cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιπτάμενος Κροίσος
Η ταινία ήταν υποψήφια για 11 βραβεία Όσκαρ και τελικά απέσπασε 5 (Β' Γυναικείας Ερμηνείας - Κέιτ Μπλάνσετ, Σκηνικών, Κοστουμιών, Φωτογραφίας και Μοντάζ). Επιπλέον διεκδίκησε 6 Χρυσές Σφαίρες και 14 Βραβεία BAFTA και απέσπασε 3 (Καλύτερης Ταινίας - Δράμα, Καλύτερης Α' Αντρικής Ερμηνείας σε Δραματική Ταινία Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής) και 4 (Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Μακιγιάζ, Καλύτερων Σκηνικών, Καλύτερης Β' Γυναικείας Ερμηνείας - Κέιτ Μπλάνσετ) αντίστοιχα.
Συνολικά, έκανε παγκόσμιες εισπράξεις 213,741,459 δολάρια.
Πλοκή
Κατά τη διάρκεια του 1913 στο Χιούστον, καθώς η μητέρα του οκτάχρονου Χάουαρντ Χιουζ του κάνει μπάνιο και του διδάσκει πώς να γράφει την λέξη «καραντίνα», τον προειδοποιεί για το πρόσφατο ξέσπασμα χολέρας στο Χιούστον: «Δεν είσαι ασφαλής». Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, το 1927, αρχίζει να σκηνοθετεί την ταινία του Οι Άγγελοι της Κολάσεως και προσλαμβάνει τον Νόα Ντίτριχ για να διαχειρίζεται τις καθημερινές λειτουργίες των επιχειρήσεων του.
Μετά την κυκλοφορία του Τραγουδιστή της Τζαζ, της πρώτης εν μέρει ομιλούσας ταινίας, ο Χιουζ αποκτά εμμονή με τα γυρίσματα της ταινίας του και αποφασίζει να μετατρέψει την βουβή ταινία σε ταινία ήχου. Παρά την επιτυχία της ταινίας, ο Χιουζ παραμένει δυσαρεστημένος με το τελικό αποτέλεσμα και διατάζει την επανάληψη της ταινίας μετά την πρεμιέρα της στο Χόλυγουντ. Μπλέκεται ρομαντικά με την ηθοποιό Κάθριν Χέπμπορν, η οποία βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της επιδείνωσης της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Το 1935, ο Χιουζ δοκιμάζει το αεροπλάνο H-1 Racer, ωθώντας το σε νέο ρεκόρ ταχύτητας, παρά το γεγονός ότι έπρεπε να προσγειωθεί σε ένα χωράφι με τεύτλα όταν το αεροσκάφος ξέμεινε από καύσιμα. Τρία χρόνια αργότερα, καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ πετώντας τον γύρο του κόσμου σε τέσσερις ημέρες. Στη συνέχεια, αγοράζει το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής στην (TWA). Ο Χουάν Τριπ, αντίπαλος της εταιρείας και πρόεδρος της Pan American World Airways (Pan Am), παίρνει τον φίλο του, Γερουσιαστή Όουεν Μπρούστερ, να εισαγάγει τον νόμο για τις αεροπορικές μεταφορές, που θα έδινε στην Pan Am αποκλειστικότητα στα διεθνή αεροπορικά ταξίδια.
Η Χέπμπορν βαριέται την εκκεντρικότητα και την εργασιομανία του Χιουζ και τον αφήνει για τον συνάδελφό της ηθοποιό Σπένσερ Τρέισι. Ο Χιουζ βρίσκει γρήγορα ένα νέο ερωτικό ενδιαφέρον με τη 15χρονη Φέιθ Ντομέργκιου και αργότερα την ηθοποιό Άβα Γκάρντνερ. Ωστόσο, εξακολουθεί να τρέφει αισθήματα για τη Χέπμπορν και δωροδοκεί έναν δημοσιογράφο για να κρατήσει τις αναφορές για εκείνη και τον παντρεμένο Τρέισι έξω από τον Τύπο.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1940, ο Χιουζ αναλαμβάνει να υλοποιήσει δύο έργα από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, ένα για ένα κατασκοπικό αεροπλάνο και ένα άλλο για ένα Στρατιωτικό μεταφορικό αεροσκάφος για χρήση στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1947, με το H-4 Hercules ακόμα σε κατασκευή, ο Χιουζ ολοκληρώνει το XF-11 αναγνωριστικό αεροσκάφος και το παίρνει για δοκιμαστική πτήση. Ωστόσο, ένας από τους κινητήρες παθαίνει βλάβη στη μέση της πτήσης και το αεροσκάφος συντρίβεται στο Μπέβερλι Χιλς, με τον Χιουζ να τραυματίζεται σοβαρά. Ο στρατός ακυρώνει την παραγγελία του για το H-4 Hercules, αν και ο Χιουζ συνεχίζει ακόμα την ανάπτυξη με δικά του χρήματα. Ο Ντίτριχ ενημερώνει τον Χιουζ ότι πρέπει να επιλέξει μεταξύ της χρηματοδότησης των αεροπορικών εταιρειών ή του «ιπτάμενου σκάφους» του. Ο Χιουζ διατάζει τον Ντίτριχ να υποθηκεύσει τα περιουσιακά στοιχεία της TWA ώστε να συνεχίσει την ανάπτυξη.
Καθώς η ασθένεια του χειροτερεύει, ο Χιουζ γίνεται όλο και πιο παρανοϊκός, βάζοντας μικρόφωνα και υποκλέπτοντας τις τηλεφωνικές γραμμές της Γκάρντνερ για να την παρακολουθεί, μέχρι που τον διώχνει από το σπίτι της. Το FBI αρχίζει να ερευνά το σπίτι του για ενοχοποιητικά στοιχεία για πολεμική κερδοσκοπία και ερευνά τα υπάρχοντά του και, προς φρίκη του, διαπιστώνει να υπάρχει βρωμιά μέσα στο σπίτι του. Ο Μπρούστερ προσφέρεται ιδιωτικά να αποσύρει τις κατηγορίες εάν ο Χιουζ πουλήσει το TWA στον Τριπ, αλλά ο Χιουζ αρνείται. Τα συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής του Χιουζ γίνονται ακραία και αποσύρεται σε μια απομονωμένη «ζώνη χωρίς μικρόβια» για τρεις μήνες. Ο Τριπ βάζει τον Μπρούστερ να τον καλέσει για έρευνα στη Γερουσία, βέβαιος ότι ο Χιουζ δεν θα εμφανιστεί. Η Γκάρντνερ τον επισκέπτεται και τον ντύνει προσωπικά προετοιμάζοντας τον για την ακρόαση. Της ζητάει να τον παντρευτεί και εκείνη γελάει και της λέει ότι είναι «πολύ τρελός» για εκείνη.
Ένας αναζωογονημένος Χιουζ υπερασπίζεται τον εαυτό του ενάντια στις κατηγορίες του Μπρούστερ και κατηγορεί τον γερουσιαστή ότι πήρε δωροδοκίες από τον Τριπ. Ο Χιουζ καταλήγει ανακοινώνοντας ότι έχει δεσμευτεί να ολοκληρώσει το αεροσκάφος H-4 και ότι θα εγκαταλείψει τη χώρα εάν δεν μπορέσει να το πετάξει. η κατηγορίες του Μπρούστερ καταρρίπτονται αμέσως. Αφού κατάφερε να πετάξει επιτυχώς το αεροσκάφος, ο Χιουζ μιλάει με τον Ντίτριχ και τον μηχανικό του, Γκλεν Όντεκιρκ για ένα νέο αεροσκάφος για την TWA. Ωστόσο, αρχίζει να έχει παραισθήσεις από άνδρες με στολές ανθεκτικές στα μικρόβια και παθαίνει κρίση πανικού. Καθώς ο Όντεκιρκ τον κρύβει σε μια τουαλέτα ενώ ο Ντίτριχ φέρνει έναν γιατρό, ο Χιουζ αρχίζει να έχει αναδρομές στα παιδικά του χρόνια, την αγάπη του για την αεροπορία και τη φιλοδοξία του για επιτυχία, επαναλαμβάνοντας καταναγκαστικά τη φράση, «ο δρόμος του μέλλοντος».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αεροπορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ Κατηγορία:Επικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Κωνσταντίνος Τσιρόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Τσιρόπουλος υπήρξε Έλληνας εθνικός ευεργέτης. Απεβίωσε στο Ταϊγάνιο της Ρωσίας. Κληροδότησε τους τόκους γενναίου χρηματικού ποσού (15.000 ρούβλια) προς όφελος των σχολείων της Ελλάδας.
Χριστιανική ροκ
Η Χριστιανική ροκ είναι είδος της ροκ μουσικής που παίζεται από συγκροτήματα που τα μέλη τους είναι Χριστιανοί και οι στίχοι τους έχουν να κάνουν με θέματα σχετικά με τη Χριστιανική πίστη. Ο βαθμός στον οποίο οι στίχοι είναι ρητά χριστιανικοί, ποικίλλει μεταξύ των συγκροτημάτων. Η Χριστιανική ροκ σχετίζεται αρκετά με τη σύγχρονη χριστιανική μουσική σκηνή, αλλά υπάρχουν και ανεξάρτητα συγκροτήματα. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά υπάρχουν και μερικά Χριστιανικά συγκροτήματα που έχουν παγκόσμια δημοφιλία. Άλλα μουσικά είδη που σχετίζονται με τη Χριστιανική ροκ είναι η Χριστιανική Εναλλακτική Ροκ, η Χριστιανική Μέταλ, η Χριστιανική Πανκ και η Χριστιανική Σκα.
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Ο Αθλητικός Γυμναστικός Όμιλος Ρεθύμνου (Α.Γ.Ο.Ρ.) αποτελεί ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Ρεθύμνου, στον ομώνυμο νομό, όπου βρίσκεται και η έδρα του, το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Ρεθύμνου «Μελίνα Μερκούρη». Έτος ίδρυσής του είναι το 1986 και χρώματα το μπλε και το λευκό.
Πρόσφατα, το επαγγελματικό τμήμα ανδρών του συλλόγου χρησιμοποιούσε τον διακριτικό τίτλο Ρέθυμνο Aegean BC, ενσωματώνοντας και το όνομα του επίσημου χορηγού του, της Aegean Airlines. Το 2015 πήρε το διακριτικό τίτλο Ρέθυμνο Cretan Kings.
Η ομάδα μετείχε στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής κατηγορίας (Basket League) ως '''Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου ΚΑΕ'''.
Ιστορικό
Ο Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου ιδρύθηκε ως σύλλογος το 1965 από τους Γιάννη Χαλκιαδάκη και Αντώνη Βιστάκη. Ο δεύτερος αποτέλεσε και τον πρώτο πρόεδρο του συλλόγου. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1986 από τον καθηγητή φυσικής αγωγής Τάσο Τριαντάφυλλο.
Η ομάδα ξεκίνησε την πορεία της από τα τοπικά πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Κ. και συγκεκριμένα από τη Β' Κατηγορία Ανδρών τη χρονιά 1986-87. Στην κατηγορία αυτή παρέμεινε για μία δεκαετία, μέχρι και το 1997-98, οπότε κατέλαβε την 1η θέση και το δικαίωμα ανόδου. Δύο χρόνια μετά, την άνοιξη του 2000, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα της Ε.ΚΑ.Σ.Κ. κερδίζοντας εισιτήριο για τα πανελλήνια πρωταθλήματα.
Διαδοχικές άνοδοι και συμμετοχή στον Τελικό του Κυπέλλου (2003-2007)
Την επόμενη περίοδο, 2003-04, προπονητής του συλλόγου ορίστηκε ο Στέργιος Κουφός. Με μόλις δύο ήττες στο παθητικό της, η ομάδα στέφθηκε πρωταθλήτρια και ανέβηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία. Εξαιρετική χρονιά υπήρξε και η επόμενη, 2004-05, καθώς ο σύλλογος αναδείχθηκε και πάλι πρωταθλητής στην κατηγορία του. Η λήξη της αγωνιστικής περιόδου 2005-06 βρήκε τον Α.Γ.Ο.Ρ. να έχει τερματίσει στην 3η θέση της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, η οποία διεξήχθη σε κοινό Όμιλο 16 συλλόγων. Ισοβαθμώντας με το δεύτερο Αιγάλεω, με 21 νίκες και 9 ήττες, αποδείχθηκε ο άτυχος της περίστασης και έχασε την άνοδο. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος αγωνίστηκε σε 4 αγώνες της Α' Φάσης, αποκλείοντας διαδοχικά την Α.Ε. Ταύρος (52-58), τον Δ.Α.Σ.Α.Λ.(68-90) και το Παλαιό Φάληρο (74-78). Την πορεία του διέκοψε το Κολλέγιο ICBS που τον υποχρέωσε σε ήττα με σκορ (82-67).
Το χαμένο έδαφος αναπληρώθηκε την επόμενη χρονιά, 2006-07, οπότε και ο σύλλογος κατετάγη μεν 3ος, αλλά εξαιτίας της αδυναμίας του πρωτοπόρου Σπόρτιγκ Αθηνών να αγωνιστεί στην Α1 Εθνική Κατηγορία, τη θέση του πήρε η ομάδα του Ρεθύμνου. Στη διάρκεια της χρονιάς αντιμετώπισε 15 αντιπάλους, συλλέγοντας 19 νίκες και 11 ήττες.
Αντώνης Μανιτάκης
Ο Αντώνης Μανιτάκης (1944) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός.
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Διαδοχικές άνοδοι και συμμετοχή στον Τελικό του Κυπέλλου (2003-2007)
Την ίδια χρονιά ο σύλλογος πέτυχε και την πιο αξιοσημείωτη διάκριση της μέχρι τώρα πορείας του, τη συμμετοχή του σε Τελικό Κυπέλλου Ελλάδος, όντας μάλιστα ομάδα που δεν αγωνιζόταν στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Συμμετείχε σε όλες τις αγωνιστικές της διοργάνωσης, σε 9 αγώνες στο σύνολο. Απέκλεισε διαδοχικά τους συλλόγους: Περιστέρι (64-69), Νήαρ Ηστ Καισαριανής (72-64), Ηλυσιακό (70-59), Σπόρτιγκ Αθηνών (70-78), Πανιώνιο Σμύρνης (80-79), ΠΑΟΚ (93-82), καθώς και τον Κολοσσό Ρόδου στους διπλούς ημιτελικούς (74-73 ήττα, 85-60 νίκη). Ακολούθησε ο Μεγάλος Τελικός που διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο του Ο.Α.Κ.Α. στην Αθήνα στις 25 Μαρτίου 2007. Εκεί το Ρέθυμνο βρήκε το ανυπέρβλητο εμπόδιο του Παναθηναϊκού του Ομπράντοβιτς, γνωρίζοντας την ήττα με σκορ 87-48 (ημίχρονο 44-27).
Αντώνης Μανιτάκης
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αναγορεύθηκε διδάκτωρ νομικής του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών και το 1982 εξελέγη καθηγητής συνταγματικού δικαίου στη Νομική Σχολή του ανωτέρω Πανεπιστημίου. Υπήρξε μαθητής του Αριστόβουλου Μάνεση, τον οποίο διαδέχθηκε στην έδρα του Συνταγματικού Δικαίου. Από το 2014 είναι κοσμήτορας της Σχολής Νομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου. Ήδη σήμερα ανήκει στο ακαδημαϊκό προσωπικό του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Πρώτη θητεία στην Α1 και επιστροφή στην Α2 Εθνική (2007-2010)
Έχοντας πετύχει την προηγούμενη χρονιά τη μεγαλύτερη επιτυχία στη μέχρι τότε ιστορία του, το Ρέθυμνο ξεκίνησε την πρώτη πορεία του στην Α1 Εθνική Κατηγορία με αισιοδοξία. Ωστόσο η περίοδος 2007-08 δεν είχε ιδανική εξέλιξη, με την ομάδα να συγκεντρώνει συνολικά 9 νίκες και 17 ήττες. Οι ομάδες των ΠΑΟΚ, Κολοσσού Ρόδου και το Ρέθυμνο βρέθηκαν να παλεύουν έως την ύστατη στιγμή με στόχο τη σωτηρία, με την κατάσταση να περιπλέκεται μετά τη λήξη της 25ης και προτελευταίας αγωνιστικής στην οποία οι Κρητικοί όχι μόνο νίκησαν άνετα το «Δικέφαλο του Βορρά», αλλά και τον υποχρέωσαν σε μια από τις βαρύτερες ήττες της ιστορίας του (89-62). Στην τελευταία αγωνιστική, ωστόσο, το Ρέθυμνο ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 80-48 και βάσει της τριπλής ισοβαθμίας σώθηκαν οι ΠΑΟΚ και Κολοσσός. Το Ρέθυμνο κατέλαβε τη 13η θέση με αποτέλεσμα να ακολουθήσει την Ολυμπιάδα Πατρών στην Α2 Εθνική. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, έλαβε μέρος στις 3 αγωνιστικές της Β' Φάσης αποκλείοντας διαδοχικά τον Αμύντα Υμηττού (62-94) και την Ξάνθη (71-80). Την πορεία του διέκοψε η ΑΕΚ επικρατώντας απέναντι στο Ρέθυμνο με σκορ 78-84.
Αντώνης Μανιτάκης
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής του σταδιοδρομίας έχει διατελέσει κοσμήτορας της Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών και επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Μονπελιέ (1987), Paris X (1989), Λα Σαπιέντσα της Ρώμης (1994) και Νάντης (2002). Την περίοδο 2004-2010 δίδαξε ευρωπαϊκό συνταγματικό δίκαιο στα θερινά σεμινάρια της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονπελιέ. Το 2007 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με το βραβείο εξαίρετης πανεπιστημιακής διδασκαλίας, το οποίο απονέμεται στη μνήμη Ξανθόπουλου-Πνευματικού και τελεί υπό την αιγίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Πρώτη θητεία στην Α1 και επιστροφή στην Α2 Εθνική (2007-2010)
Η εκκίνηση της χρονιάς 2008-09 βρήκε την ομάδα στην Α2 Εθνική όπου κλήθηκε να ανταγωνιστεί 15 συλλόγους σε κοινό Όμιλο. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα έχοντας συγκεντρώσει 17 νίκες και 13 ήττες και παραμένοντας χωρίς καμία περιπέτεια στην κατηγορία. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο ηττήθηκε με σκορ 86-76 από τον Ηλυσιακό γνωρίζοντας τον αποκλεισμό κατά την 1η αγωνιστική της Α' Φάσης.
Αντώνης Μανιτάκης
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Έχει συγγράψει και δημοσιεύσει μαζί με τη διδακτορική του διατριβή 16 μονογραφίες και 123 πρωτότυπες μελέτες στην ελληνική και γαλλική γλώσσα. Είναι επιμελητής 7 συλλογικών τόμων και διευθύνει επιστημονική σειρά στις Εκδόσεις Σάκκουλα, στην οποία έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα 16 μονογραφίες, ιδίως διδακτορικές διατριβές. Διηύθυνε επίσης επί οκταετία το διμηνιαίο νομικό περιοδικό «Το Σύνταγμα» (1996-2004, εκδ. Αντ. Σάκκουλας).
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Πρώτη θητεία στην Α1 και επιστροφή στην Α2 Εθνική (2007-2010)
Το καλοκαίρι του 2009 ελήφθη η απόφαση μετονομασίας του συλλόγου σε Ρέθυμνο BC, εξαιτίας της επιθυμίας των ανθρώπων της ομάδας να προβάλλεται μέσω του ονόματος η πόλη καταγωγής του. Η απόφαση αυτή δεν είχε σχέση με οικονομικές εκκρεμότητες.
Παραμένοντας στην Α2 Εθνική υπό τους ίδιους όρους διεξαγωγής του Πρωταθλήματος, το Ρέθυμνο συγκέντρωσε την αγωνιστική περίοδο 2009-10 14 νίκες και 16 ήττες. Αξιοπερίεργα προέκυψε τετραπλή ισοβαθμία ανάμεσα στις θέσεις 7 έως 10 του βαθμολογικού πίνακα, με την κρητική ομάδα να τοποθετείται τελικά στην πρώτη από αυτές. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου, αγωνίστηκε μόνο στην Α' Φάση, αποκλείοντας αρχικά τον Απόλλωνα Καλαμαριάς με σκορ 74-76, ενώ στη συνέχεια ηττήθηκε από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης με ευρεία διαφορά (90-62) και αποκλείστηκε.
Αντώνης Μανιτάκης
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Άσκησε καθήκοντα αναπληρωτή προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (1997-1999) και διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος του Ομίλου Συνταγματικού Δικαίου «Αριστόβουλος Μάνεσης». Το 2018 η Γενική Συνέλευση του Ομίλου αποφάσισε ομόφωνα να του απονείμει τον τίτλο του επίτιμου πρόεδρου "αναγνωρίζοντας και τιμώντας την καθοριστική πράγματι συμβολή του τόσο στη δημιουργία του όσο και στη συνολική έως τώρα πορεία του".
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Καθιέρωση στην Α1 Εθνική (2010-σήμερα)
Η αγωνιστική περίοδος 2010-11 ήταν επίσης κομβικής σημασίας στην πορεία του συλλόγου, καθώς ήταν αυτή που σηματοδότησε την επιστροφή - και τη μετέπειτα καθιέρωσή - του στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Σε μια χρονιά που αντιμετώπισε 15 αντιπάλους σε κοινό Όμιλο, με προπονητή πάντα το Στέργιο Κουφό, συγκέντρωσε 20 νίκες και 10 ήττες, με αποτέλεσμα να «κλειδώσει» μια αγωνιστική πριν τη λήξη του Πρωταθλήματος τη 2η θέση της τελικής κατάταξης. Σαν αποτέλεσμα εξασφάλισε την άνοδο, ακολουθώντας τον πρωτοπόρο Κ.Α.Ο. Δράμας. Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, αποκλείστηκε νωρίς, γνωρίζοντας ήττα από τον επίσης Κρητικό Ο.Φ.Η. στην 1η Αγωνιστική με το πλούσιο σκορ 92-96.
Αντώνης Μανιτάκης
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Δημοσιεύει τακτικά άρθρα και σχόλια στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο.
Κυβερνητική παρουσία
Υπήρξε υπηρεσιακός Yπουργός Eσωτερικών στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου (17 Μαΐου έως 21 Ιουνίου 2012).
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Καθιέρωση στην Α1 Εθνική (2010-σήμερα)
Την επόμενη χρονιά, 2012-13 η ομάδα του Ρεθύμνου διατήρησε τη δυναμική της συνεχίζοντας σταθερά να συλλέγει νίκες, κλείνοντας την κανονική περίοδο με 17 νίκες και 9 ήττες στην κανονική περίοδο, όσες και ο ΠΑΟΚ. Οι Θεσσαλονικείς κατατάχθηκαν τέταρτοι, αφήνοντας τους Ρεθυμνιώτες πέμπτους λόγω του πλεονεκτήματος 4 πόντων που αποκόμισαν από τις μεταξύ τους αναμετρήσεις. Οι δύο ομάδες ανανέωσαν το ραντεβού τους για τον πρώτο γύρο των Playoffs και εκεί οι Ρεθυμνιώτες πέτυχαν το sweep προκρινόμενοι στους ημιτελικούς για πρώτη φορά στην ιστορία τους (2 νίκες, 75-71 και 88-65). Εκεί η ομάδα της Κρήτης κλήθηκε να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό Πειραιώς, από τον οποίο ηττήθηκε τρεις συνεχόμενες φορές (77-62, 87-72, 67-80), κλείνοντας τη χρονιά στην 4η θέση πανελλαδικά. Την ίδια χρονιά η ομάδα αγωνίστηκε απευθείας στους Προημιτελικούς του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου και γνώρισε την ήττα από την Ε.Κ. Καβάλας με σκορ (77-74). Αξιοσημείωτα το Μάρτιο της χρονιάς αυτή τερματίστηκε η συνεργασία της Κ.Α.Ε. με το Στέργιο Κουφό μετά από 8 χρόνια, με τη θέση του να αναλαμβάνουν οι Θανάσης Γιαπλές και Σταύρος Μυκονιάτης ως πρώτος προπονητής και βοηθός αντίστοιχα.
Αντώνης Μανιτάκης
Κυβερνητική παρουσία
Στις 21 Ιουνίου 2012 μετά από πρόταση της Δημοκρατικής Αριστεράς ορκίστηκε Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στην Κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, θέση από την οποία παραιτήθηκε ένα έτος αργότερα, στις 24 Ιουνίου 2013.
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Καθιέρωση στην Α1 Εθνική (2010-σήμερα)
Έχοντας τερματίσει αρκούντως ψηλά στη βαθμολογία, το Ρέθυμνο είχε τη δυνατότητα συμμετοχής στο EuroCup που θα ξεκινούσε το επόμενο φθινόπωρο. Ωστόσο οι ιθύνοντες του συλλόγου αποφάσισαν πως δεν υπήρχε επαρκές κίνητρο για να λάβει η ομάδα την οικονομική αυτή επιβάρυνση.
Αντώνης Μανιτάκης
Κυβερνητική παρουσία
Στις 28 Αυγούστου 2015 προτάθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Βασιλικής Θάνου (28 Αυγούστου έως 23 Σεπτεμβρίου 2015).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου
Καθιέρωση στην Α1 Εθνική (2010-σήμερα)
Μετά από δύο χρόνια στην κορυφή των δυνατοτήτων του, η αγωνιστική κάμψη επήλθε για το Ρέθυμνο το 2013-14 οπότε και ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση της τελικής βαθμολογίας, με 10 νίκες και 16 ήττες. Η θέση αυτή σήμαινε την άνετη παραμονή του στη μεγάλη κατηγορία, αλλά δεν άφηνε και περιθώρια βελτίωσης της θέσης του μέσω των PlayOffs. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου κλήθηκε να αντιμετωπίσει απευθείας στους Προημιτελικούς τον Παναθηναϊκό από τον οποίο αποκλείστηκε κατόπιν ήττας με σκορ το ευρύ 52-83.
Τίτλοι και Διακρίσεις
Κύπελλο Ελλάδας
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2014-15, ο Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (Ε.Σ.Α.Κ.Ε.). Η επίσημη χορηγική ονομασία του συλλόγου τα τελευταία χρόνια είναι Ρέθυμνο BC Aegean.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ρεθύμνου «Μελίνα Μερκούρη», χωρητικότητας 1.600 θέσεων. Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1992 και ανακαινίστηκε το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2007. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Κ.Α.Ε. είναι από τον Ιούλιο του 2014 ο Ηρακλής Μανουκαράκης, ενώ πρόεδρος του ερασιτέχνη Α.Γ.Ο.Ρ. είναι ο Γιάννης Καλαϊτζάκης. Καθήκοντα προπονητή διατηρεί επίσης από τον Ιούλιο του 2014 ο Θανάσης Σκουρτόπουλος, με άμεσους συνεργάτες τους Σταύρο Μυκονιάτη και Χάρη Κουλουριώτη. Το ρόστερ του Ρεθύμνου για την αγωνιστική περίοδο 2014-15 συνθέτουν οι παρακάτω αθλητές:
Χορηγίες και σήμα
Ο κύριος χορηγός της ομάδας, αναφέρεται στη διακριτική ονομασία και στο σήμα της ομάδας. Στο παρελθόν η ομάδα εμπεριείχε στην ονομασία της το χορηγό Aegean. Το 2015, η ομάδα μετονομάστηκε λόγω της χορηγίας από την Cretan Kings, με νέο λογότυπο και χρώματα.Το 2018 το σήμα άλλαξε μορφη λόγω αλλαγής λογοτυπου της εταιρείας Και το 2019 αλλάζουν τα χρώματα και μπαίνει με την επωνυμία RETHYMNO TOWN
Εξωαθλητική δραστηριότητα
Τον Απρίλιο του 2013, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, υποδέχθηκε τους αθλητές, τους προπονητές και το Δ.Σ. της ομάδας προκειμένου να τους συγχαρεί για το κοινωνικό τους έργο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ρεθύμνου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1986 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1986
Μαζερόλ-λε-Σαλέν
Το Μαζερόλ-λε-Σαλέν (γαλλικά: Mazerolles-le-Salin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Κατανομή Μπερνούλλι
thumb|right|400px|Συνάρτηση μάζας πιθανότητας Μπερνούλλι για.
Η κατανομή Μπερνούλλι είναι μια διακριτή συνάρτηση κατανομής τυχαίας μεταβλητής. Περιγράφει ένα τυχαίο πείραμα με δύο πιθανά αποτελέσματα (επιτυχία - αποτυχία) και πιθανότητα επιτυχίας p.
Θεωρούμε την τυχαία μεταβλητή X που παίρνει τιμές 0 ή 1, δηλαδή. Για X=1 έχουμε επιτυχία και για X=0 αποτυχία. Λέμε ότι η X ακολουθεί την κατανομή Μπερνούλλι για  αν:
Το κλασσικό παράδειγμα τυχαίας μεταβλητής που ακολουθεί την κατανομή Μπερνούλλι με p = 1/2 είναι το στρίψιμο ενός νομίσματος, όπου X = 1 αντιστοιχεί σε κορώνα και X = 0 σε γράμματα.
Η κατανομή Μπερνούλλι είναι ειδική περίπτωση της διωνυμικής κατανομής με n = 1.
Αναμενόμενη τιμή
Από τον ορισμό της αναμενόμενης τιμής, έχουμε ότι
Διακύμανση
Από τον ορισμό της διακύμανσης, έχουμε ότι
Κύρτωση
Από τον ορισμό της κύρτωσης, έχουμε ότι:
Ροπές
Από τον ορισμό της αναμενόμενης τιμής, έχουμε ότι για κάθε k \in \N:
Εντροπία
Από τον ορισμό της εντροπίας, έχουμε ότι: Η εντροπία μεγιστοποιείται όταν τα δύο ενδεχόμενα είναι ισοπίθανα, δηλαδή όταν p = 1/2.
Πιθανογεννήτρια συνάρτηση
Η πιθανογεννήτρια συνάρτηση δίνεται από τον τύπο:
Χαρακτηριστική συνάρτηση
Η χαρακτηριστική συνάρτηση δίνεται από τον τύπο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Κατανομές Κατηγορία:Στατιστική
Αστέρας του Καϋρέλ
Ο BPS CS31082-0001, γνωστός και ως Αστέρας του Καϋρέλ (αγγλ. Cayrel's Star) είναι ένας πολύ μεγάλης ηλικίας αστέρας, που ανήκει στον ακραίο Πληθυσμό II. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χιλιάδες παρσέκ από τη Γη, στην άλω του Γαλαξία μας. Ανήκει στην κατηγορία των εξαιρετικά «φτωχών» σε «μέταλλα» αστέρων, καθώς η μεταλλικότητά του είναι κάπου χίλιες φορές μικρότερη από εκείνη του Ήλιου ( [ Fe/H ] = –2,9). Ειδικότερα, ανήκει στην πολύ σπάνια υποκατηγορία των ενισχυμένων με νετρονιακή σύλληψη αστέρων. Ανακαλύφθηκε από τον Τιμ Μπηρς (Tim C. Beers) και συνεργάτες του με το τηλεσκόπιο Σμιντ του Διαμερικανικού Αστεροσκοπείου του Σέρο Τολόλο στη Χιλή. Αναλύθηκε φασματικώς από τον Γάλλο αστρονόμο Ροζέ Καϋρέλ (από όπου και η ονομασία του αστέρα) και την ομάδα του, που χρησιμοποίησαν το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου, επίσης στη Χιλή για να προσδιορίσουν τις περιεκτικότητες του αστέρα στα διάφορα στοιχεία της ύλης. Ο λόγος των ισοτόπων θόριο-232 προς ουράνιο-238 χρησίμευσε για τον προσδιορισμό της ηλικίας του αστέρα. Αυτή εκτιμήθηκε σε περίπου 12,5 δισεκατομμύρια έτη, που αντιστοιχεί στην ηλικία των γηραιότερων γνωστών αστέρων.
Συγκρινόμενος με άλλους αστέρες της κατηγορίας του, που έχουν εμπλουτισθεί με βαρέα στοιχεία παραχθέντα με τη διαδικασία ταχείας συλλήψεως νετρονίων (όπως ο Αστέρας του Σνέντεν, ο BD +17° 3248 και ο HE 1523-0901) ο Αστέρας του Καϋρέλ έχει μεγαλύτερες περιεκτικότητες σε ακτινίδες (Th, U), αλλά απροσδόκητα μικρή περιεκτικότητα σε μόλυβδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φασματικώς ιδιόμορφοι αστέρες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Η δυτική ψευδαίσθηση της ανθρώπινης φύσης
Η δυτική ψευδαίσθηση της ανθρώπινης φύσης (The Western Illusion of Human Nature) είναι τίτλος βιβλίου του Αμερικανού κοινωνικού ανθρωπολόγου Μάρσαλ Σάλινς, το οποίο εκδόθηκε αρχικά στην αγγλική γλώσσα το 2008. Το βιβλίο αφορά ζητήματα πολιτικής φιλοσοφίας ιδωμένα από ανθρωπολογική σκοπιά, ενώ προέκυψε ως επέκταση μίας σειράς διαλέξεων που έδωσε ο συγγραφέας το 2005 στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Περιεχόμενο
Κεντρική θέση του βιβλίου είναι ότι η χομπσιανή αντίληψη της φυσικής κατάστασης ως μίας χαοτικής, άναρχης συνθήκης ατελείωτου και καθολικού «πολέμου όλων εναντίον όλων», εξαιτίας της υποτιθέμενης έμφυτης τάσης των ορθολογικών ατόμων να ανταγωνίζονται μεταξύ τους με επεκτατικό σκοπό και επιδιώκοντας πάση θυσία τη βέλτιστη εξυπηρέτηση του στενού τους συμφέροντος, είναι στην πραγματικότητα μία μόνο, πολιτικού χαρακτήρα έκφανση μίας αφήγησης πολύ παλαιότερης από τον Χομπς, ευρισκόμενης στον πυρήνα της δυτικής σκέψης, πολιτισμικά κατασκευασμένης και όχι αποκλειστικά πολιτικής υφής. Στην ίδια αυτή αφήγηση τοποθετείται, κατά τον Σάλινς, και η λύση που ο Χομπς προτείνει ως αντίδοτο στη φυσική κατάσταση: ένα ιεραρχικό σύστημα κοινωνικής οργάνωσης που περιορίζει τον αλληλοσπαραγμό μέσω των βίαιων πρακτικών του κράτους και επιτρέπει έτσι στην ελεγχόμενη από τα πάνω κοινωνία να ανθίσει, καθυποτάσσοντας τις ατομικές δυνάμεις όλων μέσα σε μία επιτηρούμενη συλλογικότητα.
Συνολικά, αυτή η κατασκευασμένη αφήγηση περιγράφεται από τον συγγραφέα ως το «μεταφυσικό τρίγωνο της αναρχίας, της ιεραρχίας και της ισότητας»: το εννοιολογικό οικοδόμημα του χάους των ανταγωνιστικών, επεκτατικών ατόμων και των δύο εναλλακτικών λύσεων οι οποίες προτείνονται για την ανάδυση της τάξης μέσα από αυτό το χάος: η ιεραρχική λύση (π.χ. του φιλομοναρχικού Χομπς) και η εξισωτική λύση (π.χ. των οπαδών του φιλελεύθερου κοινοβουλευτισμού), όπου αντί ενός καταναγκαστικού συστήματος επιβολής υϊοθετούνται αυτορρυθμιζόμενοι μηχανισμοί εξισορρόπησης μεταξύ των αντίρροπων δυνάμεων, οδηγώντας σε αυτοέλεγχο και αυτοσυγκράτηση των ατόμων προς όφελος της συλλογικότητας. Οι ίσες και ανταγωνιζόμενες δυνάμεις αλληλεπιδρούν και εξισορροπούνται χωρίς καμία να υποσκελίζει την άλλη, παρά μόνον παροδικά.
Το μεταφυσικό αυτό τρίγωνο εμφανίζεται και σε άλλα πεδία πέραν της πολιτικής, όπως στην αντίληψή μας για τη λειτουργία του Σύμπαντος σε υποατομικό επίπεδο, στην πολεοδομική οργάνωση ή στο πώς συλλαμβάνουμε τη λειτουργία και τη δυσλειτουργία του ανθρώπινου σώματος, συνιστώντας έτσι μία ευέλικτη εννοιολογική δομή με κεντρικό ρόλο για τον δυτικό πολιτισμό εδώ και τρεις χιλιετίες. Όμως, ο συγγραφέας υποστηρίζει, στην ουσία η δομή αυτή δεν αντανακλά κάποια a priori, αυτονόητη αλήθεια, αλλά απλώς τη δυτική αντίληψη περί αντιδιαστολής πολιτισμού και φύσης η οποία δεν συναντάται σε άλλους λαούς και πολιτισμικές παραδόσεις.
Αρχαιότητα
Ο Σάλινς ανιχνεύει την καταγωγή του εν λόγω μεταφυσικού τριγώνου, ως κεντρικής εννοιολογικής δομής στον πυρήνα του δυτικού πολιτισμού, στην αρχαϊκή Ελλάδα. Με αναφορές στον Ησίοδο και, κατόπιν, στον Θουκυδίδη, που είναι γνωστό πως επηρέασε σημαντικά τον Χομπς, ο συγγραφέας παρακολουθεί την εξέλιξη αυτής της «μεταφυσικής της τάξης» από απλή διένεξη μεταξύ του τρόπου σκέψης των άμετρα φιλόδοξων Μυκηναίων ευγενών και της κοσμοαντίληψης των μετρίων πολιτών (προσανατολισμένων στον διαρκή αυτοέλεγχο των παθών τους, με στόχο τον περιορισμό της ατομικής απληστίας τους ώστε να συντηρείται η αλληλεγγύη με τους ομοτίμους τους) , σε διένεξη μεταξύ αριστοκρατικών ελίτ και λαού στις αρχαϊκές πόλεις-κράτη, μέχρι την ολοκληρωτική σύγκρουση μεταξύ δημοκρατίας και πλουτοκρατικής ολιγαρχίας κατά τον Πελλοποννησιακό πόλεμο: οι δύο παρατάξεις δεν εκπροσωπούσαν, κατά τον Σάλινς, παρά τις δύο εναλλακτικές λύσεις του μεταφυσικού τριγώνου στο πρόβλημα του αρχέγονου κοινωνικού χάους - την ιεραρχία και την ισότητα. thumb|280px|left|Ο τόπος όπου συνεδρίαζε η αθηναϊκή [[Εκκλησία του Δήμου, η Πνύκα.]] Όμως η ίδια αυτή μεταφυσική έννοια της ισότητας, ως οδός ανάδυσης της τάξης από το χάος, είχε και μη πολιτικές εφαρμογές. Έτσι, στην οντολογία του προσωκρατικού φιλοσόφου Αναξίμανδρου τα ισότιμα θεμέλια στοιχεία του κόσμου αλληλεπιδρούσαν δυναμικά και ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους, οδηγώντας στην εμφάνιση της ορατής συμπαντικής τάξης, χωρίς κανένα να επικρατεί επί των άλλων. Σε παρόμοια πλαίσια κινήθηκε και η οντολογία του Εμπεδοκλή. Στην ιατρική σκέψη του Αλκμαίωνα από τον Κρότωνα η υγεία του σώματος προϋποθέτει τη δυναμική ισορροπία μεταξύ ανταγωνιστικών σωματικών δυνάμεων και η ασθένεια προκύπτει από την επικράτηση του ενός επί των υπολοίπων, οπτική η οποία οδήγησε τελικά στην πολύπλοκη ιατρική θεωρία και πρακτική του Ιπποκράτη. Ο τελευταίος προσέθεσε στην εν λόγω αντίληψη της «σωματικής ισονομίας» και την προγραμματισμένη, εκ περιτροπής επιβολή ενός σωματικού στοιχείου επί των άλλων, αναλόγως με την εποχή του χρόνου - μία ανάλογη πρακτική εντοπίζεται και στους δημοκρατικούς θεσμούς της Αθήνας, καθυποτάσσοντας την ιεραρχία μέσα σε μία ευρύτερη ισότητα. Κατ' αντιδιαστολή, η ψυχολογία και η οντολογία του ολιγαρχικού Πλάτωνα έχουν μία ιεραρχική υφή, σχεδιασμένη να συγκρατεί και να τακτοποιεί, μέσω του καταναγκασμού, μία υποτιθέμενη άναρχη και χαοτική αρχική κατάσταση.
Κατά τον Σάλινς, σε αντίθεση με την καθιερωμένη άποψη, αυτές οι πολιτισμικές εκδηλώσεις του μεταφυσικού τριγώνου «Αναρχία - Ιεραρχία - Ισότητα» δεν αποτελούν απλή απόρροια των εξελίξεων στην πολιτική σφαίρα (δηλαδή την επικράτηση της δημοκρατικής ισονομίας στην κλασική εποχή), αλλά συμβαδίζουν με τα τεκταινόμενα στο πολιτικό πεδίο ως ισότιμες και παράλληλες μ' αυτό εκφάνσεις μίας βαθύτερης πολιτισμικής δομής που είχε ήδη επικρατήσει στον ελληνικό χώρο. Αυτή η δομή αποτελούσε συνέπεια του εννοιολογικού διαχωρισμού μεταξύ πολιτισμού και φύσης, ο οποίος μπορεί να αναχθεί μεν ως το αρχαϊκό έργο του Ησίοδου, αλλά δεν είχε κυριαρχήσει καθολικά πριν από τον 5ο αιώνα π.Χ. και την επιρροή των σοφιστών. Μέχρι τότε, στην ελληνική παράδοση η κοινωνία και η φύση είχαν παραμείνει εναλλάξιμες και συγγενικές, χωρίς κάποιο αδιάβατο χάσμα να θεωρείται πως υφίσταται μεταξύ τους. Η εννοιολογική οικοδόμηση αυτού του χάσματος ήταν που οδήγησε στη σαρωτική επικράτηση της τριγωνικής μεταφυσικής της τάξης στον δυτικό πολιτισμό, μία έκφανση της οποίας (συγκεκριμένα της ισότητας) υπήρξε η αθηναϊκή δημοκρατία. Το εν λόγω χάσμα προϋπέθετε πως υπάρχει μία σταθερή, αιώνια, θεμελιώδης ατομική φύση (του ανθρώπου, των στοιχειωδών ουσιών του κόσμου ή των βασικών σωματικών δυνάμεων) που είναι αρπακτική, επεκτατική, ανταγωνιστική και ιδιοτελής, επομένως ασύμβατη με μία οργανωμένη κοινωνία, ένα οργανωμένο Σύμπαν ή ένα λειτουργικό υγιές σώμα. Συνέπεια αυτής της θεώρησης ήταν πως η φύση πρέπει να δαμαστεί, είτε μέσω της λύσης της ισότητας είτε μέσω της λύσης της ιεραρχίας, προκειμένου να μπορέσουν να υπάρξουν κοινωνία και πολιτισμός (στο πολιτικό πεδίο), σωματική υγεία (στο βιολογικό πεδίο) ή ο ίδιος ο ορατός κόσμος (στο οντολογικό πεδίο), ώστε δηλαδή να αναδυθεί τάξη μέσα από το χάος.
Έτσι η αντιδιαστολή πολιτισμού και φύσης, ή νόμου (κοινωνικής σύμβασης) και φύσης, ενσωματώθηκε στον πολιτισμικό πυρήνα της Δύσης και συνεχίζει να είναι μαζί μας ύστερα από δύο χιλιετίες. Στο εν λόγω διάστημα εκφράστηκε με δύο εναλλακτικές μορφές: αυτή που κατά τον Σάλινς ενσαρκώνεται ιδανικά στο έργο του Ζαν Ζακ Ρουσσώ και στη σύλληψή του για τον «Ευγενή Άγριο», όπου η φύση θεωρείται αγαθή, αιώνια και ανώτερη από τον ευμετάβλητο πολιτισμό με τη διαστρεβλωτική επιρροή του, και την επικρατέστερη, αντίθετη εκδοχή του Χομπς, όπου η φύση θεωρείται μία κατώτερη, εμπόλεμη και άναρχη κατάσταση καθολικού ανταγωνισμού μεταξύ αντίρροπων δυνάμεων, οδηγώντας στην ανάδειξη του γνωστού μεταφυσικού τριγώνου «Αναρχία - Ιεραρχία - Ισότητα». Όμως, κατά τον συγγραφέα, οι οπαδοί του τριγώνου (και πρώτα απ' όλα ο ίδιος ο Θουκυδίδης) δεν υπήρξαν ποτέ πλήρως αυτοσυνεπείς, επικαλούμενοι κατά περίσταση την υποτιθέμενη αρπακτική και επεκτατική ανθρώπινη φύση για να δικαιολογήσουν ασύμβατα μεταξύ τους πράγματα, συμπεριλαμβανομένου του «δικαίου του ισχυρού» (π.χ. στον Διάλογο των Μηλίων), και αγνοώντας ενδείξεις περί του αντιθέτου (π.χ. τη μομφή των Κορινθίων στο Πρώτο Βιβλίο της Ιστορίας του Πελοποννησιακού Πολέμου ότι οι Σπαρτιάτες, σε αντίθεση με τους Αθηναίους, επιδίωκαν λιγότερα από όσα μπορούσαν να κατορθώσουν).
Εναλλακτικές αντιλήψεις
Στη συνέχεια ο συγγραφέας παραθέτει εθνογραφικά παραδείγματα από όλη τη Γη και όλες τις ιστορικές εποχές, κυρίως όμως εκτός του δυτικού κόσμου, για να τεκμηριώσει πως στους περισσότερους πολιτισμούς η έννοια του ιδιοτελούς ατομικού εαυτού θεωρείται όχι ίδιον κάποιας αιώνιας, προκοινωνικής και αντικοινωνικής ανθρώπινης φύσης, αλλά μία ιδιότυπη, αδιανόητη και νοσηρή κατάσταση, μία παρέκκλιση που απαιτεί θεραπεία ή εξοστρακισμό. Ο Σάλινς υποστηρίζει ότι η επικρατέστερη στον πλανήτη αντίληψη για τον εαυτό υπήρξε στην πραγματικότητα όχι αυτή του χομπσιανού ατομικού ανταγωνιστικού αρπακτικού, αλλά μίας διαμοιραζόμενης υπόστασης στο πλαίσιο διαπροσωπικών συγγενικών σχέσεων. Έτσι, το άτομο γίνεται αντιληπτό ως αναπόσπαστο τμήμα μίας κοινότητας ή φυλής καθοριζόμενης από συγγένειες εξ αίματος και εξ αγχιστείας, μέρος μίας κοινής υποκειμενικότητας η οποία μοιράζεται ταυτόσημα νοήματα για το περιβάλλον και τα γεγονότα που βιώνει, υπομένοντας μία κοινή μοίρα.
Αναγεννησιακές κοινοπολιτείες
Κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και την Αναγέννηση η ισονομία έλαμψε εκ νέου σε πολιτικό πλαίσιο με τα ρεπουμπλικανικά καθεστώτα των πόλεων της Β. Ιταλίας: συστήματα μεικτής εξουσίας του δήμου και των ολίγων, στηριγμένα στο προαυτοκρατορικό πολίτευμα της Ρώμης, περήφανα μέσα στην άρνησή τους να υποταχθούν σε κάποιον απόλυτο ηγεμόνα, με λόγιες αναφορές στον Κικέρωνα και στον Αριστοτέλη. Τα περισσότερα εξαφανίστηκαν μέσα σε δύο αιώνες από την αρχική τους ανάδυση, διότι κατά τον Σάλινς δεν είχαν επεξεργαστεί την έννοια της εξισορρόπησης των ισότιμων, αντίθετων συμφερόντων με γνώμονα το κοινό καλό, αλλά μόνον αυτήν της ισονομίας και της ισότιμης συμμετοχής στα κοινά (ορισμένα μάλιστα διατηρούσαν θεσμούς κλήρωσης για την επάνδρωση των αξιωμάτων, όπως η άμεση δημοκρατία της κλασικής Αθήνας). Έτσι οι διενέξεις μεταξύ αντιμαχόμενων συμφεροντολογικών φατριών, τελικά τα κατέστρεψαν πρόωρα. Εξαίρεση αποτέλεσε η Φλωρεντία, της οποίας το κοινοπολιτειακό καθεστώς διατηρήθηκε ως τον 16ο αιώνα, ακριβώς διότι βασιζόταν σε μία πολιτική παράδοση πλήρως ενταγμένη στην εξισωτική κορυφή του μεταφυσικού τριγώνου: ισονομία και εξισορρόπηση. Λόγιοι εκφραστές αυτής της αντίληψης, ότι η ελευθερία γεννάται μέσα από τη θεσμοποιημένη και ελεγχόμενη σύγκρουση ενάντιων επιμέρους συμφερόντων, μία σύγκρουση που οδηγεί σε δίκαιους νόμους, υπήρξαν ο ανθρωπιστής Λεονάρντο Μπρούνι και, αργότερα, ο Μακιαβέλι. Η ισότητα εκφράστηκε την ίδια περίοδο και σε άλλες πολιτισμικές σφαίρες, πέραν της πολιτικής θεωρίας, όπως στην αναξιμάνδρεια μεταφυσική του Μπερναντίνο Τελέζιο που πρώτος περιέγραψε μία πρώιμη διατύπωση της ιδέας του Αοράτου Χεριού, όμως το ίδιο δυνατά διατυπώθηκαν και ύμνοι προς την ιεραρχία. Απαλλαγμένο από τα βαρίδια της απαρχαιωμένης μεσαιωνικής μοναρχίας, το καθεστώς της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας αποτέλεσε κατά τον Σάλινς το αναγεννησιακό χρυσό πρότυπο της αυστηρά ιεραρχικής λύσης στο αρχέγονο δυτικό πρόβλημα της φυσικής αναρχίας, όπως υποδεικνύει ο μονόλογος του Οδυσσέα στην τραγωδία Τρωίλος και Χρυσηίδα του Ουίλλιαμ Σέξπηρ.
Θεμελιωτές Πατέρες
320px|thumb|left|Πίνακας του [[Χάουαρντ Τσάντλερ Κρίστι που απεικονίζει την επίσημη ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών από τους «Θεμελιωτές Πατέρες» τους.]] Οι Θεμελιωτές Πατέρες των ΗΠΑ, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Αμερικανική Επανάσταση στο απόγειο του Διαφωτισμού, ήταν που επανέφεραν στο προσκήνιο την εξισωτική κορυφή του μεταφυσικού τριγώνου και φύτεψαν έτσι τον σπόρο του φιλελεύθερου κοινοβουλευτισμού και της σύγχρονης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Ο Σάλινς τονίζει ότι στον πυρήνα της πολιτικής τους σκέψης κρυβόταν η γνωστή αντίληψη της φυσικής, χαοτικής αναρχίας η οποία απορρέει από την υποτιθέμενη εγγενή, αιώνια, αρπακτική, ιδιοτελή ανθρώπινη φύση, μία αντίληψη που συνταίριαζε ένα τριπλό μείγμα επιρροών: την ιστοριοδιφική μελέτη των ελληνικών και ρωμαϊκών εμφυλίων πολέμων της Αρχαιότητας και των αφηγητών τους όπως ο Θουκυδίδης και ο Τάκιτος, τον χριστιανικό μύθο της Πτώσης από την Εδέμ και την επακόλουθη καταδίκη του Ανθρώπου σε διακυβέρνηση, καθώς και τη φιλομοναρχική φιλοσοφία του Τόμας Χομπς. Το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ σχηματίστηκε επομένως, κατά τον Σάλινς, με το μεταφυσικό τρίγωνο βαθύτατα χαραγμένο στον πυρήνα του και στιγματισμένο από μία σημαντική αντίφαση που αντιμετώπισαν οι Θεμελιωτές Πατέρες: αυτήν ανάμεσα στον φόβο απέναντι σε μια αρπακτική, ιδιοτελή ανθρώπινη φύση και στην ανάγκη να εγγράψουν το αποτέλεσμα μίας τέτοιας φύσης, την ατομική ιδιοκτησία, στο Σύνταγμα του νέου κράτους, ως εκπρόσωποι και οι ίδιοι της ανώτερης κοινωνικής τάξης του πλούτου. Υπό τον «κίνδυνο» λαϊκών εξεγέρσεων οι οποίες θα αμφισβητούσαν τα υλικά προνόμια της νέας αριστοκρατίας του χρήματος, οι Πατέρες βρήκαν στην εξισωτική λύση της θεσμικής εξισορρόπησης αντίθετων και ισότιμων συμφερόντων τον βέλτιστο τρόπο να εκτονωθεί η εν λόγω αντίφαση.
Τα αιρετά, αλληλοελεγχόμενα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ και οι μηχανισμοί επάνδρωσής τους αντανακλούσαν μία προσπάθεια πρακτικής εφαρμογής της ισορροπίας των αντίπαλων στοιχείων, αντιμετώπισης της επιδίωξης του συμφέροντος με την επιδίωξη των αντίθετων συμφερόντων. Το σκεπτικό ήταν ότι ο πανταχού παρών θεσμός της αντιπροσώπευσης θα «άνοιγε» τα κρατικά αξιώματα στον ανταγωνισμό μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών δυνάμεων και τάξεων, οδηγώντας στην πολιτική εκπροσώπηση μίας στιβαρής μεσαίας τάξης που θα έφραζε τις υπέρμετρες φιλοδοξίες των πλουσίων και θα εκτόνωνε τη δυσφορία των φτωχών. Όμως, κατά τον συγγραφέα, ήταν εμφανές στους Θεμελιωτές Πατέρες πως αυτό δεν θα ήταν αρκετό, επομένως επένδυσαν σε δύο ακόμα παράγοντες για τη σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος: τη λογική πεποίθηση ότι μέσα σε μία ευνομούμενη πολιτεία η αυτοσυντήρηση του καθενός ήταν περισσότερο εξασφαλισμένη (παραπέμποντας στην κατά Χομπς συνθήκη μετάβασης από τη φυσική στην πολιτική κατάσταση) και τον εθνικισμό, ένα νέο αίσθημα συλλογικής ταυτότητας το οποίο θα καλλιεργούνταν από το κράτος στους πολίτες και θα τους έστρεφε έτσι προς την επιδίωξη του κοινού συμφέροντος, όσο αυτό ήταν δυνατόν.
Η ηθική αποκατάσταση της ιδιοτέλειας
Μετά τα τέλη του 18ου αιώνα, η ατομική ιδιοτέλεια και φιλαυτία αναβαθμίστηκε έτσι σταδιακά από υποτιθέμενη προαιώνια καταδίκη, η οποία απαιτεί κρατική παρέμβαση για να συγκρατηθεί, σε υπέρτατο στήριγμα του πολιτισμού. Από τη θέση του Ακινάτη για τον σχηματισμό της κοινωνίας ως αποτέλεσμα της υλικής ανάγκης των ατόμων για καταμερισμό της εργασίας και αύξηση των αγαθών τους, μέχρι τον σύγχρονο οικονομικό φιλελευθερισμό της αγοράς, ένα ενοποιητικό νήμα ξετυλίγεται κατά τον Σάλινς, το οποίο διέρχεται μέσα από την αντίληψη των Θεμελιωτών Πατέρων για την επιδίωξη του ατομικού συμφέροντος ως σύμφυτη με τη βασική ελευθερία του Ανθρώπου. Κάθε λογής θεωρίες «Αοράτου Χεριού» και αυτόματης αντιμετώπισης της ιδιοτέλειας του καθενός με την αντίπαλη ιδιοτέλεια των άλλων, ανήλθαν στην επιφάνεια. Διατυπώθηκαν βεβαίως και εναλλακτικές απόψεις, αλλά η φιλαυτία και το «εγωιστικό σύστημα», κατά τον συγγραφέα, επικράτησαν στη νεωτερική Δύση λόγω της πλήρους συμβατότητάς τους με τον αναδυόμενο καπιταλισμό. Η εξισωτική κορυφή του μεταφυσικού τριγώνου μεταλλάχτηκε έτσι στην ισότητα αντίπαλων ατόμων απέναντι στην αγορά. Ακόμα, κατά τον συγγραφέα, σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες όπως το «εγωιστικό γονίδιο» της βιολογίας, επιχειρούν να προσδώσουν μία ντετερμινιστική αύρα στην ατομική ιδιοτέλεια, ανάγοντάς την στη βαθύτερη βιολογική σύσταση του Ανθρώπου και συμπλέοντας με τη θεωρία ορθολογικής επιλογής των νεοκλασικών οικονομικών.
Άλλοι ανθρώπινοι κόσμοι
Ο συγγραφέας εντοπίζει ξανά τα θεμέλια του μεταφυσικού τριγώνου στη δυτική αντίληψη για πλήρη αντιδιαστολή κοινωνίας και φύσης, υποκειμενικότητας και αντικειμενικότητας, πολιτισμού και περιβάλλοντος, αντιπαραβάλλοντάς την με την τελείως αντίθετη οπτική εναλλακτικών, γηγενών πολιτισμών. Σε τέτοιες ανιμιστικές κοσμοθεωρίες η φύση βρίθει από μη ανθρώπινες ευφυίες, πνεύματα και ψυχές: δεν είναι απλά ζωντανή, αλλά μια ισότιμη με την Ανθρωπότητα υποκειμενικότητα και οι άνθρωποι συντηρούν κοινωνικής υφής σχέσεις μαζί της. Ο Σάλινς αναφέρει σχετικά παραδείγματα απ' όλο τον πλανήτη, εστιάζοντας στη μαγεία ως μέθοδο τελετουργικής χειραγώγησης και παρακίνησης των μη ανθρώπινων πνευματικών υποκειμένων, καθώς και στο κυνήγι όχι ως τρόπο επιβολής επί του φυσικού κόσμου αλλά ως «διαπροσωπικού διαλόγου» και «κοινωνικής σχέσης» μεταξύ ανθρώπινων και ζωικών προσώπων. Έτσι π.χ. όταν οι πρώτες παλαιοντολογικές μελέτες περί των αυστραλοπιθήκων κατέδειξαν την απομάκρυνσή τους από την πλήρη χορτοφαγία και την ανάδυση θηρευτικών πρακτικών, η εν λόγω πληροφορία έγινε δεκτή στη Δύση περίπου ως επιστημονική απόδειξη του Προπατορικού Αμαρτήματος και της ατομικής, αρπακτικής κτητικότητας, η οποία ενσαρκωνόταν στην κρεοφαγία και στον φόνο που αυτή συνεπάγεται. Όμως όχι μόνο μεταγενέστερα επιστημονικά στοιχεία κατέρριψαν μία τέτοια εικόνα, μα και στην πλειονότητα των γηγενών πολιτισμών οι θηρευτικές παραδόσεις δεν έχουν καμία σχέση με τον χομπσιανό «καθολικό πόλεμο», ούτε γίνονται αντιληπτές ως «αναπόφευκτος φόνος». Η φύση, τονίζει ο συγγραφέας, έχει για τους περισσότερους πολιτισμούς μία θεμελιώδη ανθρώπινη υπόσταση αντί να συμβαίνει το αντίστροφο, γεγονός το οποίο αντιφάσκει με τη βασική υπόθεση του μεταφυσικού τριγώνου περί μίας προκοινωνικής, αντικοινωνικής ατομικής ανθρώπινης ουσίας.
Ο πολιτισμός είναι η ανθρώπινη φύση
220px|thumb|right|Ένα απόσπασμα του αναγεννησιακού φιλοσόφου [[Πίκο ντελα Μιράντολα αξιοποιεί ο συγγραφέας προς στήριξη της θέσης του, περί μη βιολογικού προκαθορισμού της ανθρώπινης φύσης.]] Ο συγγραφέας συνεχίζει υποστηρίζοντας ότι δεν είναι ο πολιτισμός και η κοινωνία πράγματα τα οποία κατασκευάστηκαν και θεμελιώθηκαν σε ένα φυσικό κτηνώδες και ατομικιστικό υπόβαθρο, αλλά αντιθέτως ότι ο Homo Sapiens - ως το βιολογικό είδος του ανατομικά σύγχρονου Ανθρώπου - εξελίχθηκε σε συνθήκες προανθρώπινου πολιτισμού ο οποίος μπορεί να αναχθεί ως τον Αυστραλοπίθηκο. Σύμφωνα με τον Σάλινς, ο εγκέφαλος του Ανθρώπου διαμορφώθηκε υπό την επιρροή πιέσεων οι οποίες τον έστρεψαν προς την κατεύθυνση όχι μόνο της κοινωνικοποίησης, αλλά και του εκπολιτισμού, υπό την έννοια της «συμβολοποίησης των βιολογικών επιταγών», δηλαδή της απόδοσης συμβολικών και μεταβλητών (στον τόπο και στον χρόνο) νοημάτων στις βιολογικές του ορμές και ανάγκες, στον ίδιο του τον εαυτό και στα αντικείμενα της ύπαρξής του. Με βάση αυτά τα νοήματα, άρα τις πολιτισμικές δομές, ο Άνθρωπος επιλέγει τους τρόπους ικανοποίησης των σωματικών επιταγών. Η εν λόγω συμβολική ικανότητα ήταν αναγκαία προϋπόθεση για την κοινωνική ικανότητα. Επομένως, κατά τον συγγραφέα, η παρούσα βιολογική φύση του Homo Sapiens εγκαθιδρύθηκε με αφετηρία και με κύριο άξονα τον πολιτισμό, αντί να συμβαίνει το αντίθετο, χωρίς να ορίζει τα ακριβή μέσα με τα οποία το κάθε ανθρώπινο πλάσμα επιτελεί και εκφράζει τις σωματικές του ροπές: οι αναρίθμητες διαφορετικές κουλτούρες μες στις οποίες αυτό αναπτύσσεται και τα εναλλακτικά συμβολικά νοήματα που οι εν λόγω κουλτούρες παρέχουν, είναι το στοιχείο που ορίζει τα μέσα επίτευξης των βιολογικών επιταγών, εγγράφοντας και πραγματώνοντάς τες στον πολιτισμό. Ο Σάλινς αποδέχεται τη συνεξέλιξη στον χρόνο πολιτισμού και βιολογίας του Ανθρώπου, μα αναθέτει στον πολιτισμό πρωτεύοντα ρόλο με το επιχείρημα ότι καθαρά συμβολικές δομές (π.χ. η επίτευξη της «αθανασίας» μέσω της δόξας) δεν είναι σπάνιο να υπερισχύουν θεμελιωδών σωματικών ορμών, όπως η αυτοσυντήρηση και η αυτοαναπαραγωγή.
Ο συγγραφέας καταλήγει δηλώνοντας ότι ο πολιτισμός είναι η πραγματική ανθρώπινη φύση και ότι η αυθεντική φυσική κατάσταση υφίσταται εδώ και τώρα. Απορρίπτει τόσο τους οπαδούς του Χομπς, όσο και όσους αντιπάλους τους επιχείρησαν να αντιπαρατεθούν στο μεταφυσικό τρίγωνο και στην υπόθεση του «φυσικού εγωισμού» περιγράφοντας μία υποτιθέμενη εγγενώς καλή και κοινωνική ανθρώπινη φύση. Υιοθετεί μία αντίληψη για την ανθρώπινη φύση ως δυναμικό «πολιτισμικά διαπλασμένο γίγνεσθαι», καταγγέλει την ιδέα του αντικοινωνικού και προκοινωνικού ανθρώπινου πλάσματος ως ανυπόστατη φαντασιοκοπία , και παρουσιάζει τον δυτικό πολιτισμό ως οικοδομημένο σε μία λανθασμένη, διεστραμμένη και καταστροφική ιδέα για την ανθρώπινη φύση.
Υποσημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλία κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας Κατηγορία:Ιστορία της πολιτικής φιλοσοφίας Κατηγορία:Κοινωνική ανθρωπολογία
Η Κατάκτηση του Πλανήτη των Πιθήκων
Η ταινία Η Κατάκτηση του Πλανήτη των Πιθήκων (αγγλικά: Conquest of the Planet of the Apes) είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας σε σκηνοθεσία του Τζον Λι Τόμπσον και σε σενάριο του Πολ Ντεν. Είναι τέταρτη ταινία της αρχικής σειράς Ο Πλανήτης των Πιθήκων.Η ταινία αυτή εστιάζει στο πως οι πίθηκοι επαναστάτησαν από τους ανθρώπους και πώς ξεκίνησε ο πόλεμος. .
Η ταινία αυτή τοποθετημένη στις ΗΠΑ, στο έτος 1991, οι άνθρωποι έχουν τους πιθήκους ως κατοικίδια, τους οποίους καταδυναστεύουν και κακομεταχειρίζονται. Ένας πίθηκος, ονόματι Καίσαρας, θα ωθήσει τους πιθήκους σε μια επανάσταση ενάντια στην ανθρωπότητα. Αυτό θα έχει ως συνέπεια να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ των ανθρώπων και των πιθήκων.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των ΗΠΑ το έτος 1972. Έλαβε μικτές κριτικές, αλλά ήταν εισπρακτική επιτυχία με έσοδα 9,700,000 δολάρια. Ακολουθήθηκε από την ταινία Μάχη για τον Πλανήτη των Πιθήκων.
Πλοκή
Κατά το έτος 1991, στη Βόρεια Αμερική, εξαιτίας ενός πυρηνικού πολέμου μεταξύ των ανθρώπων, όλα τα ζώα που είχαν οι άνθρωποι για κατοικίδια αφανίστηκαν ή ελαττώθηκαν σε πληθυσμό. Για τον σκοπό αυτόν πλέον, οι άνθρωποι υιοθετούν τους πιθήκους ως κατοικίδια. Ωστόσο, ένας πίθηκος με νοημοσύνη, ο Καίσαρας θα ωθήσει τους άλλους πιθήκους σε επανάσταση ενάντια στους ανθρώπους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ο Πλανήτης των Πιθήκων Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζ. Λι Τόμσον
Πάδες Ιωαννίνων
Οι Πάδες είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων. Είναι χτισμένοι σε υψόμετρο 1.140 μέτρων στις νότιες πλαγιές του Σμόλικα και αποτελούν έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων. Διοικητικά οι Πάδες ανήκουν στον δήμο Κόνιτσας και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 31 κάτοικοι.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού ετυμολογείται από τη βλάχικη λέξη «πάντε» που σημαίνει ίσιωμα (επίπεδος τόπος). Στους Πάδες γεννήθηκε ο ομογενής επιχειρηματίας και τοπικός ευεργέτης Νικόλαος Ιω. Τσουμάνης.