cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρετινοβλάστωμα
RB1
Η ανάπτυξη του ρετινοβλαστώματος μπορεί να εξηγηθεί από το μοντέλο δύο χτυπημάτων (υπόθεση Knudson). Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, και τα δύο αλληλόμορφα πρέπει να επηρεαστούν, οπότε δύο συμβάντα είναι απαραίτητα για να αναπτυχθούν τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς ή τα καρκινικά κύτταρα. Το πρώτο μεταλλακτικό γεγονός μπορεί να κληρονομηθεί ( βλαστική γραμμή ή ιδιοσυστατική), η οποία στη συνέχεια θα είναι παρούσα σε όλα τα κύτταρα του σώματος. Το δεύτερο «χτύπημα» έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια του υπόλοιπου φυσιολογικού αλληλόμορφου (γονίδιο) και εμφανίζεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο κύτταρο αμφιβληστροειδούς. Στην σποραδική, μη κληρονομική μορφή του ρετινοβλαστώματος, και τα δύο μεταλλακτικά γεγονότα συμβαίνουν σε ένα μόνο κύτταρο του αμφιβληστροειδούς μετά τη γονιμοποίηση (σωματικά συμβάντα). το σποραδικό ρετινοβλάστωμα τείνει να είναι μονομερές.
Έχουν αναπτυχθεί αρκετές μέθοδοι για την ανίχνευση των μεταλλάξεων του γονιδίου RB1. Οι προσπάθειες συσχέτισης των γονιδιακών μεταλλάξεων με το στάδιο της εμφάνισης δεν έχουν παρουσιάσει πειστικά στοιχεία συσχέτισης.
MYCN
Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ρετινοβλαστώματος συσχετιζόμενες με την απενεργοποίηση του RB1. Υπάρχουν περιπτώσεις που αναφέρθηκαν με μία μόνο μετάλλαξη RB1 ή ακόμη και με δύο λειτουργικά αλληλόμορφα RB1, κάτι που υποδεικνύει άλλες ογκογονικές αλλοιώσεις του ρετινοβλαστώματος. Η σωματική ενίσχυση του ογκογονιδίου MYCN είναι υπεύθυνη για ορισμένες περιπτώσεις μη κληρονομικής, πρώιμης έναρξης επιθετικού, μονομερούς ρετινοβλαστώματος. Το MYCN μπορεί να λειτουργήσει ως μεταγραφικός παράγοντας και προάγει τον πολλαπλασιασμό ρυθμίζοντας την έκφραση γονιδίων κυτταρικού κύκλου. Παρόλο που η ενίσχυση του MYCN αντιπροσώπευε μόνο το 1,4% των περιπτώσεων ρετινοβλαστώματος, οι ερευνητές το εντόπισαν στο 18% των βρεφών που είχαν διαγνωστεί σε ηλικία κάτω των 6 μηνών. Η μέση ηλικία κατά τη διάγνωση για το ρετινοβλάστωμα MYCN ήταν 4,5 μήνες, σε σύγκριση με 24 μήνες για εκείνους που είχαν μη οικογενειακή μονομερή νόσο με δύο μεταλλάξεις γονιδίου RB1.
Διάγνωση
Ο έλεγχος για το ρετινοβλάστωμα θα πρέπει να αποτελεί μέρος του ελέγχου "υγιές νεογνό" για νεογέννητα κατά τους πρώτους 3 μήνες της ζωής, ώστε να περιλαμβάνει:
Ταξινόμηση
Οι δύο μορφές της νόσου είναι κληρονομική μορφή και μη κληρονομική μορφή (όλοι οι καρκίνοι θεωρούνται γενετικές παθήσεις, καθώς οι μεταλλάξεις του γονιδιώματος είναι απαραίτητες για την ανάπτυξή τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κληρονομικοί, δηλ. μεταδίδονται στους απογόνους). Περίπου το 55% των βρεφών με ρετινοβλάστωμα έχουν τη μη κληρονομική μορφή. Εάν δεν υπάρχει ιστορικό της νόσου στην οικογένεια, η ασθένεια ονομάζεται «σποραδική», αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι η μη κληρονομική μορφή. Τα διμερή ρετινοβλαστώματα είναι συνήθως κληρονομικά, ενώ τα μονομερή ρετινοβλαστώματα είναι συνήθως μη κληρονομικά.
Σε περίπου δύο τρίτα των περιπτώσεων, επηρεάζεται μόνο ένα μάτι (μονομερές ρετινοβλάστωμα). στο άλλο τρίτο, οι όγκοι αναπτύσσονται και στα δύο μάτια (αμφίπλευρο ρετινοβλάστωμα). Ο αριθμός και το μέγεθος των όγκων σε κάθε μάτι μπορεί να ποικίλει. Σε ορισμένες περιπτώσεις, επηρεάζεται επίσης η επίφυση ή το σφηνοειδές οστό ή παρασιτική περιοχή (ή σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις άλλες ενδοκρανιακές τοποθεσίες μεσαίας γραμμής) (τριμερές ρετινοβλάστωμα). Η θέση, το μέγεθος και η ποσότητα των όγκων λαμβάνονται υπόψη κατά την επιλογή του τύπου θεραπείας για την ασθένεια.
Διαφορική διάγνωση
μικρογραφία| Μαγνητική τομογραφία: ρετινοβλάστωμα με εμπλοκή οπτικού νεύρου Εάν η οφθαλμολογική εξέταση δίνει ενδείξεις μη κανονικές, οι περαιτέρω εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μελέτες απεικόνισης, όπως ηλεκτρονική τομογραφία (CT), μαγνητική τομογραφία (MRI) και υπερηχογράφημα. Η CT και η μαγνητική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν στον καθορισμό των ανωμαλιών της δομής και να αποκαλύψουν τυχόν εναποθέσεις ασβεστίου. Ο υπέρηχος μπορεί να βοηθήσει στον καθορισμό του ύψους και του πάχους του όγκου. Μπορεί επίσης να γίνει εξέταση μυελού των οστών ή οσφυϊκή παρακέντηση για τον προσδιορισμό τυχόν μεταστάσεων στα οστά ή στον εγκέφαλο.
Μορφολογία
Οι μακροσκοπικές και οι μικροσκοπικές εμφανίσεις του ρετινοβλαστώματος είναι πανομοιότυπες τόσο σε κληρονομικούς όσο και σε σποραδικούς τύπους. Μακροσκοπικά, βιώσιμα νεοπλασματικά κύτταρα βρίσκονται κοντά στα αιμοφόρα αγγεία, ενώ ζώνες νέκρωσης βρίσκονται εκτός των αγγειακών περιοχών. Μικροσκοπικά, μπορεί να υπάρχουν τόσο αδιαφοροποίητα όσο και διαφοροποιημένα στοιχεία. Τα μη διαφοροποιημένα στοιχεία εμφανίζονται ως συλλογές μικρών, στρογγυλών κυττάρων με υπερχρωματικούς πυρήνες. Τα διαφοροποιημένα στοιχεία περιλαμβάνουν τις ροζέτες Flexner-Wintersteiner, τις ροζέτες Homer Wright, και ανθύλλια από τη διαφοροποίηση των φωτοϋποδοχέων.
Γενετικές δοκιμές
Ο εντοπισμός της μετάλλαξης του γονιδίου RB1 που οδήγησε στο ρετινοβλάστωμα βρέφουε μπορεί να είναι σημαντικός στην κλινική φροντίδα του προσβεβλημένου ατόμου και στη φροντίδα (μελλοντικών) αδελφών και απογόνων. Μπορεί να απαντάται στην οικογένεια.
Απεικόνιση
Η παραδοσιακή σάρωση υπερήχων Β μπορεί να ανιχνεύσει ασβεστοποιήσεις στον όγκο, ενώ η σάρωση υπερήχων Β υψηλής συχνότητας είναι σε θέση να παρέξει υψηλότερη ανάλυση από τον παραδοσιακό υπέρηχο και να προσδιορίσει την εγγύτητα του όγκου με το μπροστινό τμήμα του ματιού. Η σάρωση μαγνητικής τομογραφίας μπορεί να ανιχνεύσει χαρακτηριστικά υψηλού κινδύνου όπως εισβολή οπτικών νεύρων. χοριοειδή εισβολή, σκληρωτική εισβολή και ενδοκρανιακή εισβολή. Η αξονική τομογραφία αποφεύγεται γενικά επειδή η ακτινοβολία μπορεί να διεγείρει το σχηματισμό περισσότερων όγκων των οφθαλμών σε εκείνους με γενετική μετάλλαξη RB1.
Στάδια του ρετινοβλαστώματος
Για τη σωστή διάγνωση του ρετινοβλαστώματος, πρέπει να τηρηθούν οδηγίες που πρέπει να ακολουθούνται για να ταξινομηθεί σωστά ο κίνδυνος του όγκου. Το Σύστημα Ταξινόμησης Reese Ellsworth, από τους Dr. Algernon Reese και Dr. Robert Ellsworth, χρησιμοποιείται παγκοσμίως για τον προσδιορισμό του μεγέθους, της θέσης και της πολλαπλής εστίασης του όγκου. Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αποφασίσει το καλύτερο αποτέλεσμα θεραπείας χρησιμοποιώντας ακτινοθεραπεία εξωτερικής δέσμης, καθώς και την πιθανότητα διάσωσης του πλανήτη του ματιού. Λόγω του ότι η χημειοθεραπεία δεν ανήκει στο Σύστημα Ταξινόμησης Reese Ellsworth, έπρεπε να υπάρχει ένα ενημερωμένο σύστημα ταξινόμησης για την πρόβλεψη των αποτελεσμάτων της χημειοθεραπείας. Η Διεθνής Ταξινόμηση για το Ενδοφθάλμιο Ρετινοβλάστωμα είναι τώρα το τρέχον σύστημα που χρησιμοποιείται και δημιουργήθηκε από τον Murphree και συνεργάτες του. Σύμφωνα με τους Reese και Ellsworth, υπήρχαν διαφορετικές ομάδες που είχαν διάφορα χαρακτηριστικά για να ταξινομήσουν τη συνολική διάσωση ως πολύ ευνοϊκή για την κατηγορία των πολύ δυσμενών. Προκειμένου να σωθεί το προσβεβλημένο μάτι, η διάμετρος του δίσκου έπρεπε να είναι περίπου 4DD και πίσω από τον ισημερινό για να έχει μεγαλύτερη ευνοϊκότητα. Εάν ο όγκος είχε διάμετρο περίπου δέκα και αφορούσε περίπου το 50% του αμφιβληστροειδούς, θεωρήθηκε δυσμενής η συνολική διάσωση του οφθαλμού που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκπυρήνωση. Σύμφωνα με τον Murphree, οι διάφορες ομάδες ταξινομήθηκαν από πολύ χαμηλό έως πολύ υψηλό κίνδυνο που καθορίστηκε από τα χαρακτηριστικά του δεδομένου όγκου. Πολύ χαμηλός κίνδυνος σημαίνει ότι ο όγκος πρέπει να είναι μικρότερος από 3 mm και δεν πρέπει να υπάρχει διασπορά της υαλοειδούς ή υπο-αμφιβληστροειδούς περιοχής. Όταν ένας ασθενής έχει πολύ υψηλό κίνδυνο, ο όγκος παρουσιάζεται με πολλά χαρακτηριστικά και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με συντηρητικούς τρόπους θεραπείας ή με πυρηνική εκπυρήνωση. Διεθνής ταξινόμηση για το ενδοφθάλμιο ρετινοβλάστωμα
Θεραπευτική αγωγή
μικρογραφία| Ιστορική εικόνα που δείχνει τον Gordon Isaacs, τον πρώτο ασθενή που υποβλήθηκε σε θεραπεία με τον γραμμικό επιταχυντή ( θεραπεία ακτινοβολίας εξωτερικής δέσμης ) για το ρετινοβλάστωμα, το 1957 Το δεξί μάτι του Γκόρντον αφαιρέθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1957 επειδή ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί. Το αριστερό του μάτι, ωστόσο, είχε μόνο έναν εντοπισμένο όγκο που ώθησε τον Χένρι Καπλάν να προσπαθήσει να το αντιμετωπίσει με τη δέσμη ηλεκτρονίων. Η προτεραιότητα της θεραπείας ρετινοβλαστώματος είναι η διατήρηση της ζωής του παιδιού, στη συνέχεια η διατήρηση της όρασης και, στη συνέχεια, η ελαχιστοποίηση των επιπλοκών ή των παρενεργειών της θεραπείας. Η ακριβής πορεία της θεραπείας εξαρτάται από τη μεμονωμένη περίπτωση και αποφασίζεται από τον οφθαλμίατρο σε συζήτηση με τον παιδιατρικό ογκολόγο. Η σωστή θεραπεία εξαρτάται επίσης από τον τύπο μετάλλαξης, είτε πρόκειται για μετάλλαξη βλαστικής γραμμής RB1, σποραδική μετάλλαξη RB1 ή ενίσχυση MYCN με λειτουργικό RB1. Τα παιδιά με εμπλοκή και των δύο ματιών στη διάγνωση συνήθως χρειάζονται θεραπεία πολλαπλών τρόπων (χημειοθεραπεία, τοπικές θεραπείες).
Οι διάφοροι τρόποι θεραπείας για το ρετινοβλάστωμα περιλαμβάνουν:
Πρόγνωση
Στον ανεπτυγμένο κόσμο, το ρετινοβλάστωμα έχει ένα από τα καλύτερα ποσοστά θεραπείας όλων των παιδικών καρκίνων (95-98%), με περισσότερο από το 90% των ασθενών να επιβιώνουν στην ενηλικίωση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαγιγνώσκονται περίπου 40 έως 50 νέες περιπτώσεις κάθε χρόνο.
Η καλή πρόγνωση εξαρτάται από την έγκαιρη καταφυγή του παιδιού στις υγειονομικές υπηρεσίες. Η καθυστερημένη καταφυγή σχετίζεται με κακή πρόγνωση.
Οι επιζώντες του κληρονομικού ρετινοβλαστώματος έχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν άλλους καρκίνους αργότερα στη ζωή τους.
Επιδημιολογία
Το ρετινοβλάστωμα παρουσιάζει αθροιστικό ποσοστό συχνότητας εμφάνισης μίας περίπτωσης ρετινοβλάστωμα ανά 18000 έως 30000 ζωντανές γεννήσεις παγκοσμίως. Υψηλότερη επίπτωση παρατηρείται στις αναπτυσσόμενες χώρες, η οποία έχει αποδοθεί σε χαμηλότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση και στην παρουσία αλληλουχιών ιών ανθρώπινου θηλώματος στον ιστό του ρετινοβλαστώματος.
Σχεδόν το 80% των παιδιών με ρετινοβλάστωμα διαγιγνώσκονται πριν από την ηλικία των τριών ετών και η διάγνωση σε παιδιά άνω των έξι ετών είναι εξαιρετικά σπάνια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι διμερείς περιπτώσεις παρουσιάζονται συνήθως εντός 14 έως 16 μηνών, ενώ η διάγνωση μονομερών περιπτώσεων κορυφώνεται μεταξύ 24 και 30 μηνών.
Λε Τραμπλαί-συρ-Μωλντρ
Το Λε Τραμπλαί-συρ-Μωλντρ (γαλλικά: Le Tremblay-sur-Mauldre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1982
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1982 ήταν η 12η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Ρετινοβλάστωμα
Συμπέρασμα
Το ρετινοβλάστωμα είναι ένας πολύ σπάνιος ενδοφθάλμιος κακοήθης όγκος που πρέπει να λάβει περισσότερη προσοχή κατά τη διερεύνηση της πρόληψης. Ανεξάρτητα από το εάν το ρετινοβλάστωμα είναι μονομερές, διμερές, σποραδικό ή κληρονομικό, υπάρχει μια ποικιλία θεραπειών διαθέσιμων για την εξάλειψη ή τη μείωση της σοβαρότητάς του. Υπάρχουν διαθέσιμες μερικές ομάδες υποστήριξης για αυτούς τους ασθενείς και τις οικογένειες με ρετινοβλάστωμα. Ωστόσο, απαιτείται πιο συνεχής υποστήριξη. Η συναισθηματική υποστήριξη αποτελει βασικό παράγοντα για τη βελτίωση της έκβασης και της ποιότητας ζωής του ατόμου. Υπάρχουν παγκόσμια δίκτυα που είναι αφιερωμένα σε εκείνους που επηρεάζονται από το ρετινοβλάστωμα. Μια πρόταση μπορεί να είναι η ανάπτυξη ενός μητρώου ρετινοβλαστώματος που να παρέχει υποστήριξη σε ασθενείς και οικογένειες.
Λε Τραμπλαί-συρ-Μωλντρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τραμπλαιζιέν (γαλλικά: Tremblaysiens).
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1982
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων.
Ρετινοβλάστωμα
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λε Τραμπλαί-συρ-Μωλντρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1982
Κάτοχοι μεταλλίων
1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1982 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη
Τουσύ-λε-Νομπλ
Το Τουσύ-λε-Νομπλ (γαλλικά: Toussus-le-Noble) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νομπελτυσουά (γαλλικά: Nobeltussois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Κορνόκηπος
Ο Κορνόκηπος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Κοινότητα Καμπανού
Η Κοινότητα Καμπανού είναι κοινότητα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Καμπανός. Η κοινότητα, εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Μαράλια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 107 κατοίκους και εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κ. Μαρία Φουντουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Καμπανου
Κουμιάλι
Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κώμα του Γιαλού. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Στην απογραφή του 1831 καταγράφηκαν μόνο 7 Τουρκοκύπριοι. Το Κούμγιαλι, του οποίου ο πληθυσμός αυξήθηκε το πρώτο μισό του 20ού αιώνα σε 1.090 άτομα το 1946, έχασε τον πληθυσμό του στη συνέχεια και καταγράφηκε ότι ο πληθυσμός του το 1973 αποτελούνταν από 818 Ελληνοκύπριους.
Κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Αττίλας το 1974, η πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού του χωριού μετακόμισε στα νότια του νησιού για να αποφύγει τον τουρκικό Στρατό. Ωστόσο, κάποιοι Ελληνοκύπριοι προσπάθησαν να μείνουν στο χωριό (το 1975 αναφέρθηκε η παρουσία 147 Ελληνοκυπρίων εκεί). Τον Σεπτέμβριο του 1977, αυτοί οι τελευταίοι Ελληνοκύπριοι που είχαν απομείνει στάλθηκαν στα νότια του νησιού.
Οι εκτοπισμένοι Ελληνοκύπριοι αντικαταστάθηκαν από Τουρκοκύπριους, που μετανάστευσαν από τον νότο, και Τούρκους εσωτερικούς μετανάστες κυρίως από τα Άδανα και το Γκαζιαντέπ το 1976-1977. Οι Τουρκοκύπριοι, που εγκαταστάθηκαν στο Κούμγιαλι, κατοικούσαν αρχικά στα χωριά Φάλια, Φασούλα, Σταυροκόννου, Αξύλου και Ακουρσό στην επαρχία Πάφου στα νότια.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Ισκέλε
Στέφανος Λαζαρίδης
Ο Στέφανος Λαζαρίδης (Ντίρε Ντάουα, Αιθιοπία, 28 Ιουλίου 1942 - Λονδίνο, 8 Μαΐου 2010) ήταν σκηνογράφος και σκηνοθέτης. Καθιερώθηκε στην δεκαετία του 1980 για μια σειρά από παραγωγές της Εθνικής Όπερας της Αγγλίας, ως ένας από τους σημαντικότερους σκηνογράφους στη Βρετανία. Μέχρι το 2005 έκανε παραγωγές όπερας και σε όλη την Ευρώπη και όταν πέθανε αναφέρθηκε ως «ένας από τους πιο εντυπωσιακούς και ίσως από τους πιο σημαντικούς σχεδιαστές όπερας τα τελευταία τριάντα χρόνια». Μεταξύ 2006 και 2007 είχε τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Ούγος Θ΄ του Λουζινιάν
Ο Ούγος Θ΄ ο Μελαχροινός, (Γαλλική γλώσσα : Hugues IX le Brun, 1163/1168 - 5 Νοεμβρίου 1219) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν (1172 - 1219) και, ως Ούγος Δ΄, κόμης του Λα Μαρς (1171 - 1219). Ήταν γιος του Ούγου συγκυρίου του Λουζινιάν (γιου του Ούγου Η΄) και της Ορενγκάρντε, o πατέρας του παντρεύτηκε την περίοδο 1162 - 1167 και πέθανε το 1169. Το 1172 έγινε κύριος του Λουζινιάν. Όταν ο πάππος του Ούγος Η΄ απεβίωσε το 1171, τον διαδέχθηκε ως κόμης του Λα Μαρς. Έγινε κύριος του Κουέ και του Σατώ-Λανσέρ στη δεκαετία του 1190. Τον αναφέρει ο τροβαδούρος Γκωσέλμ Φαιντί σε δύο ποιήματά του στα Οσιτανικά με το όνομα Σμαραγδένιος. Συμμετείχε στην Ε΄ Σταυροφορία και στην πολιορκία της Δαμιέττης (5 Νοεμβρίου 1219) απεβίωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αγάθη, κόρη του Πέτρου Β΄ του Πρεϋγί. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1189.
Περίπου το ίδιο έτος ο Ούγος Θ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Ματίλντ, κόρη του Γουλγκράν Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ και είχε τέκνα:
Μάρια Ρογκόφσκα-Φάλσκα
μικρογραφία| Τάφος της Μάρια Ρογκόφσκα-Φάλσκα στο ιστορικό [[Κοιμητήριο Ποβόνσκι|νεκροταφείο Powązki, Βαρσοβία]] Η Μάρια Ρογκόφσκα-Φάλσκα (πολωνικά: Maria Rogowska-Falska), επίσης γνωστή ως Μαρίνα Φάλσκα (Maryna Falska) (2 Φεβρουαρίου 1877 – 7 Σεπτεμβρίου 1944), ήταν Πολωνή δασκάλα, παιδαγωγός και ακτιβίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Μάρια Ρογκόφσκα σε μια ευγενή οικογένεια στο Ντούμπνο στις 2 Φεβρουαρίου 1877. Πέρασε τα πρώτα της χρόνια στη Βαρσοβία και το Λοτζ, όπου σπούδασε παιδαγωγικά και απέκτησε δίπλωμα διδασκαλίας. Μετά από σπουδές ασχολήθηκε με τις δραστηριότητες ανεξαρτησίας του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΠΣΚ) μαζί με τα αδέρφια της, όπου διέδιδε πολιτισμό και κοινωνική γνώση στους εργάτες. Χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμό «Χίλντα» και είχε συλληφθεί πολλές φορές για παράνομες εκτυπώσεις του ΠΣΚ εκείνη την εποχή. Φυλακίστηκε με τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι. Το 1905 συνελήφθη, φυλακίστηκε και εξορίστηκε στη Βαθιά Ρωσία.
Παντρεύτηκε τον γνωστό ιατρό και κοινωνικό ακτιβιστή Λέον Φάλσκι, τον οποίο πιθανώς είχε γνωρίσει στο Λονδίνο, όπου και οι δύο κρύβονταν από την Οχράνα. Πίσω στην Πολωνία απέκτησαν ένα κοριτσάκι και μετακόμισαν στο Βαλόζιν της Λιθουανίας, όπου ο Λέον άρχισε να εργάζεται ως επαρχιακός ιατρός, θεραπεύοντας Πολωνούς, Εβραίους και Λιθουανούς. Το 1912 πέθανε στο Βαλόζιν θεραπεύοντας τον τυφοειδή πυρετό κατά την έξαρσή του. Η Μάρια μετακόμισε στους φίλους της στη Μόσχα, όπου εκεί πέθανε η κόρη της σε ηλικία 2 ετών.
Από το 1917 έως το 1918, όταν διηύθυνε οικοτροφείο για Πολωνούς εφήβους και παιδιά στο Κίεβο, γνώρισε τον Γιάνους Κόρτσακ και εφάρμοσε τη μεθοδολογία του για την εκπαιδευτική κοινότητα, βασισμένη στη δημιουργία ενός συναισθηματικού δεσμού και της αίσθησης του να ανήκεις μαζί με άλλους. Το 1918 επέστρεψε στην Πολωνία και άρχισε να εργάζεται για λογαριασμό του Υπουργείου Υγείας ως επιθεωρήτρια κατοικιών παιδιών.
Το 1919, η Μαρίνα Φάλσκα μαζί με τους Γιάνους Κόρτσακ και Μάρια Ποβισότσκα δημιούργησαν το υποδειγματικό ορφανοτροφείο και οικοτροφείο «Το Σπίτι Μας» ("Nasz Dom") στο Προύσκουφ. Κυρίως παιδιά εργατών που είχαν πεθάνει κατά τη διάρκεια του πολέμου έμεναν στο ορφανοτροφείο. Όμως με τον καιρό, και κοινωνικά ορφανά βρήκαν το σπίτι τους εκεί, γιατί η Φάλσκα βοηθούσε όλα τα παιδιά που είχαν ανάγκη. Από το 1921 το ορφανοτροφείο βρισκόταν υπό τη φροντίδα του Συλλόγου «Το Σπίτι Μας». Από το 1927 έως το 1929 ένα οικόπεδο αγοράστηκε από τις συνεισφορές του και χτίστηκε μια νέα εγκατάσταση στην περιοχή Μπιελάνι της Βαρσοβίας. Η Ένωση ήταν υπό την αιγίδα της Αλεξάντρα Πιουσούτσκα.
Κατάφερε να κρύψει πολλά παιδιά Εβραίων μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως για παράδειγμα την κόρη του Σάλομον Φίσγκρουντ. Επίσης, επανασυνδέθηκε με τον Γιάνους Κόρτσακ και του πρόσφερε βοήθεια για να ξεφύγει από το Γκέτο της Βαρσοβίας (ωστόσο ο Κόρτσακ απέρριψε την πρότασή της). Τον Ιανουάριο του 1943, έκρυψε ένα χειρόγραφο του ημερολογίου του Κόρτσακ - που δόθηκε από τη σύζυγο του Ίγκορ Νεβέρλυ μετά τη σύλληψη του συγγραφέα από Γερμανούς - σε ειδικό μυστικό διαμέρισμα στο κτίριο του «Το Σπίτι Μας» στο Μπιελάνι.
Πέθανε από ξαφνικό έμφραγμα του μυοκαρδίου στις 7 Σεπτεμβρίου 1944, όταν οι Γερμανοί ανάγκασαν την εκκένωση του ορφανοτροφείου σε ένα στρατόπεδο διέλευσης στο Προύσκουφ. Σύμφωνα με μια εναλλακτική εκδοχή που έδωσε ο Αντόνι Χοϊντίνσκι - μαθητής του «Το Σπίτι Μας» και αντάρτης της Εξέγερσης της Βαρσοβίας - αυτοκτόνησε με δηλητηρίαση με κυάνιο.
Τιμές και βραβεία
Σε αναγνώριση του συνόλου της δουλειάς της τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό της Αξίας, ενώ τιμήθηκε επίσης μετά θάνατον με τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας από το Κρατικό Συμβούλιο της Πολωνίας το 1947. Στις 14 Απριλίου 1985, τιμήθηκε με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Πολωνοί ακτιβιστές Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Τριέλ-συρ-Σεν
Το Τριέλ-συρ-Σεν (γαλλικά: Triel-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τριελουά (γαλλικά: Triellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αλαλκομενών
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αλαλκομενών είναι σιδηροδρομικός σταθμός στις Αλαλκομενές της Βοιωτίας και βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό. Ο σταθμός άνοιξε το 1904 και εξυπηρετείται από τα περιφερειακά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και το Λειανοκλάδι. Ο σταθμός κατασκευάστηκε από την «Αγγλική Εταιρεία Λίμνης Κωπαΐδας» (Lake Copais Co Ltd) η οποία είχε αναλάβει την αποξήρανση της λίμνης κατά τον 19ο αιώνα. Είναι από τα λίγα κτίσματα που κατασκεύασε η εταιρεία και υπάρχουν έως σήμερα, έχοντας χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο. Ο σταθμός εξυπηρετεί και την κωμόπολη του Αγίου Γεωργίου, η οποία απέχει 5 χιλιόμετρα από το σταθμό αυτό.
Κοινότητα Σκάφης Χανίων
Η Κοινότητα Σκάφης είναι κοινότητα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Σκάφη. Η κοινότητα, εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αργαστήρι και Πέρα Σκάφη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Παραπομπές
Σκαφη
Βω-συρ-Σεν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βωξουά (γαλλικά: Vauxois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ιβόνκα Σουρβίλα
Η Ιβόνκα Σουρβίλα (λευκορωσικά: Івонка Сурвілла, γεννημένη ως Ιβόνκα Σίμανιετς [Івонка Шыманец], πολωνικά: Iwonka Szymaniec, 11 Απριλίου 1936) είναι η Πρόεδρος της Ράντα Λευκορωσικής Δημοκρατίας, της εξόριστης λευκορωσικής κυβέρνησης. Γεννήθηκε στο Στόπτσι της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, γονείς της ήταν ο μηχανικός Ουλατζίμιερ Σίμανιετς και η Εβελίνα Σίμανιετς. Το 1940, όταν η Σοβιετική Ένωση προσάρτησε τη Λευκορωσία, ο πατέρας της φυλακίστηκε σε πενταετή κάθειρξη, στο Γκουλάγκ, που όμως απέδρασε κατά τη διάρκεια των ναζιστικών επιθέσεων στην ΕΣΣΔ. Το 1944, μαζί με άλλους πρόσφυγες, βρήκανε καταφύγιο στη Δανία, κατά τη διάρκεια της μετακίνησης τους, η αδελφή της απεβίωσε.
Το 1948, η οικογένεια μετακόμισε στη Παρίσι, η οποία συμμετείχε στα κοινά της τοπικής λευκορωσικής κοινότητας. Εκεί η Σουρβίλα σπούδασε στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ μετά πήρε και πτυχίο στις ανθρωπιστικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Το 1959, η Ιβόνκα παντρεύτηκε τον Γιάνκα Σουρβίλα, έναν Λευκορώσο οικονομολόγο, ακτιβιστή και ραδιοφωνικό ομιλητή. Αργότερα, μετακόμισαν στη Μαδρίτη, όπου ξεκίνησαν να λειτουργούν έναν ραδιοφωνικό σταθμό στα λευκορωσικά, χορηγούμενοι από την ισπανική φρανκική κυβέρνηση. Το 1965, ο σταθμός έκλεισε, και το 1969, μετακόμισαν στον Καναδά, όπου η Σουρβίλα ξεκίνησε να εργάζεται ως μεταφράστρια στην κυβέρνηση. Αργότερα, έγιναν επικεφαλής των μεταφραστικών υπηρεσιών του Υπουργείο Υγείας. Στον Καναδά, έγινε ενεργό μέλος των λευκορωσικών οργανώσεων.
Το 1989, αυτή και ο σύζυγός της, φτιάξανε, μαζί με φίλους, οργάνωση για τους Λευκορώσους θύματα του Τσερνόμπιλ. Το 1997, η Σουρβίλα εκλέχτηκε Πρόεδρος της Ράντα Λευκορωσικής Δημοκρατίας. Έτσι έγινε η πρώτη γυναίκα που λαμβάνει αυτό το πόστο, καθώς επίσης και ο πρώτος πρόεδρος που εκλέχτηκε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και τη δημιουργία της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Διακήρυξης της Πράγας για τα Εγκλήματα του Κομμουνισμού στην Ευρώπη. Η Ιβόνκα, απέκτησε δύο κόρες, με τον Γιάνκα, ο οποίος απεβίωσε το 1997. Μία από τις κόρες της, η Δρ Μαρία Πάουλα Σουρβίλα, είναι καθηγήτρια της εθνομουσικολογίας σε κολέγιο της Άιοβα. Επίσης, η Σούρβιλα έχει συμμετάσχει σε πάνω από 30 εκθέσεις ζωγραφικής, ως ζωγράφος.
Βελιζί-Βιλακουμπλαί
Το Βελιζί-Βιλακουμπλαί (γαλλικά: Vélizy-Villacoublay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βελιζιέν (γαλλικά: Véliziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Κορόβια
Η Κορόβια είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Σιδηροδρομικός Σταθμός Χαιρώνειας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Χαιρώνειας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας. Βρίσκεται λίγο έξω από τη Χαιρώνεια. Ο σταθμός άνοιξε το 1904 και εξυπηρετείται από τα περιφερειακά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και το Λειανοκλάδι.
Yπηρεσίες
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Βοιωτία Χαιρώνεια Χαιρώνεια Χαιρώνεια
Λα Βεριέρ
Το Λα Βεριέρ (γαλλικά: La Verrière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βεριερουά (γαλλικά: Verriérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Βερ (Ιβλίν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βερτουά (γαλλικά: Vertois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Βερνουγιέ (Ιβλίν)
Το Βερνουγιέ (γαλλικά: Vernouillet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βερνολιταίν (γαλλικά: Vernolitains).
Κούκλια Αμμοχώστου
Τα Κούκλια είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1933
Η Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1933 (Μάρτιος 1933 - Οκτώβριος 1935) ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ύστερα από την προσωρινή κυβέρνηση Οθωναίου, και αφού τερματίστηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα του Νικολάου Πλαστήρα, της 6ης Μαρτίου 1933.
Η Ελλάδα μπήκε σε μια ακόμα περίοδο ακραίας πόλωσης και φανατισμού, που τροφοδοτήθηκε και από τις δυο πλευρές (βενιζελικοί - αντιβενιζελικοί). Η απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου, στις 6 Ιουνίου 1933, οι δίκες εναντίον των στρατιωτικών που μετείχαν στο πραξικόπημα (αν και ο αρχηγός αυτού, Πλαστήρας, είχε διαφύγει στο εξωτερικό), οι φωνές των βασιλοφρόνων που ολοένα πλήθαιναν για επαναφορά της Βασιλείας, η ολοένα αυξανόμενη επιρροή του Κονδύλη στην κυβέρνηση και στο στρατό, οδήγησαν το Βενιζέλο να αποφασίσει την εκτέλεση ενός ακόμα πραξικοπήματος, αυτού της 1ης Μαρτίου 1935. Το πραξικόπημα απέτυχε αλλά έδωσε αφορμή για διώξεις και αποτάξεις βενιζελικών στρατιωτικών, για εκκαθάριση του δημόσιου τομέα από τους βενιζελικούς, και για την τελική επικράτηση του, βασιλόφρονα πλέον, Κονδύλη, με το πραξικόπημα του Οκτωβρίου του 1935, που παλινόρθωσε τη Βασιλεία.
Ο βενιζελικός πολιτικός, Αλέξανδρος Ζάννας, σε ένα γράμμα του προς το φυγόδικο Πλαστήρα, τον Ιούνιο του 1933, θα αποδειχτεί προφητικός για το μέλλον της χώρας: ''«Ο Τσαλδάρης δεν εκέρδισε τις εκλογές της 5ης Μαρτίου, αλλά της 6ης. Αυτό είναι αναμφισβήτητον. Επειδή, όμως, είναι τελείως ανέτοιμος και ανεπαρκής να διοικήσει, δεν εξεμεταλλεύθη καταλλήλως τας περιστάσεις. Παρασυρόμενος άλλοτε μεν από τους αδιαλλάκτους άλλοτε δε από τους διαλλακτικούς, δεν κατόρθωσε κανένα εκ των ζητημάτων να επιλύση. Και εις αυτήν ακόμη την κατηγορίαν κατά του Βενιζέλου δεν έλαβε θέσιν. Προσπάθησε και προσπαθεί ακόμη να εξοικονομήση τα πράγματα για να μην αναγκασθή να πή τη γνώμην του. Ο Κονδύλης επλεύρισε οριστικά πλέον προς τους Λαϊκούς με την ανόητον αντίληψιν πώς αυτός θα υποκαταστήση τον Τσαλδάρην. Η φιλοδοξία του είναι τοιαύτη ώστε είνε ικανός για κάθε ατιμίαν. Περί του Χατζή(κυριάκου) και των άλλων δε μιλώ. Πάντως όλο αυτό το μπουλούκι, που, χωρίς αρχηγό, χωρίς πειθαρχία, στα κουτουρού διοικεί σήμερα το κράτος, δεν είνε δυνατόν επί πολύ κατά τη γνώμη μου να παραμείνη στην αρχή...''
''Θα προσπαθήση δηλαδή ο Κονδύλης να επωφεληθή των περιστάσεων και να εφαρμόση τα σχέδιά του. Θα επιτύχη άραγε στην προσπάθειά του;»'' thumb|left|Χαρτονόμισμα 1000 δραχμών (από τα πρώτα χαρτονομίσματα που τύπωνε πλέον η [[Τράπεζα της Ελλάδος).]]
Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
thumb|left|Ο υπουργός Στρατιωτικών Γ. Κονδύλης, επιθεωρεί στρατιωτικό τμήμα (1934)
Ανασχηματισμός της 19ης Ιουλίου 1935
thumb|left|Γ. Κονδύλης (αριστερά), Π. Τσαλδάρης (δεξιά), Κ. Τσαλδάρης (κέντρο) σε δημόσια εμφάνισή τους Στις 19 Ιουλίου 1935, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και αρχηγός του «Εθνικού Ριζοσπαστικού κόμματος», Γεώργιος Κονδύλης, εξ ονόματος και άλλων βασιλοφρόνων βουλευτών, έστειλε επιστολή στον Πρωθυπουργό Π. Τσαλδάρη διαμαρτυρόμενος για τη στάση του υπουργού Μιχαήλ Κύρκου, ο οποίος -εν αντιθέσει με την πολιτική της ουδετερότητας που εφάρμοζε η κυβέρνηση για το πολιτειακό, εκφράστηκε υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας σε ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση. Παράλληλα, και ο υπουργός Ιωάννης Θεοτόκης διαμαρτυρόταν για το ίδιο θέμα και δήλωνε ότι σκόπευε να παραιτηθεί.
Ο πρωθυπουργός ζήτησε και έλαβε τις παραιτήσεις όλου του υπουργικού συμβουλίου, προχωρώντας στον παρακάτω ανασχηματισμό.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1983
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1983 ήταν η 13η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Κατερίνη.
Κάτοχοι μεταλλίων
1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1983 Κατηγορία:Κατερίνη
Βιρασένα
Ο Αχάρια Βιρασένα (Āchārya Virasena) ήταν Ινδός μαθηματικός, τζαϊνιστής φιλόσοφος και λόγιος του 8ου αιώνα. Ήταν μαθητής του τζαϊνιστή σοφού Ελαχάρια (Elāchārya). Ήταν επίσης γνωστός και ως ρήτορας και ποιητής. Το πιο διάσημο έργο του είναι η τζαϊνική πραγματεία Νταβάλα (Dhavala), η ολοκλήρωση της οποίας τοποθετείται στο 816 ΚΕ.
Ο Βιρασένα ήταν και αξιοσημείωτος μαθηματικός. Υπολόγισε τον όγκο κόλουρης πυραμίδας με κάποιου είδους απειροστή διαδικασία. Εργάστηκε πάνω στην έννοια του ardhaccheda: ο αριθμός των φορών που μπορεί ένας αριθμός να διαιρεθεί με το 2, κατά κάποιον τρόπο ο λογάριθμος με βάση το 2. Μελέτησε επίσης τέτοιου είδους λογαρίθμους με βάση το 3 (trakacheda) και το 4 (caturthacheda).
Ο Βιρασένα έδωσε τον προσεγγιστικό τύπο C = 3d + (16d+16)/113 για την συσχέτιση της περιφέρειας κύκλου, C, με την διάμετρό του, d. Για μεγάλες τιμές του d ο τύπος δίνει την προσέγγιση π ≈ 355/113 = 3.14159292..., που είναι πιο ακριβής από την προσέγγιση π ≈ 3.1416 που δίνεται από τον Αριαμπάτα (Aryabhata) στο έργο του, Αριαμπατίγια (Aryabhatiya).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ινδοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Λόγιοι
Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισσού
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισού είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών - Λειανοκλαδίου. Εγκαινιάστηκε το 1904 και οφείλει την ονομασία του στο ποτάμι στου οποίου βρίσκεται δίπλα στην κοίτη, το βοιωτικό Κηφισό.
Λε Βεζινέ
Το Λε Βεζινέ (γαλλικά: Le Vésinet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βεζιγκοντέν (γαλλικά: Vésigondins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ορν (νομός)
Η Ορν (γαλλικά: Orne) είναι γαλλικός νομός της περιοχής της Νορμανδίας, που πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ορν ο οποίος πηγάζει στο νομό και στη συνέχεια τον διασχίζει. Η INSEE και το Ταχυδρομικό Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 61.
Πριν το 2016 ο νομός Ορν ανήκε στην περιοχή Κάτω Νορμανδία η οποία συνενώθηκε με την Άνω Νορμανδία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Νορμανδία.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Ορναί και Ορναίζ.
Γεωγραφικά στοιχεία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η «Ελβετική Νορμανδία» και ο ποταμός [[Ορν (ποταμός)|Ορν]] Ο νομός Ορν βρίσκεται στα νότια της διοικητικής περιοχής της Νορμανδίας και είναι ο μόνος νομός της Νορμανδίας που δεν έχει πρόσβαση στη Μάγχη.
Ο νομός έχει έκταση 6.103 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πρωτεύουσα είναι η Αλανσόν (26.129 κατ.), που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 173 χιλιομέτρων κατ'ευθεία γραμμή, (οδικώς 191), δυτικά του Παρισιού.
Ο πληθυσμός του νομού ανέρχεται σε 282.516 κατοίκους (απογραφή 2017).
Συνορεύει με τους εξής νομούς:
Η περιοχή είναι λοφώδης, με το υψηλότερο σημείο (413 μέτρα) στα βόρεια της Αλανσόν. Διαρρέεται από πολλούς ποταμούς, στο νομό πηγάζουν 20 ποταμοί, οι κυριότεροι είναι οι: Ορν, Ντιβ, Τουκ, Μαγιέν, Σαρτ, Ουίν, κ.α. Στο νομό υπάρχουν πολλά δάση.
Δύο περιφερειακά φυσικά πάρκα συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην ενίσχυση του φυσικού περιβάλλοντος και της τουριστικής δραστηριότητας του νομού:
Το κλίμα είναι ωκεάνιο με μέτριες βροχοπτώσεις.
Ιστορία
Δείτε επίσης: Νορμανδία (διοικητική περιοχή), Δουκάτο της Νορμανδίας και Απόβαση στη Νορμανδία αριστερά|μικρογραφία|320x320εσ|Ο νομός Ορν και οι παλιές επαρχίες Ο νομός Ορν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101), που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάσταση ς στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789.
Κρίδια
Η Κρίδια είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Ορν (νομός)
Ιστορία
Από το 1960 μέχρι το 2015, ο νομός Ορν μαζί με τους νομούς Μανς και Καλβαντός αποτελούσαν την περιοχή Κάτω Νορμανδία. Στα πλαίσια της εδαφικής μεταρρύθμισης του 2014, η Κάτω Νορμανδία συγχωνεύθηκε με την Άνω Νορμανδία (νομοί Ερ και Σεν-Μαριτίμ) την 1η Ιανουαρίου 2016 και από την συνένωση προέκυψε η νέα διοικητική περιοχή Νορμανδία.
Διοικητική διαίρεση
εναλλ.=|μικρογραφία|350x350εσ|Θέση του νομού Ορν στη [[Νορμανδία (διοικητική περιοχή)|Νορμανδία]] Ο νομός Ορν αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 21 καντόνια και 385 κοινότητες.
Πόλεις
Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Ορν είναι: εναλλ.=|μικρογραφία|350x350εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Ορν
Οικονομία
μικρογραφία|Τυρί [[καμαμπέρ]] Η μεγαλύτερη πόλη είναι η πρωτεύουσα Αλανσόν, η οποία αποτελεί το διοικητικό και εμπορικό κέντρο του νομού. Στο νομό Ορν δεν υπάρχουν μεγάλα βιομηχανικά κέντρα: η γεωργία και η κτηνοτροφία παραμένουν οι βασικές οικονομικές δραστηριότητες. Παράγονται δημητριακά, αχλάδια, μήλα, μηλίτης οίνος, βούτυρο,τυρί εκτρέφονται άλογα και βοοειδή. Επίσης υπάρχει παραδοσιακή κλωστοϋφαντουργία. Παραδοσιακά διάσημες είναι οι δαντέλες της Αλανσόν.
Στο νομό είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη η τυροκομία, στην κοινότητα Καμαμπέρ παράγεται το γνωστό γαλλικό τυρί καμαμπέρ.
Δημογραφικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του νομού Ορν ονομάζονται Ορναί και Ορναίζ.
Ο νομός είναι ουσιαστικά αγροτικός. Με πληθυσμιακή πυκνότητα 48 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, βρίσκεται αρκετά κάτω από τον εθνικό μέσο όρο (95 κάτοικοι / χμ²). Οι πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές είναι γύρω από τις (μεσαίες) πόλεις Αλανσόν, Φλερ και Αρζαντάν, οι τρεις πόλεις του νομού που ξεπερνούν τους 10.000 κατοίκους.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο πληθυσμός του νομού έφτανε τους 443.000 κατοίκους. Από τότε και σταδιακά εδώ και πολλά χρόνια ο πληθυσμός μειώνεται, παρά τη σχετική στασιμότητα από το 1999 που είχε περίπου 293.000 κατοίκους. Το 2017, ο πληθυσμός αντιμετώπισε μια νέα πτώση με 282.516 κατοίκους.
Τουρισμός
Λόγω της εγγύτητας με το Παρίσι, στο νομό Ορν υπάρχουν επίσης πολλές εξοχικές κατοικίες των Παριζιάνων, ιδιαίτερα στην περιοχή Περς, και στην Μπανιόλ-ντε-λ'Ορν.
Ο νομός περιλαμβάνει ένα χωριό ανάμεσα στα «Πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας»: Το Σαιν-Σενρί-λε-Ζερέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Νορμανδίας Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Ίμπρος Χανίων
Γεωγραφία
thumb|250px|Το φαράγγι της Ίμπρου Η Ίμπρος βρίσκεται σε υψόμετρο 780 μέτρων, στο οροπέδιο της Ίμπρου, το οποίο περιβάλλεται από τις κορυφές Τρύπαλι (1.493 μ) ανατολικά και Άστρο (2.218 μ) δυτικά. Απέχει 57 χιλιόμετρα από τα Χανιά, στο δρόμο προς Χώρα Σφακίων. Από το οροπέδιο της Ίμπρου ξεκινάει το φαράγγι της Ίμπρου, μήκους 7 χιλιομέτρων, το οποίο είναι από τα πιο στενά της Κρήτης. Ο δρόμος για τη Χώρα Σφακίων περνάει ψηλά στη δεξιά πλευρά του φαραγγιού, ενώ στο παρελθόν περνούσε μέσα από το φαράγγι.
Το χωριό χωρίζεται σε τέσσερις συνοικίες, το Δάσος, τα Λεμπιδιανά, το Νιό χωριό και τη Χάλαρα.
Ιστορία
Ο οικισμός αναφέρεται από τον Πιέρο Καστροφύλακα στην απογραφή του 1583 ως Nembros με 75 κατοίκους, αλλά δεν αναφέρεται από τον Αντόνιο Τριβάν στον κατάλογο των 20 χωριών των Σφακίων. Το χωριό καταστράφηκε πολλές φορές (το 1770, το 1821, το 1824 και το 1827). Κατά τη διάρκεια της επανάσταση του 1770, στο χωριό δόθηκε μια από την φονικότερες μάχης της επανάστασης. Το 1821 πυρπολήθηκε από τον Οσμάν πασά. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 κατοικούνταν από 80 χριστιανικές οικογένειες. Το 1867, κατά διάρκεια της επανάστασης του 1866, τα γυναικόπαιδα του χωριού κατέφυγαν σε μια σπηλιά στο φαράγγι της Ίμπρου, όμως ο Ομέρ πασάς τα εντόπισε και τα σκότωσε.
Στην απογραφή του 1881, η Ίμπρος ήταν έδρα δήμου και μαζί με τον Βρασκά είχαν 388 κατοίκους. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Πιθανή αιτία για τις αυξομειώσεις του πληθυσμού είναι η μετακίνηση των κατοίκων στα νοτιότερα χωριά κατά τη διάρκεια του χειμώνα λόγω του ψύχους.
Οικονομία
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και σε μικρότερο βαθμό με την αμπελουργία. Κυριότερα προϊόντα του χωριού είναι τα τυροκομικά είδη, κρασί, τσικουδιά, μέλι και καρύδια. Χάρις στο φαράγγι, στο χωριό υπάρχει και περιορισμένη τουριστική κίνηση.
Εκκλησίες
Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγιά και στις 15 Αυγούστου διοργανώνεται τοπικό πανηγύρι. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, κτισμένος στη θέση παλαιότερου ναού.
Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα, γραμμένη ως Ίμβρος, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Ασκύφου και το 1926 στο ΦΕΚ 81Α - 06/03/1926 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το όνομά της διορθώθηκε σε Ίμπρος το 1940. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Βρασκάς αποτελούν την κοινότητα Ίμπρου που υπάγεται στο δήμο Σφακίων ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 62 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Ίμπρου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Σφακιά
Αρχαίο θέατρο Μεγαλόπολης
Το Αρχαίο Θέατρο της Μεγαλόπολης βρίσκεται στον Νομό Αρκαδία στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και κατά τον Παυσανία το μεγαλύτερο θέατρο της αρχαίας Ελλάδας ,(Παυσ. VIII 32.1).Επίσης το Θερσίλιο στηριζόταν σε μαρμάρινους στύλους και χωρούσε 6.000 άτομα καθιστά και 10.000 όρθια.
Η Μεγαλόπολης χτίστηκε με προτροπή του Επαμεινώνδα το 370 π.Χ., με σκοπό να αποτελέσει ένα κέντρο για όλους τους Αρκάδες και έναν αντίπαλο πόλο δύναμης στη γειτονική της Σπάρτη. Για να κατοικηθεί η πόλη μετακινήθηκαν κάτοικοι από 40 αρκαδικά χωριά και αρκετοί είλωτες που είχαν δραπετεύσει, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι ποτέ αυτή η πόλη δε θα φερόταν φιλικά στη Σπάρτη. Μετά το 337 π.Χ. η πόλη συντάχθηκε με τους Μακεδόνες. Το 331 π.Χ. πολιορκήθηκε χωρίς επιτυχία από τους Σπαρτιάτες και τους συμμάχους τους. Εκεί,τον ίδιο χρόνο, συγκρούστηκαν οι Σπαρτιάτες και οι συμμαχοί τους με τους Μακεδόνες και τους δικούς τους συμμάχους, που είχαν φτάσει για να βοηθήσουν τη Μεγαλόπολη. Οι Μακεδόνες κατάφεραν να νικήσουν, σβήνοντας έτσι κάθε ελπίδα των Σπαρτιατών για ανασύσταση της ηγεμονίας τους. Στη μάχη σκοτώθηκε ο βασιλιάς της Σπάρτης, Άγις Γ΄. Τους Μακεδόνες διοικούσε ο Αντίπατρος.
Το 223 π.Χ. ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Κλεομένης Γ΄ την κατέλαβε και την έκαψε, αλλά οι κάτοικοί της σώθηκαν ακολουθώντας τον Φιλοποίμενα στην Μεσσηνία. Το 208 π.Χ., ο Φιλοποίμην ως στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας την ανοικοδόμησε. Αργότερα, η πόλη καταστράφηκε οριστικά. Διατηρητέα όμως μέχρι σήμερα και το θέατρο και η αρχαία αγορά με της πρόσφατες ανασκαφές Το όνομα Μεγάλο-πόλις δεν ήταν τυχαίο η Μεγαλόπολη αποτέλεσε κέντρο της κραταιάς Αρκαδικής Ομοσπονδίας, εκπαίδευσης  και στρατηγικός επιχειρησιακός  κόμβος κατά τον Πελοποννησιακός πόλεμος είχε κέντρα φιλοξενίας για χιλιάδες στρατεύματα απ΄ όλη την αρχαία Ελλαδα σε μια οργανωμένη δομή που είχε η Πόλη σε όλους τους τομής διοικητικό και πολιτισμικό. Στο θέατρο σώζονται ακόμη σήμερα δυο - τρις σειρές από της μπροστινές των επισήμων θέσεις, που αποκαλύφθηκαν από τις ανασκαφές του Βρετανικού Ινστιτούτου (1890 – 1891), καθόσον όπως λέγεται από τους ντόπιους στα παλιά χρόνια αποξηλώνονταν οι θέσεις του θεάτρου  για να φτιάξουν ή να στηρίξουν γιοφύρια οι ντόπιοι. εν εξ αυτόν όπως λέγεται είναι δίπλα από το αρχαίο θέατρο στον δρόμο Μεγαλόπολης Ανδρίτσαινα Ηλείας Καρύταινα του ποταμού Ελισσώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Βασιλικό Ναυτικό (Ηνωμένο Βασίλειο)
Το Βασιλικό Ναυτικό (Royal Navy, RN) είναι το πολεμικό ναυτικό του Ηνωμένου Βασιλείου. Αν και πολεμικά πλοία χρησιμοποιήθηκαν από τους Άγγλους βασιλείς από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, οι πρώτες μεγάλες ναυτικές πολεμικές αναμετρήσεις έγιναν στον Εκατονταετή Πόλεμο κατά του Βασιλείου της Γαλλίας. Το σύγχρονο Βασιλικό Ναυτικό έχει τις ρίζες του στις αρχές του 16ου αιώνα, ως παλαιότερη από τις Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις, είναι γνωστή ως η Πρεσβύτερη Υπηρεσία.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Βασιλικό Ναυτικό ήταν σημαντικά μειωμένο σε μέγεθος, αν και κατά την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ακόμα το μεγαλύτερο στον κόσμο. Από το τέλος του πολέμου, ωστόσο, το Αμερικανικό Ναυτικό είχε αναδειχθεί ως το μεγαλύτερο στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το Βασιλικό Ναυτικό μετατράπηκε σε μια κυρίως αντιυποβρυχιακή δύναμη, κυνηγώντας για Σοβιετικά υποβρύχια, ως επί το πλείστον δραστηριοποιούμενο στο κενό μεταξύ Γροιλανδίας, Ισλανδίας και ΗΒ. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η εστίασή του έχει επιστρέψει σε εκστρατευτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο και παραμένει μια από τις σπουδαιότερες ναυτικές δυνάμεις σε ανοικτές θάλασσες.
Το Βασιλικό Ναυτικό διατηρεί ένα στόλο από τεχνολογικά εξελιγμένα πλοία και υποβρύχια, συμπεριλαμβανομένων ενός πλοίο αμφίβιων επιθέσεων, δύο πλατφόρμες αμφίβιων μεταφορών, τέσσερα υποβρύχια βαλλιστικών πυραύλων (που διατηρούν την αποτρεπτική ισχύ του ΗΒ, επτά πυρηνικά υποβρύχια, έξι αντιτορπιλικά, 13 φρεγάτες, 15 σκάφη αντιμέτρων ναρκών  και 22 περιπολικά σκάφη. Ως προς τις 19 Μαρτίου 2016, υπάρχουν 77 πλοία εν υπηρεσία (συμπεριλαμβανομένων των υποβρυχίων) στο Βασιλικό Ναυτικό, συν 9 πλοία του Βασιλικού Βοηθητικού Στόλου (RFA), υπάρχουν επίσης πέντε πλοία εμπορικού ναυτικού διαθέτει ο RFA υπό ιδιωτική μίσθωση. Ο RFA ανεφοδιάζει τα πολεμικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού στη θάλασσα, και αυξάνει τις δυνατότητες αμφίβιου πολέμου του Βασιλικού Ναυτικού μέσω των τριών αποβατικών σκαφών κλάσης Bay. Λειτουργεί επίσης ως πολλαπλασιαστή ισχύος για το Βασιλικό Ναυτικό, συχνά κάνοντας περιπολίες που συνήθως έκαναν οι φρεγάτες.Το συνολικό εκτόπισμα του Βασιλικού Ναυτικού είναι περίπου 337.000 τόνοι (603.000 τόνοι συμπεριλαμβάνοντας το Βασιλικό Βοηθητικό Στόλο και τους Βασιλικούς Πεζοναύτες).
Το Βασιλικό Ναυτικό είναι μέρος Ναυτικής Υπηρεσίας της Αυτoύ Μεγαλειότητας, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους Βασιλικούς Πεζοναύτες. Ο επαγγελματίας επικεφαλής της Ναυτικής Υπηρεσίας είναι ο Πρώτος Λόρδος του Ναυρχείου, ναύαρχος και μέλος του Συμβουλίου Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Βασιλικό Ναυτικό λειτουργεί τρεις βάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου λιμενίζονται τα εν υπηρεσία πλοία, στο Πόρτσμουθ, το Κλάιντ και το Ντέβονπορτ του Πλίμουθ, με το τελευταίο να είναι η μεγαλύτερη επιχειρησιακή ναυτική βάση στη Δυτική Ευρώπη.
Σημειώσεις
<references group="σημ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις Κατηγορία:Βασιλικό Ναυτικό
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μικροχελιδούς
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μικροχελιδούς (παλαιότερα: Σιδηροδρομικός Σταθμός Νιαμάτων) ήταν σιδηροδρομικός σταθμός στη γραμμή του Οδοντωτού που συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα. Βρίσκεται κοντά στο Φαράγγι του Βουραϊκού, βόρεια της κωμόπολης του Διακοπτού και 5 χιλιόμετρα μακριά από αυτήν. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και σήμερα είναι προαιρετική στάση. Ο σταθμός παλαιότερα έφερε και την ονομασία "Κάτω Μετόχι" ενώ διαθέτει δεύτερη τροχιά για διασταυρώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μικροχελιδού Μικροχελιδού
Ιωάννης Καφετζής
Ο Ιωάννης Καφετζής (Иван Иванович Кафеджи, Ιβάν Ιβάνοβιτς Καφεντζί) ήταν Έλληνας έμπορος της Οδησσού και ο τέταρτος δήμαρχος της πόλης την περίοδο 1800 - 1803 όταν η πόλη ανήκε στην Ρωσική Αυτοκρατορία και την επαρχία της Νοβορωσίας.
Έμενε στην Οδησσό και ήταν έμπορος, ήταν νυμφευμένος με την Ελπίδα (Ναντέζντα), με την οποία απέκτησαν τρείς κόρες, την Πίστη (Βέρα), την Ελπίδα (Ναντέζντα) και την Αγάπη (Λιουμπόφ), και δυο γιούς τον Λεωνίδα (Λεονίντ) και τον Ιωάννη (Ιβάν).
Το 1810 καταγράφεται ως υπήκοος της Αυστρίας ενώ είναι άγνωστο πόσα χρόνια έζησε στην Οδησσό, όπου είχε στην κατοχή του δύο σπίτια κι ένα εργοστάσιο βότκας τα οποία πουλήθηκαν το 1828. Επίσης αναφέρεται ότι το 1828 ήδη δεν ήταν στην ζωή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδησσίτες Κατηγορία:Δήμαρχοι Οδησσού Κατηγορία:Έλληνες της Ρωσίας Κατηγορία:Πολιτικοί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας