cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Εκλεγμένοι βουλευτές 2019-2023
Από το 2019 οι 9 έδρες της Β' Θεσσαλονίκης ανήκουν στους :
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια της Β' Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Προηγούμενη δομή
Όσο ήταν εν ισχύ το Πρόγραμμα Καποδίστριας η εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης αποτελούνταν από 31 δήμους που ήταν οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θεσσαλονικης Β
Μεγάλη Τρίτη
Σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο, καθιερώθηκε να ονομάζεται Μεγάλη Τρίτη, η Τρίτη ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας ή Εβδομάδας των Παθών του Ιησού Χριστού.
Ορθόδοξη Εκκλησία
μικρογραφία|Απεικόνιση της παραβολής των Δέκα Παρθένων Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, σύμφωνα με το τηρούμενο Μηναίο ή Μηνολόγιο, η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμένη αφενός στη μνεία του ιερού Ευαγγελίου που αναφέρεται στη δριμύτατη καταγγελία του Ιησού κατά των θρησκευτικών αρχηγών του Ισραήλ, των Γραμματέων και των Φαρισαίων, και αφετέρου στην παραβολή των δέκα παρθένων.
Λειτουργική
αριστερά|μικρογραφία|Τη Μεγάλη Τρίτη το απόγευμα τελείται η ακολουθία του Νυμφίου Στον Όρθρο της Μεγάλης Τρίτης ο οποίος ψάλλεται το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας διαβάζεται από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (22, 15- 23, 39) η καταδίκη των Φαρισαίων. Στην Ακολουθία συνεχίζεται η ανάγνωση από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου όπου γίνεται λόγος για το Τέλος. Γι’ αυτό μιλούν και οι δύο παραβολές της ημέρας. Η πρώτη είναι η παραβολή των δέκα παρθένων. «Πέντε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι» και είχαν πάρει μαζί με τα λυχνάρια τους και αρκετό λάδι, «πέντε ήσαν μωραί», τα λυχνάρια τους έσβησαν και δεν έγιναν δεκτές στο γαμήλιο δείπνο. Η άλλη παραβολή είναι των ταλάντων που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.
Το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης όπου είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47) που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο, και συγχωρέθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο, ενώ ψάλλεται ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή τροπάρια της θρησκευτικής υμνολογίας, το τροπάριο της Κασσιανής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεγάλη Εβδομάδα Κατηγορία:Έθιμα Απριλίου Κατηγορία:Πάσχα Κατηγορία:Ορθοδοξία Κατηγορία:Ιησούς Χριστός Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές
Χαβιέρ Μπαρδέμ
Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ (Javier Ángel Encinas Bardem, 1 Μαρτίου 1969) είναι Ισπανός ηθοποιός. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές σημαντικές ταινίες όπως τις Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους και Η Θάλασσα Μέσα Μου. Έχει κερδίσει, μεταξύ άλλων, ένα Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου, ένα βραβείο στα Screen Actors Guild Awards, ένα βραβείο BAFTA και τέσσερα Βραβεία Γκόγια. Είναι, επίσης, παντρεμένος από το 2010 με τη διάσημη Ισπανίδα ηθοποιό Πενέλοπε Κρουζ.
Βιογραφία
Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ γεννήθηκε την 1 Μαρτίου 1969 στη Λας Πάλμας των Κανάριων Νήσων. Η μητέρα του, Πιλάρ Μπαρδέμ, είναι επίσης ηθοποιός, ενώ ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας. Οι γονείς του χώρισαν λίγο καιρό μετά τη γέννησή του. Έχει έναν αδερφό, τον Κάρλος, και μια αδερφή, τη Μόνικα.
Καλλιτεχνική πορεία
Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία ήταν το 1990 στην ταινία The Ages of Lulu. Η πρώτη σημαντική του ταινία ήταν η ταινία Jamón, Jamón, στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί με την Πενέλοπε Κρουζ, όπου έλαβε υποψηφιότητα για το Βραβείο Γκόγια. Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία του Χόλιγουντ ήταν στην ταινία Ο χορευτής του πάνω ορόφου του Τζον Μάλκοβιτς. Η πρώτη του, ωστόσο, μεγάλη εμπορική επιτυχία ήταν στην ταινία Πριν Πέσει η Νύχτα, στην οποία υποδύθηκε τον Κουβανό συγγραφέα Ρεϊνάλντο Αρένας, και του επέφερε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ. Το 2007 έπαιξε στην ταινία Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους των Αδερφών Κοέν και έγινε ο πρώτος Ισπανός που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Έπαιξε, επίσης, στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας. Επίσης, έπαιξε στην ταινία του Γούντι Άλλεν, Vicky Cristina Barcelona, και στο Eat Pray Love μαζί με την Τζούλια Ρόμπερτς. Το 2010 έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Biutiful του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου. Το 2012 πρωταγωνίστησε στην ταινία Τζέιμς Μποντ με τον τίτλο Skyfall και το 2013 στην ταινία Ο Συνήγορος (The Counselor) σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Οικονομία του Λιβάνου
μικρογραφία|Νυχτερινή άποψη των πύργων Ζαϊτουνάι Η οικονομία του Λιβάνου ταξινομείται ως αναπτυσσόμενη οικονομία ανώτερου μεσαίου εισοδήματος. Το ονομαστικό ΑΕΠ του Λιβάνου για το 2018 εκτιμάται στα 54.8 δισεκατομμύρια δολάρια, με κατά κεφαλήν ΑΕΠ ύψους 12.000 δολαρίων. Τα κυβερνητικά έξοδα για το 2018 ανέρχονται στα 15.9 δισεκατομμύρια δολάρια, αποτελώντας το 23% του ΑΕΠ.
Η λιβανέζικη οικονομία αναπτύχθηκε σημαντικά μετά τον πόλεμο του Λιβάνου το 2006, με το μέσο ποσοστό ετήσιας ανάπτυξης να φτάνει το 9.1% την τετραετία 2007 με 2010. Μετά το 2011 η οικονομία επηρεάστηκε από τον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, καταγράφοντας μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης ύψους 1.7% την περίοδο 2011-2016 και ανάπτυξη ύψους 1.5% το 2017. Το 2018 εκτιμήθηκε ότι το ύψος του ΑΕΠ της χώρας φτάνει τα 54.1 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Λίβανος έχει τη τρίτη μεγαλύτερη αναλογία χρέους προς ΑΕΠ στον κόσμο. Κατά συνέπεια, οι πληρωμές τόκων αποτελούν το 48% των εγχώριων κυβερνητικών εσόδων το 2016, περιορίζοντας τη δυνατότητα της κυβέρνησης να κάνει αναγκαίες επενδύσεις στις υποδομές και άλλα δημόσια αγαθά.
Μπάντερ Αλ Μουτάουα
O Μπάντερ Άχμεντ Αλ Μουτάουα (αραβικά: بدر أحمد المطوع, γεννήθηκε 10 Ιανουαρίου 1985) είναι Κουβεϊτιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Καντσία και την Εθνική Κουβέιτ. Ένας από τους κορυφαίους στην ιστορία της χώρας του, κατέρριψε δύο φορές το ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με την εθνική ομάδα της χώρας του, τη δεύτερη φορά παραμένοντας πρώτος έως τις 23 Μαρτίου 2023.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Αλ Μουτάουα γεννήθηκε στην Πόλη του Κουβέιτ. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Καντσία το 1994 με τους νέους αγωνιζόμενος ως τερματοφύλακας, πριν μεταπηδήσει στην πρώτη ομάδα το 2002 και αλλάξει θέση. Η απόδοσή του τόσο για τους συλλόγους όσο και για την εθνική ομάδα οδήγησε στο να είναι υποψήφιος ως Ασιάτης Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς το 2006 και το 2010, στην πρώτη περίπτωση κατατάχθηκε δεύτερος και στην δεύτερη περίπτωση τρίτος.
Του απονεμήθηκε το βραβείο του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος Κουβέιτ για γηγενείς παίκτες τη σεζόν 2008–09, με 10 γκολ.
Στις 23 Ιουλίου 2012, άρχισε τις προπονήσεις με τη Νότιγχαμ Φόρεστ, καθώς οι νέοι ιδιοκτήτες της, η οικογένεια Αλ Χασάουι, κανόνισε δίμηνο δοκιμαστικό για τον επιθετικό. Εντυπωσίασε αρκετά τον προπονητή Σον Ο΄Ντρίσκολ και ο σύλλογος ήθελε να τον υπογράψει σε μόνιμη βάση, αλλά δεν έλαβε άδεια εργασίας και ο σύλλογος δεν μπόρεσε να τον αποκτήσει και επέστρεψε στη αρχική του ομάδα. Ο Αλ Μουτάουα κατέχει τον στρατιωτικό βαθμό του συνταγματάρχη και είναι διευθυντής του Τμήματος Υποθέσεων Ασφαλείας της Φρουράς.
Εθνική ομάδα
Ξεκίνησε τη διεθνή του καριέρα στις 4 Σεπτεμβρίου 2003, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Κυπέλλου Ασίας σε ηλικία 18 ετών και 237 ημερών. Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση του Αλ Μουτάουα σε διεθνές επίπεδο ήταν το Κύπελλο Αραβικού Κόλπου του 2003, το οποίο φιλοξένησε το Κουβέιτ. Το Κουβέιτ τερμάτισε έκτο με μόνο πέντε πόντους σε έξι αγώνες (μόνο πάνω από την Υεμένη). Ο Αλ Μουτάουα σκόραρε μία φορά, στη μοναδική νίκη του Κουβέιτ στη διοργάνωση, στη νίκη με 4–0 με αντίπαλο την Υεμένη.
Ο Αλ Μουτάουα έπαιξε στο 17ο Κύπελλο Αραβικού Κόλπου το 2004, σημειώνοντας γκολ στο 87ο λεπτό εναντίον της Σαουδικής Αραβίας στον εναρκτήριο αγώνα του Κουβέιτ. Σχημάτισε ένα εξαιρετικό επιθετικό δίδυμο με τον αρχηγό και κορυφαίο Μπασάρ Αμπντουλάχ. Μαζί κατάφεραν να πετύχουν πέντε γκολ. Αυτή η συνεργασία ήταν βραχύβια, καθώς ο Μπασάρ αποσύρθηκε από το διεθνές ποδόσφαιρο λίγο μετά τη διοργάνωση και το Κουβέιτ αποκλείστηκε στους ημιτελικούς από το Κατάρ. Στο Κύπελλο Συλλόγων του Αραβικού Κόλπου το 2008, ο Αλ Μουτάουα κατέκτησε τον τίτλο του καλύτερου παίκτη και στέφθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 9 γκολ.
Στο 18ο Κύπελλο Αραβικού Κόλπου το 2007, ο Αλ Μουτάουα σημείωσε γκολ με αντίπαλο την Υεμένη και στον τελευταίο αγώνα της φάσης ομίλων ενάντια στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά το Κουβέιτ αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης για πρώτη φορά στην ιστορία του χωρίς να κερδίσει ούτε ένα παιχνίδι. Το 2010 ήταν ο πρώτος σκόρερ της IFFHS στον κόσμο.
Έγινε αρχηγός της εθνικής ομάδας για πρώτη φορά αγωνιζόμενος με αντίπαλο την Ταϊλάνδη στις 25 Μαΐου 2014 (αποτέλεσμα 1–1). Στις 3 Σεπτεμβρίου 2015, ο Αλ Μουτάουα σημείωσε το δεύτερο χατ τρικ του με το Κουβέιτ, στη νίκη με 9–0 επί της Μιανμάρ για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018. Στις 15 Ιουνίου 2021 σε ανεπιτυχή αγώνα το για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 ισοφάρισε το ρεκόρ του Αχμέντ Χασάν που κρατούσε από το 2012 με 184 διεθνείς συμμετοχές. Στις 25 Ιούνιου του 2021 για το Κύπελλο Αραβικού Κόλπου με αντίπαλο το Μπαχρέιν (ήττα με 2–0) κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ διεθνών συμμετοχών του Αχμέντ Χασάν με τον 185ο αγώνα του. Στις 14 Ιουνίου 2022 στον αγώνα της Εθνικής Κουβέιτ με αντίπαλο εκτός έδρας την Ιορδανία για τα προκριματικά του Ασιατικού Κύπελλο Εθνών (αποτέλεσμα 3–0) αγωνίστηκε για 196η φορά με την εθνική ομάδα της χώρας ξεπερνώντας τον Σου Τσινάν και έγινε για δεύτερη φορά ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες επίσημες διεθνείς εμφανίσεις σύμφωνα με τη FIFA. Έχει συμμετάσχει στην προκριματική φάση πέντε Παγκοσμίων Κύπελλων και είναι τρίτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας του Κουβέιτ με 56 γκολ (ορισμένες πηγές αναφέρουν 55 ).
Τίτλοι και διακρίσεις
Καντσία
Κουβέιτ
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουβεϊτιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κουβέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2011 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καντσία ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κατάρ ΣΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νασρ Ριάντ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Γέφυρα Ντιάβολσκι
Η Γέφυρα Ντιάβολσκι (βουλγάρικα: Дяволски мост, μτφ «η γέφυρα του διαβόλου» ή «διαβολική γέφυρα», τουρκικά: Şeytan Köprüsü) είναι τοξωτή γέφυρα επί του Άρδα ποταμού σε ένα στενό φαράγγι 10 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη Αρντίνο της Βουλγαρίας στα βουνά της Ροδόπης. Η γέφυρα χρονολογείται την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στη Βουλγαρία και αποτελεί μέρος ενός αρχαίου δρόμου, ο οποίος ένωνε την βόρεια πεδιάδα της Θράκης με το Αιγαίο Πέλαγος, μέσω του περάσματος Μακάζα (το πέρασμα βρίσκεται βορείως την Κομοτηνής).
Λαογραφία
Στην Ευρώπη υπάρχουν διάφορες τοξωτές γέφυρες οι οποίες φέρουν το όνομα "Γέφυρα του Διαβόλου" και χτίστηκαν το μεσαίωνα. Συνήθως γύρω από τις γέφυρες υπάρχει υπάρχει σχετική λαογραφία με ιστορίες με ήρωα το διάβολο και τον τρόπο που χτίστηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γέφυρες στη Βουλγαρία Ντιαβολσκι Κατηγορία:Οθωμανική Βουλγαρία
Κανασίν
Το Κανασίν είναι πόλη στην πολιτεία Γιουκατάν του Μεξικού. Το 2020 είχε πληθυσμό περίπου 140.000 κατοίκους. Αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής της Μέριδα (Μεξικό).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Γιέζερο (Μπίχατς)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς
Κρέμα βουτύρου
Η κρέμα βουτύρου (buttercream), που αναφέρεται επίσης ως γλάσο βουτύρου, χρησιμοποιείται είτε ως γέμιση ή επικάλυψη είτε για τη διακόσμηση ενός κέικ.
Απλή κρέμα βουτύρου
Η απλή κρέμα βουτύρου παρασκευάζεται μαζί με λίπη (βούτυρο, μαργαρίνη ή λίπος λαχανικών) και ζάχαρη άχνη, στην επιθυμητή συνοχή και ελαφρότητα. Συνήθως χρησιμοποιείται ζάχαρη διπλάσιο από το βούτυρο κατά το βάρος. Μπορούν επίσης να προστεθούν αρωματικές ύλες, με τη μορφή εκχυλισμάτων και ελαίων. Ορισμένες συνταγές απαιτούν κρέμα γάλακτος, στερεά γάλακτος χωρίς λιπαρά, αλεύρι, ή σκόνη μαρέγκας.
Κρέμα βουτύρου με μαρέγκα
thumb|upright|Μια γαμήλια τούρτα με γέμιση από βουτυρόκρεμα ελβετικής μαρέγκας και άλλα υλικά Υπάρχουν δύο τύποι κρέμας βουτύρου με μαρέγκα: η ιταλική και η ελβετική. Η μαρέγκα πρέπει να ψύχεται σε θερμοκρασία δωματίου για να μην λιώσει το βούτυρο (το οποίο έχει μεταβλητό σημείο τήξης κάτω των 35 ° C καθώς στη συνέχεια κτυπιέται.
Άλλες ποικιλίες
Η γαλλική κρέμα βουτύρου (επίσης γνωστή ως κρέμα βουτύρου με βάση το pâte à bombe) παρασκευάζεται με κτυπημένους κρόκους αυγών.
Η γερμανική κρέμα βουτύρου ή κρέμα μουσελίν, παρασκευάζεται χτυπώντας μαζί μια κρέμα ζαχαροπλαστικής και μαλακό βούτυρο, και μπορεί επιπλέον να γλυκανθεί με επιπλέον ζάχαρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα
Έρωτας στην πόλη (ταινία)
Έρωτας στην πόλη (Ρωσικά: Любовь в большом городе), είναι ρωσική ταινία του 2009 στο είδος ρομαντική κωμωδία.
Πλοκή
Τρεις Ρώσοι ομογενείς που αγαπούν τη ζωή και την παραπλάνηση των γυναικών στην πόλη της Νέας Υόρκης μέχρι να συναντηθούν με τον Άγιο Βαλεντίνο στη μεταμφίεση εκείνος τους καταριέται με το να είναι ανίκανοι, μέχρι να βρουν την αληθινή αγάπη. Μέχρι τότε όμως όχι έρωτες της μίας βραδιάς - όχι σεξ!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ρωσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Βολοντίμιρ Ζελένσκι
KisMAC
Το KisMAC είναι πρόγραμμα το οποίο εντοπίζει ασύρματα δίκτυα και εμφανίζει πληροφορίες για αυτά (network detector), είναι για το λειτουργικό σύστημα Mac OS X. Έχει παρόμοιες δυνατότητες με το Kismet το αντίστοιχο πρόγραμμα για Linux/BSD. Το KisMac απευθήνεται σε επαγγελματίες και δεν είναι φιλικό στους αρχάριους. Διανέμεται με την άδεια GNU General Public License και είναι ελεύθερο λογισμικό.
KisMAC και Γερμανία
Το έργο δημιουργήθηκε από τον Michael Rossberg και συνεχίστηκε μέχρι τις 27 Ιουλίου 2007, όταν άλλαξε ο νόμος στη Γερμανία που απαγορεύει την παραγωγή και διανομή λογισμικού ασφάλειας. ο Michael Rossberg αποχώρησε από το έργο. Το KisMAC συνεχίστηκε από τον Geoffrey Kruse και οι εξυπηρετητές του βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2012-13
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2012–13 ήταν το 26ο στην ιστορία του θεσμού. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Βουλιαγμένης για 11η φορά στην ιστορία της. Στην Α2 υποβιβάστηκε η ΝΕ Πατρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2012 2013 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2012 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2013
Μπερναρντέν ντε Σαιν-Πιερ
Ο Ζακ-Ανρί Μπερναρντέν ντε Σαιν-Πιέρ (Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre, 1737-1814) ήταν Γάλλος συγγραφέας, γνωστός για το περίφημο έργο του Παύλος και Βιργινία.
Έζησε περιπετειώδη ζωή και πραγματοποίησε πολλά ταξίδια, σ’ ένα από τα οποία εμπνεύστηκε το πιο πάνω μυθιστόρημά του.
Το έργο διαδραματίζεται στο νησί της Ιλ ντε Φρανς (σήμερα Μαυρίκιος, τότε γαλλική αποικία) και είναι μία δραματική εξιστόρηση ενός νεανικού ειδυλλίου σε εξωτικό περιβάλλον και σύμφωνα με τα κηρύγματα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ περί επιστροφής στη φύση.
Ο Μπερναρντέν ντε Σαιν-Πιέρ έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1803.
Το βιβλίο Παύλος και Βιργινία μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον Δ.Π.Κωστελένο («Λιναρδάτος»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Επαρχία Οιτύλου
right|200px|thumb|Η επαρχία Οιτύλου Η επαρχία Οιτύλου ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Έδρα της ήταν το Οίτυλο. Καταλάμβανε το δυτικό τμήμα της Μάνης την οποία μοιραζόταν με την επαρχία Γυθείου.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Στην επαρχία Οιτύλου συμπεριλαμβανόταν αρχικά και η περιοχή της μετέπειτα Μεσσηνιακής Μάνης, η οποία το 1939 αποσπάστηκε από την Λακωνία και δόθηκε στην Μεσσηνία. Με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, αντικαταστάθηκε από τον δήμο Οιτύλου. Με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την περιοχή της πρώην επαρχίας Γυθείου αποτέλεσε τον δήμο Μάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Επαρχία Οιτύλου
Γαύρος (εφημερίδα)
Ο Γαύρος ήταν ημερήσια αθλητική εφημερίδα που εκδιδόταν (29 Μαΐου 2010 – 3 Δεκεμβρίου 2017) από την εταιρεία "Κόκκινος Γαύρος Μον. ΙΚΕ", με έδρα την Αθήνα (Λεωφόρος Συγγρού 106). Αρχισυντάκτης της εφημερίδας υπήρξε ο Γιώργος Στασινόπουλος. Το 2012 αναφερόταν ως μια από τις τρεις οπαδικές εφημερίδες (οι άλλες δυο είναι το «Φως» και ο «Πρωταθλητής») της ομάδας του Ολυμπιακού.
Ιστορία
Η εφημερίδα εκδόθηκε στις 29 Μαΐου 2010. Ένα χρόνο μετά, το 2011 αναφέρεται ότι εξέφραζε «σκληρή ολυμπιακή γραμμή» και είχε προσελκύσει σχεδόν τους μισούς πελάτες της εφημερίδας Πρωταθλητής, χωρίς να έχουν και οι δυο αρκετούς πελάτες για να επιβιώσουν.
Το 2013 καταγγέλθηκε από τον εκδότη Α. Πίκουλα επίθεση και ξυλοδαρμός νεαρού δημοσιογράφου στο χώρο της εφημερίδας, η οποία αποδόθηκε από στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. σε ρεπορτάζ το οποίο ήταν κατακριτικό για τον σχεδιασμό στις μεταγραφές της ομάδας ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού. Η υπόθεση δεν είχε συνέχεια στη δικαιοσύνη, ενώ αναφέρθηκε ότι ο δημοσιογράφος αρνήθηκε να καταθέσει στην αστυνομία.
Τον Ιανουάριο του 2015 αναφέρθηκαν στον τύπο σημαντικά οικονομικά προβλήματα για την εφημερίδα, με αδυναμία έγκαιρης εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της προς τους εργαζόμενους, γεγονός που οδήγησε τα διοικητικά συμβούλια της ΕΣΗΕΑ, της ΕΠΗΕΑ, της ΕΣΠΗΤ και της ΕΤΗΠΤΑ να κηρύξουν 24ωρη απεργία στην εφημερίδα αυτή, τον Αύγουστο του 2015. Οι δημοσιογράφοι οι οποίοι εργάζονται στην εφημερίδα έχουν επίσης εκπρόσωπο στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ.
Αλλαγή ιδιοκτησίας
Τον Οκτώβριο του 2015 η εφημερίδα (και η συνδεόμενη με αυτήν ιστοσελίδα), άλλαξαν ιδιοκτήτη, ενώ εκδότης παρέμεινε ο Αντώνης Πίκουλας. Στη συμφωνία αλλαγής ιδιοκτησίας συνέβαλε το πρακτορείο Άργος, το οποίο ανέλαβε και τη διανομή του. Μέρος των αλλαγών ήταν αλλαγή του σχήματός της, προσθήκη στελεχών από τον Πρωταθλητή και άλλων «ερυθρόλευκων» δημοσιογράφων, η προσθήκη ένθετων περιοδικών (περιοδικό "gavros BET", συλλεκτικό περιοδικό «Οι 100 Αθάνατοι του Θρύλου» σε σειρά), αλλά και η δημοσίευση κυριακάτικου φύλλου ("Γαύρος της Κυριακής").
Κυκλοφορία-κλείσιμο
Τον Ιανουάριο του 2016, η κυκλοφοριακή επιτυχία του κυριακάτικου φύλλου της εφημερίδας - πρώτη για τρεις Κυριακές - αποδόθηκε στην αλλαγή της ιδιοκτησίας. Σε σύνολο κυκλοφορίας 36.110 φύλλων κυριακάτικων αθλητικών εφημερίδων ο Γαύρος πούλησε 7.950 φύλλα. Στις 3 Δεκεμβρίου 2017 η εφημερίδα ανέστειλε την έκδοσή της, λόγω χαμηλής κυκλοφορίας, συγχωνευόμενη με τον Πρωταθλητή με τη μορφή ενθέτου, περιοριζόμενη στη διαδυκτιακή μορφή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην αθλητικές εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Φράγκο Μπουρούντι
μικρογραφία|Πρόσθια όψη του χαρτονομίσματος 10 φράγκων. To φράγκο (κωδικός ISO 4217: BIF) είναι το νόμισμα του Μπουρούντι. Υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (centimes), παρότι ποτέ δεν έχουν κυκλοφορήσει κέρματα από τότε που το Μπουρούντι ξεκίνησε να εκδίδει το δικό του νόμισμα. Η μόνη περίοδος που χρησιμοποιήθηκαν κέρματα σαντίμ ήταν κατά την αποικιοκρατία, οπότε η χώρα χρησιμοποιούσε το Φράγκο του Βελγικού Κονγκό.
Ιστορία
Το φράγκο έγινε νόμισμα του Μπουρούντι το 1916, όταν το Βέλγιο κατέλαβε την πρώην γερμανική αποικία και αντικατέστησε τη Ρουπία Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής με το Φράγκο του Βελγικού Κονγκό. Το Μπουρούντι χρησιμοποιούσε το νόμισμα του Βελγικού Κονγκό ως το 1960, οπότε εισήχθη το Φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι. Το 1964 το Μπουρούντι άρχισε να εκδίδει τα δικά του φράγκα. Υπάρχουν σχέδια για την εισαγωγή ενός κοινού νομίσματος, ενός νέου Σελινιού Ανατολικής Αφρικής, για τα πέντε κράτη μέλη της Κοινότητας των Χωρών της Ανατολικής Αφρικής ως το τέλος του 2009.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1964 εισήχθησαν από την Τράπεζα Ρουάντας-Μπουρούντι χαρτονομίσματα σε ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50, 100, 500 και των 1000 φράγκων. Αυτά είχαν ανατυπωθεί με τη λέξη "Burundi" για χρήση στη χώρα. Ακολούθησαν το 1964 και το 1965 τακτικές σειρές της ίδιας ονομαστικής αξίας από την Τράπεζα του Βασιλείου του Μπουρούντι.
Στη συνέχεια (1966) ανατυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 20 φράγκων και άνω, από την Τράπεζα της Δημοκρατίας του Μπουρούντι. Σε αυτά αντικαταστάθηκε η λέξη "Βασίλειο" με τη λέξη "Δημοκρατία". Κυκλοφόρησαν τακτικές σειρές τραπεζογραμματίων από την ίδια τράπεζα σε ονομαστικές αξίες των 10, 20, 50, 100, 500, 1000 και των 5.000 φράγκων. Τα 10 φράγκα αντικαταστάθηκαν από κέρματα το 1968. Το 2001 εισήχθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 2.000 φράγκων και ακολούθησαν τα 10.000 φράγκα το 2004. Στην πίσω όψη του χαρτονομίσματος των 10.000 φράγκων χρησιμοποιήθηκε η φωτογραφία της Κέλι Φάτζακ με παιδιά σχολείου στο Μπουρούντι.
Ισοτιμίες
Στις 3 Ιανουαρίου του 2006 η αξία του φράγκου έναντι του δολαρίου ΗΠΑ ήταν 925 φράγκα προς 1 δολάριο ΗΠΑ. Την 1η Ιανουαρίου του 2008 η αξία του φράγκου ήταν 1.129,40 προς 1 δολάριο ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπουρούντι Φραγκο Μπουρουντι
Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ
Ο Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ (Tsakhiagiin Elbegdorj, στα μογγολικά: Цахиагийн Элбэгдорж) είναι πολιτικός από τη Μογγολία. Χρημάτισε πρόεδρος της χώρας του από το 2009, έπειτα από τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές, ως τις 10 Ιουλίου 2017. Είναι γνωστός ως φιλοδημοκρατικός και φιλελεύθερος πολιτικός. Υπηρέτησε δύο φορές στην πρωθυπουργία, αρχικά από τις 23 Απριλίου ως τις 9 Δεκεμβρίου του 1998 και στη συνέχεια από τις 20 Αυγούστου του 2004 ως τις 13 Ιανουαρίου του 2006. Είναι παντρεμένος με τέσσερεις γιους. Η θητεία του στο αξίωμα του προέδρου σηματοδοτεί την πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που ο πρόεδρος δεν θα προέρχεται από το κόμμα MPRP. Ο Ελμπεγκντόρζ ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της δημοκρατικής επανάστασης του 1990, με την οποία τερματίστηκε σχεδόν μια εβδομηνταπενταετία κομμουνιστικής διακυβέρνησης.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στη Ζερέγκ της Μογγολίας, στην επαρχία Χοβντ, στις 30 Μαρτίου του 1963. Ήταν ο νεότερος από τους οκτώ γιους μιας οικογένειας βοσκών. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρά του. Όταν εκείνος ήταν 16 χρονών, η οικογένεια του εγκαταστάθηκαν στο Έρντενετ. Εκεί ολοκλήρωσε το σχολείο το 1981.
Μετά το σχολείο εργάστηκε για ένα έτος στα ορυχεία του Έρντενετ και τον επόμενο χρόνο υπηρέτησε την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία, ως το 1983. Έγραψε ποιήματα για τη στρατιωτική εφημερίδα "Ulaan Od" στη διάρκεια της θητείας του και αυτό είχε αποτέλεσμα να αναδειχθεί και να κερδίσει υποτροφία στο Στρατιωτικό Ινστιτούτο Πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης στο Λβιβ της Ουκρανίας, όπου απέκτησε τίτλο BA στη Στρατιωτική Δημοσιογραφία το 1988. Μετά την πρώτη του θητεία στην πρωθυπουργία σπούδασε για ένα έτος στο Οικονομικό Ινστιτούτο Μπάουλντερς του πανεπιστημίου του Κολοράντο, από όπου πήρε δίπλωμα το 2001. Το 2002 αποφοίτησε από τη σχολή διοίκησης Τζον Κένεντι του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, με τίτλο Μάστερ στη Δημόσια Διοίκηση (MPA).
Δημοκρατικό κίνημα
Στη διάρκεια των σπουδών του στην ΕΣΣΔ, έμαθε για την γκλάσνοστ και ήρθε σε επαφή με ιδέες περί ελευθερίας λόγου και οικονομικών ελευθεριών. Μετά την επιστροφή του στη Μογγολία, ήρθε σε επαφή με ομοϊδεάτες του.
Τελικά, το Πολιτικό Γραφείο του MPRP υπέκυψε στις πιέσεις ειρηνικά και ξεκίνησε διάλογο με τους ηγέτες του δημοκρατικού κινήματος. Στις αρχές του 1990 ο επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών (πρωθυπουργός) Τζαμπίν Μπατμένχ (Jambyn Batmönkh) αποφάσισε τη διάλυση του Πολιτμπιρό του MPRP και παραιτήθηκε, ανοίγοντας το δρόμο για τη διεξαγωγή των πρώτων πολυκομματικών εκλογών στην ιστορία της χώρας. Παρότι το MPRP διατήρησε την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, οι μεταρρυθμίσεις συνεχίστηκαν και ένα νέο Σύνταγμα που κατοχύρωνε τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία τέθηκε σε ισχύ στις 12 Φεβρουαρίου του 1992.
Επιχειρηματική δραστηριότητα
Ο Ελμπεγκντόρζ ίδρυσε την πρώτη ανεξάρτητη εφημερίδα στο κράτος του, την “Ardchilal,” και από το 1990 και έπειτα ήταν αρχισυντάκτης. Σε αναγνώριση των προσπαθειών του για ανεξάρτητο και προστατευμένο Τύπο, του απονεμήθηκε βραβείο από την Ένωση Μογγόλων Δημοσιογράφων, το 2000. Επίσης ίδρυσε τον πρώτο σύλλογο βιομηχάνων και τον πρώτο ανεξάρτητο τηλεοπτικό σταθμό, τον Eagle TV, το 1994.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη στο κοινοβούλιο τέσσερις φορές, την περίοδο από το 1990 ως το 2000 και μετά το 2008. Συνετέλεσε στο σχεδιασμό νέου Συντάγματος, με βάση το οποίο θα εισαγόταν η οικονομία της ελεύθερης αγοράς στη Μογγολία. Ως αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος, συνετέλεσε στη μεγάλη εκλογική νίκη του συνασπισμού Δημοκρατική Ένωση στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1996. Έπειτα υπηρέτησε ως ηγέτης της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο (πρωθυπουργός) από το 1996 ως το 2000 και έπειτα αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου από το 1996 ως το 1998.
Πρώτη πρωθυπουργική θητεία
Η πρώτη του πρωθυπουργική θητεία ξεκίνησε στις 23 Απριλίου του 1998 και ήταν βραχύβια. Ηττήθηκε σε ψηφοφορία μομφής στο κοινοβούλιο, έπειτα από την πώληση τράπεζας, και παραιτήθηκε το Δεκέμβριο του 1998. Στις εκλογές του 2000 το MPRP κέρδισε σαρωτική νίκη, με 72 επί συνόλου 76 εδρών.
Δεύτερη πρωθυπουργική θητεία
Στις 20 Αυγούστου του 2004 ο Ελμπεγκντόρζ έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός της Μογγολίας. Ήταν το δεύτερο πρόσωπο που έκανε και δεύτερη συνεχή θητεία στο αξίωμα του πρωθυπουργού στην ιστορία της χώρας. Αυτήν τη φορά τέθηκε επικεφαλής συνασπισμού, ανάμεσα στο Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα της Μογγολίας (MPRP) και σε έναν δημοκρατικό συνασπισμό, έπειτα από τις αμφίρροπες βουλευτικές εκλογές.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του στην πρωθυπουργία κήρυξε πόλεμο στη διαφθορά και στη φτώχεια. Παρά την κυβέρνηση συνασπισμού το MPRP απέσυρε τους υπουργούς του από το υπουργικό συμβούλιο στις 13 Ιανουαρίου του 2006 λόγω πολλών διαφωνιών. Ως αποτέλεσμα, παραιτήθηκε με τη σειρά του και ο Ελμπεγκντόρζ. Νέος πρωθυπουργός εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο ο Ένχμπολντ στις 25 Ιανουαρίου του 2006. Σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση από το MPRP με τη βοήθεια ανταρτών του Δημοκρατικού Κόμματος (DP) και ανεξάρτητων βουλευτών. Ακολούθησαν διαμαρτυρίες από ομάδες πολιτών και από οπαδούς τους, καθώς ήρθαν στο φως καταγγελίες για διαφθορά σε βάρος υψηλόβαθμων στελεχών του MPRP.
Στην εξωτερική πολιτική, δέχτηκε τους Βορειοκορεάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήρθαν στη Μογγολία μέσω Κίνας και τελικά μετακινήθηκαν προς τη Νότια Κορέα.
Το 2005 συνηγόρησε στην αποστολή ειρηνευτικής δύναμης στο Ιράκ. Σε αντάλλαγμα, η κυβέρνηση Μπους αποφάσισε την πραγματοποίηση τετράωρης επίσημης επίσκεψης στην Ουλάν Μπατόρ, η πρώτη φορά που ένας εν ενεργεία Αμερικανός πρόεδρος επισκέφθηκε τη χώρα.
Υποστήριξε τις προσπάθειες για την απελευθέρωση της Αούνγκ Σαν Σου Κίι από τον κατ' οίκον περιορισμό στη Μιανμάρ το 2005.
Πολιτικές ταραχές 2008
Ως ηγέτης του DP ο Ελμπεγκντόρζ διαμαρτυρήθηκε για τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών που διεξήχθησαν στις 29 Ιουνίου του 2008 και στις οποίες κέρδισε το MPRP. Οι διεθνείς παρατηρητές είχαν χαρακτηρίσει τις εκλογές εκείνες "ελεύθερες και δίκαιες". Ακολούθησαν ταραχές με απολογισμό 5 νεκρούς.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2008 ο Ελμπεγκντόρζ παραιτήθηκε από την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος μετά την ήττα στις εκλογές του Ιουνίου. Στη θέση του εξελέγη ο Α. Αλτανχουγιάγκ.
Εκλογή στην προεδρία, 2009
160px|right|thumb|Ο Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ. Κατά το συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος στις 3 Απριλίου του 2009, ο Ελμπεγκντόρζ εξελέγη (με 63,5%) υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου του 2009. Εκτός από την υποστήριξη του Δημοκρατικού Κόμματος, είχε και τη στήριξη του Κόμματος των Πρασίνων αλλά και του Κόμματος της Βούλησης των Πολιτών. Σύμφωνα με ξένους επενδυτές, οι εκλογές έκριναν και την ολοκλήρωση μιας σημαντικής συμφωνίας για την εξόρυξη χαλκού και χρυσού και κατά συνέπεια να μειωθεί η φτώχεια στο κράτος. Η αναμέτρηση ανάμεσα στους δύο υποψηφίους αναμενόταν σκληρή. Οι δύο διεκδικητές ήταν ο πρόεδρος Ναμπαρίν Ενχμπαγιάρ (Nambaryn Enkhbayar) από το Επαναστατικό Λαϊκό Κόμμα της Μογγολίας και ο Ελμπεγκντόρζ (Tsakhiagiin Elbegdorj) από το Δημοκρατικό Κόμμα, με την υποστήριξη του Κόμματος της Βούλησης του Πολίτη και του Μογγολικού Κόμματος των Πρασίνων. Τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 25 Μαΐου και σύμφωνα με αυτά αναδείχθηκε νικητής των εκλογών ο Ελμπεγκντόρζ, με 53,7% των ψήφων. Ο απερχόμενος πρόεδρος Ενχμπαχιάρ παραδέχθηκε την οριακή του ήττα. Με καταμετρημένο το σύνολο των ψηφοδελτίων, ο Ελμπεγκντόρζ έλαβε 51,24% των ψήφων έναντι 47,44% για τον Ενχμπαγιάρ με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 73,52%. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 18 Ιουνίου του 2009.
Προεδρικές εκλογές 2013
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Ιουνίου 2013 επανεξελέγη ο Ελμπεγκντόρζ με ποσοστό 50,23% έναντι 41,97% [για τον υποψήφιο του Λαϊκού Κόμματος της Μογγολίας, Μπαντμανιαμπουγκίιν Μπατ-Έρντενε (Badmaanyambuugiin Bat-Erdene) και 6,5% για το Νατσάγκ Ούντβαλ, υποψήφιο του Επαναστατικού Κόμματος του Λαού της Μογγολίας. Ορκίστηκε πρόεδρος για μια νέα θητεία στις 10 Ιουλίου 2013. Παρέμεινε πρόεδρος ως τον Ιούλιο του 2017, οπότε τον διαδέχθηκε ο Χατμάα Μπατούλγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Μογγολίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μογγολίας
Δάφνη Φθιώτιδας
Η Δάφνη Φθιώτιδας (μέχρι το 1927, Εδώθε Χομίριανη) είναι χωριό το οποίο ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Υπάτης του διευρυμένου Δήμου Λαμιέων. Είναι ένα ορεινό χωριό χτισμένο στους πρόποδες των Βαρδουσίων, νοτιοδυτικά της Λαμίας, σε υψόμετρο 1.120 μ. περίπου. Απέχει 60 χλμ. από τη Λαμία και 260 χλμ. από την Αθήνα. Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Φθιώτιδας και Φωκίδας. Έχει πληθυσμό 104 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η εκκλησία του χωριού στην κεντρική πλατεία είναι αυτή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ξεχωριστή για το πέτρινο καμπαναριό της. Γιορτάζει στις 29 Ιουνίου οπότε γίνεται και πανηγύρι. Κοντά στο χωριό βρίσκονται τα ξωκλήσια της Παναγίας (γίνεται μεγάλο πανηγύρι στις 15 Αυγούστου), του Προφήτη Ηλία, της Αγίας Παρασκευής, του Άγιου Δημήτριου και του Άγιου Κωνσταντίνου στα Χριάνια. Στο χωριό λειτουργεί καφε-ψησταριά τους μήνες Μάρτιο - Νοέμβριο.
Η Δάφνη στην περίοδο της ακμής της είχε περίπου 500 μόνιμους κατοίκους ενώ λειτουργούσε δημοτικό σχολείο. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και τη γεωργία, κυρίως για αυτοσυντήρηση. Καλλιεργούσαν σιτάρι, καλαμπόκι, φακές, φασόλια, ρεβύθια, πατάτες, ντομάτες. Παρά τις δυσκολίες, στη Δάφνη ζουν ακόμα ελάχιστοι άνθρωποι οι οποίοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα, βοοειδή περί τα 1.000 κεφάλια, όταν πριν 15 χρόνια ο αριθμός τους ξεπερνούσε τα 15.000).
Αξιοθέατα του χωριού είναι ο προαύλιος χώρος της εκκλησίας των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου με τον αιωνόβιο πλάτανο, την πλακόστρωτη αυλή και τα πέτρινα πεζούλια. Επίσης η πηγή απ' όπου προμηθεύεται νερό το χωριό, το Κάρδωμα.
Η Δάφνη είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του δημοφιλούς ηθοποιού Γιάννη Φέρτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
California Teens
California Teens είναι ο τίτλος με τον οποίο προβάλλεται στην Ελλάδα η τηλεοπτική σειρά The O.C., παραγωγής ΗΠΑ, 2003. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η σειρά είναι ιδιαίτερα αγαπητή σε νεαρές ηλικίες και από τον Σεπτέμβριο του 2006 ξεκίνησε την τέταρτη περίοδό της. Στην Ελλάδα, έχει προβληθεί η πρώτη περίοδος από το τηλεοπτικό κανάλι Star τρεις φορές, ενώ η δεύτερη περίοδος προβλήθηκε κάθε Σαββατοκύριακο (2 επεισόδια) από τις 8 Απριλίου 2006 από το ίδιο κανάλι. Αντίθετα, στην Ελλάδα, έχουν κυκλοφορήσει σε ψηφιακό πολυμορφικό δίσκο (DVD) η πρώτη, η δεύτερη και η τρίτη περίοδος από την AudioVisual.
Η σειρά δημιουργήθηκε από τον Josh Schwartz, αρχικά σε παραγωγή Νταγκ Λάιμαν, υπο την Warner Bros Television, η οποία στην Αμερική έδωσε τη σειρά στο τηλεοπτικό κανάλι FOX. Προβάλλεται σε πάνω από 35 χώρες παγκοσμίως και οι παραγωγοί έχουν εκδώσει 5 μουσικά άλμπουμ με τα τραγούδια της σειράς. Το τραγούδι των τίτλων αρχής έχει τίτλο California και ερμηνεύεται από το συγκρότημα Phantom Planet.
Περιγραφή
Ο Ράιαν Άτγουντ, 16 ετών συλλαμβάνεται μαζί με τον αδελφό του να κλέβει ένα αυτοκίνητο, και όταν μετά από λίγη ώρα αφήνεται η μητέρα του τον διώχνει από το σπίτι. Ο Σάντι Κόεν, ο δικηγόρος που τον έβγαλε αποφασίζει να τον φιλοξενήσει σπίτι του. Γρήγορα θα τον πάρει υπό την πλήρη προστασία του, και ο Ράιαν θα πρέπει να προσαρμοστεί σε μια κοινότητα πλουσίων χωρίς να προδώσει την εμπιστοσύνη του. Εκεί γνωρίζει την Μαρίσα, κόρη της Τζούλι και του Τζίμι Κούπερ και καταφέρνουν να είναι μαζί μετά από πολλές δυσκολίες.
Πρωταγωνιστές
''Σε όλες τις περιόδους της σειράς οι πρωταγωνιστές είχαν ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Νεανικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Fox
Νικόλαος Γιαννικάκης
Ο Νικόλαος Γιαννικάκης ή Γιαννικάκις (πέθανε στις 27 Ιουλίου 1931) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως γερουσιαστής στο Λασίθι από τις 21 Απριλίου 1929 μέχρι το θάνατό του.
Βιογραφία
Καταγόταν από την Ιεράπετρα και ήταν πεθερός του δικηγόρου και μετέπειτα βουλευτή, Ιωσήφ Κούνδουρου.
Στις τελευταίες εκλογές της Κρητικής Πολιτείας, το Μάρτιο του 1910, εξελέγη πληρεξούσιος Λασιθίου, με 577 ψήφους.
Στις εκλογές του 1929 εξελέγη για 6 χρόνια γερουσιαστής. Ωστόσο, δεν ολοκλήρωσε τη θητεία του, επειδή απεβίωσε εν ενεργεία, στις 27 Ιουλίου 1931. Στην έδρα του στη Γερουσία εξελέγη ο Μιχαήλ Καταπότης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου
Κεντρικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα
Το Κεντρικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα (Центра́льный федера́льный о́круг) είναι ένα από τα Ομοσπονδιακά Διαμερίσματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ο όρος "Κεντρικό" έχει ιστορικό και πολιτικό βάρος διότι το διαμέρισμα αυτό καλύπτει γεωγραφικά τις περιοχές που διαχρονικά αποτελούν τον πυρήνα του ρωσικού κράτους από την περίοδο ακόμα της Μοσχοβίας. Τα δυτικά όριά του αποτελούν επίσης τα δυτικά σύνορα της σημερινής Ρωσίας και καλύπτει την κεντρική περιοχή του ευρωπαϊκού τμήματος της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομοσπονδιακά διαμερίσματα της Ρωσίας
Σεγούντα Λίγα
Η Σεγούντα Λίγα (πορτογαλικά: Segunda Liga, προφορά ΔΦΑ : [sɨˈɣundɐ ˈliɣɐ]) είναι το δεύτερο επίπεδο ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Πορτογαλίας. Όταν η Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου ανέλαβε τον έλεγχο των δύο πρωταθλημάτων εθνικού επιπέδου το 1999, μετονομάστηκε σε Σεγκούντα Λίγκα. Την περίοδο 2005-06 άλλαξε το όνομα της σε Λίγκα ντε Όνρα. Επανήλθε στο όνομα Σεγκούντα Λίγκα στην αρχή της περιόδου 2012-13. Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 22 ομάδες. Μέχρι σήμερα το πρωτάθλημα έχουν κατακτήσει 17 διαφορετικές ομάδες.
Ιστορία
Πριν το 1990, υπήρχε μόνο ένα επαγγελματικό, εθνικό πρωτάθλημα στην Πορτογαλία, η 'Πριμέιρα Ντιβιζάο''. Οι τελευταίες ομάδες του πρωταθλήματος διαβαθμίζονταν στην Σεγκούντα Ντιβιζάο, ένα περιφερειακό πρωτάθλημα του οποίου οι κορυφαίες ομάδες προβιβάζονταν στην Πριμέιρα Ντιβιζάο. Από την περίοδο 1990-91 μια νέα επαγγελματική κατηγορίας δημιουργήθηκε, παίρνοντας το όνομα Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα, ενώ η προηγούμενη Σεγκούντα Ντιβιζάο έγινε το τρίτο επίπεδο του πρωταθλήματος και μετονομάστηκε σε Σεγκούντα Ντιβιζάο Β.
Διοργάνωση
Από την περίοδο 2012-13 συμμετέχουν 22 ομάδες στο πρωτάθλημα, ενώ την περασμένη σεζόν συμμετείχαν 16 ομάδες. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, κάθε ομάδα αγωνίζεται με τις άλλες ομάδες δύο φορές, μία φορά στην έδρα της και μία φορά στην έδρα του αντιπάλου, δίνοντας συνολικά 42 αγώνες. Στο τέλος κάθε περιόδου, οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα και οι τρεις τελευταίες ομάδα υποβιβάζονται στο πρωτάθλημα Campeonato Nacional de Seniores.
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν και οι ομάδες «Β». Οι ομάδες αυτές δεν μπορούν να προβιβαστούν στην Πριμέιρα Λίγκα (αφού εκεί συμμετέχουν οι πρώτες ομάδες), αλλά μπορούν να υποβιβαστούν εάν στο τέλος της περιόδους πάρουν μία από τις 3 τελευταίες θέσεις ή αν η κύρια ομάδα υποβιβαστεί από την Πριμέιρα Λίγκα στην Σεγκούντα Λίγκα.
Φουμαρόλη
thumb|Φουμαρόλη στη [[Νίσυρος|Νίσυρο.]] Η φουμαρόλη είναι ηφαιστειογενής περιοχή από την οποία εξέρχονται υδρατμοί και διάφορα άλλα αέρια ηφαιστειακής προέλευσης.
Οι φουμαρόλες σχηματίζονται σε ηφαιστειογενείς περιοχές με σχεδόν άνυδρο υπέδαφος. Το λιγοστό νερό εξατμίζεται αμέσως και εξέρχεται από το έδαφος με θερμοκρασία από 200° C ως 800° C (βαθμοί Κελσίου). Σπάνια οι υδρατμοί περιέχουν και άλλα αέρια, τα οποία κατακάθονται στο σημείο της πηγής και οξειδώνονται ή δίνουν τροφή σε βακτήρια σχηματίζοντας χαρακτηριστικές πολύχρωμες αποχρώσεις.
Ειδική κατηγορία φουμαρολών είναι οι σολφατάρες.
Φουμαρολ
Τζοβάνι ντ’ Ατανάση
Ο Γιάννης Αθανασίου (Μύρινα, Λήμνος, 1798 - 19 Δεκεμβρίου 1854, Λονδίνο) ή Yanni ή Giovanni d’Athanasi, όπως έγινε ευρύτερα γνωστός στην εποχή του, ήταν Λήμνιος και υπήρξε ο πρώτος Έλληνας ανασκαφέας της Αιγύπτου. Ο ρόλος του στις ανακαλύψεις αρχαιοτήτων της Αιγύπτου κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικός. Όπως γράφει ο ίδιος στο μοναδικό βιβλίο που εξέδωσε:
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γιάννης γεννήθηκε το 1798 στη Λήμνο. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και είχε εγκατασταθεί στο Κάιρο της Αιγύπτου, όπως πολλοί συμπατριώτες του Λήμνιοι εκείνα τα χρόνια. Το 1809, σε ηλικία 11 ετών, ο μικρός Γιάννης πήγε κι αυτός στο Κάιρο για να τον συναντήσει και να μυηθεί στα μυστικά του εμπορίου. Από το όνομα του πατέρα του, που λεγόταν Θανάσης, τον μικρό αποκαλούσαν Γιάννη του Θανάση και οι διάφοροι Ευρωπαίοι για τους οποίους εργάστηκε αργότερα τον φώναζαν: Yanni ή Giovanni d’Athanasi. Αυτό ήταν το όνομα με το οποίο έμεινε τελικά γνωστός.
Η προσαρμογή του μικρού αγοριού στην ξένη χώρα αποδείχθηκε δύσκολη, λόγω κυρίως της έλλειψης της μητέρας του. Για ένα περίπου χρόνο έμεινε μαζί με τον πατέρα του ως βοηθός και μαθητευόμενος στο εμπορικό επάγγελμα. Αλλά τα επόμενα δύο χρόνια γράφεται σε σχολείο της Αιγύπτου και παρακολουθεί μαθήματα. Στη συνέχεια πηγαίνει σε άλλο σχολείο, στην Αλεξάνδρεια, και μετά επιστρέφει στο Κάιρο, όπου είχαν στο μεταξύ εγκατασταθεί η μητέρα του και τα αδέλφια του, που είχαν έρθει από τη Λήμνο.
Στην υπηρεσία της Βρετανίας
Το Μάρτιο του 1813, σε ηλικία 15 ετών, εισέρχεται στην υπηρεσία του συνταγματάρχη Ε. Missett, ο οποίος ήταν ο γενικός πρόξενος της Μεγάλης Βρετανίας που μαζί με τη Γαλλία κυριαρχούσαν στην ευρύτερη περιοχή της Αιγύπτου.
Είναι η εποχή που ισχυρός άνδρας της χώρας είναι ο Μοχάμετ Άλι, αντιβασιλέας της Αιγύπτου, υπό την οθωμανική κηδεμονία της Υψηλής Πύλης. Παράλληλα η Γαλλία και η Βρετανία ανταγωνίζονται σκληρά ποια από τις δύο θα ελέγχει και θα επηρεάζει την Αίγυπτο, που αποτελούσε ενδιάμεσο σταθμό για τη διείσδυση προς την Ασία.
Ο Αθανασίου εκ των πραγμάτων συνδέει τα συμφέροντά του με τα βρετανικά αλλά δεν επιθυμεί να εγκαταλείψει την Αίγυπτο, όπου έχει εγκατασταθεί η οικογένειά του. Έτσι όταν ο Missett μετατίθεται από την Αίγυπτο στην Ιταλία, δεν τον ακολουθεί και ο Βρετανός αξιωματικός τον συστήνει στο διάδοχό του Henry Salt, ο οποίος τον προσλαμβάνει ως διερμηνέα τουρκικών και αραβικών, γνώσεις που είχε αποκτήσει προφανώς στα σχολεία που φοίτησε, όπου ίσως είχε διδαχθεί και την αγγλική γλώσσα.
Ο Salt και ο Drovetti, που ήταν ο πρόξενος της Γαλλίας, επιδίδονται σε μια προσπάθεια αναζήτησης αρχαίων ευρημάτων, τα οποία προωθούσαν στα Μουσεία των χωρών τους. Ζητούν να έχουν την αποκλειστικότητα στις ανασκαφές και συχνά έρχονται σε σύγκρουση. Τελικά το 1822 αποφασίζουν να μοιράσουν τις περιοχές ερευνών με σύνορο τον ποταμό Νείλο.
Ανασκαφέας αρχαιοτήτων
Ο Αθανασίου όντας στην υπηρεσία του Salt εξοικειώνεται με τις ανασκαφές κι εκτός από εκείνες που διενεργεί για λογαριασμό του αφεντικού του, κάνει και δικές του εμπορευόμενος τις αρχαιότητες που ανακαλύπτει. Χαρακτηριστικό της μανίας για αιγυπτιακές αρχαιότητες, που πουλιόντουσαν πανάκριβα στους Ευρωπαίους ή Αμερικανούς συλλέκτες είναι κάποια περιστατικά που περιγράφει ο Αθανασίου σε βιβλίο που εξέδωσε αργότερα.
Ο διάσημος Γάλλος περιηγητής F. Caillaud ζήτησε και πήρε από τον Αθανασίου την άδεια να ζωγραφίσει κάποιες παραστάσεις μιας τοιχογραφίας τάφου που μόλις είχε ανακαλύψει ο Αθανασίου. Όμως, αφού την σχεδίασε στη συνέχεια αφαίρεσε κομμάτια της τοιχογραφίας με σφυρί και άλλα μεταλλευτικά εργαλεία και τα φυγάδευσε στο σπίτι του! Σε μια άλλη περίπτωση ζήτησε από έναν περιηγητή, ονόματι J. Bonomi να σχεδιάσει για λογαριασμό του Salt έναν τάφο που ο Αθανασίου μόλις είχε ανακαλύψει. Αλλά ουδέποτε παρέλαβε αντίγραφο των σχεδίων, τα οποία ο Bonomi έδωσε σε κάποιο φίλο του για να τα εμπορευτεί.
Έτσι από την ηλικία των 19 ετών περίπου ο Γιάννης Αθανασίου ή Τζοβάνι ντ’Ατανάση, όπως τον αποκαλούν, ξεκινά την ανασκαφική του δράση και σταδιακά εξελίσσεται σε έμπορο και συλλέκτη αρχαιοτήτων.
Η πρώτη αρχαιολογική του αποστολή είναι στο Καρνάκ και η δεύτερη στο Αμπού Σιμπέλ, το 1817 και οι δύο. Συμμετέχει ως διερμηνέας του Beechy, που ήταν γραμματέας του Salt. Τις ανασκαφές αυτές ο Salt τις είχε αναθέσει στον Ιταλό μηχανικό Μπελτσόνι, ο οποίος τελικά απολύθηκε από τον Άγγλο έπειτα από κάποια παρεξήγηση. Η συνέπεια αυτής της απόλυσης είναι ευνοϊκή για τον Αθανασίου, ο οποίος από το επόμενο έτος, 1818, παίρνει τη θέση του Belzoni ως επικεφαλής των ανασκαφών που διενεργεί ο Salt, θέση που κατέχει ως το 1827 που πέθανε το αφεντικό του. Επί εννέα χρόνια διεξάγει ανασκαφές σε πολλά σημεία, συλλέγει και εμπορεύεται αρχαιότητες και αποκτά φήμη μεταξύ των συλλεκτών.
Στην Αγγλία
Το 1827, με το θάνατο του Salt, φεύγει από την Αίγυπτο έπειτα από 18 χρόνια. Στο εξής ο Αθανασίου θα ασχοληθεί με τη συγκρότηση προσωπικής αρχαιολογικής συλλογής αλλά και της συλλογής του νέου Άγγλου προξένου του J. Βarker, που υπηρέτησε στην Αίγυπτο τα έτη 1829-1833. Τα αντικείμενα της συλλογής τα προωθούν κυρίως στο Βρετανικό Μουσείο.
Παράλληλα, συνεργάζεται με το έμπορο δημοπρασιών Leigh Sotheby, ιδρυτή του γνωστού οίκου Σόθμπις κι επανέρχεται κατά διαστήματα στην Αίγυπτο, προκειμένου να συλλέξει πληροφορίες για αντικείμενα που πρόκειται να πωληθούν σε πλειστηριασμούς του οίκου.
Την περίοδο αυτή ο Αθανασίου συγγράφει το μοναδικό βιβλίο που εξέδωσε, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί την αυτοβιογραφία του για το διάστημα που έζησε στην Αίγυπτο. Το εκδίδει στο Λονδίνο το Μάρτιο του 1836, έπειτα από πίεση Άγγλων φίλων του, αφού ο ίδιος δεν είχε καμία διάθεση για κάτι τέτοιο. Το πρώτο μέρος είναι καθαρά αυτοβιογραφικό, ενώ το δεύτερο μέρος είναι ουσιαστικά ένας κατάλογος με τα αρχαιολογικά ευρήματα που θα παρουσιάζονταν σε επικείμενη δημοπρασία του οίκου L. Sotheby & Son στο Λονδίνο.
Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του τα έζησε ως αναγνωρισμένο μέλος της αιγυπτιολογικής κοινότητας. Χάρη στον μειλίχιο χαρακτήρα και το πνεύμα συνεργασίας που τον διέκρινε, ο Αθανασίου έφερε με ιδεώδη τρόπο εις πέρας τις αποστολές που ανέλαβε κι απέκτησε πολλούς φίλους. Χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητάς του ήταν επίσης η συνεχής αναζήτηση καινούριων δραστηριοτήτων.
Αυτή ακριβώς η πλευρά του χαρακτήρα του τον ωθεί το χειμώνα του 1849-1850 να εγκατασταθεί στο Λονδίνο, ως έμπορος πινάκων ζωγραφικής. Όμως, αυτή η επαγγελματική προσπάθειά του αποτυγχάνει και τον φέρνει σε πολύ άσχημη οικονομική θέση. Απευθύνεται για βοήθεια σε παλιούς φίλους και συνεργάτες, από τους οποίους ανταποκρίνονται θερμά στην έκκλησή του μόνο δύο, ο Wilkinson και ειδικότερα ο Hay.
Στις 19 Δεκεμβρίου 1854 ο Τζοβάνι ντ’ Ατανάση πεθαίνει σε μια πανσιόν του Λονδίνου χωρίς να αφήσει απογόνους.
Το συγγραφικό έργο
Οι πληροφορίες που δίνει στην αυτοβιογραφία του είναι αποσπασματικές αλλά αποδεικνύουν ότι η δραστηριότητά του ως ανασκαφέα, υπήρξε ιδιαίτερα πλούσια. Γενικά, είναι επιφυλακτικός. Δεν αναφέρει λεπτομέρειες για τις τοποθεσίες των ανακαλύψεων ούτε τις ακριβείς χρονολογίες, διότι έχει να αντιμετωπίσει και τον ανταγωνισμό των συναδέλφων του. Εξάλλου τα περισσότερα από όσα περιγράφει τα θυμάται από μνήμης, αφού δεν φαίνεται πως κρατούσε κάποιου είδους ημερολόγιο ή αρχείο.
Στο δεύτερο μέρος της συγγραφής παραθέτει μια σειρά αφηγήσεων υπό μορφή συμβουλών για τους τουρίστες και το τι θα πρέπει να προσέχουν στην Αίγυπτο. Επίσης, έχει περιγραφές των συνηθειών των Αράβων, τους οποίους, λόγω της μακροχρόνιας παραμονής του στη χώρα, είχε γνωρίσει καλά. Από το βιβλίο μαθαίνουμε πως το σπίτι του βρισκόταν μέσα στο χωριό Κούρνα (Qurna) και ήταν κτισμένο πάνω από έναν τάφο, κοντά στην Κοιλάδα των Βασιλέων. Σε πολλά σημεία εκφράζει τα συναισθήματά του έναντι του εργοδότη του και των συνεργατών του. Παραμένει ευγνώμων και προστατευτικός απέναντι στον Salt, τον άνθρωπο που του έδειξε εμπιστοσύνη στην ανάληψη της ευθύνης των ανασκαφών. Από την αφήγηση αποκαλύπτεται ότι ο Salt στηριζόταν στον πιστό του Γιάννη Αθανασίου για τη διεκπεραίωση όποιων ζητημάτων δημιουργούνταν, δεδομένου ότι ως εκπρόσωπος του γενικού προξένου της Αγγλίας στην ευρύτερη περιοχή των Θηβών είχε να αντιμετωπίσει τόσο τον ανταγωνισμό των Ευρωπαίων, όσο και τις τοπικές αντιλήψεις των Αράβων, που οι Ευρωπαίοι δεν κατανοούσαν πάντα.
Επίσης, συχνά είχε να αντιμετωπίσει και τα εσωτερικά προβλήματα μεταξύ των διαφόρων φυλών καθώς και τη διένεξη των Μαμελούκων με την κεντρική εξουσία του Μοχάμετ Άλι. Γενικά, στο βιβλίο του διαφαίνεται μια συμπάθεια προς τους Άραβες, τους οποίους υπερασπίζεται όταν κάποτε ο τοπικός διοικητής τους απαγόρεψε να συμμετέχουν στις ανασκαφές των ξένων αποστολών, γράφοντας ότι ήταν κρίμα που τους στέρησε την ευκαιρία να αυξήσουν τα λιγοστά τους εισοδήματα.
Το ανασκαφικό έργο
Ο Αθανασίου υπήρξε εκτός από ευφυής άνθρωπος και ιδιαίτερα αποτελεσματικός ανασκαφέας. Η συμμετοχή του στο άνοιγμα τάφων ή στην ανακάλυψη μνημείων του αιγυπτιακού πολιτισμού είναι αδιαμφισβήτητη. Είναι γνωστός σε όλους τους ταξιδιώτες της εποχής, που τον αναφέρουν ως «Yanni» ή «Iani».