cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δεκεμβριανά
Τα Δεκεμβριανά στην υπόλοιπη Ελλάδα
Όταν γενικεύτηκαν οι συγκρούσεις εντός Αττικής (μετά τις 6/12), το Γ.Σ. του ΕΛΑΣ ζητούσε να πάρει μέτρα εναντίον των βρετανικών δυνάμεω ν εντός της υπόλοιπης Ελλάδας. Όμως η Κ.Ε του ΕΛΑΣ «απέρριψεν τετράκις» αυτές τις προτάσεις. Στις 10/44 βρετανικές δυνάμεις που κινούνταν στην περιοχή της Ελευσίνας περικυκλώθηκαν από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και γίνανε διαπραγματεύσεις για αφοπλισμό των Βρετανών. Όμως με εντολή του Γιώργη Σιάντου, οι δυνάμεις αυτές αφέθηκαν να κατευθυνθούν προς την Αθήνα ανενόχλητες. Ανάλογο περιστατικό έγινε με φάλαγγα βρετανικών οχημάτων που περικυκλώθηκε στην περιοχή της Λιβαδειάς και ο στρατηγός Εμμανουήλ Μάντακας διέταξε την μη προσβολή τους λέγοντας: «Αφήστε τους να τους λιντσάρει ο λαός της Αθήνας».
Μακεδονία
Ο ΕΛΑΣ με πρωτοβουλία του Μάρκου Βαφειάδη είχε καταλάβει την πόλη της Θεσσαλονίκης αντίθετα με ότι προέβλεπε η Συμφωνία της Καζέρτας, ενώ οι Βρετανοί είχαν προχωρήσει σε ναυτικό αποκλεισμό της πόλης. Το Π.Γ. του ΚΚΕ έστελνε οδηγίες στο γραφείο Μακεδονίας στις 12/12/1944 να διοργανώσει απεργία και να κάνει συλλαλητήρια και υπομνήματα προς τους αντιπροσώπους της Σοβιετικής Ένωσης, των ΗΠΑ και της Αγγλίας.
Ήπειρος
Το Γ.Σ. του ΕΛΑΣ με τους Άρη Βελουχιώτη και Στέφανο Σαράφη επικεφαλής της 1ης, 8ης, 9ης και 10ης μεραρχίας του ΕΛΑΣ έφτασαν στις 18/12/44 στην Ήπειρο, όπου επιτέθηκαν εναντίον του ΕΔΕΣ. Μέσα σε τέσσερις ημέρες νίκησαν τον ΕΔΕΣ. Ο Ναπολέων Ζέρβας, αλλά και στρατιωτικοί του ΕΛΑΣ εξέφρασαν την απορία τους γιατί τέτοιος όγκος δυνάμεων οδηγήθηκε εναντίον του ΕΔΕΣ σε ένα τόσο μικρό μέτωπο, ενώ οι Βρετανοί δε βοήθησαν τον ΕΔΕΣ καθώς θεώρησαν τη σύγκρουση άνευ σημασίας. Τελικά ο ΕΔΕΣ υποχώρησε και κατέφυγε στην Κέρκυρα μέσω Πρέβεζας.
Κρήτη και νησιά
Στην Κρήτη η σύγκρουση ήταν περιορισμένη και μάλιστα στο Ρέθυμνο ονομάστηκε Γεναριανά γιατί η αιματηρή διαμάχη εκτυλίχθηκε τον Ιανουάριο του 1945.
Συνέπειες της σύγκρουσης
Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών μέλη της οργάνωσης ΟΠΛΑ δολοφόνησαν έναν αριθμό αντιφρονούντων, υποστηρικτών του αστικού καθεστώτος, αλλά και αμφισβητιών της επίσημης κομματικής γραμμής του ΚΚΕ, μεταξύ των οποίων και γύρω στους 50 τροτσκιστές/αρχειομαρξιστές οι οποίοι χαρακτήριζαν τα Δεκεμβριανά «σταλινικό πραξικόπημα». Στην περιοχή των διυλιστηρίων της Ούλεν έλαβαν χώρα εκτελέσεις. Ανάμεσα στα θύματα της ΟΠΛΑ ήταν:
Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 1944 στην Αθήνα θεωρούνται από μια πλευρά των ιστορικών η δεύτερη φάση του Ελληνικού Εμφυλίου (ο «δεύτερος γύρος» κατά τη μεταπολεμική οπτική) και οδήγησαν στην τρίτη φάση («τρίτο γύρο»), που τερματίστηκε το 1949 με τη (στρατιωτική) ήττα του ΚΚΕ. Η σύγκρουση των Δεκεμβριανών, καθώς και οι περιπτώσεις ακραίας βίας, όχι μόνο κατά δωσίλογων, αλλά κατά υποστηρικτών της κυβέρνησης και του αστικού καθεστώτος, αύξησε το αντικομμουνιστικό μένος της αντίπαλης πλευράς και έκανε πολύ δύσκολη την προοπτική της άμβλυνσης των παθών.
Μια άλλη πλευρά των ιστορικών μιλάει ξεκάθαρα για μια ιμπεριαλιστική επέμβαση στα πεπραγμένα μιας συμμάχου χώρας, καθώς εν καιρώ πολέμου, η Βρετανία έστειλε σχεδόν 100.000 στρατό στην Ελλάδα για να υπερασπίσει τα γεωστρατηγικά συμφέροντά της. Σημειωτέον πως ο αριθμός των στρατιωτών αυτών ήταν σαφώς μεγαλύτερος από εκείνους που εστάλησαν προς βοήθεια της Ελλάδας όταν δέχθηκε την ιταλική επίθεση και σχεδόν όμοιος με τον αριθμό των ιταλών εισβολέων της περιόδου 1940-41.
Συγκεντρωτικά στοιχεία
Στον πιο αποδεκτό «πίνακα απωλειών» των αντιμαχόμενων πλευρών στις μάχες της Αθήνας, οι βρετανικές δυνάμεις είχαν 210 νεκρούς, 55 μόνιμα αγνοούμενους και 1100 αιχμαλώτους στα χέρια του ΕΛΑΣ. Οι κυβερνητικές δυνάμεις είχαν 3480 νεκρούς (889 ανήκαν στη χωροφυλακή και την αστυνομία και 2.540 στα στρατιωτικά τμήματα) και πολλούς αιχμαλώτους. Οι απώλειες του ΕΛΑΣ υπολογίστηκαν στους 2-3 χιλιάδες νεκρούς και 7-8 χιλιάδες αιχμαλωτισθέντες, χωρίς στους τελευταίους να υπολογίζονται οι αριστεροί πολίτες και οπαδοί του ΕΑΜ που συνέλαβαν οι Βρετανοί. Οι συνολικές απώλειες από τις 33 μέρες συγκρούσεων ανήλθαν στον αριθμό των 17.000 νεκρών, δηλαδή περισσότερων από όσους χάθηκαν στον πόλεμο του 1940-41 (15.000).
Η τύχη των αιχμαλώτων
Το ΚΚΕ, με μοχλό το ΕΑΜ πραγματοποίησε μαζικές συλλήψεις πολιτών. Η ομηρία -όπως χαρακτηρίστηκε- συνολικά 15.000 αιχμαλώτων οδήγησε σε πλήγμα του κύρους του ΕΑΜ. Το ΕΑΜ δεν μπορούσε να συντηρήσει με τρόφιμα τους ομήρους, ενώ αυτοί υποχρεώθηκαν σε εξαντλητικές πεζοπορίες όπως και έγιναν εκτελέσεις ομήρων που αργοπορούσαν ή πέθαναν από τις κακουχίες. Μεταξύ των προσωπικοτήτων που εκτέλεσαν οι ομάδες του ΕΑΜ υπήρξαν πανεπιστημιακοί (Ιωάννης Θεοφανόπουλος πρύτανης ΕΜΠ), αθλητές (Φαίνη Ξύδη) κ.ά., ενώ ο ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος κατάφερε να δραπετεύσει.
Τα θύματα των βρετανικών βομβαρδισμών
Υπολογίζεται ότι γύρω στους 500 άμαχους έχασαν τη ζωή τους από τους βρετανικούς βομβαρδισμούς στην περιοχή της Αθήνας.
Η σοβιετική σιωπή
μικρογραφία|6/12/1944: Βρετανικά [[Άρμα μάχης|άρματα και στρατιώτες εισβάλουν στα κεντρικά γραφεία του ΕΑΜ, στην οδό Κοραή, απέναντι από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.]] Όσο υπήρχε ο κίνδυνος μιας χωριστής ειρήνης των ΗΠΑ και της Βρετανίας με τη νικημένη Γερμανία, τα σοβιετικά στρατεύματα, που έως το καλοκαίρι του 1944, είχαν προελάσει έως τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, δεν επρόκειτο να περάσουν την ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Η συνάντηση της Γιάλτας πλησίαζε και η Σοβιετική Ένωση δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τους Βρετανούς και έτσι να διακινδυνεύσει σπουδαία συμφέροντά της σε άλλες περιοχές. Μετά τα γεγονότα ο Ιωσήφ Στάλιν τήρησε μια περίεργη σιγή· απέφυγε και να επικρίνει τους Βρετανούς αλλά και να αποθαρρύνει τον ΕΛΑΣ. Σχετικά με την στάση αυτή του Στάλιν, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ παρατηρεί ότι ενώ οι ΗΠΑ επέκριναν τη βρετανική παρέμβαση στην Ελλάδα, «ο Στάλιν παρέμεινε αυστηρά και πιστά προσκολλημένος στη Συμφωνία μας του Οκτωβρίου» και κατά τη διάρκεια των πολλών εβδομάδων του αγώνα εναντίον των κομμουνιστών στους δρόμους της Αθήνας ούτε μια λέξη μομφής δεν βγήκε από την Πράβντα ή την Ιζβέστια. Ωστόσο, από τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα, προκύπτει ότι, πριν από τη ανακωχή, η ΕΣΣΔ προειδοποίησε την ηγεσία του ΚΚΕ, μέσω του Βούλγαρου κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρόφ, να μην περιμένει καμιά βοήθεια.
Ο Στάλιν είχε τηρήσει αυστηρά τη συμφωνία των ποσοστών και στις έξι εβδομάδες που είχαν διαρκέσει οι μάχες εναντίον του ΕΛΑΣ στην Αθήνα, η Ιζβέστια και η Πράβντα δεν αναφέρθηκαν στο γεγονός. Στις δύο όμως βαλκανικές χώρες της Μαύρης Θάλασσας (Βουλγαρία, Ρουμανία), ακολουθούσε αντίθετη πορεία. Αν όμως τον πίεζαν μπορεί να έλεγε: «Εγώ δεν επεμβαίνω σε ό,τι κάνετε στην Ελλάδα. Επομένως, για ποιον λόγο εσείς δεν με αφήνετε να δράσω ελεύθερα στη Ρουμανία;»
Τον Απρίλιο του 1945 ο Τσώρτσιλ, σε επιστολή του προς τον Στάλιν, αναγνωρίζει την «κατανόηση» (αγγλικά: consideration) που έδειξε ο δεύτερος για τη στρατιωτική επέμβαση της Βρετανίας εναντίον του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Προσθέτει ότι δεν τον ενδιαφέρει αν η Ελλάδα γίνει βασίλειο ή δημοκρατία, αλλά ότι ελπίζει να γίνουν δίκαιες και ελεύθερες εκλογές στους επόμενους μήνες, και ότι σκοπεύει να καλέσει και εκπροσώπους της Σοβιετικής Ένωσης και των ΗΠΑ ως παρατηρητές.
Η βρετανική επέμβαση
Οι Βρετανοί, αντίθετα, μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό τους, παρουσιάστηκαν αποφασισμένοι σε μέγιστο βαθμό. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε ενισχύσει τη θέση του με την αγγλοσοβιετική συμφωνία της Μόσχας της 9ης Οκτωβρίου 1944, που αφορούσε τα Βαλκάνια, και περιελάμβανε την άμεση απόσυρση, μέχρι τέλος Οκτωβρίου, των βουλγαρικών στρατευμάτων από τις περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης, ενώ το ΚΚΕ σε αντιστάθμισμα, ζήτησε από το Βουλγαρικό Κομμουνιστικό Κόμμα την αποστολή μεγάλης ποσότητας όπλων και πυρομαχικών, για να λάβει αρνητική απάντηση στις 21 του ίδιου μήνα. Το αιτιολογικό ήταν οι κίνδυνοι διεθνών επιπλοκών αλλά και η ίδια η έλλειψη όπλων. Ο Τσώρτσιλ διέταξε την κατάπνιξη της εξέγερσης και σε σχετικό μήνυμά του προς τον στρατηγό Ρόναλντ Σκόμπι ανέφερε επί λέξει: «Μη διστάσετε να ενεργήσετε ωσάν να ευρίσκεστε σε μια κατακτημένη πόλη όπου έχει ξεσπάσει μια τοπική εξέγερσις». Τον ίδιο καιρό τηλεγράφησε στον Βρετανό πρέσβη στην Αθήνα σερ Ρέτζιναλντ Λήπερ ότι αυτός και ο Γεώργιος Παπανδρέου έπρεπε να ακολουθήσουν τις διαταγές του Σκόμπι για όλα τα θέματα που αφορούσαν τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Ακόμα, στα απομνημονεύματά του σημειώνει σχετικά: «Δεν έχει νόημα να κάνεις τέτοια πράγματα με ημίμετρα». Επιδιώκοντας δε να εισπράξει τη συμπαράσταση του Αμερικανού προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ για την επέμβασή του στην Ελλάδα, ο Τσώρτσιλ δεν δίστασε να ψεύδεται εσκεμμένα σε μήνυμά του προς αυτόν, αναφέροντας απώλειες δήθεν 40.000 βρετανών στρατιωτών στην προσπάθεια υπεράσπισης της Ελλάδας κατά την προσβολή της από τις δυνάμεις του Άξονα κατά την περίοδο 1940 -41.
Η αγόρευση του Τσώρτσιλ
Στις 18/1/1945 ο Βρετανός πρωθυπουργός μίλησε ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων και έδωσε εξηγήσεις όσον αφορά την πολιτική του σχετικά με την κατάσταση στην Ελλάδα και τα Δεκεμβριανά στην Αθήνα. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ αμύνθηκε της πολιτικής του και προχώρησε σε κριτική του ΕΛΑΣ.
Αντιδράσεις στο εσωτερικό της Βρετανίας
Η επέμβαση των Βρετανών στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας και γενικά στην απελευθερωμένη Ευρώπη, αντίθετα με όσα προβλέπονταν περί σεβασμού της επιθυμίας των λαών στη Χάρτα του Ατλαντικού, προκάλεσε μια θυελλώδη συνεδρίαση του αγγλικού κοινοβούλιου στις 8 Δεκεμβρίου, όταν ο βουλευτής των Εργατικών Σέιμορ Κοκς έφτασε στο σημείο να παραλληλίσει τις ενέργειες του Ουίνστον Τσώρτσιλ να επιβάλει τις κυβερνήσεις της αρεσκείας του, με εκείνες του Αδόλφου Χίτλερ να διορίζει γκαουλάιτερ στις κατεχόμενες από τον Άξονα χώρες.
Δυνάμεις και προετοιμασία της Κ.Ε. του ΕΛΑΣ
Με προσωπική του διαταγή ο Γιώργης Σιάντος, ως γραμματέας του ΚΚΕ, και δίχως να συγκροτηθεί κανένα συλλογικό όργανο του ΚΚΕ ή του ΕΑΜ, ανασυγκρότησε την κεντρική επιτροπή του ΕΛΑΣ ενώ παράλληλα απαγόρευσε κάθε εμπλοκή του γενικού στρατηγείου του ΕΛΑΣ. Στην κεντρική επιτροπή του ΕΛΑΣ τοποθετήθηκαν μη κομματικά στελέχη (σε μια προσπάθεια να μην εκτραπούν οι συγκρούσεις) με επικεφαλής τον ίδιο τον Σιάντο και τους αξιωματικούς Εμμανουήλ Μάντακα και Μιχάλη Χατζημιχάλη. Επιτελάρχης της κεντρικής επιτροπής διορίστηκε ο Κωνσταντίνος Λαγγουράνης, πρώην υποδιοικητής του 5/42 συντάγματος, ενώ ήταν περαστικός από την Αθήνα. Μάλιστα, η συμμετοχή του σε αυτήν τη νευραλγική θέση προκάλεσε αντιδράσεις, επειδή ο αδερφός του υπηρετούσε στην αμερικανική αποστολή στην Ελλάδα.
Το Α΄ σώμα στρατού είχε στα χαρτιά μία καταγεγραμμένη δύναμη που πλησίαζε τις 20.000 γυναίκες και άνδρες, διέθετε όμως μόλις 6.000 όπλα με ελάχιστα πυρομαχικά. Οι μονάδες της Στερεάς Ελλάδας, η 2η και η 13η Μεραρχία είχαν περίπου 5.000 ενόπλους κοντά στην Αθήνα (το 2ο σύνταγμα αφοπλίστηκε πριν την σύγκρουση). Στη διάρκεια των μαχών έφθασαν στην Αθήνα μονάδες από την Πελοπόννησο, τη Στερεά ή και τη Θεσσαλία, η ταξιαρχία ιππικού και το 54ο σύνταγμα· συνολικά 6.000 έως 7.000 ένοπλοι. Το σύνολο των δυνάμεων του ΕΛΑΣ αποτελούνταν από το Α΄ σώμα στρατού, την 2η μεραρχία, το 52ο σύνταγμα πεζικού, την 8η ταξιαρχία, την εθνική πολιτοφυλακή κ.ά. μονάδες.
Το πολιτικό γραφείο του ΚΚΕ
Σε συνάντηση στις 7/12 μελών του πολιτικού γραφείου και της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ, ο Γιώργης Σιάντος έγινε αποδέκτης κριτικής του Γιάννη Ιωαννίδη — με την οποία συμφώνησαν τα υπόλοιπα μέλη — ότι παρασύρθηκε από τις διαθέσεις του εξαγριωμένου εαμικού πλήθους και ενέπλεξε τον ΕΛΑΣ στην σύγκρουση με τις βρετανικές δυνάμεις οδηγώντας στη διάσπαση του μετώπου του ΕΑΜ.
Το γενικό στρατηγείο του ΕΛΑΣ
Ο επιτελικός αξιωματικός του ΕΛΑΣ Θεόδωρος Μακρίδης είχε προβλέψει εγκαίρως ότι είναι «λίαν ενδεχομένη βρετανική ένοπλος επέμβασις» και είχε καλέσει την ηγεσία του ΚΚΕ να πάρει μέτρα για αντιπαράθεση με τους Βρετανούς. Αντίθετα το ΚΚΕ απέκοψε το γενικό στρατηγείο του ΕΛΑΣ που είχε μέλη τους οπαδούς της σύγκρουσης Στέφανο Σαράφη και Άρη Βελουχιώτη.
Οι βρετανικές υπηρεσίες ενημέρωναν τακτικά τον αρχιστράτηγο Ρόναλντ Σκόμπι για τις κινήσεις του Βελουχιώτη σε όλη τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Όταν ο τελευταίος προσέγγισε τη Θήβα στις 5/1/1945, το ΚΣ του ΕΛΑΣ και το ΠΓ του ΚΚΕ του απαγόρευσαν περαιτέρω εμπλοκή. Ο Σκόμπι στις 2/12/1944 ζήτησε από τις Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών τη διερεύνηση της δυνατότητας χαρακτηρισμού του Βελουχιώτη ως «εγκληματία πολέμου».
Βρετανικές και κυβερνητικές δυνάμεις
Στην Αθήνα και στον Πειραιά, οι βρετανικές δυνάμεις αποτελούνταν από μία ελλειπή ταξιαρχία τεθωρακισμένων, την 23η με μία ίλη αρμάτων Sherman των 35 τόνων. Παράλληλα μεγάλο μέρος των μονάδων της ταξιαρχίας ήταν διάσπαρτες στην Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα. Υπήρχαν επίσης η προετοιμαζόμενη για μετάβαση στην Ιταλία 2η ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών μειωμένης σύνθεσης (δύο τάγματα αλεξιπτωτιστών με δύο λόχους το καθένα, έναντι προβλεπομένης σύνθεσης τριών λόχων ανά τάγμα) καθώς και δύο τάγματα της 139ης ταξιαρχίας της 46ης μεραρχίας πεζικού τα οποία αφίχθησαν αεροπορικώς στις 3 Δεκεμβρίου για να αντικαταστήσουν τους αλεξιπτωτιστές που επρόκειτο να αναχωρήσουν. Συνολικά, οι Βρετανοί διέθεταν 5.000 άνδρες. Υπήρχε επίσης πλήθος βοηθητικών μονάδων με το προσωπικό τους, σχεδόν 10.000 άτομα. Στο διάστημα μέχρι 10 Δεκεμβρίου η 23η τεθωρακισμένη ταξιαρχία συγκέντρωσε στην Αθήνα όλες τις διάσπαρτες μονάδες της στη Νότιο Ελλάδα, η 2η ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών διετάχθη να παραμείνει στην Αθήνα και ενισχύθηκε με ένα ακόμα τάγμα, η 139η ταξιαρχία συμπληρώθηκε σε δύναμη, ενώ παράλληλα αποβιβάστηκε στον Πειραιά η 5η ταξιαρχία της 4ης ινδικής μεραρχίας. Καθοριστική για την εξέλιξη των επιχειρήσεων υπήρξε η ενίσχυση των βρετανικών δυνάμεων από την 4η βρετανική μεραρχία πεζικού η οποία αναπτύχθηκε στο Φάληρο στο διάστημα από 12 έως 18 Δεκεμβρίου.
Οι κυβερνητικές δυνάμεις περιλάμβαναν την Τρίτη Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία με 2.423 άνδρες, μονάδες της χωροφυλακής με 3.000 άνδρες, της αστυνομίας με 2.500 άνδρες, άνδρες της οργάνωσης Χ, (ΕΔΕΣ, Ρ.Α.Ν, ΠΕΑΝ κ.ά.), όπως και τους περίπου 1.200 αφοπλισμένους άνδρες των διαλυθέντων Ταγμάτων Ασφαλείας τους οποίους, παρότι είχαν χαρακτηρισθεί από όλους εχθρικοί σχηματισμοί, υπόλογοι για τα εγκλήματά τους κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου της κατοχής (όταν αποτέλεσαν συνεργάτες των κατακτητών και έλαβαν μέρος σε επιχειρήσεις κατά των αντιστασιακών δυνάμεων) η κυβέρνηση απελευθέρωσε (πολλοί από αυτούς κρατούνταν ενόψει της δίκης τους) και επιπλέον εξόπλισε για να πολεμήσουν εναντίον του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στη μάχη της Αθήνας.
Σύγχρονες εκτιμήσεις
Ο ιστορικός και καθηγητής πανεπιστημίου Γιώργος Μαργαρίτης προσεγγίζει το ζήτημα του λεγόμενου «δεκεμβριανού κινήματος» αναζητώντας τα αίτιά του κυρίως στην προσπάθεια της μεταπολεμικής ελληνικής άρχουσας τάξης να μη θιγούν τα αποταμιευμένα από την Κατοχή κέρδη μίας μικρής μερίδας πολιτών που είτε συνεργάσθηκαν ευθέως με τους κατακτητές, είτε επωφελήθηκαν από την κατάσταση προκειμένου να πλουτίσουν σε βάρος της λιμοκτονούσης πλειονότητας. Στον αντίποδα, ο Γιώργος Μαυρογορδάτος αναφέρει πως τα Δεκεμβριανά αποτέλεσαν μία ανόητη απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από το ΚΚΕ, εφαρμόζοντας τα σχέδια που είχε εκπονήσει ο ΕΛΑΣ για κατάληψη της εξουσίας ήδη από το 1943. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Στάθης Καλύβας αναφέρει πως τα Δεκεμβριανά δεν ήταν αυθόρμητη εξέγερση, αλλά μία προαποφασισμένη απόφαση από το ΚΚΕ για βίαιη κατάληψη της εξουσίας.
Αντίθετα, ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης υποστηρίζει ότι, αν το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στόχευε εξαρχής σε κατάληψη εξουσίας, αφενός θα εξαπέλυε το στρατιωτικό του κίνημα στο κενό διάστημα από 12-18 Οκτωβρίου του 1944, αφετέρου δεν θα καθυστερούσε την έναρξη επιχειρήσεων εναντίον των Βρετανών επί μια σχεδόν εβδομάδα μετά την έκρηξη της σύγκρουσης.μικρογραφία|Ο Υφυπουργός Στρατιωτικών Λεωνίδας Σπαής.
Το Μυστήριο του Χρυσού Πιθήκου
Το Μυστήριο του Χρυσού Πιθήκου (αγγλικά Tales of the Gold Monkey) είναι ο ελληνικός τίτλος μιας αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς του 1982. Η σειρά πρωτοπροβλήθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο ABC ενώ στην Ελλάδα προβλήθηκε τη σεζόν 1983-1984, μεταγλωττισμένη, από την ΕΡΤ1. Οι περισσότεροι τηλεκριτικοί εξέλαβαν την σειρά σαν μια προσπάθεια εκμετάλλευσης της επιτυχίας της πρώτης κινηματογραφικής περιπέτειας του Ιντιάνα Τζόουνς που είχε σαρώσει τα ταμεία έναν χρόνο πριν. Η αλήθεια εντούτοις είναι ότι αφ' ενός ο παραγωγός Ντόναλντ Μπελιζάριο είχε προτείνει τη σειρά στο δίκτυο αρκετά χρόνια πριν την ταινία και αφ' ετέρου η σειρά έχει περισσότερες ομοιότητες με μια παλιότερη ταινία του Χόλυγουντ (Only Angels Have Wings, 1939) παρά με τον Ιντιάνα Τζόουνς.
Υπόθεση-Χαρακτήρες
Η σειρά διαδραματίζεται στο Νότιο Ειρηνικό το 1938 και συγκεκριμένα στο φανταστικό νησί Μπόρα Γκόρα. Κεντρικός ήρωας είναι ο πιλότος Τζέηκ Κάτερ (Στέφεν Κόλινς), πρώην πιλότος μαχητικού που πλέον εκτελεί μεταφορές με το υδροπλάνο του, μια ασπροκκόκινη Grumman Goose, την οποία αποκαλεί χαϊδευτικά Χήνα (Cutter's Goose). Πιστοί του σύντροφοι είναι ο καλόκαρδος αλκοολικός μηχανικός Κόρκυ (Τζεφ Μακέι) και ένα συμπαθές και πανέξυπνο τζακ ράσελ τεριέ με το όνομα Τζακ. Ο Τζακ έχει καλυμμένο το ένα του μάτι (αν και κάποτε είχε ένα ψεύτικο μάτι, το όποιο έχασε ο Τζέηκ σε μια παρτίδα πόκερ) και μπορεί να απαντά στους ανθρώπους γαβγίζοντας μια φορά για να πει «όχι» και δύο για πει «ναι».
Η αγαπημένη του Τζέηκ είναι η Σάρα Γουάιτ (Κέιτλιν Ο'Χίνεϊ). Τραγουδάει στο τοπικό μπαρ, αλλά στην πραγματικότητα είναι κατάσκοπος της αμερικανικής κυβέρνησης. Ο αιδεσιμότατος Γουίλι (Τζον Κάλβιν), που παρουσιάζεται ως ο κληρικός του νησιού, είναι στην πραγματικότητα επίσης κατάσκοπος. Αν και δουλεύει για τους Ναζί, πολλές φορές τα συμφέροντα του επεκτείνονται και στην αντίπαλη πλευρά.
Ο Λούι (Ρον Μούντι στον πιλότο της σειράς, Ρόντι ΜακΝτάουελ στα υπόλοιπα επεισόδια) είναι ο Γάλλος διοικητής της Μπόρα Γκόρα και ιδιοκτήτης του τοπικού μπαρ. Η νέμεση του Τζέηκ είναι η Γιαπωνέζα πριγκίπισσα Κότζι (Μάρτα ΝτιΜπουά), μια γοητευτική και επικίνδυνη γυναίκα που έχει βλέψεις για τον Τζέηκ. Σκιά της πριγκίπισσας είναι ο αφοσιωμένος σωματοφύλακάς της, Τόντο (Τζον Φουτζιόκα), ένας πολεμιστής που ζει και ενεργεί με βάση τον κώδικα τιμής των σαμουράι, Μπουσίντο.
Ο τίτλος της σειράς προέρχεται από το όνομα του μπαρ όπου συναντιούνται οι ήρωες της σειράς και που έχει σαν διακοσμητικό ένα χρυσό αγαλματίδιο πιθήκου.
Ιστορία
Ο αρχικός τίτλος της σειράς ήταν "Tales of the Brass Monkey". Την εποχή που προβλήθηκε η σειρά υπήρχε ένα δημοφιλές κοκτέιλ με το ίδιο όνομα και για να αποφευχθεί η σύγχυση ο τίτλος άλλαξε.
Η σειρά, που ξεκίνησε να προβάλλεται στις 22 Σεπτεμβρίου 1982, αν και πήρε θετικές κριτικές τόσο στις Η.Π.Α. όσο και στο εξωτερικό δεν ανανεώθηκε για δεύτερη σεζόν και έτσι το τελευταίο επεισόδιο παίχτηκε την 1 Ιουνίου 1983. Ο λόγος πίσω από την απόφαση της μη συνέχειας ήταν το υπερβολικό κόστος της σειράς (900.000 δολλάρια ανά επεισόδιο - ποσό μεγάλο ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα) σε σχέση με τα μέτρια νούμερα τηλεθέασης. Παρά τον περιορισμένο αριθμό επεισοδίων και το πρόωρο τέλος της, η σειρά παίχθηκε πολλές φορές σε επανάληψη σε πολλά μέρη του κόσμου και απέκτησε με τα χρόνια φανατικό κοινό.
Στην ελληνική τηλεόραση έχει παιχθεί από τα κρατικά κανάλια ΕΡΤ1, ΕΡΤ3 και από το ιδιωτικό MEGA Channel. Στην αρχική μεταγλωττισμένη έκδοση τις φωνές των ηρώων δάνεισαν γνωστοί Έλληνες ηθοποιοί όπως ο Ντίνος Καρύδης και η Χρυσούλα Διαβάτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μυστήριο Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company
Pablo Zibes
Ο Pablo Zibes (γέννημένος το 1971, Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός ηθοποιός και μίμος.
Καριέρα
Μετά την εκπαίδευσή του ως ηθοποιός, μεταξύ άλλων, στο Escuela de Arte Δημοτικό Dramático (EMAD) στο Μπουένος Άιρες ο Zibes αφιερώθηκε στην παντομίμα. Παρακολούθησε πολλά μαθήματα στην Αργεντινή και στην Ευρώπη, όπως το Scuola Teatro Dimitri. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μέσω Ευρώπης και Ασίας, απέκτησε μεγάλη εμπειρία ως μίμος και καλλιτέχνης του δρόμου.
Το έργο του επικεντρώνεται σε μορφή Walkacts. Εμφανίζεται σε φεστιβάλ, εκθέσεις, τηλεοπτικές και άλλες εκδηλώσεις.
Παραπομπές
Pablo Zibes
Χένρυ Κάρτερ Άνταμς
Ο Χένρυ Κάρτερ Άνταμς (Henry Carter Adams, 31 Δεκεμβρίου 1851 – 11 Αυγούστου 1921) ήταν οικονομολόγος από τις ΗΠΑ, καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χένρυ Κ. Άνταμς γεννήθηκε στο Ντέιβενπορτ της Άιοβα με γονείς τους Ελίζαμπεθ και Εφραίμ Άνταμς. Απεφοίτησε από το Κολέγιο της Άιοβα, το σημερινό Κολέγιο Γκρίνελ, συνιδρυτής του οποίου υπήρξε ο πατέρας του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή Άντοβερ του Νιούτον (Μασαχουσέτη) και στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Βερολίνου για δύο χρόνια, προτού ολοκληρώσει με διδακτορικό το 1878 στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς. Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα τέσσερα διδακτορικά που απένειμε το Τζονς Χόπκινς στην ιστορία του. Το 1890 ο Άνταμς νυμφεύθηκε την Μπέρθα Ράιτ (Bertha Wright) και απέκτησαν μαζί τρεις γιους (τους Χένρυ τζούνιορ, Θήοντορ και Τόμας).
Ο Άνταμς είχε τη θέση λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς από το 1880 έως το 1882 και κατόπιν έγινε λέκτορας στο Κορνέλ. Εκεί έδωσε μια διάλεξη με θέμα «Το εργατικόν ζήτημα», που είχε ως αποτέλεσμα την απόλυσή του. Διετέλεσε επίσης στατιστικολόγος στη Διαπολιτειακή Επιτροπή Εμπορίου και επικεφαλής του τμήματος μεταφορών της Απογραφής του 1900. Το 1887 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και δίδαξε εκεί μέχρι το 1921, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του μόλις ιδρυθέντος εκεί Τμήματος Οικονομικών. «Για κείνον, τα οικονομικά ήταν περισσότερο από μια μελέτη δεδομένων και στατιστικών: τα έβλεπε ως την ίδια τη ραχοκοκαλιά και τους τένοντες της εθνικής μας ζωής...» Ευρισκόμενος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, συνεργάσθηκε επίσης με τον Τζον Ντιούι, έναν από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους στην ιστορία των ΗΠΑ.
Ο Άνταμς απεβίωσε στο Ανν Άρμπορ σε ηλικία 70 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Triumph Rocket III
thumb|Triumph Rocket III
Η Triumph Rocket III είναι μία μοτοσικλέτα που παράγεται από τη βρετανική βιομηχανία Triumph Motorcycles από το 2004 έως σήμερα. Ανήκει στην κατηγορία των μοτοσικλετών "cruiser". Είναι η μοτοσικλέτα με τον μεγαλύτερο κυβισμό κινητήρα. .
Αναφορές
Κατηγορία:Μοντέλα Triumph
Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος (μυθιστόρημα)
Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος είναι μυθιστόρημα του Σερ Γουόλτερ Σκοτ, που εκδόθηκε το 1825. Ο συγγραφέας εμπνεύσθηκε το έργο του από διάφορα δραματικά επεισόδια που έγιναν κατά την Τρίτη Σταυροφορία (1189-1192). Ένας από τους σπουδαιότερους αρχηγούς της Σταυροφορίας αυτής ήταν ο βασιλιάς της Αγγλίας Ριχάρδος Α' ο Λεοντόκαρδος, που τ' όνομά του χρησιμοποιήθηκε και σαν τίτλος του έργου για την ελληνική έκδοση. Ο πρωτότυπος τίτλος του έργου είναι "Τάλισμαν" (Talisman), που σημαίνει το "φυλαχτό με τη μαγική δύναμη".
Υπόθεση του έργου
Το έργο λαμβάνει χώρα κατά το τέλος της Γ' Σταυροφορίας, κυρίως στο στρατόπεδο των σταυροφόρων στην Παλαιστίνη. Πολλοί από τους αξιωματούχους της Σταυροφορίας, είχανε έρθει σε μυστική συμφωνία με τον Σουλτάνο των Σαρακηνών, Σαλαντίν, ώστε να εγκαταλείψουν οι Σταυροφόροι τον σκοπό τους και να ξαναγυρίσουν στις πατρίδες τους. Σαν αντάλλαγμα της υπηρεσίας αυτής, θα τους χάριζε ο Σαλαντίν μεγάλες εκτάσεις γης. Οι προδότες αυτοί επωφελήθηκαν από την προσωρινή ανακωχή που είχε συναφθεί, λόγω του ότι είχε αρρωστήσει βαριά ο Ριχάρδος Α' ο Λεοντόκαρδος και έπεισαν το Συμβούλιο των Πριγκήπων να στείλει επίσημες προτάσεις στον Σαλαντίν για οριστική ειρήνη.
Το Συμβούλιο των Πριγκήπων ανέθεσε στον Σερ Κένεθ να επισκεφθεί στο Ενγκαντί τον ασκητή Θεοδόριχο για να μεταβιβάσει στον Σαλαντίν τις προτάσεις τους. Καθώς ο Σερ Κένεθ διέσχιζε έφιππος την έρημο της Συρίας για να φτάσει στο Ενγκαντί, ένας Σαρακηνός καβαλλάρης -που στην πραγματικότητα ήταν ο ίδιος ο Σαλαντίν μεταμφιεσμένος- τού έκοψε το δρόμο. Οι δύο καβαλάρηδες συγκρούστηκαν και ύστερα από αμφίρροπη πάλη αποφάσισαν να συμφιλιωθούν. Αφού έδωσαν αμοιβαίες υποσχέσεις για την τήρηση της συμφωνίας ο Σαρακηνός προθυμοποιήθηκε να οδηγήσει ο ίδιος τον Σερ Κένεθ στον Θεοδόριχο. Στο δρόμο ο Σαρακηνός είπε στον Σταυροφόρο ότι ξέρει ένα περίφημο Άραβα γιατρό που μπορούσε να κάνει αμέσως καλά τον άρρωστο Ριχάρδο.
Όταν έφτασαν στον Θεοδόριχο, ο τελευταίος πήρε κατά μέρος τον Σερ Κένεθ και αφού έμαθε ότι ήταν απεσταλμένος του Συμβουλίου των Πριγκήπων, τον οδήγησε σε μια απόκρυφη εκκλησία. Εκεί, έκπληκτος, ο Σερ Κένεθ είδε να παρελαύνει μπροστά του μία πομπή από πανέμορφες καλόγριες. Μέσα στην έκπληξή του, μπόρεσε να αναγνωρίσει στο πρόσωπο μιας καλόγριας την λαίδη Έντιθ, εξαδέλφη του Βασιλιά Ριχάρδου. Όπως έμαθε μετά, η πομπή εκείνη των καλογριών ήταν γυναίκες των ηγετών της Σταυροφορίας, που είχαν πάει εκεί να προσευχηθούν για την υγεία του Ριχάρδου.
Αφού τελείωσε η αποστολή του στο Θεοδόριχο, ο Σερ Κένεθ πήρε μαζί του τον Άραβα γιατρό -που και πάλι ήταν ο ίδιος ο Σαλαντίν μεταμφιεσμένος- και πήγε να βρει τον Ριχάρδο και να του αποκαλύψει το προδοτικό σχέδιο του Συμβουλίου των Πριγκήπων. Ο Ριχάρδος έγινε έξω φρενών όταν έμαθε τις ενέργειες του Συμβουλίου. Με το μαγικό φάρμακο που τον πότισε ο Άραβας γιατρός (η ταυτότητα του οποίου ακόμα δεν είχε αποκαλυφθεί), ο Βασιλιάς έγινε καλά και σηκώθηκε να συνεχίσει τον αγώνα του. Αλλά οι συνωμότες κατέστρωσαν άλλο σχέδιο. Με σατανικότητα έσπειραν το μίσος ανάμεσα στον αρχιδούκα της Αυστρίας, Λεοπόλδο, και στον Ριχάρδο, και ξεσήκωσαν ανάμεσά τους ζήλια και έχθρα.
Σημαντικά θέματα
Το έργο περιέχει πολλές μηχανορραφίες μεταξύ των οποίων και τη συμμαχία κατά των σχεδίων του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου να ολοκληρώσει τη Σταυροφορία. Σ' αυτές τις μηχανορραφίες λαμβάνουν μέρος ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Μέγας Μάγιστος των Ιπποτών του Ναού και ο Κορράδος του Μομφερράτου. Μετά από αρκετές προδοσίες και ένα σχεδόν μοιραίο λάθος του Κένεθ, ακολουθεί η εξιλέωσή του, η απονομή δικαιοσύνης στους σκευωρούς και η συνθήκη ειρήνης.
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι ο χαρακτήρας του Σαλαντίν, ο οποίος παρουσιάζεται ενάρετος και ηθικός, σε αντίθεση με μερικούς ποταπούς Ευρωπαίους ευγενείς της ιστορίας. Αυτό είναι χαρακτηριστικό του Ρομαντισμού αλλά ίσως και μία αντανάκλαση της αύξησης του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος για την Ανατολή.
Ιστορικές ανακρίβειες
Ο Σερ Κένεθ αποκαλύπτεται τελικά ότι είναι ο Δαβίδ του Χάντιγκτον μεταμφιεσμένος, ο οποίος παντρεύεται τη Λαίδη Έντιθ. Ωστόσο, η πραγματική σύζυγος του Δαβίδ ήταν η Μοντ (Ματίλντα) του Τσέστερ, με την οποία παντρεύτηκε το 1190. Η Έντιθ Πλαντατζένετ είναι φανταστικός χαρακτήρας. Επίσης, την εποχή της Γ' Σταυροφορίας, ο Δαβίδ ήταν πάνω από 45 ετών ενώ ο Σερ Κένεθ φαίνεται να είναι σημαντικά μικρότερος.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Οι παρακάτω ταινίες βασίστηκαν στο μυθιστόρημα του Γουόλτερ Σκοτ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Γουόλτερ Σκοτ
Εθνική Πολωνίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Πολωνίας (πολωνικά: Reprezentacja Polski w piłce nożnej) εκπροσωπεί την Πολωνία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Πολωνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (PZPN).
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
thumb|120px|Το [[εθνόσημο της Πολωνίας χρησιμοποιείται ως σήμα της εθνικής ομάδας ]]
Τρέχουσα σύνθεση
thumb|right|300px|[[Εθνικό Στάδιο (Βαρσοβία)]]Εως 10 Αυγούστου 2017, οι δέκα παίκτες με τα περισσότερα γκολ: thumb|300px|Φράντσεσκ Σμούντα - προπονητής της πολωνικής ομάδας Από 7 Ιουνίου 2012
Καλύτεροι σκόρερ
thumb|200px|[[Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι]]
Με το έντονο καταγράφονται οι παίκτες που συνεχίζουν την συμμετοχή τους.
Διάσημοι παίκτες
thumb|300px|Εθνική Πολωνίας [[1921]] thumb|300px|Εθνική Πολωνίας [[1924]]
Πρώτη μάχη του Κομπάντιν
Η Πρώτη μάχη του Κομπάντιν (γνωστή και ως η Πρώτη μάχη της γραμμής Ράσοβα-Κομπάντιν-Τούζλα) ήταν πολεμικό επεισόδιο που έλαβε χώρα στις 17-19 Σεπτεμβρίου 1916 μεταξύ της 3ης Βουλγαρικής Στρατιάς και της Ρωσορουμανικής Στρατιάς της Δοβρουτσάς. Η μάχη έληξε με την τακτική νίκη της Αντάντ και ανάγκασε τις Κεντρικές Δυνάμεις να τηρήσουν αμυντική στάση μέχρια τα μέσα Οκτωβρίου.
Πηγές
κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Η Ρωσία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Δοβρουτσάς
Αννομπόν
thumb|Η νήσος Αννομπόν. Η νήσος Αννομπόν (ισπ.: Annobón) είναι νησί του Ατλαντικού που ανήκει στην Ισημερινή Γουινέα. Έχει έκταση 17 τ. χλμ. και περίπου 5.000 κατοίκους. Μαζί με την νήσο Μπιόκο αποτελούν το νησιωτικό τμήμα της χώρας.
Ντουράνγκο
Το Ντουράνγκο (ισπανικά: Durango, επίσημα Estado Libre y Soberano de Durango) είναι μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Χωρίζεται σε 39 δήμους. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Βικτόρια ντε Ντουράνγκο, ή απλά Ντουράνγκο. Άλλη μεγάλη πόλη είναι η Γκόμες Παλάσιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 το Ντουράνγκο έχει 1.632.934 κατοίκους (24η πολυπληθέστερη). Εξαιτίας της μεγάλης του έκτασης, το Ντουράνγκο είναι η δεύτερη πιο αραιοκατοικημένη πολιτεία του Μεξικού μετά την Μπάχα Καλιφόρνια ντελ Σουρ.
Το Ντουράνγκο έχει έκταση 123.451 χλμ² (4η μεγαλύτερη). Βρίσκεται βορειοδυτικό Μεξικό. Συνορεύει στα βόρεια με την Τσιουάουα, στα βορειοανατολικά με την Κοαουίλα, στα νοτιοανατολικά με το Σακατέκας, στα νοτιοδυτικά με τη Ναγιαρίτ και στα δυτικά με τη Σιναλόα. Η πολιτεία είναι κυρίως ορεινή, με την δυτική Σιέρρα Μάδρε να καταλαμβάνει το δυτικό και κεντρικό τμήμα της πολιτείας.
Η οικονομία της πολιτείας βασίζεται στην εξόρυξη μετάλλων, καθώς υπάρχουν ορυχεία πλούσια σε χρυσό και άργυρο. Εξαιτίας του ποικίλου αναγλύφου της, η πολιτεία προσφέρεται για οικοτουρισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες του Μεξικού
1995
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1995 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Περιστροφή
thumb|right|Περιστροφική κίνηση σφαίρας
Περιστροφή ή περιστροφική κίνηση ονομάζεται η κίνηση κατά την οποία ένα σώμα μεταβάλλει τον προσανατολισμό του στο χώρο.
Σε αυτήν την κίνηση υπάρχει μία ευθεία γύρω από την οποία περιστρέφονται όλα τα σημεία του σώματος. Αυτή η ευθεία ονομάζεται άξονας περιστροφής. Τα σημεία του σώματος εκτελούν κυκλική κίνηση με κέντρο που βρίσκεται πάνω στον άξονα και επίπεδο που είναι κάθετο στον άξονα. Όλα τα σημεία εκτελούν κυκλική κίνηση με την ίδια γωνιακή μετατόπιση Δθ και την ίδια γωνιακή ταχύτητα ω (η οποία αναπαριστάται συνήθως με ένα διάνυσμα), της οποίας το μέτρο είναι ταυτόχρονα και η γωνιακή συχνότητα του φαινομένου. Ο ρυθμός μεταβολής τη γωνιακής ταχύτητας ονομάζεται γωνιακή επιτάχυνση, α.
Διακρίνουμε τις εξής απλές περιπτώσεις:
Γωνιακή ταχύτητα
Η γωνιακή ταχύτητα είναι διανυσματικό μέγεθος που ορίζεται ως ο ρυθμός μεταβολής του τόξου που «σαρώνει» κάθε σημείο ενός σώματος που περιστρέφεται και μετράται σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτο (rad/s). Συμβολίζεται διεθνώς με το γράμμα ω και μαθηματικά εκφράζεται από την σχέση:
όπου το μοναδιαίο διάνυσμα παράλληλο προς τον άξονα περιστροφής και φορά όπως αυτή καθορίζεται από τον κανόνα του δεξιού χεριού.
Γωνιακή επιτάχυνση
Η γωνιακή επιτάχυνση είναι διανυσματικό μέγεθος που ισούται με τον ρυθμό μεταβολής της γωνιακής ταχύτητας κάθε σημείου ενός σώματος που εκτελεί περιστροφική κίνηση και μετράται σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτο στο τετράγωνο (rad/s2). Συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα α και μαθηματικά εκφράζεται από την σχέση:
Ροπή
Στη Φυσική με τον όρο ροπή χαρακτηρίζεται το μέτρο της επίδρασης που ασκεί μία δύναμη κατά την διάρκεια της περιστροφής ενός σώματος γύρω από έναν άξονα. Είναι ανάλογη της απόστασης από το κέντρο του άξονα και της κάθετης συνιστώσας της δύναμης στην ακτίνα περιστροφής. Η ροπή δίνεται από την σχέση
Για σύστημα συντεταγμένων στο οποίο η αρχή των αξόνων να βρίσκεται πάνω στον άξονα περιστροφής, η ροπή δίνεται από την απλή σχέση
όπου τ η συνολική ροπή λόγω εξωτερικών δυνάμεων πάνω στο στερεό σώμα, I η ροπή αδράνειας του στερεού ως προς τον άξονα περιστροφής του και α η γωνιακή επιτάχυνση.
Στροφορμή
Η στροφορμή L είναι μέγεθος της περιστροφικής κίνησης που εκφράζει την ορμή ενός σώματος λόγω περιστροφής. Η στροφορμή κάθε σημείου ενός σώματος που περιστρέφεται ισούται με το εξωτερικό γινόμενο της επιβατικής του ακτίνας επί την στιγμιαία γραμμική του ορμή και δίνεται από τη σχέση:
Η συνολική στροφορμή ενός περιστρεφόμενου σώματος ως προς σύστημα αναφοράς του οποίου η αρχή βρίσκεται πάνω στον άξονα περιστροφής δίνεται από την παρακάτω σχέση που συνδέει τη στροφορμή με τη ροπή αδράνειας και τη γωνιακή ταχύτητα:
Ροπή αδράνειας
Η ροπή αδράνειας εκφράζει την κατανομή των υλικών σημείων ενός σώματος ως προς έναν άξονα περιστροφής και έχει τη φυσική σημασία της ικανότητας των στερεών να αντιστέκονται σε μεταβολές της περιστροφικής τους κατάστασης. Συμβολίζεται με Ι και έχει μονάδες kgr·m2 στο S.I.. Υπολογίζεται ως άθροισμα γινομένων στοιχειωδών μαζών επί το τετράγωνο της αποστασής τους από έναν άξονα. Η σχέση που δίνει την ροπή αδράνειας ως προς σύστημα αναφοράς του οποίου η αρχή βρίσκεται πάνω στον άξονα περιστροφής είναι η εξής:
ενώ στην περίπτωση που έχουμε συνεχή κατανομή μάζας:
όπου και στις δύο περιπτώσεις το σύμβολο r_{\perp} αναφέρεται στην απόσταση κάθε στοιχειώδους μάζας από τον άξονα περιστροφής.
Επαλληλία δύο περιστροφικών κινήσεων
Η επαλληλία δύο περιστροφικών κινήσεων είναι πιο περίπλοκη από την επαλληλία δύο μεταφορικών κινήσεων, γιατί τα χαρακτηριστικά μεγέθη μιας από τις δύο συνιστώσες αλλάζουν προσανατολισμό με τρόπο που ορίζει η άλλη συνιστώσα. Έτσι, περιγράφουμε τις δύο συνιστώσες σε δύο διαφορετικά συστήματα αναφοράς. Η συνιστώσα που περιγράφεται στο σύστημα αναφοράς που δεν μεταβάλλεται ονομάζεται χωρόδετο, ενώ το άλλο σωματόδετο. Για να βρούμε το αποτέλεσμα της σύνθεσης των δύο περιστροφών πρώτα υπολογίζεται η επίδραση του χωρόδετου, τόσο στο σώμα όσο και στο σωματόδετο σύστημα αναφοράς. Ύστερα, υπολογίζεται και η επίδραση της άλλης συνιστώσας. Για απειροστό χρονικό διάστημα, και οι δύο συνιστώσες είναι ακίνητες, οπότε μπορεί να εφαρμοστεί επαλληλία όπως εφαρμόζεται στη μεταφορική κίνηση. Όμως, ο συνιστάμενος άξονας περιστροφής είναι και μεταβαλλόμενος. Αν οι δύο περιστροφές είναι αντίθετες (αντίθετης κατεύθυνσης ίσων κατά μέτρο γωνιακών ταχυτήτων), τότε η συνιστάμενη κίνηση είναι μια μετατόπιση, ή ακινησία αν οι δύο άξονες συμπίπτουν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κινηματική
Μαρία Λεπενιώτη
Η Μαρία Λεπενιώτη είναι Ελληνίδα δικαστής. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1984. Στην προσωπική της ζωή είναι παντρεμένη με γνωστό ιατροδικαστή και έχουν μαζί δύο παιδιά.
Έγινε πολύ γνωστή ως δημόσιο πρόσωπο διότι προέδρευσε στη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Γεώργιος Βιτούλιας
Ο Γεώργιος Βιτούλιας (1876-1976), του Θεόφραστου ήταν Έλληνας κτηματίας και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε επί μακρόν ως βουλευτής Λέσβου.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Μεσιέ 48
To Μεσιέ 48 (γνωστό και ως Μ48 και NGC 2548) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση 1.500 ετών φωτός στον αστερισμό Ύδρα κοντά στα σύνορα με το Μονόκερο.
Ιστορικό
Το Μεσιέ 48 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 19 Φεβρουαρίου 1771, αλλά έγινε ένα λάθος στη μεταφορά δεδομένων όσον αφορά στη θέση του σμήνους. Η ορθή αναφορά ταιριάζει με αυτή του NGC 2548, αλλά η απόκλιση απέχει περίπου πέντε μοίρες από το σωστό σημείο.
Χαρακτριστικά
Το Μεσιέ 48 αποτελείται από 80 άστρα και έχει διάμετρο περίπου 23 έτη φωτός. Η ηλικία του Μ48 είναι περίπου 400 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο μέλος του έχουν μέγεθος +8,8 και φασματικό τύπο Α2, ενώ η λαμπρότητά του είναι 70 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη 48 2548 Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός)
Γιάννης Ζέβγος
Ο Γιάννης Ζέβγος (πραγματικό όνομα Γιάννης Ταλαγάνης) (1897 - 1947) ήταν Έλληνας δάσκαλος, δημοσιογράφος, ιστορικός και ανώτατο στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ έχοντας διατελέσει Υπουργός Γεωργίας στην πρώτη μετακατοχική οικουμενική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Στα πρώτα του γραπτά υπέγραφε ως "Πολύβιος" ενώ στον κομματικό τύπο αρθρογραφούσε μαζί με τη σύζυγό του, Καίτη, υπογράφοντας ως Ζεύγος - Ζέβγος για συνωμοτικούς λόγους. Το προσωνύμιό τους αυτό έγινε τελικά το επώνυμό τους. Δολοφονήθηκε τον Μάρτιο του 1947 στη Θεσσαλονίκη.
Νεανικά χρόνια - Ένταξη στο ΚΚΕ
Εντάχθηκε στο ΣΕΚΕ το 1919 ενώ ήταν στρατιώτης. Το 1921 υπηρετούσε ως δάσκαλος στη Βησότσιανη, ένα μικρό χωριό στο νομό Δράμας. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Ελ. Σταυρίδη και έγινε μέλος του τμήματος ΣΕΚΕ της Δράμας. Το 1922 συμμετέχοντας στη Μικρασιατική εκστρατεία και ευρισκόμενος στο πολεμικό μέτωπο ανέπτυξε έντονη αντιπολεμική δράση οργανώνοντας αντιπολεμικούς στρατιωτικούς πυρήνες. Όταν επέστρεψε από το μέτωπο εντάχθηκε πάλι στο ΣΕΚΕ στην αριστερή πτέρυγα των Παλαιών Πολεμιστών που πρωταγωνιστούσε στις εξελίξεις του κόμματος. Κατά τη δικτατορία του Πάγκαλου εξορίστηκε στη Φολέγανδρο για το "Μακεδονικό".
Μετά την επιστροφή του από την εξορία (τέλη Αυγούστου του 1926) έγινε μέλος του Γραφείου της Επιτροπής Πόλης της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ) και υπεύθυνος του εκδοτικού οίκου του ΚΚΕ, Λαϊκό Βιβλιοπωλείο. Το 1926 μετά από σύσταση του τότε Γραμματέα του ΚΚΕ, Ελ. Σταυρίδη, θα μεταβεί σε σανατόριο στη Σοβιετική Ένωση για θεραπεία από τη φυματίωση που έπασχε. Νοσηλεύτηκε σε σανατόριο του Καυκάσου και θεραπεύτηκε. Στη συνέχεια φοίτησε στις κομματικές σχολές ΚΟΥΤΒ στη Μόσχα και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1930.
Το 1934 ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού του ΚΚΕ "Κομμουνιστική Επιθεώρηση". Θεωρείται ένας από τους συντελεστές της Απόφασης της 6ης Ολομέλειας του 1934 με την οποία το ΚΚΕ επιχείρησε μια ολοκληρωμένη μαρξιστική ανάλυση της ελληνικής κοινωνίας. Την ίδια επίσης εποχή αρθρογραφούσε στον "Ριζοσπάστη", καθώς και στα περιοδικά "Αναγέννηση" και "Πρωτοπόροι".
Δικτατορία Μεταξά
Στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, κατά την εντατικοποίηση του Ν.4229 περί ιδιωνύμου (που είχε ψηφισθεί από την κυβέρνηση Ε. Βενιζέλου το 1929), συνελήφθη και αρχικά κρατήθηκε στην Ασφάλεια. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στις φυλακές της Αίγινας και αργότερα της Κέρκυρας. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος του 1940 μεταφέρθηκε στις φυλακές της Ακροναυπλίας. Εκεί έγραψε σειρά μαθημάτων φιλοσοφίας για τους συγκρατούμενούς του. Μολονότι δεν ήταν φιλόλογος ούτε ιστορικός εκεί ξεκίνησε να γράφει την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, το έργο του αυτό όμως χάθηκε. Αργότερα έγραψε μια επιτομή της ελληνικής ιστορίας που εκδόθηκε με τον τίτλο Σύντομη μελέτη της νεοελληνικής ιστορίας.
Κατοχή - Αντίσταση
Το 1943 μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Αθήνας από όπου μπόρεσε να δραπετεύσει και να ενταχθεί πάλι στην ηγεσία του ΚΚΕ. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος της γραμματείας του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, κορυφαίο στέλεχος του ΕΑΜ και εκλεγμένος Εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ στη Βίνιανη της Ευρυτανίας τον Απρίλιο του 1944.
Πριν και μετά την απελευθέρωση
Λίγο πριν την απελευθέρωση της Ελλάδας, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944, διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου που συγκροτήθηκε στο Κάιρο τον Μάιο του 1944. Στη συνέχεια συμμετείχε στη Συμφωνία της Καζέρτας (Ιταλία), στις 26 Σεπτεμβρίου του 1944. Αμέσως μετά επέστρεψε στην Ελλάδα μαζί με τον Θ. Τσάτσο προκειμένου να προετοιμάσουν την υποδοχή της εξόριστης κυβέρνησης που έγινε στις 18 Οκτώβρη του 1944. Η κατάσταση τότε στην Ελλάδα ήταν στα πρόθυρα του εμφυλίου. Σημειώνεται ότι στον παραπάνω ενδιάμεσο χρόνο είχαν γίνει στην Πελοπόννησο οι αιματηρές μάχες του ΕΛΑΣ με τα δωσιλογικά Τάγματα Ασφαλείας, με αποκορύφωμα την τριήμερη μάχη του Μελιγαλά στις 13-15 Σεπτεμβρίου.
Ο Ζέβγος προετοίμασε το έδαφος για την υποδοχή της κυβέρνησης στις 18 Οκτωβρίου του 1944. Μαζί με το Γεώργιο Παπανδρέου και άλλα μέλη της κυβέρνησης ανέβηκαν στην Ακρόπολη όπου ύψωσαν τη σημαία και στη συνέχεια μίλησε μαζί με τον Παπανδρέου στο λαό της Αθήνας στην πλατεία Συντάγματος. Εργάζεται ώστε να βοηθήσει το λαό «να κατοχυρώσει την κερδισμένη του λευτεριά και ν' ανοικοδομήσει την κατεστραμμένη του χώρα» και «να δημιουργήσει [μια] καινούργια Ελλάδα, λεύτερη και λαοκρατούμενη».
Ως αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, το Φεβρουάριο του 1947 πήγε στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσει το έργο της Επιτροπής του ΟΗΕ που ήταν εγκατεστημένη στην πόλη και διερευνούσε την κατάσταση στη χώρα μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας (12 Φεβρουαρίου 1945). Εκεί δολοφονήθηκε από παρακρατικούς το 1947. Η αστυνομία τότε απέδωσε τη δολοφονία του σε «ξεκαθάρισμα λογαριασμών κομμουνιστών». Είχε προηγηθεί και άλλη απόπειρα εναντίον του το 1946.
Η δολοφονία
Το πρωί της 20ης Μαρτίου 1947, ο Ζέβγος δολοφονήθηκε στη Θεσσαλονίκη στην οδό Αγίας Σοφίας, ενώ επέστρεφε στο ξενοδοχείο «Αστόρια», από τον Χρήστο Βλάχο ο οποίος τον πυροβόλησε από κοντινή απόσταση. Ο δράστης συνελήφθη από πολίτες και έναν χωροφύλακα που τον καταδίωξαν. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες είχε δύο συνεργούς. Ο δράστης υποστήριξε στους αστυνομικούς ότι σκότωσε το Ζέβγο από αγανάκτηση για τα βασανιστήρια που υπέστη στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης για απείθαρχους κομμουνιστές στο Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας. Σε άλλο σημείο της απολογίας του ισχυρίστηκε ότι οι κομμουνιστές είχαν εξωθήσει στην πορνεία τη γυναίκα του, την οποία είχε χωρίσει, κάτι που όμως εκείνη αρνήθηκε. Αυτή υποστήριξε ότι αιτία του διαζυγίου ήταν ότι ο πρώην σύζυγός της ήταν προδότης.
Για το φιλοκυβερνητικό τύπο επρόκειτο για «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» στους κόλπους της Αριστεράς, ενώ για τον «Ριζοσπάστη» ήταν έγκλημα των «μοναρχοφασιστών». Στις 3 Απριλίου 1947 ο «Ριζοσπάστης» δημοσίευσε γράμμα του Νίκου Σιδηρόπουλου, πρώην κομμουνιστή και τροφίμου στο Μπούλκες, που συμμετείχε στη δολοφονία του Ζέβγου. Σύμφωνα με αυτό η δολοφονία οργανώθηκε από την ΕΣΑ και το Α2 του Γ' Σώματος Στρατού υπό την εποπτεία του Υπουργού Δημόσιας Τάξης Ναπολέοντος Ζέρβα, αρχηγού του ΕΔΕΣ κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η δολοφονία του Ζέβγου εντασσόταν, κατά το Σιδηρόπουλο, σε ένα ευρύτερο σχέδιο που περιελάμβανε και τις δολοφονίες των Γιάννη Πασαλίδη και Αλέξανδρου Σακελλαρόπουλου (ο οποίος αργότερα έγινε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών). Ο Χρήστος Βλάχος καταδικάστηκε το 1948 σε φυλάκιση δύο ετών. Δραπέτευσε όμως από τη φυλακή και κατέφυγε στην Αργεντινή. Επέστρεψε στην Ελλάδα πολλά χρόνια αργότερα και σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ακρόπολις» στις 20 Σεπτεμβρίου του 1981, ενώ ήταν τρόφιμος στο ψυχιατρείο της Λέρου υποστήριξε ότι δούλευε για την ελληνική και τη συμμαχική αντικατασκοπεία και σκότωσε το Ζέβγο εκτελώντας σχετική εντολή των ανωτέρων του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες
Βεατρίκη του Σαόν
Η Βεατρίκη του Σαόν ήταν κόμισσα της Έδεσσας (1134 - 1150). Ο πρώτος σύζυγος της Γκιγιώμ ντε Σον πέθανε την διετία 1132/1133, άφησε στην κατοχή της το κάστρο του Σαόν στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Παντρεύτηκε σύντομα σε δεύτερο γάμο τον στενό σύμμαχο του πρώτου συζύγου της Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας. Όταν τον Μάιο του 1150 ο σύζυγος της συνελήφθη από τα στρατεύματα του Νουρεντίν Ζενγκί που ήταν Ατάμπεης στο Χαλέπι η Βεατρίκη ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις για να πουλήσει τα εδάφη που κατείχε στην Κομητεία της Έδεσσας που βρισκόταν στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Τον Αύγουστο του 1150 ολοκληρώθηκαν οι συναλλαγές, η Βεατρίκη και τα παιδιά της εγκαταστάθηκαν στον ποταμό Σον. Με ευγενική καταγωγή η Βεατρίκη παντρεύτηκε τον Γκιγιώμ ντε Σον, ισχυρό βαρόνο στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Όταν ο δεύτερος σύζυγος της έπεσε σε μάχη (1132/1133) η Βεατρίκη έγινε πλούσια χήρα, κληρονόμησε το κάστρο του Σαόν μέχρι τον θάνατο της. Ο Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας αποφάσισε να γίνει ο δεύτερος σύζυγος της με στόχο να ενισχύσει την θέση του στην βόρεια Συρία. Ο σύζυγος της Βεατρίκης Γκιγιώμ ντε Σον ήταν πιστός σύμμαχος του. Ο Ζοσλέν Β΄ προτιμούσε να μένει στο Τυρμπεσέλ δυτικά του ποταμού Ευφράτη, συγκέντρωσε μισθοφόρους για την υπεράσπιση της Έδεσσας. Ο Ιμαντεντίν Ζενγκί Ατάμπεης της Μοσούλης και του Χαλεπίου κυρίευσε την Έδεσσα (23 Δεκεμβρίου 1144). Σύντομα κατέκτησε όλα τα κάστρα ανατολικά του Ευφράτη.
Ο Ζοσλέν Β΄ συνελήφθηκε από τα στρατεύματα του γιου του Ζενγκί Νουρεντίν στις αρχές Μαίου του 1150, κατάλαβε το Χαλέπι αλλά τυφλώθηκε. Η Βεατρίκη έστειλε νέα στρατεύματα για την υπεράσπιση της κομητείας αλλά ο Νουρεντίν και ο Σουλτάνος του Ρουμ Μεσούντ Α΄ επιτέθηκαν στην κομητεία. Ο Μεσούντ Α΄ έπεισε πολλές φρουρές να παραδοθούν με αντάλλαγμα να τις οδηγήσει με ασφάλεια στο Τυρμπεσέλ, απέτυχε όμως στην πολιορκία του Τυρμπεσέλ και επέστρεψε τον Ιούνιο του 1150 στο Σουλτανάτο του Ρουμ. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός της πρόσφερε μια ετήσια σύνταξη με αντάλλαγμα να του επιστρέψει το τελευταίο κάστρο στην κομητεία. Ο Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ που έστειλε ενισχύσεις από την Ιερουσαλήμ στην βόρεια Συρία αναγνώρισε ότι οι Φράγκοι δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν την περιοχή και έπεισαν την Βεατρίκη να πουλήσει την κομητεία. Η μεταφορά ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1150 παρουσία του βασιλιά Βαλδουίνου Γ΄. Η Βεατρίκη του Σαόν πούλησε όλα τα κάστρα στους Βυζαντινούς εκτός από το Ρουμ Καλεσί που το χάρισε στον Γρηγόριο Γ΄ επικεφαλής της Αρμένικης εκκλησίας της Κιλικίας. Ο Βαλδουίνος Γ΄ ανέλαβε υπό την προστασία του την Βεατρίκη και την οικογένεια της, εγκαταστάθηκαν στο Σαόν. Ο σύζυγος της πέθανε τον Μάιο του 1159 σε αιχμαλωσία στο Χαλέπι.
Πηγές
Κατηγορία:Κομητεία της Έδεσσας
Αμαλία Πάτερου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος
Σάββη
Στην ελληνική μυθολογία με την ονομασία Σάββη είναι γνωστή η Σίβυλλα (μάντιδα) της Βαβυλώνας. Η Σάββη αναφέρεται ότι είχε εβραϊκή καταγωγή και γενεαλογείται από τον Παυσανία (Α΄ 12, 9) ως θυγατέρα του Βηρόσου και της Ερυμάνθης. Τη Σάββη άλλοι την ονομάζουν «Βαβυλωνία» και άλλοι «Σίβυλλα Αιγυπτία».
Πηγές
Σαββη
Παιονία
Στην αρχαιότητα η Παιονία ήταν η γη και το βασίλειο που κατοικούσαν οι Παίονες. Τα ακριβή όρια είναι ασαφή, περιλαμβάνει κυρίως την περιοχή που βρίσκεται η σημερινή Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Περιλαμβάνει επίσης και περιοχές της Ελλάδας (στη Μακεδονία τους δήμους Αλμωπίας και Σιντικής) καθώς και μικρό τμήμα στη νοτιοδυτική Βουλγαρία. Οι αρχαίοι συγγραφείς τοποθετούν στα βόρεια τους Δάρδανους, στα ανατολικά τους Θράκες, στα δυτικά τους Ιλλυριούς και στα νότια τους αρχαίους Μακεδόνες. Τα σύνορα της με τη Δαρδανία ήταν τα όρη από τα οποία πηγάζει ο Αξιός στην κοιλάδα της Βυλάζωρα. Στην Ιλιάδα οι Παίονες συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο και ήταν σύμμαχοι με την Τροία, όταν οι Πέρσες εισέβαλαν στην Ελλάδα κατέλαβαν την Παιονία μέχρι τη λίμνη Δοϊράνη, πολλοί λαοί της όπως οι Παιόπλαι και οι Σιροπαίονες μεταφέρθηκαν στην Ασία. Όταν πέθανε ο βασιλιάς Άγις ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας έκανε εκστρατεία στην Παιονία και κατέλαβε το νότιο τμήμα της, εισήλθε στη «Μακεδονική Παιονία», περιείχε τις σημερινές πόλεις Στρώμνιτσα, Ντέμιρ Κάπιγια και Νεγκότινο.
Παιονικά φύλα
Οι Παιονικές φυλές, σχεδόν όλες Θρακικές ήταν οι εξής: