cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουρολοίμωξη
Πρόληψη
Όσοι παρουσιάζουν συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού και χρησιμοποιούν σπερματοκτόνα ή διάφραγμα ως μέθοδο αντισύλληψης, συμβουλεύονται να χρησιμοποιούν εναλλακτικές μεθόδους. Η κράνα (χυμός ή κάψουλες) μπορεί να μειώσει τις συχνές λοιμώξεις, αλλά τίθεται θέμα μακροπρόθεσμης ανεκτικότητας ενώ σε περισσότερες από το 30% των περιπτώσεων προκύπτουν γαστρεντερικές διαταραχές. Η χρήση δύο φορές τη μέρα μπορεί να έχει καλύτερα αποτελέσματα απ’ ό, τι η χρήση μια φορά τη μέρα. Από το 2011, τα ενδοκολπικά προβιοτικά απαιτούν περαιτέρω μελέτη για να διαπιστωθεί κατά πόσο ωφελούν. Η χρήση προφυλακτικών χωρίς σπερματοκτόνο ή η χρήση αντισυλληπτικών χαπιών δεν αυξάνουν τον κίνδυνο μη σύνθετης ουρολοίμωξης.
Στα παιδιά
Στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα προληπτικά αντιβιοτικά μειώνουν τις ουρολοιμώξεις στα παιδιά υπάρχουν ελάχιστα. Ωστόσο, οι επανεμφανιζόμενες λοιμώξεις σπάνια αποτελούν αιτία περαιτέρω προβλημάτων στα νεφρά αν δεν προϋπάρχουν οποιεσδήποτε ανωμαλίες των νεφρών, με αποτέλεσμα το ποσοστό των πασχόντων από χρόνιες νεφροπάθειες να είναι χαμηλότερο από ένα τρίτο τοις εκατό (0,33%) στους ενήλικες.
Διάγνωση
Στα απλά περιστατικά η διάγνωση και η θεραπευτική αγωγή είναι δυνατό να βασίζονται απλώς και μόνο στα συμπτώματα, χωρίς την περαιτέρω εργαστηριακή επιβεβαίωση. Σε περίπλοκα περιστατικά ή εάν υπάρχει αμφιβολία, ίσως είναι χρήσιμη η επιβεβαίωση της διάγνωσης μέσω ανάλυσης ούρων με σκοπό την ανίχνευση ύπαρξης νιτρωδών στα ούρα, λευκών αιμοσφαιρίων (λευκοκύτταρα) ή λευκοκυτταρικής εστεράσης. Υπάρχει επίσης η μικροσκοπική εξέταση ούρων, με την οποία ανιχνεύεται η ύπαρξη ερυθρών αιμοσφαιρίων, λευκών αιμοσφαιρίων ή βακτηρίων. Η καλλιέργεια ούρων θεωρείται θετική εάν ο αριθμός των αποικιών είναι μεγαλύτερος ή ίσος με 103 μονάδες σχηματισμού αποικιών ανά mL τυπικού μικροοργανισμού του ουροποιητικού συστήματος. Μέσω της καλλιέργειας μπορεί επίσης να ελεγχθεί η ευαισθησία στα αντιβιοτικά με αποτέλεσμα να θεωρείται χρήσιμη στην επιλογή της αντιβιοτικής αγωγής. Παρόλα αυτά, μέσω της αγωγής μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση των γυναικών με αρνητική καλλιέργεια ούρων. Καθώς τα συμπτώματα μπορεί να είναι ασαφή και σε περίπτωση απουσίας αξιόπιστων εξετάσεων για ουρολοίμωξη, ενδέχεται η διάγνωση να είναι δύσκολη σε ηλικιωμένα άτομα.
Ταξινόμηση
Η λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος μπορεί να εντοπίζεται μόνο στο κατώτερο μέρος του συστήματος. Σε αυτή την περίπτωση είναι γνωστή ως κυστίτιδα. Εάν εντοπίζεται στο ανώτερο μέρος ονομάζεται πυελονεφρίτιδα. Η περίπτωση ύπαρξης μεγάλου αριθμού βακτηρίων στα ούρα χωρίς, όμως, και την παρουσία συμπτωμάτων, είναι γνωστή ως ασυμπτωματική βακτηριουρία. Η ουρολοίμωξη του ανώτερου ουροποιητικού θεωρείται επιπλεγμένη στις περιπτώσεις εγκύων, σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, με ανοσοκαταστολή ή σε άτομα αρσενικού γένους. Εάν μια γυναίκα είναι υγιής και στην προεμμηνοπαυσιακή περίοδο τότε η ουρολοίμωξη θεωρείται μη επιπλεγμένη. Λοίμωξη του ανώτερου ουροποιητικού συστήματος θεωρείται επίσης η λοίμωξης στα παιδιά συνοδευόμενη από πυρετό.
Στα παιδιά
Για να γίνει διάγνωση της ουρολοίμωξης στα παιδιά απαιτείται θετική καλλιέργεια ούρων. Ο κίνδυνος μόλυνσης αποτελεί συχνή πρόκληση ανάλογα με τη μέθοδο συλλογής, επομένως μια ανώτατη τιμή των 105 CFU/mL χρησιμοποιείται για καθαρό δείγμα ούρων μέσης ούρησης, 104 CFU/mL για δείγμα που έχει ληφθεί με καθετήρα και 102 CFU/mL για δείγμα μέσω υπερηβικής παρακέντησης (δείγμα που λαμβάνεται απευθείας από την κύστη μέσω σύριγγας). Η χρήση σάκων συλλογής ούρων δε συνιστάται από τον Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας Παγκόσμιος Οργανισμό Υγείας λόγω του υψηλού ποσοστού μόλυνσης κατά την καλλιέργεια και προτιμάται ο καθετηριασμός σε παιδιά που δεν έχουν εκπαιδευτεί ακόμη στη χρήση της τουαλέτας. Ορισμένοι ιατρικοί σύλλογοι, όπως για παράδειγμα η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, συνιστά για όλα τα παιδιά κάτω των δύο ετών που έχουν περάσει ουρολοίμωξη υπερηχογράφημα νεφρών και διουρητική κυστεοουρηθρογραφία (ακτινοσκόπηση της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας κατά τη διάρκεια της ούρησης). Ωστόσο, η απουσία αποτελεσματικής θεραπείας στην περίπτωση που διαπιστωθούν προβλήματα, οδηγεί ορισμένους, όπως για παράδειγμα το Εθνικό Ινστιτούτο για την Υγεία και την Κλινική Ιατρική (NICE) του Ηνωμένου Βασιλείου να συνιστά τη διαγνωστική απεικόνιση σε βρέφη κάτω των έξι μηνών ή σε όσους διαπιστώνονται ασυνήθη αποτελέσματα.
Διαφορική διάγνωση
Σε γυναίκες με τραχηλίτιδα (φλεγμονή του τραχήλου) ή κολπίτιδα (φλεγμονή του  κόλπου) και στους νεαρούς άνδρες με συμπτώματα ουρολοίμωξης, η μόλυνση με Chlamydia trachomatis ή με μικρόβιο του γονόκοκκου  Neisseria gonorrheae ενδέχεται να είναι η αιτία της λοίμωξης. Η κολπίτιδα μπορεί επίσης να οφείλεται σε μυκητίαση. Η διάμεση κυστίτιδα (χρόνιο άλγος της ουροδόχου κύστης) σε άτομα με επαναλαμβανόμενα επεισόδια ουρολοίμωξης, αρνητική καλλιέργεια ούρων και μη βελτίωση των συμπτωμάτων παρά τη χρήση αντιβιοτικών φαρμάκων, θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη ως πιθανή αιτία. Η προστατίτιδα (φλεγμονή του προστάτη) μπορεί επίσης να ληφθεί υπόψη στη διαφορική διάγνωση.
Αντιμετώπιση
Τα αντιβιοτικά φάρμακα αποτελούν τον κύριο στυλοβάτη της θεραπείας. Τις πρώτες μέρες συνταγογραφείται μερικές φορές μαζί με τα αντιβιοτικά και φαιναζοπυριδίνη προκειμένου να αντιμετωπιστεί το αίσθημα καύσους και η επιτακτική ανάγκη για ούρηση που νιώθει πολλές φορές ο ασθενής. Ωστόσο, δεν είναι το πλέον σύνηθες φάρμακο που συνιστάται λόγω ανησυχίας ως προς την ασφαλή χρήση του και ειδικά λόγω του αυξημένου κινδύνου μεθαιμοσφαιριναιμίας (υψηλότερα του φυσιολογικού επιπέδου μεθαιμοσφαιρίνης στο αίμα). Η ακεταμινοφαίνη (παρακεταμόλη) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση του πυρετού.
Οι γυναίκες με απλές υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις μπορεί κατόπιν εμφανίσεως των συμπτωμάτων να ωφεληθούν μέσω της αυτοθεραπείας και τη μετέπειτα ιατρική παρακολούθηση, μόνο στην περίπτωση αποτυχίας της αρχικής θεραπείας. Η συνταγή για την αντιβίωση μπορεί να δοθεί τηλεφωνικά στο φαρμακοποιό.
Μη επιπλεγμένη ουρολοίμωξη
Οι μη επιπλεγμένες λοιμώξεις είναι δυνατό να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν βάσει των συμπτωμάτων και μόνο. Αντιβιοτικά από του στόματος, όπως για παράδειγμα η τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη (TMP/SMX), οι κεφαλοσπορίνες, η νιτροφουραντοϊνη ή οι φθοριοκινολόνες μειώνουν σημαντικά και εξίσου αποτελεσματικά το χρόνο ανάρρωσης. Συνήθως η τριήμερη θεραπευτική αγωγή με τριμεθοπρίμη, TMP/SMX ή με μια φθοριοκινολόνη είναι αρκετή, ενώ για την αντιμετώπιση με νιτροφουραντοϊνη απαιτούνται 5-7 ημέρες. Με τη θεραπεία τα συμπτώματα θα πρέπει να αρχίσουν να υποχωρούν εντός 36 ωρών. Περίπου 50% των ασθενών θα αναρρώσουν χωρίς θεραπεία μέσα σε λίγες μέρες ή εβδομάδες. Η Αμερικανική Εταιρεία Λοιμώξεων δε συνιστά ως πρώτη επιλογή τις φθοριοκινολόνες επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο ανάπτυξης ανθεκτικότητας. Παρά τις προφυλάξεις έχει αναπτυχθεί κάποια ανθεκτικότητα σε όλα αυτά τα φάρμακα λόγω της ευρείας χρήσης τους. Σε ορισμένες χώρες η τριμεθοπρίμη από μόνη της θεωρείται ότι είναι ισοδύναμη με την ένωση TMP/SMX. Τα παιδιά με απλή ουρολοίμωξη συχνά ανταποκρίνονται σε τριήμερη αντιβιοτική αγωγή.
Επιδημιολογία
Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος είναι οι πιο συχνές βακτηριακές λοιμώξεις στις γυναίκες. Πιο συχνά εμφανίζονται στις ηλικίες μεταξύ 16 και 35 ετών. Σε ένα ποσοστό 10% των γυναικών η λοίμωξη κάνει την εμφάνισή της κάθε χρόνο, ενώ το 60% των γυναικών θα εμφανίσουν τη λοίμωξη κάποια στιγμή της ζωής τους. Οι επαναμολύνσεις είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Στους μισούς περίπου ασθενείς επανεμφανίζεται η λοίμωξη εντός του χρόνου. Στις γυναίκες η εμφάνιση είναι τέσσερις φορές πιο συχνή απ΄ό,τι στους άντρες. Η συχνότητα εμφάνισης της πυελονεφρίτιδας είναι 20 έως 30 φορές μικρότερη. Είναι η πιο κοινή αιτία για ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, οι οποίες ανέρχονται σε ποσοστό περίπου 40%. Τα ποσοστά των ασυμπτωματικών βακτηρίων στα ούρα αυξάνονται με την ηλικία από 2% σε 7% στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία και μέχρι 50% στις υπερήλικες σε οίκους ευγηρίας. Στους άνδρες ηλικίας άνω των 75 ετών, τα ποσοστά ασυμπτωματικών βακτηρίων είναι μεταξύ 7-10%.
Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος μπορεί να εμφανιστούν στην παιδική ηλικία σε ποσοστό 10%. Η ουρολοίμωξη είναι περισσότερο συχνή σε μικρά αγόρια νεότερα των τριών μηνών που δεν έχουν περιτμηθεί και κατόπιν σε κορίτσια μικρότερα του ενός έτους. Οι εκτιμήσεις ως προς τη συχνότητα εμφάνισης σε παιδιά ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό. Σε ένα ποσοστό 2-20% μιας ομάδας παιδιών ηλικίας 0-2 ετών με πυρετό είχε διαγνωστεί λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος.
Κοινωνία και πολιτισμός
Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος αποτελούν το λόγο για 7 εκατομμύρια επισκέψεις σε ιατρεία, ένα εκατομμύριο επισκέψεις στο τμήμα επειγόντων περιστατικών ενός νοσοκομείου και εκατό χιλιάδες νοσοκομειακές περιθάλψεις κάθε χρόνο. Οι δαπάνες για την αντιμετώπιση της ουρολοίμωξης είναι υψηλές και από άποψη χαμένου εργασιακού χρόνου και από άποψη κόστους ιατρικής περίθαλψης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το άμεσο κόστος της θεραπείας υπολογίζεται σε 1,6 δισεκατομμύρια USD ετησίως.
Ιστορία
Από αρχαιοτάτων χρόνων έχουν αναφερθεί λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Οι πρώτες αναφορές που έχουν καταγραφεί ήταν στον πάπυρο του Έμπερς που χρονολογείται γύρω στο 1550 π.Χ. Οι Αιγύπτιοι περιέγραψαν τη λοίμωξη ως «εκπέμπουσα προς τα έξω θερμότητα από την ουροδόχο κύστη». Μέχρι και τη δεκαετία του 1930 που ήταν η αρχή της διάθεσης και ανάπτυξης των αντιβιοτικών φαρμάκων, δεν υπήρχε αποτελεσματική θεραπεία. Πριν από αυτό το διάστημα συμβούλευαν τη χρήση βοτάνων, αφαίμαξη και ανάπαυση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Ουρολογία
Γιώργος Μουφλουζέλης
Ο Γιώργος Μουφλουζέλης (Μυτιλήνη 28 Ιανουαρίου 1912 - Γαλάτσι Αττικής 4 Αυγούστου 1991) ήταν Έλληνας τραγουδιστής του ρεμπέτικου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Άφησε σημαντικά τραγούδια, όπως «Ο ψαράς μέσα στη χώρα», «Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο» (το οποίο ερμήνευσε αργότερα και ο Γιώργος Νταλάρας), «Κάηκε μια συνοικία» κ.ά. Ο δίσκος «50 Χρόνια Ρεμπέτικο Τραγούδι» πέτυχε ρεκόρ πωλήσεων και είναι ο πρώτος πλατινένιος δίσκος στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας. Πέθανε την Κυριακή 4 Αυγούστου του 1991 σε ηλικία 79 ετών στο σπίτι του στο Γαλάτσι Αττικής. Το 1983 εμφανίστηκε στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο επεισόδιο της δραματικής τηλεοπτικής σειράς του Φώτη Μεσθεναίου, Το μινόρε της αυγής, που προβαλλόταν στην ΕΡΤ, παίζοντας Τζουρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελένη Σπυροπούλου, Γιώργος Μουφλουζέλης: Βιογραφικό Σημείωμα Η Κλίκα, διαδικτυακό περιοδικό για το λαϊκό τραγούδι, 2011
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Χωρίς πηγές ημέρας
Δημήτρης Κομποδιέτας
Ο Δημήτρης Κομποδιέτας (26 Απριλίου 1985) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ Παλαιό Φάληρο αοπφ].
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την ενασχόληση του με την καλαθοσφαίριση στις ακαδημίες νέων της αναγέννησης καρδιτσας. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με το Δούκα, στην Α2 Εθνική, κατά την περίοδο 2003-04. Στα Άνω Λιόσια για την περίοδο 2004-05.
Στη συνέχεια, μετακόμισε στον Άλιμο, όπου έπαιξε πάλι στην Α2, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005-06. Ακολούθως, εντάχθηκε στον Ηλυσιακό, όπου έπαιξε και πάλι στην Α2, για τις επόμενες δύο περιόδους. Έπειτα, μετακόμισε στην ομάδα του Πανελλήνιου, η οποία συμμετείχε στο EuroCup.
Στη συνέχεια, έπαιξε στον Κολοσσό Ρόδου,στο Περιστέρι και στη Α.Ε.Ν. Κηφισιάς στην Α1, προτού υπογράψει με τον Φάρο Κερατσινίου στην Α2.
Το 2018, εντάχθηκε στον Ιωνικό Νίκαιας στην Α2, με τον οποίο την περίοδο 2018-19 κέρδισε την άνοδο στην Α1.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ήταν μέλος της Εθνικής πανεπιστημιακής ομάδας της Ελλάδας, που συμμετείχε στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2009. Επίσης, ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Ενόπλων, η οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πανεπιστημιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Ενόπλων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φάρου Κερατσινίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμύντα Δάφνης - Υμηττού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αναγέννησης Καρδίτσας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Μπολέσλαος Α΄ της Βοημίας
Ο Μπολέσλαος Α΄ ο Ανηλεής, λατιν. Boleslaus I, τσεχ. Boleslav I. ukrutný (π. 915 - 15 Ιουλίου 967/72) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (935-967/72).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βρατισλάου Α΄ δούκα της Βοημίας και της Ντραχομίρα, κόρης πρίγκιπα ηγεμόνα της φυλής των Χαβέλιαν Σλάβων τού Έλβα.
Οικογένεια
Το όνομα της συζύγου του ίσως είναι Μπιαγκότα· δεν γνωρίζουμε αν όλα τα τέκνα του είναι από την ίδια μητέρα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Μαμφρέδος Α΄ του Σαλούτσο
Ο Μαμφρέδος Α΄, ιταλ. Manfredo I (απεβ. 1175) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν ο πρώτος μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1125-75).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βονιφάτιου μάργραβου της Δ. Λιγουρίας και της Αγνής των Καπετιδών, κόρης τού Ούγου κόμη τού Βερμαντουά.
Ο Οίκος του κυβερνούσε την περιοχή από τη Σαβόνα ως τη Βεντιμίλια για γενεές. Ο Βονιφάτιος έλαβε την κομητεία τού Σαλούτσο ως φέουδο, κατευθείαν από τον επικυρίαρχό του Ούλριχ Μάνφρεντ Β΄ μαρκησίου της Σούσα & κόμη τού Τορίνο. Η κομητεία περιελάμβανε το έδαφος μεταξύ των Άλπεων, τού ποταμού Πάδου (ιταλ. Πο) και της Στούρα. Κληροδότησε την κομητεία στον γιο του Μαμφρέδο Β΄, έτσι ιδρύθηκε ο κλάδος τού Σαλούτσο, που κράτησε ως την Αναγέννηση.
Η σύζυγός του μάλλον ήταν η κόρη τού κριτή της Αρμπορέα, καθώς η Πίζα είχε διασυνδέσεις με την πόλη αυτή της Σαδηνίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελεονόρα, μάλλον κόρη τού Γκονάριο Β΄ κριτή (giudice) της Αρμπορέα Σαρδηνίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Βίκτορ Γιανουκόβιτς
μικρογραφία|Ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς Ο Βίκτορ Φέντοροβιτς Γιανουκόβιτς (Ουκρανικά: Віктор Федорович Янукович, Ρωσικά: Виктор Фёдорович Янукович, 9 Ιουλίου 1950, Γιενάκιγιεβε, Περιφέρεια Ντονέτσκ, Ουκρανική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι πολιτικός, που διετέλεσε Πρόεδρος της Ουκρανικής Δημοκρατίας από τον Φεβρουάριο του 2010 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014, ύστερα από την αποπομπή που επέλεξε το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας. Ο ίδιος θεωρεί ότι ακόμα κατέχει το αξίωμα του Προέδρου της Ουκρανίας, καθώς δεν πραγματοποιήθηκε αντικατάστασή του όπως προβλεπόταν από το σύνταγμα της χώρας. Στο παρελθόν είχε υπηρετήσει και ως Πρωθυπουργός της Ουκρανίας από το Νοέμβριο του 2002 εώς τον Ιανουάριο του 2005, καθώς και από τον Αύγουστο του 2006 εώς και τον Δεκέμβριο του 2007.
Ο Γιανουκόβιτς υπηρέτησε, επίσης, ως Κυβερνήτης της Περιφέρειας Ντόνετσκ από το 1997 έως το 2002. Το 2004, ύστερα από την πρώτη του θητεία ως Πρωθυπουργός, συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές για την ανάδειξη του αντικαταστάτη του απερχόμενου Προέδρου Λεονίντ Κούτσμα. Οι καταγγελίες νοθείας υπέρ του Γιανουκόβιτς κατά την εκλογική διαδικασία οδήγησαν στην Πορτοκαλί Επανάσταση, το τέλος της οποίας βρήκε νέο Πρόεδρο της χώρας τον αντίπαλό του, Βίκτορ Γιούστσενκο. Ο Γιανουκόβιτς συνέχισε να διοικεί το κόμμα του, το Κόμμα των Περιφερειών, και αναδείχθηκε για δεύτερη φορά ως πρωθυπουργός μεταξύ του 2006 και του 2007 υπό τον πρόεδρο Γιούστσενκο. Το 2007 τον διαδέχθηκε στη θέση η Γιούλια Τιμοσένκο. Στις 3 Μαρτίου 2010, ο Γιανουκόβιτς μετέφερε την ηγεσία του κόμματος στον Μικόλα Αζάροβ.
Ο Γιανουκόβιτς έλαβε ξανά μέρος στις Προεδρικές Εκλογές του 2010. Κέρδισε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο, τον Ιανουάριο του 2010, και αντιμετώπισε την Τιμοσένκο στο δεύτερο γύρο των εκλογών. Ο Γιανουκόβιτς κέρδισε και τον δεύτερο γύρο με 48,95% των ψήφων έναντι 45,47% της Τιμοσένκο και ανεδείχθη νέος Πρόεδρος της Ουκρανίας τον Φεβρουάριο του 2010.
Τον Νοέμβριο του 2013 ο Γιανουκόβιτς απέρριψε τη συμφωνία σύνδεσης της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπέρ μιας νέας δανειακής συμφωνίας διάσωσης με τη Ρωσία και στενότερες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Η απόφασή του οδήγησε στη διαμαρτυρία των φιλοευρωπαϊστών Ουκρανών, μέσω μαζικών διαδηλώσεων με επίκεντρο την πλατεία Ανεξαρτησίας στο Κίεβο, οι οποίες έγιναν γνωστές με τον όρο Ευρωμαϊντάν. Στους μήνες που ακολούθησαν, με συνεχείς προσπάθειες καταστολής των διαδηλωτών από την αστυνομία της χώρας, οι διαδηλώσεις μετατράπηκαν σε φονικές συγκρούσεις, με δεκάδες Ουκρανών να χάνουν τη ζωή τους. Τα γεγονότα οδήγησαν στην καθαίρεση του Γιανουκόβιτς από το αξίωμα του Προέδρου, στις 22 Φεβρουαρίου 2014.
Πρωθυπουργίες
Τον Νοέμβριο του 2002, μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού της Ουκρανίας Ανατόλι Κινάχ, ο τότε Πρόεδρος της Ουκρανίας Λεονίντ Κούτσμα όρισε αντικαταστάτη τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2004 επικράτησε των αντιπάλων του και παρέμεινε στη θέση του Πρωθυπουργού.
Τον Νοέμβριο του 2004 έλαβε μέρος ως υποψήφιος στις Προεδρικές εκλογές. Τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν έδιναν στον Γιανουκόβιτς ποσοστό 49,61% έναντι 46,61% του αντιπάλου του, Βίκτορ Γιούστσενκο. Η ανακήρυξη επέφερε ένταση, με τα δύο στρατόπεδα (φιλορώσοι και φιλοδυτικοί) να αλληλοκατηγορούνται για πραξικόπημα. Ο Γιανουκόβιτς προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, αμφισβητώντας το αποτέλεσμα. Οι διαμαρτυρίες που ακολούθησαν, γνωστές ως «Πορτοκαλί Επανάσταση», έφεραν τελικά νικητή των εκλογών τον Γιουστσένκο.
Τελικά η πρώτη περίοδος της πρωθυπουργία του έλαβε τέλος το 2005. Τον διαδέχτηκε η Γιούλια Τιμοσένκο. Ωστόσο, ο Γιανουκόβιτς έμελλε να επιστρέψει στον πρωθυπουργικό θώκο, το 2006. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας και ηγέτης της «Πορτοκαλί Επανάστασης» Βίκτορ Γιούστσενκο τον πρότεινε ως πρωθυπουργό, έπειτα από συμφωνία με την οποία τερματίστηκε το πολιτικό αδιέξοδο των τελευταίων τεσσάρων μηνών, τον Αύγουστο του 2006. Το Κοινοβούλιο ενέκρινε το διορισμό του Γιανουκόβιτς στην πρωθυπουργία, στις 4 Αυγούστου 2006.Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία η Γιούλια Τιμοσένκο, το 2007. Το Μάιο του 2007 ο Γιανουκόβιτς με τον Γιούστσενκο συμφώνησαν στη διεξαγωγή πρόωρων βουλευτικών εκλογών στις 30 Σεπτεμβρίου.
Προεδρικές εκλογές 2010
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο οποίος διεξήχθη στις 17 Ιανουαρίου 2010, ο Γιανουκόβιτς προηγήθηκε με 35,32% των ψήφων ο έναντι 25,05% για την πρωθυπουργό Γιούλια Τιμοσένκο. Την πέμπτη θέση κατέλαβε ο απερχόμενος πρόεδρος, Βίκτορ Γιουστσένκο, με 5,45% των ψήφων. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 7 Φεβρουαρίου. Νικητής αναδείχθηκε ο Γιανουκόβιτς λαμβάνοντας 48,95% έναντι 45,47%, για την Τιμοσένκο. Η αντίπαλός του δεν παραδέχθηκε την ήττα της και υποσχέθηκε να προσβάλει δικαστικώς τα αποτελέσματα των εκλογών. Ωστόσο, στις 14 Φεβρουαρίου 2010 ο Γιανουκόβιτς ανακηρύχθηκε επίσημα από την κεντρική εκλογική επιτροπή της χώρας με διαφορά 3,48% από την αντίπαλό του (ή 888.000 ψήφων) νικητής των εκλογών. Η ορκωμοσία του Γιανουκόβιτς έγινε στις 25 Φεβρουαρίου 2010.
Ευρωμαϊντάν
Οι διαδηλώσεις του Ευρωμαϊντάν ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2013 όταν Ουκρανοί πολίτες απαίτησαν την έναρξη διαπραγματεύσεων για να ενταχθεί η χώρα τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις 21 Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς, ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς αποφάσισε να ενδυναμώσει τους δεσμούς με τη Μόσχα και να αποχωρήσει από τη συμφωνία για την ένταξη στην ΕΕ. Οι διαδηλώσεις κλιμακώθηκαν και πήραν το χαρακτήρα κινήματος, έπειτα από τον τραυματισμό πολλών φοιτητών στη διάρκεια αντικυβερνητικής διαδήλωσης, στις 30 Νοεμβρίου. Οι διαδηλωτές αρνήθηκαν να φύγουν από την πλατεία αν δεν ικανοποιούνταν τα αιτήματά τους για αλλαγή του Συντάγματος και για την παραίτηση του Γιανουκόβιτς.
Η αστυνομία κινήθηκε προς την καταστολή των διαδηλώσεων του κόσμου και οι κινητοποιήσεις κλιμακώθηκαν σε πολιτική εξέγερση. Έπειτα από την υπογραφή νόμων από τον πρόεδρο στις 16 Ιανουαρίου 2014 (γνωστών ως Νόμων Εναντίον των Διαδηλώσεων), οι διαδηλωτές κατέλαβαν πολλά κυβερνητικά κτήρια σε πολλές επαρχίες.
Το Φεβρουάριο ο Γιανουκόβιτς διέταξε μια χωρίς προηγούμενο στη μετασοβιετική ιστορία της χώρας κινητοποίηση της αστυνομίας με σκοπό την εκκένωση της Πλατείας Ανεξαρτησίας. Οι συνομιλίες με την αντιπολίτευση απέτυχαν και στις 18 Φεβρουαρίου σκοτώθηκαν 28 άτομα συμπεριλαμβανομένων και 7 αστυνομικών, ενώ 335 τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις στο Κίεβο. Νέες συγκρούσεις ξέσπασαν στις 20 Φεβρουαρίου.
Ο Γιανουκόβιτς εγκατέλειψε το Κίεβο και κατέφυγε στο Χαρκίβ, αρνούμενος να παραιτηθεί και χαρακτηρίζοντας "πραξικόπημα" τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Μετά από αυτό, το Κοινοβούλιο κήρυξε τον Γιανουκόβιτς έκπτωτο και στη θέση του ανέλαβε χρέη προέδρου ο πρόεδρος της βουλής Αλεξάντερ Τουρτσίνοφ, μέχρι τις έκτακτες προεδρικές εκλογές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ουκρανίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Εξόριστοι πολιτικοί
Μαρία Λουίζα του Ντέγκενφελτ
Βιογραφία
Η Μαρία Σουζάννε Λουίζε φον Ντέγκενφελντ ήταν κόρη του πτωχευμένου Μάρτενς Κρίστοφ, Βαρόνου του Ντέγκεφελντ, και της Μαρία Άννα Άντελμαν φον Άντελμαννσφελντεν. Το 1650 διορίστηκε κυρία των τιμών της Καρλόττας της Έσσης-Κάσσελ, συζύγου του Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου του Παλατινάτου.
Οικογένεια
Ο γάμος της Καρλόττας δεν ήταν ευτυχής, αυτό ήταν γνωστό. Η ίδια διαμαρτυρόταν ανοικτά γι' αυτόν, λέγοντας ότι έγινε παρά τη θέλησή της. Η Μαρία Λουίζα αρχικά αρνήθηκε να γίνει ερωμένη του εκλέκτορα· ο Κάρολος Α΄ Λουδοβίκος έκανε το 1658 μοργανατικό γάμο με αυτή στο κυνηγετικό περίπτερο του Κάστρου Σβέτσινγκεν (μεταξύ της Χαϊδελβέργης και του Μάννχαϊμ). Χρησιμοποίησε την ηγεμονική του εξουσία για την τέλεση του γάμου· έγινε δίγαμος. Το 1667 έδωσε τον τίτλο Raugrafin, χωρίς εδαφικό προσδιορισμό, σε αυτήν και στα τέκνα τους, διαχωρίζοντάς τα από αυτά του πρώτου, δυναστικού γάμου του. Η Καρλόττα θεώρησε ότι έτσι ο γάμος τους νομικά τελείωσε και αρνιόταν να συνεχίσει να τον αναγνωρίζει. Η Μαρία Λουίζα είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Κάρολος Α΄ της Ορλεάνης
Πρώτα χρόνια
Ήταν γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου της Ορλεάνης και της Βαλεντίνας Βισκόντι, κόρης του Τζιαν Γκαλεάτσο Βισκόντι δούκα του Μιλάνου. Διετέλεσε επιπλέον Δούκας του Βαλουά, κόμης του Μπωμόν-συρ-Ουάζ, κόμης του Μπλουά, λόρδος του Κουσύ και διάδοχος του Άστι στην Ιταλία από τη μητέρα του. Διαδέχθηκε τον δολοφονημένο πατέρα του υπό την κηδεμονία του Ιωάννη της Βουργουνδίας. Όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του, μόλις 14 ετών, είδε με μεγάλη του θλίψη τους Γάλλους ευγενείς να συνασπίζονται με τον δούκα της Βουργουνδίας και να μην υπάρχει η παραμικρή τιμωρία για τον ύπουλο φόνο του πατέρα του. Η εξοργισμένη μητέρα του, Βαλεντίνα Βισκόντι, έπεσε σε μεγάλη θλίψη, αρρώστησε και πέθανε. Τότε στο νεκρικό της κρεβάτι συγκεντρώθηκε με τα μικρότερα αδέλφια του και έκαναν τον πατροπαράδοτο όρκο εκδίκησης απέναντι στον δούκα της Βουργουνδίας Ιωάννη τον Ατρόμητο. Τα πρώτα χρόνια της ηγεμονίας του, όταν ήταν ακόμα ανήλικος, επηρεάστηκε από τον πεθερό του Βερνάνδο Ζ΄, κόμη του Αρμανιάκ, οι οπαδοί του ονομάστηκαν "Αρμανικιανοί".
Ποίηση
Την εποχή που ήταν αιχμάλωτος ο Κάρολος έγραψε πολλά ποιήματα, τα περισσότερα ήταν μελαγχολικά και ανταποκρίνονταν στην ψυχολογική κατάσταση που βρισκόταν εκείνη την εποχή. Τα ποιήματα του είναι όλα καταγραμμένα σε δύο βιβλία, το ένα στα Αγγλικά και το άλλο στα Γαλλικά, τα Αγγλικά φαίνεται τα έγραψε μετά την απελευθέρωση και την επιστροφή του (1440). Η δυσκολία του να προσαρμοστεί στην Αγγλική γλώσσα ήταν μεγάλη λόγω "των ρητορικών της ιδιωμάτων, της πολυπλοκότητας και του τρόπου ομιλίας του", τοποθετείται έξω από το λογοτεχνικό περιβάλλον που επικρατούσε στην Αγγλία τον 15ο αιώνα."''
Απελευθέρωση
Ο Κάρολος της Ορλεάνης ελευθερώθηκε τελικά (1440) ύστερα από τις σκληρές προσπάθειες που έκαναν οι πρώην εχθροί του Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας και η σύζυγος του Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, δούκισσα της Βουργουνδίας. Η επιστροφή του έγινε ύστερα από 25 χρόνια, ήταν ένας μεσόκοπος άντρας περίπου 46 ετών, ο Άγγλος χρονικογράφος Ράφαελ Χολίνσεντ έγραψε ότι "μιλούσε καλύτερα Αγγλικά παρά Γαλλικά". Ο Φίλιππος είχε θέσει σαν όρο για την απελευθέρωση του να ορκιστεί ότι δεν θα επιχειρήσει εκδίκηση για τη δολοφονία του πατέρα του Καρόλου από τον πατέρα του Φιλίππου Ιωάννη τον Άφοβο, ο Κάρολος της Ορλεάνης συμφώνησε. Όταν συνάντησε τη δούκισσα της Βουργουνδίας ο Κάρολος φώναξε "Κυρία μου έγινα αιχμάλωτος για χάρη σας". Την εποχή που έγιναν οι εορτασμοί για τον τρίτο του γάμο με τη Μαρία της Κλέβης ο Φίλιππος δημιούργησε για χάρη του το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Επέστρεψε στην Ορλεάνη και έγινε δεκτός από τους υπηκόους του με ενθουσιασμό και πανηγύρια. Έκανε μια ανεπιτυχή προσπάθεια να διεκδικήσει ξανά την πόλη του Άστι πριν οριστεί προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών. Πέθανε στην Αμπουάζ, σε ηλικία 71 έτους.
Οικογένεια
Η πρώτη του σύζυγος, από το γάμο του το 1406, Ισαβέλλα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και χήρα του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας, απεβίωσε στη γέννα της κόρης τους:
Ο δεύτερος γάμος του ήταν με τη Μπόννη του Αρμανιάκ, κόρη τού Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ, η οποία απεβίωσε πριν γυρίσει ο σύζυγός της από την αιχμαλωσία.
Μετά την επιστροφή του από την αιχμαλωσία το 1440, ο Κάρολος Α΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Μαρία των Λα Μαρκ, κόρη του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης, με την οποία απέκτησε παιδιά:
Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου
Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (συντομογραφία: ) ονομάζεται κάθε αυτοδιοικούμενος, δημόσιος οργανισμός, που διαθέτει ίδια νομική προσωπικότητα, άλλη από αυτήν του Κράτους, και ασκεί δημόσια εξουσία με σκοπό την επίτευξη συγκεκριμένου δημοσίου συμφέροντος. Τα Ν.Π.Δ.Δ. διαφέρουν τόσο από τους κρατικούς φορείς, που ανήκουν στο νομικό πρόσωπο του Κράτους, όσο και από τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.), που έχουν ως σκοπό την προαγωγή ιδιωτικών συμφερόντων.
Χαρακτηριστικά, τα Ν.Π.Δ.Δ. ιδρύονται και καταργούνται με νόμο τυπικό ή ουσιαστικό (κανονιστικό προεδρικό διάταγμα) και ασκούν όσες αρμοδιότητες τους εκχωρεί το κράτος, μαζί με τους ανάλογους οικονομικούς πόρους, καθώς και ορισμένα φορολογικά προνόμια. Έτσι, απολαμβάνουν δημοσιονομική αλλά και διοικητική αυτοτέλεια, αφού αυτοδιοικούνται -συνήθως- από πολυμελή διοικητικά συμβούλια, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις προβλέπεται να υπάρχει και ένα δεύτερο συλλογικό όργανο με εκτελεστικό χαρακτήρα (π.χ. εκτελεστική ή διοικούσα επιτροπή). Γι' αυτό, οι πράξεις, που εκδίδουν κατόπιν ειδική νομοθετικής εξουσιοδότησης, υπόκειται μόνο σε έλεγχο νομιμότητας -εκφεύγοντας του ιεραρχικού έλεγχου (σκοπιμότητας)- από το εποπτεύον υπουργείο. Επιπλέον, μπορούν να ιδρύσουν νέα Ν.Π.Δ. ή Ι.Δ. υπό την εποπτεία τους.
Σύμφωνα με το Διοικητικό δίκαιο, τα Ν.Π.Δ.Δ. του Κράτους αποτελούν τη διοικητική αυτοδιοίκηση, η οποία διακρίνεται στην τοπική (ή κατά τόπον) και την λειτουργική (ή καθ' ύλην) αυτοδιοίκηση. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι Ο.Τ.Α., που συνίστανται με σκοπό τη διοίκηση των τοπικών ζητημάτων μιας συγκεκριμένης εδαφικής περιφέρειας, εποπτεύονται από το Υπουργείο Εσωτερικών, τα δε όργανά τους εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία από τους δημότες αυτής της περιφέρειας (Κοινότητα, Δήμος, Νομαρχία ή Περιφέρεια). Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν επαγγελματικοί (Εμπορικά και Τεχνικά Επιμελητήρια, Δικηγορικοί, Ιατρικοί και Φαρμακευτικοί Σύλλογοι, επαγγελματικά σωματεία), εκπαιδευτικοί και ερευνητικοί οργανισμοί (ΑΕΙ, ΑΤΕΙ, Ερευνητικά Κέντρα, Ανώτερες και Ανώτατες Σχολές δημόσιου χαρακτήρα, Δημόσιες Βιβλιοθήκες) και γενικά δημόσιοι φορείς, που ασκούν δημόσια υπηρεσία (Δημόσια Νοσοκομεία, Ασφαλιστικά Ταμεία) ή εξυπηρετούν ειδικότερο σκοπό δημοσίου χαρακτήρα (Εκκλησία της Ελλάδος) και μια σειρά άλλων, που υπάγονται σε όλο το εύρος της Δημόσιας Διοίκησης, εποπτεύονται από το αρμόδιο ή τα συναρμόδια υπουργεία ή επιμέρους Γενικές Γραμματείες αυτών (π.χ. ΝΠΔΔ των Υπουργείων Γεωργίας, Βιομηχανίας, Ναυτιλίας, Μεταφορών, Οικονομίας, Παιδείας, Πολιτισμού, Τουρισμού κ.ά.), ενώ τα διοικητικά τους όργανα, είτε εκλέγονται μεταξύ των μελών τους, είτε επιλέγονται από την κεντρική διοίκηση, σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους.
Αποκεντρωμένη διοίκηση και Τοπική αυτοδιοίκηση
Σύμφωνα με το άρθρο 101 του Συντάγματος της Ελλάδος "η διοίκηση του Κράτους οργανώνεται κατά το αποκεντρωτικό σύστημα" κι επομένως η οργάνωση του Κράτους περιλαμβάνει τόσο κεντρικά όσο και αποκεντρωτικά όργανα. Ως κεντρικά όργανα μπορούμε να αναφέρουμε την Κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό ως μονομελές όργανο του Κράτους, τα Υπουργεία με τους υπουργούς τους και τέλος τα μεγάλα σώματα της Διοίκησης όπως το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, καθώς και οι Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές. Αντίστοιχα ως αποκεντρωτικά όργανα σήμερα μπορούμε να θεωρήσουμε τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις (και κατά το παρελθόν τις μη αιρετές Περιφέρειες και Νομαρχίες καθώς και τις επιμέρους Επαρχίες του κράτους), οι οποίες ανήκουν στο Νομικό Πρόσωπο του Κράτους, διοικούνται από διοικητές διορισμένους από την εκάστοτε κυβέρνηση, που ασκούν κρατική εξουσία και υπόκεινται σε ιεραρχικό έλεγχο, σε αντιδιαστολή με τις αιρετές Περιφέρειες (ή παλιότερα Νομαρχίες), τους Δήμους (ή παλιότερα τις Κοινότητες), οι οποίες αναγνωρίζονται με διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, διοικούνται πάντα από αιρετά όργανα, που ασκούν δημόσια εξουσία και υπόκεινται απλώς σε εποπτεία).
Σύμφωνα με το άρθρο 103 του Συντάγματος "Η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού" κι επομένως προβλέπονται -εκτός της αποκεντρωμένης, κρατικής διοίκησης- δύο επίπεδα τοπικής αυτοδιοίκησης για κάθε τμήμα της επικράτειας: α' βαθμού το Δήμο (ή παλιότερα τη Κοινότητα)) και β' βαθμού την Περιφέρεια (ή παλιότερα τη Νομαρχία).
Με την ευρεία έννοια οι οργανισμοί που έχουν εκλεγμένες διοικήσεις από τον λαό μπορούν να θεωρηθούν ΝΠΔΔ, καθώς αν κι αυτές είναι κατοχυρωμένες από το Σύνταγμα, δεν προβλέπεται η αυτονομία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δηλαδή η νομοθετική εξουσία των οργάνων τους (να θεσπίζουν δηλαδή αυτοτελείς κανόνες δικαίου). Με την σειρά τους οι νέοι ΟΤΑ, σύμφωνα και με τις προβλέψεις την πρόσφατης διοικητικής μεταρρύθμισης του προγράμματος "Καλλικράτης", διατηρούν το δικαίωμα να έχουν δικά τους ΝΠΔΔ και Επιχειρήσεις (ΝΠΙΔ) με αρκετούς, όμως, περιορισμούς σε σχέση με το παρελθόν, καθώς ένας από τους στόχους του προγράμματος "Καλλικράτης" ήταν η μείωσή τους από 6000 σε 2000 από τις αρχές του 2011.
Παραπομπές
<references group="Ακριβοπούλου" /> <references group="Σπηλιωτόπουλος" />
Κατηγορία:Διοικητικό Δίκαιο Κατηγορία:Οργανισμοί Κατηγορία:Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου
Σωκράτης Καψάσκης
Ο Σωκράτης Καψάσκης (1928 - 2007) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, δοκιμιογράφος, ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πισινώντα Ζακύνθου και αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Καψάσκης, ιδρυτής της τράπεζας Εργασίας. Σπούδασε κινηματογράφο στο Παρίσι (IDHEC, 1954 - 1956) και επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ασχολήθηκε με την σκηνοθεσία. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως σκηνοθέτης γύρισε δεκατέσσερις ταινίες, στις οποίες πρωταγωνίστησαν σημαντικοί ηθοποιοί της εποχής. Το 1966 εγκατέλειψε την σκηνοθεσία και ίδρυσε την κινηματογραφική αίθουσα "Studio", την οποία διηύθυνε μέχρι το 1985, στην πλατεία Αμερικής μέσα από την οποία πρόβαλε ποιοτικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Το Studio λειτούργησε και στα χρόνια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών αποτελώντας σημαντικό καταφύγιο πολιτισμού. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 καταπιάστηκε με την ποίηση δημοσιεύοντας την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1955 με τίτλο «Εφημεριδα» για να ακολουθήσουν άλλες δύο ποιητικές συλλογές («Το καλοκαίρι του σώματος» και «Η σκάλα»). Παράλληλα ασχολήθηκε με την συγγραφή μυθιστορημάτων και δοκιμίων, με έμφαση στην μελέτη των έργων του Σολωμού και του Κάλβου, ενώ είχε να επιδείξει και μεταφραστικό έργο με σημαντικότερο την μετάφραση του "Οδυσσέα" του Τζέιμς Τζόις (εκδόσεις Κέδρος, 1990). Για το τελευταίο, έργο επίπονης και μακροχρόνιας προσπάθειας, βραβεύθηκε το 1992 με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης, ύστερα από ομόφωνη απόφαση της κριτικής επιτροπής. Το 1998 η επιτροπή των βραβείων Ουράνη αποφάσισε (με ψήφους έξι υπέρ - μία κατά) να δοθεί το βραβείο κριτικής - δοκιμίου στον Σωκράτη Καψάσκη για τα δύο έργα του πάνω στον Σολωμό και τον Κάλβο, πλην όμως ύστερα από πρόταση του ακαδημαϊκού Νικόλαου Ματσανιώτη, η ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών αποφάσισε να επανεξετάσει τα βραβεία απορρίπτοντας την βράβευση και μη δεχόμενη για πρώτη φορά να δώσει βραβεία από το 1972, έτος που θεσπίστηκαν. Στενός φίλος του ήταν ο ποιητής Γιώργης Παυλόπουλος.
Απεβίωσε στις 28 Αυγούστου 2007 στον Πισινώντα Ζακύνθου, όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Πολιτισμός του Λάγυνου
right|thumb|250px|Η έκταση του πολιτισμού του Λάγυνου Ο πολιτισμός του Λάγυνου (Beaker culture) (επίσης πολιτισμός του κωδωνόσχημου Λάγυνου, Άνθρωποι του Λάγυνου, γερμανικά Glockenbecherkultur), περ. 2600 - 1900 Π.Κ.Ε., είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για την περιγραφή ενός ευρέως αλλά σποραδικώς διασκορπισμένου αρχαίου πολιτισμού της προϊστορικής δυτικής Ευρώπης που εμφανίστηκε στην Ύστερη Νεολιθική και διήρκεσε έως την πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Διακρίθηκε στην ηπειρωτική Ευρώπη τη χιλιετία (2800 π.Χ. - 1800 π.Χ.) αλλά στα μέσα της περιόδου (2300 π.Χ.) αναδείχθηκε ο Πολιτισμός Ουνέτιτσε. Ο πολιτισμός ήταν διάσπαρτος στη δυτική Ευρώπη και βόρεια από τις πεδιάδες του Δούναβη, στα βορειοδυτικά έφτανε μέχρι τη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία, ήταν παρόν επίσης στη Σαρδηνία, την Κορσική και στη βορειοδυτική Αφρική. Ο συγκεκριμένος πολιτισμός έγινε εκτενές αντικείμενο επιστημονικής μελέτης επειδή αναπτύχθηκε από πολλούς λαούς με διαφορετική φυλετική καταγωγή. Στα πρώτα του στάδια ο Πολιτισμός του Λάγυνου θεωρείται μια πρώιμη μορφή δυτικού Ευρωπαϊκού πολιτισμού, αργότερα (2400 π.Χ.) επεκτάθηκε στην ανατολική Ευρώπη όπου κυριαρχούσε ο Πολιτισμός της σχοινοειδούς κεραμεικής.
Σε πολλά τμήματα της ανατολικής Ευρώπης όπως στην Πολωνία κυριάρχησαν οι δύο πολιτισμοί ταυτόχρονα, σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές μετά από μια περίοδο που η δυτική Ευρώπη ήταν απομονωμένη. Στην τελευταία του φάση ο πολιτισμός του Λάγυνου περιέχει σύγχρονες μεταλλουργίες με χρυσό και χαλκό, εμπόριο, πολιτιστικές και θρησκευτικές ιδέες και κοινωνική διαστρωμάτωση. Ο ιστορικός Λεμερσιέ (2018) σημειώνει ότι την τελευταία περίοδο του Λάγυνου "παρατηρείται ένας πολιτισμός ηπειρωτικής κλίμακας". Οι νεότερες ανακαλύψεις (2014) έδειξαν ότι οι οικογενειακές ταφές εφαρμόστηκαν σε όλες τις περιοχές που επικρατούσε ο πολιτισμός του Λάγυνου. Το γεγονός αυτό ανατρέπει προηγούμενες θεωρίες ότι υιοθετήθηκαν από τον πολιτισμό των Σχοινοειδών Προϊόντων και ότι επεκτάθηκαν από εκεί στη Δυτική Ευρώπη και τη Μεγάλη Βρετανία. Η πρώιμη παραγωγή χαλκού στο Κιλάρνεϊ της Ιρλανδίας (2400 π.Χ. - 2200 π.Χ.) συνδέθηκε με τον πολιτισμό του Λάγυνου, τότε δημιουργήθηκαν τα πρώτα χάλκινα τσεκούρια στην Αγγλία και την Ιρλανδία. Οι ίδιες πρακτικές εφαρμόστηκαν στα νότια και δυτικά της Γαλλίας και στην περιοχή του Τάγου. Τα τελικά συμπεράσματα είναι ότι χρησιμοποίησαν τους εμπορικούς θαλάσσιους δρόμους στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο με στόχο την εύρεση χρυσού ή άλλων πολύτιμων υλικών.
Διασπορά
Τα πρώτα χρόνια μετακινήθηκαν μέσω του Τάγου στα Πυρηναία και από εκεί στην κεντρική Ευρώπη, στο πρώτο κύμα εγκαταστάθηκαν στη βόρεια Ισπανία και τη νοτιοδυτική Γαλλία. Από εκεί μια ομάδα διασκορπίστηκε παραλιακά σε όλη την περιοχή από τον Κόλπο του Λέοντα μέχρι την Κοιλάδα του Πάδου στην Ιταλία, οι μετακινήσεις είναι διακριτές από τα πέτρινα τσεκούρια. Το βόρειο κύμα μετακινήθηκε στην Αρμορική και εγκαταστάθηκε στη βόρεια Βρετάνη, ξεκίνησαν πλέοντας τον Ροδανό και κατόπιν μέσω του παραποτάμου του Σων εισήλθαν στον Λίγηρα ο οποίος τους οδήγησε στην Αρμορική όπου εκβάλει. Το ανατολικό κύμα έφτασε στις πηγές του Ροδανού στο Καντόνι του Βαλαί της Ελβετίας, από εκεί εισήλθαν στον Ρήνο που πηγάζει από το γειτονικό Καντόνι του Γκριζούν. Η εποχή που έφτασαν στις πηγές του Ρήνου χρονολογείται στο 2600 π.Χ., οι διαδρομές τους επιβεβαιώθηκαν με τα πέτρινα τσεκούρια. Από τον Ρήνο εισήλθαν στον Δούναβη μέσω του παραποτάμου του Ρήνου Μάιν, η διαδρομή επιβεβαιώνεται με το σημερινό Κανάλι Ρήνου-Μάιν-Δούναβη, γύρω στο 2500 π.Χ. έφτασαν στα νησιά του Δούναβη Κσέπελ στην Ουγγαρία. Στην Πεδιάδα της Παννονίας ήρθαν σε επαφή με άλλους πολιτισμούς όπως ο Πολιτισμός Βούτσεντολ (3000-2200 π.Χ.), προήλθε από προγενέστερους που συγκατοικούσε όπως ο Πολιτισμός Γιάμνα (3300 π.Χ.-2600 π.Χ.). Δεν συναντάμε πλέον εδώ τα πέτρινα τσεκούρια αλλά μία άλλη μορφή όπως τα τσεκούρια που είχαν λαβή με τρύπα. Ο πολιτισμός του Λάγυνου ήρθε εκεί σε επαφή με μια άλλη μορφή κεραμικής όπως κύπελλα με πολύποδες, σχετίζονται με τα κλασσικά κύπελλα σε μορφή καμπάνας. Ο Ρήνος στο δυτικό του άκρο αποτελούσε μια ευρύτατη μορφή σύνδεσης του Πολιτισμού του Λάγυνου με ολόκληρη την ανατολική Ευρώπη, έφτασαν μέσω του Βιστούλα στην Πολωνία.
Κεραμική
Ο πολιτισμός του Λάγυνου διακρίνεται από την ευρεία χρήση κεραμεικής συγκεκριμένου τύπου -ενός λάγυνου με κωδωνόσχημο προφίλ που ανακαλύφθηκε στη δυτική Ευρώπη κατά το τέλος της 3ης χιλιετίας Π.Κ.Ε.- και φαίνεται πως χρησιμοποιείτο για την αποθήκευση και κατανάλωση υδρόμελου.
Προέλευση
Ο πολιτισμός του Λάγυνου προέρχεται πιθανώς από τον πρώιμο πολιτισμό της σχοινόμορφης κεραμικής, ενώ η περιοχή της Ρηνανίας και των Κάτω Χωρών είναι πιθανώς το περισσότερο αποδεκτό σημείο προέλευσης, (James P. Mallory,EIEC σελ. 53). Συχνά θεωρείται πρόγονος του πρώιμου Ινδοευρωπαϊκού πολιτισμού.
thumb|right|250px|Τέχνεργα του πολιτισμού του Λάγυνου
Αντίθετα η Μαρίζα Γκιμπουτάς θεωρεί ότι οι άνθρωποι του πολιτισμού του Λάγυνου προήλθαν από τους πολιτισμούς της ανατολικής κεντρικής Ευρώπης, που μεταλλάχτηκαν εξαιτίας εισβολών και αναμείξεων με φυλές που προήλθαν από τις ανατολικές στέπες. Η θεωρία αυτή αμφισβητείται ευρέως ακόμα και από τους υποστηρικτές της υπόθεσης μιας τέτοιας νομαδικής εισβολής (Υπόθεση Κούργκαν).
Ερμηνεία
Εξαιτίας της ασυνήθιστης μορφής και τυπολογίας της κεραμικής του και της αιφνίδιας εμφάνισής του στον αρχαιολογικό χρονολογικό ορίζοντα, η παραδοσιακή ερμηνεία για τον Πολιτισμό του Λάγυνου είναι ότι διεσπάρη στην Ευρώπη από μια πολιτισμική ομάδα (Θεωρία της διασποράς). Στις αρχές του 20ου αιώνα η κεραμεική του πολιτισμού του Λάγυνου, θεωρείτο στοιχείο μιας ομάδας ανθρώπων που, με αλλεπάλληλα κύματα εισβολών, έφερε μαζί του τη μεταλλοτεχνία, τη συνεσταλμένη θέση ταφής και τους στρογγυλούς τύμβους, αντικαθιστώντας έναν πρωιμότερο νεολιθικό ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Σήμερα πολλοί αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι οι 'άνθρωποι' του Λάγυνου δεν υπήρξαν ως διακριτή ομάδα και ότι οι λάγυνοι και άλλα νέα τεχνουργήματα εκείνης της περιόδου ή ταφικές πρακτικές είναι ενδεικτικές της ανάπτυξης νέων δεξιοτήτων. Είναι πιθανότερο αυτή η γνώση να προήλθε από πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις, παρά ως αποτέλεσμα μιας μαζικής μετανάστευσης. Αυτή η η θεωρία της μη επέμβασης προτάθηκε αρχικά από τον Κόλιν Μπάρτζες (Colin Burgess) και τον Στηβ Σένναν (Steve Shennan) στα μέσα της δεκαετίας 1970. Σήμερα ο πολιτισμός του Λάγυνου θεωρείται περισσότερο ένα σύνολο γνώσης που υιοθετήθηκε και εφαρμόστηκε από αυτόχθονες Ευρωπαίους σε διάφορους βαθμούς.
Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
Λαγυνου
Περίοδος επώασης
Η Περίοδος επώασης (ή λανθάνουσα περίοδος) είναι ο χρόνος ο οποίος μεσολαβεί από την έκθεση ενός ατόμου σε παθογόνο οργανισμό, σε μια χημική ουσία ή σε κάποιο είδος ακτινοβολίας μέχρι την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων από την έκθεση αυτή. Σε μια τυπική μολυσματική ασθένεια, η περίοδος επώασης είναι η περίοδος που χρειάζεται ο παθογόνος οργανισμός ώστε να εμφανίσει στον ξενιστή τα πρώτα συμπτώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιδημιολογία
Εγχέλιοι
Μυθολογία
Η Ελληνική Μυθολογία αποδίδει ως πρόγονο των Εγχελιών, έναν γιο του Ιλλυριού με το όνομα Εγχελεύς. Λέγεται πως ο Κάδμος από την Φοινίκη μαζί με την γυναίκα του, Αρμονία έφθασαν στους Εγχελείς. Σύμφωνα με τον μύθο, εκείνη την εποχή, οι Εγχελείς ήταν σε πόλεμο με γειτονικές ιλλυρικές φυλές, ενώ ο Κάδμος έπειτα από μαντικό χρησμό ηγήθηκε της φυλής και της προσέφερε βοήθεια. Μετά την νίκη ενάντια στους υπόλοιπους Ιλλυριούς, οι Εγχελείς επέλεξαν τον Κάδμο ως βασιλέα τους. Ο Ιλλυριός, ο επώνυμος πρόγονος του συνόλου των λαών της Ιλλυρίας, απέκτησε γιους (τον Εγχελέα, τον Αυταριέα, τον Δάρδανο, τον Μέδο, τον Ταύλα και τον Περραιβό) και κόρες (των Παρθώ, την Δαορθώ και την Δασσαρώ), από τους οποίους διάφορες ιλλυρικές φυλές πήραν την ονομασία τους.
Πολιτισμός
Οι Εγχειλείς ζούσαν μέσω της αλιείας στην Λίμνη Οχρίδα, καθώς και μέσω της εμπορίας ελληνικών προϊόντων, τα οποία έχουν ανευρεθεί σε αρκετές αρχαιολογικές ανασκαφές. Η κύρια πόλη των Εγχελέων, η Λυγκήστη, πιστεύεται πως βρισκόταν στις όχθες της Λίμνης Οχρίδας, κοντά στο χωριό του Λιν ή της πόλης του Πόγραδετς. Η αρχαία ονομασία της Στρούγκας ήταν Έγχαλων, αρχαία ελληνική λέξη που περιέγραφε τα χέλια που ζούσαν στη λίμνη Οχρίδα. Ο Περίπλους του Ψευδοσκύλακα, ο οποίος χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ., αναφέρει τους Εγχελείς ως ιλλυρική φυλή, η οποία ήταν εγκατεστημένη στις ακτές της Αδριατικής, στην τοποθεσία του σημερινού Μαυροβουνίου. Το γεγονός πως ορισμένοι Εγχελείς μετανάστευσαν προς τις ακτές 300 χρόνια αργότερα, εξηγείται από την μετανάστευση των Δασσαρετών στα εδάφη τους.
Εγχελειανό Βασίλειο
Στην περιοχή της Νότιας Ιλλυρίας, οργανωμένα κράτη άρχισαν να δημιουργούνται αρκετά νωρίτερα σε σύγκριση με άλλες περιοχές της Ιλλυρίας. Το αρχαιότερο γνωστό κράτος, του οποίου η ύπαρξη μπορεί να τεκμηριωθεί με βάση τις αρχαίες πηγές είναι εκείνο των Εγχελίων. Το απόγειο του Εγχελειανού Βασιλείου ήταν κατά την διάρκεια του 8ου-7ου αιώνα π.Χ., ωστόσο το βασίλειο άρχισε σταδιακά να παρακμάζει περί τον 6ο αιώνα π.Χ.
Οι Εγχελείς βρίσκονταν συχνά σε πόλεμο με ελληνικά κράτη της Βόρειας Ελλάδας. Από καταγεγραμμένες πηγές Ελλήνων συγγραφέων όπως ο Ηρόδοτος, ο στρατός των Εγχελιών είχε φτάσει να επιτεθεί ως τον ναό των Δελφών ή, ακόμη, την Θήβα. Μετά την υποταγή των Εγχελιών από τον Φίλιππο Β' της Μακεδονίας το 357 π.Χ., ορισμένοι Δασσαρέτες εγκαταστάθηκαν στα εδάφη της Λυγκήστης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιλλυρικές φυλές
Εθνική Οδός 59 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 59 (ΕΟ59) είναι εθνική οδός στην Κεντρική Μακεδονία. Συνδέει την Αμφίπολη με τη Μεσορράχη μέσω Νέας Ζίχνης. Είναι διπλής κατεύθυνσης με 2 λώριδες ανά κατεύθυνση και Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης. Έχει μήκος περίπου 25 χιλιόμετρα. Η διαδρομή περνάει από
Παραπομπές
59 Κατηγορία:Νομός Σερρών
Brothers in Arms: Road to Hill 30
Το Brothers in Arms: Road to Hill 30 είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την Gearbox Software και δημοσιεύθηκε από την Ubisoft για τα Xbox, Microsoft Windows, PlayStation 2 και OS X. Είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς Brothers in Arms. Λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και εστιάζει στην τακτική. Είχε κυκλοφορήσει και για το Wii το 2008, υπό τον τίτλο Brothers in Arms: Double Time Compilation.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Brothers in Arms Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2005 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γαλλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Gearbox Software Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Ubisoft Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου
1623 Βίβιαν
Η Βίβιαν (Vivian) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,0. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από το όνομα της κόρης του Β.Π. Χιρστ (W.P. Hirst), ο οποίος είχε υπολογίσει τις τροχιές άλλων αστεροειδών που είχαν ανακαλυφθεί από τον Τζόνσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιβιαν
Μανδάτωρ
Ο Μανδάτωρ ήταν ανώτατος υπάλληλος της Αυτοκρατορικής Αυλής του Βυζαντίου, έργο του οποίου ήταν να μεταβιβάζει τις διαταγές του Αυτοκράτορα. Το αξίωμα αυτό έφεραν πολλοί, με επί κεφαλής αυτών τον «Πρωτομανδάτωρα». Ένας δε εξ αυτών «παρά τω Βασιλεί» έφερε «χρυσούν βεργίν», δηλαδή ράβδο χρυσή διακοσμημένη με πολύτιμους λίθους συνοδεύοντας τον Αυτοκράτορα κατά τις εξόδους του σε δημόσιες εμφανίσεις και τελετές. Μέσω δε αυτού ο Αυτοκράτορας προσφωνούσε τον λαό.
Μανδάτωρες υπήρχαν και στο στρατό με καθήκοντα αγγελιαφόρου ή συνδέσμου μεταξύ των Διοικητών «οι τα μανδάτα των αρχόντων οξέως διακομίζοντες». Εκλεγόντουσαν από κάθε Τάγμα «άνδρες γοργοί και φρόνιμοι και λαλούντες, αν ενδέχηται, και διαφόρους γλώσσας». Αντ' αυτών εκφωνούνταν τα παραγγέλματα των Διοικητών, τόσο κατά τις ασκήσεις όσο και στο πεδίο της μάχης. Στο δε πεδίο της μάχης οι Μανδάτωρες εκτελούσαν και καθήκοντα ανιχνευτή προς προστασία των Διοικητών.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από το λατινικό mandator=ο εντελλόμενός τι (εκ του mandatum=μήνυμα, παραγγελία, πβλ. το ιταλικό mandato, το γαλλικό mandat και mandataire κ.τ.λ.) Αυτή είναι και η προέλευση της λέξης της  νέας ελληνικής μαντάτο=διαταγή, προμήνυμα, μήνυμα, παραγγελία, είδηση.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Ναός της Παναγίας (Ελμπασάν)
Ο ναός της Παναγίας (αλβανικά: Kisha e Shën Mërisë) είναι ορθόδοξη εκκλησία στο Ελμπασάν της Αλβανίας, αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου. Ανακηρύχθηκε πολιτιστικό μνημείο της Αλβανίας το 1963.
Ιστορικό
Ο ναός βρίσκεται στη συνοικία Καλιά, εντός του μεσαιωνικού κάστρου του Ελμπασάν. Το σημερινό οικοδόμημα κτίστηκε το 1833, με εισφορές των κατοίκων της περιοχής , στη θέση παλαιότερου ναού που καταστράφηκε το 1818 και του οποίου η κατασκευή φέρεται να ανάγεται στα τέλη του 15ου με τις αρχές του 16ου αιώνα.
Κατά τη δεκαετία του 1990 έγινε έδρα σχισματικής ομάδας που αποσπάστηκε από τους κόλπους της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας, ενώ το 2008 πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης του ναού με έξοδα του αλβανικού κράτους.
Περιγραφή
Το κτίσμα είναι τρίκλιτη βασιλική και αποτελείται από τον κυρίως ναό, τον νάρθηκα, τον γυναικωνίτη και τους σκεπαστούς εξώστες στη βόρεια και τη νότια πλευρά. Το τέμπλο του κατασκευάστηκε το 1859 και μερικά χρόνια αργότερα χρωματίστηκε με λευκά φύλλα χρυσού.
Άρθουρ Λι
Ο Άρθουρ Λι (Arthur Lee, Μέμφις, 7 Μαρτίου 1945- 3 Αυγούστου 2006) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος Love, που επηρέασε σημαντικά τη μουσική της δεκαετίας του '60.