cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εσωτερική Περιφερειακή Οδός Θεσσαλονίκης
Ζεύξη Θερμαϊκού
Για τη δημιουργία ενός ομογενοποιημένου σχεδίου, κομψού και συνεχούς, αποφασίστηκε ο σχεδιασμός υποτοξωτής γέφυρας για τα υπόλοιπα ανοίγματα πέρα του κεντρικού, αντί του πιο διαδεδομένου τρόπου στήριξης (σε πυλώνες).
Η επιλογή αυτή έγινε λαμβάνοντας υπόψη και την μεγαλύτερη σταθερότητα που προσφέρουν τα τόξα σε σύγκριση με τους πυλώνες σε περίπτωση σεισμού. Η λύση των πυλώνων προτιμήθηκε μόνο στις δύο άκρες της γέφυρας όπου το ύψος του καταστρώματος από την επιφάνεια της θάλασσας δεν επέτρεπε τη χρήση τοξωτών κατασκευών.
Στη συνέχεια μελετήθηκε η φόρμα που θα έπρεπε να έχουν τα τόξα. Ο στόχος ήταν η δημιουργία μιας κατασκευής κατά το πλείστον διάτρητης και ελαφριάς ώστε να μην περιορίζει τη θέα. Για αυτό το λόγο αποφασίστηκε να έχουν ιδιαιτέρως μεγάλο άνοιγμα. Τα 16 συνεχή τόξα έχουνε μεταβλητή τομή.
Το άνοιγμα τους ξεκινά από τα 168 μ. και φτάνει μέχρι τα 228 μ. Αντίστοιχα το ύψος τους κυμαίνεται από τα 16,4 μ. έως τα 42,8 μ. για τα ανοίγματα που βρίσκονται παραπλεύρως του κεντρικού τόξου. Το κεντρικό άνοιγμα της γέφυρας, όπου το κατάστρωμα βρίσκεται 52 μ. από το επίπεδο της θάλασσας, δημιουργείται από ένα τόξο ανοίγματος 350 μ. και ύψους 105 μ. Αυτό στηρίζει το κατάστρωμα με 52 καλώδια διαμέτρου 15 εκ.
Το κατάστρωμα αποτελείται από δοκούς κιβωτοειδούς διατομής σε σχήμα ανάποδου φτερού αεροπλάνου. Η λύση αυτή είναι επιβεβλημένη λόγω των ισχυρών ανέμων που πνέουν στην περιοχή. Τα στοιχεία του φωτισμού της γέφυρας αναπαράγουν τη φόρμα του προστατευτικού σκέπαστρου που είναι τοποθετημένο στην άκρη της γέφυρας προς τη μεριά του τεχνητού νησιού.
Κλάους Ντίνγκερ
Ο Κλάους Ντίνγκερ (Klaus Dinger, 24 Μαρτίου 1946 - 21 Μαρτίου 2008) ήταν Γερμανός μουσικός και τραγουδοποιός, γνωστός κυρίως για τη συμμετοχή του στους Neu!, ένα από τα κυριότερα συγκροτήματα του μουσικού ρεύματος Krautrock. Θεωρείται εφευρέτης του ήχου Motorik.
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)
Το Dystopia είναι το 15ο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου του 2016 μέσω της "Tradecraft Records".
Κλάους Ντίνγκερ
Kraftwerk
Ο Dinger εμφανίστηκε στη γερμανική μουσική σκηνή όταν έγινε μέλος των Kraftwerk, αντικαθιστώντας τον προηγούμενο ντράμερ του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ. Στο γκρουπ συμμετείχαν οι Ralf Hutter και Florian Schneider. Αργότερα, όταν ο Hutter αποχώρησε, αντικαταστάθηκε από τον Michael Rother. Με αυτή τη σύνθεση, στην οποία χρεώθηκε και η δημιουργία του άλμπουμ, οι Kraftwerk εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική εκπομπή Beat Club. Ο Hutter επέστρεψε προς το τέλος της ίδιας χρονιάς, αλλά οι Dinger και Rother είχαν ήδη αποφασίσει να αποχωρήσουν και να φτιάξουν το δικό τους συγκρότημα.
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο Νάσβιλ και τα "Lattitude South Studios" με παραγωγό τον Ντέιβ Μαστέιν και τον Τόμπι Ράιτ, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2015.
Κλάους Ντίνγκερ
Neu!
To 1971, οι Dinger και Rother δημιούργησαν τους Neu! και κυκλοφόρησαν το πρώτο, ομώνυμο τους άλμπουμ, το οποίο θεωρείται κλασσικό παράδειγμα του μουσικού ρεύματος Krautrock. Ο ήχος motorik φαίνεται χαρακτηριστικά στον τρόπο παιξίματος των ντραμς από τον Dinger, στο 10λεπτο τραγούδι ‘Hallogallo’.
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)
Αυτός είναι ο πρώτος δίσκος των Megadeth με τους Κίκο Λουρέιρο και Κρις Άντλερ στην σύνθεση τους. Περιλαμβάνει δέκα νέα κομμάτια και μία διασκευή στο "Foreign Policy" τoy αμερικάνικου πανκ συγκροτήματος Fear.
Κλάους Ντίνγκερ
Neu!
Οι Neu! πριν διαλυθούν, το 1975, κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ Neu! 2 (1973) και Neu! '75 (1975), τα οποία περιέχουν αντίστοιχα τα ‘Super’ και ‘Hero’, δύο από τα πιο γνωστά τραγούδια του Dinger.
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)
Το συγκρότημα προγραμμάτισε μία βορειοαμερικάνικη περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2016, μαζί με τους Suicidal Tendencies, Children of Bodom και Havok.
Κλάους Ντίνγκερ
La Dusseldorf
Μετά τους Neu!, ο Dinger γνώρισε κριτική και εμπορική επιτυχία με το γκρουπ La Dusseldorf. Κυκλοφόρησαν τρία πετυχημένα άλμπουμ στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 (πούλησαν πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα).
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)
Αποδοχή
Από τις πρώτες αναφορές, ο δίσκος χαρακτηρίστηκε ως μία επιστροφή των Megadeth στο thrash metal. Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, η "The Guardian" με την άριστη βαθμολογία 5 / 5, το "Metal Hammer" με 9 / 10, το "Rolling Stone" με 3,5 / 5, το "Now" με 4 / 5, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,3 / 5 και το "Metal Archives" με 86%.
Κλάους Ντίνγκερ
La! Neu?
Μετά τους La Dusseldorf, ο Dinger έφτιαξε τους La! Neu?. Το όνομα τους ήταν μια έμμεση αναφορά στα προηγούμενα του συγκροτήματα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, κυκλοφόρησαν κάποια άλμπουμ μέσω της Captain Trip Records, της εταιρείας που κυκλοφόρησε το 1996 τα Neu! 4 και Neu! '72 Live!, χωρίς την έγκριση του Rother.
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)
Εμπορική επιτυχία
Το "Dystopia" γνώρισε διεθνή επιτυχία, μπαίνοντας στο Top-10 εννέα χωρών και στο Top-20 18 χωρών. Στην πατρίδα του συγκροτήματος σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση του Billboard, πουλώντας 49.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, η οποία είναι η δεύτερη καλύτερη θέση στην καριέρα των Megadeth μετά το # 2 του "Countdown to Extinction". Στην δεύτερη εβδομάδα του το "Dystopia" πούλησε 14.400 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, πέφτοντας στο # 30 του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών. Μετά την δέκατη εβδομάδα, το άλμπουμ ξεπέρασε τις 100.000 αντίτυπα.
Κλάους Ντίνγκερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)
Θέσεις τσαρτ
Dystopia (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 22 Ιανουαρίου 2016
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Dystopia" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2016
Πιότρ Σφιερτσέφσκι
Ομάδα
Στη διάρκεια της 20χρονης επαγγελματικής του καριέρας, αγωνίστηκε σε ομάδες όπως οι Λεχ Πόζναν, ΓΚΣ Κατοβίτσε, ΑΣ Σαιντ-Ετιέν (Γαλλία), ΣΚ Μπαστιά (Γαλλία), Γκάμπα Οσάκα (Ιαπωνία), Ολιμπίκ Μαρσέιγ (Γαλλία), Μπέρμιγχαμ Σίτι (Αγγλία), Πολόνια Βαρσοβίας και ΛΚΣ Λοντζ.
Εθνική Ομάδα
Αγωνίστηκε με την Εθνική Πολωνίας, μετρώντας συνολικά 70 συμμετοχές και περιμένοντας ένα τέρμα. Συμμετείχε, επίσης, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, όπου η Πολωνία κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, αλλά και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002.
Μάχη των Γιαννιτσών
Η μάχη των Γιαννιτσών ήταν μια από τις σημαντικότερες του Α' Βαλκανικού Πολέμου. Ξεκίνησε στις 19 Οκτωβρίου 1912 με τον Ελληνικό Στρατό να επιτίθεται από τα δυτικά κατά των Τουρκικών δυνάμεων στα Γιαννιτσά και μετά από διήμερο σκληρό αγώνα να αναδεικνύεται νικητής. Η νίκη στα Γιαννιτσά άνοιξε το δρόμο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.
Συνθήκες και στρατηγικές
Η περιοχή των Γιαννιτσών, που το τούρκικο επιτελείο επέλεξε ως αμυντική τοποθεσία, εκτός από το μειονέκτημα ότι είχε ένα μεγάλο φυσικό κώλυμα στα νώτα της, τον Αξιό ποταμό, προσφέρονταν για άμυνα με μέτωπο προς τα δυτικά, καθώς απέκλειε την κύρια οδική αρτηρία της Θεσσαλονίκης και ταυτόχρονα στήριζε ικανοποιητικά τα πλευρά της στο όρος Πάικο και στη λίμνη των Γιαννιτσών. Επίσης η επάνδρωσή της απαιτούσε σχετικά περιορισμένες δυνάμεις. Στην περιοχή οι Τούρκοι εγκατέστησαν τη 14η Μεραρχία Σερρών, ενισχυμένη με τις δυνάμεις που συμπτύχθηκαν από τον Σαραντάπορο.
Προέλαση και σύγκρουση
thumb|150 px| Ο Αδάμ Δούκας, πεσών κατά τη μάχη των Γιαννιτσών Στις 19 Οκτωβρίου άρχισε η ελληνική προέλαση με τις 1η, 2η, 3η, 4η και 6η Μεραρχίες στον άξονα βόρεια της λίμνης και την 7η Μεραρχία, την Ταξιαρχία Ιππικού και το απόσπασμα ευζώνων Κωνσταντινοπούλου, στον άξονα νότια της λίμνης. Μέχρι το μεσημέρι, η 6η Μεραρχία κατάφερε να προωθηθεί στις Αμπελιές, η 4η Μεραρχία στο Μυλότοπο, η 1η και η 2η στην Καρυώτισσα και η 3η Μεραρχία στο Μελίσσι. Από τις θέσεις αυτές, οι Μεραρχίες που δρούσαν βόρεια της λίμνης εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον της εχθρικής τοποθεσίας. Τις τελευταίες απογευματινές ώρες, τα ελληνικά τμήματα κατάφεραν να διασπάσουν την εχθρική γραμμή και να φτάσουν έξω από την πόλη των Γιαννιτσών. Οι δυνάμεις που δρούσαν νότια της λίμνης δεν μετακινήθηκαν από τις θέσεις τους.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας διακόπηκαν οι επιχειρήσεις και συνεχίστηκαν το πρωί της 20ης Οκτωβρίου. Ο τουρκικός στρατός βλέποντας την αρνητική έκβαση της μάχης, άρχισε να συμπτύσσεται. Την ίδια στιγμή, τα ελληνικά τμήματα νότια της λίμνης δεν κατάφεραν να περάσουν εγκαίρως τον Λουδία ποταμό και ως αποτέλεσμα οι Τούρκοι υποχώρησαν ανενόχλητοι περνώντας από τον Αξιό. Οι κακές καιρικές συνθήκες καθώς και η συγκέντρωση πολλών ελληνικών μονάδων στην περιοχή, δεν επέτρεψαν την επιτυχή καταδίωξη του αντιπάλου.
Απολογισμός
Οι απώλειες του ελληνικού στρατού ανήλθαν σε 188 νεκρούς και σε 973 τραυματίες, όμως πιθανότατα ο πραγματικός αριθμός να είναι μεγαλύτερος. Μεταξύ των αξιωματικών που έπεσαν στη μάχη ήταν και ο υπολοχαγός πυροβολικού Αδάμ Δούκας. Οι τουρκικές δυνάμεις είχαν πολλαπλάσιους νεκρούς στο πεδίο της μάχης, περίπου 3.000.
Αμέσως μετά τη μάχη, οι ελληνικές δυνάμεις, αφού επισκεύασαν τις γέφυρες που είχαν καταστρέψει οι Τούρκοι, πέρασαν την ανατολική όχθη του Αξιού και άρχιζαν να ετοιμάζουν την είσοδό τους στη Θεσσαλονίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιαννιτσα Γιαννιτσα Γιαννιτσα Γιαννιτσων Μαχη Κατηγορία:Γιαννιτσά Κατηγορία:1912
Επαρχία Ουμ ελ-Μπουαγκί
Το Ουμ ελ-Μπουαγκί (ولاية أم البواقي) είναι επαρχία (βιλάγια) της Αλγερίας στην περιοχή Ωρές. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Ουμ ελ-Μπουαγκί, η οποία ονομάστηκε Καν Ρομπέρ (κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής), Σιντί Ρ'Γκις λίγα χρόνια αργότερα και Ουμ Ελ Μπουαγκί πριν την ανεξαρτησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 621.612 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 12 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 29 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Ουμ ελ-Μπουαγκι
Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία
Η Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία (φινλανδικά: Suomen ortodoksinen kirkko, σουηδικά: Ortodoxa kyrkan i Finland) είναι αυτόνομη αρχιεπισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η Εκκλησία έχει νομική κατοχύρωση ως εθνική εκκλησία της Φινλανδίας, μαζί με την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Φινλανδίας.
Με τις ρίζες της στο έργο της Καρελίας από ιεραποστόλους που προέρχονταν από το Νόβγκοροντ κατά το Μεσαίωνα, η Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν κομμάτι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας μέχρι το 1923.
Σήμερα η Εκκλησία έχει τρεις επισκοπές με 58.000 μέλη, που αντιπροσωπεύουν το 1,1% του πληθυσμού της Φινλανδίας. Από 1 Ιανουαρίου 2018, έδρα της Εκκλησίας είναι η πόλη του Ελσίνκι, όπου υπάρχει και ο μεγαλύτερος αριθμός πιστών.
Μαζί με την Ορθόδοξη Εκκλησία της Εσθονίας έχουν υιοθετήσει το Γρηγοριανό Πάσχα, εορτάζοντάς το τις ίδιες ημερομηνίες με την Δυτική Εκκλησία.
Εκκλησιαστικές Επαρχίες
μικρογραφία|left|Μητροπόλεις και Ενορίες της Ορθόδοξης Αυτόνομης Εκκλησίας της Φιλλανδίας.
Ιερά Μητρόπολις Κουπίου και Καρελίας
Η έδρα της Μητροπόλεως Κουπίου και Καρελίας βρίσκεται στο Κουόπιο.
Η Μητρόπολη Κουπίου και Καρελίας έχει 22.000 μέλη σε 12 ενορίες. Ο αριθμός των ιερέων στη μητρόπολη είναι περίπου 45 και εκκλησίες και παρεκκλήσια συνολικά άνω των 80. Η μητρόπολη περιλαμβάνει επίσης τα μοναδικά ορθόδοξα Μοναστήρια στη Φινλανδία.
Στην έδρα της Μητροπόλεως, το Κουόπιο, λειτουργεί το Μουσείο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Φινλανδίας.
Την Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2018, με απόφασή του ο Αρχιεπισκόπου Λέοντος, ο προκαθήμενος της Φιλανδικής Εκκλησίας θα φέρει τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Ελσίνσκι και πάσης Φινλανδίας.
Ακόμα, δεν έχει εκλεγεί ο Μητροπολίτης Κουπίου και Καρελίας και Αρχιεπίσκοπος είναι ο Λέων (Μακκόνεν), ενώ Βοηθός Επίσκοπος είναι ο Επίσκοπος Γιοένσου Αρσένιος.
Ιερά Μητρόπολη Ελσίνκι
Η Μητρόπολη περιλαμβάνει οκτώ ενορίες, στις οποίες λειτουργούν περίπου 50 ιερείς. Έδρα της Μητρόπολης είναι ο Καθεδρικός Ναός Ουσπένσκι στο Ελσίνκι.
Την Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2018 ο Μητροπολίτης Ελσινικίου Αμβρόσιος, παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του, μετά από 29 χρόνια διακονίας και ακολούθως με απόφασή του ο Αρχιεπισκόπου Λέοντος, ο προκαθήμενος της Φιλανδικής Εκκλησίας θα φέρει τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Ελσίνσκι και πάσης Φινλανδίας.
Αρχιεπίσκοπος είναι ο Λέων (Μακκόνεν).
Ιερά Μητρόπολις Όουλου
μικρογραφία|125px|Ο Καθεδρικός Ναός του Όουλου. Η Μητρόπολη Όουλου έχει πέντε ενορίες, εκ των οποίων η μεγαλύτερη βρίσκεται στο Όουλου.
Η μητρόπολη ιδρύθηκε το 1980. Έχει λιγότερα από 10.000 μέλη. Έδρα της Μητροπόλεως είναι ο Καθεδρικός Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδας Όουλου.
Σήμερα Μητροπολίτης είναι ο Ηλίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κατηγορία:Ορθοδοξία Ορθοδοξη Φινλανδια
Εφραίμ Κισόν
thumb|Ο Εφραίμ Κισόν το 2001 Ο Εφραίμ Κισόν (23 Αυγούστου 1924 - 29 Ιανουαρίου 2005) ήταν Ισραηλινός σατιρικός συγγραφέας και δραματουργός.
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη ως Φέρεντς Χόφμαν, όπου σπούδασε γλυπτική και ζωγραφική. Στη διάρκεια του B' Παγκοσμίου Πολέμου συνελήφθη από τους ναζί γλιτώνοντας ως εκ θαύματος τη φυλάκιση σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εγκαταστάθηκε στο Ισραήλ το 1949, εξελισσόμενος σε έναν καυστικό διηγηματογράφο. Η πολιτική και κοινωνική του σάτιρα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Κεντρική Ευρώπη, πιο πολύ στις γερμανόφωνες χώρες. Θεωρούσε την ίδρυση του Ισραήλ ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του 20ού αιώνα, συχνά όμως η κριτική στη χώρα του -και παρά το γεγονός ότι έγραφε εβραϊκά - δεν υποδεχόταν πάντα τα κείμενά του με ενθουσιασμό. Δηκτικός πάντα, μας άφησε μια σειρά από ειρωνικές ατάκες, όπως: Πράγματι, οι εφημερίδες στις μέρες μας δεν έχουν κάτι που θα μπορούσε να τους φανεί πολύ χρήσιμο: θωράκιση που δεν αφήνει το πνεύμα να περνάει (κάτι που, βεβαίως, διαθέτει η τηλεόραση) ή Όταν αρχίζει κανείς να μοιάζει στη φωτογραφία του διαβατηρίου του, έχει επείγουσα ανάγκη από διακοπές. Τη δεκαετία του '60, ο Εφραίμ Κισόν διατηρούσε στήλες σε μεγάλες εφημερίδες του Ισραήλ, μέσω των οποίων συχνά καθόριζε τη δημόσια ατζέντα, επηρεάζοντας και τον τότε πρωθυπουργό Λεβί Εσκόλ. Εκτός από τη συγγραφή βιβλίων ασχολήθηκε με το θέατρο και με τον κινηματογράφο. Θεατρικά του έργα και σκετς μεταφράστηκαν σε πολλές χώρες και παίχτηκαν στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το 2002 του απονεμήθηκε το βραβείο Ισραήλ για τη λογοτεχνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Ισραηλινοί συγγραφείς Κατηγορία:Ισραηλινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
NGC 6284
thumb|right|255px|Το NGC 6284 Το NGC 6284 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Οφιούχο. Ταξινομείται ως IX και το ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 22 Μαΐου 1784. Υπολογίζεται πως απέχει 49.900 έτη φωτός από την Γη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6284 Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη Κατηγορία:Οφιούχος (αστερισμός)
Φρανσίσκο Μπαλαγκτάς
Ο Φρανσίσκο Μπαλαγκτάς υ δε λα Κρουθ (Francisco Balagtas y de la Cruz, 4 Απριλίου 1788 - 20 Φεβρουαρίου 1862), κοινώς γνωστός ως Φρανσίσκο Μπαλαγκτάς ή ως Φρανσίσκο Μπαλτασάρ (Baltazar), ήταν εξέχων Φιλιππινέζος ποιητής κατά την ισπανική αποικιακή περίοδο των Φιλιππίνων. Θεωρείται ευρύτατα ως μία από τις μεγαλύτερες λογοτεχνικές μορφές των Φιλιππίνων για την επίδρασή του στη λογοτεχνία της χώρας. Το περίφημο έπος Florante at Laura θεωρείται το καθοριστικό έργο του.
Το επώνυμο «Μπαλτασάρ», που κάποτε εκλαμβάνεται λανθασμένα ως φιλολογικό ψευδώνυμο, ήταν το νόμιμο επώνυμο που υιοθέτησε ο ποιητής μετά το διάταγμα του Γενικού Κυβερνήτη των Φιλιππίνων Ναρθίσο Κλαβέρια υ Θαλδούα το 1849, που υποχρέωνε τον ιθαγενή πληθυσμό να αποκτήσει ισπανικά επώνυμα αντί εκείνων των τοπικών γλωσσών.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Φρανσίσκο Μπαλαγκτάς γεννήθηκε στις 2 ή 4 Απριλίου 1788 στο Μπάριο Πανγκινάυ του Μπικάα του Μπουλακάν και ήταν το νεότερο από τα τέσσερα παιδιά του σιδηρουργού Χουάν Μπαλαγκτάς και της Χουάνα δε λα Κρους. Βαφτίστηκε στις 30 Απριλίου την ίδια χρονιά. Σπούδασε κανονικό δίκαιο, φιλοσοφία, λατινικά και τους κλασικούς στο Κολέγιο Σαν Χουάν δε Λετράν και στο Κολέγιο δε Σαν Χοσέ, μέχρι το 1811.
Μετέπειτα βίος
Ο Μπαλαγκτάς έμαθε να γράφει ποίηση από τον Χοσέ δε λα Κρους (ντόπιο όνομα Χουσένγκ Σισιού), έναν από τους πιο διάσημους ποιητές του Τόντο, σε αντάλλαγμα για κοτοπουλάκια. Ήταν ο ίδιος ο δε λα Κρους που προκάλεσε προσωπικά τον Μπαλαγκτάς να βελτιώσει τη γραφή του. Ο Μπαλαγκτάς ορκίστηκε ότι θα ξεπερνούσε τον Χουσένγκ Σισιού, καθώς δεν θα ζητούσε τίποτα για αντάλλαγμα ως ποιητής. Ο Μπαλαγκτάς έγραψε τα ποιήματά του στην ταγκαλόγκ σε μια εποχή που οι Φιλιππινέζοι έγραφαν κυρίως στην ισπανική γλώσσα.
Το 1835 ο Μπαλαγκτάς μετακόμισε στο Παντακάν της Μανίλα, όπου γνώρισε τη Μαρία Ασουνθιόν Ριβέρα, η οποία θα λειτουργούσε αποτελεσματικά ως μούσα του για τα μελλοντικά του έργα. Αναφέρεται στο Florante at Laura ως «Selya» και «MAR». Οι γλύκες του Μπαλαγκτάς για τη MAR αμφισβητήθηκαν από τον έχοντα μεγάλη επιρροή Μαριάνο Καπούλε. Ο τελευταίος κέρδισε τη μάχη για τη MAR όταν χρησιμοποίησε τον πλούτο του για να φυλακιστεί ο Μπαλάγκτας. Στη φυλακή ο ποιητής έγραψε το Florante at Laura - στην πραγματικότητα, τα γεγονότα αυτού του ποιήματος είχαν σκοπό να παραλληλίσουν τη δική του κατάσταση. Ο Μπαλάγκτας δημοσίευσε το Florante at Laura μετά την αποφυλάκισή του το 1838. Μετακόμισε στο Μπαλάνγκα του Μπατάαν το 1840 και εκεί υπηρέτησε ως βοηθός του Ειρηνοδίκη. Διορίστηκε επίσης ως μεταφραστής του δικαστηρίου. Νυμφεύθηκε τη Χουάν Τιαμπένγκ στις 22 Ιουλίου 1842 και μαζί απέκτησαν έντεκα παιδιά, αλλά μόνο τα τέσσερα επέζησαν έως την ενηλικίωση. Στις 21 Νοεμβρίου 1849 ο Γενικός Κυβερνήτης Νάρκισο Κλαβερία και Ζαλντούα εξέδωσε ένα διάταγμα κατά το οποίο κάθε Φιλιππινέζος ιθαγενής έπρέπε να υιοθετήσει ισπανικό επώνυμο. Το 1856 διορίστηκε υπολοχαγός, αλλά αμέσως μετά καταδικάστηκε και στάλθηκε στη φυλακή ξανά, με την κατηγορία ότι διέταξε να ξυριστεί το κεφάλι της υπηρέτριας του Αλφέρες Λούκας. Ο Μπαλαγκτάς-Μπαλτασάρ συνέχισε να γράφει ποίηση, καθώς και να μεταφράζει ισπανικά έγγραφα, αλλά πέθανε ένα έτος αργότερα, σε ηλικία 73 ετών. Ως ετοιμοθάνατος, ζήτησε από τα παιδιά του ως χάρη κανένα τους να μη γινόταν ποιητής σαν αυτόν, που είχε υποφέρει τόσο από το ταλέντο του αυτό, όσο και από άλλους. Μάλιστα έφθασε στο σημείο να τους πει ότι θα ήταν καλύτερο να κόψουν τα χέρια τους, παρά να γίνουν συγγραφείς.
Η μνήμη του
Στο Διαμέρισμα Σάντα Κρους της Μανίλα ιδρύθηκε προς τιμή του Μπαλαγκτάς ενα δημοτικό σχολείο που φέρει το όνομά του (FBES). Υπάρχει επίσης μια πλατεία και ένα πάρκο (Plaza Balagtas) που φέρουν το όνομά του στο Παντακάν της Μανίλα, ενώ οι περισσότεροι από τους δρόμους της γειτονιάς αυτής πήραν το όνομά τους από διάφορους χαρακτήρες του επικού του ποιήματος Florante at Laura. Η γενέτειρά του, το Μπιγκάα του Μπουλακάν, μετονομάστηκε σε «Δήμο Μπαλαγκτάς» στη μνήμη του. Ένα μουσείο, μνημείο και δημοτικό σχολείο έχουν ανεγερθεί στη μνήμη του στη γενέτειρά του. Το πρώην Θέατρο Λαϊκών Τεχνών στη Μανίλα μετονομάστηκε σε «Tanghalang Francisco Balagtas», για να τιμήσει τον Μπαλαγκτάς. Ο κρατήρας Μπαλαγκτάς στον πλανήτη Ερμή ονομάστηκε επίσης από αυτόν.
Το έργο του
Κανένα πρωτότυπο χειρόγραφο του Μπαλαγκτάς δεν έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα. Αυτό οφείλεται κυρίως σε δύο μεγάλες πυρκαγιές, που έπληξαν τον σημερινό Δήμο Μπαλαγκτάς και κατέστρεψαν πολλά από τα έργα του ποιητή. Το πιο αξιοσημείωτο από τα έργα του, το Florante at Laura, έχει πλήρη τίτλο Pinagdaanang Buhay ni Florante at Laura sa Kaharian ng Albanya και έχει δημοσιευθεί σε πολλές εκδόσεις μετά την αρχική του έκδοση το 1838. Η παλαιότερη σωζόμενη έκδοση του Florante at Laura πιστεύεται ότι είναι η έκδοση του 1861 στη Μανίλα, ενώ υπάρχει ένα χειρόγραφο του έργου, που καταγράφτηκε από τον Απολινάριο Μαμπίνι, τον μετέπειτα πρώτο στην ιστορία πρωθυπουργό των Φιλιππίνων, και βρίσκεται στην κατοχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης των Φιλιππίνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποιητές Κατηγορία:Φιλιππινέζοι
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2011-2012
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2011-2012, ήταν το 17ο κατά σειρά Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών και το 13ο που η τελική του φάση έγινε σε μορφή "Final Four". Ξεκίνησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2011 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 8 Απριλίου 2012 με τον τελικό μεταξύ του Αθηναϊκού Α.Σ. και των Εσπερίδων Καλλιθέας. Το κύπελλο κατέκτησε ο Αθηναϊκός Α.Σ. για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Α' φάση
Οι αγώνες της πρώτης φάσης διεξήχθησαν σε τρεις αγωνιστικές, στις 18, 21 και 25 Σεπτεμβρίου 2011.
Β' φάση
Οι αγώνες της δεύτερης φάσης διεξήχθησαν στις 20 Νοεμβρίου και σε αυτές μετείχαν και οι 12 ομάδες της Α1.
Γ' φάση
Οι αγώνες της τρίτης φάσης (προημιτελικοί) διεξήχθησαν στις 5 Φεβρουαρίου 2012.
Τελική φάση
Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο Ζωφριάς, στα Άνω Λιόσια, στις 6 και 8 Απριλίου 2012.
Πηγές
Γυναικων 2011 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2012
Χανγκ
Στο κέντρο της πάνω πλευράς υπάρχει ένας θόλος που ονομάζεται Ντινγκ, ο οποίος θυμίζει τον τρούλο στην εκκλησιαστική αρχιτεκτονική. Καθώς είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της επιφάνειας, η πάνω πλευρά ονομάζεται "Πλευρά Ντινγκ". Όταν ενεργοποιηθεί το Ντιγκ, το Χανγκ παράγει τη μπάσα νότα. Το Ντιγκ περικυκλώνεται από επτά (ή οκτώ στις παλαιότερες γενεές).
Το Χανγκ παίζεται με τα δάκτυλα και τις παλάμες όπως ακριβώς ορίζει και η ερμηνεία της λέξης Χανγκ, που στη διάλεκτο της Βέρνης σημαίνει «χέρι». Ο ηχητικός χαρακτήρας του είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία για το ανθρώπινο αυτί.
Κατηγορία:Ιδιόφωνα
Γιάννης Σαμαράς
Ο Γιάννης Σαμαράς (γενν. Μελβούρνη, 3 Μαΐου 1961 ) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνίσθηκε για 12 συνεχόμενα έτη στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας, λαμβάνοντας μέρος σε συνολικά 265 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας, παράλληλα, 48 τέρματα. Αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός, ενώ ξεχώριζε για το επιβλητικό του παράστημα και το ύψος του (1,87 μ.). Είναι ο πατέρας του πρώην ποδοσφαιριστή και νυν αντιπροέδρου του ΟΦΗ, Γιώργου Σαμαρά.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Γιάννης Σαμαράς σε ηλικία 13 ετών ήρθε με τους γονείς του από την Αυστραλία στην Ελλάδα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον ερασιτεχνικό σύλλογο της Σπίθας Νίκαιας και σύντομα, σε ηλικία μόλις 19 ετών, αποκτήθηκε από τον Βύζαντα Μεγάρων. Με την ομάδα των Μεγάρων έλαβε μέρος τόσο στη Β΄ Εθνική (1979-80 έως και 1982-83), όσο και στη Γ΄ Εθνική, όταν και εντυπωσίασε.
Το καλοκαίρι του 1984 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΟΦΗ και σε ηλικία 23 ετών πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στη μεγάλη κατηγορία. Είχε τέσσερις εξαιρετικά αποδοτικές περιόδους, ώσπου το Δεκέμβριο του 1988 μεταγράφηκε (ουσιαστικά ανταλλάχθηκε με τον Κώστα Μπατσινίλα) στον Παναθηναϊκό. Τις επόμενες δυόμισι περιόδους κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1989-1990, 1990-1991) και ισάριθμα Κύπελλα (1988-1989, 1990-1991). Είχε προηγηθεί η κατάκτηση ενός ακόμη τροπαίου με τον ΟΦΗ, του Κυπέλλου 1986-1987.
Το καλοκαίρι του 1991 επέστρεψε στην Κρήτη και τον ΟΦΗ για να συνεχίσει τη μακρόχρονη καριέρα του για άλλες 5 περιόδους. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το καλοκαίρι του 1996, όταν πια είχε κλείσει τα 35 του χρόνια. Με τον ΟΦΗ είχε 217 παρουσίες και 33 γκολ σε 9,5 χρονιές, ενώ με τον Παναθηναϊκό (2,5 έτη) συμπλήρωσε 48 εμφανίσεις, σκοράροντας 15 τέρματα.
Στην Εθνική Ελλάδας
Το διάστημα 1986-1990 αγωνίστηκε με την Ελλάδα 16 συνολικά φορές, επιτυγχάνοντας και ένα τέρμα. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 1986 στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ανατολικής Γερμανίας (2-0), όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου είχε περάσει ως αλλαγή στη θέση του Δημήτρη Σαραβάκου.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Μετά το πέρας της αγωνιστικής του καριέρας αναχώρησε για την Ολλανδία, όπου ανέλαβε τεχνικός, κυρίως σε ακαδημίες ποδοσφαίρου, αλλά εργάσθηκε και ως μάνατζερ διαφόρων συλλόγων ή και σκάουτερ, όπως ήταν και ο πατέρας του Γιώργος στην Αυστραλία. Το διάστημα 2000-2002 υπήρξε προπονητής του ΟΦΗ, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε επιστρέψει στην Ελλάδα και ήταν ο επικεφαλής των Ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Στις 10 Νοεμβρίου του 2012 ανακοινώθηκε η ένταξή του στο δυναμικό της πρώτης ομάδας του Παναθηναϊκού, με αυξημένες αρμοδιότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αυστραλοί προπονητές ποδοσφαίρου
ΑΚ Ίσολα Λίρι
Η Ασοσιατσιόνε Κάλτσιο Ίσολα Λίρι είναι ιταλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Ίσολα ντελ Λίρι στο Λάτιο. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην Σέριε Δ.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1925.
Λέγκα Προ Σεκόντα Ντιβιζιόνε
Στις 30 Μαρτίου 2008, η Ίσολα Λίρι εξασφάλισε μαθηματικά τον τίτλο της πρωταθλήτριας του Ομίλου Ζ της Σέριε Δ, με αποτέλεσμα να πάρει την άνοδο για την Λέγκα Προ Σεκόντα Ντιβιζιόνε και εξασφαλίζονατς για πρώτη φορά στην ιστορία της την παρουσία της σε επαγγελματική κατηγορία για την σεζόν 2008–09.
Την σεζόν 2011-12, η ομάδα υποβιβάστηκε από την Λέγκα Προ Σεκόντα Ντιβιζιόνε Β στην Σέριε Δ.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιταλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1902 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Π.Σ. Ευκαρπίας
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ευκαρπίας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Ευκαρπίας, στη Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1978 και αγωνίζεται με χρώματα το σκούρο μπλε, το κόκκινο και το λευκό. Διατηρεί τμήματα ανδρικής και γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
μικρογραφία|220px|Το παλιό λογότυπο του Συλλόγου
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ο σύλλογος της Ευκαρπίας αναδείχθηκε Πρωταθλητής στη Β' Κατηγορία Ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης. Με τον τρόπο αυτό έλαβε και το δικαίωμα ανόδου στην Α' Κατηγορία Ανδρών στα πλαίσια της οποίας διαγωνίστηκε την επόμενη χρονιά, 2012-13.
Μετά την ολοκλήρωση των 26 αγωνιστικών ο βαθμολογικός πίνακας παρουσίαζε τριπλή ισοβαθμία στην κορυφή ανάμεσα στα σωματεία Ζέφυρος Ανατολικής Ακτής, Ευκαρπία και Χαλκηδόνα, καθένα από τα οποία είχε συγκεντρώσει 22 νίκες και 4 ήττες. Βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης (εφόσον δεν προβλεπόταν διαδικασία Play-Offs) η Ευκαρπία βρέθηκε τελικά στη 2η θέση, ακολουθώντας, ωστόσο, τον Πρωταθλητή Ζέφυρο στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Την ίδια χρονιά ο σύλλογος κατέκτησε και το Κύπελλο Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. ξεπερνώντας αρχικά το εμπόδιο του Σ.Α.Π.Κ. Νεάπολης στους Ημιτελικούς (52-63) και κατόπιν επικρατώντας της Ελπίδας Τούμπας στον Τελικό με σκορ 83-70. Την τεχνική καθοδήγηση της ομάδας την επιτυχημένη αυτή χρονιά είχε ο Δημήτρης Πετρόπουλος.
Την επόμενη χρονιά, 2014-15, στον ίδιο Όμιλο και πάλι απέναντι σε 12 αντιπάλους, η Ευκαρπία είχε για άλλη μια φορά απολογισμό 18 νίκες και 6 ήττες, ισοβαθμώντας με τον Ιωνικό Λαμίας. Στην τελική κατάταξη τοποθετήθηκε στη 2η θέση πίσω από τον Α.Ο. Πολύγυρου, λαμβάνοντας, παράλληλα, και ένα από τα εισιτήρια ανόδου στη Β' Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Προπονητής για το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου αυτής ήταν ο Παναγιώτης Αμοιρίδης.
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο Π.Σ. Ευκαρπίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Όμιλο Βορρά.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ευκαρπίας, χωρητικότητας 150 θεατών. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Νοέμβριο του 2014 - 2016 ο Παναγιώτης Αμοιρίδης που σημειώνει μια άνοδο και στην Β εθνική και την επόμενη χρονιά πέφτει κατηγορία.
2016 - Τρέχουσα περίοδο
Η αγωνιστική χρονιά ξεκινάει με τον Γιάννη Γκένογλου στο τιμόνι της Ευκαρπία στην Γ' Εθνική με ένα πολύ νεανικό ρόστερ, μετά απο ρεκόρ 1-8 και με την ομάδα κολυμένη στην τελευταία θέση της βαθμολογίας απομακρύνεται απο την τεχνική ηγεσία της ομάδος και αναλαμβάνει τον Δεκέμβριο ο Χρήστος Νίκου, με θητεία στο πλευρό του σούλη Μαρκόπουλου και στον ΠΑΟΚ καταφέρνει να αλλάξει τα δεδομένο και τελειώνει την χρονια με ρεκόρ 14-12 τερματίζει η ομάδα στην 7η θέση της βαθμολογίας. Η ομάδα την σεζόν 2018-2019 είναι πρωταθλητής της Γ' Εθνικής με ρεκόρ 22-4 και ανεβαίνει πανηγυρικά στην Β' Εθνική.
Ιστορική αναδρομή
Μετά από κάποια χρόνια στα οποία ο σύλλογος της Ευκαρπίας δεν διέθετε ενεργό τμήμα ενήλικων γυναικών, το καλοκαίρι του 2014 αποφασίστηκε η επανίδρυσή του.
Κάνοντας το αγωνιστικό της ντεμπούτο τη χρονιά 2014-15 η ομάδα της Ευκαρπίας διεκδίκησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης απέναντι σε 13 συλλόγους (2 αποσύρθηκαν). Όταν η κανονική περίοδος έληξε, ο σύλλογος είχε συγκεντρώσει 19 νίκες και 7 ήττες, με αποτέλεσμα να βρεθεί στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ισοβάθμισε με τον Αίαντα Ευόσμου και παρόλο που οι δύο ομάδες είχαν πετύχει από μία νίκη και μία ήττα στα μεταξύ τους παιχνίδια, ήταν ο Αίας αυτός που κατάφερε να περάσει στα Play-offs.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο Π.Σ. Ευκαρπίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Κύπελλο Γυναικών της ίδιας Ένωσης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ευκαρπίας, χωρητικότητας 150 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1978 Ευκαρπια Ανδρων Ευκαρπια Γυναικων
Μέσα από τον Σπασμένο Καθρέφτη
μικρογραφία|260x260εσ|Ο [[Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (μπροστά) και ο Σβεν Νίκβιστ στα γυρίσματα της ταινίας]] Μέσα από τον Σπασμένο καθρέφτη (Såsom i en spegel, 1961) είναι ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σουηδού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Είναι πρώτη ταινία του Μπέργκμαν που γυρίστηκε στο νησί του Φόρε.
Ο σουηδικός τίτλος της ταινίας προέρχεται από τη Βίβλο (Προς Κορινθίους Α' 13:12), όπου λέει "Βλέπομεν γαρ άρτι δι' εσόπτρου εν αινίγματι" ("Βλέπομεν σαν διά κατόπτρου και θολά"). Αυτή η φράση αφορά τη κατανόηση του Θεού που έχουμε όταν είμαστε ζωντανοί, εννοώντας ότι θα ξεκαθαρίσει μόνο μετά το θάνατο.
Ο ίδιος ο Μπέργκμαν περιέγραψε την ταινία ως "ταινία δωματίου" - όρος που ύστερα θα χρησιμοποιείται συχνά αναφορικά με τις ταινίες του. Λέγοντας έτσι ο σκηνοθέτης παρέπεμπε και στα θεατρικά "έργα δωματίου" του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ και στη "μουσική δωματίου". Η ταινία, λοιπόν, ακολουθώντας τους κανόνες των έργων "δωματίου" εξελίσσεται μέσα σε χρονικό διάστημα μόλις 24 ωρών, με τέσσερεις πρωταγωνιστές και αποκλειστικά στο νησί του Φόρε.
Είναι η πρώτη ταινία της "τριλογίας της πίστης" (θα ακολουθήσουν το Χειμωνιάτικο φως και Η σιωπή). Το 1962 η ταινία κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Ο Μπέργκμαν αφιέρωσε τη ταινία στη τότε γυναίκα του Κέμπι Λαρετέι.
Υπόθεση
Περιτριγυρισμένη από τον σύζυγο, τον πατέρα και τον αδελφό της, η Κάριν περνά τις καλοκαιρινές της διακοπές προσπαθώντας να ξορκίσει τα φαντάσματά της, ενώ εισέρχεται όλο και πιο βαθιά στο σύμπαν της σχιζοφρένειας. Ο κάθε ήρωας στη ταινία υποφέρει με τον τρόπο του, ο καθένας νιώθει μέσα του μια απέραντη μοναξιά: η Κάριν ταλαιπωρείται λόγω της ανίατης αρρώστιας της, που καταστρέφει την προσωπικότητά της, ο σύζυγός της - λόγω της απελπισμένης αγάπης του προς αυτή και της αδυναμίας του να την βοηθήσει. Ο μικρός της αδερφός - γιατί νιώθει την ανάγκη και ταυτόχρονα δυσκολία να βρει τρόπο να επικοινωνήσει με το πατέρα τους, και, τέλος ο πατέρας - επειδή συνειδητοποιεί την αδιαφορία και απόσταση που τον χωρίζουν από τους αγαπημένους ανθρώπους. Σ' αυτή τη περίπτωση το μοναδικό στήριγμα, μοναδική λύση μπορεί να αποτελέσει μόνο η αγάπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Σουηδικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σχιζοφρένεια Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Ρογήρος Βερνάρδος Β΄ της Φουά
O Ρογήρος-Βερνάρδος Β΄, γαλλ. Roger Bernrd II (π. 1195 - 26 Μαΐου 1241) από τον Οίκο των Φουά ήταν 6ος κόμης της Φουά (1223-41).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ραϋμόνδου-Ρογήρου κόμη της Φουά και της Φιλίππας δε Μονκάδα.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του. Έκανε το όνομά του γνωστό, όταν το 1217 υπεράσπισε το κάστρο τού Μονγκρανιέ για έξι εβδομάδες ενάντια στη σφοδρή επίθεση τού Σίμωνα Δ΄ των Μονφόρ κόμη τού Λέστερ. Το ίδιο έτος διακρίθηκε στην πολιορκία της Τουλούζης. Το 1220 συνέδραμε τον πατέρα του στην ανακατάληψη τού Λαβώρ και τού Πυυλοράν και ήταν επιδέξιος στο να βοηθήσει τον πατέρα του να ανακτήσει τις χαμένες ιδιοκτησίες του.
Τη στιγμή που διαδέχθηκε τον πατέρα του, αυτός και ο Ραϋμόνδος Ζ΄ νέος κόμης της Τουλούζης, πολιόρκησαν την Καρκασσόν. Το 1224 οι Σταυροφόροι των Αλβιγινών παραδόθηκαν και ο πόλεμος έληξε· κάθε κύριος στον νότο ειρήνευσε με την Εκκλησία. Όμως το 1226 ο Λουδοβίκος Η΄ ο λέων, νέος βασιλιάς της Γαλλίας, ανανέωσε τη διαμάχη με σκοπό να ενισχύσει τα βασιλικά του δικαιώματα στο Λανγκεντόκ. Ο Ρογήρος-Βερνάρδος Β΄ προσπάθησε να κρατήσει την ειρήνη, αλλά ο βασιλιάς απέρριψε την πρεσβεία και οι κόμητες της Φουά και της Τουλούζης ανέλαβαν πάλι τα όπλα. Ο Ρογήρος-Βερνάρδος Β΄ και ένα μικρό σώμα από υποτελείς του απετέλεσαν έναν θύλακα αντίστασης στο Λιμού από τον Ιούνιο τού 1226 ως τον Ιούνιο τού 1227, αλλά η διαμάχη ήταν περισσότερο μία σειρά από μη συνεχόμενες αψιμαχίες. Τον Ιανουάριο τού 1229 ο Ραϋμόνδος Ζ΄ υπέγραψε τη συμφωνία τού Μω με τον Λουδοβίκο Η΄ και τον διάδοχο εκείνου, τον Λουδοβίκο Θ΄. Από τον Μάρτιο/Απρίλιο τού 1227 ο Ραϋμόνδος-Βερνάρδος Β΄ είχε αφοριστεί· ο μόνος σύμμαχός του είχε φύγει και ένας νέος βασιλικός στρατός είχε έλθει στο πεδίο εναντίον του, έτσι ζήτησε να παραδοθεί. Με τη συμφωνία που ακολούθησε, έλαβε πίσω το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών του, όχι όμως το Μιρπουά, που είχε πιο πριν τόσο σκληρά πολεμήσει για την ανάκτησή του.
Η σύζυγός του, υποκόμισσα τού Καστελμπό, ήταν οπαδός των Καθαρών. Όταν οι σχέσεις με τη Γαλλία το επέτρεπαν, ο κόμης της Φουά επικεντρωνόταν στην επέκταση και οχύρωση προς τον νότο. Οχύρωσε τις πόλεις που φρουρούσαν το πέρασμα στην Ανδόρρα και το Ουρζέλ και περιήλθε σε διένεξη με τον επίσκοπο τού Ουρζέλ για την κοιλάδα τού Καμποέ το 1233. Εναντιώθηκε στην Ιερά Εξέταση και ήλθε γι' αυτό σε έριδα με τον επίσκοπο το 1239. Δεν ενεπλάκη στη σύγκρουση τού Ραϋμόνδου Β΄ των Τρανκαβέλ, αν και διαπραγματεύτηκε μία έντιμη συμφωνία το 1240.
Τελείωσε τις ημέρες του σε ειρήνη με την ιδρυθείσα εκκλησία, αν και είχε αφοριστεί για δεύτερη φορά το 1239. Έλαβε το μοναχικό σχήμα στο αββαείο τού Μπουλμπόν και ετάφη εκεί το 1241. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ρογήρος Δ΄, που είχε νυμφευτεί με την υποκόμισσα της Καρδόνα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1208 την Ερμεζίνντε, κόρη και κληρονόμο τού Αρνώ υποκόμη τού Καστελμπό (στο Ουρζέλ της Καταλωνίας), οπαδό των Καθαρών. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Αργυροχώρι Ιωαννίνων
Το Αργυροχώρι (επίσημη ονομασία Αργυροχώριον) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Δελβινακίου, του δήμου Πωγωνίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πωγωνίου του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Το Αργυροχώρι είναι ορεινός παραμεθόριος οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων, δίπλα στα σύνορα με την Αλβανία, πάνω από τον κάμπο της Δερόπολης. Βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του βουνού Μακρύκαμπος, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Δελβινακίου-Ορεινού και δυτικά από το Δελβινάκι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 560. Απέχει 63 χλμ. περίπου ΒΔ. των Ιωαννίνων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 5,648 χμ² (2011).
Ιστορικά και γενικά στοιχεία
Στην περιοχή «Μπαξέδες» παρατηρήθηκαν λαξευμένοι τάφοι πάνω σε πωρόλιθους, οπότε πιθανόν να κατοικήθηκε από τους ελληνιστικούς ακόμα χρόνους. Ερείπια της πόλης Κλαδιάζανη ή Κλαυδιάζανη -υπό του Κλαυδίου κτισθείσα- βρίσκονται κοντά στη βρύση του Αργυροχωρίου και σε απόσταση 200 μέτρων δυτικά από αυτήν. Η περιοχή, στην οποία κάποτε ήκμασε η πόλη, είναι ιδεώδης τόσο από μορφολογία του εδάφους και ύδρευσης, όσο και από πλευράς οδικής προσπελάσεως. Ίσως, οι κάτοικοι φοβούμενοι τους Τούρκους και Αλβανούς, μετέφεραν την πόλη στη θέση που σήμερα βρίσκεται το Αργυροχώρι. Εξάλλου η θέση του Αργυροχωρίου συνηγορεί σε τούτο. Κατά μία εκδοχή το όνομα του οικισμού προήλθε από το όνομα Αργύρω, η οποία επί Φραγκοκρατίας ήταν δούκισσα με έδρα το Αργυρόκαστρο.
Θάλασσα (δορυφόρος)
250px|thumb| Προσομοίωση του φυσικού δορυφόρου Θάλασσα σε τροχιά γύρω από τον Ποσειδώνα
Θάλασσα (αγγλικά: Thalassa) ονομάζεται ένας από τους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ποσειδώνα. Το όνομα προέρχεται από τη θαλάσσια θεότητα Θάλασσα, κόρη του Αιθέρα και της Ημέρας κατά την ελληνική μυθολογία.
Ανακαλύφτηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου 1989 από εικόνες που πάρθηκαν και εστάλησαν πίσω στη Γη από το διαστημικό σκάφος Βόγιατζερ 2. Τότε του δόθηκε προσωρινά το όνομα S/1989 Ν 5. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1989, όμως οι πρώτες εικόνες του είχαν ήδη φτάσει 11 μέρες νωρίτερα στις 18 Σεπτεμβρίου 1989. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Ποσειδώνας IV (Neptune IV). Το επίσημο όνομα Θάλασσα του δόθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1991.
Η Θάλασσα έχει ακανόνιστο σχήμα. Η τροχιά της βρίσκεται πιο χαμηλά από τη σύγχρονη τροχιά του Ποσειδώνα με αποτέλεσμα μελλοντικά είτε να σπάσει σε μικρά κομμάτια σχηματίζοντας έναν ακόμα πλανητικό δακτύλιο, είτε θα καταπέσει στην ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα.
Μπράιαν Κόουεν
Ο Μπράιαν Κόουεν (Brian Cowen, 10 Ιανουαρίου 1960-) είναι Ιρλανδός πολιτικός, πρώην αρχηγός του κόμματος Φίανα Φαλ και ο 11ος πρωθυπουργός της χώρας του από το 2008 ως το 2011. Ανακοίνωσε το τέλος της πολιτικής του καριέρας το 2011. Ο Κόουεν σήμερα θεωρείται ένας από τους χειρότερους Πρωθυπουργούς της Ιρλανδίας, λόγω του κακού χειρισμού της κυβέρνησής του στη σοβαρή οικονομική κρίση που έπληξε την Ιρλανδία το 2008 και έχει ασκηθεί σκληρή κριτική στο πρόσωπό του ακόμα και από μέλη του κόμματός του.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Τάλλαμορ, στις 10 Ιανουαρίου του 1960. Έκανε σπουδές Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου. Είναι παντρεμένος με τη Μαίρη Μολόι και έχουν δύο κόρες.
Πρωθυπουργία
Στις 7 Μαΐου του 2008 μία μέρα μετά την παραίτηση του προκατόχου του, Μπέρτι Αχέρν, ψηφίστηκε ως νέος πρωθυπουργός (τίσεχ) και ανέλαβε καθήκοντα την ίδια ημέρα.
Ο Κόουεν που υποστηρίχθηκε από το κυβερνών κόμμα Fianna Fail (FF), εξασφάλισε 88 έδρες επί συνόλου 166 της Dail. Είχε προωθηθεί ως δελφίνος από τον απερχόμενο πρωθυπουργό Αχέρν.
Γουίλις Κάριερ
O Γουίλις Κάριερ (αγγλ. Willis Haviland Carrier Bifsas, 1876 - 1950) ήταν Αμερικανός μηχανικός, εφευρέτης και επιχειρηματίας, ευρύτερα γνωστός για την πρωτοποριακή εφεύρεση του κλιματισμού.
Μπράιαν Κόουεν
Πρωθυπουργία
Το Δεκέμβριο του 2008 ο Κόουεν ήταν προτελευταίος στον κατάλογο με τους καλύτερους ηγέτες στις χώρες της ΕΕ το 2008, που συνέταξε η γαλλική οικονομική εφημερίδα La Tribune.
Γουίλις Κάριερ
Ο Κάριερ εφηύρε την πρώτη ηλεκτρική μονάδα κλιματισμού το 1902 και το 1915 ίδρυσε την εταιρεία Carrier Corporation η οποία, πρώτη τότε, ξεκίνησε να ειδικεύεται στην παραγωγή και την τοποθέτηση συστημάτων θέρμανσης, εξαερισμού και κλιματισμού. Εξαιτίας αυτής της καινοτομίας του, γνώρισε στη ζωή του μεγάλη επιχειρηματική επιτυχία και οικονομική ευμάρεια. Ο μηχανικός και επιχειρηματίας Γουίλις Κάριερ, με τις βασικές θεωρίες του κλιματισμού που διατύπωσε, θεωρείται ο πρώτος άνθρωπος που ανέπτυξε -σε παραγωγική κλίμακα- τον σύγχρονο κλιματισμό (air conditioning).
Μπράιαν Κόουεν
Πρωθυπουργία
Στις 12 Ιουνίου του 2008 οι Ιρλανδοί καταψήφισαν σε δημοψήφισμα τη συνθήκη της Λισαβόνας και η ετυμηγορία αυτή θεωρήθηκε ως διαμαρτυρία προς την κυβέρνηση του Κόουεν από τους πολιτικούς αναλυτές. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στις 12 Μαΐου του 2008 ότι δεν είχε διαβάσει ολόκληρη τη συνθήκη.
Η κυβέρνηση του Κόουεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από το Κοινοβούλιο στις 15 Ιουνίου 2010, με 82 ψήφους υπέρ και 77 κατά.
Γουίλις Κάριερ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ από το 1897 και απέκτησε το πτυχίο του Μηχανολόγου Μηχανικού το 1901.
Μπράιαν Κόουεν
Πρωθυπουργία
Στις 22 Ιανουαρίου 2011 ανακοίνωσε την παραίτησή του από την ηγεσία του Φίανα Φαλ σημειώνοντας, ωστόσο, ότι θα παραμείνει επικεφαλής της κυβέρνησης έως τις πρόωρες εκλογές που θα διεξαχθούν στις 25 Φεβρουαρίου.
Γουίλις Κάριερ
Εφεύρεση του κλιματισμού
Στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, στις 17 Ιουλίου 1902, ως λύση στα προβλήματα ποιότητας του αέρα, που αντιμετώπιζε η εταιρεία Sackett-Wilhelms Lithographing & Publishing Company στο Μπρούκλιν, ο Κάριερ μετά από επίμονη προσπάθεια και τη δέουσα εφευρετικότητα, υπέβαλε σχέδια γι' αυτό, που έμελλε να γίνει γνωστό ως το πρώτο υλοποιηθέν κλιματιστικό σύστημα στον κόσμο. Η εγκατάσταση αυτού του συστήματος -το 1902- σηματοδότησε τη "γέννηση" του κλιματισμού εξαιτίας και της προσθήκης ελέγχου της υγρασίας του αέρα.
Μπράιαν Κόουεν
Πρωθυπουργία
Λίγες ημέρες μετά, στις 31 Ιανουαρίου 2011 ανακοίνωσε ότι δεν θα ήταν υποψήφιος στις επικείμενες εκλογές, τερματίζοντας την πολιτική του καριέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοουεν
Γουίλις Κάριερ
Εφεύρεση του κλιματισμού
Το πρωταρχικό αυτό σύστημα προορίζονταν για να εκτελεί τέσσερις βασικές λειτουργίες:
Το 1906, μετά από ενδελεχείς δοκιμές, διαπίστωσε ο ίδιος ότι «η συνεχής πτώση του σημείου δρόσου διατηρούσε πρακτικά σταθερή τη σχετική υγρασία του αέρα», γεγονός που αναγνωρίστηκε, επιστημονικά πολύ αργότερα, ως «ο νόμος της σταθερής συμπίεσης του σημείου δρόσου». Σε αυτήν την ανακάλυψη βασίστηκε, και τελικά ο Κάριερ υπέβαλε αίτημα για παγκόσμιο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 17 Μαΐου 1907. Η σχετική πατέντα (US Patent 1.085.971), εκδόθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1914 στις ΗΠΑ.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1911, ο Κάριερ παρουσίασε την πιο σημαντική εργασία του για τον κλιματισμό - με τον τίτλο Rational Psychrometric Formulas - στο ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Μηχανολόγων Μηχανικών, εργασία που έμεινε ιστορική από τότε, ως "Magna Carta of Psychrometrics". Αυτή η πρωτότυπη εργασία του συσχετίζει τεχνικά τις έννοιες της σχετικής υγρασίας, της απόλυτης υγρασίας και της θερμοκρασίας του σημείου δρόσου, ενώ ταυτόχρονα καθιστά εφικτή τη σχεδίαση των συστημάτων κλιματισμού.
Επιχειρηματική καριέρα
Το 1930, ως επιχειρηματίας πλέον, ο Κάριερ ίδρυσε τις εταιρείες Toyo Carrier και Samsung στην Ιαπωνία και την τότε Κορέα (επαρχία υπό την επικυριαρχία της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας). Σήμερα, η Νότια Κορέα είναι η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα κλιματιστικών συστημάτων στον πλανήτη.
Η Carrier Corporation στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, πρωτοστάτησε στο σχεδιασμό και την κατασκευή ψυκτικών συστημάτων, για την ψύξη ιδίως μεγάλων χώρων, κυρίως επαγγελματικών ή διασκέδασης. Αυξάνοντας τη βιομηχανική παραγωγή κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ο κλιματισμός γνώρισε μεγάλη επιτυχία και ευρεία αποδοχή από την αμερικανική κοινωνία και αγορά.
Η Carrier Corporation παραμένει πρωτοποριακή εταιρεία και στον εμπορικό και στον οικιακό κλιματισμό, αλλά και στην ψύξη. Το 2018, η Carrier Corporation είχε πωλήσεις 18,6 δισ. δολ. και απασχολούσε 53.000 άτομα.
Αναγνώριση και βραβεία
Για τη συνεισφορά του στην επιστήμη και την τεχνολογία, ο Κάριερ τιμητικά έλαβε το πτυχίο Μηχανικής από το Πανεπιστήμιο Λεχάι το 1935 και τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Alfred το 1942.
Εισήχθη μετά θάνατον στην Αίθουσα Φήμης των Εθνικών Εφευρετών (1985) και επίσης στο Museum Hall of Fame του Μπάφαλο (2008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Επαρχία Μπάτνα
δεξιά|μικρογραφία|Η έδρα της βιλάγιας στην [[Μπάτνα.]] Η Μπάτνα (باتنة) είναι επαρχία (βιλάγια) της Αλγερίας στην περιοχή Ωρές. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Μπάτνα, ενώ άλλες περιοχές της επαρχίας είναι οι Ν'Γκαούς, Μερουανά και Τιμγκάντ. Το Εθνικό Πάρκο Μπελεζμά βρίσκεται στην επαρχία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 1.119.791 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Αποτελείται από 21 διαμερίσματα και 61 δήμους.
Παραπομπές
Μπατνα
Φυσικές επιστήμες στο Βυζάντιο
Στους πρώιμους βυζαντινούς χρόνους η αρχαιοελληνική παιδεία αποτέλεσε το μέσο για την κατανόηση της ύπαρξης του Ιησού. Για τους χριστιανούς, η θρησκεία και η «Παιδεία τοῦ Χριστοῦ» ήταν έννοιες ταυτόσημες. Ο Πλάτων σε αντίθεση με τον Αριστοτέλη ήταν αρεστός και διδασκόταν κατά προτίμηση, γιατί «απομάκρυνε τα μάτια» από τα υλικά και την πραγματικότητα των αισθήσεων οδηγώντας τον άνθρωπο σε κόσμους, όπου κατοικούν «οι ευγενέστεροι νόες» της ανθρώπινης φυλής. Επιπλέον, στους πρώτους αιώνες του Βυζαντίου ο χριστιανισμός οικειοποιήθηκε την αρχαία ελληνική παιδεία, επειδή αποτελούσε ασφαλές μέσο για την αντιμετώπιση των αντιπάλων του.
Περίπου το 500 μ.Χ. η χριστιανική εκκλησία είχε καταφέρει να στρέψει τους περισσότερους ταλαντούχους επιστήμονες της εποχής, σε δραστηριότητες ιεραποστολικές, οργανωτικές, δογματικές, ή καθαρά θεωρητικές. Αυτό είχε σαν συνέπεια τη μη περαιτέρω ανάπτυξη των επιστημών στο ανατολικό ήμισυ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Εκκλησία θεωρούσε δε, ότι ο ρόλος της Ελληνικής Φιλοσοφίας περιοριζόταν στην προετοιμασία των Ελλήνων για να δεχθούν τον Χριστιανισμό. Κατά τους 6 πρώτους αιώνες της δημιουργίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ο αντικειμενικός στόχος της μάθησης ήταν να εκλαϊκεύσει και να διαδώσει τις επιστημονικές θεωρίες και τα συμπεράσματα, αλλά όχι το τεχνικό περιεχόμενο και τις μεθόδους της ελληνικής επιστήμης. Το αποτέλεσμα αυτής της τάσης ήταν να γράφονται συχνά πραγματείες με αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες αναφορές.