cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζορτζ Λίνκολν Ρόκγουελ
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπλούμινγκτον του Ιλινόις από τον Τζόρτζ Λαβτζοϋ Ροκγουελ και την Κλαιρ Σάντε και είχε δυο ακόμη αδέρφια, ενώ μεγάλωσε στο Ατλάντικ Σίτι. Ο πατέρας του, ήταν ηθοποιός επιθεωρήσεων με αγγλική και σκωτική καταγωγή. Η μητέρα του χορεύτρια μπαλέτου. Σε ηλικία έξι ετών οι γονείς του χώρισαν με αποτέλεσμα να μεγαλώσει σε διάφορες πολιτείες, όπως το Μέιν, το Ρόουντ Άϊλαντ και το Νιού Τζέρσεϊ. Εισήλθε στο Πανεπιστήμιο Μπράουν εκδηλώνοντας την επιθυμία να σπουδάσει φιλοσοφία.
Στρατιωτική θητεία
Το Μάρτιο του 1941, με το ξέσπασμα του Β Παγκόσμιου Πολέμου, σταματά τις σπουδές του και κατατάσσεται στις Αμερικάνικες ένοπλες δυνάμεις και συγκεκριμένα στο Πολεμικό Ναυτικό και ξεκινά την εκπαίδευση του στο Σκουώνταμ της Μασαχουσέτης. Λαμβάνει αρχικά το βαθμό του σημαιοφόρου και αναλαμβάνει στρατιωτική δράση τον Δεκέμβριο του 1941. Υπηρέτησε κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στα πολεμικά πλοία USS Omaha, USS Pastores, USS Wasp and USS Mobile. Αργότερα υπηρέτησε ώς πιλότος του ναυτικού φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του πλωτάρχη. Ανέλαβε διοικητής στο Γκουάμ τον ιούλιο του 1944.
Επέστρεψε στην στην πολιτική ζωή αλλά με το ξέσπασμα του πολέμου της Κορέας επέστρεψε στην ενεργό δράση. Εκεί του ανατέθηκε η εκπαίδευση των νέων πιλότων του Ναυτικού. Τον Νοέμβριο του 1952 μετατέθηκε στην Ισλανδία και υπηρέτησε ως διοικητής της μονάδας στόλου Farson 107 και αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του αντιπλοιάρχου. Παντρεύτηκε δυο φορές, την Judy Aultman και την Thóra Hallgrímsdóttir και είχε τρία παιδιά.
Πολιτική δράση
Μετά την αποστρατεία το 1954, ασχολήθηκε με την έκδοση του περιοδικού του US Lady και άρχισε να αποκτά επαφές με διάφορους ακροδεξιούς κύκλους. Ίδρυσε την Αμερικάνικη ομοσπονδία συντηρητικών οργανώσεων με σκοπό να ενώσει τις ακροδεξιές ομάδες (όπως την Κου-Κλουξ-Κλαν) αλλά αυτό το εγχείρημα απέτυχε. Βρήκε εργασία στο περιοδικό American Mercury ως βοηθός εκδότη. Toν Δεκέμβριο του 1959, ιδρύει το Αμερικάνικο Ναζιστικό Κόμμα στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια. Σκοπός του Ροκγουελ ήταν να δημιουργήσει μία πανευρωπαϊκή λευκή φυλή, η οποία θα πολεμούσε ενωμένη του εχθρούς της, που δεν ήταν άλλοι απ’ τους κομμουνιστές, τους Εβραίους και τους μαύρους.
Το κόμμα διένειμε μια σειρά από φυλλάδια προπαγάνδας και βιβλία, μεταξύ των οποίων τα γραπτά του Rockwell, το περιοδικό Stormtrooper και ένα βιβλίο προπαγάνδας κόμικ, Here Comes Whiteman, όπου οι μάχες μεταξύ των χαρακτήρων των ηρώων, διαμορφώθηκαν πάνω στα ρατσιστικά στερεότυπα.
Στις 4 Ιουλίου 1960, σε μια ομιλία του πραγματοποιήθηκε, ο Ρόκγουελ και οι άνδρες του ήρθαν αντιμέτωποι με ένα όχλο και ακολούθησαν ταραχές. Η αστυνομία συνέλαβε τον Ρόκγουελ και οκτώ μέλη του κόμματος. Παραπέμφθηκε σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο για τριάντα ημέρες και μετά αφέθηκε ελεύθερος για να δικαστεί. Μέσα από την εμπειρία του αυτή έκδοσε την μπροσούρα του Πώς να βγεις έξω ή να μείνεις έξω από το φρενοκομείο. Το 1966 οδήγησε μια αντι-διαδήλωση κατά του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ ο οποίος ήθελε να φέρει ένα τέλος στον διαχωρισμό στο λευκών και μαύρων στο Σικάγο. Σύμφωνα με τον Ρόκγουελ ''Οι μαύροι έπρεπε είτε να επιστρέψουν στην Αφρική είτε να δημιουργήσουν ένα δικό τους κράτος και να μείνουν μακριά από τους λευκούς.''
Γι’ αυτό υποστήριζε το κίνημα  Έθνος του Ισλάμ, την μουσουλμανική οργάνωση που ήθελε τους μαύρους και λευκούς να ζουν χωριστά. Πίστευε ότι, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ήταν ένα εργαλείο των Εβραίων  κομμουνιστών που ήθελαν να ενοποιήσουν την Αμερική. Ο Ρόκγουελ πίστευε επίσης ότι υπήρχε μια εβραϊκή συνωμοσία για να κυβερνήσουν τη λευκή κοινότητα της Αμερικής. Ο Ροκγουελ ήταν αρνητής του ολοκαυτώματος. Σε συνέντευξή του, τον Απρίλιο 1966 με τον δημοσιογράφο Alex Haley, δήλωσε,
''Δεν πιστεύω ούτε για ένα λεπτό ότι 6εκ. Εβραίοι εξοντώθηκαν από τον Χίτλερ. Αυτό δεν συνέβη ποτέ.'' Όταν ρωτήθηκε σε μια ακόμη συνέντευξη του, το 1965 με την καναδική Broadcasting Corporation εάν το Ολοκαύτωμα ήταν αλήθεια, απάντησε ισχυριζόμενος ότι είχε αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Στις περιοδείες του χρησιμοποιούσε ένα βαν της Φολκσβάγκεν, το οποίο ονομάστηκε λεωφορείο του μίσους, λόγω των ρατσιστικών συνθημάτων που είχαν ζωγραφίσει πάνω του.
Θάνατος
Στις 25 Αυγούστου 1967, ο Ρόκγουελ πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια. Για τη δολοφονία του, καταδικάστηκε ο Ελληνοαμερικανός και μέλος του Ναζιστικού κόμματος, Τζων Πάτλερ, ο οποίος και έμεινε 20 χρόνια στη φυλακή. Μετά το θάνατο του γιου του, ο 78 χρόνος πατέρας του, δήλωσε ''Δεν με εκπλήσσει καθόλου, το περίμενα ότι θα συνέβαινε εδώ και αρκετό καιρό''. Στο κόμμα τον διαδέχθηκε ο Matt Koehl.
Συγγραφικό έργο
Εκλογή από το δημοσιευμένο (εν ζωή και μεταθανάτια) έργο του Ρόκγουελ, το οποίο σε μεγάλο βαθμό συνίσταται από φυλλάδια (μπροσούρες), συχνά με ελλιπή στοιχεία έκδοσης (τόπος, χρονολόγηση, εκδότης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναζιστές Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αντισημιτισμός Κατηγορία:Αρνητές του Ολοκαυτώματος Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί
Γεώργιος Χ. Τζώρτζης
Ο Γεώργιος Τζώρτζης (1908-1984), του Χρήστου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε διορισμένος δήμαρχος Θήβας από τον Μάιο του 1945 έως τον Μάιο του 1946.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1951 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με την ΕΠΕΚ και επανεξελέγη το 1956 με τη ΦΙ.ΔΕ. και το 1964 με την Ένωση Κέντρου. Το 1958 προσχώρησε στο Κόμμα Αγροτών Εργαζομένων.
Ο Τζώρτζης απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών στις 26 Απριλίου 1984.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι της Θήβας Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Τσόι Μιν-σικ
Μαζί με τον Σονγκ Κανγκ-χο και τον Σολ Κίουνγκ-γκου, θεωρούνται οι σπουδαιότεροι Νοτιοκορεατές ηθοποιοί αυτή τη στιγμή και με πολλές θετικές κριτικές. Ο Μιν-σικ, έχει λάβει δεκάδες βραβεία, μεταξύ των οποίων Καλύτερου Νέου Ηθοποιού το 1990, από τα KBS Drama Awards, Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου, το 1992, στα Asia Pacific Film Festival, και 3 φορές Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου, στα Blue Dragon Film Awards.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κοκκίνω Λάρισας
Η (Κοκκίνω )νέα ονομασία Κιτίκι Φαρσάλων ευρύτερα γνωστή είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καλλιθέας Φαρσάλων, της Δημοτικής Ενότητας Ναρθακίου και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Κοκκίνω Λάρισας βρίσκετται σε υψόμετρο 642 μέτρων και έχει πληθυσμό 34 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Τζανκάρλο των Μεδίκων
O Τζανκάρλο (Ιωάννης-Κάρολος), ιταλ. Giancarlo, (24 Ιουλίου 1611 - 23 Ιανουαρίου 1663) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο δεύτερος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.
Ακολούθησε από νέος την εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Το 1620 έγινε ιππότης του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας και μέγας ιερέας στην Πίζα. Το 1638 ονομάστηκε στρατηγός των Ισπανών για τη Μεσόγειο Θάλασσα. Το 1644 ο πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ Πάμφιλι τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο ως δείγμα αγάπης προς τους Μεδίκους. Δυσκολεύτηκε να αφήσει τη στρατιωτική θέση του στρατηγού και να συνηθίσει το νέο, θρησκευτικό τρόπο ζωής.
Το 1655 συμμετείχε στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ τον έθεσε το 1655 υπεύθυνο για την υποδοχή της Χριστίνας των Βάζα βασίλισσας της Σουηδίας, της Διαμαρτυρόμενης που μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και τον όρισε πνευματικό της καθοδηγητή. Ο Τζανκάρλο ήταν νέος και πολύ όμορφος και όταν ανακαλύφθηκε ότι ήρθαν πολύ κοντά, ο πάπας τον έστειλε στη Φλωρεντία.
Εκεί απέκτησε πολλές ερωμένες· παρ' όλα αυτά ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ μεγάλος δούκας της Τοσκάνης του ανέθεσε τη διαχείριση των οικονομικών υποθέσεων. Ήταν προστάτης των Επιστημών και των Τεχνών, μάλιστα της μουσικής. Ίδρυσε την Ακαδημία των Ιμμόμπιλι και συνέβαλλε στην οικοδόμηση του Θεάτρου της Πέργκολα και στον εμπλουτισμό της Βασιλικής Πινακοθήκης του παλάτσο Πίττι.
Αργότερα δώρισε τη σημαντική συλλογή του έργων τέχνης στην Πινακοθήκη του Πίττι. Σε ηλικία 51 ετών έπαθε αποπληξία και απεβίωσε. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στο ναό του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία. Τέσσερα έτη αργότερα ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος έγινε καρδινάλιος.
Στρούμπουλας
Ετυμολογία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Ο Κόλπος του Ηρακλείου από τον [[Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα με το Στρούμπουλα πάνω αριστερά (ως το monte di San Paulo).]] Η πρώτη γραπτή αναφορά στο όνομα Στρούμπουλας χρονολογείται από το 1299 σε μια συνθήκη μεταξύ της οικογένειας Καλλέργη και της Δημοκρατίας της Βενετίας. Σύμφωνα με τον Πλατάκη, οι Ενετοί που τότε κυβερνούσαν την Κρήτη, το ονόμασαν Στρόμπολι λόγω της ομοιότητάς του με το όρος της Σικελίας Στρόμπολι. Αυτό το όνομα μεταφράστηκε στη συνέχεια ως Στρουμπούλας. Παρ 'όλα αυτά, οι χάρτες του Βενετού Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα δείχνουν τον Στρουμπούλα ως monte di San Paulo. Ο Πλατάκης αναφέρει επίσης ότι το παλαιότερο όνομά του ήταν Στρογγύλο.
Παράδοση και ιστορία
μικρογραφία| Ο Στρούμπουλας στη μέση δεξιά με τον [[Κούλες|Κούλε στο προσκήνιο.]] Ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Τίμιο Σταυρό και τον Προφήτη Ηλία είναι χτισμένο στην κορυφή. Το παρεκκλήσι γιορτάζει στις 14 Σεπτεμβρίου και στις 20 Ιουλίου κάθε χρόνο και η παρουσία του επιβεβαιώθηκε για πρώτη φορά το 1415 από τον Μπουοντελμόντι. Σε μια άλλη αναφορά που χρονολογείται από το 1594, ο Φιλίππο Πασκαλίγκο περιέγραψε ότι οι ντόπιοι ανέβαιναν στο βουνό στη Γιορτή του Σταυρού για να παρακολουθήσουν τη λειτουργία, μια παράδοση που συνεχίστηκε μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1647–48 και πριν από την έναρξη της πολιορκίας του Χάνδακα, ο οθωμανικός στρατός στρατοπέδευσε στους πρόποδες του Στρούμπουλα, κοντά στην Τύλισσο. Πιο πρόσφατα, κατά τη διάρκεια της κατοχής του Άξονα στην Ελλάδα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο γερμανικός στρατός κατασκεύασε παρατηρητήριο στο Στρουμπούλα, το οποίο ανατίναξαν μαζί με το παρεκκλήσι κατά την υποχώρηση τους. Το εκκλησάκι ξαναχτίστηκε μετά τον πόλεμο από τους κατοίκους των γύρω χωριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Κρήτης
Αντούν Μιχάνοβιτς
μικρογραφία|330x330εσ| Αντούν Μιχάνοβιτς μικρογραφία|200x200εσ| Οδός Αντούν Μιχάνοβιτς στο κέντρο του Ζάγκρεμπ. Ο Αντούν Μιχάνοβιτς (10 Ιουνίου 1796 - 14 Νοεμβρίου 1861) ήταν Κροάτης ποιητής και στιχουργός, πιο διάσημος για τη σύνταξη του εθνικού ύμνου της Κροατίας, ο οποίος μελοποιήθηκε από τον Γιόσιφ Ρούνιανιν και υιοθετήθηκε το 1891. Το Κλάντζεκ, η γενέτειρά του, κρατά ένα μνημείο για αυτόν και μία έκθεση των έργων του.
Ο Μιχάνοβιτς σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως στρατιωτικός δικαστής. Αφού ασχολήθηκε με τη διπλωματία, ήταν ο Αυστριακός πρόξενος στο Βελιγράδι, τη Θεσσαλονίκη, τη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη και το Βουκουρέστι. Αποσύρθηκε το 1858 ως υπουργικός σύμβουλος και έζησε στο Νόβι Ντόρι μέχρι το θάνατό του.
Το ποίημα που θα γινόταν ο Κροατικός ύμνος ήταν το Horvatska domovina. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο πολιτιστικό περιοδικό Danica ilirska, Νο. 10, επιμελημένο από τον Λιούντεβιτ Γκάι, το 1835. Ο ίδιος ο ύμνος θα γίνει γνωστός ως Lijepa naša (Όμορφη πατρίδα), καθώς αυτές είναι οι δύο πρώτες λέξεις του ποιήματος.
Ο Μιχάνοβιτς έγραψε επίσης ένα μικρό αλλά σημαντικό βιβλίο, το Rěč domovini o hasnovitosti pisanja vu domorodnom jeziku (Λόγος για την πατρίδα για τα οφέλη από το γράψιμο στη μητρική γλώσσα), που δημοσιεύτηκε στη Βιέννη το 1815. Οι ιδέες σε αυτό το βιβλίο έγιναν ένα από τα θεμέλια του Ιλιριανού Κινήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στιχουργοί Κατηγορία:Κροάτες εθνικοί αφυπνιστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλεξάνδρα, Κόμισσα του Φρέντερικσμποργκ
Η Αλεξάνδρα, Κόμισσα του Φρέντερικσμποργκ (Alexandra af Frederiksborg, γεννημένη ως Αλεξάνδρα Χριστίνα Μάνλεϊ (Alexandra Christina Manley, 30 Ιουνίου 1964 -) είναι η πρώτη σύζυγος του πρίγκιπα Ιωακείμ της Δανίας, νεότερος γιος της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ της Δανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου 1964 στην Πόλη της Βικτώριας στο Χονγκ Κονγκ. Είναι κόρη του Ρίτσαρντ Νάιτζελ Μάνλεϊ και της Χριστίνας Μαρίας Νοβόνυ. Από την πλευρά του πατέρα της έχει Αγγλική και Κινέζικη καταγωγή, ενώ από την μητέρα της έχει Τσέχικη και Αυστριακή καταγωγή.
Σπούδασε διεθνείς επιχειρήσεις σε πανεπιστήμια στην Αυστρίας, την Ιαπωνίας και την Αγγλίας. Δεν είναι γνωστό αν έχει αποκτήσει πτυχίο πανεπιστημίου.
Η Αλεξάνδρα γνώρισε τον πρίγκιπα Ιωακείμ το 1994 σε ένα πάρτι στο Χονγκ Κονγκ, όπου εργαζόταν για μια ναυτιλιακή εταιρεία της Δανίας. Ο αρραβώνας τους ανακοινώθηκε επισήμως το Μάιο του 1995.
Ο γάμος τους έγινε στις 18 Νοεμβρίου 1995 στο παρεκκλήσι του Κάστρου του Φρέντερικσμποργκ. Όταν παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ιωακείμ, η Αλεξάνδρα έπρεπε να παραιτηθεί από τη βρετανική της ιθαγένεια και να εγκαταλείψει την καριέρα της στο μάρκετινγκ. Επίσης άλλαξε το θρησκευτική της πίστη. Η Αλεξάνδρα, ήταν Αγγλικανίδα και έλαβε την Ευαγγελική Λουθηρανική πίστη.
Η Αλεξάνδρα και ο Ιωακείμ απέκτησαν μαζί δύο παιδιά:
Μέχρι τα μέσα του 2004 κυκλοφορούσαν φήμες ότι ο γάμος της με τον πρίγκιπα Ιωακείμ είχε προβλήματα. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2004, η Αλεξάνδρα και ο Ιωακείμ ανακοίνωσαν το χωρισμό τους και την ενδεχόμενο του διαζυγίου. Ήταν το πρώτο διαζύγιο στη βασιλική οικογένεια από το 1846. Το διαζύγιο βγήκε οριστικά στις 8 Απριλίου 2005.
Στα μέσα του 2005 δημοσιεύματα ήθελαν την Αλεξάνδρα να έχει σχέση με τον Μαρτίν Γιόργκεσεν, ένα Δανό φωτογράφο και 18 χρόνια νεότερό της. Στις 3 Μαρτίου 2007 έγινε ο γάμος του ζευγαριού. Τον Σεπτέμβριο του 2015 ανακοινώθηκε ότι η Αλεξάνδρα και ο Γιόργκεσεν χωρίζουν μετά από οκτώμισι χρόνια γάμου.
Απώλεια πριγκιπικών τίτλων των παιδιών της
Οι δύο γιοι της Αλεξάνδρας, όπως και τα άλλα δύο παιδιά του πρίγκιπα Ιωακείμ, ο Ερρίκος και η Αθηνά, έχασαν τους πριγκιπικούς τους τίτλους και τις προσφωνήσεις που τους συνόδευαν (Αυτού/Αυτής Βασιλική Υψηλότητα) με ανακοίνωση των Ανακτόρων τον Σεπτέμβριο του 2022. Δεν έχασαν ωστόσο την θέση τους στην σειρά διαδοχής του Δανικού Θρόνου. Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2023.Τα 4 παιδιά διατηρούν τους τίτλους του Κόμη/της Κόμισσας του Μομπεζά και προσφωνούνται ως η «Αυτού/Αυτής Εξοχότητα»
Η ανακοίνωση εξηγούσε ότι «με αυτήν την απόφασή της, Η ΑΜ η Βασίλισσα επιθυμεί να δημιουργήσει εκείνο το πλαίσιο για τους 4 εγγονούς, που θα τους επιτρέψει να σχηματίσουν τις ζωές τους με πολύ μεγαλύτερη άνεση δίχως να περιορίζονται από τις ιδιαίτερες συνθήκες και καθήκοντα που ο επίσημος δεσμός με τον Βασιλικό Οίκο της Δανίας εμπεριέχει».
Τίτλοι
Μετά το διαζύγιό της με τον πρίγκιπα Ιωακείμ, η Αλεξάνδρα πλέον υιοθέτησε την προσφώνηση της Αυτής Υψηλότητας αντί για αυτήν της «Αυτής Βασιλικής Υψηλότητας». Παράλληλα της χορηγήθηκε ο τίτλος ευγενείας της Κόμισσας του Φρέντερικσμποργκ. Μετά τον δεύτερό της γάμο της αφαιρέθηκε ο τίτλος της πριγκίπισσας και απέκτησε την προσφώνηση της «Αυτής Εξοχότητας».
Τιμητικές διακρίσεις
Δανικές
Ξένες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Κόμισσες της Δανίας
Τζόρνταν Μπελ
Ο Τζόρνταν Τρένι Μπελ (γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1995) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς του NBA G League. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Όρεγκον Ντακς. Ως νεώτερος το 2017, ο Μπελ κέρδισε διακρίσεις ως μέλος της δεύτερης ομάδας της διάσκεψης στο Πακ-12, όταν ονομάστηκε επίσης αμυντικός παίκτης της χρονιάς στη διάσκεψη. Επιλέχθηκε στο ντραφτ στον δεύτερο γύρο του ντραφτ του NBA του 2017 από τους Σικάγο Μπουλς. Ο Μπελ κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα στην πρώτη χρονιά του, όταν οι Ουόριορς νίκησαν τους Κλίβελαντ Καβαλίερς το 2018.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Μπελ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες και φοίτησε στο Πολυτεχνικό Λύκειο του Λονγκ Μπιτς στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια.
Κολεγιακή πορεία
Ο Μπελ δεσμεύτηκε στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον να παίξει στο κολεγιακό μπάσκετ.
Ο Μπελ είχε κόκκινη εμφάνιση το 2013. Ως πρωτοετής στο Όρεγκον, ο Μπελ είχε μέσο όρο 5,1 πόντους, 6,1 ριμπάουντ και 2,7 τάπες ανά παιχνίδι. Οι 94 τάπες του ήταν σχολική επίδοση για μία χρονιά. Ως δευτεροετής με κόκκινη ενδυμασία, είχε μέσο όρο 7,0 πόντους, 5,4 ριμπάουντ και 1,8 τάπες ανά παιχνίδι. Ως νεανικός με κόκκινη εμφάνιση, ο Μπελ είχε μέσο όρο 10,9 πόντους, 8,8 ριμπάουντ και 2,3 τάπες ανά παιχνίδι και βοήθησε να οδηγήσει το Όρεγκον στο Φάιναλ Φορ.
Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς (2017–2019)
Στις 18 Απριλίου 2017, ο Μπελ δήλωσε για το ντραφτ του ΝΒΑ του 2017, και επιλέχθηκε με την 38η επιλογή από τους Σικάγο Μπουλς και αργότερα ανταλλάχθηκε στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς για 3,5 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά.
Ο Μπελ συμμετείχε στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2017.
Στις 22 Δεκεμβρίου, απέναντι στους Λος Άντζελες Λέικερς, ο Μπελ σημείωσε 20 πόντους, υψηλό σταδιοδρομίας, παίρνοντας 10 ριμπάουντ ,προσωπικό υψηλό, σε 25 λεπτά. Στις 14 Απριλίου 2018, ο Μπελ έκανε την πρώτη εμφάνισή του στα πλέι οφ του ΝΒΑ, ερχόμενος από τον πάγκο με τρεις πόντους και δύο ριμπάουντ σε μία νίκη με 113–92 επί των Σαν Αντόνιο Σπερς. Οι Ουόριορς έφθασαν στους Τελικούς του ΝΒΑ του 2018, όπου θα σάρωναν τους Κλίβελαντ Καβαλίερς σε τέσσερις αγώνες.
Ο Μπελ έπαιξε στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2018 με τους Ουόριορς. Στις 27 Μαρτίου 2019, οι Ουόριορς απέκλεισαν τον Μπελ για ένα παιχνίδι λόγω «επιζήμιας συμπεριφοράς στην ομάδα». Στις 16 Μαΐου 2019, ο Μπελ ήλθε από τον πάγκο και σημείωσε 11 πόντους στα πλέι οφ, με 3 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα και μία ασίστ και μία τάπα σε μία νίκη με 114–111 επί των Πόρτλαντ Μπλέιζερς. Στις 20 Μαΐου, ο Μπελ έκανε το πρώτο του ξεκίνημα στην αρχική πεντάδα στα πλέι οφ στην σταδιοδρομία του σε μία νικηφόρα σειρά με τους Μπλέιζερς, συνεισφέροντας με 7 πόντους, 2 ασίστ και ένα κλέψιμο. Οι Ουόριορς έφθασαν στους Τελικούς του ΝΒΑ το 2019, αλλά ηττήθηκαν σε 6 αγώνες από τους Τορόντο Ράπτορς.
Μέμφις Γκρίζλις (2020)
Στις 5 Φεβρουαρίου 2020, ο Μπελ και ο Ρόμπερτ Κόβινγκτον ανταλλάχθηκαν από τους Τίμπεργουλβς στους Χιούστον Ρόκετς με μία συμφωνία τεσσάρων ομάδων και 12 παικτών. Την επόμενη μέρα, ανταλλάχθηκε στους Μέμφις Γκρίζλις για τον Μπρούνο Καμπόκλο και για μία ανταλλαγή επιλογής του δεύτερου γύρου του 2023. Στις 2 Μαρτίου 2020, ο Μπελ παραιτήθηκε από τους Μέμφις Γκρίζλις.
Φρομόν
Το Φρομόν (γαλλικά: Fromont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Τζόρνταν Μπελ
Μέμφις Γκρίζλις (2020)
Στις 11 Μαρτίου 2020, οι Κάπιταλ Σίτι Γκόου-Γκόου του NBA G League ανακοίνωσαν ότι είχαν προσθέσει τον Μπελ μετά την παραίτησή του, αλλά ο Bell δεν είχε ακόμη κάνει την πρώτη εμφάνισή του εντός γηπέδου για αυτήν την ομάδα μέχρι την περίοδο 2019-20 –Η χρονιά διακόπηκε λόγω της πανδημίας COVID-19. Η διοργάνωση της G League αργότερα ακυρώθηκε.
Φρομόν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φρομοντουά (γαλλικά: Fromontois).
Τζόρνταν Μπελ
Μέμφις Γκρίζλις (2020)
Στις 29 Ιουνίου 2020, οι Κλίβελαντ Καβαλίερς ανακοίνωσαν ότι υπέγραψαν με τον Μπελ διετές συμβόλαιο. Στις 22 Νοεμβρίου 2020, ο Μπελ, μαζί με τον Αλφόνο Μακκίνι, ανταλλάχθηκαν στους Λέικερς με αντάλλαγμα τον Τζαβάλ Μακγκί. Ωστόσο, ο Μπελ παραιτήθηκε την επόμενη μέρα.
Φρομόν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Τζόρνταν Μπελ
Ουάσινγκτον Ουίζαρντς (2021)
Στις 19 Δεκεμβρίου 2020, ο Μπελ υπέγραψε με τους Ουάσιγκτον Ουίζαρντς, αλλά παραιτήθηκε την ίδια μέρα και στη συνέχεια προστέθηκε στους Ίρι Μπέιχοκς ως παίκτης που είχε αποσταλεί από τους Κάπιταλ Σίτι Γκόου-Γκόου στις 12 Ιανουαρίου 2021.
Ωστόσο, πριν παίξει για την Ίρι, ο Μπελ υπέγραψε στις 23 Ιανουαρίου 2021, ένα συμβόλαιο 10 ημερών με τους Ουίζαρντς, αλλά μετά από τρία παιχνίδια, αποδεσμεύτηκε στις 31 Ιανουαρίου
Ίρι Μπέιχοκς (2021)
Στις 2 Φεβρουαρίου 2021, οι Μπέιχοκς πρόσθεσαν ξανά τον Μπελ στη σύνθεση της Ίρι για την έναρξη της χρονιάς της G League. Είχε μέσο όρο 17,6 πόντους, 9,3 ριμπάουντ και 3,3 ασίστ ανά παιχνίδι σε επτά παιχνίδια για την Έρι.
Επιστροφή στην Ουάσιγκτον (2021)
Στις 14 Απριλίου 2021, ο Μπελ υπέγραψε ένα δεύτερο δεκαήμερο συμβόλαιο με τους Ουίζαρντς.
Επιστροφή στο Γκόλντεν Στέιτ (2021)
Στις 13 Μαΐου 2021, ο Μπελ υπέγραψε συμβόλαιο διπλής κατεύθυνσης με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Σάντα Κρουζ Ουόριορς (2021)
Τον Αύγουστο του 2021, ο Μπελ εντάχθηκε στους Ατλάντα Χοκς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2021, σημειώνοντας 6 πόντους σε 17 λεπτά με 3 στα 4 σουτ στον πρώτο αγώνα του σε μία ήττα με 85-83 με τους Μπόστον Σέλτικς. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2021, υπέγραψε εκ νέου με τους Ουόριορς, αλλά ακυρώθηκε ως μία από τις τελευταίες περικοπές πριν από την έναρξη της κανονικής περιόδου. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Μπελ εντάχθηκε στους Σάντα Κρουζ Ουόριορς.
Σικάγο Μπουλς (2021–2022)
Στις 30 Δεκεμβρίου 2021, ο Μπελ υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Σικάγο Μπουλς, την ομάδα που τον είχε επιλέξει αρχικά, χρησιμοποιώντας την εξαίρεση για τις δυσκολίες που έγινε διαθέσιμη όταν οι Μπουλς είχαν πολλούς παίκτες στα πρωτόκολλα υγείας και ασφαλείας του ΝΒΑ.
Επιστροφή στη Σάντα Κρουζ (2022)
Στις 9 Ιανουαρίου 2022, ο Μπελ επαναγοράστηκε από τους Σάντα Κρουζ Ουόριορς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάντα Κρουζ Ουόριορς Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ανισότητα Τσουνγκ-Έρντος
Στην θεωρία πιθανοτήτων, η ανισότητα Τσουνγκ-Έρντος δίνει ένα κάτω φράγμα στην ένωση γεγονότων. Πιο συγκεκριμένα, για οποιαδήποτε n γεγονότα με, ισχύει ότι
Στην εργασία των Τσουνγκ και Έρντος η ανισότητα εμφανίζεται με την ισοδύναμη μορφή,
Απόδειξη
Η απόδειξη στηρίζεται στην εξής ανισότητα της μεθόδου της δεύτερης ροπής, όπου για κάθε μη-αρνητική τυχαία μεταβλητή X,
Θα χρησιμοποιήσουμε τις δείκτριες τυχαίες μεταβλητές για τα γεγονότα A_i. Από τις ιδιότητες των δείκτριων τυχαίων μεταβλητών έχουμε ότι και Συνδυάζοντας αυτές τις δύο σχέσεις έχουμε ότι, Επίσης, η πιθανότητα να γίνει οποιοδήποτε από τα n γεγονότα είναι ισοδύναμη με την πιθανότητα το άθροισμα των δεικτών να είναι μεγαλύτερο του μηδενός. Επομένως, Επομένως συνδυάζοντας τις και  η αρχική ανισότητα γράφεται ως εξής Θέτοντας, η ανισότητα παίρνει την μορφή η οποία προκύπτει από αναδιάταξη της ανισότητα της μεθόδου της δεύτερης ροπής.
Παραπομπές
Τσουνγκ
Σαχαριανός Άτλαντας
Ο Σαχαριανός Άτλας (الأطلس الصحراوي) είναι οροσειρά του συστήματος του Άτλαντα. Βρίσκεται κυρίως στην Αλγερία, με το ανατολικό άκρο του να βρίσκεται στην Τυνησία. Παρόλο που δεν είναι τόσο ψηλός όσο ο Άτλας του Μαρόκου, οι κορυφές του είναι πιο επιβλητικές από την οροσειρά του Άτλαντα του Τελλ που εκτείνεται παράλληλα και πιο κοντά στην ακτή. Η ψηλότερη κορυφή στην οροσειρά είναι η Τζεμπέλ Αϊσά στην οροσειρά Κσουρ στα 2.236 μέτρα (7.336 πόδια).
Γεωγραφία
Ο Σαχαριανός Άτλαντας περιλαμβάνει αρκετές υπο-οροσειρές: την Οροσειρά Κσουρ στα δυτικά, την Οροσειρά Αμούρ στα κεντρικά της και την οροσειρά Ουλέντ-Ναΐλ στο ανατολικό της άκρο. Περιλαμβάνει επίσης την οροσειρά Ωρές (Μπελεζμά), τα όρη Χοντνά, την οροσειρά Νεμεμσά και τα όρη Ζαμπ. Ο Άτλας του Τελλ και ο Σαχαριανός Άτλας συγχωνεύονται στα ανατολικά στην οροσειρά Τεμπέσα και στα όρη Μετζερντά.
Συνορεύει στα βορρά με τα Ωτ Πλαιν, και είναι ένα από τα απέραντα οροπέδια της Αφρικής, που σχηματίζεται από πετρώματα αρχαίας βάσης που καλύπτονται από ιζήματα ρηχών θαλασσών και προσχωσιγενών αποθέσεων.
Ανάμεσα στα ποτάμια του Άτλαντα, ο Σαχαριανός Άτλας τροφοδοτεί ουαντί. Μεταξύ αυτών είναι τα ουαντί Σελίφ και Τουίλ, κοίλες ποταμού που περιέχουν νερό μόνο κατά τη διάρκεια των υγρών περιόδων, αποστραγγίζοντας αντίστοιχα τις οροσειρές Αμούρ και Ουλέντ-Ναΐλ του Σαχαριανού Άτλαντα.
Τα όρη του Σαχαριανού Άτλαντα σηματοδοτούν το βόρειο άκρο της ερήμου της Σαχάρας. Τα βουνά δέχονται βροχοπτώσεις και είναι καταλληλότερα για την εξάσκηση γεωργίας από ότι τα οροπέδια στα βόρεια. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της περιοχής είναι Βέρβεροι Σαουί.
Παραπομπές
Ατλας Σαχαριανος
Φυμπλαίν
Το Φυμπλαίν (γαλλικά: Fublaines) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φυμπλαινουά (γαλλικά: Fublainois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γκαραντρεβίλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαραντρεβιλουά (γαλλικά: Garentrevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γκατέν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκατινουά (γαλλικά: Gastinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λα Ζενεβραί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Λα Ζενεβραί (γαλλικά: La Genevraye) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζενεβριέν (γαλλικά: Genevriens).
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης εορτάζεται στις 21 Μαρτίου και ανακηρύχθηκε από την Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών το 1999 «με στόχο να υποστηρίξει τη γλωσσική πολυμορφία μέσω της ποιητικής έκφρασης και να αυξήσει την ευκαιρία να ακουστούν οι γλώσσες που απειλούνται με εξαφάνιση». Σκοπός της είναι να προωθήσει την ανάγνωση, τη γραφή, τη δημοσίευση και διδασκαλία της ποίησης σε όλο τον κόσμο και, όπως λέει η αρχική διακήρυξη της UNESCO, «να προσφέρει νέα αναγνώριση και ώθηση στα εθνικά, περιφερειακά και διεθνή κινήματα ποίησης».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποιηση Παγ
Έξοδος 1947 (πλοίο)
right|thumb|Το πλοίο Έξοδος 1947 Στις 11 Ιουλίου 1947 το πλοίο Έξοδος 1947 ξεκίνησε από τη Γαλλία, μεταφέροντας περισσότερους από 4.500 Εβραίους από την Ευρώπη στην Παλαιστίνη. Πολλοί από τους επιβαίνοντες στο πλοίο ήταν επιζώντες από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το ταξίδι αυτό έγινε στα πλαίσια της Aliyah Bet, της παράνομης μετανάστευσης των Ευρωπαίων Εβραίων (1934-1948) προς την Παλαιστίνη, που τότε ήταν υπο Βρετανική Εντολή. Επτά ημέρες μετά την αναχώρηση, ενώ το πλοίο έπλεε 20 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Παλαιστίνης, δυνάμεις του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού το κατέλαβαν και το οδήγησαν στη Χάιφα. Εκεί οι επιβάτες επιβιβάστηκαν σε τρία άλλα πλοία και οδηγήθηκαν πίσω στη Γαλλία. Όμως οι γαλλικές αρχές δήλωσαν ότι θα επέτρεπαν την αποβίβαση μόνο σε όσους Εβραίους ήθελαν να αποβιβαστούν στη Γαλλία. Μετά την άρνηση τους να αποβιβαστούν οικιοθελώς, οι Εβραίοι επιβάτες του Έξοδος 1947 οδηγήθηκαν αρχικά στο Αμβούργο, που ήταν τότε στη Βρετανική Ζώνη Κατοχής, και στη συνέχεια σε στρατόπεδα εκτοπισθέντων κοντά στο Λίμπεκ (Lübeck) και στο Pöppendorf.
Το ταξίδι του Έξοδος 1947 και ο τρόπος αντιμετώπισης των Εβραίων επιβατών από τη βρετανική πλευρά προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο στη Βρετανία όσο και σε άλλες χώρες. Σύμφωνα με ιστορικούς το γεγονός συνέβαλε στο να υπάρξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την κοινή γνώμη για τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος και να αυξηθεί ο αριθμός αυτών που υποστήριζαν την ανάγκη δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εξοδος Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία
Ζερμινί-λ'Εβέκ
Το Ζερμινί-λ'Εβέκ (γαλλικά: Germigny-l'Évêque) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζερμινιουά (γαλλικά: Germignois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ματτίας των Μεδίκων
O Ματτίας (Ματθαίος), ιταλ. Mattias, (9 Μαΐου 1613 - 11 Οκτωβρίου 1667) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Σιένα (1629-36, 41-43, 44-67).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.
Όπως και ο δευτερότοκος Τζανκάρλο, ο Ματτίας ξεκίνησε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, αλλά διαπίστωσε ότι προτιμούσε τη στρατιωτική στα 16 έτη του. Το 1621 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φερδινάνδος Β΄. Το 1629 απεβίωσε η θεία του Αικατερίνη των Μεδίκων, η κυβερνήτης της Σιένα και τη διαδέχθηκε. Εγκαταστάθηκε στην πόλη και περνούσε πολύ χρόνο. Έγινε πολύ δημοφιλής εκεί.
Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο πήρε το 1631 το μέρος των Αυστριακών και έλαβε μέρος στη μάχη του Λύτσεν. Εκεί γνώρισε τον πολιτικό Οττάβιο Πικκολομίνι από τη Σιένα. Ο Ματτίας επέστρεψε στην Τοσκάνη το 1641 και ανέλαβε πάλι κυβερνήτης της Σιένα, αλλά δεν έμεινε πολύ εκεί λόγω των Πολέμων του Κάστρο. Ο θείος του Φερδινάνδος Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας του ανέθεσε την ύπατη στρατιωτική εξουσία, έτσι διοίκησε την Ένωση της Βενετίας, της Τοσκάνης, της Πάρμας και της Μόντενα εναντίον του πάπα Ουρβανού Η΄ Μπαρμπερίνι, αφήνοντας τη διακυβέρνηση της Σιένα στο νεότερο αδελφό του Λεοπόλδο.
Ήταν λάτρης των Τεχνών και ήταν προστάτης του ζωγράφου Γιούστους Σούστερμανς, του Βολτερράνο Βολτέρρα και άλλων επιφανών καλλιτεχνών. Όταν ήταν στη Γερμανία, απέκτησε επιστημονικά όργανα όπως ηλιακά ωρολόγια, αστρολάβους και πυξίδες, που όλα τα κατέθεσε αργότερα στο Ουφίτσι. Μετέπειτα υπέφερε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) και ξανασκέφτηκε να αναλάβει την εκκλησιαστική σταδιοδρομία, αλλά ασθένησε και απεβίωσε το 1667 στα 54 έτη του. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων στο ναό του Σαν Λορέντσο στη Φλωρεντία. Δεν είχε νυμφευτεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Ζερμινί-σου-Κουλόν
Το Ζερμινί-σου-Κουλόν (γαλλικά: Germigny-sous-Coulombs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζερμινουά (γαλλικά: Germinois).
Σοφία Αλβερτίνα της Σουηδίας
Η Σοφία Αλβερτίνα της Σουηδίας (Sofia Albertina av Sverige, 8 Οκτωβρίου 1753 - 17 Μαρτίου 1827) ήταν κόρη του Αδόλφου Φρειδερίκου της Σουηδίας.
Βιογραφία
Η Σοφία Μαρία Λουίζα Φρειδερίκη Αλβερτίνα γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1753 στη Στοκχόλμη, και ήταν το νεότερο παιδί και η μοναχοκόρη του Αδόλφου Φρειδερίκου της Σουηδίας και της Λουίζας Ουλρίκας της Πρωσίας.
Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών διορίστηκε βοηθός του μονής του Κέντλινμπουργκ και από το 1787 κατείχε τη θέση της ηγουμένης μέχρι το 1803. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θητείας της ως ηγουμένη, παρέμεινε τον περισσότερο καιρό στη Σουηδία.
Η Σοφία είχε μεγάλη προσήλωση στη μητέρα της, ειδικά όταν η Χήρα Βασίλισσα υποβιβάστηκε από τον γιο της, τον Γουσταύο Γ΄ της Σουηδίας. Σύμμαχος της μητέρα της, η Σοφία Αλβερτίνα δεν είχε καλές σχέσεις με τον αδελφό της. Από το 1794 κατοικούσε στο Παλάτι του Πρίγκιπα. Σύμφωνα με τη διαθήκη της, μετά το θάνατό της το παλάτι πέρασε στην κατοχή του Διαδόχου Πρίγκιπα της Σουηδίας, Όσκαρ.
Πέθανε στις 17 Μαρτίου 1829 στη Στοκχόλμη σε ηλικία 75 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Ρίνταρχολμεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Ηγουμένες του Κέντλινμπεργκ Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Πλάτανος Λάρισας
Ο Πλάτανος είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καλλιθέας Φαρσάλων, της Δημοτικής Ενότητας Ναρθακίου και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Ο Πλάτανος Λάρισας βρίσκετται σε υψόμετρο 329 μέτρων και έχει πληθυσμό 10 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Ως το 1940 ονομαζόταν Τσακερλί και μέχρι το 1957, Ισακερλίον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Ζεβρ-λε-Σαπίτρ
Το Ζεβρ-λε-Σαπίτρ (γαλλικά: Gesvres-le-Chapitre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζεβρουά (γαλλικά: Gesvrois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Χέντρικ Μπάρυ
δεξιά|μικρογραφία|339x339εσ| [[Έρασμος, πορτρέτο σε χαρακτικό από τον Μπάρυ, 1671]] Ο Χέντρικ Μπάρι (περ. 1632 – 16 Φεβρουαρίου 1707) ήταν διαπρεπής Ολλανδός χαράκτης.
Ο Μπάρι γεννήθηκε και πέθανε στη Χάουντα. Φαίνεται από το ύφος του ότι ήταν είτε μελετητής του Κορνέλις Φίσσερ (Cornelis Visscher), είτε διαμορφώθηκε από τον τρόπο του. Έχουμε πολλές πλάκες του με πορτρέτα και διάφορα θέματα, εκτελεσμένα πολύ τακτοποιημένα με τον τάφο, τα οποία έχουν μεγάλη αξία, αν και σε καμία περίπτωση δεν ισούνται με τα έργα του Φίσσερ. Γενικά εγχάραξε στις πλάκες του το όνομά του, "H. Bary", και μερικές φορές "HB". Έχουν διασωθεί τα εξής έργα του:
Πορτρέτα
δεξιά|μικρογραφία|274x274εσ| Joost van den Vondel, πορτρέτο του Bary, 1682.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί χαράκτες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κοινότητα Στερνών Ηρακλείου
Η Κοινότητα Στερνών αποτελεί κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με τον οποίο ο οικισμός Στέρνες ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της η κοινότητα περιλαμβάνει τον οικισμό Άγιο Νικόλαο καθώς και την Μονή Κουδουμά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 327 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Τσατσάκη.
Κοινοτάρχες Στερνών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Στερνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Άνκα Ομπρένοβιτς
Η Πριγκίπισσα Άνκα Ομπρένοβιτς (αργότερα Άνκα Κονσταντίνοβιτς, Анка Обреновић  ; 1 Απριλίου 1821 - 29 Μαΐου/10 Ιουνίου 1868) ήταν μέλος της σερβικής βασιλικής δυναστείας Ομπρένοβιτς ως ανιψιά του ιδρυτή της δυναστείας Μίλος Ομπρένοβιτς Α', πρίγκιπα της Σερβίας. Ήταν, επίσης, κοινωνική ηγέτιδα και συγγραφέας της οποίας οι μεταφράσεις το 1836 ήταν τα πρώτα λογοτεχνικά έργα που συνέταξε μία γυναίκα που δημοσιεύθηκε στη Σερβία. Ήταν η έμπνευση για ένα ποίημα του διάσημου Κροάτη ποιητή Αντούν Μιχάνοβιτς ο οποίος ήθελε να την παντρευτεί όταν εκείνη ήταν 16 ετών και εκείνος 41 ετών. Το 1860, ίδρυσε ένα από τα πρώτα Σερβικά σαλόνια στο σπίτι της στο Βελιγράδι. Ήταν επίσης γνωστή ως "Anka pomodarka" ("Άνκα η μοντέρνα").
Δολοφονήθηκε μαζί με τον πρώτο ξάδερφό της πρίγκιπα Μιχαήλ Γ΄, ο οποίος ήταν τότε ο κυβερνών πρίγκιπας της Σερβίας.
Οικογένεια
αριστερά|μικρογραφία|390x390εσ| Η πριγκίπισσα Άνκα με τον πατέρα της Πρίγκιπα Τζεβρέμ και τον αδερφό της Πρίγκιπα Μίλος Η Πριγκίπισσα Άνκα γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1821, η τρίτη κόρη του πρίγκιπα Γεβρέμ Ομπρένοβιτς και της Τομάνιγια Μπογκίσεβιτς, κόρης του Βοεβόδα Αντόνιγιε Μπογκίσεβιτς. Ο πατέρας της, ο οποίος υπηρέτησε επίσης ως Κυβερνήτης του Βελιγραδίου και αντιβασιλέας της Σερβίας (1839), ήταν μικρότερος αδελφός του Σέρβου πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς Α'. Οι παππούδες από την πλευρά του πατέρα της ήταν ο Τεοντόρ Μιχαΐλοβιτς, ο οποίος ήταν ένας φτωχός ιδιοκτήτης γης που προερχόταν από το Μαυροβούνιο και ο Βίσντζα Γκοτζκόβιτς. Είχε τέσσερις αδελφές, τη Γιελένα, τη Σιμεόνα, την Γιεκατερίνα και την Αναστασία και έναν αδερφό, τον Μίλος, του οποίου ο γιος αργότερα θα βασίλευε ως Πρίγκιπας Μιλάν Δ' και Βασιλιάς Μιλάν Α'.
Πρόωρα λογοτεχνικά επιτεύγματα
Περιγράφηκε ως «πολύ όμορφη, πολύ έξυπνη και καλά μορφωμένη». Ήταν προφανώς πιο μοντέρνα από τις κόρες του Πρίγκιπα Μίλος, Πέτριγια και Σάβκα, που φορούσαν ακόμα παραδοσιακά τουρκικά ρούχα. Στην πραγματικότητα, ένας υπάρχων πίνακας της Άνκα την απεικονίζει να κάθεται στο πιάνο της φορώντας ένα μοντέρνο και κομψό φόρεμα. Ήταν πραγματικά ένα από τα λίγα άτομα στη Σερβία εκείνη την εποχή που κατείχε και έπαιζε πιάνο. Ήταν ο έντονος νεωτερισμός της Άνκας που της κέρδιες αργότερα το sobriquet Anka pomodarka ("Άνκα η Μοντέρνα").
Ένας Γάλλος που γνώρισε την Άνκα σχολίασε την καλή εμφάνιση, το πνεύμα και τα σημαντικά επιτεύγματά της. Η ικανότητά της να μιλά γαλλικά ήταν σπάνια μεταξύ των συγχρόνων της. Ο πατέρας της, Γιεβρέμ ήταν ο πρώτος άντρας στο Βελιγράδι που εισήγαγε τα δυτικά ευρωπαϊκά έθιμα και τρόπους στο σπίτι του. Είχε επίσης μία εκτεταμένη βιβλιοθήκη. Την αγάπη του για τη λογοτεχνία μοιραζόταν η Άνκα, η οποία μαζί με τα αδέλφια της, έλαβε εξαιρετική εκπαίδευση από έναν από τους καλύτερους δασκάλους της Σερβίας. Στην ηλικία των 13, η Άνκα δημοσίευσε μία σειρά παραβολών που είχε μεταφράσει επίπονα από τα πρωτότυπα γερμανικά - μία γλώσσα την οποία μιλούσε επίσης άπταιστα. Συνέχισε να δημοσιεύει τα γραπτά της σε μία ποικιλία περιοδικών, συμπεριλαμβανομένου του λογοτεχνικού περιοδικού Danica ilirska, στο οποίο χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό της, «Μια γυναίκα της Ιλλυρίας από τη Σερβία». Δύο χρόνια αργότερα, το 1836, δημοσίευσε μία συλλογή των μεταφράσεών της, που ήταν το πρώτο λογοτεχνικό έργο που εκδόθηκε ποτέ από μία γυναίκα στη Σερβία.
Η Άνκα, ενώ ήταν ακόμη έφηβη, προσέλκυσε και ενέπνευσε πολλούς ποιητές, μερικοί από τους οποίους αφιέρωσαν ποιήματα καθώς και ολόκληρους όγκους ποίησης σε αυτήν, συγκρίνοντάς την με ενθουσιασμό με την αρχαία ελληνική γυναίκα ποιήτρια, τη Σαπφώ και τη Μιλησιανή Ασπασία, της οποίας το πνεύμα και η συνομιλία είχε προσελκύσει τους μεγαλύτερους συγγραφείς και φιλόσοφους στην Αθήνα. Ο Κροάτης ποιητής Αντούν Μιχάνοβιτς, ο οποίος ήταν ο αυστριακός πρόξενος στο Βελιγράδι και συχνός επισκέπτης του σπιτιού του πατέρα της, την ερωτεύτηκε βαθιά και τη ζήτησε σε γάμο. Εκείνη ήταν 16 χρονών τότε και εκείνος 41. Ενώ η πρόταση είχε την έγκριση του πατέρα της, ο αυταρχικός θείος της Άνκας, Πρίγκιπας Μίλος, αρνήθηκε κατηγορηματικά να δώσει τη συγκατάθεσή του στον γάμο, πιθανώς επειδή ο Μιχάνοβιτς ήταν Ρωμαιοκαθολικός, ενώ η Άνκα και η βασιλική οικογένεια ήταν Σέρβοι Ορθόδοξοι. Το 1839, ο Μιχάνοβιτς αναχώρησε από τη Σερβία. Δεν είναι γνωστό αν αυτός και η Άνκα συναντήθηκαν ποτέ ξανά. Το 1840 έγραψε ένα ποίημα για την Άνκα που είχε τίτλο "Η σκληρή νεαρή" (Kamena djeva) και που δημοσιεύθηκε το 1844 στο Danica ilirska.
Γάμος και απόγονοι
Το 1860, ίδρυσε ένα από τα πρώτα Σερβικά "σαλόνια" στο σπίτι της. Η «καλλιτεχνική συγκέντρωση» της Άνκας, όπως την ονόμασαν οι Σέρβοι, «επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την πνευματική αναγέννηση της σερβικής κοινωνίας τη δεκαετία του 1860». Η Άνκα κάλεσε τις πιο εξέχουσες καλλιτεχνικές και πνευματικές γυναίκες στο Βελιγράδι, καθώς και τις συζύγους ξένων διπλωμάτων στο περίφημο σαλόνι της, το οποίο παρουσίαζε μουσικές παραστάσεις μαζί με αναγνώσεις σερβικής, γαλλικής, γερμανικής και ιταλικής ποίησης. Στις συναντήσεις πραγματοποιούνταν, επίσης, συζητήσεις για την πολιτική και τις τρέχουσες υποθέσεις.
Κάποια στιγμή μετά το θάνατο του συζύγου της, η πριγκίπισσα Άνκα και η κόρη της, η Καταρίνα κλήθηκαν από τον ξάδερφό της Πρίγκιπα Μιχαήλ να ζήσουν στη βασιλική αυλή. Σε μία άγνωστη ημερομηνία, η Άνκα γέννησε μία νόθα κόρη από τον πρώην γαμπρό της, Γιόβαν Γερμάνι, ο οποίος ήταν ο σύζυγος της αδελφής της, Συμεόνα, η οποίος είχε πεθάνει το 1837 σε ηλικία 19 ετών. Η Άνκα απένειμε το όνομα της νεκρής αδερφής της στην κόρη της. Το παιδί, η Συμεόνα (πέθανε το 1915) αργότερα θα παντρευόταν έναν σημαντικό ρουμάνο υπουργό, τον Αλεξάντερ Λάχοβαρι (1841–1897), μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας Λάχοβαρι, με τον οποίο απέκτησε παιδιά και θα υπηρετούσε τη βασιλική σύζυγο Ελισάβετ της Ρουμανίας ως μία από τις κυρίες επί των τιμών της.
Δολοφονία
Από τον θάνατο του πρίγκιπα Μίλος, τον Σεπτέμβριο του 1860, ο μόνος γιος του και πρώτος ξάδελφος της Άνκας, ο πρίγκιπας Μιχαήλ είχε κυβερνήσει τη Σερβία για δεύτερη φορά μετά την καθαίρεση του το 1842 υπέρ του Αλέξανδρου Καραγεώργεβιτς. Περιγράφηκε ως ένας μορφωμένος και πολιτισμένος άνθρωπος, καθώς και ο πιο φωτισμένος Σέρβος ηγεμόνας. Η κόρη της Άνκα, Καταρίνα, ήταν η ερωμένη του, η οποία καλλιέργησε τις ελπίδες της να γίνει μία μέρα γυναίκα του, καθώς ο γάμος του Μιχαήλ με την Κόμισσα Ιουλία Ουνιάδη ντε Κέτελι ήταν άτεκνος και ο πρίγκηπας είχε αρχίσει να εξετάζει το διαζύγιο, με σκοπό να κάνει την Καταρίνα σύζυγό του. Στις 10 Ιουνίου 1868 η Άνκα, η Καταρίνα και ο πρίγκιπας Μιχαήλ έκαναν μια βόλτα στο πάρκο Κοσούτνγιακ, κοντά στην εξοχική κατοικία του Μιχαήλ στα περίχωρα του Βελιγραδίου, όταν πυροβολήθηκαν από δολοφόνους που πιστεύεται ότι πληρώθηκαν την αντίπαλη δυναστεία των Ομπρέντοβιτς, τους Καραγεώργεβιτς. Ο Μιχαήλ σκοτώθηκε και η Καταρίνα τραυματίστηκε. Η Άνκα φέρεται να πολέμησε γενναία με τους επιτιθέμενους της πριν σκοτωθεί επίσης.
Οι σερβικές εφημερίδες ανακοίνωσαν τον θάνατό της με την νεκρολογία: "Με την Αυτού Υψηλότητα του, η ξαδέλφη του κυρία Άνκα Κονσταντίνοβιτς σκοτώθηκε επίσης".
Κληρονομιά
Το 1902, η εγγονή της πριγκίπισσας Άνκας, η Νατάλια Κονσταντίνοβιτς παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Μίρκο του Μαυροβουνίου. Ο βασιλιάς που κάθισε στο σερβικό θρόνο ήταν ο ανιψιός της Άνκας, Αλέξανδρος Α, ο οποίος ήταν παντρεμένος με μία πολύ μεγαλύτερη του και καθόλου δημοφιλή γυναίκα, την Ντράγκα Μάσιν. Καθώς η πριγκίπισσα Ναταλίγια ήταν εγγονή της Άνκα, οπότε ήταν και απόγονος της δυναστείας Ομπρενόβιτς, η σερβική κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι σε περίπτωση που ο Αλέξανδρος πεθάνει άτεκνος, κάτι που φαινόταν πιθανό μετά από ψευδείς εγκυμοσύνες της Ντράγκα και την αυξανόμενη ηλικία της, το στέμμα της Σερβίας θα μεταβιβαζόταν στον πρίγκιπα Μίρκο. Τα γεγονότα, ωστόσο, δεν προχώρησαν σύμφωνα με τις ελπίδες του πρίγκιπα Μίρκο και της πριγκίπισσας Ναταλίγια. Μετά τη βάναυση δολοφονία του Βασιλιά Αλεξάνδρου και της Βασίλισσας Ντράγκα από μία ομάδα αξιωματικών του Στρατού με επικεφαλής τον Λοχαγό Ντραγκούτιν Ντιμιτρίγιεβιτς Άπις το βράδυ της 10/11 Ιουνίου 1903, το στέμμα, αντίθετα, μεταβιβάστηκε στον Πέτρο Καραγεώργεβιτς, ο οποίος θεωρήθηκε φιλο-Ρώσος, ενώ οι αντίπαλοι του Ομπρένοβιτς ήταν γνωστοί σύμμαχοι των απεχθέντων Αψβούργων. Ο Πέτρος ήταν ο προτιμώμενος υποψήφιος για το θρόνο στο απόγειο του Παν-σλαβικού εθνικισμού που είχε κατακλύσει τη Σερβία από τα μέσα του 19ου αιώνα.
Οι απόγονοι της πριγκίπισσας Άνκα είναι η μόνη γνωστή γραμμή που έχει επιβιώσει από τη δυναστεία Ομπρένοβιτς, της οποίας η αρσενική γραμμή εξαφανίστηκε μετά τη δολοφονία του βασιλιά Αλέξανδρου. Ο Νικόλα Πέτροβιτς-Νιέγκος είναι απόγονός της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ομπρένοβιτς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ζιρμουτιέ
Το Ζιρμουτιέ (γαλλικά: Giremoutiers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζιρμοντουά (γαλλικά: Giremontois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Απόδραση από το Αλκατράζ (Ιούνιος 1962)
Η απόδραση από το ομοσπονδιακό σωφρονιστήριο Αλκατράζ, μια εγκατάσταση υψίστης ασφάλειας που βρίσκεται στο νησί Αλκατράζ στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, πραγματοποιήθηκε από τους εκεί κρατούμενους Φρανκ Μόρις και αδελφούς Τζον και Κλάρενς Άνγκλιν, τον Ιούνιο του 1962. Οι τρεις άντρες κατάφεραν να βγουν από τα κελιά τους και να φύγουν από το νησί με αυτοσχέδια σχεδία.
Μετά από την απόδραση τους από τη φυλακή η ζωή τους και η τοποθεσία τους παραμένει άγνωστη. Ένας τέταρτος φυλακισμένος ο Άλεν Γουέστ, δεν κατάφερε να ξεφύγει από το κελί του εγκαίρως για να αποδράσει και αποφάσισε να ματαιώσει την απόπειρα διαφυγής του. Η απόδραση χαρακτηρίστηκε από περίπλοκο σχεδιασμό και εκτέλεση, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ψεύτικων κεφαλών για να ξεγελάσει τους φρουρούς, και την κατασκευή αυτοσχέδιων εργαλείων και σχεδίας.
Το 1979, το FBI έκλεισε επίσημα την έρευνά του, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι άντρες πνίγηκαν στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, ενώ προσπαθούσαν να φτάσουν στην ακτή. Ωστόσο, η αμερικανική υπηρεσία στρατού συνέχισε να διατηρεί τους δραπέτες στη λίστα των καταζητούμενων. Νέα περιστασιακά και ουσιαστικά στοιχεία συνεχίζουν να εμφανίζονται, προκαλώντας περαιτέρω έρευνα και συζητήσεις σχετικά με το κατά πόσον οι δραπέτες κατάφεραν να επιβιώσουν.
Προηγούμενες προσπάθειες
Από τους 36 φυλακισμένους που διοργάνωσαν 14 απόπειρες διαφυγής για τα 29 χρόνια που το Αλκατράζ υπηρέτησε ως ομοσπονδιακή φυλακή, συνελήφθησαν είκοσι τρεις, έξι πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν, δύο πνίγηκαν και πέντε (τρεις από τους οποίους είναι ο Μόρις και τα αδέλφια Τζον και Κλάρενς Άνγκλιν) θεωρούνται δραπέτες και εικάζεται ότι πνίγηκαν.
Δραπέτες - Φυλακισμένοι
μικρογραφία|180x180εσ|Φρανκ Μόρις
Φρανκ Μόρις
Ο Φρανκ Λι Μορις (1 Σεπτεμβρίου 1926 - εξαφανίστηκε στις 11 Ιουνίου 1962) γεννήθηκε στην Ουάσιγκτον, DC Εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα και τον πατέρα του κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας στα 11, και πέρασε τα περισσότερα από τα πρώιμα χρόνια του σε ανάδοχα σπίτια. Καταδικάστηκε για το πρώτο του έγκλημα σε ηλικία 13, και από τα τέλη της εφηβείας του είχαν συλληφθεί για εγκλήματα που κυμαίνονται από κατοχή ναρκωτικών έως ένοπλη ληστεία. Πέρασε τα περισσότερα από τα πρώτα του χρόνια στη φυλακή σερβίροντας μεσημεριανό γεύμα σε κρατούμενους. Αργότερα συνελήφθη ξανά στην παραλία του Μαϊάμι, για την κλοπή αυτοκινήτων και ένοπλη ληστεία. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Μόρις κατείχε το κορυφαίο 2% του γενικού πληθυσμού στη νοημοσύνη, όπως μετρήθηκε από τις δοκιμές IQ, εμφανίζοντας δείκτη νοημοσύνης 133. Εξέτισε την ποινή του ένα χρόνο στη Φλόριντα και τη Γεωργία. Λίγα χρόνια μετέπειτα, δραπέτευσε από το κρατικό σωφρονιστήριο της Λουιζιάνας ενώ εξέτιε ποινή 10 ετών για ληστείες τραπεζών. Συνελήφθη ένα χρόνο αργότερα, ενώ διέπραξε διάρρηξη και στάλθηκε στο Aλκατράζ στις 20 Ιανουαρίου 1960 ως τρόφιμος αριθμός AZ1441. μικρογραφία|139x139εσ|Τζον Άνγκλιν