cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Κατσίγρας
Βιογραφία
Ο ίδιος ο Γεώργιος Κατσίγρας υπήρξε διδάκτωρ χειρουργικής και ξεκίνησε την ειδίκευση το 1947 στον Ευαγγελισμό. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως οπλίτης στο 404 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, όπου επιστρατεύτηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου μέχρι το 1941. Λόγω της συμμετοχής του στην Αντίσταση συνελήφθη στις αρχές του 1942 και καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση από Ιταλικό Στρατοδικείο, ποινή που εξέτισε στις φυλακές Αβέρωφ.
Στην διάρκεια του Εμφυλίου επιστρατεύτηκε εκ νέου χειρουργώντας και νοσηλεύοντας χιλιάδες ασθενείς στην Ελασσόνα και την Καστοριά, ενώ για τις υπηρεσίες του προτάθηκε για την απονομή "μεταλλίου εξαίρετων πράξεων" από τον Διοικητή της 1ης Μεραρχίας.
Παντρεύτηκε την Καίτη Καζαντζή (πέθανε το 1996 ) το 1946, η οποία ήταν νοσηλεύτρια και συνεργάτιδά του στον Ευαγγελισμό.
Μετά τον πόλεμο ο Κατσίγρας εγκαταστάθηκε στη Λάρισα όπου ίδρυσε και εργάστηκε στην Κλινική Κατσίγρα, όπου σήμερα στεγάζεται η Ιατρική Σχολή Λάρισας. Το 1955 η κλινική εγκαταστάθηκε σε νεόδμητο κτίριο επί ιδιόκτητου οικοπέδου  επί της οδού Παπακυριαζή 22 (έργο του αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή) και αποτέλεσε μια από τις καλύτερες κλινικές του καιρού της  στα Βαλκάνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94
Η Δ΄ κατηγορία Κύπρου 1993-94 αποτέλεσε το 9ο πρωτάθλημα στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η Εληά Λυθροδόντα για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορία την περίοδο 1993-94 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία 1994–95. Οι πέντε τελευταίες ομάδες διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1992-93
Μέχρι και την περίοδο 1992-93 το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας διεξαγόταν σε ομίλους. Από την περίοδο 1993-94 άρχισε η διεξαγωγή του ως ενιαία κατηγορία. Οπόταν οι περισσότερες ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της προηγούμενης περιόδου δεν συμμετείχαν και στο πρωτάθλημα της περιόδου 1993-94 αλλά είχαν υποβιβαστεί στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Μπαράζ
Ο Ροτσίδης Μάμμαρι έδωσε αγώνες μπαράζ με την 9η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ Κατηγορίας, Φωτειακό. Στον πρώτο αγώνα ο Ροτσίδης κέρδισε εντός έδρας με 2-1. Στον επαναληπτικό, ο Φωτειακός κέρδισε με 1-0. Νικητής των μπαράζ αναδείχθηκε ο Φωτειακός λόγω του εκτός έδρας γκολ και έτσι παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία 1994-95, με το Ροτσίδη να συνεχίζει στη Δ΄ κατηγορία 1994-95.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1993-1994 Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Διεθνές Συμβούλιο Κρίκετ
Το Διεθνές Συμβούλιο Κρίκετ (αγγλικά: International Cricket Council, ICC) είναι ο αρμόδιος διεθνής οργανισμός για το άθλημα του κρίκετ. Το ICC έχει 106 μέλη, 10 πλήρη μέλη που παίζουν αγώνες τεστ, 38 συνδεδεμένα μέλη, και 57 συνεργατικά μέλη. Δεν κυβερνά το εγχώριο κρίκετ στις χώρες μέλη και δε διαμορφώνει τους κανόνες του παιχνιδιού, οι οποίοι παραμένουν υπό τον έλεγχο της Μάρλεμπoν Κρίκετ Κλαμπ.
Ιδρύθηκε ως «Αυτοκρατορική Διάσκεψη Κρίκετ» (Imperial Cricket Conference) το 1909 από εκπροσώπους από την Αγγλία, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική. Το 1965 μετονομάστηκε σε «Διεθνή Διάσκεψη Κρίκετ» (International Cricket Conference), και πήρε την σημερινή του ονομασία το 1989.
Διοργανώσεις
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:
Διοργανώσεις Ανδρών
Διοργανώσεις Γυναικών
Διοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές οργανώσεις Κατηγορία:Κρίκετ
Πήδασος (αποσαφήνιση)
Ο όρος Πήδασος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Πρόσωπα
Αρχαίες πόλεις
Σύγχρονοι οικισμοί
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ντέιβιντ Γκίλμορ
Ο Ντέιβιντ Τζον Γκίλμορ (David Jon Gilmour, Κέμπριτζ, 6 Μαρτίου 1946) είναι Βρετανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης ο οποίος έγινε γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Pink Floyd, στους οποίους εντάχθηκε στα τέλη του 1967 ως αναπληρωματικός κιθαρίστας του Σιντ Μπάρετ. Λίγο αργότερα, όταν ο Μπάρετ εγκατέλειψε την μπάντα λόγω των προβλημάτων που είχε με το LSD, ο Γκίλμορ έγινε ο βασικός κιθαρίστας και βοηθός του Ρότζερ Γουότερς στα φωνητικά. Πολλοί πιστεύουν πως το ταλέντο του ως συνθέτη βοήθησε τους Pink Floyd να γίνουν παγκοσμίως γνωστοί (ιδιαίτερα με το άλμπουμ Dark Side of the Moon). Από το 1987 είναι αρχηγός των Pink Floyd, μετά και την αποχώρηση του Ρότζερ Γουότερς.
Έχει συνεργαστεί με πολλούς μεγάλους καλλιτέχνες όπως ο πρώην bandmate του Syd Barrett, την Kate Bush, Grace Jones, Tom Jones, Elton John, B.B. King, Paul McCartney, John Lennon, Sam Brown, Jools Holland, Bob Dylan, Pete Townshend, The Who, Supertramp, Levon Helm, Robbie Robertson, Alan Parsons, καθώς και με διάφορα προσωρινά συγκροτήματα που έδωσαν φιλανθρωπικές συναυλίες. Έχει εκδώσει 3 προσωπικά άλμπουμ και είναι ο ιδιοκτήτης της μεγάλης αξίας Fender Stratocaster με σειριακό αριθμό 0001 (την πρώτη που βγήκε από γραμμή παραγωγής). Τέλος, θεωρείται από τους σημαντικότερους κιθαρίστες του 20ού αιώνα, και έχει γράψει και εκτελέσει ένα από τα καλύτερα ηλεκτρικά σόλο κιθάρας (για πολλούς το καλύτερο ροκ σόλο κιθάρας),εκείνο του Comfortably Numb, τραγουδιού τού συγκροτήματος στο οποίο ήταν βασικό μέλος, των Pink Floyd.
Στο videoclip του για το "Yes, I have ghosts" που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2020, παρουσιάζει σε όλο τον κόσμο την ομορφιά του νησιού της Ύδρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Pink Floyd
Επιστύλιο
μικρογραφία| Επιστύλιο στη Βασιλική του Σαν Σαλβατόρε, Σπολέτο, Ιταλία. Στην κλασική αρχιτεκτονική, ένα επιστύλιο είναι το υπέρθυρο ή η δοκός που στηρίζεται στα κιονόκρανα των κιόνων. Αποτελεί το κατώτερο τμήμα του θριγκού, κάτω από τη ζωφόρο και το γείσο.
Το επιστύλιο είναι διαφορετικό στις διάφορες κλασικές παραγγελίες. Σύμφωνα με το ρυθμό της Τοσκάνης, αποτελείται μόνο από ένα απλό μέτωπο και έχει μισή ακτίνα κίονα σε ύψος. Στο δωρικό και σύνθετο ρυθμό, έχει δύο όψεις και τρεις στον ιωνικό και κορινθιακό ρυθμό, στην οποία το ύψος είναι 10/12 της ακτίνας του κίονα, εαν είναι μισό στους υπόλοιπους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Κλασική αρχιτεκτονική
Ανδρόμαχος ο Ταυρομενίτης
Ο Ανδρόμαχος, ο πατέρας του ιστορικού Τιμαίου, ήταν ιδρυτής και κυβερνήτης του Ταυρομενίου περί τα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα.
Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, ο Ανδρόμαχος κατόρθωσε (μετά την καταστροφή της σικελικής Νάξου από τον τύραννο των Συρακουσών Διονύσιο) να συγκεντρώσει τους εναπομείναντες διασκορπισμένους Ναξίους στον παρακείμενο της κατεστραμμένης πόλης λόφο Ταύρο. Εκεί, ίδρυσε το 358 π.Χ. τη νέα πόλη ονομάζοντάς την Ταυρομένιο(ν). Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα και απέκτησε δύναμη και πλούτο.
Ο Ανδρόμαχος κυβέρνησε το Ταυρομένιο με τρόπο δίκαιο και νόμιμο. Μισούσε την τυραννία και έτσι, όπως μας πληροφορεί ο Πλούταρχος, όταν ο Κορίνθιος στρατηγός Τιμολέων αποβιβάσθηκε στη Σικελία για να πολεμήσει εναντίον του τυράννου των Λεοντίνων Ικέτα και των Καρχηδονίων συμμάχων του, ο Ανδρόμαχος έσπευσε να τον βοηθήσει. Πείθοντας τους Ταυρομενίτες να αγωνισθούν μαζί με τους Κορινθίους για την απελευθέρωση της Σικελίας, κατέστησε το Ταυρομένιο ορμητήριο των στρατευμάτων του Τιμολέοντος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ταυρομενίτες Κατηγορία:Σικελοί τύραννοι
Μεταγραφή Γουίλι
μικρογραφία|381x381εσ|Ο καθηγητής Τάρελ Γουάιλι το 1979 στο [[Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον|Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, Τμήμα Ασιατικών Γλωσσών και Λογοτεχνίας|εναλλ.=]] μικρογραφία|500x500εσ|Το θιβετιανό αλφάβητο σύμφωνα με την μεταγραφή του Γουάιλι (ή Γουίλι)|εναλλ.= Η Μεταγραφή Γουίλι είναι μέθοδος μεταγραφής του θιβετιανού αλφαβήτου χρησιμοποιώντας μόνο τα γράμματα που διατίθοννται σε μια τυπική αγγλική γραφομηχανή. Φέρει το όνομα του Τάρελ Β. Γουάιλι, ο οποίος περιέγραψε το σύστημα σε ένα άρθρο, Ένα Τυποποιημένο Σύστημα της Θιβετιανής Μεταγραφής, που δημοσιεύθηκε το 1959. Στη συνέχεια έγινε απαραίτητη για τις θιβετιανές μελέτες, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κάθε μέθοδος μεταγραφής της θιβετιανής γλώσσας είναι αντιμέτωπη με ένα δίλημμα: θα έπρεπε να επιδιώξει να αναπαράγει με ακρίβεια τους ήχους των προφορικών θιβετιανών, ή την ορθογραφία των γραπτών θιβετιανών; Αυτές διαφέρουν ευρέως καθώς η θιβετιανή ορθογραφία τυποποιήθηκε τον 11ο αιώνα, ενώ η προφορά συνέχισε να εξελίσσεται, σε σχέση με την αγγλική και γαλλική ορθογραφία, η οποία αντανακλά ύστερη Μεσαιωνική προφορά.
Οι προηγούμενες μέθοδοι μεταγραφής σκόπευαν να μοιράσουν τους δύο στόχους και δεν το πετύχαιναν τέλεια. Η μεταγραφή του Γουίλι σχεδιάστηκε ακριβώς για να μεταγράψει το θιβετιανό αλφάβητο όπως γραφόταν, η οποία οδήγησε στην αποδοχή του σε ακαδημαϊκές και ιστορικές μελέτες. Δεν προορίζεται να αντιπροσωπεύσει την προφορά των θιβετιανών λέξεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θιβετιανό αλφάβητο
Λετεσέμπετ Γκίντι
Η Λετεσέμπετ Γκίντι (Letesenbet Gidey, γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1998) είναι Αιθιοπίδα αθλήτρια του στίβου. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στον δρόμο των 10.000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, ενώ ήταν δεύτερη στο ίδιο αγώνισμα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019. Σημείωσε παγκόσμια ρεκόρ στον δρόμο των 5000 μέτρων τον Οκτώβριο του 2020 και των 10.000 μ. τον Ιούνιο του 2021, με χρόνους 14.06,62 και 29.01,03 αντίστοιχα. Το πρώτο εξακολουθεί να παραμένει.
Είναι η πρώτη αθλήτρια μετά την εποχή της Ίνγκριντ Κρίστιανσεν το 1986-93 που κατείχε και τα δύο αυτά ρεκόρ ταυτόχρονα. Κατέχει επίσης το παγκόσμιο ρεκόρ στο ανεπίσημο αγώνισμα των 15.000 μέτρων.
Κέρδισε επίσης τρία ατομικά χρυσά μετάλλια σε Παγκόσμια πρωταθλήματα ανώμαλου δρόμου, τα δύο στην κατηγορία των νεάνιδων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ενταμέσκελ, στην περιφέρεια Τιγκράι της βόρειας Αιθιοπίας, ως το τέταρτο τέκνο των γονέων της, και μεγάλωσε στο οικογενειακό αγρόκτημα. Στο αιθιοπικό σχολικό πρωτάθλημα του 2012 κέρδισε αγώνα δρόμου φυσικών εμποδίων. Η αθλήτρια έχει ύψος 1,66 μέτρο και ζυγίζει 50 κιλά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιθίοπες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Γλώσσα Αυλώνος
Η Γλώσσα Αυλώνος ή περισσότερο γνωστή διεθνώς ως Ακρωτήριο Λιγκουέττα (Αλβανικά:Kepi i Gjuhezes) είναι ακρωτήριο της Αλβανίας στην περιοχή του Αυλώνα. Βρίσκεται στην δεξιά μεριά (κατά τον εισερχόμενο) του όρμου του Αυλώνα εκεί που βρισκόταν η Ακροκεραύνια των αρχαίων Ελλήνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Αλβανίας
Ανδρέας Παναγιωτόπουλος
Ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (1851 - Ιούνιος 1936) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1851 και ήταν γιος του Σωτήρη Παναγιωτόπουλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του ασχολήθηκε με το εμπόριο της σταφίδας. Το 1878 εξέδωσε την εφημερίδα «Κόκορας» για να αποσυρθεί λίγο μετά στην έπαυλή του στο Λαμπίρι.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιγιαλείας στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1890, του 1892, του 1895, του 1899, του 1902, του 1905, του 1906, του Αυγούστου 1910, του Δεκεμβρίου 1915, του 1920 και του 1928.
Διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στις κυβερνήσεις Ζαΐμη και Δραγούμη. Στην κυβέρνηση του δικτάτορα Θ. Πάγκαλου ήταν υπουργός Εσωτερικών από τις 25 Ιουνίου 1925 ως τις 17 Οκτωβρίου 1925. Είχε τιμηθεί με τον χρυσό Σταυρό του Σωτήρος.
Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1936 στην Αθήνα και ήταν παντρεμένος με την Μπόταση.
Αναφορές
Παναγιωτόπουλος Παναγιωτόπουλος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Γλώσσες Σεπίκ
Οι γλώσσες Σεπίκ είναι οικογένεια 50 γλωσσών Παπούα που ομιλούνται στην λεκάνη απορροής του ποταμού Σεπίκ της βόρειας Παπούα Νέα Γουινέα. Η οικογένεια γλωσσών προτάθηκε από τον Ντόναλντ Λέικολντ το 1965, σε μια κάπως πιο περιορισμένη μορφή από ότι παρουσιάζεται εδώ. Τείνουν να έχουν απλή φωνολογία, με λίγα σύμφωνα ή φωνήεντα και συνήθως χωρίς τόνους.
Η πιο γνωστή γλώσσα Σεπίκ είναι η Ιατμούλ. Οι πιο πολυπληθέστερες είναι οι Αμπελάμ και Μπόικεν, με περίπου 35 000 ομιλητές η καθεμία.
Οι γλώσσες Σεπίκ, όπως και οι γλώσσες Ράμου, φαίνεται να έχουν συστήματα τριών φωνηέντων, που διακρίνουν μόνο το φωνηεντικό ύψος. Τα φωνητικά [i e o u] είναι αποτέλεσμα της υπερώας και χειλική αφομοίωσης των γειτονικών συμφώνων. Υπάρχει η υποψία ότι οι γλώσσες Ντου μπορεί να μειωθούν σε συστήματα δύο φωνηέντων, με το  επενθετικό (Φόλεϊ, 1986). Κατηγορία:Γλωσσικές οικογένειες Κατηγορία:Γλώσσες της Παπούα Νέας Γουινέας
Τζοβάνι Τζιρόλαμο Σακέρι
Ο Τζοβάνι Τζιρόλαμο Σακέρι (Giovanni Girolamo Saccheri, 5 Σεπτεμβρίου 1667 – 25 Οκτωβρίου 1733) ήταν Ιταλός Ιησουίτης ιερέας, σχολαστικός φιλόσοφος και μαθηματικός. Είναι περισσότερο γνωστός για την τελευταία του έκδοση, η οποία θεωρείται σήμερα το δεύτερο έργο που αφορά στη μη ευκλείδια γεωμετρία.
Βιογραφία
Εισήλθε στο τάγμα των Ιησουιτών το 1685 και χειροτονήθηκε ιερέας το 1694. Δίδαξε φιλοσοφία στο Τορίνο την περίοδο από το 1694 ως το 1697 και στη συνέχεια φιλοσοφία, θεολογία και μαθηματικά στην Παβία, από το 1697 ως τον θάνατό του. Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου του 1733.
Έργα
Λίγο πριν πεθάνει, το 1733, έκδωσε το έργο Ο Ευκλείδης απελυθερωμένος από κάθε ελάττωμα (Euclides ab omni naevo vindicatus). Το έργο αυτό παρέμενε άγνωστο μέχρι που ανακαλύφθηκε ξανά από τον Εουτζένιο Μπελτράμι στα μέσα του 19ου αιώνα.
Πολλές από τις ιδέες του Σακέρι αναπτύχθηκαν τον 11ο αιώνα από τον Πέρση διανοοούμενο και πολυμαθή Ομάρ Καγιάμ, στο έργο του Risâla fî sharh mâ ashkala min musâdarât Kitâb 'Uglîdis, Συζητήσεις για τη δυσκολία του Ευκλείδη), γεγονός που αγνοούσαν οι δυτικές πηγές μέχρι πρόσφατα. Είναι άγνωστο αν ο Σακέρι είχε πρόσβαση στις ιδέες του Καγιάμ μέσω μετάφρασης ή είχε αναπτύξει τις θεωρίες του αυτόνομα. Πολλές φορές το τετράπλευρο του Σατσέρι καλείται τετράπλευρο Καγιάμ-Σακέρι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ιταλοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ιησουίτες Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Σχολαστικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα
Πρόσθια κολύμβηση
Η πρόσθια κολύμβηση (αγγλ. breaststroke) είναι τρόπος (στιλ) ανθρώπινης κολυμβήσεως, στο οποίο ο άνθρωπος που κολυμπά προτάσσει το άνω εμπρόσθιο μέρος του κορμού, ενώ ο κορμός του δεν περιστρέφεται. Ως στιλ στην κολύμβηση για αναψυχή είναι αρκετά συνηθισμένο, επειδή το κεφάλι του κολυμβητή είναι έξω από το νερό μεγάλο μέρος του χρόνου και προσφέρει άνεση στις μικρές ταχύτητες. Στα περισσότερα μαθήματα κολυμβήσεως οι αρχάριοι μαθαίνουν πρώτα είτε το πρόσθιο, είτε την ελεύθερη κολύμβηση. Ωστόσο, στην αγωνιστική κολύμβηση το πρόσθιο στιλ με μεγάλη ταχύτητα απαιτεί συγκρίσιμη αντοχή και δύναμη με τα άλλα στιλ. Κάποτε το πρόσθιο αποκαλείται «στιλ του βατράχου», καθώς τα άκρα κινούνται παρόμοια με εκείνα ενός βατράχου που κολυμπά. Το στιλ είναι το αργότερο από τα τέσσερα της αγωνιστικής κολυμβήσεως. Πιστεύεται ότι είναι ο παλαιότερος τρόπος κολυμβήσεως.
Παραπομπές
Προσθια
Πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα
Αν και η Ελλάδα έχει ιδρύσει την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, η πολιτική της χώρας μέχρι στιγμής είναι ενάντια σε οποιοδήποτε πρόγραμμα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνική ενέργεια. Τα αίτια για αυτή τη πολιτική οφείλονται κυρίως στην καχυποψία μέρους του Ελληνικού λαού προς τη πυρηνική ενέργεια.
Υπάρχει ένας λειτουργικός πυρηνικός ερευνητικός αντιδραστήρας στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος». Παλαιότερα είχε επιχειρηματολογηθεί πως λόγω του μικρού μεγέθους της χώρας αλλά και λόγω των συχνών σεισμών στην περιοχή, η πυρηνική ενέργεια δεν θα έχει πολλά ωφέλη. Ωστόσο πλέον με την ανάπτυξη αντιδραστήρων μικρότερου μεγέθους η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει πυρηνικό πρόγραμμα εφόσον ήθελε. Η Ελλάδα έχει εισαγάγει πυρηνική ενέργεια από τη Βουλγαρία στο παρελθόν. Ωστόσο, μετά το κλείσιμο δύο αντιδραστήρων το 2006, αυτές οι εισαγωγές είναι σχεδόν μηδαμινές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενέργεια στην Ελλάδα
Γάιος Ιούλιος Βέρος Μάξιμος
Ο Γάιος Ιούλιος Βέρος Μάξιμος (217/220 - 23 Μαΐου), εσφαλμένα ονομαζόμενος επίσης Γάιος Ιούλιος Βέρος Μαξιμίνος ή Μαξιμίνος ο Νεότερος, ήταν γιος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμίνου του Θρακός και της συζύγου του, Καικιλίας Παυλίνας.
Ζωή
Κατηγορία:Πρόσωπα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ουρμπέν Λεβεριέ
Ο Ουρμπέν Ζαν Ζοζέφ Λεβεριέ (γαλλικά: Urbain Jean Joseph Le Verrier, 11 Μαρτίου 1811 – 23 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν Γάλλος μαθηματικός ο οποίος ειδικευόταν στην ουράνια μηχανική και είναι γνωστός για την πρόβλεψη της ύπαρξης και της θέσης του Ποσειδώνα χρησιμοποιώντας μόνο μαθηματικά. Οι υπολογισμοί του έγιναν για να εξηγήσουν τις αποκλίσεις στην τροχιά του Ουρανού και στους νόμους του Κέπλερ και του Νεύτωνα. Ο Λεβεριέ έστειλε τις συντεταγμένες στον Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε στο Βερολίνο, ζητώντας του να τους επαληθεύσει. Ο Γκάλε εντόπισε τον Ποσειδώνα την ίδια νύχτα που έλαβε την επιστολή του Λεβεριέ, με 1° διαφορά από την προβλεπόμενη θέση. Η ανακάλυψη του Ποσειδώνα θεωρείται ευρέως ως μια δραματική επικύρωση της Ουράνιας μηχανικής, και είναι μία από τις πιο αξιόλογες στιγμές της επιστήμης του 19ου αιώνα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Λεβεριέ γεννήθηκε στο Σαιν-Λο, Μανς, Γαλλία και σπούδασε στην École Polytechnique. Για ένα μικρό διάστημα σπούδασε χημεία υπό την επίβλεψη του Ζοζέφ Λουί Γκέι-Λουσάκ, γράφοντας εργασίες για τους συνδυασμούς του φωσφόρου με το υδρογόνο, και του φωσφόρου με το οξυγόνο. Στη συνέχεια άλλαξε και σπούδασε αστρονομία, και ειδικότερα Ουράνια μηχανική, και δέχθηκε μια θέση εργασίας στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής ζωής του εκεί, και τελικά έγινε διευθυντής του αστεροσκοπείου το 1854-1870 και ξανά από το 1873 ως το 1877.
Το 1846 ο Λεβεριέ έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, και το 1855, εξελέγη ένα ξένο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας. Το όνομα του Λεβεριέ είναι ένα από τα 72 ονόματα χαραγμένα στον Πύργο του Άιφελ.
Οι πρώτες εργασίες του
Το πρώτο έργο του Λεβεριέ στην αστρονομία παρουσιάστηκε στην Ακαδημία των Επιστημών τον Σεπτέμβριο του 1839 με τίτλο "Sur les variations séculaires des orbites des planètes". Το έργο αυτό απευθυνόταν στο πλέον σημαντικό ερώτημα για την αστρονομία, για τότε, τη σταθερότητα του ηλιακού συστήματος, που είχε πρωτοερευνηθεί από τον Λαπλάς. Ο Λεβεριέ κατάφερε να εξαγάγει κάποια σημαντικά όρια σχετικά με τις κινήσεις στο ηλιακό σύστημα, αλλά λόγω των ανακριβών γνώσεων όσον αφορά στη μάζα των πλανητών, τα αποτελέσματά του ήταν αβέβαια.
Από το 1844 έως το 1847, ο Λεβεριέ δημοσίευσε μια σειρά από έργα για περιοδικούς κομήτες, και ειδικότερα για τους Λέξελ, Faye και DeVico. Με αυτό του το έργο κατάφερε να δείξει κάποιες ενδιαφέρουσες αλληλεπιδράσεις με τον πλανήτη Δία, αποδεικνύοντας ότι ορισμένοι κομήτες ήταν στην πραγματικότητα η επανεμφάνιση ήδη γνωστών κομητών σε διαφορετικές τροχιές.
Ανακάλυψη του Ποσειδώνα
Το πιο διάσημο επίτευγμα του Λεβεριέ είναι η πρόβλεψή του για την ύπαρξη του τότε άγνωστου πλανήτη Ποσειδώνα, χρησιμοποιώντας μόνο τα μαθηματικά και τις αστρονομικές παρατηρήσεις του γνωστού πλανήτη Ουρανού. Ενθαρρυμένος από τον φυσικό Αραγκό, διευθυντή του Αστεροσκοπείου του Παρισιού, ο Λεβεριέ ασχολήθηκε εντατικά για μήνες σε πολύπλοκους υπολογισμούς για να εξηγήσει τις μικρές αλλά συστηματικές αποκλίσεις μεταξύ της παρατηρούμενης τροχιάς του Ουρανού και της τροχιάς που προβλεπόταν από τους νόμους της βαρύτητας του Νεύτωνα. Την ίδια στιγμή, αλλά χωρίς να είναι σε γνώση του Λεβεριέ, παρόμοιοι υπολογισμοί γίνονταν και από τον Τζον Κόουτς Άνταμς στην Αγγλία. Ο Λεβεριέ ανακοίνωσε την οριστική προβλεπόμενη θέση του αθέατου πλανήτη που διατάρασσε την τροχιά του πλανήτη Ουρανού, δημοσίως, στη Γαλλική Ακαδημία στις 31 Αυγούστου του 1846, δύο ημέρες πριν η τελική λύση του Άνταμς ταχυδρομηθεί μυστικά στο Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς. Ο Λεβεριέ διαβίβασε τις προβλέψεις του έως τις 18 Σεπτεμβρίου σε μια επιστολή προς τον Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε του Αστεροσκοπείου του Βερολίνου. Η επιστολή έφτασε πέντε ημέρες αργότερα, και ο πλανήτης βρέθηκε με το διοπτρικό τηλεσκόπιο Φράουνχοφερ του Βερολίνου, το ίδιο βράδυ, 23 Σεπτεμβρίου 1846, από τον Γκάλε και τον Χάινριχ ντ' Αρέ εντός 1° της προβλεπόμενης θέσης του κοντά στο όριο μεταξύ των αστερισμών Αιγόκερω και Υδροχόου.
Πίνακες των πλανητών
Στις αρχές του 19ου αιώνα οι μέθοδοι πρόβλεψης των κινήσεων των πλανητών ήταν κάπως διάσπαρτες, είχαν αναπτυχθεί επί σειρά δεκαετιών από πολλούς διαφορετικούς ερευνητές. Το 1847, ο Λεβεριέ ανέλαβε το καθήκον να «ενοποιήσει ... σε ένα ενιαίο έργο ολόκληρο το πλανητικό σύστημα, να θέσει τα πάντα σε αρμονία, αν είναι δυνατόν, αλλιώς, να δηλώσει με βεβαιότητα ότι υπάρχουν ακόμη άγνωστες αιτίες των διαταραχών ...», ένα έργο που θα τον απασχολήσει μέχρι το θάνατό του.
Ο Λεβεριέ άρχισε με την επαναξιολόγηση, στην 7η τάξη, της τεχνικής υπολογισμού των πλανητικών διαταραχών γνωστή ως πάρελξη. Αυτό το τμήμα, είχε ως αποτέλεσμα 469 μαθηματικούς όρους και ήταν πλήρες από το 1849. Έπειτα άρχισε να συλλέγει παρατηρήσεις για τις θέσεις των πλανητών αρχίζοντας από το 1750. Η εξέταση και η διόρθωση των ασυνεπειών με τα πιο πρόσφατα δεδομένα τον απασχόλησε μέχρι το 1852.
Ο Λεβεριέ δημοσίευσε στα Χρονικά του Αστεροσκοπείου του Παρισιού τους πίνακες με τις κινήσεις όλων των γνωστών πλανητών το 1858. Οι πίνακες αυτοί αποτέλεσαν τη βάση της αστρονομίας στο Connaissance des Temps, το αστρονομικό ημερολόγιο του "Bureau des Longitudes", μέχρι περίπου το 1912. Εκείνη την εποχή, το έργο του Λεβεριέ για τους εξωτερικούς πλανήτες αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε από τον Gaillot.
Μετάπτωση του Ερμή
Ο Λεβεριέ ξεκίνησε να μελετά την κίνηση του Ερμή από το 1843, με μια έκθεση με τίτλο Détermination nouvelle de l ’orbite de Mercure et de ses perturbations (Ένας νέος προσδιορισμός της τροχιάς του Ερμή και των διαταραχών του). Το 1859 ο Λεβεριέ ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στο ότι η αργή μετάπτωση της τροχιάς του Ερμή γύρω από τον Ήλιο δεν μπορούσε να εξηγηθεί πλήρως από την νευτώνεια μηχανική και τις διαταραχές από τους γνωστούς πλανήτες. Πρότεινε διάφορες πιθανές εξηγήσεις, όπως ότι ένας άλλος πλανήτης (ή ίσως, αντ' αυτού, μια σειρά από μικρότερα «σώματα») ενδέχεται να υπάρχουν σε μια τροχιά ακόμα πιο κοντά στον Ήλιο από ότι αυτή του Ερμή, που ευθύνονται για αυτήν τη διαταραχή. (Άλλες εξηγήσεις περιλαμβάνουν μια ελαφρά πλάτυνση του σχήματος του Ήλιου). Η επιτυχία της ανακάλυψης του Ποσειδώνα με βάση τις διαταραχές στην τροχιά του Ουρανού οδήγησε τους αστρονόμους να πιστέψουν, εν μέρει, σε αυτή την πιθανή εξήγηση, και ο υποθετικός πλανήτης να πάρει ακόμη και όνομα, το όνομα Βούλκαν. Ωστόσο, αυτός ο πλανήτης δεν βρέθηκε ποτέ, και η ανώμαλη μετάπτωση του Ερμή τελικά εξηγείται από τη γενική θεωρία της σχετικότητας.
Τα τελευταία χρόνια
Ο τρόπος διαχείρισης του Λεβεριέ δεν ήταν αποδεκτός από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Παρισιού και αυτό οδήγησε το 1870 στην εκδίωξη του από αυτό. Τον διαδέχθηκε ο Ντελωναί, αλλά επανήλθε το 1873 όταν ο Ντελωναί πνίγηκε. Έτσι ο Λεβεριέ επέστρεψε στη θέση του και παρέμεινε σε αυτή μέχρι το θάνατό του το 1877.
Ο Λεβεριέ είχε γυναίκα και παιδιά. Πέθανε στο Παρίσι στη Γαλλία και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς. Μια μεγάλη πέτρινη ουράνια σφαίρα είναι τοποθετημένη πάνω από τον τάφο του. Θα πρέπει να τον θυμόμαστε από τη φράση που αποδίδεται στον Φρανσουά Αραγκό: «Ο άνθρωπος που ανακάλυψε έναν πλανήτη με τη μύτη της πένας του".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Ποσειδώνας Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Τζασμίν Καμάτσο-Κουίν
Η Τζασμίν Καμάτσο-Κουίν (Jasmine Camacho-Quinn, γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1996) είναι Πορτορικανή αθλήτρια του στίβου στα 100 μέτρα με εμπόδια. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021, έγινε ο δεύτερος Πορτορικανός αθλητής ανεξαρτήτως φύλου που κέρδισε ποτέ χρυσό μετάλλιο σε οποιοδήποτε άθλημα εκπροσωπώντας το Πουέρτο Ρίκο (παλαιότερα οι αθλητές του νησιού αγωνίζονταν εκπροσωπώντας τις ΗΠΑ).
Ενώ στον τελικό των 100 μ. με εμπόδια κέρδισε με χρόνο 12,37 δευτερόλεπτα, στον ημιτελικό σημείωσε πολύ καλύτερη επίδοση: με 12,26 δευτερόλεπτα καταρρίπτοντας έτσι το ατομικό της και το ολυμπιακό ρεκόρ, ισοφαρίζοντας την τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών.
Η Καμάτσο-Κουίν είχε συμμετάσχει στο ίδιο αγώνισμα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, πετυχαίνοντας επίδοση 12,70 δευτερόλεπτα στις σειρές, χρόνο που θα της είχε εξασφαλίσει την πέμπτη θέση στον τελικό εκείνων των αγώνων. Ωστόσο στον ημιτελικό είχε κτυπήσει σε ένα εμπόδιο, πέφτοντας κάτω, και έτσι είχε αποκλεισθεί από τον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Πορτορικανοί αθλητές Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Νεπωτιανός
Ο Ιούλιος Νεπωτιανός, λατιν.: Julius Nepotianus, (απεβ. στις 30 Ιουνίου 350), ήταν μέλος της δυναστείας τού Κωνσταντίνου, που βασίλευσε ως βραχύβιος σφετεριστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κυβέρνησε την πόλη της Ρώμης για είκοσι οκτώ ημέρες, πριν σκοτωθεί από τον αντίπαλό του σφετεριστή, στρατηγό του Mαγνέντιου, Mαρκελίνο.
Ιστορικό
Ο Νεπωτιανός ήταν γιος της Ευτροπίας, ετεροθαλούς αδελφής του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄, και του Βίριου Νεποτιανού. Από την πλευρά της μητέρας του, ήταν εγγονός τού Αυτοκράτορα Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού και της Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας.
Γεγονότα
Μετά την εξέγερση τού Μαγνεντίου, ο Νεπωτιανός αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας και μπήκε στη Ρώμη με μία ομάδα μονομάχων στις 3 Ιουνίου 350 Αφού προσπάθησε να αντισταθεί στον Νεπωτιανό με μία απείθαρχη δύναμη Ρωμαίων πολιτών, ο έπαρχος της πόλης Tιτιανός (ή Aνίκιος ή Ανίκητος), υποστηρικτής τού Μαγνεντίου, ηττήθηκε και έφυγε από την πόλη.
Ο Μαγνέντιος αντιμετώπισε γρήγορα αυτή την εξέγερση στέλνοντας τον έμπιστο μάγιστρο των αξιωματούχων Mαρκελίνο στη Ρώμη. Σύμφωνα με τον Ευτρόπιο ο Νεπωτιανός σκοτώθηκε στη μάχη, που έγινε (στις 30 Ιουνίου), το κεφάλι του το έβαλαν επάνω σε μία λόγχη και μεταφέρθηκε γύρω από την πόλη. Τις επόμενες ημέρες, σκοτώθηκε και η μητέρα του Ευτροπία μαζί με τους υποστηρικτές του Νεπωτιανού.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία του Κωνσταντίνου Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Bowling Bowling Bowling Parking Parking
To Bowling Bowling Bowling Parking Parking είναι ένα live άλμπουμ από το πανκ ροκ συγκρότημα Green Day. Κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1996, αρχικά μόνο στην Ιαπωνία. Τα τραγούδια ηχογραφήθηκαν στην Πράγα (1-3,7), στη Φλόριντα (4), στο Τόκιο (5,6,8). Το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο 34 της Αυστρίας και στο νούμερο 42 της Ιαπωνίας.
Συντελεστές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Green Day Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Κιπτσάκοι
Με τον όρο Κιπτσάκ ή λαοί Κιπτσάκ (Kipchak, Qipchaq, Qifjaq, Xifjaq, Kimchag, Kimcha'ud, Kuchak,Kyfchak, Kimaks, Kibi, Kukiji, Kujshe, Kuche, Kyueshe, Kushi, Kushu, Kuchuk, Cuman, Quman, Comani, Kumandy, Kun-ok, Kun, Kangli, Kengeres, Qangli, Seyanto, Sirs, Tele, Falven, Falones, Val(e)we(n,) Phalagi, Skythicon, Sakaliba, Khartesh, Plavci, Plawcy, Plauci, Plawci, Palycz(ok), Polovetsy, Polovtsy ) εννοείται η χαλαρή συνομοσπονδία τουρκικών φύλων που κατείχε περί τα μέσα του 11ου αιώνα την αχανή, ευρασιατική στέπα, που εκτείνεται από την επικράτεια βόρεια της Αράλης και δυτικά ως την επικράτεια βορείως της Μαύρης θάλασσας στη σημερινή Ρωσία και Ουκρανία. Το πιθανότερο είναι πως η απώτερη προέλευση αυτής της συνομοσπονδίας είναι φύλα που κατοικούσαν κοντά στα κινεζικά σύνορα και μετακινήθηκαν προς τη δυτική Σιβηρία κατά τον 9ο αιώνα. Περί τα μέσα του 10ου αιώνα μετακινήθηκαν ακόμα περισσότερο δυτικά στην εντεύθεν του Βόλγα περιοχή, το δυτικό Καζακστάν. Τα διαφορετικά ονόματα με τα οποία απαντώνται, όπως Κουμάν, Πολόβτσυ κ.ά. σημαίνουν συνήθως «χλωμός»
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Θεόδωρος (σφετεριστής)
Ο Θεόδωρος ήταν Ρωμαίος σφετεριστής κατά τού Αυτοκράτορα Βάλη σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο.
Ο Μαρκελλίνος διέμενε στην Αντιόχεια το 372 και, ξεκαθαρίζοντας ότι μιλάει ως αυτόπτης μάρτυρας, μας λέει ότι ο Θεόδωρος εθεωρείτο ότι είχε αναγνωριστεί με μαντεία ως νέος αυτοκράτορας, ο διάδοχος τού Βάλη. Προχωρά και εξηγεί, πώς ο Θεόδωρος και αρκετοί άλλοι αναγκάστηκαν να ομολογήσουν την απάτη τους μέσω βασανιστηρίων και μετά από αυτό τιμωρήθηκαν σκληρά. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Ρωμανός (σφετεριστής)
Ο Ρωμανός (απεβ. το 470) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που επαναστάτησε ανεπιτυχώς εναντίον του Αυτοκράτορα Ανθέμιου το 470. Μετά εκτελέστηκε στη Ρώμη.
Σταδιοδρομία
Ο Ρωμανός ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και πατρίκιος, που είχε επιτύχει τον βαθμό τού μαγίστρου των αξιωμάτων κατά τις τελευταίες δεκαετίες της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν γνωστός υποστηρικτής τού Ρικίμερ, τού μαγίστρου τού στρατού, και αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τον Αυτοκράτορα Ανθέμιο, ο οποίος δυσπιστούσε και αντιπαθούσε τον Ρικίμερ.
Το 470 ο Ανθέμιος αρρώστησε βαριά και φημολογήθηκε ότι είχαν χρησιμοποιηθεί μάγια για να ταλαιπωρήσουν τον Αυτοκράτορα. Ο Ρικίμερ είδε την ευκαιρία να εγκαταστήσει έναν νέο αυτοκράτορα-μαριονέτα και άρχισε να θέτει τις βάσεις για την άνοδο του Ρωμανού στον αυτοκρατορικό θρόνο. Ωστόσο ο Ανθέμιος τελικά ανάρρωσε και κατηγόρησε αρκετούς υποστηρικτές του Ρικίμερ, ότι χρησιμοποίησαν μαγεία για να επιφέρουν τον θάνατό του, συμπεριλαμβανομένου τού Ρωμανού, τον οποίο επίσης κατηγόρησε ότι επιδίωκε να σφετεριστεί τον θρόνο του. Διέταξε τον αποκεφαλισμό τού συγκλητικού το 470, μία πράξη που ήλπιζε ότι θα εξασφάλιζε τον θρόνο του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατρίκιοι Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Μικρή Περιμετρική Πάτρας
Η Μικρή Περιμετρική Οδός Πάτρας (εναλλακτικά: Μίνι Περιμετρική) είναι δημόσιο τεχνικό έργο εντός της πόλης των Πατρών. Ολοκληρώθηκε και δόθηκε προς χρήση στις 22 Σεπτεμβρίου 2018.
Περιγραφή
Βασικός σκοπός δημιουργίας της αποτέλεσε η ανάγκη της διευκόλυνσης μετακινήσεων από και προς διάφορες περιοχές και προάστια της Πάτρας παρακάμπτοντας το ιστορικό κέντρο της πόλης, ώστε να μην επιβαρύνεται με κυκλοφοριακό φόρτο. Επί της ουσίας συνδέει το βόρειο με το ανατολικό και νότιο μέρος της πόλης και το αντίστροφο, χωρίς να απαιτείται ανάγκη διέλευσης μέσα από το κέντρο.
Κατασκευάστηκε με σκοπό να συμβάλλει σημαντικά στην αποσυμφόρηση της κίνησης στο κέντρο καθώς θα συνδέει τα Ταμπάχανα με την περιοχή του λεγόμενου Νέου Δρόμου, στο ύψος της συνοικίας της Αγίας Σοφίας, έτσι ώστε να μπορεί κανείς να μεταβεί γρηγορότερα σε περιοχές που, σε άλλη περίπτωση, θα χρειαζόταν να κινηθεί εντός του κέντρου. Είναι ένα έργο που προβλέπεται να βελτιώσει και να διευκολύνει τις μετακινήσεις για μεγάλο πλήθος οδηγών καθημερινώς.
Παράλληλα με την κατασκευή της Μικρής Περιμετρικής, εκτελέστηκαν ή προβλέπεται να εκτελεστούν έργα διάνοιξης ή και πεζοδρομήσεις κάποιων οδών εντός του κέντρου της πόλης, με αποτέλεσμα να αλλάξει μερικώς ο χάρτης συγκοινωνιών και μετακινήσεων του ιστορικού της κέντρου της πόλης.
Διαθέτει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση, επαρκή φωτισμό σε όλο της το εύρος, και δύο σήραγγες.
Κατά την κατασκευή της Μικρής Περιμετρικής οι εργασίες καθυστέρησαν ή διακόπηκαν για κάποιο χρονικό διάστημα, κυρίως λόγω αρχαιοτήτων που βρέθηκαν στην περιοχή. Κατά καιρούς είχαν δοθεί διάφορες παρατάσεις ολοκλήρωσής της.
Γενικά στοιχεία
Η Μίνι Περιμετρική είχε αρχικό προϋπολογισμό 26.094.341,65 ευρώ με τίτλο «Ολοκλήρωση Κατασκευής Μικρής Περιμετρικής Οδού Πατρών και Κατασκευή Αγωγού Ομβρίων Σ1 περιοχής Αρόης». Εν συνεχεία ακολούθησε επαναδημοπράτησή της τον Νοέμβριο του 2013 και η σύμβαση υπογράφτηκε τον Μάιο του 2014. Ο ανάδοχος που ανέλαβε το έργο αρχικά ήταν η «ΔΟΜΟΚΑΤ ΑΕ», ενώ τελικός ανάδοχος υπήρξε η «Εργοδυναμική Πατρών ΑΤΕ». Ο προϋπολογισμός του έργου ανήλθε σε 21.951.219,51 ευρώ (ποσό χωρίς ΦΠΑ) και εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ: Επιχειρησιακό Πρόγραμμα (Ε.Π.) «Δυτική Ελλάδα – Πελοπόννησος – Ιόνιοι Νήσοι (2014-2020)», ενώ συγχρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (Ε.Τ.Π.Α.). Φορέας υλοποίησης του έργου ήταν η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.
Μελλοντικά έργα
Μέσω συνδετήριας οδού με το τοπικό οδικό δίκτυο προβλέπεται η σύνδεση της Μικρής Περιμετρικής Πατρών με την Ευρεία Παράκαμψη Πατρών, μέσω του προβλεπόμενου νέου κόμβου στο ύψος του Ζαβλανίου. Ο νέος κόμβος χωροθετείται ανάμεσα στις σήραγγες «Γηροκομείο» και «Αρχαιολογικός», συνδέοντας την Ευρεία Παράκαμψη Πατρών με το αρκτικό τμήμα της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάτρας
Δημήτρης Παλαιολόγος
Ο Δημήτρης Παλαιολόγος είναι αθλητής της πετοσφαίρισης, γεννημένος στις 24 Απριλίου 2000 στην Αθήνα. Αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου. Προέρχεται από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκόύ, με τις οποίες έχει κατακτήσει δύο πρωτάθλημα ΕΣΠΑΑΑ παίδων και τέσσερα πρωταθλήματα ΕΣΠΑΑΑ εφήβων. Τη σεζόν 2018-19 αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης του Φάιναλ Φορ του πρωταθλήματος ΕΣΠΑΑΑ εφήβων που διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο Παύλος Γιαννακόπουλος. Την σεζόν 2019-2020 κατέκτησε το League Cup Νίκος Σαμαράς και αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδος με τον Παναθηναϊκό
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Υψηλή Γέφυρα Ευρίπου
Η Υψηλή Γέφυρα Ευρίπου (αναφέρεται συνήθως ως Νέα γέφυρα Χαλκίδας) είναι καλωδιωτή γέφυρα πάνω από τον πορθμό του Ευρίπου στην Εύβοια, κοντά στη Χαλκίδα. Αποτελεί τμήμα της οδικής παράκαμψης της Χαλκίδας και ενώνει τη βοιωτική ακτή κοντά στο εργοστάσιο τσιμέντων με την ευβοϊκή στο λόφο Μπαταριά, μέσω του Αυτοκινητοδρόμου Σχηματαρίου-Χαλκίδας.
Έχει συνολικό μήκος 694,5 μέτρα, ωφέλιμο πλάτος 12,5 μέτρα και ελεύθερο ύψος 34,5 μέτρα. Το πάχος του καταστρώματος είναι 45 εκατοστά, το λεπτότερο στο κόσμο. Η κατασκευή του έργου ξεκίνησε το Μάιο του 1985 και ολοκληρώθηκε το 1993. Τα εγκαίνιά της τελέστηκαν στις 9 Ιουλίου 1993. Το κόστος του έργου έφτασε τα 2,5 δις δραχμές (με τιμές εκείνης της εποχής).
Η γέφυρα αποτελείται από τις προσβάσεις και το κεντρικό τμήμα. Οι γέφυρες προσβάσεως έχουν μήκος 4 × 35,875 μέτρα (Βοιωτία) και 4 × 39 μέτρα (Εύβοια). Το κεντρικό τμήμα της γέφυρας, μήκους 395 μέτρων είναι καλωδιωτό με κεντρικό άνοιγμα 215 μέτρα και πλευρικά 2 × 90 μέτρα. Το κεντρικό τμήμα συγκρατείται από καλώδια ανά 6 μέτρα περίπου. Η θεμελίωση των πυλώνων έγινε σε βάθος περίπου 28 μέτρων. Έχει ληφθεί πρόνοια προστασίας του έργου από πρόσκρουση πλοίων.
Φωτογραφίες
μικρογραφία 350x350εσ
350x350εσ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευριπου Κατηγορία:Καλωδιωτές γέφυρες Κατηγορία:Νομός Εύβοιας Κατηγορία:Χαλκίδα
Χενρίκουφ (Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας)
Το Χενρίκουφ (πολωνικά: Henryków, γερμανικά: Heinrichau) είναι χωριό στη διοικητική περιοχή της Γκμίνα Ζιεμπίτσε, εντός του Πόβιατ Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας στη νοτιοδυτική Πολωνία. Πριν από το 1945 ήταν μέρος της Γερμανίας.
Βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα βόρεια του Ζιεμπίτσε, 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε και 53 χιλιόμετρα νότια της περιφερειακής πρωτεύουσας, Βρότσουαφ. Το χωριό έχει πληθυσμό 1.400 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
Η οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ, Μεγάλη διαχωριστική οροσειρά (στα ελληνικά) ή Ανατολικά Υψίπεδα, είναι η σημαντικότερη οροσειρά της Αυστραλίας και η τρίτη σε μήκος σε όλο τον κόσμο. Η οροσειρά εκτείνεται 3.500 χλμ. από τη νήσο Ντάνουαν έως το βορειοανατολικό άκρο της Κουίνσλαντ διατρέχοντας όλο το μήκος της ανατολικής ακτογραμμής από τη Νέα Νότια Ουαλία στη Βικτόρια και στρέφοντας δυτικά, φθίνει σταδιακά στην κεντρική πεδιάδα των ορέων Γκράμπιαν στη δυτική Βικτόρια. Το πλάτος της οροσειράς ποικίλει από 160 έως 300 χλμ και πλέον.
Το απόκρημνο χώρισμα ανάμεσα στις πεδιάδες της ακτής και τα ανατολικά υψίπεδα έχει επηρεάσει το κλίμα της Αυστραλίας κυρίως εξαιτίας του ορογραφικού κατακρημνισμού και οι περιοχές του ψηλότερου ανάγλυφου αποκαλύπτουν μια περιοχή γεμάτη εντυπωσιακά φαράγγια.
Ορολογία
Η οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ δεν είναι μία μόνον οροσειρά. Ουσιαστικά, πρόκειται για σύμπλεγμα οροσειρών, υψιπέδων και κρημνών με αρχαία και σύνθετη γεωλογική ιστορία. Το φυσιογραφικό της όνομα είναι Ανατολική Αυστραλιανή Κορδιλιέρα. Κατά τόπους το έδαφος είναι σχετικά επίπεδο με πολύ χαμηλούς λόφους. Τα υψίπεδα ποικίλουν από 300 μ έως 1.600 μ ύψος. <!-- The mountains and plateaus, which consist of limestones, sandstone, quartzite, schists and dolomite, have been created by faulting and folding processes.
The crest of the range is defined by the watershed or boundary between the drainage basins of rivers which drain directly eastward into the Pacific Ocean, or southward into Bass Strait, and those rivers which drain into the Murray-Darling River system towards the west and south. In the north, the rivers on the west side of the range drain towards the Gulf of Carpentaria.
The higher and more rugged parts of the "range" do not necessarily form part of the crest of the range, but may be branches and offshoots from it. The term "Great Dividing Range" may refer specifically to the watershed crest of the range, or to the entire upland complex including all of the hills and mountains between the east coast of Australia and the central plains and lowlands. At some places it can be up to 400 km wide. Notable ranges and other features which form part of the range complex have their own distinctive names.
History
The Great Dividing Range was formed during the Carboniferous period—some 300 million years ago—when Australia collided with what is now parts of South America and New Zealand. The range has experienced significant erosion since. (See Geology of Australia.)
Μπρους Ντίκινσον
Ο Πωλ Μπρους Ντίκινσον (Paul Bruce Dickinson, 7 Αυγούστου 1958) είναι Βρετανός τραγουδιστής, πιλότος, αθλητής της ξιφασκίας, εκφωνητής, συγγραφέας, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός, διευθυντής μάρκετινγκ, επιχειρηματίας και τραγουδοποιός, περισσότερο γνωστός ως κύριος τραγουδιστής του heavy metal συγκροτήματος Iron Maiden.
Τα πρώτα χρόνια και Iron Maiden
Ο Ντίκινσον γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1958 στο Γουόρκσοπ του Νότιγχαμσαϊρ της Αγγλίας.
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
History
After European settlement in 1788, the ranges were an obstacle to exploration and settlement by the British settlers. Although not high, parts of the highlands were very rugged. Crossing the Blue Mountains was particularly challenging due to the mistaken idea that the creeks should be followed rather than the ridges, and almost impenetrable, labyrinthine, sandstone mountains.
Μπρους Ντίκινσον
Τα πρώτα χρόνια και Iron Maiden
Συμμετείχε σε μερικά συγκροτήματα τοπικής εμβέλειας ανάμεσα στα οποία συναντούμε τους Styx το 1976, τους Speed (1977-1978) και τους Shots στις αρχές του 1979. Αργότερα μέσα στη χρονιά, έγινε μέλος του hard rock συγκροτήματος Samson, με τους οποίους έγινε γνωστός σαν "Bruce Bruce". Μαζί τους ηχογράφησε δύο στούντιο άλμπουμ και ένα ζωντανά ηχογραφημένο.
Αποχώρησε από το συγκρότημα το 1981, επικαλούμενος καλλιτεχνικές διαφορές και λίγο αργότερα, το 1981 προσελήφθη ως νέος τραγουδιστής των Iron Maiden, αντικαθιστώντας τον Πολ Ντι Άνο, κάνοντας το ντεμπούτο του στο άλμπουμ του 1982 με τίτλο "The Number of the Beast". Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο συγκρότημα, κυκλοφόρησαν ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, με αποτέλεσμα να κερδίσει ο καλλιτέχνης παγκόσμια φήμη, λαμβάνοντας αναγνώριση ως ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές όλων των εποχών για το heavy metal.
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
History
Subsequent explorations were made across and around the ranges by Allan Cunningham, John Oxley, Hamilton Hume, Paul Edmund Strzelecki, Ludwig Leichhardt and Thomas Mitchell. These explorers were mainly concerned with finding good agricultural land.
Μπρους Ντίκινσον
Τα πρώτα χρόνια και Iron Maiden
Ο Ντίκινσον αποχώρησε από τους Iron Maiden το 1993 για να ακολουθήσει σόλο καριέρα, με αποτέλεσμα να αντικατασταθεί από τον Μπλέιζ Μπέιλι.
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
History
By the late 1830s the most fertile rangelands adjacent to the mountains ranges had been explored and some settled. These included the Gippsland and Riverina regions in the south, up to the Liverpool Plains and the Darling Downs in the north.
Various road and railway routes were subsequently established through many parts of the ranges, although many areas remain remote to this day. For example, in eastern Victoria there is only one major road crossing the highlands from north to south.
Μπρους Ντίκινσον
Προσωπική καριέρα
Το 1989 και ενώ οι Iron Maiden βρισκόταν σε υψηλό συνθετικό και εκτελεστικό επίπεδο, ο Ντίκινσον ηχογράφησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τη συμμετοχή του Τζάνικ Γκερς στην κιθάρα, του Άντι Καρ στο μπάσο και του Φάμπιο ντελ Ρίο στα τύμπανα. Το άλμπουμ με τίτλο "Tattooed Millionaire" κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1990, σκαρφαλώνοντας στο Top-20 των βρετανικών τσαρτ, με το σινγκλ του ομώνυμου κομματιού να φτάνει στο # 18. Επίσης, επιτυχία γνώρισαν τα σινγκλ "All the Young Dudes" (διασκευή στους Mott the Hoople) και "Dive! Dive! Dive!".
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
Notable components
Parts of the highlands consisting of relatively flat and, by Australian standards, well-watered land were developed for agricultural and pastoral uses. Such areas include the Atherton Tableland and Darling Downs in Queensland, and the Northern Tablelands, Southern Highlands and Southern Tablelands in New South Wales. Other parts of the highlands are too rugged for agriculture and have been used for forestry. Many parts of the highlands which were not developed are now included in National Parks.
Μπρους Ντίκινσον
Προσωπική καριέρα
thumb|right|250px|Ο Ντίκινσον το 1982 Οι ηχογραφήσεις του επόμενου του άλμπουμ ήταν μία δύσκολη διαδικασία αφού πραγματοποιήθηκαν ανάμεσα στις ζωντανές εμφανίσεις των Iron Maiden για την περιοδεία του δίσκου "Fear of the Dark". Οι μουσικοί οι οποίοι επιστρατεύτηκαν ήταν ο κιθαρίστας Μάικ Γκρέι, ο μπασίστας Άντι Ρόμπινς και ο ντράμερ Ντικ Φλίζκαρ, με την παραγωγή να αναλαμβάνει ο Κρις Τσανγκαρίδης. Παρ' όλα αυτά, οι συγκεκριμένες εκτελέσεις δεν χρησιμοποιήθηκαν. Επιπλέον ηχογραφήσεις έγιναν στη Βόρεια Αμερική με τον παραγωγό Κιθ Όλσεν και τον Τιμ Πιρς στην κιθάρα, τον Μάρτιν Κόνολι στο μπάσο και τον Άντι Μπιρν στα τύμπανα. Κατά τη διάρκεια αυτών των ηχογραφήσεων, ο Ντίκινσον ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τους Iron Maiden, τον Ιανουάριο του 1993. Η τελική ηχογράφηση των τραγουδιών πραγματοποιήθηκε με το αμερικάνικο συγκρότημα Tribe of Gypsies με τον Roy Z στην κιθάρα και είχε ως αποτέλεσμα το πειραματικό άλμπουμ "Balls to Picasso". thumb|αριστερά|180px|Ο Ντίκινσον σε συναυλία των Iron Maiden το 2008
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
Notable components
All of mainland Australia's alpine areas, including its highest mountain, Mount Kosciuszko (2228 m AHD), are part of this range, called the Main Range. The highest areas in southern New South Wales and eastern Victoria are known as the Australian Alps.
Μπρους Ντίκινσον
Προσωπική καριέρα
Τον Ιούλιο του 1994, ανακοίνωσε το συγκρότημα με το οποίο θα πραγματοποιούσε την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, αποτελούμενο από τον μπασίστα Κρις Ντέιλ, τον κιθαρίστα Άλεξ Ντίξον και τον Ιταλό ντράμερ Άλεξ Ελένα. Περιόδευσαν στην Μεγάλη Βρετανία και την Ευρώπη, παίζοντας τον Δεκέμβριο του 1994 σε στρατόπεδο του ΝΑΤΟ στο Σαράγεβο, φτάνοντας στο χώρο της συναυλίας κρυμμένοι μέσα σε ένα φορτηγό, αφού η στρατιωτική ηγεσία δεν μπόρεσε να τους εγγυηθεί την ασφάλεια τους.
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
Notable components
The central core of the Great Dividing Range is dotted with hundreds of peaks and is surrounded by many smaller mountain ranges or spurs, canyons, valleys and plains of regional significance. Some of the major plains include the High Plains of South-Eastern Australia, the Southern Highlands the Central highlands and Bogong High Plains of Victoria. Other tablelands considered part of the Great dividing range are the Atherton Tableland, Canberra wine region and the Southern Tablelands.
The Dandenong Ranges, Barrington Tops, Bunya Mountains, Blue Mountains, Liverpool Range, McPherson Ranges and the Moonbi Range are some of the smaller spurs and ranges that make up the greater dividing range. Other notable ranges and tablelands which form part of the Great Dividing Range include the Liverpool Range, Mount Royal Range and the Monaro District. Whilst some of the peaks of the highlands reach respectable heights of a little over 2,000 metres, the age of the range and its erosion mean that most of the mountains are not very steep, and virtually all peaks can be reached without mountaineering equipment.
In some areas, such as the Snowy Mountains, Victorian Alps, the Scenic Rim and the eastern escarpments of the New England region, the highlands form a significant barrier. The eastern escarpment is the site of many spectacular waterfalls which were formed by rivers plunging off the tablelands. In other areas the slopes are gentle and in places the range is barely perceptible.
Μπρους Ντίκινσον
Επιστροφή στους Iron Maiden
Το 1999, επανασυνδέθηκε με τους Iron Maiden από κοινού με τον κιθαρίστα Άντριαν Σμιθ. Το 2000, συμμετείχε στο δίσκο "Resurrection" του Ρομπ Χάλφορντ και το τραγούδι "The One You Love to Hate".
Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ
Notable components
Well known passes on the range include Coxs Gap, Cunninghams Gap, Dead Horse Gap, Nowlands Gap, and Spicers Gap.