cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)
Προϊστορία
Μετά τα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης στις 11 Μαΐου 330 μ.Χ., η ανέγερση ενός ναού αφιερωμένου στη Σοφία του Θεού υπήρξε τμήμα ενός ευρύτερου προγράμματος οικοδόμησης γύρω από το Μέγα Παλάτι. Η πρώτη εκκλησία της Αγίας Σοφίας εγκαινιάστηκε το 360 επί της αυτοκρατορίας του Κωνσταντίου Β΄ και μαζί με το ναό της Αγίας Ειρήνης αποτελούσε τον κύριο καθεδρικό ναό της πρωτεύουσας και έδρα του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Εικάζεται ότι επρόκειτο για ξυλόστεγη βασιλική, τρίκλιτη ή πεντάκλιτη. Καταστράφηκε από πυρκαγιά το 404 και χτίστηκε εξαρχής τα επόμενα χρόνια. Ο νέος ναός εγκαινιάστηκε το 415 επί βασιλείας του Θεοδοσίου Β΄ και καταστράφηκε από τους οπαδούς του πατριάρχη επειδή ο Θεοδόσιος είχε μια διαμάχη με τον Πατριάρχη. Αν και λίγα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν ως προς την αρχιτεκτονική αξία του οικοδομήματος, οι ιστορικές πηγές μαρτυρούν πως στο εσωτερικό του φυλάσσονταν ιερά κειμήλια μεγάλης αξίας, από χρυσό ή ασήμι. Σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες προσπάθειες αναπαράστασης του ναού, υποθέτουμε πως είχε εύρος 52 μ. αποτελούμενος από ένα κεντρικό κλίτος και τέσσερις διακριτούς διαδρόμους. Υπέστη μεγάλη φθορά κατά τη Στάση του Νίκα το 532.
Τα εγκαίνια και η Βυζαντινή περίοδος
Το κτίσιμο της μορφής του ναού που διατηρείται έως και σήμερα δρομολογήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α'. Ως αρχιτέκτονες του ναού ορίστηκαν οι Μικρασιάτες γεωμέτρες Ανθέμιος από τις Τράλλεις και Ισίδωρος από τη Μίλητο. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα και τα εγκαίνιά του τελέστηκαν στις 27 Δεκεμβρίου του 537. Τότε, σύμφωνα με το θρύλο, ο Ιουστινιανός αναφώνησε «Δόξα τω Θεώ τω καταξιώσαντί με τοιούτον έργον επιτελέσαι. Νενίκηκά σε, Σολομόν!», θέλοντας έτσι να εκφράσει το θαυμασμό του για το μνημείο το οποίο ήταν πιο θαυμαστό από τον Ναό του Σολομώντα στα Ιεροσόλυμα. Τριακόσια και πλέον εκατομμύρια χρυσών δραχμών, κατ΄ αντιστοιχία, είχαν δαπανηθεί για την ανέγερση αυτού του Ναού. Τα "θυρανοίξια" της Αγιάς Σοφιάς ακολούθησαν διανομές χιλιάδων ελαφιών, βοών, προβάτων και ορνίθων και χιλιάδων μοδίων σίτου στους φτωχούς καθώς και πολυήμερη πανήγυρη.
Στο προαύλιο του ναού λέγεται πως υπήρχε κρήνη, στην οποία ανεγράφετο η καρκινική φράση «ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ» (νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν, δηλ. ξέπλυνε τις αμαρτίες σου και όχι μόνο το πρόσωπό σου). Η φράση αυτή, αν αναγνωσθεί ανάποδα (από δεξιά προς τα αριστερά) αποδίδει τις ίδιες λέξεις και επομένως και το αυτό νόημα.
Την εποχή του Ιουστινιανού, η Αγία Σοφία είχε χίλιους κληρικούς. Η νεαρά του Ηρακλείου, που βασίλεψε τον έβδομο αιώνα μας αναφέρει: Σύνολο: 600
Ο αριθμός των κληρικών είχε ελαττωθεί κατά τα τελευταία έτη του κράτους, όταν τα εισοδήματα της εκκλησίας αρκούσαν μόλις για τη φωταψία του ναού. μικρογραφία|350x350εσ|Απεικόνιση της Αγίας Σοφίας το 1559, μόλις έναν αιώνα μετά την [[Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453)|άλωση του 1453, Μελχιώρ Λορκ]] Είκοσι χρόνια μετά τα πρώτα εγκαίνια, εξαιτίας των σεισμών του 557, ο τολμηρότατος στη σύλληψη και κατασκευή, για την εποχή του, θόλος κατέπεσε και συνέτριψε την αψίδα παρά τον ιερό άμβωνα, τον ίδιο τον άμβωνα, το κιβώριο και την Αγία Τράπεζα. Ο ανιψιός του Ισιδώρου, ο Ισίδωρος ο νεότερος, ανέλαβε και έκτισε το νέο θόλο που υφίσταται μέχρι σήμερα. Μια περιγραφή του παραδίδεται από τον ιστορικό Αγαθία, από την οποία συμπεραίνεται πως ο αρχικός τρούλος ήταν μάλλον ευρύτερος και χαμηλότερος από το δεύτερο. Στις 23 Δεκεμβρίου του 562 υπό τον Πατριάρχη Ευτύχιο τελέστηκαν τα δεύτερα εγκαίνια παρουσία του Αυτοκράτορα και του λαού της Κωνσταντινούπολης.
Ο ναός αποτέλεσε σε όλη τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και υπήρξε ο σημαντικότερος ναός της Ορθόδοξης εκκλησίας.
Ρωμαιοκαθολική και Οθωμανική περίοδος
Κατά την περίοδο των Σταυροφοριών και συγκεκριμένα την περίοδο 1204-1261, ο ναός έγινε Ρωμαιοκαθολικός και μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος. Αυτές τις περιόδους η Αγία Σοφία υπέστη τεράστιες ζημιές, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της άλωσης από τους Φράγκους.
Επιπλέον, κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πραγματοποιήθηκαν στο ναό σημαντικές καταστροφές, καθώς ασβεστώθηκαν οι τοιχογραφίες εξαιτίας της ισλαμικής θεώρησης της απεικόνισης του ανθρώπινου σώματος ως βλασφημίας. Ο ναός με την σπουδαία αρχιτεκτονική του αποτέλεσε πρότυπο για την κατασκευή διαφόρων τεμενών, ανάμεσα στα οποία βρισκόταν και το Μπλε Τζαμί.
Μετατροπή σε Μουσείο
To 1934, ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού της Τουρκίας μετέτρεψε το ισλαμικό τέμενος σε μουσείο. Μέχρι τον Ιούλιο του 2020 συνέχισε να λειτουργεί ως μουσείο, ενώ λάμβαναν χώρα και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Μάλιστα, πραγματοποιούνταν και εκδηλώσεις για τις οποίες θεωρήθηκε από ορισμένους ότι δεν αρμόζουν στον συγκεκριμένο χώρο, όπως επιδείξεις μόδας. Οι προσπάθειες της UNESCO για τη διάσωση των ψηφιδωτών του ναού, συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.
Επαναλειτουργία ως ισλαμικό τέμενος
300px|μικρογραφία|Η Αγία Σοφία (03/2023) Στις 10 Ιουλίου 2020, το Συμβούλιο της Επικρατείας της Τουρκίας αποφάσισε υπέρ της δυνατότητας μετατροπής σε τέμενος. Αμέσως μετά ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπέγραψε τη σχετική απόφαση. Σε διάγγελμά του ο Τούρκος πρόεδρος προανήγγειλε ότι η πρώτη μουσουλμανική προσευχή θα πραγματοποιηθεί στις 24 Ιουλίου.
Κατά της μετατροπής είχαν ταχθεί πολιτικές αρχές στις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Ρωσία καθώς και οι θρησκευτικές αρχές σε πλήθος χριστιανικών χωρών σε Κεντρική Αμερική, Υποσαχάρια Αφρική, Καραϊβική και Νότια Αμερική/, αλλά και η UNESCO, η οποία συγκαταλέγει το μνημείο από το 1985 στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Μάλιστα, η τελευταία ανακοίνωσε ότι στην επόμενη συνεδρίασή της θα επανεξεταστεί ο χαρακτήρας του μνημείου.
Την έντονη αντίθεση και ανησυχία τους για τη μετατροπή, τόσο πριν όσο και μετά την ανακοίνωσή της, εξέφρασαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος.
Στις 24 Ιουλίου 2020, έγινε η πρώτη προσευχή των μουσουλμάνων παρουσία του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.
Αλοφατζήδες
Οι λεγόμενοι αλοφατζήδες (τουρκικά: ulufedji), στην ελληνική απόδοση, ήταν Τούρκοι στρατιώτες μισθοφόροι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|250px|Κάτοψη της Αγίας Σοφίας. Από δεξιά προς αριστερά: το αίθριο, ο έξω και έσω [[Νάρθηκας (αρχιτεκτονική)|νάρθηκας, ως κάθετοι διάδρομοι, με την άνω ΝΔ. πύλη, όπου το Προπύλαιο του Νάρθηκα και δεξιά το αποδυτήριο και την κάτω ΒΑ. πύλη και ο κυρίως Ναός]] Ο ναός είναι κτισμένος σε αρχιτεκτονικό ρυθμό βασιλικής με τρούλο. Ο κυρίως χώρος του κτίσματος έχει σχήμα περίπου κύβου. Τέσσερις τεράστιοι πεσσοί, (κτιστοί τετράγωνοι στύλοι), που απέχουν μεταξύ τους ο ένας από τον άλλο 30 μ., στηρίζουν τα τέσσερα μεγάλα τόξα πάνω στα οποία εδράζεται ο τρούλος, με διάμετρο 31 μέτρων. Ο τρούλος δίνει την εντύπωση ότι αιωρείται εξαιτίας των παραθύρων που βρίσκονται γύρω στη βάση του (ο σύγχρονος ιστορικός Προκόπιος λέει: ...δίνει την εντύπωση ότι είναι ένα κομμάτι ουρανού που κρέμεται στη γη...).
Αλοφατζήδες
Όπως εξιστορεί ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης κατά τη σειρά στρατιωτικής τάξης των τουρκικών ορδών των αλοφατζήδων προηγούνταν το σώμα των Καρίπηδων. Στη τουρκική γλώσσα οι αλοφατζήδες αποκαλούνταν "Ουλουφετζί", εκ του "ουλουφέ" που σημαίνει σιτηρέσιο.
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μισθοφορικοί σχηματισμοί
Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)
Αρχιτεκτονική
Εσωτερικά ο Ναός διαιρείται από δύο κιονοστοιχίες εξαρτώμενες από τους πεσσούς σε τρία κλίτη. Ο όλος Ναός αποτελείται από τα εξής μέρη:
Αίθριο
Υπαίθρια μαρμαρόστρωτη και περίστυλη αυλή στο μέσον της οποίας ήταν η "κομψή φιάλη" η μαρμάρινη κρήνη που έφερε την ονομαστή καρκινική επιγραφή «ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ» (δηλ. πλύνε τις αμαρτίες, όχι μόνο το πρόσωπo). Στο αίθριο επίσης φέρονται κάποια ίχνη οικοδομήματος.
Έξω και κυρίως νάρθηκας
μικρογραφία|350px|Διαμήκης τομήΠέντε πύλες από το αίθριο οδηγούν στον έξω νάρθηκα και από αυτόν άλλες πέντε πύλες οδηγούν στον εσωτερικό νάρθηκα, από τις οποίες η μεσαία πύλη λέγεται και Μεγάλη ή Ωραία Πύλη. Από τον έσω νάρθηκα εννέα πύλες, τρεις ανά κλίτος οδηγούν στον κυρίως Ναό. Οι τρεις μεσαίες εξ αυτών καλούνται Βασιλικές πύλες επειδή εξ αυτών εισήρχετο ο Αυτοκράτορας στις επίσημες τελετές. Και οι δύο νάρθηκες καταλαμβάνουν περίπου το ίδιο πλάτος του Ναού με μικρό μήκος εισόδου ο καθένας. Εκατέρωθεν του νάρθηκα διασώζονται προσαρτήματα μεγάλης ιστορικής σημασίας. Το προς Ν. εκαλείτο Προπύλαιο του Νάρθηκα ή Ωραία Πύλη που από τον 10ο αιώνα ήταν η κύρια είσοδος στον Ναό. Δεξιά αυτού του προπυλαίου ήταν το αποδυτήριον (μητατώριον) όπου ο Αυτοκράτορας κατά την είσοδό του άλλαζε το τζιτζάκιο και φορούσε το σαγίο. Πάνω από τον έσω νάρθηκα είναι ο γυναικωνίτης, εξ ου και το όνομα "νάρθηξ γυναικωνίτιδος" η είσοδος στον οποίο οδηγούσε άλλο προαύλιο της Β. πλευράς (στο σχέδιο κάτω πλευράς).
Κύριος Ναός
μικρογραφία|350px|Σχέδιο της Αγίας Σοφίας το 1877Η είσοδος στον κυρίως Ναό, όπως προαναφέρθηκε, ήταν οι τρεις Βασιλικές πύλες και οι έξι, ανά τρεις εκατέρωθεν, του έσω νάρθηκα. Ο κυρίως Ναός χωρίζεται σε τρία κλίτη (στοές θα λέγαμε σήμερα), των οποίων το μεσαίο είναι διπλάσιου πλάτους των εκατέρωθεν. Το εσωτερικό σχέδιο είναι απλό. Τέσσερις πεσσοί, κτιστοί στύλοι, συνδέονται μεταξύ τους με υπερώα τόξα στα οποία και φέρονται επιθόλια τόξα συναποτελώντας έτσι μια περιμετρική βάση επί της οποίας και εδράζει ο τεράστιος θόλος. Η περιμετρική βάση φέρει πλήθος στυλιδίων υπό μορφή παραθύρων από τα οποία και ολόκληρος ο Ναός κατακλύζεται από το φως. Η όλη κατασκευή παρουσιάζει πράγματι την εντύπωση μια αρμονίας φωτός και αρχιτεκτονικής. Τα 100 αυτά παράθυρα, 40 επί της στεφάνης του θόλου και τα υπόλοιπα στα ημιθόλια,τις κόγχες και τους τοίχους προσδίδουν την εικόνα της ανακρέμασης του θόλου από τον ουρανό, οι δε ακτίνες του Ήλιου που εισέρχονται στο χώρο δίνουν την εντύπωση να άγονται από τους ουρανούς. Γενικά τα τόξα, τα ημιθόλια και ο εκπληκτικός θόλος στηρίζονται στους τέσσερις πεσσούς οι λίθοι των οποίων φέρονται στερεομένοι με χυτό μόλυβδο και σιδερένιους μοχλούς. Στη δε κατασκευή του θόλου έχουν χρησιμοποιηθεί ελαφρόπετρες από τη Ρόδο που φέρουν την επιγραφή "Μεγάλης Εκκλησίας του Κωνσταντίνου". Εξωτερικά και επί της κορυφής του θόλου φερόταν ο μέγας "ερυσίπτολις σταυρός" (=έρεισμα της πόλης), που έχει αντικατασταθεί με την ημισέληνο.
Μετά τη μετατροπή του ναού σε μουσουλμανικό τέμενος προστέθηκαν τέσσερις μιναρέδες.GEIA SAS
Ψηφιδωτά
Τα ψηφιδωτά της Αγίας Σοφίας είχαν υποστεί σημαντικές ζημιές και σήμερα γίνονται προσπάθειες για τη διάσωσή τους. Στις παρακάτω εικόνες φαίνονται λεπτομέρειες ορισμένων από αυτά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναοί της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Βυζαντινά μουσεία στην Τουρκία Κατηγορία:Βασιλικές Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Τουρκία Κατηγορία:Κτίρια του Ιουστινιανού Α΄
Λαϊκή όπερα της Βιέννης
Η Λαϊκή όπερα της Βιέννης (γερμ. Volksoper Wien) είναι μετά την Κρατική όπερα της Βιέννης η αξιολογότερη όπερα στη Βιέννη. Παρουσιάζει έργα όπερας, οπερέττας, μιούζικαλ και μπαλέτου.
Εθνική Ισπανίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Η Εθνική Ισπανίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 19 ετών της Ισπανίας. Ελέγχεται από τη Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19. Έχει κατακτήσει 7 φορές το τουρνουά (2002, 2004, 2006, 2007, 2011, 2012, 2015), ενώ ήταν και μία φορά φιναλίστ (2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ισπανίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-19 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Ζαν Γκιγιού
Ο Ζαν Βικτόρ Αρτύρ Γκιγιού (Jean Victor Arthur Guillou, 18 Απριλίου 1930 – 26 Ιανουαρίου 2019) ήταν Γάλλος συνθέτης, οργανίστας, πιανίστας και μουσικοπαιδαγωγός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκιγιού γεννήθηκε στην πόλη Ανζέ της Γαλλίας. Μετά τις πρώτες σπουδές του στο πιάνο και το εκκλησιαστικό όργανο, έγινε οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Σεργίου της γενέτειράς του, μόλις σε ηλικία 12 ετών. Κατόπιν, σπούδασε στο Ωδείο του Παρισιού με πολύ σημαντικούς δασκάλους, τους Μαρσέλ Ντιπρέ, Μορίς Ντιριφλέ και Ολιβιέ Μεσιάν. Το 1955 έγινε δεκτός ως καθηγητής εκκλησιαστικού οργάνου και σύνθεσης στο Ινστιτούτο Ιερής Μουσικής στη Λισαβόνα. Το 1958 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου έζησε για τα επόμενα πέντε χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων συνέθεσε και παρουσίασε τα πρώτα του έργα. Το 1963 επέστρεψε στο Παρίσι, καθώς διορίστηκε πρώτος οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου, διαδεχόμενος τον Αντρέ Μαρσάλ (André Marchal). Τον Σεπτέμβριο του 2014 ο Γκιγιού συμπλήρωσε 52 χρόνια ως οργανίστας της εν λόγω εκκλησίας. Έγινε επίτιμος οργανίστας τον Μάρτιο του 2015, οπότε τον διαδέχθηκαν δύο καινούργιοι οργανίστες.
Το έργο του
Ο Γκιγιού φημιζόταν παγκοσμίως ως οργανίστας, ειδικά στον αυτοσχεδιασμό. Επιπλέον, εμφανιζόταν συχνά ως πιανίστας· για παράδειγμα, έδωσε τις αγγλικές και γαλλικές πρεμιέρες της «παραμελημένης» Σονάτας για Πιάνο σε Σιb Ελάσσονα, του Γιούλιους Ρόιμπκε (Julius Reubke). Η ενασχόληση του Γκιγιού με τα εκκλησιαστικά όργανα οδήγησε σε συνεργασίες με διάφορους κατασκευαστές, όπως στα καινούργια εκκλησιαστικά όργανα στο l'Alpe d'Huez (1978, κατασκευαστής Kleuker), στην εκκλησία Chant d'Oiseau στις Βρυξέλλες (1981, Kleuker), στο Tonhalle της Ζυρίχης (2006, Tamburini-Zanin), στο ωδείο της Τενερίφης (2005, Blancafort) και, πιο πρόσφατα, στην εκκλησία του San Antonio dei Portoghesi στη Ρώμη (2008, Mascioni) και στον καθεδρικό ναό του Leon στην Ισπανία (2013, Klais).
Συνέθεσε πάνω από 90 έργα -για εκκλησιαστικό όργανο, μουσική δωματίου και ορχηστρική μουσική - καθώς και πολλές μεταγραφές για εκκλησιαστικό όργανο δημοσιευμένες, κυρίως, στον εκδοτικό οίκο «Schott». Επιπλέον, έκανε περισσότερες από 100 ηχογραφήσεις (με τις Philips, Dorian, Festivo, Decca, Augure μεταξύ άλλων), συμπεριλαμβανομένου του πλήρους έργου για εκκλησιαστικό όργανο των Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και Σεζάρ Φρανκ.
Από το 1970 έως το 2005 ο Γκιγιού δίδαξε εκτέλεση και αυτοσχεδιασμό στο εκκλησιαστικό όργανο, στο ετήσιο Διεθνές Μάστερκλας της Ζυρίχης. Τον Ιούλιο του 2015 διορίστηκε επίτιμος καθηγητής («honoris causa») στη Σχολή Μουσικής του Σάαρ. Εξέδωσε δύο σημαντικά βιβλία για το εκκλησιαστικό όργανο, με σπουδαιότερο το L’orgue, souvenir et avenir. Με κριτικό τρόπο, ο Γκιγιού είχε αναφερθεί στην παγκοσμιοποίηση, εκφράζοντας την αντίθεσή του για τον «υβριδισμό» των φορμών, που κάνουν τη μουσική να χάσει σταδιακά την εθνική της ταυτότητα και, με αυτόν τον τρόπο, καταστρέφει κάθε δυνατότητα «εντοπισμού» της (localisation). .
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Οργανίστες Κατηγορία:Γάλλοι πιανίστες
Ιρλανδικά κέρματα ευρώ
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και η Ιρλανδία. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Τα ιρλανδικά κέρματα ευρώ απεικονίζουν ένα κοινό σχέδιο που δημιούργησε ο Jarlath Hayes και αναπαριστά μια άρπα, η οποία αποτελεί παραδοσιακό σύμβολο της Ιρλανδίας από το Μεσαίωνα. Το σχέδιο έχει βασιστεί στο οικόσημο της χώρας που εικονίζει την άρπα (την ονομαζόμενη Brian Boru Harp), η οποία κατά το θρύλο ανήκε στον βασιλιά της Ιρλανδίας Brian Boru (παρόλο που δε θα μπορούσε να ανήκει σε αυτόν, αφού πέθανε 400 περίπου χρόνια πριν τη δημιουργία της). Η άρπα αυτή φιλοξενείται σήμερα στη βιβλιοθήκη του Trinity College στο Δουβλίνο. Το σύμβολο της άρπας χρησιμοποιείται επίσης σε επίσημες σφραγίδες των Υπουργείων της χώρας, αλλά και στην επίσημη σφραγίδα του Προέδρου της Ιρλανδίας.
Τα ιρλανδικά κέρματα ευρώ φέρουν επίσης τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το έτος κοπής και το όνομα της χώρας στα ιρλανδικά, "Éire", σε παραδοσιακό γαελικό αλφάβητο.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Ιρλανδία εξέδωσε μέχρι σήμερα το παρακάτω αναμνηστικό κέρμα των δύο ευρώ.
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ ανά χώρα έκδοσης Κατηγορία:Οικονομία της Ιρλανδίας
Περοβσκίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι συνηθισμένο συνοδό ορυκτό σε αλκαλικά πυριγενή πετρώματα, όπως νεφελινικούς συηνίτες, κιμπερλίτες, καρμπονατίτες ενώ ως δευτερογενές ορυκτό απαντά σε ασβεστιτικές αποθέσεις. Είναι, επίσης, συχνά συνοδό ορυκτό σε ασβεστιτικούς χονδρίτες.
Σχετίζεται με ακερμανίτη, νεφελίνη, τιτανίτη, ιλμενίτη και μαγνητίτη, χλωρίτη, τάλκη, ανδραδίτη.
Είναι ευρέως διαδεδομένο ορυκτό με αρκετά υψηλή οικονομική σημασία. Όμορφα δείγματά του με μεγάλους κρυστάλλους ανευρίσκονται στα ορυχεία Ακμάτοβσκ κοντά στο Ζλάτουστ στα Ουράλια όρη καθώς και στη χερσόνησο Κόλα (Ρωσία). Υπάρχουν επίσης στη Σουηδία, την Ελβετία, το κρατίδιο της Σαξωνίας στη Γερμανία, στην Ιταλία (επαρχίες Πιεμόντε, Λάτιο και Καμπανία), τη Βραζιλία (περιοχή Γιακουπιράνγκα), τη Γροιλανδία, τον Καναδά (περιοχή Κεμπέκ), τις ΗΠΑ (Καλιφόρνια, Κολοράντο, Αρκάνσας), την Κίνα και το Καμερούν.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε μικρές ποσότητες στα μεταλλεία της Αετοράχης και την περιοχή Μότσαλι του Βούρινου όρους (Κοζάνη) και τους μελιλίθους της περιοχής της Μαρώνειας στην Κομοτηνή.
Βιβλιογραφία
Περοβσκιτης Περοβσκιτης
Εθνική Ισπανίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ισπανίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 17 ετών της Ισπανίας. Ελέγχεται από την Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-17. Έχει κατακτήσει 2 φορές το τουρνουά (2007, 2008) ενώ ήταν άλλες 3 φορές φιναλίστ (2003, 2004, 2010). Επιπρόσθετα, μετράει 8 φορές συμμετοχή στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Κ-17, όντας 3 φορές φιναλίστ (1991, 2003, 2007) και άλλες δύο φορές στην τρίτη θέση (1997, 2009).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ισπανίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-17 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Ήρα (όνομα)
Ήρα, ελληνικό γυναικείο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό όνομα Ἥρα (ή Ἥρη), το όνομα της Ήρας, της συζύγου του Δία και προστάτιδας του γάμου. Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, το όνομα είναι αβέβαιου ετύμου, ίσως προελληνικό δάνειο. Αν υποτεθεί ότι προέρχεται από το *Ἡρ-ϝā, κάτι που προσκρούει στο μυκηναϊκό E-ra, είναι συγγενές ετυμολογικά με το ουσιαστικό ἥρως. Έχει προταθεί και η σύνδεση με τη λέξη ὥρα (από το ινδοευρωπαϊκό *yēr-, λέξη αρχαιότατη για το έτος, βλ. ὥρα), το οποίο συμφωνεί με τα μυθολογικά δεδομένα και βάσει αυτού η Ήρα θα προσδιοριζόταν ως «η θεά του έτους», αλλά δεν ικανοποιεί μορφολογικά.
Το όνομα Ήρα χρησιμοποιείται σήμερα αντί των νεοελληνικών ονομάτων Αργυρώ, Ειρήνη κτλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Θεωνύμια
Αθλητική Ηχώ (αποσαφήνιση)
Με την ίδια σχεδόν επωνυμία υπήρξαν δυο ελληνικές αθλητικές εφημερίδες, οι:
Λίμνη Έυρ
thumb|Νότια άποψη της λίμνης Έυρ Η Λίμνη Έυρ (αγγλικά: Lake Eyre) (γνωστή και ως Λίμνη Ερ) είναι λίμνη της Αυστραλίας και το χαμηλότερο σημείο της χώρας, ευρισκόμενη σε υψόμετρο 15 μ. χαμηλότερα απο τη στάθμη της θάλασσας. Στις σπάνιες περιπτώσεις που γεμίζει με νερό σε όλη της την έκταση, αποτελεί τη μεγαλύτερη λίμνη της Αυστραλίας. Βρίσκεται στην πολιτεία της Νότιας Αυστραλίας, περίπου 700 χλμ. βόρεια της Αδελαΐδας, στο κέντρο της μεγάλης Λεκάνης της Λίμνης Έυρ.
Η λίμνη Έυρ χωρίζεται σε δυο μέρη που ενώνονται με το κανάλι Γκόυντερ. Αυτά τα μέρη είναι γνωστά ως Βόρεια λίμνη Έυρ που είναι 144 χλμ. σε μήκος και 65 χλμ πλάτος και ως Νότια λίμνη Έυρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Αυστραλίας Κατηγορία:Νότια Αυστραλία
Μεσάρι
Το Μεσάρι (Μeshari) ("Λειτουργικόν" στα αλβανικά, δάνειο από τα λατινικά missa) είναι το πρώτο βιβλίο που γράφτηκε στην Αλβανική γλώσσα.
Γράφτηκε από τον Γκιον Μπουζουκού (Gjon Buzuku), Καθολικό ιερέα στα 1555 και αποτελείται από 220 σελίδες, που είναι γραμμένες σε δύο στήλες. Αποτελεί μετάφραση στα Αλβανικά των βασικών μερών της καθολικής λειτουργίας, εμπεριέχει τις τελετουργίες των βασικών θρησκευτικών εορτών του χρόνου, σχόλια από το βιβλίο των προσευχών, μέρη από την Διαθήκη καθώς και μέρη από το τελετουργικό και την κατήχηση. Εμπεριέχει δηλαδή τα μέρη που χρειάζεται ένας ιερέας για τις καθημερινές θρησκευτικές τελετές.
Το μόνο γνωστό αντίγραφο του βιβλίου φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού. Το Μεσάρι ανακαλύφθηκε από τον Γκιον Νικολέ Καζάζι το 1740, χάθηκε και ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1909. Το 1930 φωτοτυπημένο αντίγραφο του βιβλίου έφτασε στην Αλβανία από τον πατέρα Γιουστίν Ρότα. Το 1968 δημοσιεύτηκε με μεταγραφές και σχόλια από γλωσσολόγους
Το Μεσάρι είναι γραμμένο στη βόρειο διάλεκτο των αλβανικών και στο λατινικό αλφάβητο εμπλουτισμένο με κάποια ειδικά γράμματα. Έχει σχετικά πλούσιο λεξιλόγιο και καθορισμένη ορθογραφία και γραμματική πράγμα που αποδεικνύει μια μεγαλύτερη παράδοση για την αλβανική γλώσσα.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Αλβανίας Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Αλβανία Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
511 Νταβίντα
Η 511 Νταβίντα (αγγλικά: Davida) είναι μεγάλος και σκοτεινός αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στις 30 Μαρτίου του 1903 από τον Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, και πήρε την προσωρινή ονομασία 1903 LU. Είναι ο πέμπτος σε διαστάσεις αστεροειδής με τη διάμετρο της να υπολογίζεται πως είναι 326 χιλιόμετρα, και η μάζα υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί με το 1,6 όλης της ζώνης των αστεροειδών. Ο φασματικός της τύπος είναι C, το οποίο σημαίνει πως είναι σκουρόχρωμη και η σύστασή της είναι ανθρακούχα.
μικρογραφία|260px| Η περιστροφή της 511 Νταβίντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νταβιντα
Μαρσέλο Μάτος
Ο Μαρσέλο Μεντόνσα Ντε Μάτος (Marcelo Mendonça de Mattos) ή απλά Μαρσέλο Μάτος (γενν. στις 10 Φεβρουαρίου 1984, Ιντιαπορά, Σάο Πάολο, Βραζιλία) είναι βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην Μποταφόγκο και έχει ύψος 1,80 μ.
1997-2003
Το 1997 άρχισε να παίζει στην ομάδα νέων της Mirassol, ομάδα τρίτης κατηγορίας στη Βραζιλία. Το 1999 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, όμως το 2002 σε ηλικία 18 χρονών ο Μαρτσέλο βρήκε ποδοσφαιρική στέγη στην Ιαπωνία, όπου αγωνίστηκε στις FC Tokyo και Oita Trinita. Επέστρεψε όμως ξανά στην πατρίδα του το 2003, για λογαριασμό της Σάο Καετάνο αυτή τη φορά.
2004-2007
Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα είχε 31 συμμετοχές χωρίς να σημειώσει κάποιο γκολ. Το 2004 η Σάο Καετάνο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Paulista, με τον Μάτος να συμβάλλει τα μέγιστα αφού είχε 40 συμμετοχές πετυχαίνοντας και ένα γκολ.
Οι εμφανίσεις του "ανάγκασαν" την Κορίνθιανς, στο πλαίσιο της ανανέωσης που επιχειρούσαν οι διοικούντες, να τον αποκτήσει. Έτσι το 2005 μετακόμισε στην Κορίνθιανς και αγωνιζόταν ως παρτενέρ του Μασεράνο στη μεσαία γραμμή της ομάδας, με τον Τέβες επίσης να ανήκει στο δυναμικό των Καριόκας. Την ίδια χρονιά η Κορίνθιανς κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βραζιλίας και ο Μάτος αναδείχτηκε ο κορυφαίος αμυντικός μέσος του Πρωταθλήματος, έχοντας 35 συμμετοχές και πετυχαίνοντας 1 γκολ. Το 2006 ο Μάτος αγωνίστηκε σε 29 αγώνες και πέτυχε 4 τέρματα για την ομάδα του.
Παναθηναϊκός
Το 2007 ο 23χρονος Μάτος πρόλαβε να αγωνιστεί σε 8 αγώνες με την Κορίνθιανς, πετυχαίνοντας 2 γκολ, πριν τον αποκτήσει ο Παναθηναϊκός έναντι 3 εκατομμυρίων ευρώ. Άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Μπενφίκα και η Μίντλεσμπρο, ενδιαφέρθηκαν στο παρελθόν να εντάξουν στο δυναμικό τους τον Βραζιλιάνο άσσο, όμως οι "Πράσινοι" κατάφεραν να τον φέρουν στην Ευρώπη για λογαριασμό τους. Ο Μάτος υπέγραψε συμβόλαιο 4 χρόνων με την ομάδα του Παναθηναϊκού, με ετήσιες απολαβές περίπου στις 900 χιλιάδες ευρώ. Αγωνίστηκε σε 51 αγώνες και πέτυχε συνολικά 4 τέρματα. Το 2009 δόθηκε δανεικός στη πρώην ομάδα του, Κορίνθιανς και το 2010 στη Μποταφόγκο.
Εθνική Βραζιλίας
Ο Μάτος είναι διεθνής με την ομάδα κάτω των 17 της Βραζιλίας συμμετέχοντας στο FIFA U-17 World Championship του 2001 δείχνοντας στοιχεία του ταλέντου του. Ελπίζει με τον ερχομό του στον Παναθηναϊκό και την Ευρώπη να κάνει τον Ομοσπονδιακό προπονητή της χώρας του, Κάρλος Ντούνγκα, να τον καλέσει στην Εθνική ομάδα της Βραζιλίας, κάτι που αποτελεί όνειρο γι' αυτόν.
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Σάο Καετάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μιρασόλ Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όιτα Τρίνιτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τόκιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής
Πίθηκος
Οι πίθηκοι είναι πρωτεύοντα θηλαστικά της υπεροικογένειας των Ανθρωποειδών (Hominoidea).
Σύμφωνα με το σύγχρονο σύστημα ταξινομίας υπάρχουν δύο οικογένειες ανθρωποειδών:
Εξέλιξη
Ο κοινός πρόγονος των δύο οικογενειών εκτιμάται πως έζησε περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια πριν, ενώ ο τελευταίος κοινός πρόγονος των Ανθρωποειδών και Κερκοπιθηκοειδών (δηλαδή των δύο υποδιαιρέσεων των Κατάρρινων) έζησε 30 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Χαρακτηριστικά
Εκτός από τους γορίλες και τους ανθρώπους, όλοι οι πίθηκοι είναι ικανότατοι στην αναρρίχηση σε δέντρα. Είναι παμφάγοι και η δίαιτά τους αποτελείται από καρπούς, χόρτα, σπόρους και στις περισσότερες περιπτώσεις, κρέας και ασπόνδυλα, αλλά και οτιδήποτε άλλο είναι διαθέσιμο και χωνεύεται εύκολα. Κατάγονται από την Αφρική και την Ασία και έχουν εξαπλωθεί σε όλες τις ηπείρους. Μόνο το ανθρώπινο είδος, αποτελεί το μόνο ζώο που κατοικεί σε όλον τον πλανήτη Γη.
Τα περισσότερα είδη είναι σπάνια ή απειλούμενα. Η κύρια απειλή εναντίον τους είναι η καταστροφή των τροπικών δασών, αλλά μερικοί πληθυσμοί θηρεύονται και για το κρέας τους.
center|500px|thumb|Το φυλογενετικό δέντρο των σωζόμενων Ανθρωποειδών.
Εθνική Ισπανίας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ισπανίας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 20 ετών της Ισπανίας. Ελέγχεται από την Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Συμμετέχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20. Έχει κατακτήσει τη διοργάνωση το 1999, ενώ ήταν φιναλίστ το 1985 και το 2003. Συνολικά συμμετείχε στις 15 από τις 19 διοργανώσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ισπανίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-20 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Ο Ηλίας του 16ου (ταινία, 2008)
Ο Ηλίας του 16ου είναι ελληνική κωμική ταινία του 2008, σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα και σε σενάριο Κάτιας Κισσονέργη. Η παραγωγή έγινε από την Odeon και από τη Φίνος Φιλμ, η οποία άρχισε από το 2006, τη νέα της εποχή στον χώρο των κινηματογραφικών παραγωγών. Η ταινία βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Αλέκου Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου, το οποίο είχε μεταφερθεί και παλαιότερα στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία Σακελλάριου, το 1959. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Φιλιππίδης, Θανάσης Τσαλταμπάσης, η Θέμις Μπαζάκα, η Υρώ Μανέ, ο Τάσος Κωστής κ.ά.
Η ταινία επικεντρώνεται σε τρεις φίλους, τον Ηλία, τον Θωμά και τον Βαγγέλη, οι οποίοι χρειάζονται χρήματα, ο καθένας για διαφορετικό λόγο. Ο τελευταίος και ο μόνος που εργάζεται, αποκαλύπτει στους άλλους δύο ότι το αφεντικό του είναι τοκογλύφος, και ό,τι κρατά για ενέχυρο, το βάζει σε μία αρβύλα. Οι τρεις τους αποφασίζουν να κλέψουν αυτή την αρβύλα, με τον Θωμά να κάνει τη διάρρηξη και τον Ηλία να κρατά τσίλιες, όμως τελικά θα βρεθεί σε άλλο σπίτι να εξιχνιάσει άλλη κλοπή, ενώ όλοι τελικά θα βρεθούν στο αστυνομικό τμήμα.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στην Ελλάδα στις 27 Νοεμβρίου του 2008 και ήρθε 11η στο ελληνικό box-office, ενώ και οι κριτικές που δέχτηκε, ως επί το πλείστον, ήταν μέτριες. Τέλος, η ταινία συμμετείχε σε τρία κινηματογραφικά φεστιβάλ: San Francisco Greek Film Festival, ΗΠΑ, 2009, 16th Greek Film Festival, Αυστραλία, 2009 και Greek Film Festival of South Africa, Γιοχάνεσμπουργκ, 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κώστα Λαμπρόπουλου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα
Κωνσταντίνος Σάββας
Ο Κωνσταντίνος Σάββας (1861 - 1929) υπήρξε Έλληνας ιατρός καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα στις 10 Αυγούστου 1861. Αφού πήγε σχολείο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με διδακτορικό τίτλο.
Μετά την διάρκεια της εκπλήρωσης της στρατιωτικής του θητείας συνέχισε τις σπουδές στην Βιέννη και Λονδίνο. Παραιτήθηκε από το στρατό και διορίστηκε βασιλικός αρχίατρος.
Διετέλεσε πρόεδρος του Ιατροσυνεδρείου και καθηγητής της Υγιεινής και Μικροβιολογίας. Έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Πέθανε στο Μπαντ Νάουχαϊμ της Γερμανίας από καρδιακή πάθηση το 1929.
Ο Κωνσταντίνος Σάββας διακρίθηκε καθώς ήταν ο κυριότερος οργανωτής της υγειονομικής υπηρεσίας του Κράτους.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Έλληνες μικροβιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Πολύ Μεγάλη Συστοιχία (ραδιοτηλεσκόπια)
Η Πολύ Μεγάλη Συστοιχία (αγγλικά: Very Large Array, VLA) είναι μια διάταξη 28 ραδιοτηλεσκοπίων που βρίσκεται στο Νέο Μεξικό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Το VLA έχει βοηθήσει στις βασικές παρατηρήσεις των μαύρων τρυπών και τους προπλανητικούς δίσκους γύρω από νεαρά αστέρια, στην ανακάλυψη μαγνητικών νημάτων.
Αποτελείται από 27 ανεξάρτητα ραδιοτηλεσκόπια, το καθένα από τα οποία έχει διάμετρο πιάτου 25 μέτρα και ζυγίζει 209 μετρικούς τόνούς (230 μικροί τόνοι). Οι κεραίες παρατάσσονται κατά μήκος των τριών βραχιόνων σχήματος Υ (καθένας από τους οποίους έχει μήκος 21 χιλιόμετρα. Χρησιμοποιώντας τις σιδηροδρομικές γραμμές που ακολουθούν κάθε ένα από αυτούς τους βραχίονες οι οποίοι, σε ένα σημείο, διασταυρώνονται με την οδό Route 60 σε ισόπεδη διάβαση και ένα ειδικά σχεδιασμένο μηχάνημα ανύψωσης ("Hein's Trein"), οι κεραίες μπορεί να μετεγκατασταθεί σε μια σειρά  έτοιμων θέσεων,  που επιτρέπουν την συμβολομετρική σύνθεση  με μέγιστη αρχική τιμή τα 36 χιλιόμετρα: στην ουσία, η διάταξη λειτουργεί ως μια κεραία με αυτή τη διάμετρο. Η μικρότερη γωνιακή ανάλυση που μπορεί να επιτευχθεί  είναι περίπου 0:05 δευτερόλεπτα του τόξου σε μήκος κύματος 7 mm.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραδιοτηλεσκόπια Κατηγορία:Νέο Μεξικό Κατηγορία:Συμβολομετρικά τηλεσκόπια
Εθνική Ισπανίας Κ-18 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ισπανίας Κ-18 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 18 ετών της Ισπανίας. Ελέγχεται από την Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-18 έως το 2009 που μετατράπηκε σε διοργάνωση K-19. Έχει κατακτήσει 2 φορές το Τουρνουά Νέων ΦΙΦΑ (το 1952 και το 1954), μία φορά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-18 (1995) και 3 φορές το Κύπελλο Μεσημβρινού Ευρώπης-Αφρικής (1999, 2001, 2003).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ισπανίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-18 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Τιμ Γουόλς
Ο Τίμοθι Τζέιμς Γόυολς (αγγλικά: Timothy James Walz, 6 Απριλίου 1964), είναι Αμερικανός πολιτικός και πρώην εκπαιδευτικός και στρατιωτικός, που υπηρετεί ως 41ος Κυβερνήτης της Μινεσότας από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η περιφέρεια της Μινεσότας, από το 2007 έως το 2019.
Βιογραφία
Ο Τιμ Γουόλς, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1964, στο Γουέστ Πόιντ της Νεμπράσκα των Ηνωμένων Πολιτειών, και μεγάλωσε στο Τσάντρον της Νεμπράσκα.
Σπούδασε ποδόσφαιρο στο Πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ του Σάουθ Μπεντ (δεν έλαβε πτυχίο), και συνέχισε σπουδάζοντας κοινωνικές επιστήμες, στο Πολιτειακό Κολλέγιο στο Τσάντρον, λαμβάνοντας πτυχίο το 1989. Έκανε μεταπτυχιακό στην εκπαιδευτική ηγεσία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, λαμβάνοντας δίπλωμα το 2001.
Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, εργάστηκε ως εκπαιδευτικός, καθώς και υπηρέτησε ως στρατιωτικός στην εθνοφρουρά από το 1981 έως το 2005, και αφυπηρέτησε με το βαθμό του Ταγματάρχη.
Είναι παντρεμένος από το 1994, με την καθηγήτρια Αγγλικών, Γκουέν Γουίπλ, και έχουν μαζί 2 παιδιά.
Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ
Τον Νοέμβριο του 2006, στις ενδιάμεσες εκλογές του Κογκρέσου, ο Γουόλς, εξελέγη με το Δημοκρατικό Κόμμα, Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η περιφέρεια της Μινεσότας. Επανεξελέγη στο αξίωμα, το 2008, το 2010, το 2012, το 2014 και το 2016.
Κυβερνήτης της Μινεσότας
Αφού στις Κυβερνητικές εκλογές του 2018 στην Μινεσότα, ο Τιμ Γουόλς, εξελέγη με ποσοστό 53.9% έναντι του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του Τζεφ Τζόνσον (42.4%), ορκίστηκε στο Σαιντ Πωλ, στις 7 Ιανουαρίου 2019, ως 41ος Κυβερνήτης της πολιτείας της Μινεσότας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Μινεσότα Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Εκστρατείες του Ιούδα του Μακκαβαίου
Ύστερα από την αποκατάσταση της λειτουργίας του Ναού ο Ιούδας ο Μακκαβαίος  στράφηκε εναντίον των γειτονικών εθνών που πραγματοποιούσαν επιδρομές στην Ιουδαία (163 π.Χ.).
Επιδρομή του Ιούδα στην Ιδουμαία
Ο Ιούδας στράφηκε εναντίον των Ιδουμαίων που έκαναν επιδρομές εναντίον της Ιουδαίας και τους συνέτριψε στην περιοχή της Ακραβατηνής. Κατόπιν διέλυσε τα οχυρά που είχαν οικοδομήσει οι απόγονοι κάποιου Βαανού οι οποίοι έστηναν ενέδρες εναντίον των Ιουδαίων.
Εκστρατείες εναντίον των Αμμανιτών
Από εκεί κινήθηκε εναντίον των Αμμανιτών και αφού νίκησε σε μάχη τον ηγεμόνα τους Τιμόθεο κατέλαβε και κατάστρεψε την πόλη των Ιαζώρων. Έπειτα επέστρεψε στην Ιουδαία.
Εκεί έμαθε ότι οι Αμμανίτες με επικεφαλής τον Τιμόθεο πολιορκούσαν το οχυρό Διάθημα  στο οποίο είχαν καταφύγει οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν στην περιοχή της  Γαλαάδ η οποία βρίσκονταν στην ανατολική όχθη  του Ιορδάνη. Ταυτόχρονα οι Ιουδαίοι της Γαλιλαίας του ζητούσαν βοήθεια καθώς κινούνταν εναντίον τους στρατός από την Πτολεμαΐδα, την Τύρο και την Σίδωνα.
Ο Ιούδας αφού πήγε πρώτα στους Ναβαταίους Άραβες και απέσπασε την συμμαχία τους παιρνοντας ταυτόχρονα πληροφορίες για την κατάσταση των πολιορκημένων, κατευθύνθηκε στο πολιορκούμενο οχυρό και πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επίθεση  εναντίον του Τιμόθεου. Οι Αμμανίτες τραπήκαν σε φυγή και ο Ιούδας σκότωσε 8.000 από αυτούς .Κατόπιν κατέλαβε και κατάστρεψε αρκετές πόλεις της περιοχής.
Ο Τιμόθεος κατάφερε λίγο αργότερα να συγκεντρώσει και άλλο στρατό στην όχθη ενός  χειμάρρου  που βρίσκονταν κοντά  στην πόλη Ρομφών. Ο Ιούδας κινήθηκε εναντίον του και τον νίκησε στην μάχη που δόθηκε εκεί. Κατόπιν καταδίωξε τα υπολείμματα του στρατού των Αμμανίτων που κατέφυγαν στην πόλη και σε μια περιοχή που ονομάζονταν Εγκρανάς, από ένα ειδωλολατρικό ναό που βρίσκονταν εκεί. Ο Ιούδας κατέλαβε την πόλη και το ναό αφανίζοντας τους Αμμανίτες.
Τελικά όταν αντιλήφθηκε ότι οι Ιουδαίοι της Γαλααδίτιδας δεν θα ήταν ασφαλείς τους συγκέντρωσε για να τους μεταφέρει στην Ιουδαία. Κατά την πορεία του έφτασε έξω από την πόλη Εμφρών την οποία δεν ήταν δυνατόν να παρακάμψει. Όταν ζήτησε από τους κατοίκους της να περάσει ειρηνικά από την πόλη αυτοί του το αρνήθηκαν. Ο Ιούδας την κατέλαβε με έφοδο και την κατάστρεψε. Τελικά πέρασε τον Ιορδάνη κοντά στην Σκυθόπολη και από εκεί επέστρεψε στην Ιουδαία χωρίς προβλήματα.
Τα γεγονότα της Ιουδαίας στο διάστημα της απουσίας του Ιούδα
Ο Σίμων ολοκλήρωσε με επιτυχία την αποστολή του στην Γαλιλαία και γύρισε πίσω στην Ιουδαία. Κατά την διάρκεια της απουσίας του Ιούδα οι τοποτηρητές του παράκουσαν την εντολή του και επιτέθηκαν εναντίον της Ιαμνείας. Ο Γοργίας ο οποίος ήταν φρούραρχος της πόλης τους επέφερε βαριές απώλειες.
Νέα επίθεση του Ιούδα εναντίον των Ιδουμαίων
Ύστερα από την επιστροφή του στην Ιουδαία ο Ιούδας στράφηκε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα εναντίον των Ιδουμαίων. Έτσι κατέλαβε την Χεβρώνα και κατάστρεψε τις οχυρώσεις της. Οι πόλεις  Μαρίσα  και  Άζωτος  είχαν  την  ίδια τύχη λίγο αργότερα. Ύστερα από αυτές τις επιτυχίες του επέστρεψε στην Ιουδαία και αποφάσισε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση στην Ιερουσαλήμ. Έτσι οι επιθέσεις του εναντίον του φρουρίου της Άκρας εντάθηκαν.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Κούβελος (τοπωνύμιο)
Με την ονομασία Κούβελος μπορεί να αναφέρονται οι εξής κατηργημένοι οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατάλογος ζωνών ώρας ανά χώρα
Αυτός είναι ένας κατάλογος που αντιπροσωπεύει τις ζώνες ώρας από χώρα σε χώρα. Οι χώρες κατατάσσονται με το συνολικό αριθμό των ζωνών ώρας στην επικράτειά τους. Οι ζώνες ώρας κάθε χώρας, περιλαμβάνει τα εξαρτημένα εδάφη (εκτός από την Ανταρκτική). Η Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων των υπερπόντιων εδαφών, έχει τις περισσότερες ζώνες ώρας, έχοντας 13 ζώνες. Πολλές χώρες χρησιμοποιούν τη θερινή ώρα, αυξάνοντας κατά μια ώρα κατά τη διάρκεια του τοπικής καλοκαίρι, αλλά αυτός ο κατάλογος δεν περιλαμβάνει αυτές τις πληροφορίες. Η μετατόπιση ώρας UTC στο κατάλογο δεν είναι έγκυρη στην πράξη κατά τη διάρκεια της θερινής ώρας. Οι συντομογραφίες στο παρακάτω πίνακα είναι το τοπικό όνομα της εκάστοτε ζώνης ώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι ανά χώρα Κατηγορία:Ζώνες ώρας
Οικία - Μουσείο Πούσκιν
thumb|250px|Οικία-Μουσείο Πούσκιν: Η Αυλή με τον ανδριάντα του Πούσκιν. Η Οικία - Μουσείο Πούσκιν βρίσκεται στην Προκυμαία του Καναλιού Μόικα (12, Moika Embankment) στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, κοντά στα Χειμερινά Ανάκτορα και το Μουσείο Ερμιτάζ, όπου ο Αλέξανδρος Πούσκιν (Alexander Pushkin, 1799 - 1837), ο μεγαλύτερος ποιητής της Ρωσίας, έζησε με την οικογένειά του μέχρι το θάνατό του στις 29 Ιανουαρίου 1837.
Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών
Ο Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών (1010 - 10 Δεκεμβρίου 1041) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από τις 11 Απριλίου του 1034 έως τον θάνατό του στις 10 Δεκεμβρίου του 1041. Όφειλε την ανάδειξή του στην αυτοκράτειρα Ζωή, κόρη του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η' και σύζυγο του Ρωμανού Γ' Αργυρού. Ο Μιχαήλ προερχόταν από οικογένεια αγροτών από την Παφλαγονία, από τους οποίους ένας, ο παρακοιμώμενος Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος, είχε αναλάβει θέση στο αυτοκρατορικό παλάτι. Ο Μιχαήλ πάσχων από επιληψία και αργότερα από υδρωπικία, ανήλθε στον θρόνο χάριν της ομορφιάς του και τον έρωτα που ενέπνευσε στην ερωτομανή αυτοκράτειρα Ζωή. Η πιθανότερη άποψη είναι ότι συνωμότησαν μαζί και δολοφόνησαν τον αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ (1034), παντρεύτηκαν την ίδια μέρα και στέφτηκαν αυτοκράτορες την επόμενη. Ο Μιχαήλ Δ΄ ήταν πολύ όμορφος αλλά είχε άσχημη υγεία, γι΄αυτό την εξουσία ασκούσε ο πανίσχυρος αδελφός του Βασίλειος ο Ορφανοτρόφος, δεν εμπιστευόταν την Ζωή και επειδή φοβόταν ότι θα έχει και ο ίδιος την τύχη του Ρωμανού Γ΄ ζήτησε από τον αδελφό του την προστασία του. Το μόνο σημαντικό κατόρθωμα στην βασιλεία του ήταν η νίκη του επί των Βουλγάρων επαναστατών, πέθανε λίγους μήνες αργότερα.
Οικία - Μουσείο Πούσκιν
Η Οικία - Μουσείο Πούσκιν
Το φθινόπωρο του 1836, ο Πούσκιν μετακόμισε σ' ένα διαμέρισμα της Αγίας Πετρούπολης, δίπλα στο κανάλι Μόικα, που ήταν το αρχοντικό της πριγκίπισσας Βολκόνσκαγια (Volkonskaya). Ο ποιητής με τη σύζυγό του Ναταλία και τα τέσσερα παιδιά τους, καθώς και της Ναταλίας τις δύο αδελφές, εγκαταστάθηκαν στον πρώτο όροφο του μεγάρου με έντεκα δωμάτια και ξεχωριστά οικήματα για το υπηρετικό προσωπικό.
Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών
Πρώτα χρόνια
Οι γονείς του Μιχαήλ ήταν φτωχοί χωρικοί που ζούσαν στην γενέτειρα του Παφλαγονία (1010). Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος ήταν πανίσχυρος στα ανάκτορα του Ρωμανού Γ΄ ως παρακοιμώμενος εξασφάλισε αξιώματα σε όλα τα μικρότερα αδέλφια του. Ο Μιχαήλ εργάστηκε στα ανάκτορα ως αργυραμοιβός ενώ ακούγεται ότι εργαζόταν μυστικά και ως παραχαράκτης νομισμάτων. Ο Ρωμανός Αργυρός αφού παντρεύτηκε την Ζωή, την 50χρονη κόρη του ηλικιωμένου και ετοιμοθάνατου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄ ανακηρύχτηκε διάδοχος του στον θρόνο ως Ρωμανός Γ΄ (1028). Ο Ρωμανός Γ΄ είχε περιορισμένες κυβερνητικές ικανότητες και ενοχλήθηκε έντονα από τις φήμες που κυκλοφορούσε ότι ήταν ανίκανος να συλλάβει παιδί με την Ζωή, πιθανότατα χάρη στην ηλικία της αυτοκράτειρας. Το ζευγάρι βρέθηκε σε διάσταση, ο Ρωμανός Γ΄ προσέλαβε ερωμένη αλλά σύντομα έφτασαν στα αυτιά του οι φήμες ότι η Ζωή απέκτησε και αυτή ερωμένο τον νεαρό Μιχαήλ. Ο Ρωμανός Γ΄ τον κάλεσε σε απολογία, ο Μιχαήλ αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με αυτήν και ορκίστηκε στα κόκκαλα των Αγίων, ο αυτοκράτορας το αποδέχθηκε και τον διόρισε στην προσωπική του φρουρά (1033). Στις αρχές του 1034 ο Ρωμανός Γ΄ αρρώστησε και κυκλοφόρησε η υποψία ότι τον δηλητηρίασαν η Ζωή και ο Μιχαήλ, λίγο αργότερα βρέθηκε νεκρός στο λουτρό του (11 Απριλίου 1034). Οι πηγές διαφέρουν για τον τρόπο θανάτου του, πολλοί χρονικογράφοι της εποχής ανάμεσα τους και ο Μιχαήλ Ψελλός έγραψαν ότι οι άντρες της συνοδείας της Ζωής "κράτησαν το κεφάλι του πολύ ώρα κάτω από το νερό και τον έπνιξαν". Ο Ιωάννης Σκυλίτζης έγραψε ότι τον έπνιξαν υπό τις οδηγίες του ίδιου του Μιχαήλ, ο Ματθαίος της Έδεσσας έγραψε ότι δηλητηριάστηκε από την Ζωή. Με τον θάνατο του Ρωμανού Γ΄ ο νεαρός Μιχαήλ και η Ζωή παντρεύτηκαν την ίδια μέρα. Ο πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης Αλέξιος ο Στουδίτης κλήθηκε την ίδια μέρα να στέψει το αυτοκρατορικό ζεύγος. Ο πατριάρχης αρνήθηκε να τελέσει την συγκεκριμένη πράξη την οποία θεωρούσε ανήθικη, υπέκυψε ωστόσο όταν δωροδοκήθηκε με 50 χρυσές λίρες. Ο νεαρός Μιχαήλ στέφτηκε μαζί με την Ζωή νέος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης ως Μιχαήλ Δ΄.
Οικία - Μουσείο Πούσκιν
Η Οικία - Μουσείο Πούσκιν
Στα 1925, το σπίτι του Πούσκιν μετατράπηκε σε μουσείο, αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του. Το διάσημο γραφείο του Πούσκιν, όπου ο ποιητής δεχόταν φίλους του συγγραφείς, ζωγράφους και προσωπικότητες της Αγίας Πετρούπολης, διατηρείται όπως ήταν μετά το θάνατό του και περιέχει την περίφημη βιβλιοθήκη του με 4.500 τόμους σε δεκατέσσερις Ευρωπαϊκές και Ανατολικές γλώσσες: εγκυκλοπαίδειες, βιβλία ιστορίας και γεωγραφίας, συλλογές λαϊκών τραγουδιών και λογοτεχνικά έργα Ευρωπαίων και Ρώσων συγγραφέων που θαύμαζε ο Πούσκιν, όπως οι Σαίξπηρ, Δάντης, Βολταίρος, Χάινε και Μπάυρον.
Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών
Άνοδος στον θρόνο
Ο Μιχαήλ Δ΄ ήταν όμορφος, έξυπνος και γενναιόδωρος αλλά οι βαριές του ασθένειες τον κατέστησαν ανίκανο να εξασκήσει τα αυτοκρατορικά του καθήκοντα. Οι σύμβουλοι του είχαν στο όνομα του όλες τις εξουσίες, ο σημαντικότερος από αυτούς ήταν ο πανίσχυρος αδελφός του Βασίλειος ο Ορφανοτρόφος ο οποίος είχε διατελέσει σύμβουλος τόσο του Κωνσταντίνου Η΄ όσο και του Ρωμανού Γ΄. Η Ζωή είχε ελπίδες ότι θα αποκτήσει πλέον πραγματικές εξουσίες αλλά απογοητεύτηκε, ο Μιχαήλ Δ΄ φοβήθηκε ότι θα έχει την τύχη του προκατόχου του και τις αφαίρεσε όλες τις εξουσίες, την περιόρισε στον γυναικωνίτη των ανακτόρων όπου δεχόταν ελάχιστες επισκέψεις. Οι μεγάλες απειλές που δέχτηκε η αυτοκρατορία από ξένους εχθρούς οδήγησαν τον Μιχαήλ Δ΄ σε τεράστια αύξηση της φορολογίας, αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις τόσο στην αριστοκρατία όσο και στον λαό. Το μονοπώλιο που ασκούσε ο Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος τόσο στην άσκηση της εξουσίας όσο και στην συλλογή των φόρων οδήγησε σε πολλές συνομωσίες απέναντι στον ίδιο και τον αδελφό του Μιχαήλ. Η ξηρασία, η πείνα και η πανώλη που ακολούθησε (1035) δημιούργησαν πολύ μεγαλύτερη δυσαρέσκεια, όταν προσπάθησε να επιβάλλει τον έλεγχο του στο Χαλέπι οι κάτοικοι έδιωξαν τον αυτοκρατορικό εκπρόσωπο. Ακολούθησαν πολλές εξεγέρσεις στην Αντιόχεια, την Αρχαία Νικόπολη και την Βουλγαρία αφού ζήτησε από τους Βούλγαρους να πληρώνουν τους φόρους τους σε χρήμα και όχι σε είδος. Ο Μιχαήλ Δ΄ διέταξε την σύλληψη του Κωνσταντίνου Δαλασσηνού με την υποψία προδοσίας, κατηγορήθηκε ότι προκάλεσε την εξέγερση στην Αντιόχεια. Η αυτοκράτειρα Ζωή με την σειρά της δηλητηρίασε τον Ιωάννη τον Ευνούχο. Ο αδελφός του Μιχαήλ Δ΄ Κωνσταντίνος κατέστειλε μια εξέγερση στην Μικρά Ασία. Σε μια νέα εξέγερση πρωταγωνιστής ήταν ο ιερέας Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος (1040), έγινε μοναχός για να σώσει την ζωή του και με τον διάδοχο του Μιχαήλ Ε΄ εξελέγη πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης. Στην Βουλγαρική εξέγερση (1040) ο Ιωάννης ο Ευνούχος συνέλαβε μερικούς ύποπτους στην Ανατολή και την Κωνσταντινούπολη αλλά δεν μπόρεσε να συλλάβει τον Στρατηγό της Θεοδοσιούπολης που προσπάθησε να κυριεύσει την Θεσσαλονίκη.
Οικία - Μουσείο Πούσκιν
Η Οικία - Μουσείο Πούσκιν
right|thumb|250px|Οικία-Μουσείο Πούσκιν: Το Γραφείο του Πούσκιν Πάνω στο τραπέζι του γραφείου του έχουν μείνει ανέπαφα μετά το θάνατό του χειρόγραφα με ατέλειωτα έργα του, άρθρα και σημειώσεις για το περιοδικό του "Ο Σύγχρονος" (Souremennik). Υπάρχουν ακόμη η πένα του ποιητή, ο φιλντισένιος χαρτοκόπτης του, οι σφραγίδες του, το επισκεπτήριό του, ένα μπρούτζινο κουδουνάκι με το οποίο καλούσε τον υπηρέτη του, η πολυποίκιλτη πίπα του και μια επιτραπέζια λάμπα.