cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φιλ Ραντ
Βιογραφία
Ο Ραντ γεννήθηκε το 1954 στην Μελβούρνη, από γονείς λιθουανικής καταγωγής. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε εφηβική ηλικία, πριν γίνει μέλος των Buster Brown με τον τραγουδιστή των Rose Tattoo, Άνγκρι Άντερσον. Στο συγκρότημα συμμετείχαν επίσης, οι κιθαρίστες Πωλ Γκραντ και Τζον Μουν, ο μπασίστας Τζόρντι Λιτς και ο κιμπορντίστας Κρις Γουίλσον. Μαζί κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Something to Say" τον Δεκέμβριο του 1974. thumb|left|170px|Ο Ραντ το 1995 στο [[Σιάτλ]] Ο Ραντ αποχώρησε από τους Buster Brown για να γίνει μέλος των Coloured Balls και στις αρχές του 1975 έκανε οντισιόν για τη θέση του ντράμερ των AC/DC, οι οποίοι τον ενέταξαν στο δυναμικό τους. Το ροκ εντ ρολ στυλ του συγκροτήματος ταίριαξε αμέσως με το παίξιμο του Ραντ, ο οποίος γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία μαζί τους κυκλοφορώντας εννέα στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ, από το 1975 μέχρι το 1983. Μεταξύ αυτών, το υπερεπιτυχημένο "Back In Black", το οποίο είναι ο δεύτερος δίσκος σε πωλήσεις παγκοσμίως, όπως και τα πολυπλατινένια "Highway To Hell", "For Those About To Rock" και "Let There Be Rock".
Το 1980, ο τραγουδιστής των AC/DC, Μπον Σκοτ, πέθανε μετά από κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ και το συγκρότημα τον αντικατέστησε με τον Μπράιαν Τζόνσον. Ο θάνατος του Σκοτ επηρέασε έντονα τον Ραντ, ο οποίος παρέμεινε μαζί τους μέχρι και την ηχογράφηση του "Flick Of The Switch", δίνοντας στη συνέχεια την θέση του στον Σάιμον Ράιτ.
Μετά την αποχώρηση του, ο Ραντ αποσύρθηκε στην Τοράνγκα της Νέας Ζηλανδίας όπου αγόρασε μία εταιρεία ελικοπτέρων. Για την επόμενη δεκαετία, ο Ραντ έγινε πιλότος ελικοπτέρων και οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων, ενώ δημιούργησε και το δικό του στούντιο ηχογραφήσεων.
Στα τέλη του 1993, του έγινε πρόταση να επανενταχθεί στους AC/DC, παίρνοντας τη θέση του Κρις Σλέιντ. Μετά την επιστροφή του, έπαιξε στα άλμπουμ "Ballbreaker", "Stiff Upper Lip" και το # 1 σε 29 χώρες, "Black Ice".
Τον Δεκέμβριο του 2010, ο Ραντ καταδικάστηκε για κατοχή 25 γραμμαρίων μαριχουάνας, απόφαση η οποία αναιρέθηκε με σκοπό να έχει τη δυνατότητα να περιοδεύει με τους AC/DC.
Τον Αύγουστο του 2014, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του πρώτου του προσωπικού δίσκου με τίτλο "Head Job", έχοντας ως πρώτο σινγκλ το κομμάτι "Repo Man".
Στις 5 Νοεμβρίου του 2014 συνελήφθη με την κατηγορία της πρόσληψης εκτελεστή για να δολοφονήσει 2 άτομα αλλά και της κατοχής ναρκωτικών ουσιών. Μια μέρα μετά το κατηγορητήριο κατέπεσε λόγω του ότι τα στοιχεία της πρόσληψης εκτελεστή οδηγούν σε ενδείξεις και όχι αποδείξεις. Αφέθηκε προσωρινά ελεύθερος με εγγύηση και η δίκη ορίστηκε για τις 27 Νοεμβρίου.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Αυστραλοί μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Μέλη των AC/DC
Ελληνική Σχολή Αδριανούπολης
Η Ελληνική Σχολή Αδριανούπολης ήταν η αρχαιότερη των σχολών, λειτούργησε στη Θράκη, πριν την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Η σχολή, η οποία προϋπήρχε της κατάληψης της Θράκης από τους Τούρκους το 1361, οπότε και σταμάτησε να λειτουργεί για μικρό χρονικό διάστημα. Επαναλειτούργησε κανονικά στα μέσα του 16ου αιώνα κατά την αρχιερατεία του Μητροπολίτη Αδριανούπολης και μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωάσαφ, ο οποίος ανέθεσε τη διεύθυνση της σχολής στο διακεκριμένο λόγιο της εποχής εκείνης Ζυγομαλά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Νέα Εποχή
Η Νέα Εποχή είναι ένας όρος, που εφαρμόζεται σε ένα εύρος πνευματικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων και πρακτικών, που αναπτύχθηκε στη Δυτική Ευρώπη από τη δεκαετία του 1970. Ορισμοί της Νέας Εποχής δίνουν ο καθένας έμφαση σε διαφορετικά στοιχεία της· δεν υπάρχει ακριβής, ακαδημαϊκός ορισμός. Εκείνοι που σχετίζονται με αυτήν, από αναλυτική άποψη, μπορούν να θεωρηθούν θρησκευόμενοι, ωστόσο οι ίδιοι δηλώνουν, ότι ενδιαφέρονται για την πνευματικότητα ή την ενότητα Νου-Σώματος-Πνεύματος και σπάνια χρησιμοποιούν την έκφραση, ότι ανήκουν στη Νέα Εποχή, για τους εαυτούς τους. Πολλοί μελετητές του θέματος αναφέρονται σε αυτήν ως κίνημα της Νέας Εποχής, ωστόσο άλλοι αμφισβητούν τον όρο και προτείνουν, ότι είναι καλύτερο να θεωρείται ως έκφραση του κοινωνικού περιβάλλοντος (milieu) ή το πνεύμα της εποχής (zeitgeist).
Ιστορία
Ως μία μορφή του Δυτικού εσωτερισμού, η Νέα Εποχή προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από έναν αριθμό από παλαιές εσωτερικές παραδόσεις, ιδιαίτερα εκείνες που αναδύθηκαν από το μυστικιστικό ρεύμα, που αναπτύχθηκε τον 18ο αι. Οι πιο εξέχουσες από τις μυστικιστικές επιρροές είναι η εργασία του Εμάνουελ Σβέντενμπορκ και αυτή του Φραντς Μέσμερ, όπως και οι ιδέες του Πνευματισμού, της Νέας Σκέψης και της Θεοσοφίας. Ένας αριθμός από αντιλήψεις, όπως οι θρησκείες σχετικές με ΑΤΙΑ των μέσων του 20ού αι., ο Αντι-Πολιτισμός της δεκαετίας του 1960 και το Κίνημα Ανθρώπινης Δυναμικότητας, άσκησαν μία δυνατή επιρροή στην αρχική ανάπτυξη της Νέας Εποχής. Οι ακριβείς απαρχές του φαινομένου παραμένουν συζητήσιμες· γενικά υπάρχει συμφωνία ότι αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1970, όταν είχε επικεντρωθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επεκτάθηκε και μεγάλωσε ευρέως τις δεκαετίες του 1980 και 1990, ειδικά στις ΗΠΑ. Κατά το ξεκίνημα του 21ου αι., ο όρος "Νέα Εποχή" απορρίπτεται από το κοινωνικό περιβάλλον· μάλιστα ορισμένοι μελετητές θεωρούν, ότι το φαινόμενο έχει τελειώσει.
Πεποιθήσεις
Παρά την ποικιλία των χαρακτηριστικών της, στη Νέα Εποχή μπορεί να βρεθούν κοινές απόψεις. Από θεολογική σκοπιά, η Νέα Εποχή τυπικά υιοθετεί πεποιθήσεις ολιστικής μορφής του θείου, το οποίο εμπεριέχει το σύμπαν, ακόμη και τον άνθρωπο. Υπάρχει έτσι μία ισχυρή έμφαση στην πνευματική εξουσία του εαυτού. Αυτό συνοδεύεται από την κοινή πίστη μίας μεγάλης ποικιλίας από ημιθεϊκές, μη ανθρώπινες οντότητες, όπως οι άγγελοι και οι διδάσκαλοι της Αρχαίας Σοφίας, με τις οποίες οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν με τη μορφή διαύλων. Η Νέα Εποχή διαιρεί την ανθρώπινη ιστορία σε διακριτές περιόδους: υπήρχε μία εποχή υψηλής πνευματικότητας, τώρα είμαστε σε μία περίοδο πνευματικής πτώσης και εισερχόμαστε στη Νέα Εποχή του Υδροχόου. Επίσης υπάρχει ένα ισχυρό ενδιαφέρον στη θεραπεία, ειδικά με μορφές εναλλακτικής ιατρικής και μία έμφαση σε μία προσέγγιση της επιστήμης, όπου επιδιώκεται η ενοποίησή της με την πνευματικότητα.
Η Νέα Εποχή επιπολάζει στη Δυτική Ευρώπη και έχει κυρίως μέλη της μεσαίας και ανώτερης τάξης. Ο βαθμός εμπλοκής των οπαδών σε αυτήν διαφέρει: άλλοι υιοθετούν αρκετές ιδέες και πρακτικές, ενώ άλλοι αφοσιώνουν τη ζωή τους σε αυτήν. Το κίνημα έχει δεχθεί επικρίσεις από Χριστιανικούς οργανισμούς, αλλά και από νεο-Παγανιστές και κοινότητες αυτοχθόνων. Από τη δεκαετία του 1990 και εξής η Νέα Εποχή έγινε αντικείμενο μελέτης ακαδημαϊκών μελετητών των θρησκευτικών σπουδών.
Κατηγορία:Νέα Εποχή Κατηγορία:Εσωτερισμός Κατηγορία:Μυστικισμός Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας Κατηγορία:Πνευματικότητα Κατηγορία:Υποκουλτούρες
Ο θησαυρός της Σιέρα Μάντρε
Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε (αγγλικά: The Treasure of Sierra Madre), είναι δραματική περιπέτεια Αμερικανικής παραγωγής 1948, σε σενάριο και σκηνοθεσία Τζον Χιούστον βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μ. Τρέιβεν. Πρωταγωνιστούν οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Τιμ Χολτ και Μπρους Μπένετ, οι οποίοι υποδύονται μια ομάδα Αμερικανών τυχοδιωκτών που κατά τη δεκαετία του '20 βρίσκονται στο Μεξικό, έχοντας ως σκοπό την ανεύρεση χρυσού.
Πρόκειται για την πρώτη αμερικανική ταινία, της οποίας μέρος των γυρισμάτων έγινε εκτός στούντιο και εκτός Η.Π.Α. (μέρος το γυρισμάτων πραγματοποήθηκαν στο Μεξικό). Η ταινία παρέμεινε πιστή στο μυθιστόρημα και το 1990 επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως «πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική».
Η ταινία προτάθηκε για τέσσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, κερδίζοντας τρία (Όσκαρ Σκηνοθεσίας, Β΄ Ανδρικού Ρόλου και Διασκευασμένου Σεναρίου).
Υπόθεση
340px|thumb|[[Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Τιμ Χολτ και Γουόλτερ Χιούστον σε σκηνή από την ταινία.]] Ο Φρεντ Ντομπς (Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ) και ο Μπομπ Κέρτιν (Τιμ Χολτ), είναι δυο απένταροι τυχοδιώκτες που αναζητούν την τύχη τους στο Μεξικό. Αμφότεροι έχουν εξαπατηθεί από τον ιδιοκτήτη τοπικής εταιρίας (Μπάρτον ΜακΛέιν), ο οποίος προσλαμβάνει εργάτες τους οποίους αρνείται να πληρώσει για τις υπηρεσίες τους και βρίσκονται να τα πίνουν μαζί σε μια παμπ της περιοχής όπου συναντούν έναν ηλικιωμένο χρυσοθήρα τον Χάουαρντ (Γουόλτερ Χιούστον), ο οποίος αναζητά συνεργάτες. Όμως κανείς από τους δυο άνδρες δεν έχει το ποσό των χρημάτων που ζητάει ο Χάουαρντ για να συνεργαστεί μαζί τους. Αργότερα ο Ντομπς κερδίζει ένα μικρό ποσό σε κλήρωση και η τύχη των δυο ανδρών αλλάζει. Οι δυο άνδρες βρίσκουν τον Χάουαρντ και οι τρεις ξεκινούν το ταξίδι τους στα βουνά όπου πρόκειται να ψάξουν να βρουν χρυσό. Μετά από μέρες αναζήτησης βρίσκουν ένα σημείο γης από όπου καταφέρνουν να εξορύξουν χρυσό, τον οποίο χωρίζουν σε τρία μέρη. Στο ταξίδι της επιστροφής ο καθένας από τους τρεις άνδρες αρχίζει να ανησυχεί ότι κάποιος από τους συντρόφους τους θα προσπαθήσει να κλέψει το χρυσό. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο όταν στο δρόμο συναντούν τον Κόουντι (Μπρους Μπένετ), έναν άνδρα που επιμένει να τους ακολουθήσει.
Προπαραγωγή
Ο σκηνοθέτης Τζον Χιούστον διάβασε για πρώτη φορά το μυθιστόρημα του Μπ. Τρέιβεν το 1935 και σκέφτηκε ότι θα έκανε μια υπέροχη ταινία με τον πατέρα του στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Βασισμένο σε μια μπαλάντα του 19ου αιώνα ενός Γερμανού ποιητή, το βιβλίο του Τρέιβεν θύμισε στον Χιούστον τις περιπέτειές του στο μεξικανικό ιππικό. Μετά από μια τεράστια επιτυχία στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, του Γερακιού της Μάλτας, ο Χιούστον άρχισε να εργάζεται για το έργο. Το στούντιο σκόπευε να δώσει στους Τζορτζ Ραφτ, Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον και Τζον Γκάρφιλντ τους τρεις βασικούς ρόλους, αλλά στη συνέχεια προέκυψε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Βίνσεντ Σέρμαν επρόκειτο να σκηνοθετήσει μια εκδοχή της ιστορίας κατά τη διάρκεια των ετών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι που το σενάριό του ακυρώθηκε από τον Κώδικα Παραγωγής Κινηματογράφου του 1930 επειδή ήταν υποτιμητικός προς τους Μεξικανούς.
Κριτικές
Στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης 100% βασισμένες σε 53 κριτικές με μέσο όρο 9.10/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: Αυτό το σκοτεινό χιουμοριστικό παραμύθι ηθικής αναπαράστασης αλλά ποτέ αναπαραγόμενο αντιπροσωπεύει τον Τζον Χιούστον στα καλύτερά του
Βραβεία & υποψηφιότητες
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1948 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζον Χιούστον Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎
Ελληνική απογραφή 1961
Η ελληνική απογραφή του 1961 ήταν η εικοστή πέμπτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους. Διενηργήθη στις 19 Μαρτίου 1961 και περιελάμβανε ερωτήσεις για το φύλο την ηλικία και την επαγγελματική κατάσταση. Ο πραγματικός πληθυσμός ανήλθε σε 8.388.553 άτομα, αριθμός που παρουσίασε αύξηση, σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή, κατά 755.752 άτομα. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 63,6 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Στην απογραφή αυτή εισήχθησαν κάποιες καινοτομίες, όπως η πιλοτική απογραφή που προηγήθηκε, η δειγματοληπτική επεξεργασία των δεδομένων που συλλέχθησαν μετά τη διεξαγωγή της (δείγμα 2%) καθώς και η δειγματοληπτική έρευνα που έγινε δύο ημέρες μετά για να εξακριβωθούν σφάλματα. Ο αστικός πληθυσμός αντιπροσωπεύει το 43,3% του συνολικού πληθυσμού, ενώ ο ημιαστικός και ο αγροτικός το 12,9% και 43,8% αντίστοιχα.
Πληθυσμός κατά γεωγραφικά διαμερίσματα
Στη Στερεά Ελλάδα, η περιφέρεια πρωτευούσης περιλαμβάνει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, δηλαδή όλους τους δήμους Αθηνών-Πειραιώς και οριοθετείται από τον Σαρωνικό κόλπο και τα βουνά της Πάρνηθας, του Υμηττού και της Πεντέλης που ορίζουν το λεκανοπέδιο Αττικής.
Πολεοδομικά συγκροτήματα
Στην απογραφή του 1961, για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε ο όρος «Πολεοδομικό Συγκρότημα» για να περιγράψει «πολυκοινοτικούς οικισμούς». Επελέγησαν συνολικά 12 που είχαν βάση μια πόλη άνω των 10.000 κατοίκων και όπου ο πληθυσμός ολόκληρου του πολεοδομικού συγκροτήματος θεωρήθηκε αστικός.
Κάτοπτρο
Κάτοπτρο ονομάζεται το αντικείμενο του οποίου η επιφάνεια του ανακλά τις ακτίνες φωτός με αποτέλεσμα να σχηματίζεται το Είδωλο του περιβάλλοντα χώρου πάνω σε αυτή. Ο πιο γνωστός τύπος κατόπτρου είναι το επίπεδο κάτοπτρο ή καθρέφτης, το οποίο έχει επίπεδη επιφάνεια. Επίσης, υπάρχουν τα καμπύλα κάτοπτρα που σχηματίζουν μεγεθυμένα ή είδωλα υπό σμίκρυνση, ή εστιάζουν το φως. thumb|right|200px|Παράλληλη δέσμη φωτός προσπίπτει σε κοίλο κάτοπτρο Η πιο συνηθισμένη χρήση του κατόπτρου είναι με τη μορφή καθρέφτη. Παρόλα αυτά κάτοπτρα χρησιμοποιούνται σε πειραματικές διατάξεις όπως τα τηλεσκόπια και τα λέιζερ, όπως επίσης σε μηχανήματα της βιομηχανίας. Παρόλο που τα περισσότερα κάτοπτρα κατασκευάζονται για να αντανακλούν το ορατό φως, υπάρχουν κάτοπτρα που ανακλούν άλλα μήκη κύματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, ιδιαίτερα σε όργανα οπτικής.
Σε ένα επίπεδο κάτοπτρο μια παράλληλη δέσμη φωτός αλλάζει διεύθυνση κίνησης αλλά εξακολουθεί να παραμένει παράλληλη. Τα είδωλα που παράγονται από επίπεδα κάτοπτρα είναι φανταστικά και έχουν το μέγεθος του πραγματικού αντικειμένου. Επίσης υπάρχουν κοίλα κάτοπτρα, όπου μια παράλληλη δέσμη φωτός συγκλίνει σε ένα σημείο που αποτελεί την εστία του κατόπτρου. Τέλος υπάρχουν κυρτά κάτοπτρα στα οποία μια παράλληλη δέσμη φωτός αποκλίνει δίνοντας την εντύπωση ότι προέρχεται από μια σημειακή πηγή η οποία βρίσκεται «πίσω» από το κάτοπτρο. Πρακτικά τα κοίλα και κυρτά κάτοπτρα δεν εστιάζουν μια παράλληλη δέσμη φωτός σε ένα σημείο λόγω σφαιρικής εκτροπής. Αντίθετα τα παραβολικά κάτοπτρα επιτρέπουν παράλληλες δέσμες φωτός (φως από μακρινά αστέρια ή δέσμες λέιζερ) να εστιάζονται σε μια πολύ μικρή περιοχή, όμως δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κοντινές αποστάσεις γιατί δεν σχηματίζουν είδωλα κοντινών αντικειμένων αφού η δέσμη φωτός που προσπίπτει σε αυτά δεν είναι παράλληλη.
Η γωνία πρόσπτωσης μιας δέσμης φωτός που προσπίπτει σε ένα κάτοπτρο είναι ίση με την γωνία ανάκλασης. Έτσι λοιπόν αν η προσπίπτουσα δέσμη σχηματίζει γωνία 30° με ευθεία κάθετη στο επίπεδο του κατόπτρου, τότε ανακλάται επίσης υπό γωνία 30° από την αντίθετη πλευρά.
Κατασκευή
Τα πρώτα κάτοπτρα ήταν λειασμένα φύλλα μετάλλων, κυρίως αργύρου και χαλκού. Τα περισσότερα κάτοπτρα σήμερα αποτελούνται από μια λεπτή στρώση αλουμινίου που έχει αποτεθεί στην οπίσθια πλευρά ενός τεμαχίου γυαλιού με αποτέλεσμα να βλέπει κανείς την ανακλαστική επιφάνεια μέσα από το φύλλο γυαλιού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το κάτοπτρο να είναι ανθεκτικότερο αλλά με αυτό τον τρόπο μειώνεται η ποιότητα του ειδώλου εξαιτίας της ανάκλασης αλλά και της διάθλασης από την εξωτερική επιφάνεια του γυαλιού. Αυτός ο τύπος κατόπτρου ανακλά το 80% περίπου του προσπίπτοντος φωτός. Η πίσω πλευρά του κατόπτρου συνήθως επαλείφεται με σκουρόχρωμο βερνίκι για να προστατεύσει το μέταλλο από την διάβρωση και την αποκόλληση από το γυαλί. thumb|right|200px|Παράλληλη δέσμη φωτός προσπίπτει σε κυρτό κάτοπτρο Αντίθετα, τα κάτοπτρα που χρησιμοποιούνται σε όργανα ακριβείας έχουν συνήθως την ανακλαστική επίστρωση στην πρόσθια επιφάνεια του γυαλιού για να βελτιώσουν την ποιότητα του ειδώλου. Τα μεταλλικά φύλλα επικαλύπτονται από μια πολύ λεπτή διαφανή επιφάνεια (από πυρίτιο συνήθως) για προστασία από την διάβρωση. Η επίστρωση αυτή είναι κατασκευασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να ενισχύει την ανακλαστική ικανότητα του κατόπτρου.
Τα κάτοπτρα που είναι κατασκευασμένα για ειδικές εφαρμογές, όπως σε λέιζερ και σε εξελιγμένα οπτικά συστήματα, χρησιμοποιούν ανακλαστικές οπτικές επιστρώσεις οι οποίες αποτελούνται από πολλά φύλλα διαφορετικών διηλεκτρικών υλικών. Οι επιστρώσεις σχεδιάζονται έτσι ώστε το κάτοπτρο να έχει πολύ μεγάλη ανακλαστικότητα και πολύ μεγάλη αντοχή. Τα κάτοπτρα αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως στα πολύ ισχυρά λέιζερ.
Κοίλα και κυρτά κάτοπτρα
Τα κοίλα και κυρτά κάτοπτρα έχουν μια ακτίνα καμπυλότητας Ρ και ένα κέντρο καμπυλότητας Ο. Ονομάζουμε Α το κέντρο του κατόπτρου. Η ευθεία που διέρχεται από τα σημεία Α και Ο ονομάζεται κύριος άξονας του κατόπτρου. Το σημείο που βρίσκεται στο μέσο του τμήματος ΑΟ ονομάζεται κύρια εστία Ε και η απόσταση ΑΕ εστιακή απόσταση f. Στα κοίλα κάτοπτρα η κύρια εστία βρίσκεται μπροστά από το κάτοπτρο ενώ στα κυρτά πίσω από αυτό, (όπως στο σχήμα). Όταν μια παράλληλη δέσμη προσπίπτει πάνω σε ένα κοίλο κάτοπτρο τότε η ανακλώμενη διέρχεται από την εστία f. Αντίθετα όταν μια παράλληλη δέσμη προσπίπτει σε ένα κυρτό κάτοπτρο τότε η προέκταση των ανακλώμενων ακτίνων διέρχεται από την κύρια εστία f.
Το κάτοπτρο στο οποίο οι ανακλώμενες ακτίνες συγκλίνουν σε κοινή εστία Ε είναι παραβολή με τύπο.
Το παραβολικό κάτοπτρο μπορεί να παρασταθεί ως τρισδιάστατο παραβολοειδές.
Ιστορία
Τα πρώτα κάτοπτρα που χρησιμοποιήθηκαν από τους ανθρώπους ήταν πιθανότατα λίμνες ακίνητου νερού ή νερού συγκεντρωμένου σε διάφορα δοχεία. Η ανάγκη για δημιουργία καλύτερων κατόπτρων από πιο λείες επιφάνειες οδήγησε στη λείανση του οψιδιανού, ενός ηφαιστειακού πετρώματος. Τέτοιες πέτρες έχουν βρεθεί στη σημερινή Τουρκιά και χρονολογούνται στο 6000 π. Χ. Στη Μεσοποταμία αργότερα το 4000 π. Χ. κατασκευάστηκαν καθρέπτες από χαλκό και στην Αίγυπτο το 3000 π. Χ. Στην κεντρική και νότια Αμερική λείες πέτρες παρατηρούνται από το 2000 π. Χ. Στη Κίνα καθρέπτες από μπρούντζο παρατηρούνται από το 2000 π. Χ. Παράλληλα στη Κίνα παράγονται καθρέπτες από κράμα χαλκοί και κασσίτερου.
Το γυαλί είναι ένα πολύ θεμιτό υλικό για τα κάτοπτρα καθώς η επιφάνεια του είναι λεία από τη φύση του και δημιουργεί ιδιαίτερα καθαρά είδωλα. Επίσης είναι σκληρό και ανθεκτικό στις γρατζουνιές. Όμως από μόνο του έχει χαμηλή ανακλαστικότητα με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να το χρησιμοποιούν επικαλύπτοντας το με άλλα μέσα ώστε να την αυξήσουν. Τέτοια κάτοπτρα λέγεται πως ανακαλυφτήκαν στη Σιδώνα του Λιβάνου τον 1ο αιώνα μ. Χ.
Παραβολικοί καθρέπτες μελετήθηκαν από τον μαθηματικό Διοκλή (240-180 π. Χ.). Ο Πτολεμαίος διεξήγαγε ποικίλα πειράματα με καμπύλα κάτοπτρα από σίδηρο και αναφέρθηκε σε κυρτούς και μη κυρτούς σφαιρικούς καθρέπτες.
Από τον 11ο αιώνα μ. Χ. γυάλινοι καθρέφτες παρασκευάζονται στην Ισπανία. Στη Κίνα από τον 6ο αιώνα επικαλύπτουν μέταλλα με κράματα άργυρου τον οποίο απομόνωναν στη συνεχεία ώστε να παραμείνει μόνο εκείνος στην επιφάνεια για τις ανακλαστικές του ιδιότητες.
Η κατασκευή γυάλινων καθρεφτών επικαλυμμένων με μέταλλα αντιμετωπίζει δυσκολίες καθώς είναι δύσκολο από τους αρχαίους να κατασκευάσουν γυαλί ομοιόμορφο σε πάχος και καθαρότητα. Μέτα από διάφορες νέες μεθόδους κατάφεραν να αντιμετωπίσουν αυτά τα προβλήματα φυσώντας ένα κυλινδρικό γυαλί του οποίου έκοβαν τα άκρα και το χώριζαν στο κέντρο ξεδιπλώνοντας το σε μια ίσια επιφάνεια. Αυτή η μέθοδος όμως παρήγαγε λιγότερο ανθεκτικό προϊόν.
Αυτή η τεχνική ξεκίνησε στη Γερμανία και τελειοποιήθηκε από τους Ενετούς τον 16ο αιώνα. Εκείνοι πρόσθεσαν μόλυβδο και απομάκρυναν το ασβέστιο από το μείγμα του γυαλιού καθιστώντας το πιο καθαρό και εύπλαστο. Στα πρώτα χρόνια της επανάστασης επικάλυπταν το γυαλί με κράμα κασσίτερου για πιο καθαρή αντανάκλαση. Μάλιστα εκείνη τη περίοδο η Βενετία έγινε διάσημος προορισμός για αγορά καθρεφτών λόγω της ποιότητας τους εκεί βεβαία περιοριζόντουσαν όσον άφορα στο μέγεθος τους καθώς η επιφάνεια τους έφτανε μέχρι τα 100 τετραγωνικά εκατοστά. Αυτό άλλαξε κατά τη βιομηχανική επανάσταση.
Το 1985 ο Γερμανός Justus von Liebig τοποθέτησε λεπτή στρώση ασημιού πάνω στο γυαλί με τη χρήση νιτρικού άργυρου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μαζική παράγωγη φθηνών καθρεπτών. Σήμερα ο πιο διαδεδομένος τρόπος κατασκευής αθάρρευτων συμπεριλαμβάνει ‘υγρή εναπόθεση’ άργυρου, νικελίου ή χρωμίου.
Συμβολισμός
120px|left|
Τα κάτοπτρα συμβολίζουν τη ματαιοδοξία του ανθρώπου και την ανάγκη του για καλλωπισμό. Σημαντικό παράδειγμα αποτελεί ο αρχαίος ελληνικός μύθος του ωραιοπαθούς νέου Νάρκισσου, που ερωτεύεται τον εαυτό του από την στιγμή που κοιτάζεται στα νερά μιας πηγής,και που τελικά πεθαίνει από μαρασμό.Επίσης την εμφάνιση του κατόπτρου έχουμε και στην γερμανική λογοτεχνία, στο πασίγνωστο παραμύθι των "Αδελφών Γκριμ" "Η Χιονάτη", όπου ο μαγικός καθρέπτης πρέπει να απαντάει στην ερώτηση της ματαιόδοξης βασίλισσας: " Καθρέπτη, καθρεπτάκι μου ποια είναι η πιο ωραία στην χώρα;".
Σε πολλούς πολιτισμούς πιστεύεται ότι το είδωλο του κατόπτρου είναι η ψυχή (ως υπερβατικό στοιχείο) του ανθρώπου. Έτσι το σπάσιμο του θεωρείται κακή τύχη (γρουσουζιά).
Βιβλιογραφία
130px|right|
Κατηγορία:Οπτικά εξαρτήματα
Απόχτιν
Το Απόχτιν ή απόχτι είναι παραδοσιακό αλλαντικό της Κύπρου που παρασκευάζεται από παστό κρέας κατσίκας ή τράγου.
Ιστορικά στοιχεία
Οι ρίζες του εδέσματος ανάγονται στην εποχή του Βυζαντίου, καθώς διάφορα κείμενα μαρτυρούν την παρασκευή του αλλαντικού από κρέας προερχόμενο από διάφορα ζώα (κατσίκα, γουρούνι, μοσχάρι ή πρόβατο) το οποίο γέμιζαν με αλάτι και έπειτα το άφηναν εκτεθειμένο στον ήλιο αφού πρώτα του είχαν αφαιρέσει τα κόκκαλα.
Παρασκευή
Για την παρασκευή του αποχτιού χρησιμοποιείται ολόκληρο το ζώο εκτός από το κεφάλι. Πρώτα πραγματοποιείται το άνοιγμα του ζώου και η αφαίρεση των εντοσθίων και των λιπών. Στη συνέχεια το κρέας πλένεται, αλατίζεται και εκτίθεται για μερικές εβδομάδες ( περίπου 3 ή 4 εβδομάδες) στον ήλιο ώστε να στεγνώσει, προστατευμένο όμως από τις μύγες και άλλους κινδύνους που ενδέχεται να το αλλοιώσουν. Έπειτα κόβεται σε μικρά κομμάτια, πλένεται με χλιαρό νερό και είναι έτοιμο για οποιαδήποτε μαγειρική επεξεργασία. Ως φαγητό χρησιμοποιείται εκτεταμένα ως συνοδευτικό πιάτο στη ζιβανία.
Παρόμοια ονομασία και διαδικασία με το κυπριακό απόχτι παρατηρείται και στη Θήρα όπου με αυτό τον τίτλο προσδιορίζεται το ψαρονέφρι του χοίρου που, όπως και το κυπριακό απόχτι, αλατίζεται και εκτίθεται στον ήλιο. Παραπλήσια διαδικασία τηρείται και στη παρασκευή ενός άλλου παραδοσιακού κυπριακού αλλαντικού, της τσαμαρέλλας με διαφορές όμως στην ποσότητα του κρέατος που χρησιμοποιείται αλλά και στη διατήρηση των κοκάλων στην περίπτωση του αποχτιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλλαντικά Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Διαζευκτικές Πλάνες
Στη Λογική, οι διαζευκτικές πλάνες, ή αλλιώς πλάνες αντιπερισπασμού αποτελούν λογικές πλάνες που αφορούν διαζευκτικούς συνδέσμους.
Διαζευκτικός σύνδεσμος αποκαλείται η σχέση ανάμεσα σε δύο προτάσεις, από τις οποίες η μία είναι πάντα ψευδής όταν η άλλη είναι αληθής. Στην τυπική λογική αποκαλείται σχέση (αμοιβαία) αποκλειστικής διάζευξης. Παραδείγματα:
Διαζευκτικές πλάνες είναι:
Κατηγορία:Λογική πλάνη
Όσχεο
Το όσχεο ή οσχεϊκός σάκος είναι μια ανατομική δομή στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα, η οποία βρίσκεται κάτω από το ανθρώπινο πέος και περιβάλλει τους ανδρικούς γεννητικούς αδένες, τους όρχεις. Οι δύο όρχεις βρίσκονται έξω από το σώμα και παράγουν σπερματοζωάρια και γεννητικές ορμόνες, με κυριότερη την τεστοστερόνη. Το εσωτερικό του οσχέου χωρίζεται σε δύο τμήματα από το οσχεϊκό διάφραγμα, ενώ στο εξωτερικό του διατρέχεται από μια λεπτή γραμμή δέρματος που ονομάζεται ραφή.
Κύηση
Κατά τα πρώτα στάδια της ζωής του εμβρύου οι δύο όρχεις βρίσκονται μέσα στην κοιλιακή περιοχή. Λίγο πριν την γέννηση οι όρχεις κατεβαίνουν και εγκαθίστανται στο όσχεο. Τα δύο άκρα του οσχέου συνενώνονται για να εσωκλείσουν τα εξωτερικά γεννητικά όργανα του άνδρα σχηματίζοντας τη ραφή επάνω στο όσχεο και το πέος.
Εφηβεία
Οι όρχεις και το όσχεο που σχηματίζονται στην εμβρυϊκή ζωή αρχίζουν να ωριμάζουν σεξουαλικά κατά την περίοδο της εφηβείας. Η αυξημένη έκκριση τεστοστερόνης στην εφηβεία προκαλεί τη σκούρυνση του δέρματος και την διόγκωση του πέους και των όρχεων. Ταυτόχρονα, ξεκινά η εμφάνιση ηβικής τρίχας στο όσχεο και στην ηβική περιοχή.
Συχνά ο ένας από τους δύο όρχεις μπορεί να βρίσκεται ελαφρώς χαμηλότερα από τον άλλον. Στους ανθρώπους, ο αριστερός όρχις είναι τυπικά χαμηλότερος από τον δεξή. Θεωρείται πως η ασυμμετρία των όρχεων εξελίχθηκε για να αποφεύγεται η συμπίεση μεταξύ τους και για να επιτρέπεται η αποτελεσματικότερη ρύθμιση της θερμοκρασίας τους.
Παθήσεις
Η κρυψορχία αποτελεί σπάνια πάθηση των όρχεων, κατά την οποία ο ένας ή και οι δύο όρχεις παραμένουν για διάφορες αιτίες στην κοιλιακή περιοχή ακόμα και μετά την γέννα του βρέφους. Στη αυτή την θέση των όρχεων η υψηλή θερμοκρασία του εσωτερικού του σώματος καταστρέφει τα σπερματοζωάρια που παράγονται. Η θεραπεία μπορεί να γίνει με χειρουργική επέμβαση.
Φελίν-Μινερβουά
Το Φελίν-Μινερβουά (γαλλικά: Félines-Minervois, οξιτανικά: Felina de Menerbés) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φελινουά (γαλλικά: Félinois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Μεγάλοι δρόμοι
Ο τίτλος Μεγάλοι δρόμοι μπορεί να αναφέρεται:
1512
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1512 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπερκασάτ
Το Μπερκασάτ (αρμενικά: Բերքաշատ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 395 κατοίκους.
Μαγισιάν
Το Μαγισιάν (αρμενικά: Մայիսյան, έως το 1946 γνωστό ως Ορτακιλισά ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 2,010 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Μετς Σαριάρ
Το Μετς Σαριάρ (αρμενικά: Մեծ Սարիար) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 370 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Škoda Citigo
To Škoda Citigo ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto, από τον Οκτώβριο του 2011 έως τον Ιούνιο του 2019, ενώ στη συνέχεια κατασκευάστηκε μια ηλεκτροκίνητη εκδοχή του από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 2020. Το μοντέλο κυκλοφόρησε πρώτα στην Τσεχία, ενώ το καλοκαίρι του 2012 κυκλοφόρησε στις άλλες χώρες της Ευρώπης, στη Ρωσία, στις αγορές της Ασίας και στη Νέα Ζηλανδία.
Εμπορική τοποθέτηση
thumb|left|Η παρουσίαση του 5-πορτου Škoda Citigo στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012. Σχεδιάστηκε και κυκλοφόρησε ως ο πρώτος εκπρόσωπος της εταιρείας στην κατηγορία Α, καθώς το Škoda Fabia ανήκει στην κάπως μεγαλύτερη κατηγορία Β (supermini). Τους πρώτους λίγους μήνες, το Citigo κατασκευαζόταν μόνο σε 3-πορτη hatchback εκδοχή αμαξώματος και μάλιστα έγινε το πρώτο 3-πορτο μοντέλο στη νεότερη ιστορία της Škoda, μετά τη διακοπή της παραγωγής Škoda Rapid τον Αύγουστο του 1990. Στις 6 Μαρτίου 2012, στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, παρουσιάστηκε και η 5-πορτη hatchback εκδοχή, συμπληρώνοντας έτσι την παλέτα των τύπων αμαξώματος. Ο χώρος αποσκευών του Citigo είναι 251 λίτρα, ενώ μπορεί να φτάσει έως και 951 λίτρα με την αναδίπλωση των πίσω καθισμάτων. Παρά τις μικρές διαστάσεις του μοντέλου, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd είναι 0,33 - νούμερο καλό για την κατηγορία του.
Η μαζική παραγωγή του, ξεκίνησε στις 13 Οκτωβρίου 2011, ενώ κυκλοφόρησε πρώτα στην Τσεχία, μέσα στον Δεκέμβριο του 2011. Στα άλλα κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2012, με την 3-πορτη και την 5-πορτη εκδοχή, κατά συνέπεια, να εισάγονται ταυτόχρονα.
Συγγενικά μοντέλα
Στα πλαίσια της πολιτικής του Ομίλου Volkswagen, στον οποίο η μάρκα εντάχθηκε το 1991, το Citigo μοιράστηκε την ίδια πλατφόρμα Volkswagen Group MQB platform, με τα Volkswagen up! και SEAT Mii. Τα τρία αυτά μοντέλα, εξελίχθηκαν από κοινού, ως το πρότζεκτ «Νέα Μικρή Οικογένεια» (New Small Family / NSF) και είναι ουσιαστικά ίδια τεχνολογικώς, εκτός από κάποιες διαφορές στην εξωτερική εμφάνιση και σε δευτερεύοντα στοιχεία εξοπλισμού. Κατασκευάζονταν σε κοινές εγκαταστάσεις, στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας.
Και τα 3 αυτά μοντέλα, είναι τα πρώτα στην κατηγορία Α που προσέφεραν Σύστημα Αυτόματου Φρεναρίσματος, το οποίο ειδικότερα από την Škoda ονομάζεται City Safe Drive. Ενεργοποιείται αυτόματα σε ταχύτητες κάτω των 30 km/h, όταν ένας αισθητήρας λέιζερ αναγνωρίζει κίνδυνο πρόσκρουσης, οπότε το σύστημα ενεργοποιεί από μόνο του τα φρένα.
Κινητήρες
thumb|right|Το ταμπλό ενός Škoda Citigo 1.0 του 2012. thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Škoda Citigo του 2013 στο Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Αρχικά, το μοντέλο προσφερόταν με έναν κινητήρα, με επιλογή ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ιπποδυνάμεις. Και οι 2 εκδόσεις μπορούν να παραγγελθούν με την τεχνολογία «Green Tec», που εκπέμπει 95 με 98 gr CO2 το χιλιόμετρο, αναλόγως με την ισχύ του κινητήρα. Στις αρχές του 2013, προστέθηκε μια έκδοση ικανή να καταναλώνει και φυσικό αέριο (CNG) και η οποία εκπέμπει μόλις 79 gr CO2 το χιλιόμετρο.
Škoda Citigo-e iV
thumb|right|Η παρουσίαση του Škoda Citigo-e iV στο Σαλόνι της [[Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2019.]] Επίσης, τον Μάιο του 2019 αποκαλύφθηκε και μια πλήρως ηλεκτροκίνητη έκδοση, το Škoda Citigo-e iV, με μπαταρία χωρητικότητας 36,8 kWh και αυτονομία στα 270 χιλιόμετρα (165 μίλια). Η έκδοση αυτή μπήκε στην παραγωγή τον Ιανουάριο του 2020 και είναι το πρώτο πλήρως ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο στην ιστορία της Škoda Auto, ενώ αντικατέστησε όλες τις εκδόσεις με μηχανή εσωτερικής καύσης. Ωστόσο, βγήκε σε περιορισμένη παραγωγή και σύντομα, τον Αύγουστο του 2020, η εταιρεία προχώρησε στην οριστική διακοπή και αυτής της έκδοσης, όπως προαναφέρθηκε.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Škoda Citigo SE MPi 1.0 τον Νοέμβριο του 2018 στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την ανανέωση.]] thumb|right|Το πίσω μέρος του προηγούμενου Škoda Citigo.
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) τον Νοέμβριο του 2011, το συγγενικό μοντέλο Volkswagen up! απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με ποσοστά:
Ταυτόχρονα, το Škoda Citigo, όπως και το SEAT Mii, μελετήθηκαν εξονυχιστικά από τον Euro NCAP και θεωρήθηκαν επίσημα ως δομικά πανομοιότυπα με το Volkswagen up! και με την ίδια δομή στο ταμπλό. Επιπλέον, η Škoda και η SEAT απέδειξαν στον Euro NCAP ότι τα αντίστοιχα μοντέλα τους φέρουν τον ίδιο ακριβώς εξοπλισμό ασφαλείας, καθώς στάνταρ και στα 3 μοντέλα είναι οι πυροτεχνικοί προεντατήρες στις μπροστινές ζώνες ασφαλείας, μπροστινοί αερόσακοι ενός σταδίου ανοίγματος, πλευρικοί αερόσακοι πλευρών και κεφαλής (Combo) και βομβητές υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας για τους μπροστινούς και τους πίσω επιβάτες. Ως αποτέλεσμα, ο Euro NCAP ανακοίνωσε ότι τα σκορ του Volkswagen up! ισχύουν και για τα Škoda Citigo και SEAT Mii.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Citigo Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Τσεχικά αυτοκίνητα
Επιδιδυμίδα
thumb|200px|Δομή της επιδιδυμίδας (1): 2.Κεφαλή 3.Λοβοί 4.Σώμα 5.Ουρά 6.Αγωγός 7.Σπερματικός πόρος
Φεράλ-λε-Μοντάνι
Το Φεράλ-λε-Μοντάνι (γαλλικά: Ferrals-les-Montagnes, οξιτανικά: Ferrals de las Montanhas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Επιδιδυμίδα
Η επιδιδυμίδα είναι ένας μακρύς περιελιγμένος σωλήνας στο πίσω μέρος κάθε όρχεως που συνδέει τον όρχι με τον σπερματικό πόρο. Λειτουργεί ως δεξαμενή για την ωρίμανση των σπερματοζωαρίων. Συναντάται σε ερπετά, πτηνά και θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου. Σε ενήλικες ανθρώπους φτάνει σε μήκος τα 6 έως 7 μέτρα.
Φεράλ-λε-Μοντάνι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φεραλαί (γαλλικά: Ferralais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Επιδιδυμίδα
Λειτουργία
Μετά την παραγωγή τους στα σπερματικά σωληνάρια, τα σπερματοζωάρια ωριμάζουν και αποθηκεύονται προσωρινά στις επιδιδυμίδες. Οι επιδιδυμίδες εμπλουτίζουν τα σπερματοζωάρια με θρεπτικό υλικό και υγρά για την ευκολότερη μετακίνηση τους.
Πριν από την έξοδό τους από το σώμα, τα σπερματοζωάρια εμπλουτίζονται με εκκρίματα και από τις σπερματοδόχους κύστεις, τον προστάτη και τους βολβοουρηθραίους αδένες. Τα σπερματοζωάρια προχωρούν από την επιδιδυμίδα στον σπερματικό πόρο (σπερματαγωγό), διαπερνούν τον εκσπερματικό πόρο και τον προστάτη και διαμέσου της ουρήθρας εξέρχονται από το σώμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα Κατηγορία:Όσχεο
Watt (άλμπουμ)
Watt είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Δεκέμβριο του 1970 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Deram". Στις 13 Νοεμβρίου 2001, το "Watt" επανεκδόθηκε από την "Beat Goes On" σε μορφή CD.
Θεοκρατία
Με τον όρο θεοκρατία (κράτος θεού) εννοείται εκείνο το σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο ο Θεός ή μια θεότητα θεωρείται ανώτατος άρχων και η διακυβέρνηση γίνεται συχνά από έναν εγκόσμιο άρχοντα, ελέω θεού μονάρχη. Το ρόλο της διακυβέρνησης αναλαμβάνει ενίοτε πέραν του ελέω θεού μονάρχη το ιερατείο της επίσημης θρησκείας του κράτους.
Watt (άλμπουμ)
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στα "Olympic Sound Studios" του Λονδίνου τον Σεπτέμβριο του 1970, με εξαιρεση την ζωντανή εκτέλεση του "Sweet Little Sixteen" του Τσακ Μπέρι με την οποία κλείνει ο δίσκος, η οποία ηχογραφήθηκε στις 29 Αυγούστου 1970 στο φεστιβάλ του "Isle of Wight".
Θεοκρατία
Κοινός τόπος οι θεοκρατίες σε κοινωνίες της αρχαιότητας υπήρξαν στην αρχαία Αίγυπτο και άλλους αρχαίους πολιτισμούς της Ανατολής. Ο όρος πρωτοεμφανίζεται στον Ιώσηπο, που τον χρησιμοποίησε για να υποδείξει την πολιτική οργάνωση των Εβραίων. Τούτο γιατί πριν την εγκαθίδρυση της βασιλείας στο αρχαίο Ισραήλ ο Θεός θεωρείτο υπέρτατος κυβερνήτης των Εβραίων και οι νόμοι του αφορούσαν τόσο σε θρησκευτικές, όσο και πολιτικές υποχρεώσεις.
Από τη σκιώδη μορφή του βασιλέα-ιερέα Μελχισεδέκ, στον βασιλέα Δαβίδ και τον Μωυσή, φαίνεται πως η θεοκρατία στη μορφή της θεότητας ως ανώτατου άρχοντα ή ως κυβερνώντος ιερατείου δεν είναι άγνωστη στον ιουδαιοχριστιανικό κόσμο. Παρόλα αυτά η ιστορία γενικά προσδιορίζει την Περσία ως τόπο ανάπτυξης της ιδέας του θείου μονάρχη. Ιδέα που απαντάται την εποχή της κατάκτησης της Περσίας από τον Αλέξανδρο Γ' τον Μακεδόνα, αναλαμβάνεται από τον έλληνα μονάρχη και εισρέει έκτοτε στα ελληνιστικά βασίλεια. Θα πρέπει να τονιστεί εδώ ότι η ιδέα της κοσμικής εξουσίας του Θεού δεν είναι άγνωστη στους αρχαίους Έλληνες, για παράδειγμα τον Αριστοτέλη, που θεωρεί ότι ο ιδανικός βασιλέας είναι η γήινη εικόνα του Δία.
Watt (άλμπουμ)
Ο δίσκος ανέβηκε στο # 5 των τσαρτ της πατρίδας τους, παραμένοντας όμως στους καταλόγους επιτυχιών μόλις εννέα εβδομάδες, 18 λιγότερες σε σχέση με τον προηγούμενο δίσκο τους. Επίσης, σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση των ολλανδικών τσαρτ και το # 21 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών.
Θεοκρατία
Από την εποχή του Αυγούστου Καίσαρα και μετά η ρωμαϊκή εξουσία προβαλλόταν ως επέκταση της θεϊκής, με τον αυτοκράτορα να έχει αρχιερατικό ρόλο (pontifex maximus) και να λατρεύεται και ο ίδιος ως θεός. Σε αυτό το πλαίσιο, η ρωμαϊκή Σύγκλητος τελούσε θρησκευτικά καθήκοντα.
Watt (άλμπουμ)
Τραγούδια του δίσκου
1. I'm Coming On (Alvin Lee) - 3:48
2. My Baby Left Me (Alvin Lee) - 5:23
Θεοκρατία
Η ιδέα του ελέω θεού μονάρχη είναι παρούσα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, με αυτοκράτορες που προσπαθούσαν σε γενικές γραμμές, όχι πάντα επιτυχώς να προωθήσουν την εικόνα του μονάρχη ως κεφαλή της εκκλησίας, και στην αγία ρωμαϊκή αυτοκρατορία με εσωτερικές συγκρούσεις της μεσαιωνικής Γερμανίας και της Καθολικής εκκλησίας.
Watt (άλμπουμ)
Τραγούδια του δίσκου
3. Think About the Times (Alvin Lee) - 4:43
4. I Say Yeah (Alvin Lee) - 5:17
Θεοκρατία
Σύγχρονες μορφές θεοκρατίας
Σχετικά σύγχρονες μορφές θεοκρατίας θεωρούνται τα Παπικά Κράτη, η Γενεύη του Ζαν Κοβέν (Jehan Cauvin) επί το κοσμικότερον, στην οποία ο μεταρρυθμιστής θεολόγος προσπάθησε να διαμορφώσει μια ιδανική θεοκρατία , το Αφγανιστάν από την εποχή της διακυβέρνησης των Ταλιμπάν και σήμερα το Βατικανό,το Αφγανιστάν,η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν,το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία.
Watt (άλμπουμ)
Τραγούδια του δίσκου
5. The Band With No Name (Alvin Lee) - 1:37
6. Gonna Run (Alvin Lee) - 6:02
7. She Lies in the Morning (Alvin Lee) - 7:24
8. Sweet Little Sixteen (Live) (Berry) - 4:09
Θέσεις τσαρτ
Watt (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Δεκέμβριος 1970
1513
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1513 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Watt (άλμπουμ)
Τα μέλη των Ten Years After
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Watt" είναι οι εξής:
1513
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Watt (άλμπουμ)
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Ten Years After Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Αντόνιο Τζιοβινάτσι
Ο Αντόνιο Μαρία Τζιοβινάτσι είναι Ιταλός οδηγός αγώνων που αγωνίζεται αυτή τη στιγμή στη Φόρμουλα Ε για την Dragon Penske Autosport. Ήταν ο δευτεραθλητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Formula 3 το 2015 και αγωνίστηκε με την Prema στη σειρά GP2 το 2016, τερματίζοντας πάλι δεύτερος με πέντε νίκες και οκτώ συνολικά βάθρα. Ο Τζιοβινάτσι επιλέχθηκε από τη Scuderia Ferrari ως τρίτος και εφεδρικός οδηγός για τη σεζόν του 2017. Έκανε το αγωνιστικό του ντεμπούτο για τη Sauber F1 Team στο Γκραν Πρι της Αυστραλίας το 2017, αντικαθιστώντας τον τραυματία Πασκάλ Βερλάιν. Αντικατέστησε επίσης τον Βερλάιν στο ακόλουθο Γκραν Πρι καθώς συνέχιζε την ανάρρωσή του. Ο Τζιοβινάτσι οδήγησε στην Φόρμουλα 1 για την Άλφα Ρομέο από το 2019 έως το 2021
Καρτ
Ο Τζιοβινάτσι ξεκίνησε στα καρτ το 2000. Το 2006, αναδείχθηκε πρωταθλητής στα ιταλικά πρωταθλήματα National Trophy 60cc και Euro Trophy 60. Ήταν πρωταθλητής του WSK Master Series στην κατηγορία KF2 τόσο το 2010 όσο και το 2011.
Formula Pilota China
Ο Τζιοβινάτσι ξεκίνησε την καριέρα του στα μονοθέσιο αγωνιζόμενος στη Formula Pilota China το 2012. Τερμάτισε ως ο πρωταθλητής στην πρώτη του σεζόν με συνολικά έξι νίκες. Αγωνίστηκε επίσης με την ομάδα της BVM στον τελευταίο γύρο της σεζόν της Formula Abarth στη Μόντσα την ίδια χρονιά. Παρά το γεγονός ότι κέρδισε δύο αγώνες και τερμάτισε στη δεύτερη θέση σε έναν, δεν έλαβε πόντους αφού ήταν φιλοξενούμενος οδηγός.
Φόρμουλα 3
Ο Τζιοβινάτσι συμμετείχε στην Βρετανική Φόρμουλα 3 με την ομάδα Double R Racing, μαζί με τους Sean Gelael και Tatiana Calderón. Κέρδισε δύο αγώνες, στο Silverstone και στο Spa, και ολοκλήρωσε τη σεζόν ως δεύτερος μετά τον Jordan King. Κατά τη διάρκεια εκείνης σεζόν, ο Τζιοβινάτσι μπήκε στον αγώνα των Masters of Formula 3, ολοκληρώνοντας τον στη 10η θέση.
Το 2013, Ο Τζιοβινάτσι έκανε το ντεμπούτο του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3 με την Double R Racing. Πέτυχε τους πρώτους του πόντους στον τέταρτο γύρο στο Brands Hatch, τερματίζοντας 11ος στον πρώτο αγώνα. Το καλύτερο αποτέλεσμα της σεζόν ήταν στον τελικό αγώνα στο Χόκενχαϊμ, όπου τερμάτισε 6ος. Έκλεισε τη σεζόν στην 15η θέση του πρωταθλήματος με 45 βαθμούς.
Το 2014, υπέγραψε με την Jagonya Agam της Carlin για να αγωνιστεί ξανά το 2014. Το πρώτο του βάθρο ήρθε με μια 2η θέση στο Χόκενχαϊμ. Η πρώτη του νίκη ήρθε από την pole position στο Red Bull Ring, πριν προσθέσει άλλη μια στον επόμενο γύρο στο Nürburgring. Τελείωσε τη σεζόν στην 6η θέση της με 238 πόντους, καταγράφοντας δύο νίκες, επτά βάθρα, δύο pole position και τρεις ταχύτερους γύρους.
Ο Τζιοβινάτσι συνέχισε στο πρωτάθλημα με την Carlin το 2015, σε έναν τομέα που περιλάμβανε μελλοντικούς ανταγωνιστές της Φόρμουλα 1 Σαρλ Λεκλέρ, Λανς Στρολ, Τζορτζ Ράσελ και Αλεξάντερ Άλμπον. Ήταν διεκδικητής του πρωταθλήματος για μεγάλο μέρος της σεζόν, χάνοντας τελικά από τον Φίλιξ Ροζενκβίστ. Ολοκλήρωσε τη σεζόν ως δεύτερος, με 412,5 βαθμούς. Κατέγραψε έξι νίκες, είκοσι τερματισμούς στο βάθρο, τέσσερις pole position και τέσσερις ταχύτερους γύρους. Κατά τη διάρκεια της σεζόν έκανε τη δεύτερη εμφάνισή του στον αγώνα Masters of Formula 3, κερδίζοντας τον αγώνα αφού ξεκίνησε από την 2η θέση.
Μετά το τέλος της σεζόν, μπήκε στο Γκραν Πρι του Μακάο με την Carlin, προκρινόμενος στην 4η θέση. Στον αγώνα πρόκρισης, προκάλεσε σωρό πολλαπλών αυτοκινήτων στον πρώτο γύρο μετά από σύγκρουση με τον Daniel Juncadella. Κέρδισε τον προκριματικό αγώνα, αλλά αργότερα του επιβλήθηκε ποινή 20 δευτερολέπτων για το περιστατικό, υποβιβάζοντάς τον στην 10η θέση. Στον βασικό αγώνα, τερμάτισε στην 4η θέση.
Γερμανικό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού
Ο Τζιοβινάτσι είχε εντυπωσιάσει την Audi Sport Team Phoenix κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής στο DTM το 2015, προτού κληθεί να αντικαταστήσει τον Timo Scheider για τον γύρο στην πίστα της Μόσχας. Τελείωσε τους αγώνες στις 19 και 21 θέση.
Αγώνες Αντοχής
Το 2016, Ο Τζιοβινάτσι έλαβε μέρος στο Asian Le Mans Series στην κατηγορία LMP2 μαζί με τον Sean Gelael. Μπήκαν στους δύο τελευταίους γύρους στο Buriram και στο Sepang, κερδίζοντας και τους δύο. Στη συνέχεια μπήκε στον γύρο του Silverstone στο European Le Mans Series μαζί με τους Gelael και Mitch Evans για την SMP Racing, στην οποία ήρθαν 5οι.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIA, ο Τζιοβινάτσι έλαβε μέρος στις 6 Hours του Φούτζι μαζί με τους Gelael και Giedo van der Garde για την ομάδα Extreme Speed Motorsports, στην οποία τερμάτισαν 4οι στην κατηγορία LMP2. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στον επόμενο γύρο στη Σαγκάη μαζί με τους Gelael και Tom Blomqvist, τερματίζοντας 2ος.
Έλαβε μέρος στις 24 Ώρες του Λε Μαν οδηγώντας μια Ferrari 488 GTE για την εργοστασιακή ομάδα της AF Corse μαζί με τους Toni Vilander και Pipo Derani. Τερμάτισε τον αγώνα 5ο στην κατηγορία GTE.
GP2 Series
Ο Τζιοβινάτσι συμμετείχε στο GP2 Series με την Prema Powerteam για τη σεζόν του 2016 μαζί με τον οδηγό της ακαδημίας της Red Bull και δεύτερο στο πρωτάθλημα Formula Renault 3.5 Series του 2014, Πιερ Γκασλί.
Μετά από ένα κακό ξεκίνημα τερματίζοντας εκτός πόντων και χάνοντας την αντίστροφη pole στους δύο πρώτους γύρους, Ο Τζιοβινάτσι σημείωσε νίκες στο feature and sprint race του Μπακού, και έγινε ο πρώτος οδηγός που έκανε το «διπλό» από τον Ντάβιντε Βαλσέκι το 2012.
Ο Τζιοβινάτσι πήρε το προβάδισμα του πρωταθλήματος στο Σεπάνγκ προσπερνώντας τον Σεργκέι Σιρότκιν αργά για την 5η νίκη του στη σεζόν. Ωστόσο, η νίκη του Πιερ Γκασλί στον αγώνα του Άμπου Ντάμπι σήμαινε ότι ο Γκασλί προηγήθηκε με 12 πόντους στον τελικό αγώνα. Ο Τζιοβινάτσι τερμάτισε τον τελευταίο αγώνα μπροστά από τον Γκασλί καθώς ο Άλεξ Λιν κέρδισε, ωστόσο, αφού έκανε κακή εκκίνηση, δεν μπόρεσε να ανατρέψει το χάσμα των 12 πόντων και ο Γκασλί κέρδισε το πρωτάθλημα με 8 πόντους.
Καριέρα στη Φόρμουλα 1
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι ο Τζιοβινάτσι θα εκτελούσε εργασία οδηγού προσομοιωτή για τη Scuderia Ferrari. Τον Δεκέμβριο, επιβεβαιώθηκε και ως ο τρίτος οδηγός της.
Ντεμπούτο σαν εφεδρικός και δοκιμαστικός οδηγός (2017–2018)
Ο Τζιοβινάτσι συμμετείχε στις δοκιμές πριν από τη σεζόν το 2017 με τη Sauber. Με παρόμοιο τρόπο με το ντεμπούτο του στο DTM δύο χρόνια πριν, αντικατέστησε τον τραυματία Πασκάλ Βερλάιν στο Γκραν Πρι της Αυστραλίας. Ο Βερλάιν δεν ένιωσε αρκετά κατάλληλος για μια ολόκληρη απόσταση αγώνα λόγω του ελλείμματος προπόνησής του ως αποτέλεσμα μιας συντριβής στον αγώνα των πρωταθλητών το 2017. Ο Τζιοβινάτσι τερμάτισε 12ος στο ντεμπούτο του. Το ντεμπούτο του σήμαινε ότι ήταν ο πρώτος Ιταλός οδηγός που ξεκίνησε έναν αγώνα Φόρμουλα 1 μετά τους Γιάρνο Τρούλι και Βιταντόνιο Λιούτσι στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας το 2011. Η Sauber ανακοίνωσε ότι ο Τζιοβινάτσι θα αντικαταστήσει ξανά τον Βερλάιν για το Κινέζικο Γκραν Πρι, όπου τράκαρε και κατά τη διάρκεια των κατατακτηρίων και του αγώνα.
Ο Τζιοβινάτσι αργότερα συμμετείχε σε επτά ελεύθερα δοκιμαστικά για την ομάδα της Haas κατά τη διάρκεια της σεζόν 2017. Παρέμεινε εφεδρικός και δοκιμαστικός οδηγός για τη Sauber και τη Ferrari για το 2018. Έλαβε μέρος σε έξι ελεύθερα δοκιμαστικά για τη Sauber κατά τη διάρκεια εκείνης της σεζόν.
2019
Ο Τζιοβινάτσι οδήγησε για την Alfa Romeo κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2019, συνεργαζόμενος με τον Κίμι Ράικονεν και αντικαθιστώντας τον Μάρκους Έρικσον, ο οποίος έγινε ο εφεδρικός οδηγός της ομάδας.
Ο Τζιοβινάτσι πήρε οκτώ αγώνες χωρίς να σημειώσει πόντους μέχρι που σημείωσε τον πρώτο του στο Γκραν Πρι της Αυστρίας, τερματίζοντας 10ος. Ήταν ο πρώτος τερματισμός βαθμών για έναν Ιταλό οδηγό στη Φόρμουλα 1 από τότε που ο Βιταντόνιο Λιούτσι τερμάτισε έκτος στο Γκραν Πρι της Κορέας το 2010. Ο επόμενος αγώνας στη Βρετανία είδε την πρώτη του εγκατάλειψη της σεζόν, αφού ένα μηχανικό πρόβλημα τον έκανε να γυρίσει στα χαλίκια. Τράκαρε στον τελευταίο γύρο στο Βέλγιο, τρέχοντας στην ένατη θέση. Αργότερα προέκυψε ότι η συντριβή έκανε την Alfa Romeo να εξετάσει το μέλλον του στην ομάδα, με τον διευθυντή της ομάδας Φρεντερίκ Βασσέρ να λέει "Είχαμε μια σκληρή συζήτηση με τον Αντόνιο, επειδή τέτοια πράγματα μπορούν να καθορίσουν την καριέρα τους. Σκεφτόμασταν το μέλλον". Σε αυτή τη φάση της σεζόν, ο Τζιοβινάτσι είχε συγκεντρώσει μόνο έναν βαθμό, ενώ ο συμπαίκτης του Ράικονεν είχε σκοράρει 31.
Το δεύτερο μισό της σεζόν ήταν πιο επιτυχημένο για τον Τζιοβινάτσι. Διεκδίκησε πόντους μια εβδομάδα μετά το Βελγικό Γκραν Πρι με την ένατη θέση στον εντός έδρας αγώνα του στη Φόρμουλα 1. Στον 27ο γύρο του Γκραν Πρι της Σιγκαπούρης, ο Τζιοβινάτσι οδήγησε τον αγώνα για τέσσερις γύρους αφού οι ηγέτες είχαν ήδη μπει στα πιτ. Ήταν η πρώτη φορά που οδήγησε έναν αγώνα Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1 στην καριέρα του. Για την Alfa Romeo, ήταν η πρώτη φορά μετά τον Αντρέα Ντε Σέζαρις στο Βελγικό Γκραν Πρι του 1983. Ο Τζιοβινάτσι τερμάτισε τελικά 10ος, σημειώνοντας πόντους για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα. Στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας, πέτυχε τον καλύτερο τερματισμό της καριέρας του, κατακτώντας την έκτη θέση προτού προωθηθεί στην πέμπτη μετά την τιμωρία του Λιούις Χάμιλτον. Έκλεισε τη σεζόν στη 17η θέση του πρωταθλήματος με 14 βαθμούς.
2020
Τζιοβινάτσι και Ράικονεν παρέμειναν στην Alfa Romeo και για το 2020.
Ο Τζιοβινάτσι σημείωσε πόντους στον πρώτο αγώνα της σεζόν στην Αυστρία, προκρίνοντας στην 18η θέση αλλά τερματίζοντας στην ένατη αφού εννέα άλλα αυτοκίνητα αποσύρθηκαν από τον αγώνα. Στον 11ο γύρο του Βελγικού Γκραν Πρι, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινίτου και συνετρίβη στη στροφή 14. Ένας αδέσποτος τροχός από το αυτοκίνητό του χτύπησε την Williams του Τζορτζ Ράσελ με αποτέλεσμα και οι δύο να αποσυρθούν από τον αγώνα. Συμμετείχε επίσης σε ατύχημα υψηλής ταχύτητας στο Γκραν Πρι της Τοσκάνης κατά την επανεκκίνηση του αυτοκινήτου ασφαλείας, στο οποίο τέσσερα αυτοκίνητα αποκλείστηκαν. Δύο τερματισμοί στην βαθμολογία ήρθαν στο Γκραν Πρι του Άιφελ, όπου απέκλεισε τη Φερράρι του Σεμπάστιαν Φέτελ για να τερματίσει στη δέκατη θέση, και στο Γκραν Πρι της Εμίλια Ρομάνα, όπου σημείωσε άλλη μια δέκατη θέση αφού ξεκίνησε τελευταίος στο grid. Στο Τουρκικό Γκραν Πρι, έφτασε στην τρίτη προκριματική περίοδο (Q3) για πρώτη φορά μετά το Γκραν Πρι της Αυστρίας το 2019, προκρινόμενος 10ος. Αποσύρθηκε από τον αγώνα με προβλήματα στο κιβώτιο ταχυτήτων.
Ο Τζιοβινάτσι ολοκλήρωσε τη σεζόν στη 17η θέση στο πρωτάθλημα. Πέτυχε τέσσερις πόντους, τον ίδιο αριθμό με τον συμπαίκτη του Ράικονεν, ωστόσο ο Ράικονεν τοποθετήθηκε πάνω από τον Τζιοβινάτσι χάρη στο ότι τερμάτισε στην ένατη θέση.