cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άνα Ασλάν
Κληρονομιά
Η Άνα Ασλάν θεωρήθηκε πρωτοπόρος της κοινωνικής ιατρικής. Χρόνια αφότου έγινε επικεφαλής του τμήματος φυσιολογίας στο Ινστιτούτο Ενδοκρινολογίας του Βουκουρεστίου, ίδρυσε το Ινστιτούτο Γηριατρικής του Βουκουρεστίου. Η Άνα Ασλάν είναι γνωστή για τον επινόηση του όρου «γεροντολογία» και το 1959 οργάνωσε τη Ρουμανική Εταιρεία Γεροντολογίας και Γηριατρικής. Η Ρουμανική Εταιρεία Γεροντολογίας ήταν η πρώτη στον κόσμο που κατεύθυνε την έρευνά της σε κλινικές, πειραματικές και κοινωνικές έρευνες, επινόησε μια θεραπευτική στρατηγική για την πρόληψη της διαδικασίας γήρανσης και οργάνωσε ένα εθνικό δίκτυο υγείας για την πρόληψη της γήρανσης. Το φάρμακο της χρησιμοποιήθηκε από πολλούς διάσημους πολιτικούς και διασημότητες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφευρέτριες Κατηγορία:Ρουμάνοι ιατροί Κατηγορία:Βιολόγοι
Λάγια Λακωνίας
Η Λάγια είναι χωριό στην Ανατολική Μάνη. Με την εφαρμογή του Καλλικράτη, είναι πλέον Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Ανατολικής Μάνης του Δήμου Ανατολικής Μάνης.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα ήταν αποικία της Λα. Υπήρξε έδρα της επισκοπής Λαγίας καθώς και έδρα του Δήμου Λαγίας. Είχε ως έμβλημα τον Κέρβερο.
Πρόεδροι της Κοινότητας
Διετέλεσαν πρόεδροι της κοινότητας οι:
.....
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος
Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος ήταν η ονομασία που είχαν υιοθετήσει οι διοικήσεις των επαναστατημένων Ελλήνων από το 1822 έως το 1827 για να περιγράψουν το ανεξάρτητο τμήμα της Ελλάδας όσο αυτό δεν είχε αναγνωριστεί από τα άλλα κράτη, τα οποία συνέχιζαν να το θεωρούν τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Περιγραφή
Με το όνομα αυτό χαρακτηριζόταν η διοίκηση κατά τις κυβερνήσεις:
Σύμφωνα με το «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος» του 1822 «Η σφραγίς της Διοικήσεως φέρει σημείον χαρακτηριστικόν την Αθηνάν μετά των συμβόλων της φρονήσεως» (δες εικόνα με την σφραγίδα όπου εμφανίζεται η Αθηνά με την ένδειξη «Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος»).
Παράλληλα με την Κεντρική Διοίκηση σχηματίστηκαν Επιτροπές από περιοχές που δεν εκπροσωπούνταν άμεσα (κυρίως απομακρυσμένες ή απομονωμένες), όπως η τριμελής Επιτροπή Βορειομακεδόνων, όπου συμμετείχαν με ένα μέλος το Μοναστήρι, το Κρούσοβο και η Βογδάντσα, και είχε στις αρμοδιότητές της τη διοίκηση και συντονισμό των ενόπλων σωμάτων και των αγωνιστών που προέρχονταν από τις περιοχές της Βόρειας Μακεδονίας.
Μετά τη Συνθήκη του Λονδίνου του 1827 και την ανακήρυξη της Ελλάδας ως ανεξάρτητο κράτος με κυβερνήτη τον Ιωάννη Καποδίστρια, από το 1828, η Κυβέρνηση Καποδίστρια σταμάτησε να χρησιμοποιεί το όνομα Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος και άρχισε να χρησιμοποιείται το όνομα Ελληνική Πολιτεία.
Χαρτονομίσματα
Την περίοδο 1822-1825 η Διοίκηση εκτύπωσε ομόλογα στην Κόρινθο με ονομαστικές τιμές σε γρόσια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως χαρτονομίσματα των επαναστατών:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Ελληνικές προσωρινές κυβερνήσεις
Δωροθέα του Βρανδεμβούργου, δούκισσα του Μεκλεμβούργου
Η Δωροθέα, γερμ.: Dorothea von Brandenburg von Hohenzollern (9 Φεβρουαρίου 1420 - 19 Ιανουαρίου 1491) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο ως η πέμπτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βραδεμβούργου και της Eλισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ. Αδέλφια τής Ελισάβετ ήταν οι εκλέκτορες Φρειδερίκος Β΄ και Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας, που κυβέρνησαν διαδοχικά το Βρανδεμβούργο.
Τον Μάιο του 1432 η Δωροθέα παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Έλαβε ως προίκα το Ντέμιτς και το Γκόρλοζεν, τα οποία είχε λάβει πιο πριν και η αδελφή της Μαργαρίτα, όταν παντρεύτηκε στον Οίκο του Μεκλεμβούργου: ο σύζυγος τής Μαργαρίτας, ο Αλβέρτος Ε΄, ωστόσο, είχε αποβιώσει λίγο μετά τον γάμο. (ο Ερρίκος Δ΄ ήταν γιος του Ιωάννη Δ΄, εξαδέλφου τού Αλβέρτου Ε΄). Όταν προέκυψε μία διαφωνία μεταξύ του Βρανδεμβούργου και του Μεκλεμβούργου σχετικά με την κληρονομιά του πριγκιπάτου του Βέντεν, οι οικογενειακοί δεσμοί μεταξύ του Ερρίκου Δ΄ και του πεθερού του Φρειδερίκου Α΄ διευκόλυναν την επίλυση.
Ο Ερρίκος Δ΄ απεβίωσε το 1477. Μετά το 1485 ζούσε ακόμη η Δωροθέα, ως μοναχή στο μοναστήρι της Ρέχνας. Απεβίσε στο μοναστήρι Βενεδικτίνων της Ρένα το 1491 και τάφηκε στην πόλη, στην εκκλησία των Αγίων Ιακώβου και Διονυσίου στο Γκάντενμπους. Η επιτάφια πλάκα της φέρει ένα χαρακτικό της δούκισσας ως μοναχής, κάτω από ένα κουβούκλιο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1432 τον Ερρίκο Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Φραγκίσκος δε Πάουλα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ο Φραγκίσκος ντι Πάολα (Francesco di Paola, Principe di Borbone delle Due Sicilie, 13 Αυγούστου 1827 - 24 Σεπτεμβρίου 1892) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόμης του Τράπανι.
Βιογραφία
Ο Φραγκίσκος ντι Πάολα Λουδοβίκος-Εμμανουήλ ήταν γιος του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Ισαβέλλας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Οικογένεια
Το 1850 νυμφεύτηκε τη Μαρία Ισαβέλλα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης, και είχαν τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κορίνα Κρέτσου
Η Κορίνα Κρέτσου (γεννημένη στις 24 Ιουνίου 1967 στο Βουκουρέστι ) είναι Ρουμάνα πολιτικός και πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος για την Περιφερειακή Πολιτική. Η Κρέτσου είναι μέλος του Ρουμανικού PRO Romania και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (συνεδριάζει με την Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών). Μεταξύ Ιουνίου 2014 και Οκτωβρίου 2014, υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Πολιτική καριέρα
Η Κρέτσου σπούδασε στην Ακαδημία Οικονομικών Σπουδών, Σχολή Κυβερνητικής, και αποφοίτησε το 1989. Πέρασε ένα χρόνο δουλεύοντας ως οικονομολόγος σε ένα εργοστάσιο στο Μπλαζ μέχρι το 1990. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δημοσιογράφος και πολιτικός σχολιαστής μεταξύ 1990 και 1992 για τις εφημερίδες Azi, Curierul Național και Cronica Română προτού ενταχθεί στο γραφείο Τύπου του Υπουργικού Συμβουλίου του Προέδρου Ιόν Ιλιέσκου (1992-1996).
Το 1996 έγινε μέλος του Ρουμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PDSR).
Μεταξύ 2000 και 2004, η Κρέτσου ήταν Προεδρικός Σύμβουλος, Προεδρικός Εκπρόσωπος  και Επικεφαλής του Τμήματος Δημόσιας Επικοινωνίας κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Ιόν Ιλιέσκου ως Ρουμάνου προέδρου.
Το 2000 εξελέγη βουλευτής στο κοινοβούλιο της Ρουμανίας και, το 2004, στη Ρουμανική Γερουσία. Ως Γερουσιαστής, συμμετείχε στην Επιτροπή Εξωτερικής Πολιτικής και ήταν τακτικό μέλος της Ρουμανικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΟΑΣΕ. Τον Ιανουάριο του 2005, μετά από πρόσκληση της ιορδανικής κυβέρνησης, πραγματοποίησε εκπαιδευτικό σεμινάριο στο Αμμάν για διορισμένους σε θέσεις εκπροσώπων στο Ιράκ. Η Κρέτσου ήταν επίσης παρατηρητής του ΟΑΣΕ στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Μαρτίου 2005 στη Μολδαβία και στις γενικές εκλογές του 2006 στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Το 2005, η Κρέτσου διορίστηκε μέλος της ρουμανικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εξελέγη βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ), συμμετέχοντας με την Προοδευτική Συμμαχία των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών την 1η Ιανουαρίου 2007 μετά την ένταξη της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επανεκλέχθηκε ως ευρωβουλευτής στο 2009 και 2014.
Το 2013 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ρουμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD).
Η Κρέτσου ανακοίνωσε στις 17 Ιανουαρίου 2019 ότι θα είναι υποψήφια στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκ μέρους του κόμματος Pro Romania. Ήταν στη δεύτερη θέση της λίστας μετά τον Βίκτορ Πόντα.
Έγινε μέλος της Pro Romania τον Μάρτιο του 2019.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας της, Τραϊάν Κρέτσου (1937–1995), ήταν καθηγητής Φυσικής στο Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Η μητέρα της, Βεργινία Κρέτσου είναι ψυχολόγος παιδικής ανάπτυξης και ήταν καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου.
Το 2012, η Κρέτσου παντρεύτηκε τον Οβίντιου Ρογκόζ, έναν Ρουμάνο επιχειρηματία, στη Νέα Εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Βουκουρέστι.
Στα προσωπικά e-mail, που είχε ανταλλάξει η Κρέτσου με τον τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ είχε πρόσβαση ο Γκούσιφερ, ο οποίος εισέβαλε στον προσωπικό λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Πάουελ και δημοσίευσε έναν σύνδεσμο προς κάποια από την αλληλογραφία στη σελίδα του Πάουελ στο Facebook. Ο Πάουελ είπε σε δήλωσή του ότι είχε μείνει σε επαφή με την Κρέτσου μέσω email από τότε που παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών το 2005 και ότι «με την πάροδο του χρόνου τα email έγιναν πολύ προσωπικής φύσης, αλλά δεν κατέληξαν σε σχέση». Πρόσθεσε ότι «αυτά τα είδη email έληξαν πριν από μερικά χρόνια. Δεν υπήρχε σχέση τότε και δεν υπάρχει ούτε τώρα».
Πέτα
Με την ονομασία Πέτα μπορεί να αναφέρεται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γαληνικό Εργαστήριο
Από που προέρχεται ο όρος
Ο όρος Γαληνικό Εργαστήριο αναφέρεται στο εργαστήριο του φαρμακείου,προς τιμήν του αρχαίου έλληνα ιατρού Κλαύδιου Γαληνού. (Πέργαμος 129 μ.Χ. - Ρώμη 199 μ.Χ.)
Ποιος ήταν ο Γαληνός
Ο Γαληνός ήταν ο δεύτερος σπουδαιότερος Έλληνας ιατρός της αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη και ο τελευταίος χρονικά από όλους τους σημαντικούς ιατρούς του ελληνορωμαϊκού κόσμου.Δεν υπάρχει σχεδόν ιατρικός κλάδος που να μην απασχόλησε τον Γαληνό.Οι εμπεριστατωμένες μελέτες του αναφέρονται στην ανατομική, τη φυσιολογία, τη χειρουργική, την οφθαλμολογία, την μαιευτική, την υγιεινή, την φαρμακολογία.Τα πολυσύνθετα φαρμακευτικά σκευάσματα, που ο ίδιος παρασκεύαζε είναι γνωστά στη βιβλιογραφία ως «γαληνικά» και η αντίστοιχη φαρμακοτεχνία ονομάζεται «γαληνική φαρμακευτική».
Νομοθεσία
Οδηγία 65/65/ΕΟΚ : Το εργαστήριο του φαρμακείου είναι ο μοναδικός χώρος πλην της βιομηχανίας,ο οποίος εξουσιοδοτείται από τη νομοθεσία να παρασκευάζει και να χορηγεί εξατομικευμένο γαληνικό φάρμακο.Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις στις οποίες δεν καλύπτονται οι ασθενείς από τα υπάρχοντα φαρμακευτικά σκευάσματα.
Τι Παρασκευάζει
Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι:
1.Φάρμακα που έχει σταματήσει η κυκλοφορία τους, αλλά επιτρέπεται η παρασκευή τους από καθαρή πρώτη ύλη, δραστική ουσία (API Active Pharmaceutical Ingredient)
2.Φάρμακα που δεν κυκλοφορούν στην επιθυμητή φαρμακοτεχνική μορφή.Χρειαζόμαστε π.χ. σιρόπι για παιδί ή ηλικιωμένο, αλλά το φάρμακο κυκλοφορεί μόνο σε κάψουλα.
3.Φάρμακα που κυκλοφορούν, αλλά όχι στην συγκέντρωση που επιθυμούμε. Κυκλοφορεί π.χ. κάψουλα των 15mg, αλλά χρειαζόμαστε κάψουλα των 5mg.
4.Κτηνιατρικά φάρμακα, όταν αυτά δεν κυκλοφορούν στην επιθυμητή φαρμακοτεχνική μορφή ή στην επιθυμητή συγκέντρωση.
5.Ομοιοπαθητικά φάρμακα
6.Φυτοθεραπευτικά (βάμματα, έλαια, κρέμες, αλοιφές, σιρόπια κλπ)
Πηγές
Κατηγορία:Φαρμακευτικές επιστήμες Κατηγορία:Εργαστήρια __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κλίμα της Αρμενίας
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν της Αρμενίας. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη των [[Όρη Ζανγκεζούρ|Ορέων Ζανγκεζούρ ανατολικά του Γκορίς, Αρμενία.]] δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη της [[Λίμνη Σεβάν|λίμνης Σεβάν από το μοναστήρι Σεβαναβάνκ.]] Στην Αρμενία παρατηρούνται διάφοροι τύποι κλίματος ανάλογα με το υψόμετρο: υπάρχουν περιοχές όπου το κλίμα είναι ξηρό υποτροπικό ενώ άλλες εμπίπτουν στην Αλπική Ζώνη. Κατά μήκος ορισμένων τμημάτων του Άραξη το κλίμα είναι ξηρό ηπειρωτικό που, αντίθετα από το ξηρό υποτροπικό κλίμα, διακρίνεται για τους κρύους χειμώνες του.
Ιστορία
Στις πεδιάδες και τα βουνά της Αρμενίας ο χειμώνας στα αρχαία χρόνια ήταν, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, αρκετά κρύος όπως είναι και σήμερα. Ο Ξενοφώντας στο έργο του Ανάβαση, κατά την περιγραφή της επιστροφής των Ελλήνων μισθοφόρων, μετά το θάνατο του Κύρου, αναφέρει ότι ενώ οι στρατιώτες βρίσκονταν στα βουνά της Αρμενίας, μια φθινοπωρινή νύχτα χιόνισε και το χιόνι κάλυψε τους ίδιους και τα όπλα τους. Ειδικότερα αναφέρει ότι το ύψος του χιονιού ήταν περίπου 1 μέτρο. Επίσης αναφέρει ότι οι Αρμένιοι για να προστατευθούν από το κρύο άλειφαν το σώμα τους με λίπος ή αμυγδαλέλαιο. Ο Αρμένιος ιστορικός Μόβσες Χορενάτσι (5ος αιώνας μ.Χ.) περιέγραψε το κλίμα της πεδιάδας Αραράτ ως ζεστό και ξηρό το καλοκαίρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αρμενίας Κατηγορία:Κλίμα ανά χώρα
Ηλίας Γεωργιάδης
Ο Ηλίας Γεωργιάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983
Παρακείμενος
Ο παρακείμενος είναι γραμματικός χρόνος που χρησιμοποιείται για να δείξει τη χρονική συσχέτιση μιας παρελθοντικής πράξης με το παρόν της πρότασης. Ο χρόνος στα σύγχρονα ελληνικά συντάσσεται με δύο λέξεις, το ρήμα έχω και τον άκλιτο ρηµατικό τύπο, π.χ. έχω λύσει. Λόγω της σύνταξής του, εντάσσεται στους παροντικούς χρόνους, όμως η χρήση του αναφέρεται τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν. Παράλληλα ανήκει στους συντελικούς χρόνους, μαζί με τον υπερσυντέλικο και τον συντελεσμένο μέλλοντα.
