cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νιγηρικές γενικές εκλογές 2020–21
Ιστορικό
Το 2009 ο τότε Πρόεδρος Μαμαντού Ταντζά, ο οποίος είχε διατελέσει δύο θητείες ως Πρόεδρος, προσπάθησε να εισάγει συνταγματικές τροποποιήσεις ώστε να του επιτραπεί να παρατείνει την θητεία του. Ακολούθησε μία περίοδος πολιτικής κρίσης που οδήγησε στο Νιγηρικό πραξικόπημα της 18ης Φεβρουαρίου 2010, όταν ο Πρόεδρος Ταντζά συνελήφθη και κρατήθηκε από επαναστάτες στρατιωτικούς. Από την επόμενη ημέρα η χώρα μπήκε σε καθεστώς χούντας με τον Σαλού Τζιμπό ως προσωρινό Πρόεδρο και το Ανώτατο Συμβούλιο για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας ως κυβέρνηση. Στο δημοψήφισμα της 31ης Οκτωβρίου 2010 ο λαός του Νίγηρα ψήφισε να γίνει αποκατάσταση της δημοκρατίας με 90% των ψήφων υπέρ. Οι γενικές εκλογές της 31ης Ιανουαρίου 2011 ήταν δημοκρατικές. Ο Μαχαμαντού Ισουφού εξελέγη Πρόεδρος στο δεύτερο γύρο, στον οποίο κέρδισε τον Σεϊνί Ουμαρού με διαφορά 58% έναντι 42%. Στην προεδρική εκλογή του 2016 ο Ισουφού κέρδισε τον Χαμά Αμαντού, τον αρχηγό του Νιγηρικού Δημοκρατικού Κινήματος για την Αφρικανική Ομοσπονδία, στον δεύτερο γύρο με διαφορά 92,5% έναντι 7,5%.
Υποψήφιοι
Στις τρέχουσες εκλογές ένας αριθμός ρεκόρ, 41 υποψήφιοι, κατέθεσαν αίτηση συμμετοχής. Από αυτούς οι 11 απορρίφθηκαν. Μεταξύ αυτών που απορρίφθηκαν περιλαμβάνεται ο Χαμά Αμαντού, ο οποίος ήρθε τρίτος στην προεδρική εκλογή του 2011 και δεύτερος στην εκλογή του 2016 αλλά φαίνεται πως έχει καταδικαστεί για εμπλοκή σε σκάνδαλο με παράνομη διακίνηση παιδιών. Για τους 30 υποψήφιους η προεκλογική περίοδος άρχισε στις 5 Δεκεμβρίου και έληξε στις 25 Δεκεμβρίου 2020. Οι επικρατέστεροι είναι:
Προεδρική εκλογή
Η εκλογή του Προέδρου γίνεται σύμφωνα με το Νιγηρικό Σύνταγμα του 2010, με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία στην οποία οι πολίτες ψηφίζουν ελεύθερα και ισότιμα. Ο Πρόεδρος εκλέγεται για μία πενταετή θητεία. Η εκλογή γίνεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων, δηλαδή ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία (πάνω από 50% των ψήφων) ανακηρύσσεται νικητής από τον πρώτο γύρο. Αν από τον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί κανένας νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο θα αναμετρηθούν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου γύρου.
Η θητεία του Προέδρου είναι μία φορά ανανεώσιμη, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες σε αυτήν την θέση. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες του Νίγηρα, άντρες και γυναίκες, ηλικίας άνω των 35 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης, να βρίσκονται σε καλή φυσική, πνευματική κατάσταση και να είναι έτοιμοι να δοκιμαστούν για την ηθική τους.
Βουλευτικές εκλογές
Από τα 171 μέλη της Εθνοσυνέλευσης:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Νίγηρα Νίγηρας Νιγηρας
Τζον ντε Γιονγκ
Ο '''Τζον Π. ντε Γιονγκ, Τζούνιορ' (John Percy de Jongh, Jr.'', 13 Νοεμβρίου 1957) ήταν ο 27ος Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων από το 2007 ως το 2015. Ανέλαβε Κυβερνήτης την 1 Ιανουαρίου 2007, με αντικυβερνήτη τον Γκρέγκορι Φράνσις. Επανεξελέγη Κυβερνήτης το 2010.
Βιογραφία
Ο ντε Γιονγκ επανεξελέγη κυβερνήτης στις εκλογές που έγιναν στις 2 Νοεμβρίου 2010 με ποσοστό 56,2% έναντι 43,5% για τον ανεξάρτητο Κένεθ Μαπ. Το 2015 τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Κυβερνήτη ο Κένεθ Μαπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνήτες των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων
Ντάνιελ Μπίλγκερ
Ο Ντάνιελ Μπίλγκερ (Daniel Bilger, 1713 - 1792) ήταν Ελβετός μεταρρυθμιστής κληρικός και εκπαιδευτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1713 στο Χουρ (Chur). Σχολείο πήγε στην πατρίδα του και μετά γράφτηκε ως φοιτητής θεολογίας στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας το 1732. Ήρθε στη Χαϊδελβέργη ένα χρόνο αργότερα για να συνεχίσει εκεί τις σπουδές του. Το 1735 έγινε μέλος της ευαγγελικής συνόδου και χειροτονήθηκε ποιμένας στην κοινότητα Μαλαντέρς (Maladers). Αφού διετέλεσε ιερέας για μια δεκαετία, έγινε δάσκαλος, ξανά ιερέας, και ιεροκήρυκας. Απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1792 στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Ενδεικτική εργογραφία
Κατηγορία:Ελβετοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Ελβετοί κληρικοί Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Ιωάννης Β΄ Μέγας Κομνηνός
Ο Ιωάννης Β’ Μέγας Κομνηνός (περίπου 1262 - 16 Αυγούστου 1297) ήταν αυτοκράτορας της Τραπεζούντας από το 1280 ως το 1297. Ήταν ο νεώτερος γιος του Μανουήλ Α’ από την τρίτη του σύζυγο, την Τραπεζούντια ευγενή Ειρήνη Συρίκαινα. Ανέλαβε τον θρόνο, μετά την αιχμαλωσία του προκατόχου του Γεώργιου Α' από τους Τουρκομάνους. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έντονες ήταν οι θρησκευτικές προστριβές και η στάση απέναντι στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Σχέσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Την εποχή εκείνη η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε διαιρεθεί σε ανθενωτικούς και ενωτικούς (σε αυτούς που θέλουν την ένωση την με την Καθολική εκκλησία και σε αυτούς που δεν την θέλουν). Οι ανθενωτικοί κύκλοι του βυζαντινού κόσμου έβλεπαν τον Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας ως προστάτη της ορθοδοξίας και ως γνήσιο απόγονο της Δυναστείας των Κομνηνών. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, για να αποτρέψει τον κίνδυνο που παρουσίαζε ο Τραπεζούντιος Αυτοκράτορας για τον θρόνο του, πρόσφερε στον Ιωάννη το χέρι της κόρης του Ευδοκίας. Για τις αντιθέσεις που προκλήθηκαν στους ευγενείς της Τραπεζούντας είναι χαρακτηριστικό ότι η βυζαντινή πρεσβεία είχε ως στόχο να πείσει όχι μόνο τον Ιωάννη αλλά και τους υπόλοιπους αξιωματούχους του βασιλείου του. Οι Τραπεζούντιοι τελικά δεν δέχτηκαν την πρόταση αυτής της πρεσβείας. Η άρνηση αυτή ήταν το αποτέλεσμα των εσωτερικών προστριβών που συνέβαιναν μεταξύ των ευγενών της Τραπεζούντας.
Φαίνεται όμως ότι οι επαφές με την Κωνσταντινούπολη συνεχίστηκαν. Ένας Πόντιος ευγενής, που οι πηγές τον ονομάζουν Παπαδόπουλο, επαναστάτησε και αιχμαλώτισε προσωρινά τον Ιωάννη. Μετά την απελευθέρωσή του, ο Ιωάννης δέχτηκε την πρόταση επιγαμίας του Μιχαήλ Η’ και το 1282 πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την επίσκεψή του και ύστερα από διαπραγματεύσεις, η βυζαντινή αριστοκρατία τον έπεισε να εγκαταλείψει τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων» (ο οποίος εξορισμού ενείχε βλέψεις κατά της Κωνσταντινούπολης).
Επιπτώσεις
Η αριστοκρατία της Τραπεζούντας αντέδρασε. Η ετεροθαλής αδελφή του Ιωάννη Θεοδώρα, κατέφυγε στη Γεωργία και προσπάθησε να πείσει τον βασιλιά της να καταλάβει την Τραπεζούντα. Εν τω μεταξύ, ο Γεώργιος Α’, ο πρώην Αυτοκράτορας, αφέθηκε ελεύθερος από τους Τουρκομάνους και με την στήριξη των οπαδών του διεκδίκησε τον θρόνο. Ο Ιωάννης τελικά κατάφερε να καταστείλει την εξέγερση και να διατηρήσει τον θρόνο του. Οι εσωτερικές ταραχές έδωσαν την ευκαιρία στους Τουρκομάνους να καταλάβουν και να λεηλατήσουν την περιοχή Χαλυβία, στα περίχωρα της Τραπεζούντας η οποία φημιζόταν για τα πλούσια μεταλλεία της.
Νομίσματα
Έκοψε αργυρά άσπρα, χάλκινα 20-23 χιλ.
Στη μία όψη ο αυτοκράτωρ στέκεται κρατώντας λάβαρον ή τρίλοβο σκήπτρο και ακακία ή σφαίρα. Η χείρα του Θεού τον ευλογεί. Επιγραφή: IΩΑΝΝΗC Ο KOMNHNOC. Ή αετός με ανοικτά πτερά.
Στην άλλη ο άγ. Ευγένιος που κρατεί μακρύ σταυρό με επιγραφή: Ο ΑΓΙΟC ΕVΓΕΝΙΟC ΤΡΑΠΕΖ. Ή ο άγ. Ιωάννης ο Βαπτιστής με επιγραφή ΙΩ. Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟC.
Για νομίσματα που έκοψε μαζί με τον υιό του, δες Αλέξιος Β' Μέγας Κομνηνός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας) Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2011-2012
Το Κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2011−2012 είναι η 14η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Στη διοργάνωση δικαιώμα συμμετοχής είχαν οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος, αλλά δήλωσαν συμμετοχή μόνο επτά (ΑΕΚ, ΣΑΑΚ Ανατόλια, Ηρακλής Κηφισιάς, Α.Ο. Μαρκοπούλου, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και Πανιώνιος, ενώ δεν δήλωσαν συμμετοχή οι ομάδες Άρτεμις Κορυδαλλού, Βριλήσσια, Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Μακεδόνες Αξιού και Πανελλήνιος). Κυπελλούχος αναδείχθηκε για 2η στην σειρά χρονιά, ο Ολυμπιακός.
Α' φάση
Η Α' φάση θα γινόταν με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων, ενώ άλλες τέσσερις ομάδες θα προκρίνονταν απευθείας στα προημιτελικά μετά από κλήρωση. Τελικά μετά τη μη δήλωση συμμετοχής πέντε ομάδων, η Α' φάση αναβλήθηκε, και οι επτά ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή βρέθηκαν στα προημιτελικά.
Προημιτελικοί
Στους προημιτελικούς βρέθηκαν οι επτά ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή. Οι έξι από αυτές αναμετρήθηκαν σε τρία νοκ-άουτ παιχνίδια για την πρόκριση στους ημιτελικούς, ενώ χωρίς αγώνα προκρίθηκε η ΑΕΚ.
Λεχούσα Αλοννήσου
Η Λεχούσα (ή Λυκόρεμα ή Λυκουρίνα) είναι ένα ακατοίκητο νησί των Βορείων Σποράδων και βρίσκεται ανατολικά της Αλοννήσου και της νήσου Περιστέρας. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2011-2012
Μεγάλος τελικός
7 Απριλίου 2012, Κλειστό Πρέβεζας
Παραπομπές
2011 2012 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2011 2012 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2011 2012
Λιεμπβιλέρ
Το Λιεμπβιλέρ (γαλλικά: Liebvillers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κάτω Γερμανικά
Τα Κάτω Γερμανικά ή Κάτω Σαξονικά είναι μια Δυτική Γερμανική γλώσσα ομιλείται κυρίως στη Βόρεια Γερμανία και το βορειοανατολικό τμήμα των Κάτω Χωρών. Ομιλούνται επίσης, σε μικρότερο βαθμό, από τη γερμανική διασπορά σε όλο τον κόσμο (π. χ. Πλότντιτς).
Η κάτω γερμανική είναι στενότερα συνδεδεμένη με τα φριζιανά και τα αγγλικά, με τις οποίες σχηματίζει την ομάδα των Γερμανικών της Βορείου Θάλασσας. Όπως και τα ολλανδικά, ομιλούνται βόρεια από τα ισόγλωσσα Μπένρατ και Ούεντινεν ενώ η (επίσημη) γερμανική ομιλείται νότια από αυτές τις γραμμές. Όπως η φριζική, η αγγλική και η ολλανδική, καθώς και οι βόρειες Γερμανικές γλώσσες, τα Κάτω Γερμανικά δεν έχουν υποστεί μετατόπιση συμφώνων, σε αντίθεση με τα γερμανικά, η οποία βασίζεται σε υψηλές γερμανικές διαλέκτους. Τα κάτω γερμανικά εξελίχθηκαν από τα Παλιά Σαξονικά (Χαμηλά γερμανικά), τα οποία συσχετίζονται περισσότερο με τα παλαιά φριζικά και τα παλαιά αγγλικά.
Οι διάλεκτοι των κάτω γερμανικών που ομιλούνται στην Ολλανδία αναφέρονται κυρίως με την ονομασία Κάτω Σαξονικά. Τα κάτω γερμανικά που ομιλούνται στη βορειοδυτική Γερμανία (Κάτω Σαξονία, Βεστφαλία, Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, Αμβούργο, Βρέμη, και όλη η Σαξονία-Άνχαλτ δυτικά του Έλβα) αναφέρονται ως Κάτω Γερμανικά ή Κάτω Σαξονικά, ενώ εκείνα που ομιλούνται στη βορειοανατολική Γερμανία (Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, Βρανδεμβούργο και όλη η Σαξονία-Άνχαλτ ανατολικά του Έλβα) αναφέρονται ως επί το πλείστον ως κάτω γερμανικά. Οι διαφορές στην ονομασία συμβαίνουν επειδή η βορειοδυτική Γερμανία και η βορειοανατολική Ολλανδία ήταν περιοχές όπου ζούσαν οι Σάξονες (Παλιά Σαξονία), ενώ η βορειοανατολική Γερμανία εντάχθηκε στον γερμανικό κόσμο μέσω της μετανάστευσης Γερμανών (συμπεριλαμβανομένων ομιλητών της Κάτω Γερμανικής) προς ανατολάς σε περιοχές που μέχρι τότε είχαν πληθυσμό σλαβοφώνων.
Έχει υπολογιστεί ότι τα κάτω γερμανικά έχουν περίπου 2.5 εκατομμύρια ομιλητές στη Γερμανία, κυρίως στην βόρεια Γερμανία. Επίσης έχουν 1.7 εκατομμύρια ομιλητές στις Κάτω Χώρες. Μια μελέτη του Χ. Μπλόιμχουφ (η ολλανδόγλωσση μελέτη Taaltelling Nedersaksisch) έδειξε ότι στην Ολλανδία 1.8 εκατομμύρια άτομα την χρησιμοποιούσαν σε κάποιο βαθμό καθημερινά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτικές γερμανικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας
Χάρι Μπερτόια
Ο Αριέτο Μπερτόια  (Arieto Bertoia, 10 Μαρτίου 1915 - 6 Νοεμβρίου 1978), γνωστός ως Χάρρι Μπερτόια (Harry Bertoia), ήταν Ιταλός γλύπτης και σχεδιαστής, ο οποίος απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα. Θεωρείται ένας από τους πιο εφευρετικούς βιομηχανικούς σχεδιαστές αλλά και επινοητικούς γλύπτες του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Ο Χάρι Μπερτόια γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου του 1915 και σε ηλικία δεκαπέντε ετών ταξίδεψε με τον πατέρα του στο Ντιτρόιτ όπου ήταν εγκατεστημένος ήδη ο μεγάλος του αδερφός και αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί μόνιμα. Γράφτηκε στο τεχνικό γυμνάσιο Cass Technical High School όπου έμαθε την τέχνη του χειροποίητου κοσμήματος. Το 1938 γράφτηκε στο Art School of the Detroit Society of Arts and Crafts, γνωστό πλέον ως College for Creative Studies. Την επόμενη χρονιά, το 1939, έλαβε υποτροφία για να σπουδάσει στο Cranbrook Educational Community, όπου γνώρισε τους Γουόλτερ Γκρόπιους ("Walter Gropius"),  'Εντμουντ Μπέικον ("Edmund Bacon"), και Σάρλ και Ρέι Έαμς ("Charles και Ray Eames"), ιδρύοντας παράλληλα το δικό του μεταλλουργικό στούντιο εκεί. Στη συνέχεια διδάσκει στο ίδιο κολλέγιο από το 1939, σταματώντας το 1943 διότι υπήρχε περιορισμός υλικών λόγω πολέμου. Εξ' αιτίας του πολέμου οι τιμές των μετάλλων ανέβηκαν και ο Μπερτόια συγκεντρώθηκε στην κατασκευή κοσμημάτων, και πιο συγκεκριμένα στην κατασκευή βερών για το γάμο των Σάρλ και Ρέι Έαμς ("Charles&Ray Eames") αλλά και για την σύζυγο του Έντμουντ Μπέικον ("Edmund Bacon"). Αργότερα, το 1943, παντρεύτηκε τη Μπριζίτα Βαλεντίνερ ("Brigitta Valentiner") και μετακόμισε στην Καλιφόρνια για να εργαστεί μαζί με τους Σάρλ και Ρέι Έαμς. Δούλεψε εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου, το Σεπτέμβριο του 1945. Κατά τη διάρκεια επίσης του πολέμου, ο Μπερτόια εργάστηκε με τους Τσαρλς και Ρέι Ιμς στην Evans Products Company αναπτύσσοντας νέες τεχνικές για το κόντρα πλακέ και ταξίδεψε στη Βενετία και την Καλιφόρνια. Το 1940 γνωρίζει τη Μπριζίτα Βαλεντίνερ και παντρεύονται το 1943 στο Λος Άντζελες.
Το 1946 ήταν ένα σημαντικό έτος για τον Μπερτόια αφού έγινε αμερικανικός πολίτης. Τότε εγκαταστάθηκε στο Μπέλλι της Πενσυλβάνιας κοντά στο Knoll factory και δημιούργησε το δικό του εργαστήριο γλυπτικής και σχεδίου, καθώς και ένα στούντιο μαζί με τους Χάνς και Φλόρενς Κνόλλ ("Hans& Florence Knoll"). Εκεί παρήγαγε όλα τα επιτυχή σχέδιά του για την Knoll. Συγκεκριμένα τη δεκαετία του ΄50 με παράκληση του Hans και της Florence Knoll ο Μπερτόια σχεδίασε μια σειρά από καρέκλες και γι' αυτές έγινε διάσημος. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου κατασκεύασε πέντε έπιπλα από δομικό πλέγμα-εκ των οποίων η διάσημη καρέκλα Διαμάντι (Diamond Chair) και την Bird lounge chair and ottoman η οποία είναι εξέλιξη της πρώτης και είναι κατασκευασμένες από ράβδους χάλυβα - γνωστά από την συλλογή Μπερτόια για Κνόλλ. Για την πρώτη δε, πήρε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αφού είναι σχεδόν χειροποίητη. Η Diamond Chair έμοιαζε σε μεγάλο βαθμό με μια καρέκλα κατασκευασμένη από τους Τσαρλς και Ρέι Ιμς γι’ αυτό και ο διανομέας τους Χέρμαν Μίλλερ, μήνυσε τον Μπερτόια νικώντας και στο δικαστήριο. Τελικά όμως, εκδόθηκε άδεια για την παραγωγή της καρέκλας του Μπερτόια αφού γνώριζαν όλοι το μεγάλο διάστημα όπου οι Ιμς και ο Μπερτόια συνεργάζονταν άρα κάτι τέτοιο θα ήταν επακόλουθο. Άλλα σημαντικά έργα του ήταν η side chair και το bench τα οποία συνέβαλαν και αυτά στην επιτυχία του Μπερτόια ως βιομηχανικός σχεδιαστής. Οι καρέκλες του Μπερτόια, ήταν μια επέκταση των γλυπτών του αφού σύμφωνα με τον ίδιο “Οι καρέκλες αποτελούνταν κυρίως από αέρα όπως και το γλυπτό”.
Το 1960, ο Χάρρι Μπερτόια ξεκίνησε την κατασκευή ηχητικών γλυπτών. Προσπαθούσε να καταλάβει πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί το μέταλλο έτσι ώστε να δημιουργήσει έναν ήχο. Με τους ήχους των γλυπτών που έφτιαξε, κατέγραψε γύρω στα 10 άλμπουμ, με τον τίτλο Sonambient.
Μέχρι τον θάνατό του ο Μπερτόια δημιούργησε πάνω από 50 δημόσια γλυπτά εκτεθειμένα σε πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και στο εξωτερικό. Εργάστηκε για γνωστούς αρχιτέκτονες της εποχής όπως ο Έερο Σάαρινεν (" Eero Saarinen"),ο Χένρι Ντρέιφους ("Henry Dreyfuss"), ο Κέβιν Ρος ("Kevin Roche"), ο Μινόρου Γιαμασάκι ("Minoru Yamasaki"), ο Έντουαρντ Ντούρελλ Στόουν ("Edward Durell Stone") και ο Ίεο Μίνγκ Πέι ("Ieoh Ming Pei").
Ο Μπερτόια πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στα 63 του χρόνια, στις 6 Νοεμβρίου του 1978.
Ο Μπερτόια ως Γλύπτης
Η καριέρα του ως γλύπτης ξεκίνησε το 1940 δημιουργώντας μικρά γλυπτά εμπνευσμένα από τη φύση και κυρίως από το πεύκο. Κύριο xαρακτηριστικό αυτών των γλυπτών ήταν η γεωμετρία ,ο ρυθμός και η επανάληψη. Η πρώτη έκθεση γλυπτών του έγινε το 1951 στο Knoll Associates Showroom στη Νέα Υόρκη. Το 1970 ο Χάρι Μπερτόια μαζί με το γιό του Βαλ, δημιούργησαν αφηρημένα, σχεδόν αιωρούμενα μεταλλικά έργα διαφορετικών μορφών, μήκους και πάχους προκειμένου να επιτευχθεί μια σειρά ήχων. Ειδικότερα, τα γλυπτά αυτά, παρήγαγαν καθαρούς και ιδιαίτερους τόνους με το άγγιγμα ή τον αέρα. Ο Μπερτόια ονόμασε το τονικό αυτό περιβάλλον που δημιουργούσαν τα γλυπτά του Sonambient και πλέον υπάρχουν οι ήχοι αυτοί καταγεγραμμένοι σε CD. Επίσης, ασχολήθηκε και με το χειροποίητο κόσμημα φτιάχνοντας καρφίτσες, δαχτυλίδια κτλ και χρησιμοποιώντας ασήμι και κράματα άλλων μετάλλων.
Τα έπιπλά του
Μετά τη συνεργασία του με το Σάρλ Έαμς ("Charles Eames") και τη βοήθειά του στην κατασκευή της καρέκλας Wire, ο Μπερτόια εγκατέλειψε τον Έαμς το 1950. Κατά αυτόν τον τρόπο το 1952 κατασκεύασε την καρέκλα Diamant για τους Χάνς και Φλόρενς Κνόλλ  ("Hans&Florence Knoll") για την οποία είπε: "Εάν παρατηρήσετε προσεκτικά αυτήν την καρέκλα θα δείτε ότι είναι κατασκευασμένη από αέρα σα τα γλυπτά. Την διαπερνάει το κενό." Η καρέκλα αυτή φτιάχτηκε από συγκολλημένο ατσάλι το οποίο σχηματίζει ένα δομικό πλέγμα. Η κατασκευή του είναι αρχικά χειροποίητη: κάθε ατσάλινο σύρμα περάστηκε με το χέρι πριν συγκολληθεί. Για αυτόν το λόγο η καρέκλα μοιάζει με γλυπτό.
Εκτός από αυτή την καρέκλα, ο Μπερτόια κατασκεύασε τέσσερεις ακόμα καρέκλες με την ίδια λογική κατασκευής: μία καρέκλα τραπεζιού (Bertoia side chair), μία πολυθρόνα (Bertoia Bird Lounge) και μία ασσύμετρη καρέκλα (Bertoia Asymmetric). Τα παραπάνω έπιπλα κατασκευάζονται ακόμα από την αμερικάνικη εταιρία Κνολλ.
Φιλοσοφία
Ο Χάρι Μπερτόια δεν υπέγραφε ούτε κατονόμαζε τα έργα του. Πίστευε πως ένα έργο από μόνο του είναι μια υπογραφή και έχει την ικανότητα να εκφράσει την αξία του. Έτσι, επικεντρώνεται κανείς στον καλλιτέχνη και όχι στο έργο. Ο ίδιος ήθελε να αποφύγει αυτά τα όρια της κατηγοριοποίησης του αντικειμένου αλλά και να μην επηρεάσει τη φαντασία ενός παρατηρητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες Κατηγορία:Ιταλοί βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Ιταλοί σχεδιαστές επίπλων
Τρστενικ (Ρόσομαν)
Το Τρστενικ (Трстеник) είναι χωριό στο μέσον της Βόρειας Μακεδονίας, εντός του Δήμου Ρόσομαν. Το χωριό αριθμούσε 246 κατοίκους το 2002.
Λιέλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Τρστενικ (Ρόσομαν)
Δημογραφία
Κατά την απογραφή του 2002, το χωριό αριθμούσε :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Ρόσομαν
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2008-2009
Το πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών 2008–09 ήταν το 17ο πρώταθλημα Α' κατηγορίας ποδοσφαίρου γυναικών. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση έγιναν δύο όμιλοι, ο Βόρειος με 7 ομάδες και ο Νότιος με 9 ομάδες. 2 ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην τελική φάση, όπου έδωσαν διπλούς νοκ-άουτ αγώνες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ για πέμπτη φορά στην ιστορία του.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009 Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Μαρία της Αυστρίας, δούκισσα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ
Η Μαρία, γερμ. Maria (15 Μαΐου 1531 - 11 Δεκεμβρίου 1581) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και της Άννας των Γιαγκελόνων, κόρης του Βλαδίσλαου Β΄ της Ουγγαρίας & Βοημίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Κόμισσες του Μαρκ Κατηγορία:Δούκισσες του Μπεργκ Κατηγορία:Δούκισσες της Κλέβης
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1967-1968
Το πρωτάθλημα Ελλάδας της περιόδου 1967-68 υπήρξε το 9ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε εύκολα η ΑΕΚ για 4η φορά στην ιστορία της, συγκεντρώνοντας τέσσερις βαθμούς περισσότερους από τον επί διετία πρωταθλητή Ολυμπιακό Πειραιώς. Είναι χαρακτηριστικό ότι η "Ένωση" μόνο με την επιστροφή του Ουγγρογερμανού τεχνικού Γιένε Τσάκναντι ξαναβρέθηκε στην κορυφή από το 1963, προσπερνώντας τον Παναθηναϊκό του Μπόμπεκ και τον Ολυμπιακό του Μπούκοβι που ενδιάμεσα είχαν μονοπωλήσει τον τίτλο.
Τη χρονιά εκείνη ξεκίνησε και η συμμετοχή των κυπριακών σωματείων στη διοργάνωση της ελληνικής Α΄ Εθνικής. Η μετέπειτα αθλητική βιβλιογραφία καταγράφει τη δεδομένη απόφαση της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ) ως πολιτική προπαγάνδα του δικτατορικού καθεστώτος, το οποίο είχε επιβληθεί τον Απρίλιο της προηγούμενης περιόδου. Πέρα από την αύξηση σε 18 των συλλόγων του κορυφαίου επιπέδου για πρώτη φορά στα χρονικά του ποδοσφαίρου της Ελλάδας, οι καινοτομίες του τότε ΓΓΑ Κωνσταντίνου Ασλανίδη περιλάμβαναν τις απαγορεύσεις για:
Η δεύτερη δεν ακολουθήθηκε παρά για μία Κυριακή από τους ραδιοφωνικούς εκφωνητές, αλλά η τρίτη αναγνωρίζεται εκ των υστέρων ως θετική. Αντίθετα, η τελευταία στην ουσία απονέκρωσε τη μεταγραφική κινητικότητα των γνωστότερων ποδοσφαιριστών, όπου μόνον ο Κώστας Βαλλιάνος του Εθνικού Πειραιώς ενίσχυσε τον Ολυμπιακό και αυτό ελλείψει ικανού –σύμφωνα με την άποψη της ΓΓΑ– τερματοφύλακα για τις υποχρεώσεις του στο κύπελλο Πρωταθλητριών. Επιτράπηκε ακόμα η κατ' εξαίρεση μεταγραφή από τη Β΄ κατηγορία του Ραπτόπουλου (Απόλλωνα Καλαμαριάς) στον Άρη και, για να ισχυροποιηθούν οι δύο νεοφώτιστοι, των Αλέφαντου, Μπιστικέα (Παναιγιάλειου) σε Πανελευσινιακό και Ζυγολίκα (Τρικάλων), Καραηλιού (Νίκης Β.) σε Ολυμπιακό Βόλου. Ωστόσο, αρκετές επιλογές παικτών από τα τοπικά πρωταθλήματα αποδείχθηκαν άκρως επιτυχημένες μελλοντικά, καθώς οι Μήτσος Δημητρίου (ΑΕ Χαλανδρίου σε Παναθηναϊκό), Τάκης Ελευθεριάδης (Πανιώνιος Καισαριανής σε Εθνικό), Σταύρος Σαράφης (Αναγέννηση Επανωμής σε ΠΑΟΚ), Μπάμπης Σταυρόπουλος (Ολυμπιάς σε ΑΟ Αιγάλεω), Θανάσης Αγγελής και Βασίλης Σιώκος (ΑΟΝ Ιεραπόλεως και Ηλυσιακός αντίστοιχα σε Ολυμπιακό Πειραιώς) χρίστηκαν διεθνείς με την Ανδρών Ελλάδας στη συνέχεια της σταδιοδρομίας τους.
Πρωταθλήτρια
thumb|177px| Πρωταθλήτρια 1967-68 [[Α.Ε.Κ. (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ ]]
Βαθμολογία
Σημείωση 2 : υπήρξε η τρίτη μόλις περίοδος στις έως τότε 9 της Α΄ Εθνικής, όπου το αποτέλεσμα κάποιας συνάντησης δεν χρειάστηκε να κατακυρωθεί 2-0 υπέρ του ενός αντιπάλου βάσει κανονισμών. Αυτό αποδίδεται στην ελάττωση διαμαρτυριών προς τους διαιτητές και ενστάσεων σε αρμόδιες επιτροπές κατά το πρώτο –τουλάχιστον– δικτατορικό διάστημα, με την κατάσταση να ευνοεί το έλλειμμα δημοσιοποίησης γεγονότων στο φίλαθλο κοινό εξαιτίας της λογοκρισίας ("όλα καλυμμένα κι όμορφα"). Ενδεικτικό περιστατικό της κρατικής παρέμβασης στο ποδόσφαιρο της εποχής, εκτυλίχθηκε όταν ο Υπουργός Εσωτερικών ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός διέκοψε το πρώτο "χουντικό" ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός Π. (1–0, 22 Νοεμβρίου 1967) ώστε να συστήσει το ευ αγωνίζεσθαι στους Σιδέρη και Σούρπη υπό την απειλή αστυνομικής σύλληψης, το δε διαιτητή Κιτσούκαλη –περιέργως επαναφέρθηκε κατόπιν διετίας οικειοθελούς αποχώρησης– να εκτελεί χρέη απλού διεκπεραιωτή της επανέναρξης του αγώνα.
Πίνακας αποτελεσμάτων
α Πανελευσινιακός-Πιερικός στις 29 Οκτωβρίου 1967 (4η αγωνιστική): διακόπηκε εξαιτίας ακαταλληλότητας του γηπέδου από τη βροχή χωρίς να αρχίσει το β΄ ημίχρονο, όπως και η εξ αρχής επανάληψή του την επομένη για τον ίδιο λόγο (52'). Πραγματοποιήθηκε τελικά στις 8 Νοεμβρίου, χωρίς να νικήσουν οι φιλοξενούμενοι που σε αμφότερες τις περιπτώσεις διακοπής προηγούνταν αντίστοιχα 2-0 και 1-0.
Αγώνες διαβάθμισης
Για άνοδο και υποβιβασμό. "Ο Παττακός άλλωστε με το έτσι θέλω ανέβασε τον ΟΦΗ (και στις νίκες του έστελνε συγχαρητήρια τηλεγραφήματα). Είναι η χρονιά που στο παιχνίδι διαβάθμισης ΟΦΗ-Πανελευσινιακού, ορίσθηκε σαν ουδέτερη έδρα τα... Χανιά! Στρατοκρατούμενη η Ελλάδα, στρατοκρατούμενος κι ο αθλητισμός. Μέχρι συνταγματάρχες διορίζονταν ως γυμνασίαρχοι!" "Όμως επειδή τα γκολ δεν έπαιζαν ρόλο τότε, έγινε μπαράζ... στο μπαράζ. Έτσι στα Χανιά(!) ΟΦΗ-Ελευσίνα 3-0. Γράψαμε γι' αυτή τη σκέψη του Παττακού (που ήταν στο σύστημα... αποφασίζουμε και διατάζουμε). Έπρεπε ο ΟΦΗ να παίξει Α΄ Εθνική! Γι' αυτό και ο τρίτος αγώνας έγινε στα Χανιά!"
Τέρματα
Μη συνυπολογισμένης της διαβάθμισης σημειώθηκαν 788 γκολ, άρα μέσος όρος 2,6 σε κάθε αγώνα. Τα περισσότερα κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού, υπήρξαν τα 8 που οι Κύπριοι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν στη συνάντηση Ολυμπιακός Λευκωσίας-Πιερικός 5–3.
Καταλογίστηκαν 61 πέναλτι, σε αναλογία 1,8 ανά αγωνιστική ημέρα ή ένα κάθε 5 αναμετρήσεις, με τα 46 να εκτελούνται εύστοχα (ποσοστό 75%). Ο Τάκης Ασημακόπουλος μετέτρεψε σε τέρμα 6 από τα 7 για τον Απόλλωνα και ο –αρχισκόρερ έτους– Θανάσης Ιντζόγλου τα 8 στα 9 του Πανιωνίου, συλλόγου ο οποίος είχε τα περισσότερα υπέρ του. Αστοχώντας μόνο στο πρώτο, ο παίκτης ξεκίνησε ένα σερί 22 επιτυχημένων εκτελέσεων που δεν θα ανακοπεί παρά το 1977, προς το τέλος της σταδιοδρομίας του και ως στέλεχος πλέον του Εθνικού, ενώ παράλληλα έθεσε το σχετικό ρεκόρ για την ανώτατη βαθμίδα του ελληνικού πρωταθλήματος (με οποιοδήποτε σύστημα διεξαγωγής του).
Το Σάββατο 27 Ιανουαρίου 1968, ο Ανδρέας Φιλώτας –σύντομα Κύπριος διεθνής– διαμόρφωσε το τελικό Ολυμπιακός Λευκωσίας-Πανσερραϊκός 2–1 και αποτέλεσε τον πρώτο τερματοφύλακα που αφενός εκτέλεσε πέναλτι, αφετέρου χρίστηκε σκόρερ στην Α΄ κατηγορία Ελλάδας.
Οι Διακουμής και Γιάννης Τζώτζος πέτυχαν γκολ μέσω απευθείας κτυπήματος κόρνερ για λογαριασμό των Ολυμπιακού Βόλου και Πανσερραϊκού αντίστοιχα, ο τελευταίος στο εντός έδρας 1–1 με τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Συμμετοχές
Στην κανονική διάρκεια της διοργάνωσης χρησιμοποιήθηκαν 365 παίκτες συνολικά, δηλαδή τις ομάδες στελέχωσαν κατά μέσο όρο 20 μέλη, όσα ακριβώς την προηγούμενη περίοδο και παρά την αύξηση των αγώνων από 30 σε 34. Το γεγονός οφείλεται στην προαναφερόμενη μεταγραφική αδρανοποίηση εξαιτίας των γεωγραφικών περιορισμών και της εμπλοκής του ΓΓΑ Ασλανίδη. Ο Βύζας χρησιμοποίησε 17 και τους λιγότερους, ο δε ΓΑΣ Βέροια 19 αλλά ουσιαστικά μόλις οι 12 μετείχαν πάνω από 8 φορές, περίπτωση παρόμοια με των πρωταθλητών Παναθηναϊκού το 1960 και ΑΕΚ το 1963. Σε κάθε μία από τις 34 συναντήσεις αγωνίστηκαν 24 ποδοσφαιριστές 16 σωματείων (όλων πλην Εθνικού και ΠΑΟΚ), οι περισσότεροι αμυντικοί (α), μεσοεπιθετικοί (μ-ε), κανείς δε τερματοφύλακας:
Υπήρξε το δεύτερο πρωτάθλημα που δεν απουσίασαν σε κάποια αναμέτρηση της ομάδας τους οι Κουβάς (συνεχόμενο), Ηλιάδης, το τρίτο για τους Δομάζο, Κυζίρογλου, το δε τέταρτο του Ζαντέρογλου και μάλιστα διαδοχικό, με αποτέλεσμα την τελευταία αγωνιστική να συμπληρώσει 129 συνεχείς εμφανίσεις στην Α΄ Εθνική (με Νίκη Β. και Ολυμπιακό Π.). Ωστόσο, τον Απρίλιο ο Τάσος Βασιλείου είχε ήδη επεκτείνει το σερί των 124 του Αριστείδη Καμάρα (1962-1966) σε 132 (από τον Ιανουάριο του 1964, για Απόλλων Αθ. και ΑΕΚ), ενώ με 258 στη λήξη της διοργάνωσης ήταν πλέον ο παίκτης που είχε αγωνιστεί τις περισσότερες φορές στην κατηγορία (έλειψε μόνο 16 σε 9 χρόνια).
Σκόρερ
Ο τελικά δεύτερος είχε 17 επιτυχίες στο στάδιο Καραϊσκάκη και 12 εξ αυτών με 4 χατ τρικ, ενώ 2 τέτοια σημείωσε ο Μ. Παπαϊωάννου (13 ακόμη παίκτες από ένα) που κατά το Ολυμπιακός Πειραιώς-ΑΕΚ 1–4 της 3ης Δεκεμβρίου 1967 (9η αγωνιστική) αποτέλεσε τον τρίτο με 100 τέρματα στην Α΄ Εθνική, κατόπιν των Νεστορίδη το Μάρτιο του 1963 και Σιδέρη τον Οκτώβριο του 1964. Το σερί σκοραρίσματος του τελευταίου επί 8 αγωνιστικές τη χρονιά 1964-65, ισοφάρισε μεν ο Νικολαΐδης της πρωταθλήτριας, με λιγότερα όμως τέρματα στο σύνολο: 9 έναντι 12.
Κορυφαίοι ανά θέση
Με βάση το άθροισμα της ατομικής βαθμολογίας (3: άριστος, 1: καλός) ανά αγώνα, την οποία δημοσίευε η εβδομαδιαία εφημερίδα Ομάδα και σύμφωνα με το αρχείο του αθλητικογράφου και αναλυτή στατιστικών στοιχείων ποδοσφαίρου Γιώργου Παγιωτέλη, την ιδανική 11άδα του πρωταθλήματος απάρτιζαν οι εξής:
ενώ ιδιαίτερα διακρίθηκαν ακόμη ο τερματοφύλακας Νίκος Χρηστίδης, οι κεντρικοί αμυντικοί Χρήστος Ζαντέρογλου (Ολυμπιακός Π.), Σωκράτης Κουσουλάκης (ΓΑΣ Βέροια), Άγγελος Κρεμμύδας (Εθνικός), Φραγκίσκος Σούρπης (Παναθηναϊκός), Ζαχαρίας Χαλιαμπάλιας (Ηρακλή), ο αριστερός αμυντικός Κυριάκος Καζαντζίδης (Πανιώνιος), ο μέσος και αμυντικός Θόδωρος Κυζίρογλου (Πιερικός), οι πρωτοεμφανιζόμενοι κεντρώοι Στέφανος Γαϊτάνος (ΓΑΣ Βέροια), Γιώργος Στολίγκας (Ολυμπιακός Π.) και ο μεσοκυνηγός Βαγγέλης Συρόπουλος (Άρης). Σε 9 διοργανώσεις Α΄ κατηγορίας, κορυφαίος δεξιός ακραίος της άμυνας υπήρξε ο Καμάρας για 6η φορά (επίσης 1961 με Απόλλωνα Αθ., 1963-1966 με Παναθηναϊκό), στην καλύτερη επιθετική πεντάδα ο Σιδέρης περιλήφθηκε για δεύτερη διαδοχική και 5η συνολικά (1962, 1964, 1965, 1967), ο Δομάζος 4η (1961, 1962, 1966) και ο Σταματιάδης 3η (1964, 1965), ενώ ως αριστερός αμυνόμενος ο Σοφιανίδης για 2η (1963).
Η χρονιά αποδείχθηκε εξαιρετική για τον Βασιλείου, ο οποίος εκτός από πρωταθλητής, παίκτης με τις περισσότερες έως τότε συμμετοχές Α΄ Εθνικής αθροιστικά, επί δεύτερο συνεχόμενο έτος ιδανικός σέντερ μπακ και για 4η φορά στην κορυφαία αμυντική γραμμή (1961 αριστερά και 1962 με Απόλλωνα Αθ., 1967 με ΑΕΚ), συγκέντρωσε κατά την εφημερίδα την υψηλότερη ατομική βαθμολογία (ακολούθησαν με αισθητή διαφορά οι Γιαννακόπουλος, Δομάζος και Ζαντέρογλου). Είχε πραγματοποιήσει την τελευταία του εμφάνιση στην εθνική Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1966, αποχωρώντας αργότερα διαμαρτυρόμενος για την εξορία του πατέρα του στο νησί της Γυάρου ως αντιφρονούντα με τη δικτατορική κυβέρνηση.
Προπονητές
Από τα 18 σωματεία, την περίοδο άρχισαν με τον προπονητή που είχαν ολοκληρώσει την περυσινή τα 8 τουλάχιστον (δεν είναι γνωστοί οι προηγούμενοι των νεοφώτιστων Ολυμπιακού Βόλου και Πανελευσινιακού) και με Έλληνα ή Κύπριο τα 10, δεδομένου ότι οι πολυπληθείς μέχρι πρόσφατα Γιουγκοσλάβοι δεν απολάμβαναν της εμπιστοσύνης του νέου καθεστώτος σε πολιτικό επίπεδο.
Θεατές
Διατέθηκαν 2.357.140 εισιτήρια, άρα κατά μέσο όρο 7.700 ανά συνάντηση και 69.000 κάθε αγωνιστική ημέρα. Την 3η από αυτές στις 21 και 22 Οκτωβρίου σημειώθηκε η μεγαλύτερη προσέλευση με 101.812 θεατές, τα ¾ των οποίων παρακολούθησαν από ένα τοπικό ντέρμπι σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα ή Πειραιά: 28.748 το ΠΑΟΚ-Άρης (2–3), 22.887 το Παναθηναϊκός-ΑΕΚ (1–1) και 22.590 το Προοδευτική-Ολυμπιακός Πειραιώς (0–1) αντίστοιχα. Αυτό ήταν το πρώτο Σαββατοκύριακο στην ιστορία της ανώτατης βαθμίδας του ελληνικού ποδοσφαίρου με περισσότερους από 100 χιλιάδες φιλάθλους να προμηθεύονται εισιτήριο και να καταβάλουν συνολικό ποσό που υπερέβη τα 3 εκατομμύρια δραχμές (3.045.328), επίσης για πρώτη φορά. Πέραν του ενδιαφέροντος για την αρχή της διοργάνωσης και τις συγκεκριμένες αναμετρήσεις, το ρεκόρ επιτεύχθηκε βέβαια λόγω της αύξησης από 8 σε 9 των παιχνιδιών της αγωνιστικής και, παρότι συχνά προσεγγίστηκε, δεν ξεπεράστηκε στη διάρκεια εκείνης της ίδιας χρονιάς.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1967-1968
Αλληλοδιδακτικό σχολείο
Περιγράφει επίσης πως χωρίζονται σε τάξεις τα παιδιά ίσων δυνάμεων και προόδου. Δυο παιδιά, τα πλέον προκομμένα και χρηστοήθη διορίζονται δάσκαλοι σε κάθε τάξη με την ονομασία Πρωτόσχολοι ή Ερμηνευταί και διδάσκουν και επιτηρούν τα υπόλοιπα. Μιλά για τις ποινές και εξηγεί πως φιλοτιμούνται τα παιδιά για να προβιβαστούν σε ανώτερη τάξη ώστε να γίνουν και εκείνοι Πρωτόσχολοι. Στα σχολεία αυτά διδάσκονται ανάγνωση, γράψιμο και αριθμητική με ειδικούς πίνακες και με κατάλληλο σύστημα ώστε να μην κουράζονται τα παιδιά.
Ο ίδιος ο Κλεόβουλος σπούδασε την μέθοδο αυτή στο Παρίσι και το 1819, με την υποστήριξη του άρχοντα Νικολάου Ροσσέτι-Ροσνοβάνου που είχε γνωρίσει εκεί ίδρυσε στο Ιάσι το πρώτο Αλληλοδιδακτικό Διδασκαλείο απ΄όπου απεφοίτησαν πολλοί αλληλοδιδακτικοί δάσκαλοι. Αυτοί σκορπίστηκαν σ΄όλη την Ελλάδα και συνέστησαν πολλά σχολεία της μεθόδου αυτής. Η Φιλανθρωπική Εταιρεία ίδρυσε στο Ναύπλιο ένα τέτοιοι σχολείο στο οποίο φοίτησε και ο Σταμάτης Σέρμπος το 1835, όπως ο ίδιος αναφέρει στο χειρόγραφό του, στο οποίο φοιτούσαν 250 μαθητές με διευθυντή τον Ν. Νικητόπουλο.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαίδευση
Πορτογαλική γλώσσα
Η Πορτογαλική γλώσσα (português, προφορά: ▶ ) είναι λατινογενή ρομανική γλώσσα της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας. Εμφανίστηκε στη σημερινή Γαλικία (Ισπανία) και τη βόρεια Πορτογαλία. Είναι η επίσημη γλώσσα στην Πορτογαλία, αλλά και σε οχτώ ακόμα χώρες που είναι πρώην πορτογαλικές αποικίες.
Περίπου 210 με 215 εκατομμύρια ομιλητές έχουν την πορτογαλική ως μητρική γλώσσα ενώ συνολικά οι ομιλητές υπολογίζονται σε 240 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα η Πορτογαλική συνήθως να εμφανίζεται ως η έβδομη πλέον ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο (ή έκτη, επειδή ο αριθμός των ομιλητών της ως μητρικής είναι κοντά σε αυτόν των ομιλητών της Μπενγκάλι), η τρίτη πλέον ομιλούμενη Ευρωπαϊκή γλώσσα στον κόσμο, η πιο ομιλούμενη γλώσσα στη Νότια Αμερική (ο αριθμός των ισπανόφωνων και των πορτογαλόφωνων ομιλητών είναι πολύ κοντά αλλά το 51% του πληθυσμού της ηπείρου μένει στη Βραζιλία) και στο νότιο ημισφαίριο, η δεύτερη πλέον ομιλούμενη ρομανική γλώσσα στην Αφρική (μετά τη Γαλλική) και η πλέον ομιλούμενη ρομανική γλώσσα στην Ωκεανία, την Ιαπωνία και την ηπειρωτική Ασία.
Η πορτογαλική αποτελεί επίσης βάση κρεολών γλωσσών. Η Βραζιλία είναι η πολυπληθέστερη πορτογαλόφωνη χώρα.
Τον Μάρτιο του 2006, το Μουσείο της Πορτογαλικής Γλώσσας, ένα διαδραστικό μουσείο σχετικά με την πορτογαλική γλώσσα, ιδρύθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, την πόλη με τον μεγαλύτερο αριθμό ομιλητών της γλώσσας στον κοσμο.
Γεωγραφική κατανομή
Η πορτογαλική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα της Ανγκόλας, της Βραζιλίας, της Γουινέα-Μπισσάου, της Μοζαμβίκης, της Πορτογαλίας, του Πράσινου Ακρωτηρίου, του Αγίου Θωμά και Πρίγκιπα, μαζί με την κινεζική του Μακάο (Κίνα) και μαζί με την τέτουμ του Ανατολικού Τιμόρ.
Μιλιέται ευρέως χωρίς να είναι επίσημη στην Ανδόρα, το Λουξεμβούργο, τη Ναμίμπια και την Παραγουάη (στην τελευταία χώρα υπάρχουν 112.520 φυσικοί ομιλητές της γλώσσας σύμφωνα με την απογραφή του 2002). Κρεολές γλώσσες με βάση την πορτογαλική είναι οι μητρικές γλώσσες στο Πράσινο Ακρωτήριο και τη Γουινέα-Μπισσάου. Στο Πράσινο Ακρωτήριο οι περισσότεροι μιλούν και την πρότυπη πορτογαλική και το επίπεδο γνώσης της γλώσσας είναι σαν μητρική.
Λόγω της διάδοσης της γλώσσας κατά την εποχή της αποικιοκρατίας, υπάρχουν ομιλητές της πορτογαλικής στη Γκόα, το Νταμάν και το Ντιου στην Ινδία.
Ιστορία
Όταν οι Ρωμαίοι έφτασαν στην Ιβηρική Χερσόνησο το 216 π.Χ. έφεραν μαζί τους τη Λατινική γλώσσα, από την οποία προέκυψαν όλες οι λατινογενείς γλώσσες. Η γλώσσα διαδόθηκε από τους Ρωμαίους στρατιώτες, έποικους και έμπορους, οι οποίοι έχτισαν Ρωμαϊκές πόλεις, συνήθως κοντά σε ήδη υπάρχοντες τόπους κατοικίας από προηγούμενους πολιτισμούς.
Μεταξύ του 409 μ.Χ. και του 711 μ.Χ., καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μεταμορφωνόταν στη Δυτική Ευρώπη, Γερμανικοί λαοί κατέκτησαν την Ιβηρική χερσόνησο (Μεγάλες Μεταναστεύσεις). Οι κατακτητές, κυρίως οι Σουηβοί και οι Βησιγότθοι, υιοθέτησαν γρήγορα στοιχεία του ύστερου Ρωμαϊκού πολιτισμού και των διαλέκτων της Δημώδους Λατινικής που υπήρχαν στη χερσόνησο. Μετά την εισβολή των Μαυριτανών το 711, η Αραβική γλώσσα έγινε η επίσημη διοικητική γλώσσα των κατακτημένων περιοχών, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού συνέχισε να μιλάει μια μορφή της Ρομανικής (γνωστή ως μοζαραβική γλώσσα). Η επίδραση της Αραβικής στις διαλέκτους της Ρομανικής στα χριστιανικά βασίλεια περιορίστηκε στο λεξιλόγιό τους.
Οι παλαιότερες λέξεις και φράσεις της Γαλικιανο-Πορτογαλικής έχουν καταγραφεί σε λατινικά διοικητικά έγγραφα του 9ου αιώνα. Η φάση αυτή είναι γνωστή ως Πρωτο-Πορτογαλική και διήρκεσε από τον 9ο αιώνα ως την ανεξαρτησία, κατά τον 12ο αιώνα, της επαρχίας της Πορτογαλίας από το Βασίλειο της Γαλικίας, που ήταν τότε υποβασίλειο του Βασιλείου του Λεόν. Στο πρώτο μέρος της Γαλικιανο-Πορτογαλικής περιόδου (από τον 12ο ως τον 14ο αιώνα), η γλώσσα χρησιμοποιούνταν όλο και περισσότερο σε έγγραφα και άλλες γραπτές μορφές. Για κάποιο χρονικό διάστημα αποτέλεσε την προτιμώμενη γλώσσα της λυρικής ποίησης της χριστιανικής Ισπανίας, όπως η Οξιτανική γλώσσα ήταν η γλώσσα της ποίησης των τροβαδούρων στη Γαλλία. Η Πορτογαλία έγινε ανεξάρτητο βασίλειο το 1139, υπό τον βασιλιά Αλφόνσο Α΄ της Πορτογαλίας. Το 1290, ο βασιλιάς Διονύσιος Α΄ της Πορτογαλίας ίδρυσε το πρώτο πορτογαλικό πανεπιστήμιο στη Λισαβόνα (το Estudos Gerais, που αργότερα μεταφέρθηκε στην Κοΐμπρα) και αποφάσισε ότι η πορτογαλική γλώσσα, η οποία μέχρι τότε ονομαζόταν «κοινή γλώσσα», θα ονομαζόταν Πορτογαλική γλώσσα και θα χρησιμοποιούνταν επίσημα.
Στη δεύτερη περίοδο της Παλιάς Πορτογαλικής, κατά τον 15ο και τον 16ο αιώνα, με τις ανακαλύψεις των Πορτογάλων, η γλώσσα διαδόθηκε σε πολλές περιοχές της Αφρικής, της Ασίας και της Αμερικής. Η πλειοψηφία των πορτογαλόφωνων σήμερα ζει στη Βραζιλία, τη μεγαλύτερη πρώην αποικία της Πορτογαλίας. Από τα μέσα του 16ου αιώνα η Πορτογαλική είχε γίνει λίνγκουα φράνκα στην Ασία και την Αφρική, και χρησιμοποιούνταν όχι μόνο στη διοίκηση και στο εμπόριο με τις αποικίες αλλά και στην επικοινωνία μεταξύ αυτοχθόνων υπαλλήλων και Ευρωπαίων διαφόρων εθνικοτήτων. Η διάδοσή της διευκολύνθηκε από τους μικτούς γάμους μεταξύ Πορτογάλων και αυτοχθόνων, και από τη σύνδεση της γλώσσας με τις ιεραποστολικές προσπάθειες της Καθολικής Εκκλησίας, που οδήγησαν στο σχηματισμό Κρεολών γλωσσών όπως η Kristang σε πολλά μέρη της Ασίας (από τη λέξη cristão, «Χριστιανός»). Η γλώσσα συνέχισε να είναι δημοφιλής σε μέρη της Ασίας μέχρι τον 19ο αιώνα. Κάποιες πορτογαλόφωνες χριστιανικές κοινότητες στην Ινδία, τη Σρι Λάνκα, τη Μαλαισία και την Ινδονησία διατήρησαν τη γλώσσα τους ακόμα και μετά την απομόνωσή τους από την Πορτογαλία.
Το τέλος της περιόδου της Παλιάς Πορτογαλικής σηματοδοτείται από την έκδοση του Cancioneiro Geral του Γκαρσία ντε Ρεσέντε, το 1516. Τα πρώτα χρόνια της Σύγχρονης Πορτογαλικής, που επικρατεί από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα, χαρακτηρίζονται από μια αύξηση στον αριθμό των λέξεων που δανείστηκαν από την Κλασική Λατινική και την Κλασική Ελληνική από την Αναγέννηση, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το λεξιλόγιο της γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Βραζιλίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ισημερινής Γουινέας Κατηγορία:Γλώσσες της Μοζαμβίκης Κατηγορία:Γλώσσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιβηρορομανικές γλώσσες
Λιζίν (Ντου)
Το Λιζίν (γαλλικά: Lizine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Επίσκοπος Βυζαντίου Τίτος
Ο Τίτος διετέλεσε επίσκοπος Βυζαντίου για περίπου τριάντα με τριανταπέντε έτη, μεταξύ των ετών 242 και 272. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει ότι χειροτονήθηκε από τον Καστίνο.
Επί των ημερών της ποιμαντορίας του μαίνονταν οι διωγμοί του Δεκίου, Γάλλου και Ουαλεριανού.
Πηγές
Τιτος
Monotheist
Monotheist είναι ο τίτλος του έκτου άλμπουμ του ελβετικού metal συγκροτήματος Celtic Frost, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Century Media".
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν από το 2002 ως το 2005 στο "Horus Sound Studio" του Ανόβερου και η παραγωγή του πραγματοποιήθηκε από τα μέλη των Celtic Frost με την βοήθεια του Πίτερ Τέγκτρεν.
Η κυκλοφορία του "Monotheist" πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις, με το digipak περιορισμένης έκδοσης να έχει διαφορετικό εξώφυλλο και το επιπλέον κομμάτι "Temple of Depression", ενώ η έκδοση βινυλίου και η ιαπωνική έκδοση περιελάμβανε το κομμάτι "Incantation Against You", ένα κομμάτι a cappella το οποίο ηχογραφήθηκε από την Σιμόν Βόλενβάιντερ και μία ανδρική χορωδία. Το κομμάτι είναι εμπνευσμένο από μεσοποταμιακά τελετουργικά γραπτά για εξορία, όπως και το κείμενο "Maklu" από το "Νεκρονομικόν" του Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ.
Παράλληλα με την κυκλοφορία του δίσκου, προβλήθηκε ένα βίντεο κλιπ για το κομμάτι "A Dying God Coming into Human Flesh", σε σκηνοθεσία της Τζέσι Φίσερ.
Θέσεις τσαρτ
Monotheist (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Μαΐου 2006
Μέλη των Celtic Frost
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Monotheist" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Celtic Frost Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Ταυτότητα
Η λέξη Ταυτότητα μπορεί να αναφέρεται:
Πράσσο Γιούρων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σποράδες Κατηγορία:Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
Στάδιο Τάσος Μάρκου
Το Στάδιο Τάσος Μάρκου είναι στάδιο που χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ανήκει στο Δήμο Παραλιμνίου της Κύπρου. Βρίσκεται στο Παραλίμνι και στην Διεύθυνση Αντώνη Παπαδοπούλου 17, Τ.Κ. 5310. Εγκαινιάστηκε το 1996.
Έχει χωρητικότητα 5.800 θέσεων και οι κερκίδες του είναι προσανατολισμένες ανατολικά και δυτικά.
Το γήπεδο χρησιμοποιείται ως έδρα της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου για τους ποδοσφαιρικούς αγώνες.
Το γήπεδο ονομάζεται και σπιτι των ανέμων.
Το όνομα του γηπέδου, αναφέρεται στον δημοκρατικό στρατιωτικό Τάσο Μάρκου, ο οποίος ήτανε αντιχουντικός και σκοτώθηκε κατά την τούρκικη εισβολή στην Κύπρο του 1974.
Πηγές
Τ Κατηγορία:Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Παραλίμνι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Αμμοχώστου
Λο (κοινότητα)
Το Λο (γαλλικά: Lods, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μαγικά Φίλτρα
Η Πλοκή
Σε ένα νησί της Νέας Αγγλίας, εδώ και μερικούς αιώνες, η δεισιδαιμονία των κατοίκων αποδίδει όλα τα κακά στις γυναίκες της οικογένειας Όουενς. Ανάμεσα στις φήμες που ακούγονται γι’ αυτές είναι πως είναι μοχθηρές μάγισσες, ανήθικες και επικίνδυνες για το άλλο φύλο: όχι μόνο γνωρίζουν πως να δένουν άντρες με μαγεία, αλλά και αφού φέρουν στον κόσμο αποκλειστικά κόρες, θανατώνουν οι ίδιες τους συζύγους τους. Άλλες από αυτές τις φήμες είναι αληθινές, άλλες παραφουσκωμένες από τη λαϊκή φαντασία. Ως αποτέλεσμα όμως, έχουν την κοινωνική απομόνωση των γυναικών αυτών και την έκφραση της απέχθειας προς αυτές με κάθε τρόπο.
Παππούς Αλοννήσου
Ο Παππούς είναι μία μικρή ακατοίκητη νησίδα των Βορείων Σποράδων και βρίσκεται ανατολικά της Κυρά Παναγιάς και βορειοδυτικά του Πράσσου Γιούρων. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σποράδες Κατηγορία:Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
Μαγικά Φίλτρα
Η Πλοκή
Τα χρόνια παίρνουν και τα δύο κορίτσια, αν και πολύ αγαπημένα, εξελίσσονται σε δύο πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες.
Ως παιδί η Σάλλυ, η πιο ταλαντούχα από τις δύο στη μαγεία, για να γλιτώσει από την κατάρα, έκανε ένα ξόρκι της που θα της έφερνε την πραγματική αγάπη. Διάλεξε ωστόσο επίτηδες χαρακτηριστικά που κανένας άντρας δεν θα μπορούσε να έχει συγκεντρωμένα, ώστε να νιώσει ήσυχη και ασφαλής. Στο σήμερα γνωρίζει όμως, τον έρωτα σε έναν καθημερινό άντρα, το Μάικλ, με τον οποίο ζει μια σύντομη πολύ ευτυχισμένη περίοδο. Μετά τον τραγικό χαμό του, επιστρέφει στο σπίτι των θείων της, με τις δύο μικρές της κόρες. Εξακολουθεί να επιθυμεί την κοινωνική αποδοχή, την οικογένεια, τη σταθερότητα και εν τέλει μια φυσιολογική ζωή ως θνητή.
Στον αντίποδα, η Γκίλιαν είναι ένα πλάσμα με άγρια συναισθήματα, περιπετειώδες, που αλλάζει συχνά εραστές και που πέφτει με πάθος από τη μία τρέλλα στην άλλη. Επιστρέφει στο σπίτι που μεγάλωσε όταν προσπαθεί να γλιτώσει από έναν επικίνδυνο άντρα, τον Τζίμι, με τον οποίο διατήρησε μια παθιασμένη σχέση. Με τον Τζίμι να τις καταδιώκει ακόμη και από το υπερπέραν και με έναν νέο πρόσωπο να διεκδικεί την αγάπη της Σάλλυ, απομένει στις δύο αδερφές να βάλουν σε τάξη τα συναισθήματα τους, να κρύψουν τα μυστικά της οικογένειάς τους και να ανακαλύψουν την αληθινή αγάπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι
Κατάλογος χωρών
Ένας αλφαβητικός κατάλογος των χωρών του κόσμου.
Με σκούρα γράμματα είναι τα ανεξάρτητα κράτη.
Μπορείτε επίσης να δείτε τις χώρες με βάση την πρωτεύουσα, την ήπειρο, τον πληθυσμό, την έκταση και τη ζώνη ώρας.
Α
🇱🇨 🇸🇲 🇸🇽  🇦🇿 🇪🇬 🇪🇹  🇨🇮 🇦🇱   Abkhazia 🇹🇱  🇦🇩 🇦🇬 🇦🇷 🇦🇲   Artsakh '''🇦🇺 🇦🇹 🇦🇫
Β
🇻🇦 🇧🇪 🇻🇪  🇧🇴  🇲🇰 🇧🇦 🇧🇬 🇧🇷
Γ
🇫🇷 🇩🇪  🇬🇦 🇬🇭  🇬🇾  🇬🇼  🇬🇱 Greenland
Δ
🇩🇲 🇩🇴
Ε
🇸🇻  🇪🇷 🇪🇪 🇸🇿
Η
🇺🇸 USA 🇬🇧
I
🇯🇵 🇮🇳 🇮🇩 🇯🇴 🇮🇶 🇮🇷 🇬🇶 🇪🇨 🇮🇸 🇪🇸 🇮🇱 🇮🇹
Κ
🇰🇿 🇨🇲 🇨🇦 🇶🇦 🇨🇫 🇰🇪 🇨🇳 🇰🇬 🇰🇮 🇨🇴 🇰🇲  🇨🇩 🇰🇵 🇰🇷   🇨🇺  🇨🇼 🇭🇷 🇨🇾
Λ
🇱🇦 🇱🇻 🇧🇾  🇱🇷 🇱🇾 🇱🇹 🇱🇮 🇱🇺
Μ
🇲🇼 🇲🇻 undefined 🇲🇹 🇲🇦  undefined 🇲🇪 🇲🇽  🇫🇲  🇲🇿 🇲🇩   🇧🇧  🇧🇭 🇧🇿 🇧🇯  🇧🇫 🇧🇮
Π
🇵🇰 🇵🇸 🇵🇼 🇵🇦 🇵🇬 🇵🇪 🇵🇱  🇨🇻
Ρ
🇷🇼 🇷🇴 🇷🇺
Σ
🇸🇹  Sahrawi Arab Democratic Republic 🇸🇳 🇷🇸   🇸🇱  🇸🇰 🇸🇮 🇸🇴  Somaliland 🇸🇩 🇸🇪 🇸🇷  🇸🇾
Τ
🇹🇭 🇹🇯 🇯🇲 🇩🇯  🇹🇴 🇹🇻 🇹🇷 🇹🇲   🇨🇿 🇹🇳
Υ
🇾🇪 Transnistria
Φ
🇵🇭 🇫🇮
Περιοχές
Περιλαμβάνονται υπερπόντιες κτήσεις κρατών, περιοχές με ειδικό καθεστώς διαχείρισης ή αυτονομίας κλπ
Δείτε επίσης
Land Världsgeografi
Υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου 2012
Σύμφωνα με τον απολογισμό του Πρωθυπουργού, στη σύσκεψη του υπουργικού συμβουλίου της 15ης Ιουνίου - δύο ημέρες πριν τις εκλογές της 17ης - η κυβέρνηση σε αυτές τις 35 ημέρες κλήθηκε να διαχειριστεί: «μια δύσκολη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών με τα βλέμματα όλων στραμμένα πάνω στην Ελλάδα και να θέσουμε το μείζον ζήτημα της ανάπτυξης, την εξεταστική περίοδο για δεκάδες χιλιάδες μαθητές, μια σοβούσα κρίση στο χώρο της υγείας και του φαρμάκου που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, μια διαφαινόμενη κακή –ή τουλάχιστον χειρότερη από την περσινή- σεζόν για τον ελληνικό τουρισμό, μια επικίνδυνη αδράνεια σε κρίσιμους τομείς του κράτους όπως ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός, επικίνδυνα φαινόμενα αυτοδικίας που δηλητηριάζουν το δημόσιο βίο και εντείνουν τη δυσπιστία απέναντι στις αρχές, τον κίνδυνο ενός black out στην αγορά ενέργειας λόγω των σημαντικών προβλημάτων ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι μεγάλες ενεργειακές επιχειρήσεις και φυσικά την προετοιμασία για το 2ο γύρο εκλογών με σημαντικά μειωμένο προϋπολογισμό σε σχέση με την 6η Μαΐου.»
Αναφορές
2012 05 2012 05 Κατηγορία:2012
Πλευρώτους
Τα Πλευρώτους (Pleurotus) είναι γένος εδώδιμων μανιταριών που φυτρώνουν σε νεκρά δέντρα. Πρόκειται για μανιτάρια που καλλιεργούνται πολύ σε όλο το κόσμο. Τα πιο γνωστά είδη της οικογένειας αυτής είναι ο Πλευρώτους ο οστρεώδης (Pleurotus ostreatus) και ο Πλευρώτους του Ερυγγίου (Pleurotus eryngii).
Νέα Μπάφρα Σερρών
Η Νέα Μπάφρα είναι ημιορεινός οικισμός στους πρόποδες του Παγγαίου όρους στον Νομό Σερρών σε υψόμετρο 210μ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 716 κατοίκους. Βρίσκεται 49 χλμ. νοτιοανατολικά από την πόλη των Σερρών, 23 χλμ. δυτικά από την πόλη της Δράμας και 43 χλμ. βορειοδυτικά από την πόλη της Καβάλας. Βρίσκεται στον κόμβο των εθνικών οδών Δράμας - Θεσσαλονίκης και Σερρών - Καβάλας.