cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναός Αφροδίτης (Θεσσαλονίκη)
Σύγχρονη εποχή
Τον Οκτώβριο του 2012 το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αποφάσισε την απαλλοτρίωση του οικοπέδου, και την επόμενη μέρα επιχειρήθηκε εκ νέου μια κατάχωση του μνημείου από μπουλντόζες, ανεπιτυχή και αυτή η προσπάθεια από αντίδραση των κάτοικων της περιοχής.
Το 2018 ο ναός δέχθηκε άλλο ένα πλήγμα από την αδιαφορία του κράτους, καθώς αποφασίστηκε η προσωρινή κατάχωση του ναού, τα παραπάνω ενημερώνει με ανακοίνωσή του το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, τονίζοντας ότι «η κατάχωση είναι προσωρινού χαρακτήρα και αποτελεί αναγκαίο στάδιο, ώστε να αναδειχθεί το τμήμα του ναού των ρωμαϊκών χρόνων που έχει έρθει στο φως και εικάζεται ότι ήταν αφιερωμένο στη θεά Αφροδίτη».
Ενώ ο προϊστάμενος της εφορείας Σταύρος Λιούτας αναφέρει: «Η κατάχωση είναι ο καλύτερος τρόπος προφύλαξης του ναού. Δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο, όπως να σκαφτεί ο δρόμος κάτω από την πλατεία. Είναι πολύ μεγαλόπνοο και δαπανηρό ένα τέτοιο σχέδιο. Τα μέλη του ναού είναι στο αρχαιολογικό μουσείο, δεν μπορούμε να τα μεταφέρουμε στον φυσικό χώρο».
Τα αγάλματα και μερικοί κίονες που βρέθηκαν μέχρι στιγμής από τις αρχαιολογικές σκαπάνες, εκτίθενται από το 1966 μέχρι και σήμερα στο Αρχαιολογικό μουσείο της πόλης.
Το λατρευτικό αυτό μνημείο είναι μοναδικό στο είδος του, καθώς αποτελεί τον μοναδικό σωζόμενο ναό ελληνικού αρχιτεκτονικού στυλ στη Θεσσαλονίκη και μάλιστα σώζεται σε πληρότητα σχεδόν 90%.
Ο Γιώργος Καραδέδος, αρχιτέκτονας, αρχαιολόγος και αναπληρωτής καθηγητής στο ΑΠΘ ανέφερε σε μια συνέντευξη του: «''Πρόκειται για ένα εύρημα μοναδικό στο είδος του, μεγάλο μέρος του οποίου εκτίθεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Το ύψος των κιόνων του φθάνει τα επτά μέτρα και όπως είναι φυσικό, δεν μπορούν υπό τις παρούσες συνθήκες μέσα σε μια αίθουσα μουσείου να εκτεθούν, έτσι, ώστε να αναδεικνύεται το ακριβές μέγεθός του. Γνωρίζουμε ότι ο υπόλοιπος ναός συνεχίζει δυτικά κάτω από το οδόστρωμα της οδού Διοικητηρίου και της πλατείας Αντιγονιδών. Η αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική αξία του ναού είναι μεγάλη και η εικόνα του μπορεί να βελτιωθεί, ειδικά, εάν σκεφτεί κάποιος ότι τα μέχρι τώρα ευρήματα αποτελούν μόνο το ένα τρίτο αυτών που μπορεί να προκύψουν από την ανασκαφή''».
Τα τελευταία χρόνια ασκούνται πιέσεις από την κοινωνία των πολίτων της Θεσσαλονίκης και διάφορους φορείς, ώστε να χρηματοδοτηθεί η απαλλοτρίωση των γύρω οικοπέδων και η αναστήλωση του ναού, ώστε να γίνει πόλος έλξης για την πόλη και να έρθει στην επιφάνεια η κρυμμένη ιστορία της πόλης.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Hotel Avala
Το Hotel Avala (σερβικά κυριλλικά: Хотел Авала) είναι κτίριο ευρισκόμενο επί του όρους Άβαλα, στη Σερβία, εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου και εντός του Δήμου του Βόζντοβατς. Ανεγερθέν το 1931, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.
Παρουσίαση
Το Hotel Avala ανεγέρθηκε το 1931 βάση σχεδίων του Ρώσου αρχιτέκτονα Βικτόρ Λουκόμσκι. Ευρίσκεται επί υψιπέδου, η πρόσβαση στο γίνεται μέσω αλεών και σκαλοπατιών τα οποία οδηγούν, στην συνέχεια, στην κορυφή του όρους Άβαλα και το Μνημείο του Άγνωστου Ήρωα.
thumb|left|upright=0.6|Άποψη μίας εκ των σφιγγών του Hotel Avala. Το κυρίως κτίριο αποτελείται από τρεις ορόφους, ενώ διαθέτει πρόσθετες πτέρυγες οι οποίες κατεβαίνουν, υπό την μορφή κλίμακας, την πλαγιά του όρους. Το σύνολο των κτιρίων είναι νεοαναγεννησιακού ρυθμού με αριθμό διακοσμητικών στοιχείων τα οποία θυμίζουν την σερβοβυζαντινή αρχιτεκτονική (περιζώματα, κίονες, κιονόκρανα, καμάρες κτλ.). Στοιχεία δανεισμένα από την σερβική παραδοσιακή αρχιτεκτονική, επίσης, περιλαμβάνονται στα προστώα υπό μορφή καμαρών. Αντιθέτως, η επίπεδη στέγη και τα ορθογώνιου σχήματος ανοίγματα χωρίς κάποια μορφή διακόσμησης δίνουν στο κτίριο έναν μοντερνιστικό χαρακτήρα. Ο συγκεκριμένος συνδυασμός μεταξύ της σύγχρονης και της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής δίνουν στο ξενοδοχείο μια σημαντική αρχιτεκτονική αξία, ενώ θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα έργα του αρχιτέκτονα Λουκόμσκι.
Τα σκαλοπάτια με κιγκλιδώματα, τα οποία οδηγούν σε μια βεράντα ευρισκόμενη επί του βόρειου τμήματος του κτιρίου, είναι πλαισιωμένα από δύο μεγάλες σφίγγες από τεχνητό λίθο, φιλοτεχνημένες από τον Ρώσο γλύπτη Βλαντιμίρ Ζαγκορόντνιουκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βελιγράδι Κατηγορία:Βόζντοβατς
Κυβερνείο Ασιούτ
Το Κυβερνείο της Ασιούτ (αραβικά: محافظة أسيوط Muhāfazat Asyūt) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου. Εκτείνεται για περίπου 120 χλμ. κατά μήκος της όχθης του Νείλου, καταλαμβάνει έκταση 25.926 τ.χλμ. με 4.123.441 κατοίκους και πρωτεύουσα τη πόλη Ασιούτ.
Υποδιαιρέσεις
Διοικητικά το κυβερνείο υποδιαιρείται σε 11 Μαρκάζ (υποκυβερνεία), 52 τοπικές διοικητικές μονάδες, 235 χωριά, και 971 οικισμούς.
Δημογραφία
Το Κυβερνείο της Ασιούτ έχει πληθυσμό πάνω από 4 εκατομμύρια ανθρώπους, με σημαντική Κοπτική παρουσία. Το 1914, είχε το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό Κοπτών στην Αίγυπτο, όπου έφτανε μέχρι το 20,7% του πληθυσμού. Ωστόσο, είναι πιθανό ο αριθμός αυτός έχει υποτιμηθεί, δεδομένου ότι η Εκκλησία υποστηρίζει το ποσοστό στο 48,5%, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός είναι σουνίτες μουσουλμάνοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Φούτζι (πόλη)
thumb|<Center>Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Γιοσιουάρα</Center> To Φούτζι (富士市), Fuji-shi) είναι μία πόλη της Ιαπωνίας στην περιφέρεια Σιζουόκα. Το 2003, η πόλη είχε πληθυσμό 236.706 ανθρώπων και πυκνότητα πληθυσμού 1.105,64 άτομα ανά τ.χλμ.. Η ολική έκταση της πόλης είναι 214,09 τ.χλμ. Η πόλη ιδρύθηκε την 11η Νοεμβρίου 1966 και είναι ένα σπουδαίο βιομηχανικό κέντρο στην ανατολική περφέρεια της Σιζουόκα. Είναι η βάση πλήθους βιομηχανιών χαρτιού. Γειτονεύει με το Εθνικό Πάρκο Φούτζι-Χακόνε-Ίζου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Γκραν Πρι Γερμανίας 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Γερμανίας 2018 είναι ο 11ος αγώνας της σεζόν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 για το 2018 και είναι προγραμματισμένος για τις 22 Ιουλίου 2018 στην πίστα Hockenheimring. Η τελευταία φορά που διεξήχθη αγώνας σε αυτή τη πίστα ήταν το 2016 και φέτος θα είναι η 63η φορά στην ιστορία που διεξάγεται αγώνας της Φόρμουλα 1.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 20 Ιουλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την μαλακή γόμα (Soft) ή την μεσαία γόμα (Medium) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 20 Ιουλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την μαλακή γόμα (Soft) ή την μεσαία γόμα (Medium) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 21 Ιουλίου 2018, ο καιρός ήταν βροχερός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ενδιάμεση (Intermediate), ή την βρόχινη γόμα (Wet) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 22 Ιουλίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Σεμπάστιαν Φέτελ με τον Βαλτέρι Μπότας να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 22 Ιουλίου 2018.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Μοντσερράτ
Το ηφαιστειογενές νησί Μοντσερράτ (αγγλικά: Montserrat) βρίσκεται στην Καραϊβική Θάλασσα. Αποτελεί Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος ενώ ήταν αποικία του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1632. Έχει έκταση 102 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.922 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Τον Ιούλιο του 1995 υπολογίζεται ότι εγκατέλειψαν το νησί έπειτα από έκρηξη του ηφαιστείου Σουφριέρ Χιλς 8.000 άνθρωποι. Κάποιοι από αυτούς έχουν επιστρέψει. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Πλίμουθ, αλλά σήμερα είναι εγκαταλειμμένη εξαιτίας των εκρήξεων του ηφαιστείου.
Πληθυσμός
Το προσδόκιμο ζωής, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2014, στο σύνολο του πληθυσμού είναι τα 73,9 χρόνια, με τις γυναίκες να ζουν 72,24 χρόνια και τους άνδρες 75,48 χρόνια.
Ιστορία
Το Μοντσεράτ κατοικούταν από ινδιάνους Αραουάκους και Καραΐβους, σύμφωνα με τις καταγραφές του Χριστόφορου Κολόμβου κατά το δεύτερο ταξίδι το 1493. Ονόμασε το νησί Σάντα Μαρία ντε Μοντσεράτε στο όνομα της Ισπανίας, από την ευλογημένη παρθένα του μοναστηριού του Μοντσεράτ, το οποίο βρίσκεται στο όρος Μοντσεράτ στην Καταλονία. Το νησί περιήλθε στον έλεγχο της Βρετανίας το 1632, όταν μία ομάδα Ιρλανδών εγκαταστάθηκε εκεί για να διαφύγει από τις αντικαθολικές αντιδράσεις στα γειτονικά νησιά Άγιος Χριστόφορος και Νέβις. Η εισαγωγή σκλάβων από την Αφρική, κοινή πρακτική στα περισσότερα νησιά της Καραϊβικής, ξεκίνησε αρκετά νωρίς. Ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού προήλθε από την Ιρλανδία (70% στα μέσα του 17ου αιώνα).
Πολιτική
thumb|250px|right|Χάρτης του Μοντσερράτ Υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου, το Μοντσερράτ έχει Σύνταγμα από τις 19 Δεκεμβρίου 1989. Αρχηγός Κράτους είναι η Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου (από τις 6 Φεβρουαρίου του 1952), που εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη (από την 1η Φεβρουαρίου 2018 στο αξίωμα υπηρετεί ο Άντριου Πιρς). Αρχηγός κυβερνήσεως είναι ο Πρωθυπουργός (Premier, πρώην επικεφαλής υπουργός). Το υπουργικό συμβούλιο, που ονομάζεται Εκτελεστικό Συμβούλιο, αποτελείται από 11 μέλη, 9 εκ των οποίων εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για 5 χρόνια.
Στις γενικές εκλογές του 2006, που διεξήχθησαν στις 31 Μαΐου, το Κίνημα για την Αλλαγή και την Ευημερία έλαβε 36,1% των ψήφων και 4 επί συνόλου 9 εδρών, με 3 έδρες να πηγαίνουν στο Νέο Λαϊκό Απελευθερωτικό Κίνημα (29,4%), μία στο Δημοκρατικό Κόμμα του Μοντσερράτ (24,4%) και 1 σε έναν ανεξάρτητο (10,1%). Έπειτα από τις εκλογές ορκίστηκε νέος επικεφαλής υπουργός ο Λόουελ Λιούις, στις 2 Ιουνίου του 2006. Τρία χρόνια αργότερα, το φθινόπωρο του 2009, έγιναν πρόωρες εκλογές και επανήλθε στην εξουσία ο Ρούμπεν Μιντ.
Εκλογές 2019
Οι πιο πρόσφατες εκλογές έγιναν στις 18 Νοεμβρίου 2019.
Άμυνα
Για την άμυνα στο νησί είναι αρμόδιο το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν υπάρχουν τακτικές δυνάμεις του στρατού, παρά μόνο η Βασιλική Αστυνομία.
Αγάθη Μαρία του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
H Aγάθη-Μαρία, γερμ.: Agatha Marie von Hanau-Lichtenberg (22 Αυγούστου 1599 - 23 Μαΐου 1636) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε (κόμισσα;) του Ράπολτσταϊν.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη-Ράινχαρντ Α΄ (1569-1625) κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Μαρίας-Ελισάβετ του Χόενοε-Νόιενσταϊν (1576-1605), κόρης του Βόλφγκανγκ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.
Γεννήθηκε στο Μπούσβαϊλερ (τώρα ονομάζεται Μπουξβιλέρ). Απεβίωσε στις 23 Μαΐου 1636 στην πόλη του Μπάντεν (τώρα Μπάντεν-Μπάντεν) και τάφηκε στο Ράπολτσβαϊλερ (τώρα Ριμποβιλέ).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 10 (Π.Η.) / 20 Nοεμβρίου (Ν.Η.) 1623 τον Γεώργιο-Φρειδερίκο του Ράπολτσταϊν (14 Ιουλίου 1593 - 20 (Π.Η.) / 30 (Ν.Η.) Αυγούστου 1651 στο Στρασβούργο). Ήταν γιος του Έμπερχαρντ του Ράπολτσταϊν (12 Μαρτίου 1570 - 17 Αυγούστου 1637 στο Στρασβούργο) και της Άννας, κόρης του βιλντ- και ρίνεγκραβου του Κύρμπουργκ-Μέρχινγκεν (1572 - 25 Αυγούστου 1608). Μετά το τέλος της Aγάθης-Μαρίας, ο Γεώργιος-Φρειδερίκος ξαναπαντρεύτηκε το 1640 με την Ελισάβετ-Καρλόττα, κόρη του κόμη του Ζολμς-Ζόνεβαλντε.
Από το γάμο της, η Αγάθα-Μαρία είχε παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες ΚΑτηγορία:Οίκος του Χάναου
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ανγκόλας
Ο Πρωθυπουργός ήταν υψηλός κυβερνητικός αξιωματούχος στην Ανγκόλα, αλλά όχι αρχηγός της κυβέρνησης
Ο Πρωθυπουργός διοριζόταν από τον Πρόεδρο μαζί με το υπόλοιπο Υπουργικό Συμβούλιο. Ο θεσμός αρχικά δημιουργήθηκε όταν η Ανγκόλα απέκτησε την Ανεξαρτησία της από την Πορτογαλία στις 11 Νοεμβρίου 1975, αλλά καταργήθηκε το 197, όταν ο Πρόεδρος Αγκοστίνιο Νέτο ενσωμάτωσε τις αρμοδιότητές του σε αυτές του Προέδρου. Μέχρι το 1991 δεν υπήρχε Πρωθυπουργός, όταν ο Πρόεδρος Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος επανίδρυσε τον θεσμό, μετά από ειρηνευτική συμφωνία με το κόμμα της αντιπολίτευσης (UNITA). Η θέση παρέμεινε κενή από το 1999 μέχρι το 2002 και καταργήθηκε ξανά το 2010.
Κατάργηση θέσης
Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο ένα νέο Σύνταγμα, με βάση το οποίο καταργήθηκε η θέση του Πρωθυπουργού και αντικαταστάθηκε από τη θέση του Αντιπροέδρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ανγκόλας Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ανγκόλα
Κορμακίτης
Ο Κορμακίτης (Αραβικά της Κύπρου: Kurmajit) είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Βρίσκεται σε απόσταση 29 χλμ από την Κερύνεια και 16 χλμ από τη Μόρφου και είναι σε υψόμετρο 190 μέτρων. Μέχρι τον Ιούλη του 1974 ήταν το μεγαλύτερο χωριό της επαρχίας Κερύνειας με 1.800 κατοίκους. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, με την ομομασία Κουρουτσάμ.
Ο Κορμακίτης αποτελεί ένα από τα τέσσερα χωριά των Μαρωνιτών της Κύπρου.
Τουλίπα της Κύπρου
Στο χωριό ευδοκιμεί η «τουλίπα της Κύπρου», η μοναδική «λαλλένα» όπως αποκαλείται. Πρόκειται για ένα σπάνιο φυτό και είδος υπό εξαφάνιση που δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού στον κόσμο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
2461 Κλαβέλ
Ο Κλαβέλ (Clavel) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,4. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν και τον Ιταλό Τζιοβάννι Ντεσάνκτις, που παρατηρούσαν από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή της υπεραιωνόβιας Γουσταυίνας Κλαβέλ (Gustavine Clavel).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κλαβέλ εκτιμάται σε 24,13 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0835.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κλαβελ
Ακίλλε Κομπανιόνι
Ο Ακίλλε Κομπανιόνι (Achille Compagnoni, 26 Σεπτεμβρίου 1914 - 13 Μαΐου 2009) ήταν Ιταλός ορειβάτης και σκιέρ. Μαζί με τον Λίνο Λατσεντέλλι, στις 31 Ιουλίου 1954 έγινε ο πρώτος άνθρωπος που προσέγγισε την κορυφή του K2. Έμεινε, επίσης, γνωστός στην ιστορία της ορειβασίας για την εγκατάλειψη των συντρόφων του, του Πακιστανού Αμίρ Μεχντί και του Ιταλού Βάλτερ Μπονάτι, σε άσχημη κατάσταση, προκειμένου να προσεγγίσει πρώτος την κορυφή.
Βιογραφία
Ο Κομπανιόνι γεννήθηκε στη Σάντα Κατερίνα ντι Βαλφούρβα, στην επαρχία Σόντριο στη (Λομβαρδία).
Στην επιτυχημένη αποστολή στο Κ2 η απόφαση του Κομπανιόνι να στήσει την τελική κατασκήνωση (IX) σε υψηλότερη θέση έγινε πηγή αντιδικίας. Ο Κομπανιόνι ισχυρίστηκε ότι ο Μπονάτι είχε χρησιμοποιήσει οξυγόνο από αυτό που προοριζόταν για την κορυφή, τελειώνοντάς το την ημέρα της προσπάθειας για την κορυφή. Ο Μπονάτι το αμφισβήτησε και το θέμα ξεκαθαρίστηκε στα ιταλικά δικαστήρια το 1964.
Ο Μπονάτι και ο Χούντζα ορειβάτης, Αμίρ Μεχντί, σκαρφάλωσαν για να εφοδιάσουν με οξυγόνο τον Κομπανιόνι και τον Λατσεντίλλι για την προσπάθεια επίτευξης της κορυφής. Ήταν δύσκολη η αναρρίχηση με το βάρος των φιαλών οξυγόνου σε τέτοιο υψόμετρο και οι δύο ορειβάτες εξουθενώθηκαν. Ο Μπονάτι και ο Μεχντί έφτασαν με το λιόγερμα σε ενα σημείο στα 7.920, όπου η ομάδα είχε αποφασίσει να στήσει την Κατασκήνωση 9. Προς έκπληξή τους η Κατασκήνωση 9. Θορυβημένοι οι Μπονάτι και Μεχντί κάλεσαν τους Κομπανιόνι και Λατσεντίλλι που απάντησαν αργοπορημένα από διαφορετική θέση ψηλότερα στο βουνό, συμβουλεύοντας τον Μπονάτι να αφήσει τις φιάλες και να κατέβει το βουνό. Ο Μπονάτι και ο Μεχντί τούς ζήτησαν να κατεβούν και να τους συναντήσουν στην προγραμματισμένη κατασκήνωση. Οι Κομπανιόνι και Λατσεντέλλι έμειναν σιωπηλοί στις διαρκείς εκκλήσεις των Μπονάτι και Μεχντί, καταδικάζοντάς τους σε εκτεθειμένο μπιβουάκ σε τέτοια υψόμετρο.
ΟΜπονάτι διαπίστωσε ότι ο Μεχντί δεν ήταν σε κατάσταση να καταρριχηθεί μέσα στη νύχτα. Έμεινε μαζί του παλεύοντας με το χιόνι και το κρύο όλο το βράδυ. Το μπιβουάκ κόστισε στον Μεχντί τα δάκτυλα των ποδιών του. Ο Κομπανιόνι αργότερα εξήγησε την απόφασή του να μετακινηθεί εξαιτίας ενός σεράκ, που κρεμόταν πάνω από το κεφάλι τους. Ωστόσο, το κίνητρό του ήταν να εμποδίσει τον Μπονάτι από τα προσεγγίσει την κατασκήνωση και συνεπώς να ενωθεί με την ομάδα κορυφής σε μία ενιαία προσπάθεια. Ο Μπονάττι βρισκόταν στην καλύτερη φυσική κατάσταση από όλους τους ορειβάτες της αποστολής και ήταν η λογική επιλογή για την προσπάθεια κορυφής. Αν είχε ενωθεί με την ομάδα, θα το είχε κάνει πιθανώς χωρίς τη χρήση βοηθητικού οξυγόνου. Η επιδίωξη του Κομπανιόνι ήταν να τον εμποδίσει να πλησιάσει τη σκηνή.
Στις 6:10 μμ το επόμενο βράδυ, ο Κομπανιόνι μαζί με τον Λατσεντέλλι προσέγγισαν την κορυφή του K2, χρησιμοποιώντας το βοηθητικό οξυγόνο που είχαν κουβαλήσει οι Μπονάτι και Μεχντί. Ο αρχηγός της αποστολής Αρντίτο Ντέσιο, στην τελική αναφορά του, ανέφερε ιδιαίτερα περιληπτικά το εξαναγκαστικό μπιβουάκ. Τα κρυοπαγήματα του Μεχντί προκαλούσαν αμηχανία στην αποστολή. Η ιταλική κυβέρνηση αναφέρεται ότι έδωσε στον Μεχντί μικρή σύνταξηγια τη συνεισφορά του και τη θυσία του στην πρώτη ανάβαση του K2 κάτι που αμφισβήτησε ευθαρσώς ο γιος του
Το 2004 ο Λίνο Λατσεντέλλι επιβεβαίωσε την αφήγηση του Μπονάτι στοβιβλίο του ''K2. Il prezzo della conquista, και στη συνέντευξη του National Geographical Magazine σε ένα άρθρο για τον Μπονάτι ). Το 2006 εμφανίστηκε η αγγλική μετάφραση του βιβλίου, K2: The Price of Conquest''. Το 2008, η εκδοχή του Μπονάτι αναγνωρίστηκε και από την Ιταλική Ομοσπονδία Αλπινισμού. Όσο για τον ίδιο τον Μπονάτι ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με τον Κομπανιόνι.
Ο Ακίλλε Κομπανιόνι πέθανε σε ηλικία 94 ετών στην Αόστα στις 13 Μαΐου 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ορειβάτες
Μάαρτεν φαν Χέιμσκερκ
Ο Μάαρτεν φαν Χέιμσκερκ (Maarten van Heemskerck, 1 Ιουνίου 1498 - 1 Οκτωβρίου 1574) ήταν Ολλανδός ζωγράφος προσωπογραφιών και θρησκευτικών θεμάτων και σχεδιαστής χαρακτικών, ο οποίος διέμεινε, στο μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στο Χάαρλεμ. Ήταν μαθητής του Γιαν φαν Σκόρελ και υιοθέτησε το, επηρεασμένο από την ιταλική ζωγραφική - ύφος του δασκάλου του, καθώς διέμεινε και ο ίδιος, κατά την περίοδο 1532 - 1536 στην Ιταλία. Δημιούργησε πολλά σχέδια για χαράκτες και είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις απεικονίσεις των Θαυμάτων του Κόσμου".
Πρώιμος βίος
Ο Χέιμσκερκ γεννήθηκε στο χωριό Χέιμσκερκ της Βόρειας Ολλανδίας, που βρίσκεται ανάμεσα στο Άλκμααρ και στο Χάαρλεμ. Ήταν γιος του αγρότη Γιάκομπ Βίλλεμς φαν Φέιν (Jacob Willemsz. van Veen). Σύμφωνα με τη βιογραφία του, όπως παρατίθεται από τον Κάρελ φαν Μάντερ, ξεκίνησε την εκπαίδευσή του με τον ζωγράφο Κορνέλιους Βίλλεμς στο Χάαρλεμ, αλλά ο πατέρας του τον κάλεσε να επιστρέψει για να εργαστεί στο αγρόκτημα της οικογένειας. Εν τούτοις, ύστερα από φιλονικία με τον πατέρα του έφυγε ξανά, αυτή τη φορά για το Ντελφτ, όπου σπούδασε ζωγραφική αρχικά με τον Γιαν Λούκας, πριν πάει ξανά στο Χάαρλεμ, όπου έγινε μαθητής του Γιαν φαν Σκόρελ, μαθαίνοντας να ζωγραφίζει στο ανανεωτικό ύφος, που ήταν επηρεασμένο από την ιταλική τέχνη, του δασκάλου του. Στη συνέχεια πήγε να διαμείνει στο σπίτι του εύπορου βοηθού ιερέα του ναού τον Αγίου Μπάβο (Sint-Bavokerk) της πόλης, Πίτερ Γιαν Φόππες (Pieter Jan Foppesz, τον οποίο ο Μάντερ αναγράφει ως Pieter Ian Fopsen). Ο καλλιτέχνης και ο ιερέας γνωρίζονταν, καθώς ο Φόππες ήταν κάτοχος γαιών στο Χέιμσκερκ. Ο Μάαρτεν δημιούργησε γι' αυτόν ένα πολύ γνωστό σήμερα οικογενειακό πορτρέτο, που θεωρείται το πρώτο μιας μακράς σειράς οικογενειακών πορτρέτων Ολλανδών, που δημιούργησαν πολλοί καλλιτέχνες. Άλλες δημιουργίες του για λογαριασμό του Φόππες περιλαμβάνουν δύο - σε φυσικό μέγεθος - μορφές που συμβολίζουν τον Ήλιο και τη Σελήνη στο σκελετό ενός κρεβατιού και μια εικόνα του Αδάμ και της Εύας "μικρότερη αλλά (λέγεται) με χρήση ζωντανών μοντέλων". Η επόμενη κατοικία του ήταν το σπίτι του χρυσοχόου Γιούστους Κορνέλις (Justus Cornelisz), στις παρυφές του Χάαρλεμ.
Πριν ξεκινήσει για την Ιταλία για το Γκραντ Τουρ το 1532, ο Χέιμσκερκ ζωγράφισε ένα πίνακα, στον οποίο ο Άγιος Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία για το παρεκκλήσιο του Αγίου Λουκά στον ναό του Αγίου Μπάβο. Μια ένθετη επιγραφή, σε μια ετικέτα - οφθαλμαπάτη, αναγράφει: "Αυτός ο πίνακας είναι αναμνηστικό του ζωγράφου του, Μάρτεν Χέιμσκερκ. Εδώ αφιερώνει τους κόπους του στον Άγιο Λουκά ως απόδειξη σεβασμού στους συναδέλφους του στο επάγγελμα αυτό, του οποίου ο Άγιος είναι προστάτης".
Στην Ιταλία
Ταξίδεψε σε ολόκληρη τη βόρεια και κεντρική Ιταλία, σταματώντας στη Ρώμη, όπου είχε συστατικές επιστολές από τον Γιαν φαν Σκόρελ προς τον ισχυρής επιρροής Ολλανδό καρδινάλιο Βίλλεμ φαν Έκενφοϊρτ (Willem van Enckevoirt). Είναι εμφανές, από την ευκολία με την οποία εκτέλεσε γρήγορα έργα ως ζωγράφος συγκεκριμένων σκηνών, ότι επιλέχτηκε να συνεργαστεί με τους Αντόνιο ντα Σανγκάλο τον νεότερο, Μπαττίστα Φράνκο και Φραντσέσκο ντέι Ρόσσι την αναδιακόσμηση της πύλης του Αγίου Σεβαστιανού (Porta San Sebastiano) της Ρώμης προκειμένου αυτή να προσομοιάζει με αψίδα θριάμβου για την είσοδο, στις 5 Απριλίου 1536, του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Τζόρτζιο Βαζάρι, ο οποίος είδε τις σκηνές μαχών που είχε φτιάξει ο Χέιμσκερκ, ανέφερε ότι είχαν καλή διάταξη και εκτελέστηκαν με τόλμη.
Εν όσω βρισκόταν στη Ρώμη, δημιούργησε πολυάριθμα σχέδια κλασικών γλυπτών και αρχιτεκτονημάτων, πολλά από τα οποία έχουν διασωθεί σε δύο τετράδια σχεδίου, τα οποία σήμερα βρίσκονται στην Kupferstichkabinett του Βερολίνου. Τα σχέδια αυτά επρόκειτο να τα χρησιμοποιήσει ως υλικό αναφοράς σε όλη την υπόλοιπη σταδιοδρομία του.
Ύστερη σταδιοδρομία
Επιστρέφοντας στην Ολλανδία το 1536, εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ, όπου έγινε επικεφαλής στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1540. Νυμφεύτηκε δύο φορές, καθώς η πρώτη του σύζυγος μαζί με το παιδί τους πέθαναν κατά τον τοκετό, και εξασφάλισε μεγάλο και επικερδές εργαστήριο.
Η αλλαγή του ύφους του, όπως διαμορφώθηκε μετά τις εμπειρίες του στην Ιταλία, δεν ήταν καθολικά αντικείμενο θαυμασμού. Σύμφωνα με τον φαν Μάντερ, "κατά τη γνώμη μερικών από τους καλύτερους τεχνοκριτικούς, δεν το είχε βελτιώσει, εκτός από ένα ειδικό σημείο, τα περιγράμματά του ήταν πιο χαριτωμένα από πριν".
Χαρακτικά
Ήταν ένας από τους πρώτους Ολλανδούς καλλιτέχνες που δημιούργησε σχέδια ειδικά για αναπαραγωγή από επαγγελματίες χαράκτες. Υιοθέτησε μια τεχνική που ενσωμάτωνε διασταυρούμενες γραμμές και κουκκίδες, προκειμένου να διευκολύνεται ο χαράκτης.
Τα Θαύματα του Κόσμου
Ο Χέιμσκερκ κατασκεύασε σχέδια για μια ομάδα χαρακτικών στα οποία απεικονίζονταν οκτώ, αντί των συνήθων επτά θαυμάτων του αρχαίου κόσμου. Πρόσθεσε στη συμβατική λίστα το Κολοσσαίο της Ρώμης, το οποίο, αντίθετα από άλλους, απεικόνισε ως ερείπιο, όπως ακριβώς ήταν στην εποχή του, προσθέτοντας ένα υποθετικό τεράστιο άγαλμα του Δία στο κέντρο. Τα χαρακτικά έγιναν από τον Φίλιπ Χάλλε (Philip Galle) και εκδόθηκαν το 1572.
