cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τήνος
Μυθολογία
Σύμφωνα με ένα μύθο της ελληνικής μυθολογίας, ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας έστειλε στο νησί αυτό, ένα σμήνος πελαργών προκειμένου να απαλλάξει τους αρχαίους κατοίκους του από τα πολλά φίδια που το είχαν σχεδόν κατακλύσει. Επρόκειτο για συστηματική εκδίωξη και εξόντωση των αρχικών κατοίκων του, πιθανότατα Τυρρηνών ή Ετρούσκων, και πάντως εκ μέρους των Ιώνων που από την εποχή του Πεισίστρατου κατέκτησαν και την Τήνο. Οι κάτοικοι από τον 4ο αιώνα π.Χ. κ.ε. τιμώντας τον Ποσειδώνα και τη μυθική σύζυγό του Αμφιτρίτη ανήγειραν ναό στην σημερινή τοποθεσία «Κιόνια» τους οποίους τιμούσαν ως προστάτες τους. Η τοποθεσία με το ιερό κατά τους ιστορικούς χρόνους εξελίχθηκε σε μεγάλο θρησκευτικό κέντρο όπου οι προσκυνητές της ιερής Δήλου σταματούσαν πρώτα για κάθαρση.
Ένας άλλος μύθος που συνδέεται με το νησί, είναι αυτός των Βορεάδων, τον οποίο γνωρίζουμε αποσπασματικά από διάφορες πηγές. Σημαντικότερη πηγή για αυτόν τον μύθο παραμένει ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα σχόλια που κάνει για την Αργοναυτική εκστρατεία. Σύμφωνα με αυτόν τον μύθο οι δύο Βορεάδες, Ζήτης και Καλάις, κατά την επιστροφή τους από την Αργοναυτική εκστρατεία έγιναν θύματα του μίσους του Ηρακλή για τον πατέρα τους. Ο Ηρακλής τους κυνηγούσε αμέσως μετά την έξοδο του πλοίου της Αργούς από τον Ελλήσποντο στο Αιγαίο, αλλά οι Βορεάδες ήταν πτερωτοί και τους έφθασε αρκετά πιο κάτω στο Αιγαίο, επάνω από την Τήνο, όπου και τους φόνευσε τελικά. Σύμφωνα με τον ίδιο μύθο, οι Βορεάδες ενταφιάστηκαν στο όρος Γύρος, το οποίο ταυτίζεται από πολλούς με τον σημερινό Τσυκνιά. Πάνω στο τάφο κάθε Βορεάδη ο μύθος λέει ότι τοποθετήθηκε ένας ογκόλιθος που εσείετο αέναα, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο ανάλογα με την πνοή του πατέρα τους Βορέα, του θεού των ανέμων. Πρόκειται για καθαρό συμβολισμό των δύο βασικών ανέμων, του Βορρά και του Νότου, που φυσούν ασταμάτητα και πνέουν ισχυρά στο νησί κάθε χρόνο, με τέτοια δύναμη ώστε σηκώνουν ακόμα και τους λίθους....
Αρχαία και Ρωμαϊκά χρόνια
Ίχνη πρώτης εγκατάστασης, που βρέθηκαν στις νοτιοδυτικές ακτές της Τήνου, στη θέση «Καστρί» αλλά και σε κοντινή περιοχή της Καρδιανής, ανήκουν στη νεολιθική και πρωτοκυκλαδική εποχή. Το 776 π.Χ. η Τήνος βρίσκεται υπό την επικράτεια των Ερετριέων και το 650 π.Χ. πέρασε στη κηδεμονία των Αθηναίων. Το 505 π.Χ. ανήκε στον Μιλήσιο Τύραννο Αρισταγόρα και το 490 π.Χ. πέρασε στους Πέρσες.
Κατά τους Περσικούς πολέμους ο Τήνιος Παναίτιος έσπευσε και αποκάλυψε στους Έλληνες τα σχέδια των Περσών. Για το λόγο αυτό, το όνομα της Τήνου αναγράφηκε ετεροχρονισμένα στον τρίποδα που αφιέρωσαν οι Έλληνες στους Δελφούς. Ο τριήρης του Παναιτίου είναι σήμερα το έμβλημα του Δήμου Τήνου. Στη συνέχεια η Τήνος αποτέλεσε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. που η Τήνος πέρασε στο Βασίλειο των Μακεδόνων, το ιερό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης ανακαινίστηκε και παρείχε ασυλία. Την εποχή εκείνη η Τήνος αποτελούσε την έδρα του, ανανεωμένου από τους Ρόδιους, Κοινού των Νησιωτών και γνώρισε μεγάλη ακμή. Αργότερα η Τήνος υπάχθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Ασίας και υπέφερε από τους πειρατές.
Μεσαίωνας - Βυζάντιο - Ενετοκρατία
thumb|right|100px|Το σύμβολο των κατακτητών Γκίζι Χαρακτηριστικό της μεσαιωνικής περιόδου είναι οι πειρατικές επιδρομές, η άνιση κατανομή της γης και σκληροί φόροι. Στα χρόνια αυτά η Τήνος παρακμάζει.
Η Κωνσταντινούπολη κατακτήθηκε από τους Λατίνους που συμμετείχαν στην Δ΄ Σταυροφορία και δημιουργήθηκε η Λατινική Αυτοκρατορία (1204). Τα επόμενα χρόνια οι Σταυροφόροι ξεκίνησαν την κατάκτηση των νησιών του Αιγαίου. Η Τήνος και η Μύκονος κατακτήθηκαν από τους αδελφούς Ανδρέα και Ιερεμία Γκίζι, ανήκαν στην επιφανή Οικογένεια Γκίζι από τη Βενετία και ήταν ανιψιοί του δόγη Ενρίκο Ντάντολο.
Ο Ανδρέας Γκίζι έγινε ο πρώτος Λατίνος κυβερνήτης του νησιού υπό την υψηλή κυριαρχία του Δούκα του Αρχιπελάγους Μάρκου Σανούδου (1207). Τον Ανδρέα Γκίζι διαδέχθηκε ο γιος του Βαρθολομαίος Α΄ Γκίζι (19 Μαρτίου 1277), λίγο πριν τον θάνατο του (1303) πήρε σαν δώρο την Κέα και τη Σέριφο που ανακατέλαβαν οι Βενετοί από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Οι Γκίζι κυβέρνησαν το νησί περίπου δυο αιώνες και τα μέλη της οικογένειας γνώρισαν μεγάλες διακρίσεις. Ο γιος του Βαρθολομαίου Α΄ Γεώργιος Α΄ Γκίζι έγινε μέσω του πρώτου γάμου του Βαρώνος της Χαλανδρίτσας στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας (1286 - 1311) και Καστελάνος της Καλαμάτας (1292). Με τον δεύτερο γάμο του με την Αλίκη νταλε Κάρτσερι εξασφάλισε την Τριτημορία της Εύβοιας που κληρονόμησε ο γιος του Βαρθολομαίος Β΄ Γκίζι από τη μητέρα του (1313). Ο τελευταίος γόνος της Οικογένειας Γκίζι που κυβέρνησε την Τήνο ήταν ο Γεώργιος Γ΄ Γκίζι, με τον θάνατο του χωρίς απογόνους (1390) το νησί μεταβιβάστηκε στη Δημοκρατία της Βενετίας.
Ο τελευταίος άρχοντας της Τήνου Γεώργιος Γ΄ Γκίζι πέθανε το 1390 χωρίς απογόνους και κληροδότησε με τη διαθήκη του τα δύο νησιά που κυβερνούσε Τήνο και Μύκονο στη Δημοκρατία της Βενετίας (1390). Σε αντίθεση με τη γειτονική Μύκονο που έπεσε γρήγορα στους Τούρκους (1537) η Τήνος διατηρήθηκε στα χέρια των Βενετών για δυό ακόμη αιώνες παρά τις κατά καιρούς οθωμανικές επιθέσεις. Ως το 1715 η Τήνος όχι μόνο δεν πέρασε στα χέρια των Οθωμανών, αλλά υπήρξε ορμητήριο καταστροφικών επιδρομών εναντίον τους. Η κεντρική της θέση στο πέλαγος εξηγεί την επιμονή των Βενετών: όποιος είχε την Τήνο, είχε τον έλεγχο του Αιγαίου. Η μακροχρόνια παρουσία τους εξηγεί επίσης την ύπαρξη μεγάλης καθολικής κοινότητας στο νησί μέχρι σήμερα.
Τουρκοκρατία
Το 1715 οι Τούρκοι παρέλαβαν το νησί. Ήταν το τελευταίο νησί του Αιγαίου που παραδόθηκε στους Τούρκους. Εξαιτίας αυτού τα 100 χρόνια της Τουρκοκρατίας οι Τήνιοι κράτησαν πολλά προνόμια -θρησκευτικά, διοικητικά, οικονομικά- και μπόρεσαν να αναπτύξουν το εμπόριο, τη ναυτιλία και τις βιοτεχνίες. Στο διάστημα αυτό και μετά τα Ορλωφικά η Τήνος πέρασε για λίγο στη Ρωσική κατοχή (1770-1774). Το νησί πήρε ενεργό μέρος στην Επανάσταση του 1821 και οι Τήνιοι πρόσφεραν πολλά στον αγώνα για την απελευθέρωση από τους Τούρκους τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Ο εθνικο-απελευθερωτικός αγώνας άρχισε μάλλον από τον Πύργο της Τήνου στις 31 Μαρτίου 1821 με αρχηγό το Γεώργιο Παλαμάρη. Ακολούθησε η χώρα στις 30 Απριλίου.
Την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης ο πληθυσμός της Τήνου σημείωσε μεγάλη αύξηση λόγω εγκατάστασης στο νησί Μικρασιατών και νησιωτών προσφύγων από περιοχές που είχαν υποστεί αντίποινα των Τούρκων, όπως οι Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, τα Μοσχονήσια της Μικράς Ασίας, η Χίος, τα Ψαρά, η Κάσος και η Κρήτη.
Μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η πόλη μετά την ανέγερση του ναού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, την περίοδο της Ελληνικής επανάστασης, χάρη στον οποίο εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα στον ελλαδικό χώρο.
Νεότερα χρόνια
Στα τέλη του 18ου αιώνα πληθαίνουν οι σχέσεις με τον ελληνισμό των Μικρασιατικών παραλίων και ακμάζει στη Σμύρνη η παροικία των Τηνίων, γόνος της οποίας υπήρξε ο άγιος Αμβρόσιος, μετέπειτα Μητροπολίτης Μοσχονησίων και μάρτυρας της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Η εύρεση της εικόνας της Παναγίας στις 30 Ιανουαρίου του 1823 προκαλεί εθνική συγκίνηση και ερμηνεύεται ως ιερό μήνυμα για το δίκαιο του Αγώνα. Ο Ναός της Παναγίας της Τήνου ξεκίνησε να κτίζεται από το 1825 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ευστράτιου Καλονάρη από τη Σμύρνη.
Στις 15 Αυγούστου 1940 ο τορπιλισμός του ευδρόμου «Έλλη» από ιταλικό υποβρύχιο, προκάλεσε συγκίνηση αλλά και αγανάκτηση σε όλους τους Έλληνες.
Διοίκηση
Ολόκληρο το νησί της Τήνου αποτελεί έναν δήμο, τον Δήμο Τήνου. Ο ενιαίος δήμος Τήνου δημιουργήθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και προέκυψε από την συγχώνευση δύο δήμων και μίας κοινότητας: του -παλιού- δήμου Τήνου, του Δήμου Εξωμβούργου και της Κοινότητας Πανόρμου. Ο Δήμος Τήνου υπάγεται στην περιφερειακή ενότητα Τήνου, η οποία με την σειρά της είναι μέρος της ευρύτερης Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Από την άλλη μεριά, ο Δήμος Τήνου διαιρείται σε τρεις δημοτικές ενότητες: την Δημοτική Ενότητα Τήνου, Εξωμβούργου και Πανόρμου (οι πρώην δήμοι έγιναν δημοτικά διαμερίσματα). 250px|right|μικρογραφία|Περιστεριώνας στην περιοχή της Λυχναφτιάς
Άνθρωποι – Ενασχόληση – Οικονομία
Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, καθώς και με τη ναυτιλία, την αλιεία και τον τουρισμό.
Αρκετοί κάτοικοι του νησιού ασχολούνται με την επεξεργασία του μαρμάρου - Τηνιακή Μαρμαροτεχνία - ως μαρμαροτεχνίτες ή τοποθετητές καθώς και με το εμπόριο μαρμαροπλακών όπου εξάγουν το φημισμένο μάρμαρο της Τήνου και σε χώρες του εξωτερικού. Η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία περιλαμβάνεται στον Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Γνωστή είναι και η σχολή μαρμαροτεχνίας στο χωριό Πύργος.
Η οικονομία στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό που κατά τους θερινούς μήνες βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο, αλλά και σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, λόγω του πανελλαδικού προσκυνήματος της εικόνας της Ευαγγελίστριας. Οι Τηνιακοί θεωρούν την Παναγία προστάτιδά τους. Πανηγυρίζει στα πάρα πολλά ξωκλήσια και εκκλησίες των χωριών και σε κάθε πανηγύρι στρώνεται πλούσια τράπεζα με φαγητά και άφθονο κρασί για όλους τους προσκυνητές που συρρέουν από τα γύρω χωριά και την πόλη της Τήνου.
Παναγία της Τήνου
thumb|right|250px|Φαναράκια Στην Τήνο βρίσκεται και ο ναός της Παναγίας Ευαγγελίστριας, με την ομώνυμη θαυματουργό, κατά τη χριστιανική παράδοση, εικόνα. Η εκκλησία γιορτάζει στις 25 Μαρτίου (Ευαγγελισμός της Θεοτόκου), ωστόσο αποτελεί τον πιο δημοφιλή προορισμό του Δεκαπενταύγουστου (Κοίμηση της Θεοτόκου). Στις 30 Ιανουαρίου (Τριών Ιεραρχών) γιορτάζεται η επέτειος της εύρεσης της Αγίας Εικόνας της Μεγαλόχαρης. Την ημέρα αυτή πραγματοποιείται κάθε χρόνο το έθιμο «Φαναράκια». Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ακολουθεί λιτανεία και περιφορά της εικόνας στη χώρα της Τήνου. Η εκκλησία της Ευαγγελίστριας (και ένα μέρος του συγκροτήματος) υπήρξε το πρώτο δημόσιο οικοδόμημα της ελεύθερης Ελλάδας. Ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης (1823-1831).
Επικεφαλής της οικοδόμησης ήταν ο Ευστράτιος Εμμανουήλ Καλονάρης, Τήνιος εγκατεστημένος στη Σμύρνη, από όπου και ονομάσθηκε «Σμυρναίος». Αυτός σχεδίασε τον ναό, μαζί με τα αρχικά του προσκτίσματα, το (πρώτο) καμπαναριό, τα αρχιτεκτονικά διακοσμήματα και διηύθυνε τις εργασίες. . Ακολουθώντας τα αρχιτεκτονικά πρότυπα του νησιού και εντάσσοντας σε αυτά καινοτομίες από τη δυτική αλλά και τη μικρασιατική παράδοση, δημιούργησε ένα μοναδικό οικοδόμημα, ειδικά σχεδιασμένο να δέχεται προσκυνητές. Μαζί με τον Ευστράτιο εργάστηκε ένας πολύ σημαντικός μαρμαροτεχνίτης, ο Χατζησίμος Νικολάου από τα Υστέρνια της Τήνου. Σε αυτόν και στο εργαστήριο του οφείλονται το κάτω τμήμα του τέμπλου, ο άμβωνας, οι στύλοι στις κλίμακες, η ανάγλυφη εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής του αγιάσματος, το υπέρθυρο της εισόδου του ναού με την κτητορική επιγραφή και τέλος κρήνες και πορτοσιές.
Εξίσου ονομαστοί ήταν στην εποχή τους και οι λοιποί μάστορες που εργάστηκαν στο ναό: ο ξυλογλύπτης Φραγκίσκος Καναχίλης, ο οποίος σκάλισε τα ξύλινα τμήματα του τέμπλου, το δεσποτικό θρόνο, τα παραθρόνια και το παλαιό προσκυνητάριο, σε στυλ μπαρόκ με επιχρυσώσεις και ο Σμυρναίος ζωγράφος Χατζη-Λαμπρινός που ιστόρησε τις δεσποτικές εικόνες του τέμπλου (1824-1825). Ο ζωγράφος Ιωάννης Σιώτος υπογράφει την εικόνα της Μεταμορφώσεως και εικονίδια εορτών (1826), ο Φραγκίσκος Δεσίπρης από τον Τριπόταμο της Τήνου την Κοίμηση της Θεοτόκου στο αριστερό κλίτος (1840), ο Ν. Γ.Αλβέρτης τους Αρχαγγέλους στις πλάγιες πύλες του ιερού (1858).
Προϊόντα
μικρογραφία|200px|Γλυκιές τυρόπιτες Τήνου Προϊόντα της Τήνου είναι τα λαχανικά και τα οπωροκηπευτικά, με κύριο εκπρόσωπο την άγρια αγκινάρα που καλλιεργείται στην κοιλάδα της Κώμης (λιβάδι). Είναι φημισμένα από την αρχαιότητα τα τηνιακά σκόρδα (βλέπε αναφορά του Αριστοφάνη στον Πλούτο: χαρακτηρίζει τα τηνιακά σκόρδα ως «φάρμακο των ματιών»). Στο νησί αναπτύσσονται αυτοφυή θαμνώδη φυτά, όπως κάπαρη, μανιτάρια, αλιφόνοι, δίκταμο, θυμάρι, ρίγανη, φραγκόσυκα, φασκόμηλο, χαµομήλι και όλων των ειδών τα αφεψήματα. Γαλακτοκομικά όπως το τηνιακό τυρί (τυράκι Τήνου), το πέτρωμα (τυρί ανάλατο), η κοπανιστή και η γραβιέρα Τήνου (προϊόν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης), το ανθότυρο, το μαλαθούνι και παστεριωμένο γάλα παράγονται στο τυροκομείο της Τήνου. Επίσης το θυμαρίσιο μέλι και το «ροζακί» σταφύλι. Το τοπικό ρακί, ελαφρύ και εξαιρετικής ποιότητας, συνοδεύει απαραίτητα τις κοινωνικές εκδηλώσεις των κατοίκων. Ξεχωριστοί μεζέδες του γιορτινού τραπεζιού είναι η λούζα -χοιρομέρι ψημένο στο κόκκινο κρασί και μπαχαρικά, το τηνιακό λουκάνικο, το σκορδάτο. Οι λιαστές ντομάτες και η κάπαρη, δε λείπουν ποτέ από το Τηνιακό τραπέζι, αποτελώντας βασικά υλικά σε αρκετές παραδοσιακές συνταγές. Τελευταίο απόκτημα είναι το ελαιοτριβείο το οποίο δίνει στους Τήνιους αγνό παρθένο ελαιόλαδο. Επίσης, κυρίως κατά τη διάρκεια του Πάσχα, τα ζαχαροπλαστεία του νησιού παρασκευάζουν αμυγδαλωτά, τις γνωστές γλυκιές τυρόπιτες,, ξεροτήγανα (δίπλες), «ψαράκια» (σκαλτσούνια), μπεζέδες, λουκούμια κ.ά.
Παραλίες Τήνου
250px|right|thumb|Παχιά Άμμος Συνολικά υπάρχουν 41 παραλίες, 20 στη νότια-νοτιοδυτική πλευρά, 8 στη νοτιοανατολική και 13 στη βόρεια-βορειοανατολική πλευρά. μικρογραφία|Ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα!
μικρογραφία|Ο γραφικός οικισμός Μαλί
Μονοπάτια
Η Τήνος διατηρεί ένα εκτεταμένο δίκτυο πεζοπορικών διαδρομών. Παλαιότερα τα πέτρινα μονοπάτια χρησιμοποιούνταν για την επικοινωνία των χωριών της Τήνου. Η ιστορία πολλών μονοπατιών ξεκινά σίγουρα χιλιάδες χρόνια πριν, αν και είναι δύσκολο να εξακριβωθεί η ηλικία καθενός μονοπατιού. Το αρχικό μήκος των μονοπατιών ήταν στα 400 χιλιόμετρα, ωστόσο μέχρι 270 χιλιόμετρα έχουν καταγραφεί και διατηρηθεί. Μέρος του δικτύου καταστράφηκε από την δημιουργία νέων αμαξωτών δρόμων. Η καταγραφή και διατήρηση των μονοπατιών της Τήνου οφείλεται σε έναν μεγάλο βαθμό στον Κάρολο Μέρλιν (γεννημένος το 1968). Το 2020 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες για μία νέα σύγχρονη σήμανση μονοπατιών από τον Δήμο Τήνου, ενώ παράλληλα δημιουργήθηκε και το Τinos Trails, το επίσημο δίκτυο μονοπατιών στην Τήνο. Το μήκος των μονοπατιών του Τinos Trails ξεπερνά τα 150 χιλιόμετρα, οργανωμένα σε 12 διαδρομές. Με την ανάδειξη των μονοπατιών της Τήνου επιδιώκεται η προσέλκυση εναλλακτικών τουριστών. μικρογραφία|Άποψη πόλης Τήνου.μικρογραφία|Εκκλησία στην Καρδιανή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Δημήτρης Στεργίου-Καψάλης
Ο Δημήτρης Στεργίου – Καψάλης είναι διοικητής ίλης ιππικού του ΓΕΣ, ταξίαρχος και πρώην δήμαρχος του Δήμου Πεντέλης.
Εκπαίδευση και επαγγελματική καριέρα
Ο ∆ημήτρης Στεργίου – Καψάλης γεννήθηκε στην Πεντέλη και στην καταγωγή είναι Σαρακατσάνος. Μαθήτευσε στο δημοτικό σχολείο Πεντέλης τη δεκαετία του 1950 και στο γυμνάσιο Χαλανδρίου τη δεκαετία του 1960. Εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και αποφοίτησε ως αξιωματικός του Όπλου των Τεθωρακισμένων.
Υπηρέτησε τριάντα χρόνια στο Στρατό, αποχωρώντας (με το βαθμό του ταξιάρχου) οικιοθελώς τον Ιούνιο του 1994, προκειμένου να συμμετάσχει στις Ευρωεκλογές του 1994. Φοίτησε στην Εθνική Σχολή Ιππασίας της Γαλλίας (Τμήμα Καθηγητών Ιππασίας), και μετά την αποστράτευσή του ασχολήθηκε ειδικότερα με τη λειτουργία και διαχείριση Ιππικών Εγκαταστάσεων.
Πολιτική καριέρα
Ο Καψάλης-Στεργίου ήταν πρόεδρος της Κοινότητας της Πεντέλης από το 1998 ως το 2006 (57,3% το 1998) και 59,7% το 2002, και δήμαρχος του Δήμου Πεντέλης από το 2006 έως σήμερα (80,92% το 2006 , 51,39% τη δεύτερη Κυριακή το 2010 και 54,66% πάλι τη δεύτερη Κυριακή το 2014 ).
Το Νοέμβριο του 2013 ως δήμαρχος δεν έλεγχε οριακά την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου, μετά από ανεξαρτητοποίηση τριών δημοτικών συμβούλων της παράταξης, η οποία παρά τα όποια αποτελέσματα δεν οδήγησε στην μη επανεκλογή του ως δημάρχου.
Στα θέματα περιβάλλοντος, συμμετείχε ενεργά στο Σύνδεσμο Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού (Σ.Π.Α.Π.), ο οποίος αριθμεί σήμερα 23 δήμους και κοινότητες μέλη και στον όποιο διετέλεσε πρόεδρος για 5 συνεχείς θητείες.
