cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος Ευγένιος της Βυρτεμβέργης
Οικογένεια
Από άγνωστη απέκτησε: Από τη Λουίζα Τοσκάνι είχε: Από άγνωστη ερωμένη απέκτησε: Από την Τερέζα Μποναφόνι είχε: Από την Άννα Ελεονώρα Φράνκι απέκτησε: Από άγνωστη ερωμένη είχε: Από την Καταρίνα Κουρτς απέκτησε: Από τη Ρεγκίνα Μόντι είχε:
Το 1780 απεβίωσε η Ελισάβετ Φρειδερίκη Σοφία και ο Κάρολος Ευγένιος παντρεύτηκε τη νέα ερωμένη του Φραντσίσκα, Κόμισσα του Χόενχαϊμ. Της απένειμε τον τίτλο της κόμισσας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Unibank
Η Unibank SA είναι μολδαβική τράπεζα, ιδρυθείσα το 1993.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Μολδαβίας
Άννα Μαρία του Παλατινάτου
H Άννα-Μαρία, γερμ. Anna-Maria von Pfalz von Wittelsbach (24 Ιουλίου 1561 - 29 Ιουλίου 1589) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Σουηδίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1579 τον Κάρολο Θ΄ των Βάσα βασιλιά της Σουηδίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Παλατινάτου Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
With The Beatles
Το With The Beatles είναι το δεύτερο άλμπουμ του αγγλικού συγκροτήματος The Beatles. Κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου 1963 στο Ηνωμένο Βασίλειο από την Parlophone. Συμπεριλαμβάνει οκτώ συνθέσεις των Beatles (επτά των Λέννον/ΜακΚάρτνεϋ και μία του Χάρισον) και έξι ξένες.
Περιεχόμενο
Κατηγορία:Δισκογραφία των Beatles
Πύργος Ρεθύμνου
Ο Πύργος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Τοπικής Κοινότητος Επισκοπής του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης σε υψόμετρο 10 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Πύργος βρίσκεται στα παράλια του κόλπου του Αλμυρού (Ρεθύμνου), στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων και σε απόσταση 16 χλμ. Δ. του Ρεθύμνου. Μέσα από τον οικισμό περνά η ΕΟ90 ή Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.), δυτικά ο ποταμός Μουσέλα και ανατολικά ο χείμαρρος Καμίνια που διέρχεται μέσα από το φαράγγι του Πετρέ και τις παραλίες του Πετρέ. Προς την πλευρά του Μουσελά πιθανολογείται ότι ήταν κτισμένη η αρχαία Υδραμία. Αποτελεί τον παραθαλάσσιο οικισμό της Επισκοπής (Ν.) σε μια εύφορη πεδιάδα με εκτεταμένους ελαιώνες και είναι γνωστός για την ομώνυμη παραλία της, που είναι οργανωμένη με ξενοδοχειακές μονάδες, κέντρα εστίασης και καλοκαιρινής διασκέδασης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στον τότε Δήμο Επισκοπής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Επισκοπή αποτελούν την τοπική κοινότητα Επισκοπής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαππαίων του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 137 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Πεζούλα Καρδίτσας
Η Πεζούλα είναι χωριό του νομού Καρδίτσας, και τοπική έδρα του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκε διοικητικά στο Δ.δ. Πεζούλας του Δήμου Νεβρόπολης Αγράφων και αποτελούσαν έδρα του δήμου. Βρίσκεται σε απόσταση 35 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Καρδίτσας και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 900 μέτρων. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 248 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. . Τα τελευταία χρόνια, με την ανάπτυξη του τουρισμού στην περιοχή της Λίμνης Πλαστήρα, ο οικισμός παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Αναφορές στο χωριό έχουμε στα τέλη του 16ου αιώνα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα, ο νερόμυλος, οι πέτρινες βρύσες της Καραγιάννης και της Αγίας Παρασκευής. Επίσης διεξάγεται λαϊκό πανηγύρι στις 19 Αυγούστου (θέση Αλώνων), ημερομηνία που κάποτε γινόταν μεγάλη τριήμερη εμποροπανήγυρη.
Τοπική κοινότητα Πεζούλας
Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα, με 367 κατοίκους συνολικά. Σε αυτήν περιλαμβάνονται, εκτός της Πεζούλας που αποτελεί την έδρα της, και οι οικισμοί Καλύβια ( 223 κάτοικοι ) και Νεράιδα ( 17 κάτοικοι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Rossiya Segodnya
To Rossiya Segodnya (ρωσικά: Россия сегодня, κυριολεκτικά: Ρωσία Σήμερα) είναι πρακτορείο ειδήσεων που ανήκει εξ ολοκλήρου και λειτουργεί από τη ρωσική κυβέρνηση, το οποίο δημιουργήθηκε με εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου της Ρωσίας στις 9 Δεκεμβρίου 2013. Το «Rossiya Segodnya» μεταφράζεται απευθείας από τα ρωσικά στα αγγλικά ως «Russia Today», αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με το τηλεοπτικό δίκτυο RT, το οποίο ήταν γνωστό ως «Russia Today» πριν από το 2009. Ωστόσο, ο σταθμός εξακολουθεί να αναφέρεται ως «Russia Today» ή «New Russia Today» σε ξένα μέσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ειδησεογραφικά πρακτορεία
Ερρίκος Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Ελεονόρας-Ιουλιανής των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος-Αλέξανδρος είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους και ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης. Το 1734 απεβίωσε στο Βίννενταλ σε ηλικία 47 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Μονή Αιμυαλών
Ιστορικά στοιχεία
Η μονή Αιμυαλών ιδρύθηκε το 1608 από Ιερομόναχο Γρηγόριο Κοντογιάννη και την αδερφή του μοναχή Ευπραξία Παϊσία Κοντογιάννη. Η οικογένεια Κοντογιάννη ζούσε στο χωριό Εμιαλοί Μεσσηνίας και είναι πιθανόν οι ιδρυτές να ονόμασαν τη μονή από τον τόπο καταγωγής του. Μια άλλη εκδοχή για το όνομα της μονής αναφέρει ότι στη μονή πήγαιναν και θεραπεύονταν όσοι δεν είχαν σώας τας φρένας και έτσι «αποκτούσαν πίσω το μυαλό τους». Μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια μιας λειτουργίας, ένα περιστέρι εισήλθε στον ναό της μονής και κάθισε στην Αγία Τράπεζα. Ο παπάς διέκοψε τη λειτουργία για να το διώξει και τότε η μοναχή Παϊσία του είπε «Μυαλά, παπά, μυαλά, παπά!» ώστε να επανέλθει στη λειτουργία καθώς θεώρησε το περιστέρι σύμβολο του αγίου πνεύματος.
Η μονή αρχικά κτίστηκε σε μια κοιλότητα των βράχων, μαζί με τα παλιά κελιά, που σώζονται μέχρι σήμερα. Οι τοιχογραφίες στο καθολικό της μονής χρονολογούνται από το 1608 και θεωρούνται δείγματα της Κρητικής Σχολής και είναι έργα των Δημητρίου και Γεωργίου Μόσχου. Στις αρχές του 18ου αιώνα κτίστηκε μια επέκταση κάθετα στα υπάρχοντα κτίρια της μονής η οποία είναι γνωστή ως «Πύργος». Τόσο τα αρχικά κτίρια της μονής όσο και ο πύργος έχουν υποστεί φθορές από τις καταπτώσεις βράχων.
Κοντά στη μονή βρίσκεται ο λεγόμενος ληνός των Κολοκοτρωναίων. Το 1806, ο Οσμάν Πασάς, Βαλής του Μορέα, ανέλαβε να εξοντώσει την οικογένεια Κολοκοτρώνη, στα πλαίσια εξάλειψης των Κλεφτών. Αν και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διέφυγε, ο Γιάννης (Ζορμπάς) και ο ξάδελφός του Γιώργος και τέσσερις άλλους Κολοκοτρώνηδες πήγαν να κρυφτούν στη Ζάτουνα τον Ιανουάριο του 1806 και στη συνέχεια κατέφυγαν στη Μονή Αιμυαλών, όπου και κρύφτηκαν στο ληνό. Η τουρκική φρουρά ειδοποιήθηκε για την παρουσία τους από ένα καλόγερο και πήγαν να τους συλλάβουν. Παρά τις ειδοποιήσεις, οι Κολοκοτρώνηδες επέλεξαν να μη φύγουν και οχυρώθηκαν στον ληνό. Ακολούθησε μάχη μέχρι που οι Τούρκοι αποφάσισαν να βάλουν φωτιά στον ληνό με αποτέλεσμα οι Κολοκοτρώνηδες να εξέλθουν μαχόμενοι μέχρι που οι Τούρκοι τους σκότωσαν όλους.
Παραπομπές
κατηγορία:Μοναστήρια στην Αρκαδία
Πολιτισμός Λα Τεν
Ο όρος πολιτισμός Λα Τεν αναφέρεται σε έναν αρχαιολογικό πολιτισμό της εποχής του Σιδήρου, στην περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης. Το όνομά του προέρχεται από το ομώνυμο χωριό της Ελβετίας, Λα Τεν, το οποίο βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Νεσατέλ. Ο πολιτισμός Λα Τεν αποτελεί μέρος του ευρύτερου Κελτικού πολιτισμού και ακολουθεί, χρονολογικά, τον υλικό πολιτισμό του Χάλστατ.
Ανακάλυψη
Η ανακάλυψη των αρχαιολογικών ευρημάτων στην περιοχή της λίμνης Νεσατέλ έγινε το 1857. Ο ντόπιος συλλέκτης Hansli Kopp, κατά τη διάρκεια έρευνας στην περιοχή Λα Τεν ανακάλυψε μια σειρά ξύλινων πασσάλων και 40 περίπου σιδερένια όπλα. Στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή που ακολούθησαν μέχρι το 1917, ήρθε στο φως ένας μεγάλος αριθμός από τεχνουργήματα, κυρίως όπλα αλλά και περόνες, πόρπες, αγγεία ή εξαρτήματα αμαξών. Τα ευρήματα παρουσίαζαν μεγάλες διαφορές στη μορφολογία τους από αυτά που είχαν ανακαλυφθεί το 1846 στο Χάλστατ, τα οποία θεωρούνται προγενέστερης εποχής αυτών του Λα Τεν. Αντίθετα, παρουσίαζαν ομοιότητες με ευρήματα που είχαν ανακαλυφθεί σε ανασκαφές νεκροταφείων στη Γαλλία.
Διασπορά
thumb|right|Ανακατασκευασμένος συνοικισμός Λα Τεν στη Γερμανία Το 1871, τα ευρήματα της Ελβετίας συγκρίθηκαν με αντίστοιχα της ετρουσκικής πόλης Μαρτζαμπότο (Μarzabotto). Η ομοιότητά μεταξύ τους και οι περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων Λίβιου και Πολύβιου για τη μετακίνηση Κελτών στην περιοχή της κοιλάδας του Πάδου, οδήγησαν, έκτοτε, στο συμπέρασμα πως ο πολιτισμός του Λα Τεν αποτελεί έκφραση του υλικού πολιτισμού των Κελτών. Όμως, το κατά πόσο ο πολιτισμός Λα Τεν μπορεί να αποδοθεί ως μια ενιαία έκφραση των Κελτών είναι δύσκολο να αξιολογηθεί, καθώς παρατηρούνται διαφορές ανάμεσα στις ομάδες Κελτών διαφορετικών περιοχών.
Αν και δεν υπάρχει καμία συμφωνία σχετικά με την ακριβή περιοχή στην οποία ο πολιτισμός Λα Τεν αναπτύχθηκε για πρώτη φορά, υπάρχει ευρεία συναίνεση ότι τα κέντρα του πολιτισμού βρισκόταν βόρεια και βορειοδυτικά του πολιτισμού Χάλστατ, βόρεια των Άλπεων, στην περιοχή ανάμεσα στις κοιλάδες της Μάρνης και της Μοζέλα στα δυτικά και στις περιοχές της σημερινής Βαυαρίας, την Αυστρίας και τη Βοημία στα ανατολικά. Τα κέντρα της ζώνης Μάρνης-Μοζέλας παρουσιάζουν εμπορικές σχέσεις με την κοιλάδα του Πάδου και τον Πολιτισμό της Γκολαζέκα, ενώ η περιοχή της Βοημίας με την Αδριατική θάλασσα.
Από την πατρίδα τους, ομάδες Λα Τεν επεκτάθηκαν τον 4ο αιώνα στην Ισπανία, στην κοιλάδα του Πάδου, τα Βαλκάνια, και αργότερα τη Μικρά Ασία, κατά τη διάρκεια αρκετών μεγάλων μεταναστευτικών ρευμάτων.
Χρονολόγηση
Η περίοδος Λα Τεν χωρίζεται με διάφορους τρόπους. Ο πιο διαδεδομένος από αυτούς προτάθηκε το 1885, από τον Otto Tischler, χωρίς όμως να δίνει χρονολογίες, και περιλαμβάνει τον χωρισμό της περιόδου σε 3 φάσεις: την Πρώιμη Φάση ή Λα Τεν Ι, τη Μέση Φάση ή Λα Τεν ΙΙ και την Ύστερη Φάση ή Λα Τεν ΙΙΙ. Η κάθε φάση χαρακτηρίζεται από τον τρόπο κατασκευής των πορπών (fibulae). Μια ακόμα φάση με το όνομα Λα Τεν IV προτάθηκε από τον Josheph Dechelette, για να συμπεριληφθούν το μεταγενέστερο υλικό της Βρετανίας. Αρχικά η αρχή της πρώτης φάση τοποθετήθηκε στις αρχές του 4ου αιώνα. Η ανακάλυψη, όμως, ευρημάτων προγενέστερων εποχών στη Βαυαρία οδήγησε τον Paul Reinecke το 1902 στη δημιουργία ενός συστήματος που περιείχε μια επιπλέον φάση, προγενέστερη των άλλων 3, που την ονόμασε Λα Τεν Α, ενώ περιείχε και 3 ακόμα φάσεις (B, C, D) που τοποθετούνταν περίπου στα χρονικά περιθώρια που είχαν προταθεί αρχικά για τις 3 φάσεις του συστήματος του Tischler. Αργότερα προτάθηκαν περισσότερες υποδιαιρέσεις του συστήματος. Η ακριβής χρονολόγηση της περιόδου Λα Τεν είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί. Η αρχή της περιόδου Λα Τεν τοποθετείται μεταξύ από το 480 π.Χ. έως και το 450 π.Χ., θέτοντας έτσι το πρόβλημα κατά πόσο υπήρξε μια μικρή περίοδος που οι πολιτισμοί Χάλστατ (τελείωσε το 450 π.Χ.) και Λα Τεν συνυπήρχαν. Το τέλος της τοποθετείται γύρω στο 30-1 π.Χ. και στην περίοδο της κατάκτησης τους από τους Ρωμαίους, ανάλογα με την περιοχή.
Χαρακτηριστικά
Τα τέχνεργα του πολιτισμού Λα Τεν είναι κατασκευασμένα από χαλκό, σίδηρο και χρυσό, ενώ παρατηρούνται επίσης κοσμήματα από γυαλί. Χαρακτηρίζονται από ενεπίγραφες και ψηφιδωτές περίπλοκες σπείρες και πλέγματα, σε χάλκινα κράνη, ασπίδες, ιπποσκευές και κοσμήματα, ιδιαίτερα σε στρογγυλά περιλαίμια (torcs) και σε πόρπες (fibulae), και από κομψές καμπυλόγραμμες μορφές ζώων (χαρακτηριστικό σχέδιο της εποχής είναι οι δύο δράκοι σε σχήμα S) και φυτών (όπως ανθέμια, αμπέλια, έλικες και άνθη λωτού).
Ταφές
Στους τάφους του Πολιτισμού Λα Τεν συχνά συναντάμε όπλα όπως δόρατα και ασπίδες, σε αντίθεση με τον πολιτισμό Χάλστατ που τα μόνα όπλα που συναντάμε είναι κυνηγετικά ή επίδειξης. Στους τάφους της αριστοκρατίας συναντάμε τοποθετημένες, επίσης, νεκρικές άμαξες (συνήθως δίτροχες) και διάφορα οικιακά αγαθά.
Τζον Λόγκι Μπερντ
Ο Τζον Λόγκι Μπερντ (John Logie Baird, 14 Αυγούστου 1888 - 14 Ιουνίου 1946) ήταν Σκωτσέζος μηχανικός, ο πρώτος στην ιστορία που χρησιμοποιώντας μηχανικό σύστημα σάρωσης κατόρθωσε να αναμεταδώσει εικόνες από ένα σημείο σε άλλο, όπως κάνει η σημερινή τηλεόραση, της οποίας θεωρείται ο εφευρέτης.
Βιογραφία
Ο Μπερντ γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1888 στο Χέλενσμπεργκ της δυτικής ακτής της Σκωτίας, τέταρτο παιδί της οικογένειας του κληρικού πατέρα του. Μολονότι σε όλη του τη ζωή η υγεία του δεν ήταν καλή, από μικρός έδειξε τα σημεία της μεγαλοφυΐας του, τροποποιώντας μια τηλεφωνική σύνδεση που συνέδεε απευθείας με το υπνοδωμάτιό του με τα αντίστοιχα των φίλων του στον ίδιο δρόμο.
Αρχικά φοίτησε στην Larchfield Academy στο Χέλενσμπεργκ. Ολοκληρώνοντας την εκεί εκπαίδευσή του φοίτησε αρχικά στο Royal Technical College στη Γλασκώβη (το σημερινό Strathclyde University) και, ολοκληρώνοντας τις εκεί σπουδές του, στο Πανεπιστήμιο τη Γλασκώβης. Το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου διέκοψε τις σπουδές του σε αυτό, τις οποίες ποτέ δεν ολοκλήρωσε. Λόγω της κακής του υγείας δεν έγινε δεκτός για θητεία στο Στρατό. Για μικρό χρονικό διάστημα απασχολήθηκε ως επιβλέπων μηχανικός στην ηλεκτροπαραγωγό εταιρεία "Clyde Valley Electrical Power Company" και με τη λήξη του Πολέμου αποφάσισε να ασχοληθεί με δική του επιχείρηση. Αρχικά ασχολήθηκε με μια επιχείρηση κατασκευής και εμπορίας υδροαπορροφητικών καλτσών, αλλά το 1919 την πούλησε και αποφάσισε να φύγει από τη Βρετανία. Το Νοέμβριο του 1919 εγκαταστάθηκε στο Πορτ οφ Σπέιν (Port of Spain) του Τρίνινταντ και ασχολήθηκε με την παρασκευή μαρμελάδας και ζελέ από γκουάβα. Οι ντόπιοι είχαν παραξενευτεί ιδιαίτερα καθώς από την καλύβα του κάθε βράδυ έβγαιναν λάμψεις και περίεργοι θόρυβοι. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι κατ' αυτή την περίοδο έκανε τις σημαντικότερες προόδους σχετικά με την εφεύρεση της τηλεόρασης που επρόκειτο να ακολουθήσει. Η διαμονή του στο Τρίνινταντ δεν διήρκεσε πολύ: Επέστρεψε στη Βρετανία και εγκαταστάθηκε στο Χέιστινγκς της νότιας Αγγλίας όπου ασχολήθηκε με την υλοποίηση της ιδέας που είχε από μικρός: Τη μετάδοση εικόνων από απόσταση. Εκμεταλλεύθηκε την εφεύρεση του Άρθουρ Κορν (Arthur Korn), ο οποίος στο διάστημα 1903 - 1907 είχε αναπτύξει ένα κύκλωμα χρονισμού τηλεμετάδοσης εικόνων, το οποίο παρέκαμπτε το μειονέκτημα της καθυστέρησης που προκαλούσαν τα στοιχεία σεληνίου και επέτρεπε έτσι την τηλεμετάδοση σταθερής εικόνας. Οι πρώτες συσκευές που κατασκεύασε ήταν φτιαγμένες από παλαιά εξαρτήματα και είχαν μικρή επιτυχία. Το 1924, όμως, κατάφερε να μεταδώσει τρεμοπαίζουσα κινούμενη εικόνα σε μικρή απόσταση. Το 1925 είχε βελτιώσει σημαντικά τη συσκευή του και στις 26 Ιανουαρίου 1926 πραγματοποίησε δημόσια επίδειξή της. Επέλεξε το κατάστημα "Selfridges" στην Όξφορντ Στριτ του Λονδίνου και οι έκπληκτοι πελάτες (μαζί τους και 50 επιστήμονες που είχαν κληθεί ειδικά για την επίδειξη) είδαν να αναμεταδίδονται λίγο θαμπές εικόνες γραμμάτων. Το 1927 η αναμετάδοση εικόνων έγινε μέσω τηλεφωνικής γραμμής σε απόσταση 438 μιλίων, μεταξύ Γλασκώβης και Λονδίνου. Ο Μπέρντ δημιούργησε ύστερα από αυτό δική του εταιρεία, την Baird Television Development Company (BTDC). To 1928, η BTDC πέτυχε την πρώτη υπερατλαντική τηλεοπτική μετάδοση μεταξύ Λονδίνου και Νέας Υόρκης και την πρώτη μετάδοση στο πλοίο S.S. Berengaria στη μέση του Ωκεανού. Ο Μπερντ έκανε επίσης επίδειξη έγχρωμης και στερεοσκοπικής τηλεόρασης.
Το ηλεκτρομηχανικό σύστημα που χρησιμοποίησε ο Μπερντ αποτελείτο από μια κάμερα που βρισκόταν πίσω από ένα περιστρεφόμενο δίσκο με οπές. Η εικόνα που μετέδιδε το σύστημά του ήταν αρκετά θαμπή και κάθε πλαίσιο διέθετε τριάντα οριζόντιες γραμμές ενώ ανανεωνόταν 12 φορές ανά δευτερόλεπτο (12 πλαίσια / δευτερόλεπτο, fps).
Το 1929 το BBC υιοθέτησε το ηλεκτρομηχανικό σύστημα του Μπερντ, το οποίο επρόκειτο σταδιακά να αντικατασταθεί από το εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικό σύστημα της Marconi Electric and Musical Industries ως το 1937, οπότε και το σύστημα του Μπερντ τίθεται πλέον εκτός παραγωγής.
Ο Μπερντ συνέχισε να εργάζεται στον τομέα της τηλεόρασης και ανέπτυξε επίσης συστήματα αναμετάδοσης εικόνων με υπέρυθρη ακτινοβολία (Noctovision) για μετάδοση εικόνων κάτω από ανύπαρκτες συνθήκες φωτισμού, την έγχρωμη μετάδοση εικόνων (1928) και τη στερεοσκοπική τηλεόραση. Σχετική παρουσίασή των αποτελεσμάτων των ερευνών του έκανε το 1946, λίγο πριν το θάνατό του. Παράλληλα άρχισε να χρησιμοποιεί και αυτός την τεχνολογία της οθόνης καθοδικών ακτίνων και το 1940 πέτυχε τη μετάδοση έγχρωμων εικόνων των 600 γραμμών σάρωσης ανά πλαίσιο, αναπτύσσοντας την πρώτη έγχρωμη. Συνέχισε τις εργασίες του καθ' όλη τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την περίοδο 1942 - 44 κατασκεύασε την πρώτη έγχρωμη λυχνία καθοδικών ακτίνων, την οποία επονόμασε "Telechrome", η οποία σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Τηλεόρασης του Μπράντφορντ.
Ο Μπερντ ήταν ο πρώτος Βρετανός που τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο από την International Faculty of Science το 1937.
Ο Τζον Λόγκι Μπερντ απεβίωσε στον ύπνο του στις 14 Ιουνίου 1946 στην κατοικία του στο Μπέξχιλ (Bexhill), λίγες μέρες μετά την παρουσίαση της ευρείας οθόνης των 28 ιντσών στο ξενοδοχείο "Σαβόι" του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι μηχανικοί Κατηγορία:Βρετανοί εφευρέτες
Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ της Βυρτεμβέργης
Ο Μαξιμιλιανός-Εμμανουήλ, γερμ. Maximilian-Emmanuel (27 Φεβρουαρίου 1689 - 25 Σεπτεμβρίου 1709) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν συνταγματάρχης στη Σουηδία.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Ελεονόρας-Ιουλιανής των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και εισήλθε εθελοντικά στον στρατό του Καρόλου ΙΒ΄ των Βίττελσμπαχ της Σουηδίας, όπου έγινε αφοσιωμένος φίλος του. Στα 14 έτη του ακολούθησε τον βασιλιά στην Πολωνική εκστρατεία του και συμμετείχε στη μάχη του Όστενμπουρκ (Πολωνικά: Πούτουσκ). Από τότε έμεινε γνωστός ως ο μικρός πρίγκιπας.
Το 1708 στη μάχη του ποταμού Μπερεζίνα προσπάθησε να προφυλάξει τον Κάρολο ΙΒ΄ από σφαίρες, όμως τραυματίστηκε. Ανάρρωσε έγκαιρα και έτσι συμμετείχε στη μάχη του Χολοβτσύν. Αργότερα έγινε συνταγματάρχης των Δραγόνων του Μπούχβαλτ.
Στο μάχη του Πολτάβα αιχμαλωτίστηκε από τους Ρώσους· ελευθερώθηκε σύντομα, αλλά κατά την επιστροφή απεβίωσε στο Ντούμπνο της Βολυνίας. Ο βασιλιάς πένθησε πολύ την απώλεια του καλύτερου και πιο έμπιστου φίλου του. Η καρδιά του τάφηκε στο ναό του Αγ. Γκουμπέρτου στο Άνσμπαχ.
Πηγές
Klaus Graf: 3.1.1 Heinrich, in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, pp. 123–124
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Τουρ (Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας)
Το Τουρ (πολωνικά: Tur, Thure) είναι χωριό του Πόβιατ Νάκουο, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα βόρεια του Σούμπιν, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νάκουο ναντ Νοτέτσια και 19 χιλιόμετρα δυτικά του Μπίντγκοστς. Ο πληθυσμός του είναι 1.040 κάτοικοι.
Ιστορία
Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του χωριού προέρχεται από το 1337, όταν ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας που κυβερνούσε ο Οίκος των Πιαστ. Το Τουρ ήταν ένα ιδιωτικό χωριό Πολωνών ευγενών, διοικητικά τοποθετημένο στο Πόβιατ Κτσίνια, στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), το 1940, οι Γερμανοί έδιωξαν πολλές πολωνικές οικογένειες από το χωριό. Οι Πολωνοί εκτοπίστηκαν ως επί το πλείστον στο Κράι Κρακοβίας του Γενικού Κυβερνείου (γερμανοκρατούμενη κεντρική Πολωνία), ενώ τα σπίτια και τα αγροκτήματα τους παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Τον Δεκέμβριο του 1940, οι Γερμανοί μετέφεραν το στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου Stalag XXI-B για τους Συμμάχους αιχμαλώτους από το Σούμπιν στο Τουρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Ακάκι Σανίντζε
Ο Ακάκι Σανίτζε (აკაკი შანიძე, Νόγκα, Σαμτρέντια, Γεωργία, 26 Φεβρουαρίου 1887 - Τιφλίδα, Γεωργία, 29 Μαρτίου 1987) ήταν Γεωργιανός γλωσσολόγος και φιλόλογος.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Kutaisi το 1903. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης το 1913. Δίδαξε στο τμήμα της Αρμενικής και της Γεωργιανής γλώσσας στην Αγία Πετρούπολη. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Κρατικού Πανεπιστημίου της Τιφλίδας (1918), όπου αργότερα έγινε διευθυντής του τμήματος Αρμενικής γλώσσας (1918-1930), της Γεωργιανής γλώσσας (1919-1945) και της αρχαίας Γεωργιανής γλώσσας. Ήταν Διδάκτωρ Φιλολογικών Επιστημών (1920), Καθηγητής (1920). Ήταν ο πρώτος διδάκτωρ στο κρατικό πανεπιστήμιο της Τιφλίδας, και  τα έργα του στα γεωργιανά είναι τα πιο σημαντικά στη γλωσσολογία. Στη διάρκεια της καριέρας του εκπαίδευσε πολλούς Γεωργιανούς ιστορικούς και γλωσσολόγους. Έγινε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1939) και της Γεωργιανής Ακαδημίας Επιστημών (1941). Το 1937 εξελέγη μέλος του Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών της Πράγας. Το Ιούνιο του 1966 έγινε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Σίλλερ της Ιένας και το 1979 έγινε επίτιμο μέλος του Βρετανικού Συλλόγου Φιλολόγων. Κατά τα έτη 1948-1950 υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Γεωργιανής Ακαδημίας Επιστημών. Από το 1940 πολλές γενιές Γεωργιανών έχουν μάθει γεωργιανά μελετώντας τα βιβλία του Σανίντζε για τη Γεωργιανή γλώσσα και γραμματική. Έχει γράψει πάνω από 600 βιβλία, που αφορούν στη Γεωργιανή γλώσσα, τις διαλέκτους της Γεωργιανής γλώσσας, την ιστορία της Γεωργιανής γλώσσας. Ασχολήθηκε με τη σύνταξη λεξικού της Γεωργιανής γλώσσας.
Ο Σανίντζε αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης το 1909. Τα πολυάριθμα έργα του επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα των Γεωργιανών και των Καρτβελιανών γλωσσών τόσο στη Γεωργία όσο και στο εξωτερικό με την καθοδήγηση του Νορβηγού Καρτβελολόγου Χανς Βογκτ. Ασχολήθηκε επίσης με τη μελέτη της Καυκασιανής Αλβανικής γλώσσας, που είναι νεκρά γλώσσα πλέον. Επιπλέον μελέτησε αρχαίες Γεωργιανές επιγραφές και κείμενα.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, του απονεμήθηκαν:
Ο Σανίντζε πέθανε στις 29 Μαρτίου 1987 και ο τάφος του βρίσκεται στην είσοδο τριών κύριων κτηρίων του Πανεπιστημίου της Τυφλίδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Γεωργιανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Δωροθέα Μαρία της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
H Δωροθέα Μαρία (γερμ. Dorothea Marie von Sachsen-Gotta-Altenburg von Wettin, 22 Ιανουαρίου 1674 - 18 Απριλίου 1713) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και της Μαγδαληνής Σιβύλλας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Βάισενφελς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (19 Δεκεμβρίου 1615 - 24 Μαρτίου 1682) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ (1649-1682).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Βαρβάρας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ-Φρειδερίκου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1682 απεβίωσε στο Νόιενστατ επί του Κόχερ σε ηλικία 67 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Αύγουστος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1653 την Κλάρα-Αυγούστα των Γουέλφων, κόρη του Αυγούστου Β΄ δούκα του Μπράυνσβαϊκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Victoriabank
Η B.C. «Victoriabank» S.A. αποτελεί την πρώτη εμπορική τράπεζα της Μολδαβίας, με έτος ίδρυσης το 1989 και έδρα το Κισινάου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Μολδαβίας
Ψηλή Βρύση Αρκαδίας
Η Ψηλή Βρύση είναι ημιορεινό χωριό της Αρκαδίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 737 μέτρων, στις νοτιοανατολικές άκρες του οροπεδίου της Μαντίνειας. Τρεις συνοικίες σε τρεις λόφους σχηματίζουν τον οικισμό, ο πληθυσμός του οποίου είναι 56 κάτοικοι. Μέχρι το 1927 είχε την ονομασία Μάνεσι. Στις 30 Αυγούστου 1927 μετονομάστηκε σε «Ψηλή Ράχη», ενώ στις 20 Σεπτεμβρίου 1928 απέκτησε τη σημερινή του ονομασία.
Παραπομπές
κατηγορία:χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Rubber Soul
Rubber Soul είναι ο τίτλος του έκτου άλμπουμ του αγγλικού συγκροτήματος The Beatles. Κυκλοφόρησε 3 Δεκεμβρίου το 1965 και θεωρείται ένας από τους καλύτερους δίσκους του συγκροτήματος.
Δανάη Παππά
Η Δανάη Παππά (Αθήνα, 21 Αυγούστου 1996) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, χορεύτρια και επιχειρηματίας.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου του 1996 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε, ενώ κατάγεται από την Κέρκυρα, την Εύβοια και το Αγρίνιο. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό. Όταν τελείωσε το σχολείο έκανε σεμινάρια χορού και θεάτρου στο κέντρο χορού Broadway της Νεας Υόρκης για τρεις μήνες. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, ξεκίνησε να ασχολείται και με το modeling, κάνοντας κυρίως διαφημιστικά.
Τηλεόραση
Στις αρχές του 2017 έγινε γνωστό πως πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στην νέα σειρά της Βάνας Δημητρίου Το Τατουάζ, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Γεωργίου. Μέσω της σειράς έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός, έχοντας τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο της σειράς, αυτόν της Άννας Ραζή. Όπως δήλωσε η ίδια, δέχτηκε πρόταση για να περάσει από οντισιόν για τη σειρά μέσω instagram από τον Ανδρέα Γεωργίου:" Ο Ανδρέας Γεωργίου με ανακάλυψε μέσω του προφίλ μου στο Instagram. Μου έστειλε μήνυμα και με κάλεσε στην Κύπρο για οντισιόν. Το πρώτο πράγμα που με ρώτησε ήταν, αν είμαι ηθοποιός κι αν μένω στην Ελλάδα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν, αν είναι ο αληθινός Ανδρέας, γιατί κυκλοφορούν πολλά ψεύτικα προφίλ. Μετά από την έρευνα που έκανα και είδα, ότι πραγματικά είναι αληθινή η πρόταση που μου κάνει, προχωρήσαμε τη συνεργασία". Στη σειρά συμπρωταγωνίστησε μεταξύ άλλων για δύο σεζόν μαζί με τον Απόστολο Γκλέτσο, την Εβελίνα Παπούλια, τη Μυρτώ Αλικάκη και την Κοραλία Καράντη. Το 2018 και το 2019 συμμετείχε ως τραγουδίστρια στον ετήσιο θεσμό μόδας και τραγουδιού MadWalk - The Fashion Music Project, την πρώτη χρονιά συνεργαζόμενη με τον Αναστάσιο Ράμμο για την εταιρεία Noxema και τη δεύτερη, μαζί με τους Barrice, Christopher Vee και Natasha Kay για την σχεδιάστρια Celia Kritharioti.
Τον Μάιο του 2019 ανακοινώθηκε η συνέχεια της συνεργασίας της με τους συντελεστές του Τατουάζ στη νέα σειρά του ΣΚΑΪ, 8 Λέξεις. Εκεί είχε το ρόλο της Ρωξάνης Δημοπούλου, έναν από τους βασικούς της σειράς. Τον Ιούνιο του 2020 ανακοίνωσε την αποχώρηση της από τη σειρά ολοκληρώνοντας την παρουσία της στις αρχές του δεύτερου κύκλου, τον Οκτώβριου του ίδιου έτους, κι έπειτα από 250 επεισόδια. Τον Μάιο του 2021 επέστρεψε τηλεοπτικά κάνοντας μία guest εμφάνιση στο επεισόδιο "Περί γάμου" της κωμικής σειράς της ΕΡΤ1, Η τούρτα της μαμάς των Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου. Τη σεζόν 2022- 2024 σειρά Σασμός, στο  ALPHA, ρόλο της Θεοδώρας Αγγελάκη.
Κινηματογράφος
Το 2016 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη με ένα μικρό ρόλο στην κωμωδία The Bachelor. Το 2018 εμφανίστηκε στο δράμα αμερικανικής παραγωγής With a kiss I die. Το 2020 ανακοινώθηκε πως πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στην κωμωδία του Στράτου Μαρκίδη I Love Karditsa 2.
Επιχειρηματικότητα
Το 2021, δημιούργησε ένα e-shop, στο οποίο πουλάει διακοσμητικά κεριά με την επωνυμία Ensay Candles.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Παναθηναϊκός αμφορέας (Βρετανικό Μουσείο αρ. 604)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου αγγείων 640 (αρ. καταλόγου GR 1866.4-25.248), είναι αρχαιολογικό εύρημα του 1866 από την Ταύχειρα της Κυρηναϊκής, στην σημερινή Λιβύη.
Ερμηνεία
Ο αμφορέας είναι έπαθλο των Παναθηναίων, όπως υποδεικνύει η επιγραφή «Των Αθήνεθεν Άθλον», δηλαδή της κρατικής σφραγίδας που εξασφάλιζε το γνήσιο του αγγείου, σε αντίθεση με τα αντίγραφα που ήταν πολύ δημοφιλή, χωρίς όμως την επιγραφή αυτή.
Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας είναι έργο του Κίττου, και τοποθετείται στο 367 π.Χ., το έτος του άρχοντα Πολύζηλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο 367 Κατηγορία:Αρχαία Λιβύη Κατηγορία:Παγκράτιο
Εξέγερση των μισθοφόρων
Η Εξέγερση των Μισθοφόρων, αναφέρεται και ως Πόλεμος των Μισθοφόρων, είναι εξέγερση που οργανώθηκε από μισθοφόρους του καρχηδονιακού στρατού μετά τη λήξη του Α΄ Καρχηδονιακού πολέμου (264-241 π.Χ.), στον οποίο οι Καρχηδόνιοι ηττήθηκαν. Διήρκεσε τρία χρόνια και τέσσερις μήνες, από το φθινόπωρο 241 έως το τέλος 238 π.Χ. ή αρχές του 237 π.Χ. και τελείωσε με την ήττα των μισθοφόρων.
Η εξέγερση έλαβε χώρα αμέσως μετά την ειρήνη που συνήφθη ανάμεσα στην Καρχηδόνα και τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Υποστηριζόμενη από εξεγέρσεις αφρικανικών πληθυσμών που εξεγέρθηκαν κατά της καρχηδονιακής κυριαρχίας, έλαβε μεγάλες διαστάσεις.
Ιστορικό
Ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος έληξε με συντριπτική ήττα των Καρχηδονίων που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τον έλεγχο της Σικελίας και των Αιολίδων Νήσων και περισσότερα από 500 πλοία. Σημαντικό ρόλο στην ήττα τους έπαιξε η αδυναμία των μελών της Καρχηδονιακής ολιγαρχίας να αντιμετωπίσουν το υπέρογκο κόστος της σύγκρουσης. Η ειρήνη του 241 π.Χ. μετά από συγκρούσεις επί 23 χρόνια, είχε υψηλό τίμημα για την Καρχηδόνα, καταβολή πολεμικής αποζημίωσης στη Ρώμη και σοβαρή οικονομική κρίση καθώς τα ταμεία του κράτους άδεια. Η εξέγερση προήλθε αρχικά από το γεγονός ότι οι μισθοφόροι, περίπου 20.000 άνδρες διαφόρων εθνικοτήτων, που είχαν υπηρετήσει κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, δεν έλαβαν τη συμφωνημένη αμοιβή τους. Οι αρχές της Καρχηδόνας αμφιταλαντεύονταν. Όταν φάνηκε ότι είχε επιτευχθεί συμβιβασμός, ο στρατός ξέσπασε σε πλήρη ανταρσία υπό την ηγεσία του απελεύθερου δούλου Σπένδιου και του Μάθου. Η ένταση κλιμακώθηκε και οδήγησε σε ανοιχτή σύγκρουση αυτούς που πριν λίγο είχαν πολεμήσει μαζί στη Σικελία κατά των Ρωμαίων. Στους εξεγερμένους προστέθηκε και δυσαρεστημένο τμήμα του πληθυσμού της Καρχηδόνας, γεγονός που έδωσε στη σύγκρουση τον χαρακτήρα εμφυλίου πολέμου. Αν και η αιτία της εξέγερσης αρχικά προήλθε από τη μη καταβολή των μισθών των μισθοφόρων, στη συνέχεια, και καθώς συμμετείχαν και αφρικανικοί πληθυσμοί που εξεγέρθηκαν κατά του καρχηδονιακού ζυγού, προστέθηκαν και άλλες πιο πολιτικές διεκδικήσεις που σχετίζονταν με το ζήτημα της καρχηδονιακής κυριαρχίας στους πληθυσμούς της περιοχής. Μετά τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν και από τις δύο πλευρές από τους εμπόλεμους, ο πόλεμος σκληρύνθηκε. Περιγράφεται ως «ανελέητος» στις Ιστορίες του Πολύβιου, τη μόνη μας πηγή σχετικά με το θέμα: οι φρικαλεότητες ξεπέρασαν κατά πολύ αυτές που είχαν διαπραχθεί μέχρι τότε και τα έθιμα του πολέμου παραβιάσθηκαν. Ο Αμίλκας, έμπειρος στρατηγός από τις εκστρατείες στη Σικελία, τελικά νίκησε τους επαναστάτες το 237 π.Χ. Τον 19ο αιώνα, το γεγονός γνώρισε μεγάλη απήχηση, καθώς η εξέγερση των μισθοφόρων χρησίμευσε ως ιστορικό πλαίσιο για το μυθιστόρημα του Γκυστάβ Φλωμπέρ Σαλαμπό (1862), επηρεασμένο από τον οριενταλισμό του 19ου αιώνα: η αφήγηση του Φλωμπέρ είναι μια φανταστική μυθοπλασία, ωστόσο ο συγγραφέας παραμένει πιστός στην απεικόνιση των ιστορικών γεγονότων όπως τα περιέγραψε ο Πολύβιος, στο έργο του οποίου βασίστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες καρχηδονιακού στρατού Κατηγορία:Πόλεμοι μισθοφορικού στρατού
Αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας
Το ρωσικό αμυντικό-βιομηχανικό συγκρότημα αποτελείται δομικά από τις ακόλουθες βιομηχανίες :
Oι πέντε μεγαλύτεροι εξαγωγείς όπλων τη χρονική περίοδο 2016-2020, ήταν οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Γαλλία, η Γερμανία και η Κίνα. Μαζί, αντιπροσώπευαν το 76% του συνολικού όγκου εξαγωγών όπλων κατά την περίοδο αυτή.
Δημοφιλή προϊόντα
Το 2015, τα ρωσικά αμυντικά προϊόντα με τις καλύτερες πωλήσεις στη διεθνή αγορά ήταν τα αεροσκάφη (46%), τα συστήματα αεροπορικής άμυνας (22%), τα συστήματα επίγειων όπλων (18%) και τα ναυτικά συστήματα (10%). Στον τομέα των αερομεταφορών, η Rosoboronexport, η οποία είναι η μόνη κρατική εταιρεία που ως ενδιάμεσος φορέας αναλαμβάνει τις εξαγωγές του 85-90% των αμυντικών προϊόντων στη Ρωσία, θεωρεί τα αεροσκάφη μάχης ως τα «βασικά στοιχεία» των στρατιωτικών εξαγωγών: μαχητικά αεροσκάφη Sukhoi και MiG μαζί με εξοπλισμό που παράγεται από τα ρωσικά ελικόπτερα φημισμένα στις διεθνείς αγορές. Τα αντιπυραυλικά και αντιαεροπορικά συστήματα άμυνας S-300, S-400 και Pantsir S-1 και οι παραλλαγές τους αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο της διεθνούς αγοράς και έχουν μεγάλη ζήτηση σε περιοχές που βρίσκονται υπό την αμερικανική ασπίδα THAAD. Όσον αφορά στα συστήματα επίγειων όπλων, τα κύρια άρματα μάχης T-90 έχουν παγκόσμια απήχηση.
Βασικοί πελάτες
Η πελατεία των ρωσικών αμυντικών προϊόντων προέρχεται από τη γεωστρατηγική κληρονομία της ΕΣΣΔ και από τις απαγορεύσεις των ΗΠΑ. Η Rosoboronexport έχει επωφελείς σχέσεις με περισσότερες από 116 χώρες και ο ρωσικός στρατιωτικός εξοπλισμός μπορεί να βρεθεί σε περισσότερες από 100 χώρες. Το 2012-2016, η Ρωσία υπήρξε ο βασικός προμηθευτής σε διάφορες χώρες, όπως η Ινδία, η οποία έλαβε το 68% του αμυντικού της εξοπλισμού από τη Ρωσία, η Κίνα, η οποία έλαβε το 57%, η Αλγερία το 60%, το Βιετνάμ το 88%, η Βενεζουέλα το 74%, το Αζερμπαϊτζάν το 69% και το Καζακστάν το 76%. Οι ρωσικές εξαγωγές είναι επωφελείς κυρίως σε περιοχές όπου η ζήτηση είναι ισχυρή: το 2012-2016, το 53% των εξαγωγών της χώρας πήγε στην ασιατική αγορά.
Αν και το ισχυρό όπλο της Ρωσίας είναι να διατηρεί παραδοσιακούς δεσμούς με πελάτες αντί να αποκτά νέους στρατηγικούς πελάτες, τα τελευταία χρόνια η χώρα έχει δείξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον να αυξήσει την παρουσία της στις διεθνείς αγορές και να κερδίσει μερίδια αγοράς στην Ασία, στην Αφρική και στη Νότια Αμερική, εν μέρει ως αποτέλεσμα από τον αντίκτυπο των οικονομικών κυρώσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.
Παραπομπές
Ρωσια Κατηγορία:Βιομηχανία στη Ρωσία Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας
Γιοσινόρι Κιτάσε
Ο Γιοσινόρι Κιτάσε (北瀬 佳範, Χέπμπορν: Kitase Yoshinori, 23 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Ιάπωνας σκηνοθέτης και παραγωγός βιντεοπαιχνιδιών που εργάζεται στην εταιρία Square Enix. Είναι γνωστός ως ο σκηνοθέτης των βιντεοπαιχνιδιών Final Fantasy VI (1994), Chrono Trigger (1995), Final Fantasy VII (1997), Final Fantasy VIII (1999) και Final Fantasy X (2001), και παραγωγός των Final Fantasy X και Final Fantasy XIII. Είναι Εταιρικό Στέλεχος της Square Enix, Επικεφαλής του Business Division 1 αλλά και μέλος του Final Fantasy Committee, που έχει την αρμοδιότητα να κρατά την αρμονία στις κυκλοφορίες και στο περιεχόμενο του franchise.
Βιογραφία
thumb|αριστερά|Ο Γιοσινόρι Κιτάσε (δεξιά) και ο καλλιτεχνικός διευθυντής [[Ισάμου Καμικοκούριο (αριστερά) στην εκδήλωση έναρξης της HMV για το Final Fantasy XIII στο Λονδίνο, το Μάρτιο του 2010.]]
Ο Κιτάσε γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1966 στην Ιαπωνία. Τον Ιούλιο του 1978 και όντας 12 ετών, ο είδε την ταινία Ο Πόλεμος των Άστρων για πρώτη φορά και ενθουσιάστηκε πολύ με αυτή. Αργότερα, παρακολούθησε ένα βίντεο για το πως γυρίστηκε και άρχισε να ενδιαφέρεται για την διαδικασία της δημιουργίας στην κινηματογραφική βιομηχανία. Αποφάσισε να φοιτήσει στο Nihon University College of Art, και σπούδασε συγγραφή σεναρίων και δημιουργία ταινιών. Αν και τον ευχαριστούσε η κινηματογράφηση, έδειξε πολύ μεγαλύτερο πάθος για την επεξεργασία μετά την παραγωγή. Ένιωθε ότι αυτό του επέτρεπε να δίνει στα αποσπάσματα ένα εντελώς νέο νόημα, και να επικαλείται τα συναισθήματα των θεατών. Ένα χρόνο μετά την αποφοίτησή του, ο Κιτάσε εργάστηκε σε ένα μικρό animation σχεδίων, που έβγαζε τηλεοπτικά προγράμματα και διαφημίσεις σε μορφή κινουμένων σχεδίων.
Όταν έπαιξε Final Fantasy για πρώτη φορά, σκέφτηκε μια αλλαγή στη βιομηχανία παιχνιδιών, καθώς ένιωσε ότι είχε προοπτικές, όσον αφορά το animation και τη αφήγηση. Παρ' ότι δεν είχε γνώση ανάπτυξης λογισμικού, έκανε αίτηση στην εταιρία που ανέπτυξε το παιχνίδι, τη Square, και προσλήφθηκε το 1990. Τα επόμενα 10 χρόνια κέρδισε εμπειρία ως "κειμενογράφος γεγονότων", αλλά και διευθύνοντας τις εκφράσεις και τις κινήσεις των χαρακτήρων, ενώ επίσης ρυθμίζοντας το συγχρονισμό και τις μεταβάσεις της μουσικής. Ο ίδιος έχει συγκρίνει αυτή τη δουλειά με τη σκηνοθεσία ηθοποιών ταινιών.
Ντινχάτα
Η Ντινχάτα (βεγγαλικά: দিনহাটা) είναι έδρα της υποδιαίρεσης Ντινχάτα και δήμος στην επαρχία Κουτς Μπιχάρ στην πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης, στην Ινδία.
Γιοσινόρι Κιτάσε
Βιογραφία
Όταν πολλοί παίκτες ανταποκρίθηκαν στον επιστημονικής φαντασίας κόσμο του Final Fantasy VII και του Final Fantasy VIII, ζητώντας έναν "απλό κόσμο φαντασίας", ο Κιτάσε προσπάθησε να διευρύνει την νόημα της λέξης "φαντασία" πέρα από αυτό μιας μεσαιωνικής ευρωπαϊκής περιοχής. Αυτό ώθησε το υπόβαθρο του Final Fantasy X να είναι η νοτιοανατολική Ασία. Ο Κιτάσε έχει αναφερθεί στο Final Fantasy VII και τον πρωταγωνιστή του, Cloud Strife, ως το αγαπημένο του βιντεοπαιχνίδι και χαρακτήρα βιντεοπαιχνιδιού, αντίστοιχα. Επίσης, έχει δηλώσει σε συνέντευξή του, ότι λατρεύει τα βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου.
Ντινχάτα
Γεωγραφία
Η Ντινχάτα βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 26.13°Β 89.47°Α. Έχει μέσο υψόμετρων 36 μέτρων.
Γιοσινόρι Κιτάσε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Final Fantasy Κατηγορία:Square Enix Κατηγορία:Ιάπωνες σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ιάπωνες παραγωγοί βιντεοπαιχνιδιών
Ντινχάτα
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την ινδική απογραφή του 2011, Η Ντινχάτα είχε πληθυσμό 36.124 κατοίκων. Οι άντρες αποτελούν το 50.78% του πληθυσμού και οι γυναίκες αποτελούν το 49.22%. Η Ντινχάτα έχει μέσο ποσοστό αλφαβητισμού 91.61%, υψηλότερο από το μέσο όρο 76.26% όλης της χώρας. Ο αλφαβητισμός στους άνδρες είναι 94.53% και στις γυναίκες είναι 88.62%. Στη Ντινχάτα, το 7.88% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών.
Πολιτική
Η Ντινχάτα έχει μια αξιοσημείωτη πολιτική ιστορία. Ο Χοσσαΐν Μοχαμμάντ Ερσάντ, πρώην Πρόεδρος του Μπαγκλαντές, είχε σπουδάσει στο γυμνάσιο της Ντινχάτα. Ο γιος του γεννήθηκε στη Ντινχάτα και μερικοί από τους συγγενείς του ζουν εκεί σήμερα. Ο Καμάλ Γκούχα, μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης του Μπλοκ Μπροστά, πρώην υπουργός γεωργίας της κυβέρνησης της Δυτικής Βεγγάλης, καταγόταν από τη Ντινχάτα.
Ο δήμος Ντινχάτα διαιρείται σε 16 διαμερίσματα.
Άλλες πληροφορίες
Ένας περιφερειακός σταθμός του Κεντρικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καπνό βρίσκεται στην πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Τάγμα του Χαμόγελου
Το Τάγμα του Χαμόγελου (πολωνικά: Order Uśmiechu) είναι ένα διεθνές βραβείο που δίνεται από παιδιά σε ενήλικες, οι οποίοι διακρίνονται για την αγάπη, τη φροντίδα και τη βοήθεια για τα παιδιά.
Ιστορία
μικρογραφία| Μουσείο του Τάγματος του Χαμόγελου. Το Τάγμα του Χαμόγελου δημιουργήθηκε το 1968 από το πολωνικό περιοδικό Kurier Polski, εμπνευσμένο από τη Βάντα Χοτόμσκα. Το 1979 (το οποίο ανακοινώθηκε από την UNESCO ως Διεθνές Έτος του Παιδιού) ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Κουρτ Βάλντχαϊμ αναγνώρισε επίσημα το Τάγμα. Από τότε, το Τάγμα του Χαμόγελου έγινε ένα διεθνές τάγμα.
Το 1996, στη Ράμπκα-Ζντρούι, ιδρύθηκε το Μουσείο του Τάγματος του Χαμόγελου με βάση το οικογενειακό πάρκο γνωστό ως «Rabkoland». Αφού είχε δοθεί στην περιοχή το επίσημο καθεστώς της «Πόλης των Παιδιών όλου του Κόσμου», προτάθηκε μια πρωτοβουλία για το άνοιγμα ενός μόνιμου Πολωνικού Χωριού του Άγιου Βασίλη, το οποίο θα δέχεται επιστολές που απευθύνονται στον Άγιο Βασίλη από παιδιά σε όλη την Πολωνία.
Το 2003, πραγματοποιήθηκε ένας Διεθνής Χάρτης της συνάντησης του Τάγματος του Χαμόγελου έξω από τα κεντρικά γραφεία του Βρότσουαφ στην Σφιντνίτσα, όπου ιδρύθηκε το Κέντρο Φιλίας Παιδιού. Η Σφιντνίτσα είχε επίσημα τίτλο «Πρωτεύουσα των Παιδικών Ονείρων» και η 21η Σεπτεμβρίου 2003, ανακηρύχθηκε η Ημέρα των Παιδιών του Τάγματος του Χαμόγελου.
Σχέδιο
Η τηλεοπτική σειρά της Χοτόμσκα Jacek i Agatka (Γιάτσεκ και Αγκάτκα), ανακοίνωσε διαγωνισμό για την υποβολή σχεδίου για το Τάγμα του Χαμόγελου. Το λογότυπο του βραβείου δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε από ένα εννιάχρονο κορίτσι από το Γκουουχοουάζι, την Έβα Χρόμπακ. Χρησιμοποιώντας ένα πιάτο ως πρότυπο, ζωγράφισε έναν ήλιο και πρόσθεσε άνισες ακτίνες φωτός. Το σχέδιο, ένα από τα 45.000 που είχαν υποβληθεί, επιλέχθηκε από τον Σίμον Κομπιλίνσκι, ο οποίος το επεξεργάστηκε στην τρέχουσα μορφή του.
Υποψηφιότητα
Όλοι οι υποψήφιοι για το Τάγμα του Χαμόγελου πρέπει να ορίζονται από παιδιά. Οι υποψηφιότητες μπορούν να προέρχονται από ένα μόνο παιδί ή συλλογικά από πολλά παιδιά. Οι υποψηφιότητες μπορούν να υποβληθούν από όλο τον κόσμο. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι άτομα με εξαιρετική αγάπη και να εργάζονται για τα παιδιά. Οι υποψηφιότητες πρέπει να αποστέλλονται στο Διεθνές Χάρτη του Τάγματος του Χαμόγελου (ΔΧΤΧ). Στη συνέχεια, οι υποψήφιοι επιλέγονται να γίνουν Βραβευμένοι από τον Χάρτη.
Το Τάγμα απονέμεται δύο φορές το χρόνο: την άνοιξη και το φθινόπωρο. Οι νικητές του Τάγματος του Χαμόγελου περιλαμβάνουν τώρα περίπου 1000 άτομα από σχεδόν 50 χώρες (μέχρι τον Απρίλιο του 2016).
Παρασημοφόρηση
Το μετάλλιο - το οποίο είναι ένα σήμα που παρουσιάζει έναν χαμογελαστό ήλιο - απονέμεται στη Βαρσοβία της Πολωνίας από το Διεθνές Χάρτη του Τάγματος του Χαμόγελου. Υπάρχει μια ειδική διαδικασία της παρασημοφόρησης. Σε ειδικές περιπτώσεις η παρασημοφόρηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί εκτός της Πολωνίας, στη χώρα του βραβευμένου. Το δικαίωμα χρήσης του τίτλου του «Ιππότη του Τάγματος του Χαμόγελου» είναι εγγυημένο μόνο σε όσους ήταν παρασημοφορημένοι σε επίσημη τελετή που διοργανώθηκε από τον Χάρτη.
Παραδοσιακά, αφού απονεμηθεί με το μετάλλιο, κάθε παραλήπτης πρέπει να πιει ένα ποτήρι ή ένα φλιτζάνι χυμό λεμονιού ενώ χαμογελά καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.
Διεθνής Χάρτης
Αν και τα περισσότερα από τα 59 μέλη του Χάρτη είναι πολωνικής καταγωγής, περιλαμβάνει εκπροσώπους από άλλες χώρες, όπως η Αργεντινή, η Αρμενία, η Αυστραλία, το Αζερμπαϊτζάν, η Λευκορωσία, το Βέλγιο, ο Καναδάς, η Τσεχία, η Γαλλία, η Γεωργία, η Γερμανία, η Ουγγαρία, το Ιράν, το Ισραήλ, η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Λιθουανία, η Ρουμανία, η Ρωσία, η Σερβία, το Σουδάν, η Τυνησία, η Ουκρανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις 16 Νοεμβρίου 1992, ο Διεθνής Χάρτης του Τάγματος του Χαμόγελου καταχωρήθηκε επίσημα στην Πολωνία ως ένωση.
Νικητές
Μερικοί αξιοσημείωτοι Ιππότες που έλαβαν το Τάγμα του Χαμόγελου περιλαμβάνουν τους:
Ο νεότερος Ιππότης που έλαβε ποτέ το Τάγμα του Χαμόγελου είναι η Μαλάλα Γιουσαφζάι, η οποία έλαβε το τάγμα το 2016, σε ηλικία τότε 19 ετών. Η γηραιότερη ήταν η Ιρένα Σέντλερ το 2007, σε ηλικία 97 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις Κατηγορία:Πολωνικά βραβεία
Τίχον Τσερνιάγιεφ
Ο Τίχον Σεργκίιοβιτς Τσερνιάγιεφ (Тихон Сергійович Черняєв, γενν. 1 Μαρτίου 2010) είναι Ουκρανός σκακιστής και παιδί - θαύμα.
Σκακιστική καριέρα
Τον Φεβρουάριο του 2017, σε ηλικία 6 ετών, ο Τσερνιάγιεφ εμφανίστηκε σε ένα τηλεοπτικό κανάλι της Ουκρανίας καθώς συμμετείχε σε ένα παιχνίδι σιμουλτανέ που έληξε 4–0 υπέρ του.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, σε ηλικία 7 ετών, πέτυχε σκορ 50% στο ουκρανικό πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών.
Στις 28 Μαΐου 2018, σε ηλικία 8 ετών και 88 ημερών, έγινε ο νεότερος παίκτης που νίκησε διεθνή μαιτρ σε παρτίδα τυπικού τουρνουά. Αυτό συνέβη στον 9ο γύρο στο Πρωτάθλημα Ομάδων Ουκρανίας στο Τσορνομόρσκ, στην περιφέρεια της Οδησσού, όταν ο Τσερνιάγιεφ νίκησε τον IM Αλεξέι Μέιλι (αξιολόγηση FIDE, 2355 εκείνη την εποχή) Το προηγούμενο ρεκόρ, το οποίο κατείχε ο Αγουόντερ Λιανγκ, καταρρίφθηκε κατά 30 ημέρες.
Τον Ιούνιο του 2018, σε ηλικία 8 ετών και 4 μηνών, ο Τσερνιάγιεφ συμμετείχε στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα FIDE Cadet ράπιντ και μπλιτζ στο Μινσκ. Ενώ είχε τη δυνατότητα να αγωνιστεί στο τμήμα κάτω των 8 ετών, επέλεξε να αγωνιστεί στην κατηγορία κάτω των 10 ετών τόσο στο ράπιντ, όσο και στο μπλιτζ. Ο Τσερνιάγιεφ ξεκίνησε ως ο κορυφαίος εκ των συμμετεχόντων, με 235 πόντους παραπάνω στο ράπιντ κάτω των 10 ετών και με 223 πόντους μπλιτζ κάτω των 10 ετών. Κέρδισε και τις δύο διοργανώσεις καθώς και δύο τίτλους παγκοσμίου πρωταθλητή, που αναγνωρίστηκε από τη FIDE.
Βελονάδο Ρεθύμνου
Το Βελονάδο (επίσημο: το Βελονάδον) είναι ημιορεινό χωριό της Κοινότητας Μούντρου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης με υψόμετρο 380 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Βελονάδο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων σε απόσταση 30 χλμ. ΝΔ. από την πόλη του Ρεθύμνου (μέσω Πύργου) και 8 χλμ. ΝΑ. από την Αργυρούπολη. Η περιοχή που είναι κτισμένο το χωριό χαρακτηρίζεται από τους γύρω λόφους και τα φαράγγια που σχηματίζονται ανάμεσά τους. Δυτικά συνορεύει με το Βιλάνδρέδο, από το οποίο χωρίζεται με το ομώνυμο φαράγγι και βορειοανατολικά με τον Μούντρο από τον οποίο χωρίζεται με το "Μουνδριανό φαράγγι". Τα δύο αυτά φαράγγια (Βιλαδένδρου ή Βελονάδο και Μουνδριανό) αναφέρονται από τους ντόπιους ως "Κολλητά" εξ΄ αιτίας της μικρής απόστασης που έχουν μεταξύ τους, χωρίζονται από τον λόφο Νήσιανη και ενώνονται δίπλα στον οικισμό Κάτω Πόρος. Η φυσική ομορφιά και το περιβάλλον της περιοχής προσφέρονται για πεζοπορικές διαδρομές. Η διαδρομή Αργυρούπολη - Μούνδρος - Αγκουσελιανά αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 και περνάει μέσα από το Βελονάδο.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρολιθίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Μούντρο αποτελούν την τοπική κοινότητα Μούντρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 88 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Μαγδαληνή Αυγούστα του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Καρόλου του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Βάισενφελς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1696 τον Φρειδερίκο Β΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Στανίσουαφ Κάνια
Ο Στανίσουαφ Κάνια (πολωνικά: Stanisław Kania) (8 Μαρτίου 1927 – 3 Μαρτίου 2020) ήταν Πολωνός κομμουνιστής πολιτικός.