cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού (βιβλίο)
Κριτική
Δυο από τους κύριους συγγραφείς του έργου, ο Nicolas Werth και ο Jean-Louis Margolin, αλλά και ο Karel Bartosek, δημόσια διαχώρισαν την θέση τους από τις θέσεις του Κουρτουά. . Οι Werth και Margolin ισχυρίστηκαν πως ο Courtois ήταν παθιασμένος με το να φτάσει τον συνολικό αριθμό νεκρών στα 100 εκατομμύρια και τον κατηγόρησαν για υπερβολικούς αριθμούς σε συγκεκριμένες χώρες. Σύμφωνα με τις δικές τους μελέτες, υπολόγισαν τον συνολικό αριθμό των νεκρών ανάμεσα στους 65 και 93 εκατομμύρια. Οι ιστορικοί Jean-Jacques Becker και J. Arch Getty έχουν επιπλέον σχολιάσει τον Κουρτουά ότι δεν έχει να καταφέρει να διακρίνει τα θύματα από την παραμέληση και πείνα, με τα θύματα από σκόπιμες δολοφονίες Ο οικονομικός ιστορικός Michael Ellman υποστήριξε ότι στο βιβλίο, η εκτίμηση των τουλάχιστον 500.000 θανάτων κατά τη διάρκεια της σοβιετικής πείνας του 1946-48 διατυπώνεται με εξαιρετικά συντηρητικό τρόπο, καθώς ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων ήταν πολύ μεγαλύτερος και ανεβάζει τα θύματα στο 1 - 1,5 εκ. Σχετικά με αυτά τα ερωτήματα, ο ιστορικός Αλέξανδρος Ντάλλιν υποστήριξε ότι οι ηθικές, νομικές ή πολιτικές κρίσεις εξαρτώνται ελάχιστα από τον αριθμό των θυμάτων.
Πολλοί έχουν απορρίψει την αριθμητική και ηθική σύγκριση του Κομμουνισμού με τον Ναζισμό στην εισαγωγή του Courtois. Σύμφωνα με τον Werth, υπάρχουν ποιοτικές διαφορές ανάμεσα στις δυο ιδεολογίες. Είπε στην γαλλική εφημερίδα H Le Monde, "Στρατόπεδα θανάτου δεν υπήρχαν στην Σοβιετική Ένωση", και "όσο περισσότερο συγκρίνεις τον κομμουνισμό με τον ναζισμό, τόσες περισσότερες διαφορές γίνονται φανερές." Σε μια κριτική ανάλυση, ο ιστορικός Amir Weiner έγραψε: "Όταν οι διάδοχοι του Στάλιν, άνοιξαν τις πύλες των Γκούλαγκ, 3 εκατομμύρια άνθρωποι πήγαν σπίτι τους. Όταν οι Σύμμαχοι κατέλαβαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, βρήκαν χιλιάδες σκελετωμένους ανθρώπους να περιμένουν να εκτελεστούν." Ο ιστορικός Ronald Suny σχολίασε πως η σύγκριση του Courtois για 100 εκατομμύρια νεκρούς κομμουνιστές και 25 εκατομμύρια από τον ναζισμό "αφήνει έξω 40-60 εκατομμύρια ζωές που χάθηκαν στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που προκλήθηκε εξ αιτίας των ενεργειών του Χίτλερ και όχι του Στάλιν." Μια έκθεση από το Wiesel Commission κριτίκαρε τον Courtois για υποβάθμιση του Ολοκαυτώματος.
Η άποψη του ιστορικού Peter Kenez είναι ότι το βιβλίο περιέχει αρκετές ανακρίβειες: " Ο Werth μπορεί να είναι εξαιρετικά απρόσεκτος ιστορικός. Δίνει τον αριθμό των Μπολσεβίκων τον Οκτώβρη του 1917 σε 2 χιλιάδες, εκτίμηση εξαιρετικά υποβαθμισμένη. Αναφέρει ένα γράμμα από τον Λένιν προς τον Αλέξανδρο Σιαπνικοφ ημερομηνίας 10 Οκτώβρη 1917- ωστόσο αποκλείεται το γράμμα να γράφτηκε εκείνη την ημέρα, καθώς ο Λένιν γράφει για την αναγκαιότητα να ηττηθεί η τσαρική κυβέρνηση και να μετατραπεί ο πόλεμος σε εμφύλια διαμάχη. Αναγνωρίζει τον αυστρο-ουγγαρικό παρά τον γερμανικό στρατό για την κατάκτηση της Πολωνίας το 1915. Περιγράφει την Επαρχιακή Κυβέρνηση της Ρωσσίας σε εκλεγμένη. Γράφει λανθασμένα πως οι επαναστάτες χωρικοί κατά τον εμφύλιο πόλεμο, έκαναν περισσότερο κακό στους Κόκκινους παρά στους Λευκούς, και πολλά άλλα" Ο ιστορικός Mark Tauger αμφισβήτησε την θέση πως ο λοιμός του  1933 ήταν τεχνητός και γενοκτονικός. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο Gilles Perrault, το βιβλίο αγνοεί την επίδραση των εξωτερικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων και των στρατιωτικών επεμβάσεων σε κομμουνιστικές χώρες
Ο Νόαμ Τσόμσκι επέκρινε το βιβλίο και την υποδοχή του ως μονόπλευρη, υποστήριξε ότι ''αν υποθέσουμε ότι εφαρμόζουμε τώρα τη μεθοδολογία του Μαύρου Βιβλίου και των κριτών του στην Ινδία», το δημοκρατικό καπιταλιστικό «πείραμα» προκάλεσε περισσότερους θανάτους από ότι σε ολόκληρη την ιστορία του Κομμουνισμού από το 1917. Η μαύρη βίβλος του Κομμουνισμού προκάλεσε τη δημοσίευση πολλών άλλων μαύρων βιβλίων όπως το The Black Book of Capitalism: A farewell to the market economy και το The Black Book of Colonialism.
Κριτική στην Ελλάδα
Το επίσημο όργανο του ΚΚΕ, η εφημερίδα Ριζοσπάστης αναφέρθηκε σε σε "ανάγνωσμα εμετικού αντικομμουνισμού" και πως στην καταμέτρηση των νεκρών μέτρησαν μέχρι και τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και των λοιμών και εμφυλίων που προκάλεσαν οι πολιτικές τους. Το ΚΚΕ αντέδρασε επίσης στην πρόσκληση να μιλήσει ο Γάλλος συγγραφέας Στέφαν Κουρτουά στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και επενέβη για να σταματήσει τη πανεπιστημιακή εκδήλωση. Επίσης, τα μέλη του ΚΚΕ, Γιώργος Κακουλίδης και Ηλίας Λάγιος επιτέθηκαν λεκτικά στον Ριχάρδο Σωμερίτη διότι συνεργάστηκε για την ελληνική έκδοση. Έγραψαν:«''Χαιρόμαστε, σημειολογικά, διότι την ελληνική έκδοση της επαίσχυντης Βίβλου προλογίζει το δημοσιογραφικό άθυρμα, το αλαλάζον κύμβαλο της Νέας Τάξης, Ριχάρδος Σωμερίτης. Απολογητής και προασπιστής πάσης χυδαίας επίθεσης της σύγχρονης κτηνωδίας''».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά βιβλία Κατηγορία:Ολοκληρωτισμός Κατηγορία:Κομμουνισμός
Παρθένι Αρκαδίας
Το Παρθένι (ή Μπερτζοβά ή Βερζοβά) είναι Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Κορυθίου. Ανήκει στον δήμο Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Έδρα του δήμου είναι η Τρίπολη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, το Παρθένι ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Παρθενίου, του πρώην Δήμου Κορυθίου του Νομού Αρκαδίας.
Ο οικισμός
Το Παρθένι είναι ένα ημιορεινό χωριό κοντά στα σύνορα με την Αργολίδα. Η οδική πρόσβαση στο χωριό γίνεται από τα Αγιωργίτικα επί της εθνικής οδού που συνδέει την Τρίπολη με το Άργος (απόσταση 4 χιλ.). Επίσης διαθέτει σταθμό στη σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το Άργος με την Τρίπολη. Είναι χτισμένο στους πρόποδες του όρους Παρθένιον της Αρκαδίας σε υψόμετρο 850μ. Μπροστά του απλώνεται ο ομώνυμος κάμπος. Το χωριό, μαζί με τα κοντινά χωριά Στενό, Αγιωργήτικα, Ζευγολατιό, Νεοχώρι, το Ελαιοχώρι και άλλα, αποτελεί σήμερα το δημοτική ενότητα Κορυθίου.
Κατά την ενετική απογραφή του 1704, το 'Berzova' (Μπερζοβα) ή 'Persova' (Περσοβα) αναφέρεται να ανήκει στο Τερριτόριο της Τριπολιτσάς, δεν πρέπει να συγχέεται με τους άσχετους οικισμούς που ονομάζονται 'Varſoua' (Βαρσοβα) και 'Verſouà' (Βερσοβά). Στο οθωμανικό κτηματολόγιο του 1716, το χωριό είναι καταγεγραμμένο στην επαρχία Θανά (Nahiye-i Sana) στον Καζά της Τριπολιτσάς. Την περίοδο αυτή οι κάτοικοι του Παρθενίου καλλιέργησαν και τη γη των Αγιωργίτικα. Πριν από αυτό, το χωριό ήταν καταγεγραμμένο στην επαρχία Μουχλί (Nahiyyet-i Mihlu) και στον Καζά του Άργους. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Παυσανία, η περιοχή ήταν παραδοσιακά εντός της Τεγέας και όχι του Άργους - το μεταξύ τους σύνορο σημειωνόταν από τον οικισμό Ὑσιαί, που βρίσκεται κοντά στον σύγχρονο Αχλαδόκαμπο.
Το Παρθένι χαρακτηρίζεται από τα παραδοσιακά, μεγάλα ή μικρά πέτρινα σπίτια, από το σιδηροδρομικό σταθμό με το καφενείο. Και αυτό το αρκαδικό χωριό έχει γνωρίσει τα τελευταία χρόνια την εγκατάλειψη από πολλούς κατοίκους του, πολλοί από τους οποίους μετανάστευσαν στην Αμερική και την Αυστραλία. Σήμερα έχει λιγότερους από 400 κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία, αμπελουργία και κτηνοτροφία.
Το Παρθένι είναι γνωστό για τα αμπέλια του και τα πολύ καλά κρασιά του. Η τοπική παραγωγή συμπληρώνεται από τα μήλα και τα κεράσια που ευνοούνται από τις τοπικές κληματολογικές συνθήκες και τη μορφολογία της περιοχής.
Ετυμολογία
Η ετυμολογική προέλευση του τοπωνυμίου δεν είναι οριστικά γνωστή, ωστόσο υπάρχουν αρκετές πιθανές θεωρίες. Το επίθημα '-οβα' είναι σλαβικό, ενδεικτικό της σλαβικής κατοίκησης της περιοχής κατά τον Μεσαίωνα.
Ο Στάθης Ασημάκης πιστεύει ότι προέρχεται από τη βλάχικη λέξη 'versu' = χύνω, που αναφέρεται σε κτηνοτροφική περιοχή ή οικισμό όπου χύνεται πολύ νερό, λόγω της ύπαρξης καταβόθρων στο Παρθένι.
Αντίθετα, ο Πολύδωρος Παπαχριστοδούλου μάλλον ισχυρίζεται ότι το τοπωνύμιο προέρχεται από τη σλαβική λέξη 'врзе' (βϋρζα) = σύνδεσμος.
Ωστόσο, στα οθωμανικά αρχεία, το αρχικό όνομα του χωριού φαίνεται να είναι 'Πέρτσοβα' (پرچووه) ή 'Πούρτσοβα' (پورچوه) τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα. Επομένως, οι προαναφερθείσες θεωρίες είναι απίθανες. Άλλες πιθανές παραλλαγές παρατίθενται παρακάτω:
Πρωτοσλαβικά προθέματα: Οθωμανικά τουρκικά και περσικά προθέματα:
Βλάχικα προθέματα: Αλβανικά προθέματα: Φράγκικα προθέματα: Προθέματα ελληνικής ή αλλιώς άγνωστης προέλευσης:
Αξιοθέατα
Στο χωριό ξεχωρίζει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία είναι διακοσμημένη με σύγχρονες τοιχογραφίες. Στην πλατεία, μέσα από τα αιωνόβια πλατάνια, δεσπόζει το παλιό σχολείο, που λειτουργεί σήμερα σαν Πνευματικό κέντρο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το ρημαγμένο εξωκκλήσι των Αγίων Θεοδώρων που βρίσκεται κτισμένο μέσα στον κάμπο.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το λαογραφικό μουσείο, όπου κανείς μπορεί να δει πολλά αντικείμενα που δείχνουν τα χνάρια της παράδοσης της περιοχής. Υφαντά, κεντήματα, αγροτικά εργαλεία, κοσμήματα, ενδυμασίες και διακοσμητικά αντικείμενα του σπιτιού. Επίσης υπάρχουν έγγραφα και επιστολές με κείμενα που αφορούν την παράδοση και ιστορία της περιοχής.
Ο Σιδηροδρομικός σταθμός Παρθενίου αποτελεί μνημείο νεότερης κληρονομιάς. Ο σταθμός αποτελείται από 3 κτίρια: Λιθόκτιστο ισόγειο σταθμό, ισόγεια αποθήκη και ισόγειο καφενείο. Εξυπηρετούσε την Σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Καλαμάτας όσο αυτή ήταν σε λειτουργία (έως το 2010).
Το Μουχλί
Πολύ κοντά στο Παρθένι είναι το ύψωμα Μουχλί, ένα παρακλάδι του όρους Παρθένιο. Κατά τη βυζαντινή περίοδο υπήρχε εκεί βυζαντινό φρούριο και πόλη στη δυτική και νοτιοδυτική πλευρά του βουνού. Η πόλη ήλεγχε τον δρόμο προς τον Μυστρά και τις άλλες μεγάλες πόλεις της εποχής, αλλά το 1460 ο Μωάμεθ πυρπόλησε και έκαψε την πόλη και το κάστρο. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι ο Σουλτάνος τοποθέτησε φρουρά στην πόλη αλλά με την πάροδο των χρόνων εγκαταλείφθηκε σταδιακά κι ερημώθηκε. Στην περιοχή μπορεί κανείς να δει επίσης και τα ερείπια της εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, γνωστής ως Παναγίας της Μουχλιώτισσας. Πιθανότερη χρονολογία ανεγέρσεώς της είναι το 1281 μ.X.
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, όταν το Μουχλί βρισκόταν υπό τον έλεγχο των τούρκων, ορισμένοι από τους κατοίκους του εγκαταστάθηκαν στο Παρθένι. Πράγματι, στα οθωμανικά κτηματολογικά μεταξύ των ετών 1565 και 1583 οι δύο οικισμοί καταγράφηκαν διαδοχικά και ορισμένοι κάτοικοι τόσο του Μουχλίου όσο και του Παρθενίου είχαν τα ίδια επώνυμα. Η φαινομενική συγγένεια αυτών των δύο οικισμών θέτει επίσης υπό αμφισβήτηση το αν το Παρθένι ονομαζόταν κάποτε Αράχωβα - χωριό που αναφέρεται από τους οθωμανούς τη δεκαετία του 1460, άγνωστης τοποθεσίας, γνωστό ότι φύλαγε το ορεινό πέρασμα (derbend) του Μουχλίου. Μέσα στο οθωμανικό κτηματολόγιο ΤΤ10, ένα απόσπασμα πάνω από τα ονόματα των κατοίκων της Αράχωβας γράφει: «Το χωριό Αράχωβα φυλάει το ορεινό πέρασμα του Μουχλίου, αλλά σύμφωνα με τα διατάγματα που έχουν στην κατοχή των προαναφερθέντων χωρικών έχει καταγραφεί ότι όποιος οριστεί φύλακας του κάστρου του Μουχλίου γίνεται και φρουρός [του ορεινού περάσματος]». Αυτό το ορεινό πέρασμα μπορεί να είναι η Στράτα Χαλήλ Μπέη που οδηγεί στο Μουχλί μέσα από ένα φαράγγι στο όρος Παρθένιο και σε όλο το μήκος του οποίου σώζονται πολλές αρχαίες αυλακώσεις τροχών. Είναι σημαντικό ότι πριν από τη νοτιοδυτική είσοδο σε αυτό το ορεινό πέρασμα υπάρχει ένα εγκαταλελειμμένο οθωμανικό φυλάκιο ελέγχου (derbend), το οποίο απέχει λιγότερο από 2 χιλιόμετρα από την πρώην τοποθεσία του Παρθένι. Το οθωμανικό κτηματολόγιο ΤΤ10 αναφέρει επίσης μια περιοχή καλλιεργούμενης γης που είναι ακατοίκητη (mezra'a) που ονομάζεται Πλέσσια (پلاشه) στην περιοχή της Αράχωβας - ίσως τα χωράφια του Παρθενιώτικου κάμπου. Πριν από το 1463, η mezra'a Πλέσσια ανήκε στους Ενετούς, οι οποίοι δώρησαν τη γη στους χωρικούς της Αράχωβας για καλλιέργεια λόγω της φτώχειας τους.
Αντίθετα, λέγεται ότι μετά την κατάκτηση του ελέγχου του Μουχλίου από τους Τούρκους το 1460, οι κάτοικοί του εκδιώχθηκαν έτσι ώστε ίδρυσαν τα γύρω χωριά, μεταξύ των οποίων και το Παρθένι.
Οι καταβόθρες του Παρθενίου
Στο Παρθένι βρίσκονται δύο από τις τρεις καταβόθρες του όρους Παρθένιο και το φυσικό αντιπλημμυριακό έργο του Παρθενιώτικου κάμπου και της ευρύτερης περιοχής της Αρκαδίας. Επίσης η σπηλιά και η πηγή Πινίκοβη ή Μπινίκοβη, στους ανατολικούς πρόποδες του Παρθενίου, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Αχλαδόκαμπου, απ’ όπου εξέρχονται τα νερά από τις καταβόθρες του βουνού και φθάνουν στο Κιβέρι της Αργολίδος.
Πληθυσμός
Στο οθωμανικό κτηματολόγιο του 1716 καταγράφονται στο Παρθένι 77 οικογένειες καθώς και 3 χήρες.
Στην ενετική απογραφή του 1704, το Παρθένι και ο οικισμός Σαρακάρη κατοικούνταν συνολικά 39 οικογένειες και 188 κατοίκους. Από τους 188 κατοίκους καταγράφηκαν 86 θήλεις και 102 άρρενες.
Στο οθωμανικό κτηματολόγιο του 1583 καταγράφονται στο Παρθένι 109 οικογένειες καθώς και 1 χήρα.
Στο οθωμανικό κτηματολόγιο του 1573 καταγράφονται στο Παρθένι 83 οικογένειες καθώς και 2 χήρες.
Στο οθωμανικό κτηματολόγιο του 1565 καταγράφονται στο Παρθένι 120 οικογένειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Μπεάτα Σίντουο
Η Μπεάτα Μάρια Σίντουο (πολωνικά: Beata Maria Szydło, 15 Απριλίου 1963), γεννημένη ως Μπεάτα Κουσίνσκα (πολ.: Beata Kusińska), είναι Πολωνή πολιτικός, η οποία υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας από το 2015 ως το 2017. Είναι αντιπρόεδρος του κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη και ηγήθηκε επιτυχώς της εκστρατείας του κόμματος τόσο στις προεδρικές όσο και στις βουλευτικές εκλογές του 2015, καθώς κατετάγη πρώτο.
Πρώτα χρόνια
Η Μπεάτα Σίντουο γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1963 στο Οσφιέντσιμ και μεγάλωσε κοντά στο Μπζέστσε, όπου ο πατέρας της εργαζόταν ως ανθρακωρύχος. Αποφοίτησε από το Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας το 1989.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στα 35 της χρόνια, η Μπεάτα Σίντουο εξελέγη δήμαρχος του Γκμίνα Μπζέστσε, ενώ στις 25 Σεπτεμβρίου 2005 εξελέγη μέλος του Σέιμ (Βουλή) εκπροσωπώντας τη 12η περιφέρεια του Χσάνουφ ως υποψήφια του κόμματος «Νόμος και Δικαιοσύνη».
Το συνέδριο της 20ης Ιουνίου 2015 του κόμματος «Νόμος και Δικαιοσύνη» ανέδειξε τη Σίντουο ως υποψήφια πρωθυπουργό του κόμματος για τις εκλογές του ιδίου έτους. Το κόμμα της επικράτησε του κυβερνώντος κόμματος Πολιτική Πλατφόρμα με ποσοστό 37,6% έναντι του 24,1% που συγκέντρωσε η «Πολιτική Πλατφόρμα». Διαδέχθηκε την Εύα Κόπατς στην πρωθυπουργία της χώρας. Τον Δεκέμβριο του 2017 παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Ματέους Μοραβιέτσκι.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον Έντβαρντ Σίντουο και έχουν δύο γιους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί δικηγόροι Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Πολιτικοί του Νόμος και Δικαιοσύνη Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2005-2007) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2007-2011) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2011-2015) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2015-2019)
Αντιγόνη (ταινία)
Η Αντιγόνη είναι βραβευμένη ασπρόμαυρη ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα παραγωγής 1961, βασισμένη στο ομώνυμο αρχαίο δράμα του Σοφοκλή με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά.
Εισιτήρια: 43.705 (12η/68).
Πλοκή
Η Αντιγόνη ζητάει από την αδελφή της, Ισμήνη, να θάψουν τον αδελφό τους, Πολυνείκη. Η Ισμήνη αρνείται να παραβεί την απόφαση του νέου ηγεμόνα των Θηβών και θείου τους, Κρέοντα, η Αντιγόνη όμως έχει πάρει την απόφασή της. Μερικές ώρες αργότερα ένας από τους φύλακες που φρουρούσαν το άταφο πτώμα, ανακοινώνει με τρεμάμενη φωνή στον Κρέοντα ότι κάποιος έκανε σπονδές στον νεκρό και τον κάλυψε με σκόνη. Ο βασιλιάς οργισμένος τον διώχνει. Ο φύλακας επιστρέφει έπειτα από μερικές ώρες έχοντας μαζί του την Αντιγόνη. Ο Κρέοντας διατάζει τον εγκλεισμό της σε σπηλιά, χωρίς τροφή και νερό, μέχρι να πεθάνει. Η παρουσία και τα παρακάλια του γιου του, Αίμονα, αρραβωνιαστικού της Αντιγόνης, δεν τον μαλακώνουν. Η Αντιγόνη αυτοκτονεί. Το παράδειγμά της ακολουθεί και ο Αίμονας. Η τραγωδία όμως δεν σταματά εδώ: η μητέρα του Αίμονα και γυναίκα του Κρέοντα, η Ευρυδίκη, μαθαίνοντας τον άδικο χαμό του γιου της, αυτοκτονεί κι εκείνη. Ο Κρέων παραιτείται από τον θρόνο του και εγκαταλείπει την πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε Αρχαία Ελληνικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αργύρη Κουνάδη Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αρχαία Ελλάδα
Αντρέ Πάτερσον
Ο Αντρέ Πάτερσον (Andrae Malone Patterson, γεν. 12 Νοεμβρίου 1975), είναι Αμερικανός επαγγελματίας πρώην καλαθοσφαιριστής (σέντερ - πάουερ φόργουορντ), ο οποίος αγωνίσθηκε και στην Ελλάδα για λογαριασμό του Αιγάλεω, όπου ολοκλήρωσε την καριέρα του στο πρωτάθλημα της Α1 Ανδρών.
Προηγουμένως, είχε αγωνισθεί με τη φανέλα των Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Πάτερσον αγωνίσθηκε με την ομάδα του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, έχοντας προπονητή τον Μπόμπι Νάιτ.
Επαγγελματική καριέρα
Επιλέχθηκε από τους Μινεζότα Τίμπεργουλβς στο δεύτερο γύρο των "ντραφτ" του 1998 (46ος). Έλαβε μέρος σε 40 αγώνες από το 1999 έως το 2000 Εν συνεχεία μετέβη στην Ευρώπη, όπου αγωνίσθηκε στους συλλόγους της Ζαντάρ Ζάρα, Μανρέσα, Elitzur Ashkelon, Πανελλήνιος, Εστουντιάντες και Αιγάλεω (2007-2009).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
2407 Χάουγκ
Ο Χάουγκ (Haug) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,77. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Ούλριχ Χάουγκ (Ulrich Haug).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Χάουγκ είναι C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χαουγκ
Μοχαμάντ Νουρ Αχμάντ Ετεμαντί
Ο Μοχαμάντ Νουρ Αχμάντ Ετεμαντί (22 Φεβρουαρίου 1921 – 16 Σεπτεμβρίου 1979 ) ήταν Αφγανός διπλωμάτης και πολιτικός.
Ο Ετεμαντί γεννήθηκε στην Κανταχάρ του Αφγανιστάν. Διετέλεσε πρέσβης στο Πακιστάν για πρώτη φορά από το 1964 έως το 1965. Διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών το 1965 και έγινε πρωθυπουργός του Αφγανιστάν την 1η Νοεμβρίου 1967. Λόγω της αποτυχίας του να βελτιώσει την στασιμότητα της οικονομίας, έχασε και τις δύο θέσεις στις 9 Ιουνίου 1971 και έγινε πρέσβης στην Ιταλία. Σε αντίθεση με πολλούς πολιτικούς οι οποίοι έγιναν γνωστοί κατά τη βασιλεία του Ζαχίρ Σαχ, ο Ετεμαντί παρέμεινε στην κυβέρνηση μετά το πραξικόπημα του 1973 στο οποίο σχηματίστηκε δημοκρατία υπό τη διακυβέρνηση του Μοχάμεντ Νταούντ Χαν. Ο Ετεμαντί έφυγε από την Ιταλία και διετέλεσε πρέσβης στη Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1976. Στη συνέχεια διετέλεσε πρέσβης στο Πακιστάν μέχρι το κομμουνιστικό πραξικόπημα του 1978.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 1990–91
Το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1990–91 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Τους τίτλους στους δύο ομίλους της Α' κατηγορίας κατέκτησαν οι Ηρακλή Ελευσίνας και Αίαντας Σαλαμίνας. Και οι 2 πρωταθλητές ανέβηκαν στην Δ' Εθνική κατηγορία. Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε η ομάδα της Ελευσίνας, ενώ η ομάδα της Σαλαμίνας έκανε το νταμπλ, έχοντας κατακτήσει το Κύπελλο. Την άνοδο στην Δ' Εθνική εξασφάλισε και ο δευτεραθλητής Πανασπροπυργιακός, επικρατώντας του Αργοναύτη. Από την Α' κατηγορία υποβιβάστηκαν μόνο τρεις ομάδες, ενώ αντίθετα από την Β' κατηγορία στην Α' προβιβάστηκαν συνολικά οκτώ, λόγω αναδιάρθρωσης και μικρής αύξησης των ομάδων που θα μετείχαν στην Α' κατηγορία της επόμενης χρονιάς.
Β' κατηγορία
Προβιβάστηκαν στην Α' κατηγορία οι εξής ομάδες:
1ος όμιλος
1. Ελλάς Ποντίων 48 β., 65–17 2. Ν. Ευγενείας 41 β., 42–21 3. Αστέρας Κερατσινίου 38 β., 46–25 4. Ελπίδα Νίκαιας 38 β., 32–24
2ος όμιλος
1. Ορφέας 45 β., 56–17 2. Νέα Πέραμος 36 β., 59–35 3. Αναγέννηση Μοσχάτου 36 β., 37–25 4. Ν. Δραπετσώνας 35 β., 42–31
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1990-1991
Μαρία (σύζυγος του Βόρι Α΄ της Βουλγαρίας)
Η Μαρία, βουλγαρ. Мария (άκμασε το 850/896) έγινε με τον γάμο της πριγκίπισσα της Βουλγαρίας.
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε τους γονείς της. Αναφέρεε σε ένα καταστατικό του 850/896.
Παντρεύτηκε τον Βόρι Α΄ κνιάζο (πρίγκιπα) της Βουλγαρίας. Ο σύζυγός της είχε πολιτική υπέρ της Κωνσταντινούπολης, βαπτίστηκε χριστιανός με το όνομα Μιχαήλ και αποσύρθηκε σε μοναστήρι (889). Όμως ο πρώτος του γιος που τον διαδέχθηκε, κνιάζος Βλαντιμίρ, θεώρησε ότι ο χριστιανισμός είναι όργανο επηρεασμού της Βουλγαρίας από τη Ρωμανία και άρχισε να γκρεμίζει τους ναούς και να εξοντώνει τους ιερείς. Τότε ο Βόρις Α΄ βγήκε από το μοναστήρι του, εκτόπισε τον γιο του, τον τύφλωσε και τον έβαλε φυλακή, όπου εκείνος απεβίωσε. Έκανε κνιάζο τον Συμεών Α΄ και επέστρεψε στο μοναστήρι του. Ο νέος κνιάζος επέκτεινε τη Βουλγαρία στη μέγιστη έκτασή της και διεκδίκησε τον τίτλο του "τσάρου". Στην εποχή του άνθισε η καλλιέργεια των γραμμάτων, έγινε ανεξάρτητη η Βουλγαρική Εκκλησία και δημιουργήθηκε το Κυριλλικό αλφάβητο. Οι δύο κόρες της Μαρίας έγιναν μοναχές στην Πρέσλαβ, μάλιστα η Άννα έγιναν μάλλον η κτήτωρ δύο εκκλησιών.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βόρι Α΄ κνιάζ (πρίγκιπα) των Βουλγάρων και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Κρούμου Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
Γενετική των πληθυσμών
Η Γενετική των πληθυσμών, ή Πληθυσμιακή Γενετική είναι ιδιαίτερος κλάδος της Γενετικής και της εφαρμοσμένης Βιολογίας. Ασχολείται με την γενετική δομή των πληθυσμών και την επίλυση πληθυσμιακών προβλημάτων που ερευνώνται με βάση των μεθόδων της σύγχρονης Βιομετρίας. Δηλαδή με τους τύπους και τις συχνότητες των γονιδίων και των γονότυπων που τους αντιπροσωπεύουν καθώς και με τους μηχανισμούς (φυσική επιλογή, γενετική μετάλλαξη, γενετική παρέκκλιση, γονιδιακή ροή) οι οποίοι μεταβάλλουν την γενετική δομή των πληθυσμών. Αποτελεί βασική επιστήμη για την γενετική βελτίωση οργανισμών, ενώ συμμετέχει στην (και συμπληρώνεται από την) σύγχρονη εξελικτική σύνθεση, μια ενοποιημένη θεωρία για την προέλευση και συμπεριφορά όλων των μορφών ζωής στον πλανήτη (πρώην εξελικτική θεωρία). Όπως προδίδει το όνομά της, έχει μια προοπτική με κέντρο τον πληθυσμό, παρά το άτομο. Οι επιστήμονες που ασχολούνται με την πληθυσμιακή γενετική δημιουργούν Μαθηματικά μοντέλα για την Δυναμική Συχνότητα Γονιδίων προκειμένου να δημιουργηθούν πορίσματα που αργότερα συγκρίνονται με Εμπειρικά Δεδομένα.
Ιστορία
Ο Κάρολος Δαρβίνος στο ομώνυμο έργο του Καταγωγή των Ειδών θέτει δύο ισχυρισμούς: Ο πρώτος του ισχυρισμός γρήγορα έγινε αποδεκτός ως ορθός από την επιστημονική κοινότητα. Ο δεύτερος όμως όχι. Πολλοί επιστήμονες αρνήθηκαν να δεχτούν ως ορθό το γεγονός ότι χάρη σε αυτήν την ικανότητα της βιολογίας μπορεί να αναπτυχθούν νέοι οργανισμοί. Αυτή η αντίσταση στην θεωρία του Δαρβίνου ήταν κατανοητή, διότι παρόλο που επιστημονικά ήταν πειστική, υπήρχε ένα μεγάλο κενό: ο μηχανισμός κληρονομιάς. Για να πραγματοποιηθεί εξέλιξη μέσω φυσικής επιλογής θα πρέπει τα παιδιά να μοιάζουν με τους γονείς. Ειδάλλως, χαρακτηριστικά που επαυξάνουν την σωματική διάπλαση δεν θα έχουν τάσεις να περνούν στις νέες γενιές. (Για παράδειγμα, αν οι γρήγορες τίγρεις αφήσουν περισσότερους απογόνους από ο,τι οι αργές, τότε θα πραγματοποιηθεί αναπτυξιακή διαφορά μόνο και εάν οι νέες τίγρεις είναι γρήγορες). Στο έργο του, ο Δαρβίνος απλώς άφησε το γεγονός όπως έχει βάσει του παρατηρήσιμου φαινομένου ότι τα παιδιά τείνουν να μοιάζουν στους γονείς (Ισχυρή Προδιάθεση Κληρονομίας) και ενώ ο ίδιος δεν γνώριζε γιατί συνέβαινε αυτό. Ο Δαρβίνος ήταν πάρα πολύ ταραγμένος από το γεγονός ότι δεν μπορούσε να εξηγήσει ένα από τα βασικότερα κενά της θεωρίας του. Για να εξελιχθεί ένας πληθυσμός μέσω της φυσικής επιλογής, όλα τα μέλη του πληθυσμού αυτού πρέπει να είναι διαφορετικά μεταξύ τους. Αν όλα τα μέλη ήταν ίδια δεν θα μπορεί να γίνει φυσική επιλογή. Κατά αυτόν τον τρόπο για να εξελιχθεί ο πληθυσμός πρέπει συνεχώς να παράγονται νέες μεταλλάξεις. Αυτή ήταν η βάση για ένα σχόλιο από τον Φλίμινγκ Τζένκινς, ότι δηλαδή όλες οι πιθανές μεταλλάξεις θα είχαν τελειώσει πολύ γρήγορα. Ο Τζένκινς έλαβε ως δεδομένο την διαδικασία της "ανάμειξης" της κληρονομίας. (Για παράδειγμα, αν αναπαραχθούν ένας ψηλός και ένας κοντός οργανισμός τότε ο απόγονος τους θα είναι στο μεσαίο ύψος των δύο.). Ο Τζένκινς θεώρησε ότι πληθυσμοί σεξουαλικώς αναπαραγόμενοι θα γινόντουσαν ίδιοι σε μόλις λίγες γενέες, πράγμα που θα καθιστούσε την φυσική επιλογή αδύναμη να δημιουργήσει μεταλλάξεις σύνθετου χαρακτήρα και με αυτόν τον τρόπο προσπάθησε να ακυρώσει την θεωρία του Δαρβίνου.
Ευτυχώς για την θεωρία του Δαρβίνου, η αναπαραγωγή δεν ακολουθεί το πρότυπο του Τζένκινς. Το είδος της κληρονομίας που εμείς αποκαλούμε "Μεντελιακό" (από τον Γκρέγκορ Μέντελ) βασίζεται σε σωματιδιακό επίπεδο και δεν έχει να κάνει με αναμείξεις. Οι απόγονοι κληρονομούν διακριτά κληρονομικά σωματίδια (τα Γονίδια) από τους γονείς τους, πράγμα που σημαίνει ότι η σεξουαλική αναπαραγωγή δεν μειώνει την κληρονομική διακύμανση ποικιλιών στον οργανισμό. Η ιδέα πίσω από την θεωρία του Μέντελ είναι πολύ απλή. Χρησιμοποιώντας ως πειραματόζωο ένα μπιζελόδεντρο άρχισε ως εξής: έκανε δύο είδη. Το ένα παρήγαγε σφαιρικούς σπόρους και το άλλο παρήγαγε ζαρωμένους σπόρους. Ύστερα τα διασταύρωσε προκειμένου να δημιουργήσει την πρώτη γενιά (F1). Τα φυτά της γενιάς F1 είχαν όλα σφαιρικούς σπόρους, άσχετα που ο Μέντελ είχε διασταυρώσει μισά-μισά τους ζαρωμένους με τους σφαιρικούς. Έπειτα διασταύρωσε την νέα, F1 γενιά και παράχθηκε η F2 γενιά. Αναπάντεχα, η F2 γενιά κατά το ένα τέταρτο είχε ζαρωμένους σπόρους. Δηλαδή το χαρακτηριστικό του ζαρώματος επέστρεψε παραλείποντας όμως μια γενιά. Για να το εξηγήσει αυτό, ο Μέντελ έκανε μια απλούστατη διατύπωση. Υπέθεσε ότι το κάθε φυτό είχε δύο "παράγοντες" στον φαινότυπο -στην προκειμένη περίπτωση, οι παράγοντες αυτοί αφορούν το σχήμα του σπόρου-. Το φυτό κληρονομεί έναν και μόνο έναν τέτοιο παράγοντα. Θέτονται ότι υπάρχουν δύο παράγοντες για το συγκεκριμένο πείραμα: Ζαρωμένος σπόρος (Ζ) και Σφαιρικός σπόρος (Σ). Και υπάρχουν τρία πιθανά αποτελέσματα: ΖΖ, ΖΣ και ΣΣ. Στην πρώτη και στην τελευταία περίπτωση υπάρχει ο ίδιος παράγοντας οπότε τα φυτά τον κληρονομούν de facto. Αλλά για την δεύτερη περίπτωση έπρεπε να τεθεί ένας ακόμη ισχυρισμός. Ότι θα υπάρχουν επικρατή και υπολειπόμενα χαρακτηριστικά. Στην προκειμένη περίπτωση επειδή το χαρακτηριστικό για τον σφαιρικό σπόρο είναι επικρατές τότε ο οργανισμός θα παράγει σφαιρικούς σπόρους. Αυτό το μοντέλο του Μέντελ είναι αυτό που ως και σήμερα χρησιμοποιείται στην επιστήμη της Γενετικής.
Στόχοι και μέθοδοι
Σύμφωνα με τον Lewontin (1974), ο θεωρητικός στόχος για την πληθυσμιακή γενετική βρίσκεται σε δύο επίπεδα: ένα «γονοτυπικό» και ένα «φαινοτυπικό». Η πρόκληση για μια ολοκληρωμένη θεωρία πληθυσμιακής γενετικής, είναι να παράσχει ένα σύνολο νόμων, οι οποίοι θα μπορούν να δώσουν μια συσχέτιση μεταξύ της γονοτυπικής (G1) και της φαινοτυπικής (P1) τιμής ενός πληθυσμού, ενώ συμβαίνει γενετική επιλογή και άλλο ένα σύνολο νόμων το οποίο θα μας στέλνει από τη φαινοτυπική (P2) τιμή του πληθυσμού πίσω στον γονότυπο G2 που τη δημιούργησε, οπότε και μέσω της Μενδελιανής γενετικής θα μπορούμε να προβλέψουμε την επόμενη γενιά γονοτύπων κ.ο.κ. για τις επόμενες γενιές.
Σε σχηματική απεικόνιση:
Το Τ1 συμβολίζει τους γενετικούς και επιγενετικούς νόμους, τους κανόνες της βιολογίας και της εξέλιξης οι οποίοι μετατρέπουν έναν γονότυπο σε φαινότυπο. Το Τ2 αφορά στην μετάλλαξη λόγω φυσικής επιλογής, το Τ3 αφορά τους κληρονομικούς κανόνες που προβλέπουν το γονότυπο γνωρίζοντας το φαινότυπο, ενώ το 'Τ''4 είναι για την επίδραση των κανόνων του Mendel
Στην πράξη υπάρχουν δύο διακριτά τμήματα της εξελικτικής θεωρίας τα οποία συμβαδίζουν, η παραδοσιακή πληθυσμιακή γενετική που ασχολείται με τους γονότυπους και η βιομετρική θεωρία, η οποία χρησιμοποιείται στη βελτίωση φυτών και ζώων, ενώ αυτό που λείπει είναι η συσχέτιση μεταξύ γονοτύπου και φαινοτύπου.
Έτσι, στη γενετική βελτίωση των πληθυσμών χρησιμοποιούνται μαθηματικά πρότυπα, τα οποία:
Τα μαθηματικά πρότυπα που χρησιμοποιούνται στην πληθυσμιακή γενετική διακρίνονται σε στατικά, δυναμικά και στατιστικά:
Το ισοζύγιο των Χάρντυ-Γουέινμπεργκ
Το ισοζύγιο των Χάρντυ-Γουέινμπεργκ είναι μια αρχή κατά την οποία η γενετική ποικιλία μένει σταθερή από την μια γενιά στην επόμενη εφόσον δεν υπάρχουν ενοχλητικοί παράγοντες. Όταν το ζευγάρωμα είναι τυχαίο σε μεγάλο πληθυσμό χωρίς ενοχλητικές συνθήκες το ισοζύγιο προβλέπει ότι και τα Αλληλόμορφα γονίδια αλλά και ο Γενότυπος θα είναι σταθερά.
Υπάρχουν επτά (7) παράγοντες οι οποίοι αποτρέπουν την Εξέλιξη ενός είδους και θεωρούνται ενοχλητικοί: Θεωρείται ότι αν και εφόσον αυτά τα επτά κριτήρια πραγματοποιηθούν δεν θα γίνει η διαδικασία της Εξέλιξης. Επειδή όμως είναι τρομερά απίθανο, η διαδικασία της Εξέλιξης θεωρείται αναπόφευκτη.
Εξίσωση του ισοζυγίου
όπου p είναι η συχνότητα του κυρίαρχου αλληλόμορφου και q η συχνότητα του υπολειπόμενου αλληλόμορφου σε έναν οργανισμό με γονίδια. Δηλαδή ουσιαστικά p είναι όλα τα αλληλόμορφα ομόζυγα γονίδια (ΑΑ) και q όλα τα ετερόζυγα γονίδια ενός πληθυσμού (Αα). Η απόδειξη είναι ως εξής:
Επειδή υπάρχουν δύο αλληλόμορφα, η συνολική συχνότητα θα πρέπει να ισούται με 100%
p+q=1
Επειδή το παραπάνω είναι λογικό, τότε θα ισχύει και:
p=1-q
Από αυτό μπορεί να γίνει δεκτό ότι όλες οι πιθανότητες για έναν πληθυσμό είναι οι εξής:
(p+q)^2 = 1
USA-233
Ο USA-233 ή WGS-4 είναι αμερικανικός στρατιωτικός τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 2012. Είναι ο τέταρτος τεχνητός δορυφόρος Wideband Global SATCOM και ο πρώτος του WGS Block II που στάλθηκε στο διάστημα.
Περιγραφή
Ο USA-233 μπορεί να μεταδώσει δεδομένα με bandwith περίπου 3,6 ανά δευτερόλεπτο. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιήσει ως και 19 ανεξάρτητες ακτίνες μετάδοσης, που στοχεύουν σε διαφορετικά σημεία στην Γη, λειτουργεί δε σε συχνότητες εύρους 8–12 GHz (x band) και 26,5–40 GHz (ka band). Κατασκευάστηκε από την Boeing με βάση τον BSS-702, έχει μάζα 5987 kg και αναμένεται να παραμείνει λειτουργικός για 14 χρόνια. Πρόωση/δυνατότητα αυξομείωσης της τροχιάς παρέχουν ένας κινητήρας R-4D και τέσσερις προωθητήρες ιόντων XIPS-25.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 20 January 2012 (00:38 UTC) με πύραυλο Delta IV-M+(5,4) από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά και εν συνεχεία έλαβε προσδιοριστικό αριθμό στον Κατάλογο Δορυφόρων καθώς και το διεθνή προσδιοριστή 2012-003A. Ο δορυφόρος χρησιμοποίησε το δικό του σύστημα πρόωσης για να τεθεί σε γεωσύγχρονη τροχιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2012
Ιωάννης Μποζίκης
Ο Ιωάννης Μποζίκης (23 Ιουλίου 1954) είναι Έλληνας Κωνσταντινουπολίτης χημικός μηχανικός, λογοτέχνης-συγγραφέας και μεταφραστής που γράφει σε περισσότερες από μία γλώσσες (ελληνικά, γαλλικά και τουρκικά).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί τελείωσε το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και στο Λύκειο, στα Καθολικά Γαλλικά Κολέγια Saint-Pulchérie και Saint-Michel. Σπούδασε Χημικός-Μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Besançon στη Γαλλία και ταυτόχρονα εργάστηκε ως επόπτης κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Καθολικό Κολέγιο François Cartannaz. Μετά την απόκτηση του διπλώματος του Χημικού Μηχανικού το 1979, απασχολήθηκε για ένα μικρό διάστημα στην Ελλάδα και επέστρεψε στη Γαλλία όπου και εργάστηκε με τη γαλλική πολυεθνική εταιρεία Alsthom Atlantique Services S.A. στον τομέα της επεξεργασίας των βιομηχανικών υδάτων των ατμοηλεκτρικών σταθμών σε συνεργασία με το πρόγραμμα ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών για τις αφρικανικές χώρες. Ασχολήθηκε από το 1984 με την επεξεργασία των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, αιθέριων ελαίων και φυτικών εκχυλισμάτων και σήμερα είναι συνταξιούχος. Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και ξένων επιστημονικών οργανώσεων.
Ασχολείται με την ποίηση, το θέατρο και το δοκίμιο γράφοντας τα πονήματα του στην ελληνική, γαλλική και τουρκική γλώσσα. Η πρώτη ποιητική του συλλογή με τον τίτλο Η Ανάσα του Άδειου εκδόθηκε το 2003, η δεύτερη ποιητική του συλλογή με τον τίτλο Rires des sages στη γαλλική γλώσσα και η τρίτη κατά σειρά ποιητική του συλλογή με τον τίτλο Εαρινή Επανάσταση, εκδόθηκαν το 2004. Το 2005 εξέδωσε άλλες δύο ποιητικές συλλογές, τον Μεγάλο Άνεμο και τη συλλογή με τον τίτλο Bir Bogaz Vakti στην τουρκική γλώσσα. Το 2006 εξέδωσε το θεατρικό έργο Φλαντανέλλα, το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο «Luigi Capuana» της Ακαδημίας Επιστημών–Γραμμάτων και Τεχνών Ferdinandea της Κατάνιας Ιταλίας, το θεατρικό έργο Μαρκελλίνος Champagnat, το οποίο διακρίθηκε σαν πρώτο, και ως το καλύτερο για το έτος 2006, λαμβάνοντας το 2ο βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, την ποιητική συλλογή με τον τίτλο Το Τραγούδι της Οχρίδας, η οποία στα πλαίσια του 21ου Διεθνούς Διαγωνισμού του Πολιτιστικού Κύκλου του Δήμου PONTEDERA της Ιταλίας, βραβεύτηκε με το αργυρό κύπελλο και ένα Ελληνικό Ερμηνευτικό Εγχειρίδιο Λέξεων Τουρκικής Ετυμολογίας. Από το 2006 και μετά, εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές Στο Αίμα που Ξυπνάει, Στων Παθών τη Λύσσα, Liqueur d’ Anges, Jusqu’au Coeur και το θεατρικό έργο Ντενίζ, Γιουσούφ και Χιουσεγίν, ενώ αρκετό λογοτεχνικό υλικό είναι υπό έκδοση (στην ελληνική, γαλλική και τουρκική γλώσσα). Πέντε αποσπάσματα της Εαρινής Επανάστασης (άριες) και έξι ποιήματα του Μεγάλου Ανέμου (άριες) έχουν μελοποιηθεί από τον μουσικοσυνθέτη Δημήτρη Χατζή. Επίσης, ένα άλλο ποίημα του Μεγάλου Ανέμου έχει μελοποιηθεί (άρια) από τον γνωστό Έλληνα μουσικοσυνθέτη Ιωσήφ Μπενάκη και πρόσφατα δέκα αποσπάσματα από το Τραγούδι της Οχρίδας και άλλα δέκα αποσπάσματα από το Αίμα που Ξυπνάει έχουν μελοποιηθεί από τον επίσης γνωστό συνθέτη Μιχάλη Αρχοντίδη.
Το 2005 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο ποίησης στο σχετικό διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Το 2006, από τη Διεθνή Ακαδημία Επιστημών – Γραμμάτων και Τεχνών LUTECE του Παρισιού, στον 37ο Παγκόσμιο Γαλλόφωνο Μεγάλο Διαγωνισμό του 2006, του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο Λυρικής Ποίησης για το γαλλικό του βιβλίο Rires des Sages. Το 2007 τιμήθηκε και πάλι με το δεύτερο βραβείο θεατρικού έργου της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών για το θεατρικό του πόνημα Ντενίζ, Γιουσούφ και Χιουσεγίν. Το 2008 στα πλαίσια του «Μεγάλου Φιλολογικού Διαγωνισμού του Γαλλόφωνου κόσμου» (Grand Concours Littéraire du Monde Francophone), από την ποιητική και φιλολογική Ακαδημία της Προβηγκίας – Γαλλίας (Académie Poétique et Littéraire de Provence – France), του απονεμήθηκε το Δεύτερο Ποιητικό Βραβείο (2nd Prix d’ Honneur), για την υψηλή λογοτεχνική αξία του ποιητικού του βιβλίου “Liqueur d’ Anges” (Λικέρ Αγγέλων), που εκδόθηκε το 2007 στη Γαλλική γλώσσα.
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.), της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ.), της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (ΕΤ.Ε.Λ.), του Φιλολογικού Συλλόγου «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», της Τουρκικής Εταιρείας Λογοτεχνών P.E.N. (Türkiye Yazarlar Derneği) και της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών – Γραμμάτων και Τεχνών LUTECE του Παρισιού. Επίσης είναι τακτικό μέλος της Ποιητικής και Φιλολογικής Ακαδημίας της Προβηγκίας Γαλλίας και μέλος της Ένωσης Γαλλόφωνων Ποιητών (UPF) από το 2008.
Έργα του συγγραφέα
(Ποίηση - θεατρικά έργα - δοκίμια στην ελληνική, γαλλική και τουρκική γλώσσα)
Μεταφράσεις του συγγραφέα
Μετάφραση από τη γαλλική γλώσσα - 2006 ( ISBN: 960-631-685-8 ) Μετάφραση από τη γαλλική γλώσσα - 2007 ( ISBN: 978-960-92580-0-5 ) Μετάφραση από τη γαλλική γλώσσα - 2007 ( ISBN: 978-960-92580-1-2 ) Μετάφραση από τη γαλλική γλώσσα - 2008 ( ISBN: 978-960-92611-1-1 ) Μετάφραση στη γαλλική γλώσσα - 2008 Μετάφραση από τη γαλλική γλώσσα -2008 ( ISBN: 978-960-92611-4-2 )
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Φράγμα Χούβερ
thumb|250px|Το φράγμα Χούβερ Το φράγμα Χούβερ (αγγλ. Hoover Dam και παλαιότερα Boulder Dam) είναι Τοξωτό φράγμα επί του ποταμού Κολοράντο, στα σύνορα μεταξύ των πολιτειών της Αριζόνα και της Νεβάδα. Κατασκευάστηκε κατά τα έτη 1931-1936, μεσούσης της Παγκόσμιας Ύφεσης του 1929 και εγκαινιάστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1935 από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούζβελτ. Στην κολοσσιαία κατασκευή εργάστηκαν χιλιάδες άτομα, ενώ κόστισε τη ζωή σε πάνω από εκατό απ' αυτούς. Το φράγμα βαπτίστηκε προς τιμή του 31ου προέδρου, Χέρμπερτ Χούβερ, γεγονός που μέχρι τις μέρες μας αφήνει ανάμεικτες εντυπώσεις.
Τα προκαταρκτικά σχέδια για τη δημιουργία φράγματος στην περιοχή άρχισαν περί το 1900 και είχαν τον πολλαπλό σκοπό αφ' ενός τον έλεγχο του ποταμού και τη δημιουργία αρδευτικού συστήματος και αφ' ετέρου την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ενός υδροηλεκτρικού εργοστασίου. Στα 1928, το Κονγκρέσο έδωσε το πράσινο φως για την υλοποίηση της κατασκευής, την οποία ανέλαβε κοινοπραξία έξι εταιρειών με όνομα Six Companies, Inc.· καθώς το εγχείρημα δεν είχε προηγούμενο, κρίθηκε αναγκαία η εφαρμογή νέων, αναπόδεικτων, τεχνικών κατασκευής, γεγονός που -σε συνδυασμό με το αφιλόξενο της περιοχής και τη μεγάλη ζέστη- δυσχέρανε το έργο τους. Εντούτοις, η κοινοπραξία παρέδωσε το φράγμα την 1 Μαρτίου 1936, δύο χρόνια πριν τον ορισμένο χρόνο παράδοσης.
Αποτέλεσμα της κατασκευής ήταν η δημιουργία της Λίμνης Μηντ, της μεγαλύτερης κατ' όγκο τεχνητής λίμνης στις ΗΠΑ. Το φράγμα τοποθετείται κοντά στην πόλη Μπούλντερ, Νεβάδα, η οποία αρχικά δημιουργήθηκε ως οικισμός για τους χιλιάδες εργατών του εγχειρήματος· απέχει περί τα 40 χλμ από το Λας Βέγκας. Η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια προορίζεται για τις πολιτείες της Νεβάδα, Αριζόνα και Καλιφόρνια, ενώ ταυτόχρονα με 1.000.000 επισκέπτες κατ' έτος- λειτουργεί ως εξαιρετικά δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Μέχρι το 2010 η κορυφή του φράγματος λειτουργούσε ως τμήμα της Εθνικής Οδού 93 των ΗΠΑ, οπότε και παραδόθηκε στην κυκλοφορία ο Περιφερειακός Χούβερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χουβερ Κατηγορία:Υδροηλεκτρικά φράγματα
Αέθλιος
Στην εκκλησιαστική υμνογραφία με τον όρο "αέθλιος μάρτυς" χαρακτηρίζονται πολλοί ιερομάρτυρες.
Ο δε συνηρημένος εξ αυτού τύπος "άθλιος" έλαβε εξ ολοκλήρου διαφορετική σημασία.
Με το όνομα Αέθλιος φέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Οικογένεια Τορνικίων
Η Οικογένεια Τορνικίων ήταν βυζαντινή οικογένεια αρμενικής καταγωγής αλλά είχε και γεωργιανές ρίζες. Η οικογένεια αποτελούσε κλάδο του αρμενικού πριγκιπικού οίκου του Ταρών με γενάρχη της τον πρίγκιπα Αμπού Γανέμ. Ο Αμπού Γανέμ εγκαταστάθηκε στο Βυζάντιο τον 10ο αιώνα, γιος του ήταν ο Τορνίκ από τον οποίο πήρε το όνομα Τορνίκης ή Τορνίκος ή Τορνίκιος η οικογένεια. Αργότερα η οικογένεια έκανε δεσμούς συγγένειας με τους Παλαιολόγους μέσω επιγαμίας.
Γνωστά μέλη της οικογένειας ήταν οι:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής
Θεϊσμός
Θεϊσμός είναι η πίστη σε έναν ή περισσότερους θεούς ή θεές. Ειδικότερα, μπορεί επίσης να σημαίνει την πίστη στον Θεό, έναν θεό, ή θεούς, που συμμετέχει/ουν ενεργά στη συντήρηση του Σύμπαντος. Το δευτερεύον αυτό νόημα αναφέρεται στο πλαίσιο άλλων πεποιθήσεων σχετικά με τα θεία που αναλύονται παρακάτω.
Ο όρος (theism - θεϊσμός) έχει ενσωματωθεί στην αγγλική γλώσσα από το 1678, και πλάστηκε πιθανόν για να δηλώσει αντίθεση στον αθεϊσμό, που εμφανίζεται ως όρος από τα 1587 (δείτε την ετυμολογία του αθεϊσμού για λεπτομέρειες).
Το κυρίως νόημα του όρου περικλείει τέσσερις πρωταρχικές απόψεις για τον ρόλο της θεότητας στον κόσμο. Αυτές είναι οι ακόλουθες:
Εντός της κύριας σημασίας του θεϊσμού διακρίνουμε έναν αριθμό διαφορετικών περιπτώσεων ως προς το πλήθος και το είδος των θεοτήτων. Έχουμε έτσι τους παρακάτω ορισμούς:
Εντός του Πολυθεϊσμού διακρίνουμε “Ισχυρές” και “Ασθενείς” παραλλαγές. Ο Ισχυρός πολυθεϊσμός βλέπει τους θεούς ως διακριτά και ξεχωριστά όντα, ενώ ο Ασθενής πολυθεϊσμός τους βλέπει να συνενώνονται σε ένα ευρύτερο όλον.
Εντός του Πολυθεϊσμού διακρίνονται επίσης διαφορετικές στάσεις ως προς τη λατρεία των θεών.
Τέλος, μπορεί να γίνει μια διάκριση ανάμεσα στην πίστη στην ύπαρξη των θεών, από τη μία, και σε διαβεβαιώσεις σχετικά με την αγαθότητα ή την ηθική τους, από την άλλη, ή την πίστη στον Θεό ως το Υπέρτατο Αγαθό: δείτε και τα άρθρα ευθεϊσμός και δυσθεϊσμός.
Χαρακτηριστικές θεϊστικές θρησκείες είναι ο Ζωροαστρισμός, ο Σαϊβισμός, ο Βαϊσναβισμός, ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ, οι Μπαχάι, και οι Σιχ.
Συγκρίνετε: Αθεϊσμός, Αγνωστικισμός
Δείτε επίσης
* Κατηγορία:Θρησκευτική φιλοσοφία και δόγματα
2408 Ασταπόβιτς
Ο Ασταπόβιτς (Astapovich) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του σοβιετικού αστρονόμου Ιγκόρ Στανισλάβοβιτς Ασταπόβιτς (Игорь Станиславович Астапович, 1908−1976).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ασταπόβιτς εκτιμάται σε 20,83 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0407.
2409 Τσάπμαν
Ο Τσάπμαν (Chapman) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου Κλαρκ Τσάπμαν (Clark R. Chapman), ερευνητή της πλανητολογίας των αστεροειδών.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας γυναικών 1991-1992
Το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ γυναικών της περιόδου 1991–92 ήταν το 5ο από την καθιέρωση της Α΄ Εθνικής και συνολικά το 11ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για πέμπτη φορά στην ιστορία του θεσμού η Γ.Ε. Βέροιας, η οποία επικράτησε στα πλέι-οφ, τα οποία διεξήχθησαν σε τρεις τετράδες, ανάλογα με την θέση που κατέλαβαν οι ομάδες στην κανονική περίοδο.
2409 Τσάπμαν
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τσάπμαν είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας γυναικών 1991-1992
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη προέκυψε ύστερα από τη διαδικασία των πλέι-οφ, στα οποία οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις τετράδες, ανάλογα με την θέση τους στην κανονική περίοδο. Στα πλέι-οφ μετέφεραν τους βαθμούς τους και αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε ένα μίνι πρωτάθλημα 6 αγωνιστικών. Γι' αυτό και υπάρχουν ξεχωριστές βαθμολογίες ανά τετράδα.
Πηγές
1991 1992 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1991 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1992
2409 Τσάπμαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τσαπμαν
Γραμμή πλώρης
Η γραμμή πλώρης ή ιθύνουσα γραμμή (lubber's line) ενός πλοίου λέγεται η νοητή ευθεία που διέρχεται από το μέσον, κατά το διάμηκες του πλοίου και ενώνει τα ακραία σημεία της πλώρης και της πρύμνης. Επειδή επ΄ αυτής ακολουθείται η κατεύθυνση του πλοίου λέγεται πρακτικότερα γραμμή κατεύθυνσης (head line).
Η γραμμή αυτή σημειώνεται εξωτερικά της κυρίας μαγνητικής πυξίδας, στους επαναλήπτες αυτής, στην εξωτερική στεφάνη της συσκευής ραντάρ και σε οποιαδήποτε συσκευή με την οποία λαμβάνονται διοπτεύσεις. Πολλές φορές σημειώνεται και ως κάθετος στο μεσαίο κρύσταλλο, παράθυρο, της Γέφυρας του πλοίου.
Η γραμμή πλώρης είναι ιδιαίτερα άκρως σημαντική τόσο για τον προσδιορισμό της πορείας πλοίου όσο και στις λήψεις διοπτεύσεων.
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Πλοίο
2799 Ιούστος
Ο Ιούστος (Justus) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,937. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του ολλανδού αστρονόμου Ιούστου (Γιούστους) Κράμερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ιούστου είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ιουστος
Σούπερ καπ Ελλάδος πετοσφαίρισης Ανδρών
Το Ελληνικό Σούπερ καπ πετοσφαίρισης άρχισε να διοργανώνεται το 1997. Σε αυτό αγωνίζονται η πρωταθλήτρια Ελλάδας της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου με την κυπελλούχο.
Η διοργάνωση αναβίωσε μετά απο 11 χρόνια, το 2021.
Πηγές
Σουπερ Καπ Ανδρων
Πάρμα (αποσαφήνιση)
Ο όρος Πάρμα συναντάται στα άρθρα:
Με το όνομα Πάρμα είναι επίσης γνωστά:
Κρις Μπρέϊσι
Ο Κρις Μπρέισι (Christopher Thomas Chris Bracey, γεν. Σικάγο, ΗΠΑ, 12 Ιουλίου 1980, ύψος 1,98 μ.) είναι πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ, με διπλή υπηκοότητα (Αμερικανός και Ιρλανδός). Ο Μπρέισι αγωνίσθηκε επί σειρά ετών σε διάφορα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ενώ αναδείχθηκε πρωταθλητής Ιρλανδίας το 2004. Μεταξύ άλλων, έπαιξε και στην Ελλάδα.
Έπαιξε επαγγελματικά στους συλλόγους Horans Tigers (2003-04), BBC Nyon (2004-05), Brest (2005), Evreux (2005-06), Rouen (2006-07), Αιγάλεω (2007-2009), Α.Ε. Λεμεσού (2009-10) και Α.Ο. Παγκρατίου (2010-11).
Παραπομπή
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Ιρλανδοί αθλητές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω
Οικογένεια Καβάσιλα Θεσσαλονίκης
Η Οικογένεια Καβάσιλα ήταν βυζαντινή οικογένεια της Θεσσαλονίκης, μέλη της οποίας εμφανίζονται να κατέχουν αξιώματα από τον 11ο αιώνα. Διατηρούσε φέουδα στο σημερινό χωριό Καβάσιλα Πιερίας.
Γνωστά μέλη της οικογένειας ήταν οι :
Παραπομπές
Καβασιλα
Έλκος Buruli
To έλκος Buruli (γνωστό και ως έλκος Bairnsdale, έλκος Searls ή έλκος Daintree ) είναι μία μολυσματική νόσος που προκαλείται από το Μυκητοβακτήριο ulcerans. Το αρχικό στάδιο της μόλυνσης χαρακτηρίζεται από ένα ανώδυνο οζίδιο ή περιοχή οιδήματος. Το οζίδιο αυτό ενδέχεται να μετατραπεί σε έλκος. Το έλκος μπορεί να είναι μεγαλύτερο εσωτερικά, από ότι στην εξωτερική επιφάνεια του δέρματος, και μπορεί να περιβάλλεται από οίδημα. Καθώς η νόσος επιδεινώνεται, μπορεί να μολυνθούν τα οστά. Τα έλκη Buruli επηρεάζουν κυρίως τα άκρα και συνήθως δεν συνοδεύονται από πυρετό.
Αίτια
Το μυκητοβακτήριο M. ulcerans απελευθερώνει μια τοξίνη γνωστή ως mycolactone, η οποία μειώνει την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και επιφέρει θάνατο των ιστών. Βακτήρια της ίδιας οικογένειας μπορούν επίσης να προκαλέσουν φυματίωση και λέπρα (M. tuberculosis και M. leprae αντίστοιχα). Δεν είναι γνωστό το πώς μεταδίδεται η νόσος. Στην εξάπλωση μπορεί να συμβάλλουν οι υδάτινες πηγές. Από το 2013 δεν υπάρχει αποτελεσματικό εμβόλιο.