cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικονομική ιστορία της Τουρκίας
Η Κρίση του 1994
Η κυβέρνηση όμως πέτυχε να δημιουργήσει ένα μικρό πλεόνασμα στον προϋπολογισμό κατά το δεύτερο τρίμηνο του 1994, κυρίως ως αποτέλεσμα των υψηλότερων φόρων, καθώς το έλλειμμα έφτανε το 17% του ΑΕΠ το πρώτο τρίμηνο του ίδιου έτους. Η επιβράδυνση των κυβερνητικών δαπανών, η απότομη απώλεια της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης και η επακόλουθη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας μείωσαν, όμως, τα φορολογικά έσοδα. Η δημοσιονομική κρίση οδήγησε σε πτώση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 5% το 1994, μετά από 2 έτη μεγάλης οικονομικής ανάπτυξης, το 1992 και το 1993. Οι πραγματικοί μισθοί υποχώρησαν επίσης το 1994, ενώ η όποια αύξηση των ονομαστικών μισθών ήταν αντιμέτωπη με το μεγάλο ρυθμό πληθωρισμού.
Αναλυτές επεσήμαναν ότι παρά την ευθραυστότητα της διαδικασίας της μακροοικονομικής προσαρμογής και την ευαισθησία της δημοσιονομικής πολιτικής σε πολιτικές πιέσεις, η κυβέρνηση εξακολούθησε να συμμετέχει στους ελέγχους και τις ισορροπίες της αγοράς. Σε συνδυασμό με τον ισχυρότερο ιδιωτικό τομέα, ιδίως στον τομέα των εξαγωγών, αναμενόταν ότι η οικονομία θα επανέλθει γρήγορα σε ρυθμό ανάπτυξης.
Παραπομπές
Τουρκια Ιστορια Οικονομικη
Μπιζούσκιο
Το Μπιζούσκιο (ιταλικά: Bisuschio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Φαρσβιλέρ
Το Φαρσβιλέρ (Φάρσβαϊλερ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Βάρκες στα νερά του Βοσπόρου (Σαββίδης)
thumb|455px|Βάρκες στα νερά του Βοσπόρου Το έργο «Βάρκες στα νερά του Βοσπόρου» είναι ζωγραφικός πίνακας του Συμεών Σαββίδη.
Φαρεμπερβιλέρ
Ο Φαρεμπερβιλέρ (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Φαρεεβέρσβιλερ / Εβερσβίλερ, Πφάρεμπερσβαϊλερ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βάρκες στα νερά του Βοσπόρου (Σαββίδης)
Πληροφορίες
Το έργο είναι ελαιογραφία σε λεπτό καμβά κολλημένο σε χαρτόνι, διαστάσεων 36 × 51,4 εκατοστά Πρόκειται για τοπίο με ανατολίτικο χαρακτήρα και σαφή ιμπρεσσιονιστική τεχνοτροπία. Χρονολογικά τοποθετείται στα 1898. Το σύνολο είναι αυστηρά δομημένο, με κυρίαρχη την οριζόντια λεία υδάτινη επιφάνεια με βάρκες και επιβάτες στο εσωτερικό τους να καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης. Πιο μικρή είναι η οριζόντια επιφάνεια της στεριάς τα οικοδομήματα και η βλάστηση με τον ανοιχτόχρωμο ουρανό. Συνειδητός είναι ο διαχωρισμός μεταξύ ψυχρών και θερμών χρωμάτων. Η ανάκλαση στον νερό γίνεται με σαφείς πινελιές και αποτυπώνει μια δεύτερη εικόνα, αντεστραμμένη και συγκεχυμένη.
Φαρεμπερβιλέρ
Βρίσκεται μόνο 3 χιλιόμετρα από τα γερμανικά σύνορα.
Βάρκες στα νερά του Βοσπόρου (Σαββίδης)
Πηγές
Βαρκες στα νερα του Βοσπ
Φαρεμπερβιλέρ
Τοποθεσία
Το Φαρεμπερβιλέρ βρίσκεται στην καρδιά του ανθρακωρυχείου μεταξύ 3 μεγάλων πόλεων που είναι το Φορμπάκ, το Σαργκεμίν και το Σαντ-Αβόλντ.
Μπόντιο Λομνάγκο
Το Μπόντιο Λομνάγκο (ιταλικά: Bodio Lomnago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Φαρεμπερβιλέρ
Διοίκηση
Από το 1989 δήμαρχος του δήμου είναι ο Λωράν Κλαϊνέντς.
Μπρέμπια
Η Μπρέμπια (ιταλικά: Brebbia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Το άναμμα του τσιμπουκιού (Σαββίδης)
Το άναμμα του Τσιμπουκιού είναι ζωγραφικός πίνακας του Συμεών Σαββίδη.
Πληροφορίες
Το άναμμα του Τσιμπουκιού είναι λάδι σε λεπτό καμβά διαστάσεων 83,5 Χ56 εκ. Αγορά από την ανιψιά του ζωγράφου. Είναι μια σκηνή από την καθημερινή ζωή των ανδρών της Ανατολής στον καλό οντά, το χειμωνιάτικο, κοντά στο τζάκι. Στη σκηνή συνυπάρχουν δύο άτομα με φανερές τις μεταξύ τους κοινωνικές διαφορές, από την ενδυμασία και τον τρόπο που κάθονται τα πρόσωπα. Ο ένας είναι ηλικωμένος με γκρίζα γενειάδα και σαρίκι και φοράει μάλλον ιερατικά ρούχα. Κάθεται σε ένα υπερυψωμένο δάπεδο, το αραβικό σεντίρ, και ανήκει εμφανώς σε ανώτερη τάξη από τον άνδρα που είναι καθισμένος σταυροπόδι καταγής και ντυμένος με πολύχρωμα λαϊκά ρούχα σαν υπηρέτης. Εκτελεί την εντολή του κυρίου του, ο οποιος με μια προτρεπτική κίνηση του αριστερού χεριού του τον καλεί να ολοκληρώσει τη διαδικασία του ανάμματος του τσιμπουκιού φυσώντας προσεκτικά το αναμμένο κομμάτι του ταμπάκου που κρατάει στην άκρη των δακτύλων του. Το αναμένο μαγκάλι προσδιορίζει το χώρο ανάμεσα στους δύο άντρες και το βάθος δίνεται από τον διαγώνιο μακρύ σωλήνα του τσιμπουκιού.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Συμέων Σαββίδη
Φωλκεμόν
Το Φωλκεμόν (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Φόλκενμπουρχ, Φάλκενμπεργκ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Τοποθεσίες της κοινότητας: Μπονούζ (γερμανικά: Μπόνχαους), Σεμερύ (γνωστό και ως Σεμερύ-λε-Φωλκεμόν, που ενσωματώθηκε το 1973, γερμανικά: Σέμεριχ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Μπρέντα (δήμος)
Η Μπρέντα (ιταλικά: Brenta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Μπρέτσο ντι Μπέντερο
Το Μπρέτσο ντι Μπέντερο (ιταλικά: Brezzo di Bedero) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Ελευθέριος Ν. Οικονόμου
Ο '''Ελευθέριος Ν. Οικονόμου''' είναι Έλληνας θεωρητικός φυσικός και Ομότιμος Καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Έχει συνεισφέρει ουσιαστικά σε διάφορους τομείς της θεωρητικής φυσικής συμπυκνωμένης ύλης, ξεκινώντας από τη μελέτη των επιφανειακών πλασμονίων κατά τη διάρκεια της διδακτορικής διατριβής του το 1969. Ο κ. Οικονόμου διαδραμάτισε κυρίαρχο ρόλο ως επιστήμονας, εκπαιδευτικός και διευθυντής σε θέσεις ευθύνης στην εξέλιξη της θεωρητικής φυσικής στην Ελλάδα από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όπως περιγράφεται λεπτομερώς σε έναν ειδικό τόμο που δημοσιεύθηκε το 2000, στο περιοδικό Physica B, με ευκαιρία τα εξηκοστά γενέθλιά του. Με την ίδια ευκαιρία ο Στέφανος Τραχανάς έγραψε ένα αφιέρωμα στο διδακτικό του έργο. Η γνώμη του και η ευρεία επιστημονική και διοικητική εμπειρία του ζητείται ακόμη και από μεγάλα επιστημονικά περιοδικά, όπως το Nature Materials, για διάφορα θέματα όπως για τον τρόπο αντιμετώπισης προκλήσεων που σχετίζονται με τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα στην επιστήμη και την τεχνολογία.
Κατάλογος έργων του Λεονάρντο ντα Βίντσι
Αυτή η σελίδα είναι ένας κατάλογος των σωζομένων έργων ζωγραφικής του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Σε γενικές γραμμές ακολουθεί τον κατάλογο της Μιλένα Μανιάνο (βλ. βιβλιογραφία). Δεν περιλαμβάνονται τα σχέδια σε χαρτί, με εξαίρεση την "Αγία Άννα, Παναγία και Βρέφος" της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου και της Προσωπογραφίας της Ισαβέλλας ντ' Έστε.
Ελευθέριος Ν. Οικονόμου
Συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση των πρώτων καθοριστικών βημάτων του Πανεπιστημίου Κρήτης και ηγήθηκε της προσπάθειας για τη δημιουργία του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) στο οποίο διατέλεσε ο πρώτος Διευθυντής και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου από την ίδρυσή του το 1983 έως το 2004. Διδάσκει συνεχώς προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης από το 1982 και έγραψε επίσης 13 συγγράμματα, κυρίως σε θέματα που σχετίζονται με θεωρητική φυσική και φυσική συμπυκνωμένης ύλης. Υπήρξε επίσης επιβλέπων/συνεπιβλέπων στις διατριβές 16 διδακτορικών φοιτητών και δημοσίευσε πάνω από 290 εργασίες σε περιοδικά με κριτές, οι οποίες έχουν λάβει περισσότερες από 26.000 αναφορές, σύμφωνα με τον Μελετητή Google.
Σπουδές
Ο Ελευθέριος Οικονόμου γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 7 Φεβρουαρίου 1940. Μεγάλωσε στη φτωχική γειτονιά της Καλλιθέας και τα πρώτα του χρόνια, μαζί με τους γονείς του Νίκο και Σοφία και τον μικρότερο αδερφό του Βασίλη, επηρεάστηκαν από τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδίως από τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε. Το 1952 έγινε δεκτός στο εξαιρετικά επιλεκτικό δημόσιο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1958. Την ίδια χρονιά έγινε δεκτός, 7ος μεταξύ των ~ 90 πρωτοετών φοιτητών στη Σχολή Ηλεκτρολόγων & Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, το οποίο παραδοσιακά προσελκύει τους καλύτερους μαθητές στην Ελλάδα. Μεταξύ των συμφοιτητών του ήταν ο Ιωάννης Ηλιόπουλος, φίλος του και επίσης γνωστός θεωρητικός φυσικός. Αποφοίτησε 2ος από τη Σχολή και το 1963 ξεκίνησε την υποχρεωτική, στην Ελλάδα, στρατιωτική θητεία, η οποία τότε διήρκεσε 2,5 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν τυχερός μια που του δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσει μαθήματα φυσικής μεταπτυχιακού επιπέδου στο "Κέντρο Προχωρημένων Σπουδών και Φιλοσοφίας της Επιστήμης" που διοργανώθηκε στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών (Ε.Κ.Ε.Φ.Ε.) «Δημόκριτος».
Το 1965 υπέβαλε αίτηση για μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ και έγινε δεκτός στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Πριν αναχωρήσει για τις ΗΠΑ, τον Φεβρουάριο του 1966, παντρεύτηκε την Δρ. Αθανασία Παγανού και απέκτησαν μια κόρη, τη Σοφία Οικονόμου, η οποία είναι πλέον καθηγήτρια Φυσικής στο Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια (ΗΠΑ). Έφτασε στο Σικάγο την άνοιξη του 1966, καθώς η στρατιωτική του θητεία δεν του επέτρεπε να ξεκινήσει το φθινόπωρο. Δύο μήνες αργότερα πέρασε τις διδακτορικές εξετάσεις (qualifying exams), λαμβάνοντας την πρώτη θέση μεταξύ των συμφοιτητών του, κάτι που έκανε πολύ εύκολο να γίνει δεκτός ως διδακτορικός φοιτητής στην ομάδα του καθηγητή Morrel H. Cohen. Ο Ελευθέριος Οικονόμου αποφάσισε να επικεντρωθεί στη θεωρητική φυσική συμπυκνωμένης ύλης, σε αντίθεσή με το πνεύμα της εποχής όπου τα διδακτορικά των  ιδιαίτερα ταλαντούχων  μεταπτυχιακών ήταν σε θέματα φυσικής υψηλών ενεργειών. Για τη επιλογή του αυτή διαφωνούσε ο διακεκριμένος φυσικός και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου Valentine Telegdi, ο οποίος του πρότεινε να μελετήσει θέματα φυσικής υψηλών ενεργειώ ν αντί του πεδίου επιλογής του, διότι διαφορετικά θα περνούσε απλώς την καριέρα του "μετρώντας το ιξώδες του γάλακτος". Ολοκλήρωσε τις σπουδές του και έλαβε διδακτορικό το 1969 σε μόλις τρία χρόνια. Η διατριβή του είχε τίτλο "Surface Plasmons in Thin Films".
Κατάλογος έργων του Λεονάρντο ντα Βίντσι
Bibliografia
Leonardo da Vinci
Ελευθέριος Ν. Οικονόμου
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ο Ελευθέριος Οικονόμου ξεκίνησε την πανεπιστημιακή του καριέρα ως Επίκουρος Καθηγητής και αργότερα Καθηγητής του Τμήματος Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια (1970-81). Ήταν Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου (1994) στο Πολυτεχνείο της Λωζάνης (1992), στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον (1978), στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα (1991-92) και υπήρξε συνεργαζόμενο μέλος του Ames Laboratory την περίοδο 1992-2015. Διετέλεσε επίσης επισκέπτης ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών (Ε.Κ.Ε.Φ.Ε.) «Δημόκριτος» (1997-1998) και κατείχε την Έδρα Θεωρητικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1978-81). Το 1981 ο ίδιος και ο καθηγητής Π. Λαμπρόπουλος μετά από μετάκληση από τη Διοικούσα Επιτροπή του Πανεπιστημίου Κρήτης, ήταν  οι πρώτοι καθηγητές στο νεοσύστατο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης στο νεοσύστατο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ως ο πρώτος πρόεδρος του Τμήματος έβαλε τις βάσεις στο Τμήμα Φυσικής και έπαιξε σημαντικό ρόλο για την πρόσληψη των υψηλής ποιότητας μελών ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης. Ήταν και παραμένει ισχυρός εκφραστής θέσεων που σχετίζονται με την αρνητική επιρροή των πολιτικών κομμάτων και την άμεση συμμετοχή των φοιτητών στην εύρυθμη λειτουργία των πανεπιστημίων. Αν και συνταξιοδοτήθηκε το 2007, εξακολουθεί να υπηρετεί και να διδάσκει στο Τμήμα Φυσικής ως Ομότιμος Καθηγητής.
Ο καθηγητής Οικονόμου ολοκλήρωσε τη θητεία του ως Γενικός Διευθυντής και Πρόεδρος του ΔΣ του ΙΤΕ το 2004, μετά από 21 χρόνια υπηρεσίας στο Ίδρυμα. Στις 8 Μαϊου 2004 το ΔΣ του ΙΤΕ του απένειμε τον τίτλο του Διακεκριμένου Μέλους ΙΤΕ και "Προέδρου επί τιμή". Τρία χρόνια αργότερα, το 2007, έφτασε στην υποχρεωτική ηλικία συνταξιοδότησης των 67 ετών και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης και συνεχίζει να διδάσκει και παραμένει ενεργός στην έρευνα στο Τμήμα Φυσικής.
Ερευνητική συνεισφορά
Κατά τη διάρκεια της επιστημονικής του καριέρας ο Ελευθέριος Οικονόμου ασχολήθηκε με ένα ευρύ φάσμα θεμάτων στον τομέα της φυσικής συμπυκνωμένης ύλης. Αυτά τα θέματα περιλαμβάνουν ηλεκτρονικές ιδιότητες κυρίως φαινόμενα μεταφοράς σε πολλά και διαφορετικά υλικά και συστήματα με σημαντικό βαθμό τυχαιότητας, όπως π.χ. οι άμορφοι ημιαγωγοί)  . Ασχολήθηκε επίσης με μαγνητικές και οπτικές ιδιότητες στερεών, με έμφαση στη μελέτη των επιφανειακών πλασμονίων και των αλληλεπιδράσεών τους σε  μέταλλα και ημιαγωγούς  . Εξέτασε επίσης στερεά με μεγάλο βαθμό συσχέτισης μεταξύ των ηλεκτρονίων, όπως π.χ. οι υπεραγωγοί, μελέτησε θέματα σχετιζόμενα με τις αλληλεπιδράσεις ηλεκτρονίων-φωνονίων ,  μη γραμμικά συστήματα και τις ιδιότητές τους , με διάδοση ακουστικών κυμάτων και ελαστικών κυμάτων σε τυχαία και περιοδικά μέσα (π.χ. φωνονικοί κρύσταλλοι)  , καθώς και με διάδοση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε πολύπλοκα συστήματα, με έμφαση στους φωτονικούς κρυστάλλους  και τα μετα-υλικά.
Από το 1990 η έρευνά του επικεντρώνεται κυρίως στη διάδοση ηλεκτρομαγνητικών και ακουστικών/ελαστικών  κυμάτων σε πολύπλοκα συστήματα. Ήταν ένας από τους εμπνευστές και πρωτεργάτες του πεδίου των φωνονικών κρυστάλλων (δηλ. περιοδικών συστημάτων που εμφανίζουν φασματικά χάσματα στη διάδοση ακουστικών / ελαστικών  κυμάτων). Αυτές οι εργασίες του οδήγησαν στη συνέχεια στο ευρύτερο πεδίο των ακουστικών μετα-υλικών. Η πρωτοποριακή εργασία του το 1992 «Elastic and acoustic wave band structure», ήταν  η δημοσίευση που εισήγαγε για πρώτη φορά την έννοια των φασματικών χασμάτων στη διάδοση ακουστικών/ελαστικών κυμάτων σε τριδιάστατα συστήματα και απέδειξε την ύπαρξή τους. Αυτό το άρθρο ακολούθησαν πολλές άλλες ιδιαίτερα αναγνωρισμένες εργασίες του κ. Οικονόμου στον τομέα των φωνονικών κρυστάλλων και της διάδοσης ελαστικών κυμάτων σε πολύπλοκα συστήματα (βλ.   ).
Αξίζει επίσης να σημειωθεί η συμβολή του στον τομέα των ηλεκτρομαγνητικών μετα-υλικών. Εκεί, η έρευνά του συνέβαλε στην εξάλειψη ορισμένων από τις πρώτες αντιρρήσεις της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με την πιθανότητα ύπαρξης μετα-υλικών με αρνητικό δείκτη διάθλασης, αποκάλυψε τη δυνατότητα και τους περιορισμούς για την επίτευξη αρνητικού δείκτη διάθλασης στο οπτικό φάσμα , και απέδειξε μερικές από τις μοναδικές ιδιότητες και δυνατότητες των μετα-υλικών (π.χ. τη δυνατότητα επίτευξης της απωθητικής δύναμης Casimir στα χειρόμορφα μετα-υλικά ). Στην έρευνά του για τα μετα-υλικά, ο Οικονόμου συνεργάζεται στενά με τον επί μακρόν συνάδελφό του Κώστα Σούκουλη, από την περίοδο 1979-1982, όταν ο κ. Σούκουλης ήταν μεταδιδακτορικός ερευνητής υπό την επίβλεψή του στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. Η επιτυχής συνεργασία σε μετα-υλικά αρνητικού δείκτη με επικεφαλής τους Οικονόμου και Σούκουλη, συμπεριλαμβανομένων επιστημόνων από το Imperial College (Sir John Pendry), το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καρλσρούης και το Πανεπιστήμιο Μπιλκέντ (Ekmel Özbay), αναγνωρίστηκε διεθνώς με την απονομή του βραβείου Descartes της Ευρωπαϊκής Ένωσης για συνεργατική έρευνα το 2005.
Μία από τις σημαντικότερες επιστημονικές συνεισφορές του Ελευθέριου Οικονόμου θεωρείται ακόμα το διδακτορικό του έργο σε επιφανειακά πλασμόνια. Η σχετική δημοσίευση του 1969 "Surface plasmons in thin films", μεταξύ των πρώτων της καριέρας του, έχει γίνει ένα έργο αναφοράς για το σύγχρονο πεδίο της πλασμονικής, το οποίο έχει αυξηθεί εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια.
Βιβλία
Ο καθηγητής Οικονόμου έχει συγγράψει αρκετά βιβλία φυσικής στα ελληνικά και στα αγγλικά, μερικά από τα οποία έχουν αναγνωριστεί ευρέως. Συγκεκριμένα, το βιβλίο του "Green's functions in Quantum Physics", που κυκλοφόρησε αρχικά το 1979, έχει λάβει περισσότερες από 2500 αναφορές σύμφωνα με τον Google Scholar και συμπεριλήφθηκε στα ηλεκτρονικά αρχεία "Springer Book Archives" που περιείχαν 40 φημισμένα βιβλία που εκδόθηκαν από την Springer μεταξύ 1842 και 2005.
Βιβλία στα Αγγλικά
Βιβλία στα ελληνικά
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Σικάγου
Μπρίντσιο
Το Μπρίντσιο (ιταλικά: Brinzio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Φενετράνζ
Το Φενετράνζ (Φίνστινγκεν, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Φίνστινγκε) είναι μία κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Γεωγραφία
Ο ποταμός Σάαρ ρέει μέσω του Φενετράνζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Μπρισσάγκο-Βαλτραβάλια
Το Μπρισσάγκο-Βαλτραβάλια (ιταλικά: Brissago-Valtravaglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Βαρονέτος
200px|εναλλ.=Έμβλημα Βαρονέτων|μικρογραφία|Έμβλημα Βαρονέτων του [[Ηνωμένο Βασίλειο|Ηνωμένου Βασιλείου, όπου απεικονίζει το Κόκκινο Χέρι του Όλστερ.]] Βαρονέτος, (Baronet) είναι κληρονομικός τίτλος ευγενείας που απονέμεται από το βρετανικό στέμμα και συνοδεύεται με ιδιοκτησία γης, το βαρονέτο. Το θηλυκό ισοδύναμο είναι Βαρονέτα, ωστόσο ο τίτλος αυτός δεν κληροδοτείται στην σύζυγο του Βαρονέτου, αλλά μόνο στην ιδιοκτήτρια της γης.
Ιστορία
Η δημιουργία του Βαρονέτου ως τίτλος εισήχθη στην Αγγλία και την Ιρλανδία από τον Ιάκωβο Α' το 1611 με σκοπό την αναζωογόνηση της οικονομίας των χωρών.
Ο τίτλος του βαρονέτου δεν έχει ευρωπαίους ομολόγους, αν και οι κληρονόμοι ιππότες, Γερμανίας και Αυστρίας (Τίτλοι: Ritter και Erfridder) μπορούν να θεωρηθούν παρόμοιοι σε αξίωμα με αυτόν. Ωστόσο, στη Βρετανία, κάτω από τους βαρώνους υπάρχουν οι ιππότες.
Ο τίτλος είναι πάντοτε κληρονομικός αλλά όχι αρκετά υψηλός όσο του ατόμου από το οποίο κληρονομήθηκε. Έτσι ο/η κάτοχος αυτού του τίτλου δεν μπορεί να καθίσει στην Βουλή των Λόρδων. Όταν ένας Βαρονέτος πεθάνει, ο τίτλος κληροδοτείται στον γιο του, με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου ο απελθών βαρονέτος δεν έχει αποκτήσει απογόνους και έτσι ο τίτλος αλλά και η περιουσία του περνάνε εξ αδιαθέτου στον επόμενο νόμιμο κληρονόμο.
Θέση στην Ιεραρχία
Ο τίτλος του Βαρονέτου είναι κατώτερος του Βαρώνου. Ο βαθμός του Βαρονέτου, στην πραγματικότητα, βρίσκεται στα μισά του δρόμου μεταξύ του Βαρώνου και του από κληρονομιάς ιππότη.
Κόκκινο χέρι του Όλστερ
Οι βαρονέτοι της Αγγλίας, της Ιρλανδίας, της Μεγάλης Βρετανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου (δηλ. όλοι εκτός από τους βαρονέτους της Νέας Σκωτίας) μπορούν να εμφανίσουν το κόκκινο χέρι του Όλστερ (αριστερή έκδοση) ως εραλδικό σήμα, όπου ήταν το σύμβολο των αρχαίων βασιλιάδων του Όλστερ. Αυτό το σήμα περιγράφεται ως εξής: Ασημί, αριστερό χέρι (sinister) κουλουριασμένο στον καρπό και εκτείνεται, σε χλωμό κόκκινο. Ο Βασιλιάς Ιάκωβος Α´ της Αγγλίας καθιέρωσε την κληρονομική τάξη των βαρονέτων στην Αγγλία στις 22 Μαΐου 1611, με τα λόγια του Collins' Peerage (1741): "για τον αποικισμό και την προστασία ολόκληρου του Βασιλείου της Ιρλανδίας, αλλά ειδικότερα για την άμυνα και την ασφάλεια της επαρχίας του Όλστερ, και επομένως για τη διάκρισή τους εκείνοι αυτής της τάξης και οι απόγονοί τους μπορούν να φέρουν το σήμα (Κόκκινο Χέρι του Όλστερ) στα οικόσημά τους είτε σε καντόνι (μικρός χώρος συνήθως πάνω αριστερά του εραλδικού σήματος) είτε μόνο του κατά την επιλογή τους.". Από το 1929, αυτοί οι βαρονέτοι μπορούν επίσης να εμφανίζουν μόνο τους το Κόκκινο Χέρι του Όλστερ ως σήμα, αναρτημένο από μια κορδέλα κάτω από την ασπίδα των όπλων τους.
Νέα Σκωτία
Οι βαρoνέτοι της Νέας Σκωτίας, σε αντίθεση με άλλους βαρονέτους, δεν χρησιμοποιούν το σήμα των βαρονέτων του Όλστερ, αλλά έχουν το δικό τους σήμα που δείχνει το εθνόσημο της Νέας Σκωτίας: Ασημί (υπόβαθρο), αλμυρό κυανό με έναν θυρεό του Βασιλικού Στρατού της Σκωτίας. Από πριν από το 1929 έως σήμερα, είναι συνήθης πρακτική για τέτοιους βαρονέτους να εμφανίζουν αυτό το σήμα μόνο του, ανασταλμένο από την κορδέλα που τοποθετούν κάτω από την ασπίδα τους.
Ιστορικά πρόσωπα
Μερικά από τα γνωστά πρόσωπα της ιστορίας που κατείχαν τον τίτλο του βαρονέτου είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Λευκόπετρα Ξάνθης
Η Λευκόπετρα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λευκόπετρα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης και την βορειοανατολική άκρη της πεδιάδας της Ξάνθης σε υψόμετρο 60 μέτρα. Απέχει 15 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου), 10 χλμ. Α. από την Ξάνθη και 39 χλμ. Δ. από την Κομοτηνή. Το χωριό είναι ανατολικά από τα Κιμμέρια, δίπλα και δυτικά του Σέλερου, δίπλα και βόρεια του Άκαρπου ενώ μέσα από αυτό διέρχεται η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής. Στο ύψωμα "Ζαρκάδια", σε απόσταση 2,5 χλμ. βορειοδυτικά, υπάρχουν λείψανα φρουριακού περίβολου (Καλές) και η περιοχή έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογιός χώρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
My God- Given Right
My God- Given Right είναι ο τίτλος του 15ου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Μαΐου του 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Nuclear Blast.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν από τον Οκτώβριο του 2014 ως τον Φεβρουάριο του 2015 στο στούντιο Mi Sueño της Τενερίφης, με παραγωγό τον Τσάρλι Μπάουερφαϊντ.
Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ ήταν το "Battle's Won", το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Απριλίου 2015, ακολουθούμενο μερικές ημέρες αργότερα από το "Lost In America". Γυρίστηκαν βίντεο κλιπ για τα κομμάτια "My God-Given Right" και "Lost in America".
Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-10 στη Φινλανδία, την Τσεχία, τη Γερμανία και την Ιαπωνία, ενώ παράλληλα μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών κρατών.
Θέσεις τσαρτ
My God- Given Right (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Μαΐου 2015
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "My God- Given Right" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Γουιλιαμίνα Φλέμινγκ
Η Γουιλιαμίνα Πέιτον Στίβενς Φλέμινγκ (15 Μαίου 1857 – 21 Μαίου 1911) ήταν αστρονόμος από τη Σκωτία που δραστηριοποιούνταν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, βοήθησε στην ανάπτυξη ενός κοινού συστήματος χαρακτηρισμού για αστέρια και κατηγοριοποίησε χιλιάδες αστέρια και άλλα αστρονομικά φαινόμενα. Ανάμεσα σε πολλά επιτεύγματα της σταδιοδρομίας της που οδήγησαν στην εξέλιξη της αστρονομίας, η Φλέμινγκ φημίζεται για την ανακάλυψή της, το νεφέλωμα Horsehead το 1888.
Πρώτα χρόνια
Η Γουιλιαμίνα Πέιτον Στίβενς γεννήθηκε στο Νταντί της Σκωτίας στις 15 Μαΐου 1857, από τη Μαίρη Γουόκερ και τον Ρόμπερτ Στίβενς, γλύπτη και ξυλουργό. Εκεί, το 1877, παντρεύτηκε τον Τζέιμς Ορρ Φλέμινγκ, λογιστή και χήρο, επίσης από το Νταντί. Εργάστηκε ως δασκάλα λίγο πριν το ζευγάρι μεταναστεύσει στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ, όταν ήταν 21 ετών. Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Έντουαρτ Π. Φλέμινγκ.
Καριέρα στο Παρατηρητήριο του Κολλεγίου του Χάρβαρντ
Αφού αυτή και ο μικρός γιος της εγκαταλείφθηκαν από τον σύζυγό της, η Γουιλιαμίνα Φλέμινγκ εργάστηκε ως υπηρέτρια στο σπίτι του καθηγητή Έντουαρτ Τσαρλς Πίκερινγκ, ο οποίος ήταν διευθυντής του Παρατηρητηρίου του Κολλεγίου του Χάρβαρντ.
Η σύζυγος του Πίκερινγκ, Ελίζαμπεθ, αναγνώρισε στη Γουιλιαμίνα ταλέντα πέρα από εκείνα της κηδεμονίας και της μητέρας, και το 1879 ο Πίκερινγκ προσέλαβε την Φλέμινγκ για να εκτελέσει μερική απασχόληση στο παρατηρητήριο. Το 1881, ο Πίκερινγκ κάλεσε την Φλέμινγκ να συμμετάσχει επίσημα στο παρατηρητήριο (HCO) και της δίδαξε πώς να αναλύει τα αστρικά φάσματα. Έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Harvard Computers, ένα επιτελείο ανθρώπινων υπολογιστών αποκλειστικά με γυναίκες που προσλήφθηκε από τον Πίκερινγκ, για να υπολογίσει τις μαθηματικές ταξινομήσεις και να επεξεργαστεί τις δημοσιεύσεις του παρατηρητηρίου. μικρογραφία| Harvard Computers, η ομάδα γυναικών υπολογιστριών στο Παρατηρητήριο του Κολλεγίου του Χάρβαρντ (Harvard College Observatory), η οποία εργάστηκε για τον αστρονόμο Έντουαρτ Τσαρλς Πίκερινγκ. Η ομάδα περιελάμβανε τις υπολογίστριες του Χάρβαρντ και αστρονόμους [[Ενριέττα Σ. Λίβιτ, Άννι Τζαμπ Κάνον, Γουιλιαμίνα Φλέμινγκ και Αντονία Μόρι.]]
Κατάλογος Χένρι Ντρέιπερ
Το 1886, η Μέρι Άννα Ντρέιπερ, η πλούσια χήρα του αστρονόμου Χένρυ Ντρέιπερ, ξεκίνησε Μνημείο τιμής για τον Χένρυ Ντρέιπερ για να χρηματοδοτήσει την έρευνα του HCO. Σε απάντηση, το HCO άρχισε να εργάζεται στον πρώτο Κατάλογο Χένρυ Ντρέιπερ, ένα μακροπρόθεσμο έργο για την απόκτηση των οπτικών φασμάτων όσο το δυνατόν περισσότερων αστεριών και για την εύρεση και την ταξινόμηση των αστεριών κατά φάσματα.
Η Φλέμινγκ ήταν υπεύθυνη για το έργο Κατάλογος Ντρέιπερ. Σύντομα αναπτύχθηκε μια διαφωνία ως προς το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για τον χαρακτηρισμό των αστεριών. Την ανάλυση είχε ξεκινήσει ο Νέτι Φάραρ, αλλά έφυγε λίγους μήνες αργότερα για να παντρευτεί. Η Αντόνια Μόρι προώθησε ένα σύνθετο σχήμα ταξινόμησης. Ωστόσο, η Φλέμινγκ ήθελε μια πολύ πιο απλή, άμεση προσέγγιση.
Οι τελευταίες εικόνες του του Παρατηρητηρίου του Κολλεγίου του Χάρβαρντ περιείχαν φωτογραφημένα φάσματα αστεριών που επεκτείνονταν στην περιοχή υπεριώδους ακτινοβολίας, τα οποία επέτρεπαν πολύ πιο ακριβείς ταξινομήσεις από την εγγραφή φασμάτων με το χέρι μέσω ενός οργάνου τη νύχτα. Η Φλέμινγκ επινόησε ένα σύστημα ταξινόμησης των αστεριών σύμφωνα με τη σχετική ποσότητα υδρογόνου που παρατηρείται στα φάσματα τους, γνωστό ως σύστημα Πίκερινγκ-Φλέμινγκ. Τα αστέρια που δείχνουν το υδρογόνο ως το πιο άφθονο στοιχείο ταξινομήθηκαν Α. εκείνα του υδρογόνου ως το δεύτερο άφθονο στοιχείο, Β · και ούτω καθεξής.
Αργότερα, η συνάδελφός της Άννι Τζαμπ Κάνον αναδιέταξε το σύστημα ταξινόμησης με βάση την επιφανειακή θερμοκρασία των αστεριών, με αποτέλεσμα το σύστημα Χάρβαρντ να ταξινομήσει τα αστέρια που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα.
Ως αποτέλεσμα των χρόνων εργασίας της γυναικείας ομάδας υπολογιστών τους, το HCO δημοσίευσε τον πρώτο Κατάλογο Χένρυ Ντρέιπερ το 1890, έναν κατάλογο με περισσότερα από 10.000 αστέρια ταξινομημένα σύμφωνα με το φάσμα τους. Η πλειονότητα αυτών των ταξινομήσεων έγινε από την Φλέμινγκ. Η Φλέμινγκ επέτρεψε επίσης το να επιστρέφει κανείς και να συγκρίνει ηχογραφημένες πλάκες, οργανώνοντας χιλιάδες φωτογραφίες με τηλεσκόπιο μαζί με άλλους παράγοντες αναγνώρισης. Το 1898, διορίστηκε επιμελήτρια των αστρονομικών φωτογραφιών στο Χάρβαρντ, η πρώτη γυναίκα που κατείχε τη θέση.
Αξιοσημείωτες ανακαλύψεις
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Φλέμινγκ ανακάλυψε συνολικά 59 αέρια νεφελώματα, πάνω από 310 μεταβλητά αστέρια και 10 καινοφανείς αστέρες.
Ειδικότερα, το 1888, η Φλέμινγκ ανακάλυψε το νεφέλωμα Horsehead σε μια πλάκα τηλεσκοπίου - φωτογραμμετρίας που έκανε ο αστρονόμος Ο.Χ. Πίκερινγκ, αδελφός του Ε.Τ. Πίκερινγκ. Περιέγραψε το φωτεινό νεφέλωμα (αργότερα γνωστό ως IC 434 ) ως «ημικυκλική εσοχή 5 λεπτά σε διάμετρο 30 λεπτά νότια του Αλνιτάκ». Μεταγενέστερες επαγγελματικές δημοσιεύσεις αρνήθηκαν να δώσουν τα εύσημα στην Φλέμινγκ για την ανακάλυψη. Ο πρώτος κατάλογος ευρετηρίου Ντράιερ παρέλειψε το όνομα της Φλέμινγκ από τη λίστα των συντελεστών που στη συνέχεια ανακάλυψαν αντικείμενα ουρανού στο Χάρβαρντ, αποδίδοντας ολόκληρο το έργο μόνο στο "Πίκερινγκ". Ωστόσο, τη στιγμή που ο δεύτερος κατάλογος Ντράιερ Ίντεξ δημοσιεύθηκε το 1908, η Φλέμινγκ και οι γυναίκες συνάδελφοί της στο HCO ήταν αρκετά γνωστές και έλαβαν την κατάλληλη αναγνώριση για τις ανακαλύψεις τους.
Η Φλέμινγκ αναγνωρίζεται επίσης για την ανακάλυψη του πρώτου λευκού νάνου:
- Χένρυ Νόρις Ράσελ
Η Φλέμινγκ δημοσίευσε την ανακάλυψή της για λευκούς νάνους αστέρια το 1910. Οι άλλες αξιοσημείωτες δημοσιεύσεις της περιλαμβάνουν μια φωτογραφική μελέτη των μεταβλητών αστεριών (1907), μια λίστα με 222 μεταβλητά αστέρια που είχε ανακαλύψει και Φάσματα και φωτογραφικά μεγέθη των αστεριών σε καθιερωμένες περιοχές (1911).
Αναγνώριση
Η Φλέμινγκ υποστήριξε ανοιχτά τις άλλες γυναίκες στις επιστήμες στην ομιλία της «Ένας τομέας για τη γυναικεία εργασία στην Αστρονομία» στην Παγκόσμια Έκθεση του 1893 στο Σικάγο, όπου προώθησε ανοιχτά την πρόσληψη γυναικών βοηθών στην αστρονομία. Η ομιλία της πρότεινε ότι συμφωνούσε με την επικρατούσα ιδέα ότι οι γυναίκες ήταν κατώτερες, αλλά ένιωθε ότι, εάν τους δοθούν μεγαλύτερες ευκαιρίες, θα μπορούσαν να γίνουν ίσες. Με άλλα λόγια, οι διαφορές των φύλων από την άποψη αυτή ήταν πιο πολιτισμικά κατασκευασμένες από βιολογικά στηριγμένες.
Το 1906, έγινε επίτιμο μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας του Λονδίνου, η πρώτη γυναίκα της Σκωτίας που τιμήθηκε τόσο. Λίγο μετά διορίστηκε επίτιμος συνεργάτης στην αστρονομία του Κολλεγίου ΟυέλσλεΪ. Λίγο πριν το θάνατό της, η Αστρονομική Κοινότητα του Μεξικό (Astronomical Society of Mexico) απένειμε το μετάλλιο Γουαδαλούπε Αλμενδάρο (Guadalupe Almendaro) για την ανακάλυψη νέων αστεριών.
Κληρονομιά
Οι γυναίκες των Υπολογιστών του Χάρβαρντ ήταν διάσημες κατά τη διάρκεια της ζωής τους, αλλά ξεχάστηκαν σε μεγάλο βαθμό τον επόμενο αιώνα. Το 2015, ο ΛίντσεΪ Σμιθ Ζρυλ, επιμελητής της συλλογής Plate Stacks του Χάρβαρντ, εργαζόταν για να καταγράψει και να ψηφιοποιήσει τις αστρονομικές πλάκες για το DASCH και ανακάλυψε περίπου 118 κουτιά, το καθένα που περιέχει 20 έως 30 φορητούς υπολογιστές, από γυναικείους υπολογιστές και πρώιμους αστρονόμους του Χάρβαρντ. Συνειδητοποίησε ότι οι 2.500+ τόμοι ήταν εκτός του πεδίου της δουλειάς του με την DASCH, αλλά ήθελε να δει το υλικό να διατηρείται και να είναι προσβάσιμο. Ο Σμιθ Ζρυλ προσέγγισε τους βιβλιοθηκονόμους στο Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ-Σμιθσόνιν.
Σε απάντηση, η Βιβλιοθήκη Wolbach ξεκίνησε το Project PHaEDRA (Διατήρηση των πρώιμων δεδομένων και της έρευνας στο Αστρονομία του Χάρβαρντ). Η ΝταΪάνα Μπουκέν, επικεφαλής βιβλιοθηκάριος του Wolbach, εξήγησε ότι ο στόχος είναι να καταστεί δυνατή η αναζήτηση πλήρους κειμένου της έρευνας: "Αν ψάχνετε για την Γουιλιαμίνα Φλέμινγκ, δεν πρόκειται να την βρείτε μόνο σε μια δημοσίευση όπου δεν ήταν η συγγραφέας του έργου της. Θα βρεις τη δουλειά της."
Από τον Αύγουστο του 2017, περίπου 200 από 2.500 τόμους είχαν μεταγραφεί. Η εργασία αναμένεται να διαρκέσει χρόνια για να ολοκληρωθεί πλήρως. Μερικά από τα σημειωματάρια παρατίθενται μέσω της ιστοσελίδας Smithsonian Digital Volunteers, η οποία ενθαρρύνει τους εθελοντές να τα μεταγράψουν.
Νεκρολογία
Κατηγορία:Σκωτσέζοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αμερικανίδες επιστήμονες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μουσείο Εσπεράντο στο Σβιτάβι
μικρογραφία|Οικία Οττεντόρφερ, τοποθεσία του μουσείου δεξιά|μικρογραφία| πινακίδα στην είσοδο Το Μουσείο Εσπεράντο στο Σβιτάβι είναι μέρος του μουσείου της πόλης στο Σβιτάβι (Τσεχία) και παρουσιάζει την ιστορία και την τρέχουσα δραστηριότητα του κινήματος της Εσπεράντο. Εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2008.
Τοποθεσία
Το μουσείο βρίσκεται στο πιο όμορφο κτήριο της πόλης, στην Οικία Οττεντόρφερ, το οποίο χτίστηκε το 1892 από έναν Αμερικανό χορηγό, γεννημένο στο Σβιτάβι, Βαλεντίν Όσβαλντ Οττεντόρφερ. Ο αρχιτέκτονας του Μπρνο Γκερμάνο Γουάντερλεϊ σχεδίασε το σπίτι, ενώ ο δήμαρχος της πόλης Φρίντριχ Σάντερ ανέθεσε την κατασκευή του κτηρίου στον Γιόχαν Μπέιερ. Το σπίτι είναι επίσης γνωστό ως Κόκκινη Βιβλιοθήκη, επειδή οι τοίχοι του έχουν κατασκευαστεί με τούβλα  κόκκινου χρώματος.
Αρχικός σκοπός του σπιτιού
Το σπίτι φιλοξενεί επίσης μια δημόσια βιβλιοθήκη με 7.400 γερμανικά βιβλία, τα οποία αργότερα επεκτάθηκαν σε μια συλλογή 22.000 τόμων. Εκείνη την εποχή, η πόλη κατοικούνταν κυρίως από Γερμανούς ομιλητές. Κατά καιρούς, συναυλίες, παραστάσεις και διαλέξεις πραγματοποιούνται στο φόρουμ στον επάνω όροφο.
Η συλλογή βιβλίων θεωρείται εξαιρετική, καθώς ο Οττεντόρφερ ήθελε να κάνει την καλής ποιότητας λογοτεχνία προσβάσιμη σε ένα ευρύτερο κοινό. Ήλπιζε ότι άλλες πόλεις θα ακολουθήσουν το μοντέλο του. Στη συνέχεια αποφάσισε να καταγράψει τη συλλογή σύμφωνα με το Δεκαδικό Σύστημα Ντιούι.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά βιβλία είχαν κλαπεί, μετά περισσότερα κατά την κομμουνιστική περίοδο, έως ότου απέμειναν μόνο 6.000 τόμοι. Αυτά σώζονται τώρα στο σπίτι απέναντι από την πλατεία, στο μουσείο της πόλης Σβιτάβι.
Ίδρυση του μουσείου της Εσπεράντο
αριστερά|μικρογραφία|350x350εσ| Κύρια αίθουσα εκθέσεων του Μουσείου Υπήρχε ένα άδειο δωμάτιο στο ισόγειο της Οικίας Οττεντόρφερ, που πάντα ανήκε στο μουσείο. Οι τοπικοί ομιλητές της Εσπεράντο πρότειναν στον διευθυντή του μουσείου και στον δήμαρχο τη δημιουργία μιας έκθεσης για την ιστορία του κινήματος της Εσπεράντο. Και οι δύο ενθουσιάστηκαν με την ιδέα. Όχι μόνο κατέληξαν σε συμφωνία με το υπουργείο Πολιτισμού, αλλά έλαβαν επίσης οικονομική υποστήριξη για την επισκευή και τον εξοπλισμό του δωματίου με τα απαραίτητα έπιπλα. Μεγάλο μέρος της δουλειάς έγινε από την τοπική κοινότητα της Εσπεράντο, η οποία επίσης υποβοηθήθηκε από την Τσεχική Ένωση Εσπεράντο, καθώς και από άλλους από το εξωτερικό. Το μουσείο της πόλης δανείστηκε την προτομή του Ζάμενχοφ και πολλά βιβλία από το κοντινό Česká Třebová, το οποίο διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή βιβλίων Εσπεράντο στην Τσεχική Δημοκρατία. Όμως εκεί, τα βιβλία αποθηκεύονται σε ένα αρχείο μακριά από το κοινό λόγω επιστημονικών αναγκών, ενώ στο Σβιτάβι εκτίθενται για το ευρύ κοινό.
Διάταξη μουσείου
Τα βιβλία της Εσπεράντο εκτίθενται σε επτά γυάλινες προθήκες, ταξινομημένες ανά θέμα των επιμέρους εκθέσεων. Το μουσείο εμφανίζει επίσης τρέχοντα βιβλία, τα οποία μπορείτε να αγοράσετε. Πίσω από τις οθόνες βρίσκεται ένας κλειστός χώρος με ράφια από βιβλία Εσπεράντο. Άλλα εκθέματα φαίνονται στα πέντε γυάλινα τραπέζια, μαζί με 13 πλαίσια στον τοίχο σχετικά με διαφορετικά θέματα του κινήματος. Υπάρχει επίσης μια έκθεση με καρφίτσες, κουμπιά και άλλα μικρά ιστορικά σημαντικά αντικείμενα της Εσπεράντο. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να αλληλεπιδράσουν με έναν υπολογιστή με οθόνη αφής, για να μάθουν περισσότερα σχετικά με συγκεκριμένες περιοχές ενδιαφέροντος. Κοντά υπάρχει μια μικρή συλλογή περιοδικών και φυλλαδίων, που οι επισκέπτες μπορούν να πάρουν μαζί τους δωρεάν. Η πίσω αίθουσα του μουσείου διαθέτει ένα μικρό καφέ όπου οι άνθρωποι μπορούν να συνομιλήσουν.
Δραστηριότητες
Τον Οκτώβριο του 2011, το μουσείο φιλοξένησε την Εσπεράντο Wikimania, μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη 10η επέτειο της Εσπεράντο Wikipedia.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Τσεχία
Βιτόμιλ Ζουπάν
Ο Βιτόμιλ Ζουπάν (18 Ιανουαρίου 1914 - 14 Μαΐου 1987) ήταν μεταπολεμικός μοντερνιστής Σλοβένος συγγραφέας και επιζών από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Gonars. Εξαιτίας των λεπτομερών του αναφορών στο σεξ και τη βία, ονομάστηκε Σλοβένος Χέμινγουεϊ και συγκρίθηκε με τον Χένρι Μίλερ. Είναι κυρίως γνωστός για το Menuet za kitaro (Μινουέτο για κιθάρα, 1975), στο οποίο περιγράφει τα χρόνια που πέρασε με τους Σλοβένους παρτιζάνους. Στην Γιουγκοσλαβία του Τίτο καταδικάστηκε μετά από στημένη δίκη σε 18 χρόνια φυλάκιση. Μετά την απελευθέρωσή του το 1955, τα έργα του μπορούσαν να δημοσιευτούν μόνο με το ψευδώνυμό Λάνγκους. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Σλοβένους συγγραφείς.
Προφήτης Ηλίας Εύβοιας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Προφήτης Ηλίας (αποσαφήνιση)
Βιτόμιλ Ζουπάν
Βιογραφία
Ο Ζουπάν γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα, που τότε αποτελούσε τμήμα της Αυστροουγγαρίας. Η μητέρα του ήταν δασκάλα και ο πατέρας του σκοτώθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε ηλικία 18 ετών, ο Ζουπάν παίζοντας ρωσική ρουλέτα πυροβόλησε έναν φίλο στο κεφάλι, σκοτώνοντας τον. Ως αποτέλεσμα, του απαγορεύτηκε να πάρει απολυτήριο γυμνασίου στη Γιουγκοσλαβία. Αφού έφυγε από τη χώρα, ταξίδεψε για χρόνια - κερδίζοντας χρήματα ως ναύτης, θερμαστής, ελαιοχρωματιστής στη Γαλλία, εκπαιδευτής σκι και επαγγελματίας μποξέρ - σε χώρες της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, πριν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, γράφτηκε στη Σχολή Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Λιουμπλιάνας, από την οποία δεν αποφοίτησε.
Προφήτης Ηλίας Εύβοιας
Ο Προφήτης Ηλίας είναι ακατοίκητος ημιορεινός οικισμός της Δροσιάς της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας σε υψόμετρο 260 μέτρα.
Δήμος Πάφου
Ο Δήμος Πάφου είναι δήμος της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους τέσσερις δήμους της επαρχίας Πάφου. Είναι ο μητροπολιτικός δήμος και η διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας Πάφου.
Βιτόμιλ Ζουπάν
Βιογραφία
Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943, προσχώρησε στους Σλοβένους παρτιζάνους, πρώτα σε μαχητικές μονάδες και λίγο αργότερα στην πολιτιστική μονάδα, όπου του ανατέθηκε να γράψει θεατρικά έργα αντιαστασιακής προπαγάνδας. Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι το 1947, οπότε αφιερώθηκε πλήρως στη συγγραφή, υπηρέτησε στο Radio Ljubljana ως αρχισυντάκτης του πολιτιστικού προγράμματος. Για το μυθιστόρημά του Rojstvo v nevihti (Γέννηση μέσα σε καταιγίδα) του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο Prešeren. Παντρεύτηκε τη Nikolaja Dolenc και απέκτησαν δύο γιους, τον Ντιμ και τον Μαρτέλ Ζουπάν. Το 1948 κατηγορήθηκε για αντικυβερνητική συνωμοσία, κατασκοπεία, αντιπατριωτική δραστηριότητα, ανήθικες πράξεις, δολοφονίες και απόπειρα βιασμού και καταδικάστηκε σε 20 σχεδόν χρόνια φυλάκισης μετά από μια δίκη παρωδία. Αποφυλακίστηκε το 1955 και οι δύο γιοι του έζησαν χωρίς τον πατέρα τους, όπως είχε συμβεί και με τον ίδιο στην παιδική του ηλικία.
Δήμος Πάφου
Τοποθεσία
Ο Δήμος Πάφου βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Πάφου. Στα νότια συνορεύει με την Γεροσκήπου, στα ανατολικά με τα Κονιά και την Άρμου, στα βορειοανατολικά με το Μέσα Χωριό και τη Μεσόγη και στα βόρεια με την Έμπα και τη Χλώρακα.
Προφήτης Ηλίας Εύβοιας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Προφήτης Ηλίας βρίσκεται στην ηπειρωτική Στερεά Ελλάδα και είναι κτισμένος στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Κτυπά (Μεσσάπιο) ενώ δυτικά του περνάει η ΕΟ Θήβας - Χαλκίδας. Απέχει 17,5 χλμ. ΝΔ. της Χαλκίδας με την οποία συνδέεται μέσω της παλιάς γέφυρας του Ευρίπου, 8 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Δροσιάς και 26,5 χλμ. ΒΑ. της Θήβας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Δροσιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Δροσιά, την Κρόνια, την Ξυρόβρυση και τη νησίδα Κτηπονήσι αποτελούν την δημοτική κοινότητα Δροσιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανθηδώνος του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Δήμος Πάφου
Ιστορία
Ο Δήμος Πάφου ιδρύθηκε το 1878 όταν ξεκίνησε η Αγγλοκρατία στην Κύπρο. Οι Άγγλοι χώρισαν την Κύπρο σε έξι επαρχίες, κάθε μια από τις οποίες είχαν υποδιοικήσεις ή υποδιαμερίσματα και επέτρεψαν να λειτουργήσει μια μορφή αυτό διοίκησης. Στην Πάφο εκλεγόταν δήμαρχος. Ο πρώτος δήμαρχος που εκλέχτηκε ήταν Τούρκος, ενώ στη συνέχεια εκλέγονταν μόνο Έλληνες, με εξαίρεση την περίοδο 1895-1907, που ήταν Άγγλος.
Βιτόμιλ Ζουπάν
Βιογραφία
Για αρκετά χρόνια εξέδιδε τα έργα του μόνο με ψευδώνυμο και κατάφερε να ξαναδημοσιεύσει με το όνομά του από τη δεκαετία του 1960 και έπειτα. Το πιο γνωστό μυθιστόρημά του, το Menuet za kitaro (Μινουέτο για κιθάρα), γυρίστηκε ταινία από τον Σέρβο σκηνοθέτη Živojin Pavlović το 1980 με τίτλο Τα λέμε στον επόμενο πόλεμο (Nasvidenje v naslednji vojni) και ο Ζουπάν έλαβε το δεύτερο βραβείο Prešeren - αυτή τη φορά για την ισόβια προσφορά του.
Προφήτης Ηλίας Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Δήμος Πάφου
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Δήμου Πάφου αυξάνεται τις τελευταίες δεκαετίες.
Στις αρχές της Τουρκοκρατίας, ο πληθυσμός του δήμου αποτελείτο από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, με τους Τουρκοκύπριους να πλειοψηφούν. Τις επόμενες δεκαετίες οι Ελληνοκύπριοι ήταν περισσότεροι από τους Τουρκοκύπριους.
Βιτόμιλ Ζουπάν
Έργο
Ο Βιτόμιλ Ζουπάν είναι πιο γνωστός για τα ημιαυτοβιογραφικά του μυθιστορήματα με επίκεντρο την αναζήτηση της ατομικής ταυτότητας στον σύγχρονο κόσμο. Στο μυθιστόρημα Μινουέτο για κιθάρα του 1975, έδωσε ιδιοσυγκρασιακή περιγραφή των χρόνων που πέρασε με τους Σλοβένους παρτιζάνους, στο μυθιστόρημα Levitan του 1982 προέβαλε το αδίστακτο περιβάλλον καταπιεστικών θεσμών όπως ο στρατός και η φυλακή και στο τρίτο μέρος της τριλογίας του, Komedija človeškega tkiva (Κωμωδία ανθρώπινου ιστού) περιέγραψε την περίοδο πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Στο μυθιστόρημα του 1978 hodyčevim repom (Παίζοντας με την ουρά του διαβόλου), έγραψε για έναν μεσήλικα που εμπλέκεται σε σεξουαλική υπόθεση προς την οικονόμο του, γεμάτο εικόνες σεξουαλικότητας, εξαιτίας των οποίων κατηγορήθηκε για πορνογραφία. Παρ' όλα αυτά, τα μυθιστορήματά του βρίθουν επίσης φιλοσοφικών και πολιτισμικών αναφορών, ενώ έγραψε ποιήματα, τα περισσότερα από τα οποία παρέμειναν αδημοσίευτα στη διάρκεια της ζωής του. Μια ποιητική συλλογή του Ζουπάν από τα χρόνια της φυλακής πρωτοδημοσιεύτηκε δημοσιεύθηκε το 2006, αναβιώνοντας το ενδιαφέρον για τη λογοτεχνική κληρονομιά του Ζουπάν.
Δήμος Πάφου
Πληθυσμός
Τις επόμενες δεκαετίες ακολούθησε οικοδομική και τουριστική ανάπτυξη, η οποία οδήγησε πολλούς κατοίκους από χώρες του εξωτερικού να εγκατασταθούν στον Δήμο Πάφου.
Βιτόμιλ Ζουπάν
Κληρονομιά
Οι Γιουγκοσλάβοι κριτικοί ανήκαν στην επίσημη τιτοϊκήνομενκλατούρα και εναντιώθηκαν στο μποέμικο στιλ και την ελεύθερη σκέψη του Ζουπάν, κατηγορώντας τα γραπτά του ότι είναι παρακμιακά, κυνικά και προωθούν το κακό, την ανηθικότητα και τον μηδενισμό.
Εναλλακτικοί Σλοβένοι συγγραφείς και στοχαστές, όπως ο Dušan Pirjevec Ahac και ο Taras Kermauner, επηρεάστηκαν από το έργο του Ζουπάν αμφισβητώντας τις τιτοϊκές πολιτικές. Ο απόηχος του αντικονομορφισμού του Ζουπάν φαίνεται στα έργα του συγγραφέα και δοκιμιογράφου Marjan Rožanc, ιδίως στο μυθιστορηματικό του δοκίμιο του 1983 Roman o knjigah (Ένα μυθιστόρημα για τα βιβλία). Επηρέασε, επίσης, τον ποιητή Borut Kardelj.
Δήμος Πάφου
Διοικητική διαίρεση
Ο Δήμος Πάφου, για διοικητικούς σκοπούς, χωρίζεται στις εξής 5 συνοικίες (σε παρένθεση ο πληθυσμός κάθε συνοικίας με βάση την απογραφή του 2011):
Βιτόμιλ Ζουπάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι ποιητές Κατηγορία:Σλοβένοι συγγραφείς
Δήμος Πάφου
Αδελφοποιήσεις
Ο Δήμος Πάφου είναι αδελφοποιημένος με:
Αθλητικά σωματεία και αθλητικές εγκαταστάσεις
Στον Δήμο Πάφου έδρευαν και εδρεύουν διάφορα αθλητικά σωματεία. Τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά σωματεία ήταν ο ΑΠΟΠ Πάφου και ο Ευαγόρας Πάφου, οι οποίοι στη συνέχεια συνενώθηκαν δημιουργώντας την ΑΕΠ Πάφου, την οποία διαδέχθηκε η Πάφος FC. Οι ομάδες αυτές χρησιμοποιούν ως έδρα το Στάδιο Στέλιος Κυριακίδης (πρώην Παφιακό), το οποίο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου. Σε περασμένες δεκαετίες, ο ΑΠΟΠ και ο Ευαγόρας χρησιμοποιούσαν το Στάδιο ΓΣ Κόροιβος (Ιακώβειο Γυμναστήριο), το οποίο επίσης βρισκόταν εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου.
Σημαντικό αθλητικό σωματείο αποτελεί και ο Παφιακός Όμιλος Αθλοπαιδιών, ο οποίος διαθέτει ομάδες πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών. Η αθλητική έδρα των ομάδων του σωματείου είναι η Κλειστή Αίθουσα Αφροδίτη. Την αίθουσα αυτή χρησιμοποιεί και ο καλαθοσφαιρικός ΑΠΟΠ Πάφου, ο οποίος επίσης εδρεύει στον Δήμο Πάφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Πάφου
Μπρουζιμπιάνο
Το Μπρουζιμπιάνο (ιταλικά: Brusimpiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Γουσού (άθλημα)
Το Γουσού (κινεζικά: 武术; πινγίν: wǔshù) είναι ένα άθλημα τόσο επίδειξης όσο και μάχης με αντίπαλο σε πλήρη επαφή, που προέρχεται από τις κινεζικές παραδοσιακές πολεμικές τέχνες. Αναπτύχθηκε στην Κίνα μετά το 1949, σε μια προσπάθεια να τυποποιήσει τις κινεζικές παραδοσιακές πολεμικές τέχνες. Ο όρος Γουσού στα κινέζικα σημαίνει «πολεμική τέχνη» όπου το Γου (κινεζικά: 武; πινγίν: wǔ) έχει τη σημασία του πολεμικού, στρατιωτικού και το Σου (κινεζικά: 术; πινγίν: shù), σημαίνει τέχνη. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε διεθνώς, όταν κατά την προετοιμασία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γουσού, το 1985, στη πόλη Σιάν, οι 16 ιδρυτικές χώρες συμφώνησαν τη χρήση αυτού του όρου και όχι την αντίστοιχη περιγραφική μετάφραση στη κάθε γλώσσα.
Παρόμοια προσπάθεια δόμησης των διαφόρων αποκεντρωμένων παραδοσιακών πολεμικών τεχνών είχε γίνει και παλαιότερα, με την ίδρυση του Κεντρικού Ινστιτούτου Πολεμικών Τεχνών (κινεζικά: 中央國術館; πινγίν: zhōng yāng guó shù guǎn) στο Ναντζίνγκ, το 1928, όμως τότε  χρησιμοποιήθηκε ο όρος Κουόσου (κινεζικά: 國術; πινγίν: guó shù), δηλαδή «Εθνική Τέχνη».
Στη σύγχρονη εποχή, το Γουσού έχει γίνει διεθνές άθλημα μέσω της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γουσού, International Wushu Federation - IWUF, (κινεζικά: 国际武术联合会; πινγίν: Guójì wǔshù liánhé huì), η οποία ιδρύθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1990, στο Πεκίνο. Το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πραγματοποιήθηκε το 1991 στο Πεκίνο και έκτοτε η Ομοσπονδία διεξάγει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γουσού κάθε δύο χρόνια.
Το άθλημα του Γουσού διαχωρίζεται σε δύο βασικούς κλάδους: ταολού (προκαθορισμένη σειρά κινήσεων, φόρμες) και σαντά (ελεύθερος αγώνας με αντίπαλο σε πλήρη επαφή).
Το ταολού (κινεζικά: 套路; πινγίν: tàolù) περιλαμβάνει κινήσεις και ελιγμούς πολεμικών τεχνών για τις οποίες οι διαγωνιζόμενοι κρίνονται και βαθμολογούνται σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες. Οι σειρές κινήσεων (φόρμες) περιλαμβάνουν βασικές κινήσεις (στάσεις, κλοτσιές, γροθιές, ισορροπίες, άλματα, σκούπες και ρίψεις) που βασίζονται στο σύνολο των κινεζικών παραδοσιακών πολεμικών τεχνών και στιλ και μπορούν να τροποποιηθούν για τον διαγωνισμό, ώστε να επισημανθούν τα δυνατά σημεία του αθλητή. Οι αγωνιστικές φόρμες έχουν χρονικά όρια που μπορούν να κυμανθούν από 1 λεπτό και  20 δευτερόλεπτα για μερικά εξωτερικά στιλ, μέχρι πάνω από πέντε λεπτά για εσωτερικά στιλ. Οι μοντέρνοι αθλητές του Γουσού προπονούνται και διαγωνίζονται σε όλο και περισσότερες εναέριες τεχνικές, όπως άλματα και κλοτσιές 540, 720 και 900 μοιρών, για να προσθέσουν περισσότερη δυσκολία και στιλ στις φόρμες τους.
Το σαντά (κινεζικά: 散打; πινγίν: sǎndǎ) είναι μια αθλητική, σύγχρονη μέθοδος μάχης, επηρεασμένη από την παραδοσιακή κινεζική πυγμαχία, τις κινεζικές μεθόδους πάλης που ονομάζονται Σουάι Τσιάο (κινεζικά: 摔跤; πινγίν: shuāijiāo) και άλλες κινεζικές τεχνικές μάχης όπως το Τσιν Να (κινεζικά: 擒拿; πινγίν: qínná). Μερικές φορές το σαντά ονομάζεται  και Σαν Σόου (κινεζικά: 散手; πινγίν: sàn shǒu) ή ΛέιΤάι (κινεζικά: 擂台; πινγίν: lèitái). Οι αγώνες σαντά διεξάγονται συχνά παράλληλα με τους αγώνες ταολού.
Ιστορία
Το Σεπτέμβριο του 1958, η κυβέρνηση ίδρυσε την Ένωση Γουσού Κίνας (κινεζικά: 中国武术协会; πινγίν: zhōngguó wǔshù xiéhuì), ως μία παν κινεζική οργάνωση για να ρυθμίσει την εκπαίδευση των πολεμικών τεχνών. Η Κινεζική Κρατική Επιτροπή για τη Φυσική Κουλτούρα και τον Αθλητισμό πρωτοστάτησε στη δημιουργία τυποποιημένων φορμών για τις περισσότερες από τις βασικές τέχνες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημιουργήθηκε ένα Εθνικό Σύστημα Γουσού που περιελάμβανε τυποποιημένες φόρμες, πρόγραμμα διδασκαλίας και διαβάθμισης εκπαιδευτών, ενώ το Γουσού εισήχθη στη γυμνασιακή και πανεπιστημιακή εκπαίδευση.