cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο (Λοτζ)
Καταστροφή
Η επιχείρηση καταστροφής του μνημείου καταγράφηκε σε φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τόσο από τους ίδιους τους Γερμανούς όσο και από έναν Πολωνό που ζούσε κρυμμένος στην λεγόμενη κατοικία «κάτω από το λιοντάρι» («pod lwem») στη γωνία της οδού Νοβομιέισκα και της Πλατείας Ελευθερίας. Η ταινία με τις φωτογραφίες που τράβηξαν οι Γερμανοί παραδόθηκε σε ένα από τα στούντιο φωτογραφιών στο Λοτζ. Ο φωτογράφος που έκανε τις εκτυπώσεις έκανε αρκετά επιπλέον αντίγραφα και τα κράτησε μέχρι το τέλος της κατοχής.
Το 1940, στη θέση του κατεδαφισμένου μνημείου του Ταντέους Κοστσιούσκο, οι Γερμανοί έστησαν έναν οβελίσκο διακοσμημένο με εικόνα μιας σβάστικας, πάνω από τον οποίο υπήρχε μια μορφή στυλιζαρισμένου αετού.
Υπό άγνωστες συνθήκες, τα ανάγλυφα βάθρου επιβίωσαν: «Κοστσιούσκο και Μπάρτος Γκουοβάτσκι», «Διακήρυξη του Ποουάνιετς» και ένα μέρος (μισό) του ανάγλυφου «Όρκος της Κρακοβίας» και του ανάγλυφου «Τ. Κοστσιούσκο και Τ. Ουάσινγκτον». Επιβίωσαν από την κατοχή στην αυλή των σημερινών Κρατικών Αρχείων στην πλ. Ελευθερίας. Πιθανώς την άνοιξη του 1945, υπάλληλοι του προπολεμικού τμήματος δημοτικών φυτειών τα μετέφεραν στην αποθήκη του τμήματος πρασίνου στην οδό Τούβιμ. Το 1956, οι πλάκες επέστρεψαν στην εσωτερική αυλή των Αρχείων (πιθανότατα λόγω του υπαλλήλου και του οδηγού από το Λοτζ και ενός ακτιβιστή της Εταιρείας Φίλων του Λοτζ, Ζντζίσουαφ Κονίτσκι), αλλά δεν ενσωματώθηκαν στο Μνημείο του Αρχηγού, που ανοικοδομήθηκε το 1960.
Το 1970 μεταφέρθηκαν στην εσωτερική αυλή του τότε Μουσείου Ιστορίας του Εργατικού Κινήματος (ΜΙΕΚ) στην οδό Γκντάσκα 13. Το 1975, ένα ανάγλυφο - «Κοστσιούσκο και Μπάρτος Γκουοβάτσκι» - τοποθετήθηκε στη μόνιμη έκθεση μουσείων στην ισόγεια αίθουσα του μαυσωλείου Ραντόγκοστς (υποκατάστημα του ΜΙΕΚ), στο τμήμα αφιερωμένο στην περίοδο της γερμανικής κατοχής 1939-1945, το οποίο άνοιξε τον Ιανουάριο του 1976.
Πιθανώς στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '90, όλες οι πλάκες τοποθετήθηκαν σε μια πλήρως ανακατασκευασμένη μόνιμη έκθεση στο κεντρικό κτίριο του σημερινού Μουσείου Παραδόσεων της Ανεξαρτησίας στην οδό Γκντάσκα 13.
Ανοικοδόμηση
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1946, προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την ανοικοδόμηση του μνημείου. Το σχέδιο του Έντβαρντ Νοβίτσκι, που απεικονίζει τη μορφή του Κοστσιούσκο σε άλογο, δεν εγκρίθηκε από τις τότε αρχές της πόλης. Υπήρξαν επίσης διαφωνίες για τον χώρο του μνημείου. Τον Δεκέμβριο του 1948, ο γραμματέας του παραρτήματος του Λοτζ του Συνδέσμου Πολωνών Αρχιτεκτόνων, Στανίσουαφ Κοβάκσκι, πρότεινε την τοποθέτησή του σε μια πράσινη ζώνη στη μέση της λεωφόρου Τ. Κοστσιούσκο, μεταξύ των οδών Στρούγκα και της σημερινής Σιέρπνια 6 (η γραμμή του τραμ εδώ χτίστηκε το 1950), υποστηρίζοντας ότι ο τότε η τοποθέτησή του στην πλ. Ελευθερίας δεν είναι το καλύτερο μέρος.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, μαζί με την προοδευτική σταλινοποίηση της κοινωνικής ζωής στην Πολωνία, το θέμα της ανακατασκευής του μνημείου αναβλήθηκε.
Επέστρεψε στο κύμα των κοινωνικών συναισθημάτων υπό την επίδραση του λεγόμενου Ιούνη του 1956 στο Πόζναν, λόγω της δημοσίευσης στο τεύχος Νοεμβρίου της εφημερίδας του κόμματος (Κομμουνιστικό Κόμμα) «Φωνή του Εργάτη» του Χένρικ Ρουντνίτσκι. Η Επιτροπή Ανασυγκρότησης του Μνημείου του Ταντέους Κοστσιούσκο ιδρύθηκε και ο Ρουντνίτσκι (γνωστός από πολλές άλλες κοινωνικές εκστρατείες που ξεκίνησαν στο Λοτζ) έγινε το «πρόσωπό» της, η κύρια κινητήρια δύναμη και ο εκπρόσωπος Τύπου. Αυτός, μεταξύ άλλων ξεκίνησε έρανο για μη σιδηρούχα μέταλλα για το σκοπό αυτό. Η καμπάνια πραγματοποιήθηκε με το σύνθημα «Ξαναχτίστε! Ανακατασκευάστε το άγαλμα του Ταντέους Κοστσιούσκο στη μορφή στο οποίο καταστράφηκε από τον θανάσιμο εχθρό του πολωνικού έθνους!», το οποίο εκείνη την εποχή παρέσυρε ελαφρώς τα κοινωνικά συναισθήματα από τα τρέχοντα εσωτερικά προβλήματα, κατευθύνοντάς τα στην ιστορική πολιτική του τελευταίου πολέμου. Παρ΄ όλα αυτά, το ζήτημα της μορφής του σχήματος του Κυβερνήτη επέστρεψε, προβάλλοντας τον χρόνο υλοποίησης αυτής της ιδέας. Τελικά, αποφασίστηκε η αποκατάσταση του μνημείου στην προπολεμική, πεζή μορφή του. Για το σκοπό αυτό, χάρη στην αποφασιστική βοήθεια της τότε Πρώτης Γραμματέα της Επιτροπής του Λοτζ του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών, Μιχαλίνα Ταταρκούβνα-Μαϊκόφσκα, ο προπολεμικός δημιουργός του, Μιετσίσουαφ Λουμπέλσκι, ο οποίος εκείνη την εποχή διέμενε μόνιμα στη Μεγάλη Βρετανία, κλήθηκε να κάνει ένα αντίγραφο. Λόγω των γηρατειών του, υποστηρίχθηκε σε αυτό το έργο από γλύπτες από το Λοτζ, τον Αντόνι Μπίουας (ανάγλυφα) και τους Ελβίρα και Γέζι Μαζούρτσικ (το σχήμα του κεφαλιού).
Όλα τα έργα από την καλλιτεχνική πλευρά επιβλέπονταν από την Καλλιτεχνική Επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού και Τέχνης, μέλη της οποίας ήταν οι γλύπτες: Κονιούσιν, Στάφαν Λισόφσκι και Άνταμ Πρότσκι, και η οποία στις 2 Ιουνίου 1959, εξέδωσε άδεια για να ξεκινήσει το εκμαγείο.
Η τελετή αποκάλυψης του μνημείου πραγματοποιήθηκε στις 21 Ιουλίου 1960, την παραμονή της εθνικής εορτής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας.
Σημερινή εποχή
Το μνημείο είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της Πολωνίας, μαζί με τη Γοργόνα της Βαρσοβίας και το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς στην Κρακοβία. Κάτω από αυτό τοποθετούνται λουλούδια κατά τη διάρκεια των επίσημων αργιών.
Βιβλιογραφία
Ταντεους Κοστσιουσκο Μνημειο Ταντεους Κοστσιουσκο Μνημειο Λοτζ
Ανθούπολη Πάτρας
Η Ανθούπολη είναι συνοικία της Πάτρας που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης.
Ιστορία
Η περιοχή ήταν γνωστή σαν Καβουκάκι. Κατά μία εκδοχή το όνομα είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται σε κάποια οικογένεια «Καβουκάκη» η οποία είχε ιδιοκτησία στην περιοχή και έμεινε το όνομά της σαν τοπωνύμιο. Άλλη εκδοχή για την ονομασία είναι ότι προέρχεται από το τουρκικό καβούκι, που ήταν το κάλυμμα της κεφαλής των γενίτσαρων. Στην συνοικία είχε ιδιοκτησίες και η οικογένεια «Στριφτούλια» σε ανάμνηση της οποίας προέρχεται το τοπωνύμιο Στριφτουλέικα.
Γενικά στοιχεία
Εκτείνεται ανάμεσα στο Ζαβλάνι και τα Συχαινά, στην περιοχή πέρα από το νέο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης, και αποτελείται κυρίως από νεόδμητες πολυκατοικίες. Τα όρια της περιοχής είναι τα Συχαινά στα Α.-ΒΑ., οι Αμπελόκηποι στα βόρεια, το Ζαβλάνι στα νότια, η Μέση Αγυιά στα δυτικά.
Η περιοχή της Ανθούπολης αποτελεί μία ταχέως αναπτυσσόμενη οικιστικά συνοικία της Πάτρας. Χαρακτηριστικό της είναι το μεγάλο σχολικό συγκρότημα, όπου συστεγάζονται αρκετά σχολεία. Στην Ανθούπολη στεγάζεται το Αστυνομικό Τμήμα της Τροχαίας Πατρών ενώ δίπλα του βρίσκεται το Α΄ Νεκροταφείο Πατρών.
Λόγω της γειτνίασής της με το Ζαβλάνι ο τότε γεωργικός πιστωτικός συνεταιρισμός της περιοχής ονομαζόταν «Γεωργικός Πιστωτικός Συνεταιρισμός Ζαβλανίου-Καβουκακίου».
Αθλητισμός
Στην συνοικία έχει έδρα το αθλητικό σωματείο Αίαντας Ανθούπολης με τμήμα ποδοσφαίρου και ξερό γήπεδο από κοινού με την ομάδα του Α.Π.Σ. Ζαβλανίου.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Ραδιοϊσότοπο
Ραδιοϊσότοπο ή ραδιενεργό ισότοπο ονομάζεται κάθε ισότοπο ενός χημικού στοιχείου, που είναι ασταθές και διασπάται εκπέμποντας ραδιενέργεια. Συνεπώς, με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται η ραδιενεργή μορφή που μπορεί να παρουσιάζει κάποιο χημικό στοιχείο.
Ραδιοϊσότοπα
Τα ραδιοϊσότοπα είναι τα παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραδιενέργεια
Σαρλ Ανρί Λεγιό-Χάρτβιχ
Ο Ανρί Σαρλ Λοϊγιό ή Λοϊγιό-Χάρτβιχ (Στετίνο, Γερμανία, 1798 - Παρίσι, Γαλλία, 1864), επονομαζόμενος συνήθως ως Καρλ Λοϊγιό, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος.
Έργο
Η υπογραφή του Loeillot-Hartwig, Κ ή Karl Loeillot εντοπίζεται σε λιθογραφίες, οι οποίες πολύ συχνά απεικονίζουν σπουδές αλόγων, φιλοτεχνημένες από άλλους καλλιτέχνες, όπως ο Ωράς Βερνέ.
Το όνομά του εντοπίζεται ακόμη σε μία σειρά 16 λιθογραφιών με το γενικό τίτλο Recueil de sujets Grecs, την οποία ο Λοϊγιό, φιλοτέχνησε το 1824 για λογαριασμό του εργοστασίου φαγεντιανής Σουαζύ. Οι παραστάσεις αυτές εμπνέονταν από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και χρησιμοποιήθηκαν στη διακόσμηση αντικειμένων από φαγεντιανή, όπως σερβίτσια φαγητού και κυρίως σε σειρές πιάτων. Οι λιθογραφίες αυτές χρησιμοποιήθηκαν κατεξοχήν από το εργοστάσιο του Σουαζύ για τη διακόσμηση δωδεκάδων με πιάτα, ενώ τα εργοστάσια του Μοντερώ και της Τουλούζης προέβησαν σε επιλογή ορισμένων μόνο θεμάτων και συμπλήρωσαν τις δικές τους δωδεκάδες με θέματα εμπνευσμένα από έργα άλλων καλλιτεχνών, όπως του Ιπολίτ Μπελανζέ και του Ανρί Ντεσέσν. Η ποικιλία των σειρών αυτών είναι μεγάλη, καθώς απαντούν παραλλαγές στα διακοσμητικά στοιχεία που επιλέγονται κάθε φορά για τα πλαίσια των πιάτων. Τα θέματα της φιλελληνικής αυτής σειράς του Λοϊγιό είναι τα εξής: Le serment du Grec, Le départ du Grec, Débarquement de troupes Grècques, La veille d' une attaque, Troupes Grecques en embuscade, Jeune Grecque combattant un Pacha, Soldat Grec enlevant un étendart à son ennemie, Vengeance d' une famille grecque, Prise d' un navire Turc par les Grecs, Des Grecs prenant un fort défendu par des Turcs, Un Grec blessé, Mort d' un Grec, Jeune Grecque sauvée de l' esclavage des Turcs, Pacha fait prisonnier, Entrée triomphale des liberateurs de la Grèce και Un Helléne, au tombeau de son ami, mort pour la liberté de la Grèce.
Οι παραστάσεις αυτές του Λοϊγιό χρησιμοποιήθηκαν επίσης στη διακόσμηση βάζων, σερβίτσιων του τσαγιού, σταμπωτών υφασμάτων, ξύλινων κασετίνων.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι λιθογράφοι
Γκαμπριέλα Κοβνάτσκα
Η Γκαμπριέλα Άννα Κοβνάτσκα (πολωνικά: Gabriela Anna Kownacka, το γένος Κφας [Kwasz]) (25 Μαΐου 1952, Βρότσλαβ – 30 Νοεμβρίου 2010, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, περισσότερο γνωστή για τη συμμετοχή της στην πολωνική τηλεοπτική σειρά Rodzina zastępcza. Η Κοβνάτσκα ήταν Λουθηρανή.
Πρωταγωνίστησε σε πάνω από 60 τηλεοπτικούς θεατρικούς ρόλους και πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 40 θεατρικές παραγωγές σε όλη τη χώρα.
Με απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας της Πολωνίας της 22ας Αυγούστου 2005, της απονεμήθηκε ο Σταυρός της Αξίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί Λουθηρανοί Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Sally Forth (κόμικ)
thumb|200px|right thumb|200px|right Sally Forth είναι ο τίτλος αλλά και η κεντρική ηρωίδα ενός κόμικ στριπ που δημιούργησε ο Γουάλι Γουντ και που δημοσιεύτηκε σε έντυπα απευθυνόμενα σε στρατιωτικούς.
Ιστορία
Η σέξι ηρωίδα, που συχνά εμφανιζόταν γυμνή, πρωτοεμφανίστηκε σαν νεοσύλλεκτη με περιβολή κομάντο. Η πρώτη γνωριμία μαζί της έγινε τον Ιούνιο του 1968 στο Αμερικάνικο ταμπλόιντ Military News, ένα 16-σέλιδο έντυπο που απευθυνόταν σε στρατιώτες. Το όνομα Sally Forth είναι ένα λογοπαίγνιο με τη έκφραση "to sally forth" που σημαίνει "ξεκινάω ταξίδι στην περιπέτεια".
Σε μια συνέντευξη το 1976 ο Γουντ είχε δηλώσει:
Η Sally επέστρεψε στις 26 Ιουλίου του 1971 στο ταμπλόιντ Overseas Weekly, έντυπο για τους Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στο εξωτερικό. Με τη συνεργασία των Νικ Κιούτι, Πολ Κίρτσνερ και Λάρι Χάμα η Sally συνέχισε μέχρι τις 22 Απριλίου του 1974. Ο Γουντ μετέπειτα συγκέντρωσε και εξέδωσε τα σκετσάκια σε μια σειρά τεσσάρων τόμων. Το διάστημα 1993-1995 ο φίλος και συνεργάτης του Γουντ, Μπιλ Πίρσον αναδιαμόρφωσε τα σκετσάκια σε μια σειρά κόμικ που εξέδωσε η Eros Comix (θυγατρική της Fantagraphics που ειδικεύεται σε κόμικς για ενήλικες). Το 1998 ο Πίρσον δημοσίευσε όλη τη σειρά σε έναν 160-σέλιδο τόμο.
