cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλμπέρ Ζαφί
Μετέπειτα χρόνια
Στις 31 Αυγούστου του 2001 ο Ζαφί ανακοίνωσε ότι θα κατερχόταν ξανά υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές αργότερα την ίδια χρονιά. Στις εκλογές του 2001 έλαβε γύρω στο 5% των ψήφων και ήρθε 5ος.
Αναμούρ
Ιστορία
Η πόλη καταλήφθηκε για πρώτη φορά από έναν ισλαμικό στρατό την εποχή του Ουμάρ ιμπν αλ Χατάμπ.
Αλμπέρ Ζαφί
Μετέπειτα χρόνια
Σήμερα ηγείται της Επιτροπής Εθνικής Συμφιλίωσης (CRN), η οποία συστάθηκε τον Ιούνιο του 2002 με σκοπό τη συμφιλίωση όλων των εμπλεκομένων προσώπων στην κρίση που ακολούθησε τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών του 2001. Άσκησε έντονη κριτική προς τον πρόεδρο Μαρκ Ραβαλομανάνα και ζήτησε μεταξύ άλλων την αλλαγή του Συντάγματος.
Μεσημβρινή
Ιστορία
Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε στις 9 Οκτωβρίου 1961. Η ιδέα για την έκδοσή της ανήκε στην Ελένη Βλάχου, εκδότρια της Καθημερινής. Ο άνθρωπος που ανέλαβε να την πραγματοποιήσει ήταν ο Τάκης Λαμπρίας, πολιτικός συντάκτης της Καθημερινής και στενός φίλος του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Αναμούρ
Ιστορία
Κατά τον 11ο έως 13ο αιώνα, ήταν μέρος του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας.
Μεσημβρινή
Ιστορία
Η εφημερίδα έφερε πολλές καινοτομίες στον χώρο του τύπου, όπως:
Αλμπέρ Ζαφί
Μετέπειτα χρόνια
Η κατοικία του Ζαφί δέχτηκε επιδρομή από την αστυνομία στις 8 Δεκεμβρίου 2006, στα πλαίσια των ερευνών της κυβέρνησης για τον στρατηγό Φιντί, ο οποίος φερόταν να σχεδίαζε πραξικόπημα, μαζί με τον προεδρικό υποψήφιο Πετί Ρακοτονιάινα. Απαντώντας στην επιδρομή, ο Ζαφί δήλωσε ότι ποτέ του δεν είχε αναγνωρίσει τον Ραβολομανάνα ως νόμιμο πρόεδρο.
Αναμούρ
Ιστορία
Τούρκοι έφτασαν στην πόλη τον ενδέκατο και δωδέκατο αιώνα. Τον δέκατο τρίτο αιώνα, οι Καραμανίδες, μια φυλή στην Κεντρική Ανατολία, επέκτειναν τα σύνορά τους προς την πόλη, χτίζοντας τη γέφυρα Αλά (η οποία φαίνεται ακόμα στον δρόμο προς την Άγκυρα) και κατακτώντας την πόλη το 1290 από τους Αρμένιους της Κιλικίας. Κυβερνήθηκε επίσης από το Σουλτανάτο του Ρουμ μεταξύ 1075 και 1099 και ξανά μεταξύ 1228 και 1246.
Μεσημβρινή
Ιστορία
Την 21η Απριλίου 1967 ανεστάλη η έκδοση της Μεσημβρινής (όπως και της Καθημερινής), λόγω της κάθετης αντίθεσης της Ελένης Βλάχου στη δικτατορία. Το 1974, με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, η Βλάχου επανεξέδωσε την Καθημερινή, όχι όμως και τη Μεσημβρινή. Τελικά, το 1980, η Μεσημβρινή επανεξεδόθη από τον Χρήστο Σιαμαντά, και τη διεύθυνση της εφημερίδας ανέλαβε ξανά ο Τάκης Λαμπρίας, που εν τω μεταξύ είχε διατελέσει και κυβερνητικός εκπρόσωπος του Καραμανλή από το 1974 έως το 1977. Η εφημερίδα κινούνταν και πάλι στην κεντροδεξιά, αλλά στο δυναμικό της είχε και πολλούς δημοσιογράφους με αριστερές και κεντροαριστερές πεποιθήσεις, όπως η νεαρή τότε Έλλη Στάη.
Αλμπέρ Ζαφί
Μετέπειτα χρόνια
Ταξίδεψε στο Παρίσι τον Ιούνιο του 2007, όπου συναντήθηκε με τον Ρατσιράκα (στις 8 Ιουνίου) και με άλλους επίσης εξόριστους πολιτικούς. Με τον Ρατσιράκα συναντήθηκε ξανά στις 27 Ιουνίου. .
Αναμούρ
Κλίμα
Το Αναμούρ έχει ένα μεσογειακό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa) με μακρά, ζεστά και ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς και βροχερούς χειμώνες.
Μεσημβρινή
Ιστορία
Το 1982, η εφημερίδα αγοράστηκε από τον όμιλο Βαρδινογιάννη, μέσω της «Γενικής Εκδοτικής Τύπου ΑΕ». Παρά το γεγονός ότι ο όμιλος Βαρδινογιάννη εκείνη την εποχή είχε εξαιρετικές σχέσεις με τον Ανδρέα Παπανδρέου και το στενό περιβάλλον του, η Μεσημβρινή παρέμεινε εφημερίδα της κεντροδεξιάς. Μάλιστα, για κάποια χρόνια στα μέσα της δεκαετίας του 1980 είχε πετύχει πολύ υψηλές κυκλοφοριακές επιδόσεις, με διευθυντή τον Χρήστο Πασαλάρη.
Αλμπέρ Ζαφί
Μετέπειτα χρόνια
Στις 9 Απριλίου του 2009 άρχισαν στην πρεσβεία της Σενεγάλης στο Ανταναναρίβο διαβουλεύσεις ανάμεσα στις αντιπροσωπείες του πρώην προέδρου Μαρκ Ραβαλομανάνα και του προσωρινού προέδρου Αντρί Ραζοελίνα, οι οποίες γίνονται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και της Αφρικανικής Ένωσης. Στις διαβουλεύσεις έλαβε μέρος και ο Ζαφί όπως και ο διάδοχός του, Ρατσιράκα. Στόχος των διαβουλεύσεων ήταν η εξασφάλιση συναίνεσης για μια προσωρινή κυβέρνηση στο νησί.
Αναμούρ
Το Αναμούρ σήμερα
Η τοπική οικονομία εξαρτάται από τη γεωργία, ιδίως τις μπανάνες και τις φράουλες. Φυτεύονται και άλλα τροπικά φρούτα όπως παπάγια, ανανάς και αβοκάντο. Η πόλη παράγει το 40% των φραουλών της Τουρκίας. Μια παραδοσιακή τοπική σπεσιαλιτέ είναι το τάρο (γνωστό τοπικά ως gölevez).
Αλμπέρ Ζαφί
Μετέπειτα χρόνια
Ο Αλμπέρ Ζαφί πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 90 ετών, σε νοσοκομείο του Σαιν Πιερ της Ρεϋνιόν.
Μεσημβρινή
Ιστορία
Η εφημερίδα τελικά έκλεισε τον Δεκέμβριο του 1994.
Αναμούρ
Το Αναμούρ σήμερα
Παρόλο που υπάρχουν μέρη ιστορικού ενδιαφέροντος, μεγάλες παραλίες και καθαρή θάλασσα δεν υπάρχει μεγάλος τουρισμός σε αυτό το μέρος της ακτής, καθώς ο παραλιακός δρόμος και προς τις δύο κατευθύνσεις έχει πολλές στροφές και η οδήγηση είναι απαιτητική. Αλλά υπάρχουν μεγάλα οδικά έργα τώρα προς την κατεύθυνση της Μερσίνης και της Αττάλειας. Χρειάζονται 5 ώρες για να φτάσει κανείς με λεωφορείο από μια εκ των δυο πόλεων.
Μεσημβρινή
Γνωστοί δημοσιογράφοι της Μεσημβρινής
Ανάμεσα στους γνωστούς δημοσιογράφους που πέρασαν από την εφημερίδα συμπεριλαμβάνονται και οι:
Αναμούρ
Το Αναμούρ σήμερα
Το αεροδρόμιο Γκαζίπασα άνοιξε στα μέσα του 2011. Απευθείας πτήσεις τσάρτερ από το Άμστερνταμ (Κάτω Χώρες) πραγματοποιούνται δύο φορές την εβδομάδα. Τ
Μεσημβρινή
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Αναμούρ
Το Αναμούρ σήμερα
Αν και ορισμένοι από την κεντρική Ανατολία καθώς και ξένοι από την Ευρώπη (Γερμανοί / Αυστριακοί / Ολλανδοί) έχουν εξοχικές κατοικίες εδώ, το ίδιο το Αναμούρ είναι μια ήσυχη, απομονωμένη πόλη χωρίς νυχτερινή ζωή και το χειμώνα είναι πραγματικά πολύ ήσυχη.
Πολλά μικρά και μερικά μεγαλύτερα ξενοδοχεία λειτουργούν, καθώς και εστιατόρια κοντά στη μικρή λεωφόρο. Οι παραλίες είναι σημαντικοί τόποι ωοτοκίας για τη θαλάσσια χελώνα καρέτα-καρέτα και οι βραχώδεις περιοχές της ακτογραμμής κατοικούνται από τη μεσογειακή φώκια.
Ο στρατός έχει μια βάση εδώ, στην ακτή. Το νησί της Κύπρου είναι υπεράκτιο και δεν υπάρχουν πια θαλάσσιες διαβάσεις προς την Κερύνεια. Αν δεν υπάρχει ομίχλη, στον ορίζοντα αχνοφαίνεται η Κύπρος, καθώς απέχει μόλις 40 μίλια.
Σημεία ενδιαφέροντος
μικρογραφία| Μαμουρέ, το παλιό κάστρο των Σταυροφόρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Μερσίνης Κατηγορία:Γεωγραφία της Τουρκίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
NGC 3486
Ο NGC 3486 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 27,4 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Μικρό Λέοντα. Κατατάσσεται ως SAB(r)c στο σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης. Επίσης είναι γαλαξίας Σίφερτ με ενεργό γαλαξιακό πυρήνα. Παρόλα αυτά δεν έχουν ανιχνευθεί εκπομπές ακτίνων Χ από τον πυρήνα και είναι πιθανόν να υπάρχει εκεί μονάχα μία "μικρή" μαύρη τρύπα, μάζας μικρότερης από ένα εκατομμύριο φορές αυτήν του Ήλιου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
3486 33166 06079 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων Μικρός (αστερισμός)
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2004
thumb|250px|77η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Η 77ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 2004, έλαβε χώρα στις 27 Φεβρουαρίου 2005. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. . Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 25 Ιανουαρίου με την ταινία Ιπτάμενο Κροίσο να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 11, και το Million Dollar Baby και το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland) να ακολουθούν με 7 υποψηφιότητες η καθεμία. Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το Million Dollar Baby που κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Κλιντ Ίστγουντ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Οι Ασυγχώρητοι (Unforgiven).
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Τιμητικά Βραβεία
Academy Honorary Award The Jean Hersholt Humanitarian Award
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2004
Καλώδιο
Καλώδια στην ηλεκτρολογία
Τα καλώδια στην ηλεκτρολογία είναι κατασκευές μονωμένων συρμάτων, που σκοπό έχουν την διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος. Χάρη στην εξωτερική μόνωση το ηλεκτρικό ρεύμα μπορεί να μεταφερθεί μέσα από αυτό με ασφάλεια.
Καλώδια στη μηχανική
Στη μηχανική καλώδια καλούνται εύκαμπτα κυλινδρικά στοιχεία μεγάλου μήκους σε σχέση με τη διάμετρο τα οποία μπορούν να φέρουν μόνον εφελκυστικές (αξονικές) τάσεις (αν και όταν καμπυλώνονται μπορούν να φέρουν και κάθετες δυνάμεις, βλέπε σχήμα). Τα καλώδια υλοποιούνται με αλυσίδες, με αρθρωτές ράβδους, με συρματόσχοινα κ.ο.κ.. Χρησιμοποιούνται για παράδειγμα σε κατασκευές όπως οι καλωδιωτές γέφυρες.
Ιστορία των ηλεκτρικών καλωδίων
Μετά από καιρό ανακαλύφθηκε ότι το ηλεκτρικό ρεύμα είναι ένας πολύ καλός φορέας ενέργειας και η κατασκευή και χρήση των καλωδίων συστηματοποιήθηκε. Άρχισαν να εμφανίζονται τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και δημιουργήθηκαν τα πρώτα εκτεταμένα δίκτυα καλωδίων για τη διανομή του παραγόμενου ρεύματος.
Μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας μέσω καλωδίων
Ένα σημαντικό φαινόμενο των καλωδίων είναι οι απώλειες ενέργειας σε θερμική ενέργεια Joule. Η ποσότητά της Q είναι :
όπου R είναι η ωμική αντίσταση του υλικού, I η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος, t ο χρόνος διέλευσης του ηλεκτρικού ρεύματος μέσα στο καλώδιο. Παρόλ' αυτά τα καλώδια παραμένουν η καλύτερη επιλογή για την μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας.
Κατηγορίες καλωδίων
Υπάρχουν πολλών ειδών καλώδια και εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς :
Εκτός από ενέργεια τα καλώδια μεταφέρουν και οτιδήποτε άλλο μεταφέρεται μέσω του ρεύματος. Έτσι υπάρχουν και:
Αναφορές
Κατηγορία:Ηλεκτρολογία Κατηγορία:Μηχανολογία
Κοινοτικό Στάδιο Πελενδρίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο Κατηγορία:Πελένδρι
Πλουτώνιο-244
Κύριο άρθρο: Ισότοπα του πλουτωνίου
Το πλουτώνιο-244 είναι ένα ισότοπο του πλουτωνίου που έχει διάρκεια ημιζωής 80.000.000 χρόνια. Είναι μακροβιότερο από οποιαδήποτε άλλα ισότοπα του πλουτωνίου και από οποιαδήποτε άλλη ακτινίδα εκτός από τις τρεις φυσικά υπαρκτές, το ουράνιο-235 (700 εκατ. χρόνια), το ουράνιο-238 και το θόριο-232. Είναι επίσης μακροβιότερο από οποιαδήποτε άλλα γνωστά ραδιοϊσότοπα εκτός από το σαμάριο-146 (103 εκ. χρ.), το κάλιο-40 (1,25 δισ. χρόνια) και ένα αριθμό από σχεδόν σταθερά ισότοπα με ημιζωές πολύ μεγαλύτερες από την ηλικία του σύμπαντος, όπως είναι το βισμούθιο-209 (19 πεντάκις εκατομμύρια χρόνια).
Πιο ακριβείς μετρήσεις, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, έχουν εντοπίσει αρχέγονο πλουτώνιο-244. Δεδομένου ότι η ηλικία της Γης είναι περίπου 50 ημιζωές, η εναπομείνουσα ποσότητα του πλουτωνίου-244 θα πρέπει να είναι πολύ μικρή. Ωστόσο, δεδομένου ότι το πλουτώνιο-244 δεν μπορεί εύκολα να παραχθεί από φυσική σύλληψη νετρονίων στο περιβάλλον χαμηλής δραστηριότητας νετρονίων των μεταλλευμάτων ουρανίου (βλ. παρακάτω), η παρουσία του δεν μπορεί ευλόγως να εξηγηθεί με οποιοδήποτε άλλο μέσο από τη δημιουργία της διαδικασίας πυρηνοσύνθεσης r στους υπερκαινοφανείς αστέρες. Το πλουτώνιο-244 είναι έτσι το πιο ολιγόζωο και το βαρύτερο αρχέγονο ισότοπο που έχει ανιχνευθεί ή προβλεφθεί θεωρητικά.
Σε αντίθεση με πλουτώνιο-238, πλουτώνιο-239, πλουτώνιο-240, πλουτώνιο-241, και το πλουτώνιο-242, το πλουτώνιο-244 δεν παράγεται σε μεγάλες ποσότητες από τον κύκλο του πυρηνικού καυσίμου, διότι η περαιτέρω σύλληψη νετρονίων στο πλουτώνιο-242 παράγει πλουτώνιο-243 το οποίο έχει μια σύντομη ημιζωή (5 ώρες) και διασπάται γρήγορα με βήτα διάσπαση σε αμερίκιο-243 μη έχοντας πολλές ευκαιρίες να συλλάβει περαιτέρω νετρόνια σε οποιαδήποτε αλλά περιβάλλοντα πολύ υψηλής ροής νετρονίων. Παρ' όλα αυτά, μια πυρηνική έκρηξη από όπλο μπορεί να παραγάγει ορισμένο πλουτώνιο-244 από την ταχεία διαδοχική σύλληψη νετρονίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισότοπα του πλουτωνίου
Απόστολος Αρβανιτόπουλος
Ο Απόστολος Αρβανιτόπουλος (1874 - Μάρτιος 1942) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 20ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1874 στην Τρίπολη. Σπούδασε στην Αθήνα, Γερμανία, Αγγλία και Ιταλία. Διετέλεσε καθηγητής στην Αλεξάνδρεια, Χάλκη, και διευθυντής του διδασκαλείου της Τρίπολης. Έγινε έφορος Αρχαιοτήτων Θεσσαλίας, και κατόπιν Αττικής. Διηύθυνε πολλές ανασκαφές στην Θεσσαλία και ιδίως στη Δημητριάδα.
Πέθανε το Μάρτιο του 1942.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Χανς φον Όιλερ-Τσέλπιν
Ο Χανς Καρλ Άουγκουστ Σίμων φον Όιλερ-Τσέλπιν (Hans Karl August Simon von Euler-Chelpin, 15 Φεβρουαρίου 1873 – 6 Νοεμβρίου 1964) ήταν Γερμανός χημικός, με σημαντική έρευνα στη Βιοχημεία. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 1929 από κοινού με τον Άρθουρ Χάρντεν για τις έρευνές τους στη ζύμωση των σακχάρων και τα σχετικά ένζυμα.
Ο Όιλερ-Τσέλπιν γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ της Γερμανίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του με τον Έμιλ Φίσερ. Σε όλη σχεδόν την επιστημονική του σταδιοδρομία ήταν καθηγητής της Γενικής και Οργανικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης (από το 1906 ως το 1941), και διευθυντής του εκεί Ινστιτούτου Οργανοχημικών Ερευνών (1938-1948). Απεβίωσε στη Στοκχόλμη σε ηλικία 91 ετών.
Ο Όιλερ-Τσέλπιν ήταν έγγαμος και η σύζυγός του Άστριντ Κλέβε ήταν επίσης χημικός και κόρη του χημικού Περ Τέοντορ Κλέβε. Ο γιος τους Ουλφ φον Όιλερ (1905-1983) τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1970.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί χημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Μπομπ Κέισι
Ο Ρόμπερτ Πάτρικ Κέισι τζούνιορ (αγγλ. Robert "Bob" Patrick Casey Jr., 13 Απριλίου 1960), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Πενσυλβάνια από το 2007. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως Υπουργός Οικονομικών της Πενσυλβάνιας (2005-2007), καθώς και ως Γενικός Ελεγκτής της Πενσυλβάνιας (1997-2005).
Ο πατέρας του, Μπομπ Κέισι ο πρεσβύτερος, ήταν ο 42ος Κυβερνήτης της Πενσυλβάνιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πενσυλβάνια Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Υδρόφωνο
Ιστορία
Τα υδρόφωνα χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τα συνοδά πλοία των νηοπομπών. Ο σκοπός ήταν ο έγκαιρος εντοπισμός των γερμανικών υποβρυχίων.
Κατευθυντικά υδρόφωνα
Η κατευθυντικότητα μπορεί να επιτευχθεί με μία από τις ακόλουθες τεχνικές:
Εστιασμένοι μορφοτροπείς
Ο εστιασμένος μορφοτροπέας διαθέτει κάποιο δισκοειδή ή κωνικό ανακλαστήρα για την εστίαση των λαμβανόμενων ηχητικών κυμάτων.
Συστοιχίες υδροφώνων
Τοποθετώντας πολλά υδρόφωνα σε κατάλληλη διάταξη προκύπτουν συστοιχίες υδροφώνων με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά κατευθυντικότητας. Ο κύριος λοβός μίας συστοιχίας υδροφώνων μπορεί να στρέφεται κάθε φορά προς την επιθυμητή κατεύθυνση, με ηλεκτρονικό τρόπο. Μία συνήθης διάταξη υδροφώνων είναι η γραμμική (line array), αλλά υπάρχουν επίσης συστοιχίες δύο και τριών διαστάσεων.
Βιβλιογραφία
Σάγος Γεώργιος, "Εισαγωγή στην υδροακουστική και στην τεχνολογία Sonar", Μέρος ΙΙ, Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2019, ISBN 978-960-491-133-2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακουστική
Γιώργος Κυρίτσης
Ο Γιώργος Κυρίτσης είναι δημοσιογράφος και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου 1965.
Έχει μεγαλώσει στα Εξάρχεια και έλκει την καταγωγή του από την Ήπειρο και την Αχαΐα. Από τα μαθητικά του χρόνια, εντάχθηκε στην Αριστερά και ήταν οργανωμένος με τον Ρήγα Φεραίο.
Σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία
Είναι πτυχιούχος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, από το Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Πριν την είσοδό του στην πολιτική εργαζόταν στην εφημερίδα, Αυγή, υπεύθυνος για το πολιτικό ρεπορτάζ. Αργότερα έγινε διευθυντής σύνταξης της Κυριακάτικης Αυγής. Μαζί με το δημοσιογράφο Άγγελο Τσέκερη έχει την καθημερινή πολιτική εκπομπή «Νέα Κατάσταση – Νέα Καθήκοντα» στον ραδιοφωνικό σταθμό «105.5 στο Κόκκινο» (από το 2017). Αρθρογραφεί επίσης στο περιοδικό «Σχεδία» και παλιότερα στα περιοδικά «Αντί» και «Γαλέρα».
Πολιτική καριέρα
Διετέλεσε μέλος της Κ.Π.Ε. του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής στις ευρωεκλογές του 2014, και επίσης, πρώτος επιλαχών - βουλευτής στη Β΄ Αθήνας στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.
Εκλέχθηκε βουλευτής της ΙΣΤ' Κοινοβουλευτικής περιόδου στις 15 Ιουλίου 2015 αντικαθιστώντας τον Νίκο Χουντή, και βουλευτής της ΙΖ' Κοινοβουλευτικής περιόδου στις 25 Μαΐου 2016, αντικαθιστώντας τη Βασιλική Κατριβάνου.
Το Μάρτιο του 2016, ορίστηκε εκπρόσωπος τύπου του Συντονιστικού για το μεταναστευτικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Λουίζα της Μεγάλης Βρετανίας (1749-1768)
Βιογραφία
Η Λουίζα Άννα γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1749 στο Λέστερ Χάουζ του Λονδίνου και βαφτίστηκε εκεί στις 11 Απριλίου. Γονείς της ήταν ο Φρειδερίκος της Ουαλίας και η Αυγούστα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμουργκ.
Η υγεία της ήταν ασταθής σε όλη της τη ζωή. Το 1764, διαπραγματεύσεις ανάμεσα στη βρετανική και τη δανική βασιλική οικογένεια για ένα γάμο μεταξύ του Διαδόχου της Δανίας και μιας Βρετανίδας πριγκίπισσας έφεραν ως αρχική επιλογή την Λουίζα. Ωστόσο, η ευάλωτη υγεία της Πριγκίπισσας ανάγκασε τον Δανό αντιπρόσωπο να επιλέξει την μικρότερη αδελφή της Καρολίνα Ματθίλδη. Το ίδιο έτος έλαβε νέα πρόταση από τον Αδόλφο Φρειδερίκο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς όμως η δικαιολογημένη ανησυχία για την υγεία της έδωσε τέλος στις διαπραγματεύσεις.
Η Πριγκίπισσα Λουίζα πέθανε στο Κάρλτον Χάουζ του Λονδίνου στις 13 Μαΐου 1768 σε ηλικία μόλις 19 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Βατσιαγιάνα
Ο Βατσιαγιάνα είναι ένας αρχαίος Ινδός φιλόσοφος, γνωστός για τη συγγραφή του Κάμα Σούτρα, του αρχαιότερου βιβλίου στον κόσμο για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Έζησε στην Ινδία τον δεύτερο ή τον τρίτο αιώνα μ.Χ., πιθανώς στην Παταλιπούτρα (σύγχρονη Πάτνα).
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Πακσιλασβαμίν Βατσιαγιάνα, τον συγγραφέα του Νιάγια Σούτρα Μπάσια, τον πρώτο σωζόμενο σχολιασμό των Νιάγια Σούτρα του Ακσαπάντα Γκοτάμα.
Το όνομά του μερικές φορές λανθασμένα συγχέεται με τον Μαλανάγκα, τον μάντη των Ασούρα, στον οποίο αποδίδεται η προέλευση της ερωτικής επιστήμης.
Βιογραφία
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τον Βατσιαγιάνα, αν και πιστεύεται ότι οι μαθητές του ακολούθησαν και διάχυσαν τα διδάγματά του, κατόπιν αιτήματος των Ινδουιστών Βασιλέων στην περιοχή των Ιμαλαΐων για να επηρεάσουν τους φυλετικούς λόφους για να εγκαταλείψουν την ειδωλολατρική λατρεία των θυσιών. Λέγεται ότι έχει δημιουργήσει το μύθο της Τάρα μεταξύ των φυλών των ορεινών περιοχών ως ταντρικής θεάς.
Το ενδιαφέρον του για την ανθρώπινη σεξουαλική συμπεριφορά ως μέσο επίτευξης πνευματικότητας καταγράφηκε στην πραγματεία του, το Κάμα Σούτρα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κάμα Σούτρα Κατηγορία:Ινδοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί
Το Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί (γαλλικά: Saint-Jean-d'Angély) είναι κοινότητα στη νοτιοδυτική Γαλλία, στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Σαράντ-Μαριτίμ στη διοικητική περιοχή Νέα Ακουιτανία. Είναι μία από τις 4 υπονομαρχίες του νομού.
Έχει πληθυσμό 6.976 κατοίκους (απογραφή του 2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης αστικής περιοχής με 13.240 κατοίκους.
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Ανζεριάν.
Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία|Θέση του διαμερίσματος του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί στο νομό [[Σαράντ-Μαριτίμ]] Η κοινότητα Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Μπουτόν, στο βορειο-ανατολικό τμήμα του νομού Σαράντ-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Βρίσκεται 55 χιλιόμετρα ( 71 οδικώς) νοτιοανατολικά της Λα Ροσέλ την πρωτεύουσα της Σαράντ-Μαριτίμ και περίπου 122 χλμ.( 145 οδικώς) βόρεια του Μπορντώ, την πρωτεύουσα της Νέας Ακουιτανίας.
Το Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί είναι μία από τις 4 υπονομαρχίες του νομού Σαράντ-Μαριτίμ, οι άλλες είναι οι κοινότητες Ροσφόρ, Σαιντ και Ζονζάκ. Βρίσκεται στην περιοχή της παλαιάς γαλλικής επαρχίας Σαιντόνζ και η τοπική παραδοσιακή γλώσσα είναι μια διάλεκτος της οξιτανικής, τα σαιντονγκαί.
Έχει πληθυσμό 6.976 κατοίκους (2017) και αστική περιοχή 13.240 κατοίκων. Η έκταση είναι 18,78 χιλιόμετρα και το μεγαλύτερο ύψος της πόλης 78 μέτρα.
Η πόλη είναι χτισμένη στη νοτιοδυτική πλευρά ενός χαμηλού λόφου με ελαφριά κλίση προς τον ποταμό Μπουτόν. Έτσι, στο κάτω τμήμα της πόλης έχει δημιουργηθεί ένας δημοτικός χώρος αναψυχής που περιλαμβάνει χώρους για πικ-νικ, μίνι πάρκο με παιχνίδια για παιδιά, πλαζ για κολύμπι, ψάρεμα, βάρκες, ζώνη υδατοσφαίρισης, μπαρ αναψυχής, εστιατόριο και ταβέρνα το καλοκαίρι, μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου.
Ιστορία
Μια νεκρόπολη που χρονολογείται πριν από 9.000 χρόνια ανακαλύφθηκε στις όχθες του ποταμού Μπουτόν. Μια γαλατο-ρωμαϊκή βίλα λεηλατήθηκε από γερμανικά φύλα που κατέκλυσαν την περιοχή κατά τον 5ο αιώνα.
Μεσαίωνας
αριστερά|μικρογραφία|262x262εσ|Το Σαιντ-Ζαν-ντ'Ανζελί στη ρωμαϊκή οδό Τουρονένσις. Η πόλη ήταν σημείο στάσης από τον 11ο αιώνα. Στην ίδια τοποθεσία χτίστηκαν μια κατοικία των δουκών της Ακουιτανίας, καθώς και ένα παρεκκλήσι.Το 817 ιδρύθηκε από τον Πεπίνο Α΄ της Ακουιτανίας ένα μοναστήρι για να στεγάσει το λείψανο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή. Το 860, οι Βίκινγκς έκαναν εισβολή στο Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί, κατέστρεψαν το μοναστήρι και σφαγίασαν τους μοναχούς.Το 1010 στη θέση του μοναστηριού ιδρύθηκε αββαείο από τους Βενεδικτίνους του Κλυνί, εξασφαλίζοντας έτσι την ανάπτυξη της πόλης. Η ίδρυση αυτού του αββαείου αποτέλεσε την ευκαιρία για μια συνάντηση μεταξύ των Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα, του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας και του Γουλιέλμου Ε΄ της Ακουιτανίας. Ο Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα ήταν ο πρώτος χριστιανός ηγέτης της Ισπανίας που ταξίδεψε βόρεια των Πυρηναίων.
Κατά τον Μεσαίωνα, το Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί έγινε στάση στο δρόμο των προσκυνητών καθ' οδόν προς το Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα, μεταξύ του Ωναί και της Σαιντ.
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Η χρονολογική σύνοψη των σημαντικότερων γεγονότων από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 που διεξάγονται στο Λονδίνο από 25 Ιουλίου έως και 12 Αυγούστου.
Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί
Μεσαίωνας
Από τον 13ο αιώνα, το αββαείο και οι αμπελουργικές εκτάσεις του πλούτισαν χάρη στο εμπόριο και την εξαγωγή του κρασιού Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί, το οποίο είχε γίνει διάσημο με εξαγωγές στη Βόρεια Ευρώπη (Αγγλία, Βέλγιο, Κάτω Χώρες) χάρη στη θαλάσσια μεταφορά του στο λιμάνι του Νταμ στο Βέλγιο όπου εξακολουθεί να υπάρχει ο Οίκος του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί. Μια άλλη πηγή πλουτισμού ήταν το εμπόριο αλατιού, το αβαείο είχε αλυκές στην ακτή.
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Πρόγραμμα Αγώνων
thumb|right|250px|Άποψη του [[Μιλλένιουμ Στέιντιουμ στον αγώνα γυναικών Μεγάλη Βρετανία - Νέα Ζηλανδία (25/07)]]
Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί
Μεσαίωνας
Τον Φεβρουάριο του 1462, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας (1423-1483) σε επίσκεψη στο Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί χορήγησε προνόμια στην πόλη, λόγω της πίστης της στους βασιλείς της Γαλλίας κατά την εποχή του Εκατονταετούς πολέμου και τα ανανέωσε και επιβεβαίωσε, μετά το θάνατο του αδελφού του δούκα της Γκιγιέν.
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
25 Ιουλίου
Ποδόσφαιρο
thumb|right|250px|Στιγμιότυπο από την τελετή έναρξης (27/07)
Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί
Θρησκευτικοί πόλεμοι
μικρογραφία|Το Σιντριβάνι, 16ος αιώνας Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων το Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί έγινε προτεσταντικό οχυρό. Το 1568, το γοτθικό αββαείο καταστράφηκε από τους Ουγενότους. Τότε η πόλη πολιορκήθηκε το 1569 από τον Κάρολο Θ΄ και η οχυρωμένη πόλη, προστατευμένη από τις τείχη της, έπεσε στα χέρια των Καθολικών μετά την ειρηνευτική συνθήκη του 1570.
Στις 5 Μαρτίου 1588 ο πρίγκηπας Κοντέ, αρχηγός των Προτεσταντών, πέθανε ξαφνικά στο Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί. Η σύζυγός του, Καρλόττα Αικατερίνη ντε Λα Τρεμουάιγ, θεωρήθηκε ύποπτη ότι έχει δηλητηριάσει τον άντρα της. Η Σαρλότ επισκεπτόταν το νεογέννητο γιο της, τον μελλοντικό πρίγκιπα Ερρίκο Β΄ των Βουρβόνων του Κοντέ, καθημερινά με το άλογο από ένα μονοπάτι από το Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί στο Βιλνέβ-ντε-Μαζεραί, το οποίο ονομάστηκε το μονοπάτι της πριγκίπισσας.
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
26 Ιουλίου
Ποδόσφαιρο
Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί
16ος-18ος αιώνας
μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο, 1882 Μετά τη δολοφονία του βασιλιά Ερρίκου Δ' το 1610 και όπως αρκετές επαρχίες στη νότια Γαλλία, οι επαρχίες Ωνί και Σαιντόνζ γνώρισαν μια σειρά από σύντομες αψιμαχίες μεταξύ 1615 και 1620. Η προσέγγιση με την Ισπανία, υπερδύναμη καθολική - που υλοποιήθηκε με το γάμο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ' με την ινφάντα Άννα της Αυστρίας (1615) - εξελίχθηκε άσχημα για τους Ουγενότους, και οι πόλεις των περιοχών Ωνί και Σαιντόνζ εξεγέρθηκαν. Η πολιορκία της πόλης από τις βασιλικές δυνάμεις άρχισε στις 21 Μαΐου 1621 και διήρκεσε μέχρι τις 24 Ιουνίου. Τελείωσε με τη συνθηκολόγηση των επαναστατημένων Προτεσταντών, την κατάργηση των δημοτικών προνομίων και την καταστροφή των προμαχώνων. Η καταστολή ήταν τόσο τρομερή που η πόλη μετονομάστηκε και έφερε για καιρό το όνομα του Μπουρ-Λουί.
Η πόλη έχασε έτσι το μεγαλύτερο μέρος του πλούσιου βιομηχανικού πληθυσμού της και καταστράφηκε. Η ειρήνη επέστρεψε 20 χρόνια αργότερα με τον Λουδοβίκο ΙΔ', ο οποίος συγχώρησε την πