cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγήσανδρος ο Ρόδιος
Περίοδος δραστηριοποίησης
Η ακριβής περίοδος όπου έζησε ο Αγήσανδρος δεν έχει γίνει αποδεκτή ομόφωνα από τους ειδικούς, με την εξέταση να γίνεται τόσο από άποψη γλυπτικής τεχνοτροπίας όσο και των επιγραφών που ανακαλύφθηκαν μετέπειτα. Ο ιστορικός της τέχνης του 18ου αιώνα, Γιόχαν Γιοάχιμ Βίνκελμαν, ήταν βέβαιος πως ο δημιουργός του συμπλέγματος του Λαοκόοντα ήταν σύγχρονος του Λυσίππου ο οποίος έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ., ενώ άλλες ιστορικές εκτιμήσεις τον τοποθετούν στην εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βεσπασιανού κατά τη δεκαετία του 70 μ.Χ.. Ο Πλίνιος αποτελεί τη μοναδική ιστορική αναφορά για τον Αγήσανδρο και τους άλλους γλύπτες, και καθώς πέθανε το 79 μ.Χ., ο θάνατος του σηματοδοτεί το απώτατο χρονικό σημείο έως το οποίο είναι δυνατό να δημιουργήθηκε το γλυπτό του Λαοκόοντα, με τον ίδιο τρόπο όπου η κατάρρευση του σπηλαίου όπου στεγάζονταν τα γλυπτά της Σπερλόνγκα το 26 μ.Χ. οριοθετεί την πλέον ύστερη ημερομηνία δημιουργίας για τα γλυπτά αυτά. Η σύγχρονη βιβλιογραφία θεωρεί ως πιθανότερη την περίοδο μεταξύ 50 και 70 μ.Χ. ως περίοδο κατασκευής των παραπάνω γλυπτών αν και οι διαφωνίες μεταξύ των ειδικών συνεχίζονται.
Υπάρχει επίσης άλλη ανεξάρτητη μελέτη κατά την οποία θεωρείται πως μόνο ένας Αθηνόδωρος, αυτός του Αγησάνδρου, εργάστηκε ως γλύπτης, και πως πρόκειται για τον ίδιο ο οποίος δημιούργησε την επιγραφή στη Λίνδο το 42 π.Χ., ένα προβεβλημένο έργο το οποίο θα ανατίθονταν μόνο σε κάποιον έμπειρο γλύπτη. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, η ανάλυση των διαθέσιμων ιστορικών στοιχείων και επιγραφών προτείνει πως ο Αθηνόδωρος ήταν καταξιωμένος γλύπτης περί το 10 π.Χ., και εργάστηκε στην Ιταλία για σημαντικό χρονικό διάστημα της μετέπειτα εργασίας του. Λίγο πριν το 10 π.Χ., ήταν ο 2ος γλύπτης του συμπλέγματος του Λαόκοοντα, πιθανώς υπό τον πατέρα του τον Αγήσανδρο, και καιρό αργότερα διετέλεσε ο επικεφαλής γλύπτης στη Σπερλόνγκα. Ήταν πιθανώς συγγενής με τον Αγήσανδρο του Παιονίου της Σπερλόνγκα, αν και αυτός ο Αγήσανδρος δεν ήταν ο πατέρας του και υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για το πως αυτός ο Αγήσανδρος συνδέεται με τους υπόλοιπους.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι
Ζυθοποιείο Σταροπράμεν
Το Ζυθοποιείο Σταροπράμεν (Pivovary Staropramen s.r.o.) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ζυθοποιείο στην Τσεχία και βρίσκεται στην περιοχή Σμίτσοβ της Πράγας. Ιδρύθηκε το 1869 και το εμπορικό σήμα Σταροπράμεν (Staropramen), που κυριολεκτικά σημαίνει «παλιά πηγή», καταχωρήθηκε το 1911. Ανήκει στην Εταιρεία Ποτών Μόλσον Κουρς (Molson Coors Beverage Company) και τα προϊόντα της εξάγονται σε 37 διαφορετικές χώρες, κυρίως στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.
Ιστορία
Η ιστορία του Ζυθοποιείου Σταροπράμεν ξεκινά το 1869 όταν οι μετοχές για ένα "Ζυθοποιείο κοινών μετοχών στο Σμίτσοβ" προσφέρθηκαν προς πώληση. Το κτίριο ζυθοποιίας ολοκληρώθηκε και η μπύρα παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1871. Το ζυθοποιείο Όστραβαρ άνοιξε το 1898 και ακολούθησε ένα χρόνο αργότερα από το ζυθοποιείο Μπράνικ. Αυτά τα δύο ζυθοποιεία αργότερα θα συγχωνευτούν με το Σταροπράμεν.
Λόγω του ανταγωνισμού από άλλες ζυθοποιίες της Πράγας, το εμπορικό σήμα Σταροπράμεν, το οποίο μεταφράζεται ως «παλιά πηγή» (πηγή νερού), καταχωρήθηκε το 1911. Μετά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο, και οι τρεις ζυθοποιίες είδαν μια περίοδο παρατεταμένης ανάπτυξης και μέχρι τη δεκαετία του 1930 το Σταροπράμεν ήταν το μεγαλύτερο ζυθοποιείο στην Τσεχοσλοβακία. Με τον σοσιαλισμό μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, όλα τα τσεχοσλοβακικά ζυθοποιεία εθνικοποιήθηκαν, συμπεριλαμβανομένου του Σταροπράμεν. Μετά το τέλος του σοσιαλισμού το 1989, το ζυθοποιείο, μαζί με τις ζυθοποιίες Μπράνικ και Μέσταν, έγινε το 1992 μέρος του Ομίλου Ζυθοποιίας της Πράγας (Pražské Pivovary), ο οποίος μέχρι το 1996 τελούσε υπό τον έλεγχο της εταιρείας Μπας. Η Σταροπράμεν σημείωσε σταθερή ανάπτυξη και είναι σήμερα ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός μπίρας της Τσεχικής Δημοκρατίας με μερίδιο 15,3% στην εγχώρια αγορά.
Στα μέσα Οκτωβρίου του 2009, το ιδιωτικό κεφάλαιο CVC Capital Partners αγόρασε όλες τις μετοχές της Anheuser-Busch InBev στην Κεντρική Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Σταροπράμεν) για 2,23 δισεκατομμύρια ευρώ. Μετονόμασαν τις λειτουργίες σε StarBev. Τον Απρίλιο του 2012, η ​​Molson Coors αγόρασε τη StarBev.
Προϊόντα
170px|μικρογραφία|Σταροπράμεν εξαιρετικής ποιότητας
Η εταιρεία παράγει σήμερα επίσης μπίρες με τις μάρκες Όστραβαρ, Μπράνικ και Βέλβετ. Οι μπύρες Σταροπράμεν παράγονται επίσης κατόπιν αδείας σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως στις Σερβία (ζυθοποιία Απατίν), Κροατία (ζυθοποιία Ζάγκρεμπ), Ρουμανία (Μπέργκενμπαϊερ) και Γεωργία (JSC Lomisi).
Διαμάχη
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο Όμιλος Carlsberg (προφ. Κάρλσμπεργκ), ο οποίος ασχολείται με την εισαγωγή τσεχικής μάρκας στη Βόρεια Ευρώπη, διέταξε την ανάκληση της βαρελίσιας μπύρας Σταροπράμεν από 680 σουηδικές παμπ, αφού η μπίρα προκάλεσε αιμορραγία και φουσκάλες στα στόματα δύο ατόμων. Και τα δύο άτομα συμμετείχαν στη διανομή μπίρας και η υποτιμημένη μπίρα δεν πωλήθηκε. Δύο δοχεία βαρελίσιας μπύρας περιείχαν ένα πολύ διαβρωτικό καθαριστικό αντί για μπίρα. Το διάλυμα δεν μύριζε ούτε είχε γεύση μπίρας. Η Σταροπράμεν διαβεβαίωσε ότι είχε εισαγάγει έναν νέο μηχανισμό που ενισχύει τον έλεγχο της παρουσίας καθαριστικών διαλυμάτων στα βαρέλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζυθοποιίες
Λεύκιος Ιούλιος Καίσαρ (πραίτωρ το 183 π.Χ.)
