cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιβάν Τζούγκοβιτς
Βιογραφία
Το 1807 απολύθηκε από την κρατική υπηρεσία και δημιούργησε σχολείο στο Βελιγράδι ,με σκοπό την εκπαίδευση μαθητών ως ηγετών και  μελλοντικών εκπροσώπων του λαού της Σερβίας. Η Ανωτάτη σχολή, σήμερα, άνοιξε επίσημα στις 31 Αυγούστου (12 Σεπτεμβρίου σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) του 1808. Πρώτος διευθυντής της διορίστηκε ο Ντοσιντέι Ομπράντοβιτς και ο Τζούγκοβιτς,που μάλιστα ήταν δάσκαλος κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους λειτουργίας της.
Στα τέλη του 1808 ο Τζούγκοβιτς αποκαταστάθηκε πολιτικά σαν επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής, και πέρασε αρκετούς μήνες στο Ιάσιο, στα κεντρικά γραφεία του ρωσικού στρατού σε διαπραγματεύσεις για το μελλοντικό καθεστώς της Σερβίας. Με την επιστροφή του από την αποστολή, ονομάστηκε πρόεδρος του Δήμου του Βελιγραδίου τον Μάρτιο του 1810. Το 1811 πήρε μέρος σε διπλωματική αποστολή στην Βιέννη και όταν γύρισε ανέλαβε ξανά γραμματέας της κυβέρνησης.
Τον Μάρτιο του 1811 ο υπουργός παιδείας Ντοσιντέι Ομπράντοβιτς πέθανε και στη θέση του διορίστηκε ο Τζούγκοβιτς. Στις αρχές Μαρτίου του 1813 έφυγε από το Βελιγράδι και τους τελευταίους μήνες της ζωής του ήταν μεταξύ Backa Palanka, Τιμισοάρα, Βιέννη και τη Zrenjanin ,όπου και πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 1813.
Πηγές
Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί Κατηγορία:Υπουργοί παιδείας της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς Κατηγορία:Σέρβοι ποιητές
Μεσολόγγιον (κορβέτα)
Η κορβέτα Μεσολόγγιον πρώην Λουδοβίκος κατασκευάστηκε στο Ναύσταθμο Πόρου μεταξύ 1838-1839. Εποπτεία και σχεδιασμός ναυπήγησης από τον ναυπηγό Γεώργιο Τομπάζη. Καθελκύστηκε μετά από προσπάθειες 2 ημερών των τεχνιτών και των ναυτών, παρουσία του βασιλέως Όθωνα. Για αρκετά χρόνια παροπλίσθηκε ως ακατάλληλο λόγω μεγέθους. Το 1845 αποφασίστηκε να οπλιστεί και τοποθετήθηκαν 24 καρρονάδες των 32 λιβρών και 2 πυροβόλα 22 λιβρών. Το πλήρωμα ήταν 182 άνδρες (11 αξιωματικοί, 13 υπαξιωματικοί και 158 ναύτες).
Το 1846 λειτούργησε για πρώτη φορά ως ‘ναυτικόν παιδευτήριον’ με 5 δοκίμους ναυτικούς. Από το 1846 έως το 1854 και από το 1865 έως το 1871 χρησιμοποιήθηκε ως Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ). Το 1862 εξοπλίστηκε με τα πυροβόλα των παλαιών βρικίων ‘Περσεύς’ και ‘Ορφεύς’ και παραχώρησε τον πιο σύγχρονο οπλισμό του στο ‘Αμαλία’. Μέχρι το 1873 αναφέρεται σε πλήρη δραστηριότητα στην σύνθεση του Στόλου. Με την μεταπολίτευση του 1862 μετονομάστηκε σε ‘Μεσολόγγιον’.
Κατηγορία:Ελληνικές Κορβέτες
Άρης Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Τα πρώτα χρόνια
Με την ίδρυση του ο Άρης σχημάτισε ποδοσφαιρική ομάδα. Ωστόσο, όταν ιδρύθηκε, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου δεν είχε ακόμα δημιουργηθεί και έτσι δεν διεξαγόταν παγκύπριο πρωτάθλημα. Είχαν όμως ήδη δημιουργηθεί αρκετά σωματεία. Το 1932, με πρωτοβουλία του Πεζοπορικού Λάρνακας, διεξήχθη, με σύστημα νοκ-άουτ, το πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα, το «πρωτάθλημα πόλεων». Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετείχαν το Σούλι και ο ΑΠΟΛ, που στο τέλος του έτους συγχωνεύτηκαν δημιουργώντας τον Άρη.
Περίοδος 1934-1939
Την περίοδο 1934-35 διεξήχθη το πρώτο επίσημο παγκύπριο πρωτάθλημα. Ο Άρης συμμετείχε στο πρωτάθλημα. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το παλιό στάδιο ΓΣΟ (μαζί με την ΑΕΛ). Ο Άρης τερμάτισε στην έκτη θέση. Την περίοδο 1935-36 τερμάτισε στην 5η θέση όπως και την περίοδο 1936-37. Τις περιόδους 1937-38 και 1938-39 τερμάτισε στην τελευταία θέση (5η και 7η αντίστοιχα) χωρίς να καταφέρει να κερδίσει βαθμό. Την περίοδο 1938-39, τερμάτισε και πάλι στην τελευταία θέση (7ος).
Το 1939, λόγω οικονομικών προβλημάτων, το σωματείο αναγκάστηκε να διαλύσει την ποδοσφαιρική ομάδα. Αρχές της δεκαετίας του 1950 προχώρησε σε επανασύσταση της ποδοσφαιρικής του ομάδας και το 1952 επανεντάχθηκε στη δύναμη της ΚΟΠ.
Περίοδος 1952-1959
Με την επανένταξη του στην ΚΟΠ, το 1952, ο Άρης συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Πριν το 1953, στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας συμμετείχαν οι δεύτερες ομάδες (αναπληρωματικές) των σωματείων Α΄ κατηγορίας με ορισμένες ομάδες Β΄ κατηγορίας, με τις πρώτες να κερδίζουν όλα τα πρωταθλήματα. Το 1953 η ΚΟΠ αποφάσισε τη δημιουργία πρωταθλήματος αναπληρωματικών ομάδων Α΄ κατηγορίας και έτσι οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας δεν συμμετείχαν πλέον στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1953-54 ήταν το πρώτο που διεξαγόταν με τη νέα μορφή. Οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα χωρίστηκαν σε δύο ομίλους: Λεμεσού-Πάφου και Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου. Οι νικήτριες των δύο ομίλων θα έδιναν αγώνες μπαράζ για την κατάκτηση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Ο Άρης συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Αφού αναδείχθηκε νικητής στον όμιλο του, αντιμετώπισε την νικήτρια του άλλου ομίλου, Ντεμίρσπορ Λάρνακας, σε αγώνες μπαράζ. Στον πρώτο αγώνα ο Άρης κέρδισε στο παλιό ΓΣΟ με 3-2. Ο δεύτερος αγώνας στη Λάρνακα τελείωσε 3-3 με τον Άρη να ανακηρύσσεται πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας.
Την περίοδο 1954-55 ο Άρης τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε. Ήταν η πρώτη φορά που υποβιβαζόταν ομάδα από το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1955-56 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1956-57 κατέλαβε την 4η θέση, η οποία ήταν η υψηλότερη θέση που κατέλαβε μέχρι τότε. Ακολούθησε η 8η θέση την περίοδο 1957-58. Την περίοδο 1958-59 δεν διεξήχθη πρωτάθλημα λόγω της έκρυθμης κατάστασης που επικρατούσε στην Κύπρο (αγώνας της ΕΟΚΑ).
1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Άρης συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. 2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Πανελλήνιος συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. 3Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Πανελλήνιος συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου.
Δεκαετία 1960-1969
Την περίοδο 1959-60 ο Άρης τερμάτισε στην 11η και τελευταία θέση. Ωστόσο, την περίοδο αυτή δεν ίσχυσε η διαβάθμιση και έτσι ο Άρης παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1960-61 τερμάτισε στην 7η θέση και τις περιόδους 1961-62 και 1962-63 στην 8η θέση. Την περίοδο 1963-64 τo πρωτάθλημα διακόπηκε τον Δεκέμβριο του 1963 λόγω των δικοινοτικών διαταραχών και δεν συνεχίστηκε ποτέ. Τις περιόδους 1964-65 και 1965-66 ο Άρης τερμάτισε στην 11η και τελευταία θέση της βαθμολογίας αλλά και πάλι δεν ίσχυσε ο υποβιβασμός. Τις περιόδους 1966-67 και 1967-68 τερμάτισε και πάλι στην 11η θέση αλλά με συμμετοχή 12 ομάδων στο πρωτάθλημα. Την περίοδο 1968-69 κατέλαβε τη 10η θέση.
Δεκαετία 1970-1979
Την περίοδο 1969-70 ο Άρης τερματίζει στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάζεται. Στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1970-71 δεν καταφέρνει να κερδίσει την άνοδο του (τερματίζει στη δεύτερη θέση) και για πρώτη φορά συμμετέχει δύο συνεχόμενες περιόδους στη Β΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο τερματίζει στην 3η θέση του πρωταθλήματος και προβιβάζεται στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1972-73 τερματίζει στη 10η θέση. Στο κύπελλο Κύπρου 1972-73 φτάνει, για πρώτη φορά στην ιστορία του, στα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από τον μετέπειτα κυπελλούχο ΑΠΟΕΛ. Τις περιόδους 1973-74 και 1974-75 τερματίζει στη 10η θέση. Την περίοδο 1975-76 τερματίζει στη 14η θέση.
Τα επόμενα χρόνια ο Άρης ανακάμπτει αγωνιστικά. Την περίοδο 1976-77 κατακτά την 4η θέση. Την περίοδο 1977-78 περιορίζεται στην 7η θέση για να επιστρέψει στην 4η θέση την περίοδο 1978-79, ένα μόλις βαθμό πίσω από την τρίτη θέση που έδινε εισιτήριο συμμετοχής στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στο κύπελλο Κύπρου 1978-79 φτάνει στα ημιτελικά όπου αποκλείστηκε από την ΑΕΛ.
Δεκαετία 1980-1989
Στο κύπελλο Κύπρου 1988-89 ο Άρης έγραψε τη σημαντικότερη σελίδα στην ιστορία του. Για πρώτη φορά συμμετέχει στον τελικό κυπέλλου Κύπρου. Αντίπαλος του η ΑΕΛ Λεμεσού. Στον Α΄ γύρο της διοργάνωσης απέκλεισε τον Ολυμπιακό, στο Β΄ γύρο τον Ορφέα Λευκωσίας, στα προημιτελικά την Ομόνοια και στα ημιτελικά τον ΑΠΟΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη στις 10 Ιουνίου 1989 στο Τσίρειο στάδιο, κοινή έδρα των δύο ομάδων. Αν και η ΑΕΛ κατάφερε να προηγηθεί με 2-0 στο πρώτο ημίχρονο, ο Άρης κατόρθωσε να ισοφαρίσει σε 2-2 στο δεύτερο ημίχρονο και να οδηγήσει το παιχνίδι στην παράταση. Η ΑΕΛ πέτυχε ένα γκολ και το παιχνίδι τελείωσε 3-2 με τον Άρη να αποτυγχάνει να κατακτήσει το κύπελλο.
Δεκαετία 1990-1999
Την περίοδο 1989-90 ο Άρης κατακτά για τέταρτη φορά στην ιστορία του την 4η θέση. Στο κύπελλο Κύπρου 1989-90 φτάνει στα ημιτελικά όπου αποκλείεται από την Ομόνοια. Την περίοδο 1990-91 τερματίζει στην 8η θέση και την περίοδο 1991-92 στη 10η θέση. Την περίοδο 1992-93 τερματίζει στη 13η θέση και υποβιβάζεται. Την περίοδο 1993-94 κατακτά το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και επιστρέφει στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1994-95 καταλαμβάνει την 11η θέση και την περίοδο 1995-96 την 9η.
Από την περίοδο 1996-97 (με εξαίρεση μια περίοδο που παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία), ο Άρης ανεβοκατεβαίνει μεταξύ Α΄ και Β΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1996-97 τερμάτισε στη 12η θέση και υποβιβάστηκε. Στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1997-98 τερμάτισε στην 3η θέση και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1998-99 τερματίζει στη 14η και τελευταία θέση και υποβιβάζεται εκ νέου.
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 1999-00 ο Άρης κατακτά τη 2η θέση στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και επιστρέφει στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2000-01 τερματίζει στη 14η θέση και υποβιβάζεται. Την περίοδο 2001-02 τερματίζει στην 3η θέση και επιστρέφει στην ανώτατη κατηγορία. Την περίοδο 2002-03 υποβιβάζεται ξανά τερματίζοντας στη 13η θέση. Ακολουθεί η κατάκτηση της 2η θέση την περίοδο 2003-04 και η άνοδος στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2004-05 τερματίζει στη 14η θέση και υποβιβάζεται. Την περίοδο 2005-06 κατακτά την 2η θέση στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και επιστρέφει στην Α΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Παρόλο που σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος θα προβιβάζονταν στην Α΄ κατηγορία μόνο οι δύο ομάδες, εντούτοις μετά το τέλος του πρωταθλήματος αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας από 12 σε 14 και έτσι προβιβάστηκε και η τρίτη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Ακολούθησαν 3 συνεχόμενες παρουσίες στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην 13η θέση και υποβιβάστηκε. 1Ο Άρης κέρδισε 52 βαθμούς. Ωστόσο τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 49 βαθμοί.
Δεκαετία 2020-2021
Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2021-22 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά συμμετοχή σε διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ, στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022–23.
Ευρωπαϊκή συμμετοχή
Την περίοδο 2022-23 ο Άρης συμμετείχε στα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022–23. Αντίπαλος του Άρη ήταν η Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 21 Ιουλίου 2022 στο ΑΕΚ Αρένα, με τον Άρη να κερδίζει με 2-0. Ωστόσο, στον επαναληπτικό αγώνα έχασε με 3-0 και αποκλείστηκε. Την περίοδο 2023-24 συμμετείχε για πρώτη φορά στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ αντιμετωπίζοντας την ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ. Πραγματοποίησε δύο εξαιρετικές εμφανίσεις, νικώντας με 6-2 τους Λευκορώσους στην Κύπρο ενώ ακολούθησε η νίκη με 5-3 στην ουδέτερη Ουγγαρία. Έτσι με συνολικό σκορ 11-5, προκρίθηκε στον 3ο προκριματικό γύρο, εξασφαλίζοντας παράλληλα συμμετοχή σε ευρωπαϊκούς ομίλους για πρώτη φορά στην ιστορία του.
1Ο Άρης κέρδισε 73 βαθμούς. Ωστόσο τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 70 βαθμοί.
Συνολικά στατιστικά στην Α΄ κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τη συνολική πορεία του Άρη στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας από την περίοδο 1934-35 έως και την περίοδο 2020-21. Η βαθμολογία είναι το άθροισμα της πραγματικής βαθμολογίας κάθε περιόδου, ανεξάρτητα από το σύστημα βαθμολόγησης. Χρησιμοποιώντας το σύγχρονο σύστημα βαθμολόγησης (Νίκη=3 Βαθμοί, Ισοπαλία=1 Βαθμός, Ήττα:0 βαθμοί) οι βαθμοί που εξασφαλίζει είναι 1311. Η περίοδος 1963-64, στην οποία το πρωτάθλημα διακόπηκε, δεν συμπεριλαμβάνεται.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21.
Έδρα
Έδρα του Άρη από την ίδρυση του έως το 1975 ήταν το παλιό ΓΣΟ στη Λεμεσό. Το παλιό ΓΣΟ χρησιμοποιούσαν ως έδρα του και οι ομάδες Σούλι και ΑΠΟΛ από τις οποίες προέκυψε ο Άρης. Από το 1975 έως και το 2022 ο Άρης χρησιμοποιούσε ως έδρα το Τσίρειο Στάδιο όπου και έπειτα μετεγκαταστάθηκε στο νέο στάδιο Λεμεσού με την εμπορική επωνυμία στάδιο αλφαμέγα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (γυναικών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Ψευδοτσούγκα
Ψευδοτσούγκα ή έλατο του Ντάγκλας είναι ένα γένος αειθαλών κωνοφόρων δέντρων της οικογένειας των πευκοειδών. Στο γένος ανήκουν πέντε είδη, δύο στη βόρεια Αμερική, ένα στο Μεξικό και δύο στην Ασία. Λόγω της ομοιότητάς τους με άλλα κωνοφόρα, οι βοτανολόγοι του δέκατου ένατου αιώνα δυσκολεύτηκαν να τα ταξινομήσουν, ταξινομώντας τα στα γένη ελάτη, πίκεα, πεύκο, τσούγκα ακόμη και σεκόια. Λόγω των ξεχωριστών κώνων τους, τελικά ταξινομήθηκαν ως διαφορετικό είδος, το είδος ψευδοτσούγκα, το 1867 από το Γάλλο βοτανολόγο Carrière.
Περιγραφή
thumb|left|150px|Κώνος ελάτου του Ντάγκλας Τα έλατα του Ντάγκλας είναι μεσαία ως πολύ μεγάλα δέντρα, με ύψος από 20 μέχρι 120 μέτρα, αν και μόνο το παράκτιο έλατο του Ντάγκλας φτάνει σε αυτό το ύψος. Τα φύλλα είναι επίπεδα, λεία και γραμμικά και περικυκλώνουν το κλαδί, μοιάζοντας με αυτά της ελάτης. Τα θηλυκά κουκουνάρια κρέμονται και έχουν μόνιμες φολίδες και είναι χαρακτηριστικά διότι διαθέτουν ένα προεξέχον τριμερές βράκτιο σε κάθε φολίδα. Επίσης, οι φολίδες έχουν τρεις λοβούς, γεγονός μοναδικό ανάμεσα στα κωνοφόρα.
Είδη
Το πιο διαδεδομένο είδος ψευδοτσούγκας είναι το είδος Pseudotsuga menziesii, το οποίο είναι ένα ταξινομικά σύνθετο είδος, αποτελούμενο από δύο κύριες ποικιλίες, το παράκτιο έλατο του Ντάγκλας και το έλατο του Ντάγκλας των Βραχωδών Ορέων. Κάποιοι βοτανολόγοι στη συνέχεια χωρίζουν το δεύτερο σε δυο περαιτέρω ποικιλίες, το βόρειο (var. glauca - ποικ. γλαύκη) και νότιο έλατο του Ντάγκλας των Βραχωδών Ορέων (var. caesia - ποικ. γαλάζια).
Τα υπόλοιπα είδη δεν είναι διαδεδομένα πέραν του φυσικού περιβάλλοντός τους, αλλά ακόμη και εκεί είναι σπάνια και αραία και σχηματίζουν ανάμεικτα δάση.
Ισαβέλλα Αλφόνσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Βιογραφία
Η Ισαβέλλα Αλφόνσα Μαρία Θηρεσία Αντωνία Χριστίνα Μερθέδες Καρολίνα Αδελαΐδα Ραφαέλα ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου των Δύο-Σικελιών και της Μαρίας δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1929 τον Γιαν Κάντυ Ζαμόυσκι, γιο της Μαρίας Καρολίνας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ζέβτο Σάβιτς Κότριτς
Ο Ζέβτο Σάβιτς Κότριτς (σερβικά : Јевто Савић Чотрић) ήταν σέρβος επαναστάτης και πολιτικός.
Με την έναρξη της πρώτης Σερβικής εξέγερσης ήταν από τους πρώτους που ξεσηκώθηκαν στην περιοχή της Λοσνίτσα. Το 1805 ήταν μέλος στο Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων την πρώτη κυβέρνηση της Σερβίας. Το 1807 στο σπίτι του στεγάστηκε η Ανωτάτη σχολή του Βελιγραδίου που μόλις είχε ιδρυθεί από τον Ιβάν Τζούγκοβιτς, το σημερινό πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Απογονός του είναι ο συγγραφέας Αλεξάντερ Κότριτς.
Πηγές
Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Κέντρο Συμπαράστασης Παιδιών και Οικογένειας
thumb|Κοινωνική και Εκπαιδευτική Δράση Το Κέντρο Συμπαράστασης Παιδιών και Οικογένειας είναι μία μη κυβερνητική οργάνωση που ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1997, από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Κοινωνική και Εκπαιδευτική Δράση», ειδικά για τα κοινωνικά αποκλεισμένα παιδιά, τα «παιδιά των δρόμων», όπως αποκαλούνται. Ανέλαβε να βοηθήσει τα παιδιά των περιοχών Μεταξουργείου, Κουμουνδούρου, Κεραμικού, Ακαδημίας Πλάτωνα κτλ. Παιδιά που προέρχονται κυρίως από οικογένειες μουσουλμάνων τσιγγάνων της Δυτικής Θράκης, τουρκόφωνων της Δυτικής Θράκης και ολίγων τσιγγάνων και Αλβανών. Οι γονείς των παιδιών αυτών είναι αναλφάβητοι, χωρίς εργασιακή, εμπειρία και απαιτούμενη εργασιακή αντίληψη και συμπεριφορά, με αποτέλεσμα η επιβίωση των πολύτεκνων οικογενειών να στηρίζεται στην «εργασία» των παιδιών, τα οποία πουλούν λουλούδια στις ταβέρνες, χαρτομάντιλα, ή καθαρίζουν τζάμια των αυτοκινήτων στα φανάρια των δρόμων. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά ανήκουν προβληματικές, μονογονεϊκές οικογένειες.
Ο αριθμός των παιδιών αυτών υπολογίζεται σήμερα (2006) περίπου στα 1.000, με ανεξέλεγκτο ρυθμό αύξησης, σε λίγα χρόνια θα είναι πολλαπλάσιος (παντρεύονται κατά τη διάρκεια της πρώιμης εφηβείας και έχουν μέσο όρο 8 – 10 παιδιά ανά οικογένεια). Η μη κυβερνητική οργάνωση πιστεύει πως η απάντηση στο πρόβλημα του κοινωνικού αποκλεισμού των παιδιών βρίσκεται κυρίως στην εκπαίδευση και τη διαπαιδαγώγησή τους.
Για τους λόγους αυτούς, ιδρύθηκε το 1997 το Κέντρο Ημέρας, το οποίο προσφέρει εκτός από σχολική υποστήριξη και πολύπλευρη κοινωνική υποστήριξη στα παιδιά και στις οικογένειές τους. Με την βοήθεια του Κέντρου 30 παιδιά έχουν πάρει απολυτήριο δημοτικού. Το Κέντρο συνεχίζει την προσπάθειά του (σχολικής υποστήριξης και ενισχυτικής διδασκαλίας, παροχές σχολικού εξοπλισμού, κτλ.). Αυτή την στιγμή 40 παιδιά είναι ενταγμένα στο Δημοτικό σχολείο και καθημερινά παρακολουθείται η σχολική τους πρόοδος από το Κέντρο, που βρίσκεται σε επαφή με 15 σχολεία της περιοχής και παράλληλα προσπαθεί να στηρίξει τις οικογένειες των παιδιών.
Η Κοινωνική παρέμβαση του Κέντρου έχει αναγνωριστεί και βραβευθεί πολλές φορές. Τον Δεκέμβριο του 2000 στα πλαίσια του διεθνούς έτους Εθελοντών, το Υπουργείο Υγείας Πρόνοιας και η Ελληνική Ραδιοφωνία, που είχαν την ευθύνη της διοργάνωσης, αναγνώρισαν το Κέντρο ως την πλέον δραστήρια οργάνωση στο τομέα της κοινωνικής φροντίδας και βραβεύτηκε από τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Επίσης το Μάρτιο του 1999 το έργο του βραβεύθηκε από την Επιτροπή Δημοσιογράφων της ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΡΑ) ως μέλος της κυβέρνησης των μη κυβερνητικών από την κοινωνία των πολιτών.
Η μικρή εθελοντική και μη κυβερνητική οργάνωση «Κοινωνική και Εκπαιδευτική Δράση» έχει αναλάβει την οικονομική στήριξη του Κέντρου Συμπαράστασης Παιδιών και Οικογένειας, το οποίο στηρίζεται στην οικονομική βοήθεια πολιτών και επιχειρήσεων. Κατά βάση οι οικονομικοί της πόροι προέρχονται από ιδιωτικές χορηγίες και συνδρομές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Γεώργιος Οικονόμος
Ο '''Γεώργιος Π. Οικονόμος''' (1883-1951) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη τον Αύγουστο του 1945 και την Κυβέρνηση Δαμασκηνού και Υπουργός Θρησκευμάτων και Παιδείας στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη.
Πραγματοποίησε ανασκαφές μεταξύ άλλων στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, στον Κεραμεικό, στην Κεφαλονιά, στη Μεσσήνη, στη Θεισόα, στην Πέλλα, στις Κλαζομενές και στη Σαντορίνη.
Διετέλεσε επίτιμο μέλος του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ιδρύματος στην Ουάσινγκτον και της Εταιρείας Προώθησης των Ελληνικών Σπουδών του Λονδίνου, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιγραφών και Φιλολογίας του Παρισιού και της Ακαδημίας Επιστημών της Βιέννης. Ακόμη, διετέλεσε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Βουδαπέστης.
Απεβίωσε στις 21 Ιουνίου 1951 στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Σπύρος Φραγκίσκος
Ο Σπύρος Φραγκίσκος (αναφερόμενος και Φραγκισκόπουλος ή Φραντζεσκόπουλος ή Φραντζίσκος) ήταν Έλληνας πολιτικός κατά την επανάσταση του 1821.
Ήταν μέλος στην Πελοποννησιακή Γερουσία, στην οποία υπέγραψε στην 1η Δεκεμβρίου του 1821 ως γερουσιαστής από την Ανδρούσα, έλαβε μέρος ως πληρεξούσιος Ανδρούσης στην Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823, στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826, στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827 και μετά την άφιξη του Καποδίστρια, στην Δ΄ κατά συνέχειαν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση το 1832.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Πατριάρχης Πρόκλος
Ο Πρόκλος ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης από το 434 έως το 446.
Ήταν ο επιφανέστερος μαθητής του Ιωάννη Χρυσοστόμου. Χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας από τον Πατριάρχη Αττικό, ενώ το 426 χειροτονήθηκε από τον Πατριάρχη Σισίνιο Μητροπολίτης Κυζίκου. Η θέση όμως καταλήφθηκε από κάποιον Δαλμάτιο, λόγω των ανωμαλιών της εποχής, έτσι ο Πρόκλος, χωρίς να στενοχωρηθεί, παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη, όπου κήρυττε. Διακρινόταν για την αγιότητα και τη μετριοπάθειά του, καθώς και για το δυνατό κήρυγμά του.
Όταν πέθανε ο Πατριάρχης Μαξιμιανός, το 434, εξελέγη πανηγυρικά Πατριάρχης, πριν ακόμη ταφεί ο προκάτοχός του. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχείας του, πολλοί Νεστοριανοί επέστρεψαν στην Ορθοδοξία. Στις 27 Ιανουαρίου του 438 πραγματοποίησε την ανακομιδή των λειψάνων του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, του οποίου ήταν και μαθητής, στην Κωνσταντινούπολη και τα τοποθέτησε στο Άγιο Βήμα του ναού των Αποστόλων. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του καθιερώθηκε ο τρισάγιος ύμνος στις εκκλησίες.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει ανακηρύξει άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 24 Οκτωβρίου και στις 20 Νοεμβρίου.
Απολυτίκιο & Ιερά Λείψανα
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Λυχνία ὡς δίπυρσος τῶν θεϊκῶν δωρεῶν, ἀκτῖσι τῆς χάριτος φωταγωγοῦσιν ἡμᾶς πατέρες οἱ ἔνθεοι, Πρόκλος τοῦ Βυζαντίου, ὁ σοφὸς ποιμενάρχης, Γρηγόριος ὁ θεόφρων, Δεκαπόλεως γόνος· διὸ μετὰ προθυμίας τούτοις προσέλθωμεν.
Ιερά Λείψανα
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Κύκκου Κύπρου.
Μαρία Καρολίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Η Μαρία Καρολίνα (ιταλ. Maria Carolina di Borbone delle Due Sicilie, 21 Φεβρουαρίου 1856 - 7 Απριλίου 1941) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Κόμη του Τράπανι και με τον γάμο της έγινε κόμισσα Ζαμόυσκι.
Βιογραφία
Η Μαρία Καρολίνα Ιωσηφίνα Φερδινάνδη ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου, Κόμη του Τράπανι, και της Μαρίας Ισαβέλλας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος
Πενθέκτη Οικουμενική ονομάζεται η Σύνοδος επισκόπων που συνεκλήθη το 692 στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β', ο οποίος επευφημήθηκε από τη σύνοδο ως «αρχιερέας βασιλιάς». Είναι γνωστή επίσης ως Εν Τρούλω Σύνοδος, γιατί συνεκλήθη στην ειδική αίθουσα που έφερε θολωτή στέγη καλούμενη «αίθουσα Τρούλου», στο Ιερό Παλάτι.
Καθώς οι δύο προηγούμενες Οικουμενικές Σύνοδοι (Πέμπτη και Έκτη) δεν ασχολήθηκαν με τη σύνταξη κανόνων, αυτή επιχείρησε να συμπληρώσει αυτό το κενό, πράγμα στο οποίο οφείλει το όνομά της. Σε αυτήν μετείχαν 215 (κατ'άλλες πηγές 227) επίσκοποι, προερχόμενοι όλοι από την Ανατολική Αυτοκρατορία. Προήδρευσε ο Πατριάρχης Παύλος Γ΄, ενώ ο επίσκοπος Γορτύνης Βασίλειος, που τότε άνηκε στο Ανατολικό Ιλλυρικό που υπαγόταν στον Πάπα Ρώμης, αυτοχρίστηκε εκπρόσωπός του, πράγμα που δεν επιβεβαιώνεται ρητώς από κάποια πηγή.
Κανόνες
Το έργο της Συνόδου ήταν αποκλειστικά νομοκανονικό. Συντάχθηκαν 102 Κανόνες, οι οποίοι ακόμη και σήμερα αποτελούν τη σημαντικότερη κανονική συλλογή της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Πολλοί από τους κανόνες είναι επανάληψη παλαιότερων. Στον Κανόνα 1 εγκρίνονταν οι έξι οικουμενικές σύνοδοι που είχαν ήδη προηγηθεί, ενώ στον Κανόνα 2 αναφέρονται οι Αποστολικοί Κανόνες, η Σύνοδος της Λαοδικείας, η Τρίτη Σύνοδος της Καρχηδόνας και η 39η Πανηγυρική Επιστολή του Αθανασίου.
Απαγόρευση προχριστιανικών πρακτικών
Η Σύνοδος απαγόρευσε ορισμένες γιορτές και πρακτικές που θεωρήθηκε ότι είχαν παγανιστική προέλευση. Από αυτούς τους κανόνες, οι ιστορικοί αντλούν κάποιες πληροφορίες σχετικά με τις προχριστιανικές θρησκευτικές πρακτικές. Σύμφωνα με αυτούς, ούτε κληρικός ούτε λαϊκός επιτρεπόταν να παρακολουθεί τις παγανιστικές γιορτές των Βοτών, των Καλενδών ή των Βρουμαλίων.
Τελετουργική ομογενοποίηση
Πολλοί από τους κανόνες της Συνόδου στόχευαν στην ομογενοποίηση του τελετουργού τυπικού και στην πειθαρχία του κλήρου σε διάφορα μέρη της Χριστιανικής Εκκλησίας. Καθώς η Σύνοδος συνήλθε υπό την αιγίδα του Βυζαντινού Αυτοκράτορα και με αποκλειστικά ανατολικό κλήρο, οι κανόνες της αυτοί υιοθέτησαν σε συντριπτικό βαθμό ως ορθόδοξη την πρακτική της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.
Αρμενικές πρακτικές
Η Σύνοδος καταδίκασε ρητά ορισμένα έθιμα των Αρμενίων, μεταξύ αυτών την χρήση κρασιού χωρίς νερό για τη Θεία Ευχαριστία, την επιλογή παιδιών κληρικών για διορισμό κληρικών και την κατανάλωση αυγών και τυριών τα Σάββατα και τις Κυριακές της Τεσσαρακοστής και όρισε την καθαίρεση των κληρικών και τον αφορισμό των λαϊκών που παραβίαζαν τους κανόνες που απαγόρευαν αυτές τις πρακτικές.
Ρωμαϊκές πρακτικές
Ομοίως απέρριψε με παρόμοιες ποινές, την ρωμαϊκή παράδοση να μην επιτρέπεται σε έγγαμους να χειροτονούνται διάκονοι ή ιερείς εκτός εάν ορκίζονταν αέναη εγκράτεια και ζούσαν χωριστά από τις γυναίκες τους, καθώς και αυτή της νηστείας κατά τα Σάββατα της Σαρακοστής. Ωστόσο, προέβλεπε επίσης την εγκράτεια τις περιόδους που αυτοί ιερουργούν. Χωρίς να έρχεται σε αντίθεση με την πρακτική της Ρωμαϊκής Εκκλησίας, προέβλεπε επίσης ότι κατά τη Σαρακοστή έπρεπε να τελούνται μόνο προηγιασμένες λειτουργίες, εκτός από τα Σάββατα, τις Κυριακές και την εορτή του Ευαγγελισμού.
Ευχαριστία, λειτουργία, κατήχηση, βάπτισμα
Σταφύλια, γάλα και μέλι απαγορεύτηκε να προσφέρονται στο ναό. Όσοι προσέρχονται για Θεία Ευχαριστία, θα πρέπει να να το κάνουν με σταυρωμένα τα χέρια στο στήθος σε μορφή σταυρού. Απαγορεύτηκε να δίνεται Θεία Ευχαριστία σε νεκρούς. Κατά τη λειτουργία οι ψαλμοί ορίστηκε να ψάλλονται με σεμνούς και γλυκούς τόνους και δόθηκαν οδηγίες στους ιερείς σχετικά με το πώς να αντιμετωπίζουν τους αβάπτιστους και πώς να κατηχούν τους αιρετικούς που προσέρχονται στην πίστη.
Αποδοχή
Οι Κανόνες της Πενθέκτης Συνόδου περιελήφθησαν στους βυζαντινούς κώδικες Κανονικού Δικαίου και εφαρμόζονταν ακόμη και στην περίοδο της εικονομαχίας (παρά την έγκριση που δίνεται στις απεικονίσεις του Χριστού στον Κανόνα 82). Δεν τους δόθηκε, ωστόσο, εντελώς ισότιμη θέση με τους κανόνες προηγούμενων συνόδων μέχρι τους μεγάλους νομοδιδάσκαλους του 12ου αιώνα, όπως ο Βαλσαμών. Η άμεση αντίδραση της Ρώμης ήταν εξαιρετικά εχθρική, εν μέρει επειδή δύο κανόνες (οι 13 και 55) αποδοκίμαζαν ρητά ρωμαϊκές πρακτικές, αλλά κυρίως λόγω ενόχλησης του Πάπα Σέργιου Α΄ στο γεγονός ότι αναμενόταν από αυτόν να εγκρίνει αναδρομικά ολόκληρη σειρά νέων κανόνων. Το 711, ωστόσο, ο Πάπας Κωνσταντίνος φαίνεται ότι αποδέχτηκε έναν συμβιβασμό, σύμφωνα με τον οποίο η Ρώμη αποδέχτηκε την εγκυρότητα των κανόνων στην Ανατολή, ενώ της επιτρεπόταν να συνεχίσει τις υφιστάμενες δυτικές πρακτικές όπου αυτές διέφεραν. Αργότερα, μια επιστολή του Πάπα Αδριανού Α', η οποία χρονολογείται στο 785, αναφέρει την έγκριση των κανόνων από τους Βυζαντινούς, αλλά παρερμηνεύτηκε στη Δύση ως δήλωση έγκρισής τους από τον ίδιο τον Αδριανό. Εν μέρει ως συνέπεια αυτού του λάθους, αλλά και λόγω της ποιότητάς τους, ο Γρατιανός (δωδέκατος αιώνας) ανέφερε πολλούς από τους Κανόνες της Πενθέκτης στην μεγάλη του συλλογή Κανονικού Δικαίου, το Decretum. Ωστόσο, όπου αυτοί συγκρούονταν με δυτικούς κανόνες ή πρακτική, τους παραμέριζε ως βυζαντινούς και στερούμενους καθολικής αποδοχής. Το έργο του Γρατιανού παρέμεινε σε ισχύ στη Δύση μέχρι την εισαγωγή του Κώδικα Καθολικού Κανονικού Δικαίου, που εκδόθηκε το 1917.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οικουμενικές Σύνοδοι
Καζαμπιάνκα (ποίημα)
Καζαμπιάνκα (αγγλικά: Casabianca) είναι ποίημα της Αγγλίδας ποιήτριας Φελίσια Χέμανς που δημοσιεύτηκε το 1826. Είναι γνωστό και ως Το αγόρι στάθηκε στο φλεγόμενο κατάστρωμα (The boy stood on the burning deck) από τον πρώτο στίχο του ποιήματος. Το κεντρικό θέμα είναι η πίστη, η θυσία, η πειθαρχία και το θάρρος.
