cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυκλοβουτανόλη
Από κυκλοβουτυλαλογονίδιο
100 px 50 px
Από κυκλοβουτένιο
Με προσθήκη νερού σε κυκλοβουτένιο παράγεται κυκλοβουτανόλη : 50 px 50 px
Από κυκλοβουτυλεστέρα
Με υδρόλυση κυκλοβουτυλεστέρα, π.χ. καρβοξυλικού, παράγεται κυκλοβουτανόλη : 100 px 50 px
Από κυκλοβουταναμίνη
Με επίδραση νιτρώδους οξέος σε κυκλοβουταναμίνη παράγεται κυκλοβουτανόλη : 80 px 50 px
Από κυκλοβουτυλομεθανόλη
100 px
80 px
50 px
Υποκατάσταση από αλογόνα
1. Αντίδραση με υδροϊώδιο : 50 px 50 px 2. Αντίδραση με άλλα υδραλογόνα (X: F, Cl, Br) : 50 px 50 px 3. Αντίδραση με ισχυρά χλωριωτικά μέσα : 50 px 50 px 50 px 50 px 50 px 50 px
Δικυκλοβουτυλαιθέρας
Παραγωγή δικυκλοβουτυλαιθέρα : 50 px 100 px
Καρβοξυλικοί εστέρες
1. Εστεροποίηση με καρβοξυλικό οξύ : 50 px 100 px 2. Εστεροποίηση με ανυδρίτη καρβοξυλικού οξέος : 50 px 100 px 3. Εστεροποίηση με ακυλαλογονίδιο : 50 px 100 px
Οξείδωση
Με υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4). Παράγεται κυκλοβουτανόνη : 50 px
Πηγές
Κατηγορία:Κυκλοαλκανόλες
Ανδρέας Βλαντής
Ο Ανδρέας Βλαντής (1811 ή 1813-1885) ήταν Έλληνας νομικός και φιλόλογος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1811 ή το 1813 στη Λευκάδα, και πατέρας του ήταν ο Σπυρίδων Βλαντής. Σπούδασε νομική στην Ιόνιο Ακαδημία, από όπου αποφοίτησε το 1835 έχοντας ως καθηγητές τον Ανδρέα Μουστοξύδη και τον Χριστόφορο Φιλητά. Παράλληλα παρακολουθούσε τα ιδιαίτερα μαθήματα του Ανδρέα Κάλβου στην Κέρκυρα και στη συνέχεια μετέβη στη Σιένα όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές. Επέστρεψε στη Λευκάδα όπου άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα, υπηρετώντας ως υπάλληλος στη Γερουσία, ενώ την περίοδο από το 1850 έως το 1856 διετέλεσε γραμματέας της Ιονίου Βουλής. Το 1862 διορίστηκε πρόεδρος των πρωτοδικών στην Ιθάκη, απέρριψε όμως τη θέση αυτή για λόγους υγείας. Μετά την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα το 1864, εκπροσώπησε τη Λευκάδα στην ελληνική Εθνοσυνέλευση. Απεβίωσε το 1885 στη Λευκάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
NOVA Κύπρου
Διαφωνίες με την LTV
Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2006 αντίστοιχα, οι εταιρίες LTV και Alfa TV απομακρύνθηκαν από την NOVA Κύπρου, λόγω διαφωνίας με την εταιρεία Multichoice CY. Η NOVA Κύπρου, στη συνέχεια υπέγραψε συμφωνία με την αντίπαλο πάροχο, Athina Sat. Το 2008, οι δύο πλευρές επανέλαβαν τις διαπραγματεύσεις και κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία. Από τις 3 Μαρτίου 2008, τόσο η LTV και η Alfa TV ήταν και πάλι διαθέσιμα μέσω της NOVA Κύπρου.
Ιδιοκτησία
Η υπηρεσία παλαιότερα ανήκε στην MultiChoice (Cyprus) Public Company Limited η οποία συστάθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1993 και τέθηκε σε διάλυση στις 29 Δεκεμβρίου 2014. Στις 30 Ιουνίου 2004 συστάθηκε η θυγατρική της Forthnet Media Holdings Α.Ε. η οποία ανέλαβε εκ νέου την υπηρεσία από το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνδρομητικές πλατφόρμες της Κύπρου
Πάτνα
thumb|250px|To γκουντβάρα (ναός λατρείας των [[Σιχισμός|Σιχιστών) της Πάτνα]] Η Πάτνα (αγγλικά: Patna) είναι πρωτεύουσα της Ινδικής πολιτείας Μπιχάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Πάτνα έχει 1.683.200 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη πόλη στη πολιτεία, δεύτερη μεγαλύτερη στην Ανατολική Ινδία, μετά την Καλκούτα και 19η μεγαλύτερη στο σύνολο της χώρας. Η πόλη είναι χτισμένη στις νότιες όχθες του Γάγγη, στο σημείο που δέχεται τα νερά του Γκάντακ, στο ανατολικό τμήμα της πεδιάδας του Γάγγη σε υψόμετρο 53 μέτρων.
Ιστορία
Η Πάτνα είναι ένας από τους οικισμούς που κατοικούνται συνεχώς για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ο Βούδας την επισκέφθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. όταν ήταν ακόμη μικρό χωριό, γνωστό ως Παταλιπούτρα. Εκείνη την περίοδο στην πόλη κατασκευαζόταν από τον Ατζτσάτρου ένα οχυρό για την άμυνα της αυτοκρατορίας του έναντι του βασιλείου των αντιπάλων του. Ένας από τους διαδόχους του, ο Ουνταγιαμπάντρα μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας στη Πάτνα στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Ο Μεγασθένης που επισκέφθηκε την πόλη την περιέγραψε ως μια από τις μεγαλύτερες που είχε δει. Υπολογίζεται ότι περίπου το 300 π.Χ. είχε περίπου 400.000 κατοίκους. Η πόλη συνέχισε να είναι το διοικητικό κέντρο των δυναστειών Μαουρύα, Γκούπτα και Πάλα. Η πόλη καταστράφηκε τον 12ο αιώνα από επιθέσεις Μουσουλμάνων. Η πόλη αναβίωσε ξανά τον 16ο αιώνα από τον Σερ Σαχ Σούρι και πήρε το όνομα Πάτνα. Η πόλη πέρασε στη κατοχή των Βρετανών το 1764, μετά από την καθοριστική μάχη του Μπουξάρ. Η πόλη συμμετείχε στην επανάσταση του 1857 και κέρδισε την ανεξαρτησία της το 1947, μαζί με την υπόλοιπη Ινδία.
Οικονομία
Η Πάτνα έχει εύφορη γη και γι' αυτό είναι από την αρχαιότητα μείζον αγροτικό και εμπορικό κέντρο. Τα κύρια προϊόντα που παράγει είναι δημητριακά, ζαχαροκάλαμα, σουσάμι και ρύζι Πάτνα. Η Πάτνα σήμερα είναι η 21η ταχύτερα αναπτυσσόμενη πόλη στο κόσμο και 5η ταχύτερα στην Ινδία. Το 2009 η Παγκόσμια Τράπεζα κατέταξε τη Πάτνα ως δεύτερη ανάμεσα στις πόλεις της Ινδίας (μετά το Δελχί) όσον αφορά την ευκολία να ανοίξει μια επιχείρηση.
Χρυσόβουλα του Ντέτσανι
Τα χρυσόβουλα του Ντέτσανι (Дечанске хрисовуље/Dečanske hrisovulje) ή χάρτες του Ντέτσανι (Дечанске повеље/Dečanske povelje) είναι χρυσόβουλα χρονολογούμενα από το 1321-1331, φέροντα την υπογραφή του Στέφαν Ούρος Γ΄ Ντέτσανσκι της Σερβίας, Βασιλέα της Σερβίας, τα οποία περιλαμβάνουν αναλυτικό κατάλογο των νοικοκυριών και χωριών στη σημερινή περιοχή των Μετοχίων, Σερβία.
Δημογραφία
Η πρώτη χάρτα καταλήγει στο συμπέρασμα πως η περιοχή ήταν εθνοτικά Σερβική.
89 οικισμοί με συνολικό αριθμό 2.666 νοικοκυριών κατεγράφησαν εκ των οποίων:
Πηγές
Κατηγορία:Χρυσόβουλα Κατηγορία:14ος αιώνας στη Σερβία Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Δημογραφική ιστορία της Σερβίας Κατηγορία:Ιστορικά τεκμήρια
Πιπερώδη
Πιπερώδη (Piperales) είναι η βοτανική ονομασία για την τάξη των ανθοφόρων φυτών. Περιλαμβάνει κατ' ανάγκη την οικογένεια των Πιπερίδων (Piperaceae), αλλά κατά τ' άλλα έχει αντιμετωπιστεί ποικιλοτρόπως με την πάροδο του χρόνου. Πολύ γνωστά φυτά, τα οποία μπορούν να συμπεριληφθούν σε αυτή τη σειρά, περιλαμβάνουν το μαύρο πιπέρι, την κάβα (kava), την ουρά της σαύρας (lizard's tail), την αριστολοχία και την άγρια πιπερόριζα.
Το σύστημα APG
Στο σύστημα ΙΙΙ του APG (APG III system) του 2009, αυτή η τάξη τοποθετείται στον κλάδο των μαγνολιίδων (magnoliids) και είναι περιγεγραμμένη ως εξής:
Αυτή είναι μια προέκταση του συστήματος APG του 1998, η οποία χρησιμοποιούσε την ίδια τοποθέτηση (στις μαγνολιίδες) αλλά χρησιμοποιούσε αυτό το περίγραμμα:
Η Lactoridaceae τώρα, δεν συντηρείται πλέον; το μοναδικό γένος της Lactoris τοποθετείται εντός της Aristolochiaceae.
Προγενέστερα συστήματα
Το σύστημα Cronquist (Cronquist system) του 1981, την τάξη στην υποκατηγορία Magnoliidae της κατηγορίας Magnoliopsida [=	Δικοτυλήδονα] και χρησιμοποιούσε αυτό το περίγραμμα:
Το σύστημα Engler (Engler system), στην ενημερωμένη του έκδοση του 1964, τοποθετούσε την τάξη στην υποκατηγορία των Archichlamydeae, στην κατηγορία Dicotyledoneae [=	Δικοτυλήδονα] και χρησιμοποιούσε αυτό το περίγραμμα:
Στο σύστημα Wettstein (Wettstein system), η πιο τελευταία έκδοση που δημοσιεύθηκε το 1935, κατέτασσε την τάξη στα Monochlamydeae, στην υποκατηγορία Choripetalae, στην κατηγορία Dicotyledones. Χρησιμοποιούσε το περίγραμμα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πιπερώδη Κατηγορία:Τάξεις αγγειοσπέρμων
Δημήτρης Κυρσανίδης
Ο Δημήτρης Κυρσανίδης (Θεσσαλονίκη, 25 Μαΐου 1995) είναι Έλληνας πρωταθλητής του παρκούρ
Ξεκίνησε το παρκούρ στα δώδεκά του χρόνια, το 2007. Πήρε το χρυσό στο Red Bull Art of Motion στη Σαντορίνη το 2014 και το 2015, και κατά τα έτη 2017 και 2019 απέσπασε το χάλκινο μετάλλιο στον ίδιο διαγωνισμό. Τον Μάιο του 2018, ο Κυρσανίδης πήρε το χάλκινο στο freestyle, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μονπελιέ. Τον Απρίλιο του 2019, πήρε το χάλκινο στην ταχύτητα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Τσενγκντού. Αργότερα τον ίδιο μήνα, ο Κυρσανίδης πήρε το χρυσό στο ελεύθερο και το ασημένιο στην ταχύτητα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Χιροσίμα.
Τον Οκτώβριο του 2022, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο, ο Κυρσανίδης χρίστηκε πρωταθλητής στο freestyle, όντας ο πρώτος στην επίσημη ιστορία του αθλήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές
Ακριτοχώρι
Ο όρος Ακριτοχώρι μπορεί να αναφέρεται στα χωριά:
Maleficent (ταινία)
Το 2010, η Walt Disney Pictures ανακοίνωσε πως η ταινία βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης, με τον Τζο Ροθ ως παραγωγό και τους Τζολί, Ντον Χαν και Μάικλ Βιεϊρά ως εκτελεστικούς παραγωγούς. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2012. Στις 9 Μαΐου 2014, έλαβε χώρα μία ειδική προβολή της ταινίας στο Παλάτι του Κένσινγκτον.
Η Maleficent έκανε πρεμιέρα στο El Capitan Theatre στο Χόλυγουντ στις 28 Μαΐου 2014, την ίδια μέρα που κυκλοφόρησε στις αίθουσες στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ευρεία κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες έγινε στις 30 Μαΐου 2014 και η κυκλοφόρησε έγινε, πέραν της κλασικής μορφής, σε 3D, RealD 3D και IMAX 3D μορφή. Έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν την ερμηνεία της Τζολί, τα κοστούμια, τα οπτικά εφέ και τη μουσική επένδυση, αλλά επέκριναν το σενάριο και κάποιες ασυνέπειες στον τόνο της ταινίας. Η Maleficent είχε εμπορική επιτυχία με συνολικά έσοδα πάνω από $758 εκατομμύρια παγκοσμίως και αποτελεί την τέταρτη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις για το 2014, καθώς επίσης και την ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις για την Τζολί. Έλαβε επίσης μία υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία των Καλύτερων Κοστουμιών. Μία συνέχεια με τίτλο Maleficent: Η Δύναμη του Σκότους κυκλοφόρησε το 2019, ενώ μία τρίτη συνέχεια βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης.
Πλοκή
Η Αουρόρα στέφεται βασίλισσα και τα δύο βασίλεια ενώνονται για πάντα, ενώ η αφηγήτρια αποκαλύπτει πως είναι η ίδια η Αουρόρα, πολλά χρόνια αργότερα.
Ανάπτυξη και διανομή
Τον Μάρτιο του 2012, δημοσιεύτηκε πως η Ελ Φάνινγκ βρισκόταν σε συζητήσεις για τον ρόλο της πριγκίπισσας Αουρόρας, της Ωραίας Κοιμωμένης. Η πρόσληψή της ανακοινώθηκε επίσημα τον Μάιο του 2012, μαζί με αυτές των Σάρλτο Κόπλεϊ στον ρόλο του άντρα πρωταγωνιστή, Βασιλιά Στεφάν και πατέρα της πριγκίπισσας Αουρόρας, ο οποίος τότε περιγραφόταν ως μισός άνθρωπος και μισός νεράιδα, Ιμέλντα Στόντον, Μιράντα Ρίτσαρντσον στον ρόλο της Βασίλισσας Ούλα, η οποία περιγραφόταν τότε ως βασίλισσα νεράιδα και θεία της Maleficent για την οποία έτρεφε αντιπάθεια, Κένεθ Κράνχαμ στον ρόλο ενός βασιλιά, Σαμ Ράιλι στον ρόλο του Ντίαβαλ, ενός κορακιού το οποίο η Maleficent μεταμορφώνει σε άνθρωπο και γίνεται το δεξί της χέρι, και Λέσλι Μάνβιλ.
Ο Στρόμπεργκ έδωσε έμφαση στην «υπέροχη» αντίθεση μεταξύ των δύο γυναικών πρωταγωνιστριών, Φάνινγκ και Τζολί, αποκαλώντας τον χαρακτήρα της Αουρόρας ως «φάρο φωτός» τον οποίο ανυπομονούσε να αναμείξει με το σκοτάδι της Maleficent.
Σενάριο
Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, το σενάριο της Γούλβερτον πέρασε από αρκετές επεξεργασίες, έχοντας τουλάχιστον 15 διαφορετικές εκδοχές. Ο Στρόμπεργκ είπε: «Συναντήθηκα πολλές φορές με τη Λίντα Γούλβερτον, τη σεναριογράφο. Κάναμε πολλές συζητήσεις και κατά κάποιο τρόπο αφαιρέσαμε τα περιττά πράγματα όσο περισσότερο μπορούσαμε και κάπως εξαγνίσαμε την ιστορία όσο περισσότερο μπορούσαμε». Επίσης, πάνω στο σενάριο μαζί με τον Στρόμπεργκ είχε δουλέψει και ο Πολ Ντίνι, για αυτό και το όνομά του αναφερόταν στις αρχικές δημοσιεύσεις του τύπου. Σε κάποιες από τις αρχικές εκδοχές της ιστορίας, ο Στεφάν ήταν μισός άνθρωπος και μισός νεράιδα, νόθο παιδί του Βασιλιά Χένρι. Η εκδοχή του σεναρίου που αρχικά θα γυριζόταν, συμπεριελάμβανε και δύο χαρακτήρες με τα ονόματα Βασίλισσα Ούλα και Βασιλιάς Κίνλοχ, τη βασίλισσα νεράιδα και τον βασιλιά νεράιδα του Μουρ, θεία και θείο αντίστοιχα της Maleficent. Η Μιράντα Ρίτσαρντσον και ο Πίτερ Καπάλντι είχαν προσληφθεί και έκαναν κάποια γυρίσματα ως Βασίλισσα Ούλα και Βασιλιάς Κίνλοχ, αλλά τελικά οι ρόλοι τους αφαιρέθηκαν στο μοντάζ, μαζί με 15 επιπλέον λεπτά από την πρώτη πράξη της ταινίας. Ο Στρόμπεργκ ανέφερε: «Στο αρχικό πλάνο περνούσαμε λίγο περισσότερο χρόνο στον κόσμο των νεράιδων πριν μπούμε σε αυτόν των ανθρώπων ... θέλαμε όμως η ταινία να έχει διάρκεια κάτω από δύο ώρες. Έτσι, αφαιρέσαμε 15 λεπτά από την πρώτη πράξη και έπειτα, έπρεπε να κάνουμε κάποια επαναληπτικά γυρίσματα ώστε να δένει σωστά όλη η ιστορία».
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 13 Ιουνίου 2012 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ κάποια γυρίσματα έγιναν και στην εξοχή του Μπάκιγχαμσιρ, κοντά στο χωριό Τέρβιλ.
Ο Τζον Λι Χάνκοκ βοήθησε τον Στρόμπεργκ με τα επαναληπτικά γυρίσματα της ταινίας. Ο Χάνκοκ, ο οποίος είχε μόλις ολοκληρώσει την επίβλεψη του τελικού σταδίου της μετά-παραγωγής της ταινίας Η Μαγική Ομπρέλα (2013), προσεγγίστηκε από τον παραγωγό Τζο Ροθ, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στην ταινία Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (2012). Ο Ροθ ανέφερε για τον Χάνκοκ: «Δεν σκηνοθετεί. Έγραψε κάποιες σελίδες και εγώ προσέλαβα έναν άπειρο σκηνοθέτη, έτσι είναι καλό να τον έχουμε στα γυρίσματα». Όταν ο Ροθ ρωτήθηκε γιατί «μια ταινία τέτοιου μεγέθους ανατέθηκε σε έναν αρχάριο σκηνοθέτη», σημείωσε πως ο Στρόμπεργκ κέρδισε βραβεία Όσκαρ στην κατηγορία του Σχεδιασμού Παραγωγής για τις ταινίες Avatar και Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων (2010). Πρόσθεσε επίσης: «Η ταινία είναι πανέμορφη να τη βλέπεις και τα τελευταία 75 λεπτά είναι πραγματικά διασκεδαστικά. Το πρόβλημα ήταν η εναρκτήρια σκηνή, η οποία ξαναγυρίστηκε σε διάστημα οκτώ ημερών».
Οπτικά εφέ
Έχοντας δουλέψει ως σχεδιαστής παραγωγής, ο Στρόμπεργκ επιχείρησε να ισορροπήσει τη χρήση των πρακτικών εφέ και των εφέ από υπολογιστή. Για παράδειγμα, ενώ τα κέρατα της Maleficent και τα προσθετικά στο πρόσωπό της δημιουργήθηκαν από τον μακιγιέζ Ρικ Μπέικερ, η εταιρία ειδικών εφέ, Digital Domain, μαγνητοσκόπησε διάφορες κινήσεις των προσώπων των Ιμέλντα Στόντον, Λέσλι Μάνβιλ και Τζούνο Τεμπλ, για να δημιουργήσει τις τρεις νεράιδες όσο πιο αυθεντικά γινόταν. Για τα οπτικά εφέ, ο Στρόμπεργκ ήθελε να είναι «λίγο περισσότερο πραγματικά» και «όχι πολύ σουρεαλιστικά», επειδή ίσως να αποσπούσαν το ενδιαφέρον από την απλότητα της ιστορίας. Επίσης, μετάνιωσε που δεν έκλεισε φυσικούς χώρους για μεγαλύτερα σκηνικά, τα οποία θα επέτρεπαν στους ηθοποιούς να δουλεύουν σε ένα πιο χειροπιαστό περιβάλλον, με «αληθινά σκηνικά και αληθινό φωτισμό».
Μουσική
Ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ προσλήφθηκε για να συνθέσει τη μουσική επένδυση της ταινίας τον Οκτώβριο του 2012. Ο Χάουαρντ είχε προηγουμένως συνθέσει τη μουσική επένδυση για τρεις ταινίες των Walt Disney Animation Studios, τις Δεινόσαυρος (2000), Η Χαμένη Ατλαντίδα (2001) και Ο Πλανήτης των Θησαυρών (2002), ενώ αργότερα συνέθεσε τη μουσική και για την ταινία Η Ράια και ο Τελευταίος Δράκος, η οποία κυκλοφόρησε το 2021.
Ημέρα της Νίκης (Τουρκία)
Η Ημέρα της Νίκης (Zafer Bayramı), γνωστή και ως Ημέρα Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (Türk Silahlı Kuvvetleri Günü) είναι επίσημη αργία στην Τουρκία για τον εορτασμό της αποφασιστικής νίκης στη μάχη του Ντουμλουπινάρ, στις 30 Αυγούστου 1922, κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1919-1922. Εορτάζεται και στη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.
Maleficent (ταινία)
Μουσική
Στις 23 Ιανουαρίου 2014, ανακοινώθηκε πως η καλλιτέχνης Λάνα Ντελ Ρέι θα τραγουδούσε μία διασκευή του τραγουδιού «Once Upon a Dream» από την ταινία Η Ωραία Κοιμωμένη (1959), το οποίο θα αποτελούσε το τραγούδι τίτλων της ταινίας Maleficent. Το τραγούδι «Once Upon a Dream» βασίζεται στο Μεγάλο Βαλς από το μπαλέτο Η Ωραία Κοιμωμένη, το οποίο συνέθεσε ο Ρώσος συνθέτης Τσαϊκόφσκι. Το σινγκλ κυκλοφόρησε στις 26 Ιανουαρίου 2014 και για μικρό χρονικό διάστημα, ήταν διαθέσιμο δωρεάν στο Google Play.
Προώθηση
Στις 10 Αυγούστου 2013, ως μέρος των live-action ταινιών του πάνελ της έκθεσης D23 της Disney που λάμβανε χώρα στο Κέντρο Anaheim Convention στο Άναχαϊμ, η Disney παρουσίασε μία πρώτη γεύση της ταινίας Maleficent, αποκαλύπτοντας το νέο λογότυπο του τίτλου της ταινίας και προβάλλοντας ένα απόσπασμα από την ταινία, διάρκειας ενός λεπτού. Η Τζολί έκανε έκπληξη στο παρευρισκόμενο κοινό με την παρουσία της εκεί και μίλησε για το πώς η Ωραία Κοιμωμένη της Disney τη μάγευε ως παιδί, την εμπειρία της να δουλεύει με τους δημιουργούς της ταινίας και την αγάπη της για τη Disney. Ανέφερε επίσης το πώς τρόμαζαν τα μικρά κοριτσάκια κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων όταν την έβλεπαν να ενσαρκώνει τον ρόλο φορώντας το κοστούμι και το μακιγιάζ της, κάτι που οδήγησε τελικά στην απόφασή της να προσλάβει την ίδιά της την κόρη, Βίβιαν Τζολί-Πιτ, για τον ρόλο της μικρής Αουρόρας, αφού η κόρη της δε θα φοβόταν τη μητέρα της, ακόμα και βλέποντάς τη με το κοστούμι και το μακιγιάζ του χαρακτήρα.
Στις 12 Νοεμβρίου 2013, η Walt Disney Pictures κυκλοφόρησε μία αφίσα της ταινίας Maleficent, στην οποία απεικονιζόταν η Τζολί με το κοστούμι και το μακιγιάζ του χαρακτήρα, μοιάζοντας στην απεικόνιση του χαρακτήρα από την πρωτότυπη ταινία. Το πρώτο τρέιλερ κυκλοφόρησε την επόμενη μέρα, στις 13 Νοεμβρίου. Δύο ακόμα τρέιλερ κυκλοφόρησαν τον Ιανουάριο του 2014, αποκαλύπτοντας την εμφάνιση της Maleficent, ενώ κυκλοφόρησε και ένα επιπλέον τρέιλερ με τον τίτλο «Dream», στο οποίο ακούγεται η Λάνα ντελ Ρέι να ερμηνεύει τη νέα εκδοχή του τραγουδιού «Once Upon a Dream». Το τελευταίο τρέιλερ κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου 2014.
Από τις 18 Απριλίου 2014, στα θεματικά πάρκα Disney's Hollywood Studios στη Φλόριντα και Disney California Adventure στην Καλιφόρνια, άρχισαν να προβάλλονται μεγάλης έκτασης αποσπασμάτα από την ταινία. Ένα βιβλίο με την ιστορία της ταινίας, γραμμένο από την Ελίζαμπεθ Ρούντνικ, κυκλοφόρησε από την Disney Publishing Worldwide στις 29 Απριλίου 2014.
Κυκλοφορία
Η ταινία ήταν αρχικά προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του 2014, αλλά τελικά η ημερομηνία κυκλοφορίας άλλαξε για τις 2 Ιουλίου 2014. Ωστόσο, στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, η ημερομηνία κυκλοφορίας άλλαξε ξανά για τις 30 Μαΐου 2014 παίρνοντας τη θέση της ταινίας της Pixar, Ο Καλόσαυρος, εξαιτίας κάποιων προβλημάτων και καθυστερήσεων που υπήρχαν στην παραγωγή της τελευταίας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ταινία κυκλοφόρησε στις 28 Μαΐου 2014.
Στις 22 Νοεμβρίου 2018, έγινε μία ειδική προβολή στο Νέο Βουλγαρικό Πανεπιστήμιο της Σόφια στη Βουλγαρία, όπου ο Βούλγαρος ηθοποιός Πίτερ Μπαΐκοφ έκανε ζωντανά τις φωνές όλων των χαρακτήρων της ταινίας, αντρών και γυναικών, αλλάζοντας τη φωνή του. Αργότερα, το 2019, παρουσίασε μέρος του τρέιλερ της ταινίας ζωντανά κατά τη διάρκεια του ημιτελικού του βουλγαρικού παιχνιδιού Got Talent, κάτι που του χάρισε μία θέση τον τελικό.
Home media
Η ταινία Maleficent κυκλοφόρησε από την Walt Disney Studios Home Entertainment σε Blu-ray, DVD, Blu-ray 3D και ψηφιακή μορφή στις 4 Νοεμβρίου 2014. Η ταινία βρέθηκε στην κορυφή των πωλήσεων home video κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας της. Μέχρι τον Μάιο του 2020, η ταινία Maleficent υπολογίζεται να είχε περισσότερα από $85 εκατομμύρια εισπράξεις από πωλήσεις home video.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2019, η ταινία κυκλοφόρησε σε μορφή 4K UHD Blu-ray.
Box office
Η ταινία Maleficent είχε έσοδα $241.4 εκατομμύρια σε ΗΠΑ και Καναδά και $517.1 εκατομμύρια σε άλλες χώρες, φτάνοντας συνολικά τα $758.5 εκατομμύρια παγκοσμίως, έχοντας αρχικό προϋπολογισμό $180 εκατομμύρια. Το Deadline Hollywood, συνυπολογίζοντας όλα τα έξοδα-έσοδα της ταινίας, υπολόγισε πως η ταινία είχε κέρδος $190.8 εκατομμύρια, κάνοντάς την την έκτη πιο επικερδή ταινία για το 2014. Παγκοσμίως, το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής η ταινία είχε έσοδα $175.5 εκατομμύρια, με τα $9 εκατομμύρια να προέρχονται από προβολές IMAX. Αποτελεί επίσης το μεγαλύτερο ντεμπούτο ταινίας με πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Τζολί και την ταινία με τα περισσότερα έσοδα παγκοσμίως για την ηθοποιό. Επίσης, είναι η τέταρτη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις για το 2014 (πίσω από τις ταινίες Transformers 4: Εποχή Αφανισμού, Χόμπιτ: Η Μάχη των Πέντε Στρατών και Φύλακες του Γαλαξία) και η 15η ταινία που διανέμει η Disney και ξεπερνάει σε έσοδα τα $700 εκατομμύρια στο παγκόσμιο box office. Η ταινία είναι επίσης μία από τις τέσσερις κυκλοφορίες των Walt Disney Studios που κυκλοφόρησαν το 2014 και είχαν έσοδα πάνω από $500 εκατομμύρια, με τις άλλες να είναι οι Φύλακες του Γαλαξία, Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα και Οι Υπερέξι.
Στη Βόρεια Αμερική, το βράδυ της Πέμπτης πριν την επίσημη κυκλοφορία, η ταινία Maleficent είχε έσοδα $4.2 εκατομμύρια, ξεπερνώντας τα έσοδα της αντίστοιχης βραδιάς των live-action ταινιών φαντασίας Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, Οζ: Μέγας και Παντοδύναμος και Η Χιονάτη και ο Κυνηγός. Μέχρι το τέλος της επίσημης πρώτης βραδιάς προβολής, η ταινία έφτασε τα $24.3 εκατομμύρια, παρόμοια έσοδα με τον Οζ, αλλά περισσότερα από τη Χιονάτη και λιγότερα από την Αλίκη. Η ταινία Maleficent το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής τερμάτισε στην πρώτη θέση με $69.4 εκατομμύρια (τα $6.7 εκατομμύρια προέρχονται από IMAX προβολές και 35% από αυτά από προβολές 3D), κάτι το οποίο ξεπέρασε τις προσδοκίες της Disney για άνοιγμα $60 εκατομμυρίων και κάνοντάς την την ταινία με το μεγαλύτερο άνοιγμα για live-action ταινία με πρωταγωνίστρια την Τζολί (ένα ρεκόρ το οποίο κατείχε η ταινία του 2008, Wanted), καθώς επίσης και την τρίτη ταινία με τα περισσότερα έσοδα πρώτου Σαββατοκύριακου προβολής για ταινία όπου πρωταγωνιστεί γυναίκα (πίσω από τις ταινίες Αγώνες Πείνας και The Hunger Games: Φωτιά). Το δεύτερο Σαββατοκύριακο προβολής, η ταινία Maleficent είχε πτώση της τάξης του 50,6% με έσοδα $34.3 εκατομμύρια, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση. Η πτώση που είχε ήταν μικρότερη σε σχέση με αυτή της Χιονάτης, αλλά μεγαλύτερη από αυτή των Οζ και Αλίκης. Στη Βόρεια Αμερική, η ταινία Maleficent κατέχει την έκτη θέση ανάμεσα στις ταινίες με τα περισσότερα έσοδα για το 2014.
Εκτός Βορείου Αμερικής, κατά τις πρώτες δύο μέρες προβολής της (28-29 Μαΐου) σε 35 αγορές, η ταινία είχε έσοδα $20.1 εκατομμύρια. Κατά το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, η ταινία έφτασε στην κορυφή του box office με έσοδα $106.1 εκατομμύρια από συνολικά 47 αγορές. Τα μεγαλύτερα ανοίγματα Σαββατοκύριακου ήταν σε Κίνα ($22.2 εκατομμύρια), Μεξικό ($14.0 εκατομμύρια) και σε Ρωσία και ΚΑΚ ($13.0 εκατομμύρια). Το δεύτερο Σαββατοκύριακο προβολής, η ταινία Maleficent έπεσε στα $61.7 εκατομμύρια, τα οποία προήλθαν από συνολικά 52 αγορές. Για τρεις εβδομάδες, η ταινία βρέθηκε στην κορυφή του box office εκτός Βορείου Αμερικής· κατά το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, το τρίτο ($39.2 εκατομμύρια) και το τέταρτο ($47.9 εκατομμύρια).
Συνολικά, οι μεγαλύτερες αγορές της ταινίας μετά τη Βόρεια Αμερική ήταν οι Ιαπωνία ($57.6 εκατομμύρια), Κίνα ($47.7 εκατομμύρια), Μεξικό ($46.2 εκατομμύρια), Ρωσία ($37.7 εκατομμύρια), Βραζιλία ($33.2 εκατομμύρια), Ηνωμένο Βασίλειο ($31.7 εκατομμύρια), Βενεζουέλα ($24.5 εκατομμύρια) και Ιταλία ($19.1 εκατομμύρια).
Κριτικές
Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία Maleficent συγκεντρώνει ποσοστό αποδοχής 54% με μέσο όρο 5.7/10, βασισμένο σε 276 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας αναφέρεται: «Η μαγνητική ερμηνεία της Αντζελίνα Τζολί επισκιάζει τα εκθαμβωτικά ειδικά εφέ της Maleficent. Δυστυχώς, η ταινία γύρω από αυτά αποτυγχάνει να δικαιολογήσει όλη αυτή την εντυπωσιακή προσπάθεια». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic, δίνει στην ταινία 56/100, βασισμένο σε 44 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές». Σε ψηφοφορία κοινού που διεξήγαγε το CinemaScore, η ταινία έλαβε βαθμό «A», σε μία κλίμακα από το A+ μέχρι το F.
Οι Α.Ο. Σκοτ και Μανόλια Ντάργκις από την εφημερίδα The New York Times έγραψαν: «με δύο κομμένα φτερά και ένα εκπληκτικό μητρικό φιλί, η ταινία Maleficent γκρεμίζει στερεότυπα τα οποία τροποποιήθηκαν μόνο στην ταινία Ψυχρά κι Ανάποδα». Η Κέιτ Τέιλορ από την εφημερίδα The Globe and Mail βαθμολόγησε την ταινία με 3/4, γράφοντας πως «σε εκπλήσσει όχι για τις μπαρόκ οπτασίες της σε ένα πολύχρωμο δάσος το οποίο ζωντανεύει από χαρούμενες νεράιδες και ένα απαγορευτικό κάστρο το οποίο κατοικείται από δυστυχισμένους ανθρώπους, αλλά για τον θεματικό πλούτο της ιστορίας της, ο οποίος προσωποποιείται ένδοξα από την Αντζελίνα Τζολί στον ομότιτλο ρόλο». Αν και επέκρινε την υπερχρησιμοποίηση των CGI και 3D εφέ, επαίνεσε ιδιαίτερα το θετικό μήνυμα της ταινίας και την ερμηνεία της Τζολί καταλήγοντας: «Ζήτω το φεμινιστικό αναθεωρημένο παρασκήνιο». Αντιθέτως, ο Κιθ Στασκίεβιτς, γράφοντας για το περιοδικό Entertainment Weekly, βαθμολόγησε την ταινία με «B-» και έγραψε πως «υπάρχουν πολλοί αιωρούμενοι βράχοι και περίεργη χλωρίδα. Αλλά παρά τον πρωτοποριακό ψηφιακό σχεδιασμό, όλα τα τοπία έχουν αυτό το βάθος του παλιού ματ που είχαν και κατά την αναλογική εποχή», κάτι το οποίο έκανε την ταινία «να μοιάζει κλασικής φύσης». Σχολίασε περαιτέρω πως «Οι χαρακτήρες συνοψίζονται μόνο στα βασικά τους στοιχεία, ενώ το χιούμορ είναι διαχρονικά ευρύ». Ο Μάικλ Φίλιπς από την εφημερίδα Chicago Tribune έδωσε στην ταινία δυόμιση αστέρια, σχολιάζοντας πως η πρόσφατη «φόρμουλα» της «νέας οπτικής γωνίας ενός πολύ γνωστού παραμυθιού που αρχίζει να βγαίνει στο φως», δείχνει να «ταιριάζει» στην ταινία Maleficent. Είπε επίσης πως η ταινία «κρύβει πολλές δεύτερες σκέψεις», καθώς η Maleficent «περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας ως η μπερδεμένη νεραϊδονονά της Αουρόρας». Ο Φίλιπς επαίνεσε κυρίως τις ερμηνείες των Τζολί και Φάνινγκ και το μακιγιάζ του Ρικ Μπέικερ, αλλά επέκρινε τη «νωθρή και πιεστική» μουσική επένδυση του Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ. Ο Ρόμπι Κόλιν από την εφημερίδα The Daily Telegraph, βαθμολογώντας την ταινία με 3/5 έγραψε: «Αυτός ο επαναπροσδιορισμός της Disney για την Ωραία Κοιμωμένη στερείται αληθινής μαγείας, αλλά η Αντζελίνα Τζολί σώζει την κατάσταση». Η Μπέτσι Σάρκεϊ από την εφημερίδα Los Angeles Times ήταν θετική στην κριτική της, γράφοντας: «Αυτή είναι η ταινία της Τζολί λόγω της Maleficent που εκείνη δημιουργεί. Όλοι οι άλλοι, ακόμα και η Αουρόρα, ξεθωριάζουν εν τη παρουσία της». Ο Τζ. Σι Μάτσεκ από το διαδικτυακό περιοδικό PopMatters έγραψε: «Ακόμα και στα πιο χαζά της, η ταινία Maleficent είναι μια ταινία που εμπεριέχει καλή υποκριτική, με τον Σάρλτο Κόπλεϊ να επιστρέφει με μία αξιομνημόνευτη ερμηνεία και την Έλ Φάνινγκ να αποδεικνύεται μία καλή επιλογή για τον ρόλο της Αουρόρας/Ωραίας Κοιμωμένης. Η Τζολί καταφέρνει να κλέψει την παράσταση σχεδόν σε κάθε σκηνή. Η Τζολί είναι εξαιρετική ως ελπιδοφόρα νεράιδα, απολαμβάνοντας τον κόσμο στον οποίο πετάει. Είναι επίσης λαμπρότατη ως η Σκοτεινή Μάγισσα, η οποία θα μπορούσε να σταθεί αντάξια απέναντι από τον όποιον Darth Vader, καθώς παίρνει μοχθηρά την εκδίκησή της από αυτούς που την αδίκησαν».
Η Αν Χόρναντεϊ από την εφημερίδα The Washington Post βαθμολόγησε την ταινία με 3,5/4 σχολιάζοντας: «Ακόμα, παρά τους περιορισμούς της, η ταινία Maleficent καταφέρνει να είναι απίθανα διασκεδαστική, αποκλειστικά και μόνο χάρη στον ομότιτλο χαρακτήρα της». Γράφοντας για την ιστοσελίδα του Ρότζερ Ίμπερτ, ο Ματ Ζόλερ Σάιτς βαθμολόγησε την ταινία με 3/4, επαινώντας τα θέματά της και την ερμηνεία της Τζολί. Επίσης, ο Σάιτς αποκάλεσε τη σκηνή όπου η Maleficent ανακαλύπτει πως έχασε τα φτερά της ως την «πιο τραυματική εικόνα που έχω δει ποτέ σε ένα παραμύθι του Χόλυγουντ από την σαν-του-Χριστού θυσία του Άσλαν στην ταινία To Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα (2005)».
Ο Ρίτσαρντ Ρόπερ από την εφημερίδα Chicago Sun-Times ήταν πιο αρνητικός στην κριτική του, βαθμολογώντας την ταινία με D. Παρά το ότι ο Ρόπερ επαίνεσε τα οπτικά της ταινίας, επέκρινε τις ερμηνείες και το σενάριο, δηλώνοντας πως «η ιστορία από μόνη της μπορεί άνετα να σε κάνει να πέσεις στο ίδιο κώμα που πέφτει και η ηρωίδα της». Αρνητική επίσης ήταν και η Στέλλα Μοραμπίτο από την ιστοσελίδα The Federalist, η οποία επέκρινε την ταινία για την αρνητική απεικόνιση των αντρών. Σύμφωνα με τη Μοραμπίτο, «η ταινία Maleficent στερείται ενός πολύπλοκου αντρικού χαρακτήρα». Επέκρινε επίσης την απεικόνιση της Maleficent ως ηρωίδα.
Η Μαίρυ Κόστα, η οποία είχε χαρίσει τη φωνή της στην Αουρόρα στην ταινία κινουμένων σχεδίων του 1959, αποκάλεσε την ταινία «μία πολύ καλή ταινία». Πρόσθεσε πως «το κόνσεπτ και η οπτική γωνία προσέγγισης είναι εντελώς διαφορετικά από την αυθεντική ταινία, κάτι το οποίο την κάνει ενδιαφέρουσα». Όσον αφορά την ερμηνεία της Τζολί, είπε: «Καμία άλλη δε θα μπορούσε να υποδυθεί τον ρόλο της Maleficent καλύτερα» καταλήγοντας πως «ήταν πραγματικά μαγευτική!».
Αλληγορία βιασμού
Αρκετοί κριτικοί και σχολιαστές έχουν διατυπώσει την άποψη πως μία σκηνή κατά την πρώτη πράξη της ταινίας, η σκηνή όπου ο Στεφάν ναρκώνει τη Maleficent και της κόβει τα φτερά όσο εκείνη δεν έχει τις αισθήσεις της, είναι μία μεταφορά για τον βιασμό. Η Χέιλι Κρίσερ από την ιστοσελίδα The Huffington Post ερμήνευσε τη σκηνή ως μία σημαντική αναφορά στην κουλτούρα βιασμού. «Αυτή είναι η τρομακτική πλευρά της κουλτούρας βιασμού. Είμαστε εμπλεκόμενοι τόσο πολύ σε αυτήν που είναι αδύνατον να αγνοήσουμε τον μεταφορικό βιασμό που λαμβάνει χώρα σε μία ταινία της Disney». Συνέχισε επαινώντας την ταινία που έδωσε ένα θετικό και ελπιδοφόρο μήνυμα στα θύματα βιασμού, επιτρέποντας τελικά «στη γυναίκα να αναρρώσει. Της δίνει ενέργεια. Της δίνει δύναμη. Της επιτρέπει να διεκδικήσει ξανά την ιστορία».
Η Μόνικα Μπαρτίζελ από το περιοδικό The Week, σημείωσε στην κριτική της τις επιπτώσεις της σκηνής: «Στην πρώτη πράξη της, η ταινία Maleficent προσφέρει μια σκοτεινή, εκπληκτικά ενήλικη εξερεύνηση του βιασμού και του θηλυκού ακρωτηριασμού». Ωστόσο, η Μαρτίζελ συνέχισε λέγοντας πως η ταινία απεικόνισε τις πράξεις της Maleficent ως «μία φαντασίωση εκδίκησης» και επέκρινε την ταινία που δεν ακολούθησε το αρχικό της βασικό θέμα, αποκαλώντας την τελικά λιγότερο φεμινιστική και μειωτική σε σχέση με την ομότιτλη ταινία του 1959. «Στην ταινία, η Αουρόρα είναι το προϊόν ενός ψυχρού και χωρίς αγάπη γάμου και ενός εκδικητικού, απερίσπαστου βιαστή. Η ασφάλειά της εναπόκειται σε ένα τρίο ανίδεων και επικίνδυνα απρόσεκτων νεράιδων, ενώ η νονά της είναι η γυναίκα που την καταράστηκε—και η οποία, με τη σειρά της, είχε παραβιαστεί από τον πατέρα της».
Η Αντζελίνα Τζολί αναφέρθηκε στο θέμα κατά τη διάρκεια μίας συνέντευξής της με το BBC Radio 4, στην εκπομπή Woman's Hour, και ισχυρίστηκε πως το βαθύτερο θέμα ήταν σκόπιμο. «Το ερώτημα που τέθηκε ήταν: 'Τι θα έκανε μία γυναίκα να γίνει τόσο σκοτεινή και να χάσει κάθε αίσθηση μητρότητας, τη γυναικεία φύση της και την τρυφερότητά της;' ... Ήμασταν πολύ συνειδητοποιημένες, η σεναριογράφος κι εγώ, πως [η σκηνή] ήταν μία μεταφορά για τον βιασμό». Εξήγησε περαιτέρω πως η απάντηση στο ερώτημα «Τι θα μπορούσε να τη επαναφέρει;" ήταν ακόμα «μια ακραία, διασκεδαστική Disney εκδοχή [της ιστορίας]», αλλά «ο πυρήνας είναι η κακοποίηση και το πώς οι κακοποιημένοι έχουν στη συνέχεια την επιλογή να κάνουν το ίδιο κακοποιώντας άλλους ή να το ξεπεράσουν και να παραμείνουν γεμάτοι αγάπη και ανοιχτοί».
Καπιταλισμός και Σοσιαλισμός/Κομμουνισμός
Ο Τζόρνταν Σαπίρο από το περιοδικό Forbes υποστήριξε πως το κύριο θέμα της ταινίας ήταν οι επιζήμιες επιπτώσεις των τελεσίγραφων μεταξύ καπιταλιστικών και σοσιαλιστικών κοινωνιών. Επεσήμανε πως το Βασίλειο του Μουρ αντιπροσώπευε μια σοσιαλιστική, φυσιοκεντρική, δημοκρατική κοινωνία, ενώ το βασίλειο των ανθρώπων ήταν ένα βασίλειο καπιταλισμού, βιομηχανίας και απόλυτης μοναρχίας. Ο Σαπίρο σχολίασε περαιτέρω για τον χαρακτήρα του Στεφάν πως η προσπάθειά του να κλέψει τα πλούτη του Μουρ (κόσμημα) και ο ακρωτηριασμός των φτερών της Maleficent ώστε να μπορέσει εκείνος να ικανοποιήσει τη φιλοδοξία του και να γίνει βασιλιάς, ήταν αναφορές στο Αμερικανικό Όνειρο.
Ο ίδιος εξέλαβε τη σκηνή ακρωτηριασμού των φτερών της Maleficent ως «ένα κοινωνικό σχόλιο ότι οποιαδήποτε ιεραρχική άνοδος στην εξουσία συμβαίνει εγγενώς μέσω της εκμετάλλευσης άλλων», εξηγώντας πως αυτό ήταν και ο λόγος που «χωρίς τα φτερά της, η Maleficent έγινε επίσης μία καταπιεστική ηγεμόνας στο Βασίλειο του Μουρ. Όλα όσα εκείνη αντιπροσωπεύει, πιστεύει και πρεσβεύει έχουν θεμελιωθεί» και «όπως τα περισσότερα θύματα καταπίεσης, το βγάζει σε όσους είναι μικρότεροι και πιο αδύναμοι». Κατέληξε πως μέσω της ένωσης των δύο βασιλείων στο τέλος, η ταινία προσπάθησε να συνδυάσει τον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό και να αφήσει πίσω τις αντιθέσεις: «Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω το βασίλειο των γνωστών οπαδικών αντιθέσεων: ας αντικαταστήσουμε το είτε το ένα/είτε το άλλο με το ούτε το ένα/ούτε το άλλο ή και τα δύο».
Maleficent: Η Δύναμη του Σκότους
Στις 3 Ιουνίου 2014, η Αντζελίνα Τζολί υπονόησε πως υπήρχε πιθανότητα να υπάρξει μία συνέχεια της ταινίας, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε η Disney με ανακοίνωσή της έναν χρόνο περίπου αργότερα, αναφέροντας επίσης πως το σενάριο θα έγραφε και πάλι η Λίντα Γούλβερτον και την παραγωγή θα αναλάμβανε και πάλι ο Ροθ. Στις 26 Απριλίου 2016 επιβεβαιώθηκε πως η Τζολί θα επέστρεφε στον ρόλο της ως Maleficent, ενώ στις 3 Οκτωβρίου 2017, δημοσιεύτηκε πως ο Γιουακίμ Ρονίνγκ (Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η εκδίκηση του Σαλαζάρ) βρισκόταν σε συνομιλίες για να αναλάβει τη σκηνοθεσία.
Τον Απρίλιο του 2018, ανακοινώθηκε πως ο Εντ Σκράιν θα υποδυόταν έναν κακό της ταινίας και πως η Ελ Φάνινγκ θα επέστρεφε για τον ρόλο της ως Αουρόρα. Στο τέλος του ίδιου μήνα, δημοσιεύτηκε πως η Μισέλ Φάιφερ βρισκόταν σε προχωρημένες συζητήσεις για να υποδυθεί μία βασίλισσα στην ταινία, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του τελευταίου προσχεδίου σεναρίου είχαν γράψει οι Νόα Χάρπστερ και Μάικα Φίτζερμαν-Μπλου. Στις 2 Μαΐου 2018, δημοσιεύτηκε πως ο Χάρις Ντίκινσον είχε προσληφθεί για τον ρόλο του Πρίγκιπα Φίλιπ αντικαθιστώντας τον Μπρέντον Θουέιτς, ο οποίος δεν μπορούσε να επαναλάβει τον ρόλο του λόγω άλλων υποχρεώσεων. Δύο μέρες αργότερα, ανακοινώθηκε πως ο Τσιούετελ Έτζιοφορ βρισκόταν επίσης σε συζητήσεις για να συμμετάσχει στην ταινία, ως πιθανό ερωτικό ενδιαφέρον για τον χαρακτήρα της Maleficent, ενώ αργότερα τον ίδιο μήνα, ανακοινώθηκε πως η Τζεν Μουράι είχε προστεθεί στο καστ.
Στις 29 Μαΐου 2018 άρχισαν τα γυρίσματα της ταινίας, τα οποία ολοκληρώθηκαν στις 24 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 18 Οκτωβρίου 2019.
Τρίτη συνέχεια
Τον Σεπτέμβριο του 2021, ανακοινώθηκε πως μία τρίτη συνέχεια βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης και ένα πρώτο προσχέδιο σεναρίου είχε ήδη γραφτεί, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από τους Γούλβερτον και Έβαν Σπηλιωτόπουλος. Τον ίδιο μήνα, η Disney επιβεβαίωσε πως μία συνέχεια βρισκόταν στα σκαριά και πως η Τζολί αναμενόταν να επιστρέψει στον ρόλο της για τρίτη φορά. Η ίδια, τον Νοέμβριο, κατά τη διάρκεια μίας podcast συνέντευξης στην εκπομπή D23 Disney Inside για την ταινία Eternals, υπαινίχθηκε την επιστροφή της ως Maleficent σε μία τρίτη ταινία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Μαγεία στις ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Κατάρες στις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες σκοτεινής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Πινόκιο 3000
Πινόκιο 3000 (αγγλικά: Pinocchio 3000) είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας κινούμενης από υπολογιστή του 2004 που διανέμεται από την Christal Films. Όπως το A.I. Artificial Intelligence (2001), είναι μια φουτουριστική ερμηνεία επιστημονικής φαντασίας του κλασικού μυθιστορήματος του 1883 The Adventures of Pinocchio από τον Carlo Collodi. Σε αυτήν την ταινία, το Pinocchio είναι ένα ρομπότ που ζωντανεύει με την αύξηση της δύναμης μιας πόλης, παρά μια μαριονέτα που κινείται με μαγεία.
Η ταινία επικεντρώνεται στη βασική ιστορία του Πινόκιο που προσπαθεί να ταιριάξει με το να ζει με ανθρώπους, να έχει δυσκολίες, να απογοητευτεί μαζί τους και τελικά να τα ξεπεράσει. Τα περισσότερα από τα βασικά στοιχεία και χαρακτήρες έχουν χρησιμοποιηθεί, σε διαφορετικές μορφές σε άλλες προσαρμογές του Pinocchio.
Η ιστορία λαμβάνει χώρα στην πόλη Scamboville, μια φουτουριστική πόλη που βρίσκεται συνεχώς υπό ανάπτυξη υπό τη βασιλεία της ομώνυμης, Scamboli.
Πλοκή
Είναι η ιστορία ενός μικρού ρομπότ με το όνομα Πινόκιο 3000, του οποίου η μεγαλύτερη ευχή είναι να γίνει αληθινό αγόρι. Βρισκόμαστε στο έτος 3000 μ.Χ. Ο Τζεπέτο, με τη βοήθεια του πιστού βοηθού του, Σπένσερ του βιονικού πιγκουίνου, και με τη βοήθεια της ολογραφικής νεράιδας Σιμπερίνα, δημιουργεί τον Πινόκιο, ένα πρωτότυπο υπερρομπότ που έχει αισθήματα. Όμως, πριν προλάβει να του δώσει καρδιά και να τον κάνει αληθινό αγόρι, η Σιμπερίνα επιμένει πως ο Πινόκιο θα πρέπει να μάθει τη διαφορά μεταξύ καλού και κακού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2004
CEV Cup πετοσφαίρισης ανδρών
Το Κύπελλο Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Ανδρών (CEV Cup) είναι διοργάνωση πετοσφαίρισης, που διεξάγεται κάθε χρόνο με συμμετοχή ανδρικών ομάδων από την Ευρώπη. Αποτελεί μετεξέλιξη του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ομάδων Ευρώπης (CEV Cup Winner's Cup).
Το 2000-01 έγινε η πρώτη μετονομασία του, σε Top Teams Cup (Κύπελλο Κορυφαίων Ομάδων). Το 2007-08 απέκτησε την τωρινή του ονομασία (CEV Cup). Η άλλη ευρωπαϊκή διοργάνωση που έως τότε ονομαζόταν CEV Cup μετονομάστηκε από την ίδια περίοδο σε Κύπελλο Θριάμβου Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας πετοσφαίρισης (CEV Challenge Cup).
Νικητές
Έως και το 1986-87 η τελική φάση διεξήγετο σε όμιλο με βαθμολογία, και νικήτρια ήταν η ομάδα με τους περισσότερους βαθμούς. Το αναγραφόμενο σκόρ είναι αυτό μεταξύ του 1ου και του 2ου της τελικής κατάταξης. Το 1977-78 ισοβάθμησαν τρεις ομάδες με 5 βαθμούς. Ο τελικός νικητής Ερυθρός Αστέρας Πράγας είχε καλύτερο συντελεστή σετ με 7-4, έναντι 7-5 των άλλων δύο, και κατέκτησε το κύπελλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πετοσφαίριση Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
Ταμτάκος, ο ηλεκτρονικός γύφτος
Πλοκή
Ο Ταμτάκος από έμπορος χαλιών έχει ανοίξει εμπόριο κομπιούτερ. Ενώ οι δουλειές είναι δύσκολες, η αρραβωνιαστικιά του ζητάει επίμονα να παντρευτούν και έχει και έναν γαμπρό, τον Αντώνη, που είναι μονίμως άφραγκος και θέλει λεφτά για τον ιππόδρομο. Ο Ταμτάκος βάζει ενέχυρο το σπίτι της μάνας του. Την ημέρα που παίρνει τα λεφτά από την τράπεζα, πέφτει θύμα διάρρηξης. Ο αδερφός του, ο Αστραπόγιαννος, πιάνει τους διαρρήκτες στα πράσα, έρχεται και η αστυνομία, οι κλέφτες διαφεύγουν και τα λεφτά μένουν απαρατήρητα στο φορτηγάκι του Ταμτάκου.
Παραγωγή
Περιέχονται σκηνές από την περιοχή Άνω Καλαμάκι.
Η ταινία κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 9 Νοεμβρίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1987 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κυκλοφόρησαν κατευθείαν σε βίντεο Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τάκη Βουγιουκλάκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά
Ερρίκος ο Μαύρος
Με το προσωνύμιο Ερρίκος ο Μαύρος αναφέρονται οι παρακάτω Γερμανοί ηγεμόνες:
Νίκος Γουλανδρής
Ο Νίκος Γουλανδρής (Άνδρος, 1913-1983) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, ιδρυτής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και πρώην Πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς από το 1972 έως τα τέλη του 1974. Ήταν γόνος της πολύ γνωστής Ανδριώτικης εφοπλιστικής οικογένειας Γουλανδρή και δίδυμος αδερφός του διακεκριμένου συλλέκτη έργων τέχνης Βασίλη Γουλανδρή. Ήταν νυμφευμένος με την Ντόλλυ Γουλανδρή και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Πέτρο Γουλανδρή.
Καριέρα
Ο Νίκος Γουλανδρής ξεκίνησε την εμπλοκή του με τον Ολυμπιακό το 1970 και έναν χρόνο αργότερα έγινε γενικός διευθυντής του. Από το 1972 ήταν πρόεδρος της ομάδας. Όσο ήταν πρόεδρος, ο Ολυμπιακός κατέκτησε στο ποδόσφαιρο τρία Πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και δύο νταμπλ (1973 και 1975) σε τρία χρόνια. Στο πρωτάθλημα του 1972-73 είχε παθητικό 13 γκολ, το οποίο ήταν ρεκόρ μέχρι την λήξη του πρωταθλήματος της περιόδου 2017-18. Στο πρωτάθλημα 1973-1974, ο Ολυμπιακός σκόραρε 102 γκολ, αριθμός που παραμένει ρεκόρ, και πέτυχε την πιο ευρεία νίκη στο ελληνικό πρωτάθλημα, νικώντας τον Φωστήρα 11-0, ενώ είχε παθητικό 14 γκολ. Την περίοδο 1972-1975, στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός έχανε μόνο από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα.
Ανάμεσα στους παίκτες που ο Νίκος Γουλανδρής έφερε στην ομάδα, ήταν ο Μίλτον Βιέρα, ο πρώτος παίκτης που είχε αγωνιστεί σε παγκόσμιο κύπελλο και ήρθε σε ελληνική ομάδα. Ως προπονητής επιλέχτηκε ο Λάκης Πετρόπουλος. Ο Γουλανδρής παρέμεινε πρόεδρος του Ολυμπιακού μέχρι το 1974. Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κελεσίδη, αποχώρησε επειδή «ανακάλυψε ότι οι συνεργάτες του τον κορόιδευαν».
Ο Νίκος Γουλανδρής θεωρείται ένας από τους καλύτερους προέδρους της ιστορίας του Ολυμπιακού. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την οποιαδήποτε ενασχόληση είχε με το ποδόσφαιρο.
Θάνατος
Ο Γουλανδρής απεβίωσε στην κλινική της Mayor Clinic της Καλιφόρνια σε ηλικία 70 ετών στις 6 Αυγούστου 1983.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Πρόεδροι Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Οικογένεια Γουλανδρή
Άι-άι
Το Άι-άι (παλαιότερη γραφή Άϋ-άϋ ) είναι νυκτόβιο πρωτεύον θηλαστικό της οικογενείας των Δωβεντονιιδών, που απαντά αποκλειστικά στη νήσο της Μαδαγασκάρης (ενδημικό). Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Daubentonia madagascariensis και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Daubentonia, οφείλεται στον Γάλλο Ε. Ζ. Σαιντ-Ιλέρ (Étienne Geoffroy Saint-Hilaire, 1772 – 1844), μαθητή τού -επίσης Γάλλου- φυσιοδίφη Λ. Ντωμπαντόν (Louis-Jean-Marie Daubenton 1716 – 1800), ο οποίος ονοματοδότησε το taxon προς τιμήν του δασκάλου του, το 1795. Αρχικά, ο Σαιντ-Ιλέρ σκέφθηκε να χρησιμοποιήσει το, ελληνικής προέλευσης, όνομα Scolecophagus «σκωληκοφάγος» για το γένος, παραπέμποντας στις διατροφικές συνήθειες του θηλαστικού, αλλά επειδή δεν ήταν απολύτως βέβαιος γι’ αυτές και επειδή υπήρχε πιθανότητα να ανακαλύψει και άλλα είδη, αναίρεσε αυτή του την απόφαση. Η ονοματοδοσία της οικογενείας (Daubentoniidae) έγινε πολύ αργότερα, το 1863, από τον Βρετανό ζωολόγο Τ. Ε. Γκρέι (John Edward Gray, 1800 – 1875).
Ο όρος madagascariensis στην επιστημονική ονομασία του είδους, παραπέμπει στη μεγάλη αφρικανική νήσο της Μαδαγασκάρης, όπου το θηλαστικό απαντά ως ενδημικό όπως, άλλωστε, πολλά άλλα πρωτεύοντα.
Ο Γάλλος φυσιοδίφης και εξερευνητής Π. Σονερά (Pierre Sonnerat, 1748 – 1814) ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη λαϊκή ονομασία, «άι-άι», το 1782, όταν προσπάθησε να περιγράψει και να ζωγραφίσει το θηλαστικό, αν και ήδη είχε αποκληθεί, επίσης, ως «μακροδάκτυλος λεμούριος» από τον Άγγλο βοτανικό και ζωολόγο Τ. Σόου (George Shaw, 1751 – 1813), το 1800. Σύμφωνα με τον Σονερά, το όνομα «άι-άι» είχε ηχομιμητική προέλευση «…cri d'exclamation & d'étonnement» «…κραυγή έκπληξης και θαυμασμού» [ενν. του ζώου] (βλ. και Φωνή). Ωστόσο, ο Αμερικανός παλαιοανθρωπολόγος Ι. Τάτερσαλ (Ian Tattersall, 1845- ) υποστήριξε το 1982 ότι, το όνομα «άι-άι» έχει δοθεί από τους ιθαγενείς κατοίκους της Μαδαγασκάρης και χρησιμοποιείται σε όλο το νησί. Έτσι, η διαδεδομένη χρήση του υποδηλώνει ότι δεν θα μπορούσε να έχει προέλθει από τον Σονερά. Μια υπόθεση είναι ότι, προέρχεται από τη φράση «hay hay», «δεν ξέρω», στα μαλαγασιανά. Αν αυτό είναι σωστό, τότε το όνομα θα μπορούσε να προέρχεται από το λαό της Μαδαγασκάρης που, λέγοντας «hay hay», αποφεύγουν να αναφερθούν στο «μαγικό ζώο που τους προκαλεί φόβο» (βλ. Δεισιδαιμονίες).
Συστηματική ταξινομική
Ακόμη και σήμερα, η ταξινομική του θεωρείται αβέβαιη. Έχει θεωρηθεί ως «ισχυρό» μέλος της οικογένειας Indridae, βασικό κλάδο της υποτάξης των στρεψίρρινων, αλλά με εξαιρετικά απροσδιόριστη σχέση με όλα τα αρτίγονα πρωτεύοντα. Μορφολογικές μελέτες και αναλύσεις κυτοχρώματος-c μιτοχονδριακού DNA δείχνουν ότι, το γένος Daubentonia μπορεί να είναι «αδελφικό» γκρουπ τόσο στα Lemuriformes όσο και στα Loriformes. Το 1931, οι Anthony και Coupin κατέταξαν το άι-άι στην ξεχωριστή υποτάξη Chiromyiformes, «αδελφικό» γκρουπ με τους άλλους στρεψίρρινους. Ο Colin Groves επικύρωσε αυτή την ταξινόμηση, το 2005, επειδή δεν ήταν απόλυτα πεπεισμένος ότι το άι-άι σχημάτιζε ξεχωριστό κλάδο με τους υπόλοιπους λεμούριους της Μαδαγασκάρης, παρά τα μοριακά δεδομένα που είχαν δείξει ότι, η οικογένεια Daubentoniidae ήταν βασικό taxon σε όλα τα Lemuriformes, και προερχόταν από τον ίδιο «πρωτο-λεμούριο» που έφθασε στη Μαδαγασκάρη κατά τη διάρκεια του Παλαιόκαινου ή του Ηώκαινου. Το 2008, οι Russell Mittermeier και Colin Groves με τους συνεργάτες τους απέρριψαν την ταξινόμηση στο επίπεδο της «ομάδας» των Lemuriformes, εξακολουθώντας να θεωρούν την οικογένεια Daubentoniidae, μοναδική εντός των Chiromyiformes. Περαιτέρω στοιχεία που δείχνουν ότι το άι-άι ανήκει στην υπεροικογένεια Lemuroidea, μπορούν να συναχθούν από την παρουσία λιθοειδών ακουστικών καψών (petrosal bullae) που εγκλείουν τα οστάρια (ossicles) του αυτιού του δομή που, ωστόσο, εμφανίζει ομοιότητα με εκείνη των τρωκτικών.
Γεωγραφική εξάπλωση και βιότοπος
thumb|right|350px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Daubentonia madagascariensis Το είδος έχει ευρεία κατανομή στη Μαδαγασκάρη, όπου απαντά ως ενδημικό, αλλά λείπει από όλα τα κεντρικά ηπειρωτικά και τα νοτιοδυτικά της νήσου. Βόρεια, φθάνει στο εθνικό πάρκο Montagne d'Ambre και τη Sambava, στα βορειοδυτικά μέχρι το Sambirano και στα νότια στη Ranomafana και την Bemaraha. Υπάρχουν επίσης δύο εισηγμένοι νησιωτικοί πληθυσμοί στα ανοικτά των ακτών της ΒΑ. Μαδαγασκάρης. Κινείται από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 1.875 μ. Ωστόσο, η πυκνότητα των πληθυσμών του παραμένει σε χαμηλά επίπεδα σε όλες τις περιοχές όπου διαβιοί. Απαντά στα πρωτογενή και δευτερογενή δάση βροχής μικρού και μεσαίου υψομέτρου, στα δάση φυλλοβόλων, σε μερικές καλλιεργούμενες εκτάσεις (με φυτείες καρύδας και λίτσι) και, ενδεχομένως, σε ξηρά δάση με θάμνους και μαγκρόβιους βάλτους.
Μορφολογία
Το άι-άι είναι ο μεγαλύτερος νυκτόβιος λεμούριος και ξεχωρίζει -γενικότερα- από αυτούς λόγω της μακριάς φουντωτής ουράς, τα πεταχτά, τριγωνικά και γυμνά αυτιά και, κυρίως, τα πολύ μακριά, επιμηκυμένα δάκτυλα των «χεριών» με τους καμπυλωτούς γαμψώνυχες (claws). Το τρίχωμα είναι μακρύ, τραχύ και σκούρο καφέ έως μαύρο με διάσπαρτες τρίχες προστατευτικού στρώματος (guard hair) που φέρουν λευκά άκρα. Οι οφθαλμοί περιβάλλονται από μαύρους δακτυλίους και έχουν κίτρινη-πορτοκαλί ή κρεμ-καφέ ίριδα, ενώ σκαρδαμυκτική μεμβράνη είναι παρούσα. Το πρόσωπο και ο λαιμός έχουν απαλό γκρίζο χρώμα, ενώ το ρύγχος είναι κοντό και αμβλύ και η μύτη είναι ροζ. Τα κάτω άκρα (πόδια) είναι μεγαλύτερα από τα άνω (χέρια) και το μοναδικό (1) ζεύγος μαστών βρίσκεται στη βουβωνική περιοχή. Οι κροταφικοί, μασητήρες και ουραίοι μύες είναι ισχυρά ανεπτυγμένοι.
Η μόνιμη οδοντοφυΐα του θηλαστικού περιλαμβάνει 18 συνολικά δόντια, με τον εξής οδοντικό τύπο: Οι κοπτήρες αναπτύσσονται αενάως, με τους κάτω να είναι μεγαλύτεροι των άνω. Οι γομφίοι είναι μικροί με δυσδιάκριτα φύματα.
Παρά τις αναφορές ότι τα αρσενικά είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα θηλυκά, μελέτη που διενεργήθηκε σε 20 άγρια άτομα δεν έδειξε κάποιο σημαντικό φυλετικό διμορφισμό ως προς τη μάζα σώματος.