cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιούρκας Σεϊταρίδης
Ντιναμό Μόσχας
Στις 23 Μαΐου 2005 πήρε μεταγραφή για τη ρωσική Ντιναμό Μόσχας, με το κόστος της μετακίνησής του να αγγίζει τα δέκα εκατομμύρια ευρώ, η οποία την εποχή εκείνη ήταν η ακριβότερη μεταγραφή Έλληνα ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.
Ατλέτικο Μαδρίτης
Στις 31 Μαΐου 2006 ακολούθησε νέα μεταγραφή, αυτή τη φορά με προορισμό την Ατλέτικο Μαδρίτης, έναντι έξι εκατομμυρίων ευρώ, όντας ο δεύτερος Έλληνας που είχε αγωνιστεί στους "ροχιμπλάνκος" μετά τον Ντέμη Νικολαΐδη. Στις 27 Αυγούστου 2006 ο Σεϊταρίδης αποβλήθηκε στο ντεμπούτο του, εναντίον της Ράθινγκ Σανταντέρ. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 21 Ιουλίου 2007 σε έναν αγώνα για το κύπελλο Ιντερτότο εναντίον της Γκλόρια Μπίστριτσα. Στον ισπανικό σύλλογο παρέμεινε συνολικά τρία χρόνια.
Παναθηναϊκός (2009-2013)
Το 2009 αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα για μια δεύτερη θητεία στον Παναθηναϊκό, υπογράφοντας συμβόλαιο τεσσάρων χρόνων.
Διεθνής καριέρα
Στις 13 Φεβρουαρίου 2002 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ελλάδα σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας.
Το καλοκαίρι του 2005 αγωνίστηκε στο κύπελλο Συνομοσπονδιών που διεξήχθη στη Γερμανία, ενώ υπήρξε βασικό στέλεχος της Ελλάδας και στο Euro 2008.
Τελευταία του εμφάνιση με την Ελλάδα σε τελική φάση διοργάνωσης υπήρξε η συμμετοχή του στο Μουντιάλ 2010 στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής.
Πολιτική
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων με την παράταξη «Αθήνα Ψηλά» του Κώστα Μπακογιάννη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Αστυπάλαια (ακτοφυλακίδα)
Κατηγορία:Ελληνικές ακταιωροί
Αναρριχίδες
Οι αναρριχίδες είναι βυθόψαρα που ζουν κοντά στις ακτές σε βάθη από 20 μέχρι 500 μέτρα. Πρόκειται για ψάρια σχετικά μεγάλα που μοιάζουν σαν τεράστια στο πάχος χέλια, με ογκώδη κεφαλή, που ξεπερνούν σε μήκος και τα 2 μέτρα. Φέρουν ένα ραχιαίο συνεχόμενο πτερύγιο, αμέσως μετά από το κεφάλι μέχρι την ουρά. Το χρώμα τους είναι γκρίζο και υπόλευκο στη κοιλιά. Το δέρμα τους φέρει περί τις δέκα σκουρόχρωμες κάθετες ραβδώσεις. Τρέφονται με αχιβάδες και καρκινοειδή τα οποία και συνθλίβουν με τα ισχυρά μυτερά τους δόντια. Παρότι έχουν άσχημη εμφάνιση, (κοντόχοντρο ρύγχος), έχουν νόστιμο κρέας. Το δέρμα τους χρησιμοποιείται στη βυρσοδεψία.
Αλιεία
Οι αναρριχίδες ψαρεύονται με δίκτυα και με πετονιά. Η απόσπασή τους από τη θάλασσα πρέπει να γίνεται αργά και με προσοχή, δεδομένου ότι είναι μεγάλα ψάρια και θεωρούνται πολύ επιθετικά, και το δάγκωμά τους είναι επικίνδυνο.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένειες ψαριών Κατηγορία:Περκόμορφα
Αδαλβέρτος Άττο της Κανόσα
Ο Αδαλβέρτος Άττο ή Άτσο (ιταλ.: Adalbert Atto ή Adalberto Azzo, απεβίωσε στις 13 Φεβρουαρίου 988) από τον Οίκο της Κανόσα ήταν ο πρώτος κόμης της Κανόσσα και ιδρυτής αυτού του ευγενούς Οίκου, που τελικά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πολιτική διευθέτηση του Λομβαρδικού βασιλείου και της Έριδας της Περιβολής στον 11ο και 12ο αι.
Βιογραφία
Ο Αδαλβέρτος εμφανίζεται για πρώτη φορά ως γιος του Σιγιφρέδου της Λούκκα, κυρίου εδαφών γύρω από την Πάρμα και τη Μπρέσια. Ήταν αρχικά ένας υποτελής του Λοθάριου Β΄ της Λοθαριγγίας και λεγεωνάριος του Αδελάρδου επισκόπου του Ρέτζιο. Ανέβηκε γρήγορα σε υπεροχή, όταν έδωσε καταφύγιο στην Αδελαΐδα της Λομβαρδίας στο κάστρο του στην Κανόσσα, όταν αυτή είχε διαφύγει από το κάστρο της Γκάρντα (951), όπου η Βερεγγάριος Β΄ της Λομβαρδίας την είχε φυλακίσει.
Αφού ο Όθων Α΄ της Γερμανίας νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, απένειμε στον Αδαλβέρτο τις κομητείες του Ρέτζιο νελ' Εμίλια και Μόντενα. Σύμφωνα με το Χρονικό της Νοβαλέζα, στον Aδαλβέρτο δωρίστηκαν οι κομητείες επειδή είχε βοηθήσει την Aδελαΐδα.
Με την Αδελαΐδα διαπραγματεύτηκε μία κατανομή εξουσίας με τον επίσκοπο του Ρέτζιο, σύμφωνα με την οποία ο επίσκοπος επιβεβαιώθηκε ως comes civitatis (κόμης της πόλης) και ο Αδαλβέρτος ως comes comitatus (κόμης της κομητείας), όπου λέγεται ότι η κομητεία ξεκινούσε τρία ή τέσσερα μίλια έξω από τα τείχη της πόλης. Εμφανίζεται με παρόμοιο τίτλο, ''comes comitatus Mantuanensis, στη Μάντοβα σε μία επιστολή της μονής της Σάντα Τζούλια με ημερομηνία 10 Ιουνίου 977.
Το 984 ο Aδαλβέρτος εμφανίζεται στις πηγές ως μάργραβος. Όταν ο Ερρίκος Β΄ δούκας της Βαυαρίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς εκείνη τη χρονιά, πρόσθεσε την Πάρμα, την κομητεία της Πιατσέντσα, το Μπέργκαμο, την Κρεμόνα και τη Μπρέσια στα εδάφη του Αδαλβέρτου. Ωστόσο ο σφετερισμός του θρόνου από τον Ερρίκο Β΄ ήταν σύντομος.
Ο Aδαλβέρτος έκτισε ένα μοναστήρι στην Κανόσσα το 961, αφιερωμένο στον Άγ. Απολλώνιο το 971. Έφτιαξε επίσης ένα μοναστήρι στο Μπρεστσέλο. Αυτός και η οικογένειά του τάφηκαν όλοι στο Άγ. Απολλώνιο.
Οικογένεια
Ο Aδαλβέρτος νυμφεύτηκε τη Χιλδεγάρδα (Ιλδεγάρδα) των Σουπονιδών και απέκτησε τρεις γιους:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Κανόσα
Μπουκουβαλαίοι
Οι Μπουκουβαλαίοι ή Μπουκουβαλέοι (αρσενικό: Μπουκουβάλας, Μπουκοβάλας, Βουκουβάλας, Βουκοβάλας,  θηλυκό: Μπουκουβάλα, Μπουκουβάλαινα, Βουκουβάλα, Βουκουβάλαινα) είναι Ελληνικό οικογενειακό επώνυμο και μπορεί να αναφέρεται στους ακόλουθους ανθρώπους ή ομάδες ανθρώπων:
Μαρτυρίες
Ρήγας Φεραίος (1757-1798):
Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (1815-1891):
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1815-1891):
Συγκρούσεις με τους Αλβανούς
Κάποια στιγμή, στα τέλη 17ου - αρχές του 18ου αιώνα οι Μπουκουβαλαίοι, ως Ελληνική φατρία της Ακαρνανίας, συγκρούστηκαν με Αλβανούς και τους κατατρόπωσαν.
Εγκατάσταση των Μπουκουβαλαίων στο Σακαρέτσι (Περδικάκι)
Οι Μπουκουβαλαίοι τελικώς, εγκαταστάθηκαν στο Σακαρέτσι (Περδικάκι) του Βάλτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας το οποίο και αποτέλεσε το κυριότερο ορμητήριό τους. Αρκετοί απόγονοι των Μπουκουβαλαίων βρίσκονται στη σημερινή Αργιθέα Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
Γενεαλογία των Μπουκουβαλαίων
Οι Μπουκουβαλαίοι έλκουν την απώτερη καταγωγή τους από τον σημαντικό κλέφτη Βουκοβάλλα, ο οποίος έδρασε κυρίως στην περιοχή της Ακαρνανίας. Περιγράφεται παρακάτω η πιθανολογούμενη με βάσει όλες τις ιστορικές πηγές γενεαλογία των Μπουκουβαλαίων ξεκινώντας από τα μέσα του 17ου αιώνος. Υπάρχει ένα ζήτημα σχετικά με το αν ο πρώτος Γιάννης Μπουκουβάλας, γενάρχης των Μπουκουβαλαίων (όπως αυτοί έγιναν γνωστοί), ήταν πατέρας ή αδελφός του Δήμου Μπουκουβάλα που έδρασε κατά το 1650.
Η εξουσία των Μπουκουβαλαίων στο Αρματολίκι των Αγράφων
Η οικογένεια των Μπουκουβαλαίων κατάφερε με επιγαμίες των μελών της να δημιουργήσει μια κραταιά και εκτεταμένη ομοσπονδία αρματολικιών, στην οποία συμπεριλαμβάνονταν γειτονικά των Αγράφων αρματολίκια. Τέτοια ήταν των Τζουμέρκων, του Βάλτου, του Ξηρόμερου, της Βόνιτσας και του Πατρατζικίου (Υπάτης).
Οι κύριες προσωπικότητες που απασχολούν τους παραπάνω ποιητές αλλά και ιστορικούς είναι κατά σειρά γέννησης:
Τύχη του αρματολικιού των Αγράφων
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, από τα πρώτα κιόλας χρόνια της Επανάστασης του 1821 είχε κατά νου τον προσεταιρισμό του αρματολικιού των Αγράφων κάτι που τελικώς το πέτυχε όταν πλέον είχε παρηκμάσει η εξουσία της οικογένειας των Μπουκουβαλαίων. Όμως, λόγω του οτι οι Μπουκουβαλαίοι είχανε ακόμη ερείσματα στα σώματα των ατάκτων, κατηγορούνταν ο Καραϊσκάκης ως σφετεριστής και καταχραστής. Για να σταματήσουν οι κατηγορίες αυτές, αρραβώνιασε μια από τις ανήλικες κόρες του με τον μικρότερο αδελφό του Κώστα Μπουκουβάλα, τον Χρήστο Μπουκουβάλα (Χριστάκη) και εμφανιζόταν ως προστάτης αυτών. όμως μετά από λίγο καιρό που σταμάτησαν οι κατηγορίες εναντίον του και πλέον είχε εδραιωθεί η εξουσία του στο Αρματολίκι των Αγράφων, όπως γράφεται χαρακτηριστικά στη βιβλιογραφία έγραψε τα αρραβωνιάσματα στα παλιά του τα τσαρούχια και ήρπασε την επαρχία ταύτην.
Οι Μπουκουβαλαίοι στη σάτιρα
Το επίθετο Μπουκουβάλας λόγω της ασυνήθιστης κυκλοφορίας και φύσης του έγινε αντικείμενο σάτιρας σε δημοφιλείς σειρές της ελληνικής τηλεόρασης της δεκαετίας του 1990. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι σειρές Κωνσταντίνου & Ελένης (ΑΝΤ1) και Απαράδεκτοι (MEGA).
Ελληνική Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κλέφτες και αρματολοί Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης
Η Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η Θεσσαλονίκη και στην εκκλησιαστική περιφέρειά της υπάγεται ο Δήμος Θεσσαλονίκης, οι συνοικίες Ευαγγελίστριας και Αγίου Παύλου του Δήμου Νεάπολης-Συκεών και τμήμα του δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη.
Αποτελείται από 43 ενορίες και 3 Μονές. Μητροπολιτικός Ναός είναι αυτός του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ενώ ιστορικοί είναι οι ναοί του πολιούχου Αγίου Δημητρίου, της Αγίας Σοφίας, των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων κ.ά. Μητροπολίτης της από το 2004 είναι ο Άνθιμος Α'.
Ιστορικά στοιχεία
Η εκκλησία της Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε από τον Απόστολο Παύλο. Ο απόστολος Παύλος έστειλε δύο επιστολές προς τους πιστούς της Εκκλησίας της Θεσσαλονίκης. Η προς Θεσσαλονικείς Α' επιστολή και η προς Θεσσαλονικείς Β' επιστολή γράφτηκαν περίπου από το 50-52 μ.Χ.
Κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια ανεγέρθηκαν μνημειώδεις ναοί στην πόλη όπως το παλαιοχριστιανικό Οκτάγωνο, ο μεγάλος ναός οκταγωνικής κάτοψης που σήμερα είναι ορατά κατάλοιπά του.
Στις αρχές του 4ου αιώνα, ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων δεν επέτρεψε να εισέλθει στο ναό ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ λόγω της σφαγής ανθρώπων την οποία διέταξε ο αυτοκράτορας στον Ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης. Στους πρώτους αιώνες της Χριστιανικής Εκκλησίας, η Εκκλησία της Θεσσαλονίκης, όπως και ολόκληρο το δυτικό τμήμα της Ελλάδας ανήκε στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Πάπα της Ρώμης. Τον 4ο αιώνα ο Πάπας Δάμασος Α΄ ανύψωσε τον επισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης σε Εξαρχία: επίσκοποι, μητροπολίτες και αρχιεπίσκοποι μπορούσαν να προσβάλουν οποιαδήποτε απόφαση ενώπιον της Εξαρχίας.
Τον 8ο αιώνα, η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης συνδέθηκε με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, στο οποίο ανήκει εκκλησιαστικά έως σήμερα. Κατά τη χιλιετία του Βυζαντίου, ο επίσκοπος Θεσσαλονίκης έφερε τον τίτλο του «Αρχιεπισκόπου».
Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης διαδραμάτισε κομβικό ρόλο. Ο Μικρασιάτης ιερέας Αιμιλιανός Λαζαρίδης ως πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στον Μακεδονικό Αγώνα, συνεργαζόμενος με τον Πρόξενο της Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη Λάμπρο Κορομηλά και τον Μακεδονομάχο Αθανάσιο Σουλιώτη. Το 1906 εντάχθηκε στην αντιστασιακή «Οργάνωση Θεσσαλονίκης» του Αθανασίου Σουλιώτη που συντόνιζε τη δράση των Ελλήνων κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.
Μετά την επιβολή της Χούντας των Συνταγματαρχών το καθεστώς είχε ως προτεραιότητα την τοποθέτηση αρχιεπισκόπου και μητροπολιτών, ευνοούμενων του Παλατιού και της Χούντας. Στη Θεσσαλονίκη η Δικτατορία αρχικά επέβαλε κατ΄οίκον περιορισμό στον δημοκρατικό Μητροπολίτη Παντελεήμονα Α΄ Παπαγεωργίου, ώστε να μην λειτουργεί σε κανέναν ναό και να μην μπορεί να εξέλθει από το Επισκοπείο. Τελικά το 1968 απομακρύνθηκε παράνομα ο κανονικός Μητροπολίτης Παντελεήμων Α΄ Παπαγεωργίου από τη χουντική Αριστίνδην Σύνοδο του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης επελέγη από τη Χούντα ο Λεωνίδας Παρασκευόπουλος. . Ο Λεωνίδας Παρασκευόπουλος, αν και ήδη συνταξιούχος ιεροκήρυκας, δέχτηκε να καταστεί Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης παρά την αντικανονική απομάκρυνση του νόμιμου Μητροπολίτη Παντελεήμονα. Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του ενισχύθηκαν σημαντικά οι κάθε είδους παραεκκλησιαστικές οργανώσεις στην πόλη. Ακόμη, αφότου ο Λεωνίδας Παρασκευόπουλος ανέλαβε τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης οδήγησε σε εξορία πολλούς κληρικούς της πόλης, όπως τον π. Θεόφιλο Τερεζάκη και τον π. Κωνσταντίνο Νικολακάκη. Οι αντικαθεστωτικοί ιερείς αποστέλλονταν από τη δικτατορική κυβέρνηση σε συνεργασία με τον μητροπολίτη Λεωνίδα για μεγάλες ή μικρές χρονικές περιόδους σε ακριτικές συνοριακές περιοχές όπως ο Έβρος. Ο Λεωνίδας παρέμεινε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης καθόλη τη διάρκεια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών, έως το 1974 οπότε και κηρύχθηκε έκπτωτος από την νόμιμη και κανονική Ιερά Σύνοδο.
Το 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ο Παντελεήμων Β'. Επί αρχιερατείας Παντελεήμονος Β', μετά από μελέτη και ανακάλυψη της βυζαντινολόγου Μαρίας Θεοχάρη, τον Οκτώβριο του 1978 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη η τίμια Κάρα του Αγίου Δημητρίου από την πόλη Σαν Λορέντζο ιν Κάμπο της Ιταλίας όπου βρισκόταν (και είχαν αφαιρεθεί από τους Σταυροφόρους κατά τη διάρκεια της κατοχής της Θεσσαλονίκης μεταξύ του 1204 και του 1223). Τον Απρίλιο του 1980 επεστράφη στη Θεσσαλονίκη και το μεγαλύτερο μέρος των ιερών λειψάνων του Αγίου.
Επισκοπικός κατάλογος
thumb|right|Ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Γεώργιος ο γλυκύς (11ος αι.) thumb|right|Ο άγιος [[Γρηγόριος Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (1296-1359).]] thumb|right|Ο [[Αιμιλιανός Γρεβενών (επίσκοπος)|Αιμιλιανός Λαζαρίδης ως πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, με σημαντική προσφορά στον Μακεδονικό Αγώνα. Μετέπειτα εξελέγη Μητροπολίτης Γρεβενών και μαρτύρησε το 1911.]] thumb|right|Ο [[Γρηγόριος Κυδωνιών|άγιος Γρηγόριος Ωρολογάς διετελέσε - προ της χειροτονίας του εις επίσκοπο - Πρωτοσυγκέλλος της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, Ιεροκήρυκας στην πόλη (1892 – 1894) καθώς και διευθυντής Αστικής Σχολής Θεσσαλονίκης(1893-1894).]] thumb|Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Αλέξανδρος (1851-1928). thumb|right|Άγιος Γρηγόριος Καλλίδης, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης (1885-1889)
Αγιολογία
thumb|300px|Οι αγίες [[Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη από τη Θεσσαλονίκη, μαθήτριες της αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας που μαρτύρησαν στην περιοχή της Ξηροκρήνης. Μικρογραφία απο το Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄.]] thumb|right|220px|Οι νεομάρτυρες της Θεσσαλονίκης (Ι.Ν.Αγίου Δημητρίου).
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Θεσσαλονικης
Ανταλκίδας
Ο Ανταλκίδας ήταν Λακεδαιμόνιος ναύαρχος και πολιτικός. Υποστηρικτής της συντηρητικής παράταξης της Σπάρτης. Εκπρόσωπος των Σπαρτιατών στις διαπραγματεύσεις Ελλήνων και Περσών στις Σάρδεις. Ως ναύαρχος το 386 π.Χ. απέκλεισε τον αθηναϊκό στόλο στον Ελλήσποντο, με συνέπεια να αποδεχθούν οι Αθηναίοι την ειρήνη του βασιλέως.
Οικογένεια
Ο Ανταλκίδας καταγόταν από επιφανή οικογένεια της Σπάρτης και ήταν γιος του ολυμπιονίκη Λέοντα. Πιθανόν είχε εξ αγχιστείας συγγένεια με τον βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο Β'. Υπήρξε υπέρμαχος της συντηρητικής παράταξης και θεωρείται μία από τις ισχυρότερες μορφές την εποχή της ηγεμονίας της Σπάρτης.
Δράση
Το 392 π.Χ. οι Σπαρτιάτες για να πλήξουν τους Αθηναίους έστειλαν τον Ανταλκίδα στις Σάρδεις για να διαπραγματευτεί με τον Πέρση σατράπη Τιρίβαζο και να μεταφέρει τις προτάσεις ειρήνης. Ενώ αρχικά η αποστολή του είχε ευνοϊκά για τη Σπάρτη αποτελέσματα –αφού ο Τιρίβαζος συνέλαβε τον Αθηναίο ναύαρχο Κόνωνα–, η πραγματοποίηση του σκοπού του απέτυχε.
Το 388 π.Χ. ο Ανταλκίδας επισκέφθηκε τα Σούσα και επανέλαβε τις προτάσεις της Σπάρτης και το σχέδιο ειρήνης. Με την υποστήριξη και του Πέρση σατράπη υπερνίκησε τους δισταγμούς του Αρταξέρξη Β' και τον έπεισε να επιβάλει μια γενική ειρήνευση υπό τους όρους που είχαν προταθεί παλαιότερα. Έτσι η Σπάρτη απέκτησε και πάλι την εύνοια του μεγάλου βασιλέως.
Ως ναύαρχος πήγε στην Άβυδο για να αναλάβει τον σπαρτιατικό στόλο που είχε αποκλειστεί από τον Αθηναίο στρατηγό Ιφικράτη. Αφού έφτασαν περσικές ενισχύσεις και βοήθεια από τον τύραννο των Συρακουσών Διονύσιο Α', μπόρεσε να αποκλείσει τους Αθηναίους στον Ελλήσποντο και υποχρέωσε τα αθηναϊκά εμπορικά πλοία που έρχονταν από τον Εύξεινο Πόντο με προορισμό τον Πειραιά να κατευθύνονται σε λιμάνια της σπαρτιατικής συμμαχίας (387 π.Χ.). Οι Αθηναίοι και οι σύμμαχοί τους υπό αυτές τις συνθήκες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και να δεχτούν τη σύναψη της ειρήνης του βασιλέως (Ανταλκίδειος ειρήνη) το 387/386 π.Χ. Το κείμενο της ειρήνης επαναλάμβανε τους βασικούς όρους των σχεδίων που είχαν συζητηθεί το 392 π.Χ. προέβλεπε την υπαγωγή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Κύπρου στην επικυριαρχία του μεγάλου βασιλέως και την αυτονομία των υπόλοιπων ελληνικών πόλεων.
Ο Ανταλκίδας στάλθηκε ακόμα δύο φορές ως διπλωματικός εκπρόσωπος της Σπάρτης στον Πέρση βασιλιά και τιμήθηκε από την πατρίδα του για τον ρόλο του στις διαπραγματεύσεις με τους Πέρσες. Την πρώτη φορά πήγε το 372/371 π.Χ., με αίτημα να μεσολαβήσει ο Αρταξέρξης Β΄ ́για να διατηρηθεί η ειρήνη στην Ελλάδα, και τη δεύτερη φορά το 367 π.Χ., όπου η αποστολή του στα Σούσα ήταν αποτυχημένη, αφού οι Πέρσες είχαν αλλάξει την πολιτική τους και είχαν στραφεί προς τους νικητές Θηβαίους.
Θάνατος
Η αποτυχία της τελευταίας αποστολής, κατά την οποία οι Πέρσες τον δέχτηκαν στα Σούσα με ψυχρότητα, ύστερα από την ήττα των Σπαρτιατών στα Λεύκτρα (371 π.Χ.), καθώς και η περιφρόνηση των συμπατριωτών του τον οδήγησαν στην αυτοκτονία το 367 π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι‎
277 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αγία Αναστασία Χαλκιδικής
Η Αγία Αναστασία είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Γαλατίστης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ανθεμούντος, του δήμου Πολυγύρου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χαλκιδικής, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Χαλκιδικής του νομού Χαλκιδικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Η Αγία Αναστασία είναι πεδινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Χαλκιδικής. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει τον Πολύγυρο με την Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης στη διασταύρωση Θέρμης, από την πλευρά του (Χορτιάτη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 125. Απέχει περίπου 31 χλμ. ΒΔ. του Πολύγυρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαλατίστης του νομού Χαλκιδικής. Καταργήθηκε το 1940, και επανασυστάθηκε το 1991. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαλατίστης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανθεμούντα. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ανθεμούντα και προσαρτήθηκε στον δήμο Πολυγύρου.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός αποτελείται από τρία τμήματα και καταλαμβάνει έκταση που ανήκε στην Μονή Αγίας Αναστασίας από δωρεά της αυτοκράτειρας του Βυζαντίου Θεοφανούς, ιδρύτριας του μοναστηριού. Οι κάτοικοι της περιοχής αγωνίστηκαν κατά των Τούρκων στην επανάσταση του 1821, ιδιαίτερα ο Στάμος Χάψας, ο οποίος αγωνίστηκε μέχρις εσχάτων για την σωτηρία των αμάχων, που είχαν καταφύγει στην Μονή Αγίας Αναστασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Θερμική διαστολή
Η θερμική διαστολή είναι το φαινόμενο κατά το οποίο αυξάνονται οι διαστάσεις ενός σώματος καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία του. Το αντίθετο φαινόμενο, κατά το οποίο ένα σώμα μικραίνει, όταν η θερμοκρασία του μειώνεται ονομάζεται θερμική συστολή.
thumb|Διμεταλλικό έλασμα. Πάνω αριστερά δύο μεταλλικά ελάσματα διαφορετικού υλικού, πάνω δεξιά τα ίδια ελάσματα μετά από αύξηση της θερμοκρασίας, κάτω αριστερά τα δύο ελάσματα ενωμένα κατά μήκος, κάτω δεξιά το διμεταλλικό έλασμα κάμπτεται λόγω διαφοράς στη θερμική διαστολή. Γενικά η διαστολή αφορά όλες τις διαστάσεις του σώματος, αλλά μπορεί η αύξηση μιας ή δύο διαστάσεων να είναι αμελητέες. Έτσι, υπάρχουν τρία είδη θερμικών διαστολών:
Κατά τη διάρκεια της διαστολής η πυκνότητα του αντικειμένου μειώνεται, ώστε να αυξάνονται και οι δυνάμεις της άνωσης. Αυτό βρίσκει εφαρμογή στο αερόστατο, όπου ο αέρας λόγω θέρμανσης μειώνει την πυκνότητά του, αλλά εγκλωβίζεται στο αερόστατο συμπαρασύροντάς το στην ανοδική κίνηση.
Φυσική εξήγηση της θερμικής διαστολής
Διαστολή παρατηρείται σε όλα τα σώματα, στερεά υγρά και αέρια, όταν θερμανθούν. Λόγω της θερμοκρασίας τα σωματίδια (άτομα) επιταχύνονται και απομακρύνονται με συνέπεια να αυξάνεται ο όγκος του σώματος. Το ποσοστό διαστολής του σώματος εξαρτάται από την θερμότητα που του προσφέρεται, το είδος του υλικού και τον όγκο του σώματος.
Τα άτομα έχουν μία μέση απόσταση ισορροπίας μεταξύ τους, η οποία εξαρτάται από την ταλάντωσή τους, η οποία εξαρτάται από τη θερμική ενέργεια. Όταν αυξάνεται η θερμοκρασία, αυξάνεται θερμική ενέργεια του σώματος, δηλαδή αυξάνεται η μέση ενέργεια του κάθε σωματιδίου. Αυτό σημαίνει ότι αυξάνεται το πλάτος της ταλάντωσής τους, άρα αυξάνεται και η μέση απόσταση ισορροπίας μεταξύ των δομικών σωματιδίων του σώματος.
Ειδικότερα, η διαστολή οφείλεται στο γεγονός ότι η καμπύλη του δυναμικού του κρυσταλλικού πλέγματος μέσα σε ένα στερεό σώμα δεν είναι παραβολική. Από φυσικής άποψης, ενώ οι δυνάμεις ανάμεσα στα άτομα ακολουθούν το νόμο του Χουκ κοντά στη θέση ισορροπίας, καθώς προσφέρεται θερμότητα και τα άτομα απομακρύνονται από την αρχική τους θέση, το σύστημα συμπεριφέρεται σαν αναρμονικός ταλαντωτής. Έτσι, η "μέση θέση ισορροπίας" των ατόμων μετατοπίζεται, κάτι που σημαίνει αύξηση στον όγκο ενός σώματος.
Το νερό είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ανώμαλης διαστολής, δηλαδή η πυκνότητά του συνεχίζει να μειώνεται και κάτω από τους 0oC -εκτός από τους 0Co έως τους 4Co που γίνεται συστολή- με αποτέλεσμα το νερό να έχει μεγαλύτερη πυκνότητα από τον πάγο, κι έτσι ο πάγος να επιπλέει π.χ. σε μια λίμνη και να επιτρέπει τη διατήρηση της υδρόβιας ζωής στο υγρό νερό που βρίσκεται από κάτω.
Οι μεταβολές στις διαστάσεις του υλικού μετρώνται μέσω του συντελεστή γραμμικής θερμικής διαστολής α.
Η θερμική διαστολή στα κεραμικά υλικά
Τα κεραμικά με υψηλό βαθμό ιοντικού δεσμού, έχουν θερμική διαστολή παρόμοια με των μετάλλων, δηλαδή η συνολική θερμική διαστολή του μορίου ισούται με το άθροισμα των επιμέρους θερμικών διαστολών των ατόμων. Όσο οι δυνάμεις των δεσμών αυξάνουν και όσο το ποσοστό των ομοιοπολικών δεσμών αυξάνει, τόσο η θερμική διαστολή μειώνεται. Οι κρυσταλλικές δομές με κυβική συμμετρία έχουν ομοιόμορφη θερμική διαστολή κατά μήκος των τριών αξόνων και αναφέρονται σαν ισοτροπικές. Οι μονοκρύσταλλοι ή οι μη κυβικές έχουν ανομοιόμορφη θερμική διαστολή και ονομάζονται ανισοτροπικές.
Κατηγορία:Θερμότητα Κατηγορία:Θερμοδυναμική Κατηγορία:Φυσική στερεάς κατάστασης Κατηγορία:Φαινόμενα
278 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
.me
.me είναι ο top-level domain κωδικός για το Μαυροβούνιο στο Διαδίκτυο. Εισήχθη το 2007, ενώ από το 2008 είναι ανοικτό για εγγραφή σε παγκόσμιο επίπεδο χωρίς περιορισμούς.
Επειδή το me στα αγγλικά σημαίνει "εγώ, εμένα", ο τομέας κορυφαίου επιπέδου του Μαυροβουνίου χρησιμοποιείται συχνά από αγγλόφωνες ιστοσελίδες που δεν έχουν σχέση με αυτή την μικρή χώρα των Βαλκανίων, αλλά και από ιστοσελίδες από το Μέιν των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μέσης Ανατολής, επειδή συμπίπτει η συντομογραφία τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε τον επίσημο ιστότοπο του .me (στην αγγλική γλώσσα):https://domain.me/about-me
Κατηγορία:Μαυροβούνιο Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Ultraviolence
Το Ultraviolence (στα ελληνικά: «Υπερχρήση βίας») είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ της Αμερικανίδας τραγουδίστριας-τραγουδοποιού Λάνα Ντελ Ρέι, το οποίο κυκλοφόρησε στις 13 Ιουνίου του 2014, από την εταιτεία UMG Recordings. Παρά την αρχική της απόρριψη να κυκλοφορήσει καινούριο δίσκο, η Ντελ Ρέι άρχισε να εργάζεται πάνω στο Ultraviolence το 2013. Η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι το 2014, οπότε και συνεργάστηκε με τους Dan Auerbach, Paul Epworth, Greg Kurstin, Daniel Heath και Rick Nowels.
Το Ultraviolence απέσπασε θετικές κριτικές και επαινέθηκε η συνοχή του ως 'concept' άλμπουμ, όπως και η παραγωγή του, σε σύγκριση με το προηγούμενο άλμπουμ της, Born To Die. Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στις ΗΠΑ, με πωλήσεις που έφτασαν τα 182,000 αντιτύπα την πρώτη εβδομάδα. Ήταν το πρώτο της νούμερο ένα στην Αμερική. Μέχρι τον Ιούλιο του 2014 είχε πουλήσει πάνω από 1,000,000 αντίτυπα παγκοσμίως. Κυκλοφόρησαν συνολικά τέσσερα σινγκλς, μόνο σε ψηφιακή μορφή, τα "West Coast", "Shades of Cool", "Ultraviolence" και "Brooklyn Baby". Στις 1 Δεκεμβρίου του 2014 ανακοίνωσε την περιοδεία Endless Summer Tour, στην οποία συμμετείχαν η Courtney Love και η Grimes για την προώθηση του άλμπουμ.
Ιστορία και παραγωγή
Μετά την κυκλοφορία του Born to Die το 2012, η Λάνα απέρριψε την ιδέα να κυκλοφορήσει καινούριο άλμπουμ, δηλώνοντας: "είχα ήδη πει αυτό που ήθελα να πω στον κοσμο." Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2013, άρχισε να δουλεύει πάνω σ' ένα νέο άλμπουμ λέγοντας "είναι λίγο πιο λιτό, αλλά παραμένει κινηματογραφικό και σκοτεινό. Ξεκίνησα να εργάζομαι λίγο αργά, αλλά αγαπώ και μ' αρέσουν όλα όσα έχω κάνει μέχρι τώρα. Τώρα πρέπει απλώς να το τελειώσω. Μουσικά έχω δουλέψει με τους ίδιους παραγωγούς." Ανέφερε ότι ένα από τα τραγούδια θα ονομάζεται "Black Beauty". Όταν το ντέμο διέρρευσε τον Ιούλιο, η Del Rey δήλωσε: ''Αισθάνομαι αποθαρρυμένη, ναι. Πραγματικά δεν ξέρω τι να βάλω στον δίσκο μου. Υποθέτω ότι θα μπορούσα να το βάλω και να δούμε τι θα συμβεί... Ποτέ δεν γράφω τραγούδι, αν δεν νομίζω ότι πρόκειται να είναι τέλειο για το άλμπουμ''. Επίσης, είπε ότι συνεργάστηκε με τον Dan Heath, τον τότε σύντροφό της, Barrie-James O'Neill, και ότι επιθυμούσε να δουλέψει με τον Λου Ριντ.
Εμπορικότητα
Στις 18 Ιουνίου 2014, το Billboard εκτίμησε ότι το Ultraviolence θα πουλούσε περίπου 175-180,000 αντίγραφα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά, έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα, με 182,000 πωλήσεις, καθιστώντας το το πρώτο νούμερο ένα άλμπουμ της στις ΗΠΑ. Μετά από δύο εβδομάδες, είχε πουλήσει πάνω από 220.000 αντίτυπα εκεί. Το άλμπουμ πούλησε 31.800 αντίτυπα βινυλίου στις ΗΠΑ, καθιστώντας το ως το όγδοο best-seller άλμπουμ βινυλίου για το 2014. Παγκοσμίως, πήγε νούμερο ένα σε πάνω από δώδεκα χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου. Μέσα σ' ένα μήνα, πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντιτύπα, και τον Αύγουστο του 2014 έγινε χρυσό σε Αγγλία και Αυστραλία. Τον Φεβρουάριου του 2015 έγινε χρυσό και στην Αμερική πουλώντας 500,000 αντίτυπα.
Κριτικές
Έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Το χαρακτήρισαν ως ένα πανέμορφο και πλούσιο άλμπουμ, μια "μελανιασμένη ομορφιά", πολύ πιο συνεκτικό από το προηγούμενο άλμπουμ της, "Born To Die". Κάθε χορωδία και μελωδία είναι ομοιόμορφα τέλεια και δείχνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη φωνή της Λάνας. Ο Hugh Montgomery είπε "Υπάρχει ένα μείγμα απελπισίας, αδράνειας και αισθησιακού ερωτισμού στα τραγούδια."
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014 Κατηγορία:Δισκογραφία της Λάνα Ντελ Ρέι
Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα
Ο Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα υ Γκραουπέρα (José Raúl Capablanca y Graupera, 19 Νοεμβρίου 1888 – 8 Μαρτίου 1942) ήταν Κουβανός σκακιστής, με ισπανικές ρίζες, παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι από το 1921 έως το 1927. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους σκακιστές όλων των εποχών, διάσημος για τα εντυπωσιακά φινάλε του, την εκπληκτική ακρίβεια και την ταχύτητα παιχνιδιού του. Εξαιτίας της απαράμιλλης μαεστρίας του στη σκακιέρα και το σχετικά απέριττο στυλ παιχνιδιού του, ονομάστηκε Ανθρώπινη Σκακιστική Μηχανή. Θεωρείται από πολλούς ειδικούς ως ο πιο ταλαντούχος σκακιστής όλων των εποχών.
Παιδική και εφηβική ηλικία
Στην ηλικία των οχτώ ετών έγινε μέλος του Σκακιστικού Ομίλου της Αβάνας, όμιλος που είχε διοργανώσει πολλά σημαντικά τουρνουά, όμως λόγω συμβουλής κάποιου γιατρού, δεν έπαιζε συχνά για να μην επιβαρυνθεί λόγω του μικρού της ηλικίας του (το σκάκι είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πνευματικό παιχνίδι, πολύ περισσότερο σε αγωνιστικό επίπεδο). Μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 1901, σε ηλικία μόλις 13 ετών, κέρδισε σε παρτίδα τον 38χρονο τότε Κουβανό εθνικό πρωταθλητή Χουάν Κόρσο. Παρόλα αυτά τον Απρίλη του 1902 απογοήτευσε, κατατασσόμενος μόλις τέταρτος από έξι διεκδικητές του κουβανέζικου πρωταθλήματος, χάνοντας και στα δύο ματς που έδωσε εναντίον του Κόρσο.
Το 1905 πέρασε με χαρακτηριστική ευκολία τις εισαγωγικές εξετάσεις του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης όπου, διακαώς επιθυμώντας να γίνει μέλος της ισχυρής ομάδας μπέιζμπολ του πανεπιστημίου, κατάφερε και επιλέχθηκε ως μέλος της ομάδας των πρωτοετών φοιτητών. Την ίδια χρονιά, γίνεται μέλος του Σκακιστικού Ομίλου του Μανχάταν όπου σύντομα αναδεικνύεται σε ισχυρότερο παίκτη στις τάξεις του.
Ήταν ιδιαιτέρως ικανός στο γρήγορο σκάκι (ράπιντ, όπου ο χρόνος σκέψης των σκακιστών είναι πολύ περιορισμένος), κερδίζοντας ένα τουρνουά το 1906, μπροστά και από τον κορυφαίο την εποχή εκείνη σκακιστή και παγκόσμιο πρωταθλητή, τον Γερμανό μαθηματικό και φιλόσοφο Εμάνουελ Λάσκερ (παγκόσμιο πρωταθλητή επί 27 χρόνια, ρεκόρ εκπληκτικό και ακατάρριπτο έως τα σήμερα).
Σύμφωνα με τα αρχεία του Πανεπιστημίου Κολούμπια, ο Καπαμπλάνκα είχε εγγραφεί μετά από τις επιτυχείς εισαγωγικές εξετάσεις στη Σχολή Μεταλλευμάτων, Μηχανικής και Χημείας του πανεπιστημίου, τον Σεπτέμβρη του 1910, για να σπουδάσει χημικός μηχανικός. Το 1908 όμως παράτησε το πανεπιστήμιο για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο σκάκι.
Πρώτα χρόνια καριέρας
Η ικανότητα του Καπαμπλάνκα στο σκάκι ράπιντ τον οδήγησε στη συμμετοχή σε επιδείξεις σιμουλτανέ (παιχνίδι εναντίον πολλών παιχτών ταυτόχρονα σε διαφορετικά τραπέζια, με μετακίνηση από τραπέζι σε τραπέζι) σκακιού και η διαρκώς αυξανόμενη φήμη του σε αυτά τα τουρνουά τον οδήγησε στο να κάνει μια μεγάλη περιοδεία επιδείξεων στις Η.Π.Α το 1909.
Παίζοντας 602 παρτίδες σε 27 πόλεις, είχε ποσοστό νικών 96,4%, ένα εκπληκτικό ποσοστό επιτυχών παρτίδων. Οι εμφανίσεις αυτές τού έφεραν χρηματική ενίσχυση υπό μορφή χορηγίας για τη διοργάνωση ενός αγώνα επίδειξης εναντίον του πρωταθλητή των Η.Π.Α Φρανκ Μάρσαλ, ο οποίος είχε κερδίσει το 1904 το τουρνουά των Πηγών Κέιμπριτζ μπροστά από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Λάσκερ και ο οποίος στην ακμή του θεωρείτο μέσα στους τρεις καλύτερους σκακιστές στον κόσμο.
Ο Καπαμπλάνκα νίκησε τον Μάρσαλ με σκορ 15-8 (8 νικηφόρες παρτίδες, 1 ήττα και 14 ισοπαλίες σε σύνολο 23 παρτίδων) - επίδοση που συγκρινόταν με τη νίκη του Λάσκερ εναντίον του Μάρσαλ το 1907 για τον παγκόσμιο τίτλο (8 νίκες, καμία ήττα και 7 ισοπαλίες τότε για τον Λάσκερ). Μετά το ματς με τον Μάρσαλ, ο Καπαμπλάνκα δήλωσε ότι ποτέ πριν δεν είχε ανοίξει ένα βιβλίο θεωρίας σκακιού με σκακιστικά ανοίγματα. Μετά το παιχνίδι αυτό, αναρριχήθηκε στην τρίτη θέση των καλύτερων παιχτών παγκοσμίως στην παγκόσμια σκακιστική κατάταξη, θέση που διατήρησε για όλη την περίοδο 1909-1912.
Στη συνέχεια μετά από μια νέα σειρά επιδείξεων σιμουλτανέ, πλασαρίστηκε δεύτερος στο εθνικό τουρνουά της Νέας Υόρκης πίσω από τον Μάρσαλ (10 βαθμοί) με 9,5 βαθμούς. Ο Μάρσαλ εκτιμώντας το ταλέντο του, επέμενε και κατάφερε να προσκληθεί και ο Καπαμπλάνκα στο τουρνουά του Σαν Σεμπαστιάν της Ισπανίας το 1911.
Εκείνη την εποχή το τουρνουά του Σαν Σεμπαστιάν ήταν μέσα στα πέντε ισχυρότερα τουρνουά σκακιού καθώς συμμετείχαν σε αυτό όλοι οι παγκοσμίου κλάσης παίκτες εκτός του παγκόσμιου πρωταθλητή Εμάνουελ Λάσκερ. Στην έναρξη του τουρνουά ο Όσιπ Μπερνστάιν και ο Άρον Νίμζοβιτς διαμαρτυρήθηκαν για τη συμμετοχή του Καπαμπλάνκα γιατί δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις συμμετοχής, μια και δεν είχε καταφέρει να κερδίσει τουλάχιστον την τρίτη θέση σε δύο τουρνουά μάστερ.
Ο Καπαμπλάνκα απάντησε νικώντας με εκπληκτικό παιχνίδι τον Μπερνστάιν μόλις στον πρώτο γύρο, με ακόμα πιο άνετο τρόπο τον Νίμζοβιτς στη συνέχεια, και εντυπωσίασε τον σκακιστικό κόσμο παίρνοντας τελικώς την πρώτη θέση στο τουρνουά, με 6 νίκες, 1 ήττα και 7 ισοπαλίες, μπροστά από τους κορυφαίους σκακιστές Ακίμπα Ρουμπινστάιν, Μίλαν Βίντμαρ, Φρανκ Μάρσαλ, Καρλ Σλέχτερ, Ζίγκμπερτ Τάρρας κ.ά. Η ήττα του από τον Ρουμπινστάιν αποτέλεσε μια από τις εκπληκτικότερες νίκες και καλύτερα παιχνίδια του δεύτερου σε όλη την καριέρα του.
Κάποιοι Ευρωπαίοι κριτικοί σκακιού χαρακτήρισαν το παιχνίδι του Καπαμπλάνκα αρκετά επιφυλακτικό, αν και είχε τις λιγότερες ισοπαλίες από τους πρώτους έξι που τον ακολούθησαν στην κατάταξη του τουρνουά. Με την επιτυχία αυτή αναγνωρίστηκε ως σοβαρός διεκδικητής του παγκόσμιου τίτλου.
Διεκδικητής του παγκόσμιου τίτλου
Το 1911, ο Καπαμπλάνκα προκάλεσε τον παγκόσμιο πρωταθλητή Εμάνουελ Λάσκερ σε μάχη για τον παγκόσμιο τίτλο. Ο Λάσκερ δέχτηκε αλλά έθεσε 17 όρους διεξαγωγής του παιχνιδιού. Ο Καπαμπλάνκα εξέφρασε τις αντιρρήσεις του για κάποιoυς από τους όρους, που ευνοούσαν τον Λάσκερ, με αποτέλεσμα το ματς αυτό να ματαιωθεί.
Το 1913 κέρδισε ένα τουρνουά στη Νέα Υόρκη με σκορ 11/13, μισό πόντο μπροστά από τον Μάρσαλ. Στη συνέχεια τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Μάρσαλ σε τουρνουά που έλαβε χώρα στη γενέτειρά του Αβάνα, χάνοντας στο μεταξύ τους παιχνίδι. Οι 600 θεατές του παιχνιδιού αποθέωναν το ίνδαλμά τους, αλλά στο τέλος χειροκρότησαν θερμά τον Μάρσαλ για την κατάκτηση της νίκης. Σε επόμενο τουρνουά στον Σκακιστικό Όμιλο Ράις της Νέας Υόρκης, ο Καπαμπλάνκα κέρδισε και τα 13 παιχνίδια που έδωσε.
Τον Σεπτέμβρη του 1913 διορίστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Κούβας, γεγονός που του χάρισε οικονομική ασφάλεια για την υπόλοιπη ζωή του. Δεν είχε συγκεκριμένα καθήκοντα, αλλά έπαιζε ένα ρόλο πρέσβη της χώρας του οπουδήποτε ταξίδευε στον κόσμο λόγω της αναγνωρισιμότητάς του. Αργότερα τού δόθηκαν οδηγίες να πάει στην Αγία Πετρούπολη για συμμετοχή σε ένα μεγάλο τουρνουά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ Κ Κατηγορία:Θεωρητικοί του σκακιού
Πρανγάρδα της Κανόσα
Η Πρανγάρδα, ιταλ.: Prangarda di Canossa (απεβ. μετά το 991), ήταν ευγενής γυναίκα της βόρειας Ιταλίας, κόρη του κόμη της Κανόσα. Με τον γάμο της έγινε μαρκησία του Τορίνο.
Βιογραφία
Η Πρανγάρδα ήταν μέλος του Οίκου της Κανόσα. Ο πατέρας της ήταν ο Aδαλβέρτος-Άττο της Κανόσα, και η μητέρα της ήταν η Χιλδεγάρδα (που πιθανότατα ήταν μέλος του Οίκου των Σουπονιδών). Η Πρανγάρδα παντρεύτηκε τον Mάνφρεντ Α΄ μαρκήσιο του Τορίνο, ίσως μετά την πολιορκία της Κανόσσα το 951, αλλά πιθανότερο μετά το 962. Το 991 η Πρανγάρδα εξέδωσε ένα καταστατικό, με τη συγκατάθεση του Mάνφρεντ Α΄, στον οποίο πώλησε το μερίδιό της στο κτήμα Vilinianum στην Πάρμα. Φαίνεται σε αυτό το καταστατικό, ότι η προίκα της Πρανγκάρδας περιελάμβανε εκτάσεις συνολικά τουλάχιστον χιλίων jugera (περίπου 650 ακρ = 2630 στρέμματα) στην Πάρμα και το Ρέτζιο.
Οικογένεια
Με τον Μάνφρεντ Α΄ των Αρδουινιδών μαρκήσιο του Τορίνο, η Πρανγάρδα είχε πολλά παιδιά, όπως:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Οίκος της Κανόσσα
Παναθηναϊκό Στάδιο
μικρογραφία|300x300px|Στοά Παναθηναϊκού Σταδίου «η τρύπα της μοίρας»|εναλλ.= Το Παναθηναϊκό Στάδιο, γνωστό και ως Καλλιμάρμαρο, είναι στάδιο στην Αθήνα που βρίσκεται στην περιοχή του Παγκρατίου ανατολικά του Ζαππείου και βόρεια του λόφου του Αρδηττού, δια των οποίων διέρχεται ο Ιλισός ποταμός.
Στο Παναθηναϊκό Στάδιο, έγιναν αγωνίσματα των Α΄ σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, το 1896. Με την ανακατασκευή του Σταδίου για τη διεξαγωγή των πρώτων Σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων ξεκίνησε και η ανάπτυξη της ευρύτερης συνοικίας του Παγκρατίου.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν για την τέλεση μέρους των Παναθηναίων προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. Κτισμένο ανάμεσα στους λόφους του Άγρα και Αρδηττού, το 329 π.Χ., επί Λυκούργου, το στάδιο ορθομαρμαρώθηκε, καθώς μέχρι τότε τα καθίσματα ήταν ξύλινα. Το 140 μ.Χ. επί Ηρώδη του Αττικού έγινε μια μεγάλης κλίμακας ανακαίνιση, καθώς και αύξηση της χωρητικότητάς του στις 50.000 θέσεις. Σε άγνωστους χρόνους του Μεσαίωνα είχε απογυμνωθεί τελείως από τα μάρμαρά του, όπως και τα πλείστα αρχαία κτήρια της Αθήνας. Όταν ο Βασιλιάς Όθων κήρυξε την Αθήνα πρωτεύουσα του Ελληνικού Βασιλείου στο «Καλλιμάρμαρο», μόνο οι δύο κρηπιδότοιχοι των μετώπων δεξιά και αριστερά της εισόδου απέμεναν ως εμφανή ερείπια του άλλοτε σταδίου.
Περί το 1856 ο Ευάγγελος Ζάππας προσφέρθηκε να διαθέσει τις δαπάνες για την αναμαρμάρωση του σταδίου αυτού σε συνδυασμό με την άνωθεν της σφενδόνης του σταδίου προβλεπόμενο χώρο κτηρίου για εκθέσεις. Έτσι η εκπόνηση των σχεδίων ανατέθηκε στον Φρανσουά Μπουλανζέ, πλην όμως η πραγματοποίηση του έργου υπό αυτή τη μορφή ματαιώθηκε. Το 1874 και προκειμένου να γίνουν το επόμενο έτος οι καθιερωθέντες από τον Ζάππα Ολυμπιακοί Αγώνες, κτίσθηκε εκ του κληροδοτήματός του η προ του Σταδίου γέφυρα του Ιλισού. Τότε και ισοπεδώθηκε πρόχειρα ο στίβος και στήθηκαν στο βάθος της σφενδόνης ξύλινες βαθμίδες για τους επισήμους. Το 1895 και προκειμένου το επόμενο έτος να γίνουν οι προβλεπόμενοι Ολυμπιακοί αγώνες αποφασίσθηκε η μερική αναμαρμάρωση του Σταδίου επί σχεδίων που είχαν εκπονήσει οι Αναστάσιος Μεταξάς και Ερνέστος Τσίλλερ. Τότε ζητήθηκε από τον Διάδοχο Κωνσταντίνο η οικονομική βοήθεια του Γεωργίου Αβέρωφ. Πράγματι ανταποκρινόμενος περισσότερο του προβλεπόμενου, ο εθνικός αυτός ευεργέτης ανέλαβε να προσφέρει οικονομικά όλη την δαπάνη για την ολοκλήρωση του έργου. Όμως επειδή ο χρόνος δεν επαρκούσε μέχρι το 1896, ολοκληρώθηκε η περί τη σφενδόνη μαρμάρωση των κερκίδων, καθώς και όλων των πρώτων τουλάχιστον σειρών από του στίβου. Τότε και ανεγέρθηκε ο ανδριάντας του Γεωργίου Αβέρωφ προ του σταδίου (που σήμερα φέρεται δεξιά της εισόδου), έργο του γλύπτη Γεώργιου Βρούτου, ενώ το ίδιο το οικοδόμημα λάμβανε την προσωνυμία «Καλλιμάρμαρο». Στα επόμενα έτη συνεχίσθηκαν οι εργασίες της μαρμάρωσης όλου του Σταδίου οι οποίες και ολοκληρώθηκαν το 1900.
Το 1906, στο στάδιο έλαβαν χώρα οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906 (ή Μεσοολυμπιακοί Αγώνες 1906). Στις 4 Απριλίου 1968, έλαβε χώρα ο τελικός του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Κυπελλούχων 1967-68 στην καλαθοσφαίριση, όπου η ΑΕΚ επικράτησε της Σλάβια Πράγας μπροστά σε περίπου 80.000 καθήμενους θεατές εντός του σταδίου και άλλους 40.000 όρθιους. Πιστεύεται, πως από τότε το Παναθηναϊκό Στάδιο διατηρεί το παγκόσμιο ρεκόρ προσέλευσης για οποιονδήποτε αγώνα καλαθοσφαίρισης σε εξωτερικό χώρο.
Το Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας γνώρισε μεγάλες δόξες, εθνικές, πολιτικές αλλά και καλλιτεχνικές όπως το ανέβασμα της όπερας Αΐντα. Στο στάδιο επίσης αυτό διοργανώθηκε για κάποια χρόνια και η Ολυμπιάδα τραγουδιού, η οποία διακόπηκε. Το 1996 στο Στάδιο έγινε η υποδοχή των Ολυμπιονικών της Ατλάντα και το 1997 φιλοξένησε τη τελετή έναρξης του 6ου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου, που παρουσιάστηκε από το συνθέτη διεθνούς φήμης Βαγγέλη Παπαθανασίου. Στους πρόσφατους όμως Ολυμπιακούς Αγώνες το Καλλιμάρμαρο υποδέχθηκε τους μαραθωνοδρόμους και τοξοβόλους ενώ σε αυτό αποθεώθηκε η Εθνική Ομάδα της Ελλάδος που κατέκτησε το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 2004.
Στις 17 Μαΐου 2012 η Ολυμπιακή φλόγα παραδόθηκε στην πριγκίπισσα Άννα, για να μεταφερθεί στην Μεγάλη Βρετανία αεροπορικώς στις 27 Ιουλίου 2012.
Σχέδιο
Το στάδιο χτίστηκε πολύ πριν από την τυποποίηση των διαστάσεων των αθλητικών χώρων, και έτσι ο αγωνιστικός χώρος και η διαρρύθμιση του, ακολουθούν το αρχαίο μοντέλο σε σχήμα φουρκέτας.
Κάποτε υπήρχε χώρος για 75.000 με 80.000 θεατές σε πενήντα σειρές μαρμάρινων σκαλοπατιών, και πλέον ο αριθμός αυτός έχει περιοριστεί στους 45.000 θεατές.
Συναυλιακός χώρος
Σε σπάνιες περιπτώσεις, το στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως συναυλιακός χώρος μουσικών ή χορευτικών παραστάσεων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι Plácido Domingo, Joaquín Cortés, Depeche Mode, The Cure, The Stranglers, Run–D.M.C., Jerry Lee Lewis, Culture Club, Bonnie Tyler, Joan Jett και Σάκης Ρουβάς.
Τον Σεπτέμβριο του 2008, στο στάδιο διεξήχθη το εναρκτήριο πάρτυ του MTV Greece, με συναυλίες από τους R.E.M., Kaiser Chiefs, C：Real και Gabriella Cilmi.
Τη 1η Ιουλίου 2009, ο τραγουδιστής Σάκης Ρουβάς έγραψε ιστορία, με μια συναυλία που ξεπούλησε, για το περιβάλλον (συνέπεσε τυχαία με τη πρώτη μέρα απαγόρευσης του καπνίσματος στην Ελλάδα), με τους θεατές να φτάνουν τους 50.000–τον μεγαλύτερο αριθμό θεατών στο στάδιο, για μουσικό γεγονός, και μεταξύ των μεγαλύτερων συναυλιών από Έλληνα καλλιτέχνη.
Στις 14 Ιουνίου 2023 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ολοκληρώνει 50 χρόνια δισκογραφίας και πορείας στο ελληνικό τραγούδι και η επετειακή συναυλία ξεπούλησε καθώς ολόκληρο το Καλλιμάρμαρο και η αρένα του καταλήφθηκαν από πλήθος κόσμου φτάνοντας πάνω από 50.000 θεατές και ξεπερνούσε το ρεκόρ του Σάκη Ρουβά.
Αναμνηστικά
Το Παναθηναϊκό Στάδιο επελέγη ως η κύρια απεικόνιση για το συλλεκτικό κέρμα ευρώ υψηλής αξίας, το κέρμα των 100 ευρώ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2003 ως προς ανάμνηση των Ολυμπιακών αγώνων του 2004. Το Παναθηναϊκό στάδιο απεικονίζεται στην όψη του κέρματος. Επίσης, απεικονίζεται στην όψη όλων των Ολυμπιακών Μεταλλίων που απονεμήθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, και επίσης χρησιμοποιήθηκε και στους επόμενους αγώνες στο Πεκίνο το 2008 και το Λονδίνο το 2012. μικρογραφία
Ειδικά Αφιερώματα Τύπου
Athens Voice
Discover Greece
ΤΟ ΒΗΜΑ
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 Κατηγορία:Δωρεές Ελλήνων κατοίκων του εξωτερικού στην Ελλάδα
Αθηνά
Η Αθηνά (αρχ. ελλ. Ἀθηνᾶ), κατά την Ελληνική μυθολογία, ήταν η θεά της σοφίας, της ελιάς, της στρατηγικής και του πολέμου.
Ετυμολογία
Παλαιότεροι τύποι του ονόματος της θεάς ήταν οι τύποι Ἀθάνα (δωρικός) και Ἀθήνη, το δε όνομα Ἀθηνᾶ, που τελικά επικράτησε, προέκυψε από το επίθετο Ἀθαναία, που συναιρέθηκε σε Ἀθηνάα > Ἀθηνᾶ. Στον πλατωνικό Κρατύλο το όνομα Αθηνά ετυμολογείται από το Α-θεο-νόα ή Η-θεο-νόα, δηλαδή η νόηση του Θεού (Κρατυλ. 407b), αλλά η εξήγηση αυτή είναι παρετυμολογική. Η επιστημονική βιβλιογραφία θεωρεί το όνομα προελληνικό και αγνώστου ετυμολογίας. Σήμερα θεωρείται γενικώς αποδεκτό ότι η θεά Αθηνά πήρε το όνομα της από την πόλη της Αθήνας και όχι το αντίθετο.
Συσχετίζεται από τους Ετρούσκους με τη θεά τους Μένρβα και αργότερα από τους Ρωμαίους ως Μινέρβα, συμβολίζεται από μια κουκουβάγια, έφερε μια ασπίδα από δέρμα κατσίκας, ονομαζόμενη Αιγίς που της είχε δοθεί από τον πατέρα της και συνοδεύεται από τη θεά Νίκη. Η Αθηνά συχνά βοήθησε ήρωες. Παριστάνεται οπλισμένη, ποτέ ως παιδί, πάντα παρθένος. Ο Παρθενώνας στην Αθήνα είναι ο πιο διάσημος ναός αφιερωμένος σ' αυτήν. Ποτέ δεν είχε σύντροφο ή εραστή, αν και μια φορά ο Ήφαιστος προσπάθησε χωρίς να επιτύχει.
Η γέννηση της Αθηνάς
thumb|right|250px|Η γέννηση της Αθηνάς. Λούβρο Η Αθηνά ήταν η αγαπημένη κόρη του Δία. Μητέρα της ήταν η Μήτις, πρώτη σύζυγος του Δία. Ο Δίας ύστερα από προφητεία για έμαθε ότι η Μήτις θα γεννούσε το παιδί το οποίο θα ανέτρεπε από Αθηνά. Αργότερα, ο Δίας άρχισε να υποφέρει από πονοκεφάλους και κάλεσε τον Ήφαιστο να τον βοηθήσει. Τότε ο Ήφαιστος με ένα μεγάλο σφυρί χτύπησε το κεφάλι του Δία και πετάχτηκε η Αθηνά πάνοπλη, φορώντας περικεφαλαία και κρατώντας μια ασπίδα. Βλέποντάς τον Δία, η Αθηνά τα πέταξε στα πόδια του, δείγμα αναγνώρισής του ως υπέρτατου θεού και πατέρα της.
Η Αθηνά, ως θεά του πολέμου, ήταν περιβεβλημένη με αιγίδα, διαφορετική από αυτήν του Διός. Κατά μία εκδοχή, η Αθηνά κατασκεύασε την αιγίδα της από το δέρμα της Χίμαιρας ή, κατ' άλλη εκδοχή, από το δέρμα του τέρατος Αιγίδος ή Αιγήεντος, το οποίο κατέστρεφε τα πάντα στη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Φρυγία και τη Φοινίκη, και το οποίο η Αθηνά εξολόθρευσε. Επίσης στην ασπίδα (και στο περιθωράκιο) της Αθηνάς ήταν το κεφάλι της Μέδουσας. Η Μέδουσα αρχικά ήταν μια πολύ όμορφη θνητή γοργόνα και γι' αυτό τον λόγο την πολιόρκησε ο Ποσειδώνας, διέπραξαν όμως προσβολή στην Αθηνά μιαίνοντας έναν ναό της ερωτοτροπώντας μέσα σ' αυτόν. Τότε η Αθηνά τη μεταμόρφωσε σε τέρας ώστε να μην την πολιορκήσει ξανά κανένας άνδρας, ενώ το βλέμμα της μετέτρεπε σε πέτρα οποιονδήποτε την κοίταζε. Όταν ο Περσέας σκότωσε τη Μέδουσα, πρόσφερε στη θεά το κεφάλι της (γοργόνιο) ως ευχαριστήριο δώρο, γιατί χάρη στη γυαλιστερή ασπίδα που η θεά του είχε δωρίσει, εκείνος μπόρεσε να κατατροπώσει τη Μέδουσα κοιτάζοντας μόνο το είδωλό της μέσα από αυτήν.
Διαμάχη Αθηνάς και Ποσειδώνα για την Αθήνα
Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας διεκδικούσαν την ίδια πόλη. Ανέβηκαν λοιπόν στον βράχο της Ακρόπολης και ενώπιον των Αθηναίων αποφάσισαν ότι όποιος προσέφερε στους κατοίκους το ωραιότερο δώρο, θα την αποκτούσε. Ο Ποσειδώνας χτύπησε σε μια πλευρά του λόφου με την τρίαινά του και αμέσως ανάβλυσε μια πηγή με νερό. Ο λαός θαύμασε, αλλά το νερό ήταν αλμυρό σαν το νερό της θάλασσας, που ήταν το βασίλειο του Ποσειδώνα κι έτσι δεν ήταν πολύ χρήσιμο. Το δώρο της Αθηνάς ήταν ένα δέντρο ελιάς, κάτι που ήταν καλύτερο, μιας και παρείχε στην πόλη τροφή, λάδι και ξυλεία. Έτσι, κέρδισε τη μονομαχία η Αθηνά και ονόμασε την πόλη της Αθήνας.
Αθηνά και Εριχθόνιος
Η Αθηνά δεν είχε κανέναν ερωτικό δεσμό και συμβόλιζε την αιώνια παρθενία. Μόνο μια φορά ο Ήφαιστος προσπάθησε να την προσεγγίσει και χώθηκε στην αγκαλιά της. Η θεά απέκρουσε το πάθος του, ο Ήφαιστος όμως πρόλαβε να αφήσει το σπέρμα του πάνω στον μηρό της. Η Αθηνά, γεμάτη αηδία, σκούπισε το πόδι της με ένα κομμάτι μαλλί και το πέταξε στη Γη. Από το κομμάτι αυτό, και τη βοήθεια της Γαίας, γεννήθηκε ο Εριχθόνιος μετέπειτα βασιλιάς της Αττικής.
Αθηνά και Αράχνη
Μια γυναίκα, που ονομαζόταν Αράχνη, ξακουστή υφάντρα, καυχήθηκε κάποτε πως ήταν ανώτερη στη τέχνη της κι από την ίδια την Αθηνά, η οποία και την προκάλεσε σε μονομαχία. Η Αθηνά στο υφαντό της απεικόνιζε τη διαμάχη με τον Ποσειδώνα για την Αθήνα, ενώ η Αράχνη περιγελούσε τα ερωτικά κατορθώματα των θεών του Ολύμπου. Οργισμένη η Αθηνά για τη ύβρη αυτή προς τους θεούς έσκισε το υφαντό της Αράχνης, ενώ η ίδια μη αντέχοντας τη ντροπή, κρεμάστηκε. Η Αθηνά τη λυπήθηκε και χαλάρωσε τη θηλιά από τον λαιμό της, την τιμώρησε όμως και τη μεταμόρφωσε σε αρθρόποδο αράχνη. Δεν της στέρησε όμως το ταλέντο της στην υφαντική και έτσι συνεχίζει να υφαίνει τον ιστό της.
Η Αθηνά και η Παλλάδα
Οι δυο νεαρές κοπέλες, η Παλλάδα και η Αθηνά, γυμνάζονταν με ασκήσεις αρκετά βίαιες και μια μέρα τσακώθηκαν και η Παλλάδα ετοιμαζόταν να χτυπήσει τη θεά, αλλά ο Δίας, που φοβήθηκε μήπως πάθει τίποτα η κόρη του, έβαλε μπροστά της ως ασπίδα την αιγίδα. Η Παλλάδα τρόμαξε από τη φοβερή ασπίδα και η Αθηνά τη χτύπησε και την άφησε νεκρή. Βαθιά απελπισμένη η θεά, έφτιαξε ένα ξύλινο ομοίωμα της νεκρής Παλλάδας και έβαλε στο στήθος του την τρομερή αιγίδα και το τοποθέτησε προς τιμή της δίπλα στο άγαλμα του Δία.
Ορφικός Ύμνος Αθηνάς
αριστερά|μικρογραφία|384x384εσ|Άγαλμα Αθηνάς μπροστά από το αυστριακό Κοινοβούλιο στη Βιέννη.
Παροιμία
μικρογραφία|Η Θεά Αθηνά στο Αρχοντικό των Γαλέων 1880-1890, [[Σαλαμίνα (νησί)|Σαλαμίνα]] "Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ σὺ χεῖρα κίνει" παροιμία που έμεινε από τον μύθο του Αίσωπου «ἀνὴρ ναυαγός».