cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός
Γνωσιοθεωρία
Ο Εμπεδοκλής θεωρείται και σπουδαίος φυσικός, αφού καθόρισε τα αίτια των εκλείψεων, μελέτησε την ανάκλαση του φωτός και τη φύση της σκιάς.
Μαρία του Κουσί
Η Μαρία του Κουσί (Marie de Coucy, 1218 – 1285) ήταν βασίλισσα της Σκωτίας από τον γάμο της με τον βασιλιά Αλέξανδρο Β' της Σκωτίας. Ήταν κόρη του Ενγκερράνδου Γ’, λόρδου του Κουσί, και της τρίτης συζύγου του, Μαρίας, (1184 – 1267), βασίλισσας της Σκωτίας.
Στις 15 Μαΐου 1239, παντρεύτηκε τον βασιλιά της Σκωτίας Αλέξανδρο Β’, με τον οποίο απέκτησε τον μελλοντικό βασιλιά της Σκωτίας Αλέξανδρο Γ’. Ο γάμος της χαρακτηρίζεται ως μια συμμαχία του στέμματος της Σκωτίας και της οικογένειας των Κουσί.
Με τον θάνατο του συζύγου της (1249) επέστρεψε στην Πικαρδία, αλλά έκανε ταυτόχρονα και συχνές επισκέψεις στην Σκωτία. Πριν το 1257, παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγο της, Ιωάννη της Βρυέννης, με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Γκραίκας Αχαΐας
Δημογραφική εξέλιξη
Ο Γκραίκας ευρίσκεται σταθερά απογεγραμμένος από συστάσεως του Νέου Ελληνικού Κράτους, απαντάται δε τόσο στo Βενετικό Κτηματολόγιο της Βοστίτσας του 1700 ως χωριό «Πάνω και Κάτω Γκρέκα» κατοικούμενο από πέντε (5) οικογένειες, όσο και στα Οθωμανικά Κατάστιχα της Πελοποννήσου που συνετάχθησαν με την ολοκλήρωση της καταλήψεως της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς, κατά τα έτη 1460-1463, όπου ο μεν Γκραίκας εμφανίζεται κατοικούμενος από τέσσερα (4) νοικοκυριά (η βασική φορολογική μονάδα του φορολογικού συστήματος των Οθωμανών), το δε παρακείμενο βυζαντινό οχυρό Λίστραινα ή Λιστρίνα από 14 νοικοκυριά και τέσσερεις (4) χήρες.
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Γιαν Εβανγκελίστα Πούρκινιε
Ο Γιαν Εβανγκελίστα Πούρκινιε (τσεχ. Jan Evangelista Purkyně, γερμ. Johann Evangelist Purkinje, 17 ή 18 Δεκεμβρίου 1787 – 28 Ιουλίου 1869) ήταν Τσέχος ανατόμος και φυσιολόγος. Υπήρξε ένας από τους γνωστότερους επιστήμονες στην εποχή του. Το 1839 επινόησε τον όρο «πρωτόπλασμα» για το υγρό περιεχόμενο του κυττάρου. Η φήμη του ήταν τέτοια, ώστε όταν άνθρωποι εκτός Ευρώπης έγραφαν επιστολές προς αυτόν, δεν χρειαζόταν να γράψουν κάτι περισσότερο για διεύθυνση παραλήπτη από «Πούρκινιε, Ευρώπη». Γιος του ήταν ο ζωγράφος Κάρελ Πούρκινιε.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|Η προσωπική σφραγίδα του Πούρκινιε (1837) thumb|left|Το φαινόμενο Πούρκινιε: προσομοιωμένη εμφάνιση κόκκινου γερανιού και φυλλώματος σε κανονική (ημερήσια) όραση, το λυκόφως (μεσοπική όραση) και τη νύχτα ([[σκοτωπική όραση).]] Ο Πούρκινιε γεννήθηκε στη Βοημία (τότε μέρος της αυστριακής μοναρχίας). Το 1818 απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα με πτυχίο ιατρικής και διορίσθηκε εκεί καθηγητής της φυσιολογίας. Ανεκάλυψε το Φαινόμενο Πούρκινιε, τη μειωμένη ευαισθησία του ανθρώπινου ματιού στο αμυδρό ερυθρό φως σε σύγκριση με το αμυδρό κυανό φως. Δημοσίευσε δύο τόμους, τους Παρατηρήσεις και πειράματα διερευνώντα τη Φυσιολογία των αισθήσεων και Νέες αναφορές για την όραση, έργα τα οποία συνεισέφεραν στην ανάδυση της επιστήμης της πειραματικής ψυχολογίας. Ο Πούρκινιε δημιούργησε το πρώτο πανεπιστημιακό Τμήμα Φυσιολογίας στον κόσμο, στο Πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου στην Πρωσία (το σημερινό Βρότσλαβ της Πολωνίας), το 1839, καθώς και το πρώτο επίσημο εργαστήριο φυσιολογίας στον κόσμο, το 1842.
Ο Πούρκινιε είναι εξίσου γνωστός και για την ανακάλυψη των κυττάρων Πούρκινιε (1837), μεγάλων νευρώνων με πολλούς δενδρίτες που βρίσκονται στην παρεγκεφαλίδα. Μία άλλη ανακάλυψή του, το 1839, ήταν οι ίνες Πούρκινιε, ιστός που άγει ηλεκτρικούς παλμούς στην καρδιά, καθώς και οι εικόνες ή είδωλα του Πούρκινιε, ανακλάσεις αντικειμένων από δομές του οφθαλμού. Ο Πούρκινιε εισήγαγε επίσης τους επιστημονικούς όρους πλάσμα (για τη συνιστώσα του αίματος που απομένει όταν όλα τα αιωρούμενα κύτταρά του έχουν αφαιρεθεί) και πρωτόπλασμα (για το υγρό περιεχόμενο των κυττάρων).
Ο Πούρκινιε ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε μικροτόμο για να αποκτήσει λεπτές φέτες ιστού, κατάλληλες για εξέταση με μικροσκόπιο, ενώ υπήρξε και ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησε βελτιωμένη παραλλαγή του οργάνου. Περιέγραψε την επίδραση της καμφοράς, του οπίου και της μπελαντόνας στον άνθρωπο το 1829. Πειραματίσθηκε επίσης με το μοσχοκάρυδο το ίδιο έτος. Ανεκάλυψε τους ιδρωτοποιούς αδένες το 1833 και ταυτοποίησε εννέα μορφολογικές ομάδες δακτυλικών αποτυπωμάτων το 1823. Υπήρξε επίσης ο πρώτος που περιέγραψε, το 1838, τη χρωστική νευρομελανίνη στον μεσεγκέφαλο.
Ονομάσθηκαν προς τιμή του
Το Πανεπιστήμιο Μάζαρικ στο Μπρνο της Τσεχίας έφερε το όνομά του από το 1960 ως το 1990, όπως και η ανεξάρτητη στρατιωτική ιατρική σχολή στο Χράντετς Κράλοβε (1994–2004). Σήμερα το πανεπιστήμιο στο Ούστι ναντ Λάμπεμ φέρει το όνομά του (Univerzita Jana Evangelisty Purkyně v Ústí nad Labem).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι επιστήμονες Κατηγορία:Ανατόμοι Κατηγορία:Φυσιολόγοι Κατηγορία:Νευροεπιστήμονες
Αξονική τομογραφία
Η αξονική τομογραφία ή Υπολογιστική τομογραφία (στα Αγγλικά αρχικά Axial Tomography, σήμερα Computed Tomography - CT) είναι ακτινολογική μέθοδος εξέτασης του ανθρώπινου σώματος. Μπορεί να απεικονίσει σε κάθετες τομές ολόκληρο το σώμα, χρησιμοποιώντας την ακτινοβολία Χ.
Ιστορία
Η αξονική τομογραφία εισήχθη στην ιατρική διαγνωστική τη δεκαετία του 1970 (για την ακρίβεια το 1967) από τον Godfrey Hounsfield και έφερε επανάσταση στο χώρο. Ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το πρώτο όργανο που μελετήθηκε με αυτήν ήταν ο εγκέφαλος. Η μέθοδος έτυχε ταχέως καθολικής αποδοχής, κυρίως, για το ότι δεν προκαλεί καμία ταλαιπωρία στους ασθενείς και έχει μεγάλη διαγνωστική ακρίβεια.
Χρήσεις
Η αξονική τομογραφία έχει πολλαπλές χρήσεις, ωστόσο θεωρείται κατάλληλη για τη διάγνωση ασθενειών και την αξιολόγηση των τραυματισμών από τον εκάστοτε ιατρό. Ειδικότερα χρησιμοποιείται για:
Αναλυτικότερα τα είδη της αξονικής τομογραφίας είναι:
Τεχνική λήψης
Οι αξονικές τομογραφίες λαμβάνονται με ένα μεγάλο όργανο, που καλείται αξονικός τομογράφος. Ο εξεταζόμενος τοποθετείται σε ύπτια θέση σε ένα κινούμενο κάθισμα το οποίο αργά διέρχεται μέσω μιας κυκλικής τρύπας του μηχανήματος. Αποφεύγεται να ακτινοβοληθούν οι οφθαλμοί, γι' αυτό και το κεφάλι τοποθετείται με κλίση 15ο προς τα κάτω. Όση ώρα ο εξεταζόμενος βρίσκεται μέσα στην κυκλική περιοχή ακτινοβολείται με ακτίνες Χ ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Οι εικόνες αποθηκεύονται στον υπολογιστή και μπορούν να μεταφερθούν οπουδήποτε. Συνήθως αποθηκεύονται και σε CD που δίδεται στον ασθενή και έτσι μπορεί να γίνει διάγνωση σε οποιονδήποτε άλλον υπολογιστή με τη χρήση κατάλληλων προγραμμάτων.
Τα συμπαγή μόρια φαίνονται καλύτερα. Έτσι απεικονίζεται το εσωτερικό του σώματος και επιτρέπεται στον εξεταστή να αναζητήσει βλάβες μέσα στα όργανα ή να εντοπίσει ανωμαλίες σε σημεία που ήταν αδιανόητο να εντοπιστούν με την απλή ακτινογραφία.
Μια τελευταία εξέλιξη της αξονικής τομογραφίας είναι η ελικοειδής αξονική τομογραφία (spiral) η οποία, πέρα από άλλα πλεονεκτήματα. παρέχει τη δυνατότητα ανακατασκευής των εικόνων, ώστε να έχουμε και τομές σε άλλα επίπεδα (μετωπιαία, στεφανιαία και λοξά), πράγμα που μέχρι τώρα μόνο η μαγνητική τομογραφία μπορούσε να κάνει.
Υπάρχει επίσης η δυνατότητα διαμόρφωσης εντυπωσιακών εικόνων τριών διαστάσεων (3D), που βοηθούν πολύ στην ορθοπεδική και στην αγγειολογία-καρδιολογία.
Ορισμένες φορές η εξέταση γίνεται μετά από ενδοφλέβια έγχυση σκιερής ουσίας (ιωδιούχο σκιαγραφικό), ενώ σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις λαμβάνονται πολύ λεπτές τομές 1-2 χιλ.
Μειονεκτήματα
Η αξονική τομογραφία, παρά τα τεράστια θετικά της, έχει και ορισμένα μειονεκτήματα. Τα πιο βασικά είναι: 1) Ο εξεταζόμενος ακτινοβολείται με μεγάλη ποσότητα ακτίνων Χ, και η ακτινοβολία έχει διαπιστωθεί ότι είναι ένας μεταλλαξιογόνος παράγοντας, 2) ένα πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων εμφανίζει αλλεργία στη σκιαγραφική ουσία, 3) η εικόνα είναι σχετικά "άκαμπτη", αφού η μέγιστη κλίση λήψης που επιτυγχάνεται είναι 30ο. Για ορισμένα από αυτά τα σημεία, εξέλιξη της αξονικής θεωρείται η μαγνητική τομογραφία, 4) δεν απεικονίζει καλά τα μαλακά μόρια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ακτινολογία Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις Κατηγορία:Τεχνολογίες απεικόνισης
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Τα κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capital) ή καινοτόμα κεφάλαια ή κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου είναι ένας τρόπος επένδυσης σε μικρές επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν σχετικά πρόσφατα (start-up companies) ή, μεγαλύτερες,που είναι σε ένα ώριμο στάδιο.
Venture capitalist(VC) είναι το νομικό ή φυσικό πρόσωπο, που κάνει τέτοιες επενδύσεις. Venture capital fund είναι το συνολικό επενδυτικό κεφάλαιο, συνήθως από μία ομάδα επενδυτών (partnership), των οποίων, οι αποφάσεις, ενέχουν μεγάλο κίνδυνο. Οι ετερόρρυθμοι εταίροι(limited partners) είναι τα άτομα ή οι οργανισμοί που χρηματοδοτούν VC funds. Οι ομόρρυθμοι εταίροι(general partners) είναι οι venture capitalists που διαχειρίζονται αυτά τα funds και κάνουν τις επενδύσεις.
Οι εταιρίες που επιζητούν venture capitals ενέχουν μεγάλο κίνδυνο και τα κεφάλαια αυτά είναι η μόνη τους δυνατότητα για χρηματοδότηση, αφού, λόγω του κινδύνου αυτού δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από «παραδοσιακές» πηγές, όπως τα δάνεια από τράπεζες. Οι εταιρίες που επιλέγονται, συνήθως ασχολούνται με υπο-κλάδους της τεχνολογίας, αν και αυτό δεν είναι κανόνας όπως πολλοί πιστεύουν. Ο κανόνας είναι ότι επιλέγονται οι επιχειρήσεις που έχουν προοπτικές ανάπτυξης μεγαλύτερες από τα κανονικά επίπεδα και επειδή η τεχνολογία είναι, αναμφισβήτητα, ο κλάδος με την γρηγορότερη άνθηση, τις τελευταίες δεκαετίες, τα περισσότερα κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών κατευθύνονται σε εκείνο το κλάδο. Κατά μέσο όρο 1 στις 200 προτάσεις γίνεται αποδεκτή από τους venture capitalists, οι οποίοι αναμένουν ότι μόνο 1-2 στις 10 επενδύσεις του χαρτοφυλακίου τους θα έχουν την επιθυμητή απόδοση και θα αναπληρώσουν τις ζημιές από τις υπόλοιπες «λανθασμένες» επενδύσεις. Επίσης, οι venture capitalists ίσως να έχουν διαφορετικές εντυπώσεις για μία εταιρία που τους παρουσιάζεται. Κάποιοι ίσως να ενδιαφέρονται μόνο για τεχνολογικού περιεχομένου εταιρίες, άλλοι μόνο για start-up εταιρίες κτλπ.
Η συνεισφορά των VC’s γίνεται είτε ,αποκλειστικά, μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας, επομένως αποκτούν ένα ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας είτε, εν μέρει, με δάνειο, το οποίο, όταν η εταιρία ξεπεράσει κάποιο επίπεδο κινδύνου, μετατρέπεται σε επιπρόσθετο ποσοστό στο μετοχικό κεφάλαιο της( τέτοιος τύπος στρατηγικής χρηματοδότησης συχνά υιοθετείται από θυγατρικές εταιρίες venture capital τραπεζών). Προσθήκη σε αυτά αποτελεί η εξουσία που αποκτούν στην λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων, κάτι το οποίο από κάποιους επιχειρηματίες μπορεί να θεωρηθεί θετικό (με το σκεπτικό ότι οι VC’s έχουν πείρα και τα κατάλληλα μέσα για να ενδυναμώσουν το management και άλλες πτυχές της επιχείρησης) και από άλλους αρνητικό ( με το σκεπτικό ότι «μπλέκονται στα πόδια τους»). Συνέπεια αυτού και βασικό χαρακτηριστικό των venture capitalists, είναι ότι στοχεύουν στην μακροπρόθεσμη σταθερότητα και βιωσιμότητα της επιχείρησης και όχι σε βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα.
Ιστορική Αναδρομή
Κλάδοι όπως βιοτεχνολογία, υπολογιστές και περιφερειακά συστήματα, εφαρμογές λογισμικού χρηματοδοτούνται από venture capital. Έχει παρατηρηθεί ότι οι εταιρίες που χρηματοδοτούνται από venture capital παρουσιάζουν θεαματικότερα αποτελέσματα από τους ανταγωνιστές τους. Πολλές γνωστές εταιρίες του εξωτερικού και της Ελλάδας έχουν χρηματοδοτηθεί από venture capital funds.Κάποιες από αυτές είναι οι : Apple, Microsoft, Google, Sun, Cisco Systems, Intel,Digital Equipment Corporation, E-bay, Netscape, Genentech, Federal Express, Starbucks. Στην Ελλάδα κάποιες από τις πιο γνωστές είναι τα Goody’s και ο Γερμανός. Το venture capital αρχίζει να κάνει την εμφάνιση του από τον 15ο αιώνα από μεμονωμένα πλούσια άτομα ή ακόμη και εμπορικές εταιρίες που ρύθμιζαν το εμπόριο σε χώρες της Άπω Ανατολής. Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα δημιουργήθηκαν εταιρίες με σκοπό την πραγματοποίηση επενδύσεων υψηλού κινδύνου, όπως ήταν η διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ. Όμως, με την σύγχρονη μορφή του, το Venture Capital, αναπτύχθηκε στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α, τα τελευταία πενήντα χρόνια.
Η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ο όρος venture capital, φαίνεται να ήταν το 1946 σε μια συζήτηση μεταξύ των John Hay Whitney και του Benno Schmidt. Ο J.H.Whitney, ο οποίος μόλις είχε κληρονομήσει 179 εκ. $ ήθελε να προχωρήσει στην δημιουργία μιας αναπτυξιακής επενδυτικής επιχείρησης, με σκοπό να παρέχει κεφάλαιο σε κάποιους που είχαν δυσκολία να το εξασφαλίσουν από άλλες περισσότερο παραδοσιακές πηγές χρηματοδότησης. Όταν ο J.H. Whitney ρώτησε τον Schmidt πως θα μπορούσε να διαχωρίσει στο μυαλό του επενδυτικού κοινού από τις παραδοσιακές επενδυτικές τράπεζες, εκείνος του πρότεινε τον όρο venture capital. Μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις της εταιρίας ήταν προς την Florida Food Corporation ή οποία πουλήθηκε στην Coca Cola το 1960.
Την ίδια χρονιά έκανε την εμφάνιση της στη Μασαχουσέτη η American Research and Development (ARD), η οποία λόγω της επένδυσης της στην Digital Equipment Corporation (DEC), θεωρείται σήμερα ως το «σημείο εκκίνησης» του θεσμού του venture capital. Η ARD ιδρύθηκε από τον πρόεδρο του MIT, Karl Compton, τον George Doriot(«πατέρας του venture capitalism»), ο οποίος ήταν τότε πρύτανης του πανεπιστημίου Harvard και αργότερα ίδρυσε το πανεπιστήμιο INSEAD, τον πρόεδρο του Massachusetts Investor Trust, Merrill Griswold, και τον πρόεδρο της Federal Bank of Boston, Ralph Flanders. Η εταιρία στόχευε στην υποστήριξη επενδύσεων, σε εταιρίες που ιδρυόντουσαν από στρατιώτες που επέστρεφαν από το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Για 2 λόγους η ύπαρξη της αποτέλεσε ιστορικό σημείο. Πρώτον, ήταν η πρώτη εταιρία που τα κεφάλαια της δεν προέρχονταν μόνο από πλούσιους ιδιώτες. Δεύτερον, αν και στα αρχικά της στάδια είχε κάνει κάποιες λανθασμένες επενδυτικές κινήσεις, αναπλήρωσε με μία μόνο μικρή επένδυση στην DEC. Η αρχική επένδυση, των 70.000$ το 1957 εκτιμιόταν ότι ξεπερνούσε τα 355.000.000 $ (δηλαδή περίπου 1200 φορές η αρχική επένδυση). Το 1972 η ARDC συγχωνεύθηκε με την Textron. Οι υπάλληλοι της ARDC, έπειτα, ίδρυσαν τις δικές τους επιχειρήσεις venture capital κάποιες από τις οποίες είναι οι Greylock Partners και Holland Ventures.
Το 1974 ψηφίστηκε νόμος στην Αμερική γνωστός ως ERISA (Employee Retirement Income Security Act) ο οποίος περιόριζε τα εταιρικά συνταξιοδοτικά ταμεία από το να κάνουν επικίνδυνες επενδύσεις. Όμως το 1978 αυτός ο νόμος μείωσε τους περιορισμούς του από το υπουργείο εργασίας της Αμερικής, το οποίο προέβλεπε το “prudent man rule”,δηλαδή οι επενδύσεις με χρήματα του συνταξιοδοτικού ταμείου να γίνονται συνετά. Αυτό άνοιξε τις πόρτες για νέες δυνατότητες στο θεσμό, κάτι που εξηγεί και το γεγονός ότι το 1978, περίπου 750 εκατ. $ επενδύθηκαν σε venture capital, ενώ προηγούμενες χρονιές το ποσό αυτό ήταν πολύ μικρότερο. Τη δεκαετία του 1990, ενώ στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας σημειωνόντουσαν αρνητικά αποτελέσματα σε κάποιες εταιρίες venture capital, οι managers των επιτυχημένων εταιριών του κλάδου, άρχισαν να βλέπουν τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία. Άρχισαν να προσέχουν πολύ και να παρεμβαίνουν στις εταιρίες στις οποίες επένδυαν. Αυτό εξασφάλισε μία ανοδική τάση στο κλάδο μέχρι το 2000. Τότε άρχισαν να επενδύονται μεγάλα ποσά στην καινούρια τεχνολογία του Internet. Το 2001 η συγκέντρωση κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών ήταν πάνω από 250 δις. $, ενώ το 1976 ήταν λιγότερο από 1δις. $. Όμως, τελικά, επρόκειτο για «φούσκα» και οι εταιρίες venture capital είχαν τεράστιες ζημίες. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι επενδύσεις σε venture capital μέχρι το 2005 ακολουθούσαν σταθερή πορεία.
Ο θεσμός του επιχειρηματικού κεφαλαίου εισήχθη στην Ελλάδα με τους νόμους 1775/88 και 2166/93 που όμως εξαιτίας του πλαισίου που είχαν δημιουργήσει περιόριζαν τις δραστηριότητες των εταιρειών στους τομείς της τεχνολογίας. Ο λόγος αυτός οδήγησε στην τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου με την ψήφιση του νόμου 2367/95 που μετονόμασε τις Εταιρείες Επιχειρηματικού Κεφαλαίου σε Εταιρείες Κεφαλαίου Επιχειρηματικών Συμμετοχών (ΕΚΕΣ). Με τον νόμο 2992/2002 εισάγεται στην Ελλάδα ο θεσμός των Αμοιβαίων Κεφαλαίων Επιχειρηματικών Συμμετοχών κλειστού τύπου (ΑΚΕΣ) τα οποία τα διαχειρίζονται Ανώνυμες Εταιρείες (ΑΕ) ή Εταιρείες Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών (ΕΠΕΥ). Βασικός σκοπός όλων αυτών των εταιρειών είναι η χρηματοδότηση νέο-ιδρυόμενων ή μικρομεσαίων μη εισηγμένων σε χρηματιστηριακή αγορά επιχειρήσεων με συμμετοχή στο μετοχικό τους κεφάλαιο. Σήμερα, στο χώρο του Ελληνικού Venture Capital δραστηριοποιούνται περίπου 20 εταιρίες. (πάνω από 15 από τις οποίες άρχισαν να λειτουργούν τα τελευταία δύο χρόνια) οι οποίες υπολογίζεται ότι διαχειρίζονται συνολικά πάνω από 300 εκ. ευρώ. Σημαντικές πρωτοβουλίες έχουν αναλάβει οι όμιλοι των τραπεζών Εθνική, Alpha, EFG Eurobank και Εμπορικής μέσω των θυγατρικών / συνδεδεμένων εταιρειών Εθνική Επιχειρηματικών Συμμετοχών, Alpha Ventures, Global Finance και Εμπορική Κεφαλαίου αντίστοιχα. Η πλειοψηφία των παραπάνω εταιριών δραστηριοποιούνται στους περισσότερους κλάδους της αγοράς, ενώ ορισμένες έχουν τη δυνατότητα να χρηματοδοτούν και επιχειρηματικές δραστηριότητες στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου. Η προσπάθεια ανάπτυξης του θεσμού του Venture Capital στην Ελλάδα συνάντησε αρχικά σημαντικές δυσκολίες αφού είχε να αντιμετωπίσει, αφενός, τη δυσπιστία από την πλευρά των επιχειρηματιών και, αφετέρου, την προτίμηση των εταιριών Venture Capital να επενδύουν περισσότερο σε ώριμες και με χαμηλότερο ρίσκο εταιρίες παρά σε υψηλού κινδύνου νέες επιχειρηματικές προσπάθειες. Στην Ελλάδα οι επιχειρήσεις χρηματοδοτούνται από εταιρείες Venture Capital κυρίως για να χρηματοδοτήσουν την τελική ανάπτυξή τους πριν την εισαγωγή τους στο χρηματιστήριο. Παρόλα αυτά, ένας σημαντικός αριθμός επιχειρηματιών έσπευσε να εκμεταλλευτεί το venture capital ως εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης.
Πλεονεκτήματα venture capital έναντι άλλων πηγών χρηματοδότησης
Το venture capital έχει κάποια πλεονεκτήματα έναντι των άλλων μορφών χρηματοδότησης :
Διαφορές μεταξύ ΕΚΕΣ
Βάσει μίας έρευνας στην διαφοροποίηση μεταξύ των εταιριών venture capital, που διεξήχθη σε 149 εταιρίες venture capital, από τους Elango B.,Fried V.H., Hisrich R.D, Polonchek A., μπορούμε να διακρίνουμε 4 κατηγορίες εταιριών κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών(ΕΚΕΣ) ανάλογα με :
Καθήκοντα σε μία ΕΚΕΣ
Μια καριέρα σε μια εταιρεία επιχειρηματικών κεφαλαίων μπορεί να είναι ανταποδοτική και προσοδοφόρα. Συνήθως τέτοιες καριέρες ξεκινάνε από προϋπηρεσία σε εργασίες που περιλαμβάνουν θέματα χρηματοδότησης. Αν και υπάρχουν και άλλες δυνατότητες καριέρας μέσα σε μια ΕΚΕΣ, όπως διοικητικός βοηθός, ανθρώπινοι πόροι, λογιστικά, οι περισσότερες καριέρες σε εταιρίες venture capital χωρίζονται σε 5 χαρακτηριστικές και, ιεραρχικά δομημένες, από πάνω προς τα κάτω, κατηγορίες. Αυτές είναι :
Στάδια χρηματοδότησης
Ανάλογα με τις διαδοχικές φάσεις ανάπτυξης μίας επιχείρησης, μπορεί να διακρίνει κανείς έξι στάδια χρηματοδότησης με κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών:
Μία εταιρία venture capital συνήθως χρηματοδοτεί μόνο τα απαραίτητα κεφάλαια που απαιτούνται για να πάει η επιχείρηση στο επόμενο στάδιο χρηματοδότησης. Ο λόγος για τον οποίο δεν χορηγούν όλα μαζί τα κεφάλαια τα οποία χρειάζεται μία επιχείρηση ,είναι απλός : Αν μία εταιρία venture capital σταματήσει να χρηματοδοτεί μία επιχείρηση σε ένα νεαρό στάδιο, είναι δύσκολο να βρεθεί άλλος επενδυτής ο οποίος θα διαθέσει τα κεφάλαια που η ΕΚΕΣ δεν επένδυε, γνωρίζοντας ότι η ΕΚΕΣ γνώριζε καλά την επιχείρηση, και αυτό θα οδηγήσει στο σχεδόν αναπόφευκτο κλείσιμο της επιχείρησης. Αυτό το ξέρουν τόσο οι εταιρίες venture capital όσο και οι χρηματοδοτούμενες επιχειρήσεις. Επομένως, αν μια επιχείρηση δεν έχει την αναμενόμενη εξέλιξη, η ΕΚΕΣ που την χρηματοδοτεί μπορεί να διαθέσει κεφάλαια με πολύ ευνοϊκότερους για αυτήν όρους, φέρνοντας την επιχείρηση σε αδιέξοδο. Βέβαια αν η ΕΚΕΣ κάνει κατάχρηση αυτής της δυνατότητάς της, η επιχείρηση είναι πολύ πιθανό να κλείσει ζημιώνοντας όχι μόνο την επιχείρηση, αλλά και, κυρίως, την ίδια που έχει επενδύσει τόσα κεφάλαια. Φυσικά ένας δεύτερος, αλλά σχετικός λόγος που η χρηματοδότηση γίνεται ανά στάδια είναι, να σταματήσει η χρηματοδότηση της πριν περάσει σε επόμενο στάδιο, αν η επιχείρηση δεν φαίνεται να είναι κερδοφόρα και έτσι ο VC να περιορίσει την πιθανή ζημιά του.
Που δίνουν βάση οι ΕΚΕΣ για τη χρηματοδότηση μίας εταιρίας
Δύο είναι τα βασικά σημεία που λαμβάνονται σίγουρα υπόψη από κάθε κεφαλαιούχο venture capital :
Έπειτα, κάθε επενδυτής έχει τα δικά του κριτήρια επιλογής. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι :
Κίνδυνος και απόδοση στο venture capital
Οι ΕΚΕΣ, ακολουθώντας την τυπική επενδυτική λογική, υπολογίζουν την απόδοση που απαιτούν από τις επενδύσεις τους προσθέτοντας 2 βασικά συστατικά:
Η ανταμοιβή κινδύνου εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ο σημαντικότερος των οποίων είναι το στάδιο ανάπτυξης της χρηματοδοτούμενης επιχείρησης. Έχει αποδειχθεί ότι ο κίνδυνος αποτυχίας μειώνεται καθώς μετακινούμαστε από τα αρχικά στάδια ανάπτυξης της χρηματοδοτούμενης επιχείρησης σε πιο ανεπτυγμένες φάσεις εξέλιξης της επιχείρησης αυτής. Επομένως οι ΕΚΕΣ απαιτούν υψηλότερη ανταμοιβή κινδύνου για χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων οι οποίες βρίσκονται σε αρχικά στάδια ανάπτυξης και μικρότερη ανταμοιβή κινδύνου για επιχειρήσεις οι οποίες βρίσκονται σε πιο ανεπτυγμένες φάσεις εξέλιξης. Άλλοι παράγοντες που επιδρούν, σχετικά λιγότερο, στην ανταμοιβή κινδύνου είναι :
Η απόδοση των επενδύσεων των ΕΚΕΣ προέρχεται από 2 κυρίως πηγές:
Οι υψηλές αποδόσεις είναι η μία πλευρά του νομίσματος την οποία εξετάζουν οι κεφαλαιούχοι επιχειρηματικών συμμετοχών. Η άλλη πλευρά του νομίσματος είναι η μείωση του κινδύνου του χαρτοφυλακίου τους, μέσω της μεθόδου της διαφοροποίησης (diversification). Η διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου τους μπορεί να γίνει με τους παρακάτω τρόπους :
Οι ΕΚΕΣ επίσης ενδιαφέρονται για την μείωση του κόστους λειτουργίας τους. Αυτό τις ωθεί να εξειδικεύονται ανά κλάδο δραστηριότητας ή ανά στάδιο χρηματοδότησης, κάτι που παράλληλα προσφέρει γνώσεις και εμπειρίες, καθώς και ικανότητα ελέγχου και καθοδήγησης των χρηματοδοτούμενων επιχειρήσεων, στερώντας όμως την δυνατότητα διαφοροποίησης του χαρτοφυλακίου τους.
Ο επιτυχημένος κεφαλαιούχος επιχειρηματικών συμμετοχών έχει 2 χαρακτηριστικά:
Venture Capital, κυβέρνηση και οικονομική κρίση
Ο Thomas Friedman, δημοσιογράφος στην εφημερίδα New York Times, πρότεινε την εξής απλή ιδέα στην κυβέρνηση της Αμερικής. Αυτή τη περίοδο, όπως σε όλο τον κόσμο, έτσι και στην Αμερική, υπάρχει οικονομική κρίση. Οι εταιρίες δεν έχουν αρκετά έσοδα, αναγκάζονται να προβούν σε απολύσεις, κάτι το οποίο οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο. Στην προσπάθεια της να σώσει την κατάσταση, η κυβέρνηση της Αμερικής δίνει σε γιγαντιαίες εταιρίες τεράστια ποσά, ώστε να συμβάλει στην ανάκαμψη τους. Όμως, όπως υποστηρίζει ο Thomas Friedman, αυτή είναι λάθος μέθοδος, αφού καθυστερεί το αναπόφευκτο. Γι’ αυτό, προτείνει στην κυβέρνηση να μαζέψει τις μεγαλύτερες 20 εταιρίες venture capital, που δεν έχουν κεφάλαια να επενδύσουν, αφού οι κύριοι limited partners τους αποτελούνται από κληροδοτήματα πανεπιστημίων και συνταξιοδοτικά ταμεία, οι οποίοι όμως λόγω της οικονομικής κρίσης δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν VC funds, και να τους κάνει την εξής πρόταση σε κάθε μία. «Η κυβέρνηση θα σας χρηματοδοτήσει με 1 δις. $ του αμερικανικού δημοσίου για να χρηματοδοτήσετε εσείς τις καλύτερες προτάσεις από επιχειρήσεις που θέλουν χρηματοδότηση. Αν δεν αποδώσουν, χάνουμε όλοι. Αν κάποια από αυτές γίνει η επόμενη Microsoft ή Intel, οι φορολογούμενοι θα σας δώσουν το 20% του equity που αντιστοιχεί στο fund που χρηματοδοτήθηκε από αυτούς και θα κρατήσουν το 80% για αυτούς.». Επίσης τονίζει, ότι εταιρίες σαν την Intel, ιδρύθηκαν σε περιόδους ύφεσης και ότι πρέπει να αγνοηθούν οι ηττημένοι (δηλ. οι εταιρίες-κολοσσοί που προσπαθούν μάταια να σωθούν) και να δοθεί βάση σε νέες επιχειρηματικές ιδέες.
Πιο συμβατικά βήματα για να βοηθήσει μία κυβέρνηση την βιομηχανία του venture capital είναι μέσω της φορολογίας. Για παράδειγμα οι general partners επωφελούνται με φορολογική ελάφρυνση στο carried interest που λαμβάνουν από τους limited partners. Άλλος τρόπος που μπορεί να βοηθήσει η κυβέρνηση την κατάσταση, είναι να μειώσει τα εμπόδια επιχειρηματικότητας, όπως είναι οι περιορισμοί στις προσλήψεις και απολύσεις εργαζομένων, κάτι που μπορεί να μειώσει τα σταθερά κόστη της επιχείρησης. Τέλος, θα μπορούσε με οικονομικά κίνητρα να ενθαρρύνει την συγχώνευση των κεφαλαίων των business angels με έμπειρες εταιρίες venture capital, αντί αυτοί να επενδύουν ατομικά. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η Deloitte, για να καταγράψει τις τάσεις που υπάρχουν σήμερα για το venture capital, αναμένεται να αυξηθεί η συμμετοχή των κυβερνήσεων στην επένδυση των venture capital. Η ιδιωτική πρωτοβουλία φθίνει λόγω της οικονομικής κρίσης, οι επενδυτές γίνονται πιο επιφυλακτικοί όσον αφορά τις επενδύσεις που θα χρηματοδοτήσουν, πόσο μάλλον, για τις επενδύσεις VC που εμπεριέχουν και έναν υψηλότερο κίνδυνο, άρα λογικό είναι οι κυβερνήσεις να τονώσουν τις οικονομίες των χωρών τους μέσω της ενίσχυσης του θεσμού των VC.
Έξοδος από την επένδυση
Ένας σημαντικός παράγοντας στις επενδύσεις venture capital είναι ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ της αρχικής επένδυσης και της αποδέσμευσης του κεφαλαίου. Η έξοδος από την επένδυση VC είναι μια κρίσιμη στιγμή για τον επενδυτή. Πολλές φορές έχει γίνει μακροπρόθεσμος σχεδιασμός αρκετά πριν έτσι ώστε ο επενδυτής VC να μην έχει οικονομικές απώλειες κατά την έξοδο του από την επένδυση, αφετέρου η έξοδος να γίνει χωρίς άσχημο αντίκτυπο στην επιχείρηση. Η επένδυση venture capital έχει μειωμένη ρευστότητα (illiquid), δεν μπορεί δηλαδή να απαιτήσει οποιαδήποτε στιγμή ο κεφαλαιούχος, τα επενδυμένα κεφάλαια πίσω. Η επένδυση πραγματοποιείται μόνο όταν πωλείται η χρηματοδοτούμενη εταιρεία ή εισάγεται σε κάποια χρηματιστηριακή αγορά. Ωστόσο χάνεται όταν η εταιρεία βρίσκεται υπό καθεστώς πτώχευσης ή αναγκαστικής ρευστοποίησης. Σκοπός αυτού του τύπου της επένδυσης είναι να ρευστοποιήσει την επένδυση του, όταν αυτή μεγιστοποιήσει την αξία της μέσω του management, της εποπτείας της εταιρίας VC κτλ. (συνήθως επιλέγει να βγει από μια επένδυση όταν έχει ωριμάσει στο σημείο όπου πλέον η αξία της δεν αυξάνεται γεωμετρικά). Αυτό συμβαίνει συνήθως τρία με εφτά χρόνια από την αρχική χρηματοδότηση. Η αποδέσμευση, λοιπόν, των κεφαλαίων από την επένδυση γίνεται με έναν από τους παρακάτω τρόπους:
Καναδάς
Στον Καναδά η κυβέρνηση, πολύ καιρό τώρα εφαρμόζει πολιτικές που βοηθούν εταιρίες venture capital, κυρίως μέσω της φορολογίας. Υπάρχει το πρόγραμμα SRED και η φορολογική ελάφρυνση στις εταιρίες LSVCC. Η συνεισφορά αυτής της κυβέρνησης στην βιομηχανία του venture capital είναι σημαντική, για αυτό και αξίζει να αναφερθεί.
Το Scientific Research and Experimental Development Tax Incentive Program(SRED ή SR&ED) είναι ένα πρόγραμμα εφαρμοσμένο από την δεκαετία του 80, που προσφέρει φορολογικά κίνητρα σε εταιρίες του Καναδά, ώστε αυτές να επενδύσουν σε Research and Development (R&D). Στόχο αυτό το πρόγραμμα έχει να δημιουργηθούν νέα ή βελτιωμένα προϊόντα, υπηρεσίες, διαδικασίες κτλπ. Αυτό το πρόγραμμα προσφέρει παραπάνω από 4 δις.$ σε φορολογικές πιστώσεις λόγω επένδυσης (investment tax credits – ITCs) σε παραπάνω από 18.000 εταιρίες, κάθε χρόνο. Από αυτές 75% είναι μικρές επιχειρήσεις. Επομένως με αυτό το πρόγραμμα, όλο και περισσότερες εταιρίες παρακινούνται να επενδύσουν σε R&D, άρα όλο και περισσότερες, πιθανώς επιτυχημένες, ιδέες σε business plans παρουσιάζονται σε εταιρίες venture capital. Με λίγα λόγια αυτό το πρόγραμμα, προωθεί την εφευρετικότητα.
Και το SRED και το LSVCC άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους την δεκαετία του 80, όπου η οικονομία του Καναδά πέρναγε από ύφεση. Αυτό είναι ακόμη μία απόδειξη ότι η οικονομική ύφεση προωθεί την εφευρετικότητα.
Κίνα
Στην Κίνα ιδρύθηκε το 2002 η China Venture Capital and Private Equity Association (CVCA) που αυτή τη στιγμή αποτελείται από 150 εταιρίες VC-μέλη, που από κοινού διαχειρίζονται πάνω από 500 δις. $ σε venture capital και private equity funds. Η CVCA έχει δείξει ενδιαφέρον για εταιρίες IT (Information Technology), τηλεπικοινωνιών, βιοτεχνολογίας κτλπ., κλάδους που ενδιαφέρουν κατά κανόνα κεφαλαιούχους venture capital. Παραδείγματα γνωστών επιχειρήσεων που έχουν χρηματοδοτηθεί από την CVCA είναι οι Suntech, Baidu, 51job, Focus, Media, Alibaba.com., SMIC κτλπ. Η CVCA έχει την έδρα της στο Hong Kong. Αν και η βιομηχανία venture capital στην Κίνα θεωρείται ακόμα ανώριμη, υπάρχουν μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης.
Τζος Χόουμ
Ο Τζος Χόμι (αγγλ.: Josh Homme, 17 Μαΐου 1973) είναι Αμερικάνος τραγουδιστής και συνθέτης, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των Kyuss και των Queens of the Stone Age.
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης
Παρακάτω υπάρχουν σύνδεσμοι για τις ιστοσελίδες των Venture Capital Associations (VCA) κάθε χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
Τζος Χόουμ
Καριέρα
Ο Χόμι υπήρξε ένα εκ των ιδρυτικών μελών των Kyuss στα τέλη της δεκαετίας του '80. Μετά το ΕΡ "Sons of Kyuss" του 1990, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο-άλμπουμ του με τίτλο "Wretch" τον Σεπτέμβριο του 1991, χωρίς να γνωρίσει επιτυχία. Παρά το γεγονός ότι το "Blues for the Red Sun" έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές την επόμενη χρονιά, οι Kyuss δεν κατάφεραν και πάλι να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία. Το συγκρότημα υπέγραψε στην Elektra Records κυκλοφορώντας δύο ακόμη δίσκους, πριν διαλυθεί το 1995.
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αγγλία
Τζος Χόουμ
Καριέρα
Λόγω της απογοήτευσης του από την πορεία των Kyuss, ο Χόμι δεν έπαιξε μουσική για περίπου ένα χρόνο, πριν τελικά αποφασίσει να αναλάβει χρέη κιθαρίστα για τους Screaming Trees, κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Dust". Η συνεργασία αυτή ανέβασε την δημοτικότητα του Χόμι, ο οποίος στη συνέχεια συνεργάστηκε με ονόματα όπως οι Wellwater Conspiracy, Mike Johnson, Mondo Generator, κ.α.. Επίσης, συμμετείχε στην σειρά συλλογών με τίτλο "Desert Sessions", στην οποία συμμετείχαν μουσικοί από τους Soundgarden, Monster Magnet και Kyuss.
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αυστρία
Τζος Χόουμ
Καριέρα
Μαζί με τον Αλφρέντο Ερνάντεζ των Kyuss, σχημάτισε τους Queens of the Stone Age, ένα συγκρότημα που συνδυάζει το stoner rock των Kyuss με το alternative rock. Γνώρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία με το "Songs for the Deaf" του 2002, το οποίο μπήκε στο Top-20 του Billboard και έγινε χρυσό, ακολουθούμενο από τα επίσης επιτυχημένα "Lullabies to Paralyze" του 2005 και "Era Vulgaris" του 2007. Την μεγαλύτερη του επιτυχία γνώρισε το συγκρότημα το 2013, όταν το "...Like Clockwork" ανέβηκε στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ και την δεύτερη θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος.
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης
Βέλγιο
Τζος Χόουμ
Καριέρα
Το 2009 σχημάτισε τους Them Crooked Vultures, οι οποίοι στον ένα χρόνο ύπαρξης τους κυκλοφόρησαν το ομώνυμο τους άλμπουμ. Στην πολυετή του καριέρα έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Mondo Generator, Foo Fighters, PJ Harvey, Fatso Jetson, Mark Lanegan Band, Trent Reznor, Masters of Reality, Millionaire, Wellwater Conspiracy, U.N.K.L.E., Primal Scream, Melissa Auf der Maur, Paz Lenchantin, Death from Above 1979, Earthlings?, Mastodon, Peaches, The Strokes, Local H, Biffy Clyro και Arctic Monkeys.
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης
Βουλγαρία
Τζος Χόουμ
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης
Γαλλία
Τζος Χόουμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες
Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών
Χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης
Γερμανία
Εσθονία
Ισπανία
Ιρλανδία
Ιταλία
Τσεχία
Λετονία
Λιθουανία
Λουξεμβούργο
Μάλτα
Ολλανδία
Ουγγαρία
Πολωνία
Ρουμανία
Σλοβακία
Σουηδία
Φινλανδία
Πηγές
Κατηγορία:Χρηματιστήρια Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Τέχνη Γραμματική
Το σύγγραμμα Τέχνη Γραμματική (λατ. Ars Grammatica) θεωρείται ότι συντάχθηκε τον 2ο αι. π.Χ. από τον γραμματικό Διονύσιο τον Θράκα και είναι μία από τις πρώτες προσπάθειες συστηματικής γραμματικής περιγραφής τής γλώσσας. Η πρώτη σωζόμενη γραμματική είναι η γραμματική της σανσκριτκής από τον Ινδό γραμματικό Πάνινι, 520–460 π.Χ.).
Πατρότητα και αυθεντικότητα
Ο Διονύσιος ο Θραξ, μαθητής τού Αλεξανδρινού γραμματικού Αριστάρχου, πέθανε περίπου το 90 π.Χ. Οι απόψεις του εντάσσονται στον ευρύ κύκλο τής ελληνιστικής γραμματείας με επιδράσεις τόσο από τον Αριστοτέλη όσο και από τους Στωικούς φιλοσόφους. Αρκετοί μελετητές, όμως, έχουν φθάσει στο συμπέρασμα ότι η Τέχνη Γραμματική δεν είναι δικό του έργο, αλλά συντάχθηκε αργότερα, περίπου τον 4ο αι. μ.Χ. Η αποσπασματική παράδοση του έργου και η εμφανής ασυνέχεια μετά το πέμπτο κεφάλαιο έχουν οδηγήσει σε αμφισβήτηση τόσο της πατρότητας όσο και της ενότητάς του.
Ορισμένα επιχειρήματα των υποστηρικτών τής τελευταίας απόψεως είναι τα ακόλουθα :
Στα επιχειρήματα αυτά έχει δοθεί η απάντηση ότι πιθανώς η Τέχνη Γραμματική να έχει φθάσει ώς εμάς σημαντικά τροποποιημένη και, όπως συνέβη με πολλά έργα τής αρχαιότητας, μεγάλο μέρος της να έχει χαθεί. Δεδομένης της ισχυρής επίδρασης που άσκησε το έργο σε όλες τις γραμματικές σχολικού τύπου που συντάχθηκαν έκτοτε, εικάζεται ότι αυτό δεν θα ήταν εφικτό αν, όταν γράφτηκε το έργο, δεν εξέφραζε ενοποιημένες και σταθερές γλωσσικές απόψεις.
Το περιεχόμενο της Τέχνης Γραμματικής
Η Τέχνη Γραμματική έχει συνταχθεί με συντομία, μεθοδικότητα και σαφήνεια. Ο Διονύσιος, στηριζόμενος στην παρατήρηση της γλώσσας των δόκιμων συγγραφέων, επιχείρησε να συστηματοποιήσει, όχι απλώς τη δομή της, αλλά τα χαρακτηριστικά που την έκαναν τόσο ξεχωριστή.
Στο προοίμιο του έργου ο Διονύσιος εκθέτει ως εξής το πρόγραμμα της Τέχνης Γραμματικής:
Όπως προκύπτει από το προοίμιο, ο προγραμματικός σκοπός τού έργου είναι ουσιαστικά η εξακρίβωση της λογοτεχνικότητας, όχι η περιγραφή τής γλωσσικής διάρθρωσης, πράγμα που ξαφνιάζει τον αναγνώστη των σύγχρονων γραμματικών. Εντούτοις, στη συνέχεια ο Διονύσιος ασχολείται στην πραγματικότητα μόνο με το πέμπτο σημείο τού προγράμματος, δηλ. με την ανίχνευση της κανονικότητας (ή αναλογικότητας) στη γλώσσα.
Στις ενότητες αυτές περιέχονται οξυδερκείς παρατηρήσεις τού Διονυσίου σχετικά με τη φωνητική αξία των γραμμάτων τού ελληνικού αλφαβήτου. Μολονότι ο συγγραφέας θέτει ως αφετηρία του το γράμμα, δηλ. το γράφημα, πράγμα που αποτελεί γνωστό μειονέκτημα της παραδοσιακής γραμματικής, επιτυγχάνει σε ορισμένες περιπτώσεις να μας προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες όσον αφορά στην προφορά τής κλασικής λογοτεχνικής γλώσσας.
Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα ακόλουθα:
Στη συνέχεια του έργου ο Διονύσιος ο Θραξ προχωρεί στη θεμελιώδη για τη γραμματική διαίρεση των μερών τού λόγου, βασιζόμενος κυρίως στις αριστοτελικές μεθόδους ταξινομήσεως. Η εν λόγω διαίρεση άσκησε σχεδόν καθολική επιρροή στις μετέπειτα σχολικές γραμματικές και καθόρισε αποφασιστικά τον τρόπο διδασκαλίας τής γλώσσας έκτοτε.
Η διαίρεση του λόγου έχει ως εξής: « Τοῦ δὲ λόγου μέρη ἐστὶν ὀκτώ· ὄνομα͵ ῥῆμα͵ μετοχή͵ ἄρθρον͵ ἀντωνυμία͵ πρόθεσις͵ ἐπίρρημα͵ σύνδεσμος. »
Μολονότι ο Διονύσιος ακολουθεί την ορολογία των Στωικών και του Αριστοτέλη, εφαρμόζει ωστόσο κριτήρια διακρίσεως των ανωτέρω τάξεων και φθάνει μέχρι του σημείου να συνοδεύει την ονομασία με παρατηρήσεις που ακόμη και σήμερα εντυπωσιάζουν με την οξυδέρκειά τους. Δύο παραδείγματα:
Βεβαίως, η ελλιπής καλλιέργεια της γλωσσολογικής σκέψης είναι ορατή και στην Τέχνη Γραμματική. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ονομασίες των όρων δεν αποκαλύπτουν ακριβή γνώση τής λειτουργίας τους, ενώ σε άλλες παρατηρούμε ότι ο συγγραφέας δεν είχε διακρίνει βασικές ομοιότητες, οι οποίες θα τον βοηθούσαν σε ορθότερη ταξινόμηση ή σε συνεπέστερους ορισμούς.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των πτώσεων. Η Τέχνη Γραμματική αναφέρει: « Πτώσεις ὀνομάτων εἰσὶ πέντε· ὀρθή͵ γενική͵ δοτική͵ αἰτιατική͵ κλητική ». Οι ονομασίες αυτές επικράτησαν έκτοτε (η ορθή αποκλήθηκε ονομαστική, διότι σε αυτήν απαντά η λέξη με τον κανονικό, απαθή τύπο) και οι Ρωμαίοι γραμματικοί μετέφρασαν τους εν λόγω όρους στα Λατινικά. Εντούτοις, η αιτιατική πτώση έλαβε την ονομασία αυτή με έναν περίπλοκο συλλογισμό: ότι δηλώνει τον αποδέκτη τής ενέργειας, η οποία έχει την αιτία της στο υποκείμενο. Η αντίστοιχη λατινική λέξη θα ήταν, επομένως, casus effectivus. Εντούτοις, ο Βάρρων χρησιμοποίησε την απόδοση accusativus, μολονότι αυτή δηλώνει την προκαλούσα αιτία και όχι το αντικείμενό της. Η απόδοση αυτή, αν και λανθασμένη, επικράτησε κατόπιν σε όλες τις γλώσσες (αγγλ. accusative, γερμ. Akkusativ).
Μία ακόμη αδυναμία είναι εμφανής στον τρόπο αναλύσεως των ρηματικών διαθέσεων. Ο Διονύσιος γράφει: « Διαθέσεις εἰσὶ τρεῖς͵ ἐνέργεια͵ πάθος͵ μεσότης· ἐνέργεια μὲν οἷον τύπτω͵ πάθος δὲ οἷον τύπτομαι͵ μεσότης δὲ ἡ ποτὲ μὲν ἐνέργειαν ποτὲ δὲ πάθος παριστᾶσα͵ οἷον πέπηγα διέφθορα ἐποιησάμην ἐγραψάμην ». Ενώ η διάκριση μεταξύ ενεργητικής και παθητικής διαθέσεως είναι ξεκάθαρη, ο όρος μεσότης είναι ασαφής. Ο Διονύσιος δεν διακρίνει τη διαφορά μεταξύ φωνής και διαθέσεως, δηλ. μεταξύ των μορφολογικών και των σημασιολογικών χαρακτηριστικών τού ρήματος, όπως αυτά είναι κατανοητά σήμερα.
Η απήχηση της Τέχνης Γραμματικής
Παρά τις εγνωσμένες αδυναμίες της, η Τέχνη Γραμματική υπήρξε σημείο αναφοράς για το πρότυπο γλωσσολογικής ανάλυσης και γραμματικής περιγραφής που έγινε κατόπιν γνωστό ως Σχολική Γραμματική (Schulgrammatik). Αυτό συνέβη ασφαλώς λόγω της μεθοδικότητας και της συντομίας της, καθώς και εξαιτίας τής ισχυρής εξάρτησης από τη φιλοσοφία των Στωικών.
Τα χαρακτηριστικά τού εν λόγω προτύπου, τα οποία εισήγαγε η Τέχνη Γραμματική, είναι τα ακόλουθα:
Οι σχολικές γραμματικές που επακολούθησαν υιοθέτησαν ρυθμιστική κατεύθυνση με βάση την αρχή που είχε θέσει εξ αρχής ο Διονύσιος, ότι δηλαδή στόχος τής γραμματικής είναι η εξακρίβωση της λογοτεχνικότητας και η αναγνώριση των στοιχείων που καθιστούν τον λόγο καλλιεπή και υψηλό. Μερικά μεταγενέστερα έργα που φαίνεται ότι επηρεάστηκαν από την Τέχνη Γραμματική είναι τα ακόλουθα:
Οι αρχές τής Τέχνης Γραμματικής βαθμηδόν ενσωματώθηκαν στις γραμματικές που προορίζονταν για διδασκαλία τής γλώσσας, ξεκινώντας από το έργο τού Απολλωνίου τού Δυσκόλου (για την Ελληνική) και του Πρισκιανού (για τη Λατινική). Οι ρυθμιστικές γραμματικές που συντάχθηκαν έκτοτε αντανακλούσαν κυρίως την τάση για προσήλωση σε εννοιολογικές κατηγορίες, την ατελή αντίληψη της μορφολογίας και την έμφαση στη σύνταξη ορισμών για τους γραμματικούς όρους. Επιπλέον, οι σχολιαστές των εν λόγω γραμματικών αναζήτησαν τρόπους να εμβαθύνουν περαιτέρω, όχι στην ανάλυση της δομής τής γλώσσας, αλλά της δομής των ορισμών και των ονομάτων, πράγμα που καθόρισε τη συγγραφή των σχολικών γραμματικών ώς τον 20ό αιώνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Βιβλία Γραμματικής
Αλέξανδρος, πρίγκιπας της Σκωτίας
Ο Αλέξανδρος (Alexander, 21 Ιανουαρίου 1264 – 17 Ιανουαρίου 1284) ήταν γιος του Αλεξάνδρου Γ’ της Σκωτίας και της Μαργαρίτας της Αγγλίας και κληρονόμος του θρόνου της Σκωτίας.
Δεν κατάφερε να ανέβει στον θρόνο της Σκωτίας, γιατί πέθανε πρόωρα πριν τον πατέρα του σε ηλικία 20 ετών. Παντρεύτηκε στις 14 Νοεμβρίου 1282 την Μαργαρίτα της Φλάνδρας (πέθανε το 1331), κόρη του Γκύ του Νταμπιέρ, κόμη της Φλάνδρας. Ο θάνατος του προκάλεσε δυναστική κρίση, αφού ο νεώτερος αδελφός του, Δαυίδ, είχε πεθάνει ήδη σε ηλικία 9 ετών, με αποτέλεσμα να αναγνωρίσει διάδοχο την ανιψιά του, Μαργαρίτα.
Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Λίσσος
μικρογραφία|Ο ποταμός Λίσσος λίγο πριν χυθεί στο Θρακικό Πέλαγος Ο Λίσσος ή Φιλιουρής είναι ποταμός της Θράκης. Πηγάζει από την οροσειρά της Ροδόπης (όρος Μεγάλο Λιβάδι) και εκβάλει στο Θρακικό πέλαγος δίπλα στο χωριό Ίμερος.
Ιστορία
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ποταμός στέρεψε στο πέρασμα του στρατού του Ξέρξη.
"108. Ο δε Ξέρξης εκ του Δορίσκου επορεύετο κατά της Ελλάδος, όσα δε έθνη ευρίσκοντο εις την πορείαν του τα ηνάγκαζε ν' ακολουθώσι τον στρατόν• καθότι, ως είπον ήδη προηγουμένως, όλη η μέχρι της Θεσσαλίας χώρα ήτο υποδεδουλωμένη και φόρου υποτελής, πρώτον μεν υπό του Μεγαβάζου, έπειτα δε υπό του Μαρδονίου. Πορευόμενος δε εκ του Δορίσκου, πρώτον διήλθε πλησίον των Σαμοθρακικών τειχών, των οποίων το τελευταίον προς δυσμάς είναι η Μεσαμβρία• κατόπιν αυτής είναι η πόλις των Θασίων Στρύμη, και μεταξύ των δύο τούτων πόλεων ρέει ο Λίσσος ποταμός, του οποίου το ύδωρ δεν ήρκεσε τότε εις τον στρατόν του Ξέρξου, αλλ' εξέλιπεν. Η χώρα αύτη πάλαι μεν εκαλείτο Γαλλαϊκή, νυν δε Βριαντική• αληθώς όμως ειπείν είναι και αύτη των Κικόνων."
Κατηγορία:Ποταμοί της Θράκης Κατηγορία:Γεωγραφία της Ροδόπης
Εθνική Ρουμανίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U18 της Ρουμανίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Ρουμανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 18 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Ρουμανίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Federatia Română de Baschet).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U18
Κόρνος
Ο Κόρνος είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λάρνακας
Μπάλα ποδοσφαίρου
Η μπάλα ποδοσφαίρου είναι η μπάλα που χρησιμοποιείται στα επίσημα παιχνίδια ποδοσφαίρου και έχει προκαθορισμένο μέγεθος, βάρος και υλικό κατασκευής. Οι προδιαγραφές της μπάλας ποδοσφαίρου αναφέρονται στον Κανονισμό 2 από τους Κανονισμούς του Παιχνιδιού.
Μιγκέλ Αμπρόσιο Ζαραγκόσα
Ο Μιγκέλ Αμπρόσιο Ζαραγκόσα (ισπανικά: Miguel Ambrosio Zaragoza), γνωστότερος με το ψευδώνυμο Άμπρος (Ambros) (31 Αυγούστου 1913, Αλμπουισέκ - 30 Νοεμβρίου 1992, Βαρκελώνη) ήταν διακεκριμένος Ισπανός καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Μαζί με το σεναριογράφο Βίκτορ Μόρα δημιούργησαν το φανταστικό χαρακτήρα Καπετάν Τρουένο το 1956, με το ομώνυμο εβδομαδιαίο περιοδικό να καταγράφεται στα χρονικά έως η πλέον ευπώλητη σειρά του είδους της στη χώρα, όλων των εποχών. Αποσύρθηκε οριστικά το 1981, ενώ για τη μεγάλη του συνεισφορά στην «9η Τέχνη» τιμήθηκε με το βραβείο Gran Premio del Salon del Comic (1989). Πέθανε σε ηλικία 79 ετών.
Μπάλα ποδοσφαίρου
Προδιαγραφές
Σύμφωνα με τους Κανονισμούς του Παιχνιδιού, η μπάλα πρέπει να έχει σφαιρικό σχήμα, να είναι κατασκευασμένη από δέρμα ή άλλο κατάλληλο υλικό και να έχει περιφέρεια το πολύ 70 εκατοστά και το λιγότερο 68 εκατοστά. Το βάρος της πρέπει να μην ξεπερνά τα 450 γραμμάρια και να μην είναι λιγότερο από 410 γραμμάρια κατά την έναρξη του αγώνα. Επιπρόσθετα, πρέπει να έχει πίεση ίση με 0,6 - 1,1 ατμόσφαιρες σε επίπεδο θάλασσας.
thumb|Η μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970
Μιγκέλ Αμπρόσιο Ζαραγκόσα
El Capitan Trueno
Το περιοδικό γνώρισε τεράστια επιτυχία στην Ισπανία, ωστόσο οι αμοιβές που λάμβανε για αυτό ο καλλιτέχνης ήταν χαμηλές. Τη σειρά εικονογράφησαν, μετά τον Ambros, πολλοί συνάδελφοί του, όπως οι Martinez Osete, Nadal, Cosmos, Ζεσούς Ρεντόντο κ.α.
Μπάλα ποδοσφαίρου
Αντικατάσταση κατά τη διάρκεια αγώνα
Αν κατά τη διάρκεια του αγώνα η μπάλα σκάσει ή καταστεί αντικανονική, ο αγώνας διακόπτεται και ξαναρχίζει με ελεύθερο του διαιτητή, με τη νέα μπάλα να τοποθετείται στο σημείο που η αρχική μπάλα κατέστη ελαττωματική, εκτός αν το παιχνίδι διακόπηκε μέσα στην περιοχή τέρματος, περίπτωση κατά την οποίο ο διαιτητής αφήνει τη νέα μπάλα να πέσει στη γραμμή της περιοχής του τέρματος που είναι παράλληλη με τη γραμμή τέρματος στο πλησιέστερο σημείο όπου βρισκόταν η αρχική μπάλα όταν διακόπηκε το παιχνίδι.
Μιγκέλ Αμπρόσιο Ζαραγκόσα
Παραπομπές
Ζαραγκοσα Αμπροσιο Μιγκελ
Μπάλα ποδοσφαίρου
Αντικατάσταση κατά τη διάρκεια αγώνα
Εάν η μπάλα σκάσει ή καταστεί αντικανονική κατά τη διάρκεια ενός λακτίσματος πέναλτι ή ενός λακτίσματος από το σημείο πέναλτι καθώς κινείται εμπρός και πριν ακουμπήσει κάποιον παίκτη ή το δοκάρι ή το τέρμα, το λάκτισμα επαναλαμβάνεται. Αν η μπάλα σκάσει ή καταστεί αντικανονική σε διακοπή του αγώνα, σε εναρκτήριο λάκτισμα, από τέρματος λάκτισμα, γωνιακό λάκτισμα (κόρνερ), ελεύθερο λάκτισμα, λάκτισμα πέναλτι ή επαναφορά της μπάλας από τα πλάγια ο αγώνας ξαναρχίσει ανάλογα με την περίπτωση.
thumb|Η μπάλα του αγώνα Ελλάδα - Ιταλία στις 25 Μαρτίου του 1934
Δεν επιτρέπεται η αλλαγής της μπάλας κατά τη διάρκεια του αγώνα χωρίς την έγκριση του διαιτητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικός εξοπλισμός Κατηγορία:Κανόνες Ποδοσφαίρου
Football (association football) Bollen (fotboll)
Καλλίδρομο Φθιώτιδας
Το Καλλίδρομο είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.