Πίνακες
Διασώζονται πολλά έργα του φαν Χέιμσκερκ. Χαρακτηριστικότερα είναι τα έργα Αδάμ και Εύα, Ο Άγιος Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία και το Βρέφος (με την παρουσία ενός στεφανωμένου με φύλλα κισσού ποιητή και ενός παπαγάλου σε κλουβί), εικόνα για την Αγία Τράπεζα στην πινακοθήκη του Χάαρλεμ και Ίδε ο Άνθρωπος στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης. Αυτά είναι έργα που δημιούργησε πριν επισκεφθεί την Ιταλία. Ένα ρετάμπλ που δημιούργησε για τον Άγιο Λαυρέντιο στο Άλκμααρ κατά την περίοδο 1538-41, που αποτελούνταν τουλάχιστον από δώδεκα μεγάλα πάνελ και περιλάμβανε και πορτρέτα ιστορικών μορφών, σήμερα βρίσκεται στον Καθεδρικό ναό του Λίνκεπινγκ στη Σουηδία είναι ενδεικτικό του ύφους που είχε υιοθετήσει επιστρέφοντας από την Ιταλία.
Ζωγράφισε επίσης για λογαριασμό των "Riches Claires" στη Γάνδη (σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης) το 1543 και ένα ρετάμπλ για την εταιρεία των υφασματεμπόρων του Χάαρλεμ, το οποίο ολοκλήρωσε το 1546 και σήμερα βρίσκεται στην πινακοθήκη της Χάγης. Και οι δύο πίνακες καταδεικνύουν πώς μελέτησε και μιμήθηκε τις μορφές που είχε δει στα έργα του Μικελάντζελο και του Ραφαήλ στη Ρώμη και στις τοιχογραφίες του Αντρέα Μαντένια και του Τζούλιο Ρομάνο στη Λομβαρδία, αλλά ποτέ δεν λησμόνησε την ολλανδική του καταγωγή και τα πρότυπα που είχε πρωτοδεί με τους Γιαν φαν Σκόρελ και Γιαν Μαμπούζε.
Σχετικά αργά, το 1551, δημιούργησε ένα αντίγραφο της Παναγίας του Λορέτο του Ραφαήλ (σήμερα στο Μουσείο Φρανς Χαλς). Το 1552 ζωγράφισε μια άποψη αγώνων με ταύρους στο Κολοσσαίο της Ρώμης (σήμερα στο Ανάκτορο Καλών Τεχνών της Λιλ. Η κρίση του Μώμου, χρονολογούμενη από το 1561, σήμερα στην Πινακοθήκη του Βερολίνου, δείχνει ότι ήταν καλά εξοικειωμένος με την ανατομία και ήταν λάτρης της αρχιτεκτονικής. Δύο ρετάμπλ, που ολοκλήρωσε για εκκλησίες στο Ντελφτ το 1551 και το 1559, ένα πλήρες (Ο Άγιος Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία) και το άλλο θραύσμα, στο Μουσείο του Χάαρλεμ, ένα τρίτο στο μουσείο των Βρυξελλών, που αναπαριστά τον Γολγοθά, τη Σταύρωση, την Φυγή στην Αίγυπτο, τον Ιησού στο Όρος και σκηνές από τον βίο του Αγίου Βερνάρδου και του Αγίου Βενεδίκτου, δεν μπορούν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικά του ύφους του.
Στο Μουσείο Ερμιτάζ, στην Αγία Πετρούπολη υπάρχει μια Σταύρωση και στην πινακοθήκη της Βιέννης δύο Θρίαμβοι του Σειληνού. Άλλοι πίνακές του, με ποικίλη σπουδαιότητα, βρίσκονται σε πινακοθήκες του Ρόττερνταμ, του Μονάχου, του Κάσσελ, του Μπράουνσβαϊγκ, της Καρλσρούης, του Μάιντς της Κοπεγχάγης και της Ρεν.
Οι παπαγάλοι
Στους πίνακες όπου Ο Άγιος Λουκάς ζωγραφίζει την Παναγία, που ζωγράφισε δύο φορές για λογαριασμό δύο συντεχνιών ζωγράφων, υπάρχει κάποια σύγχυση σχετικά με έναν παπαγάλο. Και στους δύο ζωγράφισε έναν παπαγάλο, αλλά ο παπαγάλος στο κλουβί κόπηκε με πριόνι από τον πρώτο πίνακα και δεν είναι πλέον ορατός.
Θάνατος
Στο Άμστερνταμ έκανε τη διαθήκη του, η οποία διασώζεται. Δείχνει ότι έζησε αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα και ήταν αρκετά εύπορος ώστε να δημιουργήσει περιουσία. Με τον θάνατό του άφησε χρήματα και γαίες στο ορφανοτροφείο του Χάαρλεμ, με τους τόκους να δίνονται σε οποιοδήποτε ζεύγος ήθελε να τελέσει τη γαμήλια τελετή του στην επιτάφια πλάκα του στον καθεδρικό του Χάαρλεμ. Αυτό ήταν μια πρόληψη στην καθολική Ολλανδία, ότι γάμος που τελούνταν εκεί θα εξασφάλιζε την ειρήνη στον ενταφιασμένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Ίλλερ
Ο Ίλλερ είναι ποταμός στη Βαυαρία και στη Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας. Εκβάλλει στον Δούναβη από τα δεξιά, έχοντας διανύσει απόσταση 147 χλμ.
Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται κοντά στο Όμπερστντορφ στην περιοχή Αλγκάου των Άλπεων, κοντά στα σύνορα με την Αυστρία.Από εκεί ρέει προς τα βόρεια, διασχίζοντας τις πόλεις Σόντχοφεν, Ίμενσταντ και Κέμπτεν. Ανάμεσα στις πόλεις Λάουταρχ και Ουλμ σχηματίζει το σύνορο ανάμεσα στα δύο γερμανικά κρατίδια Βαυαρία και Βάδη-Βυρτεμβέργη για περίπου 50 χλμ. Ο ποταμός εκβάλλει στον Δούναβη στην πόλη Ουλμ.
Ο Ίλλερ έχει λεκάνη απορροής 2.152 τετραγωνικά χλμ. Είναι ο έβδομος μεγαλύτερος ποταμός της Βαυαρίας σε παροχή νερού, με μέση ροή 75 κυβικά μέτρα νερού στο Σέντεν, λίγο πάνω από τον Δούναβη. Κατά μήκος του ποταμού έχουν χτιστεί οκτώ υδροηλεκτρικοί σταθμοί.
Ποδηλατόδρομος έχει χτιστεί κατά μήκος του ποταμού, που είναι και ιδανική τοποθεσία για κωπηλασία.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Βάδης-Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Βιβέτα Τσιούνη
Η Βιβέτα Τσιούνη (1934 - 13 Μαΐου 2019) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Πρώτα χρόνια
Η Βιβέτα Τσιούνη σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου είχε συμφοιτητές μεταξύ άλλων την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Δέσποινα Στυλιανοπούλου. Στη συνέχεια πήγε στο Λονδίνο όπου και συνέχισε τις σπουδές της στην υποκριτική στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης. Επίσης έκανε μαθήματα στο περίφημο «Actor's Studio» της Νέας Υόρκης.
Καριέρα
Το ντεμπούτο της στον ελληνικό κινηματογράφο το έκανε το 1962 με την δραματική ταινία Οργή σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο του Νίκου Φώσκολου. Από τους σημαντικούς ρόλους της θεωρούνται στις ταινίες Μικροί και μεγάλοι εν δράσει σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου (1963) και Αμφιβολίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου (1964). Συνολικά η Τσιούνη πήρε μέρος μόνο σε οκτώ ταινίες και όλες ήταν την δεκαετία του 1960.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 έκανε στροφή στην καριέρα της και άρχισε να παίρνει ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ (τότε ΥΕΝΕΔ) όπως το Ξενοδοχείο ο 7ος ουρανός (1972 στην ΕΙΡΤ) και Το ταξίδι (1976). Αργότερα κατά την δεκαετία του 1980 πήρε μέρος στην σειρά Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα (1987 στην ΕΡΤ2).
Θάνατος
H Βιβέτα Τσιούνη πέθανε στις 13 Μαίου 2019 σε ηλικία 85 ετών. Σύμφωνα με τον ιστότοπο Entertv.gr τα τελευταία χρόνια έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ και νοσηλευόταν στο Άσυλο Ανιάτων στην Κυψέλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Οίκος της Σιβηρίας
Έλκουν την καταγωγή τους από τον Κουτσούμ Χαν, τον τελευταίο του Χανάτου της Σιβηρίας.
Οι γιοι του Κουτσούμ Χαν συνελήφθησαν από τους Κοζάκους του Γερμάκ Τιμοφέγιεβιτς και μεταφέρθηκαν στη Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας, όπου εγκαταστάθηκαν στο Γιαροσλάβλ και σε άλλες πόλεις και λάβανε την άδεια να αυτοαποκαλούνται "Τσάρεβιτς" της Σιβηρίας (Ρωσικά: царевичи Сибирские). Ο εγγονός του Κουτσούμ Χαν, Αλπ Αρσλάν, εγκαταστάθηκε ακόμη και ως Χαν "υποχείριο" στο Κασίμοφ μεταξύ 1614 και 1627.
Το 1591, ο γιος του Κουτσούμ, Αμπούλ Χαΐρ, ήταν ο πρώτος της δυναστείας του, που μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Aκολούθησε η μεταστροφή ολόκληρης της οικογένειάς του, που τελικά εξομοιώθηκε με τη ρωσική αριστοκρατία. Για παράδειγμα, αν και ο γιος του Αμπούλ Χαΐρ έγινε γνωστός ως Βασίλι Αμπουλγάιροβιτς, το όνομα του εγγονού του, Ρομάν Βασίλιεβιτς, δεν ξεχώριζε πλέον από ένα γηγενές ρωσικό όνομα.
Το 1686, ο τσάρος Φιοντόρ Α΄ της Ρωσίας αποφάσισε ότι οι δυναστείες των ηγεμόνων του Ιμερέτι (στη σημερινή Γεωργία) στον Καύκασο μαζί με τους Τατάρους πρίγκιπες της Σιβηρίας και του Κασίμοφ θα εντάσσονταν στο Γενεαλογικό Βιβλίο της Ρωσικής Αριστοκρατίας.
Οι τσάρεβιτς προχώρησαν σε γάμους με απογόνους από τις καλύτερες ρωσικές οικογένειες. Μία από τις πριγκίπισσές τους ήταν η σύζυγος του θείου του τσάρου Πέτρου Α', ενώ μια άλλη παντρεύτηκε έναν γιο του βασιλιά της Γεωργίας.
Αξιοσημείωτοι εκπρόσωποι
Ο τελευταίος από τους Τσάρεβιτς ήταν ο Βασίλι Αλεξέγιεβιτς Σιμπίρσκι, ο οποίος τάχθηκε στο πλευρό του Τσάρεβιτς Αλεξέι Πετρόβιτς εναντίον του Μεγάλου Πέτρου. Το 1718, εξορίστηκε στη Σιβηρία, ενώ ο τίτλος των απογόνων του υποβιβάστηκε από "τσάρεβιτς" σε "κνιάζ" ή "πρίγκιπας".
Ο εγγονός του Βασίλι, πρίγκιπας Βασίλι Φιοντόροβιτς Σιμπίρσκι, έφτασε στο αξίωμα του Στρατηγού του Πεζικού στην υπηρεσία της αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Μεγάλης, αλλά εμπλεκόταν σε παρατυπίες και στάλθηκε στη Σιβηρία από τον γιο της, τον τσάρο Παύλο Α' της Ρωσίας. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Α' τον επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη ως γερουσιαστή. Ο γιος του, Αλέξανδρος, ήταν επίσης στρατηγός του τσάρου.
Ο γιος του τελευταίου, ο πρίγκιπας Αλεξάντερ Αλεξάντροβιτς Σιμπίρσκι (1824–79), ήταν το τελευταίο μέλος της οικογένειας Σιμπίρσκι. Προετοιμάστηκε από τους γονείς του για στρατιωτική θητεία και έλαβε μέρος στον πόλεμο της Κριμαίας. Εκείνη την εποχή, εξέφρασε το ενδιαφέρον του για τις ελληνικές αποικίες στην Κριμαία και τη Νότια Ρωσία και παρήγαγε μια αξιοσημείωτη μονογραφία για τα μετάλλια και τα νομίσματα του Βασιλείου του Βοσπόρου. Ολόκληρη η έκδοση χάθηκε κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας, με μόνο τρία αντίγραφα να σώζονται ως σήμερα. Ωστόσο, το έργο του Σιμπίρσκι βραβεύτηκε με το βραβείο Ντέμιντοφ το 1859. Μετά το θάνατο του Σιμπίρσκι, η υπέροχη συλλογή αρχαίων νομισμάτων του αφιερώθηκε στον Μεγάλο Δούκα Αλέξανδρο Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιβηρία Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Γεώργιος της Νάπολης
Ο Γεώργιος ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης από τον Σεπτέμβριο του 729 έως το 739.
Η κύρια αναφορά για τον Γεώργιο είναι το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης, όπου σύμφωνα με αυτό, έλαβε εξουσία επί της Νάπολης το 729 μετά το θάνατο του Θεόδωρου. Σε σύγχρονα έγγραφα, ο Γιώργος αναφέρεται με τους βυζαντινούς τίτλους του ύπατου και του σπαθάριου.
Το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης δηλώνει εσφαλμένα ότι ο Γιώργος κυβέρνησε το Δουκάτο της Νάπολης για επτά χρόνια. Στην πραγματικότητα, ήταν δούκας για δέκα χρόνια. Ο Γιώργος πέθανε το 739. Ο διάδοχός του ήταν ο Γρηγόριος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Ύπατοι Κατηγορία:Βυζαντινοί σπαθάριοι Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης
Ζώδεια Λευκωσίας
Η ονομασία Ζώδια μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σπυριδούλα (όνομα)
Σπυριδούλα, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Διάδοση του ονόματος
Το όνομα οφείλει τη διάδοσή του στον άγιο Σπυρίδωνα. Στην Κέρκυρα, όπου βρίσκονται τα λείψανα του αγίου Σπυρίδωνος, το αντρικό Σπυρίδων / Σπύρος είναι το πιο συνηθισμένο όνομα· το φέρουν το 16% των Κερκυραίων.
Ενδεικτικά, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το Σπυριδούλα παρουσιάζεται ως το 70ό πιο συχνό όνομα (44ο ανάμεσα στα γυναικεία). Το φέρουν γύρω στις 19.000 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,26%. Αντίστοιχα, το Σπυρίδων / Σπύρος εμφανίζεται ως το 46ο πιο συχνό όνομα (15ο ανάμεσα στα αντρικά).
Στην Ιταλία το όνομα μεταφέρθηκε μέσω των Ενετών, και συγκαταλέγεται, αντρικό και γυναικείο, ανάμεσα στα πιο σπάνια ονόματα.
Δείτε επίσης
Σπυριδούλα, ελληνικό ροκ συγκρότημα της δεκαετίας 1970–80.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεταγενέστερα ονόματα
Βίβεκα Έρικσον
Η Βίβεκα Έρικσον (Viveka Eriksson) είναι πολιτικός από τα αυτόνομα νησιά Ώλαντ και πρωθυπουργός στην κυβέρνηση των νησιών από το Νοέμβριο του 2007 ως το 2011.
Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1956 και έγινε αρχηγός της κυβέρνησης των Ώλαντ το 2007.
