cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λεωνίδας Χρηστάκης
Συνδέσεις
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γκαμπί της βασίλισσας (Ημι-Τάρρας άμυνα)
Η Ημι-Τάρρας άμυνα (Semi-Tarrasch Defense) είναι μια σκακιστική βαριάντα στο μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας, η οποία χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις 1.δ4 δ5 2.γ4 ε6 3.Ιγ3 Ιζ6 4.Ιζ3 γ5 (σε αλγεβρική σημειογραφία).
Θεωρία
Σε αντίθεση με την κανονική Άμυνα Τάρρας, στην Ημι-Τάρρας τα μαύρα δεν αποδέχονται το απομονωμένο πιόνι, δεδομένου ότι έχουν πρόθεση να καταλάβουν το τετράγωνο δ5 με τον ίππο τους (όπως είναι πλέον γνωστό, αν παιχτεί 5.γ:δ5, 5...ε:δ5 η θέση είναι αμφίβολη μετά από 6.Αη5) και έτσι εκχωρούν το πλεονέκτημα του χώρου στα λευκά. Η ενδεχόμενη ανακατάληψή του με την κίνηση Ιζ6 αποτρέπει τα μαύρα από μια απρόσκοπτη μεταφορά της παρτίδας σε Ημι-Τάρρας όταν τα λευκά έχουν παίξει 4.Αη5.
Μετά από το 4...γ5, τα λευκά παίζουν συνήθως τις κινήσεις 5.γ:δ5 Ι:δ5 6.ε3 ή 6.ε4, οι οποίες οδηγούν την παρτίδα σε διαφορετικούς τύπους παιχνιδιού και έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον ισχυρών παικτών, τόσο με τα λευκά όσο και με τα μαύρα, από τις αρχές του εικοστού αιώνα.
Βαριάντες
Η Ημι-Τάρρας άμυνα καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς D40–D42.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Αλέξανδρος Σεβήρος
Ο Αλέξανδρος Σεβήρος (Marcus Aurelius Severus Alexander, 1 Οκτωβρίου 208 – 19 Μαρτίου 235) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 222 έως το 235. Ήταν γιος του Μάρκου Ιουλίου Γεσίου Μαρκιανού. Ο Αλέξανδρος ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της δυναστείας των Σεβήρων. Ανέλαβε τη βασιλεία σε μικρή ηλικία (14 ετών), με αποτέλεσμα την πραγματική εξουσία να την ασκούν στην αρχή η γιαγιά του Ιουλία Μαίσα (γυναικαδελφή του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου) μέχρι το θάνατό της (226) και μετέπειτα η μητέρα του Ιουλία Αβίτα Μαμαία και ένα συμβούλιο αντιβασιλείας αποτελούμενο από 16 συγκλητικούς. Η καθοδηγούμενη και άτολμη εξουσία του κατέρρευσε το 235, όταν δολοφονήθηκε από τον στρατό στη Γερμανία, σηματοδοτώντας την αρχή ενός εμφύλιου σπαραγμού, που ταλαιπώρησε την αυτοκρατορία για 50 χρόνια.
Η ανάρρησή του στον θρόνο
Ο προηγούμενος αυτοκράτορας Ηλιογάβαλος, εξάδελφος του Αλέξανδρου, υποχρεώθηκε να τον ορίσει ως διάδοχό του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Το 222 η πραιτωριανή φρουρά, πιθανότατα παρακινούμενη από την Ιουλία Μαίσα και την Ιουλία Αβίτα Μαμαία, δολοφόνησε τον Ηλιογάβαλο, εγκαθιστώντας απρόσκοπτα ως αυτοκράτορα τον Αλέξανδρο Σεβήρο. Η τυπικά ορθή, αλλά ηθικά ανυπόληπτη διαδοχή, δημιούργησε ένα κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης στον λαό και τον στρατό· ως εκ τούτου στη Ρώμη επικράτησε αναρχία και ταραχές. Αποκορύφωμα της τεταμένης κατάστασης ήταν η δολοφονία τού Δομίτιου Ουλπιανού ανώτατου αξιωματούχου της πολιτείας από την πραιτωριανή φρουρά, παρουσία τού ιδίου τού αυτοκράτορα και της μητέρας του.
Το τέλος
Το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης, η καθοδηγούμενη βασιλεία του Αλέξανδρου και η πλήρης αποτυχία του στις μάχες, οδήγησαν τον στρατό να τον δολοφονήσει στη Γερμανία και να ανακηρύξει ως νέο αυτοκράτορα τον Μαξίμινο τον Θράκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Δυναστεία των Σεβήρων
Ευρωπαϊκός μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών
Ο Ευρωπαϊκός μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών ήταν ένα σύστημα που εισήγαγε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα στις 13 Μαρτίου 1979, ως μέρος του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος να μειωθεί η μεταβλητότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών και να επιτευχθεί νομισματική σταθερότητα στην Ευρώπη, ως προετοιμασία για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση και την εισαγωγή ενιαίου νομίσματος, του Ευρώ, που έλαβε χώρα την 1η Ιανουαρίου 1999.
Μετά την υιοθέτηση του ευρώ, η πολιτική άλλαξε στη σύνδεση των νομισμάτων των χωρών της ΕΕ εκτός της Ευρωζώνης με το ευρώ (που έχει το κοινό νόμισμα ως κεντρικό σημείο). Ο στόχος ήταν να βελτιωθεί η σταθερότητα αυτών των νομισμάτων, καθώς και να αποκτηθεί ένας μηχανισμός αξιολόγησης για τα πιθανά μέλη της ευρωζώνης. Ο μηχανισμός αυτός είναι γνωστός ως ERM ΙΙ και έχει αντικαταστήσει τον ERM Ι. Σήμερα τρία νομίσματα είναι στον ERM II, η κορόνα Δανίας, το βουλγάρικο λέβα και η κροατική κούνα.
Articles
Κατηγορία:Ευρωζώνη
Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος
Πολιτική δράση
Ο Στέφανος Στεφανόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας το 1898 και προερχόταν από μια κατεξοχήν πολιτική οικογένεια που είχε συμμετάσχει στα κοινά από την ίδρυση σχεδόν του νεοελληνικού κράτους. Μετά το τέλος των εγκύκλιων σπουδών συνέχισε την εκπαίδευσή του σπουδάζοντας νομικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετέπειτα Οικονομικά στο Παρίσι.
Πρωτοεμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή, στις βουλευτικές εκλογές του 1932 με το Λαϊκόν Κόμμα. Αμέσως μετά, συμμετέχει στο υπουργικό σχήμα, αναλαμβάνοντας υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη.
Από την Απελευθέρωση και μετά, συμμετείχε πολλές φορές σε υπουργικές θέσεις, με σημαντικότερη την τετράχρονη θητεία του ως υπουργού Συντονισμού, στις κυβερνήσεις συνεργασίας του Κόμματος Φιλελευθέρων και του Λαϊκού Κόμματος, την περίοδο του Εμφυλίου πολέμου.
Το 1951, αρχηγός ομάδας βουλευτών του Λαϊκού κόμματος, που διαφωνούσαν με την πολιτική της ηγεσίας του κόμματος, ανεξαρτητοποιείται, και ιδρύει μαζί με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, το βραχύβιο Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα (Λ.Ε.Κ.), το οποίο πολύ σύντομα διαλύεται και τα μέλη του εισχωρούν στον Ελληνικό Συναγερμό, του στρατάρχη Παπάγου.
Με την νίκη του Ελληνικού Συναγερμού στις εκλογές του 1952, ο Στέφανος Στεφανόπουλος αναλαμβάνει το Υπουργείο Εξωτερικών. Τότε συνυπέγραψε την Ελληνογιουγκοσλαβική Συμφωνία συμμαχίας (28 Φεβρουαρίου 1953) με τον Στρατάρχη Τίτο, παρουσία του Βασιλέως Παύλου. Λίγο καιρό αργότερα υπέγραψε με τους Αμερικανούς την Ελληνοαμερικανική Συμφωνία περί παραχωρήσεων αεροπορικών βάσεων. Επίσης επί υπουργίας του αποκαταστάθηκαν (δημόσια) οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία, ενώ προωθήθηκε η αποκατάσταση αυτών με τη Βουλγαρία και ενισχύθηκαν με την Τουρκία. αριστερά|μικρογραφία|Φωτογραφία του 1934 όταν ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας
Στις κυβερνήσεις Γεωργίου Παπανδρέου ανέλαβε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ενώ δική του κυβέρνηση σχημάτισε στις 17 Σεπτεμβρίου 1965, στο κλίμα των κυβερνήσεων Αποστασίας εκείνης της περιόδου.
Το 1977 τέθηκε επικεφαλής της Εθνικής Παρατάξεως. Απέτυχε ωστόσο να εκλεγεί βουλευτής και παρέδωσε την αρχηγία του κόμματος στον Σπύρο Θεοτόκη.
Συγγραφική δράση
Επίσης εκτός της πολιτικής, πλούσια ακόμη υπήρξε η συγγραφική του δράση. Μεταξύ των επιστημονικών και οικονομικών συγγραμμάτων του σημειώνονται:
Ηρώον
To Ηρώον (αρχαία ελληνικά: ἡρῷον, πληθυντικός ἡρῷα) ήταν ιερό αφιερωμένο σε αρχαίο Έλληνα ή Ρωμαίο ήρωα, για την μνημόνευση ή τη λατρεία του ήρωα. Συχνά ανεγειρόταν πάνω από αυτό που θεωρούνταν ο τάφος ή το κενοτάφιό του.
Αρχαία εποχή
Η λατρεία Ηρώων ήταν εκτεταμένη και διαδεδομένη στους Ρωμαίους και στους Έλληνες. Οι Ήρωες έπαιζαν κεντρικό ρόλο στην ζωή της πόλεως, προσδίδοντας μια συλλογική ταυτότητα για τους κατοίκους της. Η λατρεία του Ήρωα συνήθως επικεντρωνόταν γύρο από το ηρώο, στο οποίο κατά την Κλασική αρχαιότητα πιστευόταν συχνά ότι περιείχε τα λείψανά του. Έτσι, κατά μία έννοια πιστευόταν ότι ο Ήρωας συνέχιζε να ζει. Του αναθέτανε τροφές ως προσφορές, και θεωρούνταν ότι συμμετείχε στις γιορτές της πόλης. Η αφοσίωσή του στην πόλη θεωρούνταν ουσιώδους σημασίας για την ευημερία της. Αυτό το γεγονός οδήγησε σε διαμάχες μεταξύ ελληνικών πόλεων για λείψανα ηρώων. Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που κατασκεύασαν μνημεία για πολεμιστές που έπεσαν στο πεδίο της μάχης υπέρ πατρίδος. Η ελληνική γραμματεία καταγράφει πώς ο Κίμων από την Αθήνα εκδικήθηκε το θάνατο του μυθικού ήρωα Θησέα το 469 π.Χ., βρίσκοντας οστά τα οποία υποτίθεται ότι ανήκαν στον ήρωα και επιστρέφοντάς τα θριαμβευτικά στην Αθήνα. Παρομοίως, ο Ηρόδοτος καταγράφει στην Ιστορία του ότι οι Σπαρτιάτες έκαναν επιδρομή στο ηρώο της Τεγέας, κλέβοντας τα οστά του Ορέστη. Αυτό θεωρούνταν σαν μετάθεση της αφοσίωσης / πίστης του ήρωα από την Τεγέα στην Σπάρτη, εξασφαλίζοντας ότι οι Σπαρτιάτες θα νικούσαν τους Τεγεάτες, όπως είχε προφητεύσει το Μαντείο των Δελφών.
Στην Μυκηναϊκή Ελλάδα γύρω από θολωτούς τάφους μπορούμε να βρούμε πολλά παραδείγματα ηρώων, καθώς και σε ή κοντά σε ιερές περιοχές πολλών αρχαίων Ελληνικών πόλεων στην Μεσόγειο. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ονομαζόμενος Τάφος του Θήρωνα στο Αγκριτζέντο στη Σικελία. Ένα άλλο αξιόλογο ηρώο, είναι αυτό στη Βεργίνα (οι αρχαίες Αἰγαί), που θεωρείται ότι ήταν αφιερωμένο στη λατρεία των μελών της βασιλικής οικογένειας του Αλέξανδρου, και το οποίο μπορεί να φιλοξενούσε το λατρευτικό άγαλμα του πατέρα του, Φιλίππου.
Σύγχρονη εποχή
thumb|left|160px|Ηρώο πεσόντων [[Γρίβα Κιλκίς|Γριβιωτών.]]
Τη σύγχρονη εποχή, το ηρώο είναι το μνημείο που συνήθως αφιερώνεται στους πεσόντες πολέμου, αλλά και επίσης σε θύματα πολέμων και εμφυλίων πολέμων. Με την ευρύτερη έννοια του όρου, ηρώο θεωρείται και ένα μνημείο όπου μνημονεύονται (μόνο ή και εκτός από τους πεσόντες) εκτελεσθέντες στην περίοδο στην οποία είναι αφιερωμένο το ηρώο, όπως και θύματα γενοκτονιών.
Συχνά κατέχει κεντρική θέση στην πόλη όπου βρίσκεται, κοντά ή μέσα στην κεντρική πλατεία ή κέντρο της πόλης. Επίσης συχνά, μπορεί να βρίσκεται στον περίβολο της Μητρόπολης ή άλλης μεγάλης εκκλησίας της πόλης. Τέλος, ηρώα ανεγείρονται και εκτός πόλεων, συνήθως κοντά ή στα πεδία μαχών ή θέατρα των γεγονότων που μνημονεύουν.
Στις μικρές πόλεις, και συνήθως στα χωρία, υπάρχει ένα μόνο ηρώο, το οποίο αποτελεί το επίκεντρο των εορταστικών εκδηλώσεων εθνικών εορτών με κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών σε αυτό, όπως και στις επετείους των γεγονότων / περιόδου που μνημονεύουν. Σε μεγάλες πόλεις, αλλά όχι μόνο, υπάρχει ένα ηρώο που αποτελεί το μνημείο γενικά για τους πεσόντες ή ήρωες πολέμου, και δεύτερο ή παραπάνω ηρώα αφιερωμένα σε συγκεκριμένους πολέμους, περιόδους ή ιστορικά γεγονότα. Στο χώρο του ηρώου, που θεωρείται το κενοτάφιο των πεσόντων, αποδίδεται σεβασμός και πρέπει να γίνονται μόνο τελετές μνήμης και απότισης φόρου τιμής στους νεκρούς.
Τα υλικά και η μορφή των ηρώων ποικίλουν. Συνήθως είναι φτιαγμένα από μάρμαρο ή άλλου είδους παρόμοιο σκληρό πέτρωμα, ενώ το μνημείο μπορεί να ενσωματώνει (ή σε κάποιες περιπτώσεις να αποτελείται μόνο από) μεταλλική πλάκα. Οι πιο συνηθισμένες μορφές είναι μαρμάρινη στήλη με βάση, ή μαρμάρινη πλάκα με βάση. Στην πλάκα ή στη βάση του ηρώου συνήθως είναι γραμμένα τα ονόματα των πεσόντων, ενώ συχνές είναι και οι εγχαράξεις, είτε με σύμβολα πολεμικά είτε με επιγραφές. Τις στήλες συχνά στεφανώνουν μαρμάρινα ή μεταλλικά στεφάνια, σταυροί, νίκες ή άλλα σύμβολα, ανάλογα με το γεγονός / πρόσωπα στο οποίο είναι αφιερωμένο το ηρώο.
Υπάρχουν επίσης ηρώα αφιερωμένα σε ένα άτομο, που εξαίρουν την ανδρεία και τη συμβολή τους σε αγώνες του έθνους. Ο όρος ανδριάντας καλύπτει καλύτερα αυτήν την κατηγορία μνημείων. Τα ηρώα συνήθως είναι τοποθετημένα είτε σε κεντρικό σημείο του χωριού ή πόλης, ή κοντά στα σημαντικά κτήρια της πολιτική και θρησκευτικής ζωής, και της ιστορίας του τόπου. Μπορεί να μην έχουν την αίγλη και την ιερότητα της αρχαίας εποχής, αλλά ειδικά σε μικρά ή / και ιστορικά χωριά, κωμοπόλεις και τοποθεσίες, αποτελούν το επίκεντρο της εκδήλωσης της εθνικής και τοπικής ταυτότητας του τοπικού πληθυσμού, και αποτελούν «ιερές» τοποθεσίες μνήμης, και συχνά συμβολισμού της ιστορικής συνείδησης του πληθυσμού, και αντικείμενο περηφάνιας. Απόδειξη του παραπάνω είναι ότι η ανέγερση, διατήρηση και ο ιστορικός συμβολισμός των ηρώων, αποτελεί κατά καιρούς αντικείμενο ενεργού ενδιαφέροντος του τοπικού πληθυσμού.
Ηρώα με τον σκοπό, ως μνημεία που απαθανατίζουν τους πεσόντες πολέμων, και με την μορφή που αναλύθηκε για την σύγχρονη Ελλάδα, υπάρχουν σε πολλές πόλεις της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηρωον
Παθοφυσιολογία
Η παθοφυσιολογία είναι κλάδος της ιατρικής επιστήμης που ασχολείται με την διαταραχή της ανθρώπινης φυσιολογίας του οργανισμού που οδηγεί στην εκδήλωση κάποιου κλινικού συμπτώματος ή νόσου.
Διδάσκεται σε όλα σχεδόν τα Ιατρικά πανεπιστήμια ως ξεχωριστό μάθημα και αφού έχει διδαχτεί η ανθρώπινη φυσιολογία. Κατηγορία:Ιατρικές ειδικότητες Κατηγορία:Παθολογία Κατηγορία:Φυσιολογία ανθρώπου
Μαρτενσίτης
220px|right|thumb|Φακοειδείς λωρίδες («βελόνες») μαρτενσίτη σε κοινό χάλυβα με 0,35% κ.β. C, μετά από βαφή από τους 870°C. Ο μαρτενσίτης είναι μετασταθής φάση που σχηματίζεται όταν ένας χάλυβας θερμανθεί σε υψηλή θερμοκρασία, ώστε να σχηματιστεί ωστενίτης (γ-Fe), και κατόπιν υποστεί απότομη ψύξη.
Ο μαρτενσίτης έλαβε το όνομά του από τον γερμανό μεταλλουργό Άντολφ Μάρτενς (1850–1914), που πρώτος παρατήρησε την δομή του μαρτενσίτη στο μικροσκόπιο.
Η δομή του μαρτενσίτη είναι βελονοειδής. Σε χάλυβες με λιγότερο από 0,4% κ.β. C, ο μαρτενσίτης έχει την μορφή λωρίδων, ενώ σε χάλυβες με περισσότερο από 0,6% κ.β. C, ο μαρτενσίτης έχει την μορφή πιο λεπτών πλακιδιών. Σε χάλυβες με περιεχόμενο άνθρακα μεταξύ 0,4 και 0,6% κ.β., παρατηρούνται φακοειδείς λωρίδες και λεπτά πλακίδια. Ο μαρτενσίτης παρουσιάζει επίσης εσωτερική δομή που χαρακτηρίζεται από διδυμίες και έντονη παρουσία διαταραχών (κρυσταλλικών ατελειών).
200px|left|thumb|Σχηματική παράσταση της δημιουργίας φακοειδών λωρίδων («βελόνων») μαρτενσίτη μέσα σε κόκκους ωστενίτη. Η παρουσία του άνθρακα σε οκταεδρικές θέσεις παρεμβολής προκαλεί ασύμμετρη παραμόρφωση στο κρυσταλλικό πλέγμα. Οι λωρίδες και τα πλακίδια του μαρτενσίτη έχουν πολύ μικρό μέγεθος σε σύγκριση με τους μητρικούς κόκκους του ωστενίτη, με συνέπεια την σημαντική αύξηση της σκληρότητας του χάλυβα. Επίσης, τα πολλά νέα όρια στην μικροδομή του μαρτενσίτη εμποδίζουν την μετακίνηση των διαταραχών και συμβάλλουν έτσι στην αύξηση της σκληρότητας του χάλυβα.
Παρόμοιοι μαρτενσιτικοί μετασχηματισμοί παρατηρούνται και σε άλλα κράματα (π.χ. Cu–Zn, Cu–Sn, Ti–Mo, Au–Cu, κ.ά.), αλλά δεν συνοδεύονται από αύξηση της σκληρότητας του υλικού. Ο μαρτενσιτικός μετασχηματισμός είναι επίσης μεγάλης σημασίας για τα κράματα μνήμης σχήματος (Cu–Zn–Al, Cu–Al–Ni, Fe–Mn–Si, Ni–Ti, κ.ά.).
Rust in Peace Live
Το Rust in Peace Live είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου χέβι μέταλ συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD και DVD, τον Σεπτέμβριο του 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Shout! Factory".
Η κυκλοφορία αποτελείται από κομμάτια του συγκεκριμένου άλμπουμ αλλά και έξι τραγούδια προερχόμενα από άλμπουμ της περιόδου 1986 - 1997.
Αυτή ήταν η πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος με τον μπασίστα Ντέιβ Έλεφσον στη σύνθεση τους, από το 2002.
Τραγούδια
1. '''Holy Wars... The Punishment Due' (Mustaine)'' - 7:02
3. Take No Prisoners (Mustaine) - 3:24
4. Five Magics (Mustaine) - 6:00
5. Poison was the Cure (Mustaine) - 3:36
6. Lucretia (Mustaine, Ellefson) - 3:59
7. Tornado of Souls (Mustaine, Ellefson) - 5:28
8. Dawn Patrol (Mustaine, Ellefson) - 1:52
9. '''Rust in Peace... Polaris' (Mustaine)'' - 6:10
10. Holy Wars (Reprise) (Mustaine) - 4:15
11. Skin O' My Teeth (Mustaine) - 3:19
12. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:12
13. She-Wolf (Mustaine) - 3:36
14. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:10
15. Symphony of Destruction (Mustaine) - 4:00
16. Peace Sells (Mustaine) - 4:46
Θέσεις τσαρτ
Rust in Peace Live (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Rust in Peace Live" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Εθνική Οδός 34 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 34 (EO34) είναι εθνική οδός στο Νομό Μαγνησίας. Συνδέει τον Βόλο με την Τσαγκαράδα και το Χορευτό. Έχει μήκος 70 χιλιόμετρα και διαθέτει δύο λωρίδες (μία ανα κατεύθυνση). Περνάει από τα χωριά Αγρία, Άνω Λεχώνια, Καλά Νερά, Νεοχώρι, Τσαγκαράδα και Χορευτό. Η διαδρομή από τον Βόλο μέχρι τα Καλά Νερά είναι αρκετά ομάλη και βατή ενω από τα Καλά Νερά μέχρι την Τσαγκαράδα είναι δύσκολη καθώς έχει πολλές στροφές αφού διασχίζει όλο το Πήλιο. Κατά τη διαδρομή της εθνικής οδού μπορεί κάποιος να επισκευθεί:
Ουμβέρτος Β΄ της Σαβοΐας
Ο Ουμβέρτος Β΄ της Σαβοΐας ή Ουμβέρτος ο Παχύς (Humbert II de Savoie, 1065 - 14 Οκτωβρίου 1103) κόμης της Σαβοΐας (1080 - 1103), ήταν γιος του Αμεδαίου Β' της Σαβοΐας και της Ιωάννας, κόρης του Γκερόλντ κόμη της Γενεύης.
National Geographic (τηλεοπτικός σταθμός)
Το National Geographic είναι αμερικανικό συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι που προβάλλει ντοκιμαντέρ της National Geographic Society. Ο σταθμός ανήκει στην National Geographic Partners, η οποία εκδίδει το ομότιτλο περιοδικό, της οποίας την πλειοψηφία των μετοχών (73%) κατέχει η Walt Disney ενώ το υπόλοιπο 27% ανήκει στην National Geographic Society. Το κανάλι εκπέμπει από τα κεντρικά του γραφεία, στο Μανχάταν. Το πρόγραμμά του, περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ για τη φύση, την επιστήμη, τον πολιτισμό και την ιστορία και έχει υπότιτλους.
Ουμβέρτος Β΄ της Σαβοΐας
Βιογραφία
Ο πατέρας του απεβίωσε (1080) αλλά το 1082 αναφέρεται κόμης της Σαβοΐας κάποιος Όθων Β', ίσως ο πατέρας του Αμεδαίος Β' να είχε μεγαλύτερο γιο με το όνομα αυτό αλλά δεν επαληθεύεται από άλλες πηγές. Έτσι θεωρούμε ότι τον διαδέχθηκε ο Ουμβέρτος Β'. Η σύζυγός του Γκιζέλα από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν αδελφή του πάπα Κάλλιστου Β'.
National Geographic (τηλεοπτικός σταθμός)
Περιγραφή
Το Σεπτέμβριο του 1997, τα πρώτα κανάλια του National Geographic ξεκίνησαν τη λειτουργία τους στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ευρώπη και στην Αυστραλία ενώ την 1η Ιουλίου του 1998 το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει και στην Ασία, σε συνεργασία με την Ασιατική Δορυφορική Τηλεόραση STAR, και η οποία διανέμει το κανάλι (πριν αντικατασταθεί από την Ασιατική έκδοση του NBC, κάτι παρόμοιο που συνέβη και μετά την διακοπή της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής έκδοσης του ίδιου καναλιού το 1998). Σήμερα, το κανάλι είναι διαθέσιμο σε πάνω από 143 χώρες, μεταδίδεται σε περισσότερα από 160 εκατομμύρια σπίτια σε 25 γλώσσες.
Όντας η πρώτη χώρα στη Λατινική Αμερική για να λάβει το κανάλι, ξεκίνησε να μεταδίδεται στη Βραζιλία αντικαθιστώντας το ανεξάρτητο κανάλι Superstation την 1η Νοεμβρίου του 2000 και το οποίο αγόρασε η FOX Latin American Channels. Σύμφωνα με κάποια άτομα που συνδέονται με το κανάλι, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην χώρα, λόγω της επιτυχίας των πωλήσεων του ομότιτλου περιοδικού.
Ουμβέρτος Β΄ της Σαβοΐας
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
National Geographic (τηλεοπτικός σταθμός)
Περιγραφή
Η Καναδέζικη έκδοση ανήκει στην εταιρεία μέσων μαζικής ενημέρωσης Corus Entertainment (64%) και στη θυγατρική του National Geographic στις ΗΠΑ (36%), ενώ οι Ευρωπαϊκές εκδόσεις του, λειτουργούν σε συνεργασία με τη θυγατρική της Comcast Corporation, Sky Limited.
Η Βρετανική έκδοση του καναλιού μεταδίδεται από τις συνδρομητικές πλατφόρμες της Sky UK που ανήκει στην Sky Limited (ιδιοκτησία της Comcast), της Virgin Media που ανήκει στην Liberty Global και της ανεξάρτητης TalkTalk TV. Για την Ιρλανδία μεταδίδεται επίσης από τις Sky UK και Virgin Media και την ανεξάρτητη Magnet Networks ενώ στην Ισλανδία μεταδίδεται από την πλατφόρμα της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Síminn.
Στην Αυστραλία, το National Geographic Channel μεταδίδεται από τις πλατφόρμες της Foxtel η οποία αποτελεί κοινοπραξία της News Corp Australia θυγατρική της News Corp και της εταιρείας τηλεπικοινωνιών και μέσων ενημέρωσης Telstra, της TransACT που ανήκει στην εταιρεία τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής TPG και της Optus (θυγατρική της κρατικής Singtel) ενώ στη Νέα Ζηλανδία μεταδίδεται από τις πλατφόρμες της Sky Television και της θυγατρικής της Vodafone.
Στη Νότια Αφρική, το National Geographic Channel μεταδίδεται από την ψηφιακή δορυφορική τηλεοπτική πλατφόρμα DStv η οποία αποτελεί την πολυκαναλική υπηρεσία της MultiChoice στην Αφρική και είναι ιδιοκτησία της πολυεθνικής Naspers. Τέλος, στη Μέση Ανατολή, μια αραβική έκδοση του καναλιού εκπέμπει ελεύθερα από την ανεξάρτητη Nilesat με το όνομα National Geographic Abu Dhabi και αποτελεί συνιδιοκτησία της National Geographic Society, της Fox Networks Group και της κρατικής Abu Dhabi Media.
Στον τύπο
Το 2013, το κανάλι ξεκίνησε να μεταδίδει το reality show ''Are You Tougher Than a Boy Scout? (Είσαι πιο σκληρός από έναν Πρόσκοπο;)'' και το οποίο επικρίθηκε για την συνεργασία με τους Προσκόπους της Αμερικής, μια οργάνωση, η οποία είχε απαγορεύσει τους ομοφυλόφιλους, οι οποίοι ήταν και αυτοί πρόσκοποι, να συμμετέχουν στο συγκεκριμένο reality show μέχρι το Μάιο του ίδιου έτους που μια ψηφοφορία ανέτρεψε αυτή την απαγόρευση.
Οι αρχαιολόγοι έχουν διαμαρτυρηθεί ότι το National Geographic παρουσίαζε σειρές ντοκιμαντέρ όπως Diggers (Εκσκαφείς) και Nazi War Diggers (Ναζιστικοί Πολεμικοί Εκσκαφείς) που προωθούν τη λεηλασία και την καταστροφή των αρχαιολογικών χώρων και το έργο της ανίχνευσης μετάλλων των κυνηγών που είχαν αναμνηστικά και συλλεκτών εμπόρων. Συγκεκριμένα, η σειρά Nazi War Diggers κατηγορήθηκε ως αντιεπιστημονικού χαρακτήρα ντοκιμαντέρ με ασεβείς χειρισμούς των ανθρωπίνων λειψάνων. Το National Geographic εξέφρασε τη λύπη του για το πως αυτή η σειρά ντοκιμαντέρ παρουσιάστηκε από τη δική του ομότιτλη ιστοσελίδα, αλλά υποστήριξε ότι πολλές από τις κατηγορίες εναντίον αυτής της σειράς είναι παραπληροφορημένες. Στην Ελλάδα έχει εκδώσει διάφορα περιοδικά σε συνεργασία με το Έθνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1997 Κατηγορία:National Geographic Society Κατηγορία:Θυγατρικές της The Walt Disney Company
Βραβεία Γκράμι του 1998
Βραβεία Γκράμι του 1998
John Leventhal (παραγωγός) & Shawn Colvin για το "Sunny Came Home"
Daniel Lanois (παραγωγός) & Bob Dylan για το Time Out of Mind
John Leventhal & Shawn Colvin (τραγουδοποιοί) για το "Sunny Came Home" σε ερμηνεία Shawn Colvin
Paula Cole
Blues
John Lee Hooker για το Don't Look Back
Taj Mahal για το Señor Blues
Παιδικά
Roger Nichols, Kris O'Connor (παραγωγοί) & John Denver (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το All Aboard!
John McElroy (παραγωγός) & Charles Kuralt για το Winnie-the-Pooh
Κλασική Μουσική
Pierre Boulez (διευθυντής ορχήστρας) & the Cleveland Orchestra for Berlioz: Symphonie Fantastique; Tristia
Cecilia Bartoli για το An Italian Songbook (Works of Bellini, Donizetti, Rossini)
Σεραφίτα
Σεραφίτα (γαλλικός τίτλος:Séraphîta) είναι μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύθηκε το 1834 και περιλαμβάνεται στις Φιλοσοφικές μελέτες της Ανθρώπινης κωμωδίας. Πραγματεύεται το θέμα του ανδρόγυνου, ενός πλάσματος που συνενώνει τη φύση του αρσενικού και του θηλυκού. Σε αντίθεση με τη ρεαλιστική γραφή των περισσότερων από τα πιο γνωστά έργα του συγγραφέα, η ιστορία εμβαθύνει στο φανταστικό και το υπερφυσικό για να παρουσιάσει φιλοσοφικά θέματα.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
Michael Woolcock (παραγωγός), Georg Solti (διευθυντής ορχήστρας), José van Dam, Ben Heppner, Herbert Lippert, Karita Mattila, Alan Opie, Rene Pape, Iris Vermillion & the Chicago Symphony Orchestra για το Wagner: Die Meistersinger von Nürnberg
Σεραφίτα
Με τα έργα Το δέρμα της λύπης (1831), Οι εξόριστοι (1831) και Λουί Λαμπέρ (1832) ανήκει στο διηγηματικό πλαίσιο των Μυστικιστικών έργων του Μπαλζάκ.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
Robert Shaw (διευθυντής ορχήστρας) & the Atlanta Symphony Orchestra & Chorus για το Adams: Harmonium/Rachmaninoff: The Bells
Σεραφίτα
Το μυθιστόρημα είχε σημαντική επιτυχία, επανεκδόθηκε επτά φορές κατά τη διάρκεια της ζωής του Μπαλζάκ.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
David Zinman (διευθυντής ορχήστρας), Yo-Yo Ma & the Philadelphia Orchestra for Premieres - Cello Concertos (Works of Danielpour, Kirchner, Rouse)
Σεραφίτα
Υπόθεση
Σε ένα κάστρο στις απόκρημνες ακτές της Νορβηγίας κοντά σε ένα χωριό, χαμένο στη μέση του πάγου και του χιονιού, ο Σεραφίτους, ένα παράξενο και μελαγχολικό ον, φαίνεται να κρύβει ένα τρομερό μυστικό. Η Μίνα, η κόρη του πάστορα του χωριού, νιώθει μια παράξενη έλξη γι' αυτόν, πιστεύοντας ότι ο Σεραφίτους είναι άντρας. Αλλά τον Σεραφίτους ερωτεύεται επίσης και ο Βίλφριντ, ένας ωραίος ξένος που αποκλείστηκε από τα χιόνια στην περιοχή, που τον θεωρεί γυναίκα, τη Σεραφίτα.
Στην πραγματικότητα, ο Σεραφίτους-Σεραφίτα είναι ένα τέλειο ανδρόγυνο, γεννημένο από γονείς που, σύμφωνα με τα μυστικιστικά δόγματα του Εμάνουελ Σβέντενμποργκ, έχουν υπερβεί την ανθρώπινη κατάσταση και έδωσαν ζωή σ'αυτό το μυστηριώδες χωρίς φύλο και σεξουαλικότητα πλάσμα. Εξαιρετικά μορφωμένος, προικισμένος με πνευματικές ικανότητες που ξεπερνούν αυτές των κοινών θνητών, κάνει μια μοναχική και στοχαστική ζωή. Αλλά αυτό το σχεδόν ουράνιο ον ονειρεύεται να βιώσει την τέλεια αγάπη, αυτή που συνίσταται στην αγάπη δύο όντων αντίθετου φύλου μαζί. Πράγματι, η Μίνα και ο Βίλφριντ αγαπούν ταυτόχρονα αυτό το πλάσμα και ο καθένας τους βλέπει σ'αυτό το φύλο που το ίδιο δεν έχει..
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
Janos Starker για το Bach: Suites για το Solo Cello Nos. 1 – 6
Σεραφίτα
Υπόθεση
Τέλος, κάτω από τα σαστισμένα μάτια της Μίνας και του Βίλφριντ, το «τέλειο ον», έχοντας βιώσει τον πλήρη έρωτα και από τα δύο φύλα, μεταμορφώνεται σε άγγελο και ανεβαίνει στον ουρανό.
Σχολιασμός
Η Σεραφίτα είναι ένα θεματικά μοναδικό έργο στην Ανθρώπινη Κωμωδία και το θέμα προκύπτει από το βαθύ ενδιαφέρον του Μπαλζάκ για τον μυστικισμό και τα παραφυσικά φαινόμενα, ίχνη του οποίου, βρίσκονται και σε πολλά άλλα έργα του. Είναι επίσης γνωστό ότι είχε την πρόθεση να γράψει ένα έργο εντελώς μυστικιστικού χαρακτήρα ήδη από το 1824.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
Claudio Abbado (διευθυντής ορχήστρας) για το "Hindemith: Kammermusik No. 1 Με Finale 1921, Op. 24 No. 1" σε ερμηνεία μελών της Berliner Philharmonic
Σεραφίτα
Σχολιασμός
Ένα σημαντικό κίνητρο για τον συγγραφέα ήταν επίσης η γενική κρίση της θρησκείας στη Γαλλία και η κυριαρχία του ορθολογισμού στη θέση της πίστης σε υπερφυσικά φαινόμενα. Ωστόσο, το έργο δεν είναι μια αποθέωση κάποιας από τις υπάρχουσες θρησκείες, αλλά ένας έπαινος της πνευματικότητας, μια στάση αποδοχής σε φαινόμενα που δεν μπορούν να εξηγηθούν ορθολογικά και, τέλος, η ανάπτυξη ατομικού προβληματισμού για τη μεταφυσική, φτάνοντας στη δημιουργία του δικού του συστήματος πεποιθήσεων. Αν και βασίζεται στο φιλοσοφικό σύστημα του Σβέντενμποργκ, δεν είναι μια θρησκευτική ή φιλοσοφική πραγματεία ή μια παραβολή, και από πολλές απόψεις υπερβαίνει τις ιδέες που προτείνει ο φιλόσοφος.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
Emerson String Quartet για το Beethoven: The String Quartets
Σεραφίτα
Σχολιασμός
Στο έργο, τα υπερφυσικά γεγονότα παρουσιάζονται ως γεγονότα των οποίων οι αιτίες μας διαφεύγουν. Σε άλλο σημείο, ο Μπαλζάκ παρουσιάζει θαυματουργές θεραπείες ως φυσιολογικά φαινόμενα που παράγονται από τον μαγνητισμό.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
John Adams (Συνθέτης), Kent Nagano (διευθυντής ορχήστρας) & the Hallé Orchestra for "Adams: El Dorado"
Σεραφίτα
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κλασική Μουσική
Steven Epstein (παραγωγός), David Zinman (διευθυντής ορχήστρας), Yo-Yo Ma & the Philadelphia Orchestra for Premieres - Cello Concertos (Works of Danielpour, Kirchner, Rouse)
Βουλανζερίτης
Ο Βουλανζερίτης (αγγλ. boulangerite) είναι θειούχο ορυκτό του μολύβδου και του αντιμονίου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου μεταλλειολόγου Charles Louis Boulanger (1810–1849), ο οποίος πρόσεξε πρώτος δείγματά του και τα εξέτασε.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Σύνθεση και Διευθέτηση
Wayne Shorter (Συνθέτης) για το "Aung San Suu Kyi" σε ερμηνεία Herbie Hancock & Wayne Shorter
Βουλανζερίτης
Είναι ορυκτό που απαντά σε υδροθερμικές φλέβες χαμηλών ή μέσων θερμοκρασιών. Λόγω της υφής του να σχηματίζει συσσωματώματα που ομοιάζουν με σωρούς από πτίλα (πούπουλα), αποκαλείται, μαζί με τον τζεϊμσονίτη "feathered ore" (πτιλοειδές μετάλλευμα).
Βραβεία Γκράμι του 1998
Σύνθεση και Διευθέτηση
R. Kelly (τραγουδοποιός) για το "I Believe I Can Fly" (από το Space Jam)
Βουλανζερίτης
Παραλλαγή του μπουλανζερίτη αποκαλείται, επίσης πλυμοζίτης (plumosite) ακριβώς λόγω αυτής της υφής. Χρησιμοποιείται ως δευτερεύον μετάλλευμα αντιμονίου, ενώ λόγω των υφών του είναι περιζήτητος από συλλέκτες.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Σύνθεση και Διευθέτηση
Gabriel Yared (Συνθέτης) για το The English Patient
Βουλανζερίτης
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σιδηροπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο γαληνίτης, ο σιδηρίτης, ο αρσενοπυρίτης, ο αντιμονίτης και ο χαλαζίας.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Σύνθεση και Διευθέτηση
Bill Holman (διευθετητής) για το "Straight, No Chaser" σε ερμηνεία The Bill Holman Band
Slide Hampton (διευθετητής) για το "Cotton Tail" σε ερμηνεία Dee Dee Bridgewater
Βουλανζερίτης
Εμφανίζει παγκόσμια εξάπλωση. Ορισμένα κοιτάσματά του άξια μνείας είναι στη Γαλλία, στην Τοσκάνη της Ιταλίας (ορυχείο Bottino), τη Λαπωνία, τις περιοχές Västmanland και Bolinden στη Σουηδία, τα όρη Χαρτς και τη Βαυαρία της Γερμανίας, την Τρέπτσα της Σερβίας, την Τσεχία, τις ΗΠΑ (Πολιτείες Αϊντάχο, Μοντάνα, Κολοράντο), το Μεξικό (περιοχή Zacatecas), το Οντάριο του Καναδά, τη Γκάνα (περιοχή "Golden belt"), τη Ναμίμπια, την Κίνα, τη Νότια Ρωσία, την Αυστραλία και τη Βολιβία.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κάντρι Μουσικής
Trisha Yearwood για το "How Do I Live"
Βουλανζερίτης
Στην Ελλάδα απαντά στην Πάνορμο της νήσου Τήνου, στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Λαύριο, Καμάριζα και Πλάκα), στα μεταλλεία Κασσάνδρας Χαλκιδικής (Στρατώνι, Μαδέμ Λάκκος) και στο κοίτασμα χαλκού - μολυβδαινίου στη Μαρώνεια Ροδόπης.
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κάντρι Μουσικής
Vince Gill για το "Pretty Little Adriana"
Βουλανζερίτης
Βιβλιογραφία
Βουλανζεριτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Βραβεία Γκράμι του 1998
Κάντρι Μουσικής
Alison Krauss & Union Station για το "Looking in the Eyes of Love"
Garth Brooks & Trisha Yearwood για το "In Another's Eyes"
Alison Krauss & Union Station για το "Little Liza Jane"
Bob Carlisle & Randy Thomas (τραγουδοποιοί) για το "Butterfly Kisses" σε ερμηνεία Bob Carlisle / Jeff Carson / the Raybon Brothers
Rick Rubin (παραγωγός) & Johnny Cash για το Unchained
Alison Krauss & Union Station για το So Long So Wrong
Folk
Beausoleil για το L'amour ou la Folie
Bob Dylan για το Time Out of Mind
Gospel
Jars Of Clay για το Much Afraid
dc Talk για το Welcome to the Freak Show: dc Talk Live in Concert
The Fairfield Four για το I Couldn't Hear Nobody Pray
Take 6 για το Brothers
Peter York (παραγωγός) για το Amazing Grace 2: A Country Salute to Gospel σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Myron Butler, Kirk Franklin & Robert Searight II (διευθυντές χορωδίας) για το God's Property Από το Kirk Franklin's Nu Nation σε ερμηνεία God's Property
Ιστορικά
Amy Horowitz, Jeff Place & Pete Reiniger (παραγωγοί), David Glasser & Charlie Pilzer (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου) για το Anthology of American Folk Music (1997 Edition Expanded) σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Τζαζ
Doc Cheatham & Nicholas Payton για το "Stardust"
Charlie Haden & Pat Metheny για το Beyond the Missouri Sky
Joe Henderson για το Joe Henderson Μεγάλη Ορχήστρα σε ερμηνεία the Joe Henderson Big Band
Dee Dee Bridgewater για το Dear Ella
Randy Brecker για το Into the Sun
Roy Hargrove's Crisol για το Habana
Latin
Λουίς Μιγκέλ για το Romances
Ry Cooder για το Buena Vista Social Club
Los Fabulosos Cadillacs για το Fabulosos Calavera
Μουσικής Παράστασης
Jay David Saks (παραγωγός) για το Chicago the Musical σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών με τους Ann Reinking, Bebe Neuwirth, James Naughton & Joel Grey
Βιντεοκλίπ
Aris McGarry (παραγωγός), Mark Romanek (σκηνοθέτης) & Janet Jackson για το "Got 'Till It's Gone"
David May, Glen Ballard (παραγωγοί), Steve Purcell (παραγωγός & σκηνοθέτης) & Alanis Morissette (παραγωγός, σκηνοθέτης & καλλιτέχνης) για το Jagged Little Pill, Live
New Age
Michael Hedges για το Oracle
Συσκευασία και Σημειώσεις
Al Quattrocchi, Hugh Brown & Jeff Smith (σχεδιαστές) για το Titanic - Music as Heard on the Fateful Voyage σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
David Gorman, Hugh Brown & Rachel Gutek (σχεδιαστές) για το Beg Scream and Shout! The Big Ol' Box of '60s Soul σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Chuck Pirtle, Eric von Schmidt, Jeff Place, John Fahey, Jon Pankake, Kip Lornell, Luc Sante, Luis Kemnitzer, Neil V. Rosenberg & Peter Stampfel (συγγραφείς σημειώσεων) για το Anthology of American Folk Music (1997 Edition Expanded) σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών
Polka
Jimmy Sturr για το Living on Polka Time
Ποπ
Sarah McLachlan για το "Building a Mystery"
Elton John για το "Candle in the Wind 1997"
Jamiroquai για το "Virtual Insanity"
John Lee Hooker & Van Morrison για το "Don't Look Back"
Sarah McLachlan για το "Last Dance"
Giorgio Moroder (παραγωγός & καλλιτέχνης) & Donna Summer για το "Carry On"
Frank Filipetti (παραγωγός) & James Taylor (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Hourglass
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Frank Filipetti (μηχανικός ήχου) για το Hourglass σε ερμηνεία James Taylor
Babyface
Steven Epstein
Frankie Knuckles
R&B
Erykah Badu για το "On & On"
R. Kelly για το "I Believe I Can Fly"
R. Kelly (τραγουδοποιός) για το "I Believe I Can Fly"
Erykah Badu για το Baduizm
Rap
Will Smith για το "Men in Black"
Puff Daddy, Faith Evans & 112 για το "I'll Be Missing You"
Stevie J. (παραγωγός) & Puff Daddy & the Family (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το "No Way Out"
Reggae
Ziggy Marley & the Melody Makers για το Fallen is Babylon
Rock
Fiona Apple για το "Criminal"
Bob Dylan για το "Cold Irons Bound"
The Wallflowers για το "One Headlight"
Smashing Pumpkins για το "The End is the Beginning is the End"
Tool για το "Ænima"
Jakob Dylan (τραγουδοποιός) για το "One Headlight" σε ερμηνεία The Wallflowers
John Fogerty (παραγωγός & καλλιτέχνης) για το Blue Moon Swamp
Προφορικός Λόγος
Charles Kuralt για το Charles Kuralt's Spring
Trad Ποπ
Tony Bennett για το Tony Bennett on Holiday
Παγκόσμια
Milton Nascimento για το Nascimento
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Ναός Ταξιαρχών Φίλιας Λέσβου
Ο ναός των Ταξιαρχών στη Φίλια Λέσβου χτίστηκε το 1836 και αποτελεί ξεχωριστό δείγμα τρίκλιτης ξυλοστεγής βασιλικής με τοξωτή μορφή στο κεντρικό κλίτος. Κάθε χρόνο στις 8 Νοεμβρίου συγκεντρώνει κόσμο για τον εορτασμό των Ταξιαρχών.
Ο ναός χτίστηκε από ειδικούς τεχνίτες του χωριού όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα από τον τουρκικό ζυγό και άρχισε να ανθίζει η Ελλάδα. Στη κοινότητα Φίλιας ανήκουν πολλές μικρές και μεγάλες εκκλησίες όπως ο άγιος Ιγνάτιος ή Ιερά Μονή Λειμώνος (ανεπίσημα λόγω της τεράστιας δωρεάς αντικειμένων στο μουσείο της μονής),ο άγιος Γεώργιος,η αγία Φωτεινή,ο άγιος Νεκτάριος,ο άγιος Δημήτριος,ο άγιος Βασίλειος και πολλές ακόμη. Η εκκλησία των Ταξιαρχών είναι η μεγαλύτερη του χωριού και βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού όπου υπάρχουν καφενεία και μαζεύεται ο κόσμος. Η εκκλησία φαίνεται εξωτερικά ότι είναι παλιά από τις σκαλιστές κολώνες της, τις καμάρες των παραθύρων της, από τον τρούλο της, το ύψος της και τις ξύλινες πόρτες. Εσωτερικά φαίνεται ότι είναι παλιά από τις τεράστιες μαρμάρινες κολώνες της, τις τοιχογραφίες της, τους πολυελαίους της, τα ξύλινα καθίσματα, το ξύλινο παγκάρι της, το ιερό και το τέμπλο της τα οποία είναι ξύλινα και σε κάποια σημεία επιζωγραφισμένα και περισσότερο από τα πολύ παλιά μαρμάρινα πατώματα της και ο εσωτερικός φέρει στοιχεία εκλεκτικισμού. Στον προαύλιο χώρο υπάρχει και το καμπαναριό της εκκλησίας που έχει χτιστεί ξεχωριστά από την εκκλησία. Χτίστηκε το 1913 και είναι 107 χρονών. Υπάρχει και ένα μικρό εκκλησάκι Ευαγγελίστρα για αυτούς που δεν μπορούν να πάνε την ώρα της λειτουργίας στην εκκλησία και θέλουν να ανάψουν ένα κερί. Η εκκλησία είναι διατηρητέο μνημείο και αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά του χωριού.
Παραπομπές
Ταξιαρχων
Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση
Η Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση είναι περιοδικό το οποίο εκδίδεται σε τέσσερις γλώσσες: Στα αγγλικά, ισπανικά, ρώσικα και ελληνικά. Αποτελεί περιοδικό συνεργασίας ανάμεσα σε θεωρητικά και πολιτικά περιοδικά Κομμουνιστικών Κομμάτων που έχουν κοινές θέσεις για μια σειρά από θεμελιώδη θεωρητικά και ιδεολογικά ζητήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά έντυπα Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Κυκλική οικονομία
μικρογραφία| Μια απεικόνιση της έννοιας της κυκλικής οικονομίας μικρογραφία| Γραμμική έναντι κυκλικής οικονομίας Μια κυκλική οικονομία (αναφέρεται επίσης ως κυκλικότητα ) είναι ένα οικονομικό σύστημα που "αντιπροσωπεύει μια αλλαγή του παραδείγματος με τον τρόπο που η ανθρώπινη κοινωνία συνδέεται με τη φύση και αποσκοπεί στην πρόληψη της εξάντλησης των πόρων, της στενής δέσμης ενέργειας και υλικών και στη διευκόλυνση της βιώσιμης ανάπτυξης." Aποσκοπεί στην εξάλειψη των αποβλήτων και τη συνεχή χρήση των πόρων. Τα κυκλικά συστήματα χρησιμοποιούν τη συντήρηση, την επαναχρησιμοποίηση/αναδιανομή, την ανακαίνιση/ανακατασκευή και την ανακύκλωση για τη δημιουργία ενός συστήματος κλειστού βρόχου, ελαχιστοποιώντας τις εισροές πόρων και τη δημιουργία αποβλήτων, ρύπανσης και εκπομπών άνθρακα. Η κυκλική οικονομία στοχεύει στη διατήρηση των προϊόντων, του εξοπλισμού και της υποδομής για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, βελτιώνοντας έτσι την παραγωγικότητα αυτών των πόρων. Τα απόβλητα υλικά και η ενέργεια πρέπει να γίνουν εισροές για άλλες διεργασίες μέσω αξιοποίησης αποβλήτων: είτε ως συστατικό είτε ως ανακτημένος πόρος για άλλη βιομηχανική διαδικασία ή ως αναγεννητικοί πόροι για τη φύση (π.χ. κομπόστ). Αυτή η αναγεννητική προσέγγιση έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή γραμμική οικονομία, η οποία έχει μια γραμμική ροή αγαθών γνωστή και ως "take-make-waste” (προμήθεια, παρασκευή, απόρριψη).
Τα τελευταία χρόνια, έννοιες που βασίζονται στην ανακύκλωση πόρων έρχονται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο. Μια από τις σημαντικότερες, είναι η κυκλική οικονομία, που υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Κίνα. Για την έννοια της κυκλικής οικονομίας έχουν αναπτυχθεί διάφορες σχολές σκέψης, όπως το εγχείρημα "cradle to cradle", η οικονομία απόδοσης, η βιομιμητική, η βιομηχανική οικολογία, ο φυσικός καπιταλισμός, η μπλε οικονομία και ο αναγεννητικός σχεδιασμός. Αυτές οι έννοιες φαίνονται διαισθητικά πιο βιώσιμες από το τρέχον γραμμικό οικονομικό σύστημα. Η μείωση των εισροών πόρων και ο περιορισμός της διαρροής αποβλήτων και των εκπομπών από το σύστημα μειώνει την εξάντληση των πόρων και τη ρύπανση του περιβάλλοντος. Ωστόσο, αυτές οι απλές παραδοχές δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση της εμπλεκόμενης συστημικής πολυπλοκότητας και αγνοούν τις πιθανές αντισταθμίσεις. Για παράδειγμα, η κοινωνική διάσταση της βιωσιμότητας φαίνεται να αντιμετωπίζεται οριακά μόνο σε πολλές δημοσιεύσεις σχετικά με την Κυκλική Οικονομία, και σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούνται διαφορετικές ή πρόσθετες στρατηγικές, όπως η αγορά νέου, πιο ενεργειακά αποδοτικού εξοπλισμού.
Ορισμός
Η κυκλική ανάπτυξη είναι ένα μοντέλο οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής παραγωγής και κατανάλωσης που στοχεύει στην οικοδόμηση μιας βιώσιμης κοινωνίας με βάση ένα κυκλικό μοντέλο. Στοχεύει στην ανάπτυξη ανακυκλώσιμων και βιώσιμων πόρων για την προστασία της κοινωνίας από τα απόβλητα. Ο σκοπός είναι να είναι σε θέση να σχηματίσει ένα μοντέλο που δεν είναι πλέον γραμμικό και άπληστο αλλά κυκλικό. Αυτή η νέα μορφή κοινωνίας βασίζεται στην αρχή της κυκλικής οικονομίας. Ο στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα στις οικονομίες και τις κοινωνίες γενικότερα να γίνουν πιο αυτόνομες, βιώσιμες και συντονισμένες με το ζήτημα των περιβαλλοντικών πόρων.
Η κυκλική οικονομία είναι ένα παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο που αποσκοπεί στην αύξηση της αποδοτικότητας των πρώτων υλών, μέσω της χρήσης των υλικών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, με παράλληλη ελαχιστοποίηση της χρήσης φυσικών πόρων.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ορίζει την κυκλική οικονομια ως "ένα μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης, το οποίο περιλαμβάνει την ανταλλαγή, εκμίσθωση, επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, ανακαίνιση και ανακύκλωση των υπαρχόντων υλικών και προϊόντων όσο το δυνατόν περισσότερο προκειμένου να παραταθεί ο κύκλος ζωής τους. Στην πράξη, η κυκλική οικονομία υποδηλώνει τη μείωση των αποβλήτων στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο. Όταν ένα προϊόν φτάνει στο τέλος της ζωής του, τα υλικά κατασκευής του διατηρούνται μέσα στην οικονομία με οποιοδήποτε δυνατό τρόπο για να χρησιμοποιηθούν ξανά και ξανά, δημιουργώντας προστιθέμενη αξία στο προϊόν."
Στο 11ο πενταετές σχέδιο της Κίνας για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη (2006-2010), η κυκλική οικονομια περιγράφεται ως ένα σύστημα συνδυασμού της οικονομικής ανάπτυξης με τη διατήρηση των πόρων σύμφωνα με την «αρχή των 3R» (reduce, reuse, recycle). Το άρθρο 2 του νόμου περί προώθησης της κυκλικής οικονομιας αναφέρει: «Ο όρος "κυκλική οικονομία" όπως αναφέρεται σε αυτά τα μέτρα είναι ένας γενικός όρος για τις δραστηριότητες ελαχιστοποίησης, επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης που διεξάγονται κατά τη διαδικασία παραγωγής, κυκλοφορίας και κατανάλωσης».
Η κυκλική οικονομία είναι μια οικονομική έννοια που συνδέεται με τη βιώσιμη ανάπτυξη και την πράσινη οικονομία, αλλά προχωρά πέρα από αυτές. Πράγματι, αντί να σκέφτεται μόνο να μειώσει τον οικολογικό αντίκτυπο των βιομηχανιών και την ποσότητα των αποβλήτων, στοχεύει στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών στοχεύοντας στη βιώσιμη διαχείριση των πρώτων υλών και των πηγών ενέργειας. Με άλλα λόγια, ο στόχος είναι να καταστεί η οικονομία όσο το δυνατόν πιο κυκλική, εισάγοντας νέες διαδικασίες και λύσεις για τη βελτιστοποίηση των πόρων και για τη χρήση και την απόρριψη.
Αν και ο ορισμός της κυκλικής οικονομίας παραμένει ανοικτός, όλοι οι ορισμοί συμφωνούν για τη σημασία του σχεδιασμού, της παραγωγής και της κατανάλωσης με βιώσιμο τρόπο. Οι αρχές της έννοιας της κυκλικής οικονομίας περιλαμβάνουν την «αρχή των 3R» (reduce, reuse, recycle – ελαχιστοποίηση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση) και την «αρχή των 6R» (reuse, recycle, redesign, remanufacture, reduce, recover – επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση, επανασχεδιασμός, ανακατασκευή, ελαχιστοποίηση, ανάκτηση).
Στην οικονομική βιβλιογραφία έχουν επίσης περιγραφεί άλλοι ορισμοί και όρια που διαχωρίζουν τη γραμμική από την κυκλική οικονομία με τον καθορισμό μετρικών που προέρχονται από τη μεγιστοποίηση της αξίας για την κοινωνία των υλικών που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή.
Ιστορία
Η ιδέα της κυκλικής ροής υλικών και ενέργειας εμφανίστηκε το 1966, στην εργασία του αμερικανού οικονομολόγου Kenneth Boulding:
Η κλειστή γη του μέλλοντος απαιτεί οικονομικές αρχές που είναι κάπως διαφορετικές από εκείνες της ανοιχτής γης του παρελθόντος. Η κλειστή οικονομία του μέλλοντος θα μπορούσε να ονομαστεί «οικονομία διαστημόπλοιου», στην οποία η γη έχει γίνει ένα ενιαίο διαστημόπλοιο, χωρίς απεριόριστα αποθέματα πόρων, είτε για εξόρυξη είτε για ρύπανση, και στην οποία, επομένως, ο άνθρωπος πρέπει να βρει τη θέση του σε ένα κυκλικό οικολογικό σύστημα που είναι ικανό για συνεχή αναπαραγωγή υλικών, παρόλο που δεν θα μπορεί να έχει εισροές ενέργειας.
Δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για το δημιουργό της έννοιας της κυκλικής οικονομίας, αλλά συμβολή έχουν ο Αμερικανός καθηγητής John Lyle, ο μαθητής του William McDonough, ο Γερμανός χημικός Michael Braungart και ο αρχιτέκτονας και οικονομολόγος Walter Stahel. Η ιδέα της κυκλικής οικονομίας μπορεί επίσης να έχει εμπνευστεί από τη Σιωπηλή Άνοιξη της Ρέιτσελ Κάρσον ή τη διατριβή «όρια στην ανάπτυξη» του Κλαμπ της Ρώμης στη δεκαετία του 1970.
Ο όρος κυκλική οικονομία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία στις αρχές της δεκαετίας του ’90 από τους Πιρς και Τέρνερ, οι οποίοι πρότειναν μια κυκλική ροή αξίας με θετικά αποτελέσματα για το περιβάλλον στηριζόμενοι στις προηγούμενες μελέτες του Boulding. Επιπλέον, οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της κυκλικής οικονομίας έχουν οδηγήσει σε ένα μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων οι οποίες επικεντρώνονται στην ανάδειξη της κυκλικής οικονομίας ως πρότυπο μοντέλο  και στη σχέση της με την αειφόρο ανάπτυξη.
Προς την κυκλική οικονομία
Το 2013, κυκλοφόρησε μια έκθεση με τίτλο Towards the Circular Economy: Economic and Business Rational for an Accelerated Transition. Η έκθεση, που ανατέθηκε από το Ίδρυμα Ellen MacArthur και αναπτύχθηκε από την McKinsey & Company, εξέτασε την οικονομική και επιχειρηματική ευκαιρία για τη μετάβαση σε ένα αποκαταστατικό, κυκλικό μοντέλο. Χρησιμοποιώντας προϊοντικές μελέτες περιπτώσεων και οικονομική ανάλυση, η έκθεση περιγράφει λεπτομερώς τις δυνατότητες για σημαντικά οφέλη σε ολόκληρη την ΕΕ. Υποστηρίζει ότι ένα υποσύνολο του μεταποιητικού τομέα της ΕΕ θα μπορούσε να πραγματοποιήσει καθαρή εξοικονόμηση κόστους υλικών αξίας έως και 630 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως έως το 2025 - ενθαρρύνοντας την οικονομική δραστηριότητα στους τομείς της ανάπτυξης προϊόντων, της ανακατασκευής και της ανακαίνισης.
Μια άλλη έκθεση του WRAP και της Πράσινης Συμμαχίας (με τίτλο «Απασχόληση και κυκλική οικονομία: δημιουργία θέσεων εργασίας σε μια πιο αποδοτική πηγή πόρων στη Βρετανία»), η οποία έγινε το 2015 εξέτασε διαφορετικά σενάρια δημόσιας πολιτικής έως το 2030. Υπολογίζει ότι, χωρίς αλλαγή πολιτικής, θα δημιουργηθούν 200.000 νέες θέσεις εργασίας, μειώνοντας την ανεργία κατά 54.000. Ένα πιο επιθετικό σενάριο πολιτικής θα μπορούσε να δημιουργήσει 500.000 νέες θέσεις εργασίας και να μειώσει μόνιμα την ανεργία κατά 102.000.