cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισλάμ Καρίμοφ
Κριτική
Η Διεθνής Κοινότητα άσκησε κριτική στην κυβέρνησή του για παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου αλλά και της ελευθερίας του Τύπου. Οι περιγραφές για βασανιστήρια -βράσιμο μέχρι θανάτου- είναι ανατριχιαστικές. Ο ίδιος ο Καρίμοφ πολέμησε τους ισλαμιστές αντάρτες, οι οποίοι προσπάθησαν να ανατρέψουν το καθεστώς του. Το 2004 έγιναν τρομοκρατικές επιθέσεις με βόμβες. Οι ένοχοι καταδικάστηκαν ερήμην σε θάνατο. Ένας από αυτούς, ο Ναμανγκάνι, φέρεται να σκοτώθηκε στο Αφγανιστάν.
Θάνατος
Ο Καρίμοφ απεβίωσε στο Ουζμπεκιστάν, στις 2 Σεπτεμβρίου 2016, σε ηλικία 78 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Σάντα Κρους ντε λα Σιέρρα
Η Σάντα Κρους ντε λα Σιέρρα (ισπανικά: Santa Cruz de la Sierra) ή απλά Σάντα Κρους (Santa Cruz) είναι πρωτεύουσα του διαμερίσματος Σάντα Κρους, στη Βολιβία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012 έχει 1.453.549, συγκεντρώνοντας το 70% του πληθυσμού του διαμερίσματος, και είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας και μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις του κόσμου. Η μητροπολιτική περιοχή της έχει 2.102.998 και είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη στη χώρα μετά από αυτή της Λα Παζ-Ελ Άλτο.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1561 από τον Ισπανό εξερευνητή Νιούφλο ντε Τσάβες περίπου 200 χιλιόμετρα ανατολικά της σημερινής της τοποθεσίας και μετακινήθηκε αρκετές φορές μέχρι τελικά να μεταφερθεί στη σημερινή της θέση στον ποταμό Πιράι στο τέλος του 16ου αιώνα. Για αρκετό χρονικό διάστημα, η Σάντα Κρους ήταν μια πόλη γύρω από ένα απομακρυσμένο φυλάκιο, και ακόμη μετά την ανεξαρτησία της Βολιβίας το 1825 η πόλη παρέμεινε παραμελημένη. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με πολύ μεγάλο ρυθμό μόλις μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετά από αγροτικές μεταρρυθμίσεις.
Το διαμέρισμα της Σάντα Κρους συνεισφέρει περισσότερο από το 80% της εθνικής αγροτικής παραγωγής και πάνω από το 35% του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια. Το αεροδρόμιο της πόλης, το διεθνές αεροδρόμιο Βίρου Βίρου είναι το μεγαλύτερο της χώρας.
Κλεοπάτρα Σελήνη Α΄
Η Κλεοπάτρα Σελήνη Α' (135 π.Χ./130 π.Χ. – 69 π.Χ.) ήταν βασίλισσα της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, κόρη του φαραώ Πτολεμαίου Η' Φύσκονος και της ανηψιάς και συζύγου του, Κλεοπάτρας Γ'. Αρχικά νυμφεύθηκε τον αδελφό της φαραώ Πτολεμαίο Θ' Λάθυρο. Μετέπειτα υπήρξε για μια μακρά περίοδο βασίλισσα της Συρίας στο πλάι τριών Σελευκιδών βασιλέων, του Αντίοχου Η' Γρυπού, του Αντίοχου Θ' Κυζικηνού και του Αντίοχου Ι' του Ευσεβούς. Βασίλεψε σε μια περίοδο ιδιαίτερα ταραγμένη για την ανατολή, καθώς το ελληνιστικό βασίλειο των Σελευκιδών όδευε προς τη δύση του και βασανιζόταν από πολιτικές και στρατιωτικές αναταραχές.
Βασίλισσα της Αιγύπτου
Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση της, ο πατέρας της εκδιώχθηκε το 131 π.Χ. από τον θρόνο από την αδελφή και συμβασίλισσά του, Κλεοπάτρα Β'. Ο έκπτωτος φαραώ, έχοντας μαζί τη δεύτερη σύζυγό του, Κλεοπάτρα Γ', και τα παιδιά του, κατέφυγε στην Κύπρο. Το 124 π.Χ. βρήκε τα δύο αδέλφια συμφιλιωμένα και πάλι στο θρόνο της Αιγύπτου, μετά από μια δεκαετία σχεδόν πολέμου και σύγχυσης. Ο Πτολεμαίος Η' βασίλεψε μέχρι και το 116 π.Χ., οπότε και πέθανε. Η διαθήκη του όριζε πως ο θρόνος περνούσε στην Κλεοπάτρα Γ' και σε όποιον από τους γιους της επιθυμούσε. Επιλογή της ήταν ο μικρότερος γιος της, Πτολεμαίος Αλέξανδρος, ωστόσο οι Αλεξανδρινοί της επέβαλλαν να συμβασιλέψει με το μεγαλύτερο, γνωστό σήμερα με το όνομα Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος. Αρχικά ο νέος φαραώ αφέθηκε στις επιταγές της μητέρας του και δεν αντέδρασε όταν εκείνη απομάκρυνε από το πλευρό του τη σύζυγο - αδελφή του, Κλεοπάτρα Δ', με την οποία ήταν δεμένος, και τον ένωσε με την άλλη του αδελφή, την Κλεοπάτρα Σελήνη.
Βασίλισσα της Συρίας
Αργότερα η διαμάχη ανάμεσα στην Κλεοπάτρα και τον Πτολεμαίο Θ' μεταφέρθηκε στο βασίλειο των Σελευκίδων στη Συρία, το οποίο και σπάραζε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον Αντίοχο Η' Γρυπό και τον Αντίοχο Θ' Κυζικηνό. Η Κλεοπάτρα συμμάχησε με τον πρώτο επισφραγίζοντας τη συμφωνία τους με γάμο, δίνοντάς του το χέρι της Κλεοπάτρας Σελήνης το 103 π.Χ. Το ζεύγος απέκτησε πολλά παιδιά τα οποία αργότερα διεκδίκησαν ξεχωριστά την εξουσία, κάνοντας πολυπλοκότερη την κρίση διαδοχής του βασιλείου μέχρι και την οριστική διάλυσή του.
Το 96 π.Χ. ο Γρυπός πέθανε από φυσικά αίτια, προτού όμως διευθετηθεί το ζήτημα με τον αδελφό του που είχε διαιρέσει το βασίλειο της Συρίας στα δύο. Για να λάβει ομαλό τέλος η κατάσταση αυτή, ο Αντίοχος Θ' Κυζικηνός παντρεύτηκε ο ίδιος τη χήρα πλέον Κλεοπάτρα Σελήνη. Ωστόσο ο γιος της από τον Γρυπό, Σέλευκος Στ' Επιφανής, δεν δέχθηκε την έκβαση αυτή των γεγονότων και συνέχισε τον πόλεμο του πατέρα του. Το 95 π.Χ. νίκησε τον Κυζικηνό και πήρε ο ίδιος την εξουσία, μόνο για να τη χάσει με τη σειρά του από το γιο του αντιπάλου του, Αντίοχο Ι' τον Ευσεβή. Ο τελευταίος αποτέλεσε τον τέταρτο σύζυγο της Κλεοπάτρας Σελήνης, ένωση που έφερε στον κόσμο άλλους δυο διεκδικητές του θρόνου της Συρίας.
Μετά το θάνατο του συζύγου της στη μάχη η Κλεοπάτρα διέμεινε με τα ανήλικα παιδιά της στην Κιλικία. Σαν αποτέλεσμα των διαρκών μαχών για την εξουσία το κράτος αποδυναμώθηκε τόσο που υποτάχθηκε εύκολα από τον Τιγράνη το Μέγα, βασιλιά της Αρμενίας. Η Κιλικία δεν γνώρισε τον πόλεμο αυτό, έτσι η πρώην βασίλισσα συνέχισε να μένει εκεί με ασφάλεια.
Τελευταία Χρόνια
Όταν το 80 π.Χ. χήρεψε ο θρόνος της Αιγύπτου, το κράτος της Αιγύπτου βρέθηκε σε δυσμενή κατάσταση καθώς δεν υπήρχαν πλέον νόμιμοι απόγονοι του Πτολεμαίου Α', με εξαίρεση την Κλεοπάτρα Σελήνη και τους πρίγκιπες των Σελευκιδών που έφεραν πτολεμαϊκό αίμα. Η λύση στην οποία κατέληξαν ήταν δύο υιοί του Πτολεμαίου Θ' Λάθυρου από μια παλλακίδα. Καθώς η πλήρωση του θρόνου ήταν επείγον ζήτημα προτού επέμβει η Ρώμη, ο ένας ονομάστηκε Φαραώ της Αιγύπτου και ο δεύτερος βασίλεψε στην Κύπρο, όντας γνωστός σήμερα ως Πτολεμαίος της Κύπρου.
Η άνοδος του Πτολεμαίου ΙΒ' στο θρόνο σήμανε ρήξη στις σχέσεις της Αλεξάνδρειας με τη Ρώμη. Η Ρωμαίοι αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το νέο Φαραώ. Παράλληλα το 75 π.Χ. έκαναν την εμφάνισή τους και άλλοι διεκδικητές του αιγυπτιακού θρόνου. Δεν ήταν άλλοι από τα παιδιά ή εγγόνια της Κλεοπάτρας Σελήνης Α'. Πράγματι η μητέρα τους ήταν το μοναδικό νόμιμο μέλος της δυναστείας που παρέμενε στη ζωή, και οι γιοι της πίστεψαν πως η Ρώμη θα υποστήριζε τα δικαιώματά τους. Εν τούτοις, τα πράγματα δεν έγιναν έτσι. Τη Ρώμη συνέφερε να υπάρχει στον αλεξανδρινό θρόνο ένας βασιλιάς περιορισμένης αναγνώρισης τον οποίο και θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν όποτε το έκριναν σκόπιμο, παρά ένας βασιλιάς που θα ένωνε τα βασίλεια της Αιγύπτου και των Σελευκιδών. Τα αγόρια απέτυχαν στη Ρώμη παρά τις αξιόλογες προσπάθειές τους και έπεσαν μάλιστα θύματα κλοπής στη Σικελία, ενώ επέστρεφαν σπίτι. Τελικά το 69 π.Χ. ο Τιγράνης συνέλαβε την Κλεοπάτρα Σελήνη και διέταξε τη θανάτωσή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Bristol Tourer
Το Bristol Tourer ήταν πολιτικό διπλάνο γενικής χρήσης που παρήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο τα χρόνια μετά το τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, χρησιμοποιώντας στοιχεία από τα σχέδια του Bristol Fighter. Τα Bristol Tourer έφεραν ποικιλία κινητήρων, ανάλογά με τη διαθεσιμότητα και τις επιθυμίες του εκάστοτε πελάτη, συμπεριλαμβανομένων των Rolls-Royce Falcon, Siddeley Puma, Hispano-Suiza 8 και Wolseley Viper. Αρκέτα αεροσκάφη διέθεταν καλύπτρα που σκέπαζε ένα ή δύο από τα καθίσματα των επιβατών που ήταν τοποθετημένα στο οπίσθιο κόκπιτ, δίνοντας στα αεροσκάφη το όνομα Coupé. Το πιλοτήριο παρ'όλα αυτά παρέμενε ανοικτό.
Η Ελληνική Ναυτική Αεροπορία παρέλαβε 12 Bristol Tourer (6 αεροσκάφη Type 81A και 6 Type 86 – «Greek Tourer») το 1925, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως εκπαιδευτικά προκεχωρημένης εκπαίδευσης έως το 1935.
Powerslave
Το Powerslave είναι ο πέμπτος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου στις 3 Σεπτεμβρίου 1984 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ".
Το 1995, επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD, το οποίο περιείχε τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Ιστορία του δίσκου
Μετά το πέρας της περιοδείας για την προώθηση του "Piece of Mind" και το απαραίτητο διάλειμμα που ακολούθησε, τα μέλη του συγκροτήματος βρέθηκαν και πάλι στο Τζέρσεϊ της Αγγλίας. Το νέο άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο ίδιο μέρος με τον προκάτοχο του, τα "Compass Point Studios" στις Μπαχάμες, την άνοιξη του 1984 και η μίξη του έγινε στα "Electric Lady Studios" της Νέας Υόρκης.
Το εξώφυλλο του δίσκου παρουσίαζε μία αρχαία Αιγυπτιακή πυραμίδα στην είσοδο της οποίας δεσπόζει το άγαλμα της μασκότ του συγκροτήματος, του Έντι και είναι επηρεασμένο από τους στίχους του ομώνυμου κομματιού.
Ο δίσκος γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο # 2 των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας και το Top-10 των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών. Μέχρι σήμερα, έχει βραβευθεί ως πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες, διπλά πλατινένιος στον Καναδά και χρυσός στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Το άλμπουμ συνοδευόταν από τα επιτυχημένα σινγκλ "2 Minutes to Midnight" και "Aces High" τα οποία ανέβηκαν στο Top-20 της πατρίδας του συγκροτήματος.
Οι κριτικές που έλαβε ήταν πολύ θετικές, με το "AllMusic" να του δίνει 4,5 αστέρια και το "Metal Archives" μέσο όρο βαθμολογιών 93%. Το "Music Radar" το έχει κατατάξει στη δέκατη θέση της λίστας με τα 50 καλύτερα χέβι μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών και το "Metal Rules" στην έκτη θέση της δικής του λίστας. Επίσης, το "Digital Dream Door" το κατέταξε ενδέκατο στον κατάλογο των 100 καλύτερων Metal άλμπουμ ενώ βρίσκεται στη δέκατη θέση του Top-200 από το "Metal Storm".
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου με τίτλο "World Slavery Tour" ξεκίνησε από το "Torwar Hall" της Βαρσοβίας στις 9 Αυγούστου 1984, περνώντας από την Αυστρία, τη Γιουγκοσλαβία, την Ουγγαρία, την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία και την Πορτογαλία μέσα σε ένα μήνα, πριν το συγκρότημα μεταβεί στη Μεγάλη Βρετανία για μία μεγάλη περιοδεία η οποία ξεκίνησε στις 11 Σεπτεμβρίου από το "The Apollo" της Γλασκώβης και ολοκληρώθηκε μετά από 24 εμφανίσεις στις 12 Οκτωβρίου 1984, στο Λονδίνο.
Στη συνέχεια, το συγκρότημα πραγματοποίησε το δεύτερο σκέλος της ευρωπαϊκής του περιοδείας από τα μέσα Οκτωβρίου και για ένα μήνα δίνοντας 22 συναυλίες στα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης και τα Σκανδιναβικά κράτη. Στις 24 Νοεμβρίου 1984 ξεκίνησε η βορειοαμερικανική περιοδεία τους από το Χάλιφαξ του Καναδά, για να συνεχίσουν με άλλες δέκα εμφανίσεις σε αυτή τη χώρα πριν μεταβούν στις Ηνωμένες Πολιτείες για άλλες 14 συναυλίες. Μετά από μία εμφάνιση στο "Rock in Rio" του Ρίο ντε Τζανέιρο, οι Iron Maiden συνέχισαν την παγκόσμια περιοδεία τους για τους τρεις πρώτους μήνες του 1985 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στα μέσα Απριλίου έδωσαν οκτώ συναυλίες στην Ιαπωνία και άλλες επτά στην Αυστραλία, τον Μάιο. Η περιοδεία έκλεισε με 31 συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, από τις 23 Μαΐου μέχρι τις 5 Ιουλίου 1985.
Ανάλυση τραγουδιών
Το άλμπουμ ξεκινάει με το "Aces High" του οποίου οι στίχοι περιγράφουν μία αερομαχία από την οπτική γωνία ενός πιλότου μαχητικού αεροσκάφους. Το κομμάτι είναι ένα γρήγορο ευθύ χέβι μέταλ τραγούδι με έντονα και δυνατά φωνητικά από τον Μπρους Ντίκινσον, ενώ είναι μερικώς επηρεασμένο από την ομώνυμη ταινία του 1976 με πρωταγωνιστή τον Κρίστοφερ Πλάμερ. Ακολουθεί το "2 Minutes to Midnight", το οποίο αναφέρεται στην απειλή ενός πυρηνικού πολέμου και είναι ένα από τα ελάχιστα κομμάτια του συγκροτήματος στο οποίο ο Στιβ Χάρις δεν ανήκει στη συγγραφική ομάδα.
Τρίτο τραγούδι του δίσκου είναι το ορχηστρικό "Losfer Words (Big 'Orra)" για να μεταβεί στο "Flash of the Blade" το οποίο λέει την ιστορία ενός ιππότη του Μεσαίωνα ο οποίος αποζητά εκδίκηση. Το τραγούδι αυτό συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας "Phenomena" του 1984 με πρωταγωνίστρια την τότε δεκατριάχρονη Τζένιφερ Κόνελι. Ακολουθεί άλλο ένα δυνατό χέβι μέταλ κομμάτι με τίτλο "The Duellists" πριν το επηρεασμένο από την τηλεοπτική σειρά "The Prisoner" του "BBC", "Back in the Village". Οι στίχοι του κομματιού περιλαμβάνουν πολλές αναφορές σε ορολογία πιλότων λόγω του γεγονότος ότι και ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Μπρους Ντίκινσον είναι πιλότος.
Έβδομο κομμάτι του άλμπουμ είναι το τραγούδι που έδωσε και το όνομα του στο δίσκο, το "Powerslave", του οποίου οι στίχοι μιλούν για ένα Φαραώ ο οποίος την ώρα του θανάτου του αναρωτιέται γιατί πεθαίνει έχοντας την ιδέα ότι ήταν Θεός. Ο Ντίκινσον έχει δηλώσει ότι αυτό το κομμάτι είναι συνέχεια του "Revelations" από το προηγούμενο άλμπουμ τους, "Piece of Mind". Ο δίσκος τελειώνει με το επικό κομμάτι διάρκειας 13 λεπτών, Rime of the Ancient Mariner, το οποίο είναι επηρεασμένο από το ομώνυμο ποίημα του Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ Η μπαλάντα του γέρου ναυτικού. Οι στίχοι του αναφέρουν την ιστορία ενός καπετάνιου (Ancient Mariner) του οποίου το καράβι οδηγήθηκε νότια από καταιγίδες και ανέμους και τα γεγονότα τα οποία ακολούθησαν.
Βραβεία
Powerslave (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Powerslave" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 1984
Ο Δαίμονας της διαστροφής (Πόε)
Ο Δαίμονας της διαστροφής (πρωτότυπος τίτλος: The Imp of the Perverse) είναι διήγημα του Έντγκαρ Άλαν Πόε που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Graham's Lady's and Gentleman's Magazine το 1845.
Ο αφηγητής έχει διαπράξει έναν τέλειο φόνο και δεν απειλείται από τίποτε, αλλά ξαφνικά, καταλαμβάνεται από αυτήν την παρόρμηση και ομολογεί τα πάντα.
Υπόθεση
Ο αφηγητής, που δεν κατονομάζεται, γράφει την παραμονή της εκτέλεσής του και αρχικά εξηγεί λεπτομερώς τη θεωρία του για τον Δαίμονα της διαστροφής, όπως αναφέρει την ψυχαναγκαστική, αυτοκαταστροφική παρόρμηση, που πιστεύει ότι ωθεί τους ανθρώπους να διαπράττουν πράξεις ενάντια στο προσωπικό τους συμφέρον. Αυτή η αφήγηση, που μοιάζει με δοκίμιο, παρουσιάζεται θεωρητικά, αν και ο αφηγητής παραδέχεται ότι είναι «ένα από τα πολλά, αμέτρητα θύματα» και απευθύνεται στους αναγνώστες «για να μην τον παρεξηγήσουν ή να τον περάσουν για τρελό». Στη συνέχεια εξηγεί πώς η καταδίκη του για φόνο ήταν αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς:
Ο αφηγητής εξηγεί ότι δολοφόνησε έναν άνδρα για να τον κληρονομήσει, χρησιμοποιώντας ένα κερί που εξέπεμπε δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις: το θύμα συνήθιζε να διαβάζει στο κρεβάτι το βράδυ και το δηλητηριασμένο κερί προκάλεσε τον θάνατό του, καθώς το δωμάτιο δεν αεριζόταν καλά. Αμέσως φρόντισε να εξαφανίσει όλα τα στοιχεία του εγκλήματός του, κάνοντας τον ιατροδικαστή να πιστέψει ότι ο άτυχος άνδρας πέθανε από φυσικά αίτια. Ο αφηγητής κληρονομεί την περιουσία του άνδρα και, βέβαιος ότι δεν θα συλληφθεί ποτέ, απολαμβάνει τα οφέλη της δολοφονικής του πράξης για πολλά χρόνια.
Διηγείται ότι για χρόνια έζησε ανέμελα, αν και κατά καιρούς καθησύχαζε τον εαυτό του επαναλαμβάνοντας χαμηλόφωνα: «Είμαι ασφαλής». Μια μέρα, συνειδητοποίησε ότι θα παραμείνει ασφαλής μόνο αν έχει τη λογική να μην ομολογήσει το έγκλημα. Ωστόσο, μετά από αυτή την σκέψη, άρχισε να αναρωτιέται αν είναι ικανός να ομολογήσει και σταδιακά κυριεύτηκε από μια ξαφνική παρόρμηση να ομολογήσει τη δολοφονία. Τρέχει έντρομος στους δρόμους σαν τρελός για να ξεφύγει από αυτή τη σκέψη, τραβώντας την προσοχή πάνω του και κινώντας υποψίες. Όταν τελικά σταμάτησε, ένοιωσε έναν «αόρατο δαίμονα» να τον χτυπάει και αποκάλυψε το μυστικό του δημόσια, πολύ καθαρά και τόσο βιαστικά σαν να φοβόταν ότι θα τον διακόψουν. Η ομολογία του οδήγησε στη δίκη του για φόνο και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
Δημήτριος Κρίτσας
Ο Δημήτριος Κρίτσας ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν αξιωματικός του στρατού.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιώτιδας με το κόμμα του Δηλιγιάννη στις εκλογές του 1892 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1895 και 1899.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Μάχη της Περσίδας πύλης
Ως μάχη της Περσίδας πύλης αναφέρεται στο πλαίσιο της εκστρατείας του Μεγάλου Αλέξανδρου κατά της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών η μάχη που έδωσε ο Αλέξανδρος στο πέρασμα της Περσίδας πύλης, στη διάρκεια της εισβολής και κατάληψης των βασιλικών πόλεων της Περσίδας, πόλεων αναπόσπαστα δεμένων με την κυριαρχία επί της Περσίας.
Ο δρόμος προς την Περσίδα πύλη
Η μάχη στην Περσίδα πύλη είναι τμήμα της οριστικής κατάλυσης της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών και θεμελιώνεται πάνω στην κυριαρχία των Ελλήνων σε δύο πόλεις οικονομικά κέντρα, όπως η Βαβυλώνα, και τα Σούσα και άλλες δύο πόλεις αρχαία κέντρα της δυναστείας των Αχαιμενιδών, την Περσέπολη, και τα Εκβάτανα, που νομιμοποιούσαν την εξουσία του Αλέξανδρου σε όλη την αυτοκρατορία.
Η Βαβυλώνα και τα Σούσα παραδόθηκαν αμαχητί. Παρά τις αξιοσημείωτες ανακαλύψεις του επιστημονικού του επιτελείου, παρόλο που ο Αλέξανδρος προσπάθησε να πάρει με το μέρος του τον τοπικό πληθυσμό στη Βαβυλώνα , η επαφή του μακεδονικού στρατού με τους κατοίκους και ιδιαίτερα τις γυναίκες στη Βαβυλώνα κατά την περίοδο της εκεί ανάπαυσής του υπήρξε τουλάχιστον ατυχής.
Περί τα τέλη του 331 ΠΚΕ ο στρατός ξεκίνησε με κατεύθυνση την πρωτεύουσα της περσικής αυτοκρατορίας, τα Σούσα, που είχαν οικειοθελώς υποταχθεί στον Μακεδόνα Φιλόξενο και ένα τμήμα ψιλών. Ο Φιλόξενος είχε ήδη ενημερώσει τον Αλέξανδρο ότι οι θησαυροί ήταν ασφαλείς και ότι ο σατράπης της πόλης Αβουλίτης επιθυμούσε να παραδοθεί δίχως αντίσταση. Κατόπιν πορείας είκοσι ημερών, ο Αλέξανδρος εισήλθε στα Σούσα και έγινε κύριος των θησαυρών οι οποίοι υπήρχαν στην πόλη. Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι στην κυριότητα του Μακεδόνα βασιλιά περιήλθαν 50.000 αργυρά τάλαντα, πολυτελή σκεύη και πολύτιμα αντικείμενα τα οποία ανήκαν στον Δαρείο, σωροί πορφύρας και ελληνικά λάφυρα από την εποχή της εκστρατείας του Ξέρξη, μαζί με τους χάλκινους ανδριάντες των τυραννοκτόνων Αρμόδιου και Αριστογείτονα, που έστειλε στην Αθήνα. Ωστόσο, ο Αλέξανδρος βιάζεται να κινηθεί για τις βασιλικές πόλεις της Περσίδας, πόλεις αναπόσπαστα δεμένες με την κυριαρχία επί της Περσίας. Τακτοποιεί γρήγορα τα της Σουσιανής, παραχωρεί στη μάνα και τα παιδιά του Δαρείου ως μόνιμη κατοικία τα ανάκτορα και τη βασιλική αυλή, καθώς και λόγιους για να μάθουν τα Ελληνικά.
Ορεινή Περσία
Τελειώνοντας όσα ζητήματα ήθελε να ρυθμίσει ο Αλέξανδρος το 330 ΠΚΕ προελαύνει για την ορεινή Περσία, κίνηση σημαντικής στρατιωτικής δυσκολίας λόγω των γεωγραφικών προβλημάτων που παρουσιάζονται και των επακόλουθων προβλημάτων επισιτισμού, μορφολογίας του εδάφους και του άγνωστου κλίματος αλλά και από τους παράγοντες εκείνους που κάνουν αξιοθαύμαστες τις εκστρατείες του Αλέξανδρου, όπως το θέτει ο Droysen. Ο Αλέξανδρος πέρασε τον ποταμό Πασίτιγρι και εισέβαλε στη χώρα των πεδινών Ουξίων, οι περισσότεροι από  τους  οποίους  παραδόθηκαν στον δίχως να προβάλλουν την παραμικρή αντίσταση, ήδη υποταγμένοι στον Πέρση βασιλέα. Οι ορεινοί Ούξιοι, αντίθετα, του ζήτησαν δώρα που πάντα έπαιρναν από τους Πέρσες βασιλείς.
Ο Αλέξανδρος μέσα στη νύχτα διείσδυσε στις ορεινές περιοχές τους ακολουθώντας αφύλακτη ορεινή ατραπό και έχοντας μαζί του το άγημα με τους υπασπιστές και 8.000 πεζούς, τους περισσότερους ψιλούς, ξάφνιασε τους αντιπάλους του και έπληξε με σφοδρότητα τα χωριά τους και κατέβαλε πολλούς από αυτούς στον ύπνο. Στη συνέχεια ο στρατός όρμησε στα στενά όπου είχαν συγκεντρωθεί οι Ούξιοι. Στέλνοντας τον Κρατερό με ένα τμήμα του στρατού στα υψώματα, πίσω από τους Ουξίους, ο ίδιος εφόρμησε στο στενό με πυκνή φάλαγγα. Μετά από την παράκληση της μητέρας του Δαρείου, της Σισύγαμβης ο Αλέξανδρος δέχθηκε να εξακολουθήσουν οι Ούξιοι να κατοικούν σε εκείνη την περιοχή, αναλαμβάνοντας όμως την υποχρέωση να πληρώνουν ετήσιο φόρο 100 αλόγων, 500 υποζυγίων και 30.000 προβάτων, καθώς χρήματα για να πληρώσουν δεν είχαν.
Περσίδες πύλες
Στην περιοχή, πίσω από πρόχειρο καθώς φαίνεται επιβοηθητικό τείχος στην αμυντική του διάταξη, τον περίμενε ο σατράπης Αριοβαρζάνης, που είχε στρατοπεδεύσει στην περιοχή με ισχυρή δύναμη 40.000 πεζών και 700 ιππέων. Η προσπάθεια του Αλεξάνδρου να επιτεθεί μετωπικά αγνοώντας την παγίδα και να εκπορθήσει τον εχθρό, οδήγησε σε βαριές απώλειες των Μακεδόνων, πλήρη οπισθοχώρηση και καθυστέρηση ενός μηνός περίπου.
Ωστόσο, όπως παραδίδεται, από κάποιον Λύκιο αιχμάλωτο βοσκό δίγλωσσο έμαθε ο Αλέξανδρος ότι μπορούσε να τον οδηγήσει από κάποιο τραχύ και δύσβατο μονοπάτι στα νώτα του εχθρού. Αφήνοντας πίσω του ο Αλέξανδρος τον Κρατερό με την φάλαγγα τη δική του και του Μελέαγρου, προχώρησε παράτολμα, οδηγούμενος από τον Λύκιο αιχμάλωτο. Με τους υπασπιστές, το τάγμα του Περδίκκα, τους Αγριάνες, τη βασιλική ίλη των εταίρων και μία τετραρχία προχώρησε τη νύχτα, μέσα στη θύελλα και το βαρύ σκοτάδι. Στο πρώτο χάραμα βρέθηκε πίσω από τις Πύλες, ξάφνιασε τις προφυλακές εξοντώνοντας την πρώτη, προξενώντας μεγάλες απώλειες στη δεύτερη και τρέποντας την τρίτη σε φυγή προς τα βουνά, αντί για το στρατόπεδο.
Συνέπειες
Μετά από μικρή ανάπαυση, περνώντας τον Αξάρη που ήταν ήδη γεφυρωμένος, ο Αλέξανδρος προέλασε για την Περσέπολη, προσπαθώντας κυρίως να διαφυλάξει τους θησαυρούς του μεγάλου βασιλέα, αν δεχθούμε ότι είναι αληθής η αναφορά του Διόδωρου και του Κούρτιου πως καθ’ οδόν έλαβε επιστολή από τον βασιλικό θησαυροφύλακα και διοικητή Τιριδάτη να βιαστεί, γιατί κινδύνευε ο θησαυρός. Ένας πραγματικά μεγάλος θησαυρός -120.000 τάλαντα τον ορίζουν ο Κούρτιος και ο Διόδωρος- για τα ελληνικά δεδομένα, τόσο στην Περσέπολη, όσο και στις Πασαργάδες όπου βρισκόταν ο θησαυρός του Κύρου Α΄. Η παράδοση θέλει 20.000 ημίονους και 3.000 καμήλες για τη μεταφορά τους στα Σούσα.
Κάθισε και στον θρόνο των μεγάλων βασιλέων ο Αλέξανδρος και κατόπιν με μία ψυχρή, αλλά στρατηγικής σημασίας κίνηση έγινε ξανά πολέμαρχος και διέταξε τη λεηλασία της πόλης. Ο ίδιος, καθώς παραδίδει ο Πλούταρχος, έδωσε εντολή να καούν οι κέδρινες επενδύσεις των ανακτόρων, παρά τις αντιρρήσεις του γέροντα πλέον Παρμενίωνα. Η παραφιλολογία που αναπτύχθηκε εκ των υστέρων με τη χορεύτρια Θαΐδα και τους μεθυσμένους συνδαιτημόνες θεωρούνται σήμερα προσπάθειες των ιστορικών του να συγκαλύψουν κυρίως την άγνοιά τους για τις πραγματικές προθέσεις του Αλέξανδρου. Για τον Δαρείο που έχει καταφύγει στα Εκβάτανα, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ταπείνωση από την οργιαστική λεηλασία της πραγματικής του πρωτεύουσας και την πυρπόληση των ανακτόρων.
Βιβλιογραφία
Περσιδα Περσιδα Περσιδα Περσιδα Περσιδα 330 π.Χ.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1960-61
Το Kύπελλο Ελλάδας 1961 κατέκτησε ο Ολυμπιακός, κερδίζοντας με σκορ 3-0 τον Πανιώνιο.
Φάση των 32
1 Κατόπιν μηδεσνισμού της ομάδας του Φωστήρα 2 Κατόπιν κληρώσεως, προκρίθηκε ο Ηρακλής
Πηγές
Ιστοσελίδα ΕΠΟ, Κύπελλα Ελλάδας 1961 έως 1970, μορφή pdf
Ψηφιακό αρχείο 'Ελλάς Φουτμπώλ' (Επίσημο Όργανο της ΕΠΟ)
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1960-1961
Αχερονογωβιός
Ο Αχερονογωβιός απαντάται σε νερά σχεδόν στάσιμα, διαυγή, γλυκά μέχρι ελαφρώς υφάλμυρα, με άφθονη υδρόβια βλάστηση και λασπώδη ή αμμώδη βυθό. Το μήκος του φτάνει μέχρι 2,6 cm (σταθερό ή τυπικό μήκος - Standard Length ). Ζει μέχρι δύο χρόνια. Γεννά τα αυγά του τον Φεβρουάριο-Μάρτιο. Τα νεαρά άτομα κολυμπούν ελεύθερα ενώ τα ενήλικα είναι βενθικά. Τρέφεται με προνύμφες των διπτέρων εντόμων Chironomidae και μικρά καρκινοειδή. Το είδος χαρακτηρίζεται Τρωτό (VU [D2]) στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας του 2009 που εκδόθηκε από το ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος· στην έκθεση εκτιμάται ότι πέρα από την έντονη θήρευση από τα χέλια και την περιορισμένη εξάπλωση, το είδος δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει κάποιο σοβαρό κίνδυνο. Η IUCN, στην πιο πρόσφατη έκθεσή της (2006), το κατατάσσει στα κρισίμως κινδυνεύοντα λόγω μόλυνσης των υδάτων και απόρριψης αποβλήτων στην περιοχή του ενδιαιτήματός του καθώς και σχεδίων αποξήρανσης περίπου 50% των ελών της περιοχής των εκβολών του Αχέροντα, παρόλο που αυτή ανήκει στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Προστατευόμενων περιοχών Natura 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γωβιίδες Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων Κατηγορία:Πανίδα της Ελλάδας
274
Το έτος 274 (CCLXXIV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυρηλιανού και Καπιτολίνου(ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1027 από Κτήσεως Ρώμης). Η ονομασία 274 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Β
Η Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Β ή Μπράγκα Β είναι πορτογαλική ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι η αναπληρωματική ομάδα της Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα. Οι αναπληρωματικές ομάδες στην Πορτογαλία αγωνίζονται στο ίδιο σύστημα πρωταθλήματος με τις κύριες ομάδες και όχι σε πρωτάθλημα αναπληρωματικών. Ωστόσο, δεν μπορούν να συμμετάσχουν στην ίδια κατηγορία με την κύρια ομάδα και έτσι η Μπράγκα Β δεν έχει το δικαίωμα προβιβασμού στην Πριμέιρα Λίγκα. Επίσης, δεν μπορεί να συμμετάσχει στο Κύπελλο Πορτογαλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) και στο Taça da Liga.
Η Μπράγκα είχε αναπήρωματική ομάδα μέχρι την περίοδο 2005-06 η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία Πορτογαλίας. Το 2006, μαζί με άλλες αναπληρωματικές ομάδες, σταμάτησε τη λειτουργάι της. Την περίοδο 2012-13, όταν εφαρμόστηκαν νέοι κανονισμοί για τις αναπληρωματικές ομάδες, επαναδημιουργήθηκε. Εντάχθηκε στη Σεγκούντα Λίγκα. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Primeiro de Maio, χωρητικότητας 30000 θεατών.
Ιωάννης Γ. Σπέντζας
Ο Ιωάννης Σπέντζας ήταν Έλληνας πολιτικός.
Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Β
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999 Κατηγορία:Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας
Ιωάννης Γ. Σπέντζας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και ήταν γιος του Γεωργίου Σπέντζα. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Τριφυλίας στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1906 και ως βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και του 1915.
Γιος του ήταν ο Νικόλαος Σπέντζας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τριφυλίας Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Για μια χούφτα δολάρια
μικρογραφία|346x346εσ|Ο [[Κλιντ Ίστγουντ και η Μαριάνε Κοχ σε σκηνή από την ταινία]] Το Για μια χούφτα δολάρια (Πρωτότυπος τίτλος: Per un pugno di dolari) και αγγλικά: A Fistfull of dollars) είναι σπαγγέτι γουέστερν του 1964 σε σκηνοθεσία του Σέρτζιο Λεόνε με πρωταγωνιστή τον Κλιντ Ίστγουντ στο πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο, μαζί με τους Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Μαριάνε Κοχ, Χοσέ Κάλβο και τον Τζόζεφ Έγγερ.
Η ταινία είναι διεθνής συμπαραγωγή Ιταλίας, Ισπανίας και της τότε Δυτικής Γερμανίας και είναι χαμηλού προϋπολογισμού (αναφορές κάνουν λόγο για 200 χιλιάδες δολάρια ΗΠΑ) με την αμοιβή του Ίστγουντ να είναι 15.000 χιλ. δολάρια για τον ρόλο του. Η ταινία προβλήθηκε στην Ιταλία το 1964 και στις Η.Π.Α το 1967 και είναι βασισμένη στο ανεπίσημο ριμέικ της ταινίας Γιοζίμπο του 1961 του Ακίρα Κουροσάβα. Όπως σε παρά πολλά σπαγγέτι γουέστερν που γυρίστηκαν στην Ευρώπη και προβλήθηκαν έπειτα στις Η.Π.Α., οι συντελεστές της ταινίας χρησιμοποίησαν αμερικανικά ονόματα, όπως είναι του Σέρτζιο Λεόνε ως «Μπομπ Ρομπέρτσον», του Τζιάν Μαρία Βολοντέ ως «Τζόνι Γουέλς» και του συνθέτη Ένιο Μορικόνε ως «Ντάνι Σαβίο».
Το Για μια χούφτα δολάρια αποτελεί την πρώτη ταινία της τριλογίας του Λεόνε γνωστής και ως η «Τριλογία του Δολαρίου», με τη δεύτερη να είναι η Μονομαχία στο Ελ Πάσο (1965) και τρίτη να είναι Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος (1966).
Πλοκή
Ένας Άγνωστος πιστολάς φτάνει στη μικρή πόλη του Σαν Μιγκέλ, που βρίσκεται στα σύνορα Μεξικού-Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Σιλβανίτο, ιδιοκτήτης του πανδοχείου της πόλης, λέει στον ξένο για μια διαμάχη ανάμεσα σε δύο οικογένειες λαθρεμπόρων που θέλουν να αποκτήσουν τον έλεγχο της πόλης: τους αδελφούς Ρόχος (Ντον Μιγκέλ, Έστεμπαν και Ραμόν) και την οικογένεια Μπάξτερ που αποτελείται από τον σερίφη της πόλης Τζον Μπάξτερ, την σύζυγο του Κονσουέλο, και τον γιο τους Αντόνιο. Ο ξένος αποφασίζει να παίξει με την κάθε οικογένεια εναντίον της άλλης, προσφέροντας τις υπηρεσίες του ως γρήγορος πιστολάς με σκοπό να κερδίσει κάποια χρήματα. Δείχνει την ταχύτητα και την ακρίβειά του με το όπλο του, και στις δύο οικογένειες, σκοτώνοντας με ευκολία τέσσερις άντρες (που ανήκουν στην οικογένεια Μπάξτερ) που τον προσέβαλαν καθώς μπήκε στην πόλη.
Ο ξένος πλησιάζει τη Μαρισόλ, μια γυναίκα της οποίας η οικογένεια έχει εμπλακεί στη διαμάχη μεταξύ των αντίπαλων οικογενειών, για να πάει στον Ραμόν και να αφήσει τον σύζυγό της Χούλιο και τον μικρό γιο τους Χεσούς για να γίνει ανταλλαγή ομήρων. Τότε μαθαίνει από τον Σιλβανίτο ότι ο Ραμόν παίζοντας ένα παιχνίδι πόκερ με τον Χούλιο, αυτός τον κατηγόρησε ότι έκλεψε στα χαρτιά, αναγκάζοντας την Μαρισόλ να ζει φυλακισμένη μαζί του. Εκείνο το βράδυ, ενώ οι Ρόχος γιορτάζουν, ο ξένος βγαίνει έξω και απελευθερώνει την Μαρισόλ, πυροβολώντας τους φρουρούς και καταστρέφοντας το σπίτι στο οποίο κρατείται για να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση μιας επίθεσης από τους Μπάξτερ. Ο ξένος δίνει λίγα χρήματα στη Μαρισόλ, προτρέποντας αυτήν και την οικογένειά της να φύγουν από την πόλη.
Όταν οι Ρόχος ανακαλύπτουν ότι ο ξένος πιστολάς έχει απελευθερώσει την Μαρισόλ, τον συλλαμβάνουν και τον βασανίζουν, αλλά παρ' όλα αυτά, αυτός καταφέρνει και δραπετεύει. Πιστεύοντας ότι προστατεύεται από τους Μπάξτερ, οι Ρόχος έβαλαν φωτιά στο σπίτι των Μπάξτερ, σφαγιάζοντάς τους καθώς φεύγουν από το φλεγόμενο κτίριο. Αφού προσποιείται ότι θα σώσει την ζωή τους, ο Ραμόν σκοτώνει τον σερίφη Τζον Μπάξτερ και τον γιο του, Αντόνιο. Η Κονσουέλο, που εμφανίζεται και βρίσκει την οικογένειά της νεκρή, καταριέται τους Ρόχος επειδή αυτοί σκότωσαν άοπλους άντρες. Στη συνέχεια σκοτώνεται και αυτή από τον Εστέμπαν.
Pet Shop Boys
Οι Pet Shop Boys είναι αγγλικό electronic pop ντουέτο, το οποίο αποτελείται από τους Neil Tennant και Chris Lowe. Έχουν πουλήσει 50 εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο και αναφέρονται ως το πιο επιτυχημένο δίδυμο στην ιστορία της βρετανικής μουσικής στο Βιβλίο Γκίνες. Έχουν βραβευτεί τρεις φορές με Brit Award και έξι υποψηφιότητες για Grammy και μετά το 1985 22 τραγούδια τους ήταν στα βρετανικά τσαρτς και 42 στα 30 καλύτερα τραγούδια.
Για μια χούφτα δολάρια
Πλοκή
Με τη βοήθεια του Πιριπέρο, του τοπικού κατασκευαστή φερέτρων, ο ξένος δραπετεύει από την πόλη κρυμμένος σε ένα φέρετρο. Καθώς αναρρώνει μέσα σε ένα κοντινό ορυχείο, εμφανίζεται ο Πιριπέρο όπου του αναφέρει ότι ο Σιλβανίτο έχει συλληφθεί και βασανίζεται από τους Ρόχος για να μάθουν πληροφορίες σχετικά με τον τόπο που κρύβεται ο άγνωστος πιστολάς, Τότε ο άγνωστος επιστρέφει στην πόλη για να τους αντιμετωπίσει.
Σούπερ Λιγκ Τουρκίας 2010-11
Η Ποδοσφαιρική περίοδος Σούπερ Λιγκ Τουρκίας 2010-11 άρχισε στις 14 Αυγούστου του 2010 και θα λήξει στις 22 Μαΐου του 2011. Αυτή η σεζόν είναι η 53η κατά σειρά σεζόν από την χρονιά που ιδρύθηκε.
Ομάδες
Οι ομάδες της Ανταλίασπορ, της Ντιγιαρμπάρκισπορ και της Ντενίζλισπορ υποβιβάστηκε την ποδοσφαιρική περίοδο 2009-2010, καθώς τερμάτισαν στην τελευταία τριάδα που οδηγεί στην Μπάνκ Ασάια. Η Ανκάρασπορ δεν αγωνίστηκε στο προηγούμενο πρωτάθλημα και υποβιβάστηκε αυτόματα και ο λόγος είναι πως ο πρόεδρος της Αχμέτ Γκοκτσέκ, ήρθε σε συμφωνία με την Ανκαραγκουτσού, στο να αναλάβει τις υποχρεώσεις της ομάδας. Το αποτέλεσμα ήταν να μην βρουν άλλον πρόεδρο και να μην μπορέσουν να πληρώσουν για να ενταχθούν το πρωτάθλημα του 2009-2010.
Αντιθέτως, οι ομάδες που προβιβάστηκαν στο μεγάλο πρωτάθλημα, για την σεζόν 2010-2011, είναι οι Καράμπουκσπορ, Μπούκασπορ και Κόνιασπορ. Η Ομάδα της Καραμπουκσπορ επέστρεψε μετά από 11 χρόνια, στην μεγάλη κατηγορία, έχει 7 χρόνια. Η Κόνιασπορ πραγματοποιεί ουσιαστικά την 2η της σεζόν, αφού είχε ξανανέβει την σεζόν 2008-09.
Οι αλλαγές που έγιναν στο πρωτάθλημα ήταν πως η ομάδα της Ανκαρασπορ, μετονομάστηκε ως Medical Park Ancaraspor, λόγω του χορηγού που την εκπροσωπεί.
Χάρτης των ομάδων της Σούπερ Λιγκ 2010-11
Κατηγορία:Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Για μια χούφτα δολάρια
Πλοκή
Με μια ατσάλινη ασπίδα κρυμμένη κάτω από το πόντσο του, ο ξένος χλευάζει τον Ραμόν προκαλώντας τον «να στοχεύει στην καρδιά» καθώς οι βολές του Ραμόν αστοχούν, έως ότου τελικά ο Ραμόν εξαντλεί τις σφαίρες από το τουφέκι του. Ο ξένος καθώς πυροβολεί, μια σφαίρα βρίσκει το όπλο που κρατά ο Ραμόν και παράλληλα σκοτώνει τον Ντον Μιγκέλ, τον Ρούμπιο και τους άλλους άντρες του Ραμόν που στέκονται κοντά του. Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί την τελευταία σφαίρα στο όπλο του για να απελευθερώσει τον Σιλβανίτο, ο οποίος κρέμεται ψηλά από ένα σκοινί το οποίο είναι δεμένο στα χέρια του. Αφού προκαλεί τον Ραμόν να ξαναγεμίσει το τουφέκι του πιο γρήγορα από ό, τι μπορεί να ξαναγεμίσει αυτός το δικό του περίστροφο, ο άγνωστος πυροβολεί και σκοτώνει τον Ραμόν. Ο Εστέμπαν Ρόχος στοχεύει στην πλάτη του άγνωστου πιστολά από ένα κοντινό κτίριο, αλλά σκοτώνεται από τον Σιλβανίτο. Ο ξένος αποχαιρετά τους Σιλβανίτο και Πιριπέρο και φεύγει μακριά από την πόλη στην τελευταία σκηνή της ταινίας.
Pet Shop Boys
Δισκογραφία
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Αγγλικά συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Αγγλικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Νικητές NME Awards Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Ντουέτα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Αγγλικά μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Αγγλικά μουσικά συγκροτήματα
Διεθνής Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης
Η Διεθνής Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (αγγλικά: International Handball Federation, IHF) είναι το διοικητικό και ελεγκτικό σώμα για το άθλημα του χάντμπολ παγκοσμίως.
Ιστορία
Η Διεθνής Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης ιδρύθηκε στις 11 Ιουλίου 1946 στην Κοπεγχάγη της Δανίας από εκπροσώπους 8 εθνικών ομοσπονδιών. Τα ιδρυτικά μέλη της είναι η Δανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Νορβηγία, η Ολλανδία και η Πολωνία, Ο πρώτος πρόεδρος της IHF ήταν ο Γκόστα Μπιόρκ από τη Σουηδία. Ο Μπιόρκ αντικαταστάθηκε το 1950 από τον Χανς Μπάουμαν από την Ελβετία.
Συνομοσπονδίες
Οι πέντε ηπειρωτικές ομοσπονδίες είναι οι εξής:
Διοργανώσεις
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:
Διοργανώσεις Ανδρών
Διοργανώσεις Γυναικών
Διοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Χειροσφαίριση
Χάινριχ Γκούσταβ Μάγκνους
Ο Χάινριχ Γκούσταβ Μάγκνους, (γερμ. Heinrich Gustav Magnus, 1802-1870), ήταν Γερμανός φυσικός και χημικός.
Βιογραφία
Διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με προβλήματα της αεροδυναμικής, καθώς και στη διερεύνηση της απορρόφησης του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα από το αίμα. Επίσης στη Χημεία ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις ενώσεις του λευκόχρυσου. Το όνομά του φέρει το γνωστό ομώνυμο φαινόμενο της αεροδυναμικής φαινόμενο Μάγκνους που αν και ο ίδιος μελέτησε, αναγνωρίστηκε τελικά εξ ανάγκης 50 χρόνια μετά τον θάνατό του, κατά την ανάπτυξη της αεροναυπηγικής, στο πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.
Επίσης το όνομά του φέρει ειδικός ναυπηγικός τύπος πλοίων, (πλοίο Μάγκνους), που η πρόωσή του βασίζεται στο ομώνυμο φαινόμενο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα
Κιζίλ-Τούου (Κιργιστάν)
Το Κιζίλ-Τούου είναι χωριό στην Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ στο Κιργιστάν. Ο πληθυσμός είναι 3.060 κάτοικοι στην κιργιζική απογραφή του 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Προγραμματισμός χειρισμού γεγονότων
Ο Προγραμματισμός χειρισμού γεγονότων ή συμβάντων (Αγγλικά: Event-driven programming) είναι το παράδειγμα προγραμματισμού όπου η ροή του προγράμματος εξαρτάται από εισερχόμενα γεγονότα. Για παράδειγμα σε μια γραφική διεπαφή χρήστη έχουμε ως γεγονότα τα πατήματα πλήκτρων ή επιλογών με το ποντίκι. Σε ενσωματωμένα συστήματα μικροελεγκτών έχουμε ως γεγονότα τα δεδομένα των αισθητήρων. Επίσης ως γεγονότα μπορεί να είναι μηνύματα/αλληλεπιδράσεις με άλλα προγράμματα ή νημάτων. Η μεθοδολογία προγραμματισμός χειρισμού γεγονότων χρησιμοποιείται κυρίως σε γραφικά περιβάλλοντα αλληλεπίδρασης χρήστη-υπολογιστή (Graphical User Interfaces). Τα τελευταία χρόνια με την javascript χρησιμοποιείται και σε δικτυακές εφαρμογές όπου η σελίδα αλληλεπιδρά με τον χρήστη.
Η βασική ιδέα στον προγραμματισμός χειρισμού γεγονότων είναι ότι υπάρχει ένα κύριος ατέρμονος βρόχος (loop) ο οποίος παρακολουθεί τα γεγονότα (events) που δημιουργούνται. Όταν ένα γεγονός λαμβάνει χώρα τότε μια συνάρτηση callback καλείται και μεταβάλλεται η ροή του προγράμματος. Σε ενσωματωμένα συστήματα (π.χ. ελεγκτές) τρέχει επίσης ένας κύριος ατέρμονος βρόχος αλλά η αλληλεπίδραση μπορεί να γίνεται με interrupts.
Παραπομπές
Χειρισμου γεγονοτων
Γκότλιμπ Ντάιμλερ
Ο Ντάιμλερ και ο επί πολλά έτη επιχειρηματικός εταίρος του Βίλχελμ Μάιμπαχ ήταν δύο εφευρέτες, των οποίων στόχος ήταν να δημιουργήσουν μικρούς κινητήρες υψηλής ταχύτητας που να μπορούν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε μέσο μετακίνησης. Το 1885, κατασκεύασαν τον πρόδρομο του σύγχρονου βενζινοκινητήρα, ο οποίος στη συνέχεια τοποθετήθηκε σε ένα δίτροχο, την πρώτη μοτοσικλέτα με μηχανή εσωτερικής καύσης, και την επόμενη χρονιά σε μία άμαξα και σε μία βάρκα.
Το 1890, ίδρυσαν τη Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG) και πούλησαν το πρώτο τους αυτοκίνητο το 1892. Ο Ντάιμλερ αρρώστησε και έκανε ένα διάλειμμα στην επιχειρηματική του δραστηριότητα. Με την επιστροφή του, συνάντησε δυσκολίες με τους υπόλοιπους μετόχους, γεγονός που οδήγησε στην παραίτησή του (και του Μάιμπαχ) το 1893. Επέστρεψαν και οι δύο το 1894. Το 1900, ο Ντάιμλερ πέθανε και ο Βίλχελμ Μάιμπαχ άφησε τη DMG το 1907. Το 1924, η διοίκηση της DMG υπέγραψε μία συμφωνία μακροχρόνιας συνεργασίας με τη Benz & Cie (Μπεντς & Σια) του Καρλ Μπεντς και το 1926 οι δύο εταιρείες συγχωνεύτηκαν στη Daimler-Benz AG, η οποία εξελίχθηκε στη σημερινή Daimler AG.
Βιογραφία
thumb|left|Το πατρικό σπίτι του Ντάιμλερ στο Σόρνντορφ. Ο πατέρας του Γκότλιμπ Ντάιμλερ ήταν ένας εύπορος αρτοποιός και διέθετε αρκετά οικονομικά μέσα για να στείλει το γιο του στο σχολείο. Το όνειρο του πατέρα Ντάιμλερ ήταν να κάνει το γιο του διπλωμάτη.
Το σχολείο όπου φοιτούσε ο Γκότλιμπ ήταν φημισμένο σε όλη την περιοχή, αλλά ο νεαρός Ντάιμλερ δεν έβρισκε ενδιαφέρον στα μαθήματα που διδάσκονταν εκεί, ενώ αντιθέτως αισθανόταν μια έντονη κλίση για ό,τι αφορούσε τη μηχανική. Παρότρυνε διαρκώς τον πατέρα του να τον πάρει από το σχολείο και τελικά κατάφερε να πάει ως μαθητευόμενος σε ένα οπλοποιείο.
Γρήγορα ο Ντάιμλερ απέκτησε τη φήμη ενός εξαιρετικού οπλοποιού και σύντομα του προσέφεραν μία πολύ καλύτερη δουλειά στο μεγάλο οπλοποιείο του Βίλκε στη Στουτγκάρδη. Ο Ντάιμλερ δέχτηκε την προσφορά και δεν άργησε να γίνει βοηθός του Βίλκε.
Αλλά ο Ντάιμλερ δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος, γιατί ήξερε ότι δεν είχε αρκετή τεχνική μόρφωση. Έτσι έφυγε από του Βίλκε για να μπορέσει να παρακολουθήσει μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης. Συγχρόνως εργαζόταν για να καλύπτει τα έξοδά του. Κατόπιν ο Ντάιμλερ έφυγε από τη Γερμανία και ανέλαβε διάφορες δουλειές στην Αγγλία, Γαλλία και Βέλγιο, όπου μελέτησε τις τεχνικές προόδους αυτών των χωρών. Τότε μόνο ο Ντάιμλερ αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Στη Γερμανία ο Ντάιμλερ παντρεύτηκε και ανέλαβε την τεχνική διεύθυνση ενός μεγάλου εργοστασίου. Το 1872 ο Όιγκεν Λάνγκεν, ένας πλούσιος Γερμανός βιομήχανος, αποφάσισε να ιδρύσει μία μεγάλη επιχείρηση κατασκευής κινητήρων, την Deutz και κάλεσε τον Ντάιμλερ και τον επίσης διάσημο εφευρέτη Νίκολαους Όττο ως τεχνικούς συμβούλους του. Και οι δύο δέχτηκαν. Ο Ντάιμλερ και ο Όττο συνεργάστηκαν για την τελειοποίηση της τετράχρονης αεριομηχανής, που ήταν ο πρόδρομος του κινητήρα εσωτερικής καύσης των αυτοκινήτων. Αλλά οι δύο αυτοί λαμπροί εφευρέτες, αλλά διαφορετικοί τύποι ανθρώπων, δεν ήταν δυνατόν να συνεργασθούν για πολύ καιρό. Έτσι ο Ντάιμλερ αποχώρησε.
Ο Ντάιμλερ και ο Μάιμπαχ γύρισαν στη Στουτγκάρδη το 1882. Το πρώτο που έκαναν ήταν να δημιουργήσουν ένα πειραματικό εργαστήριο και για το λόγο αυτό αναμόρφωσαν τον ξενώνα που είχε ο Ντάιμλερ στην αυλή του σπιτιού του στο Μπαντ Κάνστατ. Στο εμπρός δωμάτιο δημιούργησαν χώρο για τα γραφεία, ενώ στο πίσω μέρος φιλοξενούνταν ο απαραίτητος μηχανολογικός εξοπλισμός, καθώς και το εργαστήριο. Οι εργασίες κρατούσαν μέρα-νύχτα, κάτι που τρόμαζε ορισμένες φορές τους γείτονες. Οι Ντάιμλερ και Μάιμπαχ πέρασαν αμέτρητες ώρες ώσπου να καταφέρουν να τροφοδοτήσουν με το κατάλληλο καύσιμο τον τετράχρονο κινητήρα του Όττο και το αναζήτησαν στα υποπροϊόντα του πετρελαίου. Στις 16 Δεκεμβρίου 1883, ο Ντάιμλερ πήρε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για μια μηχανή που ανέπτυσσε μεγάλη ταχύτητα και χρησιμοποιούσε ως καύσιμη ύλη το οινόπνευμα. Η μηχανή αυτή ανέπτυσσε ταχύτητα 900 περιστροφών το λεπτό.
Η μηχανή του ήταν μία πιο απλή μορφή της μηχανής των σημερινών αυτοκινήτων και είχε μόνο έναν κύλινδρο και ένα έμβολο. Στην κορυφή του κυλίνδρου είχε δύο βαλβίδες, μία για να μπαίνει η αεριοποιημένη καύσιμη ύλη και η άλλη για να φεύγει το καμμένο αέριο.
Ο Ντάιμλερ άρχισε τότε να κατασκευάζει πολλά τέτοια αυτοκίνητα, ενώ συγχρόνως άρχισε να χρησιμοποιεί ως καύσιμη ύλη τη βενζίνη αντί για το οινόπνευμα. Ο Ντάιμλερ κατασκεύαζε πλέον αυτοκίνητα, που αρχικά έμοιαζαν με τις άμαξες, μόνο που δεν είχαν άλογα. right|thumb|Το Ράιτβαγκεν, η πρώτη στον κόσμο [[μοτοσικλέτα με μηχανή εσωτερικής καύσης (1885).]]
Οι δουλειές του Ντάιμλερ πήγαν πολύ καλά και σύντομα κατασκεύαζε κινητήρες για δίτροχα, πλοία, λεωφορεία, πυροσβεστικές αντλίες και για αερόστατα. Το 1886, οι Γκότλιμπ Ντάιμλερ και Βίλχελμ Μάιμπαχ κατέθεσαν αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη μοτοσικλέτα.
Το 1900, λίγο πριν το θάνατό του, ο Ντάιμλερ έστειλε στην έκθεση του Παρισιού τον τύπο του αυτοκινήτου "Μερτσέντες". Η Mercedes-Benz ήταν από ατσάλι, εντούτοις ήταν το ελαφρύτερο όχημα που είχε δει ο κόσμος μέχρι τότε. Η επιτυχία της ήταν μεγάλη και η βιομηχανία του αυτοκινήτου είχε μπει στο δρόμο των μεγάλων θριάμβων. Το τριάκτινο αστέρι, που είχε εμπνευστεί ο Γκότλιμπ Ντάιμλερ και συμβολίζει τον εκσυγχρονισμό των μεταφορών σε στεριά, αέρα και θάλασσα, υιοθετήθηκε το 1909, επτά δηλαδή χρόνια μετά το όνομα «Mercedes» και τοποθετήθηκε στο μπροστινό μέρος των αυτοκινήτων από το 1910 και μετά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΔΕΣΜΟΣΝΕΑΣΕΝΟΤΗΤΑΣ__
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αυτοκινητοβιομηχανίας Κατηγορία:Γερμανοί μηχανικοί Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες
Μπιάνκα Καπέλλο
Η Μπιάνκα Καπέλλο (1548 - 20 Οκτωβρίου 1587) ήταν μια Ιταλίδα ευγενής που ήταν η ερωμένη και στη συνέχεια η δεύτερη σύζυγος του Φραγκίσκου των Μεδίκων, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. Ο σύζυγός της την έκανε επίσημα σύζυγό του. Συμπτωματικά, η δημιουργία του τυχερού όρου "Σερεντίπιτυ" από τον συγγραφέα Horace Walpole οφείλεται σε ένα πορτρέτο της Μπιάνκα.
Πρώτα χρόνια
Η Μπιάνκα γεννήθηκε στη Βενετία, το 1548, κόρη του Μπατρολομέο Καπέλλο και της Πελλεγκρίνα Μορεσίνι, μέλος μιας από τις πλουσιότερες και ευγενέστερες βενετσιάνικες οικογένειες, και φημιζόταν για τη μεγάλη ομορφιά της.
Σε ηλικία δεκαπέντε ετών ερωτεύτηκε τον Πιέτρο Μποναβεντούρι, έναν νεαρό υπάλληλο της Φλωρεντίας στην υπηρεσία της οικογένειας Σαλβιάτι, και στις 28 Νοεμβρίου 1563 διέφυγε μαζί του στη Φλωρεντία, όπου παντρεύτηκαν. Το 1564 απέκτησε μια κόρη που ονόματι Βιργινία ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, Πελλεγκρίνα. Η ενετική κυβέρνηση έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια για να συλληφθεί και να επιστρέψει η Μπιάνκα, αλλά ο Μεγάλος Δούκας Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων παρενέβη υπέρ της και έμεινε ανενόχλητη.
Ωστόσο, δεν τα πήγαινε καλά με την οικογένεια του συζύγου της, η οποία ήταν πολύ φτωχή και την ανάγκασε να εργασθεί, μέχρι που η ομορφιά της προσέλκυσε τον μεγάλο πρίγκιπα Φραγκίσκο, γιο και κληρονόμο του μεγάλου δούκα.
Μετά το θάνατο του Κόζιμο το 1574 ο Φραγκίσκος κληρονόμησε το μεγάλο Δουκάτο. Εγκατέστησε την Μπάνκα σε ένα παλάτι (τώρα γνωστό ως "Παλάτι της Μπιάνκα Καπέλλο") κοντά στο δικό του και εξόργισε τη σύζυγό του, εμφανίζοντας την ερωμένη του μπροστά της. Σε αυτό το σημείο, ο Φραγκίσκος δεν είχε νόμιμο γιο να κληρονομήσει το δουκάτο. Ένα παιδί της Μπιάνκα, αν και νόθο, θα ήταν πιθανός κληρονόμος, και κατ' επέκταση θα εξασφάλιζε τη θέση της Μπιάνκα. Το 1576 γέννησε τον δον Αντώνιο, αλλά ο πατέρας του, ελπίζοντας ακόμα να αποκτήσει έναν νόμιμο γιο από τη σύζυγό του, αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει. Στη συνέχεια, ο Φραγκίσκος και η Ιωάννα έκαναν έναν γιο, τον Φίλιππο, το 1577. Το παιδί επέζησε των επικίνδυνων μηνών της πρώιμης βρεφικής ηλικίας και οι ελπίδες της Μπιάνκα να είναι κάτι περισσότερο από μια αγαπημένη ερωμένη φαίνονταν ξεθωριασμένες.
Γάμος
Το 1578, η Ιωάννα πέθανε. Λίγους μήνες αργότερα ο Φραγκίσκος παντρεύτηκε κρυφά την Μπιάνκα, και στις 10 Ιουνίου 1579, ο γάμος ανακοινώθηκε δημόσια και ο Αντώνιος αναγνωρίστηκε ως γιος του Δούκα. Δύο ημέρες αργότερα, στις 12 Ιουνίου, η Μπιάνκα στέφθηκε Μεγάλη Δούκισσα της Τοσκάνης στο Palazzo Vecchio της Φλωρεντίας. Η βενετική κυβέρνηση τώρα άφησε τη δυσαρέσκειά της και εκπροσωπήθηκε επίσημα στις υπέροχες γαμήλιες γιορτές, διότι θεώρησε την Μπιάνκα Καπέλλο ένα μέσο για την ενίσχυση των καλών σχέσεων με την Τοσκάνη.
Η θέση της Μπιάνκα, ωστόσο, δεν ήταν ακόμα ασφαλής. Ο κληρονόμος παρέμεινε ο νεαρός πρίγκιπας Φίλιππος. ο γιος της από τον Φραγκίσκο, αν και αναγνωρίστηκε, παρέμεινε νόθος, και του απαγορευόταν να κληρονομήσει το δουκάτο. Δεν απέκτησαν άλλα παιδιά και η Μπιάνκα γνώριζε ότι, αν ο σύζυγός της πέθαινε πριν από αυτήν, θα ήταν χαμένη, γιατί η οικογένειά του, ειδικά ο αδερφός του Καρδινάλιος Φερδινάνδος, την μισούσε πικρά, ως περιπετειώδης και ανακατώστρα.
Το 1582, ωστόσο, πέθανε ο Μεγάλος Πρίγκιπας Φίλιππος. Ο Φραγκίσκος άρχισε αμέσως να εργάζεται για να εξασφαλίσει τη διαδοχή για τον εναπομείναντα γιο του, τον Αντώνιο, αφού τον νομιμοποίησε και τον δήλωσε ως κληρονόμο του, με την υποστήριξη του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Ως μητέρα του κληρονόμου, η θέση της Μπιάνκα ήταν πολύ ισχυρότερη: ακόμη και αν ο Φραγκίσκος πέθαινε πριν ο Αντώνιος φτάσει στην ενηλικίωση, η Μπιάνκα θα είχε δικαίωμα να αποφανθεί ως αντιβασίλισσα για λογαριασμό του γιου της και η οικογένεια του συζύγου της θα της έδινε μεγαλύτερο σεβασμό ως μητέρα του κληρονόμου.