cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλβανία
Αλβανική γλώσσα και λογοτεχνία
thumb|left|Απόσπασμα από το [[Μεσάρι του Τζον Μπουζούκου]] Το Μεσάρι (Συναξάρι) του Τζον Μπουζούκου, που εκδόθηκε το 1555, θεωρείται το πρώτο λογοτεχνικό έργο στη γραπτή αλβανική. Το εκλεπτυσμένο επίπεδο της γλώσσας και η παγιωμένη ορθογραφία πρέπει να είναι το αποτέλεσμα προγενέστερης παράδοσης γραπτής αλβανικής, όχι πάντως αρκετά κατανοημένης. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες αποσπασματικές αποδείξεις, χρονολογούμενες πριν από τον Μπουζούκου, που δείχνουν ότι η αλβανική ήταν γραπτή γλώσσα τουλάχιστον από το 14ο αιώνα.
Η παλαιότερη μαρτυρία χρονολογείται από το 1332, με μια αναφορά, στα λατινικά, του Γάλλου Τάγμα Δομινικανού Γουλιέλμου Αδάμ, Αρχιεπίσκοπου του Αντιβαρίου, που έγραφε ότι οι Αλβανοί χρησιμοποιούσαν λατινικά γράμματα στα βιβλία τους, αν και η γλώσσα τους ήταν τελείως διαφορετική από τα λατινικά. Άλλα σημαντικά παραδείγματα είναι: μία συνταγή βαπτίσματος (Unte paghesont premenit Atit et Birit et spertit senit) από το 1462, γραμμένη στα αλβανικά με λατινική γραφή, από τον Επίσκοπο Δυρραχίου Παλ Εντζέλι, ένα γλωσσάρι αλβανικών λέξεων του 1497 του Αρνολντ φον Χαρφ, Γερμανού που είχε ταξιδέψει στην Αλβανία και ένα απόσπασμα της Βίβλου του 15ου αιώνα του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, επίσης στα αλβανικά αλλά γραμμένο με ελληνικά γράμματα.
Τα αλβανικά κείμενα από τους αιώνες αυτούς δεν πρέπει να ήταν μόνο θρησκευτικά αλλά επίσης και ιστορικά χρονικά. Αναφέρονται από τον ανθρωπιστή Μαρίνο Μπαρλέτι, που, στο βιβλίο του Rrethimi i Shkodrës (Η Πολιορκία της Σκόδρας) (1504), επιβεβαιώνει ότι ξεφύλλισε τέτοια χρονικά, γραμμένα στη γλώσσα του λαού (in vernacula lingua).
Το 16ο και 17ο αιώνα εκδόθηκαν στα αλβανικά οι κατηχήσεις E mbësuame krishterë (Χριστιανικές διδαχές) (1592) του Λέκε Ματρέγκα, Doktrina e krishterë (Το χριστιανικό δόγμα) (1618) και Rituale romanum (1621) του Πιέτερ Μπούντι, του πρώτου συγγραφέα πρωτότυπης αλβανικής πεζογραφίας και ποίησης, μια απολογία για τον Γεώργιο Καστριώτη (1636) από τον Φραγκ Μπάρντι, που εξέδωσε επίσης ένα λεξικό και λαογραφικά κείμενα και το θεολογικοφιλοσοφικό δοκίμιο Cuneus Prophetarum (Η Ορχήστρα των προφητών) (1685) του Πιέτερ Μπογκντάνι, της πιο οικουμενικής προσωπικότητας του αλβανικού Μεσαίωνα. Ο διασημότερος Αλβανός συγγραφέας είναι ο Ισμαήλ Κανταρέ.
Εκπαίδευση
Η εκπαίδευση στην Αλβανία είναι δημόσια αλλά από το 2002 επετράπη η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τα κύρια ανώτατα κρατικά εκπαιδευτικά ιδρύματα είναι το Πανεπιστήμιο Τιράνων με όλες τις σχολές του, και τα Πανεπιστήμια Σκόδρων, Δυρραχίου, Αυλώνας, Κορυτσάς, Αργυροκάστρου και Ελμπασάν.
Διοικητική διαίρεση
Η χώρα διαιρείται σε 12 περιφέρειες:
Οικονομία
Παρά τα πολλά συνταγματικά και νομοθετικά προβλήματα η κυβέρνηση των Τιράνων προσπαθεί να μπει σε τροχιά ένωσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τον Ιούνιο του 2006, η χώρα υπέγραψε Συμφωνία Σταθεροποίησης και Ένωσης ως πρώτο βήμα για την ένωση. Οι υπουργοί της ΕΕ ζήτησαν από την Αλβανία να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις που επικεντρώνονται στην ελευθερία του Τύπου, τα δικαιώματα ιδιοκτησίας, τον σεβασμό των εθνικών μειονοτήτων και την επίτευξη διεθνών προδιαγραφών στις δημοτικές εκλογές.
Η Αλβανία έχει κατά κεφαλήν εισόδημα μικρότερο (μισό) από εκείνο της Βουλγαρίας και σχεδόν 4/10 από εκείνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Το οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι φτωχό σε διεθνές και τοπικό επίπεδο. Το μισό του οικονομικά ενεργού πληθυσμού απασχολείται με τη γεωργία, εισαγωγές και εξαγωγές και το 1/5 εργάζεται στο εξωτερικό.
Η ακτογραμμή της Αλβανίας στο Ιόνιο Πέλαγος, ιδιαίτερα κοντά στην Κέρκυρα είναι αξιοποιήσιμη τουριστικά εξαιτίας του σχετικά αδιατάρακτου φυσικού περιβάλλοντος και των παραλιών της. Η τουριστική βιομηχανία βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα, αλλά παρουσιάζει αυξητικές τάσεις. Η Αλβανία παρά την όχι και τόσο καλή οικονομική της κατάσταση, κάθε χρόνο επισκέπτεται από χιλιάδες τουρίστες. Το 2011 είχε περισσότερους από 700.000 επισκέπτες.
Εξαγωγές: 708 εκατ. f.o.b. (2005 εκτ.)
Εισαγωγές: 2,473 δις f.o.b. (2005 εκτ.)
Εξωτερικό χρέος: 1,41 δις (2003 εκτ.)
Εξοπλιστικές δαπάνες: (n/a)
Παιδιά ως ποσοστό του εργατικού δυναμικού: 1% των παιδιών ηλικίας 10–14 ετών.
Η Παγκόσμια Τράπεζα χορήγησε στην Αλβανία κεφάλαιο εγγύησης ύψους 60 εκ. ευρώ, προς την εταιρία διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, OSSH.
Ορυκτός πλούτος
Η Αλβανία έχει μεγάλα όμως λίγο αξιοποιημένα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου. Πετρολόγοι υπολογίζουν ότι τα κοιτάσματα του φυσικού αερίου περιέχουν 3.014 δισ. κυβικά μέτρα και τα κοιτάσματα του πετρελαίου 2.987 δισεκατομμύρια βαρέλια.
Διακυβέρνηση
Η χώρα είναι προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία, με βάση την οποία αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός, στα πλαίσια ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση, ενώ η νομοθετική ασκείται από την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο. Από το 1991, οπότε εισήχθη ο πολυκομματισμός, η εξουσία μονοπωλείται από δύο πολιτικά κόμματα, το Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας και το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας (σοσιαλιστικό, μετακομμουνιστικό).
Νομοθετική εξουσία
Η Βουλή (Συνέλευση ή Kuvendi i Republikës së Shqipërisë) αποτελείται από 140 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία. 100 εξ αυτών εκλέγονται απευθείας σε μονοεδρικές περιφέρειες με κατά προσέγγιση ανάλογο αριθμό ψηφοφόρων. Οι 40 εκλέγονται από λίστες πολιτικών κομμάτων με πολλά ονόματα ή συνασπισμούς κομμάτων με βάση την κατάταξή τους. Ο συνολικός αριθμός των βουλευτών ενός κόμματος ή κομματικού συνασπισμού θα πρέπει να προσεγγίζει όσο γίνεται περισσότερο την αναλογία σε έγκυρες ψήφους που κέρδισαν τα κόμματα αυτά στον πρώτο γύρο των εκλογών. Κόμματα που λαμβάνουν ποσοστό λιγότερο από το 4 % των έγκυρων ψηφοδελτίων σε εθνικό επίπεδο στον πρώτο γύρο των εκλογών δεν απολαμβάνουν οφέλη από την αντίστοιχη λίστα με τα πολλά ονόματα. Ο πρόεδρος εκλέγεται από τη Βουλή. Πρόεδρος της Βουλής από τις 3 Σεπτεμβρίου του 2005 ήταν η Τζοζεφίνα Τοπάλι, η οποία επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2009. Τον Σεπτέμβριο του 2013, με τη νίκη στις βουλευτικές εκλογές, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, πρόεδρος της Βουλής είναι ο Ιλίρ Μέτα και αντιπρόεδρος της Αλβανικής Βουλής ο, ελληνικής καταγωγής, Βαγγέλης Ντούλες. Επίσης στο σώμα υπάρχουν, από τις τελευταίες αλβανικές βουλευτικές εκλογές, 11 Έλληνες Βορειοηπειρώτες βουλευτές από 4 διαφορετικά κόμματα.
Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Υπάρχουν δύο αεροδρόμια, ένα στα Τίρανα και επίσης το καινούριο αεροδρόμιο της πόλης Κουκς (Kukës), επιπλέον υπάρχει και ένας, χαμηλής ταχύτητας, σιδηρόδρομος από το 1952. Τα πλοία εκτελούν δρομολόγια κυρίως προς Ιταλία και Κέρκυρα.
Διεθνείς σχέσεις
Στην Αλβανία υπάρχουν πολλές πρεσβείες και προξενεία από χώρες που εκπροσωπούνται άμεσα σε αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κράτη Κατηγορία:Χώρες μέλη του ΝΑΤΟ Κατηγορία:Μεσογειακά κράτη
Πολιτική των Ώλαντ
Το πολίτευμα των Νήσων Ώλαντ είναι Κοινοβουλευτική δημοκρατία με καθεστώς αυτονομίας από τη Φινλανδία. Ισχύει ο Πολυκομματισμός. Ο ηγέτης της κυβέρνησης ονομάζεται Λάντρωντ. Η Φινλανδία εκπροσωπείται μέσω του κυβερνήτη. Σημερινή πρωθυπουργός είναι η Βερόνικα Θόρνροος και κυβερνήτης ο Πέτερ Λίντμπαακ. Κάθε πράξη της κυβέρνησης εξαρτάται από το κοινοβούλιο που απαρτίζεται από 30 μέλη. Επίσης τα νησιά είναι αποστρατιωτικοποιημένα, και για αυτό ο ανδρικός πληθυσμός απαλλάσσεται από τη στρατολογία. Τα Ώλαντ έχουν τη δική τους εθνική σημαία, εκδίδουν δικά τους γραμματόσημα από το 1984 και είναι επίσης μέλη του Σκανδιναβικού Συμβουλίου. Ακόμα, τα Ώλαντ κατέχουν και μια έδρα στο Φινλανδέζικο κοινοβούλιο.
2019
Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2019.
2015
Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Οκτωβρίου 2015, μαζί με τις εκλογές για 16 δημοτικά συμβούλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ώλαντ
Πάολο Μανιάνι
Ο σεβασμιότατος Πάολο Μανιάνι (ιταλικά: Paolo Magnani, γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1926 στο Πιέβε Πόρτο Μορόνε (Pieve Porto Morone)) είναι από τις 18 Ιανουαρίου 2004 επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στο Τρεβίζο (Treviso) του Βένετου της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Αντόνιο Μιστρορίγκο (Antonio Mistrorigo).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί Κατηγορία:Επίσκοποι του Λόντι
Τζόνι Πεσματζόγλου
Καταγόταν από την γνωστή οικογένεια Πεσμαζόγλου και πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Πεσμαζόγλου. Ακολούθησε το επάγγελμα του δημοσιογράφου ξεκινώντας από την εφημερίδα "Πρωία", ιδιοκτησίας της οικογένειάς του. Εκτός με τη δημοσιογραφία ασχολήθηκε και με την εμπορία αυτοκινήτων, αρχικά της Τζένεραλ Μότορς και έπειτα της Όπελ.
Ξεκίνησε να τρέχει σε αγώνες μοτοσυκλέτας το 1929 και από το 1951 σε αγώνες αυτοκινήτων με Κορβέτ και συνέχισε να τρέχει μέχρι το 1989. Νικητής στα Ράλι Ακρόπολις του 1952 και 1955 ενώ στον ίδιο αγώνα είχε 36 συμμετοχές. Το 1968 έκανε την καλύτερη επίδοση που έχει πετύχει ποτέ Έλληνας οδηγός στην Ανάβαση Πάρνηθας και που παραμένει ακατάρριπτη μέχρι σήμερα, με χρόνο 6',37",9. Γι' αυτή του την επίδοση απέκτησε τη προσωνυμία Σερ Τζων (των Βουνών όπως τον αποκάλεσε ο τύπος της εποχής).
Με τους αγώνες αυτοκινήτων ασχολήθηκε και η κόρη του Μαρία, σύζυγος του επίσης οδηγού και πρωταθλητή Ελλάδος Τάσου Λιβιεράτου, γνωστού σαν Σιρόκο, η οποία εκτελούσε χρέη συντονιστή στην αγωνιστική ομάδα του συζύγου της, ενώ ο γιος του Γιώργος είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας "ΕΛΦΙΝΚΟ", η οποία έκλεισε το 2005 μετά από 78 χρόνια λειτουργίας.
Ο Πεσματζόγλου το 1932 ήταν αθλητής του Χόκεϊ επί χόρτου στον Όμιλο αντισφαίρισης Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων Κατηγορία:Οικογένεια Πεσμαζόγλου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του χόκεϊ επί χόρτου
Ουρίας
Ο Ουρίας ο Χετταίος ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, επίλεκτος του Δαβίδ και σύζυγος της Βηρσαβεέ.
Ο θάνατος του Ουρία
Ο Δαβίδ είχε δει την Βηρσαβεέ να λούζεται και την ερωτεύτηκε. Κοιμήθηκε μαζί της ένα βράδυ και την άφησε έγκυο. Ο Δαβίδ τότε έφερε τον Ουρία από τον πόλεμο και του είπε να κοιμηθεί με την Βηρσαβεέ, για να μην καταλάβει πως το παιδί είναι δικό του. Όμως ο Ουρίας αρνήθηκε έτσι ο Δαβίδ τον έστειλε στην πρώτη γραμμή και ο Ουρίας σκοτώθηκε.
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Γιούαρτ Μπράουν
Ο Γιούαρτ Μπράουν (Ewart F. Brown, Jr., 1946-) είναι ο 11ος πρωθυπουργός των Βερμούδων από τις 30 Οκτωβρίου του 2006 ως τις 28 Οκτωβρίου 2010.
Προφίλ
Γεννήθηκε το 1946 και είναι γιατρός. Από το 2006 ως το 2010 ήταν αρχηγός του Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος (PLP) καθώς επίσης υπουργός Τουρισμού και Μεταφορών. Είναι παντρεμένος με τη Γουάντα Χέντον Μπράουν και έχει 4 γιους από προηγούμενο γάμο.
Πρωθυπουργός
Ο Μπράουν εξελέγη πρόεδρος του κυβερνώντος PLP κερδίζοντας, με 107 ψήφους επί 76, τον προκάτοχό του στην πρωθυπουργία, Άλεξ Σκοτ. Το εν λόγω κόμμα αναδείχθηκε νικητής στις βουλευτικές εκλογές του 2003. Το PLP είναι υπέρ της ανεξαρτησίας των Βερμούδων από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ως πρωθυπουργός, ο Μπράουν αρνήθηκε να τροποποιήσει τους νόμους της χώρας υπέρ των ομοφυλοφίλων και έλαβε μέτρα για τη μείωση του κυκλοφοριακού στη χώρα του, με την απαγόρευση κυκλοφορίας πολλών αυτοκινήτων.
Αποδοχή των Ουιγούρων κρατουμένων
Στις 7 Οκτωβρίου του 2008 διατάχθηκε η άμεση απελευθέρωση 17 Ουιγούρων, που ήταν φυλακισμένοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γκουαντανάμο. Οι ΗΠΑ προηγουμένως είχαν αποφασίσει ότι οι Ουιγούροι δεν ήσαν ποτέ τρομοκράτες και σταμάτησαν να τους θεωρούν "μαχητές του εχθρού". Οι ΗΠΑ συνέχισαν να τους κρατούν στο Γκουαντανάμο, επειδή θεώρησαν ότι η ζωή των Ουιγούρων κινδύνευε αν εκείνοι επέστρεφαν στην Κίνα. Μέλη του Κογκρέσου άσκησαν έντονη πίεση ώστε να μην απελαθούν οι Ουιγούροι στις ΗΠΑ αλλά σε άλλη χώρα. Εν τέλει, το Παλάου ανακοίνωσε ότι θα δεχτεί προσωρινά τους εναπομείναντες Ουιγούρους στο έδαφός του.
Την επόμενη ημέρα, ο πρωθυπουργός των Βερμούδων ανακοίνωσε τη μυστική συμφωνία με τις ΗΠΑ να δεχτούν οι Βερμούδες 4 από τους Ουιγούρους, οι οποίοι αφίχθησαν στο νησί αργά το βράδυ, για ανθρωπιστικούς λόγους. Υποσχέθηκε επίσης να γίνουν οι ίδιοι πολίτες των Βερμούδων. Η συμφωνία προκάλεσε την μήνιν της βρετανικής κυβέρνησης, η οποία δεν είχε ενημερωθεί για τη συμφωνία. Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασίλειου τόνισε ότι η ίδια είχε τη δικαιοδοσία επί της αποδοχής των Ουιγούρων, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι συμφωνίες μεταξύ των Βερμούδων και των ξένων κρατών τελούν αυστηρά υπό βρετανικό έλεγχο.
Η απόφαση επίσης κρατήθηκε μυστική από την κυβέρνηση του Μπράουν, τον Κυβερνήτη και την Αστυνομία των Βερμούδων.
Η Αντιπολίτευση κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό για παραβίαση του Συντάγματος. Στις 20 Ιουνίου του 2009 η πρόταση καταψηφίστηκε με 11 υπέρ και 24 κατά.
Ο Μπράουν παραιτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2010 και την επόμενη ημέρα ορκίστηκε στη θέση του η ηγέτιδα του Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος Πόλα Κοξ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Βερμούδων
Μαρία του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Η Μαρία (ολλανδ. Maria van Nassau-Dillenburg, 1568 - 1625) από τον Οίκο του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νάσσαου-Βήσμπαντεν-Ίντσταϊν.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ του Πρεσβύτερου, κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ, κόρης του Γεωργίου Γ΄ του Λόιχτενμπεργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1588 τον Ιωάννη Λουδοβίκο Α΄ του Νάσσαου-Βήσμπαντεν-Ίτσταϊν και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Σταρ Τρεκ Νο 6: Ο Άγνωστος Κόσμος
Σταρ Τρεκ Νο 6: Ο Άγνωστος Κόσμος (αγγλικά: Star Trek VI: The Undiscovered Country) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης του 1991 σε σκηνοθεσία του Νίκολας Μέιερ και βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά Star Trek. Είναι η έκτη ταινία Σταρ Τρεκ καθώς και η τελευταία ταινία που περιλαμβάνει όλους τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της αρχικής σειράς.Στην ταινία αυτήν, μετά την καταστροφή του δορυφόρου Πράξις, η αυτοκρατορία των Κλίνγκον αποφασίζει να επιδιώξει ειρήνη με τον μαχροχρόνιο εχθρό της, την Ομοσπονδία. Ωστόσο, το πλήρωμα του USS Enterprise-A πρέπει να αντιμετωπίσει φαινομενικά αόρατους συνωμότες με στρατιωτική ατζέντα.
Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 4 Ιουνίου 1991 από την Paramount Pictures. Ήταν μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας $ 96 εκατομμύρια παγκοσμίως και έλαβε κυρίως θετικές κριτικές, οι οποίες επαινούσαν τις ερμηνεία των ηθοποιών και το κωμικό της στυλ.Επίσης η ταινία προτάθηκε για δυο βραβεία Όσκαρ, αυτό του Καλύτερου Μακιγιάζ κι αυτό των Καλύτερων Ηχητικών Εφέ. Ο δημιουργός του Σταρ Τρεκ, ο Τζιν Ροντενμπέρι πέθανε λίγο πριν την πρεμιέρα της ταινίας, έχοντας δει την ίδια την ταινία μερικές μέρες πριν.
Πλοκή
Μετά από χρόνια αντιπαράθεσης, η αυτοκρατορία των Κλίνγκον είναι πρόθυμη να υπογράψει μια συνθήκη ειρήνης με την Ομοσπονδία. Ωστόσο, αυτό το διαγαλαξιακό πολιτικό άνοιγμα προς τους αιώνιους εχθρούς της Ομοσπονδίας προκαλεί την ανησυχία του ναύαρχου Κερκ. Όταν κάποιος επιτίθεται σε ένα σκάφος των Κλίνγκον, το Εντερπράιζ τίθεται υπόλογο, και ο Κερκ μαζί με τον ΜακΚόι βρίσκονται σε πλανήτη-φυλακή ως ένοχοι δολοφονίας. Όλα δείχνουν ότι οι δύο κόσμοι σύντομα θα συγκρουστούν σε μία θανάσιμη μάχη που μπορεί να είναι και η τελευταία τους μάχη καθώς και η τελευταία τους αποστολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Σταρ Τρεκ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Εθνόσημο του Κιριμπάτι
175px|right|thumb|Το εθνόσημο του Κιριμπάτι.
Το εθνόσημο του Κιριμπάτι δείχνει ένα κίτρινο πτηνό (μεγάλη φρεγάτα) πάνω από έναν ανατέλλοντα ήλιο σε φόντο κόκκινο ανάμεσα σε μπλε και λευκές λωρίδες (σύμβολο του Ειρηνικού Ωκεανού). Οι 3 ομάδες από γραμμές συμβολίζουν τα Νησιά Γκίλμπερτ, τα Νησιά Φοίνικα και τα Νησιά Γραμμής Ισημερινού. Οι 17 ακτίνες του ήλιου αντιπροσωπεύουν τα 16 νησιά από το σύμπλεγμα των Νησιών Γκίλμπερτ και το νησί Μπανάμπα (πρώην Νησί του Ωκεανού). Σε κορδέλα πάνω στο θυρεό είναι το ρητό στη γλώσσα i-Kiribati Te Mauri Te Raoi Ao Te Tabomoa (Υγεία, Ειρήνη και Ευημερία).
Το εθνόσημο προτάθηκε την 1η Μαΐου 1937 στα τότε βρετανικά Νησιά Γκίλμπερτ και Έλις και αποτελεί το επίσημο εθνόσημο του Κιριμπάτι από το 1979 με το νέο εθνικό ρητό.
Το ίδιο μοτίβο βρίσκεται και στη Σημαία του Κιριμπάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιριμπατι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Κιριμπάτι
Αρντιγκλάι
Ιστορία
Πριν τη Ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας, η ευρύτερη περιοχή του Αρντιγκλάι καλυπτόταν από δάσος. Αργότερα, οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν στρατιωτικό δρόμο, ο οποίος διέσχιζε την περιοχή του σημερινού Αρντιγκλάι. Ένας δεύτερος δρόμος, ο σημερινός κεντρικός δρόμος, κατασκευάστηκε για να διευκολύνει την κάθοδο από τα Σάουθ Ντάουνς προς θερινά κτήματα στην περιοχή του Δυτικού Σάσεξ.
Ο ναός του χωριού χτίστηκε μεταξύ του 1325 και 1340.
Αξιοθέατα
Η έπαυλη του Γουέικχερστ Πλέις (Wakehurst Place) χτίστηκε γύρω στο 1200 και επισκευάστηκε το 1590· σήμερα την έπαυλη επισκέπτονται περισσότερα από 400.000 άτομα κάθε χρόνο. Βόρεια του χωριού, η Αγροτική Έκθεση της Νότιας Αγγλίας ελκύει γύρω στους 200.000 επισκέπτες ετησίως. Το χωριό έδωσε το όνομά του στο παραπλήσιο ιδιωτικό σχολείο Αρντιγκλάι Κόλετζ (Ardingly College), που ιδρύθηκε το 19ο αιώνα από τον Αγγλικανό ιερέα Ναθάνιελ Γούνταρντ. Ο, ανενεργός σήμερα, σιδηροδρομικός σταθμός του χωριού λειτούργησε από το 1883 ως το 1963.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.ardingly.org/
http://www.seas.org.uk/
http://www.kew.org/visit-wakehurst
http://www.ardingly.com/
Ρητή συνάρτηση
Η ρητή συνάρτηση είναι μία κλασματική συνάρτηση με πολυωνυμικούς όρους. Ανήκει στις αλγεβρικές συναρτήσεις. Περιγράφεται από τον γενικό τύπο:
Η ρητή συνάρτηση ορίζεται για κάθε πραγματικό αριθμό, εκτός από τους αριθμούς που μηδενίζουν το πολυώνυμο του παρονομαστή. thumb|right|220px|Γραφική παράσταση της ρητής συνάρτησης :
Παραγώγιση ρητής συνάρτησης
Εφόσον οι συναρτήσεις f(x) και g(x) είναι παραγωγίσιμες ως πολυωνυμικές προκύπτει ότι και η συνάρτηση f(x)/g(x) είναι παραγωγίσιμη και η παράγωγός της ισούται με:
Ολοκλήρωση ρητής συνάρτησης
Η ολοκλήρωση ρητής συνάρτησης δίνει ως αποτέλεσμα συνήθως κάποια υπερβατική συνάρτηση. Υπάρχουν πολλές μέθοδοι ολοκλήρωσης ρητής συνάρτησης ανάλογα με την περίπτωση. Στις περισσότερες περιπτώσεις η συνάρτηση γράφεται ως άθροισμα απλούστερων κλασμάτων της μορφής:
Τα οποία έχουν γνωστά ολοκληρώματα:
Πηγές
Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις Κατηγορία:Αλγεβρική γεωμετρία
Κολίμα (ηφαίστειο)
thumb|250px|Άποψη του ηφαιστείου Το ηφαίστειο Κολίμα (ισπανικά:  Volcán de Colima), γνωστό και ως Βολκάν ντε Φουέγο (Volcán de Fuego), Φουέγο ντε Κολίμα (Fuego de Colima) και Τσαποτλάν (Tzapotlán), είναι ενεργό ηφαίστειο στο Μεξικό. Το Κολίμα σχηματίζει με το σήμερα σβηστό ηφαίστειο Νεβάδο ντε Κολίμα ένα ηφαιστειακό σύμπλεγμα. Το Νεβάδο ντε Κολίμα με ύψος 4.320 μέτρα είναι το ψηλότερο σημείο του συμπλέγματος και βρίσκεται στα βόρεια, ενώ το Βολκάν ντε Κολίμα, με ύψος 3.850 μέτρα, βρίσκεται στα νότια. Το ηφαίστειο έχει εκραγεί κατά τους ιστορικούς χρόνους, με την πιο πρόσφατη έκρηξή του να έλαβε χώρα το 2019. Το Κολίμα είναι ένα ηφαίστειο δεκαετίας.
Περιγραφή
Το Βολκάν ντε Κολίμα βρίσκεται σε μια πολύ περίπλοκη γεωλογικά περιοχή, εκεί που οι πλάκες της Βόρειας Αμερικής, του Ειρηνικού και οι πλάκες Κόκος και Ριβέρα. Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα του Κολίμα αποτελεί μέρος της Ηφαιστειακής Ζώνης του Μεξικού, όμως ο προσανατολισμός του ηφαιστειακού συμπλέγματος είναι σχεδόν κάθετος στην υπόλοιπη ζώμη, με κατεύθυνση από βορρά προς νότο. Όλο το ηφαιστειακό σύμπλεγμα βρίσκεται μέσα σε ένα γεωλογικό σχηματισμό που μοιάζει με τάφρο. Αυτή η τάφρος σηματοδοτεί το δυτικό άκρο της ηφαιστειακής ζώνης του Μεξικού. Σε αυτή την τάφρο έχουν δημιουργηθεί κάποιοι κώνοι στάχτης οι οποίοι χρονολογούνται από το ύστερο Πλειστόκαινο.
Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα δημιουργήθηκε κατά το Τεταρτογενές και αποτελείται από δύο αλληλοκαλυπτόμενες κορυφές, το Νεβάδο ντε Κολίμα στα βόρεια, το οποίο είναι το ψηλότερο, και το Βολκάν ντε Κολίμα νότια. Οι δύο κορυφές απέχουν μεταξύ τους περίπου 5,5 χιλιόμετρα. Και τα δύο ηφαίστεια έχουν στην κορυφή τους κρατήρες, μέσα στους οποίους αναπτύχθηκαν μετέπειτα ηφαιστειακοί δόμοι. Το σημερινό οικοδόμημα του Βολκάν ντε Κολίμα βρίσκεται σε μια καλντέρα διαμέτρο περίπου 5 χιλιομέτρων, η οποία δημιουργήθηκε πριν τουλάχιστον 4.000 χρόνια, όταν το προηγούμενο οικοδόμημα κατέρρευσε, προκαλώντας μια κατολίσθιση της οποίας τα συντρίμμια βρίσκονται νότια του Κολίμα.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
Το Κολίμα είναι ένα από τα πιο δραστήρια ηφαίστεια της Βόρειας Αμερικής. Οι πρώτες αναφορές για εκρήξεις του Κολίμα χρονολογούνται από το 1572. Το ηφαίστειο έχει επιδείξει διαφόρων τύπων δραστηριότητα, όπως ανάπτυξη δόμων, ροές λάβας, κατολισθήσεις βράχων, πτώση τέφρας και πυροκλαστικές ροές. Σύμφωνα με στοιχεία που προέρχονται από αναφορές, η δραστηριότητα στο Κολίμα παρουσιάζει κύκλους έντονης δραστηριότητας. Ύστερα από κάθε κύκλο ο κώνος είναι κυκλικός και χωρίς να περιέχει κάτι μέσα, αλλά μετά αρχίζει μέσω στο κρατήρα η σταδιακή ανάπτυξη ενός δόμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια του Μεξικού Κατηγορία:Βουνά του Μεξικού
Γρηγόρης Γρηγοριάδης
O Γρηγόρης Γρηγοριάδης (στην ΕΣΣΔ Μιχαήλ Κονσταντίνοβιτς Τράντος, Михаил Константинович Трандос, 1907, Οθωμανική Αυτοκρατορία - 1979, Μόσχα, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν μέλος της ΟΚΝΕ και ο λεγόμενος "κόκκινος δεκανέας" στην απόδραση των στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές Συγγρού τον Απρίλιο του 1931.
Νεανικά χρόνια
Ο Γρηγόρης Γρηγοριάδης γεννήθηκε το 1907 στο νησί Μαρμαράς στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία (σήμερα Τουρκία) και μετά την μικρασιατική καταστροφή ήλθε οικογενειακώς στην Ελλάδα. Από τα νεανικά του χρόνια ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και το 1927 ζώντας στη Χαλκίδα έγινε μέλος της ΟΚΝΕ. Το 1928 απολύθηκε από την τσιμεντοβιομηχανία που εργαζόταν για κομμουνιστική προπαγάνδα, ενώ το 1929 συνελήφθη σε διαδήλωση που συμμετείχε και καταδικάστηκε σε 5 μήνες φυλάκιση.
Το Σεπτέμβριο του 1930 κατατάχθηκε στον στρατό και υπηρέτησε ως δεκανέας σε τάγμα σκαπανέων. Αργότερα μετατέθηκε στην φρουρά των φυλακών Συγγρού, όπου τον Απρίλιο του 1931 έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόδραση στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές Συγγρού.
Απόδραση οκτώ στελεχών του ΚΚΕ από τις φυλακές Συγγρού το 1931
Στις 15 Απριλίου 1931 οκτώ κομματικά στελέχη του ΚΚΕ δραπετεύουν από τις φυλακές Συγγρού, οι οποίες βρισκόταν στην οδό Χαμοστέρνας στον Ταύρο. Ο Γρηγοριάδης που είχε μυηθεί από κλιμάκιο του ΚΚΕ στο σχέδιο της απόδρασης διευκόλυνε την απόδραση. Εκείνο το βράδυ που είχε υπηρεσία στις φυλακές αντικατέστησε τον σκοπό στην κεντρική πύλη των φυλακών και επέτρεψε στα στελέχη του ΚΚΕ, που προηγουμένως είχαν αποδράσει από το κελί τους, να φύγουν ανενόχλητα, φεύγοντας και αυτός μαζί τους. Την απόδραση σχεδίασε και εκτέλεσε το ΚΚΕ.
Οι οκτώ που απέδρασαν ήταν οι: Βασίλης Ασίκης, Λευτέρης Αποστόλου, Κώστας Ευτυχιάδης, Περικλής Καρασκόγιας, Μάρκος Μαρκοβίτης, Ορφέας Οικονομίδης, Δημήτρης Παπαρήγας και Ανδρόνικος Χαϊτάς. Ανάμεσά τους βρίσκονται τρία ανώτατα στελέχη του ΚΚΕ, μέλη του Πολιτικού Γραφείου, ο τότε Γενικός Γραμματέας Ανδρόνικος Χαϊτάς, ο Κώστας Ευτυχιάδης (πραγματικό του όνομα Καρακόζοφ) και ο Δημήτρης Παπαρήγας, όλοι απόφοιτοι του KUTV (Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής).
Οι οκτώ δραπέτες και ο «κόκκινος» δεκανέας της φρουράς των φυλακών Γρηγοριάδης και συνένοχος στην απόδραση, επιβιβάζονται τις επόμενες μέρες κρυφά σε ρωσικό πλοίο μαζί με άλλα φυγόδικα στελέχη του ΚΚΕ (Γιώργος Κολοζώφ, Γιώργης Σιάντος κ.α) και φεύγουν για τη Σοβιετική Ένωση.
Στη Σοβιετική Ένωση
Ο Γρηγοριάδης στη Σοβιετική Ένωση πήρε το όνομα Τράντος Μιχαήλ Κοσταντίνοβιτς και φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης (KUNMZ). Στη συνέχεια σπούδασε σε Παιδαγωγική Ακαδημία και το 1935 διορίστηκε δάσκαλος στο Σοχούμ, ενώ παράλληλα δούλευε και σαν συντάκτης της τοπικής ελληνικής εφημερίδας με τον τίτλο "Κόκινος καπνάς".
Τον Δεκέμβριο του 1937, την περίοδο των σταλινικών εκκαθαρίσεων, συνελήφθη από τη σοβιετική αστυνομία (NKVD) στην Κρίμσκαγια και φυλακίστηκε στις φυλακές του Σοχούμ, ως κατάσκοπος της ελληνικής κυβέρνησης. Αποφυλακίστηκε ύστερα από δύο χρόνια και φοίτησε εκ νέου σε μια Σχολή για ένα ακόμη χρόνο.
Τα επόμενα χρόνια εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Μόσχα και ήταν εκφωνητής της ελληνικής εκπομπής στον ραδιοσταθμό της Μόσχας. Πέθανε τον Φεβρουάριο του 1979 στη Μόσχα. Λίγα χρόνια πριν, το 1976, είχε επισκεφθεί την Ελλάδα για πρώτη και μοναδική φορά 45 χρόνια μετά την απόδραση.
Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε
Το Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε (πολωνικά: Ząbkowice Śląskie, γερμανικά: Frankenstein in Schlesien) είναι πόλη και η διοικητική έδρα του Πόβιατ Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε, καθώς και της Γκμίνα Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε, στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας στη νοτιοδυτική Πολωνία.
Η πόλη βρίσκεται περίπου 63 χιλιόμετρα νότια της περιφερειακής πρωτεύουσας, Βρότσουαφ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 15.004 κάτοικοι (2019).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ| Ερείπια του Κάστρου της πόλης Η πόλη ιδρύθηκε από τον Δούκα της Σιλεσίας Ερρίκο Δ΄ τον Ενάρετο, του Οίκου των Πιαστ, ως Frankenstein (Φράνκενσταϊν) στις αρχές του 13ου αιώνα, μετά την εισβολή της Μογγολίας στο Βασίλειο της Πολωνίας. Η πόλη ιδρύθηκε κοντά στον παλιό πολωνικό οικισμό Σάντλνο, μέσω του οποίου διέθετε εμπορική οδό που συνέδεε τη Σιλεσία και τη Βοημία. Η πόλη βρισκόταν σε ένα κομμάτι γης που ανήκε εν μέρει στα επισκοπικά εδάφη της Ζβρουτσόνα και εν μέρει στο Μοναστήρι της Τσεμπνίτσα. Η πόλη βρισκόταν ακριβώς στα μισά του δρόμου μεταξύ των τοποθεσιών δύο παλαιότερων πόλεων που δεν είχαν προσελκύσει αρκετούς έποικους: του Φράνκενμπεργκ (Frankenberg) και του Λούβενσταϊν (Löwenstein), και κληρονόμησε το γερμανικό της όνομα και από τις δύο. Η θέση του στο λεγόμενο Δρόμο του Βασιλιά μεταξύ Πράγας και Βρότσουαφ, όχι πολύ μακριά από την εμπορικά σημαντική πόλη Κουότσκο, θα ευνοούσε την ανάπτυξη της πόλης. Η πόλη έλαβε προνόμια πόλης γύρω στο 1280, με την πρώτη αναφορά του civitas Frankenstein να χρονολογείται στις 10 Ιανουαρίου 1287. Στις αρχές του 14ου αιώνα, ανεγέρθηκε το πρώτο δημαρχείο και το κάστρο. Η πόλη παρέμεινε υπό την κυριαρχία της πολωνικής δυναστείας των Πιαστ πριν πωληθεί στον Βοήμιο (Τσέχο) βασιλιά το 1351. αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ| Διατηρημένα αρχοντικά στην πλατεία αγοράς. Το 1428, η πόλη δέχθηκε την εισβολή των Χουσίτων. Το 1456, ο Βοήμιος Βασιλιάς Λαδίσλαος Ε΄ της Ουγγαρίας έδωσε την πόλη σε κληρονομική κατοχή στην τσεχική αριστοκρατική οικογένεια Ποντιέμπραντυ, στην οποία ανήκε μέχρι το 1569. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές το 1468, κατά τη διάρκεια του Πολέμου Βοημίας-Ουγγαρίας (1468-1478) και μέχρι το 1490 ανήκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, πριν γίνει πάλι μέρος της Βοημίας. Τον 16ο αιώνα, το κάστρο και τα αμυντικά τείχη ξαναχτίστηκαν. Το εμπόριο και η βιοτεχνία άνθισαν. Στις αρχές του 17ου αιώνα η πανούκλα σκότωσε περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού και εικάζεται ότι τα γεγονότα εκείνη την εποχή μπορεί να έχουν εμπνεύσει την ιστορία του Φρανκενστάιν. Ο Τριακονταετής Πόλεμος (1618-1648) τελείωσε την ευημερία της πόλης. Αυστριακά και σουηδικά στρατεύματα βάδισαν μέσα από την πόλη, η οποία υπέστη σοβαρές ζημιές. Στη συνέχεια, μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, παρέμεινε μια μικρή πόλη. Το 1742 προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας.
Το 1858, η πόλη κάηκε και έπρεπε να ξαναχτιστεί. Με την ευκαιρία αυτή, το άνω μέρος του κλίνοντος πύργου του 15ου αιώνα ανακατασκευάστηκε με ίσιο τρόπο. Η πόλη ήταν έδρα πόβιατ από το 1816 έως το 1945. Από το 1871 έως το 1945 ήταν μέρος της Γερμανίας. Η πόλη δεν καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την ήττα της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας, μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας, και μετονομάστηκε σε Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε το 1946. Το σύνολο του γερμανικού πληθυσμού της εκδιώχθηκε. Το Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε κατοικήθηκε εκ νέου από τους Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από την πρώην Ανατολική Πολωνία, που προσαρτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, καθώς και από εκείνους που έφτασαν από την κεντρική Πολωνία.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|200x200εσ| Κεντρικό Ταχυδρομείο Το Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε ονομάζεται συχνά Σιλεσική Πίζα, καθώς είναι γνωστό για τον Κεκλιμένο Πύργο (Krzywa Wieża), ο οποίος είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα σε αυτό το μέρος της Πολωνίας. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης τουριστικά αξιοθέατα όπως οι οχυρώσεις του 13ου αιώνα και τα ερείπια ενός κάστρου του 14ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κάτω Σιλεσίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε
Τζουλιάνο Αμάτο
Ο Τζουλιάνο Αμάτο είναι Ιταλός κεντροαριστερός πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας. Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1938 στο Τορίνο. Έχει σπουδάσει νομικά και έχει εργαστεί ως καθηγητής στα πανεπιστήμια της Μόντενα, της Περούτζια, της Φλωρεντίας και της Ρώμης.
Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ιταλίας τις περιόδους 1992-1993 και 2000-2001.Επίσης ήταν Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Ρομάνο Πρόντι Κατά την διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους έχει ταχθεί υπέρ των ελληνικών θέσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί του 21ου αιώνα
Μογγολικός κώδικας Μπράιγ
Ο Μογγολικός κώδικας Μπράιγ είναι τα αλφάβητα Μπράιγ που χρησιμοποιούνται για τη μογγολική γλώσσα στη Μογγολία. Βασίζεται στο Ρωσικό κώδικα Μπράιγ, μαζί με πρόσθετα γράμματα που βρίσκονται στο Μογγολικό κυριλλικό αλφάβητο.
Αλφάβητο
Το Μογγολικό κυριλλικό αλφάβητο έχει όλα τα γράμματα τον έντυπων ρωσικών, αν και μερικά χρησιμοποιούνται μόνο σε δανεικές λέξεις, συν τα γράμματα ө, ү.
Τα μη ρωσικά γράμματα ө, ү, έχουν τις μορφές δύο απαρχαιωμένων γραμμάτων του ρωσικού κώδικα μπράιγ. Το μογγολικό φωνήεν ө (ö) είναι συμπτωματικά παρόμοιο με το παλαιό ρωσικό ѳ (th), και παίρνει την μορφή του τελευταίου στο Μπράιγ, την. Το μογγολικό γράμμα ү (ü) παίρνει το γράμμα του πρώην φωνηέντου γιατ, το.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κώδικας Μπράιγ Κατηγορία:Μογγολικές γλώσσες
Αβέν-λεζ-Ωμπέρ
Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ (γαλλικά: Avesnes-les-Aubert), είναι πόλη και έδρα κοινότητας της Β. Γαλλίας, στο νομό Νορ (Nord), της περιοχής Ω-ντε-Φρανς (Hauts-de-France). Η κοινότητα έχει έκταση 9,01 χμ² και πληθυσμό 3.635 κατοίκους (2011), με πυκνότητα 403 κατοίκους ανά χμ².
Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Αβενουά (Avesnois-(es)).
Ονομασία
Η πόλη πρωτοαναφέρεται το 1180 με την ονομασία Avesnæ Oberti. Κατά τον 13ο αιώνα αναφέρεται ως Avesnæ Wauberti και Avesnes Woubiert, ενώ τον επόμενο αιώνα ως Avesnes Gobert.
Διάφορες ερμηνείες έχουν δοθεί για την προέλευση της ονομασίας της πόλης, όπως το λατινικό avena «βρώμη», με αναφορά στις καλλιέργειες της περιοχής, ή το επίσης λατινικό advenae «ξένοι, αυτοί που έχουν έρθει για εγκατάσταση». Σύμφωνα με τον Βονιφάτιο, η ονομασία προέρχεται από την κελτική λέξη ave ή aven «ρέμα, ποτάμι», από τη θέση της πόλης σχετικά με τον ποταμό Ερκλέν (Εrclin). Ωστόσο, η πιθανότερη ρίζα του ονόματος της πόλης είναι η, γερμανικής προέλευσης, λέξη afisna ή avisna «βοσκότοπος».
Γεωγραφία/Γεωλογία
240px|thumb|left|Χαρακτηριστικό οίκημα στο Αβέν-λεζ-Ωμπέρ Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ είναι κτισμένο σε πεδινή τοποθεσία κοντά στον ποταμό Ερκλέν (Erklin), παραπόταμο του Εσκώ, σε εύφορη περιοχή με εκτεταμένες καλλιέργειες, σιτηρών και τεύτλων. Το υπέδαφος χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αργιλώδεις κόκους (silt), που έχουν δημιουργηθεί από την επίδραση του ανέμου (αιολικός σχηματισμός), ενώ εδράζεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα κρητιδικής προέλευσης. Βρίσκεται περίπου 10 χλμ. Α. του Καμπραί, με κύριες οδικές αρτηρίες τις D74, D97, D114 και D942.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή η περιοχή ανήκε στην ισχυρή Γαλατοβελγική φυλή των Νερβίων (Nervii), των οποίων η αρχική πρωτεύουσα Μπαβέ (Bavay), αντικαταστάθηκε από το Καμπραί, τον 4ο μ.Χ. αιώνα.
Κατά το 15ο αιώνα, το χωριό χτυπήθηκε από επιδημία πανώλης.
Οικονομία
240px|thumb|left|Ιστορικός αργαλιός στο Αβέν-λεζ-Ωμπέρ Η κύρια δραστηριότητα, όπως και σε πολλά άλλα χωριά του Καμπραί, υπήρξε ανέκαθεν η υφαντουργία, ειδικά εκείνη των βατιστών, από πολύ ντελικάτα, λινά ή βαμβακερά υφάσματα, που έκανε την περιοχή ξακουστή σε όλη την Ευρώπη. Ενδεικτικά, το 1789 η πόλη διέθετε 433 αργαλειούς ύφανσης, ενώ μέχρι το 1910 απασχολούνταν στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, περίπου 1.600 άτομα.
Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ ήταν γνωστό στους ντόπιους ως "Μεγάλο Χωριό", πιθανώς λόγω του μεγέθους του (Grand Village), αλλά και του πληθυσμού του, που έφθασε μέχρι και τους 5.052 κατοίκους το 1910. Αργότερα, η ύφανση γινόταν με μηχανές και, στις αρχές του 20ού αιώνα, η δραστηριότητα περιορίστηκε σε ειδικά εργαστήρια (ateliers). Το 1954, απασχολούνταν 612 εργαζόμενοι σε 13 εργαστήρια ύφανσης.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς
Παναγία Γουδή
Η Παναγία Γουδή είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στο κτήμα Κακαβά (πρώην Δρακοπούλου), επί της λεωφόρου Γεωργίου Παπανδρέου στον δήμο Ζωγράφου. Αρχικά ήταν ναός τύπου σταυροειδούς με τρούλο που στηρίζονταν σε δύο κίονες. Αργότερα μετατράπηκε σε τρίκλιτη βασιλική. Αναφέρεται σε έγγραφα το έτος 1773 και 1803. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο ναός ήταν ερειπωμένος. Αναστηλώθηκε στην σημερινή του μορφή από τον Αναστάσιο Ορλάνδο τα έτη 1959-1961. Σήμερα ο ναός ονομάζεται Αγία Τριάδα.
Παραπομπές
Γουδη
Οδοντογλυφίδα
thumb|Οδοντογλυφίδα Η οδοντογλυφίδα είναι ένα μυτερό αντικείμενο το οποίο χρησιμοποιείται για το καθάρισμα των διακένων των δοντιών από υπολείμματα τροφών. Οι οδοντογλυφίδες είναι συνήθως φτιαγμένες από ξύλο και σπανιότερα από πλαστικό ή άλλα υλικά. Στο παρελθόν τις έφτιαχναν από φτερά χήνας, από ελεφαντοστό ή και από μέταλλο.
Σχήματα και αρώματα
Φτιάχνονται σε ποικιλία σχημάτων. Για να χωράνε ανάμεσα στα δόντια, κάποιες φορές είναι σχεδόν επίπεδες στη μια τους διάσταση. Η διατομή τους είναι άλλοτε σχεδόν κυλινδρική και άλλοτε πρισματική, σχεδόν πάντα όμως καταλήγουν σε δυο μυτερές άκρες. Για διαφοροποίησή τους από οδοντογλυφίδες άλλων κατασκευαστών, ορισμένοι χρησιμοποιούν αρώματα/γεύσεις παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται στις τσίχλες.
Ιστορία
Στο Σατυρικόν του Πετρόνιου που γράφτηκε περίπου το 60 μ.Χ., αναφέρεται: "Αφού καθάρισε τα δόντια του με μια ασημένια οδοντογλυφίδα, άρχισε να λέει: Φίλοι μου...".
Έχουν βρεθεί οδοντογλυφίδες σε αρκετούς τάφους της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής εποχής.
Η μαζική παραγωγή ξύλινων οδοντογλυφίδων άρχισε στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αμερική.
Άλλες χρήσεις
Οι οδοντογλυφίδες χρησιμοποιούνται συχνά σε μικροκατασκευές, αλλά και στους μεζέδες για να μην χρειάζεται κανείς να τους πιάνει με το χέρι. Με αυτές παίζονται επίσης αρκετά παιχνίδια λογικής ή ικανότητας στα δάχτυλα. Χρησιμοποιούνται επίσης στη μαγειρική, για να κρατήσουν ενωμένα κομμάτια κρέατος ή άλλων τροφών που με το ψήσιμο ή βράσιμο θα χώριζαν και θα διαλύονταν.
Σούμπρα ελ Χέιμα
Η Σούμπρα ελ Χέιμα (αραβικά : شبرا الخيمة, από το κοπτικό: ⲥⲁⲡⲣⲟ ϩⲃⲱ) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Αιγύπτου. Βρίσκεται στο Κυβερνείο Καλγιούμπια στα βόρεια σύνορα του Κυβερνείου του Καΐρου και αποτελεί μέρος του Μητροπολιτικού Καΐρου. Καταλαμβάνει έκταση 27,68 τργ χλμ, βρίσκεται σε 16 μέτρα υψόμετρο και έχει σύμφωνα με τη απογραφή του 2011 1.142.949 κατοίκους.
Η πόλη είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο της χώρας, συνδέεται με το Κάιρο μέσο τραμ και του μετρό της πόλης.
Παλιότερα ήταν η αριστοκρατική συνοικία του Καΐρου ενώ σήμερα έχει πολλές φτωχογειτονιές, εδώ ο Μοχάμεντ Άλι είχε χτίσει το παλάτι του.
Δημογραφία
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις η πόλη το 2008 είχε 1.045.370 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Περιοχές Μείζονος Καΐρου
Μπαμπουράμ Μπαταράι
Ο Δρ Μπαμπουράμ Μπαταράι (बाबुराम भट्टराई, 18 Ιουνίου 1954) είναι πολιτικός του Νεπάλ και ο 35ος πρωθυπουργός του Νεπάλ από τις 29 Αυγούστου 2011 ως τις 14 Μαρτίου 2013. Είναι ανώτατο μέλος της Διοικούσας Επιτροπής και αντιπρόεδρος του Ενοποιημένου Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ (Μαοϊκού) [CPN (M)]. Το κόμμα του ξεκίνησε επαναστατικό αγώνα το 1996 και είχε ως αποτέλεσμα την αλλαγή του πολιτεύματος στο Νεπάλ από μοναρχία σε δημοκρατία. Η ιδεολογία του είναι σοσιαλιστική και κομμουνιστική. Εξελέγη μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης το 2008 στην Γκόρχα και έπειτα από το σχηματισμό κυβέρνησης εκείνη τη χρονιά ανέλαβε υπουργός Οικονομικών.
Επανάσταση των Μαοϊστών
Στις 4 Φεβρουαρίου 1996 ο Μπαταράι απείλησε την κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Σερ Μπαχαντούρ Ντέουμπα (υπό το Κογκρέσο του Νεπάλ) με εμφύλιο πόλεμο, αν η κυβέρνηση δεν ικανοποιούσε 40 αιτήματα, τα οποία είχαν σχέση με τον "εθνικισμό, τη δημοκρατία και τον βιοπορισμό" ανάμεσα στα άλλα. Έπειτα από αυτά και ως τις 26 Απριλίου 2006, συντονιστής των στρατιωτικών προσπαθειών του CPN (M) προς την κατεύθυνση να θέσει υπό τον έλεγχο πολλές κυρίως ορεινές περιοχές του Νεπάλ ήταν ο Πρατσάντα.
Σχέσεις με τον Πρατσάντα
Στα τέλη του 2004 με αρχές του 2005, οι σχέσεις μεταξύ του Πρασάντα και του Μπαταράι έγιναν κακές. Ο Μπαταράι ήταν δυσαρεστημένος με την συγκέντρωση της εξουσίας από τον Πρατσάντα. Η ρήξη κορυφώθηκε με την εκδίωξη του Μπαταράι από το κόμμα με εντολή του Πρατσάντα, αν και αργότερα επανήλθε στους κόλπους του. Αργότερα, οι δύο άνδρες συμφιλιώθηκαν σε ορισμένα ζητήματα.
Το 2005 το κόμμα του δέχτηκε τελικά την πρόταση του Μπαταράι για αγώνα με σκοπό την κατάργηση της μοναρχίας, την οποία πρόταση είχε απορρίψει αρχικά.
Συμφωνία 12 σημείων
Στις 22 Νοεμβρίου 2005 ο Πρατσάντα και ο επτακομματικός συνασπισμός δημοσιοποίησαν μία "συμφωνία 12 σημείων" που εξέφραζε σημεία στα οποία συμφώνησε το κόμμα CPN(M) με τα υπόλοιπα κόμματα που είχαν πάρει μεγάλα ποσοστά στις εκλογές του 1999. Ανάμεσα στα άλλα, το εν λόγω έγγραφο καταλόγιζε την αναστολή της εξέλιξης στο Νεπάλ στην δικτατορική διακυβέρνηση του μονάρχη Γκιανέντρα. Επίσης, τόνιζε ότι οι Μαοϊστές είναι αφοσιωμένοι στα ανθρώπινα δικαιώματα και στον σεβασμό της ελευθεροτυπίας και του πολυκομματισμού, μην παραλείποντας να κάνουν και την αυτοκριτική τους και να υποσχεθούν να αποφύγουν λάθη του παρελθόντος.
Κατάπαυση του πυρός και δημοκρατία
Κατά τον εμφύλιο πόλεμο του Νεπάλ κηρύχθηκαν πολλές εκεχειρίες. Στις 26 Απριλίου 2006 ο Πρατσάντα ανακοίνωσε κατάπαυση του πυρός, με διάρκεια 90 ημερών. Αυτό έγινε έπειτα από κύμα κινητοποιήσεων, με γενική απεργία στην πόλη Κατμαντού και αλλού, με αποτέλεσμα ο Βασιλιάς Γκιανέντρα να άρει τον στρατιωτικό νόμο και να επαναφέρει το Κοινοβούλιο, που είχε διαλυθεί το Μάιο του 2002.
Σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση υπό τον επτακομματικό συνασπισμό και η εκεχειρία έτυχε της υποστήριξης τόσο του Κοινοβουλίου όσο και της νέας κυβέρνησης. Με βάση τη συμφωνία των 12 σημείων, άρχισαν συνομιλίες με τους αντάρτες και συμφωνήθηκε να συσταθεί Συντακτική Συνέλευση με σκοπό την θέσπιση νέου Συντάγματος και την κατάργηση ή μη της μοναρχίας. Τελικά, η Μοναρχία καταργήθηκε και το Νεπάλ εξέλεξε Πρόεδρο της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργό. Ο Πρωθυπουργός Τζάλα Νατ Χανάλ παραιτήθηκε τον Αύγουστο προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας και νέος Πρωθυπουργός εξελέγη στις 28 Αυγούστου 2011 ο Μπαμπουράμ Μπαταράι, με 340 επί συνόλου 574 ψήφων στο Κοινοβούλιο. Η ορκωμοσία του Μπαταράι έγινε την επόμενη ημέρα.
Προσωπική ζωή
Ο Μπαταράι γεννήθηκε στο χωριό Μπέλμπας της επαρχίας Γκόρχα και κατάγεται από οικογένεια αγροτών. Έχει δύο αδερφές και έναν μικρότερο αδερφό.
Φοίτησε στο σχολείο του Λουίντελ και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Αμρίτ του Κατμαντού και εξαιτίας των πολύ καλών του επιδόσεων, το υπόλοιπο μέρος των σπουδών του έγιναν με υποτροφία. Την ίδια περίοδο ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση και έγινε πρόεδρος της Ένωσης Φοιτητών του Νεπάλ.
Ο Μπαταράι συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Πολεοδομίας και Αρχιτεκτονικής του Δελχί, για πτυχίο Μάστερ, όπου γνώρισε την μετέπειτα σύζυγό του, Χισίλα Γιαμί.
Εν συνεχεία απέκτησε διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο Νεχρού στο Νέο Δελχί το 1986. Η διδακτορική του διατριβή αργότερα δημοσιεύτηκε ως βιβλίο, με τίτλο "The Nature of Underdevelopment and Regional Structure of Nepal- A Marxist Analysis".
Εκδόσεις
Ο Μπαταράι έχει δημοσιεύσει μερικά έργα, εκτός από την διδακτορική του διατριβή The Nature of Underdevelopment and Regional structure of Nepal: A Marxist Analysis (Adroit Publishers, Delhi, 2003). Άλλα έργα του είναι Politico-Economic Rationale of People's War in Nepal (Utprerak Publications, Kathmandu, 1998), και ''Nepal! krantika adharharu'' (στα νεπαλέζικα) (Janadisha Publications, 2004). Επίσης, έχει δημοσιεύσει άρθρα του στον Τύπο όπως το "Let’s Give No Legitimacy to the Beneficiaries of the New Kot Massacre" που γράφτηκε μετά την βασιλική σφαγή του 2001, όταν δολοφονήθηκε από τον γιο του ο Βασιλιάς Μπιρέντρα. Επίσης, επιμελήθηκε το επιτυχημένο μανιφέστο του κόμματός του για τις εκλογές του 2008.
Μετά την παραίτησή του, το Μάρτιο του 2013 η θέση του Πρωθυπουργού παρέμεινε κενή ως τον Ιούνιο, μήνα κατά τον οποίο θα διεξαχθούν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση.
Παραπομπές
Μπαταραι
Σάντι Καθόρλα
Ο Σαντιάγκο Καθόρλα Γκονζάλες (Santiago Cazorla González, 13 Δεκεμβρίου 1984) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που παίζει ως μέσος για την Βιγιαρρεάλ και την Εθνική Ισπανίας.
Καριέρα
Ξεκίνησε το 2003 αγωνίζεται επαγγελματικά, αρχικά σε ισπανικούς συλλόγους. Το 2012 έφυγε από την Ισπανία και υπέγραψε στην Άρσεναλ. Το 2018 επέστρεψε ως ελεύθερη μεταγραφή στην Βιγιαρρεάλ για να ολοκληρώσει τη καριέρα του.
Από το 2008 παίζει στην Εθνική Ισπανίας, με την οποία έχει κερδίσει δύο φορές το Euro, το 2008 και το 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Πέρκα
Η Ευρωπαϊκή πέρκα (επιστημονική ονομασία: Perca fluviatilis) είναι σαρκοβόρο ψάρι του γλυκού νερού που απαντάται κυρίως στην Ευρώπη και την Ασία. Αποτελεί δημοφιλές αλίευμα αναψυχής και έχει εισαχθεί σε περιοχές μακριά από το φυσικό της περιβάλλον, όπως στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τη Νότιο Αφρική, όπου προκαλεί σημαντικές απώλειες στους τοπικούς πληθυσμούς ψαριών. Η πέρκα είναι πρασινωπή, με κόκκινα πτερύγια και πέντε έως εννέα σκουρόχρωμες ράβδους στα πλευρά. Η ευρωπαϊκή πέρκα μπορεί να ζήσει έως και 22 χρόνια, το μέγιστο μήκος της φτάνει τα 60 εκατοστά και το μέγιστο βάρος γύρω στα 3 κιλά, αν και το μέγεθός της ποικίλλει ανάλογα με το περιβάλλον όπου ζει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περκόμορφα Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων Κατηγορία:Ψάρια του Ατλαντικού Ωκεανού
Λέανδρος Βρανούσης
Ο '''Λέανδρος Ι. Βρανούσης''' (1921-1993) ήταν φιλόλογος και ιστορικός, μελετητής και συγγραφέας που ασχολήθηκε με θέματα της Ηπείρου, αλλά και με τον Ρήγα Βελεστινλή. Ήταν διευθυν­τής του «Κέντρου Ερεύνης του Με­σαιωνικού και Νέου Ελληνισμού» της Ακαδημίας Αθηνών.
Βίος
Ο Λέανδρος Βρανούσης γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1921. Η οικογένειά του, οι Παπαβρανούσηδες, κατάγονταν από το Γρεβενίτι του Ανατολικού Ζαγορίου. Έζησε τα παιδικά του χρόνια, ως το 1928, στο Βουκουρέστι, όπου ο πατέρας του διατηρούσε εμπορική επιχείρηση. Σε ηλικία 12 ετών εξέδωσε το Δεκαπενθήμερον Φιλολογικόν Περιοδικόν και έκανε την πρώτη του ανταπόκριση στην εφημερίδα «Ηπειρωτικός Αγών» των Ιωαννίνων. Σπούδασε στη Ζωσιμαία Σχολή και αργότερα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής διέκοψε τη φοίτησή του στο Πανεπιστήμιο και επέστρεψε στην Ήπειρο, και το 1942 εντάχθηκε στο Ε.Α.Μ. Ιωαννίνων. Συνελλήφθη, όταν σε διάλεξή του, τον Αύγουστο του 1943, διάβασε λογοκριμένους από τις αρχές στίχους του ποιητή Κωστή Παλαμά, Μεθύστε με το αθάνατο κρασί του Εικοσιένα. Θα κατορθώσει να διαφύγει και να κρυφτεί στα Ζαγοροχώρια. Το 1944 εξελέγη εθνοσύμβουλος στην Π.Ε.Ε.Α. Το 1956 προσελήφθη στο Μεσαιωνικόν Αρχείον της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ από το 1962 ανέλαβε τη διεύθυνσή του.
Υπήρξε φίλος του Γεώργιου Σούλη, σπουδαίου μεσαιωνοδίφη, ο οποίος, λόγω του διωγμού στον οποίο υποβλήθηκε εξαιτίας της πολιτικής του ιδεολογίας, αναγκάστηκε να εκπατριστεί στις ΗΠΑ, όπου ξαφνικά πέθανε από καρδιακή ανακοπή - ενώ ετοίμαζε τη βιογραφία του Γεώργιου Καστριώτη / Σκεντέρμπεη. Ο Λέανδρος Βρανούσης πέθανε στις 20 Απριλίου 1993. Ήταν παντρεμένος με την Έρα (Ερασμία) Σιγάλα-Βρανούση (1932-2006), διεκεκριμένη βυζαντινολόγο με πλούσιο ερευνητικό έργο, αρχικά διευθύντρια ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και ακολούθως καθηγήτρια της βυζαντινής ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσαλονίκης.
Έργο
Ο Βρανούσης εκπροσωπεί τη συμβολή της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς των νεοελληνιστών στην πραγματολογική έρευνα της πνευματικής εκδήλωσης του Ελληνισμού στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Τα πεδία των ερευνών του είναι η σπουδή του έργου του Ρήγα Φεραίου και των προδρόμων του (Αθανάσιος Ψαλίδας, Ιωάννης Βηλαράς), η διάδοση των φαναριώτικων τραγουδιών και οι συγκριτικές ανιχνεύσεις τους μέσα στον βαλκανικό χώρο, τα κείμενα που αποτυπώνουν τις ιδεολογικές ζυμώσεις στην εποχή του Νεοελληνικού Διαφωτιμού, την πολιτική σκέψη των Φαναριωτών, τη συμβολή του ελληνικού βιβλίου στην πνευματική αναγέννηση των βαλκανικών λαών, στη μελέτη του πρώιμου ελληνικού Τύπου, αλλά και στη μελέτη των υλικών μνημείων του πολιτισμού και τη συσχέτισή τους με τα ιστορικά κείμενα. Μέρος του έργου του:
371 Βοημία
Η Βοημία (Bohemia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,72. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ιστορική χώρα της Κεντρικής Ευρώπης (σημερινή δυτική Τσεχία).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Βοημίας υπολογίσθηκε σε 54,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 171 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,192 (από δεδομένα του IRAS). Η Βοημία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 46 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βοημια