cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Wick (ταινία)
Πλοκή
Στην εκκλησία, ο Γουίκ καταστρέφει την κρύπτη του Βίγκο με μετρητά και εκτεταμένο υλικό εκβιασμού. Όταν ο Βίγκο φτάνει για να εκτιμήσει τη ζημιά, ο Γουίκ επιτίθεται σε αυτόν και τους άντρες του, αλλά αιχμαλωτίζεται αφού τον χτυπά το αυτοκίνητο του Κίριλ. Ο Γουίκ λέει στον Βίγκο ότι δεν θα σταματήσει μέχρι να πεθάνει ο Ίοσεφ επειδή το κουτάβι του έδωσε ελπίδα και την ευκαιρία να μην είναι μόνος στη θλίψη του για την Χέλεν. Ο Μάρκους επεμβαίνει ξανά για να σώσει τον Γουικ, επιτρέποντάς του να σκοτώσει τον Κίριλ και να απειλήσει τον Βίγκο να αποκαλύψει την τοποθεσία του γιου του. Ο Γουίκ επιτίθεται στο χρηματοκιβώτιο και σκοτώνει τον Ίοσεφ. Στη συνέχεια, ο Μάρκους ενθαρρύνει τον Γουίκ να επιστρέψει στην κανονική ζωή που έχει χτίσει, αλλά η συνάντησή τους γίνεται μάρτυρας της Πέρκινς, ο οποίος αποκαλύπτει τη διπροσωπία του Μάρκους στον Βίγκο. Βάζει τον Μάρκους να βασανιστεί και να σκοτωθεί πριν καλέσει τον Γουίκ για να τον κοροϊδέψει με τις λεπτομέρειες, τραβώντας τον πίσω στην πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με σκύλους Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:John Wick Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Μονκάλβο
Το Μονκάλβο (ιταλικά: Moncalvo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Εκλογές στη Μαλαισία
Πρόσφατες εκλογές (2022)
Οι τελευταίες γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 2022.
1955
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ομοσπονδία της Μαλάγιας την Τετάρτη, 27 Ιουλίου 1955, οι μοναδικές γενικές εκλογές πριν από την ανεξαρτησία το 1957. Διεξήχθησαν για να εκλεγούν τα μέλη του Ομοσπονδιακού Νομοθετικού Συμβουλίου, τα μέλη του οποίου είχαν προηγουμένως διοριστεί πλήρως από τον Βρετανικό Ύπατο Αρμοστή. Εκλογές διεξήχθησαν και στις 52 ομοσπονδιακές εκλογικές περιφέρειες, από τις οποίες η καθεμιά εξέλεξε ένα μέλος. Οι πολιτειακές εκλογές πραγματοποιήθηκαν επίσης και στις 136 πολιτειακές εκλογικές περιφέρειες σε εννέα πολιτείες της Μαλάγιας και σε δύο οικισμούς από τις 10 Οκτωβρίου 1954 έως τις 12 Νοεμβρίου 1955, εκλέγοντας από έναν σύμβουλο στο Κρατικό Συμβούλιο ή στο Συμβούλιο Διακανονισμού.
Το Ισλαμικό Κόμμα Πάσης της Μαλαισίας (PMIP) ιδρύθηκε κυρίως για να διεκδικήσει τις εκλογές του 1955. Προηγουμένως, η PMIP ήταν γνωστή ως "Ισλαμική Ένωση Παν-Μαλαϊανών", ως μέρος του UMNO. Το PMIP κέρδισε την υποστήριξη διακηρύσσοντας τον στόχο του να καταστήσει το Ισλάμ τη βάση της κοινωνίας στα βόρεια της Χερσονήσου της Μαλαισίας, η οποία αντιμετώπιζε τη χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη στη Μαλαία.
Οι εκλογές κατέληξαν σε μια αποφασιστική νίκη για το Κόμμα Συμμαχίας, μια συμμαχία του UMNO, του Μαλαισιανού Κινεζικού Συνδέσμου (MCA) και του Κογκρέσου των Ινδών της Μαλαισίας (MIC), και μια ηχηρή ήττα για το Parti Negara, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο του UMNO Ον Τζααφάρ. Ο ίδιος ο Ον δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα, ενώ η Συμμαχία προχώρησε στο σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, με τον αρχηγό της Τουνκού Αμπντούλ Ραχμάν να γίνεται πρωθυπουργός.
1959
Οι εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Ομοσπονδία της Μαλαισίας την Τετάρτη, 19 Αυγούστου 1959 για τα μέλη του πρώτου Κοινοβουλίου της Ομοσπονδίας της Μαλαισίας, ήταν οι πρώτες κοινοβουλευτικές εκλογές στη Μαλαία. Ήταν οι τρίτες πανεθνικές εκλογές που διεξήχθησαν στη Μαλαία από το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Η Μαλαία σχημάτισε αργότερα τη Μαλαισία με τρεις άλλες πολιτείες το 1963. Ψηφοφορία διεξήχθη και στις 104 κοινοβουλευτικές περιφέρειες της Μαλαισίας, εκλέγοντας το καθένα ένα μέλος του Κοινοβουλίου στο Dewan Rakyat, τον κυρίαρχο οίκο του Κοινοβουλίου. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 73%.
Τίμο Γκλοκ
Ο Τίμο Γκλοκ (Λίντενφελς, 18 Μαρτίου 1982) είναι Γερμανός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε το 2004 μετά αποσύρθηκε κι επανήλθε το 2008. Αυτή η 2η καριέρα του κράτησε μέχρι και το 2012. Οι ομάδες για λογαριασμό των οποίων έτρεξε ο Γκλοκ ήταν οι ακόλουθες:
Εκλογές στη Μαλαισία
1959
Στις εκλογές, το Κόμμα Συμμαχίας – αργότερα Barisan Nasional – αναδείχθηκε νικητής. Το κόμμα ήταν ένας συνασπισμός που σχηματίστηκε από τον Εθνικό Οργανισμό των Μαλαίων, τον Κινέζικο Σύνδεσμο της Μαλαίας και το Κογκρέσο των Ινδών της Μαλαισίας. Ο συνασπισμός κέρδισε 74 από τις 104 έδρες στην Dewan Rakyat με μόνο 51,8% των συνολικών ψήφων. Η αντιπολίτευση στο σύνολό της συγκέντρωσε 30 έδρες με 48,3% των συνολικών ψήφων.
Τίμο Γκλοκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Εκλογές στη Μαλαισία
1959
Η πλειοψηφία του 71,1% επέτρεψε στο Κόμμα Συμμαχίας να σχηματίσει κυβέρνηση όπως επικυρώθηκε από το Σύνταγμα της Μαλαισίας.
1964
Το Κόμμα Συμμαχίας κέρδισε 89 από τις συνολικά 104 έδρες στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 25 Απριλίου 1964. Ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την ίδρυση της Μαλαισίας.
1969
Στις γενικές εκλογές στις 10 Μαΐου 1969 εξελέγησαν τα μέλη του 3ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας, παρότι η ψηφοφορία αναβλήθηκε μέχρι το διάστημα μεταξύ 6 Ιουνίου και 4 Ιουλίου 1970 στην Σάμπα και στο Σαραγουάκ. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν να επιστρέψει στην εξουσία το κυβερνών Κόμμα Συμμαχίας, αποτελούμενο από τον Εθνικό Οργανισμό των Μαλαίων, τον Κινέζικο Σύνδεσμο της Μαλαίας και το Κογκρέσο των Ινδών της Μαλαισίας
1974
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν μεταξύ του Σαββάτου 24 Αυγούστου και του Σαββάτου 14 Σεπτεμβρίου 1974 για τα μέλη του 4ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Ψηφοφορία διεξήχθη και στις 154 κοινοβουλευτικές περιφέρειες της Μαλαισίας, με την καθεμιά να εκλέγει ένα μέλος του Κοινοβουλίου στο Dewan Rakyat, τον κυρίαρχο οίκο του Κοινοβουλίου. Πολιτειακές εκλογές πραγματοποιήθηκαν επίσης σε 360 εκλογικές περιφέρειες (εκτός από τη Σάμπα την ίδια ημέρα. Αυτή ήταν η πρώτη και μοναδική εκλογή για τον Τουν Αμπντούλ Ραζάκ ως πρωθυπουργό από τότε που διορίστηκε στη θέση το 1970 και οι πρώτες γενικές εκλογές για το Barisan Nasional, την νέα πολιτική συμμαχία που αντικατέστησε το Κόμμα Συμμαχίας με το Πανμαλαισιανό Ισλαμικό Κόμμα (PAS), το Parti Gerakan Rakyat Malaysia (PGRM) και το Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα (PPP) να αποτελούν μέρος του Barisan Nasional.
1978
Γενικές εκλογές διενεργήθηκαν μεταξύ του Σαββάτου 8 Ιουλίου και του Σαββάτου 22 Ιουλίου 1978 για τα μέλη του 5ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Ήταν οι πρώτες και μοναδικές εκλογές του Χουσεΐν Ον από τότε που έγινε ο τρίτος πρωθυπουργός της χώρας το 1976. Το κόμμα του, το Barisan Nasional, αναδείχθηκε νικητής με 131 από τις 154 έδρες στη Βουλή. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 75,3%.
1982
Με ποσοστό συμμετοχής 75,4% διεξήχθησαν γενικές εκλογές μεταξύ 22 Απριλίου και 26 Απριλίου 1982 για τα μέλη του 6ου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Ήταν οι πρώτες εκλογές για τον Μαχαθίρ Μοχάμαντ ως Πρωθυπουργό από τον διορισμό του σε αυτή τη θέση το 1981. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για τον Barisan Nasional, ο οποίος κέρδισε 132 από τις 154 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 75,4%.
1986
Ο πρωθυπουργός Μαχαθίρ κέρδισε και νέα εκλογική νίκη για το UMNO στις εκλογές που έγιναν στις 2-3 Αυγούστου 1986, αφήνοντας το Ισλαμικό Κόμμα της Μαλαισίας με μία έδρα. Ο συνασπισμός Barisan Nasional κατέλαβε τις 148 έδρες.
1990
Οι επόμενες εκλογές στις 20-21 Οκτωβρίου 1990 είχαν ως αποτέλεσμα Ο συνασπισμός Barisan Nasional να κερδίσει 127 έδρες από τις συνολικά 180 της Βουλής. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 72,3%. Για πρώτη φορά στην εκλογική ιστορία της χώρας την κυριαρχία του Barisan Nasional αμφισβήτησσε ένας πολυεθνικός συνασπισμός.
1995
Ο υπό την ηγεσία του UMNO συνασπισμός Barisan Nasional κέρδισε και τις γενικές εκλογές στις 24-25 Απριλίου 1995, κερδίζοντας τις 162 από τις συνολικά 192 έδρες. Το ποσοστό συμμετοχής διαμορφώθηκε στο 68,3%.
1999
Στις πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν αυθημερόν, στις 29 Νοεμβρίου 1999, κέρδισε το κυβερνών Barisan Nasional (Εθνικό Μέτωπο), με 148 έδρες.
2004
Το Εθνικό Μέτωπο κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό γύρω στο 64% και 198 έδρες επί συνόλου 250 στις 21 Μαρτίου 2004, οπότε εξελέγη το 11ο Κοινοβούλιο.
2013
Οι γενικές εκλογές του 2013 διεξήχθησαν στις 5 Μαΐου. Ο κυβερνών συνασπισμός Barisan Nasional (BN), που κυριαρχείται από τον Εθνικό Οργανισμό των Ενωμένων Μαλαίων (UMNO) του πρωθυπουργού Νατζίμπ Ραζάκ, σχημάτισε κυβέρνηση με πλειοψηφία εδρών και ποσοστό 47,38% των ψήφων, ενώ ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Pakatan Rakyat (PR) υπό τον Ανουάρ Ιμπραχίμ κέρδισε 50,87% των ψήφων. Παρότι το PR ενίσχυσε τη δύναμή του στο Κοινοβούλιο κατά 7 έδρες, δεν ήταν αρκετό να έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 112 εδρών για να σχηματίσει κυβέρνηση.
Μοναστέρο Μπόρμιντα
Το Μοναστέρο Μπόρμιντα (ιταλικά: Monastero Bormida) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κατάλογος πολιτικών κομμάτων στο Γιβραλτάρ
To παρόν λήμμα αποτελεί κατάλογο των πολιτικών κομμάτων του Γιβραλτάρ.
Κράτηση του Μαρκ Μπερνστέιν
Στις 11 Μαρτίου 2022, o Μαρκ Ιζράιλεβιτς Μπερνστέιν (Марк Ізрайлевіч Бернштэйн· Марк Израйлевич Бернштейн), Λευκορώσος μπλόγκερ και συντάκτης της ρωσικής Βικιπαίδειας με έδρα το Μινσκ, συνελήφθη από τη λευκορωσική δύναμη ασφαλείας GUBOPiK μετά από διαδικτυακές κατηγορίες για παραβίαση του ρωσικού νόμου για τις ψεύτικες ειδήσεις του 2022 για την εξαιτίας της επιμέλειας λημμάτων της Wikipedia με θέμα τα ρωσική εισβολή στην Ουκρανία του 2022. Καταδικάστηκε σε διοικητική κράτηση 15 ημερών βάσει του άρθρου 24.3 του Διοικητικού Κώδικα της Λευκορωσίας (για ανυπακοή σε αστυνομικούς). Μετά από αυτό το διάστημα, τέθηκε υπό κράτηση. Στις 24 Ιουνίου 2022 καταδικάστηκε σε τρία χρόνια, έλαβε αναστολή με περιοριστικούς όρους και αφέθηκε ελεύθερος.
Ιστορικό
Ο Μπερνστέιν έγραφε στη Βικιπαίδεια με το όνομα χρήστη Pessimist2006. Από τα τέλη του 2009 έως τις αρχές του 2022 ήταν ένας από τους 50 πιο ενεργούς συντάκτες της ρωσικής Wikipedia, με περισσότερες από 200.000 επεξεργασίες. Τού ανέθεσαν άλλοι εκδότες εγκυκλοπαίδειας να γράφει άρθρα. Περιέγραψε το «καλύτερο» του επίτευγμα στη Wikipedia το 2009 ως τη δουλειά του σε ένα άρθρο για τη λογοκρισία στη Σοβιετική Ένωση, στο οποίο είχε αναφέρει περίπου 250 πηγές. Εκείνη την εποχή έδωσε, επίσης, συνέντευξη στην Deutsche Welle για την τεχνογνωσία του στο σχολιασμό της ανάπτυξης της Βικιπαίδειας στη Λευκορωσική γλώσσα. Υπάρχουν δύο Βικιπαίδειες στα λευκορωσικά, μια στην παλιά λευκορωσική ορθογραφία του Ταρασκιέβιτς (be-tarask) και μια στη σημερινή λευκορωσική ορθογραφία (be). Δημοφιλέστερη Βικιπαίδεια στη Λευκορωσία είναι η ρωσική (28 εκατομμύρια θεάσεις), ενώ η λευκορωσική δεν ξεπερνά τις 500 χιλιάδες. Ο Μπερνστέιν συμβούλευε τους νέους συντάκτες της Wikipedia να μαθαίνουν πρώτα από τα πρότυπα επεξεργασίας έμπειρων συντακτών και να είναι προετοιμασμένοι για συνεργασία με συντάκτες που έχουν πολύ διαφορετικές και συχνά αντίθετες απόψεις, τις οποίες θεωρούσε ως κλειδί για την ανάπτυξη των άρθρων της Wikipedia.
Σύλληψη και κράτηση
Όταν ορισμένοι συντάκτες της ρωσικής Wikipedia ισχυρίστηκαν ότι το όνομα "Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)" παραβιάζει την πολιτική της Wikipedia να παρουσιάζει πληροφορίες από ουδέτερη σκοπιά, ο Μπερνστέιν είπε: "Τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στο έδαφος της Ουκρανίας. Είναι απλώς γεγονός, όχι άποψη». Στις 10 Μαρτίου 2022, ένα διαδικτυακό φόρουμ προπαγανδιστικών μηνυμάτων στο Telegram, δημοσίευσε ιδιωτικές πληροφορίες για τον Μπερνστέιν και τον κατηγόρησε ότι παραβίασε έναν νέο ρωσικό νόμο κατά της δημοσίευσης ψευδών ειδήσεων. Το φόρουμ ισχυρίστηκε ότι η επεξεργασία των άρθρων της Wikipedia από τον Bernstein σχετικά με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 παραβίαζε τον νέο νόμο.
Στις 11 Μαρτίου 2022, η GUBOPiK, η Κεντρική διεύθυνση της Λευκορωσίας για την Καταπολέμηση του Οργανωμένου Εγκλήματος και της Διαφθοράς, συνέλαβε τον Μπερνστέιν στο Μινσκ. Τα φιλοκυβερνητικά κανάλια Telegram δημοσίευσαν βίντεο με την κράτηση του Μπερνστέιν και τον κατηγόρησαν για διάδοση πλαστών «αντιρωσικών» πληροφοριών. Στις 12 Μαρτίου 2022 καταδικάστηκε σε διοικητική σύλληψη 15 ημερών για «ανυπακοή σε νόμιμη εντολή ή απαίτηση υπαλλήλου» (άρθρο 24.3 του Διοικητικού Κώδικα της Λευκορωσίας).
Στις 11 Μαρτίου 2022, το Ίδρυμα Wikimedia, το οποίο διαχειρίζεται τη Wikipedia και άλλα έργα του Wikimedia, δήλωσε ως απάντηση σε μια έρευνα σχετικά με την κράτηση του Μπερνστέιν ότι οι ομάδες «Trust and Safety and Human Rights» των Ιδρυμάτων [παρακολούθησαν τη συνεχιζόμενη κρίση στην Ουκρανία και [ήταν ] σε στενή επαφή με τις κοινότητες [Wikimedia] στην περιοχή για να διασφαλίσουν την ασφάλειά τους και να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους."
Στις 26 Μαρτίου 2022, η λευκορωσική εφημερίδα Nasha Niva ανέφερε ότι ο Bernstein δεν αφέθηκε ελεύθερος μετά από 15 ημέρες σύλληψης και ισχυρίστηκε ότι κατηγορήθηκε για «οργάνωση και προετοιμασία ενεργειών που παραβιάζουν κατάφωρα τη δημόσια τάξη ή ενεργό συμμετοχή σε αυτές» (άρθρο 342.1 του Ποινικός Κώδικας Λευκορωσίας) Σε κοινή ανακοίνωση επτά οργανισμών, ανάμεσά τους ο Viasna Human Rights Centre, της 29ης Μαρτίου 2022, αναγνωρίστηκε ως πολιτικός κρατούμενος.
Περιοριστικοί όροι
Στις 24 Ιουνίου 2022, σε μια δεύτερη καταδίκη, ο Μπερνστέιν καταδικάστηκε σε ποινή τριών χρόνων λαμβάνοντας αναστολή με περιοριστικούς όρους, για «οργάνωση και προετοιμασία δραστηριοτήτων που διαταράσσουν την κοινωνική τάξη». Ο Μπερνστέιν δήλωσε ότι ήταν αθώος για την κατηγορία. Η αιτιολόγηση της εισαγγελίας για την κατηγορία χαρακτηρίστηκε «ασαφής» από το Radio Free Europe/Radio Liberty.
Σημειώσεις-παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Μονκούκκο Τορινέζε
Το Μονκούκκο Τορινέζε (ιταλικά: Moncucco Torinese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Μονγκαρντίνο
Το Μονγκαρντίνο (ιταλικά: Mongardino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Λέιζερ
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Λέιζερ (Laser) είναι ρεγκάτα της ιστιοπλοΐας στην κατηγορία Λέιζερ το οποίο διοργανώνεται ετησίως από την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία (ΕΙΟ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Πρωταθλητές Ελλάδος
Ιόνιος Ανθολογία
Η Ιόνιος Ανθολογία ήταν πρωτότυπο περιοδικό ποικίλης ύλης με το οποίο το 1834 ο περιοδικός τύπος έκανε την εμφάνισή του στην Κέρκυρα με την αρωγή του φιλελεύθερου αρμοστή λόρδου Νούγκεντ. Σε αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε απόσπασμα από το «Λάμπρος» του Διονυσίου Σολωμού. Το περιοδικό μετά από μεγάλη διακοπή επανακυκλοφόρησε στο διάστημα 1854-1855. Ήταν ανοικτό σε συγγραφείς όλων των τάξεων, που μιλούσαν την Ελληνική, την Αγγλική και την ιταλική γλώσσα, όπως επίσης και σε όλους τους τομείς της γνώσης.
Διαδίκτυο
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Τέιτ Μπρίταιν
Η Τέιτ Μπρίταιν (Tate Britain – Βρετανική Τέιτ) είναι μουσείο τέχνης στην περιοχή Μίλμπανκ του κεντρικού Λονδίνου, και μέρος του οργανισμού Τέιτ. Γνωστή αρχικά ως Εθνική Πινακοθήκη της Βρετανικής Τέχνης από την ίδρυσή της το 1897 μέχρι το 1932 και ως Πινακοθήκη Τέιτ (Tate Gallery) από το 1932 μέχρι το 2000, αποτελεί μονάδα του δικτύου πινακοθηκών Τέιτ στην Αγγλία, που περιλαμβάνει πλέον την Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Τέιτ (Tate Modern - στο Λονδίνο), την Τέιτ Λίβερπουλ και την Τέιτ Σαιντ Άιβς (Tate St Ives). Η Τέιτ Μπρίταιν αποτελεί το παλαιότερο και πρωταρχικό μουσείο του δικτύου μουσείων Τέιτ. Στεγάζει μια σημαντική συλλογή της τέχνης του Ηνωμένου Βασιλείου από την εποχή των Τυδώρ και διαθέτει την μεγαλύτερη συλλογή έργων του Τζόζεφ Μάλλορντ Ουίλλιαμ Τέρνερ, ο οποίος κληροδότησε όλα του τα έργα συλλογή στο κράτος. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία της χώρας και θεωρείται η επιτομή της βρετανικής τέχνης.
Ιστορία
Η πινακοθήκη στεγάζεται σε κτήριο που χτίστηκε το 1897, επί της τοποθεσίας όπου παλαιότερα βρίσκονταν η φυλακή του Μίλιμπανκ η οποία κατεδαφίστηκε το 1890. Η κατασκευή του κτηρίου της πινακοθήκης χρηματοδοτήθηκε από τον έμπορο ζάχαρης Χένρι Τέιτ. Ξεκίνησε να κτίζεται το 1893 και τα εγκαίνιά του έγιναν στις 21 Ιουλίου 1897 ως Εθνική Πινακοθήκη Βρετανικής Τέχνης, ήταν γνωστό όμως ως Πινακοθήκη Τέιτ. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της, η πινακοθήκη υπέστη καταστροφές από πλημμύρες του Τάμεση και από βομβαρδισμούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Πινακοθήκη Τέιτ φιλοξενούσε έργα παλαιών και σύγχρονων καλλιτεχνών μέχρι το 2000, όταν και δημιουργήθηκε η Πινακοθήκη Σύχρονης Τέχνης Τέιτ.μικρογραφία|Φθορές του κτηρίου από θραύσματα βομβαρδισμού κατά τον [[Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο]] To 1928 η πινακοθήκη πλημμύρισε μετά από υπερχείλιση του Τάμεση και την κατάρρευση των φραγμάτων που ακολούθησε, και προκλήθηκαν σημαντικές φθορές σε πολλά έργα τέχνης.
Εκτεταμένες φθορές στο κτήριο σημειώθηκαν κατά τον συνεχόμενο βομβαρδισμό του Λονδίνου από την γερμανική αεροπορία στον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, ωστόσο τα περισσότερα έργα τέχνης είχαν μεταφερθεί σε ασφαλείς τοποθεσίες, ενώ για έναν μεγάλου μεγέθους πίνακα (Resurrection) του Στάνλεϋ Σπένσερ  ο οποίος δεν ήταν δυνατό να μετακινηθεί, χτίστηκε ένας τοίχος από τούβλα μπροστά του ώστε να προστατευτεί.
Το 1970, το κτήριο κρίθηκε ως διατηρητέο (Grade II*) κατά το βρετανικό σύστημα αξιολόγησης.
Το 2012, κατέστη δυνατό να συγκεντρωθεί το ποσό των 45 εκατομμυρίων λιρών για την διενέργεια μεγάλης ανακαίνισης, εκ των οποίων το 1 εκατομμύριο προήλθε από δωρεές των μελών της πινακοθήκης, και 4.9 από τον βρετανικό οργανισμό τυχερών παιχνιδιών. Κατά την διάρκεια των εργασιών το μουσείο παρέμεινε ανοικτό, ενώ με την ολοκλήρωση τους το 2013 το κτήριο είχε συνολικά 9 νέες αίθουσες με ενισχυμένο ξύλινο δάπεδο ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν αγάλματα, νέα είσοδο προς την πλευρά του Τάμεση και νέα σπειροειδή σκάλα στην κεντρική αίθουσα η οποία ενώνει τον 1ο με τον 2ο όροφο κάτω από τον γυάλινο τρούλο του κτηρίου.
Εγκαταστάσεις
Στο κτήριο υπάρχουν 3 εστιατόρια, ένα πολυτελείας, ένα το οποίο λειτουργεί επίσης ως καφετέρια, και ένα μόνο για τα μέλη στην αντίστοιχη αίθουσα του 2ου ορόφου. Στο κτήριο επίσης στεγάζονται η αίθουσα εκτυπώσεων και ζωγραφικής, καθώς και η βιβλιοθήκη και το αρχείο της Τέιτ τα οποία διαθέτουν το δικό τους αναγνωστήριο.
Στο πίσω μέρος του κτηρίου της πινακοθήκης, υπάρχουν τα κτήρια όπου στεγάζονται οι διοικητικές υπηρεσίες για όλο τον οργανισμό Τέιτ. Εκεί στεγάζεται και το καφεκοπτείο της πινακοθήκης όπου παράγεται καφές και κατόπιν διατίθεται προς πώληση.
Βρετανική τέχνη έως το 1900
Ως η εθνική πινακοθήκη της Βρετανίας για έργα που χρονολογούνται από το 1500, η Τέιτ έχει την μεγαλύτερη συλλογή τέτοιου είδους διεθνώς.
Σύγχρονη τέχνη
Μέρος της πινακοθήκης φιλοξενεί επίσης γενικά έργα σύγχρονης τέχνης, τα οποία ανανεώνονται συχνά και δεν αποτελούν μέρος της μόνιμης συλλογής.
Στην πινακοθήκη επίσης εκθέτονται οι καλλιτεχνικές συμμετοχές του βραβείου Τέρνερ.
Δείτε επίσης
Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης Τέιτ
Σαλιχά Σουλτάνα (κόρη του Μαχμούτ Β΄)
Η Σαλιχά Σουλτάν (οθ. τούρκικα: السلطان الصالح) (τούρκικα: Saliha Sultan, 16 Ιουνίου 1811 - 19 Φεβρουαρίου 1843) ήταν η κόρη του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και ετεροθαλής αδελφή των σουλτάνων Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Σαλιχά γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1811 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν κόρη του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και της έβδομης συζύγου του, Ασουμπιτζάν Καντινεφέντι. Στις 24 Μαΐου 1834 παντρεύτηκε τον Νταμάτ Γκιουρτζού Χαλίλ Ριφάτ Πασά, ο οποίος ήταν πρέσβης στη Ρωσία από το 1829-1830, Καπουντάν Πασάς κατά τις περιόδους 1830-1832, 1843-1845, 1847-1848 και 1854-1855 και γενικός διοικητής της Ανατολίας από το 1852.
"Πρέπει να υπήρχαν εκατοντάδες καΐκια σφηνωμένα μπροστά στη βεράντα, και λιγότερα από πενήντα από αυτά που είχαν τους μουσικούς."
Η Σαλιχά και ο Γκιουρτζού Χαλίλ Ριφάτ Πασάς απέκτησαν μια κόρη και δυο γιους:
Η Σαλιχά πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 1843 σε ηλικία 31 ετών στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Φρανσίσκο Ζεράλδες
Ο Φρανσίσκο «Τσίκο» Ολιβέιρα Ζεράλδες (Francisco «Chico» Oliveira Geraldes, 18 Απριλίου 1995) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για την ΑΕΚ, με δανεισμό από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ζεράλδες πέρασε το πρώτο μισό της σεζόν 2016-17 δανεικός στη Μορειρένσε της Πριμέιρα Λίγα. Η παρθενική του εμφάνιση έγινε στις 13 Αυγούστου 2016, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Πάσος ντε Φερέιρα. Σημείωσε το πρώτο γκολ του το επόμενο Σαββατοκύριακο, όταν βοήθησε την ομάδα του στη νίκη με 3-0 επί της Φεϊρένσε.
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2017, τόσο ο Ζεράλδες όσο και ο Ντάνιελ Ποντένσε ανακλήθηκαν από τους δανεισμούς τους από τον προπονητή της Σπόρτινγκ, Ζόρζε Ζεσούς. Έκανε το ανταγωνιστικό ντεμπούτο του για τη Σπόρτινγκ στις 11 Μαρτίου, μπαίνοντας ως αλλαγή αργά στον αγώνα, στην εκτός έδρας νίκη με 1-4 επί της Τοντέλα.
Τη σεζόν 2017-18, όντας ακόμα παίκτης της Σπόρτινγκ, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Ρίο Άβε. Την επόμενη σεζόν, στην ίδια κατάσταση, εντάχθηκε στην γερμανική Άιντραχτ Φραγκφούρτης.
Στις 25 Ιουνίου 2019, η AEK ανακοίνωσε την απόκτηση του Ζεράλδες με μονοετή δανεισμό.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει 2 συμμετοχές με την Εθνική Πορτογαλίας U21. Η πρώτη του ήταν στις 6 Οκτωβρίου 2016, στην ισοπαλία 3-3 με την Ουγγαρία για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 του 2017, όπου έδωσε ασίστ στον Ποντένσε και τον επόμενο μήνα, εμφανίστηκε στη φιλική νίκη με 3-1 εναντίον της Τσεχίας στο Σετούμπαλ.
Διακρίσεις
Μορεϊρένσε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μορειρένσε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μουφίτ Καλλιοτζής
Ο Μουφίτ Καλλιοτζής ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1955 ως το 1963 και καταγόταν από την μουσουλμανική κοινότητα της Ξάνθης.
Βιογραφία
Ο Καλλιοτζής γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1933 στην Ξάνθη και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον τοπικό Ορφέα. Μεταπήδησε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στην τουρκική Γαλατασαράι, πριν επιστρέψει στην Ξάνθη και την Ασπίδα. Μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1955 και έπαιξε για πρώτη φορά στις 30 Οκτωβρίου 1955 εναντίον του Απόλλωνα Καλαμαριάς, πετυχαίνοντας δύο τέρματα στη νίκη των "κίτρινων" με 3-1. Αγωνίστηκε σχεδόν σε όλους τους αγώνες της σεζόν, όπου ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση του τοπικού πρωταθλήματος και κατέκτησε το πρωτάθλημα βορείου ομίλου, ενώ κατατάχθηκε έκτος στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Αγωνιζόταν ως επιτελικός μέσος και είχε ευχέρεια και στο σκοράρισμα. Την σεζόν 1956-57 αγωνιζόταν ως βασικός και κατέκτησε την έβδομη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας δύο τέρματα στην εκτός έδρας ισοπαλία με την Προοδευτική στις 2 Ιουνίου 1957.
Το καλοκαίρι του 1957, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη με σκοπό την επαγγελματική αποκατάσταση, όπως και να αγωνιστεί στην Ιστανμπούλσπορ, αλλά επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Αγωνίστηκε στους έξι τελευταίους αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τέταρτη θέση.
Την σεζόν 1958-59, αγωνίστηκε σε επτά αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος, σκοράροντας δύο τέρματα και βοηθώντας τον Άρη να κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης. Στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την έκτη θέση, με τον Καλλιοτζή να αγωνίζεται και στους δεκαοχτώ αγώνες της διοργάνωσης, πετυχαίνοντας επτά γκολ, ενώ αναδείχθηκε δεύτερος καλύτερος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος μετά τον Κώστα Νεστορίδη της ΑΕΚ.
Στις 2 Δεκεμβρίου 1959, πραγματοποίησε την μοναδική του εμφάνιση με την ελληνική εθνική ομάδα στον φιλικό αγώνα με την Εθνική Δανίας στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου οι Δανοί κέρδισαν με 1-3.
Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Άρη στην πρώτη σεζόν της Α' Εθνικής, πετυχαίνοντας γκολ στην εκτός έδρας ισοπαλία με τον Ολυμπιακό με 1-1 και στη νίκη των "κίτρινων" επί του μετέπειτα πρωταθλητή Παναθηναϊκού με 2-1. Παρ' όλα αυτά, ο Άρης κατέλαβε την όγδοη θέση στην τελική κατάταξη, παρουσιάζοντας φθίνουσα πορεία στα επόμενα χρόνια μέχρι το 1963. Ένα άλλο αξιομνημόνευτο γεγονός από εκείνη την παρθενική χρονιά της Α' Εθνικής είναι το πρώτο επίσημα καταγεγραμμένο κόρνερ-γκολ στην ιστορία του ελληνικού Πρωταθλήματος, το οποίο σημείωσε στις 13 Μαρτίου 1960 ο Μουφίτ Καλλιοντζής, στο θρίαμβο του Άρη με 3-0 επί του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη. Μάλιστα στις 4 Φεβρουαρίου 1962 σκόραρε και πάλι από κόρνερ στον εκτός έδρας αγώνα με τον Ηρακλή (2-2).
Ο Καλλιοτζής υπήρξε ο ηγέτης της ομάδας και την παραμονή πρωτοχρονιάς του 1961 τιμήθηκε με το κύπελλο προσφοράς και ήθους από τους συντάκτες της εφημερίδας Δράσις. Υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής της ομάδας του Άρη ο οποίος πληρωνόταν βάσει συμβολαίου, χωρίς αυτό να είναι γνωστό για να αποφευχθούν οι αντιδράσεις των συμπαικτών του.
Στην τελευταία του χρονιά με τα χρώματα του Άρη, πραγματοποίησε μέτριες εμφανίσεις και μετά την εντός έδρας ισοπαλία με την Προοδευτική, όπου αστόχησε σε εκτέλεση πέναλτι, λογομάχησε με οπαδούς των "κίτρινων". Αγωνίστηκε μέχρι το τέλος της χρονιάς, πετυχαίνοντας τέσσερα τέρματα, αλλά δεν έπαιξε στους αγώνες μπαράζ για την παραμονή της ομάδας και εγκατέλειψε την ενεργό δράση αμέσως μετά.
Ασχολήθηκε με την προπονητική και πέθανε το 1987, σε ηλικία 54 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Λαουρίνας Γκουσεβίτσιους
O Λαουρίνας Γκουσεβίτσιους (Wawrzyniec Gucewicz; 1753–1798) ήταν αρχιτέκτονας του 18ου αιώνα από το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας και τα περισσότερα από τα σχέδιά του κατασκευάστηκαν εκεί.
Στα νιάτα του ταξίδεψε στην Ιταλία και στο Παρίσι και σε άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπου σπούδασε αρχιτεκτονική κοντά στους αξιόλογους σύγχρονους νεοκλασικούς Γάλλους αρχιτέκτονες, Ζακ Ζερμέν Σουφλό και Κλοντ Νικολά Λεντού. Αργότερα διορίστηκε καθηγητής στην Ιησουιτική Ακαδημία του Βίλνιους, του προκατόχου του Πανεπιστημίου του Βίλνιους. Από τα πιο γνωστά έργα του είναι ο καθεδρικός ναός του Βίλνιους, το δημαρχείο και το θερινό παλάτι των επισκόπων στο Βερκιάι. Η μνημειακότητα των μορφών και του όγκου, η αρμονία με το περιβάλλον και η ιδιαίτερη αντιμετώπιση των παλαιών αρχιτεκτονικών μορφών είναι τα χαρακτηριστικά του στυλ του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Μιγκόνις κοντά στο Κουπίσκις, στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Ο πατέρας του ήταν ένας Λιθουανός αγρότης, ο Σίμονας Μασιούλις, που μερικές φορές αποκαλούνταν επίσης με το όνομα Στουόκα από τον πατριό του. Βαπτίστηκε ως Λαουρίνας Μασιούλις. Η Λιθουανή μητέρα του, Κορτίνα Ζεκονίτε Μασιουλιένε πέθανε, όταν ήταν πολύ νέος, και η συγγενής της και νονά του Άννα Γκούτσεβιτς, το γένος Μπαλτουσίτε (Ona Baltušytė-Gucevičienė), τον υποστήριξε και χρηματοδότησε τις σπουδές του. Μετά από αυτήν άλλαξε το επώνυμό του σε Γκουσεβίτσιους. Παρακολούθησε τοπικά σχολεία στο Κουπίσκις και στο Παλεβένε και στη συνέχεια στο γυμνάσιο στο Πανεβέζις. Το 1773 εντάχθηκε στην Ακαδημία του Βίλνιους. Σπούδασε μηχανικός, παρακολούθησε τις διαλέξεις για την αρχιτεκτονική του Μαρτσίν Κνάκφους. Εκείνη την εποχή, έγινε και ιεραπόστολος μοναχός.
Αποφοίτησε το 1775 και τον επόμενο χρόνο έλαβε βασιλική υποτροφία από τον βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι. Μαζί με πολλούς άλλους νέους Πολωνούς καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες της εποχής (μεταξύ αυτών οι Κρίστιαν Πιοτρ Άιγκνερ, Σίμον Μπογκούμιου Ζουγκ, Στανίσουαφ Ζαβάντζκι, Εφραίμ Σρέγκερ και Γιάκουμπ Κουμπίτσκι), πήγε στη Ρώμη, όπου πέρασε ένα χρόνο μελετώντας την κλασική αρχιτεκτονική. μικρογραφία|200x200εσ| Κεντρικό ανάκτορο στους Βέρκιαϊ, σχεδιασμένο πριν από την κατεδάφισή του Τα επόμενα χρόνια ταξίδεψε στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπου παρακολούθησε διαλέξεις για την αρχιτεκτονική και διδάχθηκε από τα έργα των πιο γνωστών αρχιτεκτόνων της εποχής. Επισκέφτηκε τη Γαλλία, τη Δανία, τη Σουηδία και διάφορα γερμανικά κράτη. Πέρασε ενάμιση χρόνο σπουδάζοντας στο Παρίσι υπό την καθοδήγηση των Ζακ-Ζερμαίν Σουφλό και Κλοντ Νικολά Λεντού. Κατά την επιστροφή του, προσελήφθη από τον επίσκοπο Ιγκνάτσι Γιάκουμπ Μασάλσκι, για τον οποίο σχεδίασε και έχτισε το επισκοπικό παλάτι στο Βέρκιαϊ, γνωστό αργότερα από τους μετέπειτα ιδιοκτήτες του, την οικογένεια Βίτγκενσταϊν. Το παλάτι και το γύρω αρχιτεκτονικό συγκρότημα, το έργο του οποίου ξεκίνησε ο δάσκαλος του Γκουσεβίτσιους Κνάκφους, θεωρείται σήμερα ένα από τα πιο πολύτιμα κλασικιστικά συγκροτήματα στη Λιθουανία.
Το 1789 ο Γκουσεβίτσιους έγινε καθηγητής αρχιτεκτονικής και τοπογραφίας στη Σχολή Πυροβολικού και Μηχανικού Σώματος του Βίλνιους. Το 1794 επέστρεψε επίσης στο Alma Mater του, όπου έγινε καθηγητής πολιτικής αρχιτεκτονικής και κατείχε την έδρα στη μηχανική. Το 1794, στο ξέσπασμα της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο, ο Γκουσεβίτσιους εντάχθηκε στις τάξεις της τοπικής πολιτικής φρουράς και πήρε μέρος στην εξέγερση του Βίλνιους ενάντια στη ρωσική φρουρά. Έγινε ένας από τους ηγέτες της τοπικής πολιτοφυλακής, που σχηματίστηκε από εθελοντές. Τραυματίστηκε σε μια συμπλοκή κοντά στο Ασμιάνι (σύγχρονη Λευκορωσία), και αποστρατεύτηκε. Μετά τη διαίρεση της Πολωνίας, όταν το Βίλνιους προσαρτήθηκε από την Αυτοκρατορική Ρωσία, οι νέες αρχές έδιωξαν τον Γκουσεβίτσιους από την ακαδημία για τη συμμετοχή του στην εξέγερση. Ωστόσο, το 1797 επέστρεψε εκεί, αυτή τη φορά ως επικεφαλής της νεοϊδρυθείσας ξεχωριστής έδρας αρχιτεκτονικής. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Η πρόσοψη του καθεδρικού ναού του Βίλνιους, όπως φαίνεται σε μια εικόνα των μέσων του 19ου αιώνα Εκείνη την εποχή ο Γκουσεβίτσιους δημιούργησε το πιο διάσημο από τα έργα του. Πρώτα ήταν το νέο δημαρχείο του Βίλνιους, που ολοκληρώθηκε γύρω στο 1799. Κατασκεύασε επίσης ένα παρόμοιο, αλλά μικρότερο δημαρχείο στο Βίντζε κοντά στο Μπράτσλαβ (σύγχρονο Βίντζυ, Λευκορωσία). Μεταξύ 1777 και 1801 εργάστηκε για την ανοικοδόμηση του καθεδρικού ναού του Βίλνιους (ο οποίος είχε υποστεί πολλές ανακατασκευές και ήταν εν μέρει μπαρόκ) σε νεοκλασικό στυλ. Λέγεται μερικές φορές ότι η ανοικοδόμηση του καθεδρικού ναού, που διαμορφώθηκε σύμφωνα με ένα ρωμαϊκό ναό, χρονολογείται πριν από το έργο των Τόμας Χάμιλτον και Τζέιμς Πλέιφερ, δύο αξιοσημείωτων Σκωτσέζων αρχιτεκτόνων που εισήγαγαν τον κλασικισμό στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Του πιστώνονται μια σειρά από άλλα έργα, αν και η πραγματική τους συγγραφή δεν τεκμηριώνεται. Ανάμεσά τους είναι το παλάτι της οικογένειας Τίζενχαους στο Ροκίσκις (ολοκληρώθηκε το 1801), η ανακατασκευή του κάστρου στο Ραουντόνε για τους σύγχρονους ιδιοκτήτες του, και το αρχοντικό στο Τσιομπίσκις. Θεωρείται επίσης ότι ετοίμασε σχέδια ανακτόρων για άλλες αξιόλογες οικογένειες μεγιστάνων της εποχής, συμπεριλαμβανομένων των Ραντζιβίου, Σαπιέχα, Πατς, Χομίνσκι και Σκύπιον, αν και οι απώλειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στα διατηρημένα αρχεία καθιστούν το θέμα δύσκολο να διευθετηθεί οριστικά. Επιπλέον, σχεδίασε πολλά εμπορικά σπίτια στην Κρέτινγκα και ήταν ο συγγραφέας ενός τοπογραφικού χάρτη του δυτικού τμήματος της πόλης του Βίλνιους.
Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1798 και τάφηκε στο νεκροταφείο Ράσος, στο Βίλνιους, αν και η γνώση της ακριβούς τοποθεσίας ταφής έχει χαθεί. Στην τελευταία του διαθήκη αφιέρωσε όλα του τα έργα στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και μερικά από τα σωζόμενα σκίτσα και σχέδια φυλάσσονται επί του παρόντος στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας.
Κληρονομιά
Η ζωή και οι δημιουργίες του αρχιτέκτονα ενέπνευσαν τον Λιθουανό ποιητή Γιουστίνας Μαρτσινκεβίτσιους να γράψει το έργο Ο Καθεδρικός.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοκλασικοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Λιθουανοί αρχιτέκτονες
Μονταμπόνε
Το Μονταμπόνε (ιταλικά: Montabone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Τζέιμς Κόμπερν
Ο Τζέιμς Χάρρισον Κόμπερν (αγγλικά: James Harrison Cobern III, 31 Αυγούστου 1928 – 18 Νοεμβρίου 2002) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου. Είχε παίξει σε πάνω από 70 ταινίες κυρίως δράσης. Το 1998 κέρδισε το Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του, στην ταινία "Οδύνη" (Affliction, 1997). Από τις πιο γνωστές ταινίες που συμμετείχε είναι Και οι επτά ήταν υπέροχοι, Η Μεγάλη Απόδραση, Ο Γρίφος, και ο Σιδηρούς Σταυρός.
Βιογραφία
Ο Τζέιμς Κόμπερν γεννήθηκε στο Λώρελ της Νεμπράσκας, Ο πατέρας του, Τζέιμς Χάρρισον Κόμπερν II ήταν Σκωτσέζο-Ιρλανδός μετανάστης. Η μητέρα του Μάιλετ Κόμπερν ήταν μετανάστρια από τη Σουηδία. Ο πατέρας του Κόμπερν διατηρουσε επιχείρηση αυτοκινήτων, η οποία καταστράφηκε την περιόδο της Μεγάλης Ύφεσης. Ο Τζέιμς Κόμπερν μεγάλωσε στο Κόμπτον της Καλιφόρνια, και το 1950 κατεταγεί στο Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου και υπηρέτησε ως οδηγός φορτηγού και μουσικός παραγωγός σε ραδιοφωνικό σταθμό του Στρατού στο Τέξας.Επίσης ήταν και αφηγητής σε εκπαιδεύτικες ταινίες στο Μάιντς της Γερμανίας. Θεωρείται φυσιογνωμικό πρότυπο για την αποτύπωση του χαρακτήρα κόμικς Mazor Eazy, από το δημιουργό Κάρλος Εζκουέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Άαρον Κλουγκ
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
μικρογραφία|300x300εσ| Από δεξιά προς τα αριστερά: [[Κλάους φον Άμσμπεργκ|Πρίγκιπας Κλάους φον Άμσμπεργκ της Ολλανδίας, Άαρον Κλουγκ και η σύζυγός του Λίμπε Μπόμπροφ, 1979]] Ο Κλουγκ γεννήθηκε στη Ζέλβα, στη Λιθουανία, από Εβραίους γονείς, τον Λάζαρ, έναν κτηνοτρόφο, και την Μπέλα (το γένος Σίλιν) Κλουγκ, με την οποία μετακόμισε στη Νότια Αφρική σε ηλικία δύο ετών. Σπούδασε στο γυμνάσιο του Ντέρμπαν. Το βιβλίο του Πάουλ ντε Κρούιφ το 1926, Κυνηγοί μικροβίων, προκάλεσε το ενδιαφέρον του για τη μικροβιολογία.
Άρχισε να σπουδάζει μικροβιολογία, αλλά στη συνέχεια μεταπήδησε στη φυσική και τα μαθηματικά, αποφοιτώντας με πτυχίο Μπάτσελορ Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Βιτβάτερσραντ, στο Γιοχάνεσμπουργκ. Σπούδασε φυσική και απέκτησε το πτυχίο Μάστερ Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν. Του απονεμήθηκε Ερευνητική Υποτροφία το 1851 από τη Βασιλική Επιτροπή για την Έκθεση του 1851, που του επέτρεψε να μετακομίσει στην Αγγλία, ολοκληρώνοντας το διδακτορικό του στην ερευνητική φυσική στο Κολέγιο της Αγίας Τριάδας του Κέμπριτζ το 1953.
Καριέρα και έρευνα
Μεταξύ 1986 και 1996 ήταν διευθυντής του Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας στο Κέμπριτζ. Ο Κλουγκ υπηρέτησε στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο για την Εκστρατεία για την Επιστήμη και τη Μηχανική. Υπηρέτησε και αυτός  στο Συμβούλιο Επιστημονικών Διοικητών του Ερευνητικού Ινστιτούτου Σκριπς. Αυτός και ο Ντάι Ρις πλησίασαν το Wellcome Trust, για να ιδρύσουν το Ινστιτούτο Wellcome Sanger, το οποίο ήταν βασικός παράγοντας στο Πρόγραμμα Ανθρώπινου Γονιδιώματος.
Βραβεία και διακρίσεις
Ο Κλουγκ τιμήθηκε με το βραβείο Λουίζα Γκρος Χόρβιτς από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια το 1981. Αναγορεύτηκε ιππότης από την Ελισάβετ Β' το 1988. Το 1969 εξελέγη Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (FRS), του παλαιότερου εθνικού επιστημονικού ιδρύματος στον κόσμο. Εξελέγη Πρόεδρός της Βασιλικής Εταιρείας (PRS) από το 1995 έως το 2000. Διορίστηκε στο Τάγμα της Αξίας το 1995 – όπως συνηθίζεται για τους Προέδρους της Βασιλικής Εταιρείας. Το πιστοποιητικό εκλογής του στη Βασιλική Εταιρεία αναφέρει:"«Μαθηματικός φυσικός και κρυσταλλογράφος διακρίθηκε για τη συμβολή του στη μοριακή βιολογία, ιδιαίτερα στη δομή των ιών. Η ανάπτυξη μιας θεωρίας ταυτόχρονων μεταβολών θερμοκρασίας και φάσης στους χάλυβες τον οδήγησε να εφαρμόσει σχετικές μαθηματικές μεθόδους στο πρόβλημα της διάχυσης και των χημικών αντιδράσεων των αερίων σε λεπτά στρώματα διαλυμάτων αιμοσφαιρίνης και στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Στη συνέχεια, η αείμνηστη Ρόζαλιντ Φράνκλιν τον μύησε τη μελέτη ακτίνων Χ του ιού της μωσαΐκωσης του καπνού στην οποία συνέβαλε με την εφαρμογή του και την περαιτέρω ανάπτυξη των Γουίλιαμ Κόχραν και Φράνσις Κρικ της θεωρίας περίθλασης από μόρια ελικοειδούς αλυσίδας. Το πιο σημαντικό έργο του Κλουγκ αφορά τη δομή των σφαιρικών ιών. Μαζί με τον Ντ. Κάσπαρ ανέπτυξε μια γενική θεωρία σφαιρικών κελυφών που αποτελούνται από μια κανονική διάταξη ασύμμετρων σωματιδίων. Ο Κλουγκ και οι συνεργάτες του επαλήθευσαν τη θεωρία με μελέτες ακτίνων Χ και ηλεκτρονικών μικροσκοπίων, αποκαλύπτοντας έτσι νέα και μέχρι τώρα ανυποψίαστα χαρακτηριστικά της δομής του ιού.»"Ο Κλουγκ ήταν μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.
Το 2000, ο Κλουγκ έλαβε το Βραβείο Χρυσής Πλάκας της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιτευγμάτων. Το 2005, του απονεμήθηκε το παράσημο του Τάγματος Mapungubwe της Νότιας Αφρικής (χρυσός) για τα εξαιρετικά επιτεύγματα στην ιατρική επιστήμη. Εκλέχτηκε Μέλος της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών (FMedSci). <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
Το 2013, το Πανεπιστήμιο Μπεν-Γκουριόν του Νεγκέβ του Ισραήλ έδωσε το όνομα του Κλουγκ στο κέντρο του για τη δομική βιολογία, (Ολοκληρωμένο Κέντρο Βιομοριακής Δομής του Άαρον Κλουγκ). Αυτός, η οικογένειά του και ο τότε Βρετανός πρεσβευτής στο Ισραήλ Μάθιου Γκουλντ, ήταν παρόντες. Ο Κλουγκ συνδέθηκε με το πανεπιστήμιο και την πόλη Μπερ Σεβά, και τα έχει επισκεφτεί πολλές φορές.
Προσωπική ζωή
Ο Κλουγκ παντρεύτηκε τη Λίμπε Μπόμπροφ το 1948. Αν και ο Κλουγκ είχε αντιμετωπίσει διακρίσεις στη Νότια Αφρική, παρέμεινε θρησκευόμενος και σύμφωνα με τον Σίντνεϊ Μπρένερ, έγινε πιο θρησκευόμενος σε μεγαλύτερη ηλικία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες Κατηγορία:Λιθουανοί επιστήμονες
Ταταρική γλώσσα
Η Ταταρική γλώσσα (Ταταρικά: татар теле ή татарча, αραβικό αλφάβητο: تاتار تلی ή طاطار تيلي) είναι Τουρκική γλώσσα που χρησιμοποιείται από τους Τατάρους. Ομιλείται κυρίως στο Ταταρστάν, στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν και στην Περιφέρεια Νίζνι Νόβγκοροντ. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Κριμαϊκή Ταταρική γλώσσα, με την οποία είναι στενά συνδεδεμένη και είναι αμοιβαία κατανοητές.
Γεωγραφική κατανομή
Η Ταταρική γλώσσα ομιλείται από περίπου 5,3 εκατομμύρια άτομα στη Ρωσία. Επίσης, ομιλείται στην Ουκρανία, στην Κίνα, στη Φινλανδία, στην Τουρκία, στο Ουζμπεκιστάν, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Ρουμανία, στο Αζερμπαϊτζάν, στο Ισραήλ, στο Καζακστάν, στη Γεωργία, στη Λιθουανία, στη Λετονία και σε άλλες χώρες. Συνολικά, η γλώσσα έχει πάνω από 7 εκατομμύρια ομιλητές παγκοσμίως.
Επίσημο καθεστώς
Τα Ταταρικά, μαζί με τα Ρωσικά, είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας του Ταταρστάν. Το Ταταρικό αλφάβητο βασίζεται στο Κυριλλικό με την προσθήκη μερικών επιπλέον γραμμάτων. Η Δημοκρατία του Ταταρστάν πέρασε ένα νόμο το 1999, ενώ άρχισε να ισχύει από το 2001, εγκαθιδρύοντας ένα επίσημο Ταταρικό λατινικό αλφάβητο, αν και τελικώς απορρίφθηκε από το Ταταρικό Ανώτατο Δικαστήριο το 2004. Το αραβικό και λατινικό αλφάβητο χρησιμοποιούνται ανεπίσημα. Όλες οι επίσημες πηγές στο Ταταρστάν πρέπει να χρησιμοποιούν το Κυριλλικό αλφάβητο στις ιστοσελίδες και στις εκδόσεις. Σε άλλες περιοχές, όπου τα Ταταρικά δεν έχουν επίσημο καθεστώς, η χρήση ενός συγκεκριμένου αλφαβήτου εξαρτάται από την προτίμηση του συγγραφέα.
Η ταταρική γλώσσα ήταν ντε φάκτο επίσημη γλώσσα στη Ρωσία το 1917, αλλά μόνο στην Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Επίσης, τα Ταταρικά θεωρούνταν ως η επίσημη γλώσσα του Κράτους Ιντέλ-Ουράλ, ενός βραχύβιου κράτους στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Επίσης, η Ρωσία των Μπολσεβίκων δεν αναγνώριζε τις επίσημες γλώσσες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν γλώσσες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μερικές δημοκρατίες.
Η χρήση των Ταταρικών ξεκίνησε να μειώνεται από τη δεκαετία του 1930. Στη δεκαετία του 1980, η μελέτη και η διδασκαλία των Ταταρικών στη δημόσια εκπαίδευση είχε περιοριστεί στα αγροτικά σχολεία. Ωστόσο, οι Ταταρόφωνοι μαθητές είχαν μικρές πιθανότητες να μπουν σε κάποιο πανεπιστήμιο, επειδή η ανώτερη εκπαίδευση ήταν διαθέσιμη στα Ρωσικά σε σχεδόν αποκλειστικό επίπεδο.
Το 2001, τα Ταταρικά θεωρούνταν ως ενδεχομένως απειλούμενη γλώσσα, ενώ τα Σιβηρικά και τα Κριμαϊκά Ταταρικά θεωρούνταν ως απειλούμενη και σοβαρά απειλούμενη, αντίστοιχα. Η ανώτερη εκπαίδευση στα Ταταρικά υπάρχει μόνο στο Ταταρστάν, και περιορίζεται σε κλασικές μελέτες. Σε άλλες περιοχές όπου τα Ταταρικά είναι πρωταρχικά ομιλούμενη γλώσσα ο αριθμός των ομιλητών και η ικανότητά τους τείνει να μειωθεί. Τα Ταταρικά είναι δημοφιλή ως γραπτή γλώσσα σε Ταταρόφωνες περιοχές όπου υπάρχουν σχολεία, στα οποία διδάσκονται τα Ταταρικά. Επίσης, τα Ταταρικά είναι η μόνη χρησιμοποιούμενη γλώσσα στις αγροτικές επαρχίες του Ταταρστάν.
Διάλεκτοι
Υπάρχουν τρεις κύριες Ταταρικές διάλεκτοι: η Δυτική (Μισάρ, ταταρικά: Mişär), η Μέση (Καζάν), και η Ανατολική (Σιβηρική). Επίσης, και οι τρεις διάλεκτοι έχουν υποδιαιρέσεις. Επίσης, ο επιστήμονας Γκαμπντουλχάι Αχάτοφ, έχει συνεισφέρει σημαντικά στη μελέτη της Ταταρικής γλώσσας και των διαλέκτων της, και προσδιορίζεται ως ο ιδρυτής της σύγχρονης Ταταρικής διαλεκτολογικής σχολής.
Γραμματική
Όπως και άλλες Τουρκικές γλώσσες, τα Ταταρικά είναι συγκολλητική γλώσσα.
Σύστημα γραφής
Πριν το 1928, τα Ταταρικά γραφόντουσαν με το αραβικό αλφάβητο.
Στη Σοβιετική Ένωση, μετά το 1928, τα Ταταρικά γράφονταν με ένα λατινικό αλφάβητο που ονομαζόταν Γιαναλίφ.
Το 1939, υιοθετήθηκε το Κυριλλικό αλφάβητο, όπως και σε πολλές άλλες Τουρκικές γλώσσες στη Σοβιετική Ένωση.
Στην Κίνα, οι Τάταροι χρησιμοποιούν ακόμα το Κυριλλικό αλφάβητο.
Διάλογοι
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας Κατηγορία:Γλώσσες της Φινλανδίας Κατηγορία:Γλώσσες του Καζακστάν Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Γλώσσες της Τουρκίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ουκρανίας Κατηγορία:Γλώσσες του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Τουρκικές γλώσσες
Αναγέννηση Γερμασόγειας (ποδόσφαιρο)
Ιστορία
Έως το 1993 αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ. Το 1993 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ και έτσι εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ).
Περίοδος 1993-1999
Την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στην έκτη θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ακολούθησαν τρεις συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1997-98 τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Δεκαετία 1999-2000
Παρέμεινε πέντε συνεχόμενες περιόδους στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2002-03 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ακολούθησε ένας ακόμα υποβιβασμός, από τη Γ΄ κατηγορία στη Δ΄ κατηγορία, την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 2005-06 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Υποβιβάστηκε την περίοδο 2007-08.
Περίοδος 2010-2013
Την περίοδο 2009-10 προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία για να υποβιβαστεί την περίοδο 2011-12. Μετά το τέλος της περιόδου αποχώρησε από την ΚΟΠ και συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.Το 2018 ανέστειλε την λειτουργία της.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1956 Κατηγορία:Γερμασόγεια
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1961
Το πρωτάθλημα Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών 1961 ολοκληρώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1961 παράλληλα με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης. Μετείχαν έξι ομάδες που αναμετρήθηκαν όλες μεταξύ τους σε έναν γύρο.
Ο Εθνικός ανεδείχθη πρωταθλητής και μάλιστα αήττητος. Δεν μετείχε σύλλογος της Θεσσαλονίκης ενώ η ομάδα του Πατραϊκού υποβιβάστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Μύτιλος
Ο Μύτιλος (βασίλευσε μεταξύ με 270 π.Χ. - 231 π.Χ.) ήταν Ιλλυριός βασιλιάς στην νότια Ιλλυρία, διάδοχος και πιθανότατα γιος του Μονούνιου Α΄. Ο Πομπήιος Τρόγος καταγράφει τον 1ο αιώνα π.Χ. τις στρατιωτικές συγκρούσεις ανάμεσα στους Ιλλυριούς και τους Ηπειρώτες, βασιλιάς τους ήταν ο Αλέξανδρος Β΄ της Ηπείρου, γιος του Πύρρου του Μέγα. Περί το 270 π.Χ. ο Μύτιλος έκοψε νομίσματα στο Δυρράχιο, έφεραν στην μια πλευρά το όνομα του βασιλιά και στην άλλη το σύμβολο της πόλης. Ο Μύτιλος βασίλευσε στα υψίπεδα της περιοχής του Δυρραχίου και της Απολλωνίας. Ο Μύτιλος έκοψε τα δικά του νομίσματα (270 π.Χ.) με το όνομα του και τα σύμβολα της πόλης. Το γεγονός δείχνει ότι επέκτεινε την εξουσία του στο Δυρράχιο που το είχε κατακτήσει ο προκάτοχος του Μονούνιος Α΄.
Μετά τον Μονούνιο ο Μύτιλος ήταν ο δεύτερος Ιλλυριός βασιλιάς που έκοψε νομίσματα με το όνομα του. Τα νομίσματα του Μονούνιου έφεραν το όνομα του Ιλλυριού βασιλιά και σύμβολα που χρησιμοποιούσε η Αιτωλική Συμπολιτεία, μια αντίπαλος της Ηπείρου. Αντιγραφές από τα Ιλλυρικά νομίσματα διατηρούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ζάγκρεμπ στην Κροατία. Τα υπόλοιπα μπρούτζινα νομίσματα είχαν την κεφαλή του Ηρακλή από την μια πλευρά και από την άλλη τα σύμβολα του Ηρακλή Φαρέτρα, τόξο και απελατίκι με την επιγραφή "ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΥΤΙΛ". Ο Μύτιλος σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές κήρυξε τον πόλεμο στον βασιλιά της Ηπείρου Αλέξανδρο Β΄ γιο του Πύρρου του Μέγα 270 π.Χ.), μέχρι τότε είχε την εξουσία στο Δυρράχιο αλλά ο Ηπειρώτης βασιλιάς του επιτέθηκε. Οι Ηπειρώτες ντύθηκαν με Ιλλυρικά ρούχα, αυτό ξεγέλασε τους Ιλλυριούς που τους πέρασαν για δικούς τους κατασκόπους, τους ακολούθησαν και έγιναν εύκολα θύματα. Ο έλεγχος του Δυρραχίου και της Απολλωνίας δείχνει ότι το Ιλλυρικό βασίλειο είχε αποκαταστήσει τα παλιά του σύνορα, την εποχή που κυβερνούσε ο Γλαυκίας, ο Μύτιλος επεκτάθηκε σε βάρος της Ηπείρου. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία κλήθηκε την ίδια εποχή να επέμβει για πρώτη φορά στα Βαλκάνια ενάντια στους Ιλλυριούς, τους Ηπειρώτες και τους Αιτωλούς.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Μονταφία
Η Μονταφία (ιταλικά: Montafia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι