cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κέρκυρας 2011–12
Α όμιλος
Κρόνος Αργυράδων - Ποσειδώνας Βιταλάδων 3-3 (4-4 παρ. 7-5 πεν.)
Αστέρας Πετριτή - ΟΦΑΜ 0-1
ΑΕ Λευκίμμης - Κεραυνός Αγ. Νικολάου 1-0
Β όμιλος
'''Ηρακλής Αγ. Δέκα - ΠΑΣ Μάγια 3-1'''
(Χωρίς αγώνα:Όλυμπος Κέρκυρας και η ΑΕ Καναλίων
Γ όμιλος
Αστέρας Σπαρτύλα - Ατρόμητος Άφρας 1-5
'''Αετός Αγ. Αθανασίου - ΑΟ Παξών 1-0'''
ΑΟ Κοντοκαλίου - Ολυμπιακός Μαντουκιού 3-0
Αστέρας Λιαπάδων - Ποσειδώνας Αγ. Μάρκου 5-2
ΑΕ Φαιάκων - ΠΑΟ Κορακιάνας 1-2
Δ όμιλος
Εθνικός Περουλάδων - Θιναλιακός 0-0 (1-1 παρ. 2-3 πεν.)
Ολυμπιάδα Καρουσάδων - Ηρακλής Σφακερών 5-0
Αχιλλέας Νυμφών - Βέλος Βελονάδων 1-2
ΑΟ Λύκων Νησακίου - Οδυσσέας Αυλιωτών 0-3 αα
Χωρίς αγώνα:ΑΟ Κασσιώπης και ο Αυγερινός Βαλανιού
2η αγωνιστική
Οι αγώνες έγιναν στις 12 και 13 Οκτωβρίου 2011.
Α όμιλος
ΑΕ Λευκίμμης - Ατρόμητος Στρογγυλής 1-3
Χωρίς αγώνα: Αναγέννηση Περιβολίου, ΟΦΑΜ και Κρόνος Αργυράδων.
Β όμιλος
Βολίδα Κάτω Γαρούνα - '''Ερασιτ. ΑΟ Κέρκυρα 2-2 (2-2 παρ. 5-6 πεν.)'''
ΑΕ Καναλίων - Όλυμπος Κέρκυρας 0-8
Χωρίς αγώνα: Ηρακλής Αγ. Δέκα και Άρης Κέρκυρας
Γ όμιλος
ΑΟ Κοντόκαλι - Αστέρας Λιαπάδων 5-1
Δ όμιλος
Ολυμπιάδα Καρουσάδων - Οδυσσέας Αυλιωτών 1-0
Βέλος Βελονάδων - ΑΟ Κασσιώπης 1-4
Χωρίς αγώνα: Θιναλιακός και Αυγερινός Βαλανιού
3η αγωνιστική
Οι αγώνες έγιναν στις 19 και 26 Ικτωβρίου 2011.
Α όμιλος
Αναγέννηση Περιβολίου - Ατρόμητος Στρογγυλής 5-1
Β όμιλος
Όλυμπος Κέρκυρας - Ηρακλής Αγ. Δέκα 1-0
Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα - Άρης Κέρκυρας 3-0
Γ όμιλος
Αετός Αγ. Αθανασίου - ΑΟ Κοντόκαλι 3-4
Ατρόμητος Άφρας - ΠΑΟ Κορακιάνας 3-4
Δ όμιλος
Αυγερινός Βαλανιού - Θιναλιακός 1-5
ΑΟ Κασσιώπης - Ολυμπιάδα Καρουσάδων 5-0
Β φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 23,30 Νοεμβρίου 2011 και οι δεύτεροι στις 11 Ιανουαρίου 2012.
Θιναλιακός Αχαράβης - ΑΟ Κοντόκαλι 2-0
ΑΟ Κοντόκαλι - Θιναλιακός Αχαράβης 2-2
ΠΑΟ Κορακιάνας - Αναγέννηση Περιβολίου 0-0
Αναγέννηση Περιβολίου - ΠΑΟ Κορακιάνας 8-1
Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα - ΟΦΑΜ 1-0
ΟΦΑΜ - Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα 0-1
Όλυμπος Κέρκυρας - ΑΟ Κασσιώπη 1-0
Γ φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 8 Φεβρουαρίου 2012 και οι δεύτεροι στις 22 Φεβρουαρίου 2012 και 7 Μαρτίου 2012.
Θιναλιακός Αχαράβης - ΑΟ Κασσιώπη 0-2
ΑΟ Κασσιώπη - Θιναλιακός Αχαράβης 4-0
Αναγέννηση Περιβολίου - Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα 1-2
Ερασιτέχνης ΑΟ Κέρκυρα - Αναγέννηση Περιβολίου 4-2
Δ φάση
Ο αγώνας έγινε στις 21 Μαρτίου 2011 στο Εθνικό Στάδιο Κέρκυρας.
'''Α.Ο. Κασσιώπη''' - Ερασιτέχνης Α.Ο. Κέρκυρα 3-2
Σούπερ καπ
Ο αγώνας έγινε στις 10 Σεπτεμβρίου 2011 στο Αθλητικό Κέντρο της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας, στο Κανόνι.
Όλυμπος Κέρκυρας-ΑΟ Κασσιώπη 2-1
Παραπομπές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κέρκυρας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Γκαβερίνα Τέρμε
Η Γκαβερίνα Τέρμε (ιταλικά: Gaverina Terme) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Γκαντόσσο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
ISO 639:f
! faz (Βορειοδυτικά)
! fbl ! fcs ! fer ! ffi ! ffm (Μασσίνα) ! fgr ! fia ! fie ! fij ! fil ! fin ! fip ! fir ! fit (Τορνεντάλεν) ! fiw !(fiz) ! fkk ! fkv (Κβεν) ! fla ! flh ! fli ! fll (Βόρεια) !(flm) ! fln ! flr ! fly ! fmp ! fmu (Ακροδυτικά) ! fng ! fni ! fod ! foi ! fom ! fon ! for ! fos ! fpe ! fqs ! fra ! frc (Κατζούν) ! frd !(fri) ! frk ! frm ! fro ! frp ! frq ! frr (Βόρεια) ! frs (Ανατολικά) ! frt ! fry (Δυτικά) ! fse ! fsl ! fss ! fub (Ανταμάουα) ! fuc ! fud (Ανατολικά) ! fue (Μπόργκου) ! fuf ! fuh (Δυτικού Νίγηρα) ! fui (Μπαγκίρμι) ! fuj ! ful ! fum ! fun ! fuq (Κεντροανατολικού Νίγηρα) ! fur ! fut ! fuu ! fuv (Νιγηριανά) ! fuy ! fvr ! fwa ! fwe
Κατηγορία:ISO 639
Χριστόδουλος Βενιαμίν
Ο Χριστόδουλος Βενιαμίν ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών,, Υπουργός Άμυνας και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χριστόδουλος Βενιαμίν γεννήθηκε στην Κάτω Μονή στις 22 Νοεμβρίου 1922. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και την τουρκική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο νομικής από το Μίτολ Τεμπλ.
Είχε εργαστεί σε διάφορες θέσεις στη δημόσια υπηρεσία, από την περίοδο της Αγγλοκρατίας. Την περίοδο 1960-1968 διετέλεσε Έπαρχος Λεμεσού και την περίοδο 1968-1974 διετέλεσε μόνιμος Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών.
Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
Πολιτική διαδρομή
Στις 15 Ιανουαρίου 1975 διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών και Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973. Παρέμεινε στη θέση στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1977, στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978 και στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983. Ως υπουργός των δύο αυτών υπουργείων διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αναδημιουργία του κυπριακού κράτους και στην αντιμετώπιση των συνεπειών της τουρκικής εισβολής του 1974. Συνέβαλε στην στέγαση των 200 χιλιάδων Ελληνοκυπρίων προσφύγων, στη προσφορά βοήθειας στους εγκλωβισμένους στις κατεχόμενες περιοχές Ελληνοκύπριους, στη διατήρηση της εσωτερικής τάξης και ασφάλειας, στην ανασύσταση της αστυνομίας και στην αναδιοργάνωση και στον εξοπλισμό της Εθνικής Φρουρας.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1988 διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου 1988. Παρέμεινε στη θέση αυτή ως τις 27 Φεβρουαρίου 1993 που ολοκληρώθηκε η θητεία της κυβέρνησης.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1996 διεκδίκησε θέση βουλευτή στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ, ως συνεργαζόμενος, αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, λόγω της εκλογής του βουλευτή του ΑΚΕΛ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού Δημήτρη Κοντίδη στη θέση του Δημάρχου Λεμεσού στις Δημοτικές εκλογές του 1996, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 9 Ιανουαρίου 1997 ο Χριστόδουλος Βενιαμίν ως ο πρώτος επιλαχών, για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Εσωτερικών (Κύπρος) Κατηγορία:Έπαρχοι Λεμεσού Κατηγορία:Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου 1988 Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973 Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1977 Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978 Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983 Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Γκιζάλμπα
Η Γκιζάλμπα (ιταλικά: Ghisalba) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Φορλιμπόπολι
Η Φορλιμπόπολι (ιταλικά: Forlimpopoli) είναι πόλη της Ιταλίας στην Επαρχία Φορλί-Τσεζένα. Έχει πληθυσμό 13.245 κατοίκων. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τα λατινικά Forum Popilii ή Forum Livii Popilii.
Γκορλάγκο
Το Γκορλάγκο (ιταλικά: Gorlago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Φορλιμπόπολι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φορλί-Τσεζένα
Αριθμός Ιωδίου
Μεθοδολογία
μικρογραφία|450x450εσ|Το χρώμα του ογκομετρικού διαλύματος ιωδίου πριν την έναρξη της αντίδρασης είναι καφετί (αριστερά).Στο τέλος της αντίδρασης, όταν όλη η ποσότητα του ιωδίου έχει καταναλωθεί, το διάλυμα είναι άχρωμο (δεξιά). Η ανάλυση γίνεται με τεχνικές ιωδομετρίας. Το διάλυμα ιωδίου είναι κίτρινου/καφετί χρώματος. Όταν προστίθεται στο δείγμα, το ιώδιο αντιδρά με τις δραστικές χημικές ομάδες (εδώ C=C διπλούς δεσμούς) οπότε η περιεκτικότητα του διαλύματος σε ιώδιο μειώνεται, και εξίσου μειώνεται η χρωματική του ένταση. Δηλαδή, η μεταβολή στη χρωματική ένταση του διαλύματος ισούται με τη μεταβολή της περιεκτικότητάς του σε ελεύθερο Ιώδιο.
Η χημική αντίδραση της ανάλυσης παράγει διίωδοαλκάνια (όπου R και R' είναι αλκύλιο ή άλλη οργανική ομάδα):
Το πρόδρομο αλκένιο (RCH=CHR) είναι άχρωμο όπως και τα προϊόντα της αντίδρασης (RCHI-CHIR').
Στην τυπική διαδικασία, το λιπαρό οξύ αντιδρά με περίσσεια διαλύματος Hanuš ή Wijs, που είναι, αντίστοιχα, διαλύματα μονοβρωμιδίου του ιωδίου (IBr) και μονοχλωριδίου του ιωδίου (ICl) σε παγόμορφο οξικό οξύ. Το μονοβρωμίδιο (ή μονοχλωρίδιο) που δεν αντέδρασε μετατρέπεται σε ιώδιο κατόπιν αντίδρασης με ιωδιούχο κάλιο, και η συγκέντρωση του ιωδίου προσδιορίζεται με ογκομετρική ανάλυση με θειοθειικό νάτριο.
Μέθοδος Huebl
Ο αριθμός Ιωδίου εισήχθηκε από τον Hübl και περιλαμβάνει ογκομετρική ανάλυση των λιπών με το αντιδραστήριο (μάλλον χλωριούχο ιώδιο) να σχηματίζεται in situ από χλωριούχο υδράργυρο και ιώδιο.
Μέθοδος Wijs
Προσθήκη χλωριούχου ιωδίου και ογκομέτρηση της περίσσειας με θειοθειικό νάτριο κατά DIN 53241-1:1995-05.
Μέθοδος Hans P. Kaufmann
Βρωμίωση των διπλών δεσμών στο σκοτάδι.
Αντίδραση της περίσσειας βρωμίου με ιωδιούχα.
Και ογκομετρική ανάλυση της περίσσειας του ιωδίου με θειοθειϊκό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αναλυτική χημεία Κατηγορία:Ιώδιο
Άντριεν Κοόρτε
μικρογραφία| Νεκρή φύση με κοχύλια (1697) Ο Άντριεν Κοόρτε (Adriaen Coorte, περίπου 1665 – μετά το 1707) ήταν Ολλανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων της Χρυσής Εποχής, ο οποίος υπέγραφε έργα μεταξύ 1683 και 1707. Ζωγράφισε μικρές και ανεπιτήδευτες νεκρές φύσεις σε ύφος πιο χαρακτηριστικό του πρώτου μισού του αιώνα και ήταν «ένας από τους τελευταίους που ασκούσε αυτή την οικεία κατηγορία».
Βιογραφία
Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του, αλλά υποτίθεται ότι γεννήθηκε και πέθανε στο Μίντελμπουρχ. Έγινε μαθητής του Μέλχιορ ντ' Οντεκούτερ (Melchior d'Hondecoeter) γύρω στο 1680 στο Άμστερνταμ. Ο Οντεκούτερ είναι γνωστός για τις επαναλήψεις ορισμένων πουλιών σε συγκεκριμένες πόζες, και προφανώς δέχθηκε τους μαθητές που είχαν ξεκινήσει να εργάζονται αντιγράφοντας αυτά στις συνθέσεις τους. Αποτελούν αλάνθαστη υπογραφή στις εργασίες των μαθητών του και ο Κοόρτε δεν αποτελεί εξαίρεση:
Το 1683 φαίνεται να επέστρεψε στο Μίντελμπουρχ, όπου δημιούργησε ένα εργαστήριο και υπέγραφε τις μικρές, προσεκτικά ισορροπημένες μινιμαλιστικές νεκρές φύσεις του. Συχνά ζωγράφιζε σε χαρτί που ήταν κολλημένο σε ξύλινο πάνελ. Περίπου 80 υπογεγραμμένα έργα του έχουν καταγραφεί και σχεδόν όλα ακολουθούν το ίδιο μοτίβο. μικρές συνθέσεις από φρούτα, λαχανικά ή κοχύλια σε πέτρινη πλάκα, φωτισμένη από ψηλά, με το σκούρο φόντο χαρακτηριστικό των νεκρών φύσεων στις αρχές του αιώνα. Αντί για τα κινέζικα ή τα ασημένια αγγεία που προτιμούσαν οι σύγχρονοί του, τα σερβίτσια του είναι πολύ βασικά αγγεία. «Τα αντικείμενα και το φως μελετώνται έντονα, και ζωγραφίζονται με θαυμαστή τρυφερότητα». Ούτε η ημερομηνία γέννησής του ούτε η ημερομηνία θανάτου του είναι σίγουρη, και αρχειακά στοιχεία υπάρχουν μόνο στο τη συμμετοχή του στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά εκεί από το 1695 και μετά, όταν του επιβλήθηκε πρόστιμο επειδή πώλησε έναν πίνακα χωρίς να είναι μέλος της Συντεχνίας. Τα έργα του εμφανίζονται συχνά στους σύγχρονους φορολογικούς καταλόγους του Μίντελμπουρχ
Έργα
μικρογραφία| Νεκρή φύση με σπαράγγια,[[Ρέικσμουζεουμ (1697)]] Ο Κοόρτε προφανώς δεν ήταν πολύ γνωστός στους συγχρόνους του έξω από τη μικρή πόλη του Μίντελμπουρχ και, όπως ο Βερμέερ έναν αιώνα πριν, ήταν σχεδόν εντελώς ξεχασμένος μέχρι τη δεκαετία του 1950, όταν ο Ολλανδός ιστορικός τέχνης Λάουρενς Μπολ (Laurens J. Bol) αναβίωσε τη φήμη του, ξεκινώντας με ένα άρθρο στο 1952, και τελικά δημοσίευση της πρώτης μονογραφίας και catalogue raisonné για την Κοόρτε το 1977 ( Adriaen Coorte, Άμστερνταμ). Ο Μπολ οργάνωσε έκθεση 35 δειγμάτων της εργασίας του Κοόρτε το 1958 στο Μουσείο του Ντόρντρεχτ, η οποία έκανε αίσθηση στην Ολλανδία, με τους ποιητές Χανς Φαφερέυ (Hans Faverey) και Εντ Λέιφλανχ (Ed Leeflang) να εμπνέονται και οι δύο από τους πίνακες. Το 2003 πραγματοποιήθηκε μια έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον. Το 2008 δημιουργήθηκε μια νέα περιοδεύουσα έκθεση, η Ode to Coorte, που ήταν εξίσου επιτυχημένη, καθιστώντας τον Κοόρτε τον πιο διάσημο «ανακαλυφθέντα εκ νέου» Ολλανδό ζωγράφο μπαρόκ των τελευταίων δεκαετιών. Απόδειξη της πρόσφατης δημοτικότητας του Κοόρτε είναι η δημοπρασία της 1ης Δεκεμβρίου 2009 δύο από τους νέους πίνακές του, οι οποίοι πωλήθηκαν ο καθένας για περισσότερο από δέκα φορές μεγαλύτερη από την αρχικά εκτιμώμενη τιμή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Γουλιέλμος Α΄, κόμης της Ολλανδίας
Ο Γουλιέλμος Α΄ (π. 1167 - 4 Φεβρουαρίου 1222) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1203-1222).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Άντας των Ντάνκελντ, κόρης του Ερρίκου κόμη του Χάντινγκτον και διαδόχου της Σκωτίας.
Γεννήθηκε στη Χάγη και ανατράφηκε στη Σκωτία. Ξεκίνησε εξέγερση εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού του Ντίρκ Ζ΄ και, έπειτα από συμβιβασμό, έγινε κόμης της Φρισίας, που ήταν τμήμα της Ολλανδίας. Το 1203 απεβίωσε ο Ντιρκ Ζ΄ και τον διαδέχθηκε η κόρη του Άντα. Ο Γουλιέλμος Α΄ δεν μπορούσε να το αποδεχθεί: έκανε τον Πόλεμο του Λόον (1203-06) για τη διαδοχή. Τον υποστήριξε ο δούκας της Βραβάντης και η πλειονότητα των Ολλανδών, ενώ την Άντα και τον σύζυγό της Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Λόον υποστήριξαν ο επίσκοπος της Λιέγης, ο επίσκοπος της Ουτρέχτης και ο κόμης της Φλάνδρας. Νίκησε ο Γουλιέλμος Α΄, που έγινε κόμης της Ολλανδίας.
Ο Όθων Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας τον είχε αναγνωρίσει ως κόμη της Ολλανδίας από το 1203, διότι ήταν υποστηρικτής των Γουέλφων. Μετά τη μάχη του Μπουβίν το 1214 ο Γουλιέλμος Α΄ και πολλοί άλλοι άλλαξαν συμμαχία και υποστήριξαν τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν. Έλαβε μέρος στη Γαλλική εκστρατεία εναντίον του Ιωάννη της Αγγλίας, αλλά ο πάπας τον αφόρισε γι' αυτό.
Μάλλον εξ αιτίας αυτού ο Γουλιέλμος Α΄ έγινε θερμός σταυροφόρος. Εκστράτευσε στην Πρωσία και έλαβε μέρος στην κατάκτηση του Αλκάσαρ ντο Σαλ, στην Πορτογαλία. Για την ιπποτική και ριψοκίνδυνη συμπεριφορά του στη μάχη τον αποκαλούσαν ο τρελλός. Κατέκτησε την πόλη της Δαμιέττης στην Αίγυπτο κατά την Ε΄ Σταυροφορία. Το 1222 απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φλόρις Δ΄, ο οποίος νυμφεύτηκε τη νεότερη αδελφή της δεύτερης συζύγου του πατέρα του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1197 την Αδελαΐδα των Βάσενμπεργκ, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε και είχε τέκνα:
Το 1218 απεβίωσε η Αδελαΐδα και ο Γουλιέλμος Α΄ το 1220 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Γκόρλε
Το Γκόρλε (ιταλικά: Gorle) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μπράνκο Στάνκοβιτς
Ο Μπράνισλαβ «Μπράνκο» Στάνκοβιτς (Branislav "Branko" Stanković, Бранислав "Бранко" Cтaнкoвић) (31 Οκτωβρίου 1921 – 20 Φεβρουαρίου 2002) ήταν Γιουγκοσλάβος (από τη Σερβία) ποδοσφαιριστής και προπονητής.
Σε συλλόγους
Ο Στάνκοβιτς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ΦΚ Σλάβιγια Σαράγεβο, ως παίκτης της ομάδας νέων το 1936. Το 1941 δραπέτευσε από το Σεράγεβο και εντάχθηκε στην πιο επιτυχημένη προπολεμική γιουγκοσλαβική ομάδα, την ΟΦΚ Βελιγραδίου και έπαιξε στη Σερβική Φούτμπολ Λίγκ κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το 1946 εντάχθηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, όπου καθιερώθηκε ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς του Πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας. Με την ομάδα αγωνίστηκε σε 195 παιχνίδια, όπου σημείωσε 14 γκολ.
Εθνική ομάδα
Ο Στάνκοβιτς είχε 61 συμμετοχές για την Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Συμμετείχε σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα, του 1950 και του 1954, και κέρδισε το αργυρό μετάλλιο σε δύο διοργανώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων, το 1948 και το 1952. Η τελευταία του συμμετοχή ήταν ένας εκτός έδρας φιλικός αγώνας τον Νοέμβριο του 1956 εναντίον της Αγγλίας.
Αποσύρθηκε το 1958, πριν τα 37α γενέθλιά του.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Στάνκοβιτς ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του στο Σεράγεβο το 1960, ως προπονητής της Ζελεζνιτσάρ Σαραγέβο. Αργότερα, ήταν προπονητής του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και έφτασε με την ομάδα στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 1978-1979, όπου η ομάδα ηττήθηκε με συνολικό σκορ 2-1 από την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Εκτός από τον Ερυθρό Αστέρα, ήταν επίσης προπονητής σε μια σειρά από ομάδες σε διάφορες χώρες, όπως η Φενέρμπαχτσε και η Μπεσίκτας στην Τουρκία, η ΦΚ Πόρτο στην Πορτογαλία, η Α.Ε.Κ., ο Άρης Θεσσαλονίκης και ο Π.Α.Ο.Κ. στην Ελλάδα. Επίσης είχει θητείες στις Ζελεζνιτσάρ Σαραγέβο, Ολίμπια Λιουμπλιάνα και Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ. Το 1966, ήταν επίσης συν-προπονητής της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας μαζί με τους Αλεξάνταρ Τίρνανιτς, Μίλγιαν Μίλγιανιτς, Ράικο Μίτιτς και Βούγιαντιν Μπόσκοφ.
Είναι επίσης διάσημος λόγω του περιστατικού του με έναν από τους πιο δημοφιλείς Γιουγκοσλάβους παίκτες εκείνη την περίοδο, τον Ντράγκαν Στοΐκοβιτς. Ο Στάνκοβιτς αποσύρθηκε από την προπονητική το 1989.
Προσωπική ζωή
Ο Στάνκοβιτς είχε πτυχίο Φυσικής Αγωγής. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο γιους, τον Ντράγκαν και τον Ράτκο.
Ως παίκτης
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Ως προπονητής
Βοϊβοντίνα
ΑΕΚ
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Φενέρμπαχτσε
Μπεσικτάς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σλάβιγια Σαράγεβο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπεσίκτας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Καρσίγιακα ΣΚ
Γκατζανίγκα
Η Γκατζανίγκα (ιταλικά: Gazzaniga) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Βόιτσεχ Κορφάντι
Πρώιμη ζωή
Ο Κορφάντι γεννήθηκε στη Σαντζάφκα, μέρος του Σιεμιανοβίτσε (τότε Λάουραχυτε), στην Πρωσική Σιλεσία, τότε Γερμανική Αυτοκρατορία. Ο πατέρας του ήταν ανθρακωρύχος. Από το 1895 έως το 1901, σπούδασε φιλοσοφία, νομική και οικονομικά, πρώτα στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Σαρτόλτενμπουργκ (Βερολίνο, 1895) και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Μπρέσλαου, όπου ο μαρξιστής Βέρνερ Ζόμπαρτ ήταν μεταξύ των δασκάλων του. Ο Κορφάντι και ο Ζόμπαρτ παρέμειναν φίλοι για πολλά χρόνια. μικρογραφία| Μια πλακέτα αφιερωμένη από το [[Πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ για τον εορτασμό της 130ης επετείου από τη γέννηση του Κορφάντι το 2003. Το κείμενο λέει: Φοιτητής φιλοσοφίας, νομικής και οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ, δημοσιογράφος, υπερασπιστής της Πολωνίας, ηγέτης των Σιλεσικών εξεγέρσεων, βουλευτής και γερουσιαστής της Πολωνικής Δημοκρατίας.]] Το 1901, ο Κορφάντι έγινε αρχισυντάκτης της πολωνικής εφημερίδας Górnoslązak (Άνως Σιλέσιος), στην οποία έκανε έκκληση στην εθνική συνείδηση του πολωνόφωνου πληθυσμού της περιοχής.
Το 1903, ο Κορφάντι εξελέγη στο Γερμανικό Ράιχσταγκ και το 1904 επίσης στο Πρωσικό Landtag, όπου εκπροσωπούσε τον ανεξάρτητο «Πολωνικό κύκλο» (Polskie koło). Αυτή ήταν μια σημαντική απόκλιση από την παράδοση, καθώς η πολωνική μειονότητα στη Γερμανία είχε μέχρι στιγμής υποστηρίξει κυρίως το συντηρητικό Κόμμα του Κέντρου, το οποίο αντιπροσώπευε τη μεγάλη καθολική κοινότητα στη Γερμανία, η οποία ένιωθε κατώτερη έναντι του Ράιχ που κυριαρχούνταν από Προτεστάντες. Ωστόσο, όταν αρνήθηκε να υποστηρίξει τα δικαιώματα της πολωνικής μειονότητας (πέρα από τα δικαιώματα των Πολωνών ως Καθολικών), οι Πολωνοί απομακρύνθηκαν από αυτό, αναζητώντας προστασία αλλού. Σε ένα έγγραφο με τίτλο Precz z Centrum (Μακριά με το Κόμμα του Κέντρου, 1901), ο Κορφάντι παρότρυνε την καθολική πολωνόφωνη μειονότητα στη Γερμανία να ξεπεράσει την εθνική της αδιαφορία και να μετατοπίσει την πολιτική τους πίστη από τον υπερεθνικό καθολικισμό στην υπόθεση του πολωνικού έθνος. Ωστόσο, ο Κορφάντι διατήρησε τις χριστιανοδημοκρατικές πεποιθήσεις του και αργότερα επέστρεψε σε αυτές στην εσωτερική πολιτική της Πολωνίας.
Πολωνική αποκατάσταση
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1916, ανακηρύχθηκε ένα Βασίλειο της Πολωνίας από τη Γερμανική και την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, το οποίο στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από ένα ανεξάρτητο πολωνικό κράτος το 1918. Σε μια ομιλία στο Ράιχσταγκ στις 25 Οκτωβρίου 1918, ο Κορφάντι απαίτησε από τις επαρχίες της Δυτικής Πρωσίας (συμπεριλαμβανομένης της Ερμελάνδης [ Βαρμία]) και της πόλης Ντάντσιχ (Γκντανσκ), της Επαρχίας Πόζεν και τμήματα των επαρχιών της Ανατολικής Πρωσίας (Μαζουρία) και Σιλεσίας (Άνω Σιλεσία) να περιληφθούν στο πολωνικό κράτος.
Μετά τον πόλεμο, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), ο Κορφάντι έγινε μέλος του Naczelna Rada Ludowa (Ανώτατο Λαϊκό Συμβούλιο) στο Πόζναν και μέλος του προσωρινού κοινοβουλίου της Πολωνίας, του Constituanta-Σέιμ. Ήταν επίσης επικεφαλής της πολωνικής επιτροπής δημοψηφίσματος στην Άνω Σιλεσία. Ήταν ένας από τους ηγέτες της Δεύτερης Σιλεσικής Εξέγερσης το 1920 και της Τρίτης Σιλεσικής Εξέγερσης το 1921, που ήταν πολωνικές εξεγέρσεις κατά της γερμανικής κυριαρχίας στην Άνω Σιλεσία. Οι γερμανικές αρχές αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους από την Κοινωνία των Εθνών. Στην Πολωνία παραχωρήθηκε από την Κοινωνία των Εθνών περίπου ο μισός πληθυσμός και πολύτιμες περιοχές εξόρυξης, οι οποίες τελικά προσαρτήθηκαν στην Πολωνία. Ο Κορφάντι κατηγορήθηκε από τους Γερμανούς για οργάνωση τρομοκρατίας εναντίον Γερμανών αμάχων της Άνω Σιλεσίας. Οι γερμανικές προπαγανδιστικές εφημερίδες τον «λέρωσαν» επίσης με την εντολή για τη δολοφονία του Σιλεσιανού πολιτικού Τεόφιλ Κούπκα.
Πολωνική πολιτική
Ο Κορφάντι ήταν μέλος του εθνικού Σέιμ από το 1922 έως το 1930 και του Σέιμ της Σιλεσίας (1922-1935), όπου εκπροσωπούσε μια χριστιανοδημοκρατική άποψη. Αντιτάχθηκε στην αυτονομία του Βοεβοδάτου Σιλεσίας, την οποία είδε ως εμπόδιο κατά της επανένταξής του στην Πολωνία. Ωστόσο, υπερασπίστηκε τα δικαιώματα της γερμανικής μειονότητας στην Άνω Σιλεσία επειδή πίστευε ότι η ευημερία των μειονοτήτων πλούτιζε ολόκληρη την κοινωνία μιας περιοχής.
Ενήργησε για λίγο ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Βιντσέτι Βίτος (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 1923). Από το 1924, συνέχισε τις δημοσιογραφικές του δραστηριότητες ως αρχισυντάκτης των εφημερίδων Rzeczpospolita («Δημοκρατία») και Polonia. Αντιτάχθηκε στο Πραξικόπημα του Μαΐου του Γιούζεφ Πιουσούτσκι και στην επακόλουθη ίδρυση της Σανάτσια. Το 1930, ο Κορφάντι συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Φρούριο του Μπρεστ, μαζί με άλλους ηγέτες του Centrolew (Κεντροαριστερά), μιας συμμαχίας αριστερών και κεντρώων κομμάτων στην αντίθεση με την κυβερνώσα κυβέρνηση.
Εξορία
Το 1935, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Πολωνία και μετανάστευσε στην Τσεχοσλοβακία, από όπου συμμετείχε στην κεντροδεξιά ομάδα Μέτωπο Μορζ, που ιδρύθηκε από τους μετανάστες Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι και Βουαντίσουαφ Σικόρσκι. Μετά τη γερμανική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, ο Κορφάντι μετακόμισε στη Γαλλία. Επέστρεψε στην Πολωνία τον Απρίλιο του 1939, αφού η ναζιστική Γερμανία είχε ακυρώσει το Πολωνο-Γερμανικό σύμφωνο μη επίθεσης του 1934, ελπίζοντας ότι η ανανεωμένη απειλή για την ανεξαρτησία της Πολωνίας θα βοηθούσε να ξεπεραστεί η εσωτερική πολιτική διάσπαση. Συνελήφθη αμέσως κατά την άφιξη. Τον Αύγουστο αφέθηκε ελεύθερος ως ακατάλληλος για φυλακή λόγω της κακής υγείας του και πέθανε λίγο αργότερα, δύο εβδομάδες πριν ξεκινήσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος με τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία. Αν και η αιτία θανάτου παραμένει ασαφής, έχει υποστηριχθεί ότι η μεταχείριση που έλαβε στη φυλακή μπορεί να προκάλεσε επιδείνωση της υγείας του.
Κληρονομιά
Μετά το 1945, όταν οι Πολωνοί κομμουνιστές αναζήτησαν τη νομιμοποίηση ως κατακτητές και εγγυητές της πολωνικής ανεξαρτησίας, ο Κορφάντι αποκαταστάθηκε τελικά ως εθνικός ήρωας για τον αγώνα του να προστατεύσει τον πολωνικό πληθυσμό στην Άνω Σιλεσία από τις διακρίσεις και για τις προσπάθειές του να ενταχθεί στον πολωνικό πληθυσμό στη Σιλεσία προς την Πολωνία.
Σήμερα, πολλοί δρόμοι, μέρη και θεσμοί φέρουν το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1922-1927) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1928-1930) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία)
Γκόρνο
Το Γκόρνο (ιταλικά: Gorno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Τουρισμός στη Γεωργία
Το επίσημο όργανο που έχει αναλάβει την προώθηση του τουρισμού στη Γεωργία είναι η Γεωργιανή Εθνική Διοίκηση Τουρισμού. Το 2016, ο οργανισμός συμμετείχε σε 21 διεθνείς και εγχώριες εκθέσεις τουρισμού, πραγματοποίησε εκστρατείες μάρκετινγκ σε 16 αγορές-στόχους και φιλοξένησε 99 εκδρομές τύπου και εξοικείωσης.
Στέγαση
μικρογραφία|Το ξενοδοχείο Tbilisi Marriott Έως τον Αύγουστο του 2017 έχουν καταχωρηθεί συνολικά 1.945 μονάδες καταλύματος στη βάση δεδομένων της ΓΕΔΤ, με συνολικά 65.656 κρεβάτια. Οι περιφέρειες με τα περισσότερα κρεβάτι ήταν η Τιφλίδα με 17.796 κρεβάτια (27.1%) και η Αζαρία με 12.126 κρεβάτια (18.5%). Η πιο διαδεδομένη μορφή διαμονής είναι τα ξενοδοχεία (41.123 κρεβάτια), ακολουθούμενα από οικογενειακά ξενοδοχεία (11.374 κρεβάτια). Το 2017 ανοίχτηκαν 60 νέα ξενοδοχεία με συνολικό αριθμό 3.894 κρεβατιών. Από το 2017 έως το 2019, προβλέπεται να ανοίξουν 194 ξενοδοχεία, με συνολικό αριθμό 21.216 κρεβατιών.
Οι διεθνές αλυσίδες ξενοδοχείων που λειτουργούν στην Γεωργία είναι οι εξής: Courtyard by Marriott, Mercure, Millennium Hotel, Hilton Hotels & Resorts, Holiday Inn, Sheraton Hotels and Resorts, και η Radisson Hotels.
Αφίξεις ανά χώρα
μικρογραφία|Κορυφαίες 15 χώρες προέλευσης για διεθνείς τουρίστες (πρώτοι 5 μήνες, 2016) Οι πιο κοινές ιθαγένειες των διεθνών επισκεπτών που έφθασαν το 2015, το 2016 και το 2017 είναι οι παρακάτω:
Πολιτισμός
Η Γεωργία είναι μια από τις παλαιότερες αμπελουργικές περιοχές του κόσμου και η οινοποίηση είναι βαθιά ριζωμένη στον πολιτισμό της χώρας. Τα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα που σχετίζονται με τους σπόρους σταφυλιών και την οινοποίηση που χρονολογούνται πριν από 8.000 χρόνια έχουν βρεθεί στη Γεωργία, ενώ σήμερα η χώρα έχει πάνω από 500 ποικιλίες σταφυλιών. Η Γεωργία έχει 18 ονομασίες προέλευσης οίνων: Τσιναντάλι, Ναπαρεούλι, Ατενούρι, Κιντζμαραούλι, Αχασένι, Μουκουζάνι, Χβαντσκάρα και άλλες.
Οικοτουρισμός
μικρογραφία|Λίμνη Βραχώδων Ακτών (3.000 μ.), Προστατευόμενη Περιοχή Λαγκοντέχι Το 41% της επικράτειας της Γεωργίας καλύπτεται από δάση, ενώ το 25% της επικράτειας της Γεωργίας βρίσκεται εντός προστατευόμενων εθνικών πάρκων. Οι προστατευόμενες περιοχές της Γεωργίας προσφέρουν διάφορες υπηρεσίες, όπως: εκδρομές με σκάφος, παρατήρηση πουλιών, οικοεκπαιδευτικές εκδρομές, πεζοπορία, ιππασία, ποδηλασία, σαφάρι, αθλητικό ψάρεμα. Η Γεωργία φιλοξενεί περίπου 5.601 είδη ζώων, συμπεριλαμβανομένων 648 ειδών σπονδυλωτών (περισσότερα από το 1% των ειδών που βρίσκονται παγκοσμίως) και πολλά από αυτά τα είδη είναι ενδημικά.
Το 2016, 310.477 ξένοι και 424.397 Γεωργιανοί πολίτες επισκέφθηκαν τις προστατευόμενες περιοχές της Γεωργίας. Τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα είναι το σπήλαιο Προμηθέας, το εθνικό πάρκο Καζμπέγκι και το διαχειριζόμενο απόθεμα Σατάπλια.
Ασφάλεια
μικρογραφία|Χώρες που έχουν χορηγήσει στη Γεωργία το καθεστώς "ασφαλούς χώρας" Κατά τη διάρκεια και μετά τον Ρωσο-Γεωργιανό πόλεμο του 2008 υπήρξε ταξιδιωτική οδηγία. Είχε επίπεδο σοβαρότητας "ακραίου κινδύνου", εξαιτίας των κινδύνων που συνδέονταν με τις συνέπειες του πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των ναρκών ξηράς. Οι χώρες που έχουν εκδώσει ταξιδιωτικές οδηγίες περιλάμβαναν τη Νέα Ζηλανδία.
Έκτοτε η τουριστική ασφάλεια βελτιώθηκε και το 2017 ο Διεθνής Δείκτης Εγκλημάτων κατατάσσει την Γεωργία ως την 7η ασφαλέστερη χώρα από τις 125 χώρες του καταλόγου.
Πρακτικές πληροφορίες
Η Γεωργία χρησιμοποιεί το πρότυπο Europlug (220 V), το πρόθεμα διεθνούς κλήσης είναι +995, χρησιμοποιεί το μετρικό σύστημα και το νόμισμά της είναι το λάρι (GEL ή ₾).
Κατάλογος προέδρων του Τζιμπουτί
Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους του Τζιμπουτί. Από τη θεσμοθέτηση του αξιώματος του προέδρου το 1977, έχουν υπάρξει δύο πρόεδροι. Ο πρόεδρος είναι ταυτόχρονα αρχηγός κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης του Τζιμπουτί και ο γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων του Τζιμπουτί. Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ, από το 1999.
Σύνταγμα
Το Σύνταγμα του Τζιμπουτί εγκρίθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1992 και τροποποιήθηκε το 2010. Το σύνταγμα χωρίζεται σε 13 τίτλους που μαζί περιέχουν 97 άρθρα.
Ο Τίτλος 2 περιγράφει τα δικαιώματα των ανθρώπων, ορίζοντας τους ανθρώπους ως ιερούς. Το άρθρο 10 απαγορεύει τη θανατική ποινή, εγγυάται τα δικαιώματα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική ασφάλεια και ακεραιότητα· απαιτεί νομική αιτιολόγηση για δίωξη, καθιερώνει το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή του ατόμου, εγγυάται το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο· και απαγορεύει την κράτηση χωρίς δικαστική απόφαση. Το άρθρο 11 προστατεύει την ελευθερία της σκέψης, την ελευθερία της συνείδησης και την ανεξιθρησκία. Το άρθρο 12 προστατεύει την ιδιοκτησία. Το άρθρο 13 προστατεύει το απόρρητο στις επικοινωνίες. Το άρθρο 14 εγγυάται την ελεύθερη κυκλοφορία. Το άρθρο 16 προστατεύει την ελευθερία του λόγου και την ελευθερία του Τύπου, καθώς και το δικαίωμα σύστασης εργατικών συνδικάτων και της απεργίας. Το άρθρο 16 απαγορεύει τα βασανιστήρια και ορίζει τιμωρία για όσους κάνουν βασανιστήρια. Το άρθρο 17 απαιτεί από τους πολίτες του Τζιμπουτί να υπερασπιστούν το έθνος. Το άρθρο 18 προσφέρει ίση προστασία στους «κανονικούς αλλοδαπούς». Το άρθρο 19 απαιτεί από την κυβέρνηση να προστατεύει τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των πολιτών του Τζιμπουτί στο εξωτερικό.
Ο τίτλος 3 διευκρινίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της εκτελεστικής εξουσίας. Ένας πρόεδρος υπηρετεί ως αρχηγός του κράτους. Εκλέγεται για πενταετή θητεία, πρέπει να έχει αποκλειστικά την ιθαγένεια του Τζιμπουτί και να είναι μεταξύ σαράντα και εβδομήντα πέντε ετών κατά την κατάθεση υποψηφιότητας. Επιτρέπεται η επανεκλογή. Οι εκλογές πραγματοποιούνται μεταξύ 30 και 40 ημερών πριν τη λήξη της θητείας του σημερινού προέδρου. Ο πρόεδρος πρέπει να λάβει την απόλυτη πλειοψηφία των ψηφισάντων. Εάν αυτό δεν επιτευχθεί στην πρώτη ψηφοφορία, διεξάγεται επαναληπτικός γύρος εκλογών μεταξύ των δύο κορυφαίων υποψηφίων. Εάν ο πρόεδρος δεν μπορεί να εκπληρώσει τα καθήκοντά του για προσωρινό χρονικό διάστημα, ο Πρωθυπουργός αναπληρώνει το αξίωμά του. Όταν η κενή θέση είναι μόνιμη, ο Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου αναπληρώνει το αξίωμά του, με νέα εκλογή να διεξάγεται μεταξύ 30 και 45 ημερών από τον καθορισμό της κενής θέσης (ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος σε αυτές τις νέες εκλογές). Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο ανώτατος διοικητής, χορηγεί αμνηστία, μπορεί να υποβάλει οποιοδήποτε νομοσχέδιο σε δημοψήφισμα, παραπέμπει θέματα που πιστεύει ότι είναι αντισυνταγματικά στο Συνταγματικό Δικαστήριο, είναι ο αρχηγός του κράτους και μπορεί να εκδίδει επείγουσες οδηγίες.
Ο Τίτλος 4 ιδρύει το Νομοθετικό Τμήμα. Το νομοθετικό σώμα είναι ένα κοινοβούλιο με ένα σώμα ονομάζεται Εθνοσυνέλευση. Το νομοθετικό σώμα ηγείται από τον πρωθυπουργό που είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης. Τα μέλη του ονομάζονται Αντιπρόσωποι. Οι αντιπρόσωποι υπηρετούν για πενταετή θητεία και πρέπει να είναι τουλάχιστον 23 ετών. Οποιοσδήποτε πολίτης του Τζιμπουτί σε ηλικία (εκτός από ορισμένα κυβερνητικά στελέχη) μπορεί να είναι υποψήφιος για εκλογή στην Εθνοσυνέλευση. Οι βουλευτές απολαμβάνουν νομικής ασυλίας. το κράτος οφείλει να λάβει έκτακτα μέτρα για τη δίωξη βουλευτή.
Ο Τίτλος 6 διέπει διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, οι οποίες διαπραγματεύονται και υπογράφονται από τον Πρόεδρο και επικυρώνονται από την Εθνοσυνέλευση.
Ο τίτλος 7 θεσπίζει το δικαστικό σώμα. Οι δικαστές έχουν ισόβια θητεία. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει δικαιοδοσία για τα δημόσια οικονομικά. Υπάρχει επίσης Ανώτατο Δικαστήριο, υπάρχουν και άλλα δικαστήρια και δικαστήρια. Το Ανώτατο Συμβούλιο της Δικαιοσύνης διοικεί τους δικαστές και συμβουλεύει τον Πρόεδρο για δικαστικές ενέργειες. ο πρόεδρος προεδρεύει του Ανώτατου Συμβουλίου της Δικαιοσύνης.
Ο τίτλος 8 ιδρύει το Συνταγματικό Συμβούλιο, το οποίο ασκεί δικαστικό έλεγχο. Υπάρχουν έξι δικαστές στο συμβούλιο, ο καθένας με μη ανανεώσιμες θητείες 8 ετών. Δύο δικαστές επιλέγονται από τον Πρόεδρο, τον Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης και το Ανώτατο Συμβούλιο της Δικαιοσύνης. Το Συμβούλιο επιβλέπει επίσης τις εκλογικές διαφορές. Αυτό είναι ένα δικαστήριο έσχατης ανάγκης.
Ο τίτλος 9 ιδρύει το Ανώτατο Δικαστήριο.
Ο Τίτλος 10 ιδρύει ομοσπονδιακές μονάδες του Τζιμπουτί, γνωστές ως εδαφικές συλλογικότητες.
Ο Τίτλος 11 δημιουργεί τη θέση του Διαμεσολαβητή της Δημοκρατίας.
Ο τίτλος 12 προβλέπει τη διαδικασία τροποποίησης.
Ο τίτλος 13 διακηρύσσει το σύνταγμα.
Στα σαγόνια του εχθρού
Πλοκή
Ένας προϊστορικός δεινόσαυρος, ο Σουχόμιμος, έχει γενετικά ανακατασκευαστεί από την GERECO Corporation, με επικεφαλής την Πόλα Κένεντι. Αφού του εισάγουν DNA μοντέρνου κροκόδειλου, το πλάσμα δραπετεύει από το εργαστήριο και σπέρνει τον τρόμο στην κοντινή πόλη.
Μουσική
Ο συνθέτης Ντέιμον Ίμπνερ δημιούργησε μουσική υπόκρουση για το πλάσμα, παρόμοια με αυτή της ταινίας Jaws. Κάθε φορά που το πλάσμα είναι κοντά, επιτίθεται η κυνηγά ένα θύμα η μουσική παίζει.
Συνέχειες
Το 2007 κυκλοφόρησε μια συνέχεια με τον τίτλο Supergator. Επίσης το 2010 κυκλοφόρησε μια ανεπίσημη συνέχεια το Dinoshark. Το 2010 βγήκε τρίτη συνέχεια, το Dinocroc vs. Supergator στο οποίο ο "Δινοκροκόδειλος" με τον "Σούπερ-Αλλιγάτορα" έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο.
Υποδοχή
Η ταινία έχει λάβει αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς. Στο IMDb έχει μια βαθμολογία των 3,0/10.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε ένα βραβείο Golden Galaxy από την Αμερικανική Εταιρεία Επιστημονικής Φαντασίας.
Λογοκρισία
Η ταινία λογοκρίθηκε λόγω του βάναυσου θανάτου ενός παιδιού στην ταινία. Μόνο στο DVD μπορείτε να δείτε καθαρά τον θάνατο του Μάικλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Μποζέλ
Το Μποζέλ (γαλλικά: Bozel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Γκρασσόμπιο
Το Γκρασσόμπιο (ιταλικά: Grassobbio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Κουλουγλίδες
Οι Κουλουγλίδες (από το τουρκικό kuloğlu «παιδιά των υπηρετών» ή «παιδιά των δούλων», από το kul «υπηρέτης/δούλος» και το oğlu «παιδί του») ήταν όρος που χρησιμοποιήθηκε κατά την οθωμανική περίοδο για να διακρίνει τους μικτούς απογόνους των Γενίτσαρων, μερικές φορές τους Τούρκους άνδρες και τις ντόπιες γυναίκες (Άραβες, Βέρβεροι) στην ακτή της Μπαρμπαριάς, μια περιοχή που βρίσκεται στις δυτικές και κεντρικές παραθαλάσσιες περιοχές της Βόρειας Αφρικής. Η φράση προέρχεται από το γεγονός ότι οι ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατέκτησαν μεγάλο μέρος του αραβικού κόσμου και έστειλαν Τούρκους έποικους στους κατακτημένους τόπους. Ενώ η ορολογία χρησιμοποιούνταν συνήθως στα εγιαλέτια του Αλγερίου, της Τριπολίτιδας και της Τύνιδας, δεν χρησιμοποιήθηκε για τους Τούρκους του εγιαλετίου της Αιγύτπου. Σε αντίθεση με τους Φράγκοαλγερινούς και τους βορειοαφρικανούς Εβραίους, οι απόγονοι των Κουλουγλίδων ενσωματώθηκαν σε μεγάλο βαθμό στις τοπικές τους κοινωνίες μετά την ανεξαρτησία τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί
Γκρόμο
Το Γκρόμο (ιταλικά: Gromo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Γκρόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος
Ο Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος (φλαμανδικά: Frans Pourbus de jonge (1569–1622)) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, γιος του Φρανς Πάουρμπους του πρεσβύτερου και εγγονός του Πήτερ Πάουρμπους. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα και απεβίωσε στο Παρίσι. Αναφέρεται επίσης και απλά ως "Φρανς ΙΙ".
Ο Πάουρμπους εργάστηκε για ορισμένα άτομα μεγάλης επιρροής στην εποχή τους, όπως οι Ισπανοί διάδοχοι του Ολλανδικού θρόνου, που έδρευαν στις Βρυξέλλες, ο Δούκας της Μάντοβα και η Μαρία των Μεδίκων, βασίλισσα της Γαλλίας. Έργα του βρίσκονται στη Βασιλική Συλλογή (Ηνωμένο Βασίλειο), το Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας, το Μουσείο του Λούβρου, το Μουσείο Πράδο, το Ρέικσμουζεουμ, το Βασιλικό Κολλέγιο Τέχνης, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη) και πολλά άλλα μουσεία.
Ύφος
Ο Πάουρμπους ήταν περισσότερο γνωστός για τα πορτρέτα του, αλλά φιλοτέχνησε και μερικούς πίνακες με ιστορικά θέματα. Δημιουργούσε πορτρέτα που ευχαριστούσαν τους πάτρονές του, αλλά σπάνια προσέδιδε σε αυτά δραματικό ύφος ή έστω παρασκήνιο με τοπία. Ήταν διάσημος για την απεικόνιση ενδυμασιών, κοσμημάτων και υφασμάτων, όπως το πορτρέτο του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας που απεικονίζεται πιο κάτω.
Πάτρονες
Ο Πάουρμπους συμπλήρωσε τη μαθητεία του στην Αμβέρσα το 1591. Στα τέλη του 16ου αιώνα εργάστηκε για τον Αρχιδούκα Άλβέρτο της Αυστρίας και την Ινφάντα Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία στις Βρυξέλλες Στις 27 Ιουνίου 1600 αμείφθηκε για ένα πορτρέτο της Ινφάντα (εικονίζεται πιο κάτω). Αυτό παρουσιάστηκε στην Άννα της Δανίας (σύζυγο του Ιακώβου του Στ΄) από τον πρεσβευτή των Ισπανικών Κάτω Χωρών και ως σήμερα παραμένει στη Βασιλική Συλλογή.
Το 1600 προσλήφθηκε ως Αυλικός ζωγράφος στη Μάντοβα από τον Δούκα Βιντσέντσο Γκονζάγκα, τον οποίο συνάντησε όταν ο Δούκας είχε επισκεφθεί τις Κάτω Χώρες για να αγοράσει έργα τέχνης. Λίγους μήνες μετά την πρόσληψή του στην Αυλή κατέφτασε και ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, αλλά δεν αναφέρονται ενδείξεις αντιπαλότητας μεταξύ τους Το 1609 ο Πάουρμπους μετοίκησε στο Παρίσι, με την υποκίνηση της Μαρίας των Μεδίκων. Εδώ έφθασε στο απόγειο του ύφους του. Εργάστηκε για τη Μαρία των Μεδίκων ως Αυλικός ζωγράφος ως τον θάνατό του.
Κινηματογράφος στη Σερβία
Ο κινηματογράφος στη Σερβία περιλαμβάνει την τέχνη κινηματογραφικών ταινιών και δημιουργικών ταινιών που εκτελούνται στο κράτος της Σερβίας. Η Σερβία (τόσο ως ανεξάρτητη χώρα όσο και εντός της Γιουγκοσλαβίας) έχει φιλοξενήσει πολλές ταινίες και σκηνοθέτες διεθνώς αναγνωρισμένους.
Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος
Πάτρονες
Απεβίωσε στο Παρίσι και τάφηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1621/2. Η ακριβής χρονολογία θανάτου του είναι άγνωστη.
Κινηματογράφος στη Σερβία
Ιστορικά στοιχεία
Η Σερβία έχει μια σημαντική θεατρική παράδοση διαθέτοντας πολλά θέατρα. Το Εθνικό Θέατρο της Σερβίας ιδρύθηκε το 1861, με το κτίριό του να χρονολογείται στο 1868. Σε αυτό υπήρξαν εκτελέσεις όπερας από το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ μόνιμες παραστάσεις όπερας καθιερώθηκαν το 1947. Ο ίδιος οργανισμός προχώρησε στην ίδρυση μιας εταιρείας μπαλέτου.
Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος
Το πορτρέτο της Άννα Μπολέυν
Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγεται το πορτρέτο μιας Ιταλίδας κυρίας (σήμερα στην Πινακοθήκη Μαλασπίνα στην Παβία), η οποία είχε εσφαλμένα αναγνωριστεί ως η Άννα Μπολέυν, δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας). Η αναγνώριση αυτή είχε βασιστεί σε μεταγενέστερη επιγραφή. και, σε κάθε περίπτωση, ο πίνακας είναι ζωγραφισμένος αρκετά χρόνια μετά τον θάνατο της Μπολέυν το 1536.
Παραδείγματα έργων του
<gallery widths="168px" heights="200px" perrow="4" Caption=""> File:'Louis XIII, King of France, with the Sash and Badge of the Order of Saint Esprit' by Frans Pourbus the Younger.jpg|Λουδοβίκος XIII, Βασιλέας της Γαλλίας, with the με τη ζώνη και το έμβλημα του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος File:Albertus van Habsburg (1559-1621), aartshertog van Oostenrijk Rijksmuseum SK-A-509.jpeg|Αλβέρτος της Αυστρίας File:Frans Pourbus III, portrait of unknown Italian lady misattributed as Queen Anne Boleyn 2.jpg|Πορτρέτο Ιταλίδας κυρίας εσφαλμένα αναφερθείσης ως Άννα Μπολέυν File:A man aged 32 by Frans Pourbus the Younger.JPG|Άνδρας ηλικίας 32 ετών File:Studio of Frans Pourbus II Vincenzo Gonzaga Duke of Mantua.jpg|Βιντσέντσο Γκονζάγκα, Δούκας της Μάντοβα File:Pourbus Councilors of Paris.JPG|Σύμβουλοι του Παρισιού File:Margarita Gonzaga, future Duchess of Lorraine as depicted in 1606 by Frans Pourbus the Younger.jpg|Μαργαρίτα Γκονζάγκα File:Anne of Austria by Frans Pourbus, 1616.jpg|Άννα η Αυστριακή File:Frans Pourbus (II) - Louis XIII as a Child - WGA18241.jpg|Λουδοβίκος XIII της Γαλλίας File:MariadeMedici11.jpg|Μαρία των Μεδίκων File:Frans Pourbus the Younger - Portrait of Maria de’ Medici - Google Art Project.jpg|Μαρία των Μεδίκων File:Frans Pourbus II - Isabella Clara Eugenia.jpg|Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία </Gallery>
Κινηματογράφος στη Σερβία
Ιστορικά στοιχεία
Ο κινηματογράφος έφθασε αρκετά νωρίς στη Σερβία, με 12 ταινίες να έχουν παραχθεί πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πιο αξιοσημείωτη από τις προπολεμικές ταινίες ήταν η Μάχη του Κοσόβου του Μιχάιλο Πόποβιτς, το 1939.
Ο κινηματογράφος ευημερούσε τα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πιο αξιοσημείωτος μεταπολεμικός σκηνοθέτης ήταν ο Ντούσαν Μακαβέγιεφ, ο οποίος ήταν διεθνώς αναγνωρισμένος για την ταινία Υπόθεση Αγάπης ή η Υπόθεση του Χαμένου Χειριστή του Τηλεφωνικού Κέντρου, το 1969, εστιάζοντας στη γιουγκοσλαβική πολιτική. Η ταινία Μαυροβούνιο του Μακαβέγιεφ γυρίστηκε στη Σουηδία το 1981. Ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς ήταν ένας από τους πιο αξιοσημείωτους ηθοποιούς της μεταπολεμικής περιόδου.
Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κινηματογράφος στη Σερβία
Ιστορικά στοιχεία
Ο σερβικός κινηματογράφος συνέχισε να σημειώνει πρόοδο τη δεκαετία του 1990 έως και σήμερα. Ο Εμίρ Κουστουρίτσα κέρδισε δύο Χρυσούς Φοίνικες για την καλύτερη ταινία μεγάλου μήκους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, πρώτα για την ταινία Ο πατέρας λείπει σε ταξίδι για δουλειές (19850 και για την Υπέδαφος (1995). Το 1998 ο Κουστουρίτσα κέρδισε ένα Ασημένιο Λέοντα για τη σκηνοθεσία του Μαύρη Γάτα, Άσπρη Γάτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τέχνες στη Σερβία
Λα Μπριντουάρ
Το Λα Μπριντουάρ (γαλλικά: La Bridoire) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπριντουαριέν (γαλλικά: Bridoiriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μπριντ-λε-Μπαιν
Το Μπριντ-λε-Μπαιν (γαλλικά: Brides-les-Bains) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπριντουά (γαλλικά: Bridois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Φλόρις Α΄ της Ολλανδίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ντιρκ Α΄ κόμη της Ολλανδίας και της Οτελίνντις, ίσως κόρης του Βερνάρδου μαργράβου του Νόρντμαρκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1050 τη Γκέρτρουντε των Μπίλλουνγκ, κόρη του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Το 1061 απεβίωσε ο Φλόρις Α΄ και η Γκέρτρουντε έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροβέρτο Α΄ κόμη της Φλάνδρας, που έγινε κηδεμόνας των τέκνων της και επίτροπος της αρχής για τον Ντιρκ Ε΄ ως το 1071, οπότε αυτός ενηλικιώθηκε.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Αρχές της ισλαμικής νομολογίας
Οι αρχές της ισλαμικής νομολογίας, γνωστές και ως ουσούλ αλ-φικχ (αραβικά: أصول الفقه), είναι η μελέτη και η κριτική ανάλυση των πηγών και των αρχών στις οποίες βασίζεται η ισλαμική νομολογία.
Ετυμολογία
Το ουσούλ αλ-φικχ περιλαμβάνει τον συνδυασμό δύο αραβικών όρων, ουσούλ και φικχ. Το ουσούλ προέρχεται από τα ριζικά γράμματα χαμζά, σαντ και λαμ τα οποία αναφέρονται στη βάση. Το φικχ αναφέρεται γλωσσολογικά στη βαθιά γνώση και κατανόηση.
Κατηγορία:Σαρία Κατηγορία:Νομική επιστήμη Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Γκρουμέλλο ντελ Μόντε
Το Γκρουμέλλο ντελ Μόντε (ιταλικά: Grumello del Monte) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Horror Show
Horror Show είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2001 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media".