Η Έρικσον ήταν η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής στην ιστορία των νησιών. Ως αρχηγός του κόμματος των Φιλελευθέρων των Ώλαντ αναδείχθηκε νικήτρια στις βουλευτικές εκλογές στις 21 Οκτωβρίου του 2007 και ορκίστηκε η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στα νησιά στις 26 Νοεμβρίου του 2007.
Αναφορές
Ερικσον
Αποθήκη δεδομένων
Οι αποθήκες δεδομένων μπορούν να υποδιαιρεθούν σε εξειδικευμένα υποσύνολα δεδομένων, τα λεγόμενα data marts. Τα data marts εφοδιάζουν επιμέρους υποσύνολα δεδομένων από μια αποθήκη.
Ο ορισμός της αποθήκης δεδομένων εστιάζει στην αποθήκευση δεδομένων. Η κύρια πηγή των δεδομένων ξεδιαλύνεται, μεταμορφώνεται, κατηγοριοποιείται και διατίθεται για χρήση από τους διαχειριστές και άλλους επαγγελματίες για την εξόρυξη δεδομένων, διαδικτυακής αναλυτικής επεξεργασίας, έρευνα αγοράς και υποστήριξης αποφάσεων. Ωστόσο, τα μέσα για την ανάκτηση και την ανάλυση δεδομένων, την εξαγωγή, μετατροπή και φόρτωση των δεδομένων, καθώς και η διαχείριση του λεξικού δεδομένων θεωρούνται επίσης ουσιώδεις συνιστώσες ενός συστήματος αποθήκευσης δεδομένων. Πολλές αναφορές για την αποθήκευση δεδομένων χρησιμοποιούν αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Έτσι, ένας γενικός ορισμός για την αποθήκευση δεδομένων περιλαμβάνει εργαλεία επιχειρηματικής ευφυΐας, εργαλεία για την εξαγωγή, μετατροπή και φόρτωση δεδομένων στο χώρο αποθήκευσης, καθώς και τα εργαλεία για τη διαχείριση και ανάκτηση των μεταδεδομένων.
Πλεονεκτήματα των αποθηκών δεδομένων
Μία αποθήκη δεδομένων διατηρεί ένα αντίγραφο πληροφοριών από την πηγή του συστήματος συναλλαγών. Αυτή η πολυπλοκότητα στην αρχιτεκτονική παρέχει τη δυνατότητα να:
Ιστορία
Η έννοια της αποθήκευσης δεδομένων που χρονολογείται από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν ερευνητές της IBM Μπάρι Ντέβλιν και Πολ Μέρφι ανέπτυξαν την επιχείρηση αποθήκης δεδομένων. Στην ουσία, η ιδέα αποθήκευσης των δεδομένων είχε ως στόχο να παρέχει ένα αρχιτεκτονικό μοντέλο για τη ροή των δεδομένων και των επιχειρησιακών συστημάτων σε περιβάλλοντα υποστήριξης αποφάσεων. Μέσα από το σκεπτικό αυτό επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστούν τα διάφορα προβλήματα που σχετίζονται με αυτή τη ροή, κυρίως του υψηλού κόστους που συνδέονται με αυτό. Σε περίπτωση απουσίας μιας αρχιτεκτονικής αποθήκευσης δεδομένων, ένα τεράστιο ποσό των θέσεων εργασίας ήταν απαραίτητο για την υποστήριξη πολλαπλών αποφάσεων στο περιβάλλοντα χώρο. Στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις ήταν χαρακτηριστική για την πολλαπλή υποστήριξη αποφάσεων στον περιβάλλοντα χώρο που λειτουργούν ανεξάρτητα. Αν και κάθε περιβάλλον εξυπηρετούσε διαφορετικούς χρήστες, συχνά απαιτούνταν ένα μεγάλο μέρος απ' τα ίδια αποθηκευμένα δεδομένα. Η διαδικασία της συλλογής, τον καθαρισμό και την ενσωμάτωση δεδομένων από διάφορες πηγές, συνήθως από τη μακροχρόνια υφιστάμενων επιχειρησιακών συστημάτων (συνήθως αναφέρεται ως κληρονομιά συστημάτων), ήταν τυπικά εν μέρει εφαρμοσμένη για κάθε περιβάλλον. Επιπλέον, τα λειτουργικά συστήματα συχνά επανεξετάζονταν καθώς νέες απαιτήσεις υποστήριξης αποφάσεων προέκυπταν. Συχνά οι νέες απαιτήσεις που επιβάλλουν τη συλλογή, τον καθαρισμό και την ενσωμάτωση των νέων δεδομένων από τα "marts δεδομένα" ήταν προσαρμοσμένα για την εύκολη πρόσβαση από τους χρήστες.
Κανονικοποίηση έναντι τρισδιάστατης προσέγγισης στην αποθήκευση δεδομένων
Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις που οδηγούν στην αποθήκευση δεδομένων σε μια αποθήκη δεδομένων - η πολυδιάστατη προσέγγιση και η κανονικοποιημένη προσέγγιση. Η πολυδιάστατη προσέγγιση, των οποίων οι υποστηρικτές αναφέρονται ως "Kimballites", πιστεύουν στην προσέγγιση Ralph Kimball, στην οποία αναφέρεται ότι η αποθήκη δεδομένων θα πρέπει να μοντελοποιηθεί χρησιμοποιώντας ένα τρισδιάστατο μοντέλο / αστέρι σχήμα. Η κανονικοποιημένη προσέγγιση, που ονομάζεται επίσης η 3NF μοντέλο, του οποίου οι υποστηρικτές αναφέρονται ως "Inmonites", πιστεύουν στην προσέγγιση Bill Inmon, στην οποία αναφέρεται ότι η αποθήκη δεδομένων θα πρέπει να μοντελοποιηθεί χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ER / κανονικοποιημένη μοντέλο.
Ένα βασικό πλεονέκτημα των διαστάσεων της προσέγγισης είναι ότι η αποθήκη δεδομένων είναι πιο εύκολο για τον χρήστη να κατανοήσει και να χρησιμοποιήσει. Επίσης, η ανάκτηση των δεδομένων από την αποθήκη δεδομένων τείνει να λειτουργεί πολύ γρήγορα. Οι δομές διαστάσεων είναι εύκολο να κατανοηθούν από τους επαγγελματίες χρήστες, επειδή η δομή χωρίζεται σε μετρήσεις/ στοιχεία και το περιεχόμενο/ διαστάσεις. Τα γεγονότα σχετίζονται με τις επιχειρηματικές διαδικασίες της οργάνωσης και λειτουργίας του συστήματος καθώς οι διαστάσεις τους περιέχονται στο πλαίσιο για τη μέτρηση (Kimball, Ralph, 2008).
Μειονεκτήματα
Τα βασικά μειονεκτήματα των διαστάσεων της προσέγγισης είναι:
Στην κανονικοποιημένη προσέγγιση, τα δεδομένα στην αποθήκη δεδομένων που αποθηκεύονται ακολουθούν ως ένα βαθμό τους κανόνες κανονικοποίησης της βάσης δεδομένων. Οι πίνακες έχουν συγκεντρωθεί από θεματικές ενότητες που αντανακλούν γενικές κατηγορίες δεδομένων (π.χ., τα δεδομένα για τους πελάτες, προϊόντα, χρηματοδότηση, κλπ.). Η κανονικοποιημένη δομή χωρίζει τα δεδομένα σε οντότητες, γεγονός που δημιουργεί πολλούς πίνακες σε μια σχεσιακή βάση δεδομένων. Όταν εφαρμόζεται σε μεγάλες επιχειρήσεις, το αποτέλεσμα είναι δεκάδες πίνακες που είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους με ένα δίκτυο που τα ενώνει. Επιπλέον, κάθε μία από τις οντότητες που δημιουργείται μετατρέπεται σε ξεχωριστό πίνακες όταν η βάση δεδομένων υλοποιείται (Kimball, Ralph, 2008). Το κύριο πλεονέκτημα αυτής της προσέγγισης είναι ότι είναι εύκολο να προσθέσετε πληροφορίες στη βάση δεδομένων. Ένα μειονέκτημα αυτής της προσέγγισης είναι ότι, λόγω του αριθμού των πινάκων που εμπλέκονται, μπορεί να είναι δύσκολο για τους χρήστες τόσο για να ενταχθούν δεδομένων από διαφορετικές πηγές σε ουσιαστικές πληροφορίες και στη συνέχεια να γίνει πρόσβαση στις πληροφορίες χωρίς μια ακριβή κατανόηση των πηγών των δεδομένων και της δομής τους στην αποθήκης δεδομένων.
Και οι δύο κανονικοποιημένα και τρισδιάστατα μοντέλα μπορούν να εκπροσωπούνται στην οντότητα-σχέση με διαγράμματα καθώς και οι δύο περιέχουν αρμονία σχεσιακών πινάκων. Η διαφορά μεταξύ των δύο μοντέλων είναι ο βαθμός ομαλότητας.
Αυτές οι προσεγγίσεις δεν αλληλοαποκλείονται, και υπάρχουν και άλλες προσεγγίσεις. Τρισδιάστατες προσεγγίσεις μπορεί να περιλαμβάνουν την ομαλοποίηση των δεδομένων σε έναν βαθμό (Kimball, Ralph, 2008).
Σχεδιασμός bottom-up
Ο Ralph Kimball, ένας γνώστης για τις αποθήκες δεδομένων, είναι υπέρ μιας προσέγγισης για το σχεδιασμό μίας αποθήκης δεδομένων, την οποία περιγράφει ως από-κάτω-προς-τα-πάνω (bottom-up).
Στην bottom-up προσέγγιση τα data marts αρχικά δημιουργούνται για να παρέχουν την υποβολή εκθέσεων και αναλυτικές ικανότητες για συγκεκριμένες επιχειρηματικές διαδικασίες. Στη μεθοδολογία του Kimball, η διαδικασία bottom-up είναι το αποτέλεσμα ενός αρχικού επιχειρησιακού προσανατολισμού ανάλυσης top-down για την διαμόρφωση των σχετικών επιχειρησιακών διαδικασιών.
Τα data marts περιέχουν, κατά κύριο λόγο, τις διαστάσεις και τα γεγονότα. Τα γεγονότα μπορούν να περιέχουν είτε ατομικά δεδομένα και, εφόσον είναι αναγκαίο, συνοπτικά δεδομένα. Τα μεμονωμένα data mart συχνά αποτελούν πρότυπο για ένα συγκεκριμένο επιχειρησιακό τομέα, όπως οι "Πωλήσεις" ή η "Παραγωγή". Αυτά τα data marts μπορούν τελικά να ενσωματωθούν για να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη αποθήκη δεδομένων. Η ενσωμάτωση των data marts γίνεται μέσω της εφαρμογής που ο Kimball αποκαλεί ως «data warehouse bus architecture». Η αρχιτεκτονική αυτή είναι κατά κύριο λόγο μια συλλογή από δεδομένα με προσαρμοσμένες διαστάσεις και γεγονότα, τα οποία μοιράζονται (με ειδικό τρόπο) μεταξύ γεγονότων σε δύο ή περισσότερα data marts.
Η αυστηρή διατήρηση αυτής της αρχιτεκτονικής είναι θεμελιώδους σημασίας για τη διατήρηση της ακεραιότητας της αποθήκης δεδομένων. Το πιο σημαντικό καθήκον της διαχείρισης είναι η διασφάλιση ότι οι διαστάσεις μεταξύ των data marts είναι συνεπή. Με τα λεγόμενα του Kimball, αυτό σημαίνει ότι οι διαστάσεις "προσαρμόζονται".
Ορισμένοι θεωρούν ότι ένα πλεονέκτημα της μεθόδου Kimball, είναι πως η αποθήκη δεδομένων αποτελείται από έναν λογικό αριθμό μερών (όπως σε ένα λεωφορείο) και συγκεκριμένων data marts, και όχι ένα μεγάλο και συχνά περίπλοκο συγκεντρωτικό μοντέλο. Η επιχειρηματική αξία μπορούν να φανεί αμέσως μετά την δημιουργία των πρώτων data marts, και η ίδια η μέθοδος δίνει αποτελεσματικά μια διερευνητική και επαναληπτική προσέγγιση για την οικοδόμηση αποθηκών δεδομένων.
Για παράδειγμα, η προσπάθεια για αποθήκευση των δεδομένων θα μπορούσε να αρχίσει στο τμήμα "Πωλήσεις", με τη δημιουργία ενός Sales-data mart. Με την ολοκλήρωση των Sales-data mart, η επιχείρηση μπορεί να αποφασίσει να επεκτείνει τις δραστηριότητες αποθήκευσης στο, ας πούμε, "Τμήμα Παραγωγής" με αποτέλεσμα την δημιουργία του Production-data mart. Η απαίτηση για τα στοιχεία των Sales-data mart και των Production-data mart να είναι ολοκληρώσιμα, προκύπτει διότι μοιράζονται το ίδιο "Bus", που σημαίνει ότι η ομάδα αποθήκευσης δεδομένων έχει κάνει την προσπάθεια να εντοπίσει και να εφαρμόσει τις σύμφωνες διαστάσεις στο “Bus”, και ότι τα μεμονωμένα data marts συνδέονται με πληροφορίες από το “Bus”. Αυτό δεν απαιτεί το 100% της ευαισθητοποίησης από την έναρξη της προσπάθειας για αποθήκευση δεδομένων, κανένα σχέδιο δεν απαιτείται εκ των προτέρων. Τα Sales- data mart είναι καλό όπως είναι (με την προϋπόθεση ότι το “Bus” έχει ολοκληρωθεί) και την παραγωγή data mart μπορεί να κατασκευαστεί σχεδόν ανεξάρτητα από τα Sales- data mart (αλλά όχι ανεξάρτητα από το “Bus”).
Αν η ολοκλήρωση μέσω της αρχιτεκτονικής επιτευχθεί, η αποθήκη δεδομένων, μέσω των δύο data marts της, όχι μόνο θα είναι σε θέση να παραδώσει τις συγκεκριμένες πληροφορίες που τα επιμέρους data marts έχουν σκοπό να κάνουν, σε αυτό το παράδειγμα είτε οι πληροφορίες από τις "Πωλήσεις" ή της "Παραγωγή", αλλά μπορεί να προσφέρει περισσότερο εμπλουτισμένες πληροφορίες σχετικά με τις Πωλήσεις και την Παραγωγή, οι οποίες συχνά χρήζουν  κρίσιμης επιχειρηματικής αξίας. Η ενσωμάτωση (ενδεχομένως) επιτυγχάνεται με έναν ευέλικτο τρόπο και ένα διαδραστικό τρόπο διαμόρφωσης.
Σχεδιασμός top-down
Ο Bill Inmon, ένας από τους πρώτους συγγραφείς για το θέμα της αποθήκευσης δεδομένων, έχει ορίσει μια αποθήκη δεδομένων ως ένα κεντρικό αρχείο φύλαξης για το σύνολο της επιχείρησης. Ο Inmon είναι ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της προσέγγισης από-πάνω-προς-τα-κάτω (top-down) στο σχεδιασμό αποθήκης δεδομένων, στην οποία η αποθήκη δεδομένων είναι σχεδιασμένη με ένα κανονικοποιημένο μοντέλο επιχείρησης δεδομένων. Τα «ατομικά» δεδομένα, δηλαδή τα δεδομένα στο χαμηλότερο επίπεδο της λεπτομέρειας, είναι αποθηκευμένα στις αποθήκες δεδομένων. Είναι διαστάσεων data marts που περιέχει τα δεδομένα που χρειάζονται για συγκεκριμένες επιχειρηματικές διαδικασίες ή συγκεκριμένα τμήματα που δημιουργούνται από την αποθήκη δεδομένων. Στο όραμα Inmon η αποθήκη δεδομένων είναι στο κέντρο του «Εργοστάσιου Εταιρικής Πληροφορίας» (CIF), το οποίο παρέχει ένα λογικό πλαίσιο για την παροχή επιχειρηματικής ευφυΐας (BI) και τη δυνατότητα διαχείρισης των επιχειρήσεων.