Στα αγγλικά ο χρόνος αναφέρεται ως present perfect. Η σύνταξή του γίνεται με το βοηθητικό ρήμα have. Ανάλογες γραμματικές μορφές υπάρχουν και σε άλλες γλώσσες, όπως ο Perfekt στα γερμανικά, ο passé composé στα γαλλικά και ο passato prossimo στα ιταλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμματικοί χρόνοι
Βωλίτης ο χαλκόχρους
Ο Βωλίτης ο χαλκόχρους είναι ένα από τα πιο δημοφιλή άγρια εδώδιμα μανιτάρια. Ανήκει στην οικογένεια βωλιτοειδή. Καταναλώνεται ευρέως στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και γενικά σε όλες τις παράκτιες περιοχές της Μεσογείου. Όπως και το μανιτάρι Βωλίτης ο εδώδιμος ονομάζεται από τον λαό ως βασιλομανίταρο και σε νεαρή ηλικία ως καλογεράκι. Για πρώτη φορά περιγράφεται το 1789 από τον Γάλλο βοτανολόγο Pierre Bulliard. Είναι στενά συγγενικό με άλλα είδη της οικογένειας των βωλιτοειδών, όπως το Boletus reticulatus (Βωλίτης ο δικτυωτός), το Boletus pinophilus (Βωλίτης ο πευκόφιλος και το ιδιαίτερα δημοφιλές Boletus edulis (Βωλίτης ο εδώδιμος). Ορισμένοι πληθυσμοί του μανιταριού που απαντώνται στη Βόρεια Αφρική έχουν ταξινομηθεί ως ξεχωριστό είδος (Boletus mamorensis), παρόλο που φυλογενετικά είναι εξαιρετικά συγγενικά.
Ο μύκητας αναπτύσσεται σε οικοσυστήματα με πλατύφυλλα δέντρα και θάμνους, σχηματίζοντας συμβιωτικές μυκόρριζικές σχέσεις με τις ρίζες των φυτών αυτών. Η δρυς η φελλοφόρος είναι ένας από τους σημαντικότερους ξενιστές. Το σώμα του μανιταριού, το οποίο φέρει τα σπόρια, αναπτύσσεται κατά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Το σώμα του μανιταριού χαρακτηρίζεται από ένα σαρκώδες πίλο (καπέλο), που μπορεί να φτάσει τα 30 εκατοστά σε διάμετρο. Όταν φτάσει σε ωριμότητα, τα σπόρια διαφεύγουν από πόρους που βρίσκονται κάτω από το πίλο. Σε νεαρή ηλικία, η πορώδης επιφάνεια του πίλου έχει λευκό χρώμα, το οποίο μετατρέπεται σε κίτρινο προς καφέ καθώς το μανιτάρι ωριμάζει. το πόδι (στύπος) φτάνει μέχρι και τα 15 εκατοστά σε ύψος και τα 10 εκατοστά σε πάχος, ενώ καλύπτεται μερικώς από ένα δικτυωτό μοτίβο.
Ταξινόμηση και ονοματολογία
Ο Γάλλος βοτανολόγος και μυκητολόγος Pierre Bulliard περιέγραψε τον μύκητα το 1789. Η διωνυμική ονομασία του μανιταριού Boletus aereus συντίθεται από το αρχαιοελληνικό βωλίτις (κομμάτι γης) και από το λατινικό aerěus (χάλκινος). . Ο επίσης Γάλλος βοτανολόγος Lucien Quélet ταξινόμησε το είδος στο, τώρα παρωχημένο γένος Dictyopus το 1886, δίνοντας του το διώνυμο Dictyopus aereus ενώ ο René Maire το επαναταξινόμησε ως υποείδος του Boletus edulis  το 1937.
Κοινές ονομασίες
Το μανιτάρι αποκαλείται βασιλομανίταρο ή καλογεράκι στα ελληνικά, porcino nero (μαύρο γουρουνάκι) στα ιταλικά , le bolet bronzé (χάλκινος βωλίτης) στα γαλλικά και ontto beltza (μαύρος μύκητας) στα βασκικά. Ο Bulliard εμπνεύστηκε από την κοινή ονομασία του μύκητα στα γαλλικά (le bolet bronzé) προκειμένου να του αποδώσει την επιστημονική του ονομασία. Στα αγγλικά αναφέρεται ως dark cep, ενώ η βρετανική μυκητολογική εταιρία χρησιμοποιεί την ονομασία bronze bolete.
Συγγενικά είδη
Ο Boletus reticulatus (Βωλίτης ο δικτυωτός) φυτρώνει αποκλειστικά σε δάση πλατύφυλλων κατά τους ζεστούς μήνες. Χαρακτηρίζεται από ωχρό πίλο και στύπο. Το πόδι καλύπτεται από ένα αισθητό, περίτεχνο δικτυωτό μοτίβο που εκτείνεται μέχρι τη βάση του.
Ο Boletus Pinophilus (βωλίτης ο πευκόφιλος) φυτρώνει σε δάση κωνοφόρων, κυρίως δασικής πεύκης. Χαρακτηρίζεται από πίλο με καστανοκόκκινο χρώμα.
Ο Boletus edulis  (Βωλίτης ο εδώδιμος). Αναπτύσσεται σε φυλοβόλλα και κωνοφόρα δάση, κυρίως σε δάση ερυθρελάτης, κάτα τα τέλη του φθινοπώρου, όταν οι θερμοκρασίες έχουν αρχίσει να πέφτουν. Το χρώμα του είναι συνήθως καφέ με λευκό και συνεχίζει να σκουραίνει κατά την ωρίμανση.
Κατανομή και ενδιαίτημα
Αναπτύσσεται κυρίως στην Κεντρική και Νότια Ευρώπη, καθώς και στη Βόρεια Αφρική. Συναντάται σπάνια σε ψυχρότερα κλίματα, όπως αυτό της Αγγλίας και έχει κατηγοριοποιηθεί ως ευάλωτο είδος στην Τσεχία. Μπορεί να απαντάται με αφθονία σε τοπικό επίπεδο, για παράδειγμα είναι το ποιο συνηθισμένο είδος βωλίτη της Σικελίας. Σε άλλες περιοχές, όπως το Μαυροβούνιο απειλείται με εξαφάνιση και έχει καταχωρηθεί στον Κόκκινο κατάλογο της IUCN. Ο βωλίτης ο χαλκόχρους απαντάται σε μεσογειακά νησιωτικά οικοσυστήματα όπως αυτά της Λέσβου, της Νάξου , της Κύπρου και της Κορσικής.
Το σώμα του μανιταριού αναπτύσσεται κατά τους θερμούς μήνες, σχηματίζοντας συμβιωτικές μυκόρριζικές σχέσεις με πλατύφυλλα δέντρα και σκληρόφυλλους θάμνους, δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στη βελανιδιά, την οξιά, την καστανιά, την κουμαριά, το ρείκι και τη λαδανιά. Επίσης προτιμά τα όξινα εδάφη. Μπορεί να βρεθεί εύκολα σε πάρκα καθώς και στην άκρη του οδοστρώματος. Ο σημαντικότερος ξενιστής του είναι η δρυς η φελλοφόρος. Η κατανομή αυτού του δέντρου στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική ταυτίζεται με την κατανομή του βωλίτη.
Στο παρελθόν, ο Βωλίτης ο χαλκόχρους είχε παρατηρηθεί στην Κίνα Πρόσφατες μοριακές μελέτες, ωστόσο, υποδεικνύουν ότι τα βασιλομανίταρα που φύονται στις ασιατικές χώρες ανήκουν σε διαφορετικό είδος
Μαγειρικές χρήσεις
Όντας ένα εκλεκτό φαγώσιμο μανιτάρι, το βασιλομανίταρο βωλίτης ο χαλκόχρους εκτιμάται ιδιαίτερα στις χώρες της Νότιας Ευρώπης για τη γεύση του, θεωρείται μάλιστα γαστρονομικά ανώτερο από το άλλο είδος βασιλομανίταρου βωλίτης ο εδώδιμος. Οι κάτοικοι αυτών των περιοχών το καταναλώνουν και το εκμεταλλεύονται εμπορικά εδώ και αιώνες.
Όταν συλλέγεται πρέπει η μεμβράνη που καλύπτει το πίλο να παραμένει άθικτη κατά την αφαίρεση του χώματος από την επιφάνεια. Οι πόροι παραμένουν εκτός και αν είναι υπερβολικά μαλακοί και ταλαιπωρημένοι. Ο Βωλίτης ο χαλκόχρους είναι κατάλληλος για αποξήρανση, μια διαδικασία που ενισχύει τη γεύση και το άρωμα του. Παραδοσιακά αποξηραίνεται αφού έχει κοπεί σε φέτες και κρεμαστεί με σπάγκο σε ένα ξηρό μέρος. Αφού αποξηρανθεί διατηρείται σε αεροστεγές βάζο. Πριν τη χρήση στη μαγειρική τα αποξηραμένα βασιλομανίταρα ζεματίζονται σε χλιαρό νερό για 20 λεπτά. Το νερό αποκτά το άρωμα του μανιταριού και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ζωμούς. Μικρή μόνο ποσότητα του βασιλομανίταρου μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη γεύση μιας μανιταρόσουπας, ή άλλου πιάτου με μανιτάρια.
Θρεπτική αξία
100 γραμμάρια ξηρού βωλίτη περιέχουν 367 θερμίδες, 17,9 γραμμάρια πρωτεΐνης, 72,8 γραμμάρια υδατανθράκων και 0,4 γραμμάρια λίπους. Το βάρος ενός φρέσκου μανιταριού αποτελείται κατά 92% νερό. Ο κύριος δισακχαρίτης που περιέχεται είναι η τρεχαλόζη (4,7 γραμμάρια ανά 100 γραμμάρια ξηρού βάρους), ενώ υπάρχει μικρότερη ποσότητα μανιτόλης. (1,3 γραμμάρια). Περιέχονται επίσης 6 γραμμάρια τοκοφερόλης (βιταμίνη E) και 3,7 γραμμάρια ασκορβικού οξέως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγαρικομύκητες Κατηγορία:Μανιτάρια Κατηγορία:Εδώδιμοι μύκητες
Άννα της Βουργουνδίας (Κόμισσα της Σαβοΐας)
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη (2η από τον 2ο γάμο) κόρη του Ούγου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας και της 2ης συζύγου του Βεατρίκης του Αλμπόν κόρης και κληρονόμου του Γκιγκ Ε΄ κόμη του Αλμπόν & δελφίνου του Βιενουά.
Ένα βιβλίο της εποχής για τον Οίκο της Σαβοΐας αναφέρει τη διαφωνία για το αν το όνομά της είναι Μαργαρίτα ή Άννα.
Ως προίκα έλαβε τα κάστρα Μιριμπέλ, Ορνασιώ και άλλες ιδιοκτησίες στην περιοχή του Βιενουά. Ο γάμος έγινε ως μέρος συμφωνίας μεταξύ του Οίκου της με εκείνου της Σαβοΐας και περιελάμβανε τους όρους: α. ο ένας Οίκος δεν θα αποκτούσε περισσότερες περιοχές από τα εδάφη του άλλου β. η Μαργαρίτα και ο σύζυγός της θα κληρονομούσαν τον αδελφό της Γκιγκ ΣΤ΄ του Βιενουά, ανεξάρτητα από το τι τέκνα θα είχε εκείνος. Όμως η συμφωνία δεν τηρήθηκε και η διαμάχη μεταξύ των δύο Οίκων ξανάρχισε το 1228.
Όταν η μητέρα της απεβίωσε, η Μαργαρίτα κληρονόμησε μερικά χρήματα. Το 1267 η διαθήκη του ανιψιού της Γκιγκ Ζ΄ του Βιενουά επικύρωσε δωρεές της που είχε κάνει.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1217 τον Αμεδαίο Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμισσες της Σαβοΐας
"The Spaghetti Incident?"
Το "The Spaghetti Incident?" είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses. Το άλμπουμ αποτελείται από cover παλαιότερων punk και hard rock τραγουδιών. Είναι ο μόνος δίσκος με τον κιθαρίστα Γκίλμπυ Κλαρκ, ο οποίος αντικατέστησε τον Ίζυ Στράντλιν. Είναι επίσης ο τελευταίος δίσκος με τον κιθαρίστα Slash, τον μπασίστα Νταφ ΜαΚέγκαν και τον ντράμερ Ματ Σόρουμ.
Σχετικά
Πολλά από τα μουσικά κομμάτια είχαν ηχογραφηθεί παλαιότερα με τον Ίζυ Στράντλιν και ήταν υπό σκέψη για τους δίσκους Use Your Illusion I και II. Η μπάντα θα τα κυκλοφορούσε ως EP, όμως μετά την αποχώρηση του Στράντλιν επαναηχογραφήθηκαν με τον Γκίλμπυ Κλαρκ και αποφασίστηκε να κυκλοφορήσουν μαζί με άλλες ηχογραφήσεις ως στούντιο άλμπουμ. Ο μπασίστας Νταφ ΜαΚέγκαν παρέχει κύρια φωνητικά σε αρκετά κομμάτια.
Look At Your Game, Girl
Ως hidden track εμφανίζεται μια εκτέλεση του "Look At Your Game, Girl" του Τσαρλς Μάνσον. Η κίνηση αυτή προκάλεσε μεγάλη αντιπαράθεση.
Ο Axl Rose ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που το κομμάτι έμεινε κρυφό είναι γιατί δεν ήθελε να αναφερθεί ο Μάνσον. Ο Ντέιβιντ Γκέφεν δήλωσε: "Αν ο Ρόουζ σκεφτόταν τι θα προκαλούσε αυτό, δεν θα το ηχογραφούσε καν. Δεν θα μπορούσα καν να φανταστώ ότι ο Τσαρλς Μάνσον θα έπαιρνε χρήματα από την φήμη που έχει λόγω των εγκλημάτων που διέπραξε". Ο κιθαρίστας Slash είπε πως έγινε καθαρά με "μαύρο χιούμορ".
Το κομμάτι δεν θα ήταν στο άλμπουμ αν τα έσοδα δεν πήγαιναν σε γιο θύματος του Μάνσον. Παρά τη δήλωση του Ρόουζ ότι το κομμάτι θα απουσίαζε από επόμενες εκδόσεις του άλμπουμ, παρέμεινε ως hidden track.
Νοηματικά, το τραγούδι απευθύνεται στην πρώην σύντροφο του Ρόουζ.
Τίτλος
Ο τίτλος αναφέρεται σε έναν καυγά φαγητού μεταξύ του Ρόουζ και του πρώην ντράμερ Στίβεν Άντλερ. Ο ίδιος ο Άντλερ έχει αναφερθεί σε αυτόν ως "the spaghetti incident".
Σε συνομιλία τους στο βίντεο «Making of Estranged», ο Ρόουζ και ο Slash έχουν επιβεβαιώσει ότι ο τίτλος ακολουθείται από ερωτηματικό και βρίσκεται εντός εισαγωγικών.
Προσωπικό
Guns N' Roses:
Επιπλέον μουσικοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Guns N' Roses Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Scapigliatura
μικρογραφία|Οι <font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">Ε μίλιο Πρ<font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">ά γκα, Κάρλο Ντόσι και Λουίτζι Κονκόνι Η Scapigliatura ' ήταν ένα κίνημα τέχνης και λογοτεχνίας που αναπτύχθηκε στη βόρεια Ιταλία, από την έκτη δεκαετία του 19ου αιώνα. <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">Ε ίχε το επίκεντρό της στο Μιλάνο και στη συνέχεια καθιερώθηκε σε όλη τη χερσόνησο. Ο όρος προτάθηκε για πρώτη φορά από τον  Κλέτο Αρίγκι (ψευδώνυμο του Κάρλο Ριγκέτι) στο μυθιστόρημά του "Η Scapigliatura και η 6η Φεβρουαρίου, το 1862, και πρόκειται για την ελεύθερη μετάφραση του γαλλικού όρου bohème (ζωή των τσιγγάνων), που αναφερόταν στη διαταραγμένη και αντικομφορμιστική ζωή των καλλιτεχνών του <font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">Π αρισιού που περιγράφεται στο μυθιστόρημα του Henri Murger Scènes de la vie de bohème'' (1847-1849). Ενάντια στο ρομαντισμό της ιταλικής πλειοψηφίας (Μαντσόνι, Μπερσέ, Ντ' Αζέλιο), επανάκτησε τις προτάσεις του ξένου ρομαντισμού και διέδωσε τη γεύση του γαλλικού νατουραλισμ<font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">ού  που γεννιόταν και της κολασμένης ποίησης του Μπωντλαίρ, επισπεύδοντας τον Βερισμό και το Κίνημα της Παρακμής.
Ιστορία
Οι καλλιτέχνες της Scapigliatura  ενθαρρύνθηκαν από ένα πνεύμα <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);"> εξέγερσης εναντίον της παραδοσιακής κουλτούρας και της καλής αίσθησης της μπουρζουαζίας. Ένας από τους πρώτους στόχους του αγώνα τους ήταν η μετριοπάθεια της κυρίαρχης ιταλικής κουλτούρα ς. Επιτέθηκε τόσο ενάντια στον ιταλικό Ρομαντισμό τον οποίο<font style="background-color: rgb(254, 252, 224);"> θεωρούσε  νωχελικό και επιφανειακό, όσο και ενάντια στον επαρχιωτισμό του πολιτισμού της Ιταλικής ενοποίηση ς. Κοίταξε με διαφορετικό τρόπο την πραγματικότητα, προσπαθώντας να εντοπίσει το λεπτό δεσμό που συνέδεε  τη φυσική και  ψυχική πραγματικότητα. Από εδώ βγαίνει και η γοητεία, που ασκούσε το θέμα της αρρώστιας στην  ποιητική  τους, συχνά αντανακλώντας δυστυχώς τη ζωή τους, η οποία όπως και εκείνη των Γάλλων μποέμ, ήταν κυρίως σύντομη.
Η  Scapigliatura   - που ποτέ δεν ήταν  σχολείο ή ένα οργανωμένο κίνημα με κοινή ποιητική, κωδικοποιημένη με ακρίβεια σε μανιφέστα και θεωρητικά συγγράμματα - είχε την αξίωση να βγάλει για πρώτη φορά στην Ιταλία τη σύγκρουση μεταξύ καλλιτέχνη και κοινωνία ς, χαρακτηριστικό του ευρωπαϊκού ρομαντισμού: η διαδικασία εκσυγχρονισμού μετά την ενοποίηση είχε ωθήσει τους Ιταλούς διανοούμενους, ιδιαίτερα αυτούς  των ουμανιστικών μορφών, στο περιθώριο της κοινωνίας, και γι ' αυτό το λόγο μεταξύ των καλλιτεχνών της  Scapigliatura     εξαπλώθηκε  μια αίσθηση εξέγερσης και ριζικής περιφρόνησης σχετικά με τα ηθικά πρότυπα και τις τρέχουσες πεποιθήσεις, που ωστόσο είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του μύθου του για την άσωτη και ακανόνιστη ζωή (την λεγόμενη κολασμένη ποίηση).
Απέναντι από τις πτυχές της νεωτερικότητας, την οικονομική, επιστημονική και τεχνική πρόοδο, οι καλλιτέχνες της  Scapigliatura  απέκτησαν  μια αμφίθυμη στάση: αφενός, η αρχική τους παρόρμηση είναι γεμάτη  απέχθεια και φρίκη, όπως είναι ακριβώς του καλλιτέχνη, που προσκολλάται σε αυτές τις αξίες του παρελθόντος, την Ομορφιά, την Τέχνη, τη Φύση, την αυθεντικότητα του συναισθήματος, που η πρόοδος καταστρέφει. Από την άλλη πλευρά, συνειδητοποιώντας ότι αυτά τα ιδανικά έχουν πια χαθεί, αυτοί αποσύρονται, απογοητευμένοι και μετέωροι, για να εκπροσωπήσουν την "αλήθεια", τις πτυχές της τωρινής πραγματικότητας και να δεχτο<font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">ύν τις θετικές επιστήμες, που τις φέρνει στο φως. μικρογραφία|Paolo και Francesca (Mosè Bianchi, γ. 1877. Galleria Civica d'arte Moderna, Μιλάνο). Στους καλλιτέχνες της Scapigliatura  θα σχηματιστεί ένα είδος δυαδικής ευαισθητοποίησης  (ένα ποίημα του Αρρίγκο Μπόιτο, ονομάζεται, ακριβώς, Δυϊσμός), η οποία τονίζει την αντίθεση ανάμεσα στο "ιδανικό" που θα ήθελε να επιτύχει και το "πραγματικό", τη σκληρή πραγματικότητα, η οποία περιγράφεται με αντικειμενικό και ανατομικό τρόπο. Αναπτύσσεται, έτσι, μια κίνηση που θυμίζει αρχικά τα τυπικά ρομαντικ<font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">ά γερμανικά μοντέλα των  E. T. A. Hoffmann, Jean Paul, Χάινριχ Χάινε, τα γαλλικά μοντέλα, ειδικά του  Σαρλ Μπωντλ<font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">αί ρ, και των αγγλοσαξόνων (Πέρσι και Μαίρη Σέλλεϋ, Έντγκαρ Άλλαν Ποε).
Οι ποιητές αυτοί περνούσαν τη ζωή τους, συχνά σε <font style="background-color: transparent;">άσχημες   συνθήκες, και αυτοσυντηρούνταν μόνο χάρη στην ποιητική τους τέχνη, που απορρίφθηκε από τον αστικό σύγχρονό τους κόσμο. Μη όντας, λοιπόν, και τόσο ευπρόσδεκτοι από την κοινωνία, θα διερευνήσουν τ<font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">ις πιο σκληρές και παθολογικές πλευρές του καιρού τους. Και αν οι πρωταγωνιστές των κειμένων τους θα υποφέρουν από ασθένειες, ακόμα και  με τον τρόπο ζωής τους, αυτοί  οι ποιητές θα αφεθούν: υπάρχουν εκείνοι που θα ενδώσουν  στο αλκοόλ,  άλλοι στα ναρκωτικά, και άλλοι που θα αναλώνονται  από την αρρώστια. αριστερά|μικρογραφία|Cletto Arrighi Άλλοι σημαντικοί εκφραστές του κινήματος Scapigliatura ήταν  οι Φραντσέσκο Φιλιπίνι, Βιτόριο Ιμπριάνι, Τζιοβάνι Καμεράνα, Ιτζίνιο Ούγκο Ταρκέτι, Κάρλο Ντόσι, Αρρ<font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">ί γκο Μπόιτο, Τζουζέπι Αμιζάνι, Αντόνιο Γκισλανζόνι, και ο Εμίλιο Πράγκα; κοντά στη "Scapigliatura" σε κάποιο βαθμό ήταν επίσης  οι Ολίντο Γκουερίνι, και Μάριο Ραπισά<font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">ρ ντι * στον τομέα της τέχνης, ο γλύπτης Τζουζέπε Γκράντι και οι ζωγράφοι Τρανκουίλο Κρεμόνα, Μοζέ Μπιάνκι, Ντανιέλε Ραντσόνι. Στον τομέα της μουσικής ο ίδιος ο Μπόιτο (που ήταν συνθέτης και λιμπρετίστας), Φράνκο Φάτσιο, Αλφρέντο Καταλάνι και Αμίλκαρε Πονκιέλλι. Επίσης, ο Τζάκομο Πουτσίνι έκανε τα πρώτα του βήματα στον κόσμο της Scapigliatura. Πολιτικά απέρριπταν τα κυρίαρχα μοντέλα, ή, τουλάχιστον, αναγνωρίζοντας τα στην  ακραία ιστορική αριστερά του Φελίτσε Καβαλόττι, ποιητή και πολιτικού,  ήδη  δημοσιογράφου της Gazzettino rosa και  φωνής του "Scapigliatura" στην πολιτική.
Η θέση της "Scapigliatura" στην πολιτιστική ιστορία του δέκατου <font style="background-color: rgb(189, 212, 255);">έ νατου αιώνα, είναι σαν ένα σταυροδρόμι  πνευματικό, μέσω του οποίου φιλτράρονται τα ρεύματα σκέψης, οι μορφές ξένης λογοτεχνίας και τα λογοτεχνικ<font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">ά θέματα που βοηθούν να ανανεωθεί και να αφαιρέσει την αύρα του επαρχιωτισμού από το πολιτιστικό κλίμα της <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">Ιτ αλίας, σε αντίθεση με τον κλασικισμό του Καρντούτσι και των ακολούθων του Μαντσόνι . Οι καλλιτέχνες της  Scapigliatura  με την λατρεία τους για την αλήθεια, και την προσοχή σε ό, τι είναι παθολογικό και  παραμορφωτικό, και με τον ανελέητο τρόπο τους να αναλύουν  σαν ανατόμοι, εισάγουν στην Ιταλία τη γεύση του εκκολαπτόμενου Νατουραλισμού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Μαίρη Κοντιζά
Βιογραφία
Η Δρ. Μαίρη Κοντιζά γεννήθηκε στον Πειραιά Αττικής τον Αύγουστο του 1945. Τα πρώτα έξι χρόνια μεγάλωσε στην Κρήτη και σχολείο πήγε στον Πειραιά Αττικής. Εισήχθηκε στο Μαθηματικό Τμήμα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.), από το οποίο αποφοίτησε το 1968. Το 1969 έγινε δεκτή να εργαστεί με τριετή σύμβαση στο Εργαστήριο Αστρονομίας. Ακολούθως, πάλι με υποτροφία του Ι.Κ.Υ., έγινε δεκτή από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, όπου και εκπόνησε διδακτορική διατριβή (1973-1977) με τίτλο: «Αστρικά σμήνη στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου».
Στη συνέχεια ασχολήθηκε με θέματα σχετικά με τη δημιουργία και εξέλιξη των αστέρων στους γαλαξίες και πραγματοποίησε πολλές δημοσιεύσεις. Συνεργάστηκε ως προσκεκλημένη ή επισκέπτρια με σημαντικά ξένα ερευνητικά ιδρύματα. Το 1971 με το Αστεροσκοπείο της Meudon στο Παρίσι για πολωσιμετρικές μετρήσεις του πλανήτη Άρη. Συχνές ήταν οι επισκέψεις της για έρευνα στο Royal Observatory of Edinburgh στη Σκωτία, επίσης, στα αστεροσκοπεία Haute Provence (1978,1979), Observatoire de Marseille στη Γαλλία (1985) και στο Osservatorio Astronomico di Trieste στην Ιταλία για μελέτες με δεδομένα του International Ultraviolet Explorer και ανάπτυξη λογισμικού για τις μελέτες των αστρικών σμηνών στα Νέφη του Μαγγελάνου. Το 1989-1990 έγινε για ένα χρόνο δεκτή σαν Senior  Associate στη NASA/Goddard Space Flight Centre. Τέλος, συνεργάστηκε με το Imperial College of London (1996, 1997), το Ινστιτούτο Αστροφυσικής (I.A.P.) των Παρισίων (1999, 2000) και το Κέντρο Αστρονομικών δεδομένων Observatoire de Strasbourg (CDS) για ανάπτυξη προγραμμάτων με το Virtual Observatory (2002, 2003).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Μιχάι Κοσκοντάν
Ο Μιχάι Κοσκοντάν είναι Μολδαβός καθηγητής Πανεπιστημίου, επιστήμονας και πολιτικός. Διετέλεσε μέλος του κοινοβουλίου της Μολδαβίας το 1990-1994.
Βιογραφία
Ο Μιχάι Κοσκοντάν γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1940, στο Ναπαντένι, στην περιοχή Ουνγκένι, στην πρώην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας. Ήταν μέλος του πρώτου κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας 1990-1994 (Μολδαβικές κοινοβουλευτικές εκλογές 1990) και είναι ένας από αυτούς που υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Μολδαβίας. Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, βρισκόταν στη διπλωματική αποστολή στη Βουλγαρία. Πέθανε στις 29 Απριλίου 2016 στο Κισινάου.
Γεγονότα
Όπως η εφημερίδα "Κυρίαρχη Μολδαβία" της 10ης Δεκεμβρίου 1991, παρά τις απαγορεύσεις που επιβλήθηκαν από τον Σμιρνόφ στην Υπερδνειστερία σε πολλά μέρη, ήταν ακόμη δυνατό το άνοιγμα των εκλογικών τμημάτων. Και αυτό συνέβη όχι μόνο σε αγροτικές περιοχές με εθνοτική ρουμανική πλειοψηφία, αλλά ακόμη και στην Τιρασπόλ, ένα εκλογικό τμήμα άνοιξε στις εγκαταστάσεις του τοπικού Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Αυτό κατέστη δυνατό χάρη στο θάρρος που επέδειξαν ο πρύτανης του ιδρύματος, Μιχάι Κοσκοντάν, και ο αναπληρωτής του, Πέτερ Τολοτσένκο.
Η εφημερίδα της Μόσχας "Ιζβέστια" έγραψε στις 10 Δεκεμβρίου 1991 ότι "παρόλο που ο Σνέγκουρ είχε αντεκλογές μπορεί να θεωρηθεί συντριπτική νίκη". Ήδη το απόγευμα της 8ης Δεκεμβρίου συμμετείχε στην ψηφοφορία. Το 60 τοις εκατό των πολιτών ψήφισε. Η ανταποκρίτρια της εφημερίδας της Μόσχας ανέφερε επίσης ότι όχι μόνο οι Μολδαβοί, δηλαδή όσοι ρουμανικής υπηκοότητας και μειονοτήτων ψήφισαν υπέρ του Σνέγκουρ, αυτό ισχύει στις νότιες περιοχές που κατοικούνται κυρίως από τους Γκαγκαούζους, αλλά και στην Υπερδνειστερία. Με άλλα λόγια, πολίτες διαφορετικών εθνοτήτων και συγκεκριμένα ο Σνέγκουρ τον έβλεπαν ως εγγυητή της σταθερότητας και της συμφιλίωσης.
Πολιτική και πανεπιστημιακή καριέρα
Ο Μιχάι Κοσκοντάν Υπηρέτησε ως μέλος του Κοινοβουλίου της Μολδαβίας, της Κυβέρνησης της Μολδαβίας και των διπλωματικών αποστολών. Υπήρξε Αντιπρόεδρος της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας από τις 25 Ιουλίου 1990 έως τις 27 Αυγούστου 1991 και Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας από τις 27 Αυγούστου 1991 έως τις 5 Απριλίου 1994. Από τον Μάιο 1992 έως το 1994 υπήρξε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (στο Υπουργικό Συμβούλιο Βαλέριου Μουράφσκι 28.05.1991 - 01.07.1992 και Υπουργικό Συμβούλιο Αντρέι Σανγκέλι 01.07.1992 - 05.04.1994). Κατά τα έτη 1994-1998 ήταν Πρέσβης της Δημοκρατίας της Μολδαβίας στη Βουλγαρία (27 Ιουνίου 1994 – 28 Ιουλίου 1998), Πρέσβης της Δημοκρατίας της Μολδαβίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (2 Μαΐου 1995 – 28 Ιουλίου 1998), Πρέσβης της Δημοκρατίας της Μολδαβίας στην Δημοκρατία της Μακεδονίας (? – 28 Ιουλίου 1998).
Διδάσκει στο Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Τιράσπολ "Ταράς Σεβτσένκο" (σήμερα Κρατικό Πανεπιστήμιο Τιράσπολ, UST), με την ειδικότητα - δάσκαλος γεωγραφίας και βιολογίας, Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής. Από το 1965 ήταν βοηθός και μεταπτυχιακός φοιτητής φυσικής στο γεωγραφικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Τιράσπολ και στο Πανεπιστήμιο Λβιβ. Από το 1965 εργάζεται στο τμήμα Γενικής Γεωγραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Τιράσπολ (Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ταράς Σεβτσένκο).
Κατά τα 1970-1977 ήταν Προϊστάμενος του Τμήματος Γενικής Γεωγραφίας και Χαρτογραφίας, Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιράσπολ (Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ταράς Σεβτσένκο). Κατά τα έτη 1977-1987 διετέλεσε Κοσμήτορας στη Σχολή Γεωγραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Τιράσπολ και κατά τα έτη 1987-1992 Πρύτανης του Κρατικού Πανεπιστημίου Τιράσπολ.
Το 1998 έγινε Αναπληρωτής Πρύτανης του Ελεύθερου Διεθνούς Πανεπιστημίου της Μολδαβίας. Είναι Επικεφαλής του Τμήματος Επιστήμης του Εδάφους, Γεωλογίας και Γεωγραφίας, Διδάκτωρ Γεωγραφίας, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας.
Το 2016 έγινε Διδάκτωρ βιολογίας, καθηγητής στο Τμήμα Εδαφολογίας, Γεωγραφίας, Γεωλογίας, Δασοπονίας και Σχεδιασμού και Μέλος της Γερουσίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μολδαβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μολδαβοί πολιτικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Ρόζα Σάνινα
Η Ρόζα Γκεόργκιεβνα Σάνινα (ρωσικά: Ро́за Гео́ргиевна Ша́нина, προφορά: ˈrozə ɡʲɪˈorɡʲɪɪvnəˈʂanʲɪnə, 3 Απριλίου 1924 - 28 Ιανουαρίου 1945) ήταν Σοβιετική ελεύθερη σκοπεύτρια κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία πιστώνεται με 59 επιβεβαιωμένες θανατώσεις, συμπεριλαμβανομένων και δώδεκα στη Μάχη του Βίλνιους. Η Σάνινα, αποφάσισε να καταταγεί εθελοντικά στον στρατό μετά τον θάνατο του αδελφού της το 1941, επιλέγοντας να γίνει σκοπεύτρια στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Έχει επαινηθεί για τη σκοπευτική της ευστοχία, καθώς ήταν ικανή να πυροβολήσει δύο εχθρούς με μεγάλη ταχύτητα και ακρίβεια.
Πέτα Άρτας
Το Πέτα είναι κωμόπολη στην Ήπειρο, 8 χλμ. ανατολικά της Άρτας. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Νικολάου Σκουφά, του οποίου αποτελεί και την έδρα. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 1563 κατοίκους. Η κύρια ασχολία των κατοίκων του είναι η γεωργία.
Ρόζα Σάνινα
Το 1944, μια καναδική εφημερίδα ονόμασε τη Σάνινα «τον αθέατο τρόμο της Ανατολικής Πρωσίας». Υπήρξε η πρώτη γυναίκα ελεύθερη σκοπεύτρια στη Σοβιετική Ένωση, που τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Τάγματος της Δόξας, καθώς και η πρώτη γυναίκα από το Τρίτο Λευκορωσικό Μέτωπο που το έλαβε. Σκοτώθηκε εν ώρα υπηρεσίας στο Μέτωπο της Ανατολικής Πρωσίας, προσπαθώντας να προφυλάξει τον βαριά τραυματισμένο διοικητή μίας μονάδας πυροβολικού. Έλαβε αρκετές τιμές για τη γενναιότητα της κατά τη διάρκεια του βίου της, παρόλο που οι σοβιετικοί δεν χρησιμοποιούσαν αρκετά τους σκοπευτές στις μεγάλες μάχες. Το 1965, πρωτοκυκλοφόρησε το πολεμικό ημερολόγιο της.
Πρώιμα χρόνια
Η Ρόζα Γκεόργκιεβνα Σάνινα γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1924 στο ρωσικό χωριό Γέντμα (Едьма) στην Περιφέρεια Αρχάγγελσκ. Οι γονείς της ήταν η Άννα Αλεξέγιεβνα Σάνινα, μία αγρότισσα και ο πατέρας της ήταν ο Γκεόργκι Μιχαίλοβιτς Σάνιν, ένας ξυλοκόπος, ο οποίος είχε μείνει παράλυτος εξ αιτίας ενός τραύματος που απέκτησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μικρό όνομα της Σάνινα φέρεται να το απέκτησε από τη μαρξίστρια και επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ. Η οικογένεια είχε άλλα έξι παιδιά: μία κόρη, τη Γούλιγα και πέντε γιους: τον Μίχαηλ, τον Φίοντορ, τον Σεργκέι, τον Παβέλ και τον Μαράτ. Η οικογένεια, επίσης, μεγάλωσε και τρία ορφανά. Η Ρόζα ξεπερνούσε το μέσο όρο ύψους και διέθετε ανοιχτόχρωμα μαλλιά και γαλάζια μάτια, ενώ μιλούσε τη Βόρεια Ρωσική Διάλεκτο. Αφότου τελείωσε τις τέσσερις τάξεις της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στη γενέτειρά της, συνέχισε τη μόρφωση της στο χωριό Μπέρεζνικ. Λόγω εποχής δεν υπήρχε μεταφορικό μέσο για παιδιά και κατά τη διάρκεια του πέμπτου της σχολικού έτους, η Ρόζα αναγκαζόταν να περπατά 13 χιλιόμετρα τη μέρα, προς το Μπέρεζνικ, ώστε να πηγαίνει στο γυμνάσιο που βρισκόταν εκεί. Τα Σάββατα, η Σάνινα πήγαινε πάλι στο Μπέρεζνικ, για να φροντίσει την άρρωστη θεία της, Άγκνια Μπορίσοβα.
Πέτα Άρτας
Ιστορία
Ο χώρος κατοικείται από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρεί το παρακείμενο αρχαίο νεκροταφείο. Στην περιοχή διεξήχθη σημαντική μάχη το 1822 κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης. Στη μνήμη των πεσόντων έχει εγερθεί μνημείο σε ύψωμα του χωριού.
Ρόζα Σάνινα
Πρώιμα χρόνια
Στην ηλικία των δεκατεσσάρων, η Σάνινα, ερχόμενη σε αντίθεση με τη βούληση των γονιών της, διέσχισε 200 χιλιόμετρα, περνώντας δια μέσου τάιγκας, ώστε να φτάσει στο σιδηρόδρομο, όπου από εκεί κι έπειτα θα ταξίδευε με προορισμό το Αρχάγγελσκ, ώστε να σπουδάσει στο κολέγιο (η περιπέτειά της αυτή επιβεβαιώθηκε αργότερα από τον καθηγητή της, Αλεξάντερ Μακάργιν). Η Σάνινα, όταν έφυγε από το πατρικό της, είχε μόνο λίγα λεφτά στην κατοχή της και σχεδόν καθόλου αγαθά. Αργότερα διέμεινε στις εστίες του κολεγίου, πριν από αυτό όμως, έμενε στο σπίτι του μεγαλύτερου αδελφού της, Φίοντορ. Στο πολεμικό της ημερολόγιο, η Σάνινα ανακαλεί στη μνήμη της το Στάδιο Ντιναμό του Αρχάγγελσκ και τις αίθουσες κινηματογράφου Ars και Pobeda. Η φίλη της, Άννα Σαμσόνοβα, θυμάται ότι η Ρόζα πολλές φορές αργούσε να επιστρέψει από τις εξόδους της, επιστρέφοντας στις εστίες μεταξύ 02.00 και 03.00 τα ξημερώματα. Έτσι, αφού οι πόρτες των εστιών είχαν κλείσει, οι υπόλοιποι μαθητές τη βοηθούσαν να ανέβει στο δωμάτιο της, δένοντας πολλές κουβέρτες μαζί, από τις οποίες στηρίζονταν ώστε να σκαρφαλώσει. Το 1938, η Σάνινα, γίνεται μέλος του Σοβιετικού νεανικού κινήματος Κομσομόλ.
Πέτα Άρτας
Ιστορία
Στην ίδια τοποθεσία διεξήχθη την 1η Οκτωβρίου του 1943 μάχη μεταξύ του ΕΔΕΣ και των γερμανικών δυνάμεων Κατοχής, κατά την οποία σκοτώθηκε ο αξιωματικός του ΕΔΕΣ και εύελπις, Λεωνίδας Πετροπουλάκης.
Ρόζα Σάνινα
Πρώιμα χρόνια
Δύο χρόνια αργότερα, τα ινστιτούτα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εισήγαγαν δίδακτρα και η υποτροφία τερματίστηκε. Τότε η Σάνινα άρχισε να λαμβάνει κάποιο μικρό εισόδημα από την οικογένειά της. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1941, για να τα βγάλει πέρα, έπιασε δουλειά σε παιδικό σταθμό στο Αρχάγγελσκ και μέσω της δουλειάς αυτής, της προσφέρθηκε και δωρεάν διαμέρισμα. Πλέον μελετούσε μόνο τις απογευματινές ώρες, ενώ όλο το πρωί εργαζόταν. Τα παιδιά συμπαθούσαν τη Σάνινα, ενώ και οι γονείς την εκτιμούσαν. Τελικά, αποφοίτησε κατά το ακαδημαϊκό έτος 1941-42, όταν η Σοβιετική Ένωση βρισκόταν στη χειρότερη φάση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Στρατιωτική θητεία
Μετά τη Γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, το Αρχάγγελσκ βομβαρδίστηκε κι αυτό από τα αεροπλάνα της Luftwaffe, με τη Σάνινα και τους άλλους κατοίκους της περιοχής να εμπλέκονται στην πυρόσβεση, ενώ αρκετοί ήταν και οι αυτόνομοι εθελοντές που προστάτευσαν τον παιδικό σταθμό, όπου εργαζόταν η Σάνινα. Εκείνη και τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια της έγιναν εθελοντές στον στρατό. Τον Δεκέμβριο του 1941, στα χέρια της, φτάνει ειδοποίηση ότι ο 19χρονος αδελφός της Μίχαηλ ήταν νεκρός, ο οποίος έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας του Λένινγκραντ. Η Σάνινα, τότε, πήγε στο στρατιωτικό κομισαριάτο για να ζητήσει άδεια για να υπηρετήσει. Εκτός από τον Μίχαηλ, άλλα δύο αδέλφια της Ρόζα πέθαναν στον Πόλεμο. Εκείνη την περίοδο η Σοβιετική Ένωση είχε ήδη αρχίσει να δέχεται στον στρατό της, γυναίκες ελεύθερους σκοπευτές, επειδή είχαν ευέλικτα άκρα, ενώ υπήρχε και η πεποίθηση ότι ήταν υπομονετικές, προσεκτικές και πονηρές. Τον Φεβρουάριο του 1942, επελέγησαν πολλές γυναίκες μεταξύ των ηλικιών 16 και 45, αλλά η Σάνινα δεν κατάφερε να γίνει επιλεχθείσα, καθώς το τοπικό κομισαριάτο ήθελε να την κρατήσει μακριά από τον πόλεμο. Εκείνη, όμως, αρχικά, έμαθε να πυροβολεί σε ένα πεδίο βολών. Στις 22 Ιουνίου του 1943 κι ενώ διέμενε ακόμα στις φοιτητικές εστίες, έγινε δεκτή στο πρόγραμμα Vsevobuch, ένα πανεπιστημιακό πρόγραμμα για τη στρατιωτική εκπαίδευση. Μετά από πολλές αιτήσεις της, τελικά, το κομισαριατό της επέτρεψε να ενταχθεί στην Ακαδημία Θηλέων Ελεύθερων Σκοπευτών, όπου συνάντησε την Αλεξάντρα "Σάσα" Γεκίμοβα και την Καλέριγια "Κάιλα" Πέτροβα, με τις οποίες απέκτησε στενούς δεσμούς φιλίας. Η Σάνινα, συνήθιζε να αναφέρεται την παρέα τους ως η «περιπλανώμενη τριάδα». Τελειοποιώντας τον στόχο της και πετυχαίνοντας υψηλές βαθμολογίες αποφοίτησε από την Ακαδημία με τιμές. Εξ αιτίας τούτου, της προτάθηκε να παραμείνει εκεί ως εκπαιδεύτρια, όμως εκείνη αρνήθηκε, χάριν του καθήκοντος που την καλούσε. Μεταξύ το 1941 και το 1945, οι γυναίκες ελεύθεροι σκοπευτές του Κόκκινου Στρατού, είχαν φτάσει τις 2.484, οι οποίες, υπολογίζεται, ότι κατάφεραν το λιγότερο 11.280 θανατώσεις.
Πέτα Άρτας
Μνημεία
Το σημαντικότερο μνημείο του χωριού είναι αυτό των πεσόντων στη Μάχη του Πέτα, το οποίο βρίσκεται σε ένα από τα υψηλότερα σημεία του χωριού. Μνημείο του χωριού είναι και ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου, στον οποίο βρίσκεται κεντητός επιτάφιος, που χρονολογείται από το 1647. Ο ναός είναι κατασκευής του 1850 και έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο μνημείο.
Έθιμα
Η Μεγάλη Εβδομάδα ήταν η εποχή που όλοι οι ξενιτεμένοι γύριζαν σπίτι τους. Τα σπίτια στο Πέτα γέμιζαν, οι οικογένειες ξανάσμιγαν, οι φωνές των παιδιών ξεσήκωναν τις γειτονιές. Ήταν για όλους περίοδος λύπης, κατάνυξης, νηστείας. Από νωρίς το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου οι γυναίκες Πετανίτισσες άρχιζαν τις ετοιμασίες για την Ανάσταση και την Κυριακή του Πάσχα. Η μάνα Πετανίτισσα, αρχηγός της οικογένειας για εκείνες τις ημέρες, από το χάραμα έβαζε το μπότι σε κεντρικό σημείο της αυλής. Ήταν το σκεύος που μετέφερε και αποθήκευε το νερό της οικογένειας. Ένα βασικό εξάρτημα για την ζωή στο κάθε σπίτι. Μόλις η καμπάνα χτυπούσε χαρμόσυνα για την πρώτη Ανάσταση όλοι μαζί σπάγανε το μπότι. Το σπάσιμό του συμβολίζει το θόρυβο που έγινε όταν Αναστήθηκε ο Χριστός, κατά τις Γραφές. Τα τελευταία χρόνια το έθιμο αναβιώνεται στην πλατεία του χωριού από την Αδελφότητα των εκ Πέτα Άρτας "Ο 'Αγιος Γεώργιος".
Ρόζα Σάνινα
Στρατιωτική θητεία
Όταν η Επιχείρηση Μπαγκρατιόν ξεκίνησε στην περιοχή του Βίτσεμπσκ, στις 22 Ιουνίου του 1944, αποφασίστηκε ότι όλες οι γυναίκες σκοπευτές θα αποκλείονταν, εκείνες όμως συνέχισαν ως εθελόντριες στο πεζικό, και παρά τη σοβιετική πολιτική περί φειδωλής χρήσης των ελεύθερων σκοπευτών, η Σάνινα, ζήτησε να σταλθεί στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Παρόλο που το αίτημά της απορρίφθηκε εκείνη πήγε έτσι κι αλλιώς. Αργότερα, δέχτηκε κυρώσεις για την ανυπακοή της, όμως δεν αντιμετώπισε ποτέ στρατοδικείο. Εκείνη ήθελε να ενταχθεί σε κάποιο τάγμα ή, απλά, σε κάποιον αναγνωριστικό λόχο, της 5ης Στρατιάς, υπό τη διοίκηση του Νικολάι Κρίλοβ. Το αίτημά της αυτό, η Σάνινα, το απέστειλε μέχρι και στον Στάλιν, δύο φορές μάλιστα.
Από τις 26 έως τις 28 Ιουνίου του 1944, η Σάνινα, συμμετείχε στην εξάλειψη των περικυκλωμένων γερμανικών στρατευμάτων κοντά στο Βίτεμπσκ, κατά την επίθεση που πραγματοποίησαν εκεί οι Σοβιετκοί. Κι ενώ ο σοβιετικός στρατός προχώρησε κι άλλο στα δυτικά, από τις 8 έως τις 13 του Ιουλίου του ίδιου έτους, η Σάνινα και οι συντρόφισσές της, συμμετείχαν στη μάχη για το Βίλνιους, το οποίο βρισκόταν υπό τη γερμανική κατοχή από τις 24 Ιουνίου του 1941. Στις 13 Ιουλίου του 1944, οι Γερμανοί, τελικά, απωθήθηκαν από την περιοχή. Κατά την περίοδο αυτή η Σάνινα κατάφερε να αιχμαλωτίσει τρεις Γερμανούς στρατιώτες.