cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ροβέρτος Α΄ της Νορμανδίας
Εμφύλιος με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ριχάρδο
Ο Ροβέρτος ήταν εγγονός του Ριχάρδου Α΄ της Νορμανδίας, δισέγγονος του Γουλιέλμου Α΄ της Νορμανδίας και τρισέγγονου του Ρόλλου του Βίκινγκ γενάρχη του Οίκου του Νορμανδίας. Ο Ριχάρδος Β΄ πριν τον θάνατο του όρισε τον μεγαλύτερο γιο του Ριχάρδο Γ΄ διάδοχο του στο δουκάτο της Νορμανδίας και τον μικρότερο γιο του Ροβέρτο κόμη του Εμουά. Τον Αύγουστο του 1026 πέθανε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος Ριχάρδος Γ΄, πολύ σύντομα ο Ροβέρτος εξεγέρθηκε εναντίον του Ριχάρδου αλλά ηττήθηκε και αναγκάστηκε να δώσει όρκο υποτέλειας στον μεγαλύτερο αδελφό του.
Ο Ροβέρτος κατηγορήθηκε ως ύποπτος για τον θάνατο του Ριχάρδου αλλά δεν αποδείχτηκε τίποτα με αποτέλεσμα να ενισχύσει περισσότερο τη θέση του στον θρόνο, ο εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στα δυο αδέλφια έφερε αστάθεια στο δουκάτο με πολλούς πολέμους ανάμεσα στους βαρόνους. Οι εμφύλιοι πόλεμοι είχαν αποτέλεσμα τη δημιουργία νέας αριστοκρατίας στη Νορμανδία αφού πολλοί από τους παλιούς ισχυρούς βαρόνους αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στη Νότια Ιταλία. Αμέσως μετά την άνοδο του στον δουκικό θρόνο ο Ροβέρτος συγκέντρωσε στρατό για να εκδικηθεί τον θείο του Ροβέρτο, αρχιεπίσκοπο της Ρουέν και κόμη του Εβρέ επειδή είχε υποστηρίξει τον αδελφό του Ριχάρδο. Ο Ροβέρτος εξορίστηκε στη Γαλλία και στη συνέχεια συνέταξε ένα διάταγμα αφορίζοντας τον ανιψιό του Ροβέρτο και όλους τους Νορμανδούς, το διάταγμα καταργήθηκε όταν ο θείος του Ροβέρτος επέστρεψε στη Νορμανδία και αποκαταστάθηκε στα αξιώματα του. Ο Ροβέρτος επιτέθηκε σε άλλον έναν ισχυρό επίσκοπο τον ξάδελφο του Ούγο Γ΄ του Ιβρί επίσκοπο του Μπαγιέ και τον έστειλε εξορία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο Ροβέρτος έκανε επιπλέον κατάσχεση σε μεγάλα τμήματα της εκκλησιαστικής περιουσίας που ανήκαν στο Αββαείο του Φεκάμπ.
Εξωτερικοί πόλεμοι
thumb|right|250px|Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής - μικρογραφία 13ου αιώνα Παρά τις ταραχές που είχαν ξεσπάσει στο βασίλειο του ο Ροβέρτος επενέβη στα εσωτερικά της Φλάνδρας στην εμφύλια διαμάχη που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον κόμη Βαλδουίνο τον Γενειοφόρο και τον γιο του Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας ο οποίος εξορίστηκε από τη Φλάνδρα. Ο Βαλδουίνος Ε΄ είχε την υποστήριξη του πεθερού του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας αλλά πιέστηκε να κλείσει ειρήνη όταν ο δούκας Ροβέρτος υποσχέθηκε την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στον πατέρα του. Ο Ροβέρτος υποστήριξε τον Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας στη διαδοχή του θρόνου των Φράγκων την ίδια εποχή που η μητέρα του Κωνσταντία της Αρλ υποστήριξε τον μικρότερο γιο της Ροβέρτο, ο Ερρίκος Α΄ του παραχώρησε σαν ανταμοιβή τη Γαλλική αποικία του Βεξίν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1030 ο ξάδελφος του Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης επεκτάθηκε στην περιοχή του Ρεν με σχέδια να προχωρήσει στην κατάληψη της Λε Μον-Σαιν-Μισέλ, ο Ροβέρτος αφού κατόρθωσε να ανατρέψει τις προσπάθειες του Αλαίν να καταλάβει την Αβράνς ξεκίνησε εκστρατεία με μεγάλο στρατό εναντίον του. Ο Αλαίν ζήτησε βοήθεια από τον θείο του Ροβέρτο αρχιεπίσκοπο της Ρουέν ο οποίος έκλεισε ειρήνη ανάμεσα στον Ροβέρτο τον Μεγαλοπρεπή και τον υποτελή του Αλαίν Γ΄.
Τα ξαδέλφια του Ροβέρτου Εδουάρδος ο Ομολογητής και Άλφρεντ Έθελινγκ γιοι της θείας του Έμμας της Νορμανδίας και του Έθελρεντ του Ουέσσεξ βρήκαν καταφύγιο στη Νορμανδική αυλή μετά την εκδίωξη τους από τον Κνούτο, ο Ροβέρτος ετοίμασε έναν μεγάλο στόλο για να τους αποκαταστήσει στον Αγγλικό στόλο αλλά η καταιγίδα βύθισε τα περισσότερα από τα πλοία του. Ο Ροβέρτος έκανε ασφαλή απόβαση στο Γκέρνσεϊ αλλά όπως αναφέρει το Gesta Normannorum ducum ο Κνούτος έστειλε απεσταλμένος στον Ροβέρτο για να προσφέρει στον Εδουάρδο και τον Άλφρεντ το μισό από το βασίλειο του. Μετά την αποτυχία της εκστρατείας ο Ροβέρτος αποφάσισε να μετέβη για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ και να επαναλάβει την εκστρατεία στην Αγγλία μετά την επιστροφή του.
Προσκύνημα και θάνατος
Οι σχέσεις του Ροβέρτου με την εκκλησία είχαν βελτιωθεί σημαντικά μετά την αποκατάσταση του θείου του Ροβέρτου αρχιεπισκόπου της Ρουέν. Στην προσπάθεια του να αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις του με την εκκλησία επέστρεψε όλα τα εκκλησιαστικά κτήματα που είχαν κάνει κατάσχεση ο ίδιος και οι οπαδοί του, από το 1034 επέστρεψε όλη την περιουσία που είχε πάρει από το αβαείο του Φεκάμπ. Ο Ροβέρτος έβαλε τους Νορμανδούς ευγενείς να ορκιστούν πίστη στον νόθο γιο και διάδοχο του Γουλιέλμο, στη συνέχεια αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα. Το Gesta Normannorum ducum αναφέρει ότι μετέβη αρχικά στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στα Ιεροσόλυμα, στον δρόμο της επιστροφής αρρώστησε βαριά και πέθανε στη Νίκαια Βιθυνίας στις 2 Ιουλίου 1035, τον διαδέχτηκε ο νόθος γιος του Γουλιέλμος που ήταν μόλις 8 ετών.
Ο ιστορικός Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι αναφέρει ότι ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής πολλές δεκαετίες αργότερα έστειλε αποστολή στην Κωνσταντινούπολη και στη Νίκαια προκειμένου να ζητήσει τη σορό του πατέρα του και να τη μεταφέρει στη Νορμανδία για αναταφή. Το αίτημα έγινε δεκτό και η αποστολή επέστρεψε για τη Νορμανδία, όταν έφτασαν στην Απουλία άκουσαν ότι ο βασιλιάς Γουλιέλμος είχε πεθάνει και αποφάσισαν να κάνουν την αναταφή του Ροβέρτου του Μεγαλοπρεπούς στην Ιταλία.
Κληρονόμοι
Αν και δεν έκανε κάποιον γάμο, είχε πολλά νόθα παιδιά. Η σημαντικότερη από τις ερωμένες του ήταν η Ερλέβα του Φαλέζ με την οποία απέκτησε:
Γκρέτα Γκάρμπο
μικρογραφία|260x260εσ|Με τον Λαρς Χάνσον στην ταινία Η ιστορία του Γκέστα Μπέρλιν (1924) μικρογραφία|260x260εσ|Με τον Τζον Γκίλμπερτ στην ταινία [[Άννα Καρένινα (ταινία, 1935)|Άννα Καρένινα (1935)]] μικρογραφία|260x260εσ|Με τη Λόρα Χόουπ Κρους στην ταινία [[Η κυρία με τις καμέλιες (ταινία, 1936)|Η κυρία με τις καμέλιες (1936)]] Η Γκρέτα Γκάρμπο (πραγματικό όνομα: Γκρέτα Λοβίσα Γκούσταφσον, Greta Lovisa Gustafsson), (18 Σεπτεμβρίου 1905 - 15 Απριλίου 1990) ήταν Σουηδέζα ηθοποιός του κινηματογράφου κατά τη διάρκεια της εποχής του βωβού κινηματογράφου και μέρους της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. thumb|175px|Το μνήμα της Γκρέτα Γκάρμπο στη [[Στοκχόλμη]] Η Γκάρμπο θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες αλλά και πιο μυστηριώδεις ηθοποιούς της Metro-Goldwyn-Mayer αλλά και του Χόλιγουντ γενικότερα. Συνολικά πρωταγωνίστησε σε 31 ταινίες, με πρώτη ομιλούσα την Άννα Κρίστι (1930). Προτάθηκε 4 φορές για το βραβείο Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου αλλά ποτέ δεν το κατέκτησε. Αντίθετα της απονεμήθηκε το 1955 Τιμητικό Όσκαρ για τις αξέχαστες ερμηνείες της, η ίδια όμως δεν παρέστη αυτοπροσώπως για να το παραλάβει. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει πέμπτη στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.
Οικογένεια
Η Γκάρμπο γεννήθηκε ως Γκρέτα Λοβίσα Γκούσταφσον στη Στοκχόλμη της Σουηδίας και ήταν το μικρότερο από τα τρία παιδιά του Καρλ Άλφρεντ Γκούσταφσον (1871-1920) και της Άννα Λουίζα Γιόχανσον (1872-1944). Τα μεγαλύτερα αδέρφια της Γκάρμπο ήταν ο Σβέν Άλφρεντ (1898-1967) και η Άλβα Μαρία (1903-1926).
Τα πρώτα χρόνια
Όταν η Γκούσταφσον ήταν 14 ετών, έχασε τον πατέρα της, με τον οποίο ήταν ιδιαίτερα κοντά. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να πάει να δουλέψει. Η πρώτη της δουλειά ήταν σε ένα κουρείο, όπου ήταν υπεύθυνη να ετοιμάζει τον αφρό για το ξύρισμα. Στο βιβλίο της Η Γκάρμπο για την Γκάρμπο υποστηρίζει πως η σχέση της με τη μητέρα της ήταν πολύ καλή σε αντίθεση με τις φήμες που κυκλοφορούσαν τότε.
Από το 1922 μέχρι το 1924, η Γκούσταφσον φοίτησε στο περίφημο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο της Στοκχόλμης. Όσο ήταν εκεί, γνώρισε το σκηνοθέτη Μορίτζ Στίλερ. Την εκπαίδευσε στις κινηματογραφικές τεχνικές υποκριτικής, της έδωσε το καλλιτεχνικό της όνομα 'Γκρέτα Γκάρμπο' και της έδωσε έναν μείζονα ρόλο στη βωβή ταινία Gösta Berlings saga (Η ιστορία του Γκέστα Μπέρλιν), το 1924, μια μεταφορά του μυθιστορήματος της Σέλμα Λάγκερλεφ η οποία είχε κερδίσει και το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Πρωταγωνίστησε στον Γκέστα Μπερλίν απέναντι από τον Σουηδό ηθοποιό Λαρς Χάνσον, μετά εμφανίστηκε στη γερμανική ταινία Die freudlose Gasse (Ο δρόμος της θλίψης, 1925), με σκηνοθέτη τον Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και συμπρωταγωνίστρια την Άστα Νίλσεν.
Ο Λούις Μπ. Μάγερ έφερε τον Στίλερ και τη Γκάρμπο στη Metro-Goldwyn-Mayer, όταν Η Ιστορία του Γκέστα Μπερλίν τράβηξε την προσοχή του. Όταν είδε την ταινία σε μια επίσκεψή του στο Βερολίνο, ο Μάγερ εντυπωσιάστηκε από τη σκηνοθεσία του Στίλερ αλλά τον συνεπήρε πολύ περισσότερο η ηθοποιία και η σκηνική παρουσία της Γκάρμπο. Σύμφωνα με την κόρη του Μάγερ, Αϊρίν Μάγερ Σέλτσνικ, με την οποία παρακολούθησε την ταινία, ήταν τα ήπια αισθήματα και οι εκφράσεις που εξέπεμπαν τα μάτια της που εξέπληξαν τόσο τον πατέρα της.
Η ζωή στο Χόλυγουντ
Οι καλύτερες σιωπηλές ταινίες της Γκάρμπο ήταν Η σάρκα και ο Διάβολος (Flesh and the Devil,1927), Αγάπη (Love,1927) και Η μυστυριώδης κυρία (The Mysterious Lady, 1928). Πρωταγωνίστησε στις δύο πρώτες με το δημοφιλή πρωταγωνιστή Τζον Γκίλμπερτ. Το όνομά της συνδέθηκε με το δικό του σε ένα πολυδιαφημισμένο ειδύλλιο και λεγόταν πως η Γκάρμπο τον εγκατέλειψε στα σκαλιά της εκκλησίας το 1926, όταν άλλαξε γνώμη για τον γάμο τους.
Η φωνή της ακούστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη στην ταινία Άννα Κρίστι (Anna Christie, 1930), η οποία διαφημίστηκε με το σλόγκαν "Η Γκάρμπο μιλάει". Η ταινία αποτέλεσε τεράστια επιτυχία. Το 1931 η Γκάρμπο γύρισε μια γερμανική εκδοχή της ταινίας.
Η Γκάρμπο υποδύθηκε την κατάσκοπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, Μάτα Χάρι (Μάτα Χάρι, 1931). Την ίδια χρονιά συμπρωταγωνίστησε με τον Κλαρκ Γκέιμπλ στην ταινία Σούζαν Λένοξ (Susan Lenox [Her Fall and Rise], 1931)''. Έναν χρόνο αργότερα έγινε μέλος, μαζί με πολλά άλλα αστέρια της εποχής, της ταινίας Γκραντ Οτέλ'' (Grand Hotel,1932), στην οποία έπαιξε μια Ρωσίδα μπαλαρίνα.
Μετά είχε μια διένεξη με την MGM όσον αφορά το συμβόλαιό της και υπέγραψε καινούριο συμβόλαιο με την εταιρία το 1932, φεύγοντας για τη Σουηδία λίγο αργότερα τον ίδιο μήνα. Άσκησε τον έλεγχο που της είχε μόλις δοθεί αντικαθιστώντας τον συμπρωταγωνιστή της στη Βασίλισσα Χριστίνα (Queen Christina, 1933), Λόρενς Ολίβιε, με τον Γκίλμπερτ. Το 1935 ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ την ήθελε για να υποδυθεί την κληρονόμο στο Λυκόφως μιας ζωής (Dark Victory) αλλά εκείνη επέμενε να ερμηνεύσει την Άννα Καρένινα (Άννα Καρένινα) του Λέοντος Τολστόι. Η Μπέτι Ντέιβις θα έπαιζε τελικά το ρόλο της Τζούντιθ Τράχερν στο Λυκόφως μιας ζωής και απέσπασε την τρίτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Ο ρόλος της ως καταδικασμένη εταίρα στο Η κυρία με τις καμέλιες (Camille, 1936), σε σκηνοθεσία του Τζορτζ Κιούκορ, θεωρήθηκε ο καλύτερος ρόλος της. Μετά πρωταγωνίστησε με τον Μέλβιν Ντάγκλας στη Νινότσκα (Ninotchka, 1939), σε σκηνοθεσία Ερνστ Λούμπιτς.
Η Γκάρμπο προτάθηκε για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τους ρόλους της στην Άννα Κρίστι (1930), το Ρομάντζο (1930), την Κυρία με τις Καμέλιες (1937), και τη Νινότσκα (1939).
Η Γκάρμπο επαινέθηκε πολύ και από συναδέλφους της, ηθοποιούς:
"Το ένστικτό της, η κατοχή της πάνω στη μηχανή, ήταν καθαρή μαγεία. Δεν μπορώ να αναλύσω την υποκριτική αυτής της γυναίκας. Το μόνο που ξέρω είναι πως κανένας άλλος δε δούλευε τόσο αποτελεσματικά μπροστά από την κάμερα." - Μπέτι Ντέιβις.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της Γκάρμπο στο Χόλιγουντ, διακωμωδήθηκε στα καρτούν της Warner Bros. Ο αγώνας δρόμου του Πόρκι (Porky's Road Race), Μιλώντας για τον καιρό (Speaking of the Weather) και οι δύο σε σκηνοθεσία Φρανκ Τάσλιν και στο Χόλιγουντ βγαίνει (Hollywood Steps Out), σε σκηνοθεσία Τεξ Έιβερυ.
Το τέλος της καριέρας της
Η Νινότσκα ήταν μια επιτυχημένη προσπάθεια να "ελαφρύνει" η εικόνα της Γκάρμπο και να φανεί λιγότερο εξωτική. Αυτή η κωμωδία, η πρώτη της Γκάρμπο, διαφημίστηκε με τη φράση ""Η Γκάρμπο γελάει!". Η επόμενη ταινία της, Διπρόσωπη γυναίκα (1941) προσπάθησε να επωφεληθεί δίνοντας στην Γκάρμπο ένα ρόλο σε μια ρομαντική κομεντί, όπου έπαιζε διπλό ρόλο για τις ανάγκες του οποίου χόρεψε κιόλας, και προσπάθησαν να τη μετατρέψουν σε ένα "κανονικό κορίτσι". Η ταινία, η τελευταία της Γκάρμπο, σκηνοθετήθηκε από τον Τζορτζ Κιούκορ και παρ' όλη την εμπορική του επιτυχία, πήρε πολύ κακές κριτικές.
Αναφέρεται συχνά ότι η Γκάρμπο αποφάσισε να αποσυρθεί από τον κινηματογράφο μετά την αποτυχία της ταινίας αλλά ήδη από το 1935 είχε γίνει πολύ επιλεκτική με τους ρόλους της και τελικά περνούσε πολύς καιρός μέχρι να συμφωνήσει να κάνει την επόμενη ταινία της. Η ίδια η Γκάρμπο παραδέχτηκε ότι ένιωθε πως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο κόσμος άλλαξε, ίσως για πάντα.
Το 1941, ο ενδυματολόγος της MGM, Άντριαν, άφησε επίσης την εταιρία. Αργότερα είπε:
Το 1949, η Γκάρμπο κινηματογράφησε κάποια δοκιμαστικά καθώς σκόπευε να ξαναμπεί στην κινηματογραφική βιομηχανία για να γυρίσει το La Duchesse de Langeais σε σκηνοθεσία Ουόλτερ Ουάνγκερ, κατά τα άλλα, όμως, δεν βρέθηκε ποτέ ξανά μπροστά σε κάμερα. Τα σχέδια για την ταινία κατέρρευσαν όταν οι χρηματοδότες απέτυχαν στην υλοποίηση της ταινίας και τα δοκιμαστικά είχαν χαθεί για 40 χρόνια πριν ξαναβγούν στην επιφάνεια από το γκαράζ κάποιου. Συμπεριλήφθησαν στο ντοκιμαντερ του καναλιού TCM Γκάρμπο, το 2005 και τη δείχνουν ακόμα απαστράπτουσα στα 43 της χρόνια. Υπήρχαν υπαινιγμοί ότι μπορεί να εμφανιζόταν ως "Δούκισσα de Guermantes" στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Μαρσέλ Προυστ Η ομοιότητα των περασμένων αλλά ποτέ δεν καρποφόρησε.
Η τελευταία της συνέντευξη, μάλλον, δόθηκε στο διάσημο αρθρογράφο για θέματα ψυχαγωγίας της Daily Mail του Λονδίνου, Πολ Κάλαν κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Συναντήθηκαν στο Hotel du Cap Eden Roc, ο Κάλαν ξεκίνησε "Αναρωτιέμαι..." αλλά η Γκάρμπο τον έκοψε λέγοντας του "Γιατί αναρωτιέσαι;" και έφυγε περήφανα, κάνοντας αυτή τη συνέντευξη μια από τις συντομότερες που δημοσιεύτηκαν ποτέ.
Σταδιακά αποσυρόταν από τον κόσμο της ψυχαγωγίας και κινήθηκε σε μια απομονωμένη ζωή στη Νέα Υόρκη, αρνούμενη να κάνει οποιαδήποτε δημόσια εμφάνιση. Μέχρι το θάνατό της, οι φωτογραφίες της Γκάρμπο είχαν γίνει ένα είδος σπορ για τους παπαράτσι. Το 1974, ο παραγωγός ταινιών ερωτικού περιεχομένου, Πήτερ ντε Ρομ, παρακολούθησε την Γκάρμπο στη Νέα Υόρκη και γύρισε κάποια πλάνα με εκείνη χωρίς την άδειά της για να τα συμπεριλάβει στην ερωτική ταινία του Adam & Yves.
Παρ' όλες τις προσπάθειές της να ξεφύγει από τη δημοσιότητα, ψηφίστηκε «καλύτερη ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου του αιώνα» (με τη συμπατριώτισσα της Ίνγκριντ Μπέργκμαν να αναδεικνύεται «καλύτερη ηθοποιός του ομιλούντος κινηματογράφου») το 1950 και ανακηρύχθηκε η ομορφότερη γυναίκα που έζησε ποτέ από το Βιβλίο Γκίνες.
Προσωπική ζωή
Πιθανολογείται πως η Γκάρμπο ήταν αμφιφυλόφιλη, έχοντας απολαύσει σχέσεις με άντρες αλλά και γυναίκες, συμπεριλαμβανομένου και του ηθοποιού Τζον Γκίλμπερτ. Πρωταγωνίστησαν μαζί για πρώτη φορά στην κλασική ταινία Σαρξ και Διάβολος (Flesh and the Devil) to 1926. Η "ερωτική έντασή" τους στην οθόνη γρήγορα μεταφράστηκε σε ειδύλλιο εκτός οθόνης και μέχρι το τέλος της παραγωγής η Γκάρμπο είχε εγκατασταθεί στο σπίτι του Γκίλμπερτ. Φέρεται πως ο Γκίλμπερτ της έκανε πρόταση γάμου τρεις φορές πριν δεχτεί τελικά. Όταν, επιτέλους, ο γάμος κανονίστηκε το 1926, εκείνη δεν εμφανίστηκε στην τελετή. Αφού η σχέση είχε τελειώσει και η καριέρα του Γκίλμπερτ είχε καταρρεύσει, η Γκάρμπο του έδειξε μεγάλη αφοσίωση και επέμενε να παίξει μαζί της στη Βασίλισσα Χριστίνα το 1933, παρ' όλες τις αντιρρήσεις του επικεφαλής του στούντιο της MGM, Λούις Μπ. Μάγερ.
Το 1931, η Γκάρμπο έγινε φίλη με τη συγγραφέα και κοσμική κυρία Μερσέντες ντε Ακόστα, που της τη σύστησε η συγγραφέας και ηθοποιός Σάλκα Φίερτελ. Εν τέλει το ζευγάρι ξεκίνησε μια σποραδική και άστατη σχέση που διακοπτόταν από μακριές περιόδους κατά τις οποίες η Γκάρμπο την αγνοούσε και περιφρονούσε τα πολλά ερωτικά γράμματά της. Μέχρι το 1960 ο δεσμός είχε τελειώσει, μετά την έκθεση, από την ντε Ακόστα, των προσωπικών τους συναντήσεων, συμπεριλαμβανομένης και μιας γυμνόστηθης φωτογραφίας της Γκάρμπο, στην επίμαχη αυτοβιογραφία της Εδώ βρίσκεται η καρδιά.
Η Γκάρμπο είχε έναν σύντομο ερωτικό δεσμό με τη χορεύτρια, μοντέλο και ηθοποιό του βωβού κινηματογράφου Λουίζ Μπρουκς, όπως ισχυρίζεται η τελευταία στα απομνημονεύματά της. Περιέγραψε τη Γκάρμπο ως αρρενωπή αλλά "γοητευτική και τρυφερή ερωμένη".
Η βιογραφία Γκάρμπο του 1995 συνδέει τις σχέσεις της Γκάρμπο-που ήταν συχνά απλά στενές φιλίες-με τον ηθοποιό Τζορτζ Μπρεντ, τον μαέστρο Λεοπόλδο Στοκόφσκι, τον διαιτολόγο Γκάγελορντ Χάουσερ και τον μάνατζέρ της Τζορτζ Σλη, σύζυγο της σχεδιάστριας Βαλεντίνα.
Αποχώρηση και απομόνωση
Η Γκάρμπο ένιωθε ότι οι ταινίες της είχαν την κατάλληλη θέση στην ιστορία και θα κέρδιζαν σε αξία. Στις 9 Φεβουαρίου 1951, έγινε επίσημα πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1954 βραβεύτηκε με Τιμητικό Όσκαρ.
Το 1953, αγόρασε ένα διαμέρισμα με εφτά δωμάτια στη Νέα Υόρκη, στην 52η Λεωφόρο, όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής της.
Κατά καιρούς θα βρισκόταν με τις πιο διάσημες προσωπικότητες της παγκόσμιας υψηλής κοινωνίας όπως ο Αριστοτέλης Ωνάσης και ο φωτογράφος Σέσιλ Μπίτον αλλά, γενικά, επέλεξε να ζήσει απομονωμένη ζωή. Ήταν γνωστή για τους μεγάλους περιπάτους της στους δρόμους της Νέας Υόρκης ντυμένη απλά και φορώντας τεράστια γυαλιά ηλίου, αποφεύγοντας πάντα τα αδιάκριτα βλέμματα, τους παπαράτσι και την προσοχή των μίντια. Εντούτοις, η Γκάρμπο έλαβε ένα τελευταίο ξέσπασμα δημοσιότητας όταν γυμνές φωτογραφίες της, που τραβήχτηκαν με φακούς μεγάλης εμβέλειας, δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό People το 1976. Περιποιημένη και χαλαρή, απολάμβανε ένα μπάνιο.
Η Γκάρμπο έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της σε απόλυτη απομόνωση. Έχοντας επενδύσει πολύ σοφά, ειδικά σε διαφημιστικά αγαθά κατά μήκος της εμπορικής οδού Rodeo Drive στο Μπέβερλι Χιλς, ήταν γνωστή για την ολιγάρκειά της και ήταν ιδιαίτερα εύπορη.
Πέθανε στο Νοσοκομείο της Νέας Υόρκης στις 15 Απριλίου 1990, σε ηλικία 84 ετών, ως συνέπεια πνευμονίας και νεφρικής ανεπάρκειας. Προηγουμένως είχε υποβληθεί σε επιτυχή θεραπεία για καρκίνο του μαστού. Αποτεφρώθηκε και, μετά από μακρά δικαστική μάχη, οι στάχτες της ενταφιάστηκαν στο νεκροταφείο Skogskykogárden στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Στοκχόλμη. Άφησε όλη την περιουσία της, που υπολογίζεται στα 20.000.000 δολάρια, στην ανηψιά της, Γκρέι Ράισφηλντ στο Νιου Τζέρσεϊ.
Για τη συνεισφορά της στον κινηματογράφο, έχει ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ, στο νούμερο 6901. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2005, τα ταχυδρομεία των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σουηδίας εξέδωσαν από κοινού δύο αναμνηστικά γραμματόσημα.
Οι κυριότερες ταινίες της
Οι κυριότερες ταινίες της είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί βωβών ταινιών
Απόκριση μακροφυκών σε στρες
Τα μακροφύκη συχνά έρχονται αντιμέτωπα με διάφορους βιοτικούς ή αβιοτικούς παράγοντες στρες. Η απόκριση στο στρες μπορεί να περιλαμβάνει διάφορες διαδικασίες όπως η παραγωγή ουσιών ή και μορφολογικές προσαρμογές.
Απόκριση Μακροφυκών σε βιοτικό στρες
Συχνά τα μακροφύκη έρχονται αντιμέτωπα με διάφορους παρασιτικούς οργανισμούς που διαβιούν επάνω στο θαλλό τους. Ο πιο συνήθης τρόπος για την αντιμετώπιση των οργανισμών αυτών είναι Epithallus Sloughing (ή surface peeling) κατά το οποίο γίνεται αντικατάσταση των επιφανειακών ιστών του φύκους. Το φαινόμενο αυτό είναι πιο συχνό στην οικογένεια Corallinaceae, αλλά μπορεί να εμφανίζεται και σε άλλα ροδοφύκη, αλλά και σε φαιοφύκη και χλωροφύκη (7).Ένας άλλος μηχανισμός άμυνας των μακροφυκών είναι και η παραγωγή ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS, Reactive Oxygen Species) που παρατηρήθηκε και στις 3 κλάσεις μακροφυκών (Ροδοφύκη, Φαιοφύκη, Χλωροφύκη) ως άμυνα στην ανάπτυξη παρασίτων (9). Οι ενεργές μορφές του οξυγόνου είναι τοξικές για μερικούς οργανισμούς και αυτό χρησιμοποιείται από τα διάφορα φύκη όπως για παράδειγμα από το Ροδοφύκος Chondruscrispus όπου η παραγωγή H2O2 εμποδίζει την ανάπτυξη παρασίτων (3).
Απόκριση Μακροφυκών σε χημικούς ρύπους
Μέχρι το 2012 είχε βρεθεί ότι τα μακροφύκη παράγουν τουλάχιστον 3129 ουσίες για αμυντικούς σκοπούς (1). Οι περισσότερεςαπό αυτές παράγονται από τα Ροδοφύκη (1658 προϊόντα). Τα προϊόντα αυτά στα ροδοφύκη είναι κυρίως τερπενοειδή. Το γένος που παράγει τις περισσότερες ουσίες είναι το γένος Laurencia, που παράγει 300 τουλάχιστον ουσίες (10). Η πρώτη ουσία ανακαλύφθηκε το 1974 και ήταν η ελατόλη(C15H22BrClO), ουσία με αντιβακτηριακή δράση (5). Πολλές από τις ουσίες αυτές εμποδίζουν τα χημικά σήματα που στέλνονται μεταξύ βακτηρίων, τα οποία σε φυσιολογικές συνθήκες μπορούννα διεγείρουν την παραγωγή βιοδραστικών ουσιών και στο σχηματισμό βιοφίλμ από τα βακτήρια (6) .Επιπλέον, τα μακροφύκη έχουν ένα εξωτερικό κυτταρικό στρώμα το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως ζελατινώδες επικάλυμμα. Στα ροδοφύκη μπορεί να αποτελείται από γαλακτάνες, όπως το άγαρ. Στα Φαιοφύκη αποτελείται συνήθως από αλγινικό οξύ, ενώ στα Χλωροφύκη από ξυλάνες (2).
Απόκριση Μακροφυκών σε στρες ακτινοβολίας και ξηρασίας
Τα μακροφύκη αντιμετωπίζουν στρες από υψηλή ένταση φωτός, υπεριώδη ακτινοβολία και ξηρασία. Η ξηρασία εμφανίζεται στα μακροφύκη ως αποτέλεσμα της αλλαγής στο ύψος της παλίρροιας και έχει σημαντικές επιπτώσεις στα μακροφύκη όπως η παραμόρφωση του σχήματος των κυττάρων. Η απόκριση στην ξηρασία ξεκινά με την αυξημένη παραγωγή H2O2 και άλλων ROS με ενεργοποίηση του αναερόβιου μεταβολισμού τους με αποτέλεσμα να εμφανίζονται έως και τρεις φορές υψηλότερα επίπεδα ROS (11). Επίσης, οι φωτοσυνθετικοί ρυθμοί μειώνονται έως και 98%. Μπορούν, ωστόσο, να επανέλθουν μετά από την ενυδάτωση του φύκους (8) .Η υπεριώδης ακτινοβολία, κυρίως η UVB μπορεί να βλάψει σοβαρά τόσο το DNA όσο και διάφορες κυτταρικές πρωτεΐνες, που συμμετέχουν στη φωτοσύνθεση. Για την αντιμετώπιση των υψηλών εντάσεων φωτός στα μακροφύκη παρατηρήθηκε το φαινόμενο της φωτοαναστολής, που έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή της  φωτοσυνθετικής τους δραστηριότητας. Κατά το φαινόμενο της φωτοαναστολής τα φύκη διασκορπίζουν ενέργεια υπό μορφή φθορισμού ή αβλαβούς θερμικής ακτινοβολίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακροφύκη
Κιράνι Τζέιμς
Ο Κιράνι Τζέιμς (γεννήθηκε 1 Σεπτεμβρίου 1992) είναι αθλητής του στίβου από τη Γρενάδα. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης στα 400 μέτρα το 2012 στο Λονδίνο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο ίδιο αγώνισμα. Ήταν ο πρώτος αθλητής από τη Γρενάδα που κέρδισε ολυμπιακό μετάλλιο. Ήταν επίσης παγκόσμιος πρωταθλητής το 2011.
Εξωτερικός σύνδεσμος
Κατηγορία:Γρενάδα Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Αντιόχεια Περσίδος
Η Αντιόχεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη στον Περσικό Κόλπο.
Ίδρυση
Ιδρύθηκε από τον Σελευκίδη βασιλιά Σέλευκο Α΄ (358 -281 π.Χ.) που έδωσε το όνομα του πατέρα του Αντιόχου στρατηγού του Φιλίππου. Η πόλη ενισχύθηκε με νέους Έλληνες αποίκους από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου ποταμού κατόπιν αιτήσεως του Αντιόχου Α΄ Σωτήρος (324 -261 π.Χ.). Αυτό επικυρώνεται από μια επιγραφή στην Μαγνησία που έχει την αίτηση του Σελευκίδη βασιλέως, στην οποία οι Μάγνητες ανταποκρίθηκαν καταφατικά. Ίσως στον εποικισμό της ελληνιστικής πόλης να συνέβαλλε και η Έφεσος.
Αναφορές από αρχαίες πηγές
Η Αντιόχεια αυτή συμφώνησε να λάβει μέρος στους νέους αγώνες της μητροπόλεώς της, προς τιμήν της Αρτέμιδος Λευκοφρυήνης. Πράγματι η Μαγνησία έστειλε θεωρούς στην Αντιόχεια τον Φιλίσκο, τον Φέρητα και τον Δημοφώντα, όπως επίσης και η σελευκιδική πόλη προς την μητρόπολή της. Από γράμμα που έστειλε προς τους Μάγνητες ο Σελευκίδης βασιλεύς Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας το 205 π.Χ. τους ανέφερε ότι ενόσω βρισκόταν στην εν λόγω ιρανική Αντιόχεια (μετά το πέρας της παρθικής και βακτρικής εκστρατείας) βρήκε τους ίδιους Μάγνητες θεωρούς. Έμμεσα όμως απέφυγε την πρόταση της Μαγνησίας για ένα διπλωματικό καθεστώς. Η ενέργεια έγινε από τον ιερέα των Σελευκιδών (και της εν λόγω Αντιόχειας) Ηράκλειτο, γιο του Ζώη. Αυτό συνέβη διότι ήταν ιερά και άσυλος, δηλαδή αφιερωμένη σε έναν θεό και μακριά από οποιαδήποτε αυθαιρεσία.
Φαίνεται ότι η Αντιόχεια ήταν μια καθ' όλα τυπική ελληνιστική πόλη. Τούτο πιστοποιείται από ένα ψήφισμα του 205 π.Χ. που παρέχει περίτρανη απόδειξη στο ότι η πόλη διέθετε βουλή, εκκλησία και δήμο. Το εθνικό των κατοίκων ήταν (βάσει των αρχαίων επιγραφών) Αντιοχέων των Περσίδος ή τον των Αντιοχέων δήμον. Οι ιστορικοί Hooghton, Lorber και Hoover υποστηρίζουν ότι στην πόλη υπήρχε νομισματική δραστηριότητα ίσαμε περίπου το 170 π.Χ. οπότε η σελευκιδική κυριαρχία εξέπνευσε στην Περσίδα (Φαρς).
Τοποθεσία
Ως προς την τοποθεσία της ελληνιστικής πόλεως έχουν προταθεί τρεις απόψεις: Ο Herzfeld τοποθετεί την Αντιόχεια στη χερσόνησο Bushehr και την ταυτίζει με την «ελληνική πόλη», Ιωνάκα, που βρίσκεται σε αυτό το μέρος της ακτής του Περσικού στον χάρτη του Πτολεμαίου της Περσίας.
Σε ένα εδάφιο του Αρριανού (Αλεξάνδρου ανάβασις Ινδική 34,1 - 3), αναφερόμενος στο ταξίδι του Νεάρχου, ο οποίος έπλευσε κατά μήκος του Περσικού ακτή του Κόλπου, ο Έλληνας αξιωματικός του ναυτικού ήλθε σε μια χερσόνησο που ονομάζεται Μεσημβρία (ταυτίζεται με την χερσόνησο Bushehr). Το πλοίο του αγκυροβόλησε στην πόλη Ταόκη, στην ενδοχώρα της οποίας υπήρχε ένα βασιλικό παλάτι των Αχαιμενιδών. Αυτή η Ταόκη έχει συσχετιστεί με τον οικισμό των Αχαιμενιδών την Tamukkan -που μαρτυρείται σε κείμενα από τις οχυρώσεις της Περσεπόλεως- την σασσανιδική πρωτεύουσα επαρχίας Tavak και την πρώιμη ισλαμική πόλη Tavvaǰ (J. Markwart, Provincial Capitals, σελ. 19, 94-95). Ενδεχομένως η σημαντική θέση της Taoce μπορεί να έχουν επανιδρυθεί από τον Σέλευκο και τον Αντίοχο ως Αντιόχεια. Έχει προταθεί από την Bivar ότι ο εκτεταμένος αρχαιολογικός χώρος που ονομάζεται Zirrah (زيرراه), που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Šāpūr βόρεια της Bushehr, μπορούν να αποτελέσουν την πρώην οικισμό της Tavvaǰ / Taoce.
Άλλοι την ταυτίζουν με τη Bushehr του νοτίου Ιράν.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Χλόη Τζόουνς
Η Χλόη Τζόουνς (Chloe Jones, πραγματικό όνομα Melinda Dee Taylor, 17 Ιουνίου 1975 - 4 Ιουνίου 2005) ήταν διάσημο φωτομοντέλο και για ένα διάστημα πορνογραφική ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Σίλσμπι του Τέξας το 1975 και πέθανε στο Χιούστον το 2005.
Η Χλόη υπήρξε πολύ γνωστό μοντέλο με παρουσίες σε διάφορα έντυπα και τον Απρίλιο του 1998 ήταν Pet of the Month στο αμερικανικό περιοδικό Penthouse. Το 2001 εισήλθε στο χώρο του πορνό όπου έμεινε μόλις μέχρι το 2004 κάνοντας περίπου 30 ταινίες. Η φήμη της από το μόντελιγκ την ακολούθησε και εκεί, παρόλο που η καριέρα της σαν ηθοποιός ήταν σύντομη. Πέθανε ξαφνικά το 2005 λίγο πριν συμπληρώσει τα 30 της χρόνια, πιθανότατα λόγω χρήσης διάφορων ουσιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Penthouse Pets Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Γραβιά
Το όνομα Γραβιά μπορεί να αναφέρεται σε έναν από τους παρακάτω οικισμούς:
Περιφέρειες και επαρχίες της Σιέρρα Λεόνε
Η Σιέρρα Λεόνε διαιρείται σε 4 περιφέρειες, οι οποίες υποδιαιρούνται σε 14 επαρχίες.
Ζακ Ντεριντά
Αποδόμηση
Ο Ντερριντά απέφυγε μέχρι τέλους να δώσει έναν ορισμό στην αποδόμηση ακριβώς γιατί η αποδόμηση ήταν μια στρατηγική και όχι μια μέθοδος. Ως προς αυτή του την επίμονη στάση εξηγεί τον δικό του τρόπο να σκέπτεται την αποδόμηση στην πολύ γνωστή επιστολή του προς τον Ιάπωνα μεταφραστή που προσπαθεί να βρει μια αντίστοιχη λέξη στην Ιαπωνική γλώσσα κατά την μετάφραση του έργου του Ντερριντά. (Επιστολή προς Ιάπωνα φίλο). Η αποδόμηση χαρακτηριζόταν από μια δυναμική ανατροπής ηγεμονικών κατασκευών του λόγου. Αλλά ως τέτοια στρατηγική δεν μπορούσε ποτέ να καθορίζεται με ορισμό. Στην επιστολή προς Ιάπωνα φίλο ο Ντερριντά γράφει ότι η αποδόμηση είναι μια λέξη που θα έπρεπε τελικά να εξαφανιστεί. Μια δυναμική του λόγου καθιστά κάθε διατύπωση έρμαιο της δικής της αποδόμησης. Αλλά είναι η ευθύνη κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου να επιλέξει και να οργανώσει την δολιοφθορά απέναντι σε εκείνο το πεδίο της ηγεμονίας που αξίζει να χτυπηθεί στην εκάστοτε συνθήκη. Η αποδόμηση δεν είναι απλή ορθολογική κριτική των ηγεμονικών σχημάτων του λόγου. Περιλαμβάνει στον τρόπο που οργανώνεται την απόφαση για δράση μέσα σε ένα πλαίσιο που αποφασίζεται μέσα στην εκάστοτε χρήση της. Η στρατηγική της αποδόμησης σχετίζεται δηλαδή με μια τέχνη που βασίζεται στην ίδια την αδυναμία του λόγου να παράγει ακριβή σχήματα: χρησιμοποιεί αυτή την συστηματική ανακρίβεια του λόγου για δράσεις δολιοφθοράς που στοχεύουν ενάντια σε ηγεμονικές απειλητικές κατασκευές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλγερινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι της τέχνης Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι της ιστορίας Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας
Κατάλογος μοναρχών της Βαλένθια
Το μεγαλύτερο διάστημα του Μεσαίωνα η Βαλένθια βρέθηκε στο επίκεντρο της Ευρωπαϊκής πολιτικής. Όταν οι Μαυριτανοί κατέκτησαν την Ιβηρική χερσόνησο το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών και το Χαλιφάτο της Κόρδοβας απέκτησαν την εξουσία στην ευρύτερη περιοχή. Μετά την κατάρρευση του Χαλιφάτου της Κόρδοβας η ευρύτερη περιοχή πέρασε στον έλεγχο των τοπικών Μουσουλμανικών κρατιδίων της Τάιφας (1010) μέχρι την κατάκτηση της από τον Ελ Σιντ (1095). Κυβέρνησε μέχρι τον θάνατο του (1099), η χήρα του εκδιώχθηκε λίγο αργότερα από το Μουσουλμανικό Χαλιφάτο.
Με την κατάρρευση του Χαλιφάτου οι τοπικοί κυβερνήτες ανέλαβαν ξανά τον έλεγχο αλλά ακολούθησαν τέσσερις αλλαγές κυβερνητών μέσα σε δύο χρόνια, αυτό είχαν σαν αποτέλεσμα να κυριεύσουν την Βαλένθια η Μούρθια και στην συνέχεια οι Αλμοάδες. Η Βαλένθια κατακτήθηκε οριστικά από το Βασίλειο της Αραγωνίας (1237) που ίδρυσε το Βασίλειο της Βαλένθια μέσα στο Στέμμα της Αραγωνίας. Το βασίλειο της Βαλένθια είχε τους δικούς νόμους, έθιμα, κοινοβούλιο αλλά για ηγεμόνα είχε τον Βασιλιά της Αραγωνίας που διόριζε τον κυβερνήτη. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι την εποχή που ενώθηκε το Βασίλειο της Βαλένθια με την Μοναρχία της Ισπανίας (1714).
Κυβερνήτες της Βαλένθια (713 - 1239)
Ακολουθεί ο Κατάλογος μοναρχών της Βαλένθια οι οποίοι ταυτίζονται με τους μονάρχες της Αραγωνίας.
Οίκος της Τραστάμαρα
Μετά τον θάνατο του Μαρτίνο της Αραγωνίας ακολούθησε ένα κενό διαδοχής την περίοδο 1410 - 1412
Με τον γάμο των Καθολικών βασιλέων Φερδινάνδου και Ισαβέλλας το Βασίλειο της Αραγωνίας ενώθηκε με το Βασίλειο της Καστίλης σχηματίζοντας το Βασίλειο της Ισπανίας αλλά ο τίτλος του βασιλιά της Βαλένθια διατηρήθηκε.
Οίκος των Αψβούργων (συνέχεια)
Την εποχή που ξέσπασε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής (επίσημα το 1707) ο Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας διέλυσε οριστικά το Στέμμα της Αραγωνίας και όλους τους τίτλους του μαζί με τους υπόλοιπους και τον τίτλο του βασιλιά της Βαλένθια. Οι Ισπανοί μονάρχες ωστόσο μέχρι την Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας εξακολουθούσαν να τυπώνουν στα νομίσματα τους τίτλους του Στέμματος της Αραγωνίας, μερικές φορές τους χρησιμοποιούσαν και στα επίσημα έγγραφα.
Ριχάρδος Β΄ της Νορμανδίας
thumb|right|250px|Ο Ριχάρδος Β΄ (δεξιά) με τον ηγούμενο του Αγίου Μιχαήλ (μέσο) και τον Λοθάριο της Γαλλίας (αριστερά).
Ο Ριχάρδος Β΄ ο Καλός (Νορμανδία 978/983 - Νορμανδία 1026) από τον Οίκο της Νορμανδίας, ήταν δούκας της Νορμανδίας (996 - 1026). Ήταν υιός και διάδοχος του Ριχάρδου Α΄ του Ισχυρού κόμη της Ρουέν & 1ου δούκα της Νορμανδίας και της Γκούνορ της Νορμανδίας. Ο Ριχάρδος Β΄ ήταν παππούς από πατέρα του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή της Αγγλίας. Τα πέντε πρώτα χρόνια που ήταν ανήλικος, αντιβασιλιάς και κηδεμόνας του ήταν ο θείος του Ροδόλφος του Ιβρί, που κατέστειλε επιτυχώς στην αρχή μία αγροτική εξέγερση. Ο Ριχάρδος Β΄ ήταν βαθιά θρησκευόμενος δούκας και είχε κοινά ενδιαφέροντα με τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας, ο οποίος τον βοήθησε στρατιωτικά εναντίον του δουκάτου της Βουργουνδίας. Η συμμαχία του με τη Βρετάνη επικυρώθηκε με τον γάμο της αδελφής του Αουίς της Νορμανδίας με τον Γοδεφρείδο Α΄ δούκα της Βρετάνης, ενώ ο ίδιος νυμφεύτηκε την αδελφή του Γοδεφρείδου, την Ιουδήθ της Βρετάνης.
Συμμαχία με τους Άγγλο-Σάξονες
Την περίοδο 1000 - 1001 ο Ριχάρδος απέκρουσε επιτυχώς μια Αγγλική επίθεση στη χερσόνησο του Κοταντέν υπό την ηγεσία του Έθελρεντ του Ουέσσεξ. Ο Έθελρεντ διέταξε να συλληφθεί ο Ριχάρδος και να μεταφερθεί δεμένος στην Αγγλία. Οι Άγγλοι ωστόσο δεν ήταν σωστά προετοιμασμένοι να αμυνθούν στη γρήγορη επίθεση του Νορμανδικού ιππικού με αποτέλεσμα τη βαριά ήττα τους στη μάχη του Βαλ ντε Σερ.
Ο Ριχάρδος προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις με την Αγγλία προτείνοντας στον Έθελρεντ να παντρευτεί την αδελφή του Έμμα της Νορμανδίας. Ο γάμος αποδείχτηκε εξαιρετικής σημασίας επειδή τον χρησιμοποίησε ως πρόσχημα ο εγγονός του Γουλιέλμος ο Κατακτητής να διεκδικήσει και να κατακτήσει τελικά τον θρόνο της Αγγλίας. Οι σχέσεις βελτιώθηκαν σημαντικά κάτι που φάνηκε στα τέλη του 1013 όταν ο Σβεν Α΄ της Δανίας κατέκτησε την Αγγλία ο Ριχάρδος Β΄ παρείχε άσυλο στους δυο γιους του Έθελρεντ και της Έμμας Εδουάρδο τον Ομολογητή και Άλφρεντ Έθελινγκ. Μετά τον θάνατο του Έθελρεντ ο Κνούτος παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Έμμα και ο Ριχάρδος πιέστηκε να αναγνωρίσει τη νέα αντιβασιλεία καθώς η αδελφή του ήταν βασίλισσα. Ο Ριχάρδος είχε συναντήσεις με τους Σκανδιναβούς Βίκινγκ σε όλη τη βασιλεία του, είχε Σκανδιναβούς στον στρατό ενώ έκλεισε συμφωνία με τον Σβεν τον Διχαλογένη την εποχή που λεηλατούσε την Αγγλία.
Δωρεές
Ο Ριχάρδος Β΄ ανέθεσε στον κληρικό και δάσκαλο Ντούντο του Αγίου Κουέντιν να απαθανατίσει τους προγόνους του σαν δημιουργούς του δουκάτου της Νορμανδίας και ηγέτες του χριστιανισμού στην περιοχή σε βάρος των γειτονικών δουκάτων και οικογενειών. Είναι σαφώς μια εργασία προπαγάνδας με στόχο να νομιμοποιήσει τη Νορμανδική εγκατάσταση με πλήθος από μυθικά στοιχεία και θρύλους ενώ τα γεγονότα που αναφέρονται για τον πατέρα του Ριχάρδο Α΄ και τον παππού του Γουλιέλμο Α΄ είναι ιστορικά αξιόπιστα. Την περίοδο 1025 - 1026 ο Ριχάρδος παραχώρησε τα δώρα του προπάππου του Ρόλλο στον Άγιο Όουεν της Ρουέν. Τα υπόλοιπα αναρίθμητα δώρα που έκανε στα αβαεία υποδεικνύουν τις περιοχές στις οποίες ασκούσε εξουσία όπως η Καέν, η Κοταντέν και η Ρουέν. Ο Ριχάρδος Β΄ πέθανε στις 28 Αυγούστου 1026 και τον διαδέχθηκε στον δουκικό θρόνο ο μεγαλύτερος γιος του Ριχάρδος Γ΄.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγο του, Ιουδήθ της Βρετάνης (982 - 1017), που παντρεύτηκε το 996, κόρη του δούκα Κόναν Α΄ της Βρεττάνης, απέκτησε :
Με τη δεύτερη σύζυγό του, Πόπια (ή αλλιώς Πόππα) από το Σαιν-Μαριτίμ, παιδιά του ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Νορμανδίας Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 50 μέτρα ελεύθερο ανδρών
Τα 50 μέτρα ελεύθερο ανδρών, αποτελεί αγώνισμα της Κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 30 Ιουλίου έως την 1η Αυγούστου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο. Αυτή ήταν η 10η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς, καθώς είχε εμφανιστεί μια φορά το 1904 και στη συνέχεια σε κάθε διοργάνωση από το 1988 και μετά. Το αγώνισμα έχει το παρατσούκλι "splash and dash", που σε ελεύεθρη μετάφραση σημαίνει "πιτσιλάω και φεύγω", προφανώς για τον ταχύτατο ρυθμό με τον οποίο διεξάγεται. Χρυσός ολυμπιονίκης ανδείχθηκε ο Κέιλεμπ Ντρέσελ των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας στον τελικό Ολυμπιακό Ρεκόρ, με χρόνο 21.07 δευτερόλεπτα.
Ολυμπιακή Πρόκριση
Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να πιάσουν οι αθλητές για να συμμετέχουν στους Αγώνες του 2020 ήταν τα 22,01 δευτερόλεπτα. Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) μπορούσε να δηλώσει αυτόματα μέχρι 2 αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο. Επιπλέον, υπήρχε το όριο επιλογής (22,67 δευτερόλεπτα). Οι αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο, κέρδιζαν το δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες, αλλά η συμμετοχή τους θα καθορίζονταν τελικά από την θέση τους στην Παγκόσμια Κατάταξη της FINA και τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων. Κάθε ΕΟΕ μπορούσε να δηλώσει μόνο 1 αθλητή με αυτόν τον τρόπο. Οι ΕΟΕ που δεν κατάφεραν να προκρίνουν κανέναν άνδρα αθλητή, σε κανένα από τα αγωνίσματα της κολύμβησης, μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας και να δηλώσουν έναν άνδρα σε οποιοδήποτε από τα αγωνίσματα επιθυμούσαν.
Ρεκόρ
Πριν από τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής ρεκόρ:
Το παρακάτω ρεκόρ σημειώθηκε κατά την διάρκεια των Αγώνων:
Προκριματικά
Οι 16 κολυμβητές με τους καλύτερους χρόνους, προκρίνονταν στους Ημιτελικούς:
Ημιτελικοί
Οι κολυμβητές με τους 8 καλύτερους χρόνους προκρίνονται στον τελικό:
Παραπομπές
50
Περικλής Δορκοφίκης
Σταδιοδρομία
Ο Δορκοφίκης υπέγραψε το 1998 σε ηλικία 18 ετών το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στους ερυθρόλευκους παρέμεινε μέχρι το 2001, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει με το σύλλογο ένα Κύπελλο Ελλάδας (2002).
Την περίοδο 2002-03, έπαιξε στην ομάδα του Περιστερίου, ενώ από το 2003 μέχρι και το 2005 αγωνίστηκε στον ΑΣ Νέας Φιλαδέλφειας.
Τη διετία 2005-07, αγωνίστηκε στην Ιταλία για λογαριασμό της Αβελίνο (2005-06, 2007) και της Ρετζιάνα (2006-07).
Το καλοκαίρι του 2007 επέστρεψε στην Ελλάδα και μεταγράφει στην Ολυμπιάδα Πάτρας, στην οποία αγωνίστηκε για ένα χρόνο.
Την τριετία 2008-11, αγωνίστηκε με την ΑΕΚ Αθηνών.
Το καλοκαίρι του 2012 αγωνίστηκε στον Ηλυσιακό.
Τον Ιούλιο του 2014 έπαιξε στην ομάδα του Πανελευσινιακού.
Στις 25/9/2015, η ομάδα του Α.Σ. Παπάγου, ανακοίνωσε την συνεργασία της με τον διεθνή σέντερ.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Περικλής Δορκοφίκης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης.
Υπήρξε μέλος της Εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης εφήβων και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Eurobasket του 1998 που διεξήχθη στην Βάρνα της Βουλγαρίας.
Έχει το ρεκόρ συμμετοχών με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης εφήβων με 67 συμμετοχές
Υπήρξε μέλος της Εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης νέων (20 συμμετοχές).
Έχει συμμετοχές και στην Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών όπου έχει κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001 στην Τύνιδα της Τυνησίας.
Τοπική αυτοδιοίκηση
Τον Μάιο του 2014, κλήθηκε να συμμετάσχει στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές (δημοτικές εκλογές) στο πλευρό του σημερινού δημάρχου Γλυφάδας, Γιώργου Παπανικολάου. Έλαβε 674 ψήφους και εκλέχθηκε από τους πρώτους στον συνδυασμό.
Όπως ήταν φυσικό η ιδιότητα του Π. Δορκοφίκη ως (εν ενεργεία) αθλητή δεν έμεινε ανεκμετάλλευτη από τον Δήμο. Σήμερα είναι υπεύθυνος του τομέα αθλητισμού του Δήμου Γλυφάδας.
Η παρουσία του έφερε άλλο αέρα στα αθλητικά δρώμενα του δήμου.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα παρουσίασε έργο αξιοποιώντας την αναγνωρισιμότητα του ως αθλητή προς όφελος του Δήμου.
Προσωπική ζωή
Ο Περικλής Δορκοφίκης ζει στη Γλυφάδα, είναι παντρεμένος με την Κατερίνα Πάλλα και μαζί έχουν τρία παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φελίτσε Σκαντόνε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιάδας Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμύντα Δάφνης - Υμηττού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κλεοδώρη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κλεοδώρη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Κλεοδώρης ήταν η Πολυξώ, και επομένως η Κλεοδώρη ήταν ομοθαλής αδελφή της Ανθηλείας, της Αυτονόης, της Βρύκης, της Γλαυκίππης, της Ερατούς, της Ευίππης, της Ευρυδίκης, της Ηλέκτρας, της Θεανούς, της Κλεοπάτρας και της Στύγνης. Η Κλεοδώρη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Λίξο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Πηγή
Κλεοδωρη
Έντουαρντ Νόρτον
Ο Έντουαρντ Νόρτον (Edward Harrison Norton, 18 Αυγούστου 1969) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Πρώτα χρόνια
Ο Έντουαρντ Νόρτον γεννήθηκε στη Βοστόνη, της Μασαχουσέτης, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις 18 Αυγούστου 1969 και μεγάλωσε στο Κολούμπια του Μέριλαντ. Η μητέρα του, Ρόμπιν, πέθανε το 1997 εξαιτίας ενός όγκου στον εγκέφαλο, ενώ ο πατέρας του, Έντουαρντ ο πρεσβύτερος, είναι δικηγόρος και πρώην ομοσπονδιακός εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής υπό την κυβέρνηση του Τζίμι Κάρτερ. Αυτή τη στιγμή εργάζεται για την Nature Conservancy. Ο Έντουαρντ Νόρτον ο νεότερος είναι εγγονός του James W. Rouse ο οποίος μεταξύ άλλων σχεδίασε την πόλη στην οποία μεγάλωσε ο Νόρτον. Έχει δύο αδέλφια, τη Μόλυ και τον Τζιμ.
Μετά την αποφοίτηση του, ο Νόρτον εργάστηκε στην Οσάκα την Ιαπωνίας ως σύμβουλος στην εταιρεία Enterprise Foundation η οποία ανήκε στον παππού του.
Κινηματογραφική καριέρα
Ο Νόρτον μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και ξεκίνησε την καριέρα του ηθοποιού στο θέατρο Off-Broadway. Στον κινηματογράφο τον γνωρίσαμε με την ταινία Primal Fear, η οποία έκανε την εμφάνιση της στις κινηματογραφικές αίθουσες εν έτει 1996 και στην οποία υποδύθηκε τον Aaron Stampler, έναν νεαρό άντρα ο οποίος κατηγορούνταν για φόνο. Η ερμηνεία του σε αυτή την ταινία του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου, καθώς και μια Χρυσή Σφαίρα. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο μιούζικαλ του Γούντι Άλεν Όλοι λένε σ' αγαπώ, στην οποία ο ηθοποιός απέδειξε πως μπορεί να τα βγάλει εξίσου καλά και με κωμικούς ρόλους. Η πρώτη του χρονιά στο κινηματογραφικό πανί έκλεισε με τη βιογραφική ταινία Υπόθεση Λάρι Φλιντ του Μίλος Φόρμαν.
Αφού πρόσθεσε αρκετά μυϊκά κιλά και ξύρισε τα μαλλιά του, ο Νόρτον έδωσε μια πολύ καλή ερμηνεία στο Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας το 1998. Στην ταινία αυτή υποδύθηκε έναν βίαιο νεοναζί, τον Derek Vinyard. Το American History X του χάρισε μια δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ, αυτή τη φορά όμως για Α' Ανδρικό ρόλο. Το 1998 ο Έντουαρντ Νόρτον εμφανίστηκε και στην ταινία The Rounders στο πλάι του Matt Damon. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε στο Fight Club μαζί με τους Μπραντ Πιτ και Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, μια παράξενη ταινία γύρω από βίαιες υπόγειες ομάδες.
Ο Νόρτον έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία Πιστά ερωτευμένοι το 2000, στην οποία συμπρωταγωνίστησε με τον Μπεν Στίλερ. Η ιστορία της ταινίας αφορούσε ένα καθολικό ιερέα και ένα ραβίνο που ερωτεύονται την ίδια γυναίκα, ενώ ένα χρόνο αργότερα τον είδαμε στο The Score, μαζί με τους Μάρλον Μπράντο και Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Μαζί με τη μνηστή του Σάλμα Χάγιεκ συμπρωταγωνίστησε το 2002 στο Φρίντα, στο οποίο συμμετείχε και ως σεναριογράφος. Ακολούθησαν το Κόκκινος δράκος, prequel του ιστορικού Η σιωπή των αμνών καθώς και το 25η ώρα (25th Hour) του Σπάικ Λι, στα οποία είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Ακολούθησαν τα Η κοιλάδα του πόθου και Ο μάγος Αϊζενχάιμ (The Illusionist). Στο πρώτο υποδύθηκε έναν καουμπόι του σήμερα και στο δεύτερο έναν μάγο. Στο The Illusionist μάλιστα συμπρωταγωνίστησε με τον πρώην συμφοιτητή του Πολ Τζιαμάτι. Το 2006 βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το Βαμμένο πέπλο (The Painted Veil). Το 2008 κυκλοφόρησε το Ζήτημα τιμής (Pride and Glory) και το 2019 το Οι σκιές του Μπρούκλιν (Motherless Brooklyn), η μεταφορά του γνωστού βιβλίου στη μεγάλη οθόνη, στο οποίο ο Νόρτον πρωταγωνίστησε αλλά και το οποίο σκηνοθέτησε.
Δράση
Ο Έντουαρντ Νόρτον σε συνεργασία με τον αδελφό του, Jim Norton, δημιούργησε την εταιρεία παραγωγής ταινιών Class 5 Films, στην οποία συμμετέχουν επίσης ο συγγραφέας Stuart Blumberg και ο παραγωγός Bill Migliore. Η εταιρεία πρόσφατα ανακοίνωσε μια νέα συνεργασία με την Plan B του Brad Pitt και το National Geographic για την παραγωγή μιας σειράς δέκα επεισοδίων για το HBO, βασισμένη στο βιβλίο Undaunted Courage του Stephen Ambrose. Το The Painted Veil είναι η πιο πρόσφατα παραγωγή της Class 5. Άλλες παραγωγές της Class 5 είναι τα The Great Rivers Expedition και Dirty Work ενώ συνεργάστηκε με την Sea Studios Foundation για την παραγωγή του Strange Days on Planet Earth για το National Geographic.
Ο ηθοποιός έχει ακόμη διευρυμένη κοινωνική και περιβαλλοντική ακτιβιστική δράση, ενώ υποστηρίζει οικονομικά διάφορα projects όπως τα Nature Conservancy's Yunnan Great Rivers, Grand Canyon Trust, EarthJustice, Wilderness Society, Southern Center for Human Rights, American Museum of Natural History, Credit Where Credit is Due, American Visionary Arts Museum και Johns Hopkins Neuro-oncology Research Lab.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Θερμότητα
Η θερμότητα είναι μορφή ενέργειας που αφορά μακροσκοπικά αντικείμενα, επί της ουσίας όμως πρόκειται για την κινητική ενέργεια (μεταφοράς και περιστροφής) και την ενέργεια ταλάντωσης των μορίων, ατόμων ή ιόντων ενός σώματος η οποία αποθηκεύεται και μεταφέρεται με φορείς στη μικροκοσμική κλίμακα. Η κινητική ενέργεια αφορά κυρίως τα ρευστά. Επίσης η θερμότητα αποθηκεύεται με τη διέγερση των δεσμευμένων ηλεκτρονίων σε υψηλότερες ενεργειακές στάθμες. Έτσι έχουμε τη μεταφορά της θερμότητας και με ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπεται καθώς τα ηλεκτρόνια επιστρέφουν στη μη διεγερμένη τους κατάσταση.
Σύμφωνα με τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, η θερμότητα τείνει να ρέει αυθόρμητα από θερμότερα σώματα προς ψυχρότερα, ενώ οι ροές της μπορούν να μετατραπούν μερικώς σε ωφέλιμο έργο μέσω μιας θερμικής μηχανής.