cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουράνιο φαινόμενο
Ως ουράνια φαινόμενα ονομάζονται όλα εκείνα τα φαινόμενα (μεταβολές) που παρατηρούνται στον ουρανό και βεβαίως στα ουράνια σώματα. Εξ αυτών τα περισσότερα οφείλονται τόσο στις κινήσεις όσο και στις ιδιότητες των ουρανίων σωμάτων. Υπάρχουν όμως και φαινόμενα που ναι μεν καλούνται «ουράνια» χωρίς όμως αυτά να σχετίζονται με τα ουράνια σώματα. Αυτά τα δεύτερα οφείλονται κυρίως στη γήινη ατμόσφαιρα. Τα κυριότερα εκ των ουρανίων φαινομένων είναι:
Ως καθαυτά όμως ουράνια φαινόμενα θεωρούνται: Το φαινόμενο της «έκλειψης» του Ηλίου και των ουρανίων σωμάτων όπως και όλα εκείνα που προέρχονται από τις κινήσεις αυτών π.χ. φαινόμενο συζυγίας, αντιθέσεων, τετραγωνισμών, φάσεων Σελήνης και των Πλανητών.
Κατηγορία:Ουράνια φαινόμενα
Δημήτριος Αθ. Παπαδημητρίου
Ο Δημήτριος Παπαδημητρίου (1910 - 8 Μαρτίου 1986) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής. Κόρη του ήταν η επίσης βουλευτής, Έλσα Παπαδημητρίου (απεβίωσε το 2022).
Σταδιοδρομία
Σπούδασε Νομικά και εξάσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Στις εκλογές του 1946 εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων) με 10.824 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αργολίδας στις εκλογές του 1961 και επανεξελέγη το 1963 και το 1964.
Αποστάτησε από την Ένωση Κέντρου μαζί με άλλους βουλευτές το 1965. Στην κυβέρνηση Τσιριμώκου (από τις 18 Αυγούστου 1965 μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν υπουργός Βιομηχανίας.
Στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου (από τις 5 Οκτωβρίου 1965 έως τις 11 Μαΐου 1966) υπηρέτησε ως υφυπουργός Οικονομικών και από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966 ήταν υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.
Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών το 1986 και κηδεύτηκε από τον ναό του Αγίου Γεωργίου στο Ναύπλιο, στις 9 Μαρτίου 1986.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολίδος Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1806–1812)
Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1806-1812 ήταν μία από τις πολλές πολεμικές αναμετρήσεις μεταξύ της Αυτοκρατορικής Ρωσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Υπόβαθρο
Ο πόλεμος ξέσπασε μεταξύ του 1805 – 1806, στη σκιά των Ναπολεόντειων Πολέμων. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενθαρρυμένη από την ήττα της Ρωσίας στη Μάχη του Άουστερλιτς (Austerlitz), καθαίρεσε τους ρωσόφιλους οσποδάρους των υποτελών σε αυτή κρατών της Μολδαβίας (Αλέξανδρος Μουρούζης) και Βλαχίας (Κωνσταντίνος Υψηλάντης). Ταυτόχρονα, οι Γάλλοι σύμμαχοι των Τούρκων κατέλαβαν τη Δαλματία και απειλούσαν να διεισδύσουν στα Παραδουνάβια Πριγκιπάτα ανά πάσα στιγμή. Προκειμένου να διασφαλίσει τα ρωσικά σύνορα ενάντια σε μία πιθανή γαλλική επίθεση, ένα ρωσικό στρατιωτικό απόσπασμα 40.000 στρατιωτών προωθήθηκε στη Μολδαβία και τη Βλαχία. Ο Σουλτάνος αντέδρασε αποκλείοντας τα Δαρδανέλια για τα ρωσικά πλοία και κηρύττοντας τον πόλεμο στη Ρωσία.
Πρώτες εχθροπραξίες
Αρχικά ο τσάρος ήταν διστακτικός να συγκεντρώσει μεγάλες δυνάμεις ενάντια στην Τουρκία τη στιγμή που οι σχέσεις με τη Γαλλία ήταν αβέβαιες και ο κύριος όγκος του στρατού του ήταν απασχολημένος πολεμώντας τον Ναπολέοντα στην Πρωσία. Μία οθωμανική επίθεση με στόχο το Βουκουρέστι ανεστάλη εγκαίρως στο Ομπιλέστι (Obilesti) από μία δύναμη 4.500 στρατιωτών διοικούμενων από τον Μιχαήλ Μιλοράντοβιτς (Mikhail Miloradovich) στις 2 Ιουνίου 1807. Στην Αρμενία, το απόσπασμα του Κόμη Ιβάν Γκουντόβιτς (Count Ivan Gudovich), δύναμης 7.000 ανδρών, κατέστρεψε μία μεγάλη τουρκική δύναμη 20.000 ανδρών στη μάχη του Αρπαχάι (18 Ιουνίου). Στο μεταξύ, το Ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό υπό τη διοίκηση του Ντμίτρι Σενιάβιν απέκλεισε τα Δαρδανέλια και κατέστρεψε τον Οθωμανικό Στόλο στη Ναυμαχία των Δαρδανελίων και τη Ναυμαχία του Άθω, εδραιώνοντας τη ρωσική κυριαρχία στη θάλασσα.
Εκστρατείες 1808-1810
Σε αυτό το σημείο υπογράφτηκαν μεταξύ Ρώσων και Γάλλων οι συνθήκες του Τιλσίτ (Peace of Tilsit). Ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας, μετά από προτροπή του Ναπολέοντα να υπογράψει ανακωχή με τους Τούρκους, χρησιμοποίησε την παύση των πολεμικών επιχειρήσεων για να μεταφέρει περισσότερους Ρώσους στρατιώτες από την Πρωσία στη Βεσσαραβία. Όταν ο στρατός του Νότου έφτασε τις 80.000 άνδρες και οι εχθροπραξίες ξανάρχισαν, ο εβδομηνταεξάχρονος επικεφαλής διοικητής Προζορόφσκι (Prozorovsky), σημείωσε μικρή πρόοδο για περισσότερο από ένα χρόνο. Τον Αύγουστο του 1809 αντικαταστάθηκε από τον Πρίγκηπα Μπαγκρατιόν (Pyotr Bagration), ο οποίος άμεσα πέρασε το Δούναβη και κατέλαβε την επαρχία Δοβρουτσά (Dobruja). Ο Μπαγκρατιόν κινήθηκε για να πολιορκήσει την πόλη Σιλίστρα (Silistria), μαθαίνοντας όμως ότι ο Τουρκικός Στρατός, δύναμης 50.000 ανδρών, πλησιάζει την πόλη, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Δοβρουτσά και να υποχωρήσει στη Βεσσαραβία.
Αποτελέσματα
Η υποχώρηση του Κουτούζοφ προκάλεσε τον Τούρκο διοικητή, Αχμέτ Πασά (Ahmet Pasha), να οδηγήσει τις 60.000 άνδρες του ενάντια στο Ρωσικό Στρατό. Η μάχη έλαβε χώρα στις 22 Ιουνίου 1811 κοντά στην πόλη Ρους. Παρόλο που η επίθεση αποκρούσθηκε, ο Κουτούζοφ διέταξε τις δυνάμεις του να διαβούν το Δούναβη πίσω στη Βεσσαραβία. Περισσότεροι από 9.000 Οθωμανοί σφαγιάστηκαν εκείνη τη νύχτα, υποχρεώνοντας τον Αχμέτ Πασά να παραδοθεί στον Κουτούζοφ στις 23 Νοεμβρίου 1811.
The Beekeeper
The Beekeeper ονομάζεται το δέκατο άλμπουμ της τραγουδίστριας και δημιουργού Τόρι Έιμος. Κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2005, ενώ το πρώτο single με τίτλο "Sleeps With Butterflies" παίχτηκε στα ραδιόφωνα από τον Ιανουάριο του 2005, σημειώνοντας ιδιαίτερη επιτυχία.
Περιλαμβάνει κελτικές χορωδίες και αφρικανικά τύμπανα και γνωστικιστικά θέματα. Είναι το πιο κατανοητό στιχουργικά άλμπουμ της Έιμος, καθώς δείχνει να έχει εγκαταλείψει τις βαριές μεταφορές για χάρη ευθέων νοημάτων. Ωστόσο αυτό στάθηκε και σημείο δυσαρέσκειας από ορισμένους θαυμαστές της, που θεωρούν πως έριξε το επίπεδό της. Παρόλα αυτά, η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ήταν το ίδιο επιτυχημένη όσο και οι παλιότερες.
Ακολούθησε μια ειδική έκδοση, με μπόνους κομμάτι και DVD.
Οι Κήποι
Τα τραγούδια στο άλμπουμ χωρίζονται σε θεματικές ενότητες που ονομάζονται “Κήποι”. Αυτοί είναι:
Τσαρτς
Album
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Beekeeper, The Beekeeper, The
Ζουμπεϊντέ Σουλτάνα
Η Ζουμπεϊντέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:زوبیده سلطان) (Τούρκικα: Zübeyde Sultan, 29 Μαρτίου 1728 - 4 Ιουνίου 1756) ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1728 στο Παλάτι Τοπ Καπί, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και της δέκατης τρίτης συζύγου του Εμινέ Μουσλιχέ Καντινεφέντι.
Ο πατέρας της μετά την εκθρόνιση του το 1730, μεγάλωσε στο Παλιό Παλάτι, αλλά ήταν σε θέση να ζήσει με άνεση, καθώς είχε το αγρόκτημα του Ντιλσίζ Μεχμέτ Αγά, που βρίσκεται κοντά στο Εντιρνέ, και ως εκ τούτου τα εισοδήματά του δόθηκαν σε αυτήν.
Νίκος Παπαδόπουλος (ηθοποιός)
Ο Νίκος Παπαδόπουλος (Αθήνα, 6 Δεκεμβρίου 1962-) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Αθηνών το 1985. Έκτοτε έχει πρωταγωνιστήσει σε θεατρικές παραστάσεις, σήριαλ και θεατρικά στην τηλεόραση ενώ έχει δανείσει τη φωνή του σε αρκετές μεταγλωττισμένες κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων. Παράλληλα παρουσίαζε θεατρικές και λογοτεχνικές εκπομπές στο ραδιόφωνο.
Ζουμπεϊντέ Σουλτάνα
Βιογραφία
Όπως τα περισσότερα αδέλφια της, η Ζουμπεϊντέ δεν έζησε πολύ, πέθανε από φυσικά αίτια στις 4 Ιουνίου 1756. Είναι θαμμένη στο Αυτοκρατορικό Μαυσωλείο Κυριών, που βρίσκεται στο Γενί Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Νίκος Παπαδόπουλος (ηθοποιός)
Βιογραφία
Το 2004 νυμφεύτηκε τη μουσικοσυνθέτρια Μαρία Οικονομάκου και απέκτησαν δυο πανέμορφες κόρες, την Αγγελίνα και την Νικολέτα. Διδάσκει σε Ακαδημία Τέχνης Ιδιωτικού Ινστιτούτου (Μουσική Δημιουργία).
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Φερδινάνδος Γ΄ της Τοσκάνης
Ο Φερδινάνδος Γ΄ (Ferdinando III di Toscana, Φλωρεντία, 6 Μαΐου 1769 - Φλωρεντία, 18 Ιουνίου 1824) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν μέγας δούκας της Τοσκάνης (1790-1801 και 1814-1824) μέγας δούκας του Σάλτσμπουργκ (1803-1806) και μέγας δούκας του Βύρτσμπουργκ (1806-1814).
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Ιωσήφ Ιωάννης Βαπτιστής ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Λεοπόλδου Β΄ και της συζύγου του Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. Όταν ο πατέρας του εξελέγη αυτοκράτορας (1790), ο Φερδινάνδος τον διαδέχθηκε ως δεύτερος γιος στο δουκάτο της Τοσκάνης, διώχθηκε από τους Γάλλους (1799), αλλά κράτησε τον τίτλο για άλλα δύο χρόνια. Με τη Συνθήκη του Αρανχουέθ (1801) αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τον τίτλο, αφού τα εδάφη του δουκάτου προσαρτήθηκαν στο νέο βασίλειο της Ετρουρίας, ενώ στον ίδιο παραχωρήθηκε ως αποζημίωση το δουκάτο του Σάλτσμπουργκ από εδάφη της επισκοπής του Σάλτσμπουργκ. Στις 25 Δεκεμβρίου 1805 το δουκάτο του Σάλτσμπουργκ προσαρτήθηκε στην επικράτεια του μεγαλύτερου αδελφού του, Φραγκίσκου Β΄, και στον ίδιο τότε παραχωρήθηκε το δουκάτο του Βύρτσμπουργκ. Εκεί παρέμεινε μέχρι την πτώση του Ναπολέοντα στις 30 Μαΐου 1814, οπότε επέστρεψε στην Τοσκάνη ως μέγας δούκας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1790 τη Λουίζα της Νάπολης και της Σικελίας, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Τοσκάνης
Αιθέρας (ουσία)
Αιθέρας σύμφωνα με την αρχαία και την μεσαιωνική αντίληψη ήταν το υλικό που γέμιζε τον χώρο του σύμπαντος γύρω από την γήινη σφαίρα. Στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε η ιδέα του αιθέρα για να εξηγηθούν φαινόμενα διάδοσης του φωτός, ιδέα που απορρίφθηκε μετά το πείραμα των Μάικελσον και Μόρλεϋ. Το πείραμα αυτό απέδειξε ότι το φως ταξιδεύει με σταθερή ταχύτητα, ως εκ τούτου ο αιθέρας δεν υπάρχει. . Η ιδέα της ύπαρξης του αιθέρα ήταν αποδεχτή μέχρι το συγκεκριμένο πείραμα, ενώ την ιδέα της ύπαρξής του εισήγαγαν οι αρχαίοι Έλληνες, ως το πέμπτο στοιχείο, την πεμπτουσία.
Αρχαίες θεωρίες για τον αιθέρα
Ο αιθέρας ήταν το πέμπτο στοιχείο, μαζί με τη φωτιά, τον αέρα, το νερό και τη γη, από τα οποία ήταν φτιαγμένος ο κόσμος. Ενώ τα προηγούμενα στοιχεία δομούσαν τον κόσμο των ανθρώπων, ο αιθέρας πίστευαν ότι δομούσε τον ουρανό, τους πλανήτες, τα άστρα και γενικά τον υπόλοιπο κόσμο. Ο αιθέρας πίστευαν ότι είχε το σχήμα του κανονικού δωδεκάεδρου, γιατί ήταν το μοναδικό κανονικό στερεό του οποίου το ανάπτυγμα δεν αναλυόταν σε ορθογώνια ή ισοσκελή τρίγωνα. Έτσι, του απέδιδαν ξεχωριστές ιδιότητες, αφού ο κόσμος τον οποίο δομούσε ήταν ιδανικός και η κατοικία των θεών. Η ιδέα αυτή για τον αιθέρα διατηρήθηκε και στο Μεσαίωνα με την Αλχημεία.
Το πείραμα Μίκελσον-Μόρλεϋ
Οι Μίκελσον και Μόρλεϋ επηρεασμένοι από αυτές τις θεωρίες αποφάσισαν να μετρήσουν την ταχύτητα του φωτός μετρώντας ουσιαστικά την ταχύτητα του αιθέρα ως προς τη γη ή για την ακρίβεια ως προς τη διάταξη του πειράματος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο αιθέρας, εφόσον υπήρχε, ήταν ακίνητος ως προς τη γη. Η πιο πειστική θεωρία για την ερμηνεία του φαινομένου ήταν ότι δεν υπήρχε αιθέρας. Η αποτυχία του αιθέρα ενέπνευσε πολλούς επιστήμονες να μελετήσουν τη σταθερότητα της ταχύτητας του φωτός της οποίας το αποτέλεσμα ήταν η εμφάνιση της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το πείραμα Χάτσισον - Ενέργεια Μηδενικού Σημείου
Κατηγορία:Ιστορία της φυσικής
Σάντουιτς
thumb|250px|Σάντουιτς με σολομό. Το σάντουιτς είναι έδεσμα το οποίο αποτελείται από ένα ή περισσότερα τρόφιμα, όπως λαχανικά, τυρί ή κρέας, τα οποία τοποθετούνται ανάμεσα σε δύο φέτες ψωμί ή, γενικότερα, ένα πιάτο στο οποίο δύο ή περισσότερες φέτες ψωμί περιβάλλουν κάποιο άλλο τρόφιμο. Το ψωμί μπορεί να είναι σκέτο ή μαζί με κάποιο άρτυμα, όπως μαγιονέζα ή μουστάρδα, για να βελτιωθεί η υφή και η γεύση του. Πέρα από τα αλμυρά σάντουιτς, υπάρχουν επίσης και γλυκά σάντουιτς, όπως με ζελέ και φιστικοβούτυρο. Τα σάντουιτς είναι δημοφιλή κυρίως ως σνακ, πολλές φορές δε αποτελούν και κυρίως γεύμα. Σερβίρονται ζεστά ή κρύα.
