cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tsopana Rave
Ακολούθησε η πρώτη παύση του συγκροτήματος το 2009. Τα χρόνια που ακολούθησαν επανασυνδέθηκαν  σε αρκετές περιστάσεις για να παίξουν live, σε συναυλίες και άλλες διοργανώσεις. Έκαναν δύο τηλεοπτικές εμφανίσεις  στην εκπομπή  Ράδιο Αρβύλα. Το 2013  για πρώτη φορά στο  Park Festival  στους  Αγ. Αναργύρους, εμφανίζονται με νέο μέλος τον Σπύρο Σπυρόπουλο  κιθάρα) και τον  Παναγιώτη Νταβέλο  (ως guest). Τα επόμενα χρόνια και μέχρι το  2020 ασχολήθηκαν με τα  side projects  τους, ενώ έλαβαν χώρα και οι  αποχωρήσεις  των  Duru  (μπάσο) &  Δημήτρη Καλαντζή  (φωνή).
Το 2020 οι Tsopana Rave ξαναβρέθηκαν με  νέα μέλη, τους  Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο  (τραγούδι) και  Νίκο Χριστογιαννόπουλο  (μπάσο), αλλά και την επιστροφή του  Παναγιώτη Νταβέλου  (πλήκτρα).
Μέλη
κατά καιρούς μέλη : Διαμαντής Διαμαντίδης (κιθάρα, φωνητικά) Γιώργος Θεοδωρόπουλος (πλήκτρα) Ηλίας Μακρίδης (πλήκτρα)
2013 σύνθεση: Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα) Παναγιώτης Σπυρόπουλος (κιθάρα) Δημήτρης Καλαντζής (φωνή) Duru (μπάσο) Σπύρος Σπυρόπουλος (κιθάρα)
2020 σύνθεση: Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα) Παναγιώτης Σπυρόπουλος (κιθάρα) Σπύρος Σπυρόπουλος ''(κιθάρα) Παναγιώτης Νταβέλος (πιάνο/πλήκτρα)''
2021 - 2022 σύνθεση: Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα) Παναγιώτης Σπυρόπουλος ''(κιθάρα) Σπύρος Σπυρόπουλος (κιθάρα) Παναγιώτης Νταβέλος (πιάνο/πλήκτρα) Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος (φωνή) Νίκος Χριστογιαννόπουλος (μπάσο)
Παραπομπές
Tsopana Rave
Ίντα Μετ
H Ίντα Μετ Ida Mett (γεννημένη Ida Gilman, 20 Ιουλίου 1901 στο Smarhoń, αυτοκρατορική Ρωσία - 27 Ιουνίου 1973 στο Παρίσι, Γαλλία) αναρχική και συγγραφέας.
Η Mett είχε ενεργή συμμετέχή στο ρωσικό αναρχικό κίνημα στη Μόσχα και συνελήφθη από τις σοβιετικές αρχές για ανατρεπτικές δραστηριότητες. Δραπέτευσε σύντομα. Από τη Ρωσία έφυγε στην Πολωνία, αργότερα στο Βερολίνο και τελικά στο Παρίσι (1926) όπου δραστηριοποιήθηκε με Dielo Trouda Group και συνεξέδιδε το περιοδικό Dielo Truda.
Η Mett έγραψε την ιστορία της εξέγερσης της Κροστάνδης, το 1948. Πέθανε στο Παρίσι στις 27 Ιουνίου 1973.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αναρχικοί Κατηγορία:Ρωσίδες συγγραφείς Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί
Στρατιωτικός Σύνδεσμος
Υπό την ονομασία Στρατιωτικός Σύνδεσμος φέρεται μυστική οργάνωση στρατιωτικών που έδρασε στην Ελλάδα στις αρχές του 20ού αιώνα, με αποκορύφωμα το κίνημα στο Γουδή στις 15 Αυγούστου 1909, με αιτήματα που αφορούσαν μεταρρυθμίσεις στο στράτευμα, τη διοίκηση, τη δημοσιονομική πολιτική, τη δικαιοσύνη και την παιδεία. Διαλύθηκε στις 15 Μαρτίου του 1910 έχοντας επιτύχει τις επιδιώξεις του.
Δημιουργία
Ο «Στρατιωτικός Σύνδεσμος» γεννήθηκε από τη σύμπραξη μιας ομάδας υπαξιωματικών υπό τον ταγματάρχη Γεώργιο Σ. Καραϊσκάκη, εγγονό του στρατηγού της Ρούμελης, και μιας ομάδας κατώτερων αξιωματικών υπό τους Θεόδωρο Πάγκαλο και Επαμεινώνδα (Παμμίκο) Ζυμβρακάκη. Η ομάδα των υπαξιωματικών ιδρύθηκε πρώτη (συμμετείχαν σε αυτήν μεταξύ άλλων και οι Νικόλαος Πλαστήρας και Γεώργιος Κονδύλης) και είχε ως αιχμή επαγγελματικά αιτήματα. Η ομάδα των «λοχαγών» ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1908 με έναν πυρήνα περί τους υπολοχαγούς Θεόδωρο Πάγκαλο και Χρήστο Χατζημιχάλη. Αυτοί, υπέγραψαν το πρώτο πρωτόκολλο του «Στρατιωτικού Συνδέσμου». Ο Σύνδεσμος ήλθε σε επαφή με την ομάδα Καραϊσκάκη, αλλά και με την ομάδα υπό τον ίλαρχο Παύλο Ζυμβρακάκη και έτσι άρχισε η ραγδαία επέκτασή της. Στις 25 Ιουνίου, 181 αξιωματικοί συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του υπολοχαγού Χατζημιχάλη για τη σύνταξη προγραμματικών αρχών. Η διαρροή της είδησης προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης Θεοτόκη, ενώ οι κατευναστικές προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία δηλώσεις (σχετικά με το Κρητικό και το Μακεδονικό) της κυβέρνησης Ράλλη προκάλεσαν την οργή του Συνδέσμου.
Το Κίνημα στο Γουδί
Η απάντηση της κυβέρνησης Ράλλη στο Σύνδεσμο ήταν ένα κύμα μεταθέσεων, καθώς και η παραπομπή 12 αξιωματικών σε ανακριτικό συμβούλιο προς απόταξη. Όταν ο Χρόνος, διερμηνεύοντας τις θέσεις του Συνδέσμου επιτέθηκε κατά «της βουλευτικής φεουδαρχίας των κομματικών συμμοριών και των Αυλών», ζητώντας μεταρρυθμίσεις και απομάκρυνση του Διαδόχου Κωνσταντίνου, καθώς και των πριγκίπων από το στράτευμα, ο Ράλλης προχώρησε σε συλλήψεις. Ο κύβος είχε ριφθεί. Στις 14 Αυγούστου, με μια παράτολμη ενέργειά του, ο Πάγκαλος απελευθερώνει τους κρατουμένους αξιωματικούς Σάρρο και Ταμπακόπουλο, προκαλώντας την οργή του Ράλλη, που διατάζει επιφυλακή και δεκάδες συλλήψεων. Τη νύχτα προς τη 15η Αυγούστου, ο Σύνδεσμος προχωρά σε κίνημα το οποίο θα εγκαινιάσει μία εποχή στην νεώτερη Ελλάδα κατά την οποία ο στρατός θα παρεμβαίνει.
Το πρόγραμμά του, σε ήπιο τόνο, με γενικές ευχές για μεταρρυθμίσεις στο στρατό, τη διοίκηση και την παιδεία, απέκλειε ρητά κάθε περίπτωση καθεστωτικής αλλαγής, δικτατορίας, συνταγματικής τροποποίησης ή κατάργησης της κυβέρνησης. Ζητούσε απλώς την απομάκρυνση του Διαδόχου Κωνσταντίνου και των υπόλοιπων πριγκίπων από το στράτευμα και πρότεινε σειρά μέτρων για στρατιωτική αναδιοργάνωση.
Τους όρους των επαναστατών αποδέχθηκε ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, που σχημάτισε κυβέρνηση μετά την παραίτηση του Ράλλη, οπότε και ο αρχηγός του Συνδέσμου, συνταγματάρχης Νικόλαος Ζορμπάς, έδωσε διαταγή στις επαναστατημένες μονάδες να γυρίσουν στις θέσεις τους, χωρίς έτσι να εγκαθιδρυθεί δικτατορία, σύμφωνα με τις παροτρύνσεις μεγάλης μάζας του λαού και του φοιτητικού κόσμου.
Το μεγαλειώδες συλλαλητήριο των συντεχνιών της Αθήνας και του Πειραιά, που πραγματοποιήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου, έκανε πρόδηλη πλέον την υποστήριξη του λαού στις θέσεις του Συνδέσμου, ενώ η υποστήριξη που βρήκε το Κίνημα προκάλεσε την έντονη ανησυχία των κομμάτων, του θρόνου και των ξένων δυνάμεων.
Πρόσκληση Βενιζέλου και Διάλυση του Συνδέσμου
Ο Σύνδεσμος επιθυμούσε την εγκαθίδρυση δικτατορίας, ωστόσο επικράτησαν οι πιο ψύχραιμες φωνές. Έτσι, μετά από πρόταση του λοχαγού Σάρρου, ο υπολοχαγός Κονταράτος βολιδοσκόπησε τον Οκτώβριο του 1909 τον Ελευθέριο Βενιζέλο ο οποίος είχε σχέση με το κίνημα. Ο Βενιζέλος έφθασε στον Πειραιά στις 28 Δεκεμβρίου 1909 και υπέδειξε τη μοναδική λύση: υπηρεσιακή κυβέρνηση και προκήρυξη εκλογών για Αναθεωρητική Βουλή. Στις 22 Ιανουαρίου 1910 αναχωρούσε για την Κρήτη, έχοντας θεμελιώσει την αναμόρφωση της πολιτικής ζωής.
2366 Ααρύν
Ο Ααρύν (Aaryn) είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Νόρμαν Τόμας, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από το όνομα του Ααρύν Μπαλτούτις (Aaryn G. Baltutis), ανεψιού του Τόμας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ααρύν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ααρυν
Σάμης Β΄ της Κομμαγηνής
Ο Σάμης Β΄ ή Σάμος Β΄, ο Θεοσεβής και Δίκαιος (απεβ. π. 109 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν ο 2ος βασιλιάς της Κομμαγηνής (130-109 π.Χ.).
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 130 π.Χ. και κατά τη βασιλεία του διέταξε την κατασκευή τού φρουρίου στα Σαμόσατα· αυτό τώρα είναι κάτω από τα νερά φράγματος. Απεβίωσε περί το 109 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Έλληνες μουσουλμάνοι
Οι Έλληνες μουσουλμάνοι ή ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι  Koukoudis, Asterios (2003). The Vlachs: Metropolis and Diaspora. Zitros. p. 198. "In the mid-seventeenth century, the inhabitants of many of the villages in the upper Aliakmon valley-in the areas of Grevena, Anaselitsa or Voio, and Kastoria— gradually converted to Islam. Among them were a number of Kupatshari, who continued to speak Greek, however, and to observe many of their old Christian customs. The Islamicised Greek-speaking inhabitants of these areas came to be better known as "Valaades". They were also called "Foutsides", while to the Vlachs of the Grevena area they were also known as "Vlăhútsi". According to Greek statistics, in 1923 Anavrytia (Vrastino), Kastro, Kyrakali, and Pigadtisa were inhabited exclusively by Moslems (i.e Valaades), while Elatos (Dovrani), Doxaros (Boura), Kalamitsi, Felli, and Melissi (Plessia) were inhabited by Moslem Valaades and Christian Kupatshari. There were also Valaades living in Grevena, as also in other villages to the north and east of the town. ... the term "Valaades" refers to Greek-speaking Moslems not only of the Grevena area but also of Anaselitsa. In 1924, despite even their own objections, the last of the Valaades being Moslems, were forced to leave Greece under the terms of the compulsory exchange of populations between Greece and Turkey. Until then they had been almost entirely Greek-speakers. Many of the descendants of the Valaades of Anaseltisa, now scattered through Turkey and particularly Eastern Thrace (in such towns as Kumburgaz, Büyükçekmece, and Çatalca), still speak Greek dialect of Western Macedonia, which, significantly, they themselves call Romeïka "the language of the Romii". It is worth noting the recent research carried out by Kemal Yalçin, which puts a human face on the fate of 120 or so families from Anavryta and Kastro, who were involved in the exchange of populations. They set sail from Thessaloniki for Izmir, and from there settled en bloc in the village of Honaz near Denizli." είναι μουσουλμάνοι ελληνικής εθνοτικής καταγωγής, των οποίων η μεταστροφή στο Ισλάμ (και συχνά η υιοθέτηση της τουρκικής γλώσσας και ταυτότητας) χρονολογείται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας στα νότια Βαλκάνια. Αποτελούνται κυρίως από τους απογόνους του ελίτ οθωμανικού σώματος των γενίτσαρων και των οθωμανικών χρόνων που μεταστράφηκαν στο Ισλάμ από τη Μακεδονία, την Κρήτη και τη βορειοανατολική Ανατολία και τον Πόντο. Βρίσκονται επί του παρόντος κυρίως στα δυτικά και τα βορειοανατολικά της Τουρκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας Μουσουλμανοι Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής
Μπρέσια Κάλτσιο
Η Μπρέσια Κάλτσιο (ιταλικά: Brescia Calcio) είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπρέσια. Ιδρύθηκε το 1911. Έδρα της ομάδας είναι το Στάντιο Μάριο Ριγκαμόντι, χωρητικότητας 16.308 θεατών. Το 2010 επέστρεψε στην Σέριε Α μετά από 5 χρόνια απουσίας. Ωστόσο, την επόμενη χρονιά διαβαθμίστηκε πίσω στη Σέριε Β. Διατηρεί το ρεκόρ συμμετοχών (53) και συνολικών περιόδων (18 από το 1947-48 με 1964-65) στη Σέριε Β. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Φωτική
Η Φωτική ήταν Ηπειρώτικη πόλη στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, τα τελευταία χρόνια του Μεσαίωνα ήταν γνωστή ως "Άγιος Δονάτος". Η Φωτική εμφανίζεται στην Κλασική αρχαιότητα αλλά μόνο στους τελευταίους χρόνους. Η πόλη εμφανίζεται ξανά τον 6ο αιώνα, ο Συνέκδημος με βάση αυτά που έγραψε ο ιστορικός Προκόπιος αναφέρει ότι την εποίκισε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´ (527-565). Ο Προκόπιος αναφέρει ότι η περιοχή βρισκόταν σε ελώδη κατάσταση και ο Ιουστινιανός οικοδόμησε ένα κάστρο σε γειτονικό ορεινό λόφο. Η Ακρόπολη πήρε το όνομα του Αγίου Δονατίου, καταγράφονται με το ίδιο όνομα δύο κάστρα στην ευρύτερη περιοχή της Ρωμαϊκή επαρχίας της Ηπείρου. Όταν έγινε η Σύνοδος της Χαλκηδόνας η πόλη ανακηρύχθηκε επισκοπή υποτελής στην Ιερά Μητρόπολις Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου (451). Λίγα από τα ονόματα των επισκόπων είναι γνωστά όπως ο Ιωάννης, ο Διάδοχος που καταγράφεται σε επιστολή ως Προτέριος Αλεξανδρείας σε μια επιστολή στον αυτοκράτορα Λέων Α΄, ο Χιλάριος που καταγράφεται σε μια επιστολή στον πάπα Ορμίσδα, ο Μανουήλ την εποχή που ήταν πατριάρχης ο Γερμανός Β΄ της Κωνσταντινούπολης, ο Αντώνιος (1564) και ο Νικόλαος (1720). Τον 10ο αιώνα η επισκοπή μετακινήθηκε προσωρινά στον γειτονικό Βελά αλλά έμεινε εκεί μόνιμα μέχρι τον 13ο αιώνα. Η Φωτική έγινε κατόπιν γνωστή σαν Άγιος Δονάτος, ο Δεσπότης της Ηπείρου Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας την παραχώρησε σαν προίκα στον σύζυγο της κόρης του Θαμάρ της Ηπείρου Φίλιππο Α΄ του Τάραντα. Στην επανάσταση που ξέσπασε απέναντι στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ ο Άγιος Δονάτος παρέμεινε πιστός στον αυτοκράτορα. Η πόλη με κυβερνήτη τον Βάρδα αρνήθηκε την συμμαχία με τον Σέρβο Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά Β΄ Πρελιούμποβιτς (1367) αλλά ο ίδιος την κατέλαβε (1380). Ο Κάρολος Α΄ Τόκκος υπέταξε την Φωτική (1411) και τοποθέτησε κυβερνήτη τον δεύτερο γιο του Τόρνο (1411). Τον οικισμό της Φωτικής διαδέχθηκε η Παραμυθιά Θεσπρωτίας που στην Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν γνωστή ως "κάστρο του Δονάτου".
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια του Ιουστινιανού Α΄ Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Ήπειρος Κατηγορία:Βυζαντινοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ήπειρο
Ιωάννης Ματθαίος Καρυόφυλλος
Ο Ιωάννης Ματθαίος Καρυόφυλλος ή Ιωάννης Καρυοφύλλης (1566 - 1633) ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα και κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε το 1633 και ετάφη στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου της Ρώμης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Κληρικοί
Σοφία Βεργάρα
Η Σοφία Βεργάρα (Sofía Margarita Vergara Vergara, ισπανική γλώσσα προφορά ΔΦΑ : [soˈfi.a βerˈɣaɾa], 10 Ιουλίου 1972) είναι Κολομβιανή ηθοποιός, κωμικός, παραγωγός, οικοδέσποινα τηλεοπτικών προγραμμάτων, μοντέλο και επιχειρηματίας.
Η Βεργάρα ήταν ευρέως γνωστή ως συμπαρουσιάστρια δύο τηλεοπτικών σόου για το ισπανόφωνο τηλεοπτικό δίκτυο Univisión στα τέλη του 1990. Η πρώτη της αξιοσημείωτη δουλειά σαν ηθοποιός στα Αγγλικά ήταν στην ταινία Chasing Papi (2003). Μεταγενέστερα, εμφανίστηκε σε ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Four Brothers (2005) και δύο ταινίες του Tyler Perry —Meet the Browns (2008) και Madea Goes to Jail (2009), λαμβάνοντας μια ALMA Award υποψηφιότητα για το τελευταίο. Η επιτυχία της Βεργάρα στην τηλεόραση της εξασφάλισε ρόλους σε πρόσφατες ταινίες The Smurfs (2011), New Year's Eve (2011), Happy Feet Two (2011), The Three Stooges (2012), Escape from Planet Earth (2013), Machete Kills (2013), Chef (2014), και Hot Pursuit (2015). Το 2012 και το 2013, ήταν η πιο καλοπληρωμένη ηθοποιός της αμερικανικής τηλεόρασης.
Νεαρή ηλικία
Η Βεργάρα γεννήθηκε σε Ρωμαιοκαθολική οικογένεια στην Μπαρρανκίγια της Κολομβίας, από την Μαργαρίτα Βεργάρα Δάβιλα δε Βεργάρα, που ασχολούνταν με τα οικοκυρικά, και από τον Χούλιο Ενρίκε Βεργάρα Ρομπάγιο, που ήταν παραγωγός βόειου κρέατος για την βιομηχανία κρέατος. Τα πέντε αδέλφια της και πολλά ξαδέλφια της την φώναζαν με το παρατσούκλι Τότι.
Η Βεργάρα αρχικά σπούδασε οδοντιατρική σε ένα πανεπιστήμιο στην Κολομβία,αλλά τα παράτησε δύο εξάμηνα πριν το πτυχίο της για να κυνηγήσει ευκαιρίες στο μόντελινκ και στο χώρο του θεάματος (show business). Ακολούθως μετακόμισε στο Μαϊάμι, αφήνοντας αναταραχές στην Κολομβία, όπου ο μεγαλύτερός της αδελφός ο Ραφαέλ δολοφονήθηκε το 1998 κατά τη διάρκεια απόπειρας απαγωγής του. Η ξαδέλφη της και υιοθετημένη αδελφή της, Σάντρα, είναι επίσης ηθοποιός τηλεοπτικών παραγωγών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Καριέρα
Τη Βεργάρα την ανακάλυψε ένας φωτογράφος ενώ περπατούσε σε μια παραλία της Κολομβίας και άμεσα της παρουσιάστηκαν προτάσεις για μόντελινκ και δουλειά στην τηλεόραση. Η Βεργάρα ήταν "φοβισμένη" με το να κάνει την πρώτη της τηλεοπτική διαφήμιση—μέχρι οι δάσκαλοι της στο καθολικό σχολείο να της δώσουν την άδεια για να πάρει μέρος. Η Βεργάρα έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ηθοποιός στην ηλικία των 17 σε ένα διαφημιστικό της Pepsi όπου μεταδόθηκε ευρέως στην Λατινική Αμερική
Στην ηλικία των 20, η Βεργάρα μετακόμισε στην Μπογκοτά, της Κολομβίας, όπου εργάστηκε ως μοντέλο, περιστασιακά, και ως ηθοποιός σε τηλεοπτικές παραγωγές. Από το 1995 έως το 1998, συμπαρουσίασε με τον Fernando Fiore το Fuera de serie ("Out of the Ordinary" or "Over-the-Top"),μια εκπομπή με μια σειρά από ταξίδια όπου επισκεπτόταν εξωτικά μέρη σε όλο τον κόσμο. Ήταν μια εκπομπή στο διεθνές Univisión Ισπανόφωνο τηλεοπτικό δίκτυο και την έκανε διάσημη στην Λατινοαμερικάνικη αγορά. Έδωσε επίσης στη Βεργάρα τηλεοπτική έκθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω των σταθμών του τηλεοπτικού δικτύου Univisión. Συμπαρουσίασε το τηλεοπτικό σόου A que no te atreves ("I Dare You") στο δίκτυο Univisión και εμφανίστηκε ως γκεστ σταρ (guest star) στην έναρξη της τέταρτης σεζόν του δικτύου HBO της σειράς Entourage. Φωτογραφήθηκε για αφίσες και ημερολόγια για μαγιό, το 1998, 2000 και το 2002.
Η Βεργάρα είναι ψηλή και έχει φυσικά ξανθά μαλλιά, παρόλο που σε ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές τής έχει ζητηθεί κάποιες φορές να τα βάψει καστανά για να μοιάζει περισσότερο με το στερεότυπο της Ισπανίδας. Η Βεργάρα είχε αποκλειστικό τηλεοπτικό συμβόλαιο για αρκετά χρόνια με την Univisión, και αφού έληξε δέχτηκε ένα ρόλο στο τηλεοπτικό δίκτυο ABC των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Βεργάρα εμφανίστηκε στο ABC στα situation comedies Hot Properties και The Knights of Prosperity. Πρωταγωνιστεί στην κωμική σειρά του ABC Modern Family ως Gloria Delgado-Pritchett, για την οποία ήταν υποψήφια για Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actress in a Comedy Series το 2010, 2011, 2012 και 2013.
Ξεκινώντας το 2007, η Βεργάρα έπαιξε την Alicia Oviedo στην τηλεοπτική σειρά Amas de Casa Desesperadas, την Κολομβιανή εκδοχή του Desperate Housewives. Ο χαρακτήρας της είναι κατ'ουσίαν ο αντίστοιχος χαρακτήρας της Mary Alice Young στην Αμερικάνικη σειρά. Επίσης έχει εμφανιστεί στη τηλεοπτική σειρά του ABC που ανήκει στη κατηγορία του δράματος Dirty Sexy Money ως το «αντικείμενο πόθου» και ερωτικού ενδιαφέροντος του Jeremy Darling. Η Βεργάρα έκανε «γκεστ» εμφανίσεις στην Μεξικάνικη τηλενουβέλα Fuego en la sangre. Το 2008, η Βεργάρα κατετάγη στο νούμερο 62 της λίστας "Hot 100" του περιοδικού Maxim. To 2009, έπαιξε τη "Mama" Morton στο Μπρόντγουέη την αναβίωση του έργου Chicago για πέντε εβδομάδες.
Το 2011, η Βεργάρα υποτίθεται πως θα πρωταγωνιστούσε στο The Paperboy, ένα ανεξάρτητο δράμα σκηνοθετημένο απ'τον Λι Ντάνιελς. Όταν η μαγνητοσκόπηση καθυστέρησε για μια εβδομάδα και συγκρούστηκε με το πρόγραμμα μαγνητοσκόπησης της τρίτης σεζόν του Modern Family, αναγκάστηκε να το παρατήσει
Τον Ιούλιο του 2011, ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της ταινίας Farrelly brothers' The Three Stooges, την οποία το The Daily Beast περιέγραψε ως τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο σε ταινία. Η Βεργάρα δήλωσε, "Παίζω μια κακιά γυναίκα που προσπαθεί να χειραγωγήσει το Τρίο Στούτζες να σκοτώσει τον άντρα της ώστε εκείνη να πάρει όλα τα λεφτά." . Τον Απρίλιο του 2012, εμφανίστηκε στη διαδικτυακή σειρά YouTube του γιου της Μανόλο "Vida con Toty". Η Βεργάρα ήταν η πιο καλοπληρωμένη γυναίκα στην Αμερικάνικη τηλεόραση, κερδίζοντας 19 εκατομμύρια δολάρια τους προηγούμενους 12 μήνες στη λίστα που δημοσιεύτηκε από το Forbes.com στις Ιουλίου 18, 2012. Το περιοδικό People συμπεριέλαβε τη Βεργάρα στη λίστα με τους «50 πιο όμορφους ανθρώπους» και έχει αναγνωριστεί από το Hollywood Reporter και από το Billboard ως μία από τις Λατίνες με την περισσότερη επιρροή στο Hollywood.
Η Βεργάρα τιμήθηκε με αστέρι στο Hollywood Walk of Fame στις 7 Μαΐου 2015.
Διακρίσεις
Το 2011, η Βεργάρα έγινε το νέο πρόσωπο της CoverGirl, με τις πρώτες διαφημίσεις να εμφανίζονται τον Ιανουάριο του 2012. Τον Απρίλιο του 2011, η Βεργάρα εμφανίστηκε σε διαφήμιση της Diet Pepsi μαζί με τον David Beckham και σε άλλη τον Ιανουάριο του 2012.
Το 2011, ανακοινώθηκε πως η Βεργάρα σχεδιάζει μια σειρά ρούχων για την Kmart στοχεύοντας στις soccer moms και εμφανίστηκε σε αρκετά διαφημιστικά για την μάρκα Comcast's Xfinity και την State Farm.
Το 2013, υπέγραψε συμβόλαια με τις εταιρείες Diet Pepsi, Rooms To Go, και τη φαρμακευτική που βγάζει το φάρμακο Synthroid.
Προσωπική ζωή
Η Βεργάρα παντρεύτηκε σε ηλικία 18 ετών τον αγαπημένο της από το λύκειο, Joe Gonzalez. Γέννησε τον γιο της Μανόλο τον Σεπτέμβριο του 1992. Χώρισε το 1993. Στις 9 Μαΐου 2011, απέλασαν τον μικρότερο αδελφό της Βεργάρα απ'τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Κολομβία μετά από την σύλληψή του τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου. Ο Julio επίσης είχε έναν μακροχρόνιο εθισμό στα ναρκωτικά και επίσης είχε και προηγούμενα προβλήματα με το νόμο. "Το να βλέπω κάποιον να πεθαίνει μέσα σε 10 χρόνια, μέρα με τη μέρα, είναι η χειρότερη τιμωρία", είπε η Βεργάρα στο περιοδικόParade. "Τώρα είναι ένα τελείως διαφορετικό άτομο."
Στις 10 Ιουλίου του 2012, αναφέρθηκε πως η Βεργάρα και ο σύντροφός της Nick Loeb αρραβωνιάστηκαν. Στις 23 Μαΐου του 2014, η Βεργάρα ανακοίνωσε πως ο αρραβώνας ακυρώθηκε. Την 1η Μαΐου του 2015 αναφέρθηκε πως η Βεργάρα και ο Loeb ήταν σε διαμάχη σχετικά με δύο έμβρυα που είχαν καταψύξει το διάστημα που ήταν μαζί.
Τον Ιούλιο του 2014, αναφέρθηκε πως η Βεργάρα ξεκίνησε να βγαίνει με τον πρωταγωνιστή του True Blood Joe Manganiello. Το ζευγάρι αρραβωνιάστηκε την ημέρα των Χριστουγέννων το 2014, μόλις 6 μήνες μετά τη γνωριμία τους.
Κατά τη διάρκεια της εμφάνισής της στο σόου Jimmy Kimmel Live!, τον Δεκέμβριο του 2014 η Βεργάρα αποκάλυψε πως έγινε Αμερικανίδα πολίτης εφόσον πέρασε την σχετική εξέταση με 100% επιτυχία.
Θέατρο
Θεατρική παράσταση Chicago ως Matron "Mama" Morton (2009)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολομβιανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κάρολος Ρώσσελ
Ο Κάρολος Τέηζ Ρώσσελ, (αγγλικά Charles Taze Russell) (16 Φεβρουαρίου 1852 - 31 Οκτωβρίου 1916), ευρύτερα γνωστός ως Πάστορας Ρώσσελ, ήταν Αμερικανός ευαγγελιστής από το Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας, ο οποίος δημιούργησε το κίνημα των Σπουδαστών της Γραφής. Έγινε γνωστός για την έκδοση του θρησκευτικού περιοδικού Η Σκοπιά της Σιών και Κήρυξ της του Χριστού Παρουσίας το 1879 καθώς επίσης για την ίδρυση μιας από τις πρώτες Βιβλικές Εταιρίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Σιών. Ο διαχωρισμός που συνέβη το 1917 είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των σύγχρονων κινημάτων των Μαρτύρων του Ιεχωβά και όσων παρέμειναν προσκολλημένοι στις δογματικές απόψεις του Ρώσσελ, οι οποίοι ονομάζονται γενικά Συσχετιζόμενοι Σπουδαστές της Γραφής.
Τα πρώτα χρόνια της ζωή του
Ο Ρώσσελ γεννήθηκε στο Αλεγκένυ της Πενσυλβανίας των ΗΠΑ από τον Τζόζεφ Λύτελ Ρώσσελ και την Ελίζα Μπίρνυ. Ήταν δεύτερος ανάμεσα σε πέντε παιδιά, και το ένα από τα δυο που έζησαν ώστε να γίνουν έφηβοι. Τα άλλα αδέλφια του ήταν ο Τόμας (1850– 1855) η Μάργκαρετ ("Μέι", το όνομα μετά το γάμο της έγινε Μάργκαρετ Λαντ) που πέθανε λίγο μετά το 1940, η Λουσίντα (1857–1858), και ο Τζόζεφ Λύτελ Τζούνιορ. (1859-1860). Η μητέρα τους πέθανε το 1861 σε ηλικία 29 ετών. Ο πατέρας τους πέθανε το 1897, σε ηλικία 84 ετών.
Ξεκίνημα
Από το 1870 εώς και το [1875] η Οικογένεια Ρώσσελ, και άλλοι, έλαβαν μέρος σε μια αναλυτική μελέτη της Βίβλου και της Χρηστιανικής ιδιολογίας, πίστης και παράδοσης. Οι "Μιλλεριτές" αντβεντιστές διάκονοι, Τζωρτζ Στορρς και Τζωρτζ Στέντσον, είχαν επίσης εμπλακεί σε αυτήν την μελέτη. Η ομάδα του Ρώσσελ πίστευε ότι είχαν βρει σημαντικά λάθη στην διαδεδομένη Χριστιανική πίστη. Αποτέλεσμα της μελέτης τους ήταν η από δική τους πλευρά καλύτερη κατανόηση του Χριστιανισμού και γι'αυτό και ξαναβαπτίστηκαν το 1874.
Ο γάμος του
Στις 13 Μαρτίου 1879 ο Ρώσσελ παντρεύτηκε τη Μαρία Φράνσις Άκλυ(1850-1938) μετά από γνωριμία λίγων μηνών. Παρότι εξέφραζαν στοργή ο ένας για τον άλλο, ο γάμος δεν ήταν βασισμένος στη ρομαντική αγάπη αλλά ήταν ένας συνεταιρισμός βασισμένος στην αγαμία, ώστε να κηρύττουν το Ευαγγέλιο. Το 1897 χώρισαν, μετά από διαφωνίες για το ποιος έπρεπε να είναι ο ρόλος της Άκλυ στη διεύθυνση του περιοδικού Σκοπιά της Σιών, σύμφωνα με τα λεγόμενα του δηκηγόρου Ιωσήφ Ρόδερφορντ. Στην πραγματικότητα, σε μετέπειτα δικαστήριο αποδείχθηκε με γράμμα που ειχε στείλει ο Ρώσσελ στη γυναίκα του οτι ο λόγος δεν ήταν ο ρόλος της Άκλυ στη διεύθυνση του περιοδικού Σκοπιά της Σιών αλλα η ίδια η επιθυμία του Ρώσσελ τρία χρόνια νωρίτερα απο την υποτιθέμενη διαφωνία. Ο Ρώσσελ παρουσίασε τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Το 1906 εκείνη ζήτησε διαζύγιο επικαλούμενη διανοητική σκληρότητα και το κέρδισε το 1906 εις βάρος του Ρώσσελ. Κατά τη διάρκεια της δίκης υπονόησε σεξουαλικές παρεκτροπές του Ρώσσελ με μια στενογράφο της Σκοπιάς, την οποία είχαν ως ψυχοκόρη. Ανέφερε επίσης ότι τον είχε πιάσει στο δωμάτιο της υπηρέτριας. Η εφημερίδα Brooklyn Daily Eagle είπε ότι είχε τα πρακτικά της δίκης, και δημοσίευσε τμήματα από αυτά, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η Μαρία Ρώσσελ πέθανε στο St. Petersburg της Φλόριντα του Αύγουστο του 1938 από την ασθένεια του Hodgkin.
Κυριότερες εκδόσεις
Το έτος 1908, τα βιβλία του είχαν επίσημα αναγνωριστεί ως τρίτα στη σειρά των πιο διαδεδομένων κειμένων σε όλη τη γη, τα οποία ξεπερνούνταν μόνο από το Κινεζικό Άλμανακ και την Αγία Γραφή. Καθώς δέχτηκε ιδιαίτερους επαίνους αλλά και έντονη κριτική κατά τη διάρκεια της δημόσιας διακονίας του, τα γραπτά του και οι απόψεις του έχει τεκμηριωθεί ότι άσκησαν επιρροή σε όλες τις σφαίρες του σύγχρονου Προτεσταντικού και του Δυτικού πολιτισμού.
Θεολογία και διδασκαλίες
Ως αποτέλεσμα της αναλυτικής εξέτασης των Γραφών, ο Ρώσσελ και οι σύντροφοί του κατέληξαν ότι οι διαδεδομένες Χριστιανικές ομολογίες πίστης και οι παραδόσεις περιλάμβαναν επιβλαβή σφάλματα. Επιθυμούσαν να αποκαταστήσουν την αρχική αγνότητα της Χριστιανοσύνης του πρώτου αιώνα. Τέτοιες απόψεις και συμπεράσματα θεωρούνταν ως αιρετικά από πολλούς εκκλησιαστικούς ηγέτες και λόγιους της εποχής τους, αν και έκαναν κάποια από αυτά αποδεκτά μερικές δεκαετίες αργότερα. Ο Πάστορας Ρώσσελ συμφωνούσε με άλλους Προτεστάντες για την πρωταρχική θέση που κατέχει η Αγία Γραφή και τη δικαίωση μόνο μέσω πίστης αλλά πίστευε ότι είχαν υπεισέλθει σφάλματα όσον αφορά την ερμηνευτική τους. Ήταν σύμφωνος με πολλούς Προτεστάντες του 19ου αιώνα, περιλαμβανομένων των Μιλλεριτών, όσον αφορά την ιδέα της Μεγάλης Αποστασίας που ξεκίνησε τον πρώτο αιώνα Κ.Χ. Επίσης, συμφωνούσε με αρκετούς άλλους Προτεστάντες της εποχής του όσον αφορά την πίστη στην επικείμενη Δεύτερη Έλευση του Χριστού και τον Αρμαγεδδώνα. Κάποιες από τις ερμηνείες που διαφοροποιούσαν τον Ρώσσελ και τους συντρόφους του από τις ερμηνείες των Ορθοδόξων, των Ρωμαιοκαθολικών και των περισσότερων Προτεσταντών, περιλάμβαναν τα εξής:
Ειδικές & Βιογραφικές
Ρωσσελ Καρολος Κάρολος Ρώσσελ|Ρωσσελ Καρολος
Benefit
Το Benefit είναι το τρίτο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Απριλίου του 1970 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records". Επανεκδόθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2001 από την ίδια εταιρεία με τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Στις ηχογραφήσεις και την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ συμμετείχε ο κιμπορντίστας Τζον Έβαν, ο οποίος είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με το συγκρότημα. Το "Benefit" σκαρφάλωσε στο Top-5 στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία και το # 11 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος. Η επιτυχία του δίσκου καθιέρωσε το συγκρότημα ως ένα από σπουδαιότερα ονόματα του βρετανικού ροκ, βοηθώντας το παράλληλα να γεμίζει μεγάλα στάδια κατά τις ζωντανές του εμφανίσεις. Μεταξύ αυτών και το φεστιβάλ του "Isle of Wight" του 1970. Μετά το τέλος της περιοδείας, ο μπασίστας Γκλεν Κόρνικ αποχώρησε, με τον Τζέφρι Χάμοντ να τον αντικαθιστά.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,7 / 5 και το "Prog Archives" 3,9 / 5.
Λίστα Τραγουδιών
1. With You There to Help Me (Anderson) - 6:15
2. Nothing to Say (Anderson) - 5:10
3. Alive and Well and Living in (Anderson) - 2:43
4. Son (Anderson) - 2:48
5. For Michael Collins, Jeffrey and Me (Anderson) - 3:47
6. To Cry You a Song (Anderson) - 6:09
7. A Time for Everything? (Anderson) - 2:42
8. Inside (Anderson) - 3:38
9. Play in Time (Anderson) - 3:44
10. Sossity; You're a Woman (Anderson) - 4:31
Θέσεις τσαρτ
Benefit (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 20 Απριλίου 1970
Βραβεία
Benefit (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Benefit" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα
Ο Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα (Governor-General ) είναι ο αντιπρόσωπος του Μονάρχη στο νησί. Η επίσημη έδρα του Γενικού Κυβερνήτη είναι το Κυβερνείο (Government House). Η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1962. Ο Γενικός Κυβερνήτης διορίζεται από τον εκάστοτε Μονάρχη.
Η εκπροσώπηση του Μονάρχη από το Γενικό Κυβερνήτη γίνεται σε περιστάσεις τελετών, όπως τα εγκαίνια του κοινοβουλίου, η απόδοση τιμών και οι στρατιωτικές παρελάσεις. Με βάση το Σύνταγμα, σε ορισμένα ζητήματα έχει την εξουσία να διορίζει και να τιμωρεί δημοσίους υπαλλήλους, όμως μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί να ενεργεί κατά βούληση. Πρώτος στο αξίωμα μετά την ανεξαρτησία, υπηρέτησε ο Κένεθ Μπλάκμπερν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γενικος
Γκραν Πρι Αυστρίας 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Αυστρίας 2018 είναι ο 9ος αγώνας της σεζόν στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 και είναι προγραμματισμένος για τις 1 Ιουλίου 2018 στην πίστα Red Bull Ring στο Σπίλμπεργκ της Αυστρίας. Αυτή είναι η 32η φορά που διοργανώνεται αγώνας της Φόρμουλα 1 σε αυτή τη πίστα.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 29 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 29 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 30 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 30 Ιουνίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Βαλτέρι Μπότας με τον Λιούις Χάμιλτον να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 1 Ιουλίου 2018.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Μαριούς Ζακόμπ
Ο Αλεξάντρ Ζακόμπ (29 Σεπτεμβρίου 1879 - 28 Αυγούστου 1954), γνωστός ως Μάριος Ιακώβ, ήταν γάλλος αναρχικός ιλλεγκαλιστής. Ένας έξυπνος διαρρήκτης εξοπλισμένος με μια έντονη αίσθηση του χιούμορ, ικανή για μεγάλη γενναιοδωρία στα θύματά του, έγινε ένα από τα μοντέλα του χαρακτήρα του Αρσέν Λουπέν του Μωρίς Λεμπλάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αναρχικοί
Μόντενα ΦΚ
Η Μόντενα ΦΚ είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα. από την πόλη Μόντενα, Εμίλια-Ρομάνια. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1912 και τις περισσότερες σεζόν της ιστορίας της συμμετείχε στη Σέριε Β, στην οποία συμμετέχει και την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν, αφότου διαβαθμίστηκε από τη Σέριε Α το 2004. Έδρα της ομάδας είναι το Stadio Alberto Braglia, χωρητικότητας 21507 θεατών.
Τίτλοι-Διακρίσεις:
Διεθνής: Αγγλοϊταλικό Κύπελλο (2):1981,1982. Geneva International Friendship Tournament (1):1947.
Εγχώριοι: Supercoppa di Serie C (1):2001,2022. Serie B (2):1938,1943.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μόντενα ΦΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
2367 Πράγα
Η Πράγα (Praha) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος στο Αστεροσκοπείο Κλετ, και πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα της Τσεχίας Πράγα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πράγας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Πραγα
Μωρίς Σαράιγ
Ο Μωρίς Πωλ Εμμανυέλ Σαράιγ, γεννημένος στην Καρκασσόν στις 6 Απριλίου 1856 και αποβιώσας στο Παρίσι στις 23 Μαρτίου 1929, ήταν Γάλλος στρατιωτικός του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στρατιωτική Καριέρα
Σπουδαστής στη Σχολή του Σαιν-Συρ από το 1875 ως το 1877, και στην Ανώτατη Σχολή Πολέμου από το 1883 ως το 1885, ανέλαβε καθήκοντα καθηγητή στη Σχολή του Σαιν-Μεξάν (Φεβρουάριος 1901-Φεβρουάριος 1904). Διετέλεσε δημόσιος αξιωματούχος στο Υπουργείο Πολέμου από το 1900 ως το 1907, υπό τις κυβερνήσεις Βαλντέκ-Ρουσσώ, Κομπ, Ρουβιέ Β΄ και Γ΄, Σαριάν και τέλος με την Κλεμανσώ I.
Πιστός δημοκρατικός, ιδιαίτερα ενεργό στέλεχος εντός της Μασονικής Στοάς της Γαλλίας, στενός συνεργάτης του στρατηγού Αντρέ, ανέλαβε διοικητής της Στρατιωτικής Φρουράς του Κοινοβουλίου και στη συνέχεια Υπεύθυνος Πεζικού στο Υπουργείο Πολέμου από τις 7 Μαρτίου 1907 ως τις 27 Μαρτίου 1911.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Την 1η Νοεμβρίου 1913, διορίστηκε διοικητής του 8ου Σώματος Στρατού, και έπειτα, στις 24 Απριλίου 1914, του 6ου Σώματος Στρατού στο Σαλόν-συρ-Μαρν, της οποίας ήταν διοικητής κατά την αρχή των εχθροπραξιών και στη μάχη του Βιτρόν στις 22 Αυγούστου. Στις 30 Αυγούστου, λίγο πριν από την Α΄ Μάχη του Μάρνη, αντικατέστησε τον στρατηγό Ρυφέ, ο οποίος αποπέμφθηκε από τον Ζοφρ, στη θέση του επικεφαλής της Γ΄ Στρατιάς.
Καθώς είχε ιδιαιτέρως κριτική στάση απέναντι στον στρατηγό Ζοφρ, απολύθηκε στις 22 Ιουλίου 1915, ύστερα από.
Χάρη στις πολιτικές του διασυνδέσεις, αποδέχθηκε στις 3 Οκτωβρίου νέα, κατώτερη κατά την άποψή του, θέση, αυτή του διοικητή της Στρατιάς της Ανατολής (Armée d'Orient, AO), με τον όρο το σώμα στρατού που θα διοικούσε να ονομαστεί ως "στρατιά". Ανέλαβε τη διοίκησή του στη διάρκεια της επέλασης του Βαρδάρη τον Οκτώβριο του 1915, ξεκινώντας, την ίδια αυτή περίοδο, την εγκατάσταση του Στρατοπέδου της Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τους Βρετανούς συμμάχους του, ενώ αργότερα ανέλαβε διοικητής του εκστρατευτικού σώματος των Συμμαχικών Στρατευμάτων της Ανατολής (C.A.A) στις 16 Ιανουαρίου 1916.
Η διπλωματική ατμόσφαιρα που επικρατούσε εκείνη την περίοδο ήταν ιδιαιτέρως τεντωμένη λόγω και των προεόρτιων του Εθνικού Διχασμού, καθώς ο φιλογερμανός βασιλιάς Κωνσταντίνος και η κυβέρνησή του επέμεναν στη διατήρηση της ουδετερότητάς Ελλάδος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και έβλεπαν με καχυποψία την παρουσία των Γάλλων στη Θεσσαλονίκη, αφού ο Βενιζέλος, που ήταν αυτός που προσεταιριζόταν την Τριπλή συμμαχία της Αντάντ δεν ήταν πλέον πρωθυπουργός. Έπρεπε, επίσης, να φιλοξενηθεί και να επαν-εξοπλιστεί, κατά τα γαλλικά πρότυπα, ο σερβικός στρατός μετά τον Αλβανικό Γολγοθά, κάτι που συνέβη στη Θεσσαλονίκη.
Οι Σύμμαχοι διαθέτοντας στις τάξεις τους βρετανικές δυνάμεις, γαλλικές, ιταλικές, ρωσικές, σερβικές, καθώς και Έλληνες εθελοντές (υποστηρικτές του Ελευθέριου Βενιζέλου), διέταξε την επέλαση του Μοναστίρ τον Νοέμβριο του 1916, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ανακατάληψη τμήματος των σερβικών εδαφών. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο, καθαιρώντας τον βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄ της Ελλάδος το 1917. Ωστόσο, αντικαταστάθηκε από τον στρατηγό Αντόλφ Γκιγιωμά στις 14 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Ανέλαβε διοικητής των εφεδρειών του γαλλικού στρατού στις 6 Απριλίου 1918.
Ύπατος Αρμοστής στη Συρία
Μετά τη νίκη του Cartel des Gauches στις εκλογές του 1924, ανακλήθηκε να επιστρέψει στην ενεργό δράση, τον Αύγουστο, από την κυβέρνηση Ερριό. Ανέλαβε Ύπατος Αρμοστής της Γαλλικής Δημοκρατίας στη Συρία και επικεφαλής διοικητής της Στρατιάς του Λεβάντα στις 29 Νοεμβρίου 1924, ωστόσο ανακλήθηκε των καθηκόντων του έπειτα από την ιδιαιτέρως βίαιη μέθοδο καταστολής που χρησιμοποίησε κατά την Εξέγερση των Δρούζων.
Πέθανε στις 23 Μαρτίου 1929 στο Παρίσι. Ενταφιάστηκε στο Μέγαρο των Απομάχων (Invalides).
Τιμές
Οδοί που έχουν λάβει το όνομά του στην Ρενς, τη Χάβρη, τη Ρουέν, το Μπανιέ, το Σαιν-Ζυστ-αν-Σωσέ, το Κρετέιγ, το Μοντωμπάν, τη Λα Ροσέλ, τη Σαιντ, το Ρουμπαί, το Σαλόν-αν-Σαμπάνι, το Μπεζανσόν, το Σαιν-Ντιζιέ, λεωφόροι στο Μονπελιέ, την Λυνέλ, πλατείες στο Αλζέ, το Μπορντό, τη Ναντ, Ρεζέ, λεωφόροι στο Παρίσι, το Σατού, αποβάθρα στη Λυών και το Νοζάν-συρ-Σεν, σχολείο στο Πον-Σαιντ-Μαρί, αγάλματα στο Βερντάν απέναντι στο μνημείο των πεσόντων και στο Μοντεμάν στο μνημείο για την πρώτη νίκη στον Μάρνη για τον σημαντικό ρόλο που διετέλεσε στη διοίκηση της Γ΄ Γαλλικής Στρατιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Συρίας Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Ελληνογαλλικές σχέσεις Κατηγορία:Γάλλοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
Βεντάλια
Η βεντάλια είναι πολιτισμικό αξεσουάρ που χρησιμοποιείται κυρίως το καλοκαίρι ή γενικά σε θερμότητα για να δροσιστούμε. Στο δυτικό πολιτισμό έχει συνδεθεί με την θηλυκότητα/θηλυπρέπεια, ενώ στην Άπω Ανατολή χρησιμοποιείται ανεξαρτήτως φύλου.Πανάρχαιες απεικονίσεις έχουν βρεθεί στην Αίγυπτο, την κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού. Είχαν σχήμα τεράστιο και η χρήση τους ήταν αναγκαία συνδεδεμένη με δούλους που τα χειρίζονταν με κοντάρι. Στην Ευρώπη συναντούμε τις βεντάλιες από τον 16ο αιώνα.
Κατηγορία:Εργαλεία χειρός Κατηγορία:Αξεσουάρ
Γρεναδιέρος
thumb|right|250px|Γρεναδιέρος της Πρωσίας ([[6ο Σύνταγμα) περ. 1715 - Πίνακας του 19ου αι.]] Γρεναδιέροι ήταν πεζικάριοι του 17ου και 18ου αιώνα, που εκτελούσαν ιδιαίτερες αποστολές. Αρχικά ήταν οπλισμένοι με γρανάτες, και αργότερα συγκροτούσαν επίλεκτα σώματα του στρατού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί
Καρραρέζε Κάλτσιο 1908
Η Καρραρέζε Κάλτσιο 1908 είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Καρράρα. Ιδρύθηκε το 1908. Έδρα της ομάδας είναι το Stadio dei Marmi, χωρητικότητας 15000 θεατών. Συμμετέχει στη Lega Pro Prima Divisione. Η τελευταία συμμετοχή της ομάδας στη Σέριε Β ήταν το 1948. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Νεόφυτος Ροδινός
Ο Νεόφυτος Ροδινός ήταν Κύπριος λόγιος του 17ου αιώνα, προσηλυτιστής των ορθοδόξων Χριστιανών στον Παπισμό.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ποταμιού της Κύπρου. Μαθήτευσε στον συμπολίτη του Λεόντιο Ευστράτιο και διδάχτηκε ρητορική από τον Ιάσονα Σωζόμενο. Πήγε στην Ρώμη και από εκεί στην Ισπανία όπου γράφτηκε τρόφιμος του Πανεπιστημίου της Σαλαμάγγας. Σπούδασε θεολογία ενώ δίδασκε Ελληνικά.
Αφού αποφοίτησε τον έστειλε ο Πάπας στην Πολωνία για προσηλυτσμό, και μετά στην Ελλάδα όπου και συνελήφθη, για κακή του τύχη, από τους Τούρκους που τον πούλησαν για δούλο. Επενέβη όμως η Ενετική δημοκρατία και απελευθερώθηκε. Επέστρεψε στην Ιταλία και διορίστηκε εφημέριος σε ελληνική εκκλησία της Νεάπολης. Εκεί παρέμεινε για πολλά χρόνια διδάσκοντας Θρησκευτικά και Ελληνικά στα σχολεία.
Πήγε και στην Χιμάρα, όπου για οκτώ ολόκληρα χρόνια πήγαινε σε όλα τα χωριά διδάσκοντας το ευαγγέλιο και προσηλυτίζοντας ακόμα και τους πιο απλούς ανθρώπους στον Παπισμό, υποφέροντας μύριες κακουχίες, στερήσεις και διωγμούς.
Απεβίωσε στην Ρώμη το 1669.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι
Καρνάρι Αχαΐας
Το Καρνάρι είναι πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Λακκόπετρας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός του Καρναρίου βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, κοντά στη θάλασσα, στην περιοχή της «Μαύρης Μύτης» και της εκεί ομώνυμης δημοφιλούς παραλίας, και βορειοδυτικά της περιοχής της «Ιονικής Ακτής». Εγγύς του οικισμού βρίσκεται το κεφαλοχώρι της Λακκόπετρας, οι υπόλοιποι οικισμοί της Τοπικής Κοινότητας Λακκόπετρας, δηλ. η Ιονική Ακτή και το Λιμανάκι, ενώ στα δυτικά του βρίσκεται η γειτονική παραθαλάσσια περιοχή του Καραβοστασίου με την ομώνυμη παραλία καθώς και η Λιμνοθάλασσα Πάπα.
Απέχει λιγότερο από 4 χλμ. από τον κύριο οικισμό της Λακκόπετρας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο από 1 έως 10 μέτρα.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Το Καρνάρι αποτελεί στην ουσία έναν σύγχρονο παραθεριστικό οικισμό με πλήθος εξοχικών κατοικιών των κατοίκων της Πάτρας, της ευρύτερης περιοχής κ.ά. Η τοποθεσία αναφέρεται ωστόσο και παλιότερα ως οικισμός με την ονομασία «Βαρκανάρι».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Γεώργιος Βουστρώνιος
Ο Γεώργιος Βουστρώνιος ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε το 1610 πολύ νέος 24 χρονών πολυμαθής θεολόγος και ειδήμων της ελληνικής, λατινικής και ιταλικής γλώσσας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Κύπριοι
Φεβρουάριος 2006
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
Το ελικόπτερο απογειώθηκε από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας και εκτελούσε νυχτερινή εκπαιδευτική πτήση.
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2006
Πράξη της 5ης Νοεμβρίου
δεξιά|μικρογραφία|272x272εσ| Πράξη της 5ης Νοεμβρίου Η Πράξη της 5ης Νοεμβρίου 1916 ήταν διακήρυξη των Αυτοκρατόρων Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας και Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας. Αυτή η πράξη υποσχέθηκε τη δημιουργία του Βασιλείου της Πολωνίας εκτός του εδάφους της Πολωνίας του Συνεδρίου, που οραματίστηκε από τους συντάκτες του ως ένα κράτος-μαριονέτα που θα ελέγχονταν από τις Κεντρικές Δυνάμεις. Η προέλευση αυτού του εγγράφου ήταν η τρομερή ανάγκη για νέες στρατολογήσεις από τη γερμανοκρατούμενη Πολωνία για τον πόλεμο με τη Ρωσία. Παρόλο που η ίδια η πράξη εκφράστηκε πολύ λίγο με συγκεκριμένους όρους, η διακήρυξή της θεωρείται ως ένας από τους κύριους παράγοντες στις προσπάθειες της Πολωνίας να ανακτήσει την ανεξαρτησία της. Παρά τις επίσημες δηλώσεις, η Γερμανική Αυτοκρατορία σχεδίαζε πραγματικά να προσαρτήσει έως και 30.000 χιλιόμετρα της προπολεμικής Πολωνίας του Συνεδρίου, με εκδίωξη μεταξύ 2 και 3 εκατομμυρίων Πολωνών και Εβραίων από αυτά τα εδάφη, για να δημιουργήσουν χώρο για τους Γερμανούς εποίκους.
Μετά τη διακήρυξη, στις 6 Δεκεμβρίου 1916, δημιουργήθηκε το Προσωρινό Συμβούλιο της Επικρατείας, με πρόεδρο τον Βάτσουαφ Νιεμογιόφσκι και πρόεδρο της Στρατιωτικής Επιτροπής τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι. Οι μονάδες της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης τέθηκαν υπό τη διαχείριση του Προσωρινού Συμβουλίου της Επικρατείας, αλλά το ίδιο το συμβούλιο είχε πολύ περιορισμένη εξουσία και, μετά την κρίση του όρκου, διαλύθηκε τον Αύγουστο του 1917.
Η Πράξη της 5ης Νοεμβρίου είχε ευρύ αντίκτυπο μεταξύ των Συμμάχων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Δεκέμβριο του 1916, το Κοινοβούλιο της Ιταλίας υποστήριξε την ανεξαρτησία της Πολωνίας και στις αρχές του 1917, ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας επέστρεψε στην ιδέα της ανεξάρτητης Πολωνίας, συνδεδεμένης σε ένωση με τη Ρωσική Αυτοκρατορία που πρότειναν Ρώσοι αξιωματούχοι ήδη το 1914. Ταυτόχρονα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Γούντροου Ουίλσον, εξέφρασε επίσης δημόσια την υποστήριξή του σε ένα ελεύθερο πολωνικό κράτος.
Κάλτσο Πάντοβα
Η Κάλτσιο Πάντοβα, είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την Πάντοβα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1910. Συμμετέχει στη Σέριε Β. Τελευταία περίοδος συμμετοχής της στη Σέριε Α ήταν το 1996. Χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το κόκκινο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάλτσιο Πάντοβα Κατηγορία:Πάδοβα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1910
Συνθήκη του Λονδίνου (1839)
Η Συνθήκη του Λονδίνου, αποκαλούμενη επίσης Συνθήκη του 1839, υπογράφηκε στις 19 Απριλίου, 1839. Σε αυτήν την συνθήκη, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αναγνώρισαν την ανεξαρτησία και την ουδετερότητα του Βελγίου. Η κύρια ιστορική σημασία της ήταν στο άρθρο VII, που υποχρέωνε το Βέλγιο να παραμείνει μονίμως ουδέτερο, και δέσμευε τις συμβαλλόμενες δυνάμεις να περιφρουρηθεί αυτή η ουδετερότητα σε περίπτωση εισβολής.
Εδαφικές συνέπειες
Από το 1815, το Βέλγιο ήταν ένα μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Με τη συνθήκη, οι νότιες επαρχίες των Κάτω Χωρών έγιναν το Βασίλειο του Βελγίου, ενώ η επαρχία του Λιμβούργου χωρίστηκε σε βελγικό και ολλανδικό μέρος. Το ίδιο πράγμα συνέβη στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου που στη συνέχεια χωρίστηκε σε ένα βελγικό μέρος και το σημερινό μεγάλο δουκάτο που ήταν κάτω από μια προσωπική ένωση με τις Κάτω Χώρες υπό τον βασιλιά Γουλιέλμο Γ' μέχρι το 1867. Το Zeeuws-Vlaanderen αποσπάστηκε από το Βέλγιο και έγινε μέρος της ολλανδικής επαρχίας Zeeland επειδή οι Ολλανδοί δεν θέλησαν να έχει το Βέλγιο τον έλεγχο των εκβολών του Scheldt. Σε αντάλλαγμα έπρεπε να εγγυηθούν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα του Scheldt στον λιμένα της Αμβέρσας.
Η Συνθήκη του Λονδίνου εγγυήθηκε επίσης στο Βέλγιο το δικαίωμα της διέλευσης με τραίνο ή μέσω των καναλιών πέρα από το ολλανδικό έδαφος ως έξοδο στον γερμανικό Ρουρ. Αυτό το δικαίωμα επιβεβαιώθηκε σε μια απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης σε μια διαφωνία μεταξύ του Βελγίου και των Κάτω Χωρών για την διαδρομή των σιδηροδρόμων του Σιδερένιου Ρήνου.
Σημασία
Η de facto ανεξαρτησία του Βελγίου είχε καθιερωθεί μέσα από εννέα έτη αδιάκοπης πάλης, την Βελγική Επανάσταση. Οι υπογράφοντες της συνθήκης (το Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστρία, Γαλλία, Πρωσία, Ρωσία, και οι Κάτω Χώρες) τώρα επίσημα αναγνώριζαν το ανεξάρτητο Βασίλειο του Βελγίου, και (χάρη στην επιμονή του Ηνωμένου Βασιλείου) συμφωνούσαν για την ουδετερότητά του.
Η συνθήκη ήταν ένα σημαντικό έγγραφο, ειδικά για τον ρόλο της στο να επιφέρει τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν η Γερμανική Αυτοκρατορία εισέβαλε στο Βέλγιο τον Αύγουστο του 1914 παραβιάζοντας την συνθήκη, η Βρετανία κήρυξε τον πόλεμο στις 4 Αυγούστου. Ενημερωμένος από το βρετανικό πρέσβη ότι η Μεγάλη Βρετανία θα κήρυσσε τον πόλεμο στη Γερμανία για την παραβίαση της βελγικής ουδετερότητας από την τελευταία, ο γερμανός καγκελάριος Theobald von Bethmann Hollweg διακήρυσσε ότι δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία θα πήγαιναν σε πόλεμο για χάρη ενός "παλιόχαρτου".
Στην πραγματικότητα, η γερμανική εισβολή οδήγησε στην απόφαση της Μεγάλης Βρετανίας να πάει σε πόλεμο για λόγους που ήταν σημαντικότεροι: θεωρήθηκε ασύλληπτο ότι η Γερμανία, με το επεκτεινόμενο Ναυτικό της, θα μπορούσε να ελέγξει τους θαλάσσιους λιμένες του Βελγίου. Στις 2 Αυγούστου, ο κάιζερ Γουλιέλμος Β' ζήτησε ανεπιτυχώς από τον Μόλτκε να ακυρώσει την εισβολή προκειμένου να κρατηθεί η Μεγάλη Βρετανία έξω από τον πόλεμο.
Παραπομπές
Λονδινου 1839 Κατηγορία:Ιστορία του Βελγίου Λονδινου 1839 Λονδινου 1839 Λονδινου 1839