Ο Λεύκιος Ιούλιος Σέξτος Καίσαρ Ι, λατιν.: Lucius Julius Caesar (γενν. 220 π.Χ.) ήταν μέλος του -από πατρικίους- γένους των Ιουλίων Καισάρων στην Αρχαία Ρώμη και κατείχε το αξίωμα τού πραίτορα το 183 π.Χ.
Οικογένεια
Αν και ήταν συνήθεια για τον μεγαλύτερο γιο μίας οικογένειας να παίρνει το όνομα του πατέρα του, ο Λεύκιος, ο οποίος προφανώς πήρε το όνομά του από τον πάππο του, ήταν πιθανώς ο μεγαλύτερος αδελφός. Ακολουθώντας το cursus honorum (σειρά αξιωμάτων), πλησίαζε πιθανώς σαράντα ετών, όταν εξελέγη πραίτωρ και πιθανότατα γεννήθηκε το 220 π.Χ., ενώ ο αδελφός του, ο Σέξτος ΙΙ, εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές να κατέχει την -μάλλον χαμηλή- θέση τού στρατιωτικού τριβούνου το 181 και δεν έγινε ύπατος για άλλα είκοσι τέσσερα χρόνια μετά από αυτό (το 157 π.Χ.). Επιπλέον ο Λεύκιος είχε έναν γιο, επίσης Λεύκιο, ο οποίος ήταν πραίτωρ το 166 π.Χ. και έτσι θα γεννήθηκε πιθανώς πριν από το 200 π.Χ.. Ο γιος του Σέξτου ΙΙ, ο Λεύκιος ΙΙ, έγινε πραίτωρ το 123 π.Χ.
Σταδιοδρομία
Όταν εκλέχτηκε πραίτορας το 183 π.Χ., έδωσαν στον Λεύκιο Ι την επαρχία Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία. Η Σύγκλητος τού ανέθεσε το καθήκον να εμποδίζει τους Πέραν των Άλπεων Γαλάτες να κτίσουν μία πόλη στην τοποθεσία της Ακυληίας, όπου είχαν αρχίσει να εγκαθίστανται, αλλά να το κάνει χωρίς να καταφεύγει σε ανοιχτές εχθροπραξίες. Σχεδιάστηκε μία ρωμαϊκή αποικία για την τοποθεσία και διορίστηκε Τριανδρία για τον σκοπό αυτόν, τον ίδιο χρόνο. Έτσι ο Λεύκιος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση της πόλης, που θα γινόταν μία από τις μεγαλύτερες της κλασικής αρχαιότητας.
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες
Πολυουρία
μικρογραφία|300x300εσ
Η πολυουρία είναι ένας τύπος ελαστομερούς που προέρχεται από το προϊόν αντίδρασης ενός ισοκυανικού συστατικού και ενός μείγματος συνθετικής ρητίνης μέσω πολυμερισμού σταδιακής ανάπτυξης. Το ισοκυανικό μπορεί να έχει αρωματικό ή αλειφατικό χαρακτήρα. Μπορεί να είναι μονομερές, πολυμερές ή οποιαδήποτε παραλλαγή αντίδρασης ισοκυανικών, ημι-προπολυμερών ή προπολυμερών. Το προπολυμερές, ή σχεδόν-προπολυμερές, μπορεί να κατασκευάζεται από πολυμερή ρητίνη με τερματική αμίνη, ή πολυμερή ρητίνη με τερματικό υδροξύλιο.
Το μείγμα ρητίνης μπορεί να αποτελείται από πολυμερείς ρητίνες με τερματική αμίνη και / ή αλυσίδες με τερματική αμίνη. Οι πολυμερείς ρητίνες με τερματική αμίνη δεν έχουν σκόπιμα τμήματα υδροξυλίου. Οποιαδήποτε υδροξύλια είναι το αποτέλεσμα της ατελούς μετατροπής σε αμινο-πολυμερείς ρητίνες. Το μείγμα ρητίνης μπορεί επίσης να περιέχει πρόσθετα ή μη πρωτογενή συστατικά. Αυτά τα πρόσθετα μπορεί να περιέχουν υδροξύλια, όπως προ-διασπαρμένες χρωστικές σε φορέα πολυόλης. Κανονικά, το μείγμα ρητίνης δεν περιέχει καταλύτη/ες.
Δομή πολυμερούς
μικρογραφία|334x334εσ| Γενική αντίδραση για το σχηματισμό αλυσίδας πολυουρίας, που απεικονίζει τα δύο μονομερή αντιδραστήρια και τονίζει τη σύνδεση ουρίας στο προϊόν Η λέξη πολυουρία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις πολυ - που σημαίνει "πολλά". και ουρίας - που προέρχεται από τη λέξη ούρηση (αναφέρεται στην ουρία, που βρίσκεται στα ούρα). Η ουρία ή καρβαμιδίο είναι μια οργανική ένωση με τον χημικό τύπο (ΝΗ 2) 2 CO. Το μόριο έχει δύο ομάδες αμίνης (-ΝΗ2) που ενώνονται με μία καρβονυλ -ομάδα (C = O). Σε μια πολυουρία, εναλλασσόμενες μονομερείς μονάδες ισοκυανικών και αμινών αντιδρούν μεταξύ τους για να σχηματίσουν δεσμούς ουρίας. Οι ουρίες μπορούν επίσης να σχηματιστούν από την αντίδραση ισοκυανικών και νερού που σχηματίζει ένα ενδιάμεσο καρβαμικού οξέος. Αυτό το οξύ αποσυντίθεται γρήγορα διαχωρίζοντας το διοξείδιο του άνθρακα και αφήνοντας μια αμίνη. Αυτή η αμίνη στη συνέχεια αντιδρά με μια άλλη ισοκυανική ομάδα για να σχηματίσει τη σύνδεση πολυουρίας. Αυτή η αντίδραση δύο σταδίων χρησιμοποιείται για να κάνει αυτό που συνήθως ονομάζεται αφρός πολυουρεθάνης. Το διοξείδιο του άνθρακα που απελευθερώνεται σε αυτήν την αντίδραση είναι ο πρωταρχικός παράγοντας φουσκώματος (αφρισμός) ειδικά σε πολλούς αφρούς πολυουρεθάνης, οι οποίοι πιο ακριβέστερα θα έπρεπε να ονομάζονται αφροί πολυουρεθάνης/ουρίας.
Χρήσεις
Η πολυουρία και η πολυουρεθάνη είναι συμπολυμερή που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή του spandex, το οποίο εφευρέθηκε το 1959.
Η πολυουρία αναπτύχθηκε αρχικά για την προστασία των επιτραπέζιων άκρων που οδήγησαν στην ανάπτυξη ελαστομερών ψεκασμού πολυουρεθάνης και πολυουρίας δύο συστατικών που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1990 από τους Mark S. Barton και Mark Schlichter ( US 5534295 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ). Η γρήγορη αντιδραστικότητά του και η σχετική ευαισθησία στην υγρασία το έκαναν χρήσιμο για επιχρίσματα σε έργα μεγάλων επιφανειών, όπως o δευτερεύων περιορισμός διαρροών, επιστρώσεις φρεατίων και σηράγγων, επένδυση δεξαμενών και καροτσών φορτηγών. Επιτυγχάνεται εξαιρετική πρόσφυση σε σκυρόδεμα και χάλυβα με το κατάλληλο αστάρι και την επιφανειακή επεξεργασία. Τα προϊόντα πολυουρίας μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για ψεκασμό καλουπιών και θωράκισης. Ορισμένες πολυουρίες φτάνουν σε αντοχή εφελκυσμού τα 40 MPa (6000 psi) και επιμήκυνση άνω του 500% καθιστώντας την σκληρή επίστρωση. Ο γρήγορος χρόνος σκλήρυνσης επιτρέπει τη δημιουργία πολλών στρώσεων γρήγορα.
Το 2014, ένα υλικό με βάση το ελαστομερές πολυουρίας απεδείχθη ότι αυτοεπιδιορθώθηκε, συγχωνευόμενο μετά από το κόψιμο στη μέση. Το υλικό περιλαμβάνει φθηνές ενώσεις που διατίθενται στο εμπόριο. Τα ελαστομερή μόρια τροποποιήθηκαν, κάνοντας τους δεσμούς μεταξύ τους μακρύτερους. Τα προκύπτοντα μόρια ήταν πιο εύκολο να διαχωριστούν το ένα από το άλλο και να είναι καλύτερα σε θέση να αναζωογονηθούν σε θερμοκρασία δωματίου με σχεδόν την ίδια ισχύ. Η ανάκαμψη μπορεί να επαναληφθεί. Τα ελαστικά, αυτοθεραπευτικά χρώματα και άλλα επιχρίσματα έγιναν πιο προσιτά στην κοινή χρήση, χάρη στην έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Ιλλινόι. Οι επιστήμονες εκεί χρησιμοποίησαν "off-the-shelf" συστατικά για να δημιουργήσουν ένα πολυμερές που αναμιγνύεται ξανά μετά το κόψιμο στη μέση, χωρίς την προσθήκη άλλων χημικών.
Μερικά από τα εμπορικά σήματα της πολυουρίας είναι το Elastothane, Elastoline, Line-X, GLS 100R και Pentens SPU-1000. Υπάρχουν πολλά σκευάσματα πολυουρίας. Η Polyurea Development Assiociation είναι μια εμπορική ένωση που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των κατασκευαστών επίστρωσης πολυουρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλαστικά Κατηγορία:Συνθετικά υλικά
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (άρση βαρών)
1925-1947
Οι πρώτοι αρσηβαρίστες του Ολυμπιακού εμφανίστηκαν το 1925 στους «Αγγλοελληνικούς Αγώνες» αθλοπαιδιών στο Παναθηναϊκό στάδιο με την συμμετοχή και Άγγλων αθλητών και πρώτευσαν στην σειρά των υπερελαφρών βαρών. Επρόκειτο για τους Μ.Αγγελόπουλο και Γ.Τριανταφυλλιδη. Με τούς δύο αυτούς αθλητές πορεύτηκε ο σύλλογος την δεκαετία του '30 παίρνοντας μέρος στις δίαφορες ετήσιες εκδηλώσεις της άρσης βαρών. Οι εκδηλώσεις αυτές είχαν ανεπίσημο χαρακτήρα, καθώς τότε δεν υφίστατο κάποια Ελληνική ομοσπονδία άρσης βαρών. Το άθλημα της άρσης βαρών δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για την Ελλάδα.
Στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, η άρση βαρών εμφανίστηκε στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896. Η αρχή είχε γίνει πέντε χρόνια πριν και συγκεκριμένα το 1891, όταν και διεξήχθη στο Λονδίνο το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα άρσης βαρών. Στη συνέχεια, ο Γάλλος Ντεμονέ, φίλαθλος της άρσης βαρών, ανέλαβε πρωτοβουλία και κωδικοποίησε τους βασικούς κανόνες του αθλήματος. Οι κανόνες αυτοί εφαρμόστηκαν και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Μέχρι και το 1910, τμήματα άρσης βαρών στον ελλαδικό χώρο υπήρχαν μόνο στην εταιρία Πατρών, στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο και στον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο.
Το 1925, μετά και την ίδρυση του Ολυμπιακού, αρκετοί αθλητές των βαρεών αθλημάτων εγγράφησαν στο σύλλογο, χωρίς ωστόσο να έχει δημιουργηθεί κάποιο αντίστοιχο τμήμα. Τα επόμενα χρόνια, η κίνηση γύρω απ΄ αυτό το αγώνισμα σχεδόν νεκρώθηκε στην Ελλάδα, αφού δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον.
1948-1960
Η άρση βαρών εμφανίστηκε και πάλι στην Ελλάδα την περίοδο 1948-1949, καθώς μία νέα προσπαθεια ξεκίνησε από τον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο όταν ο γνωστός φίλαθλος και εργάτης της πάλης και της άρσης βαρών Ζακ Καριωτάκης ζήτησε από την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (Ε.Ο.Α.) να φέρει στην Ελλάδα τα πρώτα σύγχρονα όργανα του αθλήματος της άρσης βαρών. Τότε δημιουργήθηκε και το πρώτο καταστατικό του αθλήματος και σιγά - σιγά άρχισαν να οργανώνονται αγώνες επίδειξης.
Ο Ολυμπιακός ενίσχυσε τη γενικότερη προσπάθεια αναγέννησης του αθλήματος, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει στην επίσημη λειτουργία κάποιου ανεξάρτητου ερυθρόλευκου τμήματος άρσης βαρών.
1960-1990
Ό,τι δεν έγινε το 1949,΄έγινε τελικά το 1960, όταν και η διοίκηση του Ολυμπιακού, η οποία λειτουργούσε υπό την προεδρία του Γεώργιου Ανδριανόπουλου, ενός εκ των πέντε θρυλικών αδερφών Ανδριανόπουλων, αποφάσισε να ιδρύσει τμήμα άρσης βαρών. Μάλιστα, ο Ανδριανόπουλος προχώρησε στη δημιουργία τμημάτων όλων των ηλικιών όπως Ανδρών, Εφήβων, Ελπίδων και Παίδων. Ένα χρόνο μετά την ίδρυση του συγκεκριμένου τμήματος του Ολυμπιακού, έγιναν στην Ελλάδα οι πρώτοι μεγάλοι αγώνες επίδειξης της ολυμπιακής άρσης βαρών που σημείωσαν τεράστια επιτυχία. Αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού ήταν να δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο άθλημα όλο και περισσότερες πόλεις της Ελλάδας.
Το 1964, η Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, μαζί με τη βοήθεια του Παναθηναϊκού, διοργάνωσε το πρώτο επίσημο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα άρσης βαρών, όπου πήραν μέρος αρκετοί αθλητές από όλους τους συλλόγους που είχαν δημιουργήσει τμήματα άρσης βαρών. Ο Ολυμπιακός πήρε μέρος με τέσσερις αθλητές, ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί.
Το 1968 ήρθε και ο πρώτος τίτλος στην ιστορία του τμήματος άρσης βαρών του συλλόγου, καθώς κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων. Μάλιστα, το 1968 τη μεγάλη έκπληξη, έκανε ο Π. Σπύρου που κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατηγορία των 75 κ. του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά διακρίθηκε και ο Ι. Μιχαηλίδης, όπου πραγματοποίησε δύο εθνικά ρεκόρ. Το 1970 η παρουσία της ομάδας ήταν εξαιρετική κατακτώντας τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα, ενώ την επόμενη (1971) τερμάτισε τρίτη. Τα αμέσως επόμενα χρόνια, το τμήμα άρσης βαρών του Ολυμπιακού ατόνησε, με αποτέλεσμα ο σύλλογος να μείνει μακριά από τίτλους για κάτι περισσότερο από δύο δεκαετίες.
1990-2000
Τη δεκαετία του '90, το τμήμα άρσης βαρών του Ολυμπιακού επέστρεψε στις επιτυχίες, τουλάχιστον σε επίπεδο νέων. Συγκεκριμένα, κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων το 1993, ενώ τα αμέσως επόμενα δύο χρόνια κατέκτησε τη δεύτερη θέση και στα πανελλήνια πρωταθλήματα εφήβων. Το 1999, ο Ολυμπιακός κατέκτησε την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο Παίδων, κατακτώντας έτσι άλλο ένα πρωτάθλημα σε επίπεδο νέων.
Το τμήμα συμμετείχε και στις τρεις κατηγορίες του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος (Α', Β', Γ' ) όπου έχει κατακτήσει την τρίτη θέση στα Πανελλήνια πρωταθλήματα ανδρών τις χρονιές 1995, 1996, 1997 και 1998. Μερικοί από τους γνωστότερους αθλητές του Ολυμπιακού στα τέλη της δεκαετίας του '90 ήταν οι Χρήστος Σπύρου (7η Θέση στο Σίδνεϋ), Γιώργος Βιτσαράς, Ευθύμης Βιτσαράς, Διονύσης Μπαζίνας, Κίμωνας Σπύρου, Γιάννης Κουκουλογιάννης. Προπονητής της ομάδας για αρκετά χρόνια ήταν ο Αριστείδης Ζήκας.
2000-σήμερα
Την πρώτη δεκαετία του 2000 το τμήμα άρσης βαρών του Ολυμπιακού διένυσε την καλύτερη περίοδο της ιστορίας του καθώς κατέκτησε αρκετούς τίτλους τόσο σε επίπεδο ανδρών, όσο και σε επίπεδο νέων. Συγκεκριμένα, έξι περιφερειακά πρωταθλήματα ανδρών, τέσσερα Νέων Ανδρών καθώς και τρία Περιφερειακά πρωταθλήματα Παίδων.
Μάλιστα, το 2000 ο σύλλογος ενισχύθηκε σημαντικά καθώς εντάχθηκε σε αυτός η πρώτη γυναίκα-αθλήτρια, η Ολυμπιονίκης Γιάννα Χατζηϊωάννου, η οποία συμμετείχε στα πρωταθλήματα των 63 κιλών. Στην κατηγορία αυτή μάλιστα είχε καταφέρει να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϋ, ενώ ένα χρόνο νωρίτερα είχε κατακτήσει αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών που διεξήχθη στην Ισπανία. Το 2009, το τμήμα κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών, ενώ το 2010 δεν πήρε μέρος στους πανελλήνιους αγώνες άρσης βαρών λόγω στράτευσης αρκετών εκ των αθλητών του.
Μετά το 2010, το τμήμα άρσης βαρών του Ολυμπιακού άρχισε να ατονεί, με τις διακρίσεις να περιορίζονται μόνο σε ατομικό επίπεδο. Η αποδυνάμωσή του γινόταν με αργούς αλλά ταυτόχρονα σταθερούς ρυθμούς και είχε ως αποτέλεσμα την προσωρινή αδρανοποίησή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Ολυμπιακος
Πραξικόπημα του 1954 στη Γουατεμάλα
Το πραξικόπημα του 1954 στη Γουατεμάλα, (1954 Guatemalan coup d'état) με την κωδική ονομασία Operation PBSuccess, ήταν μια μυστική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) που καθαίρεσε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Γουατεμάλας Τζάκομπο Αρμπένζ και τερμάτισε την επανάσταση της Γουατεμάλας του 1944–1954. Εγκατέστησε τη στρατιωτική δικτατορία του Κάρλος Καστίγιο Αρμάς, του πρώτου από μια σειρά αυταρχικών ηγετών που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ στη Γουατεμάλα.
Η Επανάσταση της Γουατεμάλας ξεκίνησε το 1944, μετά από μια λαϊκή εξέγερση που ανέτρεψε τη στρατιωτική δικτατορία του Χόρχε Ούμπικο. Ο Χουάν Χοσέ Αρεβάλο εξελέγη πρόεδρος στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της Γουατεμάλας. Εισήγαγε έναν κατώτατο μισθό και προχώρησε σε δημοκρατικές μεταρυθμίσεις. Τον Αρεβάλο διαδέχτηκε το 1951 ο Αρμπένζ, ο οποίος θέσπισε αγροτικές μεταρρυθμίσεις που παραχωρούσαν ιδιοκτησία σε ακτήμονες αγρότες. Η επανάσταση της Γουατεμάλας δεν άρεσε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία είχε μια προδιάθεση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου να την βλέπει ως κομμουνιστική. Αυτή η αντίληψη αυξήθηκε μετά την εκλογή του Αρμπένζ και την επίσημη νομιμοποίηση του κομμουνιστικού Κόμματος Εργασίας της Γουατεμάλας.
Η πολυεθνική εταιρεία Ενωμένη Εταιρεία Φρούτων (αγγλ.:United Fruit Company), της οποίας η εξαιρετικά κερδοφόρα επιχείρηση είχε επηρεαστεί από το τέλος των εκμεταλλευτικών εργασιακών πρακτικών στη Γουατεμάλα, συμμετείχε σε μια εκστρατεία επιρροής των λόμπι προκειμένου να πείσει τις ΗΠΑ να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Γουατεμάλας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν εξουσιοδότησε την "Επιχείρηση PBFortune" για την ανατροπή του Αρμπένζ το 1952, αν και η επιχείρηση ματαιώθηκε γρήγορα, γρήγορα αντικαταστάθηκε από την "Επιχείρηση PBSuccess".
Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ το 1952, υποσχόμενος να ακολουθήσει μια πιο σκληρή γραμμή κατά του κομμουνισμού. Οι δεσμοί που είχαν τα μέλη του επιτελείου του Τζον Φόστερ Ντάλες και ο αδερφός του, Άλεν Ντάλες με την Ενωμένη Εταιρεία Φρούτων τους προδιάθεσαν επίσης να δράσουν εναντίον της κυβέρνησης της Γουατεμάλας. Επιπλέον, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ έβγαλε βιαστικά συμπεράσματα σχετικά με την έκταση της κομμουνιστικής επιρροής μεταξύ των συμβούλων του Αρμπένζ. Ο Αϊζενχάουερ εξουσιοδότησε τη CIA να πραγματοποιήσει την "Επιχείρηση PBSuccess" τον Αύγουστο του 1953.
Περιγραφόμενο ως το οριστικό θανατηφόρο χτύπημα για τη δημοκρατία στη Γουατεμάλα, το πραξικόπημα επικρίθηκε ευρέως διεθνώς και ενίσχυσε το μακροχρόνιο αντιαμερικανικό αίσθημα στη Λατινική Αμερική. Προσπαθώντας να δικαιολογήσει το πραξικόπημα, η CIA ξεκίνησε την "Επιχείρηση PBHistory", η οποία αναζήτησε στοιχεία για τη σοβιετική επιρροή στη Γουατεμάλα μεταξύ των εγγράφων της εποχής του Αρμπένζ. Ωστόσο η προσπάθεια απέτυχε. Ο Καστίγιο Αρμάς ανέλαβε γρήγορα δικτατορικές εξουσίες, απαγορεύοντας τα κόμματα της αντιπολίτευσης, φυλακίζοντας και βασανίζοντας πολιτικούς αντιπάλους και ανατρέποντας τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις της επανάστασης. Ακολούθησαν σχεδόν τέσσερις δεκαετίες εμφυλίου πολέμου, καθώς οι αριστεροί αντάρτες πολέμησαν τα διαδοχικά αυταρχικά καθεστώτα που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ, των οποίων οι ωμότητες περιλαμβάνουν μια γενοκτονία του λαού των Μάγια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γουατεμάλας Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Κατηγορία:Πραξικοπήματα Κατηγορία:CIA
Ηγήσανδρος (ιστορικός)
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Ντου (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Ντου (γαλλικά: Doues, βαλντοταίν: Doue ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Μοναστήρι του Σταυρού
thumb|270px|Η εκκλησία του μοναστηριού. Το Μοναστήρι του Σταυρού (εβραϊκά: מנזר המצלבה, γεωργιανά: ჯვრის მონასტერი, jvris monast'eri) είναι Ανατολικό Ορθόδοξο μοναστήρι κοντά στη συνοικία Ναγιότ της Ιερουσαλήμ του Ισραήλ. Βρίσκεται στην Κοιλάδα του Σταυρού, δίπλα στο Μουσείο του Ισραήλ και την Κνεσέτ.
Ιστορία
Ο θρύλος αναφέρει ότι το μοναστήρι ανεγέρθηκε επάνω στον τόπο ταφής της κεφαλής του Αδάμ —αν και δύο άλλες τοποθεσίες στην Ιερουσαλήμ διεκδικούν επίσης την τιμή αυτή— από τον οποίο μεγάλωσε το δέντρο που έδωσε το ξύλο του στον Σταυρό πάνω στον οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός.
Εξαιτίας σημαντικών χρεών του μοναστηριού οι Γεωργιανοί το πώλησαν στους Έλληνες το 1685. Σήμερα κατοικείται από Ελληνορθόδοξους μοναχούς του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Τα υπολείμματα του μοναστηριού της σταυροφορικής περιόδου αποτελούν ένα μικρό τμήμα του σημερινού αρχιτεκτονικού συμπλέγματος, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου έχει ανακαινισθεί και χτιστεί εκ νέου. Το σταυροφορικό του τμήμα φιλοξενεί μία εκκλησία, συμπεριλαμβανομένης μίας σπηλιάς μέσα στην οποία ένα παράθυρο μέσα στο έδαφος επιτρέπει να δει κανείς το σημείο, όπου το δέντρο από το οποίο (φέρεται να) κατασκευάστηκε ο σταυρός. Τα υπολείμματα της κατασκευής του 4ου αιώνα είναι λιγοστά, το σημαντικότερο εκ των οποίων είναι ένα τμήμα ενός Ψηφιδωτού. Το κυρίως τμήμα του μοναστηριού φιλοξενεί τα κελιά των μοναχών, καθώς και ένα μουσείο και κατάστημα αγοράς ενθυμίων. Η βιβλιοθήκη του μοναστηριού φιλοξενεί αρκετά γεωργιανά χειρόγραφα.
Καταστροφή γεωργιανών έργων τέχνης
Τον Ιούνιο του 2004, λίγο καιρό πριν την επίσκεψη του Γεωργιανού Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι στο Ισραήλ, μία τοιχογραφία του θρυλικού Γεωργιανού ποιητή Σότα Ρουσταβέλι σε μία κολόνα εντός της εκκλησίας βανδαλίστηκε από άγνωστα άτομα. Αποτελούσε το μοναδικό ακριβές μεσαιωνικό πορτραίτο του Ρουσταβέλι. Το πρόσωπο και τμήμα της επιγραφής που συνόδευε το πορτραίτο καταστράφηκαν. Η Γεωργία προέβη σε επίσημη διαμαρτυρία προς το Ισραήλ έπειτα από το περιστατικό αυτό. Όταν ερωτήθηκε εάν πίστευε ότι οι ζημιές ήταν έργο εκπροσώπων της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Γεωργιανός πρέσβης στο Ισραήλ, Ρεβάζ Γκαχεχιλάντζε απάντησε "Δεν το γνωρίζω. Υπάρχουν υποψίες, ωστόσο καμία ένδειξη". Η τοιχογραφία αποκαταστάθηκε από Ισραηλινούς ειδικούς, οι οποίοι βασίστηκαν στις καλής ποιότητας πηγές και έγγραφα που υπήρχαν. Παρόμοια περιστατικά έλαβαν χώρα στο μοναστήρι στην διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Οι γεωργιανές επιγραφές είχαν επικαλυφθεί και αντικατασταθεί από ελληνικές. Σε μία χρονολογούμενη από το 1901 φωτογραφία τοιχογραφίας του Συμβουλίου των Αρχαγγέλων εμφανίζονται επιγραφές στα γεωργιανά, ωστόσο, σε φωτογραφίες του 1960 οι επιγραφές αυτές φαίνεται να έχουν αντικατασταθεί από ελληνικές. Μετά τον καθαρισμό των τοιχογραφιών οι γεωργιανές επιγραφές αποκαταστάθηκαν. Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του Χριστού Αναπεσόντος. Σε αρκετά σημεία (π.χ. δίπλα στα πρόσωπα των Αγίων Λουκά και Προχώριου) το περίγραμμα γεωργιανών γραμμάτων είναι εμφανώς ορατό κάτω από τις πρόσφατα προστεθείσες ελληνικές επιγραφές added Greek inscriptions.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γεωργία
Ματθίλδη της Σαξονίας (1863-1933)
H Ματθίλδη (γερμ. Mathilde von Sachsen von Wettin, 19 Μαρτίου 1863 - 27 Μαρτίου 1933) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας.
Βιογραφία
Η Ματθίλδη Μαρία Αυγούστα Βικτωρία Λεοπολδίνα Καρολίνα Λουίζα Φραγκίσκη Ιωσηφίνα ήταν η πρώτη κόρη του Γεωργίου της Σαξονίας και της Μαρίας Άννας της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ της Πορτογαλίας.
Μικρή ήταν ήσυχη και ευγενική, δεν έδειχνε όμως όμορφη. Ο πατέρας της θέλησε να την παντρέψει με τον αρχιδούκα Ροδόλφο, διάδοχο της Αυστρίας, αλλά αυτός τελικά παντρεύτηκε τη Στεφανία του Βελγίου. Έπειτα προτάθηκε ο Φραγκίσκος Φερδινάνδος των Αψβούργων-Λωρραίνης, νέος διάδοχος της Αυστρίας, εξάδελφος του προηγουμένου, όμως εκείνος έκανε μοργανατικό γάμο. Τελικά οι δύο Οίκοι συνδέθηκαν με τον γάμο της αδελφής της Μαρίας Ιωσηφίνας με τον Όθωνα, αδελφό του προηγουμένου.
Μαργαρίτα Καρόλα της Σαξονίας
H Μαργαρίτα Καρόλα, (γερμ. Margarete Karola von Sachsen von Wettin, 24 Ιανουαρίου 1900 - 16 Οκτωβρίου 1962) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Χοεντσόλερν.
Βιογραφία
Η Μαργαρίτα Καρόλα Βιλελμίνη Βικτωρία Αδελαΐδα Αλβερτίνα Πετρούσα Βερτράμη Πάολα ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας και της Λουίζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Δ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1920 τον Φρειδερίκο πρίγκιπα του Χοεντσόλερν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Μακάμπι Τελ Αβίβ (χειροσφαίριση)
Το τμήμα χειροσφαίρισης της Μακάμπι Τελ Αβίβ (εβραϊκά: מכבי תל אביב בכדוריד, αγγλικά: Maccabi Tyrec Tel Aviv) είναι ομάδα χειροσφαίρισης με έδρα το Τελ Αβίβ στο Ισραήλ. Ως μέρος του αθλητικού συλλόγου Μακάμπι Τελ Αβίβ, είναι σήμερα μέλος της Λιγκάτ Χαάλ και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Αθλητικό Κέντρο «Χαντάρ Γιοσέφ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύλλογοι χειροσφαίρισης ανά χώρα Κατηγορία:Μακάμπι Τελ Αβίβ
Ο Αστακός
Ο Αστακός (διεθνής τίτλος: The Lobster) είναι κωμική-δραματική ταινία του 2015, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου και σε σενάριο του ίδιου και του Ευθύμη Φιλίππου. Πρωταγωνιστεί ο Κόλιν Φάρελ. Η ταινία είναι ελληνικής, ιρλανδικής, ολλανδικής, γαλλικής και βρετανικής παραγωγής. Κέρδισε το Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών του 2015. Ήταν υποψήφια για το Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου στα 89α βραβεία της Ακαδημίας.
Πλοκή
Μετά τον χωρισμό του, ο Ντέιβιντ μεταφέρεται σε ένα ξενοδοχείο, του οποίου οι φιλοξενούμενοι είναι υποχρεωμένοι μέσα σε 45 μέρες να βρουν ερωτικό σύντροφο. Αν δεν τα καταφέρουν, μετατρέπονται σε ένα ζώο της επιλογής τους. Ο Ντέιβιντ επιλέγει -αν δεν τα καταφέρει- να γίνει αστακός. Ωστόσο, δεν αντέχει τη διαμονή στο ξενοδοχείο αυτό και αποδρά. Πηγαίνει στο δάσος και γίνεται μέλος των Μοναχικών, στους οποίους απαγορεύεται να έχουν ερωτικούς συντρόφους. Εκείνος όμως ερωτεύεται μια γυναίκα και οι δυο τους προσπαθούν να μη γίνουν αντιληπτοί από τους υπόλοιπους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ολλανδικές ταινίες Κατηγορία:Ιρλανδικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Δυστοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιρλανδία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες θεωρητικής μυθοπλασίας Κατηγορία:Κωμικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24 Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λάνθιμου
Εμαρέζ
Το Εμαρέζ (γαλλικά: Émarèse, βαλντοταίν: Émarésa ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Μαρίνα (τηλενουβέλα, 2013)
Η Μαρίνα (Ισπανικά: La tempestad, Μετάφραση: Η Καταιγίδα) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2013. dubbed The Storm by Univision) Η σειρά είναι βασισμένη στην Κολομβιανή τηλενουβέλα του 2005, Η καταιγίδα ("La Tormenta").
Πρωταγωνιστούν Γουίλιαμ Λέβι, Χιμένα Ναβαρέτε, Ιβάν Σάντσεζ και Σέσαρ Έβορα.
Υπόθεση
Μια ιστορία αγάπης και του μεγάλου έρωτα της Μαρίνας και του Νταμιάν. Η Μαρίνα εργάζεται ως διευθύντρια ξενοδοχείου, όταν καταγγέλλει ένα πλούσιο επιχειρηματία ότι αποπειράθηκε να βιάσει μια καμαριέρα. Το αποτέλεσμα είναι, όχι μόνο να χάσει τη δουλειά της, αλλά και να βρεθεί κυνηγημένη από τον διεφθαρμένο πλούσιο. Επιπλέον μαθαίνει ότι η μητέρα της είναι σοβαρά άρρωστη και χρειάζεται διαρκή φροντίδα και ιατρική παρακολούθηση. Ο Νταμιάν ζει σε μια μικρή πόλη και είναι καπετάνιος ενός δικού του αλιευτικού σκάφους, που ονομάζεται "Καταιγίδα" και συνεργάζεται με την εταιρεία "El Neptuno". Η κόρη του δημάρχου της πόλης είναι τρελά ερωτευμένη μαζί του και παρόλο που αρχικά ο Νταμιάν δεν ανταποκρίνεται στο ψυχωτικό φλερτ της, τελικά ενδίδει.
Στην ίδια πόλη ζει και η κυρία Μερσέδες, μια κομψή και μυστηριώδης γυναίκα, που είναι ιδιοκτήτρια της εταιρείας "Εl Neptuno". Αυτή προσφέρει στη Μαρίνα τη θέση της διευθύντριας της εταιρείας. Η Μαρίνα αποδέχεται την πρόταση, καθώς η μητέρα της έχει ανάγκη να ζει σε ένα ήσυχο μέρος. Φτάνοντας στην πόλη, η Μαρίνα θα συναντήσει τον Νταμιάν. Η Μερσέδες είχε μείνει σε νεαρή ηλικία έγκυος από τον 'Αριελ στον οποίο και έδωσε την κόρη της Μαρίνα για να ξεφύγει από το μένος του διεφθαρμένου, Ερνέστο Κοντέρας, ο οποίος της άρπαξε τη δεύτερη από τις δύο δίδυμες κορούλες της, την Μαγδαλένα. Η Μερσέδες αργότερα απέκτησε περιουσία και μαζί μ'αυτήν κύρος και δύναμη.
Αφιέρωσε τη ζωή της στο να βρει τις δύο χαμένες της κόρες και γι αυτό δεν δίστασε να έρθει σε επαφή ακόμη και με εμπόρους λευκής σαρκός, καταφέρνοντας μάλιστα να σώσει πολλά κορίτσια με τη δύναμη των χρημάτων της. Στην πρώτη συνάντησή της με τον Νταμιάν, στα γραφεία της εταιρίας, η Μαρίνα του συμπεριφέρεται άσχημα, σαν να είναι υπάλληλός της, αλλά ο Νταμιάν δεν πτοείται. Θέλει να της δείξει με τη στάση του ότι δεν πρόκειται να της επιτρέψει να κάνει ότι θέλει. Η Μαρίνα εξοργισμένη επιχειρεί να σπάσει το συμβόλαιο της εταιρίας μαζί του, αλλά ο νομικός σύμβουλος της εξηγεί ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται.
Στην ίδια πόλη ζει ο Ερνάν Σαλντάνια, ένας ισχυρός επιχειρηματίας που ωστόσο ζει στην παρανομία, αφού μέσω της μαφίας που εμπορεύεται κοπέλες που εκδίδονται στην πορνεία. Μάλιστα ο δήμαρχος ξέρει τι γίνεται στην πόλη του αλλά κάνει τα στραβά μάτια προς όφελος του Ερνάν. Όταν ο τελευταίος βάζει ανθρώπους να καταστρέψουν το καράβι του Νταμιάν αλλά και το εργοστάσιο της εταιρίας, η Μαρίνα και Νταμιάν γίνονται σύμμαχοι για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Εκεί θα γεννηθεί ένας μεγάλος έρωτας.
Κάστ
Γκέστ εμφανίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Ενδομήτριο
thumb|Εικόνα του ενδομητρίου σε φάση πολλαπλασιασμού υπό υψηλής μεγέθυνσης μικροσκόπιο Το ενδομήτριο είναι το εσωτερικό επιθηλιακό στρώμα, μαζί με τη βλεννογόνο μεμβράνη του, της μήτρας των θηλαστικών. Έχει ένα βασικό στρώμα και ένα λειτουργικό στρώμα: το βασικό στρώμα περιέχει βλαστοκύτταρα που αναγεννούν το λειτουργικό στρώμα. Το λειτουργικό στρώμα παχύνεται και στη συνέχεια αποβάλλεται κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως στους ανθρώπους και ορισμένα άλλα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των πιθήκων, ορισμένων ειδών νυχτερίδας, του ελέφαντα και του ακανθοπόντικα του Καΐρου. Στα περισσότερα άλλα θηλαστικά, το ενδομήτριο επαναρροφάται στον οιστρικό κύκλο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι αδένες και τα αιμοφόρα αγγεία στο ενδομήτριο αυξάνονται περαιτέρω σε μέγεθος και αριθμό. Οι αγγειακοί χώροι συγχωνεύονται και αλληλοσυνδέονται, σχηματίζοντας τον πλακούντα, ο οποίος παρέχει οξυγόνο και θρεπτικά στοιχεία στο έμβρυο. Η εικαζόμενη παρουσία ενδομήτριας μικροχλωρίδας είναι ακόμη αμφιλεγόμενη.
Δομή
μικρογραφία| Ιστολογία της πιο επιφανειακής στιβάδας του ενδομητρίου, που αποτελείται από ένα απλό στηλοειδές επιθήλιο. Χρώση H&amp;E δεξιά|μικρογραφία| Μικρογράφημα υψηλής μεγέθυνσης φθαρτοποιημένου ενδομητρίου λόγω εξωγενούς [[Προγεστερόνη|προγεστερόνης (από του στόματος αντισυλληπτικό χάπι). Χρώση H&amp;E]] δεξιά|μικρογραφία| Μικρογραφία χαμηλής μεγέθυνσης φθαρτοποιημένου ενδομητρίου. Χρώση H&E Το ενδομήτριο αποτελείται από ένα ενιαίο στρώμα στηλοειδούς επιθηλίου συν το στρώμα στο οποίο στηρίζεται. Το στρώμα είναι ένα στρώμα συνδετικού ιστού που ποικίλλει σε πάχος ανάλογα με τις ορμονικές επιδράσεις. Στη μήτρα, απλοί σωληνοειδείς αδένες φτάνουν από την επιφάνεια του ενδομητρίου μέχρι τη βάση του στρώματος, το οποίο διαθέτει πλούσια παροχή αίματος που παρέχεται από τις σπειροειδείς αρτηρίες. Σε άτομα αναπαραγωγικής ηλικίας με μήτρα, διακρίνονται δύο στρώματα ενδομητρίου. Αυτά τα δύο στρώματα εμφανίζονται μόνο στο ενδομήτριο που καλύπτει την κοιλότητα της μήτρας και όχι στην επένδυση των σαλπίγγων.
Απουσία προγεστερόνης, οι αρτηρίες που παρέχουν αίμα στο λειτουργικό στρώμα συστέλλονται, με αποτέλεσμα τα κύτταρα σε αυτό το στρώμα να ισχαιμούν και πεθαίνουν, οδηγώντας σε έμμηνο ρύση.
Είναι δυνατό να προσδιοριστεί η φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου με αναφορά είτε στον ωοθηκικό κύκλο είτε στον κύκλο της μήτρας, παρατηρώντας μικροσκοπικές διαφορές σε κάθε φάση — για παράδειγμα στον ωοθηκικό κύκλο:
Παρουσία μικροβιώματος
Η μήτρα και το ενδομήτριο θεωρούνταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στείρα. Το τραχηλικό βύσμα του βλεννογόνου φάνηκε ότι εμποδίζει την είσοδο οποιωνδήποτε μικροοργανισμών ανεβαίνουν από τον κόλπο. Στη δεκαετία του 1980 αυτή η άποψη αμφισβητήθηκε όταν αποδείχθηκε ότι οι λοιμώξεις της μήτρας μπορούσαν να προκύψουν από αδυναμίες στο φράγμα του τραχηλικού βύσματος. Οι οργανισμοί από τη μικροχλωρίδα του κόλπου θα μπορούσαν να εισέλθουν στη μήτρα κατά τις συσπάσεις της μήτρας στον εμμηνορροϊκό κύκλο. Περαιτέρω μελέτες προσπάθησαν να εντοπίσουν μικροβιακή χλωρίδα ειδικά για τη μήτρα που θα βοηθούσε στον εντοπισμό περιπτώσεων ανεπιτυχούς εξωσωματικής γονιμοποίησης και αποβολών. Τα ευρήματά τους θεωρήθηκαν αναξιόπιστα λόγω της πιθανότητας διασταυρούμενης μόλυνσης στις διαδικασίες δειγματοληψίας που χρησιμοποιήθηκαν. Η καλά τεκμηριωμένη παρουσία των ειδών Lactobacillus, για παράδειγμα, εξηγήθηκε εύκολα από την αύξηση του κολπικού πληθυσμού που μπορεί να εισχωρήσει στον βλεννογόνο του τραχήλου της μήτρας. Μια άλλη μελέτη τόνισε τα ελαττώματα των προηγούμενων μελετών, συμπεριλαμβανομένης της διασταυρούμενης μόλυνσης. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι τα στοιχεία από μελέτες που χρησιμοποιούν απογόνους αξενικών ζώων χωρίς μικρόβια έδειξαν ξεκάθαρα τη στειρότητα της μήτρας. Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπό το φως αυτών των ευρημάτων δεν υπήρχε ύπαρξη μικροβιώματος.
Λειτουργία
Το ενδομήτριο είναι το εσώτερο στρώμα της μήτρας και έχει ως λειτουργία να αποτρέπει τις συμφύσεις μεταξύ των απέναντι τοιχωμάτων του μυομητρίου, διατηρώντας έτσι τη βατότητα της κοιλότητας της μήτρας. Κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου ή του οιστρικού κύκλου, το ενδομήτριο αναπτύσσεται σε ένα παχύ, πλούσιο σε αιμοφόρα αγγεία στρώμα αδενικού ιστού. Αυτό αντιπροσωπεύει το βέλτιστο περιβάλλον για την εμφύτευση μιας βλαστοκύστης κατά την άφιξή της στη μήτρα. Το ενδομήτριο είναι κεντρικό, ηχογενές (ανιχνεύεται με υπερήχους) και έχει μέσο πάχος 6,7 mm.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι αδένες και τα αιμοφόρα αγγεία στο ενδομήτριο αυξάνονται περαιτέρω σε μέγεθος και αριθμό. Οι αγγειακοί χώροι συγχωνεύονται και αλληλοσυνδέονται, σχηματίζοντας τον πλακούντα, ο οποίος παρέχει οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά στο έμβρυο.
Ζιάζιακος Πιερίας
μικρογραφία|Η περιοχή στην οποία εκτεινόταν το χωριό του Ζιάζιακου. Ο Ζιάζιακος ή το Ζιάζιακο (ή όπως αναφέρεται τώρα, Παλιοζιάζιακος) ήταν χωριό στα Πιέρια Όρη του νομού Πιερίας. Η ίδρυση του χωριού πιθανολογείται στα μέσα του 18ου αιώνα και αποτελούνταν από 18 οικογένειες. Κυριότερη ασχολία των κατοίκων αποτελούσε η κτηνοτροφία. Οι κάτοικοί του λόγω τηςτουρκοκρατίας αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε ασφαλέστερες περιοχές και έτσι το εγκατέλειψαν γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα (1850-1860), και εγκαταστάθηκαν στα σημερινά χωριά Λόφος και Ράχη (τα οποία ήταν ένα ενιαίο χωριό το οποίο οι κάτοικοι το είχαν αρχικά ονομάσει επίσης Ζιάζιακο). Το υψόμετρο της τοποθεσίας στο οποίο βρισκόταν χτισμένο το χωριό είναι 570 μέτρα και απέχει 15 χιλιόμετρα από το Λόφο και 28 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Στο πρώην αυτό χωριό βρίσκεται ο Ιερός Ναός κοιμήσεως της Θεοτόκου που στέκει μέχρι και σήμερα εκεί ως το μοναδικό κτίσμα του χωριού.
Ενδομήτριο
Κύκλος
Το λειτουργικό στρώμα της επένδυσης του ενδομητρίου υφίσταται κυκλική αναγέννηση από βλαστοκύτταρα στη βασική στιβάδα. Οι άνθρωποι, οι πίθηκοι και ορισμένα άλλα είδη εμφανίζουν τον εμμηνορροϊκό κύκλο, ενώ τα περισσότερα άλλα θηλαστικά υπόκεινται σε κύκλο οίστρου. Και στις δύο περιπτώσεις, το ενδομήτριο αρχικά πολλαπλασιάζεται υπό την επίδραση των οιστρογόνων. Ωστόσο, μόλις συμβεί η ωορρηξία, η ωοθήκη (ειδικά το ωχρό σωμάτιο) θα παράγει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες προγεστερόνης. Αυτό αλλάζει το πολλαπλασιαστικό σχέδιο του ενδομητρίου προς μια εκκριτική επένδυση. Τελικά, η εκκριτική επένδυση παρέχει ένα φιλόξενο περιβάλλον για μία ή περισσότερες βλαστοκύστες.
Ζιάζιακος Πιερίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Πιερίας
Ενδομήτριο
Κύκλος
Κατά τη γονιμοποίηση, το ωάριο μπορεί να εμφυτευτεί στο τοίχωμα της μήτρας και να παρέχει ανατροφοδότηση στο σώμα παράγοντας ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (hCG). Η hCG παρέχει συνεχή ανατροφοδότηση σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης διατηρώντας το ωχρό σωμάτιο, το οποίο θα συνεχίσει τον ρόλο του να απελευθερώνει προγεστερόνη και οιστρογόνα. Σε περίπτωση εμφύτευσης, η επένδυση του ενδομητρίου παραμένει ως φθαρτός υμένας. Ο φθαρτός υμένας γίνεται μέρος του πλακούντα. Παρέχει υποστήριξη και προστασία για την κύηση.
Γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (2015)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους στις 8 Ιουνίου 2015 για την εκλογή των μελών της Συνέλευσης. To αποτέλεσμα ήταν η σαρωτική νίκη για το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NDP) έναντι του αντιπολιτευόμενου Κόμματος των Παρθένων Νήσων (VIP). Δεν κέρδισαν έδρες τα μικρότερα ή τα ανεξάρτητα κόμματα. Όλοι οι υποψήφιοι επανεξελέγησαν στις έδρες τους. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε ήρεμο κλίμα. Για πρώτη φορά από το 1967, στις εκλογές δεν πήρε μέρος ο βετεράνος πρώην πρωθυπουργός, Ραλφ Ο' Νιλ.
Ενδομήτριο
Κύκλος
Χωρίς την εμφύτευση γονιμοποιημένου ωαρίου, η επένδυση του ενδομητρίου είτε επαναρροφάται (οιστρικός κύκλος) είτε αποβάλλεται (έμμηνος κύκλος). Στη δεύτερη περίπτωση, η διαδικασία αποβολής περιλαμβάνει τη διάσπαση του βλεννογόνου, το σχίσιμο μικρών συνδετικών αιμοφόρων αγγείων και την απώλεια του ιστού και του αίματος που το αποτελούσαν μέσω του κόλπου. Η όλη διαδικασία λαμβάνει χώρα σε διάστημα αρκετών ημερών. Η έμμηνος ρύση μπορεί να συνοδεύεται από μια σειρά συσπάσεων της μήτρας οι οποίες βοηθούν στην αποβολή του εμμηνορροϊκού ενδομητρίου.
Γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (2015)
Στις εκλογές αυτές σημειώθηκε ρεκόρ αριθμού υποψηφίων γυναικών. Από το NDP κατήλθαν ως υποψήφιες 3 γυναίκες, από το VIP 6, από το PEP μία και 2 ήταν ανεξάρτητες.
Ενδομήτριο
Κύκλος
Εάν υπάρχει ανεπαρκής διέγερση της επένδυσης, λόγω έλλειψης ορμονών, το ενδομήτριο παραμένει λεπτό και ανενεργό. Στους ανθρώπους, αυτό θα οδηγήσει σε αμηνόρροια ή απουσία εμμήνου ρύσεως. Μετά την εμμηνόπαυση, η επένδυση συχνά περιγράφεται ως ατροφική. Αντίθετα, το ενδομήτριο που είναι χρόνια εκτεθειμένο σε οιστρογόνα, αλλά όχι στην προγεστερόνη, μπορεί να γίνει υπερπλαστικό. Η μακροχρόνια χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών με ιδιαίτερα ισχυρές προγεστίνες μπορεί επίσης να προκαλέσει ατροφία του ενδομητρίου.
Γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (2015)
Αποτελέσματα
Συνέλευση, 8 Ιουνίου 2015 ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;" width=450|Κόμματα ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Ψήφοι* ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |% ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Έδρες
Ενδομήτριο
Κύκλος
Στον άνθρωπο, ο κύκλος δημιουργίας και αποβολής της ενδομήτριας επένδυσης διαρκεί κατά μέσο όρο 28 ημέρες. Το ενδομήτριο αναπτύσσεται με διαφορετικούς ρυθμούς σε διαφορετικά θηλαστικά. Διάφοροι παράγοντες, όπως οι εποχές, το κλίμα και το άγχος μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξή του. Το ίδιο το ενδομήτριο παράγει ορισμένες ορμόνες σε διαφορετικά στάδια του κύκλου και αυτό επηρεάζει άλλα μέρη του αναπαραγωγικού συστήματος.
Ασθένειες που σχετίζονται με το ενδομήτριο
μικρογραφία|300x300εσ| Ιστοπαθολογικές και κυτταροπαθολογικές εικόνες. (Α) πολλαπλασιαστικό ενδομήτριο (Αριστερά: HE × 400) και πολλαπλασιαστικά ενδομήτρια κύτταρα (Δεξιά: HE × 100) (Β) εκκριτικό ενδομήτριο (Αριστερά: HE × 10) και εκκριτικά ενδομήτρια κύτταρα (Δεξιά: HE × 10) (Γ) ατροφικό ενδομήτριο (Αριστερά: HE × 10) και ατροφικά ενδομήτρια κύτταρα (Δεξιά: HE × 10) (D) μικτό ενδομήτριο (Αριστερά: HE × 10) και μικτά ενδομήτρια κύτταρα (Δεξιά: HE × 10) (Ε): άτυπη υπερπλασία του ενδομητρίου (αριστερά: HE × 10) και άτυπα κύτταρα ενδομητρίου (Δεξιά: HE × 200) (ΣΤ) καρκίνωμα ενδομητρίου (Αριστερά: HE × 400) και καρκινικά κύτταρα ενδομητρίου (Δεξιά: HE × 400). Ο χοριακός ιστός μπορεί να οδηγήσει σε έντονες ενδομήτριες αλλαγές, γνωστές ως αντίδραση Αρίας-Στέλλα, που έχουν εμφάνιση παρόμοια με καρκίνο. Ιστορικά, αυτή η αλλαγή διαγνώστηκε ως καρκίνος του ενδομητρίου και είναι σημαντική μόνο στο βαθμό που δεν θα έπρεπε να διαγνωστεί λανθασμένα ως καρκίνος.
μικρογραφία| Τριπλή γραμμή ενδομητρίου πάχους 7mm. Η παρατήρηση του ενδομητρίου με διακολπικό υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται κατά τη χορήγηση αγωγής γονιμότητας, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση. Κατά τη στιγμή της εμβρυομεταφοράς, είναι ευνοϊκό το ενδομήτριο να έχει πάχος μεταξύ 7 και 14 mm με διαμόρφωση τριπλής γραμμής, που σημαίνει ότι το ενδομήτριο περιέχει μια υπερηχική (συνήθως εμφανίζεται ως φωτεινή) γραμμή στο μέση που περιβάλλεται από δύο ακόμη υποηχητικές (πιο σκοτεινές) γραμμές. Ένα ενδομήτριο τριπλής γραμμής αντανακλά το διαχωρισμό της βασικής στιβάδας και της λειτουργικής στιβάδας, και παρατηρείται επίσης στην περίοδο της περιωορρηξίας δευτερογενώς στην αύξηση των επιπέδων οιστραδιόλης και εξαφανίζεται μετά την ωορρηξία.
Πάχος ενδομητρίου μικρότερο από 7 mm μειώνει το ποσοστό εγκυμοσύνης στην εξωσωματική γονιμοποίηση κατά λόγο απόδοσης περίπου 0,4 σε σύγκριση με πάχος άνω των 7 mm. Ωστόσο, τόσο μικρό πάχος εμφανίζεται σπάνια και οποιαδήποτε τακτική χρήση αυτής της παραμέτρου θεωρείται αδικαιολόγητη. Το βέλτιστο πάχος του ενδομητρίου είναι 10mm.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λεκάνη (ανατομία) Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα
Συνθήκη του Βιτέρμπο (1515)
Η Συνθήκη του Βιτέρμπο, υπογραφείσα στις 13 Οκτωβρίου 1515 μεταξύ του Βασιλέα της Γαλλίας, Φραγκίσκου Α΄, και του Πάπα, Λέων Ι΄, ήταν συνθήκη μέσω της οποίας ο Λέων Ι΄ παραιτείτο των κυριαρχικών δικαιωμάτων του επί της Πάρμα και της Πιατσέντσα, καθώς και αναγνώριζε στον Φραγκίσκο τον τίτλο του Δούκα του Μιλάνου. Από την πλευρά του, ο βασιλέας δεσμευόταν για την υπεράσπιση και την προστασία των Παπικών Κρατών.
Πηγές
Βιτερμπο Βιτερμπο Κατηγορία:16ος αιώνας στην Ιταλία Κατηγορία:16ος αιώνας στην Ευρώπη Κατηγορία:Παπικά Κράτη
Ώρχους ΓΦ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1880
Αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης
Το Αεροδρόμιο Κοπεγχάγης, Kastrup (Danish , pronounced [kʰøpm̩ˈhɑwns ˈlɔftˌhɑwˀn ˈkʰæˌstʁɔp] ; ) είναι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο που εξυπηρετεί την Κοπεγχάγη, τη Δανία, την υπόλοιπη Σέλαν, την περιοχή Øresund και ένα μεγάλο μέρος της νότιας Σουηδίας, συμπεριλαμβανομένης της Σκάνιας. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο στις σκανδιναβικές χώρες. Πριν από την πανδημία του Covid-19, ήταν το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στις σκανδιναβικές χώρες με σχεδόν 30,3 εκατομμύρια επιβάτες το 2019. Είναι ένα από τα παλαιότερα διεθνή αεροδρόμια της Ευρώπης. Είναι το τέταρτο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στη Βόρεια Ευρώπη και το πιο πολυσύχναστο για διεθνή ταξίδια στη Σκανδιναβία.
Το αεροδρόμιο βρίσκεται στο νησί Άμεγια, 8 χιλιόμετρα νότια του κέντρου της Κοπεγχάγης και 24 χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου της πόλης του Μάλμε, το οποίο συνδέεται με την Κοπεγχάγη μέσω της γέφυρας Έρεσουντ. Το αεροδρόμιο καλύπτει έκταση 11,8 τετραγωνικών μέτρων. Το μεγαλύτερο μέρος του αεροδρομίου υπάγεται στον δήμο Tårnby, με ένα μικρό τμήμα στην πόλη Dragør.
Το αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης ονομαζόταν αρχικά Αεροδρόμιο Kastrup, καθώς βρίσκεται στη μικρή πόλη Kastrup, που σήμερα αποτελεί τμήμα του δήμου Tårnby. Η επίσημη ονομασία του αεροδρομίου εξακολουθεί να είναι Αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης, Kastrup, για να διακρίνεται από το αεροδρόμιο Roskilde, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης, Roskilde.