cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Κογκούλης
Ακαδημαϊκή Σταδιοδρομία
Μετά την αποφοίτηση του από την Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. , μετεκπαιδεύτηκε στα Πανεπιστήμια Ρέγκενσμπουργκ, Φράιμπουργκ και Μύνστερ της Γερμανίας με ειδίκευση στην παιδαγωγική, την χριστιανική παιδαγωγική και στην ψυχολογία. Το 1975 διορίστηκε επιστημονικός βοηθός του εργαστηρίου χριστιανικής παιδαγωγικής.Το1980 έλαβε το διδακτορικό του από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ανέλαβε επιμελητής του ιδίου εργαστηρίου. Το 1982 έλαβε το βαθμό του Λέκτορα. Κατά την διάρκεια της τεσσαρακονταετούς υπηρεσίας του στο Α. Π. Θ. ανέλαβε τα παρακάτω καθήκοντα:
Διευθυντής του τομέα: Λατρείας, Χριστιανικής Αγωγής και Εκκλησιαστικής Διοίκησης, Πρόεδρος του τμήματος Θεολογίας, κατά τα έτη 2003- 2004 και 2004- 2005 και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του  Α.Π.Θ., κατά τα έτη 2006- 2010.
Δράσεις εντός και εκτός Ελλάδας
Ο ομότιμος καθηγητής Ιωάννης Β. Κογκούλης συμμετείχε σε διεθνή σεμινάρια εντός και εκτός Ελλάδος (erasmus) με μεταπτυχιακούς φοιτητές του τμήματος Θεολογίας. Η θεματολογία των εισηγήσεων είχε περιεχόμενο σχετικό με την διαπολιτισμική μάθηση και την διαθρησκειακή προσέγγιση της μάθησης, την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την θέση της χριστιανικής αγωγής στην Ευρώπη, κ.α. εντός του πλαισίου της διδασκαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Υπήρξε ιδρυτής και μέλος του μορφωτικού συλλόγου "Λάιστα" της ιδιαίτερης πατρίδας του, μέλος της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων (Π.Ε.Θ.),μέλος της Παιδαγωγικής Εταιρείας, μέλος της εταιρείας Συγγραφέων και Λογοτεχνών Ηπείρου.
Έργο
Το έργο του ομότιμου καθηγητή του Α.Π.Θ. κ. Ιωάννη Β. Κογκούλη είναι πολυσχιδές στους τομείς: α) διδακτικό β) ερευνητικό και συγγραφικό γ ) διοικητικό.
Υπήρξε επιβλέπων καθηγητής σε πλήθος μεταπτυχιακών και διδακτορικών μελετών και διατριβών.
Η επιστημονική έρευνα του Ιωάννη Κογκούλη και τα επιστημονικά του συγγράμματα περιλαμβάνουν τέσσερεις επιστημονικούς κλάδους: 1. Τον κλάδο της παιδαγωγικής 2. Τον κλάδο της διδακτικής μεθοδολογίας με εξειδίκευση στην διδακτική του μαθήματος των θρησκευτικών. 3. Τον  κλάδο της ιστορίας της νεοελληνικής εκπαίδευσης και της ιστορίας του μαθήματος  των θρησκευτικών καθώς και της συμβολής του μαθήματος στην νεοελληνική εκπαίδευση. 4. Τον κλάδο της κατηχητικής και χριστιανικής παιδαγωγικής.
Παράλληλα κατά το διάστημα της Προεδρίας και της Κοσμητείας του, η Θεολογική Σχολή αναβαθμίστηκε: σε ηλεκτρονικό εξοπλισμό, εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης και σε κτιριακές επισκευές.
Το 1975 εισήγαγε την καινοτομία του "Εργαστηρίου Παιδαγωγικής" που περιελάβανε και την πρακτική άσκηση των φοιτητών σε σχολεία.
Εργογραφία
Βασικές εκδόσεις (1995- 2016)
Επιστημονικά συγγράμματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Μακεδονική - Καρχηδονιακή Συνθήκη
Αννίβας
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Dc-hannibal-coin.png/175px-Dc-hannibal-coin.png|μικρογραφία|175x175εσ| Καρχηδονιακό νόμισμα που πιθανώς απεικονίζει τον [[Αννίβας|Αννίβα ως Ηρακλή]] Έχοντας φύγει από την Ισπανία για την Ιταλία για να διεξαγάγει πόλεμο εναντίον της Ρώμης, προκαλώντας έτσι τον Β' Καρχηδονιακό Πόλεμο, ο Αννίβας κέρδιζε νίκη μετά τη νίκη σε μια σειρά αστραπιαίων μαχών ενάντια στις λεγεώνες της ανερχόμενης ιταλικής δύναμης.
Με τη βοήθεια των αδελφών του Χασντρουμπάλ και Μάγο Μπάρκα, του κουνιάδου του, καθώς και άλλων Καρχηδόνων διοικητών, ο Αννίβας κατάφερε να διατηρήσει τη μάχη του ιβηρικού μετώπου, γεγονός που ανάγκασε τους Ρωμαίους να ανακατευθύνουν το ανθρώπινο δυναμικό μακριά από το ιταλικό μέτωπο. Η συμμαχία με τον Φίλιππο Ε' ήταν μια προσπάθεια να ανοίξει ένα άλλο μέτωπο στα ανατολικά, το οποίο θα επεκτείνει περαιτέρω τους ρωμαϊκούς πόρους και στρατιώτες.
Φίλιππος Ε'
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Philip_V_of_Macedon.jpg/175px-Philip_V_of_Macedon.jpg|δεξιά|μικρογραφία|175x175εσ| [[Αρχαία Ελληνικά νομίσματα|Μακεδονικό νόμισμα που απεικονίζει τον Φίλιππο Ε' της Μακεδονίας .]] Η ρωμαϊκή δύναμη εξαπλώθηκε σταθερά στην ανατολική ακτή της Αδριατικής θάλασσας. Οι Ιλλυριοί, που κάποτε διοικούνταν από τη βασίλισσα Τεύτα, είχαν υποταχθεί με το πρόσχημα ότι συμμετείχαν σε πειρατεία στις Δαλματικές και Ηπειρωτικές ακτές εναντίον εμπόρων από τη Ρώμη. Την εποχή του Φιλίππου, σχεδόν κάθε πόλη και λιμάνι στην ανατολική ακτή της Αδριατικής ήταν υπό ρωμαϊκή επιρροή.
Οι Ρωμαίοι είχαν επίσης παράσχει την υποστήριξή τους σε πολλές ελληνικές παράκτιες πόλεις και νησιά (όπως η Απολλωνία και η Κέρκυρα) μέλη της Αιτωλικής Συμπολιτείας, η οποία πολέμησε εναντίον της Μακεδονίας και της υπόλοιπης Ελλάδας σε αναζήτηση ανεξαρτησίας. Οι Σελευκίδες βασιλείς της Συρίας και ο Άτταλος Α' της Περγάμου προκαλούσαν προβλήματα στα ανατολικά σύνορα της Μακεδονίας. Ο Φίλιππος Ε΄, λοιπόν, χρειαζόταν έναν ισχυρό σύμμαχο για να σταματήσει την επεκτατικότητα της Ρώμης προς τα Βαλκάνια και να μετριάσει τον κίνδυνο στα δυτικά σύνορα της Μακεδονίας. Ο Αννίβας φαινόταν ο τέλειος υποψήφιος.
Διπλωματική αποστολή
Ο Λίβιος, ο Ρωμαίος ιστορικός του 1ου αιώνα, αφηγείται στο Ab Urbe condita («Από την ίδρυση της Ρώμης»), Liber XXIII, 33-39, πώς ο Φίλιππος, έχοντας παρατηρήσει τις νίκες του Αννίβα, έστειλε αντιπροσωπεία το καλοκαίρι του 215 π.Χ. για να τον συναντήσει στην Ιταλική χερσόνησο για να εξασφαλίσει μια συμμαχία.
Οι Έλληνες πρεσβευτές, αποφεύγοντας τα πιο εμφανή σημεία αποβίβασης από την Ελλάδα, το Μπρίντιζι και τον Τάραντα, αποβιβάστηκαν κοντά στο Λακίνιο Άκρο, στην Καλαβρία, δίπλα στο ναό του Γιούνο. Από εκεί, κινήθηκαν προς την Κάπουα, όπου ο Αννίβας είχε στήσει το αρχηγείο, ελπίζοντας να μην αναχαιτιστούν από ρωμαϊκές λεγεώνες.
Μη μπορώντας να αποφύγει τον εντοπισμό, η αντιπροσωπεία συνοδεύτηκε στον πραίτορα Marcus Valerius Laevinus για ανάκριση. Ο Αθηναίος διοικητής Ξενοφάνης, αρχηγός της εκστρατείας, αυτοσχεδίασε δηλώνοντας ότι η αντιπροσωπεία είχε σταλεί από τον βασιλιά Φίλιππο για να εξασφαλίσει συμφωνία amicitiam societatemque (φιλίας και συμμαχίας) με τους Ρωμαίους.
Ο πραίτορας καλωσόρισε την αντιπροσωπεία και την έστειλε καθ' οδόν προς τη Ρώμη, παρέχοντας συνοδεία και βασικές τακτικές πληροφορίες για το πού ήταν στρατοπεδευμένοι οι Καρχηδόνες. Έχοντας αυτή την πληροφορία, οι Μακεδόνες έφτασαν στο στρατόπεδο του Αννίβα με λίγη προσπάθεια ολοκληρώνοντας την αποστολή που τους είχε ανατεθεί.
Το κείμενο της συνθήκης, που καταγράφηκε από τον ιστορικό Πολύβιο, βρίσκεται στο παρακάτω πλαίσιο. Ὅρκος, ὃν ἔθετο Ἀννίβας ὁ στρατηγός, Μάγωνος, Μύρκανος, Βαρμόκαρος, καὶ πάντες γερουσιασταὶ Καρχηδονίων οἱ μετ' αὐτοῦ καὶ πάντες Καρχηδόνιοι στρατευόμενοι μετ' αὐτοῦ πρὸς Ξενοφάνη Κλεομάχου Ἀθηναῖον πρεσβευτήν, ὃν ἀπέστειλε πρὸς ἡμᾶς Φίλιππος ὁ βασιλεὺς Δημητρίου ὑπὲρ αὑτοῦ καὶ Μακεδόνων καὶ τῶν συμμάχων[.]
Ἐναντίον Διὸς καὶ Ἥρας καὶ Ἀπόλλωνος, ἐναντίον δαίμονος Καρχηδονίων καὶ Ἡρακλέους καὶ Ἰολάου, ἐναντίον Ἄρεως, Τρίτωνος, Ποσειδῶνος, ἐναντίον θεῶν τῶν συστρατευομένων καὶ Ἡλίου καὶ Σελήνης καὶ Γῆς, ἐναντίον ποταμῶν καὶ λιμένων καὶ ὑδάτων, ἐναντίον πάντων θεῶν ὅσοι κατέχουσι Καρχηδόνα, ἐναντίον θεῶν πάντων ὅσοι Μακεδονίαν καὶ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα κατέχουσιν, ἐναντίον θεῶν πάντων τῶν κατὰ στρατείαν, ὅσοι τινὲς ἐφεστήκασιν ἐπὶ τοῦδε τοῦ ὅρκου.
Ἀννίβας ὁ στρατηγὸς εἶπε καὶ πάντες Καρχηδονίων γερουσιασταὶ οἱ μετ' αὐτοῦ καὶ πάντες Καρχηδόνιοι οἱ στρατευόμενοι μετ' αὐτοῦ, ὃ ἂν δοκῇ ὑμῖν καὶ ἡμῖν, τὸν ὅρκον τοῦτον θέσθαι περὶ φιλίας καὶ εὐνοίας καλῆς, φίλους καὶ οἰκείους καὶ ἀδελφούς,
[Biblioteca Apostolica Vaticana, Cod. Urb. folio 96 exc. ant. p. 193.]
Η σύλληψη
Μόλις ολοκληρώθηκε η συνθήκη, η αντιπροσωπεία και οι Καρχηδόνιοι αξιωματικοί Mago, Gisgo και Bostar, ανέλαβαν το ταξίδι της επιστροφής στη Μακεδονία για να λάβουν την υπογραφή του Φιλίππου. Ωστόσο, το πλοίο τους αναχαιτίστηκε από ρωμαϊκά πολεμικά πλοία με επικεφαλής τον Βαλέριο Φλάκκο, ο οποίος δεν πίστεψε την ιστορία του Ξενοφάνη και διέταξε έρευνα του σκάφους και των επιβαινόντων του. Η ανακάλυψη των ενδυμάτων και της ίδιας της συνθήκης ώθησε τον Φλάκκο να στείλει την αντιπροσωπεία ως αιχμάλωτοι στη Ρώμη με πέντε πλοία, ώστε να τα κρατήσει χωριστά και να περιορίσει τον κίνδυνο απόδρασης. Μετά από μια σύντομη στάση στη Κύμη για περαιτέρω ανάκριση από τον πρόξενο Tiberius Sempronius Graccus, η αντιπροσωπεία αντιμετώπισε τη Γερουσία και φυλακίστηκε. Μόνο ένα μέλος της αντιπροσωπείας κατάφερε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στη Μακεδονία, όπου δεν μπόρεσε να θυμηθεί πλήρως τους ακριβείς όρους της συνθήκης προς τον βασιλιά Φίλιππο. Ως εκ τούτου, ο Φίλιππος αναγκάστηκε να στείλει μια δεύτερη αντιπροσωπεία για να συναντήσει τον Αννίβα και να συντάξει εκ νέου τη συμφωνία.
Ως απάντηση στην απειλή που παρουσίαζε η Μακεδονική - Καρχηδονιακή συμμαχία, η Σύγκλητος αποφάσισε να προστεθούν είκοσι πέντε πλοία στο απόσπασμα που ήταν ήδη υπό τη διοίκηση του Φλάκκου και να σταλούν στην Απουλία, όπου αναμενόταν να παρακολουθούν τις κινήσεις του Φιλίππου.
Στην πραγματικότητα, επειδή το καλοκαίρι είχε παρέλθει όταν η δεύτερη αντιπροσωπεία έφτασε στον Αννίβα και συνήψε τη συνθήκη, οι όροι της δεν εκτελέστηκαν ποτέ (οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνήθως αναστέλλονταν το χειμώνα). Επιπλέον, η ανακάλυψη της συμμαχίας από τη ρωμαϊκή σύγκλητο ακύρωσε το στοιχείο του αιφνιδιασμού, το οποίο μείωσε πολύ την αξία της συνθήκης στο πλαίσιο του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου. Ωστόσο, η ανακάλυψη της συνθήκης οδήγησε σε συζητήσεις στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο για το πώς να χειριστεί τη Μακεδονία και, τελικά, οδήγησε στο ξέσπασμα του Πρώτου Μακεδονικού Πολέμου (214-205 π.Χ.). Αυτή η σύγκρουση επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στην Ιλλυρία (σημερινή Αλβανία), αλλά περιλάμβανε και την Ελλάδα λόγω των συμμάχων της Ρώμης εκεί που διεξήγαγαν ταυτόχρονα πόλεμο εναντίον της Μακεδονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες του Μακεδονικού Βασιλείου Κατηγορία:Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μίλτος Γερολέμου
Ο Γερολέμου έχει επίσης εμφανιστεί σε ταινίες όπως το Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει και Το κορίτσι από τη Δανία
Ζωή και σταδιοδρομία
Ο Γερόλεμου είναι γιος Κύπριων γονέων, γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά την αποφοίτησή του, ο Γερολέμου δεν έκανε μαθήματα, αλλά αντίθετα έμαθε πώς να δρα βάσει σκηνικής εμπειρίας.
Από το 1997 έως το 2003 συμμετείχε τακτικά στην τηλεοπτική σειρά Hububb. Το 1998, είχε έναν δεύτερο ρόλο στο Middleton's Changeling, και το 1999, έλαβε μέρος σε μια κινηματογραφική προσαρμογή του σαιξπηρικού έργου Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι. Ακολούθησαν δύο επιπλέον ρόλοι στο ντοκιμαντέρ Neanderthal. Εμφανίστηκε επίσης στη βρετανική σειρά My Family, στο The West Wittering Affair και στη μικρού μήκους ταινία The Public Benefits.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γκρανόλα
μικρογραφία|Granola Η γκρανόλα (granola) είναι θρεπτικό πρωινό ή σνακ με βάση την βρώμη. Μαζί με τη βρώμη, αναμειγνύονται διάφοροι ξηροί καρποί, ρύζι, αποξηραμένα φρούτα και σπόροι για προσθήκη επιπλέον θρεπτικών συστατικών και φυτικών ινών. Για να υπάρξει συνοχή και να μπορούν όλα τα υλικά να δέσουν προστίθεται έλαιο, συνήθως ηλιέλαιο ή σπορέλαιο και γλυκαντικές ύλες, όπως μελάσα, ζάχαρη, μαύρη ζάχαρη, μέλι κ.α. Η γκρανόλα μπορεί να προστεθεί σε γάλα, χυμό, smoothie και γιαούρτι, ή να καταναλωθεί σκέτη.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
μικρογραφία| Το κόκκινο χαλί του φεστιβάλ μικρογραφία| Πρόγραμμα ντοκιμαντέρ Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο είναι ανάμεσα στα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το φεστιβάλ εγκαινιάστηκε στο Σεράγεβο το 1995 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης κατά τον Πόλεμο της Βοσνίας και προσελκύει διεθνείς και εγχώριες διασημότητες κάθε χρόνο. Το φεστιβάλ λαμβάνει χώρα τον Αύγουστο και παρουσιάζει μια μεγάλη ποικιλία ταινιών μεγάλου και μικρού μήκους από όλον τον κόσμο. Ο σημερινός διευθυντής του φεστιβάλ είναι η Mirsad Purivatra, πρώην διευθύνων σύμβουλος του βοσνιακού υποκαταστήματος McCann Erickson
Γκρανόλα
Ιστορία
μικρογραφία|Granola διαφήμιση, 1893 Τα ονόματα Granula και Granola ήταν σήματα κατατεθέντα στα τέλη του 19ου αιώνα των Ηνωμένων Πολιτειών για τα τρόφιμα που αποτελούσαν προϊόντα δημητριακών ολικής αλέσεως, αλεσμένα και ψημένα, σε ανταγωνισμό των μούσλι (περίπου 1900), τα οποία δεν ήταν ψημένα ούτε γλυκά. Το εμπορικό σήμα ανήκει στην Αυστραλιανή Εταιρεία Υγιεινών Τροφίμων Sanitarium Health Food Company και στην Australasian Conference Association Limited στη Νέα Ζηλανδία. Η Granola εφευρέθηκε στο Dansville της Νέας Υόρκης από τον Dr. James Caleb Jackson το 1863. Το Granola αποτελούνταν από αλεύρι Graham και ήταν παρόμοιο με μια υπερμεγέθη μορφή οσπρίων.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
Ιστορία
Τον Οκτώβριο του 1993, πραγματοποιήθηκε ένα δεκαήμερο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο, υπό τη διεύθυνση του Χάρις Πάσοβιτς από το θεατρικό φεστιβάλ MESS. Η επιτυχία αυτής της εκδήλωσης, σε συνδυασμό με τις προβολές ταινιών των Mirsad Purivatra και Izeta Građević (από το 1992), οδήγησαν στη δημιουργία ενός ετήσιου φεστιβάλ.
Γκρανόλα
Ιστορία
Το τρόφιμο και το όνομα αναζωπυρώθηκαν στη δεκαετία του 1960 όταν προστέθηκαν φρούτα και ξηροί καρποί για να το κάνουν ένα φαγητό υγιεινό και φιλικό προς τη φύση, προϊόν που ήταν δημοφιλές με το κίνημα των χίππις που προσανατολιζόταν στην υγιεινή διατροφή και τη φύση εκτός άλλων. Σημαντικό ρόλο στην ευρύτερη δημοφιλία της granola έπαιξε ο Layton Gentry, ο οποίος το 1964 πούλησε τα δικαιώματα σε συνταγή granola χρησιμοποιώντας βρώμη, την οποία ισχυριζόταν ότι εφηύρε ο ίδιος, στην Sovex Natural Foods για $ 3.000.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
Ιστορία
Το πρώτο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο πραγματοποιήθηκε από τις 25 Οκτωβρίου έως τις 5 Νοεμβρίου 1995. Εκείνη την εποχή, η πολιορκία του Σεράγεβο συνεχιζόταν και η παρακολούθηση ήταν πολύ χαμηλή. Ωστόσο, ένας εκπληκτικός αριθμός 15.000 ατόμων ήρθαν να δουν τις 37 ταινίες από δεκαπέντε διαφορετικές χώρες. Το φεστιβάλ αναπτύχθηκε με αξιοσημείωτο ρυθμό, προσελκύοντας περισσότερους από 100.000 ανθρώπους ετησίως σε όλα τα προγράμματα και προβάλλοντας εκατοντάδες ταινίες από 60 χώρες.
Γκρανόλα
Διαδικασία παρασκευής
Η διαδικασία παρασκευής γκρανόλα είναι εύκολη. Ζεσταίνουμε το έλαιο με το μέλι και τις υπόλοιπες γλυκαντικές ύλες μέχρι να ομογενοποιηθούν, προσθέτουμε μπαχαρικά και βότανα επιλογής και στη συνέχεια αδειάζουμε το περιεχόμενο σε ένα μπολ με τη βρώμη και τους τριμμένους ξηρούς καρπούς. Κατόπιν καλής ανάδευσης, αδειάζουμε το περιεχόμενο σε ένα ταψί και ψήνουμε στους 150 βαθμούς για 25 λεπτά. Αφού κρυώσει προσθέτουμε κατ' επιλογή αποξηραμένα φρούτα και σοκολάτα. Η γκρανόλα γίνεται μπάρα δημητριακών άμα πιεστεί στο ταψί πριν το ψήσιμο ενώ γίνεται ένα τραγανό πρωινό αν το αναδεύουμε τακτικά κατά το ψήσιμο.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
Ιστορία
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο φιλοξενείται στο Εθνικό Θέατρο μπροστά από το οποίο βρίσκονται η Πλατεία του Φεστιβάλ και το κόκκινο χαλί, με προβολές στο Υπαίθριο Θέατρο Metalac, το Βοσνιακό Πολιτιστικό Κέντρο και πέντε ακόμη κινηματογράφους και σημεία προβολής γύρω από την πόλη. Στο φεστιβάλ έχουν συμμετάσχει διασημότητες όπως οι Ρόμπερτ ντε Νίρο, Αντζελίνα Τζολί, Μπραντ Πιτ, Εμίλ Χιρς, Ορλάντο Μπλουμ, Ντάνιελ Κρεγκ, Ντάνι Γκλόβερ, Τζον Μάλκοβιτς, Μόργκαν Φρίμαν, Όλιβερ Στόουν, Τζον Κλιζ, Στιβ Μπουσέμι, Μάικλ Φασμπέντερ, Τζέρεμι Άιρονς, Μπόνο, Νικ Κέιβ, Coolio, Στίβεν Φρίαρς, Μίκι Ρουρκ, Μάικλ Μουρ, Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Ντάρεν Αρονόφσκι, Σόφι Οκονέντο, Γκίλιαν Άντερσον, Κέβιν Σπέισι, Ερίκ Καντονά, Μπενίτσιο ντελ Τόρο και πολλοί άλλοι.
Γκρανόλα
Υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν
μικρογραφία|granola με γιαούρτι, καρύδια και blueberries Πάντα με βάση τη βρώμη, η γκρανόλα μπορεί να περιέχει σε μικρότερη ποσότητα, από ξηρούς καρπούς και σπόρους: καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια, κολοκυθόσπορο, ηλιόσπορο, παπαρουνόσπορο, λιναρόσπορο, κουκουνάρι. Από αποξηραμένα φρούτα: blueberries, cranberries, μύρτιλλα, δαμάσκηνα, σύκα, σταφίδες. Επιπλέον μπορεί να περιέχει ρύζι, μαύρη σοκολάτα ή σοκολάτα γάλακτος, γλυκαντικές ύλες επιλογής.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
Ιστορία
Μέχρι το 2001, η Ευρωπαϊκή Ένωση Κινηματογράφου έκανε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο ένα από τα έντεκα φεστιβάλ που θα μπορούσαν να προτείνουν μια ταινία για το βραβείο της Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους της Ευρώπης. Η νικητήρια ταινία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο το 2001 No Man's Land του Ντάνις Τάνοβιτς βραβεύτηκε με όσκαρ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2004, το βραβείο καλύτερης ταινίας ονομάστηκε «Η καρδιά του Σεράγεβο».
Γκρανόλα
Κατανάλωση
Η γκρανόλα προτιμάται τόσο για πρωινό όσο για κατανάλωση από άτομα που ασχολούνται ως επί το πλείστον με υπαίθριες δραστηριότητες, όπως κάμπινγκ, πεζοπορία, ορειβασία, αναρρίχηση, λόγω της εύκολης μεταφοράς και της ενέργειας που προσφέρει.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
Ιστορία
Ξεκινώντας με το 13ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο το 2007 και σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου και με το Berlinale Talent Campus, προστέθηκε στο φεστιβάλ το Sarajevo Talent Campus. Το 2014, το Sarajevo Talent Campus πήρε νέο όνομα και από το 20ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο ονομάζεται Talents Sarajevo. Το Talents Sarajevo είναι μια εκπαιδευτική και δημιουργική πλατφόρμα για ανερχόμενους νέους επαγγελματίες του κινηματογράφου.
Γκρανόλα
Θρεπτική αξία
Η θρεπτική αξία της granola εξαρτάται αποκλειστικά από τα υλικά που χρησιμοποιούνται. Είναι πλούσια πηγή φυτικών ινών βελτιώνοντας τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, ενώ ανάλογα από τους καρπούς που χρησιμοποιούνται προσφέρει βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Η βρώμη δεν περιέχει γλουτένη με αποτέλεσμα να είναι ιδανικό πρωινό για άτομα με δυσανεξία στην γλουτένη.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
Ιστορία
Το φεστιβάλ περιλαμβάνει επίσης το CineLink, ένα πρόγραμμα ανάπτυξης έργων διάρκειας ενός έτους που έχει ως αποτέλεσμα μια ετήσια συμπαραγωγή τις ημέρες του φεστιβάλ. Το CineLink παρουσιάζει κάθε χρόνο τις περίπου 10 καλύτερες περιφερειακές ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, προσφέροντας επίσης στους επισκέπτες του φεστιβάλ μια ευκαιρία να γνωρίσουν τη περιφερειακή παραγωγή, με έμφαση στους νέους παραγωγούς και σκηνοθέτες που παρουσιάζουν τα τελευταία τους έργα, παραγωγές και έργα σε εξέλιξη, καθιστώντας το CineLink την πιο σημαντική διεθνή αγορά νέων ταινιών από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Γκρανόλα
Πηγές
Κατηγορία:Τροφές Κατηγορία:Χορτοφαγία Κατηγορία:Μαγειρική
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο
Ιστορία
Η πρώτη έκδοση του CineLink, η οποία ήταν μέρος του 9ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο, πραγματοποιήθηκε το 2003. Από τις 91 συμμετοχές από όλη την περιοχή, μια τριμελής κριτική επιτροπή, οι Philippe Bober, Behrooz Hashemian και Čedomir Kolar, παραγωγοί των οποίων οι ταινίες έχουν κερδίσει βραβεία σε όλα τα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ ταινιών όπως οι Κάνες, η Βενετία, το Ρότερνταμ και το Βερολίνο, επέλεξαν έξι νικητές που ήταν: Bare Skin (The Abandoned) - Zlatko Topčić, Bosnian Pot - Vedran Fajković, Slowly - Nikola Mišić, Totally Personal - Nedžad Begović, Roses for Tosca - Branko Đurić, Simona Stražisar and Last Day - Namik Kabil.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου
Ιωάννης Γκλαβάνης
Ο Ιωάννης Γκλαβάνης (Βόλος, 28 Ιανουαρίου 1892 - Αθήνα, 27 Δεκεμβρίου 1984), γνωστός και ως Τζον Γκλαβάνης, ήταν Έλληνας βιομήχανος, βουλευτής και υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βόλο. Ήταν γιος του βιομήχανου Κωνσταντίνου Γκλαβάνη από τη Ζαγορά Πηλίου. Ο αδερφός του, Βάγγος (Ευάγγελος), εξελέγη επίσης βουλευτής Λαρίσης και ήταν κι αυτός βιομήχανος, στις εκλογές του 1926. Ο Ιωάννης παντρεύτηκε την Ουρανία Βουτσινά και απέκτησαν 1 γιο και 1 κόρη. Ο Ιωάννης σπούδασε Εμπορικές Επιστήμες στην Εμπορική Σχολή του Μάντσεστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μέχρι την Κατοχή εργάστηκε ως γενικός διευθυντής σε εταιρεία.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας (1946 με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων συγκεντρώνοντας 4.416 ψήφους, το 1950, 1951 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και βουλευτής Μαγνησίας με την Ένωση Κέντρου το 1961, 1963 και 1964) και έγινε ένας από τους βουλευτές που αποστάτησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965.
Υπουργός
Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1984 και κηδεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανοικοδομήσεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Προνοίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικισμού και Ανοικοδομήσεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας
Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας
Εθνική Ουκρανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ουκρανίας (ουκρανικά: Жіноча збірна України з баскетболу) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Ουκρανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ουκρανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Федерація баскетболу України, ФБУ).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μέχρι τη διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας το 1991 οι αθλήτριες με καταγωγή από την Ουκρανία διέθεταν το δικαίωμα συμμετοχής στην Εθνική Σοβιετικής Ένωσης. Για την Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης το 1992 εντάχθηκαν στην Ενωμένη Ομάδα της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών. Η Ομοσπονδία της χώρας εντάχθηκε στους κόλπους της FIBA το 1992, αν και η πρώτη επίσημη συμμετοχή της γυναικείας ομάδας σε κάποια διοργάνωση έλαβε χώρα 3 χρόνια μετά.
Στην πρώτη της παρουσία σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στην Τσεχία το 1995, η Ουκρανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντας, διοργάνωση στην οποία κατέλαβε την 4η θέση. Έκτοτε δεν επανέλαβε τόσο υψηλές επιδόσεις, αν και εξακολουθεί να διαγωνίζεται τακτικά σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων Ουκρανια
Μιράντα Βουολασράντα
Η Μιράντα Βουολασράντα (γεννημένη το 1959) είναι Φινλανδή ακτιβίστρια του Κάλε, δασκάλα στη γλώσσα Ρομανί και ειδικός στα ανθρώπινα δικαιώματα των Ρομά. Είναι Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ρομά και Ταξιδιωτών.
Βιογραφία
Η Μιράντα Βουολασράντα γεννήθηκε το 1959. Μεγάλωσε σε μια παραδοσιακή οικογένεια Ρομά, μιλώντας Φινλανδικά, Σουηδικά και Ρομά. Ενώ και οι δύο γονείς της ήταν αναλφάβητοι, ενθάρρυναν την Βουολασράντα και τα τέσσερα αδέρφια της να εκπαιδευτούν. Παρόλα αυτά, ως νεαρή γυναίκα της συνέστησαν οι δάσκαλοι να αγνοήσει την ταυτότητα των Ρομά, για να πετύχει στη φινλανδική κοινωνία. Ωστόσο, αποφοίτησε ως καθηγήτρια Ρομά γλώσσας και ιστορίας μετά τις σπουδές της στη Σουηδία τη δεκαετία του 1970. Ενώ εργαζόταν ως δασκάλα, έγινε υπέρμαχος των δικαιωμάτων των Ρομά, αρχικά ως μέρος μιας ομάδας εργασίας για τη μετανάστευση των Φινλανδών Ρομά στη Σουηδία, όπου ζούσε. Στη δεκαετία του 1980, η Βουολασράντα επέστρεψε στη Φινλανδία και άρχισε να χρησιμοποιεί τη δημοσιογραφία ως μέσο για να υποστηρίξει τις κοινότητες των Ρομά. Το 1989 άρχισε να συνεργάζεται με το Φινλανδικό Εθνικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο για Υποθέσεις Ρομά ως εκπρόσωπος του οργανισμού, Ρομάνο Μίσσιο.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ο ακτιβισμός της Βουολασράντα συνεχίστηκε. Το 1995 εργάστηκε για τη σύνταξη διδακτικού υλικού της γλώσσας Ρομανί για σχολεία. Έχει εκφράσει ειλικρινά την ανάγκη των μέσων ενημέρωσης και των σχολείων στη Φινλανδία να εκπληρώσουν τη νομική τους υποχρέωση να παρέχουν μεταφράσεις σε κοινότητες, που μιλάνε Ρομά. Το 1997 έγινε Υπεύθυνη Προγραμματισμού για το Εθνικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο για Υποθέσεις Ρομά και το 1998 έγινε Γενική Γραμματέας του Συμβουλευτικού Συμβουλίου Ρομά στο Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων και Υγείας. Ήταν η πρώτη Ρομά, που κατείχε αυτή τη θέση.
Από το 2002 έως το 2006 η Βουολασράντα εργάστηκε σε θέματα σχετικά με τους Ρομά στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Από το 2008 έως το 2012 ήταν Εκτελεστική Διευθύντρια του Εθνικού Φόρουμ των Ρομά της Φινλανδίας. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Φινλανδίας και από το 2013 έως το 2015 ως υπεύθυνη πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Κατείχε πολλές άλλες θέσεις, συμπεριλαμβανομένης της προέδρου του Ευρωπαϊκού Φόρουμ των Ρομά. Από το 2020 ήταν Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ρομά & Ταξιδιωτών.
Το 2020, στο ρόλο της ως Προέδρου του ERTF Βουολασράντα έκανε μια δήλωση, που ενθάρρυνε το «έθνος των Ρομά να ενωθεί, για να καταπολεμήσει την πανδημία», ενώ αναγνωρίζει ότι πολλές κοινότητες Ρομά διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο να προσβληθούν από τον COVID-19.
Κριτική
Αρκετά εξέχοντα μέλη της κοινότητας των Ρομά της Φινλανδίας, συμπεριλαμβανομένου του καλλιτέχνη Κίμπα Λούμπεργκ, του μουσικού κρουστών οργάνων Ράινερ Φρίμαν και του συγγραφέα Βέιγιο Μπαλτζάρ, επέκριναν τη Βουολασράντα και δήλωσαν ότι ηγείται των συντηρητικών Ρομά, που προσπαθούν να υποβαθμίσουν τα προβλήματα και να αποκλείσουν τις επικριτικές φωνές. Το 2008 αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμο αφού ο Λούμπεργκ την κατηγόρησε για συκοφαντική δυσφήμιση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδοί πολιτικοί
Τουρκική κατοχή της βόρειας Συρίας
Από τον Αύγουστο του 2016 οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και ο σύμμαχός τους ο Συριακός Εθνικός Στρατός έχουν καταλάβει περιοχές της βόρειας Συρίας, κατά τη διάρκεια του Συριακού εμφυλίου πολέμου.
Οι περιοχές της Συρίας που ελέγχονται από τους Τούρκους περιλαμβάνουν μια περιοχή 8.835 τετραγωνικών χιλιομέτρων που περιλαμβάνει περισσότερους από 1000 οικισμούς, συμπεριλαμβανομένων πόλεων όπως τις Αφρίν, αλ Μπαμπ, Αζάζ, Ράκα, Ταλ Αμπυάντ και Ρας αλ-Αυν. Η πλειονότητα αυτών των οικισμών είχε καταληφθεί από το ΙΣΙΣ και τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, οι οποίες και οι δύο έχουν χαρακτηριστεί τρομοκρατικές οργανώσεις από την τουρκική κυβέρνηση, αν και ορισμένες πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Αζάζ, ήταν υπό τον έλεγχο της συριακής αντιπολίτευσης πριν από την τουρκική επέμβαση. Η συριακή προσωρινή κυβέρνηση μετακόμισε στα εδάφη που ελέγχονται από την Τουρκία και άρχισε να επεκτείνει την μερική εξουσίας της εκεί, συμπεριλαμβανομένης της παροχής εγγράφων σε Σύρους πολίτες. Αυτές οι περιοχές αναφέρονται ως "ασφαλείς ζώνες" από τις τουρκικές αρχές. Η κατοχή έχει οδηγήσει σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ορισμένους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της εθνοκάθαρσης.
Οι προτάσεις της Τουρκίας για την «Ασφαλή Ζώνη»
thumb|left|Η κατάσταση το 2014. Η Τουρκία πρότεινε τη δημιουργία μιας ασφαλούς ζώνης στη Συρία μεταξύ [[Κομπάνι (ροζ) και Αφρίν (γαλάζιο) για αρκετά χρόνια.]] Η Τουρκία και η συριακή αντιπολίτευση πρότειναν μια ζώνη ασφαλείας που περιλαμβάνει ορισμένες περιοχές της βόρειας Συρίας, ωστόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα άλλα δυτικά κράτη δεν ήταν πρόθυμα να αποδεχθούν αυτά τα σχέδια. Μετά τις σημαντικές προόδους εδαφικής επέκτασης του ΙΣΙΣ στο Ιράκ, η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες διαπραγματεύτηκαν μια «ασφαλή ζώνη», ενώ οι ΗΠΑ αποδέχθηκαν τη «ζώνη χωρίς ΙΣΙΣ», οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ήταν απρόθυμοι να δεχτούν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων.
Ευρωπαϊκές θέσεις
Μετά τις επιθέσεις του ΙΣΙΣ στη Συρία, δεκάδες χιλιάδες μη Σουνίτες, Χριστιανοί και Γιαζίντι κατέφυγαν στην Τουρκία. Στις αρχές του 2015, πρόσφυγες άρχισαν να διασχίζουν τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας, διαφεύγοντας σε ευρωπαϊκές χώρες σε τεράστιους αριθμούς. Η τεράστια προσφυγική ροή είχε ως αποτέλεσμα να επανεξεταστεί η δημιουργία μιας ασφαλούς ζώνης για τους αμάχους στη Συρία. Τον Φεβρουάριο του 2016, η Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε: «Στην τρέχουσα κατάσταση θα ήταν χρήσιμο εάν υπήρχε μια τέτοια περιοχή όπου κανένα από τα μέρη δεν επιτρέπεται να εξαπολύει αεροπορικές επιθέσεις – δηλαδή, ένα είδος ζώνης απαγόρευσης πτήσεων».
Στις 14 Οκτωβρίου 2019, ο Ισπανός Υπουργός Εξωτερικών Ζοζέπ Μπορέλ (Ύπατος Εκπρόσωπος Εξωτερικών Υποθέσεων και Πολιτικής Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σε συνέντευξή του δήλωσε ότι τα 28 ευρωπαϊκά κράτη μέλη «αποφάσισαν ομόφωνα να καταδικάσουν...με έντονο τρόπο αυτό που τελικά αποδείχθηκε ότι είναι στρατιωτική επίθεση». Συμφωνώντας επίσης να περιοριστούν οι εξαγωγές όπλων λόγω της επίθεσής της στη βόρεια Συρία, την οποία η Τουρκία απέρριψε πλήρως και καταδίκασε τις αποφάσεις που έλαβε η ΕΕ σχετικά με το θέμα.
Διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Τουρκίας
thumb|Τούρκοι στρατιώτες και μαχητές του Εθνικού Στρατού της Συρίας στο κτίριο στο Αφρίν που φιλοξένησε την κυβέρνηση της περιοχής του Αφρίν, 18 Μαρτίου 2018 Η δημιουργία της ασφαλούς ζώνης απέτυχε στις αρχές του 2016 λόγω διαφωνιών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των τουρκικών κυβερνήσεων, κυρίως ως προς το ποιος παράγοντας (ΙΣΙΣ ή Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις) πρέπει να εξουδετερωθεί πρώτος. Ενώ η Τουρκία ήθελε η συριακή κυβέρνηση να ανατραπεί το συντομότερο δυνατό, οι Ηνωμένες Πολιτείες έδωσαν προτεραιότητα στον πόλεμο κατά του ΙΣΙΣ. Οι ΗΠΑ φοβήθηκαν επίσης ότι η συριακή Πολεμική Αεροπορία θα βομβάρδιζε την περιοχή, γεγονός που θα καθιστούσε ανέφικτη την ιδέα μιας ασφαλούς ζώνης. Η κυβέρνηση απέρριψε την ασφαλή ζώνη επειδή ήταν ένα ασφαλές καταφύγιο τόσο για τους αμάχους όσο και για τους αντάρτες.
Στις 7 Οκτωβρίου 2019, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ διέταξε την απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών στρατευμάτων που σταθμεύαν στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας. Ωστόσο αυτή η κίνηση αποδοκιμάστηκε από το Πενταγώνο και την υπηρεσία πληροφοριών των ΗΠΑ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ διέταξε την απόσυρση των στρατιωτικών στρατευμάτων με την προϋπόθεση ότι η Τουρκία δεν θα εισβάλει στην περιοχή που κατέχεται από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις. Ωστόσο η Τουρκία επιτέθηκε στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις εντός δύο ημερών από την αποχώρηση των ΗΠΑ από την περιοχή.
Τρίτη επίθεση
Στις 30 Μαρτίου 2018, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία είχε ξεκινήσει προετοιμασίες για να εκκαθαρίσει τις περιοχές, Αΐν αλ Άραμπ, Ρας αλ-Αΐν, Τελλ Αμπΐαντ και Αλ-Χασάκα της βόρειας Συρίας από μαχητές (αναφερόμενος στις κυρίως Κουρδικές δυνάμεις του YPG) μέχρι τα σύνορα του Ιράκ, προσθέτοντας ότι θα εκκαθαρίσει επίσης μαχητές από το Ιράκ (αυτή τη φορά αναφέρονταν στην κουρδική ένοπλη οργάνωση PKK).
Εθνοκάθαρση και απαγωγή γυναικών
Όταν οι δυνάμεις υπό την ηγεσία της Τουρκίας κατέλαβαν την Περιφέρεια Αφρίν στις αρχές του 2018, άρχισαν να εφαρμόζουν μια πολιτική επανεγκατάστασης μεταφέροντας κυρίως Άραβες μαχητές τους και πρόσφυγες από τη νότια Συρία στα άδεια σπίτια που ανήκαν στους εκτοπισμένους ντόπιους. Οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες, οι περισσότεροι Κούρδοι ή Γιαζίντι, συχνά εμποδίζονταν να επιστρέψουν στο Αφρίν. Αν και ορισμένες κουρδικές πολιτοφυλακές του Συριακού Εθνικού Στρατού και τα πολιτικά συμβούλια που υποστηρίζονται από την Τουρκία αντιτάχθηκαν σε αυτές τις πολιτικές επανεγκατάστασης, οι περισσότερες μονάδες του Εθνικού Στρατού τις υποστήριξαν πλήρως. Πρόσφυγες από την Ανατολική Γούτα της Δαμασκού, ανέφεραν ότι ήταν μέρος «μιας οργανωμένης δημογραφικής αλλαγής» που λέγεται ότι θα αντικαταστήσει τον κουρδικό πληθυσμό του Αφρίν με την αραβική πλειοψηφία. Περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν την περιοχή Αφρίν κατά τη διάρκεια της τουρκικής επέμβασης μέχρι τον Μάρτιο του 2018, ενώ 458.000 εκτοπισμένοι από άλλες περιοχές της Συρίας εγκαταστάθηκαν στο Αφρίν μετά την τουρκική επέμβαση.
Αναφέρθηκε ότι οι Γιαζίντι και άλλες Κούρδες γυναίκες και κορίτσια απήχθησαν από τον Συριακό Εθνικό Στρατό από την έναρξη της κατοχής του Αφρίν στις αρχές του 2018, είτε για απόσπαση χρημάτων, για βιασμό, ή και εξαναγκασμό γάμου, είτε λόγω υποτιθέμενων δεσμών με το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης. Υποστηρίχτηκε ότι πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν αργότερα. Αυτή η δραστηριότητα έχει ερμηνευθεί ως μέρος μιας ισλαμιστικής πολιτικής αποθάρρυνσης των γυναικών να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να τις απομακρύνουν από την πολιτική δραστηριότητα στην οποία είχαν ενθαρρυνθεί να συμμετάσχουν υπό την Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, καθώς και μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για την αποθάρρυνση της επιστροφής των Γιαζίντι και άλλων Κούρδων προσφύγων που έφυγαν από το Αφρίν το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Συρίας Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Τουρκίας
Όσκαρ Εμίλ Τούντεερ
Βιογραφία
Γονείς του ήταν ο Όσκαρ Βίκτορ Τούντεερ και η Λώρα Μαρία Kuhlström. Το 1867 έλαβε πτυχίο φιλοσοφίας από το Vyborg's Upper Secondary School, το 1873 έλαβε το μεταπτυχιακό του και το 1876 έλαβε το διδακτορικό του, οπότε και έγινε καθηγητής πανεπιστημίου. Ο Τούντεερ έκανε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γερμανία από το 1876 μέχρι το 1878 και το 1886. Από το 1881 μέχρι το 1882 ταξίδεψε στο Λονδίνο, το Βερολίνο, την Ιταλία και την Ελλάδα. Ο Τουντέερ εργάστηκε ως καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι από το 1879 μέχρι το 1885 και ως επίτιμος καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας από το 1885 μέχρι το 1910. Ήταν διευθυντής στο Vyborg association από το 1876 έως το 1887 και ως επιθεωρητής από το 1892 μέχρι το 1907. Ο Τούντεερ ήταν μέλος των οργανισμών Kansallisteatteri, Pellervo Society και Cost Movement Otava. Από το 1880 μέχρι το 1897 ήταν εκδότης φινλανδικών περιοδικών.
Από το 1882 ο Τούντεερ ήταν παντρεμένος με την Ellen Mathilda Wilhelmina Wijkander. Είχαν έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένων του Lauri Oskar Theodor Tudeer (1884-1955), καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, του Alf, διευθυντή του Τμήματος Οικονομικών της Τράπεζας της Φινλανδίας, του Emil Tudeer (1885-1968) και του Oskar August (Ossi) (1886) ο οποίος έγινε γιατρός με ειδίκευση στον θηλασμό και τον τοκετό.
Μάαρτεν Σμιντ
Ο Μά(α)ρτεν Σμιντ (ολλανδ. Maarten Schmidt, 28 Δεκεμβρίου 1929 – 17 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Ολλανδός αστρονόμος που σταδιοδρόμησε στις ΗΠΑ. Υπήρξε ο πρώτος που υπολόγισε τις αποστάσεις κβάζαρ, δείχνοντας έτσι ότι όχι απλώς δεν ήταν σώματα του Γαλαξία μας, αλλά βρίσκονταν εκατοντάδες φορές πιο μακριά, ταυτοποιώντας τα με τον τρόπο αυτόν ως μία νέα κατηγορία ουράνιων σωμάτων.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Σμιντ γεννήθηκε στην πόλη Χρόνινγκεν της Ολλανδίας Ο πατέρας του ονομαζόταν Βίλελμ και απασχολείτο ως λογιστής στο δημόσιο, ενώ η μητέρα του λεγόταν Άνι Βιλελμίνα, το γένος Χάρινγκχύσεν (Annie Wilhelmina Haringhuizen), απασχολείτο με τα οικιακά. Ο Σμιντ σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν, παίρνοντας πτυχίο το 1949 και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (master) το επόμενο έτος. Στη συνέχεια άρχισε να εκπονεί διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν υπό την επίβλεψη του Γιαν Όορτ και πήρε το διδακτορικό του από το Αστεροσκοπείο του Λέιντεν το 1956.
Σταδιοδρομία
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, ο Σμιντ κέρδισε μια υποτροφία δύο ετών από το Ίδρυμα Κάρνεγκι και πήγε στις ΗΠΑ. Επέστρεψε για λίγο καιρό στην πατρίδα του, αλλά τελικώς μετανάστευσε μόνιμα στις ΗΠΑ το 1959 για να εργασθεί στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια. Αρχικώς ερεύνησε θεωρίες σχετικώς με την κατανομή μάζας και τη δυναμική των γαλαξιών. Αξιοσημείωτη ήταν η διατύπωση από τον Σμιντ αυτού που έγινε γνωστός ως νόμος Kennicutt-Schmidt και συσχετίζει την πυκνότητα του διαστρικού αερίου με τον ρυθμό της δημιουργίας νέων αστέρων που προκύπτουν από το αέριο αυτό.
Οι ανακαλύψεις για τους κβάζαρ
Αργότερα ο Σμιντ άρχισε μια μελέτη των οπτικών φασμάτων των αστρονομικών ραδιοπηγών. Οι κβάζαρ είχαν ήδη ταυτοποιηθεί ως ισχυρές ραδιοπηγές με αντίστοιχη εμφάνιση στο ορατό φως όμοια με αστέρα, από τους Μάθιους και Σάντατζ το 1960. Το φάσμα των «αστέρων» αυτών περιείχε αρκετές ευρείες και «άγνωστες» γραμμές εκπομπής: ένας πρώτος ισχυρισμός από τον Τζ. Μπόλτον για μια μεγάλη μετατόπιση προς το ερυθρό δεν έγινε αποδεκτός, όμως το 1962 η ραδιοπηγή 3C 273 προβλέφθηκε ότι θα υποστεί 5 επιπροσθήσεις από τη Σελήνη. Μετρήσεις ακριβείας που πήραν τότε οι C. Hazard, MacKey και Shimmins με το Ραδιοτηλεσκόπιο Παρκς στην Αυστραλία απέδειξαν ότι η πηγή ήταν πρακτικά σημειακή (διπλή, με 4 και 3 arcsec φαινόμενες διαμέτρους) και βρήκαν με μεγάλη ακρίβεια τη θέση του οπτικού της αντιστοίχου. Αμέσως ο Μάαρτεν Σμιντ χρησιμοποίησε το μεγάλο τηλεσκόπιο των 5 μέτρων του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ για να πάρει ένα πολύ ακριβέστερο και λεπτομερέστερο φάσμα. Τότε ο Σμιντ κατάλαβε ότι οι «άγνωστες» γραμμές ήταν οι γνωστές γραμμές Μπάλμερ του υδρογόνου, αλλά μετατοπισμένες σε μήκος κύματος κατά 15,8 %. Ο ίδιος πρότεινε για πρώτη φορά τη σωστή ερμηνεία για έναν κβάζαρ, δηλαδή ότι η πηγή απομακρυνόταν με ταχύτητα 47.400 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (το 15,8 % της ταχύτητας του φωτός), στην ιστορική δημοσίευσή του στο περιοδικό Nature (τόμος 197, σελ. 1040) το 1963 με τίτλο 3C 273: a star-like object with large red-shift (= «3C 273: ένα όμοιο με αστέρα αντικείμενο με μεγάλη μετατόπιση προς το ερυθρό»).
Αυτή η ανακάλυψη έφερε επανάσταση στις παρατηρήσεις των κβάζαρ και παρότρυνε τους αστρονόμους να μετρήσουν τις μετατοπίσεις προς το ερυθρό και άλλων ραδιοπηγών. Η πηγή 3C 48 βρέθηκε να έχει ταχύτητα απομακρύνσεως το 37% της ταχύτητας του φωτός. Στον Σμιντ ανήκει και η πατρότητα του όρου quasi-stellar = «ημιαστρικό». Η σύντμηση quasar εφευρέθηκε από τον Κινεζοαμερικανό αστροφυσικό Hong-Yee Chiu το 1964 και καταγράφηκε για πρώτη φορά στο Α΄ Συμπόσιο Σχετικιστικής Αστροφυσικής του Τέξας (Ντάλας, 16-18 Δεκεμβρίου 1963).
Ο ίδιος ο Σμιντ στην εργασία του στο Nature είχε δώσει και την εναλλακτική εξήγηση ότι ίσως η μετατόπιση προς το ερυθρό οφείλεται σε πολύ ισχυρό βαρυτικό πεδίο, όπως προβλέπει η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Η σχετική συζήτηση συνεχίσθηκε σε όλη τη δεκαετία του 1960. Αλλά ένας αστέρας με τόσο μεγάλη πυκνότητα θα γινόταν ο ίδιος μαύρη τρύπα και δεν θα μπορούσε να εκπέμψει καμιά ακτινοβολία. Εξάλλου, οι κβάζαρ δείχνουν γραμμές εκπομπής με μορφή που απαντάται και σε νεφελώματα αερίου χαμηλής πυκνότητας.
Προσωπική ζωή
Ο Σμιντ νυμφεύθηκε το 1955 την Κορνέλια Τομ (Cornelia Tom), την οποία είχε γνωρίσει σε μια δεξίωση στο σπίτι του Όορτ, και απέκτησαν μαζί τρεις κόρες, την Άννε, την Ελίσαμπετ και τη Μαρίκε. Ο γάμος τους κράτησε 65 χρόνια, μέχρι τον θάνατο της Κορνέλια το 2020.
Ο Σμιντ απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών στην οικία του στο Φρέσνο (Καλιφόρνια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Λουδοβίκος Α΄, κόμης της Φλάνδρας
Ο Λουδοβίκος Α΄ (Lodewijk I van Vlaanderen, 1304 - 26 Αυγούστου 1346) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμης της Φλάνδρας, του Νεβέρ και του Ρετέλ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Νεβέρ και της Ιωάννας, κόρης και διαδόχου του Ούγου Δ΄ κόμη του Ρετέλ. Διαδέχθηκε τον παππού του Ροβέρτο Γ΄ στη Φλάνδρα και το Νεβέρ (1322) και τη μητέρα του στο Ρετέλ (1328). Το 1320 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, δεύτερη κόρη του βασιλιά Φιλίππου Ε΄ της Γαλλίας και της Ιωάννας Β΄ των Ιβρέα, η οποία θα διαδεχθεί τις κομητείες της μητέρας της στη Βουργουνδία και το Αρτουά (1361). Ο γάμος τον υποχρέωσε να ανατρέψει την αντι-Γαλλική πολιτική του παππού του Ροβέρτου Γ΄ και του προπάππου του Γκυ.
Κατέστειλε τις τοπικές επαναστάσεις στην Φλάνδρα με την βοήθεια των Γάλλων
Οι υψηλοί φόροι που επέβαλε και οι επεμβάσεις του στους αγρότες της Φλάνδρας προκάλεσαν μία σειρά από επαναστάσεις που κλιμακώθηκαν (1323 - 1328). Οι επαναστάτες, καθοδηγούμενοι από τον Νικόλαο Ζαννεκίν, κατέλαβαν πολλές πόλεις· στο τέλος αιχμαλώτισαν και τον ίδιο τον Λουδοβίκο Α΄. Ο βασιλιάς Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας επενέβη για να ελευθερωθεί ο Λουδοβίκος Α΄ από την αιχμαλωσία (1325), έτσι ελευθερώθηκε τον Φεβρουάριο του 1326 με την ειρήνη στο Αρκ. Η ειρήνη δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Λουδοβίκος Α΄ δραπέτευσε ξανά για τη Γαλλία και πείθοντας τον νέο βασιλιά Φίλιππο ΣΤ΄ να τον βοηθήσει. Πράγματι ο Φίλιππος ΣΤ΄ νίκησε τον Νικόλαο Ζακκελίν με τον στρατό του στην μάχη του Κασσέλ. Στην διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου ο Λουδοβίκος έμεινε πιστός στους Γάλλους, παρά το γεγονός ότι η κομητεία του ήταν εξαρτημένη οικονομικά από την Αγγλία. Αποτέλεσμα ήταν η πολιτική του να φέρει μποϊκοτάζ από τους Άγγλους, ειδικά στην εισαγωγή μαλλιού. Το 1339 ο Λουδοβίκος Α΄ έσπευσε να επανακτήσει τα εδάφη του, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ,, επειδή σκοτώθηκε στη μάχη του Κρεσύ (1346).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1320 τη Μαργαρίτα Α΄ των Καπετιδών κόμισσα της Βουργουνδίας, κόρη του Φιλίππου Ε΄ της Γαλλίας, και απέκτησε τέκνο:
Από μία σχέση απέκτησε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Μαρσέλ Αλαίν
Ο Μαρσέλ Αλαίν (γαλλ. Marcel Allain, 15 Σεπτεμβρίου 1885 – 25 Αυγούστου 1969) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, γνωστός ως ένας από τους δημιουργούς (ο άλλος ήταν ο Πιερ Σουβέστρ) του φανταστικού χαρακτήρα εγκληματία που έμεινε στην ιστορία του αστυνομικού μυθιστορήματος ως ο Φαντομάς (Fantômas).
Σταδιοδρομία
Ο Αλαίν ήταν γόνος μιας παρισινής αστικής οικογένειας και σπούδασε νομικά προτού απασχοληθεί ως δημοσιογράφος. Στη συνέχεια έγινε ο βοηθός του Σουβέστρ, ο οποίος ήταν ήδη μια γνωστή μορφή στους συγγραφικούς κύκλους. Το 1909 οι δυο τους δημοσίευσαν το πρώτο μυθιστόρημά τους, το Le Rour. Σε αυτό εμφανίζεται ο ερευνητής των δικαστικών αρχών Ζερμαίν Φυζελιέ, που αργότερα θα γινόταν χαρακτηριστικό πρόσωπο σε πολλά από τα βιβλία με τον Φαντομά.
Τον Φεβρουάριο του 1911 οι Αλαίν και Σουβέστρ ξεκίνησαν τη σειρά βιβλίων του Φαντομά, με προτροπή του εκδότη Αρτέμ Φαγιάρ (Arthème Fayard), που ήθελε να δημιουργήσει ένα νέο μηνιαίο φθηνό λαϊκό («pulp») περιοδικό. Η επιτυχία ήταν άμεση και διαρκής.
Μετά τον πρόωρο θάνατο του Σουβέστρ τον Φεβρουάριο του 1914, ο Αλαίν συνέχισε τη σειρά του Φαντομά μόνος του και αργότερα άρχισε και αρκετές άλλες σειρές, όπως τις Tigric/Tigris, Fatala, Miss Téria και Férocias, αλλά καμιά από αυτές δεν πλησίασε τη δημοτικότητα του Φαντομά. Συνολικά ο Αλαίν, μόνος του ή μαζί με τον Σουβέστρ, συνέγραψε περισσότερα από 400 μυθιστορήματα. Εκτός από αυτά
Προσωπική ζωή και θάνατος
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1926 ο Αλαίν πήρε ως σύζυγό του την πρώην φιλενάδα του Σουβέστρ, την Ενριέτ Κιστλέρ (Henriette Kistler). Η Ενριέτ πέθανε 13 χρόνια πριν τον Αλαίν, το 1956. Ο Αλαίν έζησε πάνω από τα διπλάσια χρόνια από τον Σουβέστρ και απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στο Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι. Κηδεύθηκε κατόπιν επιθυμίας του στον στενότερο δυνατό οικογενειακό κύκλο και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ στο Παρίσι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Αιθαλίδες
Οι Αιθαλίδες ή η Αιθαλία (Αἰθαλίδαι), (ο δήμος: Αιθαλιδών) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Με το ίδιο όνομα (Αιθαλίδες) ονομάζονταν οι δημότες του δήμου αυτού.
Ονομασία
Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Αιθαλίδη, ο οποίος ήταν γιος του θεού Ερμή και της Ευπολεμείας και επίσης αγγελιοφόρος–κήρυκας και τοξότης των Αργοναυτών, κατά τη διάρκεια της Αργοναυτικής Εκστρατείας, στην οποία έλαβε μέρος μαζί με τους δύο αδελφούς του, τον Εύρυτο και τον Εχίονα. Σύμφωνα με τον Πυθαγόρα, όταν ο Αιθαλίδης, ο οποίος διέθετε ως χάρισμα τεράστια μνήμη, απεβίωσε, τότε ο πατέρας του Ερμής ζήτησε από τον Δία να ορίσει, ώστε να μένει μία μέρα στον κάτω κόσμο και μία μέρα στον επάνω, ως μια έμμεση μορφή αθανασίας, αλλά ο Αιθαλίδης επέλεξε να κρατήσει τη μνήμη ζωντανή και στο θάνατο και μετά να ξαναγεννηθεί, ζώντας ξανά σε μετενσάρκωση. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή το όνομα προέρχεται από κάποια ομώνυμη οικογένεια, που είχε ως έδρα τον δήμο αυτό.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Αιθαλιδών, ήταν δήμος των Μεσογείων. Η τοποθεσία του δήμου αυτού παραμένει ακόμα άγνωστη και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή, αλλά ήταν μάλλον κοντά στους δήμους των Ευπυριδών, των Κρωπιδών και των Πηλήκων, οι οποίοι συναποτελούσαν τους Τρικώμους. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται, πιθανώς, είτε σε θέση νότια του Αεροδρομίου του Τατοΐου (εναλλακτικά στη θέση αυτή, ίσως να βρίσκεται ο δήμος των Υβαδών), είτε σε άγνωστο σημείο.
Κάποιοι από τους σύγχρονους ερευνητές θεωρούν ότι ο δήμος βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού χωριού Χασιά. Σύμφωνα με τον ερευνητή του 19ου αιώνα Διονύσιο Σουρμελή, η ονομασία «Αιθαλίδες» είχε παραφθαρεί σταδιακά σε «Θαλίδες» και ο δήμος σε «Θαλία» και στη συνέχεια σε «Σαλία», ταυτίζοντας τον δήμο με την περιοχή του χωριού Σαλονίκη της Αττικής, στην Πάρνηθα, συνδέοντας επίσης το όνομα «Αιθαλίδαι» με την «αιθάλη» και τους ανθρακοποιούς της περιοχής αυτής. Διονύσιος Σουρμελής, "Αττικά: ή περί δήμων Αττικής εν οις και περί τινων μερών του Άστεως". Υπό Διονύσιου Σουρμελή. Έκδοσις πρώτη. Τύποις Αλεξάνδρου Κ. Γκαρπολά, Εν Αθήναις 1854 και "Attika hē peri dēmōn Attikēs en hois kai peri tinōn merōn asteōs", Dionysios Surmelēs, Gkarpola, 1854, σελ. 87-88: [...] "Αιθαλία, και Αιθαλίδαι• ωνομάσθη από Αιθαλίδου τινός κατά τον Στέφανον αλλ' εγώ προκρίνω την από του πράγματος κλήσιν. Ο δήμος ούτος κείται επί Πάρνηθος, απέχων της πόλεως ώρας εξ και ημίσειαν και έτι προς. Καλείται δε νυν Σαλονίκη. Είνε περίεργος η ονομασία του δήμου τούτου• ωνομάσθησαν δε Αιθαλίδαι οι κάτοικοι τούτου από της Αιθάλης, διότι ήσαν ανθρακείς• και πάντοτε οι τοιούτοι εισίν αιθαλωμένοι και εις το πρόσωπον και εις όλον το σώμα, καθώς έχομεν παράδειγμα, τους νυν ανθρακοπώλους, έτι μάλλον τους ανθρακοποιούς, οίτινες εισί καταιθαλωμένοι, ήτοι ρερυπωμένοι από ανθρακοσκόνην. Επειδή δε εις την παρακμήν απέβαλον οι Αιθαλίδαι, την πρώτην συλλαβήν του ονόματός των, καλούμενοι Θαλίδες, και ο δήμος Θαλία, επομένως, προΐόντος του χρόνου, εις την παραφθοράν, τροπή του θ εις σ, επροφέρετο Σαλία• μετωνομάσθη τελευταίον Σαλονίκη δι' αιτίαν τοιαύτην. Οι Αθηναιοι ήσαν φύσει αστείοι και είρωνες, και η ιδιότης αύτη εσώθη μέχρις εσχάτως. Κατά τους τελευταίους χρόνους του Μεσαιώνος, ότε ήκμαζεν οπωσούν εισέτι εις το εμπόριον ή πόλις Θεσσαλονίκη, ήτις και αύτή μετωνομάσθη Σαλονίκη, και μέχρι σημερον ούτω καλείται, οι κάτοικοι των Αθηνών σκώπτοντες τους συγχρόνους των Σαλίδας, έλεγον αυτοίς εξ ομοιώσεως δήθεν «Τί Σαλία τί Σαλονίκη»• έλεγον δε τούτο δια το έξαγόμενον εκ του χωρίου αυτού εμπόριον των άνθράκων• διότι και μέχρι σήμερον οι άνθρακες εν τω τόπω τούτω γίνονται εξαίρετοι, και πλειότεροι δια την αφθονίαν της ύλης παρά τ' άλλα άνθρακεία της Πάρνήθος• και εκτοτε επεκράτησεν η ειρωνική ονομασία Σαλονίκη". [...]