Κάσιμιρ_Πουλάσκι
Συνομοσπονδία του Μπαρ
Τον Φεβρουάριο του 1770, ο Πουλάσκι μετακόμισε κοντά στο Νόβι Ταργκ και τον Μάρτιο βοήθησε να υποταχθεί η ανταρσία του Γιούζεφ Μπιεζίνσκι. Με έδρα το Ίζμπι, στη συνέχεια επιχείρησε στη νότια Ελάσσων Πολωνία και στις 13 Μαΐου οι δυνάμεις του ηττήθηκαν στη Μάχη του Ντεμπόζιν. Γύρω στις 9-10 Ιουνίου στο Πρέσοβ, σε μια διάσκεψη με άλλους ηγέτες της Συνομοσπονδίας, συναντήθηκε με τον Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος επαίνεσε τον Πουλάσκι για τις ενέργειές του. Στις 3-4 Ιουλίου, το στρατόπεδο του Πουλάσκι καταλήφθηκε από τον Γιόχαν φον Ντρέβιτς και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Αυστρία. Στις αρχές Αυγούστου συναντήθηκε με τον Γάλλο απεσταλμένο, Σαρλ-Φρανσουά Ντυμουριέ. Αγνόησε την εντολή να καταλάβει τη Λαντσκορόνα και αντ΄ αυτού συνεργάστηκε με τον Μίχαου Βαλέφσκι σε μια επιδρομή στην Κρακοβία το βράδυ της 31ης Αυγούστου. Στη συνέχεια αναχώρησε για την Τσενστοχόβα. Στις 10 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον Βαλέφσκι, χρησιμοποίησε ένα τέχνασμα για να πάρει τον έλεγχο του μοναστηριού της Γιάσνα Γκούρα. Στις 18 Σεπτεμβρίου γνώρισε την Φραντσίσκα Κρασίνσκα, μια αριστοκράτισσα από την οικογένεια Κρασίνσκι και τη σύζυγο του Καρόλου της Κουρλάνδης, την οποία εντυπωσίασε και θα γινόταν μία από τους προστάτες του. Γύρω στις 22-24 Σεπτεμβρίου, ο Βαλέφσκι έγινε διοικητής της Γιάσνα Γκούρα, το οποίο πρόσβαλε τον Πουλάσκι. Παρ΄ όλα αυτά, συνέχισε ως ο de facto διοικητής των στρατευμάτων της Συνομοσπονδίας που βρίσκονταν εντός και γύρω από τη Γιάσνα Γκούρα. Μεταξύ 10 Σεπτεμβρίου 1770 και 14 Ιανουαρίου 1771, οι Πουλάσκι, Βαλέφσκι και Γιούζεφ Ζαρέμπα διοίκησαν τις πολωνικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του μοναστηριού της Γιάσνα Γκούρα. Αμύνθηκαν επιτυχώς εναντίον του Ντρέβιτς σε μια σειρά εμπλοκών, η μεγαλύτερη στις 11 Νοεμβρίου, ακολουθούμενη από πολιορκία από τις 31 Δεκεμβρίου έως τις 14 Ιανουαρίου. Η υπεράσπιση της Γιάσνα Γκούρα ενίσχυσε περαιτέρω τη φήμη του μεταξύ των Συνομοσπονδιών και στο εξωτερικό. Ένα δημοφιλές τραγούδι της Συνομοσπονδίας που χλευάζει τον Ντρέβιτς περιελάμβανε στίχους για τον Πουλάσκι και τη Γιάσνα Γκούρα. Ο Πουλάσκι σκόπευε να κυνηγήσει τον Ντρέβιτς, αλλά μια αυξανόμενη διαφωνία μεταξύ αυτού και Ζαρέμπα εμπόδισε αυτό να γίνει πραγματική επιλογή. εναλλ.=Map showing area of the Bar Confederation conflict|μικρογραφία|284x284εσ| Χάρτης της σύγκρουσης της [[Συνομοσπονδία του Μπαρ|Συνομοσπονδίας του Μπαρ στην Πολωνία μεταξύ 1768 και 1772, με τις λευκές περιοχές να ελέγχονται από τις Συνομοσπονδίες]] Τον Φεβρουάριο του 1771, ο Πουλάσκι επιχειρούσε γύρω από το Λούμπλιν. Στις 25 Φεβρουαρίου ήταν νικητής στο Τάρουουφ και το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου και την 1η Μαρτίου, οι δυνάμεις του πολιόρκησαν το Κράσνικ. Τον Μάρτιο εκείνου του έτους έγινε ένα από τα μέλη του Πολεμικού Συμβουλίου της Συνομοσπονδίας. Ο Ντυμουριέ, ο οποίος έγινε στρατιωτικός σύμβουλος των Συνομοσπονδιών, τον περιέγραψε τότε ως «αυθόρμητο, περισσότερο περήφανο παρά φιλόδοξο, φίλο του πρίγκιπα της Κουρλάνδης, εχθρό της οικογένειας Ποτότσκι, γενναίο και τίμιο», καθώς και δημοφιλές μεταξύ άλλων διοικητών. Αυτό οφειλόταν στην άρνησή του να ακολουθήσει τις εντολές και να τηρήσει την πειθαρχία. Ο Γέντζεϊ Κιτόβιτς που τον γνώρισε επίσης εκείνη την εποχή τον περιέγραψε ως κοντό και αδύνατο, περπατούσε και μιλούσε γρήγορα, και δεν ενδιαφερόταν για τις γυναίκες ή το ποτό. Επιπλέον, του άρεσε να πολεμά εναντίον των Ρώσων πάνω από όλα τα άλλα και τολμούσε στο βαθμό που ξεχνούσε την ασφάλειά του στις μάχες, με αποτέλεσμα τις πολλές αποτυχίες του στο πεδίο της μάχης. εναλλ.=Painting by Juliusz Kossak depicting Pulaski at Jasna Góra in 1770|αριστερά|μικρογραφία|291x291εσ| Ο Πουλάσκι στους τοίχους του [[Μοναστήρι της Γιάσνα Γκούρα|μοναστηριού της Γιάσνα Γκούρα το 1770, από τον καλλιτέχνη Γιούλιους Κόσακ]] Τον Μάιο του 1771, ο Πουλάσκι προχώρησε στο Ζάμοστς, αρνούμενος να συντονίσει μια επιχείρηση με τον Ντυμουριέ εναντίον του Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ. Χωρίς την υποστήριξη του Πουλάσκι, οι Συνομοσπονδιανοί ηττήθηκαν στη Μάχη της Λαντσκορόνα. Οι δυνάμεις του Πουλάσκι ήταν νικηφόρες στη Μάχη του Μαϊντάνι και πολιόρκησαν για λίγο τον Ζάμοστς, αλλά αποθήθηκαν από τον Σουβόροφ. Υποχώρησε, έχοντας μεγάλες απώλειες, προς την Τσενστοχόβα. Στις 27 Ιουλίου, πιεζόμενος από την Φραντσίσκα Κρασίνσκα, δήλωσε ότι από εκεί και πέρα θα τηρήσει αυστηρά τις εντολές της Συνομοσπονδίας τις οποίες συνήθιζε να αγνοεί προηγουμένως. Τον Οκτώβριο οι ευθύνες του στο Πολεμικό Συμβούλιο αυξήθηκαν και τον ίδιο μήνα μπλέχτηκε με το σχέδιο απαγωγής του βασιλιά Πονιατόφσκι. Ο Πουλάσκι ήταν αρχικά αντίθετος σε αυτό το σχέδιο, αλλά αργότερα το υποστήριξε με την προϋπόθεση ότι ο βασιλιάς δεν θα πάθει κακό. Η προσπάθεια απέτυχε, αποδυναμώνοντας τη διεθνή φήμη των Συνομοσπονδιανών και όταν έγινε γνωστή η εμπλοκή του Πουλάσκι στην απόπειρα απαγωγής, οι Αυστριακοί τον έδιωξαν από τα εδάφη τους. Πέρασε τον επόμενο χειμώνα και την άνοιξη στην Τσενστοχόβα, κατά τη διάρκεια των οποίων αρκετοί από τους ακολούθους του ηττήθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν ή σκοτώθηκαν.