cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δολοφονία του Τζον Λένον
Δημόσια ανταπόκριση
Τον Ιούνιο του 2016, ο Τζέι Χάστινγκς, ο θυρωρός της Ντακότα που προσπάθησε να βοηθήσει τον Λένον, πούλησε το πουκάμισο που φορούσε εκείνο το βράδυ, βαμμένο με το αίμα του Λένον σε μια δημοπρασία για $42.500.
Συνέπεια
Την ημέρα μετά τη δολοφονία του Λένον, τα λείψανά του αποτεφρώθηκαν στο νεκροταφείο στο Χάρτσντεϊλ, στην κομητεία Γουέστσεστερ της Νέας Υόρκης και οι στάχτες του σκορπίστηκαν στο Σέντραλ Παρκ, μπροστά στο διαμέρισμά τους. Ο Τσάπμαν μεταφέρθηκε στην 20η Περιφέρεια, όπου ανακρίθηκε για οκτώ ώρες πριν οδηγηθεί στο Ποινικό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης στο Κάτω Μανχάταν. Ένας δικαστής έστειλε τον Τσάπμαν στο νοσοκομείο Bellevue για ψυχιατρική αξιολόγηση.
Εν τω μεταξύ, ο Τσάπμαν κατηγορήθηκε για δολοφονία δεύτερου βαθμού του Λένον, καθώς η πρόβλεψη στην πολιτεία της Νέας Υόρκης δεν ήταν επαρκής για να δικαιολογήσει την κατηγορία της δολοφονίας πρώτου βαθμού. Παρά τις συμβουλές των δικηγόρων του να δηλώσει παράνοια, ο Τσάπμαν ομολόγησε την ενοχή του για τη δολοφονία του Λένον, λέγοντας ότι η δήλωση ενοχής του ήταν το θέλημα του Θεού. Σύμφωνα με τους όρους της ενοχής του, καταδικάστηκε σε 20 χρόνια ισόβια με δικαίωμα αποφυλάκισης το 2000. Πριν από την καταδίκη του, του δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσει στο δικαστήριο, οπότε διάβασε ένα απόσπασμα από το φύλακα στη σίκαλη. Από τον Σεπτέμβριο του 2022, του αρνήθηκαν την αποφυλάκιση υπό όρους 12 φορές και παραμένει έγκλειστος στο σωφρονιστικό κέντρο Γκριν Χέβεν.
Φωτογραφία
μικρογραφία|Μνημείο πίσω από το [[Σιδηρούν παραπέτασμα|σιδερένιο παραπέτασμα στην Πράγα, Αύγουστος 1981.]] Η φωτογραφία της Λίμποβιτς με έναν γυμνό Λένον να αγκαλιάζει τη σύζυγό του, που τραβήχτηκε την ημέρα της δολοφονίας, ήταν το εξώφυλλο του τεύχους του Rolling Stone στις 22 Ιανουαρίου 1981, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου ήταν αφιερωμένο σε άρθρα, επιστολές και φωτογραφίες για τη ζωή και το θάνατο του Λένον. Το 2005, η American Society of Magazine Editors το κατέταξε ως το κορυφαίο εξώφυλλο περιοδικών των τελευταίων 40 ετών.
Εκδηλώσεις
εναλλ.=The Imagine Peace Tower|μικρογραφία|Ο Πύργος Imagine Peace είναι ένα μνημείο του Τζον Λένον από τη χήρα του, Γιόκο Ονο, στο νησί Viðey κοντά στο [[Ρέικιαβικ της Ισλανδίας.]]
Φυσικά μνημεία
μικρογραφία|Το Σέντραλ Παρκ κατά τη διάρκεια του χειμώνα, με την Ντακότα στο βάθος.
Θεωρίες συνομωσίας
Η παρακολούθηση του Λένον από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) και το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) λόγω του αριστερού ακτιβισμού του και των ενεργειών του Τσάπμαν κατά τη δολοφονία ή τις επακόλουθες νομικές διαδικασίες οδήγησαν σε θεωρίες συνωμοσίας που υποθέτουν ανάμειξη της CIA:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δολοφονίες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Τζον Λένον
SilverStripe
Το SilverStripe είναι ένα σύστημα διαχείρισης περιεχομένου που διανέμεται δωρεάν υπό την άδεια χρήσης BSD. Το SilverStripe είναι γραμμένο σε PHP 5 και απαιτεί μια βάση δεδομένων MySQL, PostgreSQL, ή Microsoft SQL Server.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συστήματα διαχείρισης περιεχομένου
Νορ Κιάνκ (Σιράκ)
Το Νορ Κιάνκ (αρμενικά: Նոր կյանք, έως το 1940 γνωστό ως Μετζιτλί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,898 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Μοάι
Τα μοάι είναι αγάλματα που βρίσκονται στο Νησί του Πάσχα ή αλλιώς Νησί Ράπα Νούι. Πρόκειται για μονολιθικά αγάλματα, κατασκευασμένα από ηφαιστειακή τέφρα της περιοχής Ράνο Ραράκου, που αναπαριστούν ανθρώπινες μορφές. Υπολογίζεται πως δημιουργήθηκαν γύρω στο 1250 με 1500
Σήμερα συνολικά έχουν βρεθεί 887 μοάι στο νησί. Τα αγάλματα είναι ψηλά από τα 2,5 έως και τα 10 μέτρα, και ζυγίζουν από 75 έως 86 τόνους (το βαρύτερο μοάι βρίσκεται στο Άχου Τονγκαρίκι), ενώ έχει ανακαλυφθεί και ένα ημιτελές άγαλμα, που υπολογίζεται πως σε πλήρη μορφή θα έφτανε σε ύψος τα 21 μέτρα.
Τα μισά σχεδόν από αυτά τα αγάλματα βρίσκονται στην περιοχή Ράνο Ραράκου, αλλά εκατοντάδες έχουν μεταφερθεί σε διάφορα σημεία του νησιού και έχουν τοποθετηθεί πάνω σε πέτρινες βάσεις που ονομάζονται «Άχου». Παριστάνουν προγόνους των ιθαγενών του νησιού. Το κεφάλι τους είναι μεγάλο σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα τους, πλησιάζοντας σχεδόν τα 3/5 του μεγέθους του σώματος. Μερικές φορές τα μοάι φέρουν καπέλο ("πουκάο"). Σήμερα οι κόγχες των ματιών τους είναι άδειες, αλλά άλλοτε περιείχαν κόρες ματιών, όπως επιδεικνύεται στο μοναδικό μοάι που έχει βρεθεί με οφθαλμούς (σήμερα είναι αναστηλωμένο).
Τα περισσότερα ανακαλύφθηκαν το 1994. Τοπικοί μύθοι και θρύλοι λένε ότι τα «μοάι» είναι προστάτες του νησιού.
Δείτε επίσης
Εθνικό Πάρκο Ράπα Νούι
Κατηγορία:Νησί του Πάσχα
Σελλασία Λακωνίας
Η Σελλασία είναι χωριό του νομού Λακωνίας της Πελοποννήσου.
Βρίσκεται στα βόρεια της Σπάρτης και αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του προκαποδιστριακού δήμου Οινούντος και του διευρυμένου καποδιστριακού δήμου Σπάρτης. Κατά την απογραφή του 2001, είχε πληθυσμό 524 κατοίκων.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα υπήρχε φυλάκιο των Σπαρτιατών για να ελέγχει τη διάβαση προς τη Λακωνία.
Το 222 π.Χ. έγινε εκεί μία μάχη που έκλεισε το κεφάλαιο πόλις-κράτος στην Αρχαία Ελλάδα. Ο Αντίγονος Γ΄ Δώσων, αντιβασιλιάς της Μακεδονίας και η Αχαϊκή Συμπολιτεία (που ανάμεσα στα στρατεύματά της βρισκόταν ο νεαρός τότε Φιλοποίμην) πολέμησαν με τους Σπαρτιάτες του μεταρυθμιστή βασιλιά Κλεομένη Γ'. Η Σπάρτη ήταν η τελευταία πόλη-κράτος της παλαιότερης εποχής που συνέχιζε να αντιστέκεται, τόσο στην εξουσία των Μακεδόνων όσο και στην Αχαϊκή Συμπολιτεία. Τελικά οι δυνάμεις των συμμάχων νίκησαν τους Σπαρτιάτες και ενέταξαν τη νικημένη πόλη στην Αχαϊκή Συμπολιτεία.
Η ονομασία του χωριού πριν τις 2 Δεκεμβρίου 1929 ήταν Βρουλιά, οπότε και μετονομάστηκε με το ΦΕΚ 431/1929.
Προσωπικότητες
Η Σελλασία είναι τόπος καταγωγής της επιχειρηματικής οικογένειας Γιαννακόπουλου. Επίσης είναι και ο τόπος καταγωγής του μεγάλου ελληνοαμερικάνου τενίστα Πητ Σάμπρας (τόπος γέννησης της μητέρας του).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Πανίκ (Σιράκ)
Το Πανίκ (αρμενικά: Փանիկ, έως το 1924 γνωστό ως Κιαβταρλού ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 3,150 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών του 2012
Η 24η Απονομή των Βραβείων του Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών, τα οποία τιμούν τις καλύτερες παραγωγές στο χώρο του αμερικανικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης για το έτος 2012, έλαβε χώρα στις 26 Ιανουαρίου του 2013.
Βραβεία
Ακολουθούν οι υποψηφιότητες για το έτος 2012. Με έντονη γραμματοσειρά δηλώνονται οι νικητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2012 Παραγωγών Σωματείο
Θυμαινάκι Φούρνων
Το Θυμαινάκι  ή Φυμαινάκι  (ή Θυμαινονήσι) είναι μία ακατοίκητη νησίδα του συμπλέγματος των Φούρνων Ικαρίας η οποία βρίσκεται πολύ κοντά και βόρεια της Θύμαινας. Η έκτασή της είναι 0,412 τ.χλμ.. Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Calonectris diomedea, Falco eleonorae, Falco naumanni, Larus audouinii και Puffinus yelkouan. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Φούρνων του δήμου Φούρνων Κορσεών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου Κατηγορία:Νομός Σάμου Κατηγορία:Δήμος Φούρνων Κορσεών
Λεβάντες
Ετυμολογία
Ο όρος Λεβάντες αρχικά κάνει την παρουσία του ως Levant στην αγγλική γλώσσα το 1497, και χρησιμοποιούνταν αρχικά υπό την ευρύτερη έννοια των «Μεσογειακών εδαφών ανατολικά της Βενετίας». Προέρχεται από τον όρο levant της Μέσης Γαλλικής γλώσσας (γαλλικά που ομιλούνταν από το 1340 μέχρι το 1611), που είναι η παθητική μετοχή του ρήματος lever που σημαίνει «αυξάνω, υψώνω, ανατέλλω» (όπως στο «levant soleil», «ανατέλλων ήλιος») που με τη σειρά του προέρχεται από το λατινικό levare. Αναφερόταν δηλαδή στην κατεύθυνση του ανατέλλοντος ηλίου, από την προοπτική εκείνων που αρχικά χρησιμοποίησαν τον όρο, δηλαδή των Δυτικοευρωπαίων. Υπό τη μορφή αυτή είναι περίπου ισοδύναμο με τον αραβικό όρο Mashriq, «η γη όπου ανατέλλει ο ήλιος».
Μια εναλλακτική, αν και όχι πιθανή, ετυμολογία προτείνει ότι ο όρος προέρχεται από το Λίβανο, σημειώνοντας ότι οι Ισπανοί μεταφραστές της αραβικής χρησιμοποιούσαν τα γράμματα «b» και «v» εναλλακτικά συνεπεία των ισπανικών προφορών τους. Κατά συνέπεια ο όρος Λεβάντες αναφερόταν στις περιοχές που περιβάλλουν το Λίβανο και αντλείται από την αραμαϊκή λέξη για το λευκό, αναφερόμενος στα χιονοσκέπαστα βουνά του Λιβάνου.
Ο σύγχρονος όρος
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε στα αγγλικά το 16ο αιώνα, μαζί με τους πρώτους Άγγλους εμπόρους τυχοδιώκτες στην περιοχή: τα αγγλικά σκάφη εμφανίστηκαν στη Μεσόγειο γύρω στο 1570 και η αγγλική εμπορική εταιρεία υπέγραψε ειδική συμφωνία (capitulations = «διομολογήσεις») με τον Μέγα Τούρκο το 1579 (Braudel). Στο γραπτό λόγο του 19ου αιώνα ο όρος ενσωμάτωσε τις ανατολικές περιοχές που βρίσκονταν κάτω από την τότε διακυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως παραδείγματος χάρη η Ελλάδα. Το όνομα Λεβαντίνος (Levantine) αναφέρεται επιπλέον στους ανθρώπους της Μεσογείου (ιδιαίτερα Ενετούς και Γενοβέζους), Γάλλους, ή άλλης καταγωγής και προέλευσης, που είχαν ζήσει στην Τουρκία από την οθωμανική περίοδο. Η πλειοψηφία τους είναι απόγονοι των εμπόρων από τις «Θαλάσσιες δημοκρατίες» της Μεσογείου (όπως η Δημοκρατία της Βενετίας, η Δημοκρατία της Γένοβας και η Δημοκρατία της Ραγούσας) ή των κατοίκων των Σταυροφορικών Κρατών (ειδικά οι Γάλλοι Λεβαντίνοι). Συνεχίζουν να ζουν στην Κωνσταντινούπολη (ως επί το πλείστον στις περιοχές Μπέιογλου [Beyoğlu] και Νισάντασι [Nişantaşı]) και στη Σμύρνη (ως επί το πλείστον στις περιοχές του Μπουρνόβα [Bornova] και του Βουτζά [Buca]). Όταν η Μεγάλη Βρετανία κατέλαβε την Παλαιστίνη κατά την τελευταία φάση του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, μερικοί από τους νέους κυβερνήτες προσάρμοσαν τον όρο Λεβαντίνοι υποτιμητικά, αναφερόμενοι στους κατοίκους μικτής αραβικής και ευρωπαϊκής καταγωγής και στους Ευρωπαίους (συνήθως Γάλλους, Ιταλούς, ή Έλληνες) που «είχαν γίνει ιθαγενείς» και είχαν υιοθετήσει τοπικές ενδυμασίες και έθιμα.
Σήμερα ο όρος Λεβάντες χρησιμοποιείται χαρακτηριστικά από τους αρχαιολόγους και τους ιστορικούς για να δηλώσει την προϊστορία και την αρχαία και μεσαιωνική ιστορία της περιοχής, όπως κατά την συζήτηση των Σταυροφοριών. Ο όρος υιοθετείται επίσης περιστασιακά για να αναφερθεί στα σύγχρονα ή πρόσφατα γεγονότα, τους λαούς, τα κράτη, ή τα μέρη των κρατών στην ίδια περιοχή, δηλαδή Κύπρο, Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανο, Συρία, Παλαιστινιακά εδάφη και επαρχία Χατάι της Τουρκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγγύς Ανατολή Κατηγορία:Δυτική Ασία Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Συρίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Λιβάνου Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ισραήλ Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιορδανίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Κράτους της Παλαιστίνης Κατηγορία:Γεωγραφία της Λεκάνης της Μεσογείου Κατηγορία:Ανατολική Μεσόγειος Κατηγορία:Περιοχές της Ευρώπης
Γ. Ο. Καλαμάτας "Ο ΑΘΛΟΣ"
Ο Γυμναστικός Όμιλος Καλαμάτας "Ο ΑΘΛΟΣ", όπως είναι η πλήρης ονομασία του, είναι αθλητικός σύλλογος της Καλαμάτας με σημαντική πορεία στο χώρο του αθλητισμού.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1997 από το γυμναστή και προπονητή τραμπολίνο Βασίλη Αγγελάκο, που είναι πτυχιούχος του Τ.Ε.Φ.Α.Α. (Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού) Κομοτηνής. Η πρώτη επαφή με το μπάτμιντον έγινε από το Βασίλη Αγγελάκο στην Κομοτηνή, όπου διδάχτηκε το άθλημα στο Τ.Ε.Φ.Α.Α. και που αργότερα έγινε μέλος στο Σύλλογο Μπάτμιντον «Δημόκριτος» Κομοτηνής έως τις 31/12/1999, οπότε και αποδεσμεύτηκε από την ομάδα αυτή. Έτσι, από την 1/1/2000, ο Βασίλης Αγγελάκος ανήκει πλέον στη δικιά του ομάδα, τον Γυμναστικό Όμιλο Καλαμάτας «Ο ΑΘΛΟΣ». Συνιδρυτής του συλλόγου ήταν και ο προπονητής μπάντμιντον και γυμναστής Θανάσης Πριστούρης, ο οποίος αποχώρησε από το σύλλογο λόγω διορισμού του σε σχολείο της Κρήτης. Ο πρώτος πυρήνας για την ανάπτυξη του μπάτμιντον στο σύλλογο, έγινε το 1997, λίγο μετά την ίδρυσή του. Εκεί, ένας μικρός αριθμός αθλητών άρχισε δειλά-δειλά να προβάλει την παρουσία του μπάτμιντον, αλλά και του τραμπολίνο. Πρώτοι αθλητές μπάτμιντον του συλλόγου μας: Γιώργος Κοτσόβολης και Άγγελος Τσορφώλιας. Πρώτες αθλήτριες: Βίλλυ Φιλοπούλου, Ούτε Λυμπεροπούλου και Σύλβια Φωτεινάκη. Πρώτος αθλητής του Βασίλη Αγγελάκου ήταν ο Θοδωρής Κούτρος. Ο σύλλογος εγγράφηκε το 1998 στην Ε.Ο.Φ.Σ.Α. (Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Σωματείων Αντιπτέρισης). Από το ίδιο έτος (1998), άρχισε να δίνεται μεγάλη ανάπτυξη στα δυο αυτά αθλήματα. Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις και στα δύο αθλήματα αρχίζουν το 1999. Κατόρθωσε να φτάσει έως την Α΄ Εθνική Κατηγορία, αλλά τεχνικά προβλήματα που αντιμετώπισε, τον υποβίβασαν στη Γ΄ Εθνική.
Μέλη
Σήμερα ο Γυμναστικός Όμιλος Καλαμάτας «Ο ΑΘΛΟΣ» αριθμεί περίπου 100 μέλη. Προπονητής των τμημάτων γυμναστικής και τραμπολίνο είναι ο Βασίλης Αγγελάκος, ενώ το τμήμα μπάτμιντον έχουν αναλάβει ο Τάσος Σπηλιωτόπουλος (βοηθός προπονητής της ομάδας, κάτοχος διπλώματος σχολής προπονητών μπάτμιντον 2005) και ο Κώστας Σπυρόπουλος (βετεράνος αθλητής μπάτμιντον).
Αξιόλογοι αθλητές
Από την ομάδα μπάντμιντον του Γ.Ο. ΑΘΛΟΣ, πέρασαν πολύ αξιόλογοι αθλητές. Οι σημαντικότεροι είναι:
Από την ομάδα τραμπολίνο του Γ.Ο. ΑΘΛΟΣ, πέρασαν πολύ αξιόλογοι αθλητές. Οι σημαντικότεροι είναι:
Ολυμπιακοί Αγώνες
Ο Γυμναστικός Όμιλος Καλαμάτας "Ο ΑΘΛΟΣ" είχε τριπλή εκπροσώπιση στην Ολυμπιάδα του 2004. Συγκεκριμένα ο Βασίλης Αγγελάκος ήταν ο επικεφαλής προπονητής της Ελληνικής Ομάδας του τραμπολίνο, την οποία αποτελούσαν ο Μιχάλης Πεχλιβανίδης και ο Βαγγέλης Κολοζάκης, καθώς είχε επιλεχθεί ως ομοσπονδιακός προπονητής. Επίσης, από την μεριά του μπάντμιντον, στην Ολυμπιάδα του 2004 συμμετείχαν ως διαιτητές ο Γιώργος Κοτσόβολης και ο Άγγελος Τσορφώλιας. Στην Ολυμπιάδα Νέων του 2010 (την πρώτη που πραγματοποιήθηκε) στη Σιγκαπούρη, το σωματείο εκπροσωπήθηκε από τον Αποστόλη Κουταβά στο τραμπολίνο, ο οποίος κατέκτησε την 4η θέση στον τελικό.
Δικτυακοί τόποι
Ιστοσελίδα τμήματος μπάντμιντον Γυμναστικός Όμιλος Καλαμάτας "Ο ΑΘΛΟΣ"
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μεσσηνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1997 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι τραμπολίνο Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντιπτέρισης
Οκτάνιο
Το οκτάνιο είναι ένα αλκάνιο, δηλαδή άκυκλος κορεσμένος υδρογονάνθρακας, με χημικό τύπο C8H18 και σύντομο συντακτικό τύπο CH3(CH2)6CH3. Το οκτάνιο έχει τα ακόλουθα δεκαεπτά (17) ισομερή θέσης:
Από αυτά είναι γνωστότερο το 2,2,4-τριμεθυλοπεντάνιο ή ισοκτάνιο θεωρείται η σταθερά 100 στο βαθμό οκτανίου ως καύσιμο για κινητήρες εσωτερικής καύσης.
Όλα τα οκτάνια (δηλαδή το οκτάνιο και τα ισομερή του) είναι συστατικά της βενζίνης και φυσικά εξαιρετικά εύφλεκτα.
Ονοματολογία
Η ονομασία «οκτάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «οκτ-» δηλώνει την παρουσία οκτώ (8) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας.
Δομή
Το μόριό του αποτελείται από οκτώ (8) άτομα άνθρακα (δύο (2) πρωτοταγή και έξι (6) δευτεροταγή ) και δεκαοκτώ (18) άτομα υδρογόνου.
Παρασκευή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα
1. Το οκτάνιο είναι συμμετρικό αλκάνιο, δηλαδή αποτελείται από δυο συμμετρικά τμήματα βουτυλίου (CH3CH2CH2CH2-). Αυτό επιτρέπει τη παραγωγή του με τη μέθοδο Wüutz, από βουτυλαλογονίδιο (CH3CH2CH2CH2X) και Na :
2. Είναι επίσης εύκολη η σύνθεση με αντίδραση βουτυλαλογονίδιου - βουτυλολίθιου:
Οξείδωση
1. Όπως όλα τα αλκάνια, το εκτάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό :
2. Παραγωγή υδραερίου:
3. Καταλυτική οξείδωση προς oκτανόνη-2, oκτανόνη-3 και oκτανόνη-4:
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα εννεάνιου ~33%, 2-μεθυλοκτανίου ~22%, 3-μεθυλοκτανίου ~22% και 3-μεθυλοκτάνιου ~22%.
Νίτρωση
όπου 0<a,b,c,d<1, a + b + c + d = 1.
Καταλυτική ισομερείωση
To οκτάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς τα ισομερή του.
Πηγές
Κατηγορία:Οκτάνια
Ρεμσινάς Χανιμεφέντι
Η Ρεμσινάς Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:رمزشناس خانم) (Τούρκικα: Remzşinas Hanımefendi, 1864 - 1934) ήταν η όγδοη σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Sekizinci Remzşinas Hanım Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Ρεμσινάς γεννήθηκε το 1864 και ήταν Κιρκασιανή. Κόρη του Μπιζεντούγκ Χασάν Μπέη. Ήρθε στην Κωνσταντινούπολη μετά τη ρωσική εισβολή στον Καύκασο.
Ο Μουράτ ανέβηκε στο θρόνο στις 30 Μαΐου 1876, μετά την εκρθόνιση του θείου του Σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ, αφού βασίλευσε για τρεις μήνες, ο Μουράτ καθαιρέθηκε στις 30 Αυγούστου 1876, λόγω ψυχικής αστάθειας και φυλακίστηκε στο Παλάτι Τσιραγάν. Επιλέχθηκε να σταλεί στο Παλάτι Τσιραγάν γύρω στο 1881, όπου ο Μουράτ την πήρε ως σύζυγό του.
Μετά τον θάνατο του Μουράτ αρχικά έμεινε στο Παλάτι Τσιραγάν μαζί με την Ρεσάν Χανιμεφέντι, την τρίτη σύζυγο, η οποία αρνήθηκε να φύγει από το παλάτι, αλλά το 1910 στάλθηκε στην Προύσα μαζί με άλλες συζύγους του, Νεβντούρ Χανιμεφέντι, Γκεβχερίζ Χανιμεφέντι και Φιλιζτέν Χανιμεφέντι. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1914.
Η Ρεμσινάς Χανιμεφέντι πέθανε το 1934 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 70 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αλί Ντεμί
Ο Αλί Ντεμί (1918 - 1943) ήταν Αλβανός κομμουνιστής και αντιστασιακός κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Γεννημένος το 1918 στις Φιλιάτες της Ελλάδας το 1918 και προερχόμενος από τους κόλπους της μειονότητας των Τσάμηδων, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΚΚ Αλβανίας. Σκοτώθηκε το 1943 σε μάχη εναντίον των γερμανικών δυνάμεων.
Δράση στην Αλβανία
Ο Αλί Ντεμί φοίτησε στο Λύκειον, στα Τίρανα της Αλβανίας. Το 1939 συμμετείχε σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις στα Τίρανα, ενώ έλαβε μέρος στην ίδρυση του αλβανικού κομμουνιστικού κόμματος. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από τις ιταλικές δυνάμεις Κατοχής, ωστόσο απέδρασε και εντάχθηκε στις αντιστασιακές δυνάμεις της Αλβανίας. Σκοτώθηκε το 1943 κατά τη διάρκεια σύγκρουσης με τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής στην περιοχή της Αυλώνας.
Υστεροφημία
Τον Μάιο του 1944 ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός δημιούργησε και ονόμασε προς τιμήν του μια μικτή μονάδα αποτελούμενη από Έλληνες και Τσάμηδες, το Δ΄ Τάγμα «Αλί Ντεμί» του 15ου συντάγματος του ΕΛΑΣ.
Ακόμη η οδός Αλί Ντεμί καθώς και η συνοικία Αλί Ντεμί στα Τίρανα έλαβαν την ονομασία τους προς τιμήν του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσάμηδες Κατηγορία:Αλβανοί αντιστασιακοί Κατηγορία:Αντιστασιακοί φονευθέντες από τη Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Ήρωες της Αλβανίας Κατηγορία:Απόφοιτοι Γυμνασίου Κεμάλ Σταφά Κατηγορία:Αλβανοί αντιφασίστες Κατηγορία:Αλβανοί κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής
Κέρμα 5 λεπτών του ευρώ
Το κέρμα 5 λεπτών του ευρώ (€0.05) είναι το κέρμα ευρώ αξίας ενός εικοστού του Ευρώ. Αποτελείται από επιχαλκωμένο χάλυβα. Όλα τα νομίσματα έχουν κοινή οπίσθια όψη και εθνικές όψεις ανά χώρα. Το κέρμα έχει χρησιμοποιηθεί από το 2002, δεν επανασχεδιάστηκε το 2007, όπως συνέβη με τα κέρματα υψηλότερης αξίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ
Ατομικό πυροβόλο M65
Ιστορία
μικρογραφία| Το πυρηνικό μανιτάρι Grable με το ατομικό κανόνι σε πρώτο πλάνο, μικρογραφία|Τεστ Upshot–Knothole Grable (ταινία) Το 1949, η Picatinny Arsenal ανέλαβε να δημιουργήσει ένα πυροβόλο ικανό να εκτοξεύει οβίδες με πυρηνική γόμωση. Ο Robert Schwartz, ο μηχανικός που δημιούργησε τα αρχικά σχέδια, ουσιαστικά μεγάλωσε την οβίδα των 240 χιλ. (τότε ήταν η μεγαλύτερη στο οπλοστάσιο των ΗΠΑ) στα 280 χιλ. και χρησιμοποίησε το γερμανικό σιδηροδρομικό πυροβόλο K5 παρόμοιου μεγέθους ως σημείο εκκίνησης για τον φορέα του πυροβόλου. (Το όνομα Atomic Annie πιθανότατα προέρχεται από το παρατσούκλι Anzio Annie που δόθηκε σε ένα ζευγάρι γερμανικών πυροβόλων K5 που χρησιμοποιήθηκαν κατά των αμερικανών στην απόβαση στην Ιταλία . ) Το σχέδιο εγκρίθηκε από το Πεντάγωνο, κυρίως μέσω της παρέμβασης του Samuel Feltman, επικεφαλής της ομάδας βαλλιστικής του τμήματος έρευνας και ανάπτυξης στο τμήμα πυρομαχικών. Ακολούθησε μια τριετής αναπτυξιακή προσπάθεια. Το έργο προχώρησε αρκετά γρήγορα και δημιούργησε ένα μοντέλο επίδειξης για να συμμετάσχει στην παρέλαση κατά την ορκωμοσία του Dwight D. Eisenhower τον Ιανουάριο του 1953. Το πυροβόλο ονομάστηκε αρχικά T131 και ο φορέας μεταφοράς ήταν το T72.
Το κανόνι μεταφέρθηκε με δύο ειδικά σχεδιασμένους τράκτορες με τον ίδιο τρόπο όπως τα βαγόνια του σιδηροδρόμου Schnabel. Και οι δύο τράκτορες ήταν ικανοί να κατευθύνονται ανεξάρτητα με τον ίδιο τρόπο κίνησης των πολύ μακρών πυροσβεστικών οχημάτων. Κάθε τράκτορας είχε ισχύ 375 hp, και ο κάπως άβολος συνδυασμός θα μπορούσε να επιτύχει ταχύτητες 35 mph και να στρίψει σε στροφές ορθής γωνίας στα 28 ft. Το πυροβόλο μπορούσε να ξεφορτωθεί σε 12 λεπτά, και στη συνέχεια να επιστρέψει στην διαμόρφωση μεταφοράς σε άλλα 15 λεπτά. Το όπλο αναπτύσσετε κατεβάζοντάς το από τους τράκτορες σε επίπεδο έδαφος. Ολόκληρο το συγκρότημα του όπλου ήταν ισορροπημένο σε μια σφαιρική άρθρωση και υποδοχή έτσι ώστε να μπορεί να περιστρέφεται γύρω από την πλάκα του ποδιού. Η τραβέρσα περιοριζόταν από μια καμπύλη τροχιά τοποθετημένη κάτω από το πίσω μέρος του όπλου.
Στις 25 Μαΐου 1953, στις 8:30 π.μ., το ατομικό πυροβόλο δοκιμάστηκε στο χώρο δοκιμών της Νεβάδα (συγκεκριμένα Frenchman Flat ) ως μέρος της σειράς πυρηνικών δοκιμών Upshot–Knothole. Στη δοκιμή—με την κωδική ονομασία « Grable »—συμμετείχαν ο Πρόεδρος-Εκπρόσωπος του Μικτού Επιτελείου, ναύαρχος Arthur W. Radford και ο Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών Charles Erwin Wilson. Ως αποτέλεσμα της δοκιμής ήταν η επιτυχή έκρηξη 15 ktonTNT μίας οβίδας (με πυρηνική κεφαλή W9 ) σε εμβέλεια 7 mi. Αυτή ήταν η πρώτη και μοναδική πυρηνική οβίδα που εκτοξεύτηκε από πυροβόλο. (Η δοκιμαστική βολή Little Feller 1 ενός W54 χρησιμοποίησε ένα οπλικό σύστημα Davy Crockett, το οποίο ήταν ένα όπλο άνευ οπισθοδρομήσεως που εκτόξευε την το βλήμα που ήταν τοποθετημένο στο μπροστινό άκρο της κάννης.)
Μετά την επιτυχή δοκιμή, κατασκευάστηκαν τουλάχιστον 20 πυροβόλα στο Watervliet και στο Watertown Arsenals, με κόστος US$800,000 το καθένα. Τα κανόνια ζύγιζαν 83,3 τόνους, είχαν μήκος 84 πόδια, πλάτος 16,1 πόδια και ύψος 12,2 πόδια. Υποστηριζόταν από πλήρωμα 5-7 ατόμων, το πυροβόλο εκτόξευσε βλήματα διαμετρήματος 280 mm που ζύγιζαν 600 λίβρες και είχαν εμβέλεια 7-20 μίλια. Η πυρηνική απόδοση των βλημάτων ήταν μεταξύ 15-20 κιλοτόνων. Αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη και την Κορέα και συχνά άλλαζαν θέσεις για να αποφύγουν τον εντοπισμό και την στοχοποίησή τους από τις αντίπαλες δυνάμεις. Λόγω του μεγέθους της κατασκευής, του περιορισμένου βεληνεκούς τους, της ανάπτυξης πυρηνικών βλημάτων συμβατών με υπάρχοντα πυροβόλα (το W48 για το διαμέτρημα των 155 χλστ και το W33 για το διαμέτρημα των 203 χλστ) καθώς και την ανάπτυξη πυρηνικού πυροβολικού βασισμένου σε πυραύλους (όπως οι τακτικοί πυρηνικοί πύραυλοι Little John και Honest John ), το M65 ήταν ουσιαστικά απαρχαιωμένο αμέσως μετά την ανάπτυξή του. Ωστόσο, παρέμεινε ένα όπλο κύρους και αποσύρθηκε το 1963 αποσύρθηκε. Την ίδια χρονιά, η οβίδα πυρηνικού πυροβολικού W48 155 χλστ. τέθηκε σε υπηρεσία με τον αμερικανικό στρατό.
Οχήματα που επέζησαν ως σήμερα
Από τα είκοσι M65 που κατασκευάστηκαν, σώζονται τουλάχιστον επτά ως στατικά μοντέλα. Τα περισσότερα δεν έχουν πλέον τους αρχικούς τους τράκτορες.
Πεμζασέν
Το Πεμζασέν (αρμενικά: Պեմզաշեն) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 3,657 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
2 Ιουλίου
1 Ιουλίου | 2 Ιουλίου | 3 Ιουλίου
Η 2α Ιουλίου είναι η 183η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (184η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 182 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Δημήτρης Γιωτόπουλος
Ο Δημήτρης Γιωτόπουλος (1901-1965) (ψευδώνυμα: Witte, Βήτα, Εργασία, Σταύρος) ήταν επιφανές στέλεχος του τροτσκιστικού κινήματος στη δεκαετία 1925-1935 και ο ηγέτης του ρεύματος του Αρχειομαρξισμού.
Μετά το 1947 αποκήρυξε την κομμουνιστική ιδεολογία και στράφηκε προς το φιλελευθερισμό και τον αντικομμουνισμό.
Τα Πρώτα Χρόνια
Ο Γιωτόπουλος γεννήθηκε το 1901 στην Υπάτη Φθιώτιδας. Συμμετείχε στη κίνηση που συγκροτήθηκε γύρω από το περιοδικό Αρχείον Μαρξισμού.
Επικεφαλής του ρεύματος του Αρχειομαρξισμού
Μετά την παραίτηση του επικεφαλής Φραγκίσκο Τζουλάτι το 1926, ο Γιωτόπουλος αναδείχθηκε ως ο επικεφαλής της κίνησης. Η πολιτική πρόταση που πιθανόν προέκρινε ήταν η οργανωτική αυτονομία από το ΚΚΕ, σε αντίθεση με τη πολιτική πρόταση του Τζουλάτι.
Στο ΚΑΚΕ τη περίοδο του Εμφυλίου πολέμου
Ο Γιωτόπουλος την περίοδο της Κατοχής της Ελλάδας, βρίσκεται στη Γαλλία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1947 και εισηγήθηκε άμεσα την πολιτική μετατόπιση του αρχειομαρξιστικού κόμματος από τον επαναστατικό κομμουνισμό στον σοσιαλιστικό μεταρυθμισμό. Το αρχειομαρξιστικό κόμμα οδηγήθηκε σταδιακά στον αντικομμουνισμό, παρά την πιο φιλική πολιτική του κόμματος του 1944-45 ως προς το ΕΑΜ και το ΚΚΕ.
Φιλελεύθερος Σοσιαλισμός και αντικομμουνισμός
Το 1952 ο Γιωτόπουλος επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα. Στις δεκαετίες 1950-1960, στράφηκε στο φιλελεύθερο σοσιαλισμό, έχοντας εξελιχθεί όμως σε αντικομμουνιστή, συνεργάστηκε με γνωστούς αντικομμουνιστές στην έκδοση του περιοδικού «Διεθνής Ζωή», και με κρατικές υπηρεσίες.
Εργάστηκε ως χημικός και ως μεταφραστής. Παράλληλα, δραστηριοποιήθηκε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ως σύμβουλος της Ομοσπονδίας Μεταλλευτών Ελλάδος (ΟΜΕ) την περίοδο 1956-1961, ενώ την ίδια περίοδο υπήρξε αντιπρόσωπος της ΟΜΕ στα διεθνή συνέδρια και την εκτελεστική επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων. Συμμετείχε στην οργάνωση Σοσιαλιστική Ένωση από το 1963 όπου στήριζε την Ένωση Κέντρου.
Πέθανε από καρκίνο στις 14 Ιανουαρίου του 1965.
Γιος του ήταν ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, μέλος και φερόμενος ως καθοδηγητής της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχειομαρξισμός Κατηγορία:Έλληνες τροτσκιστές Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Σάμουελ Μπαρφ
Ο Σάμουελ Μπαρφ (αγγλικά: Samuel Barff, 1793 – 1880) ή Σαμουήλ Βάρφος, ήταν Άγγλος τραπεζίτης και υποστηρικτής της ελληνικής επανάστασης. Το 1816 εγκαταστήθηκε στη Ζάκυνθο η οποία κατά την περίοδο εκείνη τελούσε υπό βρετανική διοίκηση ως μέρος του Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων, και καταξιώθηκε ως έμπορος και τραπεζίτης στην Αγγλοελληνική τράπεζα, εργαζόμενος ως τον θάνατο του στην ηλικία των 87 ετών τον Σεπτέμβριο του 1880.
Ήταν γνώριμος με τον Λόρδο Βύρωνα με τον οποίο είχε αλληλογραφία σχετικά με την οικονομική ενίσχυση των Ελλήνων επαναστατών, ενώ ο Μπαρφ του είχε προτείνει να διαμείνει στο εξοχικό του στην περίπτωση όπου η υγεία του Βύρωνα δεν βελτιωνόταν ενόσω βρισκόταν στο Μεσολόγγι το 1824. Ανάμεσα στις άλλες δραστηριότητες του, ο Μπαρφ διαχειρίστηκε το ποσό του Αγγλικού δανείου που πήρε η Ελλάδα, συνεργάστηκε με τον Τζορτζ Φίνλεϊ με στόχο την υλοποίηση του τραπεζικού συστήματος στο ελληνικό κράτος, καθώς και παρείχε υποστήριξη στους Άγγλους που ταξίδευαν στην Ελλάδα.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Α´ νεκροταφείο Ζακύνθου.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Άγγλοι επιχειρηματίες
Χαράρε
200px|thumb|Το αεροδρόμιο της Χαράρε. Η Χαράρε (αγγλ. Harare) είναι η πρωτεύουσα της Ζιμπάμπουε και αποτελεί τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πληθυσμό 1.600.000 κατοικών. Είναι το κυριότερο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο της Ζιμπάμπουε. Ιδρύθηκε το 1890 και έως το 1982 η πόλη ονομαζόταν Σόλσμπερυ (αγγλικά: Salisbury). Έχει διεθνή αερολιμένα και πανεπιστήμιο. Στην πόλη δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις μηχανουργίας, ελαφράς βιομηχανίας και βιομηχανίας τροφίμων.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Κατηγορία:Ζιμπάμπουε Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Φουλχένσιο Μπατίστα
Ο Φουλχένσιο Μπατίστα (Fulgencio Batista Zaldívar, 16 Ιανουαρίου 1901 - 6 Αυγούστου 1973) ήταν Κουβανός στρατηγός, Πρόεδρος και δικτάτορας με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Υπήρξε ηγέτης της Κούβας κατά τα διαστήματα 1933-1944 και 1952-1959, οπότε και τελικά ανατράπηκε ως αποτέλεσμα της επικράτησης της Κουβανικής Επανάστασης.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπατίστα προέρχονταν από φτωχή οικογένεια, μικτής αφρικανικής-ευρωπαϊκής καταγωγής. Ως νεαρός απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες (ράπτης, λιμενεργάτης, στους σιδηροδρόμους) ώσπου τελικά κατατάχθηκε στον στρατό. Το 1933, ως λοχίας έχοντας ήδη μεγάλη επιρροή σε μερίδα στρατιωτών, συμμετείχε στην λεγόμενη «επανάσταση των λοχιών», μια πραξικοπηματική ενέργεια, που σε συνεργασία με τον Αμερικανό πρέσβη της Κούβας, συντέλεσε στην κατάλυση του πολιτεύματος της χώρας. Τελικά νέος πρόεδρος ανακηρύχθηκε ο Ραμόν Γκράου Σαν Μαρτίν και αρχηγός του στρατεύματος ο ίδιος ο Μπατίστα που προήχθη σε συνταγματάρχη. Στην πραγματικότητα όμως ο πραγματικός ηγέτης της χώρας ήταν ο Μπατίστα, ενώ μια σειρά από προέδρους που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια δεν είχε ουσιαστικές αρμοδιότητες.
Η πρώτη προεδρία
Κατέβηκε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1940 και αναδείχθηκε νικητής. Διετέλεσε έτσι και ονομαστικός ηγέτης για την επόμενη τετραετία ως επικεφαλής ενός συνασπισμού κομμάτων. Αν και ο Μπατίστα ήταν καπιταλιστής και θαυμαστής της πολιτικής των Η.Π.Α., υποστηρίχθηκε επίσης και από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας, που εκείνη την εποχή είχε μικρή απήχηση στη χώρα. Αυτή η υποστήριξη οφειλόταν κυρίως στους νόμους που ενίσχυαν τα εργατικά σωματεία. Επίσης, κατά την πρώτη διακυβέρνησή του, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, όπως η αναθεώρηση του Συντάγματος, η κυβερνητική παρέμβαση στην οικονομία και ενισχύθηκε η κοινωνική πρόνοια. Ακόμη, υλοποιήθηκαν σημαντικά δημόσια έργα.
Στις εκλογές του 1944 ο Μπατίστα ηττήθηκε από τον Γκράου και έφυγε για τις Η.Π.Α. όπου και έζησε τα επόμενα έτη. Το 1952 αποφάσισε να κατέβει και πάλι υποψήφιος για τις κουβανικές εκλογές, όμως το κόμμα του πήρε την τρίτη θέση στην αναμέτρηση.
Η κατάλυση του πολιτεύματος
Στις 10 Μαρτίου 1952, τρεις μήνες μετά τις τελευταίες εκλογές, ο Μπατίστα με την υποστήριξη του στρατού κατέλυσε το πολίτευμα, θεωρώντας τις εκλογές άκυρες και ανακηρύχθηκε ο ίδιος «προσωρινός πρόεδρος». Αμέσως μετά οι Η.Π.Α. αναγνώρισαν το καθεστώς. Η δεύτερη περίοδος της ηγεσίας Μπατίστα δεν είχε στοιχεία προόδου, αλλά υπήρξε έντονη η επιθυμία του να αποκτήσει την εύνοια των εύπορων κοινωνικών στρωμάτων. Στην Αβάνα ο τζόγος ανθούσε, όπως εικάζεται ότι έγιναν και οικονομικές συμφωνίες μεταξύ του και Αμερικανών-προσωπικοτήτων του οργανωμένου εγκλήματος (μαφία).
Οι τελευταίες εκλογές και η πτώση
Μέχρι την άνοιξη του 1958 οι Η.Π.Α. ενίσχυαν το καθεστώς Μπατίστα με οπλισμό τελευταίας τεχνολογίας προκειμένου να αντιμετωπίσει πιθανή επαναστατική κίνηση. Τον Μάρτιο, όμως, του ίδιου έτους μετά από σοβαρές συμπλοκές με αντικαθεστωτικούς κύκλους, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ συνέστησε στον Μπατίστα, που σταδιακά έπεφτε στη δυσμένεια των ΗΠΑ, να προκηρύξει εκλογές. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν, όμως η αποχή ήταν σχεδόν καθολική, που έφτανε το 98% στο Σαντιάγο ντε Κούβα. Την 1η Ιανουαρίου 1959, καθώς οι επαναστατικές δυνάμεις του Φιντέλ Κάστρο προήλαυναν, μετά τη νίκη τους στην Σάντα Κλάρα, προς την Αβάνα, ο Μπατίστα διέφυγε αεροπορικώς από τη χώρα.
Εικάζεται ότι εκτός από τους προσωπικούς υποστηρικτές και τα μέλη της κυβέρνησής του, στο αεροπλάνο στοιβάχτηκαν έργα τέχνης και μετρητά συνολικής αξίας 700 εκατομμυρίων δολαρίων Η.Π.Α..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας
Ποκρ Μαντάς
Το Ποκρ Μαντάς (αρμενικά: Փոքր Մանթաշ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 2,431 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βόρεια Ντακότα 2000
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βόρεια Ντακότα το 2000 διεξάχθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2000. Ο κάτοχος Δημμοκρατικός-NPL Γερουσιαστής των ΗΠΑ Κεντ Κόνραντ επανεκλέχθηκε σε μια τρίτη θητεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Βόρεια Ντακότα
Ασπιράν
Το Ασπιράν (γαλλικά: Aspiran, οξιτανικά: Espiran) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ασπιραναί (γαλλικά: Aspiranais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Πιστόια
thumb|right|250px|Ο Καθεδρικός της Πιστόια thumb|right|250px|Το βαπτιστήριο Η Πιστόια (ιταλ. Pistoia, λατ. Pistorium ή Pistoria) είναι πόλη της Ιταλίας στην περιφέρεια της Τοσκάνης, πρωτεύουσα την ομώνυμης επαρχίας. Απέχει 30 χιλιόμετρα από τη Φλωρεντία.
Ιστορία
Η Πιστόια ήταν κέντρο εγκατάστασης Γαλατών, Ετρούσκων και Λιγουριανών πριν γίνει ρωμαϊκή αποικία τον 6ο αιώνα π.Χ.. Κατά την διάρκεια της Λομβαρδικής κατάκτησης ανακηρύχθηκε βασιλική πόλη και απέκτησε πολλά προνόμια. Η πιο λαμπρή εποχή για την Πιστόια άρχισε το 1177, όταν ανακηρύχθηκε ελεύθερη πόλη. Στα χρόνια που ακολούθησαν έγινε σημαντικό πολιτικό κέντρο και κατασκευάστηκαν πολλά δημόσια κτίρια.
Η Πιστόια δάνεισε το όνομα της στο πιστόλι. Σήμερα φημίζεται για τα φυτώρια που διαθέτει και τις αγορές λουλουδιών.
Αξιοθέατα
Στην πλατεία βρίσκεται επίσης το βαπτιστήριο, σε γοτθικό στυλ, διακοσμημένο με άσπρο και πράσινο μάρμαρο.
Άλλα σημαντικά αξιοθέατα είναι:
Κατηγορία:Πόλεις της Τοσκάνης
Κέρμα 2 λεπτών του ευρώ
Το κέρμα 2 λεπτών του ευρώ (€0.02) είναι το κέρμα ευρώ, αξίας ενός πενηντακοστού του Ευρώ. Αποτελείται από επιχαλκωμένο χάλυβα. Όλα τα νομίσματα έχουν κοινή οπίσθια όψη και εθνικές όψεις ανά χώρα. Το κέρμα έχει χρησιμοποιηθεί από το 2002, δεν επανασχεδιάστηκε το 2007, όπως συνέβη με τα κέρματα υψηλότερης αξίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ
Λήμνος, Βικτόρια
Η Λήμνος, Βικτόρια (αγγλ.: Lemnos VIC, Victoria) είναι πόλη (κατοικημένο προάστιο) που βρίσκεται στην Αυστραλία. Διοικητικά υπάγεται στην πολιτεία Βικτόρια.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η πόλη βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πολιτείας, ανατολικά της πόλης Σέπαρτον (Shepparton), από την οποία απέχει 7 χλμ, και έχει ταχυδρομικό κωδικό 3631. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της πόλης είναι:
Από το πλησιέστερο διεθνές αεροδρόμιο απέχει 157 χλμ, από τη Μελβούρνη 172 χλμ, από την Καμπέρα 351 χλμ και από την Αδελαΐδα 640 χλμ περίπου.
Βρίσκεται σε μια εύφορη πεδιάδα, με εκτεταμένο σύστημα άρδευσης, στην οποία καλλιεργούνται πολλά οπωροφόρα δένδρα, όπως: μηλιές, αχλαδιές, ροδακινιές, δαμασκηνιές κ.ά.
Το όνομα
Το όνομα Λήμνος στο προάστιο δόθηκε σε ανάμνηση της συμμετοχής του αυστραλιανού εκστρατευτικού σώματος ANZAK στην Εκστρατεία της Καλλίπολης το 1915, κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, με έδρα το ελληνικό νησί Λήμνος. Όταν επέστρεψαν οι Αυστραλοί στρατιώτες στη χώρα τους, παραχωρήθηκαν εκτάσεις σε όσους δεν είχαν περιουσία ή εργασία για να ζήσουν. Στην περιοχή ανατολικά του Σέπαρτον, η οποία τότε δεν είχε κάποιο όνομα, μοιράστηκαν από 120 στρέμματα σε 22 απόστρατους Αυστραλούς από διάφορες περιοχές της χώρας.
Αρμενικό σύστημα αρίθμησης
Το Αρμενικό σύστημα αρίθμησης είναι ένα ιστορικό αριθμητικό σύστημα που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας τα κεφαλαία γράμματα του Αρμενικού αλφαβήτου.
Λήμνος, Βικτόρια
Πληθυσμός
Η Λήμνος δεν έχει τη μορφή ενός τυπικού αστικού κέντρου. Είναι μια εκτεταμένη περιοχή με αγροκτήματα, στα οποία υπάρχουν αγροικίες που όμως απέχουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους. Ως κέντρο της μικρής πόλης και σημείο αναφοράς για όλους τους κατοίκους είναι το σημείο που βρίσκονται το δημοτικό σχολείο, το ταχυδρομείο και ορισμένα εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις. Το 1920 που ιδρύθηκε είχε 22 κατοίκους, στους οποίους μοιράστηκε η γη. Το 2000 είχε περίπου 177 κατοικίες. Μεταξύ των κατοίκων υπάρχουν και κάποιοι ελληνικής καταγωγής, κυρίως από χωριά της Φλώρινας. Πρώτος Έλληνας που εγκαταστάθηκε εδώ ήταν ο Γαβριήλ Κρέσκας το 1944, ο οποίος προσέλκυσε και άλλους συντοπίτες του από τη Φλώρινα.
Αρμενικό σύστημα αρίθμησης
Δεν υπήρχε σύμβολο για το μηδέν στο παλιό σύστημα, και οι αριθμητικές αξίες των γραμμάτων προστίθενται για να εξαχθεί ο τελικός αριθμός. Οι αρχές που διέπουν αυτό το σύστημα είναι οι ίδιες με του ελληνικού συστήματος αρίθμησης και του Εβραϊκού συστήματος αρίθμησης. Στη σύγχρονη Αρμενία χρησιμοποιούνται οι γνωστοί αραβικοί αριθμοί. Οι Αρμενικοί αριθμοί χρησιμοποιούνται βασικά όπως οι Ρωμαϊκοί αριθμοί. Για παράδειγμα, Գարեգին Բ. σημαίνει Garegin II και Գ. գլուխ σημαίνει Κεφάλαιο III.
Λήμνος, Βικτόρια
Πληθυσμός
Με βάση την απογραφή του 2011, η Λήμνος είχε επίσημα 301 κατοίκους.
Αρμενικό σύστημα αρίθμησης
Σημειώνεται πως τα τελευταία δυο γράμματα του Αρμενικού αλφαβήτου, τα "o" (Օ) και "fe" (Ֆ) προστέθηκαν στο αλφάβητο μετά την έναρξη της χρήσης των αραβικών αριθμών, για να διευκολύνουν τη μεταγραφή λέξεων από άλλες γλώσσες. Έτσι, δεν τους αποδόθηκε κάποια αριθμητική αξία.
Λήμνος, Βικτόρια
Υπηρεσίες
Στη Λήμνο λειτουργεί σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, το Lemnos Primary School (Νο 4269), το οποίο ιδρύθηκε το 1925 με τέσσερις τότε μαθητές. Στα μέσα της δεκαετίας του '60 είχε 130 παιδιά. Σήμερα βρίσκεται στην κεντρική οδό "Lemnos Road" της πόλης, είναι εξατάξιο και έχει 60 περίπου μαθητές.
Αρμενικό σύστημα αρίθμησης
Αλγόριθμος
Οι αριθμοί στο Αρμενικό αριθμητικό σύστημα προκύπτουν με απλή πρόσθεση των αξιών των ψηφίων. Οι αριθμοί γράφονται από αριστερά προς τα δεξιά (όπως και οι λέξεις της Αρμενικής γλώσσας). Αν και η σειρά με την οποία γράφονται δεν παίζει ρόλο στο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προκύπτει με πρόσθεση, τα ψηφία κατά σύμβαση γράφονται με φθίνουσα αριθμητική αξία.
Παραδείγματα
Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης
Λήμνος, Βικτόρια
Υπηρεσίες
Υπάρχει ταχυδρομείο με ταχυδρομικό κωδικό 3631. Ως το 1968 υπήρχε τηλεφωνικό κέντρο, το οποίο στεγαζόταν στο μοναδικό εμπορικό κατάστημα της περιοχής, το "Lemnos General Store", το οποίο λειτουργεί από το 1922 με ιδρυτή τον Λ. Χόουμγκουντ (L. Homegood). Στον κεντρικό δρόμο υπάρχουν, επίσης: το εργοστάσιο τροφίμων "Campbell Soup", στο οποίο εργάζεται μεγάλο μέρος των κατοίκων, και επιχειρήσεις διακίνησης και εμπορίας φρούτων.
Ασάς (Ερώ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Λήμνος, Βικτόρια
Αθλητισμός
Στη Λήμνο υπάρχουν ομάδες ποδοσφαίρου και αυστραλιανού φούτμπολ. Παλιότερα είχαν την ονομασία "Lemnos", αλλά στη συνέχεια μετονομάστηκαν, όταν αποφασίστηκε οι ομάδες της χώρας να μη φέρουν ονόματα δηλωτικά εθνικής καταγωγής.
Ποδόσφαιρο
Η ποδοσφαιρική ομάδα ονομαζόταν "Lemnos Soccer Club" και "Lemnos Makedonia", μιας και οι ιδρυτές της κατάγονταν από τη Μακεδονία. Έχει μετονομαστεί σε "Shepparton Soccer Club". Έχει χρώματα κόκκινο και μαύρο, φορά ριγέ φανέλλες και έχει το παρατσούκλι "The Reds". Η έδρα της βρίσκεται στο στάδιο "Mercury Drive". Έχει ανδρική και γυναικεία ομάδα που αγωνίζονται στην ανώτερη κατηγορία της "North Eastern Soccer League". Πρόεδρος είναι ο John Dimitropoulos.
Τίτλοι
Αυστραλιανό φούτμπολ
thumb|right|150px|Το πρώτο έμβλημα της Lemnos F.C. Η ομάδα αυστραλιανού ποδοσφαίρου της πόλης ονομαζόταν αρχικά "Lemnos Football Club", όταν ιδρύθηκε το 1928. Είχε χρώματα μαύρα-κίτρινα. Αμέσως εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία της "Goulburn Valley Association" και το 1939 αγωνίστηκε στην Α΄ κατηγορία. Το 1946 μετονομάστηκε σε "Lemnos-Shepparton" και εντάχθηκε στην "Goulburn Valley Football League". Το 1955 χρησιμοποιούσε ως έμβλημα έναν λευκό κύκνο (swan) που αργότερα αφαιρέθηκε αλλά απέκτησε το παρατσούκλι Swans (Κύκνοι). Από το 1998 έχει μετονομαστεί σε "Shepparton Swans Football Club". Έχει δικό της γήπεδο και αγωνίζεται με επιτυχία στο πρωτάθλημα "Goulburn Valley Football League" της αντίστοιχης ομοσπονδίας (Α.F.L.).
Τίτλοι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας Κατηγορία:Βικτώρια (Αυστραλία)
1563 Νοέλ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Νοέλ είναι Sa. Ο Νοέλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 32 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα.
Νεύρο
Το νεύρο είναι ένα σύνολο νευραξόνων που έχει τη μορφή καλωδίου. Κατά μήκος του, μέσω των νευρώνων, μεταδίδονται οι νευρικές ώσεις που είναι υπεύθυνες για τη μεταφορά των νευρικών σημάτων. Τα νεύρα βρίσκονται μόνο στο περιφερικό νευρικό σύστημα. Τα νεύρα αποτελούνται από τους νευράξονες, οι οποίοι λέγονται και νευρικές ίνες, και τα κύτταρα Σβαν (Schwann cells).
Είδη
Τα νεύρα ,ανάλογα με τη προέλευσή τους, λέγονται κρανιακά (ή εγκεφαλικές συζυγίες), τα οποία προέρχονται από τον εγκέφαλο ή νωτιαία τα οποία προέρχονται από τον νωτιαίο μυελό. Επίσης, από φυσιολογική άποψη, τα νεύρα χωρίζονται σε κινητικά νεύρα και αισθητικά νεύρα. Τα κινητικά νεύρα (αποτελούνται από νευράξονες κινητικών νευρώνων) είναι υπεύθυνα για τη μεταφορά σημάτων στους μυς, ενώ τα αισθητικά νεύρα (αποτελούνται από αποφυάδες αισθητικών νευρώνων) μεταφέρουν αισθητικά σήματα όπως πόνο.
Περιγραφή
Τα νεύρα αποτελούνται από νευράξονες ή μακριούς δενδρίτες οργανωμένους σε δεσμίδες οι οποίες συγκροτούνται με τη βοήθεια συνδετικού ιστού. Οι δεσμίδες αυτές περιβάλλονται από αρκετές στιβάδες αποπλατυσμένων επιθηλιοειδών κυττάρων, που αποτελούν το περινεύριο και σχηματίζουν αποφρακτικές ενώσεις. Το περινεύριο χωρίζεται από τον συνδετικό ιστό του νεύρου με βασικούς υμένες, τόσο στην εσωτερική όσο και εξωτερική του πλευρά, και φέρει μικρά αιμοφόρα αγγεία. Κάθε νευράξονας περιβάλλεται από κύτταρα Σβαν, τα οποία τον προστατεύουν και τον θρέφουν. Το κύτταρο Σβαν περιβάλλει το ενδονεύριο, το οποίο αποτελείται από ένα βασικό υμένα που είναι σε επαφή με τα κύτταρα Σβαν και ένα πλέγμα δικτυωτών ινών. Στον ενδονεύριο διακρίνονται ινοβλάστες. Κάθε νεύρο περιβάλλεται από το επινεύριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα Κατηγορία:Νευροανατομία
Αστακομακαρονάδα
thumb|Αστακομακαρονάδα Η αστακομακαρονάδα είναι φαγητό με κύρια συστατικά τα μακαρόνια και τον αστακό.
Η προέλευση της συνταγής είναι μάλλον ιταλική, από τη Σικελία και τη Σαρδηνία. Στην αστακομακαρονάδα ο αστακός δεν χρησιμοποιείται στη σάλτσα των μακαρονιών: η αστακομακαρονάδα δεν είναι σπαγγέτι με σάλτσα αστακού. Αντίθετα, ο αστακός βράζεται χωριστά από τη σάλτσα και συνοδεύεται απλά από σπαγγέτι με σάλτσα ντομάτα. Είναι ωστόσο δυνατόν να χρησιμοποιηθεί το νερό από τον βρασμό του αστακού στον βρασμό των μακαρονιών.
Στην Ελλάδα, το πιάτο άρχισε να γίνεται δημοφιλές τη δεκαετία του 1990 σε ψαροταβέρνες και εστιατόρια νησιών.
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Ζυμαρικά
Κλειστό Γυμναστήριο Τ.Ε.Ι. Κρήτης «Μάρκος Καραναστάσης»
Το '''Κλειστό Γυμναστήριο Τ.Ε.Ι. Κρήτης «Μάρκος Καραναστάσης»''' είναι κλειστό γήπεδο που βρίσκεται στο Ηράκλειο της Κρήτης στην Ελλάδα. Ανήκει και βρίσκεται στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Τ.Ε.Ι.) Κρήτης. Το γήπεδο χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης.
Η χωρητικότητα του γηπέδου για αγώνες καλαθοσφαίρισης είναι 2.400 θεατές. Το αθλητικό συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης αποδυτήρια για παίκτες και προπονητές, γραφεία διοίκησης, αίθουσα συνεδριάσεων για τα μέσα ενημέρωσης και τον Τύπο, αίθουσα ιατρικών εξετάσεων, γυμναστήριο με προπονητικό εξοπλισμό, θέατρο 500 θέσεων και εστιατόριο.
Ιστορία
Οι κατασκευαστικές εργασίες στο Κλειστό Γυμναστήριο Τ.Ε.Ι. Κρήτης ξεκίνησαν το 1999 και ολοκληρώθηκαν το 2004. Το γήπεδο φιλοξένησε το τουρνουά γυναικών του FIBA Diamond Ball το 2004 και το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στην Ελλάδα
Αμαδαίος-Εμμανουήλ Χαν
Ο Αμαδαίος-Εμμανουήλ Χαν (γερμανικά: Amadeus-Emmanuel Hahn, 1801–1867) ήταν Ελβετός στρατιωτικός και φιλέλληνας ο οποίος πολέμησε στην ελληνική επανάσταση και κατόπιν απέκτησε τον βαθμό του στρατηγού στο νέο ελληνικό κράτος.
Βιογραφία
Παραιτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου του 1865 και επέστρεψε στην Ελβετία όπου και πέθανε στις 22 Ιουνίου του 1867.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί φιλέλληνες Κατηγορία:Ελβετοί στρατιωτικοί
Αργύρης Ντινόπουλος
Ο Αργύρης Ντινόπουλος (17 Μαρτίου 1956) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην δημοσιογράφος.
Από τις εκλογές του 2007 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 εκλέγεται βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιοχή της Β' Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1956 και είναι γιος του Βασίλη Ντινόπουλου, ταξίαρχου ε.α. του ελληνικού στρατού, και της Μαρίας, συνταξιούχου φιλολόγου.
Αποφοίτησε από τη Λεόντειο Σχολή Νέας Σμύρνης και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο εμπορικό δίκαιο στο πανεπιστήμιο Paris 2 καθώς και στο University College του Λονδίνου στο δίκαιο των σοσιαλιστικών χωρών και στις σχέσεις δικαίου και μαρξισμού. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος αλλά σύντομα ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία.
Δημοσιογραφία
Την περίοδο 1984 - 1992 εργαζόταν στην ΕΡΤ ενώ παράλληλα συνεργαζόταν με το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ. Εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό του ΑΝΤ1 αρθρογραφώντας κατά διαστήματα στις εφημερίδες Η Καθημερινή, Το Βήμα, Απογευματινή κ.α. Επίσης εργάστηκε ως πολεμικός ανταποκριτής αναλαμβάνοντας αποστολές στο Μεξικό (εξέγερση των Τσιάπας), στη Ρουάντα (γενοκτονία της Ρουάντα), στο Ιράκ (στον πόλεμο του Κόλπου και κατά την εισβολή των ΗΠΑ), στην Αλβανία (ένοπλες εξεγέρσεις) κ.α. Τον Απρίλιο του 2003 βραβεύθηκε μαζί με άλλους πολεμικούς ανταποκριτές από την ΕΣΗΕΑ για τις ανταποκρίσεις του κατά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2002 έθεσε υποψηφιότητα για τη δημαρχία των Βριλησσίων εκλεγόμενος στον δεύτερο γύρο. Το 2006 έθεσε υποψηφιότητα με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας για την υπερνομαρχία Αθηνών - Πειραιώς, απέτυχε όμως να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια της Β΄ Αθηνών επανεκλεγόμενος το 2009 και το 2012.
Το 2010 η Ολομέλεια της Βουλής με ψήφους 237 επί 241 ψήφισε κατά της άρσης ασυλίας του Ντινόπουλου για αδικήματα που φέρεται να διέπραξε όταν ήταν δήμαρχος Βριλησίων.
Ως πολιτικός έχει κατακριθεί από σημαντική μερίδα του τύπου για λαϊκισμό, για συμπεριφορά με εντάσεις  συμπεριφορά στο δημόσιο διάλογο καθώς και για υπερπροβολή  στα τηλεοπτικά παράθυρα. Τον Μάρτιο του 2010 η Ρένα Δούρου κατέθεσε αγωγή εναντίον του Αργύγη Ντινόπουλου ζητώντας 260.000 ευρώ για ηθική βλάβη από την προσβολή της προσωπικότητάς της καθώς ο τελευταίος την παρουσίασε, σε τηλεοπτική εκπομπή, ως σύμβουλο του Άκη Τσοχατζόπουλου, υπόθεση για την οποία ο Αργύρης Ντινόπουλος καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση πρωτόδικα το 2015 και στο Εφετείο το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι