cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου
Αρχαίοι και Μεσαιωνικοί κατάλογοι των Επτά θαυμάτων του κόσμου.
Ο ποιητής Μαρτιάλης θεωρούσε το ανώτερο όλων των προηγουμένων δημιουργημάτων (ίσως το όγδοο θαύμα του κόσμου;) το Κολοσσαίο της Ρώμης. Επίσης είναι ο πρώτος που αναφέρει τον βωμό με τα κέρατα στη Δήλο ως (όπως συμπεραίνουμε από τα συμφραζόμενα) ένα από τα Επτά θαύματα του κόσμου. Και συγκεκριμένα απαριθμεί τα εξής έργα: Ο Αμπέλιος στο "Liber Memorialis" 8 αριθμεί συνολικά 24 θαύματα του κόσμου, στα οποία συμπεριλαμβάνει θαυματουργά σημεία και φυσικά φαινόμενα. Αυτά ήταν:
Ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός (ένας από τους λεγόμενους Μεγάλους Καππαδόκες Πατέρες της Εκκλησίας) στον επιτάφιο λόγο υπέρ του Μέγα Βασιλείου θεωρούσε το φιλάνθρωπο έργο του Μεγάλου Βασιλείου με το Νοσοκομείο που ίδρυσε ως ένα έργο που ξεπερνούσε σε αξία τα αρχαία θαύματα, όπως είναι τα εξής: Ο ίδιος έχει γράψει μια άλλη λίστα των Επτά θαυμάτων της Αρχαιότητας σε ποιητική μορφή :
Δηλαδή, εδώ απαριθμούσε τα εξής έργα, στα οποία προσέθετε και ένα "όγδοο" θαύμα: Ο Ιωάννης Μαλάλας ονομάζει ένα από τα θαύματα (ἕνα ὄντα τῶν θαυμάτων) τον ναό που έχτισε ο Αδριανός στην Κύζικο μετά από σεισμό (όπως μας πληροφορεί, στο ναό αυτό ο Αδριανός τοποθέτησε μια τεράστια μαρμάρινη προτομή του εαυτού του με την επιγραφή "Θείου Αδριανού").
Επίγραμμα που γράφτηκε στα χρόνια του αυτοκράτορα Αναστασίου (τέλη του 6ου αιώνα), μιλάει για τα θαύματα της ιταλικής και της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής, τα οποία ξεπέρασε η Χαλκή πύλη του Μεγάλου Παλατιού στην Κωνσταντινούπολη, την οποία έχτισε ο Αναστάσιος. Στα ιταλικά θαύματα απαριθμείται το παλάτι στο Καπιτώλιο, ενώ στα παγκόσμια - τα εξής:
Ο Γρηγόριος της Τουρ, στο έργο του "De cursu stellarum ratio qualiter ad officium implendum debeat observari" αριθμούσε στην Εισαγωγή από επτά θαυμαστά έργα των ανθρώπων και του θεού (ανάμεσα στα τελευταία π. χ. είχε βάλει τον ουρανό με τ'άστρα, τον ήλιο κτλ.). Ανάμεσα σε αυτά των ανθρώπων ήταν τα εξής: Ο Ψευδο-Βέδας ο Σεβάσμιος στο "De septem mundi miraculi" (γραμμένο στην πραγματικότητα πριν το 814 μ. Χ. στην επισκοπή του Άουγκσμπουργκ) είχε στην λίστα του τα εξής:
Ο Κοσμάς ο Μελωδός ο Ιεροσολυμίτης (στα Σχόλια στα ποιήματα του Γρηγορίου Ναζιανζηνού, Patrologia Graeca 38, 547) θεωρούσε ως ένα από τα θαύματα του κόσμου τον ναό της Αγίας Σοφίας, αντί του ναού του Σολομώντα.
Ο Νικήτας εκ Ηράκλειας, συγγραφέας του 11ου αιώνα, στο έργο του "Τα επτά πάλαι του κόσμου θαύματα" αριθμούσε τα εξής έργα: Ο Βυζαντινός Χρονικογράφος Γεώργιος Κεδρηνός είχε στη λίστα του (των "επτά θεαμάτων") τα εξής:
Στο 12-ου ή 13ου αιώνος Codex Vaticanus graecus 989 (fol. 110) αναφέρεται μια λίστα από 30 έργα (μια συλλογή προφανώς από πολλές προηγούμενες λίστες των "Επτά θαυμάτων του κόσμου"), μεταξύ των οποίων π. χ. βρίσκεται ο ναός του Αδριανού στην Κύζικο "που δεν έχει ολοκληρωθεί" (είναι υπ'αριθμόν 18 σε αυτόν τον κατάλογο). Η λίστα αυτή έχει συνολικά ως εξής:
Δηλαδή μιλάει για τα εξής "ωραιότερα έργα και θεάματα": Στον διπλό κατάλογο από τη βιβλιοθήκη του Τορίνου παρέχονται οι εξής δύο λίστες: Και η δεύτερη λίστα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Ιστορία της αρχιτεκτονικής Κατηγορία:Μνημεία
Ρίτερ
Το Ρίτερ (Ritter Island) είναι νησί στην Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι ηφαιστειακό νησί με σχήμα ημισέληνου, βρίσκεται 100 χλμ βορειοανατολικά της Νέας Γουινέας και ανάμεσα στα νησιά Umboi και Σακάρ .Το ηφαίστειο είναι ενεργό με συχνές εκρήξεις, με τελευταία μεγάλη έκρηξη στις 31 Μαρτίου του 1888 και την κατάρρευση μεγάλου τμήματος του. Πριν την κατάρρευση αυτή το νησί είχε κυκλικό σχήμα, ενώ δημιουργήθηκε και τσουνάμι που χτύπησε τις ακτές της Νέας Γουινέας σκοτώνοντας 3.000 ανθρώπους. Άλλες μεγάλες εκρήξεις έγιναν το 1972 και το 1974. Η τελευταία έκρηξη έγινε το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά Κατηγορία:Νησιά της Παπούα Νέας Γουινέας
Τρόμπριαντ
right|350pxΤα Τρόμπριαντ (Trobriand Islands) σήμερα γνωστά σαν Kiriwina είναι νησιά και ατόλλες στην Παπούα Νέα Γουινέα. Βρίσκονται ανάμεσα στην ανατολική ακτή της Νέας Γουινέας και της θάλασσας των Κοραλλίων. Διοικητικά ανήκουν στην επαρχία Milne. Τα σημαντικότερα νησιά είναι το Kiriwina, το Kaileuna, το Vakuta και το Kitava.
Οι κάτοικοι των νησιών ζουν σε παραδοσιακά σπίτια και χωριά, η κοινωνική δομή τους βασίζεται στις γενεές και είναι μια παράδοση αιώνων. Ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε στα νησιά ήταν το πλήρωμα του γαλλικού πλοίου Εσπεράνς το 1793. Τα νησιά ονομάστηκαν από τον καπετάνιο Bruni d'Entrecasteaux δίνοντας το όνομα του υπολοχαγού του Denis de Trobriand. Στις αρχές του 20ού αιώνα πέρασε όπως κι όλη η περιοχή στο βρετανικό στέμμα. Στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο ο Μπρόνισλαβ Μαλινόβσκι (Bronislaw Malinowski) ήρθε στην Παπούα και τελικά στο Τρόμπριαντ να αρχίσει την μελέτη του ιθαγενούς πληθυσμού και πολιτισμού. Οι περιγραφές του των συστημάτων ανταλλαγής κηπουρικής, μαγικών και σεξουαλικών πρακτικών, έκαναν πολλούς ξένους ερευνητές να επισκεφτούν τα νησιά και να μελετήσουν άλλες πτυχές των πολιτισμών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Παπούα Νέας Γουινέας
Αντιγόνη Ρουμπέση
Η Αντιγόνη Ρουμπέση (Αθήνα, 19 Ιουλίου 1983) είναι Ελληνίδα προπονήτρια και πρώην αθλήτρια της υδατοσφαίρισης και αρχηγός της ομάδας πόλο γυναικών στη Βουλιαγμένη.
Συμμετείχε το 2008 στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου. Ήταν μέλος της Εθνικής Νεανίδων, που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1997, σε ηλικία μόλις 14 ετών.
Επί 19 χρόνια υπηρέτησε σχεδόν αδιάλειπτα τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα (με εξαίρεση το Ευρωπαϊκό του 2006, όπου δεν αγωνίστηκε, και ένα διάστημα την περίοδο 2012-2013 που δεν καλείτο), συμμετέχοντας σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, οκτώ Παγκόσμια και έξι Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Αναδείχθηκε «ασημένια» Ολυμπιονίκης το 2004 στην Αθήνα και πρωταθλήτρια κόσμου το 2011 στη Σανγκάη, ενώ κατέκτησε επίσης δύο ασημένια μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (2010, 2012), ένα χρυσό (2005) και δύο χάλκινα (2007, 2010) μετάλλια σε World League, ένα Ευρωπαϊκό νεανίδων (2001) και ένα Ευρωπαϊκό νέων γυναικών (2002).
Το καταληκτικό παιχνίδι του προολυμπιακού τουρνουά με την Ολλανδία ήταν η 356η συμμετοχή της στην Εθνική Γυναικών, με απολογισμό 561 τέρματα.
Το Μάρτιο του 2022, δύο μήνες μετά την ανάληψη του ρόλου της πρώτης προπονήτριας της γυναικείας ομάδας του Εθνικού Πειραιώς, κατέκτησαν μαζί το Κύπελλο Ευρώπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΝΟΒ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Εθνικού Πειραιώς
Τζον Μάρτιν
Ο Τζον Μάρτιν (αγγλικά: John Martin, 19 Ιουλίου 1789 – 17 Φεβρουαρίου 1854) ήταν Άγγλος ζωγράφος και χαράκτης της ρομαντικής σχολής. Το κύριο χαρακτηριστικό των έργων του είναι οι επικές και επιβλητικές αναπαραστάσεις τοπίων και καταστροφικών γεγονότων με θέματα από την Βίβλο και την μυθολογία όπου οι ανθρώπινες φιγούρες εμφανίζονται μικροσκοπικές σε σχέση με το κύριο θέμα του έργου.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε το 1789 σε μια μικρή εξοχική οικία, στο χωριό Χέιντον Μπριτζ (Haydon Bridge) στο Νορθούμπερλαντ (Northumberland). Ήταν ο 4ος γιος του Φένουικ Μάρτιν, ο οποίος ήταν εκπαιδευτής ξιφομαχίας. Μεγαλώνοντας, ο Τζον στάλθηκε από τον πατέρα του στο Νιούκασλ για να εκπαιδευτεί υπό την εποπτεία ενός κατασκευαστή αμαξών. Εκεί ήρθε σε γνωριμία με την εραλδική ζωγραφική, ωστόσο κάποια στιγμή δημιουργήθηκε κάποια διένεξη σχετικά με τον μισθό που έπαιρνε και αποχώρησε. Αργότερα τέθηκε υπό την εποπτεία του Ιταλού καλλιτέχνη Μπονιφάτσε Μούσο.
Μαζί με τον δάσκαλο του, ο Μάρτιν μετακόμισε στο Λονδίνο το 1806, και παντρεύτηκε στην ηλικία των 19 ετών. Κέρδιζε τα προς το ζην παραδίδοντας μαθήματα ζωγραφικής και δημιουργώντας ελαιογραφίες, ενώ κατά τον ελεύθερο χρόνο του ασχολούνταν με την μελέτη της σχεδιαστικής προοπτικής και της αρχιτεκτονικής.
Τα άλλα αδέρφια του ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές, ο Ουίλιαμ ο οποίος ήταν και ο μεγαλύτερος σε ηλικία έγινε επενδυτής, ο Ρίτσαρντ έγινε βυρσοδέψης αρχικά και κατόπιν στρατιώτης, ενώ ο Τζόναθαν έγινε ιερέας.
Πρώτα καλλιτεχνικά στάδια
Ο Μάρτιν έστειλε τον πρώτο του πίνακα στην Βασιλική Ακαδημία το 1810, αλλά το έργο του δεν έγινε δεκτό. Το 1811 τον έστειλε ξανά και αυτή την φορά το έργο του εκτέθηκε στη Μεγάλη Αίθουσα υπό τον τίτλο A Landscape Composition με τον αριθμό εκθέματος 46. Κατόπιν ο Μάρτιν δημιούργησε αρκετούς πίνακες μεγάλων διαστάσεων, ανάμεσα τους και μερικές τοπιογραφίες, αλλά κυρίως επιβλητικές παραστάσεις με θεματολογία κυρίως από την Παλαιά Διαθήκη. Τα τοπία του αποτελούνταν από τραχιά χαρακτηριστικά, όπως κατά την περιοχή του Νορθούμπερλαντ από όπου ο Μάρτιν κατάγονταν.
Επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τα γραπτά του Τζον Μίλτον, και το 1816 απέκτησε ευρεία αναγνώριση με τον πίνακα Joshua Commanding the Sun to Stand Still upon Gibeon. Το 1818, κατάφερε να πουλήσει τον Fall of Babylon for £420 (περίπου 30.000 λίρες Αγγλίας το 2015), κάτι που του έφερε οικονομική άνεση και την ικανότητα να αγοράσει σπίτι στην εύπορη συνοικία Μαιρυλεμπόν του Λονδίνου, όπου διέμεναν πολλοί καλλιτέχνες, συγγραφείς, επιστήμονες και πολιτικοί.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Το 1821 γνώρισε ιδιαίτερη καταξίωση με τον πίνακα Belshazzar’s Feast / Το συμπόσιο του Βαλτάζαρ, και κέρδισε ως βραβείο £200 από το Βρετανικό Ινστιτούτο.
Κατά τα επόμενα χρόνια δημιούργησε πλήθος πινάκων με θέματα από την Βίβλο, αλλά και γενικά φανταστικά θέματα καθώς και τοπία. Ασχολήθηκε επίσης με την δημιουργία σχεδιαγραμμάτων για την βελτίωση της πόλης του Λονδίνου, και εξέδωσε αρκετές μελέτες που ως θέμα είχαν την παροχή νερού, αποχέτευση, ναυτιλιακά ζητήματα, και σιδηροδρόμους.
Χαμένος παράδεισος
Κατά την περίοδο 1832–1833 ο Μάρτιν έλαβε το ποσό των 2000 λιρών για την εικονογράφηση του έργου Χαμένος Παράδεισος του Τζον Μίλτον.
Τελευταία χρόνια
Κατά τα τελευταία 4 χρόνια της ζωής του ο Μίλτον δημιούργησε 4 από τα διασημότερα έργα του, The Great Day of His Wrath / Η μεγάλη μέρα της οργής Του (1851), Plains of Heaven / Οι πεδιάδες του παραδείσου (1851), Sodom and Gomorrah / Σόδομα και Γόμορα (1852), και το The Last Judgment / Η τελική κρίση (1853).
Προσβλήθηκε από εγκεφαλικό επεισόδιο καθώς ζωγράφιζε, και πέθανε στην ηλικία των 65 ετών στην νήσο του Μαν στις 17 Φεβρουαρίου 1854.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι
Προκάμβριο
Το Προκάμβριο είναι ο άτυπος συνοπτικός χαρακτηρισμός του γεωλογικού χρόνου πριν από την περίοδο του Καμβρίου. Καλύπτει ένα χρονικό διάστημα τεσσάρων δισεκατομμυρίων ετών από τον σχηματισμό της Γης, περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ως την αρχή του Καμβρίου, 542 εκατομμύρια χρόνια πριν (ε.χ.π.). Πρόκειται για το 85% του γεωλογικού χρόνου και χωρίζεται στους εξής τρεις μεγααιώνες (παρατίθενται από τον νεότερο στον αρχαιότερο):
Ο Αδαίος ή Καταρχαιοζωικός είναι επίσης άτυπη ονομασία και δεν είναι αποδεκτός στη γεωλογία.
Γενικά
Λίγα είναι γνωστά για το Προκάμβριο, παρά το γεγονός ότι αποτελεί περίπου 7/8 της ιστορίας της Γης. Είναι φτωχό σε απολιθώματα και αυτό εμποδίζει τη χρονολογική υποδιαίρεση και συσχέτισή τους μέσω της βιοστρωματογραφίας.
Η Γη δημιουργήθηκε από υλικό που βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια και συγκρούστηκε με ένα μεγάλο πλανητοειδές, στο μέγεθος του Άρη, λίγο μετά τον σχηματισμό της, έχοντας ως αποτέλεσμα την απόσπαση υλικού από το οποίο στη συνέχεια δημιουργήθηκε η Σελήνη. Προφανώς υπήρχε ήδη φλοιός πριν από 4,4 δισεκατομμύρια χρόνια, δεδομένου ότι κρύσταλλοι ζιρκονίου από τη δυτική Αυστραλία έχουν ραδιοχρονολογηθεί στη στη συγκεκριμένη εποχή. Τα παλαιότερα γνωστά χερσαία πετρώματα είναι ηλικίας περίπου 3,9 δισεκατομμυρίων ετών.
Γεωλογία
300px|thumb|right| Αποσαθρωμένη [[λάβα μορφής πίλοου του Προκάμβριου στη ζώνη γκρήνστοουν της καναδικής ασπίδας]] Τα περισσότερα προκάμβρια πετρώματα είναι μεταμορφωμένα όπως ο γνεύσιος, και πλουτώνεια και ηφαιστειακά όπως ο γρανίτης. Αυτά αποτελούν τους πυρήνες των ηπειρωτικών ασπίδων. Τέτοιες περιοχές είναι η Καναδική ασπίδα, η οποία εμπεριέχει τη βορειοαμερικανική κρατονική μάζα και όλη τη Γροιλανδία, η Αυστραλιανή ασπίδα που αποτελεί όλη τη δυτική Αυστραλία και η Ανταρκτική ασπίδα.
Προκάμβρια ζωή
Σήμερα γνωρίζουμε ότι κατά το προκάμβριο υπήρξε ζωή, τα σχετικά απολιθώματα όμως είναι εξαιρετικά σπάνια. Τα σημαντικότερα αυτών είναι ασβεστολιθικά αποθέματα που οφείλονται σε φύκια και σε ίχνη άνθρακος (που βρέθηκαν στη Φινλανδία). Όσο για ίχνη κατωτέρων ζωικών ειδών δεν έχει κατορθωθεί να διαπιστωθεί με βεβαιότητα εκτός από πέντε ή έξι σημεία του κόσμου.
Γιατί σπανίζουν τα απολιθώματα;
Οπωσδήποτε η αρχή των ζώντων οργανισμών χάνεται στα βάθη της κατώτερης προκάμβριας περιόδου όπου σύμφωνα με τελευταίες επιστημονικές απόψεις γεωχημικών κάθε ίχνος τέτοιου απολιθώματος και αν υπήρχε έχει πλέον εξαφανισθεί από την "ανακρυστάλλωση" των πρώτων ιζημάτων. Είναι, επίσης, πιθανόν οι οργανισμοί αυτής της περιόδου να μη διέθεταν τμήματα τα οποία να μπορούσαν να υποστούν απολίθωση.
Σύγχρονες έρευνες
Εξ αιτίας της έλλειψης χαρακτηριστικών απολιθωμάτων, οι γεωλόγοι προσπαθούν να κατατάξουν τις προκάμβριες γαίες εξετάζοντας τα "συσσωματώματα" και τα δείγματα των διαδοχικών στρωμάτων γρανιτών. Κυρίως όμως προσπαθούν να καθορίσουν την "απόλυτη ηλικία" των πετρωμάτων με μεθόδους γεωχρονολόγησης ουρανίου - μολύβδου, καλίου - αργού και άλλων νεότερων.
Προκάμβριες γαίες
Τέλος ως παλαιότερα πετρώματα χαρακτηρίστηκαν περιοχές στον Καναδά και Ν. Αφρική (Σύμπλεγμα Bushveld) ηλικίας 3 δισεκατομμυρίων ετών. Στις προκάμβριες περιοχές συναντάται επίσης μεγάλος ορυκτός πλούτος όπως: σίδηρος, χαλκός, γραφίτης, κοβάλτιο, νικέλιο, χρυσός, λευκόχρυσος και ουράνιο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωλογική χρονολογική κλίμακα
2659 Μίλις
Ο Μίλις (Millis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,66. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου Ρόμπερτ Λόουελ Μίλις (Robert Lowell Millis).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μίλις εκτιμάται σε 26,42 ± 2,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι B, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,055 ± 0,010. Ο Μίλις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 8 λεπτά.
Κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας
Οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας πιθανολογείται ότι αποτελούσαν μέρος των εξωτερικών τειχών της Βαβυλώνας (εάν και υπάρχουν μαρτυρίες πως τελικά βρίσκονταν στην Νινευί). Εικάζεται ότι το βοτανολογικό αυτό θαύμα, που υπερβαίνει τον φυσικό νόμο, ανάγεται στον έρωτα ενός βασιλιά για μια γυναίκα. Κατά τον Βηρωσσό, έναν Βαβυλώνιο ελληνιστή ιερέα, που έγραψε την ιστορία της Βαβυλώνας στα ελληνικά, οι Κήποι χτίστηκαν περίπου το 600 π.Χ. και εμπνευστής τους ήταν ο Ναβουχοδονόσορ Β΄ (περίοδος βασιλείας: 605-562 π.Χ.), ο ισχυρότερος μονάρχης της νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Οι Κήποι ήταν δώρο προς τη γυναίκα του Αμυίτιδα, θυγατέρα του βασιλιά των Μήδων, η οποία νοσταλγούσε τους δασωμένους λόφους της πατρίδας της, και ήθελε να διατρέφεται με φυτά που υπήρχαν στη χώρα της αλλά όχι στη Βαβυλώνα. Για το λόγο αυτό στους κρεμαστούς κήπους υπήρχε και βοτανικός κήπος όπου καλλιεργούνταν εκείνα τα φυτά. Μια άλλη θεωρία λέει ότι οι κήποι χτίστηκαν από τη βασίλισσα των Ασσυρίων Σεμίραμι, γύρω στο 810 π.Χ.
Οι κρεμαστοί κήποι θεωρούνται ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου αν και πολλές αμφιβολίες έχουν εκφραστεί για την φυσική ύπαρξή τους. Το γεγονός ότι αναφέρονται εκτενέστατα από δύο αρχαίους Έλληνες ιστορικούς τον Στράβωνα και τον Διόδωρο τον Σικελιώτη δεν ενισχύει κατά πολύ τα ιστορικά γεγονότα.
Περιγραφές ιστορικών
Ο Φίλων ο Βυζάντιος, τον 3ο αιώνα π.Χ., τοποθέτησε τους Κήπους πρώτους στον κατάλογό του των επτά θαυμάτων, επισημαίνοντας την ιδιότητα που τους καθιστούσε θαυμαστούς: το ότι αψηφούσαν τη φύση. Σε ένα γυμνό τοπίο, ο άνθρωπος δημιούργησε αυτό που αρνήθηκε να κάνει η φύση: σκιερά δένδρα, πολύχρωμα λουλούδια, εύσαρκα φρούτα και κελαρυστές πηγές. Κι επιπλέον, ίσως για να τονίσουν τον τεχνητό χαρακτήρα τους, οι κήποι ήταν φυτεμένοι σε υπερυψωμένα πεζούλια, ώστε, όπως παρατηρεί ο Φίλων, «τα έργα της καλλιέργειας να αιωρούνται πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων».
Γύρω στο 50 π.Χ. ο Διόδωρος ο Σικελιώτης έγραψε ότι αυτοί οι πολυεπίπεδοι κήποι στηρίζονταν σε μια σύνθετη κατασκευή από χοντρούς τούβλινους τοίχους, πέτρινα υποστυλώματα και δοκούς από κορμούς φοινικόδενδρων σε πυκνή διάταξη. Για να στεγανοποιηθούν οι δοκοί, καλύπτονταν με πλέγματα από καλάμια και πίσσα, καθώς και δύο στρώσεις εφυαλωμένων οπτόπλινθων.
Ο Στράβων αναφέρει ότι το πότισμα των κήπων γινόταν με νερό από το γειτονικό Ευφράτη: «Στην πλευρά των σκαλοπατιών υπάρχουν μηχανές ύδατος, με τη βοήθεια των οποίων τα πρόσωπα, που διορίζονται ρητώς για το σκοπό αυτό, είναι συνεχώς απασχολημένα στην αύξηση του ύδατος από τον Ευφράτη στον κήπο...».
Το εκπληκτικό αποτέλεσμα, με μέγεθος περίπου 400 πόδια (122 μέτρα) φάρδος, 400 πόδια (122 μέτρα) μήκος και περισσότερο από 80 πόδια (25 μέτρα) ύψος, ήταν μια δροσερή, υγρή κι ευωδιαστή όαση, φτιαγμένη για θεούς, που από τα πανάρχαια χρόνια διήγειρε τη φαντασία των Δυτικών.
Αμφισβητούμενη ύπαρξη
Οι Κήποι, ωστόσο, είναι το μόνο από τα θαύματα που δεν έχει αφήσει ίχνη. Παρά τις μεγάλης κλίμακας ανασκαφές που έχουν γίνει στη Βαβυλώνα, δεν βρέθηκε κάποια κατασκευή που να ταιριάζει στις περιγραφές των συγγραφέων της ελληνιστικής περιόδου. Αρκετές πιθανές θέσεις έχουν προταθεί, όπως ένα μεγάλο θολωτό κτίσμα που ανακάλυψε στις αρχές του 20ού αιώνα ο Γερμανός αρχαιολόγος Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ, αλλά καμία δεν έχει κερδίσει ως τώρα την καθολική αποδοχή των επιστημόνων. Η υπόθεση ύπαρξης των Κήπων εξασθενεί και από το ότι δεν τους αναφέρει κανένα από τα χιλιάδες δείγματα σφηνοειδούς γραφής που βρέθηκαν στη Βαβυλώνα, συγκαταλεγομένου κι ενός καταλόγου με τα μνημεία της πόλης. Εξίσου σιωπηλός είναι και ο Ηρόδοτος, που προφανώς τον 5ο αιώνα π.Χ. ταξίδεψε στη Βαβυλώνα.
Αντίθετα, διατηρούνται ατόφια τμήματα των πελώριων αμυντικών τειχών της Βαβυλώνας, που στην οδό στο πάνω μέρος τους, όπως αναφέρει ο γεωγράφος Στράβων, χωρούσαν δίπλα δίπλα δύο «άρματα ζεμένα με τέσσερα άλογα». Ο Φίλων θεωρεί από μόνο του θαύμα αυτό το τείχος, τμήμα του οποίου ανοικοδομήθηκε κατά τη δεκαετία του 1980 από τον πρόεδρο του Ιράκ, Σαντάμ Χουσεΐν, με σκοπό την προσέλκυση τουριστών.
Αν και η ύπαρξη των Κήπων δεν έχει επιβεβαιωθεί, δεν είναι όμως απίθανη. Από την αρχαιότητα, οι βασιλιάδες της Μεσοποταμίας κοσμούσαν τις πόλεις τους με πράσινο. Λέγεται ότι ο Γκιλγκαμές, ο μυθικός βασιλιάς της Ουρούκ, είχε διαμορφώσει το ένα τρίτο της πρωτεύουσας του σε κήπους. Ακόμα και οι Ασσύριοι ηγεμόνες, που λόγω της αγριότητάς τους είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των αντιπάλων τους, λάτρευαν τους κήπους. Ο Ασσουρνασιρπάλ Β΄, για παράδειγμα, μπορεί να έγδερνε ζωντανούς τους εχθρούς που αιχμαλώτιζε, αλλά ταυτόχρονα ήταν και μανιώδης συλλέκτης φυτών και κατά τον 9ο αι. π.Χ. είχε φυτέψει στη (σημερινή) Νιμρούντ σπάνια δένδρα, θάμνους και λουλούδια. Φαίνεται, επίσης, ότι έχτισε ψηλά τείχη για τη συγκράτηση του νερού από ρυάκια και καταρράκτες, που απαιτούσαν τη διαμόρφωση υπερυψωμένων επιφανειών, ώστε να εξασφαλίζεται κάποια κλίση.
Εξ αιτίας των αυθαίρετων επεμβάσεών τους στη φύση, καθώς και λόγω των στρατιωτικών τους επιτυχιών σε βάρος μικρότερων κρατών, οι ηγεμόνες της Μεσοποταμίας δεν έχουν και τόσο καλό όνομα στην Παλαιά Διαθήκη. Η εικόνα των Δυτικών για τη Βαβυλώνα διαμορφώθηκε ως ένα βαθμό από τις ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης για τον Ναβουχοδονόσορα, που το 587 π.Χ. λεηλάτησε την Ιερουσαλήμ, ισοπέδωσε τον ναό του Σολομώντα και μετέφερε αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα τους πιο επιφανείς πολίτες της. Όπως αναφέρεται στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης Δανιήλ, ο Ναβουχοδονόσορ καυχήθηκε για το μεγαλείο της πόλης του: «αυτή εστί Βαβυλών η μεγάλη, ην εγώ ωκοδόμησα εις οίκον βασιλείας εν τω κράτει της ισχύος μου εις τιμήν της δόξης μου». Κατά τον Δανιήλ, ο Θεός τιμώρησε τον ηγεμόνα για την αλαζονεία του, καταδικάζοντάς τον να χάσει τα λογικά του και να ζήσει 7 χρόνια σαν άγριο θηρίο.
Αν και τα ιστορικά δεδομένα για τη Βαβυλώνα δεν τεκμηριώνουν το ότι ο Ναβουχοδονόσορ τρελάθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, που διήρκεσε 42 χρόνια, οι αρχαιολογικές ανασκαφές επιβεβαιώνουν ότι εκτέλεσε σπουδαία έργα στην Εγγύς Ανατολή. Ολοκλήρωσε τα πελώρια τείχη, έχτισε την περιμετρική τάφρο και ανοικοδόμησε το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου της Βαβυλώνας, μετατρέποντάς τη σε μια θαυμαστή πόλη που, κατά τον Ηρόδοτο, ξεπερνούσε σε μεγαλείο κάθε άλλη πόλη του τότε γνωστού κόσμου.
Ένα από τα επιτεύγματα του Ναβουχοδονόσορα ήταν η Πύλη της Ιστάρ, διακοσμημένη με ανάγλυφα γαλάζια εφυαλωμένα τούβλα. Αφιερωμένη στη θεά του έρωτα και του πολέμου, η Πύλη βρισκόταν σε μια πομπική οδό, όπου κάποτε οι βαβυλωνιακές στρατιές γιόρταζαν τους θριάμβους του θεού τους, του Μαρδούκ, δημιουργού του ουρανού και της γης. Ο Αλέξανδρος πρέπει να πέρασε από την Πύλη της Ιστάρ, όταν μπήκε στη Βαβυλώνα, τον τελευταίο σταθμό των κατακτήσεών του. Ίσως εκεί ο τριανταδυάχρονος κατακτητής να ατένιζε τους Κήπους, διακρίνοντας στη φθαρτή ομορφιά τους την υπόσχεση ενός λιγότερου εφήμερου παραδείσου.
Νέα Θεωρία
. Μια πιο πρόσφατη θεωρία προτείνει ότι οι κήποι κατασκευάστηκαν όντως κάτω από τις διαταγές του Σενναχειρείμ, ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο της Ασσυρίας το 705 π.Χ., βασιλεύοντας μέχρι το 681 π.Χ. Κατά την εκπόνηση νέων μελετών σχετικά με τον τόπο της Νινευί (Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Τίγρη στην αρχαία Ασσυρία), οι κήποι του είχαν τοποθετηθεί κοντά στην είσοδο του παλατιού του, στην όχθη του ποταμού Τίγρη. Είναι πιθανό ότι στους επόμενους αιώνες, οι δύο τοποθεσίες μπερδεύτηκαν από τους ιστορικούς, και οι Κρεμαστοί Κήποι αποδόθηκαν στη Βαβυλώνα.
Πηγές
1. National Geographic Society, «Τα Θαύματα του Κόσμου», Ελληνική Έκδοση, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, 1998
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Αρχαία μνημεία Κατηγορία:Κήποι Κατηγορία:Ναβουχοδονόσορ Β΄
Ηρακλής και Τήλεφος (Αρχαιολογικό μουσείο Νάπολης)
Ο Ηρακλής και Τήλεφος είναι πολύχρωμη τοιχογραφία που φιλοξενείται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι.
Περιγραφή
Εικονίζει σκηνή από την Ελληνική μυθολογία. Ο Ηρακλής επισκέπτεται την Νύμφη Αρκαδία που επιβλέπει τον γιό του Τήλεφο ως βρέφος ο οποίος είχε εγκαταλειφθεί σε ένα βουνό, όπου τον θήλαζε μια ελαφίνα. Ο αετός και το λιοντάρι είναι σύμβολα της ισχύος, ενώ ο σάτυρος είναι βουκολικό σύμβολο.
Πηγές
Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι
Mister International
Ο Mister International είναι ανδρικός διαγωνισμός ομορφιάς, που θεσμοθετήθηκε το 2006 και έκτοτε διεξάγεται κάθε χρόνο. Ιδιοκτήτης και αρμόδιος για την οργάνωσή του είναι ο Οργανισμός Mister Singapore, ο οποίος είναι επίσης αρμόδιος για τη διεξαγωγή των καλλιστείων Mister Singapore.
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον παλιό διαγωνισμό Mr. International ο οποίος διοργανωνόταν από την ινδική εταιρεία υποδημάτων Graviera από το 1998 ως το 2003.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμοί ομορφιάς
Βασίλης Δανιήλ
Ο Βασίλης Δανιήλ (Καβάλα, 3 Αυγούστου 1938) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου και βετεράνος ποδοσφαιριστής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Βασίλης Δανιήλ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στην ηλικία των 34 ετών, αναλαμβάνοντας τη Νίκη Βόλου. Στη συνέχεια ταξίδεψε στη Γερμανία για να διδαχθεί την τέχνη της προπονητικής και αποφοίτησε με επιτυχία από την σχολή προπονητών της Κολωνίας. , όντας ο πρώτος Έλληνας που έλαβε το σχετικό δίπλωμα και με τον καθηγητή του Χένες Βαϊσβάιλερ να πιστεύει πολύ στις δυνατότητες του, ενώ από εκεί αποφοίτησε και ο Ότο Ρεχάγκελ έναν χρόνο μετά.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Α.Ο. Πάτραι, του Α.Ο. Ξάνθη, της Δήμητρας Τρικάλων και του Πτολεμαίου Πτολεμαΐδας. Το καλοκαίρι του 1979 και ενόψει της έναρξης του πρώτου επαγγελματικού πρωταθλήματος επέστρεψε στη γενέτειρα πόλη του, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία του Α.Ο. Καβάλα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1982. Κατόπιν εργάστηκε στην Καστοριά (1982-1983) και στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1984-1986 και 1992).
Το φθινόπωρο του 1986 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Τη δεύτερη χρονιά του στον αθηναϊκό σύλλογο κατάφερε να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 1987-88 αποκλείοντας, μεταξύ άλλων, τη μεγάλη Γιουβέντους. Στον Παναθηναϊκό κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων νικών προπονητή με 106 νίκες σε 161 αγώνες, οι οποίες σημειώθηκαν σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους (1986-1988, 1990-1992 και 1997-1999). Με τους «πράσινους» κατέκτησε το πρωτάθλημα την περίοδο 1990-91, αλλά και το κύπελλο της ίδιας περιόδου, πραγματοποιώντας το «νταμπλ».
Άξιο αναφοράς είναι και το πέρασμά του από τον πάγκο της Ξάνθης, σε τρεις διαφορετικές περιόδους (1992-1993, 1995 και 2012), όπου έχει απολογισμό 17 νίκες, 18 ισοπαλίες και 22 ήττες. Σε επίπεδο Α΄ Εθνικής έχει εργαστεί επίσης στον Ολυμπιακό Βόλου (1988-1990), τη Λάρισα (1994-1995) και τον Πανηλειακό (1996-1997).
Το 2010 επέστρεψε στην Ξάνθη σε διοικητικό πόστο και σήμερα είναι τεχνικός διευθυντής των τμημάτων υποδομής του συλλόγου. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2012 και μετά από 11 χρόνια αποχής από την ενεργό προπονητική, ανέλαβε προσωρινά υπηρεσιακός προπονητής της ομάδας αντικαθιστώντας τον Μαρίνο Ουζουνίδη.
Στην Εθνική Ελλάδας
Τη διετία 1999-2001 ο Βασίλης Δανιήλ ήταν ο ομοσπονδιακός προπονητής της Ελλάδας. Σε 30 αγώνες είχε απολογισμό 14 νίκες, 8 ισοπαλίες και 8 ήττες (τέρματα 46-34). Αντιμετώπισε δυσκολίες στη στελέχωση της ομάδας, καθώς την περίοδο εκείνη τρεις ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, οι Ντέμης Νικολαΐδης, Μιχάλης Κασάπης και Ηλίας Ατματσίδης, τους οποίους ο Δανιήλ προόριζε για βασικούς, απείχαν από την εθνική ομάδα, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διαιτησία στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Το ντεμπούτο του στην τεχνική ηγεσία της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 1999, όταν αντικατέστησε τον Άνχελ Ιορντανέσκου που είχε αποχωρήσει λίγες ημέρες νωρίτερα, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Λετονίας (0-0), για τα προκριματικά του Euro 2000.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Skoda Ξάνθη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας
Ενδοσκοπική δισκεκτομή
Η ενδοσκοπική δισκεκτομή είναι σύγχρονος τρόπος χειρουργικής αντιμετώπισης ασθενούς με κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου και αποτυχία της συντηρητικής αγωγής. Μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις περιοχές της σπονδυλικής στήλης (αυχένας, θωρακική περιοχή, οσφυϊκή περιοχή).
Γίνεται υπό τοπική, ή γενική αναισθησία με τη χρήση ενδοσκοπίου το οποίο επιτρέπει στο χειρουργό την άμεση οπτική επαφή με το χειρουργικό πεδίο μέσω οθόνης. Μέσω του ενδοσκοπίου ειδικά σχεδιασμένα ενδοσκοπικά εργαλεία μπορούν να εκτελέσουν όλες τις χειρουργικές πράξεις που γίνονται και στην κλασική ανοιχτή δισκεκτομή.
Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι ο μικρός χρόνος αποκατάστασης, η χρησιμοποίηση τοπικής αναισθησίας σε πολλές περιπτώσεις, ο μη τραυματισμός των μυών και η αποφυγή μετεγχειρητικής ουλής και συμφύσεων.
Πηγές
Κατηγορία:Σκελετικές παθήσεις
Λαστιχάκι
thumb|Τυπικά πορτοκαλί λαστιχάκια Ένα λαστιχάκι είναι ένας βρόχος από καουτσούκ, συνήθως σχήματος δακτυλίου, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για τη συγκράτηση πολλών αντικειμένων μαζί. Το λαστιχάκι κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην Αγγλία στις 17 Μαρτίου 1845 από τον Στίβεν Πέρι. Τα περισσότερα λαστιχάκια κατασκευάζονται από φυσικό καουτσούκ ή, ειδικότερα σε μεγαλύτερα μεγέθη, από ελαστομερή, και πωλούνται σε διάφορα μεγέθη.
Κατασκευή
Τα λαστιχάκια κατασκευάζονται με την εξαγωγή του καουτσούκ σε έναν μακρύ κύλινδρο ώστε να πάρουν το σχήμα τους. Στη συνέχεια οι κύλινδροι τοποθετούνται σε άξονες, όπου το καουτσούκ ταριχεύεται εν μέσω θερμότητας και έπειτα κόβεται σε λωρίδες. Αυτό προκαλεί την κατάτμηση του κυλίνδρου σε πολλαπλά κομμάτια, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται λαστιχάκια.
Υλικό
thumb|Λαστιχάκια σε διάφορα χρώματα και μεγέθη Ενώ σε άλλα παράγωγα του καουτσούκ χρησιμοποιείται συνθετικό καουτσούκ, τα περισσότερα λαστιχάκια κατασκευάζονται με τη χρήση φυσικού καουτσούκ λόγω της ιδιαίτερης ελαστικότητας του.
Το φυσικό καουτσούκ προέρχεται από το κόμμι του δέντρου του καουτσούκ, το οποίο λαμβάνεται με την παρακέντηση των επιφανειών του κορμού του δέντρου. Τα δέντρα του καουτσούκ ανήκουν στην οικογένεια των ευφορβών (Euphorbiaceae) και επιβιώνουν μόνο σε τοποθεσίες με θερμά, υγρά τροπικά κλίματα κοντά στον ισημερινό. Έτσι οι μεγαλύτερες ποσότητες κομμίου παράγονται σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας όπως η Μαλαισία, η Ταϊλάνδη και η Ινδονησία. Όταν το κόμμι εξαχθεί, και εκτεθεί στον αέρα, αρχίζει να σκληραίνει και να γίνεται ελαστικό.
Γιώργος Χαραλαμπίδης
Ο Γιώργος Χαραλαμπίδης (13 Ιανουαρίου 1938 – 24 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός.
Λαστιχάκι
Μέτρηση
thumb|250px|Οι τρεις διαστάσεις των λαστίχων Ένα λαστιχάκι έχει τρεις βασικές διαστάσεις: μήκος, πλάτος και πάχος. (Δείτε εικόνα).
Γιώργος Χαραλαμπίδης
Η ζωή του
Ο Γιώργος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στους Ασωμάτους Ροδόπης το 1938. Φοίτησε στο λύκειο Κομοτηνής. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, απ' όπου αποφοίτησε το 1960. Ηταν ιδρυτής του θιάσου «Νέα Πορεία», με στόχο τη διαμόρφωση ενός αντιπροσωπευτικού λαϊκού ελληνικού θεάτρου. Ο θίασος στεγάστηκε σε διάφορα θέατρα και περιόδευσε σε Ελλάδα και εξωτερικό. Υπήρξε υπεύθυνος αρχαιολογικής και λαογραφικής έρευνας για τον γυναικείο μοναχισμό, με αντίστοιχη τηλεοπτική εργασία στην ΕΡΤ2 με τον τίτλο «Γυναικεία μοναστήρια» (1995-1997).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Λαστιχάκι
Μέτρηση
Το μήκος του λάστιχου ορίζεται ως το μισό της περιφέρειας του. Το πάχος του ως η απόσταση από την εσωτερική επιφάνεια έως την εξωτερική επιφάνεια, και το πλάτος είναι η απόσταση από το ένα άκρο στο άλλο.
Ένα λαστιχάκι κατά τη διαδικασία κατασκευής του είναι ένας μακρύς κύλινδρος από καουτσούκ σε έναν άξονα, προτού κοπεί σε λωρίδες καουτσούκ. Το πλάτος του εξαρτάται από την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα σε αυτές τις λωρίδες και το μήκος από την περιφέρεια του κυλίνδρου.
Μεγέθη
Συνήθως, τα λαστιχάκια αριθμούνται από το μικρότερο προς το μεγαλύτερο, ανάλογα με το πλάτος τους. Έτσι τα λαστιχάκια μεγέθους από 8 έως 19 είναι τα μικρότερα (1/16 της ίντσας), και αυτά μεταξύ 30 και 35 είναι τα μεγαλύτερα (1/8 της ίντσας). Για τα μεγαλύτερα λαστιχάκια η αριθμοδότηση ξεκινά από το 100, ξεκινώντας και πάλι από το 1/16 της ίντσας. Η προέλευση αυτών των αριθμών δεν είναι ξεκάθαρη και υπάρχει κάποια διαμάχη για τους αριθμούς αυτούς.
Θερμοδυναμική
Η θερμοκρασία επηρεάζει την ελαστικότητα του λάστιχου με ασυνήθη τρόπο. Η θερμότητα προκαλεί τη συστολή του και η ψύξη τη διαστολή του. Όταν ένα λαστιχάκι τεντώνεται θα αποδεσμεύσει θερμότητα, ενώ όταν αφεθεί θα απορροφήσει θερμότητα, προκαλώντας μείωση της θερμοκρασίας στο περιβάλλον. Το φαινόμενο αυτό προκαλείται λόγω της υψηλότερης εντροπίας στην κατάσταση που το λαστιχάκι δεν είναι τεντωμένο, όταν είναι περισσότερο μπλεγμένο και μπορεί να λάβει περισσότερες καταστάσεις. Με άλλα λόγια, η δυνατότητα μετατροπής της θερμικής ενέργειας σε έργο ενώ το λαστιχάκι βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας είναι αποτέλεσμα της μεγαλύτερης εντροπίας της κατάστασης ηρεμίας.
Το αποτέλεσμα αυτού είναι πως το λαστιχάκι συμπεριφέρεται ως ιδανικό μονοατομικό αέριο στο βαθμό που (σε καλή προσέγγιση) τα ελαστικά πολυμερή δε διαθέτουν καθόλου δυναμική ενέργεια σε απλωμένους χημικούς δεσμούς. Δεν πραγματοποιείται κανένα ελαστικό έργο για το «τέντωμα» μορίων όταν το έργο γίνεται σε ογκώδη πολυμερή. Αντ' αυτού, όλο το έργο που γίνεται στο λαστιχάκι «απελευθερώνεται» (δεν αποθηκεύεται) και εμφανίζεται αμέσως στο πολυμερές ως θερμική ενέργεια. Αντιστρόφως, όταν το πολυμερές παράγει έργο στο περιβάλλον (όπως όταν συστέλλεται για την ανύψωση ενός αντικειμένου) μετατρέπει θερμική ενέργεια σε έργο και ψύχεται με τον ίδιο τρόπο με ένα ιδανικό αέριο, το οποίο διαστέλλεται ενώ παράγει έργο.
Στρατιωτικά λαστιχάκια
thumb|Στρατιωτικά λαστιχάκια κατασκευασμένα από εσωτερικά τμήματα σωληνώσεων μοτοποδηλάτου Αυτός ο τύπος έγινε γνωστός από τη χρήση του στον στρατό. Τα στρατιωτικά λαστιχάκια είναι ουσιαστικά τμήματα της εσωτερικής επιφάνειας ελαστικών σωληνώσεων κομμένα σε διάφορα μεγέθη. Έχουν το πλεονέκτημα να είναι ευπροσάρμοστα, και ανθεκτικά σε καιρό και τριβή. Χρησιμοποιούνται συνήθως σε λουριά και μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για χειρολαβές, παρέχοντας μια ισχυρή επιφάνεια υψηλής τριβής με εξαιρετική απορρόφηση κραδασμών. Πανομοιότυποι βρόχοι του εσωτερικού τμήματος του σωλήνα χρησιμοποιούνται από σπηλαιολόγους και δύτες.
Χρήση σε μοντέλα
Τα λαστιχάκια ήταν μία από τις μεθόδους τροφοδότησης μικρών μοντέλων αεροσκαφών ελεύθερης πτήσης. Τα λαστιχάκια τοποθετούνταν στο οπίσθιο τμήμα της ατράκτου και συνδεόταν με τον έλικα στο εμπρόσθιο. Για την ενεργοποίηση του κινητήρα, ο έλικας περιστρέφεται συνεχόμενα, περιπλέκοντας το λαστιχάκι. Όταν ο έλικας είχε περιστραφεί αρκετές φορές, αποδεσμευόταν και το μοντέλο άρχιζε να κινείται, με το λαστιχάκι να κινεί γρήγορα τον έλικα μέχρι την πλήρη απο-περιστροφή του.
Ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησε αυτήν τη μέθοδο ήταν ο πρωτοπόρος της αεροδυναμικής Τζορτζ Κέιλι, ο οποίος τροφοδοτούσε τα μικρά πειραματικά του μοντέλα με λαστιχάκια. Αυτού του είδους οι μέθοδοι κίνησης χρησιμοποιήθηκαν επίσης και σε μικρά μοντέλα πλοίων.
Μπάλες
Η μεγαλύτερη μπάλα από λαστιχάκια στον κόσμο κατασκευάστηκε από τον Ζόελ Βάουλ στο Λάουντερχιλ της Φλόριντα. Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες από τις 19 Νοεμβρίου 2018. Η μπάλα ζυγίζει 4.097 κιλά, έχει ύψος 2,01 μέτρα και αποτελείται από 700.000 λαστιχάκια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξοπλισμός γραφείου Κατηγορία:Γραφική ύλη
Ευάγγελος Κωφός
Ο Ευάγγελος Κωφός ( Έδεσσα 1934  - 2022 )  ήταν Έλληνας ιστορικός και συγγραφέας  Ο πατέρας του ήταν στέλεχος της ΠΑΟ. Μετά την αποφοίτησή του από το Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια (1952), φοίτησε για ένα χρόνο στο εμπορικό κολλεγιακό τμήμα του Κολλεγίου Αθηνών (1953), και στη συνέχεια μετέβη με υποτροφία στις ΗΠΑ (1953-1958). Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εργάστηκε επί τριετία ως συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας στην Ουάσιγκτων. Επέστρεψε στην Ελλάδα στα τέλη του 1958, για να υπηρετήσει τη θητεία του, ως έφεδρος ανθυπολοχαγός Πεζικού, με ειδικότητα διερμηνέα (1959-1960). Το 1964 παντρεύτηκε την Άννα, το γένος Αδάμ, από το Αργοστόλι. Απέκτησαν μία κόρη, την Ιλιάνα, και δύο εγγόνια, τον Κωνσταντίνο και τον Ευάγγελο Λάγγα.
Το 1962 προσκλήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών, αρχικά ως ειδικός συνεργάτης για βαλκανικά θέματα. Αργότερα διορίσθηκε Βαλκανιολόγος στον κλάδο Εμπειρογνωμόνων. Αφυπηρέτησε το 1995 με το βαθμό Εμπειρογνώμονα Πρεσβευτή.
Στη συνέχεια (1995-1996), εκλέχθηκε επισκέπτης καθηγητής Ελληνικών Σπουδών (Visiting Fellow on Greek Studies) στο Brasenose College, Oxford University. Επέστρεψε στην Ελλάδα και έκτοτε συνεργάζεται με επιστημονικά ιδρύματα της χώρας στον τομέα της ειδικότητάς του, ενώ συνεχίζει το συγγραφικό του έργο. Απεβίωσε στις 25 Απριλίου 2022 σε ηλικία 88 ετών
Επιστημονικό έργο
Με τη διπλή ιδιότητα του ιστορικού και διεθνολόγου και την εξειδίκευση του στο βαλκανικό χώρο, ο Ευάγγελος Κωφός έχει συγγράψει σημαντικό αριθμό βιβλίων και μελετών που δημοσιεύθηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι ιστορικές εργασίες του χαρακτηρίζονται για την πρωτοτυπία τους και την ευρεία χρήση ανέκδοτων αρχειακών πηγών. Ορισμένες απ’ αυτές, με την πάροδο του χρόνου, θεωρήθηκαν «κλασικές» και συνεχίζουν να μνημονεύονται στη διεθνή βιβλιογραφία. Διεθνή απήχηση είχε το βιβλίο του “Nationalism and Communism in Macedonia”, επαυξημένη με τρεις νεότερες σχετικές εργασίες στη βάση νέων πηγών.
Από την άλλη πλευρά, η ιδιότητά του ως επιστημονικού συμβούλου για τα βαλκανικά θέματα στο Υπουργείο Εξωτερικών, του επέτρεψε να ασχοληθεί και να καταθέσει και δημόσια,αναλύσεις και προτάσεις για σύγχρονα βαλκανικά θέματα. Ορισμένες απ΄ αυτές έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και καταχωρήθηκαν σε πρακτικά συνεδρίων και συλλογικά έργα (Βλ. «Συγγραφικό ‘Εργο»)
Στην περίοδο μετά την αφυπηρέτηση του από το Υπουργείο Εξωτερικών και την επιστροφή του από την Οξφόρδη, διετέλεσε Επιστημονικός Σύμβουλος για βαλκανικά θέματα του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ), καθώς και μέλος διοικητικών συμβουλίων επιστημονικών ιδρυμάτων όπως, το Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (IMXA), το Ιδρυμα Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα (IMMA), η Ελληνική Επιτροπή Σπουδών ΝΑ Ευρώπης (ΕΣΝΑΕ) κ.α. Ως μέλος του Κέντρου Μελέτης Μακεδονικής Ιστορίας και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΙΤ) του ΙΜΜΑ υπήρξε συνεπιμελητής και συγγραφέας δύο συλλογικών τόμων του Κέντρου—στην ελληνική και αγγλική—σχετικών με τις νεότερες εξελίξεις του «Μακεδονικού»: Αθήνα-Σκόπια: η Επτάχρονη Συμβίωση, 1995-2002, Επιμ. Ευ. Κωφός, Βλάσης Βλασίδης (ΙΜΜΑ και Παπαζήσης, 2003) και Μακεδονικές Ταυτότητες στο Χρόνο. Διεπιστημονικές Προσεγγίσεις. Επίσης υπήρξε συνεπιμελητής και συγγραφέας του τόμου,  “Kosovo, Avoiding Another Balkan War”.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Μακεδόνες
Καϊχοσρό του Μουχράνι
Ο Kαϊχοσρό, ქაიხოსრო მუხრანბატონი Kαϊχοσρό Μουχρανμπατόνι, (απεβ. στις 3 Οκτωβρίου 1629) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας (tavadi) τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Ήταν πρίγκιπας (Mukranbatoni) τού Moυχράνι, ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα (Έσω) Κάρτλι και αντιβασιλιάς τού Kάρτλι από το 1625 έως το 1626. Κατά τη διάρκεια τού εμφυλίου πολέμου το 1626, ο Kαϊχοσρό τάχθηκε στο πλευρό τού Γκιόργκι Σαακάτζε εναντίον τού Tεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι και τον ακολούθησε εξόριστος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου και οι δύο, μετά από τρία χρόνια στρατιωτικής υπηρεσίας, κατηγορήθηκαν για προδοσία και θανατώθηκαν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βαχτάνγκ Α΄ και νεότερος αδελφός τού Τεϊμουράζ Α΄, με το τέλος τού οποίου στη μάχη της Μαράμπντα εναντίον τού Σαφαβιδικού Ιράν τον διαδέχθηκε στο φέουδο τού Μουχράνι το 1625. Ο Kαϊχοσρό συμμάχησε με τον πολέμαρχο Γκιόργκι Σαακάτζε, ο οποίος τον βοήθησε να γίνει αντιβασιλέας τού Κάρτλι κατά τη διάρκεια της αντι-ιρανικής εξέγερσης, προς θλίψη τού αντιπάλου του Ζουράμπ, δούκα τού Αράγκβι. Ο Ζουράμπ, καχύποπτος για τα σχέδιά τους, έτεινε να πιστεύει ότι ο αδελφός τού Γκιόργκι, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την κόρη τού Καϊχοσρό, ήταν μέρος μίας συνωμοσίας εναντίον του, τύφλωσε τον Γκιόργκι και έκανε συμμαχία με τον Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι, την οποία ο Σαακάτζε προσπάθησε να αποτρέψει, ανεβαίνοντας στον θρόνο τού Κάρτλι.
Η διάσπαση στις τάξεις των γεωργιανών ευγενών εκφυλίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο το 1626. Ο Σαακάτζε και ο Kαϊχοσρό ηττήθηκαν από τον Tεϊμουράζ και το κόμμα του στο Μπαζαλέτι και κατέφυγαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου τέθηκαν στη στρατιωτική υπηρεσία τού σουλτάνου. Ο Μουχράνι ανελήφθη από τον Τεϊμουράζ Α΄ και δόθηκε στην κατοχή τού γιού του Δαβίδ, ενώ τα παιδιά και οι ανιψιοί του Καϊχοσρό κατέφυγαν στη δυτική Γεωργία, στο βασίλειο τού Ιμερέτι. Ο Σαακάτζε και ο Kαϊχοσρό έπεσαν και οι δύο θύματα δολοπλοκιών στην οθωμανική αυλή. Κατηγορήθηκαν για προδοσία και αποκεφαλίστηκαν με εντολή τού μεγάλου βεζίρη Γαζή Χουσρέφ Πασά το 1629.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Tινατίν (απεβ. το 1627), κόρη τού Mαμία Β΄ Γκουριέλι, πρίγκιπα της Γκουρία. Είχαν τους πρίγκιπες:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Άλβαρο ντε Μεντάνια
Ο Άλβαρο ντε Μεντάνια (ισπανικά: Álvaro de Mendaña de Neira, 1 Οκτωβρίου 1542 - 18 Οκτωβρίου 1595) ήταν Ισπανός θαλασσοπόρος. Ήταν ανιψιός του Γκαρσία ντε Κάστρο (Garcia de Castro), αντιβασιλέα του Περού. Το 1567, αυτός και ο Πέδρο Σαρμιέντο Γκαμπόα (Pedro Sarmiento de Gamboa) έπλευσαν από το Περού σε μια αποστολή στο Νότιο Ειρηνικό σε αναζήτηση της θρυλικής Terra Australis (Τέρρα Αουστράλις), της ηπείρου που παλιότερα πιστευόταν ότι βρίσκεται στη θέση της Ανταρκτικής. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους ανακάλυψαν τις νήσους του Σολομώντος. Προκειμένου οι ανακαλύψεις να αποδοθούν στον ίδιο, ο Μεντάνια πέταξε τα γραπτά και τους χάρτες που έγιναν από τον Γκαμπόα στη θάλασσα και τον εγκατέλειψε στο Μεξικό. Αργότερα αποκαλύφθηκε η αλήθεια και η ανακάλυψη αποδόθηκε στον Γκαμπόα, που έγραψε τότε στον Φίλιππο Β', βασιλιά της Ισπανίας, και του ζήτησε να απαγορεύσει στον Άλβαρο ντε Μεντάνια να πραγματοποιήσει δεύτερη αποστολή στις νήσους του Σολομώντα. Ο βασιλιάς αγνόησε το αίτημά του, και ο Άλβαρο ντε Μεντάνια έκανε το δεύτερο ταξίδι του στην περιοχή, το 1595-96. Στο ταξίδι αυτό ανακάλυψε τα νησιά Μαρκέσας, που ονομάστηκαν έτσι από τη σύζυγο του τότε αντιβασιλέα του Περού Garcia de Mendoza. Ο Άλβαρο ντε Μεντάνια πέθανε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, αλλά πριν από το θάνατό του άφησε όλη την περιουσία του στη γυναίκα του Ισαμπέλ Μπαρρέτο (Isabel Barreto), η οποία τον συνόδευε στο ταξίδι. Ο στόλος επέστρεψε στην Μανίλα τον Φεβρουάριο του 1596.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές Κατηγορία:Εξερευνητές της Παπούα Νέας Γουινέας Κατηγορία:Ισπανοί θαλασσοπόροι
EBay
Με την πάροδο των ετών, ο ιστότοπος εξελίχθηκε από μια αγορά μεταξύ καταναλωτών (καταναλωτής προς καταναλωτή) που προσομοίαζε με διαδικτυακό παζάρι σε πλατφόρμα πωλήσεων από επιχειρήσεις προς καταναλωτές, πράγμα που σημαίνει ότι πλέον προσφέρονται καινούρια προϊόντα από εμπορικές επιχειρήσεις, και όχι τόσο μεταχειρισμένα προϊόντα από ιδιώτες προμηθευτές, όπως συνέβαινε αρχικά.
Ιστορία
Μετά την ίδρυσή της το 1995 στις ΗΠΑ, το eBay επεκτάθηκε γρήγορα. Το 1997, η Benchmark Capital επένδυσε 6,7 εκατομμύρια δολάρια, μια επένδυση που αποδείχθηκε η καλύτερη στην ιστορία της Silicon Valley. Δύο χρόνια αργότερα, οι μετοχές αυτές είχαν αξία 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το καλοκαίρι του 1999, το eBay αγόρασε τον γερμανικό οίκο δημοπρασιών Alando έναντι 43 εκατομμυρίων δολαρίων από τους τρεις αδελφούς Samwer. Το 2001, η εταιρεία εξαγόρασε τον νοτιοκορεατικό οίκο δημοπρασιών Auction, το 2002 τον πάροχο υπηρεσιών διαδικτυακών πληρωμών PayPal και το 2003 τον ιστότοπο δημοπρασιών Everynet έναντι 180 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 2003 απέκτησε ευρωπαϊκή έδρα στη Βέρνη της Ελβετίας. Τον Ιανουάριο του 2004, το eBay απέκτησε τον γερμανικό ιστότοπο mobile.de (αγοραπωλησίες οχημάτων) έναντι 121 εκατομμυρίων ευρώ και την ίδια χρονιά την ινδική πλατφόρμα Baazee.com (Ιούνιος 2004, 50 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ), την ολλανδική διαδικτυακή πλατφόρμα αγορών Marktplaats.nl (Νοέμβριος 2004, 225 εκατομμύρια ευρώ) και την πύλη ακινήτων Rent.com (Δεκέμβριος 2004, 415 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Τον Μάρτιο του 2005, το eBay ίδρυσε την πλατφόρμα συναλλαγών Kijiji, η οποία εξειδικεύεται σε μικρές αγγελίες. Τον Ιούνιο η εταιρεία απέκτησε τη μηχανή αναζήτησης Shopping.com έναντι 620 εκατομμυρίων δολαρίων και τον Σεπτέμβριο του 2005 το Skype έναντι 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τον Απρίλιο του 2006, το eBay απέκτησε τη σουηδική διαδικτυακή πύλη δημοπρασιών Tradera.com. Η τιμή αγοράς υπολογίστηκε στα 48 εκατομμύρια δολάρια.
thumb|right|250px|Τα κεντρικά γραφεία της εταιρίας στο Σαν Χοσέ (2018) Στις 22 Αυγούστου 2006, το eBay ξεκίνησε τη γερμανική διαδικτυακή αγορά eBay Express με νέες υπηρεσίες για εμπορικές επιχειρήσεις, η οποία απενεργοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 2008. Το 2007, η International Academy of Digital Arts and Sciences βράβευσε το eBay στην 11η τελετή των βραβείων Webby. Στις 4 Οκτωβρίου 2007, η εταιρεία απέκτησε το εργαλείο επεξεργασίας δημοπρασιών Afterbuy και το 2009 τη νοτιοκορεατική εμπορική πύλη Gmarket.
Μεταξύ 2009 και 2011, η εταιρία πούλησε το Skype σε παλαιούς μετόχους του και τη Microsoft. Τον Δεκέμβριο του 2010 εξαγόρασε την τοπική μηχανή αναζήτησης αγορών Milo έναντι 75 εκατομμυρίων δολαρίων. Το Milo.com εμφανίζει το απόθεμα των καταστημάτων σε πόλεις των ΗΠΑ, έτσι ώστε οι χρήστες του να μπορούν να βλέπουν σε πραγματικό χρόνο αν τα προϊόντα που θέλουν είναι διαθέσιμα σε ένα κατάστημα κοντά τους. Στις ΗΠΑ, οι συμμετέχοντες τοπικοί έμποροι λιανικής προσφέρουν υπηρεσία παράδοσης μίας ώρας μέσω αυτής της υπηρεσίας, γνωστή ως eBay local. Τον ίδιο μήνα, το eBay εξαγόρασε τη βερολινέζικη εμπορική πύλη brands4friends έναντι 150 εκατομμυρίων ευρώ.
Στις 22 Ιουνίου 2011, ολοκληρώθηκε η εξαγορά της εταιρείας ηλεκτρονικού εμπορίου GSI Commerce ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το 2011 εξαγόρασε την τουρκική εταιρεία GittiGidiyor.com έναντι 217 εκατομμυρίων δολαρίων.
Από τον Οκτώβριο του 2012, ο ιστότοπος και οι υπηρεσίες της εταιρείας απέκτησαν ανανεωμένη εμφάνιση και το λογότυπο του eBay, το οποίο δεν είχε αλλάξει μέχρι τότε, επανασχεδιάστηκε για πρώτη φορά. Τα χρώματα διατηρήθηκαν σε μεγάλο βαθμό και τα γράμματα παρέμειναν συνδεδεμένα, επιτυγχάνοντας μια σαφέστερη επεικόνιση με τη χρήση της γραμματοσειράς Univers Extended. Τον Οκτώβριο του 2013 επανασχεδιάστηκε η αρχική σελίδα της εταιρείας. Ενσωματώθηκαν οι λεγόμενες τροφοδοσίες (feeds) στη σελίδα, με τις οποίες οι πελάτες μπορούν να ακολουθήσουν κατασκευαστές, εμπόρους και κατηγορίες προϊόντων και έτσι να λαμβάνουν πάντα τρέχουσες προσφορές. Αυτή η λειτουργία αύξησε την αφοσίωση των πελατών και τη συχνότητα των επισκέψεων στον ιστότοπο. Η αναέωση αυτή ήταν μία από τις καινοτομίες με τις οποίες ο John Donahoe αύξησε την κεφαλαιοποίηση της εταιρίας κατά περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια δολάρια μεταξύ του 2009 και των αρχών του 2014.
Τον Ιούλιο του 2015 ολοκληρώθηκε ο χωρισμός της εταιρίας από το Paypal και το 2018 η εταιρία ανακοίνωσε τον περιορισμό της συνεργασίας της μαζί του και την επιλογή της εταιρίας Adyen για την εκκαθάριση των εγχρήματων διαδικτυακών της συναλλαγών.
Τον Ιούνιο του 2019 ανακοινώθηκε ότι η εταιρία συμμετέχει στο διαδικτυακό νόμισμα Diem (πρώην Libra), αλλά αποχώρησε στα τέλη της ίδιας χρονιάς.