cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
AltaVista
Το AltaVista ήταν μια μηχανή αναζήτησης στο Web που δημιουργήθηκε το 1995. Έγινε μία από τις πιο χρησιμοποιημένες πρώτες μηχανές αναζήτησης, αλλά έχασε έδαφος από την Google και αγοράστηκε από την Yahoo! το 2003, η οποία διατήρησε το εμπορικό σήμα, αλλά βάσισε όλες τις αναζητήσεις του AltaVista στη δική της μηχανή αναζήτησης. Στις 8 Ιουλίου του 2013, η υπηρεσία έκλεισε από τη Yahoo! και από τότε, το domain (όνομα τομέα) έχει ανακατευθυνθεί στον ιστότοπο αναζήτησης]] της Yahoo!.
Οι απαρχές
Το AltaVista δημιουργήθηκε από ερευνητές του Εργαστηρίου Δικτυακών Συστημάτων της Digital Equipment Corporation και του Western Research Laboratory, οι οποίοι προσπαθούσαν να παρέχουν υπηρεσίες για να διευκολύνουν την εύρεση αρχείων στο δημόσιο δίκτυο. Ο Paul Flaherty πρότεινε την αρχική ιδέα, μαζί με τους Louis Monier και Michael Burrows, οι οποίοι έγραψαν το Web crawler και το indexer, αντίστοιχα. Το όνομα "AltaVista" επιλέχθηκε σε σχέση με το περιβάλλον της εταιρείας τους στο Palo Alto της Καλιφόρνια. Το AltaVista ξεκίνησε δημόσια ως μηχανή αναζήτησης στο Διαδίκτυο στις 15 Δεκεμβρίου του 1995 στο altavista.digital.com.
Κατά την έναρξη, η υπηρεσία είχε δύο καινοτομίες που την έβαλαν μπροστά από άλλες μηχανές αναζήτησης που ήταν διαθέσιμες εκείνη την περίοδο: χρησιμοποιούσε ένα γρήγορο, πολυ-νηματικό (multi-threaded) crawler (Scooter) που μπορούσε να καλύψει πολλές περισσότερες ιστοσελίδες από αυτές που θεωρούνταν ότι υπήρχαν εκείνη την εποχή και είχε αποτελεσματική back-end αναζήτηση, τρέχοντας σε προηγμένο υλικό.
Ξεκινώντας από το 1998, χρησιμοποιούσε 20 μηχανές πολλαπλών επεξεργαστών με τον επεξεργαστή Alpha 64-bit της DEC. Μαζί, οι μηχανές υποστήριξης είχαν 130 GB μνήμης RAM και 500 GB χώρο σκληρού δίσκου και λάμβαναν 13 εκατομμύρια αιτήματα καθημερινά. Αυτό κατέστησε το AltaVista την πρώτη πλήρους κειμένου βάση δεδομένων με δυνατότητα αναζήτησης ενός μεγάλου μέρους του Παγκόσμιου Ιστού. Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα του AltaVista ήταν η μινιμαλιστική διεπαφή του, η οποία χάθηκε όταν έγινε δικτυακή πύλη (Web portal), αλλά ανακτήθηκε ξανά όταν επικέντρωσε τις προσπάθειές του στη λειτουργία αναζήτησης. Επέτρεπε επίσης στον χρήστη να περιορίσει τα αποτελέσματα αναζήτησης από έναν domain, μειώνοντας την πιθανότητα πολλαπλών αποτελεσμάτων από την ίδια πηγή.
Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από τον crawler, οι εργαζόμενοι του AltaVista, μαζί με άλλους από την IBM και την Compaq, ήταν οι πρώτοι που ανέλυσαν τη δύναμη των συνδέσεων μέσα στο εκκολαπτόμενο World Wide Web με μία σημαντική μελέτη το 2000.
Επιχειρηματικές συναλλαγές
Το 1996, το AltaVista έγινε ο αποκλειστικός πάροχος των αποτελεσμάτων αναζήτησης για την Yahoo!. Το 1998, η Digital πουλήθηκε στην Compaq και το 1999, η Compaq επανασχεδίασε το AltaVista ως Web portal, ελπίζοντας να ανταγωνιστεί την Yahoo!. Υπό τον διευθύνων σύμβουλο Rod Schrock, το AltaVista εγκατέλειψε την βελτιωμένη σελίδα αναζήτησης και επικεντρώθηκε στην προσθήκη χαρακτηριστικών όπως οι αγορές και το δωρεάν ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail). Τον Ιούνιο του 1998, η Compaq πλήρωσε την AltaVista Technology Incorporated ("ATI") $3.3 εκατομμύρια για το όνομα τομέα (domain name)  altavista.com – ο Τζακ Μάρσαλ, συνιδρυτής της ATI, είχε καταχωρήσει το όνομα, το 1994.
Τον Ιούνιο του 1999, η Compaq πούλησε την πλειοψηφία των μετοχών της από το AltaVista στην CMGI, εταιρεία επενδύσεων στο Διαδίκτυο. Η CMGI αιτήθηκε η αρχική δημόσια προσφορά (IPO) για την AltaVista να πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο του 2000, αλλά όταν κατέρρευσε η φούσκα του Διαδικτύου, ακυρώθηκε η IPO. Εν τω μεταξύ, κατέστη σαφές ότι η στρατηγική του Web portal του AltaVista ήταν ανεπιτυχής και η υπηρεσία αναζήτησης άρχισε να χάνει μερίδιο της αγοράς, ειδικά από την Google. Μετά από μια σειρά απολύσεων και αρκετές διαχειριστικές αλλαγές, η AltaVista σταδιακά έριξε τα χαρακτηριστικά πύλης (portal) της και επικεντρώθηκε ξανά στην αναζήτηση. Μέχρι το 2002, το AltaVista βελτίωσε την ποιότητα και τη φρεσκάδα των αποτελεσμάτων του και επανασχεδίασε τη διεπαφή χρήστη.
Το Φεβρουάριο του 2003, το AltaVista αγοράστηκε από την Overture Services, Inc. [15] [./AltaVista#cite_note-15 [15]  ] Τον Ιούλιο του 2003, η Overture εξαγοράστηκε από την Yahoo!.
Το Δεκέμβριο του 2010, ένας υπάλληλος της Yahoo! διέρρευσε διαφάνειες PowerPoint που έδειχναν ότι η μηχανή αναζήτησης θα κλείσει ως μέρος μιας ενοποίησης με την Yahoo!. Το Μάιο του 2011, η διακοπή λειτουργίας ξεκίνησε, και όλα τα αποτελέσματα άρχισαν να επιστρέφονται σε μια σελίδα Yahoo!.
Δωρεάν υπηρεσίες
Το AltaVista παρείχε την εφαρμογή Babel Fish, μια εφαρμογή μηχανικής μετάφρασης στο Web που μεταφράζει κείμενο ή ιστοσελίδες από μία σειρά από διάφορες γλώσσες σε μια άλλη. Αργότερα αντικαταστάθηκε από το Yahoo! Babel Fish και τώρα ανακατευθύνεται στην υπηρεσία μετάφρασης του Bing. Παρείχαν επίσης δωρεάν ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Διαδικτύου Κατηγορία:Μηχανές αναζήτησης
Έντι Ταβάρες
Ο Ουόλτερ Σάμουελ Έντι Ταβάρες ντα Βέιγκα (Μάιο, 22 Μαρτίου 1992) είναι επαγγελματίας, διεθνής καλαθοσφαιριστής από το Πράσινο Ακρωτήριο. Με ύψος 2.21 μ. αγωνίζεται ως σέντερ για τη Ρεάλ Μαδρίτης (καλαθοσφαίριση) του Πρωταθλήματος Ισπανίας και της Ευρωλίγκα. Επιλέχθηκε με την 43η γενική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2014 από τους Ατλάντα Χοκς. Είναι βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης του Πρασίνου Ακρωτηρίου.
Αποτελεί ένα από τους κορυφαίους σέντερ της Ευρώπης, έχει επιλεγεί τέσσερις φορές στην καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκα, έχει αναδειχτεί τρεις φορές Καλύτερος Αμυντικός, μία φορά MVP του Φάιναλ Φορ και παράλληλα αποτελεί τον πρώτο μπλοκέρ στην ιστορία της διοργάνωσης.
Ισπανία
Από το 2009 έως το 2011, ο Ταβάρες έπαιξε για την ομάδα νέων της Γκραν Κανάρια στην 4η Κατηγορία της Ισπανίας. Το 2011, δόθηκε δανεικός στην ΟΜ Λα Πάλμα της 2ης κατηγορίας της Ισπανίας για την περίοδο 2011–12. Το 2012, επέστρεψε στη Γκραν Κανάρια και έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο Πρωτάθλημα Ισπανίας, στις 6 Ιανουαρίου 2013. Έπαιξε επίσης σε τρία παιχνίδια για την Λα Πάλμα την περίοδο 2012–13.
Στις 19 Ιουνίου 2014, ο Ταβάρες υπέγραψε εκ νέου με την Γκραν Κανάρια τριετές συμβόλαιο, ενώ εξακολουθούσε να είναι υποψήφιος για το ντραφτ του ΝΒΑ του 2014.
Στις 26 Ιουνίου 2014, ο Ταβάρες επιλέχθηκε με την 43η γενική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2014 από τους Ατλάντα Χοκς, και έγινε ο πρώτος παίκτης που γεννήθηκε στο Πράσινο Ακρωτήριο, ο οποίος επελέγη στο ντραφτ του ΝΒΑ. Στις 26 Αυγούστου 2014, ανακοινώθηκε ότι θα επέστρεφε στη Γκραν Κανάρια για την περίοδο 2014–15. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2014–15, αναδείχτηκε μέλος της Πρώτης Ομάδας του EuroCup.
Ατλάντα Χοκς
Στις 6 Ιουλίου 2015, ο Ταβάρες εντάχθηκε στους Ατλάντα Χοκς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2015. Τρεις ημέρες αργότερα, υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τους Χοκς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του για τους Χοκς στις 29 Οκτωβρίου, καταγράφοντας έναν πόντο και ένα ριμπάουντ στη νίκη με 112–101 επί των Νιου Γιορκ Νικς. Κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν του, χρησιμοποιώντας τον κανόνα της ευέλικτης ανάθεσης, ο Ταβάρες έλαβε πολλαπλές συμμετοχές στους Όστιν Σπερς, Κάντον Τσαρτζ και Μπέικερσφιλντ Τζαμ της Αναπτυξιακής Λίγκας του NBA. Στις 31 Οκτωβρίου 2016 αποτέλεσε παρελθόν από τους Χοκς, αφού εμφανίστηκε σε ένα παιχνίδι για την ομάδα την περίοδο 2016–17.
Ράπτορς 905
Στις 12 Νοεμβρίου 2016, ο Ταβάρες αποκτήθηκε από τους Ράπτορς 905 της Αναπτυξιακής Λίγκας του NBA. Στις 6 Φεβρουαρίου 2017, επιλέχθηκε στην ομάδα Ολ Σταρ της Ανατολικής Περιφέρειας για το Ολ Σταρ Γκέιμ της διοργάνωσης του 2017. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου, αναδείχτηκε Καλύτερος Αμυντικός της Χρονιάς για την Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ.
Κλίβελαντ Καβαλίερς
Στις 12 Απριλίου 2017, υπέγραψε με τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την ομάδα το ίδιο βράδυ, καταγράφοντας 10 ριμπάουντ και 6 τάπες στην ήττα με 99–83 από τους Τορόντο Ράπτορς. Ο Ταβάρες δεν έπαιξε καθόλου στα πλέι οφ του 2017, λόγω τραυματισμού στο χέρι. Στις 11 Οκτωβρίου 2017, οι Καβαλίερς ανακοίνωσαν στον αθλητή πως δεν θα συνεχίσει στην ομάδα.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 10 Νοεμβρίου 2017, ο Ταβάρες υπέγραψε με τη Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι το τέλος της περιόδου 2019-20. Τον Μάιο του 2018, η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε την Ευρωλίγκα της χρονιάς 2017–18, αφού νίκησε τη Φενέρμπαχτσε στον τελικό με 85–80. Σε 17 παιχνίδια στην Ευρωλίγκα, ο Ταβάρες είχε μέσο όρο 6.5 πόντους, 5.3 ριμπάουντ και 1.5 τάπες ανά παιχνίδι.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, ο Ταβάρες σημείωσε ατομικό ρεκόρ με τις περισσότερες τάπες σε αγώνα του Σούπερ Καπ Ισπανίας, με 7 τάπες στον ημιτελικό έναντι της Φουενλαμπράδα. Η Ρεάλ κατέκτησε το ισπανικό Σούπερ Καπ στις 22 του ίδιου μήνα. Τελικά η σεζόν 2019-20, διακόπηκε λόγω της πανδημίας COVID-19.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2020, κατέκτησε το τρίτο Σούπερ Καπ της καριέρας του, με τη νίκη κόντρα στην Μπαρτσελόνα με 72-67. Στην Ευρωλίγκα της σεζόν 2020-21, ο Ταβάρες επιλέχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην πρώτη ομάδα της Ευρωλίγκα, έχοντας σε 36 ματς κατά μέσο όρο 11,4 πόντους, 8 ριμπάουντ και 1,8 τάπες. Παράλληλα, κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το βραβείο του καλύτερου αμυντικού της χρονιάς.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2021, κατέκτησε ξανά το Σούπερ Καπ Ισπανίας, αφού η Ρεάλ κέρδισε στον τελικό την Μπαρτσελόνα 88-83. Στην Ευρωλίγκα έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου έχασε το τρόπαιο καθώς η Ρεάλ ηττήθηκε στον τελικό από την Αναντολού Εφές 58-57 με τον ίδιο να έχε 14 πόντους (5/8 δίποντα, 4/6 βολές), 11 ριμπαόυντ,1 ασίστ και 1 τάπα σε 21:54′. Τη σεζόν 2021-22 είχε σε 35 αγώνες 10.9 πόντους, 7.5 ριμπάουντ, 1.5 τάπα, 1 ασίστ και 18.4 PIR κατά μέσο όρο. Στις 19 Ιουνίου 2022, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισπανίας για τρίτη φορά στην καριέρα του, αφού η Ρεάλ κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μπαρτσελόνα με 3-1. Στον αγώνα τίτλου είχε νταμπλ-νταμπλ 25 πόντων και 13 ριμπάουντ. Ο Ταβάρες ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) των τελικών του Πρωταθλήματος Ισπανίας αφού στη σειρά είχε κατά μέσο όρο 13.2 πόντους, 6.2 ριμπάουντ και 20 βαθμούς στον δείκτη αξιολόγησης ανά παιχνίδι.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2022, κατέκτησε το πέμπτο Σούπερ Καπ Ισπανίας στην καριέρα του, αφού η Ρεάλ κέρδισε στον τελικό την Μπαρτσελόνα 89-83, με τον ίδιο να αναδεικνύεται MVP έχοντας νταμπλ-νταμπλ 24 πόντων και 12 ριμπάουντ, μαζί με 5 τάπες. Στις 11 Ιανουαρίου 2023 κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα είχε 17 πόντους (7/8 δίποντα, 3/4 βολές), 12 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 4 μπλοκς και 35 PIR σε 27:40’ και πήρε το βραβείο του MVP της 18ης αγωνιστικής. Στις 4 Μαΐου στον τρίτο αγώνα πλέι οφ της Ευρωλίγκα κόντρα στην Παρτιζάν είχε 26 πόντους (4/5 βολές, 11/14 δίποντα), 11 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 3 τάπες και 6 κερδισμένα φάουλ σε 35:45 λεπτά, συγκεντρώνοντας 41 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης και αναδείχτηκε MVP της αγωνιστικής. Στις 6 Μαΐου στον τέταρτο αγώνα πλέι οφ είχε 15 πόντους (7/8 βολές, 4/7 δίποντα), 7 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα, 2 τάπες και 11 κερδισμένα φάουλ σε 28:26 λεπτά, συγκεντρώνοντας 30 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης και πήρε ξανά το βραβείο του MVP της αγωνιστικής. Συνολικά βοήθησε την Ρεάλ να προκριθεί στο Final-4 της Ευρωλίγκα. και γι' αυτό στις 11 Μαΐου 2023, αναδείχτηκε MVP του μήνα στην Ευρωλίγκα, έχοντας κατά τον Απρίλη/Μάιο 16.3 πόντους, 7.5 ριμπάουντ, 1.8 κοψίματα, 6.3 κερδισμένα φάουλ και 26.8 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Στις 13 Μαΐου, κατέκτησε για τρίτη φορά το βραβείο του Καλύτερου Αμυντικού της χρονιάς στην Ευρωλίγκα. Στις 21 Μαΐου 2023, η Ρεάλ νίκησε στον τελικό της Ευρωλίγκα τον Ολυμπιακό 79-78 και έτσι ο ίδιος κατέκτησε την δεύτερη Ευρωλίγκα της καριέρας του. Ο ίδιος στον τελικό ξεχώρισε κάνοντας νταμπλ νταμπλ 13 πόντων και 10 ριμπάουντ. Συνολικά, ήταν καταλυτικός στο Final-4 και έτσι αναδείχτηκε MVP του τριημέρου για πρώτη φορά στην καριέρα του. Στις 26 Μαΐου ανακοινώθηκε ότι βρίσκεται στην κορυφαία πεντάδα της κανονικής περιόδου στο ισπανικό πρωτάθλημα.
Εθνική Ομάδα
Ο Ταβάρες έπαιξε με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Πρασίνου Ακρωτηρίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (Αφρομπάσκετ) 2013. Τα επόμενα επτά χρόνια, ο Ταβάρες δεν εκπροσώπησε τη χώρα του λόγω των ασυμβίβαστων ημερομηνιών του συλλόγου του με τις διοργανώσεις της FIBA. Ήταν ξανά στην σύνθεση του Πρασίνου Ακρωτηρίου για το Αφρομπάσκετ 2021. Στις 25 Αυγούστου 2021, ο Ταβάρες σημείωσε 20 πόντους, 18 ριμπάουντ και 6 τάπες σε μία συγκλονιστική νίκη στην παράταση επί της Ανγκόλας. Βοήθησε τη χώρα του να φθάσει στην τέταρτη θέση της διοργάνωσης, ενώ σε ατομικό επίπεδο επιλέχθηκε και στην καλύτερη ομάδα του Αφρομπάσκετ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λα Πάλμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ράπτορς 905 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κάντον Τσαρτζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπέικερσφιλντ Τζαμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς
Ταουακούλ Κάρμαν
Η Ταουακούλ Αμπντελ-Σαλάμ Κάρμαν ( توكل عبد السلام خالد كرمان , γεννηθείσα την 7η Φεβρουαρίου 1979 ) είναι μία Υεμένια δημοσιογράφος, πολιτικός και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι αρχηγός και συνιδρύτρια της ομάδας «Γυναίκες Δημοσιογράφοι Χωρίς Αλυσίδες» από το 2005. Έγινε το διεθνές δημόσιο πρόσωπο της επανάστασης στην Υεμένη το 2011, που ήταν μέρος των διαδηλώσεων της Αραβικής Άνοιξης. Το 2011 λέγεται ότι αποκαλέστηκε «Σιδηρά Κυρία» και «Μητέρα της Επανάστασης» από αρκετούς Υεμένιους. Το 2011 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, και ήταν η πρώτη Υεμένια, η πρώτη γυναίκα της Αραβίας και η δεύτερη Μουσουλμάνα γυναίκα που κέρδισε ένα βραβείο Νόμπελ.
Η Κάρμαν κέρδισε δημοσιότητα στη χώρα της μετά το 2005, με τις θέσεις της ως Υεμένια δημοσιογράφος και συνήγορος μιας υπηρεσίας ειδήσεων κινητής τηλεφωνίας που δεν εγκρίθηκε η άδεια της το 2007. Γι'αυτό, μετά τον Μάιο του 2007 διαδήλωσε πολλάκις για την ελευθερία του τύπου και διοργάνωνε εβδομαδιαίες διαμαρτυρίες αναπτύσσοντας τα θέματα μεταρρύθμισης. Ανακατεύθυνε τις διαμαρτυρίες στην Υεμένη για να υποστηρίξουν την «Επανάσταση των Γιασεμιών», όπως καλεί την Αραβική Άνοιξη, αφότου ο Τυνήσιος λαός ανέτρεψε την κυβέρνηση του Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι τον Ιανουάριο του 2011. Αντιτάχθηκε με φωνή και ζήτησε ένα τέλος στο καθεστώς του προέδρου Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ.
Στο WikiLeaks διέρρευσαν πληροφορίες από τη Σαουδική καλωδιακή, ότι η Κάρμαν ενώ κατήγγειλε δημοσίως τη Σαουδική Αραβία, οργάνωνε μυστικές συναντήσεις με τους Σαουδάραβες για να ζητήσει την υποστήριξή τους. Η Κάρμαν κολάκευσε τους Σαουδάραβες για να επιβάλλουν μια μεταβατική συμφωνία, που για πολλούς μεταρρυθμιστές θεωρήθηκε ως μια βαθιά προδοσία για την επανάσταση. Κατηγόρησε τον Αμπντ αλ-Ραμπ Μανσούρ αλ-Χαντί ότι υποστηρίζει τους Χούθι και την Αλ Κάιντα.
Προσωπική ζωή
Η Νομπελίστρια Ταουακούλ Κάρμαν γεννήθηκε την 7η Φεβρουαρίου 1979 στο Σαράμπ Ας Σαλάμ του Κυβερνείου Ταΐζ στην Υεμένη. Μεγάλωσε και σπούδασε στη γειτονιά του Ταΐζ, που είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Υεμένη και περιγράφεται ως χώρος μάθησης σε μια συντηρητική χώρα. Είναι η κόρη του Αμπντέλ Σαλάμ Κάρμαν, ενός δικηγόρου και πολιτικού, που έχει διετελέσει Υπουργός Νομικών υποθέσεων στην κυβέρνηση Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, αλλά τελικά παραιτήθηκε. Είναι αδελφή του ποιητή Ταρίκ Κάρμαν και της δικηγόρου Σάφα Κάρμαν, η οποία είναι η πρώτη Υεμένια πολίτισσα που αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ. Η Σάφα εργάζεται ως δημοσιογράφος για το Al Jazeera. Η Ταουακούλ είναι παντρεμένη με τον Μοχάμεντ αλ-Νέχμι και έχουν αποκτήσει μαζί 3 παιδιά.
Σε μια διαμαρτυρία το 2010, μια γυναίκα προσπάθησε να μαχαιρώσει την Ταουακούλ με στιλέτο «τζαμπίγια» αλλά οι οπαδοί της κατάφεραν να αναχαιτίσουν την επίθεση.
Την 11η Οκτωβρίου 2012 η Κάρμαν έλαβε την Τουρκική υπηκοότητα που της πρόσφερε η Τουρκική κυβέρνηση δια χειρός του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών.
Το 2019 η Ταουακούλ τιμήθηκε στα Ασιατικά Βραβεία ως Κοινωνικός Επιχειρηματίας της Χρονιάς.
Γυναίκες Δημοσιογράφοι Χωρίς Αλυσίδες
Η Ταουακούλ συνεργάζεται με την εφημερίδα Al-Thawrah (Αλ Θάρα) από το Μάρτιο του 2005 που ίδρυσε τις ΓΔΧΑ. Είναι επίσης μέλος του Συνδικάτου Υεμένιων Δημοσιογράφων.
Πολιτικές θέσεις
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Karman_interview_across_from_UN,_Oct_18,_2011.jpg|αριστερά|μικρογραφία|Η Ταουακούλ Κάρμαν διαμαρτύρεται έξω από το κτίριο του ΟΗΕ την 18η Οκτωβρίου 2011. Η Ταουακούλ Κάρμαν είναι μέλος του αντιπολιτευόμενου κόμματος και έχει μία θέση στο Συμβούλιο Σούρα, που είναι κομματική θέση και όχι κοινοβουλευτική έδρα. Η Κάρμαν δε συμβαδίζει με κανένα από τα δύο κόμματα και είναι σχετικά συγκρατημένη. Έχει δηλώσει ανεξαρτησία από την πολιτική γραμμή, λέγοντας: «Δεν εκπροσωπώ το κόμμα Αλ-Ισλάχ και δεν είμαι δεσμευμένη στις θέσεις του. Η θέση μου καθορίζεται από τις πεποιθήσεις μου και δεν ζητώ τη συναίνεση κανενός.»
Η Κάρμαν ξεκίνησε τις διαδηλώσεις ως συνήγορος για την ελευθερία του Τύπου στη χώρα της. Ενόσω διεκδικούσε περισσότερη ελευθερία Τύπου, απάντησε στην αντιπαράθεση για τα σατιρικά σκίτσα του Μωάμεθ της Γύλλαντ-Πόστεν το 2005, ως εξής: «Να μην πάμε γυρεύοντας για τυραννία και απαγορεύσεις της ελευθερίας».
Σταμάτησε να φορά τα παραδοσιακά νικάμπ και προτίμησε τα πιο πολύχρωμα χιζάμπ που αναδεικνύουν το πρόσωπό της. Το 2004 εμφανίστηκε για πρώτη φορά χωρίς νικάμπ σε μία διάσκεψη. Στην εθνική τηλεόραση αντικατέστησε τα νικάμπ με μαντήλια για να καταστήσει σαφές ότι η πλήρης κάλυψη είναι πολιτιστικό έθιμο και δεν υπαγορεύεται από το Ισλάμ. Το 2010 δήλωσε στην εφημερίδα Yemen Times:"Οι γυναίκες πρέπει να σταματήσουν να αισθάνονται ότι αποτελούν μέρος του προβλήματος και να γίνουν μέρος της λύσης. Βρισκόμαστε στο περιθώριο για πολύ καιρό, και τώρα είναι η στιγμή για τις γυναίκες να σηκωθούν και να δραστηριοποιηθούν χωρίς να χρειάζεται να ζητήσουν άδεια ή αποδοχή. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέψουμε στην κοινωνία μας και να επιτρέψουμε στην Υεμένη να αξιοποιήσει τις μεγάλες δυνατότητες που διαθέτει."Έχει καταγγείλει ότι πολλές Υεμένιες κοπέλες υποφέρουν από υποσιτισμό επειδή τα αγόρια ταΐζονται περισσότερο, και επίσης έχει επιστήσει την προσοχή στα υψηλά ποσοστά αναλφαβητισμού: τα 2/3 των Υεμένιων γυναικών έχουν αδυναμία ανάγνωσης. Έχει προτείνει νόμους για απαγόρευση του γάμου σε κοπέλες μικρότερες των 17 ετών. Στο Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια ομάδα έρευνας και υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δήλωσε ότι η επανάσταση της Υεμένης «δεν συνέβη μόνο για την επίλυση πολιτικών προβλημάτων, αλλά και για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων, εκ των οποίων το μεγαλύτερο είναι οι παιδικοί γάμοι». Μολονότι δεν συμμερίζονται όλα τα μέλη του κόμματός της την ίδια άποψη για τους παιδικούς γάμους, η ίδια θεωρεί ότι το κόμμα της είναι το καταλληλότερο για τις γυναίκες. Διευκρινίζοντας τη θέση της, είπε: "Το κόμμα μας χρειάζεται τη νεολαία, αλλά και οι νέοι χρειάζονται τα κόμματα για να τους βοηθήσουν να οργανωθούν. Αυτό το καθεστώς δεν θα ανατραπεί δίχως άλλο. Δεν θέλουμε η διεθνής κοινότητα να χαρακτηρίσει την επανάστασή μας ως ισλαμική."Έχει ηγηθεί σε διαδηλώσεις κατά της διαφθοράς της κυβέρνησης. Η στάση της για την εκδίωξη του Σαλέχ επιβεβαιώθηκε όταν η κοινοτική γη των οικογενειών στα περίχωρα της πόλης Ιμπ περιήλθαν στην κυριότητα ενός διεφθαρμένου ντόπιου αρχηγού. Ομοίως, λέει ότι παραμένει ανεξάρτητη από ξένες επιρροές: «Στρατηγικά συνδέομαι στενά με τις Αμερικανικές οργανώσεις που ασχολούνται με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με Αμερικανούς πρεσβευτές και με αξιωματούχους του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών. ''(Συνδέομαι και με ακτιβιστές) στην πλειονότητα των χωρών της ΕΕ και των Αραβικών χωρών. Αλλά είναι δεσμοί μεταξύ ίσων, (Δεν είμαι) υποτελής τους.» Σε μία ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, η Κάρμαν συνόψισε την αρχή της: «Είμαι πολίτης του κόσμου. Η Γη είναι η χώρα μου, και η ανθρωπότητα είναι το έθνος μου»''.
Αιγυπτιακή σύγκρουση
Όσον αφορά τις Αιγυπτιακές διαμαρτυρίες του 2012-13 και το Αιγυπτιακό πραξικόπημα του 2013, η Κάρμαν ενθάρρυνε τις διαμαρτυρίες που ζητούσαν την παραίτηση του Αιγύπτιου προέδρου Μωχάμεντ Μόρσι την 30η Ιουνίου, αλλά κατέκρινε την απόφαση των στρατιωτικών να διώξουν τον Μόρσι, να ακυρώσουν το Σύνταγμα της Αιγύπτου και να αποκλείσουν τη συμμετοχή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αιγυπτιακή πολιτική, αναφέροντας ότι ο Μόρσι ήταν ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος ηγέτης της Αιγύπτου, το σύνταγμα υποστηρίχθηκε από το 60% των ανθρώπων που ψήφισαν στο δημόσιο δημοψήφισμα του 2012, και ότι το πραξικόπημα μπορεί να πλήξει την πίστη των πολιτών στη δημοκρατία, επιτρέποντας σε ομάδες εξτρεμιστών να ευημερήσουν. Αποπειράθηκε να πάει στην Αίγυπτο για να συμμετάσχει στις διαμαρτυρίες για το πραξικόπημα, αλλά η είσοδος της απαγορεύτηκε από τον Αιγυπτιακό στρατό για «λόγους ασφαλείας» και την απέλασαν πίσω στη Σαναά. Σύντομα η Κάρμαν καταδίκασε τις στρατιωτικές συλλήψεις των υψηλόβαθμων αξιωματούχων της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και την στρατιωτική άσκηση βίας εναντίον των διαδηλωτών στις περιοχές των υποστηρικτών του Μόρσι.
Σύγκρουση της Υεμένης
Η Κάρμαν τακτικά καταδικάζει ανοιχτά την εξέγερση των Σιιτών στην Υεμένη και την Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο, θεωρώντας τες εξίσου απειλητικές για την εθνική κυριαρχία της Υεμένης. Έχει απορρίψει τις ομάδες για όσα είναι κατ'αυτήν προσπάθειες για αποσταθεροποίηση της χώρας και ανατροπή της κυβέρνησης της Υεμένης. Έχει κατηγορήσει τους Χούθι ότι έλαβαν εξωτερική βοήθεια από την Ιρανική κυβέρνηση, και είναι ενάντια σε όσα θεωρεί ως προσπάθειες των ξένων για απομόνωση των Χούθι, αφού αντιμετωπίζουν και αυτοί την Αλ Κάιντα. Όταν ανακοινώθηκε η ένταξη των Χούθι στο στρατό της Υεμένης, η Κάρμαν δήλωσε ότι είναι καλύτερα να μην προχωρήσουν με την ένταξη αν δεν είναι πρόθυμοι να παραδώσουν τα όπλα τους. Για τα συμβάντα του πραξικοπήματος της Υεμένης τον Ιανουάριο του 2015, μίλησε για υποτιθέμενη συνεργασία μεταξύ του πρώην προέδρου Σαλέχ και των επαναστατών Χούθι για αναίρεση των επιπτώσεων που είχε η εξέγερση του 2011 τερματίζοντας τη μεταβατική διαδικασία. Παρά τον εμφύλιο πόλεμο, η Κάρμαν παραμένει αισιόδοξη για το μέλλον της χώρας της. «Είναι πολύ λυπηρό, όλοι αυτοί οι σκοτωμοί, όλος αυτός ο πόλεμος», δήλωσε σε συνέντευξή της στο Περιοδικό για την Πολιτική και τους Πολιτικούς της Μέσης Ανατολής, το 2016. «Αλλά ταυτόχρονα, δεν χάνουμε τις ελπίδες μας, και δεν χάνουμε τα οράματά μας, και δεν χάνουμε τα όνειρά μας».
Η Κάρμαν συχνά αντέδρασε αρνητικά στην πολιτική των ΗΠΑ για τους δρόνους στην Υεμένη, αποκαλώντας τη χρήση τους «απαράδεκτη» και πρόσθεσε ότι σε κατοικημένες περιοχές αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Τον Αύγουστο του 2013, που διαπιστώθηκαν αυξημένες επιθέσεις με δρόνους, ζήτησε την άμεση παύση όλων των διενέξεων, τονίζοντας ότι οι βομβιστικές επιθέσεις υπονομεύουν την κυριαρχία της Υεμένης και συμβάλλουν σε αύξηση των επιστρατεύσεων από την Αλ Κάιντα σε όλη τη χώρα.
Η Κάρμαν καταδίκασε τoν Σαουδαραβικό παρεμβατισμό στην Υεμένη, λέγοντας: «Δυστυχώς, αυτός ο συνασπισμός αντιμετωπίζει αυτόν τον πόλεμο σαν μια μάχη για ρίψεις βομβών και εκτοξεύσεις πυραύλων, αγνοώντας τις συνέπειες». Ζήτησε από τον συνασπισμό την «άμεση παύση» των εναέριων επιθέσεων.
Διαμαρτυρίες του 2011
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Yemen_protest.jpg|μικρογραφία|Την 3η Φεβρουαρίου 2011 η Κάρμαν διοργάνωσε μία «[[Αραβική Άνοιξη|Ημέρα Οργής» στη Σαναά της Υεμένης.]] Το 2011 στις διαδηλώσεις της Υεμένης, η Ταουακούλ Κάρμαν διοργάνωσε συγκεντρώσεις φοιτητών στη Σαναά ως ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην κυβέρνηση του Σαλέχ, της οποίας η κυριαρχία κράτησε μακροχρόνια. Την 22η Ιανουαρίου, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο με τον σύζυγό της την σταμάτησαν τρεις άνδρες ντυμένοι με πολιτικά, χωρίς διακριτικά της αστυνομίας και την οδήγησαν στη φυλακή, όπου κρατήθηκε για 36 ώρες, μέχρι που αφέθηκε ελεύθερη με αναστολή την 24η Ιανουαρίου. Στο συντακτικό σημείωμα της 9ης Απριλίου που δημοσιεύτηκε στο The Guardian, έγραψε: "Μετά από μια εβδομάδα διαμαρτυριών, με συνέλαβαν οι δυνάμεις ασφαλείας νυχτιάτικα. Ήταν μια καθοριστική στιγμή για την επανάσταση της Υεμένης: τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανέφεραν την κράτησή μου και ακολούθησαν διαδηλώσεις στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Διοργανώθηκαν από φοιτητές, πολιτικούς και ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών. Η πίεση στην κυβέρνηση ήταν έντονη, και με άφησαν ελεύθερη μετά από 36 ώρες κράτησης σε γυναικεία φυλακή, όπου ήμουν αλυσοδεμένη."Την 29η Ιανουαρίου ηγήθηκε σε άλλη μία διαδήλωση, και συγκάλεσε μια «Ημέρα οργής» για την 3η Φεβρουαρίου, όπως συνέβηκε στην Αιγυπτιακή επανάσταση του 2011, που ήταν εμπνευσμένη από την επανάσταση της Τυνησίας το 2010-2011. Την 17η Μαρτίου συνελήφθη και πάλι, εν μέσω μίας διαμαρτυρίας. Μιλώντας για την εξέγερση, είπε: ''«Θα συνεχίσουμε μέχρι να πέσει το καθεστώς του Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ. Έχουμε το Νότιο Κίνημα στα νότια, τους επαναστάτες (Σιίτες) Χούθι στο βορρά, και την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση. Αλλά τη μέγιστη σημασία για τώρα έχει η επανάσταση των γιασεμιών.»'' Έμεινε στην κατασκήνωση των διαδηλωτών για μήνες μαζί με τον σύζυγό της.
Η Κάρμαν απαρίθμησε τα αίτια που προσέλκυσαν τους Υεμενίτες στις διαδηλώσεις της χώρας τους: «Ο συνδυασμός μίας δικτατορίας, διαφθοράς, φτώχειας και ανεργίας προκάλεσε αυτή την επανάσταση. ''Είναι σαν ένα ηφαίστειο. Η αδικία και η διαφθορά εκρήγνυνται ενώ οι ευκαιρίες για μια καλή ζωή φτάνουν στο τέλος τους.»''
Την 18η Ιουνίου έγραψε ένα άρθρο με τίτλο «Η ημιτελής επανάσταση της Υεμένης» στη New York Times, με το οποίο επιτέθηκε λεκτικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Σαουδική Αραβία για την υποστήριξή τους στο «διεφθαρμένο» καθεστώς του Σαλέχ στην Υεμένη, επειδή «με την επιρροή τους εξασφάλισαν ότι μέλη του παλαιού καθεστώτος θα παραμείνουν στην εξουσία και ότι θα διατηρηθεί το status quo.» Υποστήριξε ότι η Αμερικανική παρέμβαση στην Υεμένη ήταν υποκινούμενη από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και δεν ανταποκρίθηκε στις ανάγκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις παραβιάσεις τους στην Υεμένη, ούτε στα καλέσματα του δημοκρατικού κινήματος της Υεμένης. Επιβεβαίωσε ότι οι Υεμένιοι διαδηλωτές επιδίωξαν σταθερότητα στη χώρα και την όλη περιοχή. Σε μια συνέντευξη στο πρόγραμμα Δημοκρατία τώρα!, η Κάρμαν είπε: «Στις εβδομαδιαίες διαμαρτυρίες μας μπροστά στο υπουργικό συμβούλιο, κάναμε έκκληση στην κυβέρνηση να επιτρέψει στους ανθρώπους την ελευθερία του λόγου και της ενημέρωσης από ηλεκτρονικές εφημερίδες. ''Γνωρίζαμε και γνωρίζουμε ότι η ελευθερία του λόγου είναι η πόρτα για τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη, και ότι μέρος της ελευθερίας του λόγου είναι και η ελευθερία της κίνησης... Η νοοτροπία της ελευθερίας και των διαδηλώσεων διαδόθηκε σε όλη την Υεμένη. Κάθε φορά που υπερασπιζόμασταν τα δικαιώματά μας, η κυβέρνηση απαντούσε με βία ή επέμβαινε στα δικαιώματά μας....»'' Αναγνώρισε ότι από την Τυνησία προήλθε η έμπνευση για τις διαμαρτυρίες της Αραβικής άνοιξης στα περίχωρα της Μέσης Ανατολής.
Στις διαμαρτυρίες, η Κάρμαν ήταν η μία από πολλές ακτιβίστριες - που απάρτιζαν το ~30% των διαδηλωτών - που απαίτησαν αλλαγές στην Υεμένη. Την 16η Οκτωβρίου, ελεύθεροι σκοπευτές της κυβέρνησης στο Ταΐζ πυροβόλησαν και σκότωσαν την Αζίζα Οθμάν Καλέμπ, για την οποία το CNN ανέφερε, ανεπιβεβαίωτα, ότι ήταν η πρώτη γυναίκα που έχασε τη ζωή της από τις διαδηλώσεις της Υεμένης. Δέκα μέρες αργότερα, οι γυναίκες της Σαναά διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στη βία που ασκήθηκε πάνω τους, καίγοντας τα μακραμά τους. Εν τω μεταξύ, η Κάρμαν που βρισκόταν στην Ουάσιγκτον, σχολίασε ότι οι διαδηλώτριες έκαψαν τα μακραμά τους: ''«απορρίπτοντας την αδικία που τους επέβαλε το καθεστώς του Σαλέχ. Και ότι ανοίγεται ένα νέο στάδιο για τις γυναίκες της Υεμένης, επειδή δεν θα κρύβονται πίσω από πέπλα ή πίσω από τοίχους ή οτιδήποτε άλλο»''.
Συμμετοχή των διεθνών κυβερνητικών οργανώσεων
Μετά την ανακοίνωση για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, η Ταουακούλ Κάρμαν δραστηριοποιήθηκε περισσότερο και κινητοποίησε την κοινή γνώμη και τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ζητώντας υποστήριξη για να εκδιώξουν τον Σαλέχ και να τον φέρουν ενώπιον του διεθνούς δικαστηρίου.
Την 28η Οκτωβρίου, η Κάρμαν συναντήθηκε με την υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Χίλαρι Κλίντον για να συζητήσουν το ίδιο ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών, για το οποίο η Κλίντον δήλωσε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν τον εκδημοκρατισμό της Υεμένης και τα δικαιώματα του λαού της – αντρών και γυναικών – για να επιλέξουν ηγέτες και μέλλον». Η Κάρμαν απάντησε στο σχολιασμό μέσω του Υεμενικού τύπου, λέγοντας, ''«στην Υεμένη, εδώ και εννέα μήνες οι άνθρωποι έχουν κατασκηνώσει στις πλατείες. Ως τώρα δεν έχουμε δει την εκτίμηση του Ομπάμα για τη θυσία του λαού της Υεμένης. Αντ 'αυτού, η Αμερικανική κυβέρνηση παρέχει εγγυήσεις στον Σαλέχ»''.
Την 23η Νοεμβρίου 2011, ο Σαλέχ υπέγραψε το σχέδιο του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Ο Σαλέχ μεταβίβασε την εξουσία του στον αντιπρόεδρο Αμπντ αλ-Ραμπ Μανσούρ αλ-Χαντί για να ξεκινήσει η πολιτική μετάβαση, όπως όριζε η συμφωνία.
Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2011
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Tawakkul_Karman_Leymah_Gbowee_Ellen_Johnson_Sirleaf_Nobel_Peace_Prize_2011_Harry_Wad.jpg|μικρογραφία|Αριστερά → δεξιά: η Ταουακούλ Κάρμαν, η [[Λέιμα Γκμπόουι και η Έλεν Σίρλιφ στην απονομή του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης την 10η Δεκεμβρίου 2011.]] σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Tawakkol_Karman's_megaphone_at_the_Nobel_Museum_(51980).jpg|μικρογραφία|Το μεγάφωνο της Κάρμαν ως έκθεμα στο [[Μουσείο Νόμπελ|Μουσείο Βραβείων Νόμπελ]] Η Κάρμαν ήταν η πρώτη γυναίκα του Αραβικού κόσμου και η δεύτερη του Μουσουλμανικού κόσμου που τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης. Σε ηλικία 32 ετών, ήταν τότε η μικρότερης ηλικίας Νομπελίστρια. Είναι μικρότερη (γεννημένη την 7η Φεβρουαρίου 1979) από την Μέιριντ Κόριγκαν (γεννημένη την 27η Ιανουαρίου 1944), που ήταν συν-παραλήπτρια του βραβείου το 1976 και προκάτοχος του ρεκόρ μικρής ηλικίας. Το 2014, η Μαλάλα Γιουσαφζάι σε ηλικία 17 ετών διαδέχθηκε την Κάρμαν στα ρεκόρ. Το 2003, η Σιρίν Εμπάντι ήταν η πρώτη γυναίκα του Περσικού κόσμου και η πρώτη Μουσουλμάνα γυναίκα που κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης. Η Κάρμαν ήταν η τρίτη γυναίκα δημοσιογράφος που της απένειμαν το Νόμπελ, μετά την Μπέρτα φον Ζούτνερ το 1905 και την Έμιλι Γκριν Μπαλχ το 1946. Προτού ανακοινωθούν οι απονομές του 2011, μόνο 12 γυναίκες είχαν βραβευτεί στα 110 χρόνια της ιστορίας των Νόμπελ Ειρήνης.
Η Κάρμαν, μαζί με την Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ και την Λέιμα Γκμπόουι, ήταν οι συν-παραλήπτριες του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης του 2011 «για τον μη βίαιο αγώνα τους για την ασφάλεια των γυναικών και για τα γυναικεία δικαιώματα και την πλήρη συμμετοχή τους σε έργα για την αποκατάσταση της ειρήνης». Για την Κάρμαν, η Επιτροπή των Νόμπελ δήλωσε: «Στις πιο κουραστικές περιστάσεις, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της «Αραβικής άνοιξης», η Ταουακούλ Κάρμαν ανταποκρίθηκε στις ανάγκες του ηγετικού της ρόλου στον αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών και για τη δημοκρατία και την ειρήνη στην Υεμένη». Η Επιτροπή των Νόμπελ παρέπεμψε στο ψήφισμα 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, που εγκρίθηκε το 2000, όπου αναφέρεται ρητώς ότι οι γυναίκες και τα παιδιά πλήττονται σοβαρά από τον πόλεμο και την πολιτική αστάθεια και ότι οι γυναίκες πρέπει να έχουν μεγαλύτερη επιρροή και ρόλο στις ειρηνευτικές δραστηριότητες. Επίσης, «καλεί όλους τους εμπλεκόμενους συντελεστές, όταν διαπραγματεύονται και εφαρμόζουν ειρηνευτικές συμφωνίες, να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες των δύο φύλων (αντρών και γυναικών)».
Με την ανακοίνωση του βραβείου, ο πρόεδρος της επιτροπής Θόρμπιορν Γιαγκλάντ δήλωσε: «Δεν μπορούμε να επιτύχουμε τη δημοκρατία και τη διαρκή ειρήνη στον κόσμο παρά μόνο αν οι γυναίκες έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με τους άνδρες για να επηρεάσουν τις εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας». Αργότερα πρόσθεσε ότι το βραβείο ήταν «ένα πολύ σημαντικό ορόσημο για τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο» και ότι, παρά τα γεγονότα της Αραβικής Άνοιξης, «υπάρχουν πολλές άλλες θετικές εξελίξεις στον κόσμο που κοιτάξαμε. Νομίζω ότι είναι λίγο περίεργο να μην τις έχουν δει οι ερευνητές και οι υπόλοιποι». Λίγο νωρίτερα είχε πει ότι το βραβείο της χρονιάς θα ήταν «πολύ ισχυρό ... αλλά συγχρόνως πολύ ενωτικό [χωρίς] να προκαλέσει τόσο έντονες αντιδράσεις από μια μόνο χώρα όπως και πέρυσι [με τον Λιου Σιαομπό]». Το χρηματικό βραβείο του 2011 ήταν 10 εκατομμύρια σουηδικές κορόνες, που μοιράστηκαν ισοδύναμα μεταξύ των τριών δικαιούχων.
Η αντίδραση της Κάρμαν για το βραβείο, ενώ βρισκόταν σε κατασκήνωση στη Σαναά κατά τη διάρκεια συνεχιζόμενων αντιδημοκρατικών διαμαρτυριών, ήταν: «Δεν το περίμενα. ''Ήταν μια απόλυτη έκπληξη. Είναι μια νίκη για τους Άραβες όλου του κόσμου και μια νίκη για τις γυναίκες του Αραβικού κόσμου» και συνέχισε λέγοντας ότι το βραβείο ήταν μια « νίκη της ειρηνικής μας επανάστασης''. ''Αισθάνομαι πανευτυχής, και θέλω να αποδώσω αυτό το βραβείο σε όλη τη νεολαία και σε όλες τις γυναίκες σε ολόκληρο τον Αραβικό κόσμο, στην Αίγυπτο, στην Τυνησία. Δεν θα οικοδομήσουμε τη χώρα μας και καμία χώρα στον κόσμο χωρίς ειρήνη», προσθέτοντας ότι ήταν επίσης για «τη Λιβύη, τη Συρία και την Υεμένη και όλους τους νέους και τις γυναίκες, είναι μια νίκη για όσους ζητήσαμε αγωγή του πολίτη και ανθρώπινα δικαιώματα», ότι «όλοι οι Υεμένιοι είναι ευχαριστημένοι για το βραβείο. Ο αγώνας για τη δημοκρατική Υεμένη θα συνεχιστεί», ότι «το αφιερώνει σε όλους τους μάρτυρες και τους τραυματίες της Αραβικής Άνοιξης ... στην Τυνησία, την Αίγυπτο, την Υεμένη, τη Λιβύη και τη Συρία και σε όλους τους ελεύθερους ανθρώπους που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους και τις ελευθερίες τους» και «το αφιερώνω σε όλους τους Υεμένιους που επέλεξαν να κάνουν την επανάστασή τους ειρηνική αντιμετωπίζοντας τους ελεύθερους σκοπευτές με λουλούδια. Είναι για τις γυναίκες της Υεμένης, για τους φιλειρηνικούς διαδηλωτές στην Τυνησία, την Αίγυπτο και σε όλον τον Αραβικό κόσμο»''. Είπε επίσης ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για την απονομή και ότι ενημερώθηκε για το βραβείο μέσω της τηλεόρασης.
Μετά τη Βράβευση με το Νόμπελ
Μετά την ανακοίνωση, η Κάρμαν ταξίδεψε στο Κατάρ όπου συναντήθηκε με τον Σεΐχη Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θανί και επίσης ζήτησε από τον ΜΚΟ Κέντρο Ελευθερίας των Μέσων Ενημέρωσης στη Ντόχα την απαιτούμενη υποστήριξη για να ανοίξει έναν ραδιοτηλεοπτικό σταθμό, με την ονομασία Bilqis, προς τιμήν της Βασίλισσας του Σαβά, και με αποστολή του να υποστηρίζει τις γυναίκες δημοσιογράφους και να συμβάλλει στην ευρύτερη κατάρτιση των Υεμένιων δημοσιογράφων. Η Κάρμαν είναι μέλος της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής του Ινστιτούτου Μέσων MBI Αλ Zάμπερ στην Υεμένη, όπου προσφέρονται δωρεάν μαθήματα δημοσιογραφίας.
Την επέλεξαν για την πρώτη θέση στον κατάλογο των 100 κορυφαίων παγκόσμιων στοχαστών του Foreign Policy (Εξωτερική πολιτική).
Έχει χορηγήσει υποτροφίες, σε υποσχόμενους φοιτητές από την Υεμένη, για σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αϋντίν στην Κωνσταντινούπολη, προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου, σε συνεργασία με το Ίδρυμα MBI Αλ Zάμπερ.
Η Κάρμαν έχει μιλήσει σε κολλέγια και πανεπιστήμια σε όλη την υφήλιο. Στο κολλέγιο Ελίζαμπεθταουν της Πενσυλβάνια μίλησε και συζήτησε για τις γυναίκες, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την Αραβική Επανάσταση.
Όσον αφορά τον Υεμενικό εμφύλιο πόλεμο (2015-σήμερα), κατηγορεί τους Χούθι για τη σύγκρουση.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η Υεμένια σκηνοθέτιδα Χαντίζα αλ-Σαλάμι κατέγραψε τον ρόλο που έπαιξαν οι γυναίκες στην εξέγερση της Υεμένης για την ταινία της με τίτλο The Scream (2012, Η Κραυγή), στην οποία δίνει μία συνέντευξη η Ταουακούλ Κάρμαν. Η Aλ-Σαλάμι στο ντοκιμαντέρ παρουσίασε τα πορτρέτα τριών ατόμων - ενός δημοσιογράφου, ενός ακτιβιστή και ενός ποιητή. Ο τίτλος αναφέρεται σε γυναίκες που φωνάζουν για τη θέση τους ως προς τους άνδρες σε αντίθεση με μια παραδοσιακή πατριαρχική κοινωνία. Το Scream έκανε το ντεμπούτο του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ντουμπάι το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υεμενίτες πολιτικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Αμαλία του Νόιενααρ
Η Αμαλία, γερμ.: Amalia του Neuenahr, ολλανδ.: van Nieuwenaar (6 Απριλίου 1539 - 10 Απριλίου 1602) από τον Οίκο του Νόιενααρ ήταν η κόρη του Γκούμπρεχτ του Νόιενααρ και της Κόρντουλα του Χόλσταϊν Σάουενμπουργκ.
Βιογραφία
Ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο Χέντρικ φαν Μπρέντεροντε, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στα γεγονότα που οδήγησαν στον Ογδοηκονταετή Πόλεμο. Αφού έγινε ένας από τους ηγέτες στην αντίσταση ενάντια στην Ισπανική Ιερά Εξέταση και την Ισπανική κυριαρχία στις Κάτω Χώρες, η Αμαλία τον βοήθησε να συλλέξει χρήματα. Μετά το τέλος του το 1568, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου του Ρήνου το 1569. Την ίδια χρονιά βάπτισε και έδωσε το όνομά της στην Αμαλία του Νάσσαου, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης και της Άννας της Σαξονίας. Αυτό συνέβη, επειδή ήταν υπεύθυνη για το νοικοκυριό της Άννας την εποχή αυτή. Ο Φρειδερίκος Γ΄ απεβίωσε το 1576.
Από το 1579 έως το 1587 ήταν υπεύθυνη για το Βιάνεν, το οποίο είχε κληρονομήσει από τον πρώτο της σύζυγο. Το 1589 κληρονόμησε το Λίμπουργκ από τον αδελφό της Aδόλφο. Το 1590 της δόθηκε το δικαίωμα χρήσης των Άλπεν, Χέλπενσταϊν, Λέννεπ και Έρμπβογκταϊ στο Kελν από την ετεροθαλή αδελφή της Μαγδαληνή. Το Άλπεν καταλήφθηκε από την Ολλανδική Δημοκρατία το 1597 και τον επόμενο χρόνο από τις Ισπανικές δυνάμεις.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Χέντρικ φαν Μπρέντεροντε, ο οποίος απεβίωσε το 1568. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους της.
Το 1569 η Αμαλία έκανε δεύτερο γάμο με τον Φρειδερίκο Γ΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου (της παλατινής κομητείας του Ρήνου).
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Παλατινάτου
Ματσουντάιρα Μοτσιάκι
Ο Ματσουντάιρα Μοτσιάκι (松平 茂昭, 17 Σεπτεμβρίου 1836 – 25 Ιουλίου 1890) ήταν νταϊμιό της περιόδου Μπακουμάτσου κάτω από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα της περιόδου Έντο στην Ιαπωνία. Ήταν ο έβδομος νταϊμιό του τομέα Ιτοϊγκάβα στην επαρχία Ετσίγκο και αργότερα ο 17ος (και τελευταίος) νταϊμιό του τομέα Φουκούι στην επαρχία Ετσίζεν.
Βιογραφία
Ο Μοτσιάκι ήταν ο τέταρτος γιος του Ματσουντάιρα Ναοχάρου της Ιτοϊγκάβα. Έγινε δεκτός σε επίσημο ακροατήριο από τον σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεγιόσι το 1852. Το παιδικό του όνομα ήταν Γιουανοσούκε (鑜之助, Yuanosuke). Υποβλήθηκε στην τελετή του γκενπούκου (genpuku) το 1853, και έγινε Ματσουντάιρα Ναόκιγιο (直廉, Matsudaira Naokiyo). Όταν συνταξιοδοτήθηκε ο πατέρας του το 1857, έγινε νταϊμιό της Ιτοϊγκάβα. Εκείνη την εποχή, ο τίτλος ευγένειάς του ήταν Χιούγκα-νο-κάμι (Hyūga-no-kami) και ο βαθμός της αυλής ήταν Νεότερος Πέμπτος Βαθμός, Ανώτερη Βαθμίδα.
Το 1858, ο Ματσουντάιρα Γιοσινάγκα (περισσότερο γνωστός ως Ματσουντάιρα Σουνγκάκου) αναγκάστηκε να αποσυρθεί κατά τη διάρκεια της Εκκαθάρισης του Ανσέι και ο Ναόκιγιο μεταφέρθηκε στον Τομέα Φουκούι και υιοθετήθηκε ως διάδοχος του Γιοσινάγκα. Ο τίτλος ευγένειάς του έγινε Ετσίζεν-νο-κάμι (Echizen-no-kami), και επίσης Σακόν'ε-νο-τσούτζο (Sakon'e-no-chūjō), και η βαθμίδα της αυλής αυξήθηκε σε Νεότερος Τέταρτος Βαθμός, Ανώτερη Βαθμίδα. Επίσης, ο σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεμότσι του παραχώρησε ένα κάντζι από το όνομά του, το οποίο στη συνέχεια έγινε Ματσουντάιρα Μοτσιάκι. Μόνο το 1864, ο βαθμός της αυλής έγινε Ανώτερος Τέταρτος Βαθμός, Χαμηλότερη Βαθμίδα.
Ωστόσο, ήταν ως επί το πλείστο ηγέτης με διακοσμητικό ρόλο στον τομέα Φουκούι, καθώς ο συνταξιούχος Ματσουντάιρα Γιοσινάγκα συνέχισε να ασκεί μεγάλη επιρροή και όλοι οι ισχυροί υπηρέτες του τομέα, συμπεριλαμβανομένων των Γιούρι Κιμιμάσα, Γιοκόι Σόναν, κ.λπ. συνέχισαν να είναι πιστοί στον πρώην άρχοντά τους.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης αποστολής Τσόσου, υπηρέτησε ως αναπληρωτής διοικητής υπό τη γενική διοίκηση του Τοκουγκάβα Γιοσικάτσου.
Τον Ιούνιο του 1869, αυτομόλησε στο πλευρό της νέας κυβέρνησης Μεϊτζί και διορίστηκε αυτοκρατορικός κυβερνήτης του Φουκούι, μια θέση την οποία κατείχε μέχρι την κατάργηση του συστήματος των χαν το 1871. Το 1884, έγινε Κόμης (hakushaku) στο σύστημα κατοχής τίτλων ευγενείας καζόκου (kazoku). Του απονεμήθηκε η Τέταρτη τάξη του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου το 1885. Το 1889, κληρονόμησε τον τίτλο του Μαρκήσιου (κοσάκου, koshaku) από τον υιοθετημένο πατέρα του.
Πέθανε το 1890. Ο γιος του, Ματσουντάιρα Γιασουτάκα (1867–1930) υπηρέτησε ως μέλος της Βουλής των Ομοτίμων στη Δίαιτα της Ιαπωνίας και ήταν συγγραφέας πολλών εργασιών σχετικά με τη γεωργική επιστήμη, έχοντας σπουδάσει για αρκετά χρόνια στην Αγγλία.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Σαμουράι
Πρόεδρος της Κόστα Ρίκα
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κόστα Ρίκα είναι ο αρχηγός του κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης της Κόστα Ρίκα. Ο πρόεδρος εκλέγεται επί του παρόντος με άμεσες εκλογές για περίοδο τεσσάρων ετών, η οποία δεν είναι άμεσα ανανεώσιμη. Δύο αντιπρόεδροι εκλέγονται μαζί με τον πρόεδρο. Ο Πρόεδρος διορίζει το Υπουργικό Συμβούλιο. Λόγω της κατάργησης του στρατού της Κόστα Ρίκα το 1948, ο πρόεδρος δεν είναι αρχηγός του στρατού, σε αντίθεση με τον κανόνα στις περισσότερες άλλες χώρες, αν και το Σύνταγμα τον περιγράφει ως αρχιστράτηγο των δημόσιων δυνάμεων πολιτικής άμυνας.
Εκλογή
Ο Πρόεδρος της Κόστα Ρίκα εκλέγεται χρησιμοποιώντας ένα τροποποιημένο σύστημα δύο γύρων στο οποίο ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει τουλάχιστον το 40% των ψήφων για να κερδίσει στον πρώτο γύρο. Εάν κανένας υποψήφιος δεν κερδίσει στον πρώτο γύρο, διεξάγεται δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο υποψηφίων με τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων.
Προσόντα
Σύμφωνα με το άρθρο 131 του Συντάγματος, για να είναι Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας απαιτείται:
Περιορισμοί
Το Σύνταγμα θεσπίζει επίσης περιορισμούς στις εξουσίες του προέδρου που μπορούν να διωχθούν σε περίπτωση παραβίασης.
Πιρζεκιουτσέ
Το Πιρζεκιουτσέ (επίσης, Πιρεζκιουτσέ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 356 κατοίκων.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Η Διεθνής
Στίχοι στα ελληνικά
Η απόδοση στα ελληνικά έχει ως εξής:
Εμπρός της γης οι κολασμένοι
Της πείνας σκλάβοι εμπρός-εμπρός
Σα βροντή σαν κεραυνός
Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
Τώρα εμείς οι ταπεινοί της γης
Που ζούσαμε στην καταφρόνια
Θα γίνουμε το παν εμείς.
Στον Αγώνα Ενωμένοι
Κι ας μη λείψει κανείς
Ω! Να 'τη, μας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής.
Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
Με πλάνα λόγια μας γελούν
Της γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες
Μοναχοί τους, θα σωθούν
Για να σπάσουμε τα δεσμά μας
Λουτρά Τραϊανούπολης Έβρου
Τα Λουτρά Τραϊανούπολης είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 20 μέτρων.
Η Διεθνής
Στίχοι στα ελληνικά
Για να πάψει πια η σκλαβιά
Λουτρά Τραϊανούπολης Έβρου
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Λουτρά Τραϊανούπολης βρίσκονται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία σε απόσταση 14,5 χλμ. Α. της Αλεξανδρούπολης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρονται επίσημα το 1961 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Λουτρού. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τον Λουτρό και τα Πεύκα αποτελούν την τοπική κοινότητα Λουτρού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τραϊανούπολης του Δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχουν πληθυσμό 29 κατοίκους.
Η Διεθνής
Στίχοι στα ελληνικά
Να νιώσουν πρέπει τη γροθιά μας
Λουτρά Τραϊανούπολης Έβρου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Η Διεθνής
Στίχοι στα ελληνικά
Και της ψυχής μας τη φωτιά
Εμπρός, μονάχη μας ελπίδα
Ειν' η σφιγμένη μας γροθιά
Κάτω οι πολέμοι και η πατρίδα
Και αν τολμήσουν και αντικρίσουν
της ψυχής μας τους κεραυνούς
θα δούνε τότε αν μπορούνε
πως θα είναι οι σφαίρες μας για αυτούς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά τραγούδια Κατηγορία:Επαναστατικά τραγούδια Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Κομμουνισμός Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Τραγούδια του 1871 Κατηγορία:Πολύγλωσσα τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Γύπες του Παλαιού Κόσμου
Ταξινόμηση
Οι γύπες του Παλαιού Κόσμου ανήκουν στην τάξη των Αετόμορφων, που περιλαμβάνει τους αετούς, τις γερακίνες, τους κίρκους και τα σαΐνια. Δεν συγγενεύουν στενά με τους Γύπες του Νέου Κόσμου και τους κόνδορες και δεν έχουν την ίδια αίσθηση της όσφρησης. Οι γύπες του Παλαιού Κόσμου είναι πιθανώς μια πολυφυλετική ομάδα εντός της οικογένειας των Αετίδων, με τον Γυπαετό, τον Ασπροπάρη και τον Γυποϊέραξ να ξεχωρίζουν. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει 2 υποοικογένειες: τους Γυπαετίνες (τα προαναφερθέντα είδη, που συμπληρώνονται με τον Μαδαγασκαριανό φιδαετό) και τους Γυπίνες (Aegypious, Gyps, Sarcogyps, Torgos, Trigonoceps και πιθανόν Necrosyrtes). Η πρώτη ομάδα φαίνεται να είναι ένθετα με τους Περνίνες, ενώ η δεύτερη είναι στενά συγγενική και ενδεχομένως ακόμη και συνώνυμη με τους Αετίνες. Στους Γυπίνες, τα γένη αυτά είναι συγγενεύουν στενά και πιθανόν να ανήκουν στο ίδιο γένος.
Περιγραφή
Και γύπες του Παλιού Κόσμου και αυτοί του Νέου Κόσμου είναι πτηνά καθαριστές, που τρέφονται περισσότερο με ψοφίμια από πεθαμένα θηλαστικά. Στην εμφάνιση τους κύριο χαρακτηριστικό είναι το φαλακρό κεφάλι και λαιμός, που καλύπτεται με ελάχιστο ή καθόλου αραιό φτέρωμα. Εξαίρεση αποτελεί ο Γυπαετός, που το κεφάλι του και ο λαιμός του καλύπτονται εξ ολοκλήρου από φτερά.
Είδη
† = εξαφανισμένο
Τσανγκ ούερ
Η Τσανγκ 'ούερ (Chang’e - 嫦娥) είναι η θεότητα της σελήνης στην κινέζικη μυθολογία. Λίγα είναι γνωστά για την οικογένειά της, παρά μόνο το γεγονός ότι είναι σύζυγος του ξακουστού κορυφαίου τοξότη Χο Γιι (Hou Yi - 后羿). Σύμφωνα με τους μύθους, η Τσανγκ 'ούερ κατανάλωσε το ελιξίριο της αθανασίας του συζύγου της και έφυγε στο φεγγάρι. Σύμφωνα με κάποιες εκδοχές η Τσανγκ 'ούερ κατανάλωσε επίτηδες το ελιξίριο για ιδιοτελείς λόγους, ενώ σύμφωνα με άλλες αναγκάστηκε να το καταναλώσει ή το κατανάλωσε εν αγνοία της. Η ιστορία της εορτάζετε ετησίως κατά τη "γιορτή στα μέσα του φθινοπώρου" (Zhōngqiū Jié - 中秋节).
Προέλευση του ονόματος
Το αρχικό της όνομα ήταν Χανγκ 'ούερ (Heng’e - 姮娥). Η αιτία πίσω από την αλλαγή του ονόματός της σε Τσανγκ 'ούερ είναι το γεγονός ότι ο τρόπος γραφής του αρχικού της ονόματος χρησιμοποιούσε παρόμοιους χαρακτήρες με τον τρόπο γραφής του ονόματος του αυτοκράτορα Λιου Χενγκ (Liu Heng - 劉恆), ενώ το όνομα ενός αυτοκράτορα έπρεπε να είναι μοναδικό. Έτσι, το όνομα της θεότητας άλλαξε σε Τσανγκ 'ούερ (Chang’e - 嫦娥), με τον χαρακτήρα cháng (嫦) να είναι μοναδικός χαρακτήρας για το όνομά της και τον χαρακτήρα é (娥) να σημαίνει "όμορφη, νεαρή γυναίκα". Σε λατινικούς χαρακτήρες το όνομά της γράφεται μερικές φορές και ως Chang'o, ενώ συχνά η Τσανγκ 'ούερ συγχέεται με την λιγότερο γνωστή θεότητα της σελήνης Changxi (η οποία γέννησε τα 12 φεγγάρια), η οποία πιθανολογείται πως ενδεχομένως είναι η μητέρα της.