cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγία Ωραιοζήλη
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1947
Οι νικητές
* Διεξήχθησαν στις 23 Νοεμβρίου στο Στάδιο. ** Περιλάμβανε: άλμα εις μήκος, ακοντισμό, δισκοβολία, 200μ, 1500μ. *** Την ομάδα αποτελούσαν οι: Μαστρογιάννης-Σακκής-Βάρφης-Γρηγοριάδης-Βεντίκος-Γρανίτσας.
(*) Οι επιδόσεις του Κ.Διακογιάννη: Μ΄γκος: 5.75 - Ακοντισμός: 32.80μ - Δισκοβολία 27.87μ - 200μ: 24.2, 1500μ 4.53.9
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1947 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Μαγνητοοπτικά φαινόμενα
Μαγνητοοπτικά φαινόμενα χαρακτηρίζονται εκείνα που οφείλονται στην επίδραση μαγνητικού πεδίου επί των οπτικών ιδιοτήτων των σωμάτων.
Την πρώτη συσχέτιση των μαγνητικών φαινομένων προς τα οπτικά έκανε ο Φαραντέι το 1848 παρατηρώντας ότι η επίδραση των μαγνητικών πεδίων επί του γραμμικά πολωμένου φωτός προκαλεί στροφή του επιπέδου πόλωσης, η δε γωνία στροφής είναι ανάλογη της έντασης του μαγνητικού πεδίου και του μήκους του φωτιζόμενου σώματος, εξαρτώμενη και από τον δείκτη διάθλασης του σώματος.
Έτσι καθορίζεται η μαγνητοοπτική σταθερά του Βερντέτ, που είναι η γωνία στροφής του επιπέδου πόλωσης, και που αντιστοιχεί σε μήκος σώματος ενός εκατοστόμετρου και έντασης μαγνητικού πεδίου ενός γκάους. Η σταθερά αυτή είναι διάφορη προς τα διάφορα σώματα. Όπως απέδειξε το 1896 ο Ζέεμαν ανάλογο μαγνητοοπτικό αποτέλεσμα προκαλείται και από τον ηλεκτρομαγνήτη.
Τα μαγνητοοπτικά φαινόμενα όπως και τα υπό του Σταρκ, το 1913, ανακαλυφθέντα ηλεκτροοπτικά φαινόμενα (παρόμοια), απετέλεσαν τις πειραματικές βάσεις της ηλεκτρομαγνητικής θεωρίας του φωτός
Φαινόμενα Κατηγορία:Οπτικά φαινόμενα
Magnetooptik
Φρύνιχος (στρατηγός)
Ο Φρύνιχος ήταν αρχαίος Αθηναίος στρατηγός (ναύαρχος) που αναμείχθηκε στη πολιτική και κατέληξε προδότης και τύραννος.
Ήταν γιος του Στρατωνίδη που έζησε στο δεύτερο μισό του 5ο αιώνα π.Χ. Στάλθηκε μαζί με τους Ονομακλή και Σκιρωνίδη ηγούμενοι του αθηναϊκού στόλου εκ 48 τριήρεων, κατά του ενωμένου στόλου των Πελοποννησίων, Περσών και Μιλησίων στη Μίλητο όπου και συνάφθηκε το 412 π.Χ. η ναυμαχία της Μιλήτου στην οποία κατήγαγε περιφανή νίκη. Δεν προχώρησε όμως στην άλωση της Μιλήτου διότι έφθασαν στο μεταξύ προς βοήθεια των Μιλησίων ο επικουρικός στόλος των Συρακουσών και Σπαρτιατών εκ 55 τριήρεων υπό τον Συρακούσιο Ερμοκράτη και τον Σπαρτιάτη Θηριμένη. Τότε οι Αθηναίοι στρατηγοί προσήλθαν σε σύσκεψη στη Σάμο όπου είχαν καταπλεύσει προκειμένου ν΄ αποδεχθούν ή ν΄ απορρίψουν τις προτάσεις των εχθρών τους, Σπαρτιατών και Περσών στις οποίες συνέπραττε και ο Αλκιβιάδης που αφορούσε τη μεταβολή του πολιτεύματος της Αθήνας. Ο Φρύνιχος που εχθρευόταν τον Αλκιβιάδη συνέστησε την απόρριψη των προτάσεων. Υπερίσχυσε όμως η ενάντια άποψη διότι έβρισκαν την πρόταση του Αλκιβιάδη πολύ καλλίτερη φρονώντας ότι με την αλλαγή αυτή θα διορθώνονταν τα πράγματα και θα σταματούσαν οι μεταξύ Ελλήνων (Χωρών) συμπλοκές που κύρια ευθύνη έφερε πάντα η άπληστη Αθηναϊκή Δημοκρατία.
Ο Φρύνιχος τότε φοβούμενος ότι η ανάκτηση της Αθήνας από τον Αλκιβιάδη θα ήταν επιζήμια για τον ίδιο δεν δίστασε να σπεύσει και ν΄  ανακοινώσει στον ναύαρχο των Σπαρτιατών Αστύοχο τις διαπραγματεύσεις που έκανε ο Αλκιβιάδης με τους Αθηναίους στρατηγούς. Κάποιος όμως έσπευσε στον Αλκιβιάδη και μετέφερε την κίνηση του Φρυνίχου. Τότε ο Αλκιβιάδης κατήγγειλε τον Φρύνιχο στους υπόλοιπους στρατηγούς ως προδότη. Το πάθος όμως του Φρυνίχου τον παρέσυρε στο σημείο να ανακοινώσει κρυφά στον Σπαρτιάτη Αστύοχο ότι είναι πρόθυμος ακόμα και να παραδώσει τον αθηναϊκό στόλο αν εκείνες τις ώρες ξεκίναγε ναυμαχία.
Τότε ξεκίνησε νέα επίθεση του εχθρού, διαρρέοντας όμως τον λόγο. Ο Αλκιβιάδης κάλεσε τότε παρουσία όλων των στρατηγών τον Φρύνιχο για την δεύτερη προδοσία του ο οποίος αν και μεταμελήθηκε μερίμνησε πρώτος αυτός να αποκρούσει την επίθεση. Ο Αλκιβιάδης παρά ταύτα τον υποχρέωσε σε παραίτηση της στρατηγίας «εν μάχη» όπου και στη συνέχεια ο Φρύνιχος επέστρεψε στην Αθήνα με μεγάλη δημόσια προσβολή, που για την αποβολή της στη συνέχεια αναγκάσθηκε να συμμετάσχει στη κατάλυση του καθεστώτος τον Μάρτιο του 411 π.Χ.
Την μεταπολίτευση όμως αυτή της Αθήνας, κατά χρόνο μάλιστα που συνεχίζονταν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, τελικά αποδοκίμασε η αθηναϊκή στρατιά που βρισκόταν στη Σάμο που παρά την παρουσία του Αλκιβιάδη δημιούργησε μεγάλη διάσπαση και ακόμα μεγαλύτερη στους Τετρακόσιους στην Αθήνα που χωρίστηκαν σ΄ αυτούς που επιθυμούσαν τη διακοπή των επιχειρήσεων και την πολιτική εκκαθάριση, και σ΄ εκείνους που επιθυμούσαν τη διατήρηση αυτών και κατ΄ επέκταση της ίδιας Αρχής. Με τους δεύτερους τελικά συνέπραξε ο Φρύνιχος, που δεν δίστασε και τότε να μεταβεί στη Σπάρτη μαζί με τους Αντιφώντα και Αρχιπτόλεμο, ως πρέσβεις, προκειμένου να ζητήσει βοήθεια – υποστήριξη υπέρ των ολιγαρχικών της Αθήνας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
BMW i8
Το BMW i8 ήταν ένα plug-in υβριδικό πολυτελές σπορ αυτοκίνητο, τύπου grand tourer, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τον Μάρτιο του 2014 έως τις 11 Ιουνίου 2020, σε συνολικά 20.448 αντίτυπα. Υπήρξε το δεύτερο, χρονολογικά, μοντέλο μαζικής παραγωγής που εισήγαγε το παρακλάδι της εταιρείας που ονομάζεται BMW i και ασχολείται ειδικά με τη δημιουργία ηλεκτροκίνητων μοντέλων, μετά το ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο πόλης BMW i3 που είχε μπει στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2013.
Εισαγωγή και πωλήσεις
thumb|left|Το [[Ταμπλό αυτοκινήτου|ταμπλό ενός BMW i8 Coupé κατά την παρουσίασή του στο Σαλόνι της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2013.]]
Το αρχικό πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2009, υπό την ονομασία BMW Concept Vision Efficient Dynamics, και έφερε κινητήρα turbodiesel. Ακολούθησε μια σειρά νέων δοκιμαστικών κόνσεπτ και, μετά από 4 έτη, η τελική εκδοχή παραγωγής του BMW i8 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2013. Η εκδοχή παραγωγής, αντί για κινητήρα ντίζελ τούρμπο, έφερε κινητήρα βενζίνης τούρμπο, ο οποίος ήταν 3-κύλινδρος σε σειρά (I3), κυβισμού 1.499 cm³ και ισχύος 231 hp στις 5.800 στροφές το λεπτό. Ο ηλεκτροκινητήρας του μοντέλου είχε αρχική ισχύ 131 hp και από τον Μάιο του 2018, όταν μπήκε στην παραγωγή και η εκδοχή ημι-καμπριολέ, απέδιδε 143 hp και στις δύο εκδοχές αμαξώματος.
Επιδόσεις και οικονομία
thumb|left|Το σαλόνι ενός BMW i8 Coupé του 2016.
Αναξαγόρειος Σχολή (Βουρλά)
Η Αναξαγόρειος Σχολή ήταν σχολή στα Βουρλά της Τουρκίας.
BMW i8
Επιδόσεις και οικονομία
Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του BMW i8 είναι μόλις 0,26 και η επιτάχυνση 0-100 km/h (0-62 mph) έρχεται σε μόλις 4,4 δευτερόλεπτα, ενώ η τελική ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 km/h (155 mph). Παράλληλα, σύμφωνα με την επίσημη μέτρηση της NEDC επιτυγχάνει μέση κατανάλωση μόλις 2,1 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα ή 112,0 μίλια το γαλόνι ΗΠΑ, ενώ οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) είναι NEDC μόλις 49 gr/km. Επίσης, οι μετρήσεις της ανεξάρτητης Υπηρεσίας Περιβαλλοντικής Προστασίας (Environmental Protection Agency / EPA) των ΗΠΑ έδειξαν μέση οικονομία καυσίμων, σε συνδυαστικό κύκλο, για το i8 στα 76 μίλια το γαλόνι ΗΠΑ, δηλαδή 3,1 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, καθώς και 29 μίλια το γαλόνι ΗΠΑ, δηλαδή 6,7 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα σε λειτουργία αποκλειστικά με τον κινητήρα βενζίνης τούρμπο 1.5 λίτρων, όταν έχει αδειάσει εντελώς η μπαταρία.
Αναξαγόρειος Σχολή (Βουρλά)
Ονομασία
Αρχικώς γνωστό ως «Σχολείο της Παναγίας», λόγω των οικονομικών ενισχύσεων τις οποίες δεχόταν από την ομώνυμη τοπική ενορία, πλησίον της οποίας και βρισκόταν γεωγραφικά, ωστόσο, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το εκπαιδευτικό ίδρυμα μετονομάστηκε λαμβάνοντας την ονομασία υπό την οποία, στη συνέχεια, κατέστη γνωστό, ως «Αναξαγόρείος Σχολή».
Ιστορία και περιγραφή
Ιδρυθείσα το 1760, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας της τοπικής ελληνικής κοινότητας, της οποίας ηγήθηκε ο εδρεύων στη Σμύρνη και καταγόμενος από τη Μονεμβασιά της Πελοποννήσου έμπορος, Χατζηνικολής Χρυσογιάννης, η συγκεκριμένη σχολή αποτέλεσε το παλαιότερο χρονικά εκπαιδευτικό ίδρυμα του ορθόδοξου πληθυσμού της πόλης.
BMW i8
i8 Roadster
thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο BMW i8 Roadster στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε φωτογραφία στις 21 Ιουλίου 2018, λίγο μετά την εισαγωγή του στη χώρα αυτή.]]
Αναξαγόρειος Σχολή (Βουρλά)
Ιστορία και περιγραφή
Το 1780, ανεγέρθηκε το πρώτο χρονικά ιδιόκτητο κτίριο της σχολής, υπό τη διεύθυνση και καθοδήγηση του μοναχού και διδασκάλου Καλλίνικου.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ελέω και των αντιποίνων που υπέστησαν οι ελληνικοί πληθυσμοί των ασιατικών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας λόγω της εξεγέρσεως των ομοεθνών τους, η σχολή έπαυσε τη λειτουργία της.
BMW i8
i8 Roadster
Τον Μάιο του 2018, εκτός της κλειστής έκδοσης κουπέ i8 Coupé μπήκε στην παραγωγή και μια εκδοχή ημι-καμπριολέ, το BMW i8 Roadster, η οποία αύξησε τη χωρητικότητα της μπαταρίας στα 11,6 kWh. Η έκδοση αυτή έχει μόνο 2 θέσεις στο σαλόνι αντί για 2+2, καθώς η αναδιπλούμενη οροφή του, που είναι ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη και αποτελείται από 2 τμήματα, όταν ανοίγει αποθηκεύεται μέσα στον χώρο όπου κανονικά θα ήταν οι 2 πίσω θέσεις. Ταυτόχρονα, η κατανάλωση στην κουπέ έκδοση μειώθηκε περαιτέρω από τα 2,1 λίτρα στα 1,8 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, ενώ στην ημι-ανοιχτή έκδοση παρέμεινε στα 2,1 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα.
Αναξαγόρειος Σχολή (Βουρλά)
Ιστορία και περιγραφή
Στις 20 Φεβρουαρίου 1892, πραγματοποιήθηκαν επεκτατικές εργασίες επί του κτιρίου της σχολής, με την προσθήκη δυτικής πτέρυγας, η οποία και φιλοξένησε το τοπικό αρρεναγωγείο. Παράλληλα, μεταξύ του 1908 και του 1910, ανεγέρθηκε, επιπροσθέτως, ανατολική πτέρυγα του κτιρίου του εκπαιδευτικού ιδρύματος, υπό τη χρηματοδότηση της ελληνικής τοπικής κοινότητας, ελέω της αυξήσεως του αριθμού των μαθητών, η οποία απαιτούσε, ως αποτέλεσμα, αύξηση της χωρητικότητας του τελευταίου.
BMW i8
Παραγωγή
thumb|right|Τα πίσω καθίσματα ενός i8 Coupé του 2016. Αντιθέτως, το ημι-κάμπριο i8 Roadster ήταν 2-θέσιο, αντί με σαλόνι διάταξης 2+2.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2019, η BMW ανακοίνωσε ότι η παραγωγή του 20.000-στού αντιτύπου της i8 είχε μόλις ολοκληρωθεί την ίδια ημέρα. Το επετειακό αυτό αντίτυπο ήταν ένα i8 Roadster στην ειδική έκδοση Ultimate Sophisto Edition, το οποίο και παρέλαβε ένας πελάτης στη Γερμανία. Αυτή η έκδοση βγήκε σε περιορισμένη παραγωγή, μόλις 200 αντιτύπων παγκοσμίως, και φέρει εξωτερικό χρωματισμό Sophisto Grey, ζάντες 20 ιντσών και μαύρες δαγκάνες φρένων, ενώ στο σαλόνι υπάρχουν ειδικά ταμπελάκια με τον αύξοντα αριθμό από τα 200 αυτοκίνητα της έκδοσης αυτής και ειδικά γραφικά.
Αναξαγόρειος Σχολή (Βουρλά)
Ιστορία και περιγραφή
Μετά το πέρας των συγκεκριμένων εκτεταμένης κλίμακας εργασιών, η σχολή, πλέον, είχε διαστάσεις της τάξεως των 64 μέτρων μήκους, 24 μέτρων πλάτους, καθώς και 18 μέτρων ύψους. Παράλληλα, διέθετε, συνολικά, δύο προσόψεις, εκ των οποίων η πρώτη ήταν του αρρεναγωγείου, ενώ η δεύτερη ήταν του παρθεναγωγείου.
BMW i8
Παραγωγή
Μάλιστα την ίδια ημερομηνία η BMW δήλωσε επίσημα ότι η έκδοση i8 Ultimate Sophisto Edition θα είναι «το τελευταίο κεφάλαιο» του i8 και ότι η παραγωγή του μοντέλου θα λήξει οριστικά τον Απρίλιο του 2020, μετά από 6 ακριβώς χρόνια.
Αξιοσημείωτο ιστορικά, είναι ότι μόλις 1 μέρα μετά, στις 14 Δεκεμβρίου 2019, εκπρόσωπος της BMW δήλωσε ότι, σε αντίθεση με το i8, το ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο πόλης BMW i3 θα παραμείνει στη παραγωγή έως το 2024 και μετά θα διακοπεί, αν και επίσης χωρίς διάδοχο, καθώς η BMW i θα στραφεί προς άλλες κατηγορίες αυτοκινήτων. Τελικώς όμως, στις 28 Ιανουαρίου 2022 η BMW ανακοίνωσε επίσημα ότι η παραγωγή του i3 θα σταματήσει τον Ιούλιο του 2022, μετά από 9 χρόνια εμπορικής πορείας. Για την ιστορία, και τα δύο αυτά μοντέλα έχουν παραχθεί στο εργοστάσιο της εταιρείας στη Λειψία, Γερμανία.
Η λήξη της παραγωγής του i8 τελικώς έλαβε χώρα στις 11 Ιουνίου 2020 και το τελευταίο αντίτυπο ήταν ένα i8 Roadster σε εξωτερικό μπλε χρώμα Portimao Blue. Η συνολική παραγωγή των i8 Coupé και i8 Roadster έφτασε τα 20.448 αντίτυπα. Οι αιτίες της οριστικής ακύρωσης του μοντέλου ήταν η πανδημία του κορωνοϊού και το αυξημένο κόστος ανάπτυξής του, με τον όγκο πωλήσεων του μοντέλου να μην μπορεί να δικαιολογήσει το κόστος για την ανάπτυξη και την κατασκευή του διαδόχου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
i8 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Αναξαγόρειος Σχολή (Βουρλά)
Ιστορία και περιγραφή
Κατά τη διάρκεια της περιόδου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο της σχολής επιτάχθηκε από τις τοπικές οθωμανικές αρχές και χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας για λογαριασμό του οθωμανικού στρατού. Κατά τα τέλη του 1916, κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της πόλης των Βουρλών από αγγλικό στόλο, το κτίριο της σχολής υπέστη σημαντικές ζημιές.
Το 1918, μετά το πέρας των πολεμικών συγκρούσεων και έπειτα από την αποκατάσταση των ζημιών οι οποίες είχαν προκληθεί από τους αγγλικούς βομβαρδισμούς, η σχολή λειτούργησε εκ νέου, προτού, ωστόσο, παύσει οριστικά τη λειτουργία της το 1922, έπειτα από την Μικρασιατική Καταστροφή, καθώς και την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, η οποία και ακολούθησε.
Οργάνωση
Αρχικώς βασιζόμενη στο ήδη προϋπάρχον σύστημα διδασκαλίας της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης και αποτελούμενη, συνολικά, από δύο τμήματα, το «Ελληνομουσείον και Ευαγγελικών εντολών» και το «Πεζών και κοινών γραμμάτων παιδαγωγικόν», η Αναξαγόρειος Σχολή ακολουθούσε την εκπαιδευτική μέθοδο της αλληλοδιδασκαλίας.
Με απώτερο σκοπό την εύρυθμη λειτουργία της σχολής, συνολικά, τέσσερις επίτροποι υφίσταντο, οι οποίοι και ήσαν υπεύθυνοι για τον έλεγχο της διαγωγής των μαθητών. Στη συνέχεια, ο αριθμός τους αυξήθηκε σε, συνολικά, επτά, γεγονός το οποίο και αντικατοπτρίζει τον συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό μαθητών του εκπαιδευτικού ιδρύματος.
Κατά τις απαρχές του 20ού αιώνα, η σχολή ήταν χωρισμένη σε αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, των οποίων το διδασκαλικό προσωπικό αποτελείτο, συνολικά, από 13 δασκάλους και 9 δασκάλες, οι οποίοι και ήσαν υπεύθυνοι για μαθητικό πληθυσμό της τάξεως των, συνολικά, 800 μαθητών. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους 1921-1922, το διδασκαλικό προσωπικό του αρρεναγωγείου αποτελείτο, συνολικά, από 13 δασκάλους και δύο δασκάλες, ενώ το διδασκαλικό προσωπικό του παρθεναγωγείου αποτελείτο, συνολικά, από 14 δασκάλες, με τον μαθητικό πληθυσμό του αρρεναγωγείου να υπολογίζεται, συνολικά, στους 1064 μαθητές, ενώ τον μαθητικό πληθυσμό του παρθεναγωγείου να υπολογίζεται, συνολικά, στις 618 μαθήτριες.
Θοδωρής Καλλιφατίδης
μικρογραφία|Καλλιφατίδης 2012 Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης (Μολάοι, 1938) είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στους Μολάους της Λακωνίας το 1938. Ο πατέρας του, Δημήτριος Καλλιφατίδης, ήταν δάσκαλος με καταγωγή από τον Πόντο, ενώ η μητέρα του, Αντωνία Κυριαζάκου καταγόταν από τους Μολάους. Το 1946 ήρθε στην Αθήνα και φοίτησε στο 5ο γυμνάσιο αρρένων. Αργότερα, σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.
Αρχικά συνάντησε πολλές δυσκολίες στην ξενιτιά: «''Και εγώ στη Σουηδία είμαι ξένος εδώ και 47 χρόνια (...). Όταν κάποτε με απέλυσαν από εκεί που έπλενα πιάτα με την κατηγορία ότι είχα κλέψει κάτι από το ταμείο (δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό), διαπίστωσα προς μεγάλη μου έκπληξη ότι δεν υπήρξε έστω ένας να πει “μα καλά, πώς είστε τόσο βέβαιοι ότι αυτός είναι ο κλέφτης;”. Η απάντηση ήταν απλή. Δεν ήταν τόσο το ότι ήμουν ξένος αλλά το ότι ήμουν ο μόνος πιο ξένος, γιατί μόλις είχα αρχίσει να δουλεύω. Οι άλλοι είχαν τακτοποιηθεί κάπως, είχαν κάνει φιλίες κτλ. Εγώ, που μπήκα τελευταίος στη δουλειά, αυτομάτως ήμουν και ο ένοχος''»
Σπούδασε από το 1969 ως το 1972 φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, όπου αργότερα έγινε καθηγητής.
Από το 1972 ως το 1976 υπήρξε διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού Bonniers Litterära Magasin.
Εργογραφικά στοιχεία
Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε στα 1969 με μια ποιητική συλλογή, έγινε όμως γνωστός μέσα από τα μυθιστορήματά του. Τα πρώτα πεζογραφήματά του τα έχει γράψει στα σουηδικά (1980 Αγάπη, 1981 Δούλοι κι αφέντες, 1987 Ο έκπτωτος άγγελος κ.ά.), ενώ αργότερα έγραψε κάποια έργα πρώτα στα ελληνικά (1994 Τιμάνδρα, 1997, Ποια είναι η Γαβριέλα Όρλοβα, 1998 Οι εφτά ώρες στον Παράδεισο κ.ά.). Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, ταξιδιωτικά δοκίμια, θεατρικά έργα· έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο (ανάμεσά τους το Με λένε Στέλιο, μεταφορά μυθιστορήματός του) και έχει σκηνοθετήσει την ταινία Kärleken (1980).
Στα έργα του περιγράφει τις συνθήκες ζωής των μεταναστών στη Σουηδία αλλά και μέσα από αυτοβιογραφικά στοιχεία αναφέρεται στη ζωή στην Ελλάδα τις δεκαετίες του ’30 και του ’40, συχνά με σατιρικό τρόπο. Σε άλλα μυθιστορήματά του η αφήγηση είναι πολυεστιακή (προσεγγίζει δηλαδή το θέμα του μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες και πρόσωπα) και έχει μια φιλοσοφική διάθεση και διάσταση.
«''Ο Καλλιφατίδης συγκαταλέγεται σήμερα στους σημαντικότερους συγγραφείς της σουηδικής γλώσσας. Ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις της λογοτεχνικής διγλωσσίας. Γράφει στα σουηδικά και ύστερα μεταφράζει τα βιβλία στα ελληνικά. Γράφοντας, περισσότερο διερωτάται παρά καταφάσκει ή κρίνει.''»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Βιολέτ Ατλετίκ Κλεμπ
Η Βιολέτ Ατλετίκ Κλεμπ (γαλλικά: Violette Athletic Club) είναι αϊτιανή ποδοσφαιρική ομάδα, με έδρα το Πορ-ω-Πρενς, ιδρυθείσα στις 15 Μαΐου 1918.
Ο παλαιότερος ως προς την ημερομηνία ίδρυσής του ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Αϊτή, διατηρεί σημαντική αντιπαλότητα με την Ρασίνγκ Κλεμπ Αϊσιέν, με τις δύο ομάδες να αναμετρούνται μεταξύ τους σε ένα ντέρμπι το οποίο θεωρείται ως το σημαντικότερο εθνικό παραδοσιακό ντέρμπι.
Ιστορία
Η Βιολέτ ΑΚ έχει κατακτήσει, συνολικά, έξι φορές το αϊτιανό πρωτάθλημα, το 1939, το 1957, το 1968, το 1983, το 1995 και το 1999. Παράλληλα, έχει κατακτήσει, επίσης, το Κύπελλο Αϊτής, το 1939 και το 1951. Ωστόσο, σημαντικότερη στιγμή στην ιστορία της αποτελεί η κατάκτησή της του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ΚΟΝΚΑΚΑΦ, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Σαρλ Βορμπ, κατά τη διάρκεια της σεζόν 1984.
Υποβιβασθείς μετά το πέρας της σεζόν 2016, ο σύλλογος κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας δύο χρόνια αργότερα, γεγονός το οποίο και συνέβη τη χρονιά κατά τη διάρκεια της οποίας ο σύλλογος γιόρταζε την συμπλήρωση εκατό ετών από την ίδρυσή του, με αποτέλεσμα την επάνοδό του στην πρώτη κατηγορία του αϊτιανού ποδοσφαίρου με σημείο εκκίνησης την σεζόν 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αϊτής Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918
Κτήριο της Όπερας του Όσλο
Κεντρική ιδέα
Η αρχική πρόθεση των δύο αρχιτεκτόνων ήταν να δημιουργήσουν ένα ενοποιητικό στοιχείο μεταξύ εδάφους και νερού, μία ομαλή μετάβαση μεταξύ των δύο αυτών χωρικών ποιοτήτων και την φυσική ένταξη στο αστικό τοπίο. Επιπρόσθετα, υπήρχε έντονα η πρόθεση για την εξασφάλιση μίας ανοικτής δημόσιας πρόσβασης – διαδρομής, φιλική ως προς τον επισκέπτη. Αυτά τα ζητούμενα ικανοποιούνται από μία μεγάλη επικλινή πλάκα, η οποία με τη μορφή ενός βατού δώματος συντελεί και έναν υπαίθριο δημόσιο χώρο στάσης και κίνησης, που μοιάζει να γεννάται μέσα απ’ το νερό. Κατ’ αυτό τον τρόπο, το κτίριο ενώνει την πόλη με την περιοχή των φιόρδ και δημιουργεί μία αρμονική σχέση μεταξύ του αστικού μετώπου και του ιδιαίτερου φυσικού τοπίου.
Μορφή
μικρογραφία|251x251εσ|Λεπτομέρεια Εξωτερικής Άποψης Η σύνθεση αποτελείται απ’ τη διάρθρωση δύο χώρων, την πλέξη δυο βασικών γεωμετρικών σχημάτων, του παραλληλογράμμου και του τριγώνου, που συντελούν το συνολικό κτιριακό όγκο. Ένα ορθοκανονικό πρίσμα, αποτελεί την δυτική άποψη του έργου και αναπτύσσεται οριζόντια ως προς το νερό. Στη συνέχεια συναντάται με το επικλινές βατό δώμα, του οποίου η στάθμη κλιμακωτά χαμηλώνει μέχρι να συναντήσει το επίπεδο του εδάφους και του νερού. Κάτω απ’ την πλάκα αυτή στεγάζεται το τμήμα κτιρίου που αφορά τις πολιτιστικές δράσεις, το σύνολο των αμφιθεάτρων καθώς και των αιθουσών χορού. Από τη βόρεια πλευρά παρατηρείται μία αναδίπλωση της επικλινούς οροφής, η οποία με νέα κλίση δημιουργεί ένα διαφορετικό κομμάτι  της δημόσιας διαδρομής, όπου τελικά συναρμόζει με το τρίτο και τελευταίο τμήμα του βατού δώματος. Το τρίτο αυτό μέρος είναι μία νέα πλάκα αντίθετης κλίσης, η οποία από την ανατολική όψη δίνει την αίσθηση ενός όγκου που εκτομείται απ’ το υπόλοιπο σύνολο και συνθέτει το τελικό κομμάτι της δυτικής όψης.
Περιγραφή
Η οροφή του κτιρίου ευθυγραμμίζεται με το επίπεδο του εδάφους, δημιουργώντας μια μεγάλη πλατεία που προσκαλεί τους πεζούς να περπατήσουν επάνω και να απολαύσουν την πανοραμική θέα στο Όσλο. Ενώ ένα μεγάλο μέρος του κτιρίου καλύπτεται από λευκό γρανίτη και το La Facciata, ένα λευκό ιταλικό μάρμαρο καράρα, ο πύργος σκηνής είναι επενδυμένος με λευκό αλουμίνιο, σε σχέδιο από τους Løvaas & Wagle. Το λόμπι περιβάλλεται από ψηλά παράθυρα 15 m με ελάχιστη πλαισίωση και ειδική γυάλινη επιφάνεια που επιτρέπει μέγιστη θέα στο νερό. Η οροφή υποστηρίζεται από λεπτές γωνιακές στήλες σχεδιασμένες επίσης ώστε να μην παρεμβαίνουν στις θεάσεις. Οι εσωτερικές επιφάνειες είναι επικαλυμμένες με δρύινα δάπεδα για να ζεσταίνουν τους χώρους σε αντίθεση με την ψυχρότητα του λευκού εξωτερικού χώρου. Το κύριο αμφιθέατρο είναι σε σχήμα πετάλου και φωτίζεται από έναν ωοειδές πολυέλαιο που περιέχει 5.800 χειροποίητους κρυστάλλους. Τα καθίσματα περιλαμβάνουν τις οθόνες για το σύστημα ηλεκτρονικού λιμπρέτου, επιτρέποντας στο κοινό να ακολουθήσει την όπερα λιπρέτι στα νορβηγικά και τα αγγλικά επιπλέον της αρχικής γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΜΕΠΠ__
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Νορβηγία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νορβηγία
Εξαμίλιον τείχος
Ιστορική αναδρομή
Χτίστηκε μεταξύ 408 και 450 μ.Χ., ενώ στη βιβλιογραφία ο ερευνητής T.E. Gregory, βασιζόμενος σε νομισματικά ευρήματα, χρονολογεί την κτίση του τείχους στην εποχή 400 - 420 μ.Χ. Χτίστηκε κατά την περίοδο της βασιλείας του Θεοδόσιου Β΄ με σκοπό να οχυρώσει την Πελοπόννησο ενάντια στην απειλή των Βησιγότθων που κατέβαιναν από τον βορρά. Στο μέτρο αυτό προέβηκε, αφού προηγουμένως το 396 μ.Χ. ο Αλάριχος είχε λεηλατήσει την Ελλάδα και Βησιγότθοι το 410 μ.Χ. είχαν καταλάβει τη Ρώμη. Το τείχος ήταν ισχυρό οικοδόμημα με πύργους, πυροβολεία (μπούρτζια), φρούρια και οχυρά. Γνωστό είναι ότι υπήρχαν δύο πύλες, μία στη βόρεια και μία στη νότια μεριά. Η νότια πύλη έδινε πρόσβαση στην Πελοπόννησο. Ο Gregory και πάλι περιγράφει τη βόρεια πύλη ως Ρωμαϊκή αψίδα από τον 1ο αι. μ.Χ. Το τείχος ήταν κτισμένο από τετραγωνισμένους ογκόλιθους που ήταν συγκολλημένοι με αμμοκονίαμα και πέτρες.
Τα αναγκαία οικοδομικά υλικά προέρχονταν από οικοδομήματα της γύρω περιοχής. Οι πέτρες ήταν από τον κοντινό ναό του Ποσειδώνα στα Ίσθμια. Ο ασβέστης από τα μάρμαρα του Ηραίου της Περαχώρας ή από αγάλματα που βρίσκονταν στην Κόρινθο. Το εξαμίλιο τείχος είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος οχυρό οικοδόμημα της αρχαίας Ελλάδας.
Στην εποχή του Ιουστινιανού χτίστηκαν και άλλοι επιπρόσθετοι πύργοι για να ενισχύσουν την αμυντική ικανότητα του τείχους. Οι Σλάβοι στην επιδρομή τους περιέπλευσαν το τείχος και όρμησαν στην Πελοπόννησο. Από τον 8ο αιώνα και μετά το τείχος παραμελήθηκε και άρχισε να χρησιμοποιείται ως κατοικήσιμη περιοχή.
Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ διέταξε το 1415 την επισκευή του οχυρού. Οι εργασίες ξεκίνησαν την 8η Απριλίου του 1415. Χιλιάδες εργάτες ανύψωσαν τεράστια τείχη, έσκαψαν βαθιά χαντάκια, έχτισαν δύο φρούρια και 153 πύργους. Ο Μανουήλ ανήγγειλε την αποπεράτωση του έργου σε μια επιστολή του στον συμμαχικό του Δόγη της Βενετίας Tommaso Mocenigo στις 26 Ιουνίου 1415.
Ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ το 1422 ξεκίνησε και πάλι την επεκτατική πολιτική των Οθωμανών. Το Μάιο του 1423 οι τουρκικές στρατιές του Τουραχάν Μπέη εισέβαλαν στο Μοριά και ανάγκασαν το Δέσποτα του Μοριά Θεόδωρο Β' Παλαιολόγο να πληρώνει λύτρα στο Σουλτάνο.
Ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, έβαλε να επισκευάσουν τα τείχη το 1444. Στις 14 Δεκεμβρίου του 1446 όμως ο Μουράτ το ανακατέλαβε και το κατέστρεψε με κανόνια, που κατασκεύασε επί τόπου.
Αρχαιότερα τείχη στην περιοχή του ισθμού
Πολλές φορές προσπάθησαν οι αρχαίοι Έλληνες να οχυρώσουν τον ισθμό της Κορίνθου. Ακόμα και στην Μυκηναϊκή εποχή. Όταν ο Ξέρξης το 480 π.Χ. έκανε επιδρομή στην αρχαία Ελλάδα, οι Έλληνες ήθελαν να οχυρωθούν στον ισθμό πίσω από ξύλινα τείχη,, ενώ ο Λεωνίδας προτίμησε να τον αντιμετωπίσει στις Θερμοπύλες. Και άλλη μια φορά, στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας τα ξύλινα τείχη είχαν προταθεί. Αν και πολλές φορές προτάθηκε η οχύρωση της Πελοποννήσου στον Ισθμό της Κορίνθου, ο Ηρόδοτος είπε ότι δεν έχει νόημα η λύση αυτή, αν συγχρόνως δεν ελέγχεται η πρόσβαση από τη θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Κορινθίας Κατηγορία:Τείχη στην Ελλάδα Κατηγορία:Βυζαντινή στρατιωτική αρχιτεκτονική
Ρομπέρτο Φαρινάτσι
Ο Ρομπέρτο Φαρινάτσι (Roberto Farinacci, γνωστός σαν «ρας (πρίγκιπας) της Κρεμόνα», Ισέρνια, Αμπρούτσο, 16 Οκτωβρίου 1892 – Βιμερκάτε, 28 Απριλίου 1945) ήταν Ιταλός δικηγόρος, πολιτικός, ιδρυτικό μέλος του φασιστικού κινήματος και από τους άμεσους συνεργάτες του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Μετά την κατάρρευση του φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας φυγαδεύτηκε από τους Γερμανούς και ανέλαβε υπουργική θέση στη Δημοκρατία του Σαλό, αλλά τελικά συνελήφθη από τους Ιταλούς παρτιζάνους, δικάστηκε και εκτελέστηκε σε ηλικία 52 ετών.
Τα πρώτα χρόνια
Τρίτος υιός ενός αστυνομικού της Κρεμόνα, ο Ρομπέρτο από μικρός εντάχτηκε, όπως και ο «Ντούτσε» στη μετριοπαθή πτέρυγα των Σοσιαλδημοκρατών και προερχόταν από τους λεγόμενους «ρεφορμιστές». Πρότυπο της πολιτικής του δράσης θεωρούσε τον ιδεαλιστή Λεωνίδα Μπισσολάτι, τον οποίο ο Μουσολίνι τελικά εκδίωξε και που ο Φαρινάτσι περιέγραφε σαν «μία ευγενική ψυχή αποστόλου, όχι πολιτικού». Τα πρώτα νεανικά του χρόνια εργάστηκε σαν υπάλληλος σιδηροδρόμων, στο μικρό σταθμό της Βιλέτας Μαλαντίτο, όπου και θεωρούνταν από τους προϊσταμένους του, ως αναντικατάστατος. Αυτός ήταν ο λόγος που η υπηρεσία του δεν του επέτρεψε να στρατευτεί, όπως ο ίδιος επιθυμούσε διακαώς, στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Τελικά πέτυχε να βρεθεί στο μέτωπο για ένα σύντομο διάστημα, το 1917. Ενώ ήταν απαίδευτος (δεν είχε λάβει αξιόλογη μόρφωση), εντούτοις στη συνέχεια, εκμεταλλευόμενος τις διάφορες διασυνδέσεις που φρόντισε να αναπτύξει με τοπικούς, ισχυρούς παράγοντες, πέτυχε να κερδίσει άδεια δικηγόρου, μετά από μία παράνομη υποβολή πτυχιακής εργασίας. Την ίδια εποχή νυμφεύτηκε την Ανίτα Μπερτολάτσι, κόρη ενός σοσιαλιστή που αρθρογραφούσε στην εφημερίδα «Σκουίλα». Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, αλλά παρότι την αγαπούσε, συνήθιζε να την απατά συχνότατα, καθώς η συμπεριφορά αυτή λειτουργούσε, βάσει της θεωρίας που επικρατούσε μεταξύ των ανδρών του κύκλου του, ως ένδειξη ανδρισμού. Διέδιδε πως είχε χάσει το ένα του χέρι στην Ανατολική Αφρική, πολεμώντας στην εκεί εκστρατεία κατά της Αβησσυνίας του Χαϊλέ Σελασιέ, ενώ στην πραγματικότητα είχε ακρωτηριαστεί επιχειρώντας να ψαρέψει με δυναμίτη.
Μέλος του φασιστικού κόμματος
Στις 23 Μαρτίου του 1919, στην πλατεία Σαν Πεκόλκρο του Μιλάνο έγινε η πρώτη μαζική εκδήλωση που οδήγησε στη δημιουργία του φασιστικού κόμματος, του οποίου ο Φαρινάτσι ήταν από τους πρωτεργάτες. Παράλληλα, απασχολούνταν ως ανταποκριτής της εφημερίδας «Πόπολο ντ’ Ιτάλια» (που εξέδιδε ο Μουσολίνι) στην Κρεμόνα. Μετά την επικράτηση του κινήματος και την κατάληψη της εξουσίας από τους φασίστες του Μουσολίνι, ο Φαρινάτσι αναδείχτηκε σαν ένας από τους πλέον ανελέητους και πιστούς υποστηρικτές της δικτατορίας, βάναυσος (εκτιμάται ότι υπήρξε σκληρότερος ακόμη και του ίδιου του αρχηγού του), αδιάλλακτος (ήταν ο μόνος, ουσιαστικά, υψηλόβαθμος αξιωματούχος του καθεστώτος που δεν διαφοροποίησε ποτέ τη θέση του, καθ' όλη τη διάρκεια της φασιστικής 20ετίας), βίαιος προς τους πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και οξυδερκής, θαρραλέος και πανέξυπνος δημόσιος άνδρας, που δεν του ανατέθηκε, ωστόσο, κάποια κορυφαία κυβερνητική θέση. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα, ότι ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργικό χαρτοφυλάκιο, μόλις το 1938. Η σχέση του με το Μουσολίνι υπήρξε ταραχώδης και οι δύο άνδρες αλληλοκατηγορούνταν, συνήθως μέσω ανταλλαγής επιστολών. Υπήρξε επίσης, επίμονος αντίπαλος του στρατάρχη Πιέτρο Μπαντόλιο, ακόμη και από την προπολεμική εποχή που ο τελευταίος είχε κατακτήσει την Αιθιοπία.
Εγκληματική δράση
Ο Φαρινάτσι επιδόθηκε σε σκληρή και συστηματική τρομοκράτηση των αντικαθεστωτικών, κατηγορούμενος για κακοποιήσεις, βασανισμούς και διώξεις, ενώ βαρύνεται με τη δολοφονία του επαρχιακού συμβούλου Αττίλιο Μπολντόρι. Το μίσος του για τη σοσιαλιστική δράση εκφράστηκε έντονα στη δίκη των εκτελεστών του τολμηρού δημοκράτη Τζάκομο Ματτεόττι, στην οποία κατέθεσε υπέρ τους, ενώ δε δίστασε να χαρακτηρίσει με απαράδεκτες εκφράσεις το θύμα της δολοφονίας, που διαπράχθηκε στις 10 Ιουνίου του 1924.
Λάτρης του Άξονα
Ο Φαρινάτσι ήταν πρόμαχος και ένθερμος θιασώτης της προσέγγισης με τη Ναζιστική Γερμανία, ένας λάτρης του Άξονα μεταξύ Βερολίνου και Ρώμης, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο, φανατικός οπαδός του ίδιου του Χίτλερ από το 1940, όταν τον γνώρισε διά ζώσης. Ακολούθως φέρεται να είπε «τώρα μπορώ να πεθάνω». Μετά την Ιταλική συνθηκολόγηση (Ιούλιος 1943) κατέφυγε στη Γερμανική Πρεσβεία, απαιτώντας να τον μεταφέρουν αεροπορικώς στη Γερμανία, ντυμένο με τη στολή των Ες Ες. Ακολούθως διορίστηκε υπουργός της Δημοκρατίας του Σαλό. Μετά την επικράτηση των Συμμάχων σε ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο (1945) ο Φαρινάτσι προσπάθησε να διαφύγει ξανά, αλλά στις 27 Απριλίου έπεσε στα χέρια των Ιταλών αντιστασιακών και οδηγήθηκε στην έδρα της παρτιζάνικης Ταξιαρχίας «Άντα».
Η καταδίκη και το τέλος
Την επομένη της σύλληψής του, οδηγήθηκε μπροστά σε λαϊκό δικαστήριο που τον καταδίκασε σε θάνατο δια τουφεκισμού. Ο ίδιος ζήτησε να τον πυροβολήσουν στο στήθος, ως ένδειξη τιμής, αλλά το αίτημά του δεν έγινε δεκτό και διατάχτηκε να γυρίσει τα νώτα του στο απόσπασμα. Σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες, ο Φαρινάτσι πρόλαβε να στρίψει το σώμα του τη στιγμή που η ποινή εκτελείτο, κραυγάζοντας «Ζήτω η Ιταλία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φαρινατσι Ρομπερτο Φαρινατσι Ρομπερτο
Diakonos
Χαρακτηριστικά
Ο Diakonos είναι ένα πρόγραμμα υλοποιημένο σε Ruby, επομένως χρειάζεται τη Ruby εγκατεστημένη. Χρησιμοποιεί τις συντομεύσεις πληκτρολογίου που είναι συνηθισμένες σε εφαρμογές Macintosh/Windows - Ctrl-C είναι η αντιγραφή, Ctrl-V η επικόλληση, Ctrl-Ο το άνοιγμα αρχείου, Ctrl-S η αποθήκευση, αντί για τις ιδιαίτερες συντομεύσεις που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι άλλοι διορθωτές κειμένου σε κονσόλα.
Μερικά από τα χαρακτηριστικά του προγράμματος είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διορθωτές κειμένου Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό Unix
Ίκτερος
Ίκτερος αποκαλείται η κίτρινη απόχρωση του δέρματος, του σκληρού χιτώνα των ματιών και άλλων βλεννογόνων μεμβρανών που προκαλείται από υπερχολερυθριναιμία (αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα). Αυτή η υπερχολερυθριναιμία στη συνέχεια προκαλεί αύξηση των επιπέδων χολερυθρίνης στο εξωκυττάριο υγρό. Η συγκέντρωση χολερυθρίνης στο πλάσμα του αίματος είναι συνήθως κάτω από 1,2 mg/dL (<25µmol/L). Συγκέντρωση ψηλότερη από 3 mg/dL (>50µmol/L) οδηγεί στην εμφάνιση ικτέρου.
Ο ίκτερος συχνά εμφανίζεται σε ηπατική βλάβη, όπως σε ηπατίτιδα ή καρκίνο του ήπατος. Μπορεί επίσης να υποδεικνύει λεπτοσπείρωση ή απόφραξη των χολιφόρων αγγείων, όπως για παράδειγμα σε πέτρες της χοληδόχου κύστης και καρκίνο του παγκρέατος, ή σπανιότερα σε συγγενή αίτια (π.χ. ατρησία των χοληφόρων).
Η κίτρινη απόχρωση του δέρματος, ιδίως στις παλάμες και τα πέλματα, αλλά όχι του σκληρού και των βλεννογόνων οφείλεται σε καροτινεμία, μια ακίνδυνη κατάσταση η οποία πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από τον ίκτερο.
Αιτία
Όταν μία παθολογική διαδικασία παρεμβαίνει στη φυσιολογική λειτουργία του μεταβολισμού και της έκκρισης χολερυθρίνης, τότε μπορεί να προκληθεί ίκτερος. Ο ίκτερος χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με ποιο τμήμα του φυσιολογικού μηχανισμού έχει επηρεαστεί. Αυτές οι κατηγορίες είναι προηπατικός (βλάβη πριν το ήπαρ), ηπατικός (βλάβη μέσα στο ήπαρ) και μεθηπατικός (βλάβη μετά το ήπαρ).
Προηπατικά
Στον ίκτερο πέρα από την αιμόλυση, η αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή ουροχοληδογόνου. Η χολερυθρινή δεν βρίσκεται στα ούρα επειδή η μη-συζευμένη χολερυθρίνη δεν είναι υδατοδιαλυτή, και, έτσι, ο συνδυασμός αυξημένου ουροχολιδογόνου στα ούρα χωρίς χολερυθρίνη στα ούρα υποδεικνύουν την ύπαρξη αιμολυτικού ικτέρου.
Ηπατικά
Ο ηπατοκυτταρικός (ηπατικός) ίκτερος μπορεί να προκληθεί από οξεία ή χρονία ηπατίτιδα, ηπατοτοξικότητα, κίρρωση, φαρμακοεπαγώμενη ηπατίτιδα και αλκοολική νόσο του ήπατος. Η κυτταρική νέκρωση μειώνει την ικανότητα του ήπατος να μεταβολίσει και να αποκκρίνει τη χολερυθρίνη με αποτέλεσμα την αύξηση της μη-συζευγμένης χολερυθρίνης στο αίμα. Άλλη αιτία περιλαμβάνει την πρωτοπαθή χολική κίρρωση, η οποία αυξάνει τη συζευγμένη χολερυθρίνη στο πλάσμα επειδή δεν μπορεί να απεκκριθεί από τη χολή. Το αίμα έχει ανώμαλα υψηλές ποσότητες συζευγμένης χολερυθρίνης και χολικών αλάτων τα οποία εκκρίνονται με τα ούρα. Ο ίκτερος στα νεογνά, γνωστός ως νεογνικός ίκτερος, είναι κοινός καθώς ο ηπατικός μηχανισμός σύζευξης και απέκκρισης της χολερυθρίνης ωριμάζει πλήρως την δεύτερη εβδομάδα ζωής. Η λεπτοσπείρωση μπορεί επίσης να προκαλέσει ηπατικό ίκτερο.
Μεθηπατικά
Ο μεθηπατικός ίκτερος, που ονομάζεται επίσης και αποφρακτικός ίκτερος, προκαλείται από διακοπή στην παροχέτευση χολής στο χοληφόρο σύστημα. Οι πιο κοινές αιτίες είναι χολόλιθοι στον κοινό χοληφόρο πόρο και καρκίνος στην κεφαλή του παγκρέατος. Επίσης, μία ομάδα παρασίτων είναι γνωστή ως "σκώληκες ήπατος" (ανήκουν στα τρηματώδη) μπορεί να ζήσει στον κοινό χοληφόρο πόρο, προκαλώντας αποφρακτικό ίκτερο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν στενώσεις του κοινού χοληδόχου πόρου, ατρησία χοληφόρων, χολαγγειοκαρκίνωμα, παγκρεατίτιδα και ψευδοκύστεις του παγκρέατος. Μια σπάνια αιτία αποφρακτικού ίκτερου είναι το σύνδρομο Μιρίτζι.
Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, δεν βρίσκεται ουροχολινογόνο στα ούρα, αφού η χολερυθρίνη δεν έχει πρόσβαση στο έντερο, όπου μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο και απελευθερώνεται αργότερα στην γενική κυκλοφορία. Σε αυτήν την περίπτωση, η παρουσία της χολερυθρίνης (συζευγμένης) στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνου υποδηλώνει αποφρακτικό ίκτερο, είτε ενδοηπατικό είτε μεθηπατικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις Κατηγορία:Συμπτώματα
Τζοβάνι Σφόρτσα
Ο Τζοβάνι Σφόρτσα (Giovanni Sforza, 5 Ιουλίου 1466 - 27 Ιουλίου 1510) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και άρχοντας του Πέζαρο και της Γκραντάρα από το 1483 έως τον θάνατό του. Ήταν ο πρώτος σύζυγος της Λουκρητίας Βοργία, ο γάμος με την οποία ακυρώθηκε μετά την παραδοχή του ότι ήταν σεξουαλικά ανίκανος. Μέλος της ισχυρής οικογένειας των Σφόρτσα, εξώγαμο τέκνο και διάδοχος του Κοστάντσο Α΄, άρχοντα του Πέζαρο.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε το 1489 την Μανταλένα Γκονζάγκα, που πέθανε τον επόμενο χρόνο. Τότε είδε ότι θα έχει αξία μια σύνδεση με την οικογένεια Βοργία, και με την βοήθεια του θείου του, καρδινάλιου Ασκάνιου Σφόρτσα, πραγματοποιήθηκαν το 1492 διαπραγματεύσεις μεταξύ του Τζοβάνι και της δεκατριάχρονης κόρης του Πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ', Λουκρητίας. Του τέθηκε ως όρος να μπορεί η Λουκρητία να μένει αν θέλει στη Ρώμη και ο γάμος να πραγματοποιηθεί μόνο μετά από έναν χρόνο.
Η τελετή του γάμου έγινε το 1493 στο Βατικανό. Ο Τζοβάνι και η Λουκρητία έμειναν δύο χρόνια στο Πέζαρο, διάστημα κατά το οποίο η σημασία που του έδινε η οικογένεια Βοργία ως σύμμαχο της ελαττώθηκε. Ο Τζοβάνι εκμεταλλεύθηκε το πλεονέκτημα της γειτνίασής του με τον Βοργία, χρησιμοποιώντας κατασκόπους προκειμένου να μαθαίνει τα σχέδιά του, όμως τις κινήσεις του αυτές ανακάλυψε ο Πάπας Αλέξανδρος. Επίσης, η προτίμηση της Λουκρητίας να παραμείνει στην παπική αυλή, παρά να ζει επαρχιακή ζωή στο Πέζαρο, καθώς και η ανάπτυξη σχέσεων με άλλα δουκάτα, όπως αυτό της Νάπολης, άρχισαν να κάνουν τον γάμο άχρηστο. Παρ' όλα αυτά το ζευγάρι επέστρεψε στην παπική αυλή τα Χριστούγεννα του 1495.
Ο Σφόρτσα γνώριζε ότι η τύχη του διακυβευόταν και έφυγε σε στρατιωτική εκστρατεία. Επέστρεψε στη Ρώμη και έφυγε μεταμφιεσμένος με τη δικαιολογία ότι ο Πάπας και ο γιος του Καίσαρας σχεδίαζαν να τον σκοτώσουν αλλά δεν τους το επέτρεψε η σύζυγός του Λουκρητία, κάτι που δεν αποδείχθηκε, αλλά ωστόσο αποτελεί δημοφιλή εξήγηση της φυγής του.
Διαζύγιο με τη Λουκρητία
Ο Πάπας αιτήθηκε διαζύγιο για λογαριασμό της κόρης του εις βάρος του συζύγου της, και ο θείος του, καρδινάλιος Ασκάνιο Σφόρτσα, προσπάθησε να πείσει τον Τζοβάνι να δεχτεί αυτή την απόφαση. Αυτός αρνήθηκε και μερικές πηγές λένε ότι ισχυρίστηκε ότι έχει παιδιά από άλλους γάμους, οπότε η αδυναμία του ζευγαριού να κάνει παιδί δεν ήταν θέμα δικής του ανικανότητας. Επίσης ο Τζοβάνι κατηγόρησε τη γυναίκα του για αιμομιξία με τον πατέρα της και τους αδελφούς της, ισχυρισμοί που έκαναν την οικογένεια Βοργία να έρθει στο μέλλον σε μεγάλη κατάπτωση και συνεχίζουν να αμαυρώνουν τη φήμη της μέχρι και σήμερα.
Ο γάμος ακυρώθηκε το 1497 και ο Τζοβάνι απειλήθηκε να χάσει ολόκληρη την περιουσία που του δόθηκε ως προίκα αν δεν αναγνώριζε ενυπόγραφα την ανικανότητά του. Τελικά, 6 μήνες αργότερα, αναγκάστηκε να παραδεχτεί με όρκο ότι η Λουκρητία ήταν παρθένα, οπότε κυκλοφόρησαν φήμες ότι η εγκυμοσύνη της Λουκρητίας στον Τζοβάνι Βοργία ήταν αποτέλεσμα αιμομιξίας με τον αδελφό της.
Ο Τζοβάνι αφορίστηκε το 1500 και οι κάτοικοι μιας από τις πόλεις του επιχείρησαν να τον σκοτώσουν. Δέχτηκε επίθεση από τον Καίσαρα Βοργία που κατέλαβε την Πέζαρο και τον έδιωξε.
Αίσιο τέλος και διαδοχή
Ο Τζοβάνι ζήτησε βοήθεια από πολλούς συμμάχους, μεταξύ άλλων από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τη Γαλλία, όμως κατάφερε να επιστρέψει στην πόλη του Πέζαρο μόνο μετά το θάνατο του Πάπα Αλέξανδρου ΣΤ΄ το 1503 και την έντονη ασθένεια του γιου του Καίσαρα Βοργία, ο οποίος πέθανε λίγο αργότερα. Ο νέος Πάπας Ιούλιος Β΄ κατοχύρωσε την θέση του ως κυβερνήτη της πόλης του Πέζαρο.
Έκανε και τρίτο γάμο με την Τζινέβρα Τιέπολο, που του έδωσε έναν διάδοχο, τον Κοστάντσο Β΄, ο οποίος τον διαδέχθηκε μετά τον θάνατό του το 1510.
Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Χρύσα Σπηλιώτη
Η Χρύσα (Χρυσή) Σπηλιώτη του Γεωργίου (12 Ιανουαρίου 1956 - 23 Ιουλίου 2018) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και θεατρική συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, ενώ πέρασε κάποια χρόνια της παιδικής της ηλικίας στην Εύβοια, καθώς ο πατέρας της εργάστηκε για ένα διάστημα εκεί. Αποφοίτησε το καλοκαίρι του 1979 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, παρακολούθησε μαθήματα αυτοσχεδιασμού στη Γαλλία και εργάστηκε για πολλά χρόνια ως ηθοποιός. Υπήρξε από τα βασικά στελέχη του "Ανοιχτού Θεάτρου" του Γιώργου Μιχαηλίδη, όπως και του "Θεάτρου της Άνοιξης".
Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση το 1997 στην τηλεοπτική σειρά «Το καρέ της ντάμας» του Mega. Από τότε είχε εμφανιστεί σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Στο θέατρο είχε συνεργαστεί με γνωστούς σκηνοθέτες όπως οι Μίνως Βολανάκης, Γιώργος Σεβαστίκογλου κ.ά. αλλά και με διάφορα θέατρα όπως το "Θέατρο του Νότου", το "Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας", το "Εθνικό Θέατρο" και την "Ελεύθερη Σκηνή".
Διδασκαλία
Είχε διδάξει υποκριτική στην δραματική σχολή του Διομήδη Φωτιάδη και θεατρικό παιχνίδι σε νηπιαγωγεία και σε δημοτικά σχολεία της Αττικής. Είχε επίσης διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του Κρατικού Θεάτρου Βόρειας Ελλάδας και του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου.
Παρουσίαση
Επί τρία χρόνια παρουσίαζε το καθημερινό τηλεοπτικό νηπιαγωγείο της ΕΡΤ "Γύρω γύρω όλοι", γράφοντας παράλληλα τα κείμενα των εκπομπών.
Έγραψε και παρουσίασε στην ΕΡΤ, σε συνεργασία με την Αννέτα Παπαθανασίου και την Ολυμπία Μπασκλαβάνη, την παιδική σειρά "Φώτα παρακαλώ" το 1988. Έγραψε και παρουσίασε την παιδική σειρά της ΕΡΤ "Μπουρμπουλήθρες", το παιδικό θεατρικό έργο "Στη Χώρα του Καρνάβαλου", παραμύθια για την ραδιοφωνική σειρά του 2ου προγράμματος της ΕΡΤ "Και όνειρα γλυκά", την ραδιοφωνική σειρά "Χίλιες νύχτες και ένας Νασρεντίν", που παρουσιαζόταν επί τρία χρόνια από την ελληνική ραδιοφωνία.
Συγγραφή
Από το 1997 ασχολήθηκε με την συγγραφή θεατρικών κειμένων και παιδικών βιβλίων. Περισσότερα από δέκα έργα της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες, ενώ έχουν ανεβεί σε θεατρικές σκηνές της Ελλάδας και του εξωτερικού (Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Κροατία, Ολλανδία), μεταξύ των οποίων τα Ποιος ανακάλυψε την Αμερική;, Σκωτσέζικο ντους, Αγκά-σφι και φι, Με διαφορά στήθους, Φωτιά και νερό, Ποιος κοιμάται απόψε; και Το μάτι της τίγρης.
Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δωδώνη, Καστανιώτης και Σοκόλης-Κουλεδάκης. Η συλλογή διηγημάτων της Χαμένο δίκιο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Το Ποιος ανακάλυψε την Αμερική; έχει μεταφραστεί σε επτά γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά, κροατικά, ολλανδικά, πορτογαλικά), ενώ στην Πολωνία εμπεριέχεται στην Επίτομη Ανθολογία Ελληνικών Έργων Z Parnasu I Olimpu. Το Φωτιά και νερό έχει μεταφραστεί στα αγγλικά και έχει ανέβει στο θέατρο Tristan Bates Theatre της Αγγλίας.
Είχε σκηνοθετήσει το Ποιος κοιμάται απόψε; στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης και το Αγκά-σφι και φι σε δυο διαφορετικές παραστάσεις (ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και Αθήνα Altera Pars).
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένη με τον πρώην πρωταθλητή του Παναθηναϊκού στο μοντέρνο πένταθλο Δημήτρη Τουρναβίτη.
Ήταν ένα από τα 103 θύματα της μεγάλης πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου 2018, στο Μάτι Αττικής. Η σορός της ταυτοποιήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018. Στις 27 του μηνός, 2 ημέρες νωρίτερα, είχε γίνει η ταυτοποίηση της σορού του συζύγου της.
== Ενδεικτική Εργογραφία ==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Have You in My Wilderness
Το "Have You in My Wilderness" είναι το τέταρτο άλμπουμ της Julia Holter. Κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου του 2015 από την Domino Records. Παραγωγός ήταν ο Cole MGN σε συνεργασία με τη Holter. Το άλμπουμ ανακοινώθηκε στις 9 Ιουλίου του 2015, μαζί με τους σταθμούς της παγκόσμιας περιοδείας της Holter. Δύο singles κυκλοφόρησαν για την προώθηση του άλμπουμ: το "Feel You" στις 16 Ιουλίου του 2015 και το "Sea Calls Me Home" στις 24 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Το βίντεο κλιπ του "Feel You" σκηνοθετήθηκε από τον Jose Wolff, ενώ το βίντεο κλιπ του "Sea Calls Me Home" από την Claire Marie Vogel.
Μάνος Χατζηδάκης (καλαθοσφαίριση)
Ο Εμμανουήλ "Μάνος" Χατζηδάκης (εναλλακτική ορθογραφία: Μάνος, Μανώλης, Χατζηδάκης, Χατζιδάκις) (γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 2000) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Κολοσσού Ρόδου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Έχει ύψος 2,08 μ.
Νεανική σταδιοδρομία
Ο Χατζηδάκης έπαιξε από νεανική ηλικία με τις ομάδες νέων του Κρόνου Αγίου Δημητρίου, του Ίκαρου Καλλιθέας και του Πανιωνίου Λέρου πριν ξεκινήσει την επαγγελματική του πορεία.
Επαγγελματική πορεία
Στις 28 Ιουνίου 2016, ο Χατζηδάκης μεταπήδησε στην ΑΕΚ της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας, όπου υπέγραψε επταετές συμβόλαιο. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2018 η ΑΕΚ τον έδωσε δανεικό στο Μαρούσι της Α2 Κατηγορίας για να πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Στο πρώτο του παιχνίδι σημείωσε 20 πόντους, 7 ριμπάουντ και 3 ασίστ απέναντι στην Καβάλα. Την περίοδο 2020-21 με το Μαρούσι, ο Χατζηδάκης είχε μέσο όρο 9,1 πόντους και 4 ριμπάουντ ανά αγώνα, σε 22 αγώνες. Στις 9 Ιουλίου 2021, ο Χατζηδάκης υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Δικομματισμός
Ο  δικομματισμός είναι ένα πολιτικό σύστημα, ιδίως στο πλαίσιο του δικομματικού συστήματος, για χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, στο οποίο αντίπαλα πολιτικά κόμματα προσπαθούν να βρουν κοινό έδαφος μέσω του συμβιβασμού, στη θεωρία. Αυτό είναι αντίθετο του κομματισμου, όπου ένα άτομο ή πολιτικό κόμμα μόνο τηρεί τα συμφέροντά του χωρίς συμβιβασμούς. Έχει συζητηθεί μεταξύ των πολιτικών θεωρητικών, ωστόσο, ότι στην πράξη, κάθε συμβαλλόμενο μέρος προκαταβάλλει την δική τους στην πολιτική ατζέντα σε βάρος του άλλου μέρους, εξαιτίας των αντικρουόμενων ιδεολογιών.
Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Χειμερινή ώρα Νεπάλ
Η χειμερινή ώρα Νεπάλ (NPT), είναι η ζώνη ώρας του Νεπάλ. Με μια χρονική μετατόπιση από τον Συντονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο (UTC) κατά +5:45 ώρες η χειμερινή ώρα Νεπάλ είναι μια από τρεις ζώνες ώρας με μετατόπιση 45 λεπτών από τον UTC. Οι άλλες δύο είναι η Χειμερινή ώρα των Νήσων Τσάταμ, με χρονική ζώνη την UTC+12:45 και την ανεπίσημη Αυστραλιανή Κεντροδυτική Ώρα με την ζώνη ώρας UTC+08:45.
Παραπομπές
Ωρα Νεπαλ
Σκραμπλ
Το σκραμπλ (αγγλ. Scrabble) είναι επιτραπέζιο παιχνίδι λέξεων, ίσως το πιο διάσημο στον κόσμο: αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί σε περισσότερες από 120 χώρες και παίζεται σε 30 διαφορετικές γλώσσες. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στην εταιρεία Hasbro για τις ΗΠΑ (όπου δημιουργήθηκε το παιχνίδι) και για τον Καναδά και στη Mattel για όλες τις υπόλοιπες χώρες.
Πληροφορίες
Στόχος του παιχνιδιού είναι να συγκεντρώσει ο παίκτης τη μεγαλύτερη δυνατή βαθμολογία σχηματίζοντας λέξεις τις οποίες τοποθετεί σε ένα πίνακα σύμφωνα με προκαθορισμένους κανόνες. Οι λέξεις σχηματίζονται με γράμματα που ο παίκτης τραβάει από μία κληρωτίδα και η αξία της κάθε λέξης καθορίζεται: α) από τα γράμματα που περιέχει και β) από τη θέση στην οποία θα τοποθετηθεί. Αυτό σημαίνει ότι οι λέξεις δεν έχουν πάντα την ίδια αξία, εφόσον η επιλογή ορισμένων θέσεων στον πίνακα μπορεί να αυξήσει τη βαθμολογία τους.
Ο πίνακας αποτελείται από 15 Χ 15 = 225 τετράγωνα στα οποία τοποθετούνται οι λέξεις, οριζόντια ή κάθετα. Τα χρωματιστά τετράγωνα (μπλε, γαλάζια, ροζ και κόκκινα) είναι οι θέσεις που πολλαπλασιάζουν την αξία του γράμματος ή της λέξης που περνάει από αυτές.
Τα γράμματα δεν είναι ακριβώς τα ίδια σε όλες τις γλώσσες. Αυτό συμβαίνει αφενός γιατί τα αλφάβητα δεν είναι ίδια και αφετέρου γιατί η αντιμετώπιση δεν είναι πάντα όμοια. Για παράδειγμα, στα νορβηγικά δεν υπάρχουν τα γράμματα Q, X, Z, στα ιταλικά δεν υπάρχουν τα J, K, W, X, Y, στα ισπανικά τα συμπλέγματα CH, RR και LL θεωρούνται διαφορετικά γράμματα από τα C, H, R και L, στα γαλλικά και στα ρουμανικά δεν λαμβάνονται υπόψη τα διακριτικά σημάδια σε γράμματα όπως τα Ă, Â, É ή Ç, στα πορτογαλικά το Ç χρησιμοποιείται ανεξάρτητα από το C κλπ. Επιπλέον, το παιχνίδι παίζεται με διαφορετικό αριθμό γραμμάτων σε κάθε γλώσσα, όπως βλέπουμε και στον πίνακα που ακολουθεί:
Η ελληνική έκδοση έχει 104 γράμματα: