cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δομιτία (κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο)
Βιογραφία
Μικρότερη αδελφή της ήταν η Δομιτία Λογγίνα, σύζυγος τού Δομιτιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η εκ πατρός θεία της ήταν η Μιλωνία Καισωνία, σύζυγος τού Καλιγούλα. Η Δομιτία γεννήθηκε προς τα μέσα τού 1ου αι. Το έτος 63 ο σύζυγός της Βινικιανός ήταν διοικητής στρατού στον Ευφράτη υπό τον πεθερό του. Το 66 ο Βινικιανός και ο πεθερός του αναμείχθηκαν σε μία συνωμοσία για τον εκτοπισμό του Νέρωνα. Όταν αυτή αποκαλύφθηκε, ο Βινικιανός αρνήθηκε να μιλήσει ή να αποδείξει την αθωότητά του στον Αυτοκράτορα και έγινε αυτόχειρας το 67.
Χρόνης Μπότσογλου
Έργο
Η πιο πρόσφατη ατομική έκθεση έργων του έγινε στη Θεσσαλονίκη την άνοιξη του 2013 και περιελάμβανε τοπογραφίες, γεγονός που ξάφνιασε τους κριτικούς.
Δομιτία (κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο)
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε η Δομιτία.
Οικογένεια
Ως το 63 είχε παντρευτεί τον Λούκιο Άννιο Βινικιανό συγκλητικό. Ο ιστορικός Σουητώνιος αναφέρει, ότι η Δομιτία και ο Βινικιανός είχαν έναν γιο.
Χρόνης Μπότσογλου
Έργο
Έγραψε σε εφημερίδες και περιοδικά άρθρα για την τέχνη, ενώ εξέδωσε τρία βιβλία: Ημερολόγια ταξίδια (εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αθήνα 1994), Ψευτοδοκίμια (εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000) και Το χρώμα της σπουδής (εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2005). Εξέδωσε επίσης μία ποιητική συλλογή με τίτλο Σπουδή στο μαύρο (εκδόσεις Περίτεχνον, Αθήνα 1998).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1936-37
thumb|right|250px|Ο ΠΑΟΚ το 1937 Το Πρωτάθλημα Μακεδονίας της περιόδου 1936-1937 κατακτήθηκε από τον ΠΑΟΚ και ήταν ο πρώτος τίτλος του συλλόγου.
Α΄ Κατηγορία
Η τελετή έναρξης του πρωταθλήματος έγινε στις 29 Νοεμβρίου 1936, όπου παρέλασαν οι σύλλογοι,βραβεύτηκαν οι πρωταθλητές της προηγούμενης περιόδου και έγινε ο εναρκτήριος αγώνας της Α΄ Κατηγορίας( Άρης - ΜΕΝΤ 5-0).
Τον Οκτώβριο είχαν προηγηθεί αγώνες διαβάθμισης όπου συμμετείχαν 5 σύλλογοι της Α΄ και Β΄ κατηγορίας με τους 2 πρώτους να κερδίζουν εισιτήριο για την Α΄ Κατηγορία. Τις δυο πρώτες θέσεις κατέλαβαν η Προσφυγική Ένωση και ο Ολυμπιακός Τερψιθέας
Στην κλήρωση του πρωταθλήματος, όμως, η 6η ομάδα δεν είχε οριστεί καθώς δεν είχε αποφασιστεί αν αυτή θα είναι ο Ολυμπιακός Τερψιθέας ή ο Ολυμπιακός Θεσσαλονίκης και το πρωτάθλημα της Α΄ διεξήχθη με 5 ομάδες. Οι δυο Ολυμπιακοί αγωνίστηκαν μόνο σε αγώνες κατάταξης για την άνοδο εκ νέου στην Α΄ στο τέλος της περιόδου.
Ο ΠΑΟΚ σημείωσε 6 νίκες και 2 ήττες. Ο Άρης με τα περισσότερα στελέχη του σε προχωρημένη ηλικία και το Νίκο Κίτσο να έχει αποχωρήσει περιορίστηκε στην τρίτη θέση με 4 νίκες, 1 ισοπαλία και 2 ήττες με πρώτο σκόρερ του τον Κλεάνθη Βικελίδη. Στην τελευταία αγωνιστική για το Άρη αρκούσε μία ισοπαλία για να κατακτήσει τον τίτλο ενώ ο ΠΑΟΚ χρειαζόταν μόνο τη νίκη. Οι δυο ομάδες αναμετρήθηκαν στις 14 Μαρτίου του 1937 στο ουδέτερο γήπεδο του Ηρακλή και ο ΠΑΟΚ επικράτησε με 3-1 με κορυφαίο τον Κώστα Καλογιάννη.
Πρωταθλητής
Στην ομάδα του ΠΑΟΚ αγωνίστηκαν οι Κυρ. Μποσταντζόγλου, Απ. Κοντόπουλος, Αρ. Ιωαννίδης, Αποστόλου, Κ. Καλογιάννης, Π. Βαφειάδης, Γ. Κοσμίδης, θρ. Πανίδης, Αλ. Αναστασιάδης, Ν. Σωτηριάδης, Ευστρ. Μοσχίδης, Ιωσήφ Βασιλειάδης.
Β΄ Κατηγορία
Στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας αγωνίστηκαν 6 σύλλογοι. Στην κλήρωση του πρωταθλήματος στις 31 Μαρτίου δε συμμετείχαν οι Ολυμπιακός Τερψιθέας (2η θέση στους αγώνες διαβάθμισης) και Ολυμπιακός Θεσσαλονίκης (πρωταθλητής Β΄ προηγούμενης περιόδου) καθώς δεν είχε ακόμα αποφασιστεί ποιά από τις δυο θα είναι η 6η ομάδα της Α΄ κατηγορίας, 2 βδομάδες μετά τη λήξη της.
Οι 6 σύλλογοι που αγωνίστηκαν ήταν: Αετός Παπάφη, Μελιτεύς, Απόλλων Καλαμαριάς, Ακοάχ, Μακαμπή και Αρμενική Ένωση και η πρώτη αγωνιστική έγινε στις 10 Απριλίου 1937.
Ο Αετός Παπάφη φαίνεται να κατέκτησε την πρώτη θέση και τον Ιούνιο κέρδισε 3 φορές τον Ολυμπιακό Θεσσαλονίκης στους «τελικούς της Β΄ κατηγορίας» και θα ακολουθούσαν αγώνες διαβάθμισης με τον Ολυμπιακό Τερψιθέας που τοποθετήθηκε τελικά, στην 6η θέση της Α΄. Για την επόμενη περίοδο αποφασίστηκε να αγωνιστούν στην Α΄ και ο Αετός και ο Ολυμπιακός Τερψιθέας, 7 συνολικά ομάδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1936-1937 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Ντομινίκ Τζέιμς
Ο Ντομινίκ Τζέιμς, γεννημένος στις 5 Οκτωβρίου 1986 στο Ρίτσμοντ της Ιντιάνα, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ.
Καριέρα
Ο Τζέιμς ξεκίνησε την καριέρα του από το κολέγιο του Μαρκέτ το 2005, έχοντας 15,3 πόντους, 5,4 ασίστ και 4,5 ριμπάουντ μέσο όρο. Μετά το τέλος της δεύτερης χρονιάς του στο πανεπιστήμιο, μπήκε στα ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά αποσύρθηκε. Στις 25 Φεβρουαρίου 2009 έσπασε το πέμπτο μετατάρσιο οστό, στην ήττα του Μαρκέτ από το Κονέκτικατ με 93-82. Έναν μήνα αργότερα, επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους, στον αγώνα εναντίον του Μιζούρι.
Το καλοκαίρι του 2009 δεν μπόρεσε να μπει στο ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά προσκλήθηκε να αγωνιστεί στο Summer League του Λας Βέγκας από τους Μιλγουόκι Μπακς, όμως αποκλείστηκε από το ρόστερ της ομάδας λόγω τραυματισμού. Τον Οκτώβριο του 2009, υπέγραψε στην τουρκική Μερσίν, φθάνοντας μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Τουρκίας.
Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στη βουλγάρικη Λουκόιλ Ακαντέμικ και τον Οκτώβριο του 2011 υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο είχε μέσο όρο 14,5 πόντων σε 14 αγώνες.
Αποχώρησε από τους "κίτρινους" τον Ιανουάριο του 2012, για να συνεχίσει μέχρι το τέλος της σεζόν στην Παρτιζάν Βελιγραδίου. Το 2012-13, ξεκίνησε με τον Τζέιμς στην ιταλική Ρετζιάνα και τον Φεβρουάριο του 2013 μεταγράφηκε στην γαλλική Πουατιέ.
Από το καλοκαίρι του 2014 αγωνίζεται στο Κατάρ, αρχικά με την ομάδα της Αλ-Ραγιάν και στην συνέχεια με την Αλ-Γκαράφα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέρσιν Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγέσι Σ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βουλγαρικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων‎‎
Πολιτική μηδενικού επιτοκίου
[[Αρχείο:Japan Inflation Rate, Source Trading Economics.jpg|μικρογραφία|Πληθωρισμός στην Ιαπωνία, 2012-2017, Πηγή Trading Economics]] Η πολιτική μηδενικού επιτοκίου (ΠΜΕ, αγγλικά: Zero Interest-Rate Policy, ZIRP) αποτελεί στοιχείο της μακροοικονομίας και περιγράφει καταστάσεις με μηδενικό ή πολύ μικρό ονομαστικό επιτόκιο. [[Αρχείο:US inflation rates.jpg|μικρογραφία|Πληθωρισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες, 2012-2017, Πηγή: Trading Economics]] [[Αρχείο:Greece Inflation Rate, 2012-2017, Source- Trading Economics.jpg|μικρογραφία|Πληθωρισμός στην Ελλάδα, 2012-2017, Πηγή: Trading Economics]] Παραδείγματα αποτελούν οι Ηνωμένες Πολιτείες (2015), καθώς και η Ιαπωνία (2013, 2016). H ΠΜΕ σχετίζεται με χαμηλή οικονομική ανάπτυξη, αποπληθωρισμό (αρνητικό πληθωρισμό) και απομόχλευση (ανάληψη χρέους, όταν οι δανειστές/καταθέτες ζητούν τα λεφτά τους πίσω).
Σε κατάσταση ΠΜΕ, τα ονομαστικά επιτόκια διατηρούνται στο 0% και δεν μπορούν να μειωθούν περαιτέρω. Η κατάσταση αυτή σχετίζεται με την παγίδα ρευστότητας, στην οποία η αύξηση του χρήματος στην αγορά δε μεταφράζεται σε μεταβολές του επιπέδου τιμών.
Νομισματικές Πολιτικές
Σε κατάσταση ΠΜΕ είναι αμφιλεγόμενη η αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών νομισματικών πολιτικών. Οικονομόλογοι όπως οι Paul Krugman,Gauti Eggertsson και Michael Woodford αντιτίθενται στην αποτελεσματικότητα τους, και στηρίζουν την εφαρμογή μη-παραδοσιακών νομισματικών πολιτικών. Αντίθετα ο Milton Friedman στηρίζει πως η χρηματική βάση μπορεί να αυξηθεί ακόμα και όταν δεν υπάρχει επιτόκιο δανεισμού, με την αγορά ομολόγων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακροοικονομική Κατηγορία:Νομισματική πολιτική
Οικογένεια Χατζηαναργύρου
Η Οικογένεια Χατζηαναργύρου είναι παλαιά οικογένεια των Σπετσών με καταγωγή από το Κρανίδι, πολλά μέλη της οποίας αγωνίστηκαν με ιδιόκτητα πλοία κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821, αλλά και κατά τις επαναστάσεις του 17 και του 18ου αιώνα για την απελευθέρωση του νησιού.
Η οικογένεια είχε ιδιαίτερη δραστηριότητα στο θαλάσσιο εμπόριο μετά τα μέσα του 18ου αιώνα και μέχρι τον 19ο αιώνα.
Ο Ανάργυρος Χατζή Ανάργυρος του Παύλου (περίπου 1750-1814) είχε τέσσερα ιστιοφόρα στις αρχές του 19ου αιώνα και η οικογένεια ήταν μια από τις δέκα μεγαλύτερες σπετσιώτικες οικογένειες με περιουσία που το 1815 είχε εκτιμηθεί σε 100.000 δίστηλα ή κολονάτα ισπανικά, ή 700.000 γρόσια. Ο Ανάργυρος Χατζή Ανάργυρος είχε τρία παιδιά : τον πρωτότοκο Αναγνώστη Χατζηαναργύρου (πέθανε τον Ιούλιο του 1850), τον δευτερότοκο Παύλο Χατζηανάργυρο (πέθανε τον Οκτώβριο του 1860), και τον μικρότερο Ανδρέα Χατζηαναργύρου τα οποία έλαβαν μέρος στην επανάσταση του 1921 με τα ιστιοφόρα «Ηρακλής», «Ποσειδών» (ο Παύλος) και «Περικλής».
Καϊπανάκι Ευρυτανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ουίλιαμ Κρόουφορντ Γκόργκας
Ο Ουίλιαμ Κρόουφορντ Γκόργκας (αγγλικά: William Crawford Gorgas) (3 Οκτωβρίου 1854 - 3 Ιουλίου 1920) ήταν ιατρός και Στρατηγός του Αμερικανικού στρατού (1914 - 1918), ο οποίος έγινε γνωστός ως ο άνθρωπος που καταπολέμησε τη μετάδοση του κίτρινου πυρετού ελέγχοντας τα κουνούπια που μετέφεραν τον ιό, σε μία εποχή που υπήρχε έντονος σκεπτικισμός και αντίθεση σ' αυτά τα μέτρα.
Όταν ήταν συνταγματάρχης, κι έχοντας ήδη αντιμετωπίσει επιτυχημένα τον κίτρινο πυρετό στη Φλόριντα και την Αβάνα, τοποθετήθηκε στη Ζώνη της Διώρυγας του Παναμά όπου ως αρχίατρος ανέλαβε το έργο να απαλλάξει την περιοχή από τις ακαθαρσίες και τις αρρώστιες, τη μαλάρια και τον κίτρινο πυρετό. Ο δόκτωρ Γκόργκας καταπολέμησε τον πυρετό εξοντώνοντας τα κουνούπια και καθαρίζοντας τον τόπο. Κάθε πιθανός τόπος εκκολάψεως ψεκαζόταν με πετρέλαιο. Οι λασπωμένοι δρόμοι του Κόλον και του Παναμά τσιμεντοστρώθηκαν και κάθε σπίτι απολυμάνθηκε. Ο Γκόργκας καθάρισε τη Ζώνη της Διώρυγας και την εξυγίανε. Στον Γκόργκας ανήκει η τιμή ότι έκανε τον Παναμά υγιεινό τόπο ζωής. Αν δεν το είχε επιτύχει αυτό, η διώρυγα δεν θα μπορούσε να τελειώσει χωρίς μεγάλες απώλειες σε ζωές.
Λίγο πριν το θάνατό του, ο Γκόργκας χρίσθηκε Ιππότης από τον Βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας Γεώργιο Ε΄. Πέθανε στο Λονδίνο στις 3 Ιουλίου 1920 και η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου.
Λογοκλοπή
Λογοκλοπή είναι η «παράνομη οικειοποίηση» και «κλοπή και δημοσίευση» ενός άλλου συγγραφέα «της γλώσσας, των σκέψεων, των ιδεών, ή εκφράσεων» και της εκπροσώπησης αυτών ως αρχικής εργασίας κάποιου. Η ιδέα παραμένει προβληματική με ασαφείς ορισμούς και ασαφείς κανόνες. Η σύγχρονη θεώρηση της λογοκλοπής ως ανήθικης και της πρωτοτυπίας ως ιδανικού προέκυψε στην Ευρώπη κατά τον 18ο αιώνα, ιδιαίτερα με το κίνημα του ρομαντισμού. Η λογοκλοπή θεωρείται ακαδημαϊκή ανεντιμότητα και παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Υπόκειται σε ποινικές κυρώσεις, αναστολής, ακόμη και αποπομπής. Η λογοκλοπή δεν είναι έγκλημα αυτή καθαυτή, αλλά στην ακαδημαϊκή κοινότητα και τη βιομηχανία, είναι μια σοβαρή ηθική αξιόποινη πράξη, και περιπτώσεις λογοκλοπής μπορεί να αποτελέσουν παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.
Νομική πτυχή
Αν και η λογοκλοπή σε ορισμένα πλαίσια θεωρείται κλοπή, η έννοια δεν υπάρχει ως όρος στη νομική ορολογία. Η «λογοκλοπή» δεν αναφέρεται σε οποιοδήποτε ισχύον καθεστώς, ποινικό ή αστικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αντιμετωπίζεται ως αθέμιτος ανταγωνισμός ή παραβίαση του δόγματος του ηθικού δικαιώματος. Η αυξημένη διαθεσιμότητα της πνευματικής ιδιοκτησίας, λόγω της αύξησης στην τεχνολογία έχει ευνοήσει τη συζήτηση για το κατά πόσο η πνευματική ιδιοκτησία είναι ποινικό αδίκημα. Εν ολίγοις, οι άνθρωποι παρακαλούνται να χρησιμοποιούν την κατευθυντήρια γραμμή, "… αν δεν έχετε γράψει μόνοι σας, πρέπει να δώσετε την πηγή προέλευσης. Η λογοκλοπή δεν είναι το ίδιο με την παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Ενώ και οι δύο όροι μπορεί να ισχύουν για μια συγκεκριμένη πράξη, είναι δύο διαφορετικές έννοιες, και οι ψευδείς ισχυρισμοί της πατρότητας μπορεί να αποτελέσουν λογοκλοπή, ανεξάρτητα από το εάν το υλικό προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα. Η παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων του κατόχου αυτών, όταν η χρήση του υλικού περιορίζεται από πνευματικά δικαιώματα χρησιμοποιείται χωρίς συγκατάθεση. Η λογοκλοπή, αντίθετα, ασχολείται με την αύξηση της υπεραξίας της φήμης του λογοκλόπου συγγραφέα που επιτυγχάνεται μέσα από ψευδείς ισχυρισμούς της πατρότητας. Έτσι, η λογοκλοπή θεωρείται ένα ηθικό αδίκημα κατά το λογοκλόπου κοινού (παραδείγματος χάριν, αναγνώστη, ακροατή ή δασκάλου). Η λογοκλοπή θεωρείται επίσης ένα ηθικό αδίκημα ενάντια σε καθένα που έχει παράσχει στον λογοκλόπο όφελος σε αντάλλαγμα για το τι συγκεκριμένα υποτίθεται ότι είναι το αρχικό περιεχόμενο (για παράδειγμα, λογοκλόπος του εκδότη, εργοδότης ή δάσκαλος). Σε τέτοιες περιπτώσεις, πράξεις λογοκλοπής μερικές φορές μπορούν επίσης να αποτελούν μέρος της απαίτησης για αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων του λογοκλόπου, ή, αν έγινε εν γνώσει, για λάθος πολιτικής.
Στην ακαδημαϊκή κοινότητα και την δημοσιογραφία
Στον ακαδημαϊκό χώρο, η λογοκλοπή από φοιτητές, καθηγητές ή ερευνητές θεωρείται ακαδημαϊκή ανεντιμότητα ή ακαδημαϊκή απάτη και οι παραβάτες υπόκεινται σε ακαδημαϊκή μομφή, μέχρι και αποπομπή. Πολλά ιδρύματα χρησιμοποιούν λογισμικό εντοπισμού λογοκλοπής για να αποκαλύψουν το ενδεχόμενο λογοκλοπής και να αποτρέψουν τους φοιτητές από λογοκλοπή. Στη δημοσιογραφία, η λογοκλοπή θεωρείται παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, και ειδησεολόγοι που υποπίπτουν σε λογοκλοπή συνήθως υπόκεινται σε πειθαρχικά μέτρα που κυμαίνονται από την αναστολή μέχρι την παύση εργασίας. Μερικά άτομα που υπέπεσαν σε λογοκλοπή σε ακαδημαϊκό ή δημοσιογραφικό πλαίσιο ισχυρίζονται ότι διέπραξαν λογοκλοπή ακούσια, παραλείποντας να περιλάβουν πηγές ή να δώσουν την κατάλληλη αναφορά. Ενώ η λογοκλοπή σε υποτροφία και δημοσιογραφία έχει ήδη μια μακρά ιστορία αιώνων, η ανάπτυξη του διαδικτύου, όπου εμφανίζονται τα άρθρα ως ηλεκτρονικό κείμενο, έχει κάνει την πράξη της αντιγραφής πολύ πιο εύκολο έργο των άλλων. Με βάση ένα αναμενόμενο επίπεδο μάθησης/κατανόησης που έχει επιτευχθεί, κάθε συνδυασμένη ακαδημαϊκή διαπίστευση υπονομεύεται σοβαρά αν η λογοκλοπή επιτρέπεται να γίνει κανόνας στο πλαίσιο ακαδημαϊκών υποβολών. Για καθηγητές και ερευνητές, η λογοκλοπή τιμωρείται με κυρώσεις που κυμαίνονται από αναστολή έως καταγγελία, μαζί με την απώλεια αξιοπιστίας και ακεραιότητας. Οι κατηγορίες για λογοκλοπή εναντίον φοιτητών και καθηγητών εκδικάζονται συνήθως από εσωτερικές πειθαρχικές επιτροπές, με τις οποίες μαθητές και καθηγητές έχουν συμφωνήσει να συμμορφώνονται.
Ακαδημαϊκή κοινότητα
Μια μορφή ακαδημαϊκής λογοκλοπής περιλαμβάνει οικειοποίηση ενός δημοσιευμένου άρθρου και μικρή τροποποίηση για αποφυγή υποψίας. Δεν υπάρχει παγκοσμίως υιοθετημένος ορισμός ακαδημαϊκής λογοκλοπής. Ωστόσο, αυτή η ενότητα παρέχει διάφορους ορισμούς που περιλαμβάνουν τα πιο κοινά χαρακτηριστικά της ακαδημαϊκής λογοκλοπής.
Σύμφωνα με τον Dr. Bela Gipp η ακαδημαϊκή λογοκλοπή περιλαμβάνει : «Την χρήση ιδεών, εννοιών, λέξεων, ή δομές χωρίς κατάλληλα αναγνώριση της πηγής, για να επωφεληθούν σε ένα περιβάλλον όπου αναμένεται η πρωτοτυπία». Ο ορισμός από τον Dr. Bela Gipp είναι μια συντομευμένη έκδοση του ορισμού της λογοκλοπής της Dr. Teddi Fishman, η οποία πρότεινε πέντε στοιχεία που χαρακτηρίζουν λογοκλοπή.
Σύμφωνα με την Dr. Teddi Fishman, λογοκλοπή συμβαίνει όταν κάποιος:
Επιπλέον, η λογοκλοπή ορίζεται διαφορετικά μεταξύ των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και πανεπιστημίων :
Το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ θεωρεί την λογοκλοπή ως «χρήση, χωρίς να δοθεί εύλογη και κατάλληλη καταξίωση ή αναγνώριση στον συγγραφέα ή την πηγή, στο πρωτότυπο έργο ενός άλλου ατόμου, είτε η εργασία αυτή αποτελείται από κώδικα, τύπους, ιδέες, γλώσσα, έρευνα, στρατηγικές, γραπτώς ή με άλλο τρόπο».
Το Πανεπιστήμιο Γέιλ κρίνει την λογοκλοπή ως «...χρήση ενός άλλου της εργασίας, των λέξεων, ή των ιδεών χωρίς απόδοση», που περιλαμβάνει «... χρησιμοποιώντας μια πηγή της γλώσσας χωρίς αναφέροντας, χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες από μια πηγή χωρίς απόδοση, και παραφράζοντας μια πηγή σε μια μορφή που μένει πολύ κοντά στο πρωτότυπο».
Το Πανεπιστήμιο Πρίνστον αντιλαμβάνεται την λογοκλοπή ως «σκόπιμη» χρήση «της γλώσσας κάποιου άλλου, των ιδεών ή άλλου πρωτότυπου υλικού (όχι κοινής γνώσης) χωρίς να αναγνωρίζει την πηγή του».
Το Κολέγιο της Οξφόρδης στο Πανεπιστήμιο Έμορι χαρακτηρίζει την λογοκλοπή ως «χρήση των ιδεών ή της φρασεολογίας ενός συγγραφέα χωρίς την οφειλόμενη αναγνώριση».
Το Πανεπιστήμιο Μπράουν ορίζει την λογοκλοπή ως «... οικειοποίηση των ιδεών ενός άλλου ατόμου ή των λέξεων (προφορικό ή γραπτό) χωρίς να αποδίδονται αυτές οι λέξεις ή ιδέες στην αληθινή πηγή τους».
Κοινοί τύποι λογοκλοπής φοιτητών
Σύμφωνα με το «Η Πραγματικότητα και η Λύση της Κολεγιακής Λογοκλοπής» που δημιουργήθηκε από το τμήμα πληροφορικής υγείας από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Σικάγο υπάρχουν 10 βασικές μορφές λογοκλοπής που οι φοιτητές διαπράττουν:
Αυτο-λογοκλοπή
Η αυτο-λογοκλοπή (επίσης γνωστή ως «ανακύκλωση απάτης») είναι η επαναχρησιμοποίηση σημαντικών, ταυτόσημων ή σχεδόν πανομοιότυπων τμημάτων της εργασίας κάποιου χωρίς να αναγνωρίζεται ότι κάποιος κάνει κάτι τέτοιο ή να αναφέρεται το πρωτότυπο έργο. Άρθρα αυτού του είδους συχνά αναφέρονται ως διπλότυπα ή πολλαπλές δημοσιεύσεις. Επιπλέον, μπορεί να υπάρξει ζήτημα πνευματικών δικαιωμάτων εάν αυτά (τα πνευματικά δικαιώματα) της προηγούμενης εργασίας έχουν μεταφερθεί σε άλλο φορέα. Συνήθως, αυτο-λογοκλοπή θεωρείται μόνο ένα σοβαρό ηθικό ζήτημα όταν κάποιος ισχυρίζεται ότι μια δημοσίευση αποτελείται από νέο υλικό, όπως στην έκδοση ενός συγγράμματος ή την πραγματική τεκμηρίωσή του. Δεν εφαρμόζεται σε κείμενα δημοσίου συμφέροντος, όπως κοινωνικές, επαγγελματικές, και πολιτιστικές απόψεις που συνήθως δημοσιεύονται σε εφημερίδες και περιοδικά. Σε ακαδημαϊκούς τομείς, αυτο-λογοκλοπή προκύπτει όταν ένας συγγραφέας επαναχρησιμοποιεί τμήματα του δικού του έργου που δημοσιεύονται και κατοχυρώνονται με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στις επόμενες δημοσιεύσεις, αλλά χωρίς απόδοση της προηγούμενης δημοσίευσης. Ο εντοπισμός της αυτο-λογοκλοπής είναι συχνά δύσκολος διότι η περιορισμένη επαναχρησιμοποίηση του υλικού είναι αποδεκτή τόσο νόμιμα (ως δίκαιη χρήση) όσο και ηθικά. Είναι συχνό φαινόμενο οι πανεπιστημιακοί ερευνητές να αναδιατυπώνουν και να αναδημοσιεύουν τη δουλειά τους, προσαρμόζοντάς την για διαφορετικά επιστημονικά περιοδικά και άρθρα εφημερίδων, για να διαδώσουν το έργο τους στο ευρύτερο δυνατό ενδιαφερόμενο κοινό. Ωστόσο, οι ερευνητές θεωρείται ότι κινούνται μέσα στα επιτρεπτά όρια: αν μισό άρθρο είναι το ίδιο με το προηγούμενο ο ισχυρισμός αυτός συνήθως απορρίπτεται. Μία από τις λειτουργίες της διαδικασίας αξιολόγησης από ομότιμους σε ακαδημαϊκή γραφή είναι να αποτραπεί αυτό το είδος «ανακύκλωσης».
Η έννοια της αυτο-λογοκλοπής
Η έννοια της «αυτο-λογοκλοπής» έχει αμφισβητηθεί ως αντιφατική, οξύμωρη, και για άλλους λόγους. Για παράδειγμα, η Stephanie J. Bird υποστηρίζει ότι η αυτο-λογοκλοπή είναι ψευδεπίγραφος, δεδομένου ότι, εξ ορισμού, η λογοκλοπή αφορά τη χρήση υλικού άλλων. Ωστόσο, η φράση αυτή χρησιμοποιείται ως αναφορά στους ειδικούς τύπους ανήθικης δημοσίευσης. Η Bird προσδιορίζει τα ηθικά ζητήματα της «αυτο-λογοκλοπής» ως «διπλή ή περιττή δημοσίευση». Επισημαίνει επίσης, ότι σε ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο, ως «αυτο-λογοκλοπή» αναφέρεται η περίπτωση ενός μαθητή που υποβάλει εκ νέου «το ίδιο δοκίμιο για βαθμολόγηση σε δύο διαφορετικά μαθήματα». Όπως διευκρινίζει ο David B. Resnik, «η αυτο-λογοκλοπή περιλαμβάνει ανεντιμότητα, αλλά δεν πνευματική κλοπή.»
Σύμφωνα με τον Patrick M. Scanlon
Η «αυτο-λογοκλοπή» είναι ένας όρος με εξειδικευμένη έννοια. Κυρίως, χρησιμοποιείται σε συζητήσεις ακεραιότητας μιας έρευνας και δημοσίευσης στη βιοϊατρική, όπου οι υπερβολικές απαιτήσεις μιας δημοσίευσης έχουν οδηγήσει σε απερισκεψία των διπλοτύπων και «*σαλαμοποίησης» (* με τον όρο αυτό εννοείται η συλλογή δεδομένων από ένα ερευνητικό έργο όπου παρουσιάζονται πλήρως ή εν μέρει σε πολλαπλές δημοσιεύσεις), η αναφορά των αποτελεσμάτων από μια ενιαία μελέτη σε «τουλάχιστον δημοσιεύσιμες μονάδες» μέσα σε πολλαπλά άρθρα (Blancett, Flanagin, & Young, 1995. Jefferson, 1998. Kassirer & Angell, 1995. Lowe, 2003 · McCarthy, 1993. Schein & Paladugu, 2001. Wheeler, 1989). Ο Roig (2002) προσφέρει ένα χρήσιμο ταξινομικό σύστημα που περιλαμβάνει τέσσερις τύπους αυτο-λογοκλοπής:
Αυτο-λογοκλοπή και κώδικες δεοντολογίας
Κάποια επιστημονικά περιοδικά έχουν κώδικες δεοντολογίας που αναφέρονται ρητά σε αυτο-λογοκλοπή. Για παράδειγμα, η εφημερίδα International Business Studies. Ορισμένες επαγγελματικές οργανώσεις όπως η Association for Computing Machinery δημιούργησαν μεθοδεύσεις που ασχολούνται ειδικά με την αυτο-λογοκλοπή. Άλλες οργανώσεις που δεν κάνουν συγκεκριμένη αναφορά για την αυτο-λογοκλοπή: Η Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Επιστημών (APSA) δημοσίευσε έναν κώδικα δεοντολογίας που περιγράφει την λογοκλοπή ως «…σκόπιμη ιδιοποίηση έργων των άλλων που παρουσιάσθηκαν ως δικά τους». Δεν κάνει καμία αναφορά σε αυτο-λογοκλοπή. Λέει ότι, όταν μια εργασία ή διατριβή είναι δημοσιευμένη «εν όλω ή εν μέρει», ο συγγραφέας «δεν έχει συνήθως ηθική υποχρέωση να αναγνωρίσει τις ρίζες της». Ο Αμερικάνικος Σύλλογος Δημόσιας Διοίκησης (ASPA) δημοσίευσε έναν κώδικα δεοντολογίας που λέει ότι τα μέλη δεσμεύονται: «Να εξασφαλίσουν ότι άλλοι λαμβάνουν εύσημα για το έργο και τη συνεισφορά τους», αλλά δεν παραπέμπει σε αυτο-λογοκλοπή.
Παράγοντες που δικαιολογούν την επαναχρησιμοποίηση
Η Pamela Samuelson, το 1994, προσδιόρισε διάφορους παράγοντες που καθορίζουν ότι η επαναχρησιμοποίηση εργασίας κάποιου που έχει δημοσιεύσει προηγουμένως, δεν είναι αυτο-λογοκλοπή. Αυτή αφορά κάθε έναν από αυτούς τους παράγοντες ειδικά το ηθικό ζήτημα της αυτο-λογοκλοπής, σε αντιδιαστολή με το νομικό ζήτημα δίκαιης χρήσης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, με την οποία ασχολείται ξεχωριστά. Μεταξύ άλλων παραγόντων που μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για την επαναχρησιμοποίηση υλικού που έχει προηγουμένως δημοσιευθεί η Samuelson παραθέτει τα ακόλουθα:
Η Samuelson δηλώνει ότι έχει επικαλεστεί το «διαφορετικό κοινό» προσπαθώντας να γεφυρώσει διεπιστημονικές κοινότητες. Αναφέρεται στο γράψιμο για διαφορετικές νομικές και τεχνικές κοινότητες, λέγοντας: «υπάρχουν συχνά παράγραφοι ή ακολουθίες παραγράφων που μπορούν σύσσωμοι να μεταφερθούν από ένα άρθρο σε άλλο. Και, στην πραγματικότητα, τους μετέφερα.» Αναφέρεται στην δική της εξάσκηση μετατροπής «ενός τεχνικού άρθρου σε ένα άρθρο αναθεώρησης νόμου με σχετικά λίγες αλλαγές - με την προσθήκη υποσημειώσεων και ένα ουσιαστικό τμήμα» για ένα διαφορετικό κοινό. Η Samuelson περιγράφει την παραπλάνηση ως βάση της αυτο-λογοκλοπής. Επίσης δηλώνει «Αν και φαίνεται να μην έχει επισημανθεί σε καμία από τις περιπτώσεις αυτο-λογοκλοπής, η δίκαιη άμυνα χρήσης του νόμου των πνευματικών δικαιωμάτων θα παρείχε πιθανώς ασπίδα ενάντια σε πολλές πιθανές αξιώσεις εκδοτών παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων κατά συγγραφέων που επαναχρησιμοποιούν τμήματα των προηγούμενων έργων τους».
Οργανωτικές δημοσιεύσεις
Η λογοκλοπή δεν είναι πιθανώς ένα θέμα όπου οι οργανώσεις εκδίδουν συλλογικά έργα ανυπόγραφα, δεδομένου ότι δεν δίνουν εύσημα για πρωτοτυπία σε συγκεκριμένα άτομα. Για παράδειγμα, ο Αμερικανικός Ιστορικός Σύλλογος «Δήλωση σε Πρότυπα Επαγγελματικής Δεοντολογίας" (2005) σχετικά με τα σχολικά βιβλία και βιβλία αναφοράς δηλώνει ότι, δεδομένου ότι τα σχολικά βιβλία και οι εγκυκλοπαίδειες είναι σύνοψη της εργασίας άλλων λογίων, δεν δεσμεύονται από τα ίδια απαιτητικά πρότυπα απόδοσης ως πρωτότυπη έρευνα και επιτρέπεται σε μεγαλύτερο «βαθμό εξάρτησης» από άλλα έργα. Ωστόσο, ακόμη και τέτοιο βιβλίο δεν κάνει χρήση λέξεων, φράσεων, ή παραγράφων από άλλο κείμενο ή ακολουθεί πολύ στενά την διάταξη άλλου κειμένου και η οργάνωση, και οι συντάκτες των κειμένων αυτών αναμένεται επίσης να «αναγνωρίσουν τις πηγές των πρόσφατων ή διακριτικών συμπερασμάτων και ερμηνειών, εκείνοι που δεν είναι ακόμα μέρος της κοινής συμφωνίας του επαγγέλματος».
Λογοκλοπή και ιστορία της τέχνης
Από όλη την ιστορία της λογοτεχνίας και των τεχνών γενικότερα, τα έργα τέχνης είναι κατά ένα μεγάλο μέρος επαναλήψεις της παράδοσης. Σε ολόκληρη την ιστορία της καλλιτεχνικής δημιουργίας ανήκουν η λογοκλοπή, η λογοτεχνική κλοπή, ιδιοποίηση, ενσωμάτωση, επαναδιήγηση, επανασυγγραφή, ανακεφαλαίωση, αναθεώρηση, θεματική παραλλαγή, ειρωνική επαναδιατύπωση, παρωδία, απομίμηση, υφολογική κλοπή και συρραφές. Δεν υπάρχει καμία αυστηρή και ακριβής διάκριση μεταξύ πρακτικών όπως η απομίμηση, η υφολογική λογοκλοπή, το αντίγραφο και η πλαστογραφία. Οι διαδικασίες ιδιοποίησης είναι οι κύριοι άξονες μιας κουλτούρας εγγράμματων, στην οποία η παράδοση του παρελθόντος πραγματικά ξαναγράφεται συνεχώς. Η Ruth Graham επικαλείται τον TS Eliot – «Οι ανώριμοι ποιητές μιμούνται. Οι ώριμοι ποιητές κλέβουν. Οι κακοί ποιητές καταστρέφουν ότι παίρνουν» - επισημαίνει ότι παρά το «ταμπού» της λογοκλοπής, της κακής θέλησης και την αμηχανία που προκαλεί στο σύγχρονο πλαίσιο, οι αναγνώστες φαίνεται να συγχωρούν συχνά τις τελευταίες υπερβολές των ιστορικών και λογοτεχνικών παραβατών.
Εγκώμια καλλιτεχνικής λογοκλοπής
Ένα χωρίο του Laurence Sterne 1767 Tristram Shandy, καταδικάζει την λογοκλοπή καταφεύγοντας σε λογοκλοπή. Ο Oliver Goldsmith σχολίασε: Τα Γραπτά του Sterne, όπου σαφώς δείχνουν ότι, ο τρόπος και το ύφος των οποίων τόσο καιρό θεωρήθηκαν αρχικά, ήταν, στην πραγματικότητα, του πιο αδίστακτου λογοκλόπου που αντέγραψε ποτέ από τους προκατόχους του, προκειμένου να διακοσμήσει τις δικές του σελίδες. Πρέπει να ομολογηθεί, ταυτόχρονα, ότι ο Sterne επιλέγει τα υλικά του έργου του από το ψηφιδωτό με τόση τέχνη, τα τοποθετεί τόσο καλά, και τα γυαλίζει τόσο πολύ, που στις περισσότερες περιπτώσεις είμαστε διατεθειμένοι να συγχωρέσουμε την έλλειψη πρωτοτυπίας, λαμβάνοντας υπόψη το εξαιρετικό ταλέντο με το οποίο τα δανεικά υλικά είναι επεξεργασμένα επάνω στη νέα μορφή.
Λογοκλοπή στο Διαδίκτυο
Η αναμόχλευση του περιεχομένου είναι η αντιγραφή και επικόλληση από ιστοσελίδες και ιστολόγια. Δωρεάν διαδικτυακά εργαλεία γίνονται διαθέσιμα για να βοηθήσουν στον εντοπισμό της λογοκλοπής, και υπάρχει μια σειρά προσεγγίσεων που επιχειρεί να περιορίσει την αντιγραφή με απευθείας σύνδεση, όπως η απενεργοποίηση του «δεξιού κλικ» του ποντικιού και η ανάρτηση σημάτων προειδοποίησης σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα στις ιστοσελίδες. Περιπτώσεις λογοκλοπής που αφορούν την παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων ενδέχεται να εμπίπτουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες περιεχομένου που στέλνουν μια ειδοποίηση κατάργησης πνευματικών δικαιωμάτων (DMCA) για τον παραβατικό ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας, ή με τον πάροχο υπηρεσίας διαδικτύου (ISP) που φιλοξενεί την παραβατική τοποθεσία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας Κατηγορία:Εξαπάτηση Κατηγορία:Ανάρμοστη συμπεριφορά Κατηγορία:Εκπαιδευτικά κοινωνικά ζητήματα
Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ
Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ (αγγλικά: Gosford Park) είναι αμερικανική/βρετανική δραματική κωμωδία μυστηρίου παραγωγής 2001. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ρόμπερτ Όλτμαν και το σενάριο έγραψε ο Τζούλιαν Φέλοουζ. Πρωταγωνιστούν οι Έλεν Μίρεν, Μάγκι Σμιθ, Εϊλίν Άτκινς, Άλαν Μπέιτς, Στίβεν Φράι, Κλάιβ Όουεν, Ράιαν Φιλίπε, Κριστίν Σκοτ Τόμας, Έμιλι Γουάτσον και Μάικλ Γκαμπόν. Η ιστορία διηγείται ένα πάρτι στο οποίο παρεβρίσκονται πλούσιοι Βρετανοί, ένας Αμερικανός και οι υπηρέτες τους, στην Αγγλική εξοχική κατοικία, Γκόσφορντ Παρκ. Μετά το δείπνο γίνεται ένας φόνος και η ταινία παρουσιάζει την έρευνα που ακολουθεί, παρουσιάζοντας τις προοπτικές τόσο των υπηρετών όσο και των καλεσμένων.
Πλοκή
Η Κόνστανς, Κόμισσα του Τρέντθαμ και η υπηρέτριά της Μέρι Μακίχραν ταξιδεύουν στο Γκόσφορντ Παρκ για το σαββατοκύριακο. Στο δρόμο συναντούν τον ηθοποιό Άιβορ Νοβέλο, τον Αμερικανό παραγωγό ταινιών Μόρις Γουέισμαν και τον υπηρέτη του, Χένρι Ντέντον. Στο σπίτι, καλωσορίζονται από τον Σερ Γουίλιαμ ΜακΚορντλ, τη Λαίδη Σίλβια ΜακΚορντλ και την κόρη τους Ίζομπελ. Οι άλλοι καλεσμένοι περιλαμβάνουν τις αδερφές της Λαίδης Σίλβια, Λουίζα Λαίδη Στόκμπριτζ και Λαίδη Λαβίνια Μέρεντιθ και τους συζύγους τους, Ρέιμοντ, Λόρδος Στόκμπριτζ και ο Αρχιστράτηγος Άντονι Μέρεντιθ. Επίσης, παρεβρίσκονται οι Φρέντι Νέσμπιτ και η σύζυγός του Μέιμπελ, ο μνηστήρας της Ίζομπελ Λόρδος Ρούπερτ Σράντις και ο φίλος του Τζέρεμι Μπλοντ.
Κατά τη διάρκεια του κυνηγιού φασιανού, ο Σερ Γουίλιαμ τραυματίζεται ελαφρώς από έναν πυροβολισμό. Ο Μέρεντιθ παρακαλά τον Σερ Γουίλιαμ να μην αποχωρήσει από την επένδυση. Κατά τη διάρκεια του δείπνου, η Λαίδη Σίλβια επιτίθεται στον Σερ Γουίλιαμ, υπονοώντας ότι ήταν κερδοσκόπος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Η αρχιυπηρέτρια Έλσι, τον υπερασπίζεται, αποκαλύπτοντας έτσι την παράνομη σχέση τους. Ο Σερ Γουίλιαμ πηγαίνει στη βιβλιοθήκη, όπου η οικονόμος, Κυρία Γουίλσον του πηγαίνει καφέ. Ζητά ένα ποτήρι ουίσκι αντ' αυτού. Η Λαίδη Σίλβια ζητά από τον Νοβέλο να διασκεδάσει τους επισκέπτες. Οι Τζορτζ, Παρκς, Νέσμπιτ και Μέρεντιθ έχουν εξαφανιστεί και ένας άγνωστος άντρας πηγαίνει στη βιβλιοθήκη και μαχαιρώνει τον Σερ Γουίλιαμ. Οι Μέρεντιθ και Νέσμπιτ δεν δίνουν εξήγηση για το λόγο της εξαφάνισής τους, ενώ ο Τζορτζ είχε πάει να φέρει γάλα για τον καφέ και ο Παρκς ζεστά μπουκάλια νερό. Η Λαίδη Στόκμπριτζ πηγαίνει στη βιβλιοθήκη και οι κραυγές της φέρνουν τους πάντες στο δωμάτιο.
Ο Επιθεωρητής Τόμσον και ο Κόνσταμπλ Ντέξτερ καταφτάνουν για να ερευνήσουν τη δολοφονία. Ο Ντέξτερ θεωρεί ότι ο Σερ Γουίλιαμ ήταν ήδη νεκρός όταν μαχαιρώθηκε. Ο Ντέντον ομολογεί στον Τζένινγκς τον μπάτλερ ότι δεν είναι υπηρέτης, αλλά Αμερικανός ηθοποιός που προετοιμάζεται για ένα ρόλο σε ταινία. Το επόμενο πρωί, η Λαίδη Σίλβια πηγαίνει για την πρωινή της βόλτα, η οποία προκαλεί έκπληξη στον Επιθεωρητή Τόμσον. Ο Μπαρνς κρυφακούει τον Μέρεντιθ να λέει στη Λάιδη Λαβίνια ότι ο θάνατος του Σερ Γουίλιαμ τους ωφέλησε καθώς η επένδυση είναι πλέον ασφαλής. Ο Μπαρνς ομολογεί τι άκουσε στον Επιθεωρητή Τόμσον, ο οποίος ανακρίνει τον Μέρεντιθ.
Η Κυρία Κροφτ αφηγείται στη μαγείρισα, τη Μπέρθα, ότι ο Σερ Γουίλιαμ ήταν γνωστός για την αποπλάνηση των γυναικών που εργάζονταν στα εργοστάσιά του. Αν μια γυναίκα έμενε έγκυος, ο Σερ Γουίλιαμς προσέφερε δύο επιλογές: να κρατήσει το μωρό και να χάσει τη δουλειά της ή να δώσει το μωρό και να κρατήσει τη δουλειά της. Σε εκείνες που έδωσαν τα μωρά τους, τους είχε υποσχεθεί ο Σερ Γουίλιαμ ότι είχε κανονίσει να δωθούν σε καλές οικογένειες. Στην πραγματικότητα, ο Σερ Γουίλιαμ τα έστελνε σε ορφανοτροφεία. Η Μέρι πηγαίνει στο δωμάτιο του Παρκς και του λέει ότι γνωρίζει ότι είναι ο δολοφόνος. Ο Παρκς της λέει ότι ανακάλυψε ότι ο Σερ Γουίλιαμ ήταν ο πατέρας του, έγινε υπηρέτης και προσπάθησε να βρει δουλειά σε κάποιον που ανήκε στον κύκλο του. Ο Παρκς επίσης της λέει ότι δεν δηλητηρίασε τον Σερ Γουίλιαμ, παρά μόνο μαχαίρωσε το πτώμα.
Η Μέρι ακούει τη συζήτηση των Λαίδη Σίλβια και Λαίδη Τρέντθαμ γιατί η Κυρία Κροφτ και η Κυρία Γουίλσον είναι εχθροί. Η Λαίδη Σίλβια πιστεύει ότι η ένταση μεταξύ τους πηγάζει από το γεγονός ότι η Κυρία Γουίλσον έχει μεγαλύτερο βαθμό. Η Λαίδη Τρέντθαμ ρωτά αν η Κυρία Γουίλσον ήταν ποτέ παντρεμένη και η Λαίδη Σίλβια απαντά ότι κάποτε το όνομά της ήταν Παρκς ή Πάρκερ. Η Μέρι πηγαίνει στην Κυρία Γουίλσον και αυτή της λέει ότι δηλητηρίασε τον Σερ Γουίλιαμ προκειμένου να προστατέψει το γιο της, καθώς ήξερε ότι ο Παρκς ήρθε στο Γκόσφορντ Παρκ για αυτόν τον σκοπό. Της αποκαλύπτει επίσης ότι αυτή και η κυρία Κροφτ είναι αδερφές. Η Κυρία Γουίλσον πηγαίνει στο δωμάτιο της όπου θα δεχτεί την παρηγοριά της Κυρίας Κροφτ. Οι επισκέπτες φεύγουν και η Λαίδη Σίλβια εισέρχεται στο Γκόσφορντ Παρκ καθώς ο Τζένινγκς κλείνει την πόρτα.
Box office
Με προϋπολογισμό 19.800.000 δολάρια, η ταινία Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ άνοιξε στην 9η θέση με 3,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 41,3 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 46,4 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 87,7 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Προπένιο
Το προπένιο είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή υδρογονάνθρακας, με χημικό τύπο C3H6 και σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH=CH2. Πιο συγκεκριμένα, είναι το μέλος της ομόλογης σειράς των αλκενίων με τρία (3) άτομα άνθρακα. Το χημικά καθαρό προπένιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι εξαιρετικά εύφλεκτο άχρωμο και άοσμο αέριο. Συνήθως μεταφέρεται και αποθηκεύεται σε υγρή μορφή υπό πίεση (όπως και το υγραέριο, του οποίου αποτελεί συστατικό), γιατί έτσι καταλαμβάνει πολύ μικρότερο όγκο (1 μέρος υγρού δίνει 250 μέρη αερίου) και αυτό διευκολύνει τη μεταφορά και τη χρήση του. Είναι πολύ λίγο διαλυτό στο νερό, αλλά διαλύεται εύκολα στην αιθανόλη.
Παρουσία στον Τιτάνα
Το προπένιο βρίσκεται στη φύση της Γης ως παραπροϊόν των διεργασιών της βλάστησης και της ζύμωσης.
Το προπένιο ανακαλύφθηκε (σχετικά πρόσφατα) σε ίχνη στην κατώτερη ατμόσφαιρα του Τιτάνα. Πιο συγκεκριμένα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2013, η NASA ανακοίνωσε ότι το διαστημικό όχημα Κασσίνι (Cassini orbiter space craft), τμήμα της αποστολής Κασσίνι- Χόιχενς (Cassini-Huygens mission), ανακάλυψε τη φυσική παρουσία προπενίου στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα, χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία.
Ονοματολογία
Η ονομασία «προπένιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-εν-» δείχνει την παρουσία ενός (1) διπλού δεσμού μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας.
Δομή, φυσικές ιδιότητες και ισομέρεια
Το προπένιο έχει υψηλότερη πυκνότητα και σημείο ζέσης από το αιθένιο, εξαιτίας της μεγαλύτερης μοριακής μάζας του. Έχει, ακόμη, λίγο μικρότερο σημείο ζέσης από το προπάνιο, και έτσι είναι πιο πτητικό. Δεν έχει ισχυρά πολωμένους ομοιοπολικούς δεσμούς, αλλά και πάλι το μόριο έχει μικρή διπολική ροπή (0,366 D), εξαιτίας της μειωμένης συμμετρίας (με ομάδα σημείων του είναι C3), σε σύγκριση με το αιθένιο (με συμμετρία D2h).
Αυτός ο υδρογονάνθρακας έχει μόριο που αποτελείται από τρία (3) άτομα υδρογόνου και ένα μεθύλιο ενωμένα με ένα ζεύγος ατόμων άνθρακα που συνδέονται μεταξύ τους με ένα διπλό δεσμό. Όλα αυτά τα έξι (6) συνολικά άτομα (5 υδρογόνου + 1 άνθρακα από το μεθύλιο) είναι ομοεπίπεδα. Η γωνία HCH είναι 119°, δηλαδή πολύ κοντά στις 120° που προβλέπονται για τον sp² υβριδισμό των ατόμων άνθρακα, που συνδέονται με διπλό δεσμό. Η περιστροφή του δεσμού C=C απαιτεί (σχετικά) υψηλή ποσότητα ενέργειας, γιατί απαιτεί την (προσωρινή) διάσπαση του π-δεσμού.
Ο π-δεσμός στο μόριο του προπενίου είναι υπεύθυνος για τη χρήσιμη δραστικότητά του. Ή περιοχή του διπλού δεσμού χαρακτηρίζεται από (σχετικά) υψηλή ηλεκτρονιακή πυκνότητα, που επομένως είναι ευάλωτη σε επιδράσεις ηλεκτρονιόφιλων. Πολλές αντιδράσεις του προπενίου καταλύνται από διάφορα μέταλλα μετάπτωσης, που σχηματίζουν προσωρινά σύμπλοκα με τα π και π* τροχιακά του προπενίου.
Ο δεσμός C#3-C#2 είναι δεσμός 2sp³-2sp², αλλά τα υβριδικά τροχιακά sp²undefinedέχουν μικρότερο συντελεστή επικαλύψεως με τα sp³ (σε σύγκριση με τα τελευταία μεταξύ τους), αφού έχουν και μικρότερο μέγεθος, επομένως ο δεσμός 2sp³-2sp²undefinedέχει μήκος δεσμού σχετικά μικρότερο από το αντίστοιχο μήκος των δυο (2) δεσμών 2sp³-2sp³ του προπανίου. Εξ' άλλου, εξαιτίας του υπερσυζυγικού φαινομένου, ο δεσμός αυτός εμφανίζει σε ένα ποσοστό μερικό χαρακτήρα διπλού δεσμού, που οφείλεται στη συμμετοχή του ακολούθων δομών συντονισμού:
Οι παραπάνω αναφερόμενοι παράγοντες εξηγούν ότι το μήκος δεσμού C#3-C#2 του προπενίου είναι 150 pm, σχετικά μειωμένο σε σύγκριση με τα μήκη δεσμών του προπανίου, που είναι 154 pm.
Έχει τον ίδιο χημικό τύπο (C3H6) με το κυκλοπροπάνιο, οπότε οι δυο αυτοί υδρογονάνθρακες είναι ισομερή θέσης, αλλά διαφέρουν στις ιδιότητες, περισσότερο στις χημικές.
Παραγωγή
Το προπένιο παράγεται από ορυκτά καύσιμα, όπως είναι το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, και σε πολύ μικρότερο ποσοστό, ο γαιάνθρακας. Το προπένιο είναι παραπροϊόν της διύλισης πετρελαίου και της επεξεργασίας του φυσικού αερίου. Κατά τη διάρκεια της διύλισης του πετρελαίου, το αιθένιο, το προπένιο και άλλες χημικές ενώσεις παράγονται ως προϊόντα της πυρόλυσης μεγαλύτερων (σε μοριακή πολυπλοκότητα και μοριακή μάζα) υδρογονανθρακικών μορίων. Για παράδειγμα :
Συνήθως, ο στόχος της πυρόλυσης αυτής είναι το αιθένιο, αλλά το αποτέλεσμά της περιλαμβάνει και την παραγωγή σημαντικών ποσοτήτων προπενίου, και άλλων προϊόντων. Το προπένιο μπορεί να διαχωριστεί με κλασματική απόσταξη από τα μίγματα υδρογονανθράκων που λαμβάνονται από την πυρόλυση ή και άλλες διεργασίες διύλισης πετρελαίου, καθώς και από την επεξεργασία φυσικού αερίου. Το προπένιο καθαρότητας διυλστηρίου περιέχει καθαρό προπένιο σε ποσοστό που κυμαίνεται από περίπου 50 ως 70%.
Μια αλλαγή σε ελαφρύτερες πρώτες ύλες του ατμοπυρολυτήρα, με σχετικά χαμηλότερες αποδόσεις προπένιου και η μειωμένη ζήτηση βενζίνης αυτοκινήτων σε ορισμένες περιοχές, έχει δημιουργήσει μια ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης για προπένιο, που για τις χρήσεις των μεθόδων παραγωγής του, γίνεται όλο και πιο σημαντική.
Η παραγωγή προπενίου έχει παραμείνει στατική στα περίπου 35 εκατομμύρια τόννους, στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική μόνο, από το 2000 ως το 2008, αλλά έχει αυξηθεί στην Ανατολική Ασία, πιο αξιωσημείωτα στη Σιγκαπούρη και στην Κίνα. Η συνολική παγκόσμια παραγωγή προπενίου είναι προς το παρόν η μισή σχεδόν αυτής του αιθενίου.
Μετάθεση ολεφινών
Η μετάθεση ολεφινών, γνωστή και ως «δυσαναλογοποίηση», είναι μια αναστρέψιμη χημική αντίδραση μεταξύ αιθένιο και βουτενίων, κατά την οποία σχηματίζεται προπένιο. Για παράδειγμα:
Η μέθοδος αυτή μπορεί να πετύχει μια απόδοση ως και περίπου 90% κατά βάρος. Η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και αν δεν είναι διαθέσιμο κανένα βουτένιο. Στην περίπτωση αυτή, μέρος του αιθενίου μετατρέπεται αρχικά με αντίδραση διμερισμού σε βουτένιο, που χρησιμοποιείται στη συνέχεια για την αντίδραση μετάθεσης με το υπόλοιπο αιθένιο:
Αφυδρογόνωση προπανίου
Η αφυδρογόνωση προπανίου μετατρέπει το προπάνιο σε προπένιο και υδρογόνο, ως παραπροϊόν. Η απόδοση αυτής της αντίδρασης είναι περίπου 85% κατά μάζα. Τα παραπροϊόντα της αντίδρασης, δηλαδή κυρίως το υδρογόνο, αξιοποιείται συνήθως ως καύσιμο για την παραγωγή της θερμότητας που απαιτεί η αντίδραση. Αυτή η μέθοδος είναι λαοφιλής σε ορισμένες περιοχ΄ρς, όπως η Μέση Ανατολή, όπου υπάρχει αφθονία επιχειρήσεων που ασχολούνται με το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τα παράγωγα προϊόντα αυτών. Το προπένιο που παράγεται σε αυτές τις περιοχές καλύπτει, όχι μόνο τις τοπικές ανάγκες, αλλά εξάγεται επίσης στην Κίνα, όπου πολλά σχετικά έργα έχουν προγραμματιστεί να εκτελεστούν. Ωστόσο, επειδή η προσφορά φυσικού αερίου στις ΗΠΑ έχει αυξηθεί σημαντικά, εξαιτίας της εξόρρυξης σχιστολιθικού φυσικού αερίου, οι τιμές του προπανίου είναι πτωτικές. Έτσι, αρκετές εταιρίες χημικών προϊόντων στις ΗΠΑ εκμεταλλεύονται τις φθηνές πρώτες ύλες. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν, ανά τον πλανήτη, πολλές υπό κατασκευή νέες μονάδες αφυδρογόνωσης προπανίου για την παραγωγή προπενίου. Υπάρχουν ήδη πέντε (5) αδειοδοτημένες σχετικές τεχνολογίες. Η διεργασία αφυδρογόνωσης μπορεί, λοιπόν, να επιτευχθεί με αρκετές διαφορετικές εμπορικά εφαρμόσιμες τεχνολογίες. Η κύριες διαφορές μεταξὐ τους βρίσκεται στον καταλύτη που χρησιμοποιούν, το σχεδιασμό του αντιδραστήρα και τις στρατηγικές που επιτυγχάνουν μεγαλύτερους ρυθμούς μετατροπής :
Μετατροπή μεθανόλης σε προπένιο
Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, αρχικά μετατρέπεται «συνθετικό αέριο», δηλαδή μίγμα μονοξειδίου του άνθρακα και υδρογόνου, σε μεθανόλη. Έπειτα μετατρέπεται η μεθανόλη σε αιθένιο ή και σε προπένιο. Η μέθοδος παράγει επίσης νερό, ως παραπροϊόν. Το συνθετικό αέριο παράγεται (συνήθως) από την «αναμόρφωση» του φυσικού αερίου ή με αναμόρφωση με ατμό προϊόντων του πετρελαίου, όπως η νάφθα, ή με «αεριοποίηση» γαιάνθρακα. Μια μεγάλη ποσότητα μεθανόλης χρειάζεται για την παραγωγή αιθένιου ή και προπένιου σε μια μονάδα παγκόμιας κλίμακας παραγωγής.
Πυρόλυση ολεφινών
Η πυρόλυση ολεφινών περιλαμβάνει μια μεγάλη ομάδα τεχνολογιών που καταλυτικά μετατρέπουν μεγάλα μόρια ολεφινών, με τέσσερα (4) ως οκτώ (8) άτομα άνθρακα, κυρίως σε προπάνιο και σε μικρές ποσότητες αιθενίου.
Με αφυδάτωση αλκανολών
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 1-προπανόλης ή 2-προπανόλης παράγεται προπένιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C :
ή
Με απόσπαση υδραλογόνου
ή
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 1,2-διαλοπροπάνιο παράγεται προπένιο :
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση προπινίου ή προπαδιενίου παράγεται προπένιο :
ή
Με επίδραση φωσφοροϋλιδίων σε καρβονυλικές ενώσεις
ή
Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση). Παράγεται 2-προπανόλη :
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται αρχικά τρι(προπυλο)βοράνιο και στη συνέχεια 1-προπανόλη :
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο και έπειτα αναγωγή. Παράγεται ισοπροπανόλη :
4. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα αλλυλικής υδροξυλίωσης κατά Prins με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε προπένιο απουσία νερού. Π.χ. με μεθανάλη προκύπτει 2-βουτεν-1-όλη:
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υπαλογονώδους οξέος (HOX) σε προπένιο παράγεται 1-αλο-2-προπανόλη, γιατί η προσθήκη γίνεται κατά την έννοια Xδ+-OHδ- :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση προπενίου σχηματίζεται προπάνιο. Π.χ. :
Αλογόνωση
1. Με προσθήκη αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε προπένιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1,2-διαλοπροπάνιο. Π.χ. :
2. Υποκατάσταση σε αλλυλική θέση, δηλαδή σε α θέση ως προς το διπλό δεσμό. Παράγεται αλλυλοαλογονίδιο: Π.χ.:
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε προπένιο 1. Με τον πολικό μηχανισμό. Παράγεται ισοπροπυλαλογονίδιο:
2. Με το μηχανισμό ελευθέρων ριζών. Παράγεται προπυλαλογονίδιο:
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε προπένιο παράγεται μεθυλοπροπανονιτρίλιο:
Καταλυτική αμμωνίωση
1. Προσθήκη αμμωνίας (NH3). Παράγεται ισοπροπυλαμίνη. Π.χ.:
2. Προσθήκη πρωτοταγούς αμίνης. Παράγεται δευτεροταγής ισοπροπυλαμίνη. Π.χ. με μεθυλαμίνη παράγεται ισοπροπυλομεθυλαμίνη:
3. Προσθήκη δευτεροταγούς αμίνης. Παράγεται τριτοταγής ισοπροπυλαμίνη. Π.χ. με διμεθυλαμίνη παράγεται ισοπροπυλοδιμεθυλαμίνη:
Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε προπένιο παράγεται μεθυλοπροπανάλη ή βουτανάλη. Π.χ.:
Προσθήκη αλδεΰδών ή κετονών κατά Prins
Με επίδραση περίσσειας αλδευδών ή κετονών σε προπένιο απουσία νερού, σε χαμηλή θερμοκρασία παράγεται παράγωγο διοξανίου. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 4-μεθυλο-1,3-διοξάνιο και 5-μεθυλο-1,3-διοξάνιο: 50 px 90 px
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση προπενίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου. Παράγει 1,2-προπανοδιόλη: 2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει 1.2-προπανοδιόλη: 3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει 1,2-προπανοδιόλη  : 4. Μέθοδος Woodward. Παράγει 1,2-προπανοδιόλη : 5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε προπένιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 1,3-βουτανοδιόλη:
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε προπένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη και αιθανάλη :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγεται τελικά διοξείδιο του άνθρακα και αιθανικό οξύ :
Καταλυτική προσθήκη οξυγόνου
Κατά την καταλυτική προσθήκη οξυγόνου σε προπένιο σχηματίζεται μεθυλοξιράνιο. Π.χ. : 60 px
Αλλυλική οξυγόνωση
Με επίδραση διοξειδίου του σεληνίου (SeO2) σε προπένιο παράγεται 2-προπεν-1-όλη:
Αντίδραση Pauson-Khand
Κατά την επίδραση αλκίνια και μονοξειδίου του άνθρακα σε προπένιο έχουμε την ονομαζόμενη αντίδραση Pauson-Khand που στην περίπτωση αυτή οδηγεί σε παραγωγή παραγώγων κυκλοπεντόνης. Π.χ. με αιθίνιο παράγεται 4-μεθυλο-2-κυκλοπεντενόνη και 5-μεθυλο-2-κυκλοπεντενόνη   : 120 px 120 px
Πολυμερισμός
Διακρίνονται τα ακόλουθα είδη πολυμερισμού προπένιου, που όλα παράγουν πολυπροπυλένιο : 1. Κατιονικός. Π.χ.: 2. Ελευθέρων ριζών. Π.χ.:
Φωτοχημικός διμερισμός
Κατά το φωτοχημικό διμερισμό προπενίου σχηματίζεται 1,3-διμεθυλοκυκλοβουτάνιο. Π.χ. : 80px|1,3-διμεθυλοκυκλοβουτάνιο
Αρυλίωση
Με επίδραση αρενίων (ArH) παράγεται παράγωγο γενικού τύπου ArCH(CH3)2. Π.χ. με βενζολίου, παρουσία καταλύτη, παράγεται κουμένιο :
Εφαρμογές
Το προπένιο είναι η δεύτερη σε οικονομική σημασία πρόδρομη ύλη της πετροχημικής βιομηχανίας, μετά από το αιθένιο (CH2=CH2). Αποτελεί την πρόδρομη ύλη για μια ευρεία ποικιλία προϊόντων. Η παραγωγή πολυπροπυλενίου αντιστοιχεί περίπου στα 2/3 της ζήτησης της ένωσης. Το πολυπροπυλένιο, με τη σειρά του, χρησιμοποιείται για την παραγωγή φιλμ, για το πακετάρισμα, πλαστικά ράφια και ντουλάπια, καθώς και σε άλλες εφαρμογές πλαστικών. Το 2008 η αξία των παγκόσμιων πωλήσεων προπενίου ανερχόταν σε πάνω από 90 δισεκατομύρια δολλάρια ΗΠΑ. Το προπένιο και το βενζόλιο (PhH) μαζί μετατρέπονται σε προπανόνη (CH3COCH3) και φαινόλη (PhOH), μέσω της διεργασίας κουμενίου. Ακόμη, από το προπένιο παράγεται η 2-προπανόλη [CH3CH(OH)CH3], το προπενονιτρίλιο (CH2=CHCN), από το οποίο παράγονται οι ακρυλικές ίνες, το οξετάνιο, που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ρητινών, πολυουρεθάνης και άλλων χημικών και η επιχλωρυδρίνη.
Έτσι, συνολικά, το προπυλένιο αποτελεί βασική πρόδρομη ύλη για την παρασκευή μιας πλειάδας προϊόντων όπως είναι για παράδειγμα: προβολείς των αυτοκινήτων, συνθετικά χαλιά, οπτικοί δίσκοι (CD), συσκευασίες και μεμβράνες τροφίμων, μονώσεις, παράθυρα ασφαλείας (αλεξίσφαιρα), μαγειρικά σκεύη, χρώματα και προστατευτικά τοίχων, συνθετικές ίνες για ρούχα και κουβέρτες και άλλα.
Περιβάλλον και ασφάλεια
Το προπένιο παράγεται και στη φύση από τη βλάστηση, ιδιαίτερα από κάποια είδη δέντρων. Είναι επίσης προϊόν (ατελούς) καύσης από δασικές πυρκαγιές και τσιγάρα, καθως και από εξατμίσεις οχημάτων και αεροσκαφών. Αποτελεί συχνή πρόσμιξη σε φυσικό αέριο, φωταέριο και υγραέριο. Έχουν παρατηρηθεί συγκεντρώσεις προπενίου στην ατμόσφαιρα της τάξης των 0,1 - 4,8 ppb, στην ύπαιθρο, των 4 - 10,5 ppb σε αστικές περιοχές, καθώς και 7 - 260 ppb σε βιομηχανικές περιοχές.