cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία του Νεοκάστρου
Έναρξη της πολιορκίας
Στις 11 Απριλίου, οι πολιορκημένοι προσπάθησαν να επωφεληθούν από το εορταστικό κλίμα του Πάσχα επιχειρώντας έξοδο αλλά απέτυχαν. Στα τέλη Απριλίου κατέφθασε ο Κωνσταντίνος Πιερράκος Μαυρομιχάλης, ενισχύοντας κι άλλο τους πολιορκητές.
Αποκλεισμός
Στις 18 Μαΐου, το φρούριο αποκλείστηκε και από τη θάλασσα, καθώς κατέπλευσαν στον κόλπο του Ναυαρίνου δύο πλοία από τις Σπέτσες. Αντίστοιχη προσπάθεια ναυτικού αποκλεισμού της Μεθώνης και της Κορώνης δεν ήταν επιτυχής, γιατί τα πλοία των πολιορκητών ήταν εκτεθειμένα στο ανοιχτό πέλαγος. Επιπλέον, η πυρπόληση του τουρκικού δικρότου στην Ερεσσό, η οποία σήμανε τη ματαίωση της τουρκικής ναυτικής εκστρατείας στην Πελοπόννησο, η αναχώρηση των Λαλαίων από την Ελλάδα και οι επανηλειμμένες ήττες των Τούρκων της Τριπολιτσάς στέρησαν κάθε ελπίδα βοήθειας στους πολιορκημένους. Στα μέσα Μαϊου οι συνθήκες ήταν εξαιρετικά δύσκολες: έπαψε να λειτουργεί το υδραγωγείο και αντλούσαν νερό από πηγάδια, των οποίων το νερό το καλοκαίρι τελείωνε ή γινόταν αλμυρό. Η δίψα και η πείνα οδήγησαν τους πολιορκημένους τούρκους σε απελπισία.
Έτσι, στα τέλη Ιουνίου 1821, η κατάσταση έγινε γι' αυτούς τόσο αφόρητη που αναγκάστηκαν να ζητήσουν βοήθεια από τους Τούρκους της Μεθώνης, οι οποίοι είχαν περισσότερα τρόφιμα καθώς και πλοία ενώ πάντα υπήρχε η προσδοκία συμπαράστασης από τον Οθωμανικό στόλο. Αυτοί ανταποκρίθηκαν στέλνοντας, στις 15 Ιουλίου, φορτηγό πλοίο με τρόφιμα, το οποίο συνόδευαν άλλα πλοιάρια. Ωστόσο, ο στολίσκος αυτός αποκρούστηκε από τα σπετσιώτικα πλοία και επέστρεψε στη Μεθώνη. Στις 22-23 Ιουνίου, το φορτηγό επιχείρησε να φτάσει μόνο του στο Νεόκαστρο, για να μη γίνει αντιληπτό από τους Σπετσιώτες αλλά εμποδίστηκε ξανά. .
Ως την πτώση του Νεοκάστρου, η Γενική Εφορία έστελνε πολεμοφόδια στα πολιορκητικά στρατεύματα. Επίσης και όλα τα τρόφιμα τα έστελνε, τακτικά και άφθονα, όχι μόνο στα στρατεύματα της ξηράς αλλά και στα δύο ελληνικά πλοία, που πολιορκούσαν από τη θάλασσα τα φρούρια. Στη Γενική Εφορία, επίσης, απευθύνονται οι αρχηγοί της πολιορκίας για να τους ετοιμάσει τα αναγκαία εφόδια για την επίθεση κατά του Νεοκάστρου, όπως σκάλες και πανιά. Ακόμη, σε αυτήν στέλνουν 125 Τούρκους αιχμαλώτους, άνδρες και γυναίκες, που βγήκαν την 14η Ιουλίου από το κάστρο του Νεοκάστρου και παραδόθηκαν στο έλεος των Ελλήνων πολιορκητών. Από τους στρατιώτες της επαρχίας Κυπαρισσίας που πολιόρκησαν τα δύο κάστρα Νεοκάστρου και Μεθώνης, πολεμικότεροι φάνηκαν οι κάτοικοι του Σουλίμα και των Κοντοβουνίων, οι οποίοι πάντοτε οπλοφορούσαν αλλά και οι κάτοικοι του κάμπου και της Ζούρτζας, γρήγορα συνήθισαν στη χρήση των όπλων και απέκτησαν την πείρα του άτακτου πολέμου χάρη στη σταθερότητα και τη γενναιότητα των οπλαρχηγών της επαρχίας, ιδίως του Γιάννη Μέλιου και του Παν. Ντούφα, οι οποίοι σκοτώθηκαν και οι δύο σε τοπικές εμφύλιες συμπλοκές λίγο ύστερα από την πτώση του Νεοκάστρου.
Παράδοση του φρουρίου και σφαγή
Οι πολιορκίες του Νεοκάστρου και της Μεθώνης, που είχαν αρχίσει τους προηγούμενους μήνες, είχαν εξελιχθεί ικανοποιητικά για τους Έλληνες. Στα τέλη του Ιουνίου, η κατάσταση των πολιορκημένων στο Νεόκαστρο Τούρκων, ήταν αφόρητη.
Μετά από αυτές τις εξελίξεις, το επισιτιστικό πρόβλημα των πολιορκημένων έγινε σοβαρότατο και τους υποχρέωσε να έρθουν σε διαπραγματεύσεις με τους Έλληνες. Επειδή δεν εμπιστεύονταν τους Έλληνες αρχηγούς που τους πολιορκούσαν, ο Δημήτριος Υψηλάντης έστειλε ως πληρεξούσιό του τον Γεώργιο Τυπάλδο, προκειμένου να διαπραγματευτεί αυτός με τους Τούρκους. Οι πολιορκητές και η Πελοποννησιακή Γερουσία αντέδρασαν στην αποστολή του πληρεξουσίου και η δεύτερη διόρισε τον Νικόλαο Πονηρόπουλο ως «συμπράκτορα» του Τυπάλδου. Στη συνέχεια, με τέχνασμα κατάφεραν να απομακρύνουν προσωρινά τον Τυπάλδο από την περιοχή (ο εκπρόσωπος του Υψηλάντη αναχώρησε με σκοπό την αναζήτηση πλοίων για όσους θα παραδίδονταν ) και να έρθουν οι ίδιοι (ο επίσκοπος Μεθώνης, Ναυαρίνου και Νεοκάστρου Γρηγόριος, ο Πονηρόπουλος, ο Μαυρομιχάλης και άλλοι αρχηγοί) σε συμφωνία με τους Τούρκους. Πλήθη πολιορκητών είχαν μαζευτεί έξω από το Νεόκαστρο για να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και να διεκδικήσουν μερίδια μετά την έξοδο των πολιορκημένων. Ο αριθμός των πολιορκητών ήταν 2000 πολεμιστές, εκ των οποίων οι 180 ήταν Ζακύνθιοι, με αρχηγό τον Μερκάτη. Οι παραδοθέντες περίμεναν την επιβίβαση τους σε πλοία, πράγμα το οποίο τελικά δεν συνέβη, καθώς πλήθη ανθρώπων όρμησαν προς αυτούς αρχικά για την αρπαγή οποιουδήποτε πολύτιμου αντικειμένου κατείχαν και στη συνέχεια για να τους σκοτώσουν όλους. Οι ελάχιστοι που σώθηκαν έγιναν δούλοι ενώ οι 60 μουσουλμάνοι που κατέφυγαν στη νησίδα Χελωνάκι, έμειναν εκεί και πέθαναν από τη δίψα. ΄Έτσι το σύνολό των πολιορκημένων θανατώθηκε .Το συμφωνητικό παράδοσης, που υπογράφηκε στις 7 Αυγούστου, όριζε τη μεταφορά των παραδοθέντων στην Τύνιδα.
Την επόμενη ημέρα όμως (8 Αυγούστου), οι πολιορκημένοι δοκίμασαν έξοδο η οποία προκάλεσε μικρή, αλλά φονική, μάχη όπου σκοτώθηκε ο Κωνσταντίνος Πιερράκος Μαυρομιχάλης. Στις 9 Αυγούστου άρχισε η παράδοση των πολιορκημένων. Οι Έλληνες, με πρόφαση τον θάνατο του Μαυρομιχάλη, ξεκίνησαν επεισόδια τα οποία κατέληξαν σε γενική άγρια σφαγή των Τούρκων. Στη συνέχεια, οι προσωπικές αντιζηλίες των Ελλήνων αρχηγών τους οδήγησαν σε συγκρούσεις μεταξύ τους ενώ τα λάφυρα, τα οποία περιελάμβαναν μεγάλη ποσότητα πυρομαχικών, τα μοιράστηκαν μεταξύ τους μη αφήνοντας τίποτε στο «Δημόσιο».
Σημασία της πολιορκίας
Οι συνέπειες της πτώσης του Νεοκάστρου ήταν σημαντικές για την επανάσταση, αφού αποδεσμεύτηκε σημαντικός αριθμός ενόπλων Ελλήνων και εξουδετερώθηκε υπολογίσιμη τουρκική δύναμη.
Βιβλιογραφικές Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Νεόκαστρο Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Δείκτης νοημοσύνης
Ο Δείκτης Νοημοσύνης (Intelligence Quotient, IQ) είναι ο δείκτης ο οποίος μετρά προσεγγιστικά την ευφυΐα ενός ατόμου σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Το IQ κάθε ατόμου μετράται με διάφορες μεθόδους, οι οποίες περιλαμβάνουν συνήθως τεστ με ερωτήσεις ή διαδικασίες με καθορισμένα αντικείμενα.
Ορισμός του IQ
Σύμφωνα με τις σύγχρονες ψυχομετρικές αντιλήψεις, υπάρχει το IQ των ανηλίκων και το IQ των ενηλίκων. Οι δύο αυτοί δείκτες IQ είναι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους.
Το παιδικό IQ ορίζεται ως το πηλίκο της πνευματικής ηλικίας ως προς την σωματική ηλικία πολλαπλασιαζόμενο επί 100. Για παράδειγμα, ένα παιδί 10 ετών με τις νοητικές ικανότητες του μέσου δεκατριάχρονου έχει IQ 130 [(13/10)x100]. Αποτελεί, λοιπόν, έναν ποσοτικό δείκτη που αφορά το ίδιο το παιδί και την συγκριτική πνευματική ωρίμανσή του σε σχέση με την σωματική ηλικία του. Ο μέσος όρος του παιδικού IQ ορίζεται το 100, όταν δηλαδή ένα παιδί 10 ετών έχει πνευματική ηλικία 10 ετών [(10/10)x100]. Το ενήλικο IQ ορίζεται ως η σπανιότητα μιας πνευματικής επίδοσης ενός ενήλικα στον γενικό, μη επιλεγμένο πληθυσμό. Η σπανιότητα της επίδοσης ορίζεται από την απόσταση της επίδοσης IQ από το μέσο όρο που είναι ένα IQ 100. Για παράδειγμα, αν υποθέσουμε πως ένας ενήλικας (ανεξαρτήτως ηλικίας που πρέπει να είναι μόνο >18 ετών) έχει IQ 130 με τυπική απόκλιση 15, αυτό σημαίνει πως η πνευματική του επίδοση βρίσκεται 2 τυπικές αποκλίσεις πάνω από το μέσο όρο [(130-100)/15]. Με δεδομένη την κανονική κατανομή των πνευματικών επιδόσεων που προσεγγίζονται με τον δείκτη IQ στον γενικό, μη επιλεγμένο πληθυσμό, μια επίδοση που εκτιμάται 2 τυπικές αποκλίσεις πάνω από το μέσο όρο είναι στατιστικά αναμενόμενη μόνο από το 2% του γενικού πληθυσμού.
Ιστορία
thumb|150px|Ο Αλφρέντ Μπινέ To 1905, ο Γάλλος ψυχολόγος Αλφρέντ Μπινέ (Alfred Binet) εξέδωσε το πρώτο μοντέρνο τεστ ευφυίας, την κλίμακα ευφυίας Binet-Simon. Ο πρωταρχικός του σκοπός ήταν να αναγνωρίσει ποιοι μαθητές είχαν δυσκολίες στο να αντεπεξέρχονται στα μαθήματα του σχολείου. Με τον συνεργάτη του Theodore Simon, ο Μπινέ εξέδωσε διάφορες παραλλαγές του τεστ το 1908 και το 1911. Το 1912 η συντομογραφία IQ χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον Γερμανό ψυχολόγο Βίλλιαμ Στερν (William Stern).
Ένας περαιτέρω ορισμός της κλίμακας Binet-Simon δόθηκε το 1916 από τον Lewis M. Terman, του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, ο οποίος ενστερνίστηκε την άποψη του Stern ότι στην ευφυία μπορούν να αποδοθούν αριθμητικές τιμές.
Το 1939 ο David Wechsler δημοσίευσε το πρώτο τεστ IQ ειδικά σχεδιασμένο για ενήλικες, βασισμένο στην κλίμακα ευφυίας για ενήλικες του Wechsler (WAIS), η οποία επεκτάθηκε και για παιδιά (WISC), η οποία ακόμη χρησιμοποιείται. Οι κλίμακες Wechsler περιλάμβαναν υποκατηγορίες όπως λεκτική και πρακτική ικανότητα, έτσι ώστε να μην βασίζεται τόσο εκτενώς στην λεκτική ικανότητα όπως το αυθεντικό τεστ Binet, και ήταν οι πρώτες που βάσιζαν τα αποτελέσματα στην κανονική κατανομή. Από την έκδοση του WAIS και μετά, σχεδόν όλες οι κλίμακες IQ βασίζονται στην κατανομή του Gauss.
IQ και γενική ευφυΐα
Τα μοντέρνα τεστ IQ δίνουν αποτελέσματα για διάφορα νοητικά πεδία (όπως μαθηματική ικανότητα, οπτική ικανότητα, γλωσσική ικανότητα κ.τ.λ.), με το συνολικό αποτέλεσμα να υπολογίζεται από τις υποκατηγορίες. Ο μέσος όρος των αποτελεσμάτων είναι 100. Ανάλυση των επιμέρους αποτελεσμάτων σε ένα μοναδικό τεστ αποκαλύπτει πως υπάρχει ένα κοινός παράγοντας ο οποίος υπολογίζεται από κάθε τεστ και διάφοροι άλλοι που υπολογίζονται χωριστά. Αυτό έχει οδηγήσει στην θεωρία ότι κάθε επιμέρους νοητική διεργασία εξαρτάται από έναν κοινό παράγοντα, το g, το οποίο αντιστοιχεί στον ευρέως κατανοητό ορισμό της λέξης ευφυΐα. Κατά μέσο όρο, το IQ και το g σχετίζονται κατά 90% και συχνά χρησιμοποιούνται αντιστρόφως.
Διάφορα τεστ IQ μετρούν την τυπική απόκλιση με διαφορετικό αριθμό βαθμών. Άρα, όταν αναφέρεται η τιμή του IQ, θα πρέπει να αναφέρεται και η τυπική απόκλιση ή η διασπορά.
Επιρροή γενετικής και περιβάλλοντος
Ο ρόλος των γονιδίων και του περιβάλλοντος στο συνολικό IQ εξετάζεται στο et. al του Plomin. Ο βαθμός στον οποίο οι γενετικές τροποποιήσεις επιδρούν σε ένα παρατηρήσιμο χαρακτηριστικό είναι ένα στατιστικό μέγεθος το οποίο ονομάζεται κληρονομικότητα. Η κληρονομικότητα έχει τιμές από 0 έως 1, και μπορεί να εξηγηθεί ως το ποσοστό της ποικιλότητας οφειλόμενης σε γενετικά αίτια. Μελέτες σε διδύμους και υιοθετήσεις χρησιμοποιούνται συχνά για να οριστεί η κληρονομικότητα ενός χαρακτηριστικού. Ορισμένες μελέτες θέτουν την κληρονομικότητα του IQ περίπου στο 0,5, με διακυμάνσεις από 0.4 έως 0.8, πράγμα το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το IQ είναι στοιχειωδώς κληρονομήσιμο.
Η κληρονομικότητα του IQ έχει ελεγχθεί σε μεγάλο αριθμό διδύμων, αδελφών, γονέων-παιδιών και υιοθετημένων ατόμων. Σύμφωνα με την τρέχουσα βιβλιογραφία, η έκφραση του γονιδίου SNAP25 υποδεικνύεται ως σχετιζόμενη με τη υψηλή νοημοσύνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοημοσύνη
Σαμπά ΦΚ
Η Σαμπά ΦΚ, η οποία πριν το 2021 ονομαζόταν Σαμπά ΦΑ, είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σαμπά στο Βόρνεο στη Μαλαισία. Συμμετέχει στην Πρέμιερ Λιγκ της Μαλαισίας, τη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Έδρα της ομάδας είναι το Λίκας Στέιντιουμ, χωρητικότητας 35000 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1963. Ήταν φιναλίστ στο Κύπελλο Μαλαισίας τις χρονιές 1996, 2002, 2003, νικήτρια της Πρέμιερ Λιγκ της Μαλαισίας το 1996, νικήτρια του Κυπέλλου ΠΟ της Μαλαισίας το 1995, νικήτρια του Σούπερ Καπ Μαλαισίας το 1996 και νικήτρια του Κυπέλλου Βόρνεο τις χρονιές (1962, 1963, 1967, 1969, 1970, 1971, 1972, 1977, 1978, 1979, 1980, 1983, 1984, 1985)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαλαισίας Κατηγορία:Σαμπάχ ΦΑ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1963
Δουκάτο της Αυγουσταμνικής
Το Δουκάτο της Αυγουσταμνικής ήταν διοικητική και στρατιωτική διαίρεση, Δουκάτο, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Αίγυπτο.
Το Δουκάτο διοικητικά χωριζόταν σε δύο επαρχίες, την Αυγουσταμνικής Α΄ και την Αυγουσταμνικής Β΄. Το Δουκάτο περιελάμβανε το ανατολικό Δέλτα του Νείλου. Το 642 με την Αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου η διαίρεση έπαψε να υπάρχει.
Πηγές
Κατηγορία:Δουκάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινή Αίγυπτος
Άγιος Χριστόφορος (νησί)
Ο Άγιος Χριστόφορος (αγγλικά: Saint Kitts) είναι ένα νησί στην Καραϊβική, και ειδικότερα το μεγαλύτερο νησί του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις. Έχει έκταση 168 τ.χλμ. και πληθυσμό 35.000 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Μπαστέρ με 15.500 κατοίκους.
Επιχείρηση Κιμάς
Επιχείρηση Κιμάς (αγγλικά: Operation Mincemeat) ονομάστηκε μια επιτυχημένη βρετανική επιχείρηση αποπροσανατολισμού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που είχε ως αντικειμενικό σκοπό να πείσει τη γερμανική Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση της Βέρμαχτ (OKW, Oberkommando Wehrmacht) ότι οι Σύμμαχοι επρόκειτο να εισβάλλουν στη Σαρδηνία και την Ελλάδα αντί για τη Σικελία που ήταν ο πραγματικός τόπος της απόβασης. Σκοπός της επιχείρησης ήταν να τοποθετηθούν παραπλανητικά έγγραφα σε ένα πτώμα που θα ξεβραζόταν σε μια ακτή της Ισπανίας. Η επιχείρηση περιγράφτηκε σε βιβλίο και αργότερα έγινε ταινία με τον τίτλο The Man Who Never Was (ελληνική απόδοση «Ο άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ»). Χαρακτηριζόμενη ως «σχέδιο μέσα στο σχέδιο» αποτελούσε τμήμα του γενικότερου σχεδίου εξαπάτησης των Γερμανών με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Μπέρκλεϊ» (Operation Barcley).
Ιστορικό υπόβαθρο
Προς το τέλος του 1942 η επικείμενη νίκη των Συμμαχικών δυνάμεων στη Βόρεια Αφρική και η επιτυχία του «Σχεδίου Πυρσός» με την απόβαση των Συμμάχων στη Γαλλική Βόρεια Αφρική φαινόταν ολοένα και περισσότερο βέβαιη. Το πρόβλημα που ανέκυπτε ήταν τι θα έπρεπε να κάνουν οι Σύμμαχοι στη συνέχεια. Ο Στάλιν πίεζε συνεχώς για τη δημιουργία δεύτερου μετώπου. Τον Ιανουάριο του 1943 πραγματοποιήθηκε μια διάσκεψη στην Καζαμπλάνκα προκειμένου να παρθούν οι σχετικές αποφάσεις. Εκεί έγινε περισσότερο από σαφές ότι το επόμενο βήμα έπρεπε να είναι η κατάληψη της Σικελίας, καθώς με τον τρόπο αυτό θα ελεγχόταν ολόκληρη η Μεσόγειος. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ σχολίασε σχετικά: «Οποιοσδήποτε, εκτός από έναν ηλίθιο, θα μπορέσει να δει ότι ο επόμενος στόχος μας πρέπει να είναι η Σικελία», την οποία είχε επονομάσει «το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης» Αυτό φυσικά ήταν εξίσου εμφανές και στα υψηλά κλιμάκια της γερμανικής διοίκησης και στον ίδιο το Χίτλερ. Έπρεπε να ληφθούν κάποια μέτρα ώστε οι γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις να απομακρυνθούν όσο το δυνατό περισσότερο από τη Σικελία, ώστε να εξασφαλιστεί η επιτυχία της απόβασης στο νησία, που είχε επονομαστεί «Επιχείρηση Χάσκι» (Operation Husky).
Το αρχικό ευρύ σχέδιο, που προέβλεπε παραπλανητικές κινήσεις των Συμμάχων για να εξαπατηθούν -ως προς το στόχο- οι δυνάμεις του Άξονα, ονομάστηκε «Επιχείρηση Μπέρκλεϊ». Στα πλαίσια αυτής της επιχείρησης άρχισαν να συστήνονται εικονικές μονάδες (21 εικονικές μεραρχίες «συστάθηκαν» στη Βόρεια Αφρική), άρχισε η ανταλλαγή ψευδών μηνυμάτων μεταξύ διοικήσεων και μονάδων, η προμήθεια χαρτών των Βαλκανίων, και κυρίως της Ελλάδας, η πρόσληψη Ελλήνων διερμηνέων στο Λονδίνο. Όλα αυτά ασφαλώς δεν ήταν δυνατό να ξεγελάσουν την Άμπβερ σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απόβαση θα γίνει στην Ελλάδα. Η συγκέντρωση δυνάμεων δεν ήταν φυσικά δυνατό να αποκρυβεί. Για την ουσιαστική παραπλάνηση των Γερμανών χρειαζόταν κάτι πολύ πιο πειστικό. Πάνω σε αυτή την ανάγκη επινοήθηκε η «Επιχείρηση Κιμάς». Οι επιφορτισμένοι με την επιχείρηση Μπέρκλεϊ αξιωματικοί έλαβαν κατηγορηματική διαταγή από τους επικεφαλής των βρετανικών επιτελείων, στις 29 Ιανουαρίου 1943: Έπρεπε να πειστεί ο Άξονας ότι επίκειται απόβαση και μάλιστα όχι στη Σικελία, αλλά σε τέτοιες τοποθεσίες που να είναι αδύνατη η εσπευσμένη μεταφορά δυνάμεων προς τον πραγματικό στόχο.
Προετοιμασία της επιχείρησης
Η αρχική ιδέα ανήκε στον σμηναγό Τσαρλς Κολμόλντλεϊ (Charles Cholmondeley) του τμήματος B1(a) της MI5. Ο Κολμόλντλεϊ συνέλαβε την ιδέα της ρίψης ενός πτώματος με αλεξίπτωτο (που θα είχε τάχα μισανοίξει) μαζί με έναν ασύρματο, μέσω του οποίο θα διαβιβάζονταν οι εσφαλμένες πληροφορίες στους Γερμανούς. Η πρόταση αυτή, σύμφωνα με τον ιστορικό Μπεν Μακιντάιρ (Ben Macintyre), προερχόταν από ένα υπόμνημα που είχε συντάξει το 1939 ο Σερ Ίαν Φλέμινγκ, μετέπειτα συγγραφέας των μυθιστορημάτων του Τζέιμς Μποντ. Ο Φλέμινγκ με τη σειρά του υποστήριξε ότι την ιδέα είχε πάρει από ένα μυθιστόρημα της δεκαετίας του '30 του Μπέιζιλ Τόμσον (Basil Thomson). Όμως την ιδέα υιοθέτησε αργότερα η Επιτροπή των Είκοσι.
Σύμφωνα με την περιγραφή του πλωτάρχη του βρετανικού ναυτικού Γιούεν Μόνταγκιου (Ewen Montagu), που συμμετείχε στην Επιτροπή των Είκοσι και ήταν μέλος της αντικατασκοπείας, το αρχικό σχέδιο του Κολμόλντλεϊ μετατράπηκε σε ένα πιο πρακτικό σχήμα: Οι δυο μαζί, ο Μόνταγκιου και ο Κολμόλντλεϊ, τροποποίησαν και τελειοποίησαν το αρχικό σχέδιο. Αρχικά επανήλθε η ιδέα της ρίψης του πτώματος με αλεξίπτωτο, όπως είχε προτείνει ο Κολμόλντλεϊ. Επειδή όμως οι Γερμανοί γνώριζαν την πολιτική των συμμάχων για απαγόρευση μεταφοράς διαβαθμισμένων εγγράφων πάνω από εχθρικό έδαφος, προκρίθηκε η ιδέα της υποτιθέμενης πτώσης αεροσκάφους. Αυτό θα εξηγούσε τόσο την πολυήμερη παραμονή του πτώματος στο νερό όσο και την ύπαρξη εγγράφων επάνω του. Το μόνο που έλειπε πλέον ήταν μια κωδική ονομασία για την επιχείρηση. Ο Μόνταγκιου την ονόμασε «Κιμάς» (Mincemeat), επειδή απλούστατα ο κωδικός είχε χρησιμοποιηθεί παλιά και ήταν και πάλι διαθέσιμος στη λίστα αναμονής.
Η γέννηση του ταγματάρχη Μάρτιν των Βασιλικών Πεζοναυτών
Ο Μόνταγκιου κατάφερε να βρει έναν διάσημο παθολόγο, τον Σερ Μπέρναρντ Σπίλσμπερι (Sir Bernard Spilsbury) και μαζί άρχισαν να αναζητούν το πτώμα που θα παρείχε τα εχέγγυα της επιτυχίας της επιχείρησης. Με διακριτικότητα εντόπισαν ένα πτώμα ανδρός 30 ετών που είχε πεθάνει σε νοσοκομείο του Λονδίνου από πνευμονία. Ενημερώθηκε η οικογένεια του, της ζητήθηκε η άδεια και της επισημάνθηκε η επιτακτική ανάγκη τήρησης κάθε μυστικότητας. Το πτώμα πλησίαζε πολύ τις προδιαγραφές της επιχείρησης χάρη στη σημαντική ποσότητα υγρού που βρίσκονταν στους πνεύμονές του. Η οικογένεια δέχτηκε, θέτοντας ως όρο να μην αποκαλυφθεί ποτέ η ταυτότητα του πτώματος.
Όσο ο Μόνταγκιου και η ομάδα του έφτιαχναν τα αντικείμενα και την ταυτότητα, η υπόλοιπη ομάδα κατασκεύαζε τα έγγραφα. Αντικειμενικός σκοπός ήταν να πιστέψει ο εχθρός ότι η απόβαση θα γινόταν αλλού και όχι στη Σικελία. Προωθήθηκε η ιδέα ότι η απόβαση θα γινόταν στη Σαρδηνία ως προγεφύρωμα για την κατάληψη της Προβηγκίας και ότι αργότερα θα γινόταν απόβαση και στη νότια Ελλάδα. Προετοίμασε επίσης επιμελώς το χαρτοφύλακα του «ταγματάρχη» με τα πλαστά σχέδια των επιχειρήσεων (που μιλούσαν για τη Σαρδηνία και την Ελλάδα) χωρίς να ξεχάσει να βάλει και μια αυθεντικά ψευδή προσωπική επιστολή του ναυάρχου Σερ Άρτσιμπαλντ Νάι (Sir Archibald Nye) προς το διοικητή των δυνάμεων της Αλγερίας και Τυνησίας Σερ Χάρολντ Αλεξάντερ: Το περιεχόμενο της επιστολής ήταν ψευδές, η υπογραφή όμως του ναυάρχου στο τέλος της ήταν αυθεντική. Σύμφωνα με αυτή ο αντικειμενικός στόχος ήταν η Σαρδηνία, ως αντιπερισπασμός από τις αμερικανικές δυνάμεις, και η κύρια απόβαση θα γινόταν από βρετανικά στρατεύματα στην Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στην Καλαμάτα. Ταυτόχρονα ο στρατηγός Σερ Χένρι Μέτλαντ Ουίλσον (Sir Henry Maitland Wilson) θα ηγείτο του μετώπου της Ελλάδος (στο μέτωπο αυτό δόθηκε το όνομα Husky, το πραγματικό δηλαδή όνομα της επίθεσης στη Σικελία). Επιπλέον διευκρινιζόταν ότι θα έπρεπε να πιστέψουν οι Γερμανοί με κάθε τρόπο ότι η επίθεση θα γινόταν στη Σικελία. Με τον τρόπον αυτό οι Γερμανοί θα πίστευαν ότι θα είχαν να αντιμετωπίσουν μια ισχυρή δύναμη, ικανή να μάχεται σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα και θα αναγκάζονταν να διασπείρουν τις δυνάμεις τους και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πολύ δύσκολη η επαναφορά τους στο πραγματικό σημείο της απόβασης.
Για να εξηγηθεί το ταξίδι του Μάρτιν στη Βόρειο Αφρική, ο Μόνταγκιου προμηθεύθηκε μια επιστολή του Λόρδου Λούις Μαουντμπάτεν, αρχηγού του Επιτελείου Συνδυασμένων Επιχειρήσεων, προς τον ναύαρχο Άντριου Κάνινγκαμ, αρχιστράτηγο των δυνάμεων της Μεσογείου. Στην επιστολή αυτή ο Μανουντμπατεν διέτασσε τον «ταγματάρχη Μάρτιν» να εκτελέσει αυτοψία των αμφιβίων επιχειρήσεων. Εξηγούσε επίσης στον Κάνινγκαμ ότι η επιστολή ήταν πολύ σημαντική για να ταξιδέψει με τους συνηθισμένους τρόπους, δικαιολογώντας έτσι την ανάγκη του Μάρτιν να ταξιδέψει με αεροσκάφος. Τέλος, η επιστολή διευκρίνιζε ότι η Σαρδηνία αποτελούσε τον πραγματικό στόχο της απόβασης.
Εκτέλεση της επιχείρησης
δεξιά|μικρογραφία|250px|Το υποβρύχιο HMS Seraph Το πτώμα του υποτιθέμενου ταγματάρχη Μάρτιν, ντυμένο με τη στολή των Βασιλικών Πεζοναυτών, τοποθετήθηκε σε ένα ατσάλινο κιβώτιο μαζί με ξηρό πάγο για τη διατήρησή του. Ο Κολμόντλεϊ και ο Μόνταγκιου νοίκιασαν ένα αυτοκίνητο για να το μεταφέρουν στο Χόλι Λοχ (Holy Loch) στη Σκωτία. Εκεί φορτώθηκε στο υποβρύχιο HMS Seraph. Ο Μόνταγκιου μίλησε και συνεννοήθηκε με τον επικεφαλής των υποβρυχίων ναύαρχο Μπάρι (Barry). Ο Μπάρι υπέδειξε το υποβρύχιο Seraph, που την εποχή εκείνη ήταν διαθέσιμο. Επρόκειτο για μια σωστή επιλογή, δεδομένου ότι ο κυβερνήτης του, πλωτάρχης Νόρμαν Τζούελ (Norman L.A. (Bill) Jewell), και το πλήρωμά του είχαν προηγούμενη πείρα από ειδικές επιχειρήσεις.
Στις 19 Απριλίου του 1943 το Σέραφ απέπλευσε με πορεία ένα σημείο ανοιχτά της Χουέλβα (Huelva), στην ισπανική ακτή. Η επιλογή αυτή έγινε γιατί οι Βρετανοί γνώριζαν ότι η Ισπανία, παρά την ουδετερότητά της, διέκειτο φιλικά προς τις δυνάμεις του Άξονα. Έβριθε από πράκτορες της Άμπβερ, της γερμανικής κατασκοπείας, και έτσι οι πιθανότητες εντοπισμού του πτώματος ήσαν μεγαλύτερες. Οι Βρετανοί είχαν ήδη εντοπίσει στη Χουέλβα ένα Γερμανό πράκτορα με εξαιρετικές σχέσεις με τις ισπανικές αρχές.
Στις 04.30 της 30ής Απριλίου το Σέραφ αναδύθηκε και ο κυβερνήτης διέταξε να φέρουν το κιβώτιο στο κατάστρωμα. Προηγουμένως απευθύνθηκε στο πλήρωμα και εξήγησε ότι επρόκειτο να αφήσουν στη θάλασσα κάποια μετεωρολογική συσκευή. Στους αξιωματικούς όμως εξήγησε τη μυστική αποστολή. Ανοίχτηκε το κιβώτιο, φόρεσαν στον ταγματάρχη Μάρτιν ένα σωσίβιο και του κρέμασαν ένα χαρτοφύλακα με τα μυστικά σχέδια. Διαβάστηκε ο 39ος Ψαλμός -αν και αυτό δεν είχε προβλεφθεί από το σχέδιο- και το πτώμα ρίχτηκε στη θάλασσα για να το σύρει η φουσκοθαλασσιά προς την ακτή. Ο Τζούελ απέστειλε το μήνυμα προς την Επιτροπή: «ΚΙΜΑΣ ολοκληρώθηκε» («MINCEMEAT completed»).
Το πτώμα εντοπίστηκε στις 9:30 το πρωί από έναν ντόπιο ψαρά, τον Χοσέ Αντόνιο Ρέυ Μαρία. Η ανακάλυψη αναφέρθηκε στο τοπικό κλιμάκιο της γερμανικής αντικατασκοπείας, της οποίας ηγείτο ο Άντολφ Κλάους (Adolf Clauss), γιος του Γερμανού προξένου που δρούσε παριστάνοντας τον τεχνικό γεωργικής παραγωγής.
«Κιμάς φαγώθηκε ολάκερος»
Τρεις μέρες αργότερα η Επιτροπή των Είκοσι έλαβε ένα τηλεγράφημα από τον Βρετανό ναυτικό ακόλουθο στη Μαδρίτη. Σύμφωνα με αυτό, το πτώμα ενός ταγματάρχη Μάρτιν είχε ήδη παραδοθεί στον Βρετανό υποπρόξενο Φράνσις Χέιζελντεν και είχε ήδη γίνει η ταφή του στη Χουέλβα, στις 4 Μαΐου, με πλήρεις στρατιωτικές τιμές.
Οι ισπανικές αρχές πράγματι ειδοποίησαν τον Βρετανό υποπρόξενο της περιοχής Φράνσις Χέιζελντεν (Francis Haselden). Παρουσία του ανοίχθηκε ο χαρτοφύλακας, ο οποίος περιείχε ένα διαβαθμισμένο στρατιωτικό φάκελο. Οι Ισπανοί πρότειναν στον Χέιζελντεν να πάρει τον χαρτοφύλακα, αλλά ο υποπρόξενος αρνήθηκε, αντιτείνοντας ότι όλα τα αντικείμενα του «ταγματάρχη Μάρτιν» έπρεπε να αποσταλούν μέσω της επίσημης υπηρεσιακής οδού στις βρετανικές αρχές. Αντίθετα, ειδοποίησε τον τοπικό ιατροδικαστή, προκειμένου να διαπιστωθεί η αιτία θανάτου του «ταγματάρχη». Ο ιατροδικαστής πιστοποίησε ότι ο άνδρας είχε πέσει στο νερό ζωντανός, δεν έφερε εκδορές ή αμυχές, είχε πεθάνει από πνιγμό και πρέπει να είχε παραμείνει στο νερό από τρεις έως πέντε ημέρες. Περαιτέρω εξετάσεις δεν έγιναν, γιατί ο παθολόγος βρήκε ένα ασημένιο σταυρουδάκι στο λαιμό του πτώματος και τον Άγιο Χριστόφορο στο πορτοφόλι του, συμπέρανε δε εξ αυτού ότι ο νεκρός ήταν Καθολικός και απέκλεισε έτσι κάθε περαιτέρω έρευνα. Τον σταυρό και τον Άγιο Χριστόφορο είχε προνοήσει να τοποθετήσει στο πτώμα η Επιτροπή των Είκοσι. Τις επόμενες ημέρες οι Βρετανοί κυριολεκτικά βομβάρδισαν τους Ισπανούς με μηνύματα, ζητώντας να μάθουν τι είχε απογίνει ο χαρτοφύλακας που μετέφερε ο «ταγματάρχης».
Παράλληλα ο Μόνταγκιου φρόντισε να περιλάβει το όνομα του ταγματάρχη Μάρτιν στην επόμενη επετηρίδα πεσόντων του βρετανικού στρατού και έτσι ένα μήνα αργότερα η αγγελία του θανάτου του δημοσιεύθηκε στους Τάιμς, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι οι Γερμανοί θα έλεγχαν την ταυτότητα του θύματος. Παράλληλα τα ονόματα δύο πιλότων που είχαν όντως σκοτωθεί την ίδια μέρα σε κατάρριψη αεροσκάφους δημοσιεύτηκαν ταυτόχρονα, προσδίδοντας ακόμα περισσότερο κύρος στην όλη υπόθεση. Για να γίνει η ιστορία ακόμα πιο πιστευτή, απεστάλησαν επείγοντα τηλεγραφήματα στον ναυτικό ακόλουθο στη Μαδρίτη ζητώντας του να φροντίσει να περισωθούν τα διαβαθμισμένα έγγραφα χωρίς αυτό να γίνει αντιληπτό από τις ισπανικές αρχές. Τα έγγραφα επεστράφησαν στις 13 Μαΐου με την την ένδειξη «όλα ήσαν στη θέση τους».
Ο τοπικός πράκτορας της γερμανικής αντικατασκοπείας (της Άμπβερ [Abwehr]) κατάφερε με κάποια δυσκολία να προμηθευθεί τα επίμαχα έγγραφα: Ο Άντολφ Κλάους δεν άργησε να βρει έναν Ισπανό αξιωματικό πρόθυμο να συνεργαστεί μαζί του. Με τη βοήθειά του οι πράκτορες μπήκαν στο χώρο που φυλασσόταν ο φάκελος και χρησιμοποιώντας έναν λεπτό χαρτοκόπτη αποκόλλησαν μια πλευρά του φακέλου χωρίς να σπάσουν τις σφραγίδες του. Από το διάκενο έβγαλαν τα έγγραφα που περιείχε και έμειναν έκπληκτοι από το περιεχόμενο που αντίκρυσαν. Όπως ήταν φυσικό, ενημέρωσαν σχετικά τα ανώτερα κλιμάκια με αποτέλεσμα η πληροφορία να φθάσει και στον ίδιο τον Χίτλερ στις 12 Μαΐου. Οι ληφθείσες φωτογραφίες απεστάλησαν στη γερμανική αντικατασκοπεία στο Βερολίνο, για μια προσεκτική εκτίμηση.
Πίσω στην Αγγλία τα επιστραφέντα έγγραφα εξετάστηκαν προσεκτικά και διαπιστώθηκε ότι ο φάκελος είχε ανοιχτεί και ξανακλειστεί. Η Ultra το επιβεβαίωσε και έτσι απεστάλη ένα τηλεγράφημα στον Ουίνστον Τσώρτσιλ που έγραφε «Κιμάς φαγώθηκε ολάκερος» («Mincemeat Swallowed Whole»). Το τηλεγράφημα εν συνεχεία προωθήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ταυτότητα του πτώματος
Ο τάφος στο κοιμητήριο Σολεδάδ της Χουέλβα φέρει το όνομα του ταγματάρχη Μάρτιν. Όταν η Επιχείρηση Κιμάς έγινε ευρέως γνωστή, τέθηκε και το εύλογο ερώτημα: σε ποιον ανήκε το πτώμα;
Πρώτη εκδοχή:
Το 1996 ο Ρότζερ Μόργκαν, ερασιτέχνης ιστορικός, παρουσίασε ενδείξεις για την ταυτότητα του Μάρτιν. Επρόκειτο για έναν αλκοολικό, αλήτη του δρόμου, ονομαζόμενο Glyndwr Michael που είχε πεθάνει από κατάποση ποντικοφάρμακου.
Δεύτερη εκδοχή: Η εκδοχή του πολεμικού πλοίου HMS Dasher.
Οι Τζων και Νορήν Στηλ (John και Noreen Steele) στο βιβλίο τους The Secrets of HMS Dasher υποστηρίζουν ότι το πτώμα ανήκε σε κάποιον ναύτη του HMS Dasher, που βυθίστηκε σε ατύχημα στις 27 Μαρτίου του 1943. Το πτώμα του Ουαλού ναύτη, που προμηθεύτηκαν τον Ιανουάριο 1943, θα είχε αποσυντεθεί σημαντικά, ακόμα και αν ήταν καλά κατεψυγμένο. Η απόλυτη κατάψυξη είχε αποκλειστεί γιατί θα επέφερε σημαντικές αλλοιώσεις στο πτώμα. Αλλιώς τι δουλειά είχε το υποβρύχιο HMS Seraph έξω από την ανατολική ακτή της Σκωτίας, ύστερα γύρω από τη βόρειά της ακτή, και τέλος η πορεία του για το Firth του Clyde; Κανονικά ο Μόνταγκιου θα έπρεπε να πάει στο Μπλάιθ όπου το Seraph βρίσκονταν στη δεξαμενή. Το πιθανότερο επομένως είναι ότι χρειαζόταν ένα ολόφρεσκο πτώμα. Γι' αυτό και το κιβώτιο που μετέφερε ο Μόνταγκιου στο Χόλυ Λοχ ήταν αδειανό.
Υποστηρίζουν λοιπόν οι παραπάνω συγγραφείς ότι το πτώμα ανήκε στον John «Jack» Melville, 37 ετών, ένα ναύτη που σκοτώθηκε όταν το HMS Dasher ανατινάχτηκε στη λιμνοθάλασσα του Κλάυντ.
Η ταυτότητα άλλωστε του Μέλβιλ ως του πραγματικού «ταγματάρχη Μάρτιν» αναγνωρίστηκε έμμεσα από το Βασιλικό Ναυτικό της Μεγάλης Βρετανίας όταν έγινε επιμνημόσυνη δέηση επί του περιπολικού HMS Dasher στα χωρικά ύδατα γύρω από μια βρετανική βάση της Κύπρου στις 8 Οκτωβρίου του 2004. Σύμφωνα με τον λόγο που εξεφώνησε ο αντιπλοίαρχος Μαρκ Χιλ (Mark Hill), διοικητής της μοίρας με βάση την Κύπρο:
Οι συνέπειες
Η γερμανική πλευρά τελικά εξαπατήθηκε. Ο Χίτλερ, την ίδια ημέρα που πληροφορήθηκε το περιεχόμενο των εγγράφων του «Μάρτιν», εξέδωσε μια διαταγή σύμφωνα με την οποία τα «μέτρα σχετικά με τη Σαρδηνία και την Πελοπόννησο θα έχουν άμεση προτεραιότητα απέναντι σε κάθε άλλο ανάλογο» (αν και οι πληροφορίες αυτές δεν έπεισαν απόλυτα κάποιους από τους στρατηγούς του). Αποκορύφωμα της παραπλάνησης αυτής αποτέλεσε η μεταφορά δύο θωρακισμένων μεραρχιών από το ανατολικό μέτωπο στην Ελλάδα. ένα μόλις μήνα πριν τη μεγαλύτερη μάχη θωρακισμένων του πολέμου, τη μάχη του Κουρσκ.
Πράγματι, η λογική που είχαν αναπτύξει οι Βρετανοί στα πλαστά έγγραφα δεν ήταν έωλη: η Σαρδηνία μπορούσε άνετα να χρησιμοποιηθεί ως ορμητήριο τόσο προς Γαλλία όσο και προς Ιταλία, βρισκόταν και αυτή στη Μεσόγειο (αν και σε λιγότερο στρατηγικό σημείο), ενώ τα παράλια της νότιας Ελλάδας μπορούσαν να προσφέρουν βάσεις για τον βρετανικό στόλο και σημεία εξόρμησης συμμαχικών σκαφών προς τα ιδιαίτερα πολύτιμα για τη Ναζιστική Γερμανία πετρελαιοφόρα πεδία της Ρουμανίας και ιδιαίτερα το Πλοέστι.
Το βασικό επίτευγμα ήταν ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητο οι συμμαχικές ετοιμασίες να γίνονται εν κρυπτώ. Η παρακολούθησή τους από τις δυνάμεις του Άξονα δεν είχε καμία σημασία, εφόσον ήταν πλέον γνωστό προς τα πού θα κατευθύνονταν. Λίγο αργότερα, προς τις αρχές Ιουνίου 1943, η Σαρδηνία και η νότια Ιταλία άρχισαν να δέχονται σφοδρούς βομβαρδισμούς από συμμαχικά αεροσκάφη και στις 9 Ιουλίου 1943 οι Σύμμαχοι πραγματοποίησαν την «Επιχείρηση Χάσκι», την απόβαση στη Σικελία. Την ίδια ημέρα ο στρατάρχης Βίλχελμ Κάιτελ εξέδωσε οδηγία σχετική με τα αμυντικά μέτρα στη Νοτιοδυτική Ευρώπη, αν και σε αυτή περιλάμβανε και το ενδεχόμενο οι Σύμμαχοι να αποβιβαστούν τελικά στη Σικελία.
Τέχνη, λογοτεχνία
Ο διπλωμάτης Νταφ Κούπερ, ο οποίος είχε αναλάβει αρκετές μυστικές διπλωματικές αποστολές κατά τη διάρκεια του πολέμου, συνέγραψε το 1950 ένα μυθιστόρημα κατασκοπείας με τίτλο Operation Heartbreak. Σε αυτό ανέπτυσσε την ιδέα της «Επιχείρησης Κιμάς», χωρίς όμως να γνωρίζει εκ των προτέρων κάτι γι' αυτήν. Όπως ήταν φυσικό, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην επιχείρηση άρχισαν τις συζητήσεις και στο βρετανικό τύπο άρχισαν να εμφανίζονται διάφορες ιστορίες χωρίς καμία πραγματική βάση. Στο σημείο αυτό η βρετανική αντικατασκοπεία θεώρησε ότι η καλύτερη απάντηση θα ήταν η κοινοποίηση της πραγματικής ιστορίας. Ο Γιούεν Μόνταγκιου κλήθηκε να γράψει το βιβλίο του A man who never was (ελλ. απόδοση «Ο άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ») στο οποίο εξιστορούσε όλα τα πραγματικά γεγονότα. Το βιβλίο έγινε μπεστ-σέλερ σε πολύ σύντομο διάστημα και είχε ως συνέπεια τη δραματοποίησή του στον κινηματογράφο, το 1956, με τον ίδιο τίτλο. Στο σενάριο είχε συμβάλει και ο ίδιος ο Μόνταγκιου, η σκηνοθεσία ήταν του Ρόναλντ Νημ (Ronald Neame) και πρωταγωνιστούσαν οι Κλίφτον Γουέμπ, Γκλόρια Γκράχαμ, Στέφεν Μπόιντ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κιμας
Δήμος Νεβρόπολης Αγράφων
Ο Δήμος Νεβρόπολης Αγράφων λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα το χωριό Πεζούλα και βρισκόταν στα δυτικά του  νομού Καρδίτσας.
Επρόκειτο για ορεινό δήμο και συνόρευε με τον νομό Ευρυτανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 3.601 κατοίκους και έκταση 105.184 στρέμματα.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο  Δήμο Λίμνης Πλαστήρα της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Ο δήμος περιελάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:
Κατερίνα Γιουλάκη
Η Κατερίνα Γιουλάκη (Αθήνα, 27 Μαρτίου 1938) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Το πραγματικό της όνομα είναι Κατερίνα Γιουβαρλάκη.
Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι το 1959 με το θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου και το έργο Η κυρία του κυρίου.
Έχει γίνει κυρίως γνωστή από κωμικούς ρόλους στον κινηματογράφο και αργότερα στην τηλεόραση. Αξίζει να επισημανθεί η εμφάνισή της στην τηλεόραση στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με τη σειρά Η κοκορόμυαλη, στα μέσα της δεκαετίας του '80 με τη σειρά Τα λιονταράκια του κυρ-Ηλία και Η κυρία μας όπως και την περίοδο 1990 - 1992 στην τηλεοπτική σειρά Το ρετιρέ του Γιάννη Δαλιανίδη.
Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1996).
Πηγές
http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_11_21/02/2010_391376
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μεγάλο Τέμενος της Προύσας
Το Μεγάλο Τέμενος της Προύσας γνωστό και ως Ουλού Τζαμί είναι ισλαμικό τέμενος στη Προύσα της Τουρκίας. Η κατασκευή του διατάχθηκε από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ και ολοκληρώθηκε το 1399. Το τέμενος έχει 2 μιναρέδες και 20 τρούλους.
Γενικά
Το Ουλού Τζαμί είναι το μεγαλύτερο τέμενος της Προύσας και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρώιμης οθωμανικής αρχιτεκτονικής η οποία έχει δανειστεί στοιχεία της αρχιτεκτονικής των σελτζούκων. Βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της Προύσας και η κατασκευή του διατάχθηκε από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Αλί Νεκάρ, η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1399. Είναι ένα μεγάλο ορθογώνιο κτήριο με 20 τρούλους που υποστηρίζονται από 12 κολώνες. Σύμφωνα με την παράδοση, οι είκοσι τρούλοι χτίστηκαν αντί για τα είκοσι τζαμιά που υποσχέθηκε να χτίσει ο σουλτάνος μετά τη νίκη της Μάχης της Νικόπολης το 1396.
Στο εσωτερικό του τζαμιού βρίσκεται ένα συντριβάνι όπου οι πιστοί μπορούν να πραγματοποιήσουν τελετουργικά κάθαρσης πριν τη προσευχή. Ο τρούλος πάνω από το συντριβάνι περιέχει έναν φεγγίτη, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στον φωτισμό του κτιρίου.
Το ευρύχωρο και αμυδρά φωτισμένο εσωτερικό έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προκαλεί μια αίσθηση ησυχίας και οικειότητας στον προσκυνητή.
Ισλαμική καλλιγραφία
Στο εσωτερικό του τεμένους οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με 192 μνημειακές επιγραφές από σπουδαίους καλλιγράφους της εποχής. Είναι ένα από τα σημαντικότερα δείγματα ισλαμικής καλλιγραφίας στον κόσμο.
Εικόνες
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Τουρκία Κατηγορία:Προύσα
Σουραμπάγια
μικρογραφία|250px|Η Σουραμπάγια το 2007 Η Σουραμπάγια (ινδονησιακά: Surabaya) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ινδονησίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 2.765.908 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της αριθμεί 5.622.259 κατοίκους. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας ανατολική Ιάβα και βρίσκεται στη βόρεια ακτή της ανατολικής Ιάβας, κοντά στις εκβολές του ποταμού Μας και στο στενό της Μαδούρας, που χωρίζει την Ιάβα από το νησί Μαδούρα. Η πόλη σήμερα είναι ο σημαντικότερος αεροπορικός και θαλάσσιος κόμβος στην ανατολική Ιάβα και ένας από τους μεγαλύτερους στην Ινδονησία.
Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1225 σε ένα βιβλίο γραμμένο από τον Τσάου Τζου-Κούα. Το 15ο και 16ο αιώνα η Σουραμπάγια ήταν Σουλτανάτο και σημαντική πολιτική και στρατιωτική δύναμη στην Ιάβα. Κατακτήθηκε το 1625 από το ισχυρότερο Σουλτανάτο του Ματαράμ, το οποίο τότε ήλεγχε σχεδόν ολόκληρη την Ιάβα. Το 1743 η πόλη πέρασε σε Ολλανδική κατοχή, μέχρι το 1942, όταν κατακτήθηκε από τους Ιάπωνες. Στις 30 Οκτωβρίου 1945, δόθηκε στη Σουραμπάγια μια από τις σημαντικότερες μάχες για την ανεξαρτησία της Ινδονησίας, η οποία έδωσε στη πόλη το προσωνύμιο «Πόλη των Ηρώων». Το 2009 ολοκληρώθηκε η γέφυρα Σουραμάντου, η οποία ενώνει τη Σουραμπάγια με τη Μαδούρα και είναι η μακρύτερη στην Ινδονησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας Κατηγορία:Λιμένες της Ασίας
Διόδωρος ο Ταρσεύς (επιγραμματοποιός)
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Άγγελο Τσαρούχας
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Ο Άγγελο Τσαρούχας (Angelo Tsarouchas) είναι Καναδός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής που κατάγεται από το Δαφνί Λακωνίας και κωμικός του stand-up.
Ως stand-up κωμικός έχει κάνει το γύρο του κόσμου πέντε φορές παρουσιάζοντας τα σόου του και διαθέτει δική του κωμική εκπομπή, που προβάλλεται από διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα σε Καναδά, ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Ολλανδία, Νότια Αφρική και Λίβανο.
Το τηλεοπτικό του σόου με τίτλο «Bigger is Better» το έχουν παρακολουθήσει περισσότεροι από 14 εκατομμύρια τηλεθεατές μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έμαθε να μιλάει ελληνικά εξαιτίας της μητέρας του, η οποία είχε μία δυσκολία με την αγγλική γλώσσα. Ο ίδιος πριν γίνει ηθοποιός, εργαζόταν ως ταξιδιωτικός πράκτορας και έτσι είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί την Ελλάδα αρκετές φορές. Επίσης, περιστασιακά εργαζόταν και στην εταιρεία εστιάσεως (catering) των γονέων του.
Όπως έχει παραδεχθεί, ένας από τους λόγους που έγινε κωμικός ήταν και ο Χάρρυ Κλυνν, για τον οποίο έχει δηλώσει ότι είναι μεγάλος θαυμαστής του.
Στη μέχρι τώρα καριέρα του, έχει συνεργαστεί με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, τον Αλ Πατσίνο, τον Ράσελ Κρόου και το 2011 έπαιξε στην ταινία «Fred and Vinnie», στην οποία υποδυόταν τον πιο χοντρό χορτοφάγο του κόσμου.
Έχει στα σκαριά μια ταινία για την οποία έχει ολοκληρώσει τη συγγραφή του σεναρίου και θα έχει τίτλο «It’s all Greek to me»!
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί
1844
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1844 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Σαράουακ ΦΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαλαισίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1974 Κατηγορία:Σαραουάκ ΦΑ
Hellenic Aeronautical Technologies
Η εταιρία HAT (Hellenic Aeronautical Technologies - Ελληνικές Αεροναυτικές Τεχνολογίες) είναι μια μικρού μεγέθους ελληνική αεροναυτική εταιρία με βάση της την Αθήνα. Ο ιδρυτής της είναι ο Αναστάσιος Μακρυκώστας, ένας αεροναυπηγός με προϋπηρεσία στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ). Η ΗΑΤ εξειδικεύεται στην κατασκευή αεροσκαφών από συνθετικά υλικά. Το πρώτο της αεροσκάφος το HAT LS2, έκανε την παρθενική του πτήση στις 23 Μαΐου 1997. Το αεροσκάφος αυτό είναι ένα ελαφρό διθέσιο, με κινητήρα 64 ίππων και ταχύτητα 233 χλμ/ώρα, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να πωλείται στην μορφή σχεδίων κατασκευής.
Η Παριζιάνα
Ο τίτλος Παριζιάνα μπορεί να αναφέρεται:
Μαστίχα Χίου (λικέρ)
250px|μικρογραφία|Φιάλες με Μαστιχάτο Η μαστίχα, μαστιχάτο, είναι λικέρ καρυκευμένο με μαστίχα. Παρασκευάζεται με απόσταξη των κρυστάλλων μαστίχας. Προστίθεται τυπικά ζάχαρη. Είναι γλυκό λικέρ που συνήθως καταναλώνεται στο τέλος του γεύματος. Έχει μια ξεχωριστή γεύση, που θυμίζει πεύκο και βότανα. Ισχυρίζεται ότι έχει φαρμακευτικές ιδιότητες και βοηθά στην πέψη.
Η διαδικασία παραγωγής ρυθμίζεται από την ελληνική νομοθεσία και περιλαμβάνει την ανάδευση ή απόσταξη μαστίχας με οινόπνευμα. Το διάλυμα εν συνεχεία αραιώνεται με νερό και προστίθεται ζάχαρη. Ο τελικός κατ'όγκον αλκοολικός τίτλος της Μαστίχας Χίου πρέπει να είναι τουλάχιστον 15%.
Οι μόνοι αρωματικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στο λικέρ Μαστίχα Χίου είναι αλκοολικό απόσταγμα μαστίχας ή μαστιχέλαιο από μαστίχα Χίου. Η μαστίχα είναι ο σκληρυμένος χυμός που συλλέγεται από το μαστιχόδεντρο, μικρός αειθαλής θάμνος που αναπτύσσεται σε βραχώδη εδάφη στο νότιο τμήμα του νησιού. Η μαστίχα Χίου είναι πιστοποιημένη από τον Οργανισμό Πιστοποίησης και Εποπτείας Αγροτικών Προϊόντων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποτά προϊόντα απόσταξης
Ένωση, Πρόοδος και Δημοκρατία
Ιδεολογικά ήταν ένα κοινωνικά φιλελεύθερο κόμμα το οποίο αντιτίθεται στον περιφερειακό εθνικισμό και, ιδιαίτερα, στα αυτονομιστικά κινήματα της Χώρας των Βάσκων και της Καταλονίας. Επίσης, προτείνει την αντικατάσταση του εκλογικού νόμου με έναν αναλογικότερο, καθώς και ένα περισσότερο ομόσπονδο σύστημα για την Ευρώπη.
Ιστορία
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογές το 2008, όπου συγκέντρωσε 303.246 ψήφους, αριθμός που αντιστοιχεί στο 1,2% των ψήφων, ενώ κέρδισε και μία έδρα στο Ισπανικό Κοινοβούλιο την οποία εκπροσωπούσε η Ρόσα Ντίεθ.
Ο πυρήνας του κόμματος βρισκόταν στη Βασκική Αυτόνομη Κοινότητα, όπου και βασίστηκε σε πολιτικές οργανώσεις εναντίον της ΕΤΑ, ωστόσο απευθύνεται σε ζητήματα που αφορούν όλη την Ισπανία. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του κόμματος ήταν οι φιλόσοφοι Φερνάντο Σαβατέρ και Κάρλος Μαρτίνεθ Γκοριαράν, η πρώην ευρωβουλευτής του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ρόσα Ντίεθ και ο συγγραφέας Άλβαρο Πόμπο. Στις εθνικές εκλογές του 2011, το κόμμα συγκέντρωσε 1.143.225 ψήφους που αντιστοιχεί στο 4,70% των ψήφων κερδίζοντας 5 έδρες, ενώ έγινε το τέταρτο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας από άποψη εκλογικών ποσοστών.
Στο δεύτερο συνέδριο του κόμματος που διεξήχθη το Νοέμβριο του 2013 αναφέρθηκε ότι το κόμμα έχει 6.165 εγγεγραμμένα μέλη, σημειώνοντας πτώση από τα 6.634 μέλη που είχε το 2011. Αντίστοιχα, στις εθνικές εκλογές του 2015 το κόμμα έλαβε μόλις το 0,62 %, με την πρόεδρό του να ανακοινώνει τον «θάνατο» του κόμματος και την απόσυρσή της από την πολιτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στην Ισπανία Κατηγορία:Σεκουλαριστικά κόμματα Κατηγορία:Προοδευτικά πολιτικά κόμματα
ΑΟ Κεντρικού Φαλήρου
Ο ΑΟ Κεντρικού Φαλήρου, όπως ονομάζεται σήμερα, ή ΑΕΚ Φαλήρου όπως λεγόταν ως το 1970, ή "Αιολικός Τζιτζιφιών", όπως ήταν το αρχικό όνομα, είναι ένα ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη συνοικία Τζιτζιφιές της Καλλιθέας, που ιδρύθηκε το 1930. Μετέχει στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς από το 1945. Τη σεζόν 1966-67 αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική και κατέκτησε τον τίτλο. Όμως, δεν κέρδισε την άνοδό της στη Β΄ Εθνική. Από το 1970 μετονομάστηκε σε "ΑΟ Κεντρικού Φαλήρου". Ως "ΑΟΚ Φαλήρου" έχει αγωνιστεί πέντε σεζόν στη Δ΄ Εθνική (1987-1992). Το 2011 μετέχει στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣΠ. Επίσης, διατηρεί τμήμα μπάσκετ. Έχει χρώματα μπλε και άσπρο και έμβλημα το περιστέρι της ειρήνης (που μεταφέρει ένα κλαδί ελιάς). Ως έδρα χρησιμοποιεί το "Δημοτικό Γήπεδο Παραλίας Τζιτζιφιών" χωρητικότητας 700 θεατών.
Είναι διαφορετικό σωματείο από την ΑΕΚ Πειραιώς.
Ο Αιολικός Φαλήρου
Ο Αθλητικός Όμιλος Αιολικός Τζιτζιφιών αναφέρεται από την προπολεμική περίοδο ως ανεξάρτητος ποδοσφαιρικός σύλλογος αλλά και ως αθλητικός σύλλογος. Ιδρυτής του το 1930, ήταν ο φίλαθλος Γ. Ιατρίδης και ανέπτυξε κυρίως τα τμήματα στίβου και αθλοπαιδιών με επιτυχία. Τον Αύγουστο του 1930 πραγματοποιήθηκαν οι αρχαιρεσίες του συλλόγου και αναδείχθηκε το Δ.Σ. με Πρόεδρο τον Γ. Ιατρίδη, Αντιπρόεδρο τον Σταύρο Αποστολίδη, Ταμία τον Βασίλη Αραπίδη, Γενικό Γραμματέα τον Θ. Τσιμένη, Γενικό Αρχηγό τον Ελπίδ. Γεωργίου, Έφορο τον Φώτ. Φωτόπουλο, σύμβουλους τους Σ. Νικολαίδη, Πέτρο Καρακάση, Θ. Υπέρμαχο και αναπληρωματικούς τους Παντελή Πεχνιγιάννη και Φ. Ρούλη. Τον Οκτώβριο του 1938 απέκτησε γυμναστήριο στις Τζιτζιφιές, έπειτα από ενέργειες του δημάρχου Καλλιθέας Ι. Αραπάκη, το οποίο εγκαινίασε διοργανώνοντας τρισυλλογικούς αθλητικούς αγώνες με τον Α.Ο. Νέας Σμύρνης (μετέπειτα Μίλωνα) και τη Γ.Ε. Μοσχάτου. Το αποκορύφωμα της δράσης του ήταν το 1939, όταν κατέκτησε το πανελλήνιο εφηβικό πρωτάθλημα στίβου. Δυνατή ομάδα στίβου με 150 αθλητές είχε και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας το 1945 και τερμάτισε στη 3η θέση στο πρωτάθλημα βόλεϊ το 1947.
Ερατοσθένης ο σχολαστικός
Ο Ερατοσθένης ο σχολαστικός ήταν επιγραμματοποιός του 6ου μ.Χ. αιώνα. Περιλαμβανόταν στον Κύκλο του Αγαθία και στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται πέντε επιγράμματά του.
Πηγές
Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
ΑΟ Κεντρικού Φαλήρου
Η ΑΕΚ Φαλήρου πρωταθλήτρια Γ΄ Εθνικής
Η δεκαετία του '60 υπήρξε η καλύτερη περίοδος στην ιστορία της ΑΕΚ Φαλήρου. Το 1963 ανέβηκε για πρώτη φορά στην Α΄ κατηγορία και το 1966 κατέκτησε τον τίτλο της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και διεκδίκησε την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Τελικά, εντάχθηκε στη Γ΄ Εθνική, που είχε δημιουργηθεί τότε πειραματικά. Το 1966-67 κέρδισε τον τίτλο στον όμιλό της και ταυτόχρονα την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Οι φίλαθλοι των Τζιτζιφιών πανηγύριζαν και έκαναν όνειρα ακόμα και για άνοδο στην Α΄ Εθνική την επόμενη σεζόν καθώς είχαν πολύ δυνατή ομάδα, που περιλάμβανε μεταξύ άλλων τους: Γιάννη Γιαννακόπουλο (διεθνή, πρώην του Πανιωνίου), Παπαδόπουλο (τερμ.), Σιατούνη, Φρατζεσκάκη, Σιδερά, Κουμουτσάκο, Ταρίφα, Ζήγα, Κοντιζά και Καραμιχάλη. Με προπονητή τον παλιό διεθνή τερματοφύλακα Κώστα Βαλλιάνο, σε 16 αγώνες στον Α' υποόμιλο του 2ου ομίλου, πέτυχε 9 νίκες 4 ισοπαλίες 3 ήττες (τέρματα 42-15), ενώ στους αγώνες μπαράζ για την άνοδο με τον πρωταθλητή του άλλου υποομίλου, Ολυμπιακό Λουτρακίου, νίκησε δύο φορές με σκορ 3-2 εκτός έδρας και 3-2 εντός.
Όμως, δεν έμελλε να γίνει πραγματικότητα το όνειρο των φιλάθλων των Τζιτζιφιών, αφού η επικρατήσασα χούντα της 21ης Απριλίου προχώρησε σε αναδιάρθρωση των κατηγοριών και μείωση των σωματείων Β΄ εθνικής. Επίσης, η Γ΄ εθνική καταργήθηκε και η ΑΕΚ βρέθηκε ξανά στην Α΄ Πειραιά. Το 1969 αναδείχθηκε δευτεραθλήτρια της ΕΠΣΠ (πρωταθλήτρια Α΄ ομίλου) και μετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄ Εθνική χωρίς επιτυχία.
Η μετονομασία σε ΑΟΚ Φαλήρου
Ως το 1970 η ομάδα αναφέρεται ως ΑΕΚ. Όμως, υπήρχε γενική εντολή από τη χουντική Γενική Γραμματεία Αθλητισμού οι ομάδες που φέρουν στον τίτλο τους τη λέξη "Ένωση" να την αφαιρέσουν και να χρησιμοποιήσουν άλλες λέξεις (π.χ. "Όμιλος", "Σύλλογος"). Έτσι, στις 1 Νοεμβρίου 1970 η ΑΕΚ Φαλήρου μετονομάστηκε σε ΑΟΚ Φαλήρου, δηλαδή "Αθλητικός Όμιλος Κεντρικού Φαλήρου", όνομα με το οποίο αγωνιζόταν ως το 1974.
Το 1974 επανέφερε αρχικά την παλιά ονομασία "ΑΕΚ" αλλά τελικά καθιέρωσε το όνομα "Νέο Φάληρο". Συνέχισε να αγωνίζεται στην Α΄ Πειραιά ως το 1983 που υποβιβάστηκε. Έπειτα από τρεις σεζόν στη Β΄ κατηγορία κατάφερε με δυο συνεχόμενες ανόδους, το 1987 να βρεθεί στη Δ΄ Εθνική, όπου επανέφερε το όνομα "ΑΟΚ Φαλήρου". Παρέμεινε για πέντε συνεχόμενες σεζόν και στη συνέχεια υποβιβάστηκε. Από το 1992 μέχρι σήμερα μετέχει στην Α΄ ή στη Β΄ Πειραιά.
Τμήμα μπάσκετ
Το 1958 αναφέρεται για πρώτη φορά λειτουργία τμημάτων μπάσκετ και βόλεϊ της ΑΕΚ Φαλήρου, που μετείχαν στα τοπικά πρωταθλήματα. Αργότερα η δράση τους αδράνησε.
Τη δεκαετία του '80 ο ΑΟΚ Φαλήρου διατηρούσε τμήμα μπάσκετ γυναικών, το οποίο το 1989 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΣΚΑ και στη συνέχεια έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1989-90.
Αναφορές
Φαλήρου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930
Φορεσιά της Γαρίτσας
Η φορεσιά της Γαρίτσας πήρε το όνομά της από το ομώνυμο προάστιο της Κέρκυρας, τη Γαρίτσα. Όμως παρά το γεγονός αυτό, δεν αποτελεί κερκυραϊκή φορεσιά αλλά προέρχεται από την περιοχή της Ηπείρου και εμφανίστηκε στη Γαρίτσα όταν μετανάστευσαν στην Κέρκυρα κάτοικοι από το Λυκούρσι, ένα χωριό κοντά στους Αγίους Σαράντα.