Το σάντουιτς θεωρείται ότι πήρε το όνομά του από τον Τζον Μοντάγκου, 4ο κόμη του Σάντουιτς (1718-1792), ο οποίος και το επινόησε. Η Wall Street Journal το περιέγραψε ως τη «μεγαλύτερη συνεισφορά της Βρετανίας στη γαστρονομία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σάντουιτς Κατηγορία:Βρετανική κουζίνα Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα Κατηγορία:Τύποι φαγητού
Κατάρ
Μετά την Οθωμανική κυριαρχία, το Κατάρ έγινε Βρετανικό προτεκτοράτο στις αρχές του 20ού αιώνα, μέχρις ότου απέκτησε ανεξαρτησία το 1971. Από τις αρχές του 19ου αιώνα, το Κατάρ κυβερνιέται από τον Οίκο των Αλ Θανί. Ο Σεΐχης Τζασίμ μπιν Μοχαμέντ αλ Θανί ήταν ο ιδρυτής του Κράτους του Κατάρ. Το Κατάρ είναι κληρονομική μοναρχία και ο ηγέτης είναι ο Εμίρης Ταμίμ μπιν Χαμάντ. Σχετικά με το πολίτευμα, το εάν η χώρα είναι συνταγματική ή απόλυτη μοναρχία   είναι θέμα γνώμης. Το 2003, το σύνταγμα εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία, καθώς περίπου το 98% των ψηφοφόρων ψήφισαν υπέρ.
Στις αρχές του 2017, ο συνολικός πληθυσμός του Κατάρ ανερχόταν στα 2,6 εκατομμύρια, οι οποίοι αποτελούνταν από 313.000 πολίτες του Κατάρ και 2,3 εκατομμύρια μετανάστες.
Το Κατάρ είναι μια οικονομία υψηλού εισοδήματος, έχοντας τα τρίτα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου και μεγάλα αποθέματα πετρελαίου. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, το Κατάρ είναι μια χώρα πολύ υψηλής ανθρώπινης ανάπτυξης και το πιο προχωρημένο Αραβικό κράτος στην ανθρώπινη ανάπτυξη. Το Κατάρ είναι σημαντική δύναμη στον αραβικό κόσμο, υποστηρίζοντας οικονομικά αρκετές ομάδες ανταρτών κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης. Επίσης, το Αλ Τζαζίρα, ειδησεογραφικό δίκτυο δορυφορικής τηλεόρασης, έχει την έδρα του στο Κατάρ. Για το γεωγραφικό και πληθυσμιακό μέγεθός του, το Κατάρ ασκεί δυσανάλογα μεγάλη επιρροή στον κόσμο, και έχει αναγνωριστεί ως μέση δύναμη. Επίσης, το Κατάρ θα είναι η πρώτη αραβική χώρα που θα διοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2022.
Ετυμολογία
Το όνομα, (Qatara), πιστεύεται ότι αναφέρεται στην πόλη της Ζουμπάρα, ένα σημαντικό εμπορικό λιμάνι στην περιοχή κατά την αρχαιότητα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ένας Ρωμαίος συγγραφέας, κατέγραψε την παλαιότερη αναφορά που σχετιζόταν με τους κατοίκους της Χερσονήσου γύρω στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ., αναφέροντάς τους ως Catharrei, μια ονομασία που μπορεί να προέρχεται από το όνομα ενός προεξέχοντος τοπικού οικισμού. Έναν αιώνα αργότερα, ο Πτολεμαίος δημιούργησε τον πρώτο γνωστό χάρτη που εμφάνιζε τη χερσόνησο, αναφέροντας το ως Κατάρα. Ο χάρτης ανέφερε επίσης μια πόλη που ονομαζόταν Καντάρα, στα ανατολικά της χερσονήσου. Ο όρος Κατάρα (ή εναλλακτικώς, Cataraei) χρησιμοποιόταν αποκλειστικά μέχρι τον 18ο αιώνα, καθώς μετά ο όρος 'Katara' έγινε η πιο κοινά χρησιμοποιούμενη ονομασία της χώρας. Τελικά, η σύγχρονη παράγωγη λέξη Κατάρ υιοθετήθηκε ως το όνομα της χώρας.
Στα πρότυπα Αραβικά, το όνομα προφέρεται, ενώ στην τοπική διάλεκτο προφέρεται.
Διοικητικές διαιρέσεις
μικρογραφία|250x250εσ|Οι δήμοι του Κατάρ από το 2004 Από το 2004, το Κατάρ διαιρείται σε επτά δήμους (αραβικά: μπαλαντίγια). Για στατιστικούς λόγους, το 2010 οι δήμοι διαιρούνταν περαιτέρω μέσω 98 ζωνών. Οι ζώνες διαιρούνταν περαιτέρω σε οικοδομικά τετράγωνα.
Γεωγραφία
Η χερσόνησος του Κατάρ έχει μήκος 160 χιλιόμετρα και διεισδύει στον Περσικό Κόλπο, βόρεια της Σαουδικής Αραβίας. Βρίσκεται ανάμεσα στα γεωγραφικά μήκη 24° και 27° βόρεια και γεωγραφικά πλάτη 50° και 52° ανατολικά. Η χώρα αποτελείται από μια άνυδρη πεδιάδα η οποία καλύπτεται με άμμο. Το ψηλότερο σημείο της χώρας είναι το Κουραΐν Αμπού αλ Μπαούλ, με ύψος 103 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, στην περιοχή Τζεμπέλ Ντουκχάν στα δυτικά. Στην περιοχή Τζεμπέλ Ντουκχάν βρίσκονται τα κυριότερα αποθέματα πετρελαίου της χώρας. Στα νοτιοανατολικά βρίσκεται η Χορ αλ Ανταΐντ (εσωτερική θάλασσα), μια περιοχή με αμμόλοφους η οποία περιβάλλει έναν όρμο του Περσικού Κόλπου. Οι χειμώνες είναι πολύ ήπιοι και τα καλοκαίρια πολύ ζεστά και υγρά.
Βιοποικιλότητα και περιβάλλον
Για δύο δεκαετίες, το Κατάρ είχε τους μεγαλύτερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, με 49,1 μετρικούς τόνους ανά κάτοικο το 2008. Οι Καταριανοί καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού την ημέρα, χρησιμοποιώντας περίπου 400 λίτρα.
Το 2008, το Κατάρ ξεκίνησε το Εθνικό Όραμα 2030, με την περιβαλλοντική ανάπτυξη να είναι ένας από τους τέσσερις κύριους στόχους του Κατάρ για τις επόμενες δύο δεκαετίες. Το Εθνικό Όραμα σκοπεύει στην ανάπτυξη βιώσιμων εναλλακτικών από την ενέργεια βασισμένη στο πετρέλαιο για τη διατήρηση του τοπικού και παγκόσμιου περιβάλλοντος.
Αρχαιότητα
αριστερά|μικρογραφία| Ανασκαφή μιας θέσης των Κασσιτών στο νησί Αλ Χορ Η ανθρώπινη κατοίκηση στο Κατάρ χρονολογείται πριν από 50.000 χρόνια. Στη χερσόνησο έχουν ανακαλυφθεί οικισμοί και εργαλεία που χρονολογούνται από τη Λίθινη Εποχή. Σε εγκαταλελειμμένους παραθαλάσσιους οικισμούς έχουν ανακαλυφθεί τεχνουργήματα της Μεσοποταμίας που προέρχονται από την περίοδο Ουμπαΐντ (περίπου 6500–3800 π.Χ.). Το Αλ Νταάσα, ένας οικισμός που βρίσκεται στη δυτική ακτή του Κατάρ, είναι η πιο σημαντική τοποθεσία της εποχής στη χώρα και πιστεύεται ότι φιλοξενούσε έναν μικρό εποχικό καταυλισμό.
Κασσιτικό βαβυλωνιακό υλικό που χρονολογείται από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. που βρέθηκε στα νησιά Αλ Χορ πιστοποιεί τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ των κατοίκων του Κατάρ και των Κασσιτών στο σύγχρονο Μπαχρέιν. Μεταξύ των ευρημάτων ήταν 3.000.000 θρυμματισμένα κοχύλια σαλιγκαριών και όστρακα. Έχει προταθεί ότι το Κατάρ είναι η παλαιότερη γνωστή τοποθεσία παραγωγής βαφής από οστρακόδερμα, λόγω της βιοτεχνείας πορφυρής βαφής που υπήρχε στην ακτή.
Το 224 μ.Χ., η Σασανική Αυτοκρατορία απέκτησε τον έλεγχο των εδαφών που περιβάλλουν τον Περσικό Κόλπο. Το Κατάρ έπαιξε ρόλο στην εμπορική δραστηριότητα των Σασανιδών, συνεισφέροντας τουλάχιστον δύο αγαθά: πολύτιμα μαργαριτάρια και πορφύρα. Κατά τη βασιλεία των Σασανιδών, πολλοί από τους κατοίκους της Ανατολικής Αραβίας ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό μετά τη διασπορά της θρησκείας προς τα ανατολικά από τους Χριστιανούς της Μεσοποταμίας. Την εποχή αυτή χτίστηκαν μοναστήρια και δημιουργήθηκαν άλλοι οικισμοί. Κατά το τελευταίο μέρος της χριστιανικής εποχής, το Κατάρ περιλάμβανε μια περιοχή γνωστή ως «Μπεθ Κατράγιε» (στα συριακά σημαίνει «σπίτι των Καταριανών»). Η περιοχή δεν περιοριζόταν στο Κατάρ: περιλάμβανε επίσης το Μπαχρέιν, το νησί Ταρούτ, το Αλ-Κχατ και το Αλ-Χάσα.
Το 628, ο Μωάμεθ έστειλε έναν μουσουλμάνο απεσταλμένο σε έναν ηγεμόνα στην ανατολική Αραβία ονόματι Μουνζίρ ιμπν Σάουα Αλ Ταμίμι και ζήτησε από αυτόν και τους υπηκόους του να αποδεχθούν το Ισλάμ. Ο Μουνζίρ αποδέκτηκε το αίτημά του, και ως εκ τούτου, οι περισσότερες αραβικές φυλές της περιοχής ασπάστηκαν το Ισλάμ. Στα μέσα του αιώνα, η μουσουλμανική κατάκτηση της Περσίας θα είχε ως αποτέλεσμα την πτώση της Σασανικής Αυτοκρατορίας.
Πρώιμη και ύστερη Ισλαμική περίοδος (661–1783)
Το Κατάρ περιγραφόταν ως ένα διάσημο κέντρο εκτροφής αλόγων και καμήλων κατά την περίοδο των Ομεϋάδων. Τον 8ο αιώνα άρχισε να επωφελείται από την εμπορική στρατηγική του θέση στον Περσικό Κόλπο και έγινε κέντρο εμπορίας μαργαριταριών.
Ουσιαστική ανάπτυξη στη βιομηχανία μαργαριταριών γύρω από τη χερσόνησο του Κατάρ σημειώθηκε κατά την εποχή των Αββασιδών. Τα πλοία που ταξιδεύουν από τη Βασόρα προς την Ινδία και την Κίνα έκαναν στάσεις στα λιμάνια του Κατάρ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Κινεζική πορσελάνη, νομίσματα Δυτικής Αφρικής και τέχνεργα από την Ταϊλάνδη ανακαλύφθηκαν στο Κατάρ. Τα αρχαιολογικά κατάλοιπα του 9ου αιώνα υποδηλώνουν ότι οι κάτοικοι του Κατάρ χρησιμοποίησαν μεγαλύτερο πλούτο για να κατασκευάσουν κατοικίες και δημόσια κτίρια υψηλότερης ποιότητας. Πάνω από 100 πετρόκτιστα σπίτια, δύο τζαμιά και ένα οχυρό των Αββασιδών κατασκευάστηκαν στο Μουρβάμπ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Όταν η ευημερία του χαλιφάτου μειώθηκε στο Ιράκ, το ίδιο συνέβη και στο Κατάρ.
Μεγάλο μέρος της Ανατολικής Αραβίας ελεγχόταν από τους Ουσφουρίδες το 1253, αλλά τον έλεγχο της περιοχής κατέλαβε ο πρίγκιπας του Ορμούς το 1320. Τα μαργαριτάρια του Κατάρ αποτελούσαν μια από τις κύριες πηγές εσόδων του βασιλείου. Το 1515, ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας κατέστησε υποτελές του το Βασίλειο του Ορμούς. Η Πορτογαλία στη συνέχεια κατέλαβε σημαντικό τμήμα της Ανατολικής Αραβίας το 1521. Το 1550, οι κάτοικοι της Αλ-Χάσα υποτάχθηκαν οικειοθελώς στην κυριαρχία των Οθωμανών, προτιμώντας τους από τους Πορτογάλους. Διατηρώντας αμελητέα στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, οι Οθωμανοί εκδιώχθηκαν από τη φυλή Μπάνι Χαλίντ το 1670.
Μπαχρέιν και Σαουδική κυριαρχία (1783-1868)
αριστερά|μικρογραφία| Ένας χάρτης του 1794 που απεικονίζει την Catura στην ιστορική περιοχή του Μπαχρέιν. Το 1766, μέλη της οικογένειας Αλ Χαλίφα της συνομοσπονδίας φυλών Ουτούμπ μετανάστευσαν από το Κουβέιτ στη Ζουμπάρα στο Κατάρ. Μέχρι την άφιξή τους, οι Μπάνι Χαλίντ ασκούσαν αδύναμη εξουσία στη χερσόνησο, παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο χωριό διοικούνταν από τους μακρινούς συγγενείς τους. Το 1783, οι φυλές Μπάνι Ουτμπά με έδρα το Κατάρ και οι συμμαχικές αραβικές φυλές εισέβαλαν και προσάρτησαν το Μπαχρέιν από τους Πέρσες. Οι Αλ Χαλίφα επέβαλαν την εξουσία τους στο Μπαχρέιν και διατήρησαν τη δικαιοδοσία τους στη Ζουμπάρα. μικρογραφία| Ένα μερικώς ανακαινισμένο τμήμα της ερειπωμένης πόλης Ζουμπάρα. Μετά την ορκωμοσία του ως διάδοχος των Ουαχαμπί το 1788, ο Σαούντ ιμπν Αμπντ αλ-Αζίζ κινήθηκε για να επεκτείνει την επικράτεια των Ουαχάμπι προς τα ανατολικά προς τον Περσικό Κόλπο και το Κατάρ. Αφού νίκησαν τους Μπάνι Χαλίντ το 1795, οι Ουαχάμπι δέχθηκαν επίθεση σε δύο μέτωπα. Οι Οθωμανοί και οι Αιγύπτιοι επιτέθηκαν στο δυτικό μέτωπο, ενώ ο Αλ Χαλίφα στο Μπαχρέιν και οι Ομάνοι εξαπέλυσαν επίθεση κατά του ανατολικού μετώπου. Μόλις ενημερώθηκε για την αιγυπτιακή προέλαση στα δυτικά σύνορα το 1811, ο Ουαχαμπί εμίρης μείωσε τις φρουρές του στο Μπαχρέιν και τη Ζουμπάρα για να αναδιατάξει τα στρατεύματά του. Ο Σαΐντ μπιν Σουλτάν, ηγεμόνας του Μουσκάτ, εκμεταλλεύτηκε αυτή την ευκαιρία και επιτέθηκε στις φρουρές των Ουαχάμπι στην ανατολική ακτή, βάζοντας φωτιά στο φρούριο στη Ζουμπάρα. Οι Αλ Χαλίφα ουσιαστικά επέστρεψαν στην εξουσία στη συνέχεια.
Ως τιμωρία για την πειρατεία, ένα πλοίο της εταιρείας Ανατολικών Ινδιών βομβάρδισε την Ντόχα το 1821, καταστρέφοντας την πόλη και αναγκάζοντας εκατοντάδες κατοίκους να φύγουν. Το 1825 ιδρύθηκε ο Οίκος των Θάνι με πρώτο ηγέτη τον Σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Θάνι.
Οθωμανική περίοδος (1871-1915)
αριστερά|μικρογραφία| Παλιά πόλη της Ντόχα, Ιανουάριος 1904. Κάτω από στρατιωτική και πολιτική πίεση από τον κυβερνήτη του Οθωμανικού Βιλαετίου της Βαγδάτης, Μιντάτ Πασά, η φυλή Αλ Θάνι υποτάχθηκε στην οθωμανική κυριαρχία το 1871. Η οθωμανική κυβέρνηση επέβαλε μεταρρυθμιστικά (Τανζιμάτ) μέτρα σχετικά με τη φορολογία και την καταγραφή της γης για να ενσωματώσει πλήρως αυτές τις περιοχές στην αυτοκρατορία. Παρά την αποδοκιμασία των τοπικών φυλών, ο Αλ Θάνι συνέχισε να υποστηρίζει την Οθωμανική κυριαρχία. Οι σχέσεις Κατάρ-Οθωμανών, ωστόσο, σύντομα κλονίστηκαν και το 1882 επιδεινώθηκαν περαιτέρω όταν οι Οθωμανοί αρνήθηκαν να βοηθήσουν τον Αλ Θάνι στην εκστρατεία του στο κατεχόμενο από το Άμπου Ντάμπι Χαούρ αλ Ουνταΐντ. Επιπλέον, οι Οθωμανοί υποστήριξαν τον Οθωμανό υπήκοο Μοχάμεντ μπιν Αμπντούλ Ουαχάμπ, ο οποίος προσπάθησε να υποκαταστήσει τον Αλ Θάνι ως καϊμακάμη του Κατάρ το 1888. Αυτό οδήγησε τελικά τον Αλ Θάνι να επαναστατήσει ενάντια στους Οθωμανούς, τους οποίους πίστευε ότι προσπαθούσαν να σφετεριστούν τον έλεγχο της χερσονήσου. Παραιτήθηκε ως καϊμακάμης και σταμάτησε να πληρώνει φόρους τον Αύγουστο του 1892.
Τον Φεβρουάριο του 1893, ο Μεχμέτ Χαφίζ Πασάς έφτασε στο Κατάρ για να αναζητήσει απλήρωτους φόρους και να αντιμετωπίσει την αντίθεση του Τζασίμ μπιν Μοχάμεντ στις προτεινόμενες οθωμανικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις. Φοβούμενος ότι θα αντιμετώπιζε θάνατο ή φυλάκιση, ο Τζασίμ υποχώρησε στο Αλ Ουάτζμπα (16 χιλιόμετρα δυτικά της Ντόχα), συνοδευόμενος από πολλά μέλη της φυλής. Η απαίτηση του Μεχμέτ να διαλύσει ο Τζασίμ τα στρατεύματά του και να ορκιστεί στην πίστη του στους Οθωμανούς αντιμετωπίστηκε με άρνηση. Τον Μάρτιο, ο Μεχμέντ φυλάκισε τον αδελφό του Τζασίμ και 13 εξέχοντες ηγέτες των φυλών του Κατάρ στην οθωμανική κορβέτα Merrikh ως τιμωρία για την ανυποταξία του. Αφού ο Μεχμέντ αρνήθηκε την προσφορά να απελευθερώσει τους αιχμαλώτους έναντι αμοιβής 10.000 λιρών, διέταξε περίπου 200 στρατιώτες να προχωρήσουν προς το οχυρό Αλ Ουατζμπά του Χασίμ υπό τη διοίκηση του Γιουσούφ Εφέντη, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη της Μάχης του Αλ Ουατζμπά.
Τα στρατεύματα του Εφέντη δέχθηκαν σφοδρά πυρά από ένα μεγάλο στρατό πεζικού και ιππικού του Κατάρ λίγο μετά την άφιξή τους. Υποχώρησαν στο φρούριο Σεμπάκα, όπου και πάλι αναγκάστηκαν να αποσυρθούν. Αφού αποσύρθηκαν στο φρούριο Αλ Μπίντα, η εμπροσθοφυλακή του Γιασίμ πολιόρκησε το φρούριο, με αποτέλεσμα οι Οθωμανοί να παραδεχτούν την ήττα τους και να συμφωνήσουν να εγκαταλείψουν τους αιχμαλώτους τους σε αντάλλαγμα για την ασφαλή διέλευση του ιππικού του Μεχμέντ Πασά στο Χοσούφ από ξηρά. Αν και το Κατάρ δεν απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, το αποτέλεσμα της μάχης ανάγκασε μια συνθήκη που αργότερα θα αποτελέσει τη βάση για την ανάδυση του Κατάρ ως αυτόνομης χώρας εντός της αυτοκρατορίας.
Βρετανική περίοδος (1916-1971)
αριστερά|μικρογραφία| Το οχυρό Ζουμπάρα χτίστηκε το 1938. Με την Αγγλοτουρκική Σύμβαση του 1913, οι Οθωμανοί συμφώνησαν να παραιτηθούν από την αξίωσή τους στο Κατάρ και να αποσύρουν τη φρουρά τους από την Ντόχα. Ωστόσο, με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έγινε τίποτα για να γίνει αυτό και η φρουρά παρέμεινε στο οχυρό της Ντόχα, αν και ο αριθμός της μειώθηκε καθώς στρατιώτες λιποτάκτησαν. Το 1915, με την παρουσία βρετανικών κανονιοφόρων στο λιμάνι, ο Αμπντουλάχ μπιν Τζάσιμ Αλ Θάνι (που ήταν φιλο-Βρετανός) έπεισε τους υπόλοιπους να εγκαταλείψουν το φρούριο και, όταν τα βρετανικά στρατεύματα πλησίασαν το επόμενο πρωί, το βρήκαν έρημο.
Το Κατάρ έγινε βρετανικό προτεκτοράτο στις 3 Νοεμβρίου 1916, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψε μια συνθήκη με τον Σεΐχη Αμπντουλάχ μπιν Τζασίμ Αλ Θάνι για να τεθεί το Κατάρ υπό το Σύστημα Διακυβέρνησης. Ενώ ο Αμπντουλάχ συμφώνησε να μην συνάψει σχέση με άλλη δύναμη χωρίς προηγούμενη συναίνεση της βρετανικής κυβέρνησης, η τελευταία εγγυήθηκε την προστασία του Κατάρ από θαλάσσια επίθεση και παρείχε τις «καλές υπηρεσίες» της σε περίπτωση επίθεσης από ξηρά - αυτό το τελευταίο έμεινε εσκεμμένα ασαφές. Στις 5 Μαΐου 1935, ενώ συμφώνησε παραχώρηση πετρελαίου στη βρετανική εταιρεία πετρελαίου, την Αγγλο-Περσική Εταιρεία Πετρελαίου, ο Αμπντουλάχ υπέγραψε μια άλλη συνθήκη με τη βρετανική κυβέρνηση η οποία παρείχε προστασία στο Κατάρ έναντι εσωτερικών και εξωτερικών απειλών. Τα αποθέματα πετρελαίου ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά το 1939. Ωστόσο, η εκμετάλλευση και η ανάπτυξη καθυστέρησαν λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το επίκεντρο των βρετανικών συμφερόντων στο Κατάρ άλλαξε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την ανεξαρτησία της Ινδίας, τη δημιουργία του Πακιστάν το 1947 και την ανάπτυξη της πετρελαιοπαραγωγής στο Κατάρ. Το 1949, ο διορισμός του πρώτου Βρετανού πολιτικού αξιωματικού στην Ντόχα, Τζον Γουίλτον, σηματοδότησε την ενίσχυση των αγγλο-Καταρικών σχέσεων. Οι εξαγωγές πετρελαίου ξεκίνησαν το 1949 και τα έσοδα από το πετρέλαιο έγιναν η κύρια πηγή εσόδων της χώρας, με το εμπόριο μαργαριταριών να έχει υποχωρήσει. Αυτά τα έσοδα χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση της επέκτασης και του εκσυγχρονισμού των υποδομών του Κατάρ. Όταν η Βρετανία ανακοίνωσε επίσημα το 1968 ότι θα αποχωρούσε από τον Περσικό Κόλπο σε τρία χρόνια, το Κατάρ συμμετείχε στις συνομιλίες με το Μπαχρέιν και επτά άλλα κράτη για τη δημιουργία μιας ομοσπονδίας. Οι περιφερειακές διαμάχες, ωστόσο, έπεισαν το Κατάρ και το Μπαχρέιν να αποσυρθούν από τις συνομιλίες και να γίνουν ανεξάρτητα κράτη χωριστά από τα υπόλοιπα, τα οποία στη συνέχεια έγιναν Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ανεξαρτησία και μετά (1971–σήμερα)
Το 1995, ο Εμίρης Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί απέκτησε τον έλεγχο της χώρας από τον πατέρα του Χαλίφα μπιν Χαμάντ αλ Θανί, με την υποστήριξη των ενόπλων δυνάμεων και του υπουργικού συμβουλίου, καθώς και των γειτονικών κρατών και της Γαλλίας. Υπό τον Εμίρη Χαμάντ, το Κατάρ γνώρισε έναν μέτριο βαθμό φιλελευθεροποίησης, συμπεριλαμβανομένης της έναρξης του τηλεοπτικού σταθμού Al Jazeera (1996), της επικύρωσης της ψήφου ή του δικαιώματος ψήφου των γυναικών στις δημοτικές εκλογές (1999), της σύνταξης του πρώτου γραπτού συντάγματος (2005) και εγκαίνια Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας (2008). Το 2010, το Κατάρ κέρδισε τα δικαιώματα να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2022, καθιστώντας το την πρώτη χώρα στη Μέση Ανατολή που επιλέχθηκε για να φιλοξενήσει το τουρνουά. Ο Εμίρης ανακοίνωσε τα σχέδια του Κατάρ να πραγματοποιήσει τις πρώτες του εθνικές βουλευτικές εκλογές το 2013. Ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθούν το δεύτερο εξάμηνο του 2013, αλλά αναβλήθηκαν για τον Οκτώβριο του 2021. Το νομοθετικό συμβούλιο φιλοξένησε την 140η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2019.
Η αυξημένη επιρροή του Κατάρ και ο ρόλος του κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, ειδικά κατά την εξέγερση του Μπαχρέιν το 2011, επιδείνωσαν τις μακροχρόνιες εντάσεις με τη Σαουδική Αραβία, τα γειτονικά Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και το Μπαχρέιν. Τον Ιούνιο του 2017, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν διέκοψαν τις διπλωματικές σχέσεις με το Κατάρ, επικαλούμενες την υποτιθέμενη υποστήριξη της χώρας σε ομάδες που θεωρούσαν εξτρεμιστικές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των οικονομικών και στρατιωτικών δεσμών του Κατάρ με την Τουρκία και το Ιράν.
Πολιτική
μικρογραφία|Ο [[Εμίρης Ταμίμ μπιν Χαμάντ με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ τον Μάιο του 2017 ]] Το Κατάρ είναι συνταγματική μοναρχία που κυβερνάται από τον Οίκο των Αλ Θανί. Η δυναστεία Αλ Θανί κυβερνάει το Κατάρ σχεδόν δύο αιώνες, από την ίδρυση του βασιλικού οίκου το 1825. Το 2003, το Κατάρ υιοθέτησε ένα σύνταγμα που παρείχε την άμεση εκλογή των 30 από τα 45 μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου. Το σύνταγμα εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία, όπου σχεδόν το 98% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ.
Ο όγδοος Εμίρης του Κατάρ είναι ο Ταμίμ μπιν Χαμάντ, του οποίου ο πατέρας του, ο Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί παραιτήθηκε υπέρ του γιου στις 25 Ιουνίου του 2013. Ο ανώτατος καγκελάριος έχει την αποκλειστική εξουσία του διορισμού και της απομάκρυνσης του πρωθυπουργού και των υπουργών. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί αποτελούν το Συμβούλιο των Υπουργών, που είναι η ανώτατη εκτελεστική αρχή στη χώρα. Επίσης, το Συμβούλιο των Υπουργών εισάγει τη νομοθεσία. Οι νόμοι και τα διατάγματα που προτείνονται από το Συμβούλιο των Υπουργών αναφέρονται στο Συμβουλευτικό Συμβούλιο (Ματζιλίς Αλ Σούρα) για συζήτηση, μετά την υποβολή τους στον Εμίρη για επικύρωση. Η Συμβουλευτική Συνέλευση έχει περιορισμένη νομοθετική αρμοδιότητα, αλλά ο Εμίρης έχει την τελευταία λέξη σε όλα τα ζητήματα. Η τρέχουσα συνέλευση αποτελείται από μέλη διορισμένα από τον Εμίρη, καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί νομοθετικές εκλογές από το 1970, όπου μέχρι τότε υπήρχαν τμηματικές εκλογές στο σώμα. Οι νομοθετικές εκλογές έχουν αναβληθεί τουλάχιστον μέχρι το 2019.
Ο Καταριανός νόμος δεν απαγορεύει την ίδρυση πολιτικών σωμάτων ή εμπορικών ενώσεων.
Δημογραφία
Ο αριθμός των ανθρώπων στο Κατάρ κυμαίνεται σημαντικά ανάλογα με την εποχή, από τότε που ο πληθυσμός της χώρας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους εργάτες-μετανάστες. Στις αρχές του 2018, ο συνολικός πληθυσμός του Κατάρ ήταν 2,6 εκατομμύρια, από τους οποίους οι 313.000 είναι πολίτες του Κατάρ (12%) και οι υπόλοιποι 2,3 εκατομμύρια ήταν μετανάστες. Οι μη-Άραβες ξένοι κάτοικοι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας, με τους Ινδούς να αποτελούν τη μεγαλύτερη κοινότητα, αριθμώντας 650.000 ανθρώπους το 2017. Αυτοί ακολουθούνται από 350.000 Νεπαλέζους, 280.000 Μπανγκλαντεσιανούς, 260.000 Φιλιππινέζους, 200.000 Αιγύπτιους, 145.000 Σριλανκέζους, 125.000 Πακιστανούς και από πολλές άλλες εθνικότητες.
Οι πρώτες δημογραφικές καταγραφές του Κατάρ χρονολογούνται από το 1892, και πραγματοποιήθηκαν από τους Οθωμανούς κυβερνήτες στην περιοχή. Με βάση την απογραφή, που περιελάμβανε μόνο τους κατοίκους των πόλεων, ο συνολικός πληθυσμός του 1892 ανερχόταν στα 9.830 άτομα. Το 1983 μόνο το 20% του πληθυσμού ήταν Καταρινοί, οι υπόλοιποι ήταν από τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και το Ιράν.Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός ανερχόταν στα 1.699.435 άτομα. Τον Ιανουάριο του 2013, η Αρχή Στατιστικής του Κατάρ εκτίμησε τον πληθυσμό της χώρας στα 1.903.447 άτομα, από τους οποίους οι 1.405.164 ήταν άνδρες και οι 498.283 ήταν γυναίκες. Την περίοδο της πρώτης απογραφής, που πραγματοποιήθηκε το 1970, ο πληθυσμός ανερχόταν στα 111.133 άτομα. Ο πληθυσμός έχει τριπλασιαστεί τη δεκαετία 2001-2011, ενώ οι γνήσιοι Καταριανοί αποτελούν λιγότερο από το 15% του πληθυσμού. Το 2001 ο πληθυσμός βρισκόταν λίγο παραπάνω από τα 600.000 άτομα. Η εισροή ανδρών εργατών έχει παραμορφώσει την ισορροπία των φύλων, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να αποτελούν το ένα τέταρτο του πληθυσμού.
Οι δημοσιευμένες προβλέψεις της Αρχής Στατιστικής του Κατάρ δείχνουν ότι ο πληθυσμός του Κατάρ μπορεί να φτάσει τους 2,8 εκατομμύρια κατοίκους μέχρι το 2020. Η Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική του Κατάρ (2011-2016) εκτιμούσε ότι ο πληθυσμός θα φτάσει τους 1,78 εκατομμύρια κατοίκους το 2013, τους 1,81 εκατομμύρια κατοίκους το 2014, τους 1,84 εκατομμύρια κατοίκους το 2015 και τους 1,86 εκατομμύρια κατοίκους το 2016, με ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 2,1%. Αλλά ο πληθυσμός της χώρας είχε φτάσει τους 1,83 εκατομμύρια κατοίκους από τα τέλη του 2012, εμφανίζοντας αύξηση 7,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Ο συνολικός πληθυσμός του Κατάρ χτύπησε ιστορικό υψηλό τον Νοέμβριο του 2015, φτάνοντας τα 2,46 εκατομμύρια κατοίκους, σημειώνοντας αύξηση 8,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος
Θρησκεία
Ο Χριστιανικός πληθυσμός αποτελείται σχεδόν εξολοκλήρου από ξένους. Από το 2008, η κυβέρνηση έχει επιτρέψει στους Χριστιανούς να χτίζουν εκκλησίες σε έδαφος δωρισμένο από την ίδια, επομένως η ξένη ιεραποστολική δραστηριότητα είναι επισήμως αποθαρρυμένη. Στις ενεργές εκκλησίες περιλαμβάνεται η Εκκλησία Μαρ Θόμα, η Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία Μαλανκάρα, η η Αγγλικανική Εκκλησία των Θεοφανείων. Επίσης, υπάρχουν Μορμόνοι.
Γλώσσες
Τα Αραβικά είναι η επίσημη γλώσσα του Κατάρ. Η τοπική διάλεκτος είναι τα Καταριανά Αραβικά, ενώ η Καταριανή Νοηματική γλώσσα είναι η γλώσσα της κωφάλαλης κοινότητας. Τα αγγλικά χρησιμοποιούνται κοινώς ως δεύτερη γλώσσα, και είναι μια ανερχόμενη lingua franca, ειδικά στο εμπόριο, σε τέτοια έκταση, που υπάρχουν βήματα για την προσπάθεια της διατήρησης των Αραβικών από την καταπάτηση των Αγγλικών. Τα Αγγλικά είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για την επικοινωνία με τη μεγάλη μεταναστευτική κοινότητα του Κατάρ. Αντανακλώντας τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της χώρας, ομιλούνται και πολλές άλλες γλώσσες, όπως τα Μπαλούτσι, τα Χίντι, τα Μαλαγιάλαμ, τα Ουρντού, τα Ταμιλικά, τα Τελούγκου, τα Νεπαλικά, τα Σινχαλεζικά, τα Μπενγκάλι, τα Ταγκαλόγκ και τα Ινδονησιακά.
Το 2012, το Κατάρ έγινε μέλος του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας, ως ένα νέο συνδεδεμένο μέλος. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2013, η Γαλλική καθημερινή εφημερίδα Le Monde αποκάλυψε ότι το Κατάρ, που έχει πολύ λίγους μητρικούς ομιλητές των Γαλλικών, δεν έχει πληρώσει κάποια συνεισφορά στον ΔΟΓ, ενώ ο απερχόμενος Διαχειριστής του ΔΟΓ παραπονέθηκε το 2015 ότι το Κατάρ δεν έχει τηρήσει καμία από τις υποσχέσεις του όταν έγινε μέλος του οργανισμού και δεν έχει πληρώσει ποτέ τα ετήσια τέλη συμμετοχής.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 77,2 χρόνια (78,0 χρόνια οι άνδρες και 76,6 οι γυναίκες).
Πρωτεύουσα - πόλεις
Πρωτεύουσα και κυριότερος λιμένας της χώρας είναι η Ντόχα (Doha). Άλλες πόλεις είναι το Ντούκχαν (Dukhan), που αποτελεί το κέντρο της πετρελαϊκής παραγωγής, το Ουμ Σαΐντ (Umm Said), όπου βρίσκονται και τα μεγάλα διυλιστήρια, γνωστότατος λιμένας εξαγωγής - φόρτωσης δεξαμενόπλοιων, καθώς και οι Γουάκρα (Wakra), Αλ Χουρ (Al Khour) και Ουμ Μπαμπ (Umm Bab), όλες πρώην οάσεις που εξελίχθηκαν σε πόλεις.
Διακυβέρνηση
Η χώρα έχει απόλυτη μοναρχία με αρχηγό κράτους τον Εμίρη του Κατάρ. Από τις 25 Ιουνίου του 2013 στο αξίωμα αυτό τελεί ο Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ-Θανί, μετά την ειρηνική παράδοση της εξουσίας από τον πατέρα του, Χαμάντ μπιν Χαλίφα. Αρχηγός της κυβερνήσεως είναι ο πρωθυπουργός Αμπντάλα μπιν Νασέρ αλ Χαλίφα Αλ Θανί από τις 26 Ιουνίου του 2013. Το δικαίωμα ψήφου χορηγείται στα άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω. Το Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 9 Ιουνίου του 2005, αφού πρώτα εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα στις 29 Απριλίου του 2003 και έλαβε την έγκριση του εμίρη στις 8 Ιουνίου του 2004. Οι πρώτες εκλογές για τοπικό συμβούλιο διενεργήθηκαν το 1999.
Εξωτερικές σχέσεις
Το Κατάρ ήταν επίσης ένα από τα πρώτα μέλη του ΟΠΕΚ και ιδρυτικό μέλος του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Είναι μέλος του Αραβικού Συνδέσμου. Η χώρα δεν έχει αποδεχθεί την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου.
Το Κατάρ φιλοξενεί την αμερικανική βάση Al Udeid Air Base, το οποίο λειτουργεί ως κομβικό σημείο για όλες τις αμερικανικές αεροπορικές δραστηριότητες στον Κόλπο. Το Κατάρ έχει διμερείς σχέσεις με πολλές ξένες χώρες. Επέτρεψε στις αμερικανικές δυνάμεις να χρησιμοποιήσουν την αεροπορική βάση για να στείλει προμήθειες προς το Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Το Κατάρ υπέγραψε συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία, με την οποία μοιράζεται το μεγαλύτερο ενιαίο μη συναφή τομέα του φυσικού αερίου στον κόσμο. Οι σχέσεις του με το Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι τεταμένες, λόγω της θεωρούμενης εγγύτητας μεταξύ της κυβέρνησης του Κατάρ και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Στις 5 Ιουνίου του 2017 η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, η Μαυριτανία, η Υεμένη, οι Μαλδίβες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με μια συντονισμένη απόφαση διέκοψαν κάθε διπλωματική σχέση με το Κατάρ λόγω «της υποστήριξής του στην τρομοκρατία και τον εξτρεμισμό», ενώ η Λιβύη και η Ιορδανία την υποβάθμισαν.
Το Κατάρ έχει φιλοξενήσει ακαδημαϊκά, θρησκευτικά, πολιτικά και οικονομικά συνέδρια.
Στρατιωτικά
Το Κατάρ διατηρεί μια μικρή στρατιωτική δύναμη περίπου 11.800 ανδρών, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας. Το 2008 το Κατάρ πέρασε τα 2.355 εκατομμύρια αμερικανικού δολαρίου στις στρατιωτικές δαπάνες, το 2,3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.
Οι ειδικές δυνάμεις του Κατάρ έχουν εκπαιδευτεί από τη Γαλλία και άλλες δυτικές χώρες και πιστεύεται ότι έχουν σημαντικές δεξιότητες. Βοήθησαν επίσης τους αντάρτες της Λιβύης κατά τη διάρκεια της μάχης της Τρίπολης το 2011.
Οικονομία
μικρογραφία|Ντόχα thumb|left|Η εμπορική συνοικία της Ντόχα Πριν την ανακάλυψη του πετρελαίου, η οικονομία του Κατάρ βασιζόταν στην αλιεία ψαριών και μαργαριταριών. Αναφορές των τοπικών κυβερνητών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1892 αναφέρουν ότι το συνολικό εισόδημα από τα μαργαριτάρια το 1892 ήταν 2.450.000 γρόσια. Μετά την είσοδο των καλλιεργημένων μαργαριταριών στην παγκόσμια αγορά το 1920 και το 1930, η βιομηχανία μαργαριταριών του Κατάρ κατέρρευσε. Το 1940 ανακαλύφθηκε στο πεδίο Ντουκχάν πετρέλαιο. Η ανακάλυψη μεταμόρφωσε την οικονομία της χώρας. Σήμερα, η χώρα διαθέτει υψηλό βιωτικό επίπεδο για τους νόμιμους πολίτες του. Χωρίς φόρο εισοδήματος, το Κατάρ (μαζί με το Μπαχρέιν) είναι μια από τις χώρες με τη χαμηλότερη φορολογία στον κόσμο. Η ανεργία τον Ιούνιο του 2013 ήταν 0,1%. Ο νόμος για τις επιχειρήσεις ορίζει ότι το 51% κάθε επιχείρησης στη χώρα πρέπει να ελέγχεται από Καταριανούς.
Όσον αφορά το 2016, το Κατάρ διαθέτει το τέταρτο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στον κόσμο, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Βασίζεται σε ξένους για εργατικό δυναμικό ώστε να αναπτυχθεί η οικονομία του, σε τέτοιο βαθμό ώστε οι μετανάστες εργάτες να αποτελούν το 86% του πληθυσμού και το 94% του εργατικού δυναμικού. Το Κατάρ έχει κατακριθεί από τη Διεθνή Συνομοσπονδία Εργατικών Ενώσεων. Η οικονομική ανάπτυξη του Κατάρ βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο. Το Κατάρ είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αέριου. Το 2012, εκτιμήθηκε ότι το Κατάρ θα επένδυε πάνω από 120 δις δολάρια στον ενεργειακό τομέα στα επόμενα δέκα χρόνια. Η χώρα είναι μέλος του ΟΠΕΚ από το 1961.
Το 2005 ιδρύθηκε η Αρχή Επενδύσεων του Κατάρ, η οποία εξειδικεύεται στην επένδυση κρατικού πλούτου στο εξωτερικό. Εξαιτίας του πλεονάσματος ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων από τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου, η κυβέρνηση του Κατάρ έχει διευθύνει επενδύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Ασία. Όσον αφορά το 2013, κατείχε ατού τα οποία αποτιμήθηκαν σε 100 δις δολάρια. Ανάμεσα στις επενδύσεις περιλαμβάνονται οι Valentino, Siemens, Printemps, Harrods, The Shard, Barclays Bank, αεροδρόμιο Χίθροου, Παρί Σεν Ζερμέν, όμιλος Volkswagen, Royal Dutch Shell, Bank of America, Tiffany, Αγροτική Τράπεζα της Κίνας, Sainsbury's, BlackBerry και Santander Brasil.
Όσον αφορά το 2012, το Κατάρ διαθέτει αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου ύψους 15 δις βαρελιών και αποθέματα φυσικού αερίου το οποία αποτελούν το 13% των παγκόσμιων αποθεμάτων. Ως αποτέλεσμα, είναι από τα πλουσιότερα κράτη όσον αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα. Κανείς από τα δύο εκατομμύρια κατοίκους του δε ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και λιγότερο από 1% είναι άνεργοι.
Πολιτισμός
Ο πολιτισμός του Κατάρ είναι παρόμοιος με εκείνο των άλλων αραβικών χωρών του Περσικού Κόλπου και της Ανατολικής Αραβίας, και είναι σημαντικά επηρεασμένος από το Ισλάμ. Αραβικές φυλές από τη Σαουδική Αραβία μετακινήθηκαν στο Κατάρ και σε άλλα μέρη στον Περσικό Κόλπο. Η Εθνική Ημέρα του Κατάρ, που εορτάζεται ετησίως στις 18 Δεκεμβρίου, έχει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του αισθήματος της εθνικής ταυτότητας, και εορτάζεται η ιστορία του. Εορτάζεται προς τιμήν της αλληλεγγύης και της υπακοής που έδειξαν οι πολίτες του Κατάρ στον Σεΐχη Γιασίμ Μπιν Μοχάμεντ Αλ Θανί, και την ένωση των διαφόρων φυλών της χώρας το 1878. Από τις 1 Ιουλίου του 2008, ο Χαμάντ μπιν Αμπντουλαζίζ αλ-Καουάρι είναι ο Υπουργός Πολιτισμού, Τεχνών και Κληρονομιάς του Κατάρ.
Τέχνες και μουσεία
μικρογραφία|Το Μουσείο των Ισλαμικών Τεχνών στην [[Ντόχα]] Αρκετά ανώτερα μέλη της κυβερνώσας δυναστείας Αλ Θανί του Κατάρ είναι αξιοσημείωτοι συλλέκτες ισλαμικής και σύγχρονης τέχνης.
Το Μουσείο Ισλαμικών Τεχνών, που άνοιξε το 2008, θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου. Αυτό, καθώς και άλλα Καταριανά μουσεία, όπως το Αραβικό Μουσείο Σύγχρονων Τεχνών, είναι υπό τον έλεγχο της Αρχής Μουσείων του Κατάρ, της οποίας επικεφαλής είναι η Σέιχα Αλ-Μαγιάσσα μπιντ Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ-Θανί, η αδερφή του Εμίρη του Κατάρ, και ο προεξέχων συλλέκτης Σέιχ Χασάν μπιν Μοχάμμεντ αλ Θανί. Η Αρχή Μουσείων του Κατάρ χορηγεί καλλιτεχνικά γεγονότα στο εξωτερικό, όπως στις εκθέσεις του Τακαχάσι Μουρακάμι στις Βερσαλλίες το 2010, και του Ντάμιεν Χερστ στο Λονδίνο το 2012.
Το Κατάρ είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής παγκοσμίως στην καλλιτεχνική αγορά ανά αξία. Ο πολιτιστικός τομέας του Κατάρ έχει αναπτυχθεί, και έχει επιτρέψει στη χώρα να φτάσει στην παγκόσμια αναγνώριση για τη συνεισφορά στην ανάπτυξη μιας χώρας που το εισόδημα προέρχεται κυρίως από τη βιομηχανία φυσικού αερίου και πετρελαίου.
Μέσα ενημέρωσης
μικρογραφία|Το γραφείο ειδήσεων του Αγγλόφωνου Αλ Τζαζίρα, ενός Καταριανού τηλεοπτικού καναλιού Το Κατάρ ταξινομήθηκε ως μη ελεύθερο στην αναφορά για την Ελευθερία του Τύπου από τον οργανισμό Freedom House το 2014. Οι τηλεοπτικές μεταδόσεις στο Κατάρ ξεκίνησαν το 1970. Το Αλ Τζαζίρα είναι ένα κύριο τηλεοπτικό δίκτυο που εδρεύει στην Ντόχα του Κατάρ. Αρχικά, το Αλ Τζαζίρα ιδρύθηκε ως ένα Αραβικό ενημερωτικό τηλεοπτικό δίκτυο, ωστόσο σήμερα λειτουργεί και το ομώνυμο δορυφορικό κανάλι. Επίσης, έχει επεκταθεί σε ένα παγκόσμιο δίκτυο με πολλά θεματικά τηλεοπτικά κανάλια.
Μεταφορές
Οι εναέριες συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από 5 αεροδρόμια και ένα ελικοδρόμιο, σύμφωνα με στοιχεία του 2007. Σημαντικό λιμάνι εκτός από την Ντόχα είναι και το Ρας Λαφάν.
Η οδήγηση στη χώρα γίνεται στα δεξιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Κράτη της Αραβικής Χερσονήσου Κατηγορία:Κράτη του Περσικού Κόλπου
Ιωχαβέδ
Η Ιωχαβέδ (Εβραϊκά:יוכבד) ήταν μητέρα του Ααρών, του Μωυσή και της Μαριάμ, σύζυγος και θεία του Αμράμ, ήταν κόρη ή εγγονή του Λευί. Το όνομά της σημαίνει "Η Δόξα του Θεού". Έζησε περίπου 130 χρόνια.
Η γέννηση και η ανατροφή του Μωυσή
Ο Φαραώ διέταξε να ρίχνουν τα αρσενικά μωρά στον ποταμό Νείλο. Ο Αμράμ και η Ιωχαβέδ, με κίνδυνο της ζωής τους, έκρυψαν το βρέφος τους, τον Μωυσή. Μετά από τρεις μήνες δεν μπορούσαν να τον κρύβουν και έτσι η Ιωχαβέδ έβαλε το μωρό σε ένα κιβώτιο από πάπυρο και το άφησε στον Νείλο. Η κόρη του Φαραώ, Μπύθια, βρήκε το κιβώτιο στον Νείλο όταν πήγαινε να λουστεί, το άνοιξε και βρήκε μέσα το μωρό να κλαίει. Η κόρη του Φαραώ κατάλαβε πως είναι ένα από τα παιδιά των Εβραίων και το υιοθέτησε. Με έξυπνο μάλιστα χειρισμό, η Μαριάμ διευθέτησε να το θηλάζει η Ιωχαβέδ. Μιας και στο αρχαίο Ισραήλ οι γυναίκες θήλαζαν επί χρόνια τα μωρά τους, η Ιωχαβέδ του δίδαξε για τον Θεό του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ.
Η Ιωχαβέδ στην Τέχνη
Η ιστορία της Εξόδου έχει μεταφερθεί πολλές φορές στη μεγάλη οθόνη, με κάποιες καλλιτεχνικές προσαρμογές.
Στην ταινία Οι Δέκα Εντολές (The Ten Commanders) του 1956, την Ιωχαβέδ ενσάρκωσε η Μάρθα Σκότ.
Το 1973-1974, στην βρετανική μίνι-σειρά "Μωυσής ο Νομοθέτης" (Μoses the Lawgiver) το ρόλο της Ιωχαβέδ είχε η Ντίνα Ντορόν.
Το 1998, η DreamWorks Animation Pictures παρουσιάζει την πρώτη κλασσική ταινία κινουμένων σχεδίων της "Ο πρίγκιπας της Αιγύπτου" (The Prince of Egypt), την Ιωχαβέδ ερμήνευσε η Ισραηλινή τραγουδίστρια Όφρα Χάζα. Μάλιστα, η ομορφιά της εντυπωσίασε τόσο τους σχεδιαστές ώστε να δώσουν στην Ιωχαβέδ τη μορφή της. Η Όφρα Χάζα ερμήνευσε το νανούρισμα που τραγουδά η Ιωχαβέδ στο νεογέννητο Μωυσή, καθώς τον αφήνει στο ποτάμι, σε 18 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένου και της μητρικής της (Εβραϊκά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Νικόλαος Παπαδόπουλος (αγωνιστής του 1821)
Ο Νικόλαος Παπαδόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1798. Με την έναρξη της επανάστασης πολέμησε και αυτός από την αρχή και διακρίθηκε. Υπηρέτησε ως γραμματέας και ως αξιωματικός σε διάφορους οπλαρχηγούς της Πελοποννήσου. Πήρε μέρος στις μάχες εναντίον του Ιμβραήμ. Υπηρέτησε αφιλοκερδώς και πλήρωσε ο ίδιος άλλους στρατιώτες θυσιάζοντας την κινητή και ακίνητη περιουσία του για τον αγώνα. Προβιβάστηκε στον βαθμό του εκατόνταρχου. Το 1841 ο Όθων τον τίμησε με την απονομή του αργυρού Νομισματόσημου, και με τον βαθμό του επίτιμου υπολοχαγού τους φάλαγγας. Η Φιλεκπαιδευτική εταιρεία τον ανέγραψε ανάμεσα στους ευεργέτες της. Τιμήθηκε επίσης με τους ανώτερους Ταξιάρχες και με τον Σταυρό του αγώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος
Θεολόγης Παπαδόπουλος
Ο Θεολόγης Παπαδόπουλος (Θεσσαλονίκη, 22 Φεβρουαρίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής τερματοφύλακας ποδοσφαίρου.