cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζούλια Γκίλαρντ
Πριν την πολιτική
Η Γκίλαρντ γεννήθηκε το 1961 στο Μπάρρυ, κοιλάδα του Γκλάμοργκαν, στην Ουαλία. Αφότου υπέφερε από βρογχοπνευμονία ως παιδί, οι γονείς της είχαν πάρει συμβουλές ότι θα βοηθούσε την ανάκαμψη της αν ζούσε σε ένα θερμότερο κλίμα. Η οικογένεια μετοίκησε στην Αυστραλία το 1966, εγκαθιστάμενη στην Αδελαΐδα. Οι γονείς της, Τζον και Μόιρα, ζουν στην Πασαντένα, στην Νότια Αυστραλία. Έχει μια αδελφή, την Άλισον, η οποία είναι τρία χρόνια μεγαλύτερη.
Ο πατέρας της Γκίλαρντ εργαζόταν ως ψυχιατρικός νοσοκόμος, ενώ η μητέρα της εργαζόταν στην τοπική έδρα του Στρατού Σωτηρίας. Αυτή και η αδελφή της φοιτούσαν στο Mitcham Demonstration School, και η Τζούλια συνέχισε στο Unley High School. Αυτή τότε σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας αλλά σταμάτησε σύντομα τις σπουδές το 1982 και μετακόμισε στην Μελβούρνη για να αργασθεί με την Αυστραλιανή Ένωση Μαθητών. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης με πτυχία Bachelor Τεχνών Bachelor Νομικής το 1986.
Πολιτική προέλευση
Μετά την μετακόμιση στην Μελβούρνη, το 1983 η Γκίλαρντ έγινε η δεύτερη γυναίκα που ηγήθηκε της Αυστραλιανής Ένωσης Σπουδαστών. Ήταν επίσης προηγουμένως η γραμματέας της αριστερής οργάνωσης Socialist Forum.
Από το 1996 έως το 1998, η Γκίλαρντ υπηρέτησε ως Αρχηγός του Προσωπικού του Τζον Μπράμπυ,τον ηγέτη της αντιπολίτευσης της Βικτόρια εκείνη την εποχή.
Μέλος της αντιπολίτευσης
Η Γκίλαρντ εκλέχθηκε Μέλος για το Λάλορ, μια ασφαλή Εργατική έδρα κοντά στην Μελβούρνη, στην Βουλή των Αντιπροσώπων στις εκλογές του 1998, αντικαθιστώντας τον Μπάρρυ Τζόουνς, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε. Έβγαλε τον πρώτο της λόγο στην βουλή στις 11 Νοεμβρίου 1998.
Σκιώδης Υπουργός Πληθυσμού και Μετανάστευσης: 2001–2003
Μετά την ήττα των Εργατικών στις εκλογές του 2001, η Γκίλαρντ εκλέχθηκε στην σκιώδη κυβέρνηση, με το χαρτοφυλάκιο του πληθυσμού και της μετανάστευσης. Τον Φεβρουάριο του 2003, της δόθηκαν επιπλέον τα χαρτοφυλάκια του συμβιβασμού και των Ενδογενών ζητημάτων.
Σκιώδης Υπουργός Υγείας: 2003–06
Η Γκίλαρντ προωθήθηκε στην θέση της Σκιώδους Υπουργού Υγείας τον Ιούλιο του 2003. Λίγο αργότερα, η κυβέρνηση μετακίνησε τον Υπουργό Εργασιακών Σχέσεων Τόνυ Άμποτ στο χαρτοφυλάκιο της υγείας. Η αντιπαλότητα μεταξύ των Άμποτ και Γκίλαρντ συχνά κέρδισε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Απέκτησε επιπρόσθετη ευύνηγια την διεύθυνση της αντιπολίτευσης στην Βουλή των Αντιπροσώπων.
Στον απόηχο της ήττας των Εργατικών στις εκλογές του Οκτωβρίου 2004, εικάσθηκε ότι η Γκίλαρντ ίσως αναμετρηθεί με τον Τζέννυ Μάκλιν για την θέση του αναπληρωή ηγέτη, αλλά δεν το έπραξε.
Η Γκίλαρντ είχε εικασθεί ότι θα ήταν πιθανή μελλοντική ηγέτιδα του κόμματος για μερικά έτη αλλά, μέχρι το 2005, έμεινε εκτός διαγωνισμών ηγεσίας. Αφότου ο Μαρκ Λάθαμ παραιτήθηκε από την ηγεσία τον Ιανουάριο 2005, όμως, αναδύθηκε ως πιθανή διάδοχος μαζί με τον Κιμ Μπήζλεϋ και τον Κέβιν Ραντ.
Αναπληρώτρια Αρχηγός της Αντιπολίτευσης
Στις 1 Δεκεμβρίου 2006, σε μια διακομματική πολιτική συνεργασία με τον Κέβιν Ραντ, η Γκίλαρντ άρχισε μια εκστρατεία για την αναπληρωματική αρχηγία του ALP. Όταν ο Ραντ εκλέχθηκε αρχηγός, ο αναπληρωτής αρχηγός και η αντιπρόσωπος του Κιμ Μπήζλεϋ, η Τζέννυ Μακλίν, επέλεξαν να μην διαγωνιστούν για την θέση και στις 4 Δεκεμβρίου 2006 εξελέγη χωρίς αντίπαλο. Στον ανασχηματισμό των κύριων θέσεων μετά την αλλαγή ηγεσίας, η Γκίλαρντ έλαβε τα χαρτοφυλάκια της Εργασίας, Εργασιακών Σχέσεων και Κοινωνικής Συμπερίληψης.
Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός: 2007–10
Το Εργατικό Κόμμα κέρδισε τις ομοσπονδιακή εκλογή του 2007 και, στις 3 Δεκεμβρίου 2007, η Γκίλαρντ ορκίσθηκε ως η πρώτη γυναίκα Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός της Αυστραλίας.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2007, έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της Αυστραλίας σε πρωθυπουργικό ρόλο, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του ενεργούντος πρωθυπουργού ενώ ο Κέβιν Ραντ παρακολοθούσε την Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή στο Μπαλί. Στον πρώτο χρόνο της κυβέρνησης, υπηρέτησε ως ενεργούσα πρωθυπουργός επί 69 ημέρες κατά την διάρκεια των υπερπόντιων περιοδειών του Ραντ.
Η Γκίλαρντ είναι ένας σεβαστός συνομιλητής, και οι εμφανίσεις της κατά την διάρκεια των κοινοβουλευτικών ερωτήσεων προέτρεψε τον Πίτερ βαν Ονσέλεν να την αποκαλέσει «τον καλύτερο κοινοβουλευτικό εμφανιζόμενο στην πλευρά των Εργατικών».
Υπουργός Εκπαίδευσης, Εργασίας και Εργασιακών Σχέσεων
Η Γκίλαρντ κατάργησε το καθεστώς WorkChoices των βιομηχανικών σχέσεων που είχε εισαγάγει η κυβέρνηση Χάουαρντ, και το αντικατέστησε με το Fair Work Bill. Αυτό εγκαθίδρυσε μια μοναδική γραφειοκρατεία βιομηχανικών σχέσεων καλούμενη Fair Work Australia.
Το 2009 η Γκίλαρντ επέβλεψε το πρόγραμμα «Building the Education Revolution» της κυβέρνησης, το οποίο κατένειμε $16 δισεκατομμύρια για να χτισθούν νέοι σχολικοί χώροι περιλαμβανομένων σχολικών αιθουσών, βιβλιοθηκών και αιθουσών συνεδριάσεων.
Πρωθυπουργός
Στις 23 Ιουνίου 2010, μετά από συναντήσεις καθ'όλη την διάρκεια του απογεύματος μεταξύ της Γκίλαρντ και του Πρωθυπουργού Κέβιν Ραντ, καθώς και ηγετών παρατάξεων, ο Ραντ απευθύνθηκε στα αγωνιούντα media στις 10:30 pm AEST και ανακοίνωσε ότι η Γκίλαρντ του είχε ζητήσει να διαξαγάγει μια εκλογή ηγεσίας στην 115μελή κοινοβουλευτική ομάδα την επόμενη ημέρα για να καθοριστεί η ηγεσία του Εργατικού Κόμματος και ούτως ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας.
Ο Ραντ αρχικά είπε ότι θα προκαλούσε την Γκίλαρντ στην κοινοβουλευτική ομάδα. Όμως, σύντομα φάνηκε ότι δεν είχε αρκετή υποστήριξη για να αναχαιτίσει την πρόκληση της Γκίλαρντ. Ώρες πριν την ψηφοφορία, παραμέρισε ως ηγέτης και τερμάτισε την υποψηφιότητα του, αφήνοντας την Γκίλαρντ να πάρει την ηγεσία χωρίς αντίπαλο. Στην ίδια συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, ο Θησαυροφύλακας (Treasurer) Ουέιν Σουάν εκλέχθηκε χωρίς αντίπαλο για να διαδεχθεί την Γκίλαρντ ως αναπληρωτής ηγέτης των Εργατικών, και ούτως Αναπληρωτής Πρωθυπουργός.
Λίγο μετά, η Γκίλαρντ ορκίσθηκε ως η 27η Πρωθυπουργός της Αυστραλίας από τον Γενικό Κυβερνήτη, Κουέντιν Μπράις, και ο Ουέην Σουάν ορκίσθηκε ως αναπληρωτής της. Τα άλλα μέλη της κυβέρνησης του Κέβιν Ραντ, εκτός από τον ίδιο τον Ραντ, έγιναν τα υπόλοιπα μέλη της πρώτης κυβέρνησης Γκίλαρντ.
Αργότερα εκείνη την ημέρα, στην πρώτη συνέντευξη τύπου της ως Πρωθυπουργός, είπε ότι σε περιπτώσεις στην Κυβέρνηση Ραντ «έσβησε τα ίχνη», και ότι «Σχημάτισα την άποψη ότι μια καλή Κυβέρνηση έχανε τον δρόμο της». Επίσης είπε ότι δεν θα μετακόμιζε στο The Lodge εκτός αν εκλεγόταν κανονικά Πρωθυπουργός, προτιμώντας να μοιράσει τον χρόνο της μεταξύ ενός διαμερίσματος στην Καμπέρα και το σπίτι της στην Αλτόνα, ένα δυτικό προάστειο της Μελβούρνης. Τελικά μετακόμισε στο The Lodge στις 26 Σεπτεμβρίου 2010.
Εκτός από το ότι είναι η πρώτη γυναίκα και η πρώτη που δεν έχει παντρευθεί, η Γκίλαρντ είναι η πρώτη Πρωθυπουργός μετά τον Μπίλλυ Χιουζ (1915–1923) που γεννήθηκε σε υπερπόντια περιοχή.
Μετά την κούρσα ηγεσίας, ο Μπιλ Σόρτεν, πρώην συνδικαλιστής ηγέτης, και σημαίνον κοινοβουλευτικό μέλος της Δεξιάς Παράταξης ALP, ανακοίνωσε το πρόγραμμα της κυβέρνησης για το πακέτο σπιτιών με επάρκεια ενέργειας (Energy Efficient Homes Package) και την αλλαγή πολιτικής στο πρόγραμμα της μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Τα μέτρα αυτά έφεραν τη στροφή του Εργατικού Κόμματος από το Ραντ προς τη Γκίλαρντ.
Εκλογές 2010
Στις 17 Ιουλίου 2010, 23 ημέρες αφότου έγινε πρωθυπουργός και αφότου έλαβε την έγκριση του Γενικού Κυβερνήτη Κουέντιν Μπράις, η Γκίλαρντ ανακοίνωσε ότι η επόμενη ομοσπονδιακή εκλογή θα διεξαγόταν στις 21 Αυγούστου 2010. Η Γκίλαρντ άρχισε την καμπάνια της με μια ομιλία που χρησιμοποιούσε το σλόγκαν «moving forward» (κινούμενοι προς τα εμπρός). Στα πρώτα στάδια της εκστρατείας, μια σειρά διαρροών κυκλοφόρησαν από υποτιθέμενες πηγές στο Εργατικό Κόμμα, οι οποίες ανέφεραν φαινομενικές διαιρέσεις μέσα στην Κυβέρνηση πάνω στην αντικατάσταση του Κέβιν Ραντ από την Γκίλαρντ. Στο μέσο της εκστρατείας, η Γκίλαρντ προσέφερε στους δημοσιογράφους μια αυτοεκτίμηση της εκστρατείας της λέγοντας ότι έδινε πολύ προσοχή στους συμβούλους στην ομάδα στρατηγικής της, και ήθελε να διενεργήσει μια λιγότερο «σταδιακά διαχειριζόμενη» εκστρατεία:
Η Γκίλαρντ συνάντησε τον αρχηγό της Αντιπολίτευσης Τόνυ Άμποτ για μια επίσημη συζήτηση (debate) κατά την διάρκεια της εκστρατείας. Οι έρευνες στο κοινό του στούντιο από το Channel 9 και το Seven Network ανέφεραν νίκη της Γκίλαρντ. Ανίκανοι να συμφωνήσουν σε περαιτέρω debates, οι ηγέτες προχώρησαν σε ξεχωριστές εμφανίσεις σε βάθρο για να δεχθούν ερωτήσεις από κοινοτικά φόρουμ στο Σίδνεϋ και το Μπρισμπέην. Ένα exit poll στο κοινό του Rooty Hill RSL έδειξε νίκη του Άμποτ. Η Γκίλαρντ κέρδισε την δημοσκόπηση του κοινού στη συνάντηση στο Broncos Leagues Club meeting του Μπρισμπέην στις 18 Αυγούστου. Η Γκίλαρντ επίσης εμφανίσθηκε στο πρόγραμμα του ABC Q&A στις 9 Αυγούστου. Στις 7 Αυγούστου, η Γκίλαρντ έδωσε συνέντευξη από τον πρώην Εργατικό ηγέτη που έγινε δημοσιογράφος του Channel Nine, Μαρκ Λάθαμ.
Η Γκίλαρντ επίσημα «εγκαινίασε» την εκστρατεία των Εργατικών στο Μπρισμπέην πέντε ημέρες πριν την ημέρα της ψηφοφορίας, συνοψίζοντας τις πολιτικές των Εργατικών και χρησιμοποιώντας το σλόγκαν: «Ναι θα προχωρήσουμε εμπρός μαζί».
Οι Εργατικοί και ο Συνασπισμός κέρδισαν έκαστος 72 έδρες στην Βουλή των Αντιπροσώπων που έχει 150 έδρες, τέσσερις λιγότερες από όσεα απαιτούντο για κυβέρνηση πλειοψηφίας, καταλήγοντας στο πρώτο μετέωρο κοινοβούλιο μετά την εκλογή του 1940. Αμφότεροι οι ηγέτες των δύο μεγάλων κομμάτων προσπάθησαν να δημιουργήσουν κυβέρνηση μειοψηφίας.
Παραίτηση από την πρωθυπουργία 2013
Έπειτα από τη νίκη του Κέβιν Ραντ στις εκλογές για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος στις 26 Ιουνίου 2013, η Γκίλαρντ παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Ως αποτέλεσμα, ο Ραντ ορκίστηκε για δεύτερη φορά στην πρωθυπουργία στις 27 Ιουνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αυστραλίας Κατηγορία:BBC 100 (γυναίκες) Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Ιένα
thumb|right|300px|Άποψη της Ιένας. Η Ιένα (Jena, γερμανική προφορά «Γένα») είναι πόλη της Γερμανίας που βρίσκεται στο ομόσπονδο κρατίδιο της Θουριγγίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Θουριγγίας μετά την Ερφούρτη. Είναι διάσημη κυρίως για το ομώνυμο πανεπιστήμιό της και για την εταιρία κατασκευής οπτικών Καρλ Τσάις (Karl Zeiss).
Ιστορία
Η Ιένα αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο του 1182. Αρχικά, η Ιένα ήταν υπό την κατοχή των φεουδαρχών του Λόμπντεμπεργκ. Εκείνη την εποχή, η οικονομία της πόλης βασιζόταν κυρίως στην παραγωγή κρασιού. Το 1523 φθάνει στην πόλη η ιδέα της Μεταρρύθμισης. Σύμφωνα με κείμενα της εποχής, οι Δομινικανοί μοναχοί που ήταν εγκατεστημένοι στην Ιένα από το 1286 δέχθηκαν πολλές επιθέσεις από Προτεστάντες μοναχούς. Το 1558, ιδρύεται το Πανεπιστήμιο της Ιένας από τον εκλέκτορα της Σαξονίας Ιωάννη Φραγκίσκο τον Μεγαλόκαρδο. Την περίοδο 1670-1690, η Ιένα ήταν πρωτεύουσα ενός δουκάτου. Στα τέλη του 18ου αιώνα, το Πανεπιστήμιο της Ιένας απέκτησε μεγάλη φήμη μεταξύ των γερμανικών κρατιδίων, με αποτέλεσμα να γίνει πνευματικό κέντρο όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Το 1806, μετά τη Μάχη της Ιένας όπου οι Γάλλοι νίκησαν τους Πρώσους (14 Οκτωβρίου 1806), ο Ναπολέων κατέκτησε την πόλη. Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου της Ιένας εξεγέρθηκαν εναντίον των Γάλλων κατακτητών το 1813 και τελικά κατάφεραν να κερδίσουν την ανεξαρτησία της πόλης. Στα τέλη του 19ου αιώνα, με τη δημιουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Ζάαλμπαν (Saalbahn), η Ιένα έγινε και βιομηχανικό κέντρο της Γερμανίας, καθώς παρασκεύαζε κυρίως οπτικά προϊόντα και υαλικά. Το 1945, λίγο καιρό πριν τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη βομβαρδίστηκε από συμμαχικά αεροσκάφη. Η Ιένα ανήκει στο ομόσπονδο κρατίδιο της Θουριγγίας από το 1920, ενώ από το 1949 ως το 1990, ανήκε διοικητικά στην Ανατολική Γερμανία.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Γκρέβε Φόντμπολντ
Η  Γκρέβε Φόντμπολντ είναι μια δανέζικη, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1935. Έδρα της ομάδας είναι το Greve Idræts Center, χωρητικότητας 7000 θεατών. Συμμετέχει στην Denmark Series. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Τις περιόδου 1986 και 1987 συμμετείχε στην Danish 2nd Division, την τότε 2η εθνική κατηγορία Δανίας. Στη συνέχεια υποβιβάστηκε σε μικρότερες κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκρέβε Φόντμπολντ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935
Μάξιμος Μπαλλής
Ο Μάξιμος "Μαξ" Μπαλλής, (Αλεξάνδρεια 1902 - Μαδρίτη 9 Οκτωβρίου 1990) ήταν αθλητής της αντισφαίρισης και πανελληνιονίκης.
Ο Μπαλλής γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια από ρωσικής καταγωγής πατέρα, τον Ιωάννη και βρετανικής καταγωγής μητέρα. Ο πατέρας του, Ιωάννης είχε αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα και είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896. Ο Μάξιμος σπούδασε στη σχολή ιησουιτών της Αλεξάνδρειας και είχε επίσης την ελληνική υπηκοότητα. Ήταν ποδοσφαιριστής του Ελληνικού ποδοσφαιρικού ομίλου Αλεξάνδρειας, όπου αγωνιζόταν στην θέση του κεντρικού φόργουορντ, ενώ στην αντισφαίριση ήταν αθλητής του Ίφιτου Καΐρου.
Ο Μάξιμος Μπαλλής είχε συμμετάσχει στα πρώτα πανελλήνια προπολεμικά πρωταθλήματα και στους αγώνες Ανατολικής Μεσογείου.
Στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε στον βρετανικό στρατό και πήρε μέρος σε πολλές μάχες, όπως του Ελ Αλαμέιν.
Cob
Το cob είναι υλικό δόμησης που αποτελείται κυρίως από πηλό, άμμο, άχυρο, νερό, και άλλες προσμίξεις που του προσδίδουν σταθερότητα. Ειναι παρόμοιο κονίαμα με αυτό που κατασκευάζονται και τα πληθιά. Το cob είναι πυρίμαχο, αντισεισμικό και φτηνό. Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι ότι είναι πολύ ευέλικτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλλιτεχνικές και γλυπτικές δημιουργίες.
Ιστορία και χρήση
Ο άνθρωπος από τα πανάρχαια χρόνια χρησιμοποιούσε το χώμα σαν βασικό δομικό υλικό. Ακόμη και στις μέρες μας υπολογίζεται ότι το 50% του πληθυσμού της γης κατοικεί σε κτίσματα φτιαγμένα από χώμα. Για παράδειγμα στο Αφγανιστάν τα πιο παλιά κτίρια είναι φτιαγμένα με πατικωμένο χώμα και cob. Το κτίσιμο με cob χρησιμοποιούνταν στο Μαγκρέμπ και στην Αλ Ανταλούς τον 11ο και το 12ο αιώνα και περιγράφεται με λεπτομέρεια από τον Ιμπν Χαλντούν τον 14ο αιώνα. Αλλά και στην Ευρώπη υπάρχουν μεγάλης ηλικίας κτίρια κατασκευασμένα με χώμα τα οποία είναι και κατοικήσιμα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Salon de Diane Chapel στη Γαλλία, το οποίο χρησιμοποιείται ως βιβλιοθήκη και φυλάσσονται σε αυτή βιβλία ιστορικής αξίας που είναι ευαίσθητα στην υγρασία.
Nokoreach
"Nokoreach" (Βασίλειο) είναι ο εθνικός ύμνος της Καμπότζης. Έπειτα από τη νίκη του φιλομοναρχικού κόμματος FUNCINPEC επί των πρώην κομμουνιστών (του Λαϊκού Κόμματος της Καμπότζης) στις εκλογές του 1993 ο βασιλικός ύμνος επέστρεψε. Είναι βασισμένος σε λαϊκή μελωδία της Καμπότζης.
Ιστορική αναδρομή
Αρχικά καθιερώθηκε το 1941 για να επιβεβαιωθεί ως εθνικός ύμνος το 1947, τον καιρό που η χώρα έγινε ανεξάρτητη από τη Γαλλία. Το 1970, με την κατάργηση της μοναρχίας αντικαταστάθηκε και ο ύμνος. Έπειτα από τη νίκη των κομμουνιστών το 1975, τα άλλοτε μοναρχικά σύμβολα, όπως το "Nokoreach", αποκαταστάθηκαν για μικρό χρονικό διάστημα. Επί καθεστώτος των Ερυθρών Χμερ, ο ύμνος αντικαταστάθηκε ξανά από τον Dap Prampi Mesa Chokchey ή Δοξασμένη 17η Απριλίου. Με τη λήξη του εμφυλίου πολέμου το 1993 οι φιλομοναρχικοί νίκησαν και ο βασιλικός ύμνος για μία ακόμη φορά επέστρεψε στη χώρα.
Στοιχεία
Ο τίτλος του ύμνου προέρχεται από το όνομα του πάλαι ποτέ Βασιλείου των Χμερ.
Στίχοι: Chuon Nat
Σύνθεση: F. Perruchot and J. Jekyll, based on a Cambodian folk tune
Καθιερώθηκε: το 1941, αντικαταστάθηκε το 1970, επανήλθε το 1975, αντικαταστάθηκε το 1976, επανήλθε το 1993
Στίχοι στα Χμέρ
១​~	សូម​ពួក​ទេព្ដា​ ឱ្យ​បាន​រុងរឿង​ យើង​ខ្ញុំ​ព្រះអង្គ​ នៃ​ព្រះ​នរបតី​
គ្រប់​គ្រង​ដែន​ខ្មែរ
រក្សា​មហាក្សត្រ​យើង ដោយ​ជយ​មង្គល​ សិរីសួស្ដី សូម​ជ្រក​ក្រោម​ម្លប់​ព្រះ​បារមី​ វង្ស​ក្សត្រា​ដែល​សាង​ប្រាសាទ​ថ្ម បុរាណ​ថ្កើនថ្កាន។
មហា​រដ្ឋ​កើត​មាន
កំបាំង​កណ្ដាល​ព្រៃ នឹក​ដល់​យសសក្ដិ​ មហា​នគរ គង់វង្ស​នៅ​ល្អ​ រឹងប៉ឹង​ជំហរ ភ័ព្វ​ព្រេង​សំណាង​របស់​កម្ពុជា យូរ​អង្វែង​ហើយ។
៣~	គ្រប់​វត្ត​អារាម​ សូត្រ​ដោយ​អំណរ​ ចូរ​យើង​ជា​អ្នក គង់​តែ​ទេវតា​
ឮ​តែ​សូរស័ព្ទ​ធម៌ រំឭក​គុណ​ពុទ្ធសាសនា ជឿជាក់​ស្មោះស្ម័គ្រ​ តាម​បែប​ដូនតា នឹង​ជួយ​ជ្រោមជ្រែង​ផ្គត់ផ្គង់​ប្រយោជន៍​ឱ្យ ជា​មហានគរ។
Ελληνική μετάφραση
Ο παράδεισος προστατεύει το Βασιλέα μας
Δίνοτνάς του ευτυχία και δόξα
Ώστε να κυβερνά για τις ψυχές και για το πεπρωμένο μας,
Γιάννης Μπανιάς
Ο Γιάννης Μπανιάς (Μελισσουργοί Άρτας, 27 Σεπτεμβρίου 1939  -  Αθήνα, 29 Μαρτίου 2012) ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Υπήρξε στέλεχος της προδικτατορικής Αριστεράς, είχε δραστηριοποιηθεί έντονα στον χώρο της πολιτικής, και ιδιαίτερα σε κινήματα υπέρ της ανεξαρτησίας της Κύπρου, της διαφύλαξης της δημοκρατίας όταν αυτή απειλούνταν, καθώς και σε άλλους εθνικούς και πολιτικούς αγώνες. Το 2007 εκλέχτηκε βουλευτής επικρατείας όντας ηγέτης της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής Οικολογικής Αριστεράς με το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.). Πέθανε σε ηλικία 73 ετών στις 28 Μαρτίου του 2012.
Nokoreach
Ελληνική μετάφραση
Όντας ένας, Κληρονόμος των κυρίαρχων του Δημιουργού,
Γιάννης Μπανιάς
Βιογραφία
Σπούδασε στην Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Γκρατς της Αυστρίας, ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική και πολιτική δράση. Εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο των Ελλήνων Φοιτητών του Γκρατς και έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας.
Nokoreach
Ελληνική μετάφραση
Οδηγώντας το Περήφανό μας Βασίλειο.
Οι ναοί αναπαύονται στα δάση
Γιάννης Μπανιάς
Βιογραφία
Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα, εντάχτηκε στην οργάνωση της σπουδάζουσας παράταξης της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, στην οποία εκλέχτηκε γραμματέας και αργότερα μετείχε στο Κεντρικό Συμβούλιο του κινήματος. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορία των Συνταγματαρχών, το 1967, υπηρέτησε στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μετά τη διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας το 1968 εντάχτηκε πολιτικά στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Εσωτερικού. Το 1969, μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση με τη νεολαία του Ρήγα Φεραίου του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και του Πανελλήνιου Αντιδικτατορικού Μετώπου. Τον ίδιο χρόνο συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο πολιτικών εξόριστων στο Παρθένι της Λέρου.
Nokoreach
Ελληνική μετάφραση
Θυμίζοντας την αίγλη της Μόχα Νοκόρ.
Γιάννης Μπανιάς
Βιογραφία
Στη μεταπολίτευση συνέχισε την πολιτική του δράση στο Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και μετείχε ως συνδικαλιστής στο συνδικαλιστικό κίνημα των Πολιτικών Μηχανικών και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.). Το 1982 εκλέχτηκε γραμματέας του κόμματος. Το 1987, μετά τη διάσπαση Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού, συνέχισε την πολιτική του δράση στο κόμμα Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά όπου έγινε αρχηγός του. Στη συνέχεια, εντάχτηκε στην Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (Α.Κ.O.Α.), η οποία το 2004 συνεργάστηκε εκλογικά με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Στις εκλογές του 2007 εκλέχτηκε βουλευτής επικρατείας με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Στις εκλογές του 2009 κανένα μέλος της Α.Κ.Ο.Α. δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Στις 29 Μαρτίου 2012, μετά από νοσηλεία μιας βδομάδας στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός λόγω μιας βαριάς ασθένειας που αντιμετώπιζε, πέθανε σε ηλικία 73 ετών. Η πολιτική κηδεία του έγινε στις 31 Μαρτίου 2012 με δημόσια δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Nokoreach
Ελληνική μετάφραση
Όπως οι βράχοι αιώνια είνα και η φυλή των Χμερ.
Ας εμπιστευτούμε την τύχη της Καμπουτσέα
Η Αυτοκρατορία που αποτελεί πρόκληση για τις γενεές.
Τα τραγούδια ξυπνούν από τις παγόδες
Προς τη δόξα της ιερής βουδιστικής Πίστης
Γι' αυτό ο παράδεισος θα προσφέρει τα άφθονα αγαθά του
Για την αρχαία χώρα των Χμερ, τη Μόχα Νοκόρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Καμπότζης
Κάμπος Μεσσηνίας
Το τοπωνύμιο Κάμπος Μεσσηνίας μπορεί να αναφέρεται στους εξής οικισμούς:
Παντικόσα
Η Παντικόσα  (ισπανικά: Panticosa, αραγωνικά: Pandicosa) είναι δήμος στην Ισπανία, ο οποίος ανήκει στην περιφέρεια της Άλτο Γάγιεγο (Alto Gállego), στη βόρεια επαρχία της Ουέσκας, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας. Καταλαμβάνει μια περιοχή 95.9 τετραγωνικών χιλιομέτρων με πληθυσμό 774 κατοίκους (2016).
Περιοχή
Το πυρηναϊκό αυτό χωριό, βρίσκεται στην Κοιλάδα της Τένα κοντά στη συμβολή των ποταμών Καλδαρές (Caldarés) και Βολάτικα (Bolática), οι οποίοι κατεβαίνουν από ψηλότερες κορυφές του δήμου. Εντός της δικαιοδοσίας του δήμου υπάρχει επίσης το χιονοδρομικό κέντρο αλπικού σκι "Παντικόσα - Λος Λάγος" (επί του παρόντος, ανήκει στον όμιλο Aramón), όπως επίσης και ένα φημισμένο θέρετρο λουτρών Σπα σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από το χωριό ("Baños de Panticosa"). Η οικονομία του δήμου βασιζόταν παλιότερα στην κτηνοτροφία, ενώ στις μέρες μας βασίζεται κυρίως στον τουρισμό, καθώς διαθέτει πολλές ξενοδοχειακές μονάδες και εστιατόρια που γεμίζουν πλήρως τόσο το χειμώνα όσο και το καλοκαίρι.
Υπάρχει επίσης ένας ακόμα δευτερεύον πληθυσμιακός πυρήνας, ο οικισμός El Pueyo de Jaca, όπου υπάρχει ένα καταφύγιο στο οποίο έρχονται νεανικές και σχολικές ομάδες για να κάνουν σκι στο χιονοδρομικό κέντρο, ή για να συμμετέχουν σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις.
Μέρος της περιοχής του δήμου καταλαμβάνει το Φυσικό Μνημείο των Πυρηναϊκών Παγετώνων.
Ιστορία
Η Παντικόσα αναφέρεται για πρώτη φορά στον 13ο αιώνα, όταν και ήδη αποτελούταν από τέσσερις συνοικίες (που ονομάζονταν Βίκος): τις Σάντα Μαρία, Σαν Σαλβαδόρ, Σους (Sus) και Εξένα (Exena). Οι τρεις πρώτες συνθέτουν τη σημερινή παλιά πόλη, ενώ μόνο η τελευταία εξαφανίστηκε σταδιακά με το χρόνο. Μεταξύ των ετών 1900 και 1950 ο δήμος είχε περίπου 900 κατοίκους, ενώ τα κτίρια του χωριού χρονολογούνται στην πλειοψηφία τους από τον 19ο αιώνα (περίοδος της μέγιστης ακμής των λουτρών). Μαζί με τους οικισμούς El Pueyo και Hoz, ήταν ένα από τα τρία ιστορικά quiñones στα οποία η κοιλάδα ήταν διαιρεμένη διοικητικά.
Δραστηριότητες
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Τα Λουτρά της Παντικόσας, στις αρχές του 20ου αιώνα. Τον χειμώνα η Παντικόσα είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να ασκήσει κανείς άθλημα του αλπικού σκι. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχει ένα πολύ ζεστό και οικείο χιονοδρομικό σταθμό, τον οποίο διαχειρίζεται ο όμιλος Aramón, επίσης σε αυτό τον σταθμό γίνονται μερικά πρωταθλήματα και έχουν βγει από αυτό μεγάλοι Ισπανικοί σκιέρ όπως ο διεθνής Leire Morlans. Επιπλέον, στην περιοχή των λουτρών υπάρχουν 5,5 χιλιόμετρα πίστας για τους λάτρεις του σκι αντοχής (cross-country ski).
Το καλοκαίρι, η τοποθεσία αυτή έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά για τους πολλούς επισκέπτες που έρχονται να απολαύσουν τη φύση και το βουνό. Τόσο οι έμπειροι όσο και οι αρχάριοι στα σπορ της ορεινής πεζοπορίας και της αναρρίχησης, βρίσκουν εύκολα στη γύρω περιοχή κάποιο κατάλληλο μέρος ώστε να ασκήσουν το αγαπημένο τους άθλημα. Οι πολλές κορυφές που ξεπερνούν τα 3.000 μέτρα σε υψόμετρο, ή τα βράχια με την υπέροχη θέα, αποτελούν το δέλεαρ για να έρθει κανείς να περιπλανηθεί γύρω από αυτό το χωριό της Κοιλάδας της Τένα. Από τα λουτρά ξεκινούν διάφορα μονοπάτια που φέρνουν τον ορειβάτη στις πολυάριθμες ορεινές λίμνες και κορυφές, καθώς και ένα πέρασμα προς τη Γαλλία που κάποτε χρησιμοποιούνταν από λαθρεμπόρους που συνδιαλέγονταν με τη γειτονική κοιλάδα της Bearn. Χαρακτηριστικά παραδείγματα σημαντικών κορυφών είναι οι Infiernos, Argualas, Peña Blanca και Peña Telera. μικρογραφία|310px|πανοραμική όψη του χωριού από της τηλεκαμπίνες του χιονοδρομικού κέντρου Όχι μόνο οι αμιγώς δραστηριότητες βουνού, αλλά και πολλές άλλες δραστηριότητες όπως ψάρεμα, ποδηλασία, κανό, τρέξιμο, κλπ., συντροφεύουν κατά τη διάρκεια σχεδόν όλου του έτους τον οικισμό αυτό. Σε τέτοιο βαθμό, που τα τελευταία χρόνια πραγματοποιούνται στην κοιλάδα δύο αγώνες υψηλού επιπέδου: ο ένας είναι η "Puyada" (κατακόρυφο χιλιόμετρο), που ξεκινάει από το χωριό και φτάνει μέχρι τις πίστες του σκι διανύοντας μια υψομετρική διαφορά 1000 μέτρων, και ο άλλος είναι αγώνας δρόμου "Παντικόσα-Sallent" (περίπου 8 χλμ.). Και οι δύο αγώνες συγκεντρώνουν τους καλύτερους αθλητές από τις κοντινές περιοχές, από ανθρώπους της εθνοφυλακής μέχρι Γάλλους τριαθλητές. Αυτό ωστόσο δεν αφαιρεί το κίνητρο και την όρεξη πολλών απλών δρομέων που προτρέπονται να συμμετάσχουν με τον δικό τους ρυθμό.
Τοπική γλώσσα
Η Παντικόσα έχει να περηφανεύεται για το σώσιμο μίας εκ των καλύτερα διατηρημένων διαλέκτων της αραγωνικής γλώσσας (fabla aragonesa), τα Παντικούτο (panticuto). Μαζί με τα Πατουές (patués), τα Ανσοτάνο (ansotano), τα Τσέσο (cheso), τα Τσισταμπίν (chistabín), η γλώσσα αυτή είναι μια από αυτές που έχουν αποκτήσει τη μεγαλύτερη βαρύτητα στο να προσαρμόσουν την αραγωνική γλώσσα ως μία ενοποιημένη γλώσσα, λόγω του γεγονότος ότι πρόκειται για μια ένωση μεταξύ των αραγωνικών της ανατολής με αυτών της δύσης. Ταυτόχρονα, είναι αυτή που έχει διατηρηθεί καλύτερα στην κοιλάδα της Τένα, μία από τις πιο μαζικά χρησιμοποιούμενες στα Πυρηναία. Σήμερα υπάρχουν λίγοι ομιλητές που τη χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση και κάποιο περισσότεροι που τη γνωρίζουν. Αυτή η μείωση οφείλεται στο γεγονός ότι, κατά τα χρόνια του Φράνκο, επιβάλλονταν αντίποινα για τη χρήση της, κατά τα οποία πρέπει να προσθέσουμε ότι οι άνθρωποι από μακρινές περιοχές τη θεωρούσαν ως γλώσσα των αναλφάβητων, αλλά και στο γεγονός πως οι νέοι της Παντικόσας κατέληγαν να εγκαταλείπουν το χωριό για να σπουδάσουν. Έτσι, οι λίγοι ομιλητές που υπάρχουν ντρέπονται να τη χρησιμοποιούν μπροστά τους τουρίστες και ενόψει αυτού του γεγονότος υπήρξε μια αξιοσημείωτη Καστιλιανοποίηση, αφήνοντας την προφορική παράδοση σε λίγες εκφράσεις που χρησιμοποιούνται γενικά κατ οίκον. Το γεγονός αυτό υποβαθμίζει τη γλώσσα. Τα θεσμικά όργανα και οι ίδιοι οι ντόπιοι θα πρέπει να είναι περήφανοι για μια κληρονομιά που πρέπει να διατηρηθεί.
Στον επιστημονικό τομέα, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σαραγόσας Φράνσο Ναγόρε (Francho Nagore), εκπόνησε την πτυχιακή του διατριβή στη ρομανική φιλολογία, πάνω σε αυτή τη διάλεκτο, που ήταν τόσο ενδιαφέρουσα για την αραγωνική φιλολογία που δημοσιεύθηκε ως ''"Τα αραγωνικά της Παντικόσας". Gramática'' (1986).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αραγωνία Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Χιονοδρομικά κέντρα
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σόφτμπολ ανδρών
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σόφτμπολ ανδρών είναι μια διοργάνωση που διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Το πρώτο τέτοιο πρωτάθλημα διεξήχθη το 1993 στην Πράγα, με νίκη της Ολλανδίας επί της Δανίας στον τελικό.
Οι 3 πρώτοι νικητές του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο σόφτμπολ ανδρών
Κατηγορία:Σόφτμπολ Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης
1713
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1713 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τζίμι Μοράλες
Ο Τζέιμς Ερνέστο «Τζίμι» Μοράλες Καμπρέρα (ισπ. James Ernesto "Jimmy" Morales Cabrera, γενν. στις 18 Μαρτίου 1969) είναι πολιτικός από τη Γουατεμάλα, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Γουατεμάλας από το 2016 ως το 2020. Εξελέγη στο ύπατο αξίωμα της χώρας του μετά τη νίκη του στις γενικές εκλογές του 2015. Πριν την ενασχόλησή του με την πολιτική, ήταν κωμικός ηθοποιός.
Προέρχεται από φτωχή οικογένεια και είναι Ευαγγελικός Χριστιανός. Έχει πτυχία στη διοίκηση επιχειρήσεων και στη θεολογία από το Πανεπιστήμιο του Σαν Κάρλος της Γουατεμάλας.
Έγινε διάσημος ως γνωστός ηθοποιός πρωταγωνιστώντας στη σειρά Moralejas («Ήθη») μαζί με τον αδερφό του Σάμι. Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 2011, όταν κατήλθε ως υποψήφιος δήμαρχος της πόλης Μίξκο, όντας υποψήφιος του μικρού δεξιού κόμματος Δράση για την Εθνική Ανάπτυξη. Το 2013 έγινε μέλος και, αργότερα, γενικός γραμματέας του Μετώπου Εθνικής Σύγκλισης.
Το 2015 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για την προεδρία της χώρας από το Μέτωπο Εθνικής Σύγκλισης. Ενώ δεν θεωρούνταν ως ένας εκ των επικρατέστερων, τελικά ήρθε στην πρώτη θέση στον πρώτο γύρο των εκλογών, πράγμα που θεωρούνταν έκπληξη. Η πλατφόρμα του περιλάμβανε συντηρητικές θέσεις και την αντιμετώπιση της διαφθοράς. Αυτοπροσδιορίζεται ως εθνικιστής, υποστηρίζει τη θανατική ποινή και τάσσεται κατά των εκτρώσεων. Επίσης, αρνείται ότι υπήρξε γενοκτονία κατά των Ιξίλ Μάγια. Η εκλογική νίκη του Μοράλες ήρθε ύστερα από την παραίτηση του προέδρου Ότο Πέρες Μολίνα και της αντιπροέδρου Ροξάνα Μπαλντέτι λόγω της υπόθεσης Λα Λινέα. Η επιτυχία του θεωρήθηκε ως σημάδι της απογοήτευσης των ψηφοφόρων από το πολιτικό κατεστημένο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουατεμάλας
Επαρχία Χακκιάρι
Η Επαρχία Χακκιάρι (Hakkâri ili, هكاري, Parêzgeha Colemêrgê ), είναι Τουρκική επαρχία στο νοτιοανατολικό άκρο της Τουρκίας. Το 2018 ο πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στους 286,470 κατοίκους από τους οποίους η πλειοψηφία είναι Κουρδική. Συνορεύει με το Ιράν από τα ανατολικά και με το Ιράκ από τα νότια.
Περιοχές
Η Επαρχία χωρίζεται σε 4 περιοχές (η πρωτεύουσα με έντονα):
Ιστορία
Η περιοχή έχει κατοικηθεί από πολλούς και διαφορετικούς λαούς με το πέρασμα τον χρόνων εκ τον οποίων οι Ακκάδιοι, οι Χετταίοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες, οι Έλληνες (Μακεδόνες), οι Αρμένιοι, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, και πιο σύγχρονα οι Οθωμανοί.
Η περιοχή κατά τον 19ο αιώνα κατοικούταν σχεδόν απόλυτα από Κούρδους και Ασσύριους μέχρι την γενοκτονία των Ασσυρίων το 1890.
Παραπομπές
Χακκιαρι Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
ΙΦ Σκιόλντ
Η ΙΦ Σκιόλντ (δανικά: Skjold) είναι μια δανέζικη, ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία αγωνίζεται στη Danish 2nd Division East. Ιδρύθηκε το 1917. Έδρα της ομάδας είναι το Birkerød Stadion, χωρητικότητας 4500 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο. Την περίοδο 1981-85 στην Danish 2nd Division, την τότε δεύτερη εθνική κατηγορίας Δανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1917 Κατηγορία:ΙΦ Σκιόλντ
Χόιβικ
Το Χόιβικ πιστεύεται ότι είναι ένας πολύ παλιός οικισμός. Μια πρώιμη πηγή είναι η σάγκα Færeyinga, που γράφτηκε μετά το 1200 για τις υποθέσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ των Βίκινγκ αιώνες νωρίτερα. Υπάρχει μια παλιά αγροικία στο Χόιβικ που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα και σήμερα λειτουργεί ως υπαίθριο μουσείο. Σημαντικά ιδρύματα στο Χόιβικ είναι το γυμνάσιο και το Ιστορικό Μουσείο των Φερόων Νήσων. Η πρώτη εκκλησία του Χόιβικ ολοκληρώθηκε το 2007. Το 2005 υπεγράφη στο Ιστορικό Μουσείο του Χόιβικ συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ των Φερόων Νήσων και της Ισλανδίας. Ως εκ τούτου, η συμφωνία είναι γνωστή ως συμφωνία του Χόιβικ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία των Φερόων Νήσων
Σάντα Ρόσα (Λα Πάμπα)
Η Σάντα Ρόσα (Santa Rosa) είναι πόλη στις Πάμπας της Αργεντινής και πρωτεύουσα της επαρχίας Λα Πάμπα της Αργεντινής. Βρίσκεται στα ανατολικά της επαρχίας, στην όχθη της λιμνοθάλασσας Δον Τομάς, στη διασταύρωση των εθνικών οδών 5 και 35. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 102.860 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1892 από τον Τομάς Μασόν, και δεν εξελίχθηκε σε σχετικά σημαντικό γεωργικό κέντρο μέχρι το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Εξακολουθεί να είναι μία από τις μικρότερες επαρχιακές πρωτεύουσες της χώρας μετά τις Ρόσον, Ουσουάια και Βιέδμα της Παταγονίας.
Στα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνονται η γειτονιά Φίτε (1930), το μνημείο του Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν, το Παλάτι της Δικαιοσύνης, το θέατρο Τεάτρο Εσπανιόλ (1908), το Επαρχιακό Μουσείο Τέχνης (με πίνακες των Ραούλ Σόλδι, Αντόνιο Μπέρνι, Κουινκέλα Μαρτίν και άλλων σημαντικών αργεντινών ζωγράφων) και το Επαρχιακό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.
Κοντά στη Σάντα Ρόσα βρίσκεται η πόλη Τοάι, και οι δύο πόλεις μαζί αποτελούν τη μητροπολιτική περιοχή της Σάντα Ρόσα.
Γεωγραφία
Η Σάντα Ρόσα ιδρύθηκε στο δυτικό άκρο των Πάμπας της Αργεντινής, στην περιοχή επαφής δύο διαφορετικών φυσικών περιβαλλόντων: το τέλος της πεδιάδας και η αρχή της γης της κοιλάδας των Πάμπας.
Κλίμα
Η Σάντα Ρόσα έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa/Cwa, σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με ζεστά έως θερμά καλοκαίρια και ψυχρούς, ξηρούς χειμώνες. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν 45,7 °C (114 °F) στις 6 Ιανουαρίου 1955, ενώ το ρεκόρ χαμηλής θερμοκρασίας είναι -12,7 °C (9 °F) στις 13 Ιουνίου 1967.
Αθλητισμός
Η πόλη φιλοξενεί τις ποδοσφαιρικές ομάδες Κλουμπ Ατλέτικο Σάντα Ρόσα, Κλουμπ Ατλέτικο Ολ Μπόις και Κλουμπ Ατλέτικο Μπελγράνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Ιερά Σύνοδος
Η Ιερά Σύνοδος είναι το ανώτατο εκκλησιαστικό όργανο διοίκησης για τις αυτοκέφαλες ορθόδοξες εκκλησίες. Προεδρεύεται από τον προκαθήμενο της περιοχής και αποτελείται από όλους τους επισκόπους που είναι κανονικά μέλη, στα οποία ο προκαθήμενος λογοδοτεί. Ο όρος "Ιερά Σύνοδος" ή και "Διαρκής Ιερά Σύνοδος" χρησιμοποιείται ως επίσημο όνομα για τον ίδιο τον οργανισμό, ενώ ο όρος "σύνοδος" συχνά αναφέρεται σε μια κάποια συγκεκριμένη συνεδρίαση του οργάνου αυτού.
Όλες οι αυτοκέφαλες και ορισμένες αυτόνομες εκκλησίες έχουν η κάθε μία τη δική της ιερά σύνοδο, και μπορεί επίσης να υπάρχουν τοπικές (συνήθως ονομάζονται Επαρχιακές Σύνοδοι), ειδικά αν μια συγκεκριμένη εκκλησία απλώνεται εδαφικά σε μεγάλη έκταση. Η ιδιότητα του μέλους της Ιεράς Συνόδου καθορίζεται από τις παραδόσεις και τα κανονικά έγγραφα μιας συγκεκριμένης εκκλησίας. Σε ορισμένες εκκλησίες όλοι οι επίσκοποι που φέρουν την ονομασία του μητροπολίτη θεωρούνται μέλη (π.χ. στην Εκκλησία της Αντιόχειας), ενώ σε άλλες περιπτώσεις, όλοι οι ενεργοί επίσκοποι, είτε με γεωγραφική επισκοπή είτε όχι, θεωρούνται μέλη (π.χ. στην Ορθόδοξη Εκκλησία των ΗΠΑ και Καναδά με κάποιες ενορίες στην Αυστραλία).
Η Ιερά Σύνοδος είναι διαφορετικό όργανο από την Οικουμενική Σύνοδο και την Πατριαρχική Σύνοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Ορθοδοξία
Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη
Η Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη είναι ορθόδοξο μοναστήρι, στη Σύμη, στα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται στο χωριό Πανορμίτης, στη νότια πλευρά του νησιού και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά σημεία λατρείας της Σύμης. Εορτάζει στις 8 Νοεμβρίου και τη Πεντηκοστή.
Το μοναστήρι
μικρογραφία| Το καμπαναριό της εκκλησίας της μονής του Αγίου Μιχαήλ στον Πανορμίτη Πότε ακριβώς χτίστηκε το μοναστήρι δεν είναι γνωστό αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι ανεγέρθη γύρω στο 450 μ.Χ., στο σημείο όπου βρισκόταν αρχαίος ναός, αφιερωμένος στο θεό Απόλλωνα. Είναι βέβαιο ωστόσο ότι το καθολικό της Μονής πήρε τη σημερινή του μορφή το 18ο αιώνα. Το καμπαναριό που είναι χτισμένο σε ρυθμό μπαρόκ είναι μεταγενέστερο (1911).
Το μοναστήρι στεγάζει δύο μουσεία. Στο πρώτο εκτίθεται μια πλούσια συλλογή εκκλησιαστικής τέχνης με αρχιερατικά, λειτουργικά αντικείμενα, ασημένιες εικόνες και ρωσικούς επιτάφιους ενώ στο δεύτερο μπορεί κανείς να δει δείγματα τοπικής λαογραφίας σχετικά με την αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Υπάρχει επίσης μια βιβλιοθήκη με βυζαντινά χειρόγραφα και εκδόσεις με εκκλησιαστικό, ιστορικό και φιλολογικό περιεχόμενο καθώς και μια συλλογή από πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν την περιοχή, το μοναστήρι και τα παρεκκλήσια του.
Οι επισκέπτες φτάνουν στο μοναστήρι είτε με αυτοκίνητα είτε με καραβάκια από τη θάλασσα. Η απόσταση από τον κεντρικό οικισμό του νησιού είναι περίπου έξι ώρες με τα πόδια ή μια ώρα με τα δημόσια μέσα μεταφοράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονές των Δωδεκανήσων Κατηγορία:Σύμη
Αμφίπολη
Η Αμφίπολη ήταν αρχαία πόλη χτισμένη στην ανατολική Μακεδονία, στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα, στη θέση πόλης που παλαιότερα ονομαζόταν Εννέα Οδοί ή πολύ κοντά σε αυτήν.
Σύνοψη
Η Αμφίπολη που ιδρύθηκε παρά των Μακεδόνων Ηδονών, κατακτήθηκε το 430 π.Χ. από τους Αθηναίους από τον στρατηγό Άγνωνα. Το 424 π.Χ. ο Βρασίδας, αξιωματικός της αρχαίας Σπάρτης, προελαύνοντας από τη Χαλκιδική προς την Αμφίπολη κυρίευσε εύκολα την πόλη. Δυο χρόνια αργότερα, το 422 π.Χ., η εκστρατεία του Αθηναίου δημαγωγού Κλέωνα με αξιόλογες δυνάμεις, δεν απέσπασε την πόλη από την επιρροή των Λακεδαιμονίων. Εντούτοις, στη μάχη που δόθηκε μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών σκοτώθηκε και ο αρχηγός των Σπαρτιατών Βρασίδας και ο αντίπαλός του στρατηγός των Αθηναίων Κλέων ο δημαγωγός. Ανακτήθηκε από τους Αθηναίους με τη συνθήκη του Νικιείου παραμένοντας ουσιαστικά υπό την κυριαρχία τους μέχρι το 357 π.Χ. που καταλήφθηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας. Εξακολούθησε να είναι σημαίνουσα πόλη της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής αυτοκρατορίας που παρήκμασε ιστορικά ακόμα και φυσικά κατά τον μεσαίωνα. μικρογραφία|Ο τύμβος Καστά, η Αρχαία Αμφίπολη και ο Λέων της Αμφίπολης στο χάρτη
Πρώιμη ιστορία
Η αρχαιολογική έρευνα έχει αποκαλύψει ερείπια ανθρώπινης εγκατάστασης που χρονολογούνται γύρω στο 3000 π.Χ. Εξαιτίας της στρατηγικής της θέσης η περιοχή είχε οχυρωθεί από πολύ νωρίς Το 480 π.Χ. ο Ξέρξης περνώντας από την περιοχή έθαψε ζωντανούς εννέα νεαρούς άντρες και εννέα παρθένες ως θυσία σε ποτάμιο θεό. Ένα χρόνο μετά στην Αμφίπολη ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αλέξανδρος Α' νίκησε τα υπολείμματα του στρατού του Ξέρξη.
Κλασική και ελληνιστική περίοδος
Τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Αθηναίοι επιχείρησαν να αποικίσουν την περιοχή που είχε άμεση πρόσβαση σε σημαντικές πρώτες ύλες, όπως ο χρυσός και ο άργυρος του Παγγαίου και τα πυκνά δάση της περιοχής -τα τελευταία ενδιέφεραν του Αθηναίους για την ξυλεία τους. Η πρώτη απόπειρα της Αθήνας, το 465 π.Χ., να αποικήσει την περιοχή απέτυχε. Θράκες πελταστές συνέτριψαν στον Δραβήσκο την οπλιτική φάλαγγα 2.500-3.000 Αθηναίων αποίκων της πόλης των Εννέα Οδών, οι οποίοι προχωρούσαν στη θρακική ενδοχώρα με σκοπό την κατάληψη των προσοδοφόρων χρυσωρυχείων της. . Η Αθήνα επανήλθε την εποχή του Περικλή, το 437 π.Χ., ιδρύοντας την Αμφίπολη. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη η πόλη ονομάστηκε έτσι επειδή ο ποταμός Στρυμόνας ρέει γύρω από την πόλη περιβάλλοντάς την, αλλά για την ετυμολογία υπάρχουν και άλλες θεωρίες.
Στην συνέχεια η Αμφίπολη έγινε η κύρια βάση των Αθηναίων στη Θράκη και στόχος των Σπαρτιατών. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου οι Σπαρτιάτες κατέλαβαν την πόλη. Για την σωτηρία της πόλης στάλθηκε από τους Αθηναίους μία αποστολή υπό την ηγεσία του Θουκυδίδη (του μετέπειτα ιστορικού). Η αποστολή απέτυχε, γεγονός που οδήγησε τον Θουκυδίδη στην εξορία. Στην συνέχεια στάλθηκε ο Κλέων ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη μάχη της Αμφίπολης, μίας σφοδρής σύγκρουσης στην οποία βρήκε τον θάνατο και ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας. Με την Ειρήνη του Νικία ή Νικίειο ειρήνη, η Σπάρτη δεσμευόταν να αποδώσει την Αμφίπολη στην Αθήνα, κάτι που δεν έγινε και αποτέλεσε σημείο νέων τριβών και ένα από τα θέματα που στάθηκαν αιτία να παραβιαστεί η ειρήνη και να ξαναρχίσει ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.
Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδος
Με την πτώση του Μακεδονικού Βασιλείου από τους Ρωμαίους η Αμφίπολη έγινε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η πόλη ορίστηκε πρωτεύουσα μίας από τις τέσσερις διοικητικές περιφέρειες στις οποία χώρισαν οι Ρωμαίοι την Μακεδονία, τις επονομαζόμενες μερίδες. Η μερίδα της Αμφίπολης στη συνέχεια ενσωματώθηκε στην επαρχία της Θράκης.
Από την πόλη διερχόταν η περίφημη αρχαία Εγνατία οδός ενώ την επισκέφθηκε και κήρυξε ο Απόστολος Παύλος κατά τη δεύτερη αποστολική περιοδεία του (49-52 μ.Χ). Διασώζονται τα ονόματα χριστιανών της Αμφίπολης που μαρτύρησαν όπως η Θεσσαλονίκη, ο Αύκτος, ο Ταυρίων και ο πρεσβύτερος Μώκιος.
Τα τελευταία χρόνια της αρχαιότητας η Αμφίπολη ευνοήθηκε από την οικονομική ανάπτυξη της Μακεδονίας, κάτι που μαρτυρούν και οι πολλές εκκλησίες της πόλης. Στην Αμφίπολη ανασκάφτηκαν εντυπωσιακές σε μέγεθος και διακόσμηση εκκλησίες του 5ου και 6ου αιώνα μ.Χ. Μετά τις επιδρομές των Σλάβων στα τέλη του 6ου αιώνα μ.Χ. η Αμφίπολη ερήμωσε σταδιακά για να εγκαταλειφθεί εντελώς τον 8ο αιώνα όταν οι περισσότεροι κάτοικοι κατέφυγαν στην κοντινή παραθαλάσσια πόλη Ηιώνα (Ἠϊών), που πλέον είχε μετονομαστεί από τους Βυζαντινούς σε Χρυσόπολη.
Λέων της Αμφίπολης
μικρογραφία|Ο [[Λέων της Αμφίπολης]] Κατά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο, Έλληνες στρατιώτες της Ι και ΙΙΙ μεραρχίας, παρατήρησαν την ύπαρξη μαρμάρων μέσα σε θάμνους της δυτικής όχθης του ποταμού Στρυμώνα. Το 1913, έγιναν ανασκαφές από Έλληνες αρχαιολόγους, οι οποίες έφεραν στο φως την μετέπειτα αναγνωρισθείσα βάση του μεγάλου μαρμάρινου λέοντος. Αργότερα, κατά την εκτέλεση των έργων αποξήρανσης του Στρυμόνα από την εταιρεία Μονξ-Γιούλεν, αποκαλύφθηκαν στις εκβολές του Στρυμόνα ερείπια αρχαίας γέφυρας και βρέθηκαν μέσα σε λάσπη του ποταμού τεράστια τεμάχια του μαρμάρινου λέοντος. Παρά ταύτα, χάριν της πρωτοβουλίας του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Λίνκολν ΜακΒη, την ιδιωτική πρωτοβουλία και τη συμπληρωματική ενίσχυση του ελληνικού κράτους, αναστηλώθηκε ο Λέων της Αμφίπολης.
Στην περιοχή έχουν βρεθεί πολλές επιτύμβιες στήλες, αναθηματικά ανάγλυφα και αγάλματα, όπως και χρυσά κοσμήματα (στους τάφους). Επίσης βρέθηκαν πολλά αγγεία που μαρτυρούν έντονη εμπορική κίνηση. Εκτός από τα αρχαιότερα ευρήματα, τμήματα των αρχαίων τειχών και το ιερό της μούσας Κλειούς διασώζονται επίσης τμήματα σπιτιών της ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής. Πολλά ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αμφίπολης.
Λόφος Καστά
μικρογραφία|Η αρπαγή της [[Περσεφόνης από τον Πλούτωνα, ψηφιδωτό δάπεδο στο ταφικό μνημείο του λόφου Καστά της Αμφίπολης]]
Το 1953 έγινε στο λόφο Καστά η πρώτη τομή από κατοίκους της περιοχής, εξαιτίας ιχνών λιθοδομής στην κορυφή του. Το 1964 άρχισε επίσημα η ανασκαφή, με επικεφαλής τον Δημήτρη Λαζαρίδη, και ανακαλύφθηκε ένα τετράπλευρο οικοδόμημα, με μήκος πλευράς 10 μέτρα και ύψος 5 μέτρα, ενώ με βάση διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη βρέθηκε, από τους Κ. Περιστέρη και Μ. Λεφαντζή, ότι ο Λέοντας της Αμφίπολης βρισκόταν κάποτε στην κορυφή του τύμβου, πάνω στο τετράπλευρο αυτό οικοδόμημα. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν σε μια έκταση 20 στρεμμάτων στο λόφο και εντοπίστηκαν 70 τάφοι. Το 2012 άρχισαν προσπάθειες από την αρχαιολόγο Κατερίνα Περιστέρη για να εντοπιστούν τα όρια του τύμβου, και ο περίβολός του εντοπίστηκε 12 μέτρα κάτω από την επιφάνεια που γίνονταν οι ανασκαφές. Ο ταφικός περίβολος έχει μήκος 497 μέτρα και χρονολογείται γύρω στο 325 – 300 π.Χ. την περίοδο της βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι φτιαγμένος από μάρμαρο της Θάσου και κατά την εκτίμηση της υπεύθυνης της ανασκαφής πρόκειται για έργο του Δεινοκράτη, της περιόδου 325-300 π.Χ.
Από την ανασκαφή στον τάφο έχουν έρθει στο φως τρεις διαδοχικοί θάλαμοι που επικοινωνούν μεταξύ τους με θύρες, ενώ στον τρίτο θάλαμο υπάρχει μικρότερη θύρα που φαίνεται να οδηγεί σε τέταρτο θάλαμο, χωρίς όμως να είναι βέβαιο ότι αυτός είναι ο τελευταίος ή νεκρικός θάλαμος. Οι ανασκαφές βρίσκονται σε εξέλιξη και δεν είναι ακόμα σίγουρο σε ποιόν ανήκει ο συγκεκριμένος τάφος. Από την δημοσιοποίηση των πρώτων ευρημάτων, έχουν εμφανιστεί πολλές και διαφορετικές απόψεις αρχαιολόγων για το ποιος ή ποια είναι ο νεκρός, καθώς και αν είναι ένας ή περισσότεροι. Σύμφωνα με θεωρία του Άντριου Τσαγκ, συγγραφέα του βιβλίου «Η αναζήτηση του τάφου του Μ. Αλέξανδρου», οι Καρυάτιδες που βρέθηκαν στη θύρα του δεύτερου θαλάμου αναπαριστούν ιέρειες του Διονύσου, με τις οποίες είχε σχέση η μητέρα του Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα.
Ορισμένοι αρχαιολόγοι, που δεν έχουν σχέση με την ανασκαφή, διατυπώνουν την άποψη πως μόνο ο πυρήνας του τάφου είναι ελληνιστικός, υπόθεση όμως που απορρίπτει η υπεύθυνη της ανασκαφής τονίζοντας ότι όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι «χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα, δηλαδή μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι το 325- 300 π.Χ.».
Τον Σεπτέμβριο του 2015 και σύμφωνα με την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της ανασκαφικής ομάδας στον Τύμβο Καστά ως προς τις έρευνες που διεξήγαγαν από το 2012 έως το 2014, ανακοινώθηκε πως το μνημείο κατασκευάστηκε κατά παραγγελία του Μεγάλου Αλεξάνδρου για τον Ηφαιστίωνα, με τον κατασκευαστή να είναι ο Δεινοκράτης.
Παλαιοχριστιανικά - βυζαντινά μνημεία
μικρογραφία|Η Δ΄ Παλαιοχριστιανική Βασιλική της Αμφίπολης. Ανάμεσα στα μνημεία της παλαιοχριστιανικής περιόδου στην Αμφίπολη, του 5ου και 6ου αιώνα μ.Χ., συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων τέσσερις παλαιοχριστιανικές βασιλικές που ανασκάφηκαν μέσα σε περιτειχισμένη έκταση και κοσμούνται με εξαίρετα αρχιτεκτονικά γλυπτά και ψηφιδωτά δάπεδα όπως και ένας περίκεντρος ναός:
Άλλα μνημεία
μικρογραφία|Το αρχαίο Γυμνάσιο της Αμφίπολης. μικρογραφία|Η ελληνιστική οικία της Αμφίπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας Κατηγορία:Αποικίες της Αθήνας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Μουσθένη Καβάλας
Η Μουσθένη Καβάλας είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Παγγαίου. Το χωριό έχει πληθυσμό 647 κατοίκων. Στη Μουσθένη, επίσης βρίσκεται και το δημαρχείο του δήμου Πιερέων. Με την αλλαγή των ορίων και συγχωνεύσεων των αυτοδιοικητικών δήμων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη, η Μουσθένη καθώς και ο Δήμος Πιερέων ενσωματώθηκε στον νέο Δήμο Παγγαίου με πρωτεύουσα την Ελευθερούπολη Καβάλας. Τα χαρακτηριστικά πλακόστρωτα στενάκια της, τα πολύχρωμα αρχοντικά σπίτια χτισμένα επι τουρκοκρατείας αποτελούν ιδανική τη Μουσθένη για καλοκαιρινή αλλά και χειμερινή απόδραση.
Στη Μουσθένη το 1915 γεννήθηκε ο Νικόλαος Μάρτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Σχέδιο Περικλής
Το σχέδιο
Το σχέδιο αρχικά είχε εκπονηθεί από την ΚΥΠ το 1955 για να αναθεωρηθεί το 1959 από τον αρχηγό της, στρατηγό Αλέξανδρο Νάτσινα. Το σχέδιο Περικλής αποτελούσε ενέργεια στο πλαίσιο εκστρατείας που είχαν αρχίσει οι ελληνικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και περιελάμβανε άμεση παρέμβαση του στρατού και της αστυνομίας στα τότε πολιτικά πράγματα της χώρας με τη χρήση «διαφωτιστικού υλικού» (προπαγάνδας) και την ίδρυση παρακρατικών οργανώσεων από «εθνικόφρονες πολίτες» με σκοπό τον περιορισμό του ποσοστού της ΕΔΑ η οποία είχε καταφέρει να αναδειχθεί αξιωματική αντιπολίτευση στις εκλογές του 1958.
Ανάλογο σχέδιο είχε καταρτίσει και ο διευθυντής της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Υπουργείου Προεδρίας, στρατηγός Νικόλαος Γωγούσης. Σε σύσκεψη (11-12 Αυγούστου 1961) στην οποία μετείχαν οι στρατηγοί Αλέξανδρος Νάτσινας (αρχηγός ΚΥΠ), Βασίλειος Καρδαμάκης (αρχηγός ΓΕΣ), Νικόλαος Γωγούσης (διευθυντής της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Υπουργείου Προεδρίας), Αθανάσιος Φροντιστής (αρχηγός ΓΕΕΘΑ) και οι αρχηγοί της Αστυνομίας Πόλεων Θεόδωρος Ρακιντζής και της Χωροφυλακής Γεώργιος Βαρδουλάκης, αποφασίστηκαν οι λεπτομέρειες της εφαρμογής του σχεδίου. Γραμματέας αυτής της ad hoc επιτροπής ήταν ο στενός συνεργάτης του Νάτσινα, τότε κλαδάρχης Αντικατασκοπείας της ΚΥΠ και αργότερα δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος.
Το σχέδιο καταγγέλθηκε δημοσίως στη Βουλή από τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, στις 23 Φεβρουαρίου 1965, ενώ τα απόρρητα πρακτικά της συνεδρίασης της «Συντονιστικής Επιτροπής» στις 11 και 12 Αυγούστου 1961 δόθηκαν από την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου προς δημοσίευση στις εφημερίδες.