cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τοπίκα
Οικονομία
Ως πρωτεύουσα της πολιτείας, ο μεγαλύτερος εργοδότης είναι η κυβέρνηση, απασχολώντας 8.400 εργαζόμενους. Η πόλη αποτελεί αξιόλογο εμπορικό κέντρο, καθώς συγκεντρώνει τα αγροτικά προϊόντα της ευρύτερης περιοχής. Επιπλέον, διαθέτει αρκετές βιομηχανίες (τροφίμων, χαλυβουργίες κ.ά.), ενώ αποτελεί σιδηροδρομικό κόμβο στη γραμμή Σικάγου-Ελ Πάσο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κάνσας
Τζων Στιούαρτ του Μπονκίλ
Ο Τζων Στιούαρτ του Μπονκίλ (απεβίωσε στις 22 Ιουλίου 1298) δεύτερος γιος του Αλεξάντερ Στιούαρτ, 4ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας ήταν μεγάλος Σκωτσέζος στρατιωτικός διοικητής στον Α΄ Πόλεμο της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας και στην μάχη του Φόλκερκ. Διοικούσε τους Σκωτσέζους τοξότες στη μάχη του Φόλκερκ και έπεσε στη μάχη, τάφηκε στην παλιά ενοριακή εκκλησία του Φόλκερκ.
Οικογένεια
Η Μαργαρίτα του Μπονκίλ ξαναπαντρεύτηκε τον Σερ Ντέιβιντ ντε Μπρέχιν (1304).
Ο 10ος απόγονός του Ερρίκος Στιούαρτ, 1ος δούκας του Όλμπανυ, λόρδος του Ντάρνλεϊ, νυμφεύτηκε στον δεύτερο γάμο της την μακρινή του εξαδέλφη Μαρία Α΄ της Σκωτίας. Ο γιος τους Ιάκωβος Α΄ της Αγγλίας, ΣΤ΄ της Σκωτίας, θα ενώσει τα στέμματα της Αγγλίας και της Σκωτίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Μπελ-Ιλ-αν-Μερ
Το Μπελ Ιλ αν Μερ (γαλ. Belle-Île-en-Mer) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γαλλίας (δεν υπολογίζονται οι γαλλικές υπερπόντιες περιοχές), μετά την Κορσική και το Ολερόν. Έχει έκταση 85,63 τ. χλμ. και 5.326 κατοίκους (2012). Το Μπελ Ιλ αν Μερ βρίσκεται στον Ατλαντικό ωκεανό και μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Le Palais με 2.545 κατοίκους (2009).
Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο
Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο (πρωτότυπος τίτλος: The Fox and the Hound) είναι αμερικανική δραματική ταινία κινουμένων σχεδίων της Walt Disney Pictures που κυκλοφόρησε το 1981. Η 24η ταινία μεγάλου μήκους από τα «Κλασσικά της Disney» είναι ελαφρώς βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντάνιελ Π. Μάνιξ. Η ταινία περιγράφει την ιστορία δύο ανόμοιων φίλων: μιας κόκκινης αλεπούς, τον Τοντ, και ενός κυνηγόσκυλου, τον Κόπερ, οι οποίοι αγωνίζονται να διατηρήσουν τη φιλία τους παρά τα αναδυόμενα ένστικτά τους και τις πιέσεις της κοινωνίας που τους θέλουν αντίπαλους.
Σκηνοθετημένη από τους Τεντ Μπέρμαν, Ρίτσαρντ Ριτς και Αρτ Στίβενς, η ταινία περιλαμβάνει τις φωνές των Κερτ Ράσελ, Μίκι Ρούνεϊ, Τζακ Άλμπερτσον, Περλ Μπέιλι, Πατ Μπάτραμ, Σάντι Ντούνκαν, Ρίτσαρντ Μπακάλιαν, Πολ Γουίντσελ, Τζανέτ Νόλαν, Τζον Φίντλερ, Τζον ΜακΙντάιαρ, Κιθ Κούγκαν και Κόρεϊ Φέλντμαν.
Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο κυκλοφόρησε στις 10 Ιουλίου 1981 με εμπορική επιτυχία. Την περίοδο της κυκλοφορίας της, ήταν η πιο ακριβή παραγωγή κινουμένων σχεδίων μέχρι τότε, στοιχίζοντας 12 εκατομμύρια δολάρια. Επανακυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 25 Μαρτίου 1988. Μια ενδιάμεση συνέχεια που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο, Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο 2, κυκλοφόρησε σε DVD στις 12 Δεκεμβρίου 2006.
Πλοκή
Μετά το θάνατο της μητέρας του, η μικρή κόκκινη αλεπού μένει ορφανή και η Μεγάλη Μαμά (κουκουβάγια), ο Μπούμερ ο δρυοκολάπτης και ο Ντίνκι ο σπίνος, κανονίζουν να τον υιοθετήσει η ευγενική Χήρα Τουίντ στη φάρμα της. Η Χήρα ονομάζει την αλεπού Τοντ. Εν τω μεταξύ, ο γείτονάς της Έιμος Σλέιντ, ένας κυνηγός, φέρνει στο σπίτι ένα νεαρό κουτάβι, τον Κόπερ, και τον συστήνει στο κυνηγόσκυλό του, τον Τσιφ. Ο Τοντ και ο Κόπερ γίνονται φίλοι και παίζουν μαζί, ορκιζόμενοι ότι θα παραμείνουν φίλοι «για πάντα». Ο Σλέιντ εκνευρίζεται με τον Κόπερ, ο οποίος συχνά περιπλανιέται για να παίζει παρακούοντας τις εντολές του και έτσι τον δένει. Καθώς παίζει με τον Τοντ εκεί που είναι δεμένος, ο Τοντ ξυπνά τον Τσιφ. Ο Σλέιντ και ο Τσιφ κυνηγούν τον Τοντ μέχρι που έρχονται αντιμέτωποι με την Χήρα. Μετά από έναν άγριο καυγά, ο Σλέιντ απειλεί να σκοτώσει τον Τοντ αν τον ξαναδεί στη φάρμα του. Η εποχή κυνηγιού φτάνει και ο Σλέιντ παίρνει τους σκύλους του στην έρημο για να κυνηγήσουν. Εν τω μεταξύ, η Μεγάλη Μαμά, ο Ντίνκι και ο Μπούμερ επιχειρούν να εξηγήσουν στον Τοντ ότι η φιλία του με τον Κόπερ δεν μπορεί να συνεχιστεί καθώς οι δυο τους είναι φυσικοί εχθροί αλλά ο Τοντ, γεμάτος αφέλεια, αρνείται να τους πιστέψει, ελπίζοντας ότι εκείνος και ο Κόπερ θα παραμείνουν φίλοι για πάντα.
Καθώς οι μήνες περνούν, ο Τοντ και ο Κόπερ ενηλικιώνονται. Ο Κόπερ είναι πια ένα έμπειρο κυνηγόσκυλο ενώ ο Τοντ έχει γίνει μια πολύ όμορφη αλεπού. Τη νύχτα της επιστροφής του Κόπερ, ο Τοντ πηγαίνει κρυφά να τον επισκεφτεί για ακόμη μια φορά. Ο Κόπερ του εξηγεί ότι ενώ ακόμη τον βλέπει σαν φίλο του, τώρα είναι κυνηγόσκυλο και σκέφτεται διαφορετικά από όταν ήταν μικρός. Η συζήτησή τους ξυπνά τον Τσιφ, ο οποίος ειδοποιεί τον Σλέιντ. Στην επακόλουθη καταδίωξη, ο Κόπερ βρίσκει τον Τοντ αλλά τον αφήνει να φύγει, παραπλανώντας τον Σλέιντ και τον Τσιφ. Ο Τοντ προσπαθεί να αποδράσει από τις ράγες του τρένου, αλλά ο Τσιφ του κλείνει τον δρόμο. Ο Τσιφ τον κυνηγά στη γέφυρα ενώ το τρένο έρχεται κατά πάνω τους. Ο Τοντ σκύβει κάτω από το τρένο ενώ ο Τσιφ πηδάει στο ποτάμι που βρίσκεται κάτω από τη γέφυρα, σπάζοντας το πόδι του. Θυμωμένος από αυτό, ο Κόπερ και ο Σλέιντ κατηγορούν τον Τοντ για το ατύχημα και ορκίζονται εκδίκηση. Η Χήρα, συνειδητοποιώντας ότι ο Τοντ δεν είναι πλέον ασφαλής μαζί της, τον πηγαίνει στο καταφύγιο των ζώων στο δάσος, όπου απαγορεύεται το κυνήγι.
Η πρώτη νύχτα του Τοντ όπου βρίσκεται μόνος στο δάσος εξελίσσεται καταστροφική όταν κατά λάθος καταπατά τη φωλιά ενός θυμωμένου γερο-ασβού. Για καλή του τύχη, ένας φιλικός ακανθόχοιρος του προσφέρει καταφύγιο. Την ίδια νύχτα, ο Σλέιντ και ο Κόπερ σχεδιάζουν την εκδίκησή τους. Το επόμενο πρωί, η Μεγάλη Μαμά βρίσκει τον Τοντ και τον συστήνει σε μια θηλυκιά αλεπού με το όνομα Βίξι. Θέλοντας να την εντυπωσιάσει, ο Τοντ προσπαθεί να πιάσει ένα ψάρι αλλά δεν τα καταφέρνει εξαιτίας της έλλειψης ικανότητας που έχει για επιβίωση. Η Βίξι και τα άλλα ζώα τον κοροϊδεύουν, αλλά η Μεγάλη Μαμά μιλάει στον Τοντ και του λέει ότι πρέπει να είναι ο εαυτός του. Οι δύο αλεπούδες συμφιλιώνονται και η Βίξι βοηθά τον Τοντ να προσαρμοστεί στη ζώη στο δάσος.
Εν τω μεταξύ, ο Σλέιντ και ο Κόπερ παραβιάζουν το καταφύγιο των ζώων για να κυνηγήσουν τον Τοντ. Καθώς ο Τοντ δραπετεύει από τις παγίδες του Σλέιντ, ο Κόπερ και ο Σλέιντ κυνηγούν και τις δύο αλεπούδες. Ο Τοντ και η Βίξι κρύβονται στο λαγούμι τους καθώς ο Σλέιντ προσπαθεί να τους παγιδεύσει βάζοντας φωτιά στη μία άκρη του λαγουμιού και περιμένοντάς τους να βγουν από την άλλη. Οι αλεπούδες μόλις που καταφέρνουν να δραπετεύσουν χωρίς να καούν και ο Σλέιντ με τον Κόπερ τις κυνηγούν στην κορυφή ενός λόφου μέχρι που φτάνουν τους καταρράκτες. Εκεί, μια μεγάλη αρκούδα αναδύεται από τους θάμνους και επιτίθεται στον Σλέιντ. Ο Σλέιντ πέφτει και πιάνεται σε μια από τις παγίδες του, ενώ του πέφτει το όπλο σε σημείο που δεν μπορεί να το φτάσει. Ο Κόπερ προσπαθεί να παλέψει με την αρκούδα αλλά δεν μπορεί να τη νικήσει. Αρνούμενος να αφήσει τον παλιό του φίλο να πεθάνει, ο Τοντ παρεμβαίνει και παλεύει με την αρκούδα, απομακρύνοντάς την από τον Κόπερ μέχρι που και οι δύο πέφτουν από τον καταρράκτη.
Με την αρκούδα να έχει φύγει, ο Κόπερ σαστισμένος πλησιάζει τον Τοντ που είναι ξαπλωμένος και εξουθενωμένος δίπλα από τον καταρράκτη. Όταν ο Σλέιντ εμφανίζεται, ο Κόπερ μπαίνει μπροστά από τον Τοντ για να αποτρέψει τον Σλέιντ να τον πυροβολήσει και αρνείται να κάνει πέρα. Ο Σλέιντ κατεβάζει το όπλο του και φεύγει μαζί με τον Κόπερ. Οι δύο πρώην φίλοι μοιράζονται ένα τελευταίο χαμόγελο και αποχαιρετιούνται πριν χωρίσουν. Στο σπίτι, η Χήρα φροντίζει την πληγή του Σλέιντ ενώ τα σκυλιά ξεκουράζονται. Ο Κόπερ, πριν κοιμηθεί, χαμογελά καθώς θυμάται τη μέρα που γνώρισε τον Τοντ. Στον λόφο, η Βίξι πλησιάζει τον Τοντ καθώς αυτός κοιτά προς τα κάτω, τα σπίτια του Σλέιντ και της Χήρας όπου μεγάλωσε.
Ελληνική μεταγλώτιση
Τραγουδούν: Χριστίνα Αργύρη, Φωτεινή Κωστοπούλου, Ελπινίκη Ζερβού
Μετάβαση των σχεδιαστών
Η νεότερη γενιά των σκηνοθετών και σχεδιαστών, η οποία συμπεριελάμβανε τους Τζον Λάσιτερ, Τζον Μάσκερ, Ρον Κλέμεντς, Γκλεν Κίαν, Τιμ Μπάρτον, Μπραντ Μπερντ, Χένρι Σέλικ, Κρις Μπακ και Μαρκ Ντίνταλ, θα οριστηκοποιούσε τον σχεδιασμό και θα συμπλήρωνε την παραγωγή. Αυτοί οι σχεδιαστές είχαν  μετακινηθεί μέσω του προγράμματος κατάρτισης σχεδιαστών και θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην Αναγέννηση της Disney τις δεκαετίες του '80 και ΄90.
Παρόλα αυτό, η αλλαγή φρουράς μεταξύ παλιάς και νέας γενιάς έφερε διαφωνίες στο πώς θα έπρεπε να χειριστούν την ταινία. Ο Ράιτερμαν είχε τις δικές του ιδέες για τα σχέδια και σχεδιαγράμματα, τα οποία έπρεπε να χρησιμοποιηθούν, αλλά η νεότερη ομάδα υποστήριξε τον Στίβενς. Ο σχεδιαστής Ντον Μπλουθ ανακήρυξε τη δουλειά της Disney «μπαγιάτικη» και έφυγε μαζί με άλλους 11 για να φτιάξουν το δικό τους στούντιο. Με το 17% των σχεδιαστών να έχουν φύγει, η παραγωγή της ταινίας καθυστέρησε. Ο Μπλουθ είχε σχεδιάσει τη Χήρα Τουίντ και την αγελάδα της, την Άμπιγκεϊλ, και η ομάδα του είχε δουλέψει την υπόλοιπη ακολουθία. Η έξοδος τόσων πολλών σχεδιαστών ανάγκασε την ακύρωση της αρχικής πρεμιέρας της ταινίας τα Χριστούγεννα του 1980 έως ότου νέοι σχεδιαστές να προσλαμβάνονταν. Τέσσερα χρόνια μετά το ξεκίνημα της παραγωγής, η ταινία ολοκληρώθηκε με περίπου 360.000 σχέδια, 110.000 ζωγραφισμένα τεμάχια και 1.100 ζωγραφισμένα φόντα να συμπληρώνουν το τελικό προϊόν. Συνολικά 180 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων 24 σχεδιαστών, δούλεψαν στην ταινία.
Σενάριο
Στο αυθεντικό σενάριο, ο Τσιφ θα πέθαινε, όπως συμβαίνει και στο μυθιστόρημα, αλλά ο Στίβενς δεν ήθελε να έχουν ένα θάνατο στην οθόνη και τροποποίησε την ταινία ώστε να επιβιώσει, παρομοίως με τον Μπαλού στο Βιβλίο της Ζούγκλας και τον Τράστι στην Λαίδη και τον Αλήτη.
Κριτική
Ο Τζέρι Μπεκ από το The Animated Movie Guide, θεώρησε την ταινία «μέτρια», αν και επαινεί τη δουλειά της Περλ Μπέιλι ως Μεγάλη Μαμά και την εξαιρετική αφοσίωση του σχεδιαστή Γκλεν Κίαν στις λεπτομέρειες στη σκηνή της μάχης του Κόπερ και του Τοντ με την αρκούδα. Ο Λέοναρντ Μάλτιν από το The Disney Films, επισημαίνει επίσης ότι η σκηνή της μάχης έλαβε πολλούς επαίνους από το χώρο του σχεδίου. Ο Μάλτιν ένιωσε ότι η ταινία βασίστηκε πάρα πολύ στη «φόρμουλα του χαριτωμένου, φόρμουλα της κωμικής ανακούφισης και ακόμα στη φόρμουλα των χαρακτηρισμών». Γενικά, θεώρησε την ταινία «γοητευτική» σημειώνοντας ότι είναι «ζεστή, ξεχειλίζοντας με ευπαρουσίαστους χαρακτήρες» και ότι «κάποιες στιγμές πλησιάζει την παλιά μαγεία της Disney.»
Ο Γκρεκ Μπάτλερ από το All Movie Guide σημείωσε ότι η ταινία ήταν «μια ζεστή και διασκεδαστική, αν και λίγο ανιαρή συμμετοχή στο κανόνι ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney.» Την απεκάλεσε επίσης «συμβατική και γενικώς προβλέψιμη» με προβλήματα στο ρυθμό της. Παρόλα αυτά, επαίνεσε την κλιμάκωση της ταινίας, όπως επίσης και το μοντάζ της. Το τελευταίο του σχόλιο είναι ότι «Δύο από τους σκηνοθέτες, οι Ρίτσαρντ Ριτς και Τεντ Μπέρμαν, θα σκηνοθετούσαν στη συνέχεια Το Μαύρο Καζάνι, μια λιγότερο επιτυχημένη αλλά πιο φιλόδοξη δουλειά.»
Ο Ρίτσαρντ Κόρλις από το περιοδικό Time, επαινεί την ταινία για μια έξυπνη ιστορία για την προκατάληψη. Υποστήριξε ότι η ταινία δείχνει ότι η προκατειλημμένη αντιμετώπιση μπορεί να δηλητηριάσει ακόμη και τις πιο βαθειές σχέσεις και το γλυκόπικρο τέλος της ταινίας παραδίδει ένα δυνατό και σημαντικό ηθικό δίδαγμα στο κοινό.
Ο Ρότζερ Ίμπερτ των Chicago Times επίσης επαίνεσε την ταινία, λέγοντας ότι «για τις συνήθεις ιδιότητές της, αυτή η ταινία σημαδεύει κάτι από την αποχώρηση για τα στούντιο της Disney και η κίνησή της βρίσκεται σε έναν ενδιαφέρον προορισμό. Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο είναι μία εκείνες τις σχετικά σπάνιες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney που περιέχει ένα χρήσιμο μάθημα για το νεαρότερο κοινό της. Δεν είναι απλά χαριτωμένα ζωάκια και τρομακτικές περιπέτειες και ένα ευτυχισμένο τέλος. Είναι επίσης ένας μάλλον βαθυστόχαστος διαλογισμός για το πώς η κοινωνία καθορίζει τη συμπεριφορά μας.»
Το TV Guide έδωσε στην ταινία τέσσερα από τα πέντε αστέρια, λέγοντας ότι «Το σχέδιο είναι καλύτερο από μέτριο (οι βετεράνοι σχεδιαστές Βόλφγκανγκ Ράιτερμαν και Αρτ Στίβενς επέβλεπαν τα ταλέντα μιας νέας κοπής καλλιτεχνών οι οποίοι βρίσκονταν σε ένα πρόγραμμα δέκα χρόνων στο στούντιο), αλλά όχι τόσο καλό σε ποιότητα όπως όταν ήταν την περίοδο της ακμής των στούντιο της Disney. Όμως, αυτό η ταινία έχει πολύ «καρδιά» και είναι εξαιρετική ψυχαγωγία και για παιδιά αλλά και για γονείς. Ακούστε πολλούς αγαπημένους ηθοποιούς ανάμεσα στις φωνές των χαρακτήρων.»
Η ταινία είναι βαθμολογημένη με 69% «φρέσκες ντομάτες» στη σελίδα Rotten Tomatoes, βασισμένη σε 26 κριτικές με σκορ 6.6. Η ομοφωνία δηλώνει ότι «Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο είναι μια αρεστή, γοητευτική, λιτή προσπάθεια που καταφέρνει να υπερβεί την αδύνατη και προβλέψιμη πλοκή της».
Βραβεύσεις
Η ταινία βραβεύτηκε με το Βραβείο Χρυσής Οθόνης (Γερμανικά: Goldene Leinwand) το 1982. Την ίδια χρονιά, είχε επίσης προταθεί για τα βραβεία Young Artist και Saturn στην κατηγορία καλύτερης ταινίας φαντασίας.
Home media
Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο κυκλοφόρησε σε κασέτα VHS στις 4 Μαρτίου 1994 ως η τελευταία ταινία της συλλογής «Τα Κλασικά της Disney» (δεν συμπεριλαμβανόταν στη συλλογή «Τα Αριστουργήματα της Disney»). Στις 2 Μαΐου 2000, κυκλοφόρησε σε DVD (Region 1) για πρώτη φορά κάτω από τη συλλογή «Τα Χρυσά Κλασικά της Disney». Μια επετειακή έκδοση σε DVD για τα 25 χρόνια κυκλοφόρησε στις 10 Οκτωβρίου 2006.
Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο κυκλοφόρησε σε Blu-ray Disc στις 9 Αυγούστου 2011 για να γιορταστεί η 30ξ επέτειος της ταινίας. Η ταινία κυκλοφόρησε σε ένα συνδυασμό πακέτου με τρεις δίσκους Blu-ray/DVD μαζί με τη ενδιάμεση συνέχεια Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο 2 σε μια συλλεκτική έκδοση δύο ταινιών. Με μια νέα ψηφιακή αποκατάσταση, η μεταφορά σε Blu-ray παρουσιάζει για πρώτη φορά την ταινία σε οθόνη 1.66:1 και με ήχο 5.1 DTS-HD Master Audio. Η ενδιάμεση συνέχεια παρουσιάζεται σε οθόνη 1.78:1 και ίδιο ήχο με την πρώτη ταινία. Μια συλλογή μόνο με DVD κυκλογόρησε επίσης την ίδια μέρα.
Μουσική
Το άλμπουμ με τη μουσική της ταινίας κυκλοφόρησε το 1981 από τη Walt Disney Records. Περιέχει τραγούδια τους στίχους των οποίων έγραψαν οι Σταν Φίντελ («Best of Friends»), Τζιμ Στάφορντ («Lack of Education», «A Huntin' Man» και «Appreciate the Lady») και Τζέφρι Πατς («Goodbye May Seem Forever»).
Άλλα media
Όπως άλλες διασκευές της ίδιας της ταινίας, τα κόμικς περιέχουν τους χαρακτήρες σε ιστορίες που δεν συνδέονται με την ταινία. Παραδείγματα συμπεριλαμβάνουν τα:
Μια διασκευή της ταινίας σε κόμικς, σχεδιασμένη από τον Ρίτσαρντ Μουρ, δημοσιεύτηκε σε εφημερίδες ως μέρος του Θησαυρού Κλασικών Παραμυθιών της Disney. Ένα βιβλίο κόμικς με τίτλο Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο ακολούθησε, με νέες περιπέτειες των χαρακτήρων. Από το 1981 μέχρι το 2007, μερικές ιστορίες σε κόμικς παράχθηκαν στην Ιταλία, στην Ολλανδία, στη Βραζιλία, στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ενδιάμεση συνέχεια
Μια ενδιάμεση συνέχεια που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο, Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο 2, κυκλοφόρησε σε DVD στις 12 Δεκεμβρίου 2006. Η ενδιάμεση συνέχεια διαδραματίζεται όταν οι Τοντ και Κόπερ είναι μικροί, πριν τα γεγονότα του δεύτερου μισού της πρώτης ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Φανταστικές αλεπούδες Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διάκριση Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1981
Μεσιέ 60
Ο Μεσιέ 60 (γνωστός και ως Μ60 και NGC 4649) είναι ελλειπτικός γαλαξίας σε απόσταση 60 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό της Παρθένου. Ανήκει στο σμήνος Παρθένου και είναι ο μεγαλύτερος σε μία μικρή ομάδα τεσσάρων γαλαξιών στην οποία είναι ο μεγαλύτερος και περιλαμβάνει επίσης τους Μεσιέ 58 και Μεσιέ 59.
Ιστορικό
Ο Μεσιέ 60 ανακαλύφθηκε από τον Γιόχαν Γκότφριντ Κέλερ (Johann Gottfried Köhler) τον Απρίλιο του 1779 μαζί με τον Μεσιέ 59, καθώς παρακολουθούσε ένα κομήτη. Λίγες μέρες μετά τον ανακάλυψε ανεξάρτητα και ο Μπάρναμπους Οριάνι και ο Τσαρλς Μεσιέ, ο οποίος ανακάλυψε και τον κοντινό Μεσιέ 58.
Στον Μεσιέ 60 έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής αστέρας μέχρι 2007, ο SN2004W τύπου Ια.
Μέγεθος και Φωτεινότητα
Δεδομένης μίας απόστασης 60 MLy και φαινόμενη διάμετρο 7,4, ο Μ60 έχει διάμετρο 120.000 έτη φωτός. Σε μικρότερα τηλεσκόπιο είναι ορατή μόνο η κεντρική περιοχή με διαστάσεις περίπου 4 x 3. Με φαινόμενο μέγεθος 9 και απόσταση 60 MLy έχει απόλυτο μέγεθος -22,3, αντίστοιχη μίας φωτεινότητας 60 δις ήλιων. Είναι ο τρίτος λαμπρότερος γαλαξίας στο σμήνος της Παρθένου.
Μαύρη τρύπα
Στο κέντρο του Μεσιέ 60 υπάρχει μία υπέρμαζη μαύρη τρύπα με μάζα περίπου 2 δις ήλιων, με βάση παρατηρήσεις του ΔΤΧ.
NGC 4647
thumb|left|180px|Ο M60 και ο NGC 4647 Ο NGC 4647 είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 2,5' από τον Μεσιέ 60: οι δίσκοι τους υπερκαλύπτονται. Αν και αυτή η κατάσταση δείχνει ότι αλληλεπιδρούν, δεν υπάρχουν εμφανή στοιχεία μίας βαρυτικής αλληλεπίδρασης, όπως θα περίμενε κανείς για δύο τόσο κοντινούς μεταξύ τους γαλαξίες. Αυτό σημαίνει ότι βρίσκονται σε διαφορετική απόσταση και αλληλεπιδρούν ισχνά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου 60 4649 Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) Κατηγορία:Γαλαξίες Arp
420 Βερθόλδη
Η Βερθόλδη (Bertholda) είναι πολύ μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,31. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και πήρε το όνομά της από τον Βερθόλδος Α΄ του Τσέρινγκεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Βερθόλδης υπολογίσθηκε σε 141,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,95 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι P, ενώ το άλβεδό της είναι 0,042 (από δεδομένα του IRAS). Η Βερθόλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερθολδη
Αυξίνη
thumb|250px|Το ινδολ-3-οξικό οξύ (ΙΑΑ) είναι η πιο άφθονη φυσική φυτική ορμόνη Οι αυξίνες είναι φυτικές ορμόνες που συμμετέχουν στην ανάπτυξη και μορφογένεση των φυτών και την εμφάνιση των φυτικών κινήσεων. Γενικά αποτελούν μια οικογένεια διαφορετικών ουσιών. Η πρώτη ουσία που αναγνωρίστηκε ως αυξίνη ήταν το ινδολ-3-οξικό οξύ (ΙΑΑ), η οποία είναι και η διαδεδομένη αυξίνη. Σήμερα έχουν ταχτοποιηθεί στα φυτά ως αυξίνες, εκτός από το ΙΑΑ, το ινδολ-3-βουτανικό οξύ (ΙΒΑ), το φαινολοξικό οξύ (CPA) και το 4-χλώρο-ΙΑΑ.
Ιστορία
Η ιστορία των αυξινών άρχισε τον 19ο αιώνα, όταν ο Ciesielski, ο Κάρολος Δαρβίνος και αργότερα ο γιος του προσπάθησαν να διερευνήσουν τα αίτια του φωτοτροπισμού και του γεωτροπισμού. Βρήκαν ότι η κορυφή του κολεοπτίλου ενός αγρωστώδους ήταν απαραίτητη για την έκφραση του τροπισμού στο υπόλοιπο κολεόπτιλο. Ακολούθησε το 1919 ο Paal, που διατύπωσε την άποψη ότι στα κύτταρα του μεριστώματος συντίθεται μια ουσία που μετακινείται στο κολεόπτιλο και προκαλεί το τροπισμό. Το 1928, ο Went απομόνωσε αυτήν την ουσία και την ονόμασε αυξίνη, από το ελληνικό αυξάνω, και οι Kong και Kostermans (1934) και ο Thimann (1935) αναγνώρισαν αυτήν την ουσία ως το ινδολ-3-οξικό οξύ (ΙΑΑ).
Βιοσύνθεση
Η σύνθεση της πιο άφθονης αυξίνης, του ινδολ-3-οξικού οξέως (ΙΑΑ) γίνεται με πρόδρομο μόριο την τρυπτοφάνη, αν και έχει ανακαλυφθεί ότι υπάρχουν και άλλα μοριακά μονοπάτια. Η βιοσύνθεση από τη τρυπτοφάνη περιλαμβάνει τρία μονοπάτια:
Το μονοπάτι του ινδολ-3-πυροσταφυλικού οξέως είναι αυτό που έχει μελετηθεί περισσότερο. Το ένζυμο τρανσαμινάση της τρυπτοφάνης μετατρέπει το αμινοξύ σε ινδολ-3-πυροσταφιλικό οξύ. Ακολουθεί η απομάκρυνση της καρβοξυλικής ομάδας από την αποκαρβοξυλάση του ινδολ-3-πυροσταφυλικού οξέως με τη παραγωγή της αντίστοιχης ακεταλδεΰδης. Τέλος, η αφυδρογονάση της, τη μετατρέπει σε ΙΑΑ. Στο δεύτερο μονοπάτι η βιοσύνθεση του ΙΑΑ γίνεται δια μέσου του ινδολ-3-ακετονιτριλίου (ΙΑΝ) και στο τρίτο δια μέσου της τρυπταμίνης (ΤΑΜ).
Το ΙΒΑ, μια άλλη ενδογενής αυξίνη συντίθεται από το ΙΑΑ με συνεχείς αντιδράσεις επιμήκυνσης με τη δράση του ενζύμου συνθάση του ΙΒΑ.
Η σύνθεση της αυξίνης γίνεται στο μερίστωμα του βλαστού και της ρίζας, καθώς και στα φύλλα. Η μεταφορά της στα σημεία δράσης γίνεται κυρίως βασιπέταλα, δηλαδή από τη κορυφή προς τη βάση, στα παρεγχυματικά κύτταρα του αγωγού ιστού. Η βασιπέταλη μεταφορά απαιτεί ενέργεια και γίνεται ανεξάρτητα της βαρύτητας.
Η είσοδος αυξίνης στα κύτταρα γίνεται γίνεται με δύο τρόπους: με παθητική διάχυση της πρωτονιωμένης μορφής (ΙΑΑΗ) μέσω της φωσφολιπιδικής στιβάδας και με ενεργή μεταφορά του ανιόντος ΙΑΑ-, με τη συμμεταφορά πρωτονίων.
Φυσιολογική δράση
Η φυσιολογική δράση των αυξινών έχει συνδεθεί με πολλές και ποικίλες φάσεις και δραστηριότητες των φυτών.
Σε επίπεδο κυττάρου
Σε επίπεδο κυττάρου, η δράση των αυξινών συνδέεται με:
Έτσι οι αυξίνες σε κυτταρικό επίπεδο επηρεάζουν τη σπαργή, την κυτταρική επιμήκυνση, τη διαίρεση και τη διαφοροποίηση, που είναι οι κυριότερες διαδικασίες για τη μορφογενετική έκφραση.
Σε επίπεδο οργανισμού
Σε επίπεδο φυτού, η δράση των αυξίνων συνδέεται με:
Μηχανισμοί δράσης
Η μελέτη των μηχανισμών δράσης γίνεται κυρίως με τη χρήση συνθετικών αυξινών. Η δράση των αυξινών αρχίζει με τη σύνδεσή τους με ειδικές πρωτεΐνες (πρωτεΐνες που συνδέουν αυξίνη, ΑΒΡ). Οι ΑΒΡ βρίσκονται στη κυτταρική μεμβράνη και στο πυρήνα. Αυτές οι πρωτεΐνες δρουν ως αντλίες πρωτονίων, μειώνοντας το pH στο εξωτερικό του κυττάρου και ενεργοποιώντας με αυτό τον τρόπο ένζυμα που καταστρέφουν το κυτταρικό τοίχωμα. Επίσης, μπορούν να ενεργοποιήσουν τη RNA πολυμεράση σε ειδικά γονίδια. Στη περαιτέρω μεταφορά του σήματος των αυξινών φαίνεται να συμμετέχει το ασβέστιο, ο καταρράκτης των ΜΑΡ-κινασών (κινάσες που επάγουν τη μίτωση) και ενδεχομένως η μείωση του pH στο κυτταρόπλασμα.
Ανεξάρτητα για το ποιοι ακριβώς είναι οι υποδοχείς αυξινών και η διαδικασία μεταφοράς σήματος, εντός ολίγων λεπτών από τη χορήγηση αυξίνης εμφανίζονται οι πρώτες αντιδράσεις που συνίστανται σε αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση. Τα γονίδια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες ανάλογα με τη ταχύτητα που αντιδρούν παρουσία αυξίνης, τα γονίδια γρήγορης απόκρισης, τα οποία δεν απαιτούν σύνθεση πρωτεϊνών, και τα γονίδια βραδείας απόκρισης. Θεωρείται ότι τα πρώτα γονίδια ρυθμίζονται από πρωτεΐνες καταστολείς με μικρή περίοδο ημιζωής, αφού η λειτουργία τους επάγεται και από το κυκλοεξαμίδιο, το οποίο καταστέλλει τη πρωτεϊνοσύνθεση.
Πηγές
Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών Κατηγορία:Ορμόνες
Γουίλ Χάτσερ
Ο Γουίλιαμ «Γουίλ» Ντα Κορέαν Χάτσερ (William "Will" Da Corean Hatcher, γενν. 8 Αυγούστου 1984) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για το Περιστέρι.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Χάτσερ άρχισε το 2006. Υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την Ντράγκονς Ρέντορφ της 2ης κατηγορίας Γερμανίας. Στη συνέχεια, έπαιξε στις ΚΣΟ Σιμπίου, ΜΚ Ντέτσιν, Κεραυνό Στροβόλου, Χάποελ Γκιλμπόα Γκαλίλ, ΠΑΟΚ, Λε Αβρ και Σπιρού Σαρλερουά.
Την 1η Αυγούστου 2016, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Παρτίζαν.
Στις 11 Ιουνίου 2017, υπέγραψε με την ιταλική Ντίναμο Σάσαρι.
Στις 6 Αυγούστου 2018, επέστρεψε για τρίτη φορά στον ΠΑΟΚ.
Στις 22 Ιουλίου 2019, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με το Περιστέρι.
Προσωπική ζωή
Ο ξάδελφος του Χάτσερ, Τσάρλι Μπελ, έπαιξε επίσης κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, με τους Μίσιγκαν Στέιτ Σπάρτανς και έπαιξε και στο ΝΒΑ, με τους Φοίνιξ Σανς, Ντάλας Μάβερικς, Μιλγουόκι Μπακς και Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Χάραλντ της Δανίας
Ο Χαράλδος (δανικά: Harald, 8 Οκτωβρίου 1876 - 30 Μαρτίου 1949) από τον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας. Έγινε αντιστράτηγος στο Δανικό στρατό.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας και της Λουίζας των Μπερναντόττε, κόρης του Καρόλου ΙΕ΄ της Σουηδίας.
Ο Χαράλδος Χριστιανός Φρειδερίκος γεννήθηκε στο ανάκτορο Σαρλόττενλουντ στο Γκέντοφτε, βόρεια της Κοπεγχάγης. Στα 17 έτη του ξεκίνησε στρατιωτική σταδιοδρομία, κάτι σύνηθες στην εποχή του για τους πρίγκιπες. Υπηρέτησε στο Σύνταγμα της Φρουράς των Ουσσάρων. Το 1907 αγόρασε το μέγαρο Γιέγκερσμποργκους, βόρεια της Κοπεγχάγης και μετά από το γάμο του με την Ελένη των Γκλύκσμπουργκ, εγκαταστάθηκε εκεί.
Το 1923 η αποτυχία της Αγροτικής Δανικής Τράπεζας επηρέασε την οικονομική του κατάσταση, όπως και των άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας της Δανίας. Εγκαταστάθηκε σε μία βίλα στο βόρειο προάστειο της Κοπεγχάγης.
Είχε προαχθεί σε υποστράτηγο, όταν το 1926 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία. Το 1933 ο αδελφός ου Χριστιανός Ι΄ της Δανίας τον έκανε αντιστράτηγο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η σύζυγός του εκφράστηκε με συμπάθεια για τους Ναζί, που είχαν καταλάβει τη Δανία. Αυτό την έκανε αντιδημοφιλή και οι γιοί της δεν της μιλούσαν. Μετά τον Πόλεμο η βασιλική οικογένεια δεν ήθελε δημοσιότητα του θέματος, έτσι αντί να δικαστεί, εξορίστηκε το 1945 από τη Δανία και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στο κάστρο του Γκλύκσμπουργκ, στη Γερμανία. Το 1947 ο Χαράλδος ασθένησε σοβαρά και της επετράπη να επιστρέψει. Ο Χαράλδος απεβίωσε δύο έτη μετά στην Κοπεγχάγη και τάφηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλε. Η σύζυγός του επέστρεψε στην εξορία της και απεβίωσε το 1962.
Του είχε απονεμηθεί η διάκριση του Τάγματος του Ελέφαντος το 1887 και ο μεγαλόστραυρος του ιππότη του Βασιλικού Τάγματος της Βικτωρίας το 1901.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1909 τη 2η εξαδέλφη του Ελένη, κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμουργκ, και είχε τέκνα:
Τζωρτζ Χάρισον
Ο Τζωρτζ Χάρισον (αγγλικά: George Harrison, 25 Φεβρουαρίου 1943 - 29 Νοεμβρίου 2001) ήταν Άγγλος μουσικοσυνθέτης, όπου έγινε γνωστός λόγω της θέσης του ως κιθαρίστας και τραγουδιστής του μουσικού συγκροτήματος The Beatles.Ο Χάρισον ασπάστηκε την ινδική κουλτούρα και βοήθησε να διευρυνθεί το εύρος της δημοφιλούς μουσικής μέσω της ενσωμάτωσης ινδικών οργάνων και της ινδουιστικής πνευματικότητας στη μουσική των Beatles. Αν και τα περισσότερα τραγούδια του συγκροτήματος γράφτηκαν από τους Τζον Λένον και Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, σε όλα τα άλμπουμ από το 1965 και μετά, υπήρχαν τουλάχιστον δυο συνθέσεις του Χάρισον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:The Beatles Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960 Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Άνταμ Μπρόντι
Πρώτα χρόνια
Ο Μπρόντι γεννήθηκε στο Κάρλσμπαντ, μία κομητεία του Σαν Ντιέγκο. Είναι ο μεγαλύτερος γιος της Βάλερι η οποία είναι γραφίστας και του Μαρκ Μπρόντι ο οποίος είναι δικηγόρος. Είναι Εβραίοι. Έχει δύο μικρότερα δίδυμα αδέλφια, τον Σον και τον Ματ. Είπε πως δεν ήταν Καζανόβας, αλλά είχε χαριτωμένες φίλες και λίγο πολύ ζούσε στην παραλία. Ο Μπρόντι αποφοίτησε από το κολέγιο σε ηλικία 19 ετών και πήγε να κάνει καριέρα στο Χόλιγουντ ως ηθοποιός.
Καριέρα
Ο Μπρόντι έπαιξε το 2000 το ρόλο του Μπάρι Γουίλιαμς στη ταινία Growing Up Brady του 2000 και έπαιξε ένα μικρό ρόλο στην ταινία American Pie 2 το 1999. Το 2002 έπαιξε ένα μικρό ρόλο στην ταινία Σήμα Κινδύνου (The Ring) και πρωταγωνίστησε στην επιτυχημένη σειρά California Teens. Για την ερμηνεία του έχει δεχτεί πολύ καλές κριτικές και είχε γίνει εφηβικό είδωλο πολλών θαυμαστών του. Το 2005 έπαιξε στην ταινία Mr & Mrs Smith. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία για τη συμμετοχή του στο California Teens.
Προσωπική ζωή
Το 2003 ο Μπρόντι ήταν σε σχέση με την συμπρωταγωνίστριά του στο California Teens Ρέιτσελ Μπίλσον και χώρισαν το 2006. Το 2014 παντρεύτηκε την Λέιτον Μίστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νέοι Επιβάτες
Οι Νέοι Επιβάτες (γνωστοί και ως Μπαξέ Τσιφλίκι ή απλά Μπαξές), είναι παραλιακή κωμόπολη και δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Θερμαϊκού. Βρίσκεται 22 χιλιόμετρα ανατολικά της Θεσσαλονίκης, επί του Θερμαϊκού Κόλπου. Δημιουργήθηκε το 1923 από Θρακιώτες πρόσφυγες από τους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης. Πολιούχος είναι η Οσία Παρασκευή η Επιβατινή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο πληθυσμός των Νέων Επιβατών ήταν 6.000 κάτοικοι.
Ιστορικά στοιχεία
Στον Ναό της Οσίας Παρασκευής της Επιβατινής φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας Ηλιόκαλης που έφεραν ως κειμήλιο οι Θρακιώτες πρόσφυγες από τους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης.
Το Μπαξέ Τσιφλίκι του Βασίλη Τσιτσάνη
thumb|right|250px|Θεσσαλονίκη 1909, Οδός Εξοχών. Η πορεία της οδού ταυτίζεται σε γενικές γραμμές με την πορεία της σημερινής Λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας. Οδηγούσε στην Καλαμαριά και από εκεί στα νοτιοανατολικά προάστια της πόλης, μεταξύ των οποίων και το Μπαξέ Τσιφλίκ.
Το 1941 ο Βασίλης Τσιτσάνης έγραψε για την περιοχή το χασαποσέρβικο Μπαξέ Τσιφλίκι, τραγούδι που φωνογραφήθηκε το 1946 και στο οποίο τραγουδούν ο Στράτος Παγιουμτζής μαζί με τον Τσιτσάνη. Το τραγούδι αναφέρει στο σύνολό του επτά περιοχές της Θεσσαλονίκης (μέσα σε 12 στίχους), τις πιο διάσημες και πολυσύχναστες, από τους κοσμοπολίτες της εποχής. Η διαδρομή που ακολουθεί ο αφηγητής είναι η εξής: ξεκινώντας από το Μπαξέ Τσιφλίκι περνά από το Καραμπουρνάκι, το Μπεχτσινάρι, τη Βάρνα, την Ακρόπολη και τελικά καταλήγει στα Κούτσουρα του Δαλαμάγκα που ήταν η ταβέρνα που έπαιζε και τραγουδούσε ο Τσιτσάνης όταν έγραψε το τραγούδι.
Για το Μπαξέ Τσιφλίκι, συγκεκριμένα, γράφτηκαν και αλλά πολλά ρεμπέτικα λόγω των καλών αναμνήσεων που πρόσφερε στους Θεσσαλονικείς. Βασικά ήταν τόπος παραθέρισης για τα καλοκαίρια. Κάθε χρόνο ένα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων της Θεσσαλονίκης πήγαινε εκεί και νοίκιαζε διαμερίσματα. Τα πρωινά τους τα περνούσαν στη θάλασσα και τα βράδια διασκέδαζαν στις παραθαλάσσιες ταβέρνες. Αυτές ήταν στην άκρη της αμμουδιάς και είχαν προεκτάσεις που συνέχιζαν μέσα στη θάλασσα στηριγμένες σε πασσάλους.
Αθλητισμός
Στους Νέους Επιβάτες έχει έδρα και η ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα ΠΑΟΝΕ (έτος ίδρυσης 1928).
Πηγές
2. Μαριάνθη Φ. Παλάζη. Ένα Όνομα, Δύο Τόποι: Επιβάτες Ανατολικής Θράκης, Νέοι Επιβάτες Θεσσαλονίκης. Αθήνα: Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, 2009: https://web.archive.org/web/20101124083825/http://fhw.gr/publications/index.php?view=prod&lang=1&ekd_id=47
Marianthi F. Palazi. A Name, Two Places: Epivates of Eastern Thrace, Neoi Epivates in Thessaloniki [In Greek]. Athens: Foundation of the Hellenic World, 2009: https://web.archive.org/web/20101217185132/http://fhw.gr/publications/index.php?lang=2&view=prod&ekd_id=47
3. Μαριάνθη Φ. Παλάζη. Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια και γυναικεία διδασκαλική κινητικότητα και κοινωνικότητα: συμβολή στις διαδικασίες εκσυγχρονισμού και εθνικής συγκρότησης στο οθωμανικό και ελληνικό πολιτικό πλαίσιο
(1857-1922). Πανεπιστήμιο Κρήτης: Διδακτορική διατριβή. Ρέθυμνο, 2018. / Marianthi F. Palazi. Archigeneion Institute and women teacher mobility and sociability: contribution to the modernization and nation-building process
under Ottoman and Greek rule (1857-1922) [In Greek]: https://web.archive.org/web/20190830062555/https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/45493
4. Μαριάνθη Φ. Παλάζη, Serbay Koçoglu, Κατερίνα Δαλακούρα. Ψηφιακή αναστήλωση-αναπαράσταση των Αρχιγενείων Εκπαιδευτηρίων Επιβατών [Σελίμπασα] Θράκης (1857-1922) [στην ελληνική, τουρκική και αγγλική} /
Marianthi F. Palazi, Serbay Kocoglu, Katerina Dalakoura. Digital reconstruction-representation of the Archigeneion Institute in Epivates [Selimpasa], Thrace (1857-1922) [in Greek, Turkish, English]: https://web.archive.org/web/20190830062028/http://www.fks.uoc.gr/_/pw/research/palazi_kocoglu_dalakoura/
https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=y1VJIziSvi4
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Θερμαϊκού Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης Νέοι Επιβάτες
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
Ο Σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ ΜΒΑ (Paul McCartney, 18 Ιουνίου 1942) είναι βραβευμένος Άγγλος τραγουδιστής, στιχουργός και συνθέτης, καθώς και χρισμένος ιππότης, ο οποίος κέρδισε παγκόσμια φήμη ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη του μουσικού συγκροτήματος των Beatles. Κατέχει τον τίτλο του πιο εμπορικά επιτυχημένου τραγουδοποιού στην ιστορία της δημοφιλούς μουσικής, σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες. Μαζί με τον Τζον Λένον έγραψαν τραγούδια τα οποία έχουν γίνει γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μετά από την αποχώρησή του από τους Beatles, ο ΜακΚάρτνεϊ προώθησε μία επιτυχή σόλο σταδιοδρομία και διαμόρφωσε το μουσικό συγκρότημα "Wings" με τη σύζυγό του, Λίντα ΜακΚάρτνεϊ. Έχει ασχοληθεί επίσης με γυρίσματα ταινιών, με την κλασσική μουσική και την περιβαλλοντική/ηλεκτρονική μουσική καθώς επίσης έχει συμμετάσχει στα προγράμματα βοήθειας για τις διεθνείς φιλανθρωπίες. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, Λίντα, ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ ασχολείται με φιλανθρωπικές συναυλίες.
Νεανικά χρόνια
Ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1942 στο Walton Hospital, Λίβερπουλ., όπου δώδεκα χρόνια νωρίτερα η μητέρα του είχε τελειώσει την πρακτική της ως νοσοκόμα. Ο πατέρας του, Τζέιμς ΜακΚάρτνεϊ, απουσίαζε από την γέννηση του γιου του λόγω της εργασίας του ως εθελοντής πυροσβέστης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Πολ έχει έναν μικρότερο αδερφό (Μάικλ) που γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1944.
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Στην πληροφορική, παράλληλα, κατανεμημένα ή ταυτόχρονα συστήματα ονομάζονται υπολογιστές οι οποίοι επιτρέπουν την ταυτόχρονη εκτέλεση πολλαπλών συνεργαζόμενων προγραμμάτων σε μία ή περισσότερες επεξεργαστικές μονάδες. Οι διαφορές μεταξύ αυτών των όρων είναι λεπτές, με την έμφαση να δίνεται άλλοτε στον σχεδιασμό και ανάλυση αλγορίθμων, άλλοτε στην κατασκευή υποστηρικτικού λογισμικού και άλλοτε στη σχεδίαση των υποδομών υλικού που απαιτούνται για την επίτευξη του ταυτοχρονισμού. 350px|thumb|right|Ο Cray-2, ο ταχύτερος υπολογιστής του κόσμου από το 1985 έως το 1989. Μία παραδοσιακή χρήση του υπολογιστικού παραλληλισμού είναι στον τομέα της κατασκευής τέτοιων [[υπερυπολογιστής|υπερυπολογιστών.]] Κατά τη δεκαετία του 1960 η εμφάνιση πολυδιεργασιακών λειτουργικών συστημάτων και η τυποποίηση της έννοιας της διεργασίας έφεραν στην επιφάνεια τον ταυτοχρονισμό, μία ιδιότητα των υπολογιστικών συστημάτων η οποία αφορά την παράλληλη ή ψευδοπαράλληλη εκτέλεση διαφορετικών, συνεργαζόμενων διεργασιών, σε έναν ή περισσότερους υπολογιστές, για την εκτέλεση ενός υπολογισμού. Αρχικώς οι επιστήμονες της θεωρητικής πληροφορικής επιχείρησαν να δώσουν απαντήσεις σε αλγοριθμικά ζητήματα λογισμικού όπως ο αμοιβαίος αποκλεισμός, η εκλογή αρχηγού, ο συγχρονισμός και η ομοφωνία μεταξύ συνεργαζόμενων, ταυτοχρόνως εκτελούμενων διεργασιών (το πεδίο αυτό σήμερα προσδιορίζεται με τον όρο κατανεμημένος υπολογισμός), ενώ με τις μεθόδους πρακτικής υλοποίησης της πολυδιεργασίας (τον χρονοπρογραμματισμό) ασχολήθηκαν οι ερευνητές από τον χώρο των λειτουργικών συστημάτων.
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
Νεανικά χρόνια
Στις 31 Οκτωβρίου 1956 έχασε τη μητέρα του, Μάιρη, από μια εμβολή μετά από επέμβαση της μαστεκτομής για να σταματήσει την εξάπλωση του καρκίνου του μαστού της, που είχαν διαγνωστεί πριν από αρκετά χρόνια.
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Με την καθιέρωση υπολογιστών με πολλαπλούς επεξεργαστές, όπου οι διεργασίες μπορούσαν να εκτελούνται πραγματικά παράλληλα και όχι ψευδοπαράλληλα, προέκυψαν νέα ζητήματα υλικού με αποτέλεσμα να αναδυθεί η παράλληλη επεξεργασία, ένα επιστημονικό πεδίο το οποίο μελετά, τόσο από πλευράς υλικού όσο και λογισμικού, μόνο υπολογιστικά συστήματα με πολλαπλές επεξεργαστικές μονάδες. Τα συστήματα αυτά μπορούν να εκτελούν ορισμένες, κατάλληλα σχεδιασμένες εφαρμογές (συνήθως επιστημονικού σκοπού, π.χ. προσομοιώσεις) ταχύτερα απ' ό,τι οι συνηθισμένοι σειριακοί υπολογιστές αρχιτεκτονικής Φον Νόιμαν. Την ίδια περίοδο όμως εξελίσσονταν και τα δίκτυα υπολογιστών με αποτέλεσμα, καθώς η δικτύωση άρχισε να είναι πανταχού παρούσα προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970, να εμφανιστούν δικτυακά προγράμματα που όχι μόνο αλληλεπιδρούσαν μεταξύ τους μέσω της υποκείμενης δικτυακής υποδομής αλλά εκτελούσαν από κοινού υπολογισμούς με διαφανή για τον χρήστη τρόπο, διασπώντας τους σε τμήματα και κατανέμοντάς τους μεταξύ τους, ενώ στο εξωτερικό περιβάλλον εμφανίζονταν ως ένα μοναδικό σύστημα. Καθώς αυτός ήταν ένας τύπος παραλληλισμού εμφανίστηκε ο όρος κατανεμημένη επεξεργασία για να τον περιγράψει.
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
Νεανικά χρόνια
Ο πατέρας του ΜακΚάρτνεϋ ήταν πιανίστας και τρομπετίστας και τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με τη μουσική. Του χάρισε μια τρομπέτα στα δέκατα τέταρτα γενέθλιά του, όμως, όταν αργότερα το ροκ εντ ρολ άρχισε να γίνεται πιο δηλοφιλές, ο Πωλ αντάλλαξε την τρομπέτα με μια ακουστική κιθάρα, αφού αποδέχτηκε ότι δεν μπορούσε κανείς να παίζει τρομπέτα και να τραγουδάει ταυτόχρονα. Δυσκολευόταν να παίζει κιθάρα καθώς ήταν αριστερόχειρας, αλλά βλέποντας μια αφίσα του Σλιμ Γουίτμαν συνειδητοποίησε ότι εκείνος τα κατάφερνε με κιθάρες για δεξιόχειρες. Έτσι, ξανακούρδισε την κιθάρα του και μετά από κάποιες προσαρμογές απέκτησε ευκολία. Ο ΜακΚαρτνεϋ έγραψε το πρώτο του τραγούδι, "I Lost My Little Girl", στην κιθάρα, και αργότερα έφτιαξε μια μελωδία που τελικά έγινε το When I'm Sixty Four στο πιάνο, μετά την παρακολούθηση ορισμένων μαθημάτων, αλλά προτιμώντας να μάθει "με το αυτί" παρά τις συμβουλές του πατέρα του.
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Η κατανεμημένη επεξεργασία αποτελεί ένα υποσύνολο της παράλληλης επεξεργασίας, στο οποίο όλες οι CPU έχουν ιδιωτικές, τοπικές μνήμες με ξεχωριστούς χώρους διευθύνσεων (είναι δηλαδή ανεξάρτητοι, δικτυωμένοι υπολογιστές) και παρέχουν στον χρήστη την ψευδαίσθηση του ενιαίου, μοναδικού συστήματος. Ο όρος «κατανεμημένο σύστημα» αναφέρεται τόσο στο υλικό (επεξεργαστές, μνήμες, δίκτυο) όσο και στο λογισμικό (λειτουργικό σύστημα, εφαρμογές) που είναι απαραίτητα για να υλοποιηθούν η κατανομή και αυτή η ψευδαίσθηση, με έμφαση όμως στο λογισμικό. Στα κατανεμημένα συστήματα, σε αντίθεση με τα παράλληλα, η εικόνα συνεκτικότητας των γεωγραφικά διεσπαρμένων πόρων είναι συνήθως σπουδαιότερος στόχος από την αύξηση των υπολογιστικών επιδόσεων που επιτυγχάνεται με τον παραλληλισμό. Δεν είναι σπάνιο μάλιστα να μη συμμετέχουν καν οι κόμβοι σε κάποιον από κοινού υπολογισμό αλλά να εκτελούν διαφορετικές επιμέρους εργασίες, παρουσιαζόμενοι όμως στο εξωτερικό περιβάλλον (π.χ. σε πελάτες οι οποίοι ζητούν υπηρεσίες) ως ενιαίο σύστημα. Αυτά ονομάζονται μη συνεκτικά κατανεμημένα συστήματα (π.χ. ο Παγκόσμιος Ιστός ή οι ομότιμες εφαρμογές ανταλλαγής αρχείων μέσω Διαδικτύου), σε αντίθεση με τα συνεκτικά κατανεμημένα συστήματα, τα οποία αξιοποιούνται περισσότερο ως συνήθη παράλληλα συστήματα για τη μεγιστοποίηση των υπολογιστικών επιδόσεων.
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
Νεανικά χρόνια
Στην ηλικία των 15, ο Πωλ γνώρισε τον κατά 2 χρόνια μεγαλύτερο του, Τζον Λένον σε μία συναυλία του ερασιτεχνικού συγκροτήματος Quarrymen, του οποίου ιδρυτικό μέλος ήταν ο δεύτερος. Ο νεαρός ΜακΚάρτνεϊ πέρασε από οντισιόν και τελικά έγινε κιθαρίστας του συγκροτήματος. Το γεγονός της απώλειας της μητέρας του λειτούργησε ως συνεκτικό στοιχείο ανάμεσα στους δυο τους, καθώς η μητέρα του Λένον, Τζούλια, είχε πεθάνει όταν αυτός ήταν δεκαεπτά. Αργότερα, πρότεινε την προσθήκη του φίλου του, Τζορτζ Χάρισον, (που είχε γνωρίσει μια μέρα στο λεωφορείο) στο συγκρότημα, η οποία επιτεύχθηκε παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του Λένον.
Beatles
thumb|Από αριστερά: Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, Τζωρτζ Χάρισον και Τζων Λένον
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Επισκόπηση
Υπό το πρίσμα της παράλληλης επεξεργασίας υπάρχουν τέσσερα είδη υπολογιστικών συστημάτων (ταξινόμηση Φλυν, 1966), τα οποία διαχωρίζονται με βάση το πόσες ταυτόχρονες ροές επεξεργασίας εντολών και δεδομένων υποστηρίζουν:
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
Beatles
Οι Quarrymen εξελίχθηκαν στους Beatles, ένα συγγρότημα αποτελούμενο από τον ΜακΚάρτνεϊ, τον Τζον Λένον, τον Τζορτζ Χάρισον και τον Ρίνγκο Σταρ, το οποίο τραγουδούσε σε κλαμπ του Λίβερπουλ. Το ρεπερτόριο τους αρχικά αποτελούνταν από ροκ εν' ρολλ επιτυχίες της εποχής, αλλά σιγά σιγά προστέθηκαν σε αυτό τραγούδια του ΜακΚάρτνεϊ και του Λένον. Έχοντας κάνει μεγάλη επιτυχία στο Λίβερπουλ, οδηγήθηκαν στην κυκλοφορία του πρώτου τους σινγκλ, του Love Me Do.
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Επισκόπηση
Τα συστήματα MIMD διακρίνονται σε πολυεπεξεργαστές κοινής μνήμης, όπου πολλαπλοί επεξεργαστές επικοινωνούν με μία κοινή μνήμη ενιαίου χώρου διευθύνσεων, και σε πολυυπολογιστές κατανεμημένης μνήμης, όπου πολλαπλά πακέτα επεξεργαστή-ιδιωτικής μνήμης, με τον δικό του χώρο διευθύνσεων το καθένα, διασυνδέονται και επικοινωνούν μεταξύ τους --και στις δύο περιπτώσεις η επικοινωνία γίνεται μέσω ενός «δικτύου διασύνδεσης». Τα μοντέλα παράλληλου προγραμματισμού για πολυεπεξεργαστές και πολυυπολογιστές είναι το μοντέλο κοινού χώρου διευθύνσεων (π.χ. πολλαπλές διεργασίες ή νήματα, OpenMP) και το μοντέλο μεταβίβασης μηνυμάτων (π.χ. PVM, MPI), αντιστοίχως. Στο πρώτο οι επεξεργαστικές μονάδες ανταλλάσσουν πληροφορίες προσπελαύνοντας κοινόχρηστες μεταβλητές στην κοινή μνήμη, ενώ στο δεύτερο ανταλλάσσοντας μηνύματα. Κάθε προγραμματιστικό μοντέλο μπορεί να εφαρμοστεί και σε σύστημα μιας αρχιτεκτονικής που δεν είναι η φυσική του (π.χ. πολυνηματικό πρόγραμμα σε πολυυπολογιστή ή πρόγραμμα MPI σε πολυεπεξεργαστή) αλλά συνήθως με χαμηλότερες επιδόσεις.
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
Beatles
Αν και το τραγούδι ήταν σύνθεση του Πολ, κυκλοφόρησε ως Λένον-ΜακΚάρτνεϊ, λόγω της συμφωνίας που έκαναν μεταξύ τους να παρουσιάζονται τα τραγούδια που έχει γράψει ο ένας ως συλλογικό τους δημιούργημα. Αυτή η συμφωνία ίσχυσε μέχρι τη διάλυση των Beatles, το 1970, και είχε ως αποτέλεσμα ορισμένες φορές την υποτίμηση του έργου του, και της καινοτομίας που εισήγαγε στην μουσική. Ο ΜακΚάρτνεϊ είναι ο κύριος εμπνευστής της χρήσης ορχήστρας εγχόρδων στη ροκ μουσική, ενώ τα σπουδαιότερα τραγούδια του της περιόδου των Beatles είναι το Yesterday, το Eleanor Rigby, το Let It Be, το Hey Jude και άλλα. Το πρώτο μάλιστα είναι το τραγούδι που έχει παιχτεί τις πιο πολλές φορές στο αμερικανικό ραδιόφωνο.
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Επισκόπηση
Στους πολυεπεξεργαστές εκτελείται ένα μόνο λειτουργικό σύστημα, το οποίο αναλαμβάνει να αναθέσει την εκτέλεση παράλληλων διεργασιών σε διαφορετικούς επεξεργαστές, ενώ στους πολυυπολογιστές, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν κατανεμημένα συστήματα εφόσον είναι εφοδιασμένοι με το κατάλληλο λογισμικό, κάθε κόμβος εκτελεί τον δικό του πυρήνα. Μία υβριδική αρχιτεκτονική, η οποία επιτρέπει εύκολη εκτέλεση προγραμμάτων κοινού χώρου διευθύνσεων σε πολυυπολογιστές, είναι η κατανεμημένη κοινή μνήμη, στην οποία εξειδικευμένο υλικό (ελεγκτές μνήμης) παρέχει διαφανώς την ψευδαίσθηση ενιαίου χώρου διευθύνσεων στο λογισμικό που εκτελείται σε κάθε κόμβο. Στα συστήματα αυτά, φυσικά κατανεμημένης αλλά λογικά ενιαίας μνήμης, ένας κόμβος προσπελαύνει πολύ γρηγορότερα τα δεδομένα που είναι αποθηκευμένα στην τοπική του μνήμη απ' ό,τι τα δεδομένα που βρίσκονται σε κάποιον απομακρυσμένο κόμβο και γι' αυτό λέγονται συστήματα Ανομοιόμορφης Πρόσβασης Μνήμης (NUMA). Στους υπολογιστές αυτούς συνήθως εκτελείται ένας μόνο πυρήνας λειτουργικού συστήματος ο οποίος γνωρίζει, για λόγους βελτιστοποίησης των επιδόσεων, τις λεπτομέρειες της υποκείμενης αρχιτεκτονικής NUMA.
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
Beatles
Οι Beatles διασπάστηκαν το 1970(ήδη από το 1969 η κατάσταση ήταν τεντωμένη), επειδή, παρά την προσπάθεια του ΜακΚάρτνεϋ, τα υπόλοιπα μέλη ήθελαν να ακολουθήσουν προσωπική σταδιοδρομία. Ο ΜακΚάρτνεϊ, πιστεύοντας ότι το έργο του αδικούταν από την κατάσταση των Beatles εκείνη την περίοδο, αποφάσισε να κυκλοφορήσει και αυτός σόλο άλμπουμ το 1970, με τίτλο McCartney. Το γεγονός αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και έπειτα από κοινή συναίνεση οι Beatles διασπάστηκαν οριστικά.
1970-1971: Σόλο
Ο ΜακΚάρτνεϊ κυκλοφόρησε το 1970 το πρώτο σόλο άλμπουμ του με τίτλο McCartney και το 1971 το μοναδικό του άλμπουμ με τη σύζυγό του, Λίντα, με τίτλο Ram.
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Πολυυπολογιστές
Οι πολυυπολογιστές εμφανίζονται σε διάφορες εκδοχές αλλά σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία συλλογή ανεξάρτητων υπολογιστών (είτε απλώς πακέτα επεξεργαστή / ιδιωτικής μνήμης, είτε πλήρη και αυτοτελή συστήματα) που επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω ενός δικτύου διασύνδεσης (είτε δίκτυο διαύλου είτε δίκτυο μεταγωγής). Οι κόμβοι μπορούν μεταξύ τους να είναι είτε ίδιοι («ομοιογενείς πολυυπολογιστές»), είτε διαφορετικοί («ετερογενείς πολυυπολογιστές»). Το δίκτυο διασύνδεσης μπορεί να είναι:
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
1971-1980: Wings
Αργότερα το 1971 προστέθηκαν στο ζευγάρι ο κιθαρίστας Denny Laine και ο ντράμερ Denny Seiwell, με αποτέλεσμα το σχηματισμό των Wings. Οι Wings διαλύθηκαν το 1981, αν και το τελευταίο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1979. Σημαντικότερο Δείγμα της δισκογραφίας τους αποτελεί ο δίσκος Band on the Run που κυκλοφόρησε το 1973.
Παράλληλα και κατανεμημένα συστήματα
Πολυυπολογιστές
Σε κάθε περίπτωση, από τη στιγμή που το λογισμικό εξασφαλίζει για τους χρήστες συνεκτική εικόνα των πόρων του πολυυπολογιστή και την ψευδαίσθηση ενός μοναδικού συστήματος, έστω και στο πλαίσιο μίας μόνο εφαρμογής, κάνουμε λόγο για κατανεμημένο σύστημα. 200px|thumb|right|Μία υπολογιστική συστάδα τύπου Beowulf: ένας συνεκτικός, ομοιογενής πολυυπολογιστής προσανατολισμένος στη μεγιστοποίηση των υπολογιστικών επιδόσεων Στους εξειδικευμένους πολυυπολογιστές υψηλής απόδοσης κάθε κόμβος επικοινωνεί με το δίκτυο διασύνδεσης μέσω ενός δρομολογητή, ενός μικρού κυκλώματος μεταγωγής με το οποίο δρομολογούνται πακέτα δεδομένων (μηνύματα) από έναν κόμβο σε έναν άλλον (πιθανώς διερχόμενα από ενδιάμεσους σταθμούς σε περίπτωση δικτύου μεταγωγής). Το ίδιο το δίκτυο μπορεί να έχει διάφορες τοπολογίες (δίαυλος, πλέγμα, υπερκύβος κ.λπ.) ενώ η μορφή των μηνυμάτων καθορίζεται από εξειδικευμένα πρωτόκολλα (ανάλογα με τον κατασκευαστή). Ένας τέτοιος πολυυπολογιστής μοιάζει πολύ με ένα ιδιότυπο τοπικό δίκτυο υπολογιστών, στο οποίο η τοπολογία είναι αυστηρά στατική, οι αποστάσεις πολύ μικρές και η ανάγκη για ταχύτητα εξαιρετικά αυξημένη. Ως εκ τούτου οι δρομολογητές, οι οποίοι παίζουν ταυτόχρονα τον ρόλο των καρτών δικτύου ενός συνήθους LAN και των δρομολογητών ενός WAN, έχουν όλη τη λειτουργικότητά τους τυπωμένη σε κυκλώματα υλικού ώστε να ελαχιστοποιούνται οι καθυστερήσεις, ενώ οι αλγόριθμοι δρομολόγησης που υλοποιούν είναι εξαιρετικά απλοί και ταχείς.
Πολ ΜακΚάρτνεϊ
1980-Σήμερα
left|thumb|60px|Ο θυρεός του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ Το 1980, ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ κυκλοφόρησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, το McCartney II. Ακολούθησαν το Tug Of War (1982), το Pipes Of Peace (1983), το soundtrack της ταινίας του Give My Regards To Broad Street (1984), το Press To Play (1986) και το Flowers In The Dirt (1989).