Θέμα
Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας του Αμπουκίρ, τον Αύγουστο του 1798, όταν το πλοίο έχει πάρει φωτιά ο νεαρός Τζιοκάντε παραμένει στη θέση του, όπως τον διέταξε ο πατέρας του. Αρνείται να φύγει αν δεν λάβει νεότερη διαταγή του. Φωνάζει με απόγνωση τον πατέρα του πολλές φορές ρωτώντας αν το καθήκον του εκπληρώθηκε και αν μπορούσε να φύγει αλλά ο Καζαμπιάνκα σκοτώθηκε λίγο πριν κάτω από το κατάστρωμα και δεν τον ακούει να φωνάζει. Ενώ όλοι έχουν εγκαταλείψει το πλοίο, ο Τζιοκάντε χάνεται από την έκρηξη καθώς οι φλόγες έφτασαν στην πυριτιδαποθήκη.
Η αρχή του ποιήματος:
Παραδόξως, ο ήρωας αυτού του αγγλικού ποιήματος είναι Γάλλος (Κορσικανός). Το αγόρι είναι ιστορικά βέβαιο ότι υπηρέτησε πράγματι στη γαλλική ναυαρχίδα Ανατολή και σκοτώθηκε στη ναυμαχία, όπως και ο πατέρας του. Το ποίημα τελειώνει με μια στροφή που περιγράφει την έκρηξη του πλοίου και αναφέρει ότι το πιο ευγενικό που χάθηκε, ήταν η νεαρή πιστή καρδιά.
Μεταγενέστερα
Το Καζαμπιάνκα είναι ένα από τα διάσημα αγγλικά ποιήματα του 19ου αιώνα και ήταν μέρος του προγράμματος σπουδών τόσο στη Βρετανία όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες για έναν περίπου αιώνα, από τη δεκαετία του 1850 έως τη δεκαετία του 1950. Ο πρώτος στίχος είναι ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος στην αγγλική λογοτεχνία.
Το ποίημα είναι επίσης γνωστό ως αντικείμενο παρωδιών. Πιο σημαντική από αυτές τις παρωδίες είναι μια παραλλαγή που έγραψε η Ελίζαμπεθ Μπίσοπ.
Παναγιώτης Παπατσώνης
Ο Παναγιώτης Παπατσώνης ήταν αγωνιστής του 1821.
Καζαμπιάνκα (ποίημα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά ποιήματα
Παναγιώτης Παπατσώνης
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Ανδρούσης. Η οικογένεια Παπατσώνη ήταν επιφανής και πριν την Επανάσταση επειδή χρημάτισαν στα πολιτικά πράγματα των Τούρκων.
Ο Παπατσώνης φυλακίστηκε στην Ύδρα μαζί με τον Κολοκοτρώνη και με άλλους.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Οικογένεια Παπατσώνη
Πρίγκιπας του Μονακό
Ο Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Μονακό είναι ο μονάρχης και ο ανώτατος άρχοντας του Πριγκιπάτου του Μονακό. Όλοι οι Πρίγκιπες του Μονακό προσδιορίζονται ως μέλη του Οίκου των Γκριμάλντι, παρά το γεγονός ότι έχουν αναμιχθεί ανά του αιώνες και με άλλες δυναστείες. Ο σημερινός Κυρίαρχος Πρίγκιπας είναι ο Αλβέρτος Β΄.
Εξουσίες του Πρίγκιπα
Ο Πρίγκιπας, ασκεί την εξουσία του σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους. Εκπροσωπεί το Πριγκιπάτο σε όλες τις εξωτερικές του σχέσεις με άλλα κράτη. Κάθε αναθεώρηση, είτε ολική ή μερική, του Συντάγματος, πρέπει να βρίσκει σύμφωνο τον Πρίγκιπα και το Εθνικό Συμβούλιο.
Η νομοθετική εξουσία κατανέμεται μεταξύ του Πρίγκιπα, ο οποίος επικυρώνει τους νόμους, και του Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο τους ψηφίζει. Η εκτελεστική εξουσία ανήκει μόνο στον πρίγκηπα. Ο Υπουργός Επικρατείας και το Συμβούλιο της Κυβέρνησης του Μονακό λογοδοτούν στον Πρίγκιπα για τη διοίκηση του Πριγκιπάτου.
Οι εξουσίες του δικαστικού σώματος ανήκουν επίσης στον Πρίγκιπα. Το ισχύον σύνταγμα ορίζει ότι ο πρίγκιπας έχει πλήρη εξουσία στα δικαστήρια, τα οποία απονέμουν δικαιοσύνη εν ονόματι του ιδίου.
Σύμφωνα με το άρθρο 16 του συντάγματος του 1962, ο Κυρίαρχος Πρίγκιπας είναι ο υπεύθυνος για την απονομή τιμητικών ταγμάτων, τίτλων και άλλων διακρίσεων του Πριγκιπάτου του Μονακό.
Τίτλοι και προσφωνήσεις
Ο Πρίγκιπας προσφωνείται ως Αυτού Γαληνότατη Υψηλότητα. Παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται μόνο τυπικά, οι Πρίγκιπες φέρουν και διάφορους άλλους κληρονομικούς τίτλους, μερικούς από τους οποίους περιστασιακά έχουν παραχωρήσει σε συγγενείς τους ή συζύγους τους. Μερικοί από αυτούς τους τίτλους πέρασαν στο Στέμμα του Μονακό ως αποτέλεσμα της απόκτησης διαφόρων φέουδων από την οικογένεια των Γκριμάλντι. Οι τίτλοι αυτοί δεν συνεπάγονται πλέον κυριότητα γης, αν και στο παρελθόν οι Πρίγκιπες του Μονακό είχαν σημαντικές ιδιοκτησίες γης και κάστρων στη Γαλλία. Οι περισσότεροι τίτλοι χορηγήθηκαν ή αναγνωρίστηκαν από το Βασίλειο της Γαλλίας και μπορούσαν να περάσουν μόνο μέσα από την ανδρική γραμμή διαδοχής. Ως εκ τούτου, εξαλείφθηκαν, με το θάνατο του παππού του Πρίγκιπα Λουδοβίκου Β΄ το 1949. Στη συνέχεια, όμως, κάποιοι από τους τίτλους αυτούς δημιουργήθηκαν μονομερώς εκ νέου ως τίτλοι του Μονακό.
Οι σημερινοί πλήρεις τίτλοι του Κυρίαρχου Πρίγκιπα είναι οι εξής:
Μη κυρίαρχοι πρίγκιπες του Μονακό
Ο τίτλος Πρίγκιπας ή Πριγκίπισσα του Μονακό δίνεται και σε ορισμένα μέλη της πριγκιπικής οικογένειας του Μονακό. Αυτός ο τίτλος δεν πρέπει να συγχέεται με τον τίτλο "Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Μονακό", τον οποίο κατέχει μόνο ο μονάρχης του πριγκιπάτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό Κατηγορία:Ηγέτες
Somewhere in Time (άλμπουμ, Iron Maiden)
Το 1995 επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD, το οποίο περιείχε τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Ιστορία του δίσκου
Στο συγκεκριμένο άλμπουμ χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά συνθεσάιζερ, γεγονός που προκάλεσε κάποιες ενστάσεις από τους φανατικούς οπαδούς του σχήματος, αν και στα επόμενα άλμπουμ η εισαγωγή αυτών των ήχων θα σταθεροποιούνταν. Στους στίχους των τραγουδιών του δίσκου γίνονται αρκετές αναφορές στο χρόνο χωρίς όμως να υπάρχει μία κοινή στιχουργική κατεύθυνση.
Το εξώφυλλο του δίσκου σχεδιάστηκε από τον Ντέρεκ Ριγκς και περιέχει πληθώρα αναφορών σε τραγούδια και δίσκους των Iron Maiden, δείχνοντας τον Έντι, μασκότ του συγκροτήματος, σε ένα φουτουριστικό περιβάλλον.
Οι αναγνώστες του ελληνικού περιοδικού "Metal Hammer" κατέταξαν το "Somewhere in Time" στην 29η θέση των σπουδαιότερων χέβι μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών, το "Metal Rules" το έχει τοποθετήσει στην 26η θέση των εκατό καλύτερων δίσκων του είδους και το "Digital Dream Door" στην 59η της δικής του λίστας.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "Somewhere On Tour" και ξεκίνησε στις 10 Σεπτεμβρίου 1986 από το Βελιγράδι της τότε Γιουγκοσλαβίας, με το ευρωπαϊκό κομμάτι της να συνεχίζει μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου και το συγκρότημα να δίνει 65 συναυλίες. Μετά από τρεις εμφανίσεις στη Γιουγκοσλαβία, οι Iron Maiden μετέβησαν στην Αυστρία, την Ουγγαρία και την Πολωνία για να συνεχίσουν στη Μεγάλη Βρετανία από τις 3 Οκτωβρίου μέχρι τις 9 Νοεμβρίου. Στη συνέχεια πραγματοποίησαν πέντε ζωντανές εμφανίσεις στα σκανδιναβικά κράτη πριν μεταβούν στη Δυτική Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ελβετία και την Ιταλία.
Μετά από ένα διάλειμμα είκοσι ημερών για την περίοδο των Χριστουγέννων, το συγκρότημα μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκινώντας το βορειοαμερικανικό κομμάτι της περιοδείας του στις 7 Ιανουαρίου του 1987 από το Χάμπτον της Βιρτζίνια και συνεχίζοντας για τέσσερις μήνες δίνοντας 79 συναυλίες σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με επτά εμφανίσεις στην Ιαπωνία, το Μάιο του 1987.
Ανάλυση τραγουδιών
Ο δίσκος ξεκινάει με το "Caught Somewhere in Time", ένα χέβι μέταλ κομμμάτι στο στυλ του συγκροτήματος του οποίου οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από την ταινία "Time After Time" του 1979. Το εμπορικότερο κομμάτι του δίσκου και ένα από τα δύο σινγκλ του είναι το "Wasted Years", με μελωδικό μακροσκελές ρεφραίν του οποίου οι στίχοι μιλούν για τη ροή του χρόνου. Ακολουθεί το "Sea of Madness", ένα δυνατό, ρυθμικό χέβι μέταλ τραγούδι το οποίο διαδέχεται το "Heaven Can Wait", ένα από τα κομμάτια που αποτέλεσαν μέρος των ζωντανών εμφανίσεων των Iron Maiden για τα επόμενα χρόνια.
Πέμπτο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "The Loneliness of the Long Distance Runner" το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Άλαν Σίλιτοου για ένα φτωχό νέο από το Νότιγχαμ, ο οποίος μετά από χρόνια ως εγκληματίας αποφασίζει να γίνει δρομέας. Ακολουθεί το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, "Stranger in a Strange Land", ένα ρυθμικό κομμάτι με μελωδικό ρεφραίν του οποίου οι στίχοι μιλούν για τον εξερευνητή Τζον Φράνκλιν, ο οποίος χάθηκε στο Βόρειο Πόλο στα μέσα του 19ου αιώνα. Ακολουθεί το "Deja Vu", του οποίου οι στίχοι μιλούν για την αίσθηση της προμνησίας, με το δίσκο να κλείνει με το "Alexander the Great", του οποίου οι στίχοι αναφέρονται στη ζωή κι τις μάχες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια στη δισκογραφία του συγκροτήματος πλησιάζοντας τα εννέα λεπτά και παρ' όλες τις εκκλήσεις των οπαδών τους το έχουν παίξει ελάχιστες φορές ζωντανά.
Βραβεία
Somewhere in Time (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Somewhere in Time" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Λουκία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Η Λουκία (ιταλ. Lucia, 9 Ιουλίου 1908 - 3 Νοεμβρίου 2001) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Δούκα της Καλαβρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Γένουας.
Βιογραφία
Η Λουκία Μαρία Ραϊνερία ήταν η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου Πίου της Καλαβρίας και της Μαρίας Λουδοβίκας-Θηρεσίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1908 τον Ευγένιο ττης Σαβοΐας-Γένουας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου
Η Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου (ΝΔΑ), πρώην Ναυτική Διοίκηση Νότιου Αιγαίου (ΝΔΝΑ), είναι μια περιφερειακή διοίκηση του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, η οποία καλύπτει τις ανατολικές ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας και το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου και τα νησιά του Αιγαίου.
Αποστολή
Είναι μια από τις τρεις περιφερειακές ναυτικές διοικήσεις υπό την έδρα του στόλου (Αρχηγείο Στόλου). Έχει την έδρα της στον Πειραιά και η περιοχή ευθύνης της εκτείνεται στο μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου, εκτός από μια γραμμή από τα βόρεια όρια του Πηλίου μέχρι τις εκβολές του ποταμού Έβρου, που υπάγεται στη Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη. Η αποστολή της περιγράφεται ως «θαλάσσια επιτήρηση, παράκτια άμυνα και έλεγχος και συντονισμός της Ακτοφυλακής και άλλων κρατικών οργάνων και υπηρεσιών για τη διασφάλιση της εθνικής άμυνας και ασφάλειας μέσω θαλάσσης».
Ιστορία
Οι πρώτες προσπάθειες οργάνωσης της παράκτιας άμυνας της Ελλάδας έγιναν το 1926, αλλά μόνο το 1935 δημιουργήθηκε ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, όταν ιδρύθηκαν έξι Περιοχές Ναυτικής Άμυνας. Μία από αυτές, η Ναυτική Αμυντική Περιοχή 3 (ΝΑΠ/3) ιδρύθηκε στον Πειραιά με ευθύνη για το νότιο Αιγαίο Πέλαγος. Τον Αύγουστο του 1944, με την επικείμενη απελευθέρωση της Ελλάδας από την κατοχή του Άξονα, η Ναυτική Διοίκηση Νοτίου Αιγαίου ιδρύθηκε στην Αλεξάνδρεια, με βάση το θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ. Μετά την επιστροφή του ελληνικού στόλου και της ελληνικής εξόριστης κυβέρνησης στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944 (Επιχείρηση Μάννα), η διοίκηση μετακόμισε στο Μέγαρο του Βατή, και στη συνέχεια (25 Ιανουαρίου 1945) στο κτίριο του Δημαρχείου Πειραιά, στο μεταφορέα οχημάτων Πηνειός (15 Μαρτίου 1949), πριν αποκτήσει τελικά την έδρα του στη γειτονιά Χατζηκυριάκειο του Πειραιά την 1η Αυγούστου 1951.
Το 1976, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την αναδυόμενη απειλή πολέμου με την Τουρκία, επαναπροσδιορίστηκαν τα όρια των ναυτικών διοικήσεων: η Ναυτική Διοίκηση Νοτίου Αιγαίου ανέλαβε την ευθύνη για το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου, το πιθανό πεδίο μάχης μεταξύ των ελληνικών και τουρκικών ναυτικών και η Ναυτική Διοίκηση Βορείου Αιγαίου περιορίστηκε στις ακτές της Βόρειας Ελλάδας και μετονομάστηκε ανάλογα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό Κατηγορία:Ναυτικές μονάδες και σχηματισμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Πειραιάς
Παναγιώτης Οικονόμος
Ο Παναγιώτης Οικονόμος (1851-1931) ήταν Έλληνας παιδαγωγός. Ήταν από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές των εκπαιδευτικών μεθόδων του Έρμπαρτ στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1851 στο Ζυγοβίστι της Γορτυνίας. Σπούδασε για δύο χρόνια στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία (1871-1875) με υποτροφία του Συλλόγου προς Διάδοσιν των Ελληνικών γραμμάτων. Εκεί σπούδασε παιδαγωγική και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και το Πανεπιστήμιο της Ιένας, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε Διευθυντής του πρότυπου σχολείου της Θεσσαλονίκης, διευθυντής των Διδασκαλείων Θεσσαλίας, Πειραιώς και Αθηνών. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της δημοτικής εκπαίδευσης στο Υπουργείο της Παιδείας και Γενικός Διευθυντής της Εκπαίδευσης στην Κρήτη. Υποστήριζε το συνδιδακτικό σύστημα ενώ εξέφρασε την αντίθεση του στον περιορισμό των ωρών διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στα σχολεία. Από το 1911 έως το 1917 αποτέλεσε σύμβουλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας. Για τη συνεισφορά του στον παιδαγωγικό τομέα, του απονεμήθηκε το 1883 από τον Χαρίλαο Τρικούπη ο Αργυρός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος.
Απεβίωσε το 1931 στην Αθήνα.
ΤΤΣ Τρέντσιν
Η ΤΤΣ Τρέντσιν ήταν σλοβάκικη ποδοσφαιρική ομάδα, από την πόλη Τρέντσιν. Είχε ιδρυθεί το 1904. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Σλοβακία και η Τσεχία είχαν διαφορετικές διοργανώσεις, έπαιξε για πρώτη φορά στην ανώτατη κατηγορία της Σλοβακίας. Το 1963 τερμάτισε στη δεύτερη θέση, την καλύτερη στην ιστορία της, πίσω από την Ντούκλα Πράγας. Το 1966 και το 1968 η ομάδα συμμετείχε στο Μιτρόπα Καπ. To 1972 η ομάδα υποβιβάστηκε. Μετά από τρεις περιόδους επέστρεψε στην ανώτατη κατηγορία στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1980. Δεν επέστρεψε ποτέ ξανά. Στη συνέχεια υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία. Την περίοδο 1992-93 τερμάτισε μια θέση πάνω από την νεοϊδρυθείσα ΦΚ ΑΣ Τρέντσιν. Ακολούθως, οι δύο ομάδες ενοποιήθηκαν.
Παναγιώτης Οικονόμος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
ΤΤΣ Τρέντσιν
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σλοβακίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Φαλκ Ρίχτερ
Ο Φαλκ Ρίχτερ (γεννημένος στις 23 Οκτωβρίου 1969) είναι Γερμανός συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας.
Βιογραφία
Ο Ριχτερ γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1969 στο Αμβούργο. Ο πατέρας του ήταν έμπορος. Σπούδασε γλωσσολογία, φιλοσοφία και σκηνοθεσία θεάτρου στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου το 1996.
Είναι συγγραφέας θεατρικών και ακουστικών έργων, μεταφραστής και σκηνοθέτης έχοντας έχει εργαστεί σε πολλά θέατρα, όπως το Deutsche Schauspielhaus, το Εθνικό Θέατρο του Όσλο, η Κρατική Όπερα του Αμβούργου, το Wiener Staatsoper και το Bayerische Staatsoper. Ήταν διευθυντής στο Schauspielhaus Zürich από το 2000 έως το 2004, στο Berliner Schaubühne από το 2006 έως το 2010 και στο Düsseldorfer Schauspielhaus από το 2011 έως το 2012. Από το 2015, είναι συνεργάτης στο Εθνικό θέατρο του Στρασβούργου και από το 2017 εργάζεται ως κάτοικος διευθυντής στο Deutschen Schauspielhaus στο Αμβούργο.
Ο Ρίχτερ βραβεύτηκε ως σκηνοθέτης της χρονιάς από κριτικούς θεάτρου σε μια έρευνα του μηνιαίου περιοδικού θεάτρου Theater heute τον Αύγουστο του 2018. Η παραγωγή του έργου Am Königsweg της Ελφρίντε Γέλινεκ στο Αμβούργο ψηφίστηκε ως παραγωγή του έτους 2018. Τον Φεβρουάριο του 2019, έλαβε το ειδικό βραβείο Teddy στο Berlinale.
Ο Ρίχτερ ήταν επισκέπτης καθηγητής σκηνοθεσία στο Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch στο Βερολίνο. Το 2019, διετέλεσε για πέντε έτη καθηγητής Παραστατικών Τεχνών στη Δανική Εθνική Σχολή Παραστατικών Τεχνών στην Κοπεγχάγη. Ξεκινώντας από την περίοδο 2020 - 2021, ο Ρίχτερ θα είναι ο επικεφαλής σκηνοθέτης στο Kammerspiele του Μονάχου.
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 25 γλώσσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Το Χαμόγελο του Παιδιού
Το Χαμόγελο του Παιδιού είναι εθελοντικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που λειτουργεί στην Ελλάδα, με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών και την αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων τους. Η δράση του περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη φιλοξενία παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο, την τηλεφωνική υποστήριξή τους, προγράμματα συμβουλευτικής και κοινωνικής ένταξής του, την ενίσχυση οικογενειών που τελούν σε ένδεια, καθώς και τη διοργάνωση εκστρατειών ενημέρωσης η πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων.
Ιστορικό
"Το Χαμόγελο του παιδιού" δημιουργήθηκε από τον Κώστα Γιαννόπουλο προσπαθώντας να εκπληρώσει το όνειρο του γιού του Ανδρέα, που έφυγε από τη ζωή από καρκίνο, σε ηλικία μόλις 10 ετών. Ο Ανδρέας στις 9 Νοεμβρίου 1995, γράφοντας στο ημερολόγιο του κι ενώ τους τελευταίους 18 μήνες έδινε τη δική του μάχη για τη ζωή, είχε εκφράσει την επιθυμία του να δημιουργηθεί ένας σύλλογος, ο οποίος θα προσπαθούσε να φέρει το χαμόγελο σε όλα τα παιδιά, αναφέροντας χαρακτηριστικά:
"Όλοι ξέρουμε, συζητάμε για κάτι παιδιά στους δρόμους που τους λείπει το χαμόγελο. Τους λείπει το χαμόγελο γιατί δεν έχουν λεφτά, δεν έχουν παιχνίδια, δεν έχουν φαΐ και μερικά δεν έχουν καν γονείς. Σκεφτείτε λοιπόν και αφήστε τα λόγια ας ενωθούμε και ας δώσουμε ότι μπορούμε στα φτωχά άσπρα και μαύρα όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο. Αυτός ο Σύλλογος θα λέγεται Το Χαμόγελο του Παιδιού. Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε".
Περίπου έναν μήνα αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1995, η επιθυμία του αυτή είχε παρουσιαστεί στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη "Κόκκινη Κάρτα", στην οποία είχε βρεθεί και ο ίδιος, παρά το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε (μερικές εβδομάδες μετά την προβολή της ο μικρός Ανδρέας "έφυγε" από τη ζωή), παρουσιάζοντας την ιδέα του, ενώ στο τέλος της εκπομπής με μια χαρακτηριστική κίνηση σχημάτισε με τα χέρια του ένα χαμόγελο στο δικό του πρόσωπο, ζητώντας όλα τα παιδιά του κόσμου να αποκτήσουν το δικαίωμα να χαμογελούν ευτυχισμένα.
Δράσεις
Ο οργανισμός έχει να επιδείξει πλήθος δράσεων σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Βασισμένος στη δύναμη των εθελοντών του, καλύπτει βασικές και συνεχιζόμενες ανάγκες τόσο των παιδιών αλλά και των οικογενειών τους που χρήζουν βοήθειας. Πιο συγκεκριμένα το χαμόγελο του παιδιού δραστηριοποιείται σε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Θεοδώρα Σιάρκου
Η Θεοδώρα Σιάρκου (Αθήνα, 22 Σεπτεμβρίου 1972) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.