Το 2012 μήνυσε την Τουρκική Δημοκρατία για εμπρησμούς σε ελληνικά δάση, διεκδικώντας 50 εκατομμύρια ευρώ (ή 200 σύμφωνα με άλλη πηγή).
Το 2015 διεκδίκησε την προεδρία της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής με το Συνδυασμό Ενωμένη Αυτοδιοίκηση Αττικής τον οποίο δημιούργησε, αλλά ο συνδυασμός δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία των εκλογών του 2016 για την εκλογή του νέου Προέδρου και Γενικού Γραμματέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Δήμος Πεντέλης
Γκόλφω Μπίνη
Η Γκόλφω Μπίνη (1904 - 8 Δεκεμβρίου 1989) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Ήταν κόρη των ηθοποιών Σωτήρη και Ασπασίας Μπίνη και δεύτερη σύζυγος του Νικήτα Πλατή. Δυο χαρακτηριστικοί ρόλοι της ήταν στην ταινία Η Αλίκη δικτάτωρ στον ρόλο της ηλικιωμένης υπηρέτριας του τρελονονού της Αλίκης Βουγιουκλάκη και στο Η αρχόντισσα και ο αλήτης στον ρόλο της ηλικιωμένης που φιλοξενεί την Αλίκη στο σπίτι της. Πάντα έπαιζε δεύτερους ρόλους στον κινηματογράφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πολιτιστική πολυμορφία
Πολιτιστική πολυμορφία ή πολιτιστικός πλουραλισμός ονομάζεται η αντίληψη σύμφωνα με την οποία η διατήρηση της ιδιαιτερότητας των εθνικών μειονοτήτων και των πολιτιστικών ιδιομορφιών των επιμέρους κοινωνικών υποσυνόλων είναι επιθυμητή, δεδομένου ότι οι ιδιαιτερότητες αυτές δεν οδηγούν σε εντάσεις και στην διάσπαση της κοινωνικής συνοχής.
Αντίθετος προς την πολιτιστική πολυμορφία είναι ο πολιτιστικός μονισμός.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινωνικές θεωρίες Κατηγορία:Σχέσεις πλειονότητας-μειονότητας
Καύνος (μυθολογία)
thumb| Στην ελληνική μυθολογία ο Καύνος ήταν ο δίδυμος αδελφός της Βυβλίδας, γιος του Μιλήτου και της Ειδοθέας. Ο Καύνος, όταν κατάλαβε ότι η αδελφή του ήταν ερωτευμένη μαζί του, έφυγε από την πατρίδα του και πήγε στην Καρία όπου ίδρυσε ομώνυμη πόλη, την Καύνο. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Καύνος ήταν αυτός που αισθάνθηκε έρωτα για την αδελφή του, και γι' αυτό αυτοεξορίσθηκε. Διηγούνται επίσης ότι ο Καύνος στη Λυκία πήρε ως σύζυγό του μία Νύμφη, την Προνόη, και απέκτησαν έναν γιο, τον Αιγίαλο, ο οποίος πιθανώς ίδρυσε την πόλη Καύνο στην Καρία.
Πηγή
Καυνος
Μαστογραφία
Η αξία της μαστογραφίας στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού έχει αποδειχτεί ανεκτίμητη. Μια μαστογραφία μπορεί να εντοπίσει αναπτυσσόμενους καρκινικούς όγκους που θα γίνονταν αντιληπτοί και ψηλαφητοί από την ασθενή ή το γιατρό περίπου δύο χρόνια αργότερα.
Είδη μαστογραφίας
Η μαστογραφία – δηλαδή η εξέταση των μαστών μέσω ακτινογραφίας - διακρίνεται, ως προς τη μέθοδο, σε τρεις κατηγορίες:
Ψηφιακή Μαστογραφία
Η ψηφιακή μαστογραφία – γνωστή και ως FFDM (Full-Field Digital Mammography) - περιλαμβάνει ακριβώς την ίδια απεικονιστική μέθοδο, χρησιμοποιεί, όμως, ψηφιακή τεχνολογία και όχι αναλογικό φιλμ. Ως εξέταση, περιλαμβάνει ακριβώς την ίδια μέθοδο με την αναλογική· το μόνο που αλλάζει είναι η απεικονιστική τεχνολογία.
Γαλακτογραφία
Η Γαλακτογραφία είναι η ακτινογραφική εξέταση του μαστού που αποτυπώνει με εξαιρετική διαύγεια τη δομή και το εσωτερικό των Γαλακτοφόρων αδένων του μαστού.
Άλλες μορφές εξέτασης του εσωτερικού των μαστών
Το εσωτερικό του μαστού μπορεί να εξεταστεί επίσης και μέσω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ογκολογία Κατηγορία:Ακτινολογία Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις Κατηγορία:Τεχνολογίες απεικόνισης
Νγκούντου
Η Νγκούντου (Αγγλικά και Σουαχίλι: Ngudu), είναι μια πόλη και Μεικτό Τμήμα στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region) της βορειοδυτικής Τανζανίας. Η πόλη είναι η έδρα της Περιοχής Κουίμπα (Kwimba District) μιας από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region).
Σύμφωνα με την Απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στη Νγκούντου (Ngudu) ήταν 27.630 άτομα.
Είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες περιοχές στην Επαρχία Κουίμπα (Kwimba District), η οποία είναι η μεγαλύτερη περιοχή στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region).
Η πόλη Νγκούντου (Ngudu), σε σύγκριση με τις άλλες περιοχές, οδηγεί τις εξελίξεις στην Περιοχή Κουίμπα (Kwimba District).
Οι περισσότεροι από τους κατοίκους της πόλης Νγκούντου (Ngudu), προτιμούν τρόφιμα του είδους mchembe, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν κατά τη διάρκεια περιόδων έλλειψης τροφίμων.
Οικονομία
Οι κάτοικοι στη Νγκούντου (Ngudu), εξαρτώνται κυρίως από την κτηνοτροφία βοοειδών και προβάτων, αλλά επίσης και με την γεωργία, η οποία συντελείται χειρονακτικά από άροτρα, όπου καλλιεργούνται ρύζι, αραβόσιτος και γλυκοπατάτες.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Μουάνζα Κατηγορία:Περιοχή Κουίμπα Κατηγορία:Περιφέρεια Μουάνζα
Νεντ Πράις
Ο Έντουαρντ Πράις (αγγλικά: Edward "Ned" Price, 22 Νοεμβρίου 1982), είναι Αμερικανός κυβερνητικός αξιωματούχος, πρώην στέλεχος της CIA και πολιτικός αναλυτής, που υπηρετεί ως Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν από τον Ιανουάριο του 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Βιογραφία
Ο Νεντ Πράις, γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1982 στο Ντάλας του Τέξας των ΗΠΑ, όπου και φοίτησε και μεγάλωσε. Σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν στην Ουάσινγκτον, απ'όπου έλαβε πτυχίο με διάκριση το 2005. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές (2008-2010) επάνω στην Αμερικανική Κυβέρνηση και την Δημόσια Διοίκηση, στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, απ'όπου έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MPA) το 2010 με διάκριση.
Είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος.
Καριέρα
Αρχικά ο Πράις, εργάστηκε σε προεκλογικές εκστρατείες, ως συνεργάτης στην συμβουλευτική εταιρεία "Cohen Group", και στη συνέχεια ως αναλυτής πληροφοριών με ειδίκευση στον εντοπισμό πιθανών τρομοκρατικών επιθέσεων κατά των ΗΠΑ. Από το 2006 έως το 2013, εργάστηκε ως σύμβουλος και αναλυτής στη CIA. Από το 2013 έως το 2014, διατέλεσε Εκπρόσωπος της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA).
Από το 2014 έως το 2015, εργάστηκε ως Διευθυντής Στρατηγικών Επικοινωνιών στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, και στη συνέχεια από το 2015 έως το 2017, ως Εκπρόσωπός του. Από το 2016 έως το 2017, υπηρέτησε ως Ειδικός Βοηθός στον τότε Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.
Το 2017, επίσης δίδαξε ως Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον, Διεθνείς Σχέσεις και Υποθέσεις.
Από το 2017 έως το 2020, εργάστηκε στο Αμερικανικό Τηλεοπτικό Δίκτυο NBC, ως Αναλυτής.
Εκπρόσωπος Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ
Στις 20 Ιανουαρίου 2021, ανέλαβε Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών υπό την Κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν. Είναι το πρώτο ανοιχτά ομοφυλόφιλο άτομο που αναλαμβάνει αυτό το αξίωμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Κυβερνητικοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Στέιτ Ντιπάρτμεντ Κατηγορία:Εκπρόσωποι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου Κατηγορία:Αξιωματούχοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Ομοφυλόφιλα πρόσωπα
Fuji T-5
Το Fuji T-5 ή KM-2Kai είναι ιαπωνικό μονοκινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος βασικής εκπαίδευσης το οποίο σχεδιαστικά βασίζεται στο προγενέστερο Fuji KM-2.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η Fuji Heavy Industries ανέπτυξε το Τ-5 προς αντικατάσταση του KM-2, μίας παραλλαγής του αμερικανικού T-34 Mentor. Προωθείται από turboprop κινητήρα Allison Model 250 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση ως KM-2D στις 28 Ιουνίου 1984. Ο τύπος πιστοποιήθηκε για χρήση στις 14 Φεβρουαρίου του 1985. Το KM-2Kai είναι βελτιωμένη έκδοση του αρχικού KM-2D με εκσυγχρονισμένο κόκπιτ και άλλες τροποποιήσεις.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Ναυτικό παρήγγειλε το KM-2Kai ως Τ-5 τον Μάρτιο του 1987, με τις παραδόσεις αεροσκαφών παραγωγής να ξεκινούν το επόμενο έτος. Κατασκευάστηκαν 40 αεροσκάφη που παραμένουν επιχειρησιακά μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
T-5 Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Κοινότητα Κρυών
Η Κοινότητα Κρυών είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 260Α - 21/09/1925 με την απόσπαση του οικισμού Κρυά από την κοινότητα Ρουκάκας και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δάφνη, Επάνω Κρυά, Ρίζα και Σκορδίλο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 128 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Φραγκίσκο Καναβάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας: μικρογραφία|428x428εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Καφείρα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καφείρα αναφέρεται μία Ωκεανίδα, δηλαδή μία θυγατέρα του Ωκεανού. Μαζί με τους Τελχίνες η Καφείρα ανέθρεψε και μεγάλωσε στη Ρόδο τον μικρό Ποσειδώνα, τον μετέπειτα φοβερό θεό της θάλασσας, τον οποίο της είχε εμπιστευθεί η μητέρα του η Ρέα για να τον γλιτώσει από τον Κρόνο.
Πηγή
Καφειρα
ΑΜΧ-30
Το ΑΜΧ-30 είναι γαλλικό άρμα μάχης.
Ιστορικό
Το 1956, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία όρισαν τις προδιαγραφές τους για ένα νέο άρμα για τη δεκαετία του 60. Η βασική ιδέα ήταν η εξής. Γαλλία και Γερμανία θα σχεδίαζαν από ένα άρμα. Το καλύτερο άρμα θα έμπαινε σε παραγωγή και στις 2 χώρες για χρήση και από τις τρεις. Η κατάληξη όμως ήταν διαφορετική. Το ΑΜΧ-30 μπήκε σε παραγωγή στη Γαλλία και το Leopard 1 στη Γερμανία. Εισερχόμενο σε υπηρεσία με το Γαλλικό στρατό το 1967 αντικατέστησε τα M47 Patton.
Το τετραμελές πλήρωμα έχει τη συνήθη διάταξη των δυτικών αρμάτων. Το άρμα μεταφέρει 47 βλήματα των 105mm (5 διαφορετικών τύπων), 500 των 20mm και 2050 των 7,62mm. Μπορεί να διέλθει υδάτινων κωλυμάτων μέχρι 2 μέτρα χωρίς προπαρασκευή.
Εισήλθε σε υπηρεσία με τον γαλλικό στρατό το 1967. Υπηρέτησε στις ένοπλες δυνάμεις των: Ελλάδα (190), Κύπρος (54), Γαλλία (1355), Χιλή(21), Κατάρ (24), Σαουδική Αραβία (290), Ισπανία (335), ΗΑΕ (64), Βενεζουέλα (81)
Χρήση
Το ΑΜΧ-30 μετασκευάζεται για τη μεταφορά και εκτόξευση του τακτικού πυρηνικού πυραύλου Pluton με βεληνεκές 100km. Επίσης με άλλες μετατροπές το "ΑΜΧ-30" μπορεί να αναλάβει αντιαεροπορικό ρόλο είτε με πυροβόλα των 30mm, είτε με αντιαεροπορικούς πυραύλους (ROLAND).
Επιδόσεις: Διέλευση κάθετου εμποδίου 0,93m, τάφρου 2,9m, κλίση 60%
Ρισάρ Ντακουρί
Ο Ρισάρ Ντακουρί (Richard Dacoury, 6 Ιουλίου 1959) είναι Γάλλος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, γνωστότερος από τη θητεία του στην Λιμόζ, και από τις σπουδαιότερες μορφές του ευρωπαϊκού μπάσκετ του 20ού αιώνα.
Δήμος Νίκαιας Λάρισας
thumb|Δήμος Νίκαιας Ο Δήμος Νίκαιας λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα την ομώνυμη κωμόπολη.
Ρισάρ Ντακουρί
Αγωνίστηκε από τις αρχές της δεκαετίας του ΄80 έως και τα τέλη του '90 σε υψηλό επίπεδο, καθώς ήταν επί σειρά ετών πρωταθλητής Γαλλίας.
Δήμος Νίκαιας Λάρισας
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προέβλέπε το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Κιλελέρ της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Ρισάρ Ντακουρί
Μέλος της περίφημης ομάδας της Λιμόζ που μετείχε στα φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1990 στη Σαραγόσα, κατακτώντας τη δεύτερη θέση και το 1993 στην Αθήνα, όταν με προπονητή τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, ο γαλλικός σύλλογος κατέκτησε την ευρωπαϊκή πρωτιά.
Εκτός της Λιμόζ, ο Ντακουρί πρωταγωνίστησε στα παγκόσμια παρκέ και με τα χρώματα της Εθνικής ομάδας της Γαλλίας, όπου διέπρεψε στα Ευρωμπάσκετ του 1987, του 1989 κ.ά. και σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα τόσο σαν εξαιρετικός αμυντικός, όσο και σαν μια αξιόπιστη επιθετική λύση. Πριν από τη Λιμόζ, έπαιξε τη διετία 1976-78 στην γαλλική ομάδα της Λυών, ενώ, μετά τη Λιμόζ, έκλεισε την καριέρα του σε ηλικία 37 ετών το 1998, με τη φανέλα της Ρασίνγκ Παρί παίζοντας εκεί επί διετία. Στα 46 του, τη σεζόν 2005-06, ξαναέπαιξε μπάσκετ στο τοπικό πρωτάθλημα της Νορμανδίας.
Δήμος Νίκαιας Λάρισας
Κατά την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 6.540 κατοίκους.
Ρισάρ Ντακουρί
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρασίνγκ Μπασκέτ Παρί Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Δήμος Νίκαιας Λάρισας
Νικαιας
Λάνιος
Ο Λάνιος είναι γένος Στρουθιόμορφων πτηνών, γνωστών επίσης με το κοινό όνομα κεφαλάδες ή αετομάχοι. Στην Ελλάδα απαντούν 7 είδη, μεταναστευτικά από και προς την Αφρική, πλην του Διπλοκεφαλά (Lanius excubidor), που είναι σπάνιος χειμερινός επισκέπτης στη Β. Ελλάδα.
Οι περισσότεροι λάνιοι απατώνται στην Ευρασία και την Αφρική, αλλά ο Διπλοκεφαλάς έχει ένα κυκλικό διανομής, και ο Κεφαλάς του Λουδοβίκου (Lanius ludovicianus) περιορίζεται στη Βόρεια Αμερική. Δεν υπάρχουν μέλη αυτού του γένους ή της οικογένειας των Λανιίδων στη Νότια Αμερική ή την Αυστραλία.
Το συνολικό μήκος των πουλιών αυτών ποικίλει, ανάλογα με τα είδη, από 17 έως 28 εκ. Είναι μεσαίου μεγέθους πουλιά με μακριά ουρά, δυνατό ράμφος με γαμψή άκρη, δυνατά πόδια, μυτερά νύχια και συνήθως μια φαρδιά σκούρα λωρίδα στο μάτι.
Οι λάνιοι είναι κυρίως μεταναστευτικοί σε μεγάλες αποστάσεις. Φτιάχνουν τη φωλιά τους σε διχάλα κλαδιού ή σε θάμνους.
Ο Διπλοκεφαλάς και μερικά συγγενικά είδη που κατορθώνουν να μιμηθούν τις φωνές άλλων πουλιών προσαρμόζονται στη ζωή της αιχμαλωσίας.
Πηγές
Κατηγορία:Λανιίδες
Let's Talk About Love (άλμπουμ)
Το Let's Talk About Love είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του γερμανικού ντουέτου Modern Talking, που κυκλοφόρησε στις 14 Οκτωβρίου 1985 από τη Hansa Records. Το άλμπουμ έφτασε στο No. 2 στη Γερμανία, περνώντας τέσσερις εβδομάδες σε αυτή τη θέση. Αφού πέρασε 11 εβδομάδες εντός των κορυφαίων 10 και 44 εβδομάδων συνολικά στο γερμανικό chart, κέρδισε τελικά μια πλατινένια πιστοποίηση από την Bundesverband Musikindustrie (BVMI) για αποστολές άνω των 500.000 αντιτύπων στη Γερμανία.
Το μοναδικό single του άλμπουμ, "Cheri, Cheri Lady", πέρασε τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή του γερμανικού τσαρτ για τα single, ενώ ήταν επίσης στην κορυφή των τσαρτ στην Αυστρία, τη Νορβηγία και την Ελβετία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Δισκογραφία των Modern Talking
Κάυστρος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάυστρος ήταν γνωστή η προσωποποίηση του ποταμού Καΰστρου της Λυδίας της Μικράς Ασίας, του σημερινού Κιουτσούκ Μεντερές της Τουρκίας. Ο Κάυστρος ήταν, υποτίθεται, γιος του Αχιλλέα και της βασίλισσας των Αμαζόνων, της Πενθεσίλειας. Γιος του Καΰστρου ήταν ο Έφεσος, ο ιδρυτής της ομώνυμης πόλεως. Ο Κάυστρος είχε και μία κόρη, τη Σεμίραμι, την οποία απέκτησε με τη Δηκρητώ.
Σήμερα το όνομα αυτό φέρει η συνοικία Καΐστριο Πεδίο ή αλλιώς Καΐστρι, στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης. Οι Μικρασιάτες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, δημιούργησαν ανάμεσα σε άλλες και τη συνοικία αυτή, που την ονόμασαν έτσι σε ανάμνηση των Πατρίδων τους που βρίσκονταν στην κοιλάδα του ποταμού Καΰστρου και την εγκατέλειψαν ως πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Πηγή
Καυστρος
Μάσα Καλέκο
Η Μάσα Καλέκο (Golda Malka ‘Mascha’ Kaleko, το γένος Aufen, Χρζάνοβ, Γαλικία, Αυστροουγγαρία, 7 Ιουνίου 1907 – Ζυρίχη, Ελβετία, 21 Ιανουαρίου 1975) ήταν γερμανόφωνη Πολωνή, Εβραϊκής καταγωγής ποιήτρια. Από την ηλικία των 7 ετών έζησε στη Γερμανία, όπου καθ’ όλη τη διάρκεια της προπολεμικής δεκαετίας του ’30 διακρίθηκε για την ποίησή της, που άγγιζε ευαίσθητα, κοινωνικά θέματα της εποχής της. Έζησε επίσης στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 67 ετών. Αρκετά από τα έργα της εκδόθηκαν μετά θάνατο, από την εκδότρια φίλη της, Gisela Zoch-Westphal, στην οποία η Καλέκο είχε εμπιστευθεί τα χειρόγραφά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Αυστριακοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Μουριά Ηλείας
Η Μουριά είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 71 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μουριά βρίσκεται σε απόσταση 10 χλμ. Α. από την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 25 χλμ. Α. από τον Πύργο. Είναι κτισμένη βόρεια του Αλφειού ποταμού, δίπλα στην ΕΟ Ολυμπίας - Τρίπολης, ανάμεσα στη Λιναριά και την Νέα Κάμενα. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας γραμμένη ως Μουργιά και έτσι αναγράφεται μετά την απελευθέρωση το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ολυμπίων. Της οποίας το όνομα προήλθε από έναν από τους τρεις νερόμυλους του χωριού,τον πιο ιστορικό όλων, τον νερόμυλο του «Κουτσοσωτήρη». Χρονολογείται πριν το 1800 και υπάρχει ακόμα και σήμερα δεν λειτουργεί αλλά βρίσκεται σε επισκεψιμότητα. Έρχονταν σε αυτόν από όλα τα χωριά της γύρω περιοχής για να αλέθουνε οι κάτοικοι τα σιτάρια τους. Απ' έξω από τον μύλο βρίσκεται μια μεγάλη μουριά που δένανε τα γαϊδούρια τους. Για να ξεχωρίσουν τον μύλο από τους υπόλοιπους τον έλεγαν «Ο Μύλος της Μουριάς». Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Μουριά. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μουριάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 140 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Εγώ, η Τόνια
Το Εγώ, η Τόνια (πρωτότυπος τίτλος: I, Tonya) είναι αμερικανική βιογραφική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία του Γκρεγκ Γκιλέσπι και σενάριο του Στίβεν Ρότζερς.
Πλοκή
Η Τόνια Χάρντινγκ είναι αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ, η οποία μεγάλωσε με την αυταρχική μητέρα της, ΛαΒόνα Γκόλντεν, και σταμάτησε το σχολείο για να αφιερωθεί στο άθλημα. Γνωρίζει και παντρεύεται τον Τζεφ, ο οποίος είναι βίαιος απέναντί της.
Είναι η μοναδική αθλήτρια που μπορεί να κάνει την κίνηση "triple axel", όμως περιθωριοποιείται λόγω της κοινωνικής της καταγωγής. Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 κατατάσσεται τέταρτη και μετά γίνεται σερβιτόρα. Η προπονήτριά της την ενημερώνει ότι οι επόμενοι Ολυμπιακοί θα γίνουν το 1994, οπότε ξεκινά ξανά προπονήσεις. Παράλληλα, δέχεται ένα σημείωμα στο οποίο απειλείται η ζωή της. Τότε, ο Τζεφ αποφασίζει να στείλει αντίστοιχα σημειώματα στην αντίπαλό της, Νάνσι Κέριγκαν, όμως ο φίλος του Τζεφ, ο Σον, πληρώνει κάποιον για να τη χτυπήσει.
Μετά από αυτό, η Τόνια, ο Τζεφ και ο Σον κατηγορούνται, όμως η δίκη αναβάλλεται λόγω των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1994, στους οποίους κατατάσσεται όγδοη. Στη δίκη, η Τόνια καταδικάζεται με αποβολή από την ομοσπονδία καλλιτεχνικού πατινάζ των ΗΠΑ, πρόστιμο και καταναγκαστική εργασία. Η Τόνια τότε ξεκινά μποξ. Ο Τζεφ παραδέχεται πως κατέστρεψε την καριέρα της και η Τόνια αποφασίζει να μην ξαναμιλήσει ποτέ στη μητέρα της.
Βραβεία/Διακρίσεις
Στα 90ά βραβεία Όσκαρ η ταινία κέρδισε στην κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου (Άλισον Τζάνεϊ) και ήταν υποψήφια σε άλλες δύο: Α' Γυναικείου Ρόλου (Μάργκοτ Ρόμπι) και μοντάζ.
Στις 75ες Χρυσές Σφαίρες κέρδισε την κατηγορία του Β' Γυναικείου Ρόλου (Άλισον Τζάνεϊ) και ήταν υποψήφια στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας (μιούζικαλ ή κωμωδία) και Α' Γυναικείου Ρόλου σε μιούζικαλ ή κωμωδία (Μάργκοτ Ρόμπι).
Στα βραβεία BAFTA κέρδισε την κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου (Άλισον Τζάνεϊ) και ήταν υποψήφια σε άλλες τέσσερις: Α' Γυναικείου Ρόλου (Μάργκοτ Ρόμπι), πρωτότυπου σεναρίου, σχεδιασμού κοστουμιών και μέικ απ.
Στα Βραβεία Satellite ήταν υποψήφια στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου (Μάργκοτ Ρόμπι) και Β' Γυναικείου Ρόλου (Άλισον Τζάνεϊ). Στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών κέρδισε στην κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου (Άλισον Τζάνεϊ) και ήταν υποψήφια και στην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου (Μάργκοτ Ρόμπι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τζόρτζια Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την ενδοοικογενειακή βία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Ντιτρόιτ
Κεβρήνας
Στην ελληνική μυθολογία ο Κεβρήνας (Κεβρήν) ή Κεβρηνός ήταν ποτάμιος θεός που αντιστοιχούσε σε κάποιο παραπόταμο του Σκαμάνδρου, στη Μικρά Ασία. Ο Κεβρήνας αναφέρεται ότι είχε δύο θυγατέρες: την Οινώνη, Νύμφη της Ίδης η οποία παντρεύτηκε τον Πάρι πριν αυτός απαγάγει την Ωραία Ελένη, και την Αστερόπη, η οποία παντρεύτηκε τον Αιακό.
Ο Κεβρήνας δεν αναφέρεται σε σχέση με την αρχαία πόλη Κεβρήνα, που ίσως πήρε το όνομά της από τον ποταμό.
Πηγή
Κεβρηνας
Ντουλούθ
Η Ντουλούθ (αγγλικά: Duluth) είναι πόλη-λιμάνι στην πολιτεία της Μινεσότας των ΗΠΑ και έδρα της κομητείας του Σαιντ Λούις. Βρίσκεται στη Λίμνη Σουπίριορ στην Περιοχή Άρροουχεντ της Μινεσότας· η πόλη αποτελεί κόμβος για τη ναυτιλία εμπορευμάτων. Τα εμπορεύματα που αποστέλλονται από το λιμάνι της Ντουλούθ περιλαμβάνουν άνθρακα, σιδηρομετάλλευμα, σιτηρά, ασβεστόλιθο, τσιμέντο, αλάτι, ξυλοπολτό, χαλύβδινο πηνίο και εξαρτήματα ανεμογεννητριών. Η Ντουλούθ βρίσκεται νότια της Οροσειράς Άιρον και του Boundary Waters Canoe Area Wilderness.
Η Ντουλούθ πήρε το όνομά της από τον Ντανιέλ Γκρεϊσολόν, Σιέρ ντου Λου, τον πρώτο γνωστό Ευρωπαίο εξερευνητή της περιοχής. Ο πληθυσμός ήταν 86.697 στην απογραφή του 2020, καθιστώντας την την πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Μινεσότας. Η Ντουλούθ σχηματίζει μητροπολιτική περιοχή με το γειτονικό Σουπήριορ του Ουισκόνσιν. Οι δύο πόλεις ονομάζονται συνήθως Δίδυμοι Λιμένες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μινεσότα
Γκαγκάιφομαουγκα
Γεωγραφία
Η Γκαγκάιφομαουγκα βρίσκεται κεντρικά των Σαμόα και βορειοανατολικά του Σαβάι. Συνορεύει στα ανατολικά με την Γκαγκάεμαουγκα, στα δυτικά με τη Βαϊσιγκάνο, στα νοτιοδυτικά με την Σατουπάιτεα και στα νοτιοανατολικά με την Παλάουλι.
Ιτου-ο-Τάνε
Η Γκαγκα'ιφομάουγκα είναι γειτονικό διαμέρισμα της Γκαγκάεμαουγκα. Τα δύο αυτά διαμερίσματα αποτελούν το Ιτου-ο-Τάνε (Itu-o-Tane, Η Πλευρά των Ανδρών).
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαμερίσματα των Σαμόα
Κείσος
Στην ελληνική μυθολογία ο Κείσος ήταν ο μεγαλύτερος από τους γιους του Τημένου, βασιλιά του Άργους. Σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, ο Τήμενος παραμέρισε τον Κείσο και τα αδέλφια του και όρισε ως διάδοχό του τον γαμπρό του Δηιφόντη, σύζυγο της κόρης του Υρνηθούς. Ο Κείσος και οι αδελφοί του εξοργίσθηκαν και θέλησαν να σκοτώσουν τον πατέρα τους. Μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα, ο Τήμενος τους εξόρισε. Αργότερα όμως φαίνεται ότι τουλάχιστον ο Κείσος επέστρεψε στο Άργος, καθώς αναφέρεται ότι διαδέχθηκε στον θρόνο τον Τήμενο. Ως παιδιά του Κείσου καταγράφονται οι Φλίας ο Θέστιος, Μήδωνας και Μάρωνας.
Πηγές
Κεισος
Λεύκος Αχαΐας
Ο Λεύκος είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Αγιοβλασίτικων, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός του Λεύκου βρίσκεται σε πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας ενώ είναι κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 30 μέτρων.
Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα βόρεια τα Στεναΐτικα και η Πισωσυκιά, στα βορειοανατολικά οι οικισμοί του Άνω και Κάτω Αλισσού, το Αχαϊκό και η Καμενίτσα, στα ανατολικά η Υψηλή Ράχη, στα νοτιοανατολικά το κεφαλοχώρι των Λουσικών, τα Σπαλιαραίικα και η περιοχή της κοιλάδας της Σερδινής, στα νότια το κεφαλοχώρι της Άνω Αχαΐας, στα νοτιοδυτικά οι οικισμοί και συνοικισμοί της Τ.Κ. Πετροχωρίου, στα δυτικά τα Αγιοβλασίτικα, τμήμα του κάμπου της Κάπελης καθώς και η Εθνική Οδός Πάτρας-Πύργου, ενώ στα βορειοδυτικά του η κωμόπολη της Κάτω Αχαΐας και ο οικισμός της Κάπελης (τ. Αγιοβλασίτικα).
Το χωριό διατρέχει η Επαρχιακή Οδός Κάτω Αχαΐας-Άρλας και απέχει περίπου 4 χλμ. από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του οικισμού είναι φυτωνυμική και προέρχεται από μία λεύκα που υπήρχε στην περιοχή. Στην περιοχή του οικισμού έχουν βρεθεί αρχαιότητες.
Διοικητική εξέλιξη
Ο οικισμός του Λεύκου αναγνωρίστηκε στις 16/10/1940, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Αγιοβλασίτικων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Αγιοβλασίτικων.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Δύμης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κυδωνίες (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Κυδωνίες ή και Κυδωνιές μπορούν να απαντώνται διάφορα τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Pilatus P-3
Το Pilatus P-3 ήταν μονοκινητήριο ελικοφόρο εκπαιδευτικό αεροσκάφος που ανέπτυξε η ελβετική εταιρεία Pilatus Aircraft τη δεκαετία του 1950.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το P-3 δημιουργήθηκε με σκοπό να καλύψει ρόλους βασικής αλλά και προκεχωρημένης εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων πτήσεων κατά τη διάρκεια της νύχτας, πτήσεων μόνο με βάση τα όργανα και ακροβατικών. Η στρατιωτική έκδοση του τύπου ονομάζονταν P-3-03. Επρόκειτο για ένα αεροσκάφος ολομεταλλικής κατασκευής με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Κάτω από τις πτέρυγες μπορούσαν να μεταφερθούν ρουκέτες, βόμβες ή ένα πολυβόλο σε ατρακτίδιο για χρήση στα πλαίσια της εκπαίδευσης.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το αρχικό πρωτότυπο κατασκευάστηκε το 1953 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Η Ελβετική ΠΑ παρέλαβε 72 μονάδες ενώ έξι ακόμα εξήχθησαν στη Βραζιλία. Τα P-3 παρέμειναν ενεργά ως εκαπιδευτικά με την Ελβετική ΠΑ μέχρι το 1983, ενώ για μια δεκαετία ακόμα παρέμειναν στις τάξεις της ως αεροσκάφη συνδέσμου. Στα 1993–1995 65 από τα ελβετικά αεροσκάφη πωλήθηκαν σε ιδιώτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
P-3 Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου
Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο είναι Ποινικό Δικαστήριο, το οποίο εκδικάζει κακουργήματα σε πρώτο βαθμό. Συγκροτείται από τρεις τακτικούς δικαστές (έναν Πρόεδρο Πρωτοδικών ως πρόεδρο και δύο Πρωτοδίκες) και τέσσερις ενόρκους (λαϊκούς δικαστές). Κατά το Σύνταγμα είναι το κατ’ εξοχήν αρμόδιο δικαστήριο να δικάζει κακουργήματα. Κατά το άρθρο 97 παράγραφος 1:
Κατά την κρατούσα άποψη στη θεωρία όμως υπάρχει μια σαφής σχέση κανόνα-εξαίρεσης: μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις επιτρέπεται ο νομοθέτης να υπαγάγει κακούργημα στη δικαιοδοσία του Εφετείου. Στην αρμοδιότητα του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου υπάγονται σήμερα κυρίως κακουργήματα κατά της ζωής (ανθρωποκτονία) και της σωματικής ακεραιότητας (σωματική βλάβη σε βαθμό κακουργήματος κλπ.).
Οι ένορκοι κληρώνονται από κατάλογο που καταρτίζεται κάθε χρόνο από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών του κάθε Πρωτοδικείου μετά από πρόταση του οικείου Εισαγγελέα. Ικανοί να είναι ένορκοι στο ΜΟΔ είναι οι Έλληνες πολίτες και των δύο φύλων που κατοικούν ή διαμένουν μόνιμα στην έδρα του πρωτοδικείου όπου συγκροτείται το ΜΟΔ, είναι μεταξύ 30 και 70 ετών, έχουν τουλάχιστον απολυτήριο από τη στοιχειώδη εκπαίδευση και δεν έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα. Η απόφαση για την αθωότητα ή την ενοχή του κατηγορουμένου λαμβάνεται κατά πλειοψηφία και η κάθε ψήφος λαϊκού και τακτικού δικαστή έχει ίση βαρύτητα. Για ορισμένα ζητήματα όμως αποφασίζουν, κατ’ εξαίρεσιν, μόνο οι τρεις τακτικοί δικαστές. Όπως:
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο αντικατέστησε το 1967 το παλαιότερο Κακουργοδικείο, το οποίο ήταν δεκαμελές, αμιγώς λαϊκό δικαστήριο.
M47 Patton
Ιστορικό
Οταν ξέσπασε ο Πόλεμος της Κορέας, οι τεθωρακισμένες δυνάμεις των ΗΠΑ αποτελούντο από τα Μ26 και τα Μ46. Ένα νέο άρμα χρειαζόταν επειγόντως. Αυτό κατασκευάστηκε τοποθετώντας το πύργο του πειραματικού άρματος Τ42, στο σκάφος του ήδη υπάρχοντος Μ26 Pershing. Το νέο άρμα αν και χαρακτηρίστηκε ως προσωρινή λύση, ονομάστηκε Μ47 Patton και μεταξύ 1950-53, κατασκευάστηκαν 8676.
Ο αμερικανικός στρατός μετέφερε σε κατάσταση εφεδρείας αυτό το τύπο άρματος μετά από λίγα μόλις χρόνια, αλλά αρκετά παραχωρήθηκαν σε χώρες μέλη του NATO. Σήμερα σχεδόν παντού βρίσκονται σε αποθήκευση. Όταν ένα νέο εργοστάσιο παραγωγής αρμάτων κατασκευάστηκε στο Ιράν το πρώτο άρμα που επιλέχθηκε να παραχθεί ήταν μια βελτιωμένη έκδοση του Μ47. Το Μ47Μ. Αυτό διατήρησε το πυροβόλο των 90mm αλλά με πολλά στοιχεία από το Μ48Α3 και το Μ60Α1, μεταξύ των οποίων τον κινητήρα, τα ηλεκτρικά και τα οπτικά συστήματα. Σε αυτό το εργοστάσιο κατασκευάστηκαν τελικά πάνω από 400 άρματα.
Τέθηκε σε υπηρεσία στον αμερικανικό στρατό το 1952. Κατασκευάστηκαν συνολικά 8676. Με τον τύπο αυτό προμηθεύτηκαν στις ένοπλες δυνάμεις των παρακάτω Χωρών: Ελλάδα (390), Τουρκία (523), Ιταλία (313), Ιράν (100), Ιορδανία (260), Ισπανία (375), Πακιστάν (300), Νότιος Κορέα (300) και Σομαλία (120).
Επιδόσεις: Διέλευση κάθετου εμποδίου 0,914m, τάφρου 2,59m, κλίση 60%
Πολιορκία του Αλκάθαρ
Η Πολιορκία του Αλκάθαρ ήταν μια νίκη των εθνικιστών στο Τολέδο με μεγάλη συμβολική αξία στα πρώτα στάδια του Ισπανικού εμφυλίου. Το Αλκάθαρ του Τολέδου το κατείχαν διάφορες δυνάμεις που στήριζαν την εθνικιστική εξέγερση. Πολιτοφύλακες από την πλευρά του Λαϊκού Μετώπου άρχισαν την πολιορκία στις 21 Ιουλίου 1936. Αυτή τελείωσε στις 27 Σεπτεμβρίου με την άφιξη της Στρατιάς της Αφρικής υπό τον Φράνκο.
Κέλαινος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κέλαινος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγή
Κελαινος
Πολιορκία του Αλκάθαρ
Υπόβαθρο
Στις 17 Ιουλίου 1936 ο Φράνκο άρχισε την στρατιωτική εξέγερση στο Ισπανικό Μαρόκο. Στις 18 Ιουλίου, ο στρατιωτικός διοικητής του Τολέδο Συνταγματάρχης Χοσέ Μοσκαρντό, είχε υπό της διαταγές του την Guardia Civil της επαρχίας του Τολέδο. Κατά τις 19 και 20 Ιουλίου έγιναν προσπάθειες από τον Υπουργό Πολέμου της Δημοκρατικής κυβέρνησης να αποκτήσουν τα πολεμοφόδια στο εργοστάσιο όπλων στο Τολέδο. Κάθε φορά ο συνταγματάρχης Μοσκάρντο αρνιόταν και απειλήθηκε ότι θα σταλεί εναντίον του δύναμη από τη Μαδρίτη.
Κέλαινος
Πηγή
Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Πολιορκία του Αλκάθαρ
Δυνάμεις
Οι Δημοκρατικές δυνάμεις που εστάλησαν στο Τολέδο αποτελούνταν περίπου από 8.000 άντρες των πολιτοφυλακών των FAI, CNT, και UGT. Είχαν αρκετά όπλα πυροβολικού, κάποια τεθωρακισμένα, και 2-3 μικρά άρματα μάχης. Η αεροπορική δύναμη των Δημοκρατικών έκανε αναγνώριση, εντόπισε το πυροβολικό και πραγματοποίησε βομβαρδισμό 35 φορές.
Από τη μεριά των Εθνικιστών ήταν 800 άντρες της Guardia Civil, 6 ευέλπιδες της Στρατιωτικής Ακαδημίας (αν και προπαγάνδα τους έδωσε μεγάλη σχετική ανάμιξη), 100 αξιωματικοί του Στρατού και 200 πολίτες από ακροδεξιά κόμματα. Τα μόνα όπλα που είχαν ήταν τυφέκια, κάποια παλιά αυτόματα όπλα και μερικές χειροβομβίδες, αλλά οι αξιωματικοί της Πολιτοφυλακής είχαν καταφέρει να φέρουν άφθονα πυρομαχικά.