cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toy Story 3
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κούκλες στη μυθοπλασία Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2010
Μάνος Κόνσολας
Πολιτική διαδρομή
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου για πρώτη φορά, με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια Δωδεκανήσων. Επανεξελέγη στις εκλογές που ακολούθησαν, στις 17 Ιουνίου. Επανεξελέγη στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, στις επαναληπτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους και στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019.
Κατά τη θητεία του ως Βουλευτής Δωδεκανήσου από το 2012 έως το 2019, εξελέγη Γραμματέας της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, Γραμματέας στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς και ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας, της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, της Ειδικής Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας, της Επιτροπής Βιβλιοθήκης της Βουλής, της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Βουλής των Εφήβων.
Κατά τη διακυβέρνηση Σαμαρά (2012-2015) ήταν υπεύθυνος για θέματα Νησιωτικής Πολιτικής και Αιγαίου.
Στις 18 Μαρτίου 2015 ανέλαβε Τομεάρχης Τουρισμού της Νέας Δημοκρατίας. Στις 18 Νοεμβρίου 2016 ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης τον όρισε εκ νέου στη θέση του Τομεάρχη Τουρισμού της Νέας Δημοκρατίας.
Συγγραφικό έργο
O Mάνος Κόνσολας είναι συγγραφέας βιβλίων, κεφαλαίων σε συλλογικούς τόμους, άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά και σε πρακτικά πανελληνίων και διεθνών συνεδρίων. Διαθέτει, επιπλέον, εμπειρία ως κριτής - αξιολογητής άρθρων για δημοσιεύσεις σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Το συγγραφικό και ερευνητικό του έργο εστιάζει στα προγράμματα σπουδών, την εφαρμοσμένη παιδαγωγική, τη διδακτική μεθοδολογία, τα περιεχόμενα μάθησης, καθώς και τις εναλλακτικές εφαρμογές αναλυτικών προγραμμάτων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση.
Συγγραφή Βιβλίων
Επιμέλεια Βιβλίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κατηγορία:Κάρπαθος Κατηγορία:Όλυμπος Καρπάθου
Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπέν»
Το αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπέν» είναι διεθνές αεροδρόμιο, που βρίσκεται στην περιοχή Βουόχι της Βαρσοβίας στην Πολωνία. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 29 Απριλίου 1936 ως τοπικό αεροδρόμιο. Είναι ένα από τα σημαντικότερα αεροδρόμια της Ανατολικής Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Πολωνία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρσοβία Κατηγορία:Μεταφορές στη Βαρσοβία
Χοληστερόλη
thumb|Μόριο χοληστερόλης
Η χοληστερίνη ή χοληστερόλη είναι λιπαρή στερόλη που βρίσκεται στη μεμβράνη των κυττάρων όλων των ιστών του σώματος, καθώς και στο πλάσμα του αίματος όλων των ζώων. Μικρότερες ποσότητες χοληστερίνης απαντώνται και στις μεμβράνες των φυτών.
Λειτουργία
Η χοληστερόλη χρησιμοποιείται κυρίως σε ζωικούς οργανισμούς και όχι σε φυτικούς. Μαζί με τα τριγλυκερίδια χρησιμεύει στις κυτταρικές μεμβράνες. Οι διαμοριακές δυνάμεις που αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων της χοληστερόλης και του νερού που βρίσκεται εντός και εκτός κυττάρου συμβάλλει στη ρευστή αλλά αδιάσπαστη δομή της μεμβράνης, και της προσδίδει λειτουργικότητα.
Επιπλέον, έχει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη νευρικών συνδέσμων του εγκεφάλου και βοηθάει τον οργανισμό στο σχηματισμό και την προστασία των νευρώνων και στη δημιουργία των ιστών των κυττάρων. Σε πολλές βιοχημικές διαδικασίες χρησιμεύει ως πρώτη ύλη, όπως στην παρασκευή της προβιταμίνης D και το σχηματισμό ορμονών.
Δεσμεύεται με πρωτεΐνες στις λιποπρωτεΐνες και βρίσκεται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση σε ιστούς που είτε την παράγουν είτε έχουν πυκνές μεμβράνες, για παράδειγμα στο συκώτι, τη σπονδυλική στήλη και τον εγκέφαλο, όπως επίσης και στα αθηρώματα.
Πρόσληψη-σύνθεση χοληστερόλης
Βρώσιμες πηγές χοληστερόλης είναι κυρίως ζωικής προέλευσης, αν και υπάρχουν ουσίες που μοιάζουν με τη χοληστερόλη και στα φυτά. Ωστόσο, η χοληστερίνη από τις τροφές δεν επαρκεί για τις ανάγκες του οργανισμού με αποτέλεσμα να συνθέτει το μεγαλύτερο ποσοστό στο συκώτι.
Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η περιεκτικότητα σε χοληστερόλη έχει τάσεις αύξησης είτε επειδή παράγουν περισσότερη χοληστερόλη ίσως για κληρονομικούς λόγους, είτε επειδή εμφανίζουν αυξημένη απορρόφηση χοληστερόλης από τις τροφές.
Η χοληστερόλη ως λιπίδιο δε διαλύεται στο αίμα, ώστε να εισέρχεται και να κυκλοφορεί σε αυτό σε αδιάλυτα κομμάτια.
Η ποσότητά της και οι μετατροπές της σε άλλες ουσίες ρυθμίζεται από το συκώτι.
Χοληστερόλη και καρδιαγγειακές ασθένειες
thumb|Αρτηρία σε τομή στην οποία φαίνεται η εναπόθεση της χοληστερόλης.
Κατά μία εκδοχή, η χοληστερίνη, όταν υπάρχει στο αίμα σε υπερβολικές τιμές (υπερχοληστερολαιμία) αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών ασθενειών, που μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο, δύο από τις κύριες αιτίες θανάτου στην Ευρώπη.
Διαφορετικές υποθέσεις
Επειδή δεν είναι σαφής ο τρόπος με τον οποίο η χοληστερόλη εναποτίθεται κάτω από το επιθήλιο των αρτηριών, υπάρχει διαφωνία στην επιστημονική κοινότητα ως προς σχέση της χοληστερόλης με την εμφάνιση καρδιαγγειακών ασθενειών. Ο Μάλκολμ Κέντρικ υποστηρίζει πως η χοληστερόλη δεν αποτελεί παράγοντα κινδύνου, αλλά έχει μόνο ρόλο δείκτη. Σύμφωνα με αυτή την υπόθεση, όταν προκαλούνται τραύματα στις αρτηρίες η χοληστερόλη λειτουργεί επουλωτικά, επιδεικνύοντας την κακή κατάσταση των αρτηριών.
Ιστορία
Αυτό προκάλεσε τις ανησυχίες και το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων κυρίως στις δυτικές κοινωνίες, κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα.
Για τη μέτρηση του ποσοστού χρησιμοποιείται ο αθηρωματικός δείκτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στεροειδή
622 Εσθήρ
Η Εσθήρ (Esther) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,137. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Τάουντον της Μασαχουσέτης, και πήρε το όνομά της από τη βιβλική μορφή της Εσθήρ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Εσθήρ είναι άγνωστες. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Εσθήρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 47,5 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ανδρούτσος Ζαΐμης
Βιογραφία
Καταγόταν από την γνωστή οικογένεια της Αχαΐας Ζαΐμη. Ήταν από τα πρώτα μέλη της που κέρδισαν ανώτερες θέσεις, εξουσία, πλούτη και έκαναν γνωστό το όνομά της, με αρχή τη δεύτερη Τουρκοκρατία, μέχρι τις μέρες μας. Ο Ανδρούτσος ήταν πρόκριτος και μετέπειτα μοραγιάνης, δηλαδή έπαρχος της Πελοποννήσου.
Συμμετείχε σε εξέγερση κατά των Τούρκων που έγινε γνωστή σαν Ορλωφικά. Αρχηγοί και υποκινητές της εξέγερσης ήταν οι προεστοί Ανδρούτσος, Μελετόπουλος, Παναγιώτης Μπενάκης, Λόντος, Πώλος ή Πούλος, Σισίνης, Μελατάκης, Λεονάρδος Καφεντζής, Γεωργαντάς, Σπυρίδων Νοταράς, Ζαρνάτας, ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανό Α’, ο Μητροπολίτης Λακεδαίμονος Ανανίας, και οι αρχιερείς της Πάτρας και Κορίνθου. Είχε υπογράψει αναφορά στην τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ για βοήθεια και συμμετείχε σε συνομιλίες με τον απεσταλμένο της Παπαζόλη. Το 1776 έκανε ταξίδι στη Ρωσία μαζί με τους άλλους προκρίτους για να συναντήσει από κοντά την τσαρίνα και να ζητήσουν βοήθεια.
Πηγές
Ζαΐμης Ανδρούτσος Ανδρούτσος Ζαιμης Ανδρουτσος
Μιχάλης Μπεκίρης
Ο Μιχάλης Μπεκίρης (Πάτρα, 1971) είναι πολιτικός, βουλευτής Αχαΐας και έχει διατελέσει υφυπουργός.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1971 στην Πάτρα και είναι γιος του πρώην βουλευτή & υπουργού Βασίλη Μπεκίρη.
Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στη Γαλλία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος.
Στις εκλογές του 2004 εξελέγη βουλευτής Αχαΐας για πρώτη φορά και επανεξελέγη το 2007 καθώς και το 2009 πρώτος σε ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία στον νομό Αχαΐας. Στις εκλογές του 2012 απέτυχε να εκλεγεί και έκτοτε δεν συμμετείχε σε ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας.
Την περίοδο 2004-2007 διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της βουλής. Από τον Ιανουάριο του 2009 έως την λήξη της θητείας της κυβέρνησης Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός μεταφορών.
Τον Ιανουάριο του 2016, μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, ο Μιχάλης Μπεκίρης, είχε αναλάβει Διευθυντής του πολιτικού του γραφείου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις αρχές Απριλίου του 2018 όταν παραιτήθηκε επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.
Στις 10 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε ο ορισμός του Μιχάλη Μπεκίρη, ως Διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, στην Βουλή των Ελλήνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας
Το Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας (AFC – OFC Challenge Cup) ήταν μια διηπειρωτική ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη δύο φορές, το 2001 και το 2003. Ουσιαστικά η καθεμία ήταν ένας μονός τελικός, στον οποίο το 2001 αγωνίστηκαν η νικήτρια του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας 2000 με τη νικήτρια χώρα του Ασιατικού Κυπέλλου 2000 και το 2003 η Κυπελλούχος Εθνών Ωκεανίας 2002 με τη νικήτρια χώρα του ποδοσφαιρικού τουρνουά των Ασιατικών Αγώνων 2002. Νικήτριες αναδείχθηκαν η Ιαπωνία και το Ιράν αντίστοιχα.
Ιστορικό
Το 2000 η Αφρικανική Συνομοσπονδία πήρε απόφαση να διακόψει την υποστήριξή της στο Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών ποδοσφαίρου που διεξαγόταν από το 1985, επειδή οι Ασιάτες υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Γερμανίας αντί για τη Νότια Αφρική για την ανάληψη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006. Σε απάντηση η Ασιατική Συνομοσπονδία ήρθε σε συμφωνία με την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας και ξεκίνησαν το διετές Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας.
Διεξήχθησαν δύο διοργανώσεις, το 2001 και το 2003, που ουσιαστικά ήταν ένας μονός τελικός που έγινε στην έδρα της ασιατικής εκπροσώπου. Και τις δύο φορές νικήτριες αναδείχθηκαν οι ασιατικές χώρες. Στη συνέχεια ξεκίνησαν προσπάθειες να ξεκινήσει ξανά το αφροασιατικό κύπελλο, ενώ η Αυστραλία εντάχθηκε στην Ασιατική ομοσπονδία, οπότε η συνέχιση του Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας δεν είχε νόημα και διακόπηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις AFC (εθνικές ομάδες) Κατηγορία:Διοργανώσεις OFC (εθνικές ομάδες) Κατηγορία:Διοργανώσεις Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για εθνικές ομάδες
Κλειστό Γυμναστήριο Πανελληνίου
Το Κλειστό Γυμναστήριο του Πανελλήνιου ΓΣ βρίσκεται στην Αθήνα, εντός των ιδιόκτητων εγκαταστάσεων του Πανελλήνιου Γυμναστικού Σύλλογου.
Τοποθεσία
Το γυμναστήριο βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Πεδίου του Άρεως στην οδό Ευελπίδων 2 και στη συμβολή των οδών Κοδριγκτώνος (προέκταση της Ευελπίδων) και Μαυρομματαίων. Η απόστασή του από το σταθμό του ΗΣΑΠ, Σταθμό «Βικτώρια» του Ηλεκτρικού είναι λιγότερη από 500 μ. ενώ εξυπηρετείται και από αρκετές γραμμές λεωφορείων και τρόλλεϊ.
Υποδομές
Το γυμναστήριο έχει σύγχρονα αποδυτήρια για τη γηπεδούχο και τη φιλοξενούμενη ομάδα, τους διαιτητές αλλά και τους κριτές αγώνων, μια ολοκληρωμένη αίθουσα τύπου, αίθουσα ελέγχου για αναβολικές ουσίες, γραφεία διοίκησης του συλλόγου και πλήρως επιπλωμένη αίθουσα για τους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης.
Ιστορία
Στο χώρο του κλειστού γυμναστηρίου προυπήρχε το ανοικτό γήπεδο του Πανελληνίου. Το 1970 στο χώρο αυτό ανεγέρθηκε το υπάρχον κλειστό γυμναστήριο το οποίο χαρακτηρίστηκε πρωτοποριακό λόγω της κατασκευής του για την εποχή του. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1976, και πραγματοποιήθηκε από την εταιρεία ΟΜΕΤΕ. Στο γυμναστήριο στεγάζονται τα τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης του Πανελληνίου. Από το 2012 το κλειστό φιλοξένησε το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του Παναθηναϊκού και από το 2013 το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πανελληνιου Πανελληνιου Πανελληνιου Πανελληνιου Πανελληνιου Κατηγορία:Πανελλήνιος Γ.Σ.
Γιάννης Γιαννέλης
Ο Γιάννης Γιαννέλης-Θεοδοσιάδης είναι Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και κατάγεται από παλιά οικογένεια του νησιού. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και συγκαταλέγεται στα ιδρυτικά της μέλη. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος Μυτιλήνης, ενώ το 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου. Επανεξελέγη το 1990, το 2004 με 11.760 σταυρούς και το 2007. Επίσης εχει θέσει δύο φορές υποψηφιότητα για τη νομαρχία χωρίς επιτυχία.
Στην ιδιοκτησία του βρίσκεται ο πατρογονικός πύργος της οικογένειας Γιαννέλη, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1910 από τον αρχιτέκτονα Αδαλή κατόπιν παραγγελίας του προγόνου του Γιαννέλη - Θεοδοσιάδη, Ιωάννη Γιαννέλη. Στον πύργο έχουν φιλοξενηθεί σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Οδυσσέας Ελύτης κ.α. ενώ σήμερα υπάρχουν παλιά βιβλία και σπάνιες συλλογές.
Είναι διαζευγμένος. Κατοικεί μόνιμα στη Μυτιλήνη και έχει συγγράψει αρκετά βιβλία. Έχει τιμηθεί από την ολλανδική κυβέρνηση με το ανώτατο παράσημο του Τάγματος των Ιπποτών της Οράγγης-Νάσσαου και είναι επίτιμος πρόξενος της Ολλανδίας.
Στις 15 Μαΐου 2012 αποχώρησε από τη Ν.Δ. και εντάχθηκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Μιζένγκο Πίντα
Ο Μιζένγκο Πίντα (Mizengo Kayanza Peter Pinda) είναι Τανζανός πολιτικός, πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από το Φεβρουάριο του 2008 ως τις 5 Νοεμβρίου 2015.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου του 1948 στην επαρχία Ρουκούα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Νταρ ες Σαλάμ και πήρε το Πτυχίο του το 1974
Υπηρέτησε ως βοηθός γραμματέα παρά τω Προέδρω την περίοδο 1982-1992 και εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2000. Στη συνέχεια έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αρμόδιος για περιφερειακά ζητήματα.
Στις 8 Φεβρουαρίου του 2008 ορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Τζακάγια Κικουέτε, έπειτα από την παραίτηση του Έντουαρντ Λογουάσα. Ο τελευταίος ενεπλάκη σε σκάνδαλο διαφθοράς. Την επόμενη ημέρα, ο διορισμός του Πίντα στο πρωθυπουργικό αξίωμα εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο με 279 υπέρ, 2 κατά και 1 άκυρη ψήφο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τανζανίας
Σίπυλος
Ο Σίπυλος (τουρκικά: Σπιλ Νταγί, Spil Dağı) είναι βουνό της Τουρκίας που βρίσκεται βορειοανατολικά της Σμύρνης, κοντά στις ακτές του Αιγαίου. Νότια συνδέεται με τις δυτικές απολήξεις του Τμώλου ενώ βόρεια καταλήγει στην κοιλάδα του Έρμου. Στην περιοχή αυτή οι Μάγνητες είχαν ιδρύσει στην αρχαιότητα αποικία που ονομάστηκε από το βουνό, Μαγνησία του Σιπύλου. Στη θέση της σήμερα βρίσκεται η πόλη Μανίσα. Ο Σίπυλος έχει υψόμετρο 1.513 μέτρα.
Μυθολογία
Στο βουνό ξεχωρίζει ένα λαξευμένο άγαλμα της θεάς Κυβέλης, της οποίας η λατρεία ήταν διαδεδομένη στην περιοχή. Το άγαλμα χρονολογείται στο τέλος της 2ης χιλιετίας π.Χ. Το βουνό συνδέεται επίσης με τον μυθικό βασιλιά της Φρυγίας, τον Τάνταλο. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο υπήρχε στην περιοχή πόλη με το όνομα Τανταλίς.
Ένα άλλο μυθικό πρόσωπο που συνδέεται με τον Σίπυλο, ήταν η Νιόβη. Σύμφωνα με τον μύθο η Νιόβη απελπισμένη που έχασε τα παιδιά της κατέφυγε στον Σίπυλο ικετεύοντας τους θεούς να ευσπλαχνιστούν τον πόνο της, ώσπου ο Δίας τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε βράχο από τον οποίο μέρα και νύκτα στάλαζαν σταγόνες δακρύων. Στον Σίπυλο υπάρχει ένας φυσικός σχηματισμός που πιθανόν ενέπνευσε τον μύθο. Υπάρχει ένας βράχος με γυναικεία μορφή που στάζει νερό. Αποτελεί σήμερα ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα του βουνού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
Πρόγραμμα Αγκινάρα
Το Πρόγραμμα «Αγκινάρα» (Project Artichoke) (επίσης αναφέρεται ως Επιχείρηση «Αγκινάρα» (αγγλ.: Operation Artichoke) ήταν η μυστική κωδική ονομασία της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) για τη διεξαγωγή πειραμάτων σε ανθρώπους χρησιμοποιώντας LSD, ύπνωση και πλήρη απομόνωση ως μορφές φυσιολογικής παρενόχλησης για ειδικές ανακρίσεις σε ανθρώπους. Το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε στις 20 Αυγούστου 1951 και λειτουργούσε από το «Γραφείο Επιστημονικής Νοημοσύνης της CIA». Ο πρωταρχικός στόχος του προγράμματος ήταν να καθορίσει εάν ένα άτομο μπορεί να αναγκαστεί ακούσια να εκτελέσει μια απόπειρα δολοφονίας. Επίσης μελέτησε την ύπνωση, τον εξαναγκασμένο εθισμό στη μορφίνη (και την επακόλουθη αναγκαστική διακοπή) και τη χρήση άλλων χημικών, συμπεριλαμβανομένου του LSD, για την πρόκληση αμνησίας και άλλων ευάλωτων καταστάσεων σε άτομα. Ο διάδοχος αυτού του προγράμματος ήταν το Πρόγραμμα MKUltra, το οποίο ξεκίνησε το 1953.
Ιστορικό
Το Πρόγραμμα «Αγκινάρα» ήταν ένα πρόγραμμα ελέγχου του μυαλού που συγκέντρωσε πληροφορίες μαζί με τα τμήματα πληροφοριών του Στρατού, του Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας και του FBI. Επιπλέον, το πεδίο του προγράμματος σκιαγραφείται σε ένα υπόμνημα του Ιανουαρίου 1952 που ρωτούσε: «Μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο ενός ατόμου στο σημείο όπου θα κάνει τις επιθυμίες μας παρά τη θέλησή του, ακόμη και κατά των θεμελιωδών νόμων της φύσης, όπως η διατήρηση του εαυτού του;»
Στην αρχή οι πράκτορες χρησιμοποιούσαν κοκαΐνη, μαριχουάνα, ηρωίνη και μεσκαλίνη, αλλά έβλεπαν όλο και περισσότερο το LSD ως το πιο πολλά υποσχόμενο ναρκωτικό. Τα άτομα που εγκατέλειψαν αυτό το προόγραμμα υπέστησαν αμνησία, με αποτέλεσμα ελαττωματικές και ασαφείς αναμνήσεις της εμπειρίας τους. Το 1952, το LSD δόθηκε όλο και περισσότερο σε αγνώστους πράκτορες της CIA για να καθορίσει τις επιδράσεις του ναρκωτικού σε ανυποψίαστους ανθρώπους. Ένα αρχείο αναφέρει ότι ένας πράκτορας διατηρήθηκε στο LSD για 77 ημέρες. Το πρόγραμμα ερεύνησε τις δυνατότητες του δάγκειου πυρετού και άλλων ασθενειών. Ένα αποχαρακτηρισμένο υπόμνημα του προγράμματος έγραφε: "Δεν πρέπει όλοι οι ιοί να είναι θανατηφόροι ... ο στόχος περιλαμβάνει εκείνους που δρουν ως βραχυπρόθεσμοι και ως μακροπρόθεσμοι ανίκανοι παράγοντες».
Η CIA αρχικά αμφισβήτησε ποιο τμήμα θα αναλάβει την επιχείρηση, αλλά τελικά, αποφασίστηκε ότι ένας πράκτορας από το ερευνητικό προσωπικό της CIA, ο πρώην ταξίαρχος του αμερικανικού στρατού Πολ Φ. Γκέινορ, θα το επέβλεπε. Η υπηρεσία προσπάθησε να καθιερώσει τον έλεγχο σε αυτό που θεωρούσε ως τα «ασθενέστερα» και «λιγότερο ευφυή» τμήματα της κοινωνίας ή για πιθανούς πράκτορες, αποστάτες, πρόσφυγες, αιχμαλώτους και άλλους. Μια έκθεση της CIA αναφέρει ότι εάν η ύπνωση πετύχαινε, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν δολοφόνοι για να δολοφονήσουν «έναν εξέχοντα πολιτικό ή εάν ήταν απαραίτητο, έναν Αμερικανό αξιωματούχο». Οι υπερπόντιες επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν σε τοποθεσίες σε όλη την Ευρώπη, την Ιαπωνία, τη Νοτιοανατολική Ασία και τις Φιλιππίνες. Διάφορες ομάδες δημιουργήθηκαν για τη διαχείριση αυτών των επιχειρήσεων και τους είπαν να «διεξάγουν επιχειρησιακά πειράματα στις υπερπόντιες βάσεις χρησιμοποιώντας ανυποψίαστους ανθρώπους ως υποκείμενα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυστικά κυβερνητικά προγράμματα Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Επιχειρήσεις της CIA
Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε
Η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε (ορθότερη απόδοση: Νταλιέ Γκριμπαουσκάιτε, Dalia Grybauskaitė, γενν. 1 Μαρτίου 1956) είναι Λιθουανή πολιτικός, που υπηρέτησε ως πρόεδρος της βαλτικής χώρας από τις 12 Ιουλίου 2009 έως τις 12 Ιουλίου 2019. Υπηρέτησε στο παρελθόν ως υπουργός Οικονομικών καθώς και Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για ένα εξάμηνο (Μαΐου-Νοεμβριου 2004) ως Επίτροπος Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, ενώ στην πορεία ως Επίτροπος Οικονομικού Προϋπολογισμού και Προγραμματισμού από τις 22 Νοεμβρίου 2004 εώς την ολοκλήρωση της θητείας της στις 1 Ιουλίου 2009.
Στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι είχε το όνειρο να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα της όταν ήταν ακόμα μικρό κοριτσάκι. Μιλά λιθουανικά, αγγλικά, ρωσικά, γαλλικά και πολωνικά.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1956. Απέκτησε ακαδημαϊκό τίτλο (ντοκτορά) στις Κοινωνικές Επιστήμες, στα Οικονομικά από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Ζντάνοβ του Λένινγκραντ το 1983. Το 1991 απέκτησε τίτλο από τη Σχολή Διεθνών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Τζώρτζταουν, στην Ουάσιγκτον, στα πλαίσια ειδικού προγράμματος.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1975 ανέλαβε επιθεωρήτρια του προσωπικού της Κρατικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Λιθουανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Από το 1976 ως το 1983 εργάστηκε σε βοηθητική θέση σε εργαστήρι γουνοποιίας, στο Λένινγκραντ. Το 1983 ανέλαβε γραμματέας στη Λιθουανική Ακαδημία και ως το 1990 δίδαξε στο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Βίλνιους, ως επικεφαλής του Γεωργικού Τμήματος. Ακολούθησαν πολλές θέσεις, όπως στο Τμήμα Επιστημών του Οικονομικού Ινστιτούτου (1990-91), στο γραφείο του πρωθυπουργού (1991), στο Υπουργείο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (1991–1993), στο υπουργείο Εξωτερικών (1993–1994), ως αντιπρόσωπος της Λιθουανίας στην ΕΕ (1994-95), στην λιθουανική πρεσβεία στις ΗΠΑ (1996-99) και το 1999 έγινε υφυπουργός Οικονομικών. Εν συνεχεία το 2000 ανέλαβε υφυπουργός Εξωτερικών (2000-2001), για να υπουργοποιηθεί το 2001 στο υπουργείο Οικονομικών.
Ευρωπαία επίτροπος
Την 1η Μαΐου 2004 απεχώρησε από το υπουργείο για να αναλάβει Ευρωπαία επίτροπος και από τον Νοέμβριο του 2004 αρμόδια για τον Οικονομικό Σχεδιασμό και τον Προϋπολογισμό. Τον Νοέμβριο του 2005 η Γκριμπαουσκάιτε ονομάστηκε «Επίτροπος της χρονιάς» σε δημοσκόπηση της European Voice Europeans of the Year.
Εκλογή στην προεδρία
Στις 26 Φεβρουαρίου 2009 η Γκριμπαουσκάιτε ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για τις προεδρικές εκλογές του 2009. Στον λόγο της ανέφερε ότι αποφάσισε να επιστρέψει στη Λιθουανία αν αποφασίσει ο λαός ότι την χρειάζονται τη στιγμή εκείνη. Όπως τόνισε, όλοι επιθυμούσαν πολύ την αλήθεια, τη διαφάνεια και την υπεύθυνη διοίκηση για τη χώρα.
Τον Φεβρουάριο του 2009 οι δημοσκοπήσεις τής έδιναν προβάδισμα στην κούρσα για την προεδρία Στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 17 Μαΐου 2009 κέρδισε άνετα με 68,18% των ψήφων από τον πρώτο γύρο. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα. Ανέλαβε πρόεδρος στις 12 Ιουλίου 2009 και διαδέχθηκε τον Βάλντας Άνταμκους. Οι πρώτες της προεδρικές επισκέψεις στο εξωτερικό έγιναν στη Σουηδία και στη Λετονία. Τον Απρίλιο του 2011 πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Νορβηγία.
Εκλογές 2014
Στις 11 Μαΐου 2014 προηγήθηκε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών με ποσοστό 45,8%, ενώ ο κοντινότερος υποψήφιος, Ζίγκμαντας Μπαλτσούτις συγκέντρωσε 13,7%. Η Γκριμπαουσκάιτε επικράτησε στον δεύτερο γύρο του αντιπάλου της, με ποσοστό 57,8% έναντι 40,1% για τον Μπαλτσούτις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Λιθουανίας Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης
Λάκης Πετρόπουλος
Ο Βασίλειος (Λάκης) Πετρόπουλος (29 Αυγούστου 1932, Αθήνα - 30 Ιουνίου 1996, ΗΠΑ) υπήρξε Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια προπονητής της εθνικής Ελλάδας και μεγάλων συλλόγων της Α΄ Εθνικής, με τους οποίους κατέκτησε πολλούς τίτλους, ενώ εργάστηκε και στο Βέλγιο, στη Σερκλ Μπριζ.
Αγία Τριάδα Γούναρη Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση)
Λάκης Πετρόπουλος
Ως ποδοσφαιριστής κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961) και ένα κύπελλο Ελλάδας (1955), ενώ ως προπονητής πέντε πρωταθλήματα (1969, 1970, 1973, 1974, 1975) και τρία κύπελλα (1969, 1973, 1982).
Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος τον θεωρεί ως τον καλύτερο Έλληνα προπονητή από πλευράς τίτλων και γνώσεων τακτικής.
Αγία Τριάδα Γούναρη Αιτωλοακαρνανίας
Η Αγία Τριάδα Γούναρη, επίσημα Αγία Τριάς Γούναρη, είναι ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 24 κατοίκους.
Ραγκουνάθ Μούρμου
Ο Παντίτ Ραγκουνάθ Μούρμου (5 Μαΐου 1905 – 1 Φεβρουαρίου 1982) ήταν ο εφευρέτης του αλφαβήτου "Ολ Τσίκι" που χρησιμοποιείται για την γλώσσα Σαντάλι.
Λάκης Πετρόπουλος
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Λάκης γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην περιοχή του Θησείου. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Πανθησειακό, ανεξάρτητο σωματείο του Θησείου, στις τάξεις του οποίου γράφτηκε στην ηλικία των 15 ετών και το 1949 μεταπήδησε στον Αστέρα Αθηνών. Το καλοκαίρι του 1952 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. Ως παίκτης του ΠΑΟ κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1953 και το κύπελλο Ελλάδας το 1955. Στο τέλος της καριέρας του κέρδισε άλλους δύο τίτλους, τις δύο πρώτες περιόδους της Α΄ Εθνικής (1959-60, 1960-61). Το 1961 σταμάτησε το ποδόσφαιρο και ξεκίνησε προπονητική καριέρα, μαθητεύοντας αρχικά κοντά στον Στέφαν Μπόμπεκ.
Στην εθνική ομάδα
Υπήρξε τρεις φορές διεθνής με την εθνική ανδρών ενώ είχε αγωνιστεί και στην εθνική Ενόπλων. Οι αγώνες του στην εθνική ομάδα ήταν:
Αγία Τριάδα Γούναρη Αιτωλοακαρνανίας
Γενικά στοιχεία
Η Αγία Τριάδα Γούναρη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 800 μέτρων και βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της Αιτωλοακαρνανίας στα όρια με την Ευρυτανία, στις πλαγιές του όρους Τσούκα. Βόρεια του χωριού είναι ο Ψηλόβραχος και η γέφυρα της Επισκοπής που συνδέει τους δύο νομούς. Απέχει 55 χλμ. βορειοδυτικά από το Αγρίνιο.
Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Αγία Τριάδα Ανοιξιάτικου, Αγία Τριάδα Μακρινούς, Αγία Τριάδα Δρυμώνος, Αγία Τριάδα Στύλιας, Αγία Τριάδα Χόμορης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ραγκουνάθ Μούρμου
Όπως και στα βιβλία των τραγουδιών και θεατρικών του, ο Μούρμου επίσης έγραψε σχολικά βιβλία στο αλφάβητο Ολ Τσίκι.
Τιμές
Ο Μούρμου τιμήθηκε από το Κρατικό Αντιβάσι Μαχασάμπα του Μαγιουρμπάντζ με τον τίτλο "Γκουρού Γκόμκε" (ο μεγάλος δάσκαλος).
Τα γενέθλια του Μούρμου, στις 5 Μαΐου, ανακηρύχθηκαν ως «προαιρετική αργία» από τον επικεφαλής υπουργό της Οντίσα το 2016, ενώ το πολιτειακό υπουργείο πολιτισμού κατευθυνόταν στον εορτασμό της ημέρας κάθε χρόνο, προς τιμήν της δημιουργίας του αλφαβήτου Ολ Τσίκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί γλωσσολόγοι
Λάκης Πετρόπουλος
Σε συλλογικό επίπεδο
Την τριετία 1972-1975 εργάστηκε στον Ολυμπιακό του Γουλανδρή, με τον οποίο κατάκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα, ανεξάρτητα αν δεν έμεινε ως το τέλος της περιόδου 1974-75.
Επόμενη επιτυχημένη προπονητική του περίοδος ήταν το 1982 στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο, ενώ έχασε το πρωτάθλημα σε αγώνα μπαράζ.
Εργάστηκε επίσης στον ΠΑΟΚ, τον οποίο οδήγησε στον τελικό Κυπέλλου το 1978, στη βελγική Σερκλ Μπριζ το 1978-79, στον Πανιώνιο το β΄ μισό του 1979-80 και αρχές 1980-81, στον ΟΦΗ το 1984-85, καθώς επίσης στους Απόλλων Σμύρνης, Ανόρθωση, Κόρινθο και Προοδευτική.
Στην εθνική ομάδα
Ο Λάκης Πετρόπουλος διετέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής σε τέσσερις διαφορετικές περιόδους:
Ως προπονητής, ξεχώριζε στα γήπεδα για το κομψό και εξεζητημένο ντύσιμό του (ζιβάγκο, φουλάρια, ακριβά κοστούμια, δερμάτινα σακάκια), πολύ σπάνιο στην εποχή του.
Ηθοποιός
Το 1956 ο Λάκης Πετρόπουλος συμμετείχε στην ταινία "Οι άσσοι του γηπέδου" (γνωστή και ως "Κυριακάτικοι Ήρωες"), μαζί με άλλους γνωστούς ποδοσφαιριστές της εποχής, όπως ο Ανδρέας Μουράτης, ο Κώστας Λινοξυλάκης, ο Στάθης Μανταλόζης κ.ά.
Πέθανε στις 30 Ιουνίου 1996 σε ηλικία 64 ετών κατά τη διάρκεια περιοδείας ομάδας βετεράνων ποδοσφαιριστών στις ΗΠΑ.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Π Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής π Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σερκλ Μπρυζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Σύντροφος
Ο όρος σύντροφος χρησιμοποιείται από μέλη της αριστεράς και οπαδούς του κομμουνισμού. Μετά την Ρωσική επανάσταση, συνήθως συσχετίζεται με τον Κομμουνισμό.
Οι μπολσεβίκοι κατά τα πρώτα χρόνια της επανάστασης χρησιμοποιούσαν τον όρο για να απευθυνθούν στους φιλικά προσκείμενους συμπολίτες τους, ενώ και οι Λευκοί χρησιμοποιούσαν τον όρο υποτιμητικά. Ο όρος είχε αποκτήσει τόση ευρεία χρήση στην ΕΣΣΔ, όσο η λέξη "κύριος".
Εκκλησία της Κύπρου
Η Εκκλησία της Κύπρου είναι η πρώτη από τις δεκαπέντε Αυτοκέφαλες Εκκλησίες που συναποτελούν την Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι η μοναδική αρχαία Αυτοκέφαλη Εκκλησία από το 431 μ.Χ. όταν η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος αναγνώρισε την Εκκλησία ως ανεξάρτητη και αυτοκέφαλη και έτσι η πρώτη στην τάξη μετά τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία. Πρώτος Επίσκοπος, ιδρυτής και προστάτης υπήρξε ο Απόστολος Βαρνάβας του οποίου η μνήμη εορτάζεται την 11η Ιουνίου. Πιστεύεται ότι ο τότε αρχιεπίσκοπος της Κύπρου Ανθέμιος, είδε στο όνειρό του τον Απόστολο Βαρνάβα να του φανερώνει τον τόπο θαβής του. Ο Ανθέμιος φτάνοντας στο σημείο εκείνο, βρήκε τα λείψανα του Αποστόλου Βαρνάβα μαζί με το ευαγγέλιο του αποστολιστή Ματθαίου. Ακολούθως, πήγε στην Κωνσταντινούπολη και τα χάρισε στον αυτοκράτορα Ζήνωνα. Σημερινός 76ος προκαθήμενός της είναι ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου Γεώργιος, που εξελέγη στις 24 Δεκεμβρίου 2022.
Η έδρα της Εκκλησίας της Κύπρου βρίσκεται στο Μέγαρο της Ιέρας Αρχιεπισκοπής Κύπρου μέσα στην Παλιά Λευκωσία, απέναντι από το Παγκύπριο Γυμνάσιο.
Αυτοκέφαλο - Προνόμια
Το Αυτοκέφαλό της επιβεβαιώθηκε από την Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου (431 μ.Χ.), με τον 8ο κανόνα της.
Προνόμια
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ζήνων παραχώρησε το 478 στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου τρία αυτοκρατορικά προνόμια που έχει ως σήμερα:
Αυτό έγινε όταν ο τότε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Ανθέμιος προσέφερε στον Αυτοκράτορα το αντίγραφο του Ευαγγελίου του Ματθαίου, που βρέθηκε πάνω στο στήθος του Λειψάνου του Αποστόλου Βαρνάβα, το οποίο βρήκε ο Αρχιεπίσκοπος στον τάφο του Αποστόλου κατόπιν οράματος.
Επαρχίες
Η Εκκλησία της Κύπρου απαρτίζεται από τις ακόλουθες αρχιερατικές Επαρχίες, οι οποίες αναγράφονται κατά την τάξη τους, που καθορίζεται από τα πρεσβεία των Αρχιερέων που τις ποιμαίνουν
Η σύνθεση των Επαρχιών, μπορεί να τροποποιηθεί με απόφαση της Ιεράς Συνόδου, για τη λήψη της οποίας απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία των τριών τετάρτων (3/4) των μελών και συναίνεση του οικείου Αρχιερέα.
Ιερά Σύνοδος
Η Ιερά Σύνοδος αποτελεί την ανωτάτη αρχή της Εκκλησίας της Κύπρου και ενεργεί με βάση τις Θείες Γραφές, τους Ιερούς Κανόνες, τις Εκκλησιαστικές Παραδόσεις και τον Καταστατικό Χάρτη. Αυτή απαρτίζεται από τους εν ενεργεία Αρχιερείς, που έχουν εκλεγεί και χειροτονηθεί κανονικώς, δηλαδή τον Αρχιεπίσκοπο, τους Μητροπολίτες και τους Επισκόπους (επαρχιούχους και μη). Συγκαλείται από τον Αρχιεπίσκοπο Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου, ο οποίος είναι ο κανονικός Πρόεδρός της. Εάν αυτός κωλύεται, η Ιερά Σύνοδος συγκαλείται και προεδρεύεται από τον πρώτο τη τάξη από τα μέλη της, με γνώμη και εντολή, εφόσον αυτή είναι εφικτή, του Αρχιεπισκόπου (εάν αυτή δεν είναι εφικτή, με εντολή της πλειοψηφίας των τριών τετάρτων των μελών της). Σε περίπτωση χηρείας του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου, η σύγκληση της Ιεράς Συνόδου γίνεται από τον Τοποτηρητή του.
Η Ιερά Σύνοδος συνέρχεται στην Ιερά Αρχιεπισκοπή, ή εάν συντρέχει σπουδαίος λόγος, όπου ορίσει ο Αρχιερέας, που την συγκαλεί, τακτικώς μεν τέσσερις (4) φορές τον χρόνο, κατά την πρώτη, μετά τη Διακαινήσιμο, Εβδομάδα και κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο των μηνών Φεβρουαρίου, Ιουνίου και Σεπτεμβρίου, εκτάκτως δε όσες φορές εκείνος που δικαιούται να τη συγκαλέσει κρίνει εύλογη την σύγκλησή της ή ζητηθεί αυτή από την πλειοψηφία των μελών της Ιεράς Συνόδου. Η ημερήσια διάταξη των συνεδριών της Ιεράς Συνόδου καταρτίζεται από τον Πρόεδρο της. Συζήτηση θέματος εκτός ημερήσιας διάταξης είναι δυνατή, εφόσον είναι παρόντα και συναινούν όλα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου.
Αρμοδιότητες Ιεράς Συνόδου
Η Ιερά Σύνοδος έχει το τεκμήριο της αρμοδιότητας και κατά συνέπεια διασκέπτεται και αποφασίζει για κάθε εκκλησιαστική υπόθεση, για την οποία δεν υπάρχει ρητή πρόβλεψη από τους Ιερούς Κανόνες και τον Καταστατικό Χάρτη. Η Ιερά Σύνοδος διαφυλάσσει τη δογματική, κανονική και λατρευτική τάξη στην Εκκλησία της Κύπρου και διατηρεί την ενότητα της πίστεως και την εκκλησιαστική κοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις λοιπές Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ακόμα, ρυθμίζει τις σχέσεις της Εκκλησίας της Κύπρου με τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, τις Ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες και τα λοιπά θρησκεύματα και μεριμνά για την κήρυξη του Ευαγγελίου και τη διάδοση της πίστεως, επαγρυπνεί για τη θρησκευτική διδασκαλία των πιστών και αποφασίζει για τα αναγκαία μέτρα προς στερέωση και τελείωση στην πίστη και προαγωγή και ανύψωση της κατά Χριστόν ζωής του πληρώματος της Εκκλησίας της Κύπρου.
Αρμοδιότητα της Συνόδου είναι η άσκηση της ανώτατης δικαστικής εξουσίας στην Εκκλησία της Κύπρου, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις για τα εκκλησιαστικά δικαιοδοτικά όργανα. Η Σύνοδος εποπτεύει το Κεντρικό Εκκλησιαστικό Ταμείο, τον Φορέα Μισθοδοσίας του Εφημεριακού Κλήρου και το Ελεγκτικό Τμήμα της Εκκλησίας της Κύπρου.
Συνοδικές Επιτροπές
Η Ιερά Σύνοδος συγκροτεί Επιτροπές, οι οποίες γνωμοδοτούν και επικουρούν το έργο της.
Πρόεδρος κάθε Επιτροπής είναι Αρχιερεύς και μέλη κληρικοί και λαϊκοί, ειδικοί επί των αντίστοιχων θεμάτων.
Σημερινή σύνθεση Ιεραρχίας
Τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, μετά την πρόσφατη Διεύρυνσή της, με σειρά κατά τη τάξει, είναι:
Προνόμια Αρχιεπισκόπου
Ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου έχει την ευθύνη της διαποίμανσης της Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας. Κατά τους Ιερούς Κανόνες, είναι ο Πρώτος της Εκκλησίας της Κύπρου και απολαμβάνει τα προνόμια που ανήκουν στον Πρώτο, σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες και την εκκλησιαστική παράδοση, καθώς και των, κατά την τοπική εκκλησιαστική παράδοση, αρχαίων προνομίων του, τελετουργικής και εθιμοτυπικής φύσης.
Στα δικαιώματα του Αρχιεπισκόπου ανήκουν ειδικότερα τα εξής:
Τίτλος Αρχιεπισκόπου
thumb|250px|Η έδρα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, στη [[Λευκωσία ]] Γύρω στον 7ο με 9ο αιώνα, έγιναν διάφορες αραβικές επιδρομές στο νησί οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφούν κάποιες Επισκοπές.
Για να προστατευτεί ο λαός της Κύπρου, ο τότε Αρχιεπίσκοπος με την βοήθεια του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β΄ του Ρινότμητου, μερίμνησε ώστε να μεταφερθούν οι πιστοί στην περιοχή της Κυζίκου κοντά στον Ελλήσποντο μέχρι που σταμάτησαν οι επιδρομές και τότε το νησί ήταν ασφαλές, οπόταν και γύρισε ο λαός πίσω το 698 μ.Χ.
Έκτοτε, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, φέρει τον τίτλο: Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου.
Επισκοπές
200px|right|thumb|Η [[Ναός Αγίου Λαζάρου (Λάρνακα)|Εκκλησία του Αγίου Λαζάρου, στην Λάρνακα της Κύπρου.]] Από αρχαιοτάτων χρόνων, αφ' ότου ιδρύθηκε η Εκκλησία της Κύπρου, ιδρύθηκαν και διάφορες Επισκοπές σε όλες τις τότε μεγάλες πόλεις της νήσου. Υπήρξαν δηλαδή, οι επισκοπές Κωνσταντίας, Σαλαμίνος, Κιτίου, Αμαθούντος, Νεαπόλεως, Κουρίου, Πάφου, Αρσινόης, Σόλων, Λαπήθου, Κυρηνείας, Ταμασού, Λεδρών, Χύτρων, Τριμυθούντος και Καρπασίας.
Κατά την περίοδο όμως της Φραγκοκρατίας στην Κύπρο (1192-1571), οι Λατίνοι κατακτητές επιχείρησαν να επέμβουν στην θρησκεία του τόπου και να περιορίσουν την Ορθοδοξία. Ένα από τα μέτρα που έλαβαν τότε και συγκεκριμένα το 1222, ήταν να μειώσουν τις Ορθόδοξες Επισκοπές από 14 σε 4, όσες ήταν δηλαδή και οι Ρωμαιοκαθολικές. Από τότε, εκτός από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου, διατηρήθηκαν μόνο οι Επισκοπές - Μητροπόλεις Πάφου, Κιτίου και Κηρυνείας. Αυτό παρέμεινε μέχρι το 1973 οπότε και εδημιουργήθηκαν δύο νέες Μητροπόλεις, ήτοι η Λεμεσού και η Μόρφου. Φυσικά, κατά καιρούς υπήρξαν Τιτουλάριοι Επίσκοποι κάποιων πάλαι ποτέ διαλαμψασών Επισκοπών (όπως Λήδρας, Ταμασού, Τριμυθούντος, Σαλαμίνος κ.λπ.), οι οποίοι ήταν βοηθοί του Αρχιεπισκόπου ή άλλων Μητροπολιτών.
Η τελευταία διεύρυνση της ιεραρχίας της Εκκλησίας της Κύπρου, το 2007, είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία-ανασύσταση και άλλων Επισκοπών, κάποιες από τις οποίες έγιναν Μητροπόλεις (με Εκκλησιαστική Περιφέρεια), και κάποιες άλλες Χωρεπισκοπές (χωρίς Εκκλησιαστικη Περιφέρεια). Νέες Μητροπόλεις είναι η Κωνσταντίας, Κύκκου, Ταμασού και Τριμυθούντος. Νέες Χωρεπισκοπές εκτός από τις ήδη υπάρχουσες Σαλαμίνος και Αρσινόης, είναι οι Καρπασίας, Αμαθούντος, Νεαπόλεως και Μεσαορίας, ενώ τον τίτλο του Επισκόπου της Λήδρας και των Χύτρων πήραν οι Ηγούμενοι των Σταυροπηγιακών Μονών Παναγίας Μαχαιρά και Αγίου Νεοφύτου.
Μητροπολιτικές Περιφέρειες
Η Εκκλησία της Κύπρου χωρίζεται σε διάφορες Μητροπολιτικές Περιφέρειες, οι οποίες είναι οι ακόλουθες:
Σταυροπηγιακές Μονές
Εκτός από την Ιερά, Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή της Παναγίας του Κύκκου, η οποία έχει υπό την διοίκησή της Μητροπολιτική Περιφέρεια και ο Ηγούμενός της είναι ο ''Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου και Τυλληρίας κ. Νικηφόρος'', υπάρχουν ακόμη δύο Σταυροπηγιακές Μονές οι οποίες δεν υπάγονται σε καμμία Μητροπολιτική Περιφέρεια και ο Ηγούμενός τους έχει τον τρίτο της Ιερωσύνης βαθμό, αυτόν του Επισκόπου:
Ηγούμενος: Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λήδρας κ. Επιφάνιος
Ηγούμενος: Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χύτρων κ. Λεόντιος
Ιερές Μονές
Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο εδάφιο για τις Επισκοπές, στην Εκκλησία της Κύπρου υπαρχουν Σταυροπηγιακές και Ενοριακές Μονές. Οι πέντε Σταυροπηγιακές είναι η Ιερά Μονή Παναγίας του Κύκκου, η Ιερά Μονή Παναγίας του Μαχαιρά, η Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου, η Ιερά Μονή Αποστόλου Βαρνάβα και η Ιερά Μονή Παναγίας Καθάρων. Οι Ηγούμενοι των τριών πρώτων αυτών Ιερών Μονών φέρουν τον τρίτο της Ιερωσύνης βαθμό, το Επισκοπικό δηλαδή εκκλησιαστικό αξίωμα.
Εκτός από αυτές, υπάρχει και πλήθος Ενοριακών Μονών, και οι πιο γνωστές είναι η Ιερές Μονές Σταυροβουνίου, Αποστόλου Ανδρέα, Τροοδιτίσσης, Χρυσορροϊατίσσης, Αγίας Θέκλης, Αγίου Γεωργίου Αλαμάνου, Αγίου Ηρακλειδίου, Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού κ.λπ.
Ψευδοσουάνοι
Ψευδοσουάνοι (γαλλ. faux chouans) ή αντισουάνοι (contre-chouans) ήταν ψευδώνυμο που είχε δοθεί σε ληστές, αβράκωτους ή δημοκρατικούς που μεταμφιέζονταν σε Σουάνους, στη διάρκεια της Εξέγερσης των Σουάνων, κατά την Γαλλική Επανάσταση.
Ρόλος των ψευδοσουάνων
Οι ψευδοσουάνοι χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στη διάρκεια της Τρομοκρατίας, όμως ήταν κυρίως υπό το Διευθυντήριο που χρησιμοποιήθηκαν συστηματικά. Επρόκειτο για κατάδικους και ληστές οι οποίοι προσλαμβάνονταν από τις δημοκρατικές Αρχές, ήταν ντυμένοι και εξοπλισμένοι με τρόπο παρόμοιο αυτού των εξεγερμένων. Ώστε να απαξιωθεί το κίνημα των Σουάνων, αφήνονταν στη συνέχεια ελεύθεροι με αποστολή να λεηλατήσουν στις εξοχές, όπου συμπεριφέρονταν ως πραγματικοί ληστές.
Ο Σουάνος συνταγματάρχης Τουσαίν Ντυ Μπρέιγ ντε Πονμπριάν έγραψε στα Απομνημονεύματά του:
Στις 15 Νοεμβρίου 1794, ο Δημοκρατικός στρατηγός Ζαν Αντουάν Ροσινιόλ έγραφε:
Το 1798, ο Ζαν-Μαρί Σοτέν ντε Λα Κουαντιέρ, υπουργός της αστυνομίας επανεκκίνησε την χρησιμοποίηση των Ψευδοσουάνων. Στις 13 Μαρτίου 1798, έγραφε σε μυστική επιστολή:
Αντίδραση του στρατού
Σύντομα, αποτέλεσαν τον στόχο επιθέσεων των Σουάνων. Η χρήση τους υπήρξε επίσης ιδιαιτέρως αντιδημοφιλής εντός του Δημοκρατικού Στρατού, και αρκετοί ήταν οι αξιωματικοί που δυσφορούσαν για αυτές τις πρακτικές.
Στις 30 Νοεμβρίου 1794, ο Δημοκρατικός στρατηγός Αλεξί Αντουάν Σαρλερί έγραφε σε επιστολή :
Ο Δημοκρατικός στρατηγός Ζαν Ερνέστ Κριγκ, διορισμένος στο Ρεντόν, έγραφε στον εκπρόσωπο Μπολέ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουάνοι Κατηγορία:Πόλεμος της Βανδέας
Συντριβή Β-52 στο Παλομάρες (1966)
Η συντριβή του Β-52 στο Παλομάρες (Palomares B-52 crash), ή το περιστατικό του Παλομάρες (Palomares incident), συνέβη στις 17 Ιανουαρίου του 1966, όταν ένα Boeing B-52 Stratofortress της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας συγκρούστηκε με ένα KC-135 Stratotanker κατά τη διάρκεια ανεφοδιασμού στον αέρα στα 31.000 πόδια (9.450 μ.) πάνω από τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Το ατύχημα
Στις 16 Ιανουαρίου του 1966 το ψυχροπολεμικό κλίμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης εντεινόταν και οι Αμερικανοί αποφάσισαν να στείλουν ένα δυνατό μήνυμα στους Σοβιετικούς. Έδωσαν εντολή να απογειωθεί βομβαρδιστικό B-52 από την αεροπορική βάση στη Βόρεια Καρολίνα και να πετάξει προς την Ευρώπη. Τα επτά μέλη του πληρώματος B-52 Stratofortress ήταν μέρος μιας μυστικής στρατιωτικής επιχείρησης με το όνομα «Chrome Dome», που είχε σκοπό να αποδείξει την πυρηνική υπεροχή των Η.Π.Α. Ο εναέριος εφοδιασμός με καύσιμα ήταν το «εργαλείο» με το οποίο η αμερικανική υπερδύναμη διατηρούσε σε 24ωρη ετοιμότητα αερομεταφερόμενη πυρηνική ισχύ, έναντι της αντίπαλης σοβιετικής.
Την επόμενη ημέρα, στις 17 Ιανουαρίου, το αμερικανικό στρατηγικό βομβαρδιστικό B-52 που μετέφερε τέσσερις βόμβες υδρογόνου ισχύος 20 μεγατόνων η καθεμία, δηλαδή 800 φορές ισχυρότερες από εκείνη που κατέστρεψε τη Χιροσίμα, συγκρούστηκε στον αέρα με αεροσκάφος ανεφοδιασμού και συνετρίβη στο έδαφος κοντά στο ισπανικό παραλιακό θέρετρο Παλομάρες. Από το ατύχημα έχασαν τη ζωή τους επτά από τα έντεκα μέλη των δύο πληρωμάτων, αλλά δεν υπήρξαν απώλειες στο έδαφος.
Το γεγονός ότι οι βόμβες υδρογόνου έπεσαν στο έδαφος προκάλεσε πανικό στην Ισπανία και σάλο σε ολόκληρο τον κόσμο. Πυρηνικές εκρήξεις δεν υπήρξαν, ωστόσο σε δύο περιπτώσεις πυροδοτήθηκε το πρωτεύον πυρηνικό φορτίο που ενεργοποιεί την κύρια πυρηνική κεφαλή. Οι τρεις υδρογονοβόμβες εντοπίστηκαν την επομένη σε χωράφι με τομάτες και απομακρύνθηκαν αμέσως. Όμως οι δύο από αυτές είχαν υποστεί φθορές και μόλυναν το έδαφος. Οι Αμερικανοί φόρτωσαν 2.000 τόννους ραδιενεργού χώματος σε 8.000 βαρέλια και τα απομάκρυναν από την Ισπανία. Στο μεταξύ η τέταρτη υδρογονοβόμβα παρέμενε άφαντη. Πάνω από 2.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί και ειδικοί επιστήμονες αναζητούσαν τη χαμένη υδρογονοβόμβα επί 80 ολόκληρες ημέρες, την οπoία εντόπισαν τελικά σε βάθος 870 μέτρων και την ανέσυραν στις 7 Απριλίου του 1966, ισχυριζόμενοι ότι δεν σημειώθηκε διαρροή ραδιενέργειας.
Το περιστατικό προκάλεσε εντονότατες διαμαρτυρίες της ισπανικής κυβέρνησης (παρά το ότι η δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο ήταν πιστός σύμμαχος των Η.Π.Α.) και λίγο αργότερα απαγορεύτηκαν οι πτήσεις νατοϊκών αεροπλάνων με πυρηνικά πάνω από την Ισπανία. Αντιπυρηνικές διαδηλώσεις έγιναν σε όλο τον κόσμο, ενώ έντονη ήταν η ανησυχία για ενδεχόμενο εξάπλωσης της ραδιενέργειας. Στην Ελλάδα η Αριστερά ανέδειξε το γεγονός τονίζοντας την ανάγκη να απομακρυνθούν τα πυρηνικά από τη χώρα, ενώ το πάθημα της υπερδύναμης σχολιάστηκε με χαιρεκακία –μάλιστα έγινε και τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Φώντα Λάδη. Η ιστορία έχει αποτελέσει, επιπλέον, πηγή έμπνευσης για βιβλία και ντοκιμαντέρ.
Σήμερα, η περιοχή συνεχίζει να είναι ραδιενεργά μολυσμένη, απειλώντας τις ζωές των κατοίκων της. Τον Οκτώβριο του 2015, η Ισπανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν νέα συμφωνία για τον περαιτέρω καθαρισμό και αφαίρεση των εδαφών που μολύνθηκαν με ραδιενέργεια. Εκτιμάται ότι γύρω στο μισό κιλό πλουτωνίου βρίσκεται ακόμη μέσα στο χώμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα
Νόμια Μονεμβασίας
Τα Νόμια Μονεμβασίας είναι ένας οικισμός της πρώην επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας.
Γεωγραφία και ονομασία οικισμού
Απέχει περίπου τέσσερα με πέντε χιλιόμετρα νότια από την Μονεμβάσια, στον δήμο της οποίας και υπάγεται σήμερα. Βρίσκεται επί του δρόμου που συνεχίζει νότια προς παραλία Ξιφιά και τα χωριά Λιρά και Ελληνικό. Η ονομασία του οικισμού αποδίδεται πιθανότατα στις πλούσιες χορτονομές που περιβάλλουν τον οικισμό. Επίνειο του χωριού είναι ο παραλιακός οικισμός Ξιφιάς, που διαθέτει μικρό όρμο.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Το 1959 αριθμούσε 204 κατοίκους και αποτελούσε έδρα ομώνυμης κοινότητας στην οποία περιλαμβάνονταν τα χωριά Άγιος Στέφανος, Άγιος Φωκάς και Πραταζία, οικισμός που μετονομάστηκε αργότερα σε Αγία Παρασκευή, με συνολικό πληθυσμό της κοινότητας 462 κατοίκοι. Σήμερα ο οικισμός αριθμεί 47 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του πληθυσμού, παρόλο που ο πραγματικός του πληθυσμός πρέπει να υπολογίζεται σε μικρότερο βαθμό.
Ιστορικά στοιχεία
Το 1944, το χωριό πυρπολήθηκε από τους αντάρτες και οι κάτοικοί του διέφυγαν στην ύπαιθρο και τα γύρω χωριά.
Ασχολίες κατοίκων
Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία, κυρίως η ελαιοκαλλιέργεια. Στα όρια του χωριού διέρχεται ένας ξεροπόταμος που προπολεμικά υδροδοτούσε τις κηπευτικές και άλλες καλλιέργειες.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας
Κατάλογος έργων του Φρανθίσκο ντε Θουρμπαράν
Κατάλογος των σπουδαιότερων έργων του Ισπανού ζωγράφου Φρανθίσκο ντε Θουρμπαράν.
Θουρμπαραν
Χερσόνησος της Ερυθραίας
350px|right|thumb|Η χερσόνησος της Ερυθραίας σημειωμένη στον χάρτη της Μικράς Ασίας 280px|thumb|Χάρτης της χερσονήσου Η Χερσόνησος της Ερυθραίας (τουρκικά: Karaburun Yarımadası) είναι μία από τις μεγαλύτερες χερσονήσους της Τουρκίας και μαζί με την περιοχή της Τρωάδας αποτελούν τα δυτικότερα σημεία της Μικράς Ασίας. Βρίσκεται δυτικά της Σμύρνης απέναντι από τη Χίο και χωρίζει τον Κόλπο της Σμύρνης από τον Κόλπο της Εφέσου (ή Σκαλανόβας). Η χερσόνησος πήρε το όνομά της από την αρχαία Ελληνική πόλη Ερυθρές που βρισκόταν στη δυτική ακτή της χερσονήσου.
Στην αρχαιότητα η χερσόνησος είχε αποικιστεί από Ίωνες και στις ακτές της είχαν ιδρύσει τις πόλεις Ερυθρές, Κλαζομενές και Τέως. Σήμερα η χερσόνησος είναι αρκετά αραιοκατοικημένη. Οι μεγαλύτεροι οικισμοί της χερσονήσου είναι το Τσεσμέ στη δυτική άκρη της χερσονήσου, τα Βουρλά στα ανατολικά της χερσονήσου και το Καραμπουρούμ στα βόρεια της χερσονήσου.