cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρκους Σλότερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άισμπερεν Μπρεμερχάφεν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΣΤΜ Λε Αβρ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νανσί Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νταρουσάφακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι Σ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μπυσεέλ
Το Μπυσεέλ (γαλλικά: Bucéels) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπυσεελουά (γαλλικά: Bucéelois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
RIA Novosti
Το RIA Novosti (ρωσικά: РИА Новости) ήταν το διεθνές πρακτορείο ειδήσεων της Ρωσίας μέχρι το 2013 και συνεχίζει να είναι το όνομα ενός εγχώριου πρακτορείου ειδήσεων στη ρωσική γλώσσα. Λειτουργώντας υπό την αρμοδιότητα του ρωσικού Υπουργείου Τηλεπικοινωνιών και ΜΜΕ, το RIA Novosti έχει την έδρα του στη Μόσχα και διαθέτει περίπου 80 παραρτήματα σε διεθνές επίπεδο. Στις 9 Δεκεμβρίου 2013 ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν διέταξε την εκκαθάριση του RIA Novosti και τη δημιουργία του ρωσικού διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων Rossiya Segodnya. Ο Ντμίτρι Κισέλεφ, ένας αρχαιολόγος του Russia-1 της Ρωσίας, διορίστηκε για πρώτη φορά πρόεδρος του νέου οργανισμού πληροφοριών. Το RIA Novosti είχε προγραμματιστεί να κλείσει το 2014. Από τον Μάρτιο του 2014, το προσωπικό πληροφορήθηκε ότι είχαν τη δυνατότητα να μεταφέρουν τις συμβάσεις τους στη Rossiya Segodnya ή να αποδεχθούν εθελοντική απόλυση. Στις 10 Νοεμβρίου 2014, η Rossiya Segodnya ξεκίνησε την πλατφόρμα πολυμέσων Sputnik ως διεθνή αντικατάσταση του RIA Novosti και της Φωνής της Ρωσίας. Εντός της ίδιας της Ρωσίας, ωστόσο, η Rossiya Segodnya εξακολουθεί να λειτουργεί τη ρωσική υπηρεσία ειδήσεων υπό την ονομασία RIA Novosti με την ιστοσελίδα του (ria.ru).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία Κατηγορία:Ειδησεογραφικά πρακτορεία
Μάχη του Μλάλι
Η Μάχη του Μλάλι (αγγλ.: Battle of Mlali), διαδραματίστηκε κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας στην Ανατολική Αφρική (Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος) του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Στα μέσα Αυγούστου 1916, ο Βρετανός στρατηγός Γιαν Σματς οδήγησε τρεις μεραρχίες από την Κένυα νότια στην αποικία της Αυτοκρατορικής Γερμανίας στην Τανγκανίκα, έχοντας σκοπό να καταλάβει και να διακόψει την ζωτική τους σιδηροδρομική γραμμή. Ο Γερμανός διοικητής Πάουλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ (Paul von Lettow-Vorbeck) ενημερώθηκε από τους ανιχνευτές του για τη Βρετανική κίνηση και έστειλε τον Λοχαγό Otto για να το ερευνήσει.
Ο στόχος των Βρετανών, ήταν πρωτίστως να καταστρέψουν τα Γερμανικά στρατεύματα, κάτι που δεν κατάφεραν. Ωστόσο, παρά την αποτυχία αυτή, η μάχη θεωρήθηκε από τη Βρετανική Ανώτατη Διοίκηση ως νίκη, αφού ανάγκασαν τους Γερμανούς σε υποχώρηση.
Παραλειπόμενα της μάχης
Όταν οι Βρετανοί ξεκίνησαν την επίθεση για την κατάληψη του Μλάλι, αυτό που δεν γνώριζαν ήταν πως εκεί ο φον Λέτοβ, είχε συγκεντρώσει μία πολλή μεγάλη ποσότητα πυρομαχικών και οι Βρετανοί κατευθύνονταν προς τα εκεί. Μόλις οι Βρετανοί έφτασαν έξω από το Μλάλι, οι Γερμανοί τους υποδέχθηκαν με μια τεράστια επίδειξη πυροτεχνημάτων καθώς οι Γερμανοί έβγαλαν τα πυρομαχικά τους. Εδώ είχαν περί τα 6.000 kg πολύτιμου πολεμικού υλικού. Ο Φον Λέτοβ δεν μπορούσε να αποφύγει τη συγκίνηση, καθώς έδινε τη διαταγή να ανατιναχθούν τα πυρομαχικά, αντί να τα αφήσουν να πέσουν σε εχθρικά χέρια. Φυσικά, όταν ο στρατηγός Σματς πληροφορήθηκε το γεγονός, ενισχύθηκε για άλλη μια φορά η εμμονική του πεποίθηση, γιατί έτσι είχαν γίνει τα συναισθήματά του, ότι δηλ. ανά πάσα στιγμή η εκστρατεία θα μπορούσε να τελειώσει, μόνο αν μπορούσε να βρει μια δύναμη πίσω από τον φον Λέτοβ.
Παρασημοφόρηση
Ο Λοχαγός William Bloomfield της 2ης Νότιας Αφρικανικής Ορεινής Ταξιαρχίας (African Mounted Brigade) έλαβε τον Σταυρό Βικτώριας, καθώς, κατά τη διάρκεια της μάχης, με μεγάλο προσωπικό κίνδυνο, διέσωσε έναν τραυματισμένο δεκανέα.
Δείτε επίσης
• 2
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αφρικής Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Μάχες του Ηνωμένου Βασιλείου
Άνω Βουλή
Η άνω βουλή είναι το ένα από τα δύο τμήματα ενός διθάλαμου νομοθετικού σώματος (ή μέρος ενός τριθάλαμου νομοθετικού σώματος με τρία σώματα), ενώ το άλλο τμήμα είναι η κάτω βουλή. Η άνω βουλή συνήθως έχει λιγότερα μέλη και συνήθως περιορισμένη ισχύ σε σχέση με τη κάτω βουλή. Ένα δημοφιλές όνομα για την άνω βουλή είναι η γερουσία, αν και συχνά μπορεί να έχει κάποια άλλη ονομασία.
Κατηγορία:Πολιτική
Ομοσπονδιακό Συμβούλιο (Γερμανία)
Το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο (Γερμανικά: Bundesrat), το Μπούντεσρατ, είναι νομοθετικό σώμα το οποίο αντιπροσωπεύει το δεκαέξι ομόσπονδα κράτη της Γερμανίας σε εθνικό επίπεδο. Το Μπούντεσρατ συνεδριάζει στο πρώην Πρωσικό Οίκο των Λόρδων στο Βερολίνο. Η δεύτερη έδρα του βρίσκεται στη Βόννη, την πρωτεύουσα της πρώην Δυτικής Γερμανίας.
Η προεδρία του οργάνου εναλλάσσεται ετησίως μεταξύ των κρατιδίων. Έχει 69 έδρες.
Το Μπούντεσρατ συμμετέχει στη νομοθετική λειτουργία, μαζί με τη Μπούντεσταγκ, την άμεσα εκλεγμένη βουλή του λαού της Γερμανίας. Είναι ακόμη το όργανο που εγκρίνει τις συνταγματικές αλλαγές που ψηφίζονται στην Μπούντεσταγκ. Για την παρόμοια λειτουργία της, περιγράφεται μερικές φορές ως Άνω Βουλή, όπως η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, η καναδική Γερουσία ή η βρετανική Βουλή των Λόρδων.
Κατηγορία:Πολιτική της Γερμανίας Γερμανια
Καάνι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καανιαί (γαλλικά: Cahagnais).
Τζωρτζ Φίλιπς Μποντ
Ο Τζωρτζ Φίλιπς Μποντ (George Phillips Bond, 20 Μαΐου 1825 – 17 Φεβρουαρίου 1865) ήταν Αμερικανός αστρονόμος, γιος του επίσης αστρονόμου Ουίλλιαμ Κ. Μποντ. Κάποιες πηγές δίνουν το έτος γεννήσεώς του ως 1826.
Τα πρώιμα ενδιαφέροντα του Τζωρτζ ήταν η φύση και τα πτηνά, αλλά μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του αισθάνθηκε την υποχρέωση να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, τον οποίο και διαδέχθηκε ως διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ, από το 1859 μέχρι τον θάνατό του. Επίσης, εξάδελφός του ήταν ο Έντουαρντ Σ. Χόλντεν, ο πρώτος διευθυντής του ιστορικού Αστεροσκοπείου Λικ.
Ο Τζωρτζ Μποντ υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που φωτογράφησε ένα άστρο (τον Βέγα, το 1850) και ο πρώτος που φωτογράφησε ένα διπλό άστρο (τον (Μιζάρ, το 1857). Γενικότερα, υπεστήριξε ότι η φωτογραφία μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να μετρηθεί το φαινόμενο μέγεθος των αστέρων.
Ο Τζωρτζ Μποντ ανακάλυψε πολλούς κομήτες, υπολογίζοντας και τις τροχιές τους. Μελέτησε επίσης τον Κρόνο και το Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνος. Μαζί με τον πατέρα του ανακάλυψαν τον δορυφόρο Υπερίωνα του Κρόνου (που ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα και από τον Βρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Λάσελ). Εκτός από τις συνεισφορές του στην αστρονομία, ο Μποντ επισκόπησε τα Λευκά Βουνά του Νιου Χάμσαϊρ.
Ο Τζωρτζ Φίλιπς Μποντ πέθανε από φυματίωση πριν συμπληρώσει το τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας του. Το έτος του θανάτου τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.
Ονομάσθηκαν προς τιμή του
Προς τιμή του Τζωρτζ και του πατέρα του μαζί ονομάσθηκαν:
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Καανιόλ
Το Καανιόλ (γαλλικά: Cahagnolles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καανιολαί (γαλλικά: Cahagnollais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Samsung Galaxy A52
Το Samsung Galaxy A52 είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο μεσαίας κατηγορίας Android που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τη Samsung Electronics. Το τηλέφωνο, που ανακοινώθηκε παράλληλα με το Galaxy A72 στο διαδικτυακή παρουσίαση Awesome Unpacked στις 17 Μαρτίου 2021 και διαδέχεται το Galaxy A51. Το τηλέφωνο είναι παρόμοιο με τον προκάτοχό του, αλλά διαθέτει αναβαθμισμένη κύρια κάμερα 64 MP, μεγαλύτερη μπαταρία χωρητικότητας 4500 mAh, στερεοφωνικά ηχεία και πιστοποίηση IP67 αντοχή στο νερό και τη σκόνη.
Annexet
Το Annext είναι ένας από τους πιο μικρούς κλειστούς χώρους στη Στοκχόλμη, Σουηδία. Ο χώρος μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 3.500 άτομα. Η δημιουργία του χώρου ολοκληρώθηκε το 1989. Σήμερα, χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον για συναυλίες, εκθέσεις, συνέδρια και άλλα παρόμοια.
Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στη Σουηδία Κατηγορία:Στοκχόλμη
Αλέξε Ματεέβιτς
Ο Αλέξε (ή Αλέξεϊ) Ματεέβιτς ( ΔΦΑ [aˈlekse] ή [alekˈsej mateˈevit͡ʃʲ], 27 Μαρτίου 1888 – 24 Αυγούστου 1917) ήταν ένας από τους πιο επιφανείς Ρουμάνους ποιητές στη Βεσσαραβία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Καϊνάρ, στην Ανατολική Βεσσαραβία, η οποία ήταν τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, τώρα είναι μέρος στη Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Σπούδασε στη θεολογική σχολή του Κισινάου, και δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα (Ţăranii (Αγρότες), Eu cânt (τραγουδώ), Ţara (Η Χώρα)) στην εφημερίδα Basarabia, όπου επίσης δημοσίευσε δύο άρθρα πάνω στην μολδαβική λαογραφία. Ο Ματεέβιτς αργότερα δημοσίευσε διάφορα άρθρα σχετικά με τη θρησκεία στη Μολδαβία.
Ο Ματεέβιτς έπειτα σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου, από την οποία αποφοίτησε το 1914. Αυτό το έτος παντρεύτηκε την Τεοντόρα Μπορισοβνα Νοβιστκι. Επέστρεψε στην Τσισινάου, και έγινε καθηγητής ελληνικής γλώσσας στη θεολογική σχολή.
Αναφορές
Κατηγορία:Ρουμάνοι ποιητές
Γιώργος Μελιγγώνης
Ο Γιώργος Μελιγγώνης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και βασικός παρουσιαστής, από το 2018, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Kontra Channel.
Επίσης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Kontra News και στην αριστερών πολιτικών θέσεων ειδησεογραφική ιστοσελίδα Left.gr. Έχει διατελέσει πολιτικός συντάκτης στην εφημερίδα "Αυγή", τον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο», τον Ελεύθερο Τύπο, αλλά και στις ιστοσελίδες "Matrix24.gr" και "News247.gr". Έχει επίσης εργαστεί στον σταθμό Real FM αλλά και στο "Ραδιόφωνο 247".
Γλυφάδα Ροδόπης
Η Γλυφάδα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 15 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Γλυφάδα βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της πεδιάδας της Κομοτηνής σε απόσταση 28 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Το χωριό είναι κτισμένο προς τα παράλια του Θρακικού πελάγους και βόρεια από τις "Λιμνοθάλασσες της Ροδόπης" που αποτελούν μέρος του Εθνικού Πάρκου Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Πιο κοντινές είναι η Αλυκή και η Πτελέα ενώ δυτικά και δίπλα είναι ο οικισμός της Μέσης. Οι χριστιανοί και μουσουλμάνοι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (καλλιεργούν βαμβάκι). Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Νουκσατλή και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Γλυφάδα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Γλυφάδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 136 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Λα Καιν
Το Λα Καιν (γαλλικά: La Caine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λα Καιναί (γαλλικά: La Cainais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπλε του κοβαλτίου
Το μπλε του κοβαλτίου είναι μία μπλε χρωστική που παρασκευάζεται με τη σύντηξη οξειδίου του κοβαλτίου (ΙΙ) με οξείδιο του αργιλίου στους 1200 ° C. Χημικώς, η χρωστική το μπλε του κοβαλτίου είναι οξείδιο του κοβαλτίου (II)- οξείδιο του αργιλίου ή αργιλικό κοβάλτιο (II), CoAl2O4. Το μπλε του κοβαλτίου είναι ελαφρύτερο και λιγότερο έντονο από τη χρωστική πρωσσικό μπλε (με βάση το σίδηρο-κυανίδιο). Είναι εξαιρετικά σταθερό και έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά ως χρωστικός παράγοντας σε κεραμικά (κυρίως κινεζική πορσελάνη), κοσμήματα και βαφές. Το διάφανο γυαλί είναι χρωματισμένα με το σμάλτο με βάση το διοξείδιο του πυριτίου.
Ιστορικές χρήσεις και παραγωγή
Το μπλε του κοβαλτίου σε ακάθαρτη μορφή χρησιμοποιήθηκε από πολύ παλιά στην κινεζική πορσελάνη, αλλά ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα ως καθαρή με βάση το αλουμίνιο χρωστική από τον Λουί Ζακ Τενάρ το 1802. Η εμπορική παραγωγή άρχισε στη Γαλλία το 1807. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του μπλε του κοβαλτίου ως όνομα χρώματος στα αγγλικά ήταν το 1777. Ο κορυφαίος κατασκευαστής του μπλε του κοβαλτίου τον 19ο αιώνα, ήταν η νορβηγική εταιρεία του Μπέντζαμιν Βέγκνερ Blaafarveværket («έργα μπλε χρώματος» στα δανονορβηγικά). Η Γερμανία ήταν επίσης γνωστή για την παραγωγή, ειδικά των έργων μπλε χρώματος (Blaufarbenwerke) στα Όρη Όρ της Σαξονίας.
Στην ανθρώπινη κουλτούρα
Τέχνη
Αυτοκίνητα
Κατασκευές
Αθλητισμός
Σημαιολογία
Βιντεοπαιχνίδια
Τοξικότητα
Το μπλε του κοβαλτίου είναι τοξικό όταν εισπνέεται ή απορροφάται. Οι αγγειοπλάστες που δεν λαμβάνουν επαρκείς προφυλάξεις όταν χρησιμοποιούν το μπλε του κοβαλτίου ενδέχεται να υποκύψουν σε δηλητηρίαση από κοβάλτιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρώματα Κατηγορία:Αποχρώσεις του μπλε Κατηγορία:Ανόργανες χρωστικές
Δήμος Βίβλου Νάξου
Ο Δήμος Βίβλου ήταν δήμος της επαρχίας της Νάξου, που συστάθηκε το 1835, την εποχή που γινόντουσαν οι πρώτες προσπάθειες οργάνωσης του νέου Ελληνικού Κράτους. Καταργήθηκε το 1912, όταν λόγω της επέκτασης του Ελληνικού Κράτους, υπήρξε συνολική διοικητική αναδιοργάνωση. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν ο οικισμός Γαλανάδο ς και αργότερα, το 1845, ο οικισμός Τρίποδες. Καταργήθηκε το 1912, όταν λόγω της επέκτασης του Ελληνικού Κράτους, υπήρξε συνολική διοικητική αναδιοργάνωση.
Δήμαρχοι
Οι διατελέσαντες δήμαρχοι μέχρι το 1912 ήταν:
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Νάξος Βίβλου Νάξου Β
Απόστολος (λειτουργικό βιβλίο)
Ο Απόστολος είναι ένα από τα Λειτουργικά βιβλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και περιέχει περικοπές από τις Πράξεις και τις Επιστολές των Αποστόλων.
Οι Πράξεις γράφτηκαν από τον Λουκά και αναφέρονται στις πράξεις τού Πέτρου και τού Παύλου. Οι Επιστολές είναι: 14 τού Παύλου, 3 τού Ιωάννη, 2 τού Πέτρου, 1 τού Ιακώβου και 1 τού Ιούδα του αδελφοθέου.
Η θέση τού Αποστόλου είναι μετά το "Προκείμενον", την ψαλμώδηση τού "Αλληλούια" και τού "Κοινωνικού". Περιέχει: Τις περικοπές που διαβάζονται:
Πηγές
Κατηγορία:Βιβλία Λειτουργικής
Ερρίκος Β΄ του Άνχαλτ-Άσερσλεμπεν
Ο Ερρίκος Β΄, Heinrich II (1215 - 12 Ιουνίου 1266) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Άσερσλεμπεν (1252-1266).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ και της Ίρμγκαρτ των Λουδοβικιδών, κόρης του Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας.
Ευαγγέλιο (λειτουργικό βιβλίο)
Το Ευαγγέλιον είναι ένα από τα Λειτουργικά βιβλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Περιέχει τις περικοπές από τα τέσσερα ευαγγέλια των Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά και Ιωάννη που διαβάζονται στον Όρθρο, τη Θεία Λειτουργία και αλλού.
Ερρίκος Β΄ του Άνχαλτ-Άσερσλεμπεν
Βιογραφία
Το 1266 απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκαν από κοινού οι γιοί του Όθων Α΄ και Ερρίκος Γ΄.
Ευαγγέλιο (λειτουργικό βιβλίο)
Οι σειρά των περικοπών στο Ευαγγέλιον είναι η εξής:
Ερρίκος Β΄ του Άνχαλτ-Άσερσλεμπεν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1245 τη Ματίλντα, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
Ευαγγέλιο (λειτουργικό βιβλίο)
Πηγές
Κατηγορία:Βιβλία Λειτουργικής
Ερρίκος Β΄ του Άνχαλτ-Άσερσλεμπεν
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Θύρσος
thumb|right|250px|Σάτυρος και Μαινάδα με θύρσο. Αττικός ερυθρόμορφος κάνθαρος, περ. 460 π.Χ., Cabinet des médailles (De Ridder 849) thumb|right|250px|Διόνυσος με θύρσο ιππεύει πάνθηρα, [[Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας]] thumb|right|250px|Ιέρεια του Βάκχου, έργο του Τζων Κολλιέρ, 1885-1889, ιδιωτική συλλογή thumb|right|250px|Σάτυρος ορχούμενος, Λούβρο, Παρίσι Ο θύρσος στην Ελληνική μυθολογία ήταν τελετουργικό εξάρτημα του Διόνυσου και της συνοδείας του, των Μαινάδων, Σατύρων και άλλων.
Προέλευση και μορφολογία
Ο θύρσος ήταν ένα μακρό ευθύγραμμο ραβδί φυσικής προέλευσης, και είναι κλαρί από κάποιο φυτό, ίσως από μάραθο ή νάρθηκα, με φουντωτό άνθος στην κορυφή του. Ο Ευριπίδης χρησιμοποιεί την λέξη «Νάρθηξ» ως συνώνυμο του θύρσου, είναι όμως μεταγενέστερος όρος. Συχνά απεικονίζεται δεμένος με κορδέλα ή πλεγμένος με αμπελόφυλλα. Στην κορυφή είναι στεφανωμένος με κισσό, αμπελόφυλλα, ή με ένα κουκουνάρι ήμερου πεύκου. Το μήκος του θύρσου κυμαίνεται σημαντικά, από 30 εκατοστά μέχρι δύο μέτρα.
Ετυμολογία
Πρώτη φορά συναντούμε την λέξη «θύρσος» στις Βάκχες του Ευριπίδη, και μνημονεύεται συχνότερα στην Ελληνιστική εποχή.
Η ρίζα «θυρσ-» συναντάται σε διάφορα φυτά, την θυρσίνη, θύρσιον, και θυρσίτης. Επειδή τα φυτά αυτά δεν συγγενεύουν, η ρίζα μάλλον συνδέεται με κάποιο κοινό φυσικό τους γνώρισμα, το οποίο μπορεί να είναι το κοτσάνι. Ο Ησύχιος ονομάζει τον θύρσο ''κλάδο'.
Συμβολισμός
Στην αρχαία τέχνη ο θύρσος παρουσιάζεται από το 530 π.Χ. συχνότατα να συνοδεύει τις Μαινάδες, σπάνια τους Σατύρους και Σιληνούς, τον θεό Διόνυσο ή την σύζυγό του, Αριάδνη. Συνοδεύει επίσης και άλλες θεότητες, όταν αυτοί παρουσιάζονται ως μέλη του θιάσου του Διόνυσου.
Ο θύρσος απεικονίζεται να συνοδεύει τους πιστούς στα Διονυσιακά μυστήρια, όπως αναφέρει ο Πλάτων. Ο Πλούταρχος τον συνδέει με την νιότη.
Θύρσος ως όπλο
Ο θύρσος είναι επίσης το όπλο των Μαινάδων, επειδή καμουφλάρουν την αιχμή του δόρατός τους σε μορφή θύρσου, και σκοτώνουν με αυτό τον Πενθέα, γι' αυτό και ο Καλλίξεινος ο Ρόδιος τις ονομάζει «Μαινάδες θυρσολόγχες».
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Τόμας Χόλλαντ, 2ος κόμης του Κεντ
Ο Τόμας Χόλλαντ ή Τόμας ντε Χόλλαντ' (Απόλαντ, Λάνκασιρ, περί το 1350 - 25 Απριλίου 1397), 2ος Κόμης του Κεντ και 3ος βαρόνος του Χόλλαντ Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Χόλλαντ και σύμβουλος του ετεροθαλούς αδελφού του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας ήταν μεγαλύτερος γιος του Τόμας Χόλλαντ, 1ου κόμη του Κεντ και της Ιωάννας του Κεντ. Η μητέρα του ήταν δεύτερη κόρη του Εδμόνδου του Γούντστοκ, 1ου κόμη του Κεντ και της Μαργαρίτας Γουέι, 3ης βαρόνης του Λίντελ, ο Εδμόνδος του Γούντστοκ με την σειρά του ήταν μικρότερος γιος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και της δεύτερης συζύγου του του Μαργαρίτα της Γαλλίας.
Τίτλοι
Ο πατέρας του πέθανε (1360) και στις 28 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς ο Τόμας τον διαδέχθηκε ως βαρόνος του Κεντ, η μητέρα του διατήρησε την κομητεία του Κεντ που παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τον Εδουάρδου τον μαύρο πρίγκιπα μεγαλύτερο γιο του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ. Σε ηλικία 16 ετών (1366) ο Τόμας διορίστηκε Καπετάνιος των Αγγλικών δυνάμεων στην Ακουιτανία. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε σε πολλές εκστρατείες όπως την μάχη του Ναζέρα υπό τις εντολές του θετού του πατέρα Εδουάρδου του μαύρου πρίγκιπα, έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1375). Ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του Ριχάρδος Β΄ διαδέχθηκε τον παππού του Εδουάρδο Γ΄ στον Αγγλικό θρόνο και ο Τόμας είχε μεγάλη επίδραση πάνω του. Ο Τόμας διορίστηκε λίγο πριν τον θάνατο του κυβερνήτης στο κάστρο του Κάρισμπρουκ, πέθανε (25 Απριλίου 1397) στο κάστρο του Αρουντέλ στο Σάσσεξ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε (10 Απριλίου 1364) την Λαίδη Αλίκη ΦίτςΑλαν, κόρη του Ριχάρδου ΦίτςΑλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της συζύγου του Ελεονώρας του Λάνκαστερ. Η σύζυγος του Αλίκη πήρε αργότερα τον τίτλο της Κυρίας της Περικνημίδας. Οι τρεις γιοι του πέθαναν χωρίς απογόνους, οι τίτλοι και τα εδάφη της Οικογένειας Χόλλαντ πέρασαν στις κόρες του και στους απογόνους τους που έγιναν διακεκριμένοι ευγενείς όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων, συγκεκριμένα απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Κόμητες του Κεντ (1360) Κατηγορία:Οικογένεια Χόλλαντ
Καμπ-αν-Πλαιν
Το Καμπ-αν-Πλαιν (γαλλικά: Cambes-en-Plaine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπαί (γαλλικά: Cambais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Λα Καμπ (Καλβαντός)
Το Λα Καμπ (γαλλικά: La Cambe) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπαί (γαλλικά: Cambais).
Πρόεδρος του Μπούντεσταγκ
Ο Πρόεδρος του Μπούντεσταγκ (γερμανικά: Präsident des Deutschen Bundestages ή Bundestagspräsident) προεδρεύει των συνόδων του Μπούντεσταγκ, του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου της Γερμανίας, έχοντας παρόμοιο ρόλο σε σύγκριση με άλλους προέδρους κοινοβουλίων ανά τον κόσμο. Στη γερμανική σειρά προτεραιότητας, το γραφείο του κατατάσσεται δεύτερο μετά τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής δημοκρατίας και πριν το καγκελάριο. 14η και σημερινή Πρόεδρος του Μπούντεσταγκ είναι η Μπέρμπελ Μπας, η οποία εξελέγη στις 26 Οκτωβρίου 2021.
Εκλογές και έθιμα
Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής εκλέγεται μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές ή σε μια μεταγενέστερη συνεδρίαση. Ο πρόεδρος πρέπει να είναι μέλος του Μπούντεσταγκ. Μέχρι την εκλογή του Προέδρου, η σύνοδος προεδρεύεται από τον βουλευτή με τις περισσότερες συνεχείς επανεκλογές.
Συνήθως, ο Πρόεδρος του Μπούντεσταγκ είναι μέλος του κόμματος με τους περισσότερους βουλευτές. Αυτό το έθιμο υπήρχε και στο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, αλλά αυτό δεν απαιτείται από το νόμο. Η θητεία του προέδρου λήγει στις εκλογές και δεν προβλέπεται πρόωρη απομάκρυνση. Η θητεία του προέδρου μπορεί να λήξει πρόωρα μόνο εάν παραιτηθεί από τη θέση του, εγκαταλείψει τη βουλή ή πεθάνει. Μπορεί να επανεξεταστεί στην επόμενη εκλογική περίοδο, υπό την προϋπόθεση ότι θα επανεκλεγεί ως μέλος της Ομοσπονδιακής Βουλής.
Παραδοσιακά, ο Πρόεδρος του Μπούντεσταγκ εκλέγεται χωρίς αντίπαλο. Η μόνη εξαίρεση μέχρι στιγμής ήταν το 1954 μετά τον απροσδόκητο θάνατο του Χέρμαν Έλερς. Ο Έρνστ Λέμερ είχε ως αντίπαλο τον Όιγκεν Γκέρστενμαλερ, υποψήφιο του συνδυασμού του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης της Βαυαρίας. Ο Γκέρστενμαλερ κέρδισε τον Λέμερ με 204 ψήφους έναντι 190 για τον Λέμερ, ενώ υπήρχαν 15 αποχές.
Προεδρείο του Μπούντεσταγκ
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής συνοδεύεται από Αντιπροέδρους της Ομοσπονδιακής Βουλής ( Vizepräsident des Deutschen Bundestages ή Bundestagsvizepräsident ), οι οποίοι παρέχονται από τις άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες. Ο αριθμός των αντιπροέδρων καθορίστηκε στον κανόνα του Μπούντεσταγκ (Geschäftsordnung, μεταγραφή Γκέσεφτσόρντνουνγκ) του Μπούντεσταγκ το 1994, όταν αποφασίστηκε ότι κάθε κοινοβουλευτική ομάδα πρέπει να εκπροσωπείται από τουλάχιστον έναν αντιπρόεδρο. Ωστόσο, στη σημερινή 19η Μπούντεσταγκ η ΕγΓ δεν όρισε αντιπρόεδρο. Μαζί, ο Πρόεδρος και οι Αντιπρόεδροι συγκροτούν το Προεδρείο της Ομοσπονδιακής Βουλής ή Μπούντεσταγκ.
Τον Οκτώβριο του 2019, οι σημερινοί αντιπρόεδροι της Ομοσπονδιακής Βουλής είναι:
Νομικό πλαίσιο
Το νομικό θεμέλιο για το αξίωμα είναι το άρθρο 40 του βασικού νόμου, ο οποίος ορίζει ότι το Μπούντεσταγκ εκλέγει έναν πρόεδρο και τους αντιπροέδρους του και θέτει τον εαυτό του σε διαταγή. Λόγω απόφασης του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1952, οι κανόνες διαταγής πρέπει να επαναψηφιστούν μετά από κάθε εκλογή, αλλά συνήθως οι παλαιοί κανόνες επανεντάσσονται χωρίς αλλαγή. Ο κανόνας του Μπούντεσταγκ καθορίζει τα καθήκοντα του Προέδρου της Ομοσπονδιακής Βουλής και των αντιπροέδρων του, καθώς και τον αριθμό τους.
Κατηγορία:Πολιτική της Γερμανίας
Καμπρεμέρ
Το Καμπρεμέρ (γαλλικά: Cambremer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπρεμεριέν (γαλλικά: Cambremériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κινολόνες
right|thumb|300px| Βασική δομή μιας κινολόνης: η μπλε διεξαιρούμενη ομάδα R είναι συνήθως πιπεραζίνη ; εάν η ένωση εμπεριέχει φθόριο είναι φθοριοκινολόνη.
Οι κινολόνες είναι μια χημικώς συγγενική ομάδα ουσιών από αντιβιοτικά, που δρουν με την μέθοδο της αναστολής του ενζύμου της γυράσης (λεγόμενοι αναστολείς γυράσης). Δομικά επάγονται από την κινολίνη, που περιέχει μία καρβονυλική και μία καρβοξυλική ομάδα στο σύστημα αζωτούχου δακτυλίου. Ένα άτομο φθορίου στον βενζολικό δακτύλιο χαρακτηρίζει τις φθοριοκινολόνες. Πολύ συχνά οι κινολόνες εμπεριέχουν και έναν υποκαταστάτη πιπεραζίνης.
Οι κινολόνες συνδέονται στο βακτηριακό κύτταρο με το σύμπλεγμα του ενζύμου της γυράσης και στο DNA. Αποτρέπουν έτσι την επανασύνδεση μιας τετμημένης αλυσίδας του DNA, η οποία πραγματοποιείται με τη βοήθεια του ενζύμου που είναι υπεύθυνο για την περιέλιξη (supercoiling) του DNA.
Η μεταβολή της κατάστασης περιέλιξης στο DNA (αναδίπλωση υπερέλικας) είναι απαραίτητη για την διαδικασία αντιγραφής του γονιδιώματος κατά την διαίρεση του βακτηρίου, οπότε τα βακτήρια δεν είναι σε θέση να πολλαπλασιαστούν. Τα προκεκλημένα θραύσματα (σπάσιμο) στην αλυσίδα του DNA πιθανώς δρουν άμεσα βακτηριοκτόνα.
Εκπρόσωποι
Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες Κατηγορία:Κινολίνες
Ηλίας Νικολακόπουλος
Ο Ηλίας Νικολακόπουλος (1947-30 Ιουνίου 2022) ήταν Έλληνας πολιτικός επιστήμονας και ομότιμος καθηγητής εκλογικής κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε 1947 στην Αθήνα. Οι γονείς του ήταν πολιτικοί εξόριστοι. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Βαρβάκειο και σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Λωζάννη. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη θεωρία πιθανοτήτων στο Πανεπιστήμιο του Παρισίου 6 και το 1984 αναγορεύθηκε διδάκτωρ του τμήματος νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1986 εξελέγη λέκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2003 τακτικός καθηγητής.
Επί σειρά ετών συνεργαζόταν με τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel για την παρουσίαση των εκλογικών διαδικασιών. Αρθρογραφούσε τακτικά σε εφημερίδες (Τα Νέα κ.λπ.) και διατηρούσε την εκπομπή ιστορικού περιεχομένου "Στο Κόκκινο". Επίσης, υπήρξε πρόεδρος των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ).
Απεβίωσε στις 30 Ιουνίου 2022, σε ηλικία 75 ετών, από καρδιακή ανακοπή ενώ κολυμπούσε σε παραλία της Σύρου, οπού βρισκόταν για να συμμετάσχει στα "Σεμινάρια της Ερμούπολης".
Λεύκιος Μίνδιος
Ο Λεύκιος Μίνδιος, λατιν.: Lucius Mindius (β' ήμισυ 1ου αι. μ.Χ.) είναι ένας Ρωμαίος αριστοκράτης, που έζησε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ήταν Ρωμαίος συγκλητικός υπατικού βαθμού.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για την καταγωγή του. Το 84 Mίνδιος νυμφεύτηκε τη Σαλονία Ματιδία, ανιψιά του Τραϊανού, μετέπειτα Ρωμαίου Αυτοκράτορα και έγινε ο δεύτερος σύζυγός της. Η Mατιδία ήταν χήρα από τον πρώτο της γάμο με τον Λεύκιο Βίβιο Σαβίνο αντικαταστάτη ύπατο, με τον οποίο είχε κόρη τη Βιβία Σαβίνα.
Το 85 η Mατιδία έκανε στον Μίνδιο μία κόρη, που ονομάστηκε Mινδία Ματιδία, γνωστή και ως Ματιδία η Νεότερη. Όπως ο πρώτος γάμος της Σ. Mατιδίας, έτσι και αυτός με τον Λεύκιο Μίνδιο ήταν βραχύβιος. Λίγο μετά τη γέννηση της M. Ματιδίας, ο Λ. Μίνδιος απεβίωσε. Το 86 η Σ. Μινδία παντρεύτηκε τον Λεύκιο Σκριβώνιο Λίβο Ρουπίλιο Φρούγι Βώνο, ύπατο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Καμπανιόλ
Το Καμπανιόλ (γαλλικά: Campagnolles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπανιολαί (γαλλικά: Campagnollais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Καταλανική λογοτεχνία
Με τον όρο Καταλανική λογοτεχνία περιγράφεται το σύνολο των λογοτεχνικών κειμένων που έχουν γραφεί στα καταλανικά. Επομένως συμπεριλαμβάνονται σε αυτή όλοι οι καταλανόφωνοι συγγραφείς που προέρχονται κυρίως από την Καταλονία, τη Βαλενθιανική Χώρα, τις Βαλεαρίδες Νήσους και τη γαλλική Βόρεια Καταλονία. Το πρώτο λογοτεχνικό κείμενα στα καταλανικά θεωρούνται οι Omilies d'Organyà ('Κηρύγματα του Οργανιά'), μια μετάφραση θρησκευτικών εκκλησιαστικών κηρυγμάτων από τα οξιτανικά των τελών του 12ου αιώνα. Κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα άνθισε ιδιαίτερα μια οξιτανικής επιρροής προφορική λογοτεχνική κουλτούρα, αυτή των τροβαδούρων, την οποία ωστόσο ήρθε να αποκαθηλώσει ο πρώτος κατεξοχήν συγγραφέας στα καταλανικά, Ραμόν Λιουλ και ο Βαλενθιανικός Χρυσός Αιώνας, που απεμπόλησε τον οξιτανικό χαρακτήρα και διαμόρφωσε το κλασικό πρότυπο της λογοτεχνικής καταλανικής γλώσσας. Ο Χρυσός Αιώνας (15ος αιώνας) είδε συγγραφείς όπως ο ποιητής Αουζιάς Μαρκ και ο πεζογράφος Ζοανότ Μαρτορέλ να εκδίδουν σημαντικά έργα που ωστόσο δεν είχαν ιδιαίτερη συνέχεια μέσα στο χρόνο λόγω της εισόδου των καταλανόφωνων χωρών στην λεγόμενη «περίοδο της Παρακμής».
Στα νέα πλαίσια της Ισπανικής Μοναρχίας (1515 κι έπειτα) το Στέμμα της Αραγόνας υποχώρησε αισθητά μπροστά στη δημογραφική, πολιτική και πολιτισμική άνθηση του Στέμματος της Καστίλης που δεν άργησε να περιορίσει την καταλανόφωνη κουλτούρα κυρίως στη Βαλένθια. Πρώιμο τέτοιο παράδειγμα αποτελεί ο αναγεννησιακός ποιητής από τη Βαρκελώνη, Ζοάν Μποσκά, γνωστότερος ως Χουάν Μποσκάν.
Η απουσία σημαντικών λογοτεχνικών δημιουργιών στα καταλανικά φάνηκε να ανατρέπεται τρεις περίπου αιώνες μετά με την Καταλανική Αναγέννηση (Renaixença, 'Ρεναϊσένσα'). Από το 1833 κι έπειτα η καταλανική λογοτεχνία στην Καταλονία, τη Βαλένθια και τις Βαλεαρίδες αναζωογονείται με μορφές όπως τον Ζασίν Μπερδαγέ και τον Μπίκτορ Μπαλαγέ ενώ ο μοντερνισμός στην ποίηση βρήκε τη μεγαλύτερή του έκφραση στο πρόσωπο του Ζοάν Μαραγάλ. Στη Βόρεια Καταλονία κύριος εκπρόσωπος της καταλανικής λογοτεχνίας είναι ο Ζοζέπ Σεβαστιά Πονς. Η κανονικοποίηση που επήλθε στο πρώτο τρίτο του 20ού αιώνα, στην οποία βοήθησε τα μέγιστα η ίδρυση του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών το 1906, ανατράπηκε από τη νίκη των εθνικιστών στον Ισπανικό Εμφύλιο, που απαγόρεψαν τη χρήση και την ευρεία κυκλοφορία άλλων γλωσσών πέραν της ισπανική. Η καταλανική λογοτεχνική παραγωγή στο εσωτερικό περιορίστηκε αλλά σταδιακά ανέκαμψε και από το τέλος της δικτατορίας το 1975 βρίσκεται σε διαρκή άνοδο, έχοντας κατακτήσει ένα σταθερό κοινό και σταθερή παρουσία στους καταλόγους των μεγαλύτερων ισπανικών εκδοτικών οίκων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανική λογοτεχνία
Συμμετοχή της Ισημερινής Γουινέας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Ισημερινή Γουινέα μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1984.
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Ισημερινής Γουινέας ιδρύθηκε το 1980 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 26 Ιουλίου 1984, σε σύνοδο στο Λος Άντζελες. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στη χώρα να πραγματοποιήσει το ντεμπούτο της στους Ολυμπιακούς Αγώνες εκείνης της χρονιάς με 4 αθλητές. Έκτοτε, η Ισημερινή Γουινέα έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 28 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα, ενώ οι επιτυχίες είναι λιγοστές.
Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ισημερινη Γουινεα Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ισημερινή Γουινέα
Νεβάδο Τρες Κρούσες
Το Νεβάδο Τρες Κρούσες (Nevado Tres Cruces) είναι ένα στρωματοηφαίστειο που θεωρείται ότι έχει σβήσει, το οποίο βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της περιφέρειας Ατακάμα της Χιλής και της επαρχίας Καταμάρκα της Αργεντινής (νομός Τινογάστα).
Τοπωνυμία
Οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι ιστορικά, ήταν γνωστό μόνο από την ακτή της Χιλής, και βλέποντας από εκείνη την πλευρά, φαινόταν στεφανωμένο με τρεις κορυφές προσανατολισμένες προς βορρά-νότο, που θύμιζαν τον Γολγοθά της Βίβλου, με κορυφή τους τρεις σταυρούς των βασανιστηρίων του Χριστού. Tres Cruces στα ισπανικά σημαίνει τρεις σταυροί. Αλλά η πραγματική κορυφή βρισκόταν ανατολικότερα, στα σύνορα Αργεντινής-Χιλής, και δεν ήταν ορατή από τη χιλιανή πλευρά.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Το Νεβάδο Τρες Κρούσες από το πέρασμα Maricunga. Το υψόμετρο του είναι 6.749 μέτρα.
Η οροσειρά Τρες Κρούσες περιλαμβάνει έξι κορυφές άνω των 6.000 μέτρων και είναι το τέταρτο ψηλότερο ηφαίστειο στον πλανήτη. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο μιας μικρής, ανώνυμης, χιονισμένης ηφαιστειακής αλυσίδας μήκους περίπου 50 χιλιομέτρων. Αυτή η ηφαιστειακή αλυσίδα περιλαμβάνει άλλους γίγαντες των Άνδεων, όπως τα Νεβάδος Όχος δελ Σαλάδο και Νασιμιέντος (ή Βάλτερ Πενκ Ι), που βρίσκονται στα ανατολικά. Στα δυτικά και βόρεια, δεν έχει κανένα όμορο βουνό και ως εκ τούτου δεσπόζει στην κοιλάδα της χιλιανής ερήμου Ατακάμα. Στα νότια, ωστόσο, το ηφαίστειο Λος Πάτος είναι ορατό σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων.
Η χιλιανή πλευρά αποτελεί εν μέρει μέρος του Εθνικού Πάρκου Νεβάδο δε Τρες Κρούσες. Στην πλευρά της Αργεντινής, αποτελεί το βορειοδυτικό άκρο της λεκάνης Σαλίνα δε λα Λαγούνα Βέρδε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αργεντινής
Καμπινί (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπινιαί (γαλλικά: Campignais).
Λεύκιος Βίβιος Σαβίνος
Ο Λεύκιος Βίβιος Σαβίνος, λατιν.: Lucius Vibius Sabinus (1ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Η κόρη του Βιβία Σαβίνα παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Αδριανό. Λίγα είναι γνωστά για την οικογένειά του· ο Σαβίνος προερχόταν από μία οικογένεια από την τάξη των υπάτων. Μπορεί να συσχετίστηκε με τον Λεύκιο Ιούνιο Κουίντο Βίβιο Κρίσπο, τρεις φορές ύπατο και τον αδελφό αυτού Κουίντο Βίβιο Σεκούνδο, ύπατο το 86. Ο Σαβίνος έγινε ο δεύτερος σύζυγος της Σαλονίας Ματιδίας, ανιψιάς του Τραϊανού. Αυτός και ο Ματιδία είχαν μία κόρη, τη Βιβία Σαβίνα (83-136/137). Ο Σαβίνος μπορεί να απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του, διότι στην ομιλία του για τη Ματιδία, ο Αυτοκράτορας Αδριανός παραπέμπει στη μακρά χηρεία της. Η Βιβία Σαβίνα παντρεύτηκε τον Αδριανό, μετέπειτα Αυτοκράτορα, 2ο εξάδελφο τής μητέρας της και κληρονόμο τού Tραϊανού, πριν από το έτος 101.
Βιογραφία
Ο Ρόουναλντ Σάυμ ισχυρίστηκε ότι ένα ζευγάρι αποσπασματικών επιγραφών από το Asisium (Ασίζη) αναφέρεται στον Σαβίνο. Εάν είναι σωστό, αυτό θα σήμαινε ότι ήταν μέλος του septemviri epulonum (των επτά ανδρών πανηγυριστών)', μίας από τις τέσσερεις πιο διάσημες αρχαίες ιερωσύνες. Ο Σάυμ ισχυρίζεται επίσης ότι, βάσει μίας ερμηνείας σε μεταγενέστερα αντίγραφα των Fasti Consulares (Υπατικών Καταλόγων) που διατηρήθηκαν, ο Σαβίνος και ο Άριος Αντωνίνος ήταν υπατικοί συνάδελφοι, πράγμα που σημαίνει ότι ο πρώτος ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 97. Την ερμηνεία αυτή είχε κρίνει ο Τήοντορ Μόμσεν ως αναξιόπιστη. Ο Άντονυ Μπέρλυ δέχεται το επιχείρημα του Σάυμ. Ο Φάουστο Τσέβι, στη δική του μελέτη σχετικά με τους αντικαταστάτες προξένους του 97, απορρίπτει το επιχείρημα του Σάυμ για διάφορους λόγους και υποστηρίζει ότι το "Σαβίνος" στον μετέπειτα fasti (κατάλογο) ήταν παραφθορά για τον "Πίσο", Καλπούρνιο Πίσο, το όνομα που έχει αυτό το τμήμα των Fasti Ostienses (Καταλόγων της Όστια). Ο Τσέβι επίσης απορρίπτει την ταυτοποίηση του Σαβίνου με τις επιγραφές από το Asisium ως ανεπαρκή.
Με βάση μία επιγραφή, που διασώζει τον επικήδειο λόγο του Αδριανού στην αποβιώσασα σύζυγό του Mατιδία, ο Σαβίνος είχε αποβιώσει το αργότερο το 98.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σαλονία Ματιδία, κόρη του Γάιου Σαλονίου Ματιδίου Πατρουίνου συγκλητικού, και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Proud Mary
"Proud Mary" είναι τίτλος τραγουδιού του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Creedence Clearwater Revival γραμμένο από τον John Fogerty. Κυκλοφόρησε ως single τον Ιανουάριο1969 από την Fantasy Records και στο δεύτερο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, Bayou Country. Έγινε μεγάλη επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες, φτάνοντας στο Νο. 2 του Billboard Hot 100 τον Μάρτιο του 1969, το πρώτο από τα πέντε σινγκλ που έφτασε στο Νο. 2 για το γκρουπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award Κατηγορία:Singles της A&M Records Κατηγορία:Singles της Parlophone Κατηγορία:Singles του 1993 Κατηγορία:Singles του 1971 Κατηγορία:Singles του 1969 Κατηγορία:Τραγούδια του 1968
Θεωρία κοινωνικής σύγκρουσης
Η θεωρία της κοινωνικής σύγκρουσης έχει τις ρίζες της στις διδαχές του Καρλ Μαρξ, κυρίως, αλλά και των Γκέοργκ Ζίμελ, Λούις Κόζερ και Ράνταλ Κόλινς. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, η κοινωνία υφίσταται ως ένα σύστημα, που αποτελείται από μέρη, τα οποία βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση μεταξύ τους. Η ανεπάρκεια των πλουτοπαραγωγικών πηγών οδηγεί τους ανθρώπους σε συγκρούσεις και επομένως, για να έχει κάποιος κέρδος, κάποιος άλλος πρέπει να έχει ζημία. Εκ των πραγμάτων, αυτοί που συνήθως κερδίζουν, είναι αυτοί που έχουν δύναμη, είτε πρόκειται για κοινωνικά υποκείμενα είτε για κοινωνικές ομάδες.
Χρησιμότητα των κοινωνικών συγκρούσεων
Αν και πολλές από τις κοινωνικές διευθετήσεις δεν δικαιολογούνται, τα μέλη της κοινωνίας εξαναγκάζονται να πιστεύουν στην ψευδαίσθηση της κοινωνικής ενότητας.
Σύμφωνα με τον Simmel, οι κοινωνικές συγκρούσεις αποτελούν από μόνες τους έναν τρόπο ενοποίησης της κοινωνίας. Από τη στιγμή που δύο άτομα έρχονται σε σύγκρουση, αυτομάτως σημαίνει πως κοινωνικοποιούνται. Αν και η σχέση τους είναι σχέση εναντίωσης, παραμένει σχέση. Η σύγκρουση αποτελεί μία από τις πιο βασικές σχέσεις στις ανθρώπινες κοινωνίες. Βασικό στοιχείο προς απόδειξη της παρατήρησης αυτής, φέρει το γεγονός ότι δε μπορεί ένα άτομο να έρθει σε σύγκρουση μόνο του. Μέσω της σύγκρουσης, η κοινωνία ενοποιείται από δύο τουλάχιστον αντίρροπες απόψεις, ή συμφέροντα, σε ένα, έστω και αν αυτό έχει επιβληθεί με δυναμικά μέσα από την πιο δυνατή παράταξη, καθώς είναι δυνατή ακόμη και η σύνθεση των αντιμαχόμενων στοιχείων. Για το λόγο αυτό, πιστεύει ο Simmel, η κοινωνία χρειάζεται τις κοινωνικές συγκρούσεις ώστε να εξελιχθεί αλλά και να σταθεροποιηθεί.
Πηγές συγκρούσεων
Ενώ ο Καρλ Μαρξ θεωρούσε ότι η σύγκρουση  επικεντρώνεται στην πάλη των τάξεων, οι θεωρητικοί της κοινωνικής σύγκρουσης θεωρούν ότι είναι αποτέλεσμα της ανεπάρκειας των πηγών. Η δύναμη των ισχυρών, είναι αυτή που επιβάλλεται στους υπολοίπους και καθορίζει τα πρότυπα συμπεριφοράς του ευρύτερου πλήθους. Η κοινωνική ομάδα που κατέχει τη δύναμη ορίζει και επιβάλλει τους δικούς της κανόνες προς όφελος των συμφερόντων της. Εντούτοις, οι συγκρούσεις που δημιουργούνται δεν προσλαμβάνουν τόσο μεγάλες διαστάσεις, ώστε να επιφέρουν τη διάλυση της κοινωνίας. Μάλιστα, σύμφωνα με το Λούις Κόζερ, η σύγκρουση προστατεύει την κοινωνία από τη στασιμότητα.
Όλοι υπακούν στους κανόνες που θέτει η ισχυρότερη ομάδα. Συχνά μάλιστα διενεργούνται διασταυρούμενες συγκρούσεις από πιο αδύναμες ομάδες που έχουν έναν κοινό ισχυρό αντίπαλο, δεν αποκλείεται όμως να είναι αντίπαλες και μεταξύ τους και να βρίσκονται απλώς σε μια προσωρινή συμμαχία. Η ισχυρότερη ‘ομάδα’ σε όλες τις κοινωνίες ανεξαιρέτως, το κράτος, λειτουργεί ως μηχανισμός καταπίεσης αφού κανείς δεν μπορεί να τεθεί εναντίον του, τουλάχιστον όχι νόμιμα, εφόσον και τους νόμους τους καθορίζει το ίδιο κράτος για την προστασία του. Ακόμα και οι νόμοι αποτελούν μια προσπάθεια του κράτους να διατηρήσουν την εξουσία τους.
Ο Μαξ Βέμπερ επεξεργάζεται τη θεωρία των συγκρούσεων με οικονομικούς όρους. Η οικονομία είναι αυτή που δημιουργεί τις κοινωνικές τάξεις, και αυτές μάχονται η μία την άλλη για τον έλεγχο της οικονομίας, επομένως η κοινωνική τάξη τάξη του καθενός ορίζεται εν μέρει μέσω της οικονομικής του κατάστασης.
Αξιολόγηση της θεωρίας
Ενώ η θεωρία της κοινωνικής σύγκρουσης δημιουργήθηκε ως απάντηση στον Φονξιοναλισμό, εντούτοις μάλλον τον συμπληρώνει. Η προσέγγιση των συγκρούσεων αποτυγχάνει να εξηγήσει ορισμένες πτυχές της συναίνεσης, της ενσωμάτωσης και της σταθερότητας. Ωστόσο, προσφέρει εύστοχες ερμηνείες για την ιστορία και την κοινωνικη αλλαγή.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινωνιολογικές θεωρίες Κατηγορία:Καρλ Μαρξ
Χαόνη Μηδίας
Η Χαόνη ήταν μια αρχαία πόλη της Μηδίας.
Την πόλη αναφέρει τόσο ο Στέφανος ο Βυζάντιος, όσο και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης , αλλά και ο Ισίδωρος Χαρακηνός
Βρισκόταν στην δυτική Μηδία μεταξύ της ελληνιστικής Σελεύκειας και της επίσης ελληνιστικής Επιφάνειας, στην περιοχή της Χαυονίτιδος ή Χαύονος. Ο συγγραφέας C. Masson (1850) θεωρεί ότι η πόλη δεν είναι άλλη από την σημερινή ιρανική Kangavar του δυτικού Ιράν, όπου υπάρχει σε ερείπια ένας σπουδαίος ελληνιστικός ναός της Αρτέμιδος (που στην ελληνιστική εποχή είχε συγχωνευθεί με την ιρανική θεότητα Anahita). Ως επιχείρημα προβάλλει ότι η λέξη Kangavar είναι παραφθορά του ελληνικού Χαόνη, αποδεικνύοντας ότι η πόλη ήταν ελληνιστική αποικία ή να ονομάστηκε έτσι από κάποια μητροπολιτική πόλη της Καταονίας, πράγμα όχι απίθανο, αφού οι Σελευκίδες έφερναν Μικρασιάτες κληρούχους στο Ιράν.
Αντώνιος Δαμιανός
Ο Αντώνιος Δαμιανός (1875 - 24 Ιουνίου 1931) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Χαόνη Μηδίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Αντώνιος Δαμιανός
Βιογραφία
Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Ύδρας με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων (ΚΕΦ) στις 15 Φεβρουαρίου 1928, στη θέση του αποβιώσαντος Ιωάννη Μάνου. επανεξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1928.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας
Βενεδίκτη Ερριέττα του Παλατινάτου
Η Βενεδίκτη Ερριέττα (Benedicta Henrietta, 14 Μαρτίου 1652 - 12 Αυγούστου 1730) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Κάλενμπεργκ.
Βιογραφία
Η Βενεδίκτη Ερριέττα Φιλιππίνη ήταν η τρίτη κόρη του Εδουάρδου του Παλατινάτου-Ζίμμερν και της Άννα Γκονζάγκα, κόρης του Καρόλου Α΄ της Μάντουα.
Γεννήθηκε στο Παρίσι. Ο πατέρας της που ήταν ακτήμων, ήταν γιος του Φρειδερίκου Ε΄ του Παλατινάτου, Βασιλιά της Βοημίας, και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας και ΣΤ΄ της Σκωτίας. Η μητέρα της ήταν κόρη του Καρόλου Α΄ της Μάντουα και της Αικατερίνης της Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Α΄ του Μαγιέν.
Η Βενεδίκτη ανατράφηκε από τη Λουίζ ντε λα Φαγιέτ, μια μοναχή γνωστή ως Αδελφή Λουίζα Αγγελική.
Ο γάμος της
Παντρεύτηκε στην ηλικία των δεκαέξι έναν μακρινό της ξάδερφο, τον Ιωάννη Φρειδερίκο του Μπράουνσβαϊγκ, ο οποίος είχε την ίδια ηλικία με τον πατέρα της και ήταν άτεκνος. Παντρεύτηκαν στις 30 Νοεμβρίου 1668 και από το γάμο τους, που είχε οργανώσει ο Γάλλος διπλωμάτης Γκουρβίλ γεννήθηκαν τέσσερις κόρες.
Η Βενεδίκτη Ερριέττα πέθανε στην ηλικία των 78 ετών, στο Ανιέρ, την κατοικία της αδελφής της κοντά στο Παρίσι στις 12 Αυγούστου 1730.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Καναπβίλ (Καλβαντός)
Το Καναπβίλ (γαλλικά: Canapville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καναπβιλαί (γαλλικά: Canapvillais).
Καρπικέ
Το Καρπικέ (γαλλικά: Carpiquet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καρπιόν (γαλλικά: Carpions).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Νύσα Μηδίας
Η Νύσα ήταν μια αρχαία ελληνική πόλη της Μηδίας.
Η πόλη βρισκόταν στο Νυσαίο πεδίο, στα δυτικά της Χαόνης και στα νότια της επίσης ελληνικής Νίκαιας. Η πόλη κτίστηκε από την μακεδονική δυναστεία των Σελευκιδών και διέθετε ελληνικό πληθυσμό. Λόγω του ονόματος η πόλη αφιερώθηκε στον Διόνυσο, όπως αποδεικνύουν τα καθαρώς ελληνιστικής τέχνης γλυπτά του Σειληνού και των σατύρων που στόλιζαν κρήνη ή λεκάνη κρήνης.
Στην θέση της αρχαίας ελληνικής Νύσας είναι η σημερινή Dinavar της επαρχίας Kermanshah του δυτικού Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Τόμας Χόλλαντ, 1ος δούκας του Σάρρεϋ
Ο Τόμας Χόλλαντ, 1ος δούκας του Σάρρεϋ, 3ος κόμης του Κεντ και 4ος βαρόνος του Χόλλαντ (1374 - 7 Ιανουαρίου 1400) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Χόλλαντ ήταν μεγαλύτερος γιος του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της συζύγου του Λαίδης Αλίκη ΦίτςΑλαν της κόρης του Ριχάρδου ΦίτςΑλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της συζύγου του Ελεονώρας του Λάνκαστερ. Ο Τόμας ήταν επίσης ανιψιός του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας και μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του (1397) σαν 3ος Κόμης του Κεντ και 4ος βαρόνος του Χόλλαντ, την ίδια εποχή ο Ριχάρδος Β΄ καθαίρεσε και φυλάκισε τον θείο του Θωμά του Γούντστοκ και διέταξε τον Τόμας να συλλάβει τον δικό του θείο κόμη του Αρουντέλ. Ο Ριχάρδος Β΄ του έδωσε σαν αντάλλαγμα όλες τις κατασχεθείσες κομητείες και δημιούργησε για λογαριασμό του το δουκάτο του Σάρρεϋ. Ο κόμης του Χάντινγκτον επίσης θείος του Τόμας έγινε δούκας του Έξετερ και τον όρισε κληρονόμο του, ίδρυσε στην Γιορκσάιρ την Μάουντ Γκρέις Πριόρι (1398).
Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας όταν ανέβηκε στον θρόνο έκανε κατάσχεση στους τίτλους και την περιουσία του Σάρρεϋ, το ίδιο έκανε με όλους τους έμπιστους συμβούλους του Ριχάρδου Β΄. Στις αρχές του 1400 ο Τόμας και ο θείος του κόμης του Χάντινγκτον συνωμότησαν στην "Εξέγερση των Επιφανών" να δολοφονήσουν τον Ερρίκο Δ΄ και να επαναφέρουν στον θρόνο τον ξάδελφο του Ριχάρδο Β΄. Η εξέγερση απέτυχε και ο Τόμας συνελήφθη και εκτελέστηκε, δεν άφησε παιδιά και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Εδμόνδος Χόλλαντ, 4ος κόμης του Κεντ. Τα σύμβολα του Τόμας Χόλλαντ απεικονίζουν στο δεξιό τμήμα τα σύμβολα του Εδουάρδος ο Ομολογητής και στο αριστερό τα σύμβολα της δυναστείας των Πλανταγενετών
Πηγές
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Κόμητες του Κεντ (1360) Κατηγορία:Οικογένεια Χόλλαντ
Λε Καστελέ
Το Λε Καστελέ (γαλλικά: Le Castelet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κοινότητα Ρούσσας Εκκλησίας
Η Κοινότητα Ρούσσας Εκκλησίας είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 191Α - 11/06/1926 με την απόσπαση του οικισμού Ρούσα Εκκλησιά από την Κοινότητα Σητείας και τον ορισμό του ως έδρα. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον τουριστικό οικισμό Διόνυσος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 213 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Τζανάκη. μικρογραφία|448x448εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο Σητείας.
Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας