cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιόν Γκίκα
Στη Σάμο και στη Ρουμανία
Το 1859, αφού είχε πραγματοποιηθεί η ένωση Μολδαβίας-Βλαχίας, ο Πρίγκιπας Αλεξάντρου Ιοάν Κουζά ζήτησε από τον Γκίκα να επιστρέψει. Αργότερα (το 1866), παρά την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Κουζά, ο Γκίκας έπαιξε ενεργό ρόλο σε μυστικές κινητοποιήσεις για την εκθρόνισή του. Ο Γκίκα ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός υπό τον Πρίγκιπα (και κατόπιν Βασιλιά) της Ρουμανίας Κάρολο Α΄ της Ρουμανίας.
Ο Γκίκα είναι επίσης γνωστός ως ένας από τις πρώτες μορφές του Φιλελευθερισμού στο Βασίλειο της Ρουμανίας και ένας από τους ηγέτες του νεοσύστατου Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος της Ρουμανίας. Ο ριζοσπαστισμός της ομάδας του με τη βογιαρική ηγεσία που είχε αρχίσει την εκλιπούσα Επανάσταση, έβγαινε στην επιφάνεια ως ρεπουμπλικανισμός, κάθε φορά που ο Κάρολος Α' προσέγγιζε το Συντηρητικό Κόμμα. Ο Γκίκα πήρε μέρος στο αντιδυναστικό κίνημα του 1870-1871 που είχε αναδειχθεί με τη Δημοκρατία του Πλοέστι. Τελικά το ζήτημα της πίστης των Φιλελεύθερων διευθετήθηκε το 1876, με τον Φιλελεύθερο Πρωθυπουργό Ion Brătianu. Το 1881 ο Γκίκα διορίστηκε Διπλωμάτης στο Λονδίνο, θέση που κράτησε ως το 1889. Πέθανε στο Ghergani της επαρχίας Dâmbovița.
Έργα
Εκτός από τη διάκρισή του στην πολιτική, ο Ιόν Γκίκα κέρδισε λογοτεχνική φήμη γράφοντας τις Επιστολές του, που απευθύνονται στον Vasile Alecsandri, τον επί μια ζωή φίλο του. Εμπνευσμένες και γραμμένες κατά την παραμονή του στο Λονδίνο, οι επιστολές αντικατοπτρίζουν την πατρογονική κατάσταση της Ρουμανικής κοινωνίας, όπως αυτή αρχίζει να ξεθωριάζει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Γκίκα Κατηγορία:Ρουμάνοι επαναστάτες Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Ρουμάνοι διπλωμάτες Κατηγορία:Ρουμάνοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ρουμάνοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Ηγεμόνες Σάμου Κατηγορία:Μέλη της Ρουμανικής Ακαδημίας
Τροπικά Δάση της Σουμάτρα
Τοποθεσία
Τα εθνικά πάρκα που απαρτίζουν την προστατευόμενη τοποθεσία βρίσκονται στην ραχοκοκαλιά της οροσειράς Μπαρισάν, γνωστή ως «Άνδεις της Σουμάτρα». Οι εκτενείς πεδιάδες της Σουμάτρας διακόπτονται από πολυάριθμα βουνά. Το τοπίο συμπληρώνεται με την εντυπωσιακή Λίμνη των Επτά Βουνών (Gunung Tujuh), το μεγαλείο του γιγαντιαίου ηφαιστείου Κερίντσι, πολλές μικρές ηφαιστειακές, παράκτιες και παγετώδεις λίμνες, φουμαρόλες που αναδύουν αέρια, πολυάριθμους καταρράκτες και σπήλαια. Στα τρία πάρκα η βλάστηση διαφέρει ανά υψομετρική ζώνη, από τα πεδινά τροπικά δάση ως τα ορεινά δάση, και φτάνει ως τα υποαλπικά δάση που καλύπτονται με χαμηλή βλάστηση και θάμνους. Τα τρία πάρκα επιδεικνύουν μεγάλη ποικιλομορφία οικοσυστημάτων και εξαιρετική βιοποικιλότητα. Μαζί αντιπροσωπεύουν το 50% των φυτικών ειδών στη Σουμάτρα. Η τοποθεσία προσφέρεται για επιστημονικές έρευνες που διεξάγονται από διακεκριμένα ερευνητικά κέντρα της Ινδονησίας, και φιλοξενεί διεθνείς συνεργασίες με ιδρύματα διεθνούς αναγνώρισης. Το Κέντρο Διατήρησης Ελεφάντων του Σεμπλάτ δέχεται μαθητές και εθελοντές από όλον τον κόσμο, που σε ένα ολιγοήμερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα μαθαίνουν πώς να φροντίζουν τους ελέφαντες της Σουμάτρας, να ταΐζουν και να πλένουν τα ζώα. αριστερά|μικρογραφία|181x181εσ|Χάρτης για το "Οικοσύστημα του Λέουσερ"
Γεωγραφία
Το Εθνικό Πάρκο του Όρους Λέουσερ στα βόρεια του νησιού έχει έκταση 8.629,75 τ.χλμ., μήκος 150 χλμ., πλάτος πάνω από 100 χλμ. και αποτελείται ως επί το πλείστον από ορεινές περιοχές. Το 40% του πάρκου είναι απόκρημνες περιοχές με υψόμετρο μεγαλύτερο από 1.500 μ. Μόνο το 12% του πάρκου, στα παράκτια νότια, βρίσκεται σε υψόμετρο κάτω των 600 μ. Έντεκα κορυφές έχουν υψόμετρο πάνω από 2.700 μ., με την υψηλότερη να βρίσκεται στο Όρος Λέουσερ που φτάνει τα 3.466 μ. Η περιοχή που περιβάλλει το όρος είναι ενταγμένη στο «Οικοσύστημα του Λέουσερ».
Το Εθνικό Πάρκο Κερίντσι Σεμπλάτ, στο κέντρο, έχει έκταση 13.753,5 τ.χλμ., εκτείνεται κατά 350 χλμ. ως την Οροσειρά Μπαρισάν, έχει μέσο πλάτος 45 χλμ. και υψόμετρο 2.000 μ. από το επίπεδο της θάλασσας. Στο βόρειο ήμισυ υπάρχει μία χαμηλότερη ανατολική οροσειρά, υψομετρικού εύρους 800-1500 μ. Τα 3/4 του πάρκου είναι απόκρημνες περιοχές. Το υψηλότερο σημείο βρίσκεται στο όρος Κερίντσι, στα 3.805 μ., που είναι και το υψηλότερο ηφαίστειο της Ινδονησίας.
Το Εθνικό Πάρκο Μπουκίτ Μπαρισάν Σελατάν έχει έκταση 3.568 τ.χλμ., μήκος 350 χλμ. και μέσο πλάτος 45 χλμ. Τα 2/3 του πάρκου στα βόρεια είναι βραχώδεις περιοχές, με μέσο υψόμετρο 1.500 μ., και το μέγιστο υψόμετρο βρίσκεται στην κορυφή του Όρους Πουλούνγκ, στα 1.964 μ. Το νότιο ήμισυ είναι υψομετρικά χαμηλότερο, έχει ένα ακρωτήρι 90 χλμ. και συνορεύει με τη θάλασσα κατά το ήμισυ του μήκους του. Στο πάρκο υπάρχουν ποτάμια, πολλές λίμνες και θερμές πηγές. αριστερά|μικρογραφία|Τοπίο του Πάρκου Κερίντσι μικρογραφία|300x300εσ|Καθαρά και φρέσκα νερά
Κλίμα
αριστερά|μικρογραφία|Η είσοδος για το πάρκο του όρους Λέουσερ Στα βουνά το κλίμα χαρακτηρίζεται από ελάχιστα μεταβαλλόμενες υψηλές θερμοκρασίες όλο το χρόνο, υψηλή υγρασία και πολλές βροχοπτώσεις, για 9 μήνες στις πιο υγρές περιοχές και για 7 μήνες στις πιο ξηρές. Το κλίμα αυτό ευνόησε την ειδοπλασία (διαφοροποίηση προς σχηματισμό νέων ειδών ζωντανών οργανισμών) και τη βιοποικιλότητα. Το όρος Λέουσερ δέχεται 3.000 mm βροχοπτώσεων, στο βορρά, και συγκεντρώνει 4.657 mm στη νότια πεδιάδα. Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται κατά μέσο όρο μεταξύ 21 °C και 28 °C και η υγρασία παραμένει πάνω από 60%, ιδιαίτερα στα υψόμετρα άνω των 1700 μ. Στο Κερίντσι Σεμπλάτ οι βροχοπτώσεις είναι κατά μέσο όρο 2990 mm, οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 16 °C έως 28 °C και η υγρασία διατηρείται υψηλή (77-90%). Στο Μπουκίτ Μπαρισάν Σελατάν, οι βραχώδεις περιοχές στα δυτικά είναι υγρές, ιδιαίτερα στους μουσώνες από το Νοέμβριο ως τον Μάιο, με 3000-4000 mm βροχοπτώσεων. Τα ανατολικά είναι πιο ξηρά, με 2500-3000 mm βροχοπτώσεων, και η θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ 20 °C και 28 °C.
Xλωρίδα και πανίδα
αριστερά|μικρογραφία|Το ηφαίστειο Κερίντσι Στα Τροπικά Δάση της Σουμάτρα εκτιμάται ότι ζουν 10.000 φυτικά είδη, με συμπεριλαμβανόμενα 17 ενδημικά γένη, πάνω από 200 είδη θηλαστικών, και περίπου 580 είδη πτηνών από τα οποία τα 465 είναι μόνιμοι πληθυσμοί και τα 21 είναι ενδημικά. Από τα είδη θηλαστικών, τα 22 είναι Ασιατικά, και δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στο αρχιπέλαγος, και τα 15 είναι ενδημικά της Ινδονησίας, όπως ο ουραγκοτάγκος της Σουμάτρας.
Το Εθνικό Πάρκο του όρους Λέουσερ έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση (WWF) με τις 200 πιο σημαντικές περιοχές για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας παγκόσμια. Η πανίδα του πάρκου περιλαμβάνει 174 θηλαστικά, από τα οποία τα 3 είναι ενδημικά και τα 21 κηρύχθηκαν ως απειλούμενα το 2000. Εκεί ζουν μικρότερα θηλαστικά για τα οποία ελάχιστα είναι ακόμα γνωστά. Στην ορνιθοπανίδα περιλαμβάνονται 380 είδη πτηνών, από τα οποία τα 13 είναι ενδημικά και τα 52 απειλούμενα. Σημαντικά είδη ζώων είναι: οι ουρακοτάγκοι, οι ρινόκεροι της Σουμάτρας και οι μακάκοι οι νεμεστρίνοι. Σημαντικά φυτά είναι η Ραφλέσια arnoldi, που είναι το μεγαλύτερο λουλούδι του κόσμου και ένα από τα 3 εθνικά λουλούδια της Ινδονησίας, και ο άμορφος φαλλός που φτάνει τα 3,5 μ. σε ύψος και είναι το ψηλότερο λουλούδι του κόσμου. Σημαντικά είδη της ορνιθοπανίδας είναι: ο Γαλάζιος Μυγοχάφτης του Ρουκ και η Λευκόπτερη πάπια (Asarcornis scutulata). μικρογραφία|Το ηφαίστειο [[Κερίντσι]] Στο Εθνικό Πάρκο του Κερίντσι Σεμπλάτ έχουν καταγραφεί 85 είδη θηλαστικών, από τα οποία τα 5 είναι ενδημικά και τα 23 είναι απειλούμενα. Η ορνιθοπανίδα περιλαμβάνει 370 είδη πτηνών, 13 ενδημικά και 58 απειλούμενα. Σημαντικά είδη ζώων είναι: η Νεφελώδης Λεοπάρδαλη του Βόρνεο, ο Ασιατικός τάπιρος και ο Ρινόκερος της Σουμάτρας. Στο πάρκο ζει ο μεγαλύτερος πληθυσμός τίγρεων της Σουμάτρας και είναι μία από τις 12 προστατευόμενες τοποθεσίες παγκόσμια για τη διατήρηση της τίγρης. Σημαντικά είδη πτηνών είναι η Λευκόπτερη πάπια και ο Κούκος της Σουμάτρας (Carpococcyx viridis). Σημαντικά φυτά είναι τα Hopea beccariana και Shorea ovalis υποείδος seicea.
Στο Εθνικό Πάρκο Μπουκίτ Μπαρισάν Σελάταν έχουν καταγραφεί 98 είδη θηλαστικών, από τα οποία το 1 είναι ενδημικό και τα 25 είναι απειλούμενα είδη. Η ορνιθοπανίδα περιλαμβάνει 379 είδη πτηνών, 7 ενδημικά και 58 απειλούμενα είδη. Η ερπετοπανίδα περιλαμβάνει 59 είδη ερπετών και αμφιβίων. Σημαντικά ζώα είναι: ο ελέφαντας της Σουμάτρας, η δερματοχελώνα, ο νησολαγός της Νέτσερ, το σιαμάνγκ και η αρκούδα της Μαλαισίας.
Απειλές - Κίνδυνοι
μικρογραφία|Οι παράνομες καλλιέργειες οδήγησαν σε καταστροφή των δασών. Η προστατευόμενη τοποθεσία απειλείται από πληθώρα κινδύνων, όπως τη λαθροθηρία, την παράνομη υλοτομία, τις αυθαίρετες καλλιέργειες και την επέκταση του οδικού δικτύου δια μέσω της προστατευόμενης έκτασης. Κάποτε ολόκληρη η έκταση των 25.000 τ.χλμ. ήταν καλυμμένη από τροπικά δάση, αλλά σε περίοδο 50 χρόνων οι δασικές εκτάσεις συρρικνώθηκαν και διαμελίστηκαν σε μεμονωμένα τμήματα. αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ|Περιπολία για την προστασία των ελεφάντων Η παράνομη υλοτομία ήταν μεγάλο πρόβλημα, που έφτανε σε σημείο αποψίλωσης των δασών, και αντιμετωπίστηκε με το προεδρικό διάταγμα του 2005. Πολλά προβλήματα προήλθαν από την εμπορία φοινικέλαιου, επειδή οι αγρότες αποψίλωσαν και έκαψαν δασικές εκτάσεις για να καλλιεργήσουν ελαιοφοίνικες και, επίσης, προκάλεσαν περαιτέρω δασικές καταστροφές ανοίγοντας δρόμους και επεκτείνοντας το οδικό δίκτυο για τις μεταφορικές τους ανάγκες. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης οι παράνομες ενέργειες συνεχίζονται, και μία μελέτη του 2011 έδειξε ότι ετήσια 21.000 εκτάρια δασικών εκτάσεων αποψιλώνονται και καίγονται για καλλιέργεια ελαιοφοινίκων.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι οι παράνομοι οικισμοί χιλιάδων ανθρώπων που ζουν στα Τροπικά Δάση. Η κυβέρνηση της Ινδονησίας σχεδιάζει να μεταφέρει αυτές τις οικογένειες αλλού. Από την δεκαετία του 1970 πολλοί καταπατητές βρίσκονταν στα εθνικά πάρκα, και παρόλο που εκδιώχθηκαν το '80, το 1998 οι πληθυσμοί τους ήταν αυξημένοι. To 2006 περίπου 127.000 οικισμοί καταπατητών ζούσαν σε μία έκταση 55.000 εκταρίων, ενώ εκτιμάται ότι την περίοδο 1972-2006 χάθηκαν 63.000 εκτάρια δασικών εκτάσεων. Δηλαδή, το 20% των τροπικών δασών χάθηκε από τις παράνομες καλλιέργειες. Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση βρήκε ότι 450 τ.χλμ. γης ήταν φυτείες καφεόδεντρων για παραγωγή καφέ. Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδονησία
Ηρακλής Ρεράκης
Ο '''Ηρακλής Μ. Ρεράκης''' (1952) είναι ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.), στον τομέα των Παιδαγωγικών και της Χριστιανικής Παιδαγωγικής. Από το 2017, προεδρεύει της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων.
Βιογραφία και σπουδές
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Είναι πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ το 1985 έλαβε το πτυχίο του Τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στις "Επιστήμες της Αγωγής" στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Κατά το έτος 1986 έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το τμήμα της Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με θέμα «Διάλογος Ανατολής και Δύσεως για την ένωση των Εκκλησιών το ΙΕ' αιώνα κατά τον Ιωάννη Ευγενικό».
Επιστημονικές δραστηριότητες
Δίδαξε στη βαθμίδα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ως θεολόγος καθηγητής από το 1979 έως το 1998, διατελώντας σχολικός σύμβουλος Θεολόγων Κρήτης (1998-1999). Διετέλεσε επιστημονικά υπεύθυνος του προγράμματος "Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία στο Θρησκευτικό και Πολιτισμικό Πλαίσιο", στο πλαίσιο του 3ου ΚΠΣ - ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ: Ενθάρρυνση Επιχειρηματικών Δράσεων, Καινοτομικών Εφαρμογών και Μαθημάτων Επιλογής Φοιτητών Και Σπουδαστών. Από το 2013 έως το 2017 διετέλεσε μέλος της επιτροπής παιδείας της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ), ανανεώνοντας τη θητεία του ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της συγκεκριμένης Ένωσης, με παράλληλη δράση ως μέλος της διοικούσας επιτροπής του Συνδέσμου Θεολόγων Μακεδονίας - Θράκης. Είναι εγγεγραμμένος μέλος της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδος (παράρτημα Μακεδονίας) και ιδρυτικό μέλος - συνεργάτης της Ελληνικής Εταιρείας Ιστορικών της Εκπαίδευσης. Διαθέτει παρουσία σε συνέδρια θεολογικής και παιδαγωγικής θεματολογίας, είτε ως μέλος οργανωτικής επιτροπής, είτε ως εισηγητής.
Εκ μέρους του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ., συμμετείχε στη δράση για το σχεδιασμό, την οργάνωση και την υλοποίηση του Προγράμματος Επικαιροποίησης Γνώσεων Αποφοίτων (Π.Ε.Γ.Α.) με τίτλο: «Σύγχρονες Μορφές Τουρισμού: Καινοτόμες Δράσεις», που υλοποιήθηκε κατά το ακαδημαϊκό έτος 2013 – 2014,πραγματοποιώντας εισηγήσεις για τον Θρησκευτικό Τουρισμό. Ανάλογη δραστηριότητα ανέπτυξε σε παρόμοιο πρόγραμμα με τίτλο: «Καινοτόμες Δράσεις σε Μειονοτικά Περιβάλλοντα Μάθησης: Εκπαίδευση και Ποιότητα Ζωής – Πολιτισμός», κατά ακαδημαϊκό έτος 2014 - 2015. Επιλέχθηκε από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ως αξιολογητής διδακτικών βιβλίων Θρησκευτικών (Ορθόδοξης Χριστιανικής Αγωγής), της Ε΄ και της ΣΤ΄ Τάξεως Δημοτικού, σχετικά τη δημιουργία του Διαθεματικού Προγράμματος στο μάθημα των Θρησκευτικών.
Βασική Εργογραφία
Η επιστημονική του δραστηριότητα επικεντρώνεται κυρίως στις γνωστικές περιοχές της Χριστιανικής Παιδαγωγικής, της Σχολικής Θρησκευτικής Αγωγής και της Διδακτικής του μαθήματος των Θρησκευτικών. Μερικές από τις μελέτες του είναι οι κάτωθι:
Αρθρογραφία
Η αρθρογραφία του έγκειται σε θεολογικά/εκκλησιαστικά θέματα, αλλά και σε αμφιλεγόμενα ζητήματα ευρύτερου κοινωνικού ενδιαφέροντος. Καταθέτει τις απόψεις του σχετικά με τη θρησκευτική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα, με παράλληλη συμμετοχή σε επιστημονικές επετηρίδες. Προσεγγίζει, επίσης, θέματα αγωγής και παιδείας σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια και συνθήκες, είτε με κατάθεση αρθρογραφίας σε επιστημονικά συνέδρια, είτε με τη συμμετοχή σε συγγραφή συλλογικών τόμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κρατιδιακές εκλογές Σάαρλαντ 2022
Οι Σοσιαλδημοκράτες κατάφεραν μεγάλη νίκη κερδίζοντας το 43,5% των ψήφων και την πλειοψηφία των εδρών στο Λάνταγκ. Ακόμα δύο κόμματα μπήκαν στο Λάνταγκ, η ΧΔΕ και η Εναλλακτική για τη Γερμανία.
Εκλογικό σύστημα
Το Λάνταγκ του Σάαρλαντ αποτελείται από 51 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Σάαρλαντ, ηλικίας άνω των 18 ετών. Κάθε εκλογέας ρίχνει μία μοναδική ψήφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Σάαρλαντ Σααρλ
Άγιος Μηνάς Δράμας
Ως οικισμός Άγιος Μηνάς Δράμας αναφέρεται το μοναστήρι του Αγίου Μηνά που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. δυτικά από το χωριό Περιχώρα και 26 νοτιοδυτικά της Δράμας στην Ανατολική Μακεδονία. Πρόκειται για γυναικείο μοναστήρι το οποίο ιδρύθηκε το 1974, είναι αφιερωμένο στη μνήμη των αγίων μαρτύρων Mηνά, Bίκτωρος και Bικεντίου και πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου. Είναι κτισμένο στην τοποθεσία "Tαγκάλα", στην πλαγιά μιας γραφικής χαράδρας η οποία περιβάλλεται από πευκόφυτο δάσος. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Περιχώρας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Περιχώρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Περιχώρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιταγρών του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 4 μοναχές.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
Ενεργειακό τρίγωνο
Ο όρος Ενεργειακό Τρίγωνο (Energy Triangle) αναφέρεται σε σχέδιο εξόρυξης φυσικού αερίου μεταξύ των τριών συμμαχικών χωρών Κύπρου, Ισραήλ και Ελλάδας, οι οποίες συμφώνησαν να χρησιμοποιήσουν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου Ταμάρ, Λεβιάθαν και Αφροδίτη που εντοπίστηκαν το 2009, το 2010 και το 2011 αντίστοιχα. Περίπου 40 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου βρέθηκαν μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, δίνοντας και στις δύο χώρες το πλεονέκτημα στις εμπορικές συναλλαγές στην περιοχή. Η Ευρώπη απαιτεί ετησίως 19 τρισ. κυβ. πόδια φυσικού αερίου και η κυπριακή κυβέρνηση πιστεύει ότι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της (ΑΟΖ) κατέχει περίπου 60 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Η Κύπρος ακολούθησε αυτήν την οικονομικά ευεργετική επιλογή προκειμένου το Ενεργειακό Τρίγωνο να παρέχει ενέργεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοκυπριακές σχέσεις Κατηγορία:Ελληνοϊσραηλινές σχέσεις
4055 Μαγγελάνος
Ο Μαγγελάνος (Magellan) είναι ένας αστεροειδής, που ανήκει στην ομάδα των αστεροειδών Αμόρ και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,7. Ανακαλύφθηκε το 1985 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Έλινορ Χέλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ και του έδωσε το όνομα του περίφημου Πορτογάλου θαλασσοπόρου-εξερευνητή Φερδινάνδου Μαγγελάνου, αλλά και προς τιμή του διαστημοπλοίου Μαγγελάνος, το οποίο εκτοξεύθηκε από τη NASA το 1989 και χαρτογράφησε την Αφροδίτη. Ο θαλασσοπόρος τιμάται και με ομώνυμους κρατήρες του Άρη και της Σελήνης. . Η ονομασία δόθηκε στα τέλη του 1990.
Η πρώτη παρατήρηση του 4055 Μαγγελάνου έγινε από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ στην Αυστραλία, έναν μήνα πριν από την επίσημη ανακάλυψη από το Πάλομαρ.
Τροχιά
thumb|right|205px|Ο Μαγγελάνος (το αχνό σημείο στο κέντρο) όπως απεικονίστηκε από τη Γη τον Ιούλιο του 2010. Ο αστεροειδής Μαγγελάνος περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μεταξύ της τροχιάς της Γης και του μέσου της Κύριας Ζώνης αστεροειδών, σε τροχιά με μεγάλη σχετικώς κλίση ως προς το επίπεδο της γήινης τροχιάς, οπότε σπανίως πλησιάζει τη Γη (η πλησιέστερη προσέγγιση για τον 21ο αιώνα σημειώθηκε στις 31 Αυγούστου 2015, σε απόσταση 0,2394 AU ή 35,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα ).
Φυσικά χαρακτηριστικά
O φασματικός τύπος του Μαγγελάνου είναι ο σπάνιος τύπος V, κάτι που σημαίνει ότι πιθανότατα αποτελεί ένα θραύσμα που εκτινάχθηκε κατά τη δημιουργία του κρατήρα Ρεασίλβια στον μεγάλο αστεροειδή 4 Εστία (Vesta).
Καμπύλες φωτός
Από το 2000 μέχρι το 2015, μια εξάδα πλήρων καμπυλών φωτός του αστεροειδή εκ περιστροφής αποκτήθηκαν από φωτομετρικές παρατηρήσεις που πραγματοποίησαν οι αστρονόμοι Πετρ Πράβετς και Μπράιαν Ντ. Γουόρνερ, καθώς και το Μεξικανικό Εγχείρημα Φωτομετρίας Αστεροειδών και η επισκόπηση «Palomar Transient Factory». Η ποιοτικότερη καμπύλη ωστόσο οφείλεται στον Γάλλο ερασιτέχνη αστρονόμο David Romeuf (2015) και έδωσε την περίοδο περιστροφής του Μαγγελάνου ίση με 7 ώρες 28 λεπτά και 55,3 δευτερόλεπτα με ακρίβεια 3/10 του δευτερολέπτου, αλλά και σημαντική διακύμανση της φωτεινότητας, 0,45 μέγεθος, κάτι που υποδεικνύει ότι ο αστεροειδής έχει επίμηκες σχήμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μαγγελανος
Οτόνε Βισκόντι
O Οτόνε, ιταλ. Ottone (1207 - 8 Αυγούστου 1295) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν αρχιεπίσκοπος τού Μιλάνο και ο ιδρυτής της εξουσίας των Βισκόντι στο Μιλάνο.
Βιογραφία
Το 1262 διαδέχθηκε τον Λεόνε ντα Περέγκο ως αρχιεπίσκοπος τού Μιλάνο· τον εξέλεξε ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ σε αντίθεση με τον Μαρτίνο ντελλα Τόρρε και τον Μαμφρέδο των Χοενστάουφεν. Πολέμησε για την εξουσία της πόλης κατά της οικογένειας των Τορριάνι και ιδιαίτερα τού Νάπο ντελλα Τόρρε, που τού είχε αρνηθεί την πρόσβαση στο Μιλάνο και είχε νικήσει το 1276 στην Αντζέρα τον Τεομπάλντο Βισκόντι, ανιψιό τού Οττόνε. Όμως το επόμενο έτος ο Οτόνε νίκησε αποφασιστικά στη μάχη τού Ντέζιο και η νίκη αυτή ξεκίνησε την κυριαρχία των Βισκόντι επί τού Μιλάνου και της Λομβαρδίας, που κράτησε ως το 1450.
Ως αποτελεσματικός κυβερνήτης της πόλης, την εξωράισε και ενίσχυσε την οικονομία. Όταν πέρασε η ηλικία του, αποσύρθηκε στο αββαείο Κιαραβάλλε και εμπιστεύθηκε την κυριαρχία στον Ματτέο Α΄ Βισκόντι, γιο τού Τεομπάλντο. Απεβίωσε το 1295.
Παραπομπές
Οτονε Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα Οτονε
Μπάτο (αρχηγός της Δαρδανίας)
Ο Μπάτο (κυβέρνησε 206 - 176 π.Χ. ) ήταν βασιλιάς των Ιλλυρίων του Δαρδανικού κράτους. Ο Μπάτο ήταν ο γιος του Λόνγκαρου, τον οποίο διαδέχθηκε, και ο αδελφός του Μονούνιου Β', που κυβέρνησε μετά από αυτόν. Ο Μπάτο πολέμησε μαζί με τους Ρωμαίους ενάντια στη Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Β' Μακεδονικού Πολέμου. Ο Μπάτο είναι γνωστός για τη χρήση προηγμένων πολεμικών τακτικών ενάντια στον Αθηναγόρα. Ο Μπάτο έγινε μεγάλη απειλή για τους Μακεδόνες, αλλά μετά το τέλος του πολέμου, οι σχέσεις Δαρδανίας και Ρωμαίων μειώθηκαν σύντομα.
Στρατιωτικές δραστηριότητες
Όταν οι Ρωμαίοι επέστρεψαν στην Ιλλυρία το 200 π.Χ. υπό τον έμπειρο διοικητή Πούμπλιους Σουλπίκιους Γκάλμπα (P. Sulpicius Galba), περίμεναν υποστήριξη από τους πρώην συμμάχους τους. Μετά τις ρωμαϊκές νίκες πολλοί βασιλιάδες, εχθροί της Μακεδονίας ήρθαν στο ρωμαϊκό στρατόπεδο: ο Πλευράτος Γ΄ του Βασιλείου των Αρδιαίων, ο Αμυνάνδρος, ο βασιλιάς των Αθαμάνων και ο Μπάτο της Δαρδανίας. Ο Ρωμαίος διοικητής τους είπε ότι θα ζητούσε τη βοήθειά τους, όταν ο στρατός του είχε εισέλθει στη Μακεδονία. Ο Μπάτο ήλπιζε ότι με τα εδαφικά οφέλη που είχε επιτύχει η Ρώμη, θα είχε την Παιονία υπό τον έλεγχό του.
Ο Φίλιππος Ε' προέβλεπε ότι η γραμμή των Ρωμαίων θα προχωρούσε στην κοιλάδα του Εριγώνα και ήταν αποφασισμένος να προστατεύσει τις πλευρές του από επιδρομές Ρωμαίων συμμάχων, των Αιτωλών στο νότο και των δυνάμεων του Μπάτο στο βορρά. Διέταξε τον γιο του Περσέα να μπλοκάρει το πέρασμα, που οδηγούσε στην Πελαγονία. Όταν οι Ρωμαίοι έκαναν την κίνηση τους, ο Φίλιππος ανακάλεσε τα στρατεύματα υπό τον Περσέα, και η ήττα του ιππικού του στον Οτόμπολο στον ποταμό Εριγώνα, αν και δεν ήταν ένα μεγάλη αντιστροφή, ήταν το αποτέλεσμα ενός στοιχήματος αφού έμαθε ότι οι στρατοί του Πλευράτου και του Μπάτο είχαν περάσει τα περάσματα με δύναμη και ήταν ήδη στην Μακεδονία. Το 199 π.Χ. ο Πλευράτος και ο Μπάτο εκμεταλλεύτηκαν τη συμμετοχή του Φίλιππου σε πόλεμο με τους Ρωμαίους στα δυτικά σύνορα του βασιλείου. Αν και οι εισβολές ήταν συντονισμένες, οι Δαρδάνοι ήταν εκείνοι που έκαναν τη μεγαλύτερη ζημιά. Μόλις οι Ρωμαίοι έφυγαν για το χειμώνα στην Απολλωνία, ο Φίλιππος έστειλε τον στρατηγό του Αθηναγόρα εναντίον του στρατού της Δαρδανίας, ο οποίος επέστρεφε στην πατρίδα φορτωμένος με λάφυρα.
Στην αρχή, ο Αθηναγόρας έκανε αψιμαχίες στις πίσω γραμμές τους, αλλά όταν ο στρατός του Μπάτο γύρισε τις σημαίες τους και ανέλαβε τακτικές θέσεις μπροστά στον εχθρό, η μάχη μετατράπηκε σε έναν πλήρη πόλεμο. Μόλις οι Δαρδάνοι ξεκίνησαν στο δρόμο, οι άντρες του βασιλιά τους επιτέθηκαν με το ιππικό και το ελαφρύ πεζικό τους. Ο Μπάτο δεν είχε στρατό αυτού του τύπου και κουβαλούσε βαριά όπλα, αλλά η φύση του εδάφους τους βοήθησε. Λίγοι σκοτώθηκαν και άλλοι λίγοι τραυματίστηκαν, αλλά κανένας δεν αιχμαλωτίστηκε, γιατί σε αυτές τις λίγες περιπτώσεις οι Δαρδανοί  βγαίνουν από τις γραμμές τους και σε στενό σχηματισμό πολεμούν μαζί ή αποσύρονται. Ο στρατός των Δαρδάνων υπό τον Μπάτο ήταν μια καλά οργανωμένη στρατιωτική δύναμη σύμφωνα με τις πιο προηγμένες τακτικές εκείνης της εποχής, αλλά επίσης διακρίθηκε από την ανδρεία, την πειθαρχία και την αλληλεγγύη.
Τα νέα της ρωμαϊκής νίκης το 197 π.Χ. έσυραν τον Μπάτο για άλλη μια φορά στην κοιλάδα του Βαρδάρη, αλλά ο Φίλιππος τον έπιασε και τον νίκησε κοντά στην πρωτεύουσα της Παιονίας Στόβοι με έναν στρατό, που είχε στρατολογήσει βιαστικά από τις πόλεις του βασιλείου του. Οι Μακεδόνες συνέχισαν να κρατούν τη Βυλάζωρα και μέσω αυτής της την Παιονία, η επιστροφή των οποίων οι Δαρδάνοι εξακολουθούσαν να απαιτούν τριάντα χρόνια μετά από μια άλλη μεγάλη ρωμαϊκή νίκη. Ο Μπάτο δεν έλαβε καμία γη, όπως ήλπιζε, σε αντίθεση με το Βασίλειο των Αρδίων, στο οποίο δόθηκαν εδάφη, ώστε ο Πλευράτος να μπορεί να επιτεθεί στη Μακεδονία από αυτούς. Αυτό εξόργισε το κράτος της Δαρδανίας, που ήλπιζε να προσαρτήσει τη γη της Μακεδονίας και να ελευθερώσει την Παιονία, τους συμμάχους τους. Αυτό είναι το γεγονός ότι το 190 π.Χ., οι Αιτωλοί ζήτησαν από τον Μπάτο τους αμειβόμενους στρατιώτες στον πόλεμο τους ενάντια στη Ρώμη.
Δεδομένου ότι ήταν δύσκολο να νικήσει στρατιωτικά τον Μπάτο, ο Φίλιππος Ε' εκπόνησε ένα σχέδιο για να στρέψει εναντίον του τον μεγάλο γερμανικό / κελτικό λαό των Βαστάρνων. Τους πρότεινε να ανοίξει έναν δρόμο στο Κράτος της Δαρδανίας, έτσι ώστε οι Βαστάρνες να μπορέσουν να εγκατασταθούν εκεί για λίγο και αργότερα να συνεχίσουν στο δρόμο τους μέσω της Ιλλυρίας, φτάνοντας τελικά στην Ιταλία. Ο σκοπός του Φίλιππου ήταν να εξαλείψει τους Δαρδάνους και να εγκαταστήσει τους Βαστάρνες στα εδάφη τους, και να στείλει τους Βαστάρνες στην Ιταλία, για να την καταστρέψει, αφήνοντας τις γυναίκες και τα παιδιά τους στη Δαρδανία. Εναπόκειτο στον Μονούνιο, τον αδελφό του Μπάτο να αντιμετωπίσει τους Βαστάρνες, καθώς διαδέχθηκε τον Μπάτο το 176 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονικοί πόλεμοι Κατηγορία:Αρχαία Μακεδονία Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Κόλπος της Καρπεντάρια
thumb|right|Η θέση του κόλπου της Καρπεντάρια. Καλύπτει μια υδάτινη έκταση περίπου 300.000 τ.χλμ. thumb|right|Ο κόλπος της Καρπεντάρια από έναν ολλανδικό χάρτη του 1859. thumb|Ο κόλπος της Καρπεντάρια μεταξύ της νήσου Μπέντινκ και της αυστραλιανής ηπείρου. thumb|Φόρτωση μεταλλεύματος από ορυχείο ψευδαργύρου στον ποταμό Μακάρθουρ στο Bing Bong Loading Facility το 2011. thumb|Ο κόλπος της Καρπεντάρια από το MODIS. thumb|Παραλία Karumba, Κουίνσλαντ. thumb|Το Melbidir II αγκυροβόλησε στα ανοικτά του Karumba κοντά στις εκβολές του ποταμού Νόρμαν. Ο Κόλπος της Καρπεντάρια (αγγλικά: Gulf of Carpentaria, /kɑːrpənˈtɛəriə/) είναι μια μεγάλη, ρηχή θάλασσα που περικλείεται από τρεις πλευρές από τη βόρεια Αυστραλία και οριοθετείται στα βόρεια από την ανατολική Θάλασσα της Αραφούρα (το σώμα νερού που βρίσκεται μεταξύ Αυστραλίας και Νέας Γουινέας). Το βόρειο όριο ορίζεται γενικά ως μια γραμμή από το Σλέιντ Πόιντ (Slade Point), Κουίνσλαντ (η βορειοδυτική γωνία της χερσονήσου Κέιπ Γιορκ) στα βορειοανατολικά, έως το Ακρωτήριο Άρνεμ (Cape Arnhem) στη χερσόνησο Gove, Βόρεια Επικράτεια (το ανατολικότερο σημείο της Arnhem Land) στα δυτικά.
Στο στόμιό του, ο κόλπος έχει πλάτος 590 χλμ. και νοτιότερα, 675 χλμ. Το μήκος βορρά-νότου υπερβαίνει τα 700 χλμ. Καλύπτει μια υδάτινη έκταση περίπου 300.000 τ.χλμ.. Το γενικό βάθος είναι μεταξύ 55 και 66 μέτρων και δεν υπερβαίνει τα 82 μέτρα. Το παλιρροιακό εύρος στον κόλπο της Καρπεντάρια είναι μεταξύ δύο και τριών μέτρων. Ο κόλπος και η παρακείμενη υφαλοκρηπίδα Σαχούλ ήταν ξηρά κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων πριν από 18.000 χρόνια, όταν η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας ήταν περίπου 120 μέτρα κάτω από τη σημερινή της θέση. Εκείνη την εποχή μια μεγάλη, ρηχή λίμνη καταλάμβανε το κέντρο του σημερινού κόλπου. Ο κόλπος φιλοξενεί μια βυθισμένη επαρχία κοραλλιογενών υφάλων που αναγνωρίστηκε μόλις το 2004.
Ιστορία
Ο πρώτος Ευρωπαίος εξερευνητής που επισκέφτηκε την περιοχή (και την Αυστραλία) ήταν ο Ολλανδός Βίλεμ Γιάνσον (Willem Janszoon) (το όνομα του οποίου γράφεται επίσης ως Jansz) στο ταξίδι του το 1605–06. Ο συμπατριώτης του, Jan Carstenszoon (ή Carstensz), επισκέφτηκε τον κόλπο το 1623 και ονόμασε τον κόλπο προς τιμή του Pieter de Carpentier, τότε Γενικού Κυβερνήτη των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών. Ο Άμπελ Τάσμαν εξερεύνησε επίσης την ακτή το 1644. Η περιοχή εξερευνήθηκε αργότερα και χαρτογραφήθηκε από τον Μάθιου Φλίντερς το 1802 και το 1803.
Η πρώτη χερσαία αποστολή που έφτασε στον κόλπο ήταν η αποστολή Burke and Wills, με επικεφαλής τους Robert O'Hara Burke και William John Wills, η οποία έφυγε από τη Μελβούρνη της Βικτώριας τον Αύγουστο του 1860 και έφτασε στις εκβολές του ποταμού Bynoe τον Φεβρουάριο του 1861.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόλποι του Ειρηνικού Ωκεανού Κατηγορία:Κόλποι της Αυστραλίας Κατηγορία:Κόλποι
Μεξικάνικο πέσο
Το πέσο (peso oro) είναι το νόμισμα του Μεξικού. Συμβολίζεται με το σύμβολο του δολαρίου "$", με το "$" να χρησιμοποιείται για διάκριση από άλλα πέσο ή άλλα δολάρια. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι "MXN". Πριν την ανατίμηση του 1993 ήταν σε χρήση ο κωδικός MXP. Κάθε πέσο υποδιαιρείται σε 100 centavos, για τα οποία χρησιμοποιείται το σύμβολο ¢.
Τα σύγχρονα πέσο και δολάρια έχουν κοινή προέλευση από το ισπανικό δολάριο που χρησιμοποιείτο τον 15ο-19ο αιώνα. Πρόκειται για το 10ο πιο χρησιμοποιημένο νόμισμα σε συναλλαγές διεθνώς, το τρίτο στην Αμερική (μετά το δολάριο ΗΠΑ) και το Δολάριο Καναδά) και το νόμισμα από την Λατινική Αμερική με την μεγαλύτερη χρήση.
Ιστορία
Η ονομασία του νομίσματος προέρχεται από τα χρυσά βάρη (pesos oros ή pesos platas). Άλλες χώρες στις οποίες χρησιμοποιείται το πέσο είναι: Αργεντινή, Δομινικανή Δημοκρατία, Κολομβία, Κούβα, Ουρουγουάη, Φιλιππίνες και Χιλή. Τα πρώτα χαρτονομίσματα πέσο εκδόθηκαν από το Μεξικάνικο κράτος το 1823 και παρήχθησαν από τον αυτοκράτορα Αγουστίν ντε Ιτούρμπιδε σε ονομαστικές αξίες των 1, 2 και 10 πέσος. Τα πρώτα κέρματα πέσο κόπηκαν το 1863 από τους Ισπανούς στο Μεξικό. Με την πάροδο των δεκαετιών κατέστη ένα από τα πιο σταθερά νομίσματα της Λατινικής Αμερικής. Το 1993 εισήχθη από την Τράπεζα του Μεξικού ένα νέο πέσο (nuevo peso ή MXN).
Bad (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)
Το Bad έλαβε γενικά θετικές κριτικές και βοήθησε την εικόνα του Τζάκσον να γίνει πιο έντονη κατά την εποχή του Bad. Το τραγούδι έφθασε στην 1η θέση του Billboard Hot 100, όπου έμεινε για δύο εβδομάδες, και έγινε το δεύτερο #1 single του άλμπουμ Bad, και το έβδομο #1 entry του Τζάκσον στο τσαρτ. Παγκοσμίως, το τραγούδι είχε εμπορική επιτυχία, αφού έφθασε στο top ten σε έντεκα χώρες και στο top five στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Νορβηγία, στην Ελβετία και στη Σουηδία. Το τραγούδι έφθασε στην 1η θέση στην Ολλανδία και στα European Charts.
Ο Μάρτιν Σκόρσεζ ήταν διευθυντής του μουσικό βίντεο για το Bad, το οποίο κυκλοφόρησε στα τέλη του 1987. Στο βίντεο, ο Τζάκσον με αρκετούς βοηθητικούς χορευτές εκτελούν διάφορες χορευτικές κινήσεις σε ένα σταθμό μετρό. Ο χορογράφος του μουσικού βίντεο δήλωσε ότι η πλοκή του βίντεο επηρεάστηκε από μια σκηνή του West Side Story. Το μουσικό βίντεο έλαβε μια υποψηφιότητα στα Video Music Awards, το 1988. Το Bad είχε δεχθεί διάφορες επανεκτελέσεις και παρωδίες από διάφορους καλλιτέχνες μετά την κυκλοφορία του και εκτελέστηκε προς τιμή του Τζάκσον μετά τον θάνατο του τον Ιούνιο του 2009.
Προϊστορία και έμπνευση
Το Bad είναι τραγούδι που γράφτηκε από τον Μάικλ Τζάκσον το 1987 για το ομώνυμο άλμπουμ, με παραγωγό τον Κουίνσι Τζόουνς (και συμπαραγωγό τον Τζάκσον). Το Bad αρχικά σχεδιαζόταν ως ντουέτο του Τζάκσον και του Prince - παρόλο αυτά τα σχέδια δεν καρποφόρησαν. Στην αυτοβιογραφία του Τζάκσον, Moonwalk, ο Τζάκσον δήλωσε για το Bad:
Σε μία συνέντευξη του 1988 με τα περιοδικά Ebony και Jet (το οποίο κυκλοφόρησε στην ιστοσελίδα Hulu λίγο μετά τον θάνατο του), ο Τζάκσον είπε ότι εμπνεύστηκε για το τραγούδι από μια αληθινή ιστορία που διάβασε είτε στο περιοδικό Time είτε στο περιοδικό Newsweek. Ο Τζάκσον δήλωσε ότι η ιστορία έλεγε για ένα φοιτητή που πήγαινε σε σχολείο στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και ήταν από ένα γκέτο, και προσπαθούσε να κάνει κάτι στη ζωή του και σχεδίαζε να αφήσει τους φίλους του πίσω όταν επέστρεψε από το διάλειμμα των Ευχαριστιών. Πρόσθεσε ότι οι φίλοι του φοιτητή, από ζήλια, σκότωσαν τον φοιτητή - ο Τζάκσον δήλωσε ότι ο θάνατος του φοιτητή δεν συμπεριλήφθηκε στο μουσικό βίντεο.
Σύνθεση
Το τραγούδι γράφτηκε στην κλείδα του A Minor με μετρητή υπογραφή σε κοινό χρόνο. Τα φωνητικά του Τζάκσον βρίσκονται μεταξύ του E4 και του C6. Το κομμάτι έχει τέμπο 114 χτύπων ανά λεπτό. Το τραγούδι έχει βασική ακολουθία του D3–B3–F3–G3. Το Bad θεωρήθηκε ότι έχει πρόοδο χορδής Hit the Road, Jack. Η Νταβίττ Σίνγκερσον, του Rolling Stone, σχολίασε, «Όταν ο Τζάκσον δηλώνει ότι όλος ο κόσμος πρέπει να απαντήσει τώρα, δεν επαίρεται ο ίδιος αλλά κάνει διαπίστωση σχετικά με το εξαιρετικό καλλιτεχνικό του στερέωμα. Αν μην τι άλλο, περιφρονεί την αυτο-στέψη και καλεί τους θαυμαστές του να τον απορρίψουν αν τολμήσει να αυτοστεθφεί βασιλιάς». Η Σίνγκερσον σύγκρινε το κομμάτι με υλικό του Τζέιμς Μπράουν. Στιχουργικά, το Bad αφορά στο να αποδείξεις στους ανθρώπους ότι επαίρεσαι σκληρός, με τον Τζάκσον να ρωτά who's the best? (ποιος είναι ο καλύτερος;) και who's bad? (ποιος είναι ο κακός;) στο ρεφρέν.
Κριτική
Το Bad έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Μερικοί κριτικοί σημείωσαν ότι το τραγούδι βοήθησε να γίνει η εικόνα του Τζάκσον πιο νευρική κατά την εποχή του άλμπουμ Bad. Η Ντάβιττ Σίνγκερσον, του Rolling Stone, δήλωσε ότι το κομμάτι «δεν χρειάζεται άμυνα» και επαίνεσε τα φωνητικά του Τζάκσον στο κομμάτι. Ο Στέφεν Τόμας Έρλεβαϊν, του Allmusic, δήλωσε ότι το Bad ήταν ένα από τα τρία καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ. Σε ξεχωριστή αξιολόγηση του κομματιού, ο Έρλεβαϊν σχολίασε ότι τα φωνητικά του Τζάκσον «ακούγονται σαν [να ήταν] το παιδί αγάπης του Τζέιμς Μπράουν και Μάβις Σταπλς» και πρόσθεσε ότι «μιλώντας μουσικά, σε αυτή την περίπτωση, το Bad είναι πολύ καλό». Επίσης σημείωσε ότι «αρχή του κομματιού μας βοηθά να εξανθρωπίσουμε» τον Τζάκσον και να «αλλάξουμε την εικόνα του», δηλώνοντας ότι «είναι διασκεδαστικό να τον ακούς να μιλά άχρηστα και να είναι το δικό του μεγαλύτερο αναμνηστικό του». Η Τζέννιφερ Κλάι, του Yahoo Music, σημείωσε ότι ενώ η νέα πιο νευρική εικόνα ήταν «λίγο δύσκολο να τη χωνέψεις», η εικόνα δούλευε μουσικά στα κομμάτια Bad, Man in the Mirror και Dirty Diana.
Εμφάνιση στα τσαρτ
Το Bad μπήκε στο top ten, στην 8η θέση, στο Billboard Hot 100 στις 10 Οκτωβρίου 1987 και έφθασε στην 1η θέση στις 24 Οκτωβρίου 1987. To Bad έμεινε στην κορυφή για 2 εβδομάδες. Το Bad ήταν το δεύτερο #1 single στο Billboard Hot 100 από το άλμπουμ, και ήταν το έβδομο #1 entry στο τσαρτ. Το τραγούδι επίσης έφθασε στην 1η θέση του Billboard Hot R&B Singles και του Billboard Hot Dance Club Play. Το Bad είχε παγκόσμια εμπορική επιτυχία, καθώς έφθασε στα top ten σε αρκετά μουσικά τσαρτ. Το Bad έκανε το ντεμπούτο του στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην 5η θέση, στις 26 Σεπτεμβρίου 1987. Την επόμενη εβδομάδα, έφθασε στην 3η θέση, όπου έμεινε για δύο εβδομάδες. Το Bad έμεινε στο top ten του τσαρτ για 4 εβδομάδες, και στο top 100 για 11 εβδομάδες, το 1987. Το Bad έφθασε έως τη 5η θέση στα τσαρτ του Καναδά, στις 7 Νοεμβρίου 1987. Το Bad έφθασε έως τη 4η θέση στη Σουηδία, στις 14 Οκτωβρίου 1987. Το τραγούδι έμεινε στο top ten για 4 εβδομάδες. Στις 3 Οκτωβρίου, το Bad έκανε το ντεμπούτο του στη 9η θέση στη Γαλλία, και μετά από έξι εβδομάδες, έφθασε έως τη 4η θέση, στις 14 Νοεμβρίου. Το Bad έκανε το ντεμπούτο του στη Νέα Ζηλανδία στις 18 Οκτωβρίου, στην 4η θέση, και την επόμενη εβδομάδα έφθασε στη 2η θέση. Το τραγούδι έμεινε στο top fifty για 15 εβδομάδες, από το 1987 έως το 1988.
Μουσικό βίντεο
Ολόκληρο το μουσικό βίντεο του Bad είναι ταινία μικρού μήκους διάρκειας 18 λεπτών που γράφθηκε από τον Ρίτσαρντ Πράις, με διευθυντή τον Μάρτιν Σκόρσεζ. Το βίντεο έχει πολλές παραπομπές στην ταινία West Side Story, ειδικά στην ακολουθία Cool. Το βίντεο επηρεάστηκε όχι μόνο σκηνικά, αλλά και μερικά μέρη της χορογραφίας του επηρεάστηκαν από την ταινία. Ο χορογράφος Τζέφρεϊ Ντάνιελ δέχθηκε την επιρροή, αν και δήλωσε ότι προσπάθησε να κάνει μια πιο σύγχρονη εκδοχή της ταινίας. Ο Ντάνιελ σχολίασε, «Είναι σαν ένα τρένο που έρχεται κατά μήκος της οθόνης [...] και αυτή ήταν η επίδραση που έψαχνα και δούλευα για αυτή».
Στο βίντεο, ο Μάικλ παίζει τον φοιτητή Ντάριλ. Ο Ντάριλ φθάνει για βρει το σπίτι του άδειο (τον ρόλο της μητέρας του έπαιξε η Ρομπέρτα Φλάκ), αλλά τον υποδέχονται οι παλιοί του φίλοι, με αρχηγό τον Μίνι Μαξ (Γουέσλεϊ Σνιπς) και περνά ένα απόγευμα μαζί τους. Στην αρχή οι σχέσεις τους είναι φιλικές, αλλά η κατάσταση επιδεινώνεται όταν η συμμορία συνειδητοποιήσει το πόσο έχει αλλάξει ο Ντάριλ, και ιδίως το πόσο άβολα έχει γίνει με τις τάσεις τους προς τη μικροεγκληματικότητα. Σε μια προσπάθεια να δείξει στους φίλους του ότι παραμένει «κακός», ο Ντάριλ τους παίρνει σε ένα σταθμό μετρό (The Hoyt Schermerhorn Station) όπου προσπαθεί να κλέψει ένα γέρο αλλά αποφασίζει να μην το κάνει στην τελευταία σκηνή. Ο Μίνι Μαξ επιτιμά τον Ντάριλ και του λέει ότι δεν είναι πλέον κακός. Αφού δέχεται και άλλες κατηγορίες από τον Μίνι Μαξ, το βίντεο αλλάζει χρώμα (από μαυρόασπρο σε χρωματιστό) και ο Ντάριλ, ο οποίος είναι ντυμένος από πάνω ως κάτω με μαύρο δέρμα και έχει πίσω του διάφορους χορευτές, τραγουδά το Bad και χορεύει. Επιμένει ότι η αρχηγία του Μαξ ήταν καταστροφή για τον Ντάριλ, και ξαφνικά οι φίλοι του συμφωνούν μαζί του, και μετά από μια τελική χειραψία, φεύγουν και αφήνουν τον Ντάριλ. Η σκηνή αποκτά μαυρόασπρο χρώμα και ο Ντάριλ, με τα αρχικά του ρούχα, τους βλέπει που φεύγουν.
Το μουσικό βίντεο συμπεριλήφθηκε στα βίντεο άλμπουμ Video Greatest Hits – HIStory (long version στο DVD και short version στο VHS), Number Ones (short version) και Vision (long version).
Το μουσικό βίντεο έλαβε υποψηφιότητα στα 1988 MTV Video Music Awards. Το βίντεο, μαζί με το βίντεο για το The Way You Make Me Feel (επίσης του Τζάκσον), ήταν υποψήφιο στην κατηγορία Best Choreography, αλλά ηττήθηκε από το βίντεο της Τζάνετ Τζάκσον (νεότερης αδερφής του Τζάκσον) για το Pleasure Principle. Μετά τον θάνατο του Τζάκσον, τον Ιούνιο του 2009, η Λετίτια Τζέιμς, μέλος του τοπικού Συμβουλίου, προσπάθησε να πείσει τις αρχές να μετονομάσουν ή να συνονομάσουν τον σταθμό ή να κρεμάσουν μια πλάκα προς τιμή του Τζάκσον, αλλά το αίτημα της δεν έγινε αποδεκτό από την Αρχή Μεταφοράς Μετρό (ΑΜΜ) της Νέας Υόρκης, τον Σεπτέμβριο του 2009. Η Τζέιμς δήλωσε ότι σχεδίαζε να οργανώσει κίνηση αναφοράς για να πείσει τις αρχές να επανεξετάσουν την απόφαση τους. Σχολίασε, «Έχοντας τον Μάικλ Τζάκσον να επισκέπτεται και να χορεύει στον σταθμό είναι τεράστια τιμή όχι μόνο για το Μπρούκλιν, αλλά και για τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1980 [...] Με το να μετονομάσουμε τον σταθμό προς τιμή του θα το βάλει στον χάρτη και θα επιβεβαιώσει ότι οι άνθρωποι δεν θα το ξεχάσουν». Μια πηγή από την ΑΜΜ δήλωσε ότι κανένας σταθμός μετρό στο σύστημα του ΑΜΜ δεν μπορεί να ονομαστεί προς τιμή ατόμων, καθώς αυτό θα συγχύσει τους αναβάτες.
Ζωντανές εκτελέσεις
Το Bad εκτελέστηκε από τον Τζάκσον και στα δύο μέρη του Bad World Tour (1987-1989) και ήταν το τελευταίο κομμάτι στον κατάλογο κομματιών στις συναυλίες του πρώτου γύρου και το δέκατο-έκτο τραγούδι στις συναυλίες του δεύτερου γύρου. Το τραγούδι επίσης συμπεριλήφθηκε στον πρώτο μέρος του Dangerous World Tour. Ο Τζάκσον σχεδίαζε να το εκτελέσει και στις συναυλίες του This Is It, οι οποίες ακυρώθηκαν λόγω του ξαφνικού θανάτου του τραγουδιστή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Singles του 1987 Κατηγορία:Singles του 2012 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Γιώργος Σουρέλης
Ο Γιώργος Σουρέλης (Αγιάσος Λέσβου, 8 Δεκεμβρίου 1918 - Κηφισιά Αττικής, 13 Δεκεμβρίου 1992) ήταν Έλληνας συγγραφέας.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αγιάσο της Λέσβου. Μετά το Γυμνάσσιο, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης Νομικά, όμως ποτέ δεν εργάστηκε ως δικηγόρος. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε το 1949. Στη διάρκεια των σπουδών του στη Θεσσαλονίκη, γνωρισε τη Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη, την οποία και παντρεύτηκε. Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου του 1992 στο σπίτι του στην Κηφισιά Αττικής από καρδιακή προσβολή και κηδεύτηκε 2 μέρες μετά στο Κοιμητήριο της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου
Κριτήρια
Το Εθνικό Συμβούλιο Διατήρησης Ταινιών προσθέτει στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου έως και 25 «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικές ταινίες« κάθε χρόνο, παρουσιάζοντας το εύρος και την ποικιλομορφία της αμερικανικής κινηματογραφικής κληρονομιάς για να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τη διατήρησή του. Μια ταινία πληροί τις προϋποθέσεις για ένταξη δέκα χρόνια μετά την αρχική της κυκλοφορία. Κατά την πρώτη επιλογή που έγινε το 1989, το κοινό όρισε περίπου 1.000 ταινίες προς εξέταση. Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου στη συνέχεια ανέπτυξαν μεμονωμένα ψηφοδέλτια πιθανών ταινιών για ένταξη. Τα ψηφοδέλτια καταγράφηκαν σε μια λίστα με 25 ταινίες που στη συνέχεια τροποποιήθηκαν από τον Βιβλιοθηκονόμο του Κογκρέσου Δρ. Τζέιμς Μπίλιγκτον και το προσωπικό του στη Βιβλιοθήκη για την τελική επιλογή. Από το 1997, μέλη του κοινού έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν έως και 50 ταινίες ετησίως για να εξετάστουν από το Εθνικό Συμβούλιο και τον Βιβλιοθηκονόμο.
Το Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου περιλαμβάνει ταινίες που κυμαίνονται από κλασικές ταινίες του Χόλυγουντ έως ορφανές ταινίες. Μια ταινία δεν απαιτείται να έχει μήκος μεγάλου μήκους, ούτε απαιτείται να έχει κυκλοφορήσει θεατρικά με την παραδοσιακή έννοια. Το μητρώο περιέχει επίκαιρα, ταινίες βωβού κινηματογράφου, ταινίες φοιτητών, πειραματικές ταινίες, ταινίες μικρού μήκους, μουσικά βίντεο, ταινίες προστατευμένες από πνευματικά δικαιώματα ή ελεύθερες στο δημόσιο τομέα, κινηματογραφικές σειρές, ντοκιμαντέρ, animation, και ανεξάρτητες ταινίες. Από τη λίστα του 2020, υπάρχουν 800 ταινίες στο Μητρώο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογράφος στις Ηνωμένες Πολιτείες *
Ταφικός ναός του Σέτι Α'
Ο Ταφικός Ναός του Σέτι Α΄ είναι Ναός του Φαραώ του Νέου Βασιλείου Σέτι Α΄. Βρίσκεται στην Νεκρόπολη των Θηβών στην Άνω Αίγυπτο στο Νείλο απέναντι από το Λούξορ, και κοντά στην σύγχρονη πόλη Κούρνα.
Κατασκευή
Ο Ναός φαίνεται ότι κατασκευάστηκε προς το τέλος της βασιλείας του Σέτι, και ίσως να ολοκληρώθηκε από το γιο του, Ραμσή Β΄ μετά το θάνατό του. Μια αίθουσα περιέχει ένα ιερό αφιερωμένο στον πατέρα του Σέτι, Ραμσή Α΄. Ο τελευταίος αυτός ηγεμόνας βασίλεψε για δύο μόνο χρόνια και δεν κατασκεύασε ταφικό ναό για τον εαυτό του.
Παρούσα κατάσταση
Όλη η αυλή και η πυλώνες που σχετίζονται με το μέρος είναι σήμερα ερείπια, και μεγάλο μέρος του ανατολικού μέρους του συγκροτήματος είναι θαμμένο κάτω από την σύγχρονη πόλη της Κούρνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Mind Is the Magic: Anthem for the Las Vegas Show
Το Mind Is the Magic: Anthem for the Las Vegas Show είναι απάνθισμα των Siegfried & Roy, το οποίο συμπεριλαμβάνει ένα τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον, ονόματι Mind Is the Magic. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 10 Ιουλίου 2009 από την ZYX Music, στην Ευρώπη.
Single
Το κύριο κομμάτι του άλμπουμ κυκλοφόρησε ως single στην Ευρώπη, στις 26 Φεβρουαρίου 2010, φθάνοντας στη 80η θέση στη Γαλλία, στις 3 Απριλίου 2010.
Το τραγούδι δεν ήταν νέα κυκλοφορία - το τραγούδι γράφθηκε από τους Τζάκσον και Μπράιαν Λόρεν το 1989, για το Beyond Belief Show των Siegfried & Roy's στος Λας Βέγκας. Ο Μάικλ έδωσε το δικαίωμα στους Siegfried & Roy να κυκλοφορήσουν το τραγούδι με το άλμπουμ Dreams & Illusions το 1995.
Παραπομπές
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ
Το Ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ (πρωτότυπος τίτλος: Race) είναι ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία του Στίβεν Χόπκινς.
Το θέμα της είναι η ιστορία του Αφροαμερικανού δρομέα και άλτη Τζέσε Όουενς.
Πλοκή
Κλίβελαντ, 1933. O εικοσάχρονος Τζέσε Όουενς περνά με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο και αναγκάζεται να φύγει από την οικογένειά του, τη σύντροφο του Ρουθ και την κόρη του. Εκεί γνωρίζει τον προπονητή Λάρι Σνάιντερ, ο οποίος τον πιστεύει και αναλαμβάνει να τον προετοιμάσει για τους επικείμενους αγώνες στίβου. Η αντιμετώπισή του από την υπόλοιπη ομάδα δεν είναι η ανάλογη, καθώς τον υποτιμούν λόγω του χρώματός του.
Στους αγώνες του 1935 στο Ανν Άρμπορ, ο Όουενς πήρε τέσσερα χρυσά μετάλλια και κατέρριψε τρία παγκόσμια ρεκόρ. Παράλληλα, ο κατασκευστής, Έιβερι Μπράντατζ, συζητά με τους Ναζί για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936. Γνωρίζει τη σημασία που έχει για αυτούς η διεξαγωγή των αγώνων για την προβολή του καθεστώτος και τους απειλεί πως αν δεν σεβαστούν τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, η χώρα δε θα συμμετάσχει στους αγώνες του Βερολίνου.
Ο Όουενς έχει γίνει πλέον αναγνωρίσιμος. Ένα βράδυ βγαίνει έξω με τους φίλους του και γνωρίζει την Κουινσέλα, με την οποία συνάπτει σχέση. Όταν η Ρουθ το μαθαίνει, δε θέλει να του μιλήσει. Ο Όουενς είναι στενοχωρημένος και στους επόμενους αγώνες στη Νεμπράσκα βγαίνει δεύτερος στα 100 μέτρα. Χωρίζει με τη Κουινσέλα και ζητά από τη Ρουθ να παντρευτούν και εκείνη δέχεται.
Ο Μπράντατζ ταξιδεύει ξανά στο Βερολίνο και πείθεται από τους Ναζί για τη συμμετοχή της ομάδας των ΗΠΑ στην Ολυμπιάδα, καθώς του προτείνουν να αναλάβει την κατασκευή της γερμανικής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον. Όταν επιστρέφει, διαφωνεί με τους υπεύθυνους για την αμερικανική Ολυμπιακή ομάδα, όμως μετά από ψηφοφορία οι ΗΠΑ θα συμμετέχουν στους αγώνες του 1936. Ο Σνάιντερ θα ταξιδέψει στο Βερολίνο με τον Όουενς, ανεπίσημα όμως, καθώς δεν είναι αναγνωρισμένος προπονητής Ολυμπιακών αγώνων. Οι Ναζί, από την πλευρά τους, και με υπεύθυνο τον Γιόζεφ Γκέμπελς, θέλουν οι αγώνες αυτοί να μείνουν στην ιστορία. Αυτή που θα τους μαγνητοσκοπήσει είναι η Λένι Ρίφενσταλ.
Ο επόμενος αγώνας του Όουενς είναι τα προκριματικά στο μήκος. Εκεί, ο μεγάλος του αντίπαλος είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης Λουτζ Λονγκ. Μετά από δύο άκυρες προσπάθειες του Όουενς, ο Λονγκ τον βοηθά να κάνει έγκυρη την τρίτη και τα καταφέρνει. Στον τελικό, ο Όουενς κερδίζει και καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ. Ο Όουενς και ο Λονγκ, μετά από τον αγώνα, αναπτύσσουν μία φιλική σχέση. Στη συνέχεια, ο Γκέμπελς, εκνευρισμένος από τις επιδόσεις του Όουενς, διατάζει να μην μαγνητοσκοπηθεί ο τελικός των 200 μέτρων, κάτι που τον φέρνει σε σύγκρουση με τη Ρίφενσταλ. Τελικά, ο αγώνας μαγνητοσκοπείται και ο Όουενς κερδίζει το χρυσό μετάλλιο και στα 200 μέτρα.
Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ
Ο Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ (Святосла́в Шевчу́к, Ουκρανική ΣΣΔ, 5 Μαΐου 1970) είναι ο Μέγας Αρχιεπίσκοπος της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησία (UGCC) από τις 25 Μαρτίου 2011, υπηρετώντας ως προκαθήμενος της συγκεκριμένης Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας.
Ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ
Πλοκή
Στη σκυταλοδρομία, ο Γκέμπελς δίνει εντολή στον Μπράντατζ να μη συμμετάσχουν οι Αμερικανοί αθλητές Γκλίκμαν και Στόλερ, επειδή είναι Εβραίοι. Τη θέση του ενός από τους δύο την παίρνει ο Όουενς και οι ΗΠΑ κατακτούν το χρυσό μετάλλιο και στη σκυταλοδρομία.
Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ
Ιεροσύνη
Ο Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ χειροτονήθηκε ως ιερέας στις 26 Ιουνίου 1994. Είναι απόφοιτος του Ποντιφικού Πανεπιστημίου του Αγίου Θωμά Ακινάτου, από το οποίο έλαβε Διδακτορικό στη Θεολογία το 1999. Μετά την ολοκλήρωση της θεολογικής του εκπαίδευσης, ο Σεβτσούκ υπηρέτησε ως πρύτανης της Θεολογικής Σχολής του Λβιβ. Από το 2002 έως το 2005 εργάστηκε ως επικεφαλής της Γραμματείας του Μεγάλου Αρχιεπισκόπου και Καρδινάλιου Λιουμπομίρ Χούσαρ.
Ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ
Πλοκή
Μετά το τέλος των Ολυμπιακών αγώνων, ο Όουενς και ο Σνάιντερ είναι καλεσμένοι με τις συζύγους τους σε μία επίσημη εκδήλωση προς τιμήν του Όουενς. Ο θυρωρός, όταν τους βλέπει τους λέει, πως παρ' όλο που ξέρει ποιος είναι ο Όουενς, είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί τον κανονισμό και να μπει στην αίθουσα μαζί με τη Ρουθ, όχι από την κεντρική είσοδο, όπως ο Σνάιντερ με τη σύζυγό του, αλλά από την είσοδο υπηρεσίας.
Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ
Επισκοπική διακονία
Ο Σεβτσούκ διορίστηκε βοηθός επίσκοπος της Επαρχίας Σάντα Μαρία ντελ Πατροσίνιο στο Μπουένος Άιρες στις 14 Ιανουαρίου 2009 και χειροτονήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Ιχώρ Βόζνιακ στις 7 Απριλίου 2009. Στις 10 Απριλίου 2010, διορίστηκε Αποστολικός Διοικητής της ίδιας Επισκοπής μετά την συνταξιοδότηση του Επισκόπου. Μίγκελ Μικίτσε.