cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμαζόνες
Στην ιστορία
Το γεγονός ότι οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι οι γυναίκες αυτές ήταν Αμαζόνες και όχι απλά γυναίκες πολεμίστριες διαφαίνεται και από το γεγονός ότι όταν συνάντησαν γυναίκες στο στρατό των γερμανικών φυλών δεν έσπευσαν να τις αποκαλέσουν Αμαζόνες καθώς δεν προέρχονταν από εδάφη Αμαζόνων όμως, προσπαθώντας να εξηγήσουν την πολεμική τους δεινότητα, κατέληξαν στο ότι οι Γότθοι προφανώς θα πρέπει να κατάγονταν από τις Αμαζόνες. Αυτό αποδεικνύει ότι οι Ρωμαίοι γνώριζαν πολύ καλά τη διαφορά ανάμεσα στις μυθολογικές Αμαζόνες και στους Αμαζόνες ως ιστορικό λαό. Για εκείνους, όπως και για τους αρχαίους Έλληνες, οι Αμαζόνες ήταν υπαρκτά πρόσωπα.
Όμως γυναίκες πολεμίστριες από τα εδάφη των Αμαζόνων, που οι ιστορικοί της εποχής αποκαλούν ξεκάθαρα «αμαζόνες», συνάντησαν στη ζωή τους και πολλά άλλα ιστορικά πρόσωπα. Ο Ηρόδοτος, ο Στράβωνας και ο Ιουστινιανός περιγράφουν τη μοιραία συνάντηση του Πέρση βασιλιά Κύρου με τη σκύθισσα βασίλισσα Τόμυρις τον 6ο αι. π.Χ. που κατέληξε με τον αποκεφαλισμό του Κύρου. Η βασίλισσα Αρτεμισία Α΄ επίσης, η μοναδική γυναίκα ναύαρχος του Ξέρξη, που συμμετείχε και στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, θεωρούνταν Αμαζόνα από τους Έλληνες όπως επίσης και η Αρτεμισία Β΄ που κατέκτησε τη Ρόδο και έχτισε Μαυσωλείο που κοσμούν σκηνές με Αμαζόνες. Η Ιλλυρή βασίλισσα Τεύτα, τα πειρατικά πλοία της οποίας έσπερναν τον τρόμο στους Ρωμαίους τον 3ο αι. π.Χ. θεωρούνταν επίσης Αμαζόνα όπως και η τελευταία σύζυγος του Μιθριδάτη, η Υψικράτεια, που τον βοήθησε στη μάχη του ενάντια στους Ρωμαίους.
Στις διηγήσεις άλλων λαών
Οι Αμαζόνες δεν εμφανίζονται όμως μόνο στις διηγήσεις των Ελλήνων, αλλά και στις παραδόσεις πολλών άλλων λαών. Στις διηγήσεις των λαών της Ευρασίας υπάρχουν πολλές ιστορίες με γυναίκες πολεμίστριες που ορισμένες φορές μοιάζουν σε ύποπτο βαθμό με διάφορους ελληνικούς αμαζονικούς μύθους, αλλά εκεί που ο ελληνικός μύθος τελειώνει με τη νίκη του Έλληνα ήρωα, η ίδια ιστορία, ειπωμένη από την πλευρά των ασιατικών λαών, τελειώνει συχνά εντελώς διαφορετικά. Οι γυναίκες αυτές δεν πολεμούν χωρίς άντρες αλλά είτε μόνες είτε στο πλευρό των αντρών και, αν και αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες, στο τέλος νικούν. Για παράδειγμα, σε μια αναστροφή του μύθου του Αχιλλέα και της Πενθεσίλειας, η Αμεζάν (το όνομα της οποίας μοιάζει υπερβολικά πολύ με το όνομα αμαζόνα) σκοτώνει κατά λάθος τον εραστή της και θρηνεί. Η Πάρτου Πάτιμα των Λακς, μία σκυθική φυλή της Αλβανίας, που υπερασπίζει τη φυλή της από μία άλλη γυναίκα, την Τιμούρ, (που σημαίνει «σίδερο»), η Σεμίραμις των Αρμενίων, πριγκίπισσα Μπάνου Τσίτσακ, η Σιρίν των Αζερμπαϊτζανών, η Νουσάμπα που συνάντησε τον Μεγάλο Αλέξανδρο (Ισκαντάρ) όπως και η βασίλισσα Θάληστρη, η ιστορία της οποίας λέγεται από τους λαούς της Ασίας από τη δική της πλευρά, η Τιργαταώ της Μαιωτίας και η Αμάγη των Ροξολάνων αλλά και οι ιστορίες των ανώνυμων γυναικείων φυλών της Ασίας που διηγούνται οι λαοί του Καυκάσου και τις αποκαλούν Έμετς ή Εμαζούν, είναι παραδείγματα αμαζονικών ιστοριών από την πλευρά των λαών που Έλληνες αποκαλούσαν «Σκύθες». Αυτές οι ιστορίες μοιάζουν υπερβολικά πολύ με τις αμαζονικές ιστορίες του Ηρόδοτου, γεγονός που μας κάνει να αναρωτηθούμε αν ο τελευταίος τις άκουσε πρώτη φορά στα ταξίδια τους και τις μετέφερε έπειτα παραλλαγμένες στην ελληνική κοινωνία. Επίσης η μεσαιωνική βασίλισσα της Γεωργίας Ταμάρ που αντιστάθηκε στον Ταμερλάνο, αποκαλείται από τους Γεωργιανούς «Αμαζόνα». Οι Γεωργιανοί μιλούν για τη βασίλισσα Σπαρέθρα που, αντίθετα με την Τόμυρις, έγινε σύμμαχός του Κύρου.
Στη βόρεια Αφρική μιλάνε για τη βασίλισσα Σέρποτ που καταγόταν από τη «γη των γυναικών» που βρισκόταν στην περιοχή Χορ, που ήταν η αιγυπτιακή λέξη για την Ασσυρία ή Συρία. Επίσης μία σειρά από γυναίκες πολεμίστριες από τη Νουβία και την Αραβία όπως η Φερετίμη από την Κυρήνη που νίκησε τους Πέρσες, η Σανακντακέτο της Μερόης που ήταν μεγάλη στρατηγός, η μονόφθαλμη Αμανιρένας και η Αμανικασέτο που απώθησαν τους Ρωμαίους, οι βασίλισσες Ζαμπίμπι και Σαμσί που επαναστάτησαν ενάντια στον βασιλιά Τίγκλαθ, αλλά και η μεικτής καταγωγής αραμαϊκο-αιγυπτιακο-αραβική βασίλισσα Μπατ Ζαμπάι, γνωστή και ως Ζηνοβία, και πολλές άλλες λιγότερο γνωστές γυναίκες πολεμίστριες αναφέρονται στην ιστορία και την παράδοση αυτών των λαών ως αντίστοιχα των Αμαζόνων των Ελλήνων που προέρχονταν από διάφορες «περιοχές γυναικών» ή ζούσαν σε αποκλειστικά γυναικείες κοινωνίες.
Οι Κινέζοι επίσης, που ήρθαν συχνά σε επαφή με τις πολεμικές νομαδικές φυλές της Ευρασίας και τις πολεμοχαρείς γυναίκες τους, έχουν φυσικά και εκείνοι μία σειρά από ιστορίες σχετικά με αμαζονικές γυναίκες που πολεμούσαν σαν άντρες και ζούσαν σε αποκλειστικά γυναικείες κοινωνίες ή σε κοινωνίες όπου κυριαρχούσαν οι γυναίκες. Κάποιες από αυτές ήταν η Παρθένος του Γιου που εκτός από πολεμίστρια ήταν και εφευρέτρια διάφορων μεταλλουργικών τεχνικών για την παραγωγή πιο αποτελεσματικών όπλων και η Φου Χάο που θεωρείται εθνική ηρωίδα από τους Κινέζους. Επιπρόσθετα οι Κινέζοι αναγνώριζαν δύο γεωγραφικές περιοχές ως «περιοχές γυναικών» όπου οι γυναίκες κατείχαν την εξουσία. Η μία ήταν στη βόρεια Ινδία και το Θιβέτ που ονόμαζαν Στρι Ράγια και η άλλη βρίσκονταν περίπου στα ανατολικά σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που ονόμαζαν Φου Λιν. Ειδικά αυτό το τελευταίο ίσως να αντικατοπτρίζει την επιρροή που είχαν δεχτεί από τους ελληνικούς μύθους για τις Αμαζόνες. Σε αυτές τις περιοχές οι Κινέζοι πίστευαν είτε ότι δεν υπάρχουν άντρες είτε ότι δεν ξεχωρίζουν από τις γυναίκες και ότι οι τελευταίες αποκτούν παιδιά με μαγικό τρόπο από τον άνεμο ή το νερό. Όταν υπάρχουν άντρες εφαρμόζουν το λεγόμενο «ζούο χουν», την πολυανδρία, κάτι που μοιάζει πολύ με τα σκυθικά έθιμα, δεν έχουν τη λέξη «πατέρας» αλλά τα παιδιά παίρνουν το όνομα της μητέρας τους και μεγαλώνουν μαζί της.
Στα μετέπειτα χρόνια και στη σημερινή εποχή
Παρόλο που οι αρχαίοι λαοί θεωρούσαν τις Αμαζόνες υπαρκτά πρόσωπα, σταδιακά αυτό ξεχάστηκε, και άρχισαν να θεωρούνται εξολοκλήρου μυθολογικά πρόσωπα. Αν και γυναίκες πολεμίστριες εξακολούθησαν να υπάρχουν, δεν αποκαλούνταν πια Αμαζόνες. Μόνο προς τα τέλη του 20ου αιώνα οι αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν στην επιφάνεια αρκετά στοιχεία ώστε να αρχίσει να αποκαθίσταται η ιστορική αλήθεια του λαού. Σήμερα, «αμαζόνες» αποκαλούνται στην Ελλάδα μεταφορικά οι γυναίκες που χαρακτηρίζονται από δυναμισμό και ελεύθερο πνεύμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Γυναίκες στη μυθολογία Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί λαοί Κατηγορία:Μυθολογικά πρόσωπα
3 Ιουλίου
2 Ιουλίου | 3 Ιουλίου | 4 Ιουλίου
Η 3η Ιουλίου είναι η 184η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (185η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 181 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Φωξάνη
Η Φωξάνη (ρουμ. Focşani) είναι η πρωτεύουσα Νομού Βράντσεα της Ρουμανίας, στις όχθες του Ποταμού Μίλκοβ, στην ιστορική περιοχή της Μολδαβίας. Γνωστή για την μάχη που διεξήχθη εκεί στις 21 Ιουλίου 1789, που αποτέλεσε μια από τις κυριότερες του Ρωσοτουρκικού πολέμου 1787-1792.
Γεωγραφία
Η Φωξάνη βρίσκεται σε ένα σημείο σύγκλισης τεκτονικών γεωλογικών ρηγμάτων, που αυξάνει τον κίνδυνο των σεισμών στην περιοχή. Αν και ο Νομός της Βράντσεα είναι μια από τις πιο δημοφιλείς οινοπαραγωγικές περιοχές της Ρουμανίας, η ίδια η Φωξάνη δεν θεωρείται οινοπαραγωγικές κέντρο. Το κρασί που πωλείται ως Weisse von Fokshan στη Γερμανία και ορισμένες άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι γενικά ένα κρασί Feteasca Albă de Odobeşti και πρακτικά ένα δεύτερης κατηγορίας κρασί, που δεν πληροί τους κανόνες ονομασίας περιοχών προέλευσης κρασιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά όπως σίδηρο, χαλκό, άνθρακα και πετρέλαιο.
Ιστορία
Ως πόλη στα σύνορα Μολδαβίας-Βλαχίας, η Φωξάνη εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο στα μισά του δρόμου μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και των Βαλκανίων. Ένα συνέδριο μεταξύ Ρώσων και Οθωμανών διπλωματών έλαβε χώρα κοντά στην πόλη το 1772. Σε κοντινή απόσταση από την πόλη, οι Οθωμανοί υπέστησαν μια σοβαρή ήττα από τις συμμαχικές δυνάμεις της Μοναρχίας των Αψβούργων υπό τον Ιωσία πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της Αυτοκρατορικής Ρωσίας υπό τον Αλέξανδρο Σουβόροφ το 1789 (δείτε Μάχη της Φωξάνης).
Τη δεκαετία του 1850 (μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο), η Φωξάνη αύξησε τη σημασία της ως το κέντρο των δραστηριοτήτων υπέρ της ένωσης Μολδαβίας και Βλαχίας (των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών), που κατέληξαν στη διπλή εκλογή του Αλέξανδρου Ιωάννη Κούζα στο Ιάσιο και το Βουκουρέστι. Μετά από αυτό στέγασε μια Κεντρική Επιτροπή για τη ρύθμιση της κοινής νομοθεσίας των δύο χωρών, καθώς και το Ανώτερο Δικαστήριο. Και τα δύο αυτά θεσμικά όργανα διαλύθηκαν το 1864, όταν το Ρουμανικό Πριγκιπάτο ιδρύθηκε ως ένα ενιαίο κράτος. Ο ρόλος της Φωξάνης στη διαμόρφωση του σύγχρονου ρουμανικού κράτους έχει απαθανατιστεί στον Οβελίσκο της Πλατείας της Ένωσης.
Στις 30 με 31 Δεκεμβρίου του 1881, υπό την επίδραση του Σιωνισμού στη ρουμανική εβραϊκή κοινότητα, πραγματοποιήθηκε στη Φωξάνη το πρώτο συνέδριο όλων των σιωνιστικού Ενώσεων της Ρουμανίας για την προώθηση του εποικισμού του Ερέτς Ισραήλ. Το παρακολούθησαν 51 σύνεδροι, εκπροσωπώντας 32 οργανώσεις, δύο συντάκτες τύπου, τρεις ανταποκριτές εφημερίδων και σημαντικοί επισκέπτες. Αυτό το συνέδριο του 1881, το πρώτο που έγινε ποτέ, 16 χρόνια πριν από το Πρώτο Σιωνιστικό της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης (που πραγματοποιήθηκε στη Βασιλεία), είχε σημαντική επίδραση στους Εβραίους της Ρουμανίας και οι εργασίες του έγιναν γνωστές και έξω από τα σύνορα της Ρουμανίας.
Τζαντάν Ερτσετίν
Σήμερα, παράλληλα με τις συναυλίες της, εργάζεται και ως καθηγήτρια μουσικής στο Λύκειο του Γαλατασαράι.
Φωξάνη
Ιστορία
Το 1917, κατά τη Ρουμανική Εκστρατεία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Φωξάνη και το Γκαλάτσι ήταν μέρος μιας σειράς οχυρώσεων γνωστή ως Γραμμή Σερέτη. Η Ανακωχή της Φωξάνης υπεγράφη στην πόλη στις 9 Δεκεμβρίου 1917 μεταξύ του Βασιλείου της Ρουμανίας και των Κεντρικών Δυνάμεων.
Τζαντάν Ερτσετίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Χουμέρι Ηρακλείου
Το Χουμέρι  (κάτοικοι 97 το 2011 ) είναι χωριό της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στον Νομό  Ηρακλείου. Βρίσκεται στην Επαρχία Μονοφατσίου πάνω στο δρόμο από Ηράκλειο για Αρκαλοχώρι και απέχει 31 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Επίσης, η απόστασή του από την έδρα του Δήμου είναι γύρω στα 3 χιλιόμετρα, προς βορρά.
Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και τα εδάφη του είναι εύφορα. Παράγεται κυρίως λάδι. Το Δημοτικό Σχολείο δεν λειτουργεί πια. Αξιοθέατο είναι η βρύση του χωριού. Στα βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται η "Χουμεριανή Κεφάλα", όπου έχουν ανακαλυφθεί αρχαιολογικά ευρήματα. Στο χωριό δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος. Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Φανουρίου.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Βρύση στο Χουμέρι Η ονομασία του χωριού πιθανότατα προέρχεται από την αραβική γλώσσα, σύμφωνα με τον Ξανθουδίδη. Με το όνομα Kato Chumeri απαντάται σε έγγραφο του 1364 από το Δουκικό Αρχείο του Χάντακα. Ήταν φέουδο της ονομαστής οικογένειας των Querino ή Quirino. Σε όλες τις ενετικές απογραφές, μεταξύ των οποίων και στον Καστροφύλακα, το βρίσκουμε Cumeri. Στις τουρκικές απογραφές αναγράφεται Humeri και στην αιγυπτιακή Kumeri.
Φωξάνη
Θυρεός
Η θέση της Φωξάνης στο Μίλκοβ (το ποτάμι που χωρίζει τη Βλαχία από τη Μολδαβία) ενέπνευσε το σχεδιασμό του θυρεού της, που απεικονίζει τη χειραψία των δύο γυναικών που προσωποποιούν τις δύο ηγεμονίες, ως σύμβολο της ένωσης με το σύνθημα Unirea face puterea ("Η ενότητα κάνει δύναμη").
Χουμέρι Ηρακλείου
Δείτε επίσης
Χουμερι Χουμε Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Αρχιδιάκονος
Αρχιδιάκονος είναι θρησκευτικός τίτλος επί του κατωτέρου χριστιανικού ιερατικού βαθμού του διακόνου, παλαιό αξίωμα και σήμερα απλός τιμητικός τίτλος σε διακόνους που υπηρετούν πλησίον Επισκόπων. Οι Αρχιδιάκονοι, που καλούνταν και Πρωτοδιάκονοι ή Ηγούμενοι των Διακόνων ή Μεγάλοι Διάκονοι παλαιότερα, είχαν πλήθος καθηκόντων κυρίως διοικητικών. Σήμερα τέτοια καθήκοντα διατηρεί μόνο ο Μέγας Αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σε όλες τις Μητροπόλεις μπορεί να δίδεται τιμητικά αυτός ο τίτλος στον αρχαιότερο Διάκονο της Μητρόπολης ή στον υπηρετούντα παρά τον Μητροπολίτη ή και ακόμη στον υπηρετούντα στο Καθεδρικό Ι. Ναό της Μητροπόλεως. Ο Αρχιδιάκονοι προσαγορεύονται ως λόγιοι Διάκονοι: Ιερολογιώτατος.
Ιστορία Τίτλου
Το αξίωμα απαντάται σε ανατολή και Δύση περίπου τον Δ' αιώνα. Για πρώτη φορά μνημονεύεται στη Δύση από τον Ιερώνυμο, ενώ στην Ανατολή από τον Αθανάσιο, ο οποίος νέος έλαβε το αξίωμα αυτό καθώς πληροφορούμαστε από τον εκκλησιαστικό ιστορικό Θεοδώρητο Κύρου και τα πρακτικά της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Ο αρχιδιάκονος πρώτος στην επισκοπή Διακόνων είχε ως κύρια καθήκοντα τη μέριμνα επί αιχμαλώτων, πενήτων, ορφανών κλπ., επίλυε προβλήματα διακόνων. Πρόσθετα στη Δύση κατά τον Η' και Θ' αιώνα γνωστοποιούσε στον Επίσκοπο παν ότι ελάμβανε γνώση περί των ιερέων, μέχρι που επόπτευε και τον βίο που έκαναν και περί την τέλεση των ιερατικών τους καθηκόντων.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Σήμερα, στις Ορθόδοξες Εκκλησίες, τόσο οι απλοί διάκονοι, όσο και οι Αρχιδιάκονοι συνηθίζουν να φέρουν το διπλό οράριο, ενώ στις Σλαβορθόδοξες Εκκλησίες οι απλοί διάκονοι φέρουν το απλό οράριο, το οποίο απλά κρέμεται πάνω στον αριστερό ώμο τους. Ένας Αρχιδιάκονος ή ένας Πρωτοδιάκονος φέρει τιμητικά το διπλό οράριο, το οποίο έχει διπλάσιο μήκος από το απλό. Κρέμεται πάνω στον αριστερό ώμο τους, αλλά τυλίγεται γύρω από τη μέση τους και κάτω από δεξί τους χέρι.
Στην Ελλάδα
Στη νεότερη Ελλάδα με το από 8/20 Ιανουαρίου 1834 Β.Δ. του Βασιλέως Όθωνα είχε ορισθεί σε κάθε μία Επισκοπή (Μητρόπολη) του Ελληνικού Βασιλείου (δέκα ήταν τότε) παρά το κάθε Πρωτοσύγκελο και ένας Αρχιδιάκονος που θα διέτριβε στην έδρα της Επισκοπής με γενικά καθήκοντα γραμματέως. Το Βασιλικό Διάταγμα όμως αυτό καταργήθηκε το 1838 μετά από αφαίρεση εκ της Εκκλησίας μεγάλης ακίνητης περιουσίας και περιορισμού των Ι. Μονών.
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Εντός της Καθολικής Εκκλησίας, η αρχιδιακονία είναι θρησκευτική περιφέρεια, υποδιαίρεση μιας διακονίας. Βρίσκεται υπό την καθοδήγηση ενός αρχιδιακόνου, ιερέα διορισμένου από έναν επίσκοπο για να τον εκπροσωπεί. Στην παλαιά διακονία του Παρισιού, η ονομασία της ήταν επίσης γνωστή ως αρχιδιακονία.
Σε αυτό το πλαίσιο ο αρχιδιάκονος πραγματοποιούσε «αρχιδιακονικές επισκέψεις» στις ενορίες, πραγματοποιώντας έτσι την υποχρέωσή του για έλεγχο των κατά τόπους εφημερίων ως εκπροσώπου-απεσταλμένου του επισκόπου.
Ιωάννης Αδάμ Β΄ του Λίχτενσταϊν
Ο Ιωάννης Αδάμ Β΄  (γερμανικά: Hans-Adam II., γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου του 1945) είναι ο κυρίαρχος πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν από το 1989.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στις 30 Ιουλίου του 1967 στη Βαντούζ την 2η εξαδέλφη της μητέρας του, τη Μαρία-Αγλαΐα (Marie Aglaë) Κίνσκυ, κόρη του Φερδινάνδου Κίνσκυ κόμη του Βχίνιτζ & Τεττάου (Kinsky von Wchinitz und Tettau), γεννημένη το 1940. Παιδιά τους είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρίγκιπες του Λίχτενσταϊν
Κόνων (κρατήρας)
Ο κρατήρας Κόνων είναι μια μικρός αλλά εμφανής σεληνιακός κρατήρας που βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες της οροσειράς των Απέννινων. Ακριβώς στα δυτικά του κρατήρα είναι η μεγάλη ορεινή κορυφογραμμή που ονομάζεται Mons Bradley. Ο πλησιέστερος κρατήρας που διαθέτουν είναι ο Γαληνός, περίπου 70 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά, και ο Άρατος, έχοντας περίπου την ίδια απόσταση προς τα βορειοανατολικά.
Η άκρη του χείλους του κρατήρα είναι ευκρινής και δεν έχει λάβει σημαντική διάβρωση από μεταγενέστερα αίτια. Το εσωτερικό τοίχωμα έχει κάπως μεταβλητό πλάτος και το εσωτερικό δάπεδο αποτελεί ένα ακανόνιστο ωοειδές σχήμα. Αυτή η ανωμαλία μπορεί να οφείλεται στην τραχιά και ανώμαλη επιφάνεια στην οποία δημιουργήθηκε ο κρατήρας.
Στο νότο, στον κόλπο Sinus Fidei, βρίσκεται ένα ελικοειδές αυλάκι που ακολουθεί μια πορεία προς τα νότια-νοτιοανατολικά.
Ο κρατήρας πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο της Αλεξάνδρειας Κόνων (250 π.Χ.).
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Κέρμα 1 λεπτού του ευρώ
Το κέρμα 1 λεπτού του ευρώ (€0.01, γνωστό ως σεντ) είναι το κέρμα ευρώ αξία ενός εκατοστού του Ευρώ. Αποτελείται από επιχαλκωμένο χάλυβα. Όλα τα νομίσματα έχουν κοινή οπίσθια όψη και εθνικές όψεις ανά χώρα. Το κέρμα έχει χρησιμοποιηθεί από το 2002, δεν επανασχεδιάστηκε το 2007, όπως συμβαίνει με τα κέρματα υψηλότερης αξίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ
Δευτέρα Παρουσία
thumb|280px|Η εικόνα «Η Δευτέρα Παρουσία», έργο του 16ου αιώνα, από τη [[Μονή Αγίου Παντελεήμονος Ηρακλείου|Μονή Αγίου Παντελεήμονος Νομού Ηρακλείου]]Οι όροι «Δευτέρα Παρουσία» και «Δεύτερη Έλευση» αφορούν γενικά μελλοντολογικές ή εσχατολογικές προφητείες διαφόρων θρησκειών και πολιτισμών. Η πιο χαρακτηριστική αφορά τη χριστιανική δοξασία σχετικά με την επιστροφή του Ιησού Χριστού, με τη χρήση των σχετικών Βιβλικών όρων «παρουσία» και «έλευση».
Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία
Η «Δευτέρα Παρουσία» αποτελεί θεμελιώδες δόγμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά το οποίο μετά την πρώτη επί γης ενανθρώπηση της μιας μορφής της Αγίας Τριαδικής Θεότητας, του Ιησού Χριστού, θα ακολουθήσει η «δευτέρα παρουσία» Του προκειμένου να κρίνει «ζώντας και νεκρούς». Ο χρόνος που θα πραγματοποιηθεί αυτή παραμένει άγνωστος όπου κατά το Ευαγγέλιο «ουδέ οι άγγελοι των ουρανών γνωρίζουν».
Κατά τα ιερά κείμενα, την προσέγγισή της θα αναγγείλουν στους «εκλεκτούς» ορισμένα γεγονότα, λεγόμενα και «σημεία των καιρών», όπως πόλεμοι, πολιτικές και κοινωνικές αναστατώσεις, θλίψη μεγάλη επί της Γης, παράδοξα φυσικά φαινόμενα, ηθική χαλάρωση και αύξηση της αδικίας και αμαρτίας «καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (κι επειδή θά πληθυνθεί η ανομία, θα ψυχρανθεί η αγάπη των πολλών). Τέλος το Ευαγγέλιο θα κηρυχθεί «πάση τη κτίσει», ενώ ψευδοπροφήτες θα εμφανισθούν με αποκορύφωμα την εμφάνιση του ενσαρκωμένου την αμαρτία και την άρνηση του «Αντίχριστου».
Εδάφια Κ.Δ.
Κυριότερα εδάφια στη Καινή Διαθήκη που αναφέρονται ως υπόσχεση της «Δευτέρας Παρουσίας» είναι:
προς Φιλιππησίους 3:20
προς Κολοσσαείς 3:4
προς Θεσσαλονικείς Α΄ 1:10, 4:13 - 5:11
προς Θεσσαλονικείς Β΄ 1:5 - 2:12
Στη βεβαιότητα επανόδου του Ιησού Χριστού φέρονται να συμφωνούν οι Ευαγγελιστές Ματθαίος και Ιωάννης, ο Απόστολος Πέτρος και ο ισαπόστολος Παύλος. Η βεβαιότητα αυτή αποτελεί σήμερα το ισχυρότερο κίνητρο της χριστιανικής ζωής.
Μάρτυρες του Ιεχωβά
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι ο Μεσσίας ήταν σαφώς ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ και ήρθε το 29 Κ.Χ., το έτος που βαφτίστηκε δημόσια και αναγνωρίστηκε ως ο «Χριστός». Εκείνη τη φορά ήρθε ως ταπεινός Λυτρωτής που υπέφερε και όχι ως ακατανίκητος Βασιλιάς για να συντρίψει τον καταπιεστικό ζυγό των Ρωμαίων, όπως φαίνεται ότι αναμενόταν από τους περισσότερους Ιουδαίους ακόμη και τους ακολούθους του. (Ησαΐας κεφ. 53· Ζαχαρίας 9:9· Πράξεις 1:6-8) Η μελλοντική του έλευση, όμως, είχε προειπωθεί από τους Βιβλικούς προφήτες ότι θα είναι με ισχύ και μεγάλη εξουσία.— Δανιήλ 2:44· 7:13, 14.
Επίσης, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ιησού, ο Μεσσίας επρόκειτο να επιστρέψει. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι οι αποδείξεις πιστοποιούν ότι η προειπωμένη επάνοδός του, η έναρξη της «παρουσίας» του, συνέβη το 1914. (Ματθαίος 24:3-14) Εκείνο το έτος, ο Ιησούς ενθρονίστηκε αόρατα στους ουρανούς ως ο Βασιλιάς της Βασιλείας του Θεού και άρχισε η περίοδος των «τελευταίων ημερών» του παγκοσμίου συστήματος πραγμάτων. Πιστεύουν ότι σύντομα θα αναλάβει δυναμική δράση για να απαλλάξει τη γη από τις συνέπειες του στασιασμού των πρωτόπλαστων στην Εδέμ. Κατόπιν θα ακολουθήσει η Χιλιετής Βασιλεία του μέσω της οποίας θα ευλογήσει την υπάκουη ανθρωπότητα, όσους εκδηλώνουν πίστη σε αυτόν ως τον υποσχεμένο Μεσσία, ο οποίος «αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου». — Ιωάννης 1:29· Αποκάλυψη 21:3, 4.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστιανική εσχατολογία Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις Κατηγορία:Χριστολογία Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Γκονγκ
Το γκονγκ ανήκει στην κατηγορία των ιδιόφωνων μουσικών οργάνων, των οργάνων που παράγουν ήχο με το να πάλλεται το ίδιο τους το σώμα. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν οι καμπάνες, οι ωδικοί λέβητες, τα σείστρα αλλά και το ίδιο το ανθρώπινο σώμα. Το γκονγκ είναι το μουσικό όργανο με την μεγαλύτερη γνωστή αντήχηση μέχρι σήμερα. μικρογραφία|Παίζοντας γκονγκ χειρός|350x350εσ
Προέλευση
Η ιστορία της δημιουργίας του γκονγκ χάνεται στο χρόνο. Το γκονγκ μπορεί να εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής του Χαλκού (γύρω στο 3.500 π.Χ. με 2.000 π.Χ.), όταν κατασκευάστηκαν για πρώτη φορά εργαλεία και όπλα από μπρούτζο. Το πρώτο γκονγκ μπορεί να ήταν μια μπρούτζινη ασπίδα που την έκρουσαν κατά τη διάρκεια μιας μάχης για να σηματοδοτήσουν μια επίθεση ή μια υποχώρηση. Μια άλλη πιθανότητα είναι το πρώτο γκονγκ να εξελίχθηκε από ένα μπρούτζινο δίσκο που είχε κατασκευαστεί για να αναπαριστά τον ήλιο, ο οποίος λατρευόταν από τους πρώιμους αγροτικούς πολιτισμούς.
Γενικά υπάρχει η εντύπωση ότι τα γκονγκ προέρχονται από την Ανατολή λόγω του ότι χρησιμοποιήθηκαν στην Κίνα πολλούς αιώνες πριν εμφανιστούν στην κλασσική δυτική μουσική. Ωστόσο οι ίδιοι οι Κινέζοι αποδίδουν δυτική προέλευση στο όργανο αυτό. Το αναφέρουν με το όνομα «σα-λο», που σημαίνει στα κινεζικά και «στρογγυλή λεκάνη», περιγράφοντας τον επιβλητικό του ήχο, για πρώτη φορά τον 6ο αιώνα μ.Χ.
Τα παλιότερα ίχνη της χρήσης γκονγκ βρίσκονται στην κρητική και ελληνική μυθολογία. Όταν γεννήθηκε ο θεός Δίας, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι «χαλκόκροτοι» Κουρήτες, πνεύματα δάσκαλοι της μεταλλουργίας και της μουσικής στους ανθρώπους, χτυπούσαν τις ασπίδες τους για να σκεπάσουν το κλάμα του βρέφους, ώστε να μην το ανακαλύψει ο πατέρας του Κρόνος και το καταπιεί όπως έκανε με όλα τα προηγούμενα παιδιά του. Στο Ηράκλειο της Κρήτης, στο αρχαιολογικό μουσείο, υπάρχει ένας ορειχάλκινος δίσκος που βρέθηκε στο Ιδαίο Άντρο, εκεί που πιστεύεται ότι γεννήθηκε ο Δίας, και απεικονίζει αυτή τη σκηνή, δυο νέους άντρες που χτυπούν ο καθένας δύο γκονγκ και ανάμεσά τους ο νεογέννητος Δίας, ήδη ως γενειοφόρος ενήλικας. Αυτός ο δίσκος θεωρείται μορφή γκονγκ και η τεχνοτροπία του επιβεβαιώνει παλαιότερες εικασίες ότι το όργανο προέρχεται από την Κεντρική Ασία από την οποία διαδόθηκε σε Ανατολή και Δύση.
Αρχαία Ελλάδα
Η χρήση των ασπίδων ως γκονγκ, σε τελετουργικούς χορούς, πιστοποιείται στους αρχαίους Έλληνες (Κορύβαντες) και τους Ρωμαίους (salii).
Ο λατρευτικός χώρος του Δία στη Δωδώνη, ήταν πολύ γνωστός για τα γκονγκ και τους ορειχάλκινους λέβητες που ηχούσαν εκεί. Η χρήση τους στη Δωδώνη μνημονεύεται, μεταξύ άλλων, από τον Μένανδρο, τον σοφιστή Προκόπιο, τον απόστολο Παύλο και τον Στέφανο Βυζάντιο και η έκφραση "δωδωναίον χαλκείον", προερχόμενη ίσως από τον Αριστοτέλη, σήμαινε τον φλύαρο άνθρωπο (αναφέρεται και από τον Ευστάθιο Θεσσαλονίκης, τον 12ο αι. μ.Χ.).
Οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν επίσης το γκονγκ σε τελετές που σχετίζονταν με τον Άδη, στην Ελευσίνα και τη Σπάρτη, ακριβώς όπως άλλοι πολιτισμοί έχουν χρησιμοποιήσει το γκονγκ σε νεκρώσιμες ακολουθίες. Επίσης, το χρησιμοποιούσαν σε θεατρικά έργα για να δημιουργήσουν τον ήχο του κεραυνού των θεών, να σηματοδοτήσουν την εμφάνιση πνευμάτων και την αποκορύφωση των ιερών τελετουργιών («ηχείον» ή «κεραύνιον ηχείον»)
Το αρχαιότερο ελληνικό γκονγκ με τη μορφή μπρούτζινου τυμπάνου που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα χρονολογείται στο 800 π.Χ. και υπάρχουν ενδείξεις που φτάνουν μέχρι την πρώιμη εποχή του χαλκού στην Κρήτη, περίπου το 3.200 π.Χ. και συνδέουν το γκονγκ με την πρωταρχική μορφή του ιερού παλλαδίου, συμβόλου προστασίας και ευτυχίας για την πόλη που το κατείχε. Μερικά από τα ονόματα με τα οποία συναντάμε το γκονγκ στην αρχαία Ελλάδα πέρα από την ταύτισή του με το παλλάδιο, είναι «ηχείον», «κεραύνιον ηχείον», «χαλκείον», «χαλκός» και «βροντείον». Για τον τύπο γκονγκ του λέβητα συναντάμε τους όρους «λέβης», «τρίποδας», «κύκλος», «άξων» και πληθώρα άλλων ονομάτων. Ανάμεσα στους δυο τύπους γκονγκ, αυτού που μοιάζει με ασπίδα και αυτού που μοιάζει με λέβητα, ενίοτε παρατηρείται σύγχυση από τους σύγχρονους μελετητές.
Πηγές
Κατηγορία:Ιδιόφωνα
Τζόι Πωλ Γκίλφορντ
Ο Τζόι Πωλ Γκίλφορντ (Joy Paul Guilford), 7 Μάρτη 1897 Μαρκουέτ, Νεμπράσκα - 26 Νοέμβρη 1987, Λος Άντζελες) ήταν ένας Αμερικανός ψυχολόγος, γνωστός για την ψυχομετρική μελέτη της ανθρώπινης νοημοσύνης, συμπεριλαμβανόμενης της σημαντικής διάκρισης μεταξύ της συγκλίνουσας και αποκλίνουσας παραγωγής.
Αναπτύσσοντας τις απόψεις του Λ.Λ.Θέρστοουν (LL Thurstone), ο Γκίλφορντ απορρίπτει την άποψη του Τσαρλς Σπίαρμαν, ότι η νοημοσύνη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σε μια ενιαία αριθμητική παράμετρο, και πρότεινε τρεις διαστάσεις οι οποίες θα ήταν απαραίτητες για την ακριβή περιγραφή της: το περιεχόμενο, την λειτουργία και το έργο και την παραγωγή.
Καριέρα
Αποχωρώντας με τον βαθμό του συνταγματάρχη μετά τον πόλεμο, ο Γκίλφορντ προσχώρησε στον κλάδο της Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και συνέχισε με την έρευνα των παραγόντων της νοημοσύνης. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σχετικά με αυτό που τελικά ονομάστηκε Δομή της θεωρίας της Νόηση, και μεταπολεμικά με την έρευνά του εντόπισε συνολικά 90 διακριτές πνευματικές ικανότητες και 30 συμπεριφοριστικές ικανότητες.
Στα 20 χρόνια της έρευνας του στο στην Νότια Καλιφόρνια χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών, το Γραφείο Παιδείας και πρότερης Υγείας, από το Τμήμα Παιδείας και Πρόνοιας, καθώς και από το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών. Αν και το αντικείμενο του Γκίλφορντ ήταν η στρατολόγηση νεοσύλλεκτων στην πολεμική Αεροπορία στην αεροπορική βάση του Randolph, San Antonio, η έρευνά του διαχειρίστηκε από το γραφείο Γραφείο Ναυτικών Ερευνών.
Η μεταπολεμική έρευνα του Γκίλφορντ οδήγησε στην ανάπτυξη των τεστ κατάταξης, η οποία, όπως τροποποιήθηκε με διαφορετικούς τρόπους, εισήχθηκε σε διάφορες αξιολογήσεις προσωπικού που αφορούσαν όλους τους κλάδους των Αμερικανικών Ενόπλων Υπηρεσιών. Έτσι, μιλώντας γενικά, όλες εξετάσεις που αφορούσαν την αμερικανική στρατιωτική δύναμη του 1950, 1960 και 1970 μπορεί να ειπωθεί ότι προέρχονται από την έρευνα του.
Δομή της Νόησης
Σύμφωνα με την θεωρία για την Δομή του Νόηση κατά Γκίλφορντ, η απόδοση ενός ατόμου στα τεστ νοημοσύνης μπορεί να αναχθεί στις βασικές διανοητικές ικανότητες ή τους παράγοντες της νοημοσύνης. Η συγκεκριμένη θεωρία περιλαμβάνει μέχρι και 150 διαφορετικές πνευματικές δυνατότητες οργανωμένες σε τρεις διαστάσεις-λειτουργία, περιεχομένου και παραγωγή.
Λειτουργία
Η Δομή της Νόησης περιλαμβάνει έξι λειτουργίες ή γενικές διανοητικές διεργασίες:
Περιεχόμενο
Η Δομή της Νόησης περιλαμβάνει πέντε ευρείς τομείς των πληροφοριών στις οποίες η ανθρώπινη διάνοια εφαρμόζει τις έξι λειτουργίες:
Παραγωγή
Όπως υποδηλώνει το όνομα, η διάσταση αυτή περιλαμβάνει τα αποτελέσματα από την εφαρμογή συγκεκριμένων λειτουργιών με συγκεκριμένο περιεχόμενο. Το μοντέλο της Δομής της Νόησης περιλαμβάνει έξι προϊόντων, αυξάνοντας της πολυπλοκότητας:
Επομένως, σύμφωνα με τον Γκίλφορντ υπάρχουν 6 x 5 x 6 = 180 πνευματικές δυνατότητες ή παράγοντες. Κάθε δυνατότητα αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη λειτουργία σε μια συγκεκριμένη περιοχή του περιεχομένου και τα αποτελέσματα σε ένα συγκεκριμένο προϊόν, όπως η κατανόηση των διαμορφωμένων Μονάδων ή η αξιολόγηση των σημασιολογικών συνεπειών.
Το αρχικό μοντέλο του Γκίλφορντ αποτελούνταν από 120 συστατικά, επειδή δεν είχε διαχωρίσει σχηματικά το περιεχόμενο σε ξεχωριστούς ηχητικούς και οπτικούς παράγοντες, ούτε είχε διαχωριστεί την μνήμη σε μνήμη καταγραφής και μνήμη διατήρηση. Όταν χώρισε πλέον σχηματικά σε ηχητικό και οπτικό, το περιεχόμενο, το μοντέλο του έφτασε τις 5 x 5 x 6 = 150 κατηγορίες. Όταν διαχωρίζονται και τις λειτουργίες μνήμης, το μοντέλο του τελικά αυξήθηκε σε 180 παράγοντες [Guilford, JP (1988). Some changes in the structure of intellect model. Educational and Psychological Measurement, 48, 1-4.]
Κριτική
Η προσέγγιση του Γκίλφορντ απορρίφτηκε από τους ερευνητές πληροφοριών που υποστηρίζουν την ύπαρξη ενός γενικού παράγοντα νοητικής ικανότητας. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Τζένσεν (Jensen, 1998), ο ισχυρισμός του Γκίλφορντ ότι ένα g-παράγοντας ήταν αστήρικτος, πιθανότατα να επηρεάστηκε από την παρατήρησή του ότι ένας σημαντικός αριθμός γνωστικών τεστ στο προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ δεν δείχνει συσχετίσεις που να διαφέρουν σημαντικά από το μηδέν. Ωστόσο, ο Τζένσεν αναφέρει ότι, σύμφωνα με μεταγενέστερη επανεξέταση, αυτό ήταν αποτέλεσμα ανθρώπινου παράγοντα, όπως τα σφάλματα δειγματοληψίας, ο περιορισμός του εύρους και άλλα σφάλματα μέτρησης. Με κατάλληλες διορθώσεις, το σύνολο των συσχετισμών σε σύνολα δεδομένων του Γκίλφορντ θα μπορούσε να είναι θετικό.
Η θεωρία του Γκίλφορντ για την Δομή της Νόησης στις ανθρώπινες ικανότητες έχει λίγους υποστηρικτές σήμερα. Ο Κάρολ (Carroll, 1993) συνόψισε την άποψη των νεώτερων ερευνητών γύρω από αυτήν:
''«Το μοντέλο Δομή της Νόησης του Γκίλφορντ, πρέπει, κατά συνέπεια, να καταγραφεί ως μια κάπως εκκεντρική εκτροπή στην ιστορία των μοντέλων νοημοσύνης. Το ότι έχει δοθεί τόση πολλή προσοχή σε αυτό είναι ανησυχητικό, στο βαθμό που βιβλία και άλλες θεραπευτικές αγωγές δημιουργούν την εντύπωση ότι το μοντέλο είναι έγκυρο και ευρέως αποδεκτό, όταν σαφώς δεν είναι.»''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ψυχολόγοι
Τερψιθέα
Το όνομα Τερψιθέα μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
AH
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων AH και Ah και ΑΗ και αη (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-έιτς) μπορεί να αναφέρεται:
Σαξ
thumb|right|350px|Βαρύ σαξ του 7ου αιώνα (αρχαιολογικό εύρημα και σύγχρονη ανακατασκευή) Σαξ ονομαζόταν στα γερμανικά και αγγλοσαξονικά φύλα ένα είδος μαχαιριού ή κοντού σπαθιού μιας κόψης, που ήταν ευρέως διαδεδομένο στην κεντρική Ευρώπη από την εποχή του σιδήρου μέχρι τα μέσα του Μεσαίωνα.
Ετυμολογία της λέξης
Στην αρχαία αγγλική γλώσσα συναντάμε τις λέξεις seax, handseax sax, seaxe, scramaseax και scramsax που σημαίνει μαχαίρι ή κοφτερό εργαλείο. Στην Άνω γερμανική γλώσσα συναντάμε τις λέξεις sax, sachs, skramasax και sahs που σημαίνει μαχαίρι. Στις σκανδιναβικές γλώσσες η λέξη sax σημαίνει επίσης ψαλίδι.
Είναι πιθανόν οι Σάξονες να πήραν την ονομασία τους από το όπλο αυτό, αφού σύμφωνα με τον Πτολεμαίο οι Χαύκοι, ένας αρχαίος πολεμοχαρής λαός, είχε ως όπλο το σαξ.
Διάδοση
Πρωτοεμφανίστηκε στην Σκανδιναβία τον 4ο αι. π.Χ. Στην ηπειρωτική Ευρώπη διαδίδεται από τον καιρό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ξεκινώντας γεωγραφικά από τα εδάφη της Βαλτικής θάλασσας και τις εκβολές του ποταμού Έλβα. Από τον 9ο αιώνα και μετά αρχίζει σιγά σιγά να χάνεται στην Ευρώπη, ενώ συνεχίζει να χρησιμοποιείται στα Βρετανικά Νησιά και στην Σκανδιναβία.
Χαρακτηριστικά γνωρίσματα και εξέλιξη
Κατά την Μεροβίγγεια εποχή τα σαξ εξελίχτηκαν σε διάφορους τύπους: Η λάμα του έχει κατά μέσο όρο μήκος 20 - 25 εκατοστά και πλάτος 2,8 - 3 εκατοστά. Η λαβή είναι ντυμένη με ξύλο, μερικές φορές στολισμένο με πολύτιμα μέταλλα. Μοιάζει με μαχαίρι και θεωρείται ότι είναι εξέλιξη του μαχαιριού. Τα συναντάμε στα μέσα του 5ου αι. στις περιοχές των Φράγκων. Από τα μέσα του 6ου αι. η λάμα έχει μήκος 30 εκατοστών και πλάτος τριών εκατοστών. Η μεταλλική λαβή είναι σουβλερή, βαλμένη σε ξύλινη θήκη που καταλήγει σε σφαιρίδιο για να μη γλιστράει από το χέρι. Η λάμα είναι επεξεργασμένη έντεχνα. Το συνολικό μήκος του όπλου φτάνει τα 40 εκατοστά. Το συναντάμε στην βόρεια Γερμανία. Στα τέλη του 6ου αι. η κατεργασία της λάμας απλοποιείται όλο και περισσότερο. Το μήκος της λάμας είναι περίπου 29 εκατοστά και το πλάτος της 3,3 εκατοστά. Συναντάται σε δύο εκδοχές: Λίγο αργότερα το μήκος της λάμας μεγαλώνει στα 3,05 εκατοστά και το πλάτος της έχει 4,3 εκατοστά. Εμφανίζονται οι πρώτες διακοσμητικές αυλακώσεις στη λάμα, και ένα τετράγωνο αυλάκι στο αντίθετο μέρος της κόψης και κατά μήκος της λάμας. Μερικά από τα ευρήματα φέρουν αλφαβητικές και ρουνικές επιγραφές. Η ξύλινη λαβή είναι ενισχυμένη με μέταλλο, ενώ το όπλο φέρεται σε δερμάτινη θήκη που είναι στολισμένη με κόπιτσες, κουμπιά, μεταλλικό στόμιο και εσωτερική μεταλλική ενίσχυση. Το φαρδύ σαξ χρησιμοποιείται ως βοηθητικό όπλο σε συνδυασμό με τη σπάθα. Είναι μια βαρύτερη μορφή του ελαφριού φαρδιού σαξ και εμφανίζεται επίσης από τα τέλη του 6ου αι. Η λάμα του έχει μήκος 35,5 εκατοστά και πλάτος 4,9 εκατοστά. Κατά τα άλλα έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με την ελαφρότερη έκδοση. Εμφανίζεται στα τέλη του 7ου αι. Το μήκος της λάμας είναι 49 εκατοστά και με την πάροδο του χρόνου φτάνει τα 52 εκατοστά. Το πλάτος της λάμας είναι 4,2 εκατοστά. Η λάμα του είναι πολύ ελαφριά αφού είναι επεξεργασμένη από Δαμασκηνό ατσάλι και είναι διακοσμημένη με λεπτές αυλακώσεις. Η ξύλινη λαβή είναι κατά εν τρίτον μακρύτερη της εσωτερικής μεταλλικής λαβής. Η δερμάτινη θήκη είναι απλοϊκή με λίγες σιδερένιες διακοσμητικές οπές. Το μακρύ σαξ το συναντάμε κυρίως σε αρχαιολογικά ευρήματα στις σαξονικές γεωγραφικές περιοχές, όπως π.χ. στην Βεστφαλία και την Κάτω Σαξονία, όπου χρησιμοποιείται ως πρωτεύον όπλο χωρίς την χρήση της σπάθας. Στην περιοχή των Φράγκων και των Φρισίων το μακρύ σαξ είναι απλουστευμένο στην επεξεργασία και χρησιμοποιείται ως βοηθητικό όπλο σε συνδυασμό με την σπάθα.
Τρόπος χρήσης
Το κοντό σαξ (Kurzsax) το χρησιμοποιούσαν με τον ίδιο τρόπο όπως το τσεκούρι ή την ματσέτα σε κάθετο χτύπημα ή σαν το σουγιά σε οριζόντιο χτύπημα. Τα στενά σαξ (Schmalsax) και τα φαρδιά σαξ (Breitsax) τα χρησιμοποιούσαν επίσης για κάθετο χτύπημα. Το μακρύ σαξ (Langsax) το χρησιμοποιούσαν σαν να ήταν σπαθί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπαθιά
Spanair
Η Spanair, ήταν μια αεροπορική εταιρεία που έδρευε στη Μαγιόρκα, Ισπανία. Η εταιρεία διέθετε δίκτυο προορισμών τόσο εντός της Ισπανίας, αλλά και γενικά στην Ευρώπη και στη Δυτική Αφρική. Η εταιρεία επίσης εκτελούσε ναυλωμένες πτήσεις για λογαριασμό ταξιδιωτικών οργανισμών. Η κύρια βάση της ήταν το Αεροδρόμιο Son Sant Juan, ενώ διέθετε επιμέρους βάσεις στο Διεθνές Αεροδρόμιο Μπαράχας της Μαδρίτης, και στο αεροδρόμιο Ελ Πρατ. Η εταιρία έπαυσε τη λειτουργία της στις 02:00 CET της 28ης Ιανουαρίου 2012.
Ο Στόλος της JK
Τον Μάρτιο του 2006, η μέση ηλικία των αεροσκαφών της Spanair είναι τα 12 χρόνια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικές αεροπορικές εταιρείες
Οι δύο όψεις ενός εγκλήματος
Το Οι δύο όψεις ενός εγκλήματος - (They Do It with Mirrors - Γίνεται με καθρέφτες) είναι ένα έργο της Αγκάθα Κρίστι που πρωτοεκδόθηκε στις ΗΠΑ από την "Dodd, Mead and Company" το 1952 υπό τον τίτλο Murder with Mirrors και στο Ηνωμένο Βασίλειο από το "Collins Crime Club" στις 17 Νοεμβρίου του ίδιου έτους υπό τον αυθεντικό τίτλο της Κρίστι. Η έκδοση των ΗΠΑ κυκλοφόρησε με τιμή 2,50 δολαρίων και η έκδοση του ΗΒ με τιμή δέκα σελίνια και έξι πένες(10/6). Στο βιβλίο πρωταγωνιστεί η Μις Μαρπλ.
Στην Ελλάδα το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Λυχνάρι» (αρ. 7 της σειράς «βιβλίων περιπτέρου» με τίτλο «Βιβλιοθήκη Αστυνομικής Φιλολογίας») στις αρχές τις δεκαετίας του 1960, σε μετάφραση του εκδότη Τάσου Λαζαρίδη.
Περίληψη πλοκής
Καθώς ανοίγει η ιστορία, η Τζέην Μαρπλ επισκέπτεται την παλιά της φίλη Ρουθ βαν Ράυντοκ. Η μις Μαρπλ, η Ρουθ, και η αδελφή τής Ρουθ Κάρρυ Λουίζ ήταν φίλες στο ίδιο σχολείο στην Ιταλία, όταν ήταν κορίτσια. Η Ρουθ ανησυχεί ότι κάτι πηγαίνει λάθος στο Στόνυγκεϊτς, το βικτωριανό μέγαρο όπου ζει η Κάρρυ Λουίζ με τον 3ο σύζυγό της Λούις Σέρροκολντ. Έπειτα από μία φωτιά στο δωμάτιο της Κάρρυ Λουίζ που καταστρέφει τα λογιστικά βιβλία, η Ρουθ φοβάται ότι η αδελφή της βρίσκεται σε κίνδυνο. Η Ρουθ ζητά από τη μις Μαρπλ να επισκεφθεί την Κάρρυ Λουίζ και να μάθει τί συμβαίνει. Η μις Μαρπλ συμφωνεί και επισκέπτεται το Στόνυγκεϊτς. Εντυπωσιάζεται από το μέγεθος του μεγάρου, που τώρα έχει ένα ξεχωριστό κτήριο για ανήλικους, που παρέβησαν τον νόμο.
Η Κάρρυ Λουίζ ζει με την οικογένειά της: τη Μίλντρεντ Στρητ, κόρη της από τον 1ο της γάμο, που χήρεψε και επέστρεψε στο μέγαρο. Την εγγονή της Τζίνα, κόρη τής Πίπα, υιοθετημένης κόρης της Κάρρυ Λουίζ και του 1ου συζύγου της· η Τζίνα έχει φέρει από την Αμερική τον σύζυγό της Γουόλτερ Χουντ να γνωρίσει την οικογένειά της. Επίσης τους Στήβεν και Αλέξις, παιδιά του Ριστάρικ, 2ου συζύγου της Κάρρυ Λουίζ, από προηγούμενό του γάμο. Η Μις Μαρπλ συναντά στο μέγαρο τον γραμματέα του Λούις Σέρροκολντ, τον νεαρό Έντγκαρ Λώσον, που δείχνει σημεία παράνοιας.
Η μις Μαρπλ μαθαίνει ότι η Κάρρυ Λουίζ έχει προβλήματα υγείας λόγω της ηλικίας της. Είναι πάντως ακόμη στοργική και ιδεαλίστρια, όπως την ήξερε. Στο Στόνυγκεϊτς φτάνει απροσδόκητα ο Κρίστιαν Γκούλμπραντσεν, γιος του 1ου συζύγου της Κάρρυ Λουίζ από προηγούμενο γάμο του. Αυτός είναι ένας από τους υπεύθυνους τού φιλανθρωπικού κληροδοτήματος τού πατέρα του για τον σωφρονισμό των ανηλίκων. Ο Λούις τον συναντά στη βεράντα και τού ζητά να μην αναφέρει "το πρόβλημα" στην Κάρρυ Λουίζ. Η μις Μαρπλ, που τους παρακολουθούσε με τα κιάλια παρατήρησης πτηνών που έχει, τους ακούει όταν πλησίασαν. Μετά το δείπνο ο Κρίστιαν αποσύρεται στο δωμάτιό του για να γράψει στη γραφομηχανή.
Μέλη τής οικογένειας τής Κάρρυ Λουίζ σκηνοθετούν ένα έργο. Όταν παίζεται το θεατρικό στο γραφείο του Λούις, ξαφνικά σβήνουν τα φώτα τού σαλονιού λόγω υπερφόρτωσης και ο Γουόλτερ πηγαίνει να διορθώσει την ασφάλεια. Τότε ο νεαρός Έντγκαρ κλειδώνει την πόρτα και με ένα όπλο φωνάζει στον Λούις ότι είναι ο πατέρας του και ότι τον έχει κακομεταχειριστεί. Απειλεί να τον πυροβολήσει· ο Λούις προσπαθεί να τον ηρεμήσει. Ένας πυροβολισμός ακούγεται από κάπου αλλού. Τελικά η πόρτα ανοίγει και ο Έντγκαρ καταρρέει σε δάκρυα ζητώντας συγγνώμη.
Εν τω μεταξύ η οικονόμος Τζούλιετ Μπέλεβερ ανακαλύπτει φονευμένο τον Κρίστιαν από όπλο και ειδοποιεί την αστυνομία. Ο Λούις πηγαίνει να δει. Έρχεται ο επιθεωρητής Κάρρυ, που βλέπει ότι δεν ευθύνεται κάποιος από τους υπηρέτες ή τους ανήλικους του ιδρύματος. Ψάχνει το χαρτί, στο οποίο έγραφε ο Κρίστιαν με τη γραφομηχανή. Του το δίνει ο Λούις, που λέει ότι το πήρε για να μην το βρει η σύζυγός του: ισχυρίζεται ότι ο Κρίστιαν είχε βρει ότι κάποιος προσπαθεί να δηλητηριάσει την Κάρρυ Λουίζ και πως αυτό δακτυλογραφούσε στο χαρτί. Πράγματι στο φάρμακό της βρίσκουν αρσενικό. Όλοι θεωρούν ύποπτο τον Γουόλτερ για τον φόνο, όμως η μις Μαρπλ παρατηρεί ότι το όπλο του ήταν αυτό που χρησιμοποίησε ο Έντγκαρ. Πράγματι η αστυνομία βρίσκει το όπλο τού φόνου κρυμμένο αλλού.
Ο Στήβεν έπαιζε πιάνο. Ο αδελφός του Αλέξις, καθώς ερχόταν στο σπίτι μέσα στην ομίχλη, άκουσε τον πυροβολισμό και έναν να τρέχει στη βεράντα. Του φάνηκε σαν θεατρικό με σκηνή το μέγαρο. Την επόμενη ημέρα το έργο παίζεται στο κτήριο των ανηλίκων, αλλά εκεί ένα βαρίδι της σκηνής πέφτει και σκοτώνει τον Αλέξις. Η μις Μαρπλ λέει πως προλαβαίνει κάποιος από το γραφείο να τρέξει μέσω της βεράντας στο δωμάτιο του Κρίστιαν, να τον πυροβολήσει και να επιστρέψει τρέχοντας στο γραφείο μέσα σε τρία λεπτά. Σκέφτεται τα λόγια του Αλέξις και τελικά εξηγεί τη λύση της υπόθεσης. Ο Λούις είναι ο ένοχος. Η απειλή του Έντγκαρ ήταν πλάνη: η σκηνή έγινε στη μπαλκονόπορτα και όλοι έβλεπαν μόνο τον Έντγκαρ. Ο Λούις έτρεξε στο δωμάτιο του Κρίστιαν και όσο να επιστρέψει, ο Έντγκαρ μιμούνταν τη φωνή τού Λούις, κάνοντας ότι μαλώνουν. Η προσπάθεια δηλητηρίασης της Κάρρυ Λουίζ ήταν παραπλανητική. Ο Κρίστιαν είχε βρει ότι ο Λούις καταχράται χρήματα από τη δωρεά του Γκούλμπραντσεν. Επίσης ο Έντγκαρ δεν ήταν παρανοϊκός, αλλά νόθο τέκνο τού Λούις.
Μετά την αποκάλυψη, ο Έντγκαρ διαφεύγει με μία παλιά βάρκα στη λίμνη, όμως η βάρκα αρχίζει να βυθίζεται. Ο Λούις ρίχνεται στη λίμνη για να τον σώσει, όμως και οι δύο πνίγονται. Μετά από το τέλος της υπόθεσης, η σχέση της Κάρρυ Λουίζ με την κόρη της Μίλντρεντ αποκαθίσταται, καθώς και η σχέση της Τζίνα με τον Γουόλτερ, που τον ακολουθεί στην Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1952
Back in Black (τραγούδι)
Το Back in Black είναι ένα τραγούδι του συγκροτήματος AC/DC, το οποίο κυκλοφόρησε πρώτο στη Β' πλευρά του δίσκου με τον ίδιο τίτλο, το 1980. Το τραγούδι είναι γνωστό για τη χαρακτηριστική του εισαγωγή, ενώ ήταν κι ένας φόρος τιμής για τον εκλιπόντα τραγουδιστή του συγκροτήματος, Μπον Σκοτ. Αντικαταστάτης του Σκοτ, χρίστηκε ο Μπράιαν Τζόνσον, ο οποίος σε μία συνέντευξή του στο περιοδικό Mojo, το 2009, θυμάται: «το συγκρότημα του ζήτησε να γράψει στίχους, και του είπαν ότι οι στίχοι δεν πρέπει να είναι μακάβριοι γιατί είναι για τον Μπον, κι αφού είναι για αυτόν, θα πρέπει να είναι γιορταστικοί.» Συνεχίζοντας είπε: «άκουσαν τους στίχους ''Nine lives. Cats eyes. Abusing every one of them and running wild''. Και είδαν τη ζωή του Μπον μέσω αυτών.» Το κομμάτι αναρριχήθηκε το 1981 στην 37η θέση των Billboard Hot 100, στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των AC/DC Κατηγορία:Τραγούδια του 1980 Κατηγορία:Singles του 1981 Κατηγορία:Singles της Atlantic Records
Κάθμπερτ της Μερκίας
Ο Κάθμπερτ της Μερκίας (8ος αιώνας), μέλος του Οίκου του Ικέλ από την Δυναστεία "C" ήταν γιος του Μπάσσα, απευθείας πρόγονος του ήταν ο Κενβάλ ένας από τους 12 γιους του Πίμπα της Μερκίας. Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που εμφανίζεται σε διατάγματα στην διάρκεια της βασιλείας του Όφα της Μερκίας. Ο Κάθμπερτ είναι πιθανότατα το ίδιο πρόσωπο που εμφανίζεται στο Αγγλοσαξονικό χρονικό σε μια εισαγωγή για το έτος 779. Γιοι του ήταν :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Σάικο Σιντ
Ο Σίντνεϊ Ρέιμοντ Έουντι (Sidney Raymond "Sid" Eudy, 16 Δεκεμβρίου 1960) είναι Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός με τα ψευδώνυμα Σιντ Βίσιους, Σιντ Τζάστις και Σάικο Σιντ, που χρησιμοποιεί στην καριέρα του στα ρινγκ. Αναγνωρίζεται από τις σπουδαιότερες εταιρείες πάλης, ως έξι φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1987. Εμφανίστηκε σε διάφορες οργανώσεις επαγγελματικής πάλης και κατέκτησε μικρούς τίτλους. Στην καριέρα του στην ανεξάρτητη σκηνή ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Σιντ Βίσιους.
WWF
Τον Ιούλιο του 1991, υπέγραψε συμβόλαιο με το τότε WWF, το σημερινό WWE και άλλαξε το ψευδώνυμό του, σε Σιντ Τζάστις. Εκεί, είτε συμμάχησε, είτε αντιμετώπισε θρυλικούς παλαιστές, τον Ούλτιμεϊτ Γουόριορ, τον Ράντυ Σάβατζ, τον Αντερτέικερ και τον Χαλκ Χόγκαν. Στα τέλη του 1992, μετά από χρήση παράνομων ουσιών, αντί να τιμωρηθεί, αποφάσισε να παραιτηθεί από το WWE.
USWA
Μετά την νέα του απόλυση/παραίτηση, υπέγραψε στην εταιρεία United States Wrestling Association. Εκεί κατέκτησε τον Ιούλιο του 1994 τον μεγάλο τίτλο της. Η θητεία του ήταν αρκετά μεγάλη, καθώς τον απώλεσε στις 6 Φεβρουαρίου του 1995. thumb|left|220px|Στο πλευρό του [[Τεντ Ντιμπιάσι.]]
Επιστροφή στο WWF
Μόλις έχασε τον τίτλο στο USWA, υπέγραψε εκ νέου με το WWF και στις 20 Φεβρουαρίου του '95 επέστρεψε ως σωματοφύλακας του Σον Μάικλς, με το ψευδώνυμο Σάικο Σιντ. Στις αρχές Απριλίου επιτέθηκε στον Μάικλς και στις 17 του μήνα εντάχθηκε στην συμμαχία που είχε δημιουργήσει τότε ο Τεντ Ντιμπιάσι. Ο Σιντ είχε μια κόντρα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με τον Ντίζελ που διήρκεσε αρκετά, χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει τον τίτλο. Στην συνέχεια για το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE αντιμετώπισε τον Σον Μάικλς χωρίς επιτυχία. Συνέχισε μέχρι το τέλος του 1995, και με άλλες κόντρες, όπως με τους Γιοκοζούνα και Όουεν Χαρτ.
Πρωταθλητής WWF
Από τον Ιανουάριο του 1996 ως τον Ιούλιο του ίδιου έτους, έμεινε εκτός δράσης λόγω τραυματισμού. Από την επιστροφή του και μέχρι τον Νοέμβριο αναμείχθηκε με τους πρωταθλητές της εταιρείας. Τελικά στις 17/11 του 1996 κατέκτησε το Πρωτάθλημα WWE από τον Σον Μάικλς. Κράτησε την ζώνη απέναντι στον Μπρετ Χαρτ και την έχασε από τον Μάικλς, τρεις μήνες μετά την κατάκτησή της. Μέχρι τις 9 Ιουνίου του 1997 που έφυγε ξανά από το WWF, είχε κόντρες με τους κορυφαίους, όπως ο Στιβ Όστιν, ο Αντερτέικερ και ο Τζιμ Νέιντχαρτ.
ECW
Μένοντας στην ανεξάρτητη σκηνή το 1998, ο Σιντ επέστρεψε σε μεγάλη εταιρεία τον Ιανουάριο του 1999, για το ECW. Έμεινε εκεί ως τον Μάιο του ίδιου έτους, καθώς η εταιρεία είχε οικονομικά προβλήματα. Πρόλαβε και αντιμετώπισε τους Μπούλι Ρέι και Ντίβον, αλλά και άλλους.
Τραυματισμός
Τον Ιανουάριο του 2001, σε αγώνα για το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, τραυματίστηκε φρικτά στο πόδι του, κάτι που τον άφησε εκτός δράσης επ' αόριστον. Ουσιαστικά ήρθε έτσι ένα τέλος στην επαγγελματική του καριέρα, καθώς δεν μπόρεσε να συνεχίσει ποτέ σε υψηλό επίπεδο.
Σποραδικές εμφανίσεις
Από το 2002 κιόλας που επανήλθε από τον τραυματισμό του, ξεκίνησε εμφανίσεις σε διάφορες εταιρείες σε όλο τον κόσμο και παλαιστικές συναυλίες που γινόντουσαν. Το 2002 βρέθηκε στην Αυστραλία για ένα τουρνέ. Το 2004 αγωνίστηκε για λίγο, σε έναν αγώνα πολλών ατόμων. Το 2007 εμφανιζόταν σε εταιρεία του Μέμφις, αλλά και στο NWA, με το οποίο είχε συμφωνία από τον Μάρτιο ως τον Σεπτέμβριο. Τον Νοέμβριο του 2008, αντιμετώπισε τον Τζέρι Λόουλερ για τον εορτασμό των γενεθλίων του τελευταίου. Στις 25 Ιουνίου του 2012, επέστρεψε για μια βραδιά στο WWE Raw και νίκησε τον Χιθ Σλέιτερ.
Ηθοποιία
Με την ηθοποιία, δεν ασχολήθηκε ποτέ επαγγελματικά. Το 2000 εμφανίστηκε ως ο εαυτός του σε μια ταινία με θέμα την επαγγελματική πάλη. Το 2011, μαζί με τους Κερτ Ανγκλ και Κέβιν Νας, πρωταγωνίστησαν σε ένα θρίλερ. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και σε ένα άλλο θρίλερ, επίσης με τον Κερτ Ανγκλ, αλλά και τους Τζέιμς Στορμ, Ματ Μόργκαν, Ράινο και Ο Ντι Μπι.
Προσωπική ζωή
Ο Εουντί είναι παντρεμένος με την Σαμπρίνα Πέιτζ και μαζί έχουν δύο γιούς, τον Φρανκ και τον Γκάναρ. Τον Ιανουάριο του 2011 συνελήφθη για κατοχή μαριχουάνας, για οδήγηση δίχως δίπλωμα και ζώνη ασφαλείας, ενώ αφέθηκε ελεύθερος πληρώνοντας την εγγύηση.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Holden Barina
Το Holden Barina ήταν supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας B, που διατέθηκε από τις 12 Φεβρουαρίου 1985 έως τον Σεπτέμβριο του 2018, από την αυστραλιανή αυτοκινητοβιομηχανία Holden, θυγατρική της General Motors στην Αυστραλία. Το μοντέλο κυκλοφόρησε στην Αυστραλασία, σε 6 γενιές, και η καθεμία από αυτές ήταν μια δεξιοτίμονη εκδοχή διαφορετικών μοντέλων του μητρικού ομίλου της General Motors και συγκεκριμένα:
Η λέξη «barina» είναι αυστραλιανή αυτόχθονη και σημαίνει «κορυφή».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Barina Κατηγορία:Αυστραλιανά αυτοκίνητα
Εκστρατεία του Μοριά
Εκστρατεία του Μοριά (γαλλικά: Expédition de Morée) ονομάζεται η αποστολή Γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με σκοπό να απελευθερωθεί η περιοχή από τις τουρκικές-αιγυπτιακές κατοχικές δυνάμεις. Συνοδεύτηκε επίσης από μια επιστημονική εκστρατεία με εντολή της Γαλλικής Ακαδημίας.
Μέτα την Έξοδο του Μεσολογγίου τον Απρίλιο του 1826, οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις είχαν αποφασίσει να παρέμβουν υπέρ της επαναστατημένης Ελλάδας. Η παρέμβαση είχε σαν σκοπό την υλοποίηση της εφαρμογής της Συνθήκης του Λονδίνου του 1827, σύμφωνα με την οποία οι Έλληνες θα μπορούσαν να έχουν κρατική υπόσταση. Σκοπός ήταν συνεπώς η απομάκρυνση των αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ Πασά από την Πελοπόννησο. Η παρέμβαση ξεκίνησε με την αποστολή ενός γαλλο-ρωσικού-βρετανικού συμμαχικού στόλου, ο οποίος κέρδισε τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβριο του 1827, καταστρέφοντας ολόκληρο τον τουρκο-αιγυπτιακό στόλο. Τον Αύγουστο του 1828, μια γαλλική εκστρατευτική δύναμη 15.000 ανδρών με επικεφαλής τον Στρατηγό Νικόλαο-Ιωσήφ Μαιζών (Nicolas-Joseph Maison) αποβιβάστηκε στα νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου, στην Μεσσηνία. Κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου, οι στρατιώτες έλαβαν τον έλεγχο των κύριων οχυρών που εξακολουθούσαν να κατέχουν τα τουρκικά στρατεύματα. Αν και τα περισσότερα στρατεύματα επέστρεψαν στη Γαλλία μετά από 8 μήνες, στις αρχές του 1829, η γαλλική παρουσία συνεχίστηκε μέχρι το 1833. Ωστόσο, ο Γαλλικός Στρατός υπέστη πολλές ανθρώπινες απώλειες, περίπου 1.500 νεκροί, κυρίως λόγω πυρετού και δυσεντερίας.