cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγκνιέσκα Ραντβάνσκα
Η Αγκνιέσκα Ρόμα Ραντβάνσκα (πολωνικά: Agnieszka Roma Radwańska,, ψευδώνυμο: Άγκα [Aga] ) (6 Μαρτίου 1989, Κρακοβία) είναι Πολωνή πρώην επαγγελματίας αντισφαιρίστρια. Γνωστή για την ευφυή χρήση του γηπέδου, κέρδισε στη σταδιοδρομία της 20 τίτλους μονού, δύο τίτλους διπλού και έφτασε στην υψηλότερη της θέση στην παγκόσμια κατάταξη, Νο. 2, στις 9 Ιουλίου 2012. Τα επιτεύγματά της περιλαμβάνουν την κατάκτηση των τελικών WTA της σεζόν 2015, την κατάκτηση του Βραβείου Αγαπημένου Αθλητή των Φιλάθλων της Ένωσης Αντισφαίρισης Γυναικών (WTA) έξι φορές, το Shot of the Year πέντε φορές και το Shot of the Month σε τακτική βάση.
Η Ραντβάνσκα κατέχει μια σειρά από βραβεύσεις στην αντισφαίριση. Είναι η πρώτη Πολωνή παίκτρια της εποχής Open που έφτασε στον τελικό του Grand Slam (το Γουίμπλεντον του 2012), η πρώτη Πολωνή που κέρδισε τους Τελικούς του WTA (το 2015), η πρώτη Πολωνή που κέρδισε τον τίτλο του μονού της WTA (το Nordea 2007 Nordic Light Open) και ήταν το ήμισυ της πρώτης πολωνικής ομάδας που κέρδισε το Χόπμαν Καπ. Επιπλέον, κέρδισε το βραβείο WTA για την πιο εντυπωσιακή νεοφερμένη το 2006 και τερμάτισε με πρώτη στην κατάταξη στο τέλος της δεκαετίας οκτώ φορές (συμπεριλαμβανομένων έξι συνεχόμενων φορών από το 2011 έως το 2016). Η Ραντβάνσκα θεωρείται ευρέως ως μία από τις καλύτερους αντισφαιρίστριες που δεν έχει κερδίσει ποτέ το Grand Slam.
Η Ραντβάνσκα ψηφίστηκε ως Fan Favorite Singles Player του WTA για έξι συνεχόμενα χρόνια (2011-2016), τις περισσότερες από οποιοαδήποτε παίκτρια, σε δημοσκοπήσεις του WTATennis.com. Η Ραντβάνσκα κέρδισε επίσης το Favorite Shot of the Year της WTA για πέντε συνεχόμενα χρόνια (2013-2017). Για τα επιτεύγματά της στον αθλητισμό και για την εκπροσώπηση της χώρας της με διάκριση, το 2013 τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό Αξίας από τον Πολωνό Πρόεδρο Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι.
Στις 14 Νοεμβρίου 2018, η Ραντβάνσκα ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την επαγγελματική αντισφαίριση σε ηλικία 29 ετών.
Προσωπική ζωή
Η Ραντβάνσκα γεννήθηκε στην Κρακοβία από τον Ρόμπερτ Ρανταβάνσκι και τη Μάρτα και ξεκίνησε να παίζει αντισφαίριση στην ηλικία των τεσσάρων ετών, αφού ο πατέρας της την παρουσίασε στο άθλημα. Η μικρότερη αδερφή της, η Ουρσούλα, είναι επίσης αντισφαιρίστρια. Η Ραντβάνσκα ονόμασε τον Πιτ Σάμπρας και τη Μαρτίνα Χίνγκις ως έμπνευση για εκείνη. Το 2009, η Ραντβάνσκα έγινε πρέσβειρα της WTA για το Habitat for Humanity. Σπούδασε επίσης τουρισμό σε πανεπιστήμια της Κρακοβίας.
Η Ραντβάνσκα είναι Ρωμαιοκαθολική και ασχολείται με την Πολωνική Καθολική εκστρατεία «Nie wstydzę się Jezusa!» (Δε ντρέπομαι για τον Ιησού!). Κυκλοφόρησε ένα βίντεο για την εκστρατεία στο οποίο προέτρεψε τους θαυμαστές της να «μην ντρέπονται να πιστέψουν» και οργάνωσε τα μπαλάκια της αντισφαίρισης, ώστε να σχηματίζουν τη λέξη «JEZUS» («ΙΗΣΟΥΣ»). Το καλοκαίρι του 2013, αποκλείστηκε από την εκστρατεία ύστερα από γυμνές πόζες για The Body Issue του ESPN The Magazine.
Σύμφωνα με τον Forbes, το 2012 ήταν η ένατη αθλήτρια με τα υψηλότερα κέρδη στον κόσμο.
Το 2016, η Ραντβάνσκα αρραβωνιάστηκε με τον Ντάβιντ Τσελτ, πρώην Πολωνό αντισφαιριστή, καθώς επίσης και ο συνεργάτης της. Ο αρραβώνας τους αποκαλύφθηκε κατά λάθος από τη φίλη της, Καρολίν Βοζνιάκι, στις 7 Σεπτεμβρίου 2016. Στις 22 Ιουλίου 2017, παντρεύτηκαν περιτριγυρισμένοι από οικογένεια, φίλους και τους συναδέλφους των WTA και ATP. Στους παρευρισκόμενους ήταν η νεότερη αδερφή της, Ουρσούλα, η Αντζελίκ Κέρμπερ, η Καρολίν Βοζνιάκι, η πρώην Νο.1 της Πολωνίας, Μάρτα Ντομαχόφσκα, η Αλίτσια Ροσόλσκα, η Καταζίνα Πίτερ, ο πρωταθλητής διπλού του Γουίμπλετον, Γούκας Κούμποτ, ο Μάριους Φίρστενμπεργκ, ο Μάρτσιν Ματκόφσκι και ο Γέζι Γιανόβιτς. Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στην Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ του Αρχαγγέλου και του Αγίου Στάνισλαβ Επίσκοπου και Μάρτυρα, στη Μονή Παυλίων Πατέρων στην Κρακοβία της Πολωνίας, όπου είχε βαπτιστεί η Ραντβάνσκα.
Τον Μάρτιο του 2019, η Ραντβάνσκα συνεργάστηκε με τον Ιταλό επαγγελματία χορευτή Στέφανο Τερατσίνο για να συμμετάσχει στην επόμενη έκδοση του Dancing with the Stars: Taniec z gwiazdami. Είναι η πολωνική έκδοση του δημοφιλούς franchise Dancing with the Stars/Strictly Come Dancing του BBC που έχει πουληθεί σε περισσότερες από 40 χώρες παγκοσμίως. Η Άγκα δώρισε τα χρηματικά έπαθλά της από το Taniec z Gwiazdami (season 22) στο φιλανθρωπικό ίδρυμα της UNICEF.
Τον Ιανουάριο του 2020, η Ραντβάνσκα ανακοίνωσε ότι ήταν έγκυος με το πρώτο της παιδί. Λίγο μετά τον εορτασμό της τρίτης επετείου του γάμου της με τον Ντάβιντ Τσελτ, η Ραντβάνσκα απέκτησε το πρώτο της παιδί. Στις 27 Ιουλίου 2020, η Ραντβάνσκα έγινε μητέρα ενός γιου που ονόμασε Γιάκομπ.
Σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ| Η Ραντβάνσκα στον τελικό του Γουίμπλετον 2012. δεξιά|μικρογραφία|255x255εσ| Η Ραντβάνσκα στο [[Γαλλικό Όπεν 2015.]]
Συμμετοχή στο Fed Cup
Η Ραντβάνσκα συμμετείχε στο Fed Cup από το 2006 έως το 2018. Έπαιξε σε συνολικά 48 αγώνες Fed Cup, με απολογισμό 41 νίκες και 7 ήττες. Για τα επιτεύγματά της, απονεμήθηκε με δύο Βραβεία Fed Cup Heart. «Νομίζω ότι είναι υπέροχο να παίζω στο Fed Cup», δήλωσε ο Ραντβάνσκα, «Παίζω τα τελευταία δύο χρόνια και νομίζω ότι βοήθησε την ομάδα μου να ανέβει και, ξέρετε, είμαι πολύ χαρούμενη γι 'αυτό και είμαι πάντα έτοιμη να αγωνιστώ».
Ως μέλος της ομάδας Πολωνίας Fed Cup, η Ραντβάνσκα συμμετείχε στα πλέι-οφ του Παγκόσμιου Ομίλου Fed Cup 2014. Στη Βαρκελώνη οδήγησε την Πολωνία στη νίκη με 3-2 επί της Ισπανίας, η οποία επέτρεψε στην Πολωνία να προχωρήσει στο Παγκόσμιο Όμιλο Fed Cup 2015 για πρώτη φορά σε πάνω από είκοσι χρόνια.
Φιλανθρωπικό έργο
Από το 2009, η Ραντβάνσκα και η αδερφή της Ουρσούλα αφιέρωσαν χρόνο στο ίδρυμα Szlachetna Paczka («Ευγενές Κουτί»). Το φιλανθρωπικό ίδρυμα έχει τους εθελοντές του να πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα όλο το χρόνο, καταρτίζοντας μια βάση δεδομένων για οικογένειες που έχουν ανάγκη, ρωτώντας τους τι θα βοηθούσε στη μείωση των πιέσεων των γιορτών. Στη συνέχεια, για μια περίοδο τριών εβδομάδων από τα μέσα Νοεμβρίου έως τις αρχές Δεκεμβρίου, δίνεται στους δωρητές μια λίστα για να πάρουν μαζί τους στο σούπερ μάρκετ, όπου γεμίζουν ένα καλάθι αγορών με τα τρόφιμα, τα ρούχα και άλλα για να τους δωρίσουν.
Επιπλέον, αυτή και η Ουρσούλα προσφέρουν την υποστήριξή τους στο Habitat for Humanity και το έργο του στη Βαρσοβία. Όπως δήλωσε η πρέσβειρα του Habitat for Humanity, Ραντβάνσκα, «Είναι τιμή να είμαι μέρος αυτού του φανταστικού σκοπού και να συμμετέχω στο Habitat for Humanity, βοηθώντας τις μειονεκτούσες οικογένειες σε όλο τον κόσμο. Έχω μεγάλο σεβασμό για όλους τους εθελοντές και εκείνους που εργάζονται σκληρά καθημερινά ενάντια στη φτώχεια».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Υγρό
Τα θεμελιώδη σωματίδια που συγκροτούν κάθε μορφή της ύλης (άτομα, μόρια, ιόντα) και εν προκειμένω των υγρών απέχουν μεταξύ τους περισσότερο απ΄ ότι συμβαίνει με τα σωματίδια των στερεών. Αυτό σημαίνει πως οι ελκτικές δυνάμεις στα υγρά είναι ασθενέστερες και τα σωματίδια αυτών μπορούν να κινηθούν σε μικρές αποστάσεις. Έτσι το υγρό «ρέει» λαμβάνοντας κάθε φορά το σχήμα του χώρου που βρίσκεται ή τοποθετείται, διατηρώντας πάντα τον ίδιο όγκο.
Κατηγορία:Όγκος
Άννα Μαρία Γιάρνε
Βιογραφία
Γεννημένη από τον Ιωάννη Ιάκωβο Έρενσβαρντ και την Άννα Μαρία Μάνερχεϊμ, παντρεύτηκε τον Βασιλικό Σύμβουλο και Κόμη Γουσταύο Αδόλφο Γιάρνε το 1739. Εκείνη και ο σύζυγος της ήταν και οι δύο γνωστοί υποστηρικτές του κόμματος των «Hats». Κατά την Εποχή της Ελευθερίας, οι παρατάξεις «Hat» και «Cap» συχνά τοποθετούσαν τους οπαδούς τους σε θέσεις στο Παλάτι. Όταν λοιπόν η ανώτερη θέση της κυρία επί των τιμών για την πριγκίπισσα Σοφία Μαγδαληνή έμεινε κενή από την Ουλρίκα Κατερίνα Στρόμπεργκ το 1766, το κόμμα «Hat» κατάφερε να διορίσει σε αυτήν την Γιάρνε. Ωστόσο, το αξίωμα ήταν ως επί το πλείστον τυπικό, διότι ήταν κατανοητό ότι η Γιάρνε θα υπηρετούσε μόνο σε επίσημες περιστάσεις και ότι τον διορισμό θα τον εκτελούσε στην πράξη η αναπληρώτρια της (η πρώτη αναπληρώτρια ήταν η Ερνεστίνα  Πάλμφελτ, και από το έτος 1767 ανέλαβε η Καρλόττα Σπάρε).
Η Γιάρνε θεωρούνταν καλή επιλογή για αυτή τη θέση λόγω του κύρους της ως «riksrådinna» (δηλαδή σύζυγος ενός Βασιλικού Συμβούλου), αλλά ο Άξελ φον Φέρσεν ο Πρεσβύτερος την θεωρούσε ακατάλληλη και χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις της Γαλλικής Γλώσσας και κουλτούρας που απαιτούνταν για αυτό τον διορισμό. Η αντιπάθεια και η σύγκρουση μεταξύ της Σοφίας Μαγδαληνής (η οποία είχε την υποστήριξη της πολιτικής παράταξης «Cap»), και της πεθεράς της, Λουΐζας Ουλρίκας της Πρωσίας, (η οποία ήταν οπαδός του κόμματος «Hat») ήταν δημόσια γνωστή. Εντούτοις η κοινή γνώμη υποστήριζε την Σοφία Μαγδαληνή. Η Άννα Μαρία Γιάρνε ως οπαδός του κόμματος «Hat», φημολογείται ότι συκοφαντούσε και διέδιδε φήμες για τη Σοφία Μαγδαληνή.
Στη εφημερίδα της «Dagligt Allehanda» της εποχής, παρουσιάστηκε ένας μύθος για με τίτλο «The She Fox and the Turtle Dove» («Η αλεπού και η χελώνα-περιστέρι») Ο μύθος αφορούσε την αθώα χελώνα-περιστέρι (Σοφία Μαγδαληνή) που συκοφαντήθηκε από την κακή θηλυκή αλεπού (Λουΐζα Ουλρίκα), η οποία υποστηρίχθηκε από την άλλη θηλυκή αλεπού (Η κυρία επί των ενδυμάτων, Άννα Μαρία Γιάρνε) και τις άλλες αλεπούδες (την αριστοκρατία). Ο μύθος πιστεύεται ότι στάλθηκε από το κόμμα «Cap».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδές γυναίκες
Δελτίο ειδήσεων
right|thumb|Παράδειγμα αναμετάδοσης είδησης από την Pentagon News (στα αγγλικά)
Η σύνταξη, η διακίνηση καθώς ακόμη και η μετάδοση των Δελτίων Ειδήσεων αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της δημοσιογραφίας. Ονομάζεται «σύνταξη» και το περιεχόμενο του εμπλουτίζεται από τα ρεπορτάζ. Οι δημοσιογράφοι αυτού του κλάδου ονομάζονται, οι μεν εσωτερικοί, «συντάκτες» ειδησεογραφίας, οι δε εξωτερικοί, «ανταποκριτές», γνωστοί κυρίως ως «ρεπόρτερς» και οι απασχολούμενοι με την μετάδοση της εικόνας των ειδήσεων «φωτορεπόρτερς» (για τον έντυπο τύπο) και «οπερατέρς» (για τον ηλεκτρονικό τύπο/τηλεόραση). «Ρεπορτάζ» καλείται η επιτόπια έρευνα που διενεργεί ένας δημοσιογράφος (ανταποκριτής, εφόσον μεταδίδει τις ειδήσεις απευθείας από το χώρο των γεγονότων) και η παρουσίαση που κάνει για ένα ζήτημα και το οποίο είτε μεταδίδεται απευθείας είτε παρουσιάζεται από το τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων σε διαφορετική στιγμή από αυτήν της μαγνητοσκόπησης.
Μέρος των ειδήσεων ενός τηλεοπτικού δελτίου παράγονται τοπικά στην αίθουσα σύνταξης του τηλεοπτικού σταθμού και επικοινωνούνται μέσω του λόγου και δια στόματος του κεντρικού παρουσιαστή ή των δημοσιογράφων που έχουν επιμεληθεί την είδηση. Σε επιλεγμένα θέματα ο λόγος συνοδεύεται και από σχετικό οπτικό υλικό, όπως πλάνα αρχείου, ρεπορτάζ ή γραφικά, είτε για να εμπλουτιστεί και να πλαισιωθεί οπτικά το θέμα είτε για να διευκολυνθεί η ορθή απόδοσή του. Ένα άλλο μέρος της ύλης ενός δελτίου ειδήσεων παράγεται τη στιγμή που τα ίδια τα γεγονότα εξελίσσονται και επικοινωνούνται μέσω της απευθείας ή της μαγνητοσκοπημένης μετάδοσής τους συνοδεία λόγου.
Πλάνα αρχείου
Πλάνα αρχείου καλούνται τα πλάνα που έχουν μαγνητοσκοπηθεί σε άλλο χρόνο ή και τόπο από αυτόν που μεταδίδεται μια συγκεκριμένη είδηση και συνήθως προβάλλονται για να υποβοηθήσουν ή ακόμα και να εμπλουτίσουν το θέμα, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμα πλάνα της συγκεκριμένης μεταδιδόμενης είδησης.
Θεματολογία και τρόπος παρουσίασης τηλεοπτικού δελτίου ειδήσεων
Τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων μεταδίδουν επίκαιρα γεγονότα και διακρίνονται σε «κανονικά» και σε «έκτακτα», προσδιοριζόμενα έτσι από τον τακτό χρόνο μετάδοσής τους. Στην ουσία πρόκειται για προγράμματα, εκπομπές οι οποίες μπορούν να διαρκέσουν από μερικά δευτερόλεπτα (όπως για παράδειγμα ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων) έως 1 ώρα ή και ακόμα περισσότερο (κεντρικό δελτίο ειδήσεων) και που παρέχουν τις τελευταίες -μέχρι τη στιγμή μετάδοσης- διεθνείς, εθνικές ή τοπικές ειδήσεις. Το τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων βασίζεται κατά κανόνα σε εικόνες, παρουσιάζοντας σχετικά βίντεο, στατικές ή κινούμενες εικόνες σε πολλά από τα γεγονότα στα οποία αναφέρονται. Σήμερα, το δελτίο ειδήσεων συμπληρώνεται απ' ευθείας με ρεπορτάζ από τους ανταποκριτές των σταθμών αυτών που ποικίλουν (μια τάση που διαδόθηκε με την ανάπτυξη των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών, αλλά σύντομα υιοθετήθηκε και από τα κρατικά κανάλια). Οι τηλεοπτικοί σταθμοί μεταδίδουν τα δελτία ειδήσεων ως τμήμα ενός τακτικά σχεδιασμένου προγράμματος ειδήσεων (πρωινό δελτίο ειδήσεων, μεσημεριανό, βραδινό ή αλλιώς κεντρικό, νυκτερινό). Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου το τακτικό πρόγραμμα του τηλεοπτικού σταθμού μπορεί να διακοπεί ή ακόμα και να αντικατασταθεί εξ ολοκλήρου (ακόμα και για ολόκληρη τη διάρκεια της ημέρας ή και της νύχτας) από ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων προκειμένου να μεταδώσει τις τελευταίες εξελίξεις γεγονότων μεγάλης σπουδαιότητας ή έκτακτα γεγονότα σημαντικών θεμάτων.
Τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων εκτός από τις θεματικές ενότητες των εθνικών και διεθνών ειδήσεων, περιλαμβάνουν επιμέρους θεματικές ενότητες για επίκαιρα θέματα όπως το χρηματιστήριο, την οικονομία, την οικολογία και την κίνηση στους δρόμους. Η θεματική ενότητα που αφορά στις μετεωρολογικές προβλέψεις, το δελτίο καιρού δηλαδή, καθώς και το αθλητικό δελτίο, αποτελούν μόνιμα ένθετα ενός τηλεοπτικού δελτίου ειδήσεων και ίσως τα μακροβιότερα.
Πηγές ειδήσεων
Κυριότερες «πηγές» ειδήσεων, όλων των δημοσιογράφων είναι τα πρακτορεία ειδήσεων - τοπικά και διεθνή -, τα γραφεία τύπου καθώς και οι προγραμματισμένες συνεντεύξεις τύπου. Οι πιο σημαντικές ειδήσεις όμως προέρχονται από την προσωπική έρευνα του δημοσιογράφου, κυρίως σε «θέματα» που προκύπτουν την τελευταία στιγμή. Για το λόγο αυτό, οι δημοσιογράφοι με τα χρόνια αποκτούν μια πολύτιμη τηλεφωνική ατζέντα, μέσω της οποίας έχουν πρόσβαση σε πρόσωπα που θεωρούνται από μόνα τους ως «ειδήσεις», αλλά και «δημιουργούν ειδήσεις». Ενώ και το αρχείο που συλλέγουν με τα χρόνια είναι πολύτιμος «βοηθός» στη διασταύρωση στοιχείων.
Νομοθεσία
Το Δελτίο Ειδήσεων προστατεύεται από τη κείμενη νομοθεσία περί τύπου, πλην όμως μπορεί να υποστεί λογοκρισία εάν και εφόσον εθνικοί λόγοι το επιβάλλουν. Κανείς όμως, δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις φορές που έχει καταστεί αυτό κύριο όργανο της όποιας προπαγάνδας.
Ιστορικά στοιχεία δελτίου ειδήσεων
Κατά την περίοδο 1967 - 1974 το βραδινό δελτίο Ειδήσεων της ΥΕΝΕΔ ονομαζόταν «Τηλεφημερίς», πιθανόν κατά το πρότυπο της Ιταλικής τηλεόρασης (Rai) που ακόμη και σήμερα ονομάζεται TELEGIORNALE (Τηλεφημερίδα). Στο ραδιόφωνο ακόμα και σήμερα ονομάζεται πολλές φορές «ραδιοεφημερίδα».
Δελτίο ειδήσεων και διαφήμιση
Παλαιότερα, η όποια διαφήμιση ενδιάμεσα στη μετάδοση του Δελτίου Ειδήσεων ήταν όχι μόνο εντελώς απαγορευτική, αλλά και αδιανόητη. Σήμερα τα οικονομικά οφέλη έχουν αναγάγει τον χρόνο μετάδοσης των ειδήσεων σε κόκκινη οικονομική ζώνη με το μεγαλύτερο δυνατό όφελος σε εμβόλιμες διαφημίσεις, κυρίως στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, οι οποίες συνήθως μεταδίδονται σε διακοπή της ροής του δελτίου πριν μεταδοθούν οι αθλητικές ειδήσεις ή το δελτίο καιρού ή και στις δύο διακοπές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δημοσιογραφία Κατηγορία:Τηλεόραση Κατηγορία:Ραδιόφωνο
Natura 2000 Νομού Αιτωλοακαρνανίας
Τοπία με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος χαρακτηρίζει τον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ο νομός διακρίνεται από περιοχές που συμπεριλαμβάνονται στο πανευρωπαϊκό δίκτυο Νatura (Φύση) 2000, προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές Κατηγορία:Νομός Αιτωλοακαρνανίας
Σπυρίδων Σακελλαρόπουλος
Ο Σπυρίδων Σακελλαρόπουλος (1846 - 1919) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1846 στην Κέρκυρα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Σακελλαρόπουλου. Αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ Σακελλαρόπουλος. Σπούδασε στη Γενεύη και στην Αθήνα. Διορίστηκε υφηγητής και αργότερα καθηγητής της Λατινικής Φιλολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος των γενικών συνελεύσεων της Αρχαιολογικής Εταιρείας και Πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα (Βραζιλία)
Το Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα (πορτογαλικά: Distrito Federal) είναι μία από τις 27 ομοσπονδιακές μονάδες της Βραζιλίας. Ευρισκόμενο στο κεντρικό οροπέδιο των βραζιλιάνικων ορεινών περιοχών, το Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα χωρίζεται σε 31 διοικητικές περιφέρειες και περιλαμβάνει την πρωτεύουσα της Βραζιλίας, Μπραζίλια, η οποία είναι επίσης έδρα των τριών κλάδων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Βραζιλίας (εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική).
Ιστορία
Η πρωτεύουσα της Βραζιλίας μεταφέρθηκε από το Ρίο ντε Τζανέιρο στη Μπραζίλια στις 21 Απριλίου 1960 και η νέα της επικράτεια, που χωρίστηκε από την πολιτεία Γκοϊάς στα σύνορα με την πολιτεία Μίνας Ζεράις, έγινε το σημερινό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα. Μετά τη μεταφορά, το παλαιό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα, το οποίο περιλάμβανε την πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο, έγινε η πολιτεία Γκουαναμπάρα. Η κατάσταση αυτή υπήρχε από το 1960 έως το 1975, όταν συγχωνεύθηκε με τηη πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο. Με τη συγχώνευση η πρωτεύουσα της πολιτείας του Ρίο ντε Τζανέιρο μεταφέρθηκε από το Νιτερόι στο ίδιο το Ρίο ντε Τζανέιρο (όπως ήταν μέχρι το 1834 όταν η αυτοκρατορία δημιούργησε τον ουδέτερο δήμο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Καπί Ρόδου
Το Καπί είναι πολύ μικρός οικισμός της Ρόδου στα Δωδεκάνησα ο οποίος βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Προφήτης Ηλίας, σε υψόμετρο 244 μέτρα και σε απόσταση περίπου 40 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη του νησιού. Αναφέρεται επίσημα το 1948 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαλάκου. Σύμφωνα με το προγράμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Σάλακο και τον Προφήτη Ηλία αποτελούν την Κοινότητα Σαλάκου η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Καμείρου του Δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Στερεό
Στην Φυσική, στερεό ονομάζεται η κατάσταση της ύλης στην οποία αυτή αποτελείται από μόρια που βρίσκονται σε σταθερές, συνεχείς χωρικά, και επαναλαμβανόμενες συμμετρικές θέσεις που καθορίζονται αποκλειστικά από την επίδραση των ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων που αναπτύσσονται μεταξύ τους, με δεδομένες τις εξωτερικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας. Μακροσκοπικά, τα στερεά έχουν και διατηρούν αφ' εαυτού καθορισμένο σχήμα και όγκο. Μικροσκοπικά, ένα στερεό διατηρεί τις πλεγματικές θέσεις των μορίων του μεταξύ τους και αυτά δε γλιστρούν. Το στερεό αποτελεί μία από τις τέσσερις καταστάσεις της ύλης, με τις άλλες τρεις να είναι το υγρό, το αέριο και το πλάσμα, ενώ υπάρχουν και καταστάσεις της ύλης που αυτή είναι υπερσυμπυκνωμένη και δεν υφίστανται πλέον μόρια, όπως σε έναν αστέρα νετρονίων ή μία μελανή οπή, όπου και πάλι δεν μιλάμε για στερεά κατάσταση της ύλης.
Σήμερα η Φυσική Στερεάς Κατάστασης αποδίδεται πιο σωστά ως Φυσική Συμπυκνωμένης Ύλης, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις που τα όρια της φάσης της ύλης είναι ασαφή. Ένα παράδειγμα είναι ο υγρός κρύσταλλος (υγρό με κρυσταλλική συμμετρία) και αντίθετα του το γυαλί που είναι άμορφο στερεό, καθώς δεν εμφανίζει κρυσταλλικότητα (περιοδικότητα κρυσταλλικού πλέγματος), τα μόριά του γλιστρούν πολύ αργά ψάχνοντας τις θέσεις ελάχιστης ενέργειας, όμως διατηρεί το σχήμα του όπως κάθε στερεό.
Τα σωματίδια που συγκροτούν κάθε μορφή της ύλης (άτομα, μόρια, ιόντα) και εν προκειμένω των περισσοτέρων στερεών ουσιών βρίσκονται σε πολύ πυκνή διάταξη δημιουργώντας γεωμετρικά σχήματα, όπως τα στοιβαγμένα φρούτα σε μανάβικο ή τα δομικά υλικά μπροστά σε μια οικοδομή. Αυτή η συγκράτηση και ταυτόχρονα ισορροπία στις θέσεις τους προέρχεται από ισχυρές ελκτικές δυνάμεις, που εξισορροπούν τις απωστικές δυνάμεις μεταξύ των πρωτονίων των ατόμων. Τα σωματίδια δε αυτά μπορούν να εκτελούν μικρές ταλαντώσεις χωρίς όμως ωστόσο να ξεφεύγουν από τη θέση της ισορροπίας τους. Έτσι το «στερεό» διατηρεί, στις ίδιες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, σταθερό σχήμα, αμετάβλητο, και σταθερό όγκο.
Επειδή όμως οι ταλαντώσεις των μορίων γύρω από τη θέση ισορροπίας τους δεν είναι συμμετρικές, εμφανίζεται το φαινόμενο της διαστολής όταν αυξάνεται η θερμοκρασία, και της συστολής όταν μειώνεται. Τα στερεά μετατρέπονται σε υγρά με την τήξη και σπανιότερα σε αέρια με την εξάχνωση.
Η έννοια 'στερεό' εμπεριέχει την έννοια του σταθερού σχήματος. Έτσι, χρησιμοποιείται στη γεωμετρία (γεωμετρικό στερεό) για να περιγράψει καθορισμένα τρισδιάστατα σχήματα και στη φυσική (μηχανικό στερεό) για να περιγράψει τη μηχανική σωμάτων με στερεό σχήμα. Σε κανονικές συνθήκες το σχήμα ενός στερεού δε μεταβάλλεται. Αν όμως ασκηθούν κατάλληλες δυνάμεις, τότε ένα στερεό μπορεί να αλλάξει σχήμα, δηλαδή να παραμορφωθεί, ή να σπάσει.
Πενβίλ
Η Πενβίλ (αγγλικά: Penville ή Pennville) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 524 κατοίκων (2001).
Γεωγραφία
Η Πενβίλ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μορν οζ Ντιαμπλ, βορειοδυτικά της Βιέιγ Καζ και νότια του κόλπου Αγκουσά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πενβίλ Πενβίλ
Η Μητριά
Η Μητριά (Ισπανικά: La Madrastra) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2022. Βασισμένη στην ομώνυμη μεξικάνικη τηλενουβέλα του 2005.
Πρωταγωνιστούν Αρασέλι Αράμπουλα, Αντρές Παλάσιος, Μαρισόλ ντελ Όλμο και Χουάν Κάρλος Μπαρρέτο.
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ισπανία, η Μάρσια Σισνέρος κατηγορείται για τη δολοφονία του Νίκολας Εσκαλάντε και καταδικάζεται σε 35 χρόνια φυλάκιση. Ο Εστέμπαν Λομπάρδο, ο σύζυγός της, τη θεωρεί όχι μόνο δολοφόνο αλλά και μοιχαλίδα που σκότωσε τον εραστή της για να καλύψει την προδοσία της, έτσι την εγκαταλείπει και ζητά διαζύγιο. Η Μάρσια είναι σίγουρη ότι είναι αθώα και ότι μεταξύ των φίλων του πρώην συζύγου της είναι και ο δολοφόνος, γι' αυτό σπουδάζει νομικά όσο βρίσκεται στη φυλακή για να ανοίξει ξανά την υπόθεσή της.
Είκοσι χρόνια αργότερα, ένας δικηγόρος καταφέρνει να απελευθερωθεί πρόωρα και εκείνη επιστρέφει στο Μεξικό για να καθαρίσει το όνομά της και να επανενωθεί με τα παιδιά της, αλλά πιστεύουν ότι είναι νεκρή. Η Λουκρέσια, η μεγαλύτερη αδερφή του Εστέμπαν, τοποθέτησε ένα πορτρέτο μιας άγνωστης γυναίκας στο σπίτι τους και τα παιδιά μεγάλωσαν λατρεύοντας τη γυναίκα στο πορτραίτο.
Η Μάρσια καλεί όλους τους υπόπτους, οι οποίοι σοκάρονται βλέποντάς την, αλλά για να κερδίσει τα παιδιά της και να ερευνήσει τον καθένα από τους υπόπτους, αλλάζει το όνομά της και συστήνεται ως Μαρίσα Τζόουνς. Η Μάρσια αναγκάζει τον Εστέμπαν να χωρίσει με την αρραβωνιαστικιά του για να την παντρευτεί, και έτσι γίνεται η θετή μητέρα των δικών της παιδιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών
Ο Φερδινάνδος Α΄ (Ferdinando I delle Due Sicilie, 12 Ιανουαρίου 1751 – 4 Ιανουαρίου 1825) ήταν ο Βασιλιάς των Δύο Σικελιών από το 1816 μέχρι το θάνατό του το 1825, έπειτα από την παλινόρθωση που συνέβη μετά το τέλος των Ναπολεόντειων Πολέμων. Προηγουμένως, από το 1759, είχε το αξίωμα του Βασιλιά της Νεαπόλεως (ως Φερδινάνδος Δ΄) και του Βασιλιά της Σικελίας (ως Φερδινάνδος Γ΄). Για ένα σύντομο διάστημα (1798-1801) υπήρξε Βασιλιάς του Γκόζο. Εκθρονίστηκε δύο φορές από το θρόνο της Νεαπόλεως. Την πρώτη φορά απομακρύνθηκε για έξι μήνες από την γαλλοκρατούμενη Παρθενόπεια Δημοκρατία (1799) και την δεύτερη από τους Γάλλους το διάστημα 1805-1816.
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Αντώνιος Πασχάλιος Ιωάννης Νέπομουκ Σεραφίνος Ιανουάριος Βενέδικτος ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας (Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας).
Ο πατέρας τού παρέδωσε ένα από τα τρία βασίλεια, που είχε υπό την κατοχή του, αφού στάθηκε αδύνατο να τα κυβερνήσει όλα μόνος του. Τον Ιανουάριο του 1799, στο βασίλειο της Νεαπόλεως κηρύχθηκε δημοκρατία ύστερα από επανάσταση που κράτησε μόνο έξι μήνες. Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου ο Φερδινάνδος επανήλθε στον θρόνο. Στις 26 Δεκεμβρίου 1805, ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατέλαβε το βασίλειό του και τον κήρυξε έκπτωτο τοποθετώντας τον δικό του αδελφό Ιωσήφ. Ο Φερδινάνδος επανήλθε (1815) μετά τη μάχη του Τολεντίνο και στις 8 Δεκεμβρίου 1816 ένωσε τα στέμματα της Νάπολης και της Σικελίας στο βασίλειο των Δύο Σικελιών που το κυβέρνησε ως τον θάνατο του.
Τοποθετήθηκε από τον πατέρα του στη Νάπολη υπό την κηδεμονία του Μπερνάρντο Τανούτσι, με συνθήκες σύμφωνα με τις οποίες απαγορευόταν να προχωρήσει στην ένωση των δύο στεμμάτων. Ο Τανούτσι δεν φρόντισε για τη μόρφωσή του με αποτέλεσμα να στρέψει το ενδιαφέρον του στον αθλητισμό, το κυνήγι και το ψάρεμα. Παρά το ότι ήταν απαίδευτος, ήταν καλλιεργημένος, παραχωρώντας τα κέρδη από τις αθλητικές του δραστηριότητες στους φτωχούς.
Μόλις ενηλικιώθηκε (1767), η πρώτη του πράξη ήταν η εκδίωξη των Ιησουιτών και την επόμενη χρονιά νυμφεύτηκε τη Μαρία Καρολίνα της Αυστρίας (κόρη της Μαρίας Θηρεσίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας), αδελφή των Ιωσήφ Β΄, Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Μαρίας Αντουανέττας, Βασίλισσας της Γαλλίας.
Η νέα Βασίλισσα ήταν όμορφη, έξυπνη, ευγενική, αλλά ταυτόχρονα σκληρή και αδίστακτη. Μετά την γέννηση του γιου και διαδόχου, είχε λόγο στο κυβερνητικό συμβούλιο και απέκτησε επικίνδυνα μεγάλη δύναμη. Ο Άγγλος Σερ Τζον Άκτον, διοικητής του ναυτικού, απέκτησε τη μεγάλη της εύνοια, αφού την παρακίνησε να σπάσει όλους τους δεσμούς του βασιλείου της με την Ισπανία, προσεγγίζοντας την Αυστρία και τη Μεγάλη Βρετανία. Η Βασίλισσα τον έκανε πρωθυπουργό και έφερε τη χώρα σε διαφθορά, σήψη και ανασφάλεια.
Κατάληψη της Νάπολης από τον Ναπολέοντα
thumb|left|200px|Ο Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών με την σύζυγο του Μαρία Καρολίνα και τα παιδιά τους. thumb|right|200px|Το εθνόσημο του Οίκου των Βουρβόνων της Ισπανίας.
Στο ξεκίνημα της Γαλλικής επανάστασης, αντέδρασε έντονα, διότι ήταν από την φύση της αντίθετη σε κάθε προοδευτική ιδέα. Μετά την εκτέλεση του Βασιλιά και της Βασίλισσας της Γαλλίας (και αδελφής της), μπήκε με τον σύζυγό της στην πρώτη μεγάλη αντιγαλλική συμμαχία.
Με την άνοδο του Ναπολέοντα στην εξουσία, τα γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Ρώμη, θέτοντας σε συναγερμό τον βασιλιά, που είχε το πλεονέκτημα της απουσίας του Ναπολέοντα Α΄ στην Αίγυπτο και τη νίκη του Νέλσον. Έφτασε με τα στρατεύματα στη Ρώμη, αλλά μετά από μερικές αποτυχίες επέστρεψε στη Νάπολη.
Στην προσέγγιση του Γαλλικού στρατού στην Νάπολη, δραπέτευσε με τον Αγγλικό στόλο του Νέλσον, αφήνοντας την πόλη του ακυβέρνητη. Οι Γάλλοι μπήκαν και κατέλαβαν την πόλη, παρά τη σκληρή αντίσταση των Λαζαρόνι, που ήταν πιστά αφοσιωμένοι στον Βασιλιά τους, και εγκατέστησαν την Παρθενόπεια δημοκρατία (Ιανουάριος 1799). Οι Ιακωβίνοι ευγενείς εκπρόσωποι των Γάλλων προσπαθούσαν με προπαγάνδα να στρέψουν τον λαό κατά του βασιλιά τους, τονίζοντας τα αγαθά της δημοκρατίας για τον λαό.
Επωφελούμενος την απόσυρση του Γαλλικού στρατού στην βόρεια Ιταλία, ο Φερδινάνδος επιτέθηκε στη Νάπολη με μια ομάδα Καλαβρέζων ληστών υπό τον Καρδινάλιο Ρούφο, που με την υποστήριξη της αριστοκρατίας και του κλήρου, ανακατέλαβαν την πόλη και επιδόθηκαν σε πολλές σφαγές και ακρότητες απέναντι στου Γάλλους (1800). Σε λίγο έφτασε και ο Φερδινάνδος και εγκαταστάθηκε μεγαλοπρεπώς στον θρόνο του.
Ο Βασιλιάς και η σύζυγός του ήταν ανήσυχοι απέναντι στις επαναστατικές κινήσεις και άκρως αντίθετοι: η Βασίλισσα ιδιαίτερα πίστευε ότι είναι πρώτος στόχος, λόγω του ότι ήταν αδελφή της Μαρίας Αντουανέττας, Βασίλισσας της Γαλλίας. Ο Βασιλιάς επιδόθηκε σε εκτελέσεις μελών της γαλλικής μερίδας, αλλά πιέστηκε να δώσει αμνηστία στους αντιπάλους του. Όταν ξεκίνησε πόλεμος μεταξύ της Γαλλίας και της Αυστρίας, αρχικά προσποιήθηκε ουδετερότητα, αλλά σε λίγο επέτρεψε στα γαλλο-ρωσικά στρατεύματα να περάσουν από το έδαφός του.
Η γαλλική νίκη στο Άουστερλιτς έδωσε θάρρος στα στρατεύματά τους, που κινήθηκαν (1806) για την ανακατάληψη της Νάπολης. Ο Φερδινάνδος δραπέτευσε προς το Παλέρμο, ενώ σύντομα τον ακολούθησε και η οικογένειά του. Ο Ναπολέων Α΄ μπήκε στη Νάπολη και ανακήρυξε τη δυναστεία των Βουρβόνων έκπτωτη, τοποθετώντας ως βασιλιά τον αδελφό του, Ιωσήφ. Αλλά ο Φερδινάνδος κάτω από την αγγλική υποστήριξη εξακολουθούσε να είναι τυπικά βασιλιάς και συμφώνησαν στη δημιουργία ενός Συντάγματος, όπου η διοίκηση της χώρας θα ανήκε τόσο σε Γάλλους όσο και σε Άγγλους. Οι δυνάμεις του Βασιλιά μειώθηκαν σημαντικά, ενώ η Βασίλισσα εξορίστηκε στη γενέτειρά της, Αυστρία, όπου και απεβίωσε (1814).
Προσπάθειες εγκατάστασης αυταρχισμού μέσω της Ιεράς Συμμαχίας
Μετά την πτώση του Βοναπάρτη, ο Ζοακίμ Μυρά, που είχε διαδεχθεί τον Ιωσήφ Βοναπάρτη ως βασιλιάς της Νεαπόλεως (1808), εκθρονίστηκε (1815) και ο Φερδινάνδος επέστρεψε στη Νάπολη.
Παράλληλα μια μυστική συμφωνία που είχε κάνει με τους Αυστριακούς, είχε αλλάξει τον χαρακτήρα του. Είχε συμφωνήσει να συμμαχήσει με τον Καγκελάριο φον Μέττερνιχ, να ακολουθήσει την αυταρχική του πολιτική, ενώ παράλληλα να αλλάξει το Ισπανικό καταστατικό που υπήρχε μέχρι τότε και να του επιτραπεί να επιτύχει την ένωση των δύο βασιλείων ή να δημιουργηθεί το βασίλειο των Δύο Σικελιών. Για τέσσερα χρόνια κυβέρνησε αυταρχικά και αυτό έφερε σε μεγάλη κατάπληξη ιδιαίτερα τον λαό, που τον αγαπούσε. Όταν έχασε την υποστήριξη και του στρατού, προκλήθηκε επανάσταση και ο Φερδινάνδος αμέσως δέχθηκε (1820) να επαναφέρει το Ισπανικό Σύνταγμα του 1812.
Η επανάσταση στη Νάπολη ανησύχησε τον Μέττερνιχ και την Ιερά Συμμαχία, που φοβήθηκαν μην τυχόν και βρουν μιμητές και σε άλλα Ευρωπαϊκά κράτη. Προσκλήθηκε να παρακολουθήσει το Συνέδριο του Λάιμπαχ (1821). Εκεί, ο Φερδινάνδος ζήτησε συγγνώμη, που παρέβη τις διατάξεις της Ιεράς Συμμαχίας και ορκίστηκε να κρατήσει το νέο καταστατικό. Αλλά όταν έφτασε στη Νάπολη, διώχθηκε, διότι δεν κράτησε τους όρκους του, και άρχισε να στέλνει γράμματα σε όλους τους Ευρωπαίους ηγεμόνες για να τονίσει τη δύσκολη θέση του.
Αυτή η ενέργεια εξέφρασε μια απειλή για τις μεγάλες δυνάμεις της Συμμαχίας και ο Φερδινάνδος πήρε γράμμα από τον Φρήντριχ φον Γκεντς να μην καταπατήσει τους όρκους του για χάρη κάποιων παροδικά μεγάλων δυνάμεων. Ο Μέττερνιχ απείλησε να καταλάβει την Νάπολη με αυστριακό στρατό.
Οι Ναπολιτάνοι ηττήθηκαν στην επέλαση των Αυστριακών στο Ριέτι (Μάρτιος 1821), που μπήκαν στη Νάπολη εγκαθιστώντας την απολυταρχία. Το κοινοβούλιο διαλύθηκε και ο Φερδινάνδος ξεκίνησε ξανά μια εποχή σκληρών διώξεων κατά των δημοκρατικών, ως τον θάνατό του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1768 τη Μαρία Καρολίνα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και απέκτησε 18 τέκνα:
To 1814 απεβίωσε η Μαρία Καρολίνα και ο Φερδινάνδος Α΄ έκανε δεύτερο, μοργανατικό γάμο το ίδιο έτος με τη Λουτσία Μιλιάτσο, κόρη του Βιντσέντσο, Δούκα της Φλορίντια των Συρακουσών.
Αναφορές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νεαπόλεως Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Fernsehsender Paul Nipkow
Ο Fernsehsender "Paul Nipkow" (τηλεοπτικός σταθμός Πάουλ Νιπκόφ) στο Βερολίνο της Γερμανίας ήταν ο πρώτος δημόσιος τηλεοπτικός σταθμός στον κόσμο. Μετέδιδε τα προγράμματά του από το Deutscher Fernseh-Rundfunk και λειτούργησε από τις 22 Μαρτίου 1935 έως τις 19 Οκτωβρίου 1944. Ο σταθμός πήρε το όνομά του από τον Πάουλ Γκότλιμπ Νιπκόφ, τον εφευρέτη του δίσκου Νιπκόφ.
Ιστορία
Παράλληλα με τα πειράματα του Τζον Λόγκι Μπερντ στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τους Χέρμπερτ Ε. Άιβς και Τσαρλς Φράνσις Τζένκινς στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και από τον Κεντζίρο Τακαγιανάγκι στην Ιαπωνία, πρωτοπόροι της τηλεόρασης όπως οι Ντένες Μιχάλι και Μάνφρεντ φον Αρντέν οργάνωσαν πειραματικές τηλεοπτικές μεταδόσεις στο Βερολίνο το 1928. Την ίδια χρονιά, η Telefunken παρουσίασε πρωτότυπο τηλεοπτικό δέκτη κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής έκθεσης Internationale Funkausstellung. Από το 1929 προβλήθηκαν τακτικά δοκιμαστικά προγράμματα από τον πομπό Φούνκτουρμ Μπερλίν (Rundfunksender Witzleben). Η πρώτη δημόσια εκπομπή μεταδόθηκε στην Όπερα Κρολλ στις 18 Απριλίου 1934.
Ο σταθμός εξέπεμπε μόνο μέσα και γύρω από το Βερολίνο αλλά έγινε πολύ δημοφιλής όταν κάλυψε τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο. Περίπου 160.000 θεατές είδαν τους Ολυμπιακούς αγώνες σε μερικές ιδιωτικές τηλεοράσεις και σε πολλούς δημόσιους τηλεοπτικούς χώρους. Η τηλεόραση χρησιμοποιήθηκε περισσότερο για ψυχαγωγία παρά για προπαγάνδα, καθώς ο Γιόζεφ Γκέμπελς προτιμούσε το ραδιόφωνο ως μέσο μαζικής ενημέρωσης. Ο βαρύς και αργός εξοπλισμός δυσκόλευε την λειτουργία και σχεδόν όλο το πρόγραμμα μεταδιδόταν ζωντανά. Από το 1942 έως το 1944 οι Γερμανοί επανίδρυσαν τον τηλεοπτικό σταθμό στο Παρίσι για τη μετάδοση προγραμμάτων στα γερμανικά και τα γαλλικά. Το 1944 ο σταθμός έκλεισε, όπως και οι περισσότερες άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις, ως συνέπεια της προσέγγισης των συμμαχικών στρατών στην εκστρατεία της Νορμανδίας.
Μετά την κατάρρευση της Ανατολικής Γερμανίας το 1990, ανακαλύφθηκαν περίπου 280 κύλινδροι ταινιών 35 χιλιοστών από προγράμματα του Fernsehsender Paul Nipkow. Τα τελευταία χρόνια μεγάλο μέρος αυτού του υλικού έχει προβληθεί σε γερμανικά και διεθνή κανάλια, κυρίως από το History Channel. Στη Γερμανία το υλικό έχει χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά στο Televisionen im Dritten Reich («Τηλεοράσεις στο Τρίτο Ράιχ») του WDR και NDR καθώς και στο ντοκιμαντέρ του Μίκαελ Κροφτ του 1999 Das Fernsehen unter dem Hakenkreuz ("Τηλεόραση κάτω από τη σβάστικα ").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Σεβαστό Κιλκίς
Το Σεβαστό βρίσκεται 6 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης του Κιλκίς και κείται στην ανατολική όχθη του Γαλλικού ποταμού, κοντά στο σημείο που συμβάλει ο Σπανός. Είναι ένα γραφικός αγροτικός οικισμός. Υπάγεται στο δήμο Κιλκίς του νομού Κιλκίς καθώς και στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα.
Ιστορικά στοιχεία
Στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450, με την ονομασία Σάσουλο, μαζί με τον όμορο συνοικισμό Τερτέροβο, είχε 25 οικίες χριστιανών.
Οι κάτοικοι του χωριού είναι Σαρακατσάνοι και πρόσφυγες, προερχόμενοι από τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη. Οι πρόσφυγες από τον Πόντο, προέρχονται από το χωριό Σιντισκόμ, που μετονομάστηκε σε Γιαλνιζτζάμ, της περιοχής Αρνταχάν, Καρς Καυκάσου στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878 μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο από την περιοχή της Αργυρούπολης του Πόντου και συγκεκριμένα από τα χωριά Τεμιρτσήκιοϊ, Μάλαχα και Αρταπίρ. Επίσης, Πόντιοι πρόσφυγες κατάγονται από τα χωριά Άη Φωκά, Κορκοτά, Σίσια και Μούζενα της περιοχής Αργυρούπολης Πόντου καθώς και από την Μπαϊπούρτη. Οι προερχόμενοι από την Ανατολική Θράκη κάτοικοι, κατάγονται από τα χωριά της Αρκαδιούπολης (Λουλέ Μπουργκάζ).
Τα επώνυμα των οικογενειών που εγκαταστάθηκαν στο Σεβαστό προερχόμενοι από το Σιντισκόμ είναι Ακριτίδης, Αμανατίδης, Ανδριανίδης,Αφεντουλίδης, Βασιλειάδης, Γεωργιάδης, Γραμματικόπουλος, Ιντζίδης Κεσίδης, Κετικίδης, Κοσμίδης, Μαραντίδης, Μυρίδης, Παπαδόπουλος, Παυλίδης και Ταχταλίδης Τα επώνυμα των προερχομένων από την Αργυρούπολη, την Μπαϊπούρτη και άλλες περιοχές είναι Ασλανίδης, Γρηγοριάδης, Γυμνόπουλος, Κουταλίδης, Κωνσταντινίδης, Λεβίδης, Μαυροματίδης, Ουλουσίδης, Υφαντίδης, Φωτιάδης και Χαραλαμπίδης. Τα Επίθετα των Σαρακατσαναίων που εγκαταστάθηκαν στο χωριό είναι Λουκοβίτης και Μπίκος. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Σέσλοβο και κατοικούνταν κυρίως από εξαρχικούς οι οποίοι πριν την ανταλλαγή πληθυσμών της Συνθήκης του Νεϊγύ, όταν και προσέφυγαν στη Βουλγαρία, ανέρχονταν σε περίπου 200 άτομα. Η μετονομασία του χωριού έγινε στις 20/8/1927 (Φ.Ε.Κ 179/1927). Με την ανταλλαγή των πληθυσμών οι εξαρχικοί κάτοικοι αποχώρησαν για να αντικατασταθούν με Έλληνες πρόσφυγες. Στην τελευταία απογραφή του 2001 το χωριό έχει 150 κατοίκους. Πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στο χωριό κατοικούσαν πάνω από 400 άτομα. Στην δεκαετία του 1940 υπήρχε μεγάλη συμμετοχή των κατοίκων στις οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης καθώς και στον Δημοκρατικό Στρατό. Έτσι, πολλοί στο τέλος του εμφυλίου πολέμου βρέθηκαν στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης για να επιστρέψουν, όσοι επέζησαν το 1964-1966 και μετά το 1974. Το αποτέλεσμα ήταν να ερημώσει το χωριό κατά την περίοδο μετά τον πόλεμο και έως σήμερα να κατοικείται κύρια από τους γεροντότερους.
Σήμερα
Σε τοποθεσία κοντά στο χωριό υπάρχουν και ερείπια παλαιού κάστρου. Η τοποθεσία στην οποία βρίσκονται τα ερείπια καλείται Μοναστήρι υποδηλώνοντας ότι τα ερείπια αναφέρονται σε παλιό μοναστήρι που εγκαταλείφθηκε παλιότερα. Τις πέτρες από τα ερείπια χρησιμοποίησαν οι πρώτοι πρόσφυγες κάτοικοι για να κατασκευάσουν τα πρώτα πέτρινα σπίτια τους. Επίσης νοτιότερα του οικισμού σε απόσταση 1 χιλιομέτρου και εντός του αγροκτήματος του οικισμού βρίσκονταν τα ερείπια ενός παλιού χωριού με την ονομασία Παλαιχώρ καθώς και τα νεκροταφεία του.
Σήμερα στο χωριό κατοικούν κύρια οι ασχολούμενοι με γεωργικές εργασίες και συνταξιούχοι. Πολλοί από τους Σεβαστιώτες διαμένουν στην πόλη του Κιλκίς ασχολούμενοι με εμπόριο και παροχή υπηρεσιών αλλά μεγάλο μέρος τους διαμένουν και στην πόλη της Θεσσαλονίκης (πάνω από 150 οικογένειες) και δίνουν την παρουσία τους στην κύρια πανήγυρη του χωριού, του Αγίου Πνεύματος. Ελάχιστοι είναι μετανάστες στο εξωτερικό Γερμανία, Σουηδία, Αυστραλία, Ελβετία αλλά και στις πρώην Ανατολικές χώρες.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Σαλαμίνα (πόλη)
Η Σαλαμινα είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού. Ο πληθυσμός της είναι 25.370 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Αποτελεί έδρα του Δήμου Σαλαμίνας, όπως προέκυψε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, και περιλαμβάνει ολόκληρο το νησί. . Η πόλη βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού, στον μυχό του όρμου της Σαλαμίνας. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους νησιωτικούς οικισμούς της Ελλάδας.
Περιγραφή του οικισμού
Η πόλη της Σαλαμίνας είναι χτισμένη στο βορειότερο τμήμα του νησιού. Καλύπτει την έκταση μεταξύ του όρμου της Σαλαμίνας Πρόκειται ουσιαστικά για τη συνέχεια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας, με το οποίο γειτνιάζει. Το ανατολικό της τμήμα περιλαμβάνει τη συνοικία Παλούκια, στην οποία βρίσκεται το κύριο λιμάνι του νησιού. Τα Παλούκια υπήρξαν παλαιότερα ξεχωριστός οικισμός. Σταδιακά ενώθηκαν πολεοδομικά με τη Σαλαμίνα και αποτέλεσαν συνοικία της πόλης.
Η πόλη διαθέτει αρχαιολογικό μουσείο που στεγάζεται από το 2010 στο κτίριο του παλιού Καποδιστριακού σχολείου του νησιού και λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται σε αίθουσα του νέου δημαρχείου.
Αξιόλογα κτίρια της πόλης είναι οι ναοί τους Αγίου Μηνά και Αγίου Δημητρίου που βρίσκονται στο κέντρο της. Ο ναός του Αγίου Μηνά είναι ο μητροπολιτικός ναός της Σαλαμίνας. Εγκαινιάστηκε το 1869 και περιλαμβάνει έργα του Γιαννούλη Χαλεπά. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου κατασκευάστηκε το 1806. Περιλαμβάνει γλυπτά έργα του Γιαννούλη Χαλεπά και αγιογραφίες του Πολυχρόνη Λεμπέση. Στον ναό βρίσκεται επίσης ο τάφος του Γεώργιου Καραϊσκάκη.
Κλίμα
Σύμφωνα με τα στοιχεία του μετεωρολογικού σταθμού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου η Σαλαμίνα παρουσιάζει θερμό ημίξηρο κλίμα με ήπιους χειμώνες και τις υψηλότερες καλοκαιρινές μέσες μέγιστες θερμοκρασίες στη μητροπολιτική Αθήνα μαζί με τη Νέα Φιλαδέλφεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαλαμίνα (νησί) Κατηγορία:Πόλεις της Αττικής
Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών
Σαν θεσμός, εφαρμόσθηκε από την αρχή της δεκαετίας του '60, προκρίνοντας ομάδες όλης της Ελλάδας για την Α΄Εθνική. Μετά τη δημιουργία του πρωταθλήματος της Β΄Εθνικής το 1973, το Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα λειτούργησε σαν προκριματικός όμιλος για την άνοδο στο δεύτερο τη τάξει πρωτάθλημα καλαθόσφαιρας. Τα τελευταία χρόνια έχει περιορισθεί στο να παρέχει εισιτήρια ανόδου για τη Γ΄Εθνική κατηγορία.
Μετά τη δημιουργία της Β΄Εθνικής
Το 1973 δεν διεξήχθη Πανεπαρχιακό πρωτάθλημα, καθώς δημιουργήθηκε η Β΄Εθνική, ενώ τις επόμενες χρονιές την άνοδο κέρδισαν, κατά σειρά, ο Ολυμπιακός Βόλου και η Γ.Ε. Αγρινίου (1974), ο Γ.Σ. Λάρισας και η Ε.Α. Πατρών (1975), ο Πιερικός, ο Κολοσσός Ρόδου και η Παναχαϊκή (1976 ), οι Πανσερραϊκός, Γ.Σ. Βόλου, Αρχέλαος Κατερίνης, Ολυμπιάδα Πατρών, Εργοτέλης και Δωριέας (1977), ο Εθνικός Κοζάνης, ο Α.Ο. Δράμας, η Ε.Α. Λάρισας, ο Κερκυραϊκός, η Α.Γ.Ε. Χαλκίδας και ο Γ.Α.Σ. Λέσβου (1978), ο Α.Ο. Σερρών, ο Γ.Σ. Βόλου, ο Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων και ο Εργοτέλης (1979), ο Α.Ο. Δράμας, η Κομοτηνή, η Ολυμπιάδα Πατρών και η Α.Γ.Ε.Χ. Χαλκίδας το 1980, ο Α.Ο. Σερρών, η Ε.Α. Λάρισας, η Παναχαϊκή και ο Κύδων Χανίων το 1981, ο Ολυμπιακός Βόλου, ο Φίλιππος Βέροιας, ο Α.Ο. Δράμας, η Α.Γ.Ε. Χαλκίδας, η ΕΑ Πατρών και ο Εργοτέλης (1982), η Ολύμπια Λάρισας, ο Α.Ο. Καβάλας, ο Φ.Σ. Εθνικός, ο Κολοσσός Ρόδου, ο Φαίακας Κέρκυρας και ο Σπαρτιατικός (1983).
Το 1984 δεν διεξήχθη το πρωτάθλημα και ανήλθαν στη Β΄Εθνική απευθείας 15 τοπικοί πρωταθλητές επαρχιακών ενώσεων. Την επόμενη χρονιά (1985) τα εισιτήρια κατέκτησαν οι ΑΣ Ασκληπιός, Εθνικός Κοζάνης, Ερμογένης ΑΣ, ΣΕΦΑ Αρκαδικός, ΑΓΕ Χαλκίδας και ΑΣ Ρόδος.
Το 1986 οι Καστοριά, Πέρα Θεσσαλονίκης, ΕΑ Πατρών, Κερκυραϊκός Γ.Σ., Παλαίμων Κορίνθου, Ποσειδών Καλαμάτας, ΕΑ Λάρισας, Ανατόλια και ΟΑΑ Ηρακλείου απέτυχαν να προκριθούν και τα δυο εισιτήρια για τη Β΄Εθνική κατέκτησαν ο ΑΣ Παπάγου και ο ΑΟ Δάφνης, στους Τελικούς που διεξήχθησαν στα Ιωάννινα. Οι προκριματικοί αγώνες είχαν διεξαχθεί σε Άργος, Ναύπλιο και Κατερίνη.
Το 1987 τις δυο θέσεις ανόδου διεκδίκησαν ο Αστέρας Εξαρχείων, ο Αμύντας Υμηττού, Κολοσσός Ρόδου, Αναγέννηση Σάμου (Νότος) και ΒΑΟ, Ολύμπια Λάρισας, Νίκη Βόλου και Απόλλων Καλαμαριάς (Βορράς)
Πηγή
Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών
Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε με το όνομα «Κόμμα Συνταξιούχων» το 1997. Στις 29 Νοεμβρίου 1997 ο Σεργκέι Ατροσσένκο εξελέγη ως ο πρώτος πρόεδρος του κόμματος. Στις 29 Μαΐου του 1998, το κόμμα εγγράφθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας. Στις βουλευτικές εκλογές του 1999, το κόμμα έλαβε το 1,95% των ψήφων. Την 1η Δεκεμβρίου του 2001, το κόμμα έλαβε το όνομα "Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας" και με αυτό το όνομα εγγράφθηκε εκ νέου από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας. Κατά τις τελευταίες νομοθετικές εκλογές, στις 7 Δεκεμβρίου του 2003, η συμμαχία του κόμματος με το κόμμα "Ρωσική Κοινωνική Δικαιοσύνη" το 3,1% των ψήφων. Στις 31 Ιανουαρίου του 2004, ο πρόεδρος του κόμματος, Σεργκέι Ατροσσένκο, απολύθηκε από την θέση του λόγω των κακών υπηρεσιών που προσέφερε στο κόμμα. Στις 27 Μαρτίου του 2005, πρόεδρος του κόμματος έγινε ο Βαλέριι Γκαρτούνγκ.
Αποτελέσματα
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαγκαντάν, στις 22 Μαΐου 2005, έλαβε 20,7% των ψήφων. Στις βουλευτικές εκλογές του Τομσκ, στις 9 Οκτωβρίου του 2005, το κόμμα κέρδισε το 19,8% έναντι των 17,85% των ψήφων που έλαβε το Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας. Ωστόσο, ο Σεργκέι Αρτόσσενκο δεν αναγνώριζε τα συνέδρια, και κατάθεσε εναντίον του κόμματος στο δικαστήριο. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2005, το δικαστήριο κήρυξε την καταγραφή του Βαλέριι Γκαρτούνγκ. Αυτό έφερε το κόμμα να συμμετάσχει σε 5 περιφερειακές εκλογές. Στις 24 Νοεμβρίου το Επαρχιακό Δικαστήριο της Μόσχας επικύρωσε την απόφαση. Στις 17 Δεκεμβρίου του 2005, το κόμμα σε ένα έκτακτο συνέδριο, έκλεξε τα νέα του μέλη.
Δίκαιη Ρωσία
Το Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας και το κόμμα RODINA ενώθηκαν και στις 28 Οκτωβρίου του 2006 ίδρυσαν το νέο κόμμα, το «Δίκαιη Ρωσία».
Δείτε επίσης
Συνταξιουχων
Ναόμι Κάμπελ
Η Ναόμι Κάμπελ - Naomi Campbell, (ορθή προφορά: Ναϊόμι Κάμπελ, αλλά και Νεϊόμι Κάμπελ), (Λονδίνο, 22 Μαΐου 1970) είναι Βρετανίδα μοντέλο, ηθοποιός, τραγουδίστρια και επιχειρηματίας. Ξεκίνησε στην ηλικία των 15 ετών, καθιερώθηκε μεταξύ των πιο αναγνωρίσιμων μοντέλων της δεκαετίας του '80 και του '90 και ήταν ένα από τα έξι μοντέλα της γενιάς της που χαρακτηρίστηκαν supermodels από τη βιομηχανία της μόδας και τον διεθνή Τύπο.
Εκτός από την καριέρα της ως μοντέλο, η Κάμπελ έχει ξεκινήσει και άλλα εγχειρήματα, τα οποία περιλαμβάνουν ένα R&B-pop άλμπουμ και πολλές εμφανίσεις στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, όπως το ριάλιτι σόου μοντέλων The Face και οι εκδοχές του σε άλλες χώρες. Η Κάμπελ έχει εμπλακεί επίσης σε φιλανθρωπικές δωρεές για διάφορους σκοπούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί μοντέλα
Παναγιώτης Ματαράγκας
Ο Παναγιώτης Ματαράγκας (1834-1895) ήταν Έλληνας νομικός, διπλωμάτης, νομάρχης και ποιητής.
Υπηρέτησε σε διάφορες προξενικές θέσεις επί Βασιλέως Γεωργίου του Α΄ και αργότερα διετέλεσε νομάρχης Ζακύνθου. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ποίηση όπου και δημοσίευσε διάφορες ποιητικές συλλογές. θεωρείται από τους πρώτους Έλληνες μεταφραστές των ασμάτων από την "Κόλαση" του Δάντη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ
Ο Γιαροσλάβ Β' Βσεβολόντιτς (Ярослав Всеволодович, 8 Φεβρουαρίου 1191 - 30 Σεπτεμβρίου 1246) ήταν πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1238-1246) από τον οίκο των Ρουρικιδών. Σε αυτόν οφείλεται η μετά τη μογγολική εισβολή αποκατάσταση της χώρας του.
Η ζωή του
Ήταν ο 4ος γιος του Βσέβολοντ Γ΄ του Βλαντιμίρ και της Μαρίας πριγκίπισσας της Οσετίας. Ο πατέρας του τον έστειλε το 1200 κυβερνήτη στο Περειασλάβλ. Έπειτα τον έστειλε να καταλάβει το Ριαζάν, αλλά οι κάτοικοί του αντιστάθηκαν σθεναρά. Το 1209 τον έστειλε να αντιταχθεί στον Μστισλάβ πρίγκιπα του Νόβγκοροντ και μετά από αρκετές μάχες οι δύο τους έκαναν ειρήνη. Μάλιστα ο Γιαροσλάβ Β' νυμφεύθηκε την Ροστισλάβα, κόρη του Μστισλάβ. Οι αντιπαράθεση επαναλήφθηκε το 1216: ο Μστισλάβ νίκησε τον Γαροσλάβ Β' στον ποταμό Λίπιτσα, που υποχωρώντας έχασε το κράνος του: βρέθηκε το 1808 από τους αρχαιολόγους. Τότε χώρισε τη σύζυγό του. Τελικά έγινε πρίγκιπας του Νόβγκοροντ το 1222 και άρχισε εκστρατείες: πολιόρκησε την πρωτεύουσα της Εσθονίας, κατέστρεψε τη Φινλανδία και νίκησε τους εχθρούς του Λιθουανούς και Τεύτονες Ιππότες. Το 1236 μεταφέρθηκε από το Νόβγκοροντ στο Κίεβο, αφήνοντας αντιπρόσωπό του εκεί τον γιο του Αλέξανδρο.