cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φέγενορντ
2000-2009: Προσπάθειες ανοικοδόμησης
right|150px|thumb|Εορταστικό μπαλόνι για την 100ή επέτειο της ίδρυσης της Φέγενορντ Η Φέγενορντ συμμετείχε για δεύτερη φορά στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ 1999-00. Προκρίθηκε στη φάση των 16, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση στον όμιλό της (πίσω από τη Ρόσενμποργκ). Εκείνη την εποχή η φάση των 16 απαρτιζόταν από 4 ομίλους. Εκεί η Φέγενορντ αποκλείστηκε, αφού τερμάτισε στην τρίτη θέση στον όμιλο Δ.
Η Φέγενορντ αγωνίστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ και το 2001-02, στο οποίο τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου Θ. Προκρίθηκε όμως στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2001-2002 όπου και το κατέκτησε, αντιμετωπίζοντας στον τελικό που διεξήχθη στο Ντε Κάιπ την Ντόρτμουντ, όπου και τη νίκησε με 3-2. Σκόρερ για τη Φέγενορντ ήταν ο Πιερ Φαν Χόιντονκ (που σκόραρε δύο γκολ), και ο Γιον Νταλ Τόμασον. Τρεις μήνες αργότερα, αγωνίστηκε στο Σούπερ Καπ Ευρώπης, όπου έχασε από τη Ρεάλ Μαδρίτης με 3-1. Προπονητής ήταν ο Μπερτ φαν Μάρβικ, ο οποίος αποτέλεσε ο μακροβιότερος προπονητής της Φέγενορντ, προπονώντας την για 4 χρόνια (2000-2004).
Οι επόμενες περίοδοι που ακολούθησαν ήταν μέτριες για τη Φέγενορντ. Στις 30 Νοεμβρίου 2006, κατά τη διάρκεια του αγώνα εναντίον της Νανσί για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-2007, έγιναν συγκρούσεις μεταξύ οπαδών της Φέγενορντ και της αστυνομίας, με αποτέλεσμα η ολλανδική ομάδα να αποκλειστεί από το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ χωρίς να αγωνιστεί στη Φάση των 32 με την Τότεναμ, καθώς και να πληρώσει πρόστιμο 60.000€.
Τη σεζόν 2007-08 ο Φαν Μάρβικ επέστρεψε για μία χρονιά στη Φέγενορντ, όπου μέσα σε αυτή κατέκτησε το κύπελλο. Το 2008, η Φέγενορντ συμπλήρωσε 100 χρόνια από την ίδρυσή της και η ομάδα πραγματοποίησε έναν λαμπρό εορτασμό για την εκατοστή επέτειο. Μάλιστα, οργάνωσε και ένα τουρνουά, αποτελούμενο από τη Φέγενορντ και τις 3 ομάδες που έχει αντιμετωπίσει σε τελικό ευρωπαϊκών κυπέλλων (Ντόρτμουντ, Τότεναμ, Σέλτικ), ενώ το «χρυσό έμβλημα» έγινε για τη σεζόν 2007-08 το επίσημο έμβλημα της. Παράλληλα, η Φέγενορντ περιήλθε για δεύτερη φορά σε οικονομικά προβλήματα, έχοντας τη σεζόν 2008-09 αρνητικό ισοζύγιο 16.900.000€ , κατατάσοντάς τη στην Κατηγορία 1 (κακή οικονομική κατάσταση), θέτοντας σε κίνδυνο μάλιστα και την άδεια επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
2010-σήμερα: Οικονομικές δυσκολίες και νέο ξεκίνημα
Στις 24 Οκτωβρίου 2010 η Φέγενορντ υπέστη τη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας της, χάνοντας από την Αϊντχόφεν με 10-0. Προπονητής ήταν ο Μάριο Μπιν, ο οποίος αποχώρησε το 2011, μετά από μία απογοητευτική σεζόν, όπου η Φέγενορντ τερμάτισε στη 10η θέση, ενώ εξακολουθεί να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Στο κύπελλο έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου έχασε από τον Άγιαξ με συνολικό σκορ 6-1 (1-4 εντός, 0-2 εκτός).
Το 2011 έρχεται στον πάγκο ο Ρόναλντ Κούμαν. Με περιορισμένους οικονομικούς πόρους και πολλούς ποδοσφαιριστές από τις ακαδημίες, όπως ο Στέφαν ντε Βράι και ο Μπρούνο Μάρτινς, ενώ αγόρασε ως δανεικό τον Σουηδό Τζον Κουιντέτι, ο οποίος σκόραρε 3 γκολ στην εκτός έδρας νίκη επί του Άγιαξ, την πρώτη μετά το 2006. Τερμάτισε στην 2η θέση, όπου και προκρίθηκε στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Παράλληλα τα οικονομικά προβλήματα άρχισαν να υποχωρούν, τοποθετώντας την ομάδα στην Κατηγορία 2 (επαρκής οικονομική κατάσταση).
Η σεζόν 2013-14 ήταν η τελευταία για τον Κούμαν. Κατέκτησε την 2η θέση, όπου κέρδισε την είσοδο στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15. Στο Γιουρόπα Λιγκ 2013-14 αποκλείστηκε στα Play Offs από την Κουμπάν Κρασνοντάρ με συνολικό σκορ 1-3 (1-2 εντός, 0-1 εκτός). Επιπρόσθετα, το 2014 η Φέγενορντ τοποθετείται από την Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία στην Κατηγορία 3 (καλή οικονομική κατάσταση), ξεχρεώνοντας τις οφειλές των περασμένων ετών.
Το 2014-15, προπονητής έγινε ο Φρεντ Ρούντεν. Παρέμεινε μόνο για μία σεζόν, όπου κατέκτησε την 4η θέση στο πρωτάθλημα, ενώ στο Γιουρόπα Λιγκ 2014-15 αποκλείστηκε από τη Ρόμα στη φάση των 32 με συνολικό σκορ 2-3 (1-2 εντός, 1-1 εκτός). Ο Ρούτεν απολύθηκε στις 17 Μαΐου 2015, μετά την ήττα από την Ζβόλε με 3-0. Τον διαδέχτηκε ο Τζιοβάνι Φαν Μπρόνκχορστ, ο οποίος δύο χρόνια μετά, επανέφερε τη Φέγενορντ στην κορυφή του πρωταθλήματος.
Πορεία στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
1 Έγιναν και στις δύο περιπτώσεις αγώνας μπαράζ. Η Φέγενορντ νίκησε και τις δύο αντιπάλους της με 1-0 σε ουδέτερο γήπεδο.
2 Μονός αγώνας.
3 Η Φέγενορντ αποκλείστηκε από την UEFA.
Έμβλημα και εμφανίσεις
Η εξέλιξη των εμβλημάτων και των εμφανίσεων.
Μαγκούστα με δακτυλιδωτή ουρά
μικρογραφία|Μαγκούστα με δακτυλιδωτή ουρά Η Μαγκούστα με δακτυλιδωτή ουρά (επιστ. ον. Galidia elegans) είναι μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογένειας των ευπλερίδων και της υποοικογένειας Galidinae ενδημικό στην ανατολική Μαδαγασκάρη και σε κάποιους μικρούς θύλακες στην βορειοδυτική.
Φέγενορντ
Ύμνος
Ο ύμνος της Φέγενορντ λέγεται "Χέρι με χέρι" (Hand in Hand). Η μελωδία γράφτηκε από το Γερμανό Βίλχελμ Σπέντελ τον 19ο αιώνα. Το 1961 ο Γαπ Φανκχόφ έγραψε τους στίχους του ύμνου και έγινε αρχικά ανεπίσημος ύμνος της Φέγενορντ. Στις 5 Μαρτίου 2013 κυκλοφόρησε δίσκος με τον ύμνο.
Μαγκούστα με δακτυλιδωτή ουρά
Έχει μήκος 32-38εκ. και ζυγίζει 700-900γρ. Το σώμα της είναι μακρύ και λεπτό με σκούρο κόκκινο χρώμα και το κεφάλι της είναι στρογγυλό με μακρύ ρύγχος. Τα πόδια της είναι μαύρα και η φουντωτή ουρά της, όπως δηλώνει και το όνομά της, έχει μαύρους και κόκκινους δακτυλίους.
Φέγενορντ
Στάδιο
200px|right|thumb|Το Ντε Κάιπ το [[2006.]] Η Φέγενορντ χρησιμοποιεί το Στάδιο Φέγενορντ (ολλανδικά: Feijenoord Stadion) για τους εντός έδρας αγώνες της. Βρίσκεται στην ομώνυμη περιοχή του Ρότερνταμ και αποκαλείται Ντε Κάιπ, που στην ολλανδική γλώσσα σημαίνει "η μπανιέρα". Κατασκευάστηκε το 1937 και η χωρητικότητα του φτάνει στις 51.117 θέσεις. Έχει φιλοξενήσει δέκα τελικούς ευρωπαϊκών διοργανώσεων, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για τα ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο πρώτος τελικός που έλαβε χώρα το 1963 ήταν του Κυπέλλου Κυπελλούχων μεταξύ της Ατλέτικο Μαδρίτης και της Τότεναμ.
Τα εγκαίνια του σταδίου έγιναν στις 27 Μαρτίου 1937 με τον αγώνα Φέγενορντ-Μπέρσχοτ 5-2. Το πρώτο γκολ στο γήπεδο σημείωσε ο Λιν Φέντε. Στις 2 Μαΐου του ίδιου έτους έγινε ο πρώτος διεθνής αγώνας στο γήπεδο, με την Ολλανδία να αντιμετωπίζει το Βέλγιο, όπου και το νίκησε με 1-0. Το πρώτο ρεκόρ προσέλευσης σημειώθηκε το 1949, όταν 64.368 θεατές παρακολούθησαν τον αγώνα Σίνταμ-Χέρενφεν, στο πλαίσιο πρωταθλήματος, ενώ αυτό το ρεκόρ καταρρίφθηκε το 1968 όπου σημειώθηκε νέο, με 65.427 θεατές να παρακολουθούν τον αγώνα Φέγενορντ-Τβέντε. Ο πρώτος νυχτερινός αγώνας που έγινε με τη χρήση προβολέων ήταν στις 27 Νοεμβρίου 1957 μεταξύ της Φέγενορντ και της Μπόλτον.
Μαγκούστα με δακτυλιδωτή ουρά
Είναι ημερόβια και καλή στην αναρρίχηση στα δέντρα. Ζει στα τροπικά δάση και τρέφεται με μικρά θηλαστικά, ψάρια, ερπετά, αυγά, έντομα και φρούτα. Απειλείται από την αποψίλωση των δασών και τον ανταγωνισμό με τη μικρή ινδική μοσχογαλή.
Φέγενορντ
Στάδιο
Στο Ντε Κάιπ, εκτός από αγώνες ποδοσφαίρου, έχουν διεξαχθεί αγώνες πυγμαχίας και μοτοσικλέτας. Το 1993 ανακατασκευάστηκε πλήρως ώστε να πληροί τις προϋποθέσεις ασφαλείας, ενώ όλη η ανακατασκευή κόστισε 120 εκατομμύρια φιορίνια.
Μαγκούστα με δακτυλιδωτή ουρά
Πηγές
μικρογραφία|Κατανομή της μαγκούστας με δακτυλιδωτή ουρά
Φέγενορντ
Στάδιο
Οι ιθύνοντες της Φέγενορντ σχεδιάζουν την ανέγερση νέου σταδίου χωρητικότητας 70.000 θέσεων.
Παλαιότερα, η Φέγενορντ είχε χρησιμοποιήσει σαν γήπεδα το Στάδιο Κρομ Τσάντβεγκ και το Στάδιο Άφρικααντερπλαουν.
Μαγκούστα με δακτυλιδωτή ουρά
Πηγές
Κατηγορία:Ευπλερίδες Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Φέγενορντ
Τεχνικό προσωπικό
Το τεχνικό προσωπικό της Φέγενορντ είναι :
Πρώην πρόεδροι
Σε αντίθεση με τους προπονητές της Φέγενορντ που ήταν απ' όλη την Ευρώπη, οι πρόεδροι στην πλειοψηφία τους ήταν Ολλανδοί. Εξαίρεση αποτελεί ο Αμάντους Λουντκβίστ από τη Σουηδία. Ο Κορ Κίμπομ ήταν πρόεδρος για 28 χρόνια, περισσότερα από κάθε άλλον πρόεδρο της Φέγενορντ.
Υποστηρικτές
Λέγεται ότι οι υποστηρικτές της Φέγενορντ είναι από τους πιο πιστούς οπαδούς του κόσμου, υποστηρίζοντας την ομάδα στις καλές και τις κακές στιγμές. Οι οπαδοί αυτοί αυτοαποκαλούνται Η Λεγεώνα (ολλανδικά: Het Legioen), και μπορούν να βρεθούν οπουδήποτε στον κόσμο. Ο αριθμός 12 δεν δίνεται ποτέ σε ποδοσφαιριστή, αλλά προσδιορίζει τη Λεγεώνα. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 40.000 οπαδοί εγγεγραμμένοι στη Λεγεώνα.
Δημοτικότητα
right|thumb|200px|Οι οπαδοί που ταξίδεψαν με τα δύο πλοία στη Λισαβόνα Η Φέγενορντ είναι δημοφιλής σύλλογος στην Ολλανδία, με έναν μεγάλο αριθμό υποστηρικτών. Η πρώτη προπόνηση της σεζόν προσελκύει πολλούς οπαδούς. Τη σεζόν 2007-08 προσήλθαν 20.000 οπαδοί για να παρακολουθήσουν την πρώτη προπόνηση.
Το 1963, περίπου 3.000 οπαδοί επιβιβάστηκαν σε δύο πλοία, ανάμεσα σε χιλιάδες οπαδούς που ταξίδεψαν με τρένα ή αυτοκίνητα για να ταξιδέψουν στη Λισαβόνα, όπου η Φέγενορντ αντιμετώπιζε την Μπενφίκα στο πλαίσιο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Όταν η Φέγενορντ αγωνιζόταν σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, περίπου 8.000 οπαδοί ταξίδευαν στα εκτός έδρας παιχνίδια της, ενώ 15.000 οπαδοί υποστήριζαν την ομάδα τους το 1996, στον αγώνα ενάντια στην Γκλάντμπαχ. Περίπου 40.000 οπαδοί παρακολουθούν έναν εντός έδρας αγώνα, ενώ στους ευρωπαϊκούς αγώνες, όπως και τους αγώνες με αντιπάλους τον Άγιαξ και την Αϊντχόφεν, είναι συνήθως sold out. Περίπου 250.000 οπαδοί πανηγύρισαν την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Φέγενορντ το 1999 στο κέντρο της πόλης. Επίσης, μετά τη νίκη της Φέγενορντ επί της Ίντερ στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2002, ο μέσος της Ίντερ, Κλάρενς Ζέεντορφ, δήλωσε: "Πραγματικά απόλαυσα την ατμόσφαιρα στο Ντε Κάιπ. Απόλαυσα επίσης τον τρόπο που οι οπαδοί βιώνουν τους αγώνες της Φέγενορντ".
Εκτός από την Ολλανδία, η Φέγενορντ έχει ανοίξει καταστήματα της ομάδας και στο Τόκιο στην Ιαπωνία, λόγω του επιτυχημένου Ιάπωνα ποδοσφαιριστή της Φέγενορντ, Σινζί Όνο, καθώς και στη Νότια Κορέα, λόγω του ποδοσφαιριστή Σονγκ Τσονγκ Γκαγκ.
Οργανώσεις υποστηρικτών
thumb|left|200px|Ο Κοεντιέ, η μασκότ του Καμεράντιες
Το 1998 τα μέλη της FSV αναρωτιόντουσαν αν μπορούσαν να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα στο γήπεδο κατά τη διάρκεια των σημαντικών αγώνων. Ως αποτέλεσμα, παρήχθησαν μεγάλες σημαίες και ήρθαν στο γήπεδο. Οι σημαίες είχαν επιτυχία, αλλά τα μέλη ζητούσαν περισσότερες δραστηριότητες. Έτσι στις 10 Δεκεμβρίου 2000, όταν η Φέγενορντ αγωνίστηκε με τον Άγιαξ, 40 μηχανές ομίχλης τέθηκαν σε λειτουργία όταν οι ποδοσφαιριστές έμπαιναν στον αγωνιστικό χώρο. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν κι άλλες δραστηριότητες που δημιουργούσαν ατμόσφαιρα στο γήπεδο. Η Tifo βράβευσε τη Φέγενορντ τη σεζόν 2000-01 για την ατμόσφαιρα που υπήρχε στο γήπεδο.
Πρότζεκτ νέων
Το πρότζεκτ νέων της Φέγενορντ (ολλανδικά: Jeugdproject) επικεντρώνεται σε παιδιά από 6 μέχρι 12 ετών, όπου παίζουν ποδόσφαιρο στα σχολεία και σε ερασιτεχνικές ομάδες, μαθαίνοντας στα παιδιά τη σημαντικότητα των αθλημάτων στη ζωή. Η Φέγενορντ καλεί τα παιδιά στο Ντε Κάιπ για να δουν ότι τα αθλήματα φέρνουν κοντά τους ανθρώπους, αλλά και συναισθήματα, όπως η ευτυχία, η απογοήτευση, ο ενθουσιασμός, ο φόβος και η ζεστασιά. Στο πρότζεκτ νέων, εκτός από τον αθλητισμό, που είναι το κύριο σκέλος, έχει και εκπαιδευτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα.
Δεξίωση ανοιχτής ημέρας
right|200px|thumb|Το ελικόπτερο της Φέγενορντ Λίγες εβδομάδες μετά από την πρώτη προπόνηση, αλλά πριν από την έναρξη της σεζόν, η Φέγενορντ ανοίγει τις πόρτες της για τους οπαδούς της ομάδας δωρεάν για να παρουσιαστεί η ομάδα για την επερχόμενη σεζόν. Το Ντε Κάιπ ανοίγει από το πρωί, στο οποίο υπάρχουν πολλές δραστηριότητες, κυρίως για παιδιά και για ανθρώπους που έχουν εταιρική σχέση με τη Φέγενορντ. Επίσης, οι οπαδοί μπορούν να περιηγηθούν στο γήπεδο. Σε κάθε ανοιχτή μέρα, πραγματοποιείται ενός λεπτού σιγή για τους πρώην ποδοσφαιριστές της Φέγενορντ που έχουν αποβιώσει το προηγούμενο έτος. Μετά, παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές της Φέγενορντ επιστρέφουν στο Ντε Κάιπ για να αγωνιστούν σε έναν αγώνα ενάντια σε διάσημους Ολλανδούς. Τέλος, η ανοιχτή μέρα λήγει με την παρουσίαση των ποδοσφαιριστών, οι οποίοι φτάνουν στο γήπεδο με ελικόπτερο. Επίσης, οι οπαδοί έχουν τη δυνατότητα να πάρουν αυτόγραφα από τους παίχτες. Η δεξίωση της ανοιχτής μέρας προσελκύει περίπου 60.000 με 70.000 οπαδούς, την ώρα που το γήπεδο έχει χωρητικότητα μόνο για 51.117 θεατές.
Παίκτης του μήνα και της χρονιάς
Από τη σεζόν 2016-17, οι οπαδοί της Φέγενορντ μπορούν να ψηφίζουν μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της, τον παίκτη του μήνα και της σεζόν. Η ψηφοφορία λαμβάνει χώρα κάθε πρώτη βδομάδα του μήνα. . Για τη σεζόν 2016-17, τον τίτλο του παίκτη της χρονιάς κέρδισε ο Γενς Τόορνστρα.
Άγιαξ
Ο Άγιαξ είναι ο κύριος αντίπαλος της Φέγενορντ. Οι αγώνες μεταξύ τους ονομάζονται De Klassieker, το Κλασσικό. Η αντιπαλότητα αυτή δεν υφίσταται μόνο στις ομάδες, αλλά και στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της Ολλανδίας, το Άμστερνταμ και το Ρότερνταμ, δύο πόλεις με διαφορετικές νοοτροπίες και πολιτισμό. Ο αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων θεωρείται ότι είναι ο σημαντικότερος αγώνας της σεζόν.
Στο παρελθόν γινόντουσαν πολλές διαμάχες μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων, με τη σύγκρουση Μπέφερβεϊκ το 1997 να είναι η πιο κακόφημη, όπου ο Κάρλο Πικορνίε, οπαδός του Άγιαξ σκοτώθηκε, ενώ πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν. Το 2004, ο ποδοσφαιριστής της Φέγενορντ Χορχέ Ακούνια διακομίστηκε στο νοσοκομείο με τραύματα στο κεφάλι, στο λαιμό και στα πλευρά μετά από επίθεση οπαδών του Άγιαξ, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα των δεύτερων ομάδων. Ένας άλλος παίχτης της Φέγενορντ, ο Ρόμπιν Φαν Πέρσι αναγκάστηκε να διασωθεί από τον προπονητή του Άγιαξ, Γιον φαν 'Τ Σιπ και τον παίχτη Ντανιέλ ντε Ρίντερ. Οι συγκρούσεις οπαδών το 2005 πριν και μετά τον αγώνα που διεξήχθη στο Ρότερνταμ θεωρείται ότι ανήκουν στις χειρότερες στιγμές του ολλανδικού ποδοσφαίρου.
Εξέλσιορ - Σπάρτα
Το Ρότερνταμ είναι η μοναδική πόλη της Ολλανδίας που έχει τις περισσότερες επαγγελματικές ποδοσφαιρικές ομάδες. Εκτός από τη Φέγενορντ, υπάρχει η Σπάρτα, όπου αγωνίζεται στην Ίιρστε Ντιβίζι και η Εξέλσιορ, όπου αγωνίζεται στην Έρεντιβιζι. . Η μεγαλύτερη αντιπαλότητα είναι ανάμεσα στη Φέγενορντ και τη Σπάρτα. Οπαδοί της Σπάρτα αρνούνται να εισέλθουν στο Ντε Κάιπ, ακόμη και όταν η Σπάρτα αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ολλανδίας που διεξήχθη στην έδρα της Φέγενορντ. Επίσης οι δύο ομάδες, εκτός από αγωνιστικές διαφορές, έχουν και κοινωνικές διαφορές, καθώς η Φέγενορντ, κατά την ίδρυσή της, ήταν πιο κοντά στα λαϊκά στρώματα, σε αντίθεση με τη Σπάρτα που απευθυνόταν σε πιο υψηλές κοινωνικές τάξεις.
Το ντέρμπι με την Εξέλσιορ δεν έχει τόση αντιπαλότητα, καθώς οι δύο ομάδες συνεργαζόντουσαν μέχρι το 2015. Παρ' όλα αυτά, οι οπαδοί της Εξέλσιορ έχουν μία αντιπαλότητα για τη Φέγενορντ, χωρίς να υπάρχει αντίδραση από τους υποστηριχτές της Φέγενορντ.
Εξέλσιορ
Η συνεργασία με την Εξέλσιορ ξεκίνησε -ανεπίσημα- το 1979, ενώ επισημοποιήθηκε το 1996 Διεκόπη στις 20 Δεκεμβρίου 2008 λόγω οικονομικών προβλημάτων. Παρ' όλα αυτά, μετά από πέντε μήνες, στις 21 Μαΐου 2009, οι δύο ομάδες υπέγραψαν μια νέα συμφωνία, η οποία προέβλεπε τη συγχώνευση των δύο ακαδημιών των ομάδων σε μία κοινή, την Ακαδημία Φέγενορντ. Εγκρίθηκε από την Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία στις 23 Ιουνίου 2010.
Ουίπεστ
Το 2005 η Φέγενορντ άρχισε να συνεργάζεται με την ουγγρική Ουίπεστ, λόγω του πρώην παίκτη της Φέγενορντ, Ζόζεφ Κίπριτς, που έγινε προπονητής της Ουίπεστ U-19. Η συνεργασία διεκόπηκε, καθώς η Φέγενορντ έχασε 200.000.000€ από αυτή τη συνεργασία.
Φέγενορντ Γκάνας
Η ακαδημία της Φέγενορντ Γκάνας ιδρύθηκε το 1998 από τον τότε πρόεδρο της Φέγενορντ Γιορίν φαν ντεν Χέρικ για να υπογράψει ο τότε άγνωστος Μπάρι Καλού στην Φέγενορντ. Ο πρώτος παίχτης που βγήκε από την ακαδημία και υπέγραψε συμβόλαιο με τη Φέγενορντ ήταν ο Μοχάμεντ Αμπουμπακάρι. Το 2014 η Φέγενορντ Γκάνας μετονομάστηκε σε Ακαδημία ποδοσφαίρου Δυτικής Αφρικής.
Άλλες ομάδες
Η Φέγενορντ έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με τις Αμέρικα Μινέιρο, Παραμάτα, Ναγκόγια Γκράμπους, Μπολντκλούμπεν, Χέλσινγκμποργκς, Σούπερσπορτ Γιουνάιτεντ, Βέστερλο, Μαλίν, Μπρέιδαμπλικ, Λιν, Λοντζ, Όμιγια Αρουντίτζα και Γιανγκσου Γκουξίν Σάιντι.
Χορηγοί-κατασκευαστές εμφανίσεων
right|200px|thumb|Αυτοκίνητα της Fortis Τη σεζόν 1981-82 η Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία επέτρεψε στις ομάδες που αγωνίζονταν στα πρωταθλήματα να χρησιμοποιούν διακριτικά χορηγών, με αντάλλαγμα χρηματικά ποσά. Ο πρώτος χορηγός της Φέγενορντ ήταν ο ολλανδικός Χρυσός Οδηγός (De Gouden Gids), μέχρι το 1984 που η Opel έγινε ο νέος χορηγός της. Παράλληλα, ο κατασκευαστής που έφτιαχνε τις εντός και εκτός έδρας εμφανίσεις τότε ήταν η Puma. Η συμφωνία με την Opel κράτησε μέχρι το 1989, ενώ η συμφωνία με τη Puma μέχρι το 1987. Το 1989, η HCS έγινε ο κύριος χορηγός της Φέγενορντ, αλλά χρεοκόπησε ένα χρόνο μετά, το 1990 και δεν ήταν πλέον σε θέση να είναι χορηγός της ομάδας. Έτσι, η ασφαλιστική εταιρεία Stad Rotterdam Verzekeringen έγινε ο χορηγός της ομάδας, ενώ την ίδια χρονιά η Adidas έγινε ο κατασκευαστής των εμφανίσεων. Το 2004 χορηγός της Φέγενορντ γίνεται η Fortis, ενώ τα κιτ του συλλόγου από το 2000 μέχρι το 2009 παράγονται από την Kappa. Το 2009 αλλάζουν και ο χορηγός και ο κατασκευαστής: χορηγός είναι η ασφαλιστική εταιρεία ASR, ενώ ο κατασκευαστής των φανελών η Puma. Το συμβόλαιο με την ASR έληγε την 1η Ιουλίου 2012, αλλά επεκτάθηκε μέχρι την 1η Ιουλίου 2013. Για ένα χρόνο χορηγός ήταν ο ζωολογικός κήπος του Ρότερνταμ Diergaarde Blijdorp, ενώ την 1η Ιουλίου 2013 η Φέγενορντ υπέγραψε συμβόλαιο ξανά με την Opel  , το οποίο έληξε το 2017. Επίσης, το 2014 η Adidas έγινε ξανά ο κατασκευαστής των εμφανίσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1908 Κατηγορία:Ρότερνταμ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908
Αργύρης Παπαπέτρου
Ο Αργύρης Παπαπέτρου, γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου 1965 στο Αιγίνιο, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 2,06 μ. αγωνιζόταν στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ. Υιοί του είναι ο διεθνής καλαθοσφαιριστής του Παναθηναϊκού Ιωάννης Παπαπέτρου και ο επίσης καλαθοσφαιριστής Γιώργος Παπαπέτρου.
Καριέρα
Ξεκίνησε να αγωνίζεται στον Πιερικό. Αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό το 1984 και στο τέλος της σεζόν 1984-1985 ήταν φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας. Το 1986 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας και στον τελικό ήταν ο δεύτερος σκόρερ του ΠΑΟ με 16 πόντους στη νίκη απέναντι στον Ολυμπιακό 88-78. Το 1993 ήταν και πάλι κυπελλούχος με τον Παναθηναϊκό αγωνιζόμενος με συμπαίκτη το Νίκο Γκάλη. Την επόμενη χρονιά παραχωρήθηκε στον Απόλλων Πατρών ως αντάλλαγμα για το Γιάννη Παπαγιάννη και υπήρξε ένας από τους βασικούς αθλητές του Απόλλωνα για τα επόμενα χρόνια. Τελευταία του ομάδα ήταν ο Ο.Α.Α Ηράκλειο, όπου και σταμάτησε την καριέρα του το 1997.
Ο Αργύρης Παπαπέτρου είχε 245 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα, τις 169 με τον Παναθηναϊκό.
Χρόνια μετά την αποχώρηση του ανέλαβε προπονητής της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού για μία σεζόν το 2005-06.
Στις 14 Ιουνίου 2019, τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας που συμπλήρωσε το 2019, 100 χρόνια μπασκετικής ιστορίας.
Εθνική Ελλάδος
Υπήρξε διεθνής 31 φορές και σκόραρε 77 πόντους (2,48 μ.ο). Συμμετείχε με την Εθνική στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1984, στο Βαλκανικό Κύπελλο του 1985 και 1990 και στο Μουντομπάσκετ του 1994 όπου κατέκτησε την 4η θέση στον κόσμο. Συμμετείχε και σε ένα Τουρνουά Ακρόπολις το 1994. Πριν την ανδρών έπαιξε σε 29 ματς (251 πόντοι) με την Εφήβων και την Ελπίδων (3 ματς με 21 πόντους) και τη Β' ανδρών (4 ματς με 17 πόντους).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πρωτέα Βούλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Πέτρος Γλυκύς
Ο Πέτρος Γλυκύς ή Μπερεκέτης ήταν μουσικοδιδάσκαλος και ασματογράφος της μεταβυζαντινής εποχής.
Πολλά από τα έργα που ψάλλονται σήμερα είναι δικά του. Το οκτώηχο «Θεοτόκε Παρθένε», της αρτοκλασίας, διάφοροι καλλοφωνικοί Ειρμοί, και άλλα πολλά. Τα έργα του βρίσκονται σε χειρόγραφα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι
Παλαιόμυλος Λεμεσού
Ο Παλαιόμυλος ή ο Παλιόμυλος είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Ο Παλαιόμυλος βρίσκεται 42 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια της Μαραθάσας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1030 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με το Φοινί, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Δημήτριο, στα δυτικά με τις Τρεις Ελιές, στα βορειοδυτικά με τη Λεμύθου και στα βορειοανατολικά με τον Πρόδρομο.
Φυσικό περιβάλλον
Η περιοχή του χωριού είναι διαμελισμένη από μικρά ρυάκια, παραπόταμοι του ποταμού Διαρίζου. Στο τοπίο υπάρχουν πολλές ψηλές βουνοκορφές. Το τραχύ και βουνίσιο ανάγλυφο της περιοχής δεν επιτρέπει την εκτεταμένη γεωργική ανάπτυξη. Στην περιορισμένη καλλιεργήσιμη γη περιλαμβάνονται αμπέλια, μηλιές, κερασιές, αχλαδιές, ροδακινιές, καρυδιές και λαχανικά. Το μεγαλύτερο μέρος της διοικητικής έκτασης του Παλαιόμυλου αποτελεί μέρους του κρατικού δάσους Τροόδους.
Ονομασία
Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό οφείλει την ονομασία του σε ένα νερόμυλο που υπήρχε κοντά στην περιοχή. Αρχικά, κατοίκησε κοντά στον νερόμυλο η οικογένεια που τον χρησιμοποιούσε. Στη συνέχεια οι κάτοικοι αυξήθηκαν, δημιουργώντας το χωριό.
Ιστορία
Το χωριό δεν αναφέρεται σε μεσαιωνικές πηγές. Το πιθανότερο είναι να ιδρύθηκε την περίοδο της Τουρκοκρατίας, κατά την οποία ανήκε στο κατηλλίκι της Λεύκας.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού έφτασε στο υψηλότερο σημείο του το 1946. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Παλαιόμυλου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Χωριά της Μαραθάσας
Κιράμπο
Το νησί Κιράμπο (πορτογαλικά: Quirambo) είναι ένα νησί του αρχιπελάγους Κιρίμπα της Μοζαμβίκης.
Γεωγραφία
Το Κιράμπο ανήκει στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στη Συνοικία Ίμπο, τη μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο.
Δείτε επίσης
Κιράμπο
Ιωάννης Τραπεζούντιος
Ο Ιωάννης Τραπεζούντιος ήταν μουσικοδιδάσκαλος της μεταβυζαντινής εποχής.
Ήταν πρωτοψάλτης της Μεγάλης Εκκλησίας και μαθητής και λαμπαδάριος του Παναγιώτου Χαλάτζογλου, τον οποίο και διαδέχτηκε στην πρωτοψαλτεία. Αναδείχτηκε άριστος μουσικός και μελοποιός που στίλβωσε το ύφος της Μεγάλης Εκκλησίας με τα πολλά έργα του.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι
Κρίστιανστεντ
Το Κρίστιανστεντ (αγγλικά:Christiansted) είναι πόλη που βρίσκεται στο νησί Σαιντ Κρουά, ένα από τα κύρια νησιά των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων, που ανήκουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2004 είχε πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκων. Τα κτίρια του Κρίστιανστεντ, τα οποία κατασκευάστηκαν από Αφρικανούς σκλάβους διατηρούν την Δανικού τύπου αρχιτεκτονική του 18ου αιώνα. Επειδή η πόλη κατασκευάστηκε από Αφρικανούς σκλάβους, υπάρχουν πολλές αφρικανικές επιρροές στο σχεδιασμό της, καθιστώντας την, μία από τις λίγες πόλεις στον κόσμο με "Αφρικανοδανικό" στυλ. Ο καλός σχεδιασμός της πόλης με τους κάθετους δρόμους προς την προκυμαία καθιστά την πόλη πολύ δημοφιλή για περιηγήσεις με τα πόδια. Η πόλη έχει πολλά μικρά ξενοδοχεία και εστιατόρια καθώς και πολλά καταστήματα για καταδύσεις.
Ριβονουκλεοτίδιο
μικρογραφία|320x320εσ|Η γενική δομή του ριβονουκλεοτιδίου: φωσφορική ομάδα, ριβόζη και νουκλεοβάση.Στη βιοχημεία, το ριβονουκλεοτίδιο είναι νουκλεοτίδιο το οποίο περιέχει τη ριβόζη ως συστατικό της πεντόζης του. Θεωρείται μοριακός πρόδρομος των νουκλεϊκών οξέων. Τα νουκλεοτίδια είναι τα βασικά δομικά στοιχεία του ριβονουκλεϊκού οξέως (RNA). Το ίδιο το μονομερές σχηματίζει τα βασικά δομικά στοιχεία του ριβονουκλεϊκού οξέως από ριβονουκλεοτίδια. Ωστόσο, η μείωση του ριβονουκλεοτιδίου, από το ένζυμο της ριβονουκλεοτιδικής αναγωγάσης, σχηματίζει το δεοξυριβονουκλεοτίδιο, το βασικό δομικό στοιχείο του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέως. Υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ των δεοξυριβονουκλεοτιδίων του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέως και των ριβονουκλεοτιδίων του ριβονουκλεϊκού οξέως. Τα διαδοχικά νουκλεοτίδια συνδέονται μεταξύ τους μέσω ομολόγων φωσφοδιεστέρας.
Τα ριβονουκλεοτίδια χρησιμοποιούνται και σε άλλες κυτταρικές λειτουργίες. Αυτά τα ειδικά μονομερή χρησιμοποιούνται στην κυτταρική ρύθμιση και τη κυτταρική σηματοδότηση, όπως φαίνεται στη μονοφωσφορική αδενοσίνη. Επιπλέον, τα ριβονουκλεοτίδια μπορούν να μετατραπούν σε τριφωσφορική αδενοσίνη, το ενεργειακό νόμισμα των οργανισμών. Τα ριβονουκλεοτίδια μπορούν να μετατραπούν σε κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη για να ρυθμίσουν τις ορμόνες του οργανισμού. Στους ζωντανούς οργανισμούς, οι πιο κοινές βάσεις ριβονουκλεοτιδίων είναι η αδενίνη (Α), η γουανίνη (G), η κυτοσίνη (C) και η ουρακίλη (U). Οι αζωτούχες βάσεις είναι ταξινομημένες σε δύο μητρικές ενώσεις, την πουρίνη και την πυριμιδίνη.
Μαρί-Τερέζ Ροντέ Ζοφρέν
Η Μαρί-Τερέζ Ροντέ Ζοφρέν (γαλλικά: Marie-Thérèse Rodet Geoffrin) (26 Ιουνίου 1699 - 6 Οκτωβρίου 1777) ήταν Γαλλίδα οικοδέσποινα σαλονιού που αναφέρεται ως μία από τις κορυφαίες γυναικείες προσωπικότητες του γαλλικού Διαφωτισμού. Από το 1750 έως το 1777, η κυρία Ζοφρέν φιλοξένησε πολλούς από τους πιο σημαντικούς Φιλοσόφους και Εγκυκλοπαιδιστές της εποχής της.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|Το μέγαρο της μαντάμ Ζοφρέν στο Παρίσι, οδός Σαιντ-Ονορέ 374 Γεννήθηκε το 1699. Ο πατέρας της ήταν θαλαμηπόλος της δελφίνης μελλοντικής συζύγου του Λουδοβίκου της Γαλλίας και η μητέρα της κόρη Παριζιάνου τραπεζίτη. Μετά το θάνατο της μητέρας της, μεγάλωσε με τη γιαγιά της και το 1713, σε ηλικία 14 ετών, παντρεύτηκε τον Πιερ Φρανσουά Ζοφρέν, έναν πλούσιο 49χρονο χήρο κατασκευαστή καθρεφτών και αντισυνταγματάρχη της Εθνικής Φρουράς. Απέκτησαν μια κόρη το 1715 και ένα γιο το 1717. Ο σύζυγός της πέθανε το 1749.
Πνεύμα καλλιεργημένο, η μαντάμ Ζοφρέν διατηρούσε από το 1749 ένα από τα πιο πολυσύχναστα σαλόνια όπου συγκεντρώνονταν άνθρωποι του πνεύματος και εκπρόσωποι των γαλλικών γραμμάτων. Ανάμεσα στους καλεσμένους της μελετητές, συγγραφείς και φιλόσοφους ήταν οι Φοντενέλ, Μαριβώ, Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ, Μοντεσκιέ, Μπυφόν, Αντρέ Μορελλέ, Ρεωμύρ, Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, Ντενί Ντιντερό, ο στρατάρχης Ρισελιέ, Ντ'Αλαμπέρ, καλλιτέχνες και αριστοκράτες. Έκαναν επίσης την εμφάνισή τους διεθνείς προσωπικότητες που έφθαναν στο Παρίσι, όπως ο Ιταλός οικονομολόγος Φερντινάντο Γκαλιάνι, ο Οράτιος Ουόλπολ, κλ. Μέχρι το έτος θανάτου της το 1777, οργάνωνε συγκεντρώσεις δύο φορές την εβδομάδα στο σπίτι της στο Παρίσι στην οδό Σαιντ-Ονορέ.
Για ένα τέταρτο του αιώνα υπήρξε φίλη των διανοουμένων της εποχής της και η επιρροή της ήταν τεράστια, καθώς βοήθησε να βλαστήσουν οι ιδέες του Διαφωτισμού. Αλληλογραφούσε με τον βασιλιά Γουσταύο Γ΄ της Σουηδίας, και ιδιαίτερα με την Αικατερίνη Β΄της Ρωσίας και τον Στανισλάφ Β΄ της Πολωνίας.
Υποστήριξε την ελευθερία και στήριξε τους εγκυκλοπαιδιστές, πράγμα που βοήθησε στην εκτύπωση της Εγκυκλοπαίδειας παρά τη λογοκρισία στη Γαλλία.
Από το 1750, η μαντάμ Ζοφρέν άρχισε να συγκεντρώνει πίνακες ζωγραφικής, παραγγέλλοντας πίνακες ιδιαίτερα στους ζωγράφους Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου, Ζοζέφ Βερνέ, Υμπέρ Ρομπέρ και άλλους συγχρόνους της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι επιστολογράφοι
Θριάσιο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας
Το Θριάσιο είναι δημόσιο νοσοκομείο που ιδρύθηκε το 1995 και εξυπηρετεί όλη τη Δυτική Αττική. Βρίσκεται στη Μαγούλα, που απέχει 1,5 χλμ από την Μάνδρα Αττικής.
Το νοσοκομείο είναι προσβάσιμο μέσω της Αττικής Οδού, στην έξοδο 2 (Μαγούλα/Θριάσιο) και μέσω της Λεωφόρου Καβάλας στην έξοδο Ελ. Βενιζέλου. Ακόμη είναι προσβάσιμο μέσω των λεωφορείων του ΟΑΣΑ και μέσω των ΚΤΕΛ Μεγάρων και μέσω των ΚΤΕΛ Βιλίων-Ερυθρών, όπως και μέσω του Προαστιακού Σιδηρόδρομου, στον σταθμό της Μαγούλας από τις γραμμές 2 και 5.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Ελλάδα
Κέβιν Κλάιν
Ο Κέβιν Ντιλέινι Κλάιν (γεννημένος στις 24 Οκτωβρίου 1947) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι αποδέκτης ενός βραβείου Όσκαρ και τριών Βραβείων Τόνυ. Επιπλέον, έχει κερδίσει υποψηφιότητες για δύο Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, δύο Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και πέντε Χρυσές Σφαίρες. Το 2003, ο Κλάιν εισήχθη στο American Theatre Hall of Fame.
Ο Κλάιν ξεκίνησε την καριέρα του στη σκηνή το 1972 με τον θίασο The Acting Company. Κέρδισε τρία Βραβεία Τόνυ για τη δουλειά του στο Μπρόντγουεϊ, ως Καλύτερος Ηθοποιός σε Μιούζικαλ το 1978 στο έργο On the Twentieth Century. Το 2003, πρωταγωνίστησε ως Φάλσταφ στην παραγωγή του Ερρίκου Δ΄, για την οποία κέρδισε Βραβείο Drama Desk. Το 2017 κέρδισε το Βραβείο Tony στο έργο Present Laughter του Νόελ Κάουαρντ.
Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στο ρομαντικό δράμα Η εκλογή της Σόφι (1982). Για τον ρόλο του στην κωμωδία Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα (1988), ο Κλάιν κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Άλλες ταινίες του είναι Η μεγάλη ανατριχίλα (1983), Σιλβεράντο (1985), Κραυγή ελευθερίας (1987), Ντέιβ: Πρόεδρος για μια μέρα (1993), Ερωτικό φιλί (1995), Η παγοθύελλα (1997), In & Out ( 1997) και Η Πεντάμορφη και το Τέρας (2017). Ο Κλάιν έχει δανείσει τη φωνή του σε διάφορους ήρωες στις ταινίες Η Παναγία των Παρισίων (1996), Ο Δρόμος για το Ελ Ντοράντο (2000), Η ιστορία του Ντεσπερό (2008) και στηβ κωμική σειρά κινουμένων σχεδίων Bob's Burgers (2011–σήμερα).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κλάιν γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1947, στο Σεντ Λούις του Μιζούρι, από τους Μάργκαρετ Άγκνες Κερκ και Ρόμπερτ Τζόζεφ Κλάιν (1909–1996). Ο πατέρας του ήταν λάτρης της κλασικής μουσικής, ερασιτέχνης τραγουδιστής όπερας και ιδιοκτήτης του The Record Bar, ενός δισκάδικου στο Σεντ Λούις που άνοιξε στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Επίσης, πούλαγε παιχνίδια κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Η οικογένεια του πατέρα του είχε επίσης την αλυσίδα πολυκαταστημάτων Kline's Inc. Ο Κλάιν έχει περιγράψει τη μητέρα του ως τον «δραματικό θεατρικό χαρακτήρα της οικογένειάς μας». Ο πατέρας του Κλάιν ήταν Εβραίος, ενώ η μητέρα του καθολική. Ο Κλάιν μεγάλωσε με την καθολική πίστη της μητέρας του. Έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, την Κέιτ, και δύο μικρότερα αδέρφια, τον Αλεξάντερ και τον Κρίστοφερ.
Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, στο Μπλούμινγκτον. Άρχισε να σπουδάζει σύνθεση και διεύθυνση μουσικής, αλλά μεταπήδησε στην ειδικότητα του θεάτρου και της ρητορικής τα τελευταία δύο χρόνια, αποφοιτώντας το 1970. Ο Κλάιν θυμάται: «Όταν πέρασα στο Τμήμα Θεάτρου, το μόνο που έκανα ήταν θέατρο. . . Μετά βίας κατάφερα να πηγαίνων στο μάθημα γιατί αυτό ήταν το πάθος μου».
Υποκριτική καριέρα
μικρογραφία| Ο Κλάιν στην πρεμιέρα της ταινίας No Strings Attached τον Ιανουάριο του 2011 Το 1970, ο Κλάιν έλαβε υποτροφία στο νεοσύστατο Drama Division στη Σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης. Το 1972, μαζί με άλλους απόφοιτους του Τζούλιαρντ, όπως οι Πάτι Λουπόνε και Ντέιβιντ Όγκντεν Στίερς, σχημάτισε τον θίασο City Center Acting Company. Ο θίασος περιόδευσε στις ΗΠΑ παίζοντας έργα του Σέξπιρ, άλλα κλασικά έργα και μιούζικαλ.
Το 1976, ο Κλάιν άφησε τον θίασο και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, κάνοντας μια σύντομη εμφάνιση στη σαπουνόπερα Search for Tomorrow. Το 1978, έπαιξε τον ρόλο του Μπρους Γκράνιτ στο έργο του Χάρολντ Πρινς On the Twentieth Century, για την οποία κέρδισε το πρώτο του Βραβείο Tony.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κλάιν εμφανίστηκε πολλές φορές σε παραγωγές θεατρικών έργων του Φεστιβάλ Σέξπιρ της Νέας Υόρκης, όπως Ριχάρδος ο Γ'  (1983), Πολύ κακό για το τίποτα (1988), Ερρίκος ο Ε΄ (1984), και δύο παραγωγές του Άμλετ, το 1986 και το 1990 (τις οποίες σκηνοθέτησε επίσης). Μια βιντεοκασέτα της παραγωγής του 1990 προβλήθηκε στο PBS.
Χαρακτηρισμένος ως "ο Αμερικανός Ολιβιέ" από τον κριτικό θεάτρου της εφημεδίας The New York Times Φρανκ Ριτς, ο Κλάιν τελικά τόλμησε να εμφανιστεί στον κινηματογράφο το 1982 στο Η εκλογή της Σόφι στον ρόλο του βασανισμένου και κυκλοθυμικού Νέιθαν δίπλα στη Μέριλ Στριπ. Η Στριπ κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία. Ο Κλάιν προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα το 1983 (Νέο Αστέρι της Χρονιάς) και Βραβείο BAFTA πιο εξέχοντα πρωτοεμφανιζόμενου στον κινηματογράφο. αριστερά|μικρογραφία|231x231εσ| Ο Κλάιν και η σύζυγός του Φοίβη Κέιτς στα [[Όσκαρ|Βραβεία Όσκαρ (1989)]] Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Κλάιν γύρισε πολλές ταινίες με τον σκηνοθέτη Λόρενς Κάσνταν, όπως Η μεγάλη ανατριχίλα και Σιλβεράντο. Έπαιξε στο Κραυγή Ελευθερίας του Ρίτσαρντ Άτενμπορο δίπλα στον Ντένζελ Ουάσινγκτον, μια ταινία για τη φιλία μεταξύ του ακτιβιστή Στιβ Μπίκο και του εκδότη Ντόναλντ Γουντς.
Το 1989, ο Κλάιν κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τον ρόλο του στη βρετανική κωμωδία Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα, στην οποία έπαιξε έναν ανίκανο Αμερικανό τραμπούκο και πρώην πράκτορα της CIA δίπλα στον Βρετανό δικηγόρο (Τζον Κλιζ) και τη μοιραία γυναίκα της ζωής του (Τζέιμι Λι Κέρτις). Το 1993, ο Κλάιν πρωταγωνίστησε στο Ντέιβ: Πρόεδρος για μια μέρα, μια πολιτική κωμωδία στην οποία πρωταγωνιστούσαν επίσης οι Τσαρλς Γκρόντιν, Σιγκούρνι Γουίβερ και Μπεν Κίνγκσλεϊ.
Το 1996, δάνεισε τη φωνή του στον Λοχαγό Φοίβο στην ταινία κινουμένων σχεδίων Disney το 1996 Η Παναγία των Παρισίων.
Το 1998, έλαβε ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Σεντ Λούις. Εισήχθη στο American Theatre Hall of Fame το 2003.
Τον Δεκέμβριο του 2004, ο Κλάιν έγινε ο 2.272ος παραλήπτης ενός αστεριού στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ για τη συνεισφορά του στη βιομηχανία κινηματογραφικών ταινιών, που βρίσκεται στη λεωφόρο Hollywood Boulevard 7000.
Ο Κλάιν έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στο έργο Βασιλιάς Ληρ στο Public Theatre και πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια παραγωγή του Συρανό ντε Μπερζεράκ δίπλα στην Τζένιφερ Γκάρνερ. Αυτή η παράσταση αναγκάστηκε να κατέβη προσωρινά μετά από μόνο 11 παραστάσεις ως αποτέλεσμα της απεργίας των ηθοποιών του Μπρόντγουεϊ, αλλά στη συνέχεια ανέβηκε ξανά.
Τον Ιανουάριο του 2008, ο Κλάιν κέρδισε ένα βραβείο Screen Actors Guild για την ερμηνεία του στην ταινία του Κένεθ Μπράνα Όπως σας αρέσει, προσαρμοσμένη από το έργο του Σέξπιρ. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες το 2006 στην Ευρώπη και προβλήθηκε στο HBO στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ταινία του Κλάιν Ύποπτη συνωμοσίας έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2010 και χαρακτηρίστηκε «παλιομοδίτικο ιστορικό θρίλερ». Έτυχε θετικής υποδοχής από τους περισσότερους κριτικούς. Ο Κλάιν πρωταγωνίστησε στην κωμωδία Ατίθαση ομορφιά του 2012 μαζί με την Ντάιαν Κίτον.
Το 2017, ο Κλάιν έπαιξε επίσης στη μουσική μεταφορά του έργου Η Πεντάμορφη και το Τέρας της Disney, με συμπρωταγωνιστές τους Έμα Γουάτσον και Νταν Στίβενς.
Προσωπική ζωή
Ο Κλάιν γνώρισε την ηθοποιό Φοίβη Κέιτς το 1983. Η σχέση τους άρχισε το 1985 και παντρεύτηκαν το 1989. Το ζευγάρι ζει στο Upper East Side του Μανχάταν στη Νέα Υόρκη. Έχουν δύο παιδιά, τον Όουεν Τζόζεφ Κλάιν (γεννήθηκε το 1991) και την Γκρέτα Κλάιν (γεννήθηκε το 1994), η οποία είναι επικεφαλής του συγκροτήματος Frankie Cosmos.
Αφότου ο γιος του, Όουεν Κλάιν, διαγνώστηκε με νεανικό διαβήτη, ο Κλάιν δραστηριοποιήθηκε στο Ίδρυμα Έρευνας Νεανικού Διαβήτη. Τον Νοέμβριο του 2004, του απονεμήθηκε το βραβείο Ανθρωπιστής της Χρονιάς του JDRF από τη Μέριλ Στριπ για τις εθελοντικές του προσπάθειες εκ μέρους του οργανισμού.
Τα βραβεία Kevin Kline τιμούν τους επαγγελματίες του θεάτρου στο Σεντ Λούις σε μια σειρά κατηγοριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Thick As A Brick
Το Thick As A Brick είναι το πέμπτο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Μαρτίου του 1972 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records". Ο δίσκος αποτελείται αποκλειστικά από το ομώνυμο τραγούδι το οποίο έχει διάρκεια σχεδόν 42 λεπτών και χωρίστηκε σε δύο μέρη λόγω του ότι η αρχική του κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε σε μορφή δίσκου βινυλίου.
Το άλμπουμ αυτό υπήρξε ο πρώτος δίσκος των Jethro Tull που σκαρφάλωσε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ιστορία του δίσκου
Τον Μάιο του 1971, ο ντράμερ Κλάιβ Μπάνκερ αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω του έντονου προγράμματος περιοδειών των Jethro Tull και της ανάγκης του καλλιτέχνη να περνάει περισσότερο χρόνο με την οικογένεια του. Αντικαταστάτης του ήταν ο Μπάριμορ Μπάρλοου, του οποίου η πρώτη ηχογράφηση με το συγκρότημα ήταν για το ΕΡ "Life Is a Long Song".
Η ιδέα για το "Thick As A Brick" ήλθε στον Ίαν Άντερσον όταν ενοχλήθηκε από την άποψη πολλών μουσικοκριτικών ότι το προηγούμενο τους άλμπουμ με τίτλο "Aqualung" ήταν concept άλμπουμ, παρά την άρνηση του ίδιου για κάτι τέτοιο. Ως απάντηση, αποφάσισε να ηχογραφήσει αυτό το οποίο ο ίδιος θεώρησε ως το απόλυτο concept άλμπουμ, γράφοντας μία σύνθεση η οποία συνδύαζε περίπλοκες μουσικές ιδέες με έντονη αίσθηση χιούμορ, το οποίο απευθυνόταν προς το ίδιο το συγκρότημα και τους κριτικούς.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1972 και στους συνθέτες του αναφερόταν και ο φανταστικός χαρακτήρας Gerald Bostock, ο οποίος θεωρητικά ήταν το οχτάχρονο παιδί στο εξώφυλλο του δίσκου. Το ομώνυμο κομμάτι διάρκειας 42 λεπτών, υπήρξε μεγάλη καινοτομία για τη ροκ μουσική, αφού ήταν ιδιαίτερα σπάνιο ένα ροκ τραγούδι να διαρκεί τόσο πολύ.
Εξώφυλλο
Το εξώφυλλο του δίσκου σχεδιάστηκε ως παρωδία μιας εφημερίδας με την ονομασία "The St. Cleve Chronicle and Linwell Advertiser", με τα άρθρα και τις διαφημίσεις να σατιρίζουν τον ερασιτεχνισμό της τοπικής βρετανικής δημοσιογραφίας. Παρά τις αντιρρήσεις της "Chrysalis Records" για τις οικονομικές δυσκολίες παραγωγής ενός τέτοιου εξωφύλλου, ο Άντερσον επέμεινε θεωρώντας εφικτή τη δημιουργία μιας ψεύτικης εφημερίδας εφόσον μπορούσε να κυκλοφορήσει οποιαδήποτε πραγματική.
Στο εσώφυλλο του άλμπουμ υπάρχουν οι υπόλοιπες σελίδες της εφημερίδας, της οποίας η υποτιθέμενη ημερομηνία έκδοσης είναι στις 7 Ιανουαρίου 1972. Οι στίχοι του κομματιού βρίσκονται στην έβδομη σελίδα και παρουσιάζονται ως ποίημα του Gerald Bostock, το οποίο παρά το γεγονός ότι κέρδισε έναν διαγωνισμό ποίησης, οι κριτές ανακάλεσαν την απόφαση αυτή λόγω των προσβλητικών στίχων του.
Ο σχεδιασμός του εξωφύλλου πραγματοποιήθηκε από τον Ρόι Έλντριτζ της "Chrysalis" και το περιεχόμενο των άρθρων γράφτηκε από τον Άντερσον, τον μπασίστα Τζέφρι Χάμοντ και τον κιμπορντίστα Τζον Έβαν.
Εμπορική επιτυχία
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 4,5 / 5, το "Ultimate Guitar" με 10 / 10 και το "Prog Archives" με 4,64 / 5.
Thick As A Brick II
Τον Απρίλιο του 2012, ο Ίαν Άντερσον κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Thick as a Brick 2: Whatever Happened to Gerald Bostock?", επικεντρώνοντας στον χαρακτήρα του νεαρού παιδιού, όπου παρουσιάζει πέντε διαφορετικές, υποθετικές ιστορίες, μεταξύ αυτών ενός άπληστου επενδυτή, ενός ομοφυλόφιλου άστεγου, ενός στρατιώτη του πολέμου στο Αφγανιστάν, ενός υποκριτή ευαγγελιστή ιεροκήρυκα και ενός παντρεμένου και άτεκνου καταστηματάρχη.
Το εξώφυλλο είχε την εμφάνιση πρωτοσέλιδου εφημερίδας με την ονομασία "The St Cleve Chronicle and Linwell Advertiser" και για την προώθηση του άλμπουμ στήθηκε μία διαδικτυακή εφημερίδα, απλά ονομαζόμενη "StCleve", στην ιστοσελίδα www.stcleve.com.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 55 του Billboard, το Top-40 στη Μεγάλη Βρετανία, την Ελβετία και τη Νορβηγία και το Top-20 στη Γερμανία, τη Φινλανδία και την Αυστρία.
Λίστα Τραγουδιών
1. Thick as a Brick, Part I (Anderson) - 22:40
2. Thick as a Brick, Part II (Anderson) - 21:06
Θέσεις τσαρτ
Thick As A Brick (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 10 Μαρτίου 1972
Βραβεία
Thick As A Brick (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Thick As A Brick" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Εκκλησία Σαιν-Μπλαιζ (Σαρέιγ)
Η Εκκλησία Σαιν-Μπλαιζ (γαλλικά: Église Saint-Blaise) είναι ρομανική εκκλησία του 11ου αιώνα, σε κοντινή απόσταση του Κάστρου του Σαρέιγ-Σαντρά, εντός της ομώνυμης κοινότητας του γαλλικού νομού του Αλλιέ.
Περιγραφή
Πρόκειται για μικρού μεγέθους εκκλησία η οποία αποτελείται από ένα κεντρικό κλίτος δίχως πλευρικά παράθυρα με τρία τοξωτά ανοίγματα πλαισιωμένο από πλάγια κλίτη και ανοιγόμενη, στα δυτικά μέσω ενός προστώου με κακετουάρ. Το χοροστάσιο, το νότιο αψιδωτό παρεκκλήσιο και το τετράγωνου σχήματος κωδωνοστάσιο το οποίο υψωνόταν επάνω στην εκκλησία έχουν καταστραφεί. Το βόρειο αψιδωτό παρεκκλήσιο εξακολουθεί να υφίσταται, καθώς και το αρχοντικό παρεκκλήσιο, το οποίο ανεγέρθηκε εντός του νότιου τμήματος της εκκλησίας. Τα πλάγια κλίτη διαθέτουν ιδιαίτερα ογκώδεις θόλους ενός τεταρτημορίου με στενά ανοίγματα, γεγονός το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα πως η εκκλησία χρονολογείται στις αρχές του 11ου αιώνα. Το κακετουάρ, από την πλευρά του, προστέθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα ή στις αρχές του 16ου αιώνα, προσφέροντας μία στέγη και έναν χώρο συναντήσεων για τους πιστούς κατά την είσοδο και έξοδο από την θρησκευτική λειτουργία.
Ιστορία
Εκστρατεία ανασκαφών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 2001 κατέδειξαν κατοίκηση της τοποθεσίας η οποία χρονολογείται από την γαλλορωμαϊκή περίοδο, πιθανώς σχετιζόμενη με την παρουσία πηγής νερού. Χριστιανικός τόπος λατρείας πιθανώς να υφίστατο από την μεροβίγγεια περίοδο με κατοικίες να ανεγείρονται περιμετρικά αυτού, με αριθμό εξ'αυτών εντός της σημερινής τοποθεσίας του κάστρου. Η εκκλησία ανεγέρθηκε στις αρχές του 11ου αιώνα. Η εγκατάλειψη και τμηματική καταστροφή της χρονολογούνται από τα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα των δημογραφικών μεταβολών ορισμένων κοινοτήτων του Μπουρμπονναί κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. Τάφοι επικαλυμμένοι με επιτύμβιες στήλες τριών εφημερίων του Σαρέιγ (Αντουάν, Πιερ και Κλωντ Τιξρόν, αποβιώσαντες στα τέλη του 15ου αιώνα και στις αρχές του 16ου αιώνα) βρίσκονταν εντός του χοροστασίου. Μεταφέρθηκαν εντός του νέου ιερού, το οποίο ανεγέρθηκε επί του γειτονικού οροπεδίου το 1883.
Σε αντίθεση με άλλες εκκλησίες χρονολογούμενες από την ίδια περίοδο, το σωζόμενο τμήμα της εκκλησίας δεν υπέστη καμία τροποποίηση κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα. Ως αποτέλεσμα, είναι ορατές οι επικαλύψεις των εσωτερικών τοίχων χρονολογούμενες από την συγκεκριμένη περίοδο.
Το κτίριο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1981.
Παραπομπές
Σαρειγ Σαιν-Μπλαιζ Σαρειγ Σαιν-Μπλαιζ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Αλλιέ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1981 Σαρειγ Κατηγορία:Σαρέιγ-Σαντρά
Γεγονότα Μαρτίου 2008
Γεγονοτα 03
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1998
Οι νομαρχιακές εκλογές του 1998 στην Ελλάδα ήταν οι δεύτερες μετά την καθιέρωση των νομαρχιών ως αιρετών ΟΤΑ. Έλαβαν χώρα στις 11 Οκτωβρίου 1998, παράλληλα με τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, και για την ανάδειξη ενός συνδυασμού ως νικητή απαιτείτο απόλυτη πλειοψηφία. Όπου αυτό δεν επετεύχθη, η εκλογή επαναλήφθηκε στις 18 Οκτωβρίου με τη συμμετοχή μόνο των δύο συνδυασμών που είχαν λάβει τις περισσότερες ψήφους. Οι εκλεγέντες ανέλαβαν καθήκοντα με την έναρξη του 1999.
Γενικά χαρακτηριστικά της αναμέτρησης υπήρξαν τα εξής:
Δημοτικές και κοινοτικές εκλογές 1998
Οι τελευταίες δημοτικές και κοινοτικές εκλογές του 20ού αιώνα πραγματοποιήθηκαν έγιναν μαζί με τις αντίστοιχες νομαρχιακές εκλογές, στις 11 και στις 18 Οκτωβρίου 1998. Ήταν οι πρώτες εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης μετά από την εφαρμογή του σχεδίου "Καποδίστριας", σύμφωνα με το οποίο οι μικρότεροι δήμοι και κοινότητες όλης της επικράτειας συγχωνεύθηκαν και περιορίσθηκαν σε συνολικά 1.033 (μεγαλύτερους) δήμους. Οι κυβερνητικοί υποψήφιοι ηττήθηκαν και στους τρεις μεγάλους δήμους.
Δήμος Αθηναίων
Στον δήμο Αθηναίων ο υποψήφιος της ΝΔ Δημήτρης Αβραμόπουλος επανεκλέχθηκε από τον πρώτο γύρο με ποσοστό ψήφων 57% αφήνοντας δεύτερη την (υποστηριζόμενη από ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ) Μαρία Δαμανάκη που κέρδισε λιγότερο από 17% των ψήφων. Στις εκλογές μετείχαν και ο πρώην δήμαρχος Δημήτρης Μπέης, ως ανεξάρτητος με τη στήριξη του ΔΗΚΚΙ, λαμβάνοντας ποσοστό 12 %, ο Λέων Αυδής του ΚΚΕ, ο Δημοσθένης Βεργής και άλλοι υποψήφιοι του εξωκοινοβουλευτικού χώρου.
Δήμος Θεσσαλονίκης
Στη Θεσσαλονίκη επικράτησε (στον δεύτερο γύρο) ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος με 54,2% έναντι 45,8% του Θρασύβουλου Λαζαρίδη. Ο Σπύρος Βούγιας με την υποστήριξη του ΣΥΝ ξεπέρασε το 15%.
Δήμος Πατρέων
Ο Ευάγγελος Φλωράτος (ΝΔ) εκλέχθηκε στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 52,19% (29,79% στον πρώτο γύρο). Δεύτερος ήταν ο προηγούμενος δήμαρχος Ανδρέας Καράβολας (ΠΑΣΟΚ) με 47,81% (36,09% στον πρώτο γύρο) και τρίτος ο Παναγιώτης Κοσιώνης (ΚΚΕ) με 27,24%. Στις εκλογές συμμετείχαν επίσης η ανεξάρτητη υποψήφια Άννα Σπηλιωτακάρα (που υποστηριζόταν από την Πολιτική Άνοιξη) και οι υποψήφιοι του ΣΥΝ, Γιώργος Κατσιγιάννης, και του ΔΗΚΚΙ, Γιώργος Παπαγεωργόπουλος.
Δήμος Αιγάλεω
Επανεκλέχθηκε ο Γιάννης Μυστακόπουλος (ΣΥΝ).
Δήμος Βύρωνα
Νικητής αναδείχθηκε Νίκος Ρογκάκος (ΚΚΕ).
Δήμος Χαϊδαρίου
Εκλέχθηκε ο Κυριάκος Ντηνιακός.
Πηγές
1998 1998
Παγκύπριος-Ελευθέρια Νέας Υόρκης
Ο Παγκύπριος-Ελευθέρια Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Pancyprian-Freedoms) είναι ελληνοκυπριακός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη συνοικία "Τζαμάικα" του Κουίνς της Νέας Υόρκης. Ιδρύθηκε το 1974 και αγωνίζεται στην 1η κατηγορία της Κοσμοπόλιταν Σόκερ Λιγκ (Cosmopolitan Soccer League - CSL) της Νέας Υόρκης, που είναι μέλος της USASA/Region I (United States Adult Soccer Association) της ερασιτεχνικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας των ΗΠΑ που διοικεί ένα δίκτυο τοπικών ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων σε όλη τη χώρα, που αντιστοιχούν στο πέμπτο επίπεδο της αμερικανικής ποδοσφαιρικής πυραμίδας. Έχει κυανόλευκα χρώματα και αγωνίζεται στο Στάδιο Μπέλσον (Belson Stadium) χωρητικότητας 2.600 θεατών, το οποίο βρίσκεται στο πανεπιστημιακό κάμπους του St. John's University. Έχει κατακτήσει τρεις φορές το Κύπελλο ΗΠΑ και έχει λάβει μέρος στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Β. Αμερικής.
Παράρτημα του Παγκύπριου-Ελευθέρια υπήρξε ο ποδοσφαιρικός σύλλογος "Ελευθερία Ν. Υόρκης" (New York Freedom), ο οποίος λειτούργησε ως θυγατρικό σωματείο από το 1999 ως το 2003.