cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιλσόν Αχμέτι
Στις 31 Αυγούστου 1993, ο Αχμέτι καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών με την κατηγορία της κατάχρησης εξουσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Βασίλειο του Αξούμ
Το Βασίλειο του Αξούμ ή της Αξώμης, επίσης γνωστό ως η Αξουμιτική Αυτοκρατορία, ήταν εμπορικό έθνος των Αβυσσυνίων που περιλάμβανε εδάφη στη σημερινή περιοχή της Ερυθραίας, στη περιοχή Τιγκράι της Αιθιοπίας και στη Νουβική έρημο. Υπήρχε περίπου από το 100 μ.Χ. έως το 940 μ.Χ.
Αναπτυσσόταν από την πρωτοαξουμιτικη εποχή του σιδήρου, τον 4ο αιώνα π.Χ, για να εμφανιστεί στο προσκήνιο τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Έγινε σημαντικός παράγοντας στην εμπορική διαδρομή μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αρχαίας Ινδίας. Οι κυβερνήτες της Αξώμης διευκόλυναν το εμπόριο κόβοντας το δικό τους νόμισμα, το κράτος καθιέρωσε την ηγεμονία του επί του παρακμάζοντος Βασιλείου του Κους ενώ επενέβαινε τακτικά στα ζητήματα των βασιλείων στην Αραβική Χερσόνησο, επεκτείνοντας τελικά την κυριαρχία του στην περιοχή με την κατάκτηση του βασιλιά των Χιμιαριτών. Ο Πέρσης προφήτης Μάνης θεωρούσε την Αξούμ ως μία από τις τέσσερις μεγάλες δυνάμεις της εποχής του, παράλληλα με την Περσία, τη Ρώμη και την Κίνα.
Η αρχαία πρωτεύουσα, που ονομάζεται επίσης Αξούμ, ήταν στη βόρεια Αιθιοπία. Το Βασίλειο χρησιμοποίησε το όνομα "Αιθιοπία" ήδη από τον 4ο αιώνα. Η παράδοση ισχυρίζεται ότι ο Αξούμ είναι ο υποτιθέμενος τόπος ανάπαυσης της Κιβωτού της Διαθήκης και της υποτιθέμενης κατοικίας της βασίλισσας της Σαβά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία της Αιθιοπίας Κατηγορία:Ιστορία της Ερυθραίας Αξουμ * Αξουμ
Αντινύ-λε-Βεριέρ
Στα ερείπια του παλαιού φρουρίου του οικισμού, που καταστράφηκε τον 17ο αιώνα, σώζεται μια αγροτική έπαυλη των Ιησουιτών. Κάτω από ωραιότατο ναό ανακαλύφθηκε τον 20ό αιώνα υπόγεια στοά, εντός της οποίας υπήρχε τάφος και μαρμάρινο άγαλμα που παρίστανε έναν ιππότη του Μεσαίωνα με τον οπλισμό του.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Γαλλίας Κατηγορία:Κοινότητες του Γκραντ Εστ
Σου-Ιλισού
O Σου-Ιλισού ήταν ο δεύτερος βασιλιάς των Σουμερίων από την δυναστεία της Ισίν, κυβέρνησε την περίοδο (1984 π.Χ. - 1975 π.Χ.) ή την περίοδο (1920 π.Χ. - 1911 π.Χ.) σύμφωνα με την Νέα Χρονολόγηση. Η περίοδος της βασιλείας του σύμφωνα με τον Κατάλογο Ασσυρίων Βασιλέων ήταν 10 χρόνια. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Ισμπί-Ερά, ιδρυτή της δυναστείας της Ισίν, τον ίδιο ο γιος του Ιντίν-Νταγκάν. Ο Σου-Ιλισού έμεινε διάσημος στην Σουμεριακή ιστορία για την επαναφορά του ανδριάντα του ύπατου θεού Νανά από τα Σούσα στην Ουρ. Οι επιγραφές του Σου-Ιλισού τον καταγράφουν με τους τίτλους "Μέγιστος άνδρας", "βασιλιάς της Ουρ", "Θεός του έθνους του", "αγαπημένος των θεού Ανού, Ανού, Ενλίλ και Ναννά", "Βασιλιάς του Σουμέρ και του Ακκάδ", "Άρχοντας της γης του" αλλά όχι "βασιλιάς της Ισίν". Ο Σου-Ιλισού οικοδόμησε ξανά την πρωτεύουσα του Ισίν και μια μνημειώδη πύλη στην Ουρ για να τοποθετήσει τον ανδριάντα του θεού Νανά που είχε κλάπεί από τους Ελαμίτες, δεν είναι γνωστό αν τον επανάφερε με διαπραγματεύσεις ή με πόλεμο. Με την ανοικοδόμηση του επανάφερε τους παλιούς κατοίκους της πόλης που είχαν διασκορπιστεί πέρα από το Ανσάν. Την ίδια εποχή γράφτηκε το επικό ποίημα "Θρήνος για την καταστροφή της Ουρ" για να εξιστορήσει τα γεγονότα που προηγήθηκαν με την καταστροφή της πόλης από τους Ελαμίτες.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ισίν
Φιλαρμονική του Έλβα
Η Φιλαρμονική του Έλβα (Elbphilharmonie) είναι μέγαρο μουσικής στη συνοικία Χάφεν-Σίτι του Αμβούργου, επάνω στη χερσόνησο Γκράσμπρουκ που περιβάλλεται από τον ποταμό Έλβα, και είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Από το 2017 είναι η έδρα της NDR Elbphilharmonie Orchester (Ορχήστρα της Βορειογερμανικής Ραδιοφωνίας της Φιλαρμονικής του Έλβα), που έως τότε ονομαζόταν NDR Sinfonieorchester (Συμφωνική Ορχήστρα της Βορειογερμανικής Ραδιοφωνίας· το NDR συνιστά συντομομορφή του Norddeutscher Rundfunk: Βορειογερμανική Ραδιοφωνία ή Ραδιοφωνία της Βορείου Γερμανίας).
Το προσχέδιο της αίθουσας επεξεργάστηκε το αρχιτεκτονικό γραφείο Herzog & de Meuron. Τα επίσημα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 11 Ιανουαρίου 2017 10 χρόνια μετά την οικοδόμηση. Το ύψος του κτίριου είναι 110 μέτρα. Εκτός από μεγάλη αίθουσα συναυλιών με 2100 θέσεις, υπάρχει μικρή αίθουσα συναυλιών με 550 θέσεις, ξενοδοχείο με 244 δωμάτια, 45 διαμερίσματα, καταστήματα, εστιατόρια και στάθμευση. Στον 8ο όροφο υπάρχει δωρέαν εξέδρα παρατήρησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμβούργο Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών
Αδενόχιλος
Ο αδενόχιλος (Adenochilus) ή αδενόχειλος είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών της οικογένειας των ορχιδεών, με δύο μόνο είδη, ένα ενδημικό της Νέας Ζηλανδίας και ένα της Αυστραλίας.
Περιγραφή
Αμφότερα τα είδη αδενόχιλου είναι εδαφόβιες πολυετείς φυλλοβόλες πόες, που έχουν μακρύ οριζόντιο υπόγειο ρίζωμα. Αναπτύσσουν ένα μοναδικό φύλλο, στο ανθοφόρο στέλεχός τους ή σε μακρύ μίσχο, και ένα μοναδικό «κεκλιμένο υπτίως» μονόκλινο άνθος. Το ραχιαίο σέπαλο του άνθους είναι ελεύθερο και σχηματίζει μια κουκούλα πάνω από το τμήμα του άνθους που προσελκύει τα έντομα και χρησιμεύει ως εξέδρα προσγειώσεως για αυτά (το labellum), και πάνω από το γυνοστήμιο.
Τα πλευρικά σέπαλα και πέταλα δεν είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους, απλώνονται μακριά το ένα από το άλλο και είναι μακρύτερα και μικρότερα σε πλάτος από το ραχιαίο σέπαλο. Το labellum συνδέεται επίσης μόνο στη βάση του, δίπλα στο γυνοστήμιο, και είναι καμπύλο, έχοντας μια στενή κεντρική κίτρινη ζώνη με εξογκώματα.
Ιστορία και ονομασία
Το γένος Adenochilus περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς το 1853 από τον Βρετανό βοτανολόγο και εξερευνητή σερ Τζόζεφ Ντάλτον Χούκερ, και η περιγραφή δημοσιεύθηκε στο Flora Novae-Zelandiae. Στην ίδια δημοσίευση ο Χούκερ περιέγραψε το είδος Adenochilus gracilis, καθιστώντας το το «είδος χαρακτηρισμού» του γένους. Η ονομασία αδενόχιλος προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις αδήν (του αδένος), που σημαίνει «αδένας» και χείλος, που διατηρεί την ίδια σημασία μέχρι σήμερα. Αμφότερα αναφέρονται στα εξογκώματα του labellum των δύο ειδών, τα οποία μοιάζουν με αδένες.
Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
Το Adenochilus gracilis, περιγραφέν υπό του Χούκερ, είναι αρκετά διαδεδομένο στη Νέα Ζηλανδία, όπου φυτρώνει συχνά στα στρώματα πεσμένων φύλλων κάτω από δέντρα νότιας οξιάς, ή και κοντά σε υγρότοπους. Συναντάται τόσο στη Βόρεια όσο και στην Νότια Νήσο, καθώς και στις Νήσους Στιούαρτ και Τσάταμ.
Το Adenochilus nortonii, που περιγράφηκε από τον Ιρλανδοαυστραλό βιολόγο και ποιητή Ρόμπερτ Ντ. Φιτζέραλντ, έχει μια περιορισμένη κατανομή στην έκταση της Νέας Νότιας Ουαλίας, φυόμενο σε υψόμετρα 400 έως 1.000 μέτρα στο Εθνικό Πάρκο Μπλου Μάουνταινς, στα Μπάρινγκτον Τοπς και στο βουνό Πόιντ Λουκάουτ, συχνά κάτω από δέντρα νότιας οξιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορχεοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Αυστραλίας
CanSat
Το CanSat είναι ένας διαγωνισμός προσομοίωσης ενός πραγματικού δορυφόρου, ολοκληρωμένης εντός του όγκου και του σχήματος ενός κουτιού αναψυκτικού. Η πρόκληση για τους μαθητές και τους φοιτητές που συμμετέχουν σε αυτό το διαγωνισμό είναι να χωρέσουν όλα τα μεγάλα υποσυστήματα που βρίσκονται σε ένα δορυφόρο, όπως η ισχύς, οι αισθητήρες και ένα σύστημα επικοινωνίας, σε αυτόν τον ελάχιστο όγκο. Το CanSat στη συνέχεια εκτοξεύεται σε υψόμετρο μερικών εκατοντάδων μέτρων από έναν πύραυλο, ή πέφτει από μια πλατφόρμα, όπου πραγματοποιεί το επιστημονικό του πείραμα της και επιτυγχάνει μια ασφαλή προσγείωση.
Σε διαγωνισμούς CanSat, το ωφέλιμο φορτίο πρέπει για να χωρέσει μέσα στον όγκο ενός τυπικού κουτιού σόδας (66 mm διάμετρος και 115 χιλιοστά ύψος) και να έχει μάζα κάτω από 350g. Κεραίες μπορούν να τοποθετηθούν εξωτερικά, αλλά η διάμετρος δεν μπορεί να αυξηθεί μέχρι το CanSat να αφήσει το όχημα εκτόξευσης. Τα CanSat αποβάλλονται από ένα μικρό πύραυλο σε ύψος που ποικίλλει ανάλογα με τον διαγωνισμό. Τα CanSat είναι εξοπλισμένα με σύστημα ανάκτησης, συνήθως αλεξίπτωτο, για να περιορίσουν τη ζημιά κατά την προσγείωση και να επιτρέψουν την επαναχρησιμοποίηση του CanSat.Τα CanSats χρησιμοποιούνται για τη διδασκαλία της διαστημικής τεχνολογίας, λόγω του χαμηλού κόστους κατασκευής και του μικρού όγκου τους. Στόχος του είναι η εξοικείωσή των συμμετεχόντων με τεχνολογίες παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούνται σε έναν δορυφόρο. Ο μαθητικός διαγωνισμός αποτελεί προκριματική φάση του ευρωπαϊκού διαγωνισμού CanSat in Europe, ο οποίος διοργανώνεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και απευθύνεται σε μαθητές λυκείου
Στους διαγωνισμούς CanSat οι ομάδες αποτελούνται από 4 με 6 μέλη και καλούνται να οραματιστούν μια διαστημική αποστολή, να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν έναν εκπαιδευτικό δορυφόρο σε μέγεθος κουτιού αναψυκτικού για να την εκτελέσει. Ο δορυφόρος αυτός εκτοξεύεται σε υψόμετρο ενός χιλιομέτρου και κατά την προσγείωσή με την βοήθεια αλεξίπτωτου εκτελεί την αποστολή που έχει επιλέξει η κάθε ομάδα.
Ευρωπαϊκός διαγωνισμός CanSat in Europe διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2010 από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA). Από τότε έχουν λάβει χώρα επτά ευρωπαϊκοί διαγωνισμοί με ισάριθμες ελληνικές συμμετοχές. Οι ελληνικές αποστολές έχουν καταλάβει δύο φορές τη δεύτερη θέση, το 2012 και 2014.
Ιστορία του CanSat
Το 1998 το πρώτο "University Space System Symposium" πραγματοποιήθηκε στη Χαβάη. Εκεί, 50 φοιτητές από διάφορα πανεπιστήμια διοργάνωσαν μία συνάντηση και ένας καθηγητής από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, που ονομάζεται Bob Twiggs, πρότεινε την ιδέα του νανο-δορυφόρου. Ένας νανο-δορυφόρος είναι βασικά ένας δορυφόρος με τη μορφή ενός κουτιού σόδας. Ο κύριος στόχος της ερευνητικού έργου του νανο-δορυφόρου ήταν να εκτοξευτεί ένας πύραυλος με 3 νανο-δορυφόρους μέσα σε αυτόν. Το έργο ξεκίνησε το 1999 με το όνομα ARLISS.
Το 2000, οι αποστολές των νανο-δορυφόρων ορίστηκαν ως ο υπολογισμός του ανοίγματος ενός συστήματος προσγείωσης με χρήση δεδομένων που παρέχονται από το βαρόμετρο ή κάνοντας χρήση ενός διαφορικού GPS και, το 2001 οι στόχοι έγιναν ακόμη πιο περίπλοκοι, προσθέτοντας μια επιπλέον αποστολή, να προσγειωθεί ο νανο-δορυφόρος σε ένα συγκεκριμένο μέρος. Δεν ήταν μέχρι το2003, όταν το Πανεπιστήμιο του Τόκιο τοποθέτησε 2 νανο-δορυφόρους που ήταν αρκετά μεγαλύτεροι από ένα κουτί και ήταν ονομάστηκαν CubeSats.
Η έννοια του CanSat δημιουργήθηκε το 2010 από την ESA και, μετά από τους στόχους που ο Bob Twiggs πρότεινε στη Χαβάη το1998, η ESA διεξάγει ένα εκπαιδευτικό διαγωνισμό, στον οποίο οι μαθητές χρησιμοποιούν νανο-δορυφόρους για την εκπλήρωση ενός πρωταρχικού στόχου που προτείνεται από την ESA και έναν προσωπικό δευτεροβάθμιο στόχο της επιλογής τους.
Κύρια στοιχεία
Ορισμένα στοιχεία Που έχει κάθε CanSat:
Μπαταρία
Παρέχει ενέργεια για τη λειτουργία όλων των συστημάτων του CanSat και είναι απαραίτητη για κάθε CanSat ή ηλεκτρονικό σύστημα, O τύπος ο οποίος χρησιμοποιείται περισσότερο λόγω της απόδοσής του και του λόγου βάρος του είναι οι μπαταρίες πολυμερών λιθίου (LiPo).
Μικροεπεξεργαστής
Είναι η καρδιά του CanSat, καθώς είναι υπεύθυνος για τη λήψη σημάτων από τους αισθητήρες (όπως ο υψομετρικός, το επιταχυνσιόμετρο ή ο πομπός) και επίσης τους επεξεργάζεται ώστε να ενεργούν όπως έχουν προγραμματίστείι. Οι περισσότεροι μικροεπεξεργαστές περιλαμβάνουν ή μπορεί να περιλαμβάνουν μια εσωτερική μνήμη για την αποθήκευση δεδομένων, χρήσιμη για την αποθήκευση πληροφοριών από διάφορους αισθητήρες κατά τη διάρκεια της πτήσης. Ορισμένοι εμπορικοί μικροεπεξεργαστές που χρησιμοποιούνται σε αυτό το επίπεδο είναι:
Δευτερεύοντα στοιχεία
Εκτός από τα προαναφερθέντα στοιχεία, μπορούν να προστεθούν και άλλα ανάλογα με τις απαιτήσεις της αποστολής
Βαρόμετρο
Αποτελείται από μια κυψελίδα που μετράει την πίεση η όποια συνδέεται σε έναν μικροεπεξεργαστή και μετατρέπει την πίεση σε κάποια τιμή τάσης η οποία έπειτα αντιστοιχείται ξανά από έναν επεξεργαστή (με κώδικα) σε πίεση. Επιπλέον ο αισθητήρας μπορεί να χρησιμοποιήσει τα γνωστά δεδομένα για την ατμόσφαιρα για να μας δώσει και το υψόμετρο.
Κάποιοι απο αυτόυς τους αισθητήρες είναι της adafruit με κωδικές ονομασίες BMP085, BMP180 , BME280
Θερμόμετρο
Η λειτουργία του μοίαζει με του βαρομέτρου αλλά η τάση εξόδου εξαρτάται από τη θερμοκρασία στην οποία βρίσκεται. Ο μικροεπεξεργαστης διαβάζει αυτή την τάση και της ορίζει μια τιμή θερμοκρασίας.
Για παράδειγμα οι αισθητήρες: DS18B20, TMP36
GPS
Το GPS (συντομογραφία για το Global Positioning System) είναι ένα σύστημα εντοπισμού θέσης. Τι σύστημα αυτό βασίζεται σε ένα δορυφορικό δίκτυο που περιστρέφεται γύρω από τη Γη και στέλνει συνεχώς τη θέση και το χρόνο μετάδοσης. Έχοντας αυτά τα δεδομένα, ο δέκτης εφαρμόζει την μέθοδο του τριγωνισμού σε σχέση με όλους τους διαθέσιμους δορυφόρους ώστε να υπολογίσει με περισσότερη ακρίβεια την θέση. Αυτή η θέση αποστέλλεται στον μικροεπεξεργαστή από σειριακή θύρα ως γραμμή δεδομένων.
Όσο αναφορά το σχεδιαστικό κομμάτι το GPS είναι καλό να έχει άμεση οπτική επαφή με τον ουρανό για τα καλύτερα αποτελέσματα. Για παράδειγμα οι μονάδες: MTK3339, Venus638FLPx.
Κάμερα
Μια μικρή κάμερα μπορεί να τοποθετηθεί στο Cansat για να φωτογραφίσει οτιδήποτε κατα την διάρκεια της πτήσης.Οι εντολές να για να τραβηχθούν οι φωτογραφίες δίνονται από τον επεξεργαστή. Για παράδειγμα οι αισθητήρες: OV7670, OV2640 και MT9F002.
Επιταχυνσιόμετρο
Είναι ένας αισθητήρας ο οποίος μετράει την επιτάχυνση σε 3 ή παραπάνω άξονες. Τα επιταχυνσιόμετρα μετράνε επιταχύνσεις στους αντίστοιχους άξονες. Επιπλέον τα πιο καλά επιταχυνσιόμετρα σου επιτρέπουν να προσδιορίσεις την θέση σου στον χώρο (IΝS). Αυτά χρησιμοποιούνται σε κάποια CanSat. Η μη προβλεψιμότητα αυτού του συστήματος βασίζεται στα λάθη που μπορούν να γίνουν κατά την διάρκεια του calibration του αισθητήρα αποτελεί ενα μειονέκτημα. Τα πλεονεκτήματα είναι ότι δεν απαιτεί GPS και δεν επηρεάζεται από μαγνητικές παρεμβολές. Όπως για παράδειγμα οι πλακέτες: MMA8451, ADXL335, LIS3DH.
Μαγνητόμετρο
Κάποιες φορές πρέπει να ξέρουμε την κατεύθυνση που ακολουθεί το CanSat. Για παράδειγμα σε περιπτώσεις που δοκιμάζεται να επιτευχθεί ελεγχόμενη προσγείωση. Το μαγνητόμετρο είναι ένας μικρός αισθητήρας ο οποίος σαν πραγματική πυξίδα μετράει την γωνία μεταξύ της κατεύθυνσης που βρίσκεται και το Νότο. Αυτή η γωνία στέλνεται στον μικροεπεξεργαστή ο οποίος δρα αντίστοιχα.
Για παράδειγμα οι πλακέτες: HMC5883L, LSM303.
Τύποι CanSat
Υπάρχουν κυρίως δύο τύποι CanSats, αν και μια τρίτη κατηγορία προστίθεται συνήθως για εκείνα που δεν ταιριάζουν στις δύο πρώτες:
Τηλεμετρία
Ο κύριος σκοπός Ενώς CanSat τέτοιου τύπου είναι να συλλέγει και να μεταδίδει δεδομένα από την πτήσηκαθώς και τις καιρικές συνθήκες σε πραγματικό χρόνο για επεξεργασία από έναν επίγειο σταθμό. Τα CanSats αυτής της κατηγορίας δεν χρησιμοποιούν σύστημα κατεύθυνσης, δεδομένου ότι ο στόχος της αποστολής δεν είναι να πέσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο αλλά να συλλέξει δεδομένα κατά την διάρκεια της κάθόδου (η οποία συνήθως δεν ελέγχεται). Από τα συστήματα που αναφέρονται στις προηγούμενες ενότητες τα πιο χρησιμοποιούμενα είναι: βαρόμετρο, θερμόμετρο, GPS και κάμερα.
Επιστροφή
Η κύρια αποστολή αυτών είναι η προσγείωση με ελεγχόμενο τρόπο όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς έναν στόχο που επισημαίνεται με συντεταγμένες GPS. Αυτές οι συσκευές μπορούν να καθοδηγούνται από το GPS ή από Inertial Navigation System INS . Αυτή η θέση αποστέλλεται στον μικροεπεξεργαστή, ο οποίος συγκρίνει τη θέση του CanSat σε σχέση με την θέση του στόχου, με την ανάλυση αυτών των δεδομένων υπολογίζει της γωνία με την οποία θα πρέπει να στραφεί για την προσέγγιση του στόχου και δίνει τις κατάλληλες οδηγίες στο σύστημα κατεύθυνσης. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται συνεχώς για να κάνει διορθώσεις. Τέτοιες συσκευές αποθηκεύουν επίσης δεδομένα σχετικά με την πτήση, αλλά επειδή ο αριθμός των αισθητήρων που τα συνοδεύουν είναι μικρότερος, οι πληροφορίες είναι πιο λίγες από ό, τι στον προηγούμενο τύπο. Ένα ComeBack CanSat φέρει πάντα ένα σύστημα κατευθυνσης  που του επιτρέπει να κάνει ελιγμούς, να κατευθύνει και να κινηθεί προς το στόχο.
Ελληνικές συμμετοχές
Οι ελληνικές ομάδες που έχουν συμμετάσχει στο διαγωνισμό μέχρι σήμερα είναι οι εξής:
CanSat In Greece
Η ιδέα για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού CanSat στην Ελλάδα προέκυψε τον Οκτώβρη του 2015, όταν στα πλαίσια μιας συζήτησης, για καινοτόμες δράσεις, που διοργάνωσε ο φοιτητικός οργανισμός IEEE NTUA SB, οι φοιτητές Ηλίας Ψυρούκης, Ηλίας Θεοδωρίδης και Στρατής Τσιρτσής πρότειναν τη διοργάνωση του διαγωνισμού με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Οι τρεις αυτοί φοιτητές συμμετείχαν στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό CanSat το 2012 ως μαθητές του 3ου Γενικού Λυκείου Μυτιλήνης με την ομάδα Icarommenipus 3D, κερδίζοντας τη δεύτερη θέση. Συνεχίζοντας την πορεία τους στον τομέα της τεχνολογίας, πέρασαν στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Θέλοντας να δώσουν στους Έλληνες μαθητές την ευκαιρία να ζήσουν τη μοναδική εμπειρία του διαγωνισμού, αποφάσισαν, ως μέλη του ΙΕΕΕ NTUA Student Branch, να διοργανώσουν, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, τον πανελλήνιο διαγωνισμό CanSat in Greece.
Cansat In Greece 2017
Ο διαγωνισμός CanSat in greece 2017 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία και υπήρξε ανταπόκριση από πολλά σχολεία. Τα σχολεία που προκρίθηκαν στους φιναλίστ ήταν τα εξής:
Η ομάδα CAN.I.S  του 26ου ΓΕΛ Αθηνών κατέκτησε την 1η θέση και θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό Cansats in Europe στη Γερμανία που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 2017. Την 2η θέση κατέλαβε η ομάδα Solaris Sat CanSat Team ενώ στην 3η θέση βρέθηκε η ομάδα Zephyrus Cansat – Ioannina team.
Cansat In Greece 2018
Αυτή την χρόνια πέρα απο τον διαγωνισμό για τους μαθητές λυκείου διοργανώθηκε και διαγωνισμός για φοιτητές.
Οι δέκα φιναλίστ στην μαθητική κατηγορία είναι οι εξής:
Oί επτά φιναλίστ στην φοιτητική κατηγορία είναι οι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμοί Κατηγορία:Διάστημα
Λευτέρης Κελαρινόπουλος
Ο Λευτέρης Κελαρινόπουλος ήταν ο καραγκιοζοπαίχτης της Λιβαδειάς. Είναι ο εφευρέτης της σούστας, ένα σύστημα λαβής με μεντεσέ που επιτρέπει στη φιγούρα να γυρίζει δεξιά - αριστερά στο πανί. Ήταν μέλος του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών – Καραγκιοζοπαικτών, που ιδρύθηκε το 1924, και την περίοδο 1928-1936 είχε περισσότερα από 120 μέλη. Βγήκε από την σχολή του Μέμου. Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα εντοπίστηκε σε Σύρο, Βοιωτία και Κόρινθο. Η καλλιτεχνική του συλλογή περιλαμβάνει πολλές φιγούρες, του Ιμπραήμ Πασά, του Παπά , κ.α.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καραγκιοζοπαίκτες
NGC 803
Ο NGC 803 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κριό και απέχει περίπου 70 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1784.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κριός (αστερισμός) 0803 07849 01554
Τζακ Γουίλσιρ
Ο  Τζακ Γουίλσιρ (Jack Wilshere, 1 Ιανουαρίου 1992) είναι Άγγλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος για τη ΑΦΚ Μπόρνμουθ.
Σε συλλόγους
Από το 2008 έως το 2018 ήταν παίκτης της Άρσεναλ και έπαιξε ως δανεικός στην Μπόλτον και στην Μπόρνμουθ. Με την Άρσεναλ κατέκτησε δύο Κύπελλα Αγγλίας (2014 και 2015) και ένα Κομιούνιτι Σιλντ (2014). Επίσης, τη σεζόν 2010-2011 ανακηρύχθηκε καλύτερος νέος παίκτης της Πρέμιερ Λιγκ και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα.
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Αγγλίας παίζει από το 2010 και έχει συμμετάσχει στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016. Πέτυχε τα δύο πρώτα του γκολ το 2015 στον αγώνα με τη Σλοβενία για τα προκριματικά του Euro του 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόλτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Μπόρνμουθ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κουρκούτι
εναλλ.=A spoon pouring batter into a bowl|μικρογραφία|Λεπτόρρευστο  κουρκούτι για αγλλικές [[Τηγανίτα|τηγανίτες]] μικρογραφία|Προσθήκη φύλλων τριγωνέλλας σε κουρκούτι από σιτάρι για την παρασκευή τηγανίτων Ντόσα Το κουρκούτι είναι λεπτόρρευστη ζύμη  που παρασκευάζεται με νερό, αλεύρι και μαγιά. Χρησιμοποιείται στο στάδιο του παναρίσματος πριν το τηγάνισμα, και για παρασκευή τηγανίτω ν.
Το ιξώδες του μπορεί να είναι πολύ "πυκνό"  έως και "λεπτόρρευστο", σαν κρέμα γάλακτος. Το κουρκούτι σταθεροποιείται κατά το μαγείρεμα, με τηγάνισμα,  ψήσιμο ή στον ατμό. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι γλυκό ή αλμυρ ό, με προσθήκη ζάχαρης ή αλατιού αντίστοιχα. Πολλά βότανα, μπαχαρικά, φρούτα ή λαχανικά προστίθενται στο μείγμα για άρωμα και νοστιμιά.μικρογραφία|Ψάρι με κουρκούτι μπύρας και πατάτες τηγανητές Το κουρκούτι μπύρας είναι ιδανικό για πανάρισμα, και παρασκευάζεται με προσθήκη μπίρας στο βασικό μείγμα για κουρκούτι. Οι φυσαλίδες της μπίρας προσθέτουν όγκο και ελαφρότητα στο κουρκούτι,  ενώ το είδος και η ποιότητά της καθορίζουν το χρώμα και τη γεύση του κουρκουτιού. Συνταγές που περιλαμβάνουν κουρκούτι μπίρας είναι τηγανητά ψάρια, τηγανητές πατάτες, και κρεμμυδοροδέλες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαγειρική
Θάνατος (αποσαφήνιση)
Η λέξη θάνατος εμφανίζεται σε δύο μορφές, ως:
Ποταμός Γιαλού
Ο Γιαλού (κινεζικά: 鸭绿江), που ονομάζεται επίσης Άμροκ ή Άμνοκ (κορεατικά: 압록강, 鴨綠江), είναι ποταμός στα σύνορα μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας. Μαζί με τον ποταμό Τουμέν στα ανατολικά του και ένα μικρό τμήμα του Πάεκτου, ο Γιαλού αποτελεί το σύνορο μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας και είναι αξιοσημείωτος ως τόπος εμπλεκόμενος με στρατιωτικές συγκρούσεις όπως ο πρώτος σινοϊαπωνικός πόλεμος, ο ρωσοϊαπωνικός πόλεμος, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και ο πόλεμος της Κορέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Κίνας
Εμμανουήλ Χ. Τζούχλος
Ο '''Εμμανουήλ Χ#. Τζούχλος''' ή αλλοιώς Μανώλης Τσούχλος, ήταν μια πολυδιάστατη προσωπικότητα της Τσακωνιάς, που παρέμεινε στο προσκήνιο από τα χρόνια του ’21 μέχρι την έξωση του Όθωνα.
Γεννήθηκε στον Πραστό ή το Λενίδι της Τσακωνιάς περί το 1798, και πατέρας του ήταν ο Χατζη-Γεώργης Τζούχλος. Για πρώτη φορά εμφανίζεται δημόσια κατά την έναρξη της Επανάστασης στο Λενίδι (16 Μαρτίου 1821), απ’ όπου μαζί με 250 περίπου συμπατριώτες του συμμετέχει στο σώμα του καπετάν Γεωργάκη Μανωλάκη, και αναχωρεί για την πολιορκία της Μονεμβασιάς. Μετά την άλωση του Κάστρου της, μεταβαίνει στα περίχωρα της Τριπολιτσάς όπου με το ενωμένο σώμα των Τσακώνων συμμετέχει στην πολιορκία και παρευρίσκεται στην άλωσή της στις 23 Σεπτεμβρίου 1821.
Το επόμενο έτος, κατά τα «Δραμαλικά», συμμετέχει στις αψιμαχίες στον κάμπο και το Παλιόκαστρο του Άργους και κατά τη μάχη των Δερβενακίων πολεμά στην θέση της Κλένιας μαζί με τους άλλους Τσάκωνες. Δεν φέρεται ότι έλαβε μέρος σε άλλες μάχες, όμως μετά το τέλος του Αγώνα έγραψε [ή υπαγόρευσε] την γνωστή «Ιστορική Έκθεση» που περιγράφει συνοπτικά τα παραπάνω γεγονότα.
Με εγγύησή του τιμήθηκαν με "Αριστείο του Αγώνος" αρκετοί Τσάκωνες και Κυνουριείς παλαιοί Αγωνιστές.
