cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ροζ τρίγωνο
Ιστορία
Όταν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης απελευθερώθηκαν μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, πολλοί από τους κρατούμενους με ροζ τρίγωνα ξανά φυλακίστηκαν από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Ένας ανοικτά ομοφυλόφιλος άνδρας, για παράδειγμα, υπηρέτησε 20 χρόνια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και έπειτα σε φυλακές της νέας Γερμανικής Δημοκρατίας. Ουσιαστικά, οι ναζιστικές τροποποιήσεις στην Παράγραφο 175, που μετέτρεπε την ομοφυλοφιλία από πλημμέλημα σε αδίκημα, συντηρήθηκαν για 24 χρόνια μετά από το τέλος του πολέμου. Παρόλο που οι μηνύσεις και οι αναζητήσεις χρηματικών αποζημιώσεων έχουν αποτύχει, το 2002 η κυβέρνηση της Γερμανίας απολογήθηκε δημόσια στην ομοφυλοφιλική κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ σύμβολα Κατηγορία:Διωγμός των ομοφυλοφίλων στη Ναζιστική Γερμανία και το Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Τρίγωνα Ρ
Κλίβελαντ Τόμας
Ο Κλίβελαντ Πανκέικ Τόμας (γεννήθηκε στο Μπατόν Ρουζ (Λουιζιάνα) στις 2 Δεκεμβρίου 1993) είναι ένας Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που παίζει στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής. Με ύψος 1,93 μέτρων παίζει στις θέσεις του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ.
Κολεγιακή πορεία
Αφού πέρασε δύο χρόνια στους Νιου Μέξικο Λόμπος, μια χρονιά στους Χάρτφορντ Χοκς και την τελευταία κολεγιακή χρονιά στις τάξεις των Γουέστερν Κεντάκι Χιλτόπερς, στo Κεντάκι, όπου είχε μέσο όρο 13,8 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 2,6 ασίστ ανά παιχνίδι.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του NBA του 2017, υπέγραψε στην Μίτελντοϊτσερ της 1ης Γερμανίας.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2021, ο Τόμας εντάχθηκε στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής για την περίοδο 2021-22.
Γιάννος Παπαντωνίου
Ο '''Ιωάννης Π. Παπαντωνίου''' (27 Ιουλίου 1949) είναι Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός και πολιτικός, πρώην υπουργός, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, και πρώην ανεξάρτητος βουλευτής Α΄ Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε οικονομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Ουισκόνσιν και ιστορία στη Σορβόννη, ενώ κατέχει και διδακτορικό δίπλωμα Οικονομικών Επιστημών από το πανεπιστήμιο του Κέημπριτζ. Την περίοδο 1977-1978 δίδαξε ως ειδικός επιστήμονας στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στις τάξεις του ΚΚΕ Εσωτερικού μέχρι το 1980, οπότε και δέχτηκε τηλεφώνημα από τον Ανδρέα Παπανδρέου ο οποίος είχε ενθουσιαστεί από μία επιστημονική δημοσίευσή του για την ειδική σχέση της Ελλάδας με την τότε ΕΟΚ.
Το 1981 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου), του 1990, του 1993, του 1996, του 2000 και του 2004. Στις 15 Νοεμβρίου 1988 αντικατέστησε στη Βουλή τον παραιτηθέντα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απόστολο Λάζαρη. Διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας από το 1994, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών από το 1996 έως τον Οκτώβριο του 2001, και Υπουργός Εθνικής Άμυνας από τον Οκτώβριο του 2001 έως το Μάρτιο του 2004. Θεωρείται ο εκφραστής της ελληνικής οικονομικής πολιτικής για την ένταξη στην ΟΝΕ.
Για το ακαδημαϊκό έτος 2009-10 ο Γιάννος Παπαντωνίου ήταν Επισκέπτης Καθηγητής στο Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου στο London School of Economics and Political Science.
Ο Γιάννος Παπαντωνίου έχει συγγράψει άρθρα και βιβλία πάνω σε θέματα που συνδέονται με οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, την Ευρώπη καθώς και την ευρύτερη παγκόσμια σκηνή.
Είναι επίσης Πρόεδρος του Κέντρου Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής.
Διακρίσεις
Το 2010 του απονεμήθηκε το Davignon Fellowship από το ευρωπαϊκό think-tank Friends of Europe, για την δημοσίευσή του: “The Lessons of the Eurozone's Crisis that Should Shape the EU's G20 Stance”.
Υπόθεση λίστας Λαγκάρντ
Τον Οκτώβριο του 2012, με τη δημοσίευση της λεγόμενης λίστας Λαγκάρντ, εντοπίστηκε λογαριασμός ύψους 1,3 εκατομμυρίων ευρώ στην ελβετική τράπεζα HSBC στο όνομα της συζύγου του Γιάννου Παπαντωνίου, Σταυρούλας Κουράκου. Για αυτή την υπόθεση ο Γιάννος Παπαντωνίου καταδικάστηκε πρωτόδικα για το πλημμέλημα της «ψευδούς υποβολής πόθεν έσχες» σε χρηματικό πρόστιμο 100 χιλιάδων ευρώ και εξαγοράσιμη ποινή φυλάκισης 4 ετών, με το κόστος της εξαγοράς να είναι 10 ευρώ η μέρα (σύνολο 14.600 ευρώ).
Το Νοέμβριο του 2015, σε δεύτερο βαθμό (Εφετείο), το πρόστιμο μειώθηκε από 100 σε 20 χιλιάδες ευρώ, ενώ η εξαγορά της ποινής παρέμεινε 14.600 ευρώ (10 ευρώ για κάθε μέρα). Το πρόστιμο και η εξαγοράσιμη ποινή επικυρώθηκαν και από τον Άρειο Πάγο, αλλά η υπόθεση εκκρεμεί ακόμα, καθώς ο Γιάννος Παπαντωνίου έχει προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ο ίδιος ο Γιάννος Παπαντωνίου επιμένει πως το ποσό έχει δηλωθεί και εισαχθεί στην Ελλάδα με απόλυτη διαφάνεια με βάση τις διατάξεις του νόμου Αλογοσκούφη και ότι η όλη υπόθεση στερείται σοβαρότητας.
Τον Μάρτιο του 2017, η εφημερίδα «Real News» του Νίκου Χατζηνικολάου καταδικάστηκε για δημοσίευση προσωπικών δεδομένων του Γιάννου Παπαντωνίου, για δημοσίευμα του 2014 σχετικό με την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. Αμέσως μετά την απόφαση, ο Παπαντωνίου (όπως είχε νόμιμο δικαίωμα) προέβη σε δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών της εφημερίδας και εισέπραξε το ποσό που του επιδικάστηκε για την παραβίαση των προσωπικών του δεδομένων (11.175 ευρώ).
Υπόθεση φρεγατών
Η ζημιά για το Ελληνικό Δημόσιο που απορρέει από τις δραστηριότητες για τις οποίες κατηγορείται εκτιμάται, κατά τους ανακριτές διαφθοράς, στα 400 εκατομμύρια ευρώ. Ο Γιάννος Παπαντωνίου υποστήριξε ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν ζημιώθηκε από τη σύμβαση, αλλά αντίθετα πέτυχε και εξοικονόμηση πόρων, ενώ κατηγόρησε τους ανακριτές ότι «εκβίασαν» την προφυλάκισή του, αποκρύπτοντας κατά τρόπο παράνομο από τον ίδιο και τους δικηγόρους του έγγραφο της Εισαγγελίας Βέρνης στην Ελβετία για το οποίο ο ίδιος είχε δώσει την εξουσιοδότησή του, έτσι ώστε να δικαιολογήσουν το ένταλμα προσωρινής κράτησης.
Πελειάδες
Οι Πελειάδες (αρχαία: «περιστέρια») ήταν οι ιερές γυναίκες του Δία και της Μεγάλης Μητέρας, Διόνης. Οι Πελειάδες ζούσαν στο Μαντείο της αρχαίας Δωδώνης. Ο Πίνδαρος έκανε μνεία για τις Πλειάδες ως «πελειάδες», ονομάζοντας τες ως ένα κοπάδι περιστεριών. Η παραπάνω σύνδεση φαίνεται πνευματώδης και ποιητική, παρά μυθική. Το άρμα της Αφροδίτης το όμως έσερνε ένα κοπάδι από περιστέρια.
Γιάννος Παπαντωνίου
Υπόθεση φρεγατών
Στις 08 Ιανουαρίου 2020 ο εισαγγελέας εφετών, Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος, εισηγήθηκε προς το συμβούλιο εφετών την παραπομπή σε δίκη του πρώην υπουργού Άμυνας, Γιάννου Παπαντωνίου, και της συζύγου του, Σταυρούλας Κουράκου, για το αδίκημα της νομιμοποίησης παράνομων εσόδων.
