cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικόλαος Σαρίπολος
Ο '''Νικόλαος Ι. Σαρίπολος''' (1817 - 1887) (το αρχικό επίθετό του ήταν Σαρίπογλου) ήταν Έλληνας νομικός και υπήρξε θεμελιώτης του Δημοσίου Δικαίου στην Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1817. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Λάρνακα και η μητέρα του ήταν η Χρυσηίδα (Τσικινέττα) Πελενδρίδη, κόρη πλουσίων προυχόντων από τη Λεμεσό. Μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, οι οθωμανικές αρχές δήμευσαν την περιουσία του πατέρα του, λόγω της επαναστατικής δράσης του, και έτσι η οικογένεια αναγκάστηκε να φύγει από την Κύπρο και εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη. Ο Σαρίπολος, αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Σχολή της Ελληνικής Κοινότητας της Τεργέστης, πήγε στο Παρίσι το 1836, όπου αφού έλαβε τα απολυτήρια των θεωρητικών και θετικών σπουδών (1837, 1838), γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Παρισιού. Την περίοδο εκείνη μετέβαλε το επώνυμο του. Τελικά μετεγγράφη στην Νομική Σχολή και μετά το πέρας των σπουδών του ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ της Νομικής το 1844.
Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε ως ιδιαίτερος γραμματέας του Πρωθυπουργού Ιωάννη Κωλέττη. Το 1846, διορίστηκε υφηγητής στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και δύο μήνες μετά έκτακτος καθηγητής του Συνταγματικού και Ποινικού Δικαίου. Το 1852 απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο εξαιτίας της πολιτικής δραστηριότητάς του και ασχολήθηκε με την ενεργό δικηγορία. Από το 1854 μέχρι το 1860 υπήρξε νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Εσωτερικών. Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών επανήλθε το 1862 οπότε διορίστηκε τακτικός καθηγητής του Εθνικού Δικαίου, τον επόμενο χρόνο έγινε τακτικός καθηγητής της ποινικής επιστήμης και το 1867 του Συνταγματικού και του Διεθνούς Δικαίου. Στο Πανεπιστήμιο παρέμεινε μέχρι το 1875.
Πήρε μέρος στην Β΄ εν Αθήναις Εθνική Συνέλευση (1862-1864) ως πληρεξούσιος του Πανεπιστημίου και των ελληνικών παροικιών. Το διάστημα αυτό εργάστηκε για τη σύνταξη του τελικού σχεδίου του Συντάγματος του οποίου ήταν και εισηγητής. Για τη συνολική του προσφορά στη νομική επιστήμη διετέλεσε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας των Παρισίων και της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου.
Το συγγραφικό του έργο υπήρξε πλούσιο και πολυσχιδές. Έγραψε πολλές νομικές και ιστορικές μελέτες ενώ ασχολήθηκε και με την ποίηση.
Ορισμένες από τις μελέτες του:
Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν από τη σύζυγό του τα Αυτοβιογραφικά «Απομνημονεύματα» (Αθήνα 1889) από την κόρη του το «Τα μετά θάνατον» (Αθήνα 1890).
Αναγνώριση
Στη Νομική Αθηνών, υπάρχει αμφιθέατρο με το όνομά του (Αμφιθέατρο Σαριπόλου). Η Λεμεσός, τόπος καταγωγής της μητέρα του Νικολάου Σαριπόλου, έδωσε το όνομά του προς τιμήν του σε μία κεντρική πλατεία της πόλεως, δηλ. Πλατεία Σαριπόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Κύπριοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί Κατηγορία:Κύπριοι συγγραφείς Κατηγορία:Κύπριοι ιστορικοί Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον
Το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον (University of Washington; επίσης αποκαλούμενο UW, Washington, ή U-Dub) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στην Πολιτεία των ΗΠΑ Ουάσινγκτον. Ιδρύθηκε το 1861.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουάσινγκτον
Πρντελάτσκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Ο λαγοπόδαρος
Ο λαγοπόδαρος είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1964, παραγωγής Ανδρέα Χαλιώτη σε σκηνοθεσία του Οδυσσέα Κωστελέτου.
Πλοκή
Ένας επιχειρηματίας, ο Πέτρος Πελέκης (Νίκος Σταυρίδης), παίρνει ένα γράμμα από συγγενή του στην Αμερική που του αναγγέλει και τον προειδοποιεί για την άφιξη ενός χωριανού τους στην Ελλάδα. Ο χωριανός αυτός ανήκει σε μια οικογένεια με την οποία η οικογένεια του επιχειρηματία έχουν μια παλαιά και μακρόχρονη βεντέτα. Η οικογένεια του Πελέκη έχει σκοτώσει 10 άτομα από την οικογένεια του χωριανού που έρχεται και εκείνοι έχουν σκοτώσει μόνο 9 από την οικογένεια Πελέκη. Συνεπώς, ο εξ Αμερικής αναμενόμενος έρχεται για να σκοτώσει τον Πελέκη και να ισοφαρίσει την βεντέτα.
Θορυβημένος ο επιχειρηματίας μας, αρχίζει να υποπτεύεται τους πάντες γύρω του. Προσλαμβάνει τον Κώστα (Νίκος Παπαναστασίου), έναν μπουκαδόρο καταφερτζή σαν υπάλληλο στην εταιρεία του, αλλά και (κυρίως) σαν σωματοφύλακα. Αναθέτει στον οικονόμο-μπάτλερ του, τον Λουκά (Γιάννης Γκιωνάκης), την προστασία του μέσα στο σπίτι του. Ο μπάτλερ έχει ψώνιο με τις αστυνομικές ιστορίες και νομίζει ότι είναι συγγενής του Σέρλοκ Χολμς και ιδιωτικός ντετέκτιβ και ο ίδιος. Στο μεταξύ, στη γειτονιά κυκλοφορεί ένας τρελός που καταζητείται και ο επιχειρηματίας μας προσανατολίζει τις υποψίες του σε αυτόν. Αλλά δεν είναι ο μοναδικός που θεωρεί ύποπτο. Ο Πελέκης έχει φτάσει στα όρια της ψύχωσης και υποψιάζεται τους πάντες ότι είναι οι υποψήφιοι δολοφόνοι του, ακόμα και η Πόπη (Πόπη Λάζου), η ίδια του η σύζυγος από την οποία κρατάει απόσταση και αρχίζει να κοιμάται σε ξεχωριστή κρεβατοκάμαρα!
Ο Πελέκης έχει στο γραφείο του γραμματέα την Ντίνα Βρόντου (Βούλα Αβραμίδου), μία γλυκιά κοπέλα για την οποία τρέφει ιδαίτερη συμπάθεια. Δεν μπορεί να φανταστεί, όμως, όπως εξάλλου και κανένας άλλος, ότι η κοπέλα είναι στην πραγματικότητα εκείνη που θέλει να τον δολοφονήσει. Η Ντίνα είναι κόρη του τελευταίου θύματος της βεντέτας και πιστεύει ότι δολοφόνος του πατέρα της είναι ο Πελέκης. Θέλει λοιπόν να σκοτώσει τον Πελέκη και να πάρει με το αίμα του εκδίκηση για τον φόνο του πατέρα της. Όταν μένει μόνη της με τον Πελέκη, βρίσκει μια καλή ευκαιρία και προσπαθεί για πρώτη φορά να τον σκοτώσει με ένα μικρό περίστροφο που έχει κρυμμένο στην τσάντα της. Την τελευταία στιγμή, όμως, κάποιος χτυπάει το κουδούνι και την αναγκάζει να μην πατήσει την σκανδάλη και ο Πελέκης τη γλιτώνει. Αργότερα θα προσπαθήσει δεύτερη φορά. Ο Πελέκης της ζητάει να βάλει να πιουν ένα ποτό και αυτή τη φορά η Ντίνα βρίσκει ευκαιρία να δοκιμάσει να τον "καθαρίσει" για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά με δηλητήριο που ρίχνει στα ποτά τους. Όμως, ο Πελέκης, πονηρεμένος από τον Κώστα, τον σωματοφύλακά του, αλλάζει τα ποτήρια με τα ποτά. Ο Κώστας τον έχει συμβουλέψει, για καλό και για κακό, όταν πίνει ποτό με κάποιον άλλο, να αλλάζει πάντα τα ποτήρια, όποιος κι αν είναι ο άλλος, "για καλό και για κακό". Έτσι και τώρα ο Πελέκης, αν και δεν υποψιάζεται την Ντίνα, αλλάζει τα ποτήρια, "για καλό και για κακό". Η Ντίνα πίνει από το ποτήρι του. Στη συνέχεια ο Πελέκης της εξομολογείται ότι άλλαξε τα ποτήρια. Η Ντίνα ακούγοντας ότι ήπιε το δηλητηριασμένο ποτό του Πελέκη, σωριάζεται λιπόθυμη από φόβο ότι σύντομα θα πεθάνει, αφού πρώτα ομολογεί την πράξη της. Ο Πελέκης φοβάται επίσης και λιποθυμάει από τον φόβο του. Στο μεταξύ, ο καταζητούμενος τρελός (Τάσος Γιαννόπουλος) που κυκλοφορεί στη γειτονιά, βρίσκει ανοιχτή την πόρτα και μπαίνει στο σπίτι, σκοντάφτει στα "πτώματα" και πέφτει κι αυτός λιπόθυμος.
Ο μπάτλερ μπαίνει στο δωμάτιο και βρίσκει τρεις λιπόθυμους "πεθαμένους". Η σύζυγος του Πελέκη και ο σωματοφύλακάς του καταφθάνουν επίσης. Τα "πτώματα" αρχίζουν να ...ξυπνάνε. Ο μπάτλερ ακινητοποιεί και δένει τον τρελό. Η Ντίνα ξυπνάει και ομολογεί ότι αυτή ήταν η υποψήφια δολοφόνος και την αιτία που ήθελε να σκοτώσει το αφεντικό της. Ο Κώστας, που στο μεταξύ έχει κάνει σχέση με την Ντίνα και είχε καταλάβει τα κίνητρά της, αποκαλύπτει ότι είχε αλλάξει το δηλητήριο με ένα άκακο σκονάκι, με αποτέλεσμα κανείς να μην κάνει φόνο και κανείς να μην πεθάνει. Αφού λύνεται η παρεξήγηση και η παραλίγο δολοφόνος συγχωρείται, γίνοντατι και οι απαραίτητες κουμπαριές και ο Πελέκης επιστρέφει στην αγκαλιά της γυναίκας του που είχε αδικήσει με τις υποψίες του.
Παραγωγή
Το μουσικό ντουέτο Πάνος Γαβαλάς και Ρία Κούρτη ερμηνεύουν τα τραγούδια "Εγώ δεν έπαψα ποτέ να σ' αγαπώ", "Πόνος πόνος" και "Έλα κοντά μου".
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1964-1965 και. κόβοντας 117.708 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 48η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 6 Ιουνίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Πρώτος ζωγράφος του βασιλιά
μικρογραφία|407x407εσ|Ο [[Σαρλ Λε Μπρεν, Πρώτος ζωγράφος του βασιλιά και εισηγητής της ίδρυσης της Βασιλικής Ακαδημίας ζωγραφικής και γλυπτικής, πίνακας του Νικολά ντε Λαρζιλιέρ]] Ο Πρώτος ζωγράφος του Βασιλιά (γαλλικά: Premier peintre du Roi) ήταν αξίωμα ζωγράφου στη βασιλική αυλή της Γαλλίας υπό το Παλαιό καθεστώς, εντός της διοίκησης των Κτηρίων του βασιλιά. Ο κάτοχός του κατείχε παρόμοια θέση με εκείνη του Πρώτου αρχιτέκτονα του βασιλιά, αν και πολύ λιγότερο έγκυρη. Ο κάτοχος δεν ήταν υπεύθυνος για άλλες αρμοδιότητες στο αυλικό περιβάλλον και η θέση έμεινε συχνά χωρίς κάτοχο.
Ο Πρώτος ζωγράφος του βασιλιά δεν ήταν αποκλειστικά ειδικός ζωγράφος πορτρέτων, αλλά ήταν πάντα Γάλλος. Ο πιο διάσημος κάτοχος, ο Νικολά Πουσέν, πείστηκε να επιστρέψει στη Γαλλία το 1640 για να αναλάβει το αξίωμα, αλλά επέστρεψε στη Ρώμη μετά από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο. Παρ 'όλα αυτά, κατείχε τη θέση για άλλα 23 χρόνια.
Αντίθετα, ο διάδοχός του Σαρλ Λε Μπρεν, εισηγητής της ίδρυσης της Βασιλικής Ακαδημίας ζωγραφικής και γλυπτικής, αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο του σε εργασίες για τον Λουδοβίκο ΙΔ΄, διακοσμώντας τα ανάκτορά του και σχεδιάζοντας και εποπτεύοντας τα βασιλικά εργοστάσια, το εργοστάσιο Σαβονερί που κατασκεύαζε χαλιά και το εργοστάσιο των Γκομπλέν για ταπισερί και έπιπλα. Ο Λε Μπρεν είχε μια πικρή, ισόβια αντιπαλότητα με τον ζωγράφο Πιέρ Μινιάρ, ο οποίος τον διαδέχθηκε τελικά σε ηλικία 78 ετών, αλλά κατείχε τη θέση μόνο για πέντε χρόνια πριν τον θάνατό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιό Καθεστώς Κατηγορία:Ιστορία της ζωγραφικής
Τούονι
Στη φινλανδική μυθολογία, ο Τούονι ήταν ο θεός του Κάτω Κόσμου, της Τούονελα.
Αναφέρεται στο φινλανδικό έπος Καλέβαλα: είναι σύζυγος της Τούονεταρ κι ως παιδιά τους φέρονται η θεά Λόβιαταρ, η Βάμματαρ και η θεότητα Κίβουταρ.
Στο 16ο κεφάλαιο του έπους, αναφέρεται πως ο σαμάνος Βάιναμοϊνεν ταξιδεύει στην Τούονελα για να αναζητήσει τη γνώση των νεκρών. Στο ταξίδι συναντάει μια αντίστοιχη φιγούρα του Χάροντα, η οποία τον περνάει από τον ποταμό του Τούονι σε ένα νησάκι, όπου δεν βρίσκει τα ξόρκια που αναζητούσε και μετά βίας καταφέρνει να διαφύγει από το μέρος, ρίχνοντας κατάρα σε όποιον ζωντανό προσπαθήσει να φτάσει εκεί.
Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
753
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 753 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κώστας Μαυρίκης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1982, ο Κώστας Μαυρίκης ήταν ο δεύτερος δύτης, μετά τον πατέρα του, που καταδύθηκε στον βυθό της νήσου Περιστέρας και είδε το κλασικό ναυάγιο, η ανάδειξη του οποίου του έγινε εμμονή.
Από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να συλλέγει διάφορα παλαιά αντικείμενα και να τα συντηρεί. Μια σειρά παλαιών χαρτονομισμάτων, τα οποία του χάρισε ο Βολιώτης μπουλντοζιέρης Δημήτριος Κονιτσιώτης το 1985, υπήρξε η αφορμή ώστε η ενασχόλησή του με τη συλλεκτική διαδικασία να πραγματοποιείται συστηματικά και με την αντίστοιχη ταξινόμηση ανά είδος. Οι τύποι των συλλογών του αρχικά περιελάμβαναν νομίσματα, γραμματόσημα και παλιές φωτογραφίες, ενώ αργότερα προστέθηκαν λαογραφικά αντικείμενα καθημερινής χρήσης, έγγραφα, ναυτικό και στρατιωτικό υλικό.
Πριβζάκ
Το Πριβζάκ (γαλλικά: Privezac, οξιτανικά: Privasac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Κώστας Μαυρίκης
Βιογραφικά στοιχεία
Όταν τελείωσε το Λύκειο, το 1987, ο Κώστας Μαυρίκης σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων σε ιδιωτική Σχολή στη Θεσσαλονίκη, ενώ ομιλεί Αγγλικά και Ιταλικά.
Το αρχαίο ναυάγιο της Περιστέρας
Το 1982, ο πατέρας του, Δημήτριος Μαυρίκης, ανακάλυψε στη νήσο Περιστέρα ένα ναυάγιο, απαρτιζόμενο από μία μεγάλη συγκέντρωση ακέραιων κυρίως αμφορέων, που σχημάτιζαν ένα χαμηλό λόφο μήκους 25 και πλάτους 12 μέτρων. Η ανακάλυψη θεωρήθηκε εξεχόντως σημαντική καθώς άλλαξε την επικρατούσα έως τότε άποψη για τα μεγέθη των εμπορικών πλοίων της κλασικής περιόδου και κατέδειξε την κατασκευή πλοίων πολύ μεγαλύτερης χωρητικότητας.
Πριβζάκ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πριβζακουά (γαλλικά: Privezacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Κώστας Μαυρίκης
Το αρχαίο ναυάγιο της Περιστέρας
Η τότε Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, στην οποία δήλωσαν το ναυάγιο, ήταν μια γραφειοκρατική και όχι επιχειρησιακή υπηρεσία με αποτέλεσμα να μην προχωρήσει η ανάδειξή του. Παρά τις επαναλειμμένες δημοσιοποιήσεις που έκαναν οι Δημήτριος και Κώστας Μαυρίκης, το ναυάγιο περιθωριοποιήθηκε και έμεινε στην τύχη του.
Το 1997, η κυκλοφορία του βιβλίου του Κ. Μαυρίκη με τίτλο «Άνω Μαγνήτων Νήσοι» σκοπό είχε να θυμίζει την ύπαρξή ναυαγίου, έως ότου, το 2006, ο Άγγελος Μαγκλής, διαβάζοντας το βιβλίο, αποφάσισε να το προωθήσει μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος BlueMed.
Το ναυάγιο της Περιστέρας άνοιξε για πρώτη φορά τις υδάτινες πύλες του, ως το πρώτο υποβρύχιο μουσείο της Ελλάδας, την 1η Αυγούστου 2020.
Μουσείο Αλοννήσου "Κώστα και Αγγέλας Μαυρίκη"
Το μουσείο βρίσκεται στο κεντρικό λιμάνι της Αλοννήσου, το Πατητήρι. Στα 900 τ.μ. των τεσσάρων ορόφων του πετρόκτιστου κτιρίου φιλοξενούνται περισσότερα από 40.000 επιλεγμένα αντικείμενα, τα οποία είναι κατανεμημένα σε τέσσερα τμήματα: λαογραφικό, ναυτικό, στρατιωτικό και πειρατικό, ενώ υπάρχει και πολυχώρος εκδηλώσεων.
Το πειρατικό τμήμα του μουσείου θεωρείται μοναδικό σε όλο το Αιγαίο. Η Αλόννησος υπήρξε καταφύγιο πειρατών, αλλά και τόπος με μεγάλη ναυτική παράδοση. Σε ειδική αίθουσα εκτίθενται όπλα, ναυτικά αντικείμενα και διάφορα κειμήλια της περιόδου 1600-1900, που φέρνουν τον επισκέπτη σε επαφή με τα χρόνια της πειρατικής δραστηριότητας στις Βόρειες Σποράδες. Πολλά από τα αντικείμενα αυτά είναι ιδιαίτερα σπάνια.
Στα αρχεία του μουσείου φυλάσσονται 30.000 περίπου έγγραφα από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα που περιμένουν να ψηφιοποιηθούν, καθώς και 63.000 ψηφιοποιημένες φωτογραφίες από όλα τα νησιά των Βορείων Σποράδων.
Στη συνεδρίαση της 30/6/2020 (Πράξη 25) το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) ενέκρινε το αίτημα του Κωνσταντίνου Μαυρίκη του Δημητρίου για την αναγνώρισή του ως συλλέκτη.
Εργογραφία
Τα βιβλία του Κώστα Μαυρίκη έχουν εκδοθεί από το Μουσείο Αλοννήσου και αφορούν τον χώρο των νησιών των Βορείων Σποράδων σε διαφορετικές εποχές. Το βιβλίο του με τίτλο "These Scattered Isles: Alonnisos and the Lesser Northern Sporades" κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Oxford Maritime Research.
Βραβεύσεις
Στις 19 Δεκεμβρίου 2019, η Ακαδημία Αθηνών τίμησε τον Κώστα Μαυρίκη με το βραβείο της Τάξης των Θετικών Επιστημών, για την ανεκτίμητη προσφορά του στη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιωτικού συμπλέγματος των Βορείων Σποράδων μέσω συλλογής στοιχείων από τις ενάλιες καταδύσεις του σε ναυάγια πλοίων, την έκδοση βιβλίων και την ίδρυση Μουσείου.
Πηγές. Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Συλλέκτες Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Παντελής Κουντουριώτης
Για τον συνονόματό του εγγονό δείτε Παντελής Λ. Κουντουριώτης ο νεότερος.
Βιογραφικά στοιχεία
Στις εκλογές του 1853 εξελέγη βουλευτής Ύδρας και επανεξελέγη σε αυτές του 1856. Το 1859 διορίστηκε στη θέση του δημάρχου Ύδρας.
Απεβίωσε το 1880 και κηδεύτηκε στην Αθήνα την 13η Αυγούστου του 1880. Είχε αποκτήσει δύο παιδιά: τον Λάζαρο και την Ματίνα, σύζυγο του Δημητρίου Χορν. Εγγονοί του ήταν οι Παντελής Λ. Κουντουριώτης και Παντελής Χορν.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Παντελης Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας Κατηγορία:Δήμαρχοι Ύδρας
Ιουδήθ της Βρετάνης
Η Ιουδήθ της Βρετάνης ή Ιουδήθ του Ρεν (982 - 1017) ήταν δούκισσα της Βρετάνης (περί το 1000 - 1017). Η Ιουδήθ ήταν κόρη του Κόναν Α΄ της Βρετάνης και της συζύγου του Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού, ήταν μητέρα του Ροβέρτου του Μεγαλοπρεπούς και γιαγιά του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Μια ισχυρή διπλή γαμήλια συμμαχία καταγράφεται ανάμεσα στην Βρετάνη και την Νορμανδία. Ο αδελφός της Γοδεφρείδος Α΄ της Βρετάνης παντρεύτηκε την Αουίς της Νορμανδίας κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Νορμανδίας (996), ο αδελφός της Αουίς Ριχάρδος Β΄ της Νορμανδίας παντρεύτηκε την ίδια την Ιουδήθ (1000). Η δούκισσα Ιουδήθ πέθανε (28 Αυγούστου 1017) και τάφηκε στο Αβαείο του Μπερνάι που είχε ιδρύσει η ίδια (1013). Με τον σύζυγο της Ριχάρδο Β΄ απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας Κατηγορία:Οίκος της Ρεν
Ευάγγελος Θεοδώρου
Ο Ευάγγελος Θεοδώρου (1921–2018) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1921 στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στον Πειραιά, και το 1938 εισήχθη πρώτος στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε με άριστα το 1943, και στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Από το 1949, άρχισε να αρθρογραφεί στο περιοδικό Εκκλησία της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1951–1952 δίδαξε στην «Προπαρασκευαστική Σχολή Διακονισσών» της Αποστολικής Διακονίας. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Μάρμπουργκ της Γερμανίας την περίοδο 1952–1953 σπουδάζοντας θεολογία, φιλοσοφία, ψυχολογία, παιδαγωγική και κοινωνιολογία.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1954 αναγορεύτηκε διδάκτορας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ από το 1959 εξελέγη υφηγητής στην έδρα της Πρακτικής Θεολογίας, διδάσκοντας για δύο χρόνια Κατηχητική, Λειτουργική και Εκκλησιαστική Ρητορική. Διετέλεσε τακτικός καθηγητής Ομιλητικής και Λειτουργικής στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1961 έως το 1968 και στη συνέχεια έως το 1988 τακτικός καθηγητής Πρακτικής Θεολογίας στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης και αυτής των Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1973-1974, αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1979-1980 και πρύτανης το επόμενο.
Εκτός από τα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης, δίδαξε στη Σχολή Διακονισσών, στο Ανώτατο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, στο Φροντιστήριο υποψηφίων κατηχητών στην Αποστολική Διακονία, στη Σχολή Πολέμου, στη Σχολή Εθνικής Αμύνης καθώς και στο Ραδιοφωνικό Πανεπιστήμιο Βερολίνου. Ακόμη δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια εκτός Ελλάδας. .
Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 2018.
Συγγραφικό έργο
Είχε σημαντικό συγγραφικό έργο, το οποίο κάλυπτε τους τομείς της Πρακτικής Θεολογίας, της Φιλοσοφίας και της Κοινωνιολογίας. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αυτοσωμικό χρωμόσωμα
Ένα αυτοσωμικό χρωμόσωμα είναι οποιοδήποτε από τα αριθμημένα χρωμοσώματα, σε αντίθεση με τα φυλετικά χρωμοσώματα. Οι άνθρωποι έχουν 22 ζεύγη αυτοσωμικών χρωμοσωμάτων και ένα ζεύγος φυλετικών χρωμοσωμάτων (Χ και Υ). Τα αυτοσωμικά χρωμοσώματα αριθμούνται σε σχέση με το μέγεθός τους. Το χρωμόσωμα 1 έχει περίπου 2.800 γονίδια, ενώ το χρωμόσωμα 22 έχει περίπου 750 γονίδια. Στην πραγματικότητα το χρωμόσωμα 22 δεν είναι το μικρότερο χρωμόσωμα. Όταν έγινε πιο προσεκτική ανάλυση των γονιδίων που εδράζουν στα χρωμοσώματα, παρατηρήθηκε ότι το χρωμόσωμα 21 είναι λίγο πιο μικρό από το 22.
Τα αυτοσωμικά χρωμοσώματα εξακολουθούν να περιέχουν γονίδια σεξουαλικού προσδιορισμού παρόλο που δεν είναι φυλετικά χρωμοσώματα. Για παράδειγμα, το γονίδιο SRY στο χρωμόσωμα Υ κωδικοποιεί τον παράγοντα μεταγραφής TDF και είναι ζωτικής σημασίας για τον προσδιορισμό αρσενικού φύλου κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Το TDF λειτουργεί ενεργοποιώντας το γονίδιο SOX9 στο χρωμόσωμα 17, έτσι οι μεταλλάξεις του γονιδίου SOX9 μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη ανθρώπων με φυλετικό χρωμόσωμα Υ ως θηλυκά.
Όλα τα ανθρώπινα αυτοσωμικά χρωμοσώματα έχουν ταυτοποιηθεί και χαρτογραφηθεί μέσω εξαγωγής των χρωμοσωμάτων από ένα κύτταρο που έχει σταματήσει τη διαίρεση στη φάση της προμετάφασης ή της μεταφάσης και στη συνέχεια η χρώση τους έχει γίνει με έναν τύπο χρωστικής (συνήθως Giemsa). Αυτά τα χρωμοσώματα σχηματίζουν τον καρυότυπο κατά σειρά μεγέθους για εύκολη σύγκριση. Οι κλινικοί γενετιστές μπορούν να συγκρίνουν τον καρυότυπο ενός ατόμου με ένα καρυότυπο αναφοράς για να ανακαλύψουν την κυτταρογενετική βάση ορισμένων φαινοτύπων. Για παράδειγμα, ο καρυότυπος ενός ατόμου με σύνδρομο Πατάου δείχνει ότι διαθέτει τρία αντίγραφα του χρωμοσώματος 13. Ο καρυότυπος και οι τεχνικές χρώσης μπορούν να ανιχνεύσουν μεγάλης κλίμακας χρωμοσωμικές ανωμαλίες, όπως επίσης διαγραφές ή μετατοπίσεις ως αποκλίσεις από τα κανονικά σχήματα ζώνης. Συνήθως, ωστόσο, ανωμαλίες μικρότερες από μερικά εκατομμύρια ζευγάρια βάσης δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτά με αυτή την τεχνική.
Γενετικές διαταραχές
μικρογραφία|Αυτοσωμική υπολειπόμενη κληρονόμηση της διαταραχής. Και οι δύο γονείς είναι φορείς, ενώ είναι φαινοτυπικά υγιείς. μικρογραφία|[[Καρυότυπος ατόμου με συνδρόμο Down. Στο χρωμόσωμα 21 παρατηρούνται τρία αντίγραφα.]] Οι διαταραχές αυτοσωμικών χρωμοσωμάτων μπορεί να προκύψουν λόγω μιας σειράς αιτιών. Οι πιο συχνές είναι λόγω της αποτυχίας των ομόλογων χρωμοσωμάτων ή των αδελφών χρωματίδων να διαχωριστούν σωστά κατά τη διάρκεια της γαμετογένεσης, αλλά και λόγω της μεταβίβασης των επιβλαβών αλληλόμορφων από τους γονείς στα παιδιά με τρόπους μεντελιανής κληρονομικότητας. Στη δεύτερη περίπτωση οι διαταραχές κληρονομούνται είτε με αυτοσωματικό επικρατές είτε με υπολειπόμενο τρόπο. Εκδηλώνονται και μεταδίδονται από οποιοδήποτε φύλο με την ίδια συχνότητα. Οι αυτοσωματικές επικρατείς διαταραχές εμφανίζονται συχνά τόσο στον γονέα όσο και στο παιδί, καθώς το παιδί χρειάζεται να κληρονομήσει μόνο ένα αντίγραφο του επιβλαβούς αλληλόμορφου για να εκδηλώσει την ασθένεια. Οι αυτοσωμικές υπολειπόμενες ασθένειες, ωστόσο, απαιτούν δύο αντίγραφα του επιβλαβούς αλληλόμορφου για την εκδήλωση της νόσου. Σε αυτή την περίπτωση, δύο φαινοτυπικά φυσιολογικοί γονείς μπορούν να έχουν ένα παιδί με την ασθένεια, ενώ και οι δύο γονείς είναι φορείς της πάθησης (επίσης γνωστοί ως ετεροζυγώτες).
Οι ανευπλοειδίες αυτοσωμικών χρωμοσωμάτων μπορούν να οδηγήσουν σε ασθένειες, οι οποίες παρατηρούνται στο 0,2% των περιπτώσεων των νεογνών. Οι ανευπλοειδίες διαταράσσουν την λεπτή ισορροπία των γονιδιακών προϊόντων στα κύτταρα. Επειδή κάθε χρωμόσωμα περιέχει εκατοντάδες γονίδια, η προσθήκη ή η απώλεια ακόμη και ενός μόνο χρωμοσώματος διαταράσσει την υπάρχουσα ισορροπία στα κύτταρα, και στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν είναι συμβατή με τη ζωή. Για παράδειγμα, έμβρυα με ανευπλοειδία χρωμοσωμάτων με πολλά γονίδια - όπως το χρωμόσωμα 1 - αποβάλλονται στα αρχικά στάδια της κύησης, ενώ έμβρυα με ανευπλοειδία χρωμοσωμάτων με λίγα γονίδια - όπως το χρωμόσωμα 21 - εξακολουθούν να αποβάλλονται σε πάνω από το 35% των περιπτώσεων. Η ύπαρξη ενός μόνο αντίγραφου αυτοσωμικού χρωμοσώματος (γνωστή ως μονοσωμία) σχεδόν πάντα οδηγεί στην αποβολή του εμβρύου, αν και πολύ σπάνια έμβρυα με ορισμένες μονοσωμίες μπορούν να επιβιώσουν μετά τη γέννηση. Η ύπαρξη τριών αντιγράφων αυτοσωμικών χρωμοσωμάτων (γνωστή ως τρισωμία) συνήθως οδηγεί στην επιβίωση του εμβρύου (αποτελούν το 0,3% των γεννήσεων). Ένα κοινό παράδειγμα είναι το σύνδρομο Down, το οποίο προκαλείται από την ύπαρξη τριών αντιγράφων του χρωμοσώματος 21.
Μερική ανευπλοειδία μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα μετατοπίσεων τμήματος χρωμοσώματος κατά τη διάρκεια της μείωσης. Διαγραφές μέρους χρωμοσώματος μπορούν να προκαλέσουν μερική μονοσωμία, ενώ οι διπλασιασμοί μπορούν να προκαλέσουν μερική τρισωμία. Εάν ο διπλασιασμός ή η διαγραφή είναι αρκετά μεγάλη, αυτό μπορεί να ανιχνευτεί σε έναν καρυότυπο. Οι μετατοπίσεις αυτές μπορούν να είναι υπεύθυνες για ορισμένες ασθένειες, όπως καρκίνος και σχιζοφρένεια. Σε αντίθεση με τις διαταραχές ενός γονιδίου, στις μερικές ανευπλοειδίες χρωμοσωμάτων, οι διαταραχές προκαλούνται από το μεγαλύτερο ή μικρότερο μεγέθους χρωμοσώματος που περιλαμβάνει πολλά γονίδια, και όχι λόγω δυσλειτουργικού γονιδιακού προϊόντος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρωμοσώματα Κατηγορία:Γενετική
751
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 751 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Προυίν
Το Προυίν (γαλλικά: Pruines, οξιτανικά: Prunas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρυνόλ (γαλλικά: Prunols).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ο Άρχοντας του Κόσμου (μυθιστόρημα)
thumb|200 px Ο Άρχοντας του Κόσμου (μεταφρασμένο στα ελληνικά και ως Ο κοσμοκράτορας) είναι ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν, που εκδόθηκε το 1904.
Ο πρωταγωνιστής του βρίσκεται αντιμέτωπος με ανεξήγητα φαινόμενα, που είναι αποτέλεσμα κάποιου μυστηριώδους εφευρέτη και της εφεύρεσης του και καταλήγει αιχμάλωτος του. Ο εφευρέτης είναι ο Ροβήρος που μεταμορφώνεται σε μεγαλομανής που καυχιέται και απειλεί την ανθρωπότητα με την εφεύρεσή του, ένα όχημα το οποίο κινείται σε στεριά, νερό και αέρα με την ίδια ευκολία και είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο. Αυτό το ξεχωριστό όχημα ονομάζεται Τρόμος και οι πτέρυγές του είναι κατασκευασμένες από ένα άγνωστο ανθεκτικό υλικό. Το έργο είναι η συνέχεια του βιβλίου Ροβήρος ο Κατακτητής.
Πλοκή
Την παράξενη αυτή ιστορία την διηγείται ο Τζον Στροκ, επιθεωρητής των Ηνωμένων Πολιτειών, που του ανάθεσαν να λύσει το μυστήριο του Μοργκαντόν.
Πράγματι, ανεξήγητα φαινόμενα συνέβαιναν στα Γαλάζια Όρη και ειδικότερα στο Γκρέιτ Έιρι του Μοργκαντόν, που τρομοκρατούσαν τους κατοίκους. Τεράστιες φλόγες ή καπνός ξεπηδούσαν ξαφνικά από την κορυφή του και υπόκωφοι θόρυβοι ακούγονταν μέσα από την καρδιά του βουνού. Ο κόσμος δεν ήξερε τι να υποθέσει. Κανένας άνθρωπος δεν είχε καταφέρει να εισέλθει ποτέ στο εσωτερικό του βουνού. Αργά το βράδυ της 4ης προς 5ης Απριλίου φλόγες εκτινάχθηκαν στον αέρα και ακούστηκαν τρομακτικοί ήχοι. Οι κάτοικοι του Πλέζαντ Γκάρντεν έτρεξαν πανικόβλητοι, επειδή πίστευαν ότι γίνεται ηφαιστειακή έκρηξη και είδαν ένα τεράστιο αρπακτικό πουλί να πετάει προς τα ανατολικά. Τα χαράματα όμως συνειδητοποίησαν ότι το Γκρέιτ Έιρι είχε ηρεμήσει και επέστρεψαν ανενόχλητοι στα σπίτια τους.
Στις 27 Απριλίου, η κυβέρνηση έστειλε από την Ουάσινγκτον τον Τζον Στροκ, για να ανεβεί στο Γκρέιτ Έιρι και να ανακαλύψει τι συμβαίνει. Ο Στροκ είχε συμμετάσχει σε πλήθος αποστολών και τις ολοκλήρωσε όλες με επιτυχία. Μαζί του θα ήταν άλλοι δύο έμπειροι και γενναίοι κατάσκοποι: ο ένας ήταν ο Χάρι Χορν και ο άλλος ο Τζέιμς Μπρουκ. Φτάνοντας στο Πλέζαντ Γκάρντεν ξεκίνησαν την αποστολή, μαζί με τον δήμαρχο Ελάιας Σμιθ. Τελικά αποδείχθηκε πολύ δύσκολη η ανάβαση του Γκρέιτ Έιρι. Κανείς ως τότε δεν είχε κατορθώσει ν' ανεβεί στις απόκρημνες βουνοπλαγιές του και ο Τζον Στροκ δεν υπήρξε πιο τυχερός.
Κόντευαν να ξεχαστούν τα φαινόμενα του Γκρέιτ Έιρι όταν, λίγο καιρό αργότερα, κάποιο άλλο περίεργο γεγονός τράβηξε πάλι την προσοχή του κόσμου. Κατά τη διάρκεια των αυτοκινητιστικών αγώνων στο Ουισκόνσιν έκανε την εμφάνισή του ένα καταπληκτικό όχημα, που πέρασε και χάθηκε μπροστά από τα μάτια των θεατών σαν αστραπή. Ο δρόμος τελείωνε στη λίμνη Μίσιγκαν, μα όταν έτρεξαν εκεί δεν βρήκαν τίποτε. Όσο και αν έψαξαν τριγύρω, δεν βρέθηκε ούτε ίχνος από το μυστηριώδες αυτοκίνητο.
Λίγο αργότερα οι εφημερίδες έγραψαν ότι παράξενο κινητό όχημα παρουσιάστηκε στα παράλια του Κονέκτικατ και της Μασαχουσέτης. Όσοι ναυτικοί το συνάντησαν, δεν ήξεραν να πουν αν ήταν πλοίο ή θαλάσσιο τέρας.
Στο μεταξύ, ο Τζον Στροκ πήρε ένα απειλητικό γράμμα με άγνωστη υπογραφή, που τον προειδοποιούσε να μην ανακατευτεί ξανά στην έρευνα του Γκρέιτ Έιρι, αν δεν ήθελε το κακό του. Ο Στροκ δεν του έδωσε σημασία, νομίζοντας πως του το έστειλε κάποιος τρελός ή φαρσέρ. Μετά από μερικές ημέρες όμως, η ηλικιωμένη υπηρέτριά του τού είπε φοβισμένη ότι πρόσεξε δύο άντρες να παρακολουθούν το σπίτι. Πράγματι, όταν κοίταξε κι εκείνος από το παράθυρο, τους είδε να στέκονται στο πεζοδρόμιο. Τότε βγήκε αμέσως, για να τους αναγκάσει να τον ακολουθήσουν και να τους παρασύρει έτσι στην αστυνομία. Μα αυτοί είχαν χαθεί σαν τους είχε καταπιεί η γη.
Ύστερα από τα μυστηριώδη γεγονότα στο Ουισκόνσιν, στα παράλια της Μασαχουσέτης και στη λίμνη Μίσιγκαν, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσε μία επίσημη ανακοίνωση, που καλούσε τον άγνωστο οδηγό και εφευρέτη να αποκαλύψει την ταυτότητά του και να προτείνει τους όρους του για να πουλήσει την εφεύρεσή του στο κράτος. Τελικά βρέθηκε ένα τηλεγράφημα, όπου ο άγνωστος εφευρέτης απειλούσε να κυριαρχήσει σε όλο τον κόσμο με την καταπληκτική εφεύρεσή του και υπέγραφε: ο Άρχων του Κόσμου.
Ο κύριος Γουάρντ, ο αρχηγός του Στροκ, τον έστειλε στον όρμο του Μπλακ Ροκ, όπου ένας άλλος κατάσκοπος, ο Γουέλς, ανακάλυψε ένα υποβρύχιο και δύο ανθρώπους επάνω του. Αμέσως πήγαν στην περιοχή και χρειάστηκε να περιμένουν ως το βράδυ για να το ξαναδούν. Μετά βγήκαν τρεις άνθρωποι από το υποβρύχιο και μετέφεραν φορτία. Κατευθείαν οι κατάσκοποι πυροβόλησαν, αλλά αστόχησαν. Εκείνη την στιγμή ο Στροκ πήγε να κόψει την άγκυρα, αλλά το υποβρύχιο τον παρέσυρε στην θάλασσα. Το επόμενο πρωί συνήλθε και κατάλαβε πως βρισκόταν μέσα στο όχημα, οπότε και άρχισε να ανακαλύπτει τη σχέση ανάμεσα στα περίεργα φαινόμενα του Γκρέιτ Έιρι και στον δαιμόνιο εφευρέτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχοντας του κοσμου
Ευθύμιος Β΄ Ιεροσολύμων
Ο Ευθύμιος Β΄ διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 1195 ως το 1230.
Δεν είναι γνωστές λεπτομέρειες της Πατριαρχίας του. Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1230 στη Μονή Σινά. Η επιτύμβια πλάκα του με δίγλωσση (ελληνική-αραβική) επιγραφή βρίσκεται στο καθολικό της μονής.
Πηγές
Κατηγορία:Ανατολικοί Ορθόδοξοι επίσκοποι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Ντέστινι Τσουκουνγιέρε
Η Ντέστινι Τσουκουνγιέρε M.Q.R. (γεννηθείσα στις 29 Αυγούστου 2002) είναι τραγουδίστρια της Μάλτας από τη Μπέρκικαρκα. Κέρδισε την Junior Eurovision 2015, όπου εκπροσώπησε τη Μάλτα με το τραγούδι "Not My Soul". Το 2017, συμμετείχε στη σεζόν 11 του Got Talent της Βρετανίας και τερμάτισε 6η στον Ημιτελικό και έτσι αποκλείστηκε. Κέρδισε τη δεύτερη σεζόν της μαλτέζικης έκδοσης του The X Factor και θα εκπροσωπούσε τη Μάλτα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ. Ο διαγωνισμός αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19 και η Ντέστινι εκπροσώπησε τη χώρα της το 2021 με το τραγούδι "Je me casse", καταλαμβάνοντας την 7η θέση.
Ζωή και καριέρα
Πριν από τη συμμετοχή της στην Παιδική Γιουροβίζιον, η Τσουκουνιέρε συμμετείχε σε διάφορους διαγωνισμούς τραγουδιού, συμπεριλαμβανομένου του Φεστιβάλ Kanzunetta Indipendenza 2014, όπου κατέλαβε την τρίτη θέση με το τραγούδι "Festa t'Ilwien". Κέρδισε το Φεστιβάλ Μουσικής Αστερίσκων και το Σανρέμο Τζούνιορ (Sanremo Junior) στην Ιταλία.
Παιδική Γιουροβίζιον 2015
Στις 11 Ιουλίου 2015, η Τσουκουνιέρε κέρδισε τον εθνικό τελικό της Μάλτας που πραγματοποιήθηκε στο Μεσογειακό Συνεδριακό Κέντρο στη Βαλέτα. Εκπροσώπησε τη Μάλτα στη Junior Eurovision 2015, στη Σόφια της Βουλγαρίας στις 21 Νοεμβρίου.
Η Τσουκουνιέρε κέρδισε τον εθνικό τελικό με το τραγούδι "Think" της Αρίθα Φράνκλιν, που της επέτρεψε να εκπροσωπήσει τη Μάλτα στην Junior Eurovision με το τραγούδι με τίτλο "Not My Soul" το οποίο σύνθεσε ο Έλτον Ζαρμπ και έγραψε ο Μούχου με την ίδια. Η Τσουκουνιέρε κέρδισε το διαγωνισμό με 185 βαθμούς που έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ που ορίστηκε από τη Μαρία Ισαβέλ το 2004.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2015, η Τσουκουνιέρε και η ομάδα της απονεμήθηκαν το Medalja għall-Qadi tar-Repubblika.
2017: Britain's Got Talent
Στις αρχές του 2017, η Τσουκουνιέρε έκανε ακρόαση για τη σεζόν 11 του Got Talent της ITV της Βρετανίας, τραγουδώντας το "Think", από την Αρίθα Φράνκλιν, όπου της δόθηκαν τέσσερα ναι. Η ακρόασή της προβλήθηκε στις 20 Μαΐου. Έχει λάβει έπαινο από τον καθιερωμένο κριτικό μουσικής Σάιμον Κόουελ και τον διεθνή διάσημο τενόρο Τζόζεφ Καλέχα. Αφού άκουσε και παρακολουθούσε την παράστασή της, ο Κόουελ είπε στους υπόλοιπους κριτές ότι "περίμεναν κάποιον να βγει που... θα μπορούσε να γίνει αστέρι" και η Ντέστινι μπορεί να είναι ένα. Στις 27 Μαΐου, ανακοινώθηκε ως ένας από τους προκριθέντες στις ζωντανές εμφανίσεις και ερμήνευσε στον δεύτερο ημιτελικό στις 30 Μαΐου. Έβαλε την 6η θέση στον ημιτελικό και έτσι αποκλείστηκε.
Χ Factor, Eurovision 2019 και Eurovision 2020 και Eurovision 2021
Το 2019, η Τσουκουνιέρε εμφανίστηκε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019, στις δεύτερες φωνές για τη Μισέλα Πέις και το τραγούδι του "Chameleon". Το τραγούδι προκρίθηκε για τον τελικό, καταλήγοντας στην 14η θέση με 107 πόντους.
Το 2019, η Τσουκουνιέρε αποκαλύφθηκε ότι θα συμμετείχε στη δεύτερη σεζόν του X Factor Μάλτας. Τοποθετήθηκε στην κατηγορία των κοριτσιών, την οποία καθοδήγησε η Ίρα Λόσκο και προχώρησε στις ζωντανές εμφανίσεις. Στις 8 Φεβρουαρίου 2020 κέρδισε τον διαγωνισμό και ως βραβείο της θα εκπροσωπήσει τη Μάλτα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Θα διαγωνιστεί στον πρώτο ημιτελικό στις 12 Μαΐου 2020. Λόγω της ακύρωσης του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, η Destiny εκπροσώπησε τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας με το τραγούδι "Je me casse".
Je me casse
Το "Je Me Casse" είναι ένα τραγούδι της Μαλτέζας τραγουδίστριας Destiny. Το τραγούδι έχει σχεδιαστεί να εκπροσωπήσει τη Μάλτα στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Στη Eurovision
Η 65η έκδοση της Eurovision διεξήχθη στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Μάλτα τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2021, και εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό του σόου.
Στον τελικό κατέλαβε την 7η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Μαλτέζοι Κατηγορία:Νικητές Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Λόβιαταρ
Στη φινλανδική μυθολογία, η Λόβιαταρ (φινλ. Loveatar, Lovetar, Lovehetar, Louhetar, Louhiatar, Louhi) είναι η τυφλή κόρη του Τούονι, θεού του Κάτω Κόσμου, και θεωρούνταν η χειρότερη από τις θεότητες του Θανάτου.
Σύμφωνα με το μύθο, που περιγράφεται στο 45ο κεφάλαιο του έπους Καλέβαλα, γέννησε εννιά γιους, τις Εννιά ασθένειες.
Η Λόβιαταρ συχνά συγχέεται με τη θεότητα Λόουχι, που εξουσίαζε την Πόγιολα, και σε παλιά παραδοσιακά φινλανδικά ποιήματα οι δυο χαρακτήρες ταυτίζονται. Είναι πιθανόν να πρόκειται για δυο διαφορετικές τοπικές ονομασίες της ίδιας θεότητας, οπότε και το πιο διαδεδομένο όνομα (Λούχι) να χρησιμοποιήθηκε για τον πιο ισχυρό χαρακτήρα, την Κυρά της Πόγιολα, αν και πολλές φορές δεν αναφέρεται καν με το όνομά της παρά μόνο με αυτό τον χαρακτηρισμό.
Άλλες αναφορές
Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Σλοβιάνσκ
Το Σλοβιάνσκ ή Σλαβιάνσκ (ουκρανικά: Слов'янськ, ρωσικά: Славянск) είναι πόλη στην ανατολική Ουκρανία, στην περιφέρεια Ντονέτσκ. Η πόλη το 2012 είχε 117.994 κατοίκους.
Ιστορία
Το 1676 ένα οχυρό το οποίο ονομάστηκε Τορ κτίστηκε στη συμβολή των ποταμών Καζένιι Τόρεντς και Σουκχίι Τόρεντς, οι οποίοι σχηματίζουν τον ποταμό Τόρετς, ενός παραποτάμου του Ντονέτς. Σύντομα μια πόλη αναπτύχθηκε δίπλα στο οχυρό. Η πόλη άρχισε να παράγει αλάτι από τις κοντινές αλμυρές λίμνες και η παραγωγή αλατιού έγινε η κύρια τοπική οικονομία. Η παραγωγή έγινε αντιπαραγωγική τον 18ο αιώνα και σταμάτησε το 1782. Το 1784 η πόλη ονομάστηκε Σλοβιάνσκ.
Στις 12 Απριλίου 2014, κατά τη διάρκεια της κρίσης μετά τις αναταραχές στην Ουκρανία που οδήγησαν στην απομάκρυνση του φιλορώσου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, κουκουλοφόροι άντρες με στρατιωτικό εξοπλισμό και αλεξίσφαιρα γιλέκα κατέλαβαν κυβερνητικά κτίρια στη πόλη. Στις 13 Απριλίου υπήρξαν αναφορές για μάχες ανάμεσα σε ενόπλους και Ουκρανούς στρατιώτες, με νεκρούς και στις δύο πλευρές. Ο ουκρανικός στρατός επιτέθηκε στο Σλοβιάνσκ στις 2 Μαΐου 2014 και κατάφερε να ανακαταλάβει τη μισή πόλη. Στις 5 Ιουλίου 2014, οι αποσχιστές αποχώρησαν από το Σλοβιάνσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Φαλαρίδα
thumb|250px|Ανήλικα στο Χαϊντεραμπάντ της [[Ινδίας.]] Η Φαλαρίδα (αγγλ.: Eurasian coot ), γνωστή και με άλλα ονόματα στην Ελλάδα όπως: αγριοπουλάδα, καρακούσι, λούφα, μαυρόκοτα, μαυροκοτί, μαυρόπουλο, μπάλιζα, μπάλιτζα, φαλαρίδα, φόλεγα, είναι πτηνό μέλος της οικογένειας την Ραλλιδών (Rallidae).
Κατανομή
Η Φαλαρίδα αναπαράγεται σε μικρές και μεγάλες λίμνες ανανεώσιμων υδάτων. Εμφανίζεται και αναπαράγεται στην Ευρώπη, Αυστραλία και Αφρική. Το είδος έχει προσφάτως εξαπλωθεί και στη Νέα Ζηλανδία. Κατοικεί στα ηπιότερα κλίματα στις περιοχές όπου απαντάται, αλλά αποδημεί σε νοτιότερα και δυτικότερα μέρη της Ασίας το χειμώνα καθώς τα νερά παγώνουν.
Περιγραφή
thumb|250px|left|Ενήλικο πτηνό ταΐζει τα μικρά του σε μια Ινδική στέρνα στο Χαϊντεραμπάντ της [[Ινδίας.]] Η Φαλαρίδα έχει μήκος 36–42 cm, και είναι κυρίως μαύρη εκτός μίας μετωπιαίας λευκής ασπίδας. Τα μάτια της έχουν χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα. Ως κολυμβητικό είδος, η Φαλαρίδα διαθέτει μερική ενίσχυση στα μακριά δυνατά δάχτυλα των ποδιών.
Το ανήλικο είναι πιο ανοιχτόχρωμο από το ενήλικο, με υπόλευκο στήθος και δεν έχει την μετωπιαία ασπίδα. Το μαύρο φτέρωμα των ενήλικων αναπτύσσεται όταν είναι 3-4 μηνών, αλλά η ασπίδα εμφανίζεται στην πλήρη ανάπτυξη, μετά από έναν χρόνο ή και κάποιες φορές αργότερα.
Είναι θορυβώδες πτηνό με ευρύ ρεπερτόριο από ήχους παράγοντας τριξίματα ή κρώζοντας κυρίως τις νύχτες.
Συμπεριφορά
Η Φαλαρίδα δεν είναι τόσο κρυψίνους όσο τα υπόλοιπα πτηνά της οικογένειας των Ραλλιδών. Μπορεί να φανεί να κολυμπάει σε ανοιχτά νερά ή να περπατάει σε περιοχές με γρασίδι δίπλα σε νερά. Είναι επιθετικό είδος και ισχυρά διεκδικητικό ως προς την περιοχή κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής του, καθώς και οι δύο γονείς συμμετέχουν στην άμυνα του χώρου τους. Κατά τη διάρκεια της μη αναπαραγωγής μπορεί να σχηματίσουν μεγάλα σμήνη, πιθανώς σχετιζόμενα με την αποφυγή θηρευτών.
Αναπαραγωγή
left|thumb|250px|Φωλιά στο Χαϊντεραμπάντ της Ινδίας. Το είδος χτίζει τη φωλιά του από ξερά καλάμια και χόρτα κοντά στις όχθες των νερών ή σε εμπόδια μέσα στο νερό που εξέχουν από αυτό. Γεννά έως και 10 αυγά, εντούτοις συνήθως μόνο 3 επιβιώνουν εξαιτίας της βίαιης συμπεριφοράς των γονέων.
Οι Φαλαρίδες μπορούν να είναι πολύ βίαιες στα μικρά τους όταν βρίσκονται υπό πίεση, όπως σε περιόδους έλλειψης φαγητού. Θα τσιμπούν με το ράμφος τους τα μικρά που ζητούν φαγητό, επαναλαμβανόμενα, μέχρι το μικρό να σταματήσει και να πεθάνει από την πείνα. Αν τα μικρά συνεχίσουν να ζητούν φαγητό, μπορεί να τα τσιμπήσουν τόσο δυνατά ώστε να τα σκοτώσουν.
Διατροφή
thumb|Φαλαρίδα τρέφεται στην [[Τασμανία της Αυστραλίας.]] Η Φαλαρίδα είναι παμφάγο πτηνό και τρέφεται με ποικιλία τροφών όπως αυγά από άλλα πουλιά του νερού, καθώς και με φύκη, βλάστηση, σπόρους και φρούτα. Δείχνει μεγάλη διαφοροποίηση στις διατροφικές του τεχνικές βοσκώντας σε γη ή στο νερό. Στο νερό μπορεί να καταλήξει να τρέφεται όπως η αγριόπαπια ή να βουτά αναζητώντας φαγητό.
Κατάσταση
Η Φαλαρίδα είναι ένα από τα είδη στα οποία εφαρμόζεται η Συμφωνία της Διατήρησης των Αφρικανο-Ευρασιατικών Αποδημητικών Υδρόπτηνων (Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds - AEWA).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραλλίδες
Μιθρένης Α΄ της Αρμενίας
O Μιθρένης Α΄  ή Μιθρίνης ήταν Πέρσης διοικητής της φρουράς στην ακρόπολη των Σάρδεων. Σύμφωνα με τον Κύριλ Τουμάνοφφ, ήταν μέλος της δυναστείας των Οροντιδών, Περσικής καταγωγής. Ο Βάλντεμαρ Χέκελ από την άλλη θεωρεί τον Μιθρένη ως Πέρση ευγενή άγνωστης καταγωγής. Έπειτα από τη μάχη τού Γρανικού ο Μιθρένης παραδόθηκε οικειοθελώς στον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μεγάλο, ο οποίος τού συμπεριφέρθηκε με μεγάλη διάκριση. Ο Μιθρένης ήταν παρών στο Μακεδονικό στρατόπεδο έπειτα από τη μάχη της Ισσού και ο Αλέξανδρος Γ΄ διέταξε αρχικά εκείνον να επισκεφθεί την αιχμάλωτη οικογένεια τού Δαρείου Γ΄ και να τους διαβεβαιώσει, ότι ο Δαρείος Γ΄ ήταν ζωντανός· μετά όμως ο Μακεδόνας βασιλιάς άλλαξε γνώμη και έστειλε τον Λεοννάτο αντί αυτού. Πολέμησε υπέρ τού Αλεξάνδρου Γ΄ στα Γαυγάμηλα και για ειρωνεία της τύχης, πολεμούσε έναν στρατό που περιελάμβανε τον πατέρα του Ορόντη Β΄ σατράπη της Αρμενίας. Έπειτα ο Μακεδόνας βασιλιάς τον έθεσε σατράπη της Αρμενίας.
Βιογραφία
Εξαφανίζεται από τις ιστορικές καταγραφές έπειτα από την τοποθέτησή του αυτή και η μετέπειτα μοίρα του είναι άδηλη. Δεν γνωρίζουμε αν κατάφερε να αναλάβει την Αρμενία. Σύμφωνα με τον Κ. Κούρτιο Ρούφο, στον λόγο του στην Εκατόμπυλο (Κούμις βόρειας Περσίας) το 330 π.Χ. ο Αλέξανδρος Γ΄ αναφέρθηκε στην Αρμενία, ως την περιοχή που κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες. Αυτό σημαίνει, ότι ο Μιθρένης κατάφερε να την καταλάβει. Από την άλλη ο ιστορικός Ιουστίνος παραθέτει από τον Πομπήιο Τρόγο έναν λόγο τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου, στον οποίο ο Αλέξανδρος Γ΄ δεν αναφέρει την Αρμενία.
Ο ιστορικός Π. Ε. Δέξιππος παραθέτει την Καρμανία ως σατραπεία τού Νεοπτόλεμου έπειτα από το τέλος τού Αλεξάνδρου Γ΄, όμως ο Διόδωρος Σικελιώτης και ο Ιουστίνος αναφέρουν τον Τληπόλεμο ως σατράπη της. Ο Α. Γκ. Ρόος κάνει την εξής διόρθωση: η Καρμανία δόθηκε στον Τληπόλεμο και η Αρμενία στον Νεοπτόλεμο. Οι Π. Γουΐτλυ και Β. Χέκελ βρίσκουν θεωρούν, ότι το κείμενο τού Δέξιππου από λάθος γραφέα γράφει "Νεοπτόλεμος", αντί τού όμοιου "Τληπόλεμος". Φαίνεται, ότι ο Νεοπτόλεμος -μετά το τέλος τού Αλεξάνδρου Γ΄- εκστράτευσε στην Αρμενία, αλλά το αξίωμά του εκεί είναι ασαφές: ίσως ήταν στρατηγός αντί σατράπης. Ο Νεοπτόλεμος στην Αρμενία κατάφερε να δημιουργήσει μόνο αναστάτωση, που δηλώνει, ότι δεν ήταν συνεργάσιμος με κάποιον υπάρχοντα σατράπη.
Ο Διόδωρος και ο Πολύαινος ο ρήτορας αναφέρουν κάποιον Ορόντη, σατράπη της Αρμενίας κατά τον Β΄ Πόλεμο των Διαδόχων. Ο πρώτος αναφέρει, ότι ο Ορόντης ήταν φίλος τού Πευκέστα. Ο Εδ. Άνσον και ο Β. Χέκελ ταυτίζουν τον σατράπη αυτόν με εκείνον, που πολέμησε για τον Δαρείο Γ΄ στα Γαυγάμηλα και πως ο Μιθρένης ίσως χάθηκε σε μία ανεπιτυχή προσάθεια κατάληψης της Αρμενίας από τον Ορόντη.
Άλλη άποψη διατυπώνει ο Ν. Γ. Λ. Χάμμοντ, ότι δηλ. η Αρμενία ήταν ήδη υποταγμένη, όταν ο Μιθρένης εστάλη από τη Βαβυλώνα εκεί το 331 π.Χ.· ότι ο Μιθρένης ανέλαβε τη σατραπεία στο όνομα τού νέου Μακεδονικού καθεστώτος και ότι τον άφησε στη σατραπεία ο Περδίκκας, όταν το 323 π.Χ. κράτησε μερικούς σατράπες στις σατραπείες τους. Το 317 ο Μιθρένης δεν ήταν πια σατράπης, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Ορόντη. Ο Ν. Χάμμοντ σημειώνει, πως ο Στράβων περιγράφει τη σατραπεία της Αρμενίας ως μικρή σε σχέση με την Αρμενία υπό τον Αρταξία Α΄. Με βάση αυτό ο Χάμμοντ εκτιμά, ότι η εξουσία τού Μιθρένη δεν θα εκτεινόταν πέρα της λίμνης Βαν.
Έπειτα από το τέλος τού Νεοπτόλεμου και κατά τις διαμάχες μεταξύ των διαδόχων φαίνεται, πως ο Μιθρένης επέστρεψε στην προγονική του έδρα και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς.
Μία από τις περιγραφές τού ιεροθεσίου Νέμρουτ δείχνει τη γενεαλογία τού Αντιόχου Α΄ της Κομμαγηνής. Ενός προγόνου του το όνομα είναι -άνης με το προηγούμενο γράμμα δυσδιάκριτο: είναι ο γιος τού Αροάνδα Β΄, ο οποίος ταυτίζεται με τον Ορόντη Β΄ διοικητή στη μάχη των Γαυγάμηλων από τους ιστορικούς Κ. Ι. Μπέλοχ και Χ. Μπρίγιντερ (όχι όμως από τον Φ. Κ. Ντέρνερ). Ο Ε. Χόνιγκμανν ερμηνεύει το γράμμα ως -ρ-, δηλ. Μιθράνης, όμως οι Φ. Κ. Ντέρνερ, Ι. Χ. Γιούνγκ και Χ. Μπρίγιντερ το ερμηνεύουν ως -δ-, -δάνης.
Οικογένεια
Ίσως γιος του να ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
HMS Cossack (R57)
Το HMS Cossack ήταν αντιτορπιλικό κλάσης C του Βασιλικού Ναυτικού που καθελκύστηκε στις 10 Μαΐου 1944.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Cossack ήταν η ναυαρχίδα της 8ης Μοίρας Αντιτορπιλικών στον Πόλεμο της Κορέας. Στις 18 Μαΐου 1951 αναχαίτισε το εμπορικό πλοίο Nancy Moller στα ανοικτά της Χαϊνάν. Το πλοίο αυτό μετέφερε φορτίο στην Κίνα παραβιάζοντας το εμπάργκο που είχε επιβάλλει ο ΟΗΕ. και με τη συνοδεία του βρετανικού αντιτορπιλικού επέστρεψε στην Σιγκαπούρη.
Τον Δεκέμβριο του 1959, έπειτα από 14 χρόνια υπηρεσίας στην Άπω Ανατολή, το Cossack επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δύο χρόνια αργότερα διαλύθηκε για σκραπ.
759
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 759 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βέλλαμο
Στη φινλανδική μυθολογία η Βέλλαμο είναι η θεά της θάλασσας, σύζυγος του θεού Άχτι. Μαζί με τον σύζυγό της κατοικούν στην Άχτολα, παλάτι στον βυθό της θάλασσας. Συχνά απεικονίζεται ως γοργόνα.
Πηγές
Βελλαμο
Ανταρκτική (περιοχή)
thumb|right|250px|Η περιοχή της Ανταρκτικής με τον 60ό νότιο παράλληλο. Η Ανταρκτική είναι μια πολική περιοχή γύρω από τον Νότιο Πόλο της Γης, απέναντι από την Αρκτική περιοχή γύρω από το Βόρειο Πόλο. Η Ανταρκτική περιλαμβάνει την ήπειρο της Ανταρκτικής, το οροπέδιο Kerguelen και άλλα νησιωτικά εδάφη που βρίσκονται στην Ανταρκτική πλάκα ή νότια του Ανταρκτικού κύκλου. Η περιοχή της Ανταρκτικής περιλαμβάνει την τράπεζα πάγου, τα νερά και όλα τα νησιωτικά εδάφη του Νότιου Ωκεανού που βρίσκονται νότια του Ανταρκτικού κύκλου, μια ζώνη περίπου 32 ως 48 χιλιομέτρων που ποικίλλει ευρέως σε γεωγραφικό πλάτος εποχιακά. Η περιοχή καλύπτει περίπου το 20% του νότιου ημισφαιρίου, εκ των οποίων το 5,5% (14 εκατομμύρια τ.χλμ.) είναι η επιφάνεια της ίδιας της ηπείρου της Ανταρκτικής. Όλα τα εδάφη και τράπεζες πάγου νότια του νότιου 60ού παράλληλου διοικούνται στο πλαίσιο του συστήματος της Συνθήκης της Ανταρκτικής. Βιογεωγραφικά, η Ανταρκτική σφαίρα είναι μία από τις οκτώ βιογεωγραφικές περιοχές της γης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανταρκτικής
Βερνέρια η υποορεινή
Η βερνέρια η υποορεινή (Werneria submontana) είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας των βουφονοειδών (Bufonidae). Είναι ενδημικό στο Καμερούν. Το φυσικό του περιβάλλον είναι υποτροπικά ή τροπικά υγρά δάση χαμηλού υψόμετρου, υποτροπικά ή τροπικά ορεινά δάση, και ποτάμια. Απειλείται με εξαφάνιση λόγω απώλειας του ενδιαιτήματός του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνουρα Κατηγορία:Αμφίβια της Αφρικής