cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Π.Α.Ο. Θρίαμβος Αθηνών
Θρίαμβος Αθηνών
Το 1967 η δικτατορία της 21ης Απριλίου υποχρέωσε σε συγχώνευση πολλά σωματεία που δραστηριοποιούνταν στην ίδια συνοικία. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και ο Φοίβος με τη Δόξα, από τη συγχώνευση των οποίων δημιουργήθηκε ο "ΠΑΟ Θρίαμβος", με χρώματα τo πράσινο από το Φοίβο και το μπλε από τη Δόξα. Ο Θρίαμβος εντάχθηκε αμέσως στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ) και στη Β΄ κατηγορία αυτής. Την πρώτη του κιόλας χρονιά (1967-68) στέφεται πρωταθλητής και ανεβαίνει στην Α΄ κατηγορία και ανώτερη της ΕΠΣΑ, όπου αγωνίστηκε ανελλιπώς (με εξαίρεση μία χρονιά που αγωνίστηκε στη Β΄, όπου επανήλθε απευθείας) και έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο, σταδιακά ανέβηκε ως τις εθνικές κατηγορίες. Έπειτα από λίγα χρόνια, την χρονιά 1973-74 αναδείχθηκε πρωταθλητής στην Α' κατηγορία και μετείχε στο Ειδικό πρωτάθλημα ανόδου από όπου και απέτυχε να κατακτήσει την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία. Ωστόσο όμως, στις αρχές της δεκαετίας του '80 ο Θρίαμβος κατακτά την άνοδο στην Γ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε σύνολο 8 χρονιές (με εξαίρεση μία χρονιά που αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική, από όπου και επανήλθε απευθείας) έως το ξεκίνημα της δεκαετίας του '90. Έκτοτε μέχρι και σήμερα, ο Θρίαμβος αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Αθηνών.
Ακαδημίες
Το σωματείο εδώ και 4 χρόνια δίνει μεγάλη προσοχή στις ακαδημίες του, με την παρουσία έμπειρων προπονητών και μέσα από την πολύ καλή δουλειά που γίνεται έχει πλέον περίπου 120 παιδιά (2021-2022), τα αγωνιστικά τμήματα των ακαδημιών πρωταγωνιστούν στα πρωταθλήματα που συμμετέχουν και μάλιστα στα εορταστικά τουρνουά των Χριστουγέννων (2019) τα τμήματα του κατέκτησαν τα 6 από τα 8 που πήραν μέρος όπως επίσης και το πρωτάθλημα (Κ-9) της σεζόν 2019-2020.Το 2021 το τμήμα Κ-10 της Ακαδημίας κατέκτησε την πρώτη θέση στο καλοκαιρινό τουρνουά της Ε.Π.Σ.ΑΘΗΝΩΝ επικρατώντας του ΠΑΟ ΡΟΥΦ με 3-1 ενώ το τμήμα Κ-12 αγωνίστηκε στον μικρό τελικό. Στο χριστουγεννιάτικο τουρνουά (2021) που διοργάνωσε η Ε.Π.Σ.ΑΘΗΝΩΝ το ένα τμήμα της Κ-12 αγωνίστηκε στον τελικό με αντίπαλο τον ΑΤΛΑ ΚΥΨΕΛΗΣ του οποίου επικράτησε με 3-1 κατακτώντας την πρώτη θέση, ενώ το δεύτερο τμήμα της Κ-12 αγωνίστηκε στον μικρό τελικό.
Τίτλοι
Πρωταθλήματα Δ΄ εθνικής: 1983, 1988.
Χάντμπολ
Το 2009-10 η ανδρική ομάδα χάντμπολ του Θρίαμβου αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική. Το 2011-2012 η ομάδα των μίνι αγοριών κατέκτησε το πρωτάθλημα Αττικής νικώντας στον τελικό τον Παράδεισο Αμαρουσίου με σκορ 19-18. Το 2012-2013 η ομάδα των μίνι αγοριών κατέκτησε την 2η θέση στο πρωτάθλημα Αττικής. Για την σεζόν 2015-2016 η ανδρική ομάδα αγωνίζεται στην B' Εθνική. Για την σεζόν 2016-2017 η ανδρική ομάδα θα αγωνίζεται την Α2 Εθνική κατηγορία, έχοντας κερδίσει την άνοδο.
Μπάσκετ
Η γυναικεία ομάδα του Θρίαμβου μετείχε για πολλά χρόνια στην Α΄ εθνική. Ανέβηκε το 1992 κι αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική (από το 1999 Α1΄) ως το 2004 με εξαίρεση μια-δυο σεζόν. Πολλές φορές πρωταγωνίστησε στο πρωτάθλημα, τερματίζοντας σε υψηλές θέσεις και παίζοντας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Με προπονητή το Νίκο Μαρίνο, το 1998 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος νικώντας τον ΑΟ Σπόρτιγκ με 77-55 και το 1999 έφτασε ξανά στον τελικό, αλλά αυτή τη φορά ηττήθηκε από τον Σπόρτιγκ 44-48. Το 2002 υποβιβάστηκε στην Α2 και το 2004 στην Α΄ κατηγορία της ΕΣΚΑ, όπου αγωνίζεται έκτοτε.
Κυπελλούχος γυναικών 1998
Την κυπελλούχο ομάδα του τελικού 1998 αποτελούσαν:
Φιναλίστ γυναικών 1999
Τη φιναλίστρια ομάδα του τελικού 1999 αποτελούσαν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
www.thriamvosfc.gr
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Δημοψήφισμα της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου (2019)
Ένα δημοψήφισμα για την εκλογική μεταρρύθμιση διεξήχθη στις 23 Απριλίου 2019 στην καναδική επαρχία του Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου - ταυτόχρονα με τις εκλογές του 2019 - προκειμένου να προσδιοριστεί εάν η επαρχία πρέπει να υιοθετήσει σύστημα μεικτών μελών αναλογικής εκπροσώπησης (MMP). Το δημοψήφισμα δεν ήταν δεσμευτικό, δεδομένου ότι καμία από τις επιλογές δεν έλαβε πλειοψηφική υποστήριξη στο 60% ή και περισσότερο των 27 εκλογικών περιφερειών της επαρχίας, ωστόσο η λαϊκή ετυμηγορία ήταν με μικρή πλειοψηφία υπέρ της διατήρησης του υφιστάμενου πλειοψηφικού συστήματος.
Ιστορικό
Ο πρωθυπουργός Γουέιντ ΜακΛόχλαν δήλωσε μετά την ψηφοφορία ότι είναι αμφίβολο το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος "μπορεί να ειπωθεί ότι συνιστά σαφή έκφραση της θέλησης του νησιού Prince Edward Islanders" λόγω της χαμηλής προσέλευσης των ψηφοφόρων σε σχέση με τις επαρχιακές γενικές εκλογές. Ως αποτέλεσμα πολιτικών πιέσεων, η κυβέρνηση εισήγαγε μια πρόταση στην Νομοθετική Συνέλευση της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου να διοργανώσει νέο δημοψήφισμα για την εκλογική μεταρρύθμιση στις επόμενες γενικές εκλογές των επαρχιών, δηλώνοντας ότι η χαμηλή προσέλευση του δημοψηφίσματος δεν παρείχε εντολή για την εφαρμογή αλλαγής και την ανάγκη για να διατυπωθεί πιο συγκεκριμένα η ερώτηση δημοψηφίσματος με δύο επιλογές.
Στις 12 Ιουνίου 2018, η νομοθεσία που διέπει το νέο δημοψήφισμα εγκρίθηκε στο νομοθετικό σώμα.
Η ερώτηση και το όριο του δημοψηφίσματος
Ο Νόμος για το Δημοψήφισμα για το Εκλογικό Σύστημα που ψηφίστηκε από τη Νομοθετική Συνέλευση της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου στις 13 Ιουνίου 2018 έθεσε το ερώτημα του δημοψηφίσματος ως εξής: Πρέπει η Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου να αλλάξει το σύστημα ψηφοφορίας σε ένα σύστημα ψηφοφορίας με μικτή αναλογική;
Προκειμένου το δημοψήφισμα να είναι νομικά δεσμευτικό, κάθε "ναι" ή "όχι" έπρεπε να λάβει την πλειοψηφία των ψηφοφόρων σε τουλάχιστον το 60% (17) των επαρχιακών εκλογικών περιφερειών στην επαρχία. Πριν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα, ο αρμόδιος για το δημοψήφισμα Τζέραρντ Μίτσελ επιβεβαίωσε το όριο του 60% λέγοντας ότι εάν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν οριακό "όποιος κυβερνά θα πρέπει να λάβει απόφαση".
Αποτελέσματα
Το δημοψήφισμα είχε αρνητικό αποτέλεσμα, με τις 15 περιφέρειες να τάσσονται υπέρ της μικτής αναλογικής ( MMP) και 12 να ψηφίζουν υπέρ της διατήρησης του υπάρχοντος εκλογικού συστήματος (πλειοψηφικού). Η λαϊκή ψήφος ήταν με μικρή πλειοψηφία υπέρ της διατήρησης του υπάρχοντος πλειοψηφικού συστήματος. Ωστόσο, καμία πρόταση δεν έλαβε την πλειοψηφία στο 60% των περιφερειών (17/27) και ως εκ τούτου το δημοψήφισμακαι η εφαρμογή του αποτελέσματος δεν δέσμευαν την κυβέρνηση. Μια επανεξέταση στην 20ή Περιφέρεια διεύρυνε κάπως τη νίκη του πλειοψηφικού, με τελική λαϊκή ψήφο γύρω στο 52% για το πλειοψηφικό σύστημα και 48% για την MMP.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 2019
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Το Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12 ήταν η 4η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας. Νικητής ήταν ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου για 1η φορά στην ιστορία του.
Κορέττα Σκοτ Κινγκ
Η Κορέττα Σκοτ Κινγκ (Koretta Scott King, 27 Απριλίου 1927 - 30 Ιανουαρίου 2006) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, ακτιβίστρια και σύζυγος του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ από το 1953 έως το θάνατό του το 1968. Ήταν ιδρύτρια του Ινστιτούτου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ για την Ειρηνική Κοινωνική Αλλαγή.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2011-12 και της Δ΄ κατηγορίας 2011-12 κατηγορίας (σύνολο 29 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 20 από τις 29 ομάδες.
Κορέττα Σκοτ Κινγκ
Βιογραφία
Η Κορέττα Σκοτ γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου του 1927 στη πόλη Μάριον της Αλαμπάμα των Η.Π.Α. Οι γονείς της ήταν εύποροι ιδιοκτήτες φάρμας που θεωρούσαν -εν αντιθέσει με την πλειοψηφία των μαύρων της εποχής αυτής - τη μόρφωση των παιδιών τους, απαραίτητη. Η Κορέττα σπούδασε στο ιδιωτικό γυμνάσιο για μαύρους, Λίνκολν, όπου διαφάνηκε η αγάπη της για τη μουσική. Παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής, έμαθε να διαβάζει παρτιτούρες και να παίζει διάφορα μουσικά όργανα. Στα 15 της μάλιστα, ανέλαβε τη θέση της διευθύντριας της σχολικής χορωδίας. Συνέχισε τις σπουδές της, αφού εξασφάλισε μια υποτροφία, στο Κολλέγιο της Αντιόχειας, στο Γιέλλοου Σπρινγκς του Οχάιο. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της εκεί, εμβάθυνε στη μουσική αλλά και συμμετείχε στους αγώνες των μαύρων για την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων. Έγινε μέλος της Εθνικής Ένωσης για την πρόοδο των έγχρωμων ανθρώπων και στην Επιτροπή για τα πολιτικά δικαιώματα.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Σύστημα διεξαγωγής
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ και Β΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Κορέττα Σκοτ Κινγκ
Βιογραφία
Το 1951 πήγε στη Βοστώνη στο Ωδείο της Νέας Αγγλίας πάλι με υποτροφία. Στις αρχές του 1952, μια φίλη της, της γνωρίζει τον νεαρό σπουδαστή Θεολογίας, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Αν και στην αρχή ήταν διστακτική στο να σχετιστεί με έναν πάστορα ωστόσο η προσωπικότητα, οι γνώσεις και η καλλιέργεια του Κινγκ της διασκέδασαν όλους τους φόβους της. Ο Κινγκ, της έκανε πρόταση γάμου, την οποία και αποδέχτηκε και οι γάμοι έγιναν στις 18 Ιούνη του 1953, στο πατρικό της σπίτι στο Μάριον. Μετά το γάμο τους επέστρεψαν στη Βοστώνη για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Η Κορέττα Κινγκ πήρε το μπάτσελορ στη μουσική τον Ιούνη του 1954. Μετά το γάμο τους, η Κορέττα ανέλαβε το ρόλο της νοικοκυράς και της μητέρας της οικογένειας και ασχολήθηκε με την ανατροφή των 4 παιδιών της: της Γιολάντα Ντενίζ Κινγκ (1955), του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ του Γ' (1957), του Ντέξτερ Σκοτ Κινγκ (1961) και της Μπερνίτσε Αλμπερτιν Κινγκ (1963). Παράλληλα όμως, συμμετείχε στις εκστρατείες του άντρα της, έπαιρνε μέρος στις πορείες διαμαρτυρίας και συχνά τραγουδούσε θρησκευτικούς ύμνους, και απάγγειλε ποιήματα σε βραδιές μουσικής που οργάνωνε. Τα έσοδα των παραστάσεων αυτών, πήγαιναν στην Χριστιανική Διάσκεψη των Ηγετών του Νότου, οργάνωση που δημιούργησε και προήδρευε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Ακολούθησε τον άντρα της στα ταξίδια του, το 1957 στη Γκάνα και το 1959 στην Ινδία. Όταν ο Κινγκ παρέλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, στο Όσλο το 1964, η Κινγκ στεκόταν περήφανη δίπλα του.
Τραγικότερη στιγμή της ζωής της υπήρξε αναμφίβολα η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, στις 4 Απρίλη 1968. Ωστόσο, δεν αποσύρθηκε σε μια ζωή πένθους αλλά αντίθετα συνέχισε με περισσότερο δυναμισμό προς την κατεύθυνση που είχε χαράξει ο άντρας της.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Σύστημα διεξαγωγής
Στα προημιτελικά και στα ημιτελικά έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Κορέττα Σκοτ Κινγκ
Βιογραφία
Λίγες μέρες μετά από την κηδεία του άντρα της, έλαβε μέρος στην πορεία των εργατών απορριματοφόρων στο Μέμφις, η τελευταία εκστρατεία και του ίδιου του Κινγκ. Και στο τέλος του ίδιου μήνα, παρευρέθη – αντί του άντρα της, όπως είχε προγραμματιστεί – σε μια εκδήλωση κατά του πολέμου στο Βιετνάμ στη Ν. Υόρκη.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Σύστημα διεξαγωγής
Ο τελικός ήταν μονός.
Κορέττα Σκοτ Κινγκ
Βιογραφία
Επίσης δημιούργησε το Ινστιτούτο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ για την Ειρηνική Κοινωνική Αλλαγή.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 8 από τις 20 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή. Όλες οι ομάδες τοποθετήθηκαν στην κληρωτίδα με 12 από αυτές να περνάνε απευθείας στο Β΄ γύρο.
Κορέττα Σκοτ Κινγκ
Βιογραφία
Ύστερα από πολλές δικές της προσπάθειες κατάφερε να αναγνωριστεί η ημέρα γέννησης του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, επίσημη αργία σε όλο το κράτος των Η.Π.Α.. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια αρθρογραφούσε, και έδινε ομιλίες αλλά και παρευρισκόταν σε πορείες. Κατά τη δεκαετία του 80 ιδιαίτερα, οργάνωσε και παρευρέθηκε σε μια σειρά καθιστικών διαμαρτυρία εναντίον του Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Μάλιστα, το 1986 ταξίδεψε στη Νότια Αφρική και συναντήθηκε με τη γυναίκα του Νέλσον Μαντέλα, τη Γουίνι. Στις 30 Ιούνη 2006, πέθανε από αναπνευστική ανεπάρκεια κατά τη διάρκεια της παραμονής της σε ένα κέντρο αποκατάστασης στο Μεξικό,  όπου νοσηλευόταν λόγω διαφόρων σοβαρών προβλημάτων υγείας. Ήταν 78 χρονών.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι υπόλοιπες 12 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή.
Κορέττα Σκοτ Κινγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Ρατσισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ιστορία των αφροαμερικανικών πολιτικών δικαιωμάτων Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Αφροαμερικανοί φεμινιστές
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2011-12
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου και η ΑΕΚ Κουκλιών. Ο τελικός διεξήχθη την 1 Απριλίου 2012 στο Κοινοτικό Στάδιο Παρεκκλησιάς στην Παρεκκλησιά. Νικητής ήταν ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου με σκορ 2-1 στην παράταση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2011-2012
Κουνελαίικα Αχαΐας
Απέχει περίπου 22 χιλιόμετρα ΝΔ της Πάτρας. Πολύ κοντά στο χωριό, στο 1,5 χιλιόμετρο, βρίσκεται η ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας. Εγγύς του βρίσκονται οι οικισμοί Άγιος Νικόλαος Κράλης (πρώην Κράλι), Αυγεραίικα, Θωμαίικα, Καλαμάκι (πρώην Χαρμπιλαίικα), Κατσαϊταίικα, Ποιμενοχώρι (πρώην Μπουντουραίικα) καθώς και το Χαϊκάλι.
Ιστορικά στοιχεία
Από προφορικές μαρτυρίες φέρεται να πρωτοδημιουργήθηκε ως οικισμός στη σημερινή του θέση ανάμεσα στα έτη 1900-1920. Το όνομα του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο του πρώτου οικιστή, δηλ. από την οικογένεια Κουνέλη.
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το όνομα Κανελέϊκα την 16η Μαΐου 1928 και υπήχθη στην κοινότητα Χαϊκαλίου. Η ονομασία διορθώθηκε σε «Κουνελαίικα» την 16η Οκτωβρίου 1940.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Κτηνοτρόφοι από τα Κουνελαίικα είχαν παλιότερα χειμαδιά των αιγοπροβάτων τους, για βοσκή, στην ορεινή περιοχή της Σάπιας Βρύσης, τοποθεσία στην Τοπική Κοινότητα Λεοντίου στο Παναχαϊκό, όπου ακόμα και σήμερα σώζονται ερείπια. Εκεί, παραπλεύρως των χαλασμάτων της Σάπιας Βρύσης διέρχεται ο δρόμος που οδηγεί από τη Ρακίτα στη Χαλανδρίτσα ενώ εγγύς της βρίσκεται λατομείο-σπαστήρας αδρανών υλικών.
Ναός του χωριού και κοιμητηριακός είναι η Αγία Παρασκευή, ο οποίος ανεγέρθη το 1964. Στην περιφέρεια του οικισμού ανήκει και το ξωκλήσι της Οσίας Ολυμπίας. Στα Κουνελαίικα λειτουργούσε δημοτικό σχολείο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970, το κτήριο του οποίου στέκει εγκαταλελειμμένο έως σήμερα στην είσοδο του χωριού.
Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία, κυρίως οι αμπελοκαλλιέργειες. Οικογενειακά επίθετα που απαντούν σήμερα στο χωριό: Κουνέλης, Βρόντος, Κυριαζόπουλος, Μπούνιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Σενεζίνο
μικρογραφία|Καρικατούρα του Σενεζίνο Ο Σενεζίνο (Senesino, πραγματικό όνομα Φραντσέσκο Μπερνάρντι, Francesco Bernardi) (31 Οκτωβρίου 1686 - 27 Νοεμβρίου 1758) ήταν διάσημος Ιταλός άλτο καστράτο, γνωστός από την μακρά συνεργασία του με τον συνθέτη Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ.
Το ξεκίνημα της καριέρας του
Ο Σενεζίνο ήταν γιος ενός κουρέα από την Σιένα (εξ ου και το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο). Μπήκε στην χορωδία του τοπικού καθεδρικού ναού το 1695 και ευνουχίστηκε σχετικά μεγάλος, σε ηλικία δεκατριών ετών. Έκανε το ντεμπούτο του στην Βενετία το 1707 και κατά την διάρκεια της επόμενης δεκαετίας απέκτησε φήμη στην Ευρώπη. Όταν τραγούδησε στην όπερα του Λότι Ο Ζευς στο Άργος το 1717 στην Δρέσδη, απέκτησε αντίστοιχα μεγάλο μισθό.
Όπως και για τους περισσότερους καστράτο, οι αναφορές για την υποκριτική του Σενεζίνο δεν ήταν πάντα θετικές. Για παράδειγμα, ο ιμπρεσάριος Φραντζέσκο Ζαμπεκκάρι έγραψε για μια εμφάνισή του στην Νάπολι το 1715 ότι στέκεται σαν άγαλμα, και όταν σποραδικά κάνει κάποια χειρονομία, κάνει ακριβώς την αντίθετη από αυτή που απαιτείται. Για τις φωνητικές ικανότητές του όμως δεν υπήρχαν αμφιβολίες. Το 1719 ο συνθέτης Κβαντς (Johann Joachim Quantz) τον άκουσε στην όπερα του Λότι Θεοφάνης στην Δρέσδη και ανέφερε ότι ''είχε δυνατή, καθαρή, ήρεμη και γλυκιά φωνή κοντράλτο, με τέλειο τονισμό και έξοχη τρίλια. Ο τρόπος που τραγουδούσε αριστοτεχνικός, και η άρθρωσή του ασυναγώνιστη. Τραγούδησε τα αλέγκρο με μεγάλο πάθος, και σαφής γρήγορες υποδιαιρέσεις, από τον θώρακα, με ευκρινή και ευχάριστο τρόπο. Το ύφος του ήταν καλά προσαρμοσμένο στην σκηνή, και η δράση του φυσική και ευγενής. Με αυτά τα προσόντα πήρε μέρος σε μια μεγαλοπρεπή παράσταση. Η εμφάνιση και η συμπεριφορά του, όμως, θα ταίριαζαν περισσότερο στον ρόλο ενός ήρωα παρά σε αυτόν του εραστή.''
Σενεζίνο και Χαίντελ
Παρόλο που ενσάρκωσε δεκαεφτά πρωταγωνιστικούς ρόλους σε όπερες του Χαίντελ (όπως τον Ιούλιο Καίσαρα, τον Ορλάντο και τον Μπερταρίντο στην Ροντελίντα) η σχέση του με τον συνθέτη ήταν συχνά θυελλώδης. Μετά την διάλυση της Βασιλικής Ακαδημίας του Χαίντελ το 1728, ο Σενεζίνο τραγούδησε στο Παρίσι (1728) και την Βενετία (1729). Επαναπροσλήφθηκε από τον Χαίντελ το 1730 για να τραγουδήσει σε τέσσερις νέες όπερες καθώς και στα ορατόρια Εσθήρ, Δεβόρα και στην δίγλωσση εκδοχή του Άκις και Γαλάτεια. Η αντιπάθειά του για τον Χαίντελ έγινε τελικά τόσο μεγάλη που το 1733 ο Σενεζίνο πήγε στον αντίπαλο οπερετικό θίασο Nobility. Έτσι βρέθηκε να τραγουδάει μαζί με τον μεγάλο σοπράνο καστράτο Φαρινέλλι. Η συνάντησή του στην σκηνή (στο παστίτσιο Αρταξέρξης) οδήγησε στο διάσημο περιστατικό, που αναφέρει ο μουσικό ιστορικός Τσαρλς Μπέρνι:
Η Επιστροφή στην Ιταλία
Ο Σενεζίνο έφυγε από την Αγγλία το 1736 και έκτοτε εμφανίστηκε σε μερικές ακόμα παραστάσεις στην Ιταλία. Τραγούδησε στην Φλωρεντία από το 1737 ως το 1739 και μετά στην Νάπολη ως το 1740 κάνοντας την τελευταία του εμφάνιση στην όπερα Il trionfo di Camilla του Πόρπορα στο θέατρο San Carlo. Το στυλ του ήδη θεωρούνταν από το κοινό ξεπερασμένο. Αποσύρθηκε τέλος σε ένα σπίτι που έχτισε στην γενέτειρά του. Καθώς ήταν εκκεντρική και δύσκολη προσωπικότητα, τα τελευταία χρόνια του μαστίζονταν από φιλονικίες με μέλη της οικογένειάς του και κυρίως με τον ανιψιό και κληρονόμο του Τζουζέπε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ευνούχοι
Α.Ε.Σ. Χαραυγή Λάρισας
Α.Π.Ο. Χαραυγή
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1981 με αριθμό μητρώου EΠΌ το 3321 ως A.E. Χαραυγή, στη συνοικία Καλή Καρδιά, της πόλης της Λάρισας που βρίσκεται στην Θεσσαλία. Αποτέλεσε το ποδοσφαιρικό τμήμα του Εξωραϊστικού Συλλόγου Χαραυγή, ο οποίος προϋπήρχε από το 1976, με πρώτο πρόεδρο τον μετέπειτα Δήμαρχο Λάρισας, Χριστόδουλο Καφφέ. Το 1992 επί προεδρίας του Σταύρου Παππά κέρδισε την άνοδο στην Α' ΕΠΣΛ όπου και παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Τις επόμενες τέσσερις αγωνιστικές περιόδους διεκδίκησε την επάνοδο, αλλά χωρίς επιτυχία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση του συλλόγου το 2000, μην μπορώντας να ανταπεξέλθει στα οικονομικά του προβλήματα. Τελευταίος πρόεδρος ήταν ο Κώστας Βουτυρίτσας, αδελφός του πρώην διεθνή ποδοσφαιριστή Θοδωρή Βουτυρίτσα, ενώ ο πιο γνωστός προπονητής που πέρασε απο τον πάγκο της ομάδας ήταν ο Θεολόγης Παπαδόπουλος επί χρόνια τερματοφύλακας της Ελληνικής εθνικής ομάδας. Η παραδοσιακή εδρα της ομαδας ηταν το ΔΑΚ Ανθούπολης, με τον AO Ανθούπολη να θεωρείται ο «αιώνιος» αντίπαλος του ΑΠΟΧ και οι μεταξύ τους αγώνες να συγκεντρώνουν πλήθος θεατών στο κοινό τους γήπεδο. Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου είναι ο Ηλίας Αποστολάρας.
Το ρόστερ της Χαραυγής το 1992-93 στην πρώτη της συμμετοχή Α' ΕΠΣΛ, με προπονητή τον πρώην αμυντικό του ΟΦΗ, Ηλία Σελιώνη, και γενικό αρχηγό τον Χρήστο Παππά, αποτελούσαν οι εξής ποδοσφαιριστές: Γ.Φλώρος, Άγγ.Παπαρδέλας (τερματοφύλακες); K.Μάγγος, Κύρκος, K.Μούτος, Σ.Περιτογιάννης, Δ.Γουναράς, B.Καρακώστας, Δ.Παππάς, Δ.Δανιλούλης, Καραγιάννης, Αντ.Δήμου, Pεν.Καρυώτης, Λάκης Παπαϊωάννου, Ιατρόπουλος, Μαγκντί, Βάρνας, Γεροστέργιος. Η άνοδος στην Α' ΕΠΣΛ το καλοκαίρι του 1992 είχε εορταστεί με φιλικό αγωνα απέναντι σε ομαδα επιλέκτων, στην οποία είχαν αγωνιστεί μεταξύ άλλων οι Τριαντάφυλλος Μάγγος και Θοδωρής Κυριακούλης της ΑΕΛ, Γιάννης Γκόλαντας, Γιώργος Κολοβός και o Βασίλης Καραπιάλης του Ολυμπιακου Πειραιώς.
Ποδοσφαιριστές της Χαραυγής στην Α' Εθνική
Το 1995 οι Δημήτρης Παππάς και Κώστας Μάγγος μεταγράφηκαν σε ομάδες της Α' Εθνικής Κατηγορίας, την ΑΕΛ και τον ΟΦΗ αντίστοιχα. Ο Παππάς αγωνίστηκε στην Α' Εθνική υπό τις οδηγίες του Γιάννη Μαντζουράκη και του Ανδρέα Μιχαλόπουλου τη χρονιά του υποβιβασμού της ΑΕΛ, ενώ ο Μάγγος προτάθηκε από τον Ηλία Σελιώνη στη διοίκηση του ΟΦΗ στον οποίο παρέμεινε για τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Μετά την αποχώρηση του από τον ΟΦΗ, επέστρεψε στη Λάρισα έπαιξε για δύο χρόνια με την ΑΕΛ στη Β΄ Εθνική. Ο Δημήτρης Τσαπατώρης επίσης ξεκίνησε απο τον ΑΠΟ Χαραυγή πριν μεταγραφεί στον Απόλλωνα Λάρισας και στη συνέχεια στον Παναθηναϊκό το 1988. Άλλοι ποδοσφαιριστές του συλλόγου που αγωνίστηκαν σε εθνικές κατηγορίες είναι οι: Παναγιώτης Μίγας (ΑΕΛ - Β΄ Εθνική), Σωτήρης Περιτογιάννης (Απόλλων Λάρισας - Γ΄ Εθνική), Νίκος Kακαγιάννης (Ηρακλής Λάρισας, ΑΕΔ Νίκαιας - Δ΄ Εθνική), Θανάσης Σταμάτης (AΣ Πυργετός - Δ΄ Εθνική), Κώστας Πιτσαρής (ΑΟΚ Νέων Καρυών - Δ' Εθνική).
Το ρεκόρ του νεότερου σκόρερ χατ-τρικ
Από τον ΑΠΟ Χαραυγή ξεκίνησε και ο ποδοσφαιριστής με το ρεκόρ του νεότερου σκόρερ χατ-τρικ. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1996, στην αναμέτρηση Αμπελόκηποι - Χαραυγή 4-3, ο Ντίνος Ποντίκας σημείωσε και τα 3 γκολ της ομάδας του και έγινε σε ηλικία 14 ετών, 6 μηνών και 27 ημερών ο νεότερος παίκτης που σημειώνει χατ-τρικ. Ποδοσφαιριστής της ομάδας των Αμπελοκήπων ήταν τότε ο 15χρονος τότε Βαγγέλης Μόρας, μετέπειτα διεθνής αμυντικός της Εθνικής ομάδας. Το ρόστερ του ΑΠΟ Χαραυγή την αγωνιστική περίοδο 1996-97 με γενικό αρχηγό τον Σταύρο Σπίνo, απαρτιζόταν από τους παρακάτω ποδοσφαιριστές: Άγγ.Παπαρδέλας, Ορ.Θέμελης (τερματοφύλακες), Κ.Βράκας, I.Ρουμελιώτης, Χρ.Κατσικάρης, Γ.Ζησάκης, Ζαφειρίου, Ζήσαρος, Αντ.Δήμου, Η.Αποστολάρας, Π.Μίγας, K.Ποντίκας, Π.Βουλτσίδης, Xαρ.Τζιμούρτος.
Σύγχρονη εποχή: Α.Ε.Σ. Χαραυγή
Ένας νέος αθλητικός σύλλογος υπό την ονομασία ''Α.Ο. Χαραυγή'' ιδρύθηκε ελάχιστα χρόνια μετά τη διάλυση του 2000, συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Γ' ΕΠΣΛ τη σεζόν 2005-06. Θεωρείται η συνέχεια του παλιού συλλόγου, αν και ως έδρα χρησιμοποιεί το γήπεδο του Θεσσαλικού αντί της παραδοσιακής έδρας της Ανθούπολης. Το 2008 ο σύλλογος πέρασε σε αδράνεια για να επανέλθει τη σεζόν 2013-14 με ηχηρές μεταγραφές. Το ρόστερ εκείνης της περιόδου με προπονητή τον Απόστολο Βλιώρα αποτελούσαν οι: Σωτ.Καρανίκας (τερματοφύλακας), I.Χασιώτης, Θ.Ντριβαλάς, E.Σινάνι, Ευ.Καρέλιας, Βησ.Λιάπης, Δ.Παππάς, Κ.Μάγγος , Αντ.Δήμου, I.Ρουμελιώτης, Ζαβράκας, Z.Τσανάς, Αν.Πιππής, Ιωσ.Τουρμούσογλου, M.Λάττα, K.Βιντσάνι. Τα τελευταία χρόνια μετονομάστηκε σε ''Α.Ε.Σ. Χαραυγή'' (Αθλητικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Χαραυγή) με χρώματα το πορτοκαλί και το γκρι. Στην αναμέτρηση Χαραυγής - ΑΟ Αμπελοκήπων (0-3) στις 16 Οκτωβρίου 2021, η διοίκηση τίμησε τους παράγοντες Γιώργο Παππά, Κώστα Βουτυρίτσα και Σταύρο Σπίνο για την δεκαπενταετή προσφορά τους στον πάλαι ποτέ ΑΠΟ Χαραυγής. Ο τωρινός αρχηγός της ομάδας, Γιώργος Σκαφιδάς κατέχει και το ρεκόρ του μεγαλύτερου σε ηλικία ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται σε πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ.Λ., αλλά και σκόρερ. Προπονητής είναι ο Γιώργος Λούτσος που έχει εργαστεί και στις ακαδημίες της ΑΕΛ. Πρόεδρος του συλλόγου εξελέγη το 2021 ο Γιώργος Σκαφιδάς.
Κοινοί ποδοσφαιριστές
Οι ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί και στους δύο συλλόγους είναι οι εξής : K.Μάγγος, Δ.Παππάς, Αντ.Δήμου, Κ.Βράκας, I.Ρουμελιώτης, Π.Βουλτσίδης, Χρ.Ευαγγέλου, Σωτ.Καρανίκας, Θ.Καφφές και Γ.Σκαφιδάς, Θεμ.Κουτσογιάννης, με τους δύο τελευταίους να βρίσκονται και στο ρόστερ της περιόδου 2021-22. Τις περισσότερες συνολικά συμμετοχές έχει o επιθετικός Αντώνης Δήμου ο οποίος ήταν μέλος της Μικτής ΕΠΣ Λάρισας που έφτασε στον Πανελλήνιο τελικό Παίδων του 1988. O Δημήτρης Παππάς διετέλεσε και παίκτης-προπονητής του διαδοχου σύλλογου της Χαραυγής στον οποίο έκλεισε την καριέρα του και ο Γιώργος Δοδοντσάκης, πρωην επιθετικός της ΑΕΛ, του ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά και της Ανθούπολης.
=== Σύνθεση Ομάδας 2022-23 ===
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1981 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1981
Ογκόλιθος (αποσαφήνιση)
Ο όρος ογκόλιθος μπορεί να αναφέρεται στα εξής λήμματα:
Ρανσεναί
Το Ρανσεναί (γαλλικά: Rancenay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Βασίλειο της Βυρτεμβέργης
Το Βασίλειο της Βυρτεμβέργης (Königreich Württemberg) ήταν Γερμανικό κράτος που υπήρχε από το 1805 μέχρι το 1918, στην περιοχή που είναι τώρα η Βάδη-Βυρτεμβέργη. Το βασίλειο ήταν μια συνέχεια του Δουκάτου της Βυρτεμβέργης, το οποίο υπήρχε από το 1495 έως το 1805. Πριν από 1495, η Βυτεμβέργη ήταν μια Κομητεία του πρώην Δουκάτου της Σουηβίας, το οποίο διαλύθηκε μετά το θάνατο του Δούκα Κορραδίνου στο 1268.
Το βασίλειο είχε σύνορα με τη Βαυαρία, στα ανατολικά και νότια, με τη Βάδη στα βόρεια, δυτικά και νότια. Το νότιο τμήμα περιέβαλλε τη Πρωσική επαρχία Χοχεντσόλερν στις περισσότερες πλευρές του και άγγιζε τη Λίμνη της Κωνσταντίας.
Η σημαία αποτελούταν από δύο ίσα μέρη σκούρου κόκκινου και μαύρου.
Mikoyan MiG-29
Περιγραφή
Το αεροσκάφος αυτό κατασκευάστηκε για να ανταγωνιστεί μαχητικά αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας των Η.Π.Α. όπως το F-16 Fighting Falcon, F-15E Strike Eagle, F/A-18 Hornet και F-14 Tomcat.
Εκδόσεις
Όνομα κατά ΝΑΤΟ: Mig-29 Fulcrum
Mig-29A (9-12) Τακτικό μαχητικό αεροπορικής υπεροχής. Πρώτη πτήση: 1977
Mig-29 (9-13) Τακτικό μαχητικό αεροπορικής υπεροχής. Πρώτη πτήση: 1984
Mig-29 (9-14) Τακτικό μαχητικό αεροπορικής υπεροχής. Πρώτη πτήση: 1985
Mig-29 Κ Ναυτική έκδοση μαχητικό-βομβαρδιστικό. Πρώτη πτήση: 1988
Mig-29 KUB Ναυτική έκδοση (εκπαιδευτικό-μαχητικό αεροσκάφος). Πρώτη πτήση: 2007
Mig-29M (Mig-33) Μαχητικό-βομβαρδιστικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1984
Mig-29M2 (Mig-35) Μαχητικό-βομβαρδιστικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 2002
Mig-29 MRCA (Εξαγωγική εκδοσή) Μαχητικό-βομβαρδιστικό πολλαπλού ρολού.Πρώτη πτήση: 2002
Mig-29 N Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1995
Mig-29S Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1989
Mig-29 SD Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1995
Mig-29 SM Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1995
Mig-29 SMT Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1998
Mig-29 UB Διθέσιο επιχειρησιακό εκπαιδευτικό. Πρώτη πτήση: 1981
Mig-29 UBT Διθέσιο επιχειρησιακό εκπαιδευτικό μαχητικό. Πρώτη πτήση: 1998
Mig-29 KVP Πειραματικό αεροσκάφος. Πρώτη πτήση: 1982
Mig-29 E (9-21) Πειραματικό αεροσκάφος. Πρώτη πτήση: 1986
Mig-29 BM Μαχητικό πολλαπλού ρόλου. Πρώτη πτήση: 2003 (εκσυγχρονισμένο Mig-29 σε επίπεδο Mig-29 BM –Π.Α. Λευκορωσίας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη MiG-29
1276 Υκλία
Η Υκλία (Ucclia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,579. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή της πόλεως αυτής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Υκλίας εκτιμάται σε 30,62 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1303. Η Υκλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 54,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υκλια
Όλγα αγάπη μου
Το Όλγα αγάπη μου είναι μια ελληνική αισθηματική-δραματική ταινία του 1968 της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.
Παραγωγή
Στο Όλγα αγάπη μου η Πόλυ Πάνου ερμηνεύει το τραγούδι "Τι σου 'κανα και πίνεις" σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και μουσική Μίμη Πλέσσα. Η συγκεκριμένη σκηνή, στο κέντρο διασκέδασης Κατακόμβη, αναγκάστηκε να διακοπεί απότομα, λόγω της είδησης του αποτυχημένου βασιλικού πραξικοπήματος.
Στη διάρκεια των γυρισμάτων, η Ζωή Λάσκαρη ήταν έγκυος στην κόρη της, Μάρθα Κουτουμάνου.
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 5 Φεβρουαρίου 1968. Κόβοντας 367.559 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 16η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 5 Σεπτεμβρίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κ2
Το Κ2 (επίσης γνωστό ως Τσογκόρι/Κοκίρ, Κέτσου/Κέτου και όρος Γκόντουιν-Όστεν) (Ουρντού:شاہ گوری) είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό στη Γη μετά το όρος Έβερεστ, με ύψος 8.611 μέτρα. Βρίσκεται στο σύνορο μεταξύ Μπαλτιστάν, Πακιστάν και την Αυτόνομη Επαρχία Τασκούργκαν Τατζίκ της Κίνας. Με ύψος κορυφής 8.611 μέτρα, το Κ2 είναι η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς του Καρακορούμ και η υψηλότερη κορυφή του Πακιστάν.
Είναι γνωστό και ως Άγριο Βουνό (Savage Mountain) εξαιτίας της εξαιρετικής δυσκολίας ανάβασής του και το μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας, το δεύτερο ανάμεσα στις κορυφές οκτώ χιλιάδων μέτρων. Ένας στους τέσσερεις από όσους προσπάθησαν να ανέβουν στο βουνό πέθαναν πάνω στην προσπάθεια. Η πιο δύσκολη προσέγγιση του βουνού είναι από την κινεζική πλευρά και η συνήθης κανονική διαδρομή γίνεται από την πλευρά του Πακιστάν. Το Κ2 ήταν η τελευταία κορυφή πάνω από τα 8.000 μέτρα στην οποία πραγματοποιήθηκε επιτυχημένα χειμερινή ανάβαση, τον Ιανουάριο του 2021.
Όνομα
thumb|right|250 px|Το αρχικό σκίτσο του Μοντγκόμερι στο οποίο εφαρμόζει τη σημειογραφία K2.
To όνομα Κ2 προέκυψε από τη σημειογραφία που χρησιμοποιήθηκε στη Μεγάλη Τοπογραφική Επιθεώρηση. Ο Τόμας Μοντγκόμερι έκανε μια πρώτη έρευνα της οροσειράς Καρακορούμ από το όρος Χαραμούκχ, 210 χιλιόμετρα νότια και σχεδίασε τις δύο ψηλότερες κορυφές σημειώνοντάς τις ως Κ1 και Κ2. Η πολιτική της «Μεγάλης Τοπογραφικής Επιθεώρησης» ηταν η χρήση τοπικών ονομάτων όπου αυτό ήταν δυνατό. Η εμφανέστερη το Κ1 βρέθηκε ότι είναι το όρος Μασερμπρούμ. Όμως το Κ2 δεν είχε τοπικό όνομα κυρίως λόγω της απομακρυσμένης θέσης του. Το βουνό δεν είναι ορατό από το Ασκόλε το τελευταίο χωριό νότια, ή από την πλησιέστερη κατοίκηση βόρεια και δiακρίνεται αμυδρά μόνο στο τέλος του παγετώνα Μπαλτόρο, πέρα από τόν οποίο πολύ λίγοι ντόπιοι διακινδύνεψαν να εξερευνήσουν. Το όνομα Τσογκόρι, που προήλθε από δύο Μπάλτι λέξεις, chhogo ("μεγάλο") και ri ("βουνό") (شاہگوری) προτάθηκε ως τοπικό όνομα, αλλά λείπουν οι μαρτυρίες για τη διαδεδομένη χρήση του. Είναι πιθανώς όνομα που επινόησαν δυτικοί εξερευνητές, ή απλά μια απάντηση σε πιθανή ερώτηση για το πώς ονομάζεται το βουνό. Παρόλα αυτά η λέξη σχηματίζει τη βάση για τη λέξη Τσογκίρ με την οποία οι κινεζικές αρχές αναφέρονται επίσημα στην κορυφή. Έχουν προταθεί και άλλα τοπικά ονόματα, ανάμεσά τους τα Λάμπα Παχάρ ("Υψηλό βουνό" στα Ουρντού) και Νταπσάνγκ, αλλά δεν χρησιμοποιούνται ευρέως.
Εξαιτίας της έλλειψης τοπικού ονόματος, προτάθηκε το όνομα όρος Γόντγουιν-Όστεν προς τιμήν του Χένρι Χάβενσαμ Γκόντγουιν-Όστεν, πρώιμου εξερευνητή της περιοχής και παρόλο που το όνομα απορρίφθηκε από τη Βασιλική Γεωγραφική Εταιρία, χρησιμοποιήθηκε σε αρκετούς χάρτες και συνεχίζει περιστασιακά να χρησιμοποιείται.
Συνεπώς η σημείωση του τοπογράφου, K2, συνεχίζει να είναι το όνομα με το οποίο είναι ευρέως γνωστό το βουνό. Χρησιμοποιείται πλέον ως δάνειο στην Μπάλτι γλώσσα στην οποία αποδίδεται ως Κετσού ή Κετού ,(کے ٹو). Ο Ιταλός ορειβάτης Φόσκο Μαραΐνι επιχειρηματολόγησε στην αφήγησή του για την ανάβαση του Γκασερμπρούμ Δ΄ ότι ενώ το όνομα K2 οφείλει την προέλευσή του στην τυχαία επιλογή, η αποκομμένη, απρόσωπη φύση του είναι εντελώς κατάλληλη για τόσο απόμακρο και προκλητικό βουνό.
Γεωγραφία
thumb|250px|Εικονική πτήση γύρω από το K2.
Το K2 ανήκει στη ΒΔ οροσειρά Καρακορούμ. Βρίσκεται στην περιοχή Μπαλτιστάν του Γκιλγκίτ Μπαλτιστάν, και στην Αυτόνομη Επαρχία Τασκούργκαν Τατζίκ του Σιντζιάνγκ, της Κίνας. Το ιζηματικό λεκανοπέδιο Ταρίμ συνορεύει με την οροσειρά βόρεια και τα Κατώτερα Ιμαλάια νότια. Νερό από τους μεγάλους παγετώνες, νότια και ανατολικά του Κ2 χρησιμοποιούνται για τη γεωργία στις κοιλάδες και συνεισφέρουν σημαντικά στην τοπική παροχή πόσιμου ύδατος.
Το Κ2 είναι η 22η κορυφή από την έξαρσή του, καθώς είναι τμήμα μιας ευρύτερης ανοδικής μετατόπισης του φλοιού της Γης (στην οποία περιλαμβάνεται το Καρακορούμ, το υψίπεδο του Θιβέτ και τα Ιμαλάια) όπως και το όρος Έβερεστ, έτσι ώστε είναι δυνατόν να ακολουθήσει κανείς διαδρομή από το Κ2 στο Έβερεστ σε ύψος 4.594 μ, στο Μαστάγκ Λο.
Το Κ2 είναι αξιοσημείωτο για το τοπικό του ανάγλυφο, όπως και για το συνολικό του ύψος. Υψώνεται πάνω από 3.000 μέτρα πάνω από τις παγετωνικές κοιλάδες στη βάση του. Πρόκειται για απόκρημνη πυραμίδα προς όλες σχεδόν τις κατευθύνσεις. Η βόρεια πλευρά είναι η πλέον απόκρημνη, καθώς υψώνεται απότομα σχεδόν 3.200 μ από τον Παγετώνα Κ2 με μόνο 3.000 μ. οριζόντια απόσταση. Στις περισσότερες κατευθύνσεις του φτάνει τα 2.800 μ. καθέτου αναγλύφου σε λιγότερο από 4.000 οριζόντια απόσταση
Αποστολή του 1986 υπό τον Τζορτζ Γουολενστάιν έκανε ανακριβή μέτρηση του βουνού, που έδειχνε το K2 υψηλότερο του Έβερεστ και συνεπώς ως το υψηλότερο βουνό του κόσμου. Διορθωτική μέτρηση του 1987 έδωσε πάλι το προβάδισμα στο Έβερεστ, αλλά μέχρι τότε η πληροφορία είχε περάσει σε αρκετές αναφορές στα ΜΜΕ και σε έργα αναφοράς.
Γεωλογία
Τα βουνά Κ2 και Μπρόουντ Πικ, όπως και η περιοχή δυτικά στις χαμηλότερες περιοχές του παγετώνα Σάπρο Λάγκο συντίθενται από μεταμορφικό πέτρωμα που είναι γνωστό ως Γνευσίτης Κ2 και αποτελεί τμήμα του Μεταμορφωσιγενούς Συμπλέγματος του Καρακορούμ. Ο Γνεύσιος Κ2 είναι μείγμα ορθογνεύσιου και παραγνεύσιου πλούσιου σε βιοτίτη. Στη Νότια και Νοτιοανατολική όψη του K2, ο ορθογνεύσιος συνίσταται από ένα μείγμα εξαιρετικά φυλλοποιημένου πυριτικού γνεύσιου και βιοτίτη, ο οποίος εισέρχεται στο πέτρωμα μέσω πυριτικών ορυκτών, μαρμαρυγιών και λευκογρανιτικών προσχωμάτων. Κοντά στο μνημείο των ορειβατών που πέθαναν στο Κ2, πάνω από την κατασκήνωση βάσης, υπάρχουν μάρμαρα με ορυκτές προσμίξεις ανακατεμμένα στον ορθογνεύσιο. Ο Γνεύσιος Κ2 διαχωρίζεται από τα περιβάλλοντα ιζηματογενή και μεταϊζηματογενή πετρώματα του Μεταμορφωσιγενούς Συμπλέγματος του Καρακορούμ από κανονικά ρήγματα. Για παράδειγμα, ρήγμα διαχωρίζει τον γνεύσιο του K2 από τις ασβεστολιθικές πλάκες κοντά στο Σκίανγκ Κάνγκρι.
Μέθοδος χρονολόγησης με ισότοπα Ar40 και Ar39 απέδωσε ηλικία 115 έως 120 εκατομμύρια χρόνια π.π.. Οι γεωχημικές αναλύσεις του γνεύσιου του Κ2 υποδεικνύουν ότι είναι μεταμορφωμένος αρχαιότερος, Κρητιδικός γρανίτης. ο γρανιτικός πρόγονος (πρωτόλιθος) του γνεύσιου του K2 ήταν το αποτέλεσμα μεγάλων σωμάτων μάγματος του ηπειρωτικού ορίου της Ασίας και της διείσδυσης βαθολίθου στον κατώτερο ηπειρωτικό φλοιό της. Κατά την αρχική σύγκρουση της τεκτονικής πλάκας της Ασίας με εκείνη της Ινδίας ο γρανιτικός βαθόλιθος θάφτηκε σε βάθος περίπου 20 χλμ και πλέον. Εκεί μεταμορφώθηκε σε υψηλό βαθμό και κατά τμήματα έλιωσε ξανά κατά την Ηώκαινο για να σχηματίσει τον γνεύσιο. Αργότερα, έγινε διείσδυση λευκογρανίτη στον γνεύσιο με προσχώσεις και τελικά εκθάφτηκε ως έξαρμα μετά τη Μειόκαινο.
Πρώιμες προσπάθειες
Η πρώτη σοβαρή προσπάθεια για ανάβαση στο K2 έγινε το 1902, από τους Όσκαρ Έκενσταϊν, Άλιστερ Κρόουλι, Ζιλ Ζακό-Γκιγιαρμό, Χάινριχ Πφάνελ, Βίκτορ Γουέσλι και Γκάι Νόουλς μέσω της ΒΑ Κόψης. Στις αρχές του 1900 τα σύγχρονα μεταφορικά μέσα δεν υπήρχαν και έτσι χρειάστηκαν 14 ημέρες μόνο για να φτάσουν στους πρόποδες του βουνού. . μετά από πέντε σοβαρές και χρηματοβόρες προσπάθειες, η ομάδα έφτασε στα 6.525 μ Η αποτυχία αποδόθηκε στα αποτελέσματα της μαλάριας στην υγεία του Κρόουλι, ωστόσο ήταν ένας συνδυασμός ανεπαρκούς φυσικής κατάστασης, σύγκρουσης προσωπικοτήτων και κακών καιρικών συνθηκών. Από τις 68 ημέρες της αποστολής στο Κ2 (η μακρύτερη παραμονή σε τέτοιο υψόμετρο για την εποχή της), μόνο 8 ημέρες είχαν καλό καιρό.
Η επόμενη προσπάθεια στο Κ2 έγινε το 1909, με αποστολή υπό τον πρίγκιπα Λουίτζι Αμεντέο δούκα του Αμπρούτσι, που έφτασε ως τα 6.250 μ. στο ΝΑ Σπιρούνι, γνωστό σήμερα ως Σπηρούνι Αμπρούτσι (ή Κόψη Αμπρούτσι). Η Κόψη Αμπρούτσι έγινε τελικά τμήμα της κανονικής διαδρομής, αλλά εκείνη την εποχή εγκαταλείφθηκε, εξαιτίας του απόκρημνου χαρακτήρα και της δυσκολίας της. Προσπαθώντας και αποτυγχάνοντας να βρει μια εφικτή εναλλακτική διαδρομή στη Δυτική Κόψη ή στη Βορειοανατολική Κόψη, ο Αμεντέο διακήρυξε ότι το Κ2 δεν θα σκαρφαλωθεί ποτέ. Η ομάδα έστρεψε την προσοχή της στο Τσογκολίσα, όπου ο Αμπρούτσι έφτασε στα 150 μέτρα από την κορυφή, πριν αναγκαστεί να εγκαταλείψει εξαιτίας ισχυρής καταιγίδας.
Ραντεβιλέρ
Το Ραντεβιλέρ (γαλλικά: Randevillers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Κ2
Πρώιμες προσπάθειες
Επόμενη προσπάθεια στο Κ2 δεν έγινε έως το 1938, όταν μία αμερικανική αποστολή υπό τον Τσαρλς Χιούστον έκανε μια προσπάθεια στο βουνό. Οι Αμερικανοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το Πηρούνι Αμπρούτσι ήταν η πιο πρακτική διαδρομή και έφτασαν ως τα 8.000 μέτρα, πριν επιστρέψουν εξαιτίας της έλλειψης εφοδίων και της απειλής του κακού καιρού. Το επόμενο έτος, έλαβε χώρα μια αποστολή υπό τον Φριτς Βίσνερ, ο οποίος έφθασε 200 μέτρα από την κορυφή, αλλά η ανάβαση κατέληξε σε τραγωδία, καθώς ο Ντάντλεϊ Γουλφ, ο Πασάνγκ Κικούλι, ο Πασάνγκ Κιτάρ και ο Πίντσο εξαφανίστηκαν ψηλά στο βουνό.
Ο Τσαρλς Χιούστον επέστρεψε στο Κ2 το 1953, για να καθοδηγήσει την τρίτη αμερικανική αποστολή στο Καρακορούμ. Η αποστολή απέτυχε εξαιτίας μιας θύελλας που καθήλωσε την ομάδα επί δέκα ημέρες σε ύψος 7.800 μέτρα, περίοδο κατά την οποία ο Αρτ Τζιλκίι ασθένησε σοβαρά. Ακολούθησε απεγνωσμένη οπισθοχώρηση, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Πιτ Σένινγκ έσωσε σχεδόν ολόκληρη την ομάδα στη διάρκεια ανεξέλεγκτης πτώσης, ενώ ο Τζιλκίι σκοτώθηκε, είτε από χιονοστιβάδα είτε από εσκεμμένη πράξη για να μη βαρύνει τους συντρόφους του. Παρά την αποτυχία και την τραγωδία, το θάρρος που έδειξε η ομάδα, τη μετέτρεψε σε θρύλο στην ορειβατική ιστορία.
Πρώτη ανάβαση και επαναλήψεις
thumb|250 px|right|Ο [[Ακίλλε Κομπανιόνι στην κορυφή του Κ2 (31 Ιουλίου 1954)]] Η ιταλική αποστολή κατόρθωσε να ολοκληρώσει την πρώτη ανάβαση του Κ2 από τη διαδρομή Σπηρούνι του Αμπρούτσι στις 31 Ιουλίου 1954. Η αποστολή έγινε υπό τον Άρντιτο Ντέζιο και οι δύο ορειβάτες που προσέγγισαν την κορυφή ήταν οι Λίνο Λατσεντέλλι και Ακίλλε Κομπανιόνι. Η ομάδα περιελάμβανε τον Πακιστανό συνταγματάρχη Μουχάμαντ Άτα-ουλάχ, ο οποίος ήταν μέλος και της αμερικανικής αποστολής του 1953. Στην αποστολή συμμετείχαν επίσης ο Βάλτερ Μπονάτι και ο Πακιστανός Χούντζα Αμίρ Μεχντί, που αποδείχτηκαν ζωτικής σημασίας για την επιτυχημένη έκβαση της αποστολής, καθώς μετέφεραν φιάλες οξυγόνου στα 8.100 μ για τον Λατσεντέλλι και τον Κομπανιόνι. Η ανάβαση θεωρήθηκε αντιφατική, καθώς οι Λατσεντέλλι και Κομπανιόνι έφτιαξαν την κατασκήνωσή τους υψηλότερα από το συμφωνημένο σημείο, εξαναγκάζοντας τον Μπονάτι και τον Μεχντί σε εκτεθειμένο μπιβουάκ στα 8.000 μέτρα. Ο Μπονάτι και ο Μεχντί επιβίωσαν μεν, αλλά ο Μεχντί έμεινε στο νοσοκομείο επί μήνες καθώς ακρωτηριάστηκε λόγω εκτεταμένων κρυοπαγημάτων. Οι προσπάθειες συγκάλυψης στη δεκαετία του 1950 για να προστατευτούν οι Λατσεντέλλι και Κομπανιόνι ήρθαν αργότερα στο φως.
Στις 9 Αυγούστου 1977, 23 χρόνια μετά την ιταλική αποστολή, ο Ισίρο Γιοσιζάβα οδήγησε τη δεύτερη επιτυχή αναβαση, με τον Ασράφ Αμάν πρώτο γηγενή Πακιστανό ορειβάτη να κατακτά την κορυφή. Η Ιαπωνική αποστολή ακολούθησε την ίδια διαδρομή από το Σπηρούνι Αμπρούτσι και χρησιμοποίησε περισσότερους από 1.500 βαστάζους.
Ραντεβιλέρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κ2
Πρώτη ανάβαση και επαναλήψεις
Η τρίτη ανάβαση του Κ2 έγινε το 1978, μέσω νέας διαδρομής, την μακρά ΝΑ Κόψη. Τη διαδρομή άνοιξε αμερικανική ομάδα υπό τον Τζιμ Γουιτάκερ. Στην ομάδα κορυφής συμμετείχαν οι Λούις Ράινχαρντ, Τζιμ Γουικγουάιρ, Τζον Ροσκέλεϊ και Ρικ Ρίτζγουεϊ. Ο Γουικγουάιρ άντεξε σε εκτεθειμένο μπιβουάκ περίπου 150 μ κάτω από την κορυφή, ένα από τα υψηλότερα μπιβουάκ στην ιστορία. Με αυτή την προσπάθεια οι Αμερικανοί θεώρησαν ότι ολοκλήρωσαν ένα καθήκον που ξεκίνησε το 1938 σαράντα χρόνια πριν.
Άλλη αξιοσημείωτη ιαπωνική ανάβαση έγινε από τη δύσκολη Νότια Κόψη στην κινεζική πλευρά το 1982. Μία ομάδα από την Ορειβατική Ομοσπονδία της Ιαπωνίας υπό τον Ισάο Σινκάι και τον Μασατσούγκο Κονίσι έστειλε τρεις ορειβάτες στην κορυφή, τον Ναόε Σακασίτα, τον Χιρόσι Γιοσίνο και τον Γιουκιχίρο Γιαναγκισάβα, στις 14 Αυγούστου. Ωστόσο, ο Γιαναγκισάβα έπεσε και πέθανε κατά την κατάβαση. Άλλα τέσσερα μέλη της ομάδας έφτασαν στην κορυφή την επόμενη μέρα.
Ο πρώτος ορειβάτης που ανέβηκε στην κορυφή του Κ2 δύο φορές ήταν ο Τσέχος ορειβάτης Γιόζεφ Ράκονσαϊ. Ο Ράκονσαϊ ήταν μέλος της ιταλικής αποστολής του 1983 υπό τον Φραντσέσκο Σαντόν, που πραγματοποίησε τη δεύτερη επιτυχημένη ανάβαση από τη Νότια Κόψη (31 Ιουλίου 1983). Τρία χρόνια αργότερα, στις 5 Ιουλίου 1986, πραγματοποίησε ανάβαση στην κορυφή μέσω της διαδρομής Σπηρούνι Αμπρούτσι (και μοναχική στη Δυτική Όψη του Μπρόουντ Πικ) ως μέλος διεθνούς αποστολής υπό τον Αγκοστίνο Πολέντσα.
Η πρώτη γυναίκα που κατέκτησε την κορυφή του Κ2 είναι η πρώην Πολωνή Βάντα Ρουτκίεβιτς στις 23 Ιουνίου 1986. Σε ό,τι αφορά τους Πολωνούς γενικότερα, το 1986 άνοιξαν δύο ιδιαίτερα δύσκολες διαδρομές, την Magic Line και την Polish Line. Δεν έχει αναφερθεί επανάληψη για τη δεύτερη.
Το 2004 ο Ισπανός Κάρλος Σορία Φοντάν έγινε ο γηραιότερος ορειβάτης που κατέκτησε την κορυφή του Κ2 σε ηλικία 65 ετών.
Όλες σχεδόν οι κόψεις του βουνού έχουν πλέον κατακτηθεί. Αν και η κορυφή του Έβερεστ βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο, το Κ2 είναι πολύ πιο δύσκολο και επικίνδυνο βουνό εξαιτίας του απρόβλεπτου καιρού του και του συγκριτικά μεγαλύτερου ύψους του από τη βάση προς την κορυφή. Θεωρείται από πολλούς η δυσκολότερη και πλέον επικίνδυνη ανάβαση, εξ ου και το όνομά του «το Άγριο Βουνό». Μέχρι τον Ιούλιο του 2010, μόνο 302 ορειβάτες ολοκλήρωσαν την ανάβαση, συγκρινόμενοι με τους 2.700 και πλέον που πραγματοποίησαν ανάβαση στο Έβερεστ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά του Πακιστάν Κατηγορία:Βουνά της Κίνας Κατηγορία:Καρακορούμ
Πρίνος
αλλά και στους οικισμούς της Ελλάδας:
Δήμος Επανομής
Ο Δήμος Επανομής ήταν δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης ως το 2011 με έδρα την Επανομή. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε ως δημοτική ενότητα στον διευρυμένο δήμο Θερμαϊκού, όπου συμπεριλήφθηκε και ο δήμος Νέας Μηχανιώνας.
.
σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Κοινότητα Επανομής
Το 1975 στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση πρόεδρος της Κοινότητας εξελέγη ο Θεόδωρος Καζάκης. Τελευταίος πρόεδρος εξελέγη το 1990 ο Αντώνιος Τζέκος.
Παραπομπές
Ε
Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν
Το 2014 η ταινία χαρακτηρίστηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Υπόθεση
Από το πρωί της 6ης Ιουνίου 1944, οι Αμερικανοί στρατιώτες ετοιμάζονται να αποβιβαστούν στην Όμαχα. Παλεύουν ενάντια στα πυρά του γερμανικού πεζικού τα οποία σκότωσαν πολλά άτομα. Ο λοχαγός Τζον Μίλερ, ο οποίος ήταν ο διοικητής του λόχου με κωδικό όνομα Τσάρλι, επιβιώνει από την αρχική απόβαση και συγκεντρώνει μια ομάδα στρατιωτών για να διεισδύσουν στις γερμανικές άμυνες, για να ξεμπλοκάρει την παραλία. Επίσης, ενώ οι άλλες παραλίες είχαν καλή υποστήριξη από πυροβολικό και από αέρα, η Όμαχα δεν είχε, για αυτό παραλίγο να καταλήξει και σε μεγάλη αποτυχία η απόβαση εκεί. Ακόμα δεν μπόρεσαν να επέμβουν τα τανκ λόγω ισχυρών ρευμάτων στη θάλασσα.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Υπουργείο Πολέμου στην Ουάσιγκτον, ο στρατηγός Τζορτζ Μάρσαλ ενημερώνεται ότι τρία από τα τέσσερα αδέλφια της οικογένειας Ράιαν πέθαναν μέσα σε λίγες μέρες και ότι η μητέρα τους θα λάβει και τα τρία τηλεγραφήματα την ίδια ημέρα. Μαθαίνει επίσης ότι ο τέταρτος γιος, Τζέιμς Φράνσις Ράιαν του λόχου Μπέικερ, του 506ου συντάγματος πεζικού αλεξιπτωτιστών, 101ης αερομεταφερόμενης μεραρχίας, λείπει σε αποστολή κάπου στη Νορμανδία. Μετά την ανάγνωση μιας προσωπικής επιστολής του Αβραάμ Λίνκολν στους επιτελείς του, ο Μάρσαλ διατάζει να βρεθεί ο Ράιαν και να σταλεί στο σπίτι αμέσως, εξαιτίας της ακολουθούμενης πολιτικής (Survivor Policy).
Στη Γαλλία, τρεις ημέρες μετά την D-Day, ο Μίλερ δέχεται διαταγές να βρει τον στρατιώτη Ράιαν. Συγκεντρώνει έξι άνδρες από τον λόχο του (Χόβαρθ, Μέλις, Ράιμπεν, Τζάκσον, Γουέιντ και Καρπάτσο), συν έναν αποσπασμένο από την 29η μεραρχία πεζικού, ο οποίος μιλά άπταιστα γαλλικά και γερμανικά, για να εκτελέσει το έργο του. Με καμία πληροφορία για την τύχη του Ράιαν, ο Μίλερ και οι άντρες του κινούνται προς τη Νοβίλ. Στα περίχωρα της Νοβίλ συναντάει μια διμοιρία από την 101η αερομεταφερόμενη μεραρχία. Μετά την είσοδο στην πόλη κάτω από δυνατή βροχή, ο Καρπάτσο πέφτει τραυματίας από ελεύθερο σκοπευτή και σιγά-σιγά αιμορραγεί μέχρι θανάτου, αφού κανείς δεν μπορεί να βγει χωρίς να χτυπηθεί. Ο Τζάκσον τελικά σκοτώνει τον ελεύθερο σκοπευτή και μετά από λίγο ο Καρπάτσο πεθαίνει. Αργότερα θα εντοπίσουν τον στρατιώτη Φρέντερικ Τζέιμς Ράιαν από τη Μινεσότα, αλλά σύντομα συνειδητοποιούν ότι δεν είναι ο άνθρωπος τους. Μετά βρίσκουν ένα μέλος του λόχου Τσάρλι του 506ου συντάγματος, που τους ενημερώνει ότι η ζώνη προσγείωσης του ήταν η Βιρλίβ και ότι οι Μπέικερ και Τσάρλι είχαν το ίδιο σημείο προσγείωσης. Στη συνέχεια, ο Μίλερ εντοπίζει ένα φίλο του Ράιαν, ο οποίος αποκαλύπτει ότι ο Ράιαν υπερασπίζεται μια στρατηγικής σημασίας γέφυρα πάνω από τον ποταμό Μερντρέ στην πόλη Ραμέλ.