Πελειάδες
Σύμφωνα με περιγραφές των αρχαίων, οι ιερείς στο μαντείο της Δωδώνης ήταν στην αρχή άνδρες. Αργότερα, στους ιερείς προστέθηκαν και γυναίκες, οι οποίες έγιναν γνωστές ως Πελειάδες. Οι ιερείς στο μαντείο της Δωδώνης περπατούσαν ξυπόλητοι. Μάλιστα, κοιμούνταν πάνω στη γη, γιατί θεωρούταν ότι έτσι είχαν άμεση επαφή με τη γη.
Γιάννος Παπαντωνίου
Υπόθεση φρεγατών
Στις 20 Μαρτίου του 2020 το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών έκανε δεκτή την αίτηση αποφυλάκισης του Γιάννου Παπαντωνίου, με περιοριστικούς όρους, μεταξύ των οποίων και χρηματική εγγύηση 150.000 ευρώ. Ο δικηγόρος του, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, χαρακτήρισε «εξοντωτική» την εγγύηση, καθώς ο Παπαντωνίου δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την κινητή και ακίνητη περιουσία του για να πληρώσει τα χρήματα, καθώς αυτή έχει προσωρινά δεσμευτεί με προγενέστερες αποφάσεις των ανακριτών που χειρίστηκαν την υπόθεση των φρεγατών.
Πελειάδες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ονειροκρίτες Κατηγορία:Αρχαία μαντεία
Γιάννος Παπαντωνίου
Υπόθεση φρεγατών
Ο Παπαντωνίου τελικά αφέθηκε ελεύθερος στις 7 Απριλίου 2020, μετά από 17 μήνες προσωρινής κράτησης χωρίς δίκη, καθώς το δικαστικό συμβούλιο δέχτηκε η εγγύηση των 150.000 ευρώ να καταβληθεί μέχρι την 1η Ιουλίου 2020. Κατά την έξοδό του από τις φυλακές υποστήριξε ότι: «Είμαι φυλακισμένος 17 μήνες χωρίς δίκη και τώρα πληροφορούμαι ότι το δικαστικό συμβούλιο έκρινε ότι η υπόθεση μου δεν μπορεί να παραπεμφθεί σε δίκη γιατί οι δικαστικές αρχές δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν, να υποστηρίξουν τις κατηγορίες που έχουν αποδοθεί σε βάρος μου. Νομίζω στο σημείο αυτό, το μόνο σχόλιο που έχω να κάνω είναι ότι ο νοών νοείτω».
Στις 13 Απριλίου 2020 το Δικαστικό Συμβούλιο αποφάσισε ότι τα υπάρχοντα στοιχεία εις βάρος του Γιάννου Παπαντωνίου δεν αρκούν για να παραπεμφθεί σε δίκη και ότι οι κατηγορίες που του αποδόθηκαν δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένες, διατάσσοντας περαιτέρω ανακρίσεις για να διαλευκανθεί η υπόθεση. Μετά από ένα νέο γύρο ερευνών, η δικογραφία θα επανυποβληθεί στο Δικαστικό Συμβούλιο για να αποφασιστεί, με νέο βούλευμα, είτε η παραπομπή σε δίκη, είτε η απαλλαγή από τις κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Διαφθορά στην Ελλάδα Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Ο Τύπος του Πάπα Ορμίσδα
Ο Τύπος του Πάπα Ορμίσδα είναι κείμενο, το οποίο κλήθηκαν να υπογράψουν όλοι οι επίσκοποι της Ανατολικής Χριστιανικής Εκκλησίας ως αποτέλεσμα της επανένωσης με την Αποστολική Έδρα της Ρώμης, μετά από το σχίσμα που προκάλεσε το Ενωτικόν του αυτοκράτορα Ζήνωνα, το οποίο αναγνώριζε δόγματα και απόψεις των μονοφυσιτών ως Ορθόδοξα. Ο τύπος υπογράφηκε 28 Μαρτίου 519 μ.Χ. στον καθεδρικό της Κωνσταντινούπολης, παρουσία όλων των Ελλήνων επισκόπων. Ο Ορμίσδας αργότερα αναγνωρίστηκε ως Άγιος.
Ο Τύπος
Ακολουθεί όλο το κείμενο, που υπέγραψαν οι Έλληνες επίσκοποι:
''Πρώτη προϋπόθεση για τη σωτηρία είναι η διατήρηση της Ορθόδοξης πίστης και σε καμία περίπτωση [δεν είναι σωτηρία] η απομάκρυνση από τα δόγματα των Πατέρων. Γιατί είναι αδύνατο οι λέξεις του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που είπε, «Εσύ είσαι ο Πέτρος και επάνω σε αυτή την Πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησίαν μου» [Ματ. 16:18], να μην είναι αληθινά. Και η αλήθειά τους αποδείχθηκε από την πορεία της ιστορίας, αφού στην Αποστολική Έδρα [της Ρώμης] η Ορθοδοξία διατηρήθηκε πάντοτε αναλλοίωτη. Από αυτή την ελπίδα και πίστη εμείς δεν επιθυμούμε να χωριστούμε και, ακολουθώντας την πίστη των Πατέρων, αναθεματίζουμε όλες τις αιρέσεις και συγκεκριμένα τον αιρετικό Νεστόριο, πρώην Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος αναθεματίστηκε από τη Σύνοδο της Εφέσου, από τον Όσιο Κελεστινό Πάπα [Επίσκοπο Ρώμης] και από τον Κύριλλο επίσκοπο Αλεξανδρείας. Και εμείς, λοιπόν, αναθεματίζουμε τους Ευτύχη και Διόσκορο από την Αλεξάνδρεια, οι οποίοι αναθεματίστηκαν από την αγία Σύνοδο της Χαλκηδόνας, την οποία ακολουθούμε και σεβόμαστε.''
''Αυτή η Σύνοδος, μαζί με την αγία Σύνοδο της Νίκαιας, δίδαξε την Αποστολική πίστη. Και εμείς καταδικάζουμε τον δολοφόνο Τιμόθεο Αίλουρο και τον Πέτρο [Μόνγκος] από την Αλεξάνδρεια, τον μαθητή του και ακόλουθό του σε όλα. Επίσης αναθεματίζουμε τον βοηθό και πιστό τους Ακάκιο από την Κωνσταντινούπολη, επίσκοπο αναθεματισμένο από τη Ρώμη, και όλους όσους παραμένουν σε επαφή και συντροφιά με αυτόν. Επειδή ο Ακάκιος ήρθε σε κοινωνία και ένωση με αυτούς, αξίζει να καταδικαστεί ομοίως με αυτούς. Καθώς επίσης καταδικάζουμε τον Πέτρο από την Αντιόχεια μαζί με όλους τους μαθητές του και μαζί με τους μαθητές όλων αυτών που αναφέρθηκαν παραπάνω.''
''Μένοντας πιστοί λοιπόν, όπως είπαμε παραπάνω, και ακολουθώντας σε όλα την Αποστολική Έδρα και κηρύττοντας όλες τις αποφάσεις της, επικυρώνουμε και εγκρίνουμε όλες τις επιστολές του Πάπα Αγ. Λέοντα, που έγραψε όσον αφορά τη Χριστιανική πίστη. Και ελπίζω να κριθώ άξιος να είμαι μαζί σου σε ένωση, με ό,τι η Αποστολική Έδρα της Ρώμης κηρύττει και διδάσκει, στην οποία [Έδρα της Ρώμης] βρίσκεται ολόκληρη, αληθινή και τέλεια η ασφάλεια της Χριστιανικής πίστης. Υπόσχομαι ότι από τώρα και στο εξής όσοι είναι χωρισμένοι από την Καθολική Εκκλησία, δηλαδή όσοι διαφωνούν με τη διδασκαλία της Αποστολικής Έδρας, δεν θα μνημονεύονται κατά τη διάρκεια των Θείων Μυστηρίων. Όμως αν παραβιάσω την παραμικρή από τις μαρτυρίες μου, [που υπογράφω σε αυτόν τον Τύπο,] τότε ο ίδιος δηλώνω ότι είμαι συνεργός όσων καταδίκασα. Υπογράφω τη μαρτυρία μου με το ίδιο μου το χέρι και το παραδίδω σε εσένα, Ορμίσδα, Παναγιώτατο Πάπα της Αποστολικής Έδρας της Ρώμης.''
Η σημασία του τύπου
Στον τύπο, που υπογράφτηκε το 519 μ.Χ., προβαλλόταν,για πρώτη φορά επίσημα, η αποδοχή από τις Εκκλησίες της Ανατολής του παπικού πρωτείου. Το Ενωτικόν ακυρώθηκε, τα ονόματα των Μονοφυσιτών πατριαρχών διαγράφηκαν από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, στα οποία αποκαταστάθηκαν τα ονόματα των ορθοδόξων πατριαρχών και διακηρύχθηκε η εμμονή στο κύρος των δογματικών αποφάσεων της Δ' Οικουμενικής συνόδου. Με την άρση του Ακακιανού σχίσματος αποκαταστάθηκε και η ενότητα των Εκκλησιών Ανατολής και Δύσεως, αλλά η απόσχιση των Μονοφυσιτών έγινε οριστική. Ο Τύπος χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Α' Βατικανικής Συνόδου ως απόδειξη για την εξάσκηση του Παπικού Πρωτείου και του Παπικού Αλάθητου.
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Λήκυθος Ηρακλή και Στυμφαλίδων (Γέλα)
Η λήκυθος με τον Ηρακλή και τις Στυμφαλίδες όρνιθες είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Γέλα που αγοράστηκε το 1880-1891 από τον Αυτοκρατορικό Οίκο της Βιέννης.
Περιγραφή
Είναι λήκυθος από την υστερότερη στενή μορφή μεγέθους 33 εκατοστών. Οι ώμοι είναι διακοσμημένοι με μελανούς φοίνικες. Η αγγειογραφία εικονίζει τον Ηρακλή που πραγματοποιεί τον 6ο άθλο του. Ο γενειοφόρος ημίθεος γονατίζει όπως συνηθίζουν οι τοξότες. Φοράει την λεοντή του με ζώνη. Στον ώμο έχει κρεμασμένη τη φαρέτρα. Το ρόπαλό του είναι ακουμπισμένο σε ένα δέντρο. Τα κλαδιά του δέντρου φυτρώνουν σε όλη την εικόνα. Οι οκτώ Στυμφαλίδες όρνιθες μοιάζουν με κύκνους ή χήνες.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία Κατηγορία:Λήκυθος
Γνήτες
Γνήτες ή Ίγνητες ονομάζονταν στη Ρόδο οι «γνήσιοι» (από όπου και η προέλευση της λέξεως), δηλαδή οι προϊστορικοί Έλληνες ιθαγενείς κάτοικοι του νησιού. Οι «`Ιγνητες Ρόδιοι» ήταν όσοι απέδιδαν την καταγωγή τους στους 6 μυθικούς αδελφούς Γνήτες. Κατά την ελληνική μυθολογία οι Γνήτες ήταν γιοι του θεού Ποσειδώνα και της αδελφής των Τελχίνων Αλίας ή Καφείρας ή Λευκοθέας. Οι Ρόδιοι πίστευαν ότι οι Γνήτες κατοικούσαν στην ανατολική πλευρά του νησιού τους και για τον λόγο αυτό τους έδιναν την ονομασία «προσηώοι δαίμονες» (= «οι προς την αυγή δαίμονες»).
Κατά την τοπική παράδοση (Διόδ., Ε 55) οι Γνήτες κάποτε εμπόδισαν τη θεά Αφροδίτη να αποβιβασθεί στη Ρόδο και η θεά τους τιμώρησε «εμβαλούσα αυτοίς μανίαν», δηλαδή τους ενεφύσησε ερωτική μανία, υπό την κυριαρχία της οποίας βίασαν τη μητέρα τους και έκαναν πολλά άλλα κακουργήματα. Για αυτές τις πράξεις τους, ο Ποσειδώνας αναγκάσθηκε να τους κρύψει κάτω από τη γη.
Πηγή
Γνήτες Γνήτες Γνήτες
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ινδίας
Η Ι-Λιγκ (αγγλικά: I-League) είναι επαγγελματικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα ανδρών στην Ινδία. Αποτελεί την πρώτου επιπέδου κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ινδίας, μαζί με την Ινδική Σούπερ Λιγκ. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Πανινδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 10 ομάδες και διαρκεί από το Νοέμβριο έως τον Μάρτιο με τις ομάδες να παίζουν 18 αγώνες η κάθε μία.
Η διοργάνωση ιδρύθηκε το 2007 ως διάδοχος του Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ (NFL) και οι αγώνες ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2007. Ξεκίνησε ως το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Ινδίας και με στόχο τη βελτίωση των παικτών για την εθνική ομάδα της Ινδίας. Σε αντίθεση με την Ινδική Σούπερ Λιγκ, η Ι-Λιγκ λειτουργεί με ένα σύστημα ανόδου και υποβιβασμού με την Ι-Λιγκ 2ντ Ντιβίζιον. Οι πρωταθλήτριες ομάδες έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ. Ωστόσο, κανένας σύλλογος δεν ήταν σε θέση να προχωρήσει πέρα ​​από το στάδιο των προκριματικών ως το 2018.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ινδία Ινδια
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1984-1985
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1984-1985 κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας σε διπλό τελικό την Βίντεοτον ΦΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Τάγμα του Φοίνικος
Το Τάγμα του Φοίνικος είναι παράσημο της Ελλάδας, που καθιερώθηκε στις 13 Μαΐου του 1926 από την κυβέρνηση της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας και αντικατέστησε το παλαιότερο Τάγμα του Γεωργίου Α΄. Η απονομή του παρασήμου συνεχίστηκε και μετά την αποκατάσταση της μοναρχίας το 1935 (με τον Γεώργιο Β΄), και συνεχίζει και μέχρι σήμερα. Απονέμεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε Έλληνες πολίτες που υπερέχουν στις τέχνες και τη λογοτεχνία, την επιστήμη, τη δημόσια διαχείριση, τη ναυτιλία, το εμπόριο, και τη βιομηχανία. Απονέμεται επίσης σε αλλοδαπούς για εξαίρετες πράξεις τους που αυξάνουν το διεθνές γόητρο της Ελλάδας. Ο μεγαλόσταυρος του Τάγματος απονέμεται συνήθως σε διατελέσαντες Υπουργούς, Αρχηγούς Γ.Ε.ΕΘ.Α., Πρέσβεις και άλλες προσωπικότητες.
Περιγραφή
Το μετάλλιο του Τάγματος του Φοίνικα είναι διάδημα σε μορφή σταυρού από λευκό σμάλτο, και αργυρό ή χρυσό. Φέρει στο κέντρο του τον Φοίνικα, σύμβολο της αναγέννησης του Ελληνικού έθνους. Επάνω από τον σταυρό είναι ένα αστέρι με πέντε ακίδες, Τα πρώτα μετάλλια που κατασκευάστηκαν (1926-1935) είχαν σε κάθε βραχίονα του σταυρού την επιγραφή «E-T-T-A», τα αρχικά γράμματα του ρητού "Εκ Της Τέφρας Αναγεννώμαι" (αναγεννιέμαι από τη στάχτη μου). Κατά τη διάρκεια της μοναρχίας (1935-1974) οι επιγραφές αφαιρέθηκαν, ενώ προστέθηκε το βασιλικό στέμμα. Στην αντίστροφη πλευρά του μεταλλίου προστέθηκε το μονόγραμμα του εκάστοτε βασιλέως. Από το 1975 και μετά αφαιρέθηκε το στέμμα, ενώ η αντιστροφή πλευρά έχει το εθνόσημο της Ελλάδας που συνοδεύεται από τις λέξεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Η ταινία του τάγματος έχει χρώμα βαθύ κίτρινο με μαύρες στενές λωρίδες κατά μήκος των άκρων.
Τάξεις
Το παράσημο απονέμεται σε πέντε τάξεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
2196 Έλικοτ
Ο Έλικοτ (Ellicott) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,25. Ανακαλύφθηκε το 1965 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Άντριου Έλικοτ Ντάγκλας (Andrew Ellicott Douglass).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Έλικοτ εκτιμάται σε 59,21 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι CFXU (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,040. Ο Έλικοτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες 4 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελικοτ
Yeti Airlines
Η Yeti Airlines Pvt. Ε.Π.Ε. (νεπαλικά: यती एअरलाइन्स) είναι αεροπορική εταιρεία με έδρα το Κατμαντού του Νεπάλ. Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Μάιο του 1998 και έλαβε πιστοποιητικό αερομεταφορέα στις 17 Αυγούστου 1998. Είναι η μητρική εταιρεία της Tara Air. Το 2021, η Yeti Airlines ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος αερομεταφορέας εσωτερικού στο Νεπάλ, μετά τη Buddha Air.
Ιστορία
Η Yeti Airlines ιδρύθηκε από τον Ανγκ Τσερίνγκ Σέρπα τον Μάιο του 1998 και έλαβε το Πιστοποιητικό Αερομεταφορέα της στις 17 Αυγούστου 1998. Ξεκίνησε τη λειτουργία της με δύο de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter. Η μητρική εταιρεία της Yeti Airlines, η Yeti World, περιλαμβάνει επίσης άλλες τουριστικές επιχειρήσεις, όπως ξενοδοχεία και θέρετρα και άλλες αεροπορικές εταιρείες, συγκεκριμένα την Air Dynasty και την Altitude Air.
Το 2009, η Yeti Airlines ίδρυσε τη θυγατρική Tara Air, στην οποία ανέθεσε τις δραστηριότητές των μικρών αεροσκαφών σε αεροδρόμια στα αγροτικά και ορεινά αεροδρόμια του Νεπάλ και μετέφερε τα αντίστοιχα αεροσκάφη της, DHC-6 Twin Otters και Dornier 228s στην Tara Air.
Το 2007, η Yeti Airlines παρουσίασε την Fly Yeti ως κοινοπραξία με την Air Arabia. Λόγω πολιτικής αβεβαιότητας, η αεροπορική εταιρεία διέκοψε τις δραστηριότητές της το 2008. Η Yeti Airlines και η Tara Air συνδυάστηκαν για να σχηματίσουν τη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία εσωτερικού στο Νεπάλ. Ο όμιλος κατείχε περισσότερο από το 60% του συνολικού μεριδίου αγοράς τον Ιανουάριο του 2008.
Το 2013, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαγόρευσε σε όλες τις αεροπορικές εταιρείες του Νεπάλ την είσοδο στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο. Αυτός ο περιορισμός εξακολουθεί να ισχύει τον Ιούνιο του 2021 και συγκεκριμένα περιλαμβάνει επίσης την Yeti Airlines.
Το 2014, η Yeti Airlines παρουσίασε την Himalaya Airlines, μια άλλη κοινοπραξία, αυτή τη φορά με την κινεζική Tibet Airlines.
Από το 2019, η Yeti Airlines είναι ο χορηγός φανέλας του ποδοσφαιρικού συλλόγου Χιμαλάιαν Σέρπα Κλαμπ με έδρα το Κατμαντού, ο οποίος επί του παρόντος αγωνίζεται στο ανώτατο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του Νεπάλ. Το Δεκέμβριο του 2019, η Yeti World έγινε πρωτοσέλιδο καθώς ενεπλάκη σε υπόθεση διαφθοράς γύρω από τον πρωθυπουργό Χάτζα Πρασάντ Σαρμά Όλι. Επίσης το 2019, η Yeti Airlines έγινε η πρώτη αεροπορική εταιρεία με ουδέτερο άνθρακα στο Νεπάλ και τη Νότια Ασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεπαλικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες με απαγόρευση πτήσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Ινδο-Πορτογαλική Κρεολική της Βομβάης
Η Ινδο-Πορτογαλική Κρεολική της Βομβάης ήταν μια κρεολική γλώσσα που βασίζεται στην πορτογαλική, η οποία αναπτύχθηκε από την μεγάλη επαφή μεταξύ της πορτογαλικής και των τοπικών γλωσσών. Επί του παρόντος, αυτή η γλώσσα έχει εκλείψει. Ομιλούνταν στη Βομβάη και τη βόρεια Ινδία: Μπασέιν, Σαλσέτ, Θάνα, Τσεβάι, Μαχίμ, Τεσελάρια, Νταντάρ, Παρέλ, Κάβελ, Μπαντόρα-Μπάντρα, Γκοβάι, Μαρόλ, Αντχέρι, Βερσόβα, Μαλβάν, Μανόρι, Μαζαγκαόν. Αυτή η γλώσσα ήταν η πιο σημαντική μετά τη κρεολική διάλεκτο της Ινδοπορτογαλικής της Κεϋλάνης. Το 1906 υπήρχαν ακόμη περίπου 5.000 άνθρωποι που μιλούσαν τη πορτογαλική κρεολική ως μητρική τους γλώσσα, 2.000 στη Βομβάη και το Μαχίμ, 1000 στη Μπαντόρα, 500 στη Θάνα, 100 στη Κούρλα, 50 στο Μπασέιν και 1.000 σε άλλες πόλεις. Εκείνη την εποχή, τα σχολεία που δίδασκαν τη κρεολική και οι πλουσιότερες τάξεις αντικαταστάθηκαν από την αγγλική γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Dogs of War (άλμπουμ των Saxon)
Το Dogs of Wars είναι το δωδέκατο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Virgin". Το "Dogs of War" έλαβε τις καλύτερες κριτικές από οποιοδήποτε άλλο δίσκο του συγκροτήματος, από το 1985 μέχρι το 1995. Στις 21 Φεβρουαρίου 2006 επανεκδόθηκε από την εταιρεία "Steamhammer", με δύο επιπλέον τραγούδια.
Οι πωλήσεις του ήταν ανάλογες με τα δύο προηγούμενα άλμπουμ των Saxon, χωρίς να καταφέρει να μπει στα τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας ή των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος με τον κιθαρίστα Γκράχαμ Όλιβερ στη σύνθεση τους, αφού απολύθηκε με την κατηγορία ότι προσπάθησε να πουλήσει ηχογραφήσεις παλιότερων ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος, χωρίς οι υπόλοιποι να το γνωρίζουν. Αντικαταστάθηκε από τον Νταγκ Σκάρατ, ο οποίος συνεχίζει στους Saxon μέχρι σήμερα.
Οι στίχοι όλων των κομματιών του δίσκου, γράφτηκαν από τον τραγουδιστή Μπιφ Μπάιφορντ και τον ντράμερ Νάιτζελ Γκλόκλερ, ενώ τη μουσική συνέγραψαν όλοι οι μουσικοί του συγκροτήματος.
Θέσεις τσαρτ
Dogs of War (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 14 Αυγούστου 1995
Τα μέλη των Saxon
Το Dogs of War ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
Βασίλειος Βάνδος
Ο Βασίλειος Βάνδος ή Τσελέπης του Στογιάννου ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος από το Λέσκοβο (σήμερα Τρία Έλατα) της Αλμωπίας του νομού Πέλλας.
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, συμμετείχε ως εθελοντής, επικεφαλής σώματος προσκόπων. Κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, πήρε μέρος σε πολλές μάχες με βουλγαρικά στρατιωτικά αποσπάσματα στης περιοχές Αλμωπίας και Γευγελής, καθώς και στην ορεινή ζώνη των υψιπέδων της Τζένας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο
Ιστορία
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από τον Κλιμ Ιβάνοβιτς Τσουριούμοφ, ο οποίος εξέτασε μια φωτογραφία που είχε τραβηχθεί για τον περιοδικό κομήτη 32/P Κόμας Σολά από τη Σβετλάνα Ιβάνοβα Γκερασιμένκο τις 11 Σεπτεμβρίου 1969, στο Αστροφυσικό Ινστιτούτο της Αλμά-Ατα. Ο Τσουριόμοφ βρήκε ένα κομητικό αντικειμένο κοντά στα όρια της φωτογραφικής πλάκας και υπέθεσε ότι ήταν ο κομήτης Κόμας Σολά. Μετά την επιστροφή του στο Κίεβο, ο Τσουριούμοφ εξέτασε τις πλάκες πιο προσεκτικά. Περίπου ένα μήνα μετά την λήψη της φωτογραφίας (τις 22 Οκτωβρίου), ανακάλυψε ότι το αντικείμενο δεν ήταν ο Κόμας Σολά, καθώς βρισκόταν 1,8 μοίρες μακριά από την εκτιμώμενη θέση, ενώ στη συνέχεια ανακάλυψε τον Κόμας Σολά στην προβλεπόμενη θέση στην ίδια πλάκα αποδεικνύοντας ότι πρόκειται για κάποιο διαφορετικό αντικείμενο. Ο κομήτης εκτιμήθηκε ότι είχε φαινόμενο μέγεθος 13, με αχνή κόμη και ουρά. Πέρα από την παραπάνω εικόνα, ο κομήτης βρέθηκε σε μια φωτογραφία από τη Γκερασιμένκο που εκτέθηκε στις 9,91 Σεπτεμβρίου και σε μία που εκτέθηκε από τον Τσουριούμοφ τις 21.93 Σεπτεμβρίου. Στην πρώτη υπολογίστηκε ότι είχε φαινόμενο μέγεθος 13 και στην δεύτερη 12.
Η επανεμφάνιση του 1982 ήταν πολύ ευνοϊκή, με τον κομήτη να πλησιάζει στις 0,39 ΑΜ από τη Γη στις 27 Νοεμβρίου. Ο κομήτης συνέχισε να αυξάνει τη λαμπρότητά του ακόμη και μετά από αυτό το χρονικό σημείο και έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος 9 με 9,5 το Δεκέμβριο. Στην επανεμφάνιση του 1989 ο κομήτης παρατηρήθηκε από τις 6 Ιουλίου 1988 μέχρι τις 16 Μαΐου 1991, χρονική περίοδος η οποία είναι η μεγαλύτερη στην οποία έχει παρατηρηθεί ο κομήτης. Στο πέρασμα του 1996 ο κομήτης έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος +10,5.
Κατά το πέρασμα το 2002, ο κομήτης παρατηρήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ στις 11 και 12 Μαρτίου 2003 ώστε να παρέχει στοιχεία για το στόχο της αποστολής της ESA Ροζέττα. Ο αρχικός προορισμός της Ροζέττα ήταν ο κομήτης 46P/Βιρτάνεν, αλλά λόγω καθυστερήσεων της αποστολής, ο στόχος αυτός δεν ήταν πλέον εύκολα προσβάσιμος και έτσι επιλέχθηκε ως στόχος ο Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο. Οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι ο κομήτης είχε ελλειψοειδές σχήμα, με διαστάσεις περίπου 5 επί 3 χιλιόμετρα, και περίοδο περιστροφής περίπου 12 ώρες.
Χαρακτηριστικά από την αποστολή Ροζέττα
Οι πρώτες παρατηρήσεις το 2003 από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ έδειξαν ότι ο κομήτης είχε ελλειψοειδές σχήμα (λανθασμένα), με διαστάσεις περίπου 5 επί 3 χιλιόμετρα, και περίοδο περιστροφής περίπου 12 ώρες. Οι πρώτες παρατηρήσεις του κομήτη από την αποστολή Ροζέττα σε απόσταση 86.000 χιλιομέτρων τις 27-28 Ιουνίου 2014 έδειξαν ότι ο κομήτης έχει περίοδος περιστροφής 12,4 ώρες. Τις 14 Ιουλίου, εικόνες από τη διαστημοσυσκευή έδειξαν ότι ο κομήτης έχει ανώμαλο σχήμα, με δύο διακριτά τμήματα και πιθανόν να είναι δυαδικό σύστημα επαφής. Ασφαλώς το σχήμα του διαμορφώθηκε καθώς οι πάγοι νερού και διοξειδίου του άνθρακα εξαχνώθηκαν και άλλαξε σχήμα ασύμμετρα. Ο κομήτης είναι καλυμμένος με ρηγόλιθους, βράχια και σκόνη όλα σχεδόν μαύρα επειδή περιέχει πολλές απανθρακομένες χημικές οργανικές ενώσεις που έχουν χάσει τα υδρογόνα τους από βομβαρδισμό της κοσμικής ακτινοβολίας που διώχνει τα υδρογόνα από τις οργανικές ουσίες. Έτσι η ανακλαστικότητα του φωτός που έχει ο κομήτης είναι μόλις 6%.
Βιβλιογραφία
Τσουριουμοφ-Γκερασιμενκο
Νέο Σούλι Σερρών
Με 2.399 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011,, το Νέο Σούλι βρίσκεται στον Νομό Σερρών και αποτελεί τη μεγαλύτερη δημοτική κοινότητα του Δήμου Εμμανουήλ Παππά, κτισμένο στους πρόποδες του Μενοίκιου όρους. Βρίσκεται 7 χλμ. Ανατολικά από την πόλη των Σερρών, 3,8 χλμ δυτικά του Αγίου Πνεύματος, βορειοδυτικά του Χρυσού και ανατολικά από το χωριό Οινούσα. Ανήκει στα λεγόμενα, σε τοπικό ιδίωμα, "Δαρνακοχώρια" (ή "Νταρνακοχώρια") της περιοχής. Το αρχικό όνομα του χωριού ήταν Οινόεσσα. Προέρχονταν από τα πολλά αμπέλια που βρίσκονταν στην περιοχή και την παραγωγή κρασιού (οίνου) καθώς σχεδόν κάθε σπίτι είχε πατητήρια για την παραγωγή του μούστου και κρασιού. Επί τουρκοκρατίας, το χωριό ήταν γνωστό με το όνομα Σουμπάσκιοϊ. Η λέξη προέρχεται από το συνδυασμό τριών τουρκικών λέξεων: σου (=νερό), μπασ (=πολύ καλό), κιοϊ (=χωριό), δηλαδή χωριό με πολλά νερά. Η σημερινή ονομασία του δόθηκε το 1913, λόγω της ηρωικής κατά των Βουλγάρων αντίστασης των κατοίκων του κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Το σημερινό όνομα δόθηκε από το ελληνικό κράτος επίσημα στις 28 Δεκεμβρίου του 1926 με πανηγυρικό τρόπο σε ειδική δοξολογία στον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που αποτελεί τον ιστορικό ναό του Νέου Σουλίου. Είναι μια ημιορεινή κωμόπολη -η πλατεία του βρίσκεται σε υψόμετρο 137μ.- και το Νέο Σούλι είναι στο επίκεντρο έντονης οικοδομικής δραστηριότητας. Αποτέλεσε σημαντικό κέντρο καλλιέργειας και παραγωγής καπνού ανατολικού τύπου ποικιλιών "καμπά κουλάκ" και "μπασμά".
Είναι ένα από τα πέντε (5) χωριά, γνωστά ως «Δαρνακοχώρια» ή «Νταρνακοχώρια», που στο διάβα του χρόνου, είτε όλα μαζί είτε το καθένα χωριστά, διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του τόπου. Ονομάστηκαν έτσι λόγω της συχνής λέξης "δάρι" (=τώρα, αμέσως) και "νάκα" (=εδώ), μικρογραφία|Η είσοδος του χωρίου μετά την ανάπλασή της το 2016 μικρογραφία|Άποψη της εισόδου του χωριού την νύχτα μικρογραφία|Λήψη από βόρεια πλευρά τη νύχτα Στο Νέο Σούλι, υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο. μικρογραφία|Η κεντρική πλατεία του χωριού μπροστά από το πάρκο του Αγίου Δημητρίου μετά την ανακατασκευή του [[2016]] Ο συνδυασμός του καλού κλίματος της περιοχής με τη γειτνίαση της με την πόλη των Σερρών έχει συντελέσει στη δημιουργία νέας συνοικίας στα δυτικά της κωμόπολης, και στην προέκταση του παραδοσιακού οικισμού, με αποτέλεσμα να εξελίσσεται σε προάστιο της πρωτεύουσας του νομού. Στο Νέο Σούλι, το σημαντικότερο πανηγύρι της κωμόπολης, αλλά και έθιμο της περιοχής των Σερρών είναι αυτό του Αγίου Γεωργίου. Ο Άγιος, από τα βυζαντινά χρόνια, θεωρείται προστάτης των πόλεων και των κρατών. Είναι, όμως, και άγιος των τσομπάνηδων, αλλά και των γεωργών.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Μνημείο στην πλατεία του Νέου Σουλίου για τους κατοίκους του που έπεσαν στον Μακεδονικό Αγώνα|389x389pxΤο Νέο Σούλι είναι ένα από τα πέντε Δαρνακοχώρια της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών. Πρόκειται για πέντε οικισμούς: το Νέο Σούλι, το Άγιο Πνεύμα, Ο Εμμανουήλ Παπάς, η Πεντάπολη και το Χρυσό – χτισμένα σχεδόν στους πρόποδες του Μενοικίου όρους και ανατολικά της πόλης των Σερρών. Το πιο κοντινό στην πόλη (7 χλμ.) είναι το Νέο Σούλι αν και σε παλαιότερες εποχές που δεν υπήρχαν ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι χρειαζόταν δυο ώρες πεζοπορία για να φτάσει κανείς. Οι κάτοικοί του έχουν κοινή καταγωγή, παρόμοιο γλωσσικό ιδίωμα, ήθη, έθιμα και τραγούδια.
Αρχαία εποχή
Στο λόφο «Αγριάν(ι)στα» (η ονομασία του θυμίζει τη θρακική φυλή των Αγριάνων), που υψώνεται στο νοτιοανατολικό άκρο της κωμόπολης, ανάμεσα σε δυο ρέματα, έχει εντοπιστεί από παλιά, με βάση κυρίως την επιφανειακή κεραμική (όστρακα αγγείων), η θέση αρχαίου πολίσματος, το οποίο παρουσιάζει εντυπωσιακή διάρκεια ζωής από τα προϊστορικά ως τα νεότερα χρόνια. Λίγο νοτιότερα, στην τοποθεσία «Χατζή-σουληνάρ», αποκαλύφτηκε η νεκρόπολη του πολίσματος, στην οποία βρέθηκαν ορισμένες επιτύμβιες ελληνικές επιγραφές (αυτοκρατορικών χρόνων), καθώς και μια λατινική οροθετική επιγραφή. μικρογραφία|Ο λόφος της Αγριάνιστας όπου βρέθηκαν ευρήματα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και αποδεικνύουν το ότι η περιοχή του Νέου Σουλίου ήταν κατοικημένοι με μόνιμους οικισμούς από την αρχαιότητα. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος του χωριού.|400x400εσΕκτός από τους αυτόχθονες, άλλοι γνωστοί πληθυσμοί που είχαν εγκατασταθεί, κατά την πρώιμη αρχαιότητα, στην περιοχή της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών ήταν οι Φρύγες (Βρύγες), οι Στρυμόνιοι και οι Παίονες, ένα πρωτοελληνικό φύλο, που αφιέρωνε αγάλματα στην Ολυμπία και ίδρυε «κοινόν» μόνο με Έλληνες (αποδεικτικά στοιχεία ελληνικής καταγωγής). Τα ονόματά τους επίσης ήταν Ελληνικά και ο Ηρόδοτος τους αναφέρει ως Ελληνικό φύλο (βιβλίο V, 23-24). Η αρχαία πόλη «Σίρις» (σημ. Σέρρες) δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς χτίσθηκε, αλλά οι κάτοικοί της και οι κάτοικοι της γύρω υπαίθρου ονομάστηκαν Σιροπαίονες. Αργότερα εμφανίστηκαν και άλλα πρωτοελληνικά φύλα όπως: Παίοπλοι που κατοικούσαν σε διάφορους οικισμούς μεταξύ σημερινού Νέου Σουλίου και Νέας Ζίχνης, Δόβηρες που κατοικούσαν ανάμεσα στην Νέα Ζίχνη και στην Αλιστράτη, Ηδωνοί ή Ήδωνες, που ήταν από τις αρχαιότερες Θρακικές φυλές και κατοικούσαν γύρω από το Παγγαίο. Όταν οι Σιροπαίονες υποτάχθηκαν στους Πέρσες το 513 π.Χ. και οδηγήθηκαν αιχμάλωτοι στην Ασία για 15 χρόνια, την περιοχή τους την κατέλαβαν οι Οδομάντες προερχόμενοι από την περιοχή του Παγγαίου όρους. Από τότε η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής (Σίρις) ονομάστηκε Σίρις η Οδομαντική (σημ. Σέρρες). Αρχικά οι Οδομάντες εκμεταλλεύονταν τα ορυχεία του Παγγαίου και ήταν περιορισμένοι σ’ εκείνη την περιοχή. Αργότερα επεκτάθηκαν σ’ όλη την περιοχή που εκτείνεται ανάμεσα στα βουνά Μενοίκιο, Λαϊλιά, Άγκιστρο και στην αριστερή όχθη του Στρυμόνα (Οδομαντική). Τελικά τους υπέταξε ο Φίλιππος ο Β’ κι έκανε τμήμα του Μακεδονικού
κράτους την Οδομαντική. Μετά την άλωση της Τροίας εμφανίστηκαν οι Αγριάνες, Παίοπλοι, Οδόμαντες, Βισάλτες, Ηδωνοί, Σιντοί, Μαίδοι, Σάτρες, Δόβηρες, Δέρρωνες, Ορέσκιοι κ.ά. Όλοι θεωρούνται πως ήταν πρωτοελληνικά φύλα, χωρισμένα σε αυτόνομα κράτη με δικό τους βασιλιά. Ο Φίλιππος ο Β’ και ο Μέγας Αλέξανδρος κατάφεραν ν’ αφομοιώσουν τα Πελασγικά, Παιονικά και Θρακικά φύλα και να κάνουν ισχυρό το μεγάλο Μακεδονικό βασίλειο. Στη συνέχεια συνένωσαν τα ελληνικά φύλα της υπόλοιπης Ελλάδος σ’ ένα πανελλήνιο έθνος. Στο «κοινό» Συνέδριο της Κορίνθου συμφώνησαν για ειρήνη και συμμαχία «πλην Λακεδαιμονίων».
Ρωμαϊκή εποχή
Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, το πόλισμα ανήκε στην επικράτεια («χώρα») της Σίρρας (σημ. Σέρρες), από την οποία εξαρτιόταν διοικητικά. Από αυτό περνούσε ένας λιθόστρωτος ρωμαϊκός δρόμος (είναι η γνωστή στα νεότερα χρόνια «καστρινόστρατα»), που εξυπηρετούσε την επικοινωνία μεταξύ των διαφόρων οικισμών και κάστρων που βρίσκονταν στους πρόποδες του Μενοίκιου όρους και νοτιότερα (κοντά στη σημερινή Μεσορράχη) συνδεόταν με το ρωμαϊκό δρόμο Φιλίππων-Ηράκλειας Σιντικής. Από την Ρωμαϊκή εποχή υπάρχει και μια μαρμάρινη στήλη- ορόσημο που καθόριζε τα όρια της περιοχής των Φιλίππων και τα όρια των κτημάτων ενός Ρωμαίου κτηματία δίπλα στο Νέο Σούλι. Η στήλη βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών. Μέχρι το 1997 φυλασσόταν στο ιερό του Αγίου Γεωργίου. Είναι της εποχής του αυτοκράτορα Τραϊανού Νέρβα (98-117 μ.Χ.). Η περιοχή και η πόλη των Σερρών υπάγονταν στη Ρωμαϊκή Επαρχία της Μακεδονίας. Νότια του λόφου Αγριάνστα, βρέθηκαν δυο επιτύμβιες μαρμάρινες πλάκες. Η μία βρίσκεται εντοιχισμένη σε βρύση στο προαύλιο της εκκλησίας Κοιμήσεως της Θεοτόκου και η άλλη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών. Κατά την εκσκαφή (1998) για επανοικοδόμηση του παρεκκλησίου του Αγίου Δημητρίου βρέθηκε τμήμα γυναικείου αγάλματος Ρωμαϊκής εποχής. Σε προαύλιο σπιτιού βρέθηκε ένα σπάνιο χάλκινο νόμισμα Ρωμαϊκής εποχής από την εποχή της «Αλεξανδρολατρείας». Ήταν ένας τρόπος ειρηνικής αντίδρασης των Μακεδόνων κατά των Ρωμαίων, να κόβουν νομίσματα με το κεφάλι του Μ. Αλεξάνδρου από τη μια πλευρά και ελληνικές επιγραφές από την άλλη. .
Βυζαντινή περίοδος
Στη Βυζαντινή εποχή υπήρξε οικισμός στη θέση του Νέου Σουλίου, πράγμα που επιβεβαιώνεται από ευρήματα Βυζαντινού ναού στο παρεκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου (σημερινά νεκροταφεία) και Βυζαντινών τάφων στην περιοχή «Τούρκος». Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχαν πολλά μαρμάρινα απομεινάρια του Βυζαντινού ναού. Ο ναός ήταν πιθανόν του 5ου ή 6ου μ.Χ. αιώνα. Ο οικισμός ονομαζόταν στα Βυζαντινά χρόνια «Ουτούση» και ο κάτοικος «Ουτουσινός» όπως μας πληροφορεί ο ιερομόναχος Γαβριήλ Κουντιάδης
Τουρκοκρατία
μικρογραφία|Σουλτανικό μονόγραμμα που δίνει την άδεια για την επιδιόρθωση του τότε ερειπωμένου Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του 1835.Η περίοδος της Οθωμανοκρατίας στην ανατολική Μακεδονία και στην περιοχή των Σερρών άρχισε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1383 και τελείωσε μικρογραφία|Ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Νέο Σούλι Σερρών τον Οκτώβριο του 1912, ύστερα από 530 χρόνια. Ο Δαρνακοχωρίτης Εμμανουήλ Παπάς υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία του Αγώνα κατά των Οθωμανών στη βόρεια Ελλάδα. Αρκετά χρόνια πριν την απελευθέρωση έφυγαν από την κωμόπολη οι τελευταίες τουρκικές οικογένειες. Στο χώρο του σημερινού Γυμνασίου μέχρι τα 1914-15 υπήρχε τζαμί και νεκροταφείο. Στο Νέο Σούλι και στα άλλα Δαρνακοχώρια εγκαταστάθηκαν κατά την εποχή του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, Ηπειρώτες. Όπως και στην υπόλοιπη οθωμανοοκρατούμενη Ελλάδα ίσχυε κι εδώ ο θεσμός των Κοινοτήτων. Τη διοίκηση ασκούσαν ο προεστός (πρόεδρος) και οι πρόκριτοι (σύμβουλοι). Εκλέγονταν κάθε χρόνο από τη Γενική Συνέλευση της κωμόπολης, έπρεπε να είναι πάνω από 30 ετών, τίμιοι και ευκατάστατοι. Τα καθήκοντά τους ήταν να υπολογίζουν το φόρο που αναλογούσε σε κάθε οικογένεια ανάλογα με τις δυνατότητές της, να μαζεύουν τους φόρους και να τους παραδίδουν στον φοροεισπράκτορα, να εκπροσωπούν την κοινότητα στις τουρκικές αρχές. Εκδίκαζαν επίσης κτηματικές ή κληρονομικές διαφορές και ήταν υπεύθυνοι για τη λειτουργία του σχολείου. Η παλαιότερη μαρτυρία για τη λειτουργία δημοτικού σχολείου είναι από το 1852. Ο δάσκαλος πληρωνόταν από το ταμείο της εκκλησίας, σε τουρκικές λίρες και για την επιβίωσή του βοηθούσαν και οι μαθητές με ψωμί, αυγά, σταφύλια, ξύλα για τη σόμπα κ.ά.
Μακεδονικός αγώνας
Ο Μακεδονικός αγώνας θεωρείται πως άρχισε το 1903 και ολοκληρώθηκε το 1908. Ουσιαστικά όμως ξεκίνησε το 1872 και τελείωσε το 1912-13, με τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων. Ξεκίνησε ως θρησκευτική αντιδικία μεταξύ των Βουλγάρων Εξαρχικών και των Ελλήνων Πατριαρχικών της Μακεδονίας. Ο πραγματικός σκοπός όμως ήταν ο προσεταιρισμός των πληθυσμών από τα νεοϊδρυθέντα χριστιανικά κράτη, ιδίως μετά την ίδρυση του βουλγαρικού κράτους. Οι δύο πλευτές προσπάθησαν αρχικά να κυριαρχήσουν στη Μακεδονία με ίδρυση σχολείων και εκκλησιών και τελικά με έντονη προπαγάνδα και χρήση βίας από τους κομιτατζήδες. Από το 1903 έγιναν προσπάθειες να συγκροτηθούν στην περιοχή Σερρών αντάρτικες ομάδες Ελλήνων κατά των Βούλγαρων κομιτατζήδων. Μετά το θάνατο του Παύλου Μελά (1904) τονώθηκε η εθνική συνείδηση των Ελλήνων και ο αγώνας έγινε αποτελεσματικότερος. Κέντρο των επιχειρήσεων υπήρξε το ελληνικό προξενείο των Σερρών. Με τη συνεργασία του Προξένου, του Μητροπολίτη και του Συλλόγου «Ορφεύς», που είχε λόγο ύπαρξης τη διοργάνωση καλλιτεχνικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, οι αντάρτικες ομάδες έδιωξαν τους κομιτατζήδες από το Παγγαίο μέχρι το Μπέλες. Στο Μακεδονικό αγώνα πήραν μέρος και κάτοικοι των Δαρνακοχωρίων και του Νέου Σουλίου όπως: ο Μιχαήλ (Μιχαλούσης) Βενέτης του Βασιλείου (1877-1961), ο Γεώργιος Μπεντούλης («Κώττας»), ο Χρυσάφης Μπομπότης ή Μπιμπίτσιος («Πατραμάνης») και Σωτήριος Σιώσιος («Γιόρτσιος») του Κωνσταντίνου (1857-1937).
Βαλκανικοί Πόλεμοι
μικρογραφία|Μνημείο για τους πεσόντες κατοίκους του Νέου Σουλίου κατά τους εθνικούς αγώνες. Μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων, το 1908 δίνεται αμνηστία, ώστε να παραδώσουν οι Μακεδονομάχοι και οι κομιτατζήδες τα όπλα τους στις οθωμανικές αρχές. Λέγεται ότι οι Νεοσουλιώτες δεν παρέδωσαν τα όπλα, αλλά τα κράτησαν σε κρύπτη στην κωμόπολη. Στις 4 Οκτωβρίου 1912 κηρύσσεται πόλεμος εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος) από τους συμμάχους Έλληνες, Σέρβους και Βουλγάρους. Ενώ οι Τούρκοι εγκατέλειψαν την πόλη και την περιοχή των Σερρών, στις 24 Οκτωβρίου του 1912 εγκαταστάθηκε στην περιοχή Βουλγαρικός στρατός ως ελευθερωτής. Οι πανηγυρισμοί των Ελλήνων της Μακεδονίας για την απελευθέρωση από τους Τούρκους δεν κράτησαν πολύ, γιατί φάνηκε πως οι Βούλγαροι ήθελαν να εκβουλγαρίσουν την περιοχή δείχνοντας μηδενική ανοχή στις ιδιαιτερότητες του μη σλαβικού στοιχείου της περιοχής που κατέλαβαν. Αυτό το καθεστώς κράτησε από τις 24 Οκτωβρίου 1912 μέχρι τις 17 Ιουνίου 1913 (πρώτη Βουλγαρική κατοχή), γιατί μετά την κήρυξη του Ελληνο-Βουλγαρικού πολέμου και τις νίκες του ελληνικού στρατού στις μάχες του Λαχανά και του Κιλκίς, οι Βουλγαρικές αρχές εγκατέλειψαν την περιοχή των Σερρών. Τις ημέρες της οπισθοχώρησης των Βουλγάρων, κάποιοι κάτοικοι των γειτονικών χωριών που ήταν πιστοί στην Εξαρχία ήταν έτοιμοι να ορμήσουν στο Σουμπάσκιοϊ (Νέου Σούλι) για να το λεηλατήσουν. Οι κάτοικοι όμως εγκατέστησαν φρουρές, σε καίρια σημεία της κωμόπολης και την προστάτεψαν. Στις 28 Ιουνίου 1913 οι Βούλγαροι πυρπόλησαν την πόλη των Σερρών. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας προχώρησαν προς το Σουμπάσκιοϊ με σκοπό να συνεχίσουν την υποχώρησή τους προς τα ανατολικά. Οι κάτοικοι της κωμόπολης, για ν’ αποφύγουν μια πιθανή πυρπόλησή του, έστησαν καπνόπανα πάνω σε θυμωνιές, στο λόφο του Μπουζιάρου, καθώς και Ελληνικές σημαίες. Οι Βούλγαροι βλέποντας πως γύρισαν μόνο δυο ανιχνευτές στους, οι οποίοι τους περιέγραψαν την κατάσταση, πίστεψαν πως στρατοπέδευσε ο Ελληνικός στρατός και έφυγαν αμέσως άλλοι προς Βροντού και άλλοι προς Σιδηρόκαστρο. Απ’ αυτό το περιστατικό ο τότε μητροπολίτης Σερρών Απόστολος, αποκάλεσε το χωριό Νέο Σούλι (1913) και η πολιτεία καθιέρωσε τη νέα ονομασία το 1926.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Μεσοπόλεμος
Στις 1 Αυγούστου 1914 κηρύχθηκε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων της «Αντάντ» και των δυνάμεων του «Άξονα». Τον Αύγουστο του 1916 οι Βούλγαροι με τη βοήθεια των συμμάχων τους Γερμανών, κατέλαβαν όλη την Ανατολική Μακεδονία. Το Σουμπάσκιοϊ βρέθηκε και πάλι υπό Βουλγαρική κατοχή (Β΄ Βουλγαρική κατοχή 1916-18). Ήταν πρόσφατες οι μνήμες από την προηγούμενη κατοχή και μερικοί Μακεδονομάχοι κατάφεραν να διαφύγουν στη Θεσσαλονίκη. Οι Βούλγαροι ανάγκασαν τους κατοίκους να εκκενώσουν την κωμόπολη με την πρόφαση πως θα γινόταν μάχη με τους Αγγλογάλλους. Όλοι εκτός από τους κατάκοιτους και τους ανήμπορους γέροντες ταλαιπωρήθηκαν για μια εβδομάδα και έφτασαν ως τον Εμμ. Παπά, στη Ν. Ζίχνη και Αλιστράτη. Όταν επέστρεψαν, οι Βούλγαροι είχαν ολοκληρώσει το στόχο τους, τη λεηλασία της κωμόπολης. Στις 23 Ιουνίου του 1917 οι Βούλγαροι συγκέντρωσαν όλους τους άνδρες της κωμόπολης στην πλατεία και επέλεξαν 350 άτομα ηλικίας 17 μέχρι 50 ετών και τους έστειλαν ομήρους στη Βουλγαρία. Οι συνθήκες διαβίωσης των ομήρων ήταν άθλιες: έλλειψη καθαριότητας, λιγοστό φαγητό, πολλή δουλειά και ξύλο. Από τους 350 Νεοσουλιώτες επιβίωσαν οι 180. Όμως κι αυτοί που έμμειναν στην κωμόπολη υπέφεραν από την καταπίεση των Βουλγάρων, τις αγγαρείες, τους ξυλοδαρμούς, την πείνα. Ήταν χρονιές με άφθονο σιτάρι, το οποίο κατέληγε στη Βουλγαρία. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1918 ο Ελληνικός στρατός ανακατέλαβε την περιοχή των Σερρών και τον Οκτώβριο άρχισαν να επιστρέφουν οι όμηροι σε απελπιστική κατάσταση. Στην εποχή του Μεσοπολέμου (μεταξύ Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου) συνέβησαν γεγονότα που επηρέασαν βαθύτατα τη μετέπειτα ιστορία της Ελλάδας. Η διαμάχη μεταξύ του βασιλιά Κωνσταντίνου και του Ελευθερίου Βενιζέλου ξεκίνησε το 1916 και κατέληξε στη διαίρεση του λαού σε «Αντιβενιζελικούς» και «Βενιζελικούς». Ο «Εθνικός Διχασμός» κράτησε πάνω από 25 χρόνια και έφερε συμφορές όπως η Μικρασιατική καταστροφή και διάφορες πολιτικές αναταραχές. Και στο Νέο Σούλι έγιναν αδικαιολόγητες δολοφονίες, που συσχετίζονται με την πολιτική κατάσταση της εποχής, όπως η δολοφονία του Βενιζελικού Αθανάσιου Κυριακόπουλου στα 1929, την ημέρα της γιορτής του. Κάποιοι λένε πως δεν ήταν πολιτική δολοφονία, αλλά ότι τον σκότωσαν οι αντίζηλοί του ή οι καπνέμποροι γιατί προσπαθούσε να προστατεύσει τα συμφέροντα των αγροτών με το «συνεταιριστικό κίνημα». Οι δολοφόνοι του έμειναν ασύλληπτοι, όπως και οι δολοφόνοι του Σωτήριου Τσούκαλου, Φιλοβασιλικού, το 1925. Τον Αύγουστο του 1928 έγινε ένοπλη επίθεση σε πέντε άτομα που επέστρεφαν στην κωμόπολη μετά από προεκλογική συγκέντρωση του Λαϊκού Κόμματος. Από τους πυροβολισμούς σκοτώθηκε μια κοπέλα της κωμόπολης που γέμιζε το «μπούκλο» της με νερό.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Ως Γ΄ Βουλγαρική κατοχή θεωρείται η περίοδος 1941-44. Οι Βούλγαροι επέστρεψαν στη Μακεδονία κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ως σύμμαχοι των Γερμανών, στις 24 Απριλίου του 1941. Ο στόχος τους και πάλι ήταν ο αφελληνισμός της περιοχής με κάθε βίαιο μέσο. Άνοιξαν βουλγαρικά σχολεία, επέβαλαν ως επίσημη τη βουλγαρική γλώσσα, εκβίαζαν με ανταλλάγματα τους Έλληνες να «γραφούν» Βούλγαροι (Βουλγαρογραμμένοι). Στο Νέο Σούλι τοποθέτησαν ως πρόεδρο της κοινότητας Βούλγαρο και Αστυνομία, στο σημερινό κτήριο του Γυμνασίου. Έκαναν καθημερινά συλλήψεις, «δήθεν» υπόπτων και βασανιστικές ανακρίσεις στα υπόγεια της Αστυνομίας.
Στις 10 Μαρτίου του 1944 καθώς Βούλγαροι στρατιώτες περνούσαν από το Νέο Σούλι, ακούστηκαν πυροβολισμοί και τραυματίστηκε ένας στρατιώτης. Οι πυροβολισμοί, είτε προέρχονταν από Έλληνες αντάρτες, είτε από σκηνοθεσία των Βουλγάρων, προκάλεσαν την οργή τους. Συνέλαβαν 70 άτομα και ανάμεσά τους όλους τους άνδρες της οικογένειας Δεδούση (γιατί ο Θεοφάνης Δεδούσης αρνήθηκε να παραδώσει το σπίτι του για επίταξη). Μετά από μια μέρα και πολλά βασανιστήρια, κράτησαν μόνο 14 (πέντε από την οικογένεια Δεδούση) και τους οδήγησαν στο στρατόπεδο «Εμμ. Παπά» έξω από τις Σέρρες. Τρεις μόνο γλίτωσαν, γιατί τους θεώρησαν πεθαμένους. Οι υπόλοιποι εκτελέστηκαν. Στις 13 Μαρτίου Βούλγαροι στρατιώτες περικύκλωσαν και έβαλαν φωτιά στο σπίτι του Θεοφάνη Δεδούση. Κάηκαν ζωντανοί 4 γυναίκες και 1 άνδρας, όλοι της οικογένειας Δεδούση. Σε λίγες μέρες λοιπόν εξοντώθηκαν 10 άτομα της ίδιας οικογένειας.
Σύγχρονη εποχή
μικρογραφία|Σύγχρονο ανοιχτό θέατρο. Βρίσκεται στον λόφο του Μπουζιάρου στην δυτική πλευρά του χωριού. Κατασκευάστηκε το 1998 Μετά την απελευθέρωση οι κάτοικοι επέστρεψαν στις ειρηνικές τους ασχολίες, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Από τις αρχές του 20ου αιώνα άρχισε να καλλιεργείται ο καπνός στις λοφώδεις περιοχές. Στον κάμπο φύτευαν βαμβάκι. Στις δεκαετίες του ’20 και του ’30 ο καπνός ήταν το αποδοτικότερο σε εισόδημα γεωργικό προϊόν, όπως ήταν παλαιότερα το βαμβάκι. Το 1925 η ετήσια παραγωγή του καπνού στο Νέο Σούλι ήταν περίπου 180 χιλιάδες οκάδες και πουλιόταν περίπου μία λίρα η οκά. Μέχρι το 1970 ο νομός Σερρών κατείχε την πρώτη θέση στην παραγωγή καπνού με 19.129 τόνους ετησίως. Καλλιεργούσαν επίσης σιτάρι και σε μικρότερες ποσότητες κριθάρι, καλαμπόκι, σουσάμι, κρεμμύδια, φασόλια για οικιακή χρήση. Είχαν επίσης λαχανόκηπο στην αυλή τους, που με το άφθονο νερό της περιοχής έδινε δυο παραγωγές. Οι γεωργικές καλλιέργειες και ιδίως ο καπνός χρειάζονταν πολλά χέρια. Βοηθούσαν όλοι, γέροντες, γυναίκες και παιδιά. Οι πολυμελείς οικογένειες ήταν ο κανόνας. Όλα γινόταν με τα χέρια, φύτεμα, σκάλισμα, συγκομιδή, «σπάσιμο», όργωμα. Οι γυναίκες είχαν επιπλέον τη φροντίδα του σπιτιού και των παιδιών. Νερό υπήρχε άφθονο από τα «σουλνάρια», τις βρύσες που υπήρχαν σε διάφορα σημεία της κωμόπολης. Η κωμόπολη ηλεκτροδοτήθηκε το Σεπτέμβριο του 1956. Από το 1962 και μετά παρουσιάστηκε μια αρρώστια στα καπνά που οι κάτοικοι την ονόμασαν «λουλούδι». Στα σιτηρά η παραγωγή δεν ήταν άφθονη και μειώθηκαν οι πριμοδοτήσεις. Είναι η εποχή που αρχίζει η μετανάστευση στο εξωτερικό, κυρίως στη Γερμανία και λιγότερο στην Αμερική και Αυστραλία. Επίσης υπάρχει έντονη εσωτερική μετανάστευση σε αστικά κέντρα. Στο εξωτερικό πήγαιναν συνήθως με συμβάσεις εργασίας. Στην κωμόπολη έμεναν τα παιδιά με τους γέροντες για αρκετά χρόνια. Δυο φορές την εβδομάδα υπήρχε πλοίο για Ιταλία και από εκεί συνέχιζαν με τρένο για τη Γερμανία. Ένας άλλος δρόμος ήταν μέσα από τη Γιουγκοσλαβία με τρένο. .