cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Λαΐφης
Δανεισμός στη Σταντάρ Λιέγης
Λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της μεταγραφής του στον Ολυμπιακό, ανακοινώθηκε πως παραχωρείται δανεικός για δύο χρόνια, με οψιόν αγοράς, στη Σταντάρ Λιέγης.
Αμφιθέατρο της Νιμ
Περιγραφή
Το αμφιθέατρο κτίστηκε με τεράστιους ογκόλιθους από γειτονικό λατομείο, συναρμολογημένους χωρίς κονίαμα (εν ξηρώ) και έχει μόνο τρία διακοσμητικά στοιχεία επειδή η αρχιτεκτονική του ήταν αρκετή για να του προσδώσει μνημειώδη εμφάνιση: τη ρωμαϊκή λύκαινα που θηλάζει τον Ρωμύλο και τον Ρώμο, δύο μονομάχους και δύο προτομές ταύρων πάνω σε μία καμάρα του αμφιθεάτρου. Η πρόσοψη φέρει κολώνες δωρικού ρυθμού.
Βησιγοτθικό οχυρό - Μεσαιωνικά σπίτια - Αποκατάσταση
μικρογραφία|320x320εσ|Το άγαλμα του Christian Montcouquiol βρίσκεται έξω από το αμφιθέατρο Τον 5ο μ.Χ. αιώνα (407) η Νιμ καταλήφθηκε αρχικά από τους Βανδάλους και στην συνέχεια (472) από τους Βησιγότθους.Μετά την απαγόρευση των μονομαχιών το 404, το αμφιθέατρο μετατράπηκε σε φρούριο από τους Βησιγότθους: το περιέβαλλαν με τάφρο και πρόσθεσαν μερικούς πύργους στην κορυφή του μνημείου. Θα γίνει γνωστό αργότερα ως «Κάστρο των Ιπποτών του Αμφιθεάτρου».
Κωνσταντίνος Λαΐφης
Κλιμάκια μικρότερων ηλικιών
Αγωνίστηκε σε μικρά τμήματα της εθνικής του ομάδας, αρχικά με την Κ-17 δύο –τουλάχιστον– φορές, ακολούθως δε στην Νέων κατά τον προκριματικό γύρο του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2012. Το Μάρτιο του 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Ελπίδων, όταν αγωνίστηκε στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-19 εναντίον της αντίστοιχης εθνικής του Βελγίου και γνωρίζοντας την ήττα με 2-0, ενώ μετείχε στις περισσότερες από τις 8 αναμετρήσεις της φάσης.
Εθνική ανδρών
Στις 16 Νοεμβρίου του 2014, χρίστηκε διεθνής για πρώτη φορά με την ομάδα Ανδρών, στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 με αντίπαλο την Ανδόρα, όπου η Κύπρος επιβλήθηκε 5-0.
Αμφιθέατρο της Νιμ
Βησιγοτθικό οχυρό - Μεσαιωνικά σπίτια - Αποκατάσταση
Ο καθαρισμός του αμφιθεάτρου από τα οικήματα μέσα και έξω από αυτό, πραγματοποιήθηκε από το 1786 (μαζί τα μεσαιωνικά τείχη της παλιάς πόλης για να δημιουργηθούν λεωφόροι και χώροι περιπάτου). Η αναστήλωση του μνημείου ολοκληρώθηκε τον 19ο αιώνα.
Κωνσταντίνος Λαΐφης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Αμφιθέατρο της Νιμ
Βησιγοτθικό οχυρό - Μεσαιωνικά σπίτια - Αποκατάσταση
Το άγαλμα του Christian Montcouquiol, διάσημου Γάλλου ταυρομάχου, βρίσκεται στην είσοδο του αμφιθεάτρου, και ονομάζεται «Ήρωας».
Σήμερα, το αμφιθέατρο χρησιμοποιείται ως συναυλιακός και εκθεσιακός χώρος, ενώ εκεί διεξάγονται και οι ταυρομαχίες της Νιμ, οι οποίες ξεκίνησαν το 1853.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Γαλατία Κατηγορία:Ρωμαϊκά αμφιθέατρα και στάδια Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Γκαρ Κατηγορία:Ρωμαϊκά μνημεία στη Γαλλία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Γαλλία Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στη Γαλλία
Πανεπιστήμιο Τεχνών στο Βελιγράδι
Το Πανεπιστήμιο Τεχνών στο Βελιγράδι (σερβικά: Универзитет уметности у Београду / Univerzitet umetnosti u Beogradu) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στη Σερβία. Ιδρύθηκε το 1957 ως Ακαδημία Τεχνών για να ενώσει τέσσερις ακαδημίες τεχνών. Έγινε πανεπιστήμιο και απέκτησε το σημερινό του όνομα το 1973.
Ιστορία
Για την ανάπτυξη της κινηματογραφίας, η επιτροπή κινηματογράφου της κυβέρνησης της ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας και η κυβέρνηση της κυβέρνησης της ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας αποφάσισαν στις 5 Μαΐου 1947 τη δημιουργία ακαδημίας κινηματογραφικής δράσης και σκηνοθεσίας. Στα τέλη του 1948 (26 Νοεμβρίου) ιδρύθηκε η Ακαδημία Εφαρμοσμένων Τεχνών. Η Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών ιδρύθηκε με το διάταγμα της κυβέρνησης της ΣΟΔΓ της 11ης Δεκεμβρίου 1948. Την εποχή εκείνη αναπτύσσεται έντονα η Μουσική Ακαδημία, όπου δημιουργούνται νέα τμήματα και αυξάνεται ο αριθμός των σπουδαστών.
Το 1973, οι τέσσερις ακαδημίες, οι μόνες σχολές υψηλότερης τέχνης στη Σερβία εκείνη την περίοδο, έγιναν σχολές: Σχολή Καλών Τεχνών, Σχολή Μουσικής, σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών και Σχεδιασμού και της Σχολής Δραματικής Τέχνης (θεάτρου, κινηματογράφος, ραδιόφωνο και τηλεόραση). Καθώς ήταν η ένωσή τους, στη συνέχεια η Ακαδημία των Τεχνών μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο των Τεχνών στο Βελιγράδι.
Διεπιστημονικές μελέτες
Οι διεπιστημονικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Τεχνών στο Βελιγράδι ιδρύθηκαν το 2001, ως σύγχρονες μελέτες στον τομέα των πολυμέσων, των ψηφιακών τεχνών, του σκηνικού σχεδίου, της θεωρίας των τεχνών και των μέσων μαζικής ενημέρωσης και τη διαχείριση του πολιτισμού. Οι διεπιστημονικές μελέτες δημιουργήθηκαν από την ανάγκη της μελέτης των σύγχρονων καλλιτεχνικών ή θεωρητικών τομέων που δεν καλύπτονται από τους σύνηθεις καλλιτεχνικούς και επιστημονικούς κλάδους. Οι μελέτες αυτές ερευνούν νέες καλλιτεχνικές και θεωρητικές πρακτικές, που συνδέονται με σπουδές σε συγκεκριμένες σχολές.
Τμήμα Μουσικών Τεχνών
Το τμήμα Μουσικής είναι το παλαιότερο υψηλότερο μουσικό ίδρυμα στη Σερβία. Ιδρύθηκε το 1937 ως Ακαδημία Μουσικής, και αφού έγινε σχολή απέκτησε το σημερινό της όνομα το 1973.
Σχολή Καλών Τεχνών
Η Σχολή Καλών Τεχνών (Факултет ликовних уметности/Fakultet likovnih umetnosti) είναι ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που ιδρύθηκε το 1937 από τους Τομά Ροσάντιτς, Μίλο Μιλούνοβιτς και Πέταρ Ντόμπροβιτς ως Ακαδημία Καλών Τεχνών, και αφού έγινε σχολή και απέκτησε το σημερινό της όνομα το 1973. Η σχολή έχει τρία τμήματα - τα τμήματα γλυπτικής, ζωγραφικής και γραφιστικής - έχοντας περίπου 2500 φοιτητές και διδακτικό προσωπικό 550 καθηγητών.
Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών
Η Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών ιδρύθηκε το 1948 ως Ακαδημία Εφαρμοσμένων Τεχνών, και αφού έγινε σχολή και απέκτησε το σημερινό της όνομα το 1973.
Σχολή Δραματικών Τεχνών
Η Σχολή Δραματικών Τεχνών ιδρύθηκε το 1948 ως Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών. Το 1950, η Σχολή Υψηλής Εκπαίδευσης για την Υποκριτική και Σκηνοθεσία συγχωνεύθηκε σε αυτή και το 1962 το όνομά της άλλαξε στην Ακαδημία Θεάτρου, Κινηματογράφου, Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης. Το 1973, έγινε σχολή και απέκτησε το σημερινό της όνομα. Είναι η μόνη που βρίσκεται στο Νέο Βελιγράδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Σερβία
Στεφάν Σεσενιόν
Ο Στεφάν Σεσενιόν (γαλλικά:  Stéphane Sessègnon, γεννήθηκε 1 Ιουνίου 1984) είναι ποδοσφαιριστής από το Μπενίν που αγωνίζεται ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 24 γκολ και 82 συμμετοχές.
Καριέρα
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη χώρα του, όπου έμεινε μόνο για ένα χρόνο καθώς εντάχθηκε στη γαλλική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας Κρετέιγ. Εκεί  έκανε 68 εμφανίσεις πρωταθλήματος σημειώνοντας 10 γκολ σε δύο χρόνια. Το 2006 μετακόμισε στην πρώτη κατηγορία και τη Λε Μαν. Πάλεψε για την καθιέρωση στη βασική ενδεκάδα και ολοκλήρωσε 31 αγώνες πρωταθλήματος για τον σύλλογο τη σεζόν 2006–07. Η καλή του πορεία αγωνιζόμενος ευέλικτα ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος του προσέφερε τριετή αγωνιστική παρουσία στην Παρί Σεν Ζερμέν. Η τρίτη χρονιά του ήταν δύσκολη χάνοντας τη θέση του στη βασική ομάδα, αλλά το ενδιαφέρον από αγγλικούς συλλόγους υλοποιήθηκε με μακροχρόνια συμφωνία με τη Σάντερλαντ τον Ιανουάριο του 2011. Μετά από πέντε χρόνια στην Αγγλία επανήλθε στη Γαλλία και την Μονπελιέ.
Με την εθνική ομάδα του Μπενίν έκανε το ντεμπούτο του στις 24 Μαΐου 2004 στο ισόπαλο 1–1 με το Τόγκο. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στο Κάιρο στις 4 Σεπτεμβρίου 2005 σε αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας σε τρεις διοργανώσεις του Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2008, το 2010 και το 2019. Τον Ιούνιο του 2019 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Μπενίν για τις υπηρεσίες του στην Εθνική ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μπενίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπενίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κρετέιγ-Λουζιτανός Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκεντσλερμπιρλιγκί Σπορ Κουλουμπού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Άγγελος Βολανάκης
Ο Άγγελος Βολανάκης (Αλεξάνδρεια 1880 - Αλεξάνδρεια 1960 ), ήταν Έλληνας, Αιγυπτιώτης, αθλητής και παράγοντας του αθλητισμού. Ήταν αθλητής του Μίλωνος Αλεξανδρείας στα 100, 200 μέτρα και στα άλματα εις ύψος και μήκους. Σε επαγγελματικό επίπεδο ήταν ιδιοκτήτης ποτοποιίας στην Αλεξάνδρεια όπου είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του Χρήστο.
Ο Βολανάκης στους αγώνες του Ποδονίφτη το 1902 ήταν πρώτος στα 100 μέτρα με έπαθλο ένα ωρολόγιον αργυρούν. Στους Πανιώνιους αγώνες του 1902 ήταν πρώτος στα 100 και στα 200 μέτρα. Είχε αναδειχτεί ο ταχύτερος άνδρας της Αιγύπτου με τις επιδόσεις του στα αγωνίσματα 100 και 200 μέτρων.
Το 1909 γίνεται μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής εκπροσωπώντας την Αίγυπτο έως το 1933 και από το 1933 έως το 1962 την Ελλάδα. Το 1910 έγινε πρόεδρος της Αιγυπτιακής αθλητικής ομοσπονδίας, και αργότερα της αθλητικής ενώσεως αθλητικών σωματείων Αιγύπτου. Συμμετείχε σε αγώνες στην ελλανόδικο επιτροπή και ήταν ο εμπνευστής, το 1911, του Δημαρχιακού Σταδίου της Αλεξάνδρειας που έγιναν οι Μεσογειακοί της Αιγύπτου. Το 1960 δώρισε το σπίτι του στην Αλεξάνδρεια στο Ελληνικό κράτος και χρησιμοποιείται σαν κατοικία του εκάστοτε προξένου. Ήταν ο εμπνευστής της Ολυμπιακής σημαίας.
Είχε τιμηθεί το 1960 από την Ελληνική κυβέρνηση με το παράσημο του τάγματος του Γεωργίου Α΄. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε για την προσφορά του από την Ολυμπιακή επιτροπή της Αιγύπτου με μετάλλιο, και τηνμ Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξάνδρειας με τον δικέφαλο αετό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Τάγμα του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Μίλων Αλεξανδρείας
Ο Κρονκ έχει κέφια
Ο Κρονκ έχει κέφια (πρωτότυπος τίτλος: Kronk's New Groove) είναι μια Αμερικανική κωμική ταινία μιούζικαλ κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο στις 13 Δεκεμβρίου 2005 από την The Walt Disney Company. Αποτελεί τη συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων του 2000 Ο Αυτοκράτορας έχει κέφια και οι ηθοποιοί Ντέιβιντ Σπέιντ, Τζον Γκούντμαν, Έρθα Κιτ, Πάτρικ Γουαμπάρντον και Γουέντι Μαλίκ χαρίζουν και πάλι τις φωνές τους στους χαρακτήρες, μαζί με τις προσθήκες των Τζον Μαχόνι και Τρέισι Ούλμαν. Ήταν επίσης η τελευταία ταινία του Τζον Φίντλερ, ο οποίος απεβίωσε έξι μήνες πριν την κυκλοφορία της.
Πλοκή
Ο Αυτοκράτορας Κούζκο διηγείται την ιστορία του Κρονκ, ο οποίος τώρα είναι ο σεφ της Mudka's Meat Hut, και δυσφορεί με την επικείμενη επίσκεψη του πατέρα του. Ο πατέρας του Κρονκ πάντα απέρριπτε τον μικρό Κρονκ για το ενδιαφέρον που έδειχνε στη μαγειρική και ευχόταν ότι θα νοικοκυρευόταν βρίσκοντας μια καλή σύζυγο και θα ζούσε σε ένα μεγάλο σπίτι στον λόφο.
Σε μια αναδρομή στο παρελθόν, ο Κρονκ λέει την ιστορία του πώς έφτασε πολύ κοντά στο να αποκτήσει και τα δύο. Χωρίς να το θέλει, έγινε συνεργός της Ύζμα (της κακιάς από την πρώτη ταινία η οποία μεταμορφώθηκε σε γάτα στο τέλος της, αλλά τώρα είναι και πάλι άνθρωπος έχοντας ακόμα ουρά γάτας) βοηθώντας την να πωλήσει νερό της αποχέτευσης ως φίλτρο νεότητας. Με αυτό το κόλπο, αποκτά πολλά χρήματα και αγοράζει το σπίτι των ηλικιωμένων που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου, χτίζοντας το δικό του μεγάλο σπίτι εκεί. Εν τέλη, η Ύζμα αποκαλύπτεται ότι το φίλτρο που πουλάει είναι ψεύτικο και οι ηλικιωμένοι την κυνηγούν και την στριμώχνουν σε μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι με κροκόδειλους. Για να αποφύγει την επίθεσή τους, η Ύζμα μεταμορφώνεται σε κουνέλι αλλά ένας γύπας που περνάει από εκεί, την αρπάζει. Όταν ο Κρονκ συνειδητοποιεί ότι οι ηλικιωμένοι πώλησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν για να πάρουν ένα φίλτρο που δεν λειτουργεί, τους επιστρέφει το δικό του σπίτι.
Ο Κρονκ, ως σύμβουλος στην κατασκήνωση Chippamunka για τους «Μικρούς Σκίουρους», γνωρίζει και ερωτεύεται την επίσης σύμβουλο Μις Μπέρντγουελ. Όταν ένα από τους «σκίουρους» στην ομάδα του Κρονκ, ο Τίπο, κλέβει για να κερδίσει το πρωτάθλημα και γίνεται αντιληπτός, ο Κρονκ προστατεύει το μικρό αγόρι με αποτέλεσμα αυτό να του κοστίσει την αγάπη της Μις Μπέρντγουελ.
Ο πατέρας του Κρονκ καταφθάνει και επικρατεί μια σύγχυση καθώς οι φίλοι του θέλουν να τον βοηθήσουν και παρουσιάζονται στον πατέρα ως σύζυγοι και παιδιά του Κρονκ. Στο τέλος ο Κρονκ συνειδητοποιεί ότι οι φίλοι του είναι ο πραγματικός του πλούτος, κάτι που επιτέλους κάνει και τον πατέρα του να τον αποδεχτεί αλλά και να κερδίσει πίσω την αγάπη της Μις Μπέρντγουελ.
Στο μεταξύ, ακριβώς έξω από το σπίτι, η Ύζμα βρίσκεται στη φωλιά του γύπα μαζί με δύο αυγά, τα οποία εκκολάπτονται και της επιτίθενται.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε αρνητικές κριτικές και στην ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes συγκεντρώνει ποσοστό 0% με μέσο όρο 4.5/10 βασισμένα σε 6 κριτικές. Πολλοί κριτικοί δήλωσαν ότι η ταινία «έχει εξαιρετικές ερμηνείες φωνής από τους ηθοποιούς, αλλά αδύναμη πλοκή και όχι πάρα πολλά για να σε βάλουν σε ρυθμό». Άλλοι δήλωσαν ότι η ταινία δείχνει πως ο Κρόνκ «δουλεύει καλύτερα σε μικρές δόσεις» και δεν θα έπρεπε να επικεντρωθεί η ταινία σε αυτόν.
Βραβεία Annie
Η ταινία ήταν υποψήφια το 2006 για τα παρακάτω βραβεία Annie:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2005
Κομεκόν
Το Συμβούλιο για την Αμοιβαία Οικονομική Βοήθεια (Council for Mutual Economic Assistance, Совет Экономической Взаимопомощи, Σαβέτ Εκονομιτσιέσκοϊ Βζαϊμοπομόστσι, СЭВ, ΣΕΒ στα ελληνικά) ήταν μια οικονομική οργάνωση την περίοδο 1949-1991 υπό την ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης και αποτελούταν από τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ, μαζί με μια σειρά από Σοσιαλιστικά κράτη σε όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, η Μόσχα ίδρυσε την Κομεκόν επειδή ανησυχούσε για το Σχέδιο Μάρσαλ. Η Κομεκόν είχε σκοπό να αποτρέψει χώρες της Σοβιετικής σφαίρας επιρροής από τη μετακίνηση στην κατεύθυνση των Αμερικανών και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Επίσης, η Κομεκόν ήταν η απάντηση του Ανατολικού Μπλοκ στον σχηματισμό στη Δυτική Ευρώπη, του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (ΟΕΟΣ), προοίμιο της ΕΟΚ (που ιδρύθηκε το 1957) και του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) (που ιδρύθηκε το 1961).
Μέλη
[[Αρχείο:Comecon.svg|μικρογραφία|400x400εσ|Χάρτης των κρατών-μελών της Κομεκόν τον Νοέμβριο του 1986
1972: 1978:
Χώρες-παρατηρητές
1956:  1964:  1973:  1975:
1976:  1984:  1985:  1986:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία
Φίλιππος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ
Ο Φίλιππος, γερμ. Philip (1454 - 9 Σεπτεμβρίου 1503) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ (1487-1503), κόμης του Νεσατέλ (το ίδιο διάστημα) και από το 1466 αυτοαπεκαλείτο κύριος του Μπάντενβαϊλερ.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ροδόλφου Δ΄ μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Μαργαρίτας του Βιέν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Αμεδαίου Θ΄ δούκα της Σαβοΐας και της Γιολάντας του Βαλουά και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Αρχιπτέραρχος
Ο αρχιπτέραρχος είναι ο ανώτατος δυνατός Στρατιωτικός Βαθμός, ο οποίος χρησιμοποιείται στις Πολεμικές Αεροπορίες διαφόρων χωρών. Στο ΝΑΤΟ θεωρείται βαθμός 5 αστέρων με τον κωδικό OF-10, τον οποίο έφεραν σε διάφορες χρονικούς περιόδους της ιστορίας διακεκριμένοι πτέραρχοι. Στην Ελλάδα ο συγκεκριμένος βαθμός δεν χρησιμοποιείται πλέον.
Πολιορκία της Φλωρεντίας (1529-30)
Η Πολιορκία της Φλωρεντίας πραγματοποιήθηκε από τις 24 Οκτωβρίου 1529 έως 10 Αυγούστου 1530, στο τέλος του Πολέμου της Ένωσης του Κονιάκ. Ένα μεγάλο Αυτοκρατορικό και ισπανικό στράτευμα υπό τον Φιλιβέρτο του Σαλόν-Αρλαί, Πρίγκιπα της Οράγγης και τον Πιερ Μαρία Γ΄ των Ρόσσι, περικύκλωσε τη πόλη και μετά από μια πολιορκία σχεδόν δέκα μηνών την κατέλαβε, ανατρέποντας τη Δημοκρατία της Φλωρεντίας και εγκαθιστώντας τον Αλέξανδρο των Μεδίκων ως κυβερνήτη της πόλης.
Οι Φλωρεντίνοι είχαν αποτινάξει τους Μεδίκους και καθιέρωσαν δημοκρατία μετά τη λεηλασία της Ρώμης το 1527. Η Φλωρεντινή Δημοκρατία συνέχισε να συμμετάσχει στον πόλεμο στο πλευρό των Γάλλων. Η γαλλική ήττα στη Νάπολη το 1528 και στο Λαντριάνο το 1529, ωστόσο, οδήγησε τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας στη σύναψη της Συνθήκης του Καμπραί με τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄. Όταν ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ και η Δημοκρατία της Βενετίας, υπέγραψαν επίσης συνθήκες με τον Αυτοκράτορα, η Φλωρεντία έμεινε να πολεμήσει μόνη της. Ο Κάρολος, που προσπαθούσε να κερδίσει την εύνοια του Πάπα, διέταξε τα στρατεύματα να καταλάβουν τη Φλωρεντία και την επιστροφή των Μεδίκων στην εξουσία.
Η Δημοκρατία της Φλωρεντίας αντιστάθηκε σε αυτή την εισβολή, αλλά  έμεινε χωρίς συμμάχους και προδόθηκε από μεγάλο μέρος των μισθοφόρων που είχε στην κατοχή της. Η Φλωρεντία δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει να αγωνίζεται επ' αόριστον. Μετά την άλωση της Βολτέρρα από τις Αυτοκρατορικές δυνάμεις και το θάνατο του Φρατζέσκο Φερούτσιο στη Μάχη του Γκαβινάνα, περαιτέρω αντίσταση ήταν ανέφικτη, και η πόλη παραδόθηκε τον Αύγουστο του 1530.
Πρελούδιο
Η Οράγγη προχώρησε κατά της Φλωρεντίας, συλλέγοντας επιπλέον στρατεύματα στη διάρκεια της διαδρομής. Η έλλειψη πυροβολικού αποτέλεσε σημαντικό εμπόδιο, έτσι αναγκάστηκε να ζητήσει από τη Σιένα. Οι κάτοικοι της Σιένα, έχοντας λίγη συμπάθεια προς τον Πάπα, συμφώνησαν να προμηθεύσουν το στράτευμα, καθυστερώντας ωστόσο όσο περισσότερο μπορούσαν. Μέχρι και τις 24 Σεπτεμβρίου, οι Αυτοκρατορικές δυνάμεις ήταν ακόμα στην πόλη Μοντεβάρκι, είκοσι πέντε χιλιόμετρα από τη Φλωρεντία, περιμένοντας το υποσχόμενο κανόνι.
Στη Φλωρεντία, εν τω μεταξύ, βασίλευε η σύγχυση. Το Συμβούλιο των Δέκα θεώρησε αναγκαία την παράδοση στον Πάπα. Ο αρχιστράτηγος πεισματικά αρνήθηκε, και απαίτησε να συνεχίσουν τα αμυντικά έργα. Μια σειρά από Κοντοτιέροι που η Δημοκρατία είχε νωρίτερα προσλάβει, αρνήθηκε να πολεμήσει κατά του Αυτοκράτορα. Μετά τη λεηλασία της Firenzuola από τα Αυτοκρατορικά στρατεύματα, πολλοί επιφανείς πολίτες της Φλωρεντίας τράπηκαν σε φυγή. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Μιχαήλ Άγγελος, ο καλλιτέχνης και αρχιτέκτονας, ο οποίος είχε τοποθετηθεί στη διοίκηση της οχύρωσης της πόλης, και αναχώρησε στις 10 Σεπτεμβρίου, μετά από άσκοπες προσπάθειές του να προειδοποιήσει τη πόλη οτι ο αρχιστράτηγος Μαλατέστα Μπαλιόνι θα προδώσει την Φλωρεντία. Ωστόσο, θα επιστρέψει στα μέσα Νοεμβρίου για να αναλάβει τη θέση του για άλλη μια φορά, την οποία θα συνεχίσει να υπηρετεί μέχρι το τέλος της πολιορκίας.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Φιλιππίνων
Ιστορία
Η ύπαρξη της ομοσπονδίας χρονολογείται από το 1907 όταν καθιερώθηκε ως «Ερασιτεχνική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Φιλιππίνων» (Philippine Amateur Football Association, PAFA). Ήταν μεταξύ των δώδεκα ιδρυτικών μελών της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC).
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Φιλιππινες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις Φιλιππίνες
Πολιορκία της Φλωρεντίας (1529-30)
Πολιορκία
δεξιά|μικρογραφία|314x314εσ|Πορτρέτο του Αλέξανδρου των Μεδίκων. Λάδι σε καμβά, του [[Τζάκοπο Ποντόρμο 1534-1535. Τα νικηφόρα γερμανικά–ισπανικά στρατεύματα εγκαθιστούν τον Αλέξανδρου ως Δούκα της Φλωρεντίας.]] Η σημαντική πρόοδος που έχει σημειωθεί με τις οχυρώσεις και οι καθυστερήσεις στην πορεία των στρατευμάτων της Αυτοκρατορίας , συνέβαλαν στην ενίσχυση της απόφασης της πόλης να πολεμήσει. Στις 5 Οκτωβρίου, η Οράγγη συνέχισε τη πορεία της· στις 24 Οκτωβρίου είχε στρατοπεδεύσει στους λόφους γύρω από τη Φλωρεντία. Η πόλη είχε στην κατοχή της φρουρά από περίπου 8.000 στρατιώτες διαφόρων ειδών. Βλέποντας οτι το έδαφος στην περιοχή της Φλωρεντίας ήταν αρκετά ανθεκτικό για να καταληφθεί η πόλη με μία μόνο επίθεση, ο Αυτοκρατορικός στρατός πήρε θέση μάχης πυροβολικού και συμπλοκής με τους υπερασπιστές της πόλης. Εν τω μεταξύ, η έλλειψη μαχών σε άλλα τμήματα της Ιταλίας προσέλκυσε χιλιάδες άνεργους στρατιώτες στον Αυτοκρατορικό στρατό, αυξάνοντας σημαντικά των αριθμό τους· οι νέες αφίξεις περιλάμβαναν τον Fabrizio Maramaldo, του οποίου η φήμη για την βιαιότητα ήταν τέτοια που ακόμα και ο Πάπας Κλήμης ΣΤ' δεν του επέτρεψε να λάβει μέρος στην πολιορκία.
Οι υποσχέσεις για ενίσχυση των Φλωρεντινών από τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας φάνηκαν να έχουν υπερεκτιμηθεί. Αν και οι γιοι του είχαν αφεθεί ελεύθεροι από τη Μαδρίτη, ο Φραγκίσκος δεν επιθυμούσε να προκαλέσει ανοιχτά τον Κάρολο τόσο σύντομα. Ενώ είχε παράσχει κάποιο χρηματικό ποσό στους εμπόρους της Φλωρεντίας,  χρήματα που, όπως φάνηκε, τους χρωστούσε — δεν έστειλε στρατό για να βοηθήσει την Φλωρεντία, όπως είχε υποσχεθεί.
Το επίκεντρο των μαχών στη συνέχεια μετατοπίζεται στην πόλη Βολτέρρα, η οποία ορίστηκε επικεφαλής των γραμμών επικοινωνίας στη Φλωρεντία, καθώς η ακρόπολή της ήταν ακόμα στην κατοχή της τελευταίας. Οι Αυτοκρατορικές δυνάμεις επιτέθηκαν στη Βολτέρρα· οι Φλωρεντίνοι ανταποκρίθηκαν στέλνοντας τον Φραντζέσκο Φερούτσιο, το διοικητή της φρουράς στο Έμπολι (Τοσκάνη). Ο Φερούτσιο εύκολα κατέλαβε τα Αυτοκρατορικά στρατεύματα, αλλά, αψηφώντας τις εντολές του Συμβουλίου των Δέκα, το οποίο του ζήτησε να παραμείνει στη Βολτέρρα, γύρισε πίσω στο Έμπολι με την πλειοψηφία των στρατευμάτων του. Αυτό επέτρεψε να λάβει χώρα μια δεύτερη, πιο επιτυχημένη επίθεση από την μεριά της Αυτοκρατορίας, μετά την αναχώρησή του.
Με την απώλεια της Βολτέρρα, οι ελπίδες της Φλωρεντίας για το άνοιγμα μιας γραμμής τροφοδοσίας στην πόλη, ελαττώθηκαν. Η Φλωρεντία κοίταζε πλέον την άφιξη του στρατού του Φερούτσιο, ο οποίος είχε συγκεντρωθεί γύρω από την Πίζα, με ανακούφιση. Ο Πρίγκιπας της Οράγγης, έχοντας συμφωνήσει ότι ο Μπαλιόνι δεν θα επιτεθεί στις Αυτοκρατορικές δυνάμεις, κατά την απουσία του, ξεκίνησε με το μεγαλύτερο τμήμα του στρατού του με σκοπό να τον αναχαιτίσει. Στις 3 Αυγούστου 1530 οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στη Μάχη του Gavinana · οι δύο αρχηγοί ο Πρίγκιπας της Οράγγης και ο Φερούτσιο έπεσαν νεκροί και οι δυνάμεις της Φλωρεντίας είχαν ολοκληρωτικά ηττηθεί.
Παρά τις προσπάθειες ορισμένων πολιτών για να συνεχιστεί η αντίσταση— ταυτόχρονα ,με τη διαμάχη εντός της κυβέρνησης της πόλης—η Φλωρεντία δεν θα μπορούσε να αντισταθεί παραπάνω  με την καταστροφή του στρατού του Φερούτσιο. Στις 10 Αυγούστου οι εκπρόσωποι της Δημοκρατίας, παραδόθηκαν στις Αυτοκρατορικές δυνάμεις. Ο Μπαλιόνι και το υπόλοιπο των στρατευμάτων του, εγκατέλειψε την πόλη, και οι Μέδικοι επέστρεψαν στην εξουσία. Τους επόμενους μήνες, πολλοί ηγέτες της Δημοκρατίας εκτελέστηκαν ή εξορίστηκαν.
Αναφορές
Κατηγορία:Πολιορκίες Κατηγορία:Φλωρεντία
Υδροξυχλωροκίνη
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν εμετό, πονοκέφαλο, αλλαγές στην όραση και μυϊκή αδυναμία. Οι σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αλλεργικές αντιδράσεις. Παρόλο που ο κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί, παραμένει μια θεραπεία για τη ρευματική νόσος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η υδροξυχλωροκίνη βρίσκεται στις οικογένειες των ανθελονοσιακών φαρμάκων και των φαρμάκων της 4-αμινοκινολίνης.
Η υδροξυχλωροκίνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1955. Είναι στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τα ασφαλέστερα και αποτελεσματικότερα φάρμακα που χρειάζονται σε ένα σύστημα υγείας. Το χονδρικό κόστος στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι περίπου US$4.65 ανά μήνα, με στοιχεία του 2015, όταν χρησιμοποιείται για ρευματοειδή αρθρίτιδα ή λύκο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χονδρικό κόστος ενός μήνα θεραπείας είναι περίπου US$25, με στοιχεία του 2020. . Στο Ηνωμένο Βασίλειο η δόση αυτή κοστίζει περίπου £ 5,15 στην Εθνική Υπηρεσία Υγείας. Το 2017, ήταν η 128η πιο συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες με περισσότερες από πέντε εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρική χρήση
Η υδροξυχλωροκίνη θεραπεύει την ελονοσία,το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, ρευματικές διαταραχές όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η πορφυρία και ο πυρετός Q.
Η υδροξυχλωροκίνη χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία της αρθρίτιδας μετα από τη νόσο του Lyme (βορελλίωση). Μπορεί να έχει δραστικότητα κατά της σπειροχαίτης και αντιφλεγμονώδη δράση, παρόμοια με τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η ήπια ναυτία και περιστασιακές κράμπες στο στομάχι με ήπια διάρροια. Οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες αφορούν τον οφθαλμό, με σχετιζόμενη με τη δόση, αμφιβληστροειδοπάθεια, ακόμη και μετά τη διακοπή της χρήσης υδροξυχλωροκίνη. Για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία της οξείας ελονοσίας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακές κράμπες, διάρροια, καρδιακά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, κεφαλαλγία, ναυτία και έμετο.
Για την παρατεταμένη θεραπεία του λύκου ή της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τα οξέα συμπτώματα, συν αλλοιωμένη χροιά των οφθαλμών, ακμή, αναιμία, λεύκανση των μαλλιών, φουσκάλες στο στόμα και στα μάτια, διαταραχές του αίματος, σπασμοί, προβλήματα όρασης, μειωμένα αντανακλαστικά, χρωματισμός του δέρματος, απώλεια ακοής, κνίδωση, κνησμός, προβλήματα στο συκώτι ή ηπατική ανεπάρκεια, απώλεια μαλλιών, μυϊκή παράλυση, αδυναμία ή ατροφία, εφιάλτες,  ψωρίαση, δυσκολίες στην ανάγνωση, εμβοές, φλεγμονή του δέρματος και απολέπιση, δερματικό εξάνθημα, ίλιγγο, απώλεια βάρους, και περιστασιακά ακράτεια ούρων. Η υδροξυχλωροκίνη μπορεί να επιδεινώσει τα υπάρχοντα κρούσματα ψωρίασης και πορφυρίας.
Τα παιδιά μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην εμφάνιση δυσμενών επιδράσεων από την υδροξυχλωροκίνη.
Μάτια
Μία από τις πιο σοβαρές παρενέργειες είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια (γενικά με χρόνια χρήση). Οι άνθρωποι παίρνουν 400  mg υδροξυχλωροκίνη ή λιγότερο ημερησίως γενικά έχουν αμελητέο κίνδυνο τοξικότητας της ωχράς κηλίδας, ενώ ο κίνδυνος αρχίζει να αυξάνεται όταν ένα άτομο παίρνει το φάρμακο σε διάστημα 5 ετών ή έχει σωρευτική δόση μεγαλύτερη από 1000   γραμμάρια. Η ημερήσια ασφαλής μέγιστη δόση για την τοξικότητα των ματιών μπορεί να υπολογιστεί από το ύψος και το βάρος ενός ατόμου χρησιμοποιώντας αυτήν τον υπολογισμό. Οι σωρευτικές δόσεις μπορούν επίσης να υπολογιστούν από αυτήν την αριθμομηχανή. Η τοξικότητα της ωχράς κηλίδας σχετίζεται με τη συνολική αθροιστική δόση και όχι με την ημερήσια δόση. Η τακτική εξέταση των ματιών, ακόμη και ελλείψει οπτικών συμπτωμάτων, συνιστάται να ξεκινήσει όταν εμφανιστεί ένας από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου.
Η τοξικότητα από την υδροξυχλωροκίνη μπορεί να παρατηρηθεί σε δύο διαφορετικές περιοχές του οφθαλμού: τον κερατοειδή και την κηλίδα. Ο κερατοειδής χιτώνας μπορεί να επηρεαστεί (σχετικά συχνά) από αβλαβή κερατοπάθεια και χαρακτηρίζεται από κοιλιοειδείς επιθηλιακές κατακλίσεις του κερατοειδούς. Αυτές οι αλλαγές δεν έχουν καμία σχέση με τη δοσολογία και είναι συνήθως αναστρέψιμες κατά την παύση της υδροξυχλωροκίνη.
Οι αλλαγές της ωχράς κηλίδας είναι δυνητικά σοβαρές. Η προχωρημένη αμφιβληστροειδοπάθεια χαρακτηρίζεται από μείωση της οπτικής οξύτητας και μιας βλάβης της ωχράς κηλίδας "μαύρου ταύρου" η οποία απουσιάζει από την πρώιμη εμπλοκή.
Υπερβολική δόση
Λόγω της ταχείας απορρόφησης, τα συμπτώματα υπερδοσολογίας μπορούν να εμφανιστούν σε μισή ώρα μετά την κατάποση. Τα συμπτώματα υπερβολικής δόσης περιλαμβάνουν σπασμούς, υπνηλία, κεφαλαλγία, καρδιακά προβλήματα ή καρδιακή ανεπάρκεια, δυσκολία στην αναπνοή και προβλήματα όρασης.
Υπερδοσολογία υδροξυχλωροκίνης έχει σπάνια αναφερθεί, με επτά προηγούμενες περιπτώσεις που βρέθηκαν στην αγγλική ιατρική βιβλιογραφία. Σε μία τέτοια περίπτωση, ένα κορίτσι ηλικίας 16 ετών, το οποίο είχε πάρει μια χούφτα 200 mg υδροξυχλωροκίνη, παρουσίασε ταχυκαρδία (καρδιακός ρυθμός 110 παλμούς ανά λεπτό), υπόταση (συστολική αρτηριακή πίεση 63 mm Hg), κατάθλιψη του κεντρικού νευρικού συστήματος, ORS = 0,14 msec) και υποκαλιαιμία (Κ = 2,1 meq / L). Η θεραπεία συνίστατο σε υγρούς βλωμούς και συμπληρώματα ντοπαμίνης, οξυγόνου και καλίου. Η παρουσία υδροξυχλωροκίνης επιβεβαιώθηκε με τοξικολογικές δοκιμές. Η υπόταση του ασθενή ανατάχθηκε εντός 4,5 ωρών, το κάλιο στον ορό σταθεροποιήθηκε σε 24 ώρες και η ταχυκαρδία μειώθηκε σταδιακά σε διάστημα τριών ημερών.
Αλληλεπιδράσεις
Το φάρμακο μεταφέρεται στο μητρικό γάλα και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή από έγκυες ή θηλάζουσες μητέρες.
Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα αν συνδυαστεί με φαρμακευτική αγωγή τροποποιήσεως της λειτουργίας του ήπατος, καθώς και αουροθειογλυκόζη (Solganal), σιμετιδίνη (Tagamet) ή διγοξίνη (Lanoxin). Η HCQ μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις πενικιλλαμίνης στο πλάσμα, οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη σοβαρών παρενεργειών. Αυξάνει τα υπογλυκαιμικά αποτελέσματα της ινσουλίνης και των υπογλυκαιμικών παραγόντων από του στόματος. Η αλλαγή της δόσης συνιστάται για την πρόληψη της σοβαρής υπογλυκαιμίας. Τα αντιόξινα μπορεί να μειώσουν την απορρόφηση της HCQ. Τόσο η νεοστιγμίνη όσο και η πυριδοστιγμίνη ανταγωνίζονται τη δράση της υδροξυχλωροκίνης.
Ενώ μπορεί να υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ της υδροξυχλωροκίνης και της αιμολυτικής αναιμίας σε εκείνους με ανεπάρκεια στο ένζυμο της γλυκόζο-6-φωσφορικής αφυδρογονάσης, αυτός ο κίνδυνος μπορεί να είναι χαμηλός σε άτομα αφρικανικής καταγωγής.
Συγκεκριμένα, η ετικέτα φαρμάκου της FDA για την υδροξυχλωροκίνη απαριθμεί τις ακόλουθες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων :
Φαρμακοκινητική
Η υδροξυχλωροκίνη έχει παρόμοια φαρμακοκινητική με τηχλωροκίνη, με ταχεία γαστρεντερική απορρόφηση και αποβολή από τους νεφρούς. Τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 ( CYP2D6, 2C8, 3A4 και 3Α5 ) μεταβολίζουν την υδροξυχλωροκίνη σε Ν- δεσθυλυδροξυχλωροκίνη.
Μηχανισμός δράσης
Η υδροξυχλωροκίνη αυξάνει το λυσοσωμικό ρΗ σε κύτταρα που παρουσιάζουν αντιγόνο. Στις φλεγμονώδεις καταστάσεις, παρεμποδίζει τους υποδοχείς που μοιάζουν με διοξείδια σε δενδριτικά κύτταρα πλασμοκυτοειδούς (PDCs). Η  υδροξυχλωροκίνη, μειώνοντας την σηματοδότηση TLR, μειώνει την ενεργοποίηση των δενδριτικών κυττάρων και τη φλεγμονώδη διαδικασία. Ο υποδοχέας 9 τύπου Toll (TLR 9) αναγνωρίζει ανοσοσύμπλοκα που περιέχουν DNA και οδηγεί στην παραγωγή ιντερφερόνης και προκαλεί τα δενδριτικά κύτταρα να ωριμάζουν και να παρουσιάζουν αντιγόνο στα Τ κύτταρα, μειώνοντας έτσι την αυτο-φλεγμονώδη διεργασία αντι-ϋΝΑ.
Το 2003 περιγράφηκε ένας νέος μηχανισμός όπου η υδροξυχλωροκίνη αναστέλλει τη διέγερση των υποδοχέων της οικογένειας υποδοχέων τύπου Toll (TLR) 9. Τα TLRs είναι κυτταρικοί υποδοχείς για μικροβιακά προϊόντα που επάγουν φλεγμονώδεις αποκρίσεις μέσω ενεργοποίησης του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος.
Εμπορικές ονομασίες
Τα εμπορικά σήματα της υδροξυχλωροκίνη περιλαμβάνουν Plaquenil, Hydroquin, Axemal (στην Ινδία), Dolquine, Quensyl, Quinoric.
Ερευνα
Η υδροξυχλωροκίνη και η χλωροκίνη έχουν προταθεί από τις υγειονομικές αρχές της Νότιας Κορέας για την πειραματική θεραπεία της νόσου του κορωναϊού 2019 (COVID-19). Μελέτες in vitro σε κυτταρικές καλλιέργειες έδειξαν ότι η υδροξυχλωροκίνη ήταν πιο ισχυρή από την χλωροκίνη έναντι του SARS-CoV-2.
Στις 17 Μαρτίου 2020, η επιστημονική τεχνική επιτροπή του AIFA του ιταλικού Οργανισμού Φαρμάκων εξέφρασε ευνοϊκή γνώμη για τη συμπερίληψη της μη ετικετοποιημένης χρήσης χλωροκίνης και υδροξυχλωροκίνης για τη θεραπεία του COVID-19.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 22 Μαρτίου 2020, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, τόνισε πρόσφατη μελέτη που περιελάμβανε 36 συμμετέχοντες, οι οποίοι έδειξαν ότι η υδροξυχλωροκίνη, ειδικά όταν συνδυάζεται με αζιθρομυκίνη, θα μπορούσε να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία του COVID-19. Προκειμένου να τεκμηριωθούν περισσότερα επιστημονικά αποτελέσματα, ο Trump κατευθύνει τις κλινικές δοκιμές υδροξυχλωροκίνης, χλωροκίνης και αζιθρομυκίνη στους ασθενείς COVID-19, να ξεκινήσουν στις 24 Μαρτίου στη Νέα Υόρκη.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες Κατηγορία:Κινολίνες
Βραβείο Ιμπραχίμ
Το Βραβείο Μο Ιμπραχίμ για το Επίτευγμα στη διοίκηση στην Αφρική θεσμοθετήθηκε το 2006 και απονέμεται από το Ίδρυμα Μο Ιμπραχίμ σε Αφρικανούς Αρχηγούς Κρατών που πέτυχαν την ασφάλεια, την εξασφάλιση των ιδανικών συνθηκών εκπαίδευσης και υγείας και την οικονομική ανάπτυξη στις χώρες τους και επίσης σε αυτούς που παρέδωσαν την εξουσία στους διαδόχους τους με δημοκρατικές διαδικασίες. Το βραβείο χρηματοδοτείται από τον επιχειρηματία Μο Ιμπραχίμ, ο οποίος γεννήθηκε στο Σουδάν. Η αρχική αμοιβή που συνοδεύει το βραβείο είναι το ποσό των 5 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, ενώ για κάθε χρόνο ο βραβευμένος θα λαμβάνει επιπλέον το ποσό των 200.000 δολαρίων ισόβια. Το εν λόγω βραβείο θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, καθώς ξεπερνά το Βραβείο Νόμπελ, που συνοδεύεται από ποσό ύψους 1,3 εκατομμυρίου δολαρίων. Η πρωτοβουλία για το βραβείο έτυχε της αποδοχής πολλών πρώην ηγετών, όπως ο Νέλσον Μαντέλα, ο Μπιλ Κλίντον αλλά και ο πρώην ΓΓ του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν.
Μέχρι σήμερα, δύο πρώην ηγέτες της Αφρικής έχουν τιμηθεί με το Βραβείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιμπραχιμ
Ζαν-Μπατίστ Μπαγκαζά
Ο συνταγματάρχης Ζαν-Μπατίστ Μπαγκαζά (Jean-Baptiste Bagaza, 29 Αυγούστου 1946 - 4 Μαΐου 2016) ήταν πολιτικός από το Μπουρούντι και ο 2ος Πρόεδρος του Μπουρούντι από τις 10 Νοεμβρίου 1976 ως τις 3 Σεπτεμβρίου 1987. Ήταν αναπληρωτής αρχηγός ΓΕΣ και κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα την 1η Νοεμβρίου 1976, ανατρέποντας τον πρόεδρο Μισέλ Μικομπερό, με τον οποίο ανήκε στην ίδια φυλή και πολιτική ομάδα. Αρχικά τέθηκε επικεφαλής του Ανωτάτου Επαναστατικού Συμβουλίου, από τις 2 Νοεμβρίου μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1976. Εξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο στις 31 Αυγούστου 1984 με ποσοστό 99,6%.
Ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό, ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Πιέρ Μπουγιόγια. Ο τελευταίος τον αντικατέστησε στην προεδρία και ο Μπαγκάζα εξορίστηκε στην Ουγκάντα και έπειτα πήγε στη Λιβύη. Στη Λιβύη έζησε ως το 1993.
Πέθανε σε ηλικία 69 ετών τον Μάιο του 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι του Μπουρούντι Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Τόνυ Δημητρίου
Ο Τόνυ Δημητρίου (Λονδίνο, 23 Αυγούστου 1969) είναι Ελληνοκύπριος ηθοποιός.
Γεννήθηκε στο Λονδίνο, αλλά μεγάλωσε στη Λευκωσία από Κύπριο πατέρα, τον επίσης ηθοποιό Κώστα Δημητρίου, και Δανή μητέρα. Σε ηλικία 18 ετών, μετακόμισε στην Αθήνα και σπούδασε με υποτροφία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έκτοτε, έχει διαρκή παρουσία στον χώρο του θεάματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατάλογος δημάρχων Καβάλας
Ο Δήμαρχος Καβάλας είναι ο επικεφαλής του Δήμου Καβάλας. Αρκετά πρόσωπα θήτευσαν για μικρές θητείες ως δημαρχεύοντες και ως υπηρεσιακοί δήμαρχοι, ιδίως τις δεκαετίες του '30 και του '40. Το 1934 εξελέγη στην Καβάλα ο πρώτος κομμουνιστής δήμαρχος στην Ελλάδα, ο Δημήτρης Παρτσαλίδης. Από τους δημάρχους με μακρά θητεία ήταν ο Λευτέρης Αθανασιάδης, από το 1983 ως το 1998.
Σημερινός δήμαρχος είναι ο Θεόδωρος Μουριάδης.
Βιβλιογραφία
Καβαλα
Πολωνικές φυλές
μικρογραφία|350x350εσ| Χάρτης που δείχνει μια κατά προσέγγιση τοποθεσία των πολωνικών φυλών. «Πολωνικές φυλές» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται μερικές φορές για να περιγράψει τις φυλές των Δυτικών Σλάβων Λεχιτών που ζούσαν από τα μέσα του 6ου αιώνα στα εδάφη που έγιναν πολωνικά με τη δημιουργία του πολωνικού κράτους από τον Οίκο των Πιάστ. Το έδαφος στο οποίο ζούσαν έγινε μέρος του πρώτου πολωνικού κράτους που δημιουργήθηκε από τον δούκα Μιέσκο Α΄ και επεκτάθηκε στα τέλη του 10ου αιώνα, όπου διευρύνθηκε περαιτέρω με τις κατακτήσεις του βασιλιά Μπολέσλαφ Α΄ του Γενναίου στις αρχές του 11ου αιώνα.
Το 850 μ.Χ. καταγράφηκε ένας κατάλογος λαών από τον Βαυαρό γεωγράφο. Απόντες από τον κατάλογο είναι οι λεχιτόφωνοι Πολάνοι, οι Πομεράνιοι και οι Μασόβιοι, οι οποίοι έγιναν αργότερα γνωστοί και γράφτηκαν σχετικά από το Νέστορα το Χρονικογράφο στο έργο του Πρώτο Χρονικό (11ος/12ος αιώνας).
Οι πιο σημαντικές φυλές. που κατακτήθηκαν από τους Πολάνους ήταν οι Μασόβιοι, οι Βιστούλοι, οι Σιλέσιοι και οι Πομεράνιοι. Αυτές οι πέντε φυλές «μοιράστηκαν θεμελιώδες κοινό πολιτισμό και γλώσσα και ήταν πολύ πιο στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους από τις γερμανικές φυλές».
Θρησκεία
Οι πολωνικές φυλές ήταν πολυθεϊστικοί ειδωλολάτρες και λάτρευαν ένα πάνθεον πολλών θεοτήτων, με καθεμία από αυτές να αντιπροσωπεύει μια διαφορετική αλλά εξίσου σημαντική πτυχή της ζωής για τους Πρώιμους Σλάβους - όπως ο Περούν, θεός της αστραπής. Λίγα είναι γνωστά για το πώς ήταν πραγματικά η θρησκεία τους, αλλά τα περιορισμένα αρχαιολογικά στοιχεία καθώς και τα απομεινάρια των ειδωλολατρικών πεποιθήσεων που έχουν επιβιώσει στη λαογραφία των σλαβικών χωρών δείχνουν πολλές ομοιότητες μεταξύ της πίστης των πολωνικών φυλών και εκείνων άλλων ηγετικών σλαβικών κοινωνιών του Πρώιμου Μεσαίωνα, που οδηγεί τους ιστορικούς να πιστεύουν ότι υπάρχει μια κοινή σλαβική μυθολογία μεταξύ όλων των σλαβικών παρακλαδιών.
Οργάνωση
Οι φυλές οργανώθηκαν με βάση συγγενικές ομάδες. Το έδαφος μιας φυλής χωρίστηκε σε οπόλε, που αποτελούταν από μια ομάδα γειτονικών οικισμών.
Τα περισσότερα μέλη μιας συγκεκριμένης φυλής ήταν μικροκτηματίες χωρικοί, αν και μια μικρή ομάδα αριστοκρατών (nobiles ή potentiores) ήταν συνήθως παρούσα.
Φυλές
Ακολουθεί ο κατάλογος των πολωνικών φυλών που κατοικούσαν στα εδάφη της Πολωνίας κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα, στην αρχή του πολωνικού κράτους. Μοιράστηκαν θεμελιώδη κοινό πολιτισμό και γλώσσα και μαζί διαμόρφωσαν αυτό που είναι τώρα η πολωνική εθνικότητα και ο πολιτισμός της Πολωνίας. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται εθνοτική ενοποίηση στην οποία πολλές εθνοτικές κοινότητες συγγενικής καταγωγής και ομόρριζων γλωσσών, συγχωνεύονται σε μία ενιαία.
Οι ακόλουθες Δυτικές σλαβικές φυλές θεωρούνται πολωνικές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυτικές Σλαβικές φυλές Κατηγορία:Πρώιμη Μεσαιωνική Πολωνία
Χρονογράφος (εφημερίδα)
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τον Πειραιά
Πιερίδες
Στη ρωμαϊκή μυθολογία με τη συλλογική ονομασία Πιερίδες αποκαλούνται γενικώς οι Μούσες, ιδίως από τους Λατίνους ποιητές και συγγραφείς. Στην ελληνική μυθολογία ωστόσο ο μύθος των Πιερίδων ακολουθείται από μία διαφορετική ιστορία και γενεαλογία: οι Πιερίδες Νύμφες ήταν οι εννέα θυγατέρες του Πίερου και της Ευίππης, και διέμεναν στην Πιερία. Σύμφωνα με τον Νίκανδρο τα ονόματά τους ήταν: Κολυμβάς, `Ιυγξ, Κεγχρίς, Κίσσα, Χλωρίς, Ακαλανθίς, Νήσσα, Πιπώ και Δρακωντίς. Επειδή τραγουδούσαν ωραιότατα, οι Πιερίδες θέλησαν κάποτε να συναγωνισθούν τις Μούσες και ανέβηκαν στον Ελικώνα. Οι Μούσες όμως νίκησαν στον συναγωνισμό στο τραγούδι τις Πιερίδες και για να τις τιμωρήσουν τις μεταμόρφωσαν σε κίσσες.
Ο Παυσανίας γράφει ότι όσοι και όσες αναφέρονται ως παιδιά των Μουσών, στην πραγματικότητα ήταν τέκνα των Πιερίδων.
Πηγή
Πιεριδες Πιεριδες
Αποσηματισμός
μικρογραφία|284x284εσ|Τα ανοιχτά χρώματα αυτού του κοκκιώδους τοξικού βατράχου προειδοποιούν τους θηρευτές για την τοξικότητά του μικρογραφία|284x284εσ|H ανάποδη σκίαση του ασβού τον καθιστά εμφανή, σημαίνοντας την ικανότητά του να αμυνθεί μέσω της επιθετικής συμπεριφοράς του και των αιχμηρών δοντιών και ονύχων του Αποσηματισμός (από το αρχαίο ελληνικό ἀπό+σῆμα) αναφέρεται στην εμφάνιση ενός ζώου που προειδοποιεί τους θηρευτές ότι είναι τοξικό, δυσάρεστο ή επικίνδυνο. Αυτό το προειδοποιητικό σήμα συσχετίζεται με την ατελεσφορία ενός θηράματος για τους πιθανούς θηρευτές. Η ατελεσφορία αυτή μπορεί να συνίσταται σε τυχόν άμυνες που καθιστούν το θήραμα δύσκολο στη βρώση, όπως η τοξικότητα, η άσχημη γεύση ή οσμή, οι αιχμηρές άκανθες ή η επιθετική του φύση. Ο αποσηματισμός περιλαμβάνει πάντα κάποια διακριτή σήμανση η οποία μπορεί να λάβει τη μορφή εμφανούς ζωικού χρώματος, ήχων, οσμών ή άλλα αντιληπτά χαρακτηριστικά. Οι αποσηματικές σημάνσεις είναι ευεργετικές τόσο για το αρπακτικό όσο και για το θήραμα, καθώς και τα δύο αποτρέπονται από πιθανή βλάβη.
Ο όρος δημιουργήθηκε από τον Edward Bagnall Poulton για να ορίσει την έννοια του «προειδοποιητικού χρωματισμού» του Alfred Russel Wallace. Ο αποσηματισμός αξιοποιείται στον Μιλεριανό μιμητισμό, όπου τα είδη με ισχυρές άμυνες εξελίσσονται για να μοιάζουν μεταξύ τους. Με τη μίμηση παρομοίως χρωματισμένων ειδών, το σήμα προειδοποίησης σε αρπακτικά ζώα μοιράζεται, προκαλώντας τους να μάθουν ταχύτερα με κέρδος για κάθε είδος.
Ένα γνήσιο αποσηματικό σήμα, που ειδοποιεί πως ένα είδος έχει χημική ή φυσική άμυνα, δεν είναι ο μόνος τρόπος για να αποτραπούν οι θηρευτές. Στον Μπατεσιανό μιμητισμό, ένα είδος μιμείται ένα αποσηματικό για να πετύχει την προστασία του, ενώ πολλά είδη διαθέτουν δηματοϊκές συμπεριφορές που μπορεί να τρομάξουν ένα αρπακτικό για αρκετό χρόνο που θα επιτρέψει ένα κατά τα άλλα απροστάτευτο θήραμα να διαφύγει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θήρευση
Επαρχία Γκουντάουτα
Η επαρχία Γκουντάουτα είναι μια επαρχία της Αμπχαζίας, της αποσχισθείσας δημοκρατίας της Γεωργίας. Αντιστοιχεί στην ομώνυμη επαρχία της Γεωργίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Γκουντάουτα, η ομώνυμη πόλη. Ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 34.869 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2003, από τους 57.334 κατοίκους το 1989. Τη στιγμή της Απογραφής του 2011, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 36.775 κατοίκους.
Διοίκηση
Ο Λεβ Σάμπα διορίστηκε εκ νέου ως επικεφαλής της διοίκησης στις 10 Μαΐου 2001 μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2001.
Στις 16 Ιουνίου 2003, ο Πρόεδρος Αρντζίνμπα ενέκρινε το αίτημα του Σάμπα για απόλυση και τον αντικατέστησε με τον πρώτο αναπληρωτή υπουργό Παιδείας Μπεσλάν Ντμπαρ.
Στις 29 Μαρτίου 2005, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Σεργκέι Μπαγκάπς αντικατέστησε τον Μπεσλάν Ντμπαρ ως επικεφαλής της διοίκησης της Γκουντάουτα από τον Νταούρ Βόζμπα. Στις εκλογές του Φεβρουαρίου 2011, ο Νταούρ Βόζμπα απέτυχε να επανεκλεγεί με περιθώριο 92 ψήφων. Ο Σεργκέι Μπαγκάπς διόρισε τη Βαλέρι Μάλια ως διάδοχό του στις 23 Φεβρουαρίου. Στις 17 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της πρώτης συνόδου της, η νέα συνέλευση της επαρχίας Γκουντάουτα εξέλεξε πρόεδρο τον Ρόμαν Μπάζμπα, με 22 από 29 ψήφους, ενώ ο Φιοντόρ Σακάνια αναπληρωτής πρόεδρος.
Μετά την Επανάσταση του Μαΐου του 2014 και την εκλογή του Ραούλ Χατζίμπα ως Πρόεδρο, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014 αντικατέστησε τον Μάλια ως Επικεφαλής Διοίκησης με τον Ρουσλάν Λαντάρια.
Δημογραφικά στοιχεία
Την εποχή της απογραφής του 2011, η επαρχία Γκουντάουτα είχε πληθυσμό 36.775 κατοίκων:
Οικισμοί
Οι κύριοι οικισμοί της επαρχίας είναι:
Αδελφοποιημένες περιοχές
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, η επαρχία Γκουντάουτα υπέγραψε μια συμφωνία Φιλίας και Συνεργασίας με την επαρχία Κστόβσκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της ΑμπχαζίαςΚατηγορία:Επαρχίες της Γεωργίας
Γουλιέλμος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ
Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm (11 Ιουλίου 1406 - 15 Αυγούστου 1482) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ (1428-1441).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ροδόλφου Γ΄ μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Άννας του Φράιμπουργκ-Νεσατέλ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Eλισάβετ, κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ κόμη του Μονφόρ-Μπρεγκέντς και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κετουμίλε Μασίρε
Ο σερ Κουέτ Κετουμίλε Τζόνι Μασίρε (Quett Ketumile Joni Masire, 23 Ιουλίου 1925 - 22 Ιουνίου 2017) ήταν πολιτικός από την Μποτσουάνα, πρόεδρος της χώρας από το 1980 ως το 1998. Παραιτήθηκε το 1998 και αντικαταστάθηκε από τον τρίτο πρόεδρο, Φέστους Μοχάε.
Καριέρα
Μετά το θάνατο του προέδρου Σερέτσε Χάμα, στις 13 Ιουλίου του 1980, ο Μασίρε εξελέγη νέος πρόεδρος, στις 18 Ιουλίου. Το 1991 τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα της Αγγλίας. Το 1998 παραιτήθηκε από την προεδρία. Ωστόσο, παρέμεινε ιδιαίτερα ενεργός στη διπλωματία και έγινε μεσολαβητής για την επίλυση της κρίσης στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Τον Ιούνιο του 2007 διορίστηκε από την Αναπτυξιακή Κοινότητα της Νοτιότερης Αφρικής με σκοπό να μεσολαβήσει για τον τερματισμό της πολιτικής διαμάχης στο Λεσότο.
Στις 16 Μαΐου του 2004 διορίστηκε επικεφαλής του Παγκοσμίου Ομίλου για τις Πρώτες Ύλες και για την Ενέργεια στην Αφρική (Global Africa Resource & Energy Corporation), μια δημόσια εταιρεία.
Έχει συγγράψει το βιβλίο "Very Brave or Very Foolish: Memoirs of an African Diplomat". Είναι μέλος του Ιδρύματος για την Παγκόσμια Ηγεσία, ενός οργανισμού, που μέλημά του΄είναι η προώθηση της σωστής διακυβέρνησης ανά τον κόσμο.
Πέθανε στις 22 Ιουνίου 2017, μετά από προβλήματα υγείας, σε ηλικία 91 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Μποτσουάνας
Νικοτιανή η λεπτυσμένη
Ο άγριος καπνός Nicotiana attenuata (Νικοτιανή η λεπτυσμένη) είναι μονοετές φυτό με προέλευση από τη Βόρεια Αμερική. Αναπτύσσεται συχνά κοντά σε θάμνους του φασκόμηλου Artemisia tridentata, το οποίο βρίσκεται σε αφθονία στην περιοχή. Οι ακρίδες (Cratypedes neglectus, Trimerotropis fontana, Conozoa sulcifrons, Cordillacris occipitalis) είναι ο κύριος εχθρός του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρυχνοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής
Ανήριστος
Ο Ανήριστος (5ος αι. π.Χ.), γιος του Σπερθίου, ήταν αρχαίος Σπαρτιάτης, πρέσβυς των Λακεδαιμονίων. Γνωρίζουμε ότι ο παππούς του λεγόταν και εκείνος Ανήριστος.