cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λαύρα του Ποτσάιφ
Ανάμεσα στην Πολωνία και τη Ρωσία
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, μία ακόμη λεηλασία από τους Μπολσεβίκους και τον Πολωνοσοβιετικό πόλεμο του 1920, η δυτική Βολυνία αποδόθηκε στην Πολωνία υπό τους όρους της Ειρήνης της Ρίγας. Το 1921 η Λαύρα βρισκόταν σε κρίση, με ελάχιστα αποθέματα τροφίμων και φθορές μετά από μια επταετία αναστατώσεων. Το πιο βασανιστικό ωστόσο θέμα ήταν το δίλημμα των μοναχών σχετικά με το σε ποια εκκλησιαστική αρχή θα έπρεπε να υπαχθούν. Καθώς συνέβη και με τις περισσότερες ρωσοορθόδοξες κοινότητες που βρέθηκαν εκτος της ΕΣΣΔ και επομένως πέρα από κάθε δυνατότητα βοήθειας από την ήδη υπό διωγμό Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως συμφώνησε να αναλάβει τον ρόλο του Πατριαρχείου Μόσχας και η Λαύρα του Ποτσαΐβ υπάχθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας το 1923.
115 Τάιρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταιρα
Λαύρα του Ποτσάιφ
Ανάμεσα στην Πολωνία και τη Ρωσία
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας η Λαύρα γνώρισε μια ειρηνική περίοδο και επισκεύασε πολλά από τα κτίσματα που είχαν πάθει ζημιές. Χαρακτηριστικά, υπήρξε το πρώτο μοναστήρι που έβαλε ηλεκτρική εγκατάσταση. Αλλά το 1929, μετά την παύση της ισχύος του διατάγματος του πολωνικού κράτους «επί της προστασίας των Ρουθηνών», η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία άρχισε αμέσως να εκμεταλλεύεται την κατάσταση. Η Λαύρα δέχθηκε περισσότερες από εκατό καταγγελίες και απαιτήθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας να της επιστρέψει τη Λαύρα. Παρά το πλήθος των καταγγελιών, η Λαύρα επεβίωσε και στην πορεία έγινε το γνωστότερο Ορθόδοξο κέντρο της Β΄ Πολωνικής Δημοκρατίας.
Η νεότερη εποχή
Η Λαύρα του Ποτσάιφ άσκησε μια έμμεση επίδραση στην Ορθοδοξία στον Δυτικό Κόσμο. Ο αρχιμανδρίτης Βιτάλιος (Βιτάλι Μαξιμένκο), ως επικεφαλής του τυπογραφείου της μονής, το εκκένωσε μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και το φυγάδευσε μαζί του στην τότε Τσεχοσλοβακία, όπου συνέστησε μια νέα αδελφότητα και ξανάρχισε να τυπώνει. Αυτή η νέα «Αδελφότητα του Αγίου Ιώβ του Ποτσάεφ» μετεγκαταστάθηκε από την Τσεχοσλοβακία στο Μόναχο της Γερμανίας και τελικώς στις ΗΠΑ, όπου ενώθηκε με τη Μονή της Αγίας Τριάδας στο Τζόρντανβιλ της πολιτείας της Νέας Υόρκης, της οποίας ο (επίσκοπος πλέον) Βιτάλιος έγινε ηγούμενος. Η Μονή της Αγίας Τριάδας συνέχισε έτσι τη μακραίωνη εκδοτική παράδοση του Αγίου Ιώβ.
1939
Το 1939, σύμφωνα με το μυστικό πρωτόκολλο του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, η Δυτική Βολυνία προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας. Μέρος του τοπικού πληθυσμού είδε την αλλαγή αρχικώς ως απελευθέρωση από τον πολωνικό ζυγό. Ωστόσο, η αθεϊστική ιδεολογία του σοβιετικού καθεστώτος έγινε η νέα πηγή καταπιέσεως, αν και αυτή η καταπίεση στην Ουκρανία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν σαφώς λιγότερο σκληρή από εκείνη στη Ρωσία της δεκαετίας του 1920. Η Λαύρα υπάχθηκε στο Πατριαρχείο Μόσχας και ευθύς χιλιάδες Ορθόδοξοι προσκυνητές από όλη τη Σοβιετική Ένωση αποτόλμησαν μια επίσκεψη μέσα στον πόλεμο στη Λαύρα, καθώς φοβόντουσαν ότι θα είχε την τύχη όλων των άλλων μονών της χώρας, που είχαν κλείσει. Αυτό δεν έγινε, παρά το ότι η Λαύρα ερευνήθηκε εξονυχιστικά και τα ζώα της, το ορφανοτροφείο και άλλα ιδρύματα προσφοράς που παρείχε προς την κοινότητα κατασχέθηκαν αμέσως: Οι τεράστιοι αριθμοί των επισκεπτών απέτρεψαν το καθεστώς από το να αναλάβει άμεση δράση εναντίον ενός προσκυνήματος που κατέστη και πάλι ένα καταφύγιο της Ορθοδοξίας.
1948-1959
Μεταπολεμικά, η Λαύρα του Ποτσάιφ βρισκόταν σε μια περιοχή που περιελάμβανε τη μεγαλύτερη συγκέντρωση Ορθόδοξων ενοριών σε όλη την ΕΣΣΔ. Η θέση της ως προπυργίου της Ρωσικής Ορθοδοξίας στη Δυτική Ουκρανία ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο το 1948, όταν η οργανωμένη από το καθεστώς εκκλησιαστική Σύνοδος του Λβωφ κατάργησε την Ένωση του Μπρεστ και διέλυσε βίαια την Ουνία στην Ανατολική Γαλικία. Ωστόσο η επιτρεπτική στάση έναντι της θρησκείας στη Σοβιετική Ένωση τελείωσε με τη νέα πολιτική του Νικίτα Χρουστσόφ στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Από τότε η Λαύρα υπέφερε αυξανόμενη πίεση από το καθεστώς, με τακτικές εφόδους και έρευνες, καθώς και συνεχή παρακολούθηση. Μέσα σε έναν από τους κατασχεθέντες ναούς το 1959 δημιουργήθηκε ένα μουσείο αθεϊσμού. Παρά την πίεση αυτή πάντως οι αρχές δεν έκλεισαν ούτε τότε τη Λαύρα και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1970 ήταν το κυριότερο θεολογικό κέντρο της Εξαρχίας της Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας.
1980
Μετά τη χαλάρωση των περιορισμών στις θρησκείες στα τέλη της δεκαετίας του 1980, το Μουσείο Αθεϊσμού έκλεισε και μετατράπηκε σε θεολογική σχολή. Αλλά την ίδια εποχή επανασυστήθηκε η ουνίτικη Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία, όπως και η Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία. Αναβίωνε έτσι το παλαιό δίλημμα. Το κοινόβιο της Λαύρας ωστόσο αρνήθηκε ομοφώνως κάθε συμπάθεια προς αυτές τις αναβιώσασες οντότητες, με δικαιολογία για τη στάση του κάποιες βιαιότητες της άλλης πλευράς (με τη βοήθεια παραστρατιωτικών Ουκρανών εθνικιστών). Μια μονάδα ρωσόφιλων Κοζάκων δημιουργήθηκε για την περιφρούρηση των Ρωσοορθόδοξων ενοριών. Επειδή η ανάδυση της Λαύρας από τη σοβιετική καταπίεση συνέπεσε με αυτά τα γεγονότα, η πολιτικο-ιστορική της θέση ως προμαχώνα τής, υποστηριζόμενης πλέον από το ρωσικό κράτος, Ρωσικής Ορθοδοξίας στη Δυτική Ουκρανία αποκαλύφθηκε για μία φορά ακόμα.
2015
Τον Απρίλιο του 2015 τα μέλη του περιφερειακού συμβουλίου του Τερνόπολ ψήφισαν υπέρ της υπαγωγής της Λαύρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Ποτσάιφ στο δημόσιο.
2022-2023
Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και στον απόηχο του ορθόδοξου σχίσματος του 2018 για την απόδοση Αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, ζητήθηκε η παύση της σύμβασης με την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας) που αφορά την χρήση λατρευτικών κτιρίων και της υπόλοιπης περιουσίας, καθώς η ουκρανική κυβέρνηση κατηγόρησε τους μοναχούς για δεσμούς με το Ρωσικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο και τη Ρωσία, κάτι που οι ίδιοι αρνούνται. Τον Νοέμβριο του 2022 ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, προανήγγειλε νομοσχέδιο που, όπως είπε, «θα καταστήσει αδύνατο σε θρησκευτικές οργανώσεις, που διατηρούν δεσμούς με κέντρα επιρροής στη Ρωσική Ομοσπονδία, να λειτουργούν στο ουκρανικό έδαφος». Τον Μάρτιο του 2023, το υπουργικό συμβούλιο υπέβαλε σχέδιο ψηφίσματος στην Βουλή της χώρας για να τερματιστεί η συμφωνία μίσθωσης με την Ορθοδόξη Εκκλησία της Ουκρανίας που αφορά τα κτίρια του μοναστηριού. Είχε προηγηθεί ανάλογη απόφαση για την ιστορική Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Αιτήσεις για την διεκδίκηση της Λαύρας του Ποτσάιφ είχαν υποβάλει στην κυβέρνηση, τόσο η αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, όσο και η ουνίτικη Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία.
Ο Άγιος Αμφιλόχιος του Ποτσάιφ
thumb|right|225px|Εικόνα του Αγίου Αμφιλοχίου του Ποτσάιφ Στις 12 Μαΐου 2002 η Ορθόδοξη Εκκλησία αγιοποίησε τον μοναχό Αμφιλόχιο του Ποτσάιφ (Амфілохій Почаївський), κατά κόσμο Γιακίβ Βαρνάβοβιτς Γκολοβατιούκ (1894-1971). Ο Γιακίβ εκάρη μοναχός στη Λαύρα του Ποτσάιφ το 1925 και το 1936 χειροτονήθηκε ιερομόναχος με το όνομα Ιωσήφ. Το χάρισμα της θεραπείας που είχε δεν άργησε να προσελκύσει την προσοχή και πολλοί άνθρωποι άρχισαν να προσέρχονται στη Λαύρα για να θεραπευθούν από τον πατέρα Ιωσήφ. Ο ηγούμενος αρχιμανδρίτης της Λαύρας ευλόγησε το έργο αυτό του μοναχού και του επέτρεψε να εγκατασταθεί σε μία μικρή καλύβη κοντά στο κοιμητήριο της μονής, ώστε να διευκολύνεται το έργο του. Τα καλοκαίρια οι επισκέπτες του πατέρα Ιωσήφ αυξάνονταν, φθάνοντας τους 500 ημερησίως. Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος μία επιτροπή της ιεραρχίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας ερεύνησε τον βίο του και τον Μάιο του 2002 ανακηρύχθηκε άγιος με το όνομα Αμφιλόχιος, αφού πρώτα το λείψανό του ξεθάφτηκε χωρίς ίχνος φθοράς. Περισσότεροι από 20.000 Ορθόδοξοι προσκυνητές έφθασαν για να παραστούν στη σχετική τελετή. Πολλοί από αυτούς θεραπεύθηκαν όταν άγγιξαν το λείψανο του αγίου.
Από την ανεξαρτησία της Ουκρανίας και μετά, η Λαύρα του Ποτσάιφ έχει πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση τού να καταστεί το δεύτερο σημαντικότερο κέντρο της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία, μετά τη Λαύρα των σπηλαίων του Κιέβου. Οι πρώτοι απόφοιτοι από τη θεολογική σχολή της που ανήλθαν στον βαθμό του επισκόπου είναι πλέον γεγονός. Η δημοσιευμένη βιβλιογραφία και οι απεικονίσεις της Λαύρας του Ποτσαΐβ μπορούν να βρεθούν παντού στην Ουκρανία, όπως και στη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Εκατοντάδες χιλιάδες Ορθόδοξοι προσκυνητές την επισκέπτονται από όλα τα κράτης της πρώην ΕΣΣΔ, από τα Βαλκάνια και από άλλα μέρη.
Κτίσματα
Στη Λαύρα κυριαρχεί το καθολικό ή «καθεδρικός» ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τον οποίο συνέλαβε ο Κόμης Νικόλαος Ποτότσκι ως τον μεγαλύτερο ναό των Ελληνοκαθολικών. Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1771 και του 1783 σε σχέδια του Γερμανού αρχιτέκτονα Γκότφρηντ Χόφμαν. Το εξωτερικό του ναού με δύο υψηλούς πύργους να πλαισιώνουν την πρόσοψη, ακολουθεί αυστηρά τον μεταβατικό αρχιτεκτονικό ρυθμό μεταξύ του μπαρόκ και του νεοκλασικισμού. Αρκετά δευτερεύοντα κτίσματα, ιδίως ένα χειμερινό παρεκκλήσιο του 1862 και κτίσμα τράπεζας (το τραπέζι όπου τρώνε όλοι οι μοναχοί μαζί) του 1888, πλαισιώνουν τον κυρίως ναό.
Μετά την επιστροφή της Μονής στην Ορθοδοξία, το πλούσιο εσωτερικό του καθολικού έπρεπε να αναμορφωθεί προκειμένου να συμφωνεί με την Ορθόδοξη παράδοση. Μετά από μια πυρκαγιά το 1874 οι αγιογραφίες του εσωτερικού ξαναζωγραφίστηκαν από τον ακαδημαϊκό ζωγράφο Βασίλιεφ, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος αποκαταστάθηκε από τον γλύπτη Παλιγιέφσκι. Ο ναός περιέχει ακόμα τον τάφο του Νικολάου Ποτότσκι και τα δύο σημαντικότερα προσκυνήματα του Ποτσάιφ: το αποτύπωμα του ποδιού της Παναγίας και την ιερά εικόνα της Παναγίας του Ποτσάιφ.
Ο ναός της Αγίας Τριάδας, κατασκευής 1906-1912, σε ρυθμό αναβίωσης, σχεδιάσθηκε από τον Αλεξέι Σιούσεφ. Το αυστηρό εξωτερικό του βασίζεται στη μεσαιωνική βόρεια ρωσική αρχιτεκτονική, ενώ οι κόγχες φιλοξενούν συμβολιστικά ψηφιδωτά και ζωγραφιές του Νίκολας Ραίριχ.
Υπάρχουν επίσης οι ναοί του Αγίου Ιώβ και των Αγίων Αντωνίου και Θεοδοσίου βρίσκονται κατά το μεγαλύτερο μέρος τους σε σπήλαια, κάτω από το έδαφος. Η κατασκευή τους άρχισε το 1774 και έγινε σε αρκετές φάσεις, με την τελευταία να φθάνει στα 1860. Ο ναός του Αγίου Ιώβ περιέχει ένα διάσημο δώρο από την κόμισσα Άννα Ορλόβα: μία αργυρή λειψανοθήκη με το λείψανο αυτού του αγίου.
Οι πρόσφατες κατασκευές περιλαμβάνουν δύο παρεκκλήσια, το ένα προς τιμή της 400στής επετείου της μεταφοράς της ιεράς εικόνα της Παναγίας του Ποτσάιφ στη μονή από την Άννα Χόισκα, που ολοκληρώθηκε το 1997, και το άλλο για να τιμηθεί η επέτειος των 2.000 ετών από τη γέννηση του Χριστού.
Την 1η Οκτωβρίου 2020 ιδρύθηκε το Κέντρο Παροχής Κοινωνικών Υπηρεσιών του Δημοτικού Συμβουλίου του Ποτσάιφ και επικεφαλής του ορίστηκε ο Γιούρι Σερχίγιοβιτς Χίτσκα.  μικρογραφία|Λογότυπο του Κέντρου Κοινωνικών Υπηρεσιών του Δημοτικού Συμβουλίου Pochaiv
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοιμησεως της Θεοτοκου Ποτσαιβ Λαυρα Κοιμησεως της Θεοτοκου Ποτσαιβ
Σοφοκλής Ξυνής
Ο Σοφοκλής Ξυνής είναι Έλληνας επιχειρηματίας στο χώρο της εκπαίδευσης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σοφοκλής Ξυνής είναι πτυχιούχος του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Είναι επίσης απόφοιτος της Σχολής Ανωτέρας Φυσικής και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του Δημόκριτου. Είναι ιδρυτής ανάμεσα στα άλλα των Σχολών Ξυνή (1974), του ΚΕ.Α.Σ Ξυνή (1977), του Mediterranean College (1977) και των ΙΙΕΚ Ξυνή (1993). Τέλος είναι υποστηρικτής και μεγάλος χορηγός της ομάδας Handball Ολυμπιακός/Όμιλος Ξυνή.
Υπόθεση ΙΙΕΚ Ξυνή
Το 2016 ανακλήθηκαν οι άδειες λειτουργίας του ΙΕΚ Ξυνή και του Mediterranean College, ωστόσο ο Όμιλος Ξυνή, μέσω αλλαγών σε επωνυμίες και άλλων εταιρειών, φέρεται να προσπαθούσε να παρακάμψει τις εναντίον του υπουργικές αποφάσεις, κυρίως, όπως αναφέρθηκε στον τύπο, «με όχημα την εξαγορά μεριδίου από το ΙΕΚ Άλφα». Την ίδια χρονιά, παραπέμφθηκαν για την υπόθεση αυτή σε δίκη για κακούργημα τα μέλη της διοίκησης του Ομίλου Ξυνή. Ο Σοφοκλής Ξυνής και μέλη της οικογενείας του ορίστηκε να δικαστούν τον Απρίλιο του 2018 βάση βουλεύματος που τους κατηγορούσε «ότι πλαστογράφησαν ασφαλιστικές ενημερότητες για να εισπράξουν χρήματα από το Δημόσιο και να διατηρούν τις άδειες των ΙΕΚ ΞΥΝΗ σε ισχύ» Μετά και από νέα αναβολή, η υπόθεση ορίστηκε να εκδικαστεί τον Δεκέμβριο του 2019.
Η πλευρά Ξυνή ισχυρίστηκε ότι όλος ο θόρυβος δημιουργήθηκε από «ανταγωνιστικά ΙΕΚ» σε συνεργασία με φιλικά προς αυτά «ηλεκτρονικά και έντυπα Μ.Μ.Ε.» Ανάλογη θέση είχε υποστηριχτεί και για την ανάκληση των αδειών λειτουργίας, που είχε χαρακτηριστεί «άδικη», αναφέροντας πως το υπουργείο Παιδείας είχε πέσει «θύμα […] εσφαλμένης εισήγησης υπηρεσιακών παραγόντων», οι οποίοι υιοθέτησαν «απόψεις ανταγωνιστικού Ομίλου».
Το Ε’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον Ιούνιο του 2021 καταδίκασε τον Ξυνή σε φυλάκιση τεσσάρων ετών με αναστολή για «το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας στην κατ’ εξακολούθηση κατάρτιση πλαστών ασφαλιστικών ενημεροτήτων».
Ευρυβιάδης
Ο Ευρυβιάδης ήταν στην αρχαιότητα ναύαρχος των Σπαρτιατών, γιος του Ευρυκλείδους. Έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. Παρόλο που δεν ήταν μήτε βασιλιάς μήτε από βασιλικό γένος, η Σπάρτη του ανέθεσε, όταν εισέβαλε ο Ξέρξης (480 π.Χ.), την αρχηγία του σπαρτιατικού στόλου. Μολονότι ο σπαρτιατικός στόλος είχε μόνο 10 τριήρεις στο Αρτεμίσιο και 16 στη Σαλαμίνα, ο Ευρυβιάδης είχε το αξίωμα του αρχιναυάρχου όλων των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων.
Μετά το τέλος της σύγκρουσης, στον Ευρυβιάδη απονεμήθηκε, με επιμονή των Λακεδαιμονίων και άλλων Πελοποννησίων, το αριστείο της ανδρείας, ενώ στον Θεμιστοκλή μόνο το βραβείο σοφίας και δεξιότητας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Πλοίο υπό ναυπήγηση
Πλοίο υπό ναυπήγηση ή σκάφος υπό ναυπήγηση χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε πλοίο που βρίσκεται στο στάδιο ναυπήγησής του.
Εξαιρετικά για την περίπτωση αυτή αν, και στο στάδιο αυτό, στερείται των προϋποθέσεων της εννοίας του πλοίου, εξομοιώνεται κατά κάποια άποψη προς το πλοίο και μπορεί να γίνει εγγραφή του σε νηολόγιο. Αυτό έχει περαιτέρω δικαιώματα εκχώρησης δανείου και άλλων εμπορικών πράξεων.
Η εξαίρεση αυτή δεν αφορά όμως πλοιάρια και γενικά κάθε είδους πλωτά ναυπηγήματα τα οποία και δεν νηολογούνται κατά το στάδιο της ναυπήγησής των.
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Ναυπηγική
Αναίρεση (μουσική)
Η αναίρεση είναι όρος της μουσικής σημειογραφίας που συμβολίζεται με το σύμβολο ♮ και γράφεται μπροστά από το φθογγόσημο και σημαίνει ότι μια αλλοίωση που είχε πριν σε αυτή τη νότα, τώρα δεν την έχει.
Επίσης, χρησιμοποιείται μαζί με δίεση ή ύφεση όταν πριν υπήρχε μια διπλή αλλοίωση, για να αναιρέσει τη μία από τις δύο διέσεις ή υφέσεις, καθώς και η διπλή αναίρεση (συμβολίζεται με ♮♮, δηλαδή με δύο χωριστές αναιρέσεις) όταν θέλει να αναιρέσει μια διπλή αλλοίωση επαναφέροντας όμως τον φθόγγο στη φυσική του θέση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μουσική θεωρία Κατηγορία:Μουσική σημειογραφία
Μαργκαριτά Λουί-Ντρεϊφύς
Η Μαργκαριτά Λουί-Ντρεϊφύς, γεννημένη ως Μαργκαρίτα Μπογκντάνοβα, είναι Ρωσίδα επιχειρηματίας, επικεφαλής του Groupe Louis Dreyfus και μεγαλομέτοχος της Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Είναι χήρα του επιχειρηματία Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφύς.
Γέννηση, νεανικά χρόνια και σπουδές
Γεννημένη τον Ιούνιο του 1962 στην Αγία Πετρούπολη, η Μαργκαρίτα Μπογκντάνοβα προέρχεται από μεσαία οικογένεια. Οι γονείς της σκοτώθηκαν σε δυστύχημα τρένου, ενώ αυτή ήταν 7 ετών και ήταν ο παππούς της, χημικός μηχανικός, ο οποίος την ανέθρεψε μέχρι την ενηλικίωσή της. Σε ηλικία 18 ετών, εκμεταλλευόμενη την περεστρόικα, εγκατέλειψε τη Ρωσία για να εγκατασταθεί στην Ελβετία, όπου εργάστηκε ως βοηθός σε μια εταιρεία εισαγωγών-εξαγωγών. Το 1989, γνωρίστηκε με τον Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφούς στη διάρκεια πτήσης μεταξύ Ζυρίχης και Λονδίνου, με τον οποίο παντρεύτηκε στις 15 Μαΐου 1992 και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά (τον Ερίκ, γεννημένο το 1992, και δύο δίδυμα, τον Μωρίς και τον Κιρίλ, τα οποία γεννήθηκαν το 1998).
Μπορεί να ομιλεί πέντε γλώσσες : τα ρωσικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα αγγλικά και τα γερμανικά.
Μετά τον RLD
Όταν ο σύζυγός της, Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφύς, πέθανε από λευχαιμία στις 4 Ιουλίου 2009, τον διαδέχτηκε στην ηγεσία του Groupe Louis Dreyfus και έγινε, ταυτόχρονα, μεγαλομέτοχος της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, ποδοσφαιρικής ομάδας της οποίας ο σύζυγός της ήταν ιδιοκτήτης από το 1996.
Επικεφαλής του "Groupe Louis Dreyfus"
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, βρέθηκε στην ηγεσία ενός επιχειρηματικού και οικονομικού κολοσσού. Αναγκάστηκε να μπει σε σκληρό ανταγωνισμό με τον Ζακ Βεϊρά, ώστε να παραμείνει μόνη επικεφαλής ενός ομίλου ο οποίος είχε κύκλο εργασιών ανώτερο των 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Ο διαμοιρασμός της περιουσίας έγινε με τον ακόλουθο τρόπο: πριν από τον θάνατό του, ο Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφύς είχε εξαγοράσει και παραχωρήσει ποσοστό ύψους του 61 % επί των μετοχών του ομίλου του στα τρία του παιδιά. Ωστόσο, αυτά θα μπορέσουν να πάρουν στην κατοχή τους αυτή την περιουσία μονάχα όταν φτάσουν τα 25 έτη. Η Μαργκαριτά Λουί-Ντρεϊφύς ορίστηκε ως προσωρινός υπεύθυνος. Σε αυτό το σημείο είναι και που ξεκίνησε η μετωπική σύγκρουση μεταξύ της χήρας και του Ζακ Βεϊρά. Ο Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφύς είχε επίσης φροντίσει το μέλλον της μελλοντικής του χήρας μέσω ιδιωτικών τραστ : η προσωπική του περιουσία εκτιμάται ότι άγγιζε τα 300 εκατομμύρια ευρώ.
Τον Δεκέμβριο του 2011, έλαβε το βραβείο του « Καπιταλιστή της χρονιάς » από το περιοδικό Le Nouvel Économiste.
Μεγαλομέτοχος της Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Με την άφιξή της στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2009, η Ολιμπίκ Μαρσέιγ γνώρισε πολλές αλλαγές. Τον Μάιο του 2009, ο Ντιντιέ Ντεσάν ανακοινώθηκε ως προπονητής του συλλόγου έπειτα από την αποχώρηση του Έρικ Γκέρετς και τον Ιούνιος του 2009, τρεις εβδομάδες πριν από τον θάνατό του, ο RLD είχε επιλέξει τον Ζαν-Κλοντ Ντασιέ για τη διαδοχή του Πάπε Ντιούφ στον προεδρικό θώκο της ομάδας. Στις 9 Ιουνίου 2011, έπειτα από τη σύγκλιση του Εποπτικού Συμβουλίου, ο Ζαν-Κλοντ Ντασιέ απομακρύνθηκε από τη θέση του προς όφελος του Βενσάν Λαμπρύν.
Μεγαλομέτοχος της Σταντάρ Λιέγης
Στις 15 Ιουνίου 2011, ανέμενε πρόταση εξαγοράς των μετοχών της στη βελγική ποδοσφαιρική ομάδα της Σταντάρ Λιέγης. Μια πρόταση αναμενόταν να κατατεθεί από μια ολλανδική επενδυτική εταιρεία, τη Value8, η οποία ήταν σε συνεργασία με άλλη εταιρεία της οποίας το όνομα παρέμεινε άγνωστο. Ωστόσο, οι δικηγόροι της ανέφεραν ότι θα μπορούσε να κρατήσει τις μετοχές της έναν επιπλέον χρόνο εφόσον η πρόταση εξαγοράς δεν κρινόταν ικανοποιητική, τόσο από οικονομικής όσο και από αθλητικής πλευράς.
Στις 23 Ιουνίου 2011, έλαβε και αποδέχτηκε πρόταση ύψους 40 εκ. € από τον Ρολάν Ντυσατελέ, ο οποίος εξαγόρασε το σύνολο των μετοχών της, καθώς και αυτές του Λουτσιάνο Ντ'Ονόφριο.
Σχετικά Λήμματα
Κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Γάλλοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής
Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής είναι επιτελικός επιστημονικός φορέας που υποστηρίζει το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και τους εποπτευόμενους φορείς του στα θέματα που αφορούν την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τη μεταλυκειακή εκπαίδευση, τη μετάβαση από τη δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και την αντιμετώπιση της μαθητικής διαρροής και της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, με στόχο τη διασφάλιση του δικαιώματος όλων των παιδιών στην εκπαίδευση. Για κάθε συναφή πρωτοβουλία ή δράση υπηρεσιών του Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ή εποπτευόμενων φορέων του, απαιτείται συνεργασία με το Ι.Ε.Π.
Το Ι.Ε.Π. ιδρύθηκε με τον νόμο 3966 (ΦΕΚ Α΄ 118/24-05-2011), αντικαθιστώντας το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που είχε ιδρυθεί στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 1964. Ετέθη σε λειτουργία τον Φεβρουάριο του 2012.
Σκοπός
Σκοπός του Ι.Ε.Π. είναι η επιστημονική έρευνα και η μελέτη των θεμάτων, καθώς και η διαρκής επιστημονική και τεχνική υποστήριξη του σχεδιασμού και της εφαρμογής της εκπαιδευτικής πολιτικής στα θέματα αυτά.
Για την εκπλήρωση του σκοπού του, το Ι.Ε.Π. συνεργάζεται και μπορεί να συνάπτει μνημόνιο συνεργασίας με τις υπηρεσίες του Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, το Εθνικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού (Ε.Σ.Ε.Κ.Α.Α.Δ.), τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι.) και ιδίως τα παιδαγωγικά τμήματά τους, τους ερευνητικούς φορείς, τα γνωμοδοτικά συμβούλια της εκπαίδευσης, τις δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών, τα ιδρύματα και τους οργανισμούς μελετών και ερευνών της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, καθώς και τους λοιπούς φορείς του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα με συναφή αποστολή ή τα μέλη των ανωτέρω φορέων.»
Αρμοδιότητες
γγ) την εναρμόνιση της κατάρτισης και της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, καθώς και της επιλογής των εκπαιδευτικών μέσω του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (Α.Σ.Ε.Π.), του προγράμματος υποτροφιών του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.) ως προς τις επιστήμες της εκπαίδευσης (αγωγής) και των εκπαιδευτικών αδειών των εκπαιδευτικών με τους σκοπούς και τους στόχους της εκπαιδευτικής πολιτικής,
δδ) την αξιολόγηση των διοικητικών και εκπαιδευτικών δομών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητάς τους,
εε) τη λειτουργία των ελληνικών σχολείων του εξωτερικού,
στ) την εκπαίδευση των ομογενών, μεταναστών/μεταναστατριών και προσφύγων, καθώς και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση,
β) Διερευνά και εντοπίζει αλληλεπικαλύψεις σε ερευνητικές ή πειραματικές δραστηριότητες διαφορετικών φορέων σε θέματα εκπαίδευσης και γνωμοδοτεί ή εισηγείται για τους τρόπους αποφυγής των αλληλεπικαλύψεων αυτών και τη βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων στα θέματα αρμοδιότητας του Ι.Ε.Π.
γ) Μελετά συστηματικά: αα) τα θέματα που συνδέονται με τη σχολική ζωή και γνωμοδοτεί ή εισηγείται για τους τρόπους βελτίωσής της,
ββ) τα θέματα και τους παράγοντες που συνδέονται με τη μαθητική διαρροή και την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου και γνωμοδοτεί ή εισηγείται για τους τρόπους αντιμετώπισής τους,
γγ) τα θέματα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, καθώς και των εκπαιδευτικών αναγκών συγκεκριμένων ομάδων του μαθητικού πληθυσμού και γνωμοδοτεί ή εισηγείται για τους τρόπους ικανοποίησης και αντιμετώπισής τους,
δδ) τους παράγοντες που άμεσα ή έμμεσα επηρεάζουν το χαρακτήρα, τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα των σχολικών μονάδων, όπως τη δομή της εκπαίδευσης, το οργανωτικό - διοικητικό σύστημα και τις υλικοτεχνικές υποδομές και γνωμοδοτεί ή εισηγείται για τις βέλτιστες αναγκαίες παρεμβάσεις,
δ) Σχεδιάζει και υλοποιεί υποστηρικτικές δράσεις στα θέματα των ανωτέρω αρμοδιοτήτων του, στο πλαίσιο της εφαρμογής νέων εκπαιδευτικών πολιτικών.
ε) Σχεδιάζει την εθνική στρατηγική για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και παρακολουθεί την υλοποίησή της στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.
στ) Εισηγείται σχετικά με τα μέτρα και την πολιτική για τη στήριξη και την αποτίμηση της λειτουργίας των σχολείων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Δόμιρος Σερρών
Το Δόμιρος είναι χωριό του Δήμου Αμφίπολης στον πρώην νομό Σερρών (Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας). Έχει πληθυσμό 154 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Το χωριό οφείλει το όνομά του στο αρχαίο πόλισμα Δόμηρος (μετέπειτα ρωμαϊκός σταθμός Domeros της Εγνατίας οδού), που η θέση του αναζητείται στην ευρύτερη περιοχή, ίσως ανάμεσα στην Πρώτη και την Κορμίστα.
Πριν το 1927 ο οικισμός ανήκε στην κοινότητα Μυρρίνης. Στις 06/09/1927 αποσπάστηκε από την προηγούμενη κοινότητα και αυτονομήθηκε ως Κοινότητα Δόμηρου, ενώ το 1940 το όνομα άλλαξε ορθογραφία σε Κοινότητα Δόμιρος). Με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, η κοινότητα ενσωματώθηκε στον Δήμο Ροδολίβους. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης ο Δήμος Ροδολίβους εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμφίπολης και ο Δόμιρος είναι τοπική κοινότητα αυτού του Δήμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης
Εκλογική περιφέρεια Σαράντα Εκκλησιών
Η Εκλογική περιφέρεια Σαράντα Εκκλησιών ήταν εκλογική περιφέρεια της Ελλάδος στη σημερινή Ανατολική Θράκη και τη σημερινή Τουρκία. Η εκλογική περιφέρεια δημιουργήθηκε το 1920 και διατηρήθηκε μόνο για τις εκλογές της ίδιας χρονιάς αφού η περιοχή επεστράφη στην Τουρκία.
Η εκλογική περιφέρεια αντιπροσώπευε 141.424 κάτοικους της περιοχής και περιελάμβανε τους Καζάδες: Σαράντα Εκκλησιών, Βιζύης, Μηδείας, Λουλέ Μπουργκάς, Μπαμπά Εσκή, Αγαθουπόλεως και Τυρνόβου. . Στις εκλογές του 1920, όπως και σε όλη τη Θράκη, συμμετείχαν στην περιφέρεια μόνο εκπρόσωποι των Φιλελευθέρων αφού κανείς δεν δέχτηκε να είναι υποψήφιος της Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταργηθείσες εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας
Δεκαδικό σύστημα
Συνοψίζοντας, το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης είναι ένας κανόνας αντιστοίχισης ποσοτήτων σε ακολουθίες συμβόλων. Τα σύμβολα που είναι διαθέσιμα στο δεκαδικό σύστημα είναι δέκα.
Βάση
Δείτε επίσης: Θεσιακό σύστημα
Η έκφραση βάση ή ρίζα το 10, σημαίνει ότι σε κάθε αριθμό, κάθε ψηφίο του πολλαπλασιάζεται επί το 10 υψωμένο σε δύναμη που αντιστοιχεί στην θέση του ψηφίου αυτού.
Για παράδειγμα:
Το ίδιο ισχύει και για τους δεκαδικούς αριθμούς, αλλά τότε χρησιμοποιούμε αρνητικές δυνάμεις του 10.
π.χ.
Έτσι, ένας αριθμός με ακέραιο και δεκαδικό μέρος, έχει ψηφία υψωμένα σε θετικές και αρνητικές δυνάμεις της βάσης 10. π.χ.
Με την ίδια λογική μπορούμε να υπολογίσουμε την αξία ενός αριθμού (η οποία είναι ένας αριθμός σε δεκαδικό σύστημα) σε συστήματα με διαφορετική βάση από το 10 (π.χ. στο δυαδικό με βάση το 2, ή το δεκαεξαδικό με βάση το 16). Ο εκάστοτε αριθμός θα μετατραπεί έτσι στον αντίστοιχο στο δεκαδικό σύστημα, που είναι το πιo κατανοητό από τους περισσότερους.
Πώς βρίσκουμε την αναπαράσταση σε δεκαδικό σύστημα μιας ποσότητας
κ.ο.κ
μέχρι να ομαδοποιηθούν όλα τα αντικείμενα.
Άλλα συστήματα αρίθμησης
Το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης δεν είναι το μοναδικό, όμως είναι αυτό που χρησιμοποιείται περισσότερο από την ανθρωπότητα στις μέρες μας. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί πιο εύκολα να κάνει υπολογισμούς στο δεκαδικό, δηλαδή με την χρήση δέκα αριθμητικών ψηφίων (0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 και 9). Η επιλογή του συγκεκριμένου συστήματος έγινε εξαιτίας της αρχικής ευκολίας χρήσης των δακτύλων των δύο χεριών για απαρίθμηση. Κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί και άλλα αριθμητικά συστήματα όπως το τριαδικό σύστημα ή το πενταδικό σύστημα ή το δωδεκαδικό σύστημα). Ένα σύστημα που χρησιμοποιείται αρκετά στις μέρες μας είναι το δυαδικό σύστημα αρίθμησης, το οποίο χρησιμοποιείται στην τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης Κατηγορία:Στοιχειώδης αριθμητική
Ιωάννης Α΄ του Σαλόν-Αρλαί
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη του παλαιού κόμη του Σαλόν & Ωξόν και της Λάουρας/Λωρέτ, κόρης του Σίμωνα Β΄ κυρίου του Κομμερσύ. Ο πατέρας του αντάλλαξε το Σαλόν & Ωξόν με πόλεις και κάστρα (Σαλίν, Αρλαί, κά) και έκτισε άλλα. Συνολικά οι γονείς του είχαν 30 κάστρα στην περιοχή του Ιούρα της κομητείας της Βουργουνδίας. Ο πρωτότοκος αδελφός του Ούγος νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα κόμισσα της Βουργουνδίας και έγινε έτσι κόμης συζυγικώ δικαιώματι· το 1248 απεβίωσε ο Ούγος και ο γιος του Όθων Δ΄ ήταν ενός έτους. Τότε ο Ιωάννης ο παλαιός ανέλαβε τη διακυβέρνηση της κομητείας.
Πολέμησε με την ένωση των βαρόνων εναντίον τού Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας στη μεταξύ τους διαμάχη (1294-1301). Το 1305 πολέμησε εναντίον του ανιψιού του Ρέτζιναλντ για να τον πιέσει να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του επί των γειτονικών του κάστρων Ντραμελαί, Μπινάν και Πιμορίν. Μετά το 1315 δεν έχουμε ιστορικές αναφορές γι' αυτόν. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούγος Α΄ ως κύριος του Αρλαί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1272 τη Μαργαρίτα των Καπετιδών, κόρη του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνο:
Έπειτα ο Ιωάννης Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αλίκη, κόρη του Ραούλ Β΄ κυρίου του Κλερμόν-Νελ και είχε τέκνο:
Πρόγραμμα Φουλμπράιτ
μικρογραφία|εναλλ.=|300x300εσ|Το επίσημο λογότυπο του προγράμματος Fulbright, που χρησιμοποιείται από τον Μάιο του 2019.
Το πρόγραμμα Φουλμπράιτ (αγγλικά: Fulbright Program), συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος Φουλμπράιτ-Χέις, είναι ένα πρόγραμμα άκρως ανταγωνιστικών υποτροφιών για φοιτητές, ερευνητές, εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες, επιστήμονες και καλλιτέχνες, που ιδρύθηκε από τον Γερουσιαστή των ΗΠΑ Τζέιμς Γουίλιαμ Φουλμπράιτ το 1946.
Στο πλαίσιο του προγράμματος Φουλμπράιτ, επιλεγμένοι πολίτες των ΗΠΑ είναι δυνατόν να επιλεγούν για υποτροφία σε σπουδές, έρευνες ή άσκηση των δεξιοτήτων τους στο εξωτερικό. Το πρόγραμμά περιλαμβάνει και πολίτες άλλων χωρών για αντίστοιχες υποτροφίες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα βραβεία σε όλο τον κόσμο και δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 160 χώρες. Εξήντα αποδέκτες της υποτροφίας, από δεκατέσσερις χώρες, έχουν κερδίσει βραβεία Νόμπελ και ογδόντα οκτώ έχουν κερδίσει βραβεία Πούλιτζερ.
Δημιουργήθηκε για να αυξήσει την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των λαών των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών, μέσω της ανταλλαγής προσώπων, γνώσεων και δεξιοτήτων.
Στην Ελλάδα, το πρόγραμμα έχει τον τίτλο «τιμής» του αρχαιότερου προγράμματος Φουλμπράιτ στην Ευρώπη και του δεύτερου αρχαιότερου – σε συνεχή λειτουργία – στον κόσμο.
Το Ίδρυμα Φουλμπράιτ
Θεωρείται από τους σημαντικότερους φορείς των διεθνών προγραμμάτων εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ανταλλαγών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σε συνεργασία με περισσότερες από εκατόν εξήντα χώρες παγκοσμίως.
Από την ίδρυση του το 1948, το Ίδρυμα λειτουργεί ως το επίσημο κέντρο πληροφόρησης και διασύνδεσης για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες κι έχει απονείμει περισσότερες από 5.500 υποτροφίες σε Έλληνες και Αμερικανούς φοιτητές, επιστήμονες, ερευνητές, εκπαιδευτικούς και καλλιτέχνες, δημιουργώντας ένα δραστήριο, δυναμικό, πολυσχιδές και αρραγές δίκτυο υποτρόφων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Εκπαίδευση_στις_Ηνωμένες_Πολιτείες
9 (περιοδικό)
thumb|right|200px|Το εξώφυλλο του τεύχους 1 Το 9 υπήρξε ένθετο περιοδικό με θέμα τα κόμικς και την επιστημονική φαντασία και κυκλοφόρησε από τον Ιούνιο 2000 μέχρι και τον Ιούνιο του 2010 ,κάθε Τετάρτη δωρεάν μαζί με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία,ενώ από το Μάιο του 2009 κυκλοφορούσε κάθε Σάββατο.
Ονομάστηκε "9" προς τιμή της 9ης τέχνης, δηλαδή των κόμικς, που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της ύλης του. Περιέχει δημιουργίες τόσο ξένων όσο και ελλήνων καλλιτεχνών και στις σελίδες του έχουν δημοσιευτεί πολλές σημαντικές ιστορίες κόμικς, κυρίως ευρωπαϊκής προέλευσης. Το περιοδικό διοργανώνει επίσης ετήσιους διαγωνισμούς σχεδίου κόμικς τα αποτελέσματα των οποίων ανακοινώνονται κάθε Σεπτέμβριο. Από τις σελίδες του "9" αναδείχτηκαν αρκετοί νέοι Έλληνες δημιουργοί όπως ο Ηλίας Κυριαζής, ο Βασίλης Λώλος, o Κων Χρυσούλης (ΚΩΝ), ο Τάσος Παπαϊωάννου, ο Αντώνης Παπαντωνίου, ο Θανάσης Πέτρου, ο Γιώργος Καλατζής κ.α. ενώ ιστορίες έχουν δημοσιεύσει και παλιότεροι δημιουργοί όπως ο Σπύρος Δερβενιώτης, ο Λέανδρος, ο Γιάννης Καλαϊτζής, ο Ανδρέας Ζαφειράτος και ο Πέτρος Ζερβός.
Στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας, το περιοδικό δημοσιεύει συχνά ανταποκρίσεις από Φεστιβάλ του εσωτερικού (Φεστιβάλ ΕΦ Ερμούπολης) και του εξωτερικού (Utopiales Festival), παρουσιάσεις βιβλίων, συνεντεύξεις με συγγραφείς, άρθρα και σε κάθε τεύχος ένα διήγημα ξένου ή έλληνα συγγραφέα συνοδευόμενο από εικονογράφηση. Στις σελίδες του έχουν φιλοξενηθεί Αγγλόφωνοι και Γαλλόφωνοι συγγραφείς, αλλά επίσης και αρκετοί δημιουργοί από τα Βαλκάνια, την Ισπανία, την Κούβα, τη Βραζιλία και άλλες χώρες. Αρκετοί έλληνες συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας έχουν πρωτοδημοσιευθεί στο 9 ή έχουν συχνή παρουσία σε αυτό. Ενδεικτικά αναφέρονται οι Γιώργος Γούλας, Στέλιος Καλογεράκης, Κωνσταντίνος Κέλλης, Παναγιώτης Κούστας, Μιχάλης Μανωλιός, Σωτήρης Μπαμπατζιμόπουλος, Αλέκος Παπαδόπουλος, Γιάννης Στάγκος, Κώστας Χαρίτος, Νίκος Χατζηιωάννου όπως επίσης και οι Βάσω Χρήστου, Χέντβιγκ-Μαρία Καρακούδα, Ντίνος Χατζηγιώργης, Νίκος Γ. Ξυδάκης κ.α. thumb|right|200px|Το εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους Από το πρώτο του τέυχος μέχρι σήμερα, το 9 έχει διατηρήσει μια ιδιάζουσα 'παράδοση' τα εξώφυλλά του πάντα να τα κοσμούν γυναικίες φιγούρες, επι το πλείστον επώνυμες ηρωίδες κόμικς αλλά και πρωτότυπα σχέδια που έγιναν αποκλειστικά για το 9. Ελάχιστες εξαιρέσεις που έσπασε αυτή η παράδοση, ήταν σε ειδικές επετειακές κυκλοφορίες. Υπεύθυνος έκδοσης είναι ο Άγγελος Μαστοράκης.
Το περιοδικό 9 έκλεισε τον κύκλο του μετά από 10 χρόνια κυκλοφορίας τον Ιούνιο του 2010,μαζί με άλλα δύο περιοδικά της ελευθεροτυπίας(ΓΕΩ και Bet).Στο τελευταίο τεύχος υπήρχε "υπόσχεση" ότι μετά το καλοκαίρι θα επανέλθει με άλλη μορφή,αλλά το μόνο που έμεινε ήταν κάποια κόμικ στο εσωτερικό της εφημερίδας και η έκδοση με τους νικητές του 10 πανελληνίου διαγωνισμού κόμικ τον Σεπτέμβρη.
Δημοσιευμένες ιστορίες
Στο "9" έχουν δημοσιευτεί στα χρόνια που κυκλοφορεί πάρα πολλές σειρές κόμικς, τόσο ελληνικές όσο και ξένες. Ενδεικτικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά κόμικς
Κατώμερο Σερρών
Το Κατώμερο, έως το 1927 γνωστό ως Ασαγιά Μαχαλέ  ή Ασία Μαχαλά, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρισκόταν στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Βρισκόταν στις ανατολικές πλαγιές του όρους Μπέλλες, σε απόσταση 11 χλμ. βόρεια από το χωριό Νέο Πετρίτσι.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στο Σαντζάκι των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Ο οικισμός εκκενώθηκε με στρατιωτική διαταγή στις 13 Μαρτίου 1941, λίγο πριν τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και ο πληθυσμός μετακινήθηκε σε άλλα κοντινά χωριά ή ακόμα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Καταργήθηκε και τυπικά το 1951 .
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Νγκουβουμάλι
Το Νγκουβουμάλι (Αγγλικά και Σουαχίλι Nguvumali), είναι η ονομασία ενός Αστικού Τμήματος της πόλεως Τάνγκα στην Περιφέρεια Τάνγκα, στην Τανζανία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, στο Αστικό Τμήμα Νγκουβουμάλι κατοικούσαν 15.133 άτομα.
Το Αστικό Τμήμα Νγκουβουμάλι είναι γνωστό, γιατί εκεί ευρίσκονται οι εγκαταστάσεις του Galanos Agricultural Secondary School.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας Κατηγορία:Τμήματα της Τάνγκα Κατηγορία:Περιφέρεια Τάνγκα
Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ (Ιερουσαλήμ)
Η Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ (αμχαρικά: ኪዳነ ምሕረት) στην Ιερουσαλήμ αποτελεί τμήμα του μοναστηριού του Ντεμπρέ Γκενέτ (ደብረ ገነት), του οποίου η ονομασία μεταφράζεται ως «Μοναστήρι του Παραδείσου».
Το μοναστήρι και η εκκλησία του υπάγονται θρησκευτικά στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Κιντανέ Μεχρέτ
Το Κιντανέ Μεχρέτ (ኪዳነ ምሕረት) είναι φράση στη Γλώσσα Γκεζ, η οποία μεταφράζεται ως «Σύμφωνο του Ελέους». Αναφέρεται σε αιθιοπική παράδοση σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς υποσχέθηκε στη μητέρα του πως θα συγχωρούσε τα αμαρτήματα εκείνων οι οποίοι ζήτησαν την μεσολάβησή της.
Αστερώδη
Τα Αστερώδη (λατ. Asterales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των κωδωνιίδων (campanulids) του κλάδου των αστερίδων (asterids). Περιέχει 11 οικογένειες, 1743 γένη και 26870 είδη. Εξαπλώνεται σε όλο τον πλάνήτη και σε κάθε κλιματική ζώνη. Περιλαμβάνει κυρίως ποώδη φυτά, σπανιότερα θαμνώδη και δενδρώδη φυτά.
Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Ερεικώδων περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες οικογένειες:
Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ (Ιερουσαλήμ)
Κιντανέ Μεχρέτ
Ο εορτασμός της Παναγίας του Συμφώνου του Ελέους εορτάζεται στις 16 Γιεκατίτ (αιθιοπικό ημερολόγιο), ημερομηνία η οποία αντιστοιχεί στις 24 Φεβρουαρίου (γρηγοριανό ημερολόγιο), με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη, όταν και η συγκεκριμένη ημερομηνία αντιστοιχεί στις 25 Φεβρουαρίου, καθώς, βάση του αιθιοπικού ημερολογίου, η πρόσθετη ημέρα εντάσσεται στον, σύμφωνα με το γρηγοριανό ημερολόγιο, μήνα Σεπτέμβριο.
Αστερώδη
Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστερίδων που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Αστερώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ (Ιερουσαλήμ)
Ιστορία
Ο Αυτοκράτορας της Αιθιοπίας, Ιωάννης Δ΄, χρησιμοποίησε λάφυρα πολέμου τα οποία είχαν αποκτηθεί κατά τη διάρκεια πολεμικής σύγκρουσης με το Χεδιβάτο της Αιγύπτου προκειμένου να προχωρήσει στην απόκτηση γαιών, νότια της Παλαιάς Πόλεως της Ιερουσαλήμ. Οι εργασίες ανέγερσης ξεκίνησαν το 1893, έπειτα από τον θάνατο του Ιωάννη, το 1889, ενώ η κατασκευή της εκκλησίας ολοκληρώθηκε το 1901, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αυτοκράτορα Μενελίκ Β΄.
Αστερώδη
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστερώδη
Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ (Ιερουσαλήμ)
Περιγραφή
Η Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ στην Ιερουσαλήμ είναι κυκλικού σχήματος, με θόλο ύψους, περίπου, 30 μέτρων.
Έτερο αιθιοπικό μοναστήρι στην Ιερουσαλήμ
Το μοναστήρι του Ντεμπρέ Γκενέτ δεν είναι το μοναδικό της Ιερουσαλήμ που να περιλαμβάνει Αιθίοπες μοναχούς. Συγκεκριμένα, επί της οροφής του Παρεκκλησίου της Αγίας Ελένης της Εκκλησίας του Παναγίου Τάφου, Αιθίοπες μοναχοί είναι εγκατεστημένοι από το 1850, εντός υποτυπώδους μοναστηριού γνωστού ως Ντεΐρ ες-Σουλτάν, καθώς και δύο συνδεόμενων παρεκκλησίων, από το 1970. Το καθεστώς ιδιοκτησίας τους, αποτελεί αντικείμενο διαμάχης μεταξύ της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Αλεξανδρείας.
Υποτροφίες Γκούγκενχαϊμ
Οι υποτροφίες Γκούγκενχαϊμ, απονέμονται ετησίως από το 1925 από το Ίδρυμα Τζον Σάιμον Γκούγκενχάιμ (John Simon Guggenheim Memorial Foundation) για αυτούς «που επέδειξαν εξαιρετική ικανότητα για παραγωγική υποτροφία ή εξαιρετικές δημιουργικές ικανότητες στις τέχνες». Κάθε χρόνο, το ίδρυμα δίνει αρκετές εκατοντάδες βραβεία σε κάθε ένα από δύο χωριστούς διαγωνισμούς:
Το Ίδρυμα λαμβάνει περίπου 3.500 - 4.000 αιτήσεις κάθε χρόνο. Περίπου 220 υποτροφίες απονέμονται ετησίως. Το μέγεθος της επιχορήγησης κυμαίνεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες των υπότροφων,ενώ λαμβάνονται υπόψιν και οι άλλοι πόρους τους, ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής των σχεδίων τους. Η μέση επιχορήγηση στο διαγωνισμό του 2008 στον Καναδά και και τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν περίπου US $ 43.200.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο (HΑ) ονομάζεται το αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί την ηλεκτρική ενέργεια που αποθηκεύεται σε επαναφορτιζόμενες συστοιχίες συσπεοσσωρευτών (κοινώς μπαταρίες). Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα χρησιμοποιούν ηλεκτρικούς κινητήρες αντί των μηχανών εσωτερικής καύσης (ΜΕΚ).
Αντιθέτως, τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν και τα δύο (ηλεκτρικές μηχανές και ΜΕΚ) καλούνται υβριδικά αυτοκίνητα και συνήθως δεν θεωρούνται καθαρά HΑ. Τα αυτοκίνητα με συσσωρευτές που μπορούν να φορτιστούν και να χρησιμοποιηθούν χωρίς ΜΕΚ αποτελούν ένα είδος ηλεκτροκίνητων οχημάτων µε συσσωρευτές (αμιγώς ηλεκτροκίνητα), ενώ δεν καταναλώνουν καύσιμα.
Επίσης, υπάρχουν και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα & άλλα οχήματα (τρένα, φορτηγά, λεωφορεία κλπ.) που είναι ηλεκτρικά, έχουν ηλεκτροκινητήρες για την επιτάχυνση & επιβράδυνση, αλλά το ρεύμα για τους ηλεκτροκινητήρες το παράγει μια γεννήτρια η οποία κινείται από μηχανή εσωτερικής καύσης (ντίζελ ή βενζίνη) δηλαδή ηλεκτροπαραγωγό ζεύγος αυτά είναι ντιζεληλεκτρικά οχήματα (EDMU)
Τα HΑ είναι συνήθως αυτοκίνητα, ελαφριά φορτηγά, ποδήλατα, ηλεκτρικά μηχανικά δίκυκλα, μικρά οχήματα γκολφ, ανυψωτικά (forklifts) και παρόμοια. Τα HΑ ήταν μεταξύ των αυτοκινήτων που εμφανίστηκαν από τις πρώτες μέρες της αυτοκίνησης και έχουν υψηλότερο συντελεστή ενεργειακής απόδοσης από όλα τα αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης.
Ορολογία
εναλλ.=|μικρογραφία|280x280εσ|Διάγραμμα του συστήματος παραγωγής και μετάδοσης ισχύος ενός αμιγώς ηλεκτρικού αυτοκινήτου (στο κέντρο με πράσινο χρώμα διακρίνεται η πλάκα του συσσωρευτή). Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι ένα είδος ηλεκτρικού οχήματος (ΗΟ). Ο όρος «ηλεκτρικό όχημα» αναφέρεται σε οποιοδήποτε όχημα χρησιμοποιεί ηλεκτροκινητήρες ως μέσο προώθησης, ενώ ο όρος «ηλεκτρικό αυτοκίνητο» γενικά αναφέρεται σε αυτοκίνητα με την δυνατότητα ανάπτυξης υψηλών ταχυτήτων που τροφοδοτούνται με ισχύ από ηλεκτρισμό. Τα χαμηλών ταχυτήτων ηλεκτρικά οχήματα, χαρακτηρίζονται ως μηχανοκίνητα τετράτροχα στην Ευρώπη και ως NEV στης ΗΠΑ, είναι επαναφορτιζόμενα ηλεκτρικά μικρο-αυτοκίνητα ή αυτοκίνητα πόλης με περιορισμούς ως προς το βάρος τους, την ισχύ τους και την μέγιστη ταχύτητα που τους επιτρέπεται να κυκλοφορήσουν σε δημόσιους δρόμους, όπου μπορεί να διαφέρει από χώρα σε χώρα.
Παρόλο που η πηγή ενέργειας ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου δεν είναι απαραίτητα ένας ενσωματωμένος συσσωρευτής (μπαταρία), τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα με κινητήρες που τροφοδοτούνται από διαφορετικές πήγες ενέργειας συνήθως αναφέρονται με διαφορετικό όνομα. Ένα ΗΑ που φέρει ηλιακούς συλλέκτες για την τροφοδοσία του αναφέρεται ως ηλιακό αυτοκίνητο και ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο που τροφοδοτείται όμως από γεννήτρια βενζίνης είναι μια μορφή υβριδικού αυτοκινήτου. Ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο που τροφοδοτείται από εσωτερική μπαταρία αναφέρεται ως αμιγώς ηλεκτροκίνητο όχημα (BEV, Battery Electric Vehcle).
Ροζέ Βαγιάν
Ο Ροζέ Βαγιάν (Roger Vailland, 1907-1965) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος.
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο
Ορολογία
Πιο συχνά, ο όρος «ηλεκτρικό αυτοκίνητο» αναφέρεται στα αμιγώς ηλεκτροκίνητα οχήματα που τροφοδοτούνται από εσωτερική μπαταρία, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τα επαναφορτιζόμενα (plug-in) υβριδικά οχήματα (PHEV).
Ροζέ Βαγιάν
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε στην École normale supérieure, προσχώρησε στον σουρρεαλισμό και υπήρξε συνεκδότης του πρωτοποριακού περιοδικού «Le Grand Jeu» (Το Μεγάλο Παιχνίδι). Το 1928 εγκαταλείπει τον σουρρεαλισμό και αναλαμβάνει δημοσιογραφικές αποστολές στην Αιθιοπία και την Αλβανία. Τα ναρκωτικά και οι εύκολοι έρωτες χαρακτηρίζουν την περίοδό του αυτή.
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο
Ιστορία
εναλλ.=|μικρογραφία|280x280εσ|Το Λούναρ Ρόβερ της [[NASA στη Σελήνη, κινούνταν με μπαταρίες.]]
Η εφεύρεση του πρώτου προγόνου του ηλεκτρικού αυτοκινήτου οφείλεται σε πολλά άτομα. Το 1828, ο Ányos Jedlik από την Ουγγαρία εφηύρε έναν πρώιμο ηλεκτροκινητήρα που του επίτρεψε να κατασκευάσει ένα μικρό ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Ανάμεσα στο 1832 και το 1839, ο Σκοτσέζος Robert Anderson κατασκεύασε μια πρόχειρη ηλεκτροκίνητη άμαξα, που λειτουργούσε με μη επαναφορτιζόμενες μπαταρίες. Το 1834, ο σιδηρουργός Thomas Davenport από το Βερμόντ δημιούργησε μια παρόμοια κατασκευή, η οποία κινούταν σε μια μικρή, ηλεκτροδοτούμενη, κυκλική γραμμή. Έναν χρόνο μετά, το 1835, ο Καθηγητής Sibrandus Stratingh από την Ολλανδία και ο βοηθός του Christopher Becker από τη Γερμανία κατασκεύασαν και αυτοί ένα μικρό ηλεκτρικό αυτοκίνητο που λειτουργούσε μη επαναφορτιζόμενες μπαταρίες.
Ροζέ Βαγιάν
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1942 εντάσσεται στην γκωλική αντίσταση και γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα, το Παράξενο παιχνίδι που κερδίζει το «Διασυμμαχικό βραβείο» το 1945. Το 1952 γίνεται μέλος του γαλλικού κομμουνιστικού κόμματος, από το οποίο όμως αποχωρεί το 1956, μετά την εισβολή των Σοβιετικών στην Ουγγαρία κατά την Ουγγρική Επανάσταση του 1956.
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο
Ιστορία
Τον Νοέμβριο του 1881, ο Gustave Trouvé παρουσίασε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο στην Διεθνή Έκθεση Ηλεκτρισμού στο Παρίσι (Exposition internationale d'Électricité de Paris). εναλλ.=|μικρογραφία|280x280εσ|Πρότυπο ηλεκτρικό αυτοκίνητο του 1884 από τον Thomas Parker. Το 1884, πάνω από 20 χρονιά πριν κυκλοφορήσει το Ford Model T (1908 - 1927), ο Thomas Parker κατασκεύασε ένα πρακτικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο στο Γουλβερχάμπτον, χρησιμοποιώντας επαναφορτιζόμενες μπαταρίες που είχε σχεδιάσει ο ίδιος. Το Flocken Elektrowagen του 1888 σχεδιάστηκε από τον Γερμανό εφευρέτη Andreas Flocken και μπορεί να θεωρηθεί το το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Στα τέλη 19ου και στης αρχές του 20ου αιώνα, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα ήταν ο πιο δημοφιλές τύπος αυτοκινήτων, αφότου προσέφεραν περισσότερη άνεση και ήταν πιο εύκολα στην λειτουργία τους σε σχέση με τα τότε αυτοκίνητα εσωτερικής καύσης. Στης αρχές του 20ου αιώνα υπήρχαν γύρω στα 30.000 ηλεκτρικά αυτοκίνητα.
Ροζέ Βαγιάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο
Ιστορία
Η εξέλιξη τον μηχανών εσωτερικής καύσης τον 20-ό αιώνα έφτασαν τα πλεονέκτημα τον ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Οι πιο γρήγοροι χρόνοι ανεφοδιασμού και το χαμηλότερο κόστος παραγωγής τους, τα έκαναν πιο δημοφιλή.
Έξι ηλεκτρικά αυτοκίνητα κατείχαν το ρεκόρ ταχύτητας. Ένα από αυτά ήταν το La Jamais Contente, που είχε στο μπροστινό μέρος σχήμα πυραύλου και μαζί με τον οδηγό του Camille Jenatzy, έσπασε το φράγμα των 100 km/h φτάνοντας την ταχύτητα των 105,88 km/h στις 29 Απριλίου 1899.
Μοντέρνα ηλεκτρικά αυτοκίνητα
μικρογραφία|300x300εσ|To [[Mercedes-Benz EQC από την Mercedes-Benz.]]
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο οργανισμός California Air Resources Board (CARB) άρχισε να απαιτεί αυτοκίνητα με λιγότερους ρύπους, με στόχο αυτοκίνητα με μηδενικούς ρύπους όπως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Προς απάντηση τους, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων ανέπτυξαν ηλεκτρικά μοντέλα συμπεριλαμβανομένου των Chrysler TEVan, Ford Ranger EV pickup truck, GM EV1, S10 EV pickup, Honda EV Plus hatchback, Nissan Altra EV miniwagon και Toyota RAV4 EV.
Η κατασκευάστρια αυτοκινήτων από την Καλιφόρνια Tesla Motors, ξεκίνησε να εργάζεται πάνω σε ένα ηλεκτρικό μοντέλο που αργότερα έγινε το Tesla Roadester (2008), με της πρώτες παραδόσεις να γίνονται μέσα στο 2008. Το Roadster ήταν το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε μπαταρίες ιόντων λιθίου και μπορούσε να κάνει 200 μίλια / 320 χιλιόμετρα ανά φόρτιση.
Οι παγκόσμιες πωλήσεις της Tesla ξεπέρασαν της 360.000 το 2018. Η Ένωση Renault–Nissan–Mitsubishi ξεπέρασε της 500.000 πωλήσεις ηλεκτρικών αυτοκινήτων τον Οκτώβριο του 2017. Η Tesla από την αρχή της παραγωγής του Μodel 3 ως το Μάρτιο του 2019 έχει συνολικά παραδώσει 163.979 αυτοκίνητα στης ΗΠΑ. Οι συνολικές παραδόσεις του Chevrolet Bolt έφτασαν της 26.477 μονάδες τον Φεβρουάριο του 2018, στης ΗΠΑ.
Σκάνδαλα
εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|To [[General Motors EV1.]]
Ιστορικά, η περιορισμένη διάδοση των ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων στο παρελθόν έχει αποδοθεί στα παραπάνω μειονεκτήματα. Επιπλέον, έχουν υπάρξει βάσιμες ενδείξεις ότι οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες είχαν, κατά καιρούς, υπονομεύσει τις προσπάθειες παραγωγής αμιγώς ηλεκτρικών οχημάτων, λόγω του φόβου ότι η συνεπακόλουθη απεξάρτηση από το πετρέλαιο θα έθιγε τα συμφέροντά τους.