cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σουηδικές γενικές εκλογές 2018
Μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός Στέφαν Λεβέν ηττήθηκε σε πρόταση μομφής στις 25 Σεπτεμβρίου, αναγκάζοντας την κοινοβουλευτική ψηφοφορία για μια νέα κυβέρνηση. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνησή του παρέμεινε στην εξουσία ως προσωρινή κυβέρνηση. Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, Άντρεας Νορλέν έδωσε εντολή στον ηγέτη των Μετριοπαθών, Ουλφ Κρίστερσον να σχηματίσει κυβέρνηση στις 9 Νοεμβρίου. Ωστόσο, ο Κρίστερσον έχασε στην ψηφοφορία για να επιβεβαιωθεί στην εξουσία, με διαφορά 195-154. Υποστηρίχθηκε από το Κόμμα Μετριοπαθών του, τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Δημοκρατικούς της Σουηδίας, αλλά οι Φιλελεύθεροι και το Κόμμα του Κέντρου, τα άλλα κόμματα της κεντροδεξής Συμμαχίας, δεν ήταν διατεθειμένα να σχηματίσουν κυβέρνηση εξαρτώμενη από τους Δημοκρατικούς της Σουηδίας. Στις 15 Νοεμβρίου, ο Νορλέν κάλεσε την αρχηγό του Κόμματος του Κέντρου, Άνι Λόοφ, να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά δεν ήταν σε θέση να το πράξει. Στη συνέχεια, ο Νορλέν έδωσε εντολή στον Λεβέν, αλλά έχασε στην ψηφοφορία για επιβεβαίωση στις 14 Δεκεμβρίου.
Ώρες μετά την αποτυχημένη ψηφοφορία για να επιβεβαιώσει τον Λεβέν, ο Νορλέν ανακοίνωσε ότι θα συναντηθεί με εκπροσώπους της Εκλογικής Αρχής σχετικά με ενδεχόμενες έκτακτες εκλογές. Ο πρόεδρος δήλωσε επίσης ότι θα διεξάγονταν συνομιλίες με τα κόμματα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου και ότι θα παρουσίαζε την επόμενη φάση της διαδικασίας διαμόρφωσης της κυβέρνησης την επόμενη εβδομάδα. Ο Λεβέν επανεξελέγη εκ νέου ως πρωθυπουργός στις 18 Ιανουαρίου 2019, αφού οι Σοσιαλδημοκράτες συμφώνησαν με τους Πράσινους, τους Φιλελεύθερους και το Κόμμα του Κέντρου. και αφού το κόμμα της Αριστεράς συμφώνησε να απόσχει από την ψηφοφορία κατά του Λεβέν.
Παραπομπές
2018 Σουηδι
Μπανιόλ ντε λ'Ορν Νορμαντί
Το Μπανιόλ ντε λ'Ορν Νορμαντί (γαλλικά: Bagnoles de l'Orne Normandie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Νικόλαος Γκαντώνας
Ο Νικόλαος Γκαντώνας (Γαλατινή 10 Οκτωβρίου 1919 - Θεσσαλονίκη, 17 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, μέλος της ομάδας χουντικών στρατιωτικών η οποία οργάνωσε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 και υπουργός κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας.
Συμμετοχή στη Δικτατορία
Όταν ο Σπαντιδάκης ανέλαβε αρχηγός ΓΕΣ, ο Γκαντώνας προήχθη σε Συνταγματάρχη Πεζικού, μαζί με τους Κ. Καρύδα, Ν. Μακαρέζο, Γ. Παπαδόπουλο, Ν. Δάμπαση, Γρ. Μπονάνο και Ι. Λαδά, στα πλαίσια του σχεδίου προώθησης σε επιτελικές θέσεις εκείνων των στρατιωτικών που σχεδίαζαν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Διετέλεσε Διευθυντής της ΚΥΠ Θεσσαλονίκης.
Μετά το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ανέλαβε διαδοχικά πολλές πολιτικές θέσεις. Στην Κυβέρνηση Παπαδόπουλου το 1971, με τη διοικητική μεταρρύθμιση που επέβαλε η Χούντα, έγινε Υφυπουργός - Περιφερειακός Διοικητής Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας στις 26 Αυγούστου 1971. Στις 31 Ιουλίου 1972 διορίστηκε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε έως τις 8 Οκτωβρίου 1973.
Στη διάρκεια της θητείας του εγκρίθηκε ο προϋπολογισμός και έγινε η θεμελίωση κτηριακών εγκαταστάσεων της Πολυτεχνειουπόλεως Ζωγράφου και τα εγκαίνια κτιρίων της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Μετά τη Χούντα
Καταδικάστηκε στη Δίκη των πρωταιτίων της Χούντας σε κάθειρξη 15 ετών και σε 5ετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
Τον Μάρτιο του 1986 με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς, κρίθηκε αποφυλακιστέος και εξήλθε από τις Φυλακές Κορυδαλλού.
Απεβίωσε στο σπίτι του στις 17 Δεκεμβρίου 1988. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αναστάσεως του Κυρίου στη Θεσσαλονίκη στις 19 Δεκεμβρίου 1988.
Γιάακ Γιόαλα
Ο Γιάακ Άρνοβιτς Γιόαλα (εσθ. Jaak Joala, ρωσ. Яак Арнович Йоала, 26 Ιουνίου 1950, Βίλγιαντι, ΕΣΣΔ - 25 Σεπτεμβρίου 2014, Ταλίν, Εσθονία ) ήταν Σοβιετικός και Εσθονός ποπ τραγουδιστής.
Νικόλαος Γκαντώνας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανώτατοι και ανώτεροι στρατιωτικοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974) Κατηγορία:Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974) Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί περιφερειακοί διοικητές Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας
Γιάακ Γιόαλα
Βιογραφία
Γεννημένος στις 26 Ιουνίου 1950 σε μουσική οικογένεια (η μητέρα του ήταν μουσικολόγος και εργαζόταν στην Κρατική Φιλαρμονική Εταιρεία της Εσθονικής ΣΣΔ), έμαθε πιάνο και φλάουτο από μικρός.
Λόγω της άρνησής του να σταματήσει να παίζει ροκ μουσική, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές του στο Μουσικό Κολλέγιο του Ταλίν. Έκανε στρατιωτική θητεία στο Ταλίν σε στρατιωτική ορχήστρα.
Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, ο Γιόαλα ήταν μπασίστας και σολίστ σε διάφορα εσθονικά συγκροτήματα, και οι πρώτες του ραδιοφωνικές ηχογραφήσεις χρονολογούνται επίσης από αυτή την εποχή.
Στη δεκαετία του 1970, έλαβε επανειλημμένα βραβεία από διάφορους διαγωνισμούς και φεστιβάλ τραγουδιού. Το υψηλότερο επίτευγμά του ήταν η κατάκτηση ενός ειδικού βραβείου της κριτικής επιτροπής στον διεθνή διαγωνισμό τραγουδιού στο Σόποτ το 1975. Συνεργάστηκε με μερικούς από τους μεγαλύτερους Σοβιετικούς συνθέτες ποπ, όπως Νταβίντ Τουχμάνοφ, Αλεξάντρ Ζατσέπιν, και Ράιμοντ Πάουλς, μεταξύ άλλων.
Την παραμονή του νέου έτους 1979, πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της μουσικής τηλεοπτικής ταινίας "31 Ιουνίου" στη σοβιετική τηλεόραση, στην οποία πολλά τραγούδια ερμήνευσε ο Γιάακ Γιόαλα. Από τότε, ο Γιόαλα έχει κερδίσει τεράστια δημοτικότητα.
Στη δεκαετία του 1970 - 1980, περιόδευσε πολύ, συμμετείχε σε συναυλίες, πρωταγωνίστησε σε πολλές μουσικές ταινίες (ταινία συναυλίας "Olümpiaregati tähed" (ΣΚΤ και ETV, 1980), "Jaak Joala. Estraaditähestik» (Eesti Televisioon, 1981), «Teisikud» (Eesti Telefilm, 1982) κλπ.) και τηλεοπτικές εκπομπές ("Πρωινές Επιστολές", "Μπλε φωτιά" ...), βραβεύθηκε επανειλημμένα από το τηλεοπτικό φεστιβάλ "Το τραγούδι της χρονιάς".
Ο Γιόαλα γνώριζε να παίζει διάφορα μουσικά όργανα και μερικές φορές ο ίδιος έπαιζε ορχηστρικά μέρη σε ηχογραφήσεις δικών του τραγουδιών - έχουν διατηρηθεί ηχογραφήσεις της ερμηνείας του στο πιάνο, φλάουτο, κιθάρα και ντραμς.
Από το 1988, ο Γιόαλα έφυγε από τη σοβιετική σκηνή και στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ουσιαστικά σταμάτησε να παίζει σε συναυλίες.
Το 2000, ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εσθονικής Ένωσης Ερμηνευτών, μιας οργάνωσης που προστατεύει τα πνευματικά δικαιώματα των Εσθονών μουσικών. Ήταν επικεφαλής της για αρκετά χρόνια.
Το 2002, ένα πρόγραμμα για τον Γιάακ Γιόαλα μεταδόθηκε στο κανάλι TVS στη σειρά του Σεργκέι Κόστιν "Η ουρά του κομήτη".
Ασχολήθηκε με την παραγωγή νέων τραγουδιστών, δίδαξε φωνητικά.
Το 2005, υπέστη το πρώτο έμφραγμα, το 2006 ένα εγκεφαλικό και ένα δεύτερο καρδιακό επεισόδιο. Στις 17 Μαΐου 2011 νοσηλεύτηκε στο καρδιολογικό τμήμα λόγω τρίτου καρδιακού επεισοδίου.
Πέθανε σε ηλικία 64 ετών στις 25 Σεπτεμβρίου 2014. Κηδεύτηκε στο Δασικό νεκροταφείο του Ταλίν.
Ο πρώτος του γάμος ήταν με την Ντόρις, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Γιάναρ (πέθανε το 2019), και μια εγγονή, την Κάρμεν. Με την δεύτερη του σύζυγο, Μάιρε, δεν έκαναν παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί τραγουδιστές Κατηγορία:Σοβιετικοί τραγουδιστές
Ιωάννης Λουδοβίκος Β΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Ιωάννης-Λουδοβίκος Β΄, γερμ. Johann-Ludwig II (23 Ιουνίου 1688 - 5 Νοεμβρίου 1746) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντόρνμπουρκ (1704-46) και του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1742-46).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντόρνμπουρκ και της Χριστίνας-Ελεονόρας του Τσόιτς από τη Θουριγγία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ιωάννης ΣΤ΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Ιωάννης ΣΤ΄, γερμ. Johann VI (24 Μαρτίου 1621 - 4 Ιουλίου 1667) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1621-1667).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ροδόλφου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Μαγδαληνής, κόρης του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Όλντενμπουρκ.
Το 1657 απεβίωσε στο Τσερμπστ σε ηλικία 46 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος-Γουλιέλμος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1649 τη Σοφία-Αυγούστα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ο Κιρικού και η μάγισσα
Ο Κιρικού και η μάγισσα (Γαλλικά: Kirikou et la Sorcière) είναι ταινία κινούμενων σχεδίων του 1998 σε σενάριο και σκηνοθεσία Μισέλ Οσελό.
Η ταινία βασίζεται σε έναν αφρικανικό μύθο και αφηγείται τις περιπέτειες του Κιρικού, ενός μικρού αλλά με ιδιαίτερη νοημοσύνη και θάρρος αγοριού, στον αγώνα του εναντίον της μάγισσας Καραμπά, που βασανίζει τους κατοίκους του χωριού με τη βοήθεια των κακών δυνάμεών της.
Μετά την επιτυχία της, ακολούθησε μια δεύτερη ταινία το 2005 Ο Κιρικού και τα άγρια θηρία (Kirikou et les bêtes sauvages), η οποία αφηγείται άλλες περιπέτειες του Κιρικού που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των περιπετειών του στην πρώτη ταινία, και στα τέλη του 2012 μια άλλη συνέχεια, Kirikou et les hommes et les femmes. Επίσης το 2007 η ταινία προσαρμόστηκε σε θεατρικό μιούζικαλ, Kirikou et Karaba. Ο χαρακτήρας του Κιρικού έχει χρησιμοποιηθεί και σε άλλα μέσα όπως παιδικά βιβλία, βιντεοπαιχνίδια και ταινίες ντοκιμαντέρ.
Η μουσική και τα τραγούδια της ταινίας είναι του Γιουσού Ν’ Ντουρ.
Υπόθεση
Με τη βοήθεια της μητέρας του και διαφόρων ζώων, ο Κιρικού αποφεύγει τους φύλακες της Καραμπά και ταξιδεύει στο απαγορευμένο Λησμονημένο Βουνό για να ρωτήσει τον παππού του Σοφό του Βουνού που γνωρίζει τη μάγισσα και τα μυστικά της. Αυτός του αποκαλύπτει ότι η Καραμπά είναι κακιά επειδή υποφέρει από ένα δηλητηριασμένο αγκάθι στην πλάτη της, το οποίο της προκαλεί μεγάλο πόνο και συγχρόνως της δίνει μεγάλη κακή δύναμη. Αφού το έμαθε αυτό, ο Κιρικού καταφέρνει να κλέψει τον κλεμμένο χρυσό της μάγισσας, δελεάζοντας την έτσι να βγει έξω και ξεγελώντας την, της αφαιρεί το δηλητηριασμένο αγκάθι.
Απελευθερωμένη από τον πόνο και την κακία, η Καραμπά ευχαριστεί τον Κιρικού, ο οποίος της ζητά να τον παντρευτεί, αλλά η Καραμπά του αρνείται γιατί είναι πολύ νέος. Ο Κιρικού της παίρνει μόνο ένα φιλί, αλλά αυτό το φιλί είναι αρκετό για να τον κάνει να μεγαλώσει αμέσως. Ως ενήλικας, ο Κιρικού επιστρέφει στο χωριό συνοδευόμενος από την Καραμπά. Οι χωρικοί δεν τον αναγνωρίζουν αλλά τελικά αναγνωρίζεται από τη μητέρα του. Οι χωρικοί, που θέλουν να εκδικηθούν για τους άντρες του χωριού που η Καραμπά εξαφάνισε, πρόκειται να τη σκοτώσουν, όταν ξαφνικά όλοι οι εξαφανισμένοι άντρες επιστρέφουν σε πομπή υπό τον ήχο του ταμ-ταμ, συνοδευόμενοι από τον Σοφό του Βουνού, ο οποίος τους εξηγεί ότι η Καραμπά δεν έτρωγε τους άντρες, αλλά τους μετέτρεπε σε φύλακες για να τους υποδουλώσει. Έτσι αποκαθίσταται η γαλήνη στο χωριό και όλοι είναι ευχαριστημένοι με την επιστροφή των αγνοουμένων και του Κιρικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1998
Μπαγιέλ (Ορν)
Το Μπαγιέλ (γαλλικά: Bailleul) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαγιελαί (γαλλικά: Bailleulais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Καθολικότητα
Η καθολικότητα (το καθόλου) είναι μια έννοια που απαντά, κατ' αρχήν, στη λογική του Αριστοτέλη. Η έννοια αυτή αντιτίθεται σε εκείνη του μερικού (του καθ' έκαστον). Η πρόταση "ο άνθρωπος είναι θνητός" αναφέρεται συχνά ως η παραδοσιακή καθολική (γενική) πρόταση, που ορίζεται ως απλή πρόταση σύμφωνα με το σχήμα S είναι P.
Εκτός από τις συζητήσεις που αναφέρονται σε εσωτερικά θέματα της λογικής και θα διεξαχθούν σχετικά με τη μορφή των καθολικών προτάσεων, η μοντέρνα λογική θα ασχοληθεί ουσιαστικά με την υπαρξιακή εμβέλεια των καθολικών προτάσεων. Με αυτή την έννοια, αν η κλασική λογική πραγματεύεται την ύπαρξη ως ένα κατηγόρημα, η μοντέρνα λογική πραγματοποιεί μια αντιστροφή και διαβεβαιώνει, κατ' αρχήν, την ύπαρξη του πράγματος και, σε μία δεύτερη φάση, το χαρακτηρίζει με ένα κατηγόρημα. Η λογική του Πορ-Ρουαγιάλ (Port-Royal) διέκρινε ήδη τις μεταφυσικά καθολικές προτάσεις από τις καθολικά ηθικές προτάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Αριστοτέλης
Εμιράτο του Χακκάρι
μικρογραφία|281x281εσ|Το Εμιράτο του Χακκάρι και άλλα κουρδικά κράτη το 1835. Το Εμιράτο του Χακκάρι (κουρδικά: Hekarî) ήταν Κουρδικό Σουνιτικό εμιράτο στη σημερινή νοτιοανατολική Τουρκία. Το επίκεντρο του εμιράτου ήταν η πόλη Χακάρι, δυτικά της λίμνης Ούρμια στο Ιράν. Αν και το εμιράτο ήταν μικρό, στα σύνορα του περιλάμβανε διάφορες εθνικές ομάδες.
Στο απόγειο της δύναμής του, το εμιράτο έλεγχε τμήματα των τουρκικών επαρχιών Χακάρι και Βαν, μαζί με ορισμένες περιοχές στο βόρειο Ιράκ. Ο πληθυσμός ήταν ετερογενής: στο εμιράτο ζούσαν Κουρδικές φυλές, Ασσύριοι χριστιανοί και Αρμένιοι αγρότες και γεωργοί.
Το εμιράτο ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα και υπήρξε μέχρι το 1845, όταν οι εσωτερικές διαφωνίες οδήγησαν στην βραχύβια προστασία του εμιράτου από το κουρδικό εμιράτο του Μποτάν του Μοχάμεντ Μπεντίρ Χαν. Το εμιράτο του Χακκάρι και το εμιράτο του Μποτάν απορροφήθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τις μεταρρυθμίσεις Τανζιμάτ που αναδιοργάνωσαν και συγκεντροποίησαν την λειτουργία του Οθωμανικού κράτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Ούκροπτσι
Το Ούκροπτσι (σερβικά κυριλλικά: Укропци) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Μπανβού
Το Μπανβού (γαλλικά: Banvou) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπανοϊσιέν (γαλλικά: Banoïciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Σοφία Καρολίνα του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ
Η Σοφία-Καρολίνα (γερμ.: Sophia-Crolina von Brandenburg-Kulmbach von Hohenzollern, 31 Μαρτίου 1705 - 7 Ιουνίου 1764) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Ανατολικής Φρισίας.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Χριστιανού-Ερρίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Kούλμπαχ και της Σοφίας-Χριστιανής, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου κόμη του Βόλφσταϊν.
Παντρεύτηκε το 1723 τον Γεώργιο-Αλβέρτο πρίγκιπα της Όστφισλαντ. Το 1734 έγινε χήρα και το 1735 προσκλήθηκε στη Δανία από τον Χριστιανό ΣΤ΄ της Δανίας, που ήταν νυμφευμένος με την αδελφή της, τη Σοφία-Μαγδαληνή. Έζησε μόνιμα στην Αυλή της Δανίας μετά το 1740 μέχρι το τέλος της. Περιγράφεται ως γοητευτικά ωραία, και η αδελφή της, η βασίλισσα, φέρεται να ζήλευε: πιστεύεται ευρέως ότι η Σοφία-Καρολίνα και ο βασιλιάς είχαν μία σχέση, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ. Το 1766 αυτές οι φήμες οδήγησαν σε μία υπόθεση: μία γυναίκα, η Άννα-Σοφία-Μαγδαληνή-Φρειδερίκη-Ουλρίκε ζήτησε σύνταξη, με την αξίωση ότι ήταν κόρη της Σοφίας-Καρολίνας και του Χριστιανού ΣΤ΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1723 τον Γεώργιο-Αλβέρτο πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας (Ostfriesland). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Μπαρβίλ (Ορν)
Το Μπαρβίλ (γαλλικά: Barville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαρβιλαί (γαλλικά: Barvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
ASIO
Το Audio Stream Input/Output ή (ASIO) είναι ένα πρωτόκολλο οδηγού συσκευής για ψηφιακό ήχο ορισμένο απο την Steinberg που προσφέρει μια διεπαφή χαμηλής αργοπορείας (low-latency) και υψηλής πιστότητας μεταξύ ενός προγράμματος και της κάρτας ήχου. Παρότι το DirectSound της Microsoft χρησιμοποιείται συχνά ως διαμεσολαβητης σήματος απο μή επαγγελματίες χρήστες, το ASIO επιτρέπει σε μουσικούς και ηχολήπτες να έχουν άμεση πρόσβαση σε εξωτερικό υλικό.
Επισκόπηση
Το ASIO παρακάμπτει την κανονική διαδρομή ήχου απο το πρόγραμμα διαπερνώντας τις στρώσεις λογισμικού των Windows ώστε ένα πρόγραμμα να συνδέεται απευθείας με την κάρτα ήχου. Κάθε διαστρωμάτωση που παρακάμπτεται σημαίνει μια μείωση στην αργοπορία της μετάδοσης του ήχου απο το πρόγραμμα στην κάρτα ήχου ή αντίστροφα που είναι γνωστή ως latency. Κατά αυτόν τον τρόπο το ASIO προσφέρει έναν σχετικά απλό τρόπο πρόσβασης σε πολλαπλές εισαγωγές και εξαγωγές ήχου ανεξαρτήτως.
Λειτουργικά συστήματα
Η υποστήριξη περιορίζεται σχετικά στα Microsoft Windows. Ξεκινώντας με τα Windows Vista, το KMixer αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε με το WASAPI και έναν καινούριο WaveRT οδηγό καναλιών.
Υπάρχει επίσης ASIO για τα Linux που χρησιμοποιεί Wine, WineASIO,. το οποίο στέλνει τον ήχο στον σέρβερ JACK και επιτρέπει σε προγράμματα σχεδιασμένα να λειτουργούν με ASIO να τρέχουν με χαμηλό latency.
Άλλες δωρεάν εφαρμογές ανοικτού κώδικα είναι τα ASIO4All, FlexASIO, ASIO2KS, and ASIO2WASAPI.
Καθώς ο κώδικας ανοίκει στην Steinberg δέν μπορεί να έχει συμβατότητα με οποιοδήποτε DAW ή λογισμικό ηχογράφησης των WIndows. Για παράδειγμα το εγχειρίδιο χρήσης του Audacity audio editor αναφέρει: "Περιορισμοί αδειοδότησης μας εμποδίζουν να παρέχουμε υποστήριξη ASIO στις εκδόσεις του Audacity, όμως το Audacity μπορεί να κατασκευαστεί με υποστήριξη ASIO για ιδιωτική μη διανεμώμενη χρήση."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία ήχου
Ρίμας Κουρτινάιτις
Ο Ρίμας Γκίνταουτοβιτς Κουρτινάιτις (λιθ. Rimas Kurtinaitis, ρωσ. Римас Гинтаутович Куртинайтис, γενν. 15 Μαΐου 1960, Κάουνας, ΕΣΣΔ) είναι Λιθουανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Η τελευταία του ομάδα ήταν η ΜΚ Χίμκι. Είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος ήταν μέλος των εθνικών ομάδων της Σοβιετικής Ένωσης και της Λιθουανίας κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Με ύψος 1,96 μ., κατά τη διάρκεια της καριέρας του έπαιζε ως σούτινγκ γκαρντ. Είναι ο μοναδικός παίκτης εκτός ΝΒΑ που συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τριπόντων του NBA All-Star Weekend, το 1989, όπου σημείωσε 9 πόντους.
Σύλλογοι
Οι πρώην ομάδες του Κουρτινάιτις ως παίκτης περιλαμβάνουν τη Ζάλγκιρις Κάουνας, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Ελάν Σαλόν, μεταξύ άλλων. Ήταν ο μόνος Ευρωπαίος παίκτης που συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τριπόντων του NBA All-Star Weekend, χωρίς να έχει παίξει ποτέ στο NBA, με τη συμμετοχή του στη διοργάνωση το 1989. Ο Κουρτινάιτις ήταν επίσης ο πρώτος Ευρωπαίος παίκτης που έπαιξε ως εισαγόμενος στο Πρωτάθλημα Αυστραλίας (NBL), όταν έπαιξε στους Τάουνσβιλ Σανς το 1993.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Το 1997, ο Κουρτινάιτις διορίστηκε στο Υπουργείο Αθλητισμού της Λιθουανίας. Την περίοδο 2002–2006, ανέλαβε τη θέση του προπονητή της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης του Αζερμπαϊτζάν. Επίσης, από το 2002 έως το 2006, ήταν παίκτης για τέσσερις σεζόν, με την Γκαλά Μπακού, δουλεύοντας ως παίκτης-προπονητής.
Έγινε προπονητής της ΜΚ Σακαλάι στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Τον Δεκέμβριο του 2007, έγινε προπονητής της πολωνικής Σλονσκ Βρότσουαφ. Το 2008, έγινε προπονητής της Λιέτουβος Ρίτας, με την οποία κέρδισε τον τίτλο της σεζόν 2008–09 στο EuroCup Basketball, αφού κατέκτησε το τρόπαιο στο τουρνουά Final-Eight, στο Τορίνο της Ιταλίας, στον τελικό αγώνα εναντίον της ΜΚ Χίμκι (τελικό σκορ 80–74).
Το 2012, ο Κουρτινάιτις κέρδισε ξανά το EuroCup, αυτή τη φορά με τη Χίμκι. Από το 2015, είναι ο μόνος προπονητής που κέρδισε το EuroCup τρεις φορές. Στις 21 Ιουνίου 2012, ο Κουρτινάιτις αναδείχθηκε ο καλύτερος προπονητής του EuroCup όλων των εποχών. Στις 15 Μαρτίου 2016, η Χίμκι χώρισε τους δρόμους της με τον Κουρτινάιτις.
Στις 2 Αυγούστου 2016, ο Κουρτινάιτις έγινε προπονητής της ιταλικής Παλακανέστρο Καντού. Ωστόσο, στις 30 Νοεμβρίου απολύθηκε από την ομάδα.
Ο Κουρτινάιτις συμφώνησε να επιστρέψει στη Λιέτουβος Ρίτας στις 10 Φεβρουαρίου 2017, μετά την παραίτηση του Τόμας Πατσέσας, από τη θέση του προπονητή του συλλόγου. Αυτή η θητεία με τον Ρίτας δεν ήταν τόσο επιτυχημένη – η Ρίτας τερμάτισε μόνο στην 3η θέση στο πρωτάθλημα τη σεζόν 2016–2017, ένα φιάσκο για την ομάδα. Τη σεζόν 2017–2018, η ομάδα έπαιξε πολύ καλύτερα, φτάνοντας στη φάση των 16 του Eurocup, καθώς και στους τελικούς του πρωταθλήματος, όπου έχασε από τη Ζάλγκιρις Κάουνας. Σε αυτό που προκάλεσε πολλές διαμάχες, ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια των ημιτελικών του πρωταθλήματος ότι ο Κουρτινάιτις θα αντικατασταθεί από τον Nταΐνιους Αντομάιτις την επόμενη σεζόν και τον Ιούνιο ο Κουρτινάιτις αποχώρησε από την ομάδα.
Στις 21 Ιανουαρίου 2019, ο Κουρτινάιτις επέστρεψε στη Χίμκι με μια ξαφνική απόφαση. Δύο χρόνια αργότερα, στις 15 Ιανουαρίου 2021, απολύθηκε από τη θέση αυτή λόγω μη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων.
Βραβεία και επιτεύγματα
Ως παίκτης:
Σλοβακικές βουλευτικές εκλογές (2020)
Στις 29 Φεβρουαρίου 2020 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Σλοβακία. Εκλέχθηκαν τα 150 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Η συμμαχία των κομμάτων Κατεύθυνση – Σοσιαλδημοκρατία, Σλοβακικό Εθνικό Κόμμα και Μοστ-Χιντ με αρχηγό τον Πέτερ Πελεγκρίνι, έχασε από το κόμμα Συνηθισμένοι Άνθρωποι του Ίγκορ Μάτοβιτς. Όμως, επειδή κανένα κόμμα ή συμμαχία δεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, για τον σχηματισμό κυβέρνησης θα χρειαζόταν συνεργασία 3 ή 4 κομμάτων. Στις 13 Μαρτίου, ο Μάτοβιτς ανακοίνωσε ότι κατέληξε σε συμφωνία για συμμαχία με τα κόμματα "Είμαστε Οικογένεια", "Ελευθερία και Αλληλεγγύη" και "Για το Λαό". Μαζί συγκεντρώνουν 95 έδρες, δηλαδή πάνω από τις 90 που χρειάζονται για συνταγματική πλειοψηφία, η οποία είναι απαραίτητη για να ψηφιστούν συνταγματικές τροποποιήσεις.
Ιστορικό
Στις 25 Μαΐου 2019 διεξήχθησαν οι Σλοβακικές ευρωεκλογές του 2019.
Εκλογικό σύστημα
Τα 150 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από μία ενιαία εκλογική περιφέρεια, με εκλογικό όριο 5% για τα μεμονωμένα κόμματα και 7% για τις πολιτικές συμμαχίες δύο ή περισσότερων κομμάτων. Οι εκλογές έγιναν με σύστημα ανοιχτών λιστών, και η κατανομή των εδρών έγινε με το σύστημα Χάγκενμπαχ-Μπίσοφ. Οι ψηφοφόροι διάλεξαν το ψηφοδέλτιο του κόμματος της επιλογής τους, και έριξαν έως και τέσσερις προτιμησιακές ψήφους στους υποψηφίους.
Τα κόμματα για να συμμετάσχουν έπρεπε να εγγραφούν 90 ημέρες πριν από την ημέρα των εκλογών και να καταβάλουν ένα χρηματικό ποσό για εγγύηση (17.000 ευρώ), το οποίο θα επιστραφεί σε όλα τα κόμματα που θα συγκεντρώσουν πάνω από 3% των ψήφων. Όλοι οι Σλοβάκοι πολίτες έχουν δικαίωμα ψήφου, εκτός από τους καταδικασμένους εγκληματίες που βρίσκονται στη φυλακή (για σοβαρές παραβάσεις), όσοι έχουν απαλλαγεί του δικαιώματος με απόφαση δικαστηρίου, και τα άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών. Όλοι οι πολίτες που είναι ηλικίας άνω των 21 ετών και είναι μόνιμοι κάτοικοι της Σλοβακίας, έχουν το δικαίωμα να θέσουν την υποψηφιότητά τους, εκτός από τους κρατουμένους, τους καταδικασμένους εγκληματίες και τους απαλλαγμένους.
Αλλαγές στις ηγεσίες των κομμάτων
Το Χριστιανοδημοκρατικό Κίνημα και το Κόμμα της Ουγγρικής Κοινότητας δεν κατάφεραν να φτάσουν το εκλογικό όριο του 5% το 2016, αλλά είχαν συγκεντρώσει πάνω από 4% (4,9% και 4,1% αντίστοιχα). Ο τότε αρχηγός του Χριστιανοδημοκρατικού, ο Γιαν Φίγκελ, παραιτήθηκε λίγες ημέρες μετά τις εκλογές και στις 11 Ιουνίου 2016 αντικαταστάθηκε από τον Αλόζ Ηλίνα. Την ίδια ημέρα, ο Γιόζεφ Μένιχαρτ ανέλαβε την ηγεσία του Κόμματος της Ουγγρικής Κοινότητας.
Στις 12 Αυγούστου 2016, ο τότε αρχηγός του Δικτύου (#SIEŤ), ο Ράντοσλαβ Προχάζκα, ανακοίνωσε ότι δεν ήταν ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα των εκλογών (5,61% ψήφοι, 10 έδρες) και παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος. Την επόμενη ημέρα, στη σύσκεψη του κόμματος, νέος αρχηγός του κόμματος εξελέγη ο Ρόμαν Μπρέτσελι, ο τότε Υπουργός Μεταφορών, που ήταν και ο μόνος υποψήφιος.
Στις 15 Μαρτίου 2018, ο Ρόμπερτ Φίτσο υπέβαλλε την παραίτησή του από τη θέση του Πρωθυπουργού της Σλοβακίας, που έγινε δεκτή από τον τότε Πρόεδρο Αντρέι Κίσκα. Ο τότε αναπληρωτής πρωθυπουργός Πέτερ Πελεγκρίνι έγινε ο νέος Πρωθυπουργός, ενώ ο Φίτσο παρέμεινε αρχηγός του Κατεύθυνση-Σοσιαλδημοκρατία. Στις 22 Μαρτίου 2018 ορκίστηκε η κυβέρνηση του Πελεγκρίνι, που ήταν η 10η κυβέρνηση της Σλοβακίας.
Δημοσκοπήσεις
Αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που διεξήχθησαν από τις εκλογές του 2016 μέχρι του 2020.
Κατεύθυνση – Σοσιαλδημοκρατία, Συνηθισμένοι Άνθρωποι,  Ελευθερία και Αλληλεγγύη,  Για τον Λαό,  Είμαστε Οικογένεια
Κοτλεμπιστές – Λαϊκό Κόμμα Η Σλοβακία Μας, Μοστ Χιντ,
κέντρο|μικρογραφία|999x999εσ
Αποτελέσματα
H απερχόμενη κυβέρνηση συνεργασίας των κομμάτων Κατεύθυνση – Σοσιαλδημοκρατία, Σλοβακικό Εθνικό Κόμμα και Μοστ-Χιντ με αρχηγό τον Πέτερ Πελεγκρίνι έχασε από το κόμμα Συνηθισμένοι Άνθρωποι του Ίγκορ Μάτοβιτς. Αλλά, επειδή κανένα κόμμα ή συμμαχία δεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, θα χρειαστεί συνεργασία δύο ή περισσότερων κομμάτων για να σχηματιστεί κυβέρνηση.
καλύτερα αποτελέσματα. Στις 12 Μαρτίου, η συμμαχία κατήγγειλε το αποτέλεσμα στο Συνταγματικό Δικαστήριο και ζήτησε νέα καταμέτρηση, μολονότι δεν περίμεναν σημαντική διαφορά. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:2020_Slovak_legislative_election_-_Vote_Strength_by_Party.svg|μικρογραφία|Αποτελέσματα των εκλογών, που δείχνουν δύναμη ψήφων για κάθε κόμμα ανά περιοχή.
Σχηματισμός κυβέρνησης
Στις 4 Μαρτίου, η Προεδρίνα Τσαπούτοβα ανέθεσε στον Μάτοβιτς να σχηματίσει τη νέα κυβέρνηση. Στις 13 Μαρτίου, ο Μάτοβιτς ανακοίνωσε ότι «Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς είναι ευχάριστη είδηση ότι καταλήξαμε σε συμφωνία για μια κυβέρνηση με συνταγματική πλειοψηφία». Στην κυβέρνηση συνεργασίας θα συμμετέχουν τα κόμματα Είμαστε Οικογένεια, Ελευθερία και Αλληλεγγύη και Για το Λαό, που μαζί έχουν 95 έδρες. Για την συνταγματική πλειοψηφία χρειάζονται τα 3/5 του συνόλου των εδρών, δηλαδή οι 90 από τις 150 έδρες, και είναι απαραίτητη για να ψηφιστούν συνταγματικές τροποποιήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Σλοβακία Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Μωρίς Ντενί
Ο Μωρίς Ντενί (γαλλικά: Mauris Denis), 1870- 1943, ήταν Γάλλος μεταϊμπρεσιονιστής ζωγράφος και θεωρητικός τέχνης, σημαντική προσωπικότητα της γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα, στη μεταβατική περίοδο μεταξύ ιμπρεσιονισμού και μοντέρνας τέχνης. Συνδέθηκε με το κίνημα του Συμβολισμού, με την καλλιτεχνική ομάδα Ναμπί και στη συνέχεια με την επιστροφή στον νεοκλασικισμό. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ίδρυσε τα Εργαστήρια Θρησκευτικής Τέχνης, διακόσμησε εσωτερικούς χώρους εκκλησιών και εργάστηκε για την αναβίωση της θρησκευτικής τέχνης.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Αυτοπροσωπογραφία, 1921, Μουσείο Μωρίς Ντενί, [[Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι]] Ο Μωρίς Ντενί γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1870 στη Γκρανβίλ, παραθαλάσσια πόλη της Νορμανδίας. Σύντομα η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι, κοντά στο Παρίσι, ο πατέρας του ήταν σιδηροδρομικός υπάλληλος και η μητέρα του μοδίστρα. Μετά τις σπουδές του στο Λύκειο Κοντορσέ στο Παρίσι, ο Ντενί επισκεπτόταν συχνά το Λούβρο και μελετούσε ιδιαίτερα τα έργα των Φρα Ατζέλικο, Ραφαήλ και Μποτιτσέλι. Το 1888, σπούδασε στην Ακαδημία Ζυλιάν και έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, με δάσκαλο τον Ζυλ Ζοζέφ Λεφέβρ, την οποία γρήγορα εγκατέλειψε, θεωρώντας την πολύ ακαδημαϊκή. αριστερά|μικρογραφία|Το Καθολικό Μυστήριο, 1889 Ο Ντενί εντάχθηκε στο Συμβολιστικό κίνημα και με τους φίλους του και συμφοιτητές του στην ακαδημία, Πωλ Σερυζιέ, Πιέρ Μπονάρ, Εντουάρ Βιγιάρ και  Κερ-Ξαβιέ Ρουσέλ,  αντιδρώντας στις νατουραλιστικές τάσεις του ιμπρεσιονισμού και με επιρροές από το έργο του Πωλ Γκωγκέν, του οποίου την τεχνοτροπία θαύμαζαν, δημιούργησαν την ομάδα Ναμπί, βραχύβιο, αλλά με μεγάλη επιρροή, κίνημα της γαλλικής τέχνης του τέλους του 19ου αιώνα. Η σχεδόν μυστικιστική στάση των Ναμπί ταίριαζε απόλυτα με την εξαιρετικά θρησκευτική φύση του Ντενί. Το 1890 ο Ντενί εξέφρασε τη βασική αρχή της μοντέρνας ζωγραφικής: "«Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι μια εικόνα –πριν να είναι ένα πολεμικό άλογο, ένα γυμνό ή κάποιο άλλο θέμα– είναι ουσιαστικά μια επίπεδη επιφάνεια καλυμμένη με χρώματα διατεταγμένα με ορισμένο τρόπο»"αριστερά|μικρογραφία|Πορτρέτο της συζύγου του Μαρτ, 1893, [[Μουσείο Πούσκιν]] Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Ρώμη το 1898, ο Ντενί ανακάλυψε ξανά τα έργα των μεγάλων Ιταλών ζωγράφων του 14ου και 15ου αιώνα που είχαν αιχμαλωτίσει τόσο τη φαντασία του όταν ήταν νεαρός και άρχισε να προσαρμόζει την κλασική αισθητική και θεματολογία στο έργο του, όπως στον πίνακα Αφιέρωμα στον Σεζάν ( 1900). Οι μνημειακές τοιχογραφίες του Ντενί βρίσκονται σε πολλές γαλλικές εκκλησίες, σε ιδιωτικά μέγαρα καθώς και στην οροφή του θεάτρου των Ηλυσίων Πεδίων στο Παρίσι. Το 1919, μαζί με τον Ζωρζ Ντεβαλιέρ, ίδρυσε τα Εργαστήρια Θρησκευτικής Τέχνης. Το έργο του ήταν καθοριστικό στην αναβίωση της θρησκευτικής τέχνης στη Γαλλία.
Ο Ντενί έγραψε άρθρα και θεωρητικά έργα, όπως τα βιβλία Θεωρίες (1912) και Νέες θεωρίες για τη μοντέρνα τέχνη και τη θρησκευτική τέχνη (1922). Οι θεωρίες του συνέβαλαν στα θεμέλια του κυβισμού, του φωβισμού και της αφηρημένης τέχνης. Εικονογράφησε επίσης βιβλία των Πωλ Βερλαίν, Αντρέ Ζιντ και Πωλ Κλωντέλ.
Πέθανε στο Παρίσι στις 13 Νοεμβρίου 1943, σε ηλικία 72 ετών, μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα.
Πολιτική στάση
Ο Ντενί επηρεάστηκε από τις πολιτικές αναταραχές της εποχής, όπως η υπόθεση Ντρέιφους (1894–1906) που δίχασε τη γαλλική κοινωνία και τον κόσμο της τέχνης με τον Εμίλ Ζολά και τον Αντρέ Ζιντ από τη μία πλευρά να υπερασπίζονται τον Ντρέιφους και τους Ωγκύστ Ροντέν, Ωγκύστ Ρενουάρ και Ντενί στην άλλη. Ο Ντενί βρέθηκε στη Ρώμη κατά τη διάρκεια των περισσότερων γεγονότων, και έτσι η αντίθεση δεν επηρέασε τη φιλία του με τον Ζιντ. Πιο σημαντική γι' αυτόν ήταν η κίνηση της γαλλικής κυβέρνησης να μειώσει την εξουσία της εκκλησίας και η απόφαση της κυβέρνησης για τον διαχωρισμό της Εκκλησίας και του κράτους το 1905. Ο Ντενί εντάχθηκε στην εθνικιστική και φιλοκαθολική Γαλλική Δράση (Action Française) το 1904 και παρέμεινε μέλος μέχρι το 1927, όταν η ομάδα είχε μετακινηθεί προς την άκρα δεξιά και καταδικάστηκε επίσημα από το Βατικανό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Καζάχοι
Οι Καζάχοι είναι λαός που κατοικεί κυρίως στο Καζαχστάν και στα γειτονικά τμήματα της αυτόνομης περιφέρειας Σινκιάνγκ Ουιγκούρ της Κίνας. Ανήκουν στον μογγολοειδή φυσικό τύπο, αλλά μιλούν μια τούρκικη γλώσσα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 υπήρχαν περίπου 6.556.000 Καζάχοι του πρώην ΕΣΣΔ και 800.000 περίπου στην Κίνα.
Ο παραδοσιακός τρόπος ζωής των Καζάχων ήταν νομαδικός. Κατοικούσαν σε θολωτές φορητές σκηνές (γιούρτες ή γκερ) και μετακινόυνταν εποχικά σε αναζήτηση βοσκοτόπων. Εξέθρεψαν άλογα, πρόβατα, κατσίκες, βοοειδή και λίγες καμήλες.
Οι Καζάχοι διαιρούνταν σε τρεις κύριες ομάδες, τη Μεγάλη, τη Μεσαία και τη Μικρή ορδή, που καταλάμβαναν το ανατολικό, το κεντρικό και το δυτικό τμήμα του Καζαχστάν αντίστοιχα. Κάθε ορδή υποδιαιρούνταν σε μικρότερες ομάδες. Βασική μονάδα της κοινωνικής οργάνωσης ήταν η εκτεταμένη οικογένεια, που περιλάμβανε τους γονείς, τα ανύπαντρα παιδιά και τους παντρεμένους γιους με τις οικογένειες τους.
Η νομαδική ζωή άρχισε βαθμιαία να περιορίζεται. Γύρω στο 1934 μόνο μια νομαδική ομάδα υπήρχε στην τότε ΕΣΣΔ, ενώ στο Σινκιάνγκ υπήρχαν πολλές ομάδες νομάδων, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Τους παραχωρήθηκε μια ξεχωριστή ανεξάρτητη πολιτικά περιοχή, η αυτόνομη περιοχή Ιλί Καζαχ, καθώς και δυο αυτόνομες περιφέρειες στο ανατολικό Σινκιάνγκ.
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Δημογραφία του Καζακστάν
Μπαζός-ω-Ουλμ
Το Μπαζός-ω-Ουλμ (γαλλικά: Bazoches-au-Houlme) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Σούτβαρα (Κότορ)
Η Σούτβαρα (σερβικά κυριλλικά: Сутвара) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Μπαζός-ω-Ουλμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Τσοροβόντα
Ο ποταμός Οσούμ περνάει μέσα από την πόλη. Ανάντη της πόλης σχηματίζει φαράγγια και σπηλιές που είναι τα υψηλότερα και μακρύτερα στην Αλβανία.
Ιστορία
Ο μικρός ποταμός Τσοροβόντα ρέει επίσης μέσα από την πόλη και εκβάλει στον ποταμό Οσούμ. Πέντε χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Τσοροβόντα σχηματίζεται το φαράγγι Γκράντετς. Σε μία από τις πλαγίες του, βρίσκεται το μεγαλύτερο σπήλαιο της Αλβανίας, το Πιρογκόσι. Σύμφωνα με την παράδοση, έλαβε το όνομά του από δύο βασιλιάδες, τον Πίρο και τον Γκόσι. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η πέτρινη γέφυρα Κασάμπασι της οθωμανικής εποχής επί του ποταμού Τσοροβόντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Δωροθέα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
Η Δωροθέα (γερμ. Dorothea von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Beck von Oldenburg, 24 Νοεμβρίου 1685 – 25 Δεκεμβρίου 1761) από τον Οίκο του Γκλύξμπουργκ ήταν κόρη του Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και και με γάμο της έγινε Μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Μπαιρόιτ-Kούλμπαχ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊιν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Λουίζας Καρλόττας, κόρης του Ερνέστου Γκύντερ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουγκ.Παντρεύτηκε τον Γεώργιο Φρειδερίκο Κάρολο (τότε διάδοχο) του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμπαχ, στις 17 Απριλίου 1709 στο Ράινφελντ. Απέκτησαν δύο γιους και τρεις κόρες.
Η ένωση ήταν εντελώς δυστυχής: το 1716 η Δωροθέα καταδικάστηκε για μοιχεία και φυλακίστηκε στο Νυρεμβέργη. Οκτώ έτη αργότερα, το 1724, ο γάμος λύθηκε επισήμως, αλλά η Δωροθέα παρέμεινε στη φυλακή της. Το 1726 ο πρώην σύζυγός της έγινε Μαργράβος. Μετά το τέλος αυτού το 1735, απελευθερώθηκε.
Επισήμως νεκρή, πήγε στη Σουηδία, όπου έζησε με το όνομα Ντοροτέα φον Ζήντεβιτς, αρχικά ως προσκεκλημένη του Διοικητή φον Μπρέμεν, στη συνέχεια με τη χήρα του έξω από το Kάλμαρ και τέλος με την οικογένεια Λέβενχαουπτ στο Στάφλο για την καταβολή 1.000 ρίξνταλερ, όπου απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών. Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα τα παιδιά της -εκτός από τον Φρειδερίκο του Μπαϊρόιτ, ο οποίος απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα (1763)- είχαν αποβιώσει. Τάφηκε στην εκκλησία του Αββαείου στο Λαίκεμπυ κοντά στο Kάλμαρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1709 τον Γεώργιο Φρειδερίκο Κάρολο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμπαχ και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Μπαζός-συρ-Οέν
Το Μπαζός-συρ-Οέν (γαλλικά: Bazoches-sur-Hoëne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαζοσεέν (γαλλικά: Bazochéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μοντεμπελλούνα
Το Μοντεμπελλούνα (ιταλικά: Montebelluna, βενετικά: Montebełuna) είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις που βρίσκεται στην Ιταλική επαρχία του Τρεβίζο, στην Ιταλική περιφέρεια Βένετο στην βόρεια Ιταλία, βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Βενετία. Ο πληθυσμός της Μοντεμπελλούνα εκτιμάται περίπου σήμερα 32.000 κάτοικοι. Η Μοντεμπελλούνα αποτελεί την έδρα σε πολλές εταιρείες παραγωγής αθλητικών ειδών, παπουτσιών και ειδών σνόουμποαρντ, δύο από αυτές είναι η "Fila" και η "Geox". O διάσημος Ελβετός κατασκευαστής παπουτσιών Καρλ Μιούλερ εργάζεται και στην Μοντεμπελλούνα, το ίδιο και η "Trezeta" που κατασκευάζει παπούτσια και μπότες. Στην Μοντεμπελλούνα βρίσκεται το διάσημο εργοστάσιο παραγωγής Ειδών ποδοσφαίρου της Nike, είναι επίσης ένα από τα πιο διάσημο κέντρο στο οποίο κατασκευάζονται μπότες του σκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Άζολο
Το Άζολο (ιταλικά: Asolo, βενετικά: Àxol) είναι μία πόλη και κοινότητα που ανήκει στην Ιταλική Περιφέρεια του Βένετο στη βόρεια Ιταλία. Το Άζολο είναι γνωστό σαν το μαργαριτάρι της Επαρχίας του Τρεβίζο και σαν η πόλη των εκατό οριζόντων χάρη στα πολλά ορεινά υψόμετρα.
Ιστορία
Την πόλη ίδρυσαν οι Αρχαίοι Ενετοί, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος την καταγράφει σαν "Άζελουμ", οι κάτοικοι ανήκαν στην Ρωμαϊκή φυλή Κλαυδία. Σε μία σύνοδο που συνεκλήθη στο Μάρανο (588 ή 591) ονομαζόταν "Άζελουμ", το ίδιο όνομα εμφανίζεται ξανά σε μία Σύνοδο στην Μάντοβα (827 ή 835) με την συμμετοχή του επισκόπου Αρτέμιου. Ο Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανέθεσε την περιοχή της επισκοπής του Άζολο στην επισκοπή του Τρεβίζο (969), η πράξη αυτή σχετίζεται με την ήττα του Βερεγγάριου Α΄ της Ιταλίας από Ούγγρους επιδρομείς κοντά στην πόλη (899). Σε Σύνοδο που συγκάλεσε κοντά στην Ρώμη ο Πάπας Λέων Θ΄ (1049) ένας από τους επισκόπους ονομαζόταν Ούγος του Άζολο. Το Άζολο καταγράφεται σήμερα από την Καθολική Εκκλησία σαν έδρα επισκοπής. Τα πρώτα χρόνια του Μεσαίωνα κατείχε την πόλη η οικογένεια Εζζελίνο, η Δημοκρατία της Βενετίας την παραχώρησε δώρο στην έκπτωτη βασίλισσα της Κύπρου Αικατερίνη Κορνάρο (1489). Η "Λίγκα του Καμπραί" κατέκτησε και λεηλάτησε το Άζολο (1509), η Αικατερίνη Κορνάρο δραπέτευσε στην Βενετία και πέθανε την επόμενη χρονιά. Την περίοδο που κυβέρνησε το Άζολο έζησαν στην αυλή της ο ζωγράφος Τζεντίλε Μπελλίνι και ο Ουμανιστής καρδινάλιος Πιέτρο Μπέμπο.
Το θέατρο
Ο Ιταλός Αντόνιο Λοκατέλι έκτισε το θέατρο του Άζολο στην αίθουσα ακροάσεων του κάστρου της Αικατερίνης Κορνάρο (1798). Το θέατρο αγοράστηκε από την Φλόριντα για λογαριασμό του Μουσείου Τέχνης στην Σεϊρασότα, κατόπιν τα εκθέματα του αφαιρέθηκαν μεταφέρθηκαν στην Σεϊρασότα και ξεκίνησε η επανασυναρμολογή τους (1952). Το νέο θέατρο στην Σεϊρασότα κατασκευάστηκε στα πρότυπα του παλιού θεάτρου στο Άσολο, ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Στην πόλη του Άσολο διέμεναν ο διάσημος Άγγλος ποιητής Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (1812 - 1889), η ηθοποιός Ελεονόρα Ντούζε (1858 - 1924), η εξερευνητής Φρέγια Σταρκ (1893 - 1993), ο βιολίστας Βίλμα Νερούδα (1838 - 1911) και ο συνθέτης (1824 - 1887).
Ιουδαίοι
Η παλιότερη ύπαρξη Ιουδαίων στο Άζολο χρονολογείται στα μέσα του 16ου αιώνα, η κοινότητα είχε 37 κατοίκους και ένα νεκροταφείο. Σε μια εξέγερση (22 Νοεμβρίου 1547) 10 Ιουδαίοι από την κοινότητα του Άζολο δολοφονήθηκαν από έναν άντρα τον Αντόνιο Παρίσοττο, καταστράφηκαν και σπίτια 5 Ιουδαϊκών οικογενειών, η κοινότητα περιείχε τότε 7 οικογένειες και 2 επισκέπτες. Πολλοί από αυτούς που συμμετείχαν στην εξέγερση και στις καταστροφές των Ιουδαίων καταδικάστηκαν σε θάνατο ή σε εξορία.
Ο Μάρκο Κοέν, ένας από τους Ιουδαίους που επέζησαν ίδρυσε την οικογένεια Κανταρίνι, απόγονοι του ήταν διάσημοι άντρες όπως ο Χαγίμ Μωυσής Κανταρίνι. Άλλα έγγραφα που χρονολογούνται την ίδια εποχή στο Άζολο καταγράφουν περιορισμούς απέναντι στους Ιουδαίους, τους απαγόρευαν να έχουν όπλα και έπρεπε να φορούν το γνωστό κίτρινο σήμα. Η παρουσία των Ιουδαίων στο Άζολο συνεχίστηκε και μετά την επίθεση και μετά την επίθεση του 1546, στα μέσα του 17ου αιώνα. Η κοινότητα κατοικούσε σε αυστηρά καθορισμένο οικοδομικό τετράγωνο που ήταν γνωστό σαν "Γκέττο" με έξι σπίτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Λα Μπαζόκ (Ορν)
Το Λα Μπαζόκ (γαλλικά: La Bazoque) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαζοκαί ή Μπαζοκουά (γαλλικά: Bazoquais ή Bazoquois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ισαβέλλα του Κλερμόν
Η Ισαβέλλα, ιταλ. Isabella (π. 1424 - 30 Μαρτίου 1465) από τον Οίκο του Κλερμόν, ήταν κόρη του κόμη του Κοπερτίνο και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Νάπολης.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τριστάν του Κλερμόν και της Αικατερίνης ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι κόμισσας του Κοπερτίνο, κόρης του Ραϊμόνδου πρίγκιπα του Τάραντα, δούκα του Μπάρι & κόμη του Σολέτο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1444/5 τον Φερδινάνδο Α΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Νάπολης και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης Κατηγορία:Δούκισσες της Καλαβρίας
Στρπ
Το Στρπ (σερβικά κυριλλικά: Стрп) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Αρκούδα των Άνδεων
Η Αρκούδα των Άνδεων, είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογενείας των Αρκτιδών. Το είδος έχει την επιστημονική ονομασία Tremarctos ornatus, απαντά στη Νότια Αμερική και δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους Tremarctos, προέρχεται από τα συνθετικά trema + arctos, εκλατινισμένες λέξεις της ελληνικής, που σημαίνουν «τρήμα» και «αρκούδα», αντίστοιχα. Η ονομασία παραπέμπει στην -ασυνήθιστη- οπή (τρήμα) που υπάρχει στο βραχιόνιο οστό του ζώου (βλ. Μορφολογία). Ο λατινικός όρος ornatus στην επιστημονική ονομασία του είδους σημαίνει «διακοσμημένος, στολισμένος» και αναφέρεται στα χαρακτηριστικά ανοιχτόχρωμα σημάδια, κυρίως του προσώπου, που διαθέτει το θηλαστικό και -κατά κάποιο τρόπο- το διακοσμούν.
Υπάρχουν δύο κύριες λαϊκές ονομασίες με βάση την αγγλική βιβλιογραφία, από την οποία δανείζεται τις αντίστοιχες ονομασίες η ελληνική γλώσσα. Η πρώτη είναι «spectacled bear» «διοπτροφόρος αρκούδα», από τα σημάδια στο πρόσωπο του ζώου που, κυρίως γύρω από τα μάτια, μοιάζουν με «διόπτρες» (γυαλιά). Η δεύτερη είναι «Andean bear» «αρκούδα των Άνδεων» (ή «Andean short faced bear» «αρκούδα των Άνδεων με κοντό πρόσωπο»), ονομασίες που σχετίζονται με την περιοχή εξάπλωσης του θηλαστικού ή/και την υποοικογένεια Tremarctinae («short faced bears»), της οποίας αποτελεί το μοναδικό μέλος.
Στη γλώσσα των ιθαγενών της περιοχής Αϊμάρα και Κέτσουα (Quechua), το θηλαστικό αποκαλείται jukumari και ukumari ή ukuku, αντίστοιχα.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο φυσιοδίφη και ζωολόγο Ζωρζ Κυβιέ (1769-1832), ως Ursus ornatus (Ours des cordiliéres du Chili, 1825). Μεταφέρθηκε στο γένος (βιολογία) Tremarctos από τον Γάλλο παλαιοντολόγο και εντομολόγο Π. Ζερβέζ (François Louis Paul Gervaise, 1816-1879), το 1855.
Το γένος Tremarctos καταγράφεται ήδη στη Βόρεια Αμερική, από τα τέλη του Μειόκαινου μέχρι τις αρχές του Πλειόκαινου, 4,3 έως 7,3 εκατομμύρια έτη πριν., ωστόσο, ο διαχωρισμός των δύο -υποτιθεμένων- ειδών πραγματοποιήθηκε μόλις στα τέλη του Πλειστόκαινου προς το Ολόκαινο, πριν από 130.000 χρόνια, περίπου. Έτσι, η αρκούδα των Άνδεων θεωρείται, εξελικτικά, πιθανόν το νεότερο είδος του συνόλου των αρτίγονων Αρκτιδών. Τα παλαιότερα απολιθώματα περιλαμβάνουν ευρήματα από το σπήλαιο Chaquil στο βορειοανατολικό Περού, περίπου 7.000 ετών.
Παρόλο που δεν διακρίνονται υποείδη, υπάρχουν -σχετικά- σημαντικές διαφορές στο χρωματισμό της γούνας μεταξύ των διαφόρων πληθυσμών της αρκούδας των Άνδεων. Γενετικές μελέτες δείχνουν ότι, τουλάχιστον στο βόρειο τμήμα του φάσματος κατανομής, υπάρχει μόνο μικρή γενετική ανταλλαγή μεταξύ των υπο-πληθυσμών, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία σε αυτούς.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|300px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Tremarctos ornatus Η αρκούδα των Άνδεων απαντά αποκλειστικά στη Νότια Αμερική, στις δυτικές και βορειοδυτικές επικράτειες της υποηπείρου, συγκεκριμένα στη ΒΔ. Βενεζουέλα, την Κολομβία, το Εκουαδόρ, το Περού και τη Βολιβία, κατά μήκος της ορεογραμμής των Άνδεων. Το βόρειο όριο του φάσματος κατανομής είναι οι οροσειρές Sierra de Perijá, Macizo de El Tama και Cordillera de Mérida στην Κολομβία και Βενεζουέλα, ενώ προς νότον είναι οι ανατολικές και δυτικές πλαγιές των Άνδεων του Ισημερινού, τα τρία παρακλάδια των Άνδεων στο Περού, όπου περιλαμβάνεται τμήμα της παράκτιας ερήμου του Ειρηνικού και, τέλος, η ανατολική πλευρά των Άνδεων στη Βολιβία.
Ιστορικές αναφορές για εξάπλωση του θηλαστικού σε περιοχές του Παναμά (El Darien και Caledonia ), μετά από πρόσφατες έρευνες, δεν επιβεβαιώθηκαν. Επίσης, αναφορές για την παρουσία του θηλαστικού στη ΒΔ. Αργεντινή, χρειάζονται περαιτέρω τεκμηρίωση, αν και είναι αρκετά πιθανή η εκεί παρουσία του. Παλαιότερα, το θηλαστικό είχε ευρύτερο φάσμα κατανομής και με μεγαλύτερη ποικιλία ενδιαιτημάτων. Αναφέρεται ότι, ένας (1) και μόνον πληθυσμός αρκούδας στα σύνορα Περού-Εκουαδόρ κατείχε ενδιαιτήματα, αντίστοιχης ποικιλίας με όλους τους σημερινούς πληθυσμούς καφέ αρκούδας.
Βιότοπος
thumb|right|300px|Ενήλικη αρκούδα των Άνδεων Οι αρκούδες των Άνδεων καταλαμβάνουν μεγάλη ποικιλία βιοτόπων, από ερημικούς θαμνότοπους, μέχρι δάση και λιβάδια μεγάλου υψομέτρου, από τα 250 έως τα 4.750 μέτρα. Έχουν αναφερθεί να κινούνται κατά μήκος της υψομετρικής διαβάθμισης μεταξύ διαφόρων τύπων οικοτόπων, ακολουθώντας τις εποχικές τάσεις των τροφικών πόρων. Στις πλαγιές των ανατολικών Άνδεων, οι πληθυσμοί αρκούδας κατανέμονται ψηλά από τη γραμμή των χιονιών (snowline), μέχρι μικρά υψόμετρα, με κάτω όριο τα 300 μ. στο Εθνικό Πάρκο Tapo-Caparo της Βενεζουέλας, τα 1.200 μ. στην Κολομβία, τα 600 μ. στον Ισημερινό και το Περού, και τα 550 μ. στη Βολιβία. Μάλιστα, στις πλαγιές των δυτικών Άνδεων του Περού, κατεβαίνουν μέχρι τα 250 μ.
Γενικά, με εξαίρεση τα ξηρά δάση θάμνων, στο παράκτιο Β. Περού, οι αρκούδες των Άνδεων κινούνται συνήθως σε μεγάλα υψόμετρα στα επονομαζόμενα δάση elfin -όπου κυριαρχούν οι φτέρες και τα επίφυτα-, στα ορεινά υγρά δάση βροχής και στις μεγάλες, υγρές χορτολιβαδικές εκτάσεις. Μέσα σε αυτό το μεγάλο φάσμα, οι προτιμήσεις των ενδιαιτημάτων του θηλαστικού δεν μπορούν να καταγραφούν με βεβαιότητα. Σε τμήματα των κεντρικών Άνδεων στη Βολιβία, οι αρκούδες των Άνδεων έχουν αναφερθεί να επιλέγουν τα υγρά ορεινά δάση στους πρόποδες, σε μικρότερα υψόμετρα. Στη Βολιβία, συνήθως επιλέγουν τα μεγάλα υγρά δάση «νέφους» (cloud fortests) των υψηλοτέρων πλαγιών των Άνδεων και σπάνια χρησιμοποιούν τα ξηρά ορεινά δάση. Η παρουσία του ζώου μπορεί, εύκολα, να ταυτοποιηθεί στα λιβάδια μεγάλου υψομέτρου, επειδή η ορατότητα είναι μεγάλη και οι θέσεις τροφοδοσίας είναι εμφανείς, αλλά αυτά τα βοσκοτόπια δεν μπορούν να υποστηρίξουν τους πληθυσμούς όλο το έτος, χωρίς επί πλέον πρόσβαση στο δάσος.
Μορφολογία
Η αρκούδα των Άνδεων, χωρίς να φθάνει τις εντυπωσιακές διαστάσεις της καφέ αρκούδας, εν τούτοις αποτελεί το μεγαλύτερο σαρκοφάγο θηλαστικό, στη Νότια Αμερική. Εν τούτοις, αυτό ισχύει μόνο «τεχνικά», διότι η αρκούδα των Άνδεων, μπορεί να κατατάσσεται στην τάξη των Σαρκοφάγων, ωστόσο, μόνο το 5-7% της διατροφής της αποτελείται από ζωική ύλη. Υπό αυτή την έννοια, το μεγαλύτερο -υποχρεωτικό- σαρκοφάγο της Νότιας Αμερικής είναι ο ιαγουάρος. Σίγουρα, όμως, είναι το 3ο βαρύτερο χερσαίο ζώο της υποηπείρου, μετά τα δύο είδη ταπίρων, Tapirus bairdii και Tapirus terrestris.