cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Τρίτη διάσπαση
Το Νοέμβριο του 2013 πραγματοποιήθηκε στη Ζυρίχη συνάντηση μεταξύ αντιπροσωπειών της ΚΟΠ και της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, επιτεύχθηκε η υπογραφή προσωρινής διευθέτησης για το ποδόσφαιρο στην Κύπρο. Της συνάντησης προήδρευσε ο πρόεδρος της FIFA Γιόζεπ Μπλάτερ ενώ παρών ήταν και ο πρόεδρος της UEFA Μισέλ Πλατινί. Στη διευθέτηση τονίζεται πως η ΚΟΠ, ως μέλος της UEFA και της FIFA,  είναι η υπεύθυνη αρχή για την οργάνωση, τη διαχείριση και τον έλεγχο του ποδοσφαίρου στην Κύπρο. Προστίθεται επίσης πως η ΚΟΠ, είναι το  όργανο,  το οποίο είναι υπεύθυνο για διεθνείς ποδοσφαιρικές δραστηριότητες στην Κύπρο. Μεταξύ άλλων αποφασίστηκε όπως η Τουρκοκυπριακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία υποβάλει αίτηση για να γίνει μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στους κανονισμούς και το καταστατικό της ΚΟΠ και σε τέτοια περίπτωση, όλα τα σωματεία μέλη της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, αυτόματα γίνονται έμμεσα μέλη της ΚΟΠ. Το Μάρτιο του 2015 η Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ενημέρωσε την ΚΟΠ για την απόφαση της να προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για εναρμόνιση του καταστατικού της σύμφωνα με τις απαιτήσεις της FIFA, προκειμένου να μπορέσει να υποβάλει αίτηση ένταξης στην ΚΟΠ, όπως προνοείται από τη συμφωνία που υπογράφηκε στη Ζυρίχη.
Ίδρυση άλλων σωματείων
Το 1948 μαζί με τα σωματεία της ΚΕΠΟ, εντάχθηκαν στην ΚΟΠ ως σωματεία Β΄ κατηγορίας ο ΑΠΟΠ Πάφου, ο Πανελλήνιος Λεμεσού και η τουρκοκυπριακή Κενσγίκ Κιουτζιού. .
Το 1954 ιδρύθηκε ο Απόλλων Λεμεσού και το 1955 εντάχθηκε στη δύναμη της ΚΟΠ ως ομάδα Β΄ κατηγορίας. Το νέο σωματείο προήλθε από τους Εθνικολαϊκούς Συλλόγους, οι οποίοι εξέφρασαν την Εθνικόφρονα παράταξη της Λεμεσού. Το Φεβρουάριο του 1954 είχαν προκηρυχθεί εκλογές στο ΓΣΟ. Πολλά μέλη των Εθνικολαϊκών συλλόγων και του τμήματος νεολαίας το οποίο διατηρούσαν, ένα τμήμα το οποίο είχε αναπτύξει τα προηγούμενα έτη αξιόλογη αθλητική δραστηριότητα, ήταν και μέλη του ΓΣΟ κατά παράβαση του καταστατικού, το οποίο απαγόρευε σε μέλη του Συλλόγου να είναι συγχρόνως μέλη άλλου σωματείου το οποίο να ασχολείται με τον αθλητισμό. Ως εκ τούτου στις προκηρυχθείσες εκλογές τα μέλη των Εθνικολαϊκών Συλλόγων θα εκηρύττοντο παράνομα και δεν θα είχαν ούτε δικαίωμα ψήφου, ούτε δικαίωμα να είναι υποψήφιοι. Ταυτόχρονα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο υπήρξαν υπόνοιες και διαρρέουσες πληροφορίες ότι στις εκλογές, την ηγεσία του ΓΣΟ θα διεκδικούσαν μέλη του Συλλόγου τα οποία επρόσκειντο στην Αριστερά παράταξη. Προ του φάσματος να περάσει ο έλεγχος του ΓΣΟ στην Αριστερά η Γενική Συνέλευση αναβλήθηκε. Ακολούθως οι Εθνικολαϊκοί Σύλλογοι σε γενική συνέλευση στις 14 Απριλίου 1954 έλαβαν την απόφαση το τμήμα νεολαίας να διαχωριστεί από τους Εθνικολαϊκούς Συλλόγους και να αποτελέσει ανεξάρτητο σωματείο με την επωνυμία "Αθλητικός Μουσικός Όμιλος Απόλλων Λεμεσού". .
Το 1956 προκλήθηκε μεγάλη εσωτερική αναταραχή μεταξύ συμβουλίου και ποδοσφαιριστών της ΑΕΛ. Απότοκο της αντιπαράθεσης, η οποία δεν είχε πολιτική χροιά ή υπόβαθρο (ο αθλητισμός στη Λεμεσό δεν επηρεάστηκε από τα γεγονότα του 1948), ήταν η τιμωρία-αποβολή πέντε ποδοσφαιριστών. Σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τους τιμωρηθέντες, άλλοι δεκαεπτά ποδοσφαιριστές αποσκίρτησαν από την ΑΕΛ. Κατά την εκδοχή του συμβουλίου οι πέντε ποδοσφαιριστές έθεσαν εκβιαστικά θέμα επαναπρόσληψης στην ΑΕΛ του προπονητή Αργύρη Γαβαλά. Για λόγους αρχής και μη ενδίδοντας στον εκβιασμό, το συμβούλιο τιμώρησε τους πέντε ποδοσφαιριστές, ώστε να διατηρηθεί η πειθαρχία στο σωματείο. Κατά την εκδοχή των ποδοσφαιριστών, πραγματική αιτία αποτέλεσε το γεγονός ότι στις εκλογές της ΑΕΛ για ανάδειξη διοικητικού συμβουλίου, οι παίκτες -που είχαν δικαίωμα ψήφου- δεν ψήφισαν υπέρ ενός συγκεκριμένου παράγοντα, ο οποίος τελικά εξελέγη. Η ενέργεια, ωστόσο, των ποδοσφαιριστών εξόργισε τα μέλη του συμβουλίου, τα οποία θεώρησαν τη στάση τους ως εκδήλωση ανταρσίας. Οι πέντε αποβληθέντες μαζί με άλλους 17, αφού αρχικά δεν έγιναν αποδεκτοί από το σωματείο Β΄ κατηγορίας Πανελλήνιο, στον οποίο αποτάθηκαν για να ενταχθούν, προσχώρησαν το Σεπτέμβριο του 1956 στον Απόλλωνα, ο οποίος επίσης αγωνιζόταν στη Β΄ κατηγορία. Ενδυναμωμένος πλεον ο Απόλλωνας κατέκτησε την περίοδο 1956-57 το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία.
Μετά την Ανεξαρτησία
Το 1960 η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος. Η νέα εποχή στη χώρα βοήθησε το ποδόσφαιρο να αναπτυχθεί και να προοδεύσει. Πέρα από τη διακοπή του πρωταθλήματος την περίοδο 1963-64 λόγω δικοινοτικών διαταραχών, το πρωτάθλημα διεξάγεται ανελλιπώς, ακόμα και την περίοδο μετά την τουρική εισβολή του 1974 και την προσφυγοποίηση αρκετών σωματείων (Ανόρθωση, Νέα Σαλαμίνα, Διγενής, ΑΣΙΛ κ.α.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κάρολος Αντώνιος Αύγουστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
Ο Κάρολος Αντώνιος Αύγουστος, δανικά Karl Anton August (10 Αυγούστου 1727 - 12 Σεπτεμβρίου 1759) από τον Οίκο του Μπεκ/Γκλύξμπουργκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Πέτρου Αυγούστου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Σοφίας, κόρης του Φίλιππου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιππσταλ.
Στη μάχη του Κούνερσντορφ το 1759 τραυματίστηκε βαριά και απεβίωσε σε ηλικία 32 ετών. Το 1774 ο πατέρας του έγινε δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ, αλλά απεβίωσε το επόμενο έτος· τον διαδέχθηκε ο εγγονός αυτού Φρειδερίκος Κάρολος Λουδοβίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1754 την Καρλόττα, κόρη του Αλβέρτου Χριστόφορου, κόμη του Ντόνα-Σλόντιεν ιν Λάιστεναου και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Evolution (άλμπουμ των Ten Years After)
Αυτός ήταν ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον Τζο Γκουτς στα φωνητικά, ο οποίος αντικατέστησε τον Άλβιν Λι. Το 2014, την θέση του Γκουτς πήρε ο Μάρκους Μπονφάντι, ενώ ο Κόλιν Χότζκινσον αντικατέστησε τον Λίο Λάιονς.
Τραγούδια του δίσκου
Η λίστα των τραγουδιών στο δίσκο είναι η εξής :
Τα μέλη των Ten Years After
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Evolution" είναι οι εξής :
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Ten Years After Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
USS Maratanza (1861)
Το USS Maratanza (1862) ήταν ατμόπλοιο που αποκτήθηκε από το Ναυτικό της Ένωσης κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Χρησιμοποιήθηκε από το Ναυτικό της Ένωσης ως κανονιοφόρος που περιπολούσε τα σημεία που έπλεαν πλοία της Συνομοσπονδίας αποτρέποντας το εμπόριο της με άλλες χώρες.
Το ξύλινο ατμόπλοιο Maratanza, κατασκευάστηκε στο Ναυπηγείο της Βοστώνης το 1861, καθελκύστηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1861 και τέθηκε σε υπηρεσία στις 12 Απριλίου 1862 στην Βοστώνη υπό την διοίκηση του Γκουστάβους Σκοτ.
Υποστήριξη στην Εκστρατεία της Χερσονήσου
Αμέσως μετά την στιγμή που τέθηκε σε υπηρεσία, το Maratanza χρησιμοποιήθηκε προς υποστήριξη της Εκστρατείας της Χερσονήσου του Τζορτζ Μακλέλαν, επιχειρώντας στους ποταμούς Γιορκ και Τζέιμς από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του 1862. Αφού συμμετείχε στην κατάληψη του Γιόρκταουν στις 3 Μαΐου 1862, το Maratanza χρησιμοποιήθηκε σε διάφορα σημεία. Ενώ βρισκόταν εν πλω στις 4 Ιουλίου 1862 ενεπλάκη και κατέλαβε το ατμόπλοιο CSS Teaser των Συνομόσπονδων στο Χόξολ.
Αποκλεισμός της ακτής της Καρολίνας
Μετά την κατάρρευση της Εκστρατείας της Χερσονήσου, το Maratanza αποχώρησε από το Χάμπτον Ρόουντς στις 15 Σεπτεμβρίου για να πραγματοποιήσει αποκλεισμό στο Ουίλμινγκτον της Βόρειας Καρολίνας, ανοίγοντας πυρ κατά του Οχυρού Κάσγουελ στις 25 Σεπτεμβρίου 1862. Παρέμεινε εκεί εκτελώντας περιπολίες εν μέσω της συμπλοκής, καταλαμβάνοντας το ιστιοφόρο Express μαζί με το USS Chocura στα ανοιχτά των ακτών της Νότιας Καρολίνας στις 4 Μαΐου 1863. Επίσης κατέλαβε το ιστιοφόρο Ceres στο Σμιθς Άιλαντ στις 7 Δεκεμβρίου 1863.
Βομβαρδισμός του Οχυρού Φίσερ
Καθώς οι δυνάμεις της Ένωσης συγκεντρώθηκαν για να κινηθούν κατά του Ουίλμινγκτον, το Maratanza συμμετείχε στον βομβαρδισμό του Οχυρού Φίσερ στις 24 και 25 Δεκεμβρίου 1864. Το Maratanza κατέλαβε τα ατμόπλοια Stag και Charlotte στις 20 Ιανουαρίου 1865. Συμμετείχε στον βομβαρδισμό και την κατάληψη του Οχυρού Άντερσον στη Βόρεια Καρολίνα στις 19 Φεβρουαρίου 1865, ανοίγοντας τον δρόμο προς το Ουίλμινγκτον. Το Μάρτιο του 1865, ο Στρατηγός Ουίλιαμ Τεκάμσε Σέρμαν βρισκόταν στο Φαγιέτβιλ της Βόρειας Καρολίνας όπου πληρώματα από το Maratanza, άλλες δύο κανονιοφόρους και το USS Eolus συναντήθηκαν μαζί του, αποτελώντας δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ της θέσης του Σέρμαν και της ακτής.
Πορεία μετά τον πόλεμο
Μετά το τέλος του πολέμου τον Απρίλιο του 1865, το Maratanza αποδεσμεύθηκε από το ναύσταθμο στον ποταμό Κέιπ Φίαρ τον Ιούνιο του 1865 και διατάχθηκε να κινηθεί βόρεια, φτάνοντας στο Ναυπηγείο του Πόρτσμουθ στο Κίτερυ του Μέιν στις 18 Ιουνίου 1865, αποχωρώντας από την υπηρεσία στις 21 του ιδίου μήνα. Παρέμεινε στο ναυπηγείο μέχρι τον Αύγουστο του 1868 όταν πωλήθηκε στην εταιρεία A. B. & C. W. Lewis. Στη συνέχεια επιχείρησε ως κανονιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού της Αϊτής υπό τα ονόματα Salnave και Union.
Θέρμες του Κόμμοδου
Οι Θέρμες του Κόμμοδου ή του Κλεάνδρου, λατιν. Thermae Comodiane vel Cleandri ήταν αρχαία λουτρά στη Ρώμη της Ιταλίας.
Το συγκρότημα βρισκόταν στη 1η Περιοχή (Region I), μάλλον νότια ή νοτιοανατολικά των Θερμών του Αντωνίνου Καρακάλλα. Αν και αναφέρονται από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς, δεν έχουν διασωθεί αρχαιολογικά ευρήματα.
Θέση
Βρισκόταν νότια της Ρώμης, μεταξύ των Σερβίων Τειχών και των Αυρηλιανών Τειχών. Βόρεια ήταν ο Καίλιος λόφος, βορειοδυτικά ο Μέγας Ιππόδρομος και δυτικά ο Αβεντίνος λόφος με τις Θέρμες του Δέκιου επάνω του.
Κτίστηκαν από τον Μάρκο Αυρήλιο Κλέανδρο (απεβ. 190) απελεύθερο και ευνοούμενο του Καρακάλλα. Εγκαινιάστηκαν (αφιερώθηκαν) κατά το 4ο έτος της βασιλείας του Αυτοκράτορα, ήτοι το 183. Περιελάμβαναν Γυμναστήριο Γυμνάσιο.
Μαξίμ Γκάλκιν
Ο Μαξίμ Γκάλκιν (ρωσικά: Максим Галкин) γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1976, στη Μόσχα. Είναι γνωστός Ρώσος σατιρικός ηθοποιός, χιουμορίστας και τηλεοπτική προσωπικότητα. Το 2011, ο Μαξίμ παντρεύτηκε την Άλλα Πουγκατσιόβα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας του, Αλεξάντερ (πέθανε το 2002), ήταν στρατιωτικός, Γενικός συνταγματάρχης, από το 1987-1997 ήταν Επικεφαλής της Κύριας Θωρακισμένης Διοίκησης του Υπουργείου Άμυνας. Η μητέρα του, Νατάλια (πέθανε το 2004), ήταν υποψήφια στις φυσικές και μαθηματικές επιστήμες, επιστήμονας που εργαζόταν στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών.
Ο Μαξίμ πέρασε την παιδική του ηλικία στη στρατιωτική πόλη "Πευκόδασος" της Δημοκρατίας της Μπουργιατίας, 30 χιλιόμετρα από την πόλη Ουλάν Ουντέ και 100 χιλιόμετρα από τη λίμνη Βαϊκάλη, την οποία επισκεπτόταν συχνά. Από την παιδική ηλικία, ο Μαξίμ έδειξε το καλλιτεχνικό του ταλέντο, όταν έπαιζε διάφορους ρόλους σε σχολικές παραστάσεις. Από την τέταρτη τάξη του σχολείου του, ο Μαξίμ άρχισε να ασχολείται με την παρωδία. Είχε μάλιστα φτιάξει και ένα κουκλοθέατρο, όπου "έπαιζε" τους κύριους ρόλους.
Το 1993, ο Μαξίμ εισήλθε στο Τμήμα Γλωσσολογίας, στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Ανθρωπιστικών Σπουδών της Ρωσίας, από το οποίο αποφοίτησε το 1998. Μετά εργάστηκε στο μεταπτυχιακό σχολείο, όπου εργαζόταν στο θέμα "Σχέση των υφολογικών συστημάτων των αρχικών και των κειμένων μετατροπής". Το 2009 απολύθηκε από το μεταπτυχιακό σχολείο του, λόγω αντιπαραθέσεων με τον προϊστάμενό του.
Καλλιτεχνική καριέρα
Ο Μαξίμ άρχισε την καλλιτεχνική του καριέρα τον Απρίλιο του 1994. Τότε είχε κάνει μια παρωδία στη σκηνή του Φοιτητικού Θεάτρου του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Το έργο αυτό ονομαζόταν "Οι κρίνες της αγάπης προς το πλησίον". Αργότερα πήρε μέρος στην παράσταση "Καμπαρέ 03". Τον Ιούνιο του 1994, στο Κρατικό Θέατρο Ποικιλιών της Μόσχας, ο Μαξίμ είχε εκτελέσει μια παρωδία με το όνομα "Ομιλία του Ζιρινόφσκι και του Γιέλτσιν". Αυτή η παρωδία οδήγησε τον Μαξίμ στον "Όλυμπο" του Ρωσικού Σόου Μπίζνες. Τον Ιουνιάριο του 2001, ο Μαξίμ πήρε το βραβείο "Thriumph". Από τον Φεβρουάριο του 2001 μέχρι το 2008, ο Μαξίμ έγινε ο παρουσιαστής στο τηλεοπτικό σόου "Ποίος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος". Από τον Οκτώβριο του 2001, ο Μαξίμ άρχισε να τραγουδά. Η πρώτη του εμπειρία ως τραγουδιστής ήταν το τραγούδι "Bud ili ne bud", όπου έκανε ντουέτο με την Άλλα Πουγκατσιόβα. Μαζί της, ο Μαξίμ πήρε μέρος στην εκπομπή "Νέο Έτος στο Channel One" και στην εκπομπή "Rozhdestvenskiye vstrechi". Από τον Οκτώβριο του 2004 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2006, ήταν παρουσιαστής μαζί με την τραγουδίστρια, Βαλέρια, στην τηλεοπτική εκπομπή "Νέα τραγούδια για το κύριο θέμα" του Channel One. Το 2008, με την Άλλα Πουγκατσιόβα, ήταν παρουσιαστής στο τηλεοπτικό σόου "Dve Zvezdy" (Channel One). Το 2008, ο Μαξίμ ήταν παρουσιαστής και στο τηλεοπτικό σόου "Στάρ στον πάγο", και το 2009, παρουσιαστής στο τηλεοπτικό σόου "Χορεύοντας με τα αστέρια" του τηλεοπτικού καναλιού "Ρωσία-1". Από τον Ιανουάριο του 2010, είναι παρουσιαστής στο τηλεοπτικό σόου "Ποιος θέλει να γίνει Μαξίμ Γκάλκιν", στο κανάλι "Ρωσία-1".
Βραβεία
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Χιουμορίστες Κατηγορία:Ρώσοι Τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Κωμικοί
Γκούντις Ούλμανις
Ο Γκούντις Ούλμανις (Guntis Ulmanis, γεννημένος στις 13 Σεπτεμβρίου 1939), γνωστός και ως Guntis Rumpītis από το 1949 έως το 1989, είναι Λετονός πολιτικός και ο πέμπτος πρόεδρος της Λετονίας από το 1993 έως το 1999
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Ρίγα στις 13 Σεπτεμβρίου 1939. Ο μεγάλος του θείος Κάρλις Ούλμανις ήταν πρωθυπουργός της Λετονίας. Το 1941 μετά τη σοβιετική κατοχή, ο Γκούντις και η οικογένειά του εκτοπίστηκαν στο Κράι Κρασνογιάρσκ, στη Σιβηρία, στη ρωσική ΣΣΔ.
Το 1946 επέστρεψαν στη Λετονία, αλλά δεν τους επετράπη να εγκατασταθούν στη Ρίγα, έτσι έμειναν στο Έντολε στην περιοχή Κούλντιγκα της Λετονικής ΣΣΔ.
Το 1949 τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας Ούλμανι υποτίθεται ότι θα απελαύνονταν στην επερχόμενη απέλαση του Μαρτίου, αλλά ο Γκούντις κατάφερε να αποφύγει αυτή τη μοίρα, καθώς η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε και το επώνυμό του άλλαξε σε Ρουμπίτις (Rumpītis).
Στη συνέχεια μετακόμισαν στη Γιούρμαλα, όπου παρακολούθησε το σχολείο. Μετά την αποφοίτησή του, εισήλθε στην οικονομική σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λετονίας.
Καριέρα στη Λετονία
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο το 1963, κλήθηκε στον σοβιετικό στρατό, όπου υπηρέτησε για δύο χρόνια. Το 1965 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης. Άρχισε να εργάζεται ως οικονομολόγος σε εργοτάξιο και αργότερα προήχθη σε διαχειριστή τραμ και τρόλεϊ στη Ρίγα.
Στη συνέχεια προήχθη στη θέση του αναπληρωτή προέδρου της επιτροπής σχεδιασμού της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ρίγας (κυβέρνηση της πόλης). Ωστόσο, οι οικογενειακοί του δεσμοί με τον πρόεδρο Ούλμανις αποκαλύφθηκαν και απολύθηκε το 1971.
Στη συνέχεια εργάστηκε σε χαμηλότερες θέσεις στο σύστημα δημοτικών υπηρεσιών της Ρίγας. Για κάποιο διάστημα εργάστηκε ως καθηγητής οικονομικών κατασκευών στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Ρίγας και οικονομικού σχεδιασμού στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λετονίας.
Το 1989, κατά τη διάρκεια της Τραγουδιστής Επανάστασης, ο Γκούντις Ρουμπίτις εγκατέλειψε το Κομμουνιστικό Κόμμα και επέστρεψε στη χρήση του αρχικού του επωνύμου – Ούλμανις. Το 1992 διορίστηκε μέλος του Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Λετονίας.
Εντάχθηκε επίσης στην Ένωση Λετονών Αγροτών την ίδια χρονιά. Το 1993 η Saeima τον εξέλεξε ως τον 5ο πρόεδρο της Λετονίας (ο πρώτος από την πλήρη αποκατάσταση της ανεξαρτησίας το 1991). Στον πρώτο γύρο, τερμάτισε τρίτος (μετά τους Γκούναρς Μεγιέροβικς και Άιβαρς Γιερουμάνις ), αλλά κέρδισε στον δεύτερο γύρο καθώς ο Μεγιέροβικς εγκατέλειψε τον αγώνα.
Προεδρία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Defense.gov_News_Photo_980115-D-2987S-054.jpg/220px-Defense.gov_News_Photo_980115-D-2987S-054.jpg|μικρογραφία| Ο Γκούντις Ούλμανις (κέντρο) με τον Πρόεδρο της Λιθουανίας [[Άλγκιρντας Μπραζάουσκας|Άλγκιρντας Μπραζάουσκας l (πρώτος στα αριστερά) και τον Πρόεδρο της Εσθονίας Λέναρτ Μέρι (δεύτερος από αριστερά) κατά τη διάρκεια επίσκεψης στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1998]] Ως πρόεδρος, ο Γκούντις Ούλμανις εστίασε στην εξωτερική πολιτική, στην οικοδόμηση σχέσεων με διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς, καθώς και με άλλες χώρες. Ένα σημαντικό επίτευγμα ήταν η σύναψη της Λετονο-Ρωσικής Συνθήκης για την απόσυρση των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων από τη Λετονία.
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, η Λετονία προσχώρησε στο Συμβούλιο της Ευρώπης και απέστειλε την αίτησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακοίνωσε μορατόριουμ στη θανατική ποινή, σύμφωνα με τους κανόνες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Το 1996 επανεξελέγη στον πρώτο γύρο των εκλογών, νικώντας την πρόεδρο της Saeima, Ίλγκα Κρέιτουσε, τον Ίμαντς Λιέπα και τον πρώην πρόεδρο του Κομμουνιστικού Κόμματος Άλφρεντς Ρούμπικς, ο οποίος ήταν στη φυλακή εκείνη την εποχή.
Το 1998 ο πρόεδρος Ούλμανις υποστήριξε ενεργά τις τροποποιήσεις στον νόμο περί ιθαγένειας, που θα επέτρεπε σε όλα τα άτομα που γεννήθηκαν μετά τις 21 Αυγούστου 1991, να αποκτήσουν την ιθαγένεια και θα καταργούσαν τα λεγόμενα «όρια πολιτογράφησης» (στα οποία μόνο ένας περιορισμένος αριθμός μη υπηκοότητας θα μπορούσε να λάβει υπηκοότητα εντός ενός δεδομένου έτους). Ωστόσο, αναγκάστηκε να στείλει το σχέδιο νόμου σε δημοψήφισμα, αφού 36 εθνικιστές βουλευτές, που ήταν αντίθετοι στην τροπολογία, του έκαναν αίτηση να το κάνει. Στη συνέχεια έκανε ενεργά και επιτυχώς εκστρατεία για την υιοθέτηση των τροπολογιών από τον πληθυσμό.
Συνταξιοδότηση και επακόλουθη επιστροφή στην πολιτική
Η θητεία του Γκούντις Ούλμανις έληξε το 1999 και τον διαδέχθηκε η Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα. Αποσύρθηκε από την πολιτική αλλά έγινε κοινωνικός ακτιβιστής, ιδρύοντας το Ταμείο Γκούντις Ούλμανις, διοργανώνοντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ¨επί Πάγου το 2006 στη Ρίγα και επικεφαλής του συμβουλίου ανοικοδόμησης του Κάστρου της Ρίγας.
Το 2010 σηματοδότησε μια επιστροφή στη μεγάλη πολιτική για τον Γκούντις Ούλμανις. Έγινε πρόεδρος της νεοσυσταθείσας κομματικής συμμαχίας Για μια Καλή Λετονία, η οποία απαρτιζόταν από το Λαϊκό Κόμμα και το Πρώτο Κόμμα της Λετονίας/Λετονικό Δρόμο. Η συμμαχία κέρδισε μόνο 8 έδρες στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2010.
Ωστόσο, ο Ουλμάνις έγινε βουλευτής της Saeima. Το 2011 ανακοίνωσε ότι δεν ήθελε να θέσει υποψηφιότητα για άλλη θητεία ως βουλευτής στις εκλογές του 2011. Ως εκ τούτου, έπαψε να είναι βουλευτής τον Νοέμβριο του 2011, μετά τα εγκαίνια της 11ης Saeima.
Προσωπική ζωή
Ο Ούλμανις είναι παντρεμένος με την Aina Ulmane (πατρικό όνομα Στέλτσε) από το 1962. Έχουν δύο παιδιά: τον Γκούντρα (γενν. 1963) και τον Άλβιλς (γεν. 1966) και τρία εγγόνια. Στον ελεύθερο χρόνο του, ο Ούλμανις απολαμβάνει να διαβάζει βιβλία ιστορίας και απομνημονεύματα, να παίζει τένις, μπάσκετ και βόλεϊ. Είναι γνωστό ότι περνάει επίσης τα καλοκαίρια στο σπίτι του στην Ενορία Σμάρντε.
Έχει γράψει δύο αυτοβιογραφίες: No tevis jau neprasa daudz (Δεν απαιτούνται πολλά ακόμα από εσάς) (1995) και Mans prezidenta laiks (Ο χρόνος μου ως Πρόεδρος) (1999).
Είναι μέλος του διεθνούς συμβουλευτικού συμβουλίου του Ιδρύματος Μνήμης Θυμάτων Κομμουνισμού.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2015 έγινε διευθύνων σύμβουλος της λέσχης χόκεϊ της Ντιναμό Ρίγας αφού ο προηγούμενος διευθύνων σύμβουλος Άιγκαρς Καλβίτι ς παραιτήθηκε για να αναλάβει θέση CEO στην εταιρεία Latvijas Gāze.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Πρόεδροι της Λετονίας Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιουλιάνα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1587-1643)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντίλενμπουργκ και ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Νάσσαου-Ζήγκεν (1561–1623), (που έγινε ο Ιωάννης Α΄ κόμης του Νάσσαου-Ζήγκεν όταν η κληρονομία του πατέρα του διαιρέθηκε το 1606), και της συζύγου του Μαγδαληνής του Βάλντεκ (1558-1599).
Προκειμένου να διασφαλίσει ότι όλοι οι γιοί της θα είχαν εισόδημα που να ταιριάζει σε έναν λάντγκραβο, η Γιουλιάνα έκανε μία πολιτική μεταβίβασης εσόδων και δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στα παιδιά της. Τελικά ο Μαυρίκιος μετέφερε το ένα τέταρτο της Έσσης, το λεγόμενο τεταρτημόριο του Ρότενμπουργκ στα παιδιά του. Ωστόσο, αυτή η περιοχή παρέμεινε υπό την κυριαρχία της Έσσης-Κάσσελ. Έτσι οι γιοι της Γιουλιάνας, ο Χέρμαν και ο Φρειδερίκος, ίδρυσαν τους κλάδους Έσσης-Ρότενμπουργκ και Έσσης-Έσβεγκε του Οίκου της Έσσης και το 1649 ο γιος της Eρνέστος ίδρυσε τον κλάδο Έσσης-Ράινφελς. Ο Χέρμαν και ο Φρειδερίκος απεβίωσαν χωρίς παιδιά και το 1658 ο Ερνέστος κληρονόμησε όλο το τεταρτημόριο του Ρότενμπουργκ. Ωστόσο τα επόμενα 250 χρόνια το Ρότενμπουργκ διαιρέθηκε, συνενώθηκε και διαιρέθηκε ξανά, δημιουργώντας πλάγιους κλάδους με ονόματα όπως Έσσης-Ράινφελς-Ρότενμπουργκ, Έσσης-Έσβεγκε-Βάνφρηντ και Έσσης-Ρότενμπουργκ-Έσβεγκε.
Ο Μαυρίκιος παραιτήθηκε το 1627, υπό την πίεση της Συνέλευσης των Τάξεων. Αποσύρθηκε στο Έσβεγκε, όπου απεβίωσε το 1632. Η Έσση-Κάσσελ κληροδοτήθηκε στον Γουλιέλμο Ε΄, γιο του Mαυρικίου από τον πρώτο του γάμο. Το 1629 η Γιουλιάνα και τα παιδιά της μετακόμισαν στο κάστρο Ρότενμπουργκ στο Ρότενμπουργκ αν ντερ Φούλντα, όπου η Γιουλιάνα απεβίωσε το 1643.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 22 Μαΐου 1603 τον Mαυρίκιο λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ ως η δεύτερη σύζυγός του. Είχαν 14 παιδιά:
Αναφορές και πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Το παζάρι των Αθηνών
Το παζάρι των Αθηνών (αγγλ. Bazar of Athens) είναι έργο του Ιρλανδού περιηγητή και αρχαιοδίφη Έντουαρντ Ντόντγουελ.
Περιγραφή
Παρουσιάζει όπως εκδηλώνει ο τίτλος μια πολυσύχναστη σκηνή από το παζάρι της Αθήνας στις αρχές του 19ου αιώνα. Εκεί συναντούναι Έλληνες, Τούρκοι και Αλβανοί, έμποροι και κάτοικοι της Αθήνας και των γύρω χωριών. Ο μαύρος στα δεξιά είναι απελευθερωμένος σκλάβος. Φοράει βελούδινα ρούχα με χρυσαφικά. Στην πόρτα του καφενείου βλέπουμε τον καφετζή έρχεται για να σερβίρει τον καφέ που παρήγγειλε ο Disdar, κυβερνήτης του κάστρου, που συνοδεύεται από έναν Τούρκο Αγά. Ο Έλληνας Βοεβόδας της Σαλαμίνας στέκει στο πατάκι και αυναντάει τον Έλληνα Βαρατατάριο που φοράει τουρμπάνι στο κεφάλι. Το τουρμπάνι ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα των ξένων αντιπροσώπων, αλλά και των ιατρών. Στο βάθος μια συνοδεία από τρεις Τούρκισσες, και άλλες Αλβανές χριστιανές. Ο Τούρκος που είναι ντυμένος στα πράσινα είναι προσκυνητής που επιστρέφει από την Μέκκα. Στο βάθος διακρίνουμε την Ακρόπολη, το Ερέχθειο και τον Παρθενώνα. Δεξιά του μιναρέ η σπηλιά του Πανός και ο Φράγκικος Πύργος κοντά στα Προπύλαια.
Σονάτα για πιάνο No. 12 (Μότσαρτ)
Η Σονάτα για πιάνο No. 12 σε Φα μείζονα, K. 332/300k είναι σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε κατά την ίδια περίοδο με τη 10η και την 11η σονάτα για πιάνο, και αποτελεί το τρίτο από τα τρία έργα του κύκλου έργων K.330-332. Και οι τρεις σονάτες αυτές, είχαν κυκλοφορήσει το 1784, στη Βιέννη. Στην αρχή υπήρξε η εντύπωση ότι γράφτηκε τη δεκαετία του 1770, στο Παρίσι, παρόλα αυτά, πλέον, μοιάζει πιθανότερο να γράφτηκε περί το 1773, στη Βιέννη, όπου ο Μότσαρτ είχε μετακομίσει.
Η σονάτα αποτελείται από τρία μέρη: Ι) Allegro, 3/4, ΙΙ) Adagio σε Σι ύφεση μείζονα και ΙΙΙ) Allegro assai, 6/8. Γενικότερα, η σονάτα ακολουθεί τη συνηθισμένη μορφή μιας σονάτας. Το δεύτερο μέρος της σονάτας ακούγεται και στην ταινία Immortal Beloved (1994), σε μία σκηνή μαθήματος της Τζιουλιέτα Τζικιάρντι, με τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Μία μέση περίπου εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περί τα 18 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
12 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1952
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1952 διοργανώθηκαν στο Όσλο της Νορβηγίας από τις 14 Φεβρουαρίου μέχρι και τις 25 Φεβρουαρίου.
Προϋπολογισμός
Προϋπολογισμός είναι η επίσημη έκφραση όλων των σχεδίων, των στόχων και των σκοπών της διοίκησης που καλύπτει όλες τις δραστηριότητες της επιχείρησης ή και ενός κράτους για μια καθορισμένη χρονική περίοδο. Ο προϋπολογισμός αποτελεί ένα εργαλείο παρέχοντας στόχους και κατεύθυνση, έλεγχο του άμεσου περιβάλλοντος, βοήθεια για τον έλεγχο των οικονομικών δεδομένων της εργασίας και του τμήματος και επίλυση προβλημάτων πριν αυτά προκύψουν. Είναι δηλαδή, η ακριβής και διεξοδική εκτίμηση των εσόδων και των εξόδων που θα προκύψουν σε συγκεκριμένη οικονομική περίοδο, από έναν οργανισμό, δημόσιο ή ιδιωτικό.
Ταξινόμηση
Οι προϋπολογισμοί ταξινομούνται συνήθως σε δύο κατηγορίες:
Οι λειτουργικοί προϋπολογισμοί περιλαμβάνουν τους προϋπολογισμούς εσόδων και εξόδων και παρουσιάζουν τα ποσά των αγαθών και των υπηρεσιών τα οποία η επιχείρηση προγραμματίζει να χρησιμοποιήσει κατά τη διάρκεια της περιόδου λειτουργίας της και τα οφέλη τα οποία αναμένει να προσκομίσουν οι δραστηριότητες της. Οι χρηματοοικονομικοί προϋπολογισμοί παρουσιάζουν τα ποσά των χρημάτων τα οποία η επιχείρηση προγραμματίζει να ξοδέψει κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου και τις πηγές που προγραμματίζει να τα προμηθευτεί.
Ανάλογα με το σκοπό τους υπάρχουν διάφοροι τύποι προϋπολογισμού:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογιστική Κατηγορία:Οικιακή οικονομία
Ιζαμπέλ Φονρόντονα
Η Ιζαμπέλ Φονροντόνα (λατινικό αλφάβητο : Isabel Fonrodona ή Fondarana ), ήταν Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Μιχαήλ Αγιομνήτης
Ο Μιχαήλ Αγιομνήτης ήταν Έλληνας ιερέας και αγωνιστής εναντίον των Τούρκων του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Λίγα στοιχεία για την ζωή του μαθαίνουμε από ένα σημείωμα στον κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη του ισπανικού σεκουριάλου με αύξοντα αριθμό Y-III-14. Το σημείωμα, αλλά και ο κώδικας αυτός γράφτηκαν από τον ιερομόμαχο Νικηφόρο, γιο του Μιχαήλ και αδελφού του Νικόλαου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 15ου αιώνα
Κάιλ ΜακΛάχλαν
200px|right|thumb|Ο Κάιλ ΜακΛάχλαν Ο Κάιλ Μέριτ ΜακΛάχλαν (Kyle Merritt MacLachlan) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1959 στο Γιακίμα (Yakima) της πολιτείας Ουάσιγκτον. Η μητέρα του ήταν διευθύντρια δημοσίων σχέσεων, ενώ ο πατέρας του ήταν χρηματιστής και δικηγόρος. Η καταγωγή της οικογένειας είναι, όπως δείχνει και το όνομα, από τη Σκωτία.
Έγινε γνωστός από τους ρόλους που έπαιξε στις σειρές Twin Peaks (1990-1991, 2017) και Sex And The City, όπως και στις ταινίες Μπλε Βελούδο (Blue Velvet), Ο Ύποπτος Κόσμος του Τουίν Πικς (Twin Peaks: Fire Walk with Me, 1992), Dune, Το Πλάσμα: Ένα νέο είδος μανιακού εγκληματία (The Hidden), Η Δίκη (The Trial) και Άμλετ 2000 (Hamlet).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νικηφόρος Αγιομνήτης
Ο Νικηφόρος Αγιομνήτης ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 15ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο ιερέας Μιχαήλ, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Νικόλαος.
Έργα του
Το 1486 έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη του ισπανικού σεκουριάλου με αύξοντα αριθμό Y-III-14.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι Κατηγορία:Βατοπεδινοί
Γεώργιος Σισίνης
Ο Γεώργιος Σισίνης (1769-1831) ήταν πολιτικός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γαστούνη της Ηλείας και καταγόταν από πλούσια και ιστορική οικογένεια της περιοχής. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν πρόκριτος της Γαστούνης. Ήταν γιος του Χρύσανθου Σισίνη και της Γαλλίδας Βικτωρίας (Victoria Bertran) και είχε τρεις αδερφούς (τον Νικόλαο, τον Πέτρο και τον Μιχαήλ) που πέθαναν πριν από την επανάσταση και μία αδελφή που αργότερα παντρεύτηκε τον Σωτήρη Χαραλάμπη. Τα αδέλφια του ήταν ιατροί, όπως και ο πατέρας του, και ο ίδιος αναφέρεται ότι ήταν πρακτικός ιατρός. Ο Γεώργιος Σισίνης είχε παντρευτεί την Υακίνθη Σταθακοπούλου και είχε δύο γιούς, τον Μιχαήλ και τον Χρύσανθο.
Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1819. Πριν από το ξέσπασμα της Επανάστασης οι Τούρκοι τον κάλεσαν για να συζητήσουν στην Τρίπολη αλλά ύστερα από υπόδειξη του Παλαιών Πατρών Γερμανού, παρίστανε τον άρρωστο και δεν πήγε.
Κήρυξε την Επανάσταση το 1821 στην Ηλεία και βοήθησε σημαντικά τον αγώνα. Θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους τροφοδότες των επαναστατικών σωμάτων της Πελοποννήσου. Στον στρατιωτικό αγώνα διακρίθηκε κυρίως στις μάχες της Πάτρας, του Λάλα και του Χλεμουτσίου.
Ως πολιτικός, διετέλεσε πληρεξούσιος της Ηλείας στην Β' και πρόεδρος της Γ' και Δ' Εθνοσυνελεύσεων ενώ το 1829 εκλέχτηκε πρόεδρος της Γερουσίας. Το 1825 συνελήφθη μαζί με τον γιο του, Χρύσανθο, και φυλακίστηκε για τις πολιτικές του πεποιθήσεις στην Ύδρα. Την Άνοιξη του ίδιου χρόνου αποφυλακίστηκαν και συνέχισαν τις πολεμικές τους επιχειρήσεις. Την περίοδο του Καποδίστρια διορίστηκε μέλος στο "Πανελλήνιον" αλλά σύντομα παραιτήθηκε επειδή διαφώνησε με την πολιτική του. Παρόλα αυτά δεν έλαβε μέρος στη δολοφονία του Καποδίστρια, την οποία και κατέκρινε. Το 1829 χρημάτισε πρόεδρος της Γερουσίας και απεβίωσε στη Γαστούνη το 1831.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Πρόκριτοι Γεωργιος
Κωνσταντίνος Δαλασσηνός (δουξ Αντιόχειας)
Ο Κωνσταντίνος Δαλασσηνός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Δαλασσηνών, και στρατηγός του πρώτου μισού του 11ου αιώνα. Ήταν έμπειρος και δημοφιλής στρατηγός όπου δύο φορές ήρθε κοντά στο να αναρριχηθεί στον αυτοκρατορικό θρόνο. Ο σχεδιαζόμενος γάμος του με την πορφυρογέννητη αυτοκράτειρα Ζωή (που τελικά δεν έγινε ποτέ) τον οδήγησε σε μια μακρά περίοδο φυλάκισης από τον Μιχαήλ Δ΄, ο οποίος φοβόταν ότι σχεδίαζαν να του πάρουν τον θρόνο.
Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε πιθανώς γύρω στο 965/970, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του μαγίστρου Δαμιανού Δαλασσηνού, ο οποίος κατείχε τη σημαντική θέση του δούκα της Αντιόχειας από το 995/996 μέχρι το θάνατό του στη μάχη εναντίον των Φατιμιδών στην Απάμεια το 998. Ο Κωνσταντίνος, μαζί με τους αδελφούς του Ρωμανό και Θεοφύλακτο, ήταν παρών στη μάχη. Ήταν ίσως ένας από τους δύο γιους του Δαμιανού που, σύμφωνα με τον ιστορικό Γιαχία της Αντιοχείας, πιάστηκαν αιχμάλωτοι και οδηγήθηκαν στο Κάιρο, όπου απελευθερώθηκαν το 1008.
Ο Κωνσταντίνος επανεμφανίζεται την άνοιξη του 1024, όταν κατείχε την παλιά θέση του πατέρα του ως δούκα της Αντιόχειας, με το βαθμό του πατρικίου. Η καριέρα του μεταξύ 1008 και 1024 είναι άγνωστη, πιθανώς κατέχει ακόμα κάποια στρατιωτική διοίκηση. Ο ίδιος απολάμβανε την εύνοια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄, ο οποίος στο νεκροκρέβατό του φέρεται να τον ονόμασε κληρονόμο του και ζήτησε τον γάμο του με την μεγαλύτερη κόρη του Ζωή. Ο Κωνσταντίνος Δαλασσηνός κατείχε πολλά κτήματά στο Θέμα Αρμενιακών, όπου και ζούσε, αλλά πριν φθάσει στην Κωνσταντινούπολη η κατάσταση άλλαξε. Ο αυτοκράτορας επηρεασμένος από τους συμβούλους του, προτίμησε έναν αδύναμο ηγέτη τον οποίο θα μπορούσαν να ελέγξουν, και τον έπεισαν να επιλέξει τον Ρωμανό Γ΄ αντ' αυτού, και να διατάξει τον Δαλασσηνό να επιστρέψει στην πατρίδα του. Σύμφωνα με τον Ρωμανό Γ΄, ο Δαλασσηνός απέτυχε στην εκστρατεία του 1030 κατά του Χαλεπίου, Αραβικές πηγές και το χρονικό του Ματθαίου της Έδεσσας κατηγορούν τον Δαλασσηνό ότι συνωμότησε εναντίον του Ρωμανού για την αποτυχία της αποστολής.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των διαδόχων του Αργυρού, Μιχαήλ Δ΄ και Μιχαήλ Ε΄, ο Κωνσταντίνος Δαλασσηνός αναδείχθηκε ως ηγέτης της αριστοκρατικής αντιπολίτευσης. Απολάμβανε όχι μόνο την υποστήριξη αρκετών διακεκριμένων οικογενειών της Ανατολίας, κυρίως των ισχυρών Δουκάδων - ο μετέπειτα αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας ήταν παντρεμένος με την κόρη του Δαλασσηνού - αλλά επίσης, σύμφωνα με τον Μιχαήλ Ψελλό, είχε την αποδοχή του λαού, τόσο σε Κωνσταντινούπολη και ιδιαίτερα στην Αντιόχεια.
thumb|300px|left|Ο Ιωάννης Ορφανοτρόφος στέλνει τον Κωνσταντίνο Δαλασσηνό σε εξορία στο νησί [[Πλάτη (νήσος)|Πλάτη, από την «Σύνοψι Ιστοριών» του Σκυλίτζη]] Ο Μιχαήλ Δ΄ εξοργίστηκε με τον Κωνσταντίνο όταν έμαθε πληροφορίες ότι χλεύαζε τον νέο αυτοκράτορα ως «χυδαίο και τριών δεκάρων άνθρωπο». Κατά συνέπεια, ο αδελφός του Μιχαήλ ευνούχος, όπου στην πραγματικότητα ασκούσε την εξουσία, Ιωάννης Ορφανοτρόφος, προσπάθησε να εξουδετερώσει τον Κωνσταντίνο Δαλασσηνό. Με την υπόσχεση για τίτλους και τιμητικές διακρίσεις, προσπάθησε να δελεάσει τον Δαλασσηνό και να έρθει από τα κτήματά του στο θέμα Αρμενιακών στην Κωνσταντινούπολη. Ο Δαλασσηνός αρχικά αρνήθηκε, αλλά μετά τις διαβεβαιώσεις για την ασφάλειά του, και την εγγύηση ενός όρκου, έφυγε για την αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Αρχικά, αντιμετωπίστηκε καλά, έλαβε προαγωγή και δώρα, αλλά το καλοκαίρι του 1034, μια εξέγερση ξέσπασε στην Αντιόχεια κατά του τοπικού κυβερνήτη, τον αδελφό του Μιχαήλ Δ΄ Νικήτα. Η εξέγερση πυροδοτήθηκε από τη βαριά φορολογία, αλλά ο Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος επέλεξε να κατηγορήσει για την εξέγερση τον Κωνσταντίνο, τα αδέλφια και τους συγγενείς του, συμπεριλαμβανομένου του γιου-σε-δικαίου Κωνσταντίνο Δούκα και άλλους ευγενείς που συνδέονται μαζί τους, τέλος φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν.
Ο Κωνσταντίνος βρέθηκε για πρώτη φορά εξόριστος σε ένα νησί στη Θάλασσα του Μαρμαρά, αλλά αργότερα, για να αποτραπεί η διαφυγή του, μεταφέρθηκε σε ένα πύργο στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, μαζί με τον Κωνσταντίνο Δούκα. Η στρατιωτική τεχνογνωσία του, όμως, εξακολούθησε να είναι τόσο υψηλή ώστε ο Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος τον θεωρούσε ικανό να τον διορίσει ως στρατιωτικό σύμβουλο του αδελφού του Κωνσταντίνου σε μια εκστρατεία εναντίον της Αμπχαζίας. Μια μεταγενέστερη παράδοση λέει ότι κατά τη διάρκεια της διαμονής του Δαλασσηνού στην πρωτεύουσα, η Ζωή, έκανε μια κρυφή σχέση μαζί του με την ελπίδα να μείνει έγκυος. Σε κάποιο σημείο το 1041, ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε επίσης να γίνει μοναχός. Οι ιστορικές αναφορές εδώ είναι αντιφατικές: ο Ψελλός γράφει ότι ο Μιχαήλ Ε΄ το έκανε αυτό τον Δεκέμβριο, αλλά ο Μιχαήλ Ατταλειάτης ότι ο Μιχαήλ Ε τον απελευθέρωσε.
Όταν ο Μιχαήλ Ε ανατράπηκε σε μια λαϊκή εξέγερση, τον Απρίλιο του 1042, οι κόρες του Κωνσταντίνου Η΄ Ζωή και Θεοδώρα χρίστηκαν αυτοκράτειρες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά η Ζωή αποφάσισε να επιλέξει έναν σύζυγο (τρίτο της) για να είναι αυτοκράτορας. Ο Κωνσταντίνος Δαλασσηνός, ο οποίος είχε σχεδόν γίνει ο πρώτος σύζυγός της το 1028, ήταν η πρώτη της επιλογή. Αλλά κατά την συνομιλία τους, ο αυστηρών αρχών ανεξάρτητος και με δυναμικό τρόπο Κωνσταντίνος δυσαρέστησε Ζωή, και διάλεξε τον Κωνσταντίνο Θ΄. Ο Κωνσταντίνος Δαλασσηνός χάνεται στη συνέχεια από τις πηγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κωνσταντινος Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Απολλώνιος Εφέσου
Ο Απολλώνιος Εφέσου ήταν Μικρασιάτης θεολόγος που ήκμασε κατά το β΄μισό του δεύτερου αιώνα μετά Χριστόν.
Βίος
Οι πληροφορίες για το πρόσωπό του είναι ανύπαρκτες. Ο Praedestinnatus μας πληροφορεί πως ήταν ο Απολλώνιος, επίσκοπος Εφέσου. Ο Ευσέβιος Καισαρείας μας πληροφορεί πως είχε συντάξει αντιμοντανιστικό έργο με τίτλο Κατά μοντανιστών, συνταγμένο περί το 196/197. Ο Ευσέβιος μας διασώζει έξι αποσπάσματα.
Πηγή
Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Δρυμώνας (αποσαφήνιση)
Με τον όρο Δρυμώνας ή Δρυμώνα αναφέρονται:
Πρόγραμμα Helios
To Πρόγραμμα Helios (Ήλιος) είναι πρόγραμμα υποστήριξης στέγασης και ένταξης αναγνωρισμένων προσφύγων και δικαιούχων διεθνούς προστασίας στην Ελλάδα. Δημιουργήθηκε το 2019 και υλοποιήθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΙΟΜ) με απευθείας χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Directorate General Migration and Home Affairs of the European Commission - DG HOME).
== Δικαιούχοι και παροχές == Δικαιούχοι του προγράμματος είναι οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας οι οποίοι διέμεναν κατά την αναγνώριση τους  στα στεγαστικά σχήματα του συστήματος υποδοχής (πρόγραμμα ESTIA, πρόγραμμα FILOXENIA, Ανοιχτές Δομές Φιλοξενίας, Κ.Υ.Τ, κ.τ.λ.), οι οποίοι ζητείται να αποχωρήσουν από τις ανωτέρω δομές ένα μήνα μετά την επίδοση της θετικής απόφασης αναγνώρισης τους.
Το πρόγραμμα Helios παρέχει ενημέρωση σχετικά με την εύρεση οικίας και καλύπτει τα έξοδα ενοικίου και μετακόμισης αναλόγως, με ποσό που κυμαίνεται αναλόγως το μέγεθος της οικογενείας.
Παρέχονται επίσης μαθήματα ελληνικής γλώσσας, εργασιακής συμβουλευτικής, ανάπτυξη δεξιοτήτων ένταξης και διοργανώνονται εκδηλώσεις και δράσης ευαισθητοποίησης των κοινοτήτων υποδοχής.
Σύνολο έχουν υποστηριχθεί οικονομικά 5526 νοικοκυριά τα οποία αποτελούνται από 14032 άτομα ενώ τα σπίτια που έχουν ενοικιασθεί μέσω του προγράμματος είναι 4040 σε όλη την Ελληνική επικράτεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετανάστευση στην Ελλάδα
Μαθηματικά
thumb|right|[[Ευκλείδης: Έλληνας μαθηματικός, 3ος αιώνας π.Χ., όπως εικονίζεται από το Ραφαήλ στη λεπτομέρειά του από τον πίνακα Scuola di Atene (Η Σχολή των Αθηνών). ]]
Τα μαθηματικά είναι η επιστήμη που μελετά θέματα που αφορούν την ποσότητα (αριθμούς), τη δομή (γεωμετρικά σχήματα), το χώρο, τη μεταβολή, τις σχέσεις όλων των μετρήσιμων αντικειμένων της πραγματικότητας και της φαντασίας μας, καθώς επίσης, σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, και μερικά άλλα που δεν είναι γενικώς δεκτά ότι πρέπει να περιλαμβάνονται στον ορισμό των μαθηματικών.
Το πεδίο έρευνας των μαθηματικών
Οι μαθηματικοί περιγράφουν τις σχέσεις με τύπους ή και αλγόριθμους και ερευνούν την αλήθεια τους με αποδεικτική διαδικασία λογικών βημάτων που στηρίζονται σε αξιώματα και θεωρήματα.
Οι μαθηματικοί ερευνούν αυτές τις δομές και προσπαθούν να σχηματίζουν υποθέσεις και να εξακριβώνουν την αλήθεια ή το ψεύδος τους μέσω αυστηρών κανόνων συνεπαγωγής και έχοντας ως βάση ορισμένα αξιώματα και ορισμούς. Η έρευνα που απαιτείται για την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων μπορεί να πάρει χρόνια ή ακόμα και αιώνες συνεχούς έρευνας. Μετά την πρωτοποριακή δουλειά του Τζουζέπε Πεάνο, του Ντέιβιντ Χίλμπερτ και άλλων για τα συστήματα αξιωμάτων στα τέλη του 19ου αιώνα, έχει καταστεί εθιμικό δίκαιο η οπτική της μαθηματικής έρευνας της επικρατούσας αλήθειας με αυστηρή επαγωγή από κατάλληλα επιλεγμένα αξιώματα και ορισμούς. Όταν οι μαθηματικές δομές είναι καλά μοντέλα των πραγματικών φαινομένων, τότε η μαθηματική λογική μπορεί να παράσχει πληροφορίες ή προβλέψεις για τη φύση. Οι δομές που ερευνώνται συχνά έλκουν την προέλευσή τους από τις φυσικές επιστήμες, συνηθέστερα από τη φυσική, αλλά οι μαθηματικοί επίσης ορίζουν και ερευνούν δομές για λόγους καθαρά εσωτερικούς στα μαθηματικά, επειδή οι δομές αυτές μπορούν να παρέχουν, παραδείγματος χάριν, μια ενοποιητική γενίκευση για διάφορα υποπεδία, ή ένα χρήσιμο εργαλείο για τον λογισμό. Τελικά, πολλοί μαθηματικοί μελετούν τα μαθηματικά για καθαρά αισθητικούς λόγους, αντιμετωπίζοντας τα ως μια μορφή τέχνης περισσότερο παρά ως μια πρακτική ή εφαρμοσμένη επιστήμη.
Μέσω της χρήσης της αφαίρεσης και της λογικής σκέψης, τα μαθηματικά αναπτύχθηκαν από την καταμέτρηση, τον υπολογισμό, τη μέτρηση, και τη συστηματική μελέτη των σχημάτων και των κινήσεων των φυσικών αντικειμένων. Πρακτικά τα μαθηματικά ήταν πάντα μια ανθρώπινη δραστηριότητα όπως άλλωστε δείχνουν και οι αρχαιότερες από τις γραπτές μαρτυρίες που υπάρχουν. Ωστόσο, τα αυστηρά επιχειρήματα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στα ελληνικά μαθηματικά, κυρίως στα Στοιχεία του Ευκλείδη. Τα Μαθηματικά αναπτύσσονταν με σχετικά αργούς ρυθμούς μέχρι την Αναγέννηση, όταν μαθηματικές καινοτομίες που άρχισαν να αλληλεπιδρούν με τις νέες επιστημονικές ανακαλύψεις σε άλλα πεδία, οδήγησαν πλέον σε ραγδαία αύξηση του ρυθμού των μαθηματικών ανακαλύψεων που συνεχίστηκε μέχρι σήμερα.
Ορισμοί των Μαθηματικών
Ο Γαλιλαίος Γαλιλέι είπε: «Το σύμπαν δεν μπορεί να διαβαστεί παρά μόνο αφού μαθευτεί η γλώσσα του και έχει γίνει εξοικείωση με τους χαρακτήρες με τους οποίους η γλώσσα του είναι γραμμένη. Η γλώσσα του είναι η μαθηματική γλώσσα, και τα γράμματα είναι τρίγωνα, κύκλοι και άλλα γεωμετρικά σχήματα, χωρίς τα οποία συνεπώς είναι ανθρωπίνως αδύνατο να κατανοηθεί έστω και μια λέξη. Χωρίς αυτά, κάποιος (που ασχολείται με την έρευνα για το σύμπαν) είναι σαν να περιπλανιέται σε ένα σκοτεινό λαβύρινθο». Ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους αναφέρεται στα Μαθηματικά ως «η βασίλισσα των επιστημών». Ο Μπέντζαμιν Πιρς ονόμασε τα μαθηματικά ως «...την επιστήμη που σχεδιάζει απαραίτητα συμπεράσματα». Ο Ντέιβιντ Χίλμπερτ είπε για τα μαθηματικά: «Δεν μιλάμε εδώ σε καμμιά λογική για αυθαιρεσίες. Τα Μαθηματικά δεν είναι σαν ένα παιχνίδι στο οποίο τα καθήκοντα μπορούν να καθορίζονται από τους κανόνες που ορίζονται αυθαίρετα. Μάλλον, είναι ένα εννοιολογικό σύστημα το οποίο έχει εσωτερική ανάγκη που δεν μπορεί παρά να είναι έτσι και σε καμία περίπτωση το αντίθετο». Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν δήλωσε ότι «...όσο οι νόμοι των μαθηματικών αναφέρονται στην πραγματικότητα, δεν είναι σίγουροι. Και στο μέτρο που είναι βέβαιοι, δεν αναφέρονται στην πραγματικότητα». Πιο πρόσφατα ο Μάρκους ντου Σατόυ ονόμασε τα Μαθηματικά: «...η Βασίλισσα των Επιστημών...η κύρια οδηγήτρια δύναμη πίσω από την επιστημονική ανακάλυψη».
Τα Μαθηματικά χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο ως ένα απαραίτητο εργαλείο σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της φυσικής επιστήμης, της μηχανικής, της ιατρικής, καθώς και τις κοινωνικές επιστήμες. Τα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, είναι ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με την εφαρμογή της μαθηματικής γνώσης σε άλλους τομείς, εμπνέεται από τη μαθηματική σκέψη και κάνει χρήση των νέων μαθηματικών ανακαλύψεων, που έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη εντελώς νέων τομέων των μαθηματικών, όπως η στατιστική και η θεωρία παιγνίων. Οι μαθηματικοί ασχολούνται και με τα λεγόμενα Καθαρά ή Θεωρητικά Μαθηματικά, ή μαθηματικά χωρίς εξωτερική αιτία, δηλαδή ασχολούνται με τα μαθηματικά καθ' εαυτά, χωρίς να έχουν καμία πραγματική εφαρμογή υπόψη. Δεν υπάρχει βέβαια καμιά σαφής διαχωριστική γραμμή μεταξύ καθαρών και εφαρμοσμένων μαθηματικών, καθώς και πρακτικές εφαρμογές ξεκίνησαν από έρευνα που ξεκίνησε ως καθαρά μαθηματικά, αλλά και καθαρά μαθηματικά προέκυψαν τελικά από τις πρακτικές εφαρμογές. Επομένως τα δυο αυτά είδη μαθηματικών ουσιαστικά αλληλοεπικαλύπτονται.
Ετυμολογία
Η λέξη μαθηματικά (mathematics) προέρχεται διεθνώς από την ελληνική γλώσσα, και συγκεκριμένα από τον (αρχαίο) πληθυντικό του ουδετέρου του επιθέτου μαθηματικός < μάθημα < μανθάνω, μαθαίνω, αποκτώ (με μελέτη) γνώσεις, γνώση, παιδεία, εμπειρία. Στην Ελλάδα, η λέξη «μαθηματικά» έφτασε να έχει στενότερη και πιο τεχνική σημασία εννοώντας τη «μελέτη των μαθηματικών» (με τη σημερινή έννοια του όρου), ακόμη και από την Κλασική εποχή. Σήμαινε η μάθηση της τέχνης των μαθηματικών.
Στα λατινικά και στα αγγλικά γύρω στα 1700, ο όρος «mathematics» πιο συχνά σήμαινε αστρολογία ή μερικές φορές αστρονομία, παρά μαθηματικά με τη σύγχρονη έννοια του όρου. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλές λανθασμένες μεταφράσεις και παρανοήσεις, με πιο ιδιαίτερο παράδειγμα τη διαβόητη προειδοποίηση του Αγίου Αυγουστίνου ότι οι χριστιανοί θα πρέπει «να προσέξουν τη μαθηματική έννοια», και ενώ αναφέρει τα μαθηματικά με την αστρολογική έννοια της εποχής και στην ουσία καταδικάζει την αστρολογία, μπορεί μερικές φορές η φράση να παρερμηνευθεί και να θεωρήσει κανείς πως ο άγιος καταδικάζει τα μαθηματικά, με τη σημερινή έννοια του όρου.
Ο εμφανιζόμενος πληθυντικός στα αγγλικά, όπως και στα γαλλικά «les mathématiques» και το λιγότερο χρησιμοποιούμενο παράγωγο στον ενικό «la mathématique», πηγαίνει πίσω στο ουδέτερο πληθυντικό στη Λατινική «mathematica» (Κικέρων), με βάση τον ελληνικό πληθυντικό «τα μαθηματικά», που χρησιμοποιείται από τον Αριστοτέλη και σημαίνει περίπου «όλα τα πράγματα μαθηματικά», αν και είναι πιθανό ότι η αγγλική να δανείστηκε αρχικά μόνο το επίθετο «mathematical» και να σχηματίστηκε εκ νέου το ουσιαστικό «mathematics», κατά τα πρότυπα των λέξεων φυσική (physics) και μεταφυσική (metaphysics), που κληρονόμησε απευθείας από την ελληνική γλώσσα. Στα αγγλικά, τα μαθηματικά ουσιαστικό παίρνει ρηματικούς τύπους στον ενικό αριθμό. Συχνά συντομεύεται σε «maths», ή ακόμη, κυρίως στην αγγλόφωνη Βόρεια Αμερική, σε «math».
Ιστορία των μαθηματικών
Η μελέτη της δομής, που θεματοποιείται σήμερα στα πλαίσια της άλγεβρας, προέκυψε κυρίως από τις ανάγκες εμπορικών υπολογισμών και ξεκίνησε με την πρακτική αριθμητική, δηλαδή με τους φυσικούς αριθμούς και τις τέσσερις βασικές αριθμητικές πράξεις, καθώς και με την επίλυση απλών γραμμικών εξισώσεων. Γενικότερες ιδιότητες των αριθμών θα εξεταστούν αργότερα από τη θεωρία αριθμών, ενώ οι γραμμικές εξισώσεις θα μελετηθούν στα πλαίσια της γραμμικής άλγεβρας.
Πριν από τη σύγχρονη εποχή και την παγκόσμια διάδοση της γνώσης, γραπτά παραδείγματα νέων μαθηματικών εξελίξεων έχουν έρθει στο φως μόνο σε μερικά τοπικά σύνολα. Η μελέτη του χώρου και του σχήματος, που ξεκίνησε από αστρονομικές παρατηρήσεις (Βαβυλώνιοι) ή και από μετρήσεις εμβαδών (Αιγύπτιοι), θεμελιώθηκε ήδη νωρίς στη γεωμετρία του Ευκλείδη. Το έργο του Ευκλείδη υπήρξε ίσως ο πρώτος μεγάλος σταθμός στην ιστορία των μαθηματικών, καθώς εισήγαγε την αξιωματική μέθοδο, η οποία δεν εγκατέλειψε από τότε ποτέ τα μαθηματικά. Ακόμη, οι κατασκευές με κανόνα και διαβήτη -βασική αποδεικτική μέθοδος και στον Ευκλείδη- απασχόλησαν τους μαθηματικούς για πολύ καιρό: ο τετραγωνισμός του κύκλου, ο διπλασιασμός του κύβου και η τριχοτόμηση της γωνίας, αποδείχτηκε μόλις το 19ο αιώνα ότι δεν μπορούν να επιτευχθούν με αυτήν τη μέθοδο. Τέλος την ίδια περίπου περίοδο, το περίφημο αξίωμα της παραλληλίας, ή αλλιώς «πέμπτο αίτημα του Ευκλείδη», στάθηκε η αφορμή να δημιουργηθούν οι λεγόμενες μη ευκλείδειες γεωμετρίες από τον Ντάβιντ Χίλμπερτ και τον Νικολάι Λομπατσέφσκι. Τα πιο αρχαία μαθηματικά κείμενα που είναι διαθέσιμα είναι τα Βαβυλωνιακά Μαθηματικά (πινακίδα Plimpton 322, ~1900 π.Χ.), και τα Αιγυπτιακά Μαθηματικά (ο Πάπυρος Μαθηματικών Rhind, ~2000-1800 π.Χ. και ο Πάπυρος Μαθηματικών Μόσχας ~ 1890 π.Χ.). Όλα αυτά τα κείμενα περιλαμβάνουν το αποκαλούμενο Πυθαγόρειο Θεώρημα, που φαίνεται να είναι η πιο αρχαία και διαδεδομένη μαθηματική εξέλιξη μετά τη βασική Αριθμητική και Γεωμετρία.
Από την Αρχαία Εποχή και μέσω του Μεσαίωνα, εκρήξεις μαθηματικής δημιουργικότητας συχνά ακολουθήθηκαν από αιώνες στασιμότητας. Με την έναρξη της Αναγέννησης στην Ιταλία κατά το 16ο αιώνα, εμφανίστηκε μια νέα μαθηματική ανάπτυξη, αλληλεπιδρώντας με τις νέες επιστημονικές ανακαλύψεις στα υπόλοιπα επιστημονικά πεδία, η οποία ουσιαστικά συνεχίζεται, και μάλιστα επιταχυνόμενη, ως τις μέρες μας.
Η πρωτοκαθεδρία της ευκλείδειας γεωμετρίας αρχίζει να φθίνει μετά την ανακάλυψη του ολοκληρωτικού λογισμού από τον Ισαάκ Νιούτον και τον Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς το 17ο αιώνα. Το ενδιαφέρον των μαθηματικών στρέφεται στην έννοια της μεταβολής, της απόστασης και της προσέγγισης (όριο) και οδηγείται κυρίως από προβλήματα της φυσικής. Σύντομα θα αρχίσουν να αναπτύσσονται οι διάφοροι βασικοί κλάδοι της μαθηματικής ανάλυσης.