cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κόσμος 634
Αποστολή
Ο Κόσμος 634 ήταν ο εξηκοστός ένατος από τους 79 δορυφόρους τύπου DS-P1-Yu που εκτοξεύτηκαν, καθώς και η εξηκοστή τρίτη επιτυχημένη αποστολή τέτοιου σκάφους. Λειτουργούσε σε τροχιά με περίγειο 266 χλμ., απόγειο 464 χλμ., κλίση 70,9 μοιρών και τροχιακή περίοδο 91,9 λεπτών Παρέμεινε στο διάστημα μέχρι και την 9η Οκτωβρίου 1974, οπότε και επανήλθε στην ατμόσφαιρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1974 Κατηγορία:Πρόγραμμα Ντνιεπροπετρόφσκ Σπούτνικ Κατηγορία:Δορυφόροι Κόσμος
Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα
Ο Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα (Juan Antonio García Bayona, 9 Μαΐου 1975 ) είναι ένας Ισπανός σκηνοθέτης και παραγωγός. Έχει σκηνοθετήσει και παραγάγει 9 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους γενικά. Είναι κυρίως γνωστός για την ενασχόληση του με έργα τρόμου.
Κινηματογραφικές Ταινίες
Εκτελεστικός παραγωγός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Ισπανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2004-2005
Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2004–05 ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 2004 και ολοκληρώθηκε στις 11 Μαΐου 2005 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 21η φορά στην ιστορία του και για έβδομη συνεχόμενη χρονιά.
Βαθμολογία
Β= Βαθμοί, Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Ι= Ισοπαλίες, Η= Ήττες, ΓΥ= Γκολ υπέρ, ΓΚ= Γκολ κατά, ΔΤ= Διαφορά τερμάτων
Σημείωση: Ο Ολυμπιακός έχει ποινή –2 βαθμών
Πίνακας αποτελεσμάτων
Σημείωση: Ο αγώνας Ολυμπιακός-Πανιώνιος διακόπηκε λόγω επεισοδίων στο δεύτερο δεκάλεπτο ενώ το σκορ ήταν 3–3 και κατοχυρώθηκε υπέρ του Πανιωνίου με 5–0
Τελική κατάταξη
Σημείωση: Αρχικά η ΛΕΝ είχε ανακοινώσει ότι η Ελλάδα είχε δικαίωμα συμμετοχής με τρεις ομάδες στην Ευρωλίγκα, όμως με έγγραφό της αργότερα ενημέρωσε ότι η χώρα θα εκπροσωπηθεί με δύο ομάδες στην κορυφαία διοργάνωση, με αποτέλεσμα ο Πανιώνιος να συμμετέχει στο Λεν Τρόφι και τα Χανιά να μείνουν εκτός Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2004 2005 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2004 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2005
Ντάνιελ Σπέκχαρντ
Ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ (1959) είναι Αμερικανός διπλωμάτης και τραπεζίτης.
Σπούδασε οικονομικά. Υπηρέτησε στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βαγδάτη, ως πρέσβης των ΗΠΑ στη Λευκορωσία καθώς και ως βοηθός γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ. Το 2008 ανέλαβε πρέσβης στην Ελλάδα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 2010. Ένα χρόνο μετα την αποχώρησή του, και συγκεκριμένα την 1η Φεβρουαρίου 2011, ανέλαβε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Proton Bank, συμφερόντων του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, θέση από την οποία και παραιτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Αμερικανοί τραπεζίτες Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα
930 Βεστφαλία
Η Βεστφαλία (Westphalia) είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,01. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Βάλτερ Μπάαντε, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της Γερμανίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βεστφαλίας εκτιμάται σε 36,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Ch, ενώ το άλβεδό της είναι 0,037. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Βεστφαλία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βεστφαλια
Χρονογραφία του 354
Η χρονογραφία του 354 (λατινικά: Chronographus anni 354, 4ος αιώνας), έργο επίσης γνωστό ως το Ημερολόγιο του 354, είναι εικονογραφημένο χειρόγραφο του 4ου αιώνα το οποίο δημιουργήθηκε το 354 μ.Χ. για έναν εύπορο Ρωμαίο Χριστιανό με την ονομασία Βαλεντίνος. Είναι ένας από τους αρχαιότερους κώδικες που διασώζονται και διαθέτουν ολοσέλιδες αναπαραστάσεις, ενώ τα περιεχόμενα του έχουν μεταφερθεί μόνο μέσω αντιγράφων που δημιουργήθηκαν κατά τον Μεσαίωνα. Η ονομασία το Ημερολόγιο του Φιλόκαλου, από το όνομα του καλλιτέχνη που το φιλοτέχνησε, χρησιμοποιείται μερικές φορές για να περιγράψει ολόκληρη τη συλλογή εντός της οποίας το έργο ανήκει, ή μόνο το 6ο μέρος το οποίο αποτελεί το ίδιο το ημερολόγιο. Ανάμεσα στις διάφορες πολύτιμες ιστορικές πληροφορίες που παρέχει, το έργο περιέχει την πρώτη αναφορά σχετικά με τον εορτασμό των Χριστουγέννων.
Η πορεία του χειρογράφου
Το αρχικό έργο δεν διασώζεται, ωστόσο θεωρείται πως υπήρχε ακόμα κατά την εποχή της δυναστείας των Καρολιδών (8ος/9ος αιώνας), και τα αντίγραφα που έγιναν κατά την περίοδο εκείνη, μερικά χωρίς τις αναπαραστάσεις, αντιγράφηκαν με τη σειρά τους κατά την Αναγέννηση. Οι αναπαραστάσεις του έργου που διασώζονται μέσω των αντιγράφων, αν και αποτελούν προϊόν διπλής αντιγραφής από το πρωτότυπο, αναδεικνύουν την ποικιλία των πηγών τις οποίες οι καλλιτέχνες της ύστερης αρχαιότητας χρησιμοποίησαν ως πρότυπα για την εικονογράφιση των χειρογράφων. Εικάζεται πως το ρωμαϊκό πρωτότυπο έργο διέθετε έγχρωμες αναπαραστάσεις.
Το αρτιότερο από τα αντίγραφα είναι αυτό που έγινε κατά τον 17ο αιώνα της συλλογής Μπαρμπερίνι, και το οποίο σήμερα βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Βατικανού. Αντιγράφηκε προσεκτικά από ένα αντίγραφο των Καρολιδών, το Codex Luxemburgensis (Κώδικας του Λουξεμβούργου), με την αντιγραφή να γίνεται υπό την επίβλεψη του έμπειρου αρχαιοδίφη Νικολά-Κλωντ Φαμπρί ντε Περέζκ (Nicholas-Claude Fabri de Peiresc), ωστόσο μετά τον θάνατο του Περέζκ το 1637 το παλαιότερο έργο από το οποίο είχε γίνει η αντιγραφή του νέου εξαφανίστηκε. Εκφράστηκαν κάποιες απόψεις πως ενδέχεται ο Περέζκ να είχε εργαστεί με βάση το πρωτότυπο Ρωμαϊκό χειρόγραφο, όμως κάτι τέτοιο έχει απορριφθεί ως πιθανό, καθώς ο ίδιος ο Περέζκ ανέφερε πως θεωρούσε πως το χειρόγραφο προς αντιγραφή ήταν ηλικίας 7 με 8 αιώνων και η κρίση του θεωρείται έμπιστη.
Υπήρξαν επίσης και διασκευές των παραστάσεων, όπως αυτή του Μποτιτσέλι ο οποίος διασκεύασε την αναπαράσταση της πόλης της Τεργέστης (Treberis στο έργο) το οποίο ονομάζεται η Παλλάδα και ο Κένταυρος.
Περιεχόμενα
Ο καλλιγράφος με το όνομα Φούριος Διονύσιος Φιλόκαλος (Furius Dionysius Filocalus) ήταν καταξιωμένος εικονογράφος της περιόδου και ονομάζεται στο χειρόγραφο ως αυτός που φιλοτέχνησε τις απεικονίσεις.
Η Χρονογραφία, όπως και όλα τα Ρωμαϊκά ημερολόγια, είναι ένα μείγμα άλμανακ και ημερολογίου, μια και περιλαμβάνει διάφορα κείμενα και καταλόγους, μαζί με αλληγορικές αναπαραστάσεις των μηνών. Παρέχει επίσης τον σημαντικό Λιβεριανό κατάλογο ο οποίος αποτελεί μια παράθεση των Παπών έως τα μέσα του 4ου αιώνα, και το ίδιο το ημερολόγιο του Φιλόκαλου από το οποίο διασώζονται 11 έως 15 παραστάσεις ανάμεσα στα διάφορα αντίγραφα. Αξιοσημείωτες επιπλέον πληροφορίες που παρέχει, είναι το ότι αποτελεί το αρχαιότερο έργο στο οποίο γίνεται αναφορά στα Χριστούγεννα ως εορταστικής περιόδου, απεικονίσεις των αυτοκρατόρων της εποχής Κωνσταντίου Β´ και του Κωνστάντιου Γάλλου, περιγραφή των 14 περιοχών της Ρώμης μαζί με το χρονικό της πόλης, καθώς ένας κατάλογος των Καπιτωλίων με τον αριθμό των αρματοδρομιών σε κάθε μία.
Πόλεις
Προσωποποιημένες αναπαραστάσεις της Ρώμης, Αλεξάνδρειας, Κωνσταντινούπολης και Τεργέστης.thumb|Η διασκευή της αναπαράστασης της [[Τεργέστης από τον Μποτιτσέλι]]
Αυτοκράτορες
Αναπαραστάσεις των αυτοκρατόρων της εποχής, Κωνστάντιου Β´ και Κωνστάντιου Γάλλου
Πλανήτες
Προσωποποιημένες αναπαραστάσεις των πλανητών, διασώζονται μόνο 5, ενώ αντίγραφα των παραστάσεων εμφανίζονται σε ένα άλλο ανεξάρτητο έγγραφο του Μεσαίωνα όπου ο Ερμής και η Αφροδίτη εμφανίζονται σε ηλιοκεντρική τροχιά.
Μήνες
Το λεγόμενο και ημερολόγιο του Φιλοκάλου. Η παράσταση του μήνα Δεκέμβριου είναι η παλαιότερη που αναφέρει την ημερομηνία γέννησης του Χριστού (Χριστούγεννα) ως την 25η Δεκεμβρίου (VIII kal. ian. natus Christus in Betleem Iudeæ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Ημερολόγια Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Χριστούγεννα Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Απόλλων Νέας Υόρκης
Ο Απόλλων N. Yόρκης (αγγλικά: New York Apollo) ήταν επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος των Ελλήνων της Νέας Υόρκης που λειτούργησε από το 1971 ως το 1981 πρωταγωνιστώντας στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (ASL), το οποίο κατέκτησε, συνολικά, τέσσερις φορές.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1971 με το όνομα '''Έλληνες Ν. Υόρκης' (New York Greeks''). Το 1973 άλλαξε όνομα σε "Απόλλων" και με αυτό το όνομα αγωνίστηκε ως το 1979. Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε "Ένωση Ν. Υόρκης" (New York United) ως το 1981 που διαλύθηκε.
Ήταν θυγατρική ομάδα του Ελληνοαμερικανικού Ν. Υόρκης, ο οποίος από το 1951 μετείχε και πρωταγωνιστούσε στο πολιτειακό πρωτάθλημα της Ν. Υόρκης. Το 1971, προκειμένου να συμμετάσχει στην A.S.L. (Αmerican Soccer League), στο επαγγελματικό πρωτάθλημα των Η.Π.Α. στη θέση της ανενεργού ομάδας "Νew York Inter", ο Ελληνοαμερικανικός δημιούργησε επαγγελματική ομάδα με το όνομα "New York Greeks", που το μεθεπόμενο έτος έγινε "Απόλλων". Συμμετείχε με επιτυχία ως το 1981 με τρία διαφορετικά ονόματα (Greeks, Apollo και United), ώσπου διαλύθηκε. Η Ομοσπονδία ASL επέζησε δυο σεζόν ακόμα και διαλύθηκε το 1983.
Στις έντεκα σεζόν που έλαβε μέρος μόνο μια χρονιά δεν προκρίθηκε στα πλέιοφ. Πήρε 4 τίτλους, 4 φορές ήταν φιναλίστ και δύο έπαιξε στον ημιτελικό.
Αγωνιστική πορεία
Η παρουσία του Απόλλωνα Νέας Υόρκης στην Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (Α.S.L.) έχει ως εξής:
* Τις σεζόν 1971 και 1972 μετείχε ως "New York Greeks". ** Συμπρωταθλητής με την Βοστόνη.
*** Το σύστημα βαθμολογίας άλλαξε και εκτός από τη νίκη μετρούσαν και τα γκολ.
**** Τις σεζόν 1980 και 1981 μετείχε ως "New York United".
Παρουσίες στον τελικό
Στις οκτώ παρουσίες του σε τελικούς του Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (ASL) ως "Γκρικς", "Απόλλων" ή "Γιουνάιτεντ" οι Έλληνες της Νέας Υόρκης έφεραν τα εξής αποτελέσματα:
Προπονητές - ποδοσφαιριστές
Στον πάγκο του Απόλλωνα κάθησαν μερικά γνωστά ονόματα προπονητών, όπως ο Άγγλος διεθνής ποδοσφαιριστής Ρόντνεϊ Μαρς το 1980, ο βορειοϊρλανδός Jimmy McGeough (1981) που υπήρξε και ποδοσφαιριστής της ομάδας και οι αμερικανοί Gene Chyzowych (1976) και Μάρτι Γκόλντμπεργκ (1977-78). Αισθητή παρουσία στο σύλλογο είχαν οι παρακάτω παίκτες.
Ποδοσφαιριστές
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες ΗΠΑ
Νέλλη Σουγιουλτζόγλου
right|thumb|Πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής Η Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη (23 Νοεμβρίου 1899 - 17 Αυγούστου 1998) γνωστή ως Nelly's από την αγγλική υπογραφή της, ήταν Ελληνίδα φωτογράφος με διεθνή αναγνώριση.
Πρώτα χρόνια
thumb|Nelly: Παραλληλισμοί, [[Κολλάζ|κολάζ στη Διεθνή Εκθεση Νέας Υόρκης, 1939]]
Μετά την εγκατάσταση της οικογένειας στην Αθήνα του 1924, η Σουγιουλτζόγλου έφτιαξε το πρώτο της εργαστήριο επί της οδού Ερμού και ασχολήθηκε με τη φωτογράφιση πορτρέτων και θεματικών ενοτήτων κατ' ιδίαν ή επί παραγγελία του υπουργειου Πολιτισμου. Πρόσφυγας ουσιαστικά η Ελληνίδα φωτογράφος απαθανάτισε πορτρέτα προσφύγων αλλά και σημαντικών προσώπων της εποχής της, όπως ο Κωστής Παλαμάς και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ιδιαίτερη θέση στο έργο της κατέχουν οι γυμνές ή ημίγυμνες φωτογραφίσεις στην Ακρόπολη της Μόνα Πάεβα (Mona Paeva), πρώτης μπαλαρίνας της Opera Comique οι οποίες προκάλεσαν σκάνδαλο στην κοινωνία του μεσοπολέμου, όταν δημοσιεύθηκαν το 1929, στο γαλλικό περιοδικό Illustration. Στη σειρά "Παραλληλισμοί" επιχειρεί να συγκρίνει προσωπογραφικά βοσκούς και χωριατοπούλες με κούρους και κόρες για να αποδείξει τη φυλετική συνέχεια των Ελλήνων. Όταν το Υπουργείο Τύπου και Τουρισμού της δικτατορίας Μεταξά της αναθέτει το 1939 να διακοσμήσει με τις φωτογραφίες της το ελληνικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση της Νέας Υόρκης, η Σεραϊδάρη επιλέγει και χρησιμοποιεί αυτές ακριβώς τις φωτογραφίες κάνοντας ένα γιγαντιαίο κολάζ. Παρόλο που αρκετοί κριτικοί θεώρησαν τους παραλληλισμούς της αφελείς και αρκετοί τους συνέδεσαν με τη ναζιστική ιδεολογία της εποχής (το Τρίτο Ράιχ και ο "Τρίτος Ελληνικός Πολιτισμός" του Μεταξά), η ίδια η Nelly ήταν εξαιρετικά περήφανη γι' αυτούς, και μάλιστα επιθυμούσε να τους εκδώσει σε αυτόνομο λεύκωμα.
Στο εξωτερικό
Φωτογράφισε τις Δελφικές γιορτές του Σικελιανού και της γυναίκας του Εύας Πάλμερ το 1927 και κατ' αποκλειστικότητα το 1930, ενώ το 1936 μετέβη στο Βερολίνο για να παρακολουθήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στους οποίους συμμετείχε ο αδελφός του συζύγου της Άγγελου Σεραϊδάρη. Το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τη βρήκε στις ΗΠΑ, όπου έμεινε αναγκαστικά σχεδόν 27 χρόνια από το 1939 μέχρι το 1966."«Η πόλη της Νέας Υόρκης έδωσε στη Nelly's» κατά την Κατερίνα Κοσκινά «και τη δυνατότητα να καταγράψει σημαντικές στιγμές από την οικοδόμησή της και να αποτυπώσει στιγμιότυπα από την κίνηση των δρόμων και των πλατειών της. Έτσι, με δύο σημαντικότατες φωτογραφικές σειρές, το 'Easter Parade' και τους 'Δρόμους', κατέπληξε το νέο δάσκαλό της και απέδειξε ότι εκτός από το να εκτελεί παραγγελίες είναι σε θέση να δώσει μια νέα δυνατότητα ανάγνωσης της αρχιτεκτονικής»."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουγιουλτζογλου - Σεραϊδαρη Έλλη Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κύπελλο Ιντερτότο 1982
Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1982 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 9 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1982
Σβετλάνα Λομποντά
Η Σβετλάνα Λομποντά (ουκρανικά: Світла́на Сергі́ївна Лобода́, 18 Οκτωβρίου 1982) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια. Έχει εργαστεί επίσης ως παρουσιάστρια, ηθοποιός και σχεδιάστρια μόδας.
Το 2009 εκπροσώπησε την Ουκρανία στη Eurovision με το τραγούδι Be My Valentine καταλαμβάνοντας τη 12η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Γκουανό
thumb|300px|Φωλιά θαλασσινού πουλιού (Sula variegata) στο νησί του Περού La Vieja φτιαγμένη από γκουανό Με την ονομασία γκουανό ή γουανό, (από την ισπανική λέξη guano > huano = κοπριά) φέρεται διεθνώς και τo μείγμα αποσυντεθειμένων περιττωμάτων και πτωμάτων θαλάσσιων πουλιών.
Γενικά
Το γκουανό παρατηρείται ως συσσώρευση απορριμάτων κυρίως σε απομονωμένες ακτές και νησιά των ξηρών κλιμάτων. Επίσης με το όνομα γκουανό φέρονται ομοίως (καταχρηστικά) και τα περιττώματα των νυχτερίδων στα διάφορα σπήλαια και στα εξ αυτών προερχόμενα διάφορα λιπάσματα, (γκουανό νυχτερίδων (Χειροπτερίτης), γκουανό ψαριών κ.λπ.).
Τούτο συνίσταται από μια λεπτή ξηρή γκρίζα σκόνη με ιδιάζουσα οσμή. Απαντάται κυρίως στις νοτιοαμερικανικές ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού (Περού, Κολομβία, Βενεζουέλα κ.ά.), σε παχιά στρώματα που σχηματίζονταν επί εκατοντάδες χρόνια. Η χημική σύστασή του ποικίλει ανάλογα του χρόνου έκθεσης στις διάφορες κλιματολογικές συνθήκες.
Στα ξηρά κλίματα απαντάται πλούσιο γκουανό που αποτελεί μείγμα αλάτων ασβεστίου, μαγνησίου και αμμωνίου με διάφορα οξέα κυρίως φωσφορικό, καθώς και χλωριούχων και θειικών αλάτων. Αντίθετα στα υγρά κλίματα, το φτωχό γκουανό περιέχει περίπου 15% άζωτο, μέχρι 15% φωσφορικό οξύ και 3% ποτάσα.
Ιστορία
Τα περιττώματα αυτά των πουλιών μέχρι τον 19ο αιώνα θεωρούνταν το μόνο συμπυκνωμένο λίπασμα που συλλεγοταν σε μικρές ποσότητες κυρίως από τους περιστερώνες. Η εκπληκτική όμως αφθονία από τα θαλασσοπούλια στις νότιες δυτικές ακτές της αμερικανικής ηπείρου, ιδίως σε ξηρά κλίματα, επέτρεψαν τη συσσώρευση αυτών σε στρώματα πάχους πολλών δεκάδων μέτρων γεγονός που οδήγησε τον επίσημο χαρακτηρισμό: «ακτών και νήσων γκουανό». Το γκουανό όμως ήταν ήδη γνωστό στους Ίνκας, αλλά και στους προγενέστερους Μότσε, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ευρέως ως λίπασμα. Ωστόσο, έγινε ευρύτερα γνωστό από τον φυσιοδίφη Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, απ' όπου και άρχισε η βιομηχανική του εκμετάλλευση το 1840.
Πρώτοι εισαγωγείς γκουανό ήταν οι νότιες πολιτείες των ΗΠΑ και η Αγγλία ειδικά για την καλλιέργεια βάμβακος. Το δε εκπληκτικό αποτέλεσμα αυτής της χρήσης οδήγησε σ' έναν αγώνα δρόμου για ανακάλυψη και νέων κοιτασμάτων γκουανό. Έτσι εντοπίστηκαν νησιά με τέτοια προϊόντα σ' όλες τις τροπικές θάλασσες, στην Αφρική την Ωκεανία στις Αντίλλες κλπ. Σε 50 μόλις χρόνια τα μεγαλύτερα τμήματα στρωμάτων γκουανό εξαντλήθηκαν. Σήμερα το γκουανό αναφέρεται περισσότερο ως ιστορικό στοιχείο (ουσία) κυρίως στα αγρονομικά συγγράμματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζωικά προϊόντα Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου Κατηγορία:Λιπάσματα Κατηγορία:Σπηλαιολογία
Ρουντ φαν Νίστελροϊ
Ο Ρουντ Φαν Νίστελροϊ (Rutgerus Johannes Martinus "Ruud" van Nistelrooy, γεννήθηκε 1 Ιουλίου 1976) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής και είναι ο έκτος σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ με 56 γκολ.
Έχει υπάρξει πρώτος σκόρερ στο Τσάμπιονς Λιγκ για τις περιόδους 2001-02, 2002-03 και 2004-05 ενώ έχει υπάρξει πρώτος σκόρερ σε τρία διαφορετικά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Έχει στην τροπαιοθήκη του ένα Πρωτάθλημα Αγγλίας, δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας, 2 Πρωταθλήματα Ολλανδίας, 1 Κύπελλο Αγγλίας, 1 Λιγκ Καπ Αγγλίας, 1 Σουπερκάπ Αγγλίας, 1 Κύπελλο Ολλανδίας και 1 Σουπερκάπ Ισπανίας.
Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους επιθετικούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου ενώ το 2004, συμπεριελήφθη στην λίστα του Πελέ με τους 100 μεγαλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές.
Ντεν Μπος
Ο Φαν Νίστελροϊ ξεκίνησε την καριέρα του στην ολλανδική Ντεν Μπος. Αγωνίστηκε στον σύλλογο για 4 χρόνια, από το 1993 έως το 1997 πετυχαίνοντας 17 γκολ σε 69 εμφανίσεις.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Το 2001 ο Φαν Νίστελροϊ μεταγράφηκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πετυχαίνοντας 95 γκολ. Ο άνθρωπος που επενέβησε για αυτή τη μεταγραφή ήταν ο γιος του Άλεξ Φέργκιουσον. Με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατέκτησε μία Πρέμιερ Λιγκ, ένα Κύπελλο Αγγλίας, ένα Λιγκ Καπ Αγγλίας και ένα Σούπερ Καπ Αγγλίας.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 15 Ιουλίου 2006 πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης έναντι 24 εκάτ. €. Κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Ισπανίας και πέτυχε 46 γκολ.
Αμβούργο και Μάλαγα
Τον Ιανουάριο του 2010 πήγε στο Αμβούργο. Το πρώτο γκολ το πέτυχε εναντίον της Κολωνίας. Στην 1 Ιουνίου 2011 ο Φαν Νίστελροϊ μεταγράφηκε στη Μάλαγα, όπου ήταν η τελευταία του ομάδα, αφού στις 14 Μαΐου 2012 ανήγγειλε την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, σε ηλικία των 35 ετών.
Εθνική ομάδα
Ο Φαν Νίστελροϊ αγωνίστηκε με την Εθνική Ολλανδίας σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (2004, 2008) όπως και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Το 2012 ανακοίνωσε την απόσυρση του από την εθνική ομάδα. Μέτρησε συνολικά 70 συμμετοχές σκοράροντας 35 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Χέρενφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντεν Μπος Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Μάντρες Τρικώμου
Οι Μάντρες Τρικώμου είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Γενικές εκλογές του Τρινιδάδ και Τομπάγκο (2020)
Στις 10 Αυγούστου διεξήχθησαν γενικές εκλογές στο Τρινιδάδ και Τομπάγκο, για την εκλογή των 41 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Η Πρόεδρος Πόλα-Μέι Γουίκς, κατόπιν συμβουλής του Πρωθυπουργού Κιθ Ρόουλι, διέλυσε το Κοινοβούλιο στις 3 Ιουλίου και εξέδωσε διάταγμα για την προκήρυξη νέων εκλογών.
Το Λαϊκό Εθνικό Κίνημα ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 22 από τις 41 έδρες, ενώ το Ενωμένο Εθνικό Κογκρέσο κέρδισε τις υπόλοιπες 19 έδρες. Ο Κιθ Ρόουλι θα κρατήσει τη θέση του Πρωθυπουργού.
Εκλογικό σύστημα
εναλλ.=|μικρογραφία|400x400εσ|Αποτελέσματα των εκλογών για τις 41 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες του Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Τα 41 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέχτηκαν με πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν ήταν υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι πολίτες του Τρινιδάδ και Τομπάγκο ηλικίας άνω των 18 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Τρινιντάντ και Τομπάγκο Τρινιδαδ
Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Ουγγαρία
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τα πανεπιστήμια και τα κολέγια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ουγγαρία (αναφέρονται με αλφαβητική σειρά και είναι ομαδοποιημένα ανάλογα με την τοποθεσία και τη χρηματοδότηση).
Στρπτσε
Το Στρπτσε (σερβικά: Штрпце) είναι πόλη και δήμος στο Διαμέρισμα του Ουρόσεβατς της Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Το 2015 είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 13.630 κατοίκους.
Μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, ο δήμος έγινε μέρος της Κοινότητας Σερβικών Δήμων.
Μεσαίωνας
Στην μεσαιωνική Σερβία, η κομητεία του Σιρινίτς (Sirinićka župa), η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε χάρτη του 13ου αιώνα, κάλυπτε ολόκληρο τον σύγχρονο δήμο Στρπτσε, περιέχοντας τις πόλεις Γκράντιστε (τοποθεσία Μπρεζόβιτσα) και Ζίντινατς (τοποθεσία Γκοτόβουσα). Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά ερείπια βυζαντινών οχυρών. Στην κορυφή του λόφου Τσαϊλίγε, πάνω από τις εκβολές του κολπίσκου Πίλιεβατς του ποταμού Λέπενατς, υπάρχουν τα ερείπια του οχυρού Γκράντιστε, το οποίο έχει δύο στρώσεις, η πρώτη από τον 6ο αιώνα και η δεύτερη από τον 13ο αιώνα. Το φρούριο είναι ερειπωμένο, από τα οποία ερείπια μπορούν να εντοπιστούν ένας κεντρικός πύργος και περιγράμματα άλλων κτηρίων. Η είσοδος της πόλεως, στα βόρεια, προστατευόταν από έναν πύργο. Από εκείνον τον πύργο συνέχιζε ένας προμαχώνας, με έναν άλλο πύργο, από όπου ένα αμυντικό τείχος εκτεινόταν στους πρόποδες του λόφου, προς το Λέπενατς.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Στις 28 Ιουνίου 1944, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Βούλγαροι στρατιώτες εκτέλεσαν 46 ντόπιους (εκ των οποίων οι 12 ήταν παιδιά) στην τοποθεσία Ρακάνοβατς στην Μπρεζόβιτσα, μετά τον θάνατο ενός από τους στρατιώτες τους.
Εθνοτικές ομάδες
Η εθνοτική σύνθεση του δήμου Στρπτσε:
thumb|Κορίτσια με σερβικές παραδοσιακές φορεσιές
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Η Κοιλάδα του Πόθου
Η Κοιλάδα του Πόθου (αγγλικά:  Down in the Valley) είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 2005, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ντέιβιντ Τζέικομπσον. Πρωταγωνιστούν οι Έντουαρντ Νόρτον, Έβαν Ρέιτσελ Γουντ, Ντέιβιντ Μορς και Ρόρι Κάλκιν.
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών το 2005 όπου και έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα (Un Certain Regard). Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στις 5 Μαΐου 2006.
Πλοκή
Η Τόουμπ με την παρέα της κατευθύνονται στην παραλία κατά την διάρκεια των ανοιξιάτικων διακοπών. Θα σταματήσουν για βενζίνη, όμως φεύγοντας θα έχουν μαζί τους και τον Χάρλαν, έναν καουμπόι που σαν να ταξίδεψε στο χρόνο και βρέθηκε στο Λος Άντζελες του σήμερα. Η Τόουμπ έλκεται από την αγνή συμπεριφορά του Χάρλαν που μοιάζει παράταιρη, αστεία και ρομαντική. Είναι αρκετά χρόνια μικρότερή του και ζει με τον αυστηρό, βετεράνο πολέμου, πατέρα της και τον ντροπαλό μικρότερο αδελφό της. Η πιθανή σχέση της με τον καουμπόι θα την φέρει αντιμέτωπη με τον πατέρα της, ιδιαίτερα μετά από την σύλληψη του ζευγαριού για την «απαγωγή» ενός αλόγου από ένα ράντσο! Τα πράγματα σιγά-σιγά αλλάζουν και ο Χάρλαν φανερώνει μια άλλη πλευρά. Είναι τελικά τόσο αθώος όσο φαίνεται ή κρύβει κάτι;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
931 Χουιτεμόρα
Η Χουιτεμόρα (Whittemora) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,056. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γάλλο αστρονόμο Φρανσουά Γκονεσιά, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της προς τιμή του καθηγητή Τόμας Χουίτμορ (Thomas Whittemore). Η Χουιτεμόρα υπήρξε ο δεύτερος και τελευταίος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χουιτεμόρας εκτιμάται σε 45,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,170. Η Χουιτεμόρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 12 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Γκέοργκ Τρακλ
Ο Γκεόργκ Τρακλ (Georg Trakl, 3 Φεβρουαρίου, 1887 — 3 Νοεμβρίου, 1914) ήταν Αυστριακός εξπρεσσιονιστής ποιητής.
Ζωή και έργο
Ο Τρακλ γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα 18 χρόνια της ζωής του στο Σάλτσμπουργκ. Ο πατέρας του, Τομπίας, ήταν αντιπρόσωπος ειδών κιγκαλερίας· λάτρης της μόρφωσης, είχε φιλοδοξίες να σπουδάσει το γιο του. Η μητέρα του, Μαρία, υπέφερε από κατάθλιψη και έτσι τη φροντίδα των παιδιών της ανέλαβε μια Γαλλίδα γκουβερνάντα. Από μικρός μαθαίνει τη γαλλική γλώσσα και στα εφηβικά του χρόνια γοητεύεται από την ποίηση του Μπωντλαίρ, του Βερλέν και του Ρεμπώ. Το 1897 εγγράφεται στο γυμνάσιο της πόλης του Σάλτσμπουργκ (Salzburg Staatsgymnasium), όπου σπουδάζει λατινικά, ελληνικά και μαθηματικά. Την ίδια εποχή κάνει τις πρώτες του λογοτεχνικές απόπειρες και ξεκινά την αναζήτηση τεχνητών παραδείσων με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών.
Η οικογένεια αδιαφορεί για τις λογοτεχνικές του επιδόσεις. Ο νεαρός Τρακλ νιώθει απομονωμένος και η μόνη ουσιαστική επαφή είναι αυτή που έχει με την αδελφή του Μαργκαρέτε, γνωστή ως Γκρετλ, φύση καλλιτεχνική, με σπουδές στη μουσική. Η παρουσία της είναι αναγνωρίσιμη στα ποιήματά του. Η ισχυρή επικοινωνία τους, η αφοσίωση του ενός προς τον άλλο και οι συχνές αναφορές του Τρακλ σε θέματα ενοχών, ιδίως σε πρώιμα γραπτά του, προκάλεσαν υποψίες ότι ανάμεσα στα δύο αδέλφια υπήρχε μια πραγματική ερωτική σχέση.
Το 1905 αφού παρατάει το σχολείο, δουλεύει σαν φαρμακοποιός για τρία χρόνια και αποφασίζει να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα δια βίου. Αυτή την εποχή πειραματίζεται με τη συγγραφή θεατρικών έργων, αλλά τα δύο του μικρά έργα Η Μέρα των Ψυχών και Φάτα Μοργκάνα δεν έχουν επιτυχία όταν παίζονται στη σκηνή.
Το 1908, μετακομίζει στη Βιέννη, σπουδάζει φαρμακευτική και στη συνέχεια προσπαθεί να εργαστεί. Πουθενά δεν προσαρμόζεται, πουθενά δεν στεριώνει. Μια τάση φυγής, μια σχεδόν αναρχική διάθεση δεν του επιτρέπουν να ενταχθεί σε μια τακτοποιημένη ζωή μέσα στην αυστηρή αστική κοινωνία. Τα ναρκωτικά του δίνουν τη δυνατότητα να ταξιδεύει σε δικούς του κόσμους και να αναλαμβάνει εκεί τους πιο ακραίους ρόλους, του θύτη και του θύματος, ενώ η ποιησή του είναι το πεδίο έκφρασης αυτών των εμπειριών, μια βοήθεια να αντιμετωπίσει το Πνεύμα του Κακού, που τον ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, χωρίς να μπορεί να λυτρωθεί απ' αυτό. Η πρώτη συλλογή ποιημάτων του εκδίδεται το 1913, ενώ ήδη από το 1912 συνεργάζεται με το περιοδικό Ντερ Μπρένερ (Der Brenner), ένα έντυπο που φιλοξένησε τις σημαντικότερες φωνές της πρωτοπορίας στη γερμανόφωνη επικράτεια.
Τραυματιοφορέας στο μέτωπο
Το 1914, μετά το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, φεύγει σε μια υγειονομική μονάδα στο μέτωπο της Γαλικίας ως τραυματιοφορέας. Η εξάρτησή του από τα ναρκωτικά, οι ενοχές και η συναισθηματική του αστάθεια επιδεινώθηκαν με το ξέσπασμα του πολέμου. Αυξήθηκαν οι κρίσεις κατάθλιψης και οι τάσεις αυτοκτονίας. Όπως αναφέρει ο ίδιος σε μια επιστολή του, λαχταρά να του συμβεί κάτι που θα φέρει την κάθαρση ή την καταστροφή. Μετά τη μάχη του Γκρόντεκ, όπου βρέθηκε μόνος του στη δυσχερή θέση να περιθάλψει ενενήντα βαριά τραυματισμένους, κατέρρευσε κι επιχείρησε να αυτοπυροβοληθεί, αλλά οι σύντροφοι του τον απέτρεψαν. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο της Κρακοβίας κι εκεί πεθαίνει τη νύχτα της 3ης προς 4η Νοεμβρίου από μεγάλη δόση κοκαΐνης, σε ηλικία 27 ετών. Εκεί, στο μέτωπο, γράφει τα τελευταία του ποιήματα. Ο τίτλος του ενός είναι Θρήνος, με έντονη την αίσθηση ενός επικείμενου θανάτου, και του άλλου Γκρόντεκ, με εμφανείς υπαινιγμούς στη φρίκη του πολέμου και έκδηλη την αγωνία για το σκοτεινό μέλλον του κόσμου.
Βιβλιογραφία
Επιλεγμένοι τίτλοι:
Στα αγγλικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ποιητές
Στιλιγιάν Πετρόφ
Ο Στιλιγιάν Αλιόσεφ Πετρόφ (Стилиян Альошев Петров· γενν. 5 Ιουλίου 1979) είναι Βούλγαρος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος. Ο Πετρόφ εντάχθηκε στη Σέλτικ από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας το 1999 και κέρδισε δέκα τρόπαια στο Σέλτικ Παρκ, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων πρωταθλημάτων Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας. Το 2006, μετακόμισε στην Άστον Βίλα στην Πρέμιερ Λιγκ, μαζί με τον πρώην προπονητή του, Μάρτιν Ο΄Νιλ. Ο Πετρόφ έγινε αρχηγός του συλλόγου στο Βίλα Παρκ και ήταν μέλος του Hall of Fame της Άστον Βίλα το 2013, έχοντας πραγματοποιήσει 219 συμμετοχές για το σύλλογο. Επιπλέον, είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών της Εθνικής Βουλγαρίας, με 105 συμμετοχές.
Τον Μάρτιο του 2012, ο Πετρόφ διαγνώστηκε με οξεία λευχαιμία, αναστέλλοντας την ποδοσφαιρική του καριέρα για να υποβληθεί σε θεραπεία, η οποία τελικά ήταν επιτυχής. Ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο τον Μάιο του 2013. Μετά από περιόδους τόσο ως προπονητής της ομάδας νέων όσο και ως προπονητής της πρώτης ομάδας στην Άστον Βίλα το 2013 και το 2015, ο Πετρόφ επέστρεψε στις προπονήσεις το 2016, αρχικά με την ομάδα Κ21 ετών και αργότερα με την πρώτη ομάδα. Έπαιξε κατά τη διάρκεια των αγώνων προετοιμασίας, αλλά δεν του προσφέρθηκε συμβόλαιο από τον προπονητή Ρομπέρτο Ντι Ματέο.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στη Μοντάνα, ο Πετρόφ άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική ΦΚ Μοντάνα. Σε ηλικία 18 ετών τον εντόπισε ο ανιχνευτής ταλέντων και προπονητής Ντιμίταρ Πένεφ και υπέγραψε με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας έναντι αμοιβής 30.000 ευρώ. Με τη νέα του ομάδα κέρδισε το Πρωτάθλημα Βουλγαρίας το 1997 και το Κύπελλο Βουλγαρίας το 1997 και το 1999.
Εθνική ομάδα
μικρογραφία| Ο Πετρόφ με τη [[Εθνική Βουλγαρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Βουλγαρία το 2011]] Ο Πετρόφ έκανε το ντεμπούτο του ως αλλαγή στο 52ο λεπτό για τη Βουλγαρία στις 24 Δεκεμβρίου 1998 σε φιλικό αγώνα ενάντια στο Μαρόκο. Ο αγώνας διεξήχθη στο Αγκαντίρ του Μαρόκου και ολοκληρώθηκε με νίκη 4–1 για τους Βορειοαφρικανούς. Σκόραρε το πρώτο του γκολ (80ο λεπτό) για την εθνική ομάδα σε έναν άλλο φιλικό αγώνα εναντίον της Λευκορωσίας (4–1) στις 29 Μαρτίου 2000.
Το 2003, κέρδισε το βραβείο του Βούλγαρου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς, όταν έπαιζε για τη Σέλτικ και ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004, όπου αποβλήθηκε στον αγώνα με τη Δανία.
Στις 12 Οκτωβρίου 2006, ο Πετρόφ, τότε αρχηγός της Βουλγαρίας, ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί από το διεθνές ποδόσφαιρο σε ηλικία 27 ετών, εφόσον ο Χρίστο Στόιτσκοφ ήταν προπονητής της Εθνικής Βουλγαρίας. Ωστόσο, στις 20 Μαρτίου 2007 έφτιαξαν οι σχέσεις τους και ο Χρίστο Στόιτσκοφ τον ξανακάλεσε στην ομάδα. Ωστόσο, δεν ανέκτησε τη θέση του ως αρχηγός της εθνικής γιατί αποφασίστηκε ο Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ να διατηρήσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Στις 14 Ιανουαρίου 2010, ανακοινώθηκε ότι ο Πετρόφ είχε έρθει δεύτερος για το βραβείο του Βούλγαρου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς. Ο Πετρόφ ονομάστηκε ξανά αρχηγός της βουλγαρικής ομάδας μετά την αποχώρηση του Μπερμπάτοφ από το διεθνές ποδόσφαιρο το 2010. Στις 26 Μαρτίου 2011, ο Πετρόφ έκανε την 100ή του συμμετοχή για τη Βουλγαρία στην εντός έδρας ισοπαλία με 0–0 με την Ελβετία, σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012. Έλαβε μια ανθοδέσμη από τον Μπορίσλαφ Μιχαΐλοφ και καταχειροκροτήθηκε από τους θεατές πριν από την έναρξη του αγώνα.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Πετρόφ επιλέχθηκε ως ο Βούλγαρος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς το 2003. Κατέλαβε τη δεύτερη θέση το 2000, το 2001, το 2005, το 2009 και το 2011 και τρίτος το 2002 και το 2006.
Προσωπική ζωή
Το 2005 ο Πετρόφ έγραψε την αυτοβιογραφία του με τη βοήθεια του αθλητικού δημοσιογράφου της Sunday Mail, Μαρκ Γκουίντι, με τίτλο You Can Call Me Stan («Μπορείς να με φωνάζει Σταν»), σε σχέση με το ψευδώνυμό του, «Stan», μια συντομευμένη μορφή του ονόματός του. Στο βιβλίο, περιγράφει πώς το «Stiliyan» είναι η σωστή ορθογραφία, παρά «Stilian», όπως γράφεται μερικές φορές στον Τύπο. Ο Στίλιαν είναι παντρεμένος με τη σύζυγό του, Παουλίνα και έχουν 2 γιους, τον Κριστίγιαν και τον Στίλιαν το νεότερο.
Λευχαιμία
Στις 30 Μαρτίου 2012 ο Πετρόφ διαγνώστηκε με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Η πάθηση διαγνώστηκε μετά από εξετάσεις, αφού ο Πετρόφ ανέπτυξε πυρετό μετά την ήττα της Άστον Βίλα με 3–0 από την Άρσεναλ. Εξαιτίας αυτού, ο Πετρόφ είπε στον βουλγαρικό Τύπο ότι σχεδίαζε να αποσυρθεί από το σύλλογο και το διεθνές ποδόσφαιρο. Ο ατζέντης του αργότερα διέψευσε οποιεσδήποτε αναφορές για αποχώρηση: «Δεν είναι αλήθεια ότι ο Στιλίγιαν είπε ότι αποσύρεται από το ποδόσφαιρο. Αυτό που είπε ήταν ότι πάλευε για τη ζωή του και ότι θα αγωνιστεί για να επανέλθει». Επισκέφτηκε το Βίλα Παρκ για τον αγώνα με την Τσέλσι και στο 19ο λεπτό, που ήταν το νούμερο της φανέλας του, ο κόσμος τον χειροκρότησε. Το αφιέρωμα τράβηξε τη φαντασία των φιλάθλων και οι γηπεδούχοι και οι φιλοξενούμενοι οπαδοί επανέλαβαν το χειροκρότημα σε κάθε παιχνίδι της Βίλα εκείνη τη σεζόν.
Στις 2 Αυγούστου 2012 ανακοινώθηκε ότι η λευχαιμία του Πετρόφ ήταν σε ύφεση. Ο Πετρόφ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο στις 9 Μαΐου 2013 και οδήγησε την οικογένειά του στο γήπεδο της Βίλα Παρκ για έναν γύρο τιμής, για να χειροκροτήσει τους οπαδούς της Βίλα που τον στήριξαν κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του, την τελευταία ημέρα της σεζόν 2012–13.
Τηλεόραση
Στις 11 Δεκεμβρίου 2014 ο Πετρόφ εμφανίστηκε ως ειδικός καλεσμένος στο 8ο επεισόδιο της 9ης σεζόν του Russell Howard's Good News.
Διακρίσεις
ΤΣΣΚΑ Σόφιας
Σέλτικ
Ουίτσαλ Ουόντερερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Δρίλες
Οι Δρίλες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας. Ζούσαν στα ορεινά του Πόντου ανάμεσα στο Καπίκιοϊ και την Λιβερά (κατά τον Σάββα Ιωαννίδη ο οποίος κάνει αναφορά στον βιβλίο του "ΙΣΤΟΡΙΑ και ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ" 1870 σελίδα 14), συνόρευαν με τους Κόλχους και βρίσκονταν συνεχώς σε αντιπαράθεση με τους Έλληνες αποίκους.
Ο Ξενοφών αναφέρει ότι ζούσαν σε χωριά και ένα μόνο ήταν οχυρωμένο με ακρόπολη σε απόκρημνη τοποθεσία και ήταν από τους καλύτερους πολεμιστές της περιοχής. Ο Ξενοφών ανέλαβε πολεμική επιχείρηση εναντίον τους καταλαμβάνοντας πολλά χωριά τους και φτάνοντας μέχρι την οχυρωμένη πρωτεύουσα τους. Το οχυρωμένο αυτό χωριό βρισκόταν στην πλαγιά ενός όρους είχε ξύλινα τείχη και ήταν προσβάσιμο μόνο από μια πλευρά και από αυτή έπρεπε να διαβείς χαράδρα. Ο στρατός του Ξενοφώντα κατάφερε και μπήκε στο χωριό αλλά δεν κατέλαβε την ακρόπολη λόγω της παρουσίας Δριλών στα γύρω υψώματα για ενίσχυση των πολιορκημένων. Ο Ξενοφών υποχώρησε με τέχνασμα και ελάχιστες απώλειες, μάλιστα φωτιά που μπήκε στην πύλη του χωρού για να καθυστερήσει τους Δρίλες κατέκαψε το μεγαλύτερο μέρος του.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαίες φυλές της Γεωργίας
Πέτρος Λινάρδος
Ο Πέτρος Λινάρδος (Αθήνα 17  Δεκεμβρίου 1925 - 19 Μαρτίου 2022) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, αθλητικογράφος, ερευνητής και συγγραφέας βιβλίων αθλητικής ιστορίας και φιλοτελισμού. Έχει μικρασιατικές ρίζες. Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη.
Βιογραφικό
Ο Πέτρος Λινάρδος γεννήθηκε το 17  Δεκεμβρίου 1925 στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού Σταδίου, όπου είχε βρει καταφύγιο η οικογένειά του μετά την καταστροφή της Σμύρνης. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος Λινάρδος (1893-1980),, εκπαιδευτικός (θεολόγος) και αθλητής του Εθνικού Γ.Σ. και η Αναστασία Σεϊζάνη, ανιψιά του προέδρου του Πανιωνίου Γ.Σ. Σμύρνης Δημητρού Δάλλα. Παρόλα αυτά δεν υπήρξε σπουδαίος αθλητής αλλά επέλεξε να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία και φυσικά με την αθλητική δημοσιογραφία.
Το 1950 αρχίζει να ασχολείται επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία στις αθλητικές εφημερίδες "Αθλητική Ηχώ" και "Αθλητισμός" καθώς και στα έντυπα του συγκροτήματος Λαμπράκη: "Το Βήμα", "Τα Νέα", "Ο Ταχυδρόμος", "Οικονομικός Ταχυδρόμος", "Ομάδα", "Εποχές", "Βήμα της Κυριακής". Από το 1968 και μέχρι τις τελευταίες του στιγμές υπήρξε Συνεργάτης - Σύμβουλος έκδοσης του ιστορικού (εκδίδεται από το 1928) μηνιαίου περιοδικού ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ (ιδιοκτησία Πολεμικού Ναυτικού). Εκτός από τον αθλητισμό, ασχολήθηκε δημοσιογραφικά με πολλά θέματα, όπως: φιλοτελισμός, ναυτιλία, κοινωνική πρόνοια, υγεία, κριτική κινηματογράφου.
Είναι ιδρυτικό μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ), του οποίου έχει διατελέσει πρόεδρος επί 16 έτη. Παράλληλα ασχολήθηκε με την ιστορία του αθλητισμού και έχει συγγράψει πολλά βιβλία αθλητικής ιστορίας. Έχει πάρει μέρος σε πολλά διεθνή και ελληνικά συνέδρια και έχει διδάξει σε σεμινάρια της ΕΣΗΕΑ, της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, του ΠΣΑΤ, της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής κλπ. Το βιβλίο του για τον Δημήτριο Βικέλα τιμήθηκε με το "Ολυμπιακό Τρόπαιο 96" από τη Δ.Ο.Ε. Επίσης, έχει τιμηθεί από τον ΣΕΓΑΣ, την Εστία Ν. Σμύρνης, την Ένωση Σμυρναίων, τον ΠΣΑΤ και πολλούς φορείς.
Ο γιος του Νίκος Λινάρδος υπήρξε διεθνής καλαθοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κυρίως στον Πανιώνιο και ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ το 1987.
Απεβίωσε στις 19 Μαρτίου 2022, σε ηλικία 97 ετών.
Βιβλία
Ο Πέτρος Λινάρδος έχει συγγράψει τα ακόλουθα βιβλία: ΔΟΚΙΜΙΑ:
Στένι Χόγιερ
Ο Στένι Χάμιλτον Χόγιερ (αγγλ. Steny Hamilton Hoyer, 14 Ιουνίου 1939), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, που υπηρετεί ως Μέλος της της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, για την 5η κογκρεσιακή περιφέρεια του Μέριλαντ από τον Ιανουάριο του 1981.
Υπηρέτησε ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2019 έως το 2023 και από το 2007 έως το 2011. Επίσης, υπηρέτησε και ως Υφηγητής της Μειοψηφίας της Βουλής (2003-2007) και (2011-2019).
Σήμερα είναι το αρχαίοτερο μέλος των Δημοκρατικών στην Βουλή των Αντιπροσώπων.
Επιπλέον, έχει υπηρετήσει ως Πρόεδρος της Γερουσίας του Μέριλαντ (1975-1978), καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας του Μέριλαντ για την 4η περιφέρεια (1967-1975) και για την 26η περιφέρεια (1975-1978).
Πολιτική
Το 1966, εξελέγη Μέλος της Πολιτειακής Γερουσίας του Μέριλαντ για την 4η περιφέρεια. Επανεξελέγη Μέλος της Πολιτειακής Γερουσίας, έξι ακόμη φορές (1968-1976). Διατέλεσε Πρόεδρος της Πολιτειακής Γερουσίας του Μέριλαντ από το 1975 έως το 1978.
Στις ειδικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 1981, ο Χόγιερ, εξελέγη Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το Μέριλαντ για την 5η κογκρεσιακή περιφέρεια, θέση την οποία ανέλαβε στις 19 Μαΐου 1981. Από τότε έως σήμερα, έχει επανεκλεγεί 19 φορές για την 5η περιφέρεια του Μέριλαντ.
Ηγετικές θέσεις στην Βουλή
Από το 1989 έως το 1995, διατέλεσε Επικεφαλής της Διάσκεψης των Δημοκρατικών Βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. μικρογραφία|234x234εσ|O Στένι Χόγιερ, μιλώντας το 2008, στο Εθνικό Συνέδριο των [[Δημοκρατικό Κόμμα (ΗΠΑ)|Δημοκρατικών. |αριστερά]]
Υφηγητής της Μειοψηφίας
Από το 2003 έως το 2007, διατέλεσε Υφηγητής (υπαρχηγός) της Πλειοψηφίας της Βουλής. Ανέλαβε πάλι το αξίωμα του Υφηγητή, από το 2011 έως το 2019, υπό την Ηγεσία της Νάνσι Πελόζι.
Ηγέτης της Πλειοψηφίας
Το 2007, ανέλαβε Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής υπό την Προεδρία της Νάνσι Πελόζι. Παρέμεινε στο αξίωμα έως το 2011, όπου και οι Δημοκρατικοί έχασαν την πλειοψηφία της Βουλής.
Το 2019, με την επανάκτηση της Βουλής από τους Δημοκρατικούς, ανέλαβε εκ νέου, το αξίωμα του Ηγέτη της Πλειοψηφίας της Βουλής, πάλι υπό την Προεδρία της Πελόζι. Με την επικράτηση των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές του 2022, τον Ιανουάριο του 2023, η θητεία του Χόγιερ ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας έληξε. Επίσης, παραιτήθηκε από την ηγεσία των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων γενικότερα.
Προσωπική Ζωή
Ο Χόγιερ, έχει τρεις κόρες, με την σύζυγό του Τζούντιθ Πίκτ Χόγιερ, η οποία πέθανε το 1997 από καρκίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μέριλαντ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
932 Χουβερία
Η Χουβερία (Hooveria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,756. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο του προέδρου των ΗΠΑ Χέρμπερτ Χούβερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χουβερια
Φασιανοί
Οι Φασιανοί ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας που ζούσαν στην περιοχή του Πόντου κοντά στον Φάση ποταμό. Η χώρα τους συνόρευε με τις χώρες των Χαλύβων και των Τάοχων.
Αναφορές
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας Κατηγορία:αρχαίες φυλές της Γεωργίας
Κατηγορία:Ιστορία της Γεωργίας
Σομαλία
Η Σομαλία (σομαλικά: Soomaaliya, αραβικά: الصومال / As-Suumaal, επίσημη ονομασία: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Σομαλίας, Jamhuuriyadda Dimugradiga Soomaaliya) είναι χώρα της Ανατολικής Αφρικής, με εκτεταμένες ακτές βόρεια, ανατολικά και νοτιοανατολικά στον κόλπο του Άντεν και τον Ινδικό ωκεανό αντίστοιχα, καθώς βρίσκεται στο λεγόμενο Κέρας της Αφρικής. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Αιθιοπία, στα δυτικά με το Τζιμπουτί και στα νοτιοδυτικά με την Κένυα.
Η χώρα έχει έκταση 637.657 τ.χλμ. και πληθυσμό 17.598.000 κατοίκους, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη είναι το Μογκαντίσου.
Πρόσφατη ιστορία
Το 2008 συνεχίστηκαν οι εμφύλιες συγκρούσεις, που ξεκίνησαν το 1991. Έπειτα από συνομιλίες στο Τζιμπουτί, τον Ιούνιο του 2008, η κυβέρνηση της Σομαλίας υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με τη Συμμαχία για την Εκ Νέου Απελευθέρωση της Σομαλίας, η οποία έχει ως στόχο να σταματήσει την εμφύλια σύρραξη. Οι σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές αντιτάχθηκαν στη συμφωνία, η οποία προβλέπει κατάπαυση του πυρός για τρεις μήνες. Παρά τη συμφωνία αυτή, τις επόμενες κιόλας ημέρες οι συγκρούσεις αναζωπυρώθηκαν. Στις 14 Δεκεμβρίου του 2008 ο πρόεδρος Αχμέτ καθαίρεσε τον πρωθυπουργό Νουρ Χασάν Χουσεΐν, επειδή απέτυχε να αποκαταστήσει την ασφάλεια στη χώρα του. Η σχετική δήλωση έγινε από τον ίδιο τον πρόεδρο στο Κοινοβούλιο. Νέος πρωθυπουργός διορίστηκε ο πρώην υπουργός Εσωτερικών, Μοχάμεντ Μοχάμουντ Γκουλέντ Γκαγκμοντέρ. , ο οποίος παραιτήθηκε λίγες ημέρες μετά. Στις 29 Δεκεμβρίου του 2008 παραιτήθηκε και ο πρόεδρος Γιουσούφ Αχμέτ, αφήνοντας προσωρινά στη θέση του τον Σεΐχ Άντεν Μαντόμπε. Στις αρχές του 2009 άρχισαν να αποχωρούν από τη χώρα τα στρατεύματα της Αιθιοπίας. Τα τελευταία αιθιοπικά στρατεύματα αποχώρησαν στις 25 Ιανουαρίου του 2009. Νέος πρόεδρος εξελέγη στο Τζιμπουτί ο Σαρίφ Αχμέτ, στις 30 Ιανουαρίου του 2009, ο οποίος έπειτα από συμφωνία με τις αντιμαχόμενες παρατάξεις επέβαλε τον ισλαμικό νόμο (Σαρία). Στις 25 Μαΐου του 2009 ζήτησε τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας για να αντιμετωπίσει τους ισλαμιστές αντάρτες. Τα προβλήματα για την ασφάλεια της χώρας παραμένουν, παρά τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών το 2016 και την προεδρική εκλογή του 2017, που κερδήθηκε από τον Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ. 300px|right|thumb|Η θέση της χώρας
Εκλογές
Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Σομαλίας, η πρώτη μόνιμη κεντρική κυβέρνηση στη χώρα από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου, τοποθετήθηκε στις 20 Αυγούστου του 2012 μετά την έγκριση του Συντάγματος της Σομαλίας.
Οι προεδρικές εκλογές, οι οποίες ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν στη Σομαλία μετά τις βουλευτικές εκλογές στις 10 Οκτωβρίου 2021, θα επαναπρογραμματιστούν. Ο εν ενεργεία πρόεδρος, Μοχάμεντ Αμπντουλάχι Μοχάμεντ, είναι στην εξουσία από τις εκλογές του Φεβρουαρίου 2017 και η θητεία του έληξε στις 8 Φεβρουαρίου 2021.
Γεωγραφία
Η Σομαλία συνορεύει με την Αιθιοπία στα δυτικά, τον Κόλπο του Άντεν στα βόρεια, την Αραβική Θάλασσα και το Ακρωτήριο Γκουαρνταφούι στα ανατολικά και την Κένυα στα νοτιοδυτικά. Με έκταση 637.657 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το έδαφος της Σομαλίας αποτελείται κυρίως από οροπέδια, πεδιάδες και υψίπεδα. Η ακτογραμμή της έχει μήκος μεγαλύτερο από 3.333 χιλιόμετρα, η μεγαλύτερη στην ηπειρωτική Αφρική. Η Σομαλία είναι μία από τις χώρες που βρίσκονται στο κέρας της Αφρικής.
Στο μακρινό βορρά, οι κακοτράχαλες οροσειρές των βουνών Όγκο βρίσκονται σε διαφορετικές αποστάσεις από την ακτή του Κόλπου του Άντεν. Στη Σομαλία οι καυτές συνθήκες επικρατούν όλο το χρόνο, μαζί με τους περιοδικούς ανέμους των μουσώνων και τις ακανόνιστες βροχοπτώσεις.
Διοικητική διαίρεση
Το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο είναι επιφορτισμένο με την επιλογή του τελικού αριθμού και των ορίων των αυτόνομων περιφερειακών πολιτειών (επίσημα: ομοσπονδιακά κράτη-μέλη) εντός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σομαλίας.
Κλίμα
Μερικές από τις υψηλότερες μέσες ετήσιες θερμοκρασίες στον κόσμο έχουν καταγραφεί στη χώρα. Η Μπερμπέρα στη βορειοδυτική ακτή έχει μέση θερμοκρασία πάνω από 38 °C από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο. Σε εθνικό επίπεδο, η μέση ημερήσια ελάχιστη θερμοκρασία συνήθως κυμαίνεται από 15 έως 30 °C. Το μεγαλύτερο εύρος κλίματος συναντάται στη βόρεια Σομαλία, όπου οι θερμοκρασίες ξεπερνούν μερικές φορές τους 45 °C τον Ιούλιο στις παραλιακές πεδιάδες και πέφτουν κάτω από το σημείο πήξης κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου στα υψίπεδα. Σε αυτήν την περιοχή, η σχετική υγρασία κυμαίνεται από περίπου 40% το μεσημέρι έως 85% τη νύχτα, ανάλογα την εποχή. Σε αντίθεση με τα κλίματα των περισσότερων άλλων χωρών σε αυτό το γεωγραφικό πλάτος, οι συνθήκες στη Σομαλία κυμαίνονται από άνυδρες έως ημίξηρες. Οι ετήσιες βροχοπτώσεις κυμαίνονται από 100 mm έως 510 με 610 mm σε ετήσια βάση. Αν και οι παράκτιες περιοχές είναι ζεστές και υγρές καθόλη τη διάρκεια του έτους, η ενδοχώρα είναι συνήθως ξηρή και ζεστή.