cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλέξανδρος Δελμούζος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1880 από εύπορη οικογένεια, ο πατέρας του είχε δε θητεύσει δήμαρχος της πόλης. Σπούδασε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Γερμανία. Το 1908 διορίστηκε Διευθυντής στο Παρθεναγωγείο του Βόλου όπου εισήγαγε τη δημοτική γλώσσα (πρώτος Πανελλαδικά) και τις αρχές του σχολείου εργασίας. Λόγω αυτών των νεωτεριστικών κινήσεων το Παρθεναγωγείο διέκοψε τη λειτουργία του και ο ίδιος παραπέμφθηκε σε δίκη το 1914 στο Ναύπλιο όπου και αθωώθηκε πανηγυρικά. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Εκπαιδευτικού Ομίλου και από το 1917 ως το 1920 ήταν ανώτατος επόπτης της Δημοτικής εκπαιδεύσεως. Το 1923 ανέλαβε τη διεύθυνση του Μαρασλείου Διδασκαλείου και για εννιά χρόνια διετέλεσε καθηγητής της παιδαγωγικής στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [1929-1934 και 1936-1938]. Το 1929 ίδρυσε το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του οποίου διετέλεσε πρώτος επόπτης. Συμμετείχε στη σύνταξη του Αλφαβητάριου και του αναγνωστικού της Γ’ δημοτικού Τα ψηλά βουνά (1918) του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στο χώρο της νεοελληνικής εκπαίδευσης και, μαζί με τους Γληνό και Τριανταφυλλίδη, οι πρόδρομοι της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 1964.
Κριτική του έργου του
Σημαντικός σταθμός στη ζωή του ήταν η διάσπαση του Εκπαιδευτικού Ομίλου (Μάρτ. 1927), που εκείνος προκάλεσε, όταν μετά από πλήρη διαφωνία του με το Γληνό (ο Τριανταφυλλίδης είχε αποσυρθεί από το 1921), αποχώρησε από τον Όμιλο επικεφαλής της μειοψηφίας, δηλώνοντας την αντίθεσή του στις σοσιαλιστικές πολιτικές προεκτάσεις που έπαιρνε το σωματείο υπό την επίδραση του Γληνού. Ο Δελμούζος είναι μια από τις φυσιογννωμίες που στα εκπαιδευτικά πράγματα πολεμήθηκαν βιαιότατα, αλλά και υμνήθηκε όσο λίγοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση Κατηγορία:Δημοτικισμός
Μάγκι Κιου
Η Μάγκι Κιου (Maggie Q, πραγματικό όνομα: Margaret Denise Quigley, 22 Μαΐου 1979) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων. Είναι γνωστή για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στις ταινίες δράσης Επικίνδυνη Αποστολή ΙΙΙ και Πολύ σκληρός για να πεθάνει 4.0 αλλά και για τον ομώνυμο ρόλο στην σειρά δράσης-θρίλερ του CW Nikita, που προβλήθηκε από το 2010 έως το 2013. Το 2014, ενσάρκωσε την Tori Wu στην κινηματογραφική προσαρμογή του μυθιστορήματος της Βερόνικα Ροθ με τον τίτλο Απόκλιση, έναν ρόλο που είχε και στη συνέχεια της ίδιας ταινίας, Ανταρσία και Αφοσίωση. Ακολούθως, πρωταγωνίστησε με τον ρόλο της πράκτορα του FBI Hannah Wells στο πολιτικό δράμα Επιζών της επόμενης μέρας.
Βιογραφία
Η Κιου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Χονολουλού της Χαβάης. Ο πατέρας της είναι Αμερικανός με ρίζες από Πολωνία, Ιρλανδία και Γαλλία και η μητέρα της είναι Βιετναμέζα μετανάστρια. Οι γονείς της γνωρίστηκαν όταν ο πατέρας της εγκαταστάθηκε στο Βιετνάμ, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του στον πόλεμο στην χώρα. Έχει τέσσερα αδέρφια, δύο βιολογικές αδερφές και δύο ετεροθαλή αδέρφια από τον προηγούμενο γάμο της μητέρας της. Μεγάλωσε ως καθολική.
Καριέρα
Αν και σχετικά άγνωστη στο κοινό των Η.Π.Α, η Μάγκι είναι διάσημη στο Χονγκ Κονγκ και σε άλλες χώρες της Άπω Ανατολής. Το 1998 πήρε τον πρώτο της ρόλο σε μια κινεζική τηλεοπτική σειρά και έκτοτε εργάζεται σαν ηθοποιός. Έχει εμφανιστεί σε Κινεζικές παραγωγές, μιλώντας Καντονέζικα παρόλο που δεν είναι η μητρική της γλώσσα. Η αναγνώριση στη Δύση ήρθε μετά τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην αμερικανό-κινεζική συμπαραγωγή Naked Weapon (Οργάνωση Δολοφόνων), όπου υποδύθηκε μια σέξι άλλα εύθραυστη πληρωμένη δολοφόνο.
Το 2006 εμφανίστηκε στην υπερπαραγωγή Επικίνδυνη Αποστολή ΙΙΙ δίπλα στον Τομ Κρουζ, υποδυόμενη τη Zhen, το μοναδικό θηλυκό μέλος της ομάδας των«Επικίνδυνων Αποστολών» (IMF). Το 2007 βγήκε στους κινηματογράφους η ταινία της, το τέταρτο μέρος της σειράς Die Hard, με τίτλο Πολύ σκληρός για να πεθάνει 4.0 και συμπρωταγωνιστή τον Μπρους Γουίλις.
Προσωπική ζωή
Η Κιου έχει πέντε τατουάζ : έναν σταυρό στο δεξί μπράτσο της, ένα τρίγωνο στο αριστερό μπράτσο και την αφρικανική παροιμία "umuntu ngumuntu ngabantu" στο ένα πλευρό της, η οποία σημαίνει "κάθε άτομο αποτελεί μέρος του συνόλου". Έχει ένα τατουάζ σε μορφή φοίνικα στον αριστερό της γοφό, το οποίο έπρεπε να κρύβει στους περισσότερους ρόλους της εκτός από την σειρά Nikita. Η Κιου έχει υποφέρει επίσης από προσωρινή απώλεια ακοής στο δεξί της αυτί, όταν το τύμπανο του αυτιού της έπαθε ζημιά κατά την διάρκεια μιας σκηνής που συμπεριλάμβανε έκρηξη.
Το 2007, ζούσε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας με τα δυο (κάποια στιγμή οχτώ) σκυλιά που είχε διασώσει. Διαθέτει επίσης ένα σπίτι στη Νέα Υόρκη.
Ακτιβισμός
Η Κιου έχει εκφραστεί δημοσίως πάνω στο θέμα των δικαιωμάτων των ζώων και έχει λάβει μέρος στις εκστρατείες του PETA Ασίας, που προωθούσαν την χορτοφαγία. Σε μια διαφήμιση του PETA, πόζαρε σχεδόν γυμνή σε ένα κρεβάτι γεμάτο από καυτερές πιπεριές ώστε να διαδώσει το μήνυμα ότι το να γίνεις χορτοφάγος είναι ο καλύτερος τρόπος για να "εμπλουτίσεις την ζωή σου" αλλά και να βοηθήσεις τα ζώα, την υγεία σου και το περιβάλλον. Σε μια δεύτερη διαφήμιση του PETA Ασίας, η Κιου εμφανίζεται με ένα μπικίνι στο οποίο έχουν τοποθετηθεί με στρατηγικό τρόπο φύλλα μαρουλιού και η ταμπέλα είχε τον τίτλο "Άλλαξε Τρόπο Ζωής - Δοκίμασε την Χορτοφαγία!"
Ως χορτοφάγος για πολλά χρόνια, η Κιου έχει δηλώσει ότι το να εγκαταλείψει την κατανάλωση κρέατος είναι μία από τις πιο επικερδείς αποφάσεις που έχει πάρει ποτέ. "Νιώθω καλύτερα, έχω περισσότερη ενέργεια εντός και εκτός σκηνής και έχω την ικανοποίηση να γνωρίζω ότι κάνω κάτι για να βοηθήσω στο να σταματήσουν τα ζώα να υποφέρουν". Το 2008, η Κιου ανακηρύχθηκε "Πρόσωπο της Χρονιάς" από το PETA Asia-Pacific. Την ίδια χρονιά, ο ίδιος οργανισμός κατέταξε την Κιου και στην λίστα με τους "Πιο Καλοντυμένους Σελέμπριτι" του 2008. Από τότε έχει κάνει βήματα ώστε να σταματήσει την χρήση όλων των ζωϊκών προϊόντων από την διατροφή της. Το PETA την ανακήρυξε ως μία από τις τρεις "Πιο Σέξι Χορτοφάγους" του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιών
Προκριματική Φάση και Πλέι-Οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19 (Μη-πρωταθλητές)
Η προκριματική φάση για τους Μη-πρωταθλητές των προκριματικών του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19 ξεκίνησε στις 26 Ιουνίου 2018 και θα τελειώσει στις 30 Αυγούστου 2018. Συνολικά 143 ομάδες θα πάρουν μέρος στη πλευρά των Μη-Πρωταθλητών για να αποφασιστούν 13 απο τις 48 ομάδες που θα πάρουν μέρος στην Φάση των Ομίλων.
Όλες οι ώρες είναι σε Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+02:00). Αν η τοπική ώρα ενός αγώνα είναι διαφορετική τότε θα αναγράφεται σε παρένθεση.
Ομάδες
Η κατηγορία των Μη-πρωταθλητών αποτελείται από τις ομάδες που έχουν προκριθεί στη προκριματική φάση ως κυπελλούχες στην χώρα τους ή ως μη πρωταθλήτριες στο εγχώριο πρωτάθλημά τους, και αποτελείται από τους εξής γυρους:
Τρόπος διεξαγωγής
Κάθε ζευγάρι παίζει διπλούς αγώνες, ο ένας στην έδρα της μίας ομάδας και ο άλλος στην έδρα της άλλης. Η ομάδα που σκοράρει συνολικά περισσότερα γκολ προκρίνεται. Αν οι δυο ομάδες έχουν σκοράρει τον ίδιο αριθμό τερμάτων τότε ισχύει ο κανόνας του Εκτός έδρας γκολ που σημαίνει πως η ομάδα που σκόραρε τα περισσότερα εκτός έδρας γκολ προκρίνεται στην επόμενη φάση. Αν τα εκτός έδρας γκολ είναι ίσα τότε το δεύτερο ματς θα πάει σε παράταση και στην παράταση θα ισχύσει πάλι ο κανόνας του εκτός έδρας γκολ. Αν στην παράταση δεν επιτευχθεί κανένα τέρμα τότε χρησιμοποιείται η διαδικασία των πέναλτι για να αποφασιστεί ο νικητής. Αν επιτευχθούν τέρματα στην παράταση και το συνολικό σκορ παραμένει ίσο τότε προκρίνεται η φιλοξενούμενη ομάδα καθώς θα έχει περισσότερα εκτός έδρας γκολ.
Στην κλήρωση κάθε γύρου οι ομάδες χωρίζονται, με βάση τον συντελεστή τους στην βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ, σε δυνατές και αδύναμες. Μια δυνατή ομάδα θα αντιμετωπίσει μια αδύναμη και ποια ομάδα θα ειναι γηπεδούχος στον πρώτο αγώνα και ποια στον δεύτερο θα αποφασιστεί μέσω της ίδιας κλήρωσης.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα των προκριματικών και των πλέι-οφ στην κατηγορία των Μη-πρωταθλητών είναι ως εξής:
Le Figaro
Η εφημερίδα Le Figaro είναι μία από τις σημαντικότερες καθημερινές εφημερίδες της Γαλλίας. Ιδρύθηκε το 1826 ως εβδομαδιαία σατιρική εφημερίδα. Καθημερινή έγινε το 1866. Το όνομά της προήλθε από τον πρωταγωνιστή στο έργο του Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais Le Mariage de Figaro (Οι γάμοι του Φίγκαρο), έχοντας ως αρχικό σύνθημα την φράση Sans la liberté de blâmer, il n'est point d'éloge flatteur, που σημαίνει Χωρίς την ελευθερία της κριτικής, δεν υπάρχει έπαινος. Είναι συντηρητική και πρόσκειται στη γαλλική δεξιά.
Η κυκλοφορία της το 2005 ήταν 342.445 φύλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Figaro Figaro *
Προκριματική Φάση και Πλέι-Οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19 (Μη-πρωταθλητές)
Αγώνες
Η Στιάρναν προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-1.
Η Σλάβια Σόφιας προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-1.
Η Ζάλγκιρις Βίλνιους προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-2.
Η ΣΣ Φόλα Ες προκρίθηκε στα πέναλτι με σκορ 5-4 αφού το συνολικό σκορ των 2 αγώνων ήταν ισόπαλο 0-0 με ίδιο αριθμό εκτός έδρας γκολ.
Η Μόλντε ΦΚ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 6-3.
Η Ντούναϊσκα Στρέντα προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-2.
Η ΝΚ Ντομζάλε προκρίθηκε χάρη στα εκτός έδρας γκολ αφού το συνολικό σκορ ήταν 3-3.
Η Ρέιντζερς Γλασκώβης προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-0.
Η ΦΚ Προγκρές Ντίντερκορν προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η ΦΚ Βιτόρουλ Κονστάντσα προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-0.
Η ΦΚ Τόμπολ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-0.
Η ΝΚ Μάριμπορ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-0.
Η Ουίπεστ ΦΚ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-3.
Η ΦΚ ΑΣ Τρέντσιν προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-1.
Η Ντιναμό Μινσκ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-2.
Η Β36 Τόρσχαβν προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η Γκόρνικ Ζάμπρζε προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η Σπάρτακ Σουμπότιτσα προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-1.
Η ΦΚ Πιουνίκ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-0.
Η ΑΪΚ Στοκχόλμης προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η ΦΚ Σαχτιόρ Σολιγκόρσκ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-1.
Η ΦΧ Χάφναρφιορδουρ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-0.
Η ΦΚ Βέντσπιλς προκρίθηκε με συνολικό σκορ 8-3.
Η ΦΚ Νόρντζελαντ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-1.
Η ΦΚ Σαράγεβο προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-1.
Η ΦΚ Καϊράτ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 10-1.
Η ΝΚ Όσιγιεκ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-2.
''Η ΚΦ Λάτσι προκρίθηκε χάρη στα εκτός έδρας γκολ αφού το συνολικό σκορ ήταν ισόπαλο 2-2.
Η Μπαλζάν ΦΚ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-3.
Η Χόνβεντ Βουδαπέστης προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-2.
Η Παρτιζάν Βελιγραδίου προκρίθηκε με συνολικό σκορ 6-0.
''Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας προκρίθηκε στα πέναλτι αφού το συνολικό σκορ ήταν ισόπαλο 1-1.
Η ΦΚ Ραντνίτσκι Νις προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-0.
Η Λεχ Πόζναν προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-2.
Η Τσικούρα Σατσκέρε προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η ΦΚ Βαντούζ προκρίθηκε χάρη στα εκτός έδρας γκολ αφού το συνολικό σκορ ήταν 3-3.
Η Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-1.
Η ΦΚ Τράκαϊ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 1-0.
Η Χιμπέρνιαν ΦΚ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 12-5.
Η ΝΚ Ρούνταρ Βελένιε προκρίθηκε με συνολικό σκορ 10-0.
Η Νταντάλκ ΦΚ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-1.
Η Σάρπσμποργκ 08 προκρίθηκε με συνολικό σκορ 6-0.
Η ΦΚ Κοπεγχάγη προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η ΜΚ Χάκεν προκρίθηκε με συνολικό σκορ 4-2.
Δεύτερος προκριματικός γύρος
Η κλήρωση για τον δεύτερο προκριματικό γύρο διεξήχθη στις 20 Ιουνίου 2018. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 26 Ιουλίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 2 Αυγούστου 2018.
Αγώνες
Η Μόλντε ΦΚ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-0.
Η Ζάλγκιρις Βίλνιους προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η ΦΚ Καϊράτ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 4-1.
Η Μπέρνλεϊ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 4-2.
Η Σλόβαν Μπρατισλάβας προκρίθηκε με συνολικό σκορ 4-3.
Η Στεάουα Βουκουρεστίου προκρίθηκε με συνολικό σκορ 6-0.
Η Χάποελ Χάιφα προκρίθηκε με συνολικό σκορ 2-1.
Η ΑΕΚ Λάρνακας προκρίθηκε με συνολικό σκορ 4-0.
Η Τρέντσιν προκρίθηκε με συνολικό σκορ 5-1.
Η Μακάμπι Τελ Αβίβ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 4-2.
Η Σπάρτακ Σουμπότιτσα προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-2.
Η ΦΚ Κοπεγχάγη προκρίθηκε με συνολικό σκορ 7-0.
Η ΦΚ Ούφα προκρίθηκε χάρη στα εκτός έδρας γκολ αφού το συνολικό σκορ ήταν 1-1.
Η ΦΚ Πιουνίκ προκρίθηκε χάρη στα εκτός έδρας γκολ αφού το συνολικό σκορ ήταν 2-2.
Τρίτος προκριματικός γύρος
Η κλήρωση για τον τρίτο προκριματικό γύρο διεξήχθη στις 23 Ιουλίου 2018. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 7 και 9 Αυγούστου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 16 Αυγούστου 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2018 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2019
Αλεξάντερ Πάβλοβιτς
Ο Αλεξάντερ "Σάσα" Πάβλοβιτς, γεννημένος στο Μπαρ του Μαυροβουνίου την 15 Νοεμβρίου 1983, είναι Μαυροβούνιος διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μέτρα, βάρος 107 κιλά και αγωνίζεται στις θέσεις σμολ φόργουορντ και σούτινγκ γκαρντ. Τελευταία αγωνίστηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού με το νούμερο 3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Τραπάνι Κάλτσιο
Η Τραπάνι Κάλτσιο είναι μια ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Τραπάνι. Αγωνίζεται στη Σέριε Β. Ιδρύθηκε το 1905. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Πολισπορτίβο Προβιντσάλε χωρητικότητας 6.776 θεατών. Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Σέριε C2 (1993-94) και 2 πρωταθλήματα Σέριε D (1971–72, 1984–85).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιταλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
1710
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1710 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ανδρέας Παναγόπουλος
Ο Ανδρέας Παναγόπουλος (1883 - 1952) υπήρξε σπουδαίος δήμαρχος του Αγρινίου που σημάδεψε την πορεία της πόλης κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Γενήθηκε στο Αγρίνιο το 1883 και ήταν γιος του Αναστάση, εμπόρου της πόλης με καταγωγή από τα Καλάβρυτα. Φοίτησε στο γνωστό εκείνη την εποχή Εκπαιδευτήριο Βλάχου της Κέρκυρας και από νωρίς ανέπτυξε έντονη επιχειρηματική, φιλανθρωπική και πολιτιστική δράση. Ασχολήθηκε με το εμπόριο καπνού και ανέδειξε την εταιρεία Αδελφοί Παναγόπουλου σε έναν από τους κυριότερους εξαγωγείς καπνού στην Ελλάδα.
Εκλέχθηκε δήμαρχος της πόλης για τρεις θητείες το 1925 έως 1934 και από το 1951 έως το 1952 που πέθανε. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους δημάρχους και μεταξύ των έργων που έκανε ήταν η συμπλήρωση της ρυμοτομίας της πόλης, η ασφαλτόστρωση των κεντρικών δρόμων, η κατασκευή σύγχρονου υδραγωγείου το 1930, η χρηματοδότηση των ανασκαφών για τον εντοπισμό του αρχαίου Αγρινίου, η οικοδόμηση της δημοτικής αγοράς το 1932 ενώ επί των ημερών του ηλεκτροφωτίστηκε για πρώτη φορά η πόλη. Για τη δράση του γενικά σαν δημοτικός άρχοντας παρασημοφορήθηκε και ήταν ένας από τους πέντε ιδρυτές της Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων της Ελλάδας. Διετέλεσε και βουλευτής μετά το 1935 και πριν από τη γερμανική κατοχή.
Το όνομά του έχει δοθεί σε κεντρικό δρόμο της πόλης και στην πλατεία με το συντριβάνι που βρίσκεται μπροστά από το δημαρχείο. Εκεί υπάρχει ακόμα το διατηρητέο αρχοντικό της οικογένειάς του.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγρινίου
Εθνική Λεγεώνα (Νορβηγία)
Η Εθνική Λεγεώνα (Den nasjonale legion, αρχαϊκά νορβηγικά: Den Nationale Legion) ήταν ένα βραχύβιο φασιστικό πολιτικό κόμμα με ιδρυτή και ηγέτη τον Καρλ Μάγερ (Karl Meyer) και περίοδο πολιτικής δράσης από την άνοιξη του 1927 έως και τις αρχές του 1928.
Ιστορικό
Η Εθνική Λεγεώνα ιδρύθηκε έπειτα από μια τοπική συγκέντρωση στο Όσλο που έλαβε χώρα στη σκηνή ενός τσίρκου, το Cirkus Verdensteatret τον Μάιο του 1927. Κεντρικός ομιλητής της συνάντησης ήταν ο Καρλ Νόρμπεκ (Karl Norbeck), φημισμένος παλαιστής που είχε το προσωνύμιο «ο δυνατότερος της Νορβηγίας». Στο κόμμα αναδείχθηκε ως ηγετική φυσιογνωμία ο Καρλ Μάγερ, επιχειρηματία και χρηματιστή με κατηγορίες που αφορούσαν οικονομικές απάτες. Άλλο διακεκριμένο στέλεχος ήταν ο συγγραφέας και κοινωνικός αναλυτής Άρλινγκ Βίνσνες (Erling Winsnes).
Επηρεασμένος από τη Φασιστική Ιταλία,, ο Καρλ Μάγερ επιζήτησε μία «πορεία προς το Όσλο», μιμούμενος με τη πορεία των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι. Το σχέδιο του περιελάβανε την κινητοποίηση «100.000 αγροτών» που θα μπορούσε να «γκρεμίσει τα τείχη της Ιεριχούς». Ωστόσο, το κόμμα δεν κατάφερε να κινητοποιήσει πολύ πέρα από τους αστούς των δυτικών συνοικιών του Όσλο. Στις εθνικές εκλογές του 1927, κατέβασε ένα μόνο ψηφοδέλτιο στο Όσλο αλλά δεν κατάφερε να εκλέξει κανέναν αντιπρόσωπο καθώς έλαβε 1.210 ψήφους που αντιστοιχεί σε ένα τοις εκατό σε τοπικό επίπεδο και 0.1 τοις εκατό σε εθνικό επίπεδο. Παρά την επιτυχημένη συγκέντρωση στο τσίρκο, δεν κατάφερε να αναδειχθεί σε σημαντική πολιτική δύναμη, αφού διαλύθηκε στις αρχές του 1928 εν μέσω εσωτερικών διαμαχών και φιλονικιών.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νορβηγικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα Κατηγορία:Φασισμός στη Νορβηγία Κατηγορία:Φασιστικά κόμματα
Κυπαρίσσι Λακωνίας
Το Κυπαρίσσι είναι μικρός οικισμός στη βορειοανατολική ακτή της Λακωνίας. Υπάγεται στο Δήμο Ζάρακα.
Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε ορειβατικό προορισμό.
Το 2021 αποτέλεσε τον τόπο κινηματογράφησης της τηλεοπτικής σειράς της ΕΡΤ «Βαρδιάνος στα Σπόρκα», μιας μεταφοράς από την ομώνυμη νουβέλα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Αναρριχητικοί προορισμοί στην Ελλάδα
Κοίλη Συρία
Η Κοίλη Συρία ήταν ονομασία της περιοχής της νότιας Συρίας κατά το 300 π.Χ., που αποτέλεσε το μήλον της έριδος ανάμεσα στη δυναστεία των Σελευκιδών και τη δυναστεία των Πτολεμαίων, η κοιλάδα της Συρίας μεταξύ των ορέων Λιβάνου και Αντιλιβάνου.
Ο όρος δεν περιλαμβάνει μόνο τα εδάφη της κοιλάδας Μπεκάα του Λιβάνου, αλλά καλύπτει ολόκληρη την περιοχή που ορίζεται από τα παράλια της Μεσογείου, τον ποταμό Ορόντη (Ναχρ-ελ-Άζι), έφτανε νότια ως την Αίγυπτο και βόρεια ως τη Λαοδίκεια (Λατάκια).
Ο όρος συναντάται για πρώτη φορά στην Ανάβαση του Αρριανού κι έχει αποτελέσει πολλές φορές αντικείμενο συζήτησης. Ίσως πρόκειται για μεταγραφή της αραμαϊκής λέξης kul, που σημαίνει "ολόκληρος", υποδηλώνοντας έτσι όλη τη Συρία.
Το 302 π.Χ., ο Πτολεμαίος συμμετείχε και πάλι σε νέο συνασπισμό εναντίον του Αντίγονου και επανακατέλαβε την Κοίλη Συρία, αλλά αποσύρθηκε όταν έμαθε τα νέα από μια εσφαλμένη αναφορά ότι ο Αντίγονος είχε καταφέρει μια νίκη και επέστρεψε όταν ο Αντίγονος ηττήθηκε στη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ. Η Κοίλη Συρία δόθηκε στο Σέλευκο από τους νικητές της Ιψού, καθώς ο Πτολεμαίος δεν είχε συμβάλει καθόλου στη νίκη τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Συρία Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές Κατηγορία:Πτολεμαϊκό Βασίλειο Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα
Το Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα (Ε.Α.Κ.) (παλαιότερα: Νέα Αγροτική Κίνησις, Ν.Α.Κ.) ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1958.
Ιστορικό
Τον Ιούνιο του 1961, προσχώρησε ο Αναστάσιος Βουλόδημος και ο Κομνηνός Πυρομάγλου από τη Δημοκρατική Ένωση με σκοπό τη συνεργασία των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων με την Ε.Δ.Α.. Παράλληλα, το κόμμα μετονομάστηκε σε Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα.
Εν όψει των εκλογών του 1961 το Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα σχημάτισε μαζί με την Ε.Δ.Α. το συνασπισμό Πανδημοκρατικόν Αγροτικόν Μέτωπον Ελλάδος. Ο εκλογικός συνδυασμός έλαβε 14,63% και εξέλεξε 24 βουλευτές, εκ των οποίων οι δύο (Ασημάκης Φωτήλας και Θεόδωρος Γιαννόπουλος) ανήκαν στο Ε.Α.Κ..
Το 1963 ο Φωτήλας αποχώρησε από το Ε.Α.Κ. για να προσχωρήσει στην Ένωση Κέντρου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Αγροτικά κόμματα
Gateway Geyser
thumb|right|alt=Malcolm Martin Memorial Park, home of the Gateway Geyser|Technical drawing transposed over Gateway Geyser nozzle photo. Το Gateway Geyser είναι ένα σιντριβάνι που βρίσκεται στην όχθη του Ποταμού Μισσισσιππή στο Malcolm W. Martin Memorial Park στο Ιστ Σαιντ Λούις, Ιλινόι, απευθείας μπροστά από την Gateway Arch στο Σαιντ Λούις, Μιζούρι. Το σιντριβάνι είναι το δεύτερο ψηλότερο του κόσμου, υψώνοντας νερό σε ύψος περίπου 630 ft (192 m). Είναι δεύτερο μετά το Συντριβάνι του Βασιλιά Φαχντ στη Σαουδική Αραβία, το οποίο φθάνει τα 260 m. Το Gateway Geyser είναι αντίστοιχο της αντίστοιχου ύψους αψίδας (Arch) στην όχθη του Μιζούρι. Τέσσερα ελάσσονα σιντριβάνια αντιπροσωπεύουν τους τέσσερις ποταμούς οι οποίοι συγκλίνουν στο Σαιντ Λουίς και το Ιστ Σαιντ Λούις.
Όραμα
Για να ολοκληρωθεί το όραμα ενός μνημείου σε κάθε πλευρά του ποταμού Μισσισσιππή, το Gateway Geyser σχεδιάσθηκε και κατασκευάσθηκε από τη St. Louis–based Hydro Dramatics. Ολοκληρώθηκε το 1995 με κόστος $4 εκατομμύρια. Τρεις αντλίες 800 ίππων (600 kW) λειτουργούν το σιντριβάνι, διοχετεύοντας 8.000 αμερικανικά γαλόνια νερού το λεπτό (50 L/s)με ταχύτητα 76 μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Το σιντριβάνι έχει ώθηση 103.000 460 kN· το νερό εκτοξεύεται από το ύψους 1,8 μέτρων αεριούχου ακροφυσίου με πίεση 3,8 MPa.
Στις 27 Ιουνίου 2005, η ιδιοκτησία του Gateway Geyser και της τοποθεσίας του των 14 εκταρίων μεταφέρθηκε στην Εast Park and Recreation District. Το σιντριβάνι τώρα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του Malcolm W. Martin Memorial Park, το οποίο άνοιξε επίσημα τον Ιούνιο 2009.
Το Geyser φωταγωγήθηκε για πρώτη φορά στις 28 Οκτωβρίου 2005, προς εορτασμό της 40της επετείου της Αψίδας του Σαιντ Λούις (St. Louis Arch).
Στις 16 Σεπτεμβρίου, 2006, το έδαφος έσπασε στο πρόγραμμα Mississippi River Overlook στα εδάφη του πάρκου. Η πλατφόρμα κατόπτευσης ύψους 40-ft (12 m) προσφέρει μια πανοραμική θέα του Gateway Geyser, του Ποταμού Μισσισσιππή, και της Αψίδας και του ορίζοντα της Σαιντ Λούις. Άνοιξε την άνοιξη του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιλινόι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Σιντριβάνια
Μερκούρης Κυρατσούς
Ο Μερκούρης Κυρατσούς (1925 - 6 Μαΐου 1990) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Σπουδές και αντιστασιακή δράση
Γεννήθηκε στην Κοζάνη και σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν ενεργός στο κίνημα της νεολαίας του Σβώλου και για τον λόγο αυτό υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία σε τάγμα σκαπανέων, στη Μακρόνησο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη Δήμαρχος Κοζάνης στις εκλογές του 1964 και υπηρέτησε ως την παύση του από τη χούντα, το 1967. Τον Ιούλιο του 1964 έγινε ο πρώτος πρόεδρος της ομάδας της Κοζάνης (ως το 1966), ως δήμαρχος και πρόεδρος του Ολυμπιακού Κοζάνης. Ήταν μέλος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων.
Μεταπολιτευτικά ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος βουλευτής με το κίνημα, το 1974. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Κοζάνης για πρώτη φορά στις εκλογές του 1977, επανεξελέγη το 1985 αντικαθιστώντας τον Θεμιστοκλή Βύζα, όπως επίσης και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Ιουνίου και του Νοεμβρίου του 1989. Την περίοδο από το 1981 ως το 1985 υπήρξε γενικός γραμματέας του υπουργείου Βορείου Ελλάδας.
Θάνατος
Απεβίωσε από ανακοπή της καρδιάς, δύο μήνες έπειτα από τη λήξη της τελευταίας του κοινοβουλευτικής θητείας, σε ηλικία 65 ετών το 1990 στη διάρκεια εκδρομής στο Καταφύγιο Κοζάνης και ειδικότερα στο ορειβατικό καταφύγιο του Βελβενδού. Το όνομά του δόθηκε σε καταφύγιο του ΣΕΟ Κοζάνης. Επίσης, στη μνήμη του Κυρατσού διεξάγεται κάθε χρόνο ένα τουρνουά ποδοσφαίρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Δήμαρχοι Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης
Ακυλαλογονίδια
right|thumb|Γενικός τύπος ακυλαλογονιδίων
Τα ακυλαλογονίδια ή αλογονίδια καρβονικών οξέων είναι οργανικές χημικές ενώσεις που είναι άμεσα παράγωγα των καρβονικών οξέων, με υποκατάσταση του υδροξυλίου του καρβοξυλίου τους από αλογόνο. Ο γενικός τους τύπος είναι, λοιπόν, RCOX, όπου R η υπόλοιπη, μετά το πρώην καρβοξύλιο ένωση, CO το καρβονύλιο του πρώην υδροξυλίου και X το αλογόνο. Η χαρακτηριστική ομάδα των ακυλαλογονιδίων (-COX) ονομάζεται αλοφορμική ομάδα και χαρακτηρίζεται κύρια, εκτός αν στην οργανική ένωση συνυπάρχουν καρβοξύλια, ομάδες άλλων οργανικών οξέων (όπως π.χ. σουλφοξυομάδες) ή και εστερικές ομάδες. Στην περίπτωση που μια οργανική ένωση περιέχει αλοφορμική ομάδα ως δευτερεύουσα χαρακτηριστική ομάδα, δεν χαρακτηρίζεται ακυλαλογονίδιο, αν και η αλοφορμική ομάδα διατηρεί τις ιδιότητές της.
Ονοματολογία
Η ονομασία κάθε ακυλαλογονιδίου προέρχεται από την ονομασία του κύριου υδρογονάνθρακα (που κυριαρχεί στην αλυσίδα του μορίου της) όπου η κατάληξη "-ιο", αντικαθίσταται με την "-οϋλοαλογονίδιο", π.χ. μεθάνιο → μεθανοϋλοαλογονίδιο, αιθάνιο → αιθανοϋλοαλογονίδιο, προπάνιο → προπανοϋλοαλογονίδιο, προπένιο → προπενοϋλοαλογονίδιο, κ.τ.λ..
Η τυχόν παρουσία και δεύτερης αλοφορμικής ομάδας σημειώνεται με ένα πρόθεμα -δι-. Π.χ. αιθανοδιοϋλοαλογονίδιο, προπανοδιοϋλοαλογονίδιο, κ.τ.λ.. Αν τυχόν υπάρχουν περισσότερες ή αν είναι απαραίτητο για λόγους απλούστευσης της ονομασίας της ένωσης, οι αλδεϋδομάδας μπορούν να μπουν και ως υποκαταστάτες, με τον αύξοντα αριθμό του ανθρακοατόμου της κύριας αλυσίδας στο οποίο ενώνεται η αλδεϋδομάδα και το πρόθεμα «αλοφορμυλο-». Π.χ. 2-αλοφορμυλοπενταανοδιοϋλοαλογονίδιο.
Παραγωγή
1. Τα ακυλοχλωρίδια παράγονται με επίδραση χλωριωτικών μέσων στα αντίστοιχα καρβονικά οξέα:
2. Τα ακυλοβρωμίδια παράγονται με επίδραση βρωμιωτικών μέσων στα αντίστοιχα καρβονικά οξέα:
3. Τα ακυλοφθορίδια παράγονται με επίδραση Hg2F2 στα αντίστοιχα ακυλοχλωρίδια ή ακυλοχρωμίδια:
4. Τα ακυλοϊωδίδια παράγονται με επίδραση υδροϊωδίου (HI) στα αντίστοιχα ακυλοχλωρίδια ή ακυλοχρωμίδια:
Παράγωγα ακυλαλογονιδίων
1. Υδρόλυση προς καρβονικά οξέα:
2. Αλκοόλυση προς εστέρα:
3. Αμμωνιόλυση προς αμίδιο:
4. Επίδραση με άλατα καρβονικών οξέων προς ανυδρίτη καρβονικού οξέος:
5. Ακυλίωση αρωματικών ενώσεων κατά Friedel-Crafts:
6. Παραγωγή ακετυλαλομαγνησιακών ενώσεων:
Πηγές
*
Φουερτεβεντούρα
Η Φουερτεβεντούρα (ισπανικά:Fuerteventura) είναι ένα από τα Κανάρια Νησιά, το 2ο μεγαλύτερο σε έκταση στο νησιωτικό σύμπλεγμα, με έκταση 1.659,8 τ. χλμ.. Ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται στους 102.941 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 28ο20' βόρεια και σε γεωγραφικό μήκος 14ο00' ανατολικά.
Καθώς είναι τμήμα και μία από τις πύλες της Ε.Ε. και βρίσκεται αρκετά κοντά στις ακτές της Αφρικής, η λαθρομετανάστευση Αφρικανών είναι πολύ συχνή εκεί, με αρκετά επικίνδυνες μετακινήσεις τους με βάρκες από τις ακτές του Μαρόκου.
Ιστορία
thumb|250px|left|"Μόρρο Χάμπλε" Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι "Μαχορέρο" (Majorero), που κατά πάσα πιθανότητα ήταν Βέρβεροι από τη Βόρεια Αφρική και ζούσαν σε σπηλιές. Η λέξη Μαχορέρο ή Μάχο έχει σχέση με τη συνήθεια τους, φορώντας παπούτσια φτιαγμένα από δέρμα κατσίκας.
Τον 11ο αιώνα π.Χ. έφθασαν Φοίνικες κάτοικοι στο νησί και στη Λανθαρότε και το 850 π.Χ οι Κανάριες Νήσοι περιγράφονταν από τον Όμηρο στην Οδύσσεια ως Ινσουλάε Φορτουνατάε.
Αρκετές Ισπανικές και Πορτογαλικές εκστρατείες έγιναν το 1340 γύρω από το νησί και το οποίο τότε κατοικούνταν από Μαυριτανούς οι οποίοι παντρεύτηκαν με Ευρωπαίους σκλάβους κρατούμενους.
Το 1405, ο Γάλλος εξερευνητής Ζαν ντε Μπετενκούρ (Jean de Béthencourt) κατέκτησε το νησί και ονόμασε την πρωτεύουσα του σε Μπετανγκουρία στη δυτική ακτή του. Το όνομα του νησιού προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από το κλάσμα του ονόματος του Γάλλου ερευνητή το οποίο ήταν η φράση "Que forte aventure!", που σημαίνει "Τι μεγάλη περιπέτεια!". Μια πιο ρομαντική εκδοχή θέλει το όνομα του νησιού να σημαίνει ως "το νησί των ανέμων".
Αργότερα το 1852 το κατέκτησε μαζί με τα υπόλοιπα νησιά η Ισαβέλλα Β' . Το 1912 εδραιώθηκε και η αυτοκυβέρνηση των νησιών.
Γεωγραφία-Κλίμα
thumb|250px|right|Βραχώδεις γκρεμοί στην ακτογραμμή του νησιού Το νησί απέχει μόνο 100 χλμ. από τις ακτές της Αφρικής και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στο νησιωτικό σύμπλεγμα μετά την Τενερίφη αλλά έρχεται πρώτο σε μήκος παραλιών.
Η Φουερτεβεντούρα είναι άγονο, έρημο και ηφαιστειογενές νησί, όπως και τα υπόλοιπα ηφαιστειογενή Κανάρια άλλωστε, και με υψηλότερη κορυφή να είναι το Χαντία (Jandía) με μόνο 807 μ. στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Νησιά της Ισπανίας Κατηγορία:Νησιά της Αφρικής
Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι
Ο Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκι (Влади́мир Влади́мирович Маяко́вский, ΔΦΑ [vlɐˈdʲimʲɪr mɐjˈkofskʲɪj], 19 Ιουλίου 1893 – 14 Απριλίου 1930) ήταν Ρώσος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ένας από τους κατεξοχήν εκπροσώπους του Ρωσικού Φουτουρισμού στις αρχές του 20ού αιώνα.
Νεανικά χρόνια
Ήταν το τρίτο και τελευταίο παιδί της οικογένειάς του που γεννήθηκε στο Μπαγκντάτι, στη Γεωργία όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως δασοφύλακας. Ο πατέρας του είχε καταγωγή από Ουκρανούς Κοζάκους ενώ η μητέρα του ήταν επίσης oυκρανικής καταγωγής. Αν και ο Μαγιακόφσκι μιλούσε Γεωργιανά στο σχολείο και με τους φίλους του, η οικογένειά του μιλούσε κυρίως Ρωσικά στο σπίτι. Σε ηλικία 14 ετών πήρε μέρος σε διαδηλώσεις με τους σοσιαλιστές στην πόλη Κουταΐσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο τοπικό γυμνάσιο. Μετά τον ξαφνικό και πρώιμο θάνατο του πατέρα του το 1906, η οικογένειά του — ο ίδιος, η μητέρα του, και οι δύο αδελφές του — μετακόμισε στη Μόσχα, όπου συνέχισε τις μαθητικές του σπουδές.
Λογοτεχνική ζωή
Το 1912 η φουτουριστική έκδοση, Ένα χαστούκι στο πρόσωπο του δημοσίου γούστου] (Пощёчина общественному вкусу) περιελάμβανε τα πρώτα δημοσιευμένα ποιήματα του Μαγιακόφσκι: Νύχτα (Ночь), και Πρωί (Утро). Λόγω όμως των πολιτικών τους δραστηριοτήτων, ο Μπουρλιούκ και ο Μαγιακόφσκι αποβλήθηκαν από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας το 1914. thumb|left|200px|Εικόνα από το έργο του Как делать стихи ("Πώς να κάνεις στίχους").
Η εργασία του συνεχίστηκε, υπό τη μανιέρα του Φουτουρισμού, έως το 1914. Η καλλιτεχνική του ανάπτυξη τότε άλλαξε δραματικά προς την κατεύθυνση της αφήγησης και ήταν αυτή του η δουλειά, που δημοσιεύτηκε αμέσως την περίοδο που προηγήθηκε της Ρωσικής Επανάστασης, η οποία επρόκειτο να καθιερώσει τη φήμη του ως ποιητή στη Ρωσία και στο εξωτερικό.
To Σύννεφο με παντελόνια (1915), ρωσ. «Облако в штанах» ήταν το πρώτο μεγάλο ποίημα του Μαγιακόφσκι και περιέγραφε τα καυτά θέματα του έρωτα, της επανάστασης, της θρησκείας, και της τέχνης γραμμένο υπό το πρίσμα του πληγωμένου εραστή. Η γλώσσα του έργου ήταν η γλώσσα των δρόμων, και ο Μαγιακόφσκι κατέβαλλε σημαντικές προσπάθειες για να απομυθοποιήσει τις ιδεαλιστικές και ρομαντικές έννοιες της ποίησης και των ποιητών.
right|thumb|Ο Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι και η Λίλια Μπρικ Το καλοκαίρι του 1915, ο Μαγιακόφσκι ερωτεύτηκε μια παντρεμένη γυναίκα, τη Λίλια Μπρικ, και είναι σε εκείνη που αφιέρωσε το ποίημα Το σπονδυλωτό φλάουτο (1916), ρωσ. «Флейта-позвоночник». Δυστυχώς για τον Μαγιακόφσκι, αυτή ήταν η γυναίκα του εκδότη του, Όσιπ Μπρικ. Η ερωτική σχέση, αλλά και οι εντυπώσεις του από τον πόλεμο και την επανάσταση, επηρέασαν καθοριστικά τα έργα του αυτών των χρόνων. Το ποίημα Ο πόλεμος και ο κόσμος (1916) αναφέρεται στη φρίκη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και Ο Άνθρωπος (1917) είναι ένα ποίημα που ασχολείται με τη δυστυχία του έρωτα.
Η επιθυμία του, στις αρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, να καταταγεί ως εθελοντής απορρίφθηκε. Ανάμεσα στα έτη 1915-1917 εργάστηκε στην Αγία Πετρούπολη, στη Στρατιωτική Σχολή Αυτοκινήτου, ως επίσημος γραφέας. Κατά το ξέσπασμα της Ρωσικής Επανάστασης, ο Μαγιακόφσκι βρίσκονταν στο Σμόλνι, στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί έζησε την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ξεκίνησε να απαγγέλλει ποιήματα όπως το ''Αριστερό Εμβατήριο! Για τους Κόκκινους Ναυτικούς: 1918 (ρωσικά: Левый марш (Матросам), 1918) ''σε ναυτικά θέατρα, με ναύτες ως κοινό του. left|thumb|[[Αγκιτπρόπ πόστερ του Μαγιακόφσκι]] Όταν ξαναγύρισε στη Μόσχα, ο Μαγιακόφσκι εργάστηκε στο Ρωσικό πρακτορείο τηλεγραφίας, ρωσ. Российское телеграфное агентство (αρχικά: РОСТА) δημιουργώντας —τόσο σε γραφικά όσο και σε κείμενο — σατυρικά πόστερ αγκιτπρόπ (συνδυασμός των λέξεων агитация και пропаганда). Το 1919 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Συλλογή Έργων 1909-1919 (ρωσικά: Все сочиненное Владимиром Маяковским). Στο πολιτιστικό κλίμα της πρώιμης Σοβιετικής Ένωσης, η δημοτικότητά του αυξήθηκε πολύ γρήγορα. Στη διάρκεια των χρόνων 1922-1928, ο Μαγιακόφσκι ήταν εξέχον μέλος του Αριστερού Μετώπου για την Τέχνη και συνέχισε να προσδιορίζει το έργο του ως κομμουνιστικό φουτουρισμό (ρωσικά: ком[мунистический] фут[уризм]). Εξέδιδε, μαζί με τον Σεργκέι Τρετιακόφ και τον Όσιπ Μπρικ, το περιοδικό «ΛΕΦ» (ρωσ. ЛЕФ, Левый Фронт, που σημαίνει αριστερό μέτωπο).
Ως ένας από τους ελάχιστους σοβιετικούς συγγραφείς που του επετράπη να ταξιδεύει ελεύθερα, τα ταξίδια του στη Λετονία, Βρετανία, Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες, Μεξικό και Κούβα επηρέασαν έργα του όπως Η δική μου ανακάλυψη της Αμερικής (ρωσικά: Мое открытие Америки, 1925). Ταξίδεψε επίσης, από τη μια έως την άλλη άκρη, σε όλη τη Σοβιετική Ένωση.
Σε μια περιοδεία του για διαλέξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Μαγιακόφσκι γνώρισε την Έλι Τζονς, η οποία γέννησε αργότερα την κόρη του, ένα γεγονός που ο ίδιος πληροφορήθηκε μόλις το 1929, όταν το ζευγάρι συναντήθηκε μυστικά στη νότιο Γαλλία, καθώς η σχέση τους είχε κρατηθεί κρυφή. Στα τέλη του 1920, ο Μαγιακόφσκι ερωτεύθηκε την Τατιάνα Γιάκοβλεβα και σε αυτήν αφιέρωσε το ποίημα Γράμμα στην Τατιάνα Γιάκοβλεβα (ρωσικά: Письмо Татьяне Яковлевой, 1928).
thumb|Μαγιακόφσκι Η σημασία της επίδρασης του Μαγιακόφσκι δεν περιορίζεται στη σοβιετική ποίηση. Ενώ από χρόνια θεωρείται ο κορυφαίος Σοβιετικός ποιητής, έχει αλλάξει επίσης τις παραδοχές για την ποίηση στην ευρύτερη κουλτούρα του 20ου αιώνα. Ο πολιτικός του ακτιβισμός ως καθοδηγητή προπαγάνδας σπάνια κατανοήθηκε και συχνά επικρίθηκε από τους συγχρόνους του, ακόμα και από στενούς του φίλους όπως ο Μπορίς Παστερνάκ. Κοντά στα τέλη του 1920, ο Μαγιακόφσκι απομυθοποίησε σε μεγάλο βαθμό την πορεία της Σοβιετικής Ένωσης υπό τον Ιωσήφ Στάλιν: τα σατιρικά του έργα Ο κοριός (ρωσικά: Клоп, 1929) και Το μπάνιο (ρωσικά: Баня, 1930), τα οποία πραγματεύονται τη σοβιετική απέχθεια για την τέχνη και τη γραφειοκρατία, αντανακλούν αυτή την εξέλιξη.
Το απόγευμα της 14ης Απριλίου, 1930, ο Μαγιακόφσκι αυτοπυροβολήθηκε. Το ημιτελές κείμενο του ποιήματος της αυτοκτονίας του σημείωνε, μεταξύ άλλων:
Ο Μαγιακόφσκι ετάφη στη Μόσχα, στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι.
Μετά τον θάνατό του
Το 1930, ο τόπος γέννησής του στη Γεωργία – το Μπαγκντάτι- μετονομάστηκε, προς τιμήν του, σε Μαγιακόφσκι. Μετά τον θάνατο του Στάλιν, ανέκυψαν διαδόσεις ότι ο Μαγιακόφσκι δεν αυτοκτόνησε αλλά στην πραγματικότητα δολοφονήθηκε μετά από εντολή του πρώτου. Εντούτοις δεν υπάρχει κανένα σχετικό αποδεικτικό στοιχείο. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όταν ανοίχτηκαν τα απόρρητα αρχεία της Κα-Γκε-Μπε, υπήρχε ελπίδα ότι νέα στοιχεία θα έλθουν στο φως σχετικά με αυτό το θέμα, αλλά τίποτε τελικά δεν αποκαλύφθηκε και ο ισχυρισμός παραμένει αναπόδεικτος. Μετά θάνατον, ο Μαγιακόφσκι κατηγορήθηκε από τον σοβιετικό Τύπο ως φορμαλιστής και συνοδοιπόρος (ρωσικά: попутчик) (αντίθετα από τους επίσημα αναγνωρισμένους προλετάριους ποιητές", όπως ο Ντεμιάν Μπέντνι). Όταν το 1935, η Λίλια Μπρικ έγραψε στον Στάλιν σχετικά με αυτές τις επιθέσεις κατά του ποιητή, ο δεύτερος έγραψε το εξής σχόλιο στο γράμμα της Μπρικ:
"'Σύντροφε Νικολάι Γιεζόφ, παρακαλώ να αναλάβεις να ενεργήσεις τα δέοντα σχετικά με την επιστολή της Μπρικ. Ο Μαγιακόφσκι παραμένει ο καλύτερος και ο πιο ταλαντούχος ποιητής της Σοβιετικής περιόδου. Η αδιαφορία για την καλλιτεχνική του κληρονομιά είναι έγκλημα. Τα παράπονα της Μπρικ είναι, κατά τη γνώμη μου, δικαιολογημένα...'"
Τα λόγια αυτά έγιναν στερεότυπο που επίσημα αποκατέστησε τον Μαγιακόφσκι αλλά, όπως σημείωσε και ο Μπορίς Παστερνάκ, από ορισμένους κύκλους ουσιαστικά εξελήφθησαν ως δεύτερη θανάτωση του ποιητή.
Ελληνικές μεταφράσεις
Τα θεατρικά έργα του Μαγιακόφσκι : Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι, Μυστήριο-μπούφφα, Ο κοριός, Το μπάνιο μεταφράστηκαν στα ελληνικά από τον Άρη Αλεξάνδρου (Εκδόσεις Γκοβόστης). Το τελευταίο, με τον τίτλο Χαμάμ, και από τον Αλέξη Πάρνη (Νέα Εστία, 1975 α΄ έκδ.). Τα ποιήματά του έχουν μεταφραστεί από τον Πέτρο Ανταίο (Εκδόσεις Οδυσσέας, 1998) και, επιπλέον, έχει κυκλοφορήσει σειρά ποιημάτων του σε μετάφραση (από τα γαλλικά) του Γιάννη Ρίτσου (Κέδρος, 1965 α΄ έκδ.). Επίσης, έχουν εκδοθεί τα ποιήματα Φυσώντας των σπονδύλων μου το φλάουτο και άλλα 8 ποιήματα και Τραγωδία σε μετάφραση του Γιώργου Κεντρωτή (Τυπωθήτω, 2007 & 2011 αντίστοιχα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Ρωσική πρωτοπορία Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί βωβών ταινιών
Ρότζερ Ντάλτρι
Ο Ρότζερ Ντάλτρι (αγγλ. Roger Daltrey, 1 Μαρτίου 1944) είναι Άγγλος τραγουδιστής της ροκ μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος The Who, ενώ παράλληλα διατηρεί την προσωπική του καριέρα με κυκλοφορίες από τις αρχές της δεκαετίας του '70. Το 2010, το περιοδικό "Rolling Stone" τον κατέταξε στην 61η θέση των κορυφαίων τραγουδιστών όλων των εποχών.
Βιογραφία
Ο Ντάλτρι γεννήθηκε το 1944 στο Λονδίνο και μεγάλωσε στην ίδια γειτονιά με τον Πιτ Τάουνσεντ και τον Τζον Εντουίστλ, σχηματίζοντας μαζί τους το πρώτο τους συγκρότημα με την ονομασία The Detours. Ο Ντάλτρι εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο δυναμικούς τραγουδιστές της ροκ μουσικής, κυκλοφορώντας με τους The Who άλμπουμ όπως τα "My Generation", "A Quick One" και "Tommy", αλλά ήταν το "Who's Next" του 1971 που τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους του είδους.
Η πρώτη προσωπική του δουλειά κυκλοφόρησε το 1973 με το άλμπουμ "Daltrey", με βασικούς συνθέτες τον Ντέιβιντ Κόρτνεϊ και τον Λίο Σάγερ. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο βρετανικό Top-10, ωθούμενο από την επιτυχία του σινγκλ "Giving it All Away". Το δεύτερο του άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1975 με τίτλο "Ride a Rock Horse" και την ίδια χρονιά, ο Ντάλτρι εμφανίστηκε στις ταινίες "Lisztomania" και "Tommy". Ακολούθησε το "One of the Boys" το 1977 και την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στην ταινία "The Legacy".
left|thumb|230px|Ο Ντάλτρι το 1976 Μετά τον θάνατο του ντράμερ των The Who, Κιθ Μουν, ο Ντάλτρι υπήρξε συμπαραγωγός και πρωταγωνιστής της ταινίας "McVicar", ενός βιογραφικού έργου για τον ληστή τρένων Τζον ΜακΒίκαρ. Στο σάουντρακ της ταινίας συμμετείχαν μέλη των Who και κυκλοφόρησε ως προσωπικό άλμπουμ του Ντάλτρι, συνδυάζοντας το χαρντ ροκ με την ποπ μουσική των πρώτων του κυκλοφοριών.
Μετά την διάλυση των Who το 1983, ο τραγουδιστής κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Parting Should Be Painless" (1984), "Under a Raging Moon" (1985) και "Can't Wait to See the Movie" (1987), σε σαφώς πιο χαρντ ροκ ύφος σε σχέση με τις παλιότερες ηχογραφήσεις του. Μετά την επανένωση των The Who το 1989, συμμετείχε σε τηλεοπτικούς ρόλους και ηχογράφησε τον δίσκο "Rocks in the Head", το 1992.
Ο Ντάλτρι γιόρτασε τα πεντηκοστά του γενέθλια με δύο συναυλίες στο "Carnegie Hall", οι οποίες κυκλοφόρησαν σε μορφή βίντεο το 1998 με τίτλο "A Celebration: The Music of Pete Townshend and the Who". Το 1999, συμμετείχε στους British Rock Symphony μαζί με άλλους καλλιτέχνες, παίζοντας τραγούδια των Who ζωντανά στο Royal Albert Hall. Το Νοέμβριο του 2000, επέστρεψε στο Albert Hall για την φιλανθρωπική συναυλία υπέρ του "Teenage Cancer Trust".
Τον Μάιο του 2006 τραγούδησε το κομμάτι "Highbury Highs", ένα κομμάτι γραμμένο για το τελευταίο παιχνίδι της Άρσεναλ στο γήπεδο Χάιμπουρι. Τρία χρόνια αργότερα, περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον αδελφό του Πιτ Τάουνσεντ, Σάιμον, στην σύνθεση του συγκροτήματος του, ενώ το 2011 έπαιξε ολόκληρο το "Tommy" σε άλλη μία φιλανθρωπική εμφάνιση. Το Νοέμβριο του 2013, συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του δίσκου "Going Back Home" του φίλου του και πρώην κιθαρίστα των Dr. Feelgood, Γουίλκο Τζόνσον. Η προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε με μία εμφάνιση στο "Shepherd's Bush Empire" τον Φεβρουάριο του 2014.
Προσωπικές κυκλοφορίες
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πωλ Αλιβιζάτος
Ο Πωλ Αλιβιζάτος (A. Paul Alivisatos, γενν. 12 Νοεμβρίου 1959) είναι Ελληνοαμερικανός επιστήμονας που έχει χαρακτηρισθεί ως πρωτοπόρος στην ανάπτυξη των νανοϋλικών και είναι διεθνώς αναγνωρισμένη αυθεντία στην κατασκευή νανοκρυστάλλων και στη χρήση τους σε βιοϊατρικές και ενεργειακές εφαρμογές (ανανεώσιμης ενέργειας). Για την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα κατατάχθηκε πέμπτος στον κατάλογο της Thomson Reuters με τους 100 κορυφαίους χημικούς του κόσμου, με κριτήριο τον αριθμό και τη σημαντικότητα των ερευνητικών τους δημοσιεύσεων. Το 2009 έγινε διευθυντής στο Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ και το 2014 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο Επιστήμης, η ανώτατη τιμητική διάκριση στις ΗΠΑ για τη συνολική συμβολή ενός Αμερικανού πολίτη σε τομέα της επιστημονικής έρευνας Το 2016 ορίσθηκε Αντιπρύτανης Ερευνών του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϋ ενώ από την 1η Ιουλίου 2017 είναι ο Εκτελεστικός Αντιπρύτανης του ίδιου Πανεπιστημίου.
Ο Αλιβιζάτος έχει κατοχυρώσει περισσότερες από 20 ευρεσιτεχνίες στις ΗΠΑ (μέχρι το 2014).
Παιδική ηλικία
Ο Πωλ Αλιβιζάτος γεννήθηκε στο Σικάγο, όπου και έζησε μέχρι την ηλικία των δέκα ετών, όταν μετακόμισαν με την οικογένειά του στην Αθήνα. Ο επιστήμονας έχει πει για τα χρόνια που πέρασε στην Ελλάδα ότι του επεφύλασσαν σημαντικές εμπειρίες και προκλήσεις, επειδή έπρεπε να μάθει την ελληνική γλώσσα και να «προλάβει» τους συμμαθητές του σε αυτό. Σχετικά έχει δηλώσει: ''«`Οταν έβρισκα κάτι πολύ ενδιαφέρον, έπρεπε σε κάποιες περιπτώσεις να παλέψω για να το καταλάβω με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσα. Αυτή η ανάγκη να δουλέψω σκληρότερα υπήρξε ένα σημαντικό κίνητρο για μένα.»'' Ο Αλιβιζάτος επέστρεψε στις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 1970 για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου.