cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iberia Líneas Aéreas de España
Ιστορία
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η ΙΒ αποφάσισε μια μεγάλη ανανέωση του στόλου της, με την προμήθεια αεροσκαφών McDonnell Douglas MD-87, Airbus A320 και Airbus A340, για την αντικατάσταση των Douglas DC-9, Boeing 727 και Douglas DC-10 αντίστοιχα. Επίσης, ένας σημαντικός αριθμός Boeing 757 εντάχθηκε στο στόλο της εταιρείας.
Την ίδια εποχή, η ΙΒ ξεκίνησε την εξαγορά διάφορων πακέτων μετοχών σε άλλες ισπανικές εταιρείες (στις Aviaco, Viva Air, Binter Canarias, Binter Mediterraneo, στην Aerolineas Argentinas και στις Viasa και Ladeco)
Το 1991, η ΙΒ δημιούργησε το πρώτο διεθνές πρόγραμμα ανταμοιβής συχνών επιβατών στην Ευρώπη, το Iberia Plus και το 1996, άνοιξε την ιστοσελίδα της www.iberia.com. Εξαγόρασε επίσης την Aviaco το 1999 και απέκτησε το στόλο της.
Το 2001, η ιδιωτικοποίηση της ΙΒ ολοκληρώθηκε και οι μετοχές της έγιναν διαθέσιμες σε Χρηματιστήρια ανά τον κόσμο. Έτσι, η κυρίως κρατική στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της Ιberia, έγινε ξανά ιδιωτική εταιρεία, εξυπηρετώντας πάνω από 100 αεροδρόμια σε 40 χώρες, με περισσότερους από 26.000 εργαζομένους.
Ο Όμιλος Iberia περιλαμβάνει επίσης την Iberia Regional/Air Nostrum, μια εταιρεία που εκτελεί πτήσεις σε περιφερειακά αεροδρόμια στην Ευρώπη. Επιπρόσθετα, ο όμιλος ασχολείται και με άλλες δραστηριότητες, όπως συντήρηση αεροσκαφών, επίγεια εξυπηρέτηση, τροφοδοσία αεροσκαφών και ταξιδιωτικά πακέτα. Η Iberia είναι μέλος της αεροπορικής συμμαχίας oneworld.
Οι εταιρείες του Ομίλου Iberia πετούν σε 97 προορισμούς σε 40 χώρες. Με συνεργασίες κοινού κωδικού με άλλες εταιρείες, προσφέρει πτήσεις σε άλλους 60 προορισμούς σε 25 χώρες. Διαθέτει στόλο περίπου 200 αεροσκαφών, εκτελώντας περίπου 1000 πτήσεις τη μέρα. Το 2002, η ΙΒ μετέφερε 28 εκατομμύρια επιβάτες και 210.000 τόνους φορτίων.
thumb|right|Boeing 757-256 Η Iberia έχει συνάψει συμμαχία με την American Airlines και τη British Airways και την 1η Σεπτεμβρίου 1999, έγινε μέλος της oneworld Alliance.
Η ΒΑ κατέχει το 9% των μετοχών της Iberia.
συμφωνίες κοινού κωδικού
Η Iberia έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:
Στόλος
thumb|Iberia A320 Ο στόλος της Iberia αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Ιούνιος 2019):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικές αεροπορικές εταιρείες
Ζαν Ρενουάρ
Ο Ζαν Ρενουάρ (Jean Renoir), (15 Σεπτεμβρίου 1894 - 12 Φεβρουαρίου 1979) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, καθώς αποτελεί τον πατέρα του ποιητικού ρεαλισμού.
Βιογραφία
Ο Ρενουάρ γεννήθηκε στη Μονμάρτρη του Παρισιού το 1894. Πατέρας του ήταν ο θρυλικός ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ και αδελφός του ο Πιερ Ρενουάρ, ο οποίος ήταν ηθοποιός. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο τραυματίστηκε σοβαρότατα στο πόδι του. Αυτό το μοιραίο γεγονός, όμως, του έδωσε και τη δυνατότητα να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο, αρχικά βλέποντας και παρατηρώντας ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν και του Γκρίφιθ, αλλά και πολλών άλλων αξιόλογων σκηνοθετών. Έμεινε επίσης έκπληκτος και από τις πρωτοπορίες του σινεμά του Στρόχαϊμ.
Τη δεκαετία του '30 δημιουργεί τις πρώτες του ταινίες, πολλές από τις οποίες έμελλαν να γράψουν ιστορία στην τέχνη του κινηματογράφου. Συγκεκριμένα, Ο κανόνας του παιχνιδιού θεωρείται μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου.
Στη συνέχεια στράφηκε προς το Χόλιγουντ, όπου έδωσε κάποιες εξαιρετικές ταινίες, μερικές από τις οποίες ήταν αντιναζιστικές. Συνέχισε να σκηνοθετεί ταινίες μέχρι το τέλος της ζωής του, όταν άρχισε να κλονίζεται σοβαρά η υγεία του. Οι πολιτικές του απόψεις ήταν κομμουνιστικές, κάτι το οποίο μπορεί να διακρίνει κανείς από το σύνολο της φιλμογραφίας του, παρόλο που ο ίδιος δεν είχε ενταχθεί ποτέ σε κάποιο πολιτικό κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Οικογενειακή ευτυχία (Τολστόι)
Οικογενειακή ευτυχία (ρωσικός τίτλος: Семейное счастие) είναι νουβέλα του Λέοντος Τολστόι που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1859 στο περιοδικό Ο Ρώσος αγγελιοφόρος. Το έργο αφηγείται τον έρωτα μιας κοπέλας για τον κηδεμόνα της, τον γάμο τους και τα πρώτα χρόνια της έγγαμης ζωής τους.
Η ιστορία της σχέσης του Τολστόι το 1856-1857 με τη Βαλέρια Αρσένιεβα, την οποία σχεδίαζε να παντρευτεί, χρησίμευσε ως υλικό για το έργο.
Χαρακτηριστικά
Η Οικογενειακή ευτυχία διαφέρει από τα άλλα μυθιστορήματα του Τολστόι καθώς εδώ εξετάζεται μόνο η ιδιωτική ζωή των χαρακτήρων, χωρίς σύνδεση με την ευρύτερη εικόνα της πραγματικότητας.
Η αφήγηση διεξάγεται σε πρώτο πρόσωπο, πολύ σπάνια περίπτωση στα έργα του Τολστόι, από την οπτική γωνία της νεαρής Μάσα.
Υπόθεση
Σε έναν θλιβερό, σκοτεινό χειμώνα, η 17χρονη ορφανή Μάσα περιμένει άπραγη την άνοιξη στο εξοχικό της κτήμα, όπου ζει με τη μικρότερη αδερφή της Σόνια και υπηρέτες. Η επίσκεψη του κηδεμόνα της, του 36χρονου Σεργκέι Μιχαήλοβιτς, γείτονα και φίλου του αείμνηστου πατέρα της, είναι μια ευπρόσδεκτη αλλαγή στη μονοτονία. Η Μάσα θυμάται τα λόγια της μητέρας της που της ευχόταν έναν άντρα σαν τον Σεργκέι μια μέρα. Δεν έχουν ιδωθεί εδώ και έξι χρόνια, ο επισκέπτης μένει έκπληκτος με την ομορφιά της. Η Μάσα σταδιακά τον ερωτεύεται όπως και ο ίδιος, αν και αμφιβάλλει συνεχώς για την επιλογή του καθώς υπάρχει διαφορά ηλικίας, αυτός είναι κουρασμένος από τη ζωή και θέλει μόνο ησυχία, σε αντίθεση με τη νεαρή κοπέλα. Η Μάσα τον πείθει για την ειλικρίνεια των αισθημάτων της και αποφασίζουν να παντρευτούν. μικρογραφία|Ο [[Λέων Τολστόι το 1860]] Μετά από λίγο καιρό, η Μάσα αρχίζει να πλήττει από τη ζωή του χωριού, όπου δεν συμβαίνει τίποτε. Ο Σεργκέι Μιχαήλοβιτς μαντεύει τη διάθεση της γυναίκας του και την πηγαίνει στην Αγία Πετρούπολη. Στην πόλη, η Μάσα παρασύρεται στη δίνη της κοσμικής ζωής και κολακεύεται από την εντύπωση που κάνει στους άνδρες. Κάποια στιγμή, η Μάσα συνειδητοποιεί ότι ο σύζυγός της έχει κουραστεί από τη ζωή στην πόλη και αποφασίζει να επιστρέψουν στο χωριό, αλλά ένας ξάδερφος την πείθει να πάει σε μια γιορτή, όπου ο πρίγκιπας Μ., που ήθελε να συναντήσει τη Μάσα από τον τελευταίο χορό, θα έρθει ειδικά για να τη δει. Ένας καυγάς στο ζευγάρι προκύπτει από παρεξήγηση: η Μάσα λέει ότι είναι έτοιμη να «θυσιάσει» τον χορό και να πάει στο χωριό και ο Σεργκέι Μιχαήλοβιτς εξοργίζεται με τη «θυσία» της. Από εκείνη την ημέρα, η σχέση τους αλλάζει: «η σχέση μας... φαινόταν να έχει σταματήσει, πάγωσε και δεν μπορούσε να γίνει χειρότερη ή καλύτερη». Η οικογένεια έχει τον πρώτο της γιο, αλλά το μητρικό συναίσθημα της Μάσα κυριαρχεί για λίγο και αρχίζει και πάλι να κουράζεται από την ήρεμη και ομοιόμορφη οικογενειακή ζωή, αν και πηγαίνουν συχνά στην πόλη.
Η οικογένεια περνά το επόμενο καλοκαίρι στο Μπάντεν-Μπάντεν, η Μάσα είναι ήδη 21 χρονών. Εκεί, βρίσκεται περιτριγυρισμένη από κυρίους, ανάμεσα στους οποίους ένας Ιταλός μαρκήσιος είναι ιδιαίτερα δραστήριος, δείχνει επίμονα το πάθος του φθάνοντας στο σημείο να τη φιλήσει. Νιώθοντας ντροπή και αηδία, η Μάσα πηγαίνει στον σύζυγό της, ο οποίος εκείνη την εποχή βρισκόταν σε άλλη πόλη, και τον πείθει να επιστρέψουν αμέσως στο χωριό, αλλά δεν του λέει τίποτα για το περιστατικό. Στο χωριό, όλα επιστρέφουν στον φυσιολογικό ρυθμό, ωστόσο η Μάσα διακατέχεται από ένα ανείπωτο αίσθημα τύψεων, της φαίνεται ότι ο σύζυγός της έχει απομακρυνθεί από αυτήν και θέλει να επιστρέψει στα αρχικά τους συναισθήματα όταν ήταν ερωτευμένοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα του Λέοντος Τολστόι
Νταλαμπά (νομαρχία)
Η Νταλαμπά (γαλλ: Dalaba) είναι μία από τις τρεις νομαρχίες της περιφέρειας Μαμού στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι η Νταλαμπά.
Γεωγραφία
Η Νταλαμπά βρίσκεται δυτικά της Γουινέας και κεντρικά του Μαμού. Συνορεύει στα δυτικά με την Πιτά, στα νότια με το Μαμού, στα νότια με την Κιντιά, στα βόρεια με την Κουμπιά, στα βορειοδυτικά με το Λαμπέ και στα βορειοανατολικά με το Τουγκουέ.
Δείτε επίσης
Ν
Κάτω Δάφνη Αιτωλοακαρνανίας
Η Κάτω Δάφνη είναι πεδινός οικισμός στη Ναυπακτία στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 60 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Δάφνη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 621 κάτοικους.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κάτω Δάφνη βρίσκεται στα ανατολικά όρια της Ναυπακτίας με τη Δωρίδα, δίπλα στον ποταμό Μόρνο και την παλαιά γέφυρα Μόρνου που τη συνδέει με το Καστράκι Φωκίδας. Το χωριό είναι επάνω στη διαυσταύρωση των δύο επαρχιακών οδών που συνδέουν τη Ναύπακτο με τον Πλάτανο - Ψηλό Σταυρό και τη Τερψιθέα - Σπαρτιά. Απέχει 5 χλμ. ΒΑ. από την Ναύπακτο και 5 χλμ. Δ. από το Ευπάλιο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δάφνης, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, μαζί με τη Δάφνη ανήκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Ισλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Το Ισλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ισλ. Sósíalistaflokkur Íslands) είναι ένα σοσιαλιστικό κόμμα της Ισλανδίας το οποίο ιδρύθηκε την ημέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς του 2017.
Ιδρυτής του κόμματος είναι ο εκδότης και συγγραφέας Γκούναρ Σμάρι Έγκιλσον ο οποίος δήλωσε την ημέρα ίδρυσης του κόμματος ότι το κόμμα θα είναι «υπερασπιστής των μισθωτών και όλων όσων είναι φτωχοί, αόρατοι και αδύναμη. Οι αντίπαλοι του Ισλανδικού Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι οι πλούσιοι και όλοι όσοι εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους».
Τα κύρια σημεία της πλατφόρμας του κόμματος είναι:
Σύμφωνα με τον Γκούναρ Σμάρι, το κόμμα είχε ήδη 1.400 μέλη κατά την ίδρυσή του. Στις αρχές Μαΐου 2017 συγκροτήθηκε μια προσωρινή Κεντρική Επιτροπή προκειμένου να προετοιμαστεί ένα «Σοσιαλιστικό Συνέδριο» για το φθινόπωρο του 2017. Πριν το Συνέδριο συγκροτήθηκαν, επίσης, τέσσερις επιτροπές από τα μέλη του κόμματος οι οποίες θα ήταν αρμόδιες για την υγεία, την κατοικία, την κοινωνική ευημερία και τον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας.
Το Ισλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν συμμετείχε στις εκλογές του 2017, καθώς θεωρούσε ότι βρισκόταν σε «διαδικασία οικοδόμησης», ωστόσο συμμετείχε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2018 σε δύο από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας. Στο Ρέικιαβικ, το κόμμα κέρδισε το 6,4% των ψήφων και μία από τις 23 έδρες του δημοτικού συμβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
Γκραν Πρι Γαλλίας 2021 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Γαλλίας 2021 ήταν ο έβδομος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Διεξήχθη στην πίστα Paul Ricard στο Λε Καστελέ της Γαλλίας το τριήμερο 18-20 Ιουνίου 2021.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Για το 2021 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 18 Ιουνίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 18 Ιουνίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 19 Ιουνίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 19 Ιουνίου 2021, λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Μαξ Φερστάπεν με τον Λιούις Χάμιλτον να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ >
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Ρόζα Οτουνμπάγιεβα
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην πόλη Φρούνζε (σημ. Μπισκέκ), της σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας της Κιργιζίας. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1972 και εν συνεχεία δίδαξε ως ανώτερη καθηγήτρια και επικεφαλής της φιλοσοφικής σχολής του Εθνικού Πανεπιστημίου του Κράτους της Κιργιζίας επί 6 χρόνια. Είναι παντρεμένη, με δυο παιδιά και μιλά αγγλικά και ρωσικά απταίστως, εκτός από τα κιργιζιανά.
Πολιτική καριέρα
Το 1981 η καριέρα της ξεκίνησε με το διορισμό της ως γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος του λενινιστικού συμβουλίου (raion) του Φρούνζε, όπως ονομαζόταν τότε η Μπισκέκ. Στα τέλη της δεκαετίας του '80 υπηρέτησε ως επικεφαλής της σοβιετικής αντιπροσωπείας στην UNESCO στο Παρίσι και εν συνεχεία ως πρεσβευτής της Σοβιετικής Ένωσης στη Μαλαισία. Ακολούθησε η ανεξαρτησία της Κιργιζίας και ο πρόεδρος Ασκάρ Ακάγιεφ την διόρισε υπουργό εξωτερικών και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Έπειτα έγινε η πρώτη πρεσβευτής της χώρας της σε ΗΠΑ και Καναδά. Το 1994 επέστρεψε στα προηγούμενά της καθήκοντα, ως το 1997. Κατά την περίοδο 1998-2001 υπηρέτησε ως η πρώτη πρεσβευτής της Κιργιζίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ από το 2002 ως το 2004 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της ειδικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη Γεωργία. Μετά την επιστροφή της, το 2004, άρχισε να δραστηριοποιείται πολιτικά. Το Δεκέμβριο του 2004 η Οτουνμπάγιεβα μαζί με άλλους τρεις βουλευτές της αντιπολίτευσης ίδρυσαν το κόμμα Ata-Jurt (Πατρική Γη) και αποφάσισαν να λάβουν μέρος στις βουλευτικές εκλογές το Φεβρουάριο του 2005.
Εξαιτίας νόμου που απαιτούσε οι βουλευτές να έχουν ζήσει στη χώρα συνεχόμενα για τα προηγούμενα πέντε χρόνια, της απαγορεύτηκε να είναι υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές. Το κριτήριο αυτό το πληρούσε μόλις το 2010, οπότε και ανέλαβε την προεδρία.
"Επανάσταση της Τουλίπας"
Η Οτουνμπάγιεβα υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα που ηγήθηκαν της Επανάστασης της Τουλίπας στην Κιργιζία, που είχε αποτέλεσμα να ανατραπεί ο πρόεδρος Ακάγιεφ. Ακολούθως, υπηρέτησε για πολύ λίγους μήνες ως προσωρινή υπουργός εξωτερικών στην τότε προσωρινή κυβέρνηση του Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ.
Μετά την παραίτηση του Ακάγιεφ, η Οτουνμπάγιεβα απέτυχε να αποκτήσει την απαιτούμενη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο για να διοριστεί υπουργός εξωτερικών. Στις επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές ήταν υποψήφια και το Νοέμβριο του 2006 έλαβε μέρος στις ταραχές και διαμαρτυρίες, με συνέπεια την ψήφιση νέου Συντάγματος στη χώρα.
Εξελέγη βουλευτίς το Δεκέμβριο του 2007 με το σύστημα της λίστας και υπό το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος SDP από τον Οκτώβριο του 2009.
Ταραχές 2010 και προεδρία
Στις 7 Απριλίου 2010 η Οτουνμπάγιεβα επιλέχθηκε ως η νέα επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης της Κιργιζίας, έπειτα από ταραχές και την ανατροπή του προέδρου Μπακίγιεφ.
Ο Μπακίγιεφ εγκατέλειψε τη χώρα και έφυγε για το Καζακστάν, υπογράφοντας όμως πρώτα την παραίτησή του, στις 10 Απριλίου 2010. Εννέα μέρες μετά κατέφυγε στη Λευκορωσία. Στις 21 Απριλίου ανακάλεσε την παραίτησή του και δήλωσε ότι εκείνος ήταν πραγματικός αρχηγός κράτους. Η Οτουνμπάγιεβα υποσχέθηκε να τον παραδώσει στη δικαιοσύνη. Η ίδια εξήγγειλε τη διεξαγωγή εκλογών εντός έξι μηνών και ότι θα ήταν προσωρινή πρόεδρος μέχρι την εκλογή του αντικαταστάτη της. Ωστόσο, οι εκλογές καθυστέρησαν ως το 2011 λόγω των ταραχών που προκάλεσαν οπαδοί του Μπακίγιεφ στην Τζαλαλαμπάντ. Η θητεία της Οτουνμπάγιεβα τερματίζεται στις 31 Δεκεμβρίου 2011 και δεν θα της επιτραπεί να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές.
Έπειτα από την έγκριση της πρότασης να ενισχυθεί η νομοθετική εξουσία και να περιοριστούν οι εξουσίες του προέδρου από το 90% των πολιτών σε συνταγματικό δημοψήφισμα (28 Ιουνίου 2010), η Οτουνμπάγεβα ορκίστηκε επίσημα και ανέλαβε καθήκοντα στις 3 Ιουλίου 2010.
Κυβέρνησε ως το 2011, οπότε την διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κιργιζίας
Δημήτριος Παππάς
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888. Αρχικά εξελέγη γερουσιαστής με τον Εκλογικό Σύλλογο Εργατών και υπηρέτησε από τις 21 Απριλίου 1929 ως τις 24 Σεπτεμβρίου 1932.
Εξελέγη επίσης βουλευτής Ψαρών το 1932 με το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα και επανεξελέγη το 1933 ως ανεξάρτητος.
Πέθανε σε ηλικία 77 ετών το 1966 και κηδεύτηκε στις 23 Φεβρουαρίου. Ήταν παντρεμένος με τη Μερόπη Παππά, η οποία απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1981.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ψαρών Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Ωμ (Ερώ)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωμουά (γαλλικά: Aumois).
Πριγιάνκα Τσόπρα
Η Πριγιάνκα Τσόπρα Τζόνας (प्रियंका चोपड़ा, 18 Ιουλίου 1982) είναι Ινδή ηθοποιός και πρώην μοντέλο. Κερδίζοντας το διαγωνισμό ομορφιάς Μις Ινδία και στη συνέχεια τον τίτλο της Μις Κόσμος 2000 μεταπήδησε στο χώρο του κινηματογράφου για να γίνει μια από τις πιο επιτυχημένες και δημοφιλείς ηθοποιούς του Μπόλυγουντ.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1982 στο Τζαμσεντπούρ από γονείς γιατρούς του Ινδικού Στρατού. Ο πατέρας της, Ασόκ, καταγόταν από την περιοχή Αμπάλα της ινδικής πολιτείας Χαρυάνα ενώ η μητέρα της, Μάντου, κατάγεται από το Τζαρχάντ. Έχει έναν μικρότερο αδελφό, τον Σιντχάρθ (γενν. 1989). Λόγω της δουλειάς των γονιών της, έζησε σε πολλές ινδικές περιοχές όπως Νέο Δελχί, Τσαντίγκαρ, Λαντάχ, Λάκναου και Πούνε.
Σε ηλικία 13 ετών, η Τσόπρα μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου συνέχισε τις σπουδές της στο γυμνάσιο του Νιούτον στη Μασσαχουσέττη. Επέστρεψε στην Ινδία όπου τελείωσε το λύκειο και ξεκίνησε να φοιτά στο κολέγιο Jai Hind στη Βομβάη. Μετά τη νίκη της στο διαγωνισμό Μις Κόσμος εγκατέλειψε το κολέγιο.
Νίκες στα καλλιστεία
Η Πριγιάνκα στέφθηκε Μις Ινδία και μετέπειτα Μις Κόσμος το 2000. Την ίδια χρονιά δυο συμπατριώτισσες της, η Λάρα Ντούτα και η Ντίγια Μίρζα, στέφθηκαν αντίστοιχα Μις Υφήλιος και Μις Ασία, μια σπάνια τριπλή επιτυχία. Κερδίζοντας τον τίτλο της Μις Κόσμος έγινε η πέμπτη (5η) Ινδή κάτοχος του τίτλου και η τέταρτη (4η) Ινδή εστεμμένη σε διάρκεια επτά ετών (1993-2000).
Υποκριτική
Η νίκη στα καλλιστεία άνοιξε την πόρτα του κινηματογράφου για την Πριγιάνκα. Η πρώτη της ταινία ήταν το Thamizhan (2002), στη γλώσσα Ταμίλ, για να περάσει στη συνέχεια στο Μπόλιγουντ (Ινδικό Χόλυγουντ). Η πρώτη της ταινία στο Μπόλιγουντ, το φιλμ The Hero: Love Story of a Spy (2003) έλαβε καλές κριτικές και παρόλο που εθεωρείτο μια μέτρια σχετικά παραγωγή έγινε εισπρακτική επιτυχία. Η επόμενη ταινία της, Andaaz ήταν εξίσου επιτυχημένη και της χάρισε ένα βραβείο Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης και μια υποψηφιότητα για Καλύτερο Β' Γυναικείο Ρόλο στα βραβεία Filmfare. Κάποιες από τις επόμενες εμφανίσεις της δεν ήταν επιτυχημένες αλλά το 2004 συμμετέχει στο Mujhse Shaadi Karogi που γίνεται η τρίτη πιο εμπορική ταινία της χρονιάς. Την ίδια χρονιά θα εμφανιστεί και στο φιλμ Aitraaz, μια Ινδική εκδοχή της ταινίας της Ντέμι Μουρ Disclosure, για πρώτη φορά σε ρόλο κακιάς. Για την ερμηνεία της απέσπασε καλές κριτικές, το βραβείο Καλύτερου Κακού και μια υποψηφιότητα για Καλύτερο Β' Γυναικείο Ρόλο.
Προσωπική ζωή
Τον Μάιο του 2018, ξεκίνησε τη σχέση της με τον Αμερικανό ηθοποιό Νικ Τζόνας. Αρραβωνιάστηκαν τρεις μήνες αργότερα στη Μουμπάι και παντρεύτηκαν την 1η Δεκεμβρίου 2018, στο Τζοντχπούρ. Μετά το γάμο, άλλαξε επίσημα το ονοματεπώνυμο της σε "Πριγιάνκα Τσόπρα Τζόνας". Τον Ιανουάριο του 2022, το ζευγάρι ανακοίνωσε τη γέννηση του πρώτο του παιδιού, μέσω παρένθετης μητέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί Κατηγορία:Νικήτριες Μις Κόσμος Κατηγορία:Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF
Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν
Το Λανγκτόκ-Ρουσιγιόν είναι πρώην περιοχή της Γαλλίας η οποία αποτελείται από πέντε συνολικά νομούς. Με την εδαφική μεταρρύθμιση του 2014, το Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν και τα Μιντί-Πυρηναία αποτελούν πλέον τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.
Το Λανγκτόκ-Ρουσιγιόν συνορεύει στα νότια με την Ισπανία, την Ανδόρρα και τη Μεσόγειο Θάλασσα (τον Κόλπο του Λέοντα), καθώς και τις παρακάτω γαλλικές περιοχές: Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, Ρον-Αλπ, Ωβέρνη, Μιντί-Πυρηναία.
Αρκετές είναι οι φυσικές περιοχές που λειτουργούν ως φυσικό της σύνορο: τα Πυρηναία, τη ράχη του Λωραζαί, τα Σεβέν, καθώ και ο ποταμός Ρον. Αρκετοί ήταν οι γεωγράφοι που παρομοίασαν την περιοχή, λόγω της μορφής της, με ένα αμφιθέατρο με θέα προς τη θάλασσα, αναφερόμενοι στα βουνά και στις κοιλάδες του Λανγκντόκ και του Ρουσιγιόν.
Δύο τοπικές γλώσσες είναι ιστορικά παρούσες στο Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν: τα οξιτανικά (λανγκεντοκιανά, ωβερνιά, προβηγκικά) και τα καταλανικά. Η ονομασία της περιοχής είναι στα οξιτανικά Lengadòc-Rosselhon και στα καταλανικά Llenguadoc-Rosselló.
Ετυμολογία
Η επαρχία του Λανγκντόκ φέρει την ονομασία της από τη γλώσσα που ομιλείται στο Νότο της Γαλλίας, την « langue d’oc ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Χάκερ
Χάκερ (Hacker) ονομάζεται συνήθως το άτομο το οποίο εισβάλλει σε υπολογιστικά συστήματα και πειραματίζεται με κάθε πτυχή τους. Ωστόσο παλαιότερα είχε την έννοια του εφευρέτη, αυτού που ασχολείται έτσι ώστε να ανακαλύψει το πως λειτουργεί ένα σύστημα και να το βελτιώσει ή να το αλλάξει τροποποιώντας το.
Οι λεγόμενοι χάκερ έχουν τις κατάλληλες γνώσεις και ικανότητες να διαχειρίζονται σε μεγάλο βαθμό υπολογιστικά συστήματα. Συνήθως οι χάκερς είναι προγραμματιστές, σχεδιαστές συστημάτων αλλά και άτομα τα οποία ενώ δεν ασχολούνται επαγγελματικά με τομείς της πληροφορικής ,έχουν αναπτύξει τέτοιες δεξιότητες και δουλεύουν είτε σε ομάδες (hacking-groups) είτε μόνοι τους. Αν οι πράξεις τους αυτές είναι κακόβουλες αποκαλούνται κράκερ.
Ιστορική αναδρομή
Το hack αυτό το ονόμασαν UNIX το οποίο σήμερα αποτελεί ένα ευρέως γνωστό λειτουργικό σύστημα. Τη δεκαετία του 1970, το hacking αποτελούσε εξερεύνηση και κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του κόσμου της τεχνολογίας. Το 1971 ο John Draper, βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ, ανακάλυψε ότι η σφυρίχτρα που έδιναν δώρο τα δημητριακά Cap ‘n’ Crunch παρήγαγε ήχο συχνότητας 2600 MHz και την χρησιμοποίησε ώστε να κάνει τηλεφωνήματα χωρίς χρέωση. Ο Draper που αργότερα του δόθηκε το ψευδώνυμο Captain Crunch, συνελήφθη αμέσως. Τότε δημιουργείτε ένα κοινωνικό κίνημα από το περιοδικό YIPL/TAP (Youth International Party Line/Technical Assistance Program) το οποίο βοηθούσε χάκερς να κάνουν δωρεάν υπεραστικές κλήσεις. Αργότερα δύο μέλη του Homebrew Computer Club της Καλιφόρνιας, ο Steve Jobs και ο Steve Wozniak, άρχισαν να δημιουργούν τα λεγόμενα «blueboxes», συσκευές με τις οποίες συνήθιζαν να «hackάρουν» τηλεφωνικές συσκευές. Το 1978, οι Randy Sousa και Ward Christiansen δημιούργησαν ένα εικονικό μαγαζί συγκέντρωσης των χάκερς, το πρώτο ΒΒS (Βulletin Βoard System) που λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Το 1983, το FBI συνέλαβε 16χρονους χάκερς από το Μιλγουώκι με ψευδώνυμο 414 (ο κωδικός της περιοχής τους) οι οποίοι εισέβαλλαν σε 60 υπολογιστές διάφορων ερευνητικών κέντρων περιλαμβανομένων των Memorial Sloan-Kettering Cancer Center και Alamos National Laboratory. Την ίδια εποχή η ταινία “War Games” έριξε φως στο σκοτεινό κόσμο του hacking και προειδοποίησε το κοινό για τις ικανότητες των χάκερς. Οι ίδιοι οι χάκερς πήραν διαφορετικά μηνύματα από την ταινία. Όλο και περισσότεροι κάτοικοι μετακινούνταν στον ηλεκτρονικό κόσμο.
Το ΑRΡΑΝΕΤ μετασχηματιζόταν σε Internet και τα ΒΒS βρίσκονταν σε εποχή άνθησης. Το 1984 αποτέλεσε την αρχή του Μεγάλου Πολέμου κατά των χάκερς. Τότε δημιουργήθηκε η ομάδα Legion of Doom, μέλη των οποίων αποσπάστηκαν και δημιούργησαν τους Masters of Deception. Από το 1990 και για δύο χρόνια, οι δύο ομάδες πολέμησαν μεταξύ τους μέχρι που συνελήφθησαν από το FBI. Στο τέλος της δεκαετίας του ’80 το Κογκρέσο της Αμερικής δημιούργησε το πρώτο νόμο για τις απάτες με υπολογιστές. Τότε εμφανίστηκε ο Robert Morris που το 1988 εισέβαλε σε 6.000 online υπολογιστές και κέρδισε τον “τίτλο” του πρώτου hacker που τιμωρήθηκε από τον νόμο, με 10.000 δολάρια πρόστιμο και ατέλειωτες ώρες κοινωνικού έργου. Ακολούθησε ο Κevin Mitnick και αρκετές φορές κάποια μέλη των Legion of Doom. Τα αισθήματα του κοινού για τους χάκερς άλλαξαν. Οι χάκερς δεν ήταν πια οι εκκεντρικοί που ήθελαν να αποκτήσουν περισσότερες γνώσεις. Η οικονομία που στηριζόταν στο δίκτυο χρειαζόταν προστασία και οι χάκερς χαρακτηρίστηκαν ως εγκληματίες. Τη δεκαετία του 1990, αυξήθηκαν οι απάτες αλλά και οι κλοπές μέσω internet από τους χάκερς. Το 2000, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα τριών ημερών οι χάκερς κατάφεραν να εμποδίσουν τη πρόσβαση σε ιστοσελίδες όπως οι Yahoo!, Amazon.com, Buy.com, eBay και CNN.com υπερφορτώνοντας το σύστημα. Ακολουθούν επιθέσεις κατά κυβερνήσεων, κλεψίτυπα αντίγραφα λογισμικού αλλά και δημιουργία ηλεκτρονικών ιών από χάκερς ανά τον κόσμο.
Σύμφωνα με τον Rogers οι γενιές των hacker είναι:
1.Πρώτη γενιά: ταλαντούχοι φοιτητές, προγραμματιστές και επιστήμονες. Αυτοί είχαν επιστημονικά και επαγγελματικά ενδιαφέροντα σε πληροφοριακά θέματα. Προσπαθούσαν να δημιουργούν πιο επιτηδευμένα προγράμματα ή απλά να δημιουργούν προγράμματα τα οποία θα ταίριαζαν με την καθημερινότητα τους. Θεωρούνταν κοινωνικά η «elite της τεχνολογίας» και συχνά ήταν πρωτοπόροι στο πεδίο τους.
2.Δεύτερη γενιά: αποτελούν εξέλιξη της πρώτης γενιάς. Άτομα τα οποία ασχολήθηκαν με την διαχείριση οικιακών υπολογιστών. Στη δεύτερη γενιά συναντάμε και μια πρώτη ηλεκτρονική εγκληματικότητα.
3.Τρίτη γενιά: νέα άτομα τα οποία συνειδητοποίησαν την δυνατότητα ψυχαγωγίας μέσω προσωπικών υπολογιστών (PC) και δημιούργησαν ηλεκτρονικά παιχνίδια (videogames), ή δημιούργησαν παράνομα αντίγραφα ηλεκτρονικών παιχνιδιών και παραβίασαν τους κωδικούς προστασίας τους.
4.Τέταρτη γενιά: αφορά τους hacker στους οποίους αναφερόμαστε σήμερα, οι οποίοι χαρακτηρίζονται κυρίως από εγκληματική συμπεριφορά.
Αρχική κουλτούρα των χάκερ
μικρογραφία|150x150εσ|Το «έμβλημα» το οποίο πρότεινε ο προγραμματιστής του κινήματος [[Ελεύθερο λογισμικό|ελεύθερου λογισμικού Έρικ Ρέιμοντ για την υποκουλτούρα των χάκερ, βασισμένο στο δημοφιλές κυτταρικό αυτόματο «Παιχνίδι της Ζωής».]] Η αυθεντική υποκουλτούρα των χάκερ της δεκαετίας του 1960 είχε προέλθει από κύκλους της επιστήμης υπολογιστών -ιδιαίτερα της τεχνητής νοημοσύνης- στις ΗΠΑ, αρχικά στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασσαχουσέτης (Πήτερ Σάμσον, Άλαν Κότοκ, κατόπιν οι Ρίκυ Γκρηνμπλατ και Μπιλ Γκόσπερ, και ύστερα ο Ρίτσαρντ Στάλμαν), και μεταγενέστερα σε άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα όπως το Στάνφορντ και το Πρίνστον.
Η κουλτούρα των χάκερ αφορά τα πολιτισμικά και ανθρωπολογικά συμφραζόμενα της επιστήμης των υπολογιστών και όσων των εξασκούν, σε ακαδημαϊκούς χώρους ή μη. Σύμφωνα με έρευνες, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κουλτούρας των χάκερ είναι η μικρή συμμετοχή γυναικών σε αυτήν, η ελλιπής ικανότητα αποδοτικής συνεργασίας στο πλαίσιο μεγάλων ομάδων , παρά την επαρκή τεχνική κατάρτιση, και η έμφαση στην καινοτομία εις βάρος άλλων στόχων και παραγόντων. Έχει υποστηριχθεί πως η πολιτισμική υποκουλτούρα των χάκερ και η σύνδεσή της με την επιστήμη των υπολογιστών ενισχύει διάχυτα στερεότυπα περί της τελευταίας ως ανδροκρατούμενου και μηχανοκεντρικού γνωστικού τομέα, απομακρύνοντας έτσι περαιτέρω τις γυναίκες από αυτήν. Σύμφωνα με μελέτες, οι γυναίκες φοιτήτριες συνήθως επιδεικνύουν χαρακτηριστικά τα οποία δεν ταιριάζουν με τη συμβατική κουλτούρα: χαμηλότερη αυτοεκτίμηση, μικρή πρακτική εμπειρία με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πιο πολύπλευρα ενδιαφέροντα και πιο συνεργατικό τρόπο εργασίας, σε σύγκριση με τους άρρενες συναδέλφους τους.
Κατηγορίες των Χάκερ
Τα τελευταία χρόνια, ως χάκερς αναφέρονται οι κακοί του κυβερνοχώρου και έχουν χαρακτηριστεί από την κοινωνία μας, ως εγκληματίες. Είναι γνωστοί επίσης ως crackers ή black hats. Ο όρος κράκερ χρησιμοποιήθηκε για να διακρίνει όσους αποκτούν πρόσβαση σε υπολογιστικά συστήματα, προκαλώντας όμως σ’ αυτά και σοβαρές ζημιές.
Οι όροι black/white/gray hats αφορούν ομάδες των hacker ανάλογα με τις ηθικές τους αρχές. Ο όρος black hats χαρακτηρίζει τα άτομα εκείνα που έχουν υψηλή ειδίκευση στους υπολογιστές, τα οποία όμως, χρησιμοποιούν τις δεξιότητές τους με μη ηθικούς τρόπους.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι οι χάκερς δεν είναι όλοι τους κακόβουλοι αλλά υπάρχουν και άνθρωποι της hacking κοινότητας που εισβάλλουν σε κάποιο σύστημα στα πλαίσια των ηθικών αρχών για να αναγνωρίσουν ποια είναι τα τρωτά σημεία, οι οποίοι είναι γνωστοί και ως white hat hackers. Οι white hats είναι οι hacker που χρησιμοποιούν την ικανότητά τους σαφώς κατά ηθικό τρόπο. Είναι παραδείγματος χάρη, οι υπάλληλοι εταιρειών, οι οποίοι έχουν άδεια να επιτίθενται στα δίκτυο και τα συστήματα της εταιρείας τους για τον προσδιορισμό των αδυναμιών τους. Επίσης white hats, είναι και οι πράκτορες της μυστικής υπηρεσίας που χρησιμοποιούν τις ικανότητές τους στο όνομα της εθνικής ασφάλειας ή για τη διερεύνηση και την επίλυση διάφορων εγκλημάτων. Έχουν, δηλαδή, καθήκον να χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να επωφεληθούν άλλοι άνθρωποι ή υπηρεσίες.
Βάσει των Rogers και Post, οι χάκερ (hacker) διακρίνονται σε άλλες τέσσερις κατηγορίες:
1. Παλιά σχολή Χάκερ (Old School Hackers): είναι οι hacker οι οποίοι ασχολούνται με τη δημιουργία προγραμμάτων και την ανάλυση συστημάτων. Δεν έχουν κακές προθέσεις, αφού κατά την γνώμη τους η δραστηριότητά τους δεν είναι παράνομη. Εκτιμούν ιδιαίτερα το απόρρητο των πληροφοριών στον κυβερνοχώρο, πιστεύοντας  πως το Διαδίκτυο είναι σχεδιασμένο για να είναι ένα ανοικτό σε όλους.
2. Αρχάριοι, ή πειρατές κυβερνοχώρου (Script Kiddies, ή Cyber-Punks): τους έχουν αποκαλέσει έτσι τα ΜΜΕ και είναι άτομα ηλικίας 12 έως 30 χρονών, κυρίως άνδρες που έχουν τελειώσει τουλάχιστον τη μέση εκπαίδευση. Οι Script Kiddies είναι νέοι στο hacking (αρχάριοι) με περιορισμένη γνώση προγραμματισμού. Ενώ οι Cyber-Punks έχουν καλύτερες δεξιότητες ηλεκτρονικών υπολογιστών (από τους αρχάριους). Υπερηφανεύονται δημόσια για τα κατορθώματά τους και για τις γνώσεις τους στην τεχνολογία και στους Η/Υ, οι οποίες είναι άριστες. Εισβάλλουν σε συστήματα με σκοπό να προξενήσουν ζημιές, όπως παραμόρφωση του διαδικτύου, κλοπή πιστωτικής κάρτας, τηλεπικοινωνιακή απάτη ή αποστολή ανεπιθύμητων μηνυμάτων (spamming), απλά και μόνο γιατί τους διασκεδάζει.
3. Επαγγελματίες ή Κράκερς (Professional Criminals ή Crackers): αυτοί είναι οι πραγματικοί ψηφιακοί εγκληματίες, αλλιώς οι επαγγελματίες εγκληματίες, που εισβάλλουν σε συστήματα και κάνουν ζημιές, με σκοπό το προσωπικό και οικονομικό τους όφελος. Μπορεί να προβούν σε βιομηχανική ή και σε στρατιωτική κατασκοπεία. Επίσης ανήκουν σε εγκληματικές συμμορίες ή τρομοκρατικές ομάδες.
4. Συγγραφείς ιών (Coders and Virus Writers): οι hacker, οι οποίοι διαθέτουν άριστες γνώσεις προγραμματισμού και γράφουν επιβλαβή προγράμματα, τα οποία δεν χρησιμοποιούν οι ίδιοι, αλλά τα πωλούν σε τρίτους.
α) από την ίδια (υπάλληλοι, πελάτες, συνεργάτες) και τότε θα μπορούσαμε να τους ονομάσουμε εσωτερικούς χάκερς, είτε:
Τρόπος Δράσης – Επιθέσεις
Η πρόσβαση ενός hacker στο σύστημα του υποψήφιου θύματός του προϋποθέτει δύο στάδια: ένα προπαρασκευαστικό και ένα κύριο.
Για καθένα από τα βήματα αυτά του hacker μπορούμε να πούμε τα ακόλουθα: Το βήμα αυτό αποτελεί ίσως το βασικότερο σκαλοπάτι στην κλίμακα ενός επιτυχημένου hacking. Όσα περισσότερα γνωρίζει ένας hacker για ένα σύστημα τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες που έχει για να εισβάλλει σ’ αυτό χωρίς μάλιστα να γίνει αντιληπτός. Οι πιθανές ερωτήσεις για τις οποίες οι απαντήσεις που θα πάρει θα αποδειχθούν σημαντικές, έχουν να κάνουν συνήθως τόσο με το ανθρώπινο δυναμικό (διαχειριστές, μηχανικούς, χειριστές, χρήστες) του συστήματος όσο και με το ίδιο το σύστημα (hardware, λειτουργικό που χρησιμοποιεί, ενδεχόμενες ιδιομορφίες του κλπ.). Τις πληροφορίες αυτές ο hacker μπορεί να τις πάρει από το ίδιο το σύστημα, την επιχείρηση στην οποία αυτό ανήκει, τους ειδικούς (τεχνικούς, επιστήμονες) των Η/Υ και άλλους συναδέλφους του.
Ένα σύστημα λειτουργεί σωστά από τη στιγμή που ο μηχανισμός αναγνώρισης της ταυτότητας (πιστοποίηση) των νόμιμων χρηστών του είναι αξιόπιστος. Για το λόγο αυτό η εξουδετέρωση του μηχανισμού αυτού αποτελεί το κύριο μέλημα κάθε hacker. Από τη στιγμή που ο hacker θα αποκτήσει πρόσβαση στο σύστημα του στόχου του το τι θα κάνει στη συνέχεια εξαρτάται από το σκοπό για τον οποίο έκανε το hacking. Ανεξάρτητα από το ποιο είναι πάντως το βασικό του κίνητρο είναι βέβαιο πως μεταξύ άλλων θα συγκεντρώσει πληροφορίες και για τη λειτουργία του συστήματος αυτού καθώς και ότι θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητές του και γενικότερα τα δικαιώματα που παρέχονται στους νόμιμους χρήστες του. Κάποιες από τις δυνατότητες που έχει ο hacker είναι να καταστρέψει/διαγράψει στοιχεία και να κλέψει εμπιστευτικά αρχεία και πληροφορίες, να αποκτήσει έλεγχο στο σύστημα και να μεταβάλλει δεδομένα πρόσβασης με σκοπό τον αποκλεισμό χρηστών καθώς και να χρησιμοποιήσει ένα σύστημα για την αποστολή δεδομένων σε τρίτο σύστημα. Ολοκληρώνοντας δε την «επίσκεψή» του θα προσπαθήσει να εξαφανίσει τα ίχνη της και παράλληλα να αφήσει «ανοικτή την πόρτα» και για μελλοντικές ανάλογες δραστηριότητες στο ίδιο σύστημα.
Κίνητρα
Οι λευκοί χακερς (white hats hackers), οι οποίοι παρεμβαίνουν σε ξένους υπολογιστές θεωρούν ότι η πρόσβαση πρέπει να είναι ελεύθερη, πιστεύουν ότι το hacking είναι ένα είδος τέχνης και μάθησης που αναδεικνύει τη δημιουργική δύναμη της πληροφορικής, θέλουν να διαμαρτυρηθούν για κάτι ή με τον τρόπο αυτό νιώθουν την ικανοποίηση που προσφέρει η κατοχή ενός ισχυρού εργαλείου.
Από την άλλη οι black hats hackers (crackers) δρουν για να κερδίσουν χρήματα, πουλώντας αριθμούς πιστωτικών καρτών τους οποίους υφάρπαξαν ή διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου εκατοντάδων πολιτών, εκβιάζοντας για να μην καταστρέψουν ένα σύστημα στο οποίο εισέβαλαν ή να μην αφαιρέσουν πολύτιμα δεδομένα από αυτό κ.λπ. Επιπλέον για να αντιγράψουν παράνομα προγράμματα, είτε για να εξυπηρετήσουν προγράμματα βιομηχανικής κατασκοπείας (ειδικά στη φαρμακοβιομηχανία). Και τέλος για να αποσπάσουν κρατικά μυστικά για λογαριασμό μυστικών υπηρεσιών.
Όμως είναι πάντα δύσκολο να διαμορφωθεί μια ακριβής απάντηση στο ερώτημα «γιατί οι χάκερ το κάνουν αυτό;» Ουσιαστικά θα είναι πολλά διαφορετικά κίνητρα, αλλά σε γενικές γραμμές, μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες. Τα κοινωνιολογικά / ψυχολογικά κίνητρα και τα τεχνικά κίνητρα.
Τα κοινωνιολογικά/ψυχολογικά κίνητρα, τα οποία συγκεντρώθηκαν από συνεντεύξεις με τους ίδιους τους χάκερς είναι:
Τα τεχνικά κίνητρα τα οποία είναι:
Ηθικοί Κώδικες
Ο όρος «hacker» πρωτοεμφανίστηκε στη δεκαετία του ’60. Αν και έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε, οι ηθικές του αρχές παραμένουν οι ίδιες και έχουν διαδοθεί μέσω του διαδικτύου.
Οι ηθικοί χάκερ (ethical hackers) οι οποίοι έχουν πρόσβαση σε ζωτικής σημασίας πληροφορίες είναι ειδικοί στον τομέα τους και στη διαχείριση κινδύνου, γνωρίζοντας το σημείο που θα πρέπει να σταματήσουν για να μην προκαλέσουν ζημιά στο σύστημα. Διακατέχονται από αξιοπιστία έχοντας ως στόχο την ανακάλυψη και τον προσδιορισμό των τρωτών σημείων του συστήματος. Επίσης έχουν απώτερο σκοπό την πρόληψη και την προστασία του συστήματος από τυχόν κακόβουλες επιθέσεις.
Κάποιοι άλλοι βασικοί ηθικοί κώδικες των χάκερ είναι ότι το πνεύμα του ίντερνετ (internet) είναι η ελεύθερη διακίνηση πληροφοριών και ιδεών και συνεπώς η γνώση να είναι ελεύθερη και προσβάσιμη από όλους. Κάποιος που θέλει να ονομάζεται hacker κρίνεται από τους υπόλοιπους χάκερ μέσα από τις γνώσεις και τις ικανότητές του στο hacking και μόνο και όχι από την ηλικία ή το πτυχίο που κατέχει.
Το hacking είναι έρευνα για γνώση. Σκοπός του κάθε hacker πρέπει να είναι η εξόρυξη γνώσης (όπως το πώς δουλεύει το σύστημα κ.α.) και πάνω απ’ όλα η αποφυγή πρόκλησης ζημιάς ή καταστροφής του συστήματος. Η διεθνής κοινότητα των χάκερ πιστεύει ότι η πρόσβαση στην πληροφορία αποτελεί παγκόσμιο κοινό αγαθό και ότι είναι ηθικό καθήκον τους να μοιράζονται τις ικανότητές τους τόσο δημιουργώντας λογισμικό ανοικτού κώδικα, όσο και διευκολύνοντας την πρόσβαση σε πληροφορίες και υπολογιστικούς πόρους, όπου αυτό είναι εφικτό. Έχουν, επίσης, την αμφιλεγόμενη πεποίθηση ότι το «σπάσιμο» και η «εξερεύνηση» ενός υπολογιστικού συστήματος, τόσο σε επίπεδο υλικού όσο και (κυρίως) λογισμικού είναι ηθικά αποδεκτή, εφόσον ο χάκερ δεν διαπράττει κλοπή, βανδαλισμό ή παραβίαση εμπιστευτικότητας. Για τους χάκερς, όποιος «αξίζει αυτόν τον τίτλο, είναι στην πραγματικότητα ένας έξυπνος προγραμματιστής ή άτομο με ιδιαίτερες ικανότητες στην κατανόηση και το χειρισμό υπολογιστικών συστημάτων». Σε καμία, όμως, περίπτωση, δεν αποδέχονται ότι οι πράξεις ενός χάκερ έχουν κακόβουλους στόχους και αυτή η διαφορά είναι που τους διακρίνει από τους κράκερς. Έχουν ως αρχή τους να μην διαγράφουν ή να τροποποιούν τα δεδομένα των νόμιμων χρηστών των συστημάτων. Όταν κάποιος πει σ’ ένα hacker ότι δεν έχει την ικανότητα να κάνει κάτι, εκείνος προσπαθεί επίμονα οπωσδήποτε να το επιτύχει δηλαδή να το καταφέρει και να υπερβεί τους περιορισμούς.
Οι χάκερ έχουν επίσης ως αρχή τους να μην αφήνουν τα ίχνη τους κατά τις επιθέσεις που κάνουν όχι μόνο για την προστασία των ίδιων αλλά και για να βοηθούν και άλλους hacker να μην χάσουν την πρόσβαση που έχουν αποκτήσει σε ένα σύστημα.
Υπάρχει ένας διαχωρισμός της δημοσίας πληροφορίας που μπορεί να βρει κάποιος από την ιδιωτική πληροφορία. Δεν είναι σωστό να αναρτώνται προσωπικές πληροφορίες από ένα άτομο για κάποιο άλλο στο Internet. Κάποιος μπορεί να βρει πολλές πληροφορίες για ανθρώπους ή συστήματα αλλά να ξέρει τι να αναρτήσει και τι όχι. Ακόμη, δεν μπορούν όλες οι πληροφορίες να είναι δημόσιες λόγω του ότι υφίστανται στρατιωτικά, πολιτικά και άλλα θέματα τα οποία πρέπει να παραμένουν εμπιστευτικά. Θεωρείται κοινωνικά ανήθικο να δίδονται κωδικοί ασφαλείας ή άλλα στοιχεία που σχετίζονται με την ασφάλεια ενός συστήματος σε άτομα που μπορούν να επιφέρουν ζημιά. Η γραμμή αυτήν είναι πολύ λεπτή και είναι συνάρτηση των προσωπικών και πολιτικών πεποιθήσεων. Ένας ηθικός hacker οφείλει να ενημερώσει τον διαχειριστή του συστήματος για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τρωτά σημεία του συστήματός του ώστε να βελτιωθεί η ασφάλεια του συστήματος και να αποφευχθούν τυχόν μελλοντικές κακόβουλες επιθέσεις.
Επιπτώσεις Δράσης
Οι ενέργειες των χάκερς επιφέρουν κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, καθώς και επιχειρησιακές συνέπειες. Οι χρήστες μπορούν να πέσουν θύματα κλοπής των χρημάτων τους από τραπεζικούς λογαριασμούς ή πιστωτικές κάρτες.
Τα ανυποψίαστα θύματα μπορούν να γίνουν δέκτες εκβιασμών, εν αγνοία τους να γίνουν κόμβος ενός botnet, να γίνουν ενδιάμεσοι κόμβοι παροχής κακόβουλου λογισμικού, αποστολείς μηνυμάτων spam, να φιλοξενούν παράνομους servers κ.α.
Σε οργανισμούς και ιδιώτες δημιουργείται οικονομικό αντίκτυπο καθώς μπορεί να σπιλωθεί η φήμη μιας επιχείρησης με αποτέλεσμα η επιχείρηση να χάσει τους πελάτες της, ειδικότερα όταν πρόκειται για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πελατών. Με τις ιδιωτικές προσωπικές πληροφορίες προσβάσιμες σε όλους υπάρχει κίνδυνος της υποκλοπής της ταυτότητάς τους και άλλων εμπιστευτικών τους πληροφοριών από άτομα με κακή πρόθεση.
Μέθοδοι Προστασίας
Για την προστασία ενός υπολογιστικού συστήματος από κακόβουλο λογισμικό είναι απαραίτητη η εγκατάσταση ενός antivirus. Το antivirus μπορεί να προστατέψει το σύστημα μόνο από τους ιούς που περιέχονται στη βάση δεδομένων του, η συχνή αναβάθμισή τους είναι απαραίτητη ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν κάθε καινούριο ιό που εμφανίζεται. Τα πιο πολλά antivirus, έχουν τους μηχανισμούς αναβάθμισης της βάσης δεδομένων τους, ενσωματωμένους. Επίσης, ενσωματώνουν προγράμματα τα οποία συνεχώς ελέγχουν κάθε αρχείο ή μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας του χρήστη, ώστε να εντοπίζουν τον ιό πριν αυτός εκτελεστεί και προσβάλει το υπολογιστικό σύστημα. Είναι σημαντικό ο χρήστης να μην κλείνει τα προγράμματα αυτά, για οποιοδήποτε λόγο.
Για να αποφευχθεί η ανεπιθύμητη και ενοχλητική αλληλογραφία (SPAM) είναι απαραίτητη η εγκατάσταση προγράμματος anti-spam για ανίχνευση και προειδοποίηση των χρηστών. Το πρόγραμμα αυτό εγκαθίσταται στον κεντρικό εξυπηρετητή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής Κατηγορία:Διαδικτυακά φαινόμενα
Σίμων Μάγερ
Ο Σίμων Μάγερ (Simon Mayr, 20 Ιανουαρίου 1573 - 5 Ιανουαρίου 1625), γνωστός και ως Σίμων Μάριος, ήταν Γερμανός αστρονόμος. Γεννήθηκε στο Γκούντσενχαουζεν, κοντά στη Νυρεμβέργη, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πόλη του Άνσμπαχ. Δημοσίευσε το 1614 σύγγραμμα με τον τίτλο «Mundus iovialis anno 1619 detectus...» ή De Mundo Joviali, στο οποίο αναφέρει τους 4 μεγάλους δορυφόρους του πλανήτη Δία. Πολλοί είναι εκείνοι που αποδίδουν σ΄ αυτόν την ανακάλυψή τους, αλλά ο Γαλιλαίος τους ανακάλυψε αυτός πρώτος το 1610 αποδίδοντας στον Μάγερ την ανακάλυψη του δεύτερου δορυφόρου. Ωστόσο, ο Μάγερ είναι αυτός που τους έδωσε τα ονόματα με τα οποία τους γνωρίζουμε σήμερα.
Πάντως ο Μάγερ υπήρξε ο πρώτος που περιέγραψε τον Μέγα Γαλαξία της Ανδρομέδας με τη βοήθεια τηλεσκοπίου. Συγκεκριμένα, στο παραπάνω έργο του σημειώνει ότι τον παρατήρησε στις 15 Δεκεμβρίου 1612 και ότι έμοιαζε με «τη φλόγα ενός κεριού όπως φαίνεται τη νύκτα μέσα από κέρας» (εκείνη την εποχή φύλακες για τη νύκτα περιπολούσαν τις μικρές πόλεις της Ευρώπης εφοδιασμένοι με φανούς, τις φλόγες των κεριών των οποίων προστάτευαν παράθυρα καλυμμένα με λεπτότατη επίστρωση κέρατος). Η περιγραφή αυτή δίνει μια καλή ιδέα σχετικά με την εμφάνιση του Γαλαξία της Ανδρομέδας όταν παρατηρείται με μικρό τηλεσκόπιο, αν και άλλοι αστρονόμοι του 17ου αιώνα τον περιέγραψαν διαφορετικά.
Ο Σίμων Μάγιερ είχε σπουδάσει Αστρονομία κοντά στον μεγάλο Δανό αστρονόμο Τύχωνα με δαπάνες του Γεωργίου Φρειδερίκου, Κόμητα του Άνσμπαχ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι
Ασία/Μπανγκόκ
Το αναγνωριστικό Ασία/Μπανγκόκ είναι ένα αναγνωριστικό ζώνης ώρας από το αρχείο zone.tab της βάσης δεδομένων ζωνών ώρας IANA. Τα δεδομένα είναι τα ακόλουθα. TH +1345+10031 Asia/Bangkok το μεγαλύτερο μέρος της Ινδοκίνας Το σημείο αναφοράς είναι η Μπανγκόκ.
Κουρεσάαρε
Το Κουρεσάαρε (Kuressaare, προφορά: [ˈkuresˑ'sɑːre]), γνωστό και ως Άρενσμπουργκ, είναι πόλη και δήμος στο νησί Σάαρεμαα, στην Εσθονία. Είναι έδρα της κομητείας Σάαρε και η δυτικότερη πόλη στην Εσθονία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 13.166 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του κόλπου της Ρίγας και εξυπηρετείται πέρα από λιμάνι και από αεροδρόμιο.
Ασία/Μπανγκόκ
Καλύπτεται περιοχή
Η καλυπτόμενη περιοχή είναι η Ταϊλάνδη.
Κατηγορία:Αναγνωριστικά ζωνών ώρας
Κουρεσάαρε
Ιστορία
Η νήσος Σααρεμάα κατακτήθηκε από το Τάγμα των Αδελφών του Ξίφους υπό την αρχηγία του Φόλκβιν του Νάουμπουργκ το 1227. Το τάγμα συγχωνεύθηκε με το Τευτονικό Τάγμα λίγα χρόνια αργότερα. Η πρώτη καταγραφή του κάστρου γίνεται σε κείμενα γραμμένα στα λατινικά το 1381 και το 1422. Με την πάροδο του χρόνου γύρω από το κάστρο αναπτύχθηκε και άκμασε μια πόλη, η οποία έγινε γνωστή ως Άρενσμπουργκ ή Κουρεσααρελίν. Έγινε έδρα της επισκοπής Έσελ-Βικ το 1228, ως τμήμα της Terra Mariana.
Ο Γιόχαν φον Μυνχάουζεν, επίσκοπος από το 1542, έγινε προτεστάντης. Με την προέλαση του στρατού του τσάρου Ιβάν Δ΄ κατά τη διάρκεια του Λιβονικού Πολέμου, πούλησε τα εδάφη του στον βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ της Δανίας το 1559 και επέστρεψε στη Γερμανία. Ο Φρειδερίκος έστειλε το νεαρότερο αδελφό του, πρίγκιπα Μάγκνους, στο Κουρεσάαρε, όπου εξελέγη επίσκοπος τον επόμενο χρόνο. Εκείνος έδωσε στην πόλη πολιτικό συμβούλιο, με πρότυπο εκείνο της Ρίγας το 1563. Η επισκοπή εκκοσμικεύθηκε το 1572 και το Κουρεσάαρε ανήκε πλέον στο στέμμα της Δανίας.
Το 1645, πέρασε σε σουηδικό έλεγχο με τη συνθήκη του Μπρέμσεμπρο, μετά την ήττα των Δανών στον πόλεμο Τόρστενσον. Η βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας έδωσε στον αγαπημένο της Μάγκνους Γκάμπριελ ντε λα Γκαρντί τον τίτλο του κόμη του Άρενσμπουργκ, το όνομα με το οποίο ήταν γνωστή τότε η πόλη. Το Κουρεσάαρα πυρπολήθηκε από τα ρωσικά στρατεύματα το 1710 κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βορείου Πολέμου και υπέφερε από την πανώλη. Εγκαταλήφθηκε από τους Σουηδούς και ενσωματώθηκε στο κυβερνείο της Λιβονίας από τη Ρωσική Αυτοκρατορία με τη συνθήκη του Νίσταντ το 1721.
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το Κουρεσάρε έγινε δημοφιλές παραθαλάσσιο θέρετρο στις ακτές της Βαλτικής. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 1917, οι Γερμανοί προχώρησαν σε απόβαση στη Σααρεμάα με την επιχείρηση Αλβιών. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κοντά στη πόλη έλαβε χώρα η μάχη του Τεχουμάρντι.
Αξιοθέατα
Το μεσαιωνικό επισκοπικό κάστρο του Κουρεσάαρε σήμερα στεγάζει το μουσείο της Σααρεμάα. Το κάστρο κτίστηκε αρχικά από ξύλο ανάμεσα στο 1338 και το 1380, αν και ορισμένες πηγές ισχυρίζονται ότι το οχυρό κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1260. Το δημαρχείο της πόλης κατασκευάστηκε αρχικά το 1654 και σήμερα έχει αποκατασταθεί, διατηρώντας τα κλασσικιστικά και μπαρόκ χαρακτηριστικά του. Τη δεκαετία του 1960 αποκαταστάθηκε η σκάλα από δολομίτη στην κύρια πρόσοψη. Η εκκλησία του αγίου Νικολάου κατασκευάστηκε το 1790.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Εσθονίας
Υπουργείο Εξωτερικών (Κύπρος)
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960 με την ανεξαρτησία της χώρας. Η έδρα του Υπουργείου Εξωτερικών βρίσκεται στη Λευκωσία. Σημαντικά γεγονότα στην ιστορία του Υπουργείου Εξωτερικών αποτελούν η ένταξη της χώρας στη Ευρωπαϊκή Ένωση και η ανάληψη της κυλιόμενης προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2012.
Αποστολή
Το Υπουργείο Εξωτερικών ως ο κύριος φορέας ενάσκησης της εξωτερικής πολιτικής του κράτους έχει ως αποστολή του τη διασφάλιση και προαγωγή των συμφερόντων και δικαιωμάτων της κυπριακής Δημοκρατίας και των πολιτών της ως και τη συμβολή της Δημοκρατίας στις προσπάθειες προώθησης της διεθνούς ειρήνης, σταθερότητας και ασφάλειας.
Οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στο διεθνές γίγνεσθαι και οι συνεχείς οικονομικοί, πολιτικοί και κοινωνικοί μετασχηματισμοί, καθιστούν αδήριτη την ανάγκη  αναπροσαρμογής, μεταξύ άλλων, της διπλωματικής δράσης, προκειμένου να επιτυγχάνεται αποτελεσματική διαχείριση και αντιμετώπιση των προκλήσεων και ευκαιριών που προκύπτουν.