Λίγο πριν πεθάνει ο Γουντ (1981) είχε δημοσιεύσει δύο ακόμα ιστορίες της Sally Forth, με εντελώς πορνογραφικό περιεχόμενο, στο περιοδικό Gang Bang (πορνογραφικά κόμικ). Ενώ στη πρώτη από τις δύο ιστορίες το αποτέλεσμα ήταν στα ίδια επίπεδα με την παλιά σειρά, στη δεύτερη ήταν εμφανής ο εκφυλισμός των δυνάμεων του σχεδιαστή, με πιο χοντροκομμένα σχέδια και επαναλαμβανόμενα αστεία. Καμία από τις δύο αυτές ιστορίες δεν δημοσιεύτηκε σε κάποια από τις ανατυπώσεις της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Ερωτικά κόμικς
Μουλέν Ρουζ
Το Μουλέν Ρουζ (Γαλλικά: Moulin Rouge, ελληνικά: Κόκκινος Μύλος) είναι ένα καμπαρέ στο Παρίσι στη Γαλλία.
Το καμπαρέ Μουλέν Ρουζ ιδρύθηκε το 1889. Βρίσκεται κοντά στη Μονμάρτρη στην περιοχή Πιγκάλ, στη λεωφόρο Μπουλβάρ ντε Κλισί στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού και σήμα κατατεθέν του είναι ένας κόκκινος ανεμόμυλος στη στέγη του.
Το Μουλέν Ρουζ έγινε διάσημο αρχικά σε όλο το Παρίσι και αργότερα σε όλο τον κόσμο. Ένα από τα ιδιαίτερα δημοφιλή θεάματα ήταν ο όχι και τόσο σεμνός χορός καν- καν, που προκαλούσε θαυμασμό και δέος στους θαμώνες αλλά και τρομερή κοινωνική κατακραυγή στους ευυπόληπτους πολίτες. Σήμερα, το Μουλέν Ρουζ είναι ένα τουριστικό αξιοθέατο του Παρισιού, που προσφέρει ψυχαγωγία με μουσικά θεάματα σε επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Η διακόσμηση του καμπαρέ περιέχει ακόμα μεγάλο μέρος του ρομαντισμού και της ατμόσφαιρας του Παρισιού της Μπελ Επόκ του τέλους του 19ου αιώνα.
Ο πλησιέστερος σταθμός μετρό είναι ο σταθμός Μπλανς.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|Το Μουλέν Ρουζ το 1914 μικρογραφία|[[Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ|Μουλέν Ρουζ: Λα Γκολύ, διαφημιστική αφίσα του  Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ |εναλλ.=]] Το Μουλέν Ρουζ ιδρύθηκε το 1889 από τον Ζοζέφ Ολέ, ο οποίος ήταν επίσης ιδιοκτήτης του μιούζικ χωλ Ολυμπιά του Παρισιού, και τον Σαρλ Ζιντλέρ. Το καμπαρέ άνοιξε στις 6 Οκτωβρίου 1889, την ίδια χρονιά με τον Πύργο του Άιφελ. Το όνομα προέρχεται από έναν κόκκινο ανεμόμυλο στην οροφή του κτηρίου. Από όταν άνοιξε έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλο το Παρίσι με αποτέλεσμα να προσελκύει πλήθη πελατών που πήγαιναν να θαυμάσουν τις νεαρές χορεύτριες με τα ευλύγιστα κορμιά και την εξίσου ευλύγιστη ηθική.
Αρχικά, το Μουλέν Ρουζ χρησιμοποιήθηκε για αίθουσα χορού στην οποία οι χορεύτριες χόρευαν κυρίως το καν-καν. Η αρχική διακόσμηση και τα θεάματα ήταν υπερβολικά, εμπνευσμένα από παραστάσεις τσίρκου, δίπλα στη σκηνή υπήρχε ένας τεράστιος ψεύτικος ελέφαντας. Οι χορεύτριες, μεταξύ των οποίων τα πιο διάσημα αστέρια του Παρισιού της εποχής όπως η Λα Γκουλύ, η Υβέτ Γκιλμπέρ, η Ζαν Αβρίλ, απαθανατίστηκαν στις διαφημιστικές αφίσες του Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ και άλλων ζωγράφων που σύχναζαν στο κέντρο.
Το 1903, στη θέση του ανεγέρθηκε ένα μεγάλο θέατρο βαριετέ, το οποίο με τις επιθεωρήσεις του και χάρη στους διάσημους ηθοποιούς και τραγουδιστές, όπως η Μιστενγκέτ, η Ζοζεφίνα Μπέικερ, ο Μωρίς Σεβαλιέ κ.ά. έγινε ένα από τα πιο γνωστά μιούζικ χωλ στον κόσμο. Αργότερα ο χώρος μετατράπηκε σε κινηματογράφο.
Τα πρώτα χρόνια μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο στο Μουλέν Ρουζ εμφανίστηκαν διάσημοι ερμηνευτές, όπως η Εντίθ Πιάφ, ο Υβ Μοντάν, ο Σαρλ Τρενέ και ο Σαρλ Αζναβούρ. Το 1951 έγινε ριζική αλλαγή της διακόσμησης και επανήλθαν οι επιθεωρήσεις με όλα τα παλιά νούμερα καν καν και ειδικές θεματικές βραδιές.
Το 1964 ένα «ενυδρείο» εγκαταστάθηκε ως αξιοθέατο στη σκηνή, στο οποίο γυμνές χορεύτριες έπαιζαν ή κολυμπούσαν.
Μετά από μια οικονομική κρίση στα μέσα της δεκαετίας του 1990, το καμπαρέ κατάφερε να έχει επιτυχία ξανά από περίπου το 2000, στο οποίο συνέβαλε επίσης η διάσημη κινηματογραφική ταινία Moulin Rouge! του 2001.
Το καμπαρέ έχει 850 θέσεις και μεγάλη επισκεψιμότητα, περίπου 420.000 επισκέπτες για το 2000.
Το Μουλέν Ρουζ διαθέτει μεγάλη υπόγεια κάβα κρασιού και σαμπάνιας. Σε μια βραδιά παράστασης, καταλανώνονται περίπου 800 μπουκάλια σαμπάνιας, περίπου 240.000 μπουκάλια ετησίως. Ως εκ τούτου, ο χώρος είναι από τους μεγαλύτερος καταναλωτές σαμπάνιας στον κόσμο.
Το όνομα και το στυλ του διάσημου παρισινού καμπαρέ έχουν αντιγραφεί από πολλές αίθουσες σε όλο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παρίσι
Ποταμός Κουίλου
Ο ποταμός Κουίλου (ή Κουίλο) είναι ένας σημαντικός ποταμός που πηγάζει στην Ανγκόλα και ρέει βόρεια μέσω της επαρχίας Μπαντούντου στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) προς την πόλη Μπαντούντου, όπου συμβάλει με τον ποταμό Κουάνγκο λίγο πριν αυτός συμβάλει με τον ποταμό Κασάι. Στη ΛΔΚ ο ποταμός ρέει από τις πόλεις Γκούνγκου, Κικουίτ, Μπουλούνγκου, Μπαγκάτα, Ραδερφόρντια και Μπαντούντου. Η πόλη Λουσάνγκα, πρώην Λέβερβιλ, βρίσκεται στο σημείο όπου ο ποταμός Κουένγκε συμβάλει με τον Κουίλου, μεταξύ Κικουίτ και Μπουλούνγκου.
Χαρακτηριστικά
Είναι ελικοειδής ποταμός. Κοντά στην εκβολή του έχει πλάτος 950 μέτρα ενώ η κοίτης του είναι αμμώδης. Ο ποταμός έχει μήκος περίπου 965 χιλιόμετρα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου των βροχοπτώσεων η πλημμυρική περιοχή καλύπτει 1.559 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται σε υψόμετρα μεταξύ 1.000 και 1.800 μέτρων στα ορεινά της Ανγκόλας. Κατεβαίνει απότομα στην επίπεδη κεντρική λεκάνη του Κονγκό σε υψόμετρο μεταξύ 500 και 300 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μια έρευνα του 2011 διαπίστωσε 113 είδη ψαριών σε 21 οικογένειες και 8 τάξεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Αφρικής Κατηγορία:Ποταμοί της Ανγκόλας Κατηγορία:Ποταμοί της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Πέτρος (σεβαστοκράτωρ)
Ο Πέτρος ήταν Βούλγαρος ευγενής ο οποίος κατείχε τον υψηλό τίτλο του σεβαστοκράτορα προς το 1253. Παντρεύτηκε κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Κυβερνούσε σημαντικό αριθμό εδαφών στη Βουλγαρία κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του γαμπρού του, Μιχαήλ Ασέν Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι ευγενείς Κατηγορία:Βούλγαροι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Evocatus
Evocatus είναι ο λατινικός όρος που αναφέρεται στο στρατιώτη εκείνο του ρωμαϊκού στρατού που ολοκλήρωσε τη θητεία του, έλαβε το απολυτήριό του («missio»), ωστόσο επέλεξε εθελοντικά να καταταγεί και πάλι, έπειτα από πρόσκληση κάποιου υπάτου ή άλλου διοικητή.
Από ό,τι φαίνεται, πάντα υπήρχε σημαντικός αριθμός από evocati σε κάθε αξιόλογο στρατό, και όταν ο στρατηγός ήταν αγαπητός στους άνδρες του, ο αριθμός βετεράνων που κατατάσσονταν και πάλι στα στρατεύματά του ήταν αυξημένος. Οι evocati απαλλάσσονταν, όπως οι vexillationes, από τις συνηθισμένες στρατιωτικές αγγαρείες, όπως για παράδειγμα την ύψωση οχυρωμάτων για το στρατόπεδο ή την κατασκευή δρόμων Ο βαθμός τους γενικότερα θεωρείτο υψηλότερος από αυτόν των συνηθισμένων λεγεωναρίων. Ορισμένες φορές γίνεται κοινή αναφορά σε αυτούς με τους ιππείς, ενώ άλλες φορές κατατάσσονται με τους εκατοντάρχους. Φαίνεται δε πως συχνά λάμβαναν προαγωγή για το αξίωμα του εκατοντάρχου. Συνεπώς, ο Πομπήιος παρακίνησε πολλούς από τους βετεράνους που υπηρέτησαν υπό τις διαταγές του σε προγενέστερα έτη να ενωθούν μαζί του κατά την περίοδο των εμφυλίων πολέμων, υποσχόμενος ανταμοιβές και τη διοίκηση εκατονταρχιών. Ωστόσο δεν μπορούσαν όλοι οι evocati να γίνουν εκατόνταρχοι, ούτε να αποτελέσουν τμήμα ορισμένων από τις κοόρτεις. Ο ρήτορας Κικέρων κάνει αναφορά σε κάποιον «praefectus evocatorum», έναν αξιωματικό επικεφαλής για τους evocati.
Με το όνομα evocati ήταν επίσης γνωστά τα μέλη ενός επίλεκτου σώματος νεαρών ανδρών από την τάξη των ιππέων στους οποίους ανέθεσε ο Αυτοκράτορας Διομητιανός να φυλάσσουν την κρεβατοκάμαρά του. Ορισμένοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι το σώμα αυτό επιβίωσε και κατά την εποχή επόμενων αυτοκρατόρων, με αποτέλεσμα να ταυτίζεται με εκείνους που αργότερα έγιναν γνωστοί ως «Evocati Augusti».
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαθμοφόροι ρωμαϊκού στρατού
Ισπάλα Φεκένια
Η Ισπάλα Φεκένια (Λατινικά: Hispala Faecennia) υπήρξε περίφημη Ρωμαία εταίρα του 2ου αιώνα π.Χ., η οποία απεκάλυψε τις καταστροφές που είχαν προκληθεί στη Ρώμη κατά τον πανηγυρισμό των Μυστηρίων του Βάκχου.
Τα των μυστηρίων αυτών αποκάλυψε πρώτα στον εραστή της Εμπούτιους, προκειμένου ν' αποτρέψει τη μύησή του. Εκείνος στη συνέχεια έσπευσε και ενημέρωσε τον ύπατο Ποστούμιο ο οποίος και την κάλεσε σε ανάκριση. Η Ισπάλα επιβεβαίωσε τις κατηγορίες της και ακολούθησαν πρώτα ανακρίσεις και στη συνέχεια καταδίκες πολλών ρωμαίων πολιτών.
Η Εταίρα Ισπάλα η οποία αρχικά ήταν δούλη από τις μαρτυρίες αυτές αμείφθηκε με 100.000 σεστέρτια και απέκτησε τα δικαιώματα της Ρωμαίας δέσποινας.
Πηγές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες
Μαρσέλ Νικολέ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπας Μποντέ του Βελγίου το 1912. Απέκτησε πτυχίο Φυσικής το 1934 έπειτα από τη συγγραφή μιας διατριβής για το πρίσμα των αστέρων Ο και B και διδακτορικό στην αστροφυσική από το Πανεπιστήμιο της Λιέγης το 1937.
Έπειτα από μερικά χρόνια που εργάστηκε στο δελτίο καιρού, επιδόθηκε στη θεωρία των ιονισμένων στρωμάτων της ατμόσφαιρας. Μετά το 1945 επισκέφτηκε τις ΗΠΑ όμως παρέμεινε στο Βασιλικό Μετεωρολογικό Ινστιτούτο του Βελγίου.
Έγινε ένας από τους επιστήμονες που προώθησαν και τελικά γενικός γραμματέας στο Διεθνές Έτος Γεωφυσικής. Το 1959 εξελέγη γενικός γραμματέας του Διεθνούς Έτους Γεωφυσικής. Τιμήθηκε με τον τίτλο του βαρόνου από τον Βασιλιά του Βελγίου το 1987. Τιμήθηκε επίσης με πολλά άλλα βραβεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι επιστήμονες
Κομπούχα
Το κομπούχα (ή κομπούτσα) είναι ποτό, προϊόν ζύμωσης, ελάχιστα ανθρακούχο, αρωματισμένο με μαύρο ή πράσινο τσάι. Θεωρείται λειτουργικό προϊόν λόγω των ωφέλιμων για την υγεία βακτηρίων και μυκήτων (Symbiotic Culture of Bacteria and Yeast, εν συντομία SCOBY) που το παράγουν και περιέχονται στο τελικό προϊόν. Οι συμβιωτικοί μικροβιακοί πληθυσμοί στο SCOBY στην εκάστοτε καλλιέργεια ποικίλουν. Παρόλα αυτά, οι ζυμομύκητες που περιέχει είναι κατά κύριο λόγο της οικογένειας σακχαρομυκήτων (Saccharomyces) καθώς και άλλοι, ενώ από πλευράς βακτηρίων περιλαμβάνονται σχεδόν πάντοτε στελέχη της οικογένειας Gluconacetobacter xylinus, τα οποία οξειδώνουν της παραγόμενες από τη ζύμωση αλκοόλες σε αιθανικό οξύ και άλλα οξέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσάι
Κλούμπε Ατλέτικο Μινέιρο
Η Ατλέτικο Μινέιρο (πορτογαλικά: Atlético Mineiro) είναι μια βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα από το Μπέλο Οριζόντε. Ιδρύθηκε το 1908 και αγωνίζεται στα πρωταθλήματα Καμπεονάτο Μινέιρο και Μπραζιλειράο. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο. Η μασκότ και σύμβολο της ομάδας είναι ο πετεινός (Galo).
Το 2013, με ηγέτη τον Ροναλντίνιο, κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες.
Χαρτογραφική Επιστημονική Εταιρεία Ελλάδας
Η Χαρτογραφική Επιστημονική Εταιρεία Ελλάδας (ΧΕΕΕ) ιδρύθηκε το 1993, με έδρα τη Θεσσαλονίκη και γρήγορα εξελίχθηκε ως ο βασικός επιστημονικός πόλος των ασχολούμενων με τη Χαρτογραφία στην Ελλάδα. Κύριος πυρήνας της είναι διδάσκοντες και ερευνητές από τα δύο τμήματα τοπογράφων μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ), αλλά και άλλων ειδικών από άλλους σχετικούς χώρους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, του δήμοσιου και ιδιωτικού τομέα και της αυτοδιοίκησης. Από το 1997 η ΧΕΕΕ είναι τακτικό μέλος στη Διεθνή Χαρτογραφική Ένωση (ICA, International Cartographic Association).
Σκοπός
Κύριοι στόχοι της Χαρτογραφικής Επιστημονικής Εταιρείας Ελλάδας (ΧΕΕΕ), εκτός του θεμελιώδους, της ανάπτυξης και διάδοσης της επιστήμης της τέχνης και της τεχνολογίας της Χαρτογραφίας στην Ελλάδα είναι κυρίως τρεις:
Πειρατεία στη Σομαλία
thumb|right|280px|Πειρατές ακινητοποιούν το πλήρωμα του Tian Yu No. 8 Η πειρατεία στη Σομαλία υπήρξε απειλή στην παγκόσμια ναυσιπλοΐα από την αρχή ακόμη του Σομαλικού εμφυλίου πολέμου. Από το 2007, πολλοί παγκόσμιοι οργανισμοί, όπως ο Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας και το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης, έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για την αύξηση των κρουσμάτων πειρατείας στην ευρύτερη περιοχή. Η πειρατεία είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους της ναυσιπλοΐας (λόγω της ανάγκης πρόσθετης ασφάλειας των διακινουμένων φορτίων, εμπορευμάτων) καθώς και την παρεμπόδιση διακίνησης των φορτίων ανθρωπιστικής βοήθειας. Το 90% των φορτίων του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης διακινούνται μέσω της θάλασσας, και έτσι τα πλοία αυτά έχουν ανάγκη στρατιωτικής συνοδείας.
Σύμφωνα με τον υπουργό εξωτερικών της Κένυα, οι Σομαλοί πειρατές έχουν λάβει πάνω από 150 εκατομμύρια δολάρια ως λύτρα τους τελευταίους 12 μήνες.
Τον Αύγουστο του 2008, η συσταθείσα Συνασπισμένη Δύναμη Κρούσης 150(CTF 150), μια διεθνής ναυτική δύναμη, ανέλαβε τον ρόλο διαφύλαξης μιας θαλάσσιας οδού δια μέσου του Κόλπου του Άντεν. Η έξαρση της παρατηρούμενης εκεί πειρατείας ανησύχησε επίσης την Ινδία, μιας και το μεγαλύτερο μέρος των εμπορικών οδών της περνούν από τον Κόλπο του Άντεν. Το Ινδικό Ναυτικό ανέλαβε δράση στέλνοντας ένα πολεμικό πλοίο στην περιοχή, στις 23 Οκτωβρίου 2008. Το Σεπτέμβρη του 2008, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι θα μετάσχει και η ίδια σύντομα στην μάχη κατά της πειρατείας.
Στις 7 Οκτωβρίου 2008, το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών συνέταξε την Οδηγία 1838 καλώντας τα κράτη των οποίων εμπορικά σκάφη διέρχονται από την περιοχή να χρησιμοποιήσουν στρατιωτικές δυνάμεις για να περιορίσουν τα κρούσματα πειρατείας. Στο εκατοστό-πρώτο συμβούλιο του Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας, η Ινδία πρότεινε την ανάπτυξη μιας ειρηνευτικής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην περιοχή, υπό ενιαία διοίκηση για την πάταξη της πειρατείας στη Σομαλία.
Το Νοέμβρη του 2008, οι Σομαλοί πειρατές άρχισαν τις καταλήψεις πλοίων στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου του Άντεν, στοχεύοντας σκάφη με προορισμό το λιμάνι της Μομπάσα στην Κένυα. Στις 11 Νοεμβρίου, απέτυχαν να καταλάβουν το MV Powerful, 60 ναυτικά μίλια νότια της ακτής της Υεμένης, μετά από επέμβαση του Βασιλικού Ναυτικού της Αγγλίας. Στις 19 Νοεμβρίου 2008 το Ινδικό Ναυτικό ανέφερε ότι η φρεγάτα INS Tabar που περιπολούσε στην περιοχή κατέστρεψε ένα πειρατικό πλοιάριο.
Από την αρχή του 2008 ως τις 19 Νοεμβρίου 2008 σημειώθηκαν συνολικά 95 πειρατικές επιθέσεις, από τις οποίες οι 39 πέτυχαν το σκοπό τους. Οι περισσότερες επιθέσεις γίνονται στον Κόλπο του Άντεν αλλά οι πειρατές επεκτείνουν την ακτίνα δράσης τους προς το νότο και τον Ινδικό Ωκεανό.
Ιστορία
Ακόμα χειρότερα, δυτικές εταιρίες επεξεργασίας αποβλήτων χρησιμοποιούσαν τα νερά της Σομαλίας επί μια δεκαετία για να ποντίζουν πυρηνικά, βιομηχανικά και νοσοκομειακά απόβλητα, κάτι που επιβεβαιωνόταν και από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΗΕ. Η χειροπιαστή απόδειξη ήλθε μετά το σεισμό της 26ης Δεκεμβρίου 2004, όταν το τσουνάμι ξέβρασε ολόκληρα κοντέινερ με βαρέλια αποβλήτων. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι χιλιάδες άνθρωποι ασθένησαν και τριακόσιοι πέθαναν από την επαφή με τα βαρέλια.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, μεγάλο τμήμα των επαγγελματιών αλιέων της περιοχής εξωθήθηκε στην πειρατεία από τις αρχές της περασμένης δεκαετίας. Αρχικά οι πειρατές ενδιαφέρονταν να εξασφαλίσουν τα νερά τους πριν εμπλακούν ξένοι επιχειρηματίες ή στρατιωτικές δυνάμεις. Τα κρούσματα μειώθηκαν προσωρινά με την άνοδο των Ηνωμένων Ισλαμικών Δικαστηρίων στην εξουσία (2006), αλλά η πειρατική δραστηριότητα ανέκαμψε μετά την εισβολή της Αιθιοπίας το Δεκέμβρη του ιδίου έτους.
Αντιλαμβανόμενοι τα κέρδη της πειρατείας, μια και τα λύτρα συνήθως αποδίδονταν, οι τοπικοί φύλαρχοι άρχισαν να συνεπικουρούν τους πειρατές, μοιραζόμενοι από κοινού τα κέρδη. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι απαγωγείς δεν έβλαψαν τους ομήρους, ώστε να εξασφαλίσουν την απόδοση των λύτρων. Έχουν στηθεί ολόκληρες επιχειρήσεις και δίκτυα «παροχής υπηρεσιών» για την «περιποίηση» των ομήρων, με σταθερές προμήθειες σε ποτά και τσιγάρα.
Η Μεταβατική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Σομαλίας, έκανε κάποιες περιστασιακές προσπάθειες για να περιορίσει την πειρατεία, αφήνοντας ξένα πολεμικά σκάφη να περνούν από την περιοχή. Οι ενέργειες της κυβέρνησης της Πουντλάνδης υπήρξαν πιο αποτελεσματικές.
Τον Ιούνιο του 2008, μετά από επιστολή της Μεταβατικής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, η οποία ζητούσε βοήθεια από τη διεθνή κοινότητα για να περιορίσει την πειρατεία και τις ένοπλες ληστείες εναντίον πλοίων στην ακτή της Σομαλίας, το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ομοφώνως εξέδωσε την Οδηγία 1838 με την οποία διδόταν άδεια από την Μεταβατική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση σε άλλα κράτη να εισέλθουν στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας και να αντιμετωπίσουν τους πειρατές. Οι επιχειρήσεις αυτού του είδους, στις οποίες πρωτοστατούν η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και ο Παναμάς, θα διαρκέσουν 6 μήνες. Η Γαλλία μάλιστα πρότεινε την επέκταση των επιχειρήσεων και σε άλλες περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την πειρατεία, όπως η Δυτική Αφρική, κάτι στο οποίο αντιτάχθηκαν το Βιετνάμ, η Λιβύη και κυρίως η Κίνα.
Στις 21 Νοεμβρίου 2008 το BBC ανακοίνωσε ότι το Ινδικό Ναυτικό έλαβε άδεια από τα Ηνωμένα Έθνη να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις στην περιοχή. Η κυβέρνηση της Αντίς Αμπέμπα κατηγόρησε την Ασμάρα ότι υποθάλπει τους Σομαλούς πειρατές, το Νοέμβριο του 2008.
Στρατιωτική παρουσία
Από τις 22 Νοεμβρίου 2008, 10 πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ και 6 άλλων χωρών δραστηριοποιούνται στην περιοχή συνοδεύοντας τα εμπορικά σκάφη, και αποτρέποντας πειρατικές ενέργειες. thumb|700px|Στόλος της διεθνούς δύναμης CTF 150
Συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Στην πάταξη της πειρατείας συμμετέχει η Ευρωπαϊκής Ένωση με την οργάνωση της Επιχείρησης Αταλάντα η οποία είναι και η πρώτη ναυτική αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Evocati Augusti
Οι Evocati Augusti ήταν βαθμοφόροι του ρωμαϊκού στρατού κατά την αυτοκρατορική περίοδο.
Πειρατεία στη Σομαλία
Συμμετοχή της Ελλάδας
Σύμφωνα με τον ίδιο η Ελλάδα έχει μεγάλο ενδιαφέρον στην περιοχή, λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει το μεγαλύτερο στόλο στην Ευρώπη και τον δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο.
Evocati Augusti
«Evocatus» είναι ο λατινικός όρος που αναφέρεται στο στρατιώτη εκείνο του ρωμαϊκού στρατού που ολοκλήρωσε τη θητεία του, έλαβε το απολυτήριό του («missio»), ωστόσο επέλεξε εθελοντικά να καταταγεί και πάλι, έπειτα από πρόσκληση κάποιου υπάτου ή άλλου διοικητή.
Πειρατεία στη Σομαλία
Συμμετοχή του Αραβικού Συνδέσμου
Μετά την κατάληψη ενός Αιγυπτιακού πλοίου και ενός τεράστιου πετρελαιοφόρου αξίας 100 εκατομμυρίων δολαρίων από Σομαλούς πειρατές, ο Αραβικός Σύνδεσμος, μετά από μια σύσκεψη στο Κάιρο,κάλεσε τις χώρες γύρω από την Ερυθρά Θάλασσα να λάβουν μέτρα για την κατάσταση.
Evocati Augusti
Οι Evocati Augusti ήταν οι Evocati που προέρχονταν από τους κόλπους της Πραιτωριανής Φρουράς. Γενικά απολάμβαναν μεγαλύτερο κύρος από τους αντίστοιχους βετεράνους της ρωμαϊκής λεγέωνας.
Πειρατεία στη Σομαλία
Συμμετοχή του Αραβικού Συνδέσμου
Ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο να αποστείλει ο Σύνδεσμος ναυτικές δυνάμεις που θα πάρουν μέρος στις επιχειρήσεις.
Evocati Augusti
Σημειώσεις
Κατηγορία:Βαθμοφόροι ρωμαϊκού στρατού
Πειρατεία στη Σομαλία
Προφίλ
thumb|right|Η περιοχή της [[Πουντλάνδη|Πουντλάνδης|201x201px]] Οι περισσότεροι πειρατές είναι ηλικίας 20-35 ετών και κατάγονται από την Πουντλάνδη της βορειοανατολικής Σομαλίας. Το Πρόγραμμα Υποστήριξης Ναυτικών Ανατολικής Αφρικής εκτιμά ότι υπάρχουν τουλάχιστον 5 διαφορετικές δρώσες ομάδες πειρατών, αριθμώντας συνολικά 1.000 ένοπλους άνδρες. Σύμφωνα με μια αναφορά του BBC, οι πειρατές μπορούν να διακριθούν στις 3 παρακάτω κατηγορίες :
Προοίμιο
Δεν υπάρχουν ακριβή δεδομένα για την οικονομική κατάσταση της Σομαλίας, αλλά με Κατά Κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της τάξεως των 600 δολαρίων ανά χρόνο, παραμένει μια από τις πιο φτωχές χώρες στον πλανήτη. Εκατομμύρια Σομαλοί βασίζονται στην παροχή ανθρωπιστικής επισιτιστικής βοήθειας και το 2008, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το 73% του πληθυσμού ζει με λιγότερο από 2 δολάρια τη μέρα. Αυτοί οι παράγοντες σε συνδυασμό με τις επιχειρήσεις πειρατείας που απέβησαν ιδιαίτερα επικερδής, ώθησαν τους νέους να ενταχθούν σε συμμορίες πειρατών που κατάφεραν να γίνουν μέλη της τοπικής κοινωνικής και οικονομικής ελίτ λόγω του πλούτου και της δύναμης που συγκέντρωσαν ενώ διεξάγουν πολυτελή ζωή.
Συνέπειες σε τοπικό επίπεδο
Υπήρξαν αρνητικές και θετικές συνέπειες από την οικονομική επιτυχία των πειρατών. Οι κάτοικοι των γύρω περιοχών δηλώνουν φυσικά ότι η παρουσία ενόπλων ανδρών τους δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας, ενώ η χρηματική σπατάλη των πειρατών δημιουργεί άσχημες μεταπτώσεις στην τοπική ισοτιμία συναλλάγματος. Στον αντίποδα, πολλοί άλλοι κάτοικοι βλέπουν με καλό μάτι την παρουσία των πειρατών, καθώς η εισροή του πειρατικού χρήματος έχει ωφελήσει τις υποβαθμισμένες πόλεις, με τους κατοίκους να απολαμβάνουν αγαθά άγνωστα μέχρι τότε σε αυτούς, και πολλές φορές με την ανάγκη δημιουργίας νέων «θέσεων εργασίας».
Οπλισμός και πόροι
Οι πειρατές «προμηθεύονται» τα περισσότερα όπλα τους από την Υεμένη και τη Μογκαντίσου, πρωτεύουσα της Σομαλίας. Οι λαθρέμποροι όπλων μεταφέρουν τα όπλα από τη Μογκαντίσου στην Πουντλάνδη, όπου οι πειρατές πληρώνουν το αντίτιμο, μέσω μιας τοπικής διαδικασίας συναλλαγών (χαβάλα). Διάφορες φωτογραφίες των πειρατών «μαρτυρούν» ότι ο οπλισμός τους συνίσταται κυρίως σε τυφέκια εφόδου ΑΚ47, εκτοξευτές ρουκετών RPG-7, χειροβομβίδες, καθώς και ημιαυτόματα πιστόλια.
Τα λύτρα ρίπτονται από ελικόπτερα, ή αφήνονται σε μικρότερα σκάφη. Για την καταμέτρησή των χρημάτων και την πιστοποίηση της αυθεντικότητας τους, οι πειρατές χρησιμοποιούν μηχανήματα που προμηθεύονται από το Ντουμπάι, το Τζιμπουτί, και άλλες περιοχές.
Wii U
Το Wii U (προφορά: Wi Ju, WEE YOO) είναι οικιακή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών που δημιουργήθηκε από τη Nintendo, διάδοχος του Wii. Η κονσόλα κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2012 και ήταν η πρώτη κονσόλα που κυκλοφόρησε στην όγδοη γενιά. Ανταγωνίζεται το PlayStation 4 της Sony και το Xbox One της Microsoft.
Το Wii U είναι η πρώτη κονσόλα της Nintendo που υποστηρίζει HD γραφικά. Το κύριο χειριστήριο του συστήματος είναι το Wii U GamePad, το οποίο διαθέτει μία ενσωματωμένη οθόνη αφής, και συνδυάζει πλήκτρα κατεύθυνσης, αναλογικούς μοχλούς και κουμπιά δράσης. Η οθόνη αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως συμπλήρωμα στην κύρια οθόνη ή σε υποστηριζόμενα παιχνίδια. Γίνεται ο παίκτης να παίξει παιχνίδι πάνω χειριστήριο, ανεξάρτητα από την τηλεόραση. Το Wii U είναι συμβατό με όλα τα παιχνίδια Wii αλλά και αξεσουάρ. Τα παιχνίδια του Wii υποστηρίζονται με οποιοδήποτε συνδυασμό των GamePad, το Wii Remote, Nunchuk, Balance Board, ή το πιο παραδοσιακά σχεδιασμένο Classic Controller της Nintendo ή ακόμα το Pro Controller Wii U. Online λειτουργίες για τα κέντρα γύρω από την πλατφόρμα του Nintendo Network και Miiverse σε ολοκληρωμένη υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης που επιτρέπει στους χρήστες να μοιράζονται περιεχόμενο στο παιχνίδι με συγκεκριμένες κοινότητες.
Το Wii U έλαβε θετική κριτική για το Wii U GamePad, τις βελτιώσεις στις online λειτουργίες σε σχέση με το Wii, για το backwards compatibility με τους υπάρχοντες τίτλους του Wii και των χειριστηρίων του, τις προσιτές τιμές σε σύγκριση με άλλες ανταγωνιστιικές κονσόλες, και τη μη εξάρτηση από συνδρομή επί πληρωμή για τις online λειτουργίες του. Επικρίθηκε για την μικρή διάρκεια ζωής της μπαταρίας του GamePad, για διάφορα ζητήματα με την διεπαφή χρήστη, για την αδύναμη σειρά τίτλων λανσαρίσματος και την έλλειψη σαφών στόχων της κονσόλας. Το Wii U που συναντήθηκε με αργή υιοθέτηση των καταναλωτών, με χαμηλές πωλήσεις που κυρίως πιστώνονται στην αδύναμη σειρά τίτλων λανσαρίσματος, την φτωχή υποστήριξη τρίτων, και τους λόγους marketing. Η παραγωγή του Wii U έληξε επίσημα τον Ιανουάριο του 2017. Στις 3 Μαρτίου του 2017, η Nintendo κυκλοφόρησε τη νέα οικιακή κονσόλα, Nintendo Switch. Η τελευταία, μέχρι στιγμής, σημαντική κυκλοφορία παιχνιδιού για το Wii U, είναι το Just Dance 2019. Η τελευταία κυκλοφορία παιχνιδιού σε φυσικό μέσο είναι το Shakedown Hawaii που κυκλοφόρησε μόνο στην αγορά της Β. Αμερικής.
3 Ιανουαρίου
Νοέμβριος | Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος
2 Ιανουαρίου | 3 Ιανουαρίου | 4 Ιανουαρίου
Η 3η Ιανουαρίου είναι η 3η μέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 362 μέρες (363 σε δίσεκτα έτη).
Παραδοσιακό εορτολόγιο
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Γέλως (μυθολογία)
Κατά την Ελληνική μυθολογία δευτερεύουσα θεότητα των αρχαίων Ελλήνων, προσωποποίηση του γέλιου.
Ο Γέλως τιμόταν ιδίως στην Αρχαία Σπάρτη όπου πρώτος ο Λυκούργος είχε στήσει άγαλμα του Γέλωτα στη πόλη των Αινιάνων Υπάτων της Θεσσαλίας, όπου και είχε ιδρυθεί ιερό αυτού και τελούνταν κατ΄ έτος αγώνες προς τιμή του.
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κάθι Φρίμαν
Η Κάθι Φρίμαν (Catherine Astrid Salome "Cathy" Freeman, 16 Φεβρουαρίου 1973) είναι Αυστραλή, Αβοριγίνας, πρώην αθλήτρια του στίβου, κυρίως στο δρόμο των 400 μ. αλλά και στα 100 και 200μ. και στη σκυταλοδρομίες 4x100 και 4x400.
Βιογραφία
Η Κάθι Φρίμαν γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1973 στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας. Ξεκίνησε να ασχολείται με τον στίβο από μικρή ηλικία. Η πρώτη της συμμετοχή σε μεγάλους αγώνες ήταν σε ηλικία μόλις 17 χρονών, στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στο Ώκλαντ, της Νέας Ζηλανδίας, το 1990, όταν έτρεξε με την ομάδα της σκυταλοδρομίας 4x100 της Αυστραλίας, που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Την ίδια χρονιά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων στο Πλόβντιβ, στη Βουλγαρία, έφτασε στα ημιτελικά των 100μ. και τερμάτισε πέμπτη στον τελικό των 400μ. Δύο χρόνια μετά, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων στη Σεούλ, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 200μ.
Στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 1994 στον Καναδά η Φρήμαν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 200μ και στα 400μ και το ασημένιο μετάλλιο με την εθνική ομάδα της χώρας της στη σκυταλοδρομία 4x100. Συμμετείχε επίσης στην ομάδα 4x400 που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη συνέχεια όμως ακυρώθηκε.
Το 1995 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Γκέτεμποργκ στη Σουηδία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4x400.
Το 1996 ήταν αργυρή ολυμπιονίκης στα 400μ στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα και την επόμενη χρονιά παγκόσμια πρωταθλήτρια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στην Αθήνα στα 400μ. με χρόνο 49 δευτ. και 77 εκ. Το 1998 έμεινε εκτός του στίβου λόγω ενός τραυματισμού και επέστρεψε στους αγώνες το 1999 κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στα 400μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Σεβίλλη. Επίσης το 1999 στο ίδιο άθλημα ήταν δεύτερη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που διεξήχθη στο Μαεμπάσι της Ιαπωνίας.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνευ ήταν πρώτη στα 400μ. με χρόνο 49δευτ. και 13 εκ. και έκτη στα 200μ.
Το 2002 κέρδισε την πρώτη θέση στη σκυταλοδρομία 4x400 στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στο Μάντσεστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αυστραλοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος
Προϊστορία της Κύπρου
Η προϊστορία της Κύπρου αρχίζει με την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στο νησί κατά τη 10η χιλιετία π.Χ., σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, και τελειώνει με το πέρασμα από τη 2η στην 1η χιλιετία π.Χ. και τις απαρχές των κοινωνικοπολιτικών διεργασιών που θα καταλήξουν στην ίδρυση των κυπριακών βασιλείων της ιστορικής περιόδου. Η Προϊστορία της Κύπρου αρχίζει με την Νεολιθική εποχή σε αντίθεση με τον Ελλαδικό χώρο όπου ανακαλύφθηκαν κατάλοιπα ανθρώπινης παρουσίας ήδη από την Παλαιολιθική εποχή. Κατά την Εποχή του Χαλκού πιστεύεται ότι αποτέλεσε την επικράτεια των Αλασγών που απαντώνται στα χιττιτικά και ουγκαριτικά κείμενα.
Αρχιτεκτονική
Οι κάτοικοι της Κύπρου οικοδομούν τα σπίτια τους σε χώρους που επιλέγουν προσεκτικά. Οι χώροι αυτοί βρίσκονταν σε λόφους και κοντά σε ποταμούς. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται από τη μία η προστασία από τα θηρία και τα στοιχεία της φύσεως και από την άλλη η διατροφή τους με την καλλιέργεια της αρδευτικής κοιλάδας.
Τα οικοδομικά υλικά προμηθεύονταν οι κάτοικοι από τη γύρω περιοχή. Για τα θεμέλεια και τα κατώτερα μέρη των τοιχών χρησιμοποιούσαν πέτρες, ενώ για το πάνω μέρος πλιθάρια και πηλό. Η στέχη ήταν κατασκευασμένη από πηλό, ξύλα, καλάμια και κλαδιά.
Τα σπίτια στους οικισμούς της Χοιροκιτίας και της Καλαβασού - Τέντας ήταν κτισμένα πολύ κοντά το ένα στο άλλο, είχαν κυκλικό σχήμα και ένα μόνο δωμάτιο. Στο κέντρο του δωματίου υπήρχε η εστία. Μερικά σπίτια διέθεταν μεσοπάτωμα που στηριζόταν σε πεσσούς καθώς και βοηθητικούς χώρος που χρησίμευαν ως εργαστήρια και αποθήκες. Στα σπίτια υπήρχαν επίσης κατασκευές που χρησίμεαυν ως κρεβάτια και καθίσματα και στα εργαστήρια ως πάγκοι εργασίας. Η στέγη των σπιτιών ήταν θολωτή ή επίπεδη. Σε κατοπινή φάση τα σπίτια υποδιαιρούνται σε μικρότερα δωμάτια, όπως σους οικισμούς της Σωρήρας, της Ερμήμη και της Λέμπας. Σε μερικές περιπτώσεις, όπως στη Σωτήρα, τα σπίτια είναι τετράπλευρα.
Αντικείμενα καθημερινής χρήσης
Ζώντας σε μόνιμες κατοικίες ο άνθρωπος επικέντρώνει το ενδιαφέρων του στη βελτίωση του επιπέδου της ζωής του. Κατεργάζεται κι επεξεργάζεται τα υπάρχοντα υλικά και κατασκευάζει αντικείμενα για την ικανοποίηση των αναγκών του.
Χρήσιμο υλικό για τους νεολιθικούς ανθρώπους ήταν ο λίθος.
Βασίλης Αγοράστης
Ο Βασίλης Αγοράστης (1930-2015 ) του Αθανασίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Λάρισας από το 1977 ως το 1989 με το ΠΑΣΟΚ και νωρίτερα δήμαρχος Ελασσόνας από το 1975 ως το 1977.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Σαμαρίνα. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στην ΕΔΑ και στη συνέχεια στο ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος Ελασσόνας στις εκλογές του 1975 και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ορκίστηκε ως ο πρώτος αιρετός δήμαρχος Ελασσόνας μεταπολιτευτικά. Παραιτήθηκε από δήμαρχος το 1977, καθώς κατήλθε ως υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του 1977 με το ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη βουλευτής στη Λάρισα και επανεξελέγη το 1981 και το 1985.
Πέθανε σε ηλικία 85 ετών στις 12 Ιανουαρίου 2015. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίυ Δημητρίου στην Ελασσόνα. Ήταν παντρεμένος με τη φιλόλογο Ελένη Γιούλη και απέκτησαν έναν γιο, μία κόρη και 4 εγγόνια.
Μετά το θάνατό του δόθηκε το όνομά του στην πλατεία Ειρήνης (γνωστής στους Ελασσονίτες με την ονομασία Σιταροπάζαρο), με απόφαση του Δήμου Ελασσόνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Δήμαρχοι Ελασσόνας
Παντοκράτορας Ζακύνθου
Ο Παντοκράτορας είναι πεδινός οικισμός της Ζακύνθου. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 65 μέτρων, στις χαμηλές πλαγιές του όρους Μεγάλο Βουνό. Βρίσκεται σε απόσταση 10 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της πόλης της Ζακύνθου και περίπου 4 χιλιόμετρα δυτικά του τουριστικού θερέτρου του Λαγανά. Μέχρι την 28η Αυγούστου 1912 ονομαζόταν Πισυνόντα -ονομασία που διορθώθηκε τότε σε Πεισινώντας- ενώ στις 5 Μαΐου 1915 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 925 μόνιμοι κάτοικοι.
Σημείωση
Για τον ομώνυμο οικισμό στην Πρέβεζα, δείτε: Παντοκράτορας Πρέβεζας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμος Λαγανά
Απόδραση
Η πράξη αυτή θεωρείται να προσβάλει την πολιτική εξουσία, και μπορεί να εκδηλωθεί είτε με άσκηση βίας είτε χωρίς. Απόδραση παραπάνω προσώπου μπορεί να συμβεί από κρατητήριο, ή φυλακή, ή νοσοκομείο, ή ιατρείο, που έχει προσαχθεί για ιατρική εξέταση, ή από δικαστική αίθουσα, ή στρατόπεδο ή άλλο χώρο εκτοπισμού ή τέλος κατά την μεταγωγή προς ή από τους προηγουμένους χώρους.
Μεταφορικά ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της φυγής από την καθημερινότητα (π.χ. μικρές αποδράσεις στη θάλασσα ή στη Χ τοποθεσία).
Ελληνική νομοθεσία
Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία (Ποινικό Δίκαιο) η απόδραση χαρακτηρίζεται πλημμέλημα και κατά το άρθρο 173 του Ποινικού Κώδικα προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ένα χρόνο. Η ποινή αυτή εκτίεται, μετά βέβαια τη σύλληψη του δραπέτη, αθροιστικά, δηλαδή μετά την ολοκλήρωση της έκτισης της πρότερης ποινής που είχε επιβληθεί και κρατούνταν, και όχι βάσει των διατάξεων κατά συρροή.
Σημειώνεται ότι στον πρώτο ελληνικό ποινικό νόμο που συντάχθηκε επί βασιλείας Όθωνα, όταν όπως λέγεται ασκούσε απόλυτη μοναρχία, η πράξη αυτή δεν χαρακτηριζόταν κολάσιμη, όπως συνέβαινε και σε άλλες Ηγεμονίες της Ευρώπης, (Γερμανική Αυτοκρατορία, Γαλλική Αυτοκρατορία κ.ά.), ενώ υπάρχουν και πολλά παραδείγματα Ηγεμόνων που στη συνέχεια όταν συλλαμβάνονταν οι δραπέτες τους χάριζαν το υπόλοιπο των ποινών τους και τους ελευθέρωναν, ή άλλους που τους προσλάμβαναν ακόμα και στις υπηρεσίες τους, όπως χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση ήταν των κουρσάρων.
Σε νεότερη όμως αναθεώρηση του ελληνικού ποινικού νόμου προστέθηκε το παραπάνω άρθρο 173, συνέχεια του οποίου και το άρθρο 174 που περιλαμβάνει τη "στάση κρατουμένων", με βαρύτερες ποινές, "βιαιοπραγίες κατά σωφρονιστικών υπαλλήλων" κ.λπ.
Κατ΄ αντιστοιχία ταυτόσημες διατάξεις για ίδιο αδίκημα τελούμενο από στρατιωτικό προβλέπει και ο στρατιωτικός ποινικός κώδικας κατά τα άρθρα 89 και 90.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Ισχύων Ποινικός Κώδικας
Κατηγορία:Εγκλήματα
Ισλάμ
Το Ισλάμ είναι μονοθεϊστική θρησκεία, η οποία διαμορφώθηκε με το κήρυγμα και τη δράση του Προφήτη Μωάμεθ (Μουχάμαντ) στις αρχές του 7ου αιώνα.
Η ουσία του Ισλάμ κατά τους πιστούς του
Βασική πεποίθηση των μουσουλμάνων είναι ότι το Ισλάμ δεν είναι νέα θρησκεία (μπιντ,σούρα 46,9) την οποία ίδρυσε ο Μωάμεθ αλλά η πρωτογενής θρησκεία, την οποία από καταβολής κόσμου θέσπισε ο Θεός και την έθεσε ως φυσική (φίτρα) θρησκεία στον κόσμο. Αυτή τη θρησκεία την προόρισε ο Θεός για όλους τους ανθρώπους με μια Διαθήκη (Μιθάκ, Mithag) την οποία σύναψε με τους ανθρώπους στην αρχή της δημιουργίας, όταν οι άνθρωποι βρίσκονταν ακόμα στο νου του Θεού. Όμως στην πορεία τη θρησκεία αυτή, η οποία συνίστατο στην ομολογία-παραδοχή εκ μέρους των ανθρώπων πως ο Θεός ήταν ο Κύριος και Θεός τους, την έχασαν και εξέπεσαν στην ειδωλολατρεία (Τζαχιλίγια). Η σχέση ανάμεσα στον Θεό και τους ανθρώπους αποκαταστάθηκε όταν αποκαλύφθηκε το Κοράνιο διά του αποστόλου του Θεού Μωάμεθ. Ο Μωάμεθ παρουσίασε τον εαυτό του ως ερμηνευτή του ηθικού μονοθεϊσμού του Αβραάμ, του μόνου που έμεινε συνεπής στην αληθινή μονοθεΐα. Οι μονοθεϊστές προφήτες που προηγήθηκαν αγωνίστηκαν για την επικράτηση του μονοθεϊσμού έναντι του πολυθεϊσμού. Επειδή όμως οι προηγηθείσες μονοθεϊστικές θρησκείες (Ιουδαϊσμός και Χριστιανισμός) δεν είχαν την πληρότητα της αποκαλύψεως και οι οπαδοί τους νόθευσαν την αρχική αληθινή και αυθεντική μονοθεϊστική θρησκεία, ξεπεράστηκαν από την Κορανική αποκάλυψη. Έτσι, για τους Μουσουλμάνους, το Ισλάμ είναι η τέλεια θρησκεία μεταξύ όλων των θρησκειών. Ενώ έχει τριπλό οικουμενικό χαρακτήρα: είναι θρησκεία όλων των ανθρώπων, καλύπτει κάθε διάσταση της ανθρώπινης ζωής και αφορά τον παρόντα και μέλλοντα κόσμο.
Περίγραμμα ιστορίας του Ισλάμ
Για τους Μουσουλμάνους χρονογράφους σημείο καμπής της ανθρώπινης ιστορίας είναι η αποκάλυψη που δόθηκε στον Μωάμεθ. Οι περιοδολογήσεις που ακολουθούν είναι κατά έτη,στα χρονικά, ή κατά περιόδους διακυβέρνησης των ηγεμόνων ή κατά τάξεις δηλαδή γενιές της διδακτικής παράδοσης στη βιογραφική γραμματεία.