cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καθαροβούνι Αιτωλοακαρνανίας
Είναι κτισμένο στο βορειοδυτικό άκρο της πάλαι ποτέ Επαρχίας Βάλτου, νότια των πρώτων συνόρων του Ελληνικού Κράτους από τον Αμβρακικό Κόλπο στον Παγασητικό Κόλπο, όπως αυτά ορίστηκαν από την συνθήκη Καλεντέρ Κιοσκ το 1832. Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε πως είναι ένα από τα πρώτα Ακριτικά χωριά της Ελλάδας, καθώς για πάνω από πενήντα έτη, βρισκόταν στην παραμεθόριο μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα σύνορα όριζε το Φλωριαδίτικο ποτάμι που μέχρι και σήμερα αποτυπώνει τα όρια μεταξύ της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας και Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας.
Το Καθαροβούνι στα ανατολικά "φιλοξενεί" ημιορεινούς όγκους που αποτρέπει την οπτική επαφή με την υπόλοιπη Βαλτινή επικράτεια. Αυτό όμως "αποζημειώνεται" στα δυτικά καθώς υπάρχει τέλεια ορατότητα του Αμβρακικού Κόλπου.
Στα νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκεται η θέση "Εθνικά", άλλη μια απόδειξη του διαχωρισμού των δύο εθνών και των συνόρων που βρίσκονταν στην περιοχή.
Ιστορία
Ο συγγραφέας Δημήτριος Φ. Καρατζένης κάνει μία σύντομη αναφορά στο Καθαροβούνι περιγράφοντας την τοποθεσία στην οποία έλαβε χώρα μία σύγκρουση μεταξύ των ανδρών του Γώγου Μπακόλα και του στρατεύματος του Ισμαήλ. ..." Τούτο έπραξε, είτε διότι αντελήφθη ικανήν συγκέντρωσιν στρατευμάτων προς την κατεύθυνσιν της "Παλιοκούλιας", είτε διότι η πορεία έως εκεί, την Συκούλαν, ήτο τέχνασμα, είτε τέλος, διότι η οδός αύτη ήτο η πλέον έως εκέι βατή, την οποίαν έπρεπε να ακολουθήσει τακτικός στρατός. Το απ' ευθείας, από Κομπότι προς Αγίαν Παρασκευήν και Λαγκάδαν μονοπάτι, δια της θέσεως "Καθαροβούνι" ήτο στενόν και ανώμαλον και δεν διευκόλυνε τας κινήσεις του στρατού του."
Στο χωριό απαντά τοπωνύμιο "Ταμπούρια", που μαρτυρά την διεξαγωγή κάποιας μάχης ή την οχύρωση κάποιου στρατεύματος εκεί. Δεν υπάρχουν ωστόσο ιστορικές πηγές για κάποιο συγκεκριμένο πολεμικό γεγονός εκεί.
Το Καθαροβούνι αποτελούσε παραδοσιακά τόπο διαχείμασης των κατοίκων της ανατολικής περιοχής της Φλωριάδας. Κάτοικοι από την Παλαιά Φλωριάδα και το Λιάσκοβο επέλεγαν να περάσουν στο Καθαροβούνι τους κρύους μήνες καθώς το χωριό διαθέτει ένα ξηρό κλίμα με αρκετή ηλιοφάνεια. Η κατεύθυνση δε που είναι κτισμένος ο οικισμός του επιτρέπει να δέχεται το φως του ήλιου πολλές ώρες κάθε ημέρα.
Λιθόστρωτο μονοπάτι "Τρία Δέντρα"
Το ίδιο μονοπάτι χρησιμοποίησε σύμφωνα με μαρτυρίες ο Βασιλιάς Όθωνας το 1836, όταν και επισκέφθηκε τη Φλωριάδα ώστε να καθησυχάσει τους Βαλτινούς σε μία εξέγερση ενάντια στην Βαυαρική αρχή.
Η λιθόστρωση είναι επίσης άγνωστο το πότε υλοποιήθηκε. Πιθανότατα να διενεργήθηκαν περισσότερες από μια με την τελευταία παρέμβαση να τοποθετείται στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Οι λίθοι τοποθετούνταν με "σφήνωμα" ώστε να αποτρέπουν τα άλογα να βουλιάζουν στη λάσπη.
Σήμερα έχει διασωθεί ένα μικρό τμήμα της λιθόστρωσης ενώ το μονοπάτι έχει εξαιρετική θέα του χωριού και της θάλασσας. Το μήκος του είναι περίπου 400 μέτρα και στη συνέχεια του συνδέεται με τα υπόλοιπα χωριά.
Παρατηρητήριο- Κιόσκι
μικρογραφία Το κιόσκι αποτελεί προορισμό για όλους όσοι θέλουν να απολαύσουν την μαγευτική θέα του χωριού. Είναι κτισμένο με λαξευμένη πέτρα και έχει ένα υπέροχο σκίαστρο με παγκάκια για ξεκούραση. Από εδώ μπορεί κάποιος να δει στα βόρεια το Φωτεινό και στα βορειοδυτικά την πόλη της Άρτας. Στα δυτικά απλώνεται ο κάμπος της Άρτας ενώ στο βάθος διακρίνεται ο Αμβρακικός Κόλπος, η Πρέβεζα και το Άκτιο. Λίγο πιο νοτιοδυτικά αντικρίζουμε το Φάρο της Κόπραινας και στον ορίζοντα ξεπροβάλει η Λευκάδα. Στα νότια δεσπόζει το Μακρυνόρος ενώ βάθος το Όρος Περγαντί.
Ι. Ν. Αγίου Κοσμά του Αιτωλού
Η εκκλησία αποπερατώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Βρίσκεται σε έναν από τους λόφους του χωριού και είναι οκταγωνικού ρυθμού, η μοναδική με τρούλο στην Τοπική Κοινότητα Φλωριάδας. Αποτελέι ένα από τα στολίδια του Καθαροβουνίου που καλωσορίζει τον επισκέπτη στη δυτική είσοδο του χωριού.
Δάσος Δαφνιά
Το δάσος καταλαμβάνει μια έκταση 635 στρεμμάτων και καταλαμβάνει το βόρειο ακατοίκητο τμήμα του χωριού. Αποτελείται από αριές, κουμαριές, πουρνάρια, φτελιές, πλατάνια, ρείκια, μυρτιές και άλλα. Φιλοξενεί τεράστιο μέρος της τοπικής πανίδας όπως ζαρκάδια, αγριογούρουνα, αλεπούδες σκίουρους, διάφορα είδη ερπετών και αμφιβίων και πολλά είδη πουλιών όπως κότσυφες, γεράκια, τσαλαπετεινούς, μελισσοφάγους και άλλα.
Υπαίθριο γήπεδο καλαθοσφαίρισης
Το γήπεδο μπάσκετ βρίσκεται στο κέντρο του οικισμού και διαθέτει μία μπασκέτα και τσιμεντένιο δάπεδο. Εκεί οι αθλούμενοι έχουν την ευκαιρία να επιδίδονται στο αγαπημένο τους άθλημα ενώ οι μικρότερες ηλικίες έχουν την ευκαιρία να διασκεδάσουν στην παιδική χαρά που βρίσκεται στον ίδιο χώρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Αντρέι Ζντάνοφ
Ο Αντρέι Αλεξάντροβιτς Ζντάνοφ (Андрей Александрович Жданов, 26 Φεβρουαρίου 1896 – 31 Αυγούστου 1948) ήταν Σοβιετικός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε ηγέτης του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος και διαμορφωτής της πολιτιστικής πολιτικής της ΕΣΣΔ.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ζντάνοφ θεωρήθηκε ότι ήταν ο διάδοχος του Ιωσήφ Στάλιν, αλλά πέθανε πριν από αυτόν. Οι ιστορικοί Βλαντισλάβ Ζούκοφ και Κονσταντίν Πλεσάκοφ στο βιβλίο τους Inside the Kremlin's Cold War, From Stalin to Krushchev, τον χαρακτήρισαν ως «αρχι-προπαγανδιστή» του καθεστώτος την περίοδο 1945 - 1948.
Αλκυόνα Κορινθίας
Η Αλκυόνα είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λουτρακίου-Περαχώρας, του δήμου δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Η Αλκυόνα είναι οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας, στην πλευρά της Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται πάνω από τις νοτιοδυτικές ακτές του κόλπου Αλκυονίδων, κοντά στην επαρχιακή οδό Σχίνου-Περαχώρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Απέχει 30 χλμ. περίπου ΒΑ. της Κορίνθου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας του νομού Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Αγίων Θεοδώρων, ο οποίος, με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 μετονομάστηκε σε δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων
Τζέιν Ντάργουελ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ινάρι Βαξ
Η Ινάρι Βαξ είναι Αμερικανίδα ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σικάγο στις 2 Σεπτεμβρίου 1974 από Σέρβους γονείς. Μετακόμισε στην Καλιφόρνια και συνεργάστηκε με το γραφείο World Modelling. Γρήγορα ανέλαβε ρόλους σε διάφορα έργα πορνό και εμφανίστηκε από το 1997 ως το 2002, και μετά από ένα οκταετές διάλειμμα ξαναεμφανίστηκε το 2010.
Κέσο
Το τσίλι κον κέσο (Ισπανικά: Chile con queso - τσίλι με τυρί) είναι ορεκτικό ή συνοδευτικό πιάτο λιωμένου τυριού ή συνηθέστερα παστεριωμένο προϊόν επεξεργασμένου τυριού όπως το τυρί Velveeta, και πιπεριάς τσίλι που τυπικά σερβίρεται σε εστιατόρια Τεξανο-Μεξικανικής κουζίνας (Τεξ-Μεξ) ως ντιπ για τα τσιπς τορτίγιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα του Νέου Μεξικού Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί Κατηγορία:Καυτερές σάλτσες Κατηγορία:Ντιπ
Νίκανδρος ο Θυατειρηνός
Ο Νίκανδρος ο Θυατειρηνός (από τα Θυάτειρα της Λυδίας) ήταν γραμματικός και ιστορικός του 3ου π.Χ. αιώνα.
Έγραψε ένα λεξικογραφικό έργο για τους ιδιωματισμούς της αττικής διαλέκτου (') και μια ιστορία των δήμων της Αττικής ('). Τα έργα του, από τα οποία διασώθηκαν λίγα αποσπάσματα, χρησιμοποιήθηκαν από τον Αρποκρατίωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λεξικογράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Χασάν Αχούντ
Ο Μοχάμαντ Χασάν Αχούντ (γλώσσα παστού محمد حسن اخوند, γενν. περ. 1955) είναι Αφγανός μουλάς και ηγέτης των Ταλιμπάν, που εκτελεί σήμερα καθήκοντα Πρωθυπουργού του Αφγανιστάν.
Ο Αχούντ είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κινήματος των Ταλιμπάν και από μακρού μέλος της ηγετικής ομάδας τους. Κατά την πρώτη διακυβέρνηση της χώρας από τους Ταλιμπάν (1996-2001) ήταν υφυπουργός Εξωτερικών.
Καταγωγή και εκπαίδευση
Ο Αχούντ κατάγεται από το νότιο Αφγανιστάν. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γεννήθηκε στο Πασμούλ, στη σημερινή Επαρχία Ζαρί της Περιφέρειας του Κανταχάρ. Ο ΟΗΕ δίνει δύο εκτιμήσεις για το έτος γεννήσεώς του: είτε γεννήθηκε μεταξύ 1945 και 1950, είτε περίπου μεταξύ του 1955 και του 1958.
Ο Αχούντ σπούδασε σε διάφορα ιεροσπουδαστήρια στο Αφγανιστάν, αλλά όχι στο Πακιστάν. Αντίθετα με πολλούς ηγέτες των Ταλιμπάν, δεν έλαβε μέρος στον Σοβιετικο-αφγανικό πόλεμο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Αχούντ είναι ένα από τα παλαιότερα μέλη των Ταλιμπάν και στενός συνεργάτης του Μουλά Ομάρ, του πρώτου επικεφαλής του κινήματος. Κατά την πρώτη διακυβέρνηση της χώρας από τους Ταλιμπάν ήταν υπουργός Εξωτερικών, από το 1998 μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 1999, και επίσης αναπληρωτής πρωθυπουργός. Καθώς συνέβη και με πολλά άλλα μέλη της ηγετικής ομάδας των Ταλιμπάν, επιβλήθηκαν στον Αχούντ κυρώσεις εκ μέρους του ΟΗΕ εξαιτίας της «παροχής καταφυγίου σε ομάδες τρομοκρατών».
Κατά την περίοδο που οι Ταλιμπάν είχαν χάσει την εξουσία και αγωνίζονταν για την ανατροπή της τότε κυβερνήσεως (2001-2021), ο Αχούντ διετέλεσε κατά διαστήματα μέλος του Κουέτα Σούρα. Το 2013 ήταν ο επικεφαλής των επιτροπών των Ταλιμπάν και ειδικότερα ο επικεφαλής της επιτροπής στρατολογήσεως.
Μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία το 2021, ο Αχούντ διορίσθηκε προσωρινός ή ενδιάμεσος πρωθυπουργός. Ο διορισμός του θεωρήθηκε ως ένας συμβιβασμός ανάμεσα στους μετριοπαθείς και τους σκληροπυρηνικούς των Ταλιμπάν. Ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Σεπτεμβρίου 2021.
Πρόσθετες πληροφορίες
Ο Αχούντ έχει συγγράψει αρκετά βιβλία για το Ισλάμ. Σύμφωνα με το BBC News, έχει μεγαλύτερη επίδραση πάνω στη θρησκευτική πλευρά της πολιτικής των Ταλιμπάν, σε αντιδιαστολή με τον στρατιωτικό τομέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν
Αλαμούτ
μικρογραφία|245x245εσ| Η [[Γεωγραφία|γεωγραφική περιοχή του Αλαμούτ στο Ιράν ]] Η γεωγραφική περιοχή του Αλαμούτ (, Alamūt, Alemūt, Alamoot, Alemoot) είναι μια περιοχή στο Ιράν, η οποία περιλαμβάνει δυτικά και ανατολικά τμήματα στη δυτική άκρη της οροσειράς Αλμπόρζ, ανάμεσα στην ξηρά και άγονη πεδιάδα του Καζβίν στο νότο και τις πλαγιές με πυκνά δάση της επαρχίας Μαζανταράν στο βορρά. Ξεκινώντας από το Καζβίν προς το Αλαμούτ, περνώντας από την πρώτη σειρά λόφων, οι καμπυλώσεις είναι σημαντικά θέματα στη σύνθεση της φύσης αυτής της περιοχής. Δύο μεγάλες ακροπόλεις κάστρων Ισμαηλιτών, το Λαμσάρ και το Αλαμούτ, βρίσκονται σε αυτόν τον τομέα. Ο Χασάν-ι Σαμπάχ και οι Ασασίνοι του έλεγχαν την περιοχή για πολλά χρόνια.
Ζιλάτ
Ο όρος Ζιλάτ (προερχόμενος από το ετρουσκικό ζιλ « κυβερνώ », καθώς και το ζιλκ, ονομασία του αντίστοιχου αξιώματος) όριζε, στους Ετρούσκους, έναν άρχοντα εκλεγμένο για χρονική διάρκεια ενός έτους. Ο σημαντικότερος εκ των ζιλάτ ήταν, αναμφίβολα, ο ζιλάτ μεχλ ρασνάλ. Για καιρό πιστευόταν πως ο ζιλάτ μεχλ ρασνάλ ήταν ο ηγέτης της ομοσπονδίας των δώδεκα ετρουσκικών πόλεων, ο οποίος εκλεγόταν από την συνέλευση των Βολσίνιων. Ωστόσο, σήμερα, η πλειοψηφία των ετρουσκολόγων συμφωνούν στο γεγονός πως ο συγκεκριμένος ετρουσκικός τίτλος δεν σχετιζόταν με τον ηγέτη της ετρουσκικής ένωσης, αλλά με τον ανώτατο άρχοντα των ετρουσκικών δημοκρατιών. Επρόκειτο, κατά κάποιον τρόπο, για τίτλο αντίστοιχο του ρωμαϊκού εκείνου του υπάτου.
Αλαμούτ
Ιστορία
Το 1090, ο Χασάν-ι Σαμπάχ, ηγέτης των Ισμαηλιτών στο Ιράν, επέλεξε την περιοχή Αλαμούτ ως έδρα για την εκστρατεία, διάδοση και μεταστροφή νέων οπαδών.
Ζιλάτ
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ετρούσκοι
Αλαμούτ
Ιστορία
Αυτό αποδείχθηκε σημείο καμπής για το πεπρωμένο της κοιλάδας Αλαμούτ. Το αποτέλεσμα της θεμελίωσης οχυρού από τους Ισμαηλίτες, που κράτησε πάνω από δυο αιώνες, ήταν η περιοχή να αποκτήσει πολυάριθμα κάστρα, από τα οποία έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 20, που χρονολογούνται από αυτή την εποχή.
Το πιο μεγαλοπρεπές κάστρο στην κοιλάδα είναι το Κάστρο Αλαμούτ, το οποίο είναι κτισμένο πάνω σε ένα ψηλό βράχο, που φτάνει τα 2163 μέτρα, κοντά στο χωριό Γκαζόρ Χαν. Ο βράχος έχει ύψος 200 μέτρα και καλύπτει έκταση 20 εκταρίων. Με απότομη κλίση και βαθιά και επικίνδυνη χαράδρα, ο βράχος είναι πρακτικά απρόσιτος και αποτελεί μέρος της δομής του οχυρού. Επί του παρόντος, μόνο τα ερείπια του φρουρίου και κάποιοι πύργοι είναι εμφανείς και μόνο μέσω αρχαιολογικής ανασκαφής μπορούν να ανακαλυφθούν τα κύρια τμήματα.
Σήμερα, ο ηγέτης της σύγχρονης κοινότητας των Ισμαηλιτών είναι ο Αγά Χαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ιράν
Facebook Container
Το Facebook Container είναι πρόσθετο περιηγητή το οποίο διαχωρίζει την δραστηριότητα ενός χρήστη σε διάφορες ιστοσελίδες, διαγράφοντας τα cookies τρίτων, από το Facebook ώστε να μην σχετίζεται με τον λογαριασμό του χρήστη. Το πρόσθετο αναπτύχθηκε από το Ίδρυμα Mozilla και κυκλοφόρησε στις 27 Μαρτίου του 2018. Λειτουργεί και μπορεί να εγκατασταθεί μόνο στον φυλλομετρητή Mozilla Firefox.
Το πρόσθετο έχει σχεδόν δύο εκατομμύρια κατεβάσματα.
Λειτουργία
Αφού θα γίνει η εγκατάσταση του πρόσθετου, θα κλείσουν οι καρτέλες στο Facebook, θα διαγραφούν τα cookies του Facebook και θα πραγματοποιηθεί έξοδος από τον λογαριασμό. Την επόμενη φορά που θα πραγματοποιηθεί σύνδεση στο Facebook, ο ιστότοπος θα φορτώσει σε νέα καρτέλα. Η καρτέλα θα έχει μπλε χρώμα, υποδεικνύοντας ότι βρίσκεται στο «κοντέινερ». Ο χρήστης μπορεί να πραγματοποιήσει είσοδο και να χρησιμοποιήσει το Facebook ως συνήθως όταν βρίσκεται στο Facebook Container. Εάν ο χρήστης κάνει κλικ σε σύνδεσμο που δεν ανήκει στο Facebook ή περιηγηθεί σε ιστότοπο που δεν ανήκει στο Facebook στη γραμμή URL, αυτές οι σελίδες θα φορτώνουν εκτός του «κοντέινερ».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό Κατηγορία:Mozilla Firefox Κατηγορία:Ιδιωτικότητα στο Διαδίκτυο Κατηγορία:Πρόσθετο περιηγητή
Σεργκέι Μεργκελιάν
Ο Σεργκέι Μεργκελιάν (Սերգեյ Մերգելյան Sergey  ; 19 Μαΐου 1928 – 20 Αυγούστου 2008) ήταν Σοβιετικός Αρμένιος μαθηματικός, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στη Θεωρία της Προσέγγισης. Η σύγχρονη Θεωρία Μιγαδικής Προσέγγισης βασίζεται στο κλασικό έργο του Μεργκελιάν. Ήταν αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (από το 1953), μέλος της NAS ASSR (από το 1956).
Το επώνυμο "Μεργκέλοφ" που δόθηκε κατά τη γέννηση άλλαξε για πατριωτικούς λόγους στο πιο αρμενικό "Μεργκελιάν" από τον ίδιο τον μαθηματικό πριν από το ταξίδι του στη Μόσχα.
Ήταν βραβευμένος με το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ (1952) και το παράσημο του Αγίου Μεσρόπ Μαστότς (2008). Ήταν ο νεότερος διδάκτορας επιστημών στην ιστορία της ΕΣΣΔ (σε ηλικία 20 ετών), και το νεότερο αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (ο τίτλος απονεμήθηκε σε ηλικία 24 ετών). Κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών του σπουδών, ο 20χρονος Μεργκελιάν έλυσε ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα της μαθηματικής θεωρίας των συναρτήσεων, που δεν είχε λυθεί για περισσότερα από 70 χρόνια. Το θεώρημά του για τη δυνατότητα ομοιόμορφης πολυωνυμικής προσέγγισης των συναρτήσεων μιας μιγαδικής μεταβλητής αναγνωρίζεται από το κλασικό θεώρημα Μεργκελιάν και περιλαμβάνεται στο μάθημα της θεωρίας των συναρτήσεων.
Αν και ο ίδιος δεν ήταν σχεδιαστής υπολογιστών, το θεώρημα Μεργκελιάν ήταν πρωτοπόρος στα σοβιετικά υπολογιστικά μαθηματικά. μικρογραφία|291x291εσ| Πλακέτα στο [[Γερεβάν|Ερεβάν προς τιμήν του Μεργκελιάν]]
Νεανικά χρόνια
Ο Σεργκέι Μεργκελιάν γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1928 στη Συμφερόπολη σε μια αρμενική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν ο Νικήτα (Mkrtich) Ιβάνοβιτς Μεργκέλοφ, πρώην ιδιώτης επιχειρηματίας (Nepman), και η μητέρα του η Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Βιρόντοβα, κόρη του διευθυντή της τράπεζας Αζοφικής Μαύρης Θάλασσας, που πυροβολήθηκε το 1918. Το 1936 ο πατέρας του Σεργκέι κατασκεύαζε μια χαρτοποιία στο Γιέλετς, αλλά σύντομα μαζί με την οικογένειά του απελάθηκαν στον οικισμό Ναρίμ της Σιβηρίας, στην περιοχή Τομσκ. Στον παγετό της Σιβηρίας, ο Σεργκέι υπέφερε από μια σοβαρή ασθένεια και επέζησε παρά τρίχα. Το 1937, η μητέρα και ο γιος αθωώθηκαν με απόφαση του δικαστηρίου και επέστρεψαν στο Κερτς και το 1938 η Λιουντμίλα Ιβάνοβνα έλαβε (από τον γενικό εισαγγελέα της ΕΣΣΔ Αντρέι Γιανουσιέβιτς Βισίνσκι) την αποκατάσταση του συζύγου της. Το 1941, σε σχέση με την επίθεση των στρατευμάτων του Χίτλερ στο Νότο, η οικογένεια Μεργκέλοφ εγκατέλειψε το Κερτς και εγκαταστάθηκε στο Ερεβάν.
Εκπαίδευση
Πριν από τον πόλεμο, ο Μεργκελιάν ζούσε στη Ρωσία και σπούδασε στο γυμνάσιο του Κερτς. Όταν στα τέλη του 1941 η οικογένειά του μετακόμισε από το Κερτς στο Ερεβάν, μπήκε σε ένα εντελώς άγνωστο περιβάλλον, δεν ήξερε καθόλου Αρμενικά. Σπούδασε στο σχολείο του Ερεβάν με το όνομα Μραβγιάν. Σύντομα διέπρεψε στις ικανότητές του. Το 1943, ο Μεργκελιάν κέρδισε την πρώτη θέση στη δημοκρατική Ολυμπιάδα φυσικής και μαθηματικών. Το 1944, σε ηλικία 16 ετών, πέρασε τις εξετάσεις για τις τάξεις 9-10, αποφοίτησε από το γυμνάσιο και μπήκε αμέσως στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ερεβάν (YSU).
Έγινε αντικείμενο προσοχής στο πανεπιστήμιο, όπου πέρασε για ένα χρόνο το πρώτη και δεύτερη σειρά μαθημάτων και σύντομα άρχισε να παρακολουθεί διαλέξεις του ακαδημαϊκού Αρτάσες Σαχινιάν, του ιδρυτή της αρμενικής μαθηματικής σχολής. Εκτός από τη μελέτη και την εργασία στο σεμινάριο, ο Μεργκελιάν δίδαξε στον μαθηματικό κύκλο στο Παλάτι των Πρωτοπόρων του Ερεβάν. Εκεί έδωσε πλήρη ελευθερία στη φαντασία, γράφοντας παζλ για παιδιά κάνοντας διαγωνισμούς επίλυσης ιδιαίτερα δύσκολων εργασιών και οργανώνοντας μαθηματικά παιχνίδια.
Πέρασε ένα πενταετές πανεπιστημιακό πρόγραμμα σπουδών για τρία χρόνια, στο πρώτο έτος σπούδασε μόνο λίγες μέρες, μετά μέσω εξωτερικών μαθητών είχε δώσει εξετάσεις και αμέσως μεταπήδησε στο δεύτερο και το 1946 πήρε δίπλωμα. Ταυτόχρονα, αποκατέστησε το αρχικό επώνυμο από την πλευρά του πατέρα του και έλαβε ένα δίπλωμα ήδη ως Σεργκέι Νικιτόβιτς Μεργκελιάν.
Μετά το YSU (1946), ο Μεργκελιάν εισήλθε στις μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Στέλκοβ υπό τον Μιστισλάβ Βσερολόντοβιτς Κέλντις. Αν και όλη η κολοσσιαία απασχόλησή του, ο Κέλντις έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον νέο του μεταπτυχιακό φοιτητή. Συναντιόντουσαν κυρίως στο σπίτι του Κέλντις, στις 8-9 το βράδυ, και έκαναν μεγάλες συζητήσεις για μαθηματικά προβλήματα.
Το αίτημα των αντιπάλων ικανοποιήθηκε (για αυτό ήταν απαραίτητο να καλέσουν τα μέλη του επιστημονικού συμβουλίου, κάτι που πήρε χρόνο) και ο Μεργκελιάν έγινε ο νεότερος διδάκτορας φυσικών και μαθηματικών επιστημών στην ΕΣΣΔ σε ηλικία 20 ετών (στα 21).
Μέχρι σήμερα αυτό είναι ρεκόρ απόκτησης του υψηλότερου επιστημονικού τίτλου (Διδάκτωρ Επιστημών) σε τόσο νεαρή ηλικία στην πρώην ΕΣΣΔ και τη σημερινή Ρωσία.
Καριέρα
Στα 24 του έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (τώρα Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών), κάτι που, από την άποψη της νεαρής ηλικίας, είναι ένα ακόμη απόλυτο ρεκόρ μεταξύ των επιστημόνων της ΕΣΣΔ. Υπήρξε σύμβολο ενός νεαρού επιστήμονα στην πρώην ΕΣΣΔ. Η Ίντιρα Γκάντι, μεταξύ άλλων διάσημων ανθρώπων στην ΕΣΣΔ και στο εξωτερικό, ήταν φίλη του Μεργκελιάν από τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Το 1978, μετά την επίσημη επίσκεψή της στη Μόσχα, η Γκάντι είχε επίσης μια ιδιωτική επίσκεψη στο Ερεβάν απλώς ως καλεσμένη του Μεργκελιάν. Το 1952 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ.
Ο Μεργκελιάν ήταν επίσης ένας ταλαντούχος οργανωτής της επιστήμης. Έπαιξε ηγετικό ρόλο στην ίδρυση του Επιστημονικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Μαθηματικών Μηχανών του Ερεβάν (YerSRIMM). Στις 14 Ιουλίου 1956 ιδρύθηκε το Επιστημονικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Μαθηματικών Μηχανών του Ερεβάν (YerNIIMM). Έγινε ο πρώτος διευθυντής του ινστιτούτου και ήταν επικεφαλής του τα έτη 1956-1960. Σύντομα το ινστιτούτο έγινε δημοφιλές ως "Ινστιτούτο Μεργκελιάν". Αυτό το ανεπίσημο όνομα διατηρείται και χρησιμοποιείται ακόμα στις μέρες μας.
Το 1961 επέστρεψε στον τομέα των καθαρών μαθηματικών. Συνέχισε να εργάζεται στο Μαθηματικό Ινστιτούτο της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ Στέλκοβ της Μόσχας. Το 1963 εξελέγη Αναπληρωτής Ακαδημαϊκός του Γραμματέα του Τμήματος Μαθηματικών της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (Νικολάι Νικολάγιεβιτς Μπογκολιούμποφ). Το 1964 διορίστηκε επικεφαλής του τμήματος σύνθετης ανάλυσης στο Μαθηματικό Ινστιτούτο, τη θέση που διατήρησε μέχρι το 2002, την ίδια χρονιά που επανήλθε ως καθηγητής της Μηχανικής και Μαθηματικής Σχολής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Το 1968 άφησε και πάλι τη θέση του καθηγητή της σχολής και ασχολήθηκε μόνο με επιστημονικό έργο. Ο Μεργκελιάν είχε «ταξιδιωτική άδεια» και συχνά βρισκόταν σε ξένα επαγγελματικά ταξίδια. Το 1970 έκανε μια παρουσίαση ως προσκεκλημένος ομιλητής στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στη Νίκαια.
Επιστημονικές εργασίες
Τα κύρια έργα του Μεργκελιάν περιλαμβάνουν τη θεωρία των συναρτήσεων των μιγαδικών μεταβλητών, τη θεωρία της προσέγγισης και τη θεωρία δυναμικών και αρμονικών συναρτήσεων. Το 1951 διατύπωσε και απέδειξε το περίφημο αποτέλεσμα από σύνθετη ανάλυση, που ονομάζεται θεώρημα Μεργκελιάν. Αυτό έλυσε ένα παλιό κλασικό πρόβλημα. Το θεώρημα ολοκλήρωσε μια μακρά σειρά μελετών, που ξεκίνησε το 1885, και αποτελείται από τα κλασικά αποτελέσματα των Καρλ Βάιερστρας, Καρλ Ρούνγκε, J. Walsh, Μιχαήλ Λαβρέντιεφ, Μιστισλάβ Κέλντις και άλλων. Οι νέοι όροι «θεώρημα Μεργκελιάν» και «Σύνολα Μεργκελιάν» βρήκαν τη θέση τους σε σχολικά βιβλία και μονογραφίες για τη θεωρία προσέγγισης.
Η έρευνά του ήταν η μελέτη της προσέγγισης συνεχών συναρτήσεων, που ικανοποιούν τις ιδιότητες ομαλότητας για ένα αυθαίρετο σύνολο (1962) και η λύση του κατά προσέγγιση προβλήματος του Μπενρστάιν (1963). Ο Μεργκελιάν διεξήγαγε σε βάθος μελέτες και έλαβε πολύτιμα αποτελέσματα σε τομείς όπως η καλύτερη προσέγγιση με πολυώνυμα σε αυθαίρετο συνεχές, σταθμισμένες προσεγγίσεις με πολυώνυμα στον πραγματικό άξονα, κατά σημείο προσέγγιση από πολυώνυμα σε κλειστά σύνολα του μιγαδικού επιπέδου, ομοιόμορφη προσέγγιση με αρμονικές συναρτήσεις σε συμπαγή σύνολα και ολόκληρες λειτουργίες σε ένα απεριόριστο συνεχές, μοναδικές αρμονικές συναρτήσεις. Στη θεωρία των διαφορικών εξισώσεων, τα αποτελέσματά του αφορούσαν τη σφαίρα του προβλήματος Cauchy και μερικά άλλα ερωτήματα. Τα επιστημονικά επιτεύγματα του Μεργκελιάν συνέβαλαν σημαντικά στη διαμόρφωση, ανάπτυξη και διεθνή αναγνώριση της αρμενικής μαθηματικής σχολής, όπως αποδεικνύεται από αυτή που οργανώθηκε στο Ερεβάν το 1965, με πρωτοβουλία και με την ενεργό συμμετοχή του Σεργκέι Μεργκελιάν σε ένα σημαντικό διεθνές συνέδριο για τη θεωρία των συναρτήσεων. Πολλοί εξέχοντες μαθηματικοί του κόσμου συμμετείχαν στο συνέδριο, το οποίο προώθησε τη διεθνή συνεργασία και την περαιτέρω προώθηση της αρμενικής μαθηματικής σχολής.
Θάνατος
Ο Σεργκέι Μεργκελιάν πέθανε στις 20 Αυγούστου 2008. Η αποχαιρετιστήρια τελετή πραγματοποιήθηκε στις 23 Αυγούστου 2008 στο νεκροταφείο του Γκλεντέιλ στην Καλιφόρνια. Μετά από αίτημα του νεκρού, η τέφρα του μεταφέρθηκε στη Μόσχα και θάφτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι δίπλα στη μητέρα του και τη σύζυγό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αρμένιοι επιστήμονες Κατηγορία:Αρμένιοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Παλαιόκαστρο Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Παλαιόκαστρο
Το Παλαιόκαστρο είναι χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 442 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Παλαιόκαστρο βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας σε απόσταση 49 χλμ. Β. από την Αμφιλοχία και 28 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Άρτα. Η ονομασία του οφείλεται σε παλιό κάστρο, ερείπια του οποίου υπάρχουν στο λόφο του χωριού και χρονολογούνται τον 2ο αιω. π.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση το χωριό επισκέφθηκε ο Όθωνας με την Αμαλία το 1839. Ως οικισμός αναφέρεται το 1836 να προσαρτάται στην τότε δήμο Εχίνου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Φλωριάδα, τη Χρυσοπηγή, το Καθαροβούνι, την Καστριώτισσα, την Παλαιά Φλωριάδα, το Καθαροβούνι και τη Χρυσορράχη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Φλωριάδας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 19 κατοίκους.
Μπριάνσκ
Το Μπριάνσκ (ρωσικά: Брянск) είναι πόλη στη Ρωσία και πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπριάνσκ. Ο πληθυσμός του ήταν 402.675 κάτοικοι το 2020.
Γεωγραφία
Το Μπριάνσκ βρέχεται από τον ποταμό Ντέσνα και βρίσκεται 347 χιλιόμετρα δυτικά της Μόσχας.
Ιστορία
Η πρώτη γραπτή αναφορά του Μπριάνσκ χρονολογείται από το 1146 και βρίσκεται στο Χρονικό του Ιπατίεφ, όπου αναφέρεται με την ονομασία Νταμπριάνσκ (Дъбряньск). Αυτό το όνομα προέρχεται από την ρωσική λέξη ντάμπρα (дъбръ), μια σλαβική λέξη που σημαίνει πυκνό δάσος. Η περιοχή ήταν γνωστή για τα πυκνά δάση της. Σήμερα, ωστόσο, οι τοπικές αρχές και οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι η πόλη υπήρχε ήδη από το 985, όπου ένας οχυρωμένος οικισμός στη δεξιά όχθη του ποταμού Ντέσνα.
Η ιστορία της πόλης δεν είναι πολύ ξεκάθαρη μέχρι την Μογγολική εισβολή στη Ρωσία. Ήταν η βορειότερη σεβεριανή πόλη που ανήκε στους Ρουρικίδες του Τσέρνικοφ. Μετά τη δολοφονία του Μιχαήλ του Τσερνίγκοφ από τους Μογγόλους το 1246 και την καταστροφή της πρωτεύουσας του, ο γιος του μετέφερε την έδρα του στο Μπριάνσκ. Το 1310 οι Μογγόλοι εισέβαλαν ξανά στην πόλη, η οποία ανήκε στο πριγκιπάτο του Σμολένσκ.
Ο Αλγκίρντας της Λιθουανίας απέκτησε το Μπριάνσκ το 1356 διαμέσου κληρονομιάς και το παρέδωσε στον γιο του, τον Ντμίτρι τον Πρεσβύτερο. Μέχρι το τέλος του αιώνα, οι Γιογκάιλα, Βιτάουτας, Σβιτριγκάιλα και Γεώργιος του Σμολένσκ πάλεψαν για τον έλεγχο της πόλης.
Κατά την διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα το Μπριάνσκ ήταν το οικονομικό κέντρο της γύρω περιοχής. Βάση της τοπικής οικονομίας ήταν η έκθεση Σβένσκαγια, η σημαντικότερη στη Δυτική Ρωσία. Η έκθεση λάμβανε χώρα με την βοήθεια του μοναστηριού Σβένσκι και ήταν ετήσια.
Το 1783 η πόλη άρχισε να κατασκευάζει όπλα και πυρομαχικά για το αυτοκρατορικό ναυτικό της Ρωσίας. Από μια περιφερειακή αγορά, το Μπριάνσκ έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο μεταλλουργίας και μηχανικής. Το 1917 είχε ξεπεράσει ήδη τους 30.000 κατοίκους.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Μπριάνσκ έπεσε στον έλεγχο της Ναζιστικής Γερμανίας από τις 6 Οκτωβρίου 1941 μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου 1943. Περίπου 60 000 σοβιετικοί αντάρτες δραστηριοποιήθηκαν στο Μπριάνσκ και την γύρω περιοχή, προκαλώντας βαριές απώλειες στους Γερμανούς. Το 1941, ο Ρώσος εφευρέτης Μιχαήλ Καλάσνικoφ, τότε οδηγός τεθωρακισμένου, τραυματίστηκε στο Μπριάνσκ.
Λίγο μετά την απελευθέρωσή του, το Μπριάνσκ έγινε διοικητικό κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας, το 1944.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στη Ρωσία
Fanum Voltumnae
Το Fanum Voltumnae ήταν το ετρουσκικό ομοσπονδιακό ιερό, όπου οι εκπρόσωποι των δώδεκα πόλεων που αποτελούσαν την Δωδεκάπολη συγκεντρώνονταν για την διεξαγωγή συμβουλίων, καθώς και για τον εορτασμό των ιερών αγώνων.
Η ιερή αυτή τοποθεσία ήταν αφιερωμένη στον Βερτούμνους, μια από τις μορφές του Τινς, του Γιούπιτερ των Ετρούσκων.
Η ακριβής τοποθεσία του παραμένει ακόμη αβέβαιη (Βιτέρμπο ή Μοντεφιασκόνε ή Ορβιέτο ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ετρούσκοι
Πιερ ντ’ Ομπισόν
Ο Πιερ ντ’ Ομπισόν (γαλλικά: Pierre d'Aubusson, 1423 - 1503) ήταν μέγας μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών. Διακρίθηκε κυρίως για την επιτυχή υπεράσπιση της Ρόδου κατά την πολιορκία του 1480 από τα οθωμανικά στρατεύματα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1423 στο Μοντέιγ ο Βικόντ της κεντρικής Γαλλίας και καταγόταν από ιστορική οικογένεια ευγενών. Ήταν το πέμπτο τέκνο του Ρενώ ντ' Ομπισόν και της Μαργαρίτας de Rochechouart. Σχετικά με την παιδική του ηλικία δεν υπάρχουν αξιόπιστες αναφορές. Φέρεται να εισήλθε στο τάγμα των Ιωαννιτών γύρω στο 1450 και μετά από αρκετά χρόνια υπηρεσίας κατά τα οποία ανέλαβε διάφορες θέσεις, ανακηρύχτηκε στις 8 Ιουνίου του 1476 ως ο τεσσαρακοστός μέγας μάγιστρος των ιπποτών της Ρόδου. left|thumb|Ο θυρεός του Πιερ ντ΄ Ομπισόν στο κάστρο της Νεραντζιάς στην Κω. Τον Μάιο του 1480 ηγήθηκε της άμυνας της Ρόδου κατά τη διάρκεια της πολιορκίας από ισχυρές οθωμανικές δυνάμεις υπό τους πασάδες Μεσίχ και Γεδίκ Αχμέτ. Η πολιορκία διήρκησε μέχρι τον Αύγουστο του ίδιου έτους και βρήκε νικητές τους Ιωαννίτες, γεγονός που προσέδωσε μεγάλες τιμές στον ντ' Ομπισόν, ο οποίος μάλιστα τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια των μαχών. Αμέσως μετά την απόσυρση των οθωμανικών δυνάμεων, μερίμνησε για την ανοικοδόμηση της πόλης και των οχυρώσεων. Το 1489 χειροτονήθηκε καρδινάλιος εξασφαλίζοντας μάλιστα περαιτέρω προνόμια για το ιπποτικό του τάγμα ενώ το 1495 ανακηρύχτηκε από τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ' αρχιστράτηγος μιας ενδεχόμενης εκστρατείας εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αν και οι Ιωαννίτες ιππότες βρίσκονταν από το 1482 ( χρονιά που ο διεκδικητής του οθωμανικού θρόνου Τζεμ Σουλτάν κατέφυγε στη Ρόδο μετά την ήττα από τον αδελφό του Βαγιαζίτ Β΄, ο οποίος στη συνέχεια κατέβαλε σεβαστό χρηματικό ποσό για να αποτραπεί η επάνοδος του αδελφού του στα οθωμανικά εδάφη ) σε ειρήνη με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία ανανεώθηκε το 1497 με αποτέλεσμα να μην συμμετάσχουν ανοικτά στον Β' Βενετοτουρκικό πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, προχώρησε σε εκτεταμένες διώξεις εναντίον της εβραϊκής κοινότητας της Ρόδου.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι μοναχοί Κατηγορία:Ηγούμενοι του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Γάλλοι καρδινάλιοι Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Σεβίτσε
thumb|250px|Περουβιανό σεβίτσε Το σεβίτσε είναι πιάτο ψαριού με προέλευση από τη Λατινική Αμερική, πιθανότατα από το Περού, στο οποίο το φρέσκο ωμό ψάρι παρασκευάζεται σε χυμό από φρέσκα εσπεριδοειδή, συνήθως λεμόνι ή λάιμ, μαζί με μπαχαρικά όπως οι πιπεριές τσίλι, αχί και άλλα, όπως κομμένο κρεμμύδι, αλάτι και κόλιανδρο. Παραδοσιακά το ψάρι παρέμενε στη μαρινάδα για περίπου τρεις ώρες, όμως στο μοντέρνο σεβίτσε ο χρόνος αυτός είναι πολύ μικρότερος, και με το κατάλληλο ψάρι μπορεί να χρειαστεί τόσο χρόνο όσο να ανακατευθούν τα υλικά και να σερβιριστεί.
Επειδή τρώγεται ωμό και όχι μαγειρεμένο με θερμότητα, πρέπει να καταναλωθεί άμεσα για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος τροφικής δηλητηρίασης. Αν και το σεβίτσε καταναλώνεται συνήθως ως ορεκτικό, αν καταναλωθεί ως κυρίως συνήθως έχει και συνοδευτικά που συμπληρώνουν τη γεύση του, όπως γλυκοπατάτα, μαρούλι, καλαμπόκι, αβοκάντο ή μαγειρική μπανάνα.
Το πιάτο είναι δημοφιλές στις ακτές του Ειρηνικού της δυτικής λατινικής Αμερικής. Αν και η προέλευσή του αμφισβητείται, στο Περού θεωρείται εθνικό πιάτο. Αν και αρχαιολογικά ευρήματα υποδεικνύουν ότι κάτι που μοιάζει με σεβίτσε μπορεί να καταναλώνοταν στο Περού πριν περίπου 2.000 χρόνια, η πρωτεύουσα θέση που κατείχε η Λίμα ως έδρα της Αντιβασιλείας του Περού επέτρεψε σε δημοφιλή πιάτα όπως το σεβίτσε να διαδοθούν και σε άλλες ισπανικές αποικίες στην περιοχή, και με τον καιρό έγινε τμήμα της τοπικής κουζίνας ενσωματώνοντας τοπικές γεύσεις.
Το σεβίτσε πλέον είναι δημοφιλές πιάτο της διεθνούς κουζίνας, φτάνοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1980.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση θαλασσινά κατηγορία:Πολιτισμός του Περού‎ Κατηγορία:Εθνικά πιάτα
Γκαμπριέλα Παπαδάκη
Η Παπαδάκη και ο Σιζερόν έχουν σπάσει τα παγκόσμια ρεκόρ 29 φορές, το οποίο από μόνο του είναι ένα ρεκόρ σε όλους τους κλάδους πατινάζ από την εισαγωγή του Συστήματος Κριτικής ISU το 2004. Είναι οι σημερινοί και ιστορικοί κάτοχοι παγκόσμιου ρεκόρ σε σύντομο χορό, ελεύθερο χορό και συνδυασμένο σύνολο. Είναι η πρώτη ομάδα που έχει σπάσει το φράγμα 90 πόντων στον χορό ρυθμού, το φράγμα των 120 και 130 πόντων στον ελεύθερο χορό και η πρώτη ομάδα που σκόραρε πάνω από τους 200 πόντους, 210 πόντους και 220 πόντους στο συνολικό συνδυασμένο σκορ.
Το ζευγάρι αναγνωρίζεται για το χαριτωμένο και μπαλετικό στυλ του. Τα προγράμματά τους, εμπνευσμένα από τον σύγχρονο χορό, έχουν χαρακτηριστεί λυρικά και οι σχολιαστές έχουν συχνά αναγνωρίσει την ποιότητα των δεξιοτήτων τους στο πατινάζ.
Προσωπική ζωή
Η Γκαμπριέλα Παπαδάκη γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1995 στο Κλερμόν-Φεράν στη Γαλλία. Είναι η κόρη της Κατρίν, προπονήτριας πατινάζ και του Εμμανουέλ, ιδιοκτήτης καντίνας στο Ώστιν του Τέξας. Ο πατέρας της είναι από τον Κορυδαλλό και η οικογένειά του έχει ρίζες στην Κρήτη.
Μετακόμισε από τη Γαλλία στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ στον Καναδά, στις 14 Ιουλίου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες χορεύτριες στον πάγο Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:CS1 maint: Unfit url Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Άννα Ντουντουνάκη
Η Άννα Ντουντουνάκη (Χανιά, 9 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Ελληνίδα κολυμβήτρια η οποία αγωνίζεται στον Παναθηναϊκό.
Αγωνίστηκε στα 100 μέτρα πεταλούδα γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016. Τερμάτισε 17η διανύοντας την απόσταση των 100 μέτρων σε 58.27 δευτερόλεπτα θέτοντας ένα νέο εθνικό ρεκόρ. Ωστόσο αποκλείστηκε από τα ημιτελικά. Στις 23-6-2018 αγωνίστηκε στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Ταραγκόνα της Ισπανίας κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στα 100 μέτρα πεταλούδα γυναικών. Το 2019 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 100μ. πεταλούδα στο Ευρωπαϊκό 25αρας πισίνας με νέο πανελλήνιο ρεκόρ 56.44. Τον Μάιο του 2021 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100μ. πεταλούδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 50αρας πισίνας με νέο πανελλήνιο ρεκόρ, 57.37. Έτσι, έγινε η πρώτη Ελληνίδα κολυμβήτρια που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Στις 25 Ιουλίου 2021 αγωνίστηκε στα 100 μέτρα πεταλούδα γυναικών στους ημιτελικούς των Ολυμπιακών Αγώνων στο Τόκιο, όπου κατέλαβε την 9η θέση, διανύοντας την απόσταση των 100 μέτρων σε 57.25 δευτερόλεπτα, θέτοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ. Το Νοέμβριο του 2021 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 100 μ. πεταλούδα και το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μ. πεταλούδα γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 25άρας πισίνας στο Καζάν με νέα πανελλήνια ρεκόρ 56.35 και 25.09, αντίστοιχα.
Παραπομπές
https://www.protothema.gr/sports/article/1179176/europaiko-protathlima-25aras-halkino-metallio-i-doudounaki/
Μεθυλο(φθορομεθυλ)αιθέρας
Ο μεθυλο(φθορομεθυλ)αιθέρας ή μεθοξυφθορομεθάνιο ή FMM (FluoroMethoxyMethane) είναι ένας αλαλκυλαλκυλαιθέρας, δηλαδή ένας μονοαλογονούχος άκυκλος κορεσμένος μονοαιθέρας. Ο σύντομος συντακτικός τύπος του είναι: CH3OCH2F. Με βάση το χημικό τύπο του, C2H5OF, έχει τα ακόλουθα δύο (2) ισομερή θέσης:
Από μεθυλο(χλωρομεθυλ)αιθέρα
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε μεθυλο(χλωρομεθυλ)αιθέρα (CH3OCH2Cl) :
Φθορομεθυλίωση μεθανολικού άλατος
Εναλλακτικά μπορεί να παραχθεί με φθορομεθυλίωση μεθανολικού άλατος (π.χ. CH3ONa) με φθορομεθυλαλογονίδιο, συνήθως ιωδοφθορομεθάνιο :
Με φωτοχημική φθορίωση διμεθυλαιθέρα
Με φωτοχημική φθορίωση διμεθυλαιθέρα :
Αυτοξείδωση
Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια :
Θειικό διμεθύλιο
Μια από τις κύριες εφαρμογές του μεθυλο(φθορομεθυλ)αιθέρα και της δράσης του ως βάσης κατά Lewis είναι η παραγωγή θειικού μεθυλο(φθορομεθυλ)ίου [CH3SO4CH2F] :
Αιθανικό οξύ
Μια από τις κύριες εφαρμογές του μεθυλο(φθορομεθυλ)αιθέρα και της δράσης του ως βάσης κατά Lewis είναι η παραγωγή μίγματος αιθανικού οξέος και φθοραιθανικού οξέος :
Υδρόλυση
1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς μεθανόλη και μεθανάλη :
2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται μίγμα μεθανόλης,ιωδοφθορομεθανίου, μεθάλης και ιωδομεθανίου:
3. Με επίδραση θερμού υδροϊωδίου (HI) παράγεται μεθυλοϊωδίδιο, διιωδομεθάνιο και νερό:
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρόλυση με αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) προς μεθοξυμεθανόλη (CH3OCH2OH) :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αλκοξυμεθοξυμεθάνιο (CH3OCH2OR) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς 1-αλκοξυαλκίνιο-1 (RC≡CCH2OCH3). Π.χ. :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) προς καρβονικό μεθοξυμεθυλεστέρα (RCOOCH2ΟCH3) :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς μεθοξυαιθανονιτρίλιο (CH3OCH2CN) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) προς μεθοξυαλκάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρύλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) προς μεθοξυμεθανοθειόλη (CH3ΟCH2SH) :
Τσέλσι Μπλου
Η Τσέλσι Μπλου (πραγματικό όνομα Σάρα Μυρτλ Ηόστετλερ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, που πήρε μέρος και σε ταινίες ερωτικού περιεχομένου.
Μεθυλο(φθορομεθυλ)αιθέρας
Υποκατάσταση από αλκυλοσουλφύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αλκυλοθειομεθοξυμεθάνιο (CH3OCH2SR) :
Τσέλσι Μπλου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1976 στην Ίθακα της Νεας Υόρκης. Εμφανίστηκε σε ταινίες πορνό από το 1995 ως το 2004 και πήρε μέρος σε 122 έργα. Η καριέρα της άρχισε με την ταινία Sodomizer 2 του Ρόντνευ Μουρ. Στις ταινίες της έγινε γνωστή και με τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Άμπερ Κάρνεϊ, Μπρουκ ΛαΒέλ και Μπρουκ Λαρέλ. Εκτός από σκληρά πορνό εμφανίστηκε και σε ερωτικά έργα χωρίς σκηνές σεξ.
Μεθυλο(φθορομεθυλ)αιθέρας
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) προς (ιωδομεθυλο)μεθυλαιθέρα (CH3ΟCH2I) :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
2. Με πρωτοταγή αμίνη (RNH2) προς N-αλκυλομεθοξυμεθαναμίνη (CH3OCH2NHR) :
3. Με δευτεροταγή αμίνη (RNHR) προς N,N-διαλκυλομεθοξυμεθαναμίνη (CH3OCH2NR2) :
Υποκατάσταση από νιτρομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) προς μεθοξυνιτρομεθάνιο (CH3ΟCH2NO2) :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται μεθοξυμεθυλολίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται μεθοξυφαινυλομεθάνιο:
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ :
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγεται αιθυλο(φθορομεθυλ)αιθέρας και 1-μεθοξυ-1-φθορομεθάνιο :
Πηγές
Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Musica reservata
Ο όρος musica reservata (ή και musica secreta) αναφέρεται σε μουσικό ιδίωμα ή εκτελεστική πρακτική, στην ασυνόδευτη (a cappella) φωνητική μουσική κυρίως της Ιταλίας, την εποχή της Αναγέννησης. Στα ελληνικά αποδίδεται (αν και δεν χρησιμοποιείται ποτέ) ως αποκλειστική μουσική και ορίζεται ως τέτοια για τον λόγο ότι η θέση της ήταν ανάμεσα σε μυημένους μουσικούς των βασιλικών αυλών, της αριστοκρατίας και των υψηλόβαθμων μουσικών της εκκλησίας. Τόσο η ίδια η μουσική, όσο και η ποίηση πάνω στην οποία έχει γραφτεί, χαρακτηρίζεται από την εννοιολογική υπόσταση της θεματολογίας της, που απέχει από το λαϊκό στοιχείο και την διασκέδαση αυτή καθαυτή.
Ο όρος εμφανίζεται σε πηγές της εποχής, όπως την πραγματεία του Νίκολα Βιτσεντίνο L'antica musica ridotta alla moderna prattica (1555), στο Compendium musices του Adrianus Petit Coclico (1552), σε έργα του Φιλίπ ντε Μόντε, του Κάρλο Τζεζουάλντο, σε έντυπα και κριτικές της εποχής (Samuel Quickelberg, 1560· Brunelli, 1610· Ballestra, 1611 κ.ά.) και κυρίως στο Prophetiae Sibyllarum (πιθ. 1560) του Ορλάντο ντι Λάσσο. Τα επιμέρους χαρακτηριστικά της μουσικής αυτής αποτελούν αντικείμενο έρευνας της σύγχρονης συγκριτικής μουσικολογίας και μπορούν να επιμεριστούν στα εξής τέσσερα:
Ο όρος musica reservata εφαρμόζεται κυρίως σε μαδριγάλια και μοτέτα της εποχής, αλλά και αργότερα, στην αγγλική μουσική δωματίου για βιόλα ντα γκάμπα (consort music), ενώ συνδέεται και με την ars subtilior (ευφυής ή λεπτή τέχνη) του 14ου αιώνα, αλλά και με την αβάν-γκαρντ μουσική του 20ου αιώνα, καθώς τα είδη αυτά απευθύνονται σε ένα πολύ καλλιεργημένο και ολιγάριθμο ακροατήριο.
Πηγές
Κατηγορία:Αναγεννησιακή μουσική
Επικίνδυνη Αποστολή: Πρωτόκολλο Φάντασμα
Η Επικίνδυνη Αποστολή: Πρωτόκολλο Φάντασμα (αγγλικά: Mission: Impossible – Ghost Protocol) είναι αμερικανική κατασκοπευτική ταινία δράσης του 2011 σε σκηνοθεσία Μπραντ Μπερντ και σενάριο Τζος Άπλμπαουμ και Αντρέ Νεμέκ. Είναι η τέταρτη ταινία της σειράς ταινιών Επικίνδυνη Αποστολή και επίσης η πρώτη ταινία με ηθοποιούς του Μπερντ. Πρωταγωνιστεί ο Τομ Κρουζ, ο οποίος ενσαρκώνει ξανά τον ρόλο του πράκτορα της Δύναμης Επικίνδυνων Αποστολών, Ίθαν Χαντ, μαζί με τους Τζέρεμι Ρένερ, Σάιμον Πεγκ, Πόλα Πάτον, Μίκαελ Νίκβιστ, Ανίλ Καπούρ και Λεά Σεϊντού. Στην ταινία, ο Χαντ και η ομάδα του αγωνίζονται ενάντια στον χρόνο για να βρουν έναν εξτρεμιστή με πυρηνικά όπλα γνωστό με την κωδική ονομασία «Cobalt» που αποκτά πρόσβαση στους ρωσικούς κωδικούς εκτόξευσης πυρηνικών πυραύλων όταν μια αποστολή της ομάδας του Χαντ πάει στραβά, με αποτέλεσμα τον βομβαρδισμό του Κρεμλίνου. Η ΔΕΑ εμπλέκεται στον βομβαρδισμό, αναγκάζοντας τον Πρόεδρο να θεσπίσει το «Πρωτόκολλο Φάντασμα», αποκηρύσσοντας την οργάνωση, αφήνοντας τον Χαντ και την ομάδα του χωρίς υποστήριξη.
Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Paramount Pictures στις 16 Δεκεμβρίου 2011 και έγινε η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις της σειράς, με έσοδα 694 εκατομμύρια δολάρια, μέχρι που το ξεπέρασε το Επικίνδυνη Αποστολή: Η Πτώση. Είναι η πέμπτη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις το 2011 καθώς και η δεύτερη με τις περισσότερες εισπράξεις ταινία με πρωταγωνιστή τον Κρουζ. Ακολούθησε το Επικίνδυνη Αποστολή: Μυστικό Έθνος, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2015. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές στο Metacritic και οι Rotten Tomatoes την αποκαλούν «διασκέδαση για ποπ κορν που πραγματικά λειτουργεί».
Πλοκή
Ο πράκτορας της ΔΕΑ Τρέβορ Χάναγουεϊ σκοτώνεται στη Βουδαπέστη από τη δολοφόνο Σαμπίν Μορώ, η οποία παίρνει το αρχείο του που περιέχει ρωσικούς κωδικούς πυρηνικής εκτόξευσης για να τους πουλήσει σε έναν άνδρα γνωστό μόνο ως "Κόμπαλτ".
Ο πράκτορας της ΔΕΑ Ίθαν Χαντ έχει κρατηθεί σε φυλακή της Μόσχας. Με τη βοήθεια της Τζέιν Κάρτερ, διαχειριστή του Χάναγουεϊ, και του πρόσφατα προβιβασμένου πράκτορα Μπέντζι Νταν, διαφεύγει, φέρνοντας μαζί του έναν συγκρατούμενο που ονομάζεται Μπόγκνταν. Η ΔΕΑ αναθέτει στον Χαντ να διεισδύσει στο Κρεμλίνο για να αποκτήσει περισσότερες πληροφορίες για τον Κόμπαλτ. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, ένας εμπιστευόμενος μεταδίδει την ομάδα της ΔΕΑ για μια υποτιθέμενη έκρηξη, ειδοποιώντας έτσι την αστυνομία του Κρεμλίνου. Η ομάδα του Χαντ ματαιώνει την αποστολή όπως μια βόμβα καταστρέφει μεγάλο μέρος του Κρεμλίνου. Η Κάρτερ και ο Νταν δραπετεύουν, αλλά ο Χαντ αιχμαλωτίζεται από τον πράκτορα του SVR Ανατόλι Σιντόροφ και κατηγορείται για την καταστροφή του Κρεμλίνου.
Ο Χαντ δραπετεύει και συναντά τον γραμματέα της ΔΕΑ που βρίσκεται στη Μόσχα με τον βοηθό του και αναλυτή πληροφοριών, Γουίλιαμ Μπραντ. Ο Γραμματέας, ο οποίος έχει επιπληχτεί αυστηρά από τις ρωσικές αρχές, λέει στον Χαντ ότι ο Πρόεδρος είχε ξεκινήσει το «Πρωτόκολλο Φάντασμα», αποκηρύσσοντας τη ΔΕΑ, αλλά κρυφά διατάζει τον Χαντ να συνεχίσει να καταδιώκει τον Κόμπαλτ. Οι δυνάμεις του Σιντόροφ προλαβαίνουν τον Χαντ και ο Γραμματέας σκοτώνεται. Ο Χαντ δραπετεύει μαζί με τον Μπραντ και μαζί δίνουν ραντεβού με την Κάρτερ και τον Νταν σε ένα μυστικό καταφύγιο της ΔΕΑ που βρίσκεται σε ένα από τα βαγόνια ενός εμπορευματικού τρένου που μόλις αναχώρησε. Η ομάδα οργανώνει τις πληροφορίες της. Ο Μπραντ και ο Χαντ ταυτίζουν τον Κόμπαλντ ως τον Κουρτ Χέντρικς, ένα γεννημένο στη Σουηδία Ρώσο σχεδιαστή πυρηνικής στρατηγικής, ο οποίος επιδιώκει να ξεκινήσει πυρηνικό πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Ο Χέντρικς χρησιμοποίησε τον βομβαρδισμό του Κρεμλίνου για να καλύψει την κλοπή του μιας ρωσικής συσκευής ελέγχου εκτόξευσης και τώρα σχεδιάζει μια συναλλαγή με την Μορώ στο Μπουρτζ Χαλίφα στο Ντουμπάι για να αποκτήσει τους απαιτούμενους κωδικούς εκτόξευσης. Ο Χέντρικς σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τον Λέονιντ Λίσενκερ, έναν κρυπτογράφο που έχει απαχθεί από το δεξί χέρι του Χέντρικς, έναν μισθοφόρο που ονομάζεται Γουίστρομ, για να επιβεβαιώσει την αυθεντικότητα των κωδικών.
Η ΔΕΑ αποφασίζει να υποκλέψει τους κωδικούς εκτόξευσης σκηνοθετώντας και τις δύο συναντήσεις: ο Χαντ και ο Μπραντ παρουσιάζονται ως Γουίστρομ και Λίσενκερ για να λάβουν τους κωδικούς εκτόξευσης από την Μορώ, ενώ, έναν όροφο μακριά, η Κάρτερ υποδύεται την Μορώ, μεταβιβάζοντας πλαστούς κωδικούς στους Ουίστρομ και Λίσενκερ. Μετά από κάποιες προετοιμασίες, που συμπεριλαμβάνουν τον Χαντ να πρέπει να σκαρφαλώσει στο εξωτερικό του Μπουρτζ Χαλίφα για να αποκτήσει πρόσβαση σε έναν διακομιστή που χρειάζεται να χακαριστεί, η ομάδα της ΔΕΑ είναι σε θέση να υλοποιήσει το σχέδιό της. Ωστόσο, επειδή ο Λίσενκερ μπορεί πραγματικά να πιστοποιήσει την ταυτότητα των κωδικών, ο Χαντ αναγκάζεται να του μεταβιβάσει πραγματικούς, βασισμένους σε ραδιενεργά ισότοπα στο χαρτί για να παρακολουθήσει τον Γουίστρομ στη συνέχεια. Ωστόσο, ο Γουίστρομ ξεφεύγει: δολοφονεί προληπτικά τον Λίσενκερ και δραπετεύει σε μια αμμοθύελλα ενώ ο Χαντ συλλαμβάνεται από τον πράκτορα Σιντόροφ και η Κάρτερ, τόσο για να εκδικηθεί τον θάνατο του Χάναγουεϊ όσο και σε αυτοάμυνα, σκοτώνει την Μορό, εξαλείφοντας το μοναδικό τους στοιχείο.
Ενώ ο Ίθαν προσπαθεί να βρει ένα νέο στοιχείο διαπραγματευόμενος με την «Ομίχλη», έναν έμπορο όπλων, με τη βοήθεια του Μπόγκνταν, η Κάρτερ και ο Νταν αντιμετωπίζουν τον Μπραντ, ο οποίος αναγκάστηκε να εμπλακεί στη μάχη κατά τη διάρκεια της ληστείας του Μπουρτζ Χαλίφα και με επίπεδο ικανότητας ασυνήθιστο για κάποιον που συνήθως μένει στα κεντρικά πίσω από ένα γραφείο. Ο Μπραντ ομολογεί ότι ζήτησε να απομακρυνθεί από την ενεργό δράση αφού του ανατέθηκε να γίνει σωματοφύλακας και δεν κατάφερε να προστατεύσει την εν λόγω γυναίκα: Τζούλια Μιντ. Ο Χαντ φυλακίστηκε αφού οι Σέρβοι εγκληματίες που τη σκότωσαν βρέθηκαν νεκροί.