cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διακύμανση
Διακύμανση πληθυσμού και διακύμανση δείγματος
Πραγματικές παρατηρήσεις όπως οι μετρήσεις από τη χθεσινή βροχή καθ'όλη τη διάρκεια της ημέρας τυπικά δεν μπορούν να είναι πλήρη σύνολα όλων των πιθανών παρατηρήσεων που θα μπορούσαν να γίνουν. Οπότε, η διακύμανση που υπολογίζεται από το πεπερασμένο σύνολο γενικά δεν θα ταιριάζει με τη διακύμανση που θα υπολογιζόταν από το συνολικό πλήθος των πιθανών παρατηρήσεων. Αυτό σημαίνει ότι εκτιμάται η μέση τιμή και η διακύμανση που θα είχαν υπολογιστεί από ένα πλήρες σύνολο παρατηρήσεων με τη χρήση μιας εκτιμήτριας συνάρτησης. Ο εκτιμητής είναι μια συνάρτηση από το δείγμα των n παρατηρήσεων η οποία σχεδιάζεται αμερόληπτα  από το σύνολο του πληθυσμού των πιθανών παρατηρήσεων. Σε αυτό το παράδειγμα,αυτό το δείγμα θα ήταν το σύνολο των πραγματικών μετρήσεων της χθεσινής βροχόπτωσης από τις διαθέσιμες μετρήσεις βροχής εντός της γεωγραφικής περιοχής που ενδιαφέρει.
Ο πιο απλός εκτιμητής για την μέση τιμή του πληθυσμού και τη διακύμανση του πληθυσμού είναι απλά η μέση τιμή και η διακύμανση του δείγματος, η μέση τιμή δείγματος και (μη διορθωμένη) διακύμανση του δείγματος – αυτά είναι συνεπείς εκτιμητές (που συγκλίνουν στη σωστή τιμή καθώς ο αριθμός των δειγμάτων αυξάνει), αλλά μπορεί να βελτιωθεί. Η εκτίμηση της διακύμανσης του πληθυσμού παίρνοντας τη διακύμανση του δείγματος είναι κοντά στην επιθυμητή, σε γενικές γραμμές, αλλά μπορεί να βελτιωθεί με δύο τρόπους. Πιο απλά, η διακύμανση του δείγματος υπολογίζεται ως μέσος όρος των τετραγωνικών αποκλίσεων σχετικά με τη μέση τιμή (του δείγματος), διαιρώντας με το π.δ. Ωστόσο, χρησιμοποιώντας τιμές διαφορετικές από το n βελτιώνεται ο εκτιμητής με διάφορους τρόπους. Τέσσερις κοινές τιμές για τον παρονομαστής είναι n, n − 1, n + 1 και n − 1.5: n είναι ο απλούστερος (διακύμανση του πληθυσμού του δείγματος), n − 1 μειώνει την μεροληψία, n + 1 ελαχιστοποιεί το μέσο τετραγωνικό σφάλμα για την κανονική κατανομή, και n − 1.5 κυρίως μειώνει την μεροληψία σε αμερόληπτη εκτίμηση της τυπικής απόκλισης της κανονικής κατανομής.
Πρώτον, αν και η πραγματική μέση τιμή είναι άγνωστη (και υπολογίζεται ως η μέση τιμή δείγματος), τότε η διακύμανση του δείγματος είναι μεροληπτικός εκτιμητής: υποτιμά τη διακύμανση κατά ένα παράγοντα (n − 1) / n * η διόρθωση από αυτόν τον παράγοντα (διαίρεση με n − 1 αντί για n) ονομάζεται διόρθωση Bessel. Ο εκτιμητής που προκύπτει είναι αμερόληπτος, και καλείται η (διορθωμένη) διακύμανση του δείγματος ή αμερόληπτη διακύμανση του δείγματος. Για παράδειγμα, όταν n = 1 η διακύμανση της μια μόνο παρατήρηση για τη μέση τιμή του δείγματος  (από μόνη της), είναι προφανώς μηδέν, ανεξάρτητα από τη διακύμανση του πληθυσμού. Αν η μέση καθορίζεται με κάποιο άλλο τρόπο από ό,τι από τα ίδια δείγματα που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της διακύμανσης τότε αυτή η μεροληψία δεν τίθεται και η διακύμανση μπορεί με ασφάλεια να εκτιμηθεί όπως αυτή από τα δείγματα για την (ανεξάρτητα γνωστή) μέση τιμή.
Δεύτερον, η διακύμανση του δείγματος, γενικώς, δεν ελαχιστοποιεί το μέσο τετραγωνικό σφάλμα μεταξύ της διακύμανσης του δείγματος και της διακύμανσης του πληθυσμού. Η διόρθωση της μεροληψίας συχνά κάνει τα πράγματα χειρότερα.: μπορείτε πάντα να επιλέξετε ένα συντελεστή κλίμακας που αποδίδει καλύτερα από τη διορθωμένη διακύμανση του δείγματος, αν και η βέλτιστη παράγοντας κλίμακας εξαρτάται από την υπερβολική κύρτωση του πληθυσμού (βλ μέσο τετραγωνικό σφάλμα: διακύμανση), και εισάγει μεροληψία. Αυτό αποτελείται από μείωση του αμερόληπτου εκτιμητή (διαιρώντας με έναν αριθμό μεγαλύτερο από n − 1), και είναι ένα απλό παράδειγμα από μια συρρίκνωση εκτιμητή: "συρρικνώνει" τον αμερόληπτο εκτιμητή προς το μηδέν. Για την κανονική κατανομή, διαιρώντας με n + 1 (αντί για n − 1 ή n) ελαχιστοποιεί το μέσο τετραγωνικό σφάλμα. Ο εκτιμητής που προκύπτει είναι μεροληπτικός, ωστόσο, και είναι γνωστό ως μεροληπτική διακύμανση του δείγματος.
Διακύμανση του πληθυσμού
Σε γενικές γραμμές, η διακύμανση του πληθυσμού,ενός πεπερασμένου πληθυσμού μεγέθους N με τιμές xi θα δίνεται από οπού είναι η μέση τιμή του πληθυσμού. Η διακύμανση του πληθυσμού, συνεπώς, ταιριάζει με την διακύμανση της κατανομής πιθανότητας. Με αυτή την έννοια, η έννοια του πληθυσμού μπορεί να επεκταθεί σε συνεχείς τυχαίες μεταβλητές με άπειρους πληθυσμούς.
Διακύμανση του δείγματος
Σε πολλές πρακτικές περιπτώσεις, η πραγματική διακύμανση του πληθυσμού δεν είναι γνωστή εκ των προτέρων και πρέπει να υπολογιστεί με κάποιο τρόπο. Όταν έχουμε να κάνουμε με εξαιρετικά μεγάλους πληθυσμούς, δεν είναι δυνατό να μετρούν κάθε αντικείμενο στον πληθυσμό, οπότε ο υπολογισμός πρέπει να γίνεται σε ένα δείγμα του πληθυσμού. Η διακύμανση του Δείγματος μπορεί επίσης να εφαρμοστεί για τον υπολογισμό της διακύμανσης  μια συνεχής κατανομής από ένα δείγμα αυτής της κατανομής.
Η χρήση του όρου n − 1 ονομάζεται Bessel διόρθωση, και χρησιμοποιείται επίσης στη συνδιακύμανση του δείγματος και την τυπική απόκλιση του δείγματος (η τετραγωνική ρίζα της διακύμανσης). Η τετραγωνική ρίζα είναι μια κοίλη συνάρτηση και, συνεπώς, εισάγει μια αρνητική μεροληψία (από την ανισότητα Jensen), η οποία εξαρτάται από την κατανομή, και κατά συνέπεια η διορθωμένη τυπική απόκλιση του δείγματος (χρησιμοποιώντας Bessel διόρθωση) είναι μεροληπτική. Η αμερόληπτη εκτίμηση της τυπικής απόκλισης είναι τεχνικά πρόβλημα που περιλαμβάνεται, αν και για την κανονική κατανομή, χρησιμοποιώντας τον όρο n − 1.5 αποδίδεται σχεδόν αμερόληπτος εκτιμητής.
Η αμερόληπτη διακύμανση του δείγματος είναι μια U-statistic για τη συνάρτηση ƒ(y1, y2) = (y1 − y2)2/2, με την έννοια ότι λαμβάνεται από το μέσο όρο ενός στατιστικού 2 δειγμάτων  από υποσύνολα 2-στοιχείων του πληθυσμού.
Κατανομή της διακύμανση του δείγματος
Ως μια συνάρτηση των τυχαίων μεταβλητών, η διακύμανση του δείγματος είναι η ίδια μια τυχαία μεταβλητή, και είναι φυσικό να μελετήσουμε την κατανομή του. Στην περίπτωση που τα yi   δεν είναι ανεξάρτητες παρατηρήσεις από μια κανονική κατανομή,το θεώρημα Cochran  δείχνει ότι s2 ακολουθεί μια κλιμακωτή κατανομή Χ-τετράγωνο: Ως άμεση συνέπεια, προκύπτει ότι και Αν το yι   δεν είναι ανεξάρτητες και ισόνομα κατανεμημένες, αλλά όχι απαραίτητα κανονικά κατανεμημένες, τότε όπου κ είναι η κύρτωση της κατανομής και μ4 είναι η τέταρτη κεντρική ροπή.
Αν οι συνθήκες από το νόμο των μεγάλων αριθμών ικανοποιούνται για το τετράγωνο των παρατηρήσεων, s2 είναι συνεπής εκτιμητής του σ2. Μπορεί, πράγματι, να δει κανείς ότι η διακύμανση του εκτιμητή τείνει ασυμπτωτικά στο μηδέν.
Ανισότητα του Samuelson
Η ανισότητα του Samuelson  είναι ένα αποτέλεσμα που δηλώνει όρια για τις τιμές που μπορούν να πάρουν μεμονωμένες παρατηρήσεις σε ένα δείγμα, δεδομένου ότι η μέση τιμή του δείγματος και η (μεροληπτική) διακύμανση έχουν υπολογιστεί. οι Τιμές πρέπει να βρίσκονται εντός των ορίων
Σχέσεις με τους αρμονικούς και τους αριθμητικούς μέσους όρους
Έχει αποδειχθεί   ότι για ένα δείγμα {y i } των πραγματικών αριθμών, όπου ymax είναι η μέγιστη τιμή του δείγματος, A είναι ο αριθμητικός μέσος, H είναι ο αρμονικός μέσος του δείγματος και είναι η (μεροληπτική) διακύμανση του δείγματος.
Αυτό το όριο έχει βελτιωθεί, και είναι γνωστό ότι η διακύμανση  οριοθετείται από
όπου ymin είναι η ελάχιστη τιμή του δείγματος.
Έλεγχος ισότητας διασπορών
Ο έλεγχος για την ισότητα δύο ή περισσότερων διακυμάνσεων είναι δύσκολος. Το F τεστ και το Χ-τετράγωνο τεστ επηρεάζονται αρνητικά από τη μη-κανονικότητα και δεν συνιστώνται για το σκοπό αυτό.
Πολλοί μη παραμετρικοί έλεγχοι έχουν προταθεί: αυτά περιλαμβάνουν τα Barton–David–Ansari–Freund–Siegel–Tukey test, το τεστ Capon, Mood τεστ, Klotz τεστ και το Sukhatme τεστ. Το Sukhatme τεστ ισχύει για δύο διακυμάνσεις και απαιτεί και οι δύο μέροι όροι να είναι γνωστοί και ίσοι με το μηδέν. Τα Mood,Klotz,Capon και Barton–David–Ansari–Freund–Siegel–Tukey τεστ εφαρμόζονται επίσης για δύο διακυμάνσεις. Επιτρέπουν να είναι άγνωστη η μεση τιμή, αλλά απαιτούν να είναι ίσες οι δύο μέσες τιμές.
Το Lehmann τεστ είναι ένας παραμετρικός έλεγχος δύο διασπορών.Είναι γνωστές αρκετές παραλλαγές αυτού του τεστ. Άλλοι έλεγχοι της ισότητας των διασπορών είναι το Box τεστ, το Box–Anderson τεστ και το Moses τεστ.
Μέθοδοι αναδειγματοληψίας, οι οποίες περιλαμβάνουν το bootstrap και το jackknife, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ελεγχθεί η ισότητα των διακυμάνσεων.
Ιστορία
Ο όρος διακύμανση εισήχθη για πρώτη φορά από τον Ρόναλντ Φίσερ το 1918 στο άρθρο The Correlation Between Relatives on the Supposition of Mendelian Inheritance: Το σώμα των διαθέσιμων στατιστικών μας δείχνει ότι οι αποκλίσεις μιας ανθρώπινης μέτρησης από την μέση τιμή της ακολουθούν εκ του σύνεγγυς την Κανονική κατανομή, και, ως εκ τούτου, ότι η μεταβλητότητα μπορεί να μετρηθεί ομοιόμορφα  από την τυπική απόκλιση που αντιστοιχεί στο τετραγωνική ρίζα του μέσου τετραγωνικού σφάλματος. Όταν υπάρχουν δύο ανεξάρτητες αιτίες μεταβλητότητας ικανές να παράγουν μια κατά τα άλλα ομοιόμορφη κατανομή του πληθυσμού με τυπικές αποκλίσεις και διαπιστώθηκε ότι η κατανομή, όταν και οι δύο αιτίες που ενεργούν από κοινού, έχει μια τυπική απόκλιση. Ως εκ τούτου, είναι επιθυμητό στην ανάλυση των αιτίων της μεταβλητότητας να ασχοληθούμε με το τετράγωνο της τυπικής απόκλισης ως μέτρο της μεταβλητότητας. Θα ονομάζουμε την ποσότητα αυτή  Διακύμανση... μικρογραφία|Γεωμετρική απεικόνιση της διακύμανσης μιας αυθαίρετης κατανομής (2, 4, 4, 4, 5, 5, 7, 9): 1. Μια κατανομή συχνότητας είναι κατασκευασμένη. 2. Το κέντρο βάρους της κατανομής δίνει την μέση τιμή. 3. Ένα τετράγωνο με πλευρές ίσες με τη διαφορά της κάθε τιμής από τη μέση τιμή σχηματίζεται για κάθε τιμή. 4. Τακτοποίώντας τα τετράγωνα σε ένα ορθογώνιο με μια πλευρά ίση με τον αριθμό των τιμών, n, έχει ως αποτέλεσμα η άλλη πλευρά είναι η διακύμανση της κατανομής, σ2.
Ροπή αδράνειας
Η διακύμανση μιας κατανομής πιθανότητας είναι ανάλογη με τη ροπή αδράνειας στην κλασική μηχανική από την αντίστοιχη κατανομή της μάζας κατά μήκος μιας γραμμής, σε σχέση με την περιστροφή γύρω από το κέντρο μάζας.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2012)">παραπομπή που απαιτείται ]  Λόγω αυτής της αναλογίας,έννοιες όπως η διακύμανση ονομάζονται ροπές από κατανομές πιθανοτήτων.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2012)">παραπομπή που απαιτείται ]  Ο πίνακας συνδιασποράς σχετίζεται με τη ροπή του τανυστή αδράνειας για πολυμεταβλητές κατανομές. Η ροπή αδράνειας ενός νέφους n σημείων με πίνακα συνδιασποράς του δίνεται από<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2012)">παραπομπή που απαιτείται ]
Αυτή η διαφορά μεταξύ ροπής αδράνειας στη φυσική και στις στατιστική είναι σαφείς για τα σημεία που έχουν συγκεντρωθεί κατά μήκος μιας γραμμής. Ας υποθέσουμε ότι πολλά σημεία είναι κοντά στον άξονα x και διανέμονται κατά μήκος του. Ο πίνακας συνδιασποράς θα είναι περίπου Δηλαδή, η περισσοτερη διακύμανση θα είναι στη κατεύθυνση x. Οι φυσικοί θεωρούν αυτό χαμηλή ροπή για τον άξονα x οπότε ο τανυστής ροπής αδράνειας είναι
Ημιδιακύμανση
Η ημιδιακύμανση υπολογίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως η διακύμανση, αλλά μόνο οι παρατηρήσεις οι οποίες είναι κάτω από το μέσο όρο περιλαμβάνονται στον υπολογισμό. Είναι μερικές φορές περιγράφεται ως ένα μέτρο καθοδικού κινδύνου  σε ένα πλαίσιο επενδύσεων. Για ασύμμετρες κατανομές, η ημιδιακύμανση μπορεί να παρέχει πρόσθετες πληροφορίες που η διακύμανση δεν παρέχει<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2015)">παραπομπή που απαιτείται ].
Γενικεύσεις
Αν είναι μια βαθμωτή μιγαδική τυχαία μεταβλητή, με τιμές στο, τότε, η διακύμανση είναι πού είναι ο συζυγής μιγαδικός του. Αυτή η διακύμανση είναι βαθμωτή.
Αν είναι μία διανυσματική τυχαία μεταβλητή, με τιμές στο και θεωρώντας την ως ένα διάνυσμα στήλης,τότε  η φυσική γενίκευση της διακύμανσης είναι πού και είναι ο ανάστροφος του. Το αποτέλεσμα είναι θετικά ημι-ορισμένος τετραγωνικός πίνακας, που συνήθως αναφέρεται ως ο πίνακας διακύμανσης-συνδιακύμανσης.
Αν είναι ένα διάνυσμα - και μιγαδική τυχαία μεταβλητή, με τιμές στο, τότε η γενίκευση της διακύμανσης είναι πού είναι ο συζυγής ανάστροφος του. Αυτός ο πίνακας είναι επίσης θετικά ημι-ορισμένος και τετραγωνικός.
Χαράλαμπος (όνομα)
Το Χαράλαμπος είναι ελληνικό ανδρικό κύριο όνομα (όνομα βαφτιστικό).
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα Χαράλαμπος (του Χαράλαμπου ή του Χαραλάμπου), από το μεταγενέστερο όνομα Χαραλάμπης (του Χαραλάμπους), από το χαρά και -λάμπης/-λάμπος (από το ρήμα λάμπω «λάμπω προς έξω φως, ακτινοβολώ»), «αυτός που λάμπει από χαρά».
Διάδοση του ονόματος
Το όνομα διαδόθηκε εκτεταμένως εξαιτίας της λατρείας που γνώρισε ο άγιος από τα μέσα του 17ου αι., όταν θεωρήθηκε προστάτης των πιστών από την πανούκλα, που εκείνα τα χρόνια ήταν έξαρση σε όλο τον ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα σε λιμάνια με έντονη κίνηση. Στα βενετοκρατούμενα μέρη η λατρεία του φαίνεται ότι συνυπήρξε στην αρχή με εκείνη του αγίου Ρόκκου, την οποία αντικατέστησε τελείως ύστερα από το τέλος της βενετικής κυριαρχίας. (Ως προστάτες από την πανούκλα λατρεύονταν και οι άγιοι Σπυρίδων, Αθανάσιος, Γεώργιος κ.ά., ενδεικτικό του μεγέθους του προβλήματος.) Σήμερα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Χαράλαμπος παρουσιάζεται ως το 56ο πιο συχνό όνομα (21ο ανάμεσα στα αντρικά), το Χαραλαμπία ως το 187ο πιο συχνό όνομα (123ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Ονομαστική εορτή
Στις 10 Φεβρουαρίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη αγίου Χαραλάμπους. Στα συναξάρια ο άγιος εμφανίζεται ως Χαραλάμπης (†202) από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου της Μικράς Ασίας.
Τύποι του ονόματος της κοινής
thumb|upright=0.7|Ο [[δημοσιογράφος, λογοτέχνης και μεταφραστής Χαραλάμπης (Μπάμπης) Άννινος (1852–1934).]] Χαράλαμπος, παράλληλος τύπος: Χαραλάμπης.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεταγενέστερα ονόματα
Φρίντριχ Μάινεκε
Ο Φρειδερίκος Μάινεκε (1862 - 1954) (Friedrich Meinecke) ήταν διάσημος Γερμανός ιστορικός, διεθνολόγος και ακαδημαϊκός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1862 στο Σαλτσβέντελ στην Πρωσία. Αρχικά σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και του Βερολίνου. Το 1887 διορίστηκε αρχειοφύλακας των Αρχείων του Κράτους, θέση που διατήρησε μέχρι το 1901, ενώ από το 1896 μέχρι το 1935 ανέλαβε αρχισυντάκτης του ιστορικού περιοδικού Zeitschrift. Υπήρξε καθηγητής Ιστορίας των Πανεπιστημίων Στρασβούργου, Φράιμπουργκ και Βερολίνου.
Τα συγγράμματά του "Ο Κοσμοπολιτισμός και το εθνικόν κράτος" (1908), το οποίο και τον καθιέρωσε, ως και "Η Ιδέα του Κράτους εις την νεωτέραν ιστορίαν" (Die Idee der Staatsräson) (1924) και "Αι Αρχαί του ιστορισμού" (1936) έχουν χαρακτηριστεί ιστοριογραφικά αριστουργήματα.
Στο δε έργο του "Η Γερμανική καταστροφή" (Die Deutsche Katastrophe), που συνέγραψε μετά τον Β' Π.Π. και εξέδωσε το 1946, με σαφές αντιναζιστικό πνεύμα, προβαίνει σε μια εκτενή έρευνα και ανάλυση των αιτιών που προκάλεσαν την πτώση της ναζιστικής Γερμανίας. Το έργο του αυτό είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό σε στοιχεία που παραθέτει ως προς την άνοδο του Χίτλερ που οφείλονταν κυρίως α) στον παλαιότερο πρωσικό μιλιταρισμό, β) στην ταχεία εκβιομηχάνιση και γ) τις αδυναμίες των μεσαίων στρωμάτων, όσο και σε μια σειρά ατυχών γεγονότων που ουδεμία σχέση είχαν με τον γερμανικό λαό, αλλά και ποιοι πραγματικά βοήθησαν αυτόν ακόμα και στις αρχές του πολέμου, γνωρίζοντας εκ των προτέρων τι θα επακολουθούσε.
Ο Φρειδερίκος Μάινεκε υπήρξε μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών. Πέθανε στο Βερολίνο, στις 6 Φεβρουαρίου του 1954, σε ηλικία 91 ετών.
Σημειώσεις
Ο Φρ. Μάινεκε περιλαμβάνεται στους ιστορικούς του Μεσοπολέμου και του Β' Π.Π. Περικοπές εκ του βιβλίου του "Ο Κοσμοπολιτισμός και το εθνικόν κράτος", όπου αναζητείται η αναγκαιότητα ισορροπίας μεταξύ της κρατικής εξουσίας και της ηθικής, συχνά αποτελούν βασικές αναφορές σε σχετικές ομιλίες κοινωνιολόγων και διεθνολόγων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Ρεζιστίνη
Η ρεζιστίνη (Αγγλ. resistin) (~12,5kDa) είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από το λιπώδη ιστό.
Ανακάλυψη
Η ρεζιστίνη ανακαλύφθηκε το 2001 από τον Mitchell A. Lazar και την ομάδα του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Ονομάστηκε ρεζιστίνη λόγω της αντίστασης στην ινσουλίνη που εμφάνιζαν ποντίκια που είχαν ενεθεί με αυτή (Αγγλ. resist = Ελλ. αντιστέκομαι).
Γενικά
Η ρεζιστίνη είναι επίσης γνωστή ως "serine/cysteine-rich adipocyte-specific secretory factor" (ADSF ή FIZZ3) (Ελλ. εκκριτικός παράγοντας ειδικός των λιποκυττάρων πλούσιος σε σερίνη/κυστεϊνη). Στον άνθρωπο, το προ-πεπτίδιο της ρεζιστίνης αποτελείται από 108 αμινοξέα (στον ποντικό και τον αρουραίο είναι 114 αμινοξέα), το οποίο έπειτα από επεξεργασία μετατρέπεται στο ώριμο πεπτίδιο των 92 αμινοξέων. Στο αίμα η ρεζιστίνη κυκλοφορεί ως ομοδιμερές με τα δύο ώριμα πεπτίδια να συνδέονται μέσω δισουλφιδικού δεσμού.
Φυσιολογικός ρόλος
Ο ακριβής φυσιολογικός ρόλος της ρεζιστίνης δεν είναι ακόμα γνωστός.
Ρόλος σε ασθένειες
Αρχικές μελέτες σε ποντίκια έδειξαν ότι πιθανότατα υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και της συγκέντρωσης της ρεζιστίνης. Έτσι, η ρεζιστίνη θεωρήθηκε ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου ΙΙ (Steppan 2001).
Παρόλα αυτά, νεότερες μελέτες δεν έδειξαν αυξημένα επίπεδα ρεζιστίνης στο αίμα σε παχύσαρκα άτομα που έπασχαν από διαβήτη (Lee 2003 and Heilbronn 2004).
Υπάρχουν ακόμα πολλά κενά σχετικά με τη σημασία και τον ακριβή ρόλο της ρεζιστίνης στο σώμα και η έρευνα συνεχίζεται.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορμόνες Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Ιστοί (βιολογία) Κατηγορία:Παχυσαρκία Κατηγορία:Ενδοκρινολογία
Φραμπουάν
Το Φραμπουάν (γαλλικά: Frambouhans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αγιάσος
μικρογραφία|Λαογραφικό Μουσείο Αγιάσου Η Αγιάσος είναι κωμόπολη του νομού Λέσβου. Είναι χτισμένη σε απόσταση 27 χιλιομέτρων από την πόλη της Μυτιλήνης, στο εσωτερικό του νησιού στις πλαγιές του όρους Όλυμπος σε υψόμετρο 460 μέτρων. Αποτελούσε έδρα του ομώνυμου δήμου μέχρι την κατάργησή του το 2010. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 2.498 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2.320 κατοίκους και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Καρήνη, τη Μεγάλη Λίμνη και το Σανατόριο ανήκουν στη δημοτική ενότητα Αγιάσου που υπάγεται στο Δήμο Λέσβου, ενώ από το 2019 ανήκει στο Δήμο Μυτιλήνης, μετά τη διάσπαση του Δήμου Λέσβου. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός ορεινός οικισμός, με έκταση 79,769 χμ² (2011).
Η Αγιάσος διατηρεί αναλλοίωτα στοιχεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Παρόλο που δεν είναι παραθαλάσσιος οικισμός, έχει μεγάλη τουριστική κίνηση κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Στην Αγιάσο βρίσκεται η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η οποία γιορτάζει το Δεκαπενταύγουστο. Γίνεται μεγάλο πανηγύρι, ενώ κάτοικοι από όλο το νησί της Λέσβου συρρέουν στην Αγιάσο, ακόμη και διανύοντας τη διαδρομή με τα πόδια. Το μοναστήρι χτίστηκε για να στεγάσει την εικόνα που μετέφερε ο μοναχός Αγάθωνας από την Ιερουσαλήμ. Από την επιγραφή που έφερε η εικόνα («ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ ΑΓΙΑ ΣΙΩΝ») προέρχεται το όνομα της Αγιάσου. Η φράση Αγία Σιών με την οποία συνήθιζαν να χαρακτηρίζουν την εικόνα και το μοναστήρι οι προσκυνητές παραφθάρθηκε σε Αγιάσων και στη συνέχεια σε Αγιάσος.
Ιστορία της Αγιάσου
Στα τέλη του 803 μ.Χ. στο πηγαδάκι της Καρυάς, όπου είναι σήμερα το παρεκκλήσιο της Ζωοδόχου Πηγής, έφτασε ο ιερωμένος των ανακτόρων Αγάθων, προερχόμενος από τα Ιεροσόλυμα. Εκεί έκρυψε τα ιερά κειμήλια που μετέφερε, την εικόνα της Παναγίας, το Τίμιο Ξύλο και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο και εγκατέστησε τη σκήτη του. Έκτοτε ο τόπος αυτός αναγνωρίστηκε ως κατοικητήριος τόπος της Θεοτόκου και η φήμη του ξεπέρασε τα όρια όχι μόνο της περιοχής αλλά και του νησιού. Στα χρόνια που ακολούθησαν κάποιοι προσκυνητές και θεοσεβείς άνθρωποι ήθελαν να μονάσουν εκεί και η σκήτη του Αγάθωνα εξελίχθηκε σε μοναστήρι για τη λατρεία και για τις ανάγκες των μοναχών με την προσθήκη ξενώνα στον αύλειο χώρο.
Τουρκοκρατία
μικρογραφία|Αγία Σωτήρα
Στους επόμενους αιώνες, οι επιδρομές των Σαρακηνών πειρατών έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή και την περιουσία των πληθυσμών, που κατοικούσαν σε παραθαλάσσιες περιοχές. Έτσι το μοναστήρι φάνταζε στα μάτια τους ως τόπος ιδανικός. Ο 15ος αιώνας θα πρέπει να ήταν η απαρχή της μαζικής μετακίνησης των κατοίκων των γύρω από την Αγιάσο οικισμών. Από την Πενθίλη, 17οικογένειες ήρθαν  και έχτισαν σπίτια στην περιοχή της Καρυάς. Ο οικισμός που δημιουργήθηκε έγινε γνωστός με το όνομα “Αγία Σιών” και με το πέρασμα των χρόνων μετεξελίχθηκε σε “Αγιάσος”.
Στα 1701 η Αγιάσος προικίστηκε με σουλτανικό φιρμάνι ασυδοσίας, δηλαδή απαλλάχθηκε από την καταβολή φόρου και λίγο μετά οι κάτοικοι από τα γύρω χωριά, για να αποκτήσουν το προνόμιο αυτό, άρχισαν να μετακινούνται ομαδικά προς την Αγιάσο. Επειδή όμως η περιοχή της Καρυάς δεν προσφερόταν για κατοίκηση, αφού αναγκάζονταν να χτίζουν τα σπίτια τους σε μέρη δύσβατα κοντά στον χείμαρρο, που συχνά προκαλούσε πλημμύρες, οι Αγιασώτες πήγαν εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας και που την εποχή εκείνη χρησίμευε ως κοιμητήριο. Χτίστηκε άλλο μοναστήρι μεγαλύτερο και γύρω του άρχισε να οργανώνεται το χωριό με τη μορφή της λεκάνης που τη βλέπουμε σήμερα.
Η συγκέντρωση κατοίκων στο καινούριο χωριό οδήγησε τα βήματα πολλών τεχνιτών στην Αγιάσο. Εργασίες υπήρχαν, οι φορολογικές ελαφρύνσεις ήταν εξασφαλισμένες, κόσμος πολύς περνούσε από το μοναστήρι. Επομένως, είχαν πολλούς λόγους να εγκατασταθούν στην Αγιάσο, να δημιουργούν έργα κυρίως χειροτεχνίας και να τα πουλούν στα άλλα χωριά του νησιού.
Τότε χτίστηκαν τα πρώτα σπίτια με πέτρες και ασβέστη και με εξέχουσα την ξύλινη όψη, τα σαχνισίνια. Τα σπίτια στις συνοικίες της Αγριάς και της Μπουτζαλιάς πατάνε κυριολεκτικά πάνω σε βράχους. Ακόμα και η ονομασία κάποιων συνοικιών δείχνει το δύσκολο έδαφος στο οποίο χτίστηκαν: για παράδειγμα “Σκαλούδια”, “Ράχτα” (περιοχές της Αγιάσου με κακοτράχαλο και δύσβατο έδαφος). Η Περασιά δηλώνει το πέρασμα, τη μοναδική διέξοδο στα νότια του χωριού.
Το 1806 άρχισε να χτίζεται μεγάλος ναός για 6 ολόκληρα χρόνια και ενώ κόντευε να τελειώσει εκδηλώθηκε μεγάλη πυρκαγιά που τον κατέκαψε και μαζί του και μεγάλο τμήμα του χωριού. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας είχε Δημογεροντία, στην οποία όμως δε συμμετείχε ιμάμης, αφού στην Αγιάσο δεν υπήρξε ποτέ τζαμί.
Το 1894, ενόσω η Λέσβος βρισκόταν ακόμη επί Τουρκοκρατίας, ιδρύθηκε το Αναγνωστήριο Αγιάσου “η Ανάπτυξις”. Η ίδρυση του Αναγνωστηρίου εξυπηρετούσε όχι μόνο πνευματικούς, επιμορφωτικούς στόχους αλλά και εθνικούς. Ήταν ανάγκη η άνοδος του βιοτικού επιπέδου να συνδυαστεί και με μια ανάλογη πνευματική καλλιέργεια, όπως απαιτούσε η νέα κοινωνική πραγματικότητα. Η ημέρα της Απελευθέρωσης βρήκε την Αγιάσο να έχει συνεισφέρει ένα μέρος από τα τιμαλφή, δωρεές και αφιερώματα προς την Παναγία των Αγιασωτών υπέρ του Στόλου και των εθνικών αναγκών.
Σύγχρονη Ιστορία
Το 1915, στα πλαίσια της προεκλογικής του εκστρατείας επισκέφθηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος τη Μυτιλήνη και στο περιθώριο της επίσκεψής του ανέβηκε και στην Αγιάσο με αυτοκίνητο, που ήταν όπως λέγεται το πρώτο που ήρθε στο χωριό. Το Δημοτικό Συμβούλιο με επικεφαλής τον τότε Δήμαρχο Παναγιώτη Χατζηεμμανουήλ ή Κάλφα τον ανακήρυξε επίτιμο δημότη.
αριστερά|μικρογραφία|upright=1.3|Άποψη της Αγιάσου
Στα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας, η Μεγάλη Λίμνη ανήκε στην Χριστιανική Κοινότητα Αγιάσου και μετά την Απελευθέρωση πέρασε σε ένα ιδιότυπο καθεστώς, δηλαδή παρέμενε εκκλησιαστικό κτήμα. Στα 1918, η Μεγάλη Λίμνη δεν είχε ακόμα αποξηρανθεί και ένα μεγάλο τμήμα της έμενε ανεκμετάλλευτο και αποτελούσε εστία μόλυνσης και πηγή επιδημιών για όλη την ευρύτερη περιοχή. Καλλιεργούνταν τα τμήματά της που γειτνίαζαν με τον μεγάλο Πεύκο. Κατά καιρούς και διάφοροι ιδιώτες είχαν υποβάλει αίτηση στην Κοινότητα της Αγιάσου και ζητούσαν να αποξηράνουν τη Μεγάλη Λίμνη με τίμημα να εκμεταλλεύονται την έκταση επί χρονικό διάστημα. Μάλιστα η Μεγάλη Λίμνη είχε αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη για την υγεία των κατοίκων της γύρω περιοχής: είχαν προκύψει επιδημικές ασθένειες όπως τυφοειδής πυρετός και ελονοσία και είχαν σημειωθεί πολλοί θάνατοι. Για τον λόγο αυτό η Γενική Διοίκηση Λέσβου είχε αναθέσει στον Νομομηχανικό Λέσβου να κάνει τις προκαταρκτικές εργασίες, ώστε να προχωρήσει η εκτέλεση του έργου. Το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγιάσου αποφάσισε κατ' αρχήν να αναλάβει με έξοδα της Κοινότητας το έργο. Τέλος το έργο αυτό αποδείχθηκε έργο ύψιστης αξίας για τον οικισμό.
Οι πρόσφυγες που έφθασαν στην Αγιάσο μετά την εθνική καταστροφή του 1922 ξεπέρασαν τους 1000. Το γεγονός αυτό, πέρα από το μεγάλο πρόβλημα της εγκατάστασής τους δημιούργησε και πολλά άλλα, που είχαν να κάνουν με την καθημερινή τους σίτιση και με την υγιεινή στους προσφυγικούς καταυλισμούς. Ήταν επιτακτική ανάγκη να βρεθεί οικοδομήσιμη έκταση, γιατί η μακροχρόνια παραμονή των προσφύγων στον παλιό Ξενώνα δημιουργούσε φθορές, που η Εκκλησία αδυνατούσε να αποκαταστήσει. Είχαν περάσει 16 χρόνια και οι πρόσφυγες εξακολουθούσαν να μένουν στον παλιό Ξενώνα της Παναγίας. Στις 9 Μαρτίου 1932 έληξε το θέμα με το οικόπεδο, στο οποίο θα ανεγειρόταν ο προσφυγικός συνοικισμός στη θέση “Μαυριώτης”.
Όταν η Λέσβος ενσωματώθηκε στην Ελλάδα, ο φωτισμός του χωριού εξακολουθούσε να γίνεται με φανούς. Στα τέλη του 1923 ο φωτισμός της κωμόπολης ήταν ανεπαρκής και η ανάγκη για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος πλέον εμφανής. Στα τέλη του 1927, οι παλαιοί φανοί πωλήθηκαν σε πλειοδοτική δημοπρασία και τοποθετήθηκαν ανάλογα με την περιοχή λαμπτήρες διαφορετικής ισχύος.
Στις 28 Μαΐου του 1936 επισκέφτηκε την Αγιάσο ο τότε διάδοχος του Ελληνικού θρόνου και μετέπειτα βασιλιάς Παύλος. Οι τοπικές αρχές του επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στην είσοδο του χωριού. Ακολούθως η πομπή μετέβη στην Εκκλησία της Παναγίας, όπου εψάλη δοξολογία και εκφωνήθηκε χαιρετιστήρια ομιλία. Μάλιστα, επισκέφτηκε και το Αναγνωστήριο και υπέγραψε στο Βιβλίο Επισκεπτών του ως “Παύλος διάδοχος 1936”. Τον επόμενο χρόνο, ακολούθως επισκέφθηκε για λίγες ώρες το Σανατόριο και την Αγιάσο ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄, ο οποίος υπέγραψε στο λεύκωμα του Ιερού Προσκυνήματος και στο βιβλίο επισκεπτών του Αναγνωστηρίου "Γεώργιος Β΄ Βασιλεύς”.
Η είσοδος των γερμανικών στρατευμάτων Κατοχής στην Αθήνα στις 27 Απριλίου σηματοδότησε και την οριστική κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς. Στην Αγιάσο έπειτα χτίστηκαν τα ελαιοτριβεία και κάποιες μικροβιοτεχνίες και οι αγρότες υποχρεώνονταν να δίνουν στις γερμανικές αρχές Κατοχής ένα μέρος της παραγωγής. Πολλά νοικοκυριά δυσκολεύτηκαν πολλές οικογένειες αντιμετώπισαν πρόβλημα επιβίωσης και έχασαν λόγω της πείνας και της ασιτίας ένα ή και περισσότερα μέλη τους.
Στις 25 Μαρτίου 1944, έγινε στην Αγιάσο η καθιερωμένη δοξολογία. Μετά ο κόσμος συγκεντρώθηκε αυθόρμητα στην Αγορά και υψώθηκαν σημαίες ελληνικές, αμερικάνικες, αγγλικές, ρώσικες και άρχισαν να τραγουδούν πατριωτικά τραγούδια. Η είδηση πολύ γρήγορα έφτασε στη Γερμανική Διοίκηση στη Μυτιλήνη. Στις 28 Μαρτίου, οι γερμανικές δυνάμεις Κατοχής κύκλωσαν την Αγιάσο καταλαμβάνοντας επίκαιρα σημεία γύρω από το χωριό. Αστραπιαία κυκλοφόρησε η φήμη ότι οι Γερμανοί θα κάψουν το χωριό. Οι Γερμανοί για να τρομοκρατήσουν τον άμαχο πληθυσμό και για να εμποδίσουν τη διαφυγή των κατοίκων προς τα βουνά έβαλλαν ριπές πυροβόλων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τρία άτομα. Τελικά οι Γερμανοί δεν πραγματοποίησαν την απειλή τους και δεν έκαψαν την Αγιάσο, χάρη και στη μεσολάβηση του Μητροπολίτη Ιακώβου Α΄ του από Δυρραχίου.
Το 1956 πραγματοποιήθηκε μαζική μετανάστευση Αγιασωτών στην Αυστραλία. Τα κύρια αίτια θα πρέπει να αναζητηθούν στη διάρθρωση της αγιασώτικης κοινωνίας, που ανέκαθεν είχε αγροτικό προσανατολισμό. Οι μεγάλες κτηματικές περιουσίες βρισκόταν στα χέρια λίγων και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένας μεγάλος αριθμός των κατοίκων να δουλεύουν ως εργάτες της γης και να ζουν από το μεροκάματο. Στα παραπάνω κοινωνικά και οικονομικά αίτια της μετανάστευσης θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και την ψυχολογική πίεση, που ασκήθηκε σε πολλές οικογένειες στα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
Δραστηριότητες
Το καλοκαίρι του 1929, ήρθε για πρώτη φορά στην Αγιάσο ο βουβός κινηματογράφος, ο οποίος εγκαταστάθηκε στον Κήπο της Παναγίας, όπου δίνονταν και παραστάσεις τα σαββατοκύριακα. Τα καλοκαίρι του 1931 στην Αγιάσο λειτουργούσαν δύο θερινοί κινηματογράφοι, ένας στον Κήπο της Παναγίας και ο άλλος στη Φαμάκα του Ζερδιλέλη. Έπειτα από τη Φαμάκα, ο κινηματογράφος μεταφέρθηκε και εγκαταστάθηκε στην ταράτσα του νέου Ξενώνα της Εκκλησίας στο Σταυρί, όπου σήμερα στεγάζεται το Αστυνομικό Τμήμα.
Επειδή το πρώτο Διδακτήριο που χτίστηκε το 1849 ως Αλληλοδιδακτικό Σχολείο ήταν μικρό και δεν ικανοποιούσε τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες των μαθητών της Αγιάσου, άρχισε να καλλιεργείται η ιδέα της ανέγερσης νέου Διδακτηρίου. Έτσι χτίστηκε το Α΄ Δημοτικό. Ολοκληρώθηκε το 1931 είναι διώροφο κτίριο με 6 αίθουσες διδασκαλίας.
μικρογραφία|Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Αγιάσσος
Στις 19 Απριλίου 1931 κυκλοφόρησε η εβδομαδιαία τοπική εφημερίδα “Αγιάσσος”. Δώσανε στην εφημερίδα αυτό το όνομα, γιατί τότε αυτή ήταν η επικρατέστερη γραφή.
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Το καμπαναριό του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου ακολούθησε τη δική του πορεία, αλλάζοντας κατά καιρούς θέσεις για να καταλήξει μόνιμα στη θέση που βρίσκεται σήμερα. Κάποιες φορές στηνόταν σε πρόχειρες σιδηροκατασκευές και άλλοτε πάλι χρειάστηκε να κατεδαφιστεί για να χτιστεί καινούριο. Ένα μέρος του ήταν πετρόχτιστο και ένα άλλο σιδερένια κατασκευή σαν ικρίωμα, πολύ πιο χαμηλό και λίγο μόλις υπερυψωμένο από το έδαφος. Στο πετρόχτιστο μέρος κρεμόταν η μεγάλη καμπάνα και στη μεταλλική κατασκευή οι μικρότερες. Αργότερα, το καμπαναριό μεταφέρθηκε στο χώρο απέναντι από το παρεκκλήσιο των Αγίων Αποστόλων, όπου υπήρχε μία δεξαμενή. Η δεξαμενή αυτή χτίστηκε αμέσως μετά τη μεγάλη πυρκαγιά, για να αποθηκεύεται νερό, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε ανάλογη περίπτωση.
Η θεμελίωση του πετρόχτιστου κωδωνοστασίου έγινε την εορτή του Αγίου Πνεύματος στις 29 Μαΐου. Κατά την ανασκαφή των θεμελίων για την ανέγερση του νέου κωδωνοστασίου βρέθηκαν οστά, που φαίνεται ότι ανήκαν σε ξένους ζητιάνους, οι οποίοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στην Αγιάσο. Το 1954, όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ανέγερσης του πετρόχτιστου κωδωνοστασίου, έγιναν και τα εγκαίνιά του. Το σημερινό καμπαναριό έχει ύψος περίπου 25 μέτρα και 5 πατώματα. Από την οροφή  του κρέμονται 5 καμπάνες διαφορετικού μεγέθους.
Το Σάββατο 12 Αυγούστου του 1988 ήρθε στη Μυτιλήνη ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ Βαρθολομαίος για να παραστεί στις εορταστικές εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την ίδρυση του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ο Πατριάρχης εγκαινίασε τον Ξενώνα Ιερού Προσκυνήματος και μετά παραβρέθηκε σε πανηγυρική εκδήλωση που έγινε στην αίθουσα του Αναγνωστηρίου Αγιάσου. Στις 28 Φεβρουαρίου 1988 επισκέφτηκε την Αγιάσο για δεύτερη φορά ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ Βαρθολομαίος.
Σανατόριο
μικρογραφία|237x237εσ|Χαρακτηριστική κατοικία σε γωνία και στο βάθος το όρος [[Όλυμπος Λέσβου|Όλυμπος.]] Το 1924 η φυματίωση είχε εξαπλωθεί σε μεγάλα στρώματα του πληθυσμού και ήταν μία από τις βασικές αιτίες θανάτου. Το Κράτος άρχισε διερευνητικές προσπάθειες για την επιλογή της κατάλληλης τοποθεσίας, προκειμένου να ιδρυθεί στη Λέσβο Σανατόριο. Όλοι οι κρατικοί παράγοντες υιοθετούν την ιδέα το Σανατόριο να ιδρυθεί στη θέση “Σβυρνιού ταγάρι”. Η σημασία που είχε η επιλογή αυτής της τοποθεσίας για την Αγιάσο φάνηκε στα επόμενα χρόνια και μέχρι τις μέρες μας το Θεραπευτήριο “ΥΓΕΙΑ” εξακολουθεί να  αποτελεί βασικό έργο υποδομής στο χώρο της υγείας και της περίθαλψης.
Περιβάλλουσα φύση
Η περιβάλλουσα φύση της Αγιάσου αποτελεί έναν απ' τους πιο σημαντικούς προστατευόμενους δασικούς πλούτους του νησιού και όλη η περιοχή του όρους Όλυμπος και του κόλπου Γέρας, συγκαταλέγονται στο δίκτυο Natura 2000. Η βλάστηση της περιοχής αποτελείται από εκτεταμένα δάση τραχείας πεύκης (pinus brutia) στα δυτικά του οικισμού, ενώ στις νότιες παρυφές του ξεκινάει ο περίφημος καστανιώνας της Αγιάσου αποτελούμενος από την κοινή castanea sativa, ο οποίος είναι ο μοναδικός που αποτελεί σημαντική δασική έκταση πάνω στο νησί (υπάρχει και μια σημαντική παραποτάμια συστάδα από καστανιές στην Πτερούντα Λέσβου, στο δυτικό τμήμα του νησιού). Η εκεί ύπαρξη του καστανιώνα της Αγιάσου, δίνει την αφορμή κάθε χρόνο, τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου στον οικισμό να διοργανώνει τη Γιορτή του Κάστανου και ταυτόχρονα μια περιπατητική εξόρμηση μέσα στον καστανιώνα. Στη συνέχεια πιο νότια αυτού του δάσους, συναντάμε μερικές ομάδες από μαύρη πεύκη (pinus nigra) και τέλος από το βόρειο τμήμα του οικισμού ξεκινάνε οι απέραντοι ελαιώνες του νησιού. Εκτός από τις δασικές εκτάσεις, η βλάστηση αποτελείται φυσικά και από την κοινή θαμνώδη μεσογειακή βλάστηση που αποτελείται κυρίως από πουρνάρια και κουμαριές, αμιγής ή ανάμεικτη με την δενδρώδη δασική και επίσης από βλάστηση πλατάνου, λεύκας και καρυδιάς στους χειμάρρους. Τέλος στα ανατολικά υπάρχουν καλλιεργημένες εκτάσεις με διάφορα οπωροφόρα δέντρα που ευδοκιμούν στο ορεινό κλίμα της Αγιάσου, όπως: μηλιές, αχλαδιές, ροδακινιές και κερασιές. Η πανίδα της περιοχής αποτελείται από πολλά είδη πουλιών και κάποια εισαγόμενα ελάφια, ενώ τα τελευταία χρόνια έγινε και εισαγωγή αγριογούρουνων τα οποία αναπαράχθηκαν επικίνδυνα γρήγορα, με αποτέλεσμα την επιτακτική επιβολή κυνηγιού από τον τοπικό κυνηγετικό σύλλογο, για έλεγχο του πληθυσμού τους.
Καστανιώνας και γιορτή του κάστανου
Ένας από τους λόγους για τους οποίους φημίζεται η ξακουστή Αγιάσος είναι ο Καστανιώνας της, ένας αγροτικός δρόμος που οδηγεί μέσα από ένα πυκνό δάσος καστανιάς στις πηγές Βαλάνου, οι οποίες υδρεύουν μέρος του χωριού και καταλήγει στον Αϊ-Γιάννη. Καλύπτει 11.000 στρέμματα δάσος καστανιάς. Η παραγωγή της καστανιάς προσφέρει πολλά στους κατοίκους της Αγιάσου, αφού πρώτα από όλα κάθε χρόνο το χωριό πλημμυρίζει από άφθονα κάστανα και συγχρόνως παράγεται πολύτιμη ξυλεία.Ο καρπός της είναι αρκετά θρεπτικός και έτσι το δέντρο πολλαπλασιάζεται γρήγορα και το συναντάμε σε ύψος 400-1000 μέτρα. Μπορεί να επιβιώσει σε δασικές πυρκαγιές και είναι κατάλληλο για βιοκαλλιέργεια. Οι ασθένειες που έχουν προσβάλλει μέχρι στιγμής τις καστανιές της Αγιάσου είναι η καρπόκαψα, το έλκος, ο ιξός, η μελάνωση, το ρόδινο και κόκκινο σκουλήκι, η μαύρη αφίδα αλλά και τα ξυλοφάγα έντομα.
Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής κατοχής της Λέσβου (88-395) π.Χ. ένας άρχοντας έφερε από τη Μικρά Ασία και φύτεψε στην Αγιάσο τις πρώτες καστανιές.Μετά από μία πυρκαγιά που ξέσπασε γύρω στο 1877 η παραγωγή των καστανιών αυξήθηκε στη διάρκεια της τουρκοκρατίας.
Η εορτή του καστάνου είναι κινητή, ανάλογα με τις σοδειές των καστανοπαραγωγών ορίζεται στις αρχές Νοεμβρίου.
Το Αγιασώτικο Καρναβάλι
Το αγιασώτικο καρναβάλι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολιτισμική κληρονομιά και την τοπική κουλτούρα.
Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται παρουσιάζουν ποικιλία και καλύπτει γεγονότα εθνικά αλλά και οικουμενικά ακόμα και όταν αξιοποιούν την παλαιά ιστορία και τη μυθολογία. Ιδιαίτερη σημασία παρουσιάζει η πολιτική σάτιρα, η οποία είναι καυστική. Οι σατιρογράφοι αρέσκονται να διακωμωδούν πρόσωπα αλλά και να αναπλάθουν ήθη, έθιμα και γεγονότα της καθημερινής ζωής δοσμένα με το χαρακτηριστικό αγιασώτικο γλωσσικό ιδίωμα.
Από το 19o αιώνα τα καρναβάλια ξεκινούν κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή της Αποκριάς και κορυφώνονται την Καθαρή Δευτέρα. Από τα χρόνια της τουρκοκρατίας ως το 1939 τα παλικάρια του χωριού γύριζαν «πατινάδα» (περιπλάνηση) τα απογεύματα κάθε Κυριακής. Έφερναν γύρα το χωριό και σταματούσαν στα «κουϊτούκια» (καφενέδες). Οι κοπέλες καθισμένες στα «σκαμνέλια» (σκαμπό) ή στα «καριγλιά» (καρέκλες) προσπαθούσαν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των παλικαριών που πίνοντας το ρακί τους πείραζαν τις κοπέλες με γνεψίματα. Δύο γνωστές πατινάδες είναι: «Τόσο σκληρή και άπονη» και «Αμάν Ελένη».
Άλλο ένα έθιμο ήταν οι «μουτσούνες» (τέρατα) ή «κουδουνάτων πειρασμών». Με προβιές στο σώμα με κουδούνια στα χέρια και στα πόδια, με πάνινα κέρατα στο κεφάλι και βοδινή ουρά στον πισινό ο αρσενικός και με μακριά άσπρη φούστα ο θηλυκός χόρευαν αντικριστά. Γύρω οι άλλοι και αυτοί μασκαρεμένοι έφταναν σε εκστασιασμό.
Αγαπημένη συνήθεια των παλιών στιχουργών ήταν ο «αντικαρνάβαλος» ή «καρναβαλομαχία». Πάνω στα γαϊδούρια μονομαχούσαν όχι με όπλα αλλά με στίχους.
Το 1985 ιδρύθηκε ο Καρναβαλικός Σύλλογος Αγιάσου «Ο Σάτυρος».
Το Λαογραφικό Μουσείο του Αναγνωστηρίου Αγιάσου
Το Μουσείο λειτουργεί σε καθημερινή βάση από την 1η Ιουλίου μέχρι και την 14η Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου (10:30-14:00 και 17:30-21:00) και έκτακτα κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου έτους. Πολύς κόσμος, ντόπιοι και ξένοι, το επισκέπτονται.
μικρογραφία|δεξιά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του Βορείου Αιγαίου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Πανελλήνια πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης μικρών ηλικιών
Τα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών υδατοσφαίρισης διεξάγονται από την Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας σε οκτώ κατηγορίες, από τέσσερις για αγόρια και κορίτσια:
Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης είναι ο πιο επιτυχημένος σύλλογος με συνολικά 72 κατακτήσεις τίτλων σε όλες τις κατηγορίες, ενώ ακολουθεί ο Ναυτικός Όμιλος Χανίων με 42.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Υδατοσφαίριση μικρών ηλικιών
Στάδιο του Πόζναν
Το Στάδιο του Πόζναν (πολωνικά: Stadion Poznań), γνωστό επίσης ως Δημοτικό Στάδιο του Πόζναν (πολωνικά: Stadion Miejski w Poznaniu) και Στάδιο της Οδού Βουλγαρίας (πολωνικά: Stadion przy ul.Bułgarskiej) από την οδό που αυτό βρίσκεται, είναι στάδιο ποδοσφαίρου στη συνοικία Γκρούνβαλντ του Πόζναν της Πολωνίας. Έχει χωρητικότητα 43.269 θεατών. Το στάδιο χτίστηκε αρχικά μεταξύ 1968 και 1980. Από τα εγκαίνιά του τον Αύγουστο του 1980, η Λεχ Πόζναν χρησιμοποιεί το στάδιο ως έδρα της. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί σποραδικά από την Βάρτα Πόζναν.
Από τον Ιούνιο του 2013 έως τον Ιούνιο του 2018, το στάδιο ονομαζόταν Στάδιο INEA, λόγω χορηγίας με τον τηλεπικοινωνιακό πάροχο Inea.
Ιστορία
Οι εργασίες κατασκευής του σταδίου ξεκίνησαν το 1968. Όπως τα περισσότερα γήπεδα εκείνης της εποχής, χτίστηκε σε τεχνητούς λόφους στους οποίους στη συνέχεια διαμορφώθηκαν οι τσιμεντένιοι πάγκοι και η κορώνα του σταδίου. Η κατασκευή αποτελούνταν από τρεις κερκίδες (σε χαρακτηριστικό στυλ U), ενώ ο χώρος που αφιερώθηκε για την τέταρτη κερκίδα αφέθηκε ελεύθερος. Εκεί έπρεπε να κατασκευαστούν πισίνα και γυμναστήρια, αλλά αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Χρειάστηκαν σχεδόν 12 χρόνια για να ολοκληρωθεί η όλη δομή. Ο πρώτος αγώνας του νέου σταδίου ήταν η ισοπαλία με 1-1 μεταξύ της Λεχ Πόζναν και της Μότορ Λούμπλιν, που διεξήχθη στις 23 Αυγούστου 1980 με 18.000 θεατές. Ο πρώτος σκόρερ για τους γηπεδούχους στο νέο γήπεδο ήταν ο Μάρεκ Σκουρτσίνσκι.
Έξι χρόνια αργότερα κατασκευάστηκαν τα πιο συγκεκριμένα στοιχεία του σταδίου - τέσσερις ιστοί ύψους 56 μέτρων με προβολείς των οποίων ο συνολικός φωτισμός ήταν 1890 λουξ. Προβολείς χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της Πολωνίας και της Ελλάδας (2-1).
Ρεκόρ προσέλευσης σημειώθηκε στις 8 Απριλίου 1984, όταν το στάδιο γέμισε με περίπου 45.000 θεατές, ενώ η επίσημη χωρητικότητα εκείνη την εποχή ήταν μόνο 40.000. Αντίπαλος ήταν η Βίντζεφ Λοτζ και ο αγώνας έληξε με νίκη με 1-0 για τη Λεχ Πόζναν. Λίγα χρόνια αργότερα, το στάδιο εξοπλίστηκε με ηλεκτρονικό πίνακα αποτελεσμάτων, ο οποίος τοποθετήθηκε πίσω από τον τομέα νούμερο 8. Για πολλά χρόνια, δεν είχαν γίνει εργασίες εκσυγχρονισμού εκτός από την τοποθέτηση νέων πλαστικών καθισμάτων στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Σε αυτό το στάδιο ξεκίνησε η Λεχ Πόζναν τη «χρυσή εποχή» της. Τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, η Λεχ κέρδισε 6 Πρωταθλήματα (1983, 1984, 1990, 1992, 1993, 2010), 5 Κύπελλα Πολωνίας (1982, 1984, 1988, 2004, 2009) και 4 Σούπερ Καπ Πολωνίας (1990, 1992, 2004, 2009).
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012
Το στάδιο ήταν ένας από τα γήπεδα διεξαγωγής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2012. Τρεις αγώνες του 3ου Ομίλου διεξήχθησαν σε αυτό: Κροατία εναντίον Ιρλανδίας στις 10 Ιουνίου, Κροατία εναντίον Ιταλίας στις 14 Ιουνίου και Ιρλανδία εναντίον Ιταλίας στις 18 Ιουνίου. (Οι άλλοι τρεις αγώνες σε αυτόν τον όμιλο διεξήχθησαν στο Στάδιο του Γκντανσκ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποζναν Σταδιο Κατηγορία:Λεχ Πόζναν Ποζναν Σταδιο
Ηγεμόνιος
Ο Ηγεμόνιος ήταν αντιμανιχαϊστής συγγραφέας που έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Δεν μας διασώζεται από πουθενά καμιά πληροφορία για την προσωπικότητά του. Έγραψε περί το 325 και 348 έναν επινοημένο διάλογο, ο οποίος τοποθετείται περί το 275 δήθεν, ανάμεσα στον ορθόδοξο επίσκοπο της δυσπροσδιόριστης πόλης Κάρχαρη της Μεσοποταμίας Αρχέλαο, και κάποιου μανιχαίου, με σκοπό την καταπολέμηση του μανιχαϊσμού. Αποτελεί σημαντική πηγή για τον Μανιχαϊσμό, ενώ πολλοί μεταγενέστεροι συγγραφείς γράφοντας κατά του μανιχαϊσμού,δανείστηκαν πολλές πληροφορίες ή και αυτούσια χωρία από αυτόν. Το κείμενο σώζεται σε κακή λατινική απόδοση του 4ου αιώνα μ.Χ. με τον τίτλο: Acta Archelai και τον πιο εκτενή, Thesaurus sive disputatio habita in Carcharis civitate Mesopotamiae Archelai episcopi adversus Manen.
Πηγή
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Parched With Thirst Am I and Dying
Parched With Thirst Am I and Dying είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του ελβετικού metal συγκροτήματος Celtic Frost, η οποία κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Noise Records".
Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια από τα στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, ντέμο και πρώην ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Storm" με 7,2 / 10.
Μέλη των Celtic Frost
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Parched With Thirst Am I and Dying" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Celtic Frost Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
Τρουβέρος
μικρογραφία|303x303εσ|[[Αντάμ ντε λα Αλ]] Τρουβέροι (Γαλλικά:Trouvère) ήταν Γάλλοι ποιητές-συνθέτες του Μεσαίωνα. Ήταν περίπου σύγχρονοι και επηρεάστηκαν από τους τροβαδούρους (συνθέτες και ερμηνευτές της παλαιάς οξιτανικής λυρικής ποίησης κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα), αλλά συνέθεσαν τα έργα τους στις βόρειες διαλέκτους της Γαλλίας. Ο πρώτος γνωστός τρουβέρος ήταν ο Κρετιέν ντε Τρουά (περίοδος ακμής του 1160-1180) και η ακμή τους συνεχίστηκε μέχρι περίπου το 1300. Περίπου 2130 ποιήματά τους έχουν σωθεί και από αυτά, τουλάχιστον τα δύο τρίτα είναι μελοποιημένα.
Ετυμολογία
Η ετυμολογία της λέξης τρουβέρος και των συγγενών της σε άλλες γλώσσες αμφισβητείται, αλλά η επικρατέστερη ερμηνεία σχετίζεται με το ρήμα trobar «να συνθέσουμε, να συζητήσουμε, να εφεύρουμε», στα παλαιά γαλλικά trover «να συνθέσουμε κάτι σε στίχους».
Οι τρουβέροι
Κατά τον 12ο αιώνα, μισό αιώνα μετά την εμφάνιση των τροβαδούρων στο Λανγκεντόκ (νότια Γαλλία), εμφανίστηκαν οι τρουβέροι στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας. Διαφέρουν ελάχιστα από τους τροβαδούρους: ήταν ποιητές-συνθέτες που συνέθεσαν τα έργα τους στη γλώσσα του oïl, που ήταν διάλεκτοι της ρομανικής γλώσσας που μιλούσαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα στο βόρειο μισό της σημερινής Γαλλίας, αντί για τα λατινικά, τα οποία άρχισαν σταδιακά να εξαφανίζονται στον τομέα της ποίησης, και έτσι συνέβαλαν στη δημιουργία της ποίησης στη γαλλική γλώσσα. Οι τροβαδούροι (trobadours στην Προβηγκιανή γλώσσα) έγραψαν στη γλώσσα του oc, η οποία ήταν το σύνολο των διαλέκτων που μιλούσαν στο νότιο μισό της Γαλλίας.
Η δημοφιλής εικόνα του τροβαδούρου ή του τρουβέρου είναι αυτή του πλανόδιου μουσικού που γυρίζει από πόλη σε πόλη, με το λαούτο στην πλάτη του. Τέτοιοι άνθρωποι υπήρχαν, αλλά ονομάζονταν ζογκλέρ και μενεστρέλοι - φτωχοί μουσικοί, άνδρες και γυναίκες, στο περιθώριο της κοινωνίας. Οι τροβαδούροι και οι τρουβέροι, από την άλλη πλευρά, αντιπροσωπεύουν την αριστοκρατική μουσική παραγωγή. Ήταν ποιητές και συνθέτες που υποστηρίζονταν από την αριστοκρατία ή, συχνά, ήταν οι ίδιοι αριστοκράτες, για τους οποίους η ποιητική δημιουργία και η μουσική ήταν μέρος της ευγενικής παράδοσης. Ανάμεσά τους υπήρχαν βασιλιάδες, βασίλισσες και ευγενείς. Τα κείμενα αυτών των τραγουδιών είναι μια φυσική αντανάκλαση της κοινωνίας που τα δημιούργησε. Συχνά περιστρέφονται γύρω από τον εξιδανικευμένο έρωτα, όπου ο ποιητής περιγράφει το ανεκπλήρωτο πάθος του για μια απρόσιτη κυρία, την ευγενική αγάπη και τη θρησκευτική αφοσίωση, αν και ορισμένα έχουν μια πιο ειλικρινή, γήινη ματιά στον έρωτα και άλλα, όπως τα έργα του Ρυτμπέφ, είναι δηκτικά και σαρκαστικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική λογοτεχνία Κατηγορία:Μεσαιωνική μουσική
Σιούλα Γκράντε
To σιούλα Γκράντε (Siula Grande) είναι ένα βουνό στην οροσειρά Κορδιλιέρα Ουαϊουάς ή Κορδιλιέρα Γουαϊγουάς (Cordillera Huayhuash), στις Περουβιανές Άνδεις. Έχει ύψος 6.344 μ. και δεύτερη κορυφή την Σιούλα Τσίκο (Siula Chico) στα 6260 μ.
Touching the Void (Αγγίζοντας το κενό)
Έγινε διάσημο από το βιβλίο του Τζο Σίμπσον "Touching the Void", για μια ανάβαση και τη μετέπειτα οδυνηρή κατάβαση του βουνού από τον ίδιο και τον Σάιμον Γέιτς το 1985. Το βιβλίο έγινε ταινία με τον ίδιο τίτλο το 2003. Αν και ανέβηκε από το δυτικό αντέρεισμα και έτσι έγιναν οι πρώτοι που έφτασαν στην κορυφή από την εν λόγω γραμμή, επέλεξαν τη βόρεια κορυφογραμμή (την όποια κατέβηκε πρώτη μια γερμανική ομάδα το 1936) για την κατάβασή τους, η οποία έγινε σχεδόν αδύνατη εξαιτίας των άσχημων καιρικών συνθηκών. Όλοι οι επόμενοι ορειβάτες αποφεύγουν την κορυφογραμμή και κάνουν ραπέλ πίσω κάτω στο αντέρεισμα. Όσον αφορά το 2009 το νότιο αντέρεισμα δεν έχει αναρριχηθεί.
Σιούλα Τσίκο
Το Σιούλα Τσίκο είναι μια κορυφή περίπου 6.260 μέτρα ύψος. Χωρίζεται από το Σιούλα Γκράντε από ένα διάσελο περίπου 6000 μέτρων. Ορειβάτες εξέτασαν την ευκολότερη διαδρομή προς την κορυφή του, μέσω της κορυφής Σιούλα Γκράντε και κατακτήθηκε το 1966 από την αποστολή του Manfred Sturm. Οι Ισπανοί αλπινιστές Χόρδι Κορομίνας και Οριόλ Μπάρο έκαναν την πρώτη ανάβαση του δυτικού αντερείσματος του τσίκο, και τη δεύτερη ανάβαση της κορυφής το Μάιο του 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά του Περού Κατηγορία:Άνδεις
Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
Το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια (ιταλικά: Alma Mater Studiorum - Università di Bologna, UNIBO) είναι το παλαιότερο σε λειτουργία πανεπιστήμιο του κόσμου και το δεύτερο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Ιταλία.