cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλασική μηχανική
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Movies and photos of hundreds of working mechanical-systems models at Cornell University. Also includes an e-book library of classic texts on mechanical design and engineering.
Κατηγορία:Κλασική φυσική Κατηγορία:Μηχανική Κλασικη μηχανικη
11 Νοεμβρίου
10 Νοεμβρίου | 11 Νοεμβρίου | 12 Νοεμβρίου
Η 11η Νοεμβρίου είναι η 315η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (316η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 50 ημέρες.
Αργίες και εορτές
Ονόματα που Γιορτάζουν:
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Θάνατοι τον Ιανουάριο του 2018
Παραπομπές
01
Θέμα
Η λέξη Θέμα μπορεί να αναφέρεται:
Αρταξέρξης Β΄ της Περσίας
thumb|right|300px|Ο τάφος του Αρταξέρξη Β΄ στην [[Περσέπολις|Περσέπολη στο Ιράν.]] Ο Αρταξέρξης Β΄ (γνωστός και ως Μνήμων ή Αρσάκης) ήταν βασιλιάς της Περσίας από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών και βασίλευσε στην Περσική Αυτοκρατορία από το 404 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του το 358 π.Χ. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Δαρείο Β΄ και κυριάρχησε στη μάχη για το θρόνο εναντίον του αδελφού του, Κύρου του νεότερου το 401 π.Χ. στα Κούναξα.
Η σύγκρουση με τον αδελφό του
Μετά το τέλος του πατέρα τους, ο Αρταξέρξης Β΄ και ο αδελφός του Κύρος συγκρούσθηκαν για το θρόνο της περσικής αυτοκρατορίας. Η μητέρα τους Παρυσάτιδα ευνοούσε την ανάδειξη του Κύρου, εξαιτίας της ιδιαίτερης προς αυτόν αγάπης της, έχοντας ως πρόσχημα ότι ενώ ήταν νεότερος του Αρταξέρξη Β΄, είχε γεννηθεί όταν ο Δαρείος Β΄ ήταν βασιλιάς, εν αντιθέσει με τον Αρταξέρξη Β΄, που είχε γεννηθεί, όταν ο πατέρας του ήταν ακόμη πρίγκηπας.
Μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Αρταξέρξη Β΄, ο Κύρος φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, για να απελευθερωθεί μετά τη μεσολάβηση της μητέρας τους. Πήγε στις Σάρδεις, όπου ξεκίνησε να καταστρώνει τα σχέδιά του για τον περσικό θρόνο. Ο Αρταξέρξης Β΄ που ήταν ενήμερος για τους σκοπούς του αδελφού του, έμαθε για αποστολή σώματος 13.000 Ελλήνων μισθοφόρων ανάμεσα στους οποίους 700 Σπαρτιατών, οι οποίοι κατέφθασαν για να ενισχύσουν τη δύναμη του Κύρου με τη δικαιολογία της διαμάχης του Κύρου με τον Τισσαφέρνη σατράπη της Ιωνίας.
Το καλοκαίρι του 401 π.Χ. στην περιοχή Κούναξα, 15 χιλιόμετρα από την σημερινή πόλη της Βαγδάτης, δόθηκε η μάχη για τον περσικό θρόνο. Η δύναμη του Αρταξέρξη Β΄ ανερχόταν στις 400.000 άνδρες, υπερτριπλάσια της δύναμης του Κύρου. Η τελική επικράτηση του Αρταξέρξη Β΄ συνδυάστηκε με τον θάνατο του αδελφού του.
Η Ανταλκίδειος ειρήνη και τα χρόνια μέχρι τον θάνατό του
Μετά τη νίκη του στη μάχη για τον περσικό θρόνο, ο Αρταξέρξης Β΄ επέτυχε να απαλλαγεί από τους Έλληνες μισθοφόρους του αντίπαλου στρατεύματος (τους "Μυρίους" κατά τον Ξενοφώντα) -οι οποίοι υπό την ηγεσία του Κλέαρχου πραγματοποιούσαν την κάθοδό τους διαμέσου της Περσικής Αυτοκρατορίας- συνεργαζόμενος με τις εχθρικές πόλεις της Σπάρτης κατά τη διάρκεια του Κορινθιακού πολέμου. Πιο συγκεκριμένα, ο πόλεμος αυτός κράτησε από το 395 π.Χ. μέχρι το 387 π.Χ. και ξεκίνησε ανάμεσα στη Σπαρτιατική Συμμαχία και την Αθήνα, την Κόρινθο, τη Θήβα, το Άργος και την Περσική Αυτοκρατορία. Το τέλος του πολέμου ήρθε με την Ανταλκίδειο ειρήνη, τον βασικό όρο της οποίας έθεσε ο Αρταξέρξης Β΄ και προϋπόθετε, ότι όλες οι πόλεις της Μικράς Ασίας και η Κύπρος ανήκουν στην Περσία και όλες οι πόλεις του ελληνικού ηπειρωτικού χώρου γίνονται ανεξάρτητες εκτός των νήσων Ίμβρου, Λήμνου και Σκύρου, οι οποίες θα παραμείνουν στην Αθήνα. Η Ανταλκίδειος ειρήνη υπογράφηκε το 386 π.Χ. και αφού ο Αρταξέρξης Β΄ είχε προδώσει τους συμμάχους του, φοβούμενος τις συνεχώς αυξανόμενες επιτυχίες των Αθηναίων και είχε συμμαχήσει με τους Σπαρτιάτες.
Εκτός της διαμάχης του με τα ελληνικά φύλα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αντιμετώπισε την επανάσταση των Αιγυπτίων, οι οποίοι στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του κατέλαβαν την ηγεσία της χώρας τους. Το 383 π.Χ. ο Αρταξέρξης Β΄, με στρατηγούς τον Φαρναβάζο και τον Τιθραύστη, πραγματοποίησε μια προσπάθεια ανακατάληψης της Αιγύπτου, αλλά ο Αιγύπτιος βασιλιάς Αχώρις κατάφερε να αναχαιτίσει την επίθεση, ενώ το 373 π.Χ. έκανε άλλη μία προσπάθεια και πάλι χωρίς επιτυχία.
Το 367 π.Χ. αντιμετώπισε την επανάσταση των σατραπών, η οποία έληξε με τη δολοφονία του Δατάμη το 362 π.Χ..
Ο Αρταξέρξης απεβίωσε την άνοιξη του 358 π.Χ.. Φημολογείται, ότι είχε πάνω από 300 συζύγους με πιο γνωστές τη Στάτειρα, η οποία δολοφονήθηκε από τη μητέρα του Παρυσάτιδα και την Ασπασία.
Άλλες αναφορές
Ο Αρταξέρξης Β΄ αποτέλεσε αντικείμενο τού Ολυμπιακού λόγου τού Λυσία το 388 π.Χ., ο οποίος τον προσδιόρισε ως έναν από τους δύο σημαντικότερους κινδύνους της ελευθερίας των Ελλήνων, με τον άλλο να είναι ο Διονύσιος Α´ των Συρακουσών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Στάτειρα, κόρη τού Υδάρνη σατράπη της Παρθίας, Υρκανίας, Μηδίας, κά και είχε τέκνα: Από άλλες συζύγους είχε:
Ίσως ήταν κόρη του ή τού Οστάνη ή ενός ηγέτη της Ωξιανής η:
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
DD National
Το DD National (DD1) είναι κρατικό επίγειο τηλεοπτικό κανάλι γενικού ενδιαφέροντος στην Ινδία. Είναι το κανάλι ναυαρχίδα του Doordarshan, του Ινδικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, και είναι το πιο ευρέως διαθέσιμο επίγειο τηλεοπτικό κανάλι στην Ινδία.
Το DD National είναι κυβερνητικό όργανο, αλλά έχει την δική του συντακτική ανεξαρτησία.
Αρχή (1959-1982)
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1959, στο στούντιο του Πανινδικού Ραδιοφώνου (All India Radio, AIR) στο Δελχί, το πρώτο τηλεοπτικό κανάλι στην Ινδία ξεκίνησε μια πειραματική τηλεοπτική εκπομπή με ένα μικρό πομπό και ένα αυτοσχέδιο στούντιο. Μέχρι το 1965, το DD ήταν μέρος του Πανινδικού Ραδιοφώνου με αποτέλεσμα τη λειτουργία όλων των τηλεοπτικών μεταδόσεων από το Πανινδικό Ραδιόφωνο. Στις 15 Αυγούστου 1982, το Doordarshan εισήγαγε μια εθνική υπηρεσία τηλεοπτικής εκπομπής, από το δικό του τηλεοπτικό στούντιο στον Οίκο Μάντι του Νέου Δελχί. Αυτή η τηλεοπτική εκπομπή πήρε το όνομα DD1 Channel και ξεκίνησε την τακτική μετάδοση. Τα Krishi Darshan, Chaupaal, Samachar, και Kalyani ήταν τα πρώτα προγράμματα του καναλιού.
Χρυσές μέρες ως εθνικό κανάλι (1982-1992)
Το 1984, το DD1 άρχισε να μεταδίδει χορηγούμενα σήριαλ, τα οποία παράγονταν από βετεράνους σκηνοθέτες. Το Hum Log ήταν η πρώτη τηλεοπτική σειρά στην Ινδική τηλεόραση, και ξεκίνησε να προβάλλεται στις 7 Ιουλίου του 1984. Μετά την επιτυχία του Hum Log, πολλοί άλλοι τηλεοπτικοί παραγωγοί και σκηνοθέτες δημιούργησαν πολλά δημοφιλή σήριαλ.
Εκείνη την εποχή οι δημοφιλέστερες σειρές ήταν οι Το Σπαθί του Τίπου Σουλτάν, Mirza Ghalib, Akbar Birbal, Bahadur Shah Zafar, Bharat Ek Khoj, Μαχαμπαράτα, Ραμαγιάνα, Vishwamitra, Luv Kush Uttar Ramayan, Buddha, Malgudi Days, Surabhi, Hum Paanch, Tiltliyan, Taaraa, Yeh Hai Jo Jindagi, Star Trek, Khaandaan, 13 Panne, Αεροσυνοδός και άλλες.
Ανταγωνισμός με τη δορυφορική τηλεόραση (1992-1997)
Μετά την έναρξη των δορυφορικών καναλιών στην Ινδία, το Doordarshan άρχισε να αντιμετωπίζει ισχυρό ανταγωνισμό από το Zee TV, το 1992. Παρόλο που εκείνες τις ημέρες τα καλωδιακά και δορυφορικά κανάλια δεν ήταν εύκολα διαθέσιμα, το DD-1 εξακολουθούσε να έχει τη μεγαλύτερη τηλεθέαση, καθώς εξέπεμπε επίγεια. Το 1993, το Doordarshan ξεκίνησε το δεύτερο κανάλι για το μητροπολιτικό/αστικό κοινό, το DD Metro, και μετονόμασε το DD1 σε DD National, το οποίο απευθυνόταν σε αγροτικό κοινό.
Με την μετάδοση δημοφιλών εκπομπών όπως οι Chandrakanta, Alif Laila, Tehkikaat, Chitrahaar, Δημοσιογράφος, Udaan, Byomkesh Bakshi, Farmaan, Katha Sagar, Neem Ka Ped και Chanakya, το κανάλι κατάφερε να κερδίσει θεατές, αλλά το συμβούλιο του Doordarshan εστίασε περισσότερο στο DD Metro, το οποίο είχε ως στόχο να ανταγωνιστεί με το Zee TV. Εν τω μεταξύ, το DD Metro έγινε ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς των τηλεθεατών με προγράμματα όπως τα Junoon, Superhit Muquabala, και Azanabi. Μερικά από τα δημοφιλή προγράμματα μεταδόθηκαν και στο DD National.
Το 1995, όταν τα περισσότερα από τα κανάλια σαν DD Metro, Zee TV, Home TV, STAR Plus και Sony TV ξεκίνησαν να εστιάζουν στην prime time, το DD National ήταν ακόμα στοιβασμένο με το ρόλο και τις ευθύνες τους, καθώς ήταν η μόνη πηγή των ειδήσεων στην τηλεόραση. Για να παρέχει περισσότερη ψυχαγωγία, το DD National άνοιξε μια απογευματινή ζώνη για τις νοικοκυρές, με την τηλεοπτική εκπομπή Shanti. Για να υποστηρίξει την επιτυχία του Shanti, εισήχθησαν και άλλες σειρές όπως οι Swabhimaan, Farz, και Yug οι οποίες επαινέθηκαν.
Χάνει τη μάχη (1997-2002)
Η περίοδος αυτή ήταν δεν ήταν καλή για το Doordarshan και τα κανάλια του. Το DD National άρχισε να χάνει τη μάχη με τα ιδιωτικά κανάλια, και το DD Metro έχασε την τηλεθέασή του. Το 1997 σχηματίστηκε το Prasar Bharati, το γονικό σώμα του Doordarshan, αλλά δεν ήταν σε θέση να λαμβάνουν τις κατάλληλες αποφάσεις για τα κανάλια του. Ιδιωτικά κανάλια όπως τα Zee TV, STAR Plus και Sony TV άρχισε να εκπέμπει τηλεοπτικές σειρές υψηλού προϋπολογισμού από κορυφαίους οίκους παραγωγής, όπου τα κανάλια του Doordarshan απέτυχαν να πάρουν κάποια σειρά με αυτούς. Ωστόσο, το DD National απέδιδε καλύτερα στην απογευματινή ζώνη με τις σειρές Kasam, Itihaas, Agni, Aprajita, Aurat, Ardhangini, Sanjog, Deewar, Aane Wala Pal, Waqt Ki Raftaar και πολλά άλλα προγράμματα, αλλά στη prime time έχανε το έδαφος. Υπήρχαν μερικά αξιόλογα προγράμματα όπως το Πιο Καταζητούμενο Άτομο της Ινδίας, Gul Sanobar, Surabhi, Noorjahan, Om namah Shivay, Jai Ganga Maiya, και Suraag, αλλά αυτά δεν ήταν αρκετά για να δώσουν ανταγωνισμό με τα ιδιωτικά κανάλια.
Στα τέλη του 1997, το DD National ξεκίνησε να προβάλλει Shaktimaan του Μουχές Χάννα το οποίο ήταν τηλεοπτική σειρά υπερπαραγωγή στην Ινδική ιστορία. Το 2000, βλέποντας την επιτυχία προγραμμάτων όπως το Πιο Καταζητούμενο Άτομο της Ινδιας, Jasoos Vijay και Suraag στο prime time, το Prasar Bharati αποφάσισε να αναδιοργανώσει τα δύο κανάλια, και πολλές νέες σειρές εισήχθησαν στο DD National, αλλά πολύ λίγα από αυτά ήταν επιτυχή λόγω των περιορισμένων ωρών της prime time. Το DD National είχε τις ώρες 9-10:30 για την παρουσίαση του περιεχομένου της prime time, ενώ τα άλλα κανάλια είχαν τις ώρες 8-11 για την ζώνη. Νέα κανάλια, όπως τα Sahara TV και SAB TV επίσης πήγαιναν καλύτερα από τα κανάλια του Doordarshan στη primetime
Ανακτώντας την τηλεθέαση (2002-2010)
Το 2002, DD προσέφερε χρόνο σε δημοφιλείς σκηνοθέτες, και απέκτησε μερικές δημοφιλές εκπομπές εκείνη την εποχή. Το Aankhen του Ραμανάντ Σαγκάρ, το Aap Beeti του ΜΡ Τσόπρα, το CID Officer των αδελφών Αντχικάαρι, το Galti Kiski του Κιράν Μπέντι, και το Time's Dishayen μεταδόθηκαν και βραβεύτηκαν από τους θεατές. Το 2003, όταν DD Metro μετετράπη σε DD News, το Prasar Bharati επικεντρώθηκε στα εθνικά κανάλια του DD και εισήχθησαν εκπομπές όπως οι Meher, Miss India, Kayamat, Kaanch, και Phir Bhi Dil Hai Hindustani. Το 2005, το Hawayein όπου πρωταγωνιστούσαν οι Ράβι Κισάν-Μαλίνι Καπούρ έγινε μια από τις πιο δημοφιλές εκπομπές και κέρδισε το τίτλο της καλύτερης τηλεοπτικής σειράς της χρονιάς στα Βραβεία ITA.
Σε αυτή τη περίοδο, εισήχθησαν δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές όπως οι Αεροσυνοδός, Wo Huye Na Hamare, Kyunki Jeena Isi Ka Naam Hai, Tum Dena Sath Mera, Hari Mirchi lal Mirchi, Soni Mahiwaal, Wheel Smart Shrimati, Krazzy Kiya Re, Chandramukhi, Jo Kahunga Sach Kahunga, Tahreer Munshi Premchand Ki, και Kashmkash Zindagi Ki. Αυτές οι σειρές δέχτηκαν καλή κριτική και βοήθησαν στην αύξηση της τηλεθέασης του καναλιού.
Απώλεια ταυτοποίησης και επανεκκίνηση: (2010-σήμερα)
Σε αυτή την περίοδο, το DD National υπέφερε από σειρές χαμηλής ποιότητας. Στην prime-time, δεν ήταν ακόμα σε θέση να ανταγωνιστεί τα ιδιωτικά κανάλια, και επίσης άρχισε να χάνει τη θέση στην κορυφή των επαναλήψεων υπέρ των επαναλήψεων από άλλα κανάλια. Το 2012, καθώς προχωρούσαν οι απώλειες, το DD ξεκίνησε να προβάλλει τις σειρές Pavitra Bandhan, Saraswatichandra και μερικές άλλες σειρές, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για την αναβίωσή του. Το 2013, μείωσε τα παράθυρο για περιφερειακές τηλεοπτικές εκπομπές στις 4-7 μ.μ., και σταμάτησε να μεταδίδει ειδήσεις το βράδυ, το οποίο πρόσθεσε 90 λεπτά στη prime time. Για να εμπλουτίσει την τετράωρη prime time, το DD έφερε ΤΗΛΕΌΡΑΣΗ σήριαλ, όπως Gora, Bharat Ki Shaan, το Yeh Kaha Aa Gaye Hum του Μπάμπα Αάζμι, το Dil Τζο Kah Na Saka και το Chef Ki Rasoi του Σαντζίβ Καπούρ. Επίσης, ξεκίνησε μια εκστρατεία για την απογευματινή ζώνη, τη DD Dophar Aapke Ghar, με την μεταδοση σειρών όπως οι Amrita, ''Anudamini, Aisa Prem Kahan, και Chupau Kaise Laaga Chunari Me Daag.
Τον Νοέμβριο του 2014, το Prasar Bharati επανακυκλοφόρησε το DD National ως Desh Ka Apna Channel με νέο θέμα και σήριαλ, όπως τις Χαρούμενα Σπίτια, Khwabon Ke Darmiyaan, Khamosh Sa Afsaana, Dard Ka Rishta, Paltan, Stree shakti, Zindagi Ek Bhanwar, και Janmon Ka Bandhan. Αρχικά αυτές οι σειρές έδειχναν να πηγαινουν καλύτερα, αλλά μετά την παρακολούθηση της απόδοσής τους, το 2016 το Prasar Bharati αποφάσισε την χρήση της πολιτικής πώλησης ζωνών και κάλεσε για προσφορές από κινηματογραφιστές για τη ζώνη 7-11 μ.μ. Η απογευματινή ζώνη το 2016 μετέδωσε σειρές όπως οι Krantijyoti Savitribai Phule, U-turn, και Munidhar.
Αθλητικές μεταδόσεις
Συνήθως, όλοι οι διεθνείς κρίκετ αγώνες One Day και Twenty20 όπου συμμετέχει και/ή φιλοξενούνται από την Ινδία μεταδίδονται ζωντανά στο DD National. Επίσης το 2014 μετέδωσε τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Χόκεϊ Ανδρών που αφορούσαν την Ινδία, και επίσης τους ημιτελικούς και τελικούς αγώνες.
Συντακτική ανεξαρτησία
Η ιδέα της αυτονομίας για το ελεγχόμενο από τη κυβέρνηση Doordarshan προτάθηκε για πρώτη φορά από το κόμμα Τζανάτα όταν ανέλαβε την εξουσία το 1977, στον απόηχο της έκτακτης Ανάγκης, όταν το Doordarshan κατέληξε να είναι το επιστόμιο της κυβέρνησης. Η ιδέα αναβίωσε όταν το Τζανάτα Νταλ ανέλαβε την εξουσία το 1989. Οι ακόλουθες κυβερνήσεις του Κογκρέσου και άλλων κομμάτων δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για την αυτονομία, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν πολιτικά ορθοί θόρυβοι για την αυτονομία.
Αναφορές
Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί‎ Κατηγορία:Ινδία
Θεοφύλακτος Θησεύς
Ο Θεοφύλακτος Θησεύς, (Στρόβολος Λευκωσίας - ; ) ήταν Ελληνοκύπριος ιερωμένος, μέλος της Φιλικής εταιρείας και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αδερφοί του ήταν οι επίσης αγωνιστές της επανάστασης, Κυπριανός και Νικόλαος Θησεύς.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Θεμιστοκλής και σπούδασε στην Ελβετία. Όταν έγινε ιερωμένος άλλαξε το όνομα του σε Θεοφύλακτος και έφτασε μέχρι το αξίωμα του αρχιμανδρίτη ενώ διεκδίκησε και τη θέση του επισκόπου Κερύνειας. Με το ξέσπασμα της Ελληνικής επανάστασης ξεσήκωνε τον Κυπριακό λαό μοιράζοντας επαναστατικά φυλλάδια, για τη δράση του αυτή αναγκάστηκε να καταφύγει στη Ρώμη και αργότερα στη Ρωσία διωκόμενος από τους Τούρκους. Το 1824 έφτασε στην Ελλάδα και πήρε μέρος σε μάχες κυρίως στην Πελοπόννησο όπου έχασε και το αριστερό του χέρι. Με το τέλος της επανάστασης βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα και το 1833 επέστρεψε στην Κύπρο, αλλά εκεί κατηγορήθηκε από τους Τούρκους και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Κωνσταντινούπολη.
Το 1842 εξέδωσε στην Αθήνα το βιβλίο του Οικιακή Οικονομία.
Πηγές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι Κατηγορία:Κύπριοι μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Κύπριοι στρατιωτικοί
Υπερανταρκτικά Όρη
Τα Υπερανταρκτικά Όρη περιλαμβάνουν μια οροσειρά ανυψωμένου ιζηματογενούς πετρώματος στην Ανταρκτική που επεκτείνεται, με κάποιες διακοπές, σε ολόκληρη την ήπειρο, από το ακρωτήριο Αντάρ στη βόρεια περιοχή της Γης της Βικτώριας μέχρι τη Γη Κοτς. Τα βουνά αυτά χωρίζουν την Ανατολική Ανταρκτική και τη Δυτική Ανταρκτική. Περιλαμβάνουν ορισμένες ορεινές ομάδες ξεχωριστά ονομασμένες και συχνά υποδιαιρούμενες σε μικρότερες οροσειρές.
Την οροσειρά αντίκρισε για πρώτη φορά ο Τζέιμς Κλαρκ Ρος το 1841, στο σημείο που αργότερα ονομάστηκε Τράπεζα Πάγου Ρος προς τιμήν του. Διασχίστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της Βρετανικής Εθνικής Ανταρκτικής αποστολής του 1901-1904.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Ανταρκτικής
Τυμπάνια
Τα τυμπάνια είναι κρουστά όργανα της κατηγορίας των μεμβρανόφωνων. Τα τυμπάνια της συμφωνικής ορχήστρας είναι ημισφαιρικοί λέβητες καλυμμένοι στο στόμιό τους με μεμβράνη από τεχνητό ή φυσικό δέρμα, το οποίο τεντώνει ή χαλαρώνει με ένα μηχανισμό που βρίσκεται στο χείλος του τύμπανου. Με αυτό τον τρόπο ρυθμίζεται το τονικό ύψος του ήχου που παράγει η μεμβράνη.
Τα τυμπάνια ανήκουν στην συμφωνική ορχήστρα και έχουν συγκεκριμένο τονικό ύψος.
Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα Κατηγορία:Μεμβρανόφωνα
Αριστόδικος
thumb|right|105px|Ο κούρος του Αριστοδίκου
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μυθογράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 2019
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 2019 (τελική φάση) διεξήχθη στo Γουχάν στην Κίνα, από 16 ως 27 Οκτώβρη 2019 με συμμετοχή 12 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Μπαχρέιν.
Σύστημα διεξαγωγής
Οι 12 ομάδες της τελικής φάσης χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους των 4 ομάδων. Οι δύο πρώτες κάθε ομίλου και οι δύο καλύτερες τρίτες προκρίθηκαν στα προημιτελικά, από όπου συνέχισαν με αγώνες νοκ-άουτ.
External links
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2019
Μαργαρίτα του Γύλιχ
H Μαργαρίτα, γαλλ. Marguerite (π. 1350 - 10 Οκτωβρίου 1425) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν κόρη του κόμη του Μπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Λα Μαρκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1369 τον Αδόλφο Γ΄ κόμη του Λα Μαρκ και είχε τέκνα:
Ζαν Μπερνάρ Λεόν Φουκώ
Ο Ιωάννης Βερνάρδος Λέων Φουκώ (Jean Bernard Léon Foucault, 18 Σεπτεμβρίου 1819 – 11 Φεβρουαρίου 1868) ήταν Γάλλος φυσικός.
Ο Φουκώ ήταν ο γιος ενός εκδότη από το Παρίσι. Μετά την εκπαίδευση που έλαβε κατ' οίκον και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, σπούδασε Ιατρική, την οποία εγκατέλειψε λόγω του φόβου του αίματος και ασχολήθηκε με την Πειραματική Φυσική και ιδίως την Οπτική και είναι υπεύθυνος για σημαντικές ανακαλύψεις στον τομέα της Χημείας, του Ηλεκτρισμού και του Μαγνητισμού. Είναι αυτός που έθεσε τις βάσεις της νεότερης Οπτικής. Το 1855 εργαζόταν ως φυσικός στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού. Ο Ναπολέων ΙΙΙ τον τίμησε με το αξίωμα της Λεγεώνας της τιμής (Légion d'Honneur) το 1862, ενώ την ίδια χρονιά εκλέχθηκε και μέλος του Bureau des Longitudes. Το 1865 έγινε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών (Παρίσι) και αργότερα μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου η οποία και του απένειμε το μετάλλιο του Κόπλεϋ (1860),ενώ ήταν μέλος και στην Γερμανική ακαδημία επιστημόνων. Υπήρξε επίσης διευθυντής των επιστημονικών εκδόσεων της «Εφημερίδας των Συζητήσεων των Παρισίων» από το 1845.
Οι εργασίες του ιδιαίτερα για την ταχύτητα του φωτός στο «κενό», αέρα και λοιπά διαφανή σώματα, καθώς και οι έρευνές του επί των τηλεσκοπίων, της θερμότητας και των ρευμάτων θεωρούνται κλασσικές ενώ ανακάλυψε και τα ρεύματα Eddy. Αλλά και στον τομέα της Μηχανικής οι ανακαλύψεις του Φουκώ δεν ήταν λιγότερο σημαντικές. Με το γνωστό «Πείραμα του Φουκώ» ή πείραμα του εκκρεμούς που επεχείρησε το 1851 απέδειξε την περιστροφή της Γης περί τον άξονά της. Επιπλέον μαζί με τον φίλο του Φιζώ, τράβηξαν την πρώτη φωτογραφία του Ήλιου. Η σύγχρονη επιστήμη οφείλει επίσης στον Φουκώ την ανακάλυψη του γυροσκοπίου (1852), καθώς και τη θεωρία των γυροσκοπικών φαινομένων. Ο κρατήρας «Φουκώ» στη Σελήνη έχει λάβει το όνομά του προς τιμήν του Γάλλου επιστήμονα.
Οι περισσότερες των εργασιών του Φουκώ δημοσιεύτηκαν στα «Πρακτικά» της Ακαδημίας των Παρισίων (1847-1869). μικρογραφία|Recueil des travaux scientifiques de Léon Foucault, 1878
Αναφορές
Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Σαιν-Πονς-ντε-Τομιέρ
Το Σαιν-Πονς-ντε-Τομιέρ (γαλλικά: Saint-Pons-de-Thomières, οξιτανικά: Sant Ponç de Tomièiras) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ποναί (γαλλικά: Saint-Ponais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών
Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών (αγγλικά: UEFA Women's Champions League) είναι η διοργάνωση του γυναικείου ποδοσφαίρου, υπό την αιγίδα της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA). Το τρόπαιο είναι το σημαντικότερο σε διασυλλογικό επίπεδο στο ποδόσφαιρο γυναικών.
Ξεκίνησε την περίοδο 2001-02 και ως το 2008 διεξαγόταν με την ονομασία «Κύπελλο Γυναικών ΟΥΕΦΑ» (UEFA Women's Cup). Η σημαντικότερη αλλαγή είναι το ότι συμπεριλαμβάνονται πλέον και δευτεραθλήτριες ομάδες στο θεσμό, ενώ ο τελικός είναι μονός και διεξάγεται σε προκαθορισμένο γήπεδο.
Γερμανικές και σουηδικές ομάδες κυρίως έχουν ως τώρα επιτυχημένη συμμετοχή. Η Λιόν είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του διαγωνισμού, κερδίζοντας τον τίτλο οχτώ φορές.
Λογότυπο
Το λογότυπο της διοργάνωσης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Σημειώσεις
<references group="σ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
Dia (λογισμικό)
Το Dia είναι ελεύθερο και ανοιχτό λογισμικό γενικού σκοπού για λογισμικό διαγραμμάτων, που αναπτύχθηκε αρχικά από τον Alexander Larsson. Το Dia χρησιμοποιεί μια ελεγχόμενη απλή διεπαφή εγγράφου (SDI) παρόμοια με το GIMP και το Inkscape.
Χαρακτηριστικά
Το Dia έχει μια αρθρωτή σχεδίαση με πολλά διαθέσιμα σύνολα σχημάτων για διαφορετικές ανάγκες: διαγράμματα ροής, διαγράμματα δικτύου, διαγράμματα κυκλωμάτων κ.λ.π. Δεν περιορίζει την ταυτόχρονη τοποθέτηση συμβόλων και συνδέσμων από διάφορες κατηγορίες.
Το Dia έχει ειδικά αντικείμενα που βοηθούν τη σχεδίαση πρότυπα σχέσεων οντοτήτων (καταργήθηκε με το tedia2sql ή νεότερα parsediasql που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουν την SQL DDL), διαγράμματα της ενιαίας γλώσσας προτύπων (UML), διαγράμματα ροής, διαγράμματα δικτύου και απλών ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Είναι δυνατό επίσης, να προστεθεί υποστήριξη για νέα σχήματα γράφοντας απλά αρχεία XML, χρησιμοποιώντας ένα υποσύνολο των κλιμακώσιμων γραφικών διανυσμάτων (SVG) για τη σχεδίαση ενός σχήματος.
Το Dia φορτώνει και αποθηκεύει διαγράμματα σε μια προσαρμοσμένη μορφή XML, που είναι, από προεπιλογή, συμπιεσμένη με gzip για εξοικονόμηση χώρου και μπορεί να εκτυπώσει μεγάλα διαγράμματα που καλύπτουν πολλές σελίδες.. Μπορείτε, επίσης, να γράψετε σενάρια χρησιμοποιώντας τη γλώσσα προγραμματισμού Python.
Εξαγωγές
Το Dia μπορεί να εξάγει διαγράμματα σε ποικίλες μορφές που συμπεριλαμβάνουν τα παρακάτω:
Ανάπτυξη
Το Dia δημιουργήθηκε αρχικά από τον Alexander Larsson, αλλά μετακινήθηκε GNOME και σε άλλα έργα. Ο James Henstridge ανέλαβε έπειτα ως επικεφαλής της ανάπτυξης, αλλά συνέχισε με άλλα έργα. Τον ακολούθησαν οι Cyrille Chepelov και Lars Ræder Clausen.
Το Dia συντηρείται από μια ομάδα προγραμματιστών: Hans Breuer, Steffen Macke και Sameer Sahasrabuddhe.
Το Dia είναι γραμμένο σε C και έχει ένα σύστημα επέκτασης, που επίσης υποστηρίζει τη συγγραφή επεκτάσεων σε Python.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό GNOME Κατηγορία:Διαλειτουργικό λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό Linux Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+
Λεβ Λοσίνσκι
Ο Λεβ Ίλιτς Λοσίνσκι (στα ρωσικά: Лев Ильич Лошинский) είναι μαθηματικός και Σοβιετικός συνθέτης σκακιού που γεννήθηκε στη 17η Ιανουαρίου 1913 στη Βαρσοβία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 1976 στη Μόσχα. Ήταν ένα από τα πρώτα τέσσερα πρόσωπα που έλαβαν τον τίτλο του διεθνούς γκραντμάστερ για τη σύνθεση σκακιού κατά τη δημιουργία του βραβείου το 1972.
Κατάλογος βραβείων
Ο Λοσίνσκι έχει συνθέσει σχεδόν 400 προβλήματα. Πάνω από εκατό έχουν κερδίσει τα πρώτα βραβεία. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Ρώσους προβληματιστές. Ειδικευμένος στα ορθόδοξα προβλήματα, κέρδισε τα πρώτα εννέα σοβιετικά πρωταθλήματα επίλυσης προβλημάτων σε τρεις γύρους (από το 1945 έως το 1968) και τέσσερα πρωταθλήματα σύνθεσης στην κατηγορία των προβλημάτων δύο βολών (1947-1948, 1949- 1952, 1953-1955 και 1959-1961) καθώς και το πρωτάθλημα 1965-1966 στην κατηγορία των προβλημάτων σε περισσότερες από τρεις βολές.
Βιογραφία
Ο Λοσίνσκι ήταν καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί
Ηγερία
Η Ηγερία λεγόμενη και Εγερία ήταν πρόσωπο της Ρωμαϊκής Μυθολογίας. Πρόκειται για την "Egeria" των Λατίνων.
Αρχικά ήταν Νύμφη (μία από τις τέσσερις Καμένες) και αργότερα σύζυγος του μυθικού Βασιλέως και νομοθέτη Νουμά Πομπιλίου, του δεύτερου βασιλιά της Ρώμης, ο οποίος για να προσδώσει περισσότερο κύρος στους νόμους του έλεγε ότι αυτούς τους υπαγόρευε σ΄ αυτόν η Νύμφη Ηγερία που τη συναντούσε στο δάσος. Η Ηγερία λατρευόταν επίσης και ως προστάτις των γυναικών κατά τον τοκετό.
Το όνομα "Ηγερία" χρησιμοποιείται σήμερα σε εκφράσεις προς ένδειξη φίλης που διακρίνεται στις τέχνες και ειδικότερα σ΄ εκείνες που ασκούν ιδιαίτερη επιρροή στο δημόσιο βίο κυρίως επιφανών ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Νύμφες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της σοφίας Κατηγορία:Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Δαντέλα
Η δαντέλα είναι πλέγμα υφαντό, ειδικής μορφής. Πλέκεται με βάση καθορισμένη τεχνική μέθοδο. Στην εκτέλεση χρησιμοποιείται βελόνα με στρογγυλή αιχμή, αγκυροβελόνα (βελονάκι), κερκίδα (σαΐτα) ή περιστρεφόμενο υφαντικό ιστό. Κατασκευάζονται από νήμα λινό, βαμβακερό ή μάλλινο, ανάλογα με το είδος και την ποιότητα της δαντέλας. Οι δαντέλες αρχικά κατασκευάζονταν με διάκενα, που σχηματίζονταν με τη αφαίρεση νημάτων ή πάνω σε αμοργινό ύφασμα (τούλι) ή πάνω σε πλέγμα λινού και μεταξωτού υφάσματος.
Κατόπιν κατασκευάζονταν δαντέλες πιο σύνθετες με δύο κερκίδες (σαΐτες) και βελονάκι πλεγμένες με κόμπους συνδεδεμένους μεταξύ τους, που σχημάτιζαν διάφορα σχέδια. Έπειτα εμφανίστηκαν οι δαντέλες που πλέκονταν με απλή βελόνα. Αυτές κατασκευάζονται πάνω σε χαρτί περγαμηνής, όπου έχουν σχεδιαστεί διάφορες παραστάσεις, με λινό νήμα. Στην αρχή κεντιέται με βελόνα το περίγραμμα των σχεδίων και πάνω σ' αυτό συνδέονται διαδοχικά οι κόμποι της δαντέλας.
Οι δαντέλες που κατασκευάζονται με κοινή βελόνα είναι οι καλύτερες, όπως η δαντέλα της Βενετίας. Παραλλαγές της δαντέλας αυτής είναι η δαντέλα της Αλανσόν, του Αρζανάν και η διακοσμημένη με τριαντάφυλλα.
Οι δαντέλες που κατασκευάζονται με το πλέξιμο μικρών κόμπων λέγονται δαντέλες βελονακιού (κν. αζούρ). Το νήμα που χρησιμοποιείται για αυτές είναι καλό στριμμένο και στιλπνό (κορδονέτο).
Το βελονάκι είναι από ατσάλι με πάχος ανάλογο με το είδος της δαντέλας. Ανάμεσα στους κόμπους παρεμβάλλεται μπαμπάκι για το σχηματισμό των ανάγλυφων παραστάσεων της δαντέλας. Το πραγματικό αζούρ είναι της Ιρλανδίας.
Άλλα είδη δαντέλας είναι η δαντέλα «χηλεύματος» (κν. τρικό) και η ιστόπλεκτη (αργαλειού).
Κατηγορία:Μόδα Κατηγορία:Κέντημα
Σαιν-Πριβά (Ερώ)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πριβατουά (γαλλικά: Privatois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Μπίμπλια Χεμπράικα
thumb|180px|right|Η αρχική σελίδα της Μπίμπλια Χεμπράικα, 3η έκδοση Η Μπίμπλια Χεμπράικα ή Biblia Hebraica είναι λατινική ονομασία που σημαίνει "Εβραϊκή Βίβλος" και αναφέρεται στην έκδοση του επεξεργασμένου εβραϊκού κειμένου της Εβραϊκής Βίβλου (δηλαδή, του Τανάκ κατά την Ιουδαϊκή ορολογία ή της Παλαιάς Διαθήκης κατά την Χριστιανική ορολογία) που εκδόθηκε από τον Εβραίο λόγιο Ρούντολφ Κίτελ (Rudolf Kittel) στη Γερμανία.
Η ονομασία αυτή έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά στις επικεφαλίδες των σελίδων των εκδόσεων της Εβραϊκής Βίβλου.
Οι εκδόσεις της Μπίμπλια Χεμπράικα συντομογραφούνται ως BH ή BHK (K για τον Κίτελ) ή BH1, BH2 και BH3, ανάλογα με την αναφερόμενη έκδοση.
Ιστορικό των εκδόσεων
Οι δύο πρώτες εκδόσεις εμφανίστηκαν το 1906 και το 1913, με μόνη διαφορά μεταξύ τους μια λίστα από διορθωτικές αλλαγές που περιλήφτηκε στη δεύτερη. Η δεύτερη έκδοση ανατυπώθηκε αρκετές φορές. Το κείμενο που περιεχόταν αποτελούσε αντίγραφο του εβραϊκού κειμένου της Δεύτερης Ραβινικής Βίβλου, η οποία εκδόθηκε από τον Ντάνιελ Μπόμπεργκ στη Βενετία το 1524. Δεν περιλήφτηκαν οι Μασοριτικές περιθωριακές σημειώσεις, παρόλο που υπήρχαν στη Δεύτερη Ραβινική Βίβλο.
Ο Κίτελ, σε αυτές τις εκδόσεις, παρουσίασε σε ξεχωριστό τμήμα εκτενείς υποσημειώσεις, στις οποίες σύγκρινε ή παρέβαλε τα πολλά εβραϊκά χειρόγραφα του Μασοριτικού κειμένου που υπήρχαν πλέον διαθέσιμα τότε. Χρησιμοποίησε για βασικό κείμενο το ευρέως αποδεκτό κείμενο του Ιακώβ μπεν Χαγίμ (Jacob ben Chayyim) της Δεύτερης Ραβινικής Βίβλου. Πολλές από αυτές τις προτεινόμενες διορθώσεις βασίζονταν στην Σαμαριτική Πεντάτευχο και σε άλλες αρχαίες Βιβλικές μεταφράσεις όπως η ελληνική Μετάφραση των Εβδομήκοντα, η λατινική Βουλγάτα και η συριακή Πεσίτα.
Η τρίτη έκδοση περιλάμβανε ένα ελαφρά τροποποιημένο εβραϊκό κείμενο και πλήρως αναθεωρημένες υποσημειώσεις. Για πρώτη φορά, μια Βίβλος αναπαρήγαγε το κείμενο του Κώδικα του Λένινγκραντ (Codex Leningradensis) του 1005 Κ.Χ., της οικογένειας των πολύ αρχαιότερων και ανώτερων χειρογράφων του Μασοριτικού κειμένου του Μπεν Ασίρ (Ben Asher), τα οποία είχαν πάρει την τελική τους μορφή γύρω στο 10ο αιώνα Κ.Χ.. Αυτή η ιδιαίτερα εμπλουτισμένη τρίτη έκδοση της Μπίμπλια Χεμπράικα ξεκίνησε να παράγεται από τον Κίτελ αλλά το έργο αυτό το τελείωσαν οι συνεργάτες του μετά το θάνατό του.
Η ιδέα της χρήσης των χειρογράφων αυτών αποδίδεται στον Πολ Καλ (Paul Kahle). Η τρίτη έκδοση κυκλοφόρησε τμηματικά από το 1929 ως το 1937, ενώ η μονότομη έκδοση παρουσιάστηκε το 1937. Ανατυπώθηκε πολλές φορές, με τη διαφορά ότι οι μετέπειτα εκδόσεις κατέγραψαν διαφοροποιήσεις στο βιβλίο του Ησαΐα και το βιβλίο του Αβακκούμ βάσει των Ρόλων της Νεκράς Θαλάσσης. Περιέλαβε επίσης το περιθωριακό κείμενο της Μασόρας επακριβώς, χωρίς καμία επεξεργασία.
Μια καινούρια έκδοση του Εβραϊκού κειμένου εκδόθηκε το 1977 η οποία ονομάστηκε Μπίμπλια Χεμπράικα Στουτγκαρτένσια (Biblia Hebraica Stuttgartensia).
Πρόσθετη ανάγνωση
Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Biblia Hebraica
Γιουτλάνδη
Η Γιουτλάνδη ή Ιουτλάνδη (δανικά: Jylland, γερμανικά: Jütland, φρισικά: Jutlân) είναι χερσόνησος στη βόρεια Ευρώπη που αποτελεί το μόνο μη-νησιωτικό μέρος της Δανίας και επίσης το βορειότερο μέρος της Γερμανίας, που χωρίζει τη Βόρεια Θάλασσα από τη Βαλτική Θάλασσα. Η έκτασή της είναι σχετικά επίπεδη, με χαμηλούς λόφους. Τα βόρεια δύο τρίτα της χερσονήσου καταλαμβάνονται από την πιό δυτικότατη μερίδα του βασιλείου της Δανίας. Η δανική πλευρά έχει έκταση 29.775 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.491.852 (2004). Δεν υπάρχει κανένα ξεχωριστό όνομα για τη δανική πλευρά της χερσονήσου, και έτσι αναφέρεται απλά με το ίδιο όνομα. Το βορειότατο μέρος της Γιουτλάνδης μετατράπηκε νησί μετά από μια πλημμύρα το 1825 το Limfjord τον χωρίζεται τώρα από την ηπειρωτική χώρα. Αυτό το νησί καλείται Nørrejyske Ø («νησί βόρειας Γιουτλάνδης») και ακόμα συνήθως υπολογίζεται ως τμήμα της χερσονήσου. Το νότιο τρίτο αποτελείται από το Γερμανικό Κρατιδιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, περιλαμβάνοντας τα προηγούμενα δουκάτα Schleswig (επίσης: νότια Γιουτλάνδη) και του Χόλσταϊν. Η τελευταία ρύθμιση των συνόρων ακολούθησε τα δημοψηφίσματα της πόλης Σλέσβιχ (Schleswig) το 1920 και οδήγησε στην επανάκτηση του βόρειου Σλέσβιχ της Δανίας (δανικά: Nordslesvig, συχνότερα: Sønderjylland αν και ο τελευταίος όρος καλύπτει ιστορικά ολόκληρη την περιοχή Schleswig). Ο ποταμός Έλβας διαμορφώνει τα νότια σύνορα της Γιουτλάνδης με την πόλη του Αμβούργου στην ακτή του.
Οι μεγαλύτερες πόλεις στη χερσόνησο της Γιουτλάνδης είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χερσόνησοι της Γερμανίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Κατηγορία:Χερσόνησοι της Δανίας
Γεωγραφία της Λιθουανίας
Ο ποταμός Νέμαν και ορισμένοι από τους παραπόταμους του είναι πλωτοί. Το 2000, 89 πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας μετέφεραν 900.000 τόνους φορτίου μέσω των ποταμών, λιγότερο από το 1% της συνολικής διακίνησης εμπορευμάτων στη Λιθουανία.
Η Λιθουανία βρίσκεται μεταξύ του 53ου και 57ου βόρειου παράλληλου και μεταξύ του 20ού και του 26ού ανατολικού μεσημβρινού. Η Λιθουανία, επειδή στην παγετωνική περίοδο ήταν καλυμμένη από πάγους, σήμερα είναι μια χώρα πεδινή, με μερικούς λόφους στα δυτικά και τα ανατολικά. Το έδαφος χαρακτηρίζεται από πολλές μικρές λίμνες και βάλτους και μια μικτή δασική ζώνη που καλύπτει πάνω από το 33% της χώρας. Η καλλιεργητική περίοδος διαρκεί 169 ημέρες στα ανατολικά και 202 ημέρες στα δυτικά, με τις περισσότερες γεωργικές εκτάσεις να αποτελούνται από αμμώδη ή αργιλοπηλώδη εδάφη. Ο ασβεστόλιθος, ο πηλός, η άμμος και το χαλίκι είναι οι κύριοι φυσικοί πόροι της Λιθουανίας, αλλά η παράκτια υφαλοκρηπίδα προσφέρει ίσως 1.600.000 κυβικά μέτρα  κοιτασμάτων πετρελαίου. Τα νοτιοανατολικά έχουν μεγάλα κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος και γρανίτη.
Γεωγραφική θέση
δεξιά|μικρογραφία|325x325εσ| Πολιτικός χάρτης της Λιθουανίας Η Λιθουανία βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Βαλτικής Θάλασσας. Τα όρια της Λιθουανίας έχουν αλλάξει αρκετές φορές από το 1918, αλλά το 1945 απέκτησαν οριστική μορφή. Επί του παρόντος, η Λιθουανία καλύπτει μια έκταση περίπου 65.300 τ.χλμ. Η Λιθουανία συνορεύει με τη Λετονία στα βόρεια, με τη Λευκορωσία στα ανατολικά και νότια και με την Πολωνία και την περιφέρεια του Καλίνινγκραντ της Ρωσίας στα νοτιοδυτικά. Είναι μια χώρα με κυλιόμενους λόφους, πολλά δάση, ποτάμια και ρυάκια και λίμνες.
Ο βόρειος γείτονας της Λιθουανίας είναι η Λετονία. Οι δύο χώρες έχουν σύνορο μήκους 453 χιλιομέτρων. Τα ανατολικά σύνορα της Λιθουανίας με τη Λευκορωσία είναι μακρύτερα, εκτεινόμενα σε 502 χιλιόμετρα. Τα σύνορα με την Πολωνία στα νότια είναι σχετικά μικρά, μήκους 91 χιλιομέτρων, αλλά περνάνε πολλά εμπορεύματα και είναι σημαντικά για γεωστρατηγικούς σκοπούς, αφού συνδέουν τις βαλτικές χώρες με το υπόλοιπο ευρωατλαντικό μπλοκ. Η Λιθουανία έχει επίσης σύνορα μήκους 227 χιλιομέτρων με τη Ρωσία. Η ρωσική επικράτεια δίπλα στη Λιθουανία είναι η περιφέρεια του Καλίνινγκραντ. Η περιφέρεια του Καλίνινγκραντ είναι το βόρειο τμήμα της πρώην Ανατολικής Πρωσίας με το Καλίνινγκραντ (πρώην Καινιξβέργη). Τέλος, η Λιθουανία έχει 108 χιλιόμετρα ακτογραμμής στη Βαλτική. Στην βαλτική ακτή της Λιθουανίας βρίσκει κάποιος πευκοδάση και αμμώδεις ακτές.
Τοπογραφία και απορροή
Η Λιθουανία βρίσκεται στην άκρη της βορειοευρωπαϊκής πεδιάδας. Το τοπίο της Λιθουανίας διαμορφώθηκε από τους παγετώνες της τελευταίας εποχής των παγετώνων που υποχώρησαν περίπου 25.000–22.000 χρόνια π.Χ.. Η Λιθουανία χαρακτηρίζεται από μικρά υψίπεδα και πεδιάδες. Το υψηλότερο υψόμετρο στη Λιθουανία είναι 297,84 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και βρίσκεται στην ανατολική Λιθουανία. Οι εύφορες πεδιάδες στα νοτιοδυτικά και κεντρικά χωρίζουν την ανατολική Λιθουανία από τα υψίπεδα της Σαμογιτίας. Το τοπίο διακρίνεται από 2.833 λίμνες με έκταση άνω του εκταρίου και 1.600 μικρότερες. Οι περισσότερες λίμνες βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Η Λιθουανία έχει επίσης 758 ποταμούς μεγαλύτερους από 10 χιλιόμετρα μήκους. Ο μεγαλύτερος ποταμός είναι ο Νέμαν (συνολικού μήκους 917 χιλιομέτρου), ο οποίος πηγάζει στη Λευκορωσία. Οι άλλες μεγάλες πλωτές οδοί είναι ο Νέρις (μήκους 510 χιλιομέτρων), ο Βέντα (μήκους 346 χιλιομέτρων) και ο Σεσούπε (298 χιλιομέτρων μήκους). Ωστόσο, μόνο 600 χιλιόμετρα στο σύνολο, από τα χιλιάδες χιλιόμετρα των λιθουανικών ποταμών, είναι πλωτοί.
Κάποτε η χώρα είχε πολλά δάση, αλλά μόνο το 32.8% της χώρας καλύπτεται από δάση πλέον κυρίως δάση πεύκου, ελάτης και σημύδας. Δέντρα όπως η βελανιδιά είναι πολύ σπάνια στη χώρα. Τα δάση είναι πλούσια σε μανιτάρια και μούρα, καθώς και σε ποικιλία φυτών.
Κλίμα
μικρογραφία| Χειμερινό τοπίο στη Λιθουανία Η Λιθουανία έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Οι μέσες θερμοκρασίες είναι 1.6 βαθμοί Κελσίου τον Ιανουάριο στην ακτή και 17.8 βαθμοί Κελσίου τον Ιούλιο. Στο Βίλνιους οι μέσες θερμοκρασίες είναι μισό βαθμό παραπάνω τον χειμώνα τον Ιανουάριο και 18.1 τον Ιούλιο. Με απλά λόγια, οι μέσες θερμοκρασίες φθάνουν τους 15 με 25 βαθμούς το καλοκαίρι, ενώ τους 30 βαθμούς φθάνουν περιστασιακά και μόνο το καλοκαίρι. Οι χειμώνες, όταν έρχονται κρύοι άνεμοι από τη Σιβηρία, είναι πολύ κρύοι, ενώ όταν κυριαρχούν τον χειμώνα δυτικοί άνεμοι οι θερμοκρασίες άνω του μηδενός είναι φυσιολογικές. Θερμοκρασίες κάτω των -20 βαθμών θα συναντήσει κάποιος έστω μια φορά τον χειμώνα, σε κάποιο μέρος της Λιθουανίας. Ο μέσος όρος των βροχοπτώσεων ανέρχεται στα 717 χιλιοστόμετρα στις ακτές, στα 900 χιλιοστόμετρα στη Σαμογιτία και 490 χιλιοστόμετρα στα ανατολικά. Χιόνι πέφτει κάθε χρόνο από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο, περιστασιακά μπορεί να πέσει χιονόνερο σε κάποια μέρα μέσα στον Σεπτέμβριο ή τον Μάιο. Η καλλιεργητική περίοδος διαρκεί 202 ημέρες στο δυτικό τμήμα της χώρας και 169 ημέρες στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Οι σφοδρές καταιγίδες είναι πολύ πιο σπάνιες στα ανατολικά σε σχέση με τα δυτικά.
Υπάρχουν διαθέσιμες μετρήσεις θερμοκρασίας για ένα διάστημα 250 χρόνων περίπου. Τα δεδομένα δείχνουν ότι υπήρξαν θερμές περίοδοι κατά το δεύτερο μισό του δέκατου όγδοου αιώνα και ότι ο δέκατος ένατος αιώνας ήταν ένας αιώνας στον οποίο η μέση ετήσια θερμοκρασία στη χώρα κατέγραψε μια σχετική μείωση. Μια τάση ανόδου της θερμοκρασίας στις αρχές του εικοστού αιώνα κορυφώθηκε στη δεκαετία του 1930, ακολουθούμενη από τάση για μείωση της μέσης θερμοκρασίας ως την δεκαετία του 1960. Από την δεκαετία του 1970 υπάρχει μια τάση για άνοδο της θερμοκρασίας.
Η Λιθουανία γνώρισε ξηρασία το 2002, προκαλώντας πυρκαγιές σε δάση και τύρφης. Η χώρα υπέφερε μαζί με την υπόλοιπη Βορειοδυτική Ευρώπη κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα το καλοκαίρι του 2006.
Περιβάλλον
Ανησυχώντας για την περιβαλλοντική υποβάθμιση, οι κυβερνήσεις της Λιθουανίας έχουν δημιουργήσει πολλά εθνικά πάρκα και καταφύγια. Ωστόσο, η χλωρίδα και η πανίδα της χώρας έχουν υποφέρει από την αποξήρανση της γης για να χρησιμοποιηθεί για γεωργικούς σκοπούς. Περιβαλλοντικά προβλήματα διαφόρων φύσεων έχει φέρει και η ανάπτυξη της βιομηχανίας. Προβλήματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης υπάρχουν κυρίως στις πόλεις (π.χ. Βίλνιους, Κάουνας, Γιόναβα, Μαζέικιαϊ, το Ελεκτρέναϊ και το Ναουγιόγι Ακμένε) —τις τοποθεσίες όπου βρίσκονται εργοστάσια λιπασμάτων, χημικών, τσιμέντων, αλλά και ένα διυλιστήριο όπως και ένας σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Η ποιότητα του νερού ήταν επίσης ένα ζήτημα. Η πόλη του Κάουνας, με πληθυσμό περίπου 400.000 κατοίκων, δεν είχε βιολογικό καθαρισμό μέχρι το 1999. Τα λύματα κατευθύνονταν απευθείας στον ποταμό Νέμαν. Η ρύπανση των ποταμών και των λιμνών είναι αποτέλεσμα των σοβιετικών πολιτικών, οι οποίες δεν έδιναν ιδιαίτερη σημασία στο φυσικό περιβάλλον. Το 85% της λιμνοθάλασσας της Κουρλάνδης, η οποία βρίσκεται στα δυτικά και χωρίζεται από την Βαλτική από ψηλούς αμμόλοφους και πευκοδάση είναι μολυσμένο. Παραλίες στα θέρετρα της Βαλτικής, όπως αυτή της Παλάνγκας, είναι συχνά κλειστές για κολύμπι λόγω της ρύπανσης του αέρα. Τα δάση που επηρεάζονται από την όξινη βροχή βρίσκονται κοντά στο Γιονάβα, το Μαζέικιαϊ και το Ελεκτρέναϊ, επειδή εκεί πέρα βρίσκονται εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, αλλά και διυλιστήρια και χημικά εργοστάσια. Η Λιθουανία ήταν από τις πρώτες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες που εισήγαγαν περιβαλλοντικούς κανονισμούς. Ωστόσο, λόγω της έμφασης των σοβιετικών αρχών στη βιομηχανική ανάπτυξη, αλλά και λόγω των πολλών παραβιάσεων, της τεχνολογικής καθυστέρησης και της πολιτικής απάθειας στη Λιθουανία, υπάρχουν σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα.
Περιβάλλον—τρέχοντα ζητήματα: μόλυνση του εδάφους και των υπόγειων υδάτων με παράγωγα του πετρελαίου και χημικές ουσίες σε πρώην σοβιετικές στρατιωτικές βάσεις
Περιβάλλον—διεθνείς συμφωνίες:
Έχει υπογράψει και επικυρώσει τις συνθήκες για την Ατμοσφαιρική Ρύπανση, Ατμοσφαιρική Ρύπανση-Οξείδια του αζώτου, Ατμοσφαιρική Ρύπανση-Μόνιμοι Οργανικοί Ρύποι, Ατμοσφαιρική Ρύπανση-Θείο 85, Ατμοσφαιρική Ρύπανση-Θείο 94, Ατμοσφαιρική Ρύπανση-Ευαίσθητες οργανικές ενώσεις, Βιοποικιλότητα, Κλιματική Αλλαγή, Πρωτόκολλο του Κιότο, Ερημοποίηση, Απειλούμενα με εξαφάνιση είδη, Περιβαλλοντική Τροποποίηση, Επικίνδυνα Απόβλητα, Δίκαιο της Θάλασσας, Προστασία του στρώματος του Όζοντος, Ρύπανση πλοίων, Υγροβιοτόπους.
Φυσικοί πόροι
Η Λιθουανία έχει άφθονα κοιτάσματα ασβεστόλιθου, αργίλου, χαλαζία, γύψου και δολομίτη, που είναι κατάλληλα για την παραγωγή τσιμέντου, γυαλιού και κεραμικών υψηλής ποιότητας. Υπάρχει επίσης άφθονη προσφορά μεταλλικού νερού, αλλά η Λιθουανία έχει λίγα κοιτάσματα ενεργειακών πηγών και βιομηχανικών υλικών. Πετρέλαιο σε λιθουανικό έδαφος ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1950, αλλά λειτουργούν σήμερα μόνο κάποιες μικρές πετρελαιοπηγές στα δυτικά. Υπολογίζεται ότι η υφαλοκρηπίδα της Βαλτικής Θάλασσας και η δυτική περιοχή της Λιθουανίας διαθέτουν κοιτάσματα που συμφέρει οικονομικά να αξιοποιηθούν, αλλά αυτά τα κοιτάσματα θα καλύψουν μόνο το ένα πέμπτο της ετήσιας ζήτησης της Λιθουανίας σε πετρελαϊκά προϊόντα για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Η Λιθουανία διαθέτει μεγάλη δυναμική για τη παραγωγή θερμικής ενέργειας κατά μήκος της ακτής της Βαλτικής Θάλασσας, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη θέρμανση εκατοντάδων χιλιάδων σπιτιών, όπως γίνεται στην Ισλανδία. Επιπλέον, κοιτάσματα σιδηρομεταλλεύματος έχουν βρεθεί στη νότια Λιθουανία. Αλλά η εμπορική εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων σιδηρομεταλλεύματος μπορεί να γίνει μόνο με τρόπο που ρυπαίνει το περιβάλλον. Επιπλέον, η εκμετάλλευση αυτών των πόρων θα εξαρτηθεί από την ικανότητα της Λιθουανίας να προσελκύει κεφάλαια και τεχνογνωσία από το εξωτερικό.
Φυσικοί πόροι: τύρφη, καλλιεργήσιμη γη, κεχριμπάρι
Χρήση της γης:
Σύνολο ανανεώσιμων υδάτινων πόρων: 24.9 κυβικάμ μέτρα (2011)
Έκταση και σύνορα
Έκταση:
Χερσαία σύνορα:
Μήκος ακτογραμμής: 262 χιλιόμετρα. Η Μεμελλάνδη (οι λιθουανικές ακτές ως την Κλάιπεντα και το λιθουανικό μέρος της λιμνοθάλασσας της Κουρονίας) αποτελούν περίπου το 70% της λιθουανικής ακτογραμμής.
Αξιώσεις στη θάλασσα:
Υψομετρικά άκρα:
Ολλανδική άμυνα
Ιστορία
Ο Αλσατός σκακιστής Ελίας Στέιν (1748–1812) που εγκαταστάθηκε στη Χάγη, συνέστησε την άμυνα αυτή ως την καλύτερη απάντηση στο 1.δ4 το 1789 στο βιβλίο του Nouvel essai sur le jeu des échecs, avec des réflexions militaires relatives à ce jeu.
Ο Ζίγκμπερτ Τάρρας απέρριψε το άνοιγμα ως αβάσιμο το 1931 στο έργο του The Game of Chess, με το επιχείρημα ότι τα λευκά μπορούν να απαντήσουν με το Γκαμπί Στώντον και έτσι έχουν το προβάδισμα μετά από 2.ε4 ζ:ε4 3.Ιγ3 Ιζ6 4.Αη5 γ6 5.ζ3! ε:ζ3.
Η Ολλανδική άμυνα σπανίζει σε παρτίδες υψηλού επιπέδου. Δεν υπήρξε ποτέ μια από τις κύριες γραμμές ενάντια στο 1.δ4, αν και στο παρελθόν αρκετοί κορυφαίοι σκακιστές, συμπεριλαμβανομένων των Αλεξάντερ Αλιέχιν, Μπεντ Λάρσεν, Πωλ Μόρφυ και Μιγκέλ Νάιντορφ, την έχουν χρησιμοποιήσει με επιτυχία. Οι καλύτερες στιγμές της ήταν ίσως το 1951, όταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής Μιχαήλ Μποτβίνικ και ο διεκδικητής του τίτλου Ντέιβιντ Μπρονστάιν, την έπαιξαν κατά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1951. Ανάμεσα στους σημερινούς κορυφαίους σκακιστές, ο μόνος επαγγελματίας που παραμένει συνεπής στο άνοιγμα αυτό είναι ο Χικάρου Νακαμούρα.
Θεωρία
Τα λευκά κάνουν συχνότερα φιανκέτο με τον αξιωματικό του βασιλιά τους με η3 και Αη2. Τα μαύρα μερικές φορές κάνουν επίσης φιανκέτο με τον αξιωματικό του βασιλιά τους με ...η6 και ...Αη7 (Ολλανδική Λένινγκραντ), αλλά μπορεί αντ' αυτού να αναπτύξουν τον αξιωματικό τους με Αε7, δ6 (μετά από ...δ5), ή β4. Η τελευταία βαριάντα είναι πιο συχνή εάν τα λευκά παίξουν γ4 πριν από το ροκέ. Το παιχνίδι συχνά συνεχίζει με 2.η3 Ιζ6 3.Αη2 ε6 4.Ιζ3 (η 4.Ιθ3!? είναι επίσης δυνατή, με πρόθεση τις κινήσεις Ιζ4 και Ιδ3 για τον έλεγχο του τετραγώνου ε5 εάν τα μαύρα παίξουν την Βαριάντα Στόουνγουολ) 4...Αε7 5.0-0 0-0 6.γ4 και τώρα τα μαύρα επιλέγουν μεταξύ των κινήσεων 6...δ5 (η χαρακτηριστική κίνηση της Στόουνγουολ), ή 6...δ6 (Σύστημα Ίλιν-Ζενέφσκι, που είναι λιγότερο δημοφιλές σήμερα), ή 6...Ιε4!? (Βαριάντα Αλιέχιν) διατηρώντας τη δυνατότητα μετακίνησης ενός ή δύο τετραγώνων του πιονιού τους στη δ-στήλη.
Το ενδιαφέρον για τη βαριάντα Στόουνγουολ αναζωπυρώθηκε κατά τη δεκαετία του 1980 και του 1990, όταν οι κορυφαίοι γκρανμαίτρ Άρτουρ Γιουσούποφ, Σεργκέι Ντολμάτοφ, Νάιτζελ Σορτ και Σιμέν Αγκντεστάιν βοήθησαν στην ανάπτυξη του συστήματος, όπου τα μαύρα παίζουν νωρίτερα την κίνηση ...δ5 και τοποθετούν τον μαυροτετράγωνο αξιωματικό τους στο δ6. Αυτή η γραμμή, που ονομάζεται Μοντέρνα Στόουνγουολ, έχει παραμείνει πιο δημοφιλής από ό,τι το παραδοσιακό πρώιμο ...Αε7.
Η επιθετική δυναμική του ανοίγματος φαίνεται στην Αθάνατη Πολωνική παρτίδα, στην οποία ο Μιγκέλ Νάιντορφ, χρησιμοποιώντας τη βαριάντα Στόουνγουολ, θυσίασε όλα τα ήσσονος σημασίας κομμάτια του για να κερδίσει με ματ.
Βαριάντες
Η Ολλανδική άμυνα καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς A80–A99. Οι καταχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Tasos P.
Ο Tasos P. είναι Έλληνας συνθέτης και παραγωγός της ανεξάρτητης ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής στην Ελλάδα.
Μουσική Πορεία
Το 2015 κυκλοφορεί την instrumental σύνθεση "Mother Of Mine (Anna)" αφιερωμένη στη μητέρα του Άννα που έφυγε από καρκίνο το 2013. Tον Οκτώβριο του 2016 η εισαγωγή του κομματιού αποτελεί τη μουσική επένδυση στο σποτ για την Ομαδική Εικαστική Έκθεση "Η Πρόληψη Μέσα από την Τέχνη" για τον καρκίνο του μαστού που προβάλλεται στην κρατική τηλεόραση και ακούγεται στο κρατικό ραδιόφωνο
Πρώτο άλμπουμ (2015)
Το Δεκέμβριο του 2105 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Heart Of Mine (Anna)" μέσα από το οποίο ξεχωρίζουν το τραγούδι "Angel Of Mine" μαζί με τη λυρική cross over σοπράνο Μάνια Βλαχογιάννη και το τραγούδι "Anna" μαζί με την Ελληνοαμερικανίδα συνθέτρια Thespina Patronas
Δεύτερο άλμπουμ (2019)
Το "Bliss" αποτελεί το μουσικό θέμα της μικρού μήκους ταινίας "Επιστρέφει" ("Returns") ενώ τα τραγούδια "Untitled" και "BabyLove" ακούγονται στα ραδιόφωνα και μπαίνουν στο Official Chart του Digital Singles Chart της IFPI Greece.
Τρίτο άλμπουμ (2020)
Το Νοέμβριο του 2020 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Retro Boy" . Μέσα από αυτό ξεχωρίζουν τα singles "Isolated", "Humane" και το ελληνόφωνο "Πες μου τί σημαίνει αγάπη". Το τραγούδι "Humane" με τη Γαλλίδα Ny Aina στα φωνητικά ψηφίζεται στη διαδικτυακή ιντερνετική ψηφοφορία του LGBTQ Music Chart της Αγγλίας την 51η εβδομάδα του 2020.
Στα τέλη της ίδιας χρονιάς συνεργάζεται με τη δημοσιογράφο του κρατικού ραδιοφώνου Βίκυ Τσιανίκα στη σύνθεση "Ένας Άλλος Άγγελος" όπου βασίζεται στην Piano Edit του Angel Of Mine.