cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγιώτης Μελάς
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2015 επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία, χωρίς να θέσει ξανά υποψηφιότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου 2009
{{Κουτί πληροφοριών κυβέρνησης έξοδα: 120.439.000.000€ }}
thumb|300px|Ο [[Γιώργος Α. Παπανδρέου ορκίζεται πρωθυπουργός της Ελλάδας.]]
Εμείς οι Ζωντανοί
Η ταινία Εμείς οι Ζωντανοί (Πρωτότυπος Τίτλος Somebody Up There Likes Me), είναι δράμα παραγωγής 1956, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουάιζ. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Πολ Νιούμαν, που υποδύεται το θρυλικό πυγμάχο Ρόκι Γκρατσιάνο και πλαισιώνεται από τους Πιερ Άντζελι, Έβερετ Σλόαν, Σαλ Μινέο και Στηβ ΜακΚουήν. Η ταινία βασίζεται στην αυτοβιογραφία του Γκρατσιάνο την οποία διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο Έρνεστ Λέμαν.
Υπόθεση
Ο Ρόκι Γκρατσιάνο, κατά κόσμον Ρόκι Μπαρμπέλα (Πολ Νιούμαν), μεγαλώνει σε μια από τις φτωχογειτονιές του Μπρούκλιν κάνοντας τη μια αλητεία μετά την άλλη, κάποια στιγμή τον συλλαμβάνουν και μπαίνει φυλακή. Μετά την αποφυλάκισή του, τον καλούν στο στρατό, απ' όπου το σκάει και τότε έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την πυγμαχία. Μετά από έξι νίκες στο ρινγκ, η αστυνομία τον βρίσκει και περνά από στρατοδικείο για λιποταξία. Ο Ρόκι ξαναμπαίνει στη φυλακή για ένα χρόνο κι αρχίζει να μετανιώνει για τις πράξεις του. Ένας καυγάς με έναν άλλο τρόφιμο στη φυλακή τον κάνει να πάρει την απόφαση να γίνει επαγγελματίας πυγμάχος. Μετά την αποφυλάκισή του, ξεκινά μια νέα ζωή: προπονείται σκληρά και ερωτεύεται τη Νόρμα (Πιερ Άντζελι), φίλη της αδελφής του. Διεκδικεί τον τίτλο στην κατηγορία μέσων βαρών, αλλά τον χάνει. Κάποια στιγμή κάποιος πληροφορείται για το παρελθόν του και τον εκβιάζει.
Κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου 2009
Οι συζητήσεις με τα υπόλοιπα ελληνικά κόμματα και κυρίως με την Νέα Δημοκρατία, και τον τότε αρχηγό της, Αντώνη Σαμαρά, διήρκεσαν 4 μέρες, μέχρι τελικά να αποφασιστεί η λύση του τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου, ο οποίος σχημάτισε την επόμενη κυβέρνηση.
Εμείς οι Ζωντανοί
Πληροφορίες παραγωγής
Με σήμα κατατεθέν τη μέθοδο υποκριτικής του Στανισλάφσκι, την οποία διδάχτηκε στο Actor's Studio, ο Πολ Νιούμαν κέρδισε το κοινό και προβιβάστηκε σε αστέρα πρώτου μεγέθους με την τρίτη του κινηματογραφική εμφάνιση σε αυτή την ταινία που φέρει την υπογραφή του Ρόμπερτ Γουάιζ, που μετέπειτα σκηνοθέτησε τις ταινίες Γουέστ Σάιντ Στόρι (West Side Story, 1961) και Η Μελωδία της Ευτυχίας (The Sound of Music, 1965). Ο ρόλος του πυγμάχου Ρόκι Γκρατσιάνο επρόκειτο αρχικά να ερμηνευτεί από τον Τζέιμς Ντιν, ο οποίος σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, έτσι κλήθηκε ο Νιούμαν να αναπληρώσει το κενό που άφησε ο αδικοχαμένος αυτός ηθοποιός (δυο χρόνια αργότερα συμμετείχε στην ταινία Ο Δραπέτης των 7 Πολιτειών (Left Handed Gun, 1958) αναλαμβάνοντας το ρόλο του Billy The Kid (κατά κόσμον Γουίλιαμ Μπόνεϊ), που προοριζόταν επίσης για τον Ντιν. Οι κριτικές για το γεγονός ότι ο Νιούμαν κάλυψε τη θέση του Ντιν δεν έλειψαν, καθώς η πρώτη ταινία του ηθοποιού Το Ασημένιο Δισκοπότηρο (The Silver Chalice, 1954) ήταν παταγώδης αποτυχία, ενώ ο Νιούμαν στα 31 του ήταν μεγαλύτερος του Ντιν κατά έξι χρόνια. Ήταν ο Ρόμπερτ Γουάιζ που έπεισε τους παραγωγούς της ταινίας να προσλάβουν τον Νιούμαν, τον οποίο προώθησαν με τον τίτλο Ο Νέος Μάρλον Μπράντο. Για το ρόλο του Γκρατσιάνο οι παραγωγοί της ταινίας είχαν προσεγγίσει επίσης τον Ροντ Τέιλορ, ο οποίος παρά την αποτυχία της ακρόασης από την οποίο πέρασε, εντυπωσίασε τα στελέχη της MGM και υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία. Από την ταινία ξεπήδησε άλλο ένα μελλοντικό μεγάλο αστέρι, εκείνο του Στιβ ΜακΚουίν, ο οποίος έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ερμηνεύοντας το ρόλο του Φαϊντελ, ενώ ο ρόλος της Νόρμα, που δόθηκε τελικά στην ιταλίδα ηθοποιό Πιέρ Άντζελι (που είχε σχέση με τον Ντιν στο παρελθόν), προοριζόταν για την Εύα Μαρί Σαντ, που είχε πρόσφατα βραβευτεί με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Το λιμάνι της αγωνίας (On the Waterfront, 1954). Το σενάριο που βασίστηκε στην αυτοβιογραφία του πυγμάχου Ρόκι Γκρατσιάνο έγραψε ο Έρνεστ Λέμαν. Η ταινία επρόκειτο να γυριστεί στη Νέα Υόρκη με έγχρωμη φωτογραφία, αλλά μετά το θάνατο του Ντιν αποφασίστηκε να γυριστεί στα πλατώ της Metro-Goldwyn-Mayer με ασπρόμαυρη φωτογραφία και οι σκηνογράφοι έκαναν πολύ καλή δουλειά με την αναπαράσταση της Μικρής Ιταλίας.
Κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου 2009
Κυβερνητικό Έργο
Ενισχύθηκε η ηλεκτρονική διακυβέρνηση που έδωσε τη δυνατότητα στους πολίτες να επικοινωνούν ηλεκτρονικά με τις Δημόσιες Υπηρεσίες, να έχουν πρόσβαση σε δημόσια έγγραφα, να καταθέτουν αιτήσεις, δικαιολογητικά, να προμηθεύονται πιστοποιητικά, να πληρώνουν φόρους, παράβολα κλπ. Με βάση το πρόγραμμα Διαύγεια, όλοι οι νόμοι και αποφάσεις που εκδίδονται από κυβερνητικά όργανα, φορείς του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα και από Ανεξάρτητες Αρχές δημοσιεύονται πλέον στο διαδίκτυο.
Εμείς οι Ζωντανοί
Βραβεία
Η ταινία έκανε τεράστια επιτυχία και καθιέρωσε νέα κινηματογραφικά είδωλα, προτάθηκε για τρία βραβεία Όσκαρ κερδίζοντας δυο, ένα για την ασπρόμαυρη φωτογραφία του Τζόζεφ Ράτεμπεργκ κι ένα για την καλλιτεχνική διεύθυνση. Το τραγούδι των τίτλων Somebody Up There Likes Me έκανε επίσης επιτυχία.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου 2009
Κυβερνητικό Έργο
Στη δημόσια διακυβέρνηση εντάσσεται η χρήση του διαδικτύου και γενικά ηλεκτρονικών συστημάτων, όπως το «Πρόγραμμα Εύδοξος» για τη διανομή βιβλίων σε πανεπιστήμια και το πρόγραμμα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Δεδομένου ότι η κυβέρνηση αντιμετώπιζε οικονομικό πρόβλημα λόγω του μεγάλου μεγέθους του δημόσιου τομέα, αποφάσισε σε πρώτη φάση την απογραφή των υπαλλήλων του Ελληνικού Δημοσίου και τη σύσταση Ενιαίας Αρχής Πληρωμής την οποία προώθησε με απόφαση του Ιουνίου 2010. Η απογραφή των μισθοδοτούμενων από τον κρατικό προϋπολογισμό πραγματοποιήθηκε ψηφιακά σε πρώτη φάση (7-29 Ιουλίου 2010) για υπαλλήλους του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α. (δήμοι και νομαρχίες). Στη δεύτερη φάση (φθινόπωρο 2010) απογράφηκαν οι εργαζόμενοι στις Δ.Ε.Κ.Ο., σε Ν.Π.Ι.Δ. του Δημοσίου και σε δημοτικές επιχειρήσεις. Με την λήξη της πρώτης φάσης της απογραφής στις 29 Ιουλίου 2010, ο αριθμός των απογεγραμμένων ξεπερνούσε τις 750.000, ενώ εκτιμήθηκε ότι με την ολοκλήρωση και της δεύτερης φάσης το σύνολο των απογεγραμμένων θα ξεπερνούσε το 1.000.000. Μέχρι τις 31 Ιουλίου 2010 είχαν απογραφεί 768.009 δημόσιοι υπάλληλοι
Εμείς οι Ζωντανοί
Βραβεία
Υποψηφιότητα:
Κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου 2009
Κυβερνητικό Έργο
Στο τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προωθήθηκε το πρόγραμμα Καλλικράτης, διάδοχος του προγράμματος Καποδίστρια, με το οποίο συγχωνεύθηκαν δήμοι και κοινότητες σε μεγαλύτερους δήμους, καταργήθηκαν οι νομαρχίες, ενώ οι περιφερειάρχες είναι πλέον αιρετοί με τις κρατικές περιφέρειες να μετονομάζονται σε Αποκεντρωμένες Διοικήσεις. Η αλλαγή της διοικητικής διαίρεσης συνοδεύτηκε και από αλλαγή στις αρμοδιότητες των διοικητικών θέσεων.
Επίσης, δημιουργήθηκε ο ΕΟΠΥΥ, έγινε η απελευθέρωση του επαγγέλματος των φαρμακοποιών, ιδρύθηκε η Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας (ΔΟΑ) και η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Εμείς οι Ζωντανοί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες
Κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου 2009
Σύνθεση της Κυβέρνησης
left|300px|Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με τα μέλη της αρχικής σύνθεσης της κυβέρνησης. Στις 6 Οκτωβρίου 2009 (μια ημέρα πριν την ορκωμοσία των νέων Υπουργών) έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στα Υπουργεία
Καταργήθηκαν τα Υπουργεία Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας και Αιγαίου και Νησιωτικής πολιτικής, τα οποία ενσωματώθηκαν στο νέο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, επανασυστάθηκε το Υπουργείο Οικονομικών , συγχωνεύτηκαν τα Υπουργεία Πολιτισμού και Τουριστικής Ανάπτυξης στο νέο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ενώ μετονομάστηκαν τα : Υπουργείο Εσωτερικών σε Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, το  Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, σε Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων σε Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών σε Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, το Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας σε Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Aνασχηματισμός της 7ης Σεπτεμβρίου 2010
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 ιδρύθηκε το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας. Το Υπουργείο συγκροτούνταν από μεταφορά αρμοδιοτήτων άλλων υπουργείων. Συγκεκριμένα, εντάχτηκαν σε αυτό η Γενική Γραμματεία Ναυτιλιακής πολιτικής, το Λιμενικό Σώμα και όλες οι υπηρεσίες του, η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής πολιτικής, η Γενική Διεύθυνση Αλιείας, η Διεύθυνση Ασφάλειας Ναυσιπλοοίας.
ανασχηματισμός της 17ης Ιουνίου 2011
Στις 27 Ιουνίου 2011 η κυβέρνηση αποφάσισε την διάσπαση του Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης σε δυο επιμέρους Υπουργεία: στο Υπουργείο Εσωτερικών και στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Επίσης, αποφάσισε την συγχώνευση των πριν ενός έτους δημιουργηθέντων Υπουργείων Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας στο νέο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
Παραπομπές
2009 Κατηγορία:2009 Κατηγορία:2010 Κατηγορία:2011
Αντρέ Μαλρώ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1901 στο Παρίσι. Γόνος αστικής οικογενείας, είχε την ευκαιρία να σπουδάσει στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και έγινε γνωστός το 1921 με το αλληγορικό του διήγημα "Χάρτινα φεγγάρια". Κατά τη συμμετοχή του σε αρχαιολογική αποστολή στην Ινδοκίνα συνελήφθη από την κυβέρνηση των Πνομ Πεν με την κατηγορία της παράνομης διακίνησης αρχαίων
Έγραψε τον "Πειρασμό της Δύσης" (1926) και αργότερα "Το αλλόκοτο βασίλειο" (1928), τους "Κατακτητές" (1928), τη "Βασιλική οδό" (1930), και την "Ανθρώπινη μοίρα" (1930) που τιμήθηκε με το βραβείο Γκονκούρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι της τέχνης
Κατάλογος έργων των αδελφών Λίμπουρχ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων των αδελφών Paul, Herman και Johan Λίμπουρχ.
Τα γράμματα α και β μετά τον αριθμό φύλλου, σημαίνουν πρώτη (δεξιά στο βιβλίο) και δεύτερη πλευρά του φύλλου αντίστοιχα.
Bible moralisée de Philippe le Hardi
«Ηθικοπλαστική Βίβλος», η λεγομένη «του Φιλίππου του Τολμηρού». Περιέχει 184 μικρογραφίες αποδιδόμενες στους τρεις αδελφούς Λίμπουρχ και σε άλλους ζωγράφους. Αυτές των αδελφών ζωγραφίστηκαν μεταξύ 1402-1404. Το βιβλίο αποτελείται από 169 φύλλα περγαμηνής διαστάσεων 41.5 x 29 εκατ. και φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας.
Les Belles Heures du duc de Berry
«Οι Ωραίες Ώρες του δούκα ντε Μπερρύ» είναι ένα Βιβλίο Ωρών που φιλοτεχνήθηκε από τους αδελφούς Λίμπουρχ το 1405-1409. Πρόκειται για χειρόγραφο σε 225 φύλλα περγαμηνής διαστάσεων 23,8 x 17 εκατ. Φυλάσσεται στο μουσείο The Cloisters, τμήμα του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης.
Les Très Belles Heures de Notre-Dame
«Οι Πολύ Ωραίες Ώρες της Παναγίας» είναι Βιβλίο Ωρών που παρήγγειλε ο δούκας ντε Μπερρύ, στον οποίον οφείλουμε και τις «Πολύ Πλούσιες Ώρες του δούκα ντε Μπερρύ» (βλ. πιο κάτω). Οι αδελφοί Λίμπουρχ συμμετείχαν στην εικονογράφηση με τις επόμενες τρεις μικρογραφίες. Η τελευταία έχει χαθεί αλλά έχουμε αντίγραφό της σε λιθογραφία. Το χειρόγραφο είναι διεσπαρμένο σε διάφορα μουσεία.
Les Petites Heures de Jean de Berry
Στις «Μικρές Ώρες του Ζαν ντε Μπερρύ» έχουμε μια μκρογραφία ενός από τους αδελφούς Λίμπουρχ.
Les Très Riches Heures du duc de Berry
«Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του δούκα ντε Μπερρύ» είναι ένα Βιβλίο Ωρών που άρχισε να φιλοτεχνείται από τους αδελφούς Λίμπουρχ το 1411-16 και συμπληρώθηκε από άλλους καλλιτέχνες (μεταξύ των οποίων ο Μπαρτελεμύ ντ' Άικ και ο Jean Colombe) το 1440 και αργότερα.
Πρόκειται για το καλύτερο δείγμα του είδους αυτού των εικονογραφημένων χειρογράφων, με εξαιρετικές μικρογραφίες, που δεν μπορούν όμως να αποδοθούν με βεβαιότητα σε συγκεκριμένο καλλιτέχνη, απ’ όσους εργάστηκαν για το βιβλίο. Πιστεύεται πάντως ότι το πρώτο και καλύτερο μέρος του χειρογράφου, το Calendrier (Ημερολόγιο), είναι δημιούργημα των αδελφών Λίμπουρχ.
Δεν υπάρχει αμφισβήτηση για την ταυτότητα των κτίριων που αναφέρονται στις παρατηρήσεις. Πολλά από αυτά είναι λίγο ή πολύ αναγνωρίσιμα ακόμα και σήμερα.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Τσάτσγουορθ Χάουζ
Η Κατοικία Τσάτσγουορθ (αγγλ.: Chatsworth House) είναι ένα μεγαλοπρεπές κτήριο στο Ντέρμπυσαϊρ της Αγγλίας, στο Ντέρμπυσαϊρ Ντέιλς 3,5 μίλια (5,6 χλμ.) βορειοανατολικά του Μπέικγουελ και 9 μίλια (14 χλμ.) δυτικά του Τσέστερφηλντ. Ήταν η έδρα του δούκα του Ντέβονσαϊρ και από το 1549 είναι η κατοικία της οικογένειας Κάβεντις. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Ντέργουεντ και έχει θέα απέναντι σε χαμηλούς λόφους, μεταξύ των κοιλάδων Ντέργουεντ και Γουάι. Η Κατοικία βρίσκεται σε ένα εκτενές πάρκο και περιβάλλεται από βραχώδεις, με δάση λόφους, που οδηγούν σε βάλτους με ρείκια. Περιλαμβάνει σημαντικές συλλογές ζωγραφικής, επίπλων, σχεδίων παλαιών μεγάλων καλλιτεχνών, νεοκλασικών γλυπτών, βιβλίων και άλλων καλλιτεχνημάτων. Το Τσάτσγουορθ έχει επιλεγεί, σε αρκετές έρευνες, ως το αγαπημένο εξοχικό σπίτι της Βρετανίας.
Ιστορία
μικρογραφία|Ζωγραφική του 17ου αιώνα της δυτικής πρόσοψης του Ελισαβετιανού Τσάτσγουορθ. Το όνομα «Chatsworth» είναι μια παραφθορά του Chetel's-worth, που σημαίνει «η Αυλή του Τσετλ». Στην εποχή του Εδουάρδου του Ομολογητή, ένας άνδρας Νορβηγικής προέλευσης που ονομαζόταν Τσετλ, κατείχε εδάφη από κοινού με έναν Σάξονα ονόματι Λέοτνοθ σε τρεις δήμους: Έντνισαουρ στα δυτικά του Ντέργουεντ, και Λάνγκολεϊε και Τσέτεσουορντε προς τα ανατολικά. Ο Τσετλ καθαιρέθηκε μετά τη Νορμανδική Κατάκτηση και στη Βίβλο Ιδιοκτησιών η ενορία του Τσέτεσουορντε αναφέρεται ως ιδιοκτησία του στέμματος υπό την επιτήρηση του Γουίλιαμ ντι Πέβερελ. Το Τσάτσγουορθ έπαψε να είναι ένα μεγάλο κτήμα, ώσπου τον 15ο αι. αποκτήθηκε από την οικογένεια Λέτσι, που είχε ιδιοκτησία κοντά. Περιέλαβαν το πρώτο πάρκο στο Τσάτσγουορθ και έκτισαν ένα σπίτι στο υψηλό έδαφος, στο σημερινό νοτιοανατολικό τμήμα του κήπου. Το 1549 πώλησαν όλη την ιδιοκτησία τους στην περιοχή, στον σερ Γουίλιαμ Κάβεντις, θησαυροφύλακα του κοιτώνα του βασιλιά και σύζυγο της Μπες του Χάρντγουικ, η οποία τον έπεισε να πωλήσει την περιουσία του στο Σάφολκ και να εγκατασταθεί στον τόπο που είχε εκείνη γεννηθεί.
17ος αιώνας
μικρογραφία|Αυτή η χαρακτική των Kip και Knyff δείχνει το Τσάτσγουορθ, εν μέσω των αλλαγών που έκανε ο 1ος δούκας. Η νότια όψη που φαίνεται, ξανακτίστηκε (σώθηκε η αρχική ανατολική όψη). Ο μπαρόκ κήπος έχει σχεδιαστεί, αλλά έχει κατασκευαστεί μόνο η πρώτη, μικρότερη έκδοση των αλλεπάλληλων καταρρακτών και η λιμνούλα του καναλιού δεν έχει σκαφτεί. Οι στάβλοι του 1ου δούκα εδώ βρίσκονται στα αριστερά της κατοικίας· τελικά έγιναν στα δεξιά και πίσω. Λίγες αλλαγές έγιναν στο Τσάτσγουορθ μέχρι τα μέσα του 17ου αι. Ο Γουίλιαμ Κάβεντις, 3ος κόμης του Ντέβονσαϊρ ήταν πιστός βασιλόφρων και απελάθηκε από την Άνω Βουλή των Λόρδων το 1642. Έφυγε από την Αγγλία για να βρει ασφάλεια στην ηπειρωτική Ευρώπη και τα κτήματά του κατασχέθηκαν. Το Τσατσγουορθ καταλήφθηκε και από τις δύο πλευρές κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και ο 3ος κόμης δεν επέστρεψε στο σπίτι, ώσπου αποκαταστάθηκε η μοναρχία. Ανακατασκεύασε τα κύρια δωμάτια σε μία προσπάθεια να τα κάνει πιο άνετα, αλλά η Ελισαβετιανή κατοικία ήταν ξεπερασμένη και μη ασφαλής.
Ο 4ος κόμης του Ντέβονσαϊρ, ο οποίος επρόκειτο να γίνει ο 1ος δούκας το 1694, επειδή βοήθησε να ανέλθει ο Γουλιέλμος πρίγκιπας της Οράγγης στον αγγλικό θρόνο, ήταν ένας πιστός Γουίγκ (Φιλελεύθερος) και αναγκάστηκε να αποσυρθεί στο Τσάτσγουορθ κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Ιακώβου Β΄. Ο Κάβεντις ζήτησε την ανοικοδόμηση του σπιτιού, το οποίο ξεκίνησε το 1687. Αυτός αρχικά σχεδίαζε να ανακατασκευάσει μόνο τη νότια πτέρυγα με τα δημόσια διαμερίσματα και έτσι αποφάσισε να διατηρήσει το σχέδιο της Ελισαβετιανής αυλής, αν και αυτή η διάταξη γινόταν ολοένα και πιο παλιομοδίτικη. Του άρεσε να κτίζει: ανακατασκεύασε την ανατολική πρόσοψη, η οποία περιελάμβανε τη Ζωγραφιστή Αίθουσα και τη Μακρά Στοά (Gallery). Ακολούθησε η δυτική πρόσοψη από το 1699 έως το 1702. Η βόρεια πρόσοψη ολοκληρώθηκε το 1707, λίγο πριν αποβιώσει. Ο 1ος δούκας είχε επίσης μεγάλους κήπους με παρτέρια, που σχεδιάστηκαν από τον Τζορτζ Λόντον και τον Χένρυ Γουάιζ, οι οποίοι αργότερα διορίστηκαν από τη βασίλισσα Άννα ως βασιλικοί Κηπουροί στο Ανάκτορο Κένσινγκτον.
18ος αιώνας
μικρογραφία|Αυτή η ελαιογραφία του Γουίλιαμ Μάρλοου στα τέλη του 18ου αι. δίνει έμφαση στη [[Ρομαντισμός|ρομαντική πτυχή του σκηνικού του Τσάτσγουορθ στην άκρη της περιοχής Πηκ. Φαίνεται η δυτική όψη και οι σταύλοι αριστερά.]] Ο Γουίλιαμ Κάβεντις 2ος δούκας του Ντέβονσαϊρ και ο Γουίλιαμ Κάβεντις 3ος δούκας του Ντέβονσαϊρ, δεν έκαναν αλλαγές στο σπίτι και στους κήπους, αλλά και οι δύο συνέβαλαν σημαντικά στη συλλογή, που βρίσκεται στο Τσάτσγουορθ μέχρι σήμερα. Με ειδίκευση στην τέχνη, η συλλογή περιλαμβάνει πίνακες ζωγραφικής, σχέδια και εκτυπώσεις των Παλαιών Μεγάλων Διδασκάλων, αρχαία νομίσματα και ελληνικά και ρωμαϊκά γλυπτά. Τα έπιπλα σε ρυθμό Παλάντιαν, που σχεδιάστηκαν από τον Γουίλιαμ Κεντ, παραγγέλθηκαν από τον 3ο δούκα, όταν ξαναέκτισε το Ντέβονσαϊρ Χάουζ στο Λονδίνο, μετά από μία πυρκαγιά το 1733. Μετά την πώληση και την κατεδάφιση του Ντέβονσαϊρ Χάουζ το 1924, τα έπιπλα μεταφέρθηκαν στο Τσάτσγουορθ.
Ο 4ος δούκας έκανε μεγάλες αλλαγές στην Κατοικία και τους κήπους. Αποφάσισε ότι η προσέγγιση προς το σπίτι θα πρέπει να είναι από τα δυτικά, έτσι κατεδάφισε τους παλαιούς στάβλους και τα γραφεία, καθώς και τμήματα του χωριού Έντενσορ, ώστε να μην είναι ορατά από το σπίτι. Αντικατέστησε επίσης τους επίσημους κήπους του 1ου δούκα με μία πιο φυσική εμφάνιση, σχεδιασμένη από τον Λάνσελοτ Μπράουν, ο οποίος βοήθησε να έλθει το στυλ αυτό στη μόδα.
Το 1748, ο 4ος δούκας νυμφεύτηκε τη λαίδη Σάρλοτ Μπόιλ, τη μόνη επιζήσασα κληρονόμο του Ρίτσαρντ Μπόιλ, 3ου κόμη του Μπέρλινγκτον. Ο λόρδος Μπέρλινγκτον ήταν από μόνος του ένας επιτυχημένος αρχιτέκτονας με πολλά έργα στο όνομά του, συμπεριλαμβανομένου του Τσίσγουικ Χάουζ. Με το τέλος του, η σημαντική συλλογή από αρχιτεκτονικά σχέδια και σχέδια μάσκας του Ίνιγκο Τζόουνς, πίνακες των Παλαιών Διδασκάλων και έπιπλα σχεδιασμένα από τον Γουίλιαμ Κεντ μεταφέρθηκαν στους δούκες του Ντέβονσαϊρ. Αυτή η κληρονομιά έφερε επίσης πολλές ιδιοκτησίες στην οικογένεια.
Το 1774 ο Γουίλιαμ Κάβεντις, 5ος δούκας του Ντέβονσαϊρ, νυμφεύτηκε τη Τζορτζιάνα Σπένσερ διάσημη κοσμική, που συγκέντρωσε γύρω της έναν μεγάλο κύκλο λογοτεχνικών και πολιτικών φίλων. Ο Τόμας Γκέινσμπρο και ο Τζόσουα Ρένολντς θα την ζωγραφίσουν· η ζωγραφική του Γκέινσμπρο θα απορριφθεί από τον 5ο δούκα και θα ανακαλυφθεί πολύ αργότερα, μετά από πολλές αντιξοότητες. Η ταινία The Duchess παρουσίασε τη ζωή του ζεύγους. Η Τζορτζιάνα ήταν η μεγάλη-μεγάλη-μεγάλη-μεγάλη θεία της Νταϊάνας πριγκίπισσας της Ουαλίας· οι ζωές τους, με αιώνες διαφορά, συγκρίνονται στην τραγικότητα.
19ος αιώνας
Ο 6ος δούκας (γνωστός ως «ο εργένης δούκας») ήταν ένας παθιασμένος ταξιδιώτης, κτίστης, κηπουρός και συλλέκτης, που μετέτρεψε το Τσάτσγουορθ. Το 1811 κληρονόμησε τον τίτλο και οκτώ μεγάλα κτήματα: Τσάτσγουορθ και Χάρντγουορκ Χωλ στο Ντέρμπυσαϊρ· Ντέβονσαϊρ Χάουζ, Μπέρλινγκτον Χάουζ και Τσίσγουικ Χάουζ στο Λονδίνο· Μπόλτον Άμπεϋ και Λόντσμπορο στο Γιορκσάιρ· και το Κάστρο Λίσμορ στην Ιρλανδία. Αυτά τα κτήματα κάλυπταν 200.000 ακρ (810 τετ.χλμ.) γης στην Αγγλία και την Ιρλανδία. αριστερά|μικρογραφία|Η τραπεζαρία του 6ου δούκα. Ο δούκας ήταν μεγάλος συλλέκτης, ειδικά γλυπτών και βιβλίων. Όταν δημιούργησε τη βόρεια πτέρυγα με τα σχέδια του σερ Τζέφρυ Γουάιατβιλ, περιέλαβε μία ειδικά σχεδιασμένη στοά (gallery) γλυπτικής, για να στεγάσει τη συλλογή του και επαναπροσδιόρισε αρκετά δωμάτια στο σπίτι, για να περιλάβουν ολόκληρες βιβλιοθήκες, που θα αγόραζε σε δημοπρασία. Ο 6ος δούκας αγαπούσε να διασκεδάζει και στις αρχές του 19ου αιώνα σημειώθηκε αύξηση της δημοτικότητας των πάρτι σε εξοχικά σπίτια. Εκτός από μία στοά γλυπτικής, η νέα βόρεια πτέρυγα στέγασε έναν δενδρόκηπο (orangerie), ένα θέατρο, ένα τουρκικό λουτρό, ένα γαλακτοκομείο, μία τεράστια νέα κουζίνα και πολλά δωμάτια υπηρετών. Το 1830 ο δούκας αύξησε τα καταλύματα επισκεπτών, μετατρέποντας τις σουίτες των δωματίων σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια. Οι άνθρωποι που προσκαλούντο να μείνουν στο Τσάτσγουορθ περνούσαν τις ημέρες τους κυνηγώντας, ιππεύοντας, διαβάζοντας και παίζοντας μπιλιάρδο. Το βράδυ θα γίνονταν επίσημα δείπνα, ακολουθούμενα από μουσική, συλλαβόγριφους και μπιλιάρδο ή συνομιλία στην αίθουσα καπνίσματος για τους άντρες. Οι γυναίκες επέστρεφαν στο δωμάτιό τους πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας, για να αλλάξουν τα ρούχα τους. Τα υπνοδωμάτια των επισκεπτών στην ανατολική πρόσοψη του Τσάτσγουορθ είναι το πληρέστερο σύνολο υπνοδωματίων από την περίοδο αυτή, που διατήρησαν την αρχική τους επίπλωση. Υπάρχει πολύ ανατολική επιρροή στη διακόσμηση, συμπεριλαμβανομένων ζωγραφισμένων-στο-χέρι κινεζικών ταπετσαριών και υφασμάτων, που είναι τυπικά του γούστου της Αντιβασιλείας, τα οποία αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γιεωργίου Δ΄ (1762-1830). Άτομα που έχουν μείνει στο Τσάτσγουορθ είναι η βασίλισσα Βικτώρια και ο Τσαρλς Ντίκενς.
μικρογραφία|Η δυτική άποψη του Τσάτσγουορθ το 1880. Δεξιά φαίνεται λίγο η νότια όψη. Οι στάβλοι φαίνονται πίσω από το σπίτι και ο Κυνηγετικός Πύργος είναι ορατός επάνω αριστερά στο δάσος Σταντ.
Τον Οκτώβριο του 1832, η πριγκίπισσα (μετέπειτα βασίλισσα) Βικτώρια και η μητέρα της, η δούκισσα του Κεντ, επισκέφτηκαν το Τσάτσγουορθ, όπου η Βικτώρια έκανε το πρώτο επίσημο δείπνο με ενήλικες, σε ηλικία 13 ετών, στη νέα τραπεζαρία. Ο 6ος δούκας είχε άλλη μία ευκαιρία να καλωσορίσει τη Βικτώρια το 1843, όταν η βασίλισσα και ο πρίγκιπας Αλβέρτος επέστρεψαν, για να ψυχαγωγηθούν από μία μεγάλη σειρά από φωτιζόμενες κρήνες. Ο δούκας πέρασε 47 χρόνια μεταμορφώνοντας το σπίτι και τους κήπους. Μια λατινική επιγραφή επάνω από το τζάκι στο Ζωγραφιστό Δωμάτιο αναφέρει, ότι "Ο Γουίλιαμ Σπάνσερ, δούκας του Ντέβονσαϊρ, κληρονόμησε αυτή την πολύ όμορφη κατοικία από τον πατέρα του το έτος 1811, την οποία είχε ξεκινήσει το έτος της αγγλικής ελευθερίας 1688 και το ολοκλήρωσε το έτος της απώλειάς του το 1840". Το 1688 ήταν η χρονιά της Ένδοξης Επανάστασης, υποστηριζόμενη από τις δυναστείες των Γουιγκ (Φιλελεύθερων), συμπεριλαμβανομένων των Κάβεντις. Το έτος 1840 είδε το τέλος της Μπλανς, αγαπημένης ανιψιάς του δούκα, που ήταν παντρεμένη με τον κληρονόμο του, τον μελλοντικό 7ο δούκα. Το 1844 δημοσίευσε ένα βιβλίο, που ονομάζεται Εγχειρίδιο για το Τσάτσγουορθ και το Χάρντγουικ.
20ος αιώνας
μικρογραφία|Καρτ-ποστάλ του Τσάτσγουορθ, π. 1913. Στις αρχές του 20ού αιώνα η κοινωνική αλλαγή και οι φόροι άρχισαν να επηρεάζουν τον τρόπο ζωής των Ντέβονσαϊρ. Όταν ο 8ος δούκας απεβίωσε το 1908, οι φόροι ξεπέρασαν τις 500.000 £. Αυτό ήταν μικρό ποσό, σε σύγκριση με αυτό που ακολούθησε 42 χρόνια αργότερα, αλλά το κτήμα είχε ήδη επιβαρυνθεί με χρέη από τις υπερβολές του 6ου Δούκα, την αποτυχία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του 7ου Δούκα στο Μπάρροου-ιν-Φέρνες και τη συρρίκνωση στη βρετανική γεωργία, που ήταν εμφανής από τη δεκαετία του 1870. Το 1912 η οικογένεια πώλησε 25 βιβλία, που είχαν τυπωθεί από τον Γουίλιαμ Κέιξτον και μία συλλογή 1.347 τόμων από έργα που απέκτησε ο 6ος Δούκας, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων φύλλων του Σαίξπηρ και 39 κουαρτέτων του Σαίξπηρ, στη Βιβλιοθήκη του Χάντινγκτον στην Καλιφόρνια. Δεκάδες χιλιάδες στρέμματα γης στο Σόμερσετ, Σάσσεξ και Ντέρμπισαϊρ πωλήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια, και αμέσως μετά, του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Τον Δεκέμβριο του 1904, ο Κάρολος Α΄ της Πορτογαλίας και η σύζυγός του Μαρία-Αμελία της Ορλεάνης έμειναν στην Κατοικία Τσάτσγουορθ κατά την επίσκεψή τους στη Μεγάλη Βρετανία. Χιόνιζε σχεδόν συνεχώς ενώ ήταν εκεί και σύμφωνα με πληροφορίες ο βασιλιάς έκανε χιονοπόλεμο (στον οποίο οι συγκεντρωμένες κυρίες εντάχθηκαν με ενθουσιασμό), όταν συναντήθηκε με τον μαρκήσιο του Σοβερέλ, τον Πορτογάλο απεσταλμένο της Πορτογαλίας και τον πληρεξούσιο Υπουργό στην Αυλή του Αγίου Ιακώβου.
Το 1920 το αρχοντικό της οικογένειας στο Λονδίνο, το Ντέβονσαϊρ Χάουζ, το οποίο καταλάμβανε 3 ακρ (12 στρέμματα) έκταση στο Πίκαντιλυ, πωλήθηκε σε εργολάβους και κατεδαφίστηκε. Μεγάλο μέρος του περιεχομένου του μεταφέρθηκε στο Τσάτσγουορθ και αποκτήθηκε ένα πολύ μικρότερο σπίτι στο Νο 2 Κάρλτον Γκάντενς κοντά στο Δι Μολ. Το Μεγάλο Ωδείο στον κήπο του Τσάτσγουορθ κατεδαφίστηκε, καθώς χρειάστηκε 10 άνδρες για να το διαχειρίζονται, τεράστιες ποσότητες άνθρακα για να το θερμάνουν και όλα τα φυτά είχαν ξεραθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου, όταν δεν υπήρχε άνθρακας για μη ουσιαστικούς σκοπούς. Για να μειωθεί περαιτέρω το κόστος λειτουργίας, συζητήθηκε η πτώση της βόρειας πτέρυγας του 6ου Δούκα, η οποία τότε θεωρήθηκε ότι δεν είχε καμία αισθητική ή ιστορική αξία, αλλά τίποτε δεν προέκυψε από αυτό. Το Τσισγουικ Χάουζ -η περίφημη Παλαντιανή βίλα στα προάστια του Δυτικού Λονδίνου που κληρονόμησε ο Ντέβονσαϊρ, όταν ο 4ος δούκας νυμφεύτηκε την κόρη του λόρδου Μπέρλινγκτον- πωλήθηκε το 1929 για 80.000 £ στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Μίντλσεξ και στο Συμβούλιο της Κομητείας Μπρέντφορντ και στο Συμβούλιο της Αστικής Περιοχής Μπρέντφορντ και Τσίσγουικ.
Οι περισσότερες εξοχικές κατοικίες του Ηνωμένου Βασιλείου τέθηκαν σε θεσμική χρήση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μερικές από αυτές που χρησιμοποιήθηκαν ως στρατώνες, υπέστησαν σοβαρές ζημιές, αλλά ο 10ος δούκας, αναμένοντας ότι οι μαθήτριες θα ήταν καλύτεροι ένοικοι από τους στρατιώτες, μερίμνησε για να καταληφθεί το Τσάτσγουορθ από το Πένρος Κόλιτζ, ένα δημόσιο σχολείο θηλέων στο Κόλβιν Μπέι της Ουαλίας. Το περιεχόμενο του σπιτιού συσκευάστηκε σε 11 ημέρες και, τον Σεπτέμβριο του 1939, 300 κορίτσια και οι δάσκαλοί τους μετακόμισαν για εξαετή διαμονή. Ολόκληρο το σπίτι χρησιμοποιήθηκε, συμπεριλαμβανομένων των δημοσίων δωματίων, που μετατράπηκαν σε κοιτώνες. Η συμπύκνωση από την αναπνοή των κοριτσιών που κοιμόταν, προκάλεσε την ανάπτυξη μύκητα πίσω από μερικές από τις φωτογραφίες. Το σπίτι δεν ήταν πολύ άνετο για τόσους πολλούς ανθρώπους· είχε έλλειψη ζεστού νερού, αλλά υπήρχε αντιστάθμισμα, όπως πατινάζ στη λιμνούλα του καναλιού. Τα κορίτσια καλλιεργούσαν λαχανικά στον κήπο ως συμβολή στην πολεμική προσπάθεια.
Τον Μάιο του 1944, η Κάθλην Κέννεντυ, αδελφή του Τζων-Φιτζέραλντ Κέννεντυ, παντρεύτηκε τον Γουίλιαμ Κάβεντις, μαρκήσιο του Χάρτινγκτον, τον μεγαλύτερο γιο του 10ου δούκα του Ντέβονσαϊρ. Ωστόσο, αυτός σκοτώθηκε σε μάχη στο Βέλγιο τον Σεπτέμβριο του 1944 και η Κάθλιν απεβίωσε σε συντριβή αεροπλάνου το 1948. Ο μικρότερος αδερφός του Άντριου έγινε ο 11ος δούκας το 1950. Νυμφεύτηκε τη Ντέμπορα Μίτφορντ, αδελφή των Νάνσυ, Νταϊάν, Πάμελα, Γιούνιτυ και Τζέσικα Μίτφορντ. μικρογραφία|Η ανατολική όψη της Κατοικίας Τσάτσγουορθ, όπως φαίνεται από την κορυφή των αλλεπάλληλων καταρρακτών.
Η σύγχρονη ιστορία του Τσάτσγουορθ ξεκινά το 1950. Η οικογένεια δεν είχε ακόμη επιστρέψει μετά τον πόλεμο και παρόλο που ο 10ος δούκας είχε μεταφέρει τα περιουσιακά του στοιχεία στον γιο του κατά τη διάρκεια της ζωής του με την ελπίδα να αποφευχθεί ο φόρος κληρονομίας, απεβίωσε λίγες εβδομάδες πιο νωρίς από ό,τι έπρεπε για να εφαρμοστεί η απαλλαγή φόρου, έτσι ο 11ος δούκας χρεώθηκε στο 80% της αξίας του κτήματος. Το οφειλόμενο ποσό ήταν 7.000.000 ₤ (242.000.000 £ σε τιμές του 2019)[12]. Μερικοί από τους συμβούλους της οικογένειας θεώρησαν, ότι η κατάσταση ήταν ανεπανόρθωτη και υπήρχε πρόταση μεταφοράς του Τσάτσγουορθ στο έθνος ως Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου της Βόρειας Αγγλίας. Αντ' αυτού, ο δούκας αποφάσισε να διατηρήσει το σπίτι της οικογένειάς του, αν μπορούσε. Πούλησε δεκάδες χιλιάδες ακρ γης, μετέφερε το Χάρντγουικ Χολ στο Εθνικό Κληροδότημα αντί του φόρου και πώλησε μερικά σημαντικά έργα τέχνης από το Τσάτσγουορθ. Το σπίτι της οικογένειας στο Σάσεξ, το Κόμπτον Πλέις δανείστηκε σε σχολείο. Το αποτέλεσμα των φόρων κληρονομίας μετριάστηκε σε κάποιο βαθμό από την (ιστορικά) χαμηλή αξία της τέχνης κατά τα μεταπολεμικά χρόνια και από την αύξηση των αξιών της γης, μετά το 1950, κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής γεωργικής αναβίωσης, και από την πλευρά της οι απώλειες ήταν σημαντικά μικρότερες από 80 τοις εκατό ως προς τα φυσικά περιουσιακά στοιχεία. Στο Ντέρμπυσαϊρ διατηρήθηκαν 35.000 ακρ (140 τ.χλμ.) από τα 83.000 ακρ (340 τ.χλμ.). Το κτήμα Bolton AbbeyΜπόλτον Άμπευ στο Γιόρκσαϊρ και το κτήμα Λίζμορ Κασλ στην Ιρλανδία παρέμειναν στην οικογένεια. Παρ' όλα αυτά, χρειάστηκαν 17 χρόνια για να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις με τα Δημόσια Έσοδα, ενώ εν τω μεταξύ οι τόκοι οφείλονταν. Η Ιδιοκτησία Τσάτσγουορθ διοικείται πλέον από τους διαχειριστές του Διακανονισμού Τσάτσγουορθ, ο οποίος ιδρύθηκε το 1946. αριστερά|μικρογραφία|Η βόρεια όψη της σύγχρονης Κατοικίας. Δεξιά η δυτική όψη.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Έχει πολυετή παρουσία και πιο συγκεκριμένα 11 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας και της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας.
Τσάτσγουορθ Χάουζ
20ος αιώνας
Ο 10ος δούκας ήταν απαισιόδοξος για το μέλλον σπιτιών όπως το Τσάτσγουορθ και δεν σχεδίαζε να επιστρέψει μετά τον πόλεμο. Αφού έφυγε το Πένροζ Κόλιτζ το 1945, οι μόνοι που κοιμόντουσαν στο σπίτι ήταν δύο υπηρέτριες, αλλά το χειμώνα του 1948-1949 το σπίτι καθαρίστηκε και τακτοποιήθηκε για να ανοίξει ξανά στο κοινό από δύο γυναίκες από την Ουγγαρία, που ήταν η μαγείρισσα και η υπηρέτρια της Κάθλην Κέννεντυ στο Λονδίνο και μια ομάδα συμπατριωτών τους. Το σπίτι εκτιμήθηκε ως ήταν βαθμού Ι, έπειτα από το πέρασμα της Νομοθεσίας Σχεδίασης Πόλεων και Επαρχίας του 1947.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Φυσική έδρα του Απόλλωνα Πάργας αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Πάργας «Β.Ε. Βασιλά». Ωστόσο όμως λόγω ακαταλληλότητας και εργασίες ανακατασκευής της φυσικής του έδρας από το 2017 προπονείται και αγωνίζεται σε γειτονικά γήπεδα. Από το 2022 επανήλθε στην ιστορική έδρα του, το στάδιο "Β.Ε. Βασιλιά, έπειτα από την ανακατασκευή του.
Τσάτσγουορθ Χάουζ
20ος αιώνας
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο 11ος δούκας και η δούκισσα άρχισαν να σκέπτονται να μετακομίσουν στην κατοικία. Το προπολεμικό σπίτι είχε βασιστεί εξ ολοκλήρου σε ένα μεγάλο προσωπικό για τις ανέσεις του και δεν διέθετε σύγχρονες εγκαταστάσεις. Στο κτήριο οι ηλεκτρικές εγκαταστάσεις ξαναέγιναν, τα υδραυλικά και η θέρμανση ανακαινίστηκαν και δημιουργήθηκαν έξι αυτόνομες κατοικίες, για να αντικαταστήσουν τα μικρά υπνοδωμάτια προσωπικού και την κοινόχρηστη αίθουσα υπηρετών. Στα διαμερίσματα του προσωπικού, προστέθηκαν και 17 μπάνια. Η σπηλαιώδης κουζίνα του 6ου δούκα εγκαταλείφθηκε και δημιουργήθηκε μία νέα, κοντά στην τραπεζαρία της οικογένειας. Τα οικογενειακά δωμάτια ξαναβάφτηκαν, τα χαλιά βγήκαν από την αποθήκη και οι κουρτίνες επισκευάστηκαν ή αντικαταστάθηκαν. Ο δούκας και η δούκισσα με τα τρία παιδιά τους μετακόμισαν στο πάρκο από το Έντενσορ Χάουζ το 1959.
Αυλικό Συμβούλιο
Το Αυλικό Συμβούλιο (από το λατινικό aula, δικαστήριο στη φεουδαρχική γλώσσα) ήταν αρχικά ένα εκτελεστικό-δικαστικό συμβούλιο στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Τσάτσγουορθ Χάουζ
21ος αιώνας
μικρογραφία|Η ανακαίνιση της δυτικής όψης της Κατοικίας Τσάτσγουορθ, 2011.
Αυλικό Συμβούλιο
Γνωστό στα γερμανικά ως Reichshofrat (κυριολεκτικά σημαίνει Δικαστικό Συμβούλιο της Αυτοκρατορίας) ήταν ένα από τα δύο ανώτατα δικαστήρια της αυτοκρατορίας, ενώ το άλλο ήταν το Αυτοκρατορικό Δικαστικό Επιμελητήριο (γερμανικά: Reichskammergericht). Είχε όχι μόνο συντρέχουσα αρμοδιότητα με το τελευταίο αυτό δικαστήριο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αποκλειστική δικαιοδοσία, σε όλες τις φεουδαρχικές διαδικασίες, και σε ποινικές υποθέσεις, έναντι των φοιδεράτων του αυτοκράτορα και σε υποθέσεις που αφορούσαν την αυτοκρατορική κυβέρνηση.
Τσάτσγουορθ Χάουζ
21ος αιώνας
O 11ος δούκας απεβίωσε το 2004 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, ο νυν δούκας Πέρεγκριν Κάβεντις, 12ος δούκας του Ντέβονσαϊρ. Η χήρα του 11ου δούκα, η δούκισσα του Ντέβονσαϊρ, απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 2014. Ως το τέλος της ήταν πολύ ενεργή στην προώθηση του κτήματος και στην αύξηση των εσόδων από τους επισκέπτες. Είχε κάνει πολλές προσθήκες στους κήπους, όπως λαβύρινθο, περιβόλι κηπευτικών και κήπο στο εξοχικό, καθώς και αναθέσεις σύγχρονης γλυπτικής. Είχε γράψει επτά βιβλία για διάφορα θέματα του Τσάτσγουορθ και το κτήμα του.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Ιστορικό
Ο Απόλλων Πάργας ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του πορεία από το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ηπείρου, όποτε και το 1964 αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1128, ενώ από το 1981 αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της νεοσύστατης τότε Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Το 1983 έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας της περιόδου 1982-83 γνωρίζοντας όμως την ήττα με 2-0 από τον Αχέροντα Καναλακίου. 7 χρόνια αργότερα, το 1990, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας της περιόδου 1989-90 και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του, όπου και αγωνίστηκε τις χρονιές 1990-91 και 1991-92. Το 2000 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας της περιόδου 1999-00 και προκρίθηκε στο πρωτάθλημα πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. μέσω του οποίου διεκδίκησε την επάνοδο στην Δ΄ Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία. Ωστόσο 2 χρόνια αργότερα, το 2002, κέρδισε ως δευτεραθλητής της άνοδο στην Δ΄ Εθνική, ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε για 2η φορά στην ιστορία του στον τελικό κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας, γνωρίζοντας την ήττα με 2-0 από τον Π.Α.Σ. Πρέβεζα.
Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε συνεχώς για τις επόμενες 9 χρονιές και πιο συγκεκριμένα από τη σεζόν 2002-03 έως και τη χρονιά 2010-11, με καλύτερη την 5η θέση τις χρονιές 2005-06 και 2006-07, ενώ αποχώρησε από το πρωτάθλημα της χρονιάς 2010-11 κατά την κανονική του διάρκεια. Τις χρονιές 2005-06 και 2006-07 υπήρξε ξανά φιναλίστ του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας με αντιπάλους τον Εθνικό Φιλιππιάδας και τον Π.Α.Σ. Πρέβεζα αντίστοιχα, ενώ τη χρονιά 2007-08 έφτασε για τρίτη συνεχόμενη φορά στον τελικό, όπου αυτή τη φορά επικρατώντας του Τηλυκράτη Λευκάδας αναδείχθηκε κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του. Από τη σεζόν 2011-12 επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα και έκτοτε αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Το 2017 κατέκτησε το κύπελλο Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας της περιόδου 2016-17 και αναδείχθηκε κυπελλούχος για δεύτερη φορά στην ιστορία του, νικώντας με 2-1 στον τελικό τον Πανλευκάδιο. Τον Μάιο του 2019 ο σύλλογος έκανε αίτηση για μεταφορά του στην Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας αναφέροντας ότι οι αποστάσεις που θα διανύει για τους αγώνες του θα είναι εγγύτερες από αυτές των εδρών των ομάδων της Πρέβεζας και της Λευκάδας, κάτι το οποίο όμως δεν έγινε δεκτό από την Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας.
Αυλικό Συμβούλιο
Δημιουργημένο κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα ως έμμισθο Συμβούλιο του Αυτοκράτορα, οργανώθηκε στη μεταγενέστερη μορφή του από τον Μαξιμιλιανό Α' το 1497, ως αντίπαλο προς το Δικαστήριο του Αυτοκρατορικού Επιμελητηρίου, το οποίο του είχε επιβληθεί από την Αυτοκρατορική Δίαιτα. Αποτελούνταν από έναν πρόεδρο, έναν αντιπρόεδρο, ένα πρύτανη, και 18 συμβούλους, οι οποίοι ήταν όλοι επιλεγμένοι και πληρώνονταν από τον αυτοκράτορα, με εξαίρεση τον πρύτανη, ο οποίος διοριζόταν από τον Εκλέκτορα του Μάιντς. Από τους 18 συμβούλους, οι έξι ήταν Προτεστάντες, των οποίων οι ψήφοι, όταν ήταν ομόφωνοι, ήταν ένα αποτελεσματικό βέτο, έτσι ώστε διατηρούνταν σε κάποιο βαθμό μια θρησκευτική ισοτιμία. Η έδρα του Αυλικού Συμβουλίου ήταν στην Αυτοκρατορική κατοικία, στην Βιέννη. Μετά το θάνατο του Αυτοκράτορα, το Συμβούλιο διαλύονταν και έπρεπε να ανασυσταθεί από τον διάδοχό του. Τα κέρδη του Ναπολέοντα μετά την μάχη του Άουστερλιτς και την Ειρήνη του Πρέσμπουργκ κορυφώθηκαν με το τέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και το Αυλικό Συμβούλιο έπαψε να υφίσταται το 1806. Ένα πολεμικό συμβούλιο με το ίδιο όνομα δημιουργήθηκε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία.
Τσάτσγουορθ Χάουζ
21ος αιώνας
Μία οικοδομική επιθεώρηση το 2004 έδειξε ότι απαιτείτο μεγάλη ανακαίνιση. Έτσι ανελήφθη ένα πρόγραμμα εργασιών 32.000.000 ₤, που περιελάμβανε επισκευή της λιθοδομής, των γλυπτών, των πινάκων, των ταπισερί και υδραυλικά. Το έργο, το πιο εκτενές των τελευταίων 200 ετών, έκανε 10 έτη και ολοκληρώθηκε το 2018.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Τίτλοι και διακρίσεις
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας:3 (1989-90,1999-00,2021-22)
Τσάτσγουορθ Χάουζ
Αρχιτεκτονική
Η Κατοικία Τσάτσγουορθ είναι κτισμένη σε κεκλιμένο έδαφος, χαμηλότερα στη βόρεια και δυτική πλευρά από ό,τι στη νότια και ανατολική πλευρά. Το αρχικό μέγαρο σε στυλ Τυδόρ κτίστηκε το 1560 από τη Μπες του Χάρντγουικ σε διάταξη ορθογώνιου, περίπου 170 feet (50 m) από βορρά προς νότο και 190 feet (60 m) από ανατολικά προς δυτικά, με μεγάλη κεντρική αυλή. Η κύρια είσοδος βρισκόταν στη δυτική πρόσοψη, η οποίο ήταν διακοσμημένη με τέσσερις πύργους ή πυργίσκους και η μεγάλη αίθουσα της μεσαιωνικής παράδοσης βρισκόταν στην ανατολική πλευρά της αυλής, όπου η Ζωγραφισμένη Αίθουσα παραμένει το επίκεντρο του σπιτιού μέχρι σήμερα.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Τίτλοι και διακρίσεις
Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας:2 (2007-08,2016-17)
Τσάτσγουορθ Χάουζ
Αρχιτεκτονική
Η νότια και η ανατολική πρόσοψη ξαναχτίστηκαν υπό την εντολή του Γουίλιαμ Τάλμαν και ολοκληρώθηκαν έως το 1696 για τον Γουίλιαμ Κάβεντις, 1ο δούκα του Ντέβονσαϊρ. Το Τσάτσγουορθ του 1ου δούκα ήταν ένα βασικό κτίριο για την ανάπτυξη της αγγλικής μπαρόκ αρχιτεκτονικής. Σύμφωνα με τον ιστορικό αρχιτεκτονικής σερ Τζον Σάμερσον, "εγκαινιάζει μία καλλιτεχνική επανάσταση, που είναι το αντίστοιχο της πολιτικής επανάστασης, στην οποία ο κόμης ήταν τόσο εξέχων ηγέτης". Ο σχεδιασμός της νότιας πρόσοψης ήταν επαναστατικός για ένα αγγλικό σπίτι, χωρίς σοφίτα ή στέγη, αλλά αντίθετα δύο κύριοι όροφοι, που στηρίζονται σε μία από ημικατεργασμένες πέτρες (rustic) βάση. Η πρόσοψη είναι δραματική και γλυπτική με ιονικούς ψευδοκίονες και έναν βαρύ θριγκό και κιγκλίδωμα (balustre). Οι υπάρχουσες βαριές και γωνιώδεις πέτρινες σκάλες από τον πρώτο όροφο μέχρι τον κήπο αντικατέστησαν τον 19ο αι. μία κομψή καμπυλωτή διπλή σκάλα. Η ανατολική πρόσοψη είναι το πιο ήσυχο από τα τέσσερα στο κύριο μπλοκ. Όπως η νότια πρόσοψη, είναι ασυνήθιστο στο ότι έχει έναν ομοιόμορφο αριθμό εσοχών και κανένα κεντρικό τμήμα. Η έμφαση δίνεται στις ακραίες εσοχές, που καθεμιά τονίζεται από διπλά ζεύγη ψευδοκιόνων, εκ των οποίων τα εσωτερικά ζεύγη προεξέχουν προς τα έξω.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Τίτλοι και διακρίσεις
Φιναλίστ κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας:4 (1982-83,2001-02,2005-06,2006-07)
Τσάτσγουορθ Χάουζ
Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία|Η δυτική πρόσοψη του Τσάτσγουορθ από το Vitruvius Britannicus του Κόλιν Κάμπμπελ.
Η δυτική και η βόρεια πρόσοψη μπορεί να ήταν έργο του Τόμας Άρτσερ, πιθανώς σε συνεργασία με τον ίδιο τον δούκα. Το δυτικό μέτωπο έχει στο κεντρικό τμήμα του εννέα μεγάλες εσοχές (τρεις όροφοι με τρεις εσοχές ο καθένας) με ένα κεντρικό αέτωμα, που υποστηρίζεται από τέσσερις κολώνες. εκατέρωθεν του κεντρικού τμήματος υπάρχουν όμοια τρεις όροφοι με τρεις εσοχές ο καθένας, που χωρίζονται από τέσσερις ψευδοκίονες. Λόγω της κλίσης του χώρου, αυτή η πρόσοψη είναι υψηλότερη από τη νότια. Το δυτικό μέτωπο είναι πολύ ζωντανό με πολύ σκαλιστά λιθοδομή και τα κουφώματα των παραθύρων τονίζονται με χρυσό φύλλο, το οποίο ανακλά το φως στο ηλιοβασίλεμα. Το βόρειο μέτωπο ήταν το τελευταίο που κτίστηκε. Παρουσίαζε μία πρόκληση, καθώς το βόρειο άκρο του δυτικού μετώπου προεξέχει 9 πόδια (3 μ.) πιο πέρα από το βόρειο άκρο του ανατολικού μετώπου. Αυτό το πρόβλημα ξεπεράστηκε κτίζοντας μία ελαφρώς κυρτή πρόσοψη, για να αποσπάσει την προσοχή του ματιού. Τα παράθυρα της σοφίτας σε αυτή την πλευρά είναι τα μόνα, που είναι ορατά στο εξωτερικό του σπιτιού και είναι τοποθετημένα στην κύρια πρόσοψη και όχι σε μία ορατή οροφή. Αυτά στο καμπύλο τμήμα ήταν αρχικά οβάλ, αλλά τώρα είναι ορθογώνια, όπως εκείνα στα ακραία τμήματα. Το βόρειο μέτωπο άλλαξε τον 19ο αι., όταν ο Γουίλιαμ Κάβεντις, 6ος δούκας του Ντέβονσαϊρ, μαζί με τον αρχιτέκτονα Τζέφρυ Γουάιατβιλ, έκτισαν τη Βόρεια Πτέρυγα, διπλασιάζοντας το μέγεθος του σπιτιού. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της πτέρυγας έχει μόνο δύο ορόφους, σε σύγκριση με τους τρεις από το κύριο μπλοκ. Είναι προσαρτημένο στη βορειοανατολική γωνία του σπιτιού και έχει μήκος περίπου 400 πόδια (120 μ.). Στο τέλος της Βόρειας Πτέρυγας βρίσκεται ο Πύργος του Βορρά ή πύργος Μπέλβεντιαρ. Η εργασία εκτελέστηκε σε ιταλικό στυλ, που συνδυάζεται ομαλά με το περίτεχνο φινίρισμα του μπαρόκ σπιτιού.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Τίτλοι και διακρίσεις
Σούπερ καπ Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας:1 (2022)
Τσάτσγουορθ Χάουζ
Αρχιτεκτονική
Ο 6ος δούκας έχτισε ένα κτήριο πύλης σε αυτό το άκρο του σπιτιού με τρεις πύλες. Η κεντρική και μεγαλύτερη πύλη οδηγούσε στη Βόρεια Είσοδο, που στη συνέχεια έγινε η κύρια είσοδος του σπιτιού. Αυτή είναι τώρα η είσοδος, που χρησιμοποιούν οι επισκέπτες. Η βόρεια πύλη οδηγούσε στην αυλή υπηρεσίας, και η νότια πύλη οδηγούσε στην αρχική μπροστινή πόρτα της δυτικής πρόσοψης, η οποία υποβιβάστηκε σε δευτερεύουσα κατάσταση στην εποχή του δούκα, αλλά τώρα είναι πάλι η ιδιωτική είσοδος της οικογένειας.
Α.Σ. Απόλλων Πάργας
Τίτλοι και διακρίσεις
Φιναλίστ σούπερ καπ Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας:1 (2017)
Τσάτσγουορθ Χάουζ
Αρχιτεκτονική
Οι προσόψεις στην κεντρική αυλή ξαναχτίστηκαν επίσης από τον 1ο δούκα. Η αυλή ήταν μεγαλύτερη από ότι είναι τώρα, καθώς δεν υπήρχαν διάδρομοι στη δυτική πλευρά και η βόρεια και νότια πλευρά είχε μόνο κλειστές στοές στον πρώτο όροφο με ανοιχτές στοές κάτω. Τον 19ο αι. κτίστηκε νέο κατάλυμα σε αυτές τις τρεις πλευρές και στα τρία επίπεδα. Η μόνη μπαρόκ πρόσοψη που σώζεται, είναι εκείνη στην ανατολική πλευρά, όπου παραμένουν πέντε εσοχές από τις αρχικές επτά και είναι σε μεγάλο βαθμό όπως είχαν κατασκευαστεί. Υπάρχουν σκαλιστά τρόπαια του Σάμιουελ Γουότσον, ενός τεχνίτη του Ντέρμισαϊρ που έκανε πολλή δουλειά στο Τσάτσγουορθ σε πέτρα, μάρμαρο και ξύλο.
Εσωτερικοί χώροι
Ο 1ος και ο 6ος δούκας κληρονόμησαν ένα παλαιό σπίτι και προσπάθησαν να το προσαρμόσουν στον τρόπο ζωής της εποχής τους, χωρίς να αλλάξουν τα βασικά στοιχεία της διάταξής του, καθιστώντας τη διάταξη του Τσάτσγουορθ μοναδική, γεμάτη ανομοιομορφία και οι εσωτερικοί χώροι να είναι μία συλλογή διαφορετικών στυλ. Πολλά από τα δωμάτια είναι αναγνωρίσιμα μίας κύριας περιόδου, αλλά σχεδόν σε κάθε περίπτωση, έχουν αλλάξει συχνότερα, από ό, τι θα μπορούσε να υποτεθεί με την πρώτη ματιά.
αριστερά|μικρογραφία| Το ζωγραφισμένο Hall με τοιχογραφίες ολοκληρώθηκε το 1694 από τον Louis Laguerre δεξιά|μικρογραφία| Το State Bedroom ολοκληρώθηκε το 1694 μικρογραφία| Βιβλιοθήκη 1694–1700 έργα γύψου του Edward Goudge, πίνακες ζωγραφικής οροφής του James Thornhill, βιβλιοθήκες και τζάκι του Jeffry Wyatville 1824
Ο 1ος δούκας δημιούργησε μία πλούσια εξοπλισμένη μπαρόκ σουίτα δημοσίων δωματίων στη νότια πρόσοψη εν αναμονή μίας επίσκεψης του Γουλιέλμου Γ΄ και της Μαρίας Β΄, που δεν συνέβη ποτέ. Τα δημόσια διαμερίσματα είναι προσβάσιμα από τη Ζωγραφιστή Αίθουσα, διακοσμημένα με τοιχογραφίες, που δείχνουν σκηνές από τη ζωή του Ιουλίου Καίσαρα από τον Λουί Λαγκέρ και ανεβαίνουν με τα προβεβλημένα Μεγάλα Σκαλιά στην ευθεία σειρά των δωματίων, που θα ελέγχουν τον βαθμό, που ένα άτομο θα μπορούσε να προχωρήσει, αν ήταν παρών ο βασιλιάς και η βασίλισσα.
Το Μεγάλο Δωμάτιο είναι το μεγαλύτερο στα δημόσια διαμερίσματα, ακολουθούμενο από το δημόσιο Σαλόνι, το 2ο Σαλόνι, το δημόσιο υπνοδωμάτιο και τέλος η δημόσια τουαλέτα, κάθε δωμάτιο είναι πιο ιδιωτικό και περίτεχνο από το προηγούμενο. Το Μεγάλο Δωμάτιο έχει μία ζωγραφισμένη οροφή κλασικής σκηνής του Αντόνιο Βέρριο. Το 2ο Σαλόνι μετονομάστηκε σε δημόσιο Δωμάτιο Μουσικής, όταν ο 6ος δούκας έφερε την πόρτα με το ζωγραφιστό βιολί από το Ντέβονσαϊρ Χάουζ στο Λονδίνο. Διαθέτει μία πειστική οφθαλμαπάτη (trompe-l'œil) με ένα βιολί και το δοξάρι του, που κρέμονται από ένα ασημένιο κρεμαστάρι, ζωγραφισμένο περίπου το 1723 από τον Γιαν φαν ντερ Φάαρτ.
Την εποχή που η βασίλισσα Βικτώρια αποφάσισε ότι το Χάμπτον Κορτ, με τα διαμερίσματα του ίδιου στιλ, ήταν ακατοίκητο, ο 6ος δούκας έγραψε ότι μπήκε στον πειρασμό να κατεδαφίσει τα κρατικά διαμερίσματα, για να ανοίξει δρόμο για νέα υπνοδωμάτια. Ωστόσο, ευαίσθητος στην κληρονομιά της οικογένειάς του, άφησε τα δωμάτια σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτα, κάνοντας προσθήκες αντί να αλλάξει τους υπάρχοντες χώρους του σπιτιού. Οι αλλαγές στους κύριους μπαρόκ εσωτερικούς χώρους περιορίζονταν σε λεπτομέρειες, όπως σταμπωτά δερμάτινα κάδρα στους τοίχους του δημόσιου Δωματίου Μουσικής και του δημόσιου Υπνοδωματίου και μία ευρύτερη και πιο ρηχή, αλλά λιγότερο κομψή σκάλα στο Ζωγραφισμένο Δωμάτιο, η οποία αργότερα αντικαταστάθηκε. Το περιεχόμενο των δημοσίων διαμερισμάτων αναδιατάχθηκε το 2010, για να αντικατοπτρίζει τον τρόπο που θα φαινόταν τον 17ο και τον 18ο αι.
Μεταβολές του 18ου αιώνα
Στη δεκαετία του 1760 ο Γουίλιαμ Κάβεντις, 4ος δούκας του Ντέβονσαϊρ ανακατεύθυνε την προσέγγιση στο Τσάτσγουορθ. Μετέτρεψε την κουζίνα στο κέντρο της βόρειας πρόσοψης σε ένα χωλ εισόδου, από την οποία οι επισκέπτες θα περπατούσαν μέσα από μία ανοιχτή κιονοστοιχία προς την αυλή, μέσα από ένα πέρασμα πέρα από την κρεβατοκάμαρα του μάγειρα και τις πίσω σκάλες και μέσα στη Ζωγραφιστή Αίθουσα. Στη συνέχεια έκτισε μία νεοκλασική πτέρυγα υπηρεσίας για τις κουζίνες του, που ήταν πρόδρομος της βόρειας πτέρυγας του 6ου δούκα. Ο Γουίλιαμ Κάβεντις, 5ος δούκας του Ντέβονσαϊρ είχε αναδιακοσμίσει μερικά από τα ιδιωτικά δωμάτια της οικογένειας και μετακινήθηκαν μερικοί τοίχοι διαμερισμάτων, αλλά υπάρχουν λίγα ίχνη από τα μέσα και τα τέλη του 18ου αι. στα δημόσια δωμάτια.
Αλλαγές του 19ου αιώνα
δεξιά|μικρογραφία|[[Βένους|Η Αφροδίτη υποστηριζόμενη από την Ίριδα, παραπονιέται στον Άρη του Τζορτζ Χέιτερ. Εκτέθηκε το 1820 στη Βασιλική Ακαδημία των Τεχνών «για να αναγνωριστεί» (στην οροφή της Παλαιάς Βιβλιοθήκης της Κατοικίας Τσάτσγουορθ). Κέρδισε το βραβείο της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής τη χρονιά 1823.]]
Όλο το ισόγειο της Βόρειας Πτέρυγας καταλήφθηκε από δωμάτια υπηρεσίας, όπως μία κουζίνα, αίθουσα υπαλλήλων, πλυντήριο, δωμάτιο του μπάτλερ και της οικονόμου. Στον πρώτο όροφο, στραμμένο προς τα δυτικά, ήταν δύο σύνολα υπνοδωματίων εργένη, που ονομάζονται «Καλιφόρνια» και «Τα Πτηνά». Τα κύρια δωμάτια στη νέα πτέρυγα βλέπουν ανατολικά και είχαν πρόσβαση από το κυρίως σπίτι μέσω μίας μικρής βιβλιοθήκης, που ονομάζεται Δωμάτιο του Θόλου. Το πρώτο δωμάτιο μετά από αυτό είναι μία τραπεζαρία, με μια στοά μουσικής στο λόμπυ εξυπηρέτησης, όπου έπαιζαν οι μουσικοί. Στη συνέχεια είναι η στοά γλυπτικής, το μεγαλύτερο δωμάτιο στο σπίτι, και μετά ο πορτοκαλεώνας. Ο Πύργος Μπελβεντέρε περιέχει ένα λουτρό, χρησιμοποιώντας το μάρμαρο από το μπάνιο του 1ου δούκα, και μία αίθουσα χορού που αργότερα μετατράπηκε σε θέατρο από τον 8ο δούκα. Επάνω από το θέατρο βρίσκεται το ίδιο το μπελβεντέρε, μία ανοιχτή βεράντα με θέα, κάτω από την οροφή.