cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Καταραμένο Άσμα
Πλοκή
Με όλους αγνοών για το τι πρέπει να κάνουν, η Σέλι τρομοκρατημένη πηγαίνει στο δωμάτιο της όπου εκεί της επιτίθεται το δαιμόνιο, μεταμορφώνοντας την σε "Deadite". Επιχειρεί να σκοτώσει τον Ας και τον Σκοτ, αλλά ο Σκοτ την μαχαιρώνει με το Σουμεριακό Στιλέτο, προτού την αποτελειώσει με ένα τσεκούρι. Θάβει το πτώμα της και φεύγει από την καμπίνα για να αναζητήσει μια άλλη έξοδο από το δάσος.
Ο Ας πηγαίνει να ελέγξει την Λίντα στο δωμάτιο αλλά σοκάρεται όταν μαθαίνει πως έχει δαιμονιστεί. Ξαφνικά, φτάνει ο Σκοτ ετοιμοθάνατος, πληγωμένος από τα κλαδιά των δέντρων. Πριν πεθάνει, αποκαλύπτει στον Ας πως η οντότητα δε θα τους επιτρέψει να φύγουν. Η Λίντα επιτίθεται στον Ας οποίος την σκοτώνει σε αυτοάμυνα με το Σουμεριακό Στιλέτο. Απρόθυμος να την διαμελίσει, αποφασίζει να την θάψει. Όταν το κάνει, το δαιμονισμένο πτώμα της Λίντα του ορμά, αναγκάζοντας τον Ας να την αποκεφαλίσει με ένα φτυάρι. Επιστρέφοντας στη καμπίνα, ο Ας ανακαλύπτει πως η Τσέριλ έχει ξεφύγει από το κελάρι.
Η Τσέριλ επιτίθεται στον Ας και προσπαθεί να τον πνίξει, αλλά εκείνος καταφέρνει να ξεφύγει από τα χέρια της και στη συνέχεια πυροβολεί τη Τσέριλ στο σαγόνι. Καθώς ο Ας κλείνει την πόρτα, ο Σκοτ αναζωογονείται σε έναν Κακό Νεκρό. Ο Σκοτ επιτίθεται στον Ας και χτυπά κατά λάθος το Naturom Demonto κοντά στο τζάκι. Ο Ας βγάζει τα μάτια του Σκοτ ​​και βγάζει ένα κλαδί δέντρου από το στομάχι του Σκοτ, με αποτέλεσμα να αιμορραγήσει και να πέσει στο έδαφος. Η Τσέριλ διαπερνά το οδόφραγμα και χτυπά τον Ας στο πάτωμα. Καθώς ο Σκοτ και η Τσέριλ συνεχίζουν να επιτίθενται στον Ash στο έδαφος, ο Ας καταφέρνει να αρπάξει το Naturom Demonto και να το πετάξει στο τζάκι. Ενώ το βιβλίο καίγεται, οι Νεκροί παγώνουν στη θέση τους και μετά αρχίζουν να αποσυντίθενται γρήγορα. Μεγάλα εξαρτήματα σκάνε και από τα δύο πτώματα, καλύπτοντας τον Ας γεμάτο αίμα. Ξημερώνει και ο Ας βγαίνει έξω.
Καθώς ο Ας απομακρύνεται από τη καμπίνα, μία αόρατη οντότητα κινείται γρήγορα μέσα στο δάσος, ορμάει μέσα από την καμπίνα και του επιτίθεται πισώπλατα.
Ηθοποιοί
Συμμετείχαν επίσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ωκυτοκίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της ωκυτοκίνης Η ωκυτοκίνη είναι πεπτιδική ορμόνη και νευροπεπτίδιο. Φυσιολογικά παράγεται στον υποθάλαμο και απελευθερώνεται από την οπίσθια υπόφυση. Παίζει ρόλο στους κοινωνικούς δεσμούς, στην αναπαραγωγή, στον τοκετό και την περίοδο μετά τον τοκετό. Η ωκυτοκίνη απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος ως ορμόνη υπεύθυνη για την διάταση του τραχήλου της μήτρας και της μήτρας κατά τη διάρκεια του τοκετού και παράλληλα δίνει ερεθίσματα στις θηλές για τον θηλασμό. Έτσι βοηθάει στον τοκετό, στον δεσμό μητέρας παιδιού και στην παραγωγή γάλακτος.
Η ωκυτοκίνη παράγεται από ένα πρόδρομο πεπτίδιο το οποίο κωδικοποιείται από το γονίδιο ΟΧΤ. Η ωκυτοκίνη ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Χένρι Ντέιλ. Η μοριακή δομή της καθορίστηκε το 1952. Χρησιμοποιείται ως φάρμακο για να διευκολύνει τον τοκετό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πεπτιδικές ορμόνες κατηγορία:Νευροπεπτίδια Κατηγορία:Τοκετός
Σομ (ποταμός)
Ο Σομ (Somme) είναι ποταμός στην Πικαρδία, στη βόρεια Γαλλία. Το όνομά του προέρχεται από μια κελτική λέξη που σημαίνει «γαλήνη». Ο νομός Σομ πήρε το όνομά του από αυτόν τον ποταμό.
Χρήστος Κανάκης
Ο Χρήστος Κανάκης (1897-1964) ήταν σιδηροδρομικός, κοινοτάρχης και δήμαρχος Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, συνδικαλιστής και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ.
Σομ (ποταμός)
Ο ποταμός έχει μήκος 245 χιλιόμετρα, από τις πηγές του στο πρώην δάσος της Αρουέζ (Arrouaise), όπου και το ομώνυμο χωριό (Φονσόμ = πηγές του Σομ) κοντά στην πόλη Σαιν-Κεντέν, μέχρι τον Κόλπο του Σομ στη Μάγχη. Ρέει μέσα στο γεωσύγκλινο που σχηματίζει και το στενό του Σόλεντ, κάτι που του δίνει μία σχετικώς σταθερή και μικρή κλίση.
Χρήστος Κανάκης
Βιογραφία
Ο Χρήστος Κανάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1897 και ήταν σιδηροδρομικός. Ασχολήθηκε με τον συνδικαλισμό και από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Το 1928 διεγράφη από το Σύνδεσμο Σιδηροδρόμων Ελλάδας ως κομμουνιστής.
Στις δημοτικές εκλογές του 1930 εξελέγη και διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος της νεοϊδρυθείσης Κοινότητας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Εργάσθηκε για την οργάνωση και ανάπτυξη της Κοινότητας και την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων της εποχής όπως η ηλεκτροδότηση δρόμων και κατοικιών. Το 1934 ήταν υποψήφιος δήμαρχος του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας πέρασε στην παρανομία και το 1939-40 ήταν μέλος της λεγόμενης Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ (ΠΚΕ).
Σομ (ποταμός)
Ιστορία
Ο Σομ διεδραμάτισε εξέχοντα ρόλο σε αρκετές ιστορικές στρατιωτικές εκστρατείες, Το 1066 ο Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας συγκέντρωσε τον στόλο του για την εισβολή του στην Αγγλία στον Κόλπο του Σομ, στο Σαιν-Βαλερύ-συρ-Σομ. Αιώνες αργότερα, το 1346, ο στρατός του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας διέσχισε τον ποταμό από ρηχό πέρασμα κατά τη Μάχη του Μπλανστάκ, στην εκστρατεία που αποκορυφώθηκε με τη Μάχη του Κρεσί. Το πέρασμα του ποταμού υπήρξε σημαντικό και στην εκστρατεία που οδήγησε στη Μάχη του Αζενκούρ το 1415. Στις 5 Αυγούστου 1636 ισπανική στρατιά υπό τον πρίγκιπα Θωμά Φραγκίσκο του Καρινιάν, διέσχισε τον Σομ και νίκησε τον γαλλικό στρατό κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, απειλώντας κατόπιν αυτού το Παρίσι.
Αλλά πιο περίφημη από όλα υπήρξε η Μάχη του Σομ κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία κράτησε από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1916 και είχε περισσότερους από ένα εκατομμύριο νεκρούς. Ο στρατιώτης A.S. Bullock περιγράφει την πρώτη του εντύπωση από τον ποταμό τον Απρίλιο του 1918 στα πολεμικά του απομνημονεύματα ως εξής: ''«... φθάσαμε σε ένα μικρό μέρος, αποκαλούμενο Hengest sur Somme. Το τρένο σταμάτησε και κατεβήκαμε. Εκεί μπροστά μας ήταν ένα λασπωμένο, αργοκίνητο και μάλλον στενό ποτάμι, που έχει δώσει το όνομά του σε μία από τις πιο απαίσιες μάχες στην ιστορία - ο Σομ.»'' Οι επίσης μεγάλες μάχες που σταμάτησαν τη γερμανική προέλαση κατά την Εαρινή Επίθεση του 1918 διεξάχθηκαν γύρω από την κοιλάδα του Σομ, σε μέρη όπως το Villers Bretonneux, και σημείωσαν την αρχή του τέλους του πολέμου.
Πόλεις και κωμοπόλεις πάνω στο ποτάμι
thumb|Η πηγή του Σομ στο Φονσόμ thumb|Το στόμιο του Σομ στη Μάγχη
Χρήστος Κανάκης
Βιογραφία
Το 1956 όντας εξόριστος στον Αη-Στράτη εκλέχτηκε δήμαρχος Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Στις εκλογές του 1964 (18 Φεβρουαρίου 1964) ο Κανάκης έλαβε 5980 σταυρούς ως υποψήφιος βουλευτής με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). Κατετάγη τρίτος και εξελέγησαν δύο βουλευτές της ΕΔΑ.
Ο Κανάκης σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με το μέλος του ΚΚΕ Μιχάλη Σκουπακίδη το 1964.
Σομ (ποταμός)
Υδρολογία
Ο Σομ έχει αργό ρου και σταθερή ροή. Η κοιλάδα του είναι με αρκετά επικλινείς πλαγιές, αλλά η κοίτη του είναι επίπεδη, με βαλτότοπους και λιμνούλες. Αυτά τα χαρακτηριστικά της σταθερής ροής και της κοιλάδας που πλημμυρίζει κοντά στο ποτάμι, οφείλονται στην τροφοδοσία του Σομ με νερά του εδάφους στη λεκάνη από κιμωλία την οποία διαρρέει. Σε προϊστορικές, ψυχρότερες περιόδους, από την Εποχή παγετώνων του Günz μέχρι την Εποχή παγετώνων του Würm, ο ποταμός είχε σκάψει την κοιλάδα του σε επίπεδο χαμηλότερο από αυτό του σημερινού υδροφόρου ορίζοντα. Για τον λόγο αυτόν, το πετρώδες στρώμα στον πυθμένα της κοιλάδας είναι σήμερα κορεσμένο με νερό και έτσι παρουσιάζονται βαλτότοποι.
Χρήστος Κανάκης
Βιογραφία
Σήμερα στην συνοικία των Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης υπάρχει οδός που φέρει τιμητικά το όνομά του.
Σομ (ποταμός)
Υδρολογία
Ο ένας από αυτούς τους βαλτότοπους, ο Marais de l'Île, αποτελεί καταφύγιο άγριας ζωής δίπλα από την πόλη Σαιν-Καντέν. Οι παραδοσιακοί εμπορικοί λαχανόκηποι της Αμιένης, οι Hortillonages, είναι σε τέτοιο τύπο γης, αλλά αποστραγγισμένης. Κάποτε εκτάσεις εκμεταλλεύσεως των κοιτασμάτων τύρφης, οι βαλτότοποι χρησιμεύουν σήμερα για αλιεία και κυνήγι.
Η κατασκευή του Καναλιού του Σομ άρχισε το 1770 και ολοκληρώθηκε το 1843. Το μήκος του φθάνει τα 156 χιλιόμετρα, αρχίζοντας στο Σαιν-Σιμόν και τελειώνοντας στον Κόλπο του Σομ. Από το Σαιν-Σιμόν έως το Φρουασύ (κοντά στο Bray sur Somme) το κανάλι βρίσκεται δίπλα στον ποταμό. Από εκεί μέχρι τη θάλασσα αποτελεί απλώς το πλωτό μέρος του ποταμού. Από την Αμπβίλ και μετά, το κανάλι ακολουθεί χωριστή πορεία μέσα στο ίζημα της παλαιάς εκβολής, μέχρι το Σαιν-Βαλερύ-συρ-Σομ, όπου το θαλάσσιο μέρος του καναλιού, που κάποτε το αποκαλούσαν «Κανάλι του Δουκός της Αγκουλέμης» καταλήγει στη θάλασσα της Μάγχης.
Χρήστος Κανάκης
Οικογενειακή κατάσταση
Ήταν παντρεμένος και είχε δύο γιούς τον Θόδωρο και τον Δημήτρη. Ο Θόδωρος ήταν πολιτικός επίτροπος τάγματος του ΔΣΕ και σκοτώθηκε το 1948, ενώ τα ίχνη του Δημήτρη χάθηκαν το 1956 όταν ήρθε στην Ελλάδα από την Ουγγαρία με κομματική αποστολή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Κοινοτάρχες του Νομού Θεσσαλονίκης
Σομ (ποταμός)
Υδρολογία
Το Κανάλι του Σαιν-Καντέν, γνωστό από την ομώνυμη μάχη του 1918, συνδέει τον Σομ με τη βορειοδυτική Γαλλία και το Βέλγιο, και προς τα νότια με τον Ουάζ. Τέλος, το Κανάλι του Βορρά (Canal du Nord) συνδέει επίσης τον Σομ με τον Ουάζ στο Νογιόν και από εκεί με το Παρίσι.
Το 2001 η κοιλάδα του Σομ υπέστη ιδιαιτέρως υψηλές πλημμύρες, οι οποίες οφείλονταν κατά μεγάλο μέρος στην ανύψωση του υδροφόρου ορίζοντα της γύρω περιοχής.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας Κατηγορία:Σομ Κατηγορία:Αιν
Γκρέτζο (Ιταλία)
Το Γκρέτζο (ιταλικά: Greggio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Βρίσκεται σε απόσταση 18χμ. από το Βερτσέλλι.
Βρίσκεται στα όρια της επαρχίας του Βερτσέλλι με την επαρχία της Νοβάρας.
Συνορεύει με τους εξής δήμους: Αλμπάνο Βερτσελλέζε, Αρμπόριο, Βιλλαρμπόιτ, Ρετσέτο και Σαν Νατζάρο Σέζια.
Ιστορία
Το Γκρέτζο αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του 10ου και 11ου αιώνα. Την περίοδο του Μεσαίωνα απέκτησε πολλά προνόμια λόγω του νοσοκομείου του Αγίου Ανδρέα του Βερτσέλλι, του οποίου ήταν υπό την κατοχή ήδη από τον 8ο αιώνα.
Το 1335 περιήλθε στην κατοχή του οίκου των Βισκόντι και ακολούθως στον Οίκο της Σαβοΐας (1373 και 1404).
Το 1513 ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός Α' περιέλαβε το Γκρέτζο στην κομητεία της Γκαττινάρα.
Δημογραφική εξέλιξη
Οι 375 κάτοικοι χωρίζονται σε 159 οικογένειες. Έτσι, κάθε οικογένεια αποτελείται από 2,36 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Mercedes-Benz W202
Το Mercedes-Benz W202, γνωστό και ως Mercedes C-Class W202, ήταν ένα compact πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Μάρτιο του 1993 έως τον Μάιο του 2000 για το σεντάν και από τον Φεβρουάριο του 1996 έως τον Ιανουάριο του 2001 για το στέησον βάγκον. Αντικατέστησε την ιδιαίτερα επιτυχημένη 190E / 190D και γνώρισε επίσης μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ τελικώς αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2000 από το Mercedes-Benz W203. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.847.382 αντίτυπα σειράς W202, το οποίο επίσης ήταν και το πρώτο μοντέλο που εισήγαγε την ονομασία C-Class.
Εμπορική τοποθέτηση στην αγορά
Το μοντέλο κατατάχθηκε εμπορικά στην μεσαία κατηγορία D, αν και θεωρήθηκε παράλληλα και ως compact αυτοκίνητο πολυτελείας. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του, ήταν η BMW Σειρά 3 E36 του 1990 - 2000, και το Audi 80 αρχικά, ενώ μεταγενέστερα το Audi A4 πρώτης γενιάς, του 1994 - 2001.
Η έκδοση C-Class σεντάν ήταν και το βασικό μοντέλο της Mercedes-Benz έως τα τέλη του 1997, όταν η εταιρεία κυκλοφόρισε για πρώτη φορά την πολύ μικρότερη A-Class W168, που όμως δεν κυκλοφόρησε ποτέ στη Βόρεια Αμερική, όπου το εισαγωγικό μοντέλο παρέμεινε η C-Class.
Εκδοχές αμαξώματος
Κατασκευαζόταν σε δύο είδη αμαξωμάτων: σεντάν και στέισον βάγκον. Η εκδοχή στέισον βάγκον προστέθηκε τον Mάρτιο του 1996 και έφερε τον κωδικό Mercedes-Benz S202, αντί W202. Εμπορικά ήταν γνωστή ως T-Model ή T-Modell (το T σήμαινε Τouring ή Τransporter). Μοιραζόταν τις ίδιες εκδόσεις με το σεντάν, εκτός του μοντέλου C36 AMG, που κυκλοφόρησε αποκλειστικά ως σεντάν. Το W202 στέισον βάγκον δεν διατέθηκε ποτέ στη Βόρεια Αμερική, αν και η εκδοχή του διαδόχου W203 προσφέρθηκε, αλλά τελικώς σημείωσε πολύ κακή εμπορική πορεία, με αποτέλεσμα την μη εξαγωγή του μεταγενέστερου W204 station wagon.
Θανάσης Σκουλάς
Ο Αθανάσιος Σκουλάς (1931 - 10 Δεκεμβρίου 2001) ήταν Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος Κορυδαλλού, βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ και γενικός γραμματέας στα υπουργεία Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Mercedes-Benz W202
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|left|Το σαλόνι της Mercedes-Benz C-Class W202. Φαίνονται οι μπροστινοί αερόσακοι οδηγού και συνοδηγού.
Θανάσης Σκουλάς
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1931 στα Ανώγεια Ρεθύμνου. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του είχε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δράση: μεταξύ άλλων ήταν μέλος της Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα και πρόεδρος της Φιλελεύθερης Σπουδάζουσας Νεολαίας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και το 1960 υπήρξε εκδότης της εφημερίδας «Κρητικό Φως».
Mercedes-Benz W202
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Από την εισαγωγή του, τον Μάιο του 1993, όλες οι εκδόσεις έφεραν στάνταρ αερόσακο οδηγού, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) και ενισχύσεις στις πόρτες για προστασία σε πλευρικές προσκρούσεις. Ειδικότερα πάντως στις Ηνωμένες Πολιτείες, το μοντέλο ξεκίνησε να πωλείται το 1994 και μάλιστα κατευθείαν με στάνταρ 2 αερόσακους. Μέσα στο 1995, ο αερόσακος συνοδηγού έγινε στάνταρ και στην Ευρώπη, ενώ τότε ακριβώς εμφανίστηκε και Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), αρχικά ως προαιρετική επιλογή με επιπλέον κόστος.
Θανάσης Σκουλάς
Η ζωή του
Στις δημοτικές εκλογές του 1964 εκλέχθηκε δήμαρχος Κορυδαλλού με την υποστήριξη της Ένωσης Κέντρου, θέση από την οποία παύθηκε μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών. Κατά τη διάρκεια της χούντας ήταν μέλος του ΠΑΚ Εσωτερικού. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, επανεκλέχθηκε δήμαρχος Κορυδαλλού το 1975, στις πρώτες δημοτικές εκλογές της Μεταπολίτευσης.
Το 1977 εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ. Επανεκλέχθηκε το 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο), το 1990 και το 1993. Από το 1982 μέχρι το 1985 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το 1986 διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, θέση που κατείχε έως το 1989.
Πέθανε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου το Δεκέμβριο του 2001, από αναπνευστικό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Mercedes-Benz W202
Κινητήρες
thumb|right|Η έκδοση C43 AMG, όπως αυτή της φωτογραφίας, ήταν αρχικά η ισχυρότερη έκδοση της παλέτας των W202. thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Mercedes-Benz W202 C 280 Elegance του 1994 - 1997, στην Αυστραλία.]]
1 Μοντέλο εκτός Γερμανίας.
Μοντέλα προδιαγραφών των ΗΠΑ
thumb|right|Mercedes-Benz C 280 αμερικανικών προδιαγραφών. Φαίνεται ο επιπλέον πλευρικός προβολέας στο μπροστινό άκρο των πλαϊνών μπροστινών φλας.
Όπως προαναφέρθηκε, το W202 λανσαρίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1994, με εξ αρχής στάνταρ 2 αερόσακους. Διατέθηκε μόνο στις εκδόσεις C 220 (μεταγενέστερα αντικαταστάθηκε από την C 230), C 240, C 280 και την κορυφαία AMG. Οι διαφορές από τα ευρωπαϊκά μοντέλα ήταν οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
W202 Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Mercedes-Benz R107
Το Mercedes-Benz R107 ήταν ένα πολυτελές σπορ αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από το 1971 έως το 1989. Ήταν διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις αμαξωμάτων: 2-θέσιο καμπριολέ, η SL-Class R107, και 2-πορτο 4-θέσιο κουπέ με μακρύτερο μεταξόνιο, η SLC-Class C107. Αντικατέστησε τις σειρές W113, γνωστή ανεπίσημα ως Παγόδα, και W111. Η εκδοχή SLC-Class C107 αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1981 από την C126, ενώ η SL-Class R107 αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1989 από την SL-Class R129.
Παραγωγή
Η μαζική παραγωγή του μοντέλου ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1971, αρχικά μόνο με τη 2-θέσια εκδοχή καμπριολέ και μόνο στην έκδοση 350 SL, ενώ η αντίστοιχη 4-θέσια κουπέ 350 SLC μπήκε στην παραγωγή τον Οκτώβριο του 1971. Ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η έναρξη των πωλήσεων στην αγορά έγινε το 1972. thumb|left|Το σαλόνι ενός Mercedes Benz 450SL του 1973.
Η παραγωγή της έκδοσης SLC έληξε τον Σεπτέμβριο του 1981, τον ίδιο μήνα που μπήκε στη μαζική παραγωγή ο διάδοχός του, το 2-πορτο coupé, τύπου grand tourer, Mercedes-Benz C126, που ήταν η 2-πορτη εκδοχή του μεγάλου πολυτελούς σεντάν της κατηγορίας F υπό την ονομασία Mercedes-Benz S-Class W126. Αντιθέτως, η έκδοση SL διατηρήθηκε στη μαζική παραγωγή για 8 έτη ακόμα, έως την εισαγωγή της διαδόχου Mercedes-Benz R129 τον Μάρτιο του 1989, και το τελευταίο αντίτυπο, ένα κόκκινο 500 SL (κωδικός εξωτερικής βαφής Signal Red), κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 4 Αυγούστου 1989 και κατέληξε στο μουσείο της Mercedes-Benz στη Στουτγκάρδη, Γερμανία. Συνολικά κατασκευάστηκαν 300.175 αντίτυπα και των δύο εκδοχών, από τα οποία τα 237.287 ήταν SL και τα 62.888 ήταν SLC.
Με την παραγωγή της SL να διαρκεί 18 συνολικά χρόνια, η εκδοχή SL-Class R107 υπήρξε το δεύτερο μακροβιότερο μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας, μετά το τετρακίνητο SUV παντός εδάφους W462 G-Class.
Ασφάλεια
Ένα εντυπωσιακό στοιχείο για τα στάνταρ του 1971 και των πρώτων ετών μετά την εισαγωγή των μοντέλων, ήταν ότι το ντεπόζιτο καυσίμων των SL-Class R107 και SLC-Class C107 είχε μετακομίσει πάνω από τον πίσω άξονα, πίσω από τον χώρο αποσκευών, ακουμπώντας πάνω στο ίδιο επίπεδο με αυτόν (ως η νοητή προέκταση του χώρου αποσκευών προς το κέντρο και προς τους επιβάτες), ακριβώς πίσω από τα πίσω καθίσματα και προς το κέντρο του αμαξώματος, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες να εκραγεί σε οπίσθια πρόσκρουση και να ξεσπάσει φωτιά (προηγουμένως, σε όλα τα μοντέλα της εταιρείας ήταν επίπεδο και έπιανε ολόκληρο το κάτω μέρος της «ουράς» μέχρι και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, και μάλιστα η τάπα ανεφοδιασμού ήταν στο πίσω άκρο του αμαξώματος, αντί στο πλάι). Για την ιστορία, η μετακόμιση αυτή, στη συνέχεια, έλαβε χώρα από την εταιρεία 1 χρόνο μετά και στην Mercedes-Benz W116 που εισήχθη τον Σεπτέμβριο του 1972 και ήταν η πρώτη γενιά της S-Class, ενώ ολοκληρώθηκε με την έναρξη των πωλήσεων της Mercedes-Benz E-Class W123 τον Ιανουάριο του 1976 (καθώς η παλέτα της Mercedes-Benz τότε αποτελείτο μόνο από 3 μοντέλα).
Αν και σήμερα σε όλα τα αυτοκίνητα τοποθετείται στο κέντρο του σασί, η απομάκρυνση από το πίσω άκρο του αμαξώματος ήταν κάτι εξαιρετικά σπάνιο εν έτει 1971, καθώς έως και τότε, σχεδόν όλα τα αυτοκίνητα είχαν τη δεξαμενή καυσίμων στο πίσω άκρο του αμαξώματος, καταλαμβάνοντας ολόκληρο τον χώρο έως και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, έχοντας έτσι εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς μετά από τέτοια σύγκρουση. Μάλιστα πολλά αμερικανικά μοντέλα είχαν αυτή την επικίνδυνη διάταξη ως τη δεκαετία του 1990 και ορισμένα που συνέχιζαν να βασίζονται σε παλαιές πλατφόρμες τη διατήρησαν ακόμα και ως τη δεκαετία του 2000.
Κινητήρες - Τεχνικά χαρακτηριστικά
R107
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
R107 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ιερά Μητρόπολις Περγάμου
Η Ιερά Μητρόπολις Περγάμου είναι πρώην επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και σήμερα έδρα τιτουλάριου Μητροπολίτη του, δεδομένου ότι δεν υπάρχει πλέον ορθόδοξος πληθυσμός στην Πέργαμο της Μικράς Ασίας.
Μητροπολίτης Περγάμου ήταν από τις 22 Ιουνίου 1986 μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 2023 που απεβίωσε, ο Ιωάννης Ζηζιούλας, γνωστός ορθόδοξος θεολόγος. Ο πλήρης τίτλος του επισκόπου είναι «Ο Περγάμου και Αδραμυττίου, υπέρτιμος και έξαρχος κόλπου Αδραμυττηνού».
Ιστορικά στοιχεία
Η Μητρόπολη Περγάμου δημιουργήθηκε από αναβάθμιση της Επισκοπής Περγάμου, μιας από τις παλαιότερες χριστιανικές επισκοπές (αναφέρεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη).
Δημιουργήθηκε ξανά στις 19 Φεβρουαρίου 1922 με απόσπαση από την Μητρόπολη Εφέσου. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923 δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξος πληθυσμός στα εδάφη της Μητρόπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως  Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Εφέσου
Τάνταλος του Θυέστη
Στην ελληνική μυθολογία ο Τάνταλος του Θυέστη ήταν γιος του Θυέστη.
Τάνταλος και Κλυταιμνήστρα
Ο Τάνταλος παντρεύτηκε την Κλυταιμνήστρα και μαζί της απέκτησε ένα μωρό. Ο Αγαμέμνονας όμως σκότωσε τον Τάνταλο και το μωρό και βίασε την Κλυταιμνήστρα, αναγκάζοντάς τη να τον παντρευτεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ανέστης Κορνέζος
Ο Ανέστης Κορνέζος (Αθήνα, 1986) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, με καταγωγή από το νησί της Αίγινας.
Σπούδασε σκηνοθεσία και υποκριτική στην Ελλάδα και τη Σκωτία. Εμφανίστηκε το 2014 με το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ Το έργο του Αιγινήτη Γλύπτη, Τάκη Μαρίνη... (13’). Ως συγγραφέας έχει εκδώσει τα βιβλία Προς τα πού για τη Λύπη (2005), και ο Ηλιοπότης και άλλες Ιστορίες (2009).
Ντοκιμαντέρ
Σειρές
Spot
Διακρίσεις
Το 2022 κατατάχθηκε ανάμεσα στους 30 καλύτερους φωτογράφους της Ελλάδας στον φωτογραφικό οργανισμό 35 Awards.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Βλαντίμιρ Πολιακόφ
Ο Βλαντίμιρ Νικολάγιεβιτς Πολιακόφ (ρωσ. Владимир Николаевич Поляков, γενν. 17 Απριλίου 1960) είναι Ρώσος πρώην αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα επικοντιστής, ο οποίος εκπροσώπησε τη Σοβιετική Ένωση (στην ακμή του) και αργότερα τη Ρωσία (στο τέλος της σταδιοδρομίας του).
Στις 26 Ιουνίου 1981 ο Πολιακόφ, αγωνιζόμενος στην Τιφλίδα, κατόρθωσε να υπερβεί τα 5,81 μέτρα στο αγώνισμά του, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών, το οποίο είχε σημειώσει μόλις 6 ημέρες πρωτύτερα ο Τιερί Βινιερόν. Κατείχε αυτό το παγκόσμιο ρεκόρ για περισσότερο από δύο έτη (26 μήνες), έως τις 28 Αυγούστου 1983, οπότε το κατέρριψε ο Πιερ Κινόν με 5,82 μέτρα, αλλά και αυτού του Γάλλου το ρεκόρ κράτησε μόλις 4 ημέρες!
Δούκας του Κλίβελαντ
Ο Δούκας του Κλίβελαντ (αγγλικά: Duke of Cleveland) ήταν τίτλος που έχει δημιουργηθεί δύο φορές, μία φορά για τους Ευγενείς της Αγγλίας και μία φορά για τους Ευγενείς του Ηνωμένου Βασιλείου. Τα Δουκάτα πήραν το όνομά τους από το Κλίβελαντ στη βόρεια Αγγλία.
Η πρώτη του δημιουργία ήταν το 1670 (μαζί με την Βαρωνία του Νόνσατς και την Κομητεία του Σαουθάμπτον), για την Μπάρμπαρα Κάστλμεϊν, ερωμένη του Καρόλου Β΄ της Αγγλίας. Προικίστηκε με μια ειδική ρήτρα με την οποία θα μπορούσε να κληρονομηθεί από τα φυσικά παιδιά της Δούκισσας με τον Βασιλιά: Κάρολο ΦιτζΡόι, 2ο Δούκα του Κλίβελαντ και Ιωάννη ΦιτζΡόι, 1ο Δούκα του Νορθάμπερλαντ. Ο Κάρολος ΦιτζΡόι ονομάστηκε Δούκας του Σαουθάμπτον, Κόμης του Τσίτσεστερ και Βαρώνος Νιούμπερι το 1675, καθώς και κληρονόμησε το Δουκάτο του Κλίβελαντ το 1709.
Το Δουκάτο του Κλίβελαντ δημιουργήθηκε ξανά το 1833 για τον Γουλιέλμο Βέιν, 3ος Κόμης του Ντάρλινγκτον, μαζί με τον τίτλο του Βαρώνου Ρέμπι. Αυτός ήταν ο δισέγγονος του δεύτερου Δούκα και έγινε Μαρκήσιος του Κλίβελαντ το 1827.
Μπερνίνι
Το λήμμα Μπερνίνι μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επίσης:
K-pop
Η K-pop (προφέρεται κέι ποπ, σύντμηση από τη φράση «Korean pop». Στα Κορεατικά: 케이팝 - Χάνγκουλ: κε-ι-μπαπ) είναι είδος της Νοτιοκορεατικής μουσικής. Ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως για να περιγράψει διάφορα είδη εμπορικής ποπ μουσικής από τη Νότια Κορέα. Σε κάποιο βαθμό, ο όρος «K-pop» μπορεί να θεωρηθεί εμπορικός όρος, που χαρακτηρίζει την ποπ μουσική που παράγεται στη Νότια Κορέα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η κορεατική μουσική άρχισε να αναφέρεται με τον όρο K-pop. Τα "k-pop idols" άρχισαν να απολαμβάνουν την επιτυχία και σε άλλα μέρη της Ασίας: το 2002 το Coincidence των Baby Vox έγινε δημοφιλές αφού κυκλοφόρησε και προωθήθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στη Νότια Κορέα, και την επόμενη χρονιά ήταν το πρώτο γκρουπ που κατέκτησε την κορυφή των charts στην Κίνα, με το I'm Still Loving You από το τρίτο άλμπουμ τους Devotion. Σύντομα, όμως, τα γκρουπ που είχαν επιτυχία στη δεκαετία του '90 άρχισαν να διαλύονται, αδυνατώντας να ανταγωνιστούν στην αγορά επειδή τους έλειπε το δικό τους μουσικό ύφος. Οι σολίστ, αντίθετα, κέρδισαν δημοτικότητα: η BoA ήταν η πρώτη K-pop τραγουδίστρια που έφτασε στην κορυφή του ιαπωνικού Oricon chart, και ο Rain εμφανίστηκε στο Πεκίνο σε μια sold out συναυλία μπροστά σε 40.000 άτομα. Το 2003 η επιτυχία του boy group TVXQ σηματοδότησε την επιστροφή των γκρουπ στον κορεατικό κόσμο ψυχαγωγίας και την ανάπτυξη του K-pop ως μέρος του hallyu, δηλαδή της δημοτικότητας του νοτιοκορεατικού πολιτισμού στο εξωτερικό. Έτσι γεννήθηκε μια δεύτερη γενιά K-pop, ακολουθούμενη από το ντεμπούτο γκρουπ όπως οι Super Junior (2005), Big Bang (2006), Wonder Girls (2007), Girls 'Generation (2007), Kara (2007), Shinee ( 2008), 2NE1 (2009).
Χάρη στο Διαδίκτυο, η K-pop διαδόθηκε σε πολύ ευρύ κοινό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική στη Νότια Κορέα Κατηγορία:Pop είδη
Bottom Road
Το Bottom Road (Μπότομ Ρόουντ) είναι ένα παράδειγμα αστικού κοινού στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής. Οι πολίτες της περιοχής, έχοντας κυρίως οικολογικά κίνητρα, κινητοποιήθηκαν για να ξαναδώσουν ζωή σε έναν τόπο ξεχασμένο και παραγκωνισμένο από την εποχή του Απαρτχάιντ.
To Bottom Road βρίσκεται στην περιοχή Grassy Park, του Κέιπ Τάουν, πάνω από τη λίμνη Zeekoevlei. <mapframe latitude="-34.051033" longitude="18.515525" zoom="16" width="294" height="204" align="right" />
Στόχος του Bottom Road είναι να διαφυλάξει την πλούσια χλωρίδα της περιοχής, με σπάνια θαμνώδη είδη, φυτά και δέντρα, τα οποία δεν είχαν καμία τύχη και προσοχή με το προηγούμενο καθεστώς.
Οι κάτοικοι παίρνουν συλλογικές αποφάσεις σε συνελεύσεις που κάνουν τακτικά και προσπαθούν να προωθήσουν τα συμφέροντα της περιοχής και να πάρουν από το κράτος αναγνώριση και προστασία.
Τέλος, στα πλαίσια του κοινού, έχουν δημιουργηθεί πάρκα, κοινοτικοί κήποι και κενά στρέμματα γης για αποκλειστική καλλιέργεια από τους κατοίκους. Υπάρχουν ακόμα και τοπικά φεστιβάλ με καλλιτέχνες της περιοχής, των οποίων τα έσοδα κατευθύνονται στη διατήρηση της βιοποικιλότητας της περιοχής.
Λογική και ευαισθησία (ταινία)
Το Λογική και ευαισθησία (Sense and Sensibility) είναι δραματική ταινία εποχής του 1995 σε σκηνοθεσία Ανγκ Λι, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Τζέιν Όστεν του 1811. H Έμμα Τόμσον έγραψε το σενάριο, η οποία και πρωταγωνιστεί ως Έλινορ Ντάσγουντ, ενώ η Κέιτ Γουίνσλετ υποδύεται τη μικρότερη αδερφή της Έλινορ, Μαριάν. Η ιστορία ακολουθεί τις αδερφές Ντάσγουντ, μέλη μιας πλούσιας αγγλικής οικογένειας γαιοκτημόνων, καθώς πρέπει να αντιμετωπίσουν προβλήματα ξαφνικής εξαθλίωσης. Οι δύο αδελφές αναγκάζονται να αναζητήσουν οικονομική ασφάλεια μέσω του γάμου. Οι Χιου Γκραντ και Άλαν Ρίκμαν υποδύονται τους αντίστοιχους μνηστήρες τους.
Η παραγωγός Λίντσεϊ Ντόραν, μακροχρόνια θαυμάστρια του μυθιστορήματος της Όστεν, προσέλαβε την Τόμσον για να γράψει το σενάριο. Πέρασε πέντε χρόνια συντάσσοντας πολλές αναθεωρήσεις, δουλεύοντας συνεχώς στο σενάριο μεταξύ άλλων ταινιών καθώς και στην παραγωγή της ίδιας της ταινίας. Τα στούντιο ήταν επιφυλακτικά που η Τόμσον -σεναριογράφος για πρώτη φορά- ήταν η συγγραφέας, αλλά η Columbia Pictures συμφώνησε να διανείμει την ταινία. Αν και αρχικά σκόπευε να υποδυθεί μια άλλη ηθοποιό την Έλινορ, η Τόμσον πείστηκε να αναλάβει τον ρόλο. Το σενάριο της Τόμσον υπερέβαλλε τον πλούτο της οικογένειας Ντάσγουντ για να κάνει τις μεταγενέστερες σκηνές της φτώχειας πιο εμφανείς στο σύγχρονο κοινό. Άλλαξε επίσης τα χαρακτηριστικά των ανδρικών οδηγών για να τα κάνει πιο ελκυστικά στους σύγχρονους θεατές. Τα διαφορετικά χαρακτηριστικά της Έλινορ και της Μαριάν τονίστηκαν μέσα από εικόνες και εφευρεμένες σκηνές. Ο Λι επιλέχθηκε ως σκηνοθέτης, τόσο για τη δουλειά του στην ταινία The Wedding Banquet του 1993 όσο και επειδή η Ντόραν πίστευε ότι θα βοηθούσε την ταινία να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο κοινό.
Το Λογική και ευαισθησία κυκλοφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου 1995, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν εμπορική επιτυχία, κερδίζοντας 135 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως στο box office και απέσπασε συντριπτικά θετικές κριτικές κατά την κυκλοφορία της και έλαβε πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων τριών βραβείων και έντεκα υποψηφιοτήτων στα Βραβεία της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 1995. Κέρδισε επίσης επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Γυναικείου Ρόλου. Η Τόμσον έλαβε το βραβείο Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, και έγινε το μόνο άτομο που κέρδισε βραβεία Όσκαρ τόσο για την υποκριτική όσο και για το σενάριο. Το Λογική και ευαισθησία συνέβαλε στην αναζωπύρωση της δημοτικότητας για τα έργα της Οστεν και έχει οδηγήσει σε πολλές περισσότερες παραγωγές σε παρόμοια είδη. Συνεχίζει να αναγνωρίζεται ως μία από τις καλύτερες διασκευές της Όστεν όλων των εποχών.
Πλοκή
Όταν ο κύριος Ντάσγουντ πεθαίνει, η σύζυγός του και οι τρεις κόρες του — η Έλινορ, η Μαριάν και η Μάργκαρετ — μένουν με κληρονομιά μόνο 500 λίρες ετησίως, με το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του, το Norland Park, να έχει απομείνει στον γιο του Τζον από προηγούμενο γάμο. Ο Τζον και η άπληστη, σνομπ σύζυγός του Φάνυ εγκαθίστανται αμέσως στο μεγάλο σπίτι. Η Φάνυ προσκαλεί τον αδελφό της Έντουαρντ Φέραρς να μείνει μαζί τους. Ανησυχεί για την εκκολαπτόμενη φιλία μεταξύ του Έντουαρντ και της Έλινορ, πιστεύοντας ότι μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα και κάνει ό,τι μπορεί για να την αποτρέψει από το να εξελιχθεί σε ρομαντικό δέσμο.
Ο Σερ Τζον Μίντλετον, ξάδερφος της χήρας Ντάσγουντ, της προσφέρει ένα μικρό εξοχικό σπίτι στο κτήμα του, το Barton Park στο Ντέβονσαϊρ. Αυτή και οι κόρες της μετακομίζουν και είναι συχνοί επισκέπτες στο Barton Park. Η Μαριάν συναντά τον μεγαλύτερο συνταγματάρχη Μπράντον, ο οποίος την ερωτεύεται με την πρώτη ματιά. Συναγωνίζεται για την αγάπη της ο τολμηρός Τζον Γουίλομπυ, τον οποίο η Μαριάν ερωτεύεται. Το πρωί που περιμένει να της κάνει πρόταση γάμου, αντί αυτού φεύγει βιαστικά για το Λονδίνο. Εν αγνοία της οικογένειας Ντάσγουντ, η Μπεθ Μπράντον, νόθος κόρη της πρώην αγάπης του Ελίζα, είναι έγκυος στο παιδί του Γουίλουμπι. Η θεία του Γουίλουμπι, Λέιντι Άλλεν, τον έχει αφήσει να κληρονομήσει μόλις το ανακάλυψε αυτό.
Η πεθερά του Σερ Τζον, η κυρία Τζένινγκς, προσκαλεί την κόρη και τον γαμπρό της, κύριο και κυρία Πάλμερ, να την επισκεφτούν. Φέρνουν μαζί τους την εξαθλιωμένη Λούσι Στιλ. Η Λούσι εκμυστηρεύεται στην Έλινορ ότι εκείνη και ο Έντουαρντ αρραβωνιάστηκαν κρυφά εδώ και πέντε χρόνια, διαψεύδοντας έτσι τις ελπίδες της Έλινορ για ένα μέλλον μαζί του. Η κυρία Τζένινγκς πηγαίνει τη Λούσι, την Έλινορ και τη Μαριάν στο Λονδίνο, όπου συναντούν τον Γουίλομπυ σε ένα χορό. Μετά βίας αναγνωρίζει τη γνωριμία τους και μαθαίνουν ότι είναι αρραβωνιασμένος με την εξαιρετικά πλούσια Μις Γκρέυ. Η Μαριάν είναι απαρηγόρητη. Ο αρραβώνας του Έντουαρντ και της Λούσι έρχεται επίσης στο φως. Η μητέρα του Έντουαρντ απαιτεί να διακόψει τον αρραβώνα. Όταν αυτός αρνείται τιμητικά, η περιουσία του αφαιρείται και δίνεται στον μικρότερο αδελφό του Ρόμπερτ.
Στο δρόμο για το Ντέβονσαϊρ, η Έλινορ και η Μαριάν σταματούν για μια νύχτα στο εξοχικό κτήμα των Πάλμερ, που ζουν κοντά στον Γουίλομπυ. Η Μαριάν δεν μπορεί να αντισταθεί να πάει να δει το κτήμα του Γουίλουμπι και περπατάει μέσα σε μια καταρρακτώδη βροχή για να το κάνει. Ως αποτέλεσμα, αρρωσταίνει βαριά και ανακτά την υγεία της από την Έλινορ μετά τη διάσωσή της από τον συνταγματάρχη Μπράντον. Η Μαριάν αναρρώνει και οι αδερφές επιστρέφουν σπίτι. Μαθαίνουν ότι η Μις Στιλ έχει γίνει η κυρία Φέραρς και υποθέτουν ότι παντρεύτηκε τον Έντουαρντ. Ωστόσο, ο Έντουαρντ φτάνει για να εξηγήσει ότι η Μις Στιλ παντρεύτηκε απροσδόκητα τον Ρόμπερτ Φέραρς και έτσι ο Έντουαρντ απελευθερώνεται από τον αρραβώνα του. Ο Έντουαρντ κάνει πρόταση γάμου στην Έλινορ και γίνεται εφημέριος, ενώ η Μαριάν παντρεύεται τον συνταγματάρχη Μπράντον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Άρκτου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που τοποθετούνται στην περίοδο του Ρομαντισμού Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Απία
Η Απία (αγγλικά: Apia) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του νησιωτικού κράτους των Σαμόα. Η πόλη βρίσκεται στην κεντρική βόρεια ακτή του νησιού Ουπόλου, του δεύτερο μεγαλύτερου νησιού της Σαμόα. Η Απία είναι η μόνη «πόλη» στη Σαμόα και είναι επίσης η πρωτεύουσα της περιοχής Τουαμασάγκα. Η αστική περιοχή της Απία έχει πληθυσμό 37.391 (απογραφή του 2016). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βαϊσγκάνο και βρέχεται από το νότιο Ειρηνικό ωκεανό. Αποτελεί το κυριότερο οικονομικό κέντρο, από το οποίο εξάγονται κόπρα (αποξηραμένη σάρκα καρύδας), κακάο, μπανάνες και καφές. Εκεί είναι η έδρα του Εθνικού Πανεπιστημίου των Σαμόα, το οποίο είναι παράρτημα του Πανεπιστημίου του Νοτίου Ειρηνικού.
Ιστορία
Η Απία ήταν αρχικά ένα μικρό χωριό (ο πληθυσμός το 1800 ήταν 304 κάτοικοι), από τον οποίο πήρε το όνομά της η πρωτεύουσα της χώρας. Το χωριό Απία εξακολουθεί να υπάρχει μέσα στην ευρύτερη πρωτεύουσα, η οποία έχει εξελιχθεί σε μια ευρύτερη αστική περιοχή με πολλά χωριά. Όπως κάθε άλλος οικισμός στη χώρα, το χωριό Απία έχει τους δικούς του τοπικούς ηγέτες και φα'αλουπέγκα (γενεαλογία και συνηθισμένους χαιρετισμούς) σύμφωνα με την φα'α Σαμόα.
Η σημερινή πρωτεύουσα ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1850 και υπήρξε επίσημη πρωτεύουσα της Σαμόα από το 1959.
Η Δυτική Σαμόα κυβερνήθηκε από τη Γερμανία ως γερμανική Σαμόα από το 1900 ως το 1914 με την Απία ως πρωτεύουσα.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα της χώρας για πολιτική ανεξαρτησία στις αρχές της δεκαετίας του 1900, που οργανώθηκε στο πλαίσιο του εθνικού κινήματος Μάου, οι δρόμοι της Απία έγιναν το κέντρο μη βίαιων διαμαρτυριών και πορειών όπου συνελήφθησαν πολλοί διαμαρτυρομενοι. Στις 28 Δεκεμβρίου του 1929, σε αυτό που αργότερα έγινε γνωστό ως «Μαύρο Σάββατο», κατά τη διάρκεια μιας ειρηνικής συγκέντρωσης Μάου στην πόλη, ο στρατός της Νέας Ζηλανδίας σκότωσε τον πρωταρχικό αρχηγό, Τούπου Ταμάσσε Λεαλόφι Γ'.
Γεωγραφία
Η Απία βρίσκεται σε φυσικό λιμάνι, στις όχθες του ποταμού Βαϊσγκάνο. Βρίσκεται πάνω σε μια παράκτια πεδιάδα και στα νότια βρίσκεται το Όρος Βάεα (472 μ.).
Κλίμα
Το κλίμα της Απία είναι τροπικό με πολλά τροπικά δάση. Οι ξηρότεροι μήνες είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος με ύψος βροχής, κατά μέσο όρο, μέχρι 80 χιλιοστόμετρα. Οι υγρότεροι μήνες είναι ο Μάρτιος και ο Δεκέμβριος με ύψος βροχής, κατά μέσο όρο, πάνω από 300 χιλιοστόμετρα. Η μέση θερμοκρασία είναι 26 βαθμοί Κελσίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ωκεανίας Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Τουαμασάγκα
Πουέρτο Αγιακούτσο
Το Πουέρτο Αγιακούτσο (ισπανικά: Puerto Ayacucho) είναι πόλη της Βενεζουέλας και πρωτεύουσα της Πολιτείας Αμασόνας. Η πόλη βρίσκεται δίπλα στον Ποταμό Ορινόκο.
Οι κάτοικοι στο Πουέρτο Αγιακούτσο είναι ως επί το πλείστον μιγάδες, αποτέλεσμα της μίξης των ντόπιων Ινδιάνων με τους Ισπανούς.
Ιστορία
Το Πουέρτο Αγιακούτσο ξεκίνησε να χτίζεται το 1924 με πρωτοβουλία του Χουάν Βισέντε Γκόμες, ο οποίος είχε επηρεαστεί από τους στρατηγικούς πόρους της περιοχής. Η επίσημη ίδρυση της πόλης έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 1928 σε ανάμνηση της Μάχης του Αγιακούτσο. Η πόλη σταδιακά θα αντικαταστήσει το Σαν Φερνάντο ντε Αταβάπο, το οποίο ήταν διοικητικό κέντρο αυτής της περιοχής για αιώνες.
Οικονομία
Η πόλη ιδρύθηκε για να διευκολυνθεί η μεταφορά αγαθών στον Ποταμό Ορινόκο. Σήμερα, ωστόσο, η οικονομία βασίζεται κυρίως στον εγχώριο και διεθνή τουρισμό. Στην περιοχή υπάρχει, επίσης, και μία βάση πεζοναυτών της Βενεζουέλας, για την διεξαγωγή επιχειρήσεων εναντίον επιδρομέων και ατόμων που σχετίζονται με ναρκωτικά της γειτονικής Κολομβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βενεζουέλας
Λουίς Κασιμίρο
Ο Λουίς Κασιμίρο Παλόμο Κάρντενας (ισπανικά: Luis Casimiro Palomo Cárdenas), πιο γνωστός απλά ως Λουίς Κασιμίρο, είναι Ισπανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Τελευταία φορά αγωνίστηκε στον Προμηθέα Πατρών την σεζόν 2021-22 όπου προπονούσε για λιγότερο από μισό χρόνο.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Κασιμίρο ξεκίνησε την προπονητική στην ΚΜ Πουερτογιάνο και άλλες ομάδες από την Καστίλλη-Λα Μάντσα, πριν ενταχθεί στην ΚΜ Μπρεογάν το 1993, ως βοηθός προπονητή.
Το 1993, ο Κασιμίρο προπόνησε την Γκαντία ΜΑ, της δεύτερης κατηγορίας, στην πρώτη επαγγελματική του εμπειρία ως πρώτος προπονητής.
Πέντε χρόνια αργότερα, ο Κασιμίρο προπόνησε την Μπάσκετ Μανρέσα, με την οποία κέρδισε το Πρωτάθλημα Ισπανίας 1997-98, το οποίο θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα στην ιστορία της ισπανικής επαγγελματικής συλλογικής καλαθοσφαίρισης.
Αφού έφυγε από τη Μανρέσα, ο Κασιμίρο συνέχισε την προπονητική του στην Ισπανία, σε διάφορες ομάδες της Liga ACB και της LEB Oro.
Το 2002, ο Κασιμίρο κατέληξε ως φιναλίστ του Κυπέλλου Σαπόρτα, με την Παμέσα Βαλένθια. Η ομάδα ηττήθηκε από τη Μοντεπάσκι Σιένα στον τελικό της διοργάνωσης.
Τρία χρόνια αργότερα, κατόρθωσε με την Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα να κερδίσει την άνοδο στην Liga ACB, κερδίζοντας το LEB Oro 2004-05. Με αυτόν τον τίτλο, ο Κασιμίρο έγινε ο πρώτος προπονητής που κέρδισε τίτλο πρωταθλήματος στις δύο κορυφαίες κατηγορίες.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2016, ο Κασιμίρο οδήγησε την ΚΜ Γκραν Κανάρια στην κατάκτηση του Σούπερ Καπ Ισπανίας 2016, τον πρώτο εθνικό τίτλο της. Στη σεζόν 2017-18, ο Κασιμίρο έφτασε στους ημιτελικούς της ACB με τη Γκραν Κανάρια. Με αυτό το επίτευγμα, η ομάδα προκρίθηκε επίσης για την επόμενη σεζόν της EuroLeague, την πρώτη συμμετοχή του συλλόγου στη διοργάνωση. Στις 13 Ιουνίου 2018, η Γκραν Κανάρια ανακοίνωσε ο σύλλογος και ο Κασίμιρο θα ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους.
Στις 8 Ιουλίου 2021, ο Κασιμίρο ανακοινώθηκε επίσημα από τον Προμηθέα Πατρών, η οποία είναι η πρώτη του ομάδα εκτός Ισπανίας.
Τον Νοέμβριο του 2021, ο Κασιμίρο αποχώρησε από τον Προμηθέα και τον αντικατέστησε ο Ηλίας Ζούρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπάσκετ Μανρέσα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Βαλένθια Μπάσκετ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΚΜ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΚΜ Εστουδιάντες Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπαλονθέστο Μάλαγα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΚΜ Γκραν Κανάρια Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Προμηθέα Πατρών
Φώτης Ούτσικας
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Ο Φώτης Ούτσικας ([[2020)]]
Ο Φώτης Ούτσικας (γενν. Μεσσήνη, 26 Μαΐου 1957 ) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με τις Εθνικές ομάδες Ελπίδων, Νέων και Ερασιτεχνών, που αγωνιζόταν στις θέσεις ακραίου οπισθοφύλακα, αριστερού εξτρέμ και ανασταλτικού μέσου.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 14 ετών από τον Πάμισο Μεσσήνης και το 1973 υπέγραψε στην Α.Ε.Κ., ως στέλεχος στην εφηβική ομάδα της. Το 1976 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα και έως το 1977 είχε 20 επίσημες συμμετοχές ενώ έπαιξε και σε αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Το 1978 αποδεσμεύτηκε λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού που υπέστη, συνεχίζοντας στον Αχαρναϊκό (1 έτος), στην Παναχαϊκή (2 έτη), στον Διαγόρα Ρόδου (1981-82) και το καλοκαίρι του 1982 υπέγραψε στο Αιγάλεω, με το οποίο έκανε σημαντική καριέρα επί μία 5ετία, τόσο στην Α΄Εθνική, όσο και στη Β΄Εθνική. Τερμάτισε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα του Γ.Σ. Μαρκό (2 σεζόν).
Είχε συνολικά 88 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄Εθνικής και πολλαπλάσιες συμμετοχές στη Β΄ Εθνική.
Το 1977 αγωνίστηκε με την Εθνική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας στο Κύπελλο Ερασιτεχνών ΟΥΕΦΑ στους αγώνες της προκριματικής φάσης με Ιταλία και Αυστρία.
Πιάτσα ντελ Κάμπο
Η Πιάτσα ντελ Κάμπο (ιταλικά: Piazza del Campo) είναι ο κύριος ανοικτός δημόσιος χώρος του ιστορικού κέντρου της πόλεως Σιένα, στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες μεσαιωνικές πλατείες ολόκληρης της Ευρώπης. Είναι γνωστή για την ομορφιά και την αρχιτεκτονική της ακεραιότητα. Εξίσου γνωστή είναι για την παραδοσιακή ιπποδρομία Πάλιο ντι Σιένα, που διεξάγεται δύο φορές το έτος στην περίμετρο της πλατείας εδώ και αιώνες.
Το Παλάτσο Πούμπλικο με τον πύργο Τόρρε ντελ Μάντζα και άλλα μέγαρα (palazzi signorili) περιβάλλουν την πλατεία, η οποία έχει σχήμα χτενιού. Στο βορειοδυτικό άκρο της βρίσκεται η κρήνη «Φόντε Γκαΐα».
Ιστορία
thumb|right|255px|Η τούβλινη επίστρωση της πλατείας με τις διαχωριστικές γραμμές Η ανοικτή θέση της πλατείας ήταν αρχικώς αγορά, που ιδρύθηκε πριν από τον δέκατο τρίτο αιώνα σε επικλινή τοποθεσία, κοντά στο σημείο συνάντησης των τριών κοινοτήτων στις πλαγιές ισάριθμων λόφων, οι οποίες συνενώθηκαν για να δημιουργήσουν τη Σιένα. Οι κοινότητες αυτές ήταν η Καστελλάρε, η Σαν Μαρτίνο και η Καμόγια (Camollia). Η Σιένα ίσως να ήταν παλαιότερος οικισμός των Ετρούσκων, αλλά δεν ήταν σημαντικός ρωμαϊκός οικισμός, και η πλατεία δεν βρίσκεται έτσι στη θέση ενός αρχαίου ρωμαϊκού «φόρουμ», όπως λανθασμένα υποστηρίζεται μερικές φορές. Στρώθηκε το 1349 με κοκκινωπό τούβλο και με 8 γραμμές τραβερτίνη, που διαιρούν την πλατεία σε εννέα τμήματα, με κοινή αρχή το στόμιο του «γκαβινόνε» (της κεντρικής υδρορροής) μπροστά από το Παλάτσο Πούμπλικο. Ο αριθμός των διαιρέσεων θεωρείται συμβολικός της διοικήσεως των «Εννέα» (Noveschi) που έστρωσε την Πιάτσα ντελ Κάμπο και διοικούσε τη Σιένα στο αποκορύφωμα του μεσαιωνικού μεγαλείου της, μεταξύ 1292 και 1355. Η Πιάτσα ντελ Κάμπο ήταν και παραμένει το επίκεντρο της δημόσιας ζωής στην πόλη. Από την πλατεία ξεκινούν έντεκα στενοί σκιεροί δρόμοι, που απλώνονται ακτινωτά στην πόλη.
Τα υπόλοιπα μέγαρα που πλαισιώνουν την πλατεία, αυτά των οικογενειών των Σανσεντόνι, των Πικκολόμινι, των Σαρατσίνι κ.ά., έχουν ενοποιημένες γραμμές οροφής, σε αντίθεση με παλαιότερα πυργόσπιτα (εμβλήματα κοινοτικών συγκρούσεων) που μπορεί να δει ακόμη κανείς όχι μακριά από τη Σιένα, στο Σαν Τζιμινιάνο. Στα καταστατικά της Σιένα υπήρχε η προσταγή για ένα «πρέπον» αστικό και αρχιτεκτονικό ύφος: ''«... ανταποκρίνεται στην ομορφιά της πόλεως της Σιένα, και στην ικανοποίηση σχεδόν όλων των ανθρώπων της, τα όποια οικοδομήματα πρόκειται να ανακατασκευασθούν οπουδήποτε κατά μήκος των δημόσιων οδών ... να διατηρούν αρμονία με τα υπάρχοντα κτήρια και το ένα κτίριο να μη ξεχωρίζει πέρα από το άλλο, αλλά πρέπει να είναι διευθετημένα και τακτοποιημένα με ίσο τρόπο, έτσι ώστε δίνουν στην πόλη τη μεγαλύτερη ομορφιά.»''
Η ενότητα αυτών των υστερογοτθικών κτισμάτων τονίζεται από την ομοιομορφία της τοιχοποιίας τους: η κατασκευή τούβλων ήταν μονοπώλιο του δήμου, που φρόντιζε να τηρούνται συγκεκριμένες, σταθερές στον χρόνο προδιαγραφές.
Στη βάση του τοίχου του Παλάτσο Πούμπλικο βρίσκεται το υστερογοτθικό παρεκκλήσιο της Παναγίας που κτίσθηκε ως τάμα από τους κατοίκους, μετά τη λήξη της φοβερής πανδημίας της μαύρης πανούκλας του 1348.
Η Φόντε Γκαΐα
thumb|right|255px|Η Φόντε Γκαΐα Η Φόντε Γκαΐα (Fonte Gaia, που σημαίνει «χαρούμενη κρήνη») κατασκευάσθηκε το 1419 από λευκό μάρμαρο ως τελικό σημείο του συστήματος αγωγών που μετέφέραν νερό στο κέντρο της πόλεως, αντικαθιστώντας μια προηγούμενη κρήνη που ολοκληρώθηκε περί το 1342 με την ολοκλήρωση των αγωγών νερού. Υπό την καθοδήγηση της Επιτροπής των Εννέα, κατασκευάσθηκαν πολλά μίλια σηράγγων για να φέρουν νερό με υδραγωγεία σε κρήνες και από εκεί να καταλήγουν στα γύρω χωράφια. Η σημερινή κρήνη, πόλος έλξεως για τους πολλούς τουρίστες, έχει σχήμα ορθογώνιας λεκάνης. Είναι διακοσμημένη στις τρεις πλευρές της με πολλά ανάγλυφα, που παριστάνουν την Παναγία περιβαλλόμενη από τις κλασικές και τις χριστιανικές αρετές, εμβληματικό της καλής διοικήσεως υπό την προστασία της Μαντόνας. Η κρήνη σχεδιάσθηκε αρχικώς και κατασκευάσθηκε από τον Γιάκοπο ντελλα Κουέρτσια, του οποίου τα ανάγλυφα από τις πλευρές της φυλάσσονται σήμερα στο μουσείο Σάντα Μαρία ντελλά Σκάλα, στην Πλατεία του Καθεδρικού Ναού (Πιάτσα Ντουόμο) της Σιένα. Αντικαταστάθηκαν στη θέση τους το 1866 από δωρεάν αντίγραφα φιλοτεχνημένα από τον Τίτο Σαρρόκκι, ο οποίος παρέλειψε τις δύο γυμνές αναπαραστάσεις της Ρέα Σιλβία και της Άκκα Λαρεντία, τα οποία οι δημοτικοί άρχοντες της πόλεως του 19ου αιώνα βρήκαν υπερβολικά ειδωλολατρικά ή άσεμνα. Ακόμα και το 1419, οι δύο αυτές γυμνές μορφές του ντελλα Κουέρτσια ήταν τα πρώτα γυναικεία γυμνά που δεν παρίσταναν ούτε την Εύα ούτε κάποια μετανοημένη αγία, που τοποθετήθηκαν σε δημόσιο χώρο μετά την Αρχαιότητα.
Παραπομπές
Καμπο Πιατσα ντελ Καμπο Πιατσα ντελ Καμπο
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1999)
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1999 ήταν το 50ο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Ο πρώτος αγώνας ήταν αυτός της Αυστραλίας, στις 7 Μαρτίου 1999 στη Μελβούρνη και το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1999 στην Ιαπωνία. Συνολικά διεξήχθησαν 16 αγώνες και έλαβαν μέρος 11 ομάδες.
Παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Φινλανδός Μίκα Χάκινεν, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, με διαφορά 2 βαθμών από τον δεύτερο Εντι Ιρβάϊν. ενώ το πρωτάθλημα κατασκευαστών κατάκτησε η ομάδα της Ferrari, που έπειτα από 16 χρόνια θα ξεκινήσει από τη σαιζόν αυτή την καλύτερη περίοδο στην ιστορία της (1999–2004).
Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του πρωταθλήματος
(1): Ο Μίκα Σάλο αντικατέστησε σε έξι αγώνες τον Μίχαελ Σουμάχερ, ο οποίος είχε τραυματιστεί στο Βρετανικό Γκραν Πρι.
(2): Ο Μίκα Σάλο αντικατέστησε σε τρεις αγώνες τον Ρικάρντο Ζόντα, ο οποίος είχε τραυματιστεί στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας.
(3): Ο Στεφάν Σαραζέν αντικατέστησε στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας τον Λούκα Μπαντοέρ, ο οποίος είχε τραυματιστεί.
Βαθμολογία οδηγών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:
Bedford TL
Το Bedford TL ήταν ένα φορτηγό που κατασκευάστηκε από την Bedford Vehicles. Το TL που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1980, προοριζόταν να αντικαταστήσει το Bedford TK, στο οποίο βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό. Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα του TL έναντι του TK ήταν η ενσωμάτωση μιας καμπίνας με κλίση, βελτιώνοντας τη συντήρηση. Η καμπίνα με κλίση ήταν χαρακτηριστικό του κύριου ανταγωνιστή του TK, της σειράς Ford D, και θεωρούνταν από καιρό ως σημαντικό πλεονέκτημα.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1999)
Βαθμολογία κατασκευαστών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:
Bedford TL
Η παραγωγή ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1980, για να επιτρέψει στα φορτηγά να φτάσουν στους αντιπροσώπους για την πρεμιέρα. Το TL βγήκε από την παραγωγή με την διάλυση της Bedford το 1986, αλλά η παραγωγή ξεκίνησε ξανά το 1988 με τους νέους ιδιοκτήτες AWD Trucks. Η γκάμα επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει διάφορα παράγωγα προτού σταματήσει η παραγωγή το 1992, όταν η AWD πουλήθηκε στην Marshall Aerospace, η οποία συνέχισε την παραγωγή μιας παραλλαγής προοριζόμενη για εξαγωγές και τον στρατό μέχρι το 1999, ενώ αρκετά οχήματα της Marshall βασίστηκαν στο φορτηγό Bedford μέχρι το 2001.