cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αϊνόλα: Οικία Σιμπέλιους
Η καθημερινή ζωή των Σιμπέλιους στην Αϊνόλα έχει καταγραφεί από την ιδιαιτέρα του Σιμπέλιους Σαντέρι Λέβας (Santeri Levas) κι έχει εκδοθεί στα 1945 ως φωτογραφικό λεύκωμα με το τίτλο Ο Γιάν Σιμπέλιους Και Το Σπίτι Του ( Jean Sibelius and His Home). right|thumb|160x160px|Η σάουνα της Αϊνόλα σχεδιάστηκε από την Αϊνό Σιμπέλιους Άλλα κτίρια γύρω από την Αϊνόλα περιλαμβάνουν τη σάουνα και το προσωπικό εργαστήριο της οικογένειας. Ο Σιμπέλιους πέθανε ευρισκόμενος στην Αϊνόλα, στις 20 Σεπτεμβρίου 1957. Η οικογένεια τον κήδευσε στον κήπο του σπιτιού. Η γυναίκα του Αϊνό συνέχισε να ζει στην Αϊνόλα για τα επόμενα δώδεκα χρόνια, μέχρι που πέθανε κι εκείνη, στις 8 Ιουνίου 1969. Αναπαύεται δίπλα στον άντρα της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά μουσεία Κατηγορία:Σιμπέλιους Κατηγορία:Ιστορικά σπίτια της Φινλανδίας Κατηγορία:Λαρς Σνογκ Κατηγορία:Οικίες Επιφανών Ανδρών και Γυναικών Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φινλανδία Κατηγορία:Αρ Νουβό
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1973
Το 26ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στη Δημοκρατία του Κονγκό, στην πρωτεύουσα Μπραζαβίλ, από 20 Ιουνίου ως 10 Ιουλίου 1973. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Ιταλίας.
Χώρες που μετείχαν
Στην τελική φάση προκρίθηκαν έξι χώρες (συνολικά μετείχαν 16), οι πέντε από προκριματικούς ομίλους και η διοργανώτρια ομάδα. Αλλά έλαβαν μέρος μόνο οι πέντε, καθώς η Ελλάδα αποσύρθηκε. Οι προκριματικοί όμιλοι διεξήχθησαν ως πρωτάθλημα ενός γύρου, με την κάθε ομάδα να δίνει έναν τουλάχιστον αγώνα στην έδρα της. Σε περίπτωση ισοβαθμίας πλεονεκτούσε η ομάδα με την καλύτερη συνολική διαφορά τερμάτων και σε νέα ισοπαλία η ομάδα που είχε κερδίσει τα περισσότερα κόρνερ.
Τελική φάση
Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήριο κατάταξης ήταν η διαφορά τερμάτων και σε νέα ισοβαθμία υπερίσχυε η ομάδα που είχε κερδίσει τα περισσότερα κόρνερ, σύμφωνα με κανονισμό που εφάρμοζε παραδοσιακά το ΣΙΣΜ, θεωρώντας πως έτσι προκρίνεται η πιο επιθετική ομάδα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ιταλία με τρεις νίκες και μία ισοπαλία.
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1973
Πατρονόμοι
Κατά τον Παυσανία, με το όνομα Πατρονόμοι φέρονταν μια πολιτική Αρχή στην αρχαία Σπάρτη, την οποία πιθανότατα ίδρυσε ο Βασιλιάς Κλεομένης Γ΄. Η Αρχή των Πατρονόμων φαίνεται να διαδέχθηκε την Αρχή των Εφόρων όταν αυτοί καταργήθηκαν.
Οι Πατρονόμοι ήταν έξι ή κατ΄ άλλους δέκα εκ των οποίων ο πρώτος εξ αυτών λέγονταν επώνυμος επειδή λάμβανε το όνομά του το έτος που ασκούσε τα καθήκοντά του. Αργότερα καθιστάμενοι οι Πατρονόμοι ισχυροί διατηρήθηκαν και μετά την επαναφορά του θεσμού των Εφόρων και των γερουσιαστών.
Λέκκο
Το Λέκκο (ιταλικά: Lecco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, της οποίας και αποτελεί έδρα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Είναι κτισμένο στο νότιο άκρο του ανατολικού βραχίονα της λίμνης Κόμο, στο σημείο όπου ο ποταμός Αδούας εκρέει από τη λίμνη. Περιβάλλεται από βουνά, τμήμα των Άλπεων, και συγκεκριμένα τα Γκρίνιο και Ρεζεγκόνε.
Ιστορικά στοιχεία
Το Λέκκο ήταν έδρα μαρκιωνίας και τον 11ο αιώνα πέρασε στην κατοχή του Κόμο και έπειτα στο Δουκάτο του Μιλάνου. Οι Βισκόντι οχύρωσαν την πόλη τον 14ο αιώνα. Επίσης το 1336-1338 κτίστηκε η Πόντε Γράντε επί του Αδούα, η οποία διατηρείται μέχρι σήμερα. Το 1647 έγινε έδρα κόμη. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση του 18ου αιώνα, το Λέκκο γνώρισε γρήγορη ανάπτυξη. Σήμερα είναι ένα από τα βιομηχανικά κέντρα της βόρειας Ιταλίας, με εξειδίκευση στη μεταλλουργία, τη μηχανολογία, τα υφάσματα και την κονσερβοποιία, και τουριστικός προορισμός. Επίσης στην περιοχή του Λέκκο παράγεται το τυρί γκοργκοντζόλα.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|αριστερά|Η κεντρική πλατεία του Λέκκο Από τα κτίρια της πόλης ξεχωρίζουν το νεοκλασικό Τεάτρο ντέλα Σοσιετά, στην Πιάτσα Γκαριμπάλι, και οι αψίδες στην Πιάτσα 20ής Σεπτεμβρίου, όπου βρίσκεται επίσης ο Τόρρε Βισκοντέα, κατάλοιπο των μεσαιωνικών τειχών της πόλης. Ο πύργος στεγάζει το ιστορικό μουσείο της πόλης. Ο καθεδρικός ναός της πόλης είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.
Το Λέκκο είναι το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται το μυθιστόρημα Οι αρραβωνιασμένοι (1825-1827) του Αλεσσάντρο Μαντσόνι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ουγκάντας
Ο Πρωθυπουργός της Ουγκάντας είναι ο επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου στην Ουγκάντα, παρότι ο πρόεδρος είναι στην ουσία ο αρχηγός κυβέρνησης. Στις 21 Ιουνίου 2021 διορίστηκε η πρώτη γυναίκα στο πρωθυπουργικό αξίωμα και υπηρετεί στη θέση ως σήμερα, η Ρομπίνα Ναμπάντζα.
Η θέση συστάθηκε για πρώτη φορά το 1962. Το 1966 ο πρωθυπουργός Μίλτον Ομπότε ανέστειλε την ισχύ του Συντάγματος, κατήργησε τη θέση του Πρωθυπουργού και αυτοανακηρύχθηκε Πρόεδρος. Το 1980 επανασυστάθηκε η θέση.
Γραφεία
Η έδρα του γραφείου του πρωθυπουργού της Ουγκάντας βρίσκεται στους Δίδυμους Πύργους στην Οδό Σερ Απόλο Καγκούα στο κέντρο της Καμπάλας. The coordinates of the headquarters are 0°18'58.0"N, 32°35'13.0"E (Latitude:0.316111; Longitude:32.586944).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ευάγγελος Λαχανοκάρδης
Ο Ευάγγελος Λαχανοκάρδης (1874–1938) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.
Ο Λαχανοκάρδης γεννήθηκε στη Λαμία. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά από τα φοιτητικά του χρόνια ήδη άρχισε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία. Αρχικώς εργάσθηκε στην αθηναϊκή εφημερίδα Ακρόπολη (1892-1900) και στη συνέχεια σε άλλες ημερήσιες εφημερίδες των Αθηνών, τερματίζοντας τη σταδιοδρομία του ως πολιτικός αρθρογράφος της Καθημερινής. Στην τριετία 1906-1909 εξέδιδε την ημερήσια εφημερίδα Αλήθεια, ενώ κατά τη δεκαετία του 1920 επεχείρησε δύο φορές ακόμα να εκδώσει ο ίδιος εφημερίδα: Το 1923 την Εθνική `Ωρα και το 1925 τον Ρουμελιώτη.
Ο Ευάγγελος Λαχανοκάρδης πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 64 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Πλατεία Ανεξαρτησίας (Κίεβο)
thumb|250px|Άποψη της πλατείας κατά τη διάρκεια της [[Πορτοκαλί Επανάστασης, το 2004.]] Η πλατεία Ανεξαρτησίας (ουκρανικά: Майдан Незалежності, προφορά: [maɪ̯dˈan nezal'ɛʒnosci]) είναι η κεντρική πλατεία του Κιέβου, πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Είναι μια από τις κύριες πλατείες της πόλης, στην οδό Χρεσάτικ στο Σεβτσένκο Ραιόν. Η πλατεία έχει υπάρξει γνωστή με πολλά διαφορετικά ονόματά, αλλά καλείται συχνά ως Μαϊντάν (πλατεία). Η πλατεία πήρε το σημερινό της όνομα (Майдан Незалежності, πλατεία της Ανεξαρτησίας) το 1991 μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας. Η λέξη μαϊντάν στα ουκρανικά σημαίνει πλατεία ή ανοικτός χώρος και προέρχεται από την αραβική λέξη μαϊντάν, η οποία αρχικά σημαίνει ιππόδρομος.
Η πύλη Πετσέρσκι κατασκευάστηκε τον 18ο αιώνα κοντά στην πλατεία, η οποία τότε ήταν άδειος χώρος. Η πύλη καταστράφηκε το 1833. Ο κενός χώρος συνέχισε να υπάρχει και όταν η πόλη γνώρισε γρήγορη ανάπτυξη κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και χρησιμοποιούταν ως υπαίθρια αγορά. Η πλατεία ήταν γνωστή ως πλατεία Χρέσατικ μέχρι το 1871. Τότε κατασκευάστηκε στην πλατεία η δούμα της πόλης του Κιέβου. Μετά την επικράτηση των Σοβιετικών, η πλατεία ονομάστηκε πλατεία Σοβιέτ και μετά το 1935 ονομάστηκε πλατεία Καλίνιν, προς τιμή του Μιχαήλ Καλίνιν. Η πλατεία καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς ο Κόκκινος Στρατός υποχωρούσε από το Κίεβο, ανατίναξε τα κτίρια της πλατείας. Μετά τον πόλεμο, η πλατεία ανακατασκευάστηκε σε σταλινικό νεοκλασικό ρυθμό.
Μετά το κίνημα της ανεξαρτησία της Ουκρανίας το 1990, η πλατεία αποτελεί παραδοσιακό χώρο για πολιτικές συγκεντρώσεις, ανάμεσα στις οποίες τέσσερις μεγάλης κλίμακας διαδηλώσεις, τη φοιτητική επανάσταση στο γρανίτη το 1989, την εκστρατεία «Ουκρανία χωρίς τον Κούτσμα» το 2001, την Πορτοκαλί Επανάσταση το 2004 και τις φιλοευρωπαϊκές διαδηλώσεις Euromaidan το 2013-14.
Τα κτίρια που είναι κτισμένα στην πλατεία είναι το κρατικό ωδείο, το κτίριο του ταχυδρομείου, το ξενοδοχείο Ουκράγινα, το υπόγειο εμπορικό κέντρο Γκλόμπους, το κτίριο των Εμπορικών Ενώσεων (το οποίο κάηκε κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων Euromaidan). Μνημεία που βρίσκονται στην πλατεία είναι οι πύλες Λαχ, το μνημείο των ιδρυτών του Κιέβου, ένα μεγάλο σιντριβάνι γνωστό ως «η φιλία των λαών» και στο κέντρο της πλατείας το μνημείο της ανεξαρτησίας, μια μνημειακή στήλη ύψους 61 μέτρων. Στην κορυφή βρίσκεται άγαλμα της Μπερεχίνια.
Παραπομπές
Ανεξαρτησια κατηγορία:Κίεβο
Αστακός Συρίας
Η μόνη αναφορά για την ελληνιστική πόλη της Αστακού είναι από τον Ρωμαίο ιστορικό Αππιανό σύμφωνα με τον οποίο ιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α' Νικάτορα στην Συρία. Δεν είναι γνωστή η θέση της.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο
Ο κόμης της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο κόμης, και ύστερα ο πρίγκιπας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο (25 Μαρτίου 1747, Γκλούχοβ - 17 Απριλίου 1799, Αγία Πετρούπολη) – ήταν Ρώσος πολιτικός και ευγενής από το Χετμανάτο των Κοζάκων (Ουκρανία), πραγματικός Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, ο διευθυντής του Ταχυδρομείου της Ρωσίας. Από τις 1797 ως τις 1799 – διετέλεσε Καγκελάριος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1747, στην οικογενειακή εστία των Μπεζμπορόντκο, στο χωριό Στόλνοε. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Υπουργού Εξωτερικών του Χετμανατού των Κοζάκων, του Αντρέι Μπεζμπορόντκο, και της γυναίκας του, της Ευντοκίας Ζαμπέλο.
Προήλθε από τον παλαιό πόλωνο-ουκρανικό οίκο, η ιστορία του οποίου ξεκινάει από το 1588. Η μητέρα του Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο ήταν εκπρόσωπος του οίκου των Ζαμπέλο, ο οποίος προήλθε από τη Λιθουανική Βασιλική οικογένεια των Γκεντιμινιδών.
Εκπαίδευση και η αρχή της σταδιοδρομίας
Από τους γονείς του ο Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο έλαβε κατ'οίκον εκπαίδευση και στη συνέχεια σπούδασε στην Ορθόδοξη Ακαδημία του Κιέβου. Εκεί ο Μπεζμπορόντκο κατάλαβε ότι έχει ταλέντο: για να μάθει ένα μεγάλο κείμενο, αρκούσε να το διαβάσει μόνο μια φορά. Στην τελική εξέταση ο Αλεξάντρ εξέπληξε τους καθηγητές όταν επανέλαβε το τυχαίο κομμάτι από το Ευαγγέλιο. Η φαινομενική μνήμη του νέου φοιτητή εξέπληξε και τον κυβερνήτη της Ουκρανίας, τον κόμη Πιότρ Ρουμιάντσεφ. Το 1765 ο Ρουμιάντσεφ διόρισε τον Μπεζμπορόντκο τον Κέφαλο της γραμματείας του. Κατά την αρχή του Ρωσοτουρκικού πόλεμου (1768-1774) έγινε Συνταγματάρχης του Ουκρανικού στρατού και πέρασε όλο τον πόλεμο συμμετέχοντας στη Μάχη της Λάργκας και στη Μάχη του Καγκούλ. Στις 22 Μαρτίου 1774 έγινε Συνταγματάρχης του Ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού και το 1775 ήρθε στη Μόσχα. Παρουσιάζοντάς τον Μπεζμπορόντκο στην Τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, ο Πιότρ Ρουμιάντσεφ είπε: "Ο Μπεζμπορόντκο είναι το ακατέργαστο διαμάντι. Το μυαλό σας θα τον δώσει την τιμή". Ύστερα από λίγο ο Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο άρχισε να δουλεύει στην Αυτοκρατορική Γραμματεία, όπου έπαιρνε τις αναφορές προς Τσαρίνα.
Υπηρεσία στην Κυβέρνηση Αυτοκρατορίας
Μεταξύ των άλλων υπαλλήλων της αυτοκρατορικής κυβέρνησης, ο Μπεζμπορόντκο φαινότανε πολύ χωριάτικος και απλός. Δεν ήξερε καμία ξένη γλώσσα και μιλούσε Ρώσικα με ουκρανική προφορά. Παρόλο αυτά ο Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο ήταν πολύ έξυπνος, ζωηρός και είχε φωτογραφική μνήμη. Αυτά τα χαρακτηριστικά τον ξεχώρισαν από τα υπόλοιπα. Μια φορά, μιλώντας με τον Μπεζμπορόντκο, η Τσαρίνα ανέφερε κάποιο νόμο. Ο Αλεξάντρ αμέσως τον διάβασε από τη μνήμη, και όταν η Αικατερίνη ζήτησε να φέρουν το βιβλίο, για να βρει αυτό τον νόμο, ο Μπεζμπορόντκο, μην περιμένοντας, της είπε σε ποια σελίδα βρίσκεται ο νόμος. μικρογραφία|Η Τσαρίνα [[Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας.]] Οι μοναδικές ικανότητές του Μπεζμπορόντκο ήταν οι πιο εντυπωσιακές για τους σύγχρονους. Ο Γιεβγκράφ Κομαρόβσκι, ο Ρώσος συγγραφέας και ιστορικός, έγραφε ότι πριν φύγει για τη Βιέννη, ο Μεγάλος Δούκας Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς της Ρωσίας ρώτησε τον Μπεζμπορόντκο για ποιον και ποια δώρα πρέπει να δωρίσει στην αυλή του Αυστριακού Αυτοκράτορα. Απαντώντας, ο Μπεζμπορόντκο έλεγε, σαν διάβαζε το βιβλίο, γρήγορα και σωστά, ποιοί από τους βιεννέζους ευγενείς είναι οι πιο σημαντικοί, από ποιον οίκο προέρχονται και τα λοιπά. Ο Μπεζμπορόντκο έλεγε περίπου μία ώρα και ανέφερε όλους τους ευγενείς, με όποιους θα συναντηθεί ο Μεγάλος Δούκας. "Μετά ο κόμης κάθισε και έγραψε όλα τα ονόματα ευγενών και τα δώρα, οποία πρέπει να τούς δωρίσουμε. Βεβαίως, για τις άλλες χώρες ο Μπεζμπορόντκο είχε την ίδια πληροφορία" - γράφει ο Κομαρόβσκι.
Με τόσο δυνατή μνήμη, για δύο χρόνια ο Μπεζμπορόντκο έμαθε τα Γαλλικά, τα Γερμανικά, τα Ιταλικά, τα Ελληνικά και τα Λατινικά.
Στις 5 Μαΐου 1779 ο Μπεζμπορόντκο απονεμήθηκε από την Τσαρίνα για τη συμμετοχή στην υπογραφή της Κωνσταντινουπολικής σύμβασης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τον έδωσαν τα χωριά με τούς αγρότες στη Λευκορωσία και τον βαθμό του Ταξιάρχου.
Ο πιο σημαντικός τομέας δραστηριότητας του Μπεζμπορόντκο ήταν η εξωτερική πολιτική. Στη Ρωσία τότε ήταν πολύ δημοφιλή η ιδέα της απελευθέρωσης της Ελλάδας και αποκατάστασης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με το Ελληνικό Σχέδιο, οποίο ο Μπεζμπορόντκο έκανε και παρουσίασε στην Τσαρίνα το 1780, ο Μεγάλος Δούκας Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς της Ρωσίας έπρεπε να γίνει ο Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης μετά τον επόμενο ρωσοτουρκικό πόλεμο και καταστροφή της Τουρκίας.
Κατά τον ίδιο χρόνο ο Μπεζμπορόντκο συνόδευε την Αικατερίνη τη στιγμή της συνάντησης της με τον Αυστριακό Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄. Συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις των Αυτοκρατόρων για τη μυστική ένωση της Ρωσίας και της Αυστρίας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Μπεζμπορόντκο έδειξε τις διπλωματικές δεξιότητές του και οι διαπραγματεύσεις πέρασαν πάρα πολύ καλά. Μετά την επιστροφή στην Αγία Πετρούπολη, η Τσαρίνα διόρισε τον Μπεζμπορόντκο ως υπάλληλο του Υπουργείου Εξωτερικών και τού Συμβουλίου της Επικρατείας. Το 1781 έγινε διευθυντής ταχυδρομείου της Ρωσίας και κατείχε αυτή τη θέση μέχρι τον θάνατό του.
Μετά τον θάνατο τού προέδρου του Κολλεγίου Εξωτερικών Υποθέσεων, του κόμη Νικίτα Πάνιν το 1783, ο Μπεζμπορόντκο έγινε δεύτερος μέλος του Κολλεγίου και πραγματικά αντικαγκελάριο της Ρωσίας. Με τον Μπεζμπορόντκο διαπραγματεύονταν όλοι οι πρεσβευτές, και αυτός τακτικά ανάφερε στην Τσαρίνα για την κατάσταση των εξωτερικών υποθέσεων. Συμμετέχοντας στη δημιουργία του συστήματος της ένοπλης ουδετερότητας, ο Μπεζμπορόντκο επέγραψε της σύμβασης με την Ολλανδία, με την Πρωσία, με το Βασίλειο της Πορτογαλίας και με το Βασίλειο της Νεαπόλεως.
Κατά τον Ιούλιο 1783, σύμφωνα με το Ελληνικό Σχέδιο του Μπεζμπορόντκο, η Ρωσική Αυτοκρατορία έκανε προσάρτηση της Κριμαίας, μετά την παραίτηση του τελευταίου Χαν της Κριμαίας Σαχίν Γκεράι.
Στις 4 Αυγούστου 1783 η Ρωσική Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Κάρτλι-Καχετής, υπέγραψαν τη "Σύμβαση του Γκεόργκιεβσκ", σύμφωνα με οποία όλη η Ανατολική Γεωργία είχε γίνει υποτελή της Ρωσίας. Αυτό καταστράφηκε τα σχέδια της Τουρκίας και του Ιράν, πού ήθελαν να καταλάβουν τη Γεωργία και να ενισχύσουν της θέσεις των στον Καύκασο. Αυτό δεν άρεσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία και από το 1784 άρχισαν οι συστηματικές επιθέσεις των Τούρκων στα Γεωργιανά σύνορα.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1784 ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας Ιωσήφ Β΄, για εξαιρετικές επιτυχίες τού Μπεζμπορόντκο στο διπλωματικό πεδίο, έδωσε στον Αλεξάντρ και στον αδελφό του, τον Ιλιά, τους τίτλους των κόμων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1787-1792) και η Συνθήκη του Ιασίου
Το 1787 ο Μπεζμπορόντκο συνοδεύτηκε την Τσαρίνα κατά τη διάρκεια του Νοτίου Ταξιδιού της, μαζί με τον Αυστριακό Αυτοκράτορα. Ύστερα από λίγο άρχισε οΡωσοτουρκικός πόλεμος (1787-1792). Χάρη στις επιτυχημένες ενέργειες του Ρωσικού στρατού και του ναυτικού, ο πόλεμος τελείωσε με τη νίκη της Ρωσίας. Για να υπογράψει τη συνθήκη ειρήνης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Αικατερίνη Β΄ έστειλε στο Ιάσιο τον κόμη Μπεζμπορόντκο. Διαβάζοντας τις επιστολές του Μπεζμπορόντκο προς την Τσαρίνα, ενώ και το πρωτόκολλο διαπραγματεύσεων, μπορούμε να καταλάβουμε ότι ο Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο έπεζε πολύ σημαντικό ρόλο. Σε απάντηση στις πρώτες αναφορές του κόμη, η Αικατερίνη τον έδωσε την εξουσία να διαπραγματευτεί για λογαριασμό της. Επίσης, η Τσαρίνα έγραψε: "Για χάρη του Θεού, να μην τους δώσετε κανένα κομμάτι της γης σε αυτή την πλευρά του Δνείστερου".
Στις 10 Νοεμβρίου 1791 πραγματοποιήθηκε το πρώτο συνέδριο ρωσικών και τουρκικών εκπροσώπων. Ο Μπεζμπορόντκο έθεσε σαφώς την ερώτηση: "Θέλετε τον πόλεμο ή την ειρήνη; Μπορείτε να έχετε και τα δύο. Είναι η δική σας επιλογή". Χάρη στον διπλωματικό ταλέντο του Μπεζμπορόντκο, η Ρωσία είχε κάνει την κερδοφόρα ειρήνη, τόσο προσωπικά όσο και για τα Πριγκιπάτα της Δουνάβης. Έτσι, οι Μολδαβοί απελευθερώθηκαν από τον τουρκικό φόρο για δύο χρόνια, ενώ και από τα άλλα οθωμανικά καταστροφικά καθήκοντα. Εν τω μεταξύ, ο αντιπρώσοπος του σουλτανού ο Γιούσουφ Πασά έγραψε προς τον τουρκικό αυτοκράτορα για τον Μπεζμπορόντκο: "Είναι καλοπροαίρετος, συνετός, διεισδυτικός και δίκαιος". Ο Μπεζμπορόντκο τακτικά περνούσε από τις διαφορετικές πηγές την πληροφορία για όλες τις διαφωνίες στην κυβέρνηση της Τουρκίας κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Όταν χρειάστηκε, ζήτησε τον στρατηγό Καχόβσκι να κάνει επίδειξη της ρωσικής πολεμικής δύναμης με μία παρέλαση. Και όταν η Οθωμανική πλευρά συμφώνησε ότι "από 'δω θα είναι υπεύθυνη για όλες τις αναταραχές πού μπορούν να προκύψουν από τούς καυκασιακούς λαούς... και θα επιστρέψει από τη θησαυροφυλάκιο όλες τις απώλειες που προκλήθηκαν από τους πειρατές σε υποκείμενα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας", ο κόμης Μπεζμπορόντκο δήλωσε επίσημα: "Δεδομένου ότι η Τουρκία συμφωνεί με τις συνθήκες πού πρότεινα, δηλώνω ότι η Τσαρίνα της Ρωσίας δεν θα απαιτήσει καμία νομισματική αποζημίωση και θα δώσει ειρήνη στα πολλά εκατομμύρια ανθρώπων, πού ζουν στις Αυτοκρατορίες μας".
Έτσι, στις 29 Δεκεμβρίου 1791 τελείωσαν οι διαπραγματεύσεις. Στο 14ο συνέδριο η τουρκική και η ρωσική πλευρά υπέγραψαν τη συνθήκη ειρήνης. Ο διπλωμάτης Ροστόπτσιν με θαυμασμό έγραφε: "Για την επιτυχία με τόσο δύσκολη δουλειά, ο Μπεζμπορόντκο πρέπει μόνο να αρχίσει να την κάνει. Αυτός παρείχε στη Ρωσία την πιο σημαντική υπηρεσία από όλες, οποίες θα μπορούσε".
Τελευταία του χρόνια
Γυρίζοντας στην Αγία Πετρούπολη, ο Μπεζμπορόντκο συναντήθηκε με τον καινούργιο εραστή της Αικατερίνης, Πλατόν Ζούμποφ. Από 'κει ο κόμης Μπεζμπορόντκο άρχισε να απομακρύνεται από την Τσαρίνα. Στις σημειώσεις του παραπονέθηκε ότι οι πιο εύκολες εργασίες η Αικατερίνη δείνει στον Ζούμποφ και στούς φίλους του. Ο Μπεζμπορόντκο ζητούσε την Αικατερίνη σε μια επιστολή να τον πει κατευθείαν εάν δεν χρειάζεται πλέον τις υπηρεσίες του. Η Τσαρίνα δεν απάντησε απευθείας, αλλά αντάμειψε τον Μπεζμπορόντκο για την υπηρεσία τού κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Τον κόμη έδωσαν το κλαδί ελιάς για να φορέσει σε καπέλο και τα χωριά με 4981 αγρότες. Η Αικατερίνη κατέστησε σαφές ότι μέχρι σήμερα ο Μπεζμπορόντκο είναι "το δεξιό της χέρι" και ότι η Τσαρίνα χρειάζεται την υπηρεσία του.
Το τελευταίο μεγάλο επίτευγμα του κόμη Μπεζμπορόντκο στο τέλος της εποχής της Αικατερίνης ήταν το έργο του Τρίτου Διαμελισμού της Πολωνίας μεταξύ των γειτόνων της. Η Ρωσία πήρε περίπου 120 000 τετραγωνικά χιλιόμετρα των πολωνικών εκτάσεων με 1,2 εκατομμύρια κατοίκους. Η Τσαρίνα ευχαρίστησε τον κόμη Μπεζμπορόντκο και του δώρισε την πόλη Χμέλνικ. μικρογραφία|Ο Αυτοκράτορας [[Παύλος Α΄ της Ρωσίας.]] Η νέα σελίδα της καριέρας του Μπεζμπορόντκο άνοιξε μετά τον θάνατο της Αικατερίνης. Ο κόμης ήταν ο μόνος τού από όλους άλλους υπουργούς της εποχής της Αικατερίνης, όποιον ο νέος Αυτοκράτορας, ο Παύλος Α΄, άφησε στην κυβέρνηση. Όχι μόνο άφησε, αλλά και απονέμησε: σε τρεις ημέρες μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο Παύλος έδωσε στον Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο τον βαθμό του Στρατάρχη. Κατά τη διάρκεια της στέψης του Παύλου, ο Μπεζμπορόντκο έλαβε από αυτόν την έπαυλη του πρώην πρίγκιπα της Μολδαβίας Δημήτριου Καντεμίρ, με παλάτι και με 10 000 αγρότες. Επίσης, ο καινούργιος Αυτοκράτορας της Ρωσίας έδωσε στον Μπεζμπορόντκο τον τίτλο τού πρίγκιπα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και στις 8 Ιουλίου 1797 τον τίτλο του Ιππότη της Λιβονίας.
Υπάρχει μια θεωρία, σύμφωνα με την οποία, ο Μπεζμπορόντκο έκλεψε από το γραφείο της Αικατερίνης τη διαθήκη της. Κατά το τέλος της ζωής της, η Τσαρίνα αρκετά συχνά έλεγε ότι θα ήθελε να μεταδώσει τον θρόνο άμεσος στον εγγονό τής, τον Μεγάλο Δούκα Αλέξανδρο, επειδή ο Παύλος μοιάζει πάρα πολύ στον πατέρα του, Αυτοκράτορα Πέτρο Γ΄. Αυτή η θεωρία λέει ότι ο Μπεζμπορόντκο έφερε τη διαθήκη της Αικατερίνης στον Παύλο και αυτός την έκαψε, για να γίνει Αυτοκράτορας. Γι'αυτό ενθρονίζοντας, ο Παύλος ευχαρίστησε τον Μπεζμπορόντκο, τον δίνοντας τους τίτλους, τις επαύλεις και τα λοιπά. Αλλά η θεωρία αυτή δεν υποστηρίζεται από κανένα στοιχεία.
Το 1796 ο πρίγκιπας Μπεζμπορόντκο προσπάθησε να αφήσει την υπηρεσία του, ζητώντας από τον Παύλο την απόλυση. Αλλά ο Αυτοκράτορας αρνήθηκε και είπε ότι "η πατρίδα μας χρειάζεται τον Μπεζμπορόντκο".
Τον ίδιο χρόνο ο Μπεζμπορόντκο έγινε καγκελάριος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Όταν ο Παύλος αποφάσισε να δημιουργήσει "Αντιγαλλική ένωση", για να σταματήσει το κύμα της γαλλικής επανάστασης πού σάρωσε την Ευρώπη, ο καινούργιος καγκελάριος ο πρίγκιπας Μπεζμπορόντκο εργάστηκε πολύ για την οργάνωση αυτής της ένωσης. Ο Μπεζμπορόντκο ετοίμασε πολύ εκτεταμένο σχέδιο δράσης κατά της Γαλλίας. "Πως μπορεί να γίνει κάτι τόσο απίστευτο; Οι Γάλλοι μας εξαναγκάζουν να κάνουμε αυτό, που δεν ονειρευόμουν ποτέ να δουν στο υπουργείο μου, ενώ και στη ζωή μου, δηλαδή τη συμμαχία μας με την Τουρκία" - έγραφε ο Μπεζμπορόντκο προς τον φίλο τού, τον κόμη Βοροντσόφ.
Δυστυχώς, ο πρίγκιπας και ο κόμης Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο δεν πρόλαβε να δει τα επόμενα γεγονότα. Εξαντληθεί από το βαρέως καθήκον του, ο καγκελάριος πέθανε από το εγκεφαλικό επεισόδιο στις 17 Απριλίου 1799 στο παλάτι τού στην έπαυλη Μπεζμπορόντκινο κοντά στην Αγία Πετρούπολη.
Οικογένεια και κληρονομιά
μικρογραφία|254x254εσ|Το παλάτι [[Μπεζμπορόντκο (δυναστεία)|των Μπεζμπορόντκο στην Αγία Πετρούπολη.]] Στο τέλος τέλος της βασιλείας της Αικατερίνης Β΄, ο κόμης Μπεζμπορόντκο είχε περίπου 16 000 αγρότες, αλάτι λίμνες και οινοποιεία στην Κριμαία, αλιευτικά σκάφη στην Κασπία Θάλασσα. Στις εορταστικές μέρες έφτανε στο αυτοκρατορικό παλάτι σε ένα επιχρυσωμένο τετραθέσιο φορείο με οκτώ γυάλινα παράθυρα. Τα κουμπιά στο καφτάν του ήταν κατασκευασμένα από τα δαμάντια, όπως και οι πόρπες στις μπότες τού κόμη Μπεζμπορόντκο. Μετά τη στέψη τού Παύλου Α΄, τα υπάρχοντα του επεκτάθηκαν. Κατά το τέλος της ζωής του, ο πρίγκιπας Μπεζμπορόντκο είχε περίπου 45 000 αγρότες, παραπάνω από τα 40 χωριά, η πόλη Χμέλνικ. Εκτός από αυτά, ήταν ο ιδιοκτήτης των μεγαλύτερων και πιο πλούσιων παλατιών της Ρωσίας. Το παλάτι των Μπεζμπορόντκο στην Αγία Πετρούπολη, κοντά στο αρχικό κτίριο του Αυτοκρατορικού Ταχυδρομείου, ήταν γνωστό ως ένα από πιο πολυτελή αρχοντικά της πρωτεύουσας. Η πριγκιπική πινακοθήκη, οποία βρισκότανε σε αυτό το παλάτι, ξεπέρασε όλες άλλες "τόσο σε αριθμό όσο και σε ποιότητα". Η υπερηφάνεια τού Μπεζμπορόντκο ήταν το άγαλμα του Έρωτα τού Φαλκονέ. Αλλά το παλάτι του στη Μόσχα φαινότανε πιο πλούσιο. Βλέποντας αυτό ο βασιλιάς της Πολωνίας Στάνισλαφ Αύγουστος είπε: "σε όλη την Ευρώπη δεν υπάρχει κανένα άλλο σαν αυτό σε λαμπρότητα και διακόσμηση".
Η ποσότητα και η αξία των πολύτιμων λίθων πού βρισκόταν στη συλλογή του έπληξαν όλους όσους τις έβλεπαν. Παρόλο αυτά, ο Μπεζμπορόντκο δεν έμοιαζε καθόλου σε έναν ευγενή. Δεν του άρεσε η υψηλή κοινωνία και έφτανε σε επίσημες εκδηλώσεις μόνο όταν ήταν απαραίτητο αυτό. Συνήθως ο πρίγκιπας έμενε μεταξύ των απλών ανθρώπων. Πολύ συχνά βοηθούσε τούς συμπατριώτες του, τους Κοζάκους. Ήταν πολύ γενναιόδωρος και ποτέ δεν αρνήθηκε σε κανέναν πού τον ζήτησε δάνειο. μικρογραφία|Το παλάτι του Μπεζμπορόντκο στη [[Μόσχα, που σήμερα είναι το Κρατικό Πολυτεχνείο τού Μπάουμαν. ]] Ο Μπεζμπορόντκο δεν ήταν παντρεμένος ούτε μία φορά στη ζωή του. Αλλά αγαπούσε πολύ τις γυναίκες και κράτησε ένα χαρέμι στην έπαυλή του στο Μπεζμπορόντκινο. Είναι γνωστοί τουλάχιστον τέσσερα παιδιά τού Μπεζμπορόντκο από τις δύο γυναίκες.
Η πρώτη αγάπη του Μπεζμπορόντκο είναι η καμαριέρα του, η Πρασκόβια, με οποία ο πρίγκιπας ήθελε να παντρευτεί, αλλά δεν το έγινε. Στις σημειώσεις τού ο Αλεξάντρ έλεγε για ένα σκάνδαλο, που ξεκίνησε από τον φίλο τού, τον κόμη Βοροντσόφ. Το κείμενο παραλείπει τις λεπτομέρειες της διαμάχης όμως, αλλά γνωστό είναι ότι μετά το περιστατικό αυτό, ο Μπεζμπορόντκο και ο Βοροντσόφ ήταν εχθροί. Τα μερικά χρόνια η Πρασκόβια με τούς γιούς τής έζησαν στην έπαυλη Μπεζμπορόντκινο, από οποία τα παιδιά πήραν το δεύτερο επώνυμο. Τελικά ο Μπεζμπορόντκο στους έδωσε την έπαυλη στο χωριό Μπεζμπορόντοβο καί το τροποποιημένο επώνυμο. Τα παιδιά του είναι:
Επιπλέον, από τη χορεύτρια μπαλέτου την Όλγα Καρατίγκινα, είχε μια κόρη:
Παρ 'όλα αυτά, σύμφωνα με τούς αυτοκρατορικούς νόμους, αυτά τα παιδιά δεν είχαν δικαίωμα να λάβουν όλη την κληρονομία του. Γι'αυτό το μεγαλύτερο μέρος της πήρε ο αδελφός τού πρώτου πρίγκιπα Μπεζμπορόντκο, ο κόμης Ιλιά και ύστερα το κληροδότησε στους απογόνους του.
Ελευθεροτεκτονισμός
Κατά την αρχή της δεκαετίας του 1780, ο Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο, μαζί με τον αδερφό του, εντάχθηκαν στο μασονικό κατάλυμα τού Ροζ και τού Σταυρού (οι Ροδόσταυροι). Ήταν ο μέλος αυτού τού καταλύματος μέχρι τον θάνατό τού. Στην Αγία Πετρούπολη υπήρχαν φήμες ότι στην έπαυλη Μπεζμπορόντκινο ο πρίγκιπας, μαζί με τον φίλο τού, τον Νικολάι Λβόφ, διεξήγαγαν πειράματα, προσπαθώντας να δημιουργήσουν μία Φιλοσοφική λίθος. Οι μερικοί επισκέπτες του Μπεζμπορόντκινο έλεγαν ότι έβλεπαν πολλές φορές στη συλλογή τού πρίγκιπα ένα πολύ μεγάλο διαμάντι μεγέθους αυγού. Ετσι και αλλιώς, μετά τον θάνατο του Μπεζμπορόντκο αυτό το διαμάντι εξαφανίστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πολιτικοί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας‎
Μακρονήσι
Με το όνομα Μακρονήσι είναι γνωστά τα νησιά:
αλλά και
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κολούμπια (Νότια Καρολίνα)
Η Κολούμπια (αγγλικά: Columbia) είναι η πολιτειακή πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός ήταν 129.272 σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Οι Εκτιμήσεις της Απογραφής των ηνωμένων Πολιτειών 2011 τοποθετούσε την πόλη στις 130.591. Η Κολούμπια είναι η κομητειακή έδρα της Κομητείας Ρίτσλαντ, αλλά ένα μέρος της πόλης εκτείνεται στην γειτονική Κομητεία Λέξινγκτον. Η πόλη είναι το κέντρο μιας μητροπολιτικής στατιστικής περιοχής 767.598, της μεγαλύτερης μέσα στην πολιτεία. Το όνομα Κολούμπια ήταν ένας ποιητικός όρος για την Αμερική προερχόμενο από τον Χριστόφορο Κολόμβο.
Ευρισκόμενη 21 χλμ. βορειοδυτικά του γεωγραφικού κέντρου της Νότιας Καρολίνας, η Κολούμπια είναι η βασική πόλη της περιοχής Μίντλαντς της Νότιας Καρολίνας, η οποία περιλαμβάνει αρκετές κομητείες στο κεντρικό τμήμα της πολιτείας. Η πόλη βρίσκεται στην συμβολή δύο ποταμών, του Σαλούντα και του Μπρόουντ, οι οποίοι συγχωνεύονται στην Κολούμπια για να δημιουργήσουν τον Ποταμό Κόνγκαρι. Το CNNMoney.com ονόμασε την Κολούμπια μία από τα 25 καλύτερα μέρη της Αμερικής για συνταξιούχους, και η U.S. News & World Report κατέταξε την πόλη έκτη στη λίστα του America's Best Affordable Places to Retire του 2009.
Στην πόλη εδρεύει το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας.
<!-- Αμετάφραστο κείμενο
Πρώιμη ιστορία
Απο την δημιουργία της Κολούμπια από την Γενική Συνέλευση της Νότιας Καρολίνας το 1786, η τοποθεσια της Κολούμπια ήταν σημαντική για την συνολική ανάπτυξη της πολιτείας. Το Congarees, ένα μεθοριακό φρούριο στη δυτική όχθη του Ποταμού Κόνγκαρι, ήταν η κεφαλή της πλοήγησης στο σύστημα του Ποταμού Σάντι. Ένα πορθμείο εγκαθιδρυθηκε από την αποικιακή κυβέρνηση το 1754 για να συνδεθεί το φρούριο με τους αναπτυσσόμενους οικισμούς στο υψηλότερο έδαφος της ανατολικής όχθης.
Όπως πολλοί άλλοι σημαντικοί πρώιμοι οικισμοί στην αποικιακή Αμερική, η Κολούμπια είναι στην fall line από τα Αππαλάχια Όρη. Η fall line είανι τοσημείο όπου οι ποταμοί συνήθως γίνονται μη πλωτοί όταν ταξιδεύει κανείς αντίθετα στο ρεύμα, και είναι επίσης το σημείο περαιτέρω με τη φορά του ρεύματος όπου το νερό που πέφτει μπορεί να κινήσει αποτελεσματικά έναν μύλο.
Ο Πολιτειακός Γερουσιαστής Τζον Λιούις Ζερβαί του Νάιντυ Σιξ εισήγαγε ένα νομοσχέδιο το οποί οεγκρίθηκε από το νομοθετικό σώμα στις 22 Μαρτίου 1786, για να δημιουργηθεί μια νέα πολιτειακή πρωτεύουσα. Υοήρξε σημαντική φιλονικια για το όνομα της νέας πόλης. Σύμφωνα με δημοσιευμένους απολογισμούς, ο Γερουσιαστής Ζερβαί είπε ότι έλπιζε ότι "σε αυτή την πόλη πρέπει να βρούμε καταφύγιο υπό τις φτερούγες της COLUMBIA", για αυτό το όνομα με το οποίο ήθελε να αποκαλείται είναι αυτό. Ένας νομοθέτης επέμενε στο όνομα Washington, αλλά το Columbia κέρδισε στην ψηφοφορία με 11-7 στην πολιτειακή γερουσία.
Η τοποθεσία επιλέχθηκε ως νέα πρωτεύουσα το 1786, λόγω της κεντρικής τοποθεσίας της στην πολιτεία. Το Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα συνήλθε πρώτη φορά εκεί το 1790. Αφότου παρέμεινε υπό την απευθείας κυβέρνηση του νομοθετικού σώματος για τις πρώτες δύο δεκαετίες της ύπαρξης της, η Κολούμπια ενσωματώθηκε ως χωριό το 1805 και μετά ως πόλη το 1854.
Η Κολούμπια έλαβε ένα μεγάλο ερέθισμα για να αναπτυχθεί όταν συνδέθηκε με απευθείας υδάτινη οδό με το Τσάρλστον, από το Κανάλι Σάντι. Αυτό το κανάλι συνέδεσε τους Ποταμούς Σάντι και Κούπερ σε ένα τμήμα 22 μιλίων (35 km). Ναυλώθηκε πρώτη φορά το 1786 και ολοκληρώθηκε το 1800, κάνοντάς το ένα από τα πρωιμότερα κανάλια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με την αυξημένη σιδηροδρομική κίνηση, έπαυσε να λειτουργεί περίπου το 1850.
Δέκατος ένατος αιώνας
Το 1801, το South Carolina College (τώρα γνωστό ως University of South Carolina) ιδρύθηκε στην Κολούμπια. Το αρχικό κτίριο του Κολλεγίου επιβιώνει μέχρι σήμερα, ως μέρος του University of South Carolina. Η πόλη επιλέχθηκε ως η τοποθεσία του ιδρύματος εν μέρει για να ενώσει τους πολίτες της πολιτείας στην Upcountry και την Lowcountry. Επιπλέον, πέραν του να ενώσει απλά τις ελίτ νεολαίες από τις δύο διακριτές περιοχές, η ίδρυση του Κολλεγίου σκόπευε να κρατήσει τις νεολαίες εκτός της Αγγλίας, καθώς η Νότια Καρολίνα εκείνη την εποχή έστελνε περισσότερους φοιτητές στην Αγγλία από κάθε άλλη πολιτεία. Ένα επιπλέον κίνητρο για να τοποθετηθεί το κολλέγιο στην Κολούμπια ήταν ότι, καθώς πολλές ιδιότητες δεν προχωρούσαν τόσο γρήγορα όσο στοχευόταν στην Κολούμπια, η αρχική έκταση για το Κολλέγιο εγκαταλείφθηκε. Επίσης, οι ηγέτες της Νότιας Καρολίνας ήθελαν προσωπικά να ελέγχουν την πρόοδο και την ανάπτυξη του σχολείου. Ένα αποτέλεσμα αυτής της επιθυμίας ήταν ότι, για πολλά χρόνια μετά την ίδρυσή του, ασκήσεις εγκαινιασμού διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο ενώ το πολιτειακό νομοθετικό σώμα ήταν σε συνεδρίαση.
η κολούμπια έλαβε την πρώτη ναύλωσή της ως κωμόπολη το 1805. "Το 1830, περίπου 1.500 σκλάβοι ζούσαν και δούλευαν στην Κολούμπια· αυτός ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 3.300 μέχρι το 1860. Μερικά μέλη αυτού του μεγάλου υποδουλωμένου πληθυσμού εργάζονταν στα νοικοκυριά των αφεντών τους’. Οι αφέντες επίσης συχνά εκμίσθωναν σκλάβους σε κατοίκους της Κολούμπια και σε ιδρύματα, περιλαμβανομένου του South Carolina College.
Η αμφιβολία που περιβάλλει το κάψιμο της πόλης άρχισε λίγο μετά το τέλος του πολέμου. Ο Στρατηγός Σέρμαν κατηγόρησε τους υψηλούς ανέμους και τους υποχωρούντες στρατιώτες της Ομοσπονδίας ότι έκαιγαν δέματα με βαμβάκι, οι οποίες είχαν στοιβαχθεί στους δρόμους. Ο Στρατηγός Σέρμαν αρνήθηκε ότι διέταξε το κάψιμο.
Κατά την Ανασυγκρότηση, η Κολούμπια έγινε το κέντρο μεγάληε προσοχής.
Εικοστός αιώνας
Τα έτη 1911 και 1912 ήταν κάτι σαν κατασκευαστική έκρηξη για την Κολούμπια, με κατασκευές αξίας $2,5 εκατομμυρίων να συμβαίνουν στην πόλη. Αυτά τα σχέδια περιελάμβαναν το Union Bank Building στο Main and Gervais, την Palmetto National Bank, μια εμπορική στοά, και μεγάλα ξενοδοχεία στο Main and Laurel (το Jefferson) και στο Main and Wheat (το Gresham). Το 1917, η πόλη επιλέχθηκε ως τοποθεσία του Camp Jackson, μιας εγκατάστασης του στρατού των ΗΠΑ το οποίο ταξινομήθηκε επίσημα ως ένα "Field Artillery Replacement Depot." Οι πρώThe first recruits arrived at the camp on September 1, 1917.
Βραβεύσεις
Η Κολούμπια ήταν πρόσφατα μία από τις 30 κοινότητες που ονομάστηκαν "America's Most Livable Communities". -->
Αδελφές πόλεις
Προς το παρόν, η πόλη της Κολούμπια έχει τέσσερις αδελφές πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Καρολίνας
Χλωρίς
Η λέξη Χλωρίς μπορεί να αναφέρεται:
Νεοκλής Αβδάλας
Ο Νεοκλής Αβδάλας (Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2006) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,96 μέτρα αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ στον Παναθηναϊκό για το Πρωτάθλημα Ελλάδας και την Ευρωλίγκα. Είναι ο μικρότερος γιος του πρώην μπασκετμπολίστα Δημήτρη Αβδάλα.
Ακαδημία
Ο Νεοκλής Αβδάλας ξεχώρισε με τη φανέλα της ακαδημίας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός στο Πανελλήνιο Παίδων 2021, όντας ο κορυφαίος παίκτης των πράσινων και μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης. Ειδικότερα, σημείωνε κατά μέσο όρο 16.6 πόντους, 8.8 ριμπάουντ, 3.8 ασίστ, 1.2 κλεψίματα και 1.6 μπλοκ σε πέντε συμμετοχές.
Παναθηναϊκός (2021-σήμερα)
Ο Αβδάλας ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2021, στον Παναθηναϊκό, με προπονητή τον Δημήτρη Πρίφτη. Στις 17 Οκτωβρίου 2021, κόντρα στον Ιωνικό για το Πρωτάθλημα Ελλάδας, έγινε ο νεότερος παίκτης που έκανε ντεμπούτο στη διοργάνωση με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, όντας 15 χρονών, οχτώ μηνών και 14 ημερών ξεπερνώντας το ρεκόρ του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου. Επίσης έγινε συνολικά ο τρίτος νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε σε αγώνα της διοργάνωσης πίσω από τους Παπαγιάννη (με τη φανέλα του Περιστερίου) και Μαντζούκα (με τη φανέλα του Προμηθέα Πατρών). Την 1η Νοεμβρίου, στη δεύτερη συμμετοχή του σε αγώνα του Πρωταθλήματος Ελλάδας, κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου, έγινε ο νεότερος σκόρερ των «πρασίνων» στην Α1 κατηγορία πετυχαίνοντας πέντε πόντους όντας 15 ετών, 8 μηνών και 28 ημερών. Στις 10 Δεκεμβρίου, έγινε ο νεότερος παίκτης στην ιστορία που σκοράρει στην Ευρωλίγκα. Κόντρα στην Άλμπα Βερολίνου (νίκη 82-67), σκόραρε δυο πόντους και σε ηλικία 15 ετών, 10 μηνών και 6 ημερών με το κάρφωμα που πέτυχε στον αιφνιδιασμό, έγινε ο νεότερος παίκτης που σκόραρε ποτέ στη διοργάνωση. Μάλιστα αυτό ήταν το ντεμπούτο του αθλητή στην Ευρωλίγκα. Στις 28 Ιανουαρίου 2022, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο της καριέρας του με τους "πράσινους", το οποίο έχει διάρκεια πέντε χρόνων.
Εθνική Ελλάδας Παίδων
Ο Αβδάλας εκπροσώπησε την Εθνική Ελλάδας κάτω των 16 ετών στο Διεθνές Τουρνουά κάτω των 16 που διεξήχθη στη Μεσσήνη μεταξύ 28 Ιουλίου και 31 Ιουλίου 2021, όπου συμμετείχαν Ελλάδα, Κροατία, Πολωνία και Π.Γ.Δ.Μ. Ο Αβδάλας ήταν ο πρώτος σκόρερ της Ελλάδας, σημειώνοντας 68 πόντους σε τέσσερις αγώνες. Το καλοκαίρι του 2022, συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ U16 στο οποίο η Εθνική Πάίδων κατέκτησε την τέταρτη θέση, αφού ηττήθηκε στον μικρό τελικό από τη Γαλλία 65-46. Ο Αβδάλας πραγματοποίησε εξαιρετικό παιχνίδι στον προημιτελικό με το Ισραήλ, σκοράροντας 29 πόντους (7/14 δίποντα, 3/8 τρίποντα, 6/8 βολές) με 6 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 2 κλεψίματα, 3 κοψίματα σε 32’13’’ και είχε συμβολή σε καθοριστικά σημεία της αναμέτρησης. Συνολικά στη διοργάνωση μέτρησε 14.7 πόντους, 4.1 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1.9 κλεψίματα, 0.9 μπλοκ και 3 λάθη και αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Κατάλογος μη φιλικών χωρών
Ο κατάλογος δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2021 και αποτελούνταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Τσεχία. Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις διεθνής κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία, στον κατάλογο προστέθηκαν άλλα 49 κράτη, εκ των οποίων όλα τα μέλη-κράτη του G7, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ (πλην της Τουρκίας).
Οικονομικές ποινές για τις μη φιλικές χώρες
Τον Μάρτιο του 2023 η Ρωσία ανακοίνωσε ότι άτομα από μη φιλικές χώρες θα υπόκεινται σε «εθελοντικό» φόρο εξόδου έως και 10 τοις εκατό που θα καταβληθεί στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό της Ρωσίας, για την πώληση μετοχών σε ρωσικές εταιρείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσία
Ιερό του Δία Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας (Πειραιάς)
Το ιερό του Δία Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας ήταν ο σημαντικός αρχαιοελληνικός ναός στον Πειραιά, πάνω από το κεντρικό λιμάνι του Κανθάρου.
Ο ναός ήταν αφιερωμένος στη λατρεία του Δία και της Αθηνάς. Εντός του ναού υπήρχαν αγάλματα των δύο θεών, αμφότερα κατασκευασμένα από χαλκό. Ο Δίας κρατούσε τη Νίκη και η Αθηνά, δόρυ. . Αναφέρεται ότι η Παλλάς του Βελλετρίου μπορεί να είναι αντίγραφο του αγάλματος της Αθηνάς αυτού του ναού.
Η λατρεία του Διός Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας κορυφωνόταν στα Διισωτήρια, εορτή προς τιμήν τους, με σημαντικότατες θυσίες, από τις μεγαλύτερες στην Αττική.
Πάνω από έξη αιώνες μετά την κατασκευή του, το 2ο αιώνα μ.Χ., ο Παυσανίας αναφέρει στο κεφάλαιο «Αττικά» του έργου του Ελλάδος περιήγησις ότι άξιο για να δει κανείς στον Πειραιά («θέας δὲ ἄξιον τῶν ἐν Πειραιεῖ», «αξιοθέατο» σύμφωνα με τη σημερινή ορολογία) ήταν το τέμενος της Αθηνάς και του Διός. Στη συνέχεια σημειώνει: «Εκεί τον Λεωσθένη, ο οποίος των Αθηναίων και όλων των Ελλήνων και των Βοιωτών, τους Μακεδόνες κράτησε με μάχη για άλλη μια φορά και τρέχοντας στη Λαμία έπιασε την περιοχή απέναντι από την Οίτη, αυτόν τον Λεωσθένη και τους στρατιώτες του ζωγράφισε ο Αρκεσίλαος».
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι ναοί της Αττικής Κατηγορία:Αρχαία ιερά της Αθήνας Κατηγορία:Ναοί της Αθηνάς Κατηγορία:Ναοί του Δία Κατηγορία:Αρχαίος Πειραιάς
2549 Μπέικερ
Ο Μπέικερ (Baker) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1976 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου και οπτικού Τζέιμς Μπέικερ (James Gilbert Baker, 1914-2005).
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή κλίση της τροχιάς του Μπέικερ ως προς την εκλειπτική, μόλις 3΄57΄΄, κάτι που θα καθιστούσε ευκολότερη μία διαστημική αποστολή από τη Γη στον αστεροειδή αυτό.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπέικερ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπεικερ
Χρίστος Τσολάκης
Ο Χρίστος Τσολάκης (Σκοτεινά Πιερίας, 30 Ιανουαρίου 1935 - Θεσσαλονίκη, 30 Ιουλίου 2012) ήταν ένας από τους κορυφαίους Έλληνες φιλόλογους και παιδαγωγούς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρίστος Τσολάκης γεννήθηκε στα Σκοτεινά (Μόρνα) Πιερίας. Γιος του Λουκά και της Σοφίας είχε άλλα δυο αδέλφια. Ολοκλήρωσε τις Γυμνασιακές του σπουδές στην Κατερίνη το 1952. Αποφοίτησε το 1957 από τη Φιλοσοφική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έχοντας καθηγητές τους Εμμανουήλ Κριαρά, Απόστολο Βακαλόπουλο, Νικόλαο Ανδριώτη, Ιωάννη Κακριδή και Λίνο Πολίτη. Συνέχισε με μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Λουντ, στη Σουηδία. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Λουντ Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Στη συνέχεια, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, υπηρέτησε τη γενική εκπαίδευση από τα καθήκοντα του καθηγητή, του σχολικού συμβούλου, ενώ μετείχε στις επιτροπές που ασχολήθηκαν με την εισαγωγή και την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση και στο δημόσιο βίο. Υπήρξε επικεφαλής των συγγραφικών ομάδων που με τη συνεργασία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου συνέταξαν τα βιβλία "Νεοελληνική γλώσσα" για το γυμνάσιο και "Έκφραση - Έκθεση" για το λύκειο. Μελέτησε ιδιαίτερα θέματα γλώσσας, διδασκαλίας της γλώσσας και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Έδωσε πλήθος διαλέξεων εντός και εκτός Ελλάδας, ενώ τιμήθηκε πολλές φορές από Ελληνικά και διεθνή Πανεπιστήμια. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής της Νεοελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ίδρυσε το Μουσείο Εκπαίδευσης και Παιδείας στη Βέροια. Απεβίωσε το 2012.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Τζον Όσοφ
Ο Τόμας Τζόναθαν "Τζον" Όσοφ (αγγλικά: Thomas Jonathan "Jon" Ossoff, 16 Φεβρουαρίου 1987), είναι Αμερικανός πολιτικός και δημοσιογράφος, ο οποίος υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Τζόρτζια από τον Ιανουάριο του 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στην ειδική εκλογή του 2017, για την έδρα της 6η κογκρεσιακής περιφέρειας της Τζόρτζια, ο Όσοφ, ήταν υποψήφιος για την Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, όμως τελικά δεν κατάφερε να εκλεγεί οριακά.
Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις επαναληπτικές εκλογές στη Τζόρτζια, στις 5 Ιανουαρίου 2021, νικώντας τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Γερουσιαστή Ντέιβιντ Περντού, με ποσοστό 50.6% έναντι 49.4%. Ορκίστηκε ως Γερουσιαστής στις 20 Ιανουαρίου 2021, στην αίθουσα της Γερουσίας από την νέα Αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις. Λόγω της διπλής νίκης των Δημοκρατικών Όσοφ και Ράφαελ Γουόρνοκ στην Τζόρτζια στις εκλογές του 2020-21 στη πολιτεία, οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να ανακτήσουν την πλειοψηφία στη Γερουσία των ΗΠΑ, από το 2015.
Είναι το νεότερο σε ηλικίας μέλος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, και το νεότερο που ορκίστηκε από το 1980. Επίσης, είναι ο πρώτος εβραϊκής καταγωγής Γερουσιαστής από την Τζόρτζια. Είναι ο πρώτος Γερουσιαστής από την γενιά των Μιλένιαλς.
Βιογραφία
Ο Τζον Όσοφ, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1987 στην Ατλάντα της Τζόρτζια, όπου και μεγάλωσε. Η μητέρα του είναι Αυστραλιανή μετανάστης στις ΗΠΑ, και ο πατέρας του είναι Ρωσοεβραΐος και Λιθανουανός. Η μητέρα του, πήγε σε γυμνάσιο στην Αθήνα και μεγάλωσε για σημαντικό διάστημα στην Ελλάδα.
Αποφοίτησε από το Λύκειο "The Paideia School" στην Ατλάντα το 2005. Σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις και Διπλωματία στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν της Ουάσινγκτον, και έλαβε πτυχίο (BS) το 2009. Επίσης, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Διεθνή Πολιτική Οικονομία, στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE), λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MS) το 2013.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βόλου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Βόλου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στον Βόλο της Μαγνησίας. Βρίσκεται μέσα στην πόλη, δίπλα στο λιμάνι. Ο σταθμός άνοιξε στις 22 Απριλίου 1884 από την εταιρεία Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα προς τη Λάρισα. Τα εγκαίνια του σταθμού πραγματοποίησε ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄. Σήμερα στο κτήριο πέρα από το σταθμό, στο πρώτο όροφο λειτουργεί και σιδηροδρομικό μουσείο.
Τζον Όσοφ
Προσωπική ζωή
Ο Όσοφ, είναι παντρεμένος με την γυναικολόγο Αλίσα Κρέιμερ από το 2017. Τον Δεκέμβριο του 2021, απέκτησαν μαζί μία κόρη. Διαμένουν στην ευρύτερη περιοχή της Ατλάντας.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βόλου
Αρχιτεκτονική
Το νεοκλασσικό κτήριο του σταθμού σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Εβαρίστο ντε Κίρικο. Η μορφή του κτηρίου παραμένει η ίδια από τότε που κατασκευάστηκε, ενώ είναι ένα από τα λίγα κτήρια τα οποία διασώθηκαν από τους σεισμούς που έπληξαν το Βόλο κατά τη δεκαετία του 1950. Η στέγη του είναι δίρρικτη, ενώ διαθέτει ξύλινο περίγραμμα. Έξω από το σταθμό υπάρχει άγαλμα της θεάς Αθηνάς, έργο του Ιταλού γλύπτη I. Previsan.
Παραπομπές
Βολος Βολος
Τζον Όσοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Τζόρτζια Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Εβραίοι
Patrulla Águila
thumb|right|300px|Αεροσκάφος Casa C-101 Aviojet των Patrulla Águila
Οι Patrulla Águila είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος της Ισπανικής Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο δημιουργήθηκε στις 4 Ιουλίου 1985. Έχει σαν βάση την αεροπορική βάση San Javier, που βρίσκεται κοντά στο παραθαλάσσιο θέρετρο La Manga, στην επαρχία Murcia της Ισπανίας. Το σμήνος χρησιμοποιεί επτά αεροσκάφη Casa C-101 Aviojet, ισπανικής σχεδίασης και κατασκευής. Οι Patrulla Águila είναι το μοναδικό ακροβατικό σμήνος που χρησιμοποιεί κίτρινο καπνό στις επιδείξεις του και είναι επίσης γνωστοί για τις προσγειώσεις τους σε σχηματισμό.
Οι Patrulla Águila συμμετείχαν στο πρώτο Ελληνικό αεροπορικό show Αρχάγγελος 2005 που έγινε στις 18 Σεπτεμβρίου 2005 στην αεροπορική βάση της Τανάγρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
thumb|right|300px|Αεροσκάφη Casa C-101 Aviojet των Patrulla Águila
Κατηγορία:Αεροπορία στην Ισπανία
Ερρίκος του Αρτουά
Ο Ερρίκος του Αρτουά, Κόμης του Σαμπόρ (γαλλ. Henri d'Artois, duc de Bordeaux, comte de Chambord, 29 Σεπτεμβρίου 1820 – 24 Αυγούστου 1883) από τον Οίκο των Βουρβόνων, υπήρξε Βασιλιάς της Γαλλίας και της Ναβάρρας για 7 μέρες (2 - 9 Αυγούστου 1830) ως Ερρίκος Ε΄. Ήταν νόμιμος διεκδικητής του γαλλικού Στέμματος από το 1844 μέχρι τον θάνατό του, όταν τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Κάρολος των Βουρβόνων-Ισπανίας.
Βιογραφικά στοιχεία
150px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Ερρίκος το 1833. Ο Ερρίκος Κάρολος Φερδινάνδος Μαρία Θεόδοτος ήταν ο υστερότοκος γιος του Καρόλου Φερδινάνδου, Δούκα του Μπερρύ, και της Καρολίνας Φερδινάνδης Λουίζας των Δύο Σικελιών, και εγγονός του Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας. Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1820 στο Παρίσι, στο Ανάκτορο Κεραμεικού, λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα του, χωρίς να παραβρεθεί στο δωμάτιό του κανένα μέλος της βασιλικής οικογένειας, κάτι που προκάλεσε κατάπληξη στους οπαδούς του Λουδοβίκου Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης. Πήρε τον τίτλο του δούκα του Μπορντώ και ονομάστηκε «Θεόδοτος» διότι, χωρίς τη γέννησή του, η κύρια βασιλική γραμμή θα είχε αφανιστεί.
Κηρύχθηκε βασιλιάς μετά την παραίτηση του παππού και του θείου του, αλλά το μικρό παιδί βασίλευσε μόνο επτά ημέρες, αφού το συμβούλιο της επανάστασης έδωσε το στέμμα στον Λουδοβίκο Φίλιππο του Οίκου της Ορλεάνης. Το 1836, με τον θάνατο του παππού του, απέκτησε δια βίου τον τίτλο του μνηστήρα του θρόνου, από την πλευρά της νόμιμης γραμμής της δυναστείας, και οι οπαδοί του ονομάσθηκαν «Νόμιμοι», προκειμένου να ξεχωρίσουν από τους «Ορλεανιστές» τους οπαδούς του διαδόχου Λουδοβίκου Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης. Οι οπαδοί του ήταν πολύ λιγότεροι, λόγω της αντιπάθειας που είχε στον λαό ο παππούς του και ο θείος του. Ο Ερρίκος προτίμησε τελικά τον τίτλο του Κόμη του Σαμπόρ.