cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δρόπολη
Αρχαιότητα
Η Δερόπολη υπήρξε κατά την αρχαιότητα αποικία του αρχαίου Δωρικού Ελληνικού φύλου των Δρύοπες, από τους οποίους πήρε και το όνομά της στα αρχαία χρόνια Δρυοπίς ή Δρυινούπολις. Στην Ελλαδική περίοδο (2100 π.Χ. - 1500 π.Χ.) βρέθηκε στο Βοδίνο ένας διπλός Τύμβος όμοιος με τους κυκλικούς τάφους στις Μυκήνες, αυτό δείχνει στενή σύνδεση εκείνη την εποχή ανάμεσα στην Πελοπόννησο και την περιοχή της Αλβανίας. Στην Κλασική αρχαιότητα η περιοχή κατοικήθηκε από το Ηπειρώτικο φύλλο Χάονες. Στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ο φιλέλληνας αυτοκράτορας Αδριανός δημιούργησε στην περιοχή έναν οικισμό που πήρε το όνομα του "Αδριανούπολη", στα πλαίσια της προσπάθειάς του να κάνει το Ρωμαϊκό "χρυσό αιώνα". Ο Αδριανός ήταν λάτρης του κλασσικού Αθηναϊκού πολιτισμού και φέρεται να δημιούργησε και την συγκεκριμένη Αδριανούπολη μεταφέροντας κατοίκους από την Αττική προκειμένου να κατοικηθεί ξανά η ούτως ή άλλως σχεδόν ακατοίκητη τότε Ήπειρος. Ο οικισμός βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο στην κοιλάδα του ποταμού Δρίνου, στο σημερινό χωριό Σωφράτικα, 11 χιλιόμετρα νότια από το Αργυρόκαστρο. Τα θεμέλια της Αδριανούπολης ανακαλύφτηκαν από τοπικούς χωρικούς (1984), βρήκαν τα άνω τμήματα του αμφιθεάτρου. Οι Ιταλοί και οι Αλβανοί αρχαιολόγοι συνέχισαν τις ανασκαφές, ανακάλυψαν ολόκληρο το αμφιθέατρο και πολλά Ρωμαικά λουτρά, η Αγορά της πόλης ανακαλύφτηκε με την χρήση ραντάρ και από το 2008 συνεχίστηκαν οι ανασκαφές. Στο αμφιθέατρο βρέθηκαν "δωμάτια αλλαγής" πιθανότατα για θεατές που παρακολουθούσαν τα άγρια θηρία να κατασπαράζουν τους κατάδικους.
Μεσαίωνας
Τον 6ο αιώνα μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´ μετέφερε την πόλη 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά στο χωριό Πάνω και Κάτω Επισκοπή, ο στόχος του ήταν να προστατέψει τους κατοίκους από τις βαρβαρικές επιδρομές. Η νέα πόλη πήρε το όνομα "Ιουστινιανούπολη" από το όνομα του αυτοκράτορα ιδρυτή της. Στην πόλη διασώζονται ερείπια των τειχών της, του υδραγωγείου και της παλαιοχριστιανικής βασιλικής, η πόλη υπήρξε τοπικό εμπορικό κέντρο και απέκτησε αξιοσημείωτη οικονομική ευρωστία τους επόμενους αιώνες. Τον 11ο αιώνα εμφανίζεται στις πηγές με το όνομα "Δρυινούπολις", πιθανότατα από παραφθορά του αρχικού ή από το όνομα του ποταμού Δρίνου που διατρέχει την περιοχή. Η πόλη αποτέλεσε έδρα επισκοπής και μνημονεύεται στις πηγές από τον 5ο αιώνα, αρχικά υπαγόμενη στην μητρόπολη Νικοπόλεως, μετέπειτα στην Ναυπάκτου και κατόπιν στα Ιωάννινα. Το Χρονικό των Ιωαννίνων αναφέρει ότι το τελευταίο τέταρτο του 14ου αιώνα η Αλβανική οικογένεια Ζενεβίσι κυβερνούσε την Δερόπολη και το Αργυρόκαστρο. Οι Αλβανικές οικογένειες Ζενεβίσι και Μαζαράκη ηττήθηκαν από τις δυνάμεις του Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά Β΄ Πρελιούμποβιτς και του Οθωμανού Ισαγίμ (1380). Με την βοήθεια των Οθωμανών ο Θωμάς Β΄ κατέλαβε από τις Αλβανικές Οικογένειες Ζενεβίσι και Μαζαράκη την Δερόπολη, την Βαγενετία και την Βέλλα. Ο Ισαγίμ κατέλαβε την Δερόπολη (1384) αλλά την ανακατέλαβαν αμέσως μετά οι Ζενεβίσι. Στις αρχές του 1385 ξεκίνησε μια νέα επίθεση ο επιφανής Τούρκος πασάς Γαζή Αχμέτ Εβρενός εναντίον του Γκιν Ζενεβίσι. Ο Δεσπότης της Ηπείρου Ησαύ Μπουοντελμόντι έκλεισε ειρήνη με την Οικογένεια Σπάτα και ξεκίνησε επίθεση εναντίον του Γκιν Ζενεβίσι από το Μεγάλο Ζαγόρι με άντρες που ανήκαν στις Οικογένειες Μαζαράκη και Μαλακάση. Ο Ησαύ στρατολόγησε Έλληνες από το Ζαγόρι, το Μεγάλο Ζαγόρι, την Δερόπολη και το Πάπιγκο Ιωαννίνων. Στην μάχη που ακολούθησε ωστόσο ο Ησαύ Μπουοντελμόντι ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε, ο Γκιν Ζενεβίσι ανακατέκτησε όλη την βόρεια Βαγενετία. Η Δημοκρατία της Βενετίας έκλεισε ειρήνη με τον Γκιν Ζενεβίσι (1400).
Οθωμανική αυτοκρατορία
Η Οινογένεια Ζενεβίσι κυβερνούσε την περιοχή μέχρι το επόμενο κύμα Οθωμανικών επιδρομών με τις οποίες κατακτήθηκε το κάστρο του Αργυροκάστρου, εκδιώχθηκε η οικογένεια Ζενεβίσι και η περιοχή προσαρτήθηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία (1418). Μετά την ολοκλήρωση της Οθωμανικής κατάκτησης της περιοχής εισήλθε στο Σαντζάκι της Αλβανίας, τα περισσότερα τοπωνύμια ήταν Σλαβικά. Μια μικρή επανάσταση ξεκίνησε ο Εμμανουήλ Μορμόρης (1571) αλλά οι Οθωμανοί την κατέστειλαν την ίδια χρονιά. Τον 16ο και τον 17ο αιώνα ιδρύθηκαν από τον τοπικό πληθυσμό 11 Ορθόδοξα μοναστήρια, ο μεγάλος αριθμός των διάσπαρτων εκκλησιών έδωσε στην Δερόπολη τον τίτλο "μικρό Άγιον Όρος". Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 πολλοί τοπικοί ευγενείς εξεγέρθηκαν και συμμετείχαν έντονα σε αυτήν.
Αλβανικό κράτος
Στα τέλη του 19ου αιώνα πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Αλβανικές αρχές αποφάσισαν όταν ιδρύθηκε το νέο Αλβανικό κράτος το κλείσιμο όλων των Ελληνικών σχολείων (1927), οι Ελληνικές αρχές επαναστάτησαν και διαμαρτυρήθηκαν στο κεντρικό κράτος. Η Αλβανική κυβέρνηση αποφάσισε εκτεταμένες διώξεις του Ελληνικού πληθυσμού (1 Οκτωβρίου 1935), 100 Αλβανοί αστυνομικοί εισήλθαν στην περιοχή και ξεκίνησαν την δίωξη των Ελλήνων δασκάλων. Οι εξεγέρσεις στην Δερόπολη επεκτάθηκαν σύντομα σε όλες τις γειτονικές περιοχές, αυτό ανάγκασε την Αλβανική κυβέρνηση να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Ελληνική μειονότητα. Η Κοινωνία των Εθνών υποστήριξε και αυτή με την σειρά της ενεργά τα δικαιώματα της Ελληνικής εθνικής μειονότητας. Όταν ιδρύθηκε η Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αλβανίας (1945-1991) η Αλβανική κυβέρνηση αναγνώρισε την Ελληνική μειονότητα της Δερόπολης αλλά έκανε πολλές προσπάθειες να την εξαλβανίσει με μεταφορές πληθυσμών.
Πολιτισμός
Η λαϊκή παράδοση, τα ηπειρώτικα τραγούδια και η εντυπωσιακή παραδοσιακή γυναικεία στολή είναι τα κύρια αναγνωριστικά χαρακτηριστικά του πολιτισμού της Δρόπολης. Πριν την παραχώρηση της Βόρειας ηπείρου στην Αλβανία, η Δρόπολη ήταν γνωστή για τους πολλούς δασκάλους και για την καθαρότητα της Ελληνικής γλώσσας. Παρότι σε γεωγραφικό άκρο του Ελληνισμού και σχεδόν ποτέ στην ελληνική επικράτεια η Δροπολίτικη διάλεκτος θεωρήθηκε από τις πλέον απαλλαγμένες από τοπικούς ιδιωματισμούς κυρίως γραπτή. Η προφορική διάλεκτος περιέχει παχιά σύμφωνα και είναι λίγο τραγουδιστή.
Πηγές
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Αλβανίας
16 Μαρτίου
Η 16η Μαρτίου είναι η 75η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 290 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μεταξάτα Κεφαλονιάς
Τα Μεταξάτα είναι χωριό της νότιας Κεφαλονιάς, της άλλοτε επαρχίας Κραναίας. Αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Λειβαθούς και το 2001 είχε 493 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 10 χλμ. ΝΑ. από το Αργοστόλι, σε υψόμετρο 140 μ.
Ιστορία
Τα Μεταξάτα απέκτησαν το όνομά τους από τον Βυζαντινό Ευγενή, Υπασπιστή του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Μαρκαντώνιο Μεταξά, που εγκαταστάθηκε στην περιοχή (που έως τότε λεγόταν Φραντζάτα) μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Από το χωριό κατάγονται επιφανή μέλη της ιστορικής οικογένειας Μεταξά όπως τα αδέρφια Ανδρέας και Κωνσταντίνος Μεταξάς, που ηγήθηκαν δύναμης Κεφαλλήνων που συμμετείχε στην Επανάσταση του 1821 στην Πελοπόννησο.
Η περιοχή κατοικήθηκε ήδη από την αρχαιότητα όπως υποδηλώνουν οι Μυκηναϊκοί Τάφοι που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή "Χαλικερά" από τον αρχαιολόγο Σπύρο Μαρινάτο, με φτωχότερα όμως ευρήματα από αυτούς των Μαζαρακάτων και των Τάφων της Λακήθρας. Κατά το πέρασμά του από τον Κεφαλλονιά το 1777, ο Κοσμάς ο Αιτωλός δίδαξε στην περιοχή "Σταυρός" των Μεταξάτων. Μέχρι τους σεισμούς του 1953, ένα κουβούκλι με ξύλινο σταυρό μαρτυρούσε το ακριβές σημείο όπου έμεινε.
300px|thumb|left|Τα Μεταξάτα στις αρχές του 20ου αιώνα. Διακρίνεται το προσεισμικό καμπαναριό της Αγίας Παρασκευής Στο χωριό έζησε επίσης το 1823 επί τέσσερις μήνες ο Λόρδος Βύρων, προτού μεταβεί στο Μεσολόγγι, γράφοντας μάλιστα και αρκετά ποιήματα για την περιοχή και τις φυσικές ομορφιές της. Σήμερα στην κεντρική πλατεία του χωριού υπάρχει ο ανδριάντας του και σε κοντινή απόσταση το σπίτι που έζησε. Στην είσοδό του δεσπόζει αναμνηστική πλάκα που μνημονεύει τον μεγάλο φιλέλληνα ποιητή.
Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, κλασικό δείγμα επτανησιακής αρχιτεκτονικής, που ανοικοδομήθηκε αμέσως μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 1953. Στο καμπαναριό της εκκλησίας έχει τοποθετηθεί αναμνηστική πλάκα προς τιμήν του πλοιάρχου Γεράσιμου Β. Μεταξά και των πέντε ναυτικών από τα Μεταξάτα που έχασαν την ζωή τους στις 6 Οκτωβρίου 1925 κατά το ναυάγιο του ατμοπλοίου "Μαργαρίτα" στον Ινδικό Ωκεανό.
Γεωγραφία
Τα Μεταξάτα συνορεύουν ανατολικά με τις Κεραμειές, νότια με τα Κουρκουμελάτα και δυτικά με τη Λακήθρα. Στην περιοχή κυριαρχούν οι εύφορες πεδιάδες που ευνοούν τις γεωργικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες των κατοίκων ενώ το εξαιρετικά εύφορο κλίμα του χωριού οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην γειτνίασή του από βορρά και ανατολή με την οροσειρά του Αίνου. Τα Μεταξάτα διαμορφώνουν έναν κόμβο με δύο δρόμους, ο ένας οδηγώντας δυτικά στη Λακήθρα και στο Αργοστόλι και ο άλλος οδηγώντας βόρεια στα Τραυλιάτα και στον δρόμο Αργοστολίου-Πόρου και νότια στα Κουρκουμελάτα και το αεροδρόμιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Ανδρέας Συγγρός
Ο Ανδρέας Συγγρός (Κωνσταντινούπολη, 12 Οκτωβρίου 1830 - Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 1899) ήταν Έλληνας τραπεζίτης, πολιτικός και εθνικός ευεργέτης. Αρχικά, ασχολήθηκε με το εμπόριο και στη συνέχεια επεκτάθηκε στον τραπεζικό κλάδο, φτάνοντας να δανείζει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Ελλάδα. Με την εγκατάστασή του στην Αθήνα ανέπτυξε σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα εμπλεκόμενος σε ένα από τα πρώτα χρηματιστηριακά σκάνδαλα της Ελλάδας, γνωστό ως Λαυρεωτικά ή Λαυριακά, σκάνδαλο που επέφερε και την πτώση της κυβέρνησης Επαμεινώνδα Δεληγεώργη. Το 1881 ίδρυσε την Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας, στην οποία το ελληνικό κράτος είχε παραχωρήσει το δικαίωμα της έκδοσης και κυκλοφορίας χαρτονομίσματος στις «Νέες Χώρες».
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν δευτερότοκος γιος του Δομένικου Τσιγγρού και της Μονδινής (Νικολέτας) Νομικού. Οι γονείς του κατάγονταν από τη Χίο (Λιθί Χίου) και είχαν εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη λόγω του ιατρικού επαγγέλματος του Δομένικου, ο οποίος ήταν ο προσωπικός γιατρός της αδερφής του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄. Το 1834 εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στην Άνδρο και λίγα χρόνια αργότερα στη Σύρο. Το 1838 ξεκίνησε τη φοίτησή του στη σχολή του Θεόφιλου Καΐρη και συνέχισε τις σπουδές του στο σχολαρχείο της Ερμούπολης μέχρι το 1845. Αν και ο πατέρας του τον προόριζε για γιατρό, ο ίδιος διάλεξε, ύστερα από αρκετές πιέσεις, το επάγγελμα του εμπόρου. Εργάστηκε αρχικά στην επιχείρηση του Θεόδωρου Ροδοκανάκη και λίγους μήνες αργότερα εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως εργαζόμενος του Νικολάου Δαμιανού.
Επιχειρηματικές δραστηριότητες
Το 1855 αγόρασε το 4% της επιχείρησης «Ε. Μ. Βούρος και Σία» και άρχισε να επεκτείνει τις δραστηριότητές του ασχολούμενος με το μετάξι, καθώς και με τις κρατικές προμήθειες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1861 η εταιρεία διαλύθηκε και το 1867 πραγματοποίησε ταξίδι στην Αθήνα, όπου γνώρισε τον τότε υπουργό εξωτερικών, Χαρίλαο Τρικούπη, τον Βασιλιά Γεώργιο Α΄ κ.α. Τον ίδιο χρόνο δημιούργησε την εταιρεία «Συγγρός, Κορωνιός & Σία», η οποία και παρείχε δάνεια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με υπέρογκους τόκους. Στην επιχείρηση συμμετείχε μεταξύ άλλων και ο Στέφανος Σκουλούδης, ο οποίος εξελίχθηκε σε στενό συνεργάτη και φίλο του Συγγρού. Εκείνη την περίοδο ίδρυσε και την τράπεζα Κωνσταντινουπόλεως, η οποία δάνειζε κατά καιρούς την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Αίγυπτο.
Λαυρεωτικά
Το 1864 η κυβέρνηση ανέθεσε στη γαλλική εταιρεία Roux - Serpieri - Fressynet C.E. την εκμετάλλευση των ορυχείων του Λαυρίου. Το 1869 προέκυψε ζήτημα σχετικά με τις εκβολάδες των υπολειμμάτων των μεταλλευμάτων που βρίσκονταν επί του εδάφους. Η κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, με την πίεση κυρίως του πολιτικού Επαμεινώνδα Δεληγεώργη, επέμενε ότι ήταν εθνικές, ενώ η εταιρεία θεωρούσε ότι η εκμετάλλευσή τους προβλεπόταν από το συμβόλαιο. Στο θέμα ενεπλάκησαν οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ιταλίας, ενώ παράλληλα οι φήμες περί κοιτασμάτων χρυσού αύξαναν συνεχώς την τιμή της μετοχής της εταιρείας. Τελικώς, η κυβέρνηση προκειμένου να λυθεί το ζήτημα ξεκινάει να αναζητεί έλληνα αγοραστή. Στην πρόσκληση της κυβέρνησης απάντησε ο Ανδρέας Συγγρός, ο οποίος δέχτηκε να αγοράσει την εταιρεία και να μεταβιβαστούν οι μετοχές στην Τράπεζαν Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τη μεταβίβαση, ο Συγγρός διατήρησε τις φήμες περί κοιτασμάτων χρυσού και προχώρησε στη μετοχοποίηση της εταιρείας με αποτέλεσμα χιλιάδες Αθηναίοι να τρέξουν να αγοράσουν τις μετοχές. Καθώς χρηματιστήριο δεν υπήρχε, το καφενείο «Η Ωραία Ελλάς» ανέλαβε να αναπληρώσει το κενό. Μετοχές αξίας 200 δρχ. πωλούνταν έως και 310 δραχμές, ενώ κανείς δεν ενδιαφερόταν για το αν πράγματι υπήρχαν όλα αυτά τα υποτιθέμενα κοιτάσματα.
Την απότομη άνοδο των τιμών των μετοχών θα ακολουθήσει ακάθεκτη κάθοδος, η οποία και θα οδηγήσει χιλιάδες Αθηναίων σε οικονομική κατάρρευση. Την περίοδο 1873 - 1875 οι πτωχεύσεις διπλασιάστηκαν. Σύσσωμος ο τύπος θα κατηγορήσει τον Ανδρέα Συγγρό για την οικονομική καταστροφή χιλιάδων πολιτών χαρακτηρίζοντάς τον κερδοσκόπο, ενώ δεκάδες γελοιογραφίες και λίβελλοι για το πρόσωπό του θα κατακλύσουν για αρκετό καιρό τις εφημερίδες. Σφοδρή κριτική δέχθηκε και από τον Εμμανουήλ Ροΐδη, ο οποίος είχε χάσει όλη την περιουσία του στο χρηματιστήριο.
Διαμονή στην Αθήνα & προσωπική ζωή
thumb|right|350px|Η υπογραφή του Ανδρέα Συγγρού Το 1881, ύστερα από την προσάρτηση της Θεσσαλίας από το ελληνικό κράτος, ο Συγγρός ίδρυσε μαζί με συμμετοχή της Εθνικής Τράπεζας, την Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας, στην οποία παραχωρήθηκε το προνόμιο της αποκλειστικής έκδοσης και κυκλοφορίας χαρτονομίσματος στις «Νέες Χώρες». Παράλληλα, μαζί με άλλους Έλληνες της διασποράς, αγόρασε τεράστιες εκτάσεις στην περιοχή της Θεσσαλίας από Τούρκους ιδιοκτήτες. Το 1882 ίδρυσε την «Πανελλήνιον Ατμοπλοΐα» και λίγο αργότερα δάνεισε το δήμο Αθηναίων με 225.000 δραχμές, ενώ παράλληλα μεσολάβησε για τη σύναψη δανείου της ελληνικής κυβέρνησης με ξένους επενδυτές. Στις εκλογές της 7ης Απριλίου 1885 έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα εκλεγόμενος ως ανεξάρτητος βουλευτής Σύρου. Στις δημοτικές εκλογές του 1887 εγγράφηκε ως υποψήφιος από οπαδούς του και ενώ έλειπε στο εξωτερικό. Στις εκλογές που ακολούθησαν εξελέγη δήμαρχος με 5.149 ψήφους έναντι 3.943 του Δημητρίου Σούτσου. Τελικά όμως λόγω ακυρότητας (δεν ήταν εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο) δεν επικυρώθηκε η εκλογή του. Το 1890 η γαλλική εταιρεία αποχώρησε λόγω έλλειψης κεφαλαίων και τη θέση της ανέλαβε εταιρεία συμφερόντων του Συγγρού, η οποία θα αναλάμβανε να βρει εργολάβο που θα αποπεράτωνε το έργο. Στις εκλογές του 1890 εξελέγη βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας. Με τον πρωθυπουργό Θεόδωρο Δεληγιάννη συγκρούστηκε αρκετές φορές εντός Βουλής, ενώ θεωρείται ότι υπήρξε ο κύριος υπεύθυνος της πτώσης της κυβερνήσεώς του. Ένα μήνα πριν την πτώση της κυβέρνησης, ο Συγγρός είχε υποβάλει στο Βασιλιά υπόμνημα, σύμφωνα με το οποίο η διατήρηση στην εξουσία της κυβέρνησης Δεληγιάννη εγκυμονούσε κινδύνους για την οικονομία. Συγκεκριμένα ο Συγγρός επιδίωκε να περιέλθουν οι πρόσοδοι του ελληνικού κράτους σε όμιλο Ελλήνων και ξένων κεφαλαιούχων, των οποίων ηγείτο ο ίδιος. Μετά την πτώση της κυβέρνησης Δεληγιάννη συμμετείχε με ένα ποσοστό σε δάνειο 16.000.000 φράγκων προς την ελληνική κυβέρνηση. Στις εκλογές του 1892 εξελέγη βουλευτής Σύρου με 3.180 ψήφους.
Απεβίωσε στις 13 Φεβρουαρίου 1899 στο σπίτι του στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Στην κηδεία του παραβρέθηκε πλήθος κόσμου, μεταξύ των οποίων το βασιλικό ζεύγος, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Στέφανος Στρέιτ κ.α. Ο Ανδρέας Συγγρός παντρεύτηκε αρκετά μεγάλος, σε ηλικία 45 ετών, την Ιφιγένεια Μαυροκορδάτου (1842 - 1921), χήρα Αντωνιάδη, με την οποία και δεν απέκτησε παιδιά. Είχε αποκτήσει έναν νόθο γιο, τον Γεώργιο Νομικό, τον οποίο αν και συμπεριέλαβε στη διαθήκη του δωρίζοντάς του τεράστιες εκτάσεις στην Εύβοια και τη Θεσσαλία δεν τον αναγνώρισε ποτέ. Το 1908 εκδόθηκαν τα απομνημονεύματα του Συγγρού από τη σύζυγό του και με την επιμέλεια του Δημητρίου Βικέλα και του Γεώργιου Δροσίνη.
Φιλανθρωπικό έργο
Ο Ανδρέας Συγγρός διέθεσε τεράστια ποσά υπέρ κοινωφελών κα φιλανθρωπικών σκοπών. Με δικά του έξοδα κατασκεύασε το δημοτικό σχολείο Σκιάθου, το δημοτικό σχολείο Καλοχωρίου Λάρισας, το δημοτικό σχολείο Δίβρης (Λαμπείας) τις φυλακές Συγγρού, το Δημοτικό Θέατρο Αθηνών, το παλιό Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας, το αρχαιολογικό μουσείο Δελφών κ.ά. Με δικά του έξοδα κατασκευάστηκε η αριστερή πτέρυγα του Ευαγγελισμού και ολοκληρώθηκε ο οίκος των Αδερφών στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός. Τον Απρίλιο του 1881 προσέφερε 10.000 δραχμές στην κοινωνία της Χίου, η οποία είχε χτυπηθεί από τον εγκέλαδο, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1890 λόγω της καταστροφικής φωτιάς που ξέσπασε στη Θεσσαλονίκη προσέφερε 400.000 δραχμές προκειμένου να επισκευαστούν διάφορα δημόσια κτίρια, μεταξύ των οποίων και το Παπάφειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Μεγάλα ποσά πρόσφερε στο Ωδείο Αθηνών, στην κοινωνία της Σύρου, στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, στα εθνικά ιδρύματα της Κωνσταντινούπολης, καθώς και στο χωριό του, το Λιθί Χίου.
Με τη διαθήκη του κληροδότησε μεγάλα ποσά στο Πτωχοκομείο Αθηνών, στο Δρομοκαΐτειον, στο Αμαλίειον ορφανοτροφείο, στο Δημοτικό νοσοκομείο, στο μετοχικό ταμείο αξιωματικών, ενώ όλες τις εκτάσεις του στην Αττική τις δώρισε στο Αμαλίειον ορφανοτροφείο. Σημαντικό μέρος της περιουσίας του δωρήθηκε απευθείας στο κράτος προκειμένου να κατασκευασθούν σχολεία και άλλα δημόσια κτίρια. Μετά τον θάνατό του η σύζυγός του, Ιφιγένεια Μαυροκορδάτου, δώρισε στο ελληνικό δημόσιο το Κτήμα Συγγρού, το Μέγαρο Ανδρέα Συγγρού για να στεγάσει το υπουργείο εξωτερικών, ενώ από κληροδότημα του ίδιου και με την εποπτεία της Ιφιγένειας, κατασκευάστηκε το Νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός» και η λεωφόρος Συγγρού.
Κριτική & Τιμές
Ο Γιάννης Κορδάτος χαρακτηρίζει τον Ανδρέα Συγγρό μηχανορράφο και επιδέξιο πολιτικάντη, άλλοι ως λωποδύτη φιλάνθρωπο ενώ ο τύπος της εποχής «χρυσοκάνθαρο». Ο Τάσος Βουρνάς αναφέρει ότι παρίστανε τον Εθνικό Ευεργέτη για να εξαγοράσει τις αμαρτίες του. Σφοδρή κριτική για τη συμμετοχή του στα Λαυριακά άσκησε ο Εμμανουήλ Ροΐδης καθώς και οι σατιρικές εφημερίδες. Ο κόσμος δε τον αποκάλεσε Λαυριοφάγο. Στον αντίποδα έχει χαρακτηριστεί ως μέγας εθνικός ευεργέτης λόγω του τεράστιου φιλανθρωπικού του έργου. Θεωρείται ότι υπήρξε ο ισχυρότερος άντρας της εποχής του μετά τον Βασιλιά Γεώργιο Α΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογιστές Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Θάνατοι τον Σεπτέμβριο του 2009
30 Σεπτεμβρίου
09
Το Κάλεσμα
Το Κάλεσμα (αγγλικά: The Conjuring) είναι αμερικανική υπερφυσική ταινία τρόμου παραγωγής 2013, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γουάν. Ήταν η ταινία ξεκίνημα του Σύμπαν του Καλέσματος. Παραγωγός είναι η εταιρεία Warner Bros.. Πρωταγωνιστούν οι Πάτρικ Ουίλσον και Βέρα Φαρμίγκα, ως Εντ και Λορέιν Γουόρεν, οι οποίοι έκαναν έρευνες για υπερφυσικά γεγονότα, ενώ ήταν και συγγραφείς υποθέσεων που αφορούσαν το κυνήγι φαντασμάτων. Οι αναφορές τους ενέπνευσαν το The Amityville Horror. Οι Γουόρεν πήγαν να βοηθήσουν την οικογένεια Περρόν που βίωνε περίεργα υπερφυσικά φαινόμενα, στο σπίτι τους, στο Ρόουντ Άιλαντ, το 1971.
Το Κάλεσμα κυκλοφόρησε στις 19 Ιουνίου του 2013, στις ΗΠΑ και τον Καναδά, και στις 6 Αυγούστου στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ινδία. Η ταινία έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τη σκηνοθεσία , το σενάριο , την ατμόσφαιρα και τις ερμηνείες. Οι εισπράξεις της ξεπέρασαν τα 318 εκατομμύρια δολάρια, παγκοσμίως, ενώ ο προϋπολογισμός της δεν ξεπέρναγε τα 20 εκατομμύρια. Το γεγονός αυτό την καθιστά ως μία από τις πιο εμπορικές ταινίες τρόμου όλων των εποχών. Στις 16 Ιουνίου του 2016, ανακοινώθηκε ότι θα κυκλοφορήσει το σίκουελ της ταινίας, με τον τίτλο Το Κάλεσμα 2.
Πλοκή
Το 1971, ο Ρότζερ και η Κάρολιν Περρόν μετακομίζουν σε μια αγροικία στο Χάρσβιλ, του Ρόουντ Άιλαντ, με τις πέντε κόρες τους, Άντρια, Νάνσι, Κριστίν, Σίντι και Έιπριλ. Ο οικογενειακός σκύλος, Σέιντι, αρνείται να μπει στο σπίτι, και η Νανσί και η Κριστίν, παίζοντας κρυφτό, βρίσκουν μια είσοδο που οδηγεί στο κελάρι.
Υπερφυσικά γεγονότα συμβαίνουν μέσα στις πρώτες νύχτες: όλα τα ρολόγια σταματούν στις 3:07 π.μ., η Σέιντι πεθαίνει στην αυλή, όπου πεθαίνουν κι άλλα πουλιά στις επόμενες ημέρες. Ένα βράδυ, η Κριστίν συναντά ένα κακόβουλο πνεύμα, το οποίο της λέει ότι θέλει την οικογένειά της νεκρή. Μια άλλη νύχτα, η Κάρολιν ακούει περίεργους θορύβους στο διάδρομο. Όταν πηγαίνει να ερευνήσει, παγιδεύεται στο υπόγειο. Την ίδια στιγμή, η Άντρια και η Σίντι δέχονται επίθεση στην κρεβατοκάμαρά τους από ένα πνεύμα που πιστεύεται ότι ήταν αυτό που αντιμετώπισε και η Κριστίν.
Η Κάρολιν αποφασίζει να επικοινωνήσει με τους δαιμονολόγους Εντ και Λορέιν Γουόρεν, οι οποίοι πρόσφατα διερεύνησαν την υπόθεση μίας κούκλας με το όνομα Άναμπελ. Οι Γουόρενς συμφωνούν να αναλάβουν την υπόθεση. Διεξάγουν μια αρχική έρευνα και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το σπίτι απαιτεί εξορκισμό, αλλά χρειάζονται άδεια από την Καθολική Εκκλησία και περαιτέρω αποδείξεις για να μπορέσουν να προχωρήσουν. Ο Εντ και η Λορέιν ανακαλύπτουν ότι το σπίτι ανήκε κάποτε σε μια κατηγορούμενη μάγισσα που ονομάζεται Μπαθσέμπα Σέρμαν, η οποία θυσίασε το παιδί της στον Διάβολο και αυτοκτόνησε το 1863 στις 3:07 το πρωί αφού καταράστηκε τον οποιοδήποτε θα προσπαθούσε να πάρει την γη της. Έπειτα βρίσκουν αναφορές για πολλές δολοφονίες και αυτοκτονίες σε σπίτια που χτίστηκαν πάνω ή γύρω από την ιδιοκτησία της.
Για να συγκεντρώσουν αποδεικτικά στοιχεία, ο Εντ και η Λορέιν τοποθετούν κάμερες μέσα και γύρω από το σπίτι με τη βοήθεια του Ντριου Τόμας και του αστυνομικού Μπραντ Χάμιλτον. Ένα πρωί, καθώς ο Εντ, ο Ντριου και ο Ρότζερ βγάζουν τα παιδιά έξω για παγωτό, η Μπαθσέμπα εμφανίζεται στο δωμάτιο της Κάρολιν και φτύνει αίμα μέσα στο λαιμό της, με αποτέλεσμα να μπει στο σώμα της και να πάρει τον έλεγχο του μυαλού της.
Το ίδιο βράδυ, η ομάδα βλέπει την Σίντι να πηγαίνει στο δωμάτιο της Άντρια, και από τα EVP που έρχονται από το ραδιόφωνο, ακούνε ένα πνεύμα που ωθεί το κορίτσι στην ντουλάπα της κρεβατοκάμαρας, όπου ανακαλύπτει ένα μυστικό πέρασμα. Η Λορέιν μπαίνει στο πέρασμα και οι σανίδες καταρρέουν κάτω από τα πόδια της, με αποτέλεσμα να βρεθεί κάτω στο κελάρι, όπου βλέπει το πνεύμα μιας γυναίκας που η Μπαθσέμπα κατέλαβε πριν από καιρό και την ώθησε στο να σκοτώσει το ίδιο της το παιδί. Η οικογένεια Περρόν αποφασίζει να καταφύγει σε ένα μοτέλ, ενώ ο Εντ και η Λορέιν δίνουν τα αποδεικτικά τους στοιχεία στον πατέρα Γκόρντον, τον συνεργάτη τους στην Καθολική Εκκλησία.
Αφού οι Γουόρενς δείξουν τα αποδεικτικά τους στοιχεία στον Πατέρα Γκόρντον, εκείνος τους εξηγεί ότι η έγκριση για τον εξορκισμό θα έπρεπε να προέρχεται απευθείας από το Βατικανό, καθώς η οικογένεια Περρόν δεν είναι μέλη της εκκλησίας, αλλά υπόσχεται ότι θα προσπαθήσει να λάβουν την έγκριση το συντομότερο δυνατό. Η κόρη των Γουόρενς, Τζούντι, δέχεται επίθεση στο σπίτι τους από την Μπαθσέμπα η οποία χρησιμοποιεί την Άναμπελ για να την σκοτώσει, αλλά ο Εντ και η Λορέιν φτάνουν εγκαίρως για να την σώσουν. Η Κάρολιν, που τώρα ελέγχει η Μπαθσέμπα, γυρίζει με την Κριστίν και την Έιπριλ πίσω στο σπίτι.
Οι Εντ, Λορέιν και Μπραντ βρίσκουν την Κάρολιν στο κελάρι προσπαθώντας να μαχαιρώσει την Κριστίν, με τον Ρότζερ και τον Ντριου να την εμποδίζουν να το κάνει. Αφού δένουν την Κάρολιν σε μια καρέκλα, ο Εντ αποφασίζει ότι πρέπει να εκτελεστεί ένας εξορκισμός στην Κάρολιν, αλλά συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για να περιμένει έναν ιερέα να φτάσει. Έτσι, ο Εντ αποφασίζει να εκτελέσει ο ίδιος τον εξορκισμό και εν μέσω της διαδικασίας δέχεται επίθεση από την Μπαθσέμπα. Παρόλο που η Κάρολιν δραπετεύει και προσπαθεί να σκοτώσει την Έιπριλ, η Λορέιν καταφέρνει να εμποδίσει την Κάρολιν από το να δολοφονήσει την κόρη της, υπενθυμίζοντάς τής μία οικογενειακή ανάμνηση που μοιράστηκε μαζί της, επιτρέποντας στον Εντ να ολοκληρώσει τον εξορκισμό, σώζοντας την Κάρολιν και την Έιπριλ και αφήνοντας την κατάρα της Μπαθσέμπα πίσω μια για πάντα.
Επιστρέφοντας στο σπίτι, η Λορέιν λέει στον Εντ ότι τελικά η έγκριση από το Βατικανό είχε σταλεί. Έχουν επίσης μια άλλη υπόθεση για έρευνα στο Λονγκ Άιλαντ. Πριν φύγουν, ο Εντ προσθέτει ένα μουσικό κουτί από το σπίτι των Πέρρονς σε μια συλλογή αντικειμένων που αυτός και η Λορέιν είχαν διασώσει από προηγούμενες υποθέσεις που είχαν ερευνήσει. Ανεξήγητα, αφότου εκείνος φεύγει, ανοίγει και παίζει την μουσική του.
Ανάπτυξη
Ο παραγωγός Tony DeRosa-Grund έγραψε την αρχική υπόθεση με τίτλο "Το Κάλεσμα". Για σχεδόν 14 χρόνια προσπαθούσε να υλοποιήσει την ταινία χωρίς επιτυχία. Έκανε μία συμφωνία με την εταιρία Gold Circle Films, την εταιρεία παραγωγής πίσω από την ταινία Το Στοιχειωμένο Κονέκτικατ, αλλά η συμφωνία απορρίφθηκε.
Ο DeRosa-Grund συνεργάστηκε με τον παραγωγό Πίτερ Σάφραν, και οι αδελφοί συγγραφείς Chad και Carey W. Hayes μπήκαν στην ομάδα για να βελτιώσουν το σενάριο. Οι αδελφοί συνέδεσαν το σενάριο του DeRosa-Grund με την υπόθεση των Περρόν και τους Γουόρενς. Οι αδελφοί πήραν συνέντευξη από τη Λορέιν Γουόρεν πολλές φορές μέσω τηλεφώνου για να διευκρινίσουν τις λεπτομέρειες. Μέχρι τα μέσα του 2009, η ταινία έγινε το αντικείμενο διαμάχης έξι στούντιο που τελικά κέρδισε η Summit Entertainment. Ωστόσο, ο DeRosa-Grund και η Summit δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν την συνεργασία και η ταινία τέθηκε σε αναμονή. Ο DeRosa-Grund επανασυνδέθηκε με τη New Line Cinema, η οποία είχε χάσει στην αρχική διαμάχη υποβολής προσφορών, αλλά που τελικά κατάφερε να πάρει την ταινία. Στις 11 Νοεμβρίου 2009, πραγματοποιήθηκε συμφωνία μεταξύ της New Line και του Evergreen Media Group.
Προπαραγωγή
Η προπαραγωγή ξεκίνησε στις αρχές του 2011, με πηγές να αναφέρουν ότι στις αρχές Ιουνίου, ο Τζέιμς Γουάν άρχιζε τις συζητήσεις για τη σκηνοθεσία της ταινίας. Αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα από την Warner Bros., η οποία δήλωσε επίσης ότι η ταινία θα βασίζεται σε πραγματικές υποθέσεις των Εντ και Λορέιν Γουόρεν. Τον Ιανουάριο του 2012, η ​​Βέρα Φερμίγκα και ο Πάτρικ Ουίλσον αποφασίστηκε να πρωταγωνιστήσουν στην ταινία. Τον ίδιο μήνα, ο Ρον Λίβινκστον και η Λίλι Τέιλορ πήραν τους ρόλους τους στην ταινία, η οποία εκείνη την εποχή είχε τον τίτλο "Τα Ανώνυμα Αρχεία Των Γουόρενς". Ο τίτλος της ταινίας άλλαξε προσωρινά στο "Τα Αρχεία Των Γουόρενς" βάσει πρότασης του Γουάν, αλλά αργότερα επανήλθε στο "Το Κάλεσμα" πριν από την έναρξη της καμπάνιας μάρκετινγκ της ταινίας.
Καθώς προετοιμάζονταν για τους ρόλους τους, η Φερμίγκα και ο Ουίλσον ταξίδεψαν στο Κοννέκτικατ για να περάσουν χρόνο με τη Λορέιν Γουόρεν, η οποία επισκέφθηκε επίσης το σετ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Κατά τη διάρκεια τριών ημερών στο σπίτι της Γουόρεν, και οι δύο ηθοποιοί έμαθαν πληροφορίες που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να ξέρουν. "Ήθελα απλώς να απορροφήσω το είναι της. Ήθελα να δω τις λεπτομέρειες της, έχει τόσο τρελό στυλ. Απλώς ήθελα να δω - τον τρόπο που επικοινωνεί με τα χέρια της, αυτές τις χειρονομίες της, το χαμόγελό της, πώς κινείται μέσα στον χώρο", είπε η Φερμίγκα σχετικά με τις παρατηρήσεις της για την Γουόρεν.
Γυρίσματα
Τα κύρια γυρίσματα ξεκίνησαν στα τέλη Φεβρουαρίου 2012. Διήρκησαν 38 ημέρες, γυρίστηκαν κυρίως στα EUE / Screen Gems Studios καθώς και σε άλλες τοποθεσίες εντός και γύρω από το Γουίμινγκτον της Βόρειας Καρολίνας. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν επίσης στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας Γουίμινγκτον τον Μάρτιο του 2012. Η Ντιάνα Πασούλκα, καθηγήτρια Θρησκευτικών Σπουδών στο UNC-Wilmington, ήταν η επικεφαλής θρησκευτική σύμβουλος του έργου. Μετά την ολοκλήρωση στο Γουίμινγκτον στις 20 Απριλίου, η ταινία ολοκλήρωσε την μαγνητοσκόπηση στις 26 Απριλίου 2012. Όλες οι σκηνές γυρίστηκαν με χρονολογική σειρά.
Μετά Την Παραγωγή
Η ταινία βρισκόταν σε μεταπαραγωγή τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Περίπου 20 έως 30 λεπτά πλάνων αφαιρέθηκαν από την πρώτη κοπή της ταινίας, η οποία αρχικά είχε διάρκεια περίπου δύο ώρες. Μετά από θετικές δοκιμαστικές προβολές, η τελική επεξεργασία της ταινίας "κλειδώθηκε" τον Δεκέμβριο του 2012 και περίμενε την καλοκαιρινή της κυκλοφορία.
Μουσική
Η μουσική για το "The Conjuring" δημιουργήθηκε από τον Τζόζεφ Μπιζάρα, ο οποίος στο παρελθόν συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Γουάν στην ταινία Insidious (2011). "Ο Τζέιμς μου μίλησε αρκετά νωρίς για το The Conjuring", εξήγησε ο Μπιζάρα. "Το στούντιο και οι παραγωγοί ήταν πολύ υποστηρικτικοί στο να του επιτρέψουν να υλοποιήσει αυτό που ήθελε, με αποτέλεσμα πολλά από τα μακροχρόνια μέλη του Insidious να επιστρέφουν." Ο Γουάν προσέφερε στον Μπιζάρα την ευκαιρία να συμμετάσχει στην ταινία, κάτι το οποίο είχε κάνει στο παρελθόν και στο Insidious. "Μιλήσαμε πρώτα για τη μουσική και στη συνέχεια ο Τζέιμς ανέφερε ότι μπορεί να θέλει να παίξω μία από αυτές τις οντότητες. Μετά την ανάγνωση του σεναρίου αποδείχθηκε ότι ήταν η Μπαθσέμπα", δήλωσε ο Μπιζάρα. Λόγω της πρώιμης συμμετοχής του, δόθηκε στον Μπιζάρα περισσότερος χρόνος για να επεξεργαστεί τη μουσική παλέτα της ταινίας.
Ένα soundtrack άλμπουμ κυκλοφόρησε από τη La-La Land Records και το WaterTower Music στις 16 Ιουλίου 2013. Εκτός από τις δημιουργίες του Bishara, το soundtrack περιλαμβάνει επίσης ένα κομμάτι με τον τίτλο "Family Theme" από τον συνθέτη Mark Isham. Επίσης, η μουσικός της Avant-garde Diamanda Galás συνέβαλε στη δουλειά του Μπιζάρα. Άλλα τραγούδια που εμφανίζονται στην ταινία είναι το "In the Room Where You Sleep" των "Dead Man's Bones", το "Sleep Walk" του Betsy Brye και το "Time of the Season" των "The Zombies".
Μάρκετινγκ
Οι πρώτες διαφημιστικές εικόνες κυκλοφόρησαν τον Νοέμβριο του 2012, παρουσιάζοντας τους Φερμίγκα και Ουίλσον ως Εντ και Λορέιν Γουόρεν. Καθ' όλη τη διάρκεια της καμπάνιας, η ταινία προωθήθηκε σε μεγάλο βαθμό με τον υπότιτλο "βασισμένη σε πραγματική ιστορία." Τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της κυκλοφορίας της ταινίας, τα τρέιλερ και τα τηλεοπτικά σποτ άρχισαν να παρουσιάζουν την πραγματική οικογένεια Περρόν. Ακολούθησε ένα βίντεο με τίτλο "The Devil's Hour" στο οποίο η Λορέιν Γουόρεν και άλλοι παραφυσικοί ερευνητές εξηγούν μερικά από τα υπερφυσικά γεγονότα που προβάλλονται στην ταινία.
Θεατρική κυκλοφορία
Η Warner Bros. και η New Line Cinema είχαν αρχικά την πρόθεση να κυκλοφορήσουν το "The Conjuring" στις αρχές του 2013, αλλά αποφάσισαν να επιλέξουν την ημερομηνία θερινής κυκλοφορίας. Η ταινία κυκλοφόρησε τελικά στις 19 Ιουλίου στη Βόρεια Αμερική, και στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ινδία στις 2 Αυγούστου. Ένα τρέιλερ και ένα κλιπ από την ταινία προβλήθηκαν στο Comic Con της Νέας Υόρκης το 2012. Τον Μάρτιο του 2013, η ταινία έλαβε βαθμολογία R από το MPAA επειδή ήταν αυτό που ο Wan χαρακτήρισε ως «αυστηρά για ενήλικους». «Όταν στείλαμε την ταινία [στο MPAA], μας έδωσαν την βαθμολογία R», είπε ο παραγωγός Γουόλτερ Χαμάντα. «Όταν τους ρωτήσαμε γιατί, βασικά είπαν, "Είναι τόσο τρομακτικό"».
Η παγκόσμια πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε το βράδυ λήξης της πρώτης έκδοσης του Nocturna: Madrid Fantastic Film Festival στις 6 Ιουνίου 2013. Ακολούθησαν δύο προβολές της ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λος Άντζελες στις 21 Ιουνίου, η οποία περιλάμβανε επίσης ένα τμήμα Q&A με τον σκηνοθέτη Τζέιμς Γουάν. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πρεμιέρα με κόκκινο χαλί για την ταινία, στο Cinerama Dome στο Λος Άντζελες στις 15 Ιουλίου 2013.
Home media
Το "The Conjuring" κυκλοφόρησε σε μορφή DVD και Blu-ray από την Warner Bros. Home Entertainment στις 22 Οκτωβρίου 2013.
Το σύμπαν του Conjuring
Η επιτυχία του Καλέσματος έχει δημιουργήσει πολλές σχετικές ταινίες και σίκουελς. Μαζί με την πρωτότυπη ταινία, υπάρχουν οι ταινίες: Το Κάλεσμα 2, του 2016 και το The Conjuring: The Devil Made Me Do It, η οποία πρόκειται να κυκλοφορήσει το 2021. Έχουν γίνει τρεις ταινίες για την κούκλα, που συναντάμε στην αρχή της ταινίας, Annabelle: Annabelle, 2014, το πρίκουελ της προηγούμενης, Annabelle: Creation, 2017 και το σίκουελ των δύο ταινιών Annabelle Comes Home, 2019. Δύο άλλες ταινίες με υπερφυσικές οντότητες που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στις ταινίες The Conjuring περιλαμβάνουν την ταινία The Nun, που κυκλοφόρησε το 2018 και το The Crooked Man.
Το Κάλεσμα 2
Τον Ιούνιο του 2013, ανακοινώθηκε ότι η New Line Cinema είχε ήδη αναπτύξει ένα σίκουελ. Τόσο η Φερμίγκα όσο και ο Ουίλσον ήταν διατεθειμένοι να επαναλάβουν τους ρόλους τους για μια επιπλέον ταινία. Το Κάλεσμα 2 είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 23 Οκτωβρίου 2015, αλλά τον Οκτώβριο του 2014, η Warner Bros. μετέφερε την ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας σε μια μη καθορισμένη το 2016. Στις 21 Οκτωβρίου, ανακοινώθηκε ότι ο Τζέιμς Γουάν θα επέστρεφε για να σκηνοθετήσει το σίκουελ. Στις 11 Νοεμβρίου 2014, η ταινία τέθηκε σε κυκλοφορία στις 10 Ιουνίου 2016. Η ταινία ασχολείται με την υπόθεση Enfield poltergeist, η οποία συνέβη στο Λονδίνο από το 1977 έως το 1979. Απεικονίζει επίσης την έρευνα των Γουόρενς για το στοιχειωμένο Άμιτιβιλ. Η κύρια μαγνητοσκόπηση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2015 στο Λος Άντζελες και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 στο Λονδίνο.
The Conjuring: The Devil Made Me Do It
Για μια πιθανή τρίτη ταινία, ο σκηνοθέτης Τζέιμς Γουάν δήλωσε: «Θα μπορούσαν να υπάρχουν πολλές ακόμη [Conjuring] ταινίες επειδή οι Γουόρενς έχουν τόσες πολλές υποθέσεις». Οι σεναριογράφοι Chad και Carey Hayes έχουν επίσης εκφράσει το ενδιαφέρον τους να εργαστούν πάνω σε ένα ακόμη σίκουελ. Ωστόσο, ο Γουάν δήλωσε ότι μπορεί να μην είναι σε θέση να σκηνοθετήσει την ταινία λόγω των συμβολαίων του πάνω σε άλλα έργα. Δήλωσε στον Collider, «Υποθέτοντας ότι είμαστε αρκετά τυχεροί που έχουμε ένα τρίτο κεφάλαιο, υπάρχουν και άλλοι σκηνοθέτες που θα ήθελα να εντάξω στον κόσμο του Καλέσματος, αν είμαστε αρκετά τυχεροί.» Ο Γουάν δήλωσε επίσης ότι, "Αν έπρεπε να δημιουργηθεί μια τρίτη ταινία, θα ήταν ιδανικό να διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1980." Τον Ιούνιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι ένα τρίτο σίκουελ ήταν σε εξέλιξη, με τον βοηθό-συγγραφέα του Καλέσματος 2, David Leslie Johnson-McGoldrick, να προσλαμβάνετε για να γράψει το σενάριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Υπερφυσικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Υπερφυσικές ταινίες τρόμου
3006 Λιβαδιά
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λιβαδιάς εκτιμάται σε 9,4 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της σε 0,08 ± 0,02.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λιβαδια
Λέων Ε΄ της Αρμενίας
Ο Λέων Ε΄ (Լևոն Ե, 1309 - 28 Αυγούστου 1341) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ηγεμόνας της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) (1320 - 1341). Ως Λέων Δ΄ είναι βασιλιάς της Μ. Αρμενίας, διότι ο πρώτος Λέων ήταν πρίγκιπας της Μ. Αρμενίας.
Πρώτα χρόνια
Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενικής Κιλικίας Οσίν της Αρμενίας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ανήλικος, αντιβασιλιάς και κηδεμόνας του ορίστηκε ο Οσίν του Κόρυκος ξάδελφος του πατέρα του για τον οποίο ακούστηκαν πολλές φήμες ότι τον είχε δηλητηριάσει. Ο ραδιούργος Οσίν Β΄ για να ισχυροποιήσει την εξουσία του σκότωσε πολλά μέλη της βασιλικής οικογένειας, ο Λέων Δ΄ εκβιάστηκε να νυμφευτεί την κόρη του Οσίν Αλίκη.
Την περίοδο που ήταν ανήλικος υπό την κηδεμονία του Οσίν το βασίλειο λεηλατήθηκε από τους Μαμελούκους και τους Μογγόλους. Ο Αιγύπτιος σουλτάνος Νάσερ Μωάμεθ ιμπν Κελαούν επιτέθηκε και λεηλάτησε το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας. Ο αντίπαπας Ιωάννης ΚΒ΄ της Αβινιόν υπενθύμισε σε επιστολή του (1 Ιουλίου 1322) στον Μογγόλο κυβερνήτη Αμπού Σαΐντ Μπαχαντούρ Καν (1305 - 1335) την συμμαχία των προγόνων του με τους χριστιανούς και του ζήτησε βοήθεια για την Κιλικία. Την ίδια εποχή σύμφωνα με πολλές φήμες ο Μογγόλος κυβερνήτης ασπάστηκε τον χριστιανισμό, τα στρατεύματα των Μογγόλων έφτασαν ωστόσο στην Κιλικία όταν είχαν σταματήσει οι εχθροπραξίες και έκλεισε ειρήνη 15 ετών ανάμεσα στον Κωνσταντίνο, πατριάρχη των Αρμενίων και τον σουλτάνο της Αιγύπτου.
Δολοφονία του Οσίν και του Λέοντα
Η εκδίκηση του Λέοντα Δ΄, όταν ενηλικιώθηκε, ήταν σκληρή: ο Οσίν Β΄ του Κορίκος αποκεφαλίστηκε μαζί με τον αδελφό αυτού και το κεφάλι του στάλθηκε στους Μογγόλους. Ο Λέων Δ΄ σταδιακά αποξενώθηκε από τους βαρόνους και τη δύση· όταν δέχθηκε επίθεση από τον Αλ - Νασρ - Μωάμεθ (1337), περιορίστηκε στην υπεράσπιση της ακρόπολης της Σις, αλλά δολοφονήθηκε από τους εξεγερμένους βαρόνους χωρίς να αφήσει διάδοχο. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Γκυ/Κωνσταντίνος Δ΄ των Πουατιέ, γιος του Αμαλρίκ κυρίου της Τύρου και της Ισαβέλλας των Χετουμιδών (αδελφής του Οσίν της Αρμενίας).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την 2η εξαδέλφη του Αλίκ των Χετουμιδών, κόρη του Οσίν Β΄ κυρίου του Κορίκος (γιου του Χετούμ του ιστορικού) και είχε τέκνο:
Έπειτα νυμφεύτηκε την Κωνσταντία της Σικελίας, βασίλισσα της Κύπρου κόρη του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας, οι εγκυμοσύνες της έληξαν με αποβολές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Φύλακες του Γαλαξία
Με το όνομα Φύλακες του Γαλαξία απαντώνται τα:
Ράγκμπι
Το ράγκμπι ή ράγκμπι φούτμπολ (αγγλικά: rugby football) αποτελεί μία μορφή ποδοσφαίρου που αναπτύχθηκε στο δημόσιο σχολείο του Ράγκμπι στο Γουόρικσιρ, ως μία από τις πολλές παραλλαγές του ποδοσφαίρου που παίχτηκαν σε δημόσια σχολεία της Αγγλίας τον 19ο αιώνα. Τα δύο κυριότερα είδη στα οποία διακρίνεται είναι το ράγκμπι γιούνιον και το ράγκμπι λιγκ. Αν και στο ράγκμπι λιγκ χρησιμοποιήθηκαν αρχικά κανόνες του ράγκμπι γιούνιον, σήμερα αποτελούν δύο εντελώς ξεχωριστά αθλήματα.
Ιστορικές πληροφορίες
Το Ράγκμπι αποτελεί μετεξέλιξη της μορφής ποδοσφαίρου που παιζόταν στις αρχές του 19ου αιώνα στο φημισμένο ιδιωτικό σχολείο (rugby school) που υπάρχει ακόμη και σήμερα στην ομώνυμη πόλη της Αγγλίας. Το σχολείο του Ράγκμπι, όπως και άλλα φημισμένα σχολεία της ίδιας κατηγορίας (λ.χ. Ίτον, Γουίντσεστερ) είχε τους δικούς του ιδιαίτερους κανόνες που δεν ήταν γραπτοί, αλλά είχαν καθιερωθεί στην πράξη από τους μαθητές. Ιδιαιτερότητα του ποδοσφαίρου του Ράγκμπι ήταν ότι ο παίκτης μπορούσε να πιάσει την μπάλα με τα χέρια και να τρέξει, κρατώντας την, προς το αντίπαλο τέρμα. Το πιάσιμο της μπάλας με τα χέρια δεν ήταν, τότε, ιδιαίτερα ασυνήθιστο, αλλά οι άγραφοι κανόνες που τηρούνταν στα άλλα σχολεία όριζαν ότι, αν έπιανε τη μπάλα με τα χέρια, ο παίκτης μπορούσε μόνον να σουτάρει (στήνοντας τη μπάλα ή αφήνοντάς την να πέσει στο έδαφος και κλοτσώντας την καθώς αναπηδούσε) και όχι να προχωρήσει προς το αντίπαλο τέρμα. Στα τέλη του ΙΘ΄ αιώνα διαδόθηκε η πληροφορία ότι ο πρώτος που, παίζοντας ποδόσφαιρο στο σχολείο του Ράγκμπι, παραβίασε τους παραδοσιακούς κανόνες τρέχοντας με την μπάλα προς το τέρμα (κάτι που, υποτίθεται, οδήγησε στη γέννηση μιας νέας μορφής ποδοσφαίρου) ήταν ο τότε μαθητής του σχολείου Γουίλιαμ Γουέμπ Έλις. Αυτό υποτίθεται ότι έγινε το 1823, γι’ αυτό και το 1923 γιορτάστηκε η «εκατονταετηρίδα» του αθλήματος.
Ο Γουίλιαμ Γουέμπ Έλις ήταν υπαρκτό πρόσωπο και το 1823 ήταν πράγματι μαθητής στο Ράγκμπι. Ωστόσο, ποτέ στην διάρκεια της ζωής του δεν διεκδίκησε την «πατρότητα» του αθλήματος ούτε φαίνεται ν’ ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο. Όταν διαδόθηκε η ιστορία της υποτιθέμενης επινόησης, από τον ίδιο, του αθλήματος, στα τέλη του ΙΘ ΄αιώνα, αυτός είχε προ πολλού πεθάνει. Υπάρχουν, πάντως, μαρτυρίες μαθητών που φοίτησαν πριν το 1823 που επιβεβαιώνουν ότι τότε δεν θεωρούνταν αποδεκτό να τρέχει κανείς κρατώντας τη μπάλα προς το αντίπαλο τέρμα, καθώς και άλλες μαρτυρίες, που ξεκινούν από το την δεκαετία του 1830, από τις οποίες προκύπτει ότι περίπου τότε άρχισε να διαδίδεται η πρακτική του τρεξίματος προς το αντίπαλο τέρμα με τη μπάλα στο χέρι. Δεν είναι απίθανο, λοιπόν, να υποθέσουμε ότι η πρακτική αυτή ξεκίνησε κάπου στην δεκαετία του 1820, χωρίς όμως να είναι δυνατό να επιβεβαιωθεί ότι ο πρώτος που το έκανε ήταν ο Έλις.
Σε κάθε περίπτωση, οι κανόνες του ράγκμπι κωδικοποιήθηκαν γραπτώς για πρώτη φορά μόλις το 1845. Εντωμεταξύ, το άθλημα του ποδοσφαίρου, με την ευρεία έννοια, άρχισε να γνωρίζει διάδοση στην Αγγλία, καθώς πρώην μαθητές σχολείων συνέχισαν να παίζουν και μετά την αποφοίτησή τους, ενώ φοιτούσαν στο Πανεπιστήμιο ή και αργότερα. Επειδή κάθε σχολείο είχε τους δικούς του κανόνες, έγινε προσπάθεια κωδικοποίησης ενός μεικτού συστήματος, που θα ήταν αποδεκτό από όλους. Οι απόφοιτοι άλλων σχολείων δέχθηκαν αυτό το μεικτό σύστημα που μετεξελίχθηκε στο σημερινό άθλημα του ποδοσφαίρου (Association Football / Soccer). Έτσι, οι ιδιαίτερες μορφές ποδοσφαίρου που παιζόταν σε άλλα ιδιωτικά σχολεία της Αγγλίας, δεν εξαφανίστηκαν μεν (παίζονται από τους μαθητές ακόμη και σήμερα) αλλά δεν γνώρισαν καμία ευρύτερη διάδοση. Αντίθετα, οι απόφοιτοι του Ράγκμπι και, γενικότερα, οι θιασώτες του ποδοσφαίρου που παιζόταν σ’ αυτό το σχολείο δεν συμμετείχαν σ’ αυτή την κοινή προσπάθεια και έτσι το «ποδόσφαιρο του Ράγκμπι» ή, πιο απλά, Ράγκμπι αποτελεί, μέχρι σήμερα, ιδιαίτερο άθλημα.
Φυσικά, από τον ΙΘ΄ αιώνα μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές αλλαγές στους κανονισμούς του, ωστόσο πολλά από τα χαρακτηριστικά του αρχικού παιχνιδιού, όπως είναι το πιάσιμο της μπάλας με το χέρι, η διεκδίκηση της μπάλας που βρίσκεται στο έδαφος από παίκτες και των δύο ομάδων που σπρώχνουν ο ένας τον άλλο με τους ώμους και το σώμα (σκραμ ή ρακ), τα δοκάρια σε σχήμα Η, το οφσάϊντ κλπ., έχουν διατηρηθεί.
Σταθμός στην εξέλιξη του αθλήματος απετέλεσε η ίδρυση της Ομοσπονδίας Ράγκμπι (Rugby Football Union - Ένωση Ποδοσφαίρου του Ράγκμπι) το 1871. Είχε προηγηθεί η άρνηση ορισμένων σωματείων που έπαιζαν ράγκμπι να μετάσχουν στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Football Association).
Άλλος σημαντικός σταθμός ήταν η υιοθέτηση αυστηρών κανόνων κατά του επαγγελματισμού, στα τέλη του ΙΘ΄ αιώνα. Αυτό οδήγησε σε σχίσμα, αφού οι οπαδοί του επαγγελματισμού που κυριαρχούσαν στη Βόρεια Αγγλία, αποχώρησαν από την RFU το 1895 και ίδρυσαν τη Βόρεια Ένωση (Northern Union), η οποία το 1922 μετονομάστηκε σε «Σύνδεσμο του Ράγκμπι» (Ράγκμπι Λιγκ - Rugby League). Ανάλογο σχίσμα δημιουργήθηκε και στην Αυστραλία το 1908. Οι οπαδοί του επαγγελματισμού υιοθέτησαν ορισμένες αλλαγές στους κανόνες που είχαν σαν αποτέλεσμα να θεωρείται το ράγκμπι λιγκ διαφορετικό σπορ από το πρώην ερασιτεχνικό, που από το όνομα της δικής του ομοσπονδίας ονομάζεται ‘ράγκμπι γιούνιον’. Μεταξύ των άλλων, τα δύο αθλήματα διακρίνονται και από τον αριθμό των παικτών, αφού στο γιούνιον κάθε ομάδα έχει 15 παίκτες και στο λιγκ 13. Μέχρι το 1995 που το γιούνιον παρέμενε, τυπικά, ερασιτεχνικό, συνέβαινε συχνά παίκτες να το εγκαταλείψουν και να γίνουν επαγγελματίες παίζοντας λιγκ. Από το 1995 και μετά υπάρχει και η αντίστροφη δυνατότητα, με παίκτες ν’ αλλάζουν, μερικές φορές περισσότερες από μία φορά στη διάρκεια της καριέρας τους, «κώδικα» παιχνιδιού
Το Ράγκμπι Λιγκ είναι σήμερα δημοφιλές στην Αγγλία (ιδίως Βόρεια) και στην Αυστραλία (ιδίως στην πολιτεία της Νέας Νοτίου Ουαλίας) και, σε μικρότερο βαθμό και στη Νέα Ζηλανδία. Το Ράγκμπι Γιούνιον είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε ολόκληρη τη Μ. Βρετανία (Αγγλία, Σκοτία, Ουαλία), στην Ιρλανδία, στη Γαλλία (ιδίως νοτιοδυτική), τη Ν. Αφρική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ σημαντική δύναμη σε παγκόσμιο επίπεδο θεωρούνται και η Αργεντινή και, σε μικρότερο βαθμό, η Ιταλία, το Φίτζι, η Σαμόα, η Τόγκα και η Γεωργία. Στις Η.Π.Α. και στον Καναδά το ράγκμπι εξελίχθηκε στην κυρίαρχη μορφή ποδοσφαίρου από τα τέλη του ΙΘ΄ αιώνα, αλλά υιοθετήθηκαν αρκετές αλλαγές στους κανονισμούς, με αποτέλεσμα ο κώδικας ποδοσφαίρου που παίζεται στις Η.Π.Α. και στον Καναδά να θεωρείται εντελώς διαφορετικό άθλημα, που έγινε γνωστό με τα ονόματα «αμερικανικό ποδόσφαιρο» και «καναδικό ποδόσφαιρο», αντίστοιχα. Στις χώρες αυτές παίζεται σήμερα και ράγκμπι γιούνιον, χωρίς όμως να μπορεί να συναγωνιστεί σε δημοφιλία τον κυρίαρχο στην κάθε μιά από τις χώρες αυτές κώδικα ποδοσφαίρου. Πάντως, εθνικές ομάδες από αυτές τις δύο χώρες συμμετέχουν στα παγκόσμια κύπελλα ράγκμπι γιούνιον.
Από τους κανόνες του ράγκμπι (αλλά και ενός άλλου κώδικα, του Κελτικού ποδοσφαίρου / Gaelic football) προέρχονται εν μέρει και με πολλές τροποποιήσεις, και οι κανόνες ενός άλλου αθλήματος (αυστραλιανό ποδόσφαιρο) που παίζεται στην Αυστραλία (ιδίως στην πολιτεία της Βικτώριας).
Μετά από έναν αιώνα ερασιτεχνισμού, το 1995 το Ράγκμπι γιούνιον εγκατέλειψε και επισήμως τους σχετικούς κανόνες και αποδέχεται και αυτό τον επαγγελματισμό.
190 px|thumb|Ράγκμπι λιγκ
Προϊστορία
Η πρώτη ελληνική ομάδα ράγκμπι φέρεται να δημιουργήθηκε στο Χαρτούμ το 1932 από Έλληνες στο Σουδάν. Μάλιστα στον πρώτο της αγώνα, τον Φεβρουάριο του 1932, εναντίον της αγγλικής ομάδας του τάγματος του Χαρτούμ, που διεξήχθη στο Rugby Ground του Dordon College, επικράτησε με 3-2. Την ομάδα αποτελούσαν οι Διακίδης, Κασσάρ Λ., Παπαδόπουλος, Μαυρέλης, Καρβουνόπουλος, Κωνσταντινίδης, Ρηγόπουλος, Σιτινάς, Μαγκλιβέρας Σπύρος (αρχηγός), Κασσάρ Π., Μαγκλιβέρας Ε. , Αδάμ, Βαλσαμάκης, Σαβαΐδης και Καλούμενος.
Ράγκμπι γιούνιον
Στην Ελλάδα το άθλημα έχει μικρή διάδοση. Εποπτεύεται από την Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος μετά την κατάργηση του δικαιώματος διαχείρισης του Ράγκμπι από την Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπι μετά από οικονομικές και κανονιστικές παρατυπίες. Η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπι (ΕΟΡ), ιδρύθηκε  το 2004 και άνηκε στη Διεθνή Ομοσπονδία Ράγκμπι (IRB), διεθνή έκφραση του ράγκμπι γιούνιον (15 παικτών). Η εθνική ομάδα ράγκμπι ανδρών συγκροτήθηκε το 2005 και μετείχε στην κατηγορία 3C της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας (FIRA). Αποβλήθηκε από τα πρωταθλήματα της Rugby Europe όταν η Ομοσπονδία απώλεσε την Ειδική Αθλητική Αναγνώριση από τη ΓΓΑ. Στις 8 Νοεμβρίου 2013 ο Παναθηναϊκός ανακοίνωνε τη δημιουργία αθλητικού τμήματος ράγκμπι.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπι διοργανώνει τα εξής πρωταθλήματα: Το Νοέμβριο 2014, η ηγεσία του Υφυπουργείου Αθλητισμού, αφαίρεσε από την Ε.Ο.Ρ. την ειδική αθλητική αναγνώριση και το άθλημα υπήχθη υπό την αρμοδιότητα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Χειροσφαίρισης.
Ράγκμπι λιγκ
Το Νοέμβριο του 2002 έγινε η πρώτη προσπάθεια δημιουργίας ομάδας ράγκμπι λιγκ (13 παικτών) στην Ελλάδα από τον ελληνοαυστραλό Κόλιν Μυλωνά (Colin Mylonas). Το 2003 δημιουργήθηκε άτυπη ελληνική εθνική ομάδα ράγκμπι λιγκ, στηριγμένη σε Έλληνες μετανάστες από την Αυστραλία, η οποία έγινε μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ (RLIF) και έδωσε διάφορα διεθνή ματς στο έδαφος της Αυστραλίας. Το 2006 δόθηκε το πρώτο διεθνές ματς σε ελληνικό έδαφος, όπου η άτυπη εθνική ομάδα, νίκησε τη Σερβία. Ακολούθως, έγινε προσπάθεια δημιουργίας ελληνικού πρωταθλήματος. Όμως, δεν έγινε εφικτό να ιδρυθούν τέσσερις σύλλογοι στην Ελλάδα, ο ελάχιστος αριθμός που απαιτείται ώστε να διεξαχθεί πρωτάθλημα και να αναγνωριστεί ομοσπονδία από την ευρωπαϊκή αντίστοιχη. Επίσης, δεν ιδρύθηκε επίσημη Ομοσπονδία από τα ελληνικά δικαστήρια. Έτσι, η προσπάθεια ατόνησε και η ομάδα που ασκούσε το άθλημα, οι Κολοσσοί Ρόδου, εντάχθηκαν στην ΕΟΡ, που προωθεί το ράγκμπι γιούνιον (15 παικτών).
Το καλοκαίρι του 2011 σχηματίστηκε νέα άτυπη Εθνική Ομάδα, αποτελούμενη από αθλητές των Κολοσσών Ρόδου και των Ιπποτών Ρόδου και αγωνίστηκε εναντίον ομάδας Φοιτητών της Αγγλίας (Pioneers). To 2012, εμφανίστηκαν δύο νέες ομάδες στην περιοχή του Πειραιά, ο Προμηθέας Νίκαιας και η ΑΕΚ Κοκκινιάς και έγινε προσπάθεια δημιουργίας πρωταθλήματος και Ομοσπονδίας. Σήμερα η ομοσπονδία διοργανώνει το Πρωτάθλημα Ελλάδας ράγκμπι λιγκ ανδρών.
Από το 2013 λειτουργεί η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ (αναγνωρισμένη από τα Ελληνικά δικαστήρια). Η επίσημη πλέον Εθνική Ομάδα Ράγκμπι Λιγκ, έχει δώσει έξι αγώνες ως σήμερα.
Αστερισμοί του Εβέλιου
right|thumb|200px|Ο Ιωάννης Εβέλιος, μελετώντας την εποπτική ουρανόσφαιρα. Πίνακας του Daniel Schultz. Αστερισμοί του Εβέλιου χαρακτηρίζονται, στην ιστορία της καθιέρωσης των αστερισμών, επτά νέοι αστερισμοί που συμπεριέλαβε στην ουράνια χαρτογράφησή του ο Πολωνός αστρονόμος Εβέλιος το 1687, που δεν υπήρχαν προηγουμένως και οι οποίοι είναι: