cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισχύς κωδικού
Χρησιμοποιώντας ισχυρούς κωδικούς πρόσβασης μειώνεται ο συνολικός κίνδυνος παραβίασης της ασφάλειας, αλλά ισχυροί κωδικοί πρόσβασης δεν αντικαθιστούν την ανάγκη για άλλες αποτελεσματικές διαδικασίες ασφάλειας. Η αποτελεσματικότητα ενός κωδικού πρόσβασης που θα του δώσει δύναμη καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των παραγόντων (γνώση, ιδιοκτησία, ενύπαρξη). Ο πρώτος παράγοντας είναι η κύρια εστίαση αυτού του άρθρου.
Ο ρυθμός με τον οποίο ένας εισβολέας μπορεί να υποβάλει εικασίες σχετικά με τον κωδικό πρόσβασης στο σύστημα είναι ένας βασικός παράγοντας για τον προσδιορισμό της ασφάλειας του συστήματος. Μερικά συστήματα επιβάλουν  ένα time-out από μερικά δευτερόλεπτα, μετά από ένα μικρό αριθμό (π. χ. τρεις) αποτυχημένων προσπάθειων εισαγωγής του κωδικού πρόσβασης. Χωρίς άλλα τρωτά σημεία, τα συστήματα αυτά μπορεί να είναι αποτελεσματικά ασφαλή με σχετικά απλούς κωδικούς πρόσβασης. Ωστόσο, το σύστημα πρέπει να αποθηκεύει πληροφορίες σχετικά με τους κωδικούς πρόσβασης χρηστών σε κάποια μορφή και αν αυτές οι πληροφορίες κλαπούν, από την παραβίαση της ασφάλειας του συστήματος, οι κωδικοί πρόσβασης του χρήστη μπορεί να είναι σε κίνδυνο.
Δημιουργία κωδικού πρόσβασης
Οι κωδικοί πρόσβασης δημιουργούνται είτε αυτόματα (χρησιμοποιώντας τυχαιο εξοπλισμό) ή από έναν άνθρωπο, όπου η δεύτερη περίπτωση είναι πιο συχνή. Ενώ η δύναμη των τυχαίων κωδικών πρόσβασης ενάντια σε μια επίθεση brute-force μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, τον προσδιορισμό της αντοχής ενος κωδικού προσβασης ενος ανθρώπου- είναι μια προκληση.
Συνήθως, οι άνθρωποι καλούνται να επιλέξουν έναν κωδικό πρόσβασης, μερικές φορές καθοδηγημένοι από τις προτάσεις ή περιορισμένοι με ένα σύνολο κανόνων, όταν δημιουργούν ένα νέο λογαριασμό για το σύστημα του υπολογιστή ή στο διαδίκτυο. Μόνο πρόχειρες εκτιμήσεις της αντοχής είναι δυνατές, δεδομένου ότι οι άνθρωποι τείνουν να ακολουθούν μοτίβα για τις εν λόγω διαδικασίες, και αυτά τα μοτίβα μπορούν συνήθως να βοηθήσουν έναν εισβολέα. επιπλέον, λίστες με συνηθισμένους κωδικούς πρόσβασης είναι ευρέως διαθέσιμες για χρήση από προγραμματα που εικαζουν κωδικούς. Οι κατάλογοι περιλαμβάνουν τα πολυάριθμα ηλεκτρονικά λεξικά για διάφορες ανθρώπινες γλώσσες, παραβιασμένες βάσεις δεδομένων απλών και hashed passwords από διάφορες διαδικτυακες επιχείρησεις και κοινωνικούς λογαριασμούς, μαζί με άλλους κοινούς κωδικούς. Όλα τα στοιχεία στις λίστες αυτές θεωρούνται αδύναμα, όπως κωδικοί πρόσβασης που είναι απλές τροποποιήσεις τους. Για μερικές δεκαετίες, οι έρευνες των κωδικών πρόσβασης σε multi-user συστήματα υπολογιστών έχουν δείξει ότι το 40% ή περισσότερο είναι εύκολο να εικασθούν, χρησιμοποιώντας μόνο τα προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, και ακόμα περισσότεροι μπορεί να βρεθούν όταν οι πληροφορίες για ένα συγκεκριμένο χρήστη λαμβάνονται υπόψη κατά τη διάρκεια της επίθεσης.
Επικυρωση της εικασίας του κωδικού πρόσβασης
Τα συστήματα που χρησιμοποιούν τους κωδικούς πρόσβασης για τον έλεγχο ταυτότητας πρέπει να έχουν κάποιο τρόπο να ελέγξουν τον κωδικό πρόσβασης που εισαγεται για να αποκτήσουν πρόσβαση. Αν ισχύουν οι κωδικοί πρόσβασης τοτε απλώς αποθηκεύονται σε ένα σύστημα αρχείων ή βάσης δεδομένων, ένας εισβολεας που αποκτά επαρκή πρόσβαση στο σύστημα, θα λάβει όλους τους κωδικούς πρόσβασης των χρηστών, δίνοντας στον εισβολέα τη δυνατότητα πρόσβασης σε όλους τους λογαριασμούς για την επίθεση του συστήματος, και, ενδεχομένως, άλλων συστημάτων, όπου οι χρήστες χρησιμοποιούν τους ίδιους ή παρόμοιους κωδικούς πρόσβασης. Ένας τρόπος για να μειώθει ο κίνδυνο αυτός είναι να αποθηκεύσετε μόνο ένα κρυπτογραφικό hash κάθε κωδικό πρόσβασης αντί για το ίδιο το κωδικό πρόσβασης. Πρότυπα κρυπτογράφησης hashes, όπως το Secure Hash Algorithm (SHA), είναι πολύ δύσκολο να αντιστραφούν, έτσι ώστε ένας εισβολέας που παίρνει στα χέρια του την τιμή hash δεν μπορεί άμεσα να ανακτήσει τον κωδικό πρόσβασης. Ωστόσο, η γνώση από την τιμή hash επιτρέπει στον εισβολέα γρήγορα τεστ εικασιών εκτός σύνδεσης. Προγραμματα σπασιματος κωδικών  είναι ευρέως διαθέσιμα και θα δοκιμάσουν ένα μεγάλο αριθμό πειραματικων κωδικών πρόσβασης απο ενα κλεμμενο cryptographic hash.
Βελτιώσεις στην τεχνολογία των υπολογιστών αυξηναν τον ρυθμό με τον οποίο οι εικασιες κωδικών πρόσβασης μπορούν να ελεγχθούν. Για παράδειγμα, το 2010, το Georgia Tech Research Institute ανέπτυξε μια μέθοδο με το GPGPU για να σπάσουν τους κωδικούς πρόσβασης, πολύ πιο γρήγορα.Η Elcomsoft εφηύρε τη χρήση κοινών κάρτων γραφικών για την ταχύτερη ανάκτηση κωδικού πρόσβασης τον αύγουστο του 2007 και σύντομα κατατεθεί το αντίστοιχο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ. από το 2011, τα εμπορικά προϊόντα είναι διαθέσιμα που αξίωνουν τη δυνατότητα να δοκιμάσουν μέχρι 112,000 κωδικούς ανά δευτερόλεπτο σε μια τυπική επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή χρησιμοποιώντας ένα high-end επεξεργαστή γραφικών. μια τέτοια συσκευή θα σπασει εναν κωδικο προσβασης 6 χαρακτηρων σε μια μέρα. Σημειώστε ότι το έργο μπορεί να διανεμηθεί πάνω σε πολλούς υπολογιστές για επιπλέον επιτάχυνση ανάλογη με τον αριθμό των διαθέσιμων υπολογιστών με συγκρίσιμα GPUs. Ειδικά κλειδία που τεντωνουν τα hashes που είναι διαθέσιμα για να παρει ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα για τον υπολογισμό και τη μείωση του ρυθμού με τον οποίο μαντέυουν. Αν και θεωρείται βέλτιστη πρακτική για να χρησιμοποιήσετε το τεντωμα των κλειδιων hashes, πολλά από τα κοινά συστήματα δεν το κανουν.
Μια άλλη περιπτωση όπου η γρήγορη εικασια είναι δυνατή ειναι όταν ο κωδικός πρόσβασης χρησιμοποιείται για να σχηματίσει ένα κλειδί κρυπτογράφησης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ένας εισβολέας μπορεί γρήγορα να ελέγξει για να δεί εαν μαντεψε με επιτυχια τον κωδικό πρόσβασης αποκρυπτογραφόντας τα κρυπτογραφημένα δεδομένα. Για παράδειγμα, ένα εμπορικό προϊόν που ισχυρίζεται δοκιμή 103,000 WPA PSK κωδικούς ανά δευτερόλεπτο.
Αν ένα συστημα κωδικών πρόσβασης αποθηκεύει μόνο το hash του κωδικού πρόσβασης, ένας εισβολέας μπορεί να προ-υπολογίσει τιμές hash κλειδιού για κοινούς κωδικούς και τις παραλλαγές τους και για όλους τους κωδικούς πρόσβασης μικρότερους από ένα ορισμένο μήκος, επιτρέποντας την ταχεία ανάκτηση του κωδικού πρόσβασης μόλις το hash λαμβάνεται. Πολύ μεγάλες λίστες των προ-υπολογισμενων κωδικών hash μπορεί να αποθηκεύονται αποτελεσματικα χρησιμοποιώντας πίνακες ουράνιου τόξου. Αυτή η μέθοδος επίθεσης μπορεί να απειλείται από την αποθήκευση μιας τυχαίας τιμής, που ονομάζεται αλάτι κρυπτογραφησης, μαζί με το hash. Το αλάτι συνδυαζεται με τον κωδικό πρόσβασης για τον υπολογισμό του hash, έτσι ώστε ένας εισβολέας αποκρυπτογραφοντας έναν πίνακα ουρανιου τοξου θα πρέπει να αποθηκεύσει κάθε κωδικό του hash με κάθε δυνατή αξία του αλατιού. Αυτό γίνεται ακατόρθωτο αν το αλάτι έχει μια αρκετά μεγάλη σειρά, π.χ. μια έκδοση 32-bit αριθμούς. Δυστυχώς, πολλά συστήματα ελέγχου ταυτότητας που χρησιμοποιουνται συχνα, δεν χρησιμοποιουν το κρυπτογραφικο αλατι και οι πινακες ουράνιου τόξου είναι διαθέσιμοι στο Διαδίκτυο για διάφορα τέτοια συστήματα.
Αναφορές
Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Αλμπιτσάτε
Το Αλμπιτσάτε (ιταλικά: Albizzate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Άγκρα (Ιταλία)
Η Άγκρα (ιταλικά: Agra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Δουκάτον (νόμισμα)
Το δουκάτον, ιταλ.: ducaton, ducatone ή ducatoon ήταν ένα αργυρό νόμισμα σε μέγεθος 38 χλστ. του 16ου-18ου αι.
Το πρώτο νόμισμα τύπου δουκάτον ήταν το σκούδο γνωστό ως «ducatone da soldi cento» (δουκάτον των 100 σολδίων), που εκδόθηκε από τον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας, Α΄ της Ισπανίας, στο Μιλάνο το 1551. Τα δουκατόνε παράγοντο σε μεγαλύτερους αριθμούς σε πολλά ιταλικά κράτη κατά τον 17ο αι., και εξαπλώθηκαν σε άλλα μέρη της Ισπανικής Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένης της Βουργουνδίας και της Ολλανδίας. Το 1618 το δουκάτον που παρήχθη στη Βραβάντη και το Tουρναί περιείχε 32,48 γραμ. από άργυρο καθαρότητας 0,944 και απεικόνιζε τον Aλβέρτο Ζ΄ και τη σύζυγό του Iσαβέλα-Κλάρα.
Το δουκάτον με τον ιππέα
μικρογραφία|400x400εσ|Το δουκάτον των Ηνωμένων Κάτω Χωρών με τον ιππέα, του 1793. Ο θυρεός της [[Ουτρέχτη (πόλη)|Ουτρέχτης κάτω, δηλώνει την επαρχία κοπής.]] Το 1659 η Ολλανδία και οι άλλες επαρχίες ξεκίνησαν την παραγωγή του «αργυρού με τον ιππέα» δουκατόνε (silver rider ducaton), με έναν έφιππο ιππότη. Το -με αυτό το σχέδιο- νόμισμα ήταν βάρους 32,779 γραμ. από άργυρο καθαρότητας 0,941 και περιείχε επίσης τον με στέμμα θυρεό των Ηνωμένων Κάτω Χωρών στην πίσω πλευρά, με έναν θυρεό κάτω από τον ιππέα που υποδείκνυε την επαρχία της κοπής. Τα δουκατόνε με τον ιππέα κόπηκαν μέχρι το 1798. Την περίοδο 1726-1751 κόπηκαν δουκατόνε, που έφεραν το μονόγραμμα της Ολλανδικής Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών.
Ως εμπορικό νόμισμα, τα δουκατόνε με τον Ολλανδό ιππέα ανταγωνίστηκαν γνωστά νομίσματα του κόσμου, όπως το δολάριο Ισπανίας. Η αξία του ήταν 60 stuivers.
Δείτε επίσης
Παρόμοια αργυρά νομίσματα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
Σοβιετική απογραφή του 1989
Η Σοβιετική απογραφή του 1989 (Всесоюзная перепись населения 1989, μεταγράφεται Vsesoyuznaya perepis naselenya 1989 ή ακαδημαϊκά Vsesojuznaja perepis' naselenja 1989) η οποία διεξήχθη στις 12 με 19 Ιανουαρίου του ίδιου έτους, ήταν η τελευταία απογραφή που έλαβε χώραν στην ΕΣΣΔ. Στην απογραφή, ο πληθυσμός της ΕΣΣΔ ανερχόταν στα 286,730,819 άτομα. Το 1989, η Σοβιετική Ένωση ήταν η τρίτη πιο πολυπληθής χώρα του κόσμου, πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες (οι οποίες είχαν 248,709,873 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή της 1ης Απριλίου του 1990), και είχε μικρότερο πληθυσμό μόνο από την Κίνα και την Ινδία.
Στατιστικά
Το 1989, περίπου το ήμισυ του πληθυσμού της Σοβιετικής Ένωσης ζούσε στην Ρωσική ΣΟΣΔ, και περίπου το ένα έκτο (18%) στην Ουκρανία. Σχεδόν τα δύο τρίτα (περίπου το 65.7%) του πληθυσμού ζούσαν σε αστικές περιοχές, ενώ ο αγροτικός πληθυσμός είχε μειωθεί στο 34.3%. Με αυτό τον τρόπο, η σταδιακή αύξηση του αστικού πληθυσμού συνεχίστηκε. Στην απογραφή του 1959 ο αστικός πληθυσμός ανερχόταν στο 47.9%, ποσοστό το οποίο αυξήθηκε στο 56,3% στην απογραφή του 1970 και στο 62,3% στην απογραφή του 1979.
Στις δύο τελευταίες εθνικές απογραφές (που πραγματοποιήθηκαν το 1979 και 1989) έδειξαν ότι η χώρα είχε μια ετήσια αύξηση 2,5 εκατομμυρίων ανθρώπων, αν και υπήρχε μια μικρή μείωση από την περίοδο 1959-1970, όπου υπήρχε ετήσια αύξηση 3 εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτή η μεταπολεμική αύξηση συνεισέφερε στην μερική δημογραφική ανάκαμψη της ΕΣΣΔ, μετά από την σημαντική απώλεια πληθυσμού που δέχτηκε η ΕΣΣΔ κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (στο Ανατολικό Μέτωπο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου) και κατά τις Μεγάλες Εκκαθαρίσεις του Στάλιν από το 1936 έως το 1938. Στις προηγούμενες μεταπολεμικές απογραφές, υπήρχαν 208,826,650 κάτοικοι το 1959, 241,720,134 κάτοικοι το 1970 και 262,436,227 κάτοικοι το 1979.
Το 1990, η Σοβιετική Ένωση είχε μεγαλύτερο πληθυσμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά μαζί, έχοντας περίπου 40 εκατομμύρια περισσότερους κατοίκους από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης στα τέλη του 1991, ο συνολικός πληθυσμός των 15 πρώην Σοβιετικών δημοκρατιών παρέμεινε στάσιμος, περίπου στους 290 εκατομμύρια κατοίκους την περίοδο 1995-2000.
Αυτή η σημαντική επιβράδυνση στην αύξηση του πληθυσμού μπορεί κατά ένα μέρος να οφείλεται στις αξιοσημείωτες κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές που είχαν ως αποτέλεσμα τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Η διάλυση είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω πτώση της ήδη φθίνουσας γεννητικότητας (η οποία ήδη έδειχνε κάποια σημάδια μείωσης από τη Σοβιετική εποχή, ιδίως μεταξύ των ανθρώπων που ζούσαν στην Ευρωπαϊκή περιοχή της Σοβιετικής Ένωσης). Η επόμενη απογραφή προβλεπόταν ενδεχομένως για το 1999.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Δημογραφία της Σοβιετικής Ένωσης
Δρακονέρι Μεσσηνίας
Το Δρακονέρι είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 86 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Τοποθεσία
Το Δρακονέρι ανήκει στην Κοινότητα Αβραμιού και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης, του Δήμου Μεσσήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 50 μέτρων και μέχρι το 1927 ονομαζόταν Ισμαήλ.
Όνγκους Β΄ των Πίκτων
Ο Όνγκους Β΄ των Πίκτων (Hungus or Angus, πέθανε το 834) βασιλιάς των Πίκτων (820 - 834) ήταν αδελφός και διάδοχος του Κονσταντίν μακ Φέργκουσα, παραδόσεις τον συσχετίζουν με το Άγιο Ανδρέα και την σημαία της Σκωτίας. Η καταγωγή του πιθανότατα ήταν από την Νταλ Ριάτα, o πρώτος βασιλιάς από την οικογένεια του ήταν ο Όνγκους Α΄ των Πίκτων με καταγωγή από την Μερνς, η οικογένεια του είχε δεσμούς με τον Έογκαναχ του Μάνστερ στην Ιρλανδία.
Ο Όνγκους Β΄, ο αδελφός του, ο γιος του Εογκάναν μακ Οένγκουσα και ο ανιψιός του Ντόναλντ μακ Κονσταντίν αναφέρθηκαν στο Ντουάν Αλμπανάχ' ένα ποίημα που χρονολογείται την εποχή του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας για τους προκατόχους του βασιλείς της Άλπμα και της Νταλ Ριάτα από την εποχή του Φέργκους Μορ. Οι αναφορές οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η Νταλ Ριάτα κυβερνήθηκε τότε από βασιλείς των Πίκτων και η δημιουργία του βασιλείου της Άλμπα έγινε χάρη στην κατάκτηση της χώρας των Πίκτων από τους Γαλάτες. Ο πιο πιθανός στόχος ωστόσο ήταν να τονίσουν την σημασία των θρησκευτικών κοινοτήτων του Αγίου Ανδρέα και του Ντάνκελντ στις οποίες οι Σκωτσέζοι ήταν ιδρυτές και προστάτες. Μια σύγχρονη ανακατασκευή των καταλόγων των βασιλέων της Νταλ Ριάτα αποδεικνύει ότι ο ανιψιός του Όνγκους Ντόναλντ ήταν βασιλιάς της Νταλ Ριάτα την περίοδο 811 - 835.
Η ίδρυση του Αγίου Ανδρέα
thumb|right|250px|Η σημαία της Σκωτίας με τον σταυρό του Αγίου Ανδρέα Η σύνδεση του Όνγκους με τον Σταυρό του Αγίου Ανδρέα από χρονικογράφους όπως ο Ιωάννης του Φορντάν και ο Άντριου του Ουίντουν έγινε βάση του θρύλου της ίδρυσης του Αγίου Ανδρέα τον 12ο αιώνα. Οι μετέπειτα χρονικογράφοι πρόσθεσαν παραπλανητικές πληροφορίες ότι ο "βασιλιάς Όνγκους" και ο στρατός του νίκησαν με την βοήθεια του Αγίου Ανδρέα με αποτέλεσμα ο βασιλιάς να αφιερώσει την μεγάλη νίκη στον Άγιο. Το όνομα του αντιπάλου του ακούγεται ότι ήταν "Έθελσταν" αλλά μάλλον δεν συνδέεται με κανέναν από τους Άγγλους βασιλείς ή τους Βίκινγκ οπλαρχηγούς με το ίδιο όνομα.
Η ίδρυση του Αγίου Ανδρέα στο Κένριγκμοναι προηγήθηκε πολύ πριν τον Όνγκους, ο πρώτος ηγούμενος Τουθολάν πέθανε το 747 και πιστεύεται ότι ιδρύθηκε από τον Όνγκους Α΄ ή τον Νέχταν μακ Ντερ-Ίλει, η σαρκοφάγος του Αγίου Ανδρέα πιστεύεται ότι περιείχε οστά των δυο βασιλέων. Η μετέπειτα παράδοση συνδέει την ίδρυση του Αγίου Ανδρέα με την άφιξη του Αγίου Ρέγκουλους και λείψανα του Αγίου Ανδρέα τοποθετήθηκαν από τους τρεις γιους του Όνγκους : Ίγκάν, Νεχτάν και Φινγκουίν. Ο Όνγκους Β΄ πέθανε το 834, το μοναδικό γεγονός που αναφέρεται στα Ιρλανδικά Χρονικά είναι ότι τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων. Ο γιος του Εογκάναν μακ Οένγκουσα έγινε αργότερα βασιλιάς και σκοτώθηκε με τον αδελφό του Μπραν σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ (839).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Αντζέρα
Η Αντζέρα (ιταλικά: Angera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Αρτσιζάτε
Το Αρτσιζάτε (ιταλικά: Arcisate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Σένεμπεργκ
Το Σένεμπεργκ ή Σόνεμπεργκ (γερμανικά: Schöneberg) είναι μία συνοικία στο δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ-Σένεμπεργκ του Βερολίνου. Το Σένεμπεργκ ήταν μέχρι το 1920 μια ανεξάρτητη πόλη και προερχόταν από ένα μεσαιωνικό χωριό στην περιοχή της σημερινής Χάουπτστρασε (Hauptstraße). Από το 1920 μέχρι το τέλος του 2000 υπήρχε το ανεξάρτητο δημοτικό διαμέρισμα Σένεμπεργκ, το οποίο περιλάμβανε τη συνοικία Φρίντεναου δίπλα στην ομώνυμη περιοχή. Το δημοτικό διαμέρισμα Σένεμπεργκ συγχωνεύθηκε με το τότε δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ την 1η Ιανουαρίου 2001 στο πλαίσιο διοικητικής μεταρρύθμισης. Δεδομένου ότι το δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ είχε περισσότερους κατοίκους και μεγαλύτερη έκταση από το δημοτικό διαμέρισμα Σένεμπεργκ, το όνομα Τέμπελχοφ προτάχθηκε στην ονομασία του νεοσυσταθέντος διαμερίσματος Τέμπελχοφ-Σένεμπεργκ.
Γκέι περιοχή
Η περιοχή γύρω από την πλατεία Νόλεντορφ (Nollendorfplatz) είναι το κέντρο της γκέι ζωής του Βερολίνου από τη δεκαετία του '20 και τις αρχές της δεκαετίας του '30 κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το νυχτερινό κλαμπ Eldorado στην οδό Μότσστρασε (Motzstraße) το έκλεισαν οι Ναζί όταν κατέλαβαν την εξουσία το 1933. Ο ζωγράφος και χαράκτης Ότο Ντιξ χρησιμοποιούσε θαμώνες αυτού του κτιρίου ως θέματα για μερικά από τα πιο γνωστά του έργα. Ο Κρίστοφερ Ίσεργουντ έζησε ακριβώς μετά τη γωνία της οδού Νόλεντορφστρασε (Nollendorfstraße). Αυτό το διαμέρισμα ήταν η βάση για το βιβλίο του Αντίο Βερολίνο (1939), όπως και για το μιούζικαλ Καμπαρέ (1966) και την ομώνυμη ταινία Καμπαρέ (1972) και τιμάται με μια ιστορική πλακέτα στο κτίριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες του Βερολίνου Κατηγορία:ΛΟΑΤ στη Γερμανία
Δυσαρθρία
Η δυσαρθρία είναι διαταραχή του ήχου της ομιλίας που προκύπτει από νευρολογική βλάβη του κινητικού συστατικού του συστήματος της ομιλίας και χαρακτηρίζεται από κακή άρθρωση φωνημάτων. Με άλλα λόγια, είναι μια κατάσταση κατά την οποία εμφανίζονται προβλήματα με τους μύες που βοηθούν στην παραγωγή ομιλίας, καθιστώντας συχνά πολύ δύσκολη την προφορά των λέξεων. Δεν σχετίζεται με προβλήματα κατανόησης της γλώσσας (δηλαδή δυσφασία ή αφασία), αν και ένα άτομο μπορεί να έχει και τα δύο. Οποιοδήποτε από τα υποσυστήματα ομιλίας (αναπνοή, φώνηση, συντονισμός, προσωδία και άρθρωση) μπορεί να επηρεαστεί, οδηγώντας σε βλάβες στην κατανοητότητα, την ακοή, τη φυσικότητα και την αποτελεσματικότητα της φωνητικής επικοινωνίας. Η δυσαρθρία που έχει εξελιχθεί σε ολική απώλεια ομιλίας αναφέρεται ως αναρθρία.
Ο νευρολογικός τραυματισμός λόγω βλάβης στο κεντρικό ή περιφερικό νευρικό σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία, παράλυση ή έλλειψη συντονισμού του κινητικού συστήματος ομιλίας, προκαλώντας δυσαρθρία. Αυτά τα αποτελέσματα με τη σειρά τους εμποδίζουν τον έλεγχο της γλώσσας, του λαιμού, των χειλιών ή των πνευμόνων. Για παράδειγμα, προβλήματα κατάποσης (δυσφαγία) είναι επίσης συχνά παρόντα σε άτομα με δυσαρθρία. Τα κρανιακά νεύρα που ελέγχουν τους μύες που σχετίζονται με τη δυσαρθρία περιλαμβάνουν τον κινητικό κλάδο του τριδύμου νεύρου (V), το προσωπικό νεύρο (VII), το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο (IX), το πνευμονογαστρικό νεύρο (X) και το υπογλώσσιο νεύρο (XII).
Η δυσαρθρία δεν περιλαμβάνει διαταραχές ομιλίας από δομικές ανωμαλίες, όπως η υπερωϊοσχιστία και δεν πρέπει να συγχέεται με την απραξία της ομιλίας, η οποία αναφέρεται σε προβλήματα στον προγραμματισμό και την πτυχή του κινητικού συστήματος ομιλίας. Ακριβώς όπως ο όρος «άρθρωση» μπορεί να σημαίνει είτε «ομιλία» ή «αρθρική κίνηση», έτσι και το πρόθεμα αρθρ- είναι το ίδιο στους όρους «δυσαρθρία», «δυσάρθρωση» και «αρθροπάθεια». Ο όρος «δυσαρθρία» χρησιμοποιείται συμβατικά για το πρόβλημα της ομιλίας και δεν χρησιμοποιείται για να αναφέρεται στην αρθροπάθεια, ενώ η «δυσάρθρωση» έχει και τις δύο έννοιες, αλλά συνήθως αναφέρεται στην αρθροπάθεια.
Αιτίες
Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες δυσαρθρίας. Περιλαμβάνουν τοξικές, μεταβολικές, εκφυλιστικές ασθένειες, τραυματική εγκεφαλική βλάβη ή θρομβωτικό ή εμβολικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Οι εκφυλιστικές ασθένειες περιλαμβάνουν τον παρκινσονισμό, την αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), τη σκλήρυνση κατά πλάκας, τη νόσο του Χάντινγκτον, τη νόσο Νίμαν-Πικ και την αταξία του Φρήντριχ. Οι τοξικές και μεταβολικές καταστάσεις περιλαμβάνουν: τη νόσο του Γουίλσον, την υποξική εγκεφαλοπάθεια, όπως στον πνιγμό, και την κεντρική γεφυρική μυελόλυση.
Αυτά έχουν ως αποτέλεσμα βλάβες σε περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στον σχεδιασμό, την εκτέλεση ή τη ρύθμιση των κινητικών λειτουργιών στους σκελετικούς μύες (δηλ. μύες των άκρων), συμπεριλαμβανομένων των μυών της κεφαλής και του λαιμού (η δυσλειτουργία των οποίων χαρακτηρίζει τη δυσαρθρία). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία ή ανεπάρκεια: του κινητικού ή σωματοαισθητικού φλοιού του εγκεφάλου, των φλοιοβολβικών οδών, της παρεγκεφαλίδας, των βασικών πυρήνων (που αποτελούνται από το πώμα, την ωχρή σφαίρα, τον κερκοφόρο πυρήνα, τη μέλαινα ουσία κ.λπ.), το εγκεφαλικό στέλεχος (από το οποίο το προέρχονται τα κρανιακά νεύρα), ή η νευρομυϊκή σύνδεση (σε ασθένειες όπως η βαριά μυασθένεια) που εμποδίζει την ικανότητα του νευρικού συστήματος να ενεργοποιεί τις κινητικές μονάδες και να επηρεάζει το σωστό εύρος και τη δύναμη των κινήσεων.
Διάγνωση
Οι δυσαρθρίες ταξινομούνται με πολλούς τρόπους με βάση την παρουσίαση των συμπτωμάτων. Οι ειδικές δυσαρθρίες περιλαμβάνουν σπαστικές (που προκύπτουν από αμφοτερόπλευρη βλάβη στον άνω κινητικό νευρώνα), χαλαρή (που προκύπτει από αμφοτερόπλευρη ή μονόπλευρη βλάβη στον κάτω κινητικό νευρώνα), αταξική (που προκύπτει από βλάβη στην παρεγκεφαλίδα), μονόπλευρη άνω κινητική νευρώνα (παρουσιάζει πιο ήπια συμπτώματα από αμφοτερόπλευρες βλάβες), υπερκινητική και υποκινητική (που προκύπτει από βλάβη σε μέρη των βασικών γαγγλίων, όπως στη νόσο του Χάντινγκτον ή στον Πάρκινσον) και τις μικτές δυσαρθρίες (όπου υπάρχουν συμπτώματα περισσότερων του ενός τύπων δυσαρθρίας). Η πλειοψηφία των δυσαρθρικών ασθενών διαγιγνώσκεται ότι έχουν «μικτή» δυσαρθρία, καθώς η νευρική βλάβη που οδηγεί σε δυσαρθρία σπάνια περιορίζεται σε ένα μέρος του νευρικού συστήματος — για παράδειγμα, πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια, τραυματικός εγκεφαλικός τραυματισμός και ορισμένα είδη εκφυλιστικών ασθενειών (όπως η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση) συνήθως βλάπτουν πολλούς διαφορετικούς τομείς του νευρικού συστήματος.
Η αταξική δυσαρθρία είναι ένα επίκτητο νευρολογικό και αισθητικοκινητικό έλλειμμα ομιλίας. Είναι κοινή διάγνωση του κλινικού φάσματος των αταξικών διαταραχών. Δεδομένου ότι η ρύθμιση των ειδικών κινήσεων είναι πρωταρχική λειτουργία της παρεγκεφαλίδας, η βλάβη στην άνω παρεγκεφαλίδα και στον άνω παρεγκεφαλιδικό μίσχο πιστεύεται ότι προκαλεί αυτή τη μορφή δυσαρθρίας σε αταξικούς ασθενείς. Αυξανόμενα στοιχεία υποστηρίζουν την πιθανότητα η παρεγκεφαλιδική συμμετοχή να επηρεάζει ειδικά τον προγραμματισμό και τις οδούς εκτέλεσης του λόγου, δημιουργώντας τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που σχετίζονται με την αταξική δυσαρθρία. Αυτή η σύνδεση με τον κινητικό έλεγχο του λόγου μπορεί να εξηγήσει τις ανωμαλίες στην άρθρωση και την προσωδία, που είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτής της διαταραχής. Μερικές από τις πιο σταθερές ανωμαλίες που παρατηρούνται σε ασθενείς με δυσαρθρία αταξίας είναι αλλαγές στο φυσιολογικό μοτίβο χρονισμού, με επιμήκυνση ορισμένων τμημάτων και τάση για εξίσωση της διάρκειας των συλλαβών κατά την ομιλία. Καθώς η σοβαρότητα της δυσαρθρίας αυξάνεται, ο ασθενής μπορεί επίσης να επιμηκύνει περισσότερα τμήματα καθώς και να αυξήσει τον βαθμό επιμήκυνσης κάθε μεμονωμένου τμήματος.
Τα κοινά κλινικά χαρακτηριστικά της αταξικής δυσαρθρίας περιλαμβάνουν ανωμαλίες στη διαμόρφωση της ομιλίας, ρυθμό ομιλίας, εκρηκτική ή σαρωτική ομιλία, μπερδεμένη ομιλία, ακανόνιστα μοτίβα στρες και φωνητικές και συμφωνικές λανθασμένες αρθρώσεις.
Η αταξική δυσαρθρία σχετίζεται με βλάβη στο αριστερό παρεγκεφαλιδικό ημισφαίριο σε δεξιόχειρες ασθενείς.
Η δυσαρθρία μπορεί να επηρεάσει ένα μεμονωμένο σύστημα. Ωστόσο, οφείλεται πιο συχνά σε πολλαπλά συστήματα κινητικής ομιλίας. Η αιτιολογία, ο βαθμός της νευροπάθειας, η ύπαρξη συννοσηροτήτων και η ανταπόκριση του ατόμου παίζουν όλα ρόλο στην επίδραση που έχει η διαταραχή στην ποιότητα ζωής του ατόμου. Η σοβαρότητα κυμαίνεται από περιστασιακές δυσκολίες άρθρωσης έως ο προφορικός λόγος να είναι εντελώς ακατανόητος.
Αντιμετώπιση
Τα προβλήματα άρθρωσης που προκύπτουν από τη δυσαρθρία αντιμετωπίζονται από λογοθεραπευτές, χρησιμοποιώντας ποικίλες τεχνικές. Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται εξαρτώνται από την επίδραση που έχει η δυσαρθρία στον έλεγχο των αρθρώσεων. Οι παραδοσιακές θεραπείες στοχεύουν στη διόρθωση των ελλειμμάτων στον ρυθμό (της άρθρωσης), στην προσωδία (κατάλληλη έμφαση και κλίση, που επηρεάζεται π.χ. από απραξία της ομιλίας, εγκεφαλική βλάβη στο δεξί ημισφαίριο κ.λπ.), στην ένταση (δυνατότητα της φωνής, επηρεασμένη π.χ. σε υποκινητικές δυσαρθρίες όπως όπως στη νόσο του Πάρκινσον), αντήχηση (ικανότητα αλλαγής της φωνητικής οδού και των χώρων αντήχησης για σωστούς ήχους ομιλίας) και φώνηση (έλεγχος των φωνητικών πτυχών για κατάλληλη ποιότητα φωνής και βαλβίδα του αεραγωγού). Αυτές οι θεραπείες συνήθως περιλαμβάνουν ασκήσεις για την αύξηση της δύναμης και του ελέγχου των αρθρωτικών μυών (που μπορεί να είναι χαλαροί και αδύναμοι, ή υπερβολικά σφιγμένοι και δύσκολο να κινηθούν) και χρήση εναλλακτικών τεχνικών ομιλίας για την αύξηση της κατανοητότητας του ομιλητή (πόσο καλά γίνεται κατανοητή η ομιλία κάποιου από τους συνομηλίκους). Οι λογοθεραπευτές μπορούν να διδάξουν υπάρχουν πολλές σημαντικές δεξιότητες: ασφαλείς τεχνικές μάσησης και κατάποσης, αποφυγή συνομιλιών όταν αισθάνεστε κουρασμένοι, διαρκής επανάληψη λέξεων και συλλαβών για μάθηση των σωστών κινήσεων του στόματος και τεχνικές αντιμετώπισης της απογοήτευσης κατά την ομιλία. Ανάλογα με τη βαρύτητα της δυσαρθρίας, μια άλλη δυνατότητα περιλαμβάνει την εκμάθηση του τρόπου χρήσης υπολογιστή ή καρτών για πιο αποτελεσματική επικοινωνία.
Αρσάγκο Σέπριο
Το Αρσάγκο Σέπριο (ιταλικά: Arsago Seprio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Ισπανική διάλεκτος του Ρίο ντε λα Πλάτα
H ισπανική διάλεκτος του Ρίο ντε λα Πλάτα (ενδώνυμο: español rioplatense) είναι μία από τις αμερικανικές διαλέκτους της ισπανικής γλώσσας που ομιλείται στο μεγαλύτερο μέρος της Αργεντινής (εκτός των ΒΔ επαρχιών) και της Ουρουγουάης. Είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό λόγω της κυριαρχίας προουρανικών ηχηρών και άηχων πραγματώσεων του προσεγγιστικού ουρανικού φωνήματος /ʝ̞/ της γλώσσας (γνωστό ως ζεΐσμο) και της προσωπικής αντωνυμίας vos για το δεύτερο πρόσωπο ενικού (μποσέο). Έχοντας ως επίκεντρο τα μεγάλα αστικά κέντρα του Μπουένος Άιρες, Μοντεβιδέο, Σάντα Φε, Μαρ ντελ Πλάτα, Ροσάριο και Μπαΐα Μπλάνκα, έχει αναδειχθεί στην επικρατούσα διάλεκτο της περιοχής, χαίροντας ένα σχετικά υψηλό κύρος, παρότι ακόμη δεν χαίρει ιδιαίτερης προώθησης στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Σε επίπεδο λεξιλογίου και επιτονισμού έχει δεχθεί ισχυρές επιρροές από την ιταλική γλώσσα λόγω των μεταναστευτικών εισροών από τη χώρα της Μεσογείου στις αρχές του 20ού αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικές διάλεκτοι της Αμερικής
Κατηγορία:Γλώσσες της Αργεντινής Κατηγορία:Γλώσσες της Ουρουγουάης
Άγιος Κρήσκης
Ο Κρήσκης εμφανίζεται ως πρόσωπο στην Καινή Διαθήκη. Θεωρείται παραδοσιακά ένας από τους 72 μαθητές που δίδαξε ο Ιησούς, Κατά Λουκά 10. Ήταν ιεραπόστολος στη Γαλατία και έγινε συνεργάτης του Παύλου.
Βιβλική αφήγηση
Ο Κρήσκης, σύντροφος του Παύλου κατά τη δεύτερη ρωμαϊκή αιχμαλωσία του, εμφανίζεται μια φορά στην Καινή Διαθήκη, όπου αναφέρεται ότι άφησε τον Απόστολο για να πάει στη Γαλατία: «Βιάσου να έρθεις σε μένα γρήγορα», γράφει ο Παύλος στον Τιμόθεο, «γιατί Ο Δήμος με άφησε, αγαπώντας αυτόν τον κόσμο, και πήγε στη Θεσσαλονίκη, ο Κρήσκης στη Γαλατία, ο Τίτος στη Δαλματία» (Β΄ Τιμόθεο 4:8–10). Όλοι οι σχολιαστές συμφωνούν να κατατάσσουν του Κρήσκη με τον Τίτο και όχι με τον Δήμο, και βλέποντας εδώ, επομένως, μια αναφορά σε ένα ιεραποστολικό ταξίδι στη Γαλατία. Αυτός ο όρος, στους χρόνους της Καινής Διαθήκης, μπορεί να σημαίνει είτε τη Γαλατία (σημερινή Γαλλία) είτε τη ρωμαϊκή επαρχία της Γαλατίας στη Μικρά Ασία, όπου ο Παύλος είχε ιεραποστολικό έργο. Στα άλλα εδάφια όπου εμφανίζεται στην Καινή Διαθήκη, ωστόσο, υποδηλώνει τη Γαλατία (Μικρά Ασία), και πιθανότατα θα γινόταν έτσι κατανοητό εδώ από τον Τιμόθεο, ειδικά καθώς οι άλλες περιοχές που αναφέρονται είναι στα ανατολικά της Ρώμης. Επιπλέον, ο Παύλος θα μπορούσε εύκολα να έχει έναν λόγο να στείλει έναν μαθητή του να επισκεφτεί τις παλιές του Εκκλησίες στη Γαλατία, ενώ ο Φένλον σημειώνει ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι είχε ενεργό ενδιαφέρον για τη Γαλατία (Γαλλία).
Πρώιμες χριστιανικές παραδόσεις
Η παλαιότερη παράδοση (Αποστολικά Συντάγματα, VII, 46) αντιπροσωπεύει τον Κρήσκη ως επίσκοπο των Εκκλησιών στη Γαλατία. Μεταγενέστερες παραδόσεις, από την άλλη πλευρά, τον εντοπίζουν ως Επίσκοπο της Βιέννης στη Γαλατία, επίσης στο Μάιντς του Ρήνου. Αλλά οι παλαιότερες γνωστές παραδόσεις της ίδιας της Γαλατίας δεν αναφέρουν τίποτα για αυτόν τον μαθητή του Αποστόλου ως ιδρυτή των Εκκλησιών τους, και η πίστη θεωρείται ότι προέκυψε αργότερα από την επιθυμία μιας Αποστολικής καταγωγής. Οι ισχυρισμοί της Βιέννης έχουν υποστηριχθεί πολύ έντονα αλλά βασίζονται στη λανθασμένη ταύτιση του πρώτου επισκόπου της, Κρήσκη(Κρέσκενς), που έζησε τον τρίτο αιώνα, με τον Κρήσκη (μαθητή του Παύλου). Άλλο τόσο αβάσιμο είναι ότι υπήρξε επίσκοπος στη Μάιντς. Η ανάγνωση ορισμένων χειρογράφων (Sinaiticus, Ephræmi), που έχουν "Gallia" αντί για "Galatia", έχει επίσης προωθηθεί υπέρ της Γαλατίας, αλλά η παραδοσιακή ανάγνωση υποστηρίζεται από τη μεγάλη μάζα χειρογράφων. Ο Κρήσκης αναφέρεται ως ένας από τους Εβδομήκοντα Αποστόλους του Χριστού από τον Ψευδο-Δωρόθεο. Το μαρτύριό του στη Γαλατία, επί Τραϊανού, που εορτάστηκε στις 27 Ιουνίου από το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, στερείται επιβεβαίωσης παλαιότερων Μαρτυρολογιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Λευκοχώρα Μεσσηνίας
Η Λευκοχώρα είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 195 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Τοποθεσία
Η Λευκοχώρα ανήκει στην Κοινότητα Λευκοχώρας και υπάγεται στη Δημοτικήν Ενότητα Μεσσήνης, του Δήμου Μεσσήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 77 μέτρων και μέχρι το 1927 ονομαζόταν Χάστεμη. Εκτός από τα σπίτια υπάρχει η Εκκλησία του Χωριού ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Θεοδώρα Μεγάλη Κομνηνή
Η Θεοδώρα Μεγάλη Κομνηνή, γεννήθηκε πριν από 1253 - και πέθανε μετά το 1285, ήταν κατά όνομα αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας από το 1284 έως το 1285.
Μετά την επικράτηση του Ιωάννη κατέφυγε η Θεοδώρα στην Γεωργία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Θεοδωρα Θεοδωρα
Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Αθήνας και Ανατολικής Αττικής
Η Ε.Σ.Π.Α.Α.Α. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Πετοσφαίρισης Αθήνας & Ανατολικής Αττικής») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις πετοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης. Η Ένωση ιδρύθηκε το 1987 με έδρα την πόλη της Αθήνας. Στην δικαιοδοσία της ανήκουν τα πετοσφαιρικά σωματεία του Νομού Αττικής (πλην του Πειραιά και της Δυτικής Αττικής), καθώς και της Εύβοιας. Οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών και γυναικών κερδίζουν την άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία.
Διοργανώσεις
Η ΕΣΠΑΑΑ διοργανώνει δυο κατηγορίες Ανδρών και τριών Γυναικών ενώ σε επίπεδο υποδομών διοργανώνει πρωταθλήματα Εφήβων, Κορασίδων, Παίδων, Νεανίδων, Παμπάιδων και Παγκορασίδων.
Νίκος Κουτσού
Ο Νίκος Κουτσού είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το Ευρωπαϊκό Κόμμα την περίοδο 2006-2016. Αδερφός του είναι ο Ηγούμενος Εφραίμ της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μεγίστης Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Όρους.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Κουτσού γεννήθηκε στην Πηγή Αμμοχώστου στις 9 Νοεμβρίου 1946. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά, πολιτικές επιστήμες και νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και δημόσια διοίκηση και δημόσιο δίκαιο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι επιχειρηματίας.
Πολιτική διαδρομή
Στις 18 Φεβρουαρίου 1996 ίδρυσε τους Νέους Ορίζοντες, των οποίων διετέλεσε πρόεδρος από την ημέρα ίδρυσης τους έως το 2005 που συγχωνεύθηκαν με το Ευρωπαϊκό Κόμμα. Ο Νίκος Κουτσού αποτέλεσε ιδρυτικό στέλεχος του Ευρωπαϊκού Κόμματο ς και αναπληρωτής πρόεδρος του από το 2005. Επιπλέον, διετέλεσε ιδρυτικό στέλεχος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (Ε.D.P.) και αντιπρόεδρος του από το 1996.
Εκλέχτηκε βουλευτής βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το Ευρωπαϊκό Κόμμα για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Στις 31 Μαΐου 2013 αποχώρησε από το Ευρωπαϊκό Κόμμα. Στις 9 Ιουνίου 2013 εντάχθηκε στη Συμμαχία Πολιτών, από την οποία αποχώρησε το 2017 επειδή διαφώνησε με την υποψηφιότητα του προέδρου του κόμματος Γιώργου Λιλλήκα στις προεδρικές εκλογές του 2018.
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ευρωπαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ατσάτε
Το Ατσάτε (ιταλικά: Azzate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Χάρης Γαλανάκης
Ο Χάρης Γαλανάκης (αγγλ. Charis Galanakis) είναι Έλληνας ερευνητής και επιστήμων τροφίμων, γεωργίας και περιβάλλοντος.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Το 2002, έλαβε το πτυχίο του στη Χημεία και το 2004 το πτυχίο του στην Οινολογία, αμφότερα από το Πανεπιστήμιο Πατρών. Επίσης το 2004 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στην Βιοτεχνολογία Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Πατρών-Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων-Πανεπιστήμιο του Ulster (Ηνωμένο Βασίλειο). Το 2010 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Πολυτεχνείο Κρήτης.
Σταδιοδρομία
Ο Γαλανάκης ξεκίνησε να εργάζεται ως Χημικός-Οινολόγος το 2004 σε μια οικογενειακή επιχείρηση (χημικό εργαστήριο στα Χανιά). Το 2009, μαζί με την Eva Tornberg, ίδρυσαν την Phenoliv AB η οποία ανέπτυξε μια κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας διεργασία ανάκτησης αντιοξειδωτικών πολυφαινολών από τα απόβλητα των ελαιουργείων. Ωστόσο, το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εγκαταλείφθηκε αργότερα για άγνωστους λόγους. Την ίδια χρονιά, η πρώτη του ερευνητική δημοσίευση —η οποία ανέδειξε την καινοτομία για τη χρήση εναιωρημάτων εδώδιμων ινών από τα απόβλητα των ελαιουργείων ως πιθανά υποκατάστατα λίπους σε προϊόντα κρέατος— προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού.
Ως επιστήμονας των τροφίμων, της γεωργίας και του περιβάλλοντος, το έργο του Γαλανάκη επικεντρώνεται κυρίως στην καινοτομία και τη βιωσιμότητα της βιομηχανίας τροφίμων, ιδιαίτερα στον τομέα της «ανάκτησης απορριμμάτων τροφίμων». ] Η ίδια έρευνα στοχεύει στην ανάκτηση συστατικών υψηλής προστιθέμενης αξίας από απορριπτόμενα υποπροϊόντα της παραγωγής τροφίμων, την επαναχρησιμοποίησή τους στην τροφική αλυσίδα και στη συμβολή της επίτευξης των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs)—συγκεκριμένα των SDG 2, 3, 6, 12, 13 και 15. Το ερευνητικό πεδίο της «ανάκτησης απορριμμάτων τροφίμων» (Food Waste Recovery) αναδείχθηκε σε μεγάλο βαθμό κατά την έλευση της πανδημίας COVID-19, η οποία —μεταξύ άλλων— είχε επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις παγκόσμιες αλυσίδες παραγωγής τροφίμων, την διαθεσιμότητα και την ασφάλεια των τροφίμων, καθώς επίσης και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που προκαλούνται από τη μη βιώσιμη παραγωγή τροφίμων παγκοσμίως.
Ως ακαδημαϊκός, απασχολήθηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο King Saud· κκαι επί του παρόντος, διατελεί καθήκοντα διακεκριμένου καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Taif στη Σαουδική Αραβία, ενώ παράλληλα απασχολείται ως διευθυντής έρευνας και καινοτομίας στα Εργαστήρια Γαλανάκης στην Ελλάδα. Εκτός από εκπαιδευτικός και διεπιστημονικός ερευνητής, είναι επίσης ο ιδρυτής και ο διευθυντής του Food Waste Recovery Group (SIG5) του ISEKI Food Association στη Βιέννη της Αυστρίας. ενώ έχει επιμεληθεί την συγγραφή πολλών βιβλίων στους τομείς της ειδίκευσής του. και διατελεί αρχισυντάκτης των περιοδικών Discover Food και Discover Environment.
Αναγνωρίσεις
Το 2019, το 2021 και το 2022, ο Γαλανάκης συμπεριληφθεί στη λίστα «Highly Cited Researchers» της Web of Science του Clarivate με τους πιο επιδραστικούς ερευνητές παγκοσμίως στον κλάδο των γεωργικών επιστημών. Επίσης, από το 2019 έως το 2022 συμπεριλαμβάνεται σταθερά στη λίστα των "Κορυφαίων επιστημόνων του 2% του κόσμου" από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Μιχαήλ Παπαγεωργίου
Ο Μιχαήλ Παπαγεωργίου ήταν λόγιος δάσκαλος από τη Σιάτιστα. Δίδαξε τα παιδιά των ελλήνων στις παροικίες της κεντρικής Ευρώπη (σημερινή Ουγγαρία, Αυστρία, Βουλγαρία, Ρουμανία και Σερβία) το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Συνέγραψε κι εξέδωσε το πρώτο έντυπο ελληνικό αλφαβητάριο με τίτλο Μέγα Αλφαβητάριον στη Βιέννη το 1771.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Σιάτιστα στις 26 Φεβρουαρίου 1727. Ο πατέρας του, Γεώργιος, ήταν ο ιερέας της πόλης. Διδάχτηκε τα εγκύκλια μαθήματα στην Σιάτιστα, και μετά πήγε στα Ιωάννινα, όπου σπούδασε φιλοσοφία στον Ευγένιο Βούλγαρη. Χρημάτισε δάσκαλος για πολλά χρόνια σε διάφορα σχολεία της Ελλάδας. Διεύρυνε τις γνώσεις του σε πανεπιστήμια της Γερμανίας, όπου διδάχτηκε τη γερμανική και λατινική γλώσσα και κατόπιν της Βιέννης σπουδάζοντας φιλοσοφία και ιατρική. Έζησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από τον τόπο καταγωγής του, στις παροικίες της Αυστροουγγαρίας και δίδαξε στα παιδιά των εκεί απόδημων Ελλήνων, συκεκριμένα στη Βούδα, την Πέστη, το Μισκολτς, το Μελένικο, το Κέτσκεμετ κι αλλού.
Ως διδάσκαλος συνεισέφερε στη μόρφωση των ελληνοπαίδων της οθωμανοκρατούμενης Ελλάδας και των ελληνικών παροικιών. Εκφωνήσε λόγους «ἐπ’ ἄμβωνος» στη Σιάτιστα, την Εράτυρα (Σέλιτσα), το Μελένικο και τη Φιλιππούπολη.
Συνέγραψε το πρώτο έντυπο ελληνικό αλφαβητάριο με τίτλο Μέγα Αλφαβητάριον που εκδόθηκε στη Βιέννη το 1771, βοηθήματα για την ελληνική γλώσσα, καθώς και δίγλωσσα εγχειρίδια στην ελληνική και στη γερμανική γλώσσα που εκτυπώθηκαν κυρίως στο τυπογραφείο του Ζακυνθινού Γεωργίου Βεντότη.
Πέθανε "υπό σφοδράς κωλλικής νόσου" στην Βιέννη στις 19 Ιουνίου 1796, όπως σημειώνεται στον ιερό ναό της πόλης (Αγίου Γεωργίου). Δε νυμφεύθηκε ποτέ και δεν απέκτησε τέκνα. Τα βιβλία του μεταφέρθηκαν στην Ουγγαρία κι εμπλούτισαν τη βιβλιοθήκη της παροικιακής κοινότητας της πόλης του Κετσκεμετ, όπου ζούσαν πολλοί Στατιστινοί και Κοζανίτες.
Ο τάφος του διασώζεται στο κοιμητήριο St.Marx, νότια της πόλης.
Σα δάσκαλο των ελληνοπαίδων στη Βιέννη τον διαδέχτηκε ο Δημήτριος Δάρβαρις κι από το 1801 που ιδρύθηκε το ελληνικό σχολείο (Ελληνική Εθνική Σχολή Βιέννης) ο Άνθιμος Γαζής.
Αποτίμηση
Η συμβολή του, μέσω της εκπαιδευτικής και συγγραφικής δραστηριότητας, παρέμεινε μεχρι πρόσφατα σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, παρότι υπήρξε ρήτορας με εξαιρετική δεινότητα, συστηματικός ερευνητής, μεταφραστής λατινικών έργων, επιμελητής σημαντικών εκδόσεων, συνθέτης ηρωελεγειακών επών και ιάμβων εν είδει αφιέρωσης σε εκδόσεις άλλων συγγραφέων της εποχής. Γι' αυτό η προσφορά στην παιδεία είναι ιδιαίτερα σημαντική, όπως αποδεικνύεται από το πλούσιο συγγραφικό του έργο.
Εργογραφία
Τα μέχρι τώρα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας συνθέτουν τον παρακάτω κατάλογο  :
Εκδοθέντα έργα
1) Είσοδος ραδία εις την γερμανικήν γλώσσαν, (Βιέννη 1767).
3) Λεξικόν Ρωμαιογερμανικόν, (Βιένη 1768).
4) Το Μέγα Αλφαβητάριον, (Βιέννη 1771, Βουκουρέστι 1783, Πέστη 1788, Πέστη 1800, Βενετία 1804, Βενετία 1806, Βούδα 1818, Πέστη1879).
5) Πρόχειρος και ευπόριστος διδάσκαλος των πρωτοπείρων Ρωμελιτών της γερμανικής γλώσσης, (Βιέννη 1772 Πέστη, 1792, Βιέννη 1793).
6) Μικρόν Αλφαβητάριον, (Πέστη 1788, Βιέννη 1797).
8) Απόκρισις πρὸς τὸν ἐλλογιμώτατον Ἀθανάσιον στίρια περί τοῦ θέσπιν κατεβρόντησε, το οποίο μέχρι το 1996 συγκαταλεγόταν στα ανέκδοτα έργα, αλλά εκδόθηκε από τον Π.Β. Πάσχο.
Ανέκδοτα έργα
1) Ἀπάντησις εἰς τοὺς τοῦ Κολλαρίου συλλογισμούς τοῦ βασιλικοῦ βιβλιοφύλακος περί τῆς εκπορεύσεως τοῦ ἁγίου πνεύματος.
2)  Γερμανικὴ Γραμματικὴ.
3)  Ἀπόκρισις πρὸς τὴν ἐπενεχθεῖσαν αὐτῷ ἐρώτησιν περὶ τοῦ ἀπολυτικίου: «τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον ἐργασαμένη φερώνυμε».
4)  Ἐπιγράμματα ἡρωικὰ καὶ ἰαμβικὰ.
5)  Ηρωελεγειακά ποιήματα «Περί τῆς τοῦ κόσμου πλάσεως».
6)  Επιστολές στα ελληνικά προς διαφόρους.
7) «Κατά Καλβινιστῶν καὶ λουθηρανιστῶν περί ἐπικλήσεως τῶν ἁγίων, περί προσκυνήσεως τῶν εικόνων, τῶν λειψάνων, τοῦ σταυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν αναγκαίων», το οποίο συγγράφηκε στην Πέστη το 1788.
8) Λόγοι  που είχε εκφωνήσει «ἐπ’ ἄμβωνος» στη Σιάτιστα, την Εράτυρα (Σέλιτσα), το Μελένικο και τη Φιλιππούπολη.
9)  Μετάφραση από τα λατινικά στα ελληνικά της Ανατομίας του Κούλρου.
11)  Μετάφραση από τα λατινικά στα ελληνικά Λόγων του Κικέρωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Μακεδόνες
Άτσιο
Το Άτσιο (ιταλικά: Azzio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Μπαράσσο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Ιουνία Κλαυδία
Η Ιουνία Κλαυδία (έτος θανάτου: 34 ή 36 ή 37), γνωστή και ως Ιουνία Κλαυδίλλα, υπήρξε η πρώτη σύζυγος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καλιγούλα, προτού αυτός ανέλθει στο θρόνο.
Η Ιουνία παντρεύτηκε τον Καλιγούλα στο (σημερινό) Άντζιο το 33. Ο πατέρας της ήταν διακεκριμένος συγκλητικός ονόματι Μάρκος Ιούνιος Σιλανός. Πέθανε το 34, ή το 36, ή στις αρχές του 37 στη γέννα, φέρνοντας στον κόσμο το πρώτο παιδί του Καλιγούλα, το οποίο επίσης δεν επιβίωσε.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι
Ρωμαϊκός θρίαμβος
μικρογραφία| Πλαίσιο από αναπαράσταση θριάμβου τού Αυτοκράτορα [[Μάρκος Αυρήλιος|Μάρκου Αυρήλιου. Ένα φτερωτό πνεύμα αιωρείται επάνω από το κεφάλι του.]] μικρογραφία| Σκηνή από τους [[Θρίαμβος του Καίσαρα (Mantegna)|θριάμβους του Καίσαρα του Aντρέα Μαντένια, 1482–94, Λονδίνο, Βασιλική Συλλογή.]] Ο ρωμαϊκός θρίαμβος, λατιν.: triumphus ήταν μία πολιτική τελετή και θρησκευτική ιεροτελεστία της αρχαίας Ρώμης, που πραγματοποιείτο για να εορτάσει και να αγιάσει δημόσια την επιτυχία ενός στρατιωτικού διοικητή, που είχε οδηγήσει τις ρωμαϊκές δυνάμεις στη νίκη, κάτω από την υπηρεσία του κράτους ή για ορισμένες ιστορικές παραδόσεις, ή εκείνου που είχε ολοκληρώσει επιτυχώς έναν ξένο πόλεμο.
Την ημέρα τού θριάμβου του, ο στρατηγός φορούσε ένα στέμμα από δάφνη και μία πορφυρή, χρυσοκεντημένη θριαμβευτική toga picta (ζωγραφισμένο ένδυμα), διακριτικά που τον προσδιόριζαν ως σχεδόν θεϊκό ή σχεδόν βασιλικό. Σε ορισμένες μαρτυρίες αναφέρεται, ότι το πρόσωπό του ήταν βαμμένο κόκκινο, ίσως σε μίμηση του υψηλότερου και ισχυρότερου θεού της Ρώμης, του Jupiter (Δία). Ο στρατηγός οδηγούσε ένα τέθριππο άρμα στους δρόμους της Ρώμης, σε άοπλη πομπή με τον στρατό του, τους αιχμαλώτους και τα λάφυρα τού πολέμου του. Στον ναό του Δία στον Καπιτωλίνο λόφο, πρόσφερε θυσία και αποδεικτικά της νίκης του στον θεό Δία.
Σύμφωνα με τη Δημοκρατική παράδοση, μόνο η Σύγκλητος μπορούσε να δώσει άδεια για θρίαμβο. Η προέλευση και η εξέλιξη αυτής της τιμής είναι σκοτεινή: οι Ρωμαίοι ιστορικοί τοποθετούν τον πρώτο θρίαμβο στο μυθικό παρελθόν. Η Δημοκρατική ηθική απαιτούσε από τον στρατηγό να συμπεριφέρεται με αξιοπρεπή ταπείνωση, ως θνητός πολίτης, που θριάμβευσε για λογαριασμό της Συγκλήτου, του λαού και των θεών της Ρώμης. Αναπόφευκτα, ο θρίαμβος πρόσφερε εξαιρετικές ευκαιρίες για αυτοδιαφήμιση, εκτός από τις θρησκευτικές και στρατιωτικές του διαστάσεις. Οι περισσότεροι θριαμβευτικοί εορτασμοί περιλάμβαναν μία σειρά από δημοφιλείς αγώνες και ψυχαγωγίες για το ρωμαϊκό πλήθος.
Οι περισσότερες Ρωμαϊκές εορτές ήταν ημερολογιακά σταθερές, συνδεδεμένα με τη λατρεία συγκεκριμένων θεοτήτων. Ενώ η θριαμβευτική πομπή κορυφωνόταν στον ναό του Δία, η ίδια η πομπή, οι συνοδευτικές εορτές και οι δημόσιοι αγώνες προωθούσαν το κύρος και το επίτευγμα του στρατηγού. Μέχρι την Ύστερη Δημοκρατική εποχή, οι θρίαμβοι ήταν παρατεταμένοι και υπερβολικοί, υποκινούμενοι από τον αυξανόμενο ανταγωνισμό μεταξύ των στρατιωτικών-πολιτικών ηγετών, που διοικούσαν την εκκολαπτόμενη Αυτοκρατορία της Ρώμης. Ορισμένοι θρίαμβοι παρατάθηκαν σε αρκετές ημέρες δημοσίων αγώνων και ψυχαγωγιών. Από την Ηγεμονία και μετά, ο θρίαμβος αντανακλούσε την Αυτοκρατορική τάξη και την υπεροχή της Αυτοκρατορικής οικογένειας. Τον θρίαμβο μιμήθηκαν συνειδητά τα μεσαιωνικά και μεταγενέστερα κράτη στη βασιλική είσοδο και σε άλλες τελετουργικές εκδηλώσεις.
Ο θριαμβευτής ανήρ (vir triumphalis)
Στη Δημοκρατική Ρώμη, το πραγματικά εξαιρετικό στρατιωτικό επίτευγμα άξιζε τις υψηλότερες δυνατές τιμές, που συνέδεσαν τον άνδρα τού θριάμβου (vir triumphalis), αργότερα γνωστό ως θριαμβευτή (triumphator) με το μυθικό και ημι-μυθικό παρελθόν της Ρώμης. Ουσιαστικά, ο στρατηγός ήταν σχεδόν «βασιλιάς για μία ημέρα», και πιθανώς κοντά στη θεότητα. Φορούσε τα διακριτικά, που παραδοσιακά συνδέονταν τόσο με την αρχαία ρωμαϊκή μοναρχία, όσο και με το άγαλμα του Καπιτωλίνου Δία: την πορφυρή και χρυσή "toga picta", τον δάφνινο στέφανο, τα ερυθρά πέδιλα και, πιθανότατα και πάλι, είχε βαμμένο κόκκινο όπως το πρόσωπο της υπέρτατης θεότητας της Ρώμης. Οδηγείτο σε πομπή μέσα στην πόλη επάνω ένα τέθριππο άρμα, κάτω από το βλέμμα των ομοτίμων του και ένα πλήθος που χειροκροτούσε, προς τον ναό του Καπιτωλίνου Δία. Τα λάφυρα και οι αιχμάλωτοι της νίκης του πρωτοστατούσαν, ενώ οι στρατιώτες του ακολουθούσαν πίσω. Μία φορά στον ναό του Καπιτωλίου, ένας στρατηγός θυσίασε δύο λευκά βόδια στον Δία και έβαλε τα δείγματα της νίκης του στα πόδια του Δία, αφιερώνοντας τη νίκη του στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, στον λαό και στους θεούς.
Οι θρίαμβοι δεν συνδέοντο με κάποια συγκεκριμένη ημέρα, εποχή ή θρησκευτική γιορτή τού ρωμαϊκού ημερολογίου. Οι περισσότεροι φαίνεται, ότι εορτάζοντο με την πρώτη δυνατή ευκαιρία, πιθανώς σε ημέρες που κρίνοντο ευοίωνες για την περίσταση. Η παράδοση απαιτούσε κατά τη διάρκεια ενός θριάμβου, κάθε ναός να ήταν ανοιχτός. Η τελετή ήταν έτσι, κατά κάποιο τρόπο, κοινή σε όλο το σύνολο των ρωμαϊκών θεών, αλλά οι επικαλύψεις ήταν αναπόφευκτες με συγκεκριμένες εορτές και επετείους. Κάποιες μπορεί να ήταν τυχαίες. άλλα σχεδιάστηκαν. Για παράδειγμα, η 1η Μαρτίου, που ήταν τα γενέθλια (dies natalis) τού θεού τού πολέμου Άρη, έγινε η επέτειος τού πρώτου θριάμβου τού Ποπλικόλα (504 π.Χ.), έξι άλλων θριάμβων των Δημοκρατικών και τού πρώτου ρωμαϊκού θριάμβου του Ρωμύλου. Ο Πομπήιος ανέβαλε τον τρίτο και πιο υπέροχο θρίαμβό του για αρκετούς μήνες, για να συμπέσει με τα δικά του γενέθλια (dies natalis).