cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσάκρα
Είναι πολύ σημαντικό να διατηρούνται τα Τσάκρα ανοιχτά και όχι μπλοκαρισμένα, γιατί προσδίδουν στον άνθρωπο ένα αίσθημα αρμονίας και γαλήνης. Επειδή λοιπόν πολλές φορές ο άνθρωπος κλείνεται στον εαυτό του και βρίσκεται αντιμέτωπος με φόβους, άγχος και πίεση, τα τσάκρα έχουν την τάση να κλείνουν αντί να ανοίγουν και να τον απομονώνουν από τον εξωτερικό περιβάλλον, αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό. Ανοίγοντας λοιπόν τα Τσάκρα, επανέρχεται η ισορροπία και ο άνθρωπος ελέγχει τον εαυτού του.
Επίσης, ένας ακόμη λόγος που μπορεί να μπλοκαριστούν, πέρα από ψυχολογικούς, είναι όταν δεν γίνεται επαρκής λήψη στοιχείων που βοηθούν στην διατήρηση της ροής της ενέργειας ελεύθερα στο σώμα. Μερικά από αυτα τα στοιχεία είναι οι βιταμίνες, τα μέταλλα, το φως του ηλίου, τρόφιμα πλούσια σε θρεπτιξές αξίες, η Γιόγκα και ο χορός.
Ορισμοί
Αν και υπάρχουν διάφορες ερμηνείες ως προς το τι ακριβώς είναι ένα τσάκρα, τα ακόλουθα χαρακτηριστικά είναι κοινά σε όλα τα συστήματα:
Ετυμολογία
Τα Τσάκρα (Σανσκριτικά: चक्र) σημαίνουν «τροχός» και «κύκλος». Ο όρος φαίνεται να πρωτοεμφανίστηκε στην Ινδία μέσω των Βεδών που ήταν αρχαία ιερά κείμενα που χρονολογούνται από το 1500 - 1000 π.Χ. Θεωρείται ότι τα Τσάκρα περιστρέφουν δίσκους ενέργειας που πρέπει να παραμείνουν «ανοιχτοί» και ευθυγραμμισμένοι, καθώς συνδέονται με όργανα του σώματος που είναι ζωτικής σημασίας, καθώς και με το σωματικό και πνευματικό πλούτο του κάθε ανθρώπου.
Τύποι των Τσάκρα
Τα ενεργειακά μας κέντρα υπολογίζονται περίπου σε 88.000 σε όλο μας το σώμα. Από αυτά όμως, 7 είναι τα Τσάκρα που θεωρούνται πιο σημαντικά. Το καθένα από αυτά έχει διαφορετικό ρόλο και επηρεάζει τη συμπεριφορά του καθενός, τα συναισθήματα του, το νευρικό του σύστημα και τη γενικότερη ζωή του. Πιο αναλυτικά, ένα από τα πιο γνωστά Τσάκρα είναι το Τσάκρα της Ρίζας (Μουλαντάρα, Σανσκριτικά: मूलाधार, Mūlādhāra, Ταϊλανδικά: มูลาธาระ), το οποίο βρίσκεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Το χρώμα με το οποίο σχετίζεται είναι το κόκκινο. Αντιπροσωπεύει τη σύνδεση του ανθρώπου με το περιβάλλον και τη Μητέρα Γη, βοηθά στο να αισθάνεται κανείς ασφαλής και συνδέεται με το ένστικτο της επιβίωσης, τη σταθερότητα και την αλληλεγγύη. Το μπλοκάρισμα του Τσάκρα της Ρίζας έχει ως αποτέλεσμα την κακή διαχείρση των φόβων, του άγχους και της πίεσης, οδηγώντας σε αρνητικά αποτελέσματα. Προκειμένου να το κρατάει κανείς σε ισορροπία καλό θα ήταν να καταναλώνει τροφές όπως οι πατάτες και τα λαχανικά, καθώς και να εξασκεί στάσεις Tree House Γιόγκα και να διαλογιστεί.
Το δεύτερο δημοφιλές Τσάκρα είναι  το Ιερό Τσάκρα (Σβαντιστάνα, Σανσκριτικά: स्वाधिष्ठान, Svādhiṣṭhāna, Ταϊλανδικά: สฺวาธิษฺฐานะ) που βρίσκεται στην κάτω κοιλιακή χώρα, λίγο πιο κάτω από τον αφαλό. Το χρώμα αυτού του Τσάκρα είναι το πορτοκαλί. Συνδέεται άμεσα με τη δημιουργικότητα, τα συναισθήματα, την ευχαρίστηση, την αίσθηση αφθονίας, τη σεξουαλικότητα και τον ερωτισμό. Το μπλοκάρισμα αυτού του Τσάκρα προκαλεί σημάδια κατάθλιψης, ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές και σεξουαλική ενοχή. Για να είναι λοιπόν σε ισορροπία θα πρέπει να εξασκήσει κανείς την Ταντρική Γιόγκα που συνδέει το σώμα με τον αισθησιαμό. Δύο στάσεις-πρακτικές που βοηθούν την εξισορρόπηση του ιερού Τσάκρα είναι η κατηφορική στάση σκύλου (adho mukha svanasana) και η στάση της κόμπρα (bhujangasana).
Το τρίτο Τσάκρα ονομάζεται Τσάκρα του ηλιακού πλέγματος (Μανιπούρα, Σανσκριτικά: मणिपूर, Maṇipūra, Ταϊλανδικά: มณีปูระ) και βρίσκεται στον αφαλό. Το χρώμα του είναι το κίτρινο. Αποτελεί την έδρα των συναισθημάτων και βοηθάει να καταλαβαίνει κανείς την προέλευση του κάθε συναισθήματος που βιώνει. Το μπλοκάρισμα του οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και ο άθρωπος γίνεται ευερέθιστος. Όταν όμως βρίσκεται σε ισορροπία, το κάθε άτομο νιώθει θάρρος και αυτοπεποίθηση και για να το καταφέρει αυτό δεν θα πρέπει να είναι των άκρων και ούτε να αντιδράει υπερβολικά.
Το τέταρτο Τσάκρα είναι το Τσάκρα της Καρδιάς (Αναχάτα, Σανσκριτικά: अनाहत, Anāhata, Ταϊλανδικά: อนาหะตะ) που βρίσκεται γύρω από την καρδιά. Το χρώμα του είναι το πράσινο. Θεωρείται ο ρυθμιστής της ενέργειας του σώματος. Κατακλύζει τον άνθρωπο με συναισθήματα συμπόνοιας, κατανόησης και αγάπης προς τους συνανθρώπους. Αν μπλοκαριστεί, τον κάνει να νιώθει συναισθηματικά ευάλωτο και για να το ισορροπήσει, πρέπει να διαλογιστεί.
Το πέμπτο Τσάκρα είναι το Τσάκρα του λαιμού (Βισούντα, Σανσκριτικά: विशुद्ध, Viśuddha, Ταϊλανδικά: วิศุทฺธะ) και βρίσκεται στο λαιμό του ανθρώπου. Το χρώμα του είναι το μπλε. Αντιπροσωπεύει την επικοινωνία, τη δημιουργικότητα και την ειλικρίνεια. Αν είναι μπλοκαρισμένο οδηγεί σε ανασφάλεια και απογοήτευση και για να το καθαρίσει κανείς καλό θα ηταν να μιλήσει με κάποιο φίλο του για το τι τον ενοχλεί.
Το έκτο Τσάκρα είναι το Τσάκρα του Τρίτου Ματιού (Άτζνα, Σανσκριτικά: आज्ञा, Ājñā, Ταϊλανδικά: อาชฺญา) που βρίσκεται ανάμεσα στα φρύδια και έχει ως χρώμα το μωβ. Είναι το κέντρο διαίσθησης και διορατικότητας του καθενός. Το μπλοκάρισμά του οδηγεί σε κατάθλιψη και για να το καθακαρίσει κανείς, καλή λύση αποτελεί η τεχνική των αναπνοών.
Τέλος, το έβδομο Τσάκρα είναι το Τσάκρα του Στέμματος (Σαχασράρα, Σανσκριτικά: सहस्रार, Sahasrāra, Ταϊλανδικά: สหัสฺราระ) που βρίσκεται στην κορυφή του κρανίου και έχει ως χρώμα το Λευκό. Συνδέεται με την σοφία, την γαλήνη, την ηρεμία και τη φώτιση. Το μπλοκάρισμα του οδηγεί σε ευαισθησία στο φως, στον ήχο και σε άγχος. Για να ισορροπηθεί, καλή λύση είναι η πρακτική της Χάθα Γιόγκα. Ο Κολομβιανός φιλόσοφος και μυστικιστής Σαμαέλ Αούν Βεόρ, υποστηρίζει ότι τα Τσάκρας μπορούν να ενεργοποιηθούν με συγκεκριμένα μάντρας και πάνω απ' όλα με την αφύπνιση της Κουνταλίνι, γεγονός που θα οδηγήσει το άτομο στην απόκτηση των ικανοτήτων που διαθέτουν αυτά. Μέχρι τότε αυτές οι ικανότητες βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση και δεν εκδηλώνονται στο άτομο.
Πηγές
Κατηγορία:Διαλογισμός Κατηγορία:Γιόγκα
Νικόλαος Θεοχάρης
Ο Νικόλαος Θεοχάρης (1793-1867) ήταν Έλληνας πολιτικός που είχε διατελέσει υπουργός σε πέντε κυβερνήσεις από το 1834 έως το 1862.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την Καστοριά και την Έδεσσα, από οικογένειες εμπόρων. Σπούδασε στην Λειψία νομικά και πολιτικές επιστήμες. Επί Καποδίστρια διετέλεσε έφορος της στρατιωτικής και ναυτικής γραμματείας και μέλος της πολιτογραφικής επιτροπής. Διετέλεσε επίσης υπουργός επί των Οικονομικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου του 1833, στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη του 1834 και στην Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835. Στην Κυβέρνηση του Όθωνα, είχε τη θέση του υπουργού επί των Εσωτερικών, των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως μετά το 1939. Από το 1855 έως το 1863 ήταν Γενικός Επίτροπος Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Το 1862 πήρε τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης και Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κολοκοτρώνη.
Ήταν νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας, γενικός επίτροπος της Επικρατείας, και εκτός αυτού, ιδρυτικό μέλος της αρχαιολογικής εταιρείας. Πέθανε το 1867.
Πηγές
Κατηγορία:Γραμματείς της Επικράτειας επί των Οικονομικών Θ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Θ Θ
Λαζάρ Βούκοβιτς
Ο Λαζάρ Βούκοβιτς, σερβ.: Лазар Вуковић (απεβ. 12 Ιουλίου 1410) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν knez (πρίγκιπας) στη Σερβία.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βουκ Μπράνκοβιτς gospodin (κυρίου) μέρους της Σερβίας και της Μάρας Λαζάρεβιτς, κόρης του Λαζάρου πρίγκιπα της Σερβίας.
Κατά την Οθωμανική μεσοβασιλεία ο πατέρας του πρόδωσε τον Μουσά Τσελεμπή, γιο του Βαγιαζίτ Α΄, που ηττήθηκε τον Ιούνιο του 1410. Τότε ο Στέφανος Λαζάρεβιτς (αδελφός της Μάρας), που συνέχισε να υποστηρίζει τον Μουσά, αποσύρθηκε έπειτα από τη μάχη της Κωνσταντινούπολης, ενώ ο Βουκ και ο γιος του Λαζάρ Βούκοβιτς επέστρεψαν στη χώρα τους. Καθ' οδόν όμως τους συνέλαβαν οι οπαδοί του Μουσά και τους σκότωσαν στις 11 Ιουλίου 1410. Τα Παλαιά Σερβικά χρονικά αναφέρουν λανθασμένα ότι οι Τζούρατζ Γκργκούρεβιτς, Λαζάρ Βούκοβιτς, Βουκ και Λαζάρ Λαζάρεβιτς σκοτώθηκαν το 1410.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς
Εικονολήπτης
right|240px Ο εικονολήπτης (ή συνηθέστερα καμεραμάν) είναι ο άνθρωπος που χειρίζεται μια κινηματογραφική κάμερα ή βιντεοκάμερα με στόχο την αποτύπωση κίνησης σε φιλμ, βίντεο ή ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Στην αφηγηματική κινηματογράφηση ο εικονολήπτης συνεργάζεται με το σκηνοθέτη, το διευθυντή φωτογραφίας, τους ηθοποιούς και το τεχνικό συνεργείο ώστε να λάβει τεχνικές και δημιουργικές αποφάσεις. Στο περιβάλλον αυτό, ο καμεραμάν είναι μέλος του συνεργείου κινηματογράφησης που αποτελείται επίσης από το διευθυντή φωτογραφίας, έναν ή περισσότερους βοηθούς οπερατέρ και μακενίστες. Όταν δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στο διευθυντή φωτογραφίας και τον εικονολήπτη, τότε το πρόσωπο αυτό ονομάζεται οπερατέρ. Στη δημιουργία ντοκιμαντέρ και στα ρεπορτάζ των δελτίων ειδήσεων, ο εικονολήπτης καλείται συχνά να εκτελέσει λήψεις γεγονότων που εκτυλίσσονται σε πραγματικό χρόνο χωρίς προδιαγεγραμμένο σενάριο.
Ανάμεσα στα προσόντα που πρέπει να διαθέτει ένας εικονολήπτης περιλαμβάνεται η ικανότητα καδραρίσματος λήψεων, καλή γνώση χειρισμού διάφορων ειδών φακού, καθώς και άλλων κομματιών εξοπλισμού (π.χ. ειδικούς γερανούς για λήψεις από ύψος). Ακόμη θεωρείται σημαντικό να κατέχει κατάρτιση σε βασικές αρχές της δραματικής αφήγησης, καθώς και κάποιες βασικές γνώσεις για την τέχνη του μοντάζ. Ο καμεραμάν καλείται τέλος να είναι συνεργάσιμος, ευέλικτος, με δεξιότητες επικοινωνίας, επειδή στα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά πλατό ο χρόνος και το μπάτζετ, καθώς και οι περιορισμοί που αυτά επιβάλλουν, είναι μεγάλης σημασίας.
Κατηγορία:Συντελεστές του κινηματογράφου Κατηγορία:Κινηματογραφία
Камерман
Ντουά (Ζυρά)
Το Ντουά (γαλλικά: Doye) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντουαγιέν (γαλλικά: Doyens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Μαρία Αδελαΐδα του Λουξεμβούργου
Η Μαρία Αδελαΐδα (Marie-Adelheid von Nassau-Weilburg, 14 Ιουνίου 1894 - 24 Ιανουαρίου 1924) ήταν μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου από τον Οίκο του Νάσσαου. Ήταν η πρωτότοκη κόρη του Γουλιέλμου Δ' του Λουξεμβούργου και της Μαρίας Άννας των Μπραγκάνσα, κόρης του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Αδελαΐδα Θηρεσία Χίλντα Βιλελμίνη γεννήθηκε στο Κάστρο Μπεργκ. Ο πατέρας της είχε έξι κόρες και κατά το Σύμφωνο του Οίκου του Νάσσαου του 1783 που όριζε την κληρονομικότητα, οι γυναίκες αποκλειόταν της διαδοχής. Ο ίδιος νόμος έφερε τον πάππο της στο Λουξεμβούργο, αν και ήταν μακρινός συγγενής του Γουλιέλμου Γ΄ του Λουξεμβούργου που απεβίωσε το 1890 χωρίς άρρενες επιζώντες απογόνους. Ωστόσο ο Γουλιέλμος Δ' τον άλλαξε: όρισε το 1907 διάδοχο την πρώτη κόρη του· έτσι όταν εκείνος απεβίωσε το 1912, τον διαδέχθηκε στα 17 έτη της. Ήταν η πρώτη γυναίκα ηγεμόνας του Λουξεμβούργου μετά τη Μαρία Θηρεσία, ηγεμόνα των Αυστριακών Κάτω Χωρών, και η πρώτη που γεννήθηκε στο Λουξεμβούργο μετά από τον Ιωάννη της Βοημίας, Κόμη του Λουξεμβούργου, που γεννήθηκε εκεί το 1296. Η μητέρα της έγινε αντιβασίλισσα για ένα χρόνο, ως την ενηλικίωσή της, οπότε ο πρωθυπουργός Ωγκύστ Λαβάλ την όρκισε την ημέρα των 18ων γενεθλίων της.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Αλιμενταριά
Η Αλιμενταριά (τουρκικά: İç Ada), είναι νησίδα της Τουρκίας κοντά στην Κας (αρχαία Αντίφελλος), στην ομώνυμη περιοχή της επαρχίας Αττάλειας. Βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα, περίπου πέντε ναυτικά μίλια δυτικά-νοτιοδυτικά του νησιού Καράβολα, και περίπου στα μισά της διαδρομής μεταξύ της Καράβολας και της ελληνικής νησίδας Στρογγυλή. Το νησί έχει το σχήμα ενός ορθογωνίου τριγώνου που απλώνεται κατά μήκος ενός βορειοανατολικού-νοτιοδυτικού άξονα, του οποίου τα σκέλη έχουν 2,5 και 1,2 χιλιόμετρα μήκος. Διαχωρίζεται από την ηπειρωτική χώρα από πλάτος 150 μέτρων. Η Αλιμενταριά είναι ακατοίκητη και καλύπτεται με μακία.
Κατηγορία:Αττάλεια Κατηγορία:Τουρκική Ριβιέρα
Νομός Κορυτσάς (Ελλάδα)
Ιστορία
Η Βόρεια Ήπειρος απελευθερώθηκε το 1913 κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, και η πόλη της Κορυτσάς απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό το 1912, αλλά προσαρτήθηκε επίσημα στο Ελληνικό κράτος στις 20 Μαρτίου 1916. Η Βόρεια Ήπειρος χωρίστηκε σε δύο νομούς, τον Νομό Αργυροκάστρου με πρωτεύουσα το Αργυρόκαστρο και τον Νομό Κορυτσάς με πρωτεύουσα την Κορυτσά. Ο νομός σταμάτησε να υπάρχει επίσημα όταν τα εδάφη του προσαρτήθηκαν επίσημα στην Αλβανία στις 26 Μαΐου 1918 .Σήμερα τα εδάφη του τέως ελληνικού νομού αποτελούν τον σημερινό Αλβανικό νομό Κορυτσάς που έχει διαφορετική έκταση, ενώ δεν πρέπει να περιελάμβανε τότε επίσης το χωριό Βερνίκι (Vërnik) της σημερινής επαρχίας Ντέβολης (πρέπει να ανήκε στην Επαρχία Καστοριάς του Νομού Φλωρίνης).
Πόλεις και χωριά
Σημαντικές πόλεις του Νομού Κορυτσάς, εκτός από την ομώνυμη Κορυτσά, ήταν οι ιστορικές πόλεις Ερσέκα, Βίγλιστα και Πλιάσα.
Επαρχίες
Ο Noμός Κορυτσάς διαιρούνταν το 1915 στις δυο επαρχίες Κολωνίας και Κορυτσάς.
Βουκ Γκργκούρεβιτς
Ο Βουκ Γκργκούρεβιτς, σερβ.: Вук Гргуревић Бранковић (π. 1440 - 16 Απριλίου 1485) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν τιτουλάριος δεσπότης της Σερβίας (1471-85). Κληρονόμησε τον τίτλο του δεσπότη (η Σερβία ήταν υπό Οθωμανική κατοχή) από τον Ματθία Κορβίνο της Ουγγαρίας και κυβέρνησε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Βοϊβοντίνα, υπό την επικυριαρχία της Ουγγαρίας. Είναι γνωστός στη Σερβική επική ποίηση για την ανδρεία και τον ηρωισμό του, όπου καλείται Βουκ ο (πύρινος) δράκος. Διοίκησε τον Ουγγρικό στρατό (Μέλανα Στρατό) σε αρκετές από τις μάχες του εναντίον των Οθωμανών. Θεωρείται ιδρυτής του μοναστηριού Γκργκέτεγκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βαρβάρα Φρανκοπάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς
Αιθανιμίνη
Η αιθανιμίνη είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό τύπο C2H<sub href="χημικός τύπος">5 N, αν και συχνά γράφεται πιο αναλυτικά, με τον ημισυντακτικό της τύπο CH3CH=NH. Βρίσκεται σε ταυτομέρεια με την αιθεναμίνη, ενώ επίσης βρίσκεται σε ισορροπία και με την τριμερή της εξαϋδρο-2,4,6-τριμεθυλο-1,3,5-τριαζίνη (χωρίς-πλαίσιο|104x104εσ).
Ισομέρεια
Με βάση το μοριακό τύπο της, C2H5N, έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης:
Διαστημική παρουσία
Δεν είναι καλά γνωστή στη φύση της Γης, αλλά έχει ανιχνευθεί σε αφθονία στο Β2 Τοξότη, ένα πυκνό διαστρικό νεφέλωμα ανάμεσα σε άστρα του γαλακτικού κέντρου του Γαλαξία, σε απόσταση 326 έτη φωτός από (το κέντρο) αυτό. Βρίσκεται κυρίως στους θερμούς πυρήνες των νεφελωμάτων ISM. Στην περίπτωση του νεφελώματος Β2 Τοξότη η περιοχή είναι ανάμεσα στα B2 N και B2 Μ Τοξότη.
Από αιθανάλη
Η αιθανιμίνη παράγεται με επίδραση αμμωνίας σε αιθανάλη :
Συμπεριφορά βάσης
Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:
Αλκυλίωση
Παράγει δευτεροταγείς αιθυλιδενιμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.:
Ακυλίωση
Παράγει δευτεροταγή ιμίδια με ακυλαλογονίδια (RCOX). Π.χ.:
Οξείδωση
Οξειδώνεται προς νιτροαιθάνιο:
Αναγωγή
Ανάγεται προς αιθαναμίνη:
Παρεμβολή καρβενίων
Οπότε η συνολική αντίδραση είναι η ακόλουθη:
100 px 100 px
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αλκανιμίνες Κατηγορία:C2
Μωρίς Πολί
Ο Μωρίς Πολί είναι Γάλλος ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Τυνησία. Ξεκίνησε την καριέρα του στην δεκαετία του 1960, και επανήλθε στον κινηματογράφο στην δεκαετία του 1980. Εκτός από πρωταγωνιστικούς ρόλους δημιούργησε και ως βοηθός σεναριογράφου. Πήρε μέρος σε πάνω από 20 ταινίες κινηματογράφου.
Φιλμογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γεώργιος Πετροπουλάκης
Ο Γεώργιος Πετροπουλάκης ήταν Έλληνας βουλευτής του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ράχη Γυθείου Μάνης το 1852. Η καταγωγή του ήταν από σημαντική οικογένεια της Μάνης. Πατέρας του ήταν ο συνταγματάρχης Λεωνίδας Πετροπουλάκης, παππούς του ήταν ο γερουσιαστής και βουλευτής Δημήτριος Πετροπουλάκης.
Σε ηλικία δεκαπέντε χρονών πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην Κρητική επανάσταση από το 1866 - 1869. Πολέμησε επίσης και στη Γαλλία στον μεγάλο πόλεμο του 1870, και στην Ισπανία, όπου και πληγώθηκε βαριά. Νοσηλεύτηκε στην Πορτογαλία, και αφού θεραπεύτηκε επέστρεψε στην Ελλάδα το 1875.
Στα πολιτικά αναμείχτηκε το 1885 και έθεσε υποψηφιότητα έχοντας αντίπαλο τον πατέρα του. Εκλέχτηκε το 1887, και συνέχισε από τότε να εκλέγεται επί σειρά βουλευτικών περιόδων.
Το 1895 οδήγησε επίλεκτο σώμα διακοσίων Μανιατών και άλλων, και με ένα πυροβόλο από την εκπαιδευτική φρεγάτα των δοκίμων κατέβηκε στην Κρήτη και ξανά πολέμησε. Στη μάχη της Κοξαρέ ανάγκασε τους Τούρκους να εγκαταλείψουν το φρούριο.
Πέθανε γύρω στο 1910.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
Α.Ε. Αναγέννηση Σχηματαρίου
Η Αθλητική Ένωση Αναγέννηση Σχηματαρίου, συνήθως αναφέρεται ως '''Α.Ε. Αναγέννηση Σχηματαρίου ή απλά Αναγέννηση Σχηματαρίου''', είναι Ελληνικός ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το Σχηματάρι, στη Βοιωτία. Ο σύλλογος αγωνίζεται στη Β΄ Ε.Π.Σ.Β., έχει έδρα το Δημοτικό Στάδιο Σχηματαρίου 1,440 θέσεων και επίσημα χρώματα το κίτρινο και το μπλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αναγέννηση Σχηματαρίου Αναγέννηση Σχηματαρίου Αναγέννηση Σχηματαρίου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1986
ΦΚ Ουτρέχτη
Η ΦΚ Ουτρέχτη (ολλανδικά: FC Utrecht) ή απλά Ουτρέχτη είναι ολλανδικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Ουτρέχτη της Ολλανδίας.
Ιστορία
Η Ουτρέχτη ιδρύθηκε το 1970, μετά την συγχώνευση των: ΝΤΟΣ, ΟΣΒ Ελίνκβαϊκ και Φέλοξ ΦΚ. Το 1980 κατέκτησε την 3η θέση στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας της Ολλανδίας, που αποτελεί υψηλότερη στην κατάταξη μέχρι στιγμής που έχει κατακτήσει στην ιστορία της. Πέντε χρόνια μετά, το 1985, κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο Ολλανδίας, πράγμα που επαναλήφθηκε το 2003 και το 2004. Επίσης το 2004 κατέκτησε και το Κύπελλο «Johan Cruijff Shield», ως πρώτη ομάδα εκτός των παραδοσιακών δυνάμεων του Ολλανδικού ποδοσφαίρου (Big-3).
Το 1991 η Ουτρέχτη κέρδισε την πρώτη Ευρωπαϊκή παρουσία στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ η επόμενη παρουσία της ήταν έπειτα από 10 χρόνια, το 2001.
Η Ουτρέχτη δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ από την Ερεντιβίζιε, κάτι το οποίο ισχύει στην Ολλανδία επίσης μόνο για τον Άγιαξ, την Αϊντχόφεν και τη Φέγενορντ.
Στάδιο
Το στάδιο που χρησιμοποιεί η Ουτρέχτη στους εντός έδρας αγώνες είναι το Στάντιον Γκάλγκενγορντ. Κατασκευάστηκε την τετραετία 2000-2004, με τα εγκαίνια του να πραγματοποιούνται στις 22 Αυγούστου 2004. Η χωρητικότητα του ανέρχεται σε 24.426 άτομα.
Ο Ελαφοκυνηγός
Ο ελαφοκυνηγός (αγγλικά: The Deer Hunter) είναι πολεμικη ταινία, του 1978, σχετικά με τρεις Ρωσοαμερικανους πολεμιστές που πήραν μέρος στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Μάικλ Τσιμίνο, ο οποίος συνέγραψε το σενάριο με άλλους τρεις. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Κρίστοφερ Γουόκεν, Τζον Σάβατζ και Μέριλ Στριπ. Η ταινία διαδραματίζεται στο Κλαίρτον,σε μια μικρή πόλη στην Πενσυλβάνιας και στη Σαϊγκόν, στο Βιετνάμ, κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Βιετνάμ. Είναι παραγωγή της Universal Pictures σε συνεργασία με την EMI Studios.
Πλοκή
Τρεις φίλοι από την Πενσυλβάνια, ο Μάικ, ο Νικ και ο Στιβ εργάζονται σε έναν εργοστάσιο χάλυβα, κυνηγούν ελάφια και διασκεδάζουν σε ένα μπαρ. Ταυτόχρονα ετοιμάζονται να φύγουν για τη στρατιωτική θητεία τους στο Βιετνάμ. Ο Στιβ είναι αρραβωνιασμένος με την Άντζελα, η οποία είναι κρυφά έγκυος από άλλο άνδρα. Ο Μάικ και ο Νικ αγαπούν και οι δύο τη Λίντα (κοπέλα του Νικ) η οποία μετακομίζει στο σπίτι του Νικ για να ξεφύγει από τον βίαιο και αλκοολικό πατέρα της. Κατά τη διάρκεια του γάμου του Στίβεν και της Άντζελα, ο Νικ ζητά το χέρι της Λίντα και εκείνη δέχεται. Καθώς οι νεόνυμφοι απομακρύνονται, ο Nικ ζητά από τον Mάικ να του ορκιστεί πως δεν θα τον εγκαταλείψει στο Βιετνάμ ό,τι και αν τους συμβεί. Ο Μάικ και ο Νικ κάνουν το τελευταίο κυνήγι ελαφιών. Ο Μάικ συνηθίζει να πυροβολεί και να σκοτώνει το ελάφι με μόνο ένα πυροβολισμό ("One Shot") καθώς με περισσότερους το θεωρεί άνανδρο.
Στο Βιετνάμ, οι τρεις φίλοι, μαζί με άλλους στρατιώτες, συλλαμβάνονται από στρατιώτες Βιετκόνγκ και αναγκάζονται να συμμετάσχουν σε ένα βασανιστικό παιχνίδι ρωσικής ρουλέτας (μια σφαίρα τοποθετείται σε τυχαία θέση του κυλίνδρου του περίστροφου, οι παίκτες τοποθετούν το όπλο στο κεφάλι τους και πυροβολούν εναλλάξ μέχρι κάποιος να τύχει τη θέση που περιέχει τη σφαίρα και να πεθάνει), ενώ οι Βιετναμέζοι βάζουν στοιχήματα. Ο Στίβεν υποχωρεί από φόβο και εξάντληση και στη σειρά του πυροβολεί στον αέρα. Ως τιμωρία για παραβίαση των κανόνων, ο Στιβ ρίχνεται σε ένα κλουβί που βυθίζεται σε ένα ποτάμι γεμάτο αρουραίους και πτώματα. Ο Μάικ πείθει τον Νικ να επιχειρήσουν μια απόδραση εισάγοντας τρεις σφαίρες στον κύλινδρο του περίστροφου. Οι Βιετναμέζοι δέχονται την αύξηση του κινδύνου, ο Μάικ και ο Νικ στρέφουν τα όπλα προς τους Βιετναμέζους, τους σκοτώνουν και δραπετεύουν.
Ελευθερώνουν επίσης τον Στιβ και οι τρεις επιπλέουν κατά μήκος του ρεύματος του ποταμού σε έναν κορμό δέντρου. Όταν φτάσουν σε μια κρεμαστή γέφυρα, διασώζονται από ένα αμερικανικό ελικόπτερο, αλλά ο Στιβ καθότι είναι αδύναμος δεν μπορεί να κρατηθεί και πέφτει στο νερό. Ο Mάικ πηδά αμέσως για να τον σώσει, ενώ ο Νικ κρατείται από το πλήρωμα του αεροσκάφους. Τα πόδια του Στιβ σπάνε, και έτσι ο Μάικ τον κουβαλά μέχρι ένα κρησφύγετο τραυματισμένων στρατιωτών που αποχωρούν από τη Σαϊγκόν. Ο Νικ εντάσσεται σε στρατιωτικό νοσοκομείο για σωματικά και ψυχολογικά τραύματα και αφού αναρρώσει αφήνεται ελεύθερος στη Σαϊγκόν. Στην περιπλάνησή του στους δρόμους της Σαϊγκόν ακούει πυροβολισμούς που προέρχονται από ένα κρησφύγετο τυχερών παιχνιδιών γεγονός που του θυμίζει την προηγούμενη βασανιστική εμπειρία του από τη ρώσικη ρουλέτα. Ωστόσο, ένας Γάλλος επιχειρηματίας τον πείθει να μπει μέσα και να παίξει για αυτόν. Ο Mάικ είναι παρών στο κρησφύγετο και αναγνωρίζει τον Nικ, αλλά δεν καταφέρνει να τον πλησιάσει λόγω της πολυκοσμίας.
Ο Mάικ τελικά επαναπατρίζεται όμως δυσκολεύεται να επανενταχθεί στους ρυθμούς της ζωής. Αποφεύγει να εμφανιστεί σε ένα πάρτι που διοργανώνουν οι φίλοι του για να τον τιμήσουν. Συναντά τη Λίντα το επόμενο πρωί και μαθαίνει ότι ο Νικ δεν επικοινώνησε μαζί της. Στη συνέχεια, ο Mάικ επισκέπτεται την Άντζελα η οποία είναι πλέον μητέρα ενός παιδιού, αλλά έχει πέσει σε κατάθλιψη μετά την επιστροφή του Στιβ, ο οποίος έμεινε ανάπηρος και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο. Τις επόμενες μέρες γίνεται ξεκάθαρη η αλλοίωση που έφερε ο πόλεμος στον χαρακτήρα του Μάικ ο οποίος διστάζει και δεν πυροβολεί ένα ελάφι κατά τη διάρκεια του άλλοτε αγαπημένου του κυνηγιού. Επίσης, όταν ένας φίλος του, ο Σταν, απειλεί για αστείο έναν άλλο φίλο τους με ένα όπλο, ο Μάικ χτυπά βίαια το όπλο από το χέρι του Σταν, αφήνει μόνο μια σφαίρα στο περίστροφο, προβάλλει το όπλο στο μέτωπο του Σταν και τραβά τη σκανδάλη η οποία τυχαίνει να βρίσκεται σε άδεια θέση του περίστροφου θέλοντας να του δείξει τη σοβαρότητα της χειρονομίας του.
Ο Μάικ επισκέπτεται τον Στιβ στο νοσοκομείο βετεράνων. Και τα δύο πόδια του Στιβ έχουν ακρωτηριαστεί και έχει χάσει τον ένα βραχίονα. Ο Στιβ γνωρίζοντας την απιστία της Άντζελας και βλέποντας την σωματική του αναπηρία αρνείται να επιστρέψει στο σπίτι. Λέει στον Mάικ ότι λαμβάνει τακτικά μεγάλα χρηματικά ποσά από το Βιετνάμ. Ο Μάικ αντιλαμβάνεται ότι ο Νικ είναι ο αποστολέας των χρημάτων και εν τέλει πείθει τον Στίβεν να επιστρέψει στην Άντζελα. Ο Μάικ θυμάται τον όρκο που έδωσε στον αγαπημένο του φίλο Νικ και επιστρέφει στο Βιετνάμ αναζητώντας τον. Περιπλανώμενος στη Σαϊγκόν όπου επικρατεί το χάος ο Μάικ βρίσκει τον Γάλλο επιχειρηματία και τον πείθει να τον οδηγήσει στο κρησφύγετο τζόγου. Ο Μάικ βρίσκει τον Nικ, ο οποίος έχει γίνει επαγγελματίας στο μακάβριο παιχνίδι της ρώσικης ρουλέτας και δεν αναγνωρίζει τον Mάικ. Ο Μάικ προσπαθεί να επαναφέρει την μνήμη του φίλου του αλλά ο Νικ, που είναι πλέον εθισμένος στην ηρωίνη, δεν καταλαβαίνει τι του λέει. Στην προσπάθεια του να επικοινωνήσει με τον Νικ ο Μάικ λαμβάνει μέρος σε ένα παιχνίδι ρωσικής ρουλέτας, όπου ξυπνά τις αναμνήσεις των κυνηγετικών τους εξορμήσεων και της καθημερινότητας τους ενώ ταυτόχρονα οι δύο φίλοι έχουν οπλίσει από μία φορά στο κεφάλι τους. Ο Nικ τελικά θυμάται τη μέθοδο («Οne Shot» στο κυνήγι ελαφιού) του Mάικ και χαμογελάει πριν βάλει το όπλο (το οποίο τυχαίνει να βρίσκεται σε σφαίρα) στο κεφάλι του, τραβήξει τη σκανδάλη και αυτοκτονήσει. Ο Μάικ σπαράζει με λυγμούς για τον θάνατο του Νικ.
Πίσω στην Αμερική, οι φίλοι παρευρίσκονται στην κηδεία του Nικ, όπου η ατμόσφαιρα στο μπαρ όπου σύχναζαν είναι βαριά και σιωπηλή. Με συγκίνηση τραγουδούν το "God Bless America" ​για τον άδικο χαμό του φίλου τους.
Κυκλοφορία
Ο Ελαφοκυνηγός έκανε την πρεμιέρα του στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες για μια εβδομάδα στις 8 Δεκεμβρίου 1978. Η στρατηγική κυκλοφορίας ήταν να προκριθεί η ταινία για τα βραβεία Όσκαρ και να κλείσει μετά από μια εβδομάδα για να αυξηθεί το ενδιαφέρον του κοινού. Μετά τις υποψηφιότητες για τα Όσκαρ, η Universal Pictures διεύρυνε τη διανομή για να συμπεριλάβει μεγάλες πόλεις, προχωρώντας σε πλήρη κλίμακα στις 23 Φεβρουαρίου 1979, ακριβώς μετά τα Όσκαρ. Αυτή η ταινία ήταν σημαντική για να βοηθήσει στην απελευθέρωση μοτίβων για τις λεγόμενες ταινίες κύρους που προβάλλονται μόνο στο τέλος της χρονιάς για να προκριθούν για την αναγνώριση των Όσκαρ. Η ταινία τελικά απέφερε 48,9 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office.
Κριτικές
Μετά την κυκλοφορία του, ο Ελαφοκυνηγός έλαβε την αναγνώριση από τους κριτικούς, οι οποίοι το θεώρησαν το καλύτερο αμερικάνικο έπος μετά τον Νονό του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Η ταινία επαινέστηκε για την απεικόνιση ρεαλιστικών σκηνικών και περιβάλλοντος της εργατικής τάξης, την σκηνοθεσία του Τσιμίνο, οι παραστάσεις των Ντε Νίρο, Γουόλκεν, Στριπ, Σάβατζ, Ντούντζα και Κάζαλ, οι συμφωνικές εναλλαγές του τόνου και του ρυθμού στη μετακίνηση από την Αμερική στο Βιετνάμ, η ένταση κατά τη διάρκεια των σκηνών της ρωσικής ρουλέτας και τα θέματα της αμερικανικής απογοήτευσης. Η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 86% στο Rotten Tomatoes με βάση 127 κριτικές, με μέσο όρο βαθμολογίας 8,60/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: «Το μεγαλείο της αμβλύνεται από τη διάρκεια και τη μονόπλευρη σκοπιά της, αλλά οι αδυναμίες της ταινίας υπερισχύουν από τη συμπαθητική σκηνοθεσία του Τσίμινο και μια σειρά από σπαραχτικές ερμηνείες από τους Ντε Νίρο, Γουόλκεν και Στριπ». Στο Metacritic, η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 86 στα 100 με βάση κριτικές 18 κριτικών, υποδεικνύοντας «καθολική αναγνώριση».
Ο Ρότζερ Ίμπερτ των Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία 4/4 αστέρια και την χαρακτήρισε «μια από τις πιο συναισθηματικά καταστροφικές ταινίες που έγιναν ποτέ». Ο Τζιν Σίσκελ από το Chicago Tribune επαίνεσε την ταινία, λέγοντας: «Πρόκειται για μια μεγάλη ταινία, που πραγματεύεται μεγάλα ζητήματα, φτιαγμένη σε μεγάλη κλίμακα. Πολλά από αυτά, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων αποφάσεων για το κάστινγκ, υποδηλώνουν έμπνευση από τον Νονό .» Ο Λέοναρντ Μάλτιν έδωσε επίσης στην ταινία τέσσερα αστέρια, χαρακτηρίζοντάς την «ευαίσθητο, επίπονο, υποβλητικό έργο». Ο Βίνσεντ Κάνμπι των New York Times αποκάλεσε τον Ελαφοκυνηγό «μια μεγάλη, αμήχανη, τρελά φιλόδοξη ταινία που πλησιάζει στο να είναι δημοφιλές έπος όσο κάθε ταινία για αυτή τη χώρα από τον Νονό. Το όραμά του είναι αυτό ενός πρωτότυπου, σημαντικού νέου σκηνοθέτη.» Ο Ντέιβιντ Ντένμπι της Νέας Υόρκης το χαρακτήρισε «ένα έπος» με «ιδιότητες που σχεδόν ποτέ δεν βλέπουμε πια – εύρος και δύναμη και εύρος εμπειρίας». Ο Τζακ Κρολ του περιοδικού Time υποστήριξε ότι έβαλε τον σκηνοθέτη Τσιμίνο «ακριβώς στο κέντρο της κινηματογραφικής κουλτούρας». Ο Στίβεν Φάρμπερ ανεφέρε την ταινία στο περιοδικό New West ως «την μεγαλύτερη αντιπολεμική ταινία μετά την Μεγάλη Χίμαιρα».
Ωστόσο, η ταινία δεν έμεινε χωρίς κριτική αντίδραση. Η Πωλίν Κάελ του The New Yorker έγραψε μια θετική κριτική με κάποιες επιφυλάξεις: «[Είναι] μια ταινία μικρού μυαλού με μεγαλείο μέσα της ... με μια συναρπαστική άποψη για την κοινή ζωή ... [αλλά] εξοργιστικό, γιατί, παρά τη φιλοδοξία και την κλίμακα του, δεν έχει περισσότερη ηθική ευφυΐα από τις ταινίες δράσης του Ίστγουντ ." Ο Άντριου Σάρις έγραψε ότι η ταινία ήταν «πολύ ασαφής, κουραστικά ελλειπτική και μυστηριωδώς υστερική ... Είναι ίσως σημαντικό ότι οι ηθοποιοί παραμένουν πιο ενδιαφέροντες από τους χαρακτήρες που υποδύονται» Ο Τζόναθαν Ρόζενμπαουμ απαξίωσε τον Ελαφοκυνηγό ως «κλαίγοντας με Όσκαρ για τους φαλλοκράτες φίλους» και «μια αποκρουστική αφήγηση του τι έκαναν οι κακοί Βιετναμέζοι στους φτωχούς, αθώους Αμερικανούς». Ο Τζον Σάιμον της Νέας Υόρκης έγραψε: «Παρ' όλες τις αξιώσεις της για κάτι νεότερο και καλύτερο, αυτή η ταινία είναι μόνο μια προέκταση του παλιού ψέματος των πολεμικών ταινιών του Χόλυγουντ. Ο εχθρός είναι ακόμα κτηνώδης και ανόητος, και δεν ταιριάζει με την αγνότητα και τον ηρωισμό μας. μόνο που δεν σκουπίζουμε πια το πάτωμα μαζί του — μάλλον το σκουπίζουμε με τα σπλάχνα του» Σε μια ανασκόπηση του Ελαφοκυνηγού για το περιοδικό του Σικάγο, ο Σταντς Τέρκελ έγραψε ότι «τρόμαξε με την ξεδιάντροπη ανεντιμότητα του» και ότι «από τη Γέννηση ενός Έθνους δεν απεικονίζεται ένας μη Καυκάσιος λαός με τόσο βάρβαρο τρόπο». Η ανεντιμότητα του Τσιμίνο «ήταν να προβάλει έναν σαδιστικό ψυχισμό όχι μόνο στον «Τσάρλι» αλλά σε όλους τους Βιετναμέζους που απεικονίζονται».
Κατά τη διάρκεια του 29ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1979, η σοβιετική αντιπροσωπεία εξέφρασε την αγανάκτησή της για την ταινία που, κατά τη γνώμη τους, προσέβαλε τον βιετναμέζικο λαό σε πολλές σκηνές. Άλλα κομμουνιστικά κράτη εξέφρασαν επίσης την αλληλεγγύη τους στον «ηρωικό λαό του Βιετνάμ». Διαμαρτυρήθηκαν για την προβολή της ταινίας και επέμειναν ότι παραβίαζε το καταστατικό του φεστιβάλ γιατί σε καμία περίπτωση δεν συνέβαλε στη «βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των λαών του κόσμου». Το φαινόμενο ντόμινο που ακολούθησε οδήγησε στην αποχώρηση Κουβανών, Ανατολικογερμανών, Ούγγρων, Βουλγάρων, Πολωνών και Τσεχοσλοβακών και δύο μέλη της κριτικής επιτροπής παραιτήθηκαν σε ένδειξη συμπαράστασης.
Οι λίστες των δέκα κορυφαίων
Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Μίλος Φόρμαν και ο υποψήφιος για Όσκαρ ηθοποιός Μίκι Ρουρκ θεωρούν τον Ελαφοκυνηγό ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Ο Ρεβιζιονισμός ακολουθεί την Πύλη της Δύσεως
Η επόμενη ταινία του Τσιμίνο, Η Πύλη της Δύσεως (πρωτότυπος τίτλος: Heaven's Gate / Πύλη του Ουρανού), όταν κυκλοφόρησε στις αίθουσες τον Νοέμβριο του 1980, δεν είχε ούτε την αναμενόμενη επιτυχία, αλλά ούτε και τη στήριξη των κριτικών, οι οποίοι τη σχολίασαν άκρως αρνητικά (αν και στα νεότερα χρόνια έχει επαναξιολογηθεί πιο θετικά). Το αποτέλεσμα ήταν οι συνολικές εισπράξεις να φτάσουν τα μόλις 3,5 εκατομμύρια δολάρια, έναντι προϋπολογισμού 44 εκατομμυρίων δολαρίων, και η χρεωκοπία της εταιρείας United Artists. Η αποτυχία της Η Πύλη της Δύσεως οδήγησε αρκετούς κριτικούς να αναθεωρήσουν τις θέσεις τους για τον Ελαφοκυνηγό. Ο Κάνμπι ανέφερε στη διάσημη κριτική του για την Η Πύλη της Δύσεως, «[Η ταινία] αποτυγχάνει τόσο εντελώς που μπορεί να υποψιαστείτε ότι ο κύριος Τσιμίνο πούλησε την ψυχή του στον Διάβολο για να κερδίσει την επιτυχία του Ελαφοκυνηγού και ο Διάβολος μόλις ήρθε για να εισπράξει." Ο Άντριου Σάρις έγραψε στην κριτική του για την Η Πύλη της Δύσεως, «Είμαι λίγο έκπληκτος που πολλοί από τους ίδιους κριτικούς που αποθέωσαν τον Τσιμίνο για τον Ελαφοκυνηγό τον έχουν τώρα ρίξει στους λύκους με τον ίδιο ενθουσιασμό». ... Ως εκ τούτου, η βλακεία και η ασυνέπεια στην Η Πύλη της Δύσεως δεν προκάλεσε έκπληξη, καθώς η ίδια βλακεία και ασυνέπεια ήταν αρκετά εμφανείς στον Ελαφοκυνηγό.» Στο βιβλίο του Final Cut: Dreams and Disaster in the Making of Heaven's Gate, ο Στίβεν Μπαχ έγραψε, «οι κριτικοί φαινόταν ότι ένιωθαν υποχρεωμένοι να καταγράψουν το αρχείο για τον Ελαφοκυνηγό, για να δείξουν ότι τα κριτικά τους διαπιστευτήρια ήταν απαράδεκτα, όπως το έθεσε ο Αντριου Σάρις." Ο κριτικός κινηματογράφου Mark Kermode την περιέγραψε ως «μια πραγματικά τρομερή ταινία».
Ωστόσο, πολλοί κριτικοί, συμπεριλαμβανομένων των Ντέιβιντ Τόμσον και Σκοττ, υποστηρίζουν ότι ο Ελαφοκυνηγός εξακολουθεί να είναι μια σπουδαία ταινία, η δύναμη της οποίας δεν έχει μειωθεί.
Μπέλα Σουάν
Η Ιζαμπέλα Μαρί «Μπέλα» Σουάν (αργότερα Μπέλα Κάλεν) είναι χαρακτήρα και πρωταγωνίστρια της σειράς Λυκόφως (Twilight), που γράφτηκε από τη Στέφανι Μέγιερ. Η σειρά Λυκόφως απαρτίζεται από τα μυθιστορήματα Λυκόφως, Νέα Σελήνη, Έκλειψη και Χαραυγή, και αφηγείται ως επί το πλείστον από την οπτική γωνία της Μπέλα. Στη σειρά ταινιών, την Μπέλα την υποδύεται η Κρίστεν Στιούαρτ.
Στο Λυκόφως, η Μπέλα μετακομίζει στο σπίτι του πατέρα της στο Φορκς, Ουάσινγκτον, συναντά τη μυστηριώδη οικογένεια Κάλεν, και ερωτεύεται τον Έντουαρντ Κάλεν. Πάντως, σύντομα ανακαλύπτει ότι η οικογένεια ομάδα βαμπίρ. Η Μπέλα εκφράζει την επιθυμία της να γίνει βαμπίρ, αλλά ο Έντουαρντ αρνείται να την "αλλάξει". Στο δεύτερο μυθιστόρημα, Νέα Σελήνη, ο Έντουαρντ και οι υπόλοιποι Κάλεν, φεύγουν από το Φορκς, μια απόπειρα για να προστατεύσουν την Μπέλα από τον κόσμο των βαμπίρ. Ο Τζέικομπ Μπλακ, μέλος της φυλής Κιούιλετ, ο οποίος αλλάζει επίσης και παίρνει μορφή λυκανθρώπου, παρηγορεί την απεγνωσμένη και σοβαρά καταθλιπτική Μπέλα. Αρχίζει να αναπτύσσει βαθύτερα συναισθήματα για τον Τζέικομπ, αλλά είναι μικρότερα από την αγάπη της για τον Έντουαρντ. Στο τέλος της Έκλειψης, η Μπέλα αρραβωνιάζεται τον Έντουαρντ, και παντρεύονται στη Χαραυγή. Στο μήνα του μέλιτός τους, μένει έγκυος από τον Έντουαρντ και εξαιτίας της παράξενης φύσης του μωρού της, η Μπέλα ενώ σχεδόν πεθαίνει γεννά την κόρη τους, Ρενέσμε Κάλεν. Ο Έντουαρντ την μετατρέπει σε βαμπίρ για να της σώσει τη ζωή.
Ιδέα και δημιουργία
Η προϋπόθεση τόσο για τον χαρακτήρα της Μπέλα Σουάν όσο και για τη σειρά Λυκόφως προήλθε από ένα όνειρο που είχε η Στέφανι Μέγιερ, στο οποίο ένα "μέσο κορίτσι" και ένας "φανταστικά όμορφος, αστραφτερός ... βαμπίρ ... έκαναν μια έντονη συζήτηση σε ένα λιβάδι στο δάσος." Σε αυτό το όνειρο, το ζευγάρι "συζητούσε τις δυσκολίες που ήταν εγγενείς με τα γεγονότα ότι ... ερωτευόταν ο ένας τον άλλον ενώ ... ο βαμπίρ έλκονταν ιδιαίτερα από το άρωμα του αίματός της και δυσκολευόταν να αποφύγει να τη σκοτώσει."
Οι αρχικοί χαρακτήρες της Μέγιερ ήταν ανώνυμοι. Τους χαρακτήρες που μετέπειτα ονόμασε Έντουαρντ Κάλεν και Μπέλα Σουάν, τους αποκαλούσε "αυτός" και "αυτή" για λόγους ευκολίας μιας και "δεν ήθελε να χάσει το όνειρό της." Το όνομα 'Ιζαμπέλα' η Μέγιερ εξηγεί ότι το αποφάσισε επειδή "αφότου περνούσα πολύ χρόνο [με το χαρακτήρα], την αγάπησα σαν κόρη ...Εμπνευσμένη από αυτήν την αγάπη, έδωσα το όνομα που φυλούσα για την κόρη μου ...Ιζαμπέλα."
Η θετική αποδοχή της Μπέλα στο καινούριο της σχολείο στο Φορκς, ιδιαίτερα η δημοτικότητά της με τους αρσενικούς χαρακτήρες, διαμορφώθηκε έπειτα από την πραγματική ζωή της Μέγιερ, κατά τη μετάβασή της από το λύκειο στο κολέγιο. Η Μέγιερ έχει πει ότι υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στην Μπέλα και στον ομότιτλο χαρακτήρα της Σαρλότ Μπροντέ Τζέιν Έιρ, ένα μυθιστόρημα που ανέφερε ότι αποτέλεσε επιρροή για το έπος του Λυκόφωτος.
Λυκόφως
Η Μπέλα, που αρχικά εμφανίζεται στο Λυκόφως, είναι μια δεκαεπτάχρονη κοπέλα, που μετακομίζει από το σπίτι της μητέρα της στο Φοίνιξ, Αριζόνα, για να ζήσει με τον πατέρα της, Τσάρλι, που είναι αρχηγός της αστυνομίας, στη γενέτειρά της στο Φορκς, Ουάσινγκτον. Εκεί, εγγράφεται στο Forks High School, όπου της κινείται το ενδιαφέρον από έναν μαθητή, τον Έντουαρντ Κάλεν. Όταν ο Έντουαρντ της σώζει τη ζωή, εκθέτει υπερανθρώπινες ιδιότητες. Η Μπέλα μαθαίνει από τον οικογενειακό της φίλο Τζέικομπ Μπλακ, ότι ο θρύλος των Κιούιλετ λέει ότι η οικογένεια Κάλεν είναι πραγματικά βαμπίρ. Ο Έντουαρντ τελικά παραδέχεται αυτήν την αλήθεια, μόνο που η οικογένειά του κυνηγά μόνο ζώα, και όχι ανθρώπους, μέσω της ηθικής επιλογής. Ο Έντουαρντ προειδοποιεί επανειλημμένα την Μπέλα να μην είναι μαζί του, αλλιώς η ζωή της θα βρίσκεται σε συνεχή κίνδυνο, επειδή η μυρωδιά του αίματός της είναι πολύ ισχυρή για εκείνον από οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου που έχει συναντήσει ποτέ. Η αγάπη και η εμπιστοσύνη της Μπέλα στο περιορισμό του Έντουαρντ είναι τέτοια που οι προειδοποιήσεις του ξεχνιούνται και σε μια εκδρομή με την υπόλοιπη οικογένεια Κάλεν, γίνεται στόχος ενός σαδιστικού βαμπίρ, του Τζέιμς.
Νέα Σελήνη
Η Νέα Σελήνη ξεκινά με τα δέκατα όγδοα γενέθλια της Μπέλα. Ονειρεύεται ότι μοιάζει πολύ μεγαλύτερη από τον Έντουαρντ Κάλεν, το αγόρι της. Κατά τη διάρκεια της γιορτής των γενεθλίων της στην εστία των Κάλεν, η Μπέλα κόβεται λίγο από το χαρτί, ενώ ξετυλίγει ένα δώρο. Ο αδελφός του Έντουαρντ, ο Τζάσπερ, ενστικτωδώς διψάει για το αίμα της, και επιτίθεται, μόνο που τον σταματούν. Ο Έντουαρντ συνειδητοποιεί ότι η σχέση του με την Μπέλα τη βάζει σε κίνδυνο. Σε μια άστοχη απόπειρα για να προστατέψει την Μπέλα, πείθει ότι δεν την αγαπάει πλέον, και μετακομίζει με την οικογένειά του. Η αναχώρηση του Έντουαρντ έχει σαν αποτέλεσμα για την Μπέλα, να είναι καταθλιπτική και απομονωμένη για μήνες.
Για να ηρεμήσει τον ανήσυχο πατέρα της, η Μπέλα πηγαίνει στον κινηματογράφο με τη σχολική της φίλη Τζέσικα. Ενώ βρίσκεται εκεί, πλησιάζει απρόσεκτα μια ομάδα επικίνδυνων ανδρών έξω από ένα μπαρ, και ανακαλύπτει ότι μπορεί να ακούει τη φωνή του Έντουαρντ όταν η αδρεναλίνη της ανεβαίνει στα ύψη. Απελπισμένη που ακούσει ξανά τη φωνή του, η Μπέλα αναζητά συνεχώς τον κίνδυνο: πείθει τον Τζέικομπ Μπλακ να φτιάξει δυο παλιές μηχανές, και να της μάθει να οδηγεί. Η φιλία τους μεγαλώνει, και ο Τζείκομπ παραδέχεται ότι έχει ρομαντικά αισθήματα για την Μπέλα, μόνο που δεν είναι αμοιβαία. Όταν ένα βαμπίρ, ο Λοράν, προσπαθεί να της επιτεθεί, η Μπέλα σώζεται από μια αγέλη λύκων. Αργότερα, η Μπέλα μαθαίνει ότι ο Τζέικομπ και τα άλλα μέλη της φυλής μετασχηματίζονται, οι οποίοι παίρνουν μορφή λύκου, για να προστατέψουν τους ανθρώπους από τα βαμπίρ. Η Μπέλα ανακαλύπτει επίσης ότι το βαμπίρ, η Βικτόρια, επέστρεψε στο Φορκς, και αναζητά την Μπέλα να τη σκοτώσει, για εκδίκηση για το θάνατο του ταιριού της, Τζέιμς.
Για να ακούσει ξανά τη φωνή του Έντουαρντ, η Μπέλα επιχειρεί να κάνει κατάδυση και παραλίγο να πνιγεί, αλλά σώζεται από τον Τζέικομπ. Ο Έντουαρντ, αφότου ενημερώνεται εσφαλμένα ότι η Μπέλα αυτοκτόνησε, ταξιδεύει στη Βολτέρρα, Ιταλία, για να ζητήσει από τους Βολτούρι να τον καταστρέψουν. η Άλις επιστρέφει στο Φορκς και ανακαλύπτει ότι η Μπέλα είναι ακόμη ζωντανή: αυτή και η Μπέλα ακολουθούν τον Έντουαρντ στην Ιταλία και επιτυχώς αποτρέπουν τον Έντουαρντ να εμφανίσει τον εαυτό του στο φως και κατ' επέκτασιν στο πλήθος των ανθρώπων, μια κίνηση που θα είχε ως αποτέλεσμα την εκτέλεσή του. Το τρίο παίρνεται από τους Βολτούρι. Επειδή η Μπέλα ξέρει για τα βαμπίρ, οι Βολτούρι θα θέλουν να τη σκοτώσουν, αλλά η Άλις προβλέπει ότι η Μπέλα θα γίνει βαμπίρ. Λόγω του ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν την ύπαρξη των βαμπίρ, οι Βολτούρι απειλούν την Μπέλα ότι θα τη σκοτώσουν αν αυτό δε συμβεί σύντομα. Με την επιστροφή στο σπίτι, ο Έντουαρντ λέει στην Μπέλα ότι δε σταμάτησε ποτέ να την αγαπάει, και ότι άφησε το Φορκς, επειδή πίστεψε ότι θα την προστάτευε με αυτόν τον τρόπο. Απολογείται για την εσφαλμένη του κίνηση, και ζητά τη συγχώρεσή της, την οποία η Μπέλα αποδέχεται. Η Μπέλα, αποφασισμένη να γίνει βαμπίρ, αποφασίζει ότι η οικογένεια του Έντουαρντ πρέπει να ψηφίσει την μοίρα της. Όλοι, εκτός της Ρόζαλι και του Έντουαρντ ψηφίζουν να αλλάξει, αλλά ο Έντουαρντ συμφωνεί να την αλλάξει ο ίδιος αν τον παντρευτεί.
Έκλειψη
Στην Έκλειψη συνεχίζεται το δράμα της σχέσης της Μπέλα και του Έντουαρντ. Ο Έντουαρντ εξηγεί ότι είναι απρόθυμος να αλλάξει την Μπέλα σε βαμπίρ, διότι πιστεύει ότι τα βαμπίρ είναι άψυχα πλάσματα, που δεν έχουν μέρος στον παράδεισο. Η Μπέλα, της οποίας η γνώμη για το γάμο θρυμματίζεται από το αρχικό διαζύγιο των ίδιων των γονιών της, συμφωνεί να παντρευτεί τον Έντουαρντ με την προϋπόθεση ότι θα κάνει έρωτα μαζί της, ενώ εξακολουθεί να είναι άνθρωπος και στη συνέχεια να την μετατρέψει σε βαμπίρ. Ο Έντουαρντ αρχικά αρνείται, λέγοντας ότι θα μπορούσε εύκολα να χάσει τον έλεγχο στην ένταση της στιγμή και ακούσια να τη σκοτώσει. Πάντως, βλέποντας πόσο σημαντικό είναι για την Μπέλα, συμφωνεί να δοκιμάσει, αλλά μόνο αφότου παντρευτούν.
Η πλοκή οδηγείται από τις μηχανορραφίες του βαμπίρ Βικτόρια, που συναντήθηκε για πρώτη φορά με την Μπέλα και τους Κάλεν κατά τη διάρκεια του πρώτου μυθιστορήματος Λυκόφως. Η Βικτόρια αναζητώντας εκδίκηση για το θάνατο του εραστή της, Τζέιμς, χτίζει έναν καινούριο στρατό βαμπίρ. Για να καταπολεμήσουν αυτή την απειλή, σπάει η εκεχειρία μεταξύ της οικογένειας Κάλεν και των Αμερικανικής Ιθαγενής αγέλης λυκανθρώπων με επικεφαλής τους Σαν Ούλεϊ και Τζέικομπ Μπλακ, και ο δεύτερος παίρνει θέση ενάντια στον Έντουαρντ ως ερωτικό ενδιαφέρον της Μπέλα. Αρχικά, η Μπέλα θεωρεί τον Τζέικομπ μονάχα φίλο, αλλά παρά τον αρραβώνα της με τον Έντουαρντ, μοιράζεται ένα φιλί με τον Τζέικομπ, και συνειδητοποιεί ότο τον αγαπάει το ίδιο. Τελικά ο Έντουαρντ αποδέχεται την αγάπη της Μπέλα για τον Τζέικομπ, και επιτυχώς καταστρέφει τη Βικτόρια. Η Μπέλα αναγνωρίζει ότι ο Έντουαρντ είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή της, και συμφωνεί να ανακοινώσει τον αρραβώνα στον πατέρα της.
Χαραυγή
Η Χαραυγή ξεκινά με το γάμο της Μπέλα και του Έντουαρντ στο σπίτι των Κάλεν στα περίχωρα του Φορκς. Περνούν το μήνα του μελιτός τους στο Isle Esme, ένα μικρό νησί στα ανοικτά της ακτής του Ρίο Ντε Τζανέιρο, Βραζιλία, που δόθηκε ως δώρο στην Έσμε από τον Κάρλαισλ. Ολοκληρώνουν το γάμο τους, αλλά η ερωτική τους συνεύρεση πυροδοτεί μια σύγκρουση ανάμεσα στο νεόνυμφο ζευγάρι: ο Έντουαρντ τρομάζει που έχει μελανιάσει η Μπέλα, αλλά επιμένει ότι είναι καλά και ότι θέλει να της κάνει πάλι έρωτα ο Έντουαρντ. Ορκίζεται να μην το κάνει ξανά ενώ είναι ακόμα άνθρωπος. Τελικά παραδίδεται. Έπειτα, ο Μπέλα αρρωσταίνει βαριά, και συνειδητοποιεί ότι είναι έγκυος με το παιδί τους.
Ο Έντουαρντ σοκάρεται και βιάζεται να πάει την Μπέλα στο σπίτι για να τη δει ο Κάρλαισλ, που ως γιατρός, επιβεβαιώνει ότι περιμένει παιδί. Ενώ η εγκυμοσύνη απειλεί την υγεία της Μπέλα, ο Έντουαρντ προσπαθεί να της πει να κάνει έκτρωση, για να σώσει τη ζωή της. Πάντως, η Μπέλα αισθάνεται ένα δέσιμο με το αγέννητο παιδί της, και επιμένει να το γεννήσει. Σύντομα, ο Έντουαρντ αρχίζει να αγαπάει το ίδιο το παιδί, αφότου ακούει τις σκέψεις του, και μαθαίνει ότι το παιδί αγαπάει αμοιβαία την Μπέλα, και ότι δε θέλει να την πληγώσει.
Η Μπελα σχεδόν πεθαίνει γεννώντας, αλλά ο Έντουαρντ επιτυχώς ξεγεννά το κοριτσάκι τους, και έπειτα κάνει ένεση δηλητηρίου στην Μπέλα, συνεπώς θεραπεύει τις πληγές της μετατρέποντάς την σε βαμπίρ. Κατά τη διάρκεια της μεταμόρφωσης της Μπέλα, ο Τζέικομπ αποτυπώνει μια ακούσια διαδικασία, κατά την οποία ένας μετασχηματιστής βρίσκει την αδελφή ψυχή του - στο μωρό, τη Ρενέσμε Κάλεν.
Αφότου ένα βαμπίρ, ονόματι Ιρίνα, εσφαλμένα πιστεύει ότι η Ρενέσμε είναι αθάνατο βαμπίρ-παιδί (μια δημιουργία που είναι απαγορευμένη στον κόσμο των βαμπίρ), η Άλις προβλέπει ότι οι Βολτούρι θα πάνε να καταστρέψουν την οικογένεια Κάλεν σαν τιμωρία για την υποτιθέμενη παράβασή τους. Η οικογένεια Κάλεν βρίσκει μια σειρά από μάρτυρες βαμπίρ για να παρακολουθήσουν τη θνησιμότητα της Ρενέσμε. Η Μπέλα σύντομα ανακαλύπτει την ικανότητά της να προστατεύει τους ανθρώπους από τις νοητικές σκέψεις και τις αισθήσεις τους. Ο Έντουαρντ στέκεται μαζί με την Μπέλα και τους συμμάχους τους για να πείσουν τους Βολτούρι ότι η Ρενέσμε δεν είναι ένα αθάνατο παιδί και δεν αποτελεί απειλή για την ύπαρξή τους. Μόλις φύγουν οι Βολτούρι, ο Έντουαρντ και η Μπέλα είναι τελικά ελεύθεροι να ζήσουν γαλήνια τη ζωή τους με την κόρη τους για πάντα και να μείνουν μαζί τους. ΄
Φυσική εμφάνιση
Η Μπέλα περιγράφεται ως μικροκαμωμένη, με ύψος που φτάνει με το ζόρι το 1.62 και με μια ημιδιαφανή, ευαίσθητη επιδερμίδα. Έχει πυκνά μακριά, κυματιστά καστανά μαλλιά με ευρύ μέτωπο. Τα μάτια της περιγράφονται ως "σοκολατένια καστανά" και με μεγάλο κενό ανάμεσά τους. Έχει μικρή λεπτή μύτη, εξέχοντα ζυγωματικά, χείλη αρκετά γεμάτα για το μικρό της σαγόνι, και λεπτά φρύδια που είναι περισσότερο ίσια παρά τοξωτά.
Η μυρωδιά του αίματός της (αρνητικό Ο) είναι απίστευτα ελκυστική για τα βαμπίρ, περιγράφεται από την Μπρι Τάνερ ως "η πιο γλυκιά μυρωδιά που έχει μυρίσει ποτέ", μόνο που είναι χίλιες φορές περισσότερο έντονη για τον Έντουαρντ Κάλεν.
Όσο για τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά της, η Μπέλα έχει μια μικρή ουλή σε σχήμα μισοφέγγαρου, από όταν δαγκώθηκε από τον Τζέιμς, το λαγωνικό βαμπίρ, στο Λυκόφως. Η ουλή περιγράφεται ως χλωμή, πάντα κάποιους βαθμούς ψυχρότερη από το υπόλοιπο σώμα της, και λάμπει όπως το δέρμα των βαμπίρ όταν εκτίθεται στο φως του ήλιου. Αφότου η Μπέλα μετατρέπεται σε βαμπίρ από τον Έντουαρντ, γίνεται υπερβολικά όμορφη με ακόμα πιο ανοιχτοχρωμο δέρμα, ίσια μαλλιά μέχρι τη μέση, και πορφυρά κόκκινα μάτια, τα οποία γίνονται χρυσά μετά από μήνες, αφότου πιει αίμα ζώων. Τα χαρακτηριστικά της τελειοποιούνται μετά τη μεταμόρφωσή της.
Η Μπέλα φοράει λιτές μπλούζες και τζιν όπου και να πάει, μιας και δεν περιποιείται την εμφάνισή της.
Προσωπικότητα
Η Μπέλα χαρακτηρίζεται ως αδέξια, έχοντας αδύναμη κράση, είναι μη αθλητική και μισεί οτιδήποτε φυσικό. Η Μπέλα περιγράφεται επίσης ως μοναχική, ντροπαλή, ήσυχη, ανασφαλής και πολύ ευαίσθητη. Επίσης νοιάζεται για την υπόλοιπη οικογένεια Κάλεν, τον πατέρα της Τσάρλι και τη μητέρα της Ρενέ, και τον φίλο της Τζέικομπ Μπλακ. Έχει την τάση να υποτιμά τους ανθρώπους γύρω της, κυρίως λόγω των ανησυχιών της για την ασφάλειά τους.
Έχοντας μάθει να φροντίζει τη μητέρα της με τα χρόνια και να είναι φυσικά υπεύθυνη, η Μπέλα είχε εξελιχθεί σε ένα πολύ ώριμο άτομο, ειδικά για την ηλικία της. Επειδή στερείται οποιασδήποτε ικανότητας σε κάτι ορατό ως άνθρωπος, προτιμάει περισσότερο να περνάει τον ελεύθερο χρόνο της διαβάζοντας κλασικά βιβλία από το σχολείο.
Σχετικά με τη μόδα, η Μπέλα δεν είναι κοριτσίστικη. Μισεί να βάζει τα καλά της, λέγοντας ότι το μακιγιάζ "είναι πόνος" και ότι νιώθει άβολα με άχρηστα κομψά ρούχα: πάντως η Άλις δε νοιάζεται για το τι πιστεύει η Μπέλα και συνεχίζει να την πείθει να φοράει τα καλά της και να δείχνει εντυπωσιακή. Δεν είναι υλιστική και δεν της αρέσει να σπαταλά λεφτά σε πολυτελή αντικείμενα, μιας και δήλωσε στον Έντουαρντ στη Νέα Σελήνη 'να μην ξοδέψεις δεκάρα στα γενέθλιά μου', και ότι τα γρήγορα αυτοκίνητα είναι αχρείαστα, λέγοντας ότι ο Έντουαρντ της έδωσε τον εαυτό του και οτιδήποτε άλλο να της έδινε θα χαλούσε την ισορροπία της σχέσης τους. Δεν της αρέσει να ξεχωρίζει, και δεν της αρέσει να γιορτάζει τα γενέθλιά της. Επίσης έχει πολύ αρνητικές βλέψεις για τον εφηβικό γάμο, εξαιτίας της πρώιμης εμπειρίας των γονιών της, αλλά το ξεπερνάει αργότερα.
Είναι εξαιρετικά απόρρητο άτομο, που κρατάει τις σκέψεις και τα συναισθήματά της για τον εαυτόν της, και μισεί όταν κάποιος προσπαθεί να την καταλάβει, που πιστεύεται ότι είναι ο λόγος για τον οποίο ο Έντουαρντ αδυνατεί να ακούσει τις σκέψεις της. Είναι επίσης γνωστό ότι είναι απίστευτα πεισματάρα με τον εαυτό της, λόγω της αποφασιστικότητάς της να γίνει βαμπίρ, για να είναι μαζί με τον Έντουαρντ για πάντα. Λέγεται επίσης ότι διαθέτει κακές υποκριτικές ικανότητες. Ειρωνικά, δείχνει καλή υποκριτική ικανότητα στο Λυκόφως, όταν κάνει τον πατέρα της να πιστεύει ότι έχει παρατήσει τον Έντουαρντ και φεύγει από το Φορκς. Πρόκειται για ένα πολύ ντροπαλό και δειλό κορίτσι με μια σκληρή και ανθεκτική θέση, έχει ως συνήθεια να δαγκώνει το χείλος της, μια συνήθεια που μοιράζει και η Κρίστεν Στιούαρτ. Η Μπέλα ενώνει τα φρύδια της όταν αισθάνεται έντονα συναισθήματα, όπως το άγχος. Ως άνθρωπος, η Μπέλα λιποθύμεί εύκολα στη θέα ή τη μυρωδιά του αίματος, κάτι το οποίο είπε ότι μυρίζει σαν σκουριά και αλάτι στο Λυκόφως, γεγονός που αλλάζει, αφού έγινε βαμπίρ. Η Μπέλα παρουσιάζεται στη Χαραυγή να έχει καλό κλίμα διάθεσης και είναι σε θέση να ξεφύγει από τη μυρωδιά του ανθρώπινου αίματος όταν πηγαίνει στο πρώτο της κυνηγετικό ταξίδι ως βαμπίρ.