Σαν ιδιώτης, υπήρξε έμπορος, κτηματίας, ενοικιαστής δημοσίων προσόδων, και συνέταιρος σε διάφορα εταιρικά σχήματα των πρωτοπόρων της βιομηχανίας, όπως εκείνο του πρώτου μεταξουργείου, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.Συνεταίροι του ήταν ο Κων. Γ Δουρούτης, ο Σπυρ. Βάλβης και ο Μιχ. Ιατρός (αργότερα βουλευτής Ναυπλίας κλπ).
Εν τω μεταξύ, το 1854, κατά τη διάρκεια της κατοχής του Πειραιά από τους Αγγλογάλλους, διετέλεσε "Διευθυντής Διοικητικής Αστυνομίας Αθηνών & Πειραιώς" για ένα εξάμηνο, απαλλαχθείς από τα καθήκοντά του λόγω ασθενείας.
Τιμήθηκε με Αργυρό Αριστείο Αγώνος και με Αργυρό επίσης Σταυρό των Ιπποτών του Σωτήρος. Παρέμεινε πάντα πολιτικό πρόσωπο και δεν υπήρξε ποτέ αξιωματικός του στρατού ή της χωροφυλακής. Υπήρξε μέλος της "Εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας" (1840).
Μετά την ανάρρηση του Γεωργίου Α΄ δεν επανεξελέγη Βουλευτής, και τα ίχνη του χάθηκαν από τη δημόσια ζωή. Εκτιμάται ότι απεβίωσε μέχρι τις αρχές του 1871.
Ήταν παντρεμένος με την Μαρούλα Οικονόμου, και είχαν τουλάχιστον ένα γιό, τον Κωνσταντίνο. Αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ Τσούχλος, αγωνιστής του '21 κι αυτός, που τιμήθηκε με Αριστείο και «απέθανε εις βαθύ γήρας» κατά  την δεκαετία του 1890.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Μοντελούπο Φιορεντίνο
Το Μοντελούπο Φιορεντίνο (ιταλικά: Montelupo Fiorentino) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Τσάινα Καπ
Το Διεθνές Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Τσάινα Καπ (κινεζικά: 中国杯国际足球锦标赛) είναι ετήσια διοργάνωση ποδοσφαίρου που διοργανώνεται στην Κίνα από την Wanda Sports Holdings. Η διοργάνωση ξεκίνησε το 2017 ως τουρνουά νοκ άουτ αγώνων με τέσσερις εθνικές ομάδες, εκ των οποίων μία είναι η Κίνα, η οποία είναι η φιλοξενούμενη χώρα. Έχει προγραμματιστεί να συμμετέχουν έως και οκτώ ομάδες στο μέλλον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάινα Καπ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στην Ασία Κατηγορία:Εθνική Κίνας (ποδόσφαιρο)
Αγιάννης
Με την ονομασία Αγιάννης μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Αντώνιος Φίλιππος του Μονπανσιέ
Ο Αντώνιος Φίλιππος (γαλλ. Antoine-Philippe d'Orléans, 3 Ιουλίου 1775 - 18 Μαΐου 1807) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας του Μονπανσιέ.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Αντώνιος Φίλιππος ήταν γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης και της Λουίζας Μαρίας Αδελαΐδας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου Ιωάννη Μαρία, Δούκα του Παντιέβρ.
Το 1791 έγινε υπασπιστής στο σύνταγμα του αδελφού του με το βαθμό του υπολοχαγού. Πολέμησε στη μάχη του Ζεμμάπ στο Βέλγιο το 1792. Κατά τη διάρκεια της δίκης του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ στο Παρίσι προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει τον πατέρα του να μην ψηφίσει υπέρ της θανάτωσης του Βασιλιά.
Αιχμαλωσία και εξορία
Το 1793 συμμετείχε στη στρατιά του Βαρ ως υπασπιστής στρατηγού όταν αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους Βουρβόνους που είχαν παραμείνει στη Γαλλία. Φυλακίστηκε στο Οχυρό Αγίου Ιωάννη στη Μασσαλία. Ενόσω ήταν φυλακισμένος προσβλήθηκε από φυματίωση.
Το 1797 απέκτησε ένα νόθο γιο από τη Φρανσουάζ Μπαρμπαρού, τον Ζαν-Αντουάν-Φιλίπ Ντεντάν, ο οποίος εργάστηκε στο μέλλον για τον οίκο της Ορλεάνης. Δεν γνώρισε ποτέ το γιο του.
Στις 30 Αυγούστου 1796 το Διευθυντήριο αποφάσισε να τον εξορίσει στη Φιλαδέλφεια όπου το προξενείο της Γαλλικής Δημοκρατίας του έδωσε ετήσιο εισόδημα 15,000 φράγκων. Έπλευσε προς την Αμερική στις 5 Νοεμβρίου μαζί με τον αδελφό του, Κόμη του Μπωζολαί, όπου συνάντησαν τον αδελφό τους, Λουδοβίκο Φίλιππο. Ταξίδεψαν για δύο χρόνια στη Νέα Αγγλία, την κοιλάδα του Μισσισσιπή και την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών.
Επιστροφή στην Ευρώπη
Κατά την επιστροφή τους στην Ευρώπη το 1800, έμειναν στην Αγγλία καθώς ο οίκος των Βουρβόνων ήταν εξόριστος από τη Γαλλία. Διέμειναν στην Οικία Χάισοτ στο Τουίκεναμ κοντά στο Λονδίνο. Αργότερα το ίδιος έτος επιζήτησε σε γάμο τη Λαίδη Σάρλοτ Άντελαϊντ Κονστάνσια Ρώντον, κόρη του Κόμη της Μόιρα και εγγονή του Κόμη του Χάντινγκτον. Παρότι ήταν ευγενής, ο Λουδοβίκος, Κόμης της Προβηγκίας, δεν συνένεσε στην ένωση και ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε.
Ασθένεια και θάνατος
Το 1807 η υγεία του Αντωνίου Φιλίππου χειροτέρεψε λόγω επανεμφάνισης της φυματίωσης. Ταξίδεψε με τον μεγαλύτερο αδελφό του στο Ντέβον για να επωφεληθεί από το φρέσκο αέρα, όμως δεν κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του.
Απόγονοι
Δεν παντρεύτηκε ποτέ. Απέκτησε με τη Φρανσουάζ Μπαρμπού ένα γιο εκτός γάμου:
Αναφορές και υποσημειώσεις
Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Νόβακ Γκρέμποστρεκ
Έχει υποστηριχθεί ότι ο Nόβακ ήταν ο πατέρας του Βόιχνα (Voiihna). Ο Σβετομίρ Νικολάγιεβιτς (1844–1922) κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό με βάση τον Aλεξάντερ Χίλφερντινγκ (1831–1872), ο οποίος κατέγραψε λαϊκές παραδόσεις, που ταξίδευαν στη Σερβία πριν από το 1859.
Ο Nόβακ και ο μεγάλος πρίγκιπας (Veliki Župan) Ντάργκος είναι οι μοναδικοί ευγενείς, που αναφέρονται στο έργο "Βίοι βασιλέων και επισκόπων Σερβίας" του Ντανίλο Β΄ Život kraljeva i arhiepiskopa Srpskih. Ο Nόβακ είναι ο παλαιότερος γνωστός μεγάλος πρίγκιπας (veliki vojvoda), μετά από αυτόν, ο Γιοβάν Ολιβέρ είχε τον τίτλο. Έχει συναριθμηθεί στη Σερβική επική ποίηση, και αναφέρεται σε ποιήματα (ή δράματα) των Νταγκόλιουμπ Γι. Φιλίποβιτς (1884–1933), Ντραγκούτιν Σουμπότιτς (1887–1952), Ράστκο Τάντιτς και Mιλούτιν Μπόριτς (1892–1917).
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σερβίας (Μεσαίωνας) Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί ηγέτες του Μεσαίωνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 14ου αιώνα
Άγιος Δημήτριος Μεσσηνίας
Με την ονομασία Άγιος Δημήτριος Μεσσηνίας μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Μοντεσπέρτολι
Το Μοντεσπέρτολι (ιταλικά: Montespertoli) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Νοσηλεία κατ' οίκον
Η κατ’ οίκον νοσηλεία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα των αρρώστων και τμήμα της πρωτοβάθμιας φροντίδας σε ολόκληρο τον κόσμο. Συμπεριλαμβάνεται ως νέος κλάδος στα αμερικανικά και ευρωπαϊκά συστήματα υγείας και συνεχώς αναπτύσσεται και σε άλλες χώρες.
Ως κατ’ οίκον νοσηλεία θεωρείται η μακρόχρονη νοσηλευτική φροντίδα ασθενών και η μακροχρόνια νοσηλεία τους στην τρίτη ηλικία στο σπίτι. Έχει συνδεθεί με την τρίτη ηλικία στις μέρες μας διότι αρκετοί άρρωστοι προκειμένου να αποφύγουν την ταλαιπωρία της μετακίνησης από και προς το νοσοκομείο ή δεν έχουν τη δυνατότητα να μετακινηθούν, επιλέγουν να νοσηλευθούν στο σπίτι, καθώς και με τις βαρέως πάσχοντες από κάποια χρόνια νόσο ή αναπηρία.
Καθ' ύλην αρμόδιοι για την μελέτη, εκτέλεση και εφαρμογή όλων των σταδίων της κατ’ οίκον νοσηλεία αποτελούν οι κοινοτικοί νοσηλευτές.
Αγιοχώρι Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Αγιοχώρι βρίσκεται στα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 200 μέτρα. Απέχει 14 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 37 χλμ. Α. από την Κομοτηνή. Στα βόρεια του χωριού περνάει ο Λίσσος ποταμός, βορειοανατολικά είναι η Στροφή, νοτιοανατολικά η Νέδα και νοτιοδυτικά το Ήπιο. Γύρω από το χωριό υπάρχουν βράχια που δημιουργούν ένα διαφορετικό τοπίο ενώ στην είσοδό του ερείπια από παλιό τείχος κάστρου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγιοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 226 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 17,858 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Νοσηλεία κατ' οίκον
Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα σαφής καταγραφή για το πότε ξεκίνησε η νοσηλεία κατ’ οίκον. Αναφορικά όμως γνωρίζουμε ότι προκειμένου να αποφευχθεί εξάπλωση θανατηφόρων ασθενειών της ανθρωπότητος, οι νοσούντες νοσηλεύονταν στο σπίτι.Παραδείγματα ασθενειών : Ιλαρά, η ευλογιά, η ελονοσία, η φυματίωση, ισπανική γρίπη κ.λπ
Νοσηλεία
Η νοσηλεία κατ’ οίκον ποικίλει από χώρα σε χώρα και από ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα. Υπεύθυνος για την κατ’ οίκον νοσηλεία αποτελεί ο νοσηλευτής, ενώ ανάλογα με την βαρύτητα του περιστατικού και τις εκάστοτε ανάγκες ενδέχεται να απασχοληθούν και βοηθοί νοσηλευτές (Δ.Ε) για πιο απλές περιπτώσεις (π.χ τοπική καθαριότητα ή λουτρό καθαριότητας).
Οι πιο συνηθισμένες νοσηλείες έχουν ως εξής:
1.      Η καθημερινή καθαριότητα των ασθενών - τοπική καθαριότητα ή λουτρό καθαριότητας (συνήθως απασχολούνται βοηθοί νοσηλευτές)
2.      Ο μικροβιολογικός έλεγχος (αιμοληψία, λήψη δείγματος ούρων και καλλιεργειών)
3.      Η σίτιση και η ενυδάτωση των ασθενών
4.      Η περιποίηση τραυμάτων και κατακλίσεων
5.      Η χορήγηση φαρμάκων και παρεντερικής σίτισης
6.      Η περιποίηση τραχειοστομίας, κολοστομίας, ουρητηροστομίας και γαστροστομίας
7.      Ο καθετηριασμός ουροδόχου κύστεως
8.      Η λήψη ζωτικών σημείων ( πίεση, θερμοκρασία, σφίξεις)
9.      Ακτινογραφίες κατ’ οίκον
10.    Αναρρόφηση βρογχικών εκκρίσεων
11.    Άμεση απάντηση σε διάφορες μικροβιολογικές εξετάσεις ( π.χ. INR, αέρια αίματος κ.ο.κ.)
12.    Λήψη ηλεκτροκαρδιογραφήματος
13.  Υπερηχογράφημα κατ’ οίκον
Η ολοένα αυξανόμενη τεχνολογία οδηγεί σε περαιτέρω νέες νοσηλείες που μπορούν να γίνουν στο σπίτι του ασθενή. Για την επίτευξη αυτών υπάρχουν δημόσιοι φορείς και προγράμματα υγείας που διαφέρουν από χώρα σε χώρα καθώς και ιδιωτικές εταιρείες που πραγματοποιούν νοσηλεία στο σπίτι. Δεν είναι σαφές ότι η νοσηλεία κατ’ οίκον είναι ο πιο αποδεκτός τρόπος νοσηλείας καθώς υπάρχουν ακόμα πολλά κενά για την πλήρη ανεξαρτητοποίηση της από το χώρο του νοσοκομείου. Όμως αρκετές χώρες την αποδέχονται μόνο και μόνο για την αποφυγή του συνωστισμού και των συνεπειών του στις μονάδες υγείας.
Αλεξάνδρα Ούστα
Η Αλεξάνδρα Ούστα (γεν. 10 Ιουνίου 1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Είναι απόφοιτη της δραματικής σχολής «Θεμέλιο» του Νίκου Βασταρδή. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή της στην κωμική σειρά του Mega Channel Η ώρα η καλή ενώ αργότερα ακολούθησαν κι άλλες επιτυχημένες τηλεοπτικές συμμετοχές μεταξύ των οποίων Λατρεμένοι μου γείτονες και Τα Μυστικά της Εδέμ.
Βιογραφία
Τη σεζόν 2003-2004 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο συμμετέχοντας στην ελληνική μεταφορά του μιούζικαλ Grease στο Θέατρο Λαμπέτη. Το 2004, ύστερα από οντισιόν, πήρε το ρόλο της Χριστίνας Φωτιάδη στην κωμική σειρά του Mega Channel Η ώρα η καλή. Εκεί για τρεις σεζόν πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πάνου Μιχαλόπουλου και την Κάρμεν Ρουγγέρη υποδυόμενη την έφηβη κόρη της οικογένειας Φωτιάδη. Το 2007 πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο Το αμάρτημα της μητρός μου της κωμικής σειράς Safe Sex TV Stories. Tη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1 Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας.
Τη αμέσως επόμενη σεζόν ακολούθησε ο ρόλος της Ιφιγένειας Γαληνού στο δεύτερο κύκλο της κωμικής σειράς Λατρεμένοι μου γείτονες υποδυόμενη την κόρη του Χρήστου Σιμαρδάνη και της Ράνιας Σχίζα. Το 2009 έκανε μία guest εμφάνιση στη δραματική σειρά Ιατρικό Απόρρητο ενώ το 2010 είχε ένα ρόλο τεσσάρων επεισοδίων στην κωμική σειρά της Μυρτούς Κοντοβά Μίλα Μου Βρώμικα. Τον Σεπτέμβριο του 2010 εντάχθηκε στο καστ του τρίτου κύκλου της καθημερινής σειράς του Mega Channel Τα Μυστικά της Εδέμ έχοντας το ρόλο της Άννας Βεργή. Η παρουσία της στη σειρά συνεχίστηκε και τη σεζόν 2011-2012 στον τέταρτο κύκλο. Τη σεζόν 2012-2013 είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στη δραματική σειρά της κυπριακής τηλεόρασης Μηδέν. Το 2014 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Με τα παντελόνια κάτω.
Τα τελευταία χρόνια, έχει αφοσιωθεί στο θέατρο, παίζοντας σε πολλές παραστάσεις. Το καλοκαίρι του 2014, έκανε περιοδεία με το έργο «Βάτραχοι», τη σεζόν 2014-2015 έπαιξε στην παράσταση «Ντόλλυ, η προξενήτρα» στο θέατρο Αλίκη, ενώ ακολούθησαν οι παραστάσεις «Ο μάγος του Οζ» στο 'Θέατρον' Κέντρο πολιτισμού "Ελληνικός κόσμος", «Το τελευταίο πανέρι» (2016, El convento del arte), «Είσαι ένα κτήνος, Βίσκοβιτς» (2016-17, Bob theater festival | Bios.Tesla main), «Ο Κόκορας» (2016-17, Θέατρο Ριφιφί), «Re-union μετά θάνατον» (2017, El convento del arte), «Οι Εφευρέσεις που άλλαξαν τον Κόσμο» (2017-18, θέατρο Γκλόρια), «Προσεχώς απόδραση» (2017-18, El convento del arte | Bob theater festival | Bios.Tesla main), «Τι ζούμε;» (2017-18, θέατρο Βέμπο), «Νυφικό πεντοζάλι» (2018-19, El convento del arte) και «Ταξιδιώτες στο χρόνο» (2018-19, θέατρο Τζένη Καρέζη).
Προσωπική ζωή
Υπήρξε η τελευταία σύντροφος της ζωής του Σάκη Μπουλά. Το 2016, παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό Γιάννη Σαρακατσάνη, με τον οποίο απέκτησε έναν γιό, τον Αύγουστο (γενν. 21 Φεβρουαρίου 2020).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μαρία Αμαλία της Νάπολης και της Σικελίας
Η Μαρία Αμαλία (ιταλ. Maria Amalia, 26 Απριλίου 1782 - 24 Μαρτίου 1866) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν κόρη του Βασιλιά της Νάπολης & της Σικελίας (μετέπειτα των Δύο Σικελιών) και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα των Γάλλων.
Βιογραφία
Η Μαρία Αμαλία Θηρεσία ήταν η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Καρολίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Γ΄ της Λωρραίνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1809 τον Λουδοβίκο Φίλιππο της Γαλλίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ Κατηγορία:Δούκισσες του Νεμούρ Κατηγορία:Δούκισσες της Ορλεάνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σικελίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νάπολης Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Αγιάννης Μεσσηνίας
Ο Αγιάννης, αναφερόμενος παλαιότερα ως ο Άγιος Ιωάννης, είναι μικρός οικισμός κοντά στο Κοπανάκι και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορικό οικισμού
Ο μικρός οικισμός του Αγιάννη, ο οποίος ανήκει στη Δημοτική ενότητα Αετού, αν και τυπικά θεωρείται ως νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, έχει ουσιαστικά εκτενέστερη ιστορία. Με επίσημη ονομασία ως ο Άγιος Ιωάννης προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Δωρίου το 1845. Ο οικισμός πάντως δεν αναφέρεται, το 1853, στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Δωρίου της Επαρχίας Τριφυλίας, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Δωρίου τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν το χωριό Σουλιμά (σήμερα το Άνω Δώριο). Το 1876 ο οικισμός καταργείται για πρώτη φορά. Το 1899 η περιοχή του οικισμού μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 ο Άγιος Ιωάννης προσαρτάται στην Κοινότητα Κάτω Λάπης,  που είχε ως έδρα το χωριό Κάτω Λάπη και στην οποία υπάγονταν επίσης οι οικισμοί Άνω Λάπη (καταργήθηκε το 1920), Στηλάρι, Σπαρτέζα (προσαρτήθηκε το 1920), Μπρέχθη (προσαρτήθηκε το 1920), και Άνω Κοπανάκι (προσαρτήθηκε το 1923). Το 1924 η έδρα της κοινότητας μεταφέρεται από το Κάτω Λάπη στο Άνω Κοπανάκι και μετονομάζεται σε Κοινότητα Άνω Κοπανακίου. Το 1951 η Κοινότητα Άνω Κοπανακίου και η Κοινότητα Κάτω Κοπανακίου ενώνονται στην Κοινότητα Κοπανακίου, με έδρα το Άνω Κοπανάκι. ενώ το 1971 ο Άγιος Ιωάννης καταργείται για δεύτερη φορά. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο οικισμός αναγνωρίζεται εκ νέου για τρίτη φορά, με επίσημη ονομασία ως Αγιάννης και ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Ο Αγιάννης σήμερα είναι οικισμός που υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα του Κοπανακίου του Δήμου Τριφυλίας, που έχει ως έδρα το Κοπανάκι.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόνο 5 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Σάντσο της Προβηγκίας
Ο Σάντσο της Προβηγκίας, (ισπανικά: Sancho I de Cerdana, 1161 - 1223) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Προβηγκίας (1181 - 1185), Κόμης της Σερδάνια (1168 - 1212), κόμης τού Ρουσσιγιόν (1208 - 1212) και κόμης των Ζεβωντάν, Ροντέζ και Καρλά (1183 - 1185). Διορίστηκε αντιβασιλιάς της Προβηγκίας (1209 - 1218) την εποχή που ήταν ανήλικος ο μικρανεψιός του Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Προβηγκίας (1209 - 1218) και αντιβασιλιάς της Αραγωνίας (1214 - 1218) την εποχή που ήταν ανήλικος ο μικρανεψιός του Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας. Ο Σάντσο ήταν τέταρτος γιος του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ της Βαρκελώνης και της Πετρονίλας της Αραγωνίας μέλους του Οίκου των Χιμένεθ και κόρης του Ραμίρο Β΄ της Αραγωνίας.
Πρώτα χρόνια
Την εποχή που πέθανε ο πατέρας του ήταν βρέφους ενός έτους, γι'αυτό δεν είχε δικαίωμα όχι μόνο να κληρονομήσει τίτλους και εδάφη αλλά ούτε καν τους μεγαλύτερους αδελφούς του σε περίπτωση που πέθαιναν χωρίς διαδόχους. Κληρονόμησε την Προβηγκία (1181) μόνο όταν δολοφονήθηκε ο τρίτος του αδελφός Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας χωρίς απογόνους ενώ είχε δεχτεί πριν μερικά χρόνια τη Σερδάνια (1175). Ο Σάντσο ενηλικιώθηκε γύρω στο 1175 την ίδια εποχή που ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας τον παρουσίασε σε μερικά βασιλικά διατάγματα στην Αραγωνία και την Προβηγκία. Εμφανίζεται περιστασιακά πριν το 1180 με τον τίτλο "Κόμης της Σερδάνια" αλλά συνήθως καταγράφεται ως "ο αδελφός του βασιλιά". Ο Αλφόνσος Β΄ δεν φαίνεται να τον εμπιστευόταν στη διοίκηση της Σερδάνια και έκανε συχνές επεμβάσεις την περίοδο 1177 - 1188, το όνομα του Σάντσο δεν εμφανίζεται στη συνέχεια στη Σερδάνια.
Κόμης της Προβηγκίας
Η προτεραιότητα του Σάντσο όταν ανέλαβε την κομητεία της Προβηγκίας ήταν να την υπερασπιστεί από τον διεκδικητή Ραϋμόνδο Ε΄ της Τουλούζης, τα επόμενα χρόνια κήρυξε τον πόλεμο στην Τουλούζη. Ο αδελφός του Αλφόνσος Β΄ συναντήθηκε μαζί του στο Αιξ-αν-Προβάνς, έδωσε απαλλαγή στους Ιωαννίτες Ιππότες από τα φορολογικά τους καθήκοντα και τα διόδια που πλήρωναν στην Προβηγκία. Ο Αλφόνσος ενίσχυσε επίσης τον μικρότερο αδελφό του Σάντσο με περισσότερες κομητείες όπως η Ροντέζ και η Καρλάτ. Τα έξοδα του Σάντσο τον Νοέμβριο του 1184 την εποχή που παρέμεινε στο Περπινιάν καταγράφονται αναλυτικά στους βασιλικούς καταλόγους της αυλής από τον αδελφό του Αλφόνσο. Τα πρώτα χρόνια που κυβέρνησε ο Σάντσο την Προβηγκία ο γείτονας του Γουλιέλμος Δ΄ του Φορκαλκιέ ήρθε σε σύγκρουση μαζί του. Ο Σάντσο υπέγραψε τελικά συμμαχία με τον κόμη του Φορκαλκιέ και τη Δημοκρατία της Γένοβας (1184), συμφώνησε να αντισταθεί στις προσπάθειες του αδελφού του να καταλάβει περιοχές που ανήκαν στη Γένοβα και τη Μασσαλία. Όταν ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στη Γένοβα και την Πίζα υποστήριξε ανοιχτά τη Γένοβα.
Σύγκρουση με τον αδελφό του Αλφόνσο Β΄
Οι πράξεις του Σάντσο προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του Αλφόνσου Β΄, του πήρε πίσω τις κομητείες που του είχε παραχωρήσει και διόρισε στη θέση του τον Ρότζερ Μπέρναρντ Α΄, κόμη της Φουά. Μερικοί ιστορικοί σημειώνουν ότι ο Αλφόνσος Β΄ βρήκε τις συμμαχίες του Σάντσο σαν πρόφαση επειδή ήθελε από καιρό να κυριαρχήσει στην Προβηγκία. Ο Αλφόνσος έκανε τον Μάρτιο του 1185 ταξίδι στο Αιξ και σύμφωνα με ένα διάταγμα "ανέκτησε την περιοχή από τον αδελφό του" και την παρέδωσε στον δεύτερο γιο του Αλφόνσο Β΄ της Προβηγκίας. Οι πηγές της εποχής αναφέρουν καθαρά ότι ο Αλφόνσος "δεν αγαπούσε τον αδελφό του Σάντσο και δεν ήθελε να πάρει καμιά περιοχή στο βασίλειο". Ο τροβαδούρος Πέιρε Βιντάλ (1175 - 1205) τονίζει τη μεγάλη αντίθεση ανάμεσα στον Σάντσο και τον αδελφό του, απευθύνεται στον βασιλιά ως εξής :
"Ευγενή βασιλιά σε καλεί η Προβηγκία να διώξεις τον αδελφό σου Σάντσο που παίρνει το κερί και το μέλι και σου στέλνει χολή"
Άλλοι τροβαδούροι αντίθετα όπως ο Μπέρναρντ ντε Μπορν τονίζουν τη μεγάλη αγάπη των κατοίκων της Προβηγκίας για τον Σάντσο :
Ο Σάντσο εξακολουθούσε να έχει τον τίτλο του κόμη της Προβηγκίας ακόμα και μετά την καθαίρεση από τον αδελφό του. Ο Σάντσο και ο γιος του Νούνιο Σάντσεθ παραχώρησαν με διάταγμα την κομητεία του Ρουσιγιόν στη Μαρία του Μονπελιέ, τη σύζυγο του Πέτρου Β΄ της Αραγωνίας μεγαλύτερου γιου και διαδόχου του Αλφόνσου Β΄. Ο Σάντσο είχε μεγάλες φιλοδοξίες στην περιοχή της Ρουσιγιόν αλλά η δωρεά στη Μαρία αποδείχτηκε κρίσιμη. Ο Πέτρος Β΄ παραχώρησε τελικά τη διακυβέρνηση της Ρουσιγιόν στον Σάντσο (1208) αλλά ο ίδιος ο Σάντσο την άφησε σταδιακά στα χέρια του βικάριου. Ο ανιψιός και διάδοχος του Σάντσο στην Προβηγκία Αλφόνσος Β΄ της Προβηγκίας πέθανε πρόωρα (1209) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Προβηγκίας, ο Πέτρος Β΄ τον διόρισε κηδεμόνα στο όνομα του μικρού Ραϋμόνδου Βερεγγάριου. Η πρώτη ενέργεια του Σάντσο ήταν να υποτάξει τους επαναστάτες στην Αρλ. Ο Σάντσο κυβέρνησε την Προβηγκία μαζί με τον γιο του, έδωσαν μεγάλες ελευθερίες και μπόρεσαν να περιορίσουν την επίδραση του πάπα και των Γάλλων.
Αντιβασιλιάς της Αραγωνίας
Ο ανιψιός του Πέτρος Β΄ του παραχώρησε πολλά λιμάνια στις Μεσογειακές ακτές όπως το Μονακό. Ο Σάντσο πολέμησε στη "μάχη της Λας Νάβας δε Τολόσα" στο πλευρό του ανεψιού του Πέτρου Β΄, την ίδια χρονιά παρέδωσε τη Ρουσιγιόν στον γιο του Νούνιο που την κράτησε μόνιμα μαζί με τη Σερδάνια. Ο Πέτρος Β΄ σκοτώθηκε στη "μάχη του Μυρέ" σε εκστρατεία εναντίον των Καθαρών (1213), ο ανήλικος γιος και διάδοχος του Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας συνελήφθη αιχμάλωτος από τον Σίμον Δ΄ ντε Μόντφορτ, κόμη του Λέστερ. Ένας στρατός συγκροτήθηκε στη Ναρμπόν με την υποστήριξη του υποκόμη Αμωρί Β΄ με στόχο να ελευθερώσει τον μικρό Ιάκωβο και να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του, ο Σάντσο και ο γιος του Νούνιο ήταν ανάμεσα τους. Η κατάσταση ήταν πολύ κρίσιμη αλλά τελικά ο Ιάκωβος Α΄ ελευθερώθηκε χάρη στην παρέμβαση του παπικού απεσταλμένου Πέτρου ντε Μπενεβέντο.
Ο Πέτρος Β΄ είχε ανέβει στον θρόνο της Αραγωνίας με την υποστήριξη του πάπα, ο παπικός απεσταλμένος φρόντισε να τεθεί ο μικρός Ιάκωβος υπό την κηδεμονία του Γκιλέμ ντε Μοντροντόν αρχηγό των Ναιτών της Αραγωνίας και διόρισε τον Σάντσο αντιβασιλιά. Η ακριβής ημερομηνία που διορίστηκε ο Σάντσο είναι αβέβαιη, το πιθανότερο έγινε στα τέλη του 1214 και στις αρχές του 2015. Ο Ιάκωβος Α΄ στα Απομνημονεύματα του κατηγόρησε τον θείο του πατέρα του Σάντσο ότι ήθελε να τον ανατρέψει και να σφετεριστεί τον θρόνο. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί συμφωνούν με την άποψη αυτή. Ο παπικός απεσταλμένος Πέτρος ντε Μπενεβέντο συγκάλεσε συνέλευση των ευγενών και του κλήρου στη Λιέιδα για να χαράξουν ένα νέο πρόγραμμα με στόχο τη μείωση των φόρων, ο Σάντσο ανέλαβε να το εκτελέσει. Η έδρα του βρισκόταν στην Προβηγκία αλλά είχε χαμηλή υποστήριξη στην Αραγωνία και την Καταλονία χάρη στην εχθρότητα του με τον Σίμον ντε Μόντφορτ.
Το τέταρτο Συμβούλιο του Λατερανού
Ο Γκαστόν ΣΤ΄, υποκόμης του Μπήρν και κόμης του Μπιγκόρ πέθανε (1214), ο Σάντσο για να προστατέψει την κομητεία του Μπιγκόρ ώστε να μην χαθεί από την Αραγωνία τακτοποίησε τον γάμο του γιου του Νούνο με την Πετρονίλλα χήρα και διάδοχο του Γκαστόν ΣΤ΄ (1215). Η εκκλησία ακύρωσε τελικά τον γάμο (1216) και η Πετρονίλλα παντρεύτηκε τον Γκυ ντε Μόντφορντ αδελφό του Σίμον ντε Μόντφορντ. Στο "Τέταρτο Συμβούλιο του Λατερανού" που συνεκλήθη τον Νοέμβριο του 1215 στη Ρώμη ο Σάντσο έστειλε σαν αντιβασιλιάς δυο απεσταλμένους. Ο Ισπάν επίσκοπος τς Σεγόρβε προσπάθησε να υπονομεύσει την αντι-Σταυροφορική πολιτική του Σάντσο, το Συμβούλιο νομιμοποίησε τελικά τη Σταυροφορία. Ο Σάντσο έστειλε επιστολή στον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ και του ζήτησε να ενισχύσει τις εξουσίες του, ο Ιννοκέντιος έστειλε απεσταλμένους από τη Σύνοδο του Λατερανού με μια σειρά από παπικές εντολές (23 Ιανουαρίου 1216). Ο Ιννοκέντιος Γ΄ διόρισε επτά ευγενείς από την Αραγωνία και την Καταλονία με στόχο να ενισχύσουν τον Σάντσο στο έργο του, έδωσε εντολή σε όλους τους ευγενείς να δηλώσουν υποταγή στους Σταυροφόρους. Ο πάπας ζήτησε να αποζημιωθεί η αντιβασιλεία για τις οφειλές που είχε αλλά διόρισε διαχειριστή των οικονομικών τον Γκιλέμ ντε Μοντροντόν, οι εξουσίες του Σάντσο συνεπώς ελαττώθηκαν.