cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντονι Ράντολφ
Σταδιοδρομία
Στις 15 Ιουλίου 2016 ανακοινώθηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης,  Την πρώτη του χρονιά κατακτά το Κύπελλο Ισπανίας με την ομάδα, έχοντας 8.1 πόντους, 4 ριμπάουντ και 1.1 κοψίματα μέσο όρο σε 19.3 λεπτά συμμετοχής στην Ισπανική λίγκα και στις 22 Ιουνίου 2017 ανανεώνει το συμβόλαιό του. Τη σεζόν 2017-18, κατακτά την πρώτη του Ευρωλίγκα νικώντας στον τελικό την Φενερμπαχτσέ 85-80. Επίσης κατακτά και το πρώτο του Πρωτάθλημα Ισπανίας. Το καλοκαίρι του 2018 και αφού βρέθηκε πολύ κοντά στην αποχώρηση, ο Ράντολφ, ανανέωσε με την ισπανική ομάδα. Τη σεζόν 2018-19, κερδίζει ξανά το Πρωτάθλημα Ισπανίας. Τον Δεκέμβριο του 2019, ανανέωσε για άλλα τρία χρόνια το συμβόλαιο του. Στις 3 Δεκεμβρίου 2019, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για την καλύτερη ομάδα της δεκαετίας 2010-2020 στην Ευρωλίγκα, ωστόσο δεν βρέθηκε στην τελική δεκάδα. Ενώ η σεζόν 2019-20, ήταν ίσως η καλύτερη της καριέρας του με 13.7 πόντους, 4.3 ριμπάουντ και 15.1 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης, στις 21 Φεβρουαρίου 2020, ο Άντονι Ράντολφ μετά από τραυματισμό χειρουργήθηκε στον αντίχειρα του αριστερού χεριού. Στις 11 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα, ότι αποτελεί επίσης μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) της Ρεάλ Μαδρίτης στη δεκαετία 2010-2020, όντας ένατος στην ψηφοφορία; του κοινού με 59.31%.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2020, κατέκτησε το τρίτο Σούπερ Καπ της καριέρας του. Στις 18 Δεκεμβρίου σε αγώνα κόντρα στον Ολυμπιακό, υπέστη ολική ρήξη του αριστερού αχίλλειου τένοντα, χάνοντας το υπόλοιπο της σεζόν 2020-21. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2021, κατέκτησε ξανά το Σούπερ Καπ Ισπανίας, αφού η Ρεάλ κέρδισε στον τελικό την Μπαρτσελόνα 88-83. Στις 13 Ιουνίου 2022 και ενώ δεν είχε αγωνιστεί αρκετά μέσα στη σεζόν υπέστη ρήξη χιαστού, ο δεύτερος πολύ σοβαρός τραυματισμός στην καριέρα του. Στις 19 Ιουνίου 2022, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισπανίας για τρίτη φορά στην καριέρα του, αφού η Ρεάλ κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μπαρτσελόνα με 3-1. Στις 21 Μαΐου 2023, η Ρεάλ νίκησε στον τελικό της Ευρωλίγκα τον Ολυμπιακό 79-78 και έτσι ο ίδιος κατέκτησε την δεύτερη Ευρωλίγκα της καριέρας του. Ο ίδιος στον τελικό είχε 3 πόντους και 2 ριμπάουντ. Συνολικά τη σεζόν 2022-23, είχε κατά μέσο όρο 3 πόντους και 1.2 ριμπάουντ σε 06:05 που αγωνίστηκε σε οκτώ παιχνίδια στην Ευρωλίγκα. Στις 29 Ιουνίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν μετά από επτά χρόνια συνεργασίας και 12 τίτλους με την Ρεάλ.
Εθνική Ομάδα
Ο Ράντολφ αγωνίστηκε αρχικά το 2015, με την Εθνική Ηνωμένων Πολιτείων, με την οποία πήρε το χάλκινο μετάλλιο στους Παναμερκανικούς Αγώνες του 2015.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Αστέρας τύπου T Ταύρου
thumb|right|Σχέδιο ενός αστέρα τύπου T Ταύρου με [[Περιαστρικός δίσκος|περιαστρικό δίσκο.]]
Οι αστέρες τύπου T Ταύρου (T Tauri stars ή TTS) είναι μία κατηγορία μεταβλητών αστέρων που πήρε το όνομά της από τον αστέρα T Ταύρου. Βρίσκονται κοντά σε μοριακά νέφη και αναγνωρίζονται από τη μεταβλητή τους λαμπρότητα και τις ισχυρές τους χρωμοσφαιρικές φασματικές γραμμές. Σήμερα πιστεύεται γενικά ότι αποτελούν το «βρεφικό» στάδιο στη ζωή όλων σχεδόν των αστέρων.
Χαρακτηριστικά
Οι αστέρες τύπου T Ταύρου είναι αστέρες που δεν έχουν ενταχθεί ακόμα στην Κύρια Ακολουθία. Αποτελούν τους νεότερους ορατούς αστέρες φασματικών τύπων F, G, K και M με μάζας μικρότερη των 2 ηλιακών μαζών. Οι επιφανειακές θερμοκρασίες τους είναι παρόμοιες εκείνων των αστέρων ίσης μάζας της Κύριας Ακολουθίας, αλλά είναι σημαντικά λαμπρότεροι επειδή οι διαστάσεις τους είναι μεγαλύτερες. Οι θερμοκρασίες που επικρατούν στο κέντρο τους δεν είναι αρκετά υψηλές ώστε να γίνονται πυρηνικές αντιδράσεις. Η ενέργεια που ακτινοβολούν προέρχεται από τη βαρυτική ενέργεια που μετατρέπεται σε θερμότητα καθώς συστέλλονται, προχωρώντας προς την Κύρια Ακολουθία, στην οποία φθάνουν μετά από περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια στο στάδιο του τύπου Τ Ταύρου. Συνήθως περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους με περίοδο μεταξύ 1 και 12 ημερών, αντί του ενός μηνός της ηλιακής περιστροφής.
Είναι επίσης πολύ ενεργοί: Υπάρχουν ενδείξεις ότι μεγάλο ποσοστό της επιφάνειάς τους καλύπτεται από κηλίδες, και εμφανίζουν έντονες και μεταβλητές εκπομπές ακτίνων X και ραδιοκυμάτων (περίπου χίλιες φορές μεγαλύτερες των ηλιακών). Πολλοί αστέρες τύπου T Ταύρου έχουν εξαιρετικά ισχυρούς αστρικούς ανέμους. Μία άλλη πηγή μεταβλητότητας της λαμπρότητάς τους είναι συσσωματώσεις (πρωτοπλανήτες και πλανητοειδείς) μέσα στον δίσκο που τους περιβάλλει.
thumb|Η εκτίναξη μιας φυσαλίδας καυτού αερίου από ένα διπλό σύστημα αστέρων τύπου T Ταύρου. Ο χώρος που καλύπτει η εικόνα είναι πολύ μεγαλύτερος από τον χώρο του Ηλιακού Συστήματος.
Η καταστροφή του λιθίου
Τα φάσματα των αστέρων τύπου T Ταύρου υποδεικνύουν μία μεγαλύτερη αφθονία λιθίου από τον `Ηλιο και άλλους αστέρες της Κύριας Ακολουθίας, επειδή το λίθιο καταστρέφεται από πυρηνικές αντιδράσεις σε θερμοκρασίες πάνω από 2.500.000 K. Από μία μελέτη της περιεκτικότητας σε λίθιο 53 αστέρων T Tαύρου, έχει βρεθεί ότι η καταστροφή του λιθίου εξαρτάται πολύ από τη διάμετρο, κάτι που δείχνει ότι η «καύση λιθίου» κατά τα τελευταία ασταθή στάδια πριν την ένταξη στην Κύρια Ακολουθία ίσως είναι μία από τις κυριότερες πηγές ενέργειας για τους αστέρες αυτούς: Η ταχεία περιστροφή τους τείνει να βελτιώνει την ανάμιξη του εσωτερικού τους και να αυξάνει τη μεταφορά του λιθίου σε βαθύτερα στρώματα, όπου και καταστρέφεται. Οι αστέρες τύπου T Ταύρου γενικά περιστρέφονται ταχύτερα με την πάροδο των αιώνων, καθώς οι διάμετροί τους μικραίνουν, εξαιτίας της διατηρήσεως της στροφορμής. Αυτό προκαλεί επιτάχυνση του ρυθμού καταστροφής του λιθίου. Η καταστροφή του λιθίου αυξάνεται επίσης όταν αυξάνεται η θερμοκρασία και η αστρική μάζα.
Με αυτό τον τρόπο η εξάντληση του λιθίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσδιορισθεί η ηλικία του αστέρα.
Είδη αστέρων τύπου T Ταύρου
Υπάρχουν αρκετά είδη αστέρων τύπου T Ταύρου:
left|thumb|250px|[[Πρωτοπλανητικός δίσκος|Πρωτοπλανητικοί δίσκοι στο Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνος]]
Σχεδόν οι μισοί αστέρες τύπου T Ταύρου έχουν περιαστρικούς δίσκους, οι οποίοι σε αυτή την περίπτωση αποκαλούνταιd πρωτοπλανητικοί δίσκοι, επειδή συνιστούν τους προδρόμους των πλανητικών συστημάτων, όπως το Ηλιακό Σύστημα. Οι περιαστρικοί αυτοί δίσκοι εκτιμάται ότι διαλύονται σε χρονικές κλίμακες της τάξεως των 10 εκατομμυρίων ετών.
Οι περισσότεροι αστέρες τύπου T Ταύρου δημιουργούνται ως μέλη διπλών αστρικών συστημάτων. Σε διάφορα στάδια της ζωής τους είναι γνωστοί και με τον περιφραστικό όρο «νεαρά αστρικά αντικείμενα» (Young Stellar Objects, YSOs). Πιστεύεται ότι τα έντονα μαγνητικά πεδία και οι ισχυροί αστρικοί άνεμοι των αστέρων τύπου T Ταύρου αποτελούν ένα μέσο με το οποίο μεταφέρεται στροφορμή από τον αστέρα στον πρωτοπλανητικό δίσκο.
Κρεσπαντόρο
Το Κρεσπαντόρο (ιταλικά: Crespadoro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Ντουεβίλλε
Το Ντουεβίλλε (ιταλικά: Dueville, ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Αθανάσιος Γ. Πετιμεζάς
Ο Αθανάσιος Πετιμεζάς (1826 - 6 Σεπτεμβρίου 1885) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε Νομάρχης, πληρεξούσιος και επανειλημμένα Υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1826. Μπήκε στην Σχολή των Ευελπίδων, αναγκάστηκε όμως να διακόψει λόγω οικονομικών δυσχερειών. Άρχισε να πολιτεύεται στην επαρχία, και έγινε πληρεξούσιος Καλαβρύτων το 1862.
Διορίστηκε Υπουργός των Εξωτερικών. Το 1865 έγινε Νομάρχης Ναυπλίας, και δύο χρόνια αργότερα Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας.
Το 1871 επί Κουμουνδούρου διατέλεσε Υπουργός Παιδείας, το 1875 Υπουργός Οικονομικών και επί Τρικούπη δύο φορές Υπουργός Δικαιοσύνης.
Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Σεπτεμβρίου 1885.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έπαρχοι Ναυπλίας Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής και Βοιωτίας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων
Ένεγκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Ελληνικά Hoaxes
Τα Ellinika Hoaxes αποτελούν την πρώτη οργανωμένη ομάδα ελέγχου γεγονότων στην Ελλάδα. Η σελίδα ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2013 και παραμένει ενεργή μέχρι σήμερα. Στις 28 Ιανουαρίου του 2019 τα Ellinika Hoaxes έγιναν μέλος του Διεθνούς Δικτύου Ελέγχου Γεγονότων (International Fact Checking Network) γνωστού ως IFCN, μέλος του οργανισμού Poynter. Για να διατηρήσουν τη πιστοποίηση μέλους του IFCN, τα Ellinika Hoaxes, όπως και κάθε άλλο μέλος, περνάνε από ετήσια αξιολόγηση.
Από τις 2 Μαΐου 2019 τα Ellinika Hoaxes ξεκίνησαν συνεργασία με τη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Facebook στο πλαίσιο του προγράμματος Ελέγχου Γεγονότων από Τρίτους (3rd Party Fact Checking), γνωστού και ως 3PFC. Ο ρόλος των ομάδων ελέγχου γεγονότων που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα είναι η αξιολόγηση της ακρίβειας ειδήσεων και δημοσιεύσεων που κυκλοφορούν στη πλατφόρμα του Facebook με στόχο τον περιορισμό της παραπληροφόρησης.
Στο πλαίσιο της δουλειάς τους, ως ελεγκτές γεγονότων, τα Ellinika Hoaxes έχουν συνεργαστεί με διάφορες ομάδες καθώς και με φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον έλεγχο ψευδών ειδήσεων σχετικά με τις ευρωεκλογές του 2019.
Τρόπος λειτουργίας, έλεγχος γεγονότων και η ένταξη στον IFCN
Ο έλεγχος γεγονότων αποτελεί τμήμα της δημοσιογραφικής διαδικασίας και περιλαμβάνει την εξέταση της ακρίβειας δημοσιευμάτων ή ισχυρισμών από μέσα ενημέρωσης, έντυπα και ψηφιακά καθώς και από ισχυρισμούς που αναπαράγονται σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Ο μόνος αναγνωρισμένος φορέας πιστοποίησης ομάδων ελέγχου γεγονότων είναι το Διεθνές Δίκτυο Ελέγχου Γεγονότων (IFCN). Μέχρι σήμερα το IFCN έχει 95 πιστοποιημένες ομάδες.
Η διαδικασία πιστοποίησης περιλαμβάνει έλεγχο σε τομείς όπως η οικονομική διαφάνεια, η πολιτική ουδετερότητα, το αν η εκάστοτε σελίδα είναι ενεργή, δηλαδή κατά πόσο δημοσιεύει τακτικά άρθρα, καθώς και η διαφάνεια της μεθοδολογίας. Οι πιστοποιημένες ομάδες του IFCN φέρουν ειδική σήμανση στις σελίδες τους.
Τα Ellinika Hoaxes εντάχθηκαν στη λίστα πιστοποιημένων ομάδων του IFCN στις 28 Ιανουαρίου του 2019. Σήμερα (Ιούνιος 2021) η σελίδα βρίσκεται στη διαδικασία ανανέωσης της πιστοποίησης για ένα ακόμη χρόνο.
Η συμμετοχή στον έλεγχο ψευδών ειδήσεων για τις Ευρωεκλογές του 2019
Στο πλαίσιο του ελέγχου ακρίβειας των ισχυρισμών από πολιτικούς, σελίδες ενημέρωσης αλλά και δημοσιευμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενόψει των Ευρωεκλογών του Μαΐου 2019, οργανώθηκε η πρωτοβουλία FactCheckEU.
Πρόκειται για μια ιστοσελίδα στην οποία χρήστες του διαδικτύου μπορούσαν να στέλνουν ισχυρισμούς που έβρισκαν σε σελίδες ενημέρωσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τις Ευρωεκλογές ώστε να εξεταστούν από τις ομάδες ελέγχου γεγονότων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα. Οι σχετικές καταρρίψεις δημοσιεύονταν στη σελίδα του FactCheckEU και ήταν ελεύθερα προσβάσιμες. Η πλατφόρμα του προγράμματος αναπτύχθηκε από τον δημοσιογραφικό οργανισμό Libération σε συνεργασία με τη σελίδα τεχνολογίας Datagif. Το έργο έγινε με τη βοήθεια οικονομικής ενίσχυσης από το IFCN στο πλαίσιο προώθησης καινοτόμων ιδεών για τον έλεγχο γεγονότων. Στο πρόγραμμα FactCheckEU συμμετείχαν 19 οργανισμοί ελέγχου γεγονότων, συμπεριλαμβανομένων και των Ellinika Hoaxes, όλοι εκ των οποίων ήταν πιστοποιημένα μέλη του IFCN.
Η συνεργασία με το Facebook
Η πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Facebook ξεκίνησε το 2016 ένα πρόγραμμα ελέγχου της ακρίβειας των ειδήσεων και δημοσιεύσεων που κυκλοφορούσαν στη σελίδα από ομάδες ελέγχου γεγονότων το οποίο ονομάστηκε “Έλεγχος Γεγονότων από Τρίτους” (3rd Party Fact Checking). Το πρόγραμμα μέχρι σήμερα καλύπτει περίπου 90 χώρες.
Η πρώτη ομάδα ελέγχου γεγονότων με την οποία συνεργάστηκε το Facebook στην Ελλάδα ήταν τα Ellinika Hoaxes, ξεκινώντας τη συνεργασία τους τον Μάιο του 2019. Τον Απρίλιο του 2021 προστέθηκε και το AFP.
Ο ρόλος που έχουν οι ομάδες ελέγχου γεγονότων στο Facebook αφορά την εξέταση ακρίβειας των ισχυρισμών που διακινούνται στη πλατφόρμα και, κατόπιν σύνταξης σχετικού άρθρου με παράθεση κατάλληλης τεκμηρίωσης, την αξιολόγηση των παραπλανητικών δημοσιευμάτων. Κατόπιν αυτής της αξιολόγησης, όποιος χρήστης έχει κοινοποιήσει ή θέλει να κοινοποιήσει στο μέλλον ένα δημοσίευμα το οποίο έχει αξιολογηθεί από ένα μέλος του 3PFC λαμβάνει μια ειδοποίηση η οποία του εξηγεί ότι το συγκεκριμένο δημοσίευμα έχει κριθεί ως ψευδές ή παραπλανητικό από κάποια ομάδα ελέγχου γεγονότων, παραπέμποντας στο σχετικό άρθρο κατάρριψης. Αυτή η ειδοποίηση δεν αποτρέπει τον εκάστοτε χρήστη από το να κοινοποιήσει το δημοσίευμα που επιθυμεί, απλώς παρέχει επιπλέον πληροφορίες για την ακρίβεια του.
Παρότι μια από τις συνήθεις κριτικές που ασκούνται στις ομάδες ελέγχου γεγονότων είναι ότι κατεβάζουν αναρτήσεις και προφίλ χρηστών, τα μέλη του 3PFC δεν έχουν δυνατότητα να κατεβάζουν δημοσιεύματα ούτε να θέτουν περιορισμούς οποιουδήποτε είδους σε χρήστες. Η μόνη τους δυνατότητα είναι να συνδέουν συγκεκριμένα δημοσιεύματα με σχετικά άρθρα καταρρίψεων που έχουν συντάξει. Η επακόλουθη εφαρμογή ποινών σε σελίδες και λογαριασμούς γίνεται αποκλειστικά από το Facebook.
Ομιλίες και σεμινάρια
Μέχρι σήμερα τα Ellinika Hoaxes έχουν συμμετάσχει σε ομιλίες και σεμινάρια φορέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο τη ενημέρωση και την εύρεση λύσεων για το πρόβλημα της παραπληροφόρησης.
Το 2017 συμμετείχαν στην εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με τίτλο “The role of EU civil society in a globalized world of communications”, το οποίο έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 2017 στη Μαδρίτη, παρουσιάζοντας τη κατάσταση της παραπληροφόρησης στην Ελλάδα.
Στις 9 Ιανουαρίου του 2018 τα Ellinika Hoaxes πραγματοποίησαν το πρώτο ενημερωτικό μάθημα (Masterclass) προς το προσωπικό της Γενικής Διεύθυνσης Επικοινωνίας (Directorate-General for Communication, DG COMM) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έπειτα από πρόσκληση του τελευταίου. Τον Μάρτιο του 2019 συμμετείχαν επίσης σε 2 εκδηλώσεις οι οποίες έλαβαν χώρα στην Ιταλία. Συγκεκριμένα, στο σεμινάριο του “Κοινωνικού Παρατηρητηρίου Παραπληροφόρησης και Ανάλυσης Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης” (Social Observatory for Disinformation and Social Media Analysis - SOMA) με τίτλο “Disinformation Across Borders and how to fight It” καθώς και στο σεμινάριο με τίτλο “Collaboration Against Disinformation” που διοργάνωσε ο φορέας First Draft με στόχο την συνεργασία δημοσιογράφων και ελεγκτών γεγονότων για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης στην Ευρώπη. Συμμετείχαν επίσης στο συνέδριο του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων με θέμα “Ενημέρωση και Δημοκρατία” στις 15 Δεκεμβρίου.
Επίσης έχουν συμμετάσχει στο TEDxUniversityofCrete του 2019 παρουσιάζοντας το πρόβλημα των ψευδών ειδήσεων στο διαδίκτυο και τους τρόπους αντιμετώπισης.
Το 2019 συμμετείχαν στη μετάφραση του παιχνιδιού “Bad News Game” στα ελληνικά. Το εν λόγω παιχνίδι αναπτύχθηκε από το πανεπιστήμιο του Cambridge ως μια προσπάθεια εξοικείωσης του κοινού με τη διαδικασία παραγωγής και διασποράς ψευδών ειδήσεων. Ο στόχος είναι ο εκάστοτε χρήστης, μέσω της πρακτικής εμπειρίας, να αποκτήσει την ικανότητα εύκολου εντοπισμού ύποπτων δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του πανεπιστημίου το παιχνίδι φαίνεται πως είχε θετική επίδραση στους εξεταζόμενους συμμετέχοντες.
Την περίοδο της πανδημίας της COVID-19 συμμετείχαν σε σεμινάρια και ομιλίες για το ρόλο του ελέγχου γεγονότων στην αντιμετώπιση της δυνητικά επικίνδυνης ψευδοεπιστημονικής παραπληροφόρησης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι παρουσιάσεις τους στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ένωσης Επαγγελματιών Ψυχιάτρων Ελλάδος, στην ενημερωτική ημερίδα του Ελληνικού Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών με τίτλο “Ψυχική Υγιεινή και Νέος Κορωνoϊός” , παρουσίαση στο 4ο Συμπόσιο Φαρμακοεπιδημιολογίας.
Στις 11 Μαΐου του 2021 συμμετείχαν επίσης στο 6o Delphi Economic Forum σε πάνελ σχετικά με τις επιπτώσεις της παραπληροφόρησης καθώς και στην εκδήλωση του European Digital Media Observatory (EDMO) σχετικά με τη σημασία της συνεργασίας ελεγκτών γεγονότων και δημοσιογράφων τη περίοδο της πανδημίας της COVID-19.
Κριτική και παρερμηνείες
Μια εκ των βασικών κριτικών που έχουν δεχτεί τα Ellinika Hoaxes είναι η συνεργασία με την σελίδα ενημέρωσης Athens Voice που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, διατηρούσε οικονομική σχέση με τα Ellinika Hoaxes επηρεάζοντας το περιεχόμενο των δημοσιεύσεων της σελίδας. Η συνεργασία αυτή σύμφωνα με τα Ellinika Hoaxes διήρκεσε από το 2017 μέχρι το 2019 και αφορούσε αποκλειστικά την διαχείριση του διαφημιστικού χώρου της σελίδας, με μοναδικό αντάλλαγμα την τεχνική επίβλεψη και παροχή χώρου φιλοξενίας της σελίδας (Web Server). Ωστόσο, η Athens Voice έκανε αναφορά στη συνεργασία τους, ως μέρος της μάχης κατά της παραπληρόφορησης που ''δημοκρατικά ΜΜΕ και μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέλαβαν να φέρουν εις πέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες
Σαλλουστία Ορβιάνα
Η Σαλλουστία Ορβιάνα, λατιν. Sallustia Orbiana (άκμασε 225-227), πλήρες όνομα Γναία Σεία Ερεννία Σαλλουστία Βαρβία Ορβιάνα, ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος τού Αλεξάνδρου Σεβήρου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν γνωστή για την ομορφιά της, που απαθανατίστηκε σε πολλά έργα τέχνης. Έγινε θύμα της ζήλειας της πεθεράς της Ιουλίας Μαμαίας, ώσπου χώρισε και εξορίστηκε στη Λιβύη το 227.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λεύκιου Σείου Ερέννιου Σαλλούστιου, ενός συγκλητικού με επιρροή στη Ρώμη των αρχών του 3ου αι. Τον Αύγουστο του 225, σε ηλικία 16 ετών περίπου, η Σ. Ορβιάνα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Σεβήρο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Αυτό είχε κανονιστεί από τη μητέρα του Ιουλία Μαμαία. Ο Σαλλούστιος προήχθη σε Καίσαρα και ως το τέλος τού Αυγούστου τού 227 η Ορβιάνα έλαβε τον τίτλο της Αυγούστας. Η πεθερά της συμπεριφέρθηκε σκληρά, πιέζοντάς την να καταφύγει αλλού με τον πατέρα της.
Καλλιτεχνήματα
Ένα άγαλμα της Ορβιάνα, που την παριστά ως Αφροδίτη Ευτυχής (Venus Felix), βρέθηκε στις ανασκαφές κοντά στην εκκλησία της Σάντα Κρότσε ιν Ζερουζαλέμμε στον Εσκουιλίνο λόφο. Το γλυπτό βρίσκεται τώρα στα Μουσεία τού Βατικανού, στο Κορτίλε Μπελβεντέρε. Είχε αφιερωθεί από τους απελεύθερούς της Ελπίδιο και Σαλλουστία. Εκτός από λίγες εκδόσεις ορειχάλκινων και αργυρών νομισμάτων, κόπηκαν αρκετά χρυσά με τη μορφή της. Το 1897 ένα τέτοιο πωλήθηκε για £26. Είναι η μόνη από τις δύο συζύγους τού Αλεξάνδρου, που εμφανίζεται σε νομίσματα.
Όπερες
Η Σαλουστία Ορβιάνα είναι μία ηρωίδα στην όπερα Αλεσσάνντρο Σεβέρο (1716) τού Απόστολο Τζένο. Το έργο προσαρμόστηκε ως Λα Σαλουστία (1732), που τη μουσική του έγραψε ο Τζοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Τζιρό Σάτο
Ο Τζιρό Σάτο (佐藤 次郎 Satō Jirō), (5 Ιανουαρίου 1908 - 5 Απριλίου 1934) ήταν ιάπωνας πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν Νο 3 στον κόσμο το 1933, αλλά αυτοκτόνησε στο στενό της Μαλάκα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του για αγώνα στο κύπελλο Ντέιβις το 1934.
Απέκτησε παγκόσμια φήμη στο τουρνουά του Γουίμπλεντον του 1932, όταν νίκησε τον υπερασπιστή του τίτλου Σίντνεϊ Γούντ στον προημιτελικό. Στην υψηλότερη κατάταξη του έφθασε το 1933, όταν νίκησε τον Φρεντ Πέρι στον προημιτελικό του γαλλικού όπεν. Κατατάχτηκε Νο. 3 στον κόσμο από τον A. Wallis Myers της The Daily Telegraph. Ωστόσο ήταν όλο και πιο δύσκολο για αυτόν να υπομείνει την τεράστια πίεση από το καθεστώς στην Ιαπωνία. Πιστεύεται ότι η πίεση αυτή τον οδήγησε να αυτοκτονήσει στο Στενό της Μαλάκα στις 5 Απριλίου 1934, στα 26 του χρόνια.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Έκανε το ντεμπούτο του στη διεθνή σκηνή το 1929, όταν ο σύλλογος Ρασίνγκ κλαμπ επισκέφθηκε την Ιαπωνία για μια σειρά αγώνων. Ο ίδιος κατάφερε να νικήσει τους θρύλους του τένις Jacques Brugnon, Raymond Rodel και Πιέρ Χένρι Λάντρι, χάνοντας μόνο από τον Ανρί Κοσέ.
Το 1930 ήταν φιναλίστ στο Ιαπωνικό πρωτάθλημα αλλά το κέρδισε τον επόμενο χρόνο. Επίσης, το 1930 ήταν φιναλίστ στο τουρνουά "Invitational Mid-Pacific" όπου έχασε από τον αμερικανό Κράνστον Χόλμαν, φιναλίστ ήταν και στο διπλό
Το 1931 έχασε τον τίτλο του Λόουν τένις κλαμπ Μίραμαρ από τον αδελφό του Hyotare Sato, αλλά κέρδισε το διπλό και ήταν φιναλίστ στο μεικτό. Κέρδισε το πρωτάθλημα της Δυτικής Αγγλίας στο απλό και στο διπλό. Έχασε από τον Ζαν Μποροτρά στο British Covered Court Championships. Συνεργάστηκε με τον αδελφό του για να κερδίσει το τρόπαιο της Beau Site Club de Cannes και το St. Raphaël T.C. Στο απλό διεκδίκησε τον τίτλο της Country Club de Monte-Carlo, στο ίδιο τουρνουά οι αδερφοί Σάτο έφτασαν στον τελικό του διπλού. Κέρδισε το διεθνές Ολλανδικό πρωτάθλημα στο διπλό με τον Minoru Kawachi. Τον Ιούλιο κατέκτησε το πρωτάθλημα του Tunbridge Wells, κι έπειτα το Midland County Championships σε απλό και μεικτό χάνοντας μόνο τον τελικό του διπλού.
Από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1931 κέρδισε 13 τίτλους στο απλό στη Μεγάλη Βρετανία. Συνάντησε τον Φρεντ Πέρι δύο φορές για τον τίτλο του Pacific Southwest Championships το 1932 και το 1933, χάνοντας και τις δύο φορές. Τον Αύγουστο του 1933 συνεργάστηκε με τον Ryosuke Nunoi για να κερδίσει στο διπλό στο γερμανικό διεθνές πρωτάθλημα στο Αμβούργο. Το 1932 κέρδισε το απλό και το διπλό με συμπαίκτη τον Τατσουγιόσι Μίκι στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου.
Από το 1931 έως το 1933 ο Σάτο έπαιξε σε δέκα συναντήσεις για την Ιαπωνική ομάδα στο κύπελλο Ντέιβις και κέρδισε 22 αγώνες χάνοντας μόνο έξι.
Προσωπική ζωή
Ο Σάτο παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο Ουασέντα σπουδάζοντας οικονομικά, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του το 1933 για να ασχοληθεί με την αντισφαίριση. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Hyotare Sato, ο οποίος ήταν επίσης αντισφαιριστής. Διατηρούσε σχέση με τη Sanae Okada το 1934 μία από τις καλύτερες γυναικείες αντισφαιρίστριες της Ιαπωνίας.
Θάνατος
Στις 4 Απριλίου 1934 ο Σάτο βρισκόταν στο πλοίο ''Ν.Υ.Κ. Hakone Maru'' όπου διασχίζει το στενό της Μαλάκα στη Μαλαισία για έναν αγώνα στο κύπελλο Ντέιβις ενάντια στην Αυστραλία στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης. Νωρίτερα είχε παραπονεθεί για πόνους στο στομάχι και έτσι δεν είχε όρεξη και έμεινε στην καμπίνα του. Φτάνοντας στη Σιγκαπούρη κατέβηκε από το πλοίο κι έκανε ιατρική εξέταση η οποία δεν έδειξε κανένα πρόβλημα υγείας αλλά διαγνώστηκε ότι τα προβλήματά του ήταν ψυχολογικά. Ο Σάτο ήταν νευρικός και φοβόταν ότι η ασθένειά του θα αποτελούσε εμπόδιο για την ομάδα του να κερδίσει. Καθώς πέρασε η μέρα η ομάδα της Ιαπωνίας πήγε σε συμπόσιο που έκανε ο Ιάπωνας πρόξενος στη Σιγκαπούρη. Ο Σάτο ήταν παρών και πείσθηκε από τον πρόξενο και τους συμπαίκτες του να συνεχίσει το ταξίδι. Την ίδια μέρα ελήφθη ένα τηλεγράφημα από την Ιαπωνική ομοσπονδία αντισφαίρισης που επέμενε στη συμμετοχή του Σάτο στο Κύπελλο Ντέιβις και ότι το ταξίδι θα πρέπει να ξαναρχίσει χωρίς καθυστέρηση.
Στις 11:30 μ.μ. στις 5 Απριλίου 1934, πριν φτάσει στο Πενάνγκ, ο Σάτο αναζητήθηκε από τον συμπατριώτη του Jiro Yamagishi αλλά δεν βρέθηκε πουθενά στο πλοίο. Την τελευταία φορά που τον είδε κάποιος ήταν στις 8:30 μ.μ. όταν δείπνησε στην καμπίνα του. Βρέθηκαν δύο σημειώματα αυτοκτονίας, ένα για τους συμπαίκτες του εκφράζοντας αμφιβολίες ότι θα είναι σε θέση να βοηθήσει την ομάδα στον επερχόμενο αγώνα, τους ζητούσε να τον συγχωρήσουν και να δώσουν το καλύτερό εαυατό τους για να νικήσουν στον αγώνα, υποσχέθηκε ότι θα είναι το πνεύμα του μαζί τους. Το άλλο σημείωμα απευθυνόταν στον πλοίαρχο του πλοίου, ζητώντας συγγνώμη για τις δυσκολίες που θα μπορούσε να προκαλέσει η πράξη του. Για επτά επιπλέον ώρες συνεχίστηκε από το πλοίο η αναζήτηση του στα νερά, ενημερώθηκαν για βοήθεια και τα κοντινά πλοία. Αργότερα βρέθηκαν περαιτέρω στοιχεία που επιβεβαίωσαν τη θεωρία αυτοκτονίας, έλειπαν δύο σιδερένιες χειρολαβές και ένα εκπαιδευτικό σχοινί έλξης το οποίο ο Σάτο πιθανώς τα χρησιμοποίησε για να δέσει βάρος επάνω του για να βεβαιωθεί ότι θα πνιγεί. Μετά την ανακάλυψη των νέων αποδεικτικών στοιχείων, το πλοίο έστειλε ένα μήνυμα που ανέφερε ότι "ο καλύτερος παίκτης τένις της Ιαπωνίας και εθνικός ήρωας πιστεύεται ότι έχει αυτοκτονήσει, ρίχνοντας τον εαυτό του στη θάλασσα". Στις 6 Απριλίου οι συμπαίκτες του συγκεντρώθηκαν στο κατάστρωμα του πλοίου και έκαναν επιμνημόσυνη δέηση και χτίστηκε ένας βωμός από φωτογραφίες και ρακέτες του Σάτο. Θεωρήθηκε ότι η πίεση που ασκήθηκε επάνω του προήλθε από το αυξανόμενο κύρος της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας και από την Ιαπωνική Ένωση αντισφαίρισης που αρνήθηκε να αφήσει το εξαντλημένο Σάτο να κάνει ένα διάλειμμα από την αντισφαίριση και να παραλείψει τη σεζόν του 1934. Έγινε καταθλιπτικός και ανησυχούσαν για τις ικανότητές του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες αθλητές αντισφαίρισης
Λαβρ Κορνίλοβ
Ο Λαβρ Γκεόργκιεβιτς Κορνίλοβ (ρωσική γλώσσα Лавр Гео́ргиевич Корни́лов,, 18 Αυγούστου 1870-13 Απριλίου 1918) ήταν Ρώσος Στρατηγός κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Γνωστός για το αποτυχημένο πραξικόπημα του Αυγούστου/Σεπτεμβρίου 1917 που είχε σκοπό να ενισχύσει την Προσωρινή Κυβέρνηση, αλλά που έληξε με τη σύλληψη του Κορνίλοβ από τον Κέρενσκυ και την ανατροπή του τελευταίου από τους Μπολσεβίκους.
Βιογραφικό
Μια εκδοχή αναφέρει πως ο Κορνίλοβ ήταν γιος μιας γυναίκας από τη φυλή Καλμίκ των Κοζάκων του Ντον με όνομα Λόριγια Ντιλντίνοβ και υιοθετήθηκε στο Ουστ-Καμενογκόρσκ του Ρωσικού Τουρκεστάν (Καζακστάν) από την οικογένεια του αδερφού της μητέρας του, Γκεόργκι Κορνίλοβ (από τη φυλή Χοράζι των Ρώσων Κοζάκων), η γυναίκα του οποίου είχε ρίζες από τους Καζάχους. Αλλά η αδερφή του έγραψε πως δεν είχε υιοθετηθεί, δεν ήταν Κοζάκος του Ντον και πως η μητέρα τους είχε ρίζες από την Πολωνία και το Αλτάι. Ωστόσο, ο Μπορίς Σάποσνικοβ, ο οποίος υπηρέτησε με τον Πιότρ Κορνίλοβ, αδερφό του Λαβρ, το 1903, αναφέρει τις κιργίζικες ρίζες της μητέρας του - οι Καζάχοι συχνά αναφέρονταν ως Κιργίζοι το 1903. Ο πατέρας του Κορνίλοβ ήταν Κοζάκος της Σιβηρίας και έγινε φίλος με τον Γκριγκόρι Ποτάνιν (1835-1920), μια σημαντική προσωπικότητα στο κίνημα αυτονομίας της Σιβηρίας.
Ο Κορνίλοβ εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή του Ομσκ το 1885 και πήγε για σπουδές στη Σχολή Πυροβολικού «Μιχαήλοβσκαγια» στην Αγία Πετρούπολη το 1889. Τον Αύγουστο του 1892 μετατέθηκε ως Υπολοχαγός στη Στρατιωτική Περιοχή του Τουρκεστάν, όπου καθοδήγησε αρκετές αποστολές στο Ανατολικό Τουρκεστάν, στο Αφγανιστάν και στην Περσία, έμαθε αρκετές γλώσσες της Κεντρικής Ασίας και σύνταξε αναφορές για τις παρατηρήσεις του.
Ο Κορνίλοβ επέστρεψε στην Πετρούπολη για σπουδές στην Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου της Ρωσίας και αποφοίτησε ως Λοχαγός το 1897. Αφού αρνήθηκε εκ νέου μια θέση στην Πετρούπολη, επέστρεψε στη Στρατιωτική Περιοχή του Τουρκεστάν, όπου υπηρέτησε ως αξιωματικός μυστικών υπηρεσιών.
Κατά τον πόλεμο με την Ιαπωνία (1904-1905), ο Κορνίλοβ έγινε Επιτελάρχης της 1ης Ταξιαρχίας Πεζικού και συμμετείχε στις μάχες του Σαντέπου (Ιανουάριος 1905) και Μουκντέν (Φεβρουάριος/Μάρτιος 1905). Έλαβε το παράσημο του Τάγματος Αγίου Γεωργίου Δ' Τάξεως για ανδρεία και προήχθη σε Ταξίαρχο.
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Κορνίλοβ υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Κίνα από το 1907 μέχρι το 1911. Μελέτησε την κινέζικη γλώσσα, ταξίδεψε αρκετά και έστελνε συνεχώς αναφορές στο Γενικό Επιτελείο και στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο Κορνίλοβ έδωσε σημασία στους τομείς συνεργασίας μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας στην Άπω Ανατολή και γνώρισε τον μελλοντικό Πρόεδρο της Κίνας, Τσιανγκ Κάι Σεκ. Το 1910, ο Κορνίλοβ ανακλήθηκε από το Πεκίνο αλλά παρέμεινε στην Πετρούπολη μόνο για 5 μήνες πριν σταλεί στη Μογγολία και στο Κασγκάρ για να εξετάσει τη στρατιωτική κατάσταση στα σύνορα Ρωσίας και Κίνας. Στις 2 Φεβρουαρίου 1911 ορίστηκε Διοικητής του 8ου Συντάγματος Πεζικού της Εσθονίας και αργότερα Διοικητής της 9ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων Σιβηρίας, η οποία έδρευε στο Βλαδιβοστόκ.
Το 1914, στις αρχές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κορνίλοβ ήταν Διοικητής της 48ης Μεραρχίας Πεζικού, η οποία έδρασε στην Γαλικία και στα Καρπάθια Όρη. Το 1915, προήχθη σε Υποστράτηγο. Μετά από σκληρές μάχες, αιχμαλωτίστηκε από τους Αυστριακούς τον Απρίλιο του 1915, όταν η μεραρχία του απομονώθηκε από τις υπόλοιπες ρωσικές δυνάμεις. Μετά την αιχμαλωσία του, ο Στρατάρχης Κόνραντ, Διοικητής του Αυστρο-Ουγγρικού Στρατού, κατάφερε να συναντηθεί κατ' ιδίαν με τον Κορνίλοβ. Ως Υποστράτηγος ήταν σημαντικός αιχμάλωτος πολέμου, ωστόσο, τον Ιούλιο του 1916, ο Κορνίλοβ κατάφερε να ξεφύγει και να επιστρέψει στη Ρωσία, όπου ανέλαβε ξανά δράση.
Ο Κορνίλοβ τάχθηκε κατά της ρωσικής μοναρχίας και μετά την ανατροπή του Τσάρου Νικόλαου Β' έλαβε τη διοίκηση της Στρατιωτικής Περιοχής της Πετρούπολης τον Μάρτιο του 1917. Τον Ιούλιο, αφού είχε αναλάβει τη διοίκηση του μοναδικού επιτυχούς μετώπου στην λήξουσα με καταστροφή για τη Ρωσία επίθεση του Ιουνίου, έγινε Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Προσωρινής Κυβέρνησης.
Πραξικόπημα του Κορνίλοβ
Μετά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις Ημέρες του Ιούλη, ο ρωσικός πληθυσμός έδειξε δυσπιστία ως προς τις ικανότητες της Προσωρινής Κυβέρνησης να χειριστεί την οικονομική κρίση και την κοινωνική δυσαρέσκεια των χαμηλότερων τάξεων. Ο Πάβελ Μίλγιοκοβ, ηγέτης των Δόκιμων (Καντιέτ), περιγράφει την κατάσταση που επικρατούσε στη Ρωσία στα τέλη Ιουλίου: «Χάος στον στρατό, χάος στην εξωτερική πολιτική, χάος στη βιομηχανία και χάος στα εθνικά θέματα». Ο Κορνίλοβ, ο οποίος ορίστηκε ως Αρχιστράτηγος του Ρωσικού Στρατού τον Ιούλιο του 1917, θεώρησε ένοχο το Σοβιέτ της Πετρούπολης για την διάλυση του στρατού και θεωρούσε πως η Προσωρινή Κυβέρνηση δεν είχε τη δύναμη και την τόλμη να διαλύσει το Σοβιέτ της Πετρούπολης. Μετά από μια διφορούμενη αλληλογραφία μεταξύ του Κορνίλοβ και του Κέρενσκι, ο Κορνίλοβ προέβη σε επίθεση κατά του Σοβιέτ της Πετρούπολης.
Καθώς το Σοβιέτ της Πετρούπολης ήταν ικανό να συγκεντρώσει ένα ισχυρό στρατό από εργάτες και στρατιώτες για να υπερασπιστεί την Επανάσταση, το πραξικόπημα του Κορνίλοβ έληξε με αποτυχία και ο ίδιος φυλακίστηκε. Το πραξικόπημα του Κορνίλοβ είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της δυσπιστίας των Ρώσων προς την Προσωρινή Κυβέρνησηt.
Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Αφού το υποτιθέμενο πραξικόπημα απέτυχε καθώς οι δυνάμεις του είχαν αποσυντεθεί, ο Κορνίλοβ και οι στενοί συνεργάτες του φυλακίστηκαν στο Μπύχοβ. Στις 19 Νοεμβρίου, λίγες εβδομάδες μετά την ανακήρυξη της σοβιετικής δύναμης στην Πετρούπολη, απέδρασαν (χάρη στη βοήθεια των φρουρών που υποστήριζαν τον Κορνίλοβ) και έφτασαν στον ποταμό Ντον, ο οποίος βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Κοζάκων. Εκεί ενώθηκαν με τον Στρατηγό Μιχαήλ Αλεξέγιεβ. Ο Κορνίλοβ έγινε στρατιωτικός ηγέτης του Εθελοντικού Στρατού, ενώ ο Αλεξέγιεβ έγινε ο πολιτικός ηγέτης.
Φάρα Βιτσεντίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
Λαβρ Κορνίλοβ
Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Πριν ακόμα σχηματιστεί ο Κόκκινος Στρατός, ο Λαβρ Κορνίλοβ υποσχέθηκε πως «όσο μεγαλύτερη είναι η τρομοκρατία, τόσο μεγαλύτερη θα είναι οι νίκες μας [των Λευκών]». Δήλωσε πως ο στόχος που έθεσαν τα στρατεύματα του πρέπει να πραγματοποιηθεί ακόμα και αν «χρειαστεί να κάψουμε τη μισή χώρα και να σκοτώσουμε τα 3/4 όλων των Ρώσων». Μονάχα στο χωριό Λεζάνκα του Ντον, οι αξιωματικοί του Κορνίλοβ εκτέλεσαν περισσότερους από 500 ανθρώπους.
Στις 24 Φεβρουαρίου 1918, καθώς η πρωτεύουσα του Ροστόβ και των Κοζάκων του Ντον, Νοβοτσερκάσσκ, έπεσε στα χέρια των Μπολσεβίκων, ο Κορνίλοβ οδήγησε τον Εθελοντικό Στρατό στην επική Πορεία στους Παγετούς στην άδεια στέπα προς την Κουμπάν. Αν και είχε σοβαρό αριθμητικό μειονέκτημα, κατάφερε να αποφύγει την καταστροφή από τις δυνάμεις καταδίωξης και προχώρησε σε πολιορκία του Γικατερινοντάρ, πρωτεύουσας της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Κουμπάν, στις 10 Απριλίου. Ωστόσο, το πρωϊ της 13ης Απριλίου, μια βόμβα των Σοβιετικών έπεσε στο κτίριο όπου στεγάζοταν το επιτελείο και σκότωσε τον Κορνίλοβ, τον οποίο έθαψαν σε ένα κοντινό χωριό.
Λίγες μέρες αργότερα, όταν οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν το χωριό, ξέθαψαν τον Κορνίλοβ, μετέφεραν τα λείψανα του στην κεντρική πλατεία και έκαψαν τα απομεινάρια του σε τοπική χωματερή.
Η Μεραρχία του Κορνίλοβ, μεγάλη δύναμη του Λευκού Στρατού, πήρε το όνομα του στρατηγού, όπως και άλλοι σχηματισμοί του Λευκού Στρατού, όπως το Σύνταγμα Κοζάκων Ιππέων «Κορνίλοβ» της Κουμπάν. Η Μεραρχία του Κορνίλοβ ήταν γνωστή για τη νεκροκεφαλή που έφερε στο λάβαρο της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ρώσοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πραξικοπηματίες Κατηγορία:Λευκό κίνημα
Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου
Το Στρατόπεδο Συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης και μεταγωγής στην Ελλάδα. Άρχισε να λειτουργεί στις 3 Σεπτεμβρίου του 1943 και σταμάτησε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1944, όταν οι Γερμανοί άρχισαν να αποσύρονται από τα ελληνικά εδάφη. Πρόκειται για εγκαταστάσεις στρατώνα που είχε ιδρύσει ο Ιωάννης Μεταξάς το 1936 στη θέση «Καραϊσκάκη». Υπολογίζεται ότι από αυτό το στρατόπεδο συγκέντρωσης πέρασαν συνολικά πάνω από 21.000 κρατούμενοι. Στον αριθμό αυτό συμπεριλαμβάνονται και Εβραίοι, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων μεταφέρθηκε τελικά σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία.
Έναρξη λειτουργίας
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι Ιταλοί, οι οποίοι έλεγχαν τις φυλακές-στρατόπεδα στη νότια Ελλάδα, αποφάσισαν να διαλύσουν εκείνα που βρίσκονταν σε επισφαλείς θέσεις. Οι κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και στα Τρίκαλα μεταφέρθηκαν στη Λάρισα τον Μάιο του 1943. Ανάμεσα στους Ιταλούς, εν τούτοις, κυριαρχούσε ένα κλίμα ανασφάλειας λόγω των εξελίξεων του Πολέμου. Παράλληλα, οι σχέσεις Γερμανίας και Ιταλίας δεν ήταν στο καλύτερο δυνατό επίπεδο. Όλες αυτές οι συγκυρίες επέβαλαν τη μεταφορά μεγάλου αριθμού κρατουμένων από την Λάρισα στην Αθήνα. Εκεί οι δυνάμεις κατοχής ήταν κατά πολύ μεγαλύτερες και η αντιστασιακή δράση πολύ πιο ελεγχόμενη. Στις 29 Αυγούστου 1943 οι Ιταλοί διοικητές των φυλακών της Λάρισας επέλεξαν πάνω από εξακόσιους κρατουμένους και τους απέστειλαν σιδηροδρομικώς στην Αθήνα. Μεταξύ αυτών υπήρχαν 243 κομμουνιστές που κρατούνταν στην Ακροναυπλία από την εποχή του Μεταξά, είκοσι Αναφιώτες, οι οποίοι είχαν μεταφερθεί από τις φυλακές Αβέρωφ στη Λάρισα και 327 κρατούμενοι των Ιταλών. Μεταξύ των τελευταίων υπήρχαν και τέσσερις γυναίκες.
Οι κρατούμενοι έφθασαν στην Αθήνα στις 3 Σεπτεμβρίου και υπήρξε άμεση μεταφορά τους στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, το οποίο είχαν ήδη διαρρυθμίσει κατάλληλα οι Ιταλοί. Από τον Οκτώβριο του 1943 και εξής στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου οδηγούνταν ολοένα και περισσότεροι κρατούμενοι, είτε συλληφθέντες σε μπλόκα είτε αυτοί που συλλαμβάνονταν από την Γκεστάπο. Οι τελευταίοι αρχικά οδηγούνταν στο αρχηγείο των SS στην Αθήνα, το οποίο έδρευε στην οδό Μέρλιν στο Κολωνάκι, προκειμένου να ανακριθούν ή και να βασανιστούν. Στο αρχηγείο συντάσσονταν τα φυλακιστήρια για το Χαϊδάρι, καθώς και οι καταστάσεις των εκτελέσεων.
Κατά το Πογκρόμ κατά των αναπήρων στις 30 Νοεμβρίου 1943, τα τάγματα ασφαλείας συνέλαβαν αναπήρους πολέμου από τα Νοσοκομεία της Αθήνας και τους παρέδωσαν στις ναζιστικές αρχές κατοχής, οδηγώντας τους στο στρατόπεδο Χαιδαρίου (αλλά και στο στρατόπεδο Χατζηκώστα). Εκτελέστηκαν 283 Έλληνες ανάπηροι πολέμου.
Γύρω στα τέλη του 1943 οι κρατούμενοι έφτασαν τους χίλιους διακόσιους, αν και ο μεγαλύτερος αριθμός κρατουμένων σημειώθηκε τον Αύγουστο του 1944, εξαιτίας των πολλαπλών μπλόκων και των μαζικών συλλήψεων, που διενεργούσαν κατά την περίοδο αυτή οι δυνάμεις των SS.
Πάουλ Ραντόμσκι
Ελάχιστα βιογραφικά στοιχεία είναι γνωστά γι' αυτόν και προέρχονται από κάποιους φακέλους αρχείου που διασώθηκαν. Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1902, έγινε μέλος του Ναζιστικού Κόμματος (αριθμ. μέλους 96942) και στη συνέχεια κατατάχτηκε στην SS (αριθμ. μέλους 2235). Και οι δύο αριθμοί μαρτυρούν ότι ήταν από τους πρώτους που εγγράφηκαν στο Κόμμα και κατατάχθηκαν στην SS. Διετέλεσε Διοικητής στο στρατόπεδο του Σύρετς (Syrets) στα περίχωρα του Κιέβου της Ουκρανίας, το οποίο ήταν παράρτημα του στρατοπέδου του Σαξενχάουζεν που βρισκόταν 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Βερολίνου, όπου διακρίθηκε για την σκληρότητά του και στην συνέχεια μετατέθηκε στο Χαϊδάρι. Αποχωρώντας από εκεί μετατέθηκε σε κατεχόμενη ακόμη περιοχή των Βαλτικών χωρών, όπου και χάθηκαν τα ίχνη του. Με τη διοίκηση των SS μια νέα, σαφώς σκληρότερη φάση ξεκινούσε για τους κρατουμένους στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια που ο νέος στρατοπεδάρχης απηύθυνε στους κρατουμένους στο πρώτο του προσκλητήριο με τη βοήθεια του διερμηνέα Δημήτρη Τουλούπα:
Οι κρατούμενοι χωρίστηκαν σε ομάδες των εκατό ατόμων, τις εκατονταρχίες, με επικεφαλής τον εκατόνταρχο. Οι εκατονταρχίες μοιράστηκαν, με τη σειρά τους, σε ομάδες των δεκαπέντε ατόμων, με επικεφαλής τον δεκαπένταρχο. Οι εκατόνταρχοι και οι δεκαπένταρχοι, κρατούμενοι και αυτοί, έπρεπε να καταγράψουν τους άνδρες τους και να είναι υπεύθυνοι γι' αυτούς. Οι αγγαρείες, τις οποίες ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν σε καθημερινή πλέον βάση οι κρατούμενοι στο Χαϊδάρι, σταδιακά αυξάνονταν και γίνονταν πιο σκληρές. Ταυτόχρονα, αυξανόταν και η αγριότητα του διοικητή και των φαντάρων που παρακολουθούσαν την εξέλιξη των εργασιών. Οι εργασίες σχετίζονταν με επισκευές, καθαρισμούς και καλλωπισμό των κτηρίων του στρατοπέδου. Ελάχιστες όμως φορές οι αγγαρείες είχαν λογικοφανή σκοπό. Ο Ραντόμσκι και οι άνδρες του υποχρέωναν τους κρατουμένους να σκάβουν λάκκους με τα χέρια και έπειτα να τους ξαναγεμίζουν η να σχηματίζουν σωρούς από μπάζα και έπειτα να τα ξανασκορπίζουν.
Μόλις τα SS ανέλαβαν τη διοίκηση του στρατοπέδου του Χαϊδαρίου, ο αριθμός των ανδρών που αποτελούσαν την εσωτερική φρουρά διπλασιάστηκε. Ο πλέον σκληρός ήταν ο στρατιώτης Κόβατς, ένας δεκαοκτάχρονος, ο οποίος επεδείκνυε πρωτοφανή αγριότητα στην επιβολή των τιμωριών και την επίβλεψη των αγγαρειών. Μεταξύ των κρατουμένων ήταν γνωστός και ως «Κουλός», επειδή του έλειπαν τρία δάκτυλα από το αριστερό χέρι. Λέγεται πως ακόμα και οι Γερμανοί τον φοβούνταν.
Η πρώτη εκτέλεση στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου έγινε στις 7 Δεκεμβρίου 1943 το απόγευμα. Το θύμα, το οποίο εκτελέστηκε από τον ίδιο τον Ραντόμσκι, έφθασε στο Χαϊδάρι με δωδεκαμελή ομάδα από τις φυλακές Αβέρωφ το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Ήταν ο έφεδρος υπολοχαγός του Ελληνικού Στρατού Λεβί από τα Ιωάννινα. Ο διερμηνέας διάβασε στα Ελληνικά την έγγραφη διαταγή του Ραντόμσκι:
Ο Ραντόμσκι πράγματι εκτέλεσε τον κρατούμενο και μετά την εκτέλεση διέταξε κάποιους κρατούμενους να πάρουν τη σορό. Σταμάτησε, ωστόσο, τη διακομιδή επειδή πρόσεξε τα υποδήματά του: Ήταν καινούργια - καλό λάφυρο. Διέταξε να του αφαιρέσουν τα υποδήματα και τα πήρε πριν φύγει.
Σύμφωνα με ομάδα ψυχολόγων που ερεύνησε το φαινόμενο της ναζιστικής βίας μετά το τέλος του πολέμου, ο στόχος της δολοφονίας αυτής, καθώς και των υπόλοιπων αγριοτήτων του ταγματάρχη Ραντόμσκι, δεν ήταν τόσο να τιμωρήσει τον Λεβί, όσο να αποτρέψει παρόμοιες πράξεις. Γενικά, το σύστημα τρομοκρατίας και εκφοβισμού, το οποίο εφάρμοσε ο Χίτλερ σε ολόκληρη την Ευρώπη, στόχευε στον αφανισμό της θέλησης και της φαντασίας των υπόδουλων πληθυσμών. Έτσι, η συμπεριφορά των μελών της φρουράς στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου είχε στόχο να δημιουργήσει στους κρατουμένους μία διαρκή ανασφάλεια σχετικά με τη ζωή τους.
Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1944 ο ταγματάρχης Ραντόμσκι αντικαταστάθηκε από τον Καρλ Φίσερ (Karl Fischer). Η αντικατάσταση αυτή έγινε επειδή ο Ραντόμσκι, τύπος αμόρφωτος και αγροίκος, δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί, ίσως επειδή ήταν και μεθυσμένος, και χειροδίκησε ενώπιον άλλων αξιωματικών στον άμεσο υφιστάμενό του. Το δικαστήριο των SS τον απάλλαξε από τη διοίκηση, του επέβαλε διετή στέρηση χρήσης οινοπνευματωδών και τον μετέθεσε στο γραφείο που ο Άντολφ Άιχμαν διατηρούσε στη Ρίγα. Από το σημείο αυτό χάνονται τα ίχνη του
Ο Φίσερ συνέχισε την πολιτική των SS με τελείως διαφορετικό τρόπο από τον προκάτοχό του. Αντικατέστησε τη βαναυσότητα και τη θηριωδία του Ραντόμσκι με την εσωτερική κατασκοπία και τον χαφιεδισμό, ώστε να ελέγχει αποτελεσματικότερα το στρατόπεδο. Επί Φίσερ πραγματοποιήθηκαν οι περισσότερες και πλέον μαζικές εκτελέσεις από την ίδρυση του στρατοπέδου. Παρ' όλα αυτά, η ένταση που επικρατούσε στο Χαϊδάρι την εποχή του Ραντόμσκι είχε σαφώς χαλαρώσει, καθώς ο νέος διοικητής δεν επεδείκνυε το σαδισμό ούτε την αγριότητα του Ραντόμσκι προκειμένου να εκτελέσει τις εντολές των ανωτέρων του.
Η μαζικότερη εκτέλεση ήταν αυτή των 200 Ακροναυπλιωτών την 1η Μαΐου 1944. Στις 30 Απριλίου 1944 κυκλοφόρησε στο Χαϊδάρι η φήμη ότι τα SS σκόπευαν να εκτελέσουν διακόσιους κρατούμενους ως αντίποινα για τη δολοφονία του Γερμανού υποστράτηγου Κρεχ και τριών αξιωματικών του κοντά στους Μολάους από «κομμουνιστικάς συμμορίας». Ο διοικητής κάλεσε κάποιους από τους προϊσταμένους στα συνεργεία, όλους Ακροναυπλιώτες κομμουνιστές. Ο Φίσερ τούς ζήτησε να υποδείξουν ποιοι μη κρατούμενοι από την εποχή του καθεστώτος Μεταξά θα μπορούσαν να τους αντικαταστήσουν, καθώς οι ίδιοι θα μεταφέρονταν την επομένη σε άλλο στρατόπεδο. Επίσης, διέταξε τους κρατούμενους από τη Χαλκίδα να πάρουν πίσω τα προσωπικά τους είδη και να βρίσκονται μπροστά στα μαγειρεία την επομένη το πρωί, προκειμένου να μεταφερθούν σε άλλο στρατόπεδο. Με δεδομένη τη φήμη για μαζική εκτέλεση, όλοι όσοι μίλησαν με τον Φίσερ πίστεψαν ότι επρόκειτο να εκτελεστούν. Έτσι, οι Ακροναυπλιώτες προσπάθησαν να αποχαιρετήσουν όσους περισσότερους από τους φίλους τους ήταν δυνατόν. Ακολούθως μαζεύτηκαν στον θάλαμο 1 του Μπλοκ 3, όπου με μουσική από δύο κιθάρες κι ένα βιολί έγινε αποχαιρετιστήριο γλέντι. Το επόμενο πρωί, πριν από το προσκλητήριο, συγκέντρωσαν τους Χαλκιδαίους και τους επιβίβασαν σε φορτηγά που τους απομάκρυναν από το στρατόπεδο. Μετά το πρωινό συσσίτιο, ο Φίσερ κάλεσε γενικό προσκλητήριο, στο οποίο διάβασε μια λίστα διακοσίων ονομάτων. Αυτοί ήταν οι διακόσιοι που θα εκτελούνταν, ως αντίποινα για τη δολοφονία του Γερμανού στρατηγού. Η ομάδα των μελλοθανάτων περιλάμβανε όλους τους Ακροναυπλιώτες, πλην δεκαέξι ατόμων, τους Αναφιώτες και μερικούς άλλους κρατούμενους. Συγκεντρώθηκαν μπροστά στα μαγειρεία, όπου, πριν επιβιβαστούν στα αυτοκίνητα, άρχισαν να τραγουδούν τον εθνικό ύμνο, το τραγούδι της Ακροναυπλίας και τον σκοπό του δημοτικού του Ζαλόγγου μπροστά στα μάτια των έκπληκτων Ναζί που δεν είχαν τρόπο να αντιδράσουν. Οι διακόσιοι του Χαϊδαρίου μεταφέρθηκαν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου εκτελέσθηκαν με οπλοπολυβόλα. Οι σοροί μεταφέρθηκαν στο Γ΄ Νεκροταφείο, όπου τάφηκαν σε ατομικούς τάφους.
Γυναίκες κρατούμενες
Η πρώτη κρατούμενη στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου ήταν η Ηλέκτρα Αποστόλου, που έφτασε στις 7 Δεκεμβρίου 1943 και κλείστηκε στον θάλαμο 11 του Μπλοκ 15. Σταδιακά, μεταφέρθηκαν αρκετές γυναίκες, χριστιανές και Εβραίες, που τοποθετήθηκαν στον θάλαμο 29 του ίδιου Μπλοκ. Μεταξύ αυτών ήταν και η Ηρώ Κωνσταντοπούλου.
Τον Ιανουάριο οι γυναίκες μεταφέρθηκαν στο Μπλοκ 11 και δύο μήνες αργότερα στο Μπλοκ 6. Η πρώτη εκτέλεση που περιλάμβανε και γυναίκες έγινε στις 2 Μαΐου 1944. Μεταξύ των κρατουμένων στο Χαϊδάρι ήταν και η Λέλα Καραγιάννη, η οποία κλείστηκε στην απομόνωση και ακολούθως εκτελέστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1944 στο Δαφνί, στον χώρο όπου σήμερα είναι ο Διομήδειος κήπος. Υπολογίζεται ότι στο Χαϊδάρι κρατήθηκαν πάνω από 300 χριστιανές και περίπου 2.500 Εβραίες γυναίκες. Ελάχιστες από τις Εβραίες, γύρω στις είκοσι, κατάφεραν να ελευθερωθούν από το Χαϊδάρι -ήταν όσες είχαν κάνει μεικτό γάμο ή είχαν ξένη υπηκοότητα. Από τις χριστιανές εκτελέστηκαν 31, ενώ 161 στάλθηκαν όμηροι στη Γερμανία.
Οι Εβραίοι στο Χαϊδάρι
Οι πρώτοι Εβραίοι μεταφέρθηκαν στο Χαϊδάρι στις 4 Δεκεμβρίου 1943. Επρόκειτο για οκτώ άτομα, τα οποία απομονώθηκαν στο υπόγειο του Μπλοκ 3. Ο αριθμός των Εβραίων στο Χαϊδάρι αυξανόταν σταδιακά έως την άνοιξη του 1944, όταν συγκεντρώθηκαν στο στρατόπεδο πολλοί Εβραίοι από ολόκληρη την Ελλάδα, προκειμένου να οδηγηθούν στα Ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου στην Πολωνία. Η πρώτη μεγάλη μεταφορά Εβραίων στο Χαϊδάρι έγινε στις 29 Μαρτίου 1944. Τότε έφτασαν στο στρατόπεδο 614 Εβραίοι από την Άρτα, την Πρέβεζα, το Αγρίνιο, την Πάτρα, καθώς και Εβραίοι με ισπανική, πορτογαλική και ιταλική υπηκοότητα. Όλοι αυτοί, μαζί με κάποιους από τους Εβραίους που βρίσκονταν ήδη στο Χαϊδάρι, δηλαδή συνολικά 1.300 άτομα, αποτέλεσαν την πρώτη μεγάλη αποστολή που έφτασε στο στρατόπεδο του Άουσβιτς στις 11 Απριλίου 1944. Στις αρχές του Ιουνίου μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο 1.850 Επτανήσιοι Εβραίοι, κυρίως από την Κέρκυρα. Η ομάδα αυτή, ενισχυμένη από 575 Εβραίους που βρίσκονταν ήδη στο Χαϊδάρι, αναχώρησε στις 20 Ιουνίου για την Πολωνία. Η τελευταία μαζική μεταγωγή Εβραίων πραγματοποιήθηκε την 1η Αυγούστου 1944. Περιελάμβανε 1.700 Εβραίους από τα Δωδεκάνησα, κυρίως τη Ρόδο, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην Πολωνία. Οι Γερμανοί μεταχειρίζονταν τους Εβραίους κρατουμένους με κατ’ εξοχήν απάνθρωπο τρόπο.
Με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα το στρατόπεδο έπαυσε να λειτουργεί (τέλη Σεπτεμβρίου 1944).