cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δρόμος εμπορίου μπαχαρικών
Παρούσα κατάσταση
Μία συνάντηση της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 27 Νοεμβρίου 2000 στο Κενζ της Αυστραλίας, επισύναψε κατάσταση Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μονοπάτι του Λιβανιού στο Ομάν. Η επίσημη αναφορά αναφέρει: μικρογραφία| Τα ερείπια της [[Άβντατ.]] Η Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς, με επικεφαλής τον Τέμπα Γουακάσε, κατέγραψε το «Δρόμο των Μπαχαρικών - Πόλεις της Ερήμου στο Νεγκέβ» στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 15 Ιουλίου 2005. Η επίσημη αναφορά αναφέρει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικοί δρόμοι Κατηγορία:Ναβαταίοι Κατηγορία:Ιστορία της Αραβικής Χερσονήσου Κατηγορία:Αρχαία Σομαλία Κατηγορία:Βασίλειο του Αξούμ Κατηγορία:Αρχαίοι δρόμοι και μονοπάτια Κατηγορία:Ερυθρά Θάλασσα
Κλειδί οπτικού δίσκου
Το κλειδί οπτικού δίσκου είναι ένα λογισμικό το οποίο χρησιμοποιείται σε κάποιο πρόγραμμα η βιντεοπαιχνίδι για να αποδειχθεί πως το αντίγραφο του προγράμματος/παιχνιδιού είναι αυθεντικό. Για επίσημα προγράμματα, το κλειδί μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκτός σύνδεσης, για κάποιο λογισμικό όμως όπως τα Windows XP ενεργοποιείται μέσω σύνδεσης στο διαδίκτυο ώστε να αποτρέψει ανθρώπους από το να χρησιμοποιούν το ίδιο κλειδί.
Ο όρος «κλειδί οπτικού δίσκου» έχει προέλθει από το γεγονός ότι συνήθως το κλειδί βρίσκεται πάνω στην συσκευασία του οπτικού δίσκου. Τα βιντεοπαιχνίδια το χρησιμοποιούν ώστε να πιστοποιήσουν πως το παιχνίδι δεν έχει αντιγραφεί παράνομα. Για παράδειγμα κάποιος δεν μπορεί να παίξει Diablo II στο διαδίκτυο χωρίς να έχει το αυθεντικό/μοναδικό κλειδί οπτικού δίσκου. Ένα άλλο παράδειγμα είναι πως το Battlefield 2 δεν επιτρέπει το παιχνίδι μέσω διαδικτύου όταν δυο ίδια κλειδιά προστασίας οπτικού δίσκου είναι στο διαδίκτυο την ίδια χρονική στιγμή.
Τα κλειδιά προστασίας οπτικού δίσκου αποτελούνται από μια σειρά αριθμών και γραμμάτων. Συνήθως η εισαγωγή τους ζητείται από το χρήστη κατά την διάρκεια της εγκατάστασης τους προγράμματος και περνά σε μια ρουτίνα πιστοποίησης στο πρόγραμμα. Αυτή η ρουτίνα επεξεργάζεται την ακολουθία σύμφωνα με κάποιους μαθηματικούς αλγορίθμους ώστε να ταυτίσει το αποτέλεσμα με κάποιο από ένα σύνολο αποδεκτών λύσεων.
Αποτελεσματικότητα
Τα περισσότερα κλειδιά οπτικού δίσκου δεν είναι αποτελεσματικά στο να σταματούν τη δημιουργία παράνομων αντιγράφων, μιας και αυτά μπορούν πολύ εύκολα να διανεμηθούν. Επιπροσθέτως, με την αύξηση των επικοινωνιών από την απαρχή του διαδικτύου, πιο περίπλοκες επιθέσεις ενάντια στα κλειδιά οπτικού δίσκου έχουν ξεκινήσει, όπως τα cracks (αφαίρεση ανάγκης για κλειδί προστασίας προσωπικού δίσκου) και οι γεννήτριες παραγωγής κλειδιών οπτικού δίσκου έχουν γίνει συνήθεις.
Μερικά από τα πιο αποτελεσματικά κλειδιά οπτικού δίσκου είναι αμφιλεγόμενα, όπως αυτό που χρησιμοποιείται από την Valve Software. Αν ένα κλειδί έχει χρησιμοποιηθεί λάθος με αυτό το σύστημα, ο λογαριασμός του παίχτη μπορεί να απενεργοποιηθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο παίχτης να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει της διαδικτυακές υπηρεσίες για κανένα παιχνίδι συμπεριλαμβανομένων και παιχνιδιών τα οποία νομίμως έχει αποκτήσει.
Κατηγορία:Λογισμικό
1562
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1562 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λουσαγμπιούρ (Σιράκ)
Το Λουσαγμπιούρ (αρμενικά: Լուսաղբյուր, έως το 1945 γνωστό ως Σουφανβερντί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 687 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Bell 47
Το Bell 47 είναι ελικόπτερο γενικής χρήσης, Αμερικανικής σχεδίασης. Ήταν επίσης το πρώτο ελικόπτερο που πιστοποιήθηκε για πολιτική χρήση στις 8 Μαρτίου 1946. Σχεδιάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Άρθουρ Μ. Γιάνγκ (Arthur M. Young) ο οποίος συνεργάστηκε με την Bell Helicopter από το 1941. Κατασκευάστηκαν περισσότερα από 5,600 μέχρι το 1974, συμπεριλαμβανομένων 1,200 που κατασκευάστηκαν στην Ιταλία κατόπιν άδειας, 239 στην Ιαπωνία και 239 στη Μεγάλη Βρετανία
Το Bell 47 εισήλθε σε υπηρεσία στις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στα τέλη του 1946 και υπηρέτησε σε μία μεγάλη γκάμα ρόλων και αποστολών για τις επόμενες τρεις δεκαετίες. Η χρήση του στον Πόλεμο της Κορέας από τον Αμερικανικό Στρατό, με την κωδική ονομασία H-13 Sioux, υπήρξε από τις σημαντικότερες στιγμές του.
Σχεδίαση
Τα πρώτα μοντέλα είχαν ποικιλία στην εμφάνισή τους, με ανοικτά πιλοτήρια ή μεταλλικές καμπίνες, ανοικτές ή καλυμμένες κατασκευές της ατράκτου, με ή χωρίς τετράτροχο σύστημα προσγείωσης. Η έκδοση D και οι εκδόσεις που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο της Κορέας είχαν πιο χρηστική μορφή. Η πλέον διαδεδομένη έκδοση, το Bell 47G παρουσιάστηκε το 1953. Έφερε πλήρη καλύπτρα του πιλοτηρίου, σχήματος φούσκας (bubble canopy), εκτεθειμένη ουρά, δεξαμενές καυσίμου αναρτημένες ψηλά στην άτρακτο και πέδιλα προσγείωσης. Οι επόμενες εκδόσεις Bell 47H and Bell 47J Ranger είχαν πλήρως καλυμμένη καμπίνα καθώς και καλυμμένη ουρά. Οι κινητήρες που χρησιμοποιούνταν ήταν είτε της Franklin Engine Company είτε της Lycoming, με ισχύ από 200 έως 305 ίππους.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Αμερικανικό Ναυτικό παρέλαβε αρκετά Bell 47, με την ονομασία HTL-1, μεταξύ του 1947 και του 1958. Η πλέον διαδεδομένη έκδοση όμως του Αμερικανικού Ναυτικού υπήρξε η έκδοση HTL-4.
Η Αμερικανική Ακτοφυλακή αξιολόγησε την έκδοση HTL-1 και παρέλαβε δύο ελικόπτερα για υποστήριξη και χρήση στο λιμάνι της Νέας Υόρκης, ενώ το 1952 παρέλαβε τρία HTL-5, τα οποία και χρησιμοποίησε μέχρι το 1960. Το 1959 η Ακτοφυλακή παρέλαβε δύο Bell 47G, τα οποία και ονόμασε HUL-1G.
Η NASA χρησιμοποίησε το Bell 47 κατά την διάρκεια του Προγράμματος Απόλλο για την εκπαίδευση των αστροναυτών στην Σεληνάκατο. Ο αστροναύτης Eugene Cernan είχε ένα παρολίγον καταστροφικό ατύχημα τις παραμονές της πτήσης του με το Απόλλο 17 στη Σελήνη, μετά τη συντριβή του Bell 47 το οποίο πετούσε στον ποταμό Ίντιαν της Φλόριντα.
Η Βρετανική έκδοση του 47G, το οποίο έφερε την ονομασία Sioux AH.1 στον Βρετανικό Στρατό, κατασκευαζόταν από την Westland Helicopters και παρέμεινε σε υπηρεσία έως το τις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Το Bell H-13 κατασκευάστηκε και στην Ιαπωνία, συνέπεια κοινής προσπάθειας της Bell και της Kawasaki. Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας υπήρξε το Bell-Kawasaki KH-4, το οποίο αποτελεί τριθέσια έκδοση του Bell 47.
Εκδόσεις
right|thumb|300px|Ελικόπτερο XH-13F ===Πολιτικές εκδόσεις === Αντίστοιχο του στρατιωτικού YR-13/HTL-1, έφερε κινητήρα Franklin O-335-1. Αγροτική / έκδοση γενικής χρήσης με ανοικτό κόκπιτ. Παρουσιάστηκε το 1949, τριθέσια έκδοση. Συνδύαζε τον κινητήρα Franklin (ισχύος 149 kW) με την τριθέσια διάταξη του Bell 47D-1. Έφερε κινητήρα Avco Lycoming VO-435. Κατασκευάστηκε κατόπιν αδείας από την Westland για τον Βρετανικό Στρατό. Έκδοση με μεγαλύτερη καμπίνα, βελτιωμένές πτέρυγες κυρίου στροφείου και αυξυμένη χωρητικότητα καυσίμου. Έκδοση με υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα Franklin 6VS-335-A. Έκδοση με υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα Avco Lycoming TVO-435. Τριθέσια έκδοση με κινητήρα Avco Lycoming VO-540. Τριθέσια έκδοση του Bell UH-13J της Αμερικανικής Αεροπορίας. Οναμάστηκε και Bell 47J Ranger και χρησιμοποιούσε κινητήρα Avco Lycoming VO-435. Η διθέσια αγροτική έκδοση ονομάστηκε αργότερα Bell Ag-5. Το Bell 47G-5 ήταν η τελευταία έκδοση που κατασκευάστηκε από τη Bell.
Στρατιωτικές εκδόσεις
right|thumb|300px|Ελικόπτερο Bell 47J-3 της Ιταλικής Αστυνομίας 28 ελικόπτερα Bell 47A που παραδόθηκαν στην Αμερικανική Αεροπορία για αξιολόγηση. Το YR-13 έφερε κινητήρα Franklin O-335-1. 10 από τα ελικόπτερα αξιολογήθηκαν από το Αμερικανικό Ναυτικό ως εκπαιδευτικά. 3 ελικόπτερα YR-13 που χρησιμοποιήθηκαν για δοκιμές σε ψυχρά κλίματα στην Αλάσκα. 65 ελικόπτερα τα οποία παραγγέλθηκαν το 1948 από τον Αμερικανικό Στρατό. Όλα τα ελικόπτερα πήραν αργότερα την ονομασία Sioux. 15 ελικόπτερα τροποποιημένα να φέρουν εξωτερικά φορεία το 1952. Διθέσια έκδοση του με πέδιλα προσγείωσης, φορεία και κινητήρα Franklin O-335-5. Έκδοση του H-13D με τρεις θέσεις και διπλά χειριστήρια ελέγχου. Τροποποιημένο Modified Bell 47G με κινητήρα Continental XT51-T-3. Δύο Bell 47J Ranger με κινητήρα Lycoming VO-435, τροποποιημένα σε διαμόρφωση VIP για να μεταφέρουν τον Πρόεδρο των Ηνωμενων Πολιτειών. Έφεραν κινητήρα Lycoming VO-435. Δύο τροποποιημένα ελικόπτερα για δοκιμές, με στροφείο μεγαλύτερης διαμέτρου και κινητήρα Franklin 6VS-335. Χαρακτηριζόταν από το Ναυτικό ως HTL-4. Χαρακτηριζόταν από το Ναυτικό ως HTL-6 Εκπαιδευτική έκδοση. Χαρακτηριζόταν από το Ναυτικό ως HTL-7. Έκδοση που χρησιμοποιήθηκε σε παγοθραυστικά πλοία. Χαρακτηριζόταν από το Ναυτικό ως HUL-1. Έκδοση που χρησιμοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακτοφυλακή σε ρόλους έρευνας και διάσωσης. Ονομαζόταν και HUL-1G. Τριθέσια έκδοση που αντικατέστησε το OH-13H. Διθέσια εκπαιδευτική έκσοση του Αμερικανικού Στρατού, βασισμένη στο 47G-3B-1.
Τροποποιήσεις
right|thumb|300px|Ελικόπτερο Bell 47 σε διαμόρφοση μεταφοράς τραυματιών Ιταλική πρωτότυπη έκδοση του Bell 47J του 1971, με κινητήρα Turboméca Astazou II. Bell 47G-2 Τροποποιημένο για αεροψεκασμούς. Πέταξε πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1959. Βελτιωμένη έκδοση του Mk.II, πέταξε πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1965. Έφερε κινητήρες Franklin 6V4-200, 6V-335 ή 6V-350. Έφερε κινητήρα Franklin 6V-350-A. Κατασκευάστηκε το 1967. Βελτιωμένη έκδοση με κινητήρες Franklin 6V4-200-C32, 6V-335-A, ή 6V-350-A. Πέταξε πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1968 και έφερε κινητήρα Lycoming VO-435-A1A. Έφερε κινητήρα Lycoming VO-435-A1F. Έφερε κινητήρα Lycoming VO-435-B1A.
Ονοματολογία του Bell 47
right|thumb|300px|Σχέδιο τριών όψεων του Bell 47 Το Bell 47 έφερε πολλαπλές ονομασίες, ανάλογα με τον κλάδο των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που υπηρετούσε. Έγινε γνωστό ως H-13 Sioux, παρόλο που η αρχική του ονομασία το 1946 ήταν YR-13. Στην Αμερικανική Αεροπορία ονομαζόταν H-13 ενώ στο Ναυτικό HTL.
Από το 1962 οι εκδόσεις της αεροπορίας, του ναυτικού και του στρατού επανονομάστηκαν από το νέο τρι-κλαδικό σύστημα, χρησιμοποιόντας τα προθέματα OH, UH και XH.
Χρήστες
right|thumb|300px|Ελικόπτερο Bell 47 βαμένο στα χρώματα της ταινίας M.A.S.H.
Το Bell 47 σε Ελληνική υπηρεσία
right|thumb|300px|Ελικόπτερο Agusta-Bell 47J Ranger της Ελληνικήςς Πολεμικής Αεροπορίας Το Bell 47 χρησιμοποιήθηκε από την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, από τις 351 Μοίρα Αεροπορικών Εφαρμογών και 359 Μονάδα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών, με έδρα την 112 Πτέρυγα Μάχης στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας.
Τηλεοπτικές εμφανίσεις
Το Bell 47 εμφανίστηκε και είχε σημαντικούς ρόλους τόσο σε ταινίες όσο και σε τηλεοπτικές σειρές. Η πλέον γνωστή του εμφάνιση όμως ήταν στην αντιπολεμική ταινία M*A*S*H και αργότερα στην τηλεοπτική σειρά M*A*S*H.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά ελικόπτερα Κατηγορία:Στρατιωτικά ελικόπτερα Κατηγορία:Ελικόπτερα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Ελικόπτερα γενικής χρήσης Κατηγορία:Αεροσκάφη Bell
Θάλπιος
Στην ελληνική μυθολογία ο Θάλπιος (< θάλπω (θερμαίνω), δηλ. «ο ένθερμος», «ο πρόθυμος») ήταν γιος του Ευρύτου και της Θηραιφόνης, κόρης του Δεξαμενού, μυθικός βασιλιάς της Ωλένου.
Ο Θάλπιος μαζί με τον εξάδελφό του Αμφίμαχο ήταν αρχηγοί των Επειών της Ήλιδας και μνηστήρες της Ωραίας Ελένης, και ως τέτοιοι έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Συγκεκριμένα για τον Θάλπιο αναφέρεται ότι ήταν ένας από τους άνδρες που κρύφτηκαν μέσα στον Δούρειο Ίππο. Ο «τάφος του Θαλπίου» κατά την παράδοση βρισκόταν στην Ήλιδα.
Πηγή
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Καλλιστώ (δορυφόρος)
Ετυμολογία
Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία η Καλλιστώ ήταν νύμφη της Αρκαδίας την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας. Η Ήρα για να την τιμωρήσει τη μεταμόρφωσε σε αρκούδα και παραλίγο να σκοτωνόταν από την Άρτεμη ή τον ίδιο της τον γιο, τον Αρκάδα, στο κυνήγι. Ο Δίας τότε την λυπήθηκε και την τοποθέτησε στον έναστρο ουρανό εκεί που τώρα είναι ο αστερισμός της Μεγάλης Άρκτου.
Βασικά στοιχεία
Η Καλλιστώ είναι πέμπτου μεγέθους (5,7) και μπορεί να παρατηρηθεί με κιάλια, ως ο τέταρτος κατά σειρά λαμπρότητας μεταξύ των τεσσάρων δορυφόρων του Γαλιλαίου (Γανυμήδης, Ιώ, Ευρώπη και Καλλιστώ). Ο δορυφόρος αυτός φέρει διακριτικό σύμβολο ΙV επειδή στην αρχή όταν ανακαλύφθηκε πίστευαν ότι ήταν ο τέταρτος σε απόσταση. Κινείται σε απόσταση από τον Δία 1.882.700 χιλιομέτρων και σε επίπεδο που σχηματίζει γωνία 2° 43΄ με το επίπεδο του ισημερινού του Δία. Η πραγματική του διάμετρος ανέρχεται σε 4.821 χλμ. και κινείται γύρω από τον Δία σε γήινο χρόνο 16 ημερών, 16 ωρών, 32΄ και 8,6΄΄ της ώρας. Είναι ο λιγότερο ανακλαστικός από τους δορυφόρους του Δία αν και διαθέτει μεγάλες ποσότητες παγωμένου νερού.
Συστατικά
thumb|300px|left|Το εσωτερικό της Καλλιστούς. Ο φλοιός αποτελείται από ένα στρώμα πάγου, ο μανδύας πιθανόν από νερό σε υγρή κατάσταση και ο πυρήνας, ο οποίος αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του σώματος, αποτελείται από πάγο ανακατεμένο με βράχους. Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα γνώσεις μας η Καλλιστώ φέρει λεπτότατη και αραιότατη ατμόσφαιρα από διοξείδιο του άνθρακα σε πολύ μεγάλο ποσοστό, ενώ η επιφάνειά της καλύπτεται από πάγο και κρατήρες. Αποτελείται από έναν βραχώδη πυρήνα που είναι περιτριγυρισμένος από έναν παγωμένο μανδύα νερού. Η επιφάνειά της καλύπτεται από σκοτεινά πετρώματα, αν και η Καλλιστώ είναι στην πραγματικότητα μισή βράχια και μισή πάγος. Όπου κι αν χτυπήσει κάποιος μετεωρίτης ξεπετάγεται νερό, για να παγώσει αμέσως μετά πάνω στην επιφάνεια.
Χαρακτηριστικά της επιφάνειας
Η Καλλιστώ είναι το ουράνιο σώμα με την πιο έντονη παρουσία κρατήρων στο Ηλιακό σύστημα. Επειδή η επιφάνειά της έχει περισσότερους κρατήρες από τους υπόλοιπους δορυφόρους, συμπεραίνουμε ότι το έδαφός της πρέπει να είναι ένα από τα πιο αρχέγονα στο Ηλιακό σύστημα. Η επιφάνεια πρέπει να είναι πολύ παλιά όσο και τα υψίπεδα της Σελήνης, του Άρη και του Ερμή. Το πιο αξιοσημείωτο σημάδι πάνω της είναι ένας γιγάντιος κρατήρας που ονομάστηκε Βαλχάλλα με διάμετρο 2.750 χιλιομέτρων. Είναι μια ξέβαθη κοιλάδα μεγάλη όσο και η Αυστραλία που περιβάλλεται από πολλαπλούς δακτυλίους οι οποίοι σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια της πρόσκρουσης ενός αστεροειδούς πάνω στην επιφάνεια της. Ένας άλλος μεγάλος κρατήρας με δακτυλίους ονομάζεται Άσγκαρντ και έχει διάμετρο 1.200 χιλιομέτρων. Εκτός από τους δύο αυτούς τεράστιους κρατήρες της αξιοσημείωτη είναι η έλλειψη κρατήρων με διάμετρο πάνω από μερικές δεκάδες χιλιόμετρα. Το γεγονός αυτό ίσως να οφείλεται στην χαλάρωση και εξαφάνισή τους εξαιτίας της θερμικής ιστορίας της παγωμένης επιφάνειας του δορυφόρου. Οι μεγάλοι κρατήρες στην Καλλιστώ είναι πρώτου πληθυσμού, έχουν δηλαδή ηλικία τεσσάρων δισεκατομμυρίων ετών περίπου, ενώ οι μικρότεροι είναι πιο πρόσφατοι. Όλοι τους πάντως δημιουργήθηκαν από την πτώση αστεροειδών καθώς και κομητών υπό την επίδραση της βαρύτητας του Δία και του δορυφορικού του συστήματος. Οι φωτογραφίες που έστειλε η διαστημική συσκευή Γαλιλαίος μας έχουν δείξει ότι στην Καλλιστώ η πυκνότητα των κρατήρων είναι μικρότερη στο ημισφαίριο που δεν αντικρίζει τον Δία.
Εξερεύνηση
Την Καλλιστώ φωτογράφησαν ήδη από κοντά οι διαστημικές συσκευές Βόγιατζερ 1 τον Μάρτιο-Απρίλιο του 1979, ενώ αμέσως μετά η μελέτη συνεχίστηκε από τον Βόγιατζερ 2 τον Μάιο-Ιούλιο του ιδίου έτους. Η διαστημική συσκευή Γαλιλαίος την προσπέρασε αρκετές φορές στη διάρκεια του 1996 και 1997, με πιο κοντινή προσέγγιση τον Ιούνιο του 1997 σε απόσταση 416 χιλιομέτρων από την επιφάνειά της.
Πιθανός αποικισμός
thumb|right|300px|Καλλιτεχνική απεικόνιση μιας βάσης στην Καλλιστώ. Το 2003 η ΝΑΣΑ πραγματοποίησε μια εννοιολογική μελέτη που ονομάστηκε Ανθρώπινη Εξερεύνηση Εξωτερικών Πλανητών (Human Outer Planets Exploration (HOPE)), σχετικά με το μέλλον της ανθρώπινης εξερεύνησης του εξωτερικού Ηλιακού συστήματος. Ο στόχος που επιλέχθηκε να εξεταστεί λεπτομερώς ήταν η Καλλιστώ.
Προτάθηκε ότι θα μπορεί να είναι δυνατή η οικοδόμηση μιας βάσης στην επιφάνεια της Καλλιστούς η οποία θα παράγει καύσιμα για περαιτέρω εξερεύνηση του Ηλιακού συστήματος. Τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας βάσης θα είναι η χαμηλή ακτινοβολία (λόγω της χαμηλής απόστασης του δορυφόρου από το Δία) και η γεωλογική σταθερότητα. Επιπλέον, θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξ αποστάσεως παρατήρηση της Ευρώπης ή θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για εκτόξευση μη επανδρωμένων αποστολών για κοντινά περάσματα από τον Δία ή για εξερεύνηση του εξωτερικού Ηλιακού συστήματος, χρησιμοποιώντας την βοήθεια της βαρύτητας μετά από την αναχώρηση από την Καλλιστώ.
Σε μια έκθεση το 2003, η ΝΑΣΑ ανακοίνωσε πως το 2040 θα μπορούσε να είναι εφικτή μια επανδρωμένη αποστολή στην Καλλιστώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλλιστω
1563
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1563 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Νορσέν
Το Νορσέν (αρμενικά: Նորշեն, παλαιότερα γνωστό ως Μπαγκραβάν) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Περιλαμβάνοντας, επίσης, τον οικισμό του Χαρκόβ, το 2008, αριθμούσε 1,008 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Μπαζ Όλντριν
Ο Μπαζ Όλντριν (αγγλ.: Buzz Aldrin, γεννημένος ως Edwin Eugene Aldrin Jr., 20 Ιανουαρίου 1930) είναι Αμερικανός μηχανικός και πρώην αστροναύτης. Υπήρξε ο δεύτερος άνθρωπος στην Ιστορία που περπάτησε πάνω στη Σελήνη, ως μέλος της αποστολής Απόλλων 11, της πρώτης επανδρωμένης αποστολής που έφθασε στην επιφάνεια της Σελήνης. Πάτησε το πόδι του πάνω στο σεληνιακό έδαφος στις 03:15:16 (UTC) της 21ης Ιουλίου 1969, 19 λεπτά μετά τον Νηλ Άρμστρονγκ.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Όλντριν γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1930 στο Γκλεν Ριτζ του Νιου Τζέρσεϊ των Η.Π.Α.. Γονείς του ήταν ο Έντγουιν Γιουτζήν Όλντριν (1896–1974), αξιωματικός καριέρας, και η σύζυγός του Μάριον Γκάντυς (Marion Gaddys), το γένος Μουν (Moon, είναι χαρακτηριστική η σύμπτωση, αφού στην αγγλική Moon = Σελήνη}} . Η καταγωγή του είναι σκωτσέζικη, σουηδική και γερμανική. Ο `Ολντριν υπήρξε πρόσκοπος . Μετά την αποφοίτησή του από το δημόσιο λύκειο το 1947, απέρριψε μία πλήρη υποτροφία από το MIT και εγγράφηκε στη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο Γουέστ Πόιντ. Το προσωνύμιο «Μπαζ» προήλθε από την παιδική του ηλικία: η νεότερη από τις δύο αδελφές του πρόφερε τη λέξη brother (= αδελφός) ως «buzzer», και αυτό συντομευόταν σε «Μπαζ». Το 1988 ο `Ολντριν άλλαξε το επίσημο βαφτιστικό του όνομα σε «Μπαζ».
Αξιωματικός της Αεροπορίας
Ο `Ολντριν απεφοίτησε τρίτος στην τάξη του το 1951, με πτυχίο στρατιωτικού μηχανολόγου μηχανικού. Υπάχθηκε στην πολεμική αεροπορία και υπηρέτησε ως πιλότος μαχητικού αεριωθουμένου στον Πόλεμο της Κορέας. Εκεί πέταξε σε 66 αποστολές μάχης με F-86 Sabre και κατέρριψε δύο εχθρικά αεροσκάφη MiG-15. Το τεύχος της 8ης Ιουνίου 1953 του περιοδικού Life φιλοξένησε φωτογραφίες από την κάμερα σκάφους του Όλντριν που απεικόνιζαν τον ένα από τους Σοβιετικούς πιλότους να εκτοξεύεται από το βληθέν αεροσκάφος του.
Μετά τον πόλεμο ο `Ολντριν υπηρέτησε στην αεροπορική βάση Νέλις στη Νεβάδα και μετά ως υπασπιστής στον πρύτανη της Αεροπορικής Ακαδημίας των ΗΠΑ, που είχε ιδρυθεί το 1955. Πέταξε με αεροσκάφη F-100 Super Sabre στην αμερικανική βάση του Bitburg, στη Δυτική Γερμανία. Το 1963 ο Μπαζ πήρε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών αστροναυτικής από το ΜΙΤ. Ο τίτλος της διατριβής του ήταν «Τεχνικές καθοδηγήσεως οπτικής γραμμής για επανδρωμένες τροχιακές συναντήσεις» και η αφιέρωσή του έγραφε: «Με την ελπίδα ότι αυτό το έργο θα συνεισφέρει με κάποιο τρόπο στην εξερεύνηση του διαστήματος, αφιερώνεται στα πληρώματα των επανδρωμένων παρόντων και μελλοντικών διαστημικών προγραμμάτων αυτής της χώρας. Αν μπορούσα να τους ακολουθήσω στις συναρπαστικές τους προσπάθειες!» Πράγματι, υπέβαλε αίτηση για ένταξη στο σώμα αστροναυτών, που απορρίφθηκε επειδή δεν είχε υπάρξει πιλότος δοκιμών. Ωστόσο, στη συνέχεια η απαίτηση αυτή εγκαταλείφθηκε και η δεύτερη αίτηση του Όλντριν έγινε δεκτή. Κατατάχθηκε στην τρίτη ομάδα αστροναυτών.
Σταδιοδρομία στη NASA
thumb|right|Οι Όλντριν και [[Τζιμ Λόβελ μετά την αποστολή Gemini 12]] thumb|left|Ο Όλντριν περπατά στην επιφάνεια της Σελήνης κατά την αποστολή Απόλλων 11. thumb|right|Το αποτύπωμα του Όλντριν στη Σελήνη σε φωτογραφία που τράβηξε ο ίδιος στις 21/7/1969. Η επιλογή του `Ολντριν ως υποψήφιου αστροναύτη έγινε τον Οκτώβριο του 1963. Στη NASA, μετά τους θανάτους των αρχικά προοριζόμενων για την αποστολή Gemini 9 Έλιοτ Ση και Τσαρλς Μπάσετ σε δοκιμαστική αεροπορική πτήση, οι Όλντριν και Τζιμ Λόβελ προάχθηκαν σε εναλλακτικό πλήρωμα για την αποστολή. Τελικώς έγινε κυβερνήτης στην αποστολή Gemini 12, την τελευταία του προγράμματος Gemini και η τελευταία ευκαιρία για τη δοκιμή μεθόδων EVA. Ο `Ολντριν έθεσε ένα ρεκόρ EVA, αποδεικνύοντας ότι οι αστροναύτες μπορούσαν να εργασθούν στο διάστημα έξω από το σκάφος τους.
Στις 21 Ιουλίου 1969 ο `Ολντριν έγινε ο δεύτερος άνθρωπος που περπάτησε στη Σελήνη, με ρεκόρ παραμονής εκτός της σεληνακάτου που καταρρίφθηκε μόλις κατά την αποστολή Απόλλων 14. Οι πρώτες λέξεις του πάνω στη Σελήνη ήταν: ''«`Ομορφη θέα. Υπέροχη ερημιά»'' ("Beautiful view. Magnificent desolation.").
Ο `Ολντριν, ως πιστός Χριστιανός της Πρεσβυτεριανής προτεσταντικής Εκκλησίας, υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος πάνω στη Σελήνη που κάλεσε σε προσευχή: Μετά την προσσελήνωση, μετέδωσε στη Γη: «Θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να ζητήσω από τον κάθε άνθρωπο που ακούει, οποιοσδήποτε και οπουδήποτε κι αν είναι, να σταθεί για λίγο και να αναλογιστεί τα γεγονότα των λίγων τελευταίων ωρών, και να απευθύνει ευχαριστίες στον Θεό με τον δικό του/της τρόπο.»
Κυκλωτής του Aldrin
Το 1985 ο `Ολντριν πρότεινε την ύπαρξη μιας ειδικής τροχιάς για διαστημόπλοια που είναι γνωστή σήμερα ως κυκλωτής του Όλντριν (Aldrin cycler). . `Ενα σκάφος σε τέτοια τροχιά θα περνούσε κοντά από τους πλανήτες Γη και `Αρη σε τακτική (κυκλοτερή) βάση. Υπήρξε επίσης υποστηρικτής της εκπαιδεύσεως των αστροναυτών μέσα στο νερό για την καλύτερη προετοιμασία τους για τους διαστημικούς περιπάτους και τα καθήκοντα συντηρήσεως στο διάστημα.
Περιστατικό με τον Bart Sibrel
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2002 ο `Ολντριν παρασύρθηκε σε ένα ξενοδοχείο του Μπέβερλι Χιλς με το πρόσχημα ότι θα έδινε συνέντευξη για ένα ιαπωνικό παιδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα. Με την άφιξή του εκεί, ο οπαδός της θεωρίας συνωμοσίας του προγράμματος «Απόλλων» Μπαρτ Σιμπρέλ τον κύκλωσε με ένα συνεργείο ταινίας και απαίτησε από αυτόν να ορκιστεί πάνω σε μία Αγία Γραφή ότι τα ταξίδια στη Σελήνη είχαν γίνει στην πραγματικότητα, επιμένοντας ότι ο Όλντριν και οι άλλοι είχαν πει ψέματα ότι περπάτησαν στη Σελήνη. Αντιληφθείς την παγίδα, ο Όλντριν είχε μία σύντομη αντιδικία μαζί του και, όταν ο Σίμπρελ τον απεκάλεσε «δειλό και ψεύτη», ο Όλντριν τον χτύπησε με μία γροθιά στο σαγόνι. Η αστυνομία κατέληξε ότι ο αστροναύτης είχε προκληθεί και δεν απαγγέλθηκαν κατηγορίες. Ο Όλντριν αφιερώνει μία ενότητα στο περιστατικό στην αυτοβιογραφία του Magnificent Desolation.
Κριτική των μελλοντικών σχεδίων της NASA για τη Σελήνη
Τον Δεκέμβριο του 2003 ο Όλντριν δημοσίευσε ένα κείμενο στους New York Times, στο οποίο επέκρινε τη στοχοθεσία της NASA, εκφράζοντας τις επιφυλάξεις του για την ανάπτυξη ενός διαστημοπλοίου που θα περιοριζόταν στη μεταφορά 4 αστροναυτών τη φορά στη Σελήνη με λίγο ή καθόλου φορτίο, γράφοντας ότι ο στόχος της αποστολής αστροναυτών πίσω στη Σελήνη ήταν «περισσότερο αναζήτηση παλαιάς δόξας, παρά προσπάθεια για νέους θριάμβους».
Υποστήριξη αποστολής στον `Αρη
Τον Ιούνιο του 2013 ο Όλντριν δημοσίευσε επίσης κείμενο στους New York Times υποστηρίζοντας μία επανδρωμένη αποστολή στον Άρη, όπου θεωρεί τη Σελήνη «όχι σαν προορισμό, αλλά περισσότερο ως σημείο αναχωρήσεως, που θέτει την ανθρωπότητα σε τροχιά να κατοικήσει τον Άρη και να γίνει ένα είδος δύο πλανητών».
Κλιματική αλλαγή
Το 2009 ο `Ολντριν σχολίασε το θέμα της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής λέγοντας: «Νομίζω ότι το κλίμα μεταβάλλεται εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Αν γίνεται θερμότερο τώρα, μπορεί να ψυχρανθεί αργότερα. Δεν υποστηρίζω την απλή θεώρηση βραχυπρόθεσμων μεμονωμένων καταστάσεων ώστε να εξαντλήσουμε φυσικούς πόρους για να διατηρήσουμε το κλίμα μας όπως είναι σήμερα.».
Βιβλία
Ο Όλντριν έχει συνεργασθεί στη συγγραφή βιβλίων όπως τα Return to Earth (1973), Men From Earth (1989), Reaching for the Moon (2005), Look to the Stars (2009) και Magnificent Desolation (2009), καθώς και των μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας μαζί με τον Τζων Μπαρνς Encounter with Tiber (1996) και The Return (2000).
Προσωπική ζωή
thumb|upright|Ο Μπαζ `Ολντριν τον Φεβρουάριο του 2009 Ο Όλντριν έχει νυμφευθεί τρεις φορές. Ο πρώτος του γάμος ήταν με τη Τζοάν Άρτσερ (Archer), τη μητέρα των τριών τέκνων του (των Τζέιμς, Τζάνις και `Αντριου). Ο δεύτερος ήταν με την Μπέβερλυ Ζάιλ (Zile) και ο τρίτος του με τη Λόις Ντριγκς Κάνον (Driggs Cannon), από την οποία πήρε διαζύγιο τον Δεκέμβριο του 2012. Σήμερα έχει έναν εγγονό, τον Τζέφρυ Σους (Jeffrey Schuss), από την κόρη του, Τζάνις.
Ο Μπαζ Όλντριν είναι ενεργός υποστηρικτής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Το 2007 επιβεβαίωσε στο περιοδικό Time ότι είχε πρόσφατα κάνει λίφτινγκ προσώπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Άνθρωποι που περπάτησαν στη Σελήνη
AG
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων AG ή Ag ή ag (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-τζι) μπορεί να αναφέρεται:
Ανοικτή παρτίδα
Ανοικτή παρτίδα (ή ανοικτό άνοιγμα) είναι το σκακιστικό άνοιγμα στο οποίο τα λευκό παίζουν 1.ε4 και τα μαύρα απαντούν συμμετρικά με 1...ε5, καθώς αν δοθεί οποιαδήποτε άλλη απάντηση από τα μαύρα οδηγεί σε κάποιο ημιανοικτό άνοιγμα.
Ο σκακιστικός όρος «ανοικτή παρτίδα» μπορεί να αναφέρεται και σε οποιαδήποτε άλλη θέση όπου οι γραμμές, οι στήλες και οι δύο διαγώνιοι είναι ανοικτές και συνήθως ευνοούν την τακτική του παιχνιδιού. Οι αξιωματικοί είναι γενικά ισχυρότεροι από τους ίππους σε μια ανοικτή σκακιέρα λόγω της ικανότητάς τους να καλύπτουν μεγαλύτερες αποστάσεις.
Θεωρία
Όταν τα λευκά ανοίγουν παίζοντας την κίνηση 1.ε4 (βλ. Παρτίδα πιονιού του βασιλιά), η οποία είναι η πιο δημοφιλής κίνηση ανοίγματος και έχει πολλά πλεονεκτήματα, διεκδικούν αμέσως την υπεροχή στο κέντρο και προετοιμάζουν για ανάληψη δράσης δύο από τα κομμάτια τους, την βασίλισσα και τον αξιωματικό του βασιλιά τους. Τα παλαιότερα ανοίγματα στο σκάκι ξεκινούν με την κίνηση 1.ε4, για την οποία ο γκρανμαίτρ Μπόμπι Φίσερ έγραψε ότι ήταν «δοκιμασμένα η καλύτερη» ("best by test"), ενώ τα αρνητικά της κίνησης αυτής είναι ότι το 1.ε4 τοποθετεί πιόνι σε ένα ανυπεράσπιστο τετράγωνο και αποδυναμώνει τα τετράγωνα δ4 και ζ4, επ' αυτού ο Ούγγρος μαιτρ Γκιούλα Μπρέγιερ δήλωσε μελοδραματικά ότι «μετά από 1.ε4, το παιχνίδι των λευκών είναι στη δύση του» ("after 1.e4, White's game is in its last throes"). Εάν στη συνέχεια τα μαύρα διατηρήσουν τη συμμετρία απαντώντας 1...ε5, το αποτέλεσμα είναι μια ανοικτή παρτίδα.
Ανοίγματα
Τα ανοικτά ανοίγματα καταχωρούνται πλήρως στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων, υπό τους κωδικούς C20–C99. Οι καταχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Πηγές
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Θάσος (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Θάσος ήταν γιος του Ποσειδώνα, ή του Αγήνορα και της Τηλέφασσας, αδελφός του Κάδμου, του Φοίνικα και του Κίλικα. Αυτό γράφουν τόσο ο Ευριπίδης στις Φοίνισσες, όσο και ο Παυσανίας (Ε΄ 25, 12). Σύμφωνα πάντως με μία διαφορετική εκδοχή, κατά τον Φερεκύδη, ο Θάσος ήταν γιος του Κίλικα και εγγονός του Αγήνορα. Ο Θάσος συνόδευε τη μητέρα του και τους παραπάνω καθώς αναζητούσαν την αδελφή τους την Ευρώπη. Κάποτε, πέρασαν και από τη σημερινή νήσο Θάσο, στην οποία έμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα αφού του έδωσε ο Κάδμος ένα τμήμα του στρατού του όπου, κατά τον Απολλόδωρο, (ΙΙΙ, 1) και της έδωσε το όνομά του.
Πηγές
Θασος Κατηγορία:Θάσος
Λιλ Γουέιν
Ο Ντουέιν Μάικλ Κάρτερ Τζούνιορ (Dwayne Michael Carter Jr., 27 Σεπτεμβρίου 1982), γνωστός επαγγελματικά ως Λιλ Γουέιν (Lil Wayne) είναι Αμερικανός ράπερ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα. Εντάχθηκε στην Cash Money Records σαν το νεότερο μέλος το 1991 σε ηλικία 9 χρονών και μαζί με τον Lil' Doogie (επίσης από Νέα Ορλεάνη) συνέταξαν το ντουέτο The B.G.'z. Ο Lil Wayne σχημάτισε τo Southern Hip Hop γκρουπ, Hot Boys, μαζί με -τότε- συναδέλφους στην Cash Money: Τζούβεναϊλ (Juvenile), Γιανγκ Τερκ (Young Turk) και Λιλ Ντουγκι (Lil' Doogie - που πλέον ονομάζεται B.G.) το 1996. Την ίδια χρονιά βγήκε το ντεμπούτο άλμπουμ των Hot Boys, Get It How U Live! Ο Lil Wayne απέκτησε μεγάλη επιτυχία με το πιο επιτυχημένο άλμπουμ των Hot Boys, Guerilla Warfare, τo 1999. Εκτός από ηγετικό μέλος της Cash Money ο Lil Wayne "έχτισε" την δική του εταιρεία, Young Money Entertainment, το 2005.
Το ντεμπούτο άλμπουμ του Lil Wayne, Tha Block Is Hot, έγινε πλατινένιο από την Recording Industry Association of America (RIAA). Τα δύο επόμενα άλμπουμ, Lights Out (2000) και 500 Degreez (2002), έγιναν χρυσά. Απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη φήμη με τον επόμενό του δίσκο το 2004, Tha Carter (επίσης χρυσό), του οποίου το single ονόματι "Go DJ" έγινε πέντε φορές χιτ. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο, επίσης, τεράστιο χιτ των Destiny's Child, "Soldier". Ύστερα ακολούθησε το άλμπουμ Tha Carter II (πλατινένιο) το 2005, καθώς και αρκετά Mixtapes και διάφορα άλλα άλμπουμ. Το 2008 ο Lil Wayne έβγαλε τον πιο επιτυχημένο, και με περισσότερες πωλήσεις, δίσκο του (1.000.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του μόνο στην Αμερική!), το Tha Carter III το οποίο έγινε αρκετές φορές πλατινένιο από την RIAA και περιείχε το νούμερο ένα single, "Lollipop", καθώς και άλλες μεγάλες επιτυχίες όπως το "A Milli" και το "Got Money".
Μετά την επιτυχία του Tha Carter III, ο Lil Wayne αποφάσισε να βγάλει και ένα Rock άλμπουμ, το Rebirth (2010), το οποίο είχε κυρίως συνοδεία ηλεκτρικής κιθάρας καθώς και τη χρήση του Auto-Tune (επεξεργαστής φωνής). Η RIAA το "ονόμασε" χρυσό παρά τις -κυρίως- αρνητικές απόψεις των κριτικών. Τον Μάιο του 2010 μπήκε στην φυλακή για 8 μήνες μετά από κατοχή όπλου. Το όγδοο άλμπουμ του, I Am Not A Human Being, βγήκε κατά την διάρκεια της ποινής του Lil Wayne στην φυλακή. Το I Am Not A Human Being έφτασε στην κορυφή των charts, κάνοντας τον Lil Wayne τον πρώτο ραπερ, μετά τον Tupac, που είχε νούμερο 1 δίσκο ενώ φυλακισμένος. Το πρώτο -και ένατο σε σειρά- άλμπουμ του, αφότου ολοκλήρωσε την ποινή του, Tha Carter IV (επίσης πλατινένιο), βγήκε το 2011 και την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του πούλησε 964.000 αντίτυπα. Το άλμπουμ αυτό περιείχε επιτυχίες όπως το "How To Love", "6 Foot 7 Foot", "She Will". Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2012 πέρασε τον Έλβις Πρίσλεϋ (Elvis Presley) ως τον άντρα καλλιτέχνη με τα περισσότερα τραγούδια στο Billboard Hot 100 με 109 τραγούδια. Τέλευταίο άλμπουμ του Lil Wayne είναι το I Am Not A Human Being II, το οποίο βγήκε το 2013.
Στις 4 Δεκεμβρίου του 2014 ο Lil Wayne εξέφρασε στο Twitter την απογοήτευση του απέναντι στην διοίκηση της μακροχρόνιας εταιρείας του, της οποίας είναι μέλος, Cash Money Records, και ειδικότερα στο αφεντικό αυτής, τον ράπερ Birdman, ισχυρίζοντας πως δεν του επέτρεπαν να βγάλει τον πολυαναμενόμενο δίσκο του, Tha Carter V. Στις 20 Ιανουαρίου του 2015, έβγαλε ένα mixtape ονομαζόμενο, Sorry 4 The Wait 2. Στο mixtape αυτό, εκφράζει την αγανάκτηση αλλά και την απογοήτευση του απέναντι στην Cash Money Records, άλλα και στον ράπερ Birdman, τον οποίο είχε ως πατρικό πρότυπο. Έξι μήνες μετά, η σχέση μεταξύ του Lil Wayne με την Cash Money Records, παραμένει ψυχρή και εκείνος αποφασίζει να βγάλει έναν ακόμη δίσκο στις 4 Ιουλίου, το Free Weezy Album (FWA), αποκλειστικά μέσω της υπηρεσίας streaming, TIDAL. Στις 26 Νοεμβρίου 2015, ο Lil Wayne έβγαλε ακόμη ένα mixtape, το No Ceilings 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Μαουρίτσιο Κάγκελ
Ο Μαουρίτσιο Κάγκελ (Mauricio Kagel, 24 Δεκεμβρίου 1931 – 18 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν Γερμανοαργεντίνος συνθέτης, λιμπρετίστας, μουσικοπαιδαγωγός και σκηνοθέτης. Επέδειξε ενδιαφέρον στην ανάπτυξης της θεατρικής πλευράς της μουσικής ερμηνείας. Για την προσφορά του τιμήθηκε με βραβείο Εράσμους το 1998.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής το 1931. Καταγόταν από οικογένεια Εβραίων. Σπούδασε μουσική, ιστορία της λογοτεχνίας και φιλοσοφία στη γενέτειρά του. Το 1957 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κολωνία της Γερμανίας. Εκεί έμεινε μέχρι το θάνατό του. Ως συνθέτης συνετέλεσε στην επινόηση και την καθοριστική διαμόρφωση του Νέου Μουσικού Θεάτρου. Δίδαξε στο Μουσικό Κολέγιο της Κολωνίας όπου ίδρυσε και το "Κoelner Εnsemble για τη Νέα Μουσική".
Απεβίωσε το 2008 σε ηλικία 76 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί μουσικοί Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Ινοσανίδα
Το κυριότερο εξ' αυτών είναι η ινοσανίδα μέσης πυκνότητας (αγγλ. MDF, Medium-density fibreboard). Το κοινό όνομα αυτής της ινοσανίδας στη χώρα μας είναι MDF. Σπάνια χρησιμοποιείται και η ονομασία Γιασενίτ, η οποία είναι λανθασμένη.
Προϊόν
Οι ινοσανίδες είναι προϊόντα που έχουν τη μορφή πλάκας (panel) και προέρχονται από τη συγκόλληση ινών ξύλου που έχουν παραχθεί από θερμομηχανική κατεργασία (refining, defibration) του ξύλου σε κλειστά συστήματα και υψηλή θερμοκρασία (160-180 βαθμοί Κελσίου). Τυπικά χρησιμοποιούνται ρητίνες (κόλλες) ουρίας- (UF) ή μελαμίνης-ουρίας (MUF) φορμαλδεϋδης για την παραγωγή τους όπως και ειδικές θερμαινόμενες πρέσες. Στην Ευρωπαϊκή αγορά παράγονται και οι πράσινες ινοσανίδες, οι οποίες είναι ανθυγρές, κατάλληλες για χρήση σε υγρά περιβάλλοντα (κουζίνες, μπάνια) και οι οποίες συγκολλούνται με ρητίνες MUF υψηλής περιεκτικότητας σε μελαμίνη (melamine)
Οι ινοσανίδες μέσης πυκνότητας (MDF) παράγονται με ξηρή στρωμάτωση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δομικό υλικό, υποκαθιστώντας την ξυλεία σε τοίχους που δεν μπορούν να φέρουν φορτία. Η μέση πυκνότητά τους κυμαίνεται από 600 έως 750 kg/m3.
Πλεονεκτήματα
Η ευκολία κατεργασίας της ινοσανίδας και η ομοιομορφία της, ως πλάκας, αποτελούν τα σημαντικότερα τεχνικά της πλεονεκτήματα. Πρόσθετα έχει τα εξής γνωρίσματα: πολύ καλή σταθερότητα, ομοιογένεια, μικρή διόγκωση στο πάχος και καταλληλότητα για πάρα πολλές εφαρμογές με μελαμίνη και καπλαμά.
Τύποι ινοσανίδων
Εκτός από το κοινό MDF, παράγονται επίσης: α) ινοσανίδες μεγάλης πυκνότητας, που παράγονται με υγρή στρωμάτωση, με μια ειδική επεξεργασία αφαίρεσης του νερού από τις ίνες του ξύλου και συγκολλητικές ουσίες που βελτιώνουν τις ιδιότητες του προϊόντος. Η πυκνότητα τους κυμαίνεται από 800 έως 1000 kg/m3, β) ινοσανίδες χαμηλής πυκνότητας, που παράγονται με υγρή στρωμάτωση και η πυκνότητά τους κυμαίνεται από 250 έως 450 kg/m3.
Υπάρχουν όμως πάρα πολλοί διαφορετικοί τύποι ινοσανίδων σήμερα (MDF.H, HDF-flooring, V100, acetylated MDF, FR-MDF, CARBII-MDF, E0, L-MDF, UL-MDF).
Περισσότερα από 12 εκατομμύρια κυβικά μέτρα όλων των τύπων ινοσανίδων (fibreboards) παρήχθησαν στην Ευρώπη το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία ξύλου Κατηγορία:Προϊόντα ξύλου
1564
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1564 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θεάνειρα
Στην ελληνική μυθολογία η Θεάνειρα ήταν μία Τρωαδίτισσα που αιχμαλώτισε ο Ηρακλής κατά την εκεί εκστρατεία του, πολλά χρόνια πριν αρχίσει ο γνωστός Τρωικός πόλεμος. Στη σκλάβα αυτή είχε μερίδιο και ο Τελαμώνας, ο οποίος την άφησε έγκυο αλλά δεν πρόλαβε να δει το παιδί τους, καθώς η Θεάνειρα κατάφερε να αποδράσει και να καταφύγει στην αυλή του Αρίωνα, βασιλιά της Μιλήτου. Ο Αρίων τη δέχθηκε πολύ ευγενικά και τη βοήθησε να γεννήσει και να αναθρέψει τον Τράμβηλο, που ήταν γιος του Τελαμώνα.
Πηγές
Θεανειρα Κατηγορία:Τρώες
Σαρακάπ
Το Σαρακάπ (αρμενικά: Սարակապ, έως το 1935 γνωστό ως Μποζντογάν ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 616 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Love Is a Bourgeois Construct
"'Love Is A Bourgeois Construct'" είναι το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ Electric από τους Pet Shop Boys, κυκλοφόρησε στις 1 Σεπτεμβρίου 2013 σε ψηφιακή λήψη και στις 30 Σεπτεμβρίου 2013 σε CD.
Τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια των Pet Shop Boys Κατηγορία:Τραγούδια του 2013 Κατηγορία:Singles του 2013
Κάστρο του Σπις
Το κάστρο του Σπις (σλοβακικά: Spišský hrad, ουγγρικά: Szepesi vár, γερμανικά: Zipser Burg) είναι ερειπωμένο κάστρο στην ανατολικά Σλοβακία και ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα της κεντρικής Ευρώπης. Το κάστρο είναι κτισμένο πάνω σε ασβεστολιθικό λόφο, σε υψόμετρο 634 μέτρων και βρίσκεται πάνω από τη κωμόπολη Σπίσκε Ποντχράντιε και το χωριό Ζέχρα, στη περιοχή η οποία είναι γνωστή ως Σπις. Το κάστρο του Σπις έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1993 μαζί με γειτονικές τοποθεσίες, τις Λέβοτσα, Σπίσκα Καπιτουλα, Σπίσκε Ποντχράντιε και Ζέχρα. Με έκταση 41.426 τετραγωνικά μέτρα είναι ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα της Ευρώπης.
Ιστορία
Ο λόφος στον οποίο είναι κτισμένο είναι το κάστρο κατοικείται εδώ και 40.000 χρόνια. Στις αρχές της πρώτης χιλιετίας μ.Χ., ο πολιτισμός του Πούτσοβ, ίσως Δάκιοι, Κέλτες και άλλες φυλές, κατασκεύασε στο λόφο μεγάλο περιτειχισμένο οικισμό, τα ίχνη του οποίο ανασκάφησαν τις τελευταίες δεκαετίες. Ο οικισμός αυτός έκοβε και δικό του νόμισμα. Ο οικισμός αυτός πιθανόν ήταν το οικονομικό και διοικητικό κέντρο του ανατολικού Σπις. Ο οικισμός είχε εγκαταλειφθεί μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. και οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στον γειτονικό λόφο Ντρέβενικ.
Το σημερινό κάστρο χρονολογείται στο πρώτο μισό του 12ου αιώνα και αναπτύχθηκε γύρω από ένα μεγάλο στρογγυλό πύργο. Στο κέντρο του τοποθετήθηκε ένα μεγάλος κίονας. Δίπλα στον πύργο κατασκευάστηκαν δεξαμενές, κατοικίες και εργαστήρια. Όμως, αυτός ο πύργος καταστράφηκε στο τέλος του 12ου αιώνα ή στις αρχές του 13ου. Ο λόφος στις αρχές του 13ου αιώνα οχυρώθηκε εκ νέου. Εκείνη την περίοδο κατασκευάστηκε το λεγόμενο Ρομανικό Ανάκτορο. Δίπλα του ανεγέρθη νέος πύργος, όπου στεγαζόταν η φρουρά του κάστρου. Το 1241, το κάστρο πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τους Τατάρους. Πολλές άλλες μάχες έλαβαν χώρα κοντά στο κάστρο στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα. Η ιδιοκτησία του κάστρου συνέχισε να είναι αιτία μαχών και τον 14ο αιώνα. Το κάστρο έγινε έδρα κομητείας. Στα μέσα του 14ου αιώνα κατασκευάστηκε και δεύτερη πτέρυγα στο κάστρο, η σημερινή μεσαία πτέρυγα.
Το 1443, ο Γιαν Γίσκρα κατέλαβε το κάστρο το 1443 και επέκτεινε τις οχυρώσεις, με αποτέλεσμα το κάστρο να φτάσει στο σημερινό του μέγεθος. Στη δυτική πλαγιά κατασκεύασε επίσης ένα μικρό οχυρό. Οι νέοι προμαχώνες είχαν διαστάσεις 285 επί 115 μέτρα. Η κατώτερη αυλή στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για εμπορικούς σκοπούς. Το 1460 το κάστρο κατέλαβε ο βασιλιάς της Ουγγαρίας, ο οποίος το 1464 το δώρισε στους ευγενείς Ίμριχ και Στέφαν Ζαμπόλσκι. Οι αδελφοί Ζαπόλσκι, αν και είχαν στην κατοχή τους 70 κάστρα, επέλεξαν το κάστρο του Σπις για έδρα τους, εκσυγχρονίζοντάς το. Ο Ιωάννης Ζαπόλια, βασιλιάς της Ουγγαρίας, γεννήθηκε στο κάστρο. Το 1528, το κάστρο πέρασε στην κατοχή των Αψβούργων, οι οποίοι το 1531 το δώρισαν στον Αλέξιο Τούρτσο. Η οικογένεια Τούρτσο ανακατασκεύασε το κάστρο σε αναγεννησιακό ρυθμό. Μετά το θάνατο του τελευταίου κληρονόμου το 1636, η οικογένεια Τσάκι κατέλαβε το κάστρο, το οποίο παρέμεινε στην κατοχή της μέχρι το 1945.
Το 1780, το κάστρο καταστράφηκε από πυρκαγιά και παρέμεινε ερειπωμένο. Το 1961 ανακηρύχθηκε Εθνικό Πολιτιστικό Μνημείο και άρχισε η αναστήλωσή του. Στο κάστρο έλαβαν χώρα συστηματικές αρχαιολογικές και αρχιτεκτονικές μελέτες από το 1969 μέχρι το 1979. Στη συνέχεια ανακαινίστηκε και το 1983 η κάτω πτέρυγα έγινε προσβάσιμη στο κοινό. To 2005, το κάστρο δέχθηκε 170.000 επισκέπτες.
Σήμερα το κάστρο αποτελεί μουσείο. Στο παρεκκλήσι στεγάζεται μουσείο για την ιστορία του κάστρου, ενώ στα εκθέματα υπάρχουν πανοπλίες και μια έκθεση για τη δικαιοσύνη στον Μεσαίωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σπις Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Σλοβακία
Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης
Ο Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης (Alain III de Bretagne, 997 – 1 Οκτωβρίου 1040), Δούκας της Βρετάνης (1008 - 1040) ήταν γιος και διάδοχος του δούκα Γοδεφρείδου Α΄ της Βρετάνης και της Αουίς της Νορμανδίας. Την εποχή που πέθανε ο πατέρας του ήταν ακόμα ανήλικος, την κηδεμονία ασκούσε η μητέρα του. Ο αδελφός της μητέρας του Ριχάρδος Β΄ της Νορμανδίας είχε την αντιβασιλεία σε ολόκληρο το Δουκάτο της Βρετάνης. Ο Αλαίν Γ΄ παντρεύτηκε την Μπέρθα του Μπλουά, κόρη του Όντο Β΄ του Μπλουά και της δεύτερης συζύγου του Ερμενγάρδης του Ωβέρν. Ο Ριχάρδος Γ΄ της Νορμανδίας πέθανε πρόωρα τον Αύγουστο του 1026 και τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος Α΄ της Νορμανδίας. Με πλεονέκτημα τις ταραχές που ξέσπασαν στην Νορμανδία ο Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης βρήκε την ευκαιρία να ανεξαρτητοποιηθεί.
Στις αρχές του 1030 ο Ροβέρτος Α΄ επιτέθηκε στην Ντολ, σε απάντηση ο Αλαίν Γ΄ επιτέθηκε στην Αβράνς, ξεκίνησαν σκληρές συγκρούσεις μεταξύ τους. Με κίνδυνο μια μεγάλη επιδρομή από την Νορμανδία ο Ροβέρτος Β΄ της Ρουέν θείος της μητέρας του Αουίς και του Ριχάρδου Β΄ μεσολάβησε στο Λε Μον-Σαιν-Μισέλ για να κλείσει ειρήνη ανάμεσα στους μικρανεψιούς του, ο Αλαίν Γ΄ ορκίστηκε υποταγή στον ξάδελφο του Ροβέρτο Α΄. Όταν έφυγε ο Ροβέρτος Α΄ για τους Αγίους Τόπους άφησε την κηδεμονία του μικρού του γιου Γουλιέλμου στον Αλαίν Γ΄. Ο Αλαίν Γ΄ υποστήριξε τον Ερμπέρ Α΄ του Μαιν στους πολέμους του με τον επίσκοπο του Λε Μαν, επιτέθηκαν στο κάστρο του επισκόπου, το κατέστρεψαν και τον ανάγκασαν να τραπεί σε φυγή. Όταν πέθανε ο Ροβέρτος Β΄ της Ρουέν (1037) άφησε την κηδεμονία του μικρού Γουλιέλμου στον Αλαίν Γ΄, ο ίδιος και ο ξάδελφος του Γιλβέρτος είχαν προσωρινά την εξουσία στην Νορμανδία. Στις προσπάθειες του να διατηρήσει την εκτίμηση του Γουλιέλμου διόρισε τον Μωζέρ στην κενή επισκοπή της Ρουέν και τον αδελφό του Γουλιέλμο της Ταλού κόμη του Αρκ. Πέθανε αιφνίδια ενώ πολιορκούσε ένα κάστρο στο Νορμανδικό Βινμουτιέ, ο ιστορικός Όρντερικ Βιτάλις γράφει ότι δηλητηριάστηκε.
Οικογένεια
Μετά τον θάνατο του η Μπέρθα παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ούγο Δ΄, κόμη του Μαιν.
Χρήστος Χονδροματίδης
Ο Χρήστος Χονδροματίδης (1898 - 25 Μαΐου 1987), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας συνδικαλιστής, πολιτικός και βουλευτής.
Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ (Донецкая народная республика) είναι de facto κράτος, που κήρυξε ανεξαρτησία του από την Ουκρανία στις 7 Απριλίου 2014. Η ανακήρυξη πραγματοποιήθηκε από διαδηλωτές οι οποίοι είχαν καταλάβει προηγουμένως κυβερνητικά και τοπικά δημόσια κτίρια στην πόλη του Ντονέτσκ, αλλά και σε άλλες πόλεις της περιοχής.
Χρήστος Χονδροματίδης
Βιογραφία
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών το 1987 και κηδεύτηκε στις 26 Μαΐου από τον ιερό ναό Αναστάσεως στο Νεκροταφείο του Πειραιά. Ήταν παντρεμένος (με την Αλεξάνδρα]], και είχαν παιδιά.
Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Από το 2014, η Λαϊκή Δημοκρατία στο σύνολο της χαρακτηρίζεται χωρίς αιτιάσεις από την Γενική Εισαγγελία της Ουκρανίας ως τρομοκρατική οργάνωση.
Χρήστος Χονδροματίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Στις 21 Φεβρουαρίου 2022, η Ρωσία έγινε το πρώτο κράτος μέλος του ΟΗΕ που αναγνώρισε επίσημα την Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ. Βρίσκεται στο επίκεντρο της Ρωσο-Ουκρανικής κρίσης 2021–2022.
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας
Οι οργανωτές του δημοψηφίσματος ανέφεραν ότι το 89% ψήφισε υπέρ της αυτοδιοίκησης και το 10% ενάντια, με τη συμμετοχή να φτάνει στο 75%. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν αναγνωρίστηκε από καμία κυβέρνηση. Η Γερμανία και οι ΗΠΑ ανέφεραν ότι τα δημοψηφίσματα δεν έχουν "δημοκρατική νομιμότητα", ενώ η ρωσική κυβέρνηση εξέφρασε "σεβασμό" για τα αποτελέσματα και παρότρυνε για πολιτισμένη υλοποίηση του αποτελέσματος.
Την επομένη του δημοψηφίσματος, το συμβούλιο της δημοκρατίας ανακήρυξε το Ντονέτσκ κυρίαρχο κράτος και "ζήτησε από τη Ρωσία να εξετάσει το θέμα της προσχώρησης της δημοκρατίας στη Ρωσική Ομοσπονδία". Ανακοίνωσε, επίσης, ότι δε θα συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας της 25ης Μαΐου. Σε απάντηση, "το Κρεμλίνο κάλεσε για διάλογο ανάμεσα στην κυβέρνηση του Κιέβου και τις νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας, υπονοώντας ότι δεν είναι στα σχέδια της Μόσχας προσάρτηση τύπου Κριμαίας".
Διεθνής αναγνώριση
Κράτη που αναγνωρίζουν επίσημα τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ ως ανεξάρτητη.
Ένοπλη σύρραξη
Στις 15 Απριλίου η προσωρινή κυβέρνηση του Κιέβου ανακοίνωσε την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων. Στις 17 Απριλίου υπήρξε μια αποκλιμάκωση της έντασης καθώς η Ρωσία, οι ΗΠΑ και η ΕΕ συμφώνησαν σε έναν οδικό χάρτη για τον τερματισμό της κρίσης στην Ουκρανία. . Οι αξιωματούχοι της "Λαϊκής Δημοκρατίας" όμως αδιαφόρησαν για τη συμφωνία και αποφάσισαν να συνεχίσουν την κατοχή των εδαφών μέχρι να συμφωνούταν η διεξαγωγή δημοψηφίσματος ή να παραιτούταν η προσωρινή κυβέρνηση του Κιέβου.
Μαζικοί τάφοι ήρθαν στο φως στο Σλαβιάνσκ, θύματα ναζιστικών Ουκρανικών ταγμάτων όπως του τάγματος Αζόφ. . Η πρωτεύουσα Ντονέτσκ που ελέγχεται από αυτούς που αντιτίθενται στο καθεστώς του Κιέβου δέχεται πυρά όλμων από τον ουκρανικό στρατό σε καθημερινή βάση και σύμφωνα με πληροφορίες υπάρχουν νεκροί και τραυματίες μεταξύ του άμαχου πληθυσμού.
Πρόταση για ένωση με το Λουγκάνσκ
Ο τοπικά αναγνωρισμένος πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ Αλεξάντερ Ζαχάρτσενκο πρότεινε στις 18 Ιουλίου 2017 τη συγχώνευση της δημοκρατίας αυτής με τη "Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ" σε ένα κράτος με την ονομασία Μικρά Ρωσία που όπως δηλώνει ο ίδιος, θα αντικαταστήσει το "αποτυχημένο κράτος της Ουκρανίας". Ο αρχηγός της δημοκρατίας του Λουγκάνσκ Ίγορ Πλότνιτσκιυ απέρριψε την πρόταση, κάνοντας λόγο για "προσωπική πρωτοβουλία του Ζαχάρτσενκο". .
Ο Αλεξάντερ Ζαχάρτσενκο δολοφονήθηκε μαζί με τον πρώτο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Αλεξάντρ Τιμοφέγιεβ σε βομβιστική επίθεση σε τοπικό καφέ, επίθεση για την οποία η Ρωσία κατηγορεί ευθέως την ουκρανική κυβέρνηση.
Εκλογές 2018
Στο Ντονέτσκ, όπως και στο Λουγκάνσκ, έγιναν γενικές εκλογές στις 11 Νοεμβρίου 2018. "Πρόεδρος" εξελέγη ο υπηρεσιακός πρόεδρος του Ντονέτσκ, Ντενίς Πουσίλιν με ποσοστό 60,85% των ψήφων. Στις ταυτόχρονες βουλευτικές εκλογές, η "Δημοκρατία του Ντονέτσκ" κέρδισε το 72,5% των ψήφων.
Οι εκλογές δεν αναγνωρίστηκαν από την Ουκρανία, ούτε από την ΕΕ και τις ΗΠΑ, οι οποίες έκαναν λόγο για παραβίαση του Πρωτοκόλλου του Μινσκ.
Ρωσοουκρανικός πόλεμος 2022
Η ΛΔΝ βρέθηκε στο επίκεντρο της Ρωσικής εισβολής με την υποχρέωση αναγνώρισης της ανεξαρτησίας της από την Ουκρανία να αποτελεί μία από τις κύριες αιτιάσεις του Ρώσου προέδρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη αναγνωρισμένα ή σε μεγάλο βαθμό μη αναγνωρισμένα κράτη Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Ιωάννης Χαραμής
Ο Ιωάννης Σπήλιος Χαραμής (1904-1978) ήταν Έλληνας οφθαλμίατρος, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός.
Βιογραφία
right|thumb|Προτομή του Ι. Χαραμή
Ο Χαραμής γεννήθηκε στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Σπήλιος Χαραμής, διακεκριμένος οφθαλμίατρος.
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύθηκε στην Οφθαλμολογία στο Παρίσι.
Το 1929 διεύθυνε το εξωτερικό οφθαλμολογικό ιατρείο του Γαλλικού Ερυθρού Σταυρού στο Παρίσι. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε αρχικά ως επιμελητής της Οφθαλμολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια, μέχρι το 1931, ως αναπληρωτής διευθυντής του Οφθαλμιατρείου Αθηνών. Ο Χαραμής αποτέλεσε εκ των ιδρυτικών μελών και πρώτος γενικός γραμματέας της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας.