cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλασματική απόσταξη
Συζήτηση
Η παραπάνω εξήγηση αντανακλά τον θεωρητικό τρόπο εργασίας της κλασμάτωσης. Κανονικές στήλες εργαστηριακής κλασμάτωσης θα είναι απλά γυάλινοι σωλήνες (συχνά με μανδύα κενού και μερικές φορές εσωτερικά επαργυρωμένοι) γεμάτοι με μικρούς γυάλινους έλικες με διάμετρο 4 έως 7 mm. Μια τέτοια στήλη μπορεί να βαθμονομηθεί με την απόσταξη ενός γνωστού μείγματος για να ποσοτικοποιηθεί η στήλη από πλευράς αριθμού θεωρητικών δίσκων. Για τη βελτίωση της κλασμάτωσης η συσκευή ρυθμίζεται να επιστρέφει το συμπύκνωμα στη στήλη χρησιμοποιώντας κάποιο είδος διαχωριστή επαναρροής - μια τυπική προσεκτική κλασμάτωση θα χρησιμοποιεί έναν βαθμό επαναρροής περίπου 4:1 (4 μέρη επιστρεφόμενου συμπυκνώματος προς 1 μέρος απομακρυνόμενου συμπυκνώματος).
Στην εργαστηριακή απόσταξη, υπάρχουν πολλοί τύποι συμπυκνωτών. Ο συμπυκνωτής Λίμπιχ είναι απλά ένας όρθιος σωλήνας μέσα σε έναν μανδύα νερού και είναι ο πιο απλός (και σχετικά πιο φτηνός) συμπυκνωτής. Ο συμπυκνωτής Γκράχαμ είναι ένας σπειροειδής σωλήνας μέσα σε έναν μανδύα νερού και ο συμπυκνωτής Αλίν έχει μια σειρά από μικρές και μεγάλες στενώσεις στον εσωτερικό σωλήνα, που ο καθένας αυξάνει το εμβαδόν της επιφάνειας στο οποίο τα συστατικά του ατμού μπορούν να συμπυκνωθούν.
Εναλλακτικές ρυθμίσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια φιάλη υποδοχής αποστάγματος με πολλές εξόδους (που αναφέρεται ως "αγελάδα" ή "χοίρος") για τη σύνδεση τριών ή τεσσάρων φιαλών με τον συμπυκνωτή. Στρίβοντας την αγελάδα ή τον χοίρο, τα αποστάγματα μπορούν να παροχετευτούν σε οποιονδήποτε επιλεγμένο αποδέκτη. Επειδή ο αποδέκτης δεν πρέπει να μετακινηθεί και να αντικατασταθεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας απόσταξης, αυτός ο τύπος της συσκευής είναι χρήσιμος για απόσταξη σε αδρανή ατμόσφαιρα για ευαίσθητα στον αέρα χημικά ή σε μειωμένη πίεση. Ένα τρίγωνο Πέρκιν είναι μια εναλλακτική συσκευή που χρησιμοποιείται συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, επειδή επιτρέπει την απομόνωση του αποδέκτη από το υπόλοιπο σύστημα, αλλά απαιτεί απομάκρυνση και επανασύνδεση ενός μοναδικού αποδέκτη για κάθε κλάσμα.
Τα συστήματα απόσταξης σε κενό λειτουργούν σε μειωμένη πίεση, με συνέπεια τη μείωση των σημείων βρασμού των υλικών. Σημειώστε ότι η χρήση των πετρών βρασμού δεν θα δουλέψει σε μειωμένες πιέσεις.
Βιομηχανική απόσταξη
Η κλασματική απόσταξη είναι η πιο συνηθισμένη μορφή τεχνολογίας διαχωρισμού που χρησιμοποιείται σε εγκαταστάσεις διυλιστηρίων πετρελαίου, πετροχημικών, χημικά εργοστάσια, επεξεργασίας φυσικού αερίου και διαχωρισμού αέρα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απόσταξη λειτουργεί σε μια continuous steady state. Νέα τροφοδοσία προστίθεται πάντα στην αποστακτική στήλη και τα προϊόντα αφαιρούνται πάντα. Εκτός και η διαδικασία διαταράσσεται λόγω αλλαγών στην τροφοδοσία, στη θέρμανση, στην θερμοκρασία περιβάλλοντος ή τη συμπύκνωση η ποσότητα της τροφοδοσίας που προστίθεται και η ποσότητα του προϊόντος που αφαιρείται είναι κανονικά ίσες. Αυτό είναι γνωστό ως συνεχής, σταθερής κατάστασης κλασματική απόσταξη.
Η βιομηχανική απόσταξη εκτελείται τυπικά σε μεγάλες, κάθετες κυλινδρικές στήλες γνωστές ως "distillation or fractionation towers" ή "στήλες απόσταξης" με διαμέτρους από περίπου 65 εκατοστά έως 6 μέτρα και ύψη από περίπου 6 μέτρα μέχρι 60 μέτρα ή περισσότερο. Οι πύργοι απόσταξης έχουν υγρές εξόδους σε διαστήματα πάνω στη στήλη που επιτρέπουν την απομάκρυνση διαφορετικών κλασμάτων ή προϊόντων που έχουν διαφορετικά boiling points ή περιοχές βρασμού. Αυξάνοντας τη θερμοκρασία του προϊόντος νέσα στις στήλες, διαχωρίζονται οι διαφορετικοί υδρογονάναθρακες. Τα "πιο ελαφριά" προϊόντα (αυτά με το πιο χαμηλό σημείο βρασμού) εξέρχονται από την κορυφή των στηλών και τα "πιο βαριά" προϊόντα (αυτά με τα πιο υψηλά σημεία βρασμού) εξέρχονται από τον πυθμένα της στήλης.
Παραδείγματος χάριν, η κλασματική απόσταξη χρησιμοποιείται στα διυλιστήρια πετρελαίου για τον διαχωρισμό αργού πετρελαίου σε χρήσιμες ουσίες (ή κλάσματα) που έχουν διαφορετικούς υδρογονάνθρακες ή διαφορετικά σημεία βρασμού. Τα κλάσματα αργού πετρελαίου με υψηλότερα σημεία βρασμού:
Οι βιομηχανικοί πύργοι μεγάλης κλίμακας χρησιμοποιούν επαναρροή για να πετύχουν έναν πιο πλήρη διαχωρισμό προϊόντων. Η επαναρροή αναφέρεται στο κλάσμα του συμπυκνωμένου υγρού προϊόντος της κεφαλής από έναν πύργο απόσταξης ή κλασμάτωσης που επιστρέφεται στο ανώτερο μέρος του πύργου όπως φαίνεται στο σχηματικό διάγραμμα ενός τυπικού, μεγάλης κλίμακας βιομηχανικού πύργου απόσταξης. Μες τον πύργο, το υγρό επαναρροής ρέει προς τα κάτω παρέχοντας την απαραίτητη ψύξη για τη συμπύκνωση των ατμών που ρέουν προς τα πάνω, με συνέπεια καλύτερο αποτέλεσμα για τον πύργο απόσταξης. Όσο περισσότερη επαναρροή παρέχεται για έναν δεδομένο αριθμό θεωρητικών πλακών, τόσο καλύτερος ο διαχωρισμός στον πύργο των υλικών με χαμηλότερα σημεία βρασμού από αυτά με υψηλότερα σημεία βρασμού. Εναλλακτικά, όσο μεγαλύτερη επαναρροή παρέχεται για έναν δεδομένο επιθυμητό διαχωρισμό, τόσο λιγότερες θεωρητικές πλάκες απαιτούνται. Η κλασματική απόσταξη χρησιμοποιείται επίσης στον διαχωρισμό του αέρα, παράγοντας υγρό οξυγόνο, υγρό άζωτο και υψηλής συγκέντρωσης αργό. Η απόσταξη των χλωροσιλανίων ενεργοποιεί επίσης την παραγωγή υψηλής καθαρότητας πυριτίου για χρήση ως ημιαγωγού.
Σχεδιασμός των βιομηχανικών στηλών απόσταξης
Ο σχεδιασμός και η λειτουργία μιας αποστακτικής στήλης εξαρτάται από την τροφοδοσία και τα επιθυμητά προϊόντα. Με δεδομένη μια απλή, διπλή τροφοδοσία υλικού, αναλυτικές μέθοδοι όπως η μέθοδος McCabe-Thiele ή η εξίσωση Φένσκε μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Για τροφοδοσία πολλών συστατικών, χρησιμοποιούνται πρότυπα προσομοίωσης και για τον σχεδιασμό και τη λειτουργία.
Επιπλέον, η απόδοση των χρησιμοποιούμενων συσκευών επαφής ατμού-υγρού (που αναφέρεται ως πλάκες ή δίσκοι) στις στήλες απόσταξης είναι τυπικά χαμηλότερη από τη θεωρητική απόδοση 100% της κατάστασης ισορροπίας. Συνεπώς, μια στήλη απόσταξης χρειάζεται περισσότερες πλάκες από τον θεωρητικό αριθμό των σταδίων ισορροπίας ατμού-υγρού.
Μια ένδειξη αριθμών: ο διαχωρισμός δύο ενώσεων με σχετική πτητικότητα 1,1 απαιτεί τουλάχιστον 130 θεωρητικές πλάκες με ελάχιστο λόγο αντιρροής 20. Με μια σχετική πτητικότητα 4, ο απαιτούμενος αριθμός των θεωρητικών πλακών μειώνεται σε 9 με έναν λόγο αντιρροής 0,66. Μια άλλη πηγή, μια διαφορά του σημείου βρασμού κατά 30 °C απαιτεί 12 θεωρητικές πλάκες και για διαφορά 3 °C, ο αριθμός των πλακών αυξάνεται σε 1.000.
Ο λόγος επαναρροής είναι ο λόγος του αριθμού των mol που επιστρέφουν ως επαναρρέον υγρό στην κλασματική στήλη και του αριθμού των mol του τελικού προϊόντος, και των δύο να εκφράζονται ανά μονάδα χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόσταξη Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες
Κανονική κατανομή
Ορισμός
Μια πραγματική τυχαία μεταβλητή Χ με συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας:
όπου e=η βάση των νεπέρειων λογαρίθμων (≡2,71828), π=η γνωστή μαθηματική σταθερά (≡3,14159), μ=ο μέσος του πληθυσμού, σ=η τυπική απόκλιση του πληθυσμού και Χ=μια τιμή της συνεχούς τυχαίας μεταβλητής στο διάστημα -∞ έως +∞,
ονομάζεται κανονικά κατανεμημένη με μέση τιμή μ και διακύμανση σ2. Συμβολίζεται με.
Για μια τυχαία μεταβλητή η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας συμβολίζεται με \phi(z) και η συνάρτηση κατανομής με \Phi(z).
Γραμμικοί μετασχηματισμοί
Συγκεκριμένα για προκύπτει  και αντιστρόφως
Για τη συνάρτηση κατανομής της Χ ισχύει και για τη συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας.
Συμμετρία
Η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας είναι συμμετρική ως προς τη μέση τιμή. Συγκεκριμένα ισχύει και
Διαστήματα εμπιστοσύνης
Σε μια δειγματοληψία από κανονική κατανομή το 68,3% των τιμών απέχει το πολύ κατά σ από τη μέση τιμή, βρίσκεται δηλαδή στο διάστημα. Το 95,5% των τιμών βρίσκεται στο και το 99,7% στο.
Άμπενς
Ο Άμπενς είναι ποταμός στη Βαυαρία της Γερμανίας. Είναι δεξιός παραπόταμος του Δούναβη. Η πηγή του είναι κοντά στο δήμο Άου ιν βτε Χάλερταου. Έχει μήκος 76 χιλιόμετρα.Ρέει κυρίως προς τα βόρεια και διαρρέει τις μικρές πόλεις Ρούντελσαουζεν, Μάινμπουργκ, Σίγκενμπουργκ και Αμπενσμπεργκ. Εκβάλλει στο Δούναβη κοντά στο Άινινγκ.
Κανονική κατανομή
Διαστήματα εμπιστοσύνης
Στη γενική περίπτωση ενός διαστήματος [x_1, x_2] ισχυεί
Αν το διαστημα είναι συμμετρικό ως προς τη μέση τιμή
Άμπενς
Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κανονική κατανομή
Τυποποιημένη κανονική κατανομή
Η κανονική κατανομή που έχει μέση τιμή 0 (μ=0) και τυπική απόκλιση 1 (σ=1, άρα και διασπορά 1), συμβολίζεται με N(0,1) και ονομάζεται τυποποιημένη κανονική κατανομή. Μια τυχαία μεταβλητή που ακολουθεί την τυποποιημένη κανονική κατανομή, έχει επικρατήσει να συμβολίζεται με Ζ και η συνάρτηση πυκνότητάς της με φ(z). Η τυποποίηση των δεδομένων βασίζεται στην απόκλισή τους από το μέσο όρο σε όρους της σ, σύμφωνα με τον τύπο. Με τον τύπο αυτό μπορούν να μετατραπούν τα δεδομένα μιας μεταβλητής που κατανέμεται κανονικά σε τυποποιημένη μορφή και να υπολογιστούν οι πιθανότητες χρησιμοποιώντας τους πίνακες της τυποποιημένης κανονικής κατανομής. Οι πίνακες της τυποποιημένης κανονικής κατανομής δίνουν τις αθροιστικές πιθανότητες της κατανομής της Ζ, δηλαδή τα εμβαδά της κατανομής από -∞ έως και μία συγκεκριμένη τιμή της Ζ (π.χ. z). Έτσι, οι πίνακες δίνουν τις πιθανότητες P(Z ≤ z) για όλα τα z από -3,99 έως +3,99 με βήμα 0,01.
Προσέγγιση ασυνεχών κατανομών με την κανονική κατανομή
Η προσέγγιση ασυνεχών κατανομών με μεγάλη ακρίβεια απ' την κανονική κατανομή, παρά το γεγονός ότι σαν συνεχής κατανομή περιγράφει μόνο συνεχείς μεταβλητές, αποτελεί βασικό της πλεονέκτημα. Η προσέγγιση αυτή ισχύει για εκείνες τις περιπτώσεις που και οι ασυνεχείς κατανομές τείνουν να πάρουν το σχήμα της "κωδωνοειδούς" καμπύλης.
Κατανομή Poisson
Η κατανομή Poisson τείνει προς την κανονική όσο αυξάνει ο μέσος λ.
Φαινόμενα που ακολουθούν την κανονική κατανομή
Ορισμένα μεγέθη στην φυσική κατανέμονται κανονικά, όπως έδειξε πρώτος ο James Clerk Maxwell. Παραδείγματα τέτοιων μεγεθών είναι:
Φαινόμενα που προσεγγίζονται από την κανονική κατανομή
Προσεγγιστικές κανονικές κατανομές παρατηρούνται σε διάφορες καταστάσεις, όπως εξηγείται από το κεντρικό οριακό θεώρημα. Δηλαδή, όταν το άθροισμα ενός ικανοποιητικά μεγάλου αριθμού ανεξάρτητων και ισόνομων τυχαίων μεταβλητών προκαλεί ένα φαινόμενο, αυτό προσεγγίζεται από την κανονική κατανομή.
Ονομασία
Από την εμφάνισή της, η κανονική κατανομή έχει ονομαστεί με διαφορετικούς τρόπους: ο νόμος του σφάλματος, δεύτερος νόμος του Laplace, νόμος του Gauss,κ.λπ. Από το τέλος του 18ου αιώνα ορισμένοι συγγραφείς είχαν αρχίσει να χρησιμοποιούν την ονομασία κανονική κατανομή, όπου η λέξη «κανονική» χρησιμοποιείτο ως επίθετο — ο όρος προερχόταν απ' το γεγονός ότι η κατανομή αυτή θεωρείτο ως τυπική, συνήθης, κανονική. Ο Πιρς (ένας από τους συγγραφείς αυτούς) κάποτε όρισε τον όρο "κανονική" ως: «...το "κανονική" δεν είναι ο μέσος όρος (ή κάποιο άλλο είδος μέσου) αυτού που συμβαίνει πραγματικά, αλλά αυτού που θα συνέβαινε, μακροπρόθεσμα, υπό ορισμένες συνθήκες». Στην αρχή του 20ου αιώνα ο Καρλ Πίρσον (Karl Pearson) έκανε δημοφιλή τον όρο κανονική σαν προσδιορισμό για την κατανομή αυτή. Πολλά χρόνια πριν, ονόμασα την καμπύλη Gauss-Laplace ως κανονική κατανομή, το οποίο όνομα, παρόλο που αποφεύγει ένα διεθνές ερώτημα προτεραιότητας, έχει το μειονέκτημα να οδηγεί τους ανθρώπους στην άποψη ότι οι υπόλοιπες κατανομές συχνότητας είναι με τον έναν τρόπο ή τον άλλο "αντικανονικές". — Pearson, 1920
Επιπλέον, ο Πίρσον (Pearson) ήταν αυτός που πρώτος έγραψε την κατανομή σε όρους τυπικής απόκλισης σ όπως στη σύγχρονη σημειογραφία. Σύντομα μετά από αυτό, το έτος 1915, ο Ρόναλντ Φίσερ (Ronald Fisher) προσέθεσε την παράμετρο της τοποθεσίας στην εξίσωση για την κανονική κατανομή, εκφράζοντάς την με τον τρόπο που γράφεται ακόμα και σήμερα:
Η ονομασία «κατανομή του Gauss» προήλθε από τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους (Carl Friedrich Gauss), ο οποίος εισήγαγε την κατανομή το 1809 ως έναν τρόπο εκλογίκευσης της μεθόδου ελαχίστων τετραγώνων. Η σχετική δουλειά του Λαπλάς (Laplace), οδήγησε την κανονική κατανομή στο να ονομάζεται μερικές φορές Λαπλασιανή, ειδικά σε χώρες με επίσημη γλώσσα τα Γαλλικά. Μεταξύ των αγγλόφωνων λαών, τόσο η χρήση του όρου «κανονική κατανομή» όσο και του όρου «κατανομή Gauss» είναι συνήθης, με κάθε μία να προτιμάται από διαφορετική κοινότητα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κατανομές
Ανδρέας Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Ο Ανδρέας Αλεξάνδροβιτς, ρωσικά Андрей Александрович (24 Ιανουαρίου 1897 - 8 Μαΐου 1981) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1981 στο Πρόβεντερ Χάουζ του Φάβερσχαμ, στο Κεντ της Αγγλίας, σε ηλικία 84 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισαβέτα Ρούφφο-Σάσσο και είχε τέκνα:
Η Ελισάβετ απεβίωσε σε έναν βομβαρδισμό το 1940 και το 1942 ο Ανδρέας έκανε δεύτερο γάμο με την Ναντίν ΜακΝτούγκαλλ, κόρη του Χέρμπερτ ΜακΝτούγκαλλ, αντιστράτηγου και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Λιμποβίσι Αρκαδίας
Το Λιμποβίσι είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στα 1.200 μέτρα υψόμετρο, πάνω από τις χαράδρες του Μαινάλου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πιάνας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φαλάνθου, του Δήμου Τρίπολης. Απέχει 30 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Ιστορία
μικρογραφία|upright=0.75|αριστερά|Προτομή του [[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης|Θ. Κολοκοτρώνη, στο Λιμποβίσι Αρκαδίας.]] μικρογραφία|Η οικία Κολοκοτρώνη στο Λιμποβίσι Από το Λιμποβίσι καταγόταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, καθώς η οικογένειά του ζούσε εδώ για δώδεκα γενιές. Πρώτος έφτασε κυνηγημένος ο προπάτορας του Θεόδωρου, ο Τριανταφυλλάκος Τσεργίνης.
Υπήρξε μεγάλη και τρανή επικράτεια, ένα πραγματικό οχυρό. Η ύπαρξη του οικισμού μαρτυρείται ήδη από την Ενετοκρατία και μάλιστα με ευάριθμους κατοίκους, κοντά στους 500. Κατά τη δεύτερη Τουρκοκρατία της Πελοποννήσου το Λιμποβίσι αναφέρεται ότι υπαγόταν διοικητικά στο Βιλαέτι της Καρύταινας. Μετά την Επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό και εγκαταστάθηκαν στην Κατσίμπαλη.
Σήμερα ο περιβάλλων χώρος έχει αναδιαμορφωθεί με δαπάνες του Παναγιώτη Αγγελόπουλου. Το αναστηλωμένο κτήριο λειτουργεί ως μουσείο της οικογένειας των Κολοκοτρωναίων και της Ελληνικής Επανάστασης, είναι κτισμένο δίπλα στο παλιό πατρικό σπίτι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και είναι αντίγραφο του παραδοσιακού κολοκοτρωναίικου σπιτιού. Ακόμη έχει αναστηλωθεί και η παρακείμενη εκκλησία του Ιωάννη Προδρόμου.
Στην πλατεία του χωριού υπάρχουν πηγές. Το πλάτωμά του αγναντεύει το Μαίναλο και το ιερό Αρκουδόρεμα, το καταφύγιο της Άρκτου των Αρκάδων. Στο Λιμποβίσι πραγματοποιείται στις 28 Αυγούστου κάθε έτους πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου.
Πολύ κοντά στο Λιμποβίσι βρίσκεται το επίσης εγκαταλελειμμένο χωριό Αρκουδόρεμα, εκεί όπου πριν από την έναρξη της Επανάστασης του 1821 είχαν τα λημέρια τους οι Κολοκοτρωναίοι. μικρογραφία|Επιγραφή στο Λιμποβίσι Αρκαδίας
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Δήμος Φαλάνθου Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Έγκμοντ (θεατρικό)
Ο Έγκμοντ (Egmont) είναι θεατρικό έργο του Γκαίτε, το οποίο ολοκλήρωσε το 1788. Η δομή του όπως το προηγούμενο έργο του Götz von Berlichingen (1773), έχει επηρεαστεί από την μορφή των τραγωδιών του Σαίξπηρ. Σε αντίθεση όμως με το προηγούμενο αυτό έργο, η εικόνα στο έργο Έγκμοντ της καταστροφής ενός ανθρώπου που διατηρεί την εμπιστοσύνη στην καλοσύνη των γύρω του, σηματοδοτεί μια απομάκρυνση από τα πρότυπα / αξίες που συναντάμε στο Storm and Stress.
Πλοκή
Στον Έγκμοντ, ο Γκαίτε αναφέρεται στη μάχη του Λάμοραλ, Κόμη Έγκμοντ (1522-1568), ενάντια στον αυταρχικό Φερνάντο Άλβαρες δε Τολέδο υ Πιμεντέλ, Κόμη της Άλμπα, κατά τη διάρκεια του Ογδοηκονταετούς Πολέμου. Ο Έγκμοντ είναι διάσημος Ολλανδός πολεμιστής και ο Δούκας της Άλμπα αντιπροσωπεύει τον Ισπανό εισβολέα. Ακόμα και κάτω από την απειλή σύλληψης, ο Έγκμοντ αρνείται να το σκάσει και να εγκαταλείψει το ιδανικό της ελευθερίας. Φυλακισμένος και εγκαταλελειμμένος λόγω της δειλίας του λαού του, και παρά τις απελπισμένες προσπάθειες της ερωμένης του Κλαίρχεν (Klärchen), καταδικάζεται σε θάνατο.
Αντιμέτωπη με την αποτυχία και την απογοήτευση, η Κλαίρχεν αυτοκτονεί. Το έργο τελειώνει με την ύστατη παρακίνηση του ήρωα για την ανεξαρτησία. Ο θάνατός του, θάνατος ενός μάρτυρα, προβάλλεται σαν νίκη ενάντια στην καταπίεση. Ο Egmont είναι μια πολιτική διακήρυξη, όπου η επιθυμία του Έγκμοντ για δικαιοσύνη και εθνική απελευθέρωση εναντιώνεται στην αυταρχική εξουσία του Δούκα της Άλμπα. Είναι επίσης ένα δράμα για το πεπρωμένο του Φλαμανδού ευγενή, ο οποίος μοιρολατρικά αποδέχεται τις συνέπειες της ευθύτητας και τιμιότητάς του.
Μαρία (κόρη Μαυρικίου)
Η Μαρία ή Μαριάμ (τέλη 6ου - αρχές 7ου αι.) ήταν, σύμφωνα με τον χρονογράφο Μιχαήλ τον Σύριο του 12ου αι., κόρη του Μαυρικίου και σύζυγος του Χοσρόη Β΄ της Περσίας.
Έγκμοντ (θεατρικό)
Αναφορές
Η φράση "Himmelhoch jauchzend, zu(m) Tode betrübt" (= "θεϊκή χαρά, θανάσιμη λύπη") από το τραγούδι της Κλαίρχεν στην Τρίτη Πράξη, έχει γίνει ρήση που αναφέρεται συχνά από Ευρωπαίους διανοούμενους ως χαρακτηριστική του ρομαντικού ψυχισμού:
Μαρία (κόρη Μαυρικίου)
Βιογραφία
Το 590 ο Χοσρόης, εξόριστος πρίγκιπας, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησε συνδρομή από τον Μαυρίκιο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων για να διεκδικήσει τον θρόνο από τον Βαχράμ Σχοβίν (β. 590-591). Στο έργο Σαχναμέ του Φερντοσί αναφέρεται ο Χοσρόης είχε νυμφευτεί τη Σιρίν πριν εξοριστεί. Ο Σεβέος αναφέρει ότι η Σιρίν ήταν από το Κουζεστάν, ενώ το Χρονικό της Έδεσσας ότι ήταν Αραμαία, δηλ. από το Σουριστάν (τη Συρία). Στο έργο Ραβζάτ ας-σαφά του Μιρ-Κχβανντ η Σιρίν ήταν αρχικά υπηρέτρια σε ένα σπίτι, όπου σύχναζε ο Χοσρόης. Αλλά αυτά είναι μεταγενέστερες αναφορές και μπορεί να έχουν επηρεαστεί από μύθους.
Η Μαρία απουσιάζει από τις Ρωμαϊκές πηγές. Εμφανίζεται στο Χρονικό της Έδεσσας, στον Διονύσιο Τελμαχάρενσις (στο Χρονικό του 1234), στον Αλ-Ταμπάρι, στον Ευτύχιο Πατριάρχη της Αλεξανδρείας, στον Φερντοσί, στο Χρονικό του Σίιρτ, στον Μιχαήλ της Συρίας, στον Μπαρ Εβραίο και στον Μιρ-Κχβανντ. Το Χρονικό του Σίιρτ και το έργο του Μαρί ιμπν Σουλεϊμάν είναι τα μόνα, που αναφέρουν ότι η Μαρία ονομαζόταν επίσης Σιρίν, ταυτίζοντας τις δύο μορφές· την περιγράφουν ως κόρη του Μαυρικίου. Πάντως ο Θεόφιλος Σιμοκάττης, η πιο λεπτομερής ιστορική πηγή για τον Μαυρίκιο, δεν την αναφέρει.
Έγκμοντ (θεατρικό)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εγκμοντ
Μαρία (κόρη Μαυρικίου)
Βιογραφία
Σχετικά με την ηλικία της, ο Μπάουμ αναφέρει ότι ο Μαυρίκιος νυμφεύτηκε τη σύζυγό του Κωνσταντίνα τον Αύγουστο του 582. Αν η Μαρία ήταν νόμιμο τέκνο του, το 590 θα ήταν μικρότερη των 18 ετών. Οι κύριες πηγές αναφέρουν ως τέκνα τους τα εξής: Θεοδόσιος, Τιβέριος, Πέτρος, Παύλος, Ιουστίνος, Ιουστινιανός, Αναστασία, Θεοκτίστη, Κλεοπάτρα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Χοσρόη Β΄ της Περσίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Baum, Wilhelm (2004). Christian, queen, myth of love, a woman of late antiquity, historical reality and literary effect. Gorgias Press LLC. ISBN 1-59333-282-3.
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Επαρχία Νακόν Σι Ταμμαράτ
Το Νακόν Σι Ταμμαράτ (Nakhon Si Thammarat) είναι μία από τις επαρχίες της Νότιας Ταϊλάνδης με βαθιά παράδοση και ιστορία, που χάνεται στους περασμένους αιώνες.
Η περιοχή διαθέτει ιστορικά και φυσικά αξιοθέατα, ανάμεσα στα οποία το ναό Μαχατάτ, έναν από τους παλαιότερους βουδιστικούς ναούς της χώρας, αλλά και το ψηλότερο βουνό στην νότια Ταϊλάνδη, το Χάο Λουάνγκ, με υψόμετρο 1835 μέτρα, το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα εθνικά φυσικά πάρκα της χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νακον Σι Ταμμαρατ
Άννα Αλουσιανή
Η Άννα Αλουσιανή ήταν βυζαντινή ευγενής, βουλγαρικής καταγωγής από τη Δυναστεία Κομητόπουλων, και πρώτη σύζυγος του μετέπειτα αυτοκράτορα Ρωμανού Δ΄. Ήταν κόρη του Αλουσιανού και της Δαλασσηνής, κι εγγονή του Βούλγαρου αυτοκράτορα Ιβάν Βλάντισλαβ, αδέλφια της ήταν οι Βασίλειος και Σαμουήλ.
Είναι άγνωστο πότε παντρεύτηκε τον Διογένη και όταν αυτός παντρεύτηκε την Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα κι έγινε αυτοκράτορας, αν χώρισαν ή είχε πεθάνει. Με τον Ρωμανό απέκτησε έναν γιο, τον Κωνσταντίνο και εγγονή της ήταν η Άννα Διογένη.
Παραπομπές
Αννα Αννα Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Πλατεία Γεωργίου Α΄
Η Πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Α΄, πιο γνωστή ως Πλατεία Γεωργίου Α΄, ή και όπως έχει επικρατήσει στους Πατρινούς, Πλατεία Γεωργίου, είναι η κεντρική πλατεία της Πάτρας.
Ιστορία
Δημιουργήθηκεηκε επί Ιωάννου Καποδίστρια και με το σχέδιο που συνέταξε ο απεσταλμένος του κυβερνήτη Σταμάτης Βούλγαρης το 1829. Το σχέδιο απέβλεπε στην δημιουργία της Πάτρας από την αρχή, αφού η πόλη είχε καταστραφεί εξ ολοκλήρου κατά την Επανάσταση. Το σχέδιο περιελάμβανε ανάπτυξη της νέας πόλης δίπλα στην παλιά με κάθετους και οριζόντιους δρόμους, πεζοδρόμια και νέες μεγάλες πλατείες. Το κάτω και το πάνω μέρος της πλατείας αντίστοιχα, περιβάλουν οι οδοί Μαιζώνος και Κορίνθου, ενώ η οδός που νοητά την διατρέχει είναι η Γεροκωστοπούλου.
Κατά καιρούς το 19ο αιώνα έχει αλλάξει πολλές ονομασίες. Ξεκίνησε ως Πλατεία Δημοκρατίας, άλλαξε σε Καλαμογδάρτη, Όθωνος, Κεντρική, Θωμόπουλου, Εθνική, Παλλιγενεσίας και από το 1863 σε Γεωργίου Α΄ προς τιμήν του βασιλέως Γεώργιου Α'.
Στην πλατεία υπάρχει το Θέατρο Απόλλων έργο του Ερνέστου Τσίλερ. Το 1875 τοποθετήθηκαν τα δύο χαρακτηριστικά σιντριβάνια με τους λέοντες που υπάρχουν και σήμερα, τα οποία παραγγέλθηκαν στην Ιταλία. Το 1878 απέκτησε φωτισμό με καλίγραμμους φανοστάτες κατασκευασμένους από μαντέμι στο Παρίσι και οι οποίοι λειτουργούσαν με φωταέριο, μάλιστα σήμερα σώζονται δύο εξ αυτών που έχουν μετατραπεί και λειτουργούν με ηλεκτρικό ρεύμα. Έχει ανακατασκευαστεί πολλές φορές με τελευταία το 2006.
Αποτελεί το κέντρο των καρναβαλικών εκδηλώσεων και είναι τόπος πολιτικών συγκεντρώσεων, συναυλιών και άλλων γεγονότων.
Η πλατεία μετά την αφαίρεση τμημάτων των κεντρικών δρόμων (Μαιζώνος και Κορίνθου) που διέσχιζαν το εσωτερικό της έχει πλέον έκταση γύρω στα 8.1 στρέμματα.
Παραπομπές
Γεωργιου Γεωργίου Πατρών Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάτρας
Ιλμ
Ο Ίλμ είναι ποταμός στη Βαυαρία της Γερμανίας,αριστερός παραπόταμος του Άμπενς.Η πηγή του είναι κοντά στο Άλτενμουνστερ.Έχει μήκος περίπου 82 χιλιόμετρα.Ρέει κυρίως προς τα βόρεια και διαρρέει τις πόλεις Χίλγκερτσαουζεν-Τάντερν,Ράιχερτσαουζεν,Πφάφενχοφεν αν ντερ Ίλμ,Γκέισενφελντ και Βόχμπουργκ.Εκβάλλει στον Άμπενς κοντά στον δήμο Νόισταντ αν ντερ Ντονάου.
Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Μαμούκα του Ιμερέτι (γιος του Γεωργίου Ζ΄)
Ο Mαμούκα, მამუკა, (άκμασε 1719 – 1769) ήταν μέλος τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Ιμερέτι, ένα βασίλειο στη δυτική Γεωργία. Εγκαταστάθηκε ως αντίπαλος βασιλιάς τού αδελφού του, Αλέξανδρου Ε΄ τού Ιμερέτι από το 1746 μέχρι την καθαίρεση το 1749.
Βιογραφία
Ο Μαμούκα ήταν γιος τού Γεωργίου Ζ΄ τού Ιμερέτι από τη σύζυγό του Ροντάμ, κόρη τού βασιλιά Γεωργίου ΙΑ΄ τού Κάρτλι. Δύο φορές προσπάθησε να αρπάξει το στέμμα τού Ιμερέτι από τον αδελφό του, Αλέξανδρο Ε΄. Τον Δεκέμβριο του 1732, ο Oτία Νταντιάνι, πρίγκιπας της Μινγκρελίας και γαμπρός του Mαμούκα, σε συμμαχία με τους Ιμερετίους ευγενείς, Zουράμπ Aμπασίντζε και Γκριγκόλ, δούκα της Ράσκα, προσπάθησε να ρίξει τον Αλέξανδρο υπέρ τού Μαμούκα. Απέκλεισαν την πρωτεύουσα της Ιμερετίας Κουτάισι, αλλά δεν τόλμησαν να επιτεθούν στην ακρόπολη, από φόβο αντίδρασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και αποχώρησαν. Σύντομα επέστρεψαν στην επίθεση και βάδισαν ξανά εναντίον του βασιλιά. Ο Αλέξανδρος, υποστηριζόμενος από τον Mαμία Δ΄ Γκουριέλι, κέρδισε τη μάχη τού Τσιχόρι, καταλαμβάνοντας το Νταντιάνι. Αλλά υπό την πίεση των Οθωμανών, ο βασιλιάς έπρεπε να τον επιστρέψει στη Mινγκρελία και να παραχωρήσει τις περιοχές Σατσιλάο και Σαμικελάo για διακυβέρνηση στον αποξενωμένο αδελφό του Mαμούκα. Αργότερα, ο Mαμούκα κατάφερε να αποσπάσει από την οικογένεια Τσιγιαβάντζε τα φρούρια Σεμπέκα και άλλες ιδιοκτησίες.
Το 1741 ο Μαμούκα ακολούθησε τον Αλέξανδρο στην εξορία του στο Κάρτλι, όταν ο θρόνος τού Ιμερέτι καταλήφθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό τους Γεώργιο Θ΄ σε ένα πραξικόπημα, που υποστηρίχθηκε από τους Οθωμανούς. Ο Μαμούκα γρήγορα έφυγε από την αναταραχή στο Κάρτλι πίσω στο Ιμερέτι και ο Αλέξανδρος μπόρεσε επίσης να ξαναρχίσει τη βασιλεία του την ίδια χρονιά. Το 1746, οι ευγενείς του επαναστάτησαν και έβαλαν τον Μαμούκα στο θρόνο τού Ιμερέτι. Το 1749, με τη βοήθεια του Οθωμανού πασά της Αχαλτσίχε, ο Αλέξανδρος ανέκτησε τον θρόνο. Απεβίωσε το 1752, αφήνοντας τον θρόνο του στον 17χρονο γιο του Σολομώντα Α΄.
Ο Μαμούκα ήταν μέλος της μερίδας, που αντιτίθεται στην ένταξη τού ανιψιού του. Αφού ο Σολομών μπόρεσε να εξασφαλίσει τον θρόνο, ο Μαμούκα κατέφυγε στο Αχαλτσίχε και τον εξέπληξε ο πασάς του ως αντιπρόσωπός του. Συνέχισαν να προκαλούν αναταραχές στο Ιμερέτι, αλλά ο Σολομών νίκησε αποφασιστικά τους Οθωμανούς και τους Ιμερέτιους συμμάχους τους στη μάχη του Χρεσίλι το 1757. Το 1766, κατάφεραν τελικά να βάλουν τον γιο τού Μαμούκα, Τεϊμουράζ, στο θρόνο τού Ιμερέτι, αλλά ο Σολομών έκανε μία επιστροφή το 1768. Ο Tεϊμουράζ, μαζί με τον αδελφό του, φυλακίστηκε και δεν τους ξαναείδαν ποτέ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1732 τη Νταρεγιάν Νταντιάνι, κόρη του Μπεζάν Νταντιάνι, πρίγκιπα της Mινγκρελίας. Είχε δύο γιους:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Σφίγγα (αποσαφήνιση)
Η Σφίγγα μπορεί να αναφέρεται στους ακόλουθους όρους:
Βιολογία
Sfinksi
Ζαχαρίας Αθανασίου
Ο Ζαχαρίας Αθανασίου (Σέρρες, 1798 - Λαμία, 1850) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Σε νεαρή ηλικία, μετοίκησε στην Αίγυπτο, όπου απέκτησε μεγάλη περιουσία και κοινωνικό κύρος, καθώς είχε καταταχθεί στον Αιγυπτιακό στρατό του Μεχμέτ Αλή. Εκεί διακρίθηκε σε διάφορες μάχες και συμπλοκές στην Άνω Αίγυπτο και στην Αραβία. Το 1821, με το ξέσπασμα της επανάστασης στην Ελλάδα, βρισκόταν στο Κάιρο, όπου είχε καταλάβει επίσημη θέση στα ανάκτορα. Τότε λιποτάκτησε από τον Αιγυπτιακό στρατό και σχημάτισε στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από Έλληνες της Αιγύπτου. Μετέβη στην επαναστατημένη Ελλάδα, και συγκεκριμένα στη Σύρο, προκειμένου να λάβει μέρος στον αγώνα.
Μετά την Άλωση της Τρίπολης, συνεργάστηκε με το Χατζηχρήστο κατά την πολιορκία της Πύλου, το 1825, από τον Ιμπραήμ. Πολέμησε μεταξύ άλλων, στη Μάχη των Δερβενακίων, όπου έχασε το ένα του χέρι, και συνεργάστηκε με τους Δήμο Λιούλια, το Μακρυγιάννη και το Νότη Μπότσαρη. Συνεργάστηκε επίσης με τον Κωνσταντίνο Λαγουμιτζή στις επιχειρήσεις της Αθήνας και στο Μεσολόγγι. Το 1827, στη μάχη του Μετοχίου, στον Πειραιά, ανήκε στη δύναμη του Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, υπηρέτησε στον τακτικό στρατό ως υπαξιωματικός. Εγκαταστάθηκε στη Λαμία, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, πάμπτωχος.
Αναφορές
Αθανασιου Ζαχαριας
Μιχαήλ Αντρέγιεβιτς της Ρωσίας
Ο Μιχαήλ Αντρέγιεβιτς, ρωσικά Михаил Андреевич (15 Ιουλίου 1920 - 22 Σεπτεμβρίου 2008) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου των Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ανδρέα Αλεξάνδροβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Ελισαβέτας Ρούφφο.
Απεβίωσε το 2008 στο Σύδνεϋ σε ηλικία 88 ετών, την ίδια ημέρα με τον εξάδελφό του Μιχαήλ Φεοντόροβιτς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1953 πρώτα τη Ζιλλ Μέρφυ, αλλά διαζεύχθηκαν το 1953.
Το 1954 ο Μιχαήλ έκανε δεύτερο γάμο με τη Σίρλεϋ Κράμοντ, που απεβίωσε το 1983.
Το 1993 έκανε τρίτο γάμο με την Τζούλια Κρέσπι· δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Άγις
Το όνομα Άγις μπορεί να αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κύριος κβαντικός αριθμός
Στην ατομική Φυσική, ο κύριος κβαντικός αριθμός που συμβολίζεται με n, είναι ο πρώτος από ένα σύνολο κβαντικών αριθμών (όπου συμπεριλαμβάνονται επίσης ο αζιμουθιακός κβαντικός αριθμός, ο μαγνητικός κβαντικός αριθμός και ο κβαντικός αριθμός του σπιν) ενός ατομικού τροχιακού. Ο κβαντικός αριθμός n δείχνει τα ενεργειακά επίπεδα των υδρογονικών ατόμων. Είναι ο πρώτος από ένα σύνολο κβαντικών αριθμών που δείχνουν τη μοναδική κβαντική κατάσταση ενός ηλεκτρονίου.
Περιγραφή
Υπάρχει ένα σύνολο κβαντικών αριθμών που σχετίζεται με τις ενεργειακές καταστάσεις των ατόμων. Οι τέσσερις κβαντικοί αριθμοί n, l, m, και s περιγράφουν την πλήρη και μοναδική κβαντική κατάσταση ενός ηλεκτρονίου σε ένα άτομο. Σύμφωνα με την Απαγορευτική αρχή του Πάουλι, δύο ηλεκτρόνια δε μπορούν να έχουν τους ίδιους τέσσερις κβαντικούς αριθμούς. Η κυματοσυνάρτηση της Εξίσωσης Σρέντινγκερ μπορεί να χωριστεί σε τρεις εξισώσεις, οι οποίες όταν λυθούν οδηγούν στους τρεις πρώτους κβαντικούς αριθμούς. Κατά συνέπεια, οι εξισώσεις για τους τρεις πρώτους κβαντικούς αριθμούς συσχετίζονται μεταξύ τους. Ο κύριος κβαντικός αριθμός προκύπτει ως λύση του ακτινικού μέρους της κυματοσυνάρτησης.
Η εξίσωση Σρέντιγκερ περιγράφει ενεργειακές ιδιοκαταστάσεις με αντίστοιχες πραγματικές ιδιοτιμές En. Οι δέσμιες ενεργειακές καταστάσεις ενός ηλεκτρονίου στο άτομο του υδρογόνου δίνονται από τη σχέση:
Η παράμετρος n μπορεί να πάρει μόνο θετικές ακέραιες τιμές. Αυτή η ιδέα των ενεργειακών επιπέδων και του συμβολισμού έχει τις ρίζες της στο Ατομικό πρότυπο του Μπορ, και αναπτύχθηκε μέσω της εξίσωσης Σρέντιγκερ από το δισδιάστατο άτομο του Μπορ στο τρισδιάστατο μοντέλο της κυματοσυνάρτησης του ατόμου.
Οι επιτρεπόμενες τροχιές εξαρτώνται από τις κβαντισμένες (διακριτές) τιμές της τροχιακής στροφορμής, L, σύμφωνα με την εξίσωση
Η ενέργεια ενός κύματος είναι η ταχύτητα πολλαπλασιασμένη με τη σταθερά του Πλανκ. Αυτό έχει ως συνέπεια την εμφάνιση πακέτων ενέργειας με μορφή σωματιδίων, που ονομάζονται κβάντα. Για να δείξουμε κάθε έναν από τους κβαντικούς αριθμούς σε μια κβαντική κατάσταση, η φόρμουλα για κάθε κβαντικό αριθμό περιλαμβάνει τη σταθερά του Πλανκ, η οποία επιτρέπει μόνο συγκεκριμένα διακριτά ενεργειακά επίπεδα.
Ο κύριος κβαντικός αριθμός n αναπαριστά τη σχετική συνολική ενέργεια κάθε τροχιάς, η οποία αυξάνεται ανάλογα με την απόσταση από τον πυρήνα. Τα σύνολα των τροχιακών με ίδια τιμή του n, συχνά αναφέρονται και ως ενεργειακοί φλοιοί, ή ενεργειακά επίπεδα.
Με το συμβολισμό του περιοδικού πίνακα των στοιχείων, οι κύριοι φλοιοί των ηλεκτρονίων ονομάζονται:
βασισμένοι στον κύριο κβαντικό αριθμό.
Ο κύριος κβαντικός αριθμός σχετίζεται με τον ακτινικό κβαντικό αριθμό, n_r \,, μέσω της σχέσης:
όπου l είναι ο αζιμουθιακός κβαντικός αριθμός και ο n_r ισούται με τον αριθμό των κόμβων της ακτινικής κυματοσυνάρτησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ατομική φυσική Κατηγορία:Κβαντική χημεία
Λάμοραλ, κόμης του Έχμοντ
Ο Λάμοραλ, Κόμης του Έχμοντ, Πρίγκιπας του Γκάβερε (Lamoraal van Egmont, 18 Νοεμβρίου 1522 – 5 Ιουνίου 1568) ήταν στρατηγός και πολιτικός στην Ολλανδία των Αψβούργων, λίγο πριν από την έναρξη του Ογδοηκονταετούς Πολέμου. Η εκτέλεση του κόμη του Έχμοντ συνέβαλε στην εθνική εξέγερση που τελικά οδήγησε στην ανεξαρτησία της Ολλανδίας.
Βιογραφία
Ο Κόμης του Έχμοντ ήταν επικεφαλής μίας από τις πιο πλούσιες και ισχυρές οικογένειες στις Κάτω Χώρες. Ένα σκέλος του Οίκου των Έχμοντ ήταν μέσω πατριαρχικής διαδοχής οι άρχοντες του ανεξάρτητου Δουκάτου του Γκέλντερς μέχρι το 1538. Ο Λάμοραλ γεννήθηκε στο La Hamaide, που βρίσκεται κοντά στο Ellezelles. Ο πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Δ΄ κόμης του Έχμοντ, ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Η μητέρα του ήταν απόγονος του Οίκου του Λουξεμβούργου, από τη γενεολογική γραμμή των δευτερότοκων κληρονόμων, και μέσω αυτής κληρονόμησε τον τίτλο Πρίγκιπας του Γκάβερε. . Σε νεαρή ηλικία απέκτησε στρατιωτική εκπαίδευση στην Ισπανία. Το 1542 κληρονόμησε την περιουσία του μεγαλύτερου αδελφού του Κάρολου στην Ολλανδία. Το οικογενειακό του στάτους αυξήθηκε όταν το 1544 παντρεύτηκε στο Spires παρουσία του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Αρχιδούκα Φερδινάνδου Α΄ την Sabina, Δούκισσα της Βαυαρίας, ο αδελφός της οποίας Φρεδερίκος ΙΙΙ έγινε Ελέκτορας του Παλατινάτου του Ρήνου.
Στην υπηρεσία του στον Ισπανικό στρατό, νίκησε τους Γάλλους στην Μάχη του St. Quentin (1557) και στη Μάχη του Γκραβελίν (1558). Ο Έχμοντ διορίστηκε το 1559 Διοικητής της Φλάνδρας και του Αρτουά, σε ηλικία μόλις 37 ετών.
Ως ευγενής στην Ολλανδία των Αψβούργων, ο Έχμοντ μέλος του Συμβουλίου του Κράτους της Φλάνδρας και Αρτουά του βασιλιά Φίλιππου Β΄. Μαζί με τον Γουλιέλμο Α΄ και τονΦιλίπ του Μονμορανσύ, Κόμητος του Horn, εναντιώθηκε στο να εγκαθιδρυθεί η Ιερά Εξέταση στην Φλάνδρα από τον καρδινάλιο Antoine Perrenot Granvelle, επίσκοπο της πόλης Αράς. Ο Έχμοντ απείλησε μέχρι και να παραιτηθεί, αλλά μετά την αποχώρηση του Granvelle, συμφιλιώθηκε για το ζήτημα με τον βασιλιά. Το 1565 με τα κονδύλιά του να τελειώνουν, καθώς κάλυπτε τη Διοίκηση των Κάτω Χωρών από την περιουσία του, πήγε στη Μαδρίτη για να παρακαλέσει τον βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Β΄ να αλλάξει την πολιτική του στην Ολλανδία, αλλά αποκόμισε μόνο τυπικές ευγένειες, και όχι την υποστήριξη που ανέμενε.
Λίγο καιρό μετά άρχισε στην Ολλανδία το "Beeldenstorm", μεγάλες αναταραχές με καταστροφές σε Καθολικές εκκλησίες, και η αντίσταση ενάντια στην Ισπανική κατοχή της Ολλανδίας αυξήθηκε. Ως πιστός καθολικός, ο Έχμοντ καταδίκασε τις αναταραχές και παρέμεινε πιστός στον Ισπανό βασιλιά.
Όταν ο Φίλιππος Β' έστειλε στην Ολλανδία τον Δούκα της Άλμπα, ο Γουλιέλμος αποφάσισε να φύγει από τις Βρυξέλλες. Ο Έχμοντ, αποφεύγοντας όπως πάντα να κάνει οτιδήποτε μπορούσε να προσβάλει τον βασιλιά, δεν έλαβε υπόψη του την προειδοποίηση του Γουλιέλμου να εγκαταλείψει κι αυτός την πόλη, και έτσι αυτός και ο Κόμης του Horn παρέμειναν. Με το που έφτασε, ο Δούκας της Άλμπα τους συνέλαβε με την κατηγορία της αίρεσης, και τους φυλάκισε στο κάστρο στην Γάνδη, αναγκάζοντας την γυναίκα και τα 11 παιδιά του να αναζητήσουν καταφύγιο σε ένα μοναστήρι. Εκκλήσεις για αμνηστία έφτασαν στον Ισπανό βασιλιά από όλη την Ευρώπη, όπως και από ανεξάρτητα Βασίλεια, από το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος (καθώς και οι δύο ήταν μέλη και τυπικά είχαν αμνηστία, με δικαίωμα να δικαστούν από κανένα άλλον παρά από μέλη του Τάγματος), και τον συγγενή του βασιλιά, Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Β', εκκλήσεις οι οποίες δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα.
Εκτέλεση και καταστροφή του Κάστρου Έχμοντ
Στις 4 Ιουνίου ο Έχμοντ και ο Horn καταδικάστηκαν σε θάνατο, και εκείνο το βράδυ κρατήθηκαν στο maison du roi. Στις 5 Ιουνίου του 1568 οι δύο άντρες, 46 και 44 ετών αντίστοιχα, αποκεφαλίστηκαν στην Γκραν Πλας, με την στάση αξιοπρέπειας του Έχμοντ ο οποίος δεν διαμαρτυρήθηκε, να τυγχάνει ευρείας προσοχής. Ο θάνατός τους οδήγησε σε διαμαρτυρίες σε όλη την Ολλανδία, και συνέβαλε στην αντίσταση εναντίον των Ισπανών. Ο Έχμοντ είναι θαμμένος στο Zottegem. Το κάστρο του στο Egmond aan den Hoef καταστράφηκε το 1573. Ένα άγαλμα έχει ανεγερθεί στα ερείπια εκεί στη μνήμη του.
Σήμερα υπάρχει άγαλμα των Έχμοντ και Horn στο Petit Sablon / Πλατεία Kleine Zavel στις Βρυξέλλες. Οι δυο τους μνημονεύονται ως οι πρώτοι ηγέτες της Ολλανδικής επανάστασης, που άνοιξαν τον δρόμο στον Γουλιέλμο Α΄, ο οποίος αύξησε την ισχύ του και ανέλαβε την ηγεσία μετά την εκτέλεσή τους. Ο Γουλιέλμος Α΄ δολοφονήθηκε στο Ντελφτ το 1584, αφού πριν είχε επιτύχει να απελευθερώσει μέρη της Ολλανδίας τα πρώτα χρόνια του Ογδοηκονταετούς Πολέμου (1568–1648).
Οι θέσεις και η τεράστια περιουσία που κατείχε ο Έχμοντ πριν την εκτέλεσή του πέρασαν στον Πρίγκιπα-Επίσκοπο της Λιέγης. Οι τίτλοι του περιελάμβαναν αυτούς των Κόμης του Egmont (ή Egmond), Πρίγκιπας του Gavere και van Steenhuysen, Βαρώνος των de Fiennes, Gaesbeke και La Hamaide, Λόρδος των de Purmerent, Hoogwoude, Aertswoude, Beyerland, Sottenghien, Dondes, Auxy και Baer. Ένα μέρος αυτής γης, που αντιστοιχούσε στους παραπάνω τίτλους, τελικά επιστράφηκε στους κληρονόμους του από τον Επίσκοπο, κυρίως το 1600. Ήταν μετά από διορισμό Γενικός Διοικητής των Κάτω Χωρών κατά τη βασιλεία του Καρόλου Ε΄, Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος από το 1546, και Αυτοκρατορικός Θησαυροφύλακας. Παρόλο το στίγμα της προδοσίας και της πτώχευσης της οικογένειάς του, η ανηψιά του Λουΐζα της Λωρραίνης έγινε η σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Γ΄ το 1575.
Αναφορές στην λογοτεχνία
Ο Κόμης του Έχμοντ είναι ο κύριος χαρακτήρας στο θεατρικό έργο του Γκαίτε, με τίτλο Egmont. Το 1810 ο Μπετόβεν συνέθεσε την εισαγωγή και μουσική για το ανέβασμα / αναβίωση του θεατρικού.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1544 τη Σαβίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμερν και είχε τέκνα:
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί πολιτικοί
Μαρίνος ο Νεαπολίτης
Ο Μαρίνος ο Νεαπολίτης ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος, μαθητής του Πρόκλου, τον οποίο διαδέχθηκε το 485 ως διευθυντής της Νέας Ακαδημίας και του οποίου έγραψε την βιογραφία. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται δύο επιγράμματά του από τον Κύκλο του Αγαθία. Άλλα δύο αποδίδονται σε Μαρίνο χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία Κατηγορία:Παλαιστίνη Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ανδρέας Αντρέγιεβιτς της Ρωσίας
Ο Ανδρέας Αντρέγιεβιτς, ρωσικά Андрей Андреевич (γενν. 21 Ιανουαρίου 1923) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου των Μιχαήλοβιτς, είναι πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Ανδρέα Αλεξάνδροβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Ελισαβέτας Ρούφφο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1951 την Έλενα, κόρη του Κωνσταντίνου Αφανάσιεβιτς Ντούρνεβ και έχει τέκνο:
Το 1959 διαζεύχθηκαν και το 1961 ο Ανδρέας έκανε δεύτερο γάμο με την Κάθλην Νόρρις, εγγονή του συγγραφέα Τσαρλς Νόρις και της συζύγου του, επίσης συγγραφέως, Κάθλιν Τόμσον. Έχει τέκνα:
Η Κάθλιν απεβίωσε το 1967 και ο Ανδρέας έκανε τρίτο γάμο το 1987 με την Αμερικανίδα ζωγράφο Ίνετς φον Μπάχελιν (Ίνεζ Στόρερ), κόρη του Φραντς Μπάχελιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ρωσίας
Αντώνιος Βουμβάκης
thumb|250px|Νεοκλασικά σπίτια στη Σύρο, πίνακας του Αντώνιου Βουμβάκη Ο Αντώνης Βουμβάκης (1932 - 2006) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 12 Αυγούστου 1932. Επιδόθηκε από νωρίς στη σπουδή της ζωγραφικής και μαθήτευσε στο εργαστήρι του Αλεξανδρινού ζωγράφου Νικολάου Γώγου (1898 - ?). Στη συνέχεια, τελειοποίησε τις σπουδές του παρακολουθώντας μαθήματα ζωγραφικής στο Groupement des Artistes – Atelier στην Αλεξάνδρεια. Το 1966 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Στο έργο του, ο Βουμβάκης ακολουθεί ένα στυλ ιμπρεσιονιστικού υπαιθρισμού με καθαρές ιμπρεσιονιστικές αντιλήψεις κι ένα πλούσιο φάσμα χρωματικής ευαισθησίας. Παρουσιάζει μεγάλο θεματικό πλούτο με κύριο θέμα το τοπίο και σκηνές της καθημερινής ζωής.
Καταπιάνεται ιδιαίτερα με την απεικόνιση σπιτιών της νεοκλασικής Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων (π. χ. «Νεοκλασικά σπίτια στη Σύρο») με απαλούς χρωματισμούς και ένα έξοχο αίσθημα υπαιθριστικού ρεαλισμού. Ανήκει αναμφίβολα στους πιο αντιπροσωπευτικούς υπαιθριστές ζωγράφους της μεταπολεμικής γενιάς στην Ελλάδα.
Ο Βουμβάκης εξέθεσε τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις στην Αλεξάνδρεια κατά τα έτη 1954, 1956, 1957, 1962, στο Κάιρο το 1960, στην Αθήνα το 1977, 1981, 1997 και στην Ερμούπολη 1991(?) και 1993. Έλαβε μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Πέθανε στην Αθήνα το 2006.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Φειδίας Διαμαντής
Ο Φειδίας Διαμαντής είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Αγίου Αθανασίου την περίοδο 1986-1996.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εξελέγη δήμαρχος στον Δήμο Αγίου Αθανασίου έχοντας την υποστήριξη του ΑΚΕΛ. Ήταν ο πρώτος δήμαρχος του νεοσύστατου τότε δήμου. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 1991 έχοντας την υποστήριξη του ΑΚΕΛ. Έθεσε υποψηφιότητα και στις Δημοτικές εκλογές του 1996 αλλά δεν εξελέγη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγίου Αθανασίου Λεμεσού
Βασίλειος Αλουσιανός
Ο Βασίλειος Αλουσιανός από την Οικογένεια Αλουσιανού ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, βουλγαρικής καταγωγής, μάγιστρος, βεστάρχης και δούκας (διοικητής) Εδέσσης Μεσοποταμίας το 1070-1071.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλουσιανού, γιου του Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Βλάντισλαβ από τη Δυναστεία Κομητόπουλων. Η μητέρα του ήταν από τον Οίκο των Δαλασσηνών. Αδέλφια του ήταν ο Σαμουήλ πρόεδρος & βεστάρχης και η Άννα, σύζυγος του Ρωμανού Δ΄ Διογένη.
Την περίοδο της θητείας του στην Έδεσσα και το 1070-71 ο Βασίλειος αντιμετώπισε πολυήμερη πολιορκία από τον Αλπ Αρσλάν, ενώ η περιοχή αναγνώριζε τη Ρωμαϊκή κυριαρχία τυπικά, λόγω της αποκοπής των οδών επικοινωνίας από τους Τουρκομάνους, που είχαν νικήσει τον Αυτοκράτορα στο Ματζικέρτ και λεηλατούσαν την Μικρά Ασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Εδέσσης Βασιλειος Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Φόβος (δορυφόρος)
Ο Φόβος (αγγλικά: Phobos) ή Άρης I είναι ο μεγαλύτερος από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη Άρη (ο άλλος είναι ο Δείμος). Ο Φόβος, που έλαβε το όνομά του από την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα από τη δέκατη πέμπτη ραψωδία της Ιλιάδας, περιφέρεται εγγύτερα στον πλανήτη του από κάθε άλλο φυσικό δορυφόρο στο Ηλιακό σύστημα.
Ανακάλυψη
Ο Φόβος ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο Έιζαφ Χωλ στις 17 Αυγούστου 1877, από παρατήρηση που έγινε από το Αστεροσκοπείο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ (US Naval Observatory) στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον πριν την αυγή (4:14 τοπική ώρα).
Χαρακτηριστικά
Το 2008 μετρήσεις από τη διαστημοσυσκευή Mars Express της ESA εκτίμησαν τη μάζα του Φόβου σε 1,072x1016 κιλά, περίπου ένα δισεκατομμυριοστό της μάζας της Γης καθώς και τον όγκο του, υπολογίζοντας έτσι την πυκνότητά του σε περίπου 1,85 gr/cm3. Αυτό σημαίνει ότι ο Φόβος είναι μάλλον ένας χαλαρός σωρός υλικών, όπως μερικοί αστεροειδείς, παρά ένα συμπαγές σώμα.
Κυρίαρχο χαρακτηριστικό του είναι ο μεγάλος κρατήρας Στίκνεϋ (Stickney crater), που προήλθε από σύγκρουση του δορυφόρου με θραύσμα από άλλη σύγκρουση στην επιφάνεια του Άρη. Ο κρατήρας αυτός φέρει το όνομα της γυναίκας του Χωλ. Άλλο γνωστό χαρακτηριστικό του είναι οι γραμμώσεις κατά μήκος της επιφάνειάς του, που προκλήθηκαν καθώς θραύσματα από μετεωρικές συγκρούσεις στην επιφάνεια του Άρη πέρασαν "ξυστά" από την επιφάνεια του Φόβου. Ο Φόβος περιφέρεται σε μικρή απόσταση γύρω από τον Άρη (σε σχέση με δορυφόρους άλλων πλανητών) και γι' αυτό σε μερικά εκατομμύρια χρόνια είτε θα πέσει στην επιφάνειά του, είτε, το πιθανότερο, μόλις ξεπεράσει το όριο Ρος (Roche) θα διασπαστεί από τη βαρύτητα του πλανήτη κι έτσι ο Άρης θα αποκτήσει έναν προσωρινό δακτύλιο.
Αποστολή Fobos-Grunt
Ο Φόβος ήταν στόχος της ρωσικής αποστολής Fobos-Grunt, η οποία εκτοξεύθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε η αποστολή να ξεκινήσει το 2009. Η αποστολή θα προσεδαφιζόταν στο δορυφόρο, θα συνέλεγε δείγμα εδάφους και θα το επέστρεφε στη Γη. Αμέσως μετά την εκτόξευση, το σκάφος παρουσίασε προβλήματα στην εκκίνηση των κινητήρων που θα το προωθούσαν στο διαπλανητικό του ταξίδι και έμεινε κολλημένο σε γήινη τροχιά. Στις 12 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε ότι δεν υπάρχει πλέον ελπίδα για τη διάσωση της αποστολής. Η αποστολή εισήλθε στη γήινη ατμόσφαιρα και καταστράφηκε στις 15 Ιανουαρίου του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Άρη
Χωρίς Μέτρο
Το Χωρίς Μέτρο (αγγλικά: Whiplash) είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 2014, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ντάμιεν Σαζέλ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός νέου και ταλαντούχου ντράμερ, ο οποίος φοιτά σε ένα από τα καλύτερα μουσικά σχολεία της χώρας. Εκεί τα όνειρά του για μεγαλείο θα βρουν καθοδήγηση από έναν καθηγητή που δεν θα σταματήσει πουθενά για να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του. Πρωταγωνιστούν οι Μάιλς Τέλερ και Τζ. Κ. Σίμονς ενώ συμμετέχουν οι Πολ Ράιζερ και Μελίσα Μπενουά.
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Σάντανς το 2014 και αποτέλεσε την εναρκτήρια ταινία του φεστιβάλ. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 10 Οκτωβρίου 2014. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, ανάμεσά τους για Καλύτερη Ταινία και Διασκευασμένου Σεναρίου κερδίζοντας τα Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, Μοντάζ και Μίξης Ήχου.
Πλοκή
Ο 19χρονος Άντριου Νίμαν θέλει να γίνει ο μεγαλύτερος ντράμερ της τζαζ στον κόσμο. Γι' αυτό το λόγο αποφασίζει να φοιτήσει στο Ωδείο Μουσικής Σέιφερ, το καλύτερο σχολείο μουσικής των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο Σέιφερ, το να είσαι ο καλύτερος σημαίνει ότι σε έχει δεχτεί ο Τέρενς Φλέτσερ, ο καθηγητής μουσικής και σου έχει ζητήσει να συμμετάσχεις στην μπάντα του, η οποία αντιπροσωπεύει το σχολείο σε διαγωνισμούς μουσικής. Βασισμένος στην όχι και τόσο καλή πρώτη συνάντησή του, ο Άντριου βρίσκεται προ εκπλήξεως όταν ο Φλέτσερ του ζητά να ενταχθεί στην μπάντα. Ο Άντριου γρήγορα μαθαίνει ότι ο Φλέτσερ λειτουργεί με το φόβο και τον εκφοβισμό χωρίς ποτέ να συμβιβάζεται για κάτι λιγότερο του καλύτερου κάθε φορά. Το να είσαι ο καλύτερος, για τον Φλέτσερ σημαίνει όχι μόνο να παίζεις καλά αλλά να ξέρεις ότι παίζεις καλά και αν όχι να ξέρεις τι κάνεις λάθος. Η μέθοδος διδασκαλίας του δημιουργεί μια ατμόσφαιρα φόβου για κάθε μέλος της μπάντας. Ο Άντριου όμως εργάζεται σκληρά για να γίνει ο καλύτερος. Πρέπει όμως να καταλάβει τις προτεραιότητές του στη ζωή και τι είναι πρόθυμος να θυσιάσει για να γίνει ο καλύτερος. Το άλλο ερώτημα είναι πόση συναισθηματική κακοποίηση θα αντέξει από τον Φλέτσερ για να πετύχει το μεγαλείο, το οποίο πιστεύει ότι μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τις μεθόδους του Φλέτσερ.