cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2017 ήταν η 62η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη στο Κίεβο της Ουκρανίας μετά τη νίκη της χώρας στο με το τραγούδι "1944" από τη Τζαμάλα. Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και του οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικού φορέα Εθνική Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία της Ουκρανίας (UA:PBC), ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 9 και 11 Μαΐου και έναν τελικό στις 13 Μαΐου 2017. Οι τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσιάστηκαν από τους ουκρανούς τηλεοπτικούς παρουσιαστές Ολεκσάντρ Σκίσκο, Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ και Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και ήταν ο πρώτος διαγωνισμός από την εναρκτήρια έκδοση του χωρίς κάποια γυναίκα παρουσιάστρια. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός φιλοξενήθηκε στο Κίεβο, μετά το, και ήταν ο τέταρτος διαγωνισμός Eurovision μετά τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το και το.
Σαράντα δύο χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η και η  επέστρεψαν στον διαγωνισμό, έπειτα από ένα χρόνο απουσίας, ενώ η  δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους. Η είχε αρχικά σχεδιάσει να συμμετάσχει, αλλά αργότερα αποχώρησε αφού στην εκπρόσωπό της, Γιούλια Σαμοίλοβα, της απαγορεύτηκε να εισέλθει στην Ουκρανία λόγω του ότι ταξίδεψε απευθείας από τη Ρωσία στην Κριμαία, μια περιοχή που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 2014, για να δώσει μια παράσταση, η οποία είναι παράνομη βάσει της ουκρανικής νομοθεσίας. Η EBU καταδίκασε τις πράξεις της Ουκρανίας.
Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η με το τραγούδι "Amar pelos dois", ερμηνευμένο από τον Σαλβαντόρ Σομπράλ και γραμμένο από την αδερφή του Λουίζα Σομπράλ. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Πορτογαλίας στον διαγωνισμό – και η πρώτη θέση στην πρώτη πεντάδα – σε 53 χρόνια συμμετοχής, η μεγαλύτερη αναμονή χωρίς νίκη που διεξήχθη από μια χώρα στην ιστορία της Eurovision. Ήταν επίσης το πρώτο νικητήριο τραγούδι που ερμηνεύτηκε εξ ολοκλήρου στη μητρική γλώσσα μιας χώρας μετά το "Molitva" της ς το και ο πρώτος νικητής που γράφτηκε σε τρίμετρο μετά το "Nocturne" της ς το. Η, η , το και η  ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα. Οι τρεις πρώτες χώρες – Πορτογαλία, Βουλγαρία και Μολδαβία – πέτυχαν όλες τις υψηλότερες θέσεις στην ιστορία τους στη Eurovision, ενώ η διοργανώτρια χώρα έλαβε τη χειρότερη θέση της μέχρι σήμερα, τερματίζοντας 24η στον τελικό. Από τις χώρες των "Μεγάλων Πέντε", μόνο η, το φαβορί πριν από τον διαγωνισμό, τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα, ειδικότερα στην έκτη θέση.
Η EBU ανέφερε ότι 182 εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο παρακολούθησαν τον διαγωνισμό, 22 εκατομμύρια λιγότεροι από το ρεκόρ του 2016.
Χώρος διεξαγωγής
Ο Διαγωνισμός έλαβε μέρος στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο στο Κίεβο, έπειτα από τη νίκη της Ουκρανίας στο με το τραγούδι "1944", ερμηνευμένο και γραμμένο από τη Τζαμάλα. Το Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο, που ανακοινώθηκε ως χώρος διεξαγωγής στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, έχει χωρητικότητα περίπου 11.000 θεατών και είναι το μεγαλύτερο εκθεσιακό κέντρο στο Κίεβο. Το κέντρο βρίσκεται στο δυτικό κομμάτι της περιοχής Livoberezhna, ενώ εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο του 2002 και ο διευθυντής του κέντρου είναι ο Ανατόλι Τκατσένκο.
Διαδικασία επιλογής χώρου διεξαγωγής
Η αναπληρώτρια πρόεδρος του NTU και Αρχηγός της Ουκρανικής Αποστολής στον διαγωνισμό, Βικτόρια Ρομανόβα, δήλωσε στις 18 Μαΐου 2016 ότι η πρώτη οργανωτική σύσκεψη για τον διαγωνισμό θα γίνει πριν τις 8 Ιουνίου 2016, κατά τη διάρκεια της οποίας, η EBU και ο NTU θα εξετάσουν τις τεχνικές απαιτήσεις του διαγωνισμού, καθώς και όποια παραπάνω εκπαίδευση πρέπει να γίνει για τη φιλοξενία του διαγωνισμού. Η Ρομανόβα ανακοίνωσε, επίσης, ότι ο χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού θα ανακοινωθεί το καλοκαίρι.
Στις 24 Ιουνίου 2016, ανακοινώθηκε ότι η πόλη και ο χώρος που θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό θα ανακοινωθούν την 1η Αυγούστου 2016.
Ένα πλάνο για την επιλογή του χώρου διεξαγωγής παρουσιάστηκε από εκπροσώπους τις EBU στις 24 Ιουνίου. Αναλυτικά: Η ΝTU στις 23 Ιουνίου ανακοίνωσε τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες πόλεις και αρένες μπορούν να πάρουν μέρος στη διαδικασία επιλογής. Αναλυτικά: Έξι πόλεις υπέβαλλαν αιτήσεις μέχρι την ημέρα της προθεσμίας (8 Ιουλίου): Το Κίεβο, η Λβιβ, το Ντνίπρο, η Οδησσός, η Χερσώνα και το Χάρκοβο. Πριν από την έναρξη της φάσης επιλογής χώρου διεξαγωγής, η Βίνιτσα, το Ιρπίν, το Τσερκάσι και το Ούζχοροντ είχαν, επίσης, εκφράσει την επιθυμία τους για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό. Ο Υπουργός Πολιτισμού της Ουκρανία, Yevhen Nyshchuk, δήλωσε ότι δεν υπάρχει στην Ουκρανία, κατάλληλος χώρος για τη φιλοξενία του διαγωνισμού. Επίσης, πρότεινε την κατασκευή ενός νέου χώρου στο Κίεβο ή στη Λβιβ.
Στις 20 Ιουλίου 2016, οι 6 πόλεις παρουσίασαν τις υποψηφιότητές τους στην οργανωτική επιτροπή κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής στην Ουκρανική Τηλεόραση, με το όνομα "City Battle". Η εκπομπή περιλάμβανε μια συζήτηση στην οποία έπαιρναν μέρος μέλη της οργανωτικής επιτροπής, εκπρόσωποι του τύπου, Ουκρανοί μουσικοί και οπαδοί. Κάθε υποψηφιότητα παρουσιάστηκε από έναν εκπρόσωπο της κάθε πόλης:
Στις 22 Ιουλίου 2016 ανακοινώθηκε ότι οι υποψηφιότητες του Κιέβου, του Ντνίπρο και της Οδησσού πέρασαν στην τελική φάση της διαδικασίας.
Η EBU ανακοίνωσε στις 30 Ιουλίου 2016, ότι η πόλη διεξαγωγής θα ανακοινωθεί αυτό το διάστημα και όχι στις 1 Αυγούστου 2016, όπως ήταν αρχικά προγραμματισμένο. Ο Εκτελεστικός Επόπτης του διαγωνισμού, Jon Ola Sand, δήλωσε ότι η EBU "θέλει να πάρει τον χρόνο που της χρειάζεται για να πάρει τη σωστή απόφαση". Ο αναπληρωτής διευθυντής του NTU, Oleksandr Kharebin, δήλωσε στις 10 Αυγούστου 2016, ότι η πόλη διεξαγωγής θα ανακοινωθεί στις 24 Αυγούστου 2016, την Ημέρα Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας. Στις 25 Αυγούστου 2016, μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη ώρα της ανακοίνωσης της πόλης, ο NTU ανέβαλλε την ανακοίνωση.
Έπειτα από αρκετές καθυστερήσεις, ο NTU ανακοίνωσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 ότι θα συνεδριάσουν με την ουκρανική κυβέρνηση και την οργανωτική επιτροπή στις 9 Σεπτεμβρίου και ότι η συνέντευξη τύπου, όπου θα γίνει η ανακοίνωση, θα γίνει στις 13:00 EEST, στο Κέντρο Τύπου της Κυβέρνησης στο Κίεβο.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι ο διαγωνισμός θα φιλοξενούνταν στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο στο Κίεβο.
Υποψήφιοι χώροι
Υπόμνημα: Χώρος Διεξαγωγής Πόλεις που προκρίθηκαν στην τελική φάση της διαδικασίας
Άλλες τοποθεσίες
Το Eurovision Village ήταν η επίσημη περιοχή των θαυμαστών και των χορηγών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision κατά τη διάρκεια της εβδομάδας εκδηλώσεων. Εκεί ήταν δυνατή η παρακολούθηση παραστάσεων από ντόπιους καλλιτέχνες, καθώς και οι ζωντανές εκπομπές που μεταδίδονται από τον κεντρικό χώρο. Βρισκόταν στην Πλατεία Ανεξαρτησίας στο Κίεβο και ήταν ανοιχτό από τις 4 έως τις 14 Μαΐου 2017.
Το EuroClub ήταν ο χώρος για τα επίσημα after party και τις ιδιωτικές εμφανίσεις των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό. Σε αντίθεση με το Eurovision Village, η πρόσβαση στο EuroClub περιοριζόταν σε διαπιστευμένους θαυμαστές, αντιπροσώπους και Τύπο. Βρισκόταν στο Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο Parkovy.
Η τελετή του "Κόκκινου Χαλιού", όπου οι διαγωνιζόμενοι και οι αντιπροσωπείες τους παρουσιάζονται ενώπιον του αναγνωρισμένου Τύπου και των θαυμαστών τους, πραγματοποιήθηκε στο Ανάκτορο Μαριίνσκι στο κέντρο του Κιέβου στις 7 Μαΐου 2017 στις 19:00 CEST, και ακολούθησε η Τελετή Έναρξης στο Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο Parkovy.
Προκαταρκτικές ημερομηνίες
Οι προκαταρκτικές ημερομηνίες για τον διαγωνισμό ανακοινώθηκαν στις 14 Μαρτίου 2016 κατά τη διάρκεια συνεδρίασης των Αρχηγών των Αποστολών, στη Στοκχόλμη και αποφασίστηκαν ως εξής: οι ημιτελικοί ήταν προγραμματισμένοι να γίνουν στις 16 και 18 Μαΐου 2017, ενώ ο τελικός στις 20. Οι ημερομηνίες αυτές, επιλέχθηκαν από την EBU, ώστε να αποφευχθεί να συμπέσει ο διαγωνισμός με άλλο μεγάλο τηλεοπτικό γεγονός.
Ωστόσο, η EBU ανακοίνωσε στις 24 Ιουνίου ότι οι προκαταρκτικές ημερομηνίες για τον διαγωνισμό έπρεπε να μεταφερθούν μια εβδομάδα, με τους ημιτελικούς να έχουν προγραμματιστεί για τις 9 και 11 Μαΐου και τον τελικό στις 13 Μαΐου. Αυτό οφειλόταν σε αίτημα του UA:PBC, καθώς οι αρχικές προκαταρκτικές ημερομηνίες συνέπιπταν με την Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της απέλασης των Τατάρων της Κριμαίας στις 18 Μαΐου. Ωστόσο, οι τρέχουσες ημερομηνίες συμπίπτουν με τους δεύτερους αγώνες των ημιτελικών του UEFA Champions League και του UEFA Europa League.
Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς
Η κλήρωση για τον καθορισμό της κατανομής των χωρών που θα συμμετέχουν στους αντίστοιχους ημιτελικούς τους πραγματοποιήθηκε στο Column Hall, στο Κίεβο, στις 31 Ιανουαρίου 2017, με παρουσιαστές τον Τιμούρ Μιροσνιτσένκο και τη Νίκα Κωνσταντίνοβα. Οι 37 χώρες που θα περάσουν από τη φάση των ημιτελικών έχουν κατανεμηθεί σε έξι δοχεία, με βάση το μοτίβο της ψηφοφορίας τους τα προηγούμενα έτη, όπως έχει υπολογισθεί από τον επίσημο συνεργάτη του διαγωνισμού Digame. Η κατανομή σε δοχεία μειώνει την πιθανότητα να είναι χώρες που αλληλοψηφίζονται στον ίδιο ημιτελικό ενώ ανεβάζει το σασπένς κατά τη διάρκεια του σόου.
Παρουσιαστές
Η EBU ανακοίνωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2017 πως οι παρουσιαστές του διαγωνισμού θα είναι οι Ολεκσάντρ Σκίσκο, Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ και Τιμούρ Μιροσνιτσένκο, με τον Μιροσνιτσένκο να παρουσιάζει και όσα συμβαίνουν στο green room. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που και οι τρεις παρουσιαστές ήταν άντρες, και η δεύτερη φορά που ο διαγωνισμός δεν είχε κάποια γυναίκα παρουσιάστρια, μετά το. Ο Μιροσνιτσένκο είχε προηγουμένως συν-παρουσιάσει τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το και το.
Προωθητικά emojis
Στις 30 Απριλίου 2017, ανακοινώθηκε πως η δημιουργικές ομάδες του δικτύου της Eurovision και του Twitter συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν τρία emoji, τα οποία θα συνοδεύουν προωθητικά hashtags για όσο διαρκεί ο διαγωνισμός. Το emoji με την καρδιά θα εμφανίζεται με τα #ESC2017 και #Eurovision, ενώ το emoji με το βραβείο του διαγωνισμού θα εμφανίζεται με τα #12Points και #douzepoints. Το τελευταίο emoji απεικονίζει το λογότυπο του φετινού διαγωνισμού και θα εμφανίζεται με το #CelebrateDiversity, που είναι το σλόγκαν του διαγωνισμού.
Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού
Η EBU δημοσίευσε λεπτομέρειες σχετικά με τις εναρκτήριες και ενδιάμεσες πράξεις για καθεμία από τις ζωντανές εκπομπές στις 20 Απριλίου. Ο πρώτος ημιτελικός άνοιξε με τους Monatik ερμηνεύοντας το "Spinning", ενώ στην ενδιάμεση πράξη η Τζαμάλα ερμήνευσε μια νέα εκδοχή του νικηφόρου τραγουδιού της "1944" και "Zamanyly". Ο δεύτερος ημιτελικός άνοιξε με μια μίξη προηγούμενων τραγουδιών της Eurovision που ερμήνευσαν οι συμπαρουσιαστές Ολεκσάντρ Σκίσκο και Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ, ενώ η ενδιάμεση πράξη περιλάμβανε μια χορευτική παράσταση από τους Apache Crew με τίτλο "The Children's Courtyard". Στην ενδιάμεση πράξη του τελικού, η Τζαμάλα ερμήνευσε το νέο της σινγκλ "I Believe in U", και οι Onuka ερμήνευσαν ένα megamix μαζί με την Εθνική Ακαδημαϊκή Ορχήστρα Λαϊκών Οργάνων της Ουκρανίας.
Συμμετέχουσες χώρες
Αρχικά, στις 31 Οκτωβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι σαράντα τρεις χώρες επρόκειτο να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ που σημειώθηκε το και το. Η και η  επέστρεψαν μετά από ένα χρόνο απουσίας, ενώ η  δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους. Η είχε σχεδιάσει να συμμετάσχει, αλλά ανακοίνωσε την αποχώρησή της στις 13 Απριλίου 2017, αφού η εκπρόσωπός της, Γιούλια Σαμοΐλοβα, είχε απαγορευθεί να εισέλθει στην Ουκρανία λόγω του ότι ταξίδεψε απευθείας από τη Ρωσία στην Κριμαία, μια περιοχή που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 2014, για να δώσει παράσταση, το οποίο είναι παράνομο βάσει της ουκρανικής νομοθεσίας. Αυτό στη συνέχεια μείωσε τον αριθμό των συμμετεχουσών χωρών σε σαράντα δύο, τον ίδιο αριθμό χωρών με το 2016.
Επανεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες
Στον διαγωνισμό συμμετείχε επίσης το γκρουπ O’G3NE που εκπροσώπησε προηγουμένως την Ολλανδία σε μια άλλη εκδήλωση της Eurovision, τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2007, ως Lisa, Amy και Shelley, με το τραγούδι "Adem in, adem uit". Επιπλέον, στον διαγωνισμό συμμετείχαν δύο τραγουδιστές που συμμετείχαν προηγουμένως ως βοηθοί τραγουδιστές για τις ίδιες χώρες: τον εκπρόσωπο του Ισραήλ Ίμρι Ζιβ που υποστήριξε τον Ναντάβ Γκουέτζ το και τον Χόβι Σταρ το, και την εκπρόσωπο της Σερβίας Τιγιάνα Μπογκίσεβιτς που υποστήριξε τη Νίνα το.
1ος Ημιτελικός
Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον πρώτο ημιτελικό. Η, η και το  ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό. Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό. {{Legend|navajowhite|Πρικριθέντες}}
2ος Ημιτελικός
Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό. Η, η και η  ψήφισαν σε αυτόν τον ημιτελικό. Η σχεδιαζόταν αρχικά να εμφανιστεί στη θέση τρία, αλλά αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό αφού ο καλλιτέχνης που επέλεξαν απαγορεύτηκε να εισέλθει στην Ουκρανία, με αποτέλεσμα οι χώρες που αρχικά σχεδίαζαν να εμφανιστούν τέταρτες και αργότερα, να το κάνουν μία θέση νωρίτερα. Οι χώρες που επισημάνθηκαν προκρίθηκαν στον τελικό. {{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
Πρώτος ημιτελικός
{{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
Δεύτερος ημιτελικός
{{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και τη τηλεψηφοφορία στον δεύτερο ημιτελικό. Οι χώρες με "έντονη γραφή" έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.
Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και την τηλεψηφοφορία στον τελικό. Οι χώρες με έντονη γραφή έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.
Εκπρόσωποι βαθμών
Οι εκπρόσωποι βαθμών ανακοίνωσαν τους 12 βαθμούς της αντίστοιχης χώρας με την εξής σειρά εμφάνισης:
Άλλες χώρες
Δυνατότητα για συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision έχει κάθε ραδιοτηλεοπτικός φορέας που είναι ενεργό μέλος της EBU και μπορεί να μεταδώσει των διαγωνισμό μέσω του δικτύου της Eurovision. Η EBU έχει στείλει προσκλήσεις σε όλα τα 56 ενεργά μέλη. 42 χώρες ανακοινώθηκε πως θα συμμετέχουν ενώ οι παρακάτω χώρες δήλωσαν πως δεν θα συμμετέχουν:
Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές
Αναφέρθηκε από την EBU ότι ο διαγωνισμός προβλήθηκε από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό περίπου 182 εκατομμυρίων θεατών, που ήταν 22 εκατομμύρια λιγότερο από το ρεκόρ του 2016 που προβλήθηκε από 204 εκατομμύρια. Η EBU δήλωσε ότι αυτή η μείωση στα νούμερα τηλεθέασης ήταν πιθανόν αποτέλεσμα της αποχώρησης της Ρωσίας και της απόφασής της να μην μεταδώσει καμία από τις τρεις εκπομπές.
Αιφνίδια αναδιοργάνωση οργανωτικής επιτροπής
Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Γκρίτσακ διορίστηκε νέος επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής. Τον Φεβρουάριο του 2017, 21 μέλη της ομάδας παραιτήθηκαν ισχυριζόμενοι ότι ο νέος διορισμός ουσιαστικά σταμάτησε τις εργασίες για δύο μήνες.
Συμμετοχή & τραγούδι της Γαλλίας
Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Γαλλίας, France 2, ανακοίνωσε στις 9 Φεβρουαρίου 2017, πως τη Γαλλία θα εκπροσωπήσει η ερμηνεύτρια Alma με το τραγούδι "Requiem". Την εβδομάδα 12-17 Φεβρουαρίου 2017, ανακαλύφθηκε πως το τραγούδι είχε ηχογραφηθεί και ερμηνευτεί πριν την προθεσμία που είχε δώσει η EBU (1 Σεπτεμβρίου 2016), παραβιάζοντας, έτσι, τον κανονισμό υποβολής τραγουδιών της EBU. Επιπλέον έρευνες έδειξαν ότι το τραγούδι είχε ερμηνευτεί στα τέλη Ιανουαρίου του 2015. Ενώ ο γαλλικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας ισχυρίζεται πως το τραγούδι δεν έχει παραβιάσει τον κανονισμό της EBU, δεν είχε παρθεί καμία απόφαση περί αποκλεισμού της Γαλλίας μέχρι τότε. Στις 21 Φεβρουαρίου 2017, έγινε γνωστό ότι η Alma και η ομάδα της δουλεύουν πάνω στη δημιουργία μίας δίγλωσσης έκδοσης του τραγουδιού (Γαλλικά και Αγγλικά), υποδηλώνοντας ότι το τραγούδι δεν έχει αποκλειστεί. Στις αρχές Μαρτίου 2017 το επίσημο κανάλι της Eurovision στο YouTube, δημοσίευσε την τελική έκδοση του τραγουδιού όπου εκτός από τις αλλαγές στους στίχους του τραγουδιού, είχε αλλάξει ελαφρά και η μουσική του τραγουδιού, πιθανότατα για να μην αποκλειστεί το τραγούδι.
Ρωσική αποχώρηση
Το Channel One Russia (C1R) ανακοίνωσε στις 12 Μαρτίου 2017 ότι θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό με το "Flame Is Burning", που ερμηνεύει η Γιούλια Σαμοΐλοβα. Ωστόσο, η Σαμοΐλοβα έλαβε τριετή ταξιδιωτική απαγόρευση εισόδου στην Ουκρανία από την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) στις 22 Μαρτίου, λόγω του παράνομου ταξιδιού απευθείας από τη Ρωσία στην Κριμαία, μια περιοχή που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 2014, το 2015 για να δώσει παράσταση. Η είσοδος στην Κριμαία από μη Ουκρανούς πολίτες μέσω της Ρωσίας είναι παράνομη σύμφωνα με την ουκρανική νομοθεσία. Ωστόσο, η Σαμοΐλοβα επιβεβαίωσε ότι εμφανίστηκε στην Κριμαία το 2015.
Η EBU απάντησε δηλώνοντας τη δέσμευσή της να διασφαλίσει ότι όλες οι συμμετέχουσες χώρες θα μπορούν να εμφανιστούν στο Κίεβο, ενώ εξέφρασε την απογοήτευσή της για την έλλειψη συμβιβασμού από την C1R και την UA:PBC. Στο C1R προσφέρθηκε η ευκαιρία να επιτρέψουν στη Σαμοΐλοβα να εμφανιστεί μέσω δορυφόρου από έναν χώρο της επιλογής τους, αλλά ένας τέτοιος συμβιβασμός απορρίφθηκε τόσο από το C1R όσο και από την ουκρανική κυβέρνηση.
Ως μέρος των εορτασμών της Ρωσικής Ημέρας της Νίκης στις 9 Μαΐου, η Σαμοΐλοβα έδωσε άλλη μια παράσταση στην Κριμαία, συμπεριλαμβανομένου του "Flame Is Burning", το τραγούδι που προοριζόταν να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στον διαγωνισμό.
Συμβιβασμός του Ισραηλινού ραδιοτηλεοπτικού φορέα
Σύμφωνα με πρόταση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου και του υπουργού Οικονομικών Μοσέ Κάλον, η Ισραηλιτική Αρχή Τηλεόρασης (IBA) αναδιοργανώθηκε σε δύο ξεχωριστές οντότητες: την Ισραηλινή Δημόσια Ραδιοτηλεόραση (IPBC), με ευθύνη για "ενικό προγραμματισμό", όπως η ψυχαγωγία, και ένας άλλος με ευθύνη για τις ειδήσεις και τον προγραμματισμό της επικαιρότητας. Το IPBC φέρει επίσης την επωνυμία Kan. Η EBU ενημέρωσε το εκτελεστικό συμβούλιο της IPBC στις 7 Απριλίου ότι ένας τέτοιος συμβιβασμός θα τους καθιστούσε ανίκανους να παραμείνουν μέλη χωρίς διέξοδο για προγραμματισμό ειδήσεων και επικαιρότητας. Στη συνέχεια αναφέρθηκε ότι η IBA ενδέχεται να πάψει να είναι μέλος της EBU.
Το IBA αναμενόταν να κλείσει στις 15 Μαΐου 2017, πριν αναμενόταν η κυκλοφορία του IPBC. Ωστόσο, στις 9 και 10 Μαΐου 2017, η IBA έκλεισε απροσδόκητα τις περισσότερες από τις δραστηριότητές της σε ειδήσεις και εκπομπές επικαιρότητας. Ο διαγωνισμός του 2017 ήταν το τελευταίο πρόγραμμα που μετέδωσε το Channel 1 στο πλαίσιο του IBA, όπου ένα σκελετό προσωπικό είκοσι ατόμων παρέμεινε για να εξασφαλίσει την ομαλή μετάδοση των εκπομπών στο Channel 1. Μετά το τέλος του διαγωνισμού, ο σταθμός εμφάνισε μια διαφάνεια σχετικά με το κλείσιμό του. Κατά τη διάρκεια του τμήματος της ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής του τελικού, ο Ofer Nachshon, ο εκπρόσωπος της ισραηλινής ψηφοφορίας από το 2009, αποχαιρέτησε εκ μέρους της IBA πριν αποκαλύψει τους βαθμούς της κριτικής επιτροπής. Αυτό αναφέρθηκε εσφαλμένα από πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης καθώς το Ισραήλ αποχωρεί από τον διαγωνισμό.
Η IPBC υπέβαλε αίτηση για ένταξη στην EBU αργότερα το ίδιο έτος και έγινε αποδεκτή, επομένως το Ισραήλ συνέχισε να συμμετέχει. Συνέχισαν για να κερδίσουν τον διαγωνισμό την επόμενη χρονιά και στη συνέχεια κέρδισαν το δικαίωμα να φιλοξενήσουν την έκδοση του 2019. Ωστόσο, η EBU προειδοποίησε ότι το εκκρεμές σχέδιο να γίνει το τμήμα ειδήσεων της IPBC ξεχωριστή οντότητα έρχεται σε σύγκρουση με τους κανόνες που απαιτούν από τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς-μέλη να χειρίζονται τόσο ειδήσεις όσο και ψυχαγωγικά προγράμματα. Καθώς πλησίαζε η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου για τη διάσπαση, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα συμμορφωνόταν με τους κανόνες της EBU για την προστασία των δικαιωμάτων φιλοξενίας για την έκδοση του 2019. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Δικαιοσύνης εξέδωσε αργότερα μια προσωρινή διαταγή, εμποδίζοντας τη διάσπαση. Η διάσπαση τελικά ακυρώθηκε οριστικά, επιτρέποντας στο IPBC να πληροί όλες τις απαιτήσεις για ένταξη στην EBU.
Επιχείρημα για τη χρήση προηχογραφημένων φωνητικών ζωντανά
Το Norsk rikskringkasting (NRK) είχε συζητήσεις με την EBU σχετικά με την κατάργηση του κανόνα που απαγορεύει τα προηχογραφημένα φωνητικά κατά τη διάρκεια ζωντανών εμφανίσεων στον διαγωνισμό. Ένας τέτοιος κανόνας έχει σκοπό να εγγυηθεί την αυθεντικότητα των ζωντανών παραστάσεων. Η συζήτηση προέρχεται από όταν ο Νορβηγός εκπρόσωπος Jowst δήλωσε τη δυσαρέσκειά του για τον κανόνα σε μια συνέντευξη στις 24 Μαρτίου, σε σχέση με την τεχνική δειγματοληψίας των κομμένων φωνητικών στο τραγούδι του "Grab the Moment" που δεν μπορεί να αποδοθεί στη ζωντανή απόδοση.
Το πολιτικό μήνυμα του Σαλβαντόρ Σομπράλ
Ο Πορτογάλος εκπρόσωπος Σαλβαντόρ Σομπράλ επέστησε την προσοχή στην Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση φθάνοντας στη συνέντευξη Τύπου των νικητών του πρώτου ημιτελικού με μια φανέλα "S.O.S. Refugees". "Αν είμαι εδώ και έχω ευρωπαϊκή έκθεση, το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι ένα ανθρωπιστικό μήνυμα", δήλωσε ο Σομπράλ. "Οι άνθρωποι έρχονται στην Ευρώπη με πλαστικές βάρκες και καλούνται να δείξουν τα πιστοποιητικά γέννησής τους για να εισέλθουν σε μια χώρα. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μετανάστες, είναι πρόσφυγες που τρέχουν από το θάνατο. Μην κάνετε λάθος. Συμβαίνουν τόσα πολλά γραφειοκρατικά πράγματα στους προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Ιταλία και θα πρέπει να βοηθήσουμε στη δημιουργία νόμιμων και ασφαλών οδών από αυτές τις χώρες προς τις χώρες του πεπρωμένου τους", πρόσθεσε, αποσπώντας ένα χειροκρότημα. Αργότερα, η EBU διέταξε απαγόρευση, ώστε να μην μπορεί να το φοράει για το υπόλοιπο του διαγωνισμού. Η EBU εξήγησε ότι η μπλούζα του Σομπράλ χρησιμοποιήθηκε ως μέσο "πολιτικού μηνύματος", το οποίο παραβιάζει τους κανόνες του διαγωνισμού. Ωστόσο, ο Σομπράλ υποστήριξε στη νικητήρια συνέντευξη τύπου ότι δεν ήταν πολιτικό, αλλά ένα μήνυμα ανθρωπισμού.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν για πρώτη φορά δόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας, τιμώντας τα καλύτερα τραγούδια που πήραν μέρος τότε. Ιδρύθηκαν από τον Christer Björkman (εκπρόσωπος της Σουηδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1992, ενώ ήταν και επικεφαλής της σουηδικής αποστολής το 2013 και το 2015) και τον Richard Herrey (μέλος των Herreys που νίκησαν τον διαγωνισμό του 1984). Τα βραβεία αυτά έχουν το όνομα του πρώην διευθυντή της EBU, Marcel Bezençon και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Βραβείο Τύπου, Καλλιτεχνικό Βραβείο και Βραβείο Συνθέτη. Οι νικητές αποκαλύφθηκαν λίγο πριν τον τελικό στις 13 Μαΐου.
OGAE
Ο OGAE ιδρύθηκε το 1984 στη Savonlinna, στη Φινλανδία από τον Jari-Pekka Koikkalainen. Είναι ένα δίκτυο με πάνω από 40 fan club σε όλο τον κόσμο και είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση και Μη κερδοσκοπική οργάνωση. Κάθε χρόνο τα fun club ψηφίζουν τα πρώτα δέκα αγαπημένα τους τραγούδια που έχουν ψηφιστεί από τα μέλη τους. Το 2017, το OGAE Poll ξεκίνησε την 1η Απριλίου 2017 και τελείωσε στις 30 του μήνα. Η Ιταλία νίκησε το OGAE Poll έχοντας λάβει 497 βαθμούς από 44 μέλη-σωματία που ψήφισαν. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα τελικά αποτελέσματα:
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ απονέμεται κάθε χρόνο στον χειρότερο/η ντυμένο/η καλλιτέχνη. Έχει πάρει καθαρά χιουμοριστικό χαρακτήρα και έχει πάρει το όνομά του από τη βελγίδα καλλιτέχνη Μπάρμπαρα Ντεξ η οποία συμμετείχε στον διαγωνισμό του 1993, η οποία τη βραδιά του διαγωνισμού, φορούσε ένα χειροποίητο φόρεμα που θεωρήθηκε ως ένα από τα χειρότερα στην ιστορία του διαγωνισμού. Το βραβείο απένειμε για πρώτη χρονιά η οπαδική ιστοσελίδα songfestival.be, αφού το διοργάνωνε η οπαδική ιστοσελίδα House of Eurovision από το 1997 έως το 2016.
Επίσημο άλμπουμ
Το Eurovision Song Contest: Kyiv 2017 είναι το επίσημο άλμπουμ συλλογής του διαγωνισμού, που συγκεντρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση και κυκλοφόρησε από την Universal Music Group ψηφιακά στις 21 Απριλίου και φυσικά στις 28 Απριλίου 2017. Το άλμπουμ περιλαμβάνει και τις 42 συμμετοχές, συμπεριλαμβανομένων των ημι-φιναλίστ που δεν κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης τη ρωσική συμμετοχή που αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό στις 13 Απριλίου 2017. Αυτή είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που το επίσημο άλμπουμ περιείχε ένα τραγούδι που είχε αποσυρθεί πριν από τον διαγωνισμό.
Εθνικοί προκριματικοί γύροι
Οι συμμετέχουσες χώρες ακολούθησαν την εξής διαδικασία για να επιλέξουν τον καλλιτέχνη και το τραγούδι που θα τις εκπροσωπήσει στον διαγωνισμό του 2017:
The Sexorcist
The Sexorcist είναι ο τίτλος του τέταρτου προσωπικού δίσκου του Αμερικάνου χιπ χοπ καλλιτέχνη Necro.Ο Necro έγινε γνωστός με τα αιματηρά τραγούδια ραπ του, ωστόσο ο συγκεκριμένος δίσκος έχει θεματολογία που περιστρέφεται γύρω από το σεξ και το πορνό. Η διείσδυση του Necro στη βιομηχανία του σεξ είναι εμφανής στο δίσκο αυτό καθώς στα διαλείμματα του εμφανίζονται προσωπικότητες της σκηνής όπως οι Ron Jeremy, Joey Silvera, Brittany Andrews και Katja Kassin. Θεματολογικά, ο δίσκος είναι γεμάτος φρίκη, ταπείνωση, σεξ, βασανιστήρια και άλλα, ωστόσο ο Necro επέλεξε να μην τοποθετήσει αυτοκόλλητο Γονικής Συναίνεσης στο εξώφυλλο.
Credits
Κατηγορία:Δισκογραφία Sexorcist, The
Λυχνία ατμών υδραργύρου
με-πλαίσιο|δεξιά Οι λυχνίες ατμών υδραργύρου ή λυχνίες πίεσης υδραργύρου είναι οι γνωστές λυχνίες λευκού φωτός που χρησιμοποιούνται στο φωτισμό δρόμων πλατειών κ.λπ. Αποτελούνται από γυάλινο κύλινδρο χαλαζία που περιέχει ευγενές αέριο, μια σταγόνα υδραργύρου και τρία ηλεκτρόδια. Στα δύο κύρια αντιτακτά (αντικριστά) εφαρμόζεται η ηλεκτρική τάση του δικτύου. Μεταξύ αυτών σχηματίζεται το τόξο. Για την εκκίνηση του λαμπτήρα υπάρχει το τρίτο ηλεκτρόδιο, που βρίσκεται πλησίον ενός των κυρίων με μια προστατευτική αντίσταση σε σειρά. Ανάμεσα στα κοντινά αυτά ηλεκτρόδια σχηματίζεται εκκένωση αίγλης, που προκαλεί και την εξάτμιση της σταγόνας του υδραργύρου. Το δε τόξο, επειδή αναπτύσσει μεγάλη θερμοκρασία και προκειμένου να μην καταστραφεί ο χαλαζιακός σωλήνας στον οποίο βρίσκεται, περιβάλλεται από μια εξωτερική γυάλινη φύσιγγα. Μεταξύ του χαλαζιακού σωλήνα και της φύσιγγας υφίσταται κενό. Το φως αυτών των λαμπτήρων είναι λευκοκύανο, ενώ το φάσμα τους περιέχει πολλές ραβδώσεις στην περιοχή του υπεριώδους. Στερείται, συνεπώς, φυσικότητας. Για την ποιοτική του βελτίωση επιχρίεται εσωτερικά η εξωτερική φύσιγγα με φθορίζουσα ουσία, που διεγείρεται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Έτσι, το φάσμα εμπλουτίζεται στις χαμηλές συχνότητες ενώ παράλληλα αυξάνεται σημαντικά η απόδοσή του σε ορατό φως, από την μετατροπή τμήματος της αρχικής, αόρατης ακτινοβολίας, σε ορατή.
Σημειώνεται πως μέσα στον χαλαζιακό σωλήνα, την ώρα της λειτουργίας του, αναπτύσσεται πίεση που φθάνει μερικές ατμόσφαιρες.
Οι λυχνίες αυτές ανήκουν στη κατηγορία των λαμπτήρων τόξου των ψυχρών φωτεινών πηγών.
Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
Ουίλιαμ Πιτ ο νεότερος
Ο Ουίλλιαμ Πιτ ο Νεότερος (William Pitt The Younger, 28 Μαΐου 1759 - 23 Ιανουαρίου 1806) ήταν Βρετανός πολιτικός, από τα τέλη του 18ου αιώνα έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Έγινε ο νεότερος Πρωθυπουργός το 1783 σε ηλικία 24 ετών (την εποχή εκείνη δεν χρησιμοποιήθηκε ο όρος πρωθυπουργός). Εγκατέλειψε το αξίωμά του το 1801, αλλά έγινε ξανά πρωθυπουργός από το 1804 έως το θάνατό του το 1806. Ήταν επίσης Υπουργός Οικονομικών καθ' όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του. Έγινε γνωστός ως Ουίλλιαμ Πιτ ο Νεότερος, για να τον διακρίνουν από τον πατέρα του που έμεινε στην ιστορία ως Ουίλλιαμ Πιτ ο Πρεσβύτερος, που υπηρέτησε και αυτός ως Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας. Κατά την πρωθυπουργική του θητεία, κατά τη διάρκεια βασιλείας του Γεωργίου Γ΄, συνέβησαν σημαντικά γεγονότα όπως η Γαλλική Επανάσταση και οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι. Αν και αναφερόταν ως Τόρυ, αποκαλούσε τον εαυτό του ως Ανεξάρτητο Ουίγων. Ήταν αντίθετος, όπως και ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, με τη δημιουργία ενός αυστηρού κομματικού πολιτικού συστήματος.
Πρώτα Χρόνια
Ο Ουίλλιαμ Πιτ ο Νεότερος, δεύτερος γιος του Ουίλλιαμ Πιτ του Πρεσβύτερου, 1ου Κόμη Τσάταμ, γεννήθηκε στο Χέυζ του Κεντ. Η οικογένεια Πιτ είχε ισχυρές πολιτικές ρίζες και από τις δύο πλευρές. Η μητέρα του, Χέστερ Γκρένβιλ, ήταν αδελφή του πρώην πρωθυπουργού Τζορτζ Γκρένβιλ. Σύμφωνα με τον βιογράφο Τζον Έρμαν "ο Ουίλλιαμ Πιτ ο Νεότερος κληρονόμησε τη λάμψη και το δυναμισμό από τον πατέρα του και την αποφασιστική και μεθοδική φύση από την μητέρα του".
Ο Ουίλλιαμ Πιτ ήταν ένας έξυπνος και καλός μαθητής και έμαθε γρήγορα καλά λατινικά και ελληνικά. Το 1773 στην ηλικία των 14 ετών παρευρέθηκε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου σπούδασε πολιτική φιλοσοφία, μαθηματικά, γεωμετρία, χημεία και ιστορία. Στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ο Τζορτζ Πρήτυμαν, ο οποίος δίδαξε τον Πιτ έγινε στενός προσωπικός του φίλος. Στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ έγινε φίλος του και ο Ουίλλιαμ Ουίλμπερφορς, ο οποίος ήταν και πολιτικός σύμμαχός του στο Κοινοβούλιο.
Είχε χαρακτηριστεί στο πανεπιστήμιο ως γοητευτικός και φιλικός. Ο πατέρας του που είχε λάβει τον τιμητικό τίτλο του Κόμη του Τσάταμ, πέθανε το 1779. Ως ο μικρότερος γιος έλαβε μικρή κληρονομιά αλλά έλαβε νομική εκπαίδευση.
Πρώιμη Πολιτική Καριέρα
Κατά την διάρκεια των Γενικών Εκλογών του 1780, ο Πιτ έβαλε υποψηφιότητα για έδρα στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, αλλά έχασε.
Κατάλογος Πολιτικών Αξιωμάτων
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Μεταξοχώρι Κιλκίς
Η Μεταξοχώρι είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 280 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Δήμος Νεάπολης
Με την ονομασία Δήμος Νεάπολης υπήρξαν 4 δήμοι της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ιωάννης Αλφόνσος δε λα Θέρδα
Ο Ιωάννης-Αλφόνσος δε λα Θέρδα, ισπαν. Juan-Alfonso de la Cerda (1295 - 7 Αυγούστου 1347) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κύριος του Γκιμπραλεόν, Ουέλβα, Ρεάλ ντε Μανθανάρες και Ντέθα.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Αλφόνσου δε λα Θέρδα του άκληρου, βαρόνου του Λουνέλ και της Ματίλντε των Μπριέν, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ε.
Αδέλφια του ήταν ο Φερνάνδος-Αλφόνσος, ο Αλφόνσος, ο Ερρίκος και ο Λουδοβίκος. Υπηρέτησε υπό τον 2ο εξάδελφό του Αλφόνσο ΙΑ΄ της Καστίλης στην πολιορκία του Αλγεθίρας (1342-44), η οποία κορυφώθηκε με την παράδοση της πόλης. Απεβίωσε το 1347 σε ηλικία 52 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Αλφόνσα από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας, νόθη κόρη του Διονύσιος Α΄ της Πορτογαλίας.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Ουίλιαμ Ουέστμορλαντ
Ο Ουίλιαμ Τσιλντς Ουέστμορλαντ (William Childs Westmoreland, 26 Μαρτίου 1914 - 18 Ιουλίου 2005) ήταν Αμερικανός στρατηγός, ο οποίος έχει συνδέσει το όνομα του με τον πόλεμο του Βιετνάμ και την πολύ μεγάλη αύξηση των αμερικανικών δυνάμεων, παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις στο αμερικανικό κοινό για σύντομη λήξη των εχθροπραξιών και εύκολη νίκη του στρατεύματός του.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ουεστμόρλαντ γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1914 στο Σπάρτανμπεργκ της Νότιας Καρολίνας των Η.Π.Α.. Σε ηλικία 18 ετών εισήχθη στην στρατιωτική ακαδημία του Ουέστ Πόιντ από την οποία αποφοίτησε το 1936 ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού. Μετά την αποφοίτηση του, μετατέθηκε σε μονάδες στην Οκλαχόμα, τη Χαβάη και την Βόρεια Καρολίνα μέχρι την είσοδο των Η.Π.Α. στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η δράση στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Στις 8 Νοεμβρίου του 1942 μετατέθηκε στην Τυνησία όπου και διοίκησε, με το βαθμό του ταγματάρχη, μοίρα πυροβολικού μέχρι τις 13 Μαΐου του 1943. Το καλοκαίρι του 1943, μετέβη στη Σικελία και αργότερα συμμετείχε στην απόβαση στη Νορμανδία τον Ιούνιο του 1944 κατά την οποία το τάγμα του χρησιμοποιήθηκε ως μονάδα υποστήριξης της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας του στρατού των Η.Π.Α.. Από την 13η Οκτωβρίου του ίδιου έτους, ο Ουεστμόρλαντ προήχθη στο βαθμό του συνταγματάρχη και πολέμησε ως επιτελάρχης της 9ης Μεραρχίας Πεζικού στη Βόρεια Γαλλία και τη Γερμανία μέχρι τη είσοδο των Συμμάχων στο Βερολίνο.
Τα χρόνια πριν το Βιετνάμ
Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και λόγω της προσφοράς του στη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων, του ζητήθηκε από τον στρατηγό Τζέημς Γκάβιν να μπει στις ειδικές δυνάμεις της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας. Ο Ουεστμόρλαντ δέχθηκε και μετά την εκπαίδευση του ως αλεξιπτωτιστής, διοίκησε το 505ο Σύνταγμα αλεξιπτωτιστών της 82ης Μεραρχίας ενώ ταυτόχρονα είχε χρέη επιτελάρχη της εν λόγω Μεραρχίας. Από το 1950 ως το 1952 υπηρέτησε ως εκπαιδευτής της Σχολής Πολέμου και τον Αύγουστο του ίδιου έτους ανέλαβε τη διοίκηση του 187ου Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών στον πόλεμο της Κορέας, ενώ τρεις μήνες αργότερα προήχθη στο βαθμό του ταξίαρχου. Το 1953 επέστρεψε στις Η.Π.Α. και υπηρέτησε στο Γενικό Επιτελείο του Αμερικανικού Στρατού για πέντε χρόνια, ενώ το 1956 προήχθη σε υποστράτηγο, ο νεαρότερος στο βαθμό του. Ταυτόχρονα, αποφοίτησε από την οικονομική σχολή του Χάρβαρντ. Το 1958 ανέλαβε τη διοίκηση της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, θέση στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια όταν και έγινε διευθυντής σπουδών της στρατιωτικής σχολής του Ουέστ Πόιντ. Το 1963, ως αντιστράτηγος πλέον, ανέλαβε τη διοίκηση του 18ου Αερομεταφερόμενου Σώματος Στρατού.
Ο πόλεμος του Βιετνάμ
Τον Ιούνιο του 1964 ανέλαβε τη διοίκηση των αμερικανικών δυνάμεων στον πόλεμο του Βιετνάμ. Καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας του εκεί, έκανε δηλώσεις στα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης προβλέποντας την εύκολη επικράτηση των δυνάμεων του. Εν αντιθέσει με τις δηλώσεις του, αναγκάστηκε να αυξήσει τις δυνάμεις του από 16.000 άνδρες το 1964, σε 535.000 το 1968. Κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Ουεστμόρλαντ μέχρι το 1968, ο αμερικανικός στρατός δεν έχασε καμία μάχη. Στις 30 Ιανουαρίου του 1968, ξεκίνησε από τους Βορειοβιετναμέζους η "επίθεση Τετ", όπου παρά τη νίκη του και τις τεράστιες απώλειες που προκάλεσε στον εχθρό του, ο Ουεστμόρλαντ δέχθηκε σφοδρή κριτική από τον αμερικάνικο Τύπο για τις δηλώσεις του περί "εύκολης επικράτησης", κάτι που οδήγησε σε μεταστροφή του κλίματος στις Η.Π.Α., με μαζικές διαδηλώσεις για τερματισμό του πολέμου. Ο Ουεστμόρλαντ επέστρεψε στις Η.Π.Α. ως επιτελάρχης του Γενικού Επιτελείου Στρατού ως την αποστρατεία του τον Ιούλιο του 1972.
Μετά την αποστρατεία
Στις 18 Ιουλίου του 2005 ο Ουίλιαμ Τσιλντς Ουέστμορλαντ πέθανε σε οίκο ευγηρίας στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας και ετάφη στο κοιμητήριο του Ουέστ Πόιντ.
Τζοβάνι Μπατίστα Λουζιέρι
Ο Τζοβάνι Μπατίστα Λουζιέρι (Giovanni Battista Lusieri) ήταν Ιταλός ζωγράφος, ειδικευμένος στην τοπιογραφία. Υπήρξε ο ζωγράφος της αυλής του βασιλιά Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών και βοήθησε τον Τόμας Μπρους στην αφαίρεση γλυπτών του Παρθενώνα και στην αποστολή τους στην Αγγλία.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|left|Η έκρηξη του Βεζουβίου τη νύκτα, 1793 Ο Λουζιέρι γεννήθηκε στη Ρώμη το 1752 ή το 1755 και ταξίδεψε στη Νάπολη, στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία. Τελικά, το 1799 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Αρχικά είχε γίνει γνωστός για τις ακριβείς αναπαραστάσεις των τοπίων που σχεδίαζε και τις σπουδές κτηρίων στην Ιταλία και στη Σικελία, τις οποίες πουλούσε συχνά σε νεαρούς περιηγητές που πραγματοποιούσαν το Γκραντ Τουρ, ιδιαίτερα μετά την εγκατάστασή του στη Νάπολη το 1782, οπότε και επικεντρώθηκε σε απόψεις του Βεζουβίου. Αυτά τα έργα ήταν ευπώλητα επειδή το συγκεκριμένο ηφαίστειο ήταν κατά την εποχή εκείνη αρκετά δραστήριο. Ο Λόρδος Βύρων θεωρούσε τον Λουζιέρι σημαντικό Ιταλό καλλιτέχνη, ίσως όμως σε αυτό τον επηρέαζε το γεγονός ότι ήταν καλός φίλος τού γυναικαδελφού του Λουζιέρι, Νικολό Ζιρό (Nicolo Giraud). Ο Λουζιέρι πράγματι ζωγράφιζε τα τοπία του με ακριβείς λεπτομέρειες, αντιστεκόμενος στη μόδα των ευφάνταστων επινοήσεων σε μίμηση του Κλωντ Λορραίν, υποστηρίζοντας ότι τα έργα ζωγραφικής θα έπρεπε να δημιουργούνται από την πραγματικότητα. Λέγεται ότι κατά την παραμονή του στην Αθήνα δίδαξε ιταλικά στην Τερέζα Μακρή. Ο Λουζιέρι απεβίωσε στην Αθήνα το 1821 ή το 1822.
Ο Λουζιέρι και τα μάρμαρα του Παρθενώνα
thumb|Σκαλωσιές του Λουζιέρι κατά την αποδόμηση του Παρθενώνα Ο Λουζιέρι προσλήφθηκε από τον Πρεσβευτή του Ηνωμένου Βασιλείου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Τόμας Μπρους, γνωστότερο ως Λόρδο Έλγιν ή Ελγίνο, για να δημιουργήσει ακριβή σχέδια της Ακροπόλεως των Αθηνών. Συνολικά μετά το 1799 ο Λουζιέρι εργάσθηκε περισσότερο χρόνο εργαζόμενος για τον Λόρδο και λιγότερο ζωγραφίζοντας τους δικούς του πίνακες. Στο τέλος της ζωής του πίστευε ότι ίσως να είχε γίνει πιο διάσημος ως καλλιτέχνης αν δεν είχε αφιερώσει τόσο πολύ χρόνο στην υπηρεσία του Λόρδου.
Ο Λουζιέρι προσλήφθηκε από τον Λόρδο και τη Λαίδη Έλγιν παρά το ότι δεν μπορούσε να μιλήσει την αγγλική γλώσσα. Το μεταξύ τους συμβόλαιο συντάχθηκε στη γαλλική γλώσσα και όριζε την αμοιβή του Λουζιέρι σε 200 λίρες το έτος. Επειδή ο Λουζιέρι είχε διατελέσει ζωγράφος της αυλής του βασιλιά Φερδινάνδου των Δύο Σικελιών, ο γραμματέας του Ελγίνου Γουίλιαμ Χάμιλτον έγραψε επιστολή στον βασιλιά με την οποία ζητούσε την άδεια να προσλάβει τον ζωγράφο του. Αρχικά, ο Λόρδος παράγγειλε στον Λουζιέρι να εκπονήσει σχέδια αρχαίων ελληνικών έργων τέχνης. Επιπλέον, ο Λουζιέρι είχε την άδεια να εφαρμόσει καλούπια για να δημιουργήσει αντίγραφα (εκμαγεία) των γλυπτών του Παρθενώνα. Τότε παρατήρησαν ότι μερικά γλυπτά των αετωμάτων, των μετοπών και της ζωφόρου του Παρθενώνα έλειπαν. Σύμφωνα με τον Βρετανό δημοσιογράφο της εποχής Ρέουμπεν Πέρσι (Reuben Percy), ο Λουζιέρι πρότεινε στον διστακτικό Ελγίνο να αφαιρέσει τα γλυπτά για να τα προστατεύσει από Τούρκους των Αθηνών που αποσπούσαν μικρά τεμάχια για να τα πωλήσουν στους ξένους περιηγητές. Τελικά, το 1801 ο Ελγίνος ανέθεσε στον Λουζιέρι να επιβλέψει την αφαίρεση των γλυπτών και τη μεταφορά τους στην Αγγλία, μία επιχείρηση με συνολικό κόστος 70 χιλιάδων λιρών (το υπέρογκο του κόστους γίνεται αντιληπτό από το ότι αντιστοιχούσε σε μισθούς 350 ετών του Λουζιέρι σύμφωνα με το συμβόλαιό του).
Το σωζόμενο έργο του
Πολλά από τα ζωγραφικά έργα του Λουζιέρι χάθηκαν σε ένα ναυάγιο το 1828. Σημαντικός αριθμός των σωζόμενων μέχρι σήμερα έργων του βρίσκεται στην κατοχή της Οικογένειας Ελγίνου και, μαζί με άλλα, εκτέθηκαν στην πρώτη στην ιστορία έκθεση έργων του Λουζιέρι, που έλαβε χώρα στην Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων
Σερ (νομός)
Το Σερ (γαλλικά: Cher) είναι γαλλικός νομός στην περιοχή Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ, στο κέντρο της Γαλλίας. Το όνομά του προέρχεται από τον ποταμό Σερ που τον διαρρέει. Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 18. Πρωτεύουσα είναι η Μπουρζ και μεγάλες πόλεις είναι οι Βιερζόν και Σαιντ-Αρμάν-Μονρόν.
Γεωγραφία
Ο νομός Σερ είναι ένας από τους 6 νομούς ( Σερ, Ερ-ε-Λουάρ, Αντρ, Αντρ-ε-Λουάρ, Λουάρ-ε-Σερ και Λουαρέ) της διοικητικής περιοχής Σαντρ-Βαλ-ντε Λουάρ. Περιβάλλεται από τους νομούς Αντρ, Λουάρ-ε-Σερ, Λουαρέ, Νιέβρ, Αλιέ και Κρεζ. Καλύπτει έκταση 7.235 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Οι κύριοι ποταμοί του νομού είναι ο Λίγηρας, ο Αλιέ και ο Σερ, από τον οποίο έλαβε το όνομα. Την περιοχή διαρρέουν επίσης πολλοί παραπόταμοι.
Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Μπερισόν, από την πρώην επαρχία Μπερί, ή Σεριάν, από την ονομασία του νομού.
Ιστορία
Ο Σερ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790 και αντικατέστησαν τη διαίρεση της χώρας σε επαρχίες, δουκάτα και κομητείες. Συγκροτήθηκε από το ανατολικό τμήμα της ιστορικής επαρχίας Μπερί και από μικρά τμήματα των επαρχιών Μπουρμποναί και Νιβερναί. Στο παρελθόν, με το νομό Αντρ σχημάτιζαν την επαρχία Μπερί, ενώ το νοτιοανατολικό άκρο του νομού αποτελούσε τμήμα του δουκάτου της Βουρβόνης.
Το 52 π.Χ., στην περιοχή έμενε η γαλατική φυλή των Βιτουρίγων, οι οποίοι συμμετείχαν στη συσπείρωση και εξέγερση των γαλατικών φυλών κατά των Ρωμαίων εισβολέων. Αρνήθηκαν να εφαρμόσουν το σχέδιο του αρχηγού της εξέγερσης Βερκιγγετόριξ, ο οποίος είχε υιοθετήσει την τακτική της καμένης γης ώστε οι Ρωμαίοι να μην βρίσκουν εφόδια, και δεν έκαψαν το Αβάρικο, την πρωτεύουσά τους. Η πόλη πολιορκήθηκε και καταλήφθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα και οι κάτοικοι σφαγιάστηκαν. αριστερά|μικρογραφία|297x297εσ|Ο πύργος Μεάν-συρ-Υέβρ, από το χειρόγραφο [[Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί|Οι πολύ πλούσιες ώρες του δούκα του Μπερί, 1416]] μικρογραφία|Ο νομός Σερ και οι παλιές επαρχίες πριν το 1790|εναλλ.=|309x309εσ Ενσωματωμένη στη Ρωμαϊκή Ακουιτανία, η περιοχή υπέστη το 475 την εισβολή των Βησιγότθων, στη συνέχεια, το 507 περίπου, των Φράγκων και στην Καρολίγγεια εποχή περιήλθε στους υποκόμητες της Μπουρζ, οι οποίοι ενώ αναγνώριζαν την κυριαρχία του βασιλιά, διατηρούσαν κάποια ανεξαρτησία έως το 1101, οπότε ο τελευταίος υποκόμης της Μπουρζ, Εντ Αρπέν πούλησε το φέουδο στον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο τον Α' στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει τους απαραίτητους χρηματικούς πόρους για την συμμετοχή του στην Α΄Σταυροφορία. Από τότε, η περιοχή, που αποτελούσε τμήμα της επαρχίας Μπερί, δεν έπαψε να ανήκει στο βασιλικό Στέμμα, παρά μόνο όταν κατά διαστήματα δίνονταν ως κτήμα (παραχωρούμενο στους μη πρωτότοκους βασιλόπαιδες) σε ορισμένα μέλη της βασιλικής οικογένειας.
Το 1360 ο Γάλλος βασιλιάς Ιωάννης Β΄, ονόμασε το Μπερί δουκάτο προς όφελος του τρίτου γιου του, του Ιωάννη του Μπερί, ο οποίος ήταν μεγάλος προστάτης των τεχνών και των γραμμάτων και ανήγειρε ή αναστήλωσε πολλά κάστρα και πύργους σε όλη την επαρχία, συγκεκριμένα στην περιοχή του σημερινού νομού Σερ, ανάμεσα σε άλλα, το πολυτελές κάστρο Μεάν-συρ-Υέβρ, που χρησιμοποιούσε σαν κατοικία του. Επίσης, κατόπιν παραγγελίας του δημιουργήθηκαν μερικά περίφημα ιστορημένα χειρόγραφα, όπως οι Πολύ πλούσιες ώρες του δούκα του Μπερί.
Το 1418, κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου αλλά και του γαλλικού εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στους Αρμανιάκ και τους Βουργουνδούς, ο 15χρονος δελφίνος Κάρολος, μελλοντικός Κάρολος Ζ΄, με τους συμβούλους του κατέφυγε στη Μπουρζ. Εκεί, το 1422 ανακηρύχθηκε βασιλιάς. Η περιοχή έγινε το κέντρο της αντίστασης κατά των Άγγλων και ο Κάρολος Ζ΄ την υπερασπίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, με τους εχθρούς του Άγγλους και τους συμμάχους τους Βουργουνδούς να τον αποκαλούν χλευαστικά «βασιλιά της Μπουρζ».
Σημαντικός υποστηρικτής και οικονομικός σύμβουλος του νεαρού βασιλιά ήταν ο πλούσιος έμπορος Ζακ Κερ, ο οποίος με την υποστήριξη της Ζαν ντ' Αρκ ξεκίνησε την εκστρατεία ανακατάληψης του βασιλείου του. Ο Κερ παραμένει και σήμερα η συμβολική φυσιογνωμία της Μπουρζ και το ανάκτορό του είναι ένα από τα πλέον σημαντικά αξιοθέατά της.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|321x321px|Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Σερ Ο νομός Σερ χωρίζεται σε 3 διοικητικά διαμερίσματα, 19 καντόνια και 287 κοινότητες.
Πόλεις
Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Σερ είναι:
Οικονομία
Η οικονομία του νομού στηρίζεται στην καλλιέργεια δημητριακών, τη βοοτροφία, την μελισσοκομία, την αμπελουργία, κυρίως γύρω από την Σανσέρ και τη βιομηχανία. στο νομό υπάρχουν βιομηχανίες μεταποίησης μετάλλων, αεροσκαφών, γεωργικών μηχανημάτων, όπλων, πορσελάνης, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι συγκεντρωμένες στις πόλεις Μπουρζ και Βιερζόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ
Ισμηνός
Με το όνομα Ισμηνός αναφέρονται στην ελληνική μυθολογία δύο διαφορετικά πρόσωπα, τα εξής:
Πηγή
Ισμηνος Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2002-03
Η διοργάνωση της περιόδου 2002-2003 ήταν η ενδέκατη από την καθιέρωση του Champions League και η τεσσαρακοστή όγδοη από το ξεκίνημα του κυπέλλου πρωταθλητριών. Το κύπελλο κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν για έκτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Γιουβέντους στα πέναλτι με 3-2. Ο κανονικός αγώνας είχε λήξει ισόπαλος 0-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαΐου, στο Μάντσεστερ  και τον παρακολούθησαν 63.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
1ος Όμιλος
{|
2ος Όμιλος
{|
3ος Όμιλος
{|
4ος Όμιλος
{|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2002 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2003
Κατερίνα Παπουτσάκη
Η Κατερίνα Παπουτσάκη (γενν. 25 Ιανουαρίου 1979) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής Ίασμος του Βασίλη Διαμαντόπουλου (2001). Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό από τους πρωταγωνιστικούς της ρόλους σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές μεταξύ των οποίων είναι: Κόκκινος κύκλος, Αέρινες σιωπές, Η απλή μέθοδος των τριών, Έχω ένα μυστικό..., Εθνική Ελλάδος, ενώ κινηματογραφικά κάποιες από τις πιο γνωστές της συμμετοχές είναι στις ταινίες: Το φιλί της Ζωής, I Love Karditsa, Λάρισα εμπιστευτικό και Το έτερον ήμισυ.
Τηλεόραση
Η πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε τον Δεκέμβριο του 1998, σε ηλικία 19 ετών, στη δημοφιλή σειρά του ANT1 Κωνσταντίνου και Ελένης, ενώ ακόμη ήταν φοιτήτρια στο πρώτο έτος της δραματικής σχολής. Συγκεκριμένα συμμετείχε στο επεισόδιο "Mad Σπίτι" του πρώτου κύκλου, υποδυόμενη μία ρεπόρτερ του τηλεοπτικού σταθμού ΣΠΑΪ που εισβάλει στο σπίτι των δύο κεντρικών χαρακτήρων της σειράς. Τη σεζόν 1999-2000 πήρε ένα μικρό ρόλο τεσσάρων επεισοδίων στο καστ της κοινωνικής σειράς της ΕΤ1 Ανίσχυρα ψεύδη υποδυόμενη την Έφη, την έφηβη κοπέλα του βασικού πρωταγωνιστή που έπαιζε ο Γιώργος Πυρπασόπουλος. Το ίδιο χρονικό διάστημα κέρδισε διάφορους μικρούς ρόλους στις σειρές Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή, Και πάλι φίλοι και Δεν θα μου κάνετε το σπίτι.