίλης. Ο χρονικογράφος Mάθιου Πέιρις πίστευε ότι ήταν απατεώνας και ότι ήταν στην πραγματικότητα ένας από τους ηγέτες της Σταυροφορίας των Παιδιών, που είχε γίνει νωρίτερα τον αιώνα αυτόν. Οι κινήσεις τους στην πόλη ήταν περιορισμένες· δεν τους επιτράπηκε να περάσουν στην Αριστερή Όχθη, όπου βρισκόταν το Πανεπιστήμιο του Παρισιού, καθώς η Λευκή ίσως φοβόταν μία άλλη ταραχή στην κλίμακα της επίθεσης στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1229.
Διασκορπισμός
Το πλήθος των βοσκών χωρίστηκε, αφού έφυγε από την πόλη. Μερικοί από αυτούς πήγαν στη Ρουέν, όπου έδιωξαν τον αρχιεπίσκοπο και έριξαν μερικούς ιερείς στον ποταμό Σηκουάνα. Στην Τουρ επιτέθηκαν σε μοναστήρια. Οι άλλοι υπό τον Διδάσκαλο έφτασαν στην Ορλεάνη στις 11 Ιουνίου. Εδώ καταγγέλθηκαν από τον επίσκοπο, στον οποίο επιτέθηκαν επίσης, καθώς και σε άλλους κληρικούς, όπως Φραγκισκανούς και Δομινικανούς. Πολέμησαν με τους φοιτητές του Πανεπιστημίου και στο Παρίσι, όπως ο Λευκή φοβόταν ότι θα συνέβαινε. Προχωρώντας στην Αμιέν και στη συνέχεια στη Μπουρζ, άρχισαν επίσης να επιτίθενται στους Εβραίους.
Ο Λευκή απάντησε διατάζοντας το πλήθος να συγκεντρωθεί και να αφοριστεί. Αυτό έγινε σχετικά εύκολα, καθώς απλώς περιπλανιόντουσαν χωρίς προορισμό στη βόρεια Γαλλία, αλλά η ομάδα με επικεφαλής τον Διδάσκαλο αντιστάθηκε έξω από τη Μπουρζ και ο ίδιος ο Διδάσκαλος σκοτώθηκε στην αψιμαχία που ακολούθησε.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία του Καθολικισμού στη Γαλλία
Νεμπιβολόλη
Η νεμπιβολόλη είναι β-αναστολέας που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της καρδιακής ανεπάρκειας. Όπως και με άλλους β-αναστολείς, είναι γενικά μια λιγότερο προτιμώμενη θεραπεία για υψηλή αρτηριακή πίεση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μόνο του ή με άλλα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση. Λαμβάνεται από το στόμα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ζάλη, αίσθημα κόπωσης, ναυτία και πονοκεφάλους. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν καρδιακή ανεπάρκεια και βρογχόσπασμο. Δεν συνιστάται η χρήση του κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό. Λειτουργεί αναστέλλοντας τους β1-αδρενεργικούς υποδοχείς στην καρδιά και διαστέλλοντας τα αιμοφόρα αγγεία.
Η νεμπιβολόλη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1983 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1997. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η προμήθεια ενός μήνα στο Ηνωμένο Βασίλειο κοστίζει στο NHS περίπου 0,89 £ από το 2019. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χονδρικό κόστος αυτής της ποσότητας είναι περίπου 128,00 US $. Το 2017, ήταν το 144ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από τέσσερις εκατομμύρια συνταγές.
β1-επιλεκτικότητα
Σε ένα εργαστηριακό πείραμα που διεξήχθη σε καρδιακό ιστό, η νεβιβολόλη αποδείχθηκε ότι ήταν η πιο εκλεκτική β1 από τους β-αποκλειστές που δοκιμάστηκαν, που ήταν περίπου 3,5 φορές περισσότερο β1-επιλεκτική από τη βισοπρολόλη. Ωστόσο, η επιλεκτικότητα του υποδοχέα του φαρμάκου στους ανθρώπους είναι πιο περίπλοκη και εξαρτάται από τη δόση του φαρμάκου και το γενετικό προφίλ του ασθενούς που παίρνει το φάρμακο. Το φάρμακο είναι εξαιρετικά καρδιοεκλεκτικό στα 5 mg. Επιπλέον, σε δόσεις άνω των 10 mg, η νεμπιβολόλη χάνει την καρδιοεκλεκτικότητά της και μπλοκάρει τόσο τους β1 όσο και τους β2 υποδοχείς. (Ενώ η συνιστώμενη αρχική δόση νεμπιβολόλης είναι 5 mg, επαρκής έλεγχος της αρτηριακής πίεσης μπορεί να απαιτεί δόσεις έως 40 mg). Επιπλέον, η νεμπιβολόλη δεν είναι επίσης καρδιοεπιλεκτική όταν λαμβάνεται από ασθενείς με γενετικό προφίλ που τους καθιστά «κακούς μεταβολιστές» νεμπιβολόλης (και άλλων φαρμάκων) ή με αναστολείς του CYP2D6. Περίπου 1 στους 10 Καυκάσιους και ακόμη περισσότερους μαύρους είναι φτωχοί μεταβολιστές του CYP2D6 και επομένως μπορεί να ωφεληθούν λιγότερο από την καρδιοεπιλεκτικότητα της νεμπιβολόλης αν και επί του παρόντος δεν υπάρχουν άμεσα συγκρίσιμες μελέτες.
Αγγειοδιασταλτική δράση
Η νεμπιβολόλη είναι μοναδική ως βήτα-αναστολέας. Σε αντίθεση με την καρβεδιλόλη, έχει αγγειοδιασταλτική δράση που ενισχύει το νιτρικό οξείδιο (ΝΟ) μέσω διέγερσης των β3 υποδοχέων. Μαζί με τη λαβεταλόλη, τη σελιπρολόλη και την καρβεδιλόλη, είναι ένας από τους τέσσερις βήτα αναστολείς που προκαλούν διαστολή των αιμοφόρων αγγείων εκτός από τις επιδράσεις στην καρδιά.
Φαρμακολογία παρενεργειών
Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η νεμπιβολόλη έχει μειώσει τις τυπικές παρενέργειες που σχετίζονται με το β-αναστολέα, όπως κόπωση, κλινική κατάθλιψη, βραδυκαρδία ή ανικανότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμίνες Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό CASNo Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ετεροκυκλικοί αιθέρες
Σεργκέι Αβέριντσεφ
Ο Σεργκέι (Σέργιος) Σεργκέγιεβιτς Αβέριντσεφ (Сергей Сергеевич Аверинцев· 1937-2004) ήταν Ρώσος φιλόλογος, ιστορικός του χριστιανικού πολιτισμού, μεταφραστής και ποιητής. thumb|300x300px|Ο Σ.Σ. Αβέριντσεφ (δεξιά) με τον πατέρα Γεώργιο Κοτσετκόφ
Βίος
Ο Σ.Σ. Αβέριντσεφ γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1937 στη Μόσχα. Πατέρας του ήταν ο βιολόγος Σεργκέι Βασίλιεβιτς Αβέριντσεφ (1875-1957) και μητέρα του η Ναταλία Βασίλιεβνα. Το 1956 γράφτηκε ως μεταπτυχιακός φοιτητής στο τμήμα κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ (1961-1964). Εργάστηκε ως μεταφραστής και συντάκτης των επιστημονικών εκδόσεων «Μυσλ» (Мысль στα ρωσικά, «Σκέψη»). Διετέλεσε καθηγητής του Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας (Λομονόσοφ) και του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Από το 1987 ήταν μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Πολιτισμών (Académie universelle des cultures) του Παρισιού και της Ποντιφικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Ρώμης. Την περίοδο 1969-1971 έδωσε σειρά διαλέξεων στο Τμήμα Τεχνοκριτικής της Ιστορικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ, με θέμα τη βυζαντινή αισθητική. Όμως οι αρχές θεώρησαν πως συνιστούσαν θρησκευτική προπαγάνδα και του απαγόρευσαν να συνεχίσει. Το 1989 εξελέγη βουλευτής, αλλά το 1991 παραιτήθηκε. Από το 1994 δίδασκε στο Ινστιτούτο Σλαβικών Μελετών του Πανεπιστημίου της Βιέννης.
Ο Σ.Σ. Αβέριντσεφ απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου 2004, στην αυστριακή πρωτεύουσα.
Επιστημονικά ενδιαφέροντα
Τα επιστημονικά ενδιαφέροντά του καλύπτουν την αρχαία και τη βυζαντινή φιλολογία, της σχέση τους με τη λογοτεχνία των λαών της Εγγύς Ανατολής. Την ιστορία της χριστιανικής σκέψης, τη φιλοσοφία του πολιτισμού, τη νεώτερη ρωσική και ευρωπαϊκή λογοτεχνία (8ος-20ός αιώνας). Έχει κάνει μεταφράσεις από τα αρχαία εβραϊκά, αρχαία ελληνικά, συριακά, λατινικά και γερμανικά.
Πηγές
Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι μεταφραστές
Γιοι και εραστές
Γιοι και εραστές, (αγγλικά: Sons and Lovers), είναι μυθιστόρημα του Βρετανού λογοτέχνη Ντ. Χ. Λώρενς που εκδόθηκε το 1913. Ενώ το μυθιστόρημα αρχικά έλαβε μια χλιαρή κριτική, μαζί με τους ισχυρισμούς της βλασφημίας, σήμερα θεωρείται ως αριστούργημα από πολλούς κριτικούς και συχνά θεωρείται ως το καλύτερο επίτευγμα του Λώρενς.
Ιστορία της έκδοσης
Το τρίτο δημοσιευμένο μυθιστόρημα του Ντ. Χ. Λώρενς, το οποίο θεωρήθηκε από πολλούς ως το αρχαιότερο αριστούργημά του, αφηγείται την ιστορία του Πολ Μορέλ, ενός νεαρού άνδρα και ενός εκκολαπτόμενου καλλιτέχνη.
Η αρχική έκδοση του 1913 εκδόθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Έντουαρντ Γκάρνετ που αφαίρεσε 80 αποσπάσματα, περίπου το ένα δέκατο του κειμένου. Το μυθιστόρημα είναι αφιερωμένο στον Γκάρνετ. Ο Γκάρνετ, ως λογοτεχνικός σύμβουλος της εκδοτικής εταιρείας Ντάκγουορθ, ήταν μια σημαντική προσωπικότητα που οδήγησε τον Λώρενς πιο βαθιά στον λογοτεχνικό κόσμο του Λονδίνου κατά τα έτη 1911 και 1912. Το κείμενο που αφαιρέθηκε αποκαταστάθηκε στην έκδοση του 1992.
Ο Λώρενς άρχισε να εργάζεται πάνω στο μυθιστόρημα την περίοδο που η μητέρα του ήταν άρρωστη και συχνά εκφράζει αυτήν την αίσθηση για τη χαμένη ζωή της μητέρας του μέσω της θηλυκής πρωταγωνίστριας του Γκέρτρουντ Μορέλ. Τα γράμματα που γράφτηκαν γύρω από την εποχή της ανάπτυξής του δείχνουν ξεκάθαρα τον θαυμασμό που ένιωθε για τη μητέρα του - βλέποντας την ως «έξυπνη, ειρωνική, ευαίσθητη γυναίκα» - και τον φαινομενικά ατυχές γάμο της με τον ανθρακωρύχο πατέρα του, έναν άντρα με «αυθεντικό ταμπεραμέντο» και αστάθεια. Πίστευε ότι η μητέρα του είχε παντρευτεί κάτω από την τάξη της. Η Λύντια Λώρενς δεν γεννήθηκε στη μεσαία τάξη. Αυτή η προσωπική οικογενειακή σύγκρουση που βίωσε ο Λώρενς του έδωσε την ώθηση για το πρώτο μισό του μυθιστορήματός του - στο οποίο τόσο ο Ουίλλιαμ, ο μεγαλύτερος αδερφός όσο και ο Πολ Μορέλ περιφρονούν όλο και περισσότερο τον πατέρα τους - και την επακόλουθη εξερεύνηση των ανταγωνιστικών σχέσεων του Πολ Μορέλ και με τις δύο ερωμένες του, οι οποίες επηρεάζονται αδιάκοπα από την αφοσίωση του στη μητέρα του.
Το πρώτο προσχέδιο του μυθιστορήματος του Λώρενς έχει πλέον χαθεί και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, κάτι που φαίνεται να οφείλεται άμεσα στην ασθένεια της μητέρας του. Δεν επέστρεψε στο μυθιστόρημα για τρεις μήνες, οπότε είχε τον τίτλο «Πολ Μορέλ». Το προτελευταίο προσχέδιο του μυθιστορήματος συνέπεσε με μια αξιοσημείωτη αλλαγή στη ζωή του Λώρενς, καθώς η υγεία του κλονίστηκε και παραιτήθηκε από τη διδακτική του δουλειά για να περάσει χρόνο στη Γερμανία. Αυτό το προσχέδιο δεν το συνέχισε ποτέ, ωστόσο, καθώς συνάντησε και παντρεύτηκε την γερμανίδα αριστοκράτισσα, Φρίντα Γουήκλυ, η οποία ήταν σύζυγος ενός πρώην καθηγητή του στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ. Σύμφωνα με τις σημειώσεις της Φρίντα για την πρώτη τους συνάντηση, αυτή και ο Λώρενς μίλησαν για τον Οιδίποδα και τις επιπτώσεις της πρώιμης παιδικής ηλικίας στη μετέπειτα ζωή μέσα στα είκοσι λεπτά της συνάντησης τους.
Το τρίτο προσχέδιο του «Πολ Μορέλ» στάλθηκε στον εκδοτικό οίκο Heinemann. η απάντηση, μια μάλλον βίαιη αντίδραση, προήλθε από τον ίδιο τον William Heinemann. Η αντίδρασή του καταγράφει το σοκ και την απειρία του μυθιστορήματος του Λώρενς, «η υποβάθμιση της μητέρας [όπως διερευνήθηκε σε αυτό το μυθιστόρημα], που υποτίθεται ότι ήταν πιο ήπιο, είναι σχεδόν αδιανόητη». ενθάρρυνε τον Λώρενς να επανασχεδιάσει το μυθιστόρημα για άλλη μια φορά. Εκτός από την αλλαγή του τίτλου σε ένα πιο θεματικό «Γιοι και εραστές», η απάντηση του Heinemann είχε αναζωογονήσει τον Λώρενς για να υπερασπιστεί έντονα το μυθιστόρημα και τα θέματα του ως ένα συνεκτικό έργο τέχνης. Για να δικαιολογήσει τη μορφή του, ο Λώρενς εξηγεί, με επιστολές στον Γκάρνετ, ότι είναι μια «μεγάλη τραγωδία» και ένα «μεγάλο βιβλίο», που αντικατοπτρίζει την «τραγωδία χιλιάδων νέων στην Αγγλία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ερωτικά μυθιστορήματα
Χαλυβουργική-Ελληνική Βιομηχανία Χαλκού
Η '''Χαλυβουργική-Ελληνική Βιομηχανία Α. Ε''' ήταν ένας από τους κύριους παραγωγούς χάλυβα στην Ελλάδα και ο δεύτερος μεγαλύτερος μετά την Βιοχάλκο.
Ιστορία
Η Χαλυβουργική ιδρύθηκε το 1925. Ξεκίνησε να παράγει καλώδια το 1932 και χάλυβα το 1938.
Η παραγωγή της εταιρείας εκσυγχρονίστηκε και επεκτάθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την εταιρεία να μεταφέρει την παραγωγή της στην Ελευσίνα το 1953. Τα επόμενα χρόνια ήταν η "χρυσή εποχή" της εταιρείας, καθώς η κατασκευαστική έκρηξη που ακολούθησε λόγω του ελληνικού οικονομικού θαύματος οδήγησε σε μια τεράστια αύξηση της ζήτησης για χάλυβα.
Πτώση
Το 2012, η εταιρεία γνώρισε μια δραματική πτώση στον όγκο παραγωγής της, με τις πωλήσεις της να πέφτουν κατά 70.62%. Το 2012, η εταιρεία χρωστούσε πάνω από 1 δισ. ευρώ στις τράπεζες. Τον Φεβρουάριο του 2014, μετά από μια δραματική πτώση της ζήτησης χάλυβα στην Ελλάδα και του υψηλού ενεργειακού κόστους, η εταιρεία σταμάτησε την παραγωγή χάλυβα και απέλυσε 200 από τους 263 εργαζομένους της. Πριν από αυτό, 148 εργαζόμενοι είχαν συνταξιοδοτηθεί εθελούσια.
Το 2015, η εταιρεία σταμάτησε μόνιμα την παραγωγή της, αλλά συνέχισε να λειτουργεί για το καλό των εργαζομένων. Σε μια συνέντευξη του προέδρου του συνδικάτου των εργαζομένων της εταιρείας το 2018, εκείνος δήλωσε ότι δεν είχε δει τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, εδώ και δύο χρόνια. Το 2018 το συνδικάτο δήλωσε ότι η εταιρεία απασχολούσε 170 εργαζομένους, οι οποίοι εργάζονταν τρεις μέρες την εβδομάδα, ενώ το 2006 απασχολούσε 600 με 700 εργαζομένους. Το 2018 χρωστούσε πάνω από 400 εκατομμύρια σε τράπεζες και στο δημόσιο, ενώ δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει το χρέος της από το 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς
Η Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς βρίσκεται στα βόρεια όρια της πόλης του Κιλκίς στο λόφο Αγίου Γεωργίου με υψόμετρο 369 μέτρα και έκταση 628 στρέμματα ανάμεσα σε πλούσιο φυσικό περιβάλλον και ενδιαφέρουσα πανίδα μικρών κυρίως ειδών.
Ιστορία
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση η Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς ιδρύθηκε το 1856 κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, από τους χριστιανούς κατοίκους της περιοχής, ύστερα από αίτημα που υπέβαλαν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και την έκδοση σχετικού φιρμανιού από την Υψηλή Πύλη. Μαρτυρίες του 1950 αναφέρουν ότι με πρωτοβουλία του τότε ιεροκήρυκα Αρχιμανδρίτη Χαρίτονα Συμεωνίδη κτίζονται δύο οικήματα για τους μοναχούς που  εξυπηρετούσαν τις λατρευτικές ανάγκες της Μονής. Η δεύτερη επανίδρυση της μονής έγινε το 1976 ύστερα από ενέργειες του Μητροπολίτου Αμβροσίου.
Ο Ναός είναι χαρακτηριστικό δείγμα μακεδονίτικης βασιλικής, έχει τρία κλίτη με ξύλινη σκεπή και είναι μήκους 30 μέτρων και πλάτους 18, ενώ οι πέτρινοι τοίχοι του έχουν πλάτος ενός μέτρου περίπου. Το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με αξιόλογη ξυλογλυπτική και ζωγραφική διακόσμηση του 19ου αιώνα. Το 1983 ο ιερός ναός του Aγίου Γεωργίου χαρακτηρίστηκε ως κτίσμα που έχει ανάγκη από ειδική κρατική προστασία
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονές του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Καϊναζάρ
Το Καϊναζάρ (Қайназар) είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο νότιο Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, στην επαρχία Ενμπεκσικαζάκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αγριόγατα της ζούγκλας
Περιγραφή
thumb|left|200px|Η Αγριόγατα της ζούγκλας σε ζωολογικό κήπο
Η Αγριόγατα της ζούγκλας, είναι μια μεγάλη γάτα, με μακριά πόδια και αποτελεί το μεγαλύτερο είδος της Αγριόγατας. Το μήκος του κεφαλιού και του σώματός της, είναι συνήθως μεταξύ 59 και 76 εκατοστών. Η Αγριόγατα αυτή, έχει ύψος σχεδόν 36 εκατοστά και ζυγίζει 2-16 κιλά. Τα θηλυκά, τείνουν να είναι μικρότερα και ελαφρύτερα από τα αρσενικά. Το πρόσωπό της είναι μακρύ και στενό, με ένα λευκό ρύγχος. Τα μεγάλα, μυτερά αυτιά της, έχουν καφεκόκκινο χρώμα στο πίσω μέρος τους. Τα μάτια της έχουν κίτρινο χρώμα ενώ, γύρω από αυτά, διακρίνεται μια λευκή λωρίδα.
Η γούνα της, έχει χρώμα είτε αμμώδες, είτε κοκκινωπό, είτε γκρι. Σκούρες τρίχες καλύπτουν το σώμα της, ενώ υπάρχουν και πολλά μαύρα στίγματα. Το χειμώνα, η γούνα της είναι πιο πυκνή και βαριά, σε αντίθεση με το καλοκαίρι. Η ουρά της, έχει μήκος 21 έως 36 εκατοστά και χαρακτηρίζεται από δύο ή τρεις μαύρους κύκλους στο τελείωμά της. Εξαιτίας των μικρών ποδιών της, της κοντής ουράς της και της τούφας στα αυτιά, μοιάζει με μικρό Λύγκα. Το Καρακάλ και η Αφρικανική αγριόγατα, έχουν παρόμοια γούνα με την Αγριόγατα της ζούγκλας. Η Αγριόγατα της ζούγκλας, είναι μεγαλύτερη σχετικά με την οικόσιτη γάτα.
Συμπεριφορά
Η Αγριόγατα της ζούγκλας, δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια της ημέρας και κυνηγά καθ'όλη τη διάρκειά της. Τον χειμώνα κυνηγάει κατά τις ζεστές ώρες του μεσημεριού. Κατοικεί κυρίως σε λαγούμια και αλσύλια. Η συμπεριφορά της Αγριόγατας, δεν έχει μελετηθεί εκτεταμένα. Είναι μοναχικό ζώο και δεν αλληλεπιδρά με άλλες γάτες, παρά μόνο την περίοδο του ζευγαρώματος. Οι Αγριόγατες ψεκάζουν την περιοχή τους με ούρα και αρώματα.
Οι αρκούδες, οι κροκόδειλοι, τα τσακάλια, η λεοπάρδαλη και τα φίδια, είναι οι κυριότεροι ανταγωνιστές της Αγριόγατας. Όταν απειλείται, παράγει ήχους που μοιάζουν με μουγκρητό, ενώ το νιαούρισμά της, έχει χαμηλότερη ένταση από αυτό της οικόσιτης γάτας.
Διατροφή και κυνήγι
thumb|right|200px|Η Αγριόγατα της ζούγκλας
Η Αγριόγατα της ζούγκλας, είναι ένα σαρκοφάγο ζώο και προτιμά μικρά Θηλαστικά, όπως γερβίλους, λαγούς, τρωκτικά, αλλά και πουλιά. Επίσης μπορεί να κυνηγήσει ψάρια, βατράχια, έντομα, ερπετά (μικρά φίδια). Η λεία της, ζυγίζει συνήθως κάτω από 1 κιλό, ενώ μπορεί να κυνηγήσει και νεαρές γαζέλες. Επιπλέον, η Αγριόγατα, είναι παμφάγη, καθώς μπορεί να φάει και φρούτα, ειδικά τον χειμώνα.
Η Αγριόγατα, αρχικά, καταδιώκει το θήραμα, ενώ τα αυτιά της, την βοηθούν στον εντοπισμό του. Συχνά, εφαρμόζει διάφορες τεχνικές κυνηγιού. Όπως και το Καρακάλ, μπορεί να κάνει άλματα για να πιάσει πουλιά. Η Αγριόγατα της ζούγκλας, είναι ικανή ορειβάτης ενώ, μπορεί να κολυμπήσει μέχρι και 1,5 χιλιόμετρα και να βυθιστεί στο νερό, για να πιάσει ψάρια.
Αναπαραγωγή και κύκλος ζωής
Και τα δύο φύλα, είναι σεξουαλικά ώριμα τον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Ο οίστρος του θηλυκού, κρατάει πέντε ημέρες, μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου. Το ζευγάρωμα, λαμβάνει χώρα, συνήθως από τον Ιανουάριο μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου. Η εποχή του ζευγαρώματος, χαρακτηρίζεται από θορυβώδεις μάχες των αρσενικών, για κυριαρχία. Η συμπεριφορά του ζευγαρώματος, είναι παρόμοια με αυτή της γάτας. Μετά το ζευγάρωμα, το ζευγάρι χωρίζει.
Η κύηση, διαρκεί περίπου 2 μήνες. Τα μικρά γεννιούνται μεταξύ Δεκεμβρίου και Ιουνίου, αν και αυτό ποικίλλει γεωγραφικά. Πριν από τη γέννα, η μητέρα, ετοιμάζει τη φωλιά σε εγκαταλελειμμένα λαγούμια, σε κοίλα δέντρα ή σε καλάμια. Τα θηλυκά, μπορούν να γεννήσουν έως και δύο φορές το χρόνο. Τα γατάκια ζυγίζουν 43 έως 55 γραμμάρια, όταν γεννιούνται. Αρχικά, είναι τυφλά και ανήμπορα και ανοίγουν τα μάτια τους στις 10 με 13 ημέρες και απογαλακτίζονται πλήρως στους 3 μήνες. Τα αρσενικά δεν συμμετέχουν στην ανάπτυξη των παιδιών, αλλά κάτω από συνθήκες αιχμαλωσίας, είναι πολύ στοργικοί γονείς. Τα γατάκια, μπορούν να κυνηγούν από 6 μηνών και εγκαταλείπουν τη μητέρα τους, στους 8 με 9 μήνες. Η διάρκεια ζωής τους είναι μεταξύ 15 με 20 χρόνια, ενώ συνήθως είναι μεγαλύτερη από ότι στην άγρια φύση.
Οικότοποι
thumb|right|200px|Ο χάρτης κατανομής της Αγριόγατας της ζούγκλας
Η Αγριόγατα της ζούγκλας, ζει σε περιοχές με αρκετό νερό και πυκνή βλάστηση, όπως βάλτους, υγροτόπους και παρόχθιες περιοχές. Χαρακτηριστικός οικότοπος της Αγριόγατας είναι οι βάλτοι, εξ'ου και η δεύτερη ονομασία της, Αγριόγατα των βάλτων. Σε αντίθεση με το όνομά της, αποφεύγει να ζει σε τροπικά δάση και δασικές εκτάσεις. Οι Αγριόγατες, συχνά εμφανίζονται σε γεωργικές εκτάσεις και οικισμούς. Μπορούν να ζήσουν και σε εκτάσεις με αραιή βλάστηση. Επιπλέον, δεν προσαρμόζονται σε ψυχρά κλίματα και περιοχές με πολύ χιόνι.
Η Αγριόγατα της ζούγκλας, ζει στην Ασία, ειδικότερα στην Κίνα, την Ινδία, τη Μέση Ανατολή και την κεντρική και ανατολική Ασία. Αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες μικρές γάτες της Ινδίας. Επίσης, πιστεύεται ότι υπάρχει και στη Μαλαισία.
Αν και δεν ήταν ποτέ εξημερωμένες, ένας μικρός αριθμός, έχει βρεθεί σε μούμιες στην Αρχαία Αίγυπτο (περί το 3700 π.Χ.), γεγονός που υποδηλώνει ότι είχαν χρησιμοποιηθεί για να ελέγχεται ο αριθμός των τρωκτικών.
Υποείδη
Η Αγριόγατα της ζούγκλας, έχει 9 υποείδη:
Κατηγορία:Αιλουροειδή Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Φέλις Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας Κατηγορία:Θηλαστικά της Μέσης Ανατολής
Γουλιέλμος Γ΄ του Βολφενμπύτελ
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος γιος του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Βόλφενμπυτελ και της 1ης συζύγου του Σοφίας, κόρης του Βάρτισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ. Το 1416 που απεβίωσε ο πατέρας του τον διαδέχθηκε μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Ερρίκο Β΄ τον Ειρηνικό.
Αποδείχθηκε ένας δραστήριος ηγέτης: σύντομα διαφιλονείκησε με τους γείτονές του, τον αρχιεπίσκοπο της Βρέμης και τον επίσκοπο του Χίλντεσχαϊμ. Υποστήριξε τους κόμητες του Σάουνμπουρκ και του Χόλσταϊν εναντίον του Ερρίκου των Γκρίφινς βασιλιά της Δανίας· επίσης τον Φρειδερίκο Α΄ μάργραβο του Μάισσεν στο να νικήσει τους Ουσίτες το 1421 στη μάχη του Μπρουξ.
Το 1428 ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο αδελφός του Ερρίκος αντάλλαξαν το Λύνεμπουργκ με το Βόλφενμπυτελ -και την περιοχή που αργότερα απετέλεσε το Κάλενμπερκ- του θείου τους Βερνάρδου Α΄. Όταν ήταν το 1432 σε εκστρατεία, εκτοπίστηκε από τον αδελφό του Ερρίκο και μετά από σφοδρή, πολεμική αντιπαράθεση διαχώρισαν την κτήση τους: ο Γουλιέλμος Γ΄ έλαβε το δυτικό Βόλφενμπυτελ, που ονομάστηκε Κάλενμπερκ από το ομώνυμο κάστρο, που έγινε έδρα του Γουλιέλμου Γ΄. Όταν απεβίωσε ο Όθων Β΄ πρίγκιπας του Γκέτινγκεν το 1463, o Γουλιέλμος Γ΄ εξαγόρασε το πριγκιπάτο του και το ένωσε με το δικό του. Το 1473 απεβίωσε ο αδελφός του Ερρίκος και πήρε την κτήση του, αυτή του Βολφενμπύτελ, παραχωρώντας το Κάλενμπερκ-Γκέτινγκεν στους δύο γιούς του.
Οικογένεια
Το 1423 νυμφεύτηκε την Καικιλία των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα δούκα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Το 1449 απεβίωσε η Καικιλία και το 1466 έκανε 2ο γάμο με τη Ματίλντα του Χόλσταϊν, κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Σάουνμπουρκ-Πίνεμπερκ από την οποία είχε ένα θνησιγενές τέκνο.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ Κατηγορία:Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ
Μοξιφλοξασίνη
Η μοξιφλοξασίνη είναι αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Αυτό περιλαμβάνει πνευμονία, επιπεφυκίτιδα, ενδοκαρδίτιδα, φυματίωση και ιγμορίτιδα. Χρησιμοποιείται από το στόμα, με ένεση σε φλέβα ή ως οφθαλμικές σταγόνες.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ζάλη και πονοκέφαλο. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αυθόρμητες ρήξεις τένοντα, βλάβη των νεύρων και επιδείνωση της μυασθένειας gravis. Η ασφάλεια χρήσης κατά την εγκυμοσύνη ή το θηλασμό είναι ασαφής. Η μοξιφλοξασίνη ανήκει στην οικογένεια φαρμάκων φθοροκινολόνης. Συνήθως οδηγεί σε βακτηριακό θάνατο εμποδίζοντας την ικανότητά τους να αντιγράφουν DNA.
Η μοξιφλοξασίνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1988 και εγκρίθηκε για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1999. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Ιατρικές χρήσεις
Η μοξιφλοξασίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως: λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, κυτταρίτιδα, άνθρακας, ενδοκοιλιακές λοιμώξεις, ενδοκαρδίτιδα, μηνιγγίτιδα και φυματίωση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μοξιφλοξασίνη διαθέτει άδεια για τη θεραπεία της οξείας βακτηριακής ιγμορίτιδας, της οξείας βακτηριακής επιδείνωσης της χρόνιας βρογχίτιδας, της πνευμονίας που αποκτήθηκε από την κοινότητα, περίπλοκων και απλών λοιμώξεων της δομής του δέρματος και του δέρματος και περίπλοκες ενδοκοιλιακές λοιμώξεις. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χορηγείται άδεια για οξείες βακτηριακές παροξύνσεις χρόνιας βρογχίτιδας, μη σοβαρή πνευμονία που λαμβάνεται από την κοινότητα και οξεία βακτηριακή ιγμορίτιδα. Με βάση έρευνά της σχετικά με αναφορές σπάνιων αλλά σοβαρών περιπτώσεων ηπατικής τοξικότητας και δερματικών αντιδράσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων συνέστησε το 2008 ότι η χρήση της μοξιφλοξασίνης από το στόμα (αλλά όχι η ενδοφλέβια) περιορίζεται σε λοιμώξεις στις οποίες άλλοι αντιβακτηριακοί παράγοντες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή έχουν αποτύχει. Στις ΗΠΑ, η έγκριση κυκλοφορίας δεν περιέχει αυτούς τους περιορισμούς, αν και η ετικέτα περιέχει εμφανείς προειδοποιήσεις σχετικά με δερματικές αντιδράσεις.
Η αρχική έγκριση από τη FDA (Δεκέμβριος 1999) περιελάμβανε αυτές τις ενδείξεις:
Πρόσθετες ενδείξεις εγκεκριμένες από το FDA είναι:
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενημέρωσε ότι για την πνευμονία, την οξεία βακτηριακή ιγμορίτιδα και τις οξείες παροξύνσεις της ΧΑΠ, θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν άλλα αντιβιοτικά είναι ακατάλληλα.
Δεν έχουν εγκριθεί χρήσεις στον παιδιατρικό πληθυσμό για από του στόματος και ενδοφλέβια μοξιφλοξασίνη. Ένας σημαντικός αριθμός φαρμάκων που βρέθηκαν σε αυτήν την κατηγορία, συμπεριλαμβανομένης της μοξιφλοξασίνης, δεν διαθέτει άδεια από το FDA για χρήση σε παιδιά λόγω του κινδύνου μόνιμου τραυματισμού στο μυοσκελετικό σύστημα.
Η μοξιφλοξασίνη έχει εγκριθεί για τη θεραπεία λοιμώξεων του επιπεφυκότα που προκαλούνται από ευαίσθητα βακτήρια.
Παρενέργειες
Σπάνιες αλλά σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να προκύψουν ως αποτέλεσμα της θεραπείας με μοξιφλοξασίνη περιλαμβάνουν μη αναστρέψιμη περιφερική νευροπάθεια, αυθόρμητη ρήξη τένοντα και τενοντίτιδα, ηπατίτιδα, ψυχιατρικές επιδράσεις (ψευδαισθήσεις, κατάθλιψη), torsades de pointes, σύνδρομο Stevens-Johnson και κολίτιδα από Clostridium difficile, και αντιδράσεις φωτοευαισθησίας / φωτοτοξικότητας.
Αρκετές αναφορές δείχνουν ότι η χρήση μοξιφλοξασίνης μπορεί να οδηγήσει σε ραγοειδίτιδα.
Εγκυμοσύνη και θηλασμός
Η έκθεση του αναπτυσσόμενου εμβρύου σε κινολόνες, συμπεριλαμβανομένης της λεβοφλοξασίνης, κατά το πρώτο τρίμηνο δεν σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θνησιγένειας, πρόωρων γεννήσεων, γενετικών ανωμαλιών ή χαμηλού βάρους γέννησης. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με την εμφάνιση της μοξιφλοξασίνης στο μητρικό γάλα. Μελέτες σε ζώα διαπίστωσαν ότι η μοξιφλοξασίνη εμφανίζεται σε σημαντική συγκέντρωση στο μητρικό γάλα. Οι αποφάσεις σχετικά με το εάν θα συνεχιστεί η θεραπεία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή κατά τη διάρκεια του θηλασμού θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον πιθανό κίνδυνο βλάβης στο έμβρυο ή το παιδί, καθώς και τη σημασία του φαρμάκου για την ευημερία της μητέρας.
Αντενδείξεις
Μόνο δύο αντενδείξεις αναφέρονται στο ένθετο του πακέτου 2008:
Αν και δεν αναφέρεται ως τέτοιο στο ένθετο της συσκευασίας, η ζιπρασιδόνη θεωρείται επίσης αντενδείκνυται, καθώς μπορεί να έχει τη δυνατότητα παράτασης του διαστήματος QT. Η μοξιφλοξασίνη θα πρέπει επίσης να αποφεύγεται σε ασθενείς με μη διορθωμένη υποκαλιαιμία ή ταυτόχρονη χορήγηση άλλων φαρμάκων που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT (αντιψυχωσικά και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά).
Η μοξιφλοξασίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη, καθώς η ρύθμιση της γλυκόζης μπορεί να τροποποιηθεί σημαντικά.
Αλληλεπιδράσεις
Η μοξιφλοξασίνη δεν πιστεύεται ότι σχετίζεται με κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις φαρμάκων λόγω αναστολής ή διέγερσης του ηπατικού μεταβολισμού. Επομένως, δεν πρέπει, ως επί το πλείστον, να απαιτεί ειδική κλινική ή εργαστηριακή παρακολούθηση για να διασφαλιστεί η ασφάλειά του. Η μοξιφλοξασίνη έχει πιθανότητα σοβαρής αλληλεπίδρασης με τα ΜΣΑΦ.
Ο συνδυασμός κορτικοστεροειδών και μοξιφλοξασίνης έχει αυξημένες πιθανότητες να οδηγήσει σε τενοντίτιδα και αναπηρία.
Τα αντιόξινα που περιέχουν ιόντα αλουμινίου ή μαγνησίου αναστέλλουν την απορρόφηση της μοξιφλοξασίνης. Φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QT (π.χ. πιμοζίδη ) μπορεί να έχουν πρόσθετη επίδραση στην παράταση του QT και να οδηγήσουν σε αυξημένο κίνδυνο κοιλιακών αρρυθμιών. Ο σταθμισμένος χρόνος προθρομβίνης μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί σε ασθενείς που έλαβαν βαρφαρίνη.
Μηχανισμός δράσης
Η μοξιφλοξασίνη είναι αντιβιοτικό ευρέος φάσματος που είναι δραστικό έναντι τόσο των θετικών κατά Gram όσο και των αρνητικών κατά Gram βακτηρίων. Λειτουργεί αναστέλλοντας ένζυμα γυράση DNA, τοποϊσομεράση τύπου II και τοποϊσομεράση IV, απαραίτητα για τον διαχωρισμό του βακτηριακού DNA, αναστέλλοντας έτσι την αντιγραφή των κυττάρων.
Φαρμακοκινητική
Περίπου το 52% της από του στόματος ή ενδοφλέβιας δόσης μοξιφλοξασίνης μεταβολίζεται μέσω σύζευξης γλυκουρονίδης και θειικού άλατος. Το σύστημα κυτοχρώματος P450 δεν εμπλέκεται στον μεταβολισμό της μοξιφλοξασίνης και δεν επηρεάζεται από τη μοξιφλοξασίνη. Το η συζευμένη με θειικό μοξιφλοξασίνη (Μ1) αντιπροσωπεύει περίπου το 38% της δόσης και αποβάλλεται κυρίως στα κόπρανα. Περίπου το 14% της από του στόματος ή ενδοφλέβιας δόσης μετατρέπεται σε σύμπλοκα γλυκουρονίδης (Μ2), τα οποία απεκκρίνονται αποκλειστικά στα ούρα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα του Μ2 είναι περίπου 40% εκείνες του μητρικού φαρμάκου, ενώ οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα του Μ1 είναι, γενικά, μικρότερες από 10% εκείνες της μοξιφλοξασίνης.
Μελέτες in vitro με ένζυμα κυτοχρώματος (CYP) P450 δείχνουν ότι η μοξιφλοξασίνη δεν αναστέλλει τα 80 CYP3A4, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ή CYP1A2, υποδηλώνοντας ότι η μοξιφλοξασίνη είναι απίθανο να μεταβάλει αυτά τα ένζυμα των φαρμακοκινητικών φαρμάκων.
Η φαρμακοκινητική της μοξιφλοξασίνης σε παιδιατρικούς ασθενείς δεν έχει μελετηθεί.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της μοξιφλοξασίνης είναι 11,5 έως 15,6 ώρες (εφάπαξ δόση, από του στόματος). Περίπου το 45% της στοματικής ή ενδοφλέβιας δόσης μοξιφλοξασίνης απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο (περίπου 20% στα ούρα και 25% στα κόπρανα). Συνολικά 96 ± 4% της από του στόματος δόσης απεκκρίνεται είτε ως αμετάβλητο φάρμακο είτε ως γνωστοί μεταβολίτες. Η μέση (± SD) φαινόμενη συνολική κάθαρση σώματος και η νεφρική κάθαρση είναι 12 ± 2 L / h και 2,6 ± 0,5 L / h, αντίστοιχα. Η διείσδυση της μοξιφλοξασίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι 70% έως 80% σε ασθενείς με μηνιγγίτιδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Κινολίνες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια
Κοκτάλ
Το Κοκτάλ (Көктал) είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Μπαλκάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Νικολά ντεζ Εσκυτώ
Ο Νικολά ντεζ Εσκυτώ (γαλλικά: Nicolas des Escuteaux) (περ. το 1570-1628) ήταν Γάλλος πεζογράφος των αρχών του 17ου αιώνα.