cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυτοστερεόγραμμα
Ιστορία
Το 1838, ο Βρετανός επιστήμονας, Τσαρλς Γουήτστοουν εξέδωσε μία ερμηνεία της διόφθαλμης όρασης που σχετιζόταν με την αντίληψη του βάθους από τους ανθρώπους. Στην εργασία του αυτή, ο Γουήτστοουν έφτιαξε στερεοσκοπικές εικόνες και δημιούργησε ένα στερεοσκόπιο βασισμένο σε έναν συνδυασμό καθρεφτών, ώστε να μπορεί κάποιος να δει τρισδιάστατες εικόνες από δισδιάστατα σχήματα.
Μεταξύ του 1849 και του 1850, ο Ντέηβιντ Μπρούστερ, Σκώτος επιστήμονας, βελτίωσε το στερεοσκόπιο του Γουήτστοουν χρησιμοποιώντας φακούς αντί για καθρέφτες, μειώνοντας έτσι το μέγεθος της συσκευής. Ο Μπρούστερ παρατήρησε ότι το επίμονο κοίταγμα επαναλαμβανόμενων σχεδίων σε ταπετσαρίες, μπορούσε να μπερδέψει το μάτι, το οποίο συνδύαζε ζεύγη που ταίριαζαν μεταξύ τους, δημιουργώντας έτσι την ψευδή αντίληψη ενός εικονικού επιπέδου πίσω από τον τοίχο. Αυτή είναι και η βάση των στερεογραμμάτων τοιχοστρωσίας (τα οποία είναι γνωστά και ως στερεογράμματα μιας εικόνας).
Το 1959, ο Béla Julesz, ένας επιστήμονας της όρασης, ψυχολόγος και υπότροφος του Ιδρύματος ΜακΆρθουρ, ανακάλυψε το στερεόγραμμα τυχαίας κουκκίδας καθώς εργαζόταν στα εργαστήρια Μπελ, πάνω στην αναγνώριση καμουφλαρισμένων αντικειμένων από αεροφωτογραφίες που τραβήχτηκαν από κατασκοπευτικά αεροπλάνα. Εκείνη την περίοδο, οι επιστήμονες της όρασης, πίστευαν ακόμη πως η αντίληψη του βάθους συνέβαινε στο ίδιο το μάτι, ενώ σήμερα είναι γνωστό πως είναι μια πολύπλοκη νευρολογική διεργασία. Ο Julesz χρησιμοποίησε έναν υπολογιστή για να δημιουργήσει στερεοσκοπικά ζεύγη εικόνων τυχαίας κουκκίδας τα οποία όταν κοιτάζονταν υπό στερεοσκοπίου, προκαλούσαν τον εγκέφαλο να απεικονίσει τρισδιάστατα σχήματα. Αυτό απέδειξε ότι η αντίληψη βάθους είναι νευρολογική διεργασία.
Το 1979, ο Κρίστοφερ Τάιλερ του Ινστιτούτου Σμιθ-Κέτλγουελ (Smith-Kettlewell Institute), μαθητής του Julesz και οπτικός ψυχοφυσικός συνδύασε τις θεωρίες των στερεογραμμάτων μιας εικόνας (τοιχοστρωσίας) και των στερεογραμμάτων τυχαίας κουκίδας και δημιούργησε το πρώτο αυτοστερεόγραμμα τυχαίας κουκκίδας (επίσης γνωστό ως μιας εικόνας, τυχαίας κουκκίδας στερεόγραμμα) το οποίο επέτρεπε στον εγκέφαλο να αντιληφθεί μία τρισδιάστατη εικόνα από δισδιάστατη απεικόνιση, χωρίς να χρειάζεται κάποιο οπτικό βοήθημα.
Απλής τοιχοστρωσίας
thumb|350px|Παραάδειγμα τοιχοστρωσίας με επαναλαμβανόμενα οριζόντια σχέδια. Κάθε σχέδιο επαναλαμβάνεται ανά ακριβώς 140 εικονοστοιχεία. Δημιουργείται έτσι στον εγκέφαλο η ψευδαίσθηση ότι η εικόνα βρίσκεται σε μια επίπεδη επιφάνεια. Εντούτοις, τα μη επαναλαμβανόμενα σχέδια όπως τα βέλη και οι λέξεις εμφανίζονται πάνω από το επίπεδο, όπου βρίσκεται το κείμενο.
Η στερεοσκοπία ή στερεοσκοπική όραση είναι η οπτική ανάμιξη δύο πανομοιότυπων αλλά όχι ίδιων εικόνων σε μία, με αποτέλεσμα την οπτική αντίληψη της στερεότητας και του βάθους. Στον ανθρώπινο εγκέφαλο, η στερεοσκοπία προκύπτει από ένα πολύπλοκο σύνολο μηχανισμών που σχηματίζουν μία τρισδιάστατη αντίληψη μέσω της συσχέτισης κάθε σημείου (ή συνόλου σημείων) στο ένα μάτι κάποιου, με ένα αντίστοιχο σημείο (ή σύνολο σημείων) στο άλλο μάτι. Έτσι λοιπόν, προσδιορίζονται οι θέσεις των σημείων στον ανέκφραστο οπτικά, άξονα z (βάθους).
Όταν ο εγκέφαλος αντιμετωπίζει μια εικόνα ενός επαναλαμβανόμενου σχεδίου, όπως μιας τοιχοστρωσίας (ταπετσαρίας), αντιμετωπίζει δυσκολίες ως προς την ακριβή θέση υπό την οποία το κάθε μάτι θα προσαρμόζεται στην εικόνα. Κοιτώντας ένα οριζοντίως επαναλαμβανόμενο σχέδιο, αλλά συγκλίνοντας τα δύο μάτια σε ένα νοητό σημείο πίσω από το σχέδιο, είναι πιθανό να "ξεγελάσουμε" τον εγκέφαλο και έτσι να συνδυάσει ένα στοιχείο όπως αυτό φαίνεται από το αριστερό μάτι με ένα άλλο (παρόμοιο οπτικά), δίπλα από το πρώτο, όπως φαίνεται από το δεύτερο μάτι. Αυτό δίνει την ψευδαίσθηση ενός επιπέδου που περιλαμβάνει το ίδιο σχέδιο αλλά φαίνεται να βρίσκεται πίσω από τον πραγματικό τοίχο. Η απόσταση στην οποία το επίπεδο φαίνεται πίσω από τον τοίχο εξαρτάται μόνο από τον χώρο μεταξύ των ίδιων στοιχείων.
Τα αυτοστερεογράμματα χρησιμοποιούν αυτήν την εξάρτηση του βάθους με την απόσταση παρομοίων σχεδίων, ώστε να δημιουργούν τρισδιάστατες εικόνες. Αν πάνω από κάποια περιοχή της εικόνας το σχέδιο επαναλαμβάνεται ανά μικρότερες αποστάσεις, η περιοχή αυτή θα εμφανιστεί πιο κοντά από το επίπεδο του υποβάθρου. Αν η απόσταση των επαναλήψεων είναι μεγαλύτερη σε κάποια περιοχή, τότε αυτή η περιοχή θα εμφανίζεται πιο μακριά (σαν τρύπα στο επίπεδο).
thumb|350px|Το αυτοστερεόγραμμα αυτό εμφανίζει σχέδια σε τρία διαφορετικά επίπεδα επαναλαμβάνοντας τα σχέδια με διαφορετικές αποστάσεις μεταξύ τους.
Ο άνθρωποι που δεν μπόρεσαν ποτέ να δουν τις τρισδιάστατες εικόνες που κρύβονται πίσω από ένα αυτοστερεόγραμμα θεωρούν δύσκολη την κατανόηση προτάσεων όπως: "η τρισδιάστατη εικόνα θα εμφανιστεί από το υπόβαθρο αν την κοιτάξετε για αρκετή ώρα" ή "η τρισδιάστατη εικόνα θα αναδυθεί από το υπόβαθρο". Επομένως θεωρείται ότι θα βοηθούσε κάποια απεικόνιση του πως οι τρισδιάστατες εικόνες "αναδύονται" από το υπόβαθρο από την οπτική γωνία ενός ανεξάρτητου παρατηρητή. Αν τα εικονικά τρισδιάστατα αντικείμενα ενός στερεογράμματος, που επανασυντίθενται στον εγκέφαλο κάποιου παρατηρητή, ήταν αληθινά αντικείμενα, ένας ανεξάρτητος θεατής που θα παρατηρούσε τη σκηνή από δίπλα θα έβλεπε τα αντικείμενα αυτά να αιωρούνται πάνω από την εικόνα του υποβάθρου.
Ο εγκέφαλος είναι ικανός στο να ταυτίζει εκατοντάδες επαναλαμβανόμενα σχέδια σε διαφορετικές αποστάσεις μεταξύ τους, έτσι ώστε να επαναδημιουργεί τη σωστή πληροφορία βάθους για κάθε σχέδιο. Ένα αυτοστερεόγραμμα μπορεί να περιλαμβάνει 50 τίγρεις διαφόρων μεγεθών, που επαναλαμβάνονται ανά διαφορετικά διαστήματα, σε ένα περίπλοκο επαναλαμβανόμενο υπόβαθρο. Εντούτοις, παρά τη φαινομενικά χαοτική χωροθέτηση των σχεδίων, ο εγκέφαλος είναι ικανός να θέσει κάθε εικόνα τίγρης στο κατάλληλο βάθος.
Χάρτες βάθους
Στα αυτοστερεογράμματα όπου τα σχέδια σε μια συγκεκριμένη σειρά επαναλαμβάνονται οριζόντια στις ίδιες αποστάσεις μπορούν να γίνουν ορατά είτε με σύγκλιση (cross-eyed) είτε με απόκλιση (wall-eyed) των οφθαλμών μεταξύ τους. Σε τέτοια αυτοστερεογράμματα, και οι δύο τύποι παρατήρησης θα παράγουν την ίδια αντίληψη βάθους, με την εξαίρεση ότι στη μέθοδο της σύγκλισης αντιστρέφεται το βάθος, δηλαδή οι εικόνες που πριν θα εμφανίζονται προς τα έξω, φαίνονται να βρίσκονται προς τα μέσα.
thumb|400px|Τα σχέδια σε αυτό το αυτοστερεόγραμμα θα εμφανίζονται σε διαφορετικό βάθος κατά μήκος κάθε σειράς.
Εντούτοις, οι εικόνες σε μια σειρά δε χρειάζεται να βρίσκονται σε ίσα διαστήματα. Ένα αυτοστερεόγραμμα με διάφορες αποστάσεις μεταξύ των επαναλαμβανόμενων εικόνων σε μια σειρά, απεικονίζει αυτές τις εικόνες σε διαφορετικό βάθος για τον παρατηρητή. Το βάθος κάθε εικόνας υπολογίζεται από την απόσταση μεταξύ της μίας με τη γειτονική παρόμοιά της από τα αριστερά. Αυτοί οι τύποι αυτοστερεογραμμάτων είναι σχεδιασμένοι ώστε να μπορούν να παρατηρούνται μόνο με έναν τρόπο, είτε με σύγκλιση είτε με απόκλιση των οφθαλμών. Όλα τα αυτοστερεογράμματα στο παρόν άρθρο είναι σχεδιασμένα ώστε να φαίνονται με απόκλιση των οφθαλμών, εκτός και αν αναφέρεται σαφώς το αντίθετο. Ένα αυτοστερεόγραμμα σχεδιασμένο για παρατήρηση με απόκλιση, θα παράγει ακατανόητα τρισδιάστατα σχέδια αν κάποιος το παρατηρήσει με σύγκλιση των οφθαλμών.
Το παρακάτω αυτοστερεόγραμμα αποκλινόντων οφθαλμών κωδικοποιεί 3 επίπεδα κατά μήκος του άξονα των x. Το επίπεδο του υποβάθρου βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της εικόνας. Το υψηλότερο επίπεδο φαίνεται στα δεξιά. Υπάρχει ένα στενό μεσαίο επίπεδο στη μέση του άξονα των x. Ξεκινώντας από το επίπεδο του υποβάθρου όπου οι εικόνες απέχουν 140 εικονοστοιχεία μεταξύ τους, κάποιος μπορεί να "υψώσει" μια εικόνα με το να τη μετατοπίσει κατά έναν αριθμό εικονοστοιχείων προς τα αριστερά. Για παράδειγμα, το μεσαίο επίπεδο δημιουργείται από μετατόπιση μιας εικόνας 10 εικονοστοιχείων προς τα αριστερά, δημιουργώντας έτσι μια απόσταση 130 εικονοστοιχείων. Σε αυτό το αυτοστερεόγραμμα, τα σχέδια γίνονται μικρότερα κατά μήκος του άξονα των y, έως ότου φαίνονται σαν τυχαίες κουκκίδες. Ο εγκέφαλος είναι ακόμη ικανός στο να ταιριάζει αυτές τις εικόνες.
Η σχέση της απόστασης μεταξύ κάθε εικονοστοιχείου και του αντίστοιχού του στο σχέδιο που εμφανίζεται στα αριστερά του μπορεί να εκφραστεί σε έναν χάρτη βάθους. Ένας χάρτης βάθους είναι απλά μια εικόνα στην κλίμακα του γκρι, η οποία αναπαριστά την απόσταση μεταξύ ενός εικονοστοιχείου και του αντίστοιχού του χρησιμοποιώντας μια τιμή της κλίμακας του γκρι (μεταξύ μαύρου και άσπρου). Κατά σύμβαση, όσο πιο κοντά είναι η απόσταση, τόσο πιο φωτεινό γίνεται το χρώμα.
Χρησιμοποιώντας αυτή τη σύμβαση, ένας χάρτης βάθους στην κλίμακα του γκρι για το παραπάνω αυτοστερεόγραμμα μπορεί να δημιουργηθεί με μαύρο, γκρι και λευκό αναπαριστώντας μετατοπίσεις 0 εικονοστοιχείων, 10 και 20 εικονοστοιχείων αντίστοιχα. Ένας χάρτης βάθους, είναι το κλειδί στη δημιουργία στερεογραμμάτων τυχαίας κουκίδας.
Τυχαίας κουκίδας
Ένα λογισμικό πρόγραμμα μπορεί να πάρει έναν χάρτη βάθους και ένα συνοδευτικό σχέδιο εικόνας για να παράγει ένα αυτοστερεόγραμμα. Το πρόγραμμα επιστρώνει το σχέδιο οριζόντια ώστε να καλύπτει μια περιοχή της οποίας το μέγεθος προκύπτει από τον χάρτη βάθους. Για το κάθε εικονοστοιχείο στην εικόνα που παράγεται τελικά, χρησιμοποιείται η τιμή της κλίμακας του γκρι του αντίστοιχου εικονοστοιχείου στον χάρτη βάθους και από αυτήν τιμή, υπολογίζεται το μέγεθος της οριζόντιας μετατόπισης που απαιτείται για το εικονοστοιχείο.
Ένας τρόπος για να επιτευχθεί αυτό, είναι το πρόγραμμα να σαρώνει κάθε γραμμή στην εικόνα που παράγεται, εικονοστοιχείο προς εικονοστοιχείο, από αριστερά προς τα δεξιά. Τοποθετούνται οι πρώτες σειρές εικονοστοιχείων σε μια σειρά από την εικόνα του σχεδίου και μετά σύμφωνα με τον χάρτη βάθους για να εξάγει τις κατάλληλες τιμές μετατόπισης για διαδοχικά εικονοστοιχεία. Για κάθε εικονοστοιχείο, αφαιρείται η μετατόπιση από το πλάτος του σχεδίου ώστε να καταλήξει στην απόσταση του διαστήματος επανάληψης. Το διάστημα επανάληψης χρησιμοποιείται για να "διαβάζεται" η τιμή του χρώματος του αντίστοιχου (από τα αριστερά) στο τρέχον εικονοστοιχείο και το χρώμα του χρησιμοποιείται ως το χρώμα του νέου εικονοστοιχείου.
Σε αντίθεση με τα απλά επίπεδα βάθους που δημιουργούνται από απλά αυτοστερεογράμματα τοιχοστρωσίας, μικρές αλλαγές στη χωροθέτηση που καθορίζονται από τον χάρτη βάθους, μπορούν να δώσουν την ψευδαίσθηση μικρής διαδοχικής κατά μήκους σκίασης (gradient). Αυτό είναι δυνατόν, χάρη στο ότι ο χάρτης βάθους, επιτρέπει κάθε εικονοστοιχείο να τοποθετηθεί σε ένα από 2n επίπεδα βάθους, όπου n είναι ο αριθμός των bits που χρησιμοποιούνται από κάθε εικονοστοιχείο στον χάρτη βάθους. Στην πράξη, ο συνολικός αριθμός επιπέδων βάθους καθορίζεται από τον αριθμό των εικονοστοιχείων που χρησιμοποιούνται για το πλάτος του προς απεικόνιση σχεδίου. Κάθε τιμή στην κλίμακα του γκρι πρέπει να μεταφραστεί στον χώρο των εικονοστοιχείων προκειμένου να μετατοπιστούν τα εικονοστοιχεία στο τελικό αυτοστερεόγραμμα. Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των επιπέδων βάθους πρέπει να είναι μικρότερος από το πλάτος του σχεδίου προς απεικόνιση.
thumb|400px|Αυτό το αυτοστερεόγραμμα τυχαίας κουκκίδας εμφανίζει έναν χαρακτήρα με μια μικρή σκίαση ψηλότερα από το επίπεδο υπόβαθρο.
Η σωστή σκίαση προϋποθέτει ένα μοτίβο πιο περίπλοκο από ότι μια τυπική τοιχοστρωσία επαναλαμβανόμενου σχεδίου, έτσι τυπικά χρησιμοποιείται ένα μοτίβο αποτελούμενο από τυχαίες κουκκίδες. Όταν κάποιος βλέπει αυτοστερεόγραμμα με κατάλληλη οπτική τεχνική, ξεπροβάλλει μια τριδιάστατη εικόνα. Αυτού του είδους τα αυτοστερεογράμματα είναι γνωστά ως Αυτοστερεογράμματα Τυχαίας Κουκίδας (Random Dot Autostereograms).
Απαλές σκιάσεις μπορούν επίσης να επιτευχθούν με ένα κατανοητό μοτίβο, θεωρώντας ότι το μοτίβο είναι αρκετά περίπλοκο και δεν έχει μεγάλες, οριζόντιες, μονοτονικές περιοχές. Μία περιοχή χρωματισμένη με μονοτονικό χρώμα χωρίς αλλαγές στην απόχρωση και τη φωτεινότητα δεν επηρεάζεται από την ολίσθηση των εικονοστοιχείων. Παρακάτω, ο χάρτης βάθους ενός καρχαρία με απαλή σκίαση δημιουργεί ένα τέλεια αναγνωρίσιμο αυτοστερεόγραμμα, αν και η διδιάστατη εικόνα περιέχει μικρές μονοτονικές περιοχές, ο εγκέφαλος μπορεί να αναγνωρίσει αυτά τα μικρά ανοίγματα και να γεμίσει τα κενά. Αν και κατανοητά, προτιμώνται τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα αντί για τις τυχαίες κουκκίδες, αυτού του είδους το αυτοστερεόγραμμα είναι ευρέως γνωστό ως Αυτοστερεόγραμμα Τυχαίας Κουκκίδας γιατί δημιουργείται με την ίδια διαδικασία.
Κινούμενης εικόνας
thumb|80px|Αυτοστερεόγραμμα κινούμενης εικόνας [[:Αρχείο:Stereogram Tut Animated Shark.gif, ;eκδοση 800 × 400]]
Όταν τα αυτοστερεογράμματα απεικονίζονται το ένα μετά το άλλο σε μια σειρά, με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο απεικονίζονται οι διαδοχικές εικόνες στις ταινίες, τότε ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται αυτή τη σειρά αυτοστερεογραμμάτων ως ένα αυτοστερεόγραμμα κινούμενης εικόνας (animated autostereogram). Αν όλα τα αυτοστερεογράμματα στο κινούμενο αυτοστερεόγραμμα, έχουν παραχθεί με το ίδιο υπόβαθρο, είναι πιθανό κάποιος να διακρίνει, θολά περιγράμματα των τμημάτων του κινούμενου τρισδιάστατου αντικειμένου στη δισδιάστατη εικόνα του αυτοστερεογράμματος, χωρίς απόκλιση των οφθαλμών από το προβλεπόμενο σημείο εστίασης. Τα κινούμενα εικονοστοιχεία του κινούμενου αντικειμένου μπορούν να διακριθούν καθαρά από το στατικό επίπεδο του υποβάθρου. Για να μη γίνεται αυτό, στα κινούμενα αυτοστερεογράμματα πολλές φορές χρησιμοποιείται υπόβαθρο που μεταβάλλεται έτσι ώστε να μη διαχωρίζεται σε σχέση με τα τμήματα του αυτοστερεογράμματος που παράγουν την τρισδιάστατη εικόνα.
Όταν ένα κανονικό επαναλαμβανόμενο τμήμα του υποβάθρου απεικονίζεται μέσω καθοδικού σωλήνα (όπως για παράδειγμα σε μια οθόνη CRT), είναι επίσης πιθανό, κάποιος να διακρίνει πτυχώσεις βάθους. Το ίδιο μπορεί να φανεί στο υπόβαθρο ενός στατικού αυτοστερεογράμματος τυχαίας κουκκίδας. Αυτές δημιουργούνται από τις οριζόντιες μετατοπίσεις στην εικόνα εξαιτίας της ευαισθησίας μετατόπισης της καθοδικής λυχνίας στη γραμμική σάρωση, που μετά μεταφράζονται ως βάθος. Αυτό το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα ορατό στην αριστερή πλευρά της οθόνης, όπου η ταχύτητα σάρωσης ηρεμεί μετά από την κίνηση επιστροφής. Το φαινόμενο αυτό απουσιάζει από τις οθόνες TFT LCD.
Μηχανισμοί θέωρησης
Υπάρχουν πολλών ειδών οδηγίες για το πως κάποιο μπορεί να δει την επιθυμητή τρισδιάστατη εικόνα σε ένα αυτοστερεόγραμμα. Ενώ μερικοί άνθρωποι μπορούν απλά να δουν την τρισδιάστατη εικόνα σε ένα αυτοστερεόγραμμα, κάποιοι άλλοι θα πρέπει να μάθουν να εξασκούν τα μάτια τους έτσι ώστε να επιτύχουν στην απομάκρυνση της σύγκλισης των ματιών από την ακούσια εστίαση των φακών.
Δεν μπορούν όλοι να δουν την τρισδιάστατη οπτική ψευδαίσθηση στα αυτοστερεογράμματα. Επειδή τα αυτοστερεογράμματα είναι κατασκευασμένα βασιζόμενα στη στερεοσκοπία, άτομα με ποικίλες οπτικές εξασθενήσεις, ακόμα και αυτές που επηρεάζουν το ένα μόνο μάτι, δεν είναι ικανά ώστε να δουν τις τρισδιάστατες εικόνες.
Άνθρωποι με αμβλυωπία δεν είναι ικανοί να δουν τις τρισδιάστατες εικόνες. Παιδιά με "φτωχή" ή δεισλειτουργική όραση στη διάρκεια μιας κρίσιμης περιόδου στην παιδική τους ηλικία μπορεί μεγαλώνοντας να μην μπορέσουν να αναπτύξουν τη στερεοσκοπική τους αντίληψη, αφού ο εγκέφαλός τους δεν θα διεγείρεται από στερεοσκοπικές εικόνες κατά τη διάρκεια της κρίσιμης αυτής περιόδου. Εάν τέτοια οπτικά προβλήματα δεν διορθωθούν στην πρώιμη παιδική ηλικία, η ζημιά γίνεται μόνιμη και ως ενήλικες δεν θα μπορούν πια να βλέπουν αυτοστερεογράμματα. Υπολογίζεται ότι περίπου το 1% έως 5% του πληθυσμού προσβάλλεται από αμβλυωπία. (ΚΚΕΒ)
Αντίληψη τρισδιάστατου
Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί τη μετατόπιση συντεταγμένων (γνωστή και ως παράλλαξη) των σημείων που σχετίζονται οπτικά μεταξύ τους, ώστε να αναγνωρίσει το βάθος αυτών των σημείων. Το επίπεδο βάθους στη συνδυασμένη εικόνα, μπορεί να αντιπροσωπεύεται από ένα εικονοστοιχείο στην κλίμακα του γκρι για τη δισδιάστατη εικόνα, προς όφελος του αναγνώστη. Όσο πιο κοντά εμφανίζεται ένα σημείο στον εγκέφαλο, τόσο πιο φωτεινό απεικονίζεται στο σχήμα. Έτσι, ο τρόπος σύμφωνα με τον οποίο ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται το βάθος με τη διοφθάλμια όραση, μπορεί να απεικονιστεί από μια κλίμακα βάθους που χρωματίζεται ανάλογα με την μετατόπιση των συντεταγμένων.
thumb|left|150px|Το μάτι προσαρμόζει τον εσωτερικό του φακό ώστε να λάβει μία σαφή, εστιασμένη εικόνα.
thumb|right|150px|Τα δύο μάτια συγκλίνουν προς ένα αντικείμενο.
Όταν κάποιος κοιτά ένα αντικείμενο, οι δύο κόρες περιστρέφονται δείχνοντας προς αυτό, ώστε το αντικείμενο να εμφανίζεται στο κέντρο της εικόνας που δημιουργείται από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Όταν κάποιο αντικείμενο βρίσκεται κοντά, γίνεται σύγκλιση των ματιών προς το αντικείμενο. Για να δούμε κάποιο μακρινό αντικείμενο τα δύο μάτια αποκλίνουν το ένα από το άλλο έως ότου σχεδόν παραλληλίζονται οι ακτίνες κατά τις οποίες η κάθε κόρη κοιτά.
Η στερεοσκοπική όραση βασίζεται στην παράλλαξη που επιτρέπει στον εγκέφαλο να υπολογίζει τα βάθη των αντικειμένων σε σχέση με το σημείο σύγκλισης. Η γωνία σύγκλισης είναι αυτή που δίνει στον εγκέφαλο την απόλυτη τιμή του βάθους αναφοράς για το σημείο σύγκλισης. Από αυτό υπολογίζονται όλα τα απόλυτα βάθη για τα υπόλοιπα σημεία που εκφράζουν την εικόνα των αντικειμένων.
Προσομοιωμένη αντίληψη τρισδιάστατου
Μέσω της εστίασης των φακών σε ένα κοντινό αυτοστερεόγραμμα του οποίου σχήματα επαναλαμβάνονται και αποκλίνοντας ταυτόχρονα τους οφθαλμούς προς κάποιο μακρινό σημείο, μπορεί κάποιος να "ξεγελάσει" τον εγκέφαλο και να δει τρισδιάστατες εικόνες. Αν τα σχέδια που γίνονται αντιληπτά από τα δύο μάτια είναι παρόμοια, ο εγκέφαλος θα θεωρήσει τα δύο αυτά σχέδια ως ίδια και θα τα αντιμετωπίσει σα να αντιπροσωπεύουν το ίδιο αντικείμενο. Αυτός ο τύπος θέασης είναι γνωστός ως wall-eyed viewing, επειδή τα μάτια αποκλίνουν προς ένα μακρινό σημείο ενώ το αυτοστερεόγραμμα είναι στην ουσία πιο κοντά στα μάτια. Επειδή τα δύο μάτια αποκλίνουν, η αντιλαμβανόμενη θέση του φανταστικού αντικειμένου βρίσκεται πίσω από το αυτοστερεόγραμμα. Επίσης, το αντικείμενο αυτό εμφανίζεται μεγαλύτερο από τα επαναλαμβανόμενα σχέδια του αυτοστερεογράμματος εξαιτίας της γειτνίασης της προοπτικής απεικόνισης.
Το παρακάτω αυτοστερεόγραμμα έχει τρεις σειρές από επαναλαμβανόμενα σχέδια. Κάθε σχέδιο επαναλαμβάνεται σε διαφορετική απόσταση έτσι ώστε να απεικονίζεται σε διαφορετικό επίπεδο βάθους. Οι δύο μη επαναλαμβανόμενες γραμμές χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν τη σωστή απόκλιση των οφθαλμών. Όταν το αυτοστερεόγραμμα γίνεται με σωστό τρόπο αντιληπτό από τον εγκέφαλο και κάποιος κοιτάει το δελφίνι στη μέση του οπτικού πεδίου, ο εγκέφαλος θα έπρεπε να βλέπει δύο ομάδες από γραμμές που τρεμοπαίζουν, ως αποτέλεσμα του διοφθάλμιου ανταγωνισμού.
Εξαιτίας της προοπτικής απεικόνισης, η διαφορά στην εστίαση που απαιτείται για να δει κάποιος επαναλαμβανόμενα σχέδια σε διαφορετικά επίπεδα εξαναγκάζει τον εγκέφαλο να προσδώσει διαφορετικές ιδιότητες μεγέθους σε σχέδια με ίσα μεγέθη στις δύο διαστάσεις. Στο αυτοστερεόγραμμα με τις τρεις σειρές από κύβους, ενώ όλοι οι κύβοι έχουν στο δισδιάστατο σχέδιο τις ίδιες διαστάσεις, αυτοί στην πάνω σειρά εμφανίζονται μεγαλύτεροι επειδή η απόστασή τους γίνεται αντιληπτή ως μεγαλύτερη από αυτή των κύβων στη δεύτερη και τρίτη σειρά.
Τεχνικές παρατήρησης
Όπως και με μια φωτογραφική μηχανή, είναι πιο εύκολο να εστιάσεις ένα αντικείμενο όταν υπάρχει διάχυτο έντονο φως. Τότε, μπορεί να περισταλλεί η ίρις του ματιού επιτρέποντας αρκετό φως για να φτάσει στον αμφιβληστροειδή. Όσο περισσότερο το μάτι μοιάζει με μια φωτογραφική μηχανή χωρίς φακό, τόσο λιγότερο εξαρτάται από την εστίαση των φακών. Με άλλα λόγια, χειάζεται λιγότερος διαχωρισμός της εστίασης και της σύγκλισης για να οπτικοποιηθεί ένα αυτοστερεόγραμμα. Έτσι, διευκολύνεται ο εγκέφαλος. Ωστόσο, για κάποιον που βλέπει αυτοστερεογράμματα για πρώτη φορά, είναι πιο εύκολο να "δει" πρώτα τις τριδιάστατες εικόνες τους, αν το προσπαθεί με αρκετό φωτισμό.
Η σύγκλιση ελέγχου είναι σημαντική για να ειδωθούν τριδιάστατες εικόνες. Έτσι, μπορεί να βοηθήσει στην επικέντρωση της σύγκλισης/απόκλισης των δύο ματιών για να μεταφέρει τις εικόνες που φτάνουν στα δύο μάτια, αντί να προσπαθούμε να δούμε μια σαφή, εστιασμένη εικόνα. Μολονότι ο φακός ρυθμίζει την αντανακλαστικότητα για την παραγωγή σαφών, εστιασμένων εικόνων, μπορεί να γίνει εκούσιος έλεγχος αυτής της διαδικασίας. Αντίθετα, ο θεατής εναλλάσσεται συγκλίνοντας και αποκλίνοντας τα δύο μάτια, στη διαδικασία που βλέπουμε "διπλές εικόνες", που εμφανίζεται συνήθως όταν κάποιος είναι μεθυσμένος. Τελικά ο εγκέφαλος θα ταιριάξει με επιτυχία ένα ζευγάρι των μοτίβων που αναφέρθηκαν από τα δύο μάτια και θα κλειδώσει σ’ αυτό το συγκεκριμένο βαθμό σύγκλισης. Ο εγκέφαλος θα προσαρμόσει επίσης τους φακούς του ματιού, για να διαμορφωθεί μια σαφής εικόνα του αντιστοιχισμένου ζεύγους. Μόλις γίνει αυτό, οι εικόνες γύρω από τα αντιστοιχισμένα μοτίβα γρήγορα θα γίνουν σαφείς, καθώς ο εγκέφαλος θα αντιστοιχίζει πρόσθετα μοτίβα που χρησιμοποιούν περίπου τον ίδιο βαθμό σύγκλισης.
thumb|400px|Το κάτω μέρος αυτού του αυτοστερεογράμματος τυχαίας κουκκίδας δε δεσμεύεται από τριδιάστατες εικόνες. Είναι πιο εύκολο να ξεγελαστεί ο εγκέφαλος στην αντιστοίχιση μοτίβων αυτής της περιοχής.
Όταν κάποιος κινεί την προσοχή του από ένα επίπεδο βάθους σε άλλο (για παράδειγμα, από την επάνω γραμμή στη δεύτερη γραμμή στο αυτοστερεόγραμμα του κύβου), τα δύο μάτια χρειάζεται να προσαρμόσουν τη σύγκλιση τους για να αντιστοιχίσουν τη νέα επαναλαμβανόμενη σειρά μοτίβων. Εάν το επίπεδο της αλλαγής αυτής της σύγκλισης είναι πολύ υψηλή κατά τη διάρκεια αυτής της μετατόπισης, μερικές φορές ο εγκέφαλος μπορεί να χάσει την επίπονη σύνδεση μεταξύ εστίασης και σύγκλισης. Ως εκ τούτου, για έναν πρωτάρη θεατή,μπορεί να είναι πιο εύκολο να δει το αυτοστερεόγραμμα, εάν τα μάτια ασκήσουν τη σύγκλιση σε αυτοστερεόγραμμα όπου το βάθος των μοτίβων σε μια συγκεκριμένη γραμμή παραμένει σταθερό.
Σε ένα τυχαίας τελείας αυτοστερεόγραμμα, η τριδιάστατη εικόνα εμφανίζεται συνήθως στη μέση του αυτοστερεογράμματος έναντι ενός επιπέδου σε βάθος φόντου (βλέπε το αυτοστερεόγραμμα του καρχαρία). Μπορεί να βοηθήσει να δημιουργηθεί κατάλληλη σύγκλιση, αν αρχικά κοιταχθεί το πάνω ή το κάτω μέρος του αυτοστερεογράμματος, όπου τα μοτίβα επαναλαμβάνονται συνήθως σε ένα σταθερό διάστημα. Μόλις ο εγκέφαλος κλειδώσει στο επίπεδο του βάθους του πλαισίου, έχει ως αναφορά ένα βαθμό σύγκλισης από το οποίο μπορεί να ταιριάξει στη συνέχεια μοτίβα σε διάφορα επίπεδα βάθους στο κέντρο της εικόνας.
Η πλειοψηφία των αυτοστερεογραμμάτων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του άρθρου, έχουν σχεδιαστεί για αποκλίνουσα (wall-eyed) όραση. Ένας τρόπος για να βοηθήσουμε τον εγκέφαλο στην απόκλιση αντί της εστίασης είναι να κρατήσετε την εικόνα μπροστά από το πρόσωπο, με τη μύτη να αγγίζει την εικόνα. Με την εικόνα τόσο κοντά στα μάτια τους, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να εστιάσουν στην εικόνα. Ο εγκέφαλος μπορεί να συνεχίσει να προσπαθεί να κινεί τους μυς των ματιών, ώστε να διαμορφωθεί μια σαφή εικόνα. Εάν κάποιος τραβάει αργά την εικόνα μακριά από το πρόσωπο, ενώ η απέχει από την εστίαση ή την περιστροφή των ματιών, σε κάποιο σημείο ο εγκέφαλος θα κλειδώσει σε ένα ζεύγος μοτίβων, όταν η απόσταση μεταξύ τους ταιριάξει με το βαθμό σύγκλισης των δύο οφθαλμικών βολβών.
Ένας άλλος τρόπος είναι το κοίταγμα σε ένα αντικείμενο πίσω από την εικόνα, σε μια προσπάθεια να δημιουργίας κατάλληλης απόκλισης, διατηρώντας ταυτόχρονα μέρος της όρασης που σταθεροποιείται στην εικόνα για να πειστεί ο εγκέφαλος να επικεντρωθεί στην εικόνα. Σε μια τροποποιημένη μέθοδος ο θεατής κοιτάζει στην αντανάκλαση του στη λαμπερή επιφάνεια της εικόνας, το οποίο ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται δύο φορές πιο μακριά όσο η ίδια η εικόνα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τον εγκέφαλο να αποκτήσει την απαιτούμενη απόκλιση, εστιάζοντας στην κοντινή εικόνα.
Για αυτοστερεογράμματα cross-eyed, χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση. Ο θεατής μπορεί να βάλει ένα δάχτυλο ανάμεσα στα μάτια του και να το κινήσει αργά προς την εικόνα. Διατηρώντας συνέχεια την εστίασή του στο δάχτυλο, κάποια στιγμή θα εστιάσει στο σωστό σημείο ανάμεσα σε αυτόν και την εικόνα, στο οποίο θα μπορέσει να δει τη ψευδαίσθηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οπτική Κατηγορία:Οφθαλμαπάτες
Αντώνιος Διογένης
Ο Αντώνιος Διογένης ήταν αρχαίος Έλληνας μυθιστοριογράφος του 1ου ή 2ου αιώνα μ.Χ., γνωστός από το έργο του Των υπέρ Θούλην απίστων λόγοι κδ΄. Στο έργο αυτό ο ήρωάς του, ο Δεινίας ο Αρκάς, φθάνει από την πατρίδα του στο νησί Θούλη και ερωτεύεται εκεί τη Δερκυλίδα. Του μυθιστορήματος αυτού διασώθηκε περίληψη στη Μυριόβιβλο του Φωτίου, ο οποίος επαινεί τον Αντώνιο για την καθαρότητα και τη χάρη των περιγραφών του, καθώς και αποσπάσματα στον βίο του Πυθαγόρα του Πορφυρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
858
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 858 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ψύχωση
Η ψύχωση (psychosis-psychοse) ή ψυχωτική διαταραχή είναι ψυχιατρική πάθηση που περιγράφει νοητική κατάσταση συνυφασμένη επί μακρόν με ψευδαισθήσεις, παραλήρημα και συνεχή νοητική έκπτωση.
Στους ασθενείς που πάσχουν από ψύχωση προκαλείται νοητική εξασθένηση, επέρχεται κοινωνική απόσυρση και αυξάνεται ο κίνδυνος αυτοκτονίας λόγω των παραισθήσεων, αυταπατών και διαταραχών στη σκέψη. Η ψύχωση χαρακτηρίζεται επιπροσθέτως από ανοργάνωτη συμπεριφορά, διαταραχή στο λόγο και κατατονία.
Οι νοσούντες συχνά εμφανίζουν έλλειψη φυσιολογικής συμπεριφοράς και αδιάκοπτη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, συχνά με την εμφάνιση αγχωδών διαταραχών. Αναλόγως του βαθμού εξέλιξής της, μπορεί να συνοδεύεται από παράξενη και αλλόκοτη συμπεριφορά καθώς και δυσκολία στην κοινωνική συναναστροφή.
Η συμπεριφορά των νοσούντων διαφέρει από αυτές οι οποίες χαρακτηρίζονται ως επικρατούσες. Η επικρατούσα προσδοκόμενη κοινωνική συμπεριφορά προκαλεί δυσφορία, και η αδυναμία προσαρμογής στις προσδοκώμενες υποχρεώσεις (κοινωνικός έλεγχος) προκαλεί επιθετικότητα κατά προσώπων κύρους, όπως γονείς και δάσκαλοι. Οι διαφοροποιήσεις της συμπεριφοράς του πάσχοντα από την κοινά αποδεκτή και αναμενόμενη συμπεριφορά από τα άλλα μέλη της κοινωνίας, οφείλονται στον τρόπο κατά τον οποίο το σύστημα των αξιών, των αντιλήψεων και των πεποιθήσεων του έχουν δομηθεί στη προσωπικότητα του.
Η ψύχωση μπορεί να εμφανιστεί υπό τη μορφή ψυχωτικής κατάθλιψης, οπότε επί εδάφους μείζονος κατάθλιψης εμφανίζεται ταυτοχρόνως και ψύχωση, με εμφανή τα συμπτώματα αμφοτέρων.
Η ψυχωτική διαταραχή αντιμετωπίζεται με αντιψυχωτική αγωγή. Η καταστολή του μηχανισμού έκκρισης ντοπαμίνης στον υποθάλαμο έχει περιορισμένη επιτυχία, υποδηλώνοντας ότι ο μηχανισμός της ψύχωσης είναι πιο περίπλοκος από απλή υπερέκκριση ντοπαμίνης.
Είδη Ψύχωσης
Μεταξύ της φυσιολογικής (αναμενόμενης) συμπεριφοράς και της συμπεριφοράς που χαρακτηρίζει την Ψύχωση (αποκλίνουσα) εμφανίζονται ποσοτικές διαφοροποιήσεις με βάση τις οποίες μπορεί μια συμπεριφορά να κατηγοριοποιηθεί σε φυσιολογική, παθολογική ή ψυχωσική. Χαρακτηρισμοί της προσωπικότητας με βάση την κατηγοριοποίηση αυτή είναι: Σχιζοθυμική, Σχιζοειδής, Σχιζοφρενής, Κυκλοθυμική και Καταθλιπτική.
Μια άλλη σύντομη ταξινόμηση με βάση κλινικά συμπτώματα είναι:
1. Λειτουργικές Ψυχώσεις:
α) Σχιζοφρένεια
β) Συναισθηματικές Ψυχώσεις
γ) Παραφρένεια
2. Οργανικές Ψυχώσεις:
α) Σύγχυση (Οξεία - Χρόνια)
β) Οργανική Άνοια (Πρωτοπαθής - Δευτεροπαθής)
Ενδείξεις
Τα συμπτώματα της ψύχωσης συνήθως εμφανίζονται σε ηλικίες από δεκαέξι έως τριανταπέντε χρονών στο ίδιο ποσοστό σε άντρες και γυναίκες - αν και στους άντρες ξεκινά ηλικιακά λίγο νωρίτερα- επίσης το βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό με ψυχικά νοσήματα είναι παράγοντας που αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης της ψύχωσης. Όταν πρωτοεμφανιστεί η ψύχωση είναι δύσκολο να καθοριστεί η αιτία.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν σύμφωνα με το DSM V:
α) με αποτέλεσμα τη θνησιμότητα του πάσχοντα
η πάθηση της ψύχωσης είναι το ένα από τα πιθανά αίτια θανάτων που οφείλονται σε:
β) με αποτέλεσμα τον εγκλεισμό του πάσχοντα σε ψυχιατρική κλινική ή και σε φυλακή
η πάθηση της ψύχωσης είναι το ένα από τα πιθανά αίτια εγκλεισμού του πάσχοντα που οφείλεται σε:
γ) με αποτέλεσμα τη βελτίωση του πάσχοντα
μικρογραφία|350x350px|Βλάβες στο Φλοιό του Εγκέφαλου
Τα αίτια της εμφάνισης της ψύχωσης
Τα αίτια της εμφάνισης της ψύχωσης προκαλούνται από:
Αναλυτική Ψυχοθεραπεία και Ψύχωση.
Αν και προτείνονται διάφορες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις στην αντιμετώπιση της ψύχωσης σύμφωνα με την Πανκόφ (2004) όπως αναφέρει: "Σύμφωνα με το Freud, ο ψυχωσικός άρρωστος δεν μπορεί να υποβληθεί σε αναλυτική ψυχοθεραπεία επειδή δεν υπάρχει διαλεκτική ανάμεσα σε εκείνον και τους άλλους".
Κοινωνιολογική Προσέγγιση
Τα αίτια της ψυχικής αρρώστιας πρέπει να αναζητούνται στις κοινωνικές δομές και στη λειτουργία των θεσμών (π.χ. οικογένεια), δηλαδή σε παράγοντες έξω από τον πάσχοντα. Η έννοια του ψυχικού νοσήματος καθορίζεται κάθε φορά με βάση της επικρατούσες ηθικές και νομικές αντιλήψεις. Ιδιαίτερα στις κοινωνίες βιομηχανικού τύπου, επειδή εμφανίζονται ταχύτερες κοινωνικές μεταβολές από ότι στο παρελθόν, το περιεχόμενο των προτύπων συμπεριφοράς, που ενσωματώνονται μέσω του μηχανισμού της κοινωνικοποίησης,  είναι αντιφατικό (τα μέλη των κοινωνιών αυτού του τύπου ενστερνίζονται ταυτόχρονα, πρότυπα συμπεριφοράς τα οποία αφορούν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της συγκεκριμένης κοινωνίας). Αποτέλεσμα οι διάφορες μορφές ψύχωσης (όπως π.χ η σχιζοφρένεια) είναι τρόποι συμπεριφοράς που προέρχονται από βιώματα που εμποδίζουν το άτομο να ολοκληρώσει την προσωπικότητά του (αυτοπραγμάτωση) στις συγκεκριμένες κοινωνικές δομές. μικρογραφία|350x350px|η θεραπεία είναι η απόκτηση κοινωνικής αυτοσυνειδησίαςΜε βάση αυτή τη προσέγγιση, η εμφάνιση ψυχικών διαταραχών είναι έντονη σε πληθυσμούς προσφύγων και μεταναστών, οι οποίοι εξαναγκάζονται να συμβιώσουν σε κοινότητες που κυριαρχούν πολιτιστικά πρότυπα διαφορετικά από αυτά του πολιτισμού, που ενσωμάτωσαν σε παιδική, εφηβική και νεανική ηλικία. Σχετικό εύρημα που επιβεβαιώνει την ύπαρξη ψυχικών διαταραχών σε μετανάστες, αφορά έρευνα του 1976 σε Έλληνες μετανάστες στη Νέα Υόρκη στο Μαδιανός 2000.
Το βασικό κριτήριο κατάταξης μιας συμπεριφοράς στις ψυχικές διαταραχές με βάση τα πιο πάνω είναι ο μεγάλος βαθμός απόκλισης από το στατιστικό κριτήριο της μέσης συμπεριφοράς. Προϋπόθεση είναι ότι αυτά τα άτομα είναι σχετικά λίγα και έχουν διαγνωστεί "κλινικά".
Ψυχοκοινωνική Προσέγγιση
Η οικογένεια, ως πρωτογενής φορέας κοινωνικοποίησης, αναπαράγει τα αντιφατικά πολιτιστικά πρότυπα των βιομηχανικών κοινωνικών. Στα πλαίσια της οικογένειας δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στο φαινόμενο του διπλού μηνύματος (double bind) μεταξύ μητέρας και μελλοντικού σχιζοφρενούς, η οποία μητέρα με την αντιφατική και αμφιθυμική συμπεριφορά της δημιουργεί "προβληματικά" πρότυπα συμπεριφοράς, στα οποία δυσκολεύεται να ανταποκριθεί το παιδί της.
Υπαρξιακή - Φαινομενολογική Προσέγγιση
Αντίθετα με τις κλασσικές προσεγγίσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν την ψύχωση ως είτε ως βιολογική είτε ως κοινωνιο-ψυχολογική αποτυχία του πάσχοντα να προσαρμοστεί στην εξωτερική πραγματικότητα και ταυτόχρονα αποτυχία (ανικανότητα) να παρατηρεί και να κρίνει τον εαυτό του, η προσέγγιση αυτή δίνει έμφαση στο βαθμό κατά τον οποίο ο πάσχοντας συμμορφώνεται ή διαφοροποιείται από την συμπεριφορά συγκεκριμένου προσώπου (π.χ. θεραπευτής) το οποίο πρόσωπο  σε συγκεκριμένη κοινωνία και χρονική περίοδο θεωρείται "υγιές".
Πηγές
Κατηγορία:Ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές Κατηγορία:Ψύχωση
Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος (οχηματαγωγό)
Το «Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος», πρώην USS LSM 45, είναι ένα από τα έξι όμοιου τύπου πλοία που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας το 1958. Ονομάσθηκε προ τιμή του φονευθέντος στις 26 Σεπτεμβρίου 1943 κατά την καταβύθιση του Α/Τ «Β. ΟΛΓΑ» Υποπλοιάρχου Ν. Γρηγορόπουλου. Ναυπηγήθηκε μεταξύ 1943-1944 στα ναυπηγεία Brown Shipbuilding Co. του Χιούστον. Καθέλκυση 30 Ιουνίου 1944. Του ιδίου τύπου ήταν τα «Υποπλοίαρχος Δανιόλος», «Υποπλοίαρχος Κρυσταλλίδης», «Υποπλοίαρχος Μέρλιν», «Υποπλοίαρχος Ρουσσέν» και «Υποπλοίαρχος Τουρνάς».
Το «Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος» παρελήφθη στις 3 Νοεμβρίου 1958 στο Πόρτσμουθ Βιργινίας Η.Π.Α. Χρησιμοποιήθηκε εντατικά από τον Στόλο για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές. Παροπλίστηκε στο ΟΠΠ/ΝΚ στις 27 Απριλίου 1993.
Μανιάκ (Αβερόν)
Το Μανιάκ (γαλλικά και οξιτανικά: Manhac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανιακουά (γαλλικά: Manhacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Πυροσταφυλικό οξύ
Το πυροσταφυλικό οξύ στη συνέχεια διασπάται. Οι αντιδράσεις διάσπασής του εξαρτώνται από την παρουσία ή όχι οξυγόνου, δηλαδή από την αερόβια ή αναερόβια αναπνοή των κυττάρων αντίστοιχα.
Ιδιότητες
Πρόκειται για άχρωμο υγρό με οσμή οξικού οξέος. Έχει σημείο βρασμού 165 °C. Είναι διαλυτό στο νερό, την αλκοόλη και στον αιθέρα με αρκετή οξύτητα (pKa=2,5). Στο μεταβολισμό των υδατανθράκων αποτελεί τον σημαντικό ενδιάμεσο. Παράγωγο του πυροσταφυλικού οξέος είναι το φαινυλοπυροσταφυλικό οξύ που απαντάται στα ούρα ατόμων που πάσχουν από φαινυλκετονουρία.
Γενικά το πυροσταφυλικό οξύ μπορεί να σχηματιστεί από τη ζύμωση σακχαρόζης ή με θέρμανση του τρυγικού οξέος με θειϊκό νάτριο. Χημικά ανήκει στα Κετοξέα που αποτελούν υποκατηγορία των Καρβονικών οξέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Κετοξέα
856
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 856 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πολυδώρα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πολυδώρα είναι κυρίως γνωστή μία θυγατέρα του Πηλέα και της Αντιγόνης, ετεροθαλής δηλαδή αδελφή του Αχιλλέα. Η Πολυδώρα, που αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Π, στίχοι 175 κ.ε.) ως Πολυδώρη, έγινε μητέρα του Μενεσθίου από τη σχέση της με τον ποτάμιο θεό Σπερχειό, αλλά παντρεύτηκε τον Βώρο, γιο του Περιήρους, «που φανερά με άπειρα δώρα την πήρε νύμφην» (Ιλιάδα, Π 178, μετάφρ. Ι. Πολυλά). Ο γιος της Πολυδώρας, ο Μενέσθιος, πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ο ένας από τους 5 υπαρχηγούς των Μυρμιδόνων που όρισε ο Αχιλλέας.
Με το ίδιο όνομα αναφέρονται επίσης, σε κάποιες εκδοχές, η σύζυγος του Πρωτεσιλάου, μία από τις Ωκεανίδες, μία από τις Αμαζόνες και η μητέρα του Δρύοπα.
Πηγές
Πολυδωρα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1946
Το ΙΑ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1946 ήταν το πρώτο που διοργανώθηκε μεταπολεμικά. Διεξήχθη από τις 8 ως τις 10 Ιουνίου 1946 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών και περιλάμβανε δέκα αγωνίσματα. Στους αγώνες μετείχε για πρώτη φορά ως ομάδα ένα δημόσιο σχολείο, το ΣΤ΄ Γυμνάσιο Θηλέων Αθήνας, γεγονός που σχολιάστηκε ευμενώς: "...είναι η πρώτη φορά που ένα γυμνάσιον μετέχει εις τους Πανελληνίους, εύγε στη γυμνάστρια και στο γυμνασιάρχη του...". Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Οι νικήτριες
* Διεξήχθη στις 17/11/1946 στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1946 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Τζέι Ρόμπερτ Πρίτσκερ
Ο Τζέι Ρόμπερτ Πρίτσκερ (αγγλικά: Jay Robert "JB" Pritzker, 19 Ιανουαρίου 1965), είναι Αμερικανός επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και πολιτικός, ο οποίος υπηρετεί ως 43ος Κυβερνήτης του Ιλινόι από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Είναι ιδιοκτήτης δικής του επιχείρησης στο Σικάγο, συνιδρυτής του Ομίλου Pritzker και μέλος της οικογένειας Pritzker που κατέχει την πολυεθνική αλυσίδα ξενοδοχείων Hyatt. Η προσωπική του περιουσία εκτιμάται στα 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ο Πρίτσκερ, έλαβε το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος στις Κυβερνητικές εκλογές του 2018 στο Ιλινόι, νικώντας τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Κυβερνήτη Μπρους Ράουνερ, με ποσοστό 54.5% έναντι 38.8% του Ράουνερ.
Βιογραφία
Ο Πρίτσκερ, γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1965 και μεγάλωσε στο Άθερτον της Καλιφόρνιας, και είναι γιός του επιχειρηματία Ντόναλντ Πρίτσκερ και της Σου Σάντελ.
Αποφοίτησε το Λύκειο "Milton Academy" στο Μίλτον της Μασαχουσέτης το 1982. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κυβερνητικές Σπουδές, στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1987. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 1993.
Αφού ολοκλήρωσε την πρακτική του άσκηση ως δικηγόρος, εγγράφηκε στον Δικηγορικό Σύλλογο της πολιτείας του Ιλινόι και στον Δικηγορικό Σύλλογο του Σικάγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Ιλινόι Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Καστριά Λήμνου
Τα Καστριά ή το Καστρί είναι ακατοίκητη νησίδα στη δυτική είσοδο του κόλπου του Μούδρου στην Λήμνο. Βρίσκεται στη δυτική είσοδο του κόλπου, νότια της χερσονήσου του Φακού, δίπλα και νότια της βραχονησίδας Κόμπι. Έχει έκταση 24 τ.χλμ., περίμετρο 747 μέτρα και το ψηλότερο σημείο της φθάνει τα 33 μέτρα. Αποτελεί μέρος του δικτύου Natura 2000 (GR4110008)και έχει χαρακτηριστεί Καταφύγιο Άγριας Ζωής. Σύμφωνα με τον περιηγητή Conze (1858) έως τα μέσα του 19ου αιώνα υπήρχαν ερείπια μεσαιωνικού κάστρου. Διοικητικά, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός από το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Τσιμανδρίων του τότε δήμου Νέας Κούταλης.
Αλδόζη
Στη Βιοχημεία με το όνομα αλδόζη, (aldose), φέρεται οποιοδήποτε σάκχαρο όπου στη μοριακή του σύνθεση περιέχει μια ομάδα αλδεΰδης προσκολλημένη στο πρώτο άτομο του άνθρακα.
Οι αλδόζες είναι οργανικές ενώσεις που μαζί με τις κετόζες ανήκουν στους μονοσακχαρίτες. Χαρακτηριστικό τους είναι η ύπαρξη μιας αλδεϋδομάδας (-CH=O) στο μόριό τους. Ανάλογα με τον αριθμό ατόμων άνθρακα ή οξυγόνου που περιέχουν στο μόριό τους διακρίνονται σε αλδοτριόζες, (με μία αλδεϋδομάδα και δύο υδροξύλια, -ΟΗ), αλδοτετρόζες, (με μία -CH=Ο και τρία -ΟΗ), αλδοπεντόζες, (με μία -CH=Ο και τέσσερα -ΟΗ), αλδοεξόζες, (με μία -CH=Ο και πέντε -ΟΗ) κ.λπ. Λόγω του μεγάλου αριθμού ασύμμετρων ατόμων άνθρακα που περιέχουν εμφανίζονται με διάφορες στερεοχημικές μορφές. Επίσης παρουσιάζουν αναγωγικές ιδιότητες και οξειδώνονται σε αλδονικά οξέα ή και σε σακχαρικά οξέα αν ταυτόχρονα με την χαρακτηριστική τους ομάδα οξειδωθεί και η πρωτοταγής αλκοολική ομάδα. Υπό την επίδραση της φαινυλυδραζίνης οι αλδόζες παρέχουν οζαζόνες.
Σημαντικότερες αλδόζες (αλφαβητικά) είναι: η αραβινόζη, η γλυκεριναλδεΰδη, η γλυκόζη, η ερυθρόζη, η μαννόζη, η ξυλόζη και η ριβόζη.
*
Siemens
Επίσης, η Siemens, ήταν υποκατασκευάστρια εταιρία στα τρένα του ΟΣΕ και του ΗΣΑΠ. Ήταν η κύρια πρώτη βοηθός των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. (Η 2η ήταν η Bombardier Transportation).
Ιστορία
Μετά από την εφεύρεση του τηλεγράφου και την ίδρυση της εταιρείας του, στις 1 Οκτωβρίου 1847, ο Ζήμενς κατασκεύασε την πρώτη τηλεγραφική γραμμή από το Βερολίνο στη Φρανκφούρτη το 1848, μια απόσταση 500 χιλιομέτρων. Το 1850 άνοιξε η εταιρεία τα πρώτα γραφεία της στο εξωτερικό, στο Λονδίνο. Μετά το 1945 η εταιρεία μετέφερε τα κεντρικά της γραφεία από το Βερολίνο στο Μόναχο.
Στην Ελλάδα είναι πλέον παρούσα με μόνο μια μονάδα παραγωγής, την εταιρεία οικιακών συσκευών Πίτσος που ανήκει στη Siemens από το 1974. Το εργοστάσιο της Siemens στη Θεσσαλονίκη Siemens Enterprise Communications Α.Ε., που ιδρύθηκε το 1964, κατασκεύαζε εξοπλισμό τηλεπικοινωνιών και έκλεισε το 2008. Το όνομά της φέρει και ο αθλητικός σύλλογος Α.Π.Σ. Siemens της Θεσσαλονίκης, έχοντας ως έδρα δραστηριοτήτων του το Κλειστό Γυμναστήριο Siemens.
Η Siemens AG κατασκεύασε και τρένα που τώρα κάνουν δρομολόγια στην Ελλάδα:
Τα HellasSprinter (1999, 2004-2005) και τα Desiro (2006)
Τμήματα (μέχρι το 2007)
thumb|100px|Φορητό τηλέφωνο thumb|150px|Ατμοτουρμπίνα
Υποθέσεις δωροδοκιών
Το Δεκέμβριο του 2008 η Siemens κατέβαλε το πρόστιμο ρεκόρ των $1,34 δις μετά από ανακρίσεις για υποθέσεις δωροδοκίας, με τη συμμετοχή του Χάιντς-Γιόαχιμ Νοϊμπούργκερ (1952 - 2015, αυτοκτόνησε), πρώην οικονομικού διευθυντή, του Καρλ-Χέρμαν Μπάουμαν, επίσης πρώην οικονομικού διευθυντή και πρώην μέλους του διοικητικού συμβουλίου, και του Γιοχάνες Φελντμάγιερ, πρώην μέλους του διοικητικού συμβουλίου. Η ανακριτική διαδικασία διαπίστωσε αθέμιτες συναλλαγές €1,3 δισ. κατά την περίοδο 2002 - 2006, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί ένα ευρύ φάσμα ερευνών σε Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές άλλες χώρες. Η Αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC) έχει χαρακτηρίσει την υπόθεση των μαύρων ταμείων της Siemens, ως τη μεγαλύτερη υπόθεση διαφθοράς στην ιστορία των παγκόσμιων αγορών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Γερμανίας Κατηγορία:Βιομηχανίες Κατηγορία:Μόναχο Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Μάρκες οικιακών συσκευών
Γκάνα
Η Δημοκρατία της Γκάνας (αγγλικά: Republic of Ghana) είναι μια χώρα με έκταση 239.032 τ.χλμ. και πληθυσμό 30.832.019, σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Συνορεύει δυτικά με την Ακτή Ελεφαντοστού, βορειοανατολικά με την Μπουρκίνα Φάσο, ανατολικά με το Τόγκο, και νότια βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Πρωτεύουσα είναι η Άκκρα, ενώ μεγαλύτερη πόλη είναι το Κουμάσι.
Το όνομα της χώρας πρέπει να προέρχεται από την Αυτοκρατορία της Γκάνας, την πρώτη μεγάλη αυτοκρατορία της δυτικής Αφρικής. Για μεγάλο διάστημα του 19ου και 20ου αιώνα η Γκάνα υπήρξε βρετανική αποικία, ενώ ήταν η πρώτη χώρα της Αφρικής που κέρδισε την ανεξαρτησία της από την αποικιοκρατία, το 1957. Ακολούθησε μια ταραχώδης περίοδος στρατιωτικών πραξικοπημάτων και δικτατοριών, που όμως έληξε το 1992, με την οριστική αποκατάσταση της δημοκρατίας. Σήμερα είναι ανάμεσα στις πιο δημοκρατικές χώρες της Αφρικής.
Η τεχνητή λίμνη Βόλτα, που βρίσκεται στην ανατολική Γκάνα, είναι η μεγαλύτερη λίμνη της χώρας και ταυτόχρονα η μεγαλύτερη σε έκταση τεχνητή λίμνη στον κόσμο. Στον τομέα των εξορύξεων η Γκάνα εκμεταλλεύεται τα μεγάλα αποθέματα χρυσού που διαθέτει. Υπολογίζεται ότι πάνω από το 90% των εξαγωγών της είναι χρυσός.
Προϊστορία
Υπολογίζεται ότι ο Άνθρωπος κατοίκησε για πρώτη φορά την περιοχή της σημερινής Γκάνας 20.000 χρόνια πριν. Αρχαιολογικά ευρήματα στην παράλια ζώνη δείχνουν ότι είχε κατοικηθεί μόνιμα από φυλές ανθρώπων κατά την Εποχή του Χαλκού. Οι αρχαίες κοινωνίες βασίζονταν κυρίως στο ψάρεμα και στο κυνήγι. Αντίστοιχα, οι εσωτερικές δασικές περιοχές της Γκάνας κατοικήθηκαν 3.000 με 4.000 χρόνια πριν.
Μεσαιωνική περίοδος
μικρογραφία|Η περιοχή που αναπτύχθηκε η [[αυτοκρατορία της Γκάνας. Η αυτοκρατορία είναι μερικές χιλάδες χιλιόμετρα πιο βορειοδυτικά απο την σημερινή Δημοκρατία της Γκάνας]] Οι περισσότερες πληροφορίες για την Γκάνα αυτή την περίοδο προέρχονται από Άραβες συγγραφείς. Ο Άραβας συγγραφέας του 9ου αιώνα, Al Yaqubi, περιέγραψε την αυτοκρατορία της Γκάνας ως ένα από τα τρία πιο οργανωμένα κράτη της περιοχής (τα άλλα είναι στο κεντρικό Σουδάν). Η δύναμη του βασιλείου πήγαζε από τα μεγάλα αποθέματα χρυσού της περιοχής. Η αυτοκρατορία της Γκάνας κατέρρευσε τον 11ο αιώνα από επιθέσεις γειτονικών κρατών και φυλών. Παρόλα αυτά η αυτοκρατορία της Γκάνας δεν έχει καμία ουσιαστική σχέση με το σημερινό συνονόματο κράτος. Τα εδάφη στα οποία αναπτύχθηκε η αυτοκρατορία ήταν μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα βορειοδυτικότερα από την σημερινή χώρα. Το όνομα επιλέχθηκε όταν ανεξαρτητοποιήθηκε η χώρα, το 1957, λόγω των μεγάλων αποθεμάτων χρυσού που διέθετε όπως και η αυτοκρατορία της Γκάνας.
Στην περιοχή της σημερινής Γκάνας κυριάρχησαν διάφορα μικρά βασίλεια λόγω των πολλών φυλών που κατοικούσαν. Ωστόσο η φυλετική σύνθεση της περιοχής άρχισε να αλλάζει Κατά τον 10ο αιώνα και μετά, όταν αρχίζει μία μετανάστευση διάφορων φυλών που εισέρχονται στην περιοχή της σημερινής Γκάνας, οι οποίες αποτελούν και σήμερα τις κύριες φυλές της χώρας.
Αποικιοκρατία
Ευρωπαίοι έμποροι, με πρώτους τους Πορτογάλους τον 15ο αιώνα, ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις με τους κατοίκους της σημερινής Γκάνας. Εμπορεύονταν κυρίως χρυσό και δούλους. Από εκείνη την εποχή οι Ευρωπαίοι άρχισαν να ονομάζουν την Γκάνα με το όνομα «Χρυσή Ακτή». Σύντομα όμως κι άλλοι Ευρωπαίοι θέλησαν να διεκδικήσουν την περιοχή. Μετά από μία μακροχρόνια διαμάχη με Πορτογάλων-Ολλανδών, οι τελευταίοι κατάφεραν στα μέσα του 17ου αιώνα να περιορίσουν την επιρροή της Πορτογαλίας και να ελέγξουν το εμπόριο της περιοχής. Οι Ολλανδοί ίδρυσαν εταιρίες, ενώ στις ακτές άρχισαν να χτίζονται καταυλισμοί εμπόρων. Όλη η δυτική ακτή της Αφρικής συμπεριλαμβανομένης της Γκάνας έγινε κέντρο εμπορίου σκλάβων για την Αμερική. Σιγά σιγά άρχισαν να μπλέκονται στο εμπόριο και στην εκμετάλλευση της περιοχής και των κατοίκων οι περισσότεροι Ευρωπαίοι έμποροι: Βρετανοί, Σουηδοί, Δανέζοι και Γερμανοί. Η επέλαση των Ευρωπαίων εμπόρων περιθωριοποίησε τους τοπικούς άρχοντες καθώς και τους Άραβες εμπόρους, οι οποίοι μέχρι τότε ήλεγχαν την οικονομία.
Οι Βρετανοί το 1821 πήραν τον έλεγχο των περισσότερων παραλιακών οχυρών την περιοχής. Από εκεί και έπειτα άρχισαν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους και στο εσωτερικό της Γκάνας, που όμως γνώρισαν μεγάλη αντίσταση από τους τοπικούς πληθυσμούς, ιδιαίτερα από τους Ασάντε. Το 1844, έπειτα από μία συμφωνία με κάποιους τοπικούς άρχοντες, δόθηκε στην περιοχή και επίσημα το στάτους της Αποικίας του Βρετανικού Στέμματος, με το όνομα «Βρετανική Χρυσή Ακτή» (στα αγγλικά: British Gold Coast). Τελικά το 1902, μετά από δεκαετίες μαχών, οι Βρετανοί κατάφεραν να κατακτήσουν και τα βορειότερα μέρη της σημερινής Γκάνας, νικώντας οριστικά το βασίλειο των Ασάντε.
Πορεία προς την Ανεξαρτησία
Τον Αύγουστο του 1947 ιδρύθηκε το Συνέδριο για την Ηνωμένη Χρυσή Ακτή (UGCC), το πρώτο εθνικό κίνημα της Γκάνας, με μέλη μορφωμένους Αφρικανούς της περιοχής. Αποσκοπούσε στην απόκτηση αυτοδιοίκησης για την Χρυσή Ακτή (δηλαδή την Γκάνα). Αν και ήταν αυστηρά αντίθετοι με την ιδέα της αποικίας, το κίνημα θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς συντηρητικό, αφού δεν συμμεριζόταν τις επαναστατικές ιδέες άλλων αντίστοιχων εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων στην Αφρική. Τον Ιούνιο του 1949, ο Κβάμε Νκρούμαχ, μέλος του UGCC αποσχίστηκε από αυτό και ίδρυσε το Συνέδριο του Λαϊκού Κόμματος (CPP), επιδιώκοντας μεγαλύτερες παραχωρήσεις από την Αγγλική διοίκηση. Ο Νκρούμαχ κατάφερε σε μικρό χρονικό διάστημα να συσπειρώσει γύρω του μεγάλη υποστήριξη προερχόμενη από πολλές ομάδες του πληθυσμού: εργάτες, αγρότες, νέοι, κλπ.