cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάιγκο Τακαμόρι
Ο Μύθος του Σάιγκο
Γίγαντας ύψους 1,80 και βάρους 112 κιλών, ο Σάιγκο Τακαμόρι λιγομίλητος, με ευπροσήγορο χαμόγελο ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους πολιτικούς στη σύγχρονη εποχή της Ιαπωνίας. Η εγκάρδια προσωπικότητά του, η θυελλώδης σταδιοδρομία του και ο τραγικός του θάνατος άγγιξαν τις καρδιές πολλών Ιαπώνων, και ενέπνευσαν σεβασμό για το πρόσωπό του. Η ιστορία του Σάιγκο ζει διασκορπισμένη στους διάφορους "θρύλους του Σάιγκο", πιστοποιώντας την αυξανόμενη δυσαρέσκεια για την κατάσταση της πολιτικής σήμερα και μια ψυχολογική ανάγκη για ήρωες. Στην πραγματικότητα, το 1877, έτος θανάτου του Σάιγκο, ήταν ήταν η χρονιά κατά την οποία ο Άρης έφθασε στην πιο κοντινή προσέγγισή του στη γη. Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής είδαν το φωτεινό, κόκκινο σαν αίμα αστέρι και είπαν ότι ήταν το άστρο του Σάιγκο, σημάδι πως ο Σάιγκο ήταν ακόμα ζωντανός κάπου.
Ο μύθος είναι μια ιστορία με σημαντικές οντολογικές συνέπειες, που περνούν από το άτομο σε άτομο. Ο μύθος είναι μια έννοια, μια ιδανική ή μισο-αληθινή ιστορία με μυθικές ιδιότητες που περιλαμβάνει συνήθως έναν ηρωικό χαρακτήρα ή φανταστικό τόπο και είναι ριζοβολημένος σε έναν πυρήνα αλήθειας και λειτουργεί ως υπενθύμιση μιας ιδιαίτερης κουλτούρας. Μερικοί μύθοι γνωρίζουμε σήμερα ότι έχουν τη βάση τους σε ιστορικά γεγονότα και ο μύθος του Σάιγκο είναι ένας από αυτούς. Αρκετοί από τους μύθους που κυκλοφόρησαν για το πρόσωπό του αρνούνταν το θάνατό του. Πολλοί στην Ιαπωνία τον περίμεναν να επιστρέψει από την Ινδία ή την Κίνα για να νικήσει την κοινωνική αδικία.
Η αντίθεση στον δυτικό εκσυγχρονισμό
Η αυτοκρατορική κυβέρνηση γοητεύθηκε από τον δυτικό πολιτισμό. Ένα παράδειγμα αυτής της αποπλάνησης ήταν πως η κυβέρνηση του Τόκιο ήταν πρόθυμη να εγκαταλείψει τις πολιτιστικές της παραδόσεις χάριν των δυτικότροπων αιθουσών χορού, (επιπολαιότητες), όπως τις αποκαλούσε ο Σάιγκο και την ίδια στιγμή απαρνείτο την τιμιότητα των δικών της αξιωματούχων. Η κυβερνητική διαφθορά έφθασε στο απόγειό της, ιδιαίτερα σε ό,τι σχετιζόνταν με τις υπέρογκες δαπάνες για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και τις πιέσεις για άνοιγμα των εμπορικών δρόμων της Ιαπωνίας.
Κληρονομιά
Πέρα από γενναίος μαχητής, όμως, ο Σάιγκο ήταν πηγή έμπνευσης για τον πολιτισμό και πολλοί έμαθαν από τη σοφία του. Απολάμβανε τη μελέτη, και διαρκώς βελτίωνε τις γνώσεις του μελετώντας. Ενθάρρυνε τις κοινότητες της επαρχίας Σατσούμα να είναι πολιτιστικά αυτάρκεις σε μια εποχή κατάθλιψης, κατά τη διάρκεια της μεταρρύθμισης της περιόδου Μέιτζι. Ο Σάιγκο συνδέθηκε με την ίδρυση της σχολής Γιοσίνο, (που έδρευε σε ένα μικρό χωριό κοντά στην πόλη Καγκοσίμα). Οι μαθητές αυτής της ακαδημίας καλλιεργούσαν τη γη στη διάρκεια της ημέρας και ασχολούνταν με τη μάθηση στις απογευματινές και βραδυνές ώρες.
Η πολιτική ιδεολογία του Σάιγκο ήταν και ρομαντική και πρακτική. Δεν ήταν αντιδυτικός, αλλά απεχθανόταν τις παγιδεύσεις του δυτικού πολιτισμού. Θεωρούσε πως η Ιαπωνία θυσίαζε τις παραδόσεις της για τα ψεύτικα σύμβολα του δυτικού «ατομικισμού» και «της ελευθερίας». Όπως το θέτει ο Μαρκ Ραβίνα, «ο θάνατος του Σάιγκο ήταν ένα αντίδοτο στην πολιτιστική δυσφορία της Ιαπωνίας. Δεν φοβήθηκε ότι η Ιαπωνία θα μάθαινε από τη Δύση, αλλά ότι θα αντλούσε τα λανθασμένα πρότυπα και όχι τις πραγματικές αρετές που οδήγησαν τη Δύση στη δύναμή της». Ακόμη και στο θάνατο η κυβέρνηση φοβήθηκε το πνεύμα του. Δεν μπορούσαν να κατανοήσουν πώς γύρισε η παλίρροια της ιαπωνικής κοινής γνώμης. Ο Σάιγκο ήταν ο ήρωάς τους. Φοβούμενη περαιτέρω συγκρούσεις και εξεγέρσεις, η αυτοκρατορική κυβέρνηση τον αποκατέστησε μετά θάνατον στις 22 Φεβρουαρίου του 1889.
Η ζωή του μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη στην ταινία Ο Τελευταίος Σαμουράι. Αν και η ιστορική βάση της ταινίας είναι αληθινή, τα γεγονότα δεν εκτυλίχθηκαν επακριβώς με τον τρόπο που περιγράφονται στο σενάριο της ταινίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σαμουράι Τακαμορι
Προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα (2018)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βενεζουέλα στις 20 Μαΐου 2018, με τον κάτοχο της προεδρίας Νικολάς Μαδούρο να επανεκλέγεται για δεύτερη εξαετή θητεία. Οι εκλογές θεωρήθηκαν πρόωρες και η αρχική εκλογική ημερομηνία είχε προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο του 2018. Ωστόσο στη συνέχεια μεταφέρθηκε στις 22 Απριλίου πριν μεταφερθεί ξανά στις 20 Μαΐου. Κάποιοι αναλυτές περιέγραψαν την ψηφοφορία ως εκλογική επίδειξη, με το να καταγράφεται η χαμηλότερη προσέλευση ψηφοφόρων σε εκλογές στη δημοκρατική ιστορία της χώρας.
Πολλές ΜΚΟ της Βενεζουέλας, όπως το Foro Penal Venezolano, το Σουμάτε, το Voto Joven, το Εκλογικό Παρατηρητήριο της Βενεζουέλας και το εκλογικό δίκτυο των πολιτών, εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις παρατυπίες του εκλογικού χρονοδιαγράμματος, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης αρμοδιοτήτων της Συντακτικής Συνέλευσης για την προκήρυξη εκλογών, τη συμμετοχή πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης και την έλλειψη χρόνου για τυποποιημένες εκλογικές λειτουργίες.
Εξαιτίας αυτού, τα Ηνωμένα Έθνη, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης,  ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών, η Ομάδα της Λίμα και χώρες όπως η Αυστραλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν την εκλογική διαδικασία. Ωστόσο, χώρες όπως η Κίνα, η Κούβα, το Ιράν, η Βόρεια Κορέα, η Ρωσία, η Συρία, η Τουρκία και άλλες αναγνώρισαν το αποτέλεσμα των εκλογών.
Οι δύο κορυφαίοι υποψήφιοι που διεκδίκησαν την προεδρία με αντίπαλο τον Μαδούρο, ο Ενρί Φαλκόν και ο Χαβιέρ Μπερτούτσι, απέρριψαν τα αποτελέσματα, λέγοντας ότι οι εκλογές ήταν σοβαρά λανθασμένες από τις παρατυπίες και ο Μπερτούτσι ζήτησε να επαναληφθούν οι εκλογές χωρίς τον Μαδούρο. Ωστόσο, ο Μπερτούτσι αναγνώρισε το αποτέλεσμα μετά, διατηρώντας την κριτική του για την τακτική που ακολούθησε η κυβέρνηση.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας εκλέγεται με πλειοψηφικό σύστημα σε έναν ενιαίο γύρο ψηφοφορίας.
Αποτελέσματα
Μέχρι τη στιγμή που οι κάλπες έκλεισαν επισήμως στις 6:00 μ.μ. VST, αναφέρθηκε από πηγή της CNE ότι η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν μόλις 32,3%, η χαμηλότερη προσέλευση στη σύγχρονη δημοκρατική ιστορία της Βενεζουέλας από το πραξικόπημα του 1958. Τα στοιχεία της CNE αργότερα θα έδειχναν ότι η προσέλευση ήταν 46.1%, που αποτελεί ρεκόρ χαμηλής συμμετοχής σε εκλογές.
Αμφότεροι οι Φαλκόν και Μπερτούτσι απέρριψαν τα αποτελέσματα, δηλώνοντας ότι υπήρξαν πάρα πολλές παρατυπίες. Μόλις τα αποτελέσματα διαβάστηκαν από την CNE, πολλοί Βενεζουελανοί ξεκίνησαν διαμαρτυρία χτυπώντας κατσαρόλες σε όλο το Καράκας εναντίον του Μαδούρο, με ορισμένους να υψώνουν και οδοφράγματα.
Πρώτο Χρονικό
Το Πρώτο Χρονικό είναι ένα αφηγηματικό κείμενο, γραμμένο στην αρχαία σλαβική γλώσσα, το οποίο περιγράφει την ιστορία των Ρως από το 850 έως το 1110. Συνετέθη το 1116 στο Κίεβο και ο πρωτότυπος τίτλος του είναι Ιστορία των Περασμένων Χρόνων (Повѣсть времяньныхъ лѣтъ). Πιθανότερος δημιουργός του είναι ένας μοναχός ονόματι Νέστωρ, γι' αυτό απαντάται και ως «Νεστοριανό Χρονικό».
Για τη συγγραφή του Χρονικού χρησιμοποιήθηκαν πολλές διαφορετικές πηγές: τοπικοί θρύλοι, σκανδιναβικές σάγκες, παλαιότερα (σήμερα χαμένα) σλαβικά κείμενα, τα χρονικά των βυζαντινών Ιωάννη Μαλάλα και Γεωργίου Αμαρτωλού, βυζαντινά θρησκευτικά κείμενα, συμφωνίες του Κράτους των Ρως με την Κωνσταντινούπολη, προφορικές αφηγήσεις στρατιωτικών κι εξερευνητών. Το πρωτότυπο χειρόγραφο θεωρείται χαμένο, όπως και τα δύο παλαιότερα γνωστά αντίγραφά του (ο Λαυρεντιανός και ο Υπατιανός Κώδικας). Η γνώση μας για το Πρώτο Χρονικό περιορίζεται στα διασωθέντα αντίγραφα των δύο τελευταίων, συνεπώς είναι αδύνατον να γνωρίζουμε λέξη προς λέξη το περιεχόμενό του.
Παρ' όλους τους υποκειμενισμούς (του Νέστορος και των μετέπειτα αντιγραφέων του), τη μίξη μυθολογικών και ιστορικών πηγών, την αποδεδειγμένη ανακρίβεια των ημερομηνιών που αναφέρει, καθώς και τη γνώση του περιεχομένου του μόνο μέσα από αντίγραφα, το Πρώτο Χρονικό αποτελεί τη μοναδική πρωτογενή πηγή για τη μελέτη του ανατολικού σλαβικού κόσμου πριν από το 12ο αιώνα. Είναι επίσης πολύτιμο ως πρώιμο δείγμα της αρχαίας σλαβικής λογοτεχνίας.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Χρονικά
Δίλακκο Ιωαννίνων
Το Δίλακκο είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Δίλακκο βρίσκεται ανατολικά του Άραχθου ποταμού και εντός του Εθνικού Πάρκου της Πίνδου. Είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Μετσόβου - Κήπων ανάμεσα στο Ελατοχώρι και Φλαμπουράρι. Απέχει 62 χλμ Β.-ΒΔ. της πόλης των Ιωαννίνων, 38 χλμ. ΒΑ. από το Μέτσοβο και 2 χλμ. από το Ελατοχώρι. Μέσα από το χωριό περνάει ο χείμαρρος Λάκκας Γκούρας που μετά από λίγο καταλήγει στον ποταμό Βάρδα. Σύμφωνα με τον Δημήτρη Λιθοξόου, αναφέρεται μεταξύ των βλάχικων χωριών της περιοχής Ζαγορίτικου. Παλιά ονομαζόταν Σέσσα, Σέσο αλλά και Σέσι. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1928 με το όνομα Σέσσα, το 1961 διορθώθηκε σε Σέσο και το 1963 μετονομάστηκε σε Δίλακκον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ελατοχώρι αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ελατοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 19 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Κατάλογος των ακριβότερων ταινιών
Λόγω του μυστικού χαρακτήρα της λογιστικής του Χόλυγουντ, δεν είναι ξεκάθαρο ποια είναι η πιο ακριβή ταινία που γυρίστηκε ποτέ. Το Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει κατέχει επίσημα το ρεκόρ με καθαρό προϋπολογισμό $447 εκατομμυρίων (αν και είναι πιθανό το Avatar: The Way of Water να κοστίζει περισσότερο εάν η τιμή του είναι στο υψηλότερο επίπεδο του αναφερόμενου κόστους παραγωγής $350–460 εκατομμυρίων). Η τρίτη και η τέταρτη ταινία Εκδικητές (Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και Η Τελευταία Πράξη) αποτελούν την πιο ακριβή παραγωγή back-to-back ταινιών, με συνδυασμένο κόστος παραγωγής πάνω από $1 δισεκατομμύριο, σύμφωνα με έναν από τους σκηνοθέτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι για ταινίες Κατηγορία:Ρεκόρ
Clannad
Οι Clannad είναι ροκ/φολκ μουσικό συγκρότημα από το Ντόνεγκαλ της Ιρλανδίας. Η μουσική τους έχει περιγραφεί ποικιλοτρόπως, καθώς συμπεριλαμβάνει στοιχεία από τη φολκ και τη φολκ ροκ, την ιρλανδική και κελτική μουσική και τη New Age. Τραγουδούν σε διάφορες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών, των λατινικών, γαελικών, τη γλώσσας των Μοϊκανών και προ πάντων της μητρικής τους γλώσσας, της ιρλανδικής. Από τους Clannad ξεκίνησε την καριέρα της η ιρλανδή μουσικός Ένια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογενειακά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Ιρλανδικά μουσικά συγκροτήματα
Πισκοκέφαλο Λασιθίου
Το Πισκοκέφαλο (επίσημο Πισκοκέφαλον) είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Σητείας του νομού Λασιθίου στην Κρήτη. Βρίσκεται στο 3ο χιλ. του δρόμου που ενώνει τη Σητεία με την Ιεράπετρα.
Ιστορία
Το Πισκοκέφαλο ανήκε στο φέουδο της Ενετοκρητικής οικογένειας των Κορνάρων, από την οποία προέρχεται ο ποιητής του "Ερωτόκριτου" Βιτσέντζος Κορνάρος. Το σπίτι και ο νερόμυλος των Κορνάρων έχουν αναστηλωθεί και προορίζονται για τη δημιουργία μουσείου του Βιτσέντζου Κορνάρου. Στην οικογένεια ανήκε και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (μέσα στο χωριό) που φέρει το οικόσημο τους. Στα βόρεια του χωριού κοντά στο λόφο Κατρίνια ανασκάφηκε αγροτικό ιερό με πλούσια ευρήματα, όπως ειδώλια εγκύων γυναικών, αγγεία, χάνδρες, ομοιώματα ανθρώπων και ζώων, κερατοφόροι σκαραβαίοι, πήλινα σπίτια κ.α. thumb|left|274x274px|Η μινωική έπαυλη Πισκοκεφάλου Στο δρόμο μεταξύ Σητείας - Πισκοκεφάλου ανασκάφηκε διώροφη μινωική έπαυλη και μπορεί κανείς και σήμερα να δει τα σωζόμενα ερείπια δωματίων, τις σκάλες, τους προστατευτικούς ογκολίθους από το ποτάμι ή τη θάλασσα κ.α.
Μέχρι το 1871 το Πισκοκέφαλο ήταν έδρα της Τουρκικής Διοίκησης της επαρχίας Σητείας. Είναι γενέτειρα του Καπετάν Γιάννη Κοντού και του βουλευτή της Κρητικής βουλής Μ. Κολυβάκη.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Πισκοκεφάλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Τολέδο (επαρχία)
Το Τολέδο είναι επαρχία της κεντρικής Ισπανίας, στο δυτικό μέρος της αυτόνομης κοινότητας Καστίλη-Λα Μάντσα.
Συνορεύει με τις επαρχίες της Μαδρίτης, της Κουένκα, της Θιουδάδ Ρεάλ, του Μπαδαχόθ, του Κάθερες, και της Άβιλα.
Από τους 546.538 κατοίκους της επαρχίας σύμφωνα με την απογραφή του (2002), το 1/9 περίπου ζουν στο Τολέδο, το οποίο είναι πρωτεύουσα της επαρχίας και της αυτόνομης κοινότητας. Η πιο πολυπληθής πόλη στην επαρχία είναι η Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα με 83.793 κατοίκους (2006).
Η επαρχία περιέχει 204 δήμους. Ο μικρότερος δήμος στην Ισπανία, το Ιγιάν ντε Βάκας, με πληθυσμό 8 κατοίκων, βρίσκεται στην επαρχία του Τολέδο.
Η επαρχία μοιράζεται το Εθνικό Πάρκο Καμπανιέρος (ισπ. Parque Nacional de Cabañeros) με την επαρχία Θιουδάδ Ρεάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επαρχίες της Ισπανίας Κατηγορία:Καστίλη-Λα Μάντσα
Στυλιανός Φωτάκης
Ο '''Στυλιανός Γ. Φωτάκης''' (1854 - 1913) ήταν Έλληνας νομικός, βουλευτής της αυτόνομης κυβέρνησης και σπουδαίος οπλαρχηγός της Κρήτης, στη Κρητική Επανάσταση (1895-1898), αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής Κρήτης και νομάρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Κουρούτες Ρεθύμνης, αλλά ως τόπο καταγωγής του θεωρούσε τις Μέλαμπες Ρεθύμνης.. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Κρήτη ασκώντας δικηγορία στον Βάμο Αποκορώνου όπου και η τότε έδρα των δικαστικών Αρχών. Υπήρξε κατ΄ επανάληψη βουλευτής της αυτόνομης βουλής της Κρήτης αντιπροσωπεύοντας την επαρχία του μέχρι το 1889. Στη συνέχεια υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της Κρητικής Επανάστασης (1895-1898) όπου συνεργαζόμενος με τον πρωτοδίκη Μ. Κούνδουρο, Γ. Μυλωνογιάννη και άλλους επιφανείς Κρητικούς εξελέγη αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής η οποία και ανέλαβε την νέα επαναστατική δράση, συντάσσοντας σχετικό υπόμνημα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις και την ελληνική κυβέρνηση. Κατά την επανάσταση που ακολούθησε με αποκορύφωμα την πολιορκία του Βάμου ο Στυλιανός Φωτάκης είχε αναγνωριστεί ως οπλαρχηγός της περιοχής του Αγίου Βασιλείου.
Ακολούθως υπήρξε μέλος της 16μελούς επιτροπής που συνέταξε το σχέδιο του Συντάγματος της Κρητικής Πολιτείας (1899). Αργότερα ανέλαβε νομάρχης Χανίων και στη συνέχεια νομάρχης Ηρακλείου και Λασιθίου, θέση που κατείχε κατά το θάνατό του στον Άγιο Νικόλαο (1913).
Σημειώνεται ότι ο Στυλιανός Φωτάκης ήταν ο πρώτος νομάρχης που απαγόρευσε τη χρήση, κατοχή και καλλιέργεια οπίου εκδίδοντας σχετική αστυνομική διάταξη για κατάσχεση και ποινικό κολασμό των παραβατών, λαμβάνοντας αφορμή από μία τοπική λαϊκή επικίνδυνη αντίληψη που ίσχυε, να χορηγούν οι μανάδες στα μωρά τους όπιο ως υπνωτικό, με ολέθρια αποτελέσματα.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Νομάρχες Χανίων Κατηγορία:Νομάρχες Λασιθίου Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου
Μαργραβάτο της Ιστρίας
thumb|right|200px|Ο θυρεός του Μαργραβάτου Το Μαργραβάτο της Ιστρίας (γερμανικά: Markgrafschaft Istrien) ήταν ένα από τα συστατικά κρατίδια της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε τη σημερινή περιοχή της Ιστρίας που είναι μοιρασμένη ανάμεσα στη Σλοβενία και την Κροατία. Είχε έκταση 4.956 τετραγωνικά χιλιόμετρα μαζί με κάποια νησάκια.
Δημιουργήθηκε το 789 σαν Μαργραβάτο του Φρίουλι, το 1040 πήρε την ονομασία Μαργραβάτο της Ιστρίας και έγινε κρατίδιο μέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έπειτα πέρασε στην κατοχή της Δημοκρατίας της Βενετίας ενώ το 1797 έγινε τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Καταλήφθηκε προσωρινά από τον Ναπολέοντα το 1803 έως το 1809 που επέστρεψε στους Αψβούργους. Καταργήθηκε οριστικά το 1849 που ενώθηκε σε μία επαρχία με την Κομητεία της Γκορίτσια και της Γκραντίσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Κροατία Κατηγορία:Μεσαιωνική Σλοβενία Ιστρια Κατηγορία:Εδάφη της Βενετικής Δημοκρατίας
Βικτώρια (Βρετανική Κολομβία)
right|300px|thumb|Βικτώρια, Βρετανική Κολομβία: Το Επαρχιακό Κοινοβούλιο. Η Βικτώρια (αγγλ.: Victoria) είναι η πρωτεύουσα της καναδικής επαρχίας της Βρετανικής Κολομβίας. Η πόλη είναι χτισμένη στο νότιο άκρο της νήσου Βανκούβερ και στην βόρεια πλευρά των Στενών Χουάν ντε Φούκα. Η Βικτώρια έχει πληθυσμό 85.792 κατοίκους (απογραφή 2016) ενώ το ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της Βικτωρίας έχει πληθυσμό 367.770 κατοίκους (απογραφή 2016) και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε πληθυσμό αστικό κέντρο της Βρετανικής Κολομβίας μετά την πόλη του Βανκούβερ, και το 15ο μεγαλύτερο αστικό κέντρο του Καναδά.
Ιστορία
Πριν από την άφιξη των ευρωπαίων εξερευνητών και εποίκων, στην περιοχή της σημερινής Βικτωρίας κατοικούσαν αυτόχθονες Σογκίς (αγγλ., Songish ή Songhees). Στα τέλη του 18ου αι., τις ακτές αυτές τις εξερεύνησαν ισπανοί και βρετανοί θαλασσοπόροι. Το 1843, η βρετανική Εταιρεία του Κόλπου Χάντσον, που είχε τα αποκλειστικά δικαιώματα στο εμπόριο γούνας από τον κεντρικό και δυτικό Καναδά, έκτισε στην περιοχή το Οχυρό Καμοσάν (αγγλ., Fort Camosun), το οποίο κατόπιν μετονομάστηκε Οχυρό Βικτώρια προς τιμή της βρετανής βασίλισσας της εποχής εκείνης.
Το 1849, οι Βρετανοί δημιούργησαν την Αποικία της Νήσου Βανκούβερ και όρισαν το Οχυρό Βικτώρια ως πρωτεύουσα της νεοσύστατης αποικίας. Το 1862, το Οχυρό έγινε δήμος και το 1871, όταν η Βρετανική Κολομβία έγινε μέλος της Καναδικής Συνομοσπονδίας, η πόλη ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της νέας καναδικής επαρχίας.
Από τον καιρό πριν από την προσχώρηση της Βρετανικής Κολομβίας στην Καναδική Συνομοσπονδία, η Βικτώρια αποτελούσε την μεγαλύτερη βάση του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού στον ΒΑ Ειρηνικό Ωκεανό. Σήμερα αποτελεί την μεγαλύτερη δυτική βάση του Καναδικού Πολεμικού Ναυτικού. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στα τέλη του 19ου αι. και στις αρχές του 20ού αι., γεγονός που καθρεπτίζεται στην χαρακτηριστική βικτωριανή αρχιτεκτονική των κτιρίων της.
Κλίμα
right|300px|thumb|Βικτώρια, Βρετανική Κολομβία: Η είσοδος του Κάστρου Χάτλεϋ (Hatley Castle), άλλοτε στρατιωτικό κολέγιο και σήμερα κτίριο του Πανεπιστημίου Royal Roads. Η Βικτώρια έχει σχετικά ήπιο σχεδόν μεσογειακό κλίμα, με θερμοκρασίες που δεν ξεπερνούν τους 30 °C, αλλά ούτε κατεβαίνουν πιο κάτω από –5 °C. Οι χειμώνες είναι υγροί με λίγες χιονοπτώσεις, ενώ τα καλοκαίρια ήπια και ξηρά. Εξαιτίας του κλίματός της, η πόλη έχει δυσανάλογα υψηλό πληθυσμό γερόντων, επειδή πολλοί συνταξιούχοι προτιμούν να ζήσουν σ' αυτήν την πόλη τα τελευταία χρόνια της ζωής τους.
Πολιτιστική και κοινωνική ζωή
Εκτός από διοικητικό κέντρο, η Βικτώρια, με τα όμορφα κτίρια και τα ανθοστόλιστα πάρκα, αποτελεί σημαντικό τουριστικό κέντρο. Περισσότεροι από 3,5 εκατομμύρια τουρίστες επισκέπτονται κάθε χρόνο την πόλη.
Στην Βικτώρια βρίσκεται επίσης και η παλαιότερη Κινεζούπολη (Chinatown) του Καναδά. Κοντά στην πόλη, βρίσκεται και βάση συντάγματος του Καναδικού Στρατού, το οποίο είναι γνωστό για την στρατιωτική του μπάντα. Τα καλοκαίρια, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει και συναυλίες της Συμφωνικής Ορχήστρας της πόλης.
Στην Βικτώρια έχει την έδρα του το ομώνυμο πανεπιστήμιο, το οποίο από τις αρχές του 20ού αι. και μέχρι το 1962, αποτελούσε προπαρασκευαστικό κέντρο φοιτητών του Πανεπιστημίου ΜακΤζιλ του Μόντρεαλ. Στην πόλη έχει επίσης την έδρα του το Πανεπιστήμιο Ρόγιαλ Ρόουντς (αγγλ., Royal Roads University), που ιδρύθηκε μόλις το 1995.
Η Βικτώρια συνδέεται με την πόλη του Βανκούβερ με πορθμεία και υδροπλάνα. Με τον υπόλοιπο Καναδά και τις ΗΠΑ, η Βικτώρια συνδέεται αεροπορικώς με το Διεθνές Αεροδρόμιό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας Κατηγορία:Βρετανική Κολομβία
Αμεδαίος Δ΄ της Σαβοΐας
Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, οι αδελφοί του Αίμων και Πέτρος υποκίνησαν εξέγερση στην κοιλάδα της Αόστης, αλλά συνετρίβησαν με τη βοήθεια των γαμβρών του, Μαμφρέδου Γ΄ μαρκησίου του Σαλούτσο και Βονιφατίου Β΄ μαρκησίου του Μομφερράτου. Οι κοινότητες του Τορίνο και Πινερόλο υποτάχθηκαν με τη βοήθεια του αδελφού του Θωμά Β' κόμη του Πεδεμοντίου, αλλά με αβέβαιο αποτέλεσμα. Τον διαδέχθηκε ο υιός του Βονιφάτιος.
Βιογραφία
Το 1235 ο Ερρίκος Γ' Ανζού βασιλιάς της Αγγλίας ζήτησε, και νυμφεύτηκε το επόμενο έτος, την Ελεονόρα, κόρη της αδελφής του Βεατρίκης. Το 1238 ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν βασιλιάς της Γερμανίας τον έχρισε ιππότη στο Τορίνο και ο Αμεδαίος Δ' με τα αδέλφια του συμμετείχαν στην πολιορκία της Μπρέσια. Επίσης ο Αμεδαίος Δ' και ο Θωμάς Β' ενώθηκαν το 1243 με τον Έντσο, βασιλιά της Σαρδηνίας και υποτελή του Φρειδερίκου Β', στην πολιορκία του Βερσέλι, πόλη που άφησε τον Φρειδερίκο Β' για τον πάπα. Η επίθεση απέτυχε και ο Αμεδαίος Δ' με τον αδελφό του τιμωρήθηκαν από τον πάπα με ακοινωνησία. Οι δύο αδελφοί έγραψαν στον επόμενο πάπα για άφεση της τιμωρίας, πράγμα που τους χορηγήθηκε. Επίσης ο Αμεδαίος Δ' συνόδευσε τον Ιννοκέντιο Δ' από τη Σούζα στο Σαμπερύ· εκεί άφησε τον αδελφό του Φίλιππο για να συνοδεύσει τον πάπα ως τη Λυών.
Πρόθυμα άφησε και τον βασιλιά της Γερμανίας να περάσει από τα περάσματα των Άλπεων. Το 1246 συμφώνησε με τον Ερρίκο Γ' της Αγγλίας να επιτρέπει το πέρασμα σε Άγγλους αντί 200 μάρκων ετησίως. Το ίδιο έτος πήγε στην Προβηγκία να σώσει την ανιψιά του Βεατρίκη, αδελφή της Ελεονόρας, από τις δυνάμεις του Φρειδερίκου Β' και να τη συνοδεύσει στον Κάρολο Α' Καπετιδών-Ανζού, που την παντρεύτηκε. Το 1247 ο Φρειδερίκος Β' μάζεψε τους συμμάχους του στο Σαμπερύ, πρωτεύουσα της Σαβοΐας, και ήταν έτοιμος να επιτεθεί στον πάπα, αλλά η εξέγερση της Πάρμας του ανέτρεψε τα σχέδια. Ο Αμεδαίος Δ' εμπόδισε 1500 στρατιώτες που έστειλε ο πάπας εναντίον της Λομβαρδικής Ένωσης (League). Ο Φρειδερίκος Β' ζήτησε διαπραγματεύσεις για ειρήνη, αλλά απέτυχε· ο πόλεμος συνεχίσθηκε ως που απεβίωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1217 τη Μαργαρίτα των Καπετιδών, κόρη του Ούγου Γ' δούκα της Βουργουνδίας. Είχε τέκνα:
Το 1244 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, την Καικιλία του Μπω, κόρη του Μπαρράλ κυρίου του Μπω. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Αζαλέα
Η αζαλέα είναι καλλωπιστικό, θαμνώδες φυτό της οικογένειας των ερεικιδών. Είναι ενδημικό φυτό των ορεινών περιοχών της Ιαπωνίας, της Κίνας και της Ινδίας.
Χαρακτηριστικά
Προτιμά τα ηλιόλουστα μέρη για να αναπτυχθεί ενώ το έδαφος πρέπει να είναι ελαφρά υγρό και πορώδες. Η αζαλέα είναι φυλλοβόλο φυτό με άνθη σχήματος χωνιού με δύο χείλη που είναι είτε άοσμα είτε έχουν ευχάριστη απαλή οσμή.
Με την ονομασία αζαλέα εννοούνται και είδη του γένους Ροδόδεντρο. Το ινδικό ροδόδενδρο ή αζαλέα η ινδική φτάνει σε ύψος τα 2,5 μέτρα ,έχει λογχοειδή φύλλα και πλούσια άνθη χρώματος λευκού, ρόδινου, κόκκινου και μοβ. Είναι αειθαλές φυτό σε αντίθεση με την αζαλέα.
Στην Ελλάδα
Ένα είδος αζαλέας υπήρχε κατά την τεταρτογενή παλαιολιθική περίοδο  και  είχε την ονομασία αζαλέα η δρυαδική ή δρυάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://anthemionflowers.gr/attica_el/blog/post/azalea-frontida/
Κατηγορία:Ερεικοειδή Κατηγορία:Γένη φυτών Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Άνθη Κατηγορία:Θάμνοι Κατηγορία:Σύμβολα της Τζόρτζια
Άκρες Εύβοιας
Οι Άκρες ή αι Άκραι είναι μικρός ορεινός οικισμός στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Οι Άκρες βρίσκονται σε απόσταση περίπου 4 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Κυπαρίσσι, 15 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου), 29 Β. από την Χαλκίδα και έχει υψόμετρο 500 μέτρα. Βόρεια και βορειοανατολικά του χωριού βρίσκονται τα μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ και οι τεχνητές λίμνες που δημιουργήθηκαν για αυτά. Βορειοανατολικά, στην τοποθεσία "Βίρα" είναι το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, η οποία είναι μονόκλιτη βασιλική, με δίρρικτη ξύλινη σκεπή.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μεσσαπίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κυπαρίσσι και την Δροσιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κυπαρισσίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεσσαπίων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 14 κάτοικοι.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09 ήταν η 38η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ακρίτας Χλώρακας για 2η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2008-09 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2009-10. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2009-10.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2007-08
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2008-09
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2008-09:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2007-08
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2007-08:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Αμπάι Κουνανμπαγιουλί
Ο Αμπάι (Ιμπραήμ) Κουνανμπαγιουλί (Абай (Ибраһим) Құнанбайұлы, Abay (Ïbrahïm) Qunanbayulı'', اباي (ٸبراهٸم) قۇنانبايۇلى (10 Αυγούστου 1845 – 6 Ιουλίου 1904) ήταν Καζάκος ποιητής και φιλόσοφος. Ακόμη ήταν πολιτιστικός αναγεννητής μεταξύ Ευρωπαϊκών και Ρωσικών πολιτισμών στη βάση ενός φωτισμένου Ισλάμ.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Αμπάι γεννήθηκε στο σημερινό Καραουίλ, στην επαρχία Αμπάι της περιφέρειας Ανατολικού Καζακστάν.
Γιος του Κουνανμπάι και της Ουλτζάν, δεύτερης συζύγου του, τον ονόμασαν Ιμπραήμ (Αβραάμ) αλλά λόγω της λαμπερότητας του ονομάστηκε και "Αμπάι" (που σημαίνει "προσεκτικός"), ένα όνομα που έμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Ο πατέρας λόγω της οικονομικής του κατάστασης μπορούσε να τον στείλει μόνο σε ρωσικό σχολείο, αλλά στα νιάτα του σπούδασε σε έναν μεντρεσέ με αρχηγό τον μουλά Αχμέτ Ριζά. Στο σχολείο του στο Σεμέι, υπάρχουν γραπτά του Μιχαήλ Λέρμοντοφ και του Αλεξάντερ Πούσκιν.
Συνεισφορές
Ο Αμπάι έχει μεγάλη συνεισφορά στον εθνικό πολιτισμό λόγω της ποίησης του, που προκάλεσε ακραίο εθνικισμό και άνοδο του Καζακικού λαϊκού πολιτισμού. Πριν αυτόν, η Καζακική ποίηση αναφερόταν στις συνήθειες των νομάδων στις στέππες της χώρας. Στην ζωή του Αμπάι συνέβησαν σημαντικές κοινωνιοπολιτικές και κοινωνικοοικονομικές αλλαγές. Η ρωσική επίδραση συνέχισε να ανεβαίνει στο Καζακστάν και επίσης διδάσκονταν διαφορετικές φιλοσοφίες όπως τη Ρωσική, τη Δυτική ή την Ασιατική. Ο Κουνανμπαγιουλί επηρέασε επίσης τον τρόπο φιλοσοφικής σκέψης των μορφωμένων Καζάκων.
Κληρονομιά
δεξιά|μικρογραφία|Γραμματόσημο του 1965 της [[Σοβιετική ένωση|Σοβιετικής Ένωσης, προς τιμήν του Αμπάι]] Οι ηγέτες του κινήματος Αλάς Ορντά λένε ότι ήταν ο εμπνευστής και ο πνευματικός προκάτοχός τους.
Εικόνες τον δείχνουν επίσης να φοράει παραδοσιακό φόρεμα με ένα ντόμπρα (το εθνικό μουσικό όργανο του Καζακστάν). Επίσης οι Καζάκοι τον χαρακτηρίζουν έναν από τους πρώτους εθνικούς ήρωες στην χώρα του. Το κρατικό πανεπιστήμιο του Αλμάτι ονομάστηκε προς τιμήν του, όπως και μια κύρια λεωφόρος της πόλης. Υπάρχουν και δημόσια σχολεία με το όνομα του.
Η καζακική πόλη Αμπάι ονομάστηκε προς τιμήν του. Ακόμη μια ομώνυμη πόλη υπάρχει στην περιφέρεια Καραγκάντα.
Μεταξύ των μαθητών του ήταν και ο ανιψιός του, ο ιστορικός, φιλόσοφος και ποιητής Σακαρίμ Κουνταϊμπερντιουλί (1858-1931).
Αγάλματα του έχουν στηθεί σε πολλές πόλεις του Καζακστάν, καθώς και στη Μόσχα.
Μια ταινία για τη ζωή του Αμπάι γυρίστηκε από την εταιρεία Kazakhfilm το 1995, με τίτλο Abai. Επίσης, είναι το θέμα των δύο μυθιστορημάτων και μιας όπερας του Μουχτάρ Αουέζοφ, ενός άλλου συγγραφέα από το Καζακστάν.
Άλλη μια ταινία που περιγράφει την ζωή του πατέρα του έκανε πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2015, με τίτλο "Κουνανμπάι".
Διαδηλώσεις στην Μόσχα (Μάιος 2012)
Στις 9 Μαΐου του 2012, δύο μέρες μετά την εκλογή του Βλαντίμιρ Πούτιν για τρίτη θητεία στην Ρωσική προεδρία, έγιναν διαδηλώσεις κοντά στην πρεσβεία του Καζακστάν και το άγαλμα του Αμπάι στην λεωφόρο Κριστοπρούντνιι, και έγινε γρήγορα το σημείο της συνάντησης των διαδηλωτών. Το OccupyAbai ήταν μεταξύ των κορυφαίων hashtag στο Twitter για αρκετές ημέρες χάρη στον Ρώσο ηγέτη της αντιπολίτευσης Αλεξέι Ναβάλνι, που οργάνωσε συνάντηση με τους οπαδούς του δίπλα από το μνημείο του Κουνανμπάγιεφ στη Μόσχα και αποκαλούταν ως το μνημείο ενός άγνωστου Καζάκου, που όργισε του εθνοτικούς Καζάκους. Επίσης, η ποίηση του Αμπάι ήταν μια από τις 10 πιο δημοφιλές σε λήψεις εφαρμογές στο AppStore, λόγω του περιστατικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Καζάκοι συγγραφείς
Βλάντισλαφ Γ΄ ο Μακροσκελής
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Μιέσκο Γ΄ τού Γηραιού, δούκα της Μεγάλης Πολωνίας και υψηλού δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Ευδοξίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.
Ανδρέας Λοβέρδος
Ο Ανδρέας Λοβέρδος (Πάτρα, 15 Μαΐου 1956) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής με το ΠΑ.ΣΟ.Κ, τη ΔΗ.ΣΥ και το ΠΑ.ΣΟ.Κ - ΚΙΝ.ΑΛ την περίοδο 2000-2023.
Βλάντισλαφ Γ΄ ο Μακροσκελής
Βιογραφία
Το παρωνύμιό του με τα ατρακτοειδή πόδια αναφέρεται στο Χρονικό της Μεγάλης Πολωνίας. Ο Γιαν Ντουγκος υποθέτει, ότι οφείλεται στα ασυνήθιστα μακριά και λεπτά πόδια του. Η πρώτη εμφάνιση του Βλάντισλαφ Γ΄ στις πηγές είναι το 1168 στο συνέδριο στο Γιενντζέγιουφ, όπου ήταν μάρτυρας σε δωρεά στην τοπική Κιστερκιανή μονή.
Ανδρέας Λοβέρδος
Τον Δεκέμβριο του 2012, διαφώνησε με την ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ και δημιούργησε νέα πολιτική κίνηση, τη ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ. από την οποίο προήλθε η Σ.ΝΕ.Λ. Τον Αύγουστο του 2014 επέστρεψε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ με το κόμμα του να διαλύεται δύο μήνες αργότερα. Τον Ιούνιο του 2015, διεκδίκησε ανεπιτυχώς την αρχηγία του κόμματος, ενώ ήταν ξανά υποψήφιος στις εσωκομματικές διαδικασίες για την ανάδειξη αρχηγού τον Δεκέμβριο του 2021, χωρίς ούτε τότε να εκλεγεί.
Βλάντισλαφ Γ΄ ο Μακροσκελής
Βιογραφία
Ο Μιέσκο Γ΄ έδειξε εύνοια στα τέκνα τού δεύτερου γάμου του, προσπαθώντας να εξαιρέσει από την κληρονομία αυτά του πρώτου γάμου του. Τότε ο πρωτότοκος γιος του Όντον από τον πρώτο γάμο με τη βοήθεια τού θείου του Καζιμίρ Β΄ τού δικαίου εξεγέρθηκε και ο Μιέσκο Γ΄ με την οικογένειά του εξορίστηκε από την Πολωνία το διάστημα 1177-79. Επέστρεψαν το 1181. Πέντε έτη μετά ο Βλάντισλαφ Γ΄ νυμφεύτηκε την κόρη τού πρίγκιπα τού Ρύγκεν με σκοπό να αυξήσει την επιρροή του ο Μιέσκο Γ΄ στη δυτική Πομερανία.
Ανδρέας Λοβέρδος
Βιογραφικά στοιχεία
Υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού χρημάτισε πρόεδρος των επιτροπών για τη σύνταξη νέου υπαλληλικού κώδικα (1997) και για τη σύνταξη νέου αθλητικού νόμου (1997).
Κατοικεί στη Νέα Ερυθραία. Είναι νυμφευμένος με την Πηνελόπη Παπαϊωάννου και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά.
Βλάντισλαφ Γ΄ ο Μακροσκελής
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1186 τη Λουτσία, κόρη τού Γιάρομαρ Α΄ πρίγκιπα του Ρύγκεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Ανδρέας Λοβέρδος
Πολιτική σταδιοδρομία
Ως φοιτητής υπήρξε μέλος της αντιδικτατορικής Ε.Φ.Ε.Ε., γραμματέας της οργάνωσης της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (Κ.Ν.Ε.) και αντιπρόεδρος του συλλόγου φοιτητών της Νομικής Θεσσαλονίκης. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1996 διορίστηκε γενικός γραμματέας δημοσίας διοίκησης του υπουργείου εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου 1997.
Βλάντισλαφ Γ΄ ο Μακροσκελής
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Ανδρέας Λοβέρδος
Ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής στη Β΄ εκλογική περιφέρεια Αθηνών με το ψηφοδέλτιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και επανεξελέγη σε αυτές του 2004. Στις εκλογές του 2007, 2009 και 2012 επανεξελέγη πρώτος σε σταυρούς. Ως βουλευτής της αντιπολίτευσης ανέλαβε την ευθύνη ποικίλων τομέων όπως εξωτερικών, παιδείας και πολιτισμού και δημοσίων έργων και περιβάλλοντος.
Στις 3 Δεκεμβρίου του 2012, αναγγέλλοντας την ίδρυση νέου κόμματος με την ονομασία Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας, με αρκτικόλεξο "ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ." (που διαβάζεται και Ρήξη) με παρέμβασή του ο Ευάγγελος Βενιζέλος τον διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ενημερώνοντας εγγράφως τον Πρόεδρο της Βουλής. Τον Απρίλιο του 2013 ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα, το οποίο συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2014 στον συνασπισμό κομμάτων Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη.
Επανεξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ τον Ιανουάριο του 2015 και με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη τον Σεπτέμβριο του 2015. Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών με το Κίνημα Αλλαγής και στις 17 Ιουλίου 2019 ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 απέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής. Στις 5 Ιουλίου 2023 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ.
Ως υπουργός
Στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών (2002-2004) με αρμοδιότητα τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις και την αναπτυξιακή συνεργασία. Στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (2009-2010). Το 2010 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (2010-2012), στις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου, εν μέσω έντονων αντιδράσεων για την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων λιτότητας στο χώρο της υγείας.
Στις 9 Ιουνίου 2014, διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, στην Κυβέρνηση Σαμαρά. Δύο ημέρες πριν από τη λήξη της θητείας του ως υπουργός Παιδείας και τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξέδωσε εγκύκλιο, σύμφωνα με την οποία οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές δεν δικαιούνται απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης, εγκύκλιος που προκάλεσε αντιδράσεις. Η εγκύκλιος καταργήθηκε από την επόμενη κυβέρνηση και τον αναπληρωτή υπουργό Παιδείας Τάσο Κουράκη.
Δικαστικές υποθέσεις
Το 2018 το όνομα του Λοβέρδου συνδέθηκε με την υπόθεση Novartis, που αφορούσε πιθανό χρηματισμό πολιτικών προσώπων από την φαρμακευτική εταιρία για το διάστημα που ο ίδιος διετέλεσε Υπουργός Υγείας, μεταξύ 2010 και 2012. Δημοσιεύματα έφεραν στην επιφάνεια έγγραφα του FBI που ενέπλεκαν τον Ανδρέα Λοβέρδο με την υπόθεση. Τον Αύγουστο του 2019 του ασκήθηκε ποινική δίωξη για το αδίκημα της δωροδοκίας ύστερα από άρση ασυλίας του.
Τον Ιούνιο του 2022 δημοσιεύτηκε έγγραφο του FBI το οποίο μεταφράστηκαν από το υπουργείου Εξωτερικών. Ενώ το FBI έκανε λεπτομερή αναφορά για χρηματισμό ύψους 20.000 ευρώ προς τον Λοβέρδο από την Novartis, η ελληνική μετάφραση φέρεται να μην συμπεριέλαβε το όνομά του στο ελληνικό έγγραφο όπως αυτό κατατέθηκε στην ελληνική Δικαιοσύνη. Ελληνικά ΜΜΕ έκαναν λόγο για παραποίηση εγγράφων. Ο Λοβέρδος με απάντηση του κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για «λασπολογίες». Το Υπουργείο Εξωτερικών διέψευσε τις παραλείψεις.
Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών απάλλαξε ομόφωνα τον Ανδρέα Λοβέρδο από την κατηγορία της δωροληψίας, στα πλαίσια διερεύνησης του «σκανδάλου Novartis», τονίζοντας ότι οι ένορκες καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων ήταν αόριστες.
Θέσεις
Ιδεολογικά, αν και βουλευτής εντός της κεντροαριστεράς για περισσότερα από 20 χρόνια, πολλές από τις θέσεις του Ανδρέα Λοβέρδου χαρακτηρίζονται δεξιές. Στο παρελθόν είχε ταχθεί υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας διεκδίκησης της αρχηγίας του ΚΙΝΑΛ το 2021, δημοσιογράφοι σχολίασαν τη στροφή του σε πιο πατριωτικές-συντηρητικές προτάσεις, που ο ίδιος επιδίωκε να παρουσιάσει ως παρόμοιες με αυτές που διατύπωνε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Κύρια εξαγγελία του ήταν η αλλαγή του ονόματος του Κινήματος Αλλαγής σε ΠΑΣΟΚ, η οποία τελικώς υιοθετήθηκε και πραγματοποιήθηκε από τον Νίκο Ανδρουλάκη τον Μάιο του 2022 ύστερα από εσωτερικό ψήφισμα των μελών του ΠΑΣΟΚ.
Υπόθεση οροθετικών γυναικών
Με αφορμή την υπόθεση των οροθετικών ιερόδουλων του έχει ασκηθεί έντονη κριτική για τους χειρισμούς του ως υπουργός Υγείας. Το 2012 δεκάδες οροθετικές συνελήφθησαν από την Ελληνική αστυνομία με την κατηγορία της βαριάς σκοπούμενης βλάβης, καθώς σύμφωνα με το κατηγορητήριο έρχονταν σε σεξουαλική επαφή, χωρίς προφυλάξεις, με πελάτες γνωρίζοντας ότι φέρουν τον ιό HIV. Με εντολή του Υπουργείου, οι φωτογραφίες όλων των γυναικών δημοσιεύθηκαν για την προστασία της δημόσιας υγείας, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του Συνηγόρου του Πολίτη.
Για τη σύλληψη των οροθετικών γυναικών χρησιμοποιήθηκε η υγειονομική διάταξη 39α/2012 για τον «περιορισμό της διάδοσης λοιμωδών νοσημάτων» σύμφωνα με την οποία δινόταν η δυνατότητα στο κράτος υποχρεωτικής υγειονομικής εξέτασης, νοσηλείας και θεραπευτικής αγωγής του ασθενούς. Παράλληλα καθιερωνόταν ο υποχρεωτικός έλεγχος για HIV των ατόμων που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών και των εκδιδόμενων ατόμων που στερούνται του προβλεπόμενου βιβλιαρίου υγείας.
Η διάταξη καταργήθηκε εν τέλει από την υφυπουργό Υγείας, Φωτεινή Σκοπούλη, αλλά επαναφέρθηκε αργότερα από τον Άδωνη Γεωργιάδη. Όλες οι γυναίκες που συνελήφθησαν έχουν πλέον αθωωθεί. Με απόφαση δικαστηρίου δύο κέρδισαν αποζημίωση από το Δημόσιο ύψους 10 ευρώ ημερησίως για παράνομη προφυλάκιση. Το 2013 κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ Ruins: Το χρονικό της διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών, στο οποίο ασκείται κριτική στον Ανδρέα Λοβέρδο για τον χειρισμό του στην υπόθεση. Πολλά ΜΜΕ έκαναν λόγο για δημόσια διαπόμπευση, στιγματισμό και κατάχρηση εξουσίας.
Για την υπόθεση, ο Λοβέρδος υποστήριξε ότι η αρμοδιότητα δημοσίευσης των προσωπικών ανατίθεται στην Εισαγγελική Αρχή, η οποία και έδωσε την εντολή στη συγκεκριμένη περίπτωση χωρίς να ρωτήσει το υπουργείο, και ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να παραγγείλει τη δημοσίευση των φωτογραφιών.
Πηγές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής Κατηγορία:Βουλευτές Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών
Ποσειδών VII (υποβρύχιο)
Το υποβρύχιο Ποσειδών VII / S-78, Υ-16 ήταν τύπου Gato πρώην USS Lapon (SS-260). Ιδίου τύπου υποβρύχιο είναι το Αμφιτρίτη VII. Παρελήφθη στο Νέο Λονδίνο των Η.Π.Α. στις 8 Αυγούστου 1957. Ήταν ένα από τα δύο υποβρύχια που παραχωρήθηκαν στα πλαίσια της Αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Παροπλίστηκε στις 11 Απριλίου 1975. Ήταν το πρώτο αμερικανικής κατασκευής υποβρύχιο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και άνοιξε μια νέα περίοδο τεχνολογίας στο τομέα υποβρυχίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Δημήτριος Λιγνάδης
Ο Δημήτριος Λιγνάδης υπήρξε Έλληνας ποιητής και λογοτέχνης.
Βιογραφία
Πατρίδα του ήταν η Σμύρνη, όπου και γεννήθηκε. Σχολείο πήγε στην Ευαγγελική Σχολή και μετά σπούδασε αρχιτεκτονική και καλές τέχνες στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην Αθήνα. Υπηρέτησε ως καθηγητής των Καλών τεχνών και της θεατρικής απαγγελίας στην Ευαγγελική Σχολή και στο Λύκειο Σμύρνης. Παράλληλα διακρίθηκε στην ποίηση και λογοτεχνία, με κείμενα που είχαν σκοπό να εμψυχώσουν τους Έλληνες. Μετά από την καταστροφή της Σμύρνης κατέφυγε και αυτός στην Αθήνα. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στην Νέα Σμύρνη.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Misdemeanor
Ιστορία του δίσκου
Οι UFO ξεκίνησαν μία βρετανική περιοδεία με support συγκρότημα τους Tobruk, παίζοντας για πρώτη φορά το νέο τους υλικό, πριν καν πραγματοποιηθούν οι ηχογραφήσεις του δίσκου. Αρχική επιλογή για την παραγωγή, ήταν ο Κέβιν Έλσον, παραγωγός των Journey και Foreigner, ο οποίος όμως αντικαταστάθηκε από τον Νικ Τάουμπερ.
Το "Misdemeanor" ηχογραφήθηκε στην Ολλανδία και έλαβε αρνητικές κριτικές για την ποπ παραγωγή του. Ο πρώην ντράμερ των Magnum, Τζιμ Σίμπσον, αντικατέστησε τον Φρανς και το συγκρότημα ξεκίνησε μία μεγάλη περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ από το "Poperinge festival" του Βελγίου, πριν ανοίξει την εμφάνιση των Deep Purple στο φεστιβάλ του Νέμπγουορθ μπροστά σε 80.000 θεατές.
Ακολούθησε μία ακόμη βρετανική περιοδεία, με τους Pallas και τους Shy να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους, συνεχίζοντας στην Ευρώπη με τους Accept και τους Dokken, αλλά και τις σκανδιναβικές χώρες με τους Twisted Sister. Κατά την αμερικάνικη περιοδεία στα τέλη Μαΐου του 1986, ο Ρέιμοντ αποχώρησε δίνοντας την θέση του στον Ντέιβιντ Γιάκομπσον.
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Misdemeanor" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των UFO Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985
Όγκρε
Η Όγκρε (λετονικά: Ogre, γερμανικά: Oger) είναι κωμόπολη στην κεντρική Λετονία και έχει 25.380 κατοίκους το 2016. Βρίσκεται 36 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας Ρίγας, στη συμβολή των ποταμών Νταουγκάβα και Όγκρε. Της δόθηκε το καθεστώς πόλης το 1928 και αποτελείται από τρεις περιοχές: την Γιάουνογκρε (που σημαίνει «Νέα Όγκρε»), την Όγκρε (το κέντρο της πόλης), και την Πάρογκρε (που σημαίνει «η Όγκρε στην άλλη πλευρά του ποταμού» αν και δεν είναι όλη η περιοχή στην απέναντι πλευρά του ποταμού). Η πόλη πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο ποταμό. Το χωριό Όγκρε αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1206, με την γερμανική ονομασία Όγκερ (Oger). Το 1861, με την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Ρήγα-Ντάουγκαβπιλς, οι κάτοικοι της Ρίγας άρχισαν να χτίζουν παραθεριστικές κατοικίες στην Όγκρε.
CD
Το CD (αρκτικόλεξο του αγγλικού όρου Compact Disc, συμπαγής δίσκος ), ή αλλιώς ψηφιακός δίσκος, είναι ένας οπτικός δίσκος που χρησιμοποιείται για αποθήκευση ψηφιακών δεδομένων ή για αποθήκευση ψηφιακού ήχου.
Ιστορία
Για πρώτη φορά το 1980, η Philips και η Sony παρουσίασαν αυτό το μέσο ως αποτέλεσμα σχετικής συνεργασίας. Το CD είναι διαθέσιμο στην αγορά από τα τέλη του 1982 και παραμένει ως το επίσημο μέσο για τις εμπορικές μουσικές καταγραφές έως σήμερα.
Οι προδιαγραφές των συμπαγών δίσκων διαμορφώνονται σε διεθνώς καθιερωμένα πρότυπα που διατυπώνονται από τον Διεθνή Οργανισμό Προτύπων (ISO).
Χαρακτηριστικά
thumb|right|250px|Δισκάκι 8 εκατοστών, γνωστό και ως Mini CD. Το μουσικό CD αποτελείται από μία ή περισσότερες στερεοφωνικές διαδρομές που αποθηκεύονται χρησιμοποιώντας τη 16-μπιτη κωδικοποίηση PCM σε ένα ρυθμό δειγματοληψίας 44,1 kHz ανά κανάλι. Με βάση την αρχική τους τυποποίηση οι συμπαγείς δίσκοι έχουν μια διάμετρο 12,0 εκατοστά, ενώ η δυνατότητα αποθήκευσης τους σε ασυμπίεστο ψηφιακό ήχο είναι 74 λεπτά (ενώ σήμερα έχει επεκταθεί στα 80 λεπτά). Η χωρητικότητα ενός συμπαγούς δίσκου φθάνει τα 800 MB. Υπάρχουν επίσης και δισκάκια 8,0 εκατοστών, που αποθηκεύουν 18 - 24 λεπτά ψηφιακού ασυμπίεστου ήχου ή 155 - 210 MB στοιχείων και χρησιμοποιούνται συχνά σε CD single.
Μεταγενέστερες εξελίξεις
Η τεχνολογία του συμπαγούς δίσκου προσαρμόστηκε αργότερα για χρήση σε Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές ως συσκευή ανάγνωσης αρχείων, γνωστή ως CD-ROM όπου υπήρχε η δυνατότητα μίας μόνο ανάγνωσης και CD-R με δυνατότητα μίας μόνο εγγραφής/πολλών αναγνώσεων και CD-RW για πολλαπλές εγγραφές και αναγνώσεις. Τα CD-ROM/CDR/CDRW ως συσκευές δεν παράγονται πλέον αφού έχουν αντικατασταθεί πλήρως από τα DVD ROM/DVDR+/- /DVDRW. Το CD και οι επεκτάσεις του είναι εξαιρετικά επιτυχείς: το 2004, οι ετήσιες παγκόσμιες πωλήσεις του CD-Audio, του CD-ROM και του CD-R έφθασαν στους 30 δισεκατομμύρια δίσκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης Κατηγορία:Αποθηκευτικός χώρος ήχου
Γκο
Το γκο είναι ένα στρατηγικό επιτραπέζιο παιχνίδι που ξεκίνησε από την Κίνα (γνωστό σαν Ουέι-Τσι, Weiqi). Οι δυο παίκτες, άσπρος και μαύρος, προσθέτουν εναλλάξ πέτρες στο γκόμπαν (ταμπλό), περικυκλώνοντας περιοχή, φυλακίζοντας πέτρες του αντιπάλου και προστατεύοντας τις δικές τους πέτρες. Το Γκο παίζεται κυρίως στην Ανατολική Ασία (Κίνα, Ιαπωνία, Κορέα κλπ.), και μέσω του διαδικτύου στον υπόλοιπο κόσμο.
Οι κανόνες του Γκο είναι πολύ απλοί, αλλά η στρατηγική που ακολουθεί είναι περίπλοκη και θεωρείται ότι ξεπερνά σε βάθος άλλα παιχνίδια σαν το Σκάκι. Πρωταθλητές του Γκο δεν σταματούν να τελειοποιούν την στρατηγική τους. Από παλιά σύγκριναν το Γκο με τον πόλεμο. Στρατηγικές από την κινέζικη Τέχνη του πολέμου, χρησιμοποιούνται μερικές φορές στο Γκο. Σαν τους πολέμους, το Γκο τελειώνει όταν οι παίκτες συμφωνούν ότι δεν υπάρχουν άλλες κινήσεις που να έχουν νόημα. Η τελική βαθμολογία αποτελείται από την περιοχή που ελέγχει ο κάθε παίκτης και τον αριθμό των πετρών που κατάφερε να φυλακίσει.
Ιστορία του Γκο
Σύμφωνα με τον μύθο, ο Κινέζος αυτοκράτορας Γιάο (Yao 2337 - 2258 π.Χ.), επινόησε το παιχνίδι αυτό, για τον γιό του Ντάνζου, ελπίζοντας να του διδάξει πειθαρχεία, συγκέντρωση και ισορροπία. Άλλοι μύθοι περιγράφουν Κινέζους στρατηγούς που χρησιμοποιούσαν πέτρες για να εξασκούν διάφορες στρατηγικές επίθεσης. thumb|right|Ο Χονίνμπο Σουσάι (αριστερά) παίζει με τον [[Γκο Σειγκέν (σήμερα θεωρούμενο καλύτερο παίκτη γκο όλων των εποχών), στο λεγόμενο Παιχνίδι του αιώνα]] Το Γκο θεωρείτο το παιχνίδι των αριστοκρατών στην Κίνα. Ήταν μια από τις 4 τέχνες (Γκο, Καλλιγραφία, Ζωγραφική και Guqin) που έπρεπε να γνωρίζει κάποιος για να θεωρηθεί μορφωμένος. Τον 7ο αιώνα το Γκο έρχεται στη Ιαπωνία και στην αρχή του 13ου αιώνα εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα. Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο τότε καλύτερος παίκτης στην Ιαπωνία, Χονίνμπο Σουσάι, ιδρύει την πρώτη ακαδημία για παίκτες του Γκο, γεγονός το οποίο επέτρεψε μεγάλη ανάπτυξη του επιπέδου παιξίματος.
Γύρω στο 2000, το Ιαπωνικό manga (κόμικ) Hikaru No Go έκανε διάσημο το παιχνίδι στην νεολαία όχι μόνο της Ιαπωνίας αλλά και ανά τον κόσμο.
Κανόνες
right|frame|Εάν ο άσπρος παίξει στο σημείο Α, οι μαύρες πέτρες χάνουν την τελευταία τους ελευθερία και φυλακίζονται (Αφαιρούνται από το γκόμπαν).