cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοσκινάς Καρδίτσας
Ένωσις πληρεξουσίων της κοινότητας Κοσκινά
Μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881, η γη της περιοχής άλλαξε χέρια ιδιοκτησίας από τους Τούρκους τσιφλικάδες σε Έλληνες και ξεκίνησε το "Αγροτικό ζήτημα" (βλ. το κίνημα των κολίγων). Στα πλαίσια της περιόδου αυτής, στις 1 Ιουνίου 1908, ιδρύεται με έδρα τον Κοσκινά αγροτικός σύλλογος από 20 πληρεξούσιους αντιπροσώπους και καταστατικό αποτελούμενο από 21 άρθρα. Το καταστατικό προλογίζεται από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
Πολιτισμός
Στον Κοσκινά διορίστηκε ως δάσκαλος για πρώτη φορά ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Προς τιμή του υπάρχει προτομή που τα αποκαλυπτήρια της έγιναν τη δεκαετία του 1960. Κάθε χρόνο διοργανώνονται τα "Παπαδιαμάντεια" με τη στήριξη του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Παλαμά και αποτελούν πολιτιστικό και ψυχαγωγικό θεσμό για την ευρύτερη περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Sauber F1 Team
225px|μικρογραφία|δεξιά|Τα μονοθέσια της Ζάουμπερ το 2016 στο Μπαχρέιν Sauber F1 Team και είναι απλούστερα γνωστή ως Ζάουμπερ (Sauber), είναι Ελβετική ομάδα της Φόρμουλα 1, η οποία ιδρύθηκε το 1970 ασχολούμενη γενικά με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ από το 1993 συμμετέχει και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φορμουλα 1 της FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου).
Ιστορία
225px|μικρογραφία|δεξιά|Ο ιδρυτής της ομάδας, Πέτερ Ζάουμπερ, στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του 2013 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1970 από τον Ελβετό επιχειρηματία Πέτερ Ζάουμπερ, ο οποίος επιδιδόταν στην αναρρίχηση κσι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σπορ Αυτοκινήτου. Ο Ζάουμπερ, ο οποίος ήταν και επικεφαλής της ομάδας μέχρι και τις 11 Οκτωβρίου του 2012, την είχε εξ' ολοκλήρου στην κατοχή του μέχρι τις 2 Ιανουαρίου του 2001. Τότε αποφάσισε να κρατήσει για τον εαυτό του μόνο το 1/3 των μετοχών της και τις υπόλοιπες τις πούλησε στην ελβετική τράπεζα Crédit Suisse και σε άλλους μετόχους, ενώ ο ίδιος παρέμεινε επικεφαλής. Την 1η Ιανουαρίου 2006 η Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW αγόρασε το μερίδιο μετοχών της ομάδας από την Crédit Suisse και απέκτησε τον έλεγχο της ομάδας, καθώς ο Ζάουμπερ διατηρούσε πλέον μόνο το 20% των μετοχών. Η BMW συμφώνησε ο Ζάουμπερ στο εξής να έχει απλώς συμβουλευτικό ρόλο στην ομάδα, η οποία θα αγωνιζόταν πλέον ως BMW-Sauber. Από το 2006 μέχρι το 2009, που αγωνίστηκε η BMW-Sauber, η ομάδα πέτυχε και την πρώτη νίκη της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που είναι και η μοναδική ως τώρα.
Στις 29 Ιουλίου του 2009 η BMW ανακοίνωσε πως στο τέλος εκείνης της σαιζόν θα αποχωρούσε από τη Φόρμουλα 1 και το μέλλον της ομάδας ήταν για πολύ καιρό αβέβαιο μέχρι που στις 27 Νοεμβρίου του ιδίου έτους πουλήθηκε πίσω στο Ζάουμπερ και εν συνεχεία εξασφάλισε την είσοδό της στη σαιζόν του 2010. Οπωσδήποτε, λόγω των απαιτήσεων της Συνθήκης Ομόνοιας, ανακοινώθηκε πως η ομάδα στο πρωτάθλημα του 2010 θα συμμετείχε ως BMW-Sauber. Την 1η Μαρτίου του 2010 ο Ζάουμπερ ανακοίνωσε πως είχε σκοπό να αλλάξει το όνομα της ομάδας στη διάρκεια του Πρωταθλήματος, αλλά η FIA του είπε πως έπρεπε να περιμένει μέχρι το τέλος του Πρωταθλήματος για να αλλάξει το όνομα της ομάδας. Έτσι, την 1η Φεβρουαρίου του 2011 ανακοινώθηκε επίσημα πως η ομάδα δε θα είχε πλέον την BMW στην επωνυμία της.
Εποχή Κάλτενμπορν
Στις 3 Μαΐου 2012 ο Πέτερ Ζάουμπερ, κρατώντας τα 2/3 των μετοχών της ομάδας για τον εαυτό του, μεταβίβασε το υπόλοιπο 1/3 στην Αυστριακή Ινδικής καταγωγής Μονίσα Κάλτενμπορν, η οποία υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία στην ομάδα από τη BMW. Στις 11 Οκτωβρίου του ιδίου έτους παρέδωσε και τα ηνία της ομάδας στην Κάλτενμπορν διορίζοντάς την Διευθύνουσα Σύμβουλο και έτσι έγινε η πρώτη γυναίκα που διευθύνει ομάδα της Φόρμουλα 1, ενώ ο ίδιος παρέμεινε επικεφαλής της ομάδας ως πρόεδρος.
Team Sauber AG
Το μονοθέσιο στην πρώτη της σαιζόν είχε το κωδικό όνομα C12 (το C είναι το αρχικό γράμμα του ονόματος Christine, επειδή έτσι ονομαζόταν η σύζυγος του ιδρυτή της ομάδας) και το οδηγούσαν ο Φινλανδός JJ Lehto και ο Αυστριακός Καρλ Βέντλινγκερ. Ο κινητήρας του μονοθεσίου ήταν κατασκευής Ilmor σε συνεργασία με τη Mercedes. Το μονοθέσιο της επόμενης σαιζόν, η C13, είχε κινητήρα Mercedes-Benz. Για τις δύο επόμενες σαιζόν, το 1995 και το 1996, η ομάδα πήρε κινητήρες από τη Ford παρουσιάζοντας στους αγώνες τα μοντέλα C14 και C15 αντίστοιχα.
Team Sauber Petronas
Από το πρωτάθλημα του 1997, η ομάδα προμηθεύεται κινητήρες από τη Φερράρι. Ήδη από το 1995 η ομάδα είχε συνάψει συμφωνία χορηγίας με τη Μαλαισιανή εταιρεία πετρελαιοειδών Πετρόνας (Petronas) και προς τιμήν αυτού του χορηγού επικράτησε να ονομάζονται Petronas οι κινητήρες που παρείχε η Φερράρι στην ομάδα. Το μεγαλύτερο από το χαϊλάιτς της ομάδας ήταν όταν προσέλαβε τον Φινλανδό Κίμι Ραϊκόνεν για τη σαιζόν του 2001. Μαζί με το Ραϊκόνεν προσελήφθη και ο Γερμανός Νικ Χάιντφιλντ. Το 2002 ο Ραϊκόνεν έφυγε για τη Μακλάρεν και στη θέση του προσελήφθη ο Γερμανός Χάιντς-Χάραλντ Φρέντσεν. Αυτό το δίδυμο οδηγών διατηρήθηκε και το 2003. Το 2004, το δίδυμο οδηγών της ομάδας ήταν ο Ιταλός Τζιανκάρλο Φιζικέλα και ο Βραζιλιάνος Φελίπε Μάσα. Το 2005 ο Φιζικέλα έφυγε για τη Renault και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Καναδός Ζακ Βιλνέβ, ενώ ο Μάσα διατήρησε τη θέση του στην ομάδα.
BMW Sauber F1 Team
225px|μικρογραφία|δεξιά|Το λογότυπο της ομάδας. 225px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Ρόμπερτ Κούμπιτσα δίνει την πρώτη νίκη στην ομάδα το 2008 στον Καναδά Μετά την απόκτηση του κυρίου πακέτου των μετοχών της ομάδας από τη BMW, η ομάδα μετονομάστηκε σε BMW-Sauber και ήταν στο προσκήνιο από το 2006 μέχρι και το 2009, όταν η BMW αποχώρησε από τη Φόρμουλα 1. Το 2006, ο Βιλνέβ διατήρησε τη θέση του και στη θέση του Μάσα, ο οποίος έφυγε για τη Φεράρι, τοποθετήθηκε ο Γερμανός Νικ Χάιντφιλντ, καθώς η διοίκηση της Γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας BMW ήθελε ο ένας τουλάχιστον οδηγός να είναι Γερμανός και ο Χάιντφιλντ γνωριζόταν πολύ καλα με το Μάριο Τάισεν. Στο Γερμανικό Γκραν Πρι εκείνης της σαιζόν, ο Βιλνέβ είχε μια έξοδο κατά την οποία κατέστρεψε το μονοθέσιό του. Μετά από αυτή την έξοδο, ένιωσε έντονη αδιαθεσία και οι γιατροί του συνέστησαν να μην πάρει μέρος στο επόμενο Γκραν Πρι, που ήταν το Ουγγρικό και η ομάδα έβαλε στη θέση του τον Πολωνό Ρόμπερτ Κούμπιτσα, ο οποίος εκτελούσε χρέη αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή. Την επομένη του Ουγγρικού Γκραν Πρι ο Τάισεν είπε στο Βιλνέβ πως το συμβόλαιό του με την ομάδα θα λυνόταν τα μεσάνυχτα εκείνης της ημέρας (Δευτέρα 7 Αυγούστου 2006) και ο Κούμπιτσα θα συμμετείχε κανονικά στα υπόλοιπα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος. Αυτό το δίδυμο οδηγών παρέμεινε μέχρι τη σαιζόν του 2009.
Στο Γκραν Πρι Καναδά του 2007 ο Κούμπιτσα είχε μια έξοδο, κατά την οποία έπαθε ελαφριά διάσειση. Μόλις απεγκλωβίστηκε από το μονοθέσιό του, μεταφέρθηκε αρχικά στο ιατρικό κέντρο της πίστας και στη συνέχεια στο νοσοκομείο του Μόντρεαλ, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν ελαφριά διάσειση και για προληπτικούς λόγους δεν του επέτρεψαν να πάρει μέρος στο Γκραν Πρι των ΗΠΑ που έγινε την αμέσως επόμενη Κυριακή, έτσι τον αντικατέστησε ο Γερμανός Σεμπάστιαν Φέτελ, ο οποίος εκτελούσε χρέη δοκιμαστή και αναπληρωματικού οδηγού. Στο ίδιο Γκραν Πρι την επόμενη σαιζόν (2008), ο Κούμπιτσα πέτυχε τη μοναδική νίκη της καριέρας του και της ομάδας. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος του 2009, η BMW αποχώρησε από τη Φόρμουλα 1. Στις 27 Νοεμβρίου εκείνου του έτους, η ομάδα πουλήθηκε πίσω στο Ζάουμπερ, ο οποίος δήλωσε ότι θα προμηθευόταν και πάλι κινητήρες από τη Φερράρι.
Sauber F1 Team
225px|μικρογραφία|δεξιά|Τα μονοθέσια της Ζάουμπερ το 2011 στην Ιαπωνία Για τη σαιζόν του 2010 οδηγοί της ομάδας ήταν ο Ισπανός Πέδρο ντε λα Ρόσα και ο Ιάπωνας Καμούι Κομπαγιάσι. Ο πρώτος δεν έλαβε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι της σαιζόν, αλλά μόνο στα 14. Από το 15ο Γκραν Πρι στη Σιγκαπούρη, αντικαταστάθηκε από το Γερμανό Νικ Χάιντφιλντ, ο οποίος είχε βρεθεί και στο παρελθόν στην ομάδα. Το 2011, η ομάδα διατήρησε τον Κομπαγιάσι και στη θέση του δεύτερου οδηγού, τοποθέτησε τον Μεξικανό Σέρχιο Πέρες. Αυτό το οδηγικό δίδυμο παρέμεινε και το 2012, όταν ανέλαβε τη διεύθυνση της ομάδας η Μονίσα Κάλτενμπορν. Το 2013 ο Πέρες έφυγε για τη Μακλάρεν και ο Κομπαγιάσι δεν μπόρεσε να βρει τον κατάλληλο χορηγό και έμεινε εκτός Φόρμουλα 1. Στις θέσεις τους τοποθετήθηκαν ο Γερμανός Νίκο Χούλκενμπεργκ και ο Μεξικανός Εστέμπαν Γκουτιέρες. Το 2014 η ομάδα διατήρησε τον Γκουτιέρες και στη θέση του Χούλκενμπεργκ, ο οποίος πήγε ξανά στη Φορς Ίντια, μπήκε επίσης ως οδηγός της ομάδας ο Γερμανός Άντριαν Σούτιλ, που ήταν ο πρώτος δοκιμαστής της από το 2013.
225px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Φελίπε Νασρ το 2015 στην Κίνα Το 2015 η Μονίσα Κάλτενμπορν αποφάσισε να δώσει τα μονοθέσια της ομάδας στον Σουηδο Μάρκους Έρικσον και στο Βραζιλιάνο Φελίπε Νασρ. Το όνομα του δεύτερου ανακοινώθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2014. Όμως δεν υπολόγισε σωστά, καθώς ο Ολλανδός Γκιέντο Βαν Ντερ Γκάρντε, ο οποίος την προηγούμενη χρονιά εκτελούσε χρέη δοκιμαστή, στις 22 Δεκεμβρίου 2014 κατέθεσε μήνυση εναντίον της ομάδας για αθέτηση συμφωνίας προβάλλοντας το επιχείρημα πως στις 17 Αυγούστου 2014 είχε συναντηθεί με την Κάλτενμπορν και μετά από πολύωρη συζήτηση είχαν συμφωνήσει να ενεργοποιηθεί ο όρος τον οποίο έχει στο συμβόλαιό του και το 2015 να προαχθεί σε κανονικό οδηγό αγώνων. Στις 19 Ιανουαρίου 2015 η υπόθεση εκδικάστηκε σε Ελβετικό δικαστήριο και ο Βαν Ντερ Γκάρντε δικαιώθηκε. Στις 9 Μαρτίου 2015, η υπόθεση εκδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό στο Ανώτατο Δικαστήριο της Μελβούρνης στην Αυστραλία, όπου κι εκεί ο Βαν Ντερ Γκάρντε δικαιώθηκε. Η ομάδα κατέθεσε έφεση εναντίον της απόφασης αυτής, η οποία συζητήθηκε στο Εφετείο της Βικτώριας στις 12 Μαρτίου 2015, όμως η απόφαση του Εφετείου ήταν να απορρίψει την έφεση της ομάδας και αποφάσισε πως πρέπει οπωσδήποτε να δώσουν το ένα μονοθέσιο στον Γκιέντο Βαν Ντερ Γκάρντε όχι μόνο για το Γκραν Πρι της Αυστραλίας αλλά για όλη τη σαιζόν και αν δεν το κάνουν θα κατασχεθούν τα μονοθέσια και ο εξοπλισμός της ομάδας. Επειδή λοιπόν οι δικηγόροι του Βαν Ντερ Γκάρντε φοβούνται πως η Ζάουμπερ δεν έχει σκοπό να εφαρμόσει αυτή την απόφαση του Εφετείου, ζήτησαν από την ομάδα δυο ώρες πριν από την έναρξη των ελεύθερων δοκιμαστικών του Γκραν Πρι Αυστραλίας να έχει ολοκληρώσει τις ενέργειες που απαιτούνται ώστε να μπορέσει να πάρει μέρος ο Ολλανδός. Επίσης να τους πάει έναν κατάλογο με τον εξοπλισμό τον οποίο θα μετέφερε στην Αυστραλία. Λίγο πριν από την έναρξη της πρώτης περιόδου των ελεύθερων δοκιμών, ο Βαν Ντερ Γκάρντε αποφάσισε να συμβιβαστεί με την ιδέα πως δε θα είχε θέση επίσημου οδηγού στην ομάδα και έκρινε πως η καριέρα του στη Φόρμουλα 1 μάλλον τελείωσε. Έτσι έληξε το θέμα και ο Φελίπε Νασρ συμμετείχε κανονικά σε όλους τους αγώνες του Πρωταθλήματος. Για το 2016 η ομάδα διατήρησε το ίδιο δίδυμο οδηγών. Για το 2017 διατηρήθηκε ο Έρικσον και στη θέση του Νασρ τοποθετήθηκε ο Γερμανός Πασκάλ Βερλάιν.
Απόλυση της Κάλτενμπορν απ' την ομάδα και τοποθέτηση του Φρεντερίκ Βασέρ στη θέση του επικεφαλής
Στις 22 Ιουνίου του 2017 η Κάλτενπορν απολύθηκε απ την ομάδα επειδή εδώ και λίγο καιρό κυκλοφορούσαν φήμες πως ο Σουηδός οδηγός της ομάδας Μάρκους Έρικσον έχει φέρει μαζί του μεγάλους χορηγούς απ' την πατρίδα του εξ' αιτίας των οποίων η ομάδα τον προωθεί ενώ τον έτερο οδηγό δηλαδή το Γερμανό Πασκάλ Βερλάιν τον αγνοούν. Μέχρι τις 12 Ιουλίου η ομάδα ήταν ακέφαλη και τότε τα ηνία τα πήρε ο Φρεντερίκ Βασέρ.
Εμπλοκή της Ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Alfa Romeo στο μάνατζμεντ της ομάδας
Στις 30 Οκτωβρίου του 2017 κατόπιν πρωτοβουλίας της Ferrari αποφασίστηκε πως απ' το 2018 η Ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo θα είναι ένας απ' τους κύριους μετόχους της ομάδας με την προοπτική αργότερα μέσα στη χρονιά να την εξαγοράσει ολόκληρη και απ' το Πρωτάθλημα του 2019 να επιστρέψει στο σπορ με ιδιόκτητη ομάδα. Επίσης αποφασίστηκε πως ο Σουηδός οδηγός Μάρκους Έρικσον θα διατηρήσει τη θέση του όμως στο 2ο μονοθέσιο δε θα βρίσκεται ο Γερμανός Πασκάλ Βερλάιν αλλά ένας 🇲🇨Μονεγάσκος, ο Σαρλ Λεκλέρ. Πλέον το όνομα της ομάδας θα είναι Alfa Romeo Sauber και μονάδες ισχύος θα προμηθεύεται απ' τη Ferrari. Το 2019 ο Λεκλέρκ πήγε στη Ferrari και τη θέση του πήρε ο Φινλανδός Κίμι Ράικονεν ο οποίος επέστρεψε στην ομάδα απ' την οποία ξεκίνησε την καριέρα του στο σπορ. Επίσης δε θα βρίσκεται εκεί ούτε ο Σουηδός Μάρκους Έρικσον ο οποίος αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στα Indy Cars στις ΗΠΑ. Τη θέση του θα πάρει ο Ιταλός Αντόνιο Τζιοβινάτσι.
Μετονομασία της ομάδας σε Alfa Romeo Racing Team
30 Νοεμβρίου του 2019 αποφασίστηκε πως απ' το 2020 η ομάδα θα ονομάζεται απλώς Alfa Romeo Racing Team. Οδηγοί της ομάδας θα είναι ο Ράικονεν και ο Τζιοβινάτσι.
Επιδόσεις
Η καλύτερη θέση που έχει πάρει η ομάδα στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ήταν η όγδοη με 36 βαθμούς το 2015, και δεν έχει κατακτήσει κάποιο πρωτάθλημα οδηγών ως τώρα. Μέχρι και τη σεζόν του 2015 η ομάδα είχε συνολικά τα εξής αποτελέσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομάδες Φόρμουλα 1
Λυκάων ο Αρκάδιος
Ο Λυκάων ο Αρκάδιος ήταν γιος του Πελασγού και της Μελίβοιας (ή της νύμφης Κυλλήνης), και υπήρξε ο πρώτος (μυθικός) βασιλιάς της Αρκαδίας. Ο Λυκάων με διάφορες γυναίκες απέκτησαν 50 γιούς. Ειδικότερα, ήταν πατέρας του Οινώτρου και της Καλλιστώς, της οποίας κατά μία εκδοχή ανέθρεψε τον γιο, τον Αρκάδα. Ο Λυκάων αναφέρεται ως ικανότατος, ευσεβής και δίκαιος βασιλιάς, ενώ οι γιοί του ως επώνυμοι ήρωες και ιδρυτές πόλεων. Αναφέρεται σαν ιδρυτής της αρχαιότερης πόλης στον κόσμο Λυκόσουρα, ίδρυσε την λατρεία του Λυκαίου Διός και ίδρυσε τους Λύκαιους Αγώνες, αργότερα εξελίχθηκαν στα Παναθήναια. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος έγραψε ότι ο Λυκάων ίδρυσε τον πρώτο ναό του Ερμή στην Κυλλήνη. Τον μύθο του Λυκάονος δραματοποίησε ο Ξενοκλής σε ομώνυμη τραγωδία του.
Ο μύθος του Διός
Ωστόσο, αυτός και οι γιοί του ασέβησαν προς τον Δία όταν τους επισκέφθηκε, δίνοντάς του να φάει ανθρώπινο κρέας για να διαπιστώσουν την παντογνωσία του. Ο θεός έσπρωξε μακριά του το πιάτο με αηδία και είτε σκότωσε τον βασιλιά και τους γιούς του με τον κεραυνό του, είτε τους μεταμόρφωσε σε λύκους (Απολλόδωρος ΙΙΙ 8, Οβιδίου Μεταμορφώσεις I 198). Κάποιοι φθάνουν να πουν ότι ο Λυκάων έσφαξε και προσέφερε τον ίδιο τον γιο του, τον Νύκτιμο (Κλήμης Αλεξανδρείας: Προτρεπτικός ΙΙ 36, Νόννος: Διονυσ. XVIII 20, Αρνόβιος IV 24). Αλλά σύμφωνα με αντίθετη εκδοχή ο Νύκτιμος ήταν ο μόνος γιος που επέζησε και διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο.
Οικογένεια
Η σύζυγος του ήταν η Κυλλήνη, μια από τις Ορεάδες Νύμφες που έδωσε το όνομα της στο Όρος Κυλλήνη, μερικές φορές αντίθετα θεωρείται μητέρα του. Σε άλλες πηγές η σύζυγος του ήταν η Νώνακρις που έδωσε το όνομα της στην ομώνυμη Αρκαδική πόλη. Ο Λυκάων είχε τουλάχιστον τρεις θυγατέρες : Καλλιστώ, Δία και Ψωφίς. Σύμφωνα με την Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου ο Λυκάων είχε 50 γιους, τους κατάγραψε με τα ονόματα τους ο Παυσανίας. Ο κάθε γιος του έγινε ομώνυμος ιδρυτής σε αρχαίες Αρκαδικές πόλεις, μερικοί από αυτούς μετανάστευσαν και ίδρυσαν πόλεις σε μακρινές περιοχές. Οι 50 γιοί του Λυκάονος ήταν οι εξής:
Επίσης ως γιοί του Λυκάονος αναφέρονται και οι:
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας Κατηγορία:Ανθρωποθυσία Κατηγορία:Λυκάνθρωποι στους ελληνικούς μύθους
Πυρετός
Ο πυρετός (επίσης γνωστός ως πυρεξία ή εμπύρετη απόκριση) είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα ιατρικά συμπτώματα και χαρακτηρίζεται από την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος πάνω από το φυσιολογικό εύρος των 36,5-36,7 °C (97,7–99,5 °F), εξαιτίας της ανόδου του σημείου ρύθμισης της θερμοκρασίας. Αυτή η αύξηση του σημείου ρύθμισης προκαλεί την αύξηση του μυικού τόνου και ρίγη.
Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία ενός ατόμου, το άτομο, σε γενικές γραμμές αισθάνεται πως κρυώνει, παρά την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος του. Όταν η θερμοκρασία του σώματος ανέλθει στο νέο σημείο ρύθμισης της θερμοκρασίας, το άτομο ζεσταίνεται. Η ταχεία μείωση της θερμοκρασίας μπορεί να συνοδεύεται από εφίδρωση και αίσθημα ζέστης.
Ο πυρετός μπορεί να προκληθεί από πολλές ιατρικές καταστάσεις, οι οποίες είναι από καλοήθεις έως και δυνητικά σοβαρές. Κάποιες έρευνες υποδεικνύουν πως ο πυρετός χρησιμεύει ως αμυντικός μηχανισμός, καθώς η ανοσολογική απάντηση του οργανισμού μπορεί να γίνει πιο ισχυρή υπό υψηλές θερμοκρασίες. Ωστόσο, υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ και κατά της χρησιμότητας του πυρετού και το θέμα είναι αμφιλεγόμενο. Με εξαίρεση τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες, η θεραπεία για τη μείωση του πυρετού συχνά δεν είναι απαραίτητη. Παρόλα αυτά, οι αντιπυρετικές θεραπείες μπορεί να είναι αποτελεσματικές στη μείωση της θερμοκρασίας, γεγονός που βοηθά τον πάσχοντα να νιώσει καλύτερα.
Ο πυρετός διαφέρει από την υπερθερμία που δεν έχει αντιμετωπιστεί. Στην υπερθερμία η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται πάνω από το σημείο θερμορύθμισης του οργανισμού, λόγω της υπερβολικής παραγωγής θερμότητας ή της ανεπαρκούς θερμορύθμισης.
Ορισμός
Η φυσιολογική θερμοκρασία σώματος παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα. Γενικά είναι αποδεκτό πως κάποιος έχει πυρετό εάν η αυξημένη θερμοκρασία οφείλεται σε άνοδο του σημείου ρύθμισης και:
Στους υγιείς ενήλικες, άντρες και γυναίκες, η φυσιολογική θερμοκρασία κυμαίνεται στη στοματική κοιλότητα μεταξύ 33,2–38,2 °C (91,8–100,8 °F), στον πρωκτό 34,4–37,8 °C (93,9–100,0 °F), στην τυμπανική μεμβράνη(τύμπανο του ωτός) 35,4–37,8 °C (95,7–100,0 °F) και στη μασχάλη 35,5–37,0 °C (95,9–98,6 °F). Το εγχειρίδιο εσωτερικής παθολογίας Harrison's ορίζει ως πυρετό την αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από >37,2 °C (>98,9 °F) κατά τις πρωινές ώρες ή την αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από >37,7 °C (>99,9 °F) κατά τις απογευματινές ώρες, ενώ η θερμοκρασία μπορεί φυσιολογικά να μεταβληθεί κατά 0,5 °C (0,9 °F) κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Η φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος κάθε ατόμου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία, το φύλο, η ώρα της ημέρας, η θερμοκρασία περιβάλλοντος, το επίπεδο δραστηριότητάς του και άλλα. Η αυξημένη θερμοκρασία δεν είναι πάντα πυρετός. Για παράδειγμα, η θερμοκρασία ενός υγιούς ανθρώπου αυξάνεται όταν αυτός ασκείται, αλλά δεν έχει πυρετό, διότι το σημείο ρύθμισης είναι φυσιολογικό. Από την άλλη πλευρά, μια «φυσιολογική» θερμοκρασία μπορεί να είναι πυρετός, όταν είναι ασυνήθιστα υψηλή για το συγκεκριμένο άτομο. Λόγου χάρη, οι ιατρικά ευπαθείς ηλικιωμένοι άνθρωποι έχουν μειωμένη ικανότητα παραγωγή θερμότητας, οπότε η θερμοκρασία των 37,3 °C (99,1 °F) που θεωρείται φυσιολογική μπορεί να αντιπροσωπεύει έναν κλινικά σημαντικό πυρετό.
Τύποι
Το πρότυπο των διακυμάνσεων της θερμοκρασίας μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να οδηγήσει έμμεσα στη διάγνωση:
Ο ουδετεροπενικός πυρετός, γνωστός και ως εμπύρετη ουδετεροπενία, είναι ο πυρετός που εμφανίζεται εξαιτίας της μη φυσιολογικής λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Εξαιτίας της έλλειψης των ουδετερόφιλων που αντιμετωπίζουν τις λοιμώξεις, μια βακτηριακή λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί ταχέως, γι' αυτό και ο συγκεκριμένος πυρετός απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα. Αυτός ο τύπος πυρετού εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική χημειοθεραπεία παρά σε υγιείς ανθρώπους.
Το «πυρέτιον» είναι ένας παλιός όρος που χρησιμοποιούταν για το χαμηλό πυρετό, ειδικά αν η αιτία ήταν άγνωστη, δεν υπήρχαν άλλα συμπτώματα και ο ασθενής είχε αναρρώσει πλήρως σε λιγότερο από μια βδομάδα.
Υπερπυρεξία
Η υπερπυρεξία είναι πυρετός με αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος ίση ή μεγαλύτερη από τους 41,5 °C (106,7 °F). Η τόσο υψηλή θερμοκρασία θεωρείται επείγον περιστατικό και μπορεί να υποδεικνύει σοβαρές ιατρικές καταστάσεις ή να οδηγήσει σε σημαντικές παρενέργειες. Η πιο συχνή αιτία είναι η ενδοκρανιακή αιμορραγία. Άλλες πιθανές αιτίες είναι η  σηψαιμία, το σύνδρομο Kawasaki, το σύνδρομο κακοήθους ουδετεροπενίας, παρενέργειες φαρμάκων, το σύνδρομο της σεροτονίνης και η καταιγίδα του θυρεοειδούς. Οι λοιμώξεις είναι οι πιο συνηθισμένες αιτίες πυρετού, αλλά καθώς η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται, άλλες αιτίες γίνονται πιο πιθανές. Οι λοιμώξεις που κατά κανόνα συσχετίζονται με την υπερπυρεξία περιλαμβάνουν  τη ροδάνθη, την ιλαρά και λοιμώξεις από εντεροϊό. Η απότομη μείωση της θερμοκρασίας κάτω από τους 38,9 °C (102,0 °F) έχει αποδειχθεί πως αυξάνει την επιβίωση. Η υπερπυρεξία διαφέρει από την υπερθερμία, καθώς στην υπερπυρεξία ο θερμορυθμιστικός μηχανισμός του σώματος αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος πάνω από τη φυσιολογική και έπειτα παράγει θερμότητα για την επίτευξη αυτής της θερμοκρασίας, ενώ στην υπερθερμία η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται πάνω από το ρυθμιστικό σημείο εξαιτίας ενός εξωγενούς παράγοντα.
Υπερθερμία
Η υπερθερμία είναι ένα παράδειγμα υψηλής θερμοκρασίας που δεν είναι πυρετός. Προκαλείται από πολλούς παράγοντες, όπως η θερμοπληξία, το κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, η κακοήθης υπερθερμία, διεγερτικά όπως οι αμφεταμίνες και η κοκαΐνη, η ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση του οργανισμού σε φάρμακα και το σύνδρομο της σεροτονίνης.
Σημεία και συμπτώματα
thumb|228x228px|Michael Ancher, "Το άρρωστο κορίτσι", 1882, Statens Museum for KunstΟ πυρετός συνήθως συνοδεύεται από τη «συμπεριφορά ασθένειας», η οποία περιλαμβάνει λήθαργο, κατάθλιψη, ανορεξία, υπνηλία, υπεραλγησία και έλλειψη συγκέντρωσης.
Διαφορική διάγνωση
Ο πυρετός είναι ένα κοινό σύμπτωμα σε πολλές ιατρικές καταστάσεις:
Ο πυρετός που επιμένει και δεν μπορεί να εξηγηθεί έπειτα από επαναλαμβανόμενες ιατρικές εξετάσεις ρουτίνας ονομάζεται πυρετός αγνώστου αιτιολογίας.
Παθοφυσιολογία
Από πολλές απόψεις, ο υποθάλαμος λειτουργεί σαν θερμοστάτης. Όταν το σημείο ρύθμισης αυξάνεται, το σώμα αυξάνει τη θερμοκρασία του μέσω ενεργούς παραγωγής θερμότητας αλλά και διατήρησής της. Η αγγειοσυστολή μειώνει την απώλεια θερμότητας μέσω του δέρματος και κάνει το άτομο να αισθάνεται κρύο. Αν αυτά τα μέτρα είναι ανεπαρκή για να κάνουν τη θερμοκρασία του αίματος στον εγκέφαλο να ταιριάζει με τη νέα ρύθμιση του υποθαλάμου, τότε αρχίζει το ρίγος με σκοπό την παραγωγή περισσότερης θερμότητας από την κίνηση των μυών. Όταν ο πυρετός σταματά και η ρύθμιση του υποθαλάμου καθίσταται χαμηλότερη, οι αντίστροφες διεργασίες (αγγειοδιαστολή, τέλος του ρίγους και παραγωγή θερμότητας χωρίς ρίγος) και η εφίδρωση χρησιμοποιούνται για να δροσίσουν το σώμα σύμφωνα με τη νέα χαμηλότερη ρύθμιση.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την υπερθερμία, στην οποία η κανονική ρύθμιση παραμένει, και το σώμα υπερθερμαίνεται μέσω ανεπιθύμητης κατακράτησης της περίσσειας θερμότητας ή υπερπαραγωγής θερμότητας. Η υπερθερμία είναι συνήθως το αποτέλεσμα ενός υπερβολικά ζεστού περιβάλλοντος (θερμοπληξία) ή μιας δυσμενούς αντίδρασης σε φάρμακα. Ο πυρετός μπορεί να διαφοροποιηθεί από την υπερθερμία από τις περιστάσεις που τον περιβάλλουν και την απόκρισή του σε αντιπυρετικά φάρμακα.
Ενδογενή
Στην ουσία, όλα τα ενδογενή πυρετογόνα είναι κυτοκίνες, μόρια που είναι μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος. Παράγονται από ενεργοποιημένα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και προκαλούν την αύξηση του θερμορυθμιστικού σημείου στον υποθάλαμο. Μείζονα ενδογενή πυρετογόνα είναι η ιντερλευκίνη 1 (α και β) και η ιντερλευκίνη 6 (IL-6). Στα λιγότερο σημαντικά ενδογενή πυρετογόνα περιλαμβάνονται η ιντερλευκίνη-8, ο παράγοντας νέκρωσης όγκων-β, η φλεγμονώδης πρωτεΐνη μακροφάγων-α και η φλεγμονώδης πρωτεΐνη μακροφάγων-β, όπως και η ιντερφερόνη-α, η ιντερφερόνη-β και η ιντερφερόνη-γ. Επίσης ως πυρετογόνο δρα και ο παράγοντας νέκρωσης όγκων-α. Μεσολαβεί απελευθέρωση ιντερλευκίνης-1 (IL-1).
Εξωγενή
Ένα μοντέλο για το μηχανισμό του πυρετού που προκαλείται από εξωγενή πυρετογόνα περιλαμβάνει το LPS, το οποίο είναι ένα συστατικό του κυτταρικού τοιχώματος των gram-αρνητικών βακτηρίων. Μια ανοσολογική πρωτεΐνη που ονομάζεται πρωτεΐνη δέσμευσης λιποπολυσακχαρίτη (LBP) συνδέεται στο LPS. Το σύμπλοκο LBP-LPS στη συνέχεια συνδέεται στον υποδοχέα CD14 ενός κοντινού μακροφάγου. Αυτή η σύνδεση έχει ως αποτέλεσμα τη σύνθεση και απελευθέρωση ποικίλων ενδογενών παραγόντων κυτοκίνης, όπως η ιντερλευκίνη 1 (IL-1), η ιντερλευκίνη 6 (IL-6) και ο παράγοντας νέκρωσης των όγκων-α. Με άλλα λόγια, οι εξωγενείς παράγοντες προκαλούν την απελευθέρωση των ενδογενών παραγόντων, οι οποίοι με τη σειρά τους ενεργοποιούν την οδό του αραχιδονικού οξέος.
Απελευθέρωση PGE2
Ο PGE2 είναι ο τελικός μεσολαβητής της εμπύρετης απόκρισης. Η θερμοκρασία του σημείου ρύθμισης του σώματος θα παραμείνει ανεβασμένη μέχρι ο PGE2 να μην είναι πλέον παρών. Ο PGE2 δρα σε νευρώνες στην προοπτική περιοχή (POA) μέσω του υποδοχέα 3 της προσταγλανδίνης Ε (EP3). Οι νευρώνες που εκφράζουν τον EP3 στην POA νευρώνουν το μεσοραχιαίο υποθάλαμο (DMH), τον ωχρό πυρήνα ραφής στον προμήκη μυελό (rRPa), και τον παρακοιλιακό πυρήνα (PVN) του υποθαλάμου. Σήματα πυρετού που αποστέλλονται στους DMH και rRPa οδηγούν σε διέγερση του συμπαθητικού συστήματος εξόδου, το οποίο προκαλεί θερμογένεση χωρίς ρίγος για την παραγωγή θερμότητας στο σώμα και αγγειοσυστολή στο δέρμα με σκοπό τη μείωση της απώλειας θερμότητας από την επιφάνεια του δέρματος. Τεκμαίρεται ότι η νεύρωση από την POA στον PVN μεσολαβεί στις νευρικές και ενδοκρινικές επιδράσεις του πυρετού μέσω της οδού που περιλαμβάνει την υπόφυση και διάφορα ενδοκρινή όργανα.
Χρησιμότητα
Υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ και κατά της χρησιμότητας του πυρετού, και το θέμα είναι αμφιλεγόμενο. Υπάρχουν έρευνες που χρησιμοποιούν θερμόαιμα σπονδυλωτά και ανθρώπους in vivo (ζωντανό περιβάλλον), με μερικές να υποδηλώνουν ότι αναρρώνουν γρηγορότερα από μολύνσεις ή κρίσιμη ασθένεια λόγω του πυρετού. Μία φινλανδική έρευνα έδειξε τη μειωμένη θνησιμότητα σε βακτηριακές μολύνσεις όταν υπήρχε πυρετός.
Θεωρητικά, ο πυρετός μπορεί να βοηθήσει στην άμυνα του ξενιστή. Υπάρχουν σίγουρα κάποιες σημαντικές ανοσολογικές αντιδράσεις που επιταχύνονται από τη θερμοκρασία, και μερικά παθογόνα με αυστηρές θερμοκρασιακές προτιμήσεις θα μπορούσαν να παρεμποδιστούν.
Έρευνα έχει καταδείξει ότι ο πυρετός βοηθά στη διαδικασία επούλωσης με πολλούς σημαντικούς τρόπους:
Πυρετός στα παιδιά
Ο πυρετός στα παιδιά είναι συνηθισμένος μετά απο μια μικροβιακή ή ιογενή λοίμωξη και συνήθως μετά απο 3 μέρες υποχωρεί. Πάντως σε παιδιά κάτω των 6 μηνών, μόλις εμφανιστεί πυρετός πρέπει οι κηδεμόνες να αναζητούν βοήθεια από παιδίατρους.
Μέθοδοι μέτρησης θερμοκρασίας
Υπάρχουν αρκετές μεθόδοι μέτρησης θερμοκρασίας στα παιδιά. Οι πιο συνηθισμένες είναι: Η καταλληλότερη μέθοδος εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού. Για παράδειγμα, η λήψη μιας ορθικής θερμοκρασίας είναι ο καλύτερος τρόπος για να έχετε ακριβή ανάγνωση για παιδιά κάτω των 2 ετών. Αλλά τα περισσότερα παιδιά δεν τους αρέσει να έχουν τη θερμοκρασία τους έτσι. Αν και η λήψη μιας θερμοκρασίας κάτω από τη μασχάλη δεν είναι τόσο ακριβής, θα σας ενημερώσει αν το παιδί σας έχει πυρετό. Αν ναι, τότε μπορείτε να πάρετε μια ορθική θερμοκρασία για την ακριβή ανάγνωση.
Ορθική μέθοδος
Για την ορθική μέθοδο πρεπει να χρησιμοποιείται υδραργηρικό θερμόμετρο ορθού (μοιάζει με το στοματικό θερμόμετρο, όμως η πλάτυνση στην βάση του είναι χοντρύτερη). Το θερμόμετρο πρέπει να είναι καθαρό (καθαρισμός με σαπούνι και στέγνωμα). Η αναγραφόμενη θερμοκρασία πρέπει να είναι κάτω των 36°C. Η πλάτυνση καλύπτεται με βαζελίνη. Τοποθετείται το παιδί στην πλατη του με τα πόδια διπλωμένα και τα γόνατα στην κοιλιά. Απαλά εισέρχεται το θερμόμετρο στο ορθό δια του πρωκτού σε βάθρος 2,5 εκ. Μετά απο 2 λεπτά αφαιρείται το θερμόμετρο, ελέγχεται η θερμοκρασία και καθαρίζεται το θερμόμετρο.
Μασχαλιαία μέθοδος
Η μασχαλιαία μέθοδος πραγματοποιείται με με χρήση καθαρού θερμόμετρου (στοματικού ή ορθικού). Η πλάτυνση στην βάση πρέπει να τοποθετηθει στην κορυφή (βάθος) της μασχάλης και να παραμείνει σφικτά εκει για τουλάχιστον 4 λεπτά. Μετά αφαιρείται και ελέγχεται η θερμοκρασία.
Διαχείριση
Η αντιμετώπιση του πυρετού δεν είναι απαραίτητη. Οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν χωρίς ειδική ιατρική φροντίδα. Παρόλο που είναι δυσάρεστος, ο πυρετός σπάνια αυξάνεται σε επικίνδυνο επίπεδο ακόμα κι αν δεν αντιμετωπίζεται. Γενικά δεν προκύπτει βλάβη στον εγκέφαλο μέχρι η θερμοκρασία να φτάσει τους 42 oC (107.6 oF), και είναι σπάνιο για έναν πυρετό που δεν αντιμετωπίζεται να υπερβεί τους 40.6 oC (105 oF).
Συντηρητικά μέτρα
Μερικά περιορισμένα στοιχεία υποστηρίζουν την πλύση με σφουγγάρι ή το μπάνιο εμπύρετων παιδιών με χλιαρό νερό. Η χρήση ανεμιστήρα ή κλιματιστικού μπορεί να μειώσει κάπως τη θερμοκρασία και να αυξήσει την άνεση. Αν η θερμοκρασία φτάνει το υπερβολικά υψηλό επίπεδο της υπερπυρεξίας, απαιτείται επιθετική ψύξη. Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι ενθαρρύνονται να ενυδατώνονται επαρκώς. Το κατά πόσο η αυξημένη πρόσληψη υγρών βελτιώνει τα συμπτώματα ή μειώνει αναπνευστικές ασθένειες όπως το κοινό κρυολόγημα δεν είναι γνωστό.
Φάρμακα
Τα φάρμακα που μειώνουν τον πυρετό ονομάζονται αντιπυρετικά. Το αντιπυρετικό ιβουπροφαίνη είναι αποτελεσματικό στη μείωση του πυρετού στα παιδιά. Είναι πιο αποτελεσματικό από την ακεταμινοφαίνη (παρακεταμόλη) στα παιδιά. Η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη μπορούν με ασφάλεια να χρησιμοποιηθούν μαζί σε εμπύρετα παιδιά. Η αποτελεσματικότητα της ακεταμινοφαίνης από μόνη της σε παιδιά με πυρετό έχει αμφισβητηθεί. Η ιβουπροφαίνη είναι επίσης ανώτερη από την ασπιρίνη σε παιδιά με πυρετό. Επιπλέον, η ασπιρίνη δε συνιστάται σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες (κάτω από την ηλικία των 16 ή 19 ανάλογα με τη χώρα) λόγω του κινδύνου του συνδρόμου του Reye.
Η χρήση τόσο παρακεταμόλης όσο και ιβουπροφαίνης συγχρόνως ή εναλλασσόμενων μεταξύ τους είναι πιο αποτελεσματική στη μείωση του πυρετού από τη χρήση μόνο παρακεταμόλης ή ιβουπροφαίνης. Δεν είναι σαφές αν αυτό αυξάνει την άνεση του παιδιού.
Επιδημιολογία
Περίπου το 5% των ανθρώπων που πηγαίνουν στα επείγοντα έχουν πυρετό.
Ιστορία
Ορισμένοι τύποι του πυρετού ήταν γνωστοί ήδη από το 460 π.Χ. έως το 370 π.Χ., όταν ο Ιπποκράτης ασκούσε την ιατρική, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προκαλούνται από την ελονοσία (τριταίος ή κάθε 2 ημέρες και τεταρταίος ή κάθε 3 ημέρες). Επίσης, κατέστη σαφές όλο αυτό το διάστημα ότι ο πυρετός ήταν ένα σύμπτωμα μιας νόσου παρά μια ασθένεια από μόνη της.
Ετυμολογία
Η πυρεξία προέρχεται από την ελληνική λέξη πυρ που σημαίνει φωτιά. Η λέξη πυρετώδης (febrile) προέρχεται από τη λατινική λέξη febris που σημαίνει πυρετός, και αρχαϊκά γνωστή ως ελώδης πυρετός.
Φοβία του πυρετού
Πυρετοφοβία είναι το όνομα που δόθηκε από ιατρικούς εμπειρογνώμονες σε παρανοήσεις των γονέων σχετικά με τον πυρετό στα παιδιά τους. Ανάμεσά τους πολλοί γονείς λανθασμένα πιστεύουν ότι ο πυρετός είναι μια ασθένεια και όχι μια ιατρική ένδειξη, ότι ακόμα και χαμηλοί πυρετοί είναι επιβλαβείς, και ότι οποιαδήποτε θερμοκρασία, ακόμη και λίγο πάνω από την υπεραπλουστευμένη  «κανονική» ένδειξη που αναγράφεται σε ένα θερμόμετρο είναι ένας κλινικά σημαντικός πυρετός. Επίσης φοβούνται αβλαβείς παρενέργειες όπως οι πυρετικοί σπασμοί και υπερεκτιμούν δραματικά την πιθανότητα μόνιμης βλάβης από τυπικούς πυρετούς. Το βασικό πρόβλημα, σύμφωνα με τον καθηγητή παιδιατρικής Barton D. Schmitt, είναι πως «ως γονείς έχουμε την τάση να υποψιαζόμαστε ότι ο εγκέφαλος των παιδιών μας μπορεί να λιώσει.».
Ως αποτέλεσμα αυτών των παρανοήσεων, οι γονείς είναι ανήσυχοι, δίνουν στα παιδιά αντιπυρετικά φάρμακα όταν η θερμοκρασία είναι τεχνικά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη, και παρεμβαίνουν στον ύπνο του παιδιού για να του δώσουν περισσότερα φάρμακα.
Άλλα ζώα
Ο πυρετός είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό για τη διάγνωση της νόσου σε οικόσιτα ζώα. Η θερμοκρασία του σώματος των ζώων, η οποία λαμβάνεται από το ορθό, είναι διαφορετική από το ένα είδος στο άλλο. Για παράδειγμα, ένα άλογο λέγεται ότι έχει πυρετό πάνω από 101 °F ( 38,3 °C). Σε ζώα που επιτρέπουν στο σώμα να έχει ένα ευρύ φάσμα «κανονικών» θερμοκρασιών, όπως οι καμήλες, είναι μερικές φορές δύσκολο να προσδιοριστεί μια εμπύρετη φάση.
Πυρετός μπορεί επίσης να προκληθεί από συμπεριφορικά ασπόνδυλα που δεν έχουν ανοσοποιητικό σύστημα που βασίζεται στον πυρετό. Για παράδειγμα, ορισμένα είδη ακρίδας θα επιτύχουν θερμοκρασίες σώματος που είναι 2 - 5 °C υψηλότερες από την κανονική μέσω θερμορύθμισης, για να αναστείλουν την ανάπτυξη παθογόνων μυκήτων όπως ο Beauveria bassiana και ο Metarhizium acridum'.  Οι αποικίες μελισσών είναι επίσης σε θέση να επάγουν πυρετό σε απάντηση σε ένα μυκητισιακό παράσιτο, το Ascosphaera apis'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμπτώματα
Μηλιά (αποσαφήνιση)
Το όνομα Μηλιά αναφέρεται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πρόβλημα οριοθέτησης ή διαχωρισμού
Στη φιλοσοφία της επιστήμης και της επιστημολογίας, το πρόβλημα οριοθέτησης ή διαχωρισμού (demarcation problem)είναι το ζήτημα του πώς να γίνει διάκριση μεταξύ της επιστήμης και της μη επιστήμης. Εξετάζει τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της επιστήμης, της ψευδοεπιστήμης και άλλων προϊόντων της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως η τέχνη και η λογοτεχνία και οι πεποιθήσεις. Παρά την ευρεία συμφωνία για τα βασικά της επιστημονικής μεθόδου, η διαλογική συζήτηση μεταξύ των φιλοσόφων της επιστήμης και των επιστημόνων σε διάφορους τομείς συνεχίζεται για πάνω από δύο χιλιετίες. Η συζήτηση έχει συνέπειες για αυτό που μπορεί να ονομαστεί «επιστημονικό» σε τομείς όπως η εκπαίδευση και η δημόσια πολιτική.
Ο αρχαίος κόσμος
Μια πρώιμη προσπάθεια οριοθέτησης βρίσκεται στις προσπάθειες των Ελλήνων φυσικών φιλοσόφων και ιατρών να διακρίνουν τις μεθόδους τους και τις ερμηνείες φυσικών φαινομένων από τις μυθολογικές ή μυστικές θεωρήσειε των προκατόχων και των συγχρόνων τους.
Ο ιστορικός της αρχαίας επιστήμης και ιατρικής, G.E.R. Lloyd, επισημαίνει ότι έχουν υπάρξει περπτώσεις κατά τις οποίες ομάδες που συμμετείχαν σε διάφορες μορφές έρευνας σχετικά με τη φύση, θέλησαν να «νομιμοποιήσουν τις δικές τους θέσεις», προβάλλοντας «αξιώσεις για ένα νέο είδος σοφίας ... που φιλοδοξούσε να παράξει ανώτερη διαφώτιση, ακόμη και ανώτερη πρακτική αποτελεσματικότητα». Οι ιατρικοί συγγραφείς στην Ιπποκρατική Παράδοση υποστήριξαν ότι οι συζητήσεις των θεμάτων στα έργα τους είχαν βασιστεί στις αναγκαίες αποδείξεις, ένα θέμα που αναπτύχθηκε από τον Αριστοτέλη στο έργο του Ύστερη Αναλυτική. Ένα στοιχείο αυτής της πολεμικής υπέρ της επιστήμης ήταν η επιμονή σε μια σαφή και ξεκάθαρη παρουσίαση επιχειρημάτων, απορρίπτοντας τις εικόνες, την αναλογία και τον μύθο της παλιάς σοφίας. Αυτό, παρά το γεγονός ότι μερικές από τις υποτιθέμενες νατουραλιστικές εξηγήσεις τους για τα φαινόμενα βρέθηκαν να είναι αρκετά φανταχτερές, έχοντας μικρή μόνο σχέση με τις πραγματικές παρατηρήσεις.
Λογικός θετικισμός
Ο λογικός θετικισμός, που διατυπώθηκε τη δεκαετία του 1920, έκρινε ότι μόνο οι προτάσεις σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά ή τις λογικές σχέσεις μεταξύ των εννοιών, έχουν νόημα. Όλες οι άλλες προτάσεις δεν έχουν νόημα και κατατάσσονται στη "μεταφυσική" (βλ. Αρχή της επαλήθευσης).
Σύμφωνα με τον Άλφρεντ Άιερ, οι μεταφυσικοί διατυπώνουν προτάσεις που ισχυρίζονται ότι ενέχουν τη «γνώση μιας πραγματικότητας που [υπερβαίνει] τον φαινομενικό κόσμο». Ο Άιερ, μέλος του Κύκλου της Βιέννης και γνωστός αγγλικός θετικιστής, υποστήριξε ότι η διατύπωση προτάσεων για τον κόσμο πέρα από ό,τι επιτρέπει η άμεση αντίληψη της αίσθησης, είναι αδύνατη. Αυτό ισχύει επειδή ακόμη και οι πρωταρχικές αξιωματικές προτάσεις της μεταφυσικής θα ξεκινούν απαραίτητα με παρατηρήσεις που γίνονται μέσω των αντιλήψεων των αισθήσεων.
Ο Άιερ υπονοούσε ότι η γραμμή οριοθέτησης χαρακτηρίζεται ως ο γεωμετρικός τόπος στον οποίο οι προτάσεις γίνονται "εμπειρικά σημαντικές". Για να είναι "εμπειρικά σημαντική" μια πρόταση, πρέπει να είναι επαληθεύσιμη. Για να είναι επαληθεύσιμη, η πρόταση πρέπει να είναι επαληθεύσιμη στον παρατηρήσιμο κόσμο, ή γεγονότα που μπορούν να προκληθούν από την «παράγωγη εμπειρία». Αυτό αναφέρεται ως το κριτήριο "επαληθεύσιμοτητας".
Αυτή η διάκριση μεταξύ της επιστήμης, η οποία κατά την άποψη του Κύκλου της Βιέννης διέθετε εμπειρικά επαληθεύσιμες προτάσεις, και αυτού που αποκαλούσαν «μεταφυσική», που δεν διέθετε τέτοιες προτάσεις, μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει μιαν άλλη πτυχή του προβλήματος οριοθέτησης. Ο λογικός θετικισμός συζητείται συχνά στο πλαίσιο της οριοθέτησης μεταξύ της επιστήμης και της μη επιστήμης ή της ψευδοεπιστήμης. Ωστόσο, "Η επαληθευσιμότητα των προτάσεων είχε ως στόχο την επίλυση ενός σαφώς διαφορετικού προβλήματος οριοθέτησης, δηλαδή αυτό μεταξύ της επιστήμης και της μεταφυσικής."
Διαψευσιμότητα
Ο Καρλ Πόπερ είδε την οριοθέτηση ως κεντρικό πρόβλημα στη φιλοσοφία της επιστήμης. Το Popper εκφράζει το πρόβλημα της οριοθέτησης ως:
"Αποκαλώ ως πρόβλημα οριοθέτησης, το πρόβλημα εξεύρεσης ενός κριτηρίου βασει του οποίου θα ήταν δυνατή η διάκρισημεταξύ αφενός των εμπειρικών επιστημών, και των μαθηματικών και της λογικής καθώς και 'μεταφυσικών' συστημάτων αφετέρου".
Κατά της επαλήθευσης
Ο Πόπερ απέρριψε λύσεις στο πρόβλημα της οριοθέτησης που στηρίζονται σε επαγωγική συλλογιστική, και έτσι απέρριψε τις λογικές-θετικιστικές απαντήσεις στο πρόβλημα. Υποστήριξε ότι οι λογικοί-θετικιστές θέλουν να δημιουργήσουν μια οριοθέτηση μεταξύ της μεταφυσικής και της εμπειρικής επειδή πιστεύουν ότι οι εμπειρικοί ισχυρισμοί είναι σημαντικοί και οι μεταφυσικοί δεν είναι. Σε αντίθεση με τον Κύκλο της Βιέννης, ο Πόπερ δήλωσε ότι η πρότασή του δεν ήταν κριτήριο της «σημαντικότητας».
Ο Πόπερ υποστήριξε ότι το πρόβλημα επαγωγής που μνημονεύει ο Ντέιβιντ Χιουμ, δείχνει ότι δεν υπάρχει τρόπος εξαγωγής καθολικά αληθεύσιμων προτάσεων βάσει οποιουδήποτε αριθμού εμπειρικών παρατηρήσεων. Επομένως, οι εμπειρικές προτάσεις δεν είναι πιο «επαληθεύσιμες» από τις μεταφυσικές προτάσεις.
Αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα για τη γραμμή οριοθέτησης που οι θετικιστές ήθελαν ως οριοθέτηση μεταξύ της εμπειρικής και της μεταφυσικής. Με το δικό τους «κριτήριο επαλήθευσης», υποστήριξε ο Πόπερ, η εμπειρική εντάσσεται στη μεταφυσική και η γραμμή οριοθέτησης μεταξύ των δύο καθίσταται ανύπαρκτη.
Η λύση της διαψευσιμότητας
Στη μετέπειτα εργασίες του ο Πόπερ, αναφέρει ότι η διαψευσιμότητα αποτελεί αναγκαίο και ικανό κριτήριο για την οριοθέτηση. Περιέγραψε την διαψευσιμότητα ως ιδιότητα της «λογικής δομής των προτάσεων και των συστημάτων προτάσεων», έτσι ώστε η επιστημονική ή μη επιστημονική κατάσταση μιας πρότασης να μην αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Με δύο λόγια, μια πρόταση είναι διαψεύσιμη "εάν και μόνο αν αντιτίθεται λογικά σε κάποια (εμπειρική) πρόταση που περιγράφει ένα λογικά πιθανό ενδεχόμενο που θα ήταν λογικά δυνατό να παρατηρηθεί".
Μεταθετικισμός του Κουν
Ο Τόμας Κουν, ένας Αμερικανός ιστορικός και φιλόσοφος της επιστήμης, συνδέεται συχνά με αυτό που ονομάσθηκε μεταθετικισμός ή μεταεμπειρικισμός. Στο βιβλίο του το 1962, Η Διάρθρωση των Επιστημονικών Επαναστάσεων (The Structure of Scientific Revolutions), ο Κουν διαίρεσε τη διαδικασία της επιστήμης σε δύο διαφορετικές προσπάθειες, τις οποίες ονόμασε φυσιολογική επιστήμη και εξαιρετική επιστήμη (την οποία μερικές φορές αποκαλούσε «επαναστατική επιστήμη»), και είπε ότι "δεν πρέπει, νομίζω, να αναζητούμε ένα ευκρινή ή αποφασιστικό" κριτήριο οριοθέτησης. Κατά την άποψη του Κουν, "είναι η φυσιολογική επιστήμη, στην οποία δεν είναι εφαρμόσιμος με σαφήνεια ο έλεγχος που προτείνει ο Sir Καρλ, παρά η εξαιρετική επιστήμη που διακρίνει ξεκάθαρα την επιστήμη από άλλες νοητικές προσπάθεις». Δηλαδή, η χρησιμότητα ενός επιστημονικού υποδείγματος για την επίλυση επιστημονικών προβλημάτων έγκειται στο να προτείνει λύσεις σε νέα προβλήματα, συνεχίζοντας ταυτόχρονα να επιλύει και όλα τα προβλήματα που λύνει το υπόδειγμα που αντικαθιστά.
Ο Πόπερ επέκρινε το κριτήριο οριοθέτησης του Κουν, λέγοντας ότι και οι αστρολόγοι ασχολούνται με την επίλυση επιστημονικών αινιγμάτων και ότι, ως εκ τούτου, το κριτήριο του Κουν αναγνώρισε την αστρολογία ως επιστήμη. Τόνισε ότι το κριτήριο του Κουν οδηγεί σε "μεγάλη καταστροφή ... [στην] αντικατάσταση του κριτηρίου του ορθολογισμού της επιστήμης από ένα κοινωνιολογικό κριτήριο ".
Φάϊεράμπντ και Λακάτος
Το έργο του Κουν αμφισβήτησε σε μεγάλο βαθμό την οριοθέτηση του Πόπερ και υπογράμμισε την ανθρώπινη, υποκειμενική ποιότητα της επιστημονικής μεταβολής. Ο Πωλ Φάϊεράμπντ θεωρούσε ότι το ίδιο το ζήτημα της οριοθέτησης ήταν ύπουλο: η ίδια η επιστήμη δεν είχε ανάγκη κριτηρίου οριοθέτησης, αλλά αντίθετα ορισμένοι φιλόσοφοι προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν μια ειδική θέση εξουσίας από την οποία η επιστήμη θα μπορούσε να κυριαρχήσει στο δημόσιο λόγο. Ο Φάϊεράμπντ υποστήριξε ότι η επιστήμη δεν κατέχει στην πραγματικότητα μια ειδική θέση είτε σε όρους της λογική της είτε λόγω της μεθόδου της, και ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτή καμία αξίωση για ειδική αυθεντία από τους επιστήμονες. Υποστήριξε ότι, στην ιστορία της επιστημονικής πρακτικής, δεν μπορεί να βρεθεί κανένας κανόνας ή μέθοδος που δεν έχει παραβιαστεί ή παρακαμφθεί σε κάποιο σημείο, προκειμένου να προαχθεί η επιστημονική γνώση. Τόσο ο Ίμρε Λακάτος όσο και ο Φάϊεράμπντ προτείνουν ότι η επιστήμη δεν είναι μια αυτόνομη μορφή συλλογιστικής, αλλά είναι αδιαχώριστη από το ευρύτερο σώμα της ανθρώπινης σκέψης και έρευνας.
Thagard
Ο Paul R. Thagard πρότεινε ένα άλλο σύνολο αρχών για να προσπαθήσει να ξεπεράσει αυτές τις δυσκολίες, και υποστήριξε ότι είναι σημαντικό για την κοινωνία να βρει έναν τρόπο να το πράξει. Σύμφωνα με τη μέθοδο του Thagard, μια θεωρία δεν είναι επιστημονική εάν ικανοποιεί δύο προϋποθέσεις:
Ο Thagard διευκρίνισε ότι μερικές φορές οι θεωρίες θα περάσουν κάποιο χρόνο ως απλώς «ασυμβίβαστες» προτού πραγματικά "κερδίσουν" τον τίτλο της ψευδοεπιστήμης. Αναφέρθηκε στην αστρολογία ως παράδειγμα: ήταν στάσιμη σε σύγκριση με τις εξελίξεις στη φυσική κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα και αργότερα έγινε «ψευδοεπιστήμη» κατά την έλευση των εναλλακτικών εξηγήσεων που παρείχε η ψυχολογία κατά τον 19ο αιώνα.
Ο Thagard δήλωσε επίσης ότι τα κριτήριά του δεν πρέπει να ερμηνεύονται τόσο στενά ώστε να επιτρέπουν την εσκεμμένη άγνοια των εναλλακτικών εξηγήσεων, ή τόσο ευρέως, ώστε να μειώνουν το κύρος της σύγχρονης επιστήμης σε σύγκριση με την επιστήμη του μέλλοντος. Ο ορισμός του είναι πρακτικός, που γενικά επιδιώκει τον εντοπισμό της ψευδοεπιστήμης σε τομείς έρευνας που είναι στάσιμοι και χωρίς ενεργή επιστημονική έρευνα.
Οι προοπτικές ορισμένων ιστορικών
Πολλοί ιστορικοί της επιστήμης ασχολούνται με την ανάπτυξη της επιστήμης από την πρωτόγονη εποχή. Κατά συνέπεια, ορίζουν την επιστήμη με επαρκώς ευρείς όρους ώστε να περιλαμβάνουν πρώιμες μορφές φυσικής γνώσης. Στο άρθρο για την επιστήμη στην ενδέκατη έκδοση της Encyclopædia Britannica, ο επιστήμονας και ιστορικός William Cecil Dampier Whetham όρισε την επιστήμη ως "ταξινομημένη γνώση των φυσικών φαινομένων και των σχέσεων μεταξύ τους". Στη μελέτη του για την ελληνική επιστήμη, ο Marshall Clagett καθόρισε την επιστήμη ως «πρώτη, ομαλή και συστηματική κατανόηση, περιγραφή ή / και εξήγηση των φυσικών φαινομένων και, δεύτερον, τα [μαθηματικά και λογικά] εργαλεία που είναι απαραίτητα για την διεξαγωγή της». Ένας παρόμοιος ορισμός εμφανίστηκε πιο πρόσφατα στη μελέτη του David Pingree για την πρώιμη επιστήμη: «Η επιστήμη είναι μια συστηματική εξήγηση των αντιληπτών ή φανταστικών φαινομένων ή αλλιώς βασίζεται σε μια τέτοια εξήγηση. Τα μαθηματικά βρίσκουν μια θέση στην επιστήμη μόνο ως μία από τις συμβολικές γλώσσες στις οποίες μπορούν να εκφραστούν οι επιστημονικές εξηγήσεις. " Αυτοί οι ορισμοί τείνουν να εστιάζουν περισσότερο στο αντικείμενο της επιστήμης παρά στη μέθοδό της, και από αυτή τη προοπτική, η φιλοσοφική ανησυχία για την καθιέρωση μιας γραμμής οριοθέτησης μεταξύ της επιστήμης και της μη επιστήμης γίνεται "προβληματική, αν όχι μάταιη".
Laudan
Αφού εξέτασε διάφορες ιστορικές προσπάθειες για την καθιέρωση ενός κριτηρίου οριοθέτησης, ο Larry Laudan κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "η φιλοσοφία απέτυχε να παραδώσει τα αγαθά της" στις προσπάθειές της να διακρίνει την επιστήμη από τη μη επιστήμη - να διακρίνει την επιστήμη από την ψευδοεπιστήμη. Καμία από τις προηγούμενες προσπάθειες δεν θα γινόταν αποδεκτή από την πλειοψηφία των φιλοσόφων. Δήλωσε ότι πολλές βάσιμες πεποιθήσεις δεν είναι επιστημονικές και, αντίθετα, πολλές επιστημονικές εικασίες δεν είναι τεκμηριωμένες. Δήλωσε επίσης ότι τα κριτήρια οριοθέτησης χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ως machines de guerre σε πολεμικές διαφορές μεταξύ «επιστημόνων» και «ψευδο-επιστημόνων». Χρησιμοποιώντας ορισμένα παραδείγματα από την καθημερινή πρακτική του ποδοσφαίρου και της ξυλουργικής και της μη επιστημονικής εντρύφησης όπως στη λογοτεχνική κριτική και τη φιλοσοφία, χαρακτήρισε πιο χρήσιμο το ερώτημα του κατά πόσον μια πεποίθηση μπορεί να είναι σημαντική από πρακτικής και φιλοσοφικής πλευράς ή από επιστημονικής. Κατά την κρίση του, η οριοθέτηση μεταξύ της επιστήμης και της μη επιστήμης ήταν ένα ψευδο-πρόβλημα που θα μπορούσε να αντικατασταθεί ιδανικά από τη διάκριση μεταξύ αξιόπιστης και αναξιόπιστης γνώσης, άσχετα με το τι είναι επιστημονικό και τι όχι. Πιο αρμόζουσα θα ήταν η χρήση φράσεων όπως "ψευδο-επιστήμη" ή "μη επιστημονικό" από τη ρητορική των πολιτικών ή των κοινωνιολόγων.
Μετά τον Laudan
Άλλοι διαφωνούν με τον Laudan. Ο Sebastian Lutz, για παράδειγμα, ισχυρίστηκε ότι η οριοθέτηση δεν είναι ανάγκη να αποτελεί αναγκαία και ικανή συνθήκη, όπως υπονοούσε ο Laudan. Αντίθετα, το πολύ στο οποίο οδηγεί από άποψη προϋποθέσεων το σκεπτικό του Laudan, είναι η ύπαρξη ένα αναγκαίου κριτηρίου και ένα πιθανώς διαφορετικό ικανό κριτήριο.
Έχουν προταθεί διάφορες τυπολογίες ή ταξινομίσεις των επιστημών έναντι των μη επιστημών, και της αξιόπιστης γνώσης έναντι των ψευδαισθήσεων. Ο Ian Hacking, ο Massimo Pigliucci και άλλοι σημείωσαν ότι οι επιστήμες γενικά συμμορφώνονται με την έννοια του Λούντβιχ Βίτγκενστάϊν περί οικογενειακής ομοιότητας. Δηλαδή, πράγματα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι συνδέονται με ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό μπορεί στην πραγματικότητα να συνδέονται με μια σειρά αλληλεπικαλυπτόμενων ομοιοτήτων, όπου κανένα χαρακτηριστικό δεν είναι κοινό σε όλα τα πράγματα.
Άλλοι κριτικοί έχουν υποστηρίξει πολλαπλά κριτήρια οριοθέτησης που υποδηλώνουν ότι πρέπει να υπάρχει ένα σύνολο κριτηρίων για τις φυσικές επιστήμες, ένα άλλο σύνολο κριτηρίων για τις κοινωνικές επιστήμες και οι ισχυρισμοί που αφορούν το υπερφυσικό θα μπορούσαν να έχουν ένα σύνολο ψευδοεπιστημονικών κριτηρίων.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Φιλοσοφικά προβλήματα Κατηγορία:Θρησκεία και επιστήμες Κατηγορία:Φιλοσοφία της επιστήμης Κατηγορία:Επιστημολογία Κατηγορία:Λογική Κατηγορία:Διχοτομίες
Αχζιβλάνδη
Η Πολιτεία του Αχζιβλάντ είναι Μικροέθνος που διεκδικεί έδαφος στο κράτος του Ισραήλ. Παρότι το νομικό σκέλος είναι ασαφές, το Αχζιβλάντ προωθείται από το υπουργείο τουρισμού.
Μεσοχώρι
Με το όνομα Μεσοχώρι αναφέρονται τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας:
Αχζιβλάνδη
Ιστορία
Το Αχζιβλάντ βρίσκεται κοντά στα αρχαία ερείπια Αχτσίβ απ' όπου πήρε και την ονομασία. Η κοντινότερη πόλη είναι η Ναχαρίγια, 5 χιλιόμετρα μακριά. Το μικροέθνος εξέλεξε ως πρόεδρο τον μοναδικό που έβαλε υποψηφιότητα κάτοικο, τον Έλι Αβίβι, παίρνοντας όπως λέει το σύνταγμα, μόνο τη δική του ψήφο. Το 1971, 6 οπλισμένοι Παλαιστίνιοι μπήκαν στο σπίτι όπου βρίσκεται η χώρα, ωστόσο τους σταμάτησε η γυναίκα του προέδρου, Έλι Αβίβι, ρίχνοντάς τους τα όπλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικροέθνη
Μεσοχώρι
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Madonna (άλμπουμ)
Madonna (αργότερα Madonna: The First Album στην επανακυκλοφορία το 1985) ονομάζεται το ομότιτλο ντεμπούτο άλμπουμ της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Ιουλίου του 1983 από την Sire Records. Αφού καθιερώθηκε ως τραγουδίστρια στην καρδιά της Νέας Υόρκης, η Μαντόνα υπέγραψε συμβόλαιο με τον πρόεδρο της εταιρείας Sire, Seymour Stein, λόγω της επιτυχίας του ντεμπούτου σινγκλ της, "Everybody" (1982). Τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ είναι γραμμένα αποκλειστικά από την τραγουδίστρια, ενώ επέλεξε τον Reggie Lucas ως κύριο παραγωγό. Μένοντας δυσαρεστημένη με την παραγωγή του Lucas, κάλεσε τον John "Jellybean" Benitez να ολοκληρώσει το άλμπουμ, ο οποίος έκανε remix τρία κομμάτια, και παρήγαγε το "Holiday".