cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζάκοπο Αβάντσι
Ο Τζάκοπο Αβάντσι (ιταλικά: Jacopo d'Avanzi, Μπολόνια μετά τα 1350 - 1416) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Σχολής της Μπολόνιας. Ένα από τα καλύτερα έργα του, που έχει σωθεί, είναι η λεγόμενη «Παναγία της Μετζαράτα». Ορισμένοι κριτικοί, όπως Λάντσι, τον τοποθετούν πάνω από τον Τζόττο. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ζωγράφος αυτός συχνά συγχέεται με τον Jacopo de' Bavozi και κυρίως με τον Τζάκοπο Αβάντσο, ζωγράφο από την Βιτσέντσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Υβόνη Βλαδίμηρου
Η Υβόνη Βλαδιμήρου (1903 - ; ) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Έγινε γνωστή υποδυόμενη τον ρόλο της καρατερίστριας στις επιθεωρήσεις. Επίσης έπαιξε σε πολλές ταινίες και συμμετείχε σε μουσικούς θιάσους. Ήταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1919.
Είναι άγνωστη η ημερομηνία του θανάτου της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας
Ο Ιωάννης ο Άφοβος (Jean sans Peur, Ντιζόν, 28 Μαΐου 1371 - 10 Σεπτεμβρίου 1419) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν δούκας της Βουργουνδίας (1404 - 1419), κόμης της Βουργουνδίας, κόμης της Φλάνδρας, κόμης του Αρτουά (1405 - 1419) και Κόμης του Νεβέρ (1384 - 1405). Ήταν γιος του Φίλιππου Β΄ του Ισχυρού και της Μαργαρίτας Γ΄ κόμισσας της Φλάνδρας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ κόμη της Φλάνδρας. Χρησιμοποιούσε σαν κληρονομικό τίτλο το δούκας του Νεβέρ.
Πρώτα χρόνια
Νυμφεύτηκε (1385) τη Μαργαρίτα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας, κόμη της Ολλανδίας, του Αινώ & της Ζηλανδίας, ισχυροποιώντας τη θέση του στις Κάτω Χώρες. Πριν την άνοδο του στο δουκάτο ήταν ένας από τους ισχυρότερους άνδρες: συμμετείχε στην εκστρατεία του Σιγισμούνδου της Γερμανίας κατά του Τούρκου σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄. Στη Μάχη της Νικόπολης (1396) πολέμησε με τόσο πάθος και ενθουσιασμό, που πήρε τον τίτλο του «ισχυρού». Συνελήφθη αιχμάλωτος, αλλά απελευθερώθηκε τον επόμενο χρόνο, αφού ο πατέρας του έδωσε ένα τεράστιο ποσό σαν λύτρα.
Σύγκρουση με το δουκάτο της Ορλεάνης
Αμέσως μετά την άνοδό του στο δουκάτο ήρθε σε σύγκρουση με τον εξάδελφό του Λουδοβίκο της Ορλεάνης, νεότερο αδελφό του τρελού βασιλιά Καρόλου ΣΤ΄, καθώς ήθελαν ο καθένας με τη σειρά του να αναλάβει την αντιβασιλεία στη Γαλλία. Πραγματοποίησε σημαντικό γάμο ανταλλάσσοντας την κόρη του Μαργαρίτα με τη Μιχαέλα του Βαλουά, που ήθελε να παντρευτεί τον διάδοχό του Φίλιππο Γ΄ τον Καλό. Ο Λουδοβίκος προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια της βασίλισσας Ισαβέλλας και έγινε ο ερωμένος της. Μετά από ένα κυνηγητό, όπου ο δελφίνος απαγόταν από τις δυο πλευρές, δόθηκε στον Ιωάννη η κηδεμονία των παιδιών του βασιλιά. Σύντομα οι δύο άνδρες ήρθαν ξανά σε σύγκρουση, αλλά με τη μεσολάβηση του κοινού θείου τους Ιωάννη, δούκα του Μπερί κλείστηκε μεταξύ τους ειρήνη. Ωστόσο, τρεις ημέρες αργότερα (23 Νοεμβρίου 1407) ο Λουδοβίκος δολοφονήθηκε μέσα στους δρόμους του Παρισιού από τους άνδρες του Ιωάννη. Ο Ιωάννης προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια του βασιλιά. Με τη Συνθήκη του Σαρτρ (9 Μαρτίου 1409) απαλλάχθηκε το δουκάτο της Βουργουνδίας από το έγκλημα, συμφιλιώθηκε με τον Κάρολο της Ορλεάνης, γιο του Λουδοβίκου και ανανεώθηκε η κηδεμονία του στον δελφίνο.
Ο Κάρολος της Ορλεάνης συγκέντρωνε συμμάχους, προκειμένου να διεκδικήσει από τον Ιωάννη την περιουσία του. Ένας από αυτούς ήταν ο Βερνάνδος Ζ΄ του Αρμανιάκ, που μοιράστηκε το κρεβάτι της βασίλισσας. Μετά από μία σειρά από επιθέσεις, ο Ιωάννης κλήθηκε στο Παρίσι και στάλθηκε πίσω στη Βουργουνδία (1413).
Κατάληψη του Παρισιού και δολοφονία του
Τον ίδιο καιρό επιτέθηκε στη βόρεια Γαλλία ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας με τα στρατεύματά του. Ζητήθηκε η βοήθειά του Ιωάννη αλλά αρνήθηκε να συμμετάσχει στη μάχη του Αζινκούρ (1415) όπου σκοτώθηκαν ο Αντώνιος της Βραβάντης και ο αδελφός του Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ. Δύο χρόνια αργότερα τα στρατεύματα του Ιωάννη επιχείρησαν να καταλάβουν το Παρίσι. Τον Μάιο του 1418 κατόρθωσε να κυριεύσει την πόλη, αλλά πριν ο δελφίνος Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας είχε κατορθώσει να δραπετεύσει. Αν και δεν ήταν ανοικτά σύμμαχος των Άγγλων με τη στάση του επέτρεψε σε αυτούς και τον βασιλιά τους Ερρίκο Ε΄ να καταλάβουν σχεδόν όλη τη βόρεια Γαλλία. Ο δελφίνος πανικόβλητος προσπάθησε να συμφιλιωθεί με τον Ιωάννη, συναντήθηκε μαζί του στη γέφυρα του ποταμού Πουιγί, κοντά στο Μελίν. Η πρώτη συνάντηση δεν έφερε ικανοποιητικά αποτελέσματα και ο δελφίνος ζήτησε νέα συνάντηση στις 10 Σεπτεμβρίου 1419 στη γέφυρα του Μοντερώ, εκεί ο Ιωάννης δολοφονήθηκε από τους άνδρες του δελφίνου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1385 τη Μαργαρίτα των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και απέκτησαν:
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Αγνή του Κροΰ, κόρη του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Κροΰ, είχε φυσικό τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμητες του Αρτουά Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμητες του Νεβέρ Κατηγορία:Κόμητες της Βουργουνδίας
Ουπαλίτης
Ο Ουπαλίτης είναι ένα ορυκτό που βρίσκεται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό. Η χημική του σύνθεση είναι (Al (UO2)3(PO4)2O(OH)·7H2O). Το όνομά του προέρχεται από τα στοιχεία που συμμετέχουν στη σύστασή του (Ουράνιο, Φωσφόρος, Αργίλιο). Το όνομα εγκρίθηκε από την ΙΜΑ το 1979.
Είναι σπανιότατο δευτερογενές ορυκτό που απαντάται στη ζώνη οξείδωσης ουρανιούχων γρανιτικών πηγματιτών στο σύμπλεγμα Kobokobo του Ζαΐρ, όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (Type Locality, TL). Είναι ελαφρώς ραδιενεργός λόγω του ουρανίου που περιέχεται στη σύστασή του.
Αββαείο Σαιν-Μεντάρ
Το Αββαείο Σαιν-Μεντάρ (γαλλικά: Abbaye Saint-Médard) είναι αββαείο ευρισκόμενο στο Σουσί της Γαλλίας.
Τοποθεσία
Το αββαείο ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Σουσί, στον νομό της Αιν.
Ιστορία
Το μνημείο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1928.
582
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 582 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σφαγή του Οραντούρ-συρ-Γκλαν
μικρογραφία|340x340εσ|Ερείπια στο Οραντούρ μετά την σφαγή Στις 10 Ιουνίου 1944 στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό Οραντούρ-συρ-Γκλάν (γαλλικά: Oradour-sur-Glane) στην Ωτ - Βιέν στη κατεχόμενη από τους Ναζί Γαλλία καταστράφηκε και 642 κάτοικοι, μεταξύ αυτών γυναίκες και παιδιά, σφαγιάστηκαν από μονάδα των Waffen-SS.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σφαγή αμάχων που διαπράχθηκε στη Γαλλία από τα στρατεύματα κατοχής στη διάρκεια του Πολέμου, παρόμοια με εκείνη του Μαρτσαμπόττο στην Ιταλία ή του Διστόμου στην Ελλάδα (η τελευταία διαπράχθηκε επίσης στις 10 Ιουνίου 1944), οι οποίες μετέφεραν στο Δυτικό Μέτωπο πολύ πρόσφατες πρακτικές από το Ανατολικό Μέτωπο.
Ένα νέο χωριό χτίστηκε κοντά στο σημείο της σφαγής μετά τον πόλεμο και ο Πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ διέταξε το αρχικό να διατηρείται ως μόνιμο μνημείο και μουσείο.
Ιστορικό
Τον Φεβρουάριο του 1944, το 2ο τμήμα SS Πάντσερ Das Reich τοποθετήθηκε στη νότια γαλλική πόλη Βαλάνς (Valence), Tarn-et-Garonne, βόρεια της Τουλούζης, περιμένοντας να ανεφοδιαστεί με νέο εξοπλισμό και καινούργιο προσωπικό. Μετά την Συμμαχική απόβαση στις ακτές της Νορμανδίας τον Ιούνιο του 1944, το τμήμα διατάχθηκε να μετακινηθεί βόρεια για να βοηθήσει στη αναχαίτιση της εισβολής των Συμμάχων. Μία από τις μονάδες του ήταν το 4ο Σύνταγμα Γρεναδιέρων SS Πάντσερ («Der Führer»).
Στα τέλη Μαΐου 1944, η Ανώτατη Διοίκηση της Βέρμαχτ (OKW) επεσήμανε «έντονη αύξηση της δραστηριότητας των κινήσεων αντίστασης στη νότια Γαλλία, ιδίως στις περιοχές Κλερμόν Φεράν και Λιμόζ. Αυτή η περιγραφή επιβεβαιώθηκε από εκείνη του περιφερειακού νομάρχη της Λιμόζ.
Στις 8 και 9 Ιουνίου καταγράφηκαν τουλάχιστον πέντε συγκρούσεις μεταξύ των ανταρτών και των Γερμανών στρατιωτών, που οδήγησαν στη σύλληψη, το βράδυ στις 9 Ιουνίου, του διοικητή Χέλμουτ Κέπφε κοντά στο χωριό Λα Μπουζιέρ του δήμου Σεν Λεονάρντ ντε Νομπλά, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για πολλές βιαιότητες.
Νωρίς το πρωί της 10ης Ιουνίου 1944, ο Άντολφ Ντίκμαν, Γερμανός αξιωματικός στα Waffen-SS ενημέρωσε τον συνταγματάρχη Όττο Βάιντινγκερ, διοικητή της SS Das Reich, ότι είχε προσεγγιστεί από δύο μέλη του Milice, μιας συνεργατικής παραστρατιωτικής δύναμης του καθεστώτος Βισύ. Ισχυρίστηκαν ότι ένας αξιωματικός των Waffen-SS κρατούνταν φυλακισμένος από την Αντίσταση στο Οραντούρ-συρ-Γκλάν, ένα κοντινό χωριό. Ο συλληφθείς αξιωματικός ισχυρίστηκαν ότι ήταν ο SS- Sturmbannführer Χέλμουτ Κέπφε, διοικητής του 2ου τάγματος αναγνώρισης SS Πάντσερ (επίσης μέρος της Μεραρχίας Das Reich). Μπορεί να είχε συλληφθεί στο Μακί ντε Λιμουζέν την προηγούμενη μέρα.
Σφαγή
Στις 10 Ιουνίου, περίπου 150 στρατιώτες (ενός αποσπάσματος του 1 ου Τάγματος του 4 ου Συντάγματος Πάντσερ γρεναδιέρων «Der Führer» που ανήκε στη θωρακισμένη Μεραρχία SS «Das Reich») με επικεφαλής τον Ντίκμαν περικύκλωσαν το Οραντούρ-συρ-Γκλάν και διέταξαν όλους τους κατοίκους να συγκεντρωθούν στην πλατεία του χωριού για να εξεταστούν τα έγγραφα ταυτότητάς τους. Η συγκέντρωση των κατοίκων ολοκληρώθηκε περίπου στις 14.45, από έναν Αλσατό άνδρα των Waffen-SS που ανέλαβε χρέη διερμηνέα μεταφράζοντας τα λόγια του διοικητή του Ντίκμαν: «Ενημερωθήκαμε πως στο χωριό υπάρχουν κρυφά όπλα και πυρομαχικά, όποιος διαθέτει όπλο να προχωρήσει μπροστά». Τότε άρχισαν οι απειλές ότι θα πυρποληθούν τα σπίτια και θα ανατιναχθούν οι αποθήκες.
Μεταξύ των 350 γυναικών και παιδιών που ήταν κλειδωμένοι στην εκκλησία, μόνο η Μαργκαρίτ Ρουφόνς, 47 ετών, κατάφερε να δραπετεύσει.
Παράλληλα οι άνδρες οδηγήθηκαν σε έξι αχυρώνες και υπόστεγα, όπου υπήρχαν ήδη πολυβόλα.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία επιζώντος, οι άνδρες των SS άρχισαν να πυροβολούν, με στόχο τα πόδια τους. Όταν τα θύματα δεν μπορούσαν πλέον να κινηθούν, οι SS τα κάλυψαν με καύσιμα και έβαλαν φωτιά στους αχυρώνες. Μόνον έξι άνδρες κατάφεραν να ξεφύγουν, μερικοί από τους οποίους τραυματίστηκαν επίσης σοβαρά. Ένας από αυτούς εντοπίστηκε αργότερα να περπατά σε έναν δρόμο και πυροβολήθηκε.
Επακόλουθα της σφαγής
Το πρωί της 11ης Ιουνίου οι μαρτυρίες των πρώτων ανθρώπων που εισήλθαν στο χωριό σόκαραν. Ένας από τους πρώτους που εισήλθαν στο Οραντούρ μαζί με συνοδεία άλλων ανδρών κατέθεσε:
«Όλα τα κτίρια, όπως η εκκλησία, το σχολείο, το δημαρχείο, το ταχυδρομείο, το ξενοδοχείο όπου ζούσε η οικογένειά μου, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από καμμένα ερείπια. […] Συνολικά, είδαμε μόνο τρία απανθρακωμένα πτώματα μπροστά από ένα κρεοπωλείο και το σώμα μιας γυναίκας που δεν είχε καεί, αλλά είχε πυροβοληθεί στο πίσω μέρος του λαιμού.»
Μία μέρα αργότερα πρόσθεσε:
«Είδα αρκετούς μαζικούς τάφους, ο αριθμός των θυμάτων φαινόταν πολύ υψηλός.»
Όλοι οι μάρτυρες συγκλόνισαν με τα όσα αντίκρισαν κάνοντας αναφορά για καμμένους και διαμελισμένους ανθρώπους. Αρκετοί μάρτυρες ανέφεραν επίσης πως υπήρξαν βιασμοί, ακόμη κι αν δεν αναφέρθηκε κάτι τέτοιο κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής δίκης.
Αρκετές ημέρες αργότερα, οι επιζώντες επέστρεψαν για να θάψουν τους 642 νεκρούς κατοίκους του Οραντούρ-συρ-Γκλάν που είχαν σκοτωθεί σε λίγες μόνο ώρες. Ο Άντολφ Ντίκμαν ισχυρίστηκε ότι αυτή η φρικαλεότητα ήταν αντίποινα για την αντιστασιακή δραστηριότητα στο κοντινό χωριό Τούλε και την απαγωγή του διοικητή των SS, Χέλμουτ Κέπφε.
Ακολούθησαν διαμαρτυρίες για τη μονομερή δράση του Ντίκμαν, τόσο από τον στρατάρχη του Έρβιν Ρόμελ, τον στρατηγό Βάλτερ Γκλάινιγκερ, τον Γερμανό διοικητή στη Λιμόζ, όσο και από την κυβέρνηση του Βισύ. Ακόμη και ο SS- Standartenführer Στάντλερ εξέφρασε ότι ο Ντίκμαν είχε ξεπεράσει πολύ τις εντολές του και ξεκίνησε έρευνα. Ωστόσο, ο Ντίκμαν σκοτώθηκε στο πεδίο των μαχών λίγο αργότερα κατά τη διάρκεια της Μάχης της Νορμανδίας.
Συνολικά σαράντα πέντε άτομα, συμπεριλαμβανομένων δώδεκα επιβατών στο τραμ της Λιμόζ που έφτασαν μετά το τέλος της σφαγής (συμπεριλαμβανομένης της Καμίλ Σενόν), διέφυγαν από τα SS σε διάφορες περιστάσεις.
Μετά την καταστροφή του χωριού, οι επιζώντες ζούσαν σε ξύλινους στρατώνες και στη συνέχεια, από το 1953, σε περίπου είκοσι από τα διακόσια σπίτια που χτίστηκαν μερικές εκατοντάδες μέτρα από τα ερείπια.
Μεταπολεμικές δίκες
Στις 12 Ιανουαρίου 1953, ξεκίνησε στο Μπορντώ η δίκη των 65 επιζώντων από τους 200 περίπου άνδρες των SS που είχαν εμπλακεί στη σφαγή. Μόνο 21 από αυτούς ήταν παρόντες, καθώς οι υπόλοιποι είτε σκοτώθηκαν στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είτε δεν μπορούσαν πλέον να εντοπιστούν, καθώς πολλοί από αυτούς βρίσκονταν στην Ανατολική Γερμανία. Στις 13 Φεβρουαρίου 1953 το στρατιωτικό δικαστήριο στο Μπορντώ καταδίκασε 21 στρατιώτες των SS που ήταν παρόντες στη δίκη, συμπεριλαμβανομένων δεκατεσσάρων Αλσατών. Η συνεχιζόμενη αναταραχή στην Αλσατία (συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων για αυτονομία) πίεσε το γαλλικό κοινοβούλιο να εγκρίνει νόμο περί αμνηστίας για όλους τους δράστες στις 19 Φεβρουαρίου. Οι καταδικασμένοι άνδρες της Αλσατίας απελευθερώθηκαν λίγο αργότερα, γεγονός που προκάλεσε διαμαρτυρίες στην περιοχή της Λιμόζ.
Μέχρι το 1958, όλοι οι Γερμανοί κατηγορούμενοι είχαν αφεθεί ελεύθεροι. Ο στρατηγός Χάιντς Λάμμερντινγκ της Μεραρχίας Das Reich, ο οποίος είχε δώσει εντολές για αντίποινα κατά της Αντίστασης, πέθανε το Ιανουάριο του 1971, μετά από μια επιτυχημένη επιχειρηματική σταδιοδρομία. Τη στιγμή της δίκης ζούσε στο Ντίσελντορφ, στην πρώην βρετανική ζώνη κατοχής της Δυτικής Γερμανίας. Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο, αλλά ποτέ δεν εκδόθηκε από τη Δυτική Γερμανία. Η τελευταία δίκη ενός μέλους Waffen-SS που είχε εμπλακεί στη σφαγή πραγματοποιήθηκε το 1983. Ο πρώην SS- Obersturmführer Χάιντς Μπαρτ εντοπίστηκε στην Ανατολική Γερμανία. και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από την Πρώτη Γερουσία του Δημοτικού Δικαστηρίου του Βερολίνου. Απελευθερώθηκε από τη φυλακή στην επανενωμένη Γερμανία το 1997 και πέθανε τον Αύγουστο του 2007.
Μνημείο
Μετά τον πόλεμο, ο στρατηγός Σαρλ ντε Γκωλ αποφάσισε ότι το χωριό δεν πρέπει ποτέ να ξαναχτιστεί, αλλά να παραμείνει μνημείο για τη σκληρότητα της ναζιστικής κατοχής. Το νέο χωριό Οραντούρ-συρ-Γκλάν (πληθυσμός 2.375 το 2012), βορειοδυτικά του τόπου της σφαγής, χτίστηκε μετά τον πόλεμο. Τα ερείπια του αρχικού χωριού παραμένουν ως μνημείο των νεκρών και της φρικαλεότητας των ναζιστικών εγκλημάτων.
Το 1999 ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ εγκαινίασε μουσείο μνήμης, το Centre de la mémoire d'Oradour, κοντά στην είσοδο του Village Martyr («μαρτυρικό χωριό»). Το μουσείο περιλαμβάνει αντικείμενα που ανακτήθηκαν από τα καμένα κτίρια: τα ρολόγια σταμάτησαν τη στιγμή που οι ιδιοκτήτες τους κάηκαν ζωντανοί, γυαλιά έλιωσαν από την έντονη ζέστη και διάφορα προσωπικά αντικείμενα.
Αττίλας
Ο Αττίλας (2 Σεπτεμβρίου 406 - 30 Απριλίου 453) ήταν βασιλιάς των Ούννων από το 434 έως το θάνατό του το 453. Ήταν ηγέτης της αυτοκρατορίας των Ούννων, μίας φυλετικής συνομοσπονδίας αποτελούμενης, μεταξύ άλλων, από Ούννους, Οστρογότθους και Αλανούς, στο έδαφος της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ήταν ένας από τους φοβερότερους εχθρούς της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Διέσχισε τον Δούναβη δύο φορές και λεηλάτησε τα Βαλκάνια, αλλά δεν ήταν σε θέση να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη.
Ιστορικά στοιχεία
Η προέλευση των Ούννων είναι αβέβαιη, σίγουρα όμως προέρχονταν κυρίως από φυλές της κεντρικής Ασίας. Ο Χουν από την Ασία κατέστρεψε την Ευρώπη τον 4ο αιώνα. Οι πρώτοι Ούννοι είχαν εγκατασταθεί στη Μογγολία τον 2ο π.Χ. αιώνα κι από κει έφτασαν στην περιοχή ανάμεσα στα δύο ποτάμια Ουράλη και Βόλγα. Στα 375 μ.Χ. μια ουννική φυλή προχώρησε στην περιοχή ανάμεσα στο Ντον και Βόλγα και, αφού υπέταξε τους Οστρογότθους και Βησιγότθους, εγκαταστάθηκε τον 4ο αιώνα στην εύφορη κοιλάδα του Δούναβη, ωθώντας τους Βησιγότθους νότια προς το ανατολικό ρωμαϊκό κράτος. Ο αρχηγός των Ούννων Ρουγίλιας οργάνωσε ένα ισχυρό κράτος και άρχισε τις επιδρομές και τις επιθέσεις εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Στα 434 τον Ρουγίλια διαδέχτηκε ο Αττίλας, που απαίτησε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία να του δώσει τεράστια χρηματικά ποσά. Στην άρνηση του Βυζαντινού αυτοκράτορα, ο Αττίλας οργάνωσε μια φοβερή εκστρατεία και, κατεβαίνοντας ορμητικά προς τα νότια, κατάστρεψε τη Μοισία, τη Θράκη και την Μακεδονία κι ερήμωσε πάνω από 70 πόλεις. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β' αναγκάστηκε να υπογράψει ταπεινωτική συνθήκη με το να του παραχωρήσει μεγάλες περιοχές στα νότια του Δούναβη και εφάπαξ 6.000 λίτρες χρυσάφι και να του δίνει κάθε χρόνο 2.100 λίτρες χρυσάφι. Μετά τη νίκη του ο Αττίλας με 700.000 στρατιώτες κατέλαβε τη Γερμανία, μπήκε στη Ρωσία και επιστρέφοντας έφτασε μέχρι τη Γαλατία.
thumb|Τα κατά προσέγγιση όρια του κράτους των Ούννων υπό τον Αττίλα.
Έτσι, υπό τον βασιλιά Αττίλα, ο οποίος ανέλαβε την ηγεσία το 445, μετά τη δολοφονία του αδελφού του, έφτασε το κράτος των Ούννων από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τον ποταμό Ρήνο. Από τον πυρήνα του κράτους, στην ουγγρική πεδιάδα πραγματοποιούσε ο Αττίλας επιδρομές λεηλασίας στα Βαλκάνια, την Ιταλία και τη Γαλατία.
Τον Αττίλα τον αντιμετώπισε στα 451, στα Καταλαυνικά Πεδία ο Αέτιος, αρχηγός στρατού που τον αποτελούσαν Ρωμαίοι, Γαλάτες, Βουργουνδοί και Βησιγότθοι. Στην περίφημη σύγκρουση, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Μάχη των Εθνών, ο Αττίλας νικήθηκε με φοβερές απώλειες. Παρόλα αυτά, συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις του, μπήκε στην Ιταλία κι έφτασε μπροστά στα τείχη του Μιλάνου. Επειδή όμως μια φοβερή αρρώστια αποδεκάτιζε τον στρατό του σε συνδυασμό με μία συνομιλία με τον πάπα της Ρώμης Λέοντα ο οποίος είχε σταλεί από τον αυτοκράτορα της Ρώμης, τον Βαλεντιανό, για να συνάψει ειρήνη, πείστηκε να υποχωρήσει και να εγκαταλείψει τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του. Μετά από τον θάνατο του Αττίλα, το 453, το κράτος των Ούννων διαλύθηκε και έσβησαν τα ίχνη του στην ιστορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες των Ούννων
Γεώργιος Βιτάλης (μουσικός)
Βιογραφία
Σπούδασε μουσική στο Κάιρο, όπου ο πατέρας του ήταν διευθυντής της φιλαρμονικής ορχήστρας. Όταν σε ηλικία 18 ετών επέστρεψε στην Ελλάδα, συνέχισε τις μουσικές σπουδές του, ενώ από το 1923 μέχρι το 1931 εργάστηκε ως αρχιμουσικός στην Ελληνική Οπερέτα του Ιωάννη Παπαϊωάννου και μετά τον θάνατο του οποίου στις θεατρικές επιχειρήσεις του Μακέδου. Παράλληλα, εργάστηκε ως διευθυντής ορχήστρας των δισκογραφικών εταιριών Pathe, Odeon, Parlophon, Columbia και His Masters Voice και από το 1938 διεύθυνε την ορχήστρα του αρτισύστατου Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών.
Το 1945 μετανάστευσε στις ΗΠΑ και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου και εργάστηκε στην εταιρία Standard Phones. Έλαβε το χρυσό μετάλλιο σε διαγωνισμό σύνθεσης της ραδιοφωνικής εταιρίας Whom. Πέθανε στην Αθήνα από καρκίνο, το 1959, λίγο μετά τον επαναπατρισμό του.
Εργογραφία
Εκτός από τις σοβαρές δημιουργίες του, συνέθεσε και ελαφρά μουσική. Δικές του είναι οι μελωδίες των τραγουδιών
Έγραψε ακόμα μουσική για τις κινηματογραφικές ταινίες Το δρομάκι του Παραδείσου (1943), και Διπλή θυσία (1948).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
583
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 583 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Burger King
Η δεκαετία του 1970 ήταν η "Χρυσή Εποχή" της διαφήμισης της εταιρείας, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η διαφήμιση της Burger King άρχισε να χάσει την φήμη της. Μια σειρά από λιγότερο επιτυχημένες διαφημιστικές καμπάνιες δημιουργήθηκαν από μια πομπή διαφημιστικών γραφείων στις επόμενες δύο δεκαετίες. Το 2003, η Burger King προσέλαβε την διαφημιστική εταιρεία Crispin Porter + Bogusky (CP+Β) με έδρα το Μαϊάμι, ο οποίος αναδιοργάνωσε πλήρως τη διαφήμιση της εταιρείας με μια σειρά από νέες εκστρατείες επικεντρωμένες σε ένα επανασχεδιασμένο χαρακτήρας της Burger King με το παρατσούκλι "Ο Βασιλιάς", συνοδευόμενη από μια νέα παρουσία στο διαδίκτυο. Ενώ ήταν άκρως επιτυχημένη, μερικές από τις διαφημίσεις της CP+B χλευάστηκαν για αντιληπτό σεξισμό ή πολιτιστική αναισθησία. Ο νέος ιδιοκτήτης της Burger King, η 3G Capital, αργότερα τερμάτισε τη σχέση της με την CP+Β το 2011 και μετέφερε την διαφήμιση στη McGarryBowen, για να ξεκινήσει νέα εκστρατεία με προσανατολισμό το προϊόν με διευρυμένη τη στόχευση βάσει δημογραφικών στοιχείων.
Το μενού της Burger King έχει επεκταθεί από μια βασική προσφορά μπέργκερ, τηγανιτών πατατών, αναψυκτικών και παγωτών σε ένα μεγαλύτερο και πιο ποικίλο σύνολο προϊόντων. Το 1957, ο "Γούπερ" έγινε η πρώτη μεγάλη προσθήκη στο μενού, και έχει γίνει το σήμα κατατεθέν της Burger King από τότε. Αντίθετα, η BK έχει εισάγει πολλά προϊόντα, τα οποία απέτυχαν να πιάσουν στην αγορά. Μερικές από αυτές τις αποτυχίες στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δει επιτυχία στις αγορές του εξωτερικού, όπου η BK έχει επίσης προσαρμοσμένα μενού για τα περιφερειακά γούστα. Από το 2002 έως το 2010, η Burger King έχει στοχεύσει επιθετικά τους άνδρες ηλικίας 18-34 ετών με μεγαλύτερα προϊόντα, που συνήθως μετέφεραν αντίστοιχα μεγάλες ποσότητες ανθυγιεινών λιπών και τρανς λιπαρών οξέων. Αυτή η τακτική τελικά θα βλάψει την εταιρεία σε οικονομικές βάσεις, και ρίχνει μια αρνητική τάση για τα κέρδη της. Ξεκινώντας το 2011, η εταιρεία άρχισε να κινείται μακριά από το προηγούμενο μενού αρσενικού προσανατολισμού και θα εισάγετε νέα στοιχεία μενού, επανασχεδιάσεις προϊόντων και συσκευασίες, ως μέρος των σχεδίων αναδιάρθρωσης της ιδιοκτήτριας εταιρείας 3G Capital.
Έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2016, η Burger King ανέφερε ότι είχε 15.243 καταστήματα σε 100 χώρες. Από αυτά, σχεδόν τα μισά βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το 99.5% λειτουργούνται και κατέχονται από ιδιώτες, με τους νέους ιδιοκτήτες να κινούνται σε ένα μοντέλο σχεδόν εξ ολοκλήρου δικαιόχρησης το 2013. Η Burger King έχει χρησιμοποιήσει ιστορικά αρκετές παραλλαγές της δικαιόχρησης για να επεκτείνει τις δραστηριότητές της. Ο τρόπος με τον οποίο η εταιρεία δίνει άδειες στους δικαιοδόχους της ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή, με κάποιες περιφερειακές δικαιοχρήσεις, που είναι γνωστές ως μάστερ δικαιόχρηση, είναι υπεύθυνες για την πώληση υποαδειών χρήσης δικαιόχρησης για λογαριασμό της εταιρείας. Η σχέση της Burger King με τη δικαιόχρηση δεν ήταν πάντα αρμονική. Οι περιστασιακές διαμάχες μεταξύ των δύο έχουν προκαλέσει πολλά ζητήματα, και σε πολλές περιπτώσεις, οι σχέσεις της εταιρείας και των αντιπροσώπων έχουν εκφυλιστεί σε προηγούμενες ρυθμιστικές δικαστικές υποθέσεις. Η αυστραλιανή εταιρεία δικαιόχρησης της Burger King, η Hungry Jack's, είναι η μόνη εταιρεία δικαιόχρησης που λειτουργεί κάτω από ένα διαφορετικό όνομα, λόγω μιας διαφωνίας εμπορικών σημάτων και μια σειρά από νομικών υποθέσεων μεταξύ των δύο. Επίσης,η εταιρεία εντάχθηκε στην ελληνική αγορά,ανοίγοντας το πρώτο κατάστημα στο Αεροδρόμιο της Ρόδου τον Αύγουστο του 2018, ενώ αντίστοιχα άνοιξε το Φθινόπωρο του ίδιου έτους στο Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα, και μετέπειτα σε άλλα μεγάλα αεροδρόμια της χώρας.
Φιλανθρωπικές δράσεις
Η Burger King διευθύνει δυο φιλανθρωπικές οργανώσεις και προγράμματα. Η μια είναι το ίδρυμα "Have It Your Way", μια μη κερδοσκοπική οργανώση τύπου 501(c)(3), που εδρεύει στις ΗΠΑ και επικεντρώνεται στην μείωση της πείνας, στην πρόληψη των ασθενειών και στην εκπαίδευση μέσω υποτροφιών στα κολέγια των ΗΠΑ. Η άλλη φιλανθρωπική οργάνωση είναι το ίδρυμα McLamore, επίσης τύπου 501(c)(3) που παρέχει υποτροφίες στους φοιτητές των ΗΠΑ και των αποικιών τους.
Σε αρκετές περιοχές κατά μήκος των ΗΠΑ, η Burger King και τα καταστήματά της έχουν ευθυγραμμιστεί με διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις, οι οποίες υποστηρίζουν την έρευνα και την θεραπεία του καρκίνου στους νέους. Κάθε χρόνο, αυτές οι φιλανθρωπικές οργανώσεις προσφέρουν ένα χρηματικό ποσό στον μαραθώνιο ευαισθητοποίησης "A Chance for Kids", όπου τα εστιατόρια της Burger King πουλάνε κάρτες τύπου scratch έναντι $1. Κάθε κάρτα κερδίζει ένα βραβείο, που είναι συνήθως τρόφιμο ή ποτό, αλλά περιλαμβάνει (πιο σπάνια) και αντικείμενα όπως αγορές ή ταξίδια. Στο βορειοανατολικό μέρος των ΗΠΑ, η Burger King συνεργάζεται με την ομάδα μπέιζμπολ Boston Red Soxand και το φιλανθρωπικό ίδρυμα Jimmy Fund. Η ομάδα μπέιζμπολ πραγματοποιεί έναν αγώνα μπέιζμπολ στην Βοστώνη. Στην Νέα Υόρκη διοργανώνεται ένας αγώνας σε συνεργασία με τις φιλανθρωπικές οργανώσεις Burger King Children's Metro και την ομάδα μπάσκετ Yankees. Τα ποσά που συγκεντρώνονται από αυτές τις περιοχές πηγαίνουν στο Ινστιτούτο Καταπολέμησης του Καρκίνου Dana-Farber, που βρίσκεται στην Βοστώνη. Στην Νεμπράσκα, η Burger King συνεργάζεται με το πρόγραμμα καρκινοπαθών "BK Beat Cancer for Kids" του ιατρικού κέντρου του Πανεπιστημίου της Νεμπράσκα. Στο Πίτσμπουργκ, η Burger King χρηματοδότησε την δημιουργία του Burger King Cancer Caring Center, ενός οργανισμού παροχής υποστήριξης στις οικογένειες και τους φίλους των καρκινοπαθών.
Διαφήμιση
Από την ίδρυσή της το 1954, η Burger King έχει χρησιμοποιήσει ποικίλα διαφημιστικά προγράμματα ; πετυχημένα όσο και μη πετυχημένα. Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970, το διαφημιστικό μήνυμα περιλάμβανε το τραγουδάκι "Hold the pickles, hold the lettuce...", που αποτέλεσε την έμπνευση για την σημερινή μασκότ της Burger King, καθώς και άλλα σλόγκαν και παρωδίες γνωστών σλόγκαν όπως "Have it your way" και "It takes two hands to handle a Whopper". Η Burger King έκανε την πρώτη της διαφημιστική κρούση στην βιομηχανία των fast food με την τότε έφηβη Sarah Michelle Gellar το 1981. Η τηλεοπτική διαφήμιση, που ισχυριζόταν ότι τα μπέργκερ της Burger King ήταν πιο μεγάλα και πιο γευστικά από της ανταγωνίστριας εταιρείας McDonald's, εξόργισε τα στελέχη της McDonald's ώστε οι τελευταίοι μήνυσαν όλους όσους ενεπλάκησαν για την δημιουργία της διαφήμισης. Ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και μέχρι το 2001, η BK ανέθεσε την διαφημιστική καμπάνια της σε μια σειρά διαφημιστικών εταιρειών οι οποίες δημιούργησαν πολλά ανεπιτυχή σλόγκαν και διαφημίσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαφήμισης "Where's Herb?"
Η Burger King έγινε πρωτοπόρος στην διαφημιστική πρακτική που είναι γνωστή ως "product tie-in", έχοντας μια επιτυχημένη συνεργασία με την εταιρεία Lucasfilm Ltd. του George Lucas ; εταιρεία η οποία προώθησε την ταινία Star Wars (1977), χάρη της οποίας η BK πούλησε ένα ζευγάρι γυαλιά στην οποία προβάλονταν οι βασικοί χαρακτήρες της ταινίας. Αυτή η διαφημιστική καμπάνια ήταν μια από τις πρώτες στην βιομηχανία των fast food και έθεσε το μοτίβο που συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα. Η πρώιμη επιτυχία της BK στον χώρο του fast food επισκιάστηκε από μια συμφωνία το 1982 ανάμεσα στην McDonald's και την Walt Disney Company με σκοπό την προώθηση των κινουμένων σχεδίων της Disney ; μια συμφωνία που ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το 1994, η Disney έφυγε από την McDonald's και πήγε στην Burger King, με την οποία υπέγραψε ένα συμβόλαιο για την προώθηση 10 ταινιών κινουμένων σχεδίων, όπως οι ταινίες : Αλλαντίν (1992), Η Πεντάμορφη και το Τέρας (1991), Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994) και Toy Story (1995). Μια συνεργασία με την εταιρεία Pokémon, που ξεκίνησε όταν η BK ήταν στο απώγειο της δημοφιλίας της το 1999, αποδείχθηκε εξαιρετικά επιτυχημένη για την εταιρεία αυτή, με πολλές πόλεις να πουλάνε σε γρήγορους ρυθμούς τα παιχνίδια της Pokemon.
Λίγο καιρό μετά την ενσωμάτωση της Burger King στην TPG Capital, L.P. το 2002, ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Brad Blum αποφάσισε να μεταβάλλει την φήμη της εταιρείας ξεκινώντας μια αναθεώρηση των διαφημιστικών μηνυμάτων της. Μια από τις πρώτες κινήσεις της εταιρείας ήταν να αποκαταστήσει το διάσημο σύνθημά της "Have it your way". Η ΒΚ ανέθεσε την δημιουργία μιας νέας διαφήμισης στο διαφημιστικό γραφείο Crispin Porter + Bogusky, το οποίο είχε ως βάση του το Μαϊάμι. Αυτό το γραφείο ήταν γνωστό για τα ανατρεπτικά αποτελέσματά του κατά την δημιουργία διαφημίσεων για τους πελάτες του, ακριβώς αυτό που αναζητούσε η ΒΚ. Μια από τις στρατηγικές της εν λόγω διαφημιστικής εταιρείας ήταν να αναβιώσει τον χαρακτήρα που χρησιμοποιούσε η ΒΚ κατά τις διαφημιστικές καμπάνιες της δεκαετίας του 1970 και του 1980, χρησιμοποιώντας το σλόγκαν "the Burger King", βασισμένο στην ταινία κινουμένων σχεδίων Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (The Lion King). Η κωμική φύση της διαφήμισης "the Burger King" αποτέλεσε την έμπνευση για ένα meme όπου ο Βασιλιάς εισέρχεται σε ασυνήθιστες καταστάσεις, οι οποίες είναι είτε κωμικές είτε απειλητικές, με πολλές φορές να ακολουθείται η πρόταση "Πού είναι ο Βασιλιάς σας τώρα?"
Επιπλέον, η διαφημιστική εταιρεία CP+B δημιούργησε μια σειρά από νέους χαρακτήρες όπως το Subservient Chicken και το συγκρότημα της metal μουσικής Coq Roq, τα οποία συμμετείχαν σε viral διαδικτυακές διαφημίσεις σε ιστοσελίδες όπως το MySpace και ποικίλες σελίδες στις οποίες φιγουράριζε το BK, με αποκορύφωμα ποικίλες τηλεοπτικές και εκτυπώσιμες προωθητικές εκστρατείες. Μια από τις πιο πετυχημένες διαφημίσεις από το CP+B ήταν η δημιουργία μιας σειράς τριών παιχνιδιών για το Xbox 360. Κατασκευασμένο στην Blitz Games στο Ηνωμένο Βασίλειο και με την συμμετοχή του δημοφιλούς Brooke Burke, τα παιχνίδια αυτά πούλησαν περισσότερα από 3.2 εκατομμύρια αντίτυπα και έγιναν ένα από τα παιχνίδια με τις καλύτερες πωλήσεις μαζί με την άλλη επιτυχία του Xbox 360, το Gears of War. Αυτές οι διαφημιστικές εκστρατείες, μαζί με νέες προωθητικές ενέργειες και την εισαγωγή μιας σειράς νέων προϊόντων, απέδωσαν θετική και αρνητική προσοχή στην BK και βοήθησαν την TPG να έχει κέρδη περίπου $367 εκατ.
Με την δημογραφική ύφεση που σημειώθηκε στα τέλη του 2000 και στόχευσε τις ηλικίες 18-35, η CP+B δημιούργησε με μεγάλη δυσκολία καινούριες διαφημίσεις και παράλληλα είδε το κεφάλαιό της να μειώνεται και την εταιρεία να εισέρχεται στα κόκκινα δάνεια. Μετά την ολοκλήρωση της πώλησης της εταιρείας στα τέλη του 2010, οι νέοι ιδιοκτήτες τερμάτισαν την επταετή συνεργασία της Burger King με την CP+B και προσέλαβαν την εταιρεία McGarryBowen για να δημιουργήσει μια νέα διαφήμιστική καμπάνια με στόχο ένα πιο ευρύ καταναλωτικό κοινό. Ως μέρος της νέας καμπάνιας, η McGarryBowen τερμάτισε την χρήση της ονομασίας "The Burger King" στο διαφημιστικό πρόγραμμα της εταιρείας υπέρ ενός νέου προγράμματος, το οποίο επικεντρώθηκε στο φαγητό και στα υλικά που χρησιμοποιούνταν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολυεθνικές επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Franchises γρήγορου φαγητού
Škoda Roomster
Το Škoda Roomster ήταν ένα μικρομεσαίο πολυμορφικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto από τον Νοέμβριο του 2006 μέχρι τον Ιούνιο του 2015. Το μοντέλο ήταν ένας έμμεσος διάδοχος του φορτηγού Škoda 1203, το οποίο συνέχισε την παραγωγή του μέχρι το 2017. Το Roomster βασίστηκε σε ένα concept car (πρωτότυπο αυτοκίνητο) που σχεδιάστηκε το 2003. Το αυτοκίνητο παραγωγής σχεδιάστηκε ως ένας μικρότερος διάδοχος του φορτηγού 1203.
Εκτός από τη στάνταρ επιβατική έκδοση, κυκλοφόρησε επίσης από τον Μάρτιο του 2007 και μια επαγγελματική panel van έκδοση, με την ονομασία Škoda Praktik. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ήταν αρκετά δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη, λόγω της αρκετά υψηλής ποιότητας του, σε αντίθεση με κάποιους προγόνους του. Κατά την τότε χρονική περίοδο, το Praktik ήταν και το μόνο ελαφρύ ημι-φορτηγό που παραγόταν από την Škoda.
Η παραγωγή των Roomster και Praktik έληξε το 2015 και αντικαταστάθηκαν τον Μάρτιο του 2017 από το εμφανώς μεγαλύτερο SUV Škoda Kodiaq.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2006, το Škoda Roomster απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και για όλα τα συστήματα ασφαλείας που διέθετε στάνταρ. Αναλυτικά, κατάφερε τις εξής βαθμολογίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Roomster Κατηγορία:Τσεχικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Avro 626
Το Avro 626 είναι μονοκινητήριο Βρετανικό εκπαιδευτικό διπλάνο που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την Avro στη διάρκεια του Μεσοπολέμου.
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το μοντέλο 626 εξελίχθηκε από την Avro με βάση το Μοντέλο 621 της ίδιας εταιρίας, με σκοπό την εξαγωγή του σε μικρές πολεμικές αεροπορίες, έχοντας ως βασική ιδέα το γεγονός ότι το 626 θα μπορούσε να αναλάβει και άλλους ρόλους εκτός από την εκπαίδευση των πιλότων. Συγκριτικά με το 621, το οποίο σχεδιάστηκε με καθαρά εκπαιδευτικό προσανατολισμό, το 626 είχε ένα επιπλέον κόκπιτ με περιστρεφόμενη βάση ανάρτησης πυροβόλου, καθώς και εξοπλισμό για εναέρια ναυσιπλοΐα, ασύρματο και εξοπλισμό για την εκπαίδευση των πυροβολητών (με την ύπαρξη ενός τρίτου πιλοτηρίου, πέρα από την κανονική διθέσια διάταξη). Όπως και το Tutor αποτελούνταν από ένα, καλυμμένο με ύφασμα, μεταλλικό σκελετό και ίσης έκτασης, ενιαίες, πτέρυγες, με ανοικτά πιλοτήρια. Το πρωτότυπο 626 πέταξε πρώτη φορά το 1930.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η Avro υιοθέτησε μία επιθετική πολιτική προώθησης και πωλήσεων στην παρουσίαση του μοντέλου 626 ανά τον κόσμο. Ένα αεροσκάφος επίδειξης, με νηολόγιο G-ABFM, μεταφέρθηκε δια θαλάσσης στη Νότια Αμερική το 1931. Μετά την πραγματοποίηση επιδείξεων στο Μπουένος Άιρες και την πτήση – ρεκόρ πάνω από τις Άνδεις, το αεροσκάφος χρησιμοποιήθηκε από στρατιωτικούς αξιωματούχους για την καταστολή μίας τοπικής αναταραχής. Η απόδοση του 626 ήταν τόσο καλή ώστε δόθηκε σχεδόν αμέσως μία παραγγελία για 14 επιπλέον αεροσκάφη. Πολυάριθμες παραγγελίες έγινα και από άλλες πολεμικές αεροπορίες μέχρι το 1939, ενώ κάποια αεροσκάφη συνέχισαν να βρίσκονται σε υπηρεσία μέχρι το 1945.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πήγη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
A A A A A 626
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1988
Το 3ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1988 διοργανώθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μαζί με τα αντίστοιχα: γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Στα αγωνίσματα προστέθηκε και το όκταθλο. Πρωταθλητής σύλλογος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. Βαθμολογήθηκαν αθλητές από 36 σωματεία από όλη την Ελλάδα.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν συνολικά 36 σωματεία.
Πηγές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1988 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Πρωτεύς ΙΙ (υποβρύχιο)
Το υποβρύχιο Πρωτεύς ΙΙ S-113 ήταν τύπου 209/1200. Ήταν ένα από τα τέσσερα προηγμένου τύπου συμβατικά υποβρύχια του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού που παραγγέλθηκαν από την Ελληνική κυβέρνηση τον Νοέμβριο του 1967 στα ναυπηγεία HDW του Κίελου της τότε δυτικής Γερμανίας. Καθελκύστηκε στις 1 Φεβρουαρίου 1972. Ύψωση Ελληνικής σημαίας στις 22 Νοεμβρίου 1972. Στις 27 Νοεμβρίου 1972 παρελήφθη στο Κίελο και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 16 Μαρτίου 1973. Eίχε ύψος (άνευ ιστών) 11,38 μέτρα. Ίδιου τύπου είναι τα: Γλαύκος ΙΙΙ, Νηρεύς ΙΙ και Τρίτων ΙΙ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Child of Eden
Το Child of Eden είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρυθμού που δημιουργήθηκε από τον Τετσούγια Μιζουγκούτσι, ευρύτερα γνωστό για το Rez, που αναπτύχθηκε από την Q Entertainment και διανεμήθηκε από την Ubisoft. Κυκλοφόρησε για το PlayStation 3 και το Xbox 360, ήταν ένας από τους πρώτους τίτλους συμβατούς με το περιφερικό Kinect του Xbox 360, και το PlayStation Move. Θεωρείται άμεσο sequel του Rez. Τον Απρίλιο του 2011, ο Μιζουγκούτσι ανακοίνωσε ότι ανέπτυξε ένα μοναδικό περιφερειακό για το παιχνίδι το οποίο είχε τέσσερα χειριστήρια, όλα δονούμενα στο ρυθμό του παιχνιδιού. Αυτή η νέα συσκευή είναι διαθέσιμη μόνο στα στούντιο της Q Entertainment, και απίθανο να βγει στην αγορά.
Όπως το Rez, έτσι και το Child of Eden παρουσιάζεται ως πειραματισμός στην συναισθησία, τον ήχο, την εικόνα και το άγγιγμα, σε μία συνεχή εμπειρία. Το παιχνίδι περιλαμβάνει μουσική από το μουσικό και οπτικό εγχείρημα που δημιούργησε ο Μιζουγκούτσι, το Genki Rockets.
Τρόπος παιχνιδιού
Το παιχνίδι περιστρέφεται γύρω από τον πυροβολισμό διαφόρων αντικειμένων που εμφανίζονται στην οθόνη, τα οποία με την καταστροφή τους παράγουν μελωδικούς ήχους. Με τη χρήση του Kinect, ο παίκτης μπορεί να σημαδεύει το στόχο του χρησιμοποιώντας τα χέρια του, ή να αλλάξει όπλα χτυπώντας παλαμάκια, ωστόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν και τα τυπικά χειριστήρια. Όπως και στο Rez HD, ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει επιπλέον χειριστήρια για εξωτερική δόνηση.
Το παιχνίδι περιλαμβάνει πέντε επίπεδα με το όνομα Archives, κάθε ένα το οποίο έχει διαφορετικό οπτικό θέμα. Πρόκειται για τα Matrix, Evolution, Beauty, Passion, και Journey. Κάθε Archive μπορεί να παιχθεί παραπάνω από μία φορά, αλλάζοντας κάθε φορά, ανάλογα με την επίδοση και το στυλ παιχνιδιού στον προηγούμενο γύρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με στερεοσκοπικά 3D γραφικά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ραγών βολών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τέχνης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Ubisoft
Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας
Η Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας (Margaretha van de Elzas, 1145 - 15 Νοεμβρίου 1194) ήταν Κόμισσα της Φλάνδρας (1191 - 1194) σε συμβασιλεία με τον σύζυγο τους Βαλδουίνο Ε΄ του Αινώ. Η Μαργαρίτα Α΄ ήταν κόρη του Τιερί της Αλσατίας και της Σιβύλλα του Ανζού, διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό της Φίλιππο της Φλάνδρας. Παντρεύτηκε (1160) τον Ραλφ Β΄, κόμη του Βερμαντουά ο οποίος ήταν λεπρός και δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει λόγω της ασθένειας του, ο Ραλφ πέθανε από λέπρα (1167). Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1169) τον Βαλδουίνο Ε΄ του Αινώ που ήταν τρίτος της ξάδελφος.
Κόμισσα της Φλάνδρας
Ο αδελφός της Φίλιππος πέθανε άτεκνος (1191) και η Μαργαρίτα με τον σύζυγο της Βαλδουίνο ανέλαβαν την Φλάνδρα σαν νόμιμοι κληρονόμοι. Ο βασιλιάς της Γαλλίας διεκδίκησε να ενσωματώσει την κομητεία της Φλάνδρας στο Γαλλικό στέμμα λόγω απουσίας αρσενικών κληρονόμων, το πρόβλημα λύθηκε τελικά με την Συνθήκη του Αράς που έκλεισε με την μεσολάβηση του αρχιεπισκόπου του Ρενς. Οι αναταραχές συνεχίστηκαν με την χήρα του αδελφού της στην οποία έδωσαν μερικά εδάφη στην παραλιακή και νότια Φλάνδρα, προκάλεσε πολλές αναταραχές με την ψηλή φορολογία.
Η επίσημη αναγνώριση της Μαργαρίτας και του συζύγου της σαν κόμητες της Φλάνδρας δεν ολοκληρώθηκε τελικά πριν τις 1 Μαρτίου 1192. Ο επίσημος κυβερνήτης ήταν ο σύζυγος της και η ίδια αναγνωρίστηκε συγκυβερνήτης όπως επικρατούσε στα έθιμα εκείνης της εποχής για τις γυναίκες. Η Μαργαρίτα απαγόρευσε σαν κόμισσα οποιαδήποτε νομική ανεξαρτησία στα εδάφη της, για τον ίδιο λόγο εμπόδισε τους Χανσεάτες εμπόρους της Μπρυζ να αποκτήσουν οποιαδήποτε ξεχωριστά νομικά δικαιώματα στο λιμάνι της Νταμ. Η Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας πέθανε (15 Νοεμβρίου 1194) και την διαδέχτηκε ο γιος της αφού ο σύζυγος απέκτησε κληρονομικά δικαιώματα μόνο μέσω του γάμου και δεν μπορούσε να παραμείνει κόμης.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ της Πρωσίας
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ (γερμ. Friedrich Wilhelm III, 3 Αυγούστου 1770 - 7 Ιουνίου 1840) ήταν βασιλιάς της Πρωσίας κατά τα έτη 1797-1840. Ήταν υιός του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της δεύτερης συζύγου του Φρειδερίκης Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1793 τη Λουίζα, κόρη του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, και είχε τέκνα:
Το 1810 απεβίωσε η Λουίζα και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ έκανε το 1824 δεύτερο γάμο με την Αυγούστα των Χάρραχ, κόρη του Φερδινάνδου Ιωσήφ, Κόμη φον Ρόραου & Τάννχαουζεν. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και στη σύζυγό του δόθηκε ο τίτλος της Πριγκίπισσας του Λήγκνιτς και της Κόμισσας του Χόεντσολλερν· δεν απέκτησαν τέκνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πρωσίας Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι Κατηγορία:Διάδοχοι της Πρωσίας
Λινάρι
thumb|right|250px|Χωράφι με λινάρια
Το λινάρι επιστ. Λίνον (Linum) είναι Αγγειόσπερμο, ποώδες, δικότυλο φυτό το οποίο ανήκει στην τάξη Λινώδη και στην οικογένεια Λινοειδή με 230 περίπου είδη των εύκρατων περιοχών και των περιοχών της Μεσογείου.
Το λινάρι καλλιεργείται για τις κλωστικές ίνες του από τις οποίες κατασκευάζονται λινά νήματα και υφάσματα αλλά και για τον λιναρόσπορο και το λινέλαιο που είναι πλούσια σε ω3.
Καταγωγή & εξάπλωση
Η καταγωγή του είναι από την Ασία και είναι ένα από τα αρχαιότερα κλωστικά φυτά. Δείγματα λινών υφασμάτων βρέθηκαν σε ανασκαφές σε άριστη κατάσταση και χρονολογούνται από τη νεολιθική εποχή. Στην Αίγυπτο το 3400 π.Χ. κατασκεύαζαν υφάσματα και ρούχα από λινάρι. Στις πυραμίδες μερικές από τις μούμιες ήταν τυλιγμένες με λεπτές λωρίδες από λινό ύφασμα. Από την Αίγυπτο το λινάρι διαδόθηκε στις άλλες χώρες της Μεσογείου και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Χαρακτηριστικά
Το λινάρι είναι ετήσιο φυτό και οι κυριότερες ποικιλίες του είναι δύο. Αυτές που καλλιεργούνται για τις ίνες τους και λέγονται κλωστικές και αυτές που καλλιεργούνται για τους σπόρους τους από τα οποία βγαίνει ένα είδος λαδιού, το λινέλαιο. Οι τελευταίες λέγονται ελαιοδοτικές ποικιλίες. Το ύψος του φυτού στις κλωστικές ποικιλίες φτάνει το 1,5 μέτρο, ενώ στις ελαιοδοτικές το ένα.
Τα άνθη του έχουν πέντε πέταλα και είναι χρώματος γαλάζιου ή μπλε, σπανιότερα λευκού ή απαλού ροζ. Τα φύλλα του είναι χωρίς μίσχο, λογχοειδή και πέφτουν όταν το φυτό ωριμάζει. Ο καρπός είναι κάψα και περιέχει 10 περίπου γυαλιστερά, ωοειδή σπόρια. Στο φλοιό του βλαστού υπάρχουν πολλές ίνες που τον σταθεροποιούν. Αυτές οι κλωστικές ίνες χρησιμοποιούνται στην κατασκευή νημάτων και υφασμάτων. Σε κάθε βλαστό υπάρχουν γύρω στις 40 δέσμες ινών και κάθε δέσμη έχει μήκος 25 έως 70 εκατοστά. Οι ίνες αποτελούνται από μεμονωμένα κυλινδρικά κύτταρα που συγκρατούνται μεταξύ τους από διάφορες κολλώδεις ουσίες.
Το λινάρι ευδοκιμεί σε εύκρατα κλίματα χωρίς μεγάλες και έντονες βροχοπτώσεις. Στις περισσότερες περιοχές το λινάρι φυτεύεται κάθε 5 χρόνια στο ίδιο χωράφι γιατί είναι ιδιαίτερα απαιτητικό στην άντληση θρεπτικών ουσιών από το έδαφος με συνέπεια την εξάντληση του εδάφους. Η συγκομιδή γίνεται όταν πέσουν τα φύλλα ένα περίπου μήνα μετά την εμφάνιση των πρώτων ανθών. Γίνεται με μηχανικό ξερίζωμα και τα ξεριζωμένα φυτά τοποθετούνται σε ειδικούς χώρους μέχρι να ξεραθούν. Στη συνέχεια αποχωρίζονται τα περιττά σώματα και οι καρποί που περιέχουν τα ελαιώδη σπόρια και οι αποξηραμένοι βλαστοί γίνονται δεμάτια και προωθούνται για περαιτέρω επεξεργασία.
thumb|300px|right|Άνθη του καλλωπιστικού είδους Λίνον το μεγανθές (Linum grandiflorum)
Στα ψυχρότερα κλίματα η κλωστή του λιναριού γίνεται λεπτή. Στα ζεστά κλίματα κάνει χοντρή κλωστή. Το πυκνοσπαρμένο λινάρι κάνει καλή (ψιλή) κλωστή, το μέτριο κλωστή και σπόρο και το αραιό σπόρο.
Χρήσεις
Τα υφάσματα που παράγονται από το λινάρι είναι τα γνωστά λινά υφάσματα, εξαιρετικής ποιότητας. Οι ίνες του λιναριού έχουν μικρή ελαστικότητα και σκληρή υφή και είναι η αιτία που τα λινά υφάσματα τσαλακώνονται εύκολα και το σιδέρωμα τους είναι πολύ δύσκολο. Με ειδικές επεξεργασίες το πρόβλημα αυτό ελαττώνεται. Τα λινά ρούχα είναι εξαιρετικά δροσερά επειδή το λινάρι έχει τη δυνατότητα να απορροφά και να απελευθερώνει υγρασία. Τα υφάσματα από λινάρι εκτός από την παραγωγή ρούχων χρησιμοποιούνται για την επένδυση των επίπλων. Κατώτερης ποιότητας λινάρια χρησιμοποιούνται στην κατασκευή σάκων και διάφορων μουσαμάδων. Τα υπολείμματα τους χρησιμοποιούνται στη χαρτοποιία στην κατασκευή χαρτιών πολυτελείας, επιστολογραφίας κ.λ.π.
Το δεύτερο σημαντικό προϊόν του είναι ο λιναρόσπορος, με σημαντικές διατροφικές και θεραπευτικές ιδιότητες γνωστές από την αρχαιότητα σε αναφορές από τον Ιπποκράτη, το Γαληνό κ.α. Ο λιναρόσπορος περιέχει 25-40% λινέλαιο. Το χρώμα του είναι κίτρινο, η θερμοκρασία πήξεώς του είναι οι -20 βαθμοί Κελσίου. Τα κατάλοιπα μετά την εξαγωγή του λινελαίου χρησιμοποιούνται ως προσμίξεις σε ζωοτροφές.
Το λινέλαιο με την προσθήκη διαφόρων αλεύρων χρησιμοποιείται ως κτηνοτροφή αφού είναι πλούσιο σε ιχνοστοιχεία. Επίσης στη φαρμακευτική σε διάφορες παθήσεις του αναπνευστικού και του στομάχου καθώς και στην παρασκευή διαφόρων αλοιφών.
Παραγωγή
Η Ρωσία έχει τη μεγαλύτερη παραγωγή λιναριού στον κόσμο με 250.000 τόνους ετησίως και πάνω από το ¼ της παγκόσμιας παραγωγής. Ακολουθούν η Γαλλία, η Λευκορωσία, η Ινδία και η Λιθουανία. Στην Ελλάδα η καλλιέργεια του είναι σε μικρή έκταση και περιορίζεται στη Μεσσηνία. Το κλίμα δεν ευνοεί τη παραγωγή ίνας καλής ποιότητας και η καλλιέργεια γίνεται κυρίως για την παραγωγή λιναρόσπορου. Εκτός από το Λίνον το χρησιμώτατον ή Λίνον το ωφελιμότατον (Linum usitatissimum) στην Ελλάδα υπάρχουν γύρω στα 15 είδη που είναι αυτοφυή και είναι κοινώς γνωστά ως αγριολινάρια.
Ο λιναρόσπορος στη λαϊκή ιατρική
Αν και σήμερα στην πράξη πολύ λίγο χρησιμοποιείται ο λιναρόσπορος για θεραπευτικούς σκοπούς, κατά το παρελθόν η χρήση του ήταν αρκετά διαδεδομένη. Η λαϊκή ιατρική, η οποία ανέδειξε πρώτη ως ένα βαθμό τις φαρμακευτικές ιδιότητες του λιναρόσπορου, σήμερα ενισχύεται από τη σύγχρονη ιατρική, καθώς και από τη διατροφική έρευνα και αναδεικνύεται ο λιναρόσπορος και τα προϊόντα του ως πολύτιμα διατροφικά-φαρμακευτικά προϊόντα. Η χρήση του λιναρόσπορου σε πυώδη σπυριά υπό μορφή καταπλάσματος ήταν από τις πιο συνηθισμένες. Σαν υπακτικό, οι σπόροι έχουν και θεραπευτική επίδραση διότι ρυθμίζουν και τακτοποιούν τις κενώσεις. Το αφέψημα κάνει καλό στα βρογχικά, στην πνευμονία, στις πέτρες της χολής, στους ρευματικούς πόνους, καθώς και σε κάθε είδους φλεγμονές.
'''Σε 100 γρ. λιναρόσπορου περιέχονται' thumb|right|200px|Λίνον το αυστριακόν (Linum austriacum) thumb|200px|Λίνον το ιξώδες (Linum viscosum'')
Ο λιναρόσπορος πηγή ω-3 λιπαρών οξέων
Το λινέλαιο είναι εύκολο στη χρήση του και η περιεκτικότητά του σε ω-3 είναι πολύ υψηλή. Το καθαρό λινέλαιο μπορεί να προστεθεί σε φαγητά. Είναι όμως προϊόν το οποίο οξειδώνεται και ταγγίζει πολύ γρήγορα και πρέπει να φυλάσσεται επιμελώς. Αν κατά την εξαγωγή του η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή, μπορεί ορισμένα συστατικά του να υποστούν υποβάθμιση. Επί πλέον στο λινέλαιο δεν μεταφέρονται οι διαιτητικές ίνες καθώς και τα αντιοξειδωτικά του λιναρόσπορου. Ο λιναρόσπορος περιέχει πολλές βιταμίνες, ιδίως του συμπλέγματος Β.
Είδη
Μερικά από τα γνωστότερα είδη λιναριού είναι τα εξής: thumb|δεξιά|200px|Λίνον το λεπτόφυλλον (Linum tenuifolium)
Επιπτώσεις
Η μακροχρόνια χρήση και η χρήση σε μεγάλες δόσεις του λιναρόσπορου μπορούν να προκαλέσουν γενετικές ανωμαλίες, λοιμώξεις, τραύματα στους όρχεις, ορμονική ανισορροπία. Επίσης: υπογονιμότητα, προβλήματα με την κινητικότητα σπέρματος ή τη μορφολογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινώδη φυτά Κατηγορία:Λινοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Δυτικής Ασίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Άνθη Κατηγορία:Κάρυα και ελαιούχοι σπόροι Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Βιοδιασπώμενα υλικά