cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ινομυώματα
Παθογένεση
Η ανάπτυξη των ινομυωμάτων επηρεάζεται κυρίως από τις ορμόνες οιστρογόνο και προγεστερόνη. Πιστεύεται ότι αμφότερες έχουν μιτογενετικές επιδράσεις στα κύτταρα των λειομυωμάτων και επίσης δρουν επηρεάζοντας (άμεσα και έμμεσα) έναν μεγάλο αριθμό παραγόντων ανάπτυξης, κυτοκινών, αποπτωτικών παραγόντων, καθώς και άλλων ορμονών. Επιπροσθέτως, οι δράσεις των οιστρογόνων και της προγεστερόνης ρυθμίζονται από μια διασταυρούμενη επίδραση (cross-talk) μεταξύ των οιστρογόνων, της προγεστερόνης και της προλακτίνης που σηματοδοτεί ποιο από αυτά ελέγχει την έκφραση των αντίστοιχων πυρηνικών υποδοχέων. Πιστεύεται ότι τα οιστρογόνα προωθούν την ανάπτυξη των ινομυωμάτων με την αύξηση των αυξητικών παραγόντων IGF-1, EGFR, TGF-beta1, TGF-beta3 και PDGF, συμβάλλουν στην αφύσικη επιβίωση των κυττάρων των λειομυωμάτων με τη μείωση του παράγοντα p53, την αύξηση της έκφρασης του αντι-αποπτωτικού παράγοντα PCP4 και τον ανταγωνισμό της σηματοδότησης PPAR-gamma. Η προγεστερόνη πιστεύεται ότι προωθεί την ανάπτυξη του ινομυώματος μέσω της αύξησης των παραγόντων EGF, TGF-beta1 και TGF-beta3, ενώ την επιβίωσή του μέσω της αύξησης της έκφρασης του Bcl-2 και της μείωσης του TNF-alpha.
Αυτή τη στιγμή γενετικά και κληρονομικά αίτια διερευνώνται, ενώ αρκετές επιδημιολογικές έρευνες καταδεικνύουν σημαντική γενετική επίδραση ιδίως για περιπτώσεις πρώιμης εμφάνισης λειομυωμάτων. Οι συγγενείς πρώτου βαθμού της ασθενούς παρουσιάζουν κίνδυνο εμφάνισης αυξημένο κατά 2,5 φορές, ενώ η πιθανότητα αυτή αυξάνεται κατά έξι φορές σε περιπτώσεις πρώιμης εμφάνισης. Οι μονοζυγωτικές δίδυμες εμφανίζουν διπλό κίνδυνο υστερεκτομής σε σύγκριση με τις μονοζυγωτικές δίδυμες.
Διάγνωση
Η διάγνωση των ινομυωμάτων γίνεται με υπερήχους, με αξονική ή και με μαγνητική τομογραφία. Το υπερηχογράφημα απεικονίζει τα ινομυώματα ως εστιακές μάζες με ετερογενή υφή, οι οποίες συνήθως προκαλούν σκιά. Η τοποθεσία καθώς και το μέγεθος των βλαβών που προκαλούν ινομυώματα μπορούν μ'αυτό το τρόπο να προσδιοριστούν. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η μαγνητική τομογραφία (MRI), για να καθοριστεί το μεγέθους και η θέση των ινομυωμάτων μέσα στη μήτρα. Αυτού του είδους οι απεικονίσεις δεν μπορούν να διαχωρίσουν σαφώς τα καλοήθη από τα κακοήθη (σαρκώματα) ινομυώματα της μήτρας, αν και τα τελευταία είναι αρκετά σπάνια. Η υποψία για κακοήθες ινομύωμα γενάται σε περίπτωση ταχείας ή απρόσμενης ανάπτυξης του ινομυώματος ύστερα από παρατήρηση, μετά την εμμηνόπαυση. Ωστόσο μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι διαγνωστικές δυνατότητες που χρησιμοποιεί η μαγνητική τομογραφία έχουν βελτιώσει τη δυνατότητα ανίχνευσης σαρκωμάτων. Άλλη τεχνική απεικόνισης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είναι η υστεροσαλπιγγογραφία.
Φαρμακευτική
Ένας ικανοποιητικός αριθμός από φάρμακα χρησιμοποιείται για την θεραπεία των ινομυωμάτων.Χαρακτηριστικά αναφέρονται τα εξής :
Αρτηριακός εμβολιασμός της μήτρας
Πρόκειται για ακτινολογική επεμβατική τεχνική, κατά την οποία ο ακτινολόγος κάνει παρακέντηση και στις 2 αρτηρίες της μήτρας, με σκοπό να μειωθεί η παροχή αίματος προς τα ινομυώματα.Η επεμβατική αυτή μέθοδος μπορεί να προκαλέσει απώλεια της γονιμότητας στην γυναίκα, παρ' όλα αυτά όμως κάτι τέτοιο δεν είναι βέβαιο ,οπότε η αναπαραγωγική ικανότητα της γυναίκας μπορεί να μείνει ανέπαφη.Η μέθοδος επιτυγχάνεται με την είσοδο ενός πολύ μικρού καθετήρα στην μηριαία αρτηρία στο επίπεδο του αναπτυσσόμενου όγκου με την επίδραση τοπικής αναισθησίας στην ασθενή. Στην συνέχεια, ο ακτινολόγος (υπό την καθοδήγηση κάποιου monitor) εισέρχεται και στις 2 αρτηρίες της πάσχουσας μήτρας και εγχύει πολύ μικρά σωματίδια, μεγέθους 500μm ,τα οποία αποτρέπουν την παροχή αίματος προς τα ινομυώματα ,με αποτέλεσμα να τελευταία να μην αναπτύσσονται και να μειώνεται το μέγεθος τους. Ακόμα παρατηρείται ελάττωση των αιμορραγιών, ενώ η ασθενής αναρρώνει από την διαδικασία σε λίγες μέρες. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι η επέμβαση αυτή έχει παρόμοια αποτελεσματικότητα με την υστερεκτομή και ότι το 86% των γυναικών που θεραπεύθηκαν με τη μέθοδο αυτή την συνέστησαν σε άτομα του περιβάλλοντος τους, συγκριτικά μεγαλύτερο από το αντίστοιχο 70% των γυναικών που υπέστησαν υστερεκτομή.
Αρτηριακή απολίνωση της μήτρας
Πρόκειται για μία ελάχιστα επεμβατική μέθοδο, η οποία γίνεται είτε λαπαροσκοπικά είτε διακολπικά και η οποία σκοπεύει στην απόφραξη των αρτηριών της μήτρας, με απώτερο αποτέλεσμα την παρεμπόδιση τροφοδότησης αίματος προς τα ινομυώματα και την διακοπή της ανάπτυξης τους.Ο μηχανισμός της τεχνικής αυτής είναι παρόμοιος με τον αρτηριακό εμβολιασμό της μήτρας. Διαφέρει στο ότι είναι πιο εύκολος να διεκπεραιωθεί και πιθανόν στο ότι έχει λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Ωστόσο η μέθοδος του εμβολιασμού προτιμάται ακόμα, από την μέθοδο της απολίνωσης.
Υστερεκτομή
Αποτελεί την κλασσική μέθοδο θεραπείας των ινομυωμάτων. Παρόλο που πλέον συνίσταται ως η τελευταία επιλογή, τα ινομυώματα εξακολουθούν να αποτελούν την κύρια αιτία για την οποία πραγματοποιούνται οι υστερεκτομές.
Ινομυωματεκτομία
Είναι η χειρουργική αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων ινομυωμάτων. Διενεργείται συνήθως όταν δεν αποδίδουν οι άλλες θεραπείες σε γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία και θέλουν να διατηρήσουν την ικανότητα τεκνοποίησης ή σε γυναίκες που δεν επιθυμούν να αφαιρέσουν τη μήτρα τους. Διακρίνονται 3 τεχνικές ινομυωματεκτομίας:
Εξάχνωση ενδομητρίου
Χρησιμοποιείται σε μη ενδοτοιχωματικά ινομυώματα μικρού μεγέθους. Σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει μεγάλο ποσοστό αποτυχίας. Πραγματοποιείται σε επίπεδο εξωτερικού ασθενούς και διαρκεί 15-20 λεπτά.
Εστιασμένοι υπέρηχοι καθοδηγούμενοι από μαγνητική τομογραφία
Είναι μια μη διεισδυτική επέμβαση που χρησιμοποιεί υψίσυχνα εστιασμένα υπερηχοκύματα ώστε να καταστρέψει ιστούς σε συνδυασμό με τη χρήση της μαγνητικής τομογραφίας που καθοδηγεί και απεικονίζει την επέμβαση. Είναι μια επέμβαση σε επίπεδο εξωτερικού ασθενούς και διαρκεί 1-3 ώρες, ανάλογα με με το μέγεθος του ινομυώματος. Επανάληψη της μεθόδου θα χρειαστεί στο 16-20% των ασθενών.
Πρόγνωση
Περίπου 1 στις 1000 βλάβες, από ινομυώματα, είναι ή μπορεί να γίνουν κακοήθειες. Ένα σημάδι ότι ένα λειομύωμα μπορεί να είναι κακοήθες, είναι η ταχεία ανάπτυξή του μετά την εμμηνόπαυση. Δεν υπάρχει συναίνεση μεταξύ των παθολόγων σχετικά με τη μετατροπή ενός λειομυώματος σε ένα σάρκωμα. Οι περισσότεροι παθολόγοι πιστεύουν ότι ένα λειομυοσάρκωμα είναι μια ασθένεια de novo.
Πηγές
Κατηγορία:Ογκολογία
Κουροτρόφος
Η προσωνυμία Κουροτρόφος δινόταν κατά την ελληνική αρχαιότητα σε θεούς ή θεές για τους οποίους υπήρχε η πεποίθηση πως προστάτευαν τα νεογέννητα βρέφη καθώς και τα νεαρά άτομα. Μεταξύ των θεοτήτων που καλούνταν με αυτό το προσωνύμιο συμπεριλαμβάνονταν η Εκάτη, η Ήρα , η Αθηνά, ο Απόλλων , ο Ερμής , η Αφροδίτη, η Άρτεμις ( στην οποία οι μέλλουσες μητέρες αφιέρωναν τα ενδύματά τους αν ο τοκετός ήταν επιτυχημένος ) , κλπ και συνήθως αναπαριστάνονταν μαζί με ένα μωρό στην αγκαλιά τους.
Με την ονομασία Κουροτρόφος ήταν γνωστή και μια δευτερεύουσας σημασίας θεότητα της πόλης των Αθηνών, η οποία παρουσιαζόταν ως προστάτιδα των παιδιών και των νέων. Για της λατρευτικές ανάγκες των πιστών της, είχε ανεγερθεί και ναός, το επονομαζόμενο Κουροτρόφιον. Μάλιστα, έχει διασωθεί αρχαία επιγραφή του 5ου π.Χ. αιώνα, στην οποία αναφέρεται το όνομά της, μεταξύ των θεοτήτων προς τιμήν των οποίων είχαν πραγματοποιηθεί θυσίες.
Κωνσταντίνος Νταής-Τσάρας
Πολιτική σταδιοδρομία
Πολέμησε εναντίον των Βουλγάρων. Συγκρότησε σώμα ανταρτών στο Παγγαίο το 1907. Συνέχισε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία και μετα την απελευθέρωση, φθάνοντας στο βαθμό του Στρατηγού.
Βουλευτής Καβάλας εξελέγη στις εκλογές του 1923 και στις εκλογές του 1932 με το Προοδευτικόν Κόμμα του Καφαντάρη.
Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου στο Παλαιό Φάληρο.
1038
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1038 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ουάντι Χαμαμάτ
Το Ουάντι Χαμαμάτ (στα αραβικά, Κοιλάδα των πολλών Λουτρών), είναι η τοποθεσία μιας κοιλάδας ξεροπόταμου στην έρημο ανατολικά του Νείλου, περίπου στη μέση μεταξύ του Αλ Κουσαΐρ και της Κένα. Στην αρχαία εποχή ήταν μεγάλη περιοχή εξόρυξης και εμπορικός δρόμος στην ανατολική πλευρά του Νείλου, ενώ γκράφιτι σε βράχους τριών χιλιάδων χρόνων το καθιστούν σήμερα τόπο με μεγάλο επιστημονικό και τουριστικό ενδιαφέρον.
1038
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Ουάντι Χαμαμάτ
Εμπορικός δρόμος
Το Χαμαμάτ έγινε κύριος εμπορικός δρόμος από της Θήβες προς το λιμάνι Ελίμ της Ερυθράς Θάλασσας, και κατόπιν μέρος του δρόμου του μεταξιού που οδηγούσε στην Ασία ή στην Αραβία και τη χερσόνησο του Σινά. Η απόσταση των 200 χιλιομέτρων ήταν η πιο κοντινή διαδρομή από τον Νείλο στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς αυτός στρίβει προς την ακτή στο δυτικό όριο του ουάντι.
Ο δρόμος άρχιζε από το Κιφτ που βρίσκεται ακριβώς βόρια από το Λούξορ, προς το Αλ Κουσαΐρ στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας. Η ελληνική ονομασία του Κιφτ ήταν Κοπτός, και ήταν σημαντικό διοικητικό, θρησκευτικό, και εμπορικό κέντρο. Οι πόλεις στην αρχή και το τέλος του δρόμου δημιουργήθηκαν από την περίοδο της 5η Δυναστεία, αλλά κατά το μήκος της διαδρομής έχουν βρεθεί στοιχεία ανθρώπινης παρουσίας από την προδυναστική περίοδο.
Ορυχεία
Στην αρχαία Αίγυπτο το Χαμαμάτ είναι σημαντική περιοχή εξόρυξης στην Κοιλάδα του Νείλου. Αποστολές εξόρυξης είναι καταγεγραμμένες από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ., όταν στο ουάντι είχαν έρθει στην επιφάνεια βράχοι ορυκτών της Αραβό-Νουβικής ηπειρωτική ασπίδα από την Προκάμβριο περίοδο. Αυτά περιλαμβάνουν βασάλτες, σχιστόλιθους, bekhen (ένας πράσινος σχιστολιθικός ψαμμίτης που οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εκτιμούσαν ιδιαίτερα και τον οποίο χρησιμοποιούσαν για σκεύη, χρωματοτρίφτες, αγάλματα και σαρκοφάγους), και χρυσοφόρο χαλαζία.
Επιγραφές
Το Χαμαμάτ σήμερα είναι κυρίως γνωστό για τα αρχαία αιγυπτιακά γκράφιτι, όπως και για τα ορυχεία του, και είναι κοινός τουριστικός προορισμός. Στην τοποθεσία υπάρχουν πολλές ανάγλυφες εγχαράξεις και επιγραφές, που χρονολογούνται από πρώτες αιγυπτιακές Δυναστείες μέχρι τη σύγχρονη εποχή, μεταξύ των οποίων το μόνο εγχάρακτο ανάγλυφο στην έρημο ανατολικά του Νείλου, καθώς και σχέδια από το 4000 π.Χ. που αναπαριστούν αιγυπτιακές βάρκες από καλάμι. .
Σύγχρονη εποχή
Στην κατοπινή εποχή, και οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί χρησιμοποίησαν και το δρόμο και τα ορυχεία. Οι πρώτοι έφτιαξαν σταθμούς διοδίων, και οι δεύτεροι άνοιξαν ξανά τα ορυχεία από το Νέου βασιλείου και την πτολεμαϊκή περίοδο στο Μπιρ ουμ Φαουαχίρ, ενώ και οι δύο χτίσανε παρατηρητήρια κατά μήκος της διαδρομής, που έχουν διασωθεί. Οι Ρωμαίοι τέλος, χτίσανε μια σειρά από οκτώ σταθμούς ανεφοδιασμού νερού, ένας από τους οποίους στο Κασρ ελ Μπενάτ, - το Κάστρο των Παρθένων, διασώζεται.
Ένας σύγχρονος ασφαλτωμένος δρόμος, ο δρόμος Ουάντι Χαμαμάτ, διασχίζει για 194 χιλιόμετρα την κοιλάδα, αποτελώντας κύριο οδικό άξονα, διευκολύνοντας την μετακίνηση των τουριστών μεταξύ των αξιοθέατων στις κοντινές τοποθεσίες του Λούξορ και των Θηβών
Οι πρώτες περιγραφές του Ουάντι Χαμαμάτ είναι από τον Σκοτσέζο περιηγητή Τζέιμς Μπρους το 1769, ενώ ο Ρώσος αιγυπτιολόγος Βλαντιμίρ Γκολενίστσεφ ήταν ο επικεφαλής της πρώτης σύγχρονης μελέτης των επιγραφών το 1884-1885.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Κοιλάδες της Αιγύπτου
Το κάστρο του Οτράντο
Το κάστρο του Οτράντο (πρωτότυπος τίτλος: The Castle of Otranto), είναι μυθιστόρημα του Οράτιου Ουόλπολ. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1764 και θεωρείται γενικά ως το πρώτο γοτθικό μυθιστόρημα. Στη δεύτερη έκδοση, ο συγγραφέας πρόσθεσε τον υπότιτλο «Μια γοτθική ιστορία».
Διαδραματίζεται στο Οτράντο στη νότια Ιταλία σε ένα στοιχειωμένο κάστρο και διηγείται περιπέτειες σε μεσαιωνικό περιβάλλον μέσα σε ατμόσφαιρα τρόμου, φρίκης και μυστηρίου με ύφος που δημιούργησε σχολή και έχει επηρεάσει μεταγενέστερα γοτθικά μυθιστορήματα, ταινίες, την τέχνη, τη μουσική και τη γοτθική υποκουλτούρα.
Το έργο
Ο Ουόλπολ εμπνεύστηκε την ιστορία μετά από έναν εφιάλτη που είχε στην νεογοτθικής αρχιτεκτονικής κατοικία του, στο νοτιοδυτικό Λονδίνο.
Το κάστρο του Οτράντο θεωρείται το πρώτο γοτθικό μυθιστόρημα, ένα είδος που έμελλε να γίνει εξαιρετικά δημοφιλές στην Ευρώπη προς τα τέλη του 18ου αιώνα και στις πρώτες δεκαετίες του επόμενου αιώνα, με κυριότερους εκπροσώπους την Κλάρα Ριβ, την Ανν Ράντκλιφ, τον Ουίλλιαμ Τόμας Μπέκφορντ, τον Μάθιου Λιούις, τη Μαίρυ Σέλλεϋ, τον Μπραμ Στόκερ, τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε, τον Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον και άλλους.
Λόγω των ονομάτων του Μάνφρεντ και του Κόνραντ, καθώς και του τόπου όπου διαδραματίζεται η ιστορία, θεωρείται ότι ο συγγραφέας αναφέρεται στη δραματική μοίρα του Μανφρέδου της Σικελίας, ο οποίος είχε στεφθεί ο ίδιος βασιλιάς της Σικελίας το 1258 όταν σφετερίστηκε την εξουσία από τον ανήλικο ανεψιό του Κορράδο Ε΄ και στη συνέχεια αφορίστηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Δ'.
Δημοσίευση
Ο Ουόλπολ παρουσίασε την αρχική έκδοση του Κάστρου του Οτράντο ως μετάφραση ενός χειρογράφου που γράφτηκε στη Νάπολη το 1529 και είχε δήθεν ανακαλυφθεί πρόσφατα στη βιβλιοθήκη «μιας παλιάς Καθολικής οικογένειας στη βόρεια Αγγλία». Αυτό το χειρόγραφο υποτίθεται ότι προέρχονταν από μια ακόμη παλαιότερη ιστορία από την εποχή των Σταυροφοριών. Στις επόμενες εκδόσεις, και μετά την επιτυχία του έργου, ο συγγραφέας δημοσίευσε το όνομά του, αλλά τότε πολλοί κριτικοί, που το είχαν εγκωμιάσει στο παρελθόν όταν πίστευαν ότι είναι αυθεντικό, το απέρριψαν ως μη ρεαλιστικό, ανήθικο και παράλογο, όπως και τον «ευρηματικό μεταφραστή του».
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Ο συγγραφέας εμπνεύστηκε το μυθιστόρημα από έναν εφιάλτη που είχε (γκραβούρα του 18ου αιώνα του [[Νεογοτθική αρχιτεκτονική|νεογοτθικού κάστρου του).]] Ένα χειρόγραφο αφηγείται την ιστορία του πρίγκιπα του Οτράντο Μάνφρεντ και της οικογένειάς του. Το βιβλίο ξεκινά στο κάστρο του Οτράντο την ημέρα του γάμου του άρρωστου 15χρονου γιου του Κόνραντ με την πριγκίπισσα Ισαβέλλα. Λίγο πριν τον γάμο ο Κόνραντ σκοτώνεται από ένα γιγάντιο κράνος που πέφτει πάνω του. Αυτό το ανεξήγητο γεγονός είναι ιδιαίτερα δυσοίωνο υπό το φως μιας αρχαίας προφητείας: «το κάστρο και η κυριαρχία του Οτράντο θα χαθούν από τους κατόχους του, όταν ο πραγματικός ιδιοκτήτης μεγαλώσει αρκετά για να το κατοικήσει». Ανάμεσα στο πλήθος είναι ο όμορφος νεαρός αγρότης Θεόδωρος, ο οποίος σκέφτεται ότι το κράνος είναι σαν αυτό από το άγαλμα του Αλφόνσο, προηγούμενου πρίγκιπα του Οτράντο, την εξουσία του οποίου ο Μάνφρεντ έχει σφετερισθεί. Αν και δεν έχει κανέναν λόγο να υποψιάζεται αληθινά τον Θεόδωρο για το θάνατο του Κόνραντ, ο Μάνφρεντ τον φυλακίζει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Γοτθικά μυθιστορήματα
Σώτη Τριανταφύλλου
Η Σώτη Τριανταφύλλου ( 4 Ιανουαρίου 1957) είναι Ελληνίδα συγγραφέας, αρθρογράφος, δοκιμιογράφος και μεταφράστρια από τέσσερις γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά). Ως ιστορικός έχει ειδικευτεί στον Ψυχρό Πόλεμο και πολλά από τα βιβλία της στρέφονται γύρω από τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ.
Βιογραφία
Η Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα (Φωκίωνος Νέγρη) το 1957. Το 1980 αποφοίτησε από το Φαρμακευτικό τμήμα της ΦΜΣ (Καποδιστριακό Πανεπιστημιο). Είναι επίσης απόφοιτος του Γαλλικού Τμήματος της Φιλοσοφικής του ΕΚΠΑ. Συνέχισε τις σπουδές της σε διδακτορικό επίπεδο (Αμερικανική Ιστορία και Πολιτισμός στο Παρίσι και Ιστορία των Αμερικανικών Πόλεων στο New York University). Έχει κάνει μεταδιδακτορική έρευνα στη Φιλοσοφία των Μαθηματικών (στο Centre Alexandre-Koyré του Παρισιού) και στη Ρωσική Ιστορία. Έχει εργαστεί ως ερευνήτρια στο Centre d’Études Nord-Américaines στο Παρίσι.
Το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2018 για τις εκδόσεις του 2017 απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στη Σώτη Τριανταφύλλου για το έργο της «Το τέλος του κόσμου σε αγγλικό κήπο», εκδόσεις Πατάκη. Έχει βραβευτεί με το ιταλικό βραβείο Alziator για το βιβλίο της «Κινέζικα κουτιά», καθώς και με το βραβείο Καλλιγάς για τη δημοσιογραφική της δραστηριότητα. Το έργο της τοποθετείται κυρίως στις μητροπόλεις, αν και έχει γράψει νουβέλες και διηγήματα με φόντο την ελληνική επαρχία. Αντλεί τα θέματά της από ιστορικά φαινόμενα της ανθρωπότητας (αποικιοκρατία, σουφραζέτες, αστική παρακμή, σταλινισμός, εμφύλιος πόλεμος, εγκληματικότητα, θανατική ποινή, μετανάστευση).
Υποθέσεις στη Δικαιοσύνη
Ο Παναγιώτης Δημητράς, διαχειριστής του ιστολογίου «Παρατηρητήριο Ρατσιστικών Εγκλημάτων», κατέθεσε μήνυση κατά της Σώτης Τριανταφύλλου για φράση σε κείμενο που δημοσιεύτηκε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015 θεωρόντας ότι στρεφόταν κατά των μουσουλμάνων: «αν οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι (που, σας διαβεβαιώ, είναι λιγοστοί και αμήχανοι μέσα στο αγριεμένο ισλαμικό πλήθος), θέλουν να αποφύγουν τον στιγματισμό, πρέπει να κατέβουν μαζικά στους δρόμoυς –σήμερα, τώρα– και να διαμαρτυρηθούν για τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας που διαπράττονται στο όνομα του Αλλάχ.Όμως, θα επιμείνω: όπως έλεγε ο Μάρκο Πόλο, «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι»" Η δίκη πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαΐου 2018 και η συγγραφέας αθωώθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών από τις κατηγορίες για δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο, οι οποίες απορρίφθηκαν ως ανυπόστατες. Πλήθος ακαδημαϊκών, συγγραφέων, δημοσιογράφων, καλλιτεχνών, διανοουμένων και εκδοτών, είχαν υπογράψει ανοιχτή επιστολή στήριξης στην Τριανταφύλλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Απάκι
thumb|250px|Χοιρινό απάκι Το απάκι είναι παραδοσιακό αλλαντικό της ορεινής Κρήτης. Παρασκευάζεται κυρίως από χοιρινό κρέας, συνήθως από το ψαρονέφρι, αλλά έχει παρασκευαστεί και από φιλέτο κοτόπουλο. Τα κρέας κόβεται σε κομμάτια τα οποία μαρινάρονται σε ξίδι με μπαχαρικά, τα οποία περιλαμβάνουν πάντα το κύμινο και ίσως δυόσμο, για 2-3 ημέρες. Στη συνέχεια κρεμιέται και καπνίζεται σε κλαδιά φασκόμηλου και θυμαριού.
Το απάκι μπορεί να καταναλωθεί τόσο κρύο όσο και ζεστό, σκέτο ή μέσα σε πιάτα αυγών, οσπρίων, πίτσα, μακαρονάδες ή σαλάτες. Επίσης μπορεί να σερβιριστεί ως συνοδευτικό μπύρας.
Παραπομπές
κατηγορία:Αλλαντικά κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Καπνιστό κρέας
Μπελκαστέλ (Αβερόν)
Το Μπελκαστέλ (γαλλικά: Belcastel, οξιτανικά: Bèl Castèl) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελκαστελουά (γαλλικά: Belcastélois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Μαχαιρέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μαχαιρέας (Μαχαιρεύς) είναι γνωστός ένας ιερέας των Δελφών, γιος του Δαίτα. Ο Μαχαιρέας κατά την παράδοση ονομάσθηκε έτσι από τη «δελφικήν μάχαιραν». Ο Ησύχιος γράφει ότι το μαχαίρι αυτό είχε μόνο μπροστά μία κόψη από σίδερο, χαρακτηριστικό που θύμιζε ότι ήταν σε χρήση σε κάποια πανάρχαια εποχή, τότε που τα μαχαίρια ήταν πέτρινα. Το μαχαίρι αυτό το χρησιμοποιούσαν κυρίως στις θυσίες. Με μία τέτοια μάχαιρα σκοτώθηκε και ο Νεοπτόλεμος στους Δελφούς, επειδή εναντιώθηκε στη συνήθεια των ιερέων να αποσπούν τεμάχια από το θυσιαζόμενο ζώο για λογαριασμό τους. Ο Σχολιαστής του Πινδάρου λοιπόν αναφέρει ότι πολλοί ποιητές θεωρούσαν τον Μαχαιρέα ως τον φονιά του Νεοπτολέμου.
Κατά τον Στράβωνα ο Μαχαιρεύς ήταν πρόγονος του Βράγχου, του ιερέα των Διδύμων. Η παράδοση αυτή υποδεικνύει ότι υπήρχε εξάρτηση του ιερού των Διδύμων από τους Δελφούς.
Πηγές
Μαχαιρεας
Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης
O Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης (12 Οκτωβρίου 1925 - 18 Ιανουαρίου 2021), γνωστός και ως «Γέρων Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης» ήταν Ορθόδοξος Μοναχός που ασκήτεψε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου της οποίας υπήρξε και Ηγούμενος για 38 χρόνια.
Ηγούμενος Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου
Την 31η Αυγούστου του 1982 εκοιμήθη ο Ηγούμενος της Μονής Γερμανός (Ηγούμενος 1952-1982). Οι πατέρες τότε της Μονής εξέλεξαν ως νέο Ηγούμενο τον Ιερομόναχο Αθανάσιο. Η εκλογή του Γέροντος Αθανασίου ως Ηγουμένου της Μονής έφερε ουσιαστικές αλλαγές στην Μονή, τόσο σε πνευματικό όσο και σε υλικό επίπεδο.
Ως ηγούμενος εργάστηκε άοκνα για την ριζική ανακαίνηση της Μονής. Τόσο η κύρια Μονή, όσο και τα μετόχια της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Μοδέστου και της Παναγίας της Στάζουσας ανακαινίστηκαν εκ βάθρων. Η κύρια Μονή διπλασίασε σε κτηριακό μέγεθος, κτίστηκαν διάφορα νέα παρεκκλήσια, όπως του Αγίου Σπυρίδωνος στα νέα κελλιά στην κύρια Μονή, του Τιμίου Προδρόμου πλησίον της Παναγίας Στάζουσας, Πάντων των εν Κύπρω Αγίων στην κορυφή του Σταυροβουνίου έξω από την πύλη της Μονή, κ.α. Κατά την διάρκεια της ηγουμενίας του η αδελφότητα της Μονής μεγάλωσε σημαντικά και κατά καιρούς ο αριθμός των πατέρων ξεπέρασε τους 30.
Υπηρέτησε και ως εξομολόγος διαφόρων Γυναικείων Μοναστηριών, όπως του Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου, της Παναγίας Σφαλαγγιώτισσας, Παναγίας του Γλωσσά, κ.α., καθώς και πλήθους κόσμου συμπεριλαμβανομένου σημαντικού αριθμόυ κληρικών. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι υπήρξε Πνευματικός πατέρας διαφόρων Ιεραρχών και Ηγουμένων της Κύπρου και εκτός αυτής, έτσι ώστε ονομάστηκε ο Γέροντας των Γερόντων της Κύπρου.
Κοίμηση
Απεβίωσε το βράδυ της Δευτέρας, 18 Ιανουαρίου 2021 μετά από μακροχρόνια ταλαιπωρία με την υγεία του, σε ηλικία 95 ετών.
Η εξόδιος ακολουθία εψάλη την επομένη, το απόγευμα της Τρίτης, 19 Ιανουαρίου 2021 στο καθολικό της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, κατά το Μοναχικό τυπικό και κατόπιν ανάγνωσης του Ιερού Ευαγγελίου. Στην εξόδιο παρευρέθηκε πλήθος κληρικών (8 επίσκοποι: Κιτίου Νεκτάριος, Κηρυνείας Χρυσόστομος, Μόρφου Νεόφυτος, Ταμασού Ησαΐας, Τριμυθούντος Βαρνάβας (Σταυροβουνιώτης), Καρπασίας Χριστοφόρος, Λήδρας Επιφάνιος (Ηγούμενος Ι. Μ. Μαχαιρά), Βόστρων Τιμόθεος, ηγουμένοι Μονών: Μαχαιρά, Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού, Συμβούλου Χριστού, Αγίου Γεωργίου Μαυροβουνίου, και μεγάλος αριθμός ιερέων και διακόνων) και λαικών από την Κύπρο.
Η ταφή του έγινε στο κοιμητήριο της Μονής στην δυτική πλευρά του κυρίου συγκροτήματος της Μονής, στην κορυφή του βουνού Σταυροβουνίου, κατά το Μοναχικό τυπικό.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι μοναχοί Κατηγορία:Κύπριοι
Μαξ Βέμπερ
Ο Μαξιμίλιαν Καρλ Έμιλ Βέμπερ (Maximilian Karl Emil Max Weber, 21 Απριλίου 1864 – 14 Ιουνίου 1920) ήταν Γερμανός κοινωνιολόγος και πολιτικός οικονομολόγος, του οποίου οι ιδέες επηρέασαν την κοινωνική θεωρία, την κοινωνική έρευνα και το σύνολο της επιστήμης της κοινωνιολογίας.
Βιογραφία
Η επιστημολογία του Μαξ Βέμπερ στηρίζεται στην αξιολογική ουδετερότητα και στον φορμαλισμό και βασίζεται σε ιδεότυπους και γενικεύσεις, ενώ, σύμφωνα με τους ειδικούς, ο «Μαρξ της αστικής τάξης» συγκαταλέγεται στους μεθοδολογικούς ατομιστές. Μέσα από την παραπάνω μεθοδολογία, ο Βέμπερ, στο βιβλίο Wirtschaft und Gesellschaft, προβαίνει σε μια γενική μελέτη του ατομικού πράττειν, ενός πράττειν που μπορεί ν' αναλυθεί με βάση τέσσερις θεμελιώδεις ιδεοτύπους:
Οι παραπάνω προσανατολισμοί δεν είναι παρά καθαροί τύποι, που έχουν συγκροτηθεί για να υπηρετήσουν τους σκοπούς της επιστημονικής έρευνας. Επιπρόσθετα, ο Βέμπερ διαπιστώνει ότι η κοινωνική ζωή είναι καμωμένη από αλληλεπιδράσεις, ζυμώσεις, συγκρούσεις και συμβιβασμούς και αυτό κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα για να την κατανοήσουμε.
Ο Γερμανός επιστήμονας διακρίνει στην πραγματικότητα την κυριαρχία, που εδράζεται σ' έναν συνδυασμό συμφέροντος ή σε μια θεμελιωμένη κυριαρχία πάνω στην αρχή. Γι' αυτό προσθέτει σε κάθε τύπο δραστηριότητας έναν ιδιαίτερο τύπο κυριαρχίας, δηλαδή την πιθανότητα να βρεθεί ένα πρόσωπο έτοιμο να υπακούσει σε μια διαταγή ορισμένου περιεχομένου.
Οι τρεις μορφές κυριαρχίας κατά Βέμπερ είναι οι εξής:
Η ατομική - κοινωνική δράση
Η ατομική-κοινωνική δράση είναι έννοια που τη βρίσκουμε στην ορολογία της βεμπεριανής επιστημολογίας και αποτελεί τον άξονα της ανάλυσης του κοινωνικού αντικειμένου, που κατά τον Γερμανό κοινωνιολόγο Μαξιμίλιαν Βέμπερ δεν είναι άλλο από τη δράση του υποκειμένου μέσα στο όλον της κοινωνίας. Ο Βέμπερ, ξεφεύγοντας από τον θετικιστικό αναγωγισμό του Κοντ και του Ντιρκάιμ, αλλά και από τον οικονομικό αναγωγισμό του Μαρξ, χρησιμοποιεί τη μέθοδο του ατομισμού, ψάχνοντας τα υποκειμενικά κριτήρια, που οδήγησαν τον εκάστοτε δρώντα σε μία πράξη. Ο βεμπεριανός ορισμός της πράξης απαιτεί η τελευταία να έχει νόημα αποδεδομένο από τον δράστη της, ενώ ο ορισμός της ατομικοκοινωνικής δράσης απαιτεί από το υποκείμενο, πέραν της νοηματοδοτημένης ανακατασκευής, την εποπτεία της δράσης άλλων κοινωνικών υποκειμένων από τον δρώντα.
Έργο
Στα Ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα παρακάτω αυτόνομα έργα του Μαξ Βέμπερ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γερμανοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Ιστορικοί των οικονομικών Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μέλη της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Φιλόσοφοι της ιστορίας
2134 Ντενισπάλμ
Ο Ντενισπάλμ (Dennispalm) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τσαρλς Κόουαλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ντένις Παλμ, που εργαζόταν στο εργαστήριο του αστεροσκοπείου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ντενισπάλμ είναι DSU (κατά Tholen). Ο Ντενισπάλμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 7 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντενισπαλμ
Αλέκος Λιδωρίκης
Ο Αλέκος Λιδωρίκης (Μάρτιος 1907 - 28 Μαρτίου 1988) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, λογοτέχνης και σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας. Ήταν γιος του θεατρικού συγγραφέα και πολιτικού Μιλτιάδη Λιδωρίκη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1907. Παρακολούθησε μαθήματα στη Σορβόνη και έγραψε τη διατριβή "Théâtre Grec Contemporain". Ως δημοσιογράφος(κριτικός και χρονογράφος) συνεργάστηκε από το 1930 με πολλές εφημερίδες(της μεγαλύτερες αθηναΐκές εφημερίδες της εποχής εκείνης). Επίσης συνεργάστηκε με πολλά ελληνικά και ξένα περιοδικά. Το 1933 έκανε το επίσημο ξεκίνημα του και στο θέατρο.
Από το 1945 έως το 1960 έμεινε στις ΗΠΑ όπου έργασθηκε στα Στούντιο της "Τουέντιεθ Σέντσουρι Φοξ" γνωστότερη ως "20th Fox" και για την Τηλεόραση. Συγχρόνως δημοσιογραφεί στον «Εθνικό Κήρυκα» της Νέας Υόρκης και είναι ανταποκριτής των αθηναϊκών εφημερίδων «Τα Νέα» (1948-49 και 1956-58) και «Ακρόπολις» και «Απογευματινή» (1952-1960). Οι συνεντεύξεις του με τα πολιτικά πρόσωπα της Αμερικής της εποχής εκείνης (Αιζενχάουερ, Στήβενσον, Άτσεσον, Χούβερ κα) θεωρούνται ιστορικές. Τα νέα αστέρια του Χόλιγουντ (Μαίριλυν Μονροέ, Τζέιν Ράσελ, Σούζαν Χαίγουορθ, Έλβις Πρίσλεϋ και τόσοι άλλοι) «μιλάνε» μέσα από τις συνεντεύξεις του Λιδωρίκη στο ελληνικό κοινό.
Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών συγγραφέων και άλλων πνευματικών σωματείων. Είχε λάβει μέρος σε περισσότερες από 20 αποστολές στο εξωτερικό σε διεθνείς πνευματικές συναντήσεις. Είχε βραβευθεί από την Ακαδημία των Αθηνών έχοντας λάβει δύο Πρώτα Κρατικά και ένα Εθνικό Βραβείο, καθώς επίσης του είχαν απονεμηθεί τέσσερα παράσημα και άλλες διακρίσεις. Πολλά έργα του έχουν μεταφραστεί και διασκευαστεί σε μεγάλες σκηνές του εξωτερικού (ΗΠΑ, Παρίσι, Βουδαπέστη, Σερβία, κ.ά.).
Μιλούσε γαλλικά και αγγλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών.
Ποίηση
. Κραυγή[14 τόνοι] (1965).
Πεζογραφήματα
. Νόμος (1929).
. Έξοδος Κινδύνου (1942).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Αλεκος
1043
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1043 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Ελλάδα (αποσαφήνιση)
Η Ελλάδα (παλαιότερα: Ελλάς) είναι σύγχρονο κράτος της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Με το ίδιο όνομα μπορεί να αναφέρονται:
Πόλεις
Ιστορικές οντότητες
Βαφτιστικό όνομα
Αθλητικοί σύλλογοι
Πλοία
Inducks
Η σελίδα είναι διαθέσιμη σε 14 γλώσσες, μεταξύ των οποίων και τα ελληνικά. Το ελληνικό τμήμα της περιλαμβάνει έναν πλήρη κατάλογο 165 τίτλων περιοδικών και περισσότερων από 6.400 τευχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδικτυακές βάσεις δεδομένων Κατηγορία:The Walt Disney Company
Κανδιανός Ρώμας
Ο Κανδιανός Ρώμας ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ανήκε σε μεγάλη και ευγενή οικογένεια της Ζακύνθου με καταγωγή από την Κρήτη. Πατέρας του ήταν ο Διονύσιος.
Ο Κανδιανός Ρώμας διετέλεσε πρόεδρος της Γερουσίας του Ιονίου κράτους. Διακρίθηκε και ως φιλόλογος και ποιητής, του οποίου δημοσιεύτηκαν και σώζονται πολλά ποιητικά έργα.
Δικαστικό σύστημα της Κίνας
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Supreme_People's_Court_of_P.R.China's_badge.svg|μικρογραφία|221x221εσ|Έμβλημα του Λαϊκού Δικαστηρίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Ο δικαστικός κλάδος, οργανωμένος βάσει του συντάγματος και του νόμου, είναι ένα από τα πέντε όργανα εξουσίας που εκλέγονται από το Λαϊκό Συνέδριο, στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Σύμφωνα με το σύνταγμα, το δικαστικό σύστημα είναι για να ασκεί τη δικαστική εξουσία ανεξάρτητα και χωρίς παρεμβολές από διοικητικά όργανα, δημόσιους οργανισμούς και άτομα. Η Επιτροπή Πολιτικών και Νομικών Θεμάτων του Κόμματος συντονίζει και έχει άμεσο έλεγχο σε όλο το δικαστικό σύστημα.
Το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο έχουν χωριστά δικαστικά συστήματα, σύμφωνα με την εντολή του Συντάγματος και του αντίστοιχου Βασικού Νόμου, σύμφωνα με την αρχή μία χώρα, δύο συστήματα.
Δομή δικαστηρίου
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:VM_4660_Supreme_Court_of_Hubei_Province.jpg|μικρογραφία|Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο της επαρχίας [[Χουμπέι]] Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας του 1982 και τον Οργανικό Νόμο των Λαϊκών Δικαστηρίων που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1980, τα κινεζικά δικαστήρια χωρίζονται σε ένα δικαστικό σύστημα τεσσάρων επιπέδων (Ανώτατο, Υψηλό, Ενδιάμεσο και Βασικό):
Οι υποψήφιοι για δικαστική αξιολόγηση πρέπει να περάσουν την Εθνική Δικαστική Εξέταση.
Νομική διαδικασία
Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι υπεύθυνο για τη θέσπιση και την παρακολούθηση νομικών διαδικασιών σύμφωνα με τους νόμους και τις εντολές των νομοθετικών οργάνων.
Σύμφωνα με τις παραδόσεις του αστικού δικαίου, τα δικαστήρια δεν καθιερώνουν νομικά δεσμευτικό προηγούμενο. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει το δικαίωμα να δημοσιεύει νομικές εξηγήσεις νόμων που είναι νομικά δεσμευτικοί, αλλά το δικαίωμα ερμηνείας του συντάγματος διατηρείται από τα νομοθετικά όργανα. Μια απόφαση που εκδίδεται από κατώτερο δικαστήριο μπορεί να προσβληθεί στο ανώτερο δικαστήριο του, έως το Ανώτατο Δικαστήριο, υπάρχουν συνολικά τέσσερα επίπεδα δικαστηρίων. Ένα ανώτερο δικαστήριο μπορεί επίσης να ορίσει οποιοδήποτε από τα κατώτερα δικαστήρια του να ακούσει έφεση αντί να το κάνει το ίδιο.
Πολιτική
Εκτός από το δικαστικό σύστημα, ενθαρρύνεται επίσης η επίλυση αστικών συγκρούσεων μέσω ενός συστήματος διαμεσολάβησης και διαιτησίας που χρηματοδοτείται από το κράτος και ρυθμίζεται. Μετά την πρώτη ακρόαση αστικής υπόθεσης, το δικαστήριο υποχρεούται από το νόμο να ρωτήσει και τα δύο μέρη εάν είναι διατεθειμένα να επιλύσουν τη σύγκρουσή τους μέσω διαμεσολάβησης, εάν συμφωνηθεί, το δικαστήριο πρέπει να ορίσει διαμεσολαβητή και να επιβλέπει τη διαδικασία, εάν και τα δύο μέρη καταλήξουν σε συμφωνία, θα είναι νομικά δεσμευτική μετά την αναθεώρηση και την τεκμηρίωση της συμφωνίας από δικαστή του δικαστηρίου. Η εκτελεστότητα μιας αστικής ετυμηγορίας υπήρξε από καιρό ένα ζήτημα και έπληξε την εμπιστοσύνη των πολιτών στο νομικό σύστημα. Από τότε, το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο καθιέρωσε ένα σύστημα απαγόρευσης των οφειλετών που δεν τήρησαν πολιτικές αποφάσεις από πολυτελείς δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων πολυτελών δαπανών για ξενοδοχεία, πτήσεων και αμαξοστοιχιών, αν και υπάρχουν αντιπαραθέσεις ως προς το εάν αυτό δίνει στο δικαστήριο υπερβολική εξουσία.
Μέγαιρα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέγαιρα (δεν πρέπει να συγχέεται με τη Μεγάρα) είναι γνωστή η μία από τις Ερινύες, τις θεότητες που προσωποποιούσαν τις τύψεις, στην παράδοση κατά την οποία αυτές είναι τρεις, όπως για παράδειγμα στον Ευριπίδη. Η Μέγαιρα αναφέρεται δηλαδή μαζί με την Αληκτώ και την Τισιφόνη. Ειδικότερα η Μέγαιρα συνδέεται με τη ζήλεια-φθόνο (από την ετυμολογία της λέξεως) και τιμωρούσε ιδιαίτερα τη συζυγική απιστία.
Στη νεότερη εποχή η λέξη «μέγαιρα» κατέληξε να σημαίνει κάθε απαίσια και αδυσώπητη γυναίκα, τόσο στη νεοελληνική, όσο και σε άλλες γλώσσες: Στη σύγχρονη γαλλική (mégère) και πορτογαλική (megera) γλώσσα υποδηλώνει μια αντιπαθητική, φθονερή ή αξιοπεριφρόνητη γυναίκα, ενώ η ιταλική λέξη megera σημαίνει μια κακιά και/ή άσχημη γυναίκα.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της εκδίκησης
Μπελμόν-συρ-Ρανς
Το Μπελμόν-συρ-Ρανς (γαλλικά: Belmont-sur-Rance, οξιτανικά: Bèlmont de Rance) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελμονταί (γαλλικά: Belmontais).
Διονύσιος Ρώμας
Ο Διονύσιος Ρώμας ήταν Έλληνας, νομικός, διπλωμάτης, γενικός πρόξενος στο Μοριά και τη Ρούμελη για λογαριασμό της Βενετίας, πολιτικός, πρύτανης της Κέρκυρας, γερουσιαστής στα Επτάνησα, ευεργέτης του αγώνα του 1821 και Σύμβουλος της Επικρατείας στη νεοσύστατη Ελλάδα. Επίσης ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1794 θα διαδεχθεί τον πατέρα του στη θέση του Γενικού Προξένου της Βενετίας στο Μωριά αλλά και στη Ρούμελη. Από αυτή τη θέση και από το μέρος του Μωριά που βρισκόταν του δόθηκε η ευκαιρία να συνδεθεί και να έχει σχέσεις με τους πλέον εξέχοντες προκρίτους, τον Νοταρά, τον Μαυρομιχάλη, τον Δεληγιάννη, τον Ζαΐμη, τον Λόντο αλλά και με πολλούς οπλαρχηγούς. Η πολιτική καριέρα του θα αρχίσει το 1803 όταν θα εκλεγεί μέλος της Συντακτικής Επιτροπής για την ψήφιση του Επτανησιακού Συντάγματος, ενώ τρία χρόνια αργότερα θα διοριστεί στη θέση του Πρύτανη της Κέρκυρας από την οποία θέση θα διαχειριστεί τις υποθέσεις των νησιών με παραδειγματική ευθύνη.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η πολιτική του σταδιοδρομία θα προχωράει ανοδικά και το 1809 θα εκλεγεί γερουσιαστής.
Το 1810 γεννιέται στο Παρίσι ο γιος του Ναπολέοντας του Α! Μετέπειτα βασιλιάς της Ιταλίας. Ο Διονύσιος Ρώμας θα ηγηθεί αντιπροσωπείας των Ιονίων Νήσων και μαζί με τους Μ. Μεταξά, Ε. Θεοτόκη, Σπ. Κοντό, Σ. Χαλκιόπουλο και άλλους θα βρεθούν στο Παρίσι για να χαιρετίσουν τη γέννηση του γιου του Ναπολέοντα. Εκεί στο Παρίσι, ο Ναπολέων θα παρασημοφορήσει τον Ρώμα με το Παράσημο της Λεγεώνος της τιμής.
Με τον τίτλο του Μεγάλου Δασκάλου του τεκτονισμού, ο Διονύσιος Ρώμας, την άνοιξη του 1815 θα ιδρύσει στη Ζάκυνθο τεκτονική Στοά με την ονομασία “Αναγεννηθείς Φοίνιξ “ και θα αρχίσει την πατριωτική του δράση. Θα συγκρουστεί το 1816 με τον Ύπατο Αρμοστή των Ιονίων Νήσων, Θ. Μαίτλαντ ο οποίος επέβαλε στα νησιά απολυταρχικό καθεστώς. Και θα εγκαταλείψει την Κέρκυρα για να εγκατασταθεί στη Ζάκυνθο, από όπου θα αρχίσει την πνευματική και πατριωτική του δράση. Από τον Αριστείδη Παπά θα μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία τον Απρίλη του 1819 και θα μετατρέψει το αρχοντικό του σε τόπο συνάντησης των αγωνιστών της Επανάστασης, από όπου θα περάσουν σχεδόν όλοι οι μεγάλοι οπλαρχηγοί, ανάμεσα στους οποίους και ο Κολοκοτρώνης. Μαζί με τον Κολοκοτρώνη θα συναντηθούν με τον Γάλλο στρατηγό Δανζελώ στον οποίον θα αναπτύξουν τα σχέδια της Ελληνικής Επανάστασης.
Το 1820 αγγλικό στρατιωτικό άγημα απέκλεισε το αρχοντικό του Ρώμα με σκοπό την ανακάλυψη μυστικών πατριωτικών εγγράφων, ενώ ο Ρώμας δικαιολογήθηκε στον τοποτηρητή Ross, τέκτονα χαμηλότερου βαθμού, ότι επρόκειτο για τεκτονικά έγγραφα και έτσι σταμάτησε κάθε ενέργεια. Παρ’ όλα αυτά για να αποφύγει την καταδίωξη των Άγγλων και τη φυλάκιση, ο Δ. Ρώμας κατέφυγε στη Βενετία, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια.
Επιτροπή του αγώνα
Επιστρέφοντας το 1824 θα ιδρύσει την Επιτροπή Ζακύνθου με σκοπό την οικονομική και πολιτική ενίσχυση του αγώνα. Διέθεσε μεγάλο μέρος από την περιουσία του για την αγορά πολεμοφοδίων τα οποία εστάλησαν στους αγωνιζόμενους Έλληνες.
Το 1833 βρέθηκε στο Ναύπλιο για την υποδοχή του Όθωνα. Όμως κάποια χρόνια αργότερα μαζί με τον Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του Όθωνα αλλά αθωώθηκε και μάλιστα ο Όθωνας τον τίμησε με το ανώτερο παράσημο του Ταξιάρχη του Σωτήρος και τον ονόμασε Σύμβουλο της Επικρατείας. Ο Διονύσης Ρώμας ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στην υπόθεση του Αγώνα και πέθανε σχεδόν φτωχός.
Το αρχοντικό
Το αρχοντικό της οικογενείας Ρώμα που βρίσκεται στην οδό Λουκά Καρρέρ σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. Χτισμένο την δεκαετία του 1660 από τον Άγγλο μεγαλέμπορο και πρόξενο Jefferys αγοράστηκε γύρω στο 1880 από τον Αλέξανδρο Ρώμα και είναι ένα αντιπροσωπευτικό και μοναδικό δείγμα αρχοντικού της πόλης της Ζακύνθου αποτελώντας ένα σημείο αναφοράς στη σύγχρονη ιστορία της. Ανακατασκευάστηκε μετά από τους σεισμούς του 1953 με κάποιες μετατροπές αλλά παραμένει ως χαρακτηριστικό της μορφής των αρχοντικών της προσεισμικής Ζακύνθου διατηρώντας εις το μέγιστον την παλαιά του ατμόσφαιρα.
Ωστόσο το αρχοντικό που ήταν η κύρια κατοικία του Διονύση Ρώμα ήταν στην πλατεία Αγίου Λουκά Ζακύνθου. Το κτήριο αυτό ήταν της αρχοντικής οικογένειας Καπνίση και ο Ρώμας το κληρονόμησε μέσω του αδελφού της μητέρας του Νικόλαου Καπνίση, ο οποίος πέθανε άκληρος στην Ιταλία το καλοκαίρι του 1822 και ήταν ο τελευταίος του κλάδου των Καπνίση Ζακύνθου. Στα χρόνια της αυτοεξορίας του Ρώμα στη Βενετία κατοικούσαν στο αρχοντικό οι διαχειριστές της περιουσίας του, Αντώνιος και Ιωάννης αδελφοί Μαρτινέγκοι. Μετά την επιστροφή του έγινε κέντρο της Φιλικής Εταιρείας. Εκεί συνεδρίαζαν και έβρισκαν άσυλο πολλοί αρματολοί και κλέφτες εξόριστοι από το Μοριά, πέραν των Κολοκοτρώνη, Αναγνωσταρά, Νικηταρά κ.α. (η οικία του Κολοκοτρώνη βρισκόταν στον πίσω δρόμο από το αρχοντικό). Στο αρχοντικό αυτό συντάχθηκε το περίφημο έγγραφο για την αίτηση της Αγγλικής Προστασίας του μαχόμενου Γένους. Το αρχοντικό αυτό περιείχε συλλογές αρχαιοελληνικών γλυπτών (προερχόμενα από την Δήλο), πινάκων μεγάλων ζωγράφων της Αναγέννησης, ανεκδότων αρχαίων νομισμάτων, επίπλων, κρυστάλλων, πορσελανών κλπ. Το κτίριο είχε περιέλθει στις αρχές του 20ου αι. στην ιδιοκτησία της οικογένειας Αυγουστίνου και καταστράφηκε στους σεισμούς της 12ης Αυγούστου 1953.
1044
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1044 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Τράπεζα της Αγγλίας
thumb|200px|Το κτίριο της Τράπεζας της Αγγλίας στην Οδό Θρέντνιντλ. Η Τράπεζα της Αγγλίας (αγγλικά: Governor and Company of the Bank of England) αποτελεί την κεντρική τράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου και το μοντέλο πάνω στο οποίο οι περισσότερες από τις σύγχρονες, μεγάλες κεντρικές τράπεζες βασίζονται. Από το 1946 ανήκει στην πολιτεία. Ιδρύθηκε το 1694 για να αποτελέσει τον τραπεζίτη της Αγγλικής Κυβέρνησης, και μέχρι της ημέρες μας εξακολουθεί να αποτελεί τον τραπεζίτη της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου. Η τράπεζα κατέχει το μονοπώλιο στην έκδοση χαρτονομισμάτων στην Αγγλία και την Ουαλία, αν και όχι στη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία. Η «Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής» (Monetary Policy Committee) της Τράπεζας έχει αναλάβει την ευθύνη (ή την ανεξαρτησία όπως συχνά αποκαλείται) για τη διαχείριση της νομισματικής πολιτικής της χώρας.
Η έδρα της Τράπεζας βρίσκεται στο οικονομικό κέντρο του Λονδίνου, στην περιοχή του Σίτυ, στην Οδό Θρεντνιντλ (Threadneedle Street), από το 1734. Είναι επίσης γνωστή και με την ονομασία «Η Γηραιά Κυρία της Οδού Θρεντνιντλ» (The Old Lady of Threadneedle Street) ή απλά «Η Γηραιά Κυρία» (Old Lady). Τωρινός Κυβερνήτης της Τράπεζας της Αγγλίας είναι ο Μαρκ Κάρνεϊ. Εκτός από τα γραφεία της στο Λονδίνο, η Τράπεζα της Αγγλίας επίσης διαθέτει δευτερεύοντα γραφεία στην Οδό Κινγκ (King Street) στην πόλη Ληντς.
Δείτε επίσης
Αγγλια Τραπεζα Αγγλιας
Ευρωπαϊκή Οδός 94
Η Ευρωπαϊκή Οδός 94 (Ε94) είναι οδικός άξονας που ανήκει στο διεθνές δίκτυο ευρωπαϊκών οδών και διασχίζει την ελληνική επικράτεια. Ξεκινάει από την Κόρινθο στον κόμβο της Ολυμπίας Οδού (Α8) με τον Αυτοκινητόδρομο Μορέα (Α7) και περνώντας μέσω της Αττικής Οδού (Α6) καταλήγει στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Παραπομπές
94 Κατηγορία:Γεωγραφία της Αττικής
2135 Αρισταίος
Ως γεωπλήσιος αστεροειδής, ο Αρισταίος πλησιάζει σε τακτά διαστήματα τη Γη: Την 1η Απριλίου 1977 πέρασε σε απόσταση 4,81 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, μία προσέγγιση που συνετέλεσε στην ανακάλυψή του μερικές ημέρες αργότερα. Στις 30 Μαρτίου 2147 θα πλησιάσει ακόμα περισσότερο, σε απόσταση 4,497 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Πλησιάζει και τον πλανήτη Άρη, καθώς τέμνει και τη δική του τροχιά: στις 27 Ιουλίου 2039 ο Αρισταίος θα περάσει σε απόσταση 7,33 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αρισταίου είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρισταιος
Αγνή της Βυρτεμβέργης
Η Αγνή της Βυρτεμβέργης (Agnes von Württemberg, 13 Οκτωβρίου 1835 - 10 Ιουλίου 1886) ήταν κόρη του Ευγένιου της Βυρτεμβέργης.
Η Παυλίνα Λουίζα Αγνή γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1835 στην Καρλσρούη, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Ευγένιου της Βυρτεμβέργης και της Ελένης του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ.
Στις 6 Φεβρουαρίου 1858 παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΙΔ΄ του Ρόις στη Καρλσρούη. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Πέθανε στις 10 Ιουλίου 1886 στη Γκέρα σε ηλικία 50 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίας στο Σλάιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Πάμπλο Σαμπαλέτα
Ο Πάμπλο Σαμπαλέτα (ισπανικά: Pablo Javier Zabaleta Girod) είναι διεθνής Αργεντίνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός και ανήκει στην Γουέστ Χάμ. Ο Σαμπαλέτα μπορεί να παίξει ως πλάγιος αμυντικός και στις δύο πλευρές του γηπέδου και είναι γνωστός για το επίμονο στυλ του παιχνιδιού του.
Βιογραφικό
Ο Σαμπαλέτα γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 1985 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, και έχει ύψος 178 εκ.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Σαν Λορένσο Αλμάγρο το 2002 και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ισπανική ΡΚΝ Εσπανιόλ Βαρκελώνης το 2005 και από το 2008 παίζει στην αγγλική Μάντσεστερ Σίτι.
Στις 26 Μαίου 2017, ο Σαμπαλέτα υπέγραψε συμβόλαιο 2 χρόνων, με δωρεάν μεταγραφή από την Μάντσεστερ Σίτι στην Γουέστ Χάμ Γιουνάιτεντ , με  αμοιβή £90,000 την εβδομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λορένσο Αλμάγρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Γέφυρα Πολύανθου
thumb|right|600px|Πανοραμική εικόνα του ποταμού Κομψάτου και της Γέφυρας Πολύανθου Η Γέφυρα Πολύανθου είναι μια γέφυρα οθωμανικής αρχιτεκτονικής (χρονολογείται 17ου-18ου αιώνα) πάνω στο ποταμό Κομψάτο η οποία βρίσκεται ανάμεσα από τον Ίασμο και τον Πολύανθο στο νομό Ροδόπης στη Θράκη. Πρόκειται για ένα γεφύρι με τρία τόξα και έχει κατεύθυνση από δύση προς ανατολή. Το κυρίως τόξο της γέφυρας έχει άνοιγμα 21,80 μέτρα και ύψος 12 μέτρα ενώ το ανατολικό τόξο έχει άνοιγμα 17 μέτρα. Χτίστηκε με πλακαρές πέτρες από Ηπειρώτες μάστορες.
Στην ευρύτερη περιοχή έχουν εντοπιστεί θέσεις με προχριστιανικές αρχαιότητες όπως μια τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική η οποία βρίσκεται ανάμεσα στο χωρίο Πολύανθος και τη γέφυρα αλλά και το βυζαντινό κάστρο του Πολύανθου.
thumb|right|300px|Ταμπέλα που οδηγεί στη Γέφυρα Κομψάτου ποταμού: Η γέφυρα χαρακτηρίζεται ως Βυζαντινή/μεσαιωνική. Η ταμπέλα που έχει τοποθετηθεί και κατευθύνει στη Γέφυρα Πολύανθου χαρακτηρίζει το γεφύρι ως Βυζαντινό / μεσαιωνικό παρόλο που το υπουργείο πολιτισμού στο βιβλίο  Οθωμανική Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα παρουσιάζει ότι είναι Οθωμανικής αρχιτεκτονικής και περιόδου. Το βιβλίο A guide to Ottoman Bulgaria στο κεφάλαιο Οθωμανικές Γέφυρες σχολιάζει ότι μέσα στη λαϊκή μυθολογίας γέφυρες της Βουλγαρίας οι οποίες είναι οθωμανικές χαρακτηρίζονται στη λαϊκή παράδοση ως Ρωμαϊκές ενώ αντίστοιχα στην Ελλάδα οθωμανικές γέφυρες χαρακτηρίζονται από τη λαϊκή παράδοση ως Βυζαντινές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Ίδας ο Αιτωλικός
Στην ελληνική μυθολογία ο `Ιδας της Αιτωλίας ήταν ήρωας που αναφέρεται στην Ιλιάδα, όπου περιγράφεται ως ο δυνατότερος και πιο τολμηρός από όλους τους ανθρώπους. Ο Ίδας ήταν γιος του Αφαρέως και της Αρήνης, επομένως ανήκε στην οικογένεια του Περιήρους. Αδέλφια του ήταν ο Λυγκέας και ο Πίσος. Επίσης ήταν εξάδελφος των Διοσκούρων και των Λευκιππιδών. Ο Ίδας και ο Λυγκέας πήραν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Σε αυτή, ο Ίδας διακρίθηκε στη χώρα των Μαριανδυνών, σκοτώνοντας τον αγριόχοιρο που σκότωσε τον `Ιδμωνα. Αργότερα, ο Ίδας προσπάθησε να αρπάξει το βασίλειο του Τεύθραντα, αλλά ηττήθηκε από τον Τήλεφο. Ο Ίδας και ο Λυγκέας έλαβαν μέρος και στο κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου: ο Ίδας ήταν πεθερός του Μελεάγρου, καθώς του είχε δώσει την κόρη του Κλεοπάτρα.
Ίδας και Μάρπησσα
Σε μία άλλη παράτολμη πράξη, ο Ίδας απήγαγε τη Μάρπησσα, εγγονή του θεού του πολέμου, του Άρη. Η απαγωγή αυτή έγινε με ένα φτερωτό άρμα, δώρο του θεού Ποσειδώνα. Ο πατέρας της Μάρπησσας, ο ποτάμιος θεός Εύηνος, τους κατεδίωξε, και μη μπορώντας να τους φθάσει, σκοτώθηκε. Ο Ίδας και η Μάρπησσα κατέφυγαν στη Μεσσήνη. Αλλά ο θεός Απόλλων, που είχε ερωτευθεί και αυτός τη Μάρπησσα, θέλησε να την πάρει από τον Ίδα. Ο ήρωας και ο θεός ήρθαν σε ρήξη, οπότε διαμεσολάβησε ο Δίας και ρώτησε την ίδια τη Μάρπησσα ποιον από τους δύο προτιμούσε. Η Μάρπησσα είπε ότι ήθελε τον Ίδα. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Απόλλων κατάφερε να του την κλέψει και να την κρατήσει κάμποσο καιρό χωρίς εκείνη να διαμαρτυρηθεί. Ο Ίδας πάντως τελικά την ξαναπήρε πίσω.