cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναυτική Ανταρσία
Παραγωγή
Η ταινία, βασισμένη σε πραγματικό γεγονός καθώς και στο μυθιστόρημα των Τσαρλς Νόρντχοφ και Τζειμς Νόρμαν Χολ που εξιστορεί την Ανταρσία του Μπάουντι, αποτέλεσε ίσως την πρώτη κολοσσιαία χολιγουντιανή παραγωγή που κέρδισε το χρυσό αγαλματίδιο. Ο παραγωγός της Metro-Goldwyn-Mayer Έρβιν Θάλμπεργκ ήθελε από καιρό να χρηματοδοτήσει τη δημιουργία μιας επικής ταινίας που θα έκανε επιτυχία σε όλες τις άκρες του πλανήτη και που θα βασιζόταν σε ιστορικά γεγονότα. Ο Θάλμπεργκ, ενθουσιασμένος από το μυθιστόρημα των Νόρντχοφ και Χολ, προσπάθησε να πείσει τον Λούι Μπι Μάγιερ να τον αφήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Ο Μάγιερ όμως ήταν διστακτικός φοβούμενος την αποτυχία του εγχειρήματος, δεδομένου ότι το μυθιστόρημα δεν περιλάμβανε γυναικείους ρόλους. Ο Θάλμπεργκ τον έπεισε λέγοντάς του ότι το κοινό δεν έμενε ασυγκίνητο από την ανθρώπινη κτηνωδία και ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο η Ανταρσία του Μπάουντι θα είχε τέτοιο απόηχο 200 χρόνια αργότερα. Η παραγωγή αποδείχθηκε ιδιαίτερα δαπανηρή, με προϋπολογισμό 2.000.000 δολαρίων αποτέλεσε την ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία του Χόλιγουντ από τις ημέρες του Μπεν-Χουρ του Σέσιλ Μπι ΝτεΜιλ το 1925.
Διανομή Ρόλων
200px|thumb|right|Ο Τσαρλς Λότον ως Καπετάνιος Γουίλιαμ Μπλάι. Για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους η επιλογή έπεσε στους νικητές του όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείες τις χρονιές 1933 και 1934, Σερ Τσαρλς Λότον και Κλαρκ Γκέιμπλ (ο οποίος θεωρούνταν ο βασιλιάς του Χόλιγουντ την περίοδο εκείνη). Ο Γκέιμπλ αναγκάστηκε να ξυρίσει και το σήμα κατατεθέν του, το μουστάκι του, για τις ανάγκες της ταινίας. Στο επιτελείο των ηθοποιών προστέθηκε και ο Φράντσο Τόουν (αφότου οι Κάρι Γκραντ και Ρόμπερτ Μοντγκόμερι απέρριψαν το ρόλο του Μπάιαμ), μελλόντικός σύζυγος της Τζόαν Κρόφορντ, στο ρόλο του δόκιμου Ρότζερ Μπάιαμ. Οι Γκέιμπλ και Τόουν ήταν αντίζηλοι καθώς και οι δυο διεκδικούσαν την καρδιά της Τζόαν Κρόφορντ, παρόλα αυτά οι δυο τους έγιναν φίλοι μετά τη συνεργασία τους.
Επιτυχία και Όσκαρ
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 8 Νοεμβρίου του 1935, έκανε υψηλές εισπράξεις και απέφερε έσοδα στην MGM. Οι κριτικοί την αγάπησαν και η ακαδημία την αντάμοιψε με 8 υποψηφιότητες για βραβείο όσκαρ. Και οι τρεις πρωταγωνιστές έλαβαν υποψηφιότητα για το όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείας, αλλά έχασαν από τον Βίκτορ ΜακΛάγκλεν πρωταγωνιστή της ταινίας "Ο καταδότης" (The Informant) του Τζον Φορντ. Η ταινία κατάφερε τελικά να κερδίσει μόνο το Όσκαρ καλύτερης ταινίας (η τελευταία ταινία στην ιστορία του θεσμού που βραβεύτηκε μόνο με όσκαρ καλύτερης ταινίας χωρίς άλλη νίκη) και η φήμη της είναι μεγάλη μέχρι και της μέρες μας.
200px|thumb|right|Ο Κλαρκ Γκέιμπλ και ο Φράντσο Τόουν σε στιγμιότυπο της ταινίας. Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Επανεκτελέσεις
Το μυθιστόρημα των Τσαρλς Νόρντχοφ και Τζειμς Νόρμαν Χολ μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη άλλες δυο φορές το 1962 και το 1984. Η εκτέλεση του 1962 είχε ως πρωταγωνιστές τους Μάρλον Μπράντο και Τρέβορ Χάουαρντ και τίτλο Η Ανταρσία του Μπάουντι (Mutiny on the Bounty), ενώ η εκτέλεση του 1984 είχε ως πρωταγωνιστές τους Μελ Γκίμπσον και Άντονυ Χόπκινς και τίτλο The Bounty. Σύμφωνα με τον Ντέϊβιντ Ίρβινγκ, η παραπάνω ταινία ήτανε μία από τις αγαπημένες του Αδόλφου Χίτλερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1935 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Α.Ο. Νίκαιας
Ο '''Α.Ο. Νίκαιας''' υπήρξε ποδοσφαιρικός σύλλογος της Νίκαιας που δραστηριοποιήθηκε από τη δεκαετία του '70 μέχρι και τη δεκαετία του ΄90. Είχε χρώματα το μπλε και το λευκό. Προέκυψε από τη μετονομασία της «Πίνδου Νίκαιας» και το 1997 συγχωνεύτηκε με την «Ελπίδα Νίκαιας» και επαναδημιούργησαν την ιστορική «Α.Ε. Νίκαια», απόγονο της Α.Ε. Νίκαιας. Είχε αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Γ' Εθνικής και Δ' Εθνικής.
Ξεκίνησε τις αγωνιστικές τις δραστηριότητες τη σεζόν 1976-77 στην κορυφαία κατηγορία πρωταθλήματος Πειραιά και αμέσως, ως δευτεραθλήτρια του πρωταθλήματος, κέρδισε την άνοδο στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα τις χρονιές 1977-78 και 1978-79. Το 1980-81 αναδείχθηκε υπεπρωταθλήτρια Πειραιά και επανήλθε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα τη σεζόν 1981-82. Από τη σεζόν 1982-83 μέχρι και τη σεζόν 1984-85 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας και ακολούθως, τις σεζόν 1985-86 και 1986-87 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Επίσης, υπήρξε κυπελλούχος Πειραιά το 1980-81, επικρατώντας στον τελικό του Α.Ο. Νεάπολης.
Με τη φανέλα του Α.Ο. Νικαίας είχαν αγωνιστεί γνωστοί παίκτες της εποχής όπως Μίλτος Βρεκούσης, Αλέκος Νταβέλης κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Νικαιας ΑΟ
Δασικός Σιδηρόδρομος των Μπιεστσάντι
Ο Δασικός Σιδηρόδρομος των Μπιεστσάντι (πολωνικά: Bieszczadzka Kolejka Leśna) είναι σιδηρόδρομος στενού εύρους 750 χιλιοστών, δημιουργημένος σε μια αραιοκατοικημένη, δασική περιοχή των Ορέων Μπιεστσάντι. Η κατασκευή ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σταμάτησε την τακτική κυκλοφορία του το 1994. Σήμερα, ένα τμήμα του σιδηροδρόμου χρησιμοποιείται ως τουριστικό αξιοθέατο. Τα τρένα εκτελούν τακτικά δρομολόγια τα Σαββατοκύριακα από τις αρχές Μαΐου έως τον Οκτώβριο. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο επίσης τις καθημερινές.
Ιστορία
Η κατασκευή ενός στενού σιδηροδρόμου στα Όρη Μπιεστσάντι ξεκίνησε το 1890, όταν η Γαλικία βρισκόταν υπό αυστροουγγρική κυριαρχία. Ο κύριος σκοπός του ήταν να διευκολύνει την εκμετάλλευση των δασών, συνδέοντας την καρδιά των Μπιεστσάντι με τον Πρώτο Ουγγρικό -Γαλικιακό Σιδηρόδρομο κανονικού εύρους (Erste Ungarisch-Galizische Eisenbahn) στο Νόβι Γούπκουφ. Η πρώτη γραμμή, μήκους 25 χιλιομέτρων, οδηγούσε από το Νόβι Γούπκουφ προς τα ανατολικά στην Τσίσνα, κυρίως κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Σολίνκα, και άνοιξε στις 21 Ιανουαρίου 1898. Το εύρος αρχικά ήταν 760 mm. Ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε από τους Αυτοκρατορικούς Αυστριακούς Βασιλικούς Σιδηροδρόμους και εκεί κυκλοφορούσαν καθημερινά δύο ζεύγη μικτών τρένων και μια σειρά από ξύλινα τρένα. Το 1900-1909, κατασκευάστηκαν περαιτέρω ιδιωτικές δασικές επεκτάσεις από την Τσίσνα προς την Καλνίτσα (μέρος του Σμέρεκ) και το Ροστόκι Γκούρνε.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο σιδηρόδρομος χρησιμοποιήθηκε από τον αυστροουγγρικό στρατό και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό. Το 1918, μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της Πολωνίας, ο σιδηρόδρομος καταλήφθηκε από τους Πολωνικούς Κρατικούς Σιδηροδρόμους (PKP). Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1930, η σημασία του μειώθηκε και οι ιδιωτικές επεκτάσεις προς Καλνίτσα, Σμέρεκ και Ροστόκι Γκούρνε αποσυναρμολογήθηκαν. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της γερμανικής κατοχής, το σιδηρόδρομο ανέλαβε η γερμανική Ostbahn. Εκσυγχρονίστηκε και οι γραμμές άλλαξαν στα σημερινά 750 mm. Κατά τη διάρκεια των μαχών στο Ανατολικό Μέτωπο το 1944, και τις επακόλουθες μάχες με τον Ουκρανικό Επαναστατικό Στρατό, ο σιδηρόδρομος καταστράφηκε και οι γραμμές και οι κλινάμαξες αφαιρέθηκαν σε πολλά σημεία ή υπέστησαν ζημιές από τανκς.
Αποκατάσταση ως σιδηρόδρομος κληρονομιάς
Χάρη στις προσπάθειες των τοπικών αρχών, των εργαζομένων της κοινότητας και των σιδηροδρόμων, το 1996 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Δασικού Σιδηροδρόμου των Μπιεστσάντι και ανέλαβε τη σιδηροδρομική λειτουργία ως τουριστικό αξιοθέατο, σε μια συντομευμένη γραμμή. Απέκτησε το σημερινό του όνομα Bieszczadzka Kolejka Leśna, που ήταν η δημοφιλής ονομασία του στο παρελθόν. Από τις 4 Ιουλίου 1997, τα τρένα άρχισαν να κινούνται σε διαδρομή 11 χιλιομέτρων από το Μάινταν προς τα ανατολικά στο Πσίσουουπ. Από το επόμενο έτος, τα τρένα κινούνταν επίσης δυτικά προς τη Μπαλνίτσα και περαιτέρω στη Βόλα Μιχόβα (17 χλμ.). Για κάποιο χρονικό διάστημα τα τρένα κινούνταν ακόμη και στο Σμόλνικ, αλλά τελικά η Μπαλνίτσα έγινε ο τελευταίος σταθμός και η διαδρομή προς τα δυτικά συντομεύτηκε στα 9 χιλιόμετρα. Σύντομα, ο ανανεωμένος σιδηρόδρομος έγινε το σημαντικότερο τουριστικό αξιοθέατο στα Μπιεστάντι. Λειτουργεί πολλές φορές την ημέρα την καλοκαιρινή περίοδο ξεκινώντας από τον Μάιο και περιστασιακά σε άλλους μήνες, και υπάρχει επίσης η δυνατότητα ενοικίασης ειδικού τρένου.
Από το 2007 μετέφερε τακτικά πάνω από 50.000 επιβάτες ετησίως και από το 2014 πάνω από 100.000 επιβάτες. Το 2018, μετέφερε 153.000 επιβάτες, ο μεγαλύτερος αριθμός μέχρι τότε.
Παραπομπές
Μπιεστσαντι δασικος σιδηροδρομος Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων
Στίβος στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019
Ο στίβος στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019 στη Λίμα του Περού πραγματοποιείται από τις 28 Ιουλίου έως τις 11 Αυγούστου στο Στάδιο Στίβου, ενώ τα αγωνίσματα του μαραθωνίου και των βάδην πραγματοποιήθηκαν στο Πάρκο Κένεντι.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 48 αγωνίσματα, 24 ανδρών και 24 γυναικών. Προστέθηκε το αγώνισμα των 50 χιλιομέτρων βάδην γυναικών, και έγινε η πρώτη φορά που τα αγωνίσματα των ανδρών και των γυναικών ήταν ίσα.
Πίνακας μεταλλίων
{{Legend|#ccf|Διοργανώτρια χώρα}}
Γυναίκες
* Οι αθλητές που συμμετείχαν μόνο στις σειρές και πήραν μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στίβος
Βάτσλαβ Σιμέρκα
Ο Βάκλαβ Σίμερκα (20 Δεκεμβρίου 1819 - 26 Δεκεμβρίου 1887) ήταν Βοημός μαθηματικός, ιερέας, φυσικός και φιλόσοφος. Έγραψε το πρώτο τσεχικό κείμενο για τον λογισμό και του αποδίδεται η ανακάλυψη των επτά πρώτων αριθμών Καρμάικλ, από 561 έως 8911, το 1885.
Εργασίες
Το 1858, το έργο του Die Perioden der quadratischen Zahlformen bei negativen Determinanten (Περίοδοι τετραγωνικών αριθμητικών μορφών με αρνητικούς προσδιοριστές) δημοσιεύθηκε στις εκθέσεις της Ακαδημίας Επιστημών της Βιέννης. Το ίδιο περιοδικό δημοσίευσε το άρθρο του Lösungen zweier Arten von Gleichungen (Λύσεις δύο τύπων εξισώσεων) ένα χρόνο αργότερα. Το 1862, η Βασιλική Εταιρεία της Τσεχίας δημοσίευσε το Přispěvky k neurčité analytice, τη συμβολή του στην απροσδιοριστική αναλυτική. Το έργο του Die rationalen Dreiecke (Τα ορθολογικά τρίγωνα) που ασχολείται με το διοφαντικό πρόβλημα των ορθολογικών τριγώνων δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Archiv der Mathematik und Physik (Αρχείο Μαθηματικών και Φυσικής) το 1869 και αποτελεί μία από τις γνωστές συνεισφορές του Σιμέρκα στη θεωρία της παραγοντοποίησης.
Ο Σιμέρκα επηρεάστηκε από τον Γιόχαν Φρίντριχ Χέρμπαρτ στα φιλοσοφικά του γραπτά, αφού αναφέρθηκε στον εν λόγω φιλόσοφο στην εισαγωγή του έργου του Síla přesvědčení. Pocus v duchovní mechanice (που δημοσιεύθηκε αρχικά στο Časopis pro pěstování mathematiky a fysiky το 1881, και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα γερμανικά το 1883 με τίτλο Die Kraft der Überzeugung. Ein mathematisch-philosophischer Versuch) (Η δύναμη της πειθούς. Ένα μαθηματικό-φιλοσοφικό πείραμα). Σε αυτό το έργο, ο Σιμέρκα έθεσε ως στόχο να δείξει τη δύναμη της πεποίθησης κάποιου χρησιμοποιώντας αριθμούς μεταξύ 0 και 1, όπου μια πεποίθηση με τιμή 0 είναι ένα κενό μυαλό, που αυξάνεται σε προαίσθημα, στη συνέχεια σε εικασία, στη συνέχεια σε υπόθεση και τελικά σε αναγκαία γνώση για μια πεποίθηση με τιμή 1. Ο Σιμέρκα φέρεται να έχει πει: "Η ατέλεια της ανθρώπινης πίστης είναι ίση με το προϊόν της άγνοιας των λόγων της" (μεταφρασμένο από τα τσεχικά), το οποίο προέκυψε από τους υπολογισμούς του που αφορούσαν τη δύναμη της πίστης στην εργασία του 1881. Άλλα αποτελέσματα από την εργασία αυτή περιλαμβάνουν τα εξής: "Όταν δύο αντικρουόμενες πεποιθήσεις συγκρούονται, η ασθενέστερη υποφέρει περισσότερο από την ισχυρότερη" και "Η διπλή επίδραση δύο αντεπιχειρημάτων βλάπτει την πεποίθηση περισσότερο από την απλή επίδραση της συνέπειάς τους". Η εργασία αυτή αποτέλεσε πρόδρομο της θεωρίας των υποκειμενικών πιθανοτήτων, προγενέστερη των εργασιών του Ramsey (1931) και του Μπρούνο ντε Φινέτι (1937) επί του θέματος. Εξαιτίας αυτού, ο Σιμέρκα ήταν ο πρώτος Τσέχος μαθηματικός που εφάρμοσε τα μαθηματικά στην ψυχολογία.
Το 1885, ανέφερε τους επτά πρώτους αριθμούς Καρμάικλ στο Zbytky z arithmetické posloupnosti. Αυτό συνέβη χρόνια πριν το κριτήριο του Άλβιν Κόρσελτ υπονοήσει την ύπαρξή τους το 1899 και επίσης πριν το εκλαϊκευμένο πρώτο παράδειγμα του Ρόμπερτ Ντάνιελ Καρμάικλ το 1912.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Τσέχοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Παντελής Θ. Κωνσταντινίδης
Ο '''Παντελής Θ. Κωνσταντινίδης''' (8 Φεβρουαρίου 1917 - 28 Ιουνίου 2013) υπήρξε πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ 1988-1997), πρόεδρος και επίτιμος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ 1981-1985), ιδρυτής της εταιρείας παραγωγής ζυμαρικών ΜΑΚΒΕΛ και συνιδρυτής της εταιρείας παραγωγής ζυμαρικών EURIMAC AE. Ο Παντελής Κωνσταντινίδης χρημάτισε πρόεδρος της Επιτροπής Χρηματοδοτήσεων Βορείου Ελλάδος και Θράκης της ΕΤΒΑ, αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ), αντιπρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων, σύμβουλος της Τράπεζας Βιομηχανικής Ανάπτυξης (ΕΤΒΑ), μέλος των διοικητικών συμβουλίων της Τράπεζας της Ελλάδος, του Χρηματιστηριακού Κέντρου Θεσσαλονίκης, του Κέντρου Επιχειρηματικής Πολιτιστικής Ανάπτυξης Κ.Ε.Π.Α. και της Εταιρείας Ανάπτυξης Ιδιωτικών Υποδομών και ιδρυτικό μέλος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης.
1917-1939
Ο Παντελής Θ. Κωνσταντινίδης γεννιέται στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας (σήμερα Αλασεχιρ) στις 8 Φεβρουαρίου 1917. Γιος του Θεοφάνη Κωνσταντινίδη και της Αναστασίας Κακάρογλου, είναι ο μικρότερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας, Έλλη και Νίκο. Κατά τη καταστροφή της Σμύρνης το 1922, η οικογένεια του μεταβαίνει στη Σμύρνη. Όλα τα μέλη της οικογένειας καταφέρνουν να επιβιβαστούν στο πλοίο που θα τους μεταφέρει στη Μυτιλήνη, εκτός από τον πατέρα που συλλαμβάνεται από στρατιώτες του Τουρκικού Στρατού, χωρίς να γίνει γνωστό ποτέ πως καταλήγει. Στη συνέχεια, με τη μεσολάβηση της τότε Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων καθώς και τη συστατική επιστολή ενός αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού, η οικογένεια του εγκαθίσταται στη Θεσσαλονίκη σε εξαθλιωμένη κατάσταση. Στην αρχή, η οικογένεια του στεγάζεται στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Αθανάσιου στο κέντρο της πόλης αλλά αργότερα μετακομίζει σε διαμέρισμα.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 2005
Συμμετοχές - Σύστημα διεξαγωγής
Στην τελική φάση είχαν προκριθεί 12 χώρες αλλά μετείχαν 11, μετά από την ακύρωση της συμμετοχής της Συρίας. Οι 12 ομάδες είχαν χωριστεί σε τέσσερις ομίλους των τριών αλλά η απόσυρση της Συρίας δημιούργησε έναν όμιλο με δύο ομάδες. Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην προημιτελική φάση, όπου η πρώτη ομάδα του ενός ομίλου αντιμετώπισε την δεύτερη ομάδα ενός άλλου. Στους ομίλους ίσχυσε η βαθμολογία 3-1-0 εκτός από τον Α΄ όμιλο των δύο ομάδων που η κατάταξη κρίθηκε έπειτα από δύο ματς μεταξύ των δύο χωρών. Από τους προημιτελικούς ως τον τελικό οι αγώνες ήταν νοκ-άουτ.
Παντελής Θ. Κωνσταντινίδης
1917-1939
Στο δημοτικό σχολείο γράφεται στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης όπου μαθαίνει να παίζει βιολί και να αγαπά τη κλασική μουσική. Ξεκινάει να εργάζεται από τα 11 χρόνια για να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του. Στα 15 του χρόνια, ανακαλύπτει την αγάπη του για τον αθλητισμό και διακρίνεται ως ερασιτέχνης αθλητής στο δρόμο ταχύτητας των 100 μέτρων, στο Βυζαντινό Αθλητικό Όμιλο (ΒΑΟ).
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 2005
Πηγές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2005
Παντελής Θ. Κωνσταντινίδης
1917-1939
Το 1935 γράφεται στο Τμήμα Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Για να επιβιώσει κατά την διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, οργανώνει μια επιχειρηματική δραστηριότητα, χωρίς κεφάλαια που αποδεικνύεται αποδοτική και κερδοφόρα. Συγκεκριμένα επιλέγει μια ομάδα επιμελών φοιτητών από τους οποίους συλλέγει τις σημειώσεις παραδόσεων τους, τυπώνοντας τις σε πολύγραφο και πουλώντας τις σε άλλους φοιτητές της σχολής. Στο πανεπιστήμιο, αν και επιμελής φοιτητής, δεν εγκαταλείπει τον αθλητισμό. Διακρίνεται στο αγώνισμα σκυταλοδρομίας 4x100 μέτρων των πανελληνίων πανεπιστημιακών αγώνων του 1936, κερδίζοντας έτσι το εισιτήριο για τη λαμπαδηδρομία των Ολυμπιακών αγώνων του 1936 στο Βερολίνο. Όντας ίσως ο τελευταίος Έλληνας αθλητής που σήκωσε τη δάδα με την Ολυμπιακή Φλόγα στον δρόμο της για το Βερολίνο, διανύει την απόσταση των 1000 μέτρων. Στη λαβή της δάδας είναι χαραγμένη η φράση: "FACKEL-STAFFEL-LAUF OLYMPIA-BERLIN 1936".
1939-1981
Το 1939 αποφοιτάει και αποκτάει την άδεια δικηγορικού επαγγέλματος. Οι οικονομικές απαιτήσεις για την συντήρηση της οικογένειάς του, καθώς και η ροπή του προς την επιχειρηματικότητα τον οδηγούν σε άλλη καριέρα. Η δραστηριοποίηση του στον επιχειρηματικό τομέα και η ενασχόληση με την παραγωγή και εμπορία ζυμαρικών ξεκινάει την ίδια χρονιά όταν ο αδερφός του Νίκος Κωνσταντινίδης τον παρακαλεί να θέσουν μαζί σε λειτουργία μια βιοτεχνία ζυμαρικών. Το 1948 πουλάει τη βιοτεχνία και από τα χρήματα αγοράζει ένα κτίριο στην περιοχή του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης που το μετατρέπει κι αυτό σε βιοτεχνία παραγωγής ζυμαρικών. Έχοντας την πείρα του παρελθόντος, ονομάζει τη νέα βιοτεχνία σε Μακαρονοποϊία Βορείου Ελλάδος (ΜΑΚΒΕΛ). Το 1952 η βιοτεχνία καταστρέφεται από πυρκαγιά. Μετά την πυρκαγιά ο Παντελής Κωνσταντινίδης, μαζί με τον αδερφό του στρέφονται στην αγοραπωλησία αλεύρων. Το 1956, ο αδερφός του αποχωρεί από την βιοτεχνία και ακολουθεί μια διαφορετική ζωή στη Βραζιλία. Το 1962 κτίζεται το νέο εργοστάσιο της ΜΑΚΒΕΛ σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στην περιοχή του παλαιού Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης. Το 1976, ξεκινάει να εργάζεται στην παραγωγή και πώληση ζυμαρικών και ο γιος του Σταύρος Κωνσταντινίδης, ο οποίος αναλαμβάνει διευθύνων σύμβουλος το 1981.
1981-1997
Από τη δεκαετία του 1970, αρχίζει να ασχολείται ενεργά με την μέριμνα για την ανάπτυξη της εγχώριας Βιομηχανίας και στις 9 Απριλίου του 1981 εκλέγεται πρόεδρος του ΣΒΒΕ. Στην πρώτη του θητεία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη "μετατόπιση του κέντρου βάρους" στη Βόρεια Ελλάδα, με στόχο την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας στις περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης. Επίσης, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αξιοποίηση των χρηματοδοτικών μηχανισμών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) που κάλυπταν μεγάλα τμήματα του κόστους για την εκτέλεση έργων υποδομής. Στις 30 Μαρτίου του 1983 επανεκλέγεται πρόεδρος του ΣΒΒΕ και αντιμετωπίζει τις διαδικασίες τροποποίησης του αναπτυξιακού νόμου 1262/1982 κατά τον οποίο προέκυπτε κίνδυνος μετάταξης των εγκατεστημένων εταιρειών της βιομηχανικής περιοχής της Θεσσαλονίκης (ΒΙΠΕΘ) από τη Β' ζώνη κινήτρων στην Α'. Χάρη στην κινητοποίηση του ΣΒΒΕ καθώς και άλλων φορέων τα αιτήματα των εγκατεστημένων βιομηχανιών της ΒΙΠΕΘ για την παραμονή τους στη Β' ζώνη κινήτρων γίνονται δεκτά. Παρόλα αυτά, με τη δημοσίευση του Νόμου 1360/1983 έγινε αντιληπτό ότι οι επιχειρήσεις που θα εγκαθίσταντο μετά τη δημοσίευσή του δεν θα είχαν δικαίωμα να σχηματίσουν αφορολόγητα αποθεματικά. Η εξέλιξη αυτή θα υπονόμευε τη ΒΙΠΕΘ και θα δημιουργούσε άνισες συνθήκες μεταξύ ομοειδών επιχειρήσεων. Στις 20.11.1984 ο ΣΒΒΕ υπέβαλε νέο υπόμνημα ζητώντας την παράταση επί μια τετραετία της ισχύος των ενισχύσεων της ΒΙΠΕΘ για επενδύσεις. Επίσης έκανε αναφορά για τις καθυστερήσεις που είχαν παρατηρηθεί στις διαδικασίες εκτέλεσης και ελέγχου των επενδύσεων.
Στις 22 Ιανουαρίου του 1988 εκλέγεται πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ). Την ίδια χρονιά εκφράζει τη σύμφωνη γνώμη του για τη συμμετοχή του ΕΒΕΘ μαζι με το ΣΒΒΕ στην οργάνωση, τη λειτουργία και την οικονομική ενίσχυση του ενός εκ των τριών Ευρωπαϊκών Κέντρων Πληροφοριών (ΕΚΠ). Επίσης, εκφράζει την ανάγκη για τη δημιουργία Κέντρου Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας (Business Innovation Centre - BIC) στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα με όλα αυτά, λαμβάνει θέση στη μελέτη καίριων ζητημάτων που αφορούν τον πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης. Ταυτόχρονα προωθεί την εφαρμογή πληροφοριακών συστημάτων σε όλα τα επιμελητήρια της χώρας. Στις 15 Δεκεμβρίου του 1988 υποδέχεται στο ΕΒΕΘ τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας, Μάριο Σοάρες. Στις 18 Ιουνίου του 1989, συμπαραστέκεται στον αγώνα του Επιμελητηρίου Πιερίας σχετικά με την αναστολή της απόθεσης των λυμάτων του Κεντρικού Αποχετευτικού Αγωγού Θεσσαλονίκης στον ποταμό Αξιό πριν τη λειτουργία δευτεροβάθμιας μονάδας επεξεργασίας λυμάτων, με σκοπό την προστασία του Θερμαϊκού Κόλπου. Το 1991, γίνεται ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης. Ως μέλος του συλλόγου και μέσω του ΕΒΕΘ, συνεισφέρει στη δρομολόγηση κατασκευής του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, καταβάλλοντας προσπάθειες για εξεύρεση κατάλληλου οικοπέδου. Στις 14 Φεβρουαριου του 1992, ο Παντελής Κωνσταντινίδης πρωταγωνιστεί στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία του 1992, που αφορούσε το Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα. Ως πρόεδρος του ΕΒΕΘ συγκεντρώνει το ποσό των 67.500.000 δραχμών (σήμερα 575.000 ευρώ) με το οποίο χρηματοδοτούνται το ίδιο το συλλαλητήριο καθώς και ενημερωτικά ένθετα σε εφημερίδες εντός και εκτός Ελλάδας. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1993 επανεκλέγεται πρόεδρος του ΕΒΕΘ. Στις 10 Ιανουαρίου του 1994 ανακοινώνει τη συγχώνευση του τότε Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων Θεσσαλονίκης (ΧΕΘ) με το ΕΒΕΘ βάσει του Προεδρικού Διατάγματος 425/1993.
Το 1996 ιδρύει την εταιρεία παραγωγής ζυμαρικών EURIMAC AE, μια joint venture με τον Ιταλικό όμιλο Euricom S.p.a. στη βιομηχανική περιοχή του Κιλκίς, με συμμετοχή 50%.
1997-2013
Η αγάπη του για τον αθλητισμό και η αναγνώριση της συνεισφοράς του στην πόλη της Θεσσαλονίκης τον φέρνουν λαμπαδηδρόμο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα. Σε ηλικία 87 ετών διανύει τρέχοντας την απόσταση 300 μέτρων, κρατώντας τη δάδα της Ολυμπιακής Φλόγας. Το Μάιο του 2008, σε ηλικία 91 ετών, συμμετέχει στη λαμπαδηδρομία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 στο Πεκίνο, καλύπτοντας ξανά με τη δάδα 300 μέτρα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Με την τρίτη αυτή συμμετοχή, ο Παντελής Κωνσταντινίδης καταχωρείται στο Βιβλίο Γκίνες ως ο άνθρωπος με την "μακροβιότερη καριέρα λαμπαδηδρόμου της Ολυμπιακής Φλόγας" αφού έλαβε μέρος στην λαμπαδηδρομία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, 72 χρόνια έπειτα από την πρώτη του συμμετοχή στην αντίστοιχη του 1936.
Αποβιώνει σε ηλικία 96 ετών, στις 28 Ιουνίου του 2013.
Προσωπική ζωή
Ο Παντελής Κωνσταντινίδης παντρεύτηκε την Ηρώ Παύλου. Οι οικογένειες τους γνωρίζονταν από την Μικρά Ασία. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, η οικογένεια της Ηρούς μετέβη στην Αθήνα ενώ του Παντελή στη Θεσσαλονίκη. Γνωρίστηκαν το καλοκαίρι του 1945 στην Θεσσαλονίκη και παντρεύτηκαν στις 17 Νοεμβρίου του 1946 στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας. Με την Ηρώ, Ο Παντελής Κωνσταντινίδης, απέκτησε δύο παιδιά, τον Σταύρο και την Αναστασία.
Βιβλιογραφία
"Η Αλήθεια Πίσω Από την Ιστορία", Φαίδων Γκαγκιόζης, Εκδόσεις Ιανός, 2000, ISBN: 9789607771483
Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης - Ένας αιώνας δεσμοί εμπιστοσύνης, Εκδότης: Θεσσαλονίκη: Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, 2016, “...978-960-87904-2-1...”
Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος 1915-2015, τα πρώτα εκατό χρόνια / Ευάγγελος Χεκίμογλου, Εκδότης: Θεσσαλονίκη: Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, [2015], “...978-960-88720-4-2...”
Μασάσι Νακαγιάμα
Ο Μασάσι Νακαγιάμα (ιαπωνικά: 中山 雅史, γεννήθηκε 23 Σεπτεμβρίου 1967) είναι Ιάπωνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός και είναι κάτοχος του ρεκόρ των περισσότερων γκολ σε μία μόνο σεζόν πρωταθλήματος Ιαπωνίας σημειώνοντας 36 το 1998, ενώ έχει και ένα ρεκόρ κόσμου επίτευξης τερμάτων με χατ τρικ.
Καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Ιαπωνίας στις 11 Μαρτίου 1994 αγωνιζόμενος με την Τζούμπιλο Ιβάτα. Καθιερώθηκε γρήγορα στην ομάδα με την οποία αγωνίστηκε για 20 χρόνια. Με το σύλλογο κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Ιαπωνίας και ισάριθμα Σούπερ Καπ, ενώ γνώρισε και διεθνή επιτυχία με την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας τη σεζόν 1998–99. Ο ίδιος ήταν πρώτος σκόρερ το 1998 με 36 γκολ σε 27 αγώνες και το 2000 με 20 γκολ σε 29 αγώνες. Εκλέχθηκε επίσης ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1998. Του δόθηκε το προσωνύμιο «Gon» που οφειλόταν στην ομοιότητά του με έναν χαρακτήρα κωμωδίας στην ιαπωνική τηλεόραση αργά τη νύχτα.
Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που κατέκτησε το Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου το 1992 σκοράροντας στον ημιτελικό ένα γκολ με αντίπαλο την Κίνα (αποτέλεσμα 3–2). Στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 στη Γαλλία, ο Νακαγιάμα σκόραρε το μοναδικό γκολ του στη διοργάνωση και το πρώτο γκολ για την Ιαπωνία στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου με αντίπαλο τη Τζαμάικα στις 26 Ιουνίου 1998. Έχει σημειώσει 21 γκολ σε 53 εμφανίσεις για την Εθνική Ιαπωνίας.
Ο Νακαγιάμα κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ του ταχύτερου χατ τρικ σε διεθνές επίπεδο. Πέτυχε τρία γκολ σε αγώνα προκριματικών του Κυπέλλου Εθνών Ασίας του 2000 με αντίπαλο το Μπρουνέι στις 16 Φεβρουαρίου 2000 σε μόλις τρία λεπτά και τρία δευτερόλεπτα, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του Άγγλου Ουίλι Χολ κατά 27 δευτερόλεπτα. Το ρεκόρ αναγνωρίζεται από το Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες. Επίσης σε τέσσερις διαδοχικούς αγώνες πρωταθλήματος, από τις 15 έως τις 29 Απριλίου 1998 σκόραρε 16 φορές πετυχαίνοντας τέσσερα διαδοχικά χατ-τρικ: μία φορά πέντε γκολ (γκλατ), δύο φορές τέσσερα (σούπερ χατ τρικ) και μία τρία, δεύτερη καλύτερη επίδοση στην ιστορία μετά το ρεκόρ του Γιόζεφ Μπίτσαν. Συνολικά για την Τζούμπιλο Ιβάτα σημείωσε 235 γκολ σε επίσημους αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις και στο σύνολο της συλλογικής καριέρας 247 γκολ σε 539 αγώνες.
Έχοντας σημείωσει 157 γκολ στο πρωτάθλημα ήταν πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Τζε 1 Λιγκ της Ιαπωνίας (τώρα είναι τέταρτος). Στις 4 Δεκεμβρίου 2012, ανακοίνωσε την αποχώρησή του σε ηλικία 45 ετών, αναφέροντας τραυματισμούς και στα δύο του γόνατα. Επανήλθε όμως τον Σεπτέμβριο του 2015 υπογράφοντας συμβόλαιο με ομάδα ως παίκτης, αν και τελικά δεν αγωνίστηκε. Στις 13 Ιανουαρίου 2020, ο Νακαγιάμα ανακοίνωσε την επίσημη αποχώρησή του ως παίκτης, ξεκινώντας καριέρα προπονητή στην πρώτη του ομάδα, Τζούμπιλο Ιβάτα. Ήταν δημοφιλής χαρακτήρας τόσο στους οπαδούς όσο και στους άλλους παίκτες και ήταν πάντα καλός για σε προτάσεις μετά από ένα παιχνίδι, νίκη ή ήττα, και συχνά μιλούσε με τους φιλάθλους μετά το τέλος των αγώνων. Ήταν ένα από τα αγαπημένα του ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης, η εικόνα του συχνά επαναχρησιμοποιήθηκε για διαφημιστικούς σκοπούς.
Τίτλοι και διακρίσεις
Τζούμπιλο Ιβάτα
Ιαπωνία
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 2 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζούμπιλο Ιβάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κονσαντόλε Σαππόρο
Εθνική Ιράν (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μέχρι σήμερα το Ιράν δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα συμμετοχή του στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1974, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της WABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Δυτικής Ασίας.
Πηγές
Ιραν Γυναικων
Τρίσταν Ταορμίνο
Η Τρίσταν Ταορμίνο (αγγλ. Tristan Taormino) είναι Αμερικανίδα φεμινίστρια συγγραφέας, αρθρογράφος και σκηνοθέτις διδακτικών και ψυχαγωγικών ταινιών ερωτικού θέματος για ενήλικες.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1971 στο Σάιοσετ της Νέας Υόρκης. Σπούδασε Αμερικανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο «Wesleyan» του Κονέκτικατ. Έχει γράψει βιβλία για το πρωκτικό σεξ για γυναίκες και για τον λεσβιακό έρωτα. Ήταν επίσης εκδότρια του περιοδικού On Our Backs, το οποίο είναι το αρχαιότερο ερωτικό περιοδικού του λεσβιακού τομέα στις ΗΠΑ. Διδάσκει σεξ και ερωτικές σχέσεις σε Σχολές και Πανεπιστήμια της Αμερικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μπεσάρ
Πριν την ανακάλυψη του άνθρακα στην περιοχή το 1907, το Μπεσάρ ήταν μια μικρή πόλη όπως πολλές άλλες στην περιοχή. Αναπτύχθηκε από τη δραστηριότητα των ανθρακωρυχείων μέχρις ότου η παραγωγή πετρελαίου κατέλαβε την αγορά.
Δερμάτινα είδη και κοσμήματα είναι γνωστά προϊόντα του Μπεσάρ. Χουρμάδες, λαχανικά, σύκα, δημητριακά και αμύγδαλα παράγονται κοντά στο Μπεσάρ. Υπάρχουν αποθέματα λιθάνθρακα κοντά στο Μπεσάρ, αλλά δεν είναι εκμεταλλεύσιμα σε μεγάλο βαθμό, διότι το κόστος μεταφοράς είναι πολύ υψηλό σε σχέση με το κόστος των κοιτασμάτων πετρελαίου και αερίου της ανατολικής Αλγερίας. Η πόλη ήταν κάποτε η έδρα γαλλικού τάγματος Λεγεώνας των Ξένων.
Ο πομπός βραχέων Κεναντσά, του οποίου οι πύργοι είναι οι ψηλότερες δομές στην Αλγερία με 357 μ., βρίσκεται κοντά στο Μπεσάρ.
Τοποθεσία
Το Μπεσάρ βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Αλγερίας, περίπου 58 χλμ. νότια των συνόρων με το Μαρόκο.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Όχθη του Ουέντ Μπεσάρ τον Ιανουάριο του 1913. δεξιά|μικρογραφία|Όχθη του Ουέντ Μπεσάρ τον Ιανουάριο του 1913. Το Μπεσάρ βρίσκεται σε υψόμετρο 747 μ. στις όχθες του ποταμού Ουέντ Μπεσάρ, που διέρχεται από την πόλη από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά. Τα βραχώδη υψίπεδα του Ντζεμπέλ Μπεσάρ έχουν θέα στην πόλη από τα νοτιοανατολικά, φτάνοντας τα 1.206 μ. στα ανατολικά της πόλης. Ακόμη και στα βορειοανατολικά η οροσειρά Ντζεμπέλ Αντάρ φτάνει στα 1.953 μ.. Στα βορειοδυτικά, αντίθετα, βρίσκεται ένα επίπεδο βραχώδες ρεγκ (ερημική περιοχή).
Κλίμα
Το Μπεσάρ έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με εξαιρετικά ζεστά καλοκαίρια και ζεστούς χειμώνες παρά το υψηλό υψόμετρο. Υπάρχει σχετικά ελάχιστη βροχόπτωση καθ' όλη τη διάρκεια του έτους και τα καλοκαίρια είναι ιδιαίτερα ξηρά.
Οικονομία
Η γεωργία είναι σημαντική βιομηχανία στο Μπεσάρ. Η κοινότητα έχει συνολικά 8.384 εκτάρια (20.720 στρέμματα) καλλιεργήσιμης γης, εκ των οποίων 5.100 εκτάρια (13.000 στρέμματα) αρδεύονται. Υπάρχουν συνολικά 109.000 χουρμαδιές στην κοινότητα, οι οποίες καταλαμβάνουν 910 εκτάρια (2.200 στρέμματα). Σε άλλες καλλιέργειες περιλαμβάνονται λαχανικά, σύκα, δημητριακά και αμύγδαλα. Το 2009 υπήρχαν 19.067 πρόβατα, 16.664 κατσίκες, 1.766 καμήλες και 444 βοοειδή. Υπήρχαν επίσης 126.000 κοτόπουλα σε 20 αγροκτήματα.
Σε άλλες βιομηχανίες στην πόλη περιλαμβάνεται η εξόρυξη άνθρακα και η παραγωγή δερμάτινων ειδών και κοσμημάτων.
Μεταφορές
Η κύρια οδός που περνά από το Μπεσάρ είναι ο αυτοκινητόδρομος N6, ο οποίος το συνδέει με το Μεσεριά, τη Σαϊντά, τη Μάσκαρα και το Οράν στα βόρεια και με το Αντράρ και το Τιμιαουίν στα νότια. Υπάρχουν δρόμοι συνολικού μήκους 2.075 χλμ. στην κοινότητα.
Το Μπεσάρ εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Μπουντγκενέ Μπεν Αλί Λοτφί, 4 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης.
Εκπαίδευση
Η πόλη στεγάζει το Πανεπιστήμιο του Μπεσάρ.
Το 8,3% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση και το 23,0% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό αλφαβητισμού είναι 86,4% και είναι 91,4% μεταξύ των ανδρών και 81,4% μεταξύ των γυναικών.
Υγεία
Το Μπεσάρ διαθέτει 2 νοσοκομεία, 4 πολυκλινικές, μαιευτήριο και ψυχιατρείο.
Πολιτισμός
Το Μπεσάρ διαθέτει κινηματογράφο καθώς και μουσείο.
Θρησκεία
Το Μπεσάρ διαθέτει πάνω από 30τζαμιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Διαδηλώσεις στη Γεωργία το 2023
Ως διαδηλώσεις στη Γεωργία τον Μάρτιο του 2023 εννοείται σειρά διαδηλώσεων και αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων στους δρόμους που πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη τη Γεωργία για την κοινοβουλευτική υποστήριξη ενός προτεινόμενου «Νόμου για τη διαφάνεια της ξένης επιρροής», ο οποίος απαιτούσε από τις ΜΚΟ να εγγραφούν ως «πράκτορες ξένης επιρροής» εάν τα κεφάλαια που λάμβαναν από το εξωτερικό ανέρχονται σε περισσότερο από το 20% των συνολικών εσόδων τους. Η αστυνομία έχει αναφερθεί ότι χρησιμοποίησε κανόνια νερού και δακρυγόνα για να διαλύσει τις διαδηλώσεις, ειδικά στην πρωτεύουσα Τιφλίδα. Το κοινοβούλιο απέσυρε το νομοσχέδιο ως αποτέλεσμα διαμαρτυριών στις 10 Μαρτίου 2023.
Ιστορικό
Από τον Ιανουάριο του 2021, η Γεωργία και η Ουκρανία ετοιμάζονταν να υποβάλουν επίσημη αίτηση για ένταξη στην ΕΕ το 2024 για να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση τη δεκαετία του 2030. Ωστόσο, εν μέσω της κλιμάκωσης του Ρωσο-Ουκρανικού Πολέμου το 2022, η Ουκρανία, η Γεωργία και η Μολδαβία υπέβαλαν από κοινού αίτηση για ένταξη στην ΕΕ τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2022.
Στις 9 Ιουνίου 2022, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ένα ψήφισμα έξι σελίδων κατηγορώντας την κυβέρνηση της Γεωργίας ότι διαβρώνει την ελευθερία του Τύπου στη χώρα. Συνέστησε επίσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβάλει κυρώσεις στον ιδρυτή του κυβερνώντος κόμματος Γεωργιανού Ονείρου Μπιτζίνα Ιβανισβίλι για τον ρόλο του στην επιδείνωση της πολιτικής διαδικασίας στη Γεωργία.
Στις 23 Ιουνίου 2022, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χορήγησε στην Ουκρανία και τη Μολδαβία το καθεστώς της υποψήφιας χώρας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, ανέβαλε τη χορήγηση του καθεστώτος υποψήφιας χώρας στη Γεωργία έως ότου εκπληρωθούν ορισμένες προϋποθέσεις. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέφρασε την προθυμία τουν να χορηγήσει στη Γεωργία το καθεστώς της υποψήφιας χώρας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από μια σειρά συνιστώμενων μεταρρυθμίσεων.
Στις 28 Ιουνίου 2022, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης δημοσίευσε μια δήλωση, στην οποία ανέφερε ότι ο φυλακισμένος πρώην πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι έπρεπε να νοσηλευτεί αμέσως σε ειδικό ίδρυμα στο εξωτερικό. Ο Σαακασβίλι, ο οποίος διέφυγε από τη Γεωργία το 2013 και καταδικάστηκε από δικαστήριο της Τιφλίδας σε έξι χρόνια φυλάκιση ερήμην για κατάχρηση εξουσίας, υπεξαίρεση και εμπλοκή του στην απόπειρα δολοφονίας βουλευτή της αντιπολίτευσης, ανακοίνωσε την επιστροφή του στη Γεωργία στις 1 Οκτωβρίου 2021, παραμονές των αυτοδιοικητικών εκλογών. Αργότερα συνελήφθη στην Τιφλίδα. Σύμφωνα με την έρευνα, ο Σαακασβίλι εισήλθε στη χώρα μυστικά, κρυμμένος σε ένα ημιρυμουλκούμενο φορτηγό φορτωμένο με γαλακτοκομικά προϊόντα. Διέσχισε παράνομα τα σύνορα της Γεωργίας, παρακάμπτοντας τον τελωνειακό έλεγχο. Τοποθετήθηκε στις φυλακές Ρουστάβι και προχώρησε σε απεργία πείνας. Ο προσωπικός του γιατρός ζήτησε από τις αρχές να τον μεταφέρουν σε νοσοκομείο καθώς συνέχιζε την απεργία πείνας καθώς η κατάσταση της υγείας του φέρεται να είχε επιδεινωθεί μετά τη σύλληψή του.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2022, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε εκ νέου το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να επιβάλει κυρώσεις στον Ιβανισβίλι, κατηγορώντας τον για επιδείνωση της δημοκρατικής πολιτικής διαδικασίας στη Γεωργία, ενώ κάλεσε τη γεωργιανή κυβέρνηση να απελευθερώσει τον Σαακασβίλι για ιατρικούς λόγους για να νοσηλευτεί στο εξωτερικό.
Στις 14 Φεβρουαρίου 2023, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα τρίτο μη δεσμευτικό ψήφισμα, κατηγορώντας τη γεωργιανή κυβέρνηση και τον Ιβανισβίλι για κακομεταχείριση του Σαακασβίλι στη φυλακή, ζητώντας για άλλη μια φορά την αποφυλάκισή του και προσωπικές κυρώσεις στον Ιβανισβίλι.
Το κόμμα Γεωργιανό Όνειρο επέκρινε τα ψηφίσματα. Ο Πρωθυπουργός της Γεωργίας Ιρακλί Γκαριμπασβίλι χαρακτήρισε τα ψηφίσματα "ανεύθυνα και προσβλητικά έναντι του λαού μας". Ο βουλευτής του Γεωργιανού Ονείρου Ντιμίτρι Κουντάντζε αμφισβήτησε την πολιτική της Γεωργίας για ένταξη στην ΕΕ, λέγοντας: ''Δεν θα εγκαταλείψουμε την αξιοπρέπειά μας για να λάβουμε το καθεστώς [υποψήφιου]. [. . . ] Κανείς δεν θα εκφοβίσει τον Μπιτζίνα Ιβανισβίλι ή το γεωργιανό κράτος με απειλές για κυρώσεις!''.
Στις 2 Αυγούστου, οι Γεωργιανοί βουλευτές Σόζαρ Σουμπάρι, Μιχαήλ Καβελασβίλι και Ντιμίτρι Κουντάντζε αποχώρησαν από το κυβερνών κόμμα και ίδρυσαν το κίνημα της Λαϊκής Εξουσίας. Σύμφωνα με τους βουλευτές, στόχος τους ήταν να μιλήσουν και να αποκαλύψουν την αλήθεια «κρυμμένη στα παρασκήνια της γεωργιανής πολιτικής». Μέλη της Λαϊκής Εξουσίας δημοσίευσαν μια σειρά από δημόσιες επιστολές κατηγορώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι προσπάθησαν να ανατρέψουν τη γεωργιανή κυβέρνηση. Το κίνημα έχει επικρίνει ιδιαίτερα την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών στη Γεωργία. Τα μέλη του αμφισβήτησαν τη χρηματοδότηση των ΗΠΑ για τη Γεωργία, λέγοντας ότι εξυπηρετούσε μόνο την ενίσχυση των αμερικανικών συμφερόντων στη Γεωργία σε βάρος των κρατικών θεσμών και της κυριαρχίας της Γεωργίας. Επίσης το κίνημα κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση για παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας και υπονόμευση της δικαιοσύνης της Γεωργίας. Οι δικαστικές μεταρρυθμίσεις ήταν μεταξύ των 12 αιτημάτων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση για να λάβει η Γεωργία το καθεστώς υποψήφιας χώρας στην ΕΕ, αν και σύμφωνα με τη Λαϊκή Εξουσία, η πρόταση είχε στόχο "να υποτάξει το γεωργιανό δικαστικό σώμα σε ξένο έλεγχο". Το κίνημα έχει κατηγορήσει ορισμένα γεωργιανά πολιτικά κόμματα (συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου αντιπολιτευόμενου κόμματος Ενωμένο Εθνικό Κίνημα, με επικεφαλής τον Μιχαήλ Σαακασβίλι) και ΜΚΟ ως «αμερικανούς πράκτορες». Σύμφωνα με το κίνημα της Λαϊκής Εξουσίας, ο Σαακασβίλι επέστρεψε παράνομα στη Γεωργία για να πραγματοποιήσει πραξικόπημα με υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ευρωβουλευτές. Τα μέλη της Λαϊκής Εξουσίας διευκρίνισαν περαιτέρω ότι η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Γεωργία εργαζόταν για να σύρει τη χώρα στον Ρωσο-Ουκρανικό Πόλεμο και ότι η γεωργιανή κυβέρνηση και ο Ιβανισβίλι τιμωρήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την ειρηνική πολιτική και την άρνησή τους να ανοίξουν ένα δεύτερο μέτωπο κατά της Ρωσίας στη Γεωργία. Το Γεωργιανό Όνειρο αποδοκίμασε αυτή την κριτική για την εμπλοκή των ΗΠΑ στη Γεωργία, με τον Ιρακλί Γκαριμπασβίλι να δηλώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι οι «στρατηγικοί εταίροι» της Γεωργίας. Εν τω μεταξύ έξι άλλοι βουλευτές προσχώρησαν στο κίνημα από το Γεωργιανό Όνειρο, στερώντας του την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία. Την ίδια ώρα, τα εννέα μέλη του κινήματος της Λαϊκής Εξουσίας στο κοινοβούλιο αποφάσισαν να παραμείνουν στην κυβερνητική πλειοψηφία, στηρίζοντας την κυβέρνηση του Γκαριμπασβίλι. Ο πρόεδρος του Γεωργιανού Ονείρου Ηρακλί Κομπαχίτζε δεσμεύτηκε να συνεργαστεί με τη Λαϊκή Εξουσία σε βασικά ζητήματα.
Στις 29 Δεκεμβρίου, το κίνημα της Λαϊκής Εξουσίας εξέφρασε την πρόθεσή του να συντάξει νόμο για ξένους πράκτορες προκειμένου να περιορίσει την ξένη επιρροή στη χώρα. Στις 15 Φεβρουαρίου 2023, υποβλήθηκε στο γεωργιανό κοινοβούλιο το σχέδιο «Νόμος για τη διαφάνεια της ξένης επιρροής».
Νομοσχέδιο
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, μη εμπορικά νομικά πρόσωπα (η πιο κοινή μορφή ΜΚΟ στη Γεωργία), ραδιοτηλεοπτικοί φορείς, νομικές οντότητες που κατέχουν μόνες ή από κοινού ένα έντυπο μέσο που λειτουργεί στη Γεωργία και νομικά πρόσωπα που κατέχουν ή χρησιμοποιούν, από κοινού ή με άλλους, ένας τομέας διαδικτύου ή/και φιλοξενία Διαδικτύου που προορίζεται για τη διάδοση πληροφοριών μέσω του διαδικτύου στη γεωργιανή γλώσσα, πρέπει να εγγραφεί στο δημόσιο μητρώο ως "πράκτορες ξένης επιρροής" και να υπόκειται στην παρακολούθηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, εάν λάβουν περισσότερα από το 20% των ετήσιων εσόδων τους από μια ξένη δύναμη. Το σχέδιο νόμου απαιτούσε από τις ΜΚΟ να αποκαλύπτουν την πηγή των κεφαλαίων τους, αλλά δεν επέβαλλε κανέναν περιορισμό στις δραστηριότητές τους. Το Γεωργιανό Όνειρο υποστήριξε το νομοσχέδιο, λέγοντας ότι θα προωθήσει την οικονομική διαφάνεια των ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό.
Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Νεντ Πράις επέκρινε το νομοσχέδιο και το παρομοίασε με τους νόμους για τους ξένους πράκτορες της Ουγγαρίας και της Ρωσίας. Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών αντιτάχθηκαν στο νομοσχέδιο ως παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η ελευθερία του Τύπου. Σε απάντηση, το κίνημα της Λαϊκής Εξουσίας είπε ότι το νομοσχέδιο βασίζεται στο « αμερικανικό μοντέλο ». Ο ηγέτης του Γεωργιανού Ονείρου Κομπαχίτζε επέκρινε τόσο τους νόμους των ΗΠΑ όσο και της Ρωσίας. Δήλωσε ότι το γεωργιανό νομοσχέδιο βασίστηκε στον νόμο των ΗΠΑ, αλλά μειώθηκε σημαντικά για να πληροί τα πρότυπα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προσθέτοντας ότι εάν ο νόμος των ΗΠΑ μεταφερθεί στον ευρωπαϊκό χώρο, θα ήταν σε σύγκρουση με το Ευρωπαϊκά πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι επικριτές ανέφεραν ότι το νομοσχέδιο αντιπροσώπευε μια αυταρχική αλλαγή και θα μπορούσε να βλάψει τις ελπίδες της Γεωργίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρεσβεία των ΗΠΑ στη Γεωργία χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ότι ήταν εμπνευσμένο από το Κρεμλίνο και ήταν ασυμβίβαστο με τη σαφή επιθυμία του λαού της Γεωργίας για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και δημοκρατική ανάπτυξη. Η δήλωση ανέφερε ότι ο νόμος θα είχε βλάψει τις σχέσεις της Γεωργίας με τους στρατηγικούς εταίρους της. Ο επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ζοζέπ Μπορέλ δήλωσε ότι το σχέδιο νόμου ήταν μια "πολύ κακή εξέλιξη" για τη Γεωργία και τον λαό της. Είπε ότι το νομοσχέδιο κινδύνευε να έχει ανατριχιαστικό αποτέλεσμα στην κοινωνία των πολιτών και στους οργανισμούς των μέσων ενημέρωσης. Ο Μπορέλ δήλωσε ότι το νομοσχέδιο θα μπορούσε να έχει επηρεάσει σοβαρά τους δεσμούς της Γεωργίας με την ΕΕ και κάλεσε τη Γεωργία να διατηρήσει τη δέσμευσή της για την προώθηση της δημοκρατίας. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση δήλωσαν ότι θα ήταν δύσκολο για τη Γεωργία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση εάν το νομοσχέδιο γινόταν νόμος. Διεθνείς οργανισμοί εξέφρασαν ανησυχίες για το νομοσχέδιο, λέγοντας ότι το νομοσχέδιο θα είχε λειτουργήσει ενάντια στη δημοκρατική ανάπτυξη της Γεωργίας.
Ο Κομπαχίτζε δήλωσε ότι το Κοινοβούλιο θα στείλει το νομοσχέδιο στην Επιτροπή της Βενετίας για συστάσεις και για να αποδείξει ότι είναι συμβατό με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Απαντώντας στην κριτική ότι το προσχέδιο νόμου βασίστηκε στη ρωσική και όχι στην αμερικανική νομοθεσία, το κίνημα της Λαϊκής Εξουσίας κατέγραψε επιπλέον το εναλλακτικό νομοσχέδιο, το οποίο είναι άμεση μετάφραση του νόμου των ΗΠΑ. Το δεύτερο από τα δύο νομοσχέδια περιλαμβάνει το πεδίο εφαρμογής του πρώτου νομοσχεδίου για να περιλαμβάνει φυσικά πρόσωπα και επεκτείνει τις ποινές σε φυλάκιση έως και πέντε ετών.
Χρονολόγιο
Στις 6 Μαρτίου 2023, ξέσπασε καβγάς μεταξύ των κοινοβουλευτικών βουλευτών του κυβερνώντος συνασπισμού και της αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια της ακρόασης της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων για τα νομοσχέδια. Οι διαμαρτυρίες πραγματοποιήθηκαν μπροστά από το κτίριο της Βουλής καλώντας τους βουλευτές να καταψηφίσουν τα νομοσχέδια.
Στις 7 Μαρτίου 2023, το κοινοβούλιο ενέκρινε τον προτεινόμενο «Νόμο για τη διαφάνεια της ξένης επιρροής» σε πρώτη φάση, με 76 ψήφους υπέρ και 13 κατά. Οι διαδηλώσεις οργανώθηκαν μπροστά από το Κοινοβούλιο της Γεωργίας, οι οποίες αργότερα έγιναν βίαιες καθώς οι διαδηλωτές προσπάθησαν να εισβάλουν στο κτίριο και πέταξαν βόμβες μολότοφ στις αρχές επιβολής του νόμου. Οι αστυνομικοί έκαναν χρήση δακρυγόνων και κανονιών νερού κατά των διαδηλωτών.
Στις 8 Μαρτίου 2023, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν μπροστά από το κτίριο του κοινοβουλίου, καλώντας το κοινοβούλιο να αναστείλει περαιτέρω συζητήσεις για το νόμο περί ξένων πρακτόρων.
Στις 9 Μαρτίου 2023, ο κυβερνητικός συνασπισμός ανακοίνωσε ότι θα ανακαλούσε τα νομοσχέδια. Είπαν ότι απαιτούνται περισσότερες συζητήσεις με το κοινό για να πειστεί η κοινωνία για τη σημασία της νομοθεσίας.
Το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε αργότερα την ίδια ημέρα ότι όλα τα άτομα που συνελήφθησαν με διοικητικές κατηγορίες στις 7 και 8 Μαρτίου αφέθηκαν ελεύθερα.
Στις 10 Μαρτίου 2023, το ένα από τα δύο νομοσχέδια αποσύρθηκε από τον κυβερνητικό συνασπισμό, ενώ το άλλο ηττήθηκε σε επίσημη δεύτερη συνεδρίαση στη Βουλή, με μία ψήφο υπέρ, 36 ψήφους κατά και 76 αποχές.
κυβέρνηση της Γεωργίας
Η Πρόεδρος της Γεωργίας, Σαλομέ Ζουραμπισβίλι, έδωσε τη στήριξή της στους διαδηλωτές, λέγοντας ότι ο δρόμος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης πρέπει να προστατευθεί. Η Ζουραμπισβίλι έχει δήλωσει ότι θα ασκήσει βέτο και θα καταργήσει το νομοσχέδιο.
Ο πρωθυπουργός της Γεωργίας Ιρακλί Γκαριμπασβίλι επιβεβαίωσε εκ νέου την υποστήριξή του στον νόμο, λέγοντας ότι οι προτεινόμενες διατάξεις για ξένους πράκτορες πληρούν τα "ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα". Το υπουργείο Εσωτερικών της Γεωργίας ζήτησε από τους διαδηλωτές να διαλυθούν, προειδοποιώντας ότι θα ληφθούν «νομικά μέτρα» για την αποκατάσταση της τάξης. Το υπουργείο φέρεται να δήλωσε ότι η διαμαρτυρία ξεπέρασε το πλαίσιο μιας ειρηνικής συγκέντρωσης και μετατράπηκε σε ταραχές. Το υπουργείο είπε επίσης ότι η αστυνομία αναγκάστηκε επίσης να χρησιμοποιήσει ανάλογη βία για να αποκαταστήσει τη δημόσια τάξη.
Περισσότερες από 60 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και μέσα ενημέρωσης δήλωσαν ότι δεν θα συμμορφωθούν με το νομοσχέδιο εάν γίνει νόμος του κράτους.
Ηνωμένες Πολιτείες
Ο Νεντ Πράις υποστήριξε τις διαμαρτυρίες και δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν εργαλεία για να λογοδοτήσουν όσους αντιβαίνουν στη βούληση του γεωργιανού λαού, υπονοώντας πιθανές κυρώσεις σε Γεωργιανούς αξιωματούχους, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στις 7 Μαρτίου. Ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών Τοντ Ρόμπινσον, πρώην πρεσβευτής στη Βενεζουέλα, επέκρινε έντονα τη νομοθεσία από την Τιφλίδα, όπου έφτασε μία ημέρα πριν ξεσπάσουν οι διαδηλώσεις για μια εκδήλωση "γυναίκες στην αστυνομία", αποκαλώντας τον νόμο που βασίζεται στο συμφέρον της Ρωσίας και όχι στο συμφέρον της Γεωργίας.
Ρωσία
Η εκπρόσωπος τύπου Μαρία Ζαχάροβα επέκρινε τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την κατάσταση στη Γεωργία και κατηγόρησε τον Ζοζέπ Μπορέλ ότι ξεπερνά τα όρια της ευπρέπειας και ότι άσκησε πίεση στους γεωργιανούς πολίτες.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ συνέκρινε την κατάσταση στη Γεωργία με τις διαδηλώσεις του 2013 στην Ουκρανία. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας προειδοποίησε τους Γεωργιανούς για τις συνέπειες τέτοιων εξελίξεων.
Ο γραμματέας Τύπου του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν Ντιμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι η Ρωσία δεν έχει καμία σχέση με το νομοσχέδιο και ότι μοιάζει περισσότερο με τον Νόμο των ΗΠΑ. Πρόσθεσε επίσης ότι η Ρωσία παρακολουθεί την κατάσταση και ότι ενδιαφέρεται η κατάσταση να παραμείνει ειρηνική κοντά στα σύνορά της.
Το ρωσικό υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης συνέστησε στους Ρώσους πολίτες να απέχουν από ταξίδια στη Γεωργία.
Η Μαργκαρίτα Σιμονιάν είπε ότι η Ρωσία θα βομβάρδιζε αμέσως την Τιφλίδα εάν η Γεωργία άνοιγε δεύτερο μέτωπο εναντίον της Ρωσίας.