cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιόζεφ Μπίτσαν
Η άνοδος και η περίοδος της ακμής
Το 1931 ξεκίνησε στο ερασιτεχνικό τμήμα της Ραπίντ Βιέννης σημειώνοντας πέντε γκολ στον πρώτο του αγώνα και σε τρεις μήνες προχώρησε στην αναπληρωματική ομάδα του συλλόγου. Ο ισχυρότερος σύλλογος της χώρας του έδωσε μισθό 150 σελίνια - ποσό πολύ υψηλό για τα δεδομένα της εποχής - και τον ενέταξε στο δυναμικό του και δύο χρόνια αργότερα του έδωσε 600 σελίνια (ο υψηλότερος ποδοσφαιριστή της χώρας) για να συνεχίσει να φοράει τη φανέλα του. Ο «Πέπι», όπως ήταν το υποκοριστικό του, είχε ξεφύγει πια από τη φτώχεια του, ζούσε αξιοπρεπώς και δεν ανησυχούσε για το αν θα έπαιζε ξυπόλητος όπως έκανε στην παιδική και εφηβική ηλικία. Όλοι μιλούσαν για έναν χαρισματικό ψηλό νεαρό (1,78 μέτρα), με δυνατότητα να παίζει και με τα δύο πόδια, εντυπωσιακή ταχύτητα και εκπληκτική ευχέρεια στο σκοράρισμα με όλους τους τρόπους. Αναφέρεται ότι έτρεχε τα 100 μέτρα σε 10,8 δευτερόλεπτα, επίδοση που θα τον κατέτασσε εκείνη την εποχή ανάμεσα στους κορυφαίους σπρίντερ παγκόσμια και θα του εξασφάλιζε θέση στον τελικό του αγωνίσματος των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 (το ρεκόρ κόσμου της απόστασης την εποχή εκείνη ήταν 10,3 δευτερόλεπτα). Αγωνιζόμενος με το αποθεματικό της ομάδας σημείωσε 24 γκολ σε 13 αγώνες πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας, ενώ συμμετείχε και στο Κύπελλο με το ερασιτεχνικό τμήμα.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Ραπίντ στο ντέρμπι 5–3 απέναντι στην Αούστρια Βιέννης του κορυφαίου ποδοσφαιριστή της χώρας Ματίας Ζίντελαρ σημειώνοντας τέσσερα γκολ, σε μια πρόκληση την οποία ο τύπος αποκάλεσε ως σύγκρουση μεταξύ του μαθητή (Μπίτσαν) και του βασιλιά του ποδοσφαίρου (Ζίντελαρ), τα σπίτια των οποίων μάλιστα ήταν και σε μικρή απόσταση. Παρά το εντυπωσιακό ντεμπούτο του δεν καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα και συνέχισε με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου την πρώτη του χρονιά αγωνιζόμενος συνήθως ως αλλαγή στους αγώνες της πρώτης ομάδας. Είχε 8 συμμετοχές και 10 τέρματα με τη Ραπίντ να κατατάσσεται τρίτη στο πρωτάθλημα.
Μαζί του στην επίθεση ήταν ο κεντρικός επιθετικός Φραντς Μπίντερ, η επίθεση της ομάδας ονομάστηκε inner sturm (εσωτερική καταιγίδα) και με την παραγωγικότητα της ομάδας να είναι συνεχώς η καλύτερη του πρωταθλήματος. Με την πάροδο του χρόνου ενδυνάμωσε (το βάρος του έφτασε τα 77 κιλά) διατηρώντας την ταχύτητά του, απέκτησε αξιοθαύμαστη αυτοπεποίθηση και έγινε ηγετική φυσιογνωμία στην επιθετική γραμμή. Στη Ραπίντ Βιέννης ανέπτυξε και τα επιπλέον ατομικά του προσόντα, όπως η ντρίμπλα και οι προσποιήσεις και ο υποδειγματικός έλεγχος της μπάλας, ώστε να θεωρείται ως ένας πλήρης επιθετικός. Στο σύλλογο έπαιξε για πέντε χρόνια σημειώνοντας συνολικά 242 τέρματα σε 173 επίσημους και φιλικούς αγώνες, ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος την αγωνιστική περίοδο 1933–34 με 29 τέρματα σε 22 αγώνες και πρωταθλητής το 1935. Προτού συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας του είχε ήδη 250 γκολ στο ενεργητικό του σε επίσημους και φιλικούς αγώνες. Τα γκολ του θα ήταν πολύ περισσότερα αν δεν αντιμετώπιζε προβλήματα τραυματισμών. Το γεγονός αυτό έπαιξε ρόλο και στις μετέπειτα αποφάσεις του με δεδομένο και τον σκληρό τρόπο αντιμετώπισης από τους Αυστριακούς αμυντικούς.
Σε όλη τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε στη Σλάβια, χτίζοντας με αμέτρητα γκολ τον μύθο του. Οι ικανότητές του ήταν τέτοιες που οι φίλαθλοι έλεγαν ότι έχανε μία ευκαιρία στις είκοσι που του παρουσιάζονταν. Σε πέντε επίσημους αγώνες πέτυχε από 7 γκολ: το 1940 για το πρωτάθλημα με αντίπαλο την SK Baťa Zlín (12–1), στις 19 Απριλίου 1942 με αντίπαλο την Zidenice (9–1), στις 16 Απριλίου 1944 με αντίπαλο την SK Plzen (12–2) στις 15 Ιουλίου 1945 με αντίπαλο την SK Slaný για το Κύπελλο (9–1) και στις 26 Ιουνίου 1948 για το πρωτάθλημα με αντίπαλο την SK České Budějovice (15–1, η  εκτενέστερη νίκη στην ιστορία του συλλόγου). Μάλιστα στο πρωτάθλημα του 1942 μετά τον αγώνα με τα 7 γκολ σημείωσε τέσσερα συνεχόμενα χατ τρικ (συνολικά 13 γκολ), επίδοση που ισοφάρισε το ρεκόρ του από τη χρονιά 1939–40. Σε αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο και πάλι την ΦΚ Φάσταβ Ζλιν (FC Fastav Zlín, μετονομασία) το 1943 σημείωσε 8 τέρματα (όλα τα γκολ της ομάδας στο τελικό αποτέλεσμα 8–2 και όλα στο δεύτερο ημίχρονο) που είναι και το ρεκόρ του πρωταθλήματος που παραμένει. Είναι ο μόνος ποδοσφαιριστής στον κόσμο που έχει σημειώσει 7 ή περισσότερα γκολ σε έξι επίσημους αγώνες. Οι πέντε συνεχόμενοι τίτλοι πρώτου σκόρερ πρωταθλημάτων στην Ευρώπη και στον κόσμο είναι ακατάρριπτο ρεκόρ. Σε εγχώριο επίπεδο κατέκτησε συνολικά πέντε επίσημα εθνικά πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα.
Με την ισχυρή Σλάβια Πράγας γνώρισε και διεθνή επιτυχία κερδίζοντας το Κύπελλο Μιτρόπα το 1938 νικώντας στους διπλούς τελικούς τη Φερεντσβάρος (2–2, 2–0), ενώ στον ημιτελικό απέκλεισαν τη Τζένοα χάνοντας με 4–2 αλλά με τέσσερα γκολ του Μπίτσαν στον δεύτερο αγώνα (4–0) ήρθε η πρόκριση. Αξιομνημόνευτη παραμένει η νίκη επί της Ίντερ με 9–0 στην Πράγα στους προημιτελικούς, όπου σημείωσε τέσσερα γκολ και ήταν δημιουργός άλλων τεσσάρων. Η ήττα στην Ιταλία με 3–1 ήταν χωρίς αντίκρισμα. Ήταν κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης με 10 τέρματα.
Για τους οπαδούς της Σλάβια ο «Πέπι» ήταν «ημίθεος». Τα κατορθώματά του τον έκαναν εξαιρετικά δημοφιλή. Ακόμα και στις προπονήσεις πλήθος θεατών τον παρακολουθούσαν, ιδιαίτερα σε ένα αγαπημένο του τεστ: τοποθετούσε κενά μπουκάλια στην συμβολή των δοκαριών και προσπαθούσε να τα χτυπήσει από απόσταση 20 μέτρων. Λέγεται ότι κατάφερνε να χτυπήσει 9 από τα 10 μπουκάλια. Οι συνάδελφοί του τον λάτρεψαν, οι αντίπαλοί του τον φοβόταν και όλοι τον θαύμαζαν. Ήταν ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους πολίτες της χώρας και οι φήμες τον ήθελαν να συναναστρέφεται με την ελίτ της Πράγας, γεγονός που δεν τον βοήθησε μελλοντικά μετά το πέρας του Μεγάλου Πολέμου.
Τα τελευταία χρόνια της καριέρας με την πολιτική αλλαγή
Λίγο μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπίτσαν δέχθηκε δελεαστικότατη πρόταση από τη Γιουβέντους. Πήρε όμως την απόφαση να παραμείνει στη Σλάβια, αφού οι πληροφορίες που κυκλοφορούσαν ανέφεραν πως μετά την πτώση του φασισμού στην Ιταλία θα επικρατούσε κομμουνιστικό καθεστώς. Τελικά, οι εκτιμήσεις αυτές αποδείχθηκαν εσφαλμένες, αφού κομμουνιστικό καθεστώς επιβλήθηκε στην Τσεχοσλοβακία και όχι στην Ιταλία. Έτσι άρχισαν οι μετακινήσεις για τον βασιλιά των γκολ, καθώς αρνήθηκε την πολιτική ανάμιξη όπως είχε κάνει και στο παρελθόν στην Αυστρία μη εντασσόμενος στο κόμμα των ναζί. Ταπεινός αλλά με αυτοπεποίθηση άνθρωπος, ήταν πάντα μακριά από τις ολοκληρωτικές ιδεολογίες της εποχής.
Μετά από ένα ακόμα πρωτάθλημα με τη Σλάβια το 1947, το 1948 έγιναν εκτεταμένες αλλαγές στο σύλλογο και αναδιοργάνωση του πρωταθλήματος, με τη Σλάβια να κατακτά ένα ακόμα τίτλο που θεωρήθηκε ανεπίσημος. Ο 35χρονος πια Μπίτσαν ήταν και πάλι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για 10η φορά με το σύλλογο αλλά δέχθηκε να φύγει από τους ερυθρόλευκους και να αγωνιστεί για τη Σοκόλ Βιτκοβίτσε Ζελέζαρνι της Οστράβας, πόλη της Βοημίας. Η ομάδα αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος και ο Μπίτσαν με 44 τέρματα σε 17 αγώνες στην πρώτη του χρονιά (υπάρχουν πηγές που ανεβάζουν το σύνολο σε 76 σε 22 αγώνες ) συνέβαλε τα μέγιστα στην άνοδο της ομάδας στην πρώτη εθνική. Την αγωνιστική περίοδο 1949–50 επανήλθε αγωνιζόμενος στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος και στα 37 του ήταν για 12η φορά κορυφαίος σκόρερ πρωταθλήματος και 11η στην Τσεχοσλοβακία. Ωστόσο, κι εκεί δεν τον εγκατέλειψαν οι δυσκολίες, και το 1952 μεταγράφηκε στη Χράντετς Κράλοβε. Αγωνιζόμενος στη δεύτερη κατηγορία σημείωσε 53 γκολ σε 26 αγώνες πρωταθλήματος. Σύντομα όμως (την 1η Μαΐου 1953) επέστρεψε στη Σλάβια ως παίκτης - προπονητής που πλέον είχε μετονομαστεί σε Ντιναμό Πράγας. Έκανε το νέο ντεμπούτο του την 1η Ιουλίου 1953 με τη νίκη 3–1 επί της μόνιμης αντιπάλου Σπάρτα Πράγας, στην οποία συνέβαλε με δύο γκολ και το 1955, σε ηλικία 42 ετών εγκατέλειψε επίσημα την ενεργό δράση. Ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης του πρωταθλήματος αλλά παρέμεινε μέχρι το τέλος εξίσου παραγωγικός, όπως μαρτυρούν και τα 22 του γκολ σε 32 εμφανίσεις πρωταθλήματος κατά την παραμονή του στη Ντιναμό. Συνολικά για την ομάδα της Πράγας αναδείχθηκε 10 φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και σημείωσε 1.054 γκολ σε 540 επίσημες και φιλικές συναντήσεις. Ο τελευταίος επίσημος αγώνας που σκόραρε ήταν απέναντι στην Τζίσκρα Λίμπερετς (μετέπειτα Σλόβαν Λίμπερετς, 7–1, 21 Αυγούστου 1955) σημειώνοντας τέσσερα τέρματα, ενώ στις 20 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς είχε την τελευταία επίσημη συμμετοχή του με τη Σλάβια στο πρωτάθλημα. Το «καρέ» (ή «πόκερ») απέναντι στη Σλόβαν το πέτυχε σε ηλικία 41 ετών και 330 ημερών, παραμένοντας μέχρι σήμερα ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης στον κόσμο που πέτυχε σε επίσημο αγώνα κάτι τέτοιο. Το ρεκόρ του ως μεγαλύτερου σε ηλικία σκόρερ του πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας παρέμεινε για 68 χρόνια.
Κατά τη διάρκεια του 1956 και 1957 συνέχισε να αγωνίζεται σε φιλικούς αγώνες ενώ ξεκίνησε και προπονητική καριέρα στην πατρίδα του που διήρκεσε για μία δεκαπενταετία με σχετική επιτυχία αναλαμβάνοντας αρχικά την Τζίσκρα. Συμμετείχε μάλιστα ως παίκτης σε τέσσερις αγώνες της τρίτης κατηγορίας της ομάδας που προπονούσε το 1957–58 (ΦΚ Ζμπρογιόβκα Μπρνο) πετυχαίνοντας και δύο γκολ στα 44 του χρόνια.
Διεθνής καριέρα
Στις 29 Νοεμβρίου 1933, ηλικίας 20 ετών και 64 ημερών, ο Μπίτσαν έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Αυστρίας στην ισοπαλία με 2–2 με αντίπαλο την Σκωτία, ενώ στις 10 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους σημείωσε το πρώτο του διεθνές τέρμα στη νίκη επί της Ολλανδίας με 1–0. Από την αρχή αποτέλεσε μέλος μιας εξαιρετικής ομάδας, που την αποκαλούσαν «ομάδα-θαύμα» (Das Wunderteam) και ήταν από τα φαβορί του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1934 με τους Μπίτσαν και Σίντελαρ να συνεργάζονται εξαιρετικά στην επίθεση. Η Αυστρία πήρε μέρος στη διοργάνωση αλλά ήταν μάλλον αδύνατο να κατακτήσει το τρόπαιο από τη στιγμή που οι αγώνες γινόταν στην Ιταλία του Μουσολίνι με την οργανωτική επιτροπή της FIFA να αποτελείται κυρίως από Ιταλούς και Γερμανούς. Το μοναδικό του τέρμα στη διοργάνωση ήρθε σε εξαιρετική ώρα, στη νίκη των Αυστριακών στη φάση των "16" και ήταν στο 109ο λεπτό στο νικητήριο με 3–2 επί της Γαλλίας. Στα προημιτελικά η Αυστρία συνάντησε την Ουγγαρία και επιβλήθηκε με 2–1, ενώ στον ημιτελικό αντιμετωπίζοντας την Ιταλία λύγισε από τα διαιτητικά εμπόδια με 1–0. Στον αγώνα με τη Ιταλία ο Μπίτσαν είχε σουτ στο δοκάρι στο 40ό λεπτό.
Την εποχή που ο Μπίτσαν έπαιζε για τη Σλάβια Πράγας, υπέβαλε αίτηση για την Τσεχοσλοβακική ιθαγένεια. Όταν τελικά έγινε πολίτης της Τσεχοσλοβακίας, ανακάλυψε ότι ένα τυπογραφικό λάθος στο διαβατήριό του σήμαινε ότι δεν μπορούσε να παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938. Οι τότε κανονισμοί της FIFA επέτρεπαν τη συμμετοχή σε περισσότερες από μία εθνικές ομάδες, αλλά έπρεπε να περάσουν δύο χρόνια από την ημερομηνία του τελευταίου αγώνα για την προηγούμενη ομάδα. Έκανε το ντεπούτο του με τη νέα του εθνική στις 7 Αυγούστου 1938 στην εκτός έδρας νίκη επί της Σουηδία με 6–2 πετυχαίνοντας χατ τρικ. Ένα χρόνο αργότερα έκανε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του για την εθνική ομάδα: η Αυστρία νίκησε την Ισπανία σε φιλικό στη Μαδρίτη και ο Μπίτσαν διέλυσε τους Ισπανούς με ένα ακόμα χατ τρικ. Το γεμάτο εναλλαγές παιχνίδι έληξε με νίκη των Αυστριακών με 4–5. Η αναβολή των Παγκοσμίων Κύπελλων του 1942 και του 1946, χρόνια που ήταν τα παραγωγικότερα της σταδιοδρομίας του, του στέρησε τη δυνατότητα ευρείας διεθνούς αναγνώρισης. Συνολικά, σημείωσε 32 γκολ σε 35 διεθνείς αγώνες αναγνωρισμένους από την FIFA για τρεις εθνικές ομάδες (Αυστρία, Τσεχοσλοβακία και Βοημία και Μοραβία). Ο τελευταίος αγώνας με την εθνική ομάδα ήταν για την Τσεχοσλοβακία με αντίπαλο τη Βουλγαρία στην ήττα με 3–1 στις 4 Σεπτεμβρίου 1949.
Κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής ήταν μέλος και τρίτης εθνικής ομάδας, αυτής του «Προτεκτοράτου της Βοημίας και Μοραβίας», με τη φανέλα της οποίας σημείωσε δύο χατ τρικ σε δύο αγώνες κατά της Γερμανίας (5–5 και 4–4), με τον παλιό του συμπαίκτη Φραντς Μπίντερ να σημειώνει άλλο ένα για την γερμανική ομάδα στο δεύτερο. Είναι ο μοναδικός παίκτης στην ποδοσφαιρική ιστορία που έχει σκοράρει με τρεις διαφορετικές επίσημες εθνικές ομάδες. Με την ομάδα του Προτεκτοράτου σημείωσε ακόμα τρία γκολ σε πέντε φιλικούς αγώνες. Τέλος, σημείωσε 11 τέρματα με την Εθνική Τσεχίας (τότε ανεπίσημη), και 9 με την Εθνική Βοημίας, επίσης κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής (την περίοδο του Προτεκτοράτου της Βοημίας και Μοραβίας  δεν επιτρεπόταν να διεξάγονται διακρατικοί αγώνες ).
Τα χρόνια μέχρι την διεθνή αναγνώριση
Μετά την «Άνοιξη της Πράγας» το 1968, ζήτησε και πήρε τετραετή άδεια να εργαστεί στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Βέλγιο. Εκεί, ανέλαβε μία μικρή ομάδα, την Τόνγκερεν και μέσα σε τρία χρόνια κατάφερε να πετύχει την άνοδο από την τέταρτη στη δεύτερη κατηγορία. Επιστρέφοντας το 1972 στην πατρίδα του θεωρούσε πως θα λάμβανε την απαιτούμενη αναγνώριση για την ποδοσφαιρική του συνεισφορά. Όμως, τόσο ο ίδιος όσο και τα κατορθώματά του, έμοιαζαν να έχουν ξεχαστεί. Έφθασε να δουλεύει ως εργάτης σε σιδηροδρομικό σταθμό, προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην. «Χάσαμε όλους τους φίλους μας. Το τηλέφωνό μας σταμάτησε να χτυπά. Κανείς δεν μας υποστήριξε» είχε αναφέρει η σύζυγός του Γιάρμιλα, καταξιωμένη στην εποχή της τενίστρια, σκέιτερ και χορεύτρια.
Όταν το 1969 ο Πελέ σημείωσε το 1.000ό γκολ του, δημοσιογράφος σε συνέντευξη στη δυτικογερμανική τηλεόραση ρώτησε τον τέως συμπαίκτη του στην Ραπίντ Βιέννης και στην Αυστρία και μεγάλο σκόρερ Φραντς Μπίντερ (προπονητή τότε της Νυρεμβέργης) ποιος άλλος παίκτης είναι πιθανό να έχει σημειώσει ανάλογο αριθμό, αυτός τους υπέδειξε τον Μπίτσαν λέγοντας ότι έχει σημειώσει 5.000 γκολ. Την επόμενη μέρα ο Μπίτσαν ρωτήθηκε για αυτό, δεν το αρνήθηκε αλλά δήλωσε «Ποιος θα με πίστευε αν έλεγα ότι έχω σημειώσει πέντε φορές τα γκολ του Πελέ;». Παρ' αυτά, ο Τσέχος ιστορικός ποδοσφαίρου Γιόζεφ Πόντελικ κυκλοφόρησε το 1971 βιογραφία του θρυλικού παίκτη με τον τίτλο «Μπίτσαν, 5.000 γκολ» (Bican pět tisíc gólů) υποστηρίζοντας αυτή την άποψη, η οποία όμως στατιστικά δεν έχει αποδειχθεί.
Παρά το γεγονός ότι στη χώρα του ήταν ένας μύθος, η διεθνής αναγνώριση στο πρόσωπό του ήρθε αργά και σταδιακά, ώσπου τον Ιανουάριο του 2000 η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS) του απένειμε το βραβείο της «Χρυσής Μπάλας», αναγνωρίζοντάς τον ως τον κορυφαίο σκόρερ του περασμένου αιώνα με τους 12 τίτλους πρώτου σκόρερ πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος και συνολικά 643 τέρματα εθνικών πρωταθλημάτων. Ο αριθμός των τίτλων πρώτου δεν έχει έκτοτε ξεπεραστεί. Μεταγενέστερα, πηγές ανέφεραν επιπλέον στοιχεία και ανέβαζαν το σύνολο των τερμάτων των πρωταθλήματων σε τουλάχιστον 655 ή 658. Ο Μπίτσαν νωρίτερα (1997) είχε αρνηθεί να παραλάβει τιμητικό μετάλλιο από την IFFHS, υποστηρίζοντας (σωστά αφού δεν είχαν αναγνωριστεί 232 τέρματα- σύμφωνα με την RSSSF - του πρωταθλήματος Βοημίας-Μοραβίας κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής) πως του είχε «κλέψει» γκολ τα οποία σημείωσε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Στις ερωτήσεις δημοσιογράφων της αυστριακής εφημερίδας Die Presse το 1997  σχετικά με τη δυσκολία επίτευξης τερμάτων τα νεότερα χρόνια είπε: «Έχω ακούσει τόσο πολλές φορές ότι ήταν ευκολότερο να σκοράρεις στη δική μου εποχή. Οι ευκαιρίες όμως, ήταν ίδιες πριν από 100 χρόνια και θα είναι ίδιες σε 100 χρόνια από τώρα. Το συγκεκριμένο στοιχείο είναι απαράλλαχτο και φαντάζομαι ότι όλοι συμφωνούν πως μια ευκαιρία πρέπει να γίνεται γκολ. Αν είχα πέντε ευκαιρίες μέσα στο παιχνίδι, έβαζα πέντε γκολ. Αν είχα επτά, τότε έβαζα επτά», εξήγησε με απλότητα.
O ακριβής αριθμός των τερμάτων που σημείωσε δεν έχει πλήρως διευκριστεί λόγω της έλλειψης πλήρων στοιχείων και της δυσκολίας καθιέρωσης μιας επαρκώς ακριβούς και ολοκληρωμένης ιστορικής ταξινόμησης. Τουλάχιστον 1.813 σε 1.089 συνολικά παιχνίδια και τουλάχιστον 950 σε επίσημους αγώνες αναφέρει ο διεθνής, ανεξάρτητος οργανισμός αφιερωμένος στη συλλογή στατιστικών (RSSSF  ), όμως ο ίδιος ο Μπίτσαν υποστήριζε ότι είναι περισσότερα, όπως επίσης συμπαίκτες του και ανάλογες εκτιμήσεις. Τον Ιανουάριο του 2021 η Τσεχική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία επιβεβαίωσε τη θέση του ως κορυφαίου σκόρερ της πρώτης κατηγορίας του πρωταθλήματος της χώρας, με διάφορες όμως στα αριθμητικά σύνολα σε σχέση με την RSSSF. Στο δημοσιευμένο σύνολο της RSSSF δεν συμπεριλαμβάνονται άλλα 83 τέρματα με τη Σλάβια Πράγας που δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί. Το πρόσημο (+) που χρησιμοποιείται από τη διεθνή στατιστική πηγή επιβεβαιώνει αυτή την πιθανότητα. Η UEFA τον έχει αναγνωρίσει από το 2014 ως τον κορυφαίο Ευρωπαίο σκόρερ όλων των εποχών με βάση τα 518 τέρματα πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας. Η FIFA το 2020 αναγνώρισε τα στοιχεία της RSSSF του 2016 που ήταν μέχρι τότε γνωστά (805 τέρματα σε 530 επίσημους αγώνες και 1.468 συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών - το μεγαλύτερο επίσημο σύνολο στην παγκόσμια ιστορία). Αξιοσημείωτο επίσης είναι και το γεγονός ότι με βάση την παραγωγικότητα, όπως αυτή εκφράζεται από την αναλογία γκολ ανά αγώνα, ο μέσος όρος του (1,52 γκολ ανά επίσημο αγώνα, 1,66 με τους φιλικούς) είναι ένας από τους τέσσερις μόνο ποδοσφαιριστές με αναλογία υψηλότερη του 1,50 (τρία γκολ ανά δύο αγώνες υστερώντας του Γερμανού Έρβιν Χέλμχεν και του Πορτογάλου Φερνάντο Πεϊρότεο).
Το 1998 ο αστεροειδής 10634 πήρε το όνομά του (Pepibican), ο πρώτος ποδοσφαιριστής που του έγινε αυτή η τιμή. Άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 ετών νοσηλευόμενος με καρδιολογικά προβλήματα στις 12 Δεκεμβρίου 2001. Η δεύτερη σύζυγός του, με την οποία απέκτησε δύο γιους (η πρώτη είχε αποβιώσει σε νεαρή ηλικία, σε λιγότερο από δύο χρόνια μετά το γάμο τους) έφυγε από τη ζωή δέκα ακριβώς χρόνια μετά το δικό του θάνατο. Το 2013, 100 χρόνια από την γέννησή του εισήχθη στην Αίθουσα Φήμης του ποδοσφαίρου της Τσεχίας.
Συνολικά στατιστικά στοιχεία καριέρας
Πηγή :  RSSSF - Josef Bican (2022)
Συνοπτικά στατιστικά στοιχεία επίσημων αγώνων
Πηγή : RSSSF -Josef Bican (2022)
Στατιστικά στοιχεία επίσημων αγώνων σε συλλόγους
Πηγές: RSSSF  - Slavia Praha - Czech FA - StatisticSoccer - Josef Bican career - Бицан Йозеф - Josef Bican - ARFTS2 - ARFTS3 - ARFSH - ARFSH2''
Σημειώσεις:
Διεθνή τέρματα
Πηγές : Eu-football.info, RSSSF : Josef Bican - International Goals
Τίτλοι
Ραπίντ Βιέννης
Αντμίρα Βάκερ
Σλάβια Πράγας
3-υδραζεπίνη
Η 3-υδραζεπίνη (αγγλικά 3H-azepine) είναι ακόρεστη ετεροκυκλική οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C6H7N, η οποία δομικά αποτελείται από έναν επταμελή δακτύλιο, που περιέχει ένα άτομο αζώτου, έξι (6) άτομα άνθρακα και τρεις (3) διπλούς δεσμούς, εναλλάξ στις θέσεις #1, #5 και #7. Ακριβέστερα, πρόκειται για ετεροκυκλική ιμίνη. Ο όρος «αζεπίνη» επεκτείνεται και σε δύο (2) άλλες «μητρικές» ισομερείς αζεπίνες, αλλά και σε διάφορες «θυγατρικές» ενώσεις που περιέχουν έναν τουλάχιστο αζεπινικό δακτύλιο.
Παραγωγή και χαρακτηριστικά
Η 3-υδραζεπίνη συνθέτεται ως 1-υδραζεπίνη:
Η σύνθεση της 1-υδραζεπίνης μπορεί να επιτευχθεί με αποσύνθεση του 1-αζεπινοκαρβοξυλικού οξέος Αυτό το τελευταίο (το 1-αζεπινοκαρβοξυλικό οξύ) μπορεί να παραχθεί, με τη σειρά του, από την αντίδραση Μπούχνερ (Buchner reaction) μεταξύ βενζολίου (PhH) και ενός αζιδομεθανικού εστέρα (N3CO2R), που οδηγεί σε ενδιάμεση επέκταση του εξαμελούς βενζολικού δακτυλίου στον επταμελή αζεπινικό: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Synth_Azepin.png|κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|440x440εσ Στη συνέχεια, επειδή η 1-υδραζεπίνη είναι ασταθής σε θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή σε θερμοκρασία 20°C και υπό πίεση 1 atm, ισομερειώνεται με μετάθεση στη σταθερότερη ταυτομερή της 3-υδραζεπίνη:  Το σημείο της ταυτομερούς ισορροπίας μπορεί να μεταβληθεί, ανάλογα με τις οξεοβασικές συνθήκες. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Iso_Azepin.png|κέντρο|χωρίς-πλαίσιο Σημειώνεται, ότι το κατιόν της 1-υδραζεπίνης είναι αρωματικό χημικό είδος, γιατί είναι ένα επίπεδο συζυγιακό κυκλικό σύστημα με 6π ηλεκτρόνια: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Mes_Azepin.png|κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|330x330εσ Επομένως, όταν το ταυτομερές μείγμα βρεθεί σε αρκετά αλκαλικές συνθήκες ώστε να αποσπαστεί υδρογονοκατιόν (H+), σχηματίζεται το κατιόν της 1-υδραζεπίνης, γιατί ως αρωματικό είναι πολύ σταθερότερο.
Περικλής Αποστολίδης
Ο Περικλής Αποστολίδης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Χρίστου Αποστολίδη, ενός εκ των πρώτων οικιστών του Βόλου. Επιδόθηκε στο εμπόριο.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910.
Απεβίωσε το 1925. Γιος του ήταν ο Ανδρέας Αποστολίδης
Αλκιβιάδης Νικολαΐδης
Ο Αλκιβιάδης Νικολαΐδης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τον Βόλο και είχε σπουδάσει νομικά στη Γερμανία.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Δεκεμβρίου 1915.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Διάσκεψη του Πότσδαμ
thumb|right|300px|Ο Βρετανός πρωθυπουργός [[Κλέμεντ Άττλη, ο Αμερικανός Πρόεδρος Χάρι Τρούμαν, ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν, και πίσω: ο Αμερικανός ναύαρχος Γουίλλιαμ Ντάνιελ Λη (Leahy), ο Βρετανός υπουργός εξωτερικών Έρνεστ Μπέβιν, ο Αμερικανός Τζέιμς Βερνς και ο Σοβιετικός υπουργός εξωτερικών Βιατσεσλάβ Μολότοφ]] Η διάσκεψη του Πότσδαμ ήταν η τελευταία διάσκεψη των ηγετών των τριών μεγάλων συμμαχικών δυνάμεων αμέσως μετά την παράδοση άνευ όρων της Ναζιστικής Γερμανίας και τον τερματισμό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Στη διάσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στο Ανάκτορο Σεσίλιενχοφ (Cecilienhof, Ανάκτορο του διαδόχου Βίλχελμ Χοεντζόλλερν) του Πότσδαμ προαστίου του Βερολίνου κατά το χρονικό διάστημα 17 Ιουλίου έως 2 Αυγούστου 1945, συμμετείχαν οι Χάρι Τρούμαν, Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ιωσήφ Στάλιν, ηγέτης της ΕΣΣΔ και Ουίνστον Τσώρτσιλ και Κλέμεντ Άττλη, Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου. Η καταμέτρηση ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της διάσκεψης και ο Τσώρτσιλ αποχώρησε από τη διάσκεψη στις 25 Ιουλίου 1945.
Το υπόβαθρο
Τον Απρίλιο του 1945 ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ απεβίωσε από εγκεφαλική αιμορραγία και αντικαταστάθηκε από τον ως τότε αντιπρόεδρο Χάρι Τρούμαν. Προαναφέρθηκε, επίσης, η αλλαγή ηγεσίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 8 Μαΐου η Γερμανία υπέγραψε την άνευ όρων παράδοσή της και ήδη είχε προκύψει το θέμα της κατοχής της. Σε επιστολή του Τσώρτσιλ προς τον Τρούμαν, με ημερομηνία 6 Μαΐου 1945, ο Βρετανός ανέφερε ότι "είναι πλέον εμφανές πως δεν είναι δυνατή η συνεννόηση με τον Στάλιν μέσω αλληλογραφίας" και ότι απαιτείται η σύγκληση διάσκεψης, προκειμένου να συζητηθούν τα ζητήματα που προέκυπταν από τις νέες συνθήκες. Ο Τρούμαν απάντησε ότι συμφωνεί και ότι είναι σκόπιμη η σύγκληση διάσκεψης "αν και θα προτιμούσε η αίτηση αυτή θα προτιμούσε να προέρχεται από τον Στάλιν και όχι από κάποιον από αυτούς τους δύο".
Αν και η Γερμανία είχε ηττηθεί, οι ΗΠΑ και η Βρετανία βρίσκονταν ακόμη σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιαπωνία. Στη Γιάλτα είχαν προσπαθήσει να πείσουν τον Στάλιν να συμμετάσχει στη σύρραξη με την Ιαπωνία. Όταν όμως αποφασίστηκε η σύγκληση της διάσκεψης στο Πότσδαμ, είχαν αρχίσει να αμφιβάλλουν κατά πόσον αυτό ήταν επιθυμητό: Ο αντικομμουνιστής Τσώρτσιλ, ιδιαίτερα, εξέφραζε φόβους για ενδεχόμενη αύξηση της Σοβιετικής επιρροής στις χώρες της Άπω Ανατολής. Από την άλλη, ο Στάλιν στη Γιάλτα είχε υποσχεθεί πως θα εμπλεκόταν στη σύγκρουση με την Ιαπωνία τρεις μήνες ύστερα από την ήττα της Γερμανίας. Αρχικά είχε σχεδιαστεί να επιβεβαιωθεί αυτή η διαβεβαίωση στο Πότσδαμ, μεσολάβησε όμως το γεγονός της επιτυχούς δοκιμής της ατομικής βόμβας στο Αλαμογκόρντο (16 Ιουλίου 1945): Οι σύμβουλοι του Τρούμαν τον πίεζαν να τη χρησιμοποιήσει εναντίον της Ιαπωνίας, αποφεύγοντας την άμεση εισβολή στη χώρα. Με τον τρόπο αυτό αποφευγόταν η εμπλοκή ναυτικών και χερσαίων δυνάμεων, με συνέπεια τη μη απώλεια ίσως και δύο εκατομμυρίων Αμερικανών. Η παρέμβαση της ΕΣΣΔ θα ήταν, συνεπώς, άνευ πρακτικής σημασίας.
Όταν ο Τρούμαν ανάγγειλε στον Στάλιν τη δημιουργία του νέου υπερόπλου, αντιμετωπίστηκε μάλλον αδιάφορα από το Σοβιετικό ηγέτη. Δεν είναι γνωστό αν η αδιαφορία αυτή οφείλεται στην άγνοια του Στάλιν σχετικά με την ατομική βόμβα ή αν ήταν ήδη πληροφορημένος γι' αυτήν από τις μυστικές του υπηρεσίες. Ίσως να οφείλεται και στο γεγονός ότι κύριο μέλημα του Στάλιν στη Διάσκεψη ήταν η εξασφάλιση παροχής οικονομικής βοήθειας προς τη χώρα του, καθώς μεγάλο τμήμα της είχε υποστεί ολική καταστροφή: 31.000 εργοστάσια είχαν καταστραφεί, οι καλλιέργειες είχαν καεί ή εγκαταλειφθεί, η κτηνοτροφία αντιμετώπιζε έλλειψη ζώων και τα τρόφιμα διανέμονταν με δελτίο. Οι σύμβουλοί του τον είχαν ενημερώσει ότι ο υποσιτισμός των εργαζομένων είχε ως συνέπεια τη χαμηλή παραγωγικότητα και ο Στάλιν πίστευε ότι ο καλύτερος τρόπος για να αναζωογονήσει τη χώρα του ήταν να λάβει υψηλές πολεμικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Μέλημά του, επίσης, ήταν η εξασφάλιση της επιθυμητής ζώνης κατοχής της Γερμανίας καθώς και η δημιουργία κρατών - δορυφόρων, ώστε να αποτελούν τα "μαξιλάρια" προστασίας της ΕΣΣΔ από νέα ενδεχόμενη εισβολή. Δήλωσε, μάλιστα, ότι όλα τα εδάφη που είχαν καταληφθεί από τον Κόκκινο Στρατό "θα είναι κόκκινα".
Η αντιμετώπιση του Στάλιν, όμως, από τη συμμαχική πλευρά είχε μεταβληθεί σημαντικά από την εποχή της Διάσκεψης της Γιάλτας: Δεν τον έβλεπαν πλέον με συμπάθεια, αλλά με ολοένα αυξανόμενη δυσπιστία. Ο Τρούμαν ήταν σαφές ότι δεν συμμεριζόταν τα αισθήματα του Ρούζβελτ απέναντι στο Σοβιετικό ηγέτη - ο Τσώρτσιλ είχε ήδη καταστήσει σαφή την αντίθεσή του με τα σχέδια και τις αντιλήψεις του Στάλιν, ιδιαίτερα ύστερα από τη σύγκρουσή τους στη Γιάλτα. Ο Στάλιν ένιωσε "προδομένος" από τους Συμμάχους του και πίστευε - καθόλου αδικαιολόγητα - ότι αυτό οφειλόταν στην απουσία του Ρούζβελτ. Με την ήττα της Γερμανίας καταργήθηκε και ο Νόμος Εκμισθώσεως και Δανεισμού (lend - lease act) και ο Χένρι Ουάλας (Henry Wallace), Αμερικανός υπουργός εμπορίου εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, ύστερα από λόγο του, στον οποίο είχε εκφράσει την υποστήριξή του στις Σοβιετικές οικονομικές απαιτήσεις. Αυτό έπεισε τον Στάλιν ότι η εχθρότητα απέναντι στην ΕΣΣΔ από τους δυτικούς, που υπήρχε κατά τη μεσοπολεμική περίοδο, είχε επανέλθει.
Ωστόσο, ο Ουόλτερ Μόνκτον (Walter Monckton), νομικός σύμβουλος της Βρετανίας κατά τη διάσκεψη, έγραψε αργότερα:
Γερμανία
Όταν ολοκληρώθηκε η διάσκεψη, οι τρεις ηγέτες συμφώνησαν στην ανάληψη των πρωτοβουλιών που αναφέρονται πιο κάτω. Τα θέματα που δεν επιλύθηκαν παραπέμφθηκαν για την τελική διάσκεψη ειρήνης που επρόκειτο να συγκληθεί το ταχύτερο δυνατόν.
Ο Στάλιν υπήρξε, επίσης, σαφής σχετικά με τις προθέσεις του για τις (σήμερα αποκαλούμενες πρώην ανατολικές) χώρες: Οι κυβερνήσεις Ρουμανίας, Ουγγαρίας και Βουλγαρίας ήταν ήδη υπό τον έλεγχο της ΕΣΣΔ και ο Στάλιν αρνήθηκε στους Συμμάχους την παραμικρή τους ανάμιξη σε θέματα των χωρών αυτών.
Ιαπωνία
Όπως προαναφέρθηκε, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης ΗΠΑ και Βρετανία μάχονταν ακόμη κατά της Ιαπωνίας. Στις 26 Ιουλίου στάλθηκε τελεσίγραφο στην Ιαπωνική Κυβέρνηση από ΗΠΑ, Βρετανία και Κίνα, με το οποίο της ζητήθηκε η άνευ όρων παράδοση, υπό την απειλή αύξησης της έντασης των ήδη έντονων βομβαρδισμών στη χώρα. Στη διάσκεψη περιγράφηκε η τραγική κατάσταση της Ιαπωνίας και οι όροι για τη σύναψη ειρήνης, καθώς και οι προθέσεις των Συμμάχων για το μεταπολεμικό καθεστώς της χώρας. Τα συμπεράσματα της διάσκεψης κατέληγαν σε νέο τελεσίγραφο: "Η Ιαπωνία πρέπει να συμφωνήσει άμεσα σε άνευ όρων παράδοση ή να αντιμετωπίσει την πλήρη καταστροφή της. Δεν θα παρεκκλίνουμε από τους όρους μας. Δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Δεν θα ανεχθούμε καθυστερήσεις." Σε περίπτωση απόρριψής του ο Τρούμαν ήταν αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει εναντίον της Ιαπωνίας την ατομική βόμβα, όπως και έγινε.
Επακόλουθα και συνέπειες
Η διάσκεψη ουσιαστικά καθόρισε τον μεταπολεμικό χάρτη της Ευρώπης. Στη Σοβιετική σφαίρα επιρροής πέρασαν η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Τσεχοσλοβακία, η Βουλγαρία, η Αλβανία, η Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία και το τμήμα της Γερμανίας που είχε καταληφθεί από την ΕΣΣΔ (πρώην Ανατολική Γερμανία).
Η απόφαση για τη δίωξη των Ναζιστών εγκληματιών πολέμου προκάλεσε τη Δίκη της Νυρεμβέργης και τις συνακόλουθες δίκες (στις οποίες το δικαστήριο απαρτιζόταν αμιγώς από Αμερικανούς).
Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τελικά την ατομική βόμβα, ύστερα από την απόρριψη του τελεσιγράφου που απεστάλη στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια της διάσκεψης. Η ρίψη ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι οδήγησαν στην άνευ όρων παράδοση της Ιαπωνίας τον Σεπτέμβριο του 1945.
Ωστόσο, όσα συμφωνήθηκαν στη διάσκεψη δεν τηρήθηκαν. Ο Κόνραντ Αντενάουερ, πρώτος μεταπολεμικός Καγκελάριος της Γερμανίας, γράφει στα Απομνημονεύματα 1945 - 1953:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνοδοι κορυφής Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Χάρυ Τρούμαν Κατηγορία:Επακόλουθα Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Σχέσεις Ηνωμένου Βασιλείου-Πολωνίας
Πιλάφι Πάτμου
Το Πιλάφι ή Άης Λουκάς είναι ακατοίκητη βραχονησίδα της Δωδεκανήσου πολύ κοντά στις ανατολικές ακτές της Πάτμου και η έκτασή του είναι 0,0020 τ.χλμ. Η πρώτη ονομασία οφείλεται στο ότι το κωνοειδές σχήμα του μοιάζει με πιάτο γεμάτο πιλάφι και η δεύτερη επειδή πάνω της υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά, κτισμένο σε μια μικρή σπηλιά. Απέναντι από τη βραχονησίδα είναι η παραλία των Λουκακίων, ενώ στα δυτικά της το Ησυχαστήριο του Αγίου Νεκταρίου, που κτίστηκε το 1968 και πανηγυρίζει στις 9 Νοεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάτμου
Νικόλαος Μαργαρίτης
Ο Νικόλαος Μαργαρίτης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τον Πήλιο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε δήμαρχος Ιωλκού.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1920.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Πωλίνα Γκαγκάρινα
Η Πωλίνα Σεργκέγεβνα Γκαγκάρινα (ρωσικά: Поли́на Серге́евна Гага́рина, γενν. 27 Μαρτίου 1987) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, μοντέλο και ηθοποιός. Εκπροσώπησε τη Ρωσία στο Διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2015, κατακτώντας τη δεύτερη θέση με 303 πόντους.
Βιογραφία
Το 2003, η Γκαγκάρινα διαγωνίσθηκε στη δεύτερη σεζόν του Star Factory, ένα ρωσικό ριάλιτι με θέμα το τραγούδι. Ερμήνευσε διάφορα τραγούδια του μουσικού παραγωγού, συνθέτη και γνωστού για το συγκρότημα Serebro του οποίου είναι παραγωγός, Μαξίμ Φαντέγεφ, και κατάφερε να κερδίσει το ριάλιτι, αλλά αρνήθηκε να συνεργαστεί με τον Φαντέγεφ μετά τη νίκη της.
Μετά τη νίκη της στο Star Factory, εντάχθηκε στο συγκρότημα Playgirls. Το συγκρότημα υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο με την ARS Records, αλλά τελικά στη συνέχεια διαλύθηκε. Το 2005 πήρε μέρος στο διαγωνισμό «Νέο Κύμα» το οποίο έχει έδρα στη Γιούρμαλα της Λετονίας, όπου κατέκτησε την τρίτη θέση. Αργότερα κυκλοφόρησε τα τραγούδια «Kolybelnaya», «Morning», «Ya tvoya», «Pomnyu», και «Ya tebya ne proshchu nikogda». Το πρώτο της άλμπουμ «Poprosi u oblakov» κυκλοφόρησε το 2007.
Το 2008, η Γκαγκάρινα κυκλοφόρησε το τραγούδι «Komu, zachem?», μαζί με τη Ρωσίδα τραγουδίστρια Ιρίνα Ντουμπτσόβα. Το Μάρτιο του 2010, κυκλοφόρησε το δεύτερό της άλμπουμ «Ο sebe».
Το 2012, συνεργάστηκε με τον Γεωργιανό συνθέτη, γνωστό για το συγκρότημά του VIA Gra, Κονσταντίν Μελάτζε. Της έγραψε τις τεράστιες επιτυχίες «Spektakl okonchen» («Η παράσταση τελείωσε», RUS #10, UKR #5), «Net» («Όχι», RUS #3 UKR #1), «Navek» («Για Πάντα», RUS #25, UKR #23) και «Shagay» («Βήμα», RUS #21, UKR #25).
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015
thumb|250px|right|Η Πωλίνα Γκαγκάρινα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015. Στις 9 Μαρτίου του 2015, η Γκαγκάρινα επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Ρωσία από εσωτερική επιλογή στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015. Στις 19 Μαΐου προβλήθηκε ο πρώτος ημιτελικός στον οποίο και συμμετείχε και πέρασε στον τελικό. Στον τελικό κατέκτησε τη δεύτερη θέση με 303 πόντους, πίσω από τον Σουηδό Μονς Σέλμερλεβ.
Προσωπική ζωή
Στις 25 Αυγούστου 2007, η Γκαγκάρινα παντρεύτηκε τον Ρώσο ηθοποιό Πιότρ Κισλόβ και στις 14 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, γέννησε τον γιο τους Αντρέι. Πήραν διαζύγιο στις 31 Μαρτίου 2010. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2014, παντρεύτηκε τον Ρώσο φωτογράφο Ντμίτρι Ισχάκοβ και μαζί απέκτησαν μια κόρη, τη Μία (γενν. 2017).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Ρωσίδες μοντέλα Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρωσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Οίκος των Καρατσιόλο
Ο Οίκος των Καρατσιόλο(ιταλικά: Casa Caracciolo) είναι το επωνύμιο μιας εξέχοντος αριστοκρατικής οικογένειας από το Βασίλειο της Νάπολης. Τα μέλη της περιλαμβάνουν:
Μεντόν
Το Μεντόν (Meudon, ) είναι κοινότητα στα νοτιοδυτικά προάστια του Παρισιού. Βρίσκεται σε απόσταση 9,1 χιλιομέτρων από το κέντρο του Παρισιού.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η πόλη του Μεντόν είναι χτισμένη στους λόφους και τις κοιλάδες του Σηκουάνα. Το δάσος του Μεντόν βρίσκεται στα δυτικά της πόλης. Το βορειοδυτικό τμήμα της πόλης, το οποίο έχει θέα προς το Σηκουάνα, είναι γνωστό ως Bellevue («όμορφη θέα»).
Ιστορικά στοιχεία
Οι αρχαιολογικοί χώροι δείχνουν πως το Μεντόν κατοικούνταν από τη Νεολιθική περίοδο.
Οι Γαλάτες ονόμασαν την περιοχή Mol-Dum (αμμόλοφος), και οι Ρωμαίοι μετέτρεψαν την ονομασία στα λατινικά ως Moldunum.
Το φιλανθρωπικό Ίδρυμα Galliera, στο λόφο του Φλερί, ιδρύθηκε από του δούκισσα της Γκαλιέρα για τη φροντίδα ηλικιωμένων και ορφανών. Η κατασκευή των κτιρίων ολοκληρώθηκε το 1885.
Το παλιό κάστρο το Μεντόν κτίστηκε ξανά σε Αναγεννησιακό ύφος στα μέσα του 16ου αιώνα. Αγοράστηκε από το Λουδοβίκο ΙΔ΄ ως κατοικία για το Λουδοβίκο, το Μέγα Δελφίνο, από τον οποίο το Μεντόν έγινε κέντρο του αριστοκρατικού βίου. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Δελφίνου το 1711, το κάστρο παραμελήθηκε, εκκενώθηκε την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης και τελικά κάηκε στο τέλος του Γαλλοπρωσικού πολέμου το 1871, ενώ είχε καταληφθεί από Πρώσους στρατιώτες. Στα ερείπια του ιδρύθηκε ένα παράρτημα του Αστεροσκοπείου του Παρισιού το 1877. Το δημαρχείο του Μεντόν βρίσκεται περίπου 43 μέτρα υψηλότερα από αυτό του Παρισιού και η περιοχή του αστεροσκοπείου προσφέρει αξιόλογη θέα προς το Παρίσι.
Πρωτοπορίες στην αυτοκίνηση
Ο Νικολά-Ζοζέφ Κυνιό, ο εφευρέτης του «πρώτου οχήματος του κόσμου», λέγεται πως πραγματοποίησε ορισμένες από τις πρώτες του δοκιμές στο Μεντόν στις αρχές της δεκαετίας του 1770.
Πρωτοπορίες στην αεροπορία
Το Σαλαί-Μεντόν έπαιξε σημαντικό ρόλο στις πρωτοπορίες στην αεροπορία, αρχικά στα αερόστατα και τα αερόπλοια, αλλά και στις βαρύτερες από τον αέρα μηχανές. Ένα Σώμα Αεροναυτικών (Corps d'Aérostatiers) υπό τη διοίκηση του Ζαν-Μαρί-Ζοζέφ Κουτέλ ιδρύθηκε το 1794, με τα αερόστατα να χρησιμοποιούνται στη μάχη του Φλερύς. Το «Υπόστεγο Y» κατασκευάστηκε το 1880 μετά από αίτηση του στρατιωτικού μηχανικού Σαρλ Ρενάρ (1847–1905), για την κατασκευή αεροστάτων και αερόπλοιων. Το κτίριο έχει μήκος 70 μέτρων, πλάτος 24 μέτρων και ύψος περίπου 26 μέτρων. Το αερόπλοιο La France, το οποίο σχεδιάστηκε από τους Ρενάρ και Αρτύρ Κρεμπς, κατασκευάστηκε στο Υπόστεγο Y το 1884 και ήταν το πρώτο αερόπλοιο το οποίο πραγματοποίησε ελεγχόμενη πτήση και επέστρεψε στο σημείο από όπου απογειώθηκε.
Οικονομικά στοιχεία
Αν και αποτελεί κατ' επιλογή οικιστική περιοχή, η πρόσβαση στο σιδηρόδρομο (RER) και τον ποταμό Σηκουάνα έκαναν το Μεντόν ένα βιομηχανικό κέντρο από τη δεκαετία του 1840. Προϊόντα μετάλλων και στρατιωτικά εκρηκτικά παράγονται συνεχόμενα έκτοτε. Το μέσο μηνιαίο εισόδημα στην περιοχή ανέρχεται στα 2.453 ευρώ.
Επιστημονικές υποδομές
Εκτός από το Αστεροσκοπείο, αυτό που σήμερα ονομάζεται ONERA, ένα εθνικό ερευνητικό κέντρο αεροναυτικής και μια αεροδυναμική σήραγγα βρίσκονται στην περιοχή από την εποχή που ο στρατός άνοιξε το τμήμα αεροστάτων στο πάρκο Σαλαί το 1877. Από το 1921 έως το 1981 στην περιοχή βρισκόταν και το Μουσείο Αεροπορίας, πριν αυτό μεταφερθεί στο Αεροδρόμιο Λε Μπουρζέ.
Το CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας) διαθέτει ερευνητικά κτίρια στην περιοχή Bellevue.
Συγκοινωνίες
thumb|Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Μεντόν Το Μεντόν έχει επαρκή πρόσβαση μέσω των δημόσιων συγκοινωνιακών μέσων της SNCF και της RATP. Υπάρχουν δρομολόγια τρένων, τραμ και λεωφορείων που συνδέουν το Μεντόν με άλλες περιοχές. Κατά το παρελθόν η περιοχή εξυπηρετούνταν από το τελεφερίκ του Bellevue, μοντέλο του οποίου βρίσκεται στο τοπικό Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας.
Διεθνείς σχέσεις
Το Μεντόν έχει αδελφοποιηθεί με τις εξής πόλεις:
Έρντμουτε Δωροθέα της Σαξονίας-Τσάιτς
H Έρντμουτε-Δωροθέα, γερμ. Erdmuthe-Dorothea von Sachsen-Zeitz von Wettin (13 Νοεμβρίου 1661 - 29 Απριλίου 1720) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ.
Μεντόν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Έρντμουτε Δωροθέα της Σαξονίας-Τσάιτς
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1679 τον Χριστιανό Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Σοφία Αγγελική της Βυρτεμβέργης-Ελς
H Σοφία Αγγελική, γερμ. Sophie Angelika von Württemberg-Oels (30 Μαΐου 1677 - 11 Νοεμβρίου 1700) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Χριστιανού Ούλριχ Α΄, δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και της Άννας Ελισάβετ, κόρης του Χριστιανού Β΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1699 τον Φρειδερίκο Ερρίκο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Μορμπιάν
Το Μορμπιάν (γαλλικά: Morbihan, βρετονικά: Mor-Bihan) είναι γαλλικός νομός στην περιοχή της Βρετάνης. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Βαν και σημαντικές πόλεις το ναυτικό λιμάνι Λοριάν, το Ποντιβί και η Ωραί.
Ο νομός οφείλει το όνομά του στον κόλπο του Μορμπιάν. Το INSEE και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 56.
Στο Μορμπιάν υπάρχουν πολλά προϊστορικά μεγαλιθικά μνημεία, όπως τα Μεγαλιθικά μνημεία του Καρνάκ.
Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Μορμπιαναί και Μορμπιαναίζ.
Ετυμολογία
Από το σύνολο των γαλλικών νομών της μητροπολιτικής Γαλλίας, είναι ο μόνος που έχει όνομα που αποτελείται εξ ολοκλήρου από όρους που δεν προέρχονται από τη γαλλική γλώσσα.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Χάρτης του νομού Μορμπιάν μικρογραφία|380x380εσ|Θέση του νομού Μορμπιάν στη [[Βρετάνη (διοικητική περιοχή)|Βρετάνη]] Ο νομός Μορμπιάν είναι ένας από τους τέσσερις νομούς της περιοχής της Βρετάνης. Συνορεύει προς τα δυτικά με το νομό Φινιστέρ, στα βόρεια με το νομό Κοτ-ντ'Αρμόρ, ανατολικά με το νομό Ιλ-ε-Βιλαίν και προς τα νοτιοανατολικά με τον νομό Λουάρ-Ατλαντίκ και βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό σχηματίζοντας την ακτή των Μεγαλίθων (Côte des Megalithes) και τον κόλπο του Μορμπιάν, την κλειστή θάλασσα που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της ακτογραμμής.
Εκτείνεται στην οροσειρά της Αρμορικής και καλύπτεται σε μεγάλη έκταση από δάση, σε περισσότερο από το 16% της επικράτειας. Τα μεγαλύτερα δάση βρίσκονται στο βόρειο τμήμα και στο κέντρο του νομού. Μέχρι τον Μεσαίωνα, τα δάση, όπως παντού στη Βρετάνη, ήταν πολύ μεγαλύτερα. Παρ'όλη τη μείωση της δασικής έκτασης, το Μορμπιάν είναι ο νομός με τα περισσότερα δάση στη Βρετάνη (ακολουθείται από τις Κοτ-ντ'Αρμόρ με σχεδόν 12%). Εδώ βρίσκεται το μυθικό δάσος Μπροσελιάντ, συνδεδεμένο με τους θρύλους γύρω από τον βασιλιά Αρθούρο. αριστερά|μικρογραφία|Άγρια ακτή, στη χερσόνησο Κιμπερόν Η αγροτική καλλιεργήσιμη γη αντιπροσωπεύει το 57% του εδάφους (η Ιλ-ε-Βιλαίν είναι η πρώτη στη Βρετάνη με το 76% της επιφάνειας).
Όπως και αλλού στη Βρετάνη, οι παλίρροιες γεμίζουν και εκκενώνουν τις εκβολές ποταμών - μεγάλων και μικρών -, που παρουσιάζουν πολλές διακλαδώσεις, με μεγάλη διείσδυση, σχηματίζουν δηλαδή ρίες (ρία ντ'Ετέλ, ρία ντε Πενέρφ). Κυριότεροι ποταμοί είναι οι: Μπλαβέ, Σκορφ, Ελέ, Ουστ και Βιλαίν και Λαϊτά, οι δύο τελευταίοι αντιπροσωπεύουν τα φυσικά σύνορα ανατολικά και δυτικά του νομού.
Ο κόλπος Μορμπιάν, που έδωσε το όνομά του στο νομό, περιλαμβάνει περίπου 40 νησιά, τα μεγαλύτερα δύο είναι: το νησί Αρζ και το Ιλ-ω-Μουάν (Île-aux-Moines). αριστερά|μικρογραφία|Ακρογιαλιά στο νησί Εντίκ Έξω από τον κόλπο του Μορμπιάν, στο Μορ Μπρα (Mor Braz =«η μεγάλη θάλασσα»), η οποία αναφέρεται στο Ατλαντικό Ωκεανό, υπάρχουν τέσσερα κατοικημένα νησιά:
Το ανάγλυφο του νομού είναι πολύ επίπεδο στην ακτή, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Βρετάνη, αλλά αρκετά λοφώδες στη δυτική ενδοχώρα (όρη Λανβώ στο κέντρο, Μαύρο Όρος κοντά στο Γκουρέν). Το υψηλότερο σημείο είναι βορειοανατολικά του Γκουρέν, το όρος Σαιν Ζοζέφ (297 μέτρα) στα Μαύρα Όρη.
Το κλίμα είναι ωκεάνιο με άφθονες βροχοπτώσεις.
Ιστορία
Ο νομός Μορμπιάν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101), που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάσταση ς στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789.
Σχηματίστηκε από τμήμα της παλιάς επαρχίας της Βρετάνης: τα 4/5 των εδαφών της πρώην επισκοπής της Βαν που ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα, από το ανατολικό τμήμα της Κορνουάιγ, το νότιο τμήμα της επισκοπής του Σαιν-Μπριέκ, το νοτιοδυτικό τμήμα της επισκοπής του Σαιν-Μαλό και το βορειοδυτικό της επισκοπής της Νάντης.
Oικονομία
μικρογραφία|320x320εσ|Καλλιέργεια οστρακοειδών στο Ria d'Étel, ο νομός είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός στη Γαλλία. Για πολύ καιρό, ο νομός Μορμπιάν - όπως και οι περισσότεροι νομοί στα δυτικά της Γαλλίας - είχε κυρίως αγροτικό και ναυτικό χαρακτήρα. Κυρίως, η παρουσία της εκτεταμένης ακτογραμμής έστρεψε τη δραστηριότητα προς την αλιεία από την αρχαιότητα και προς τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα από τον Μεσαίωνα. Στα τέλη του 17ου αιώνα, ιδιαίτερα στο Λοριάν, δημιουργήθηκαν ναυπηγεία.
Η βιομηχανική επανάσταση επηρέασε το νομό λιγότερο από το βορειοανατολικό τμήμα της Γαλλίας. Εντούτοις, σημειώθηκε ανάπτυξη της μεταλλουργίας και σύγχρονη ναυπηγική βιομηχανία (περιοχή Λοριάν). Η βιομηχανική αποκέντρωση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ιδιαίτερα επωφελής για τη Βαν.
Στα χρόνια από το 1950 έως το 1980, η γεωργία άλλαξε ριζικά. Εκσυγχρονίστηκε, εξειδικεύτηκε (κτηνοτροφία, ειδικά πουλερικά) και τοποθετήθηκε στην πρωτοπορία των γαλλικών νομών.
Η παράκτια αλιεία, η οποία είναι παρούσα σε όλη την ακτή, παρά την κρίση που έχει υποστεί, παραμένει ισχυρός παράγοντας στην τοπική οικονομία, όπως και η βιομηχανική αλιεία στο Λοριάν.
Η καλλιέργεια στρειδιών και μυδιών αναπτύχθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960 και του '90. Ο νομός κατατάσσεται ακριβώς πίσω από την Σαράντ-Μαριτίμ σε αυτόν τον τομέα.
Ο τομέας των υπηρεσιών κυριαρχεί στην οικονομία του νομού. Οι μεσαίου μεγέθους πόλεις Λοριάν, η πρωτεύουσα Βαν και οι μικρότερες Ωρέ ή Ποντιβί αποτελούν αξιόλογα εμπορικά κέντρα.
Ο τουρισμός είναι επίσης βασικός άξονας της οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής.
Βρετονική γλώσσα
μικρογραφία|« IRHA EMA * IN RI » . Η πιο παλιά πινακίδα στα [[Βρετονική γλώσσα|βρετονικά, 6ος αιώνας.]] αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Διακελτικό φεστιβάλ του [[Λοριάν]] Στο νομό, εκτός των γαλλικών που είναι η κύρια γλώσσα των κατοίκων, ομιλούνται τα βρετονικά και τα γκάλο.
Επιπλέον, ο αριθμός των δίγλωσσων σχολείων ανέρχονταν στα 3.183 στις αρχές του ακαδημαϊκού έτους 2005. Πολλοί μαθητές παρακολουθούν μαθήματα βρετονικών στα δημοτικά σχολεία (περισσότεροι από 900 το 2002/2003).
Μπράντι Νόργουντ
Η Μπράντι Νόργουντ (Brandy Rayana Norwood ; 11 Φεβρουαρίου 1979), περισσότερο γνωστή απλώς ως Μπράντι, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, παραγωγός, ηθοποιός και επιχειρηματίας. Γεννημένη σε μια οικογένεια μουσικών στο McComb του Μισισίπι, η Νόργουντ μεγάλωσε στο Κάρσον της Καλιφόρνια και ξεκίνησε την καριέρα της κάνοντας τα φωνητικά σε εφηβικά συγκροτήματα. Μετά την υπογραφή του συμβολαίου με την Atlantic Records το 1993, κυκλοφόρησε τον πρώτο ομώνυμο δίσκο της τον επόμενο χρόνο, ο οποίος πούλησε έξι εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως. Το 1996, η Νόργουντ ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί στην κωμωδία Moesha του UPN, σε παραγωγή και σενάριο του Ralph Farquhar, ως ο ομώνυμος χαρακτήρας, που διήρκεσε έξι σεζόν και οδήγησε σε πολλούς άλλους ρόλους. Ξεκίνησε την μουσική καριέρα της το 1998 σε ένα επιτυχημένο ντουέτο με την τραγουδίστρια της R&B Monica, με τίτλο "The Boy Is Mine", που έγινε ένα από τα καλύτερα γυναικεία ντούετα με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών. Ο δεύτερος δίσκος της, Never Say Never, περιλάμβανε δυο singles που κατέλαβαν την πρώτη θέση στα charts και χάρισε στην Νόργουντ το πρώτο βραβείο Γκράμι.
Μορμπιάν
Βρετονική γλώσσα
Η πιο παλιά πινακίδα στα βρετονικά, 6ος αιώνας, υπάρχει σε εκκλησία της κοινότητας Κρακ, κοντά στην Ωραί.« IRHA EMA * IN RI » (« ici est enterré le roi» δηλαδή «εδώ κείται ο βασιλιάς»).
Μπράντι Νόργουντ
Την δεκαετία του 2000, η Νόργουντ είχε μια δημιουργική θέση στην βιομηχανία της ποπ. Το 2002, πρωταγωνίστησε στο ριάλιτι σόου Brandy: Special Delivery, στο οποίο κατέγραψε την γέννηση της κόρης της. Ο τρίτος και τέταρτος δίσκος της, Full Moon (2002) και Afrodisiac (2004), έλαβαν θετικά σχόλια. Ήταν κριτής στην πρώτη σεζόν του America's Got Talent προτού αναμιχθεί σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα με ευρεία δημοσιότητα το 2006. Μετά από αρκετές μηνύσεις ως αποτέλεσμα του ατυχήματος αυτού, ο πέμπτος δίσκος της Νόργουντ, Human (2008), ήταν εμπορική αποτυχία.
Μορμπιάν
Βρετονική γλώσσα
Στο νομό Μορμπιάν χρησιμοποιούνται δίγλωσσες οδικές πινακίδες, στα γαλλικά και στα βρετονικά.
Μπράντι Νόργουντ
Την δεκαετία του 2010, η Νόργουντ είχε μια εμπορική και κριτική αναγέννηση. Το 2010, επέστρεψε στην τηλεόραση ως διαγωνιζόμενη στην εντέκατη σεζόν του Dancing with the Stars και πρωταγωνίστησε στο ριάλιτι σόου Brandy & Ray J: A Family Business. Το 2012, συμμετείχε στην σειρά του BET The Game και κυκλοφόρησε τον έκτο δίσκο της, Two Eleven, ο οποίος επαινέθηκε από τους κριτικούς. Τον Απρίλιο 2015, έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μπρόντγουει στο μιούζικαλ Chicago. Πρωταγωνίστησε και έκανε την παραγωγή στην κωμωδία Zoe Ever After στο BET που έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο 2016. Τον Ιούλιο 2020, η Νόργουντ κυκλοφόρησε τον έβδομο δίσκο της, B7, που ήταν το πρώτο έργο της ως ανεξάρτητη καλλιτέχνης και έλαβε τα θετικά σχόλια των κριτικών.
Μορμπιάν
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|270x270px|Τα διαμερίσματα του νομού Μορμπιάν Ο νομός Μορμπιάν αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 21 καντόνια και 250 κοινότητες.
Μπράντι Νόργουντ
Τον Αύγουστο 2020, πούλησε πάνω από 40 εκατ. δίσκους παγκοσμίως, με περίπου 8.62 εκατ. δίσκους μόνο στις ΗΠΑ. Το έργο της έχει λάβει αρκετά βραβεία και επαίνους, συμπεριλαμβανομένων ενός Γκράμι, ενός Όσκαρ και επτά μουσικών βραβείων Billboard. Είναι γνωστή για τον ιδιαίτερο ήχο της, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη χροιά της φωνής της και της χάρισε το ψευδώνυμο "The Vocal Bible" από τους συναδέλφους και τους κριτικούς της μουσικής βιομηχανίας.
Μορμπιάν
Πόλεις
μικρογραφία|427x427εσ|Το ιστορικό κέντρο της Βαν Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Μορμπιάν είναι: Άλλοι σημαντικές κοινότητες είναι: Καρνάκ, Ερντεβέν, Λοκμαριακέ, Πορ-Λουί, Κιμπερόν και Λα Τρινιτέ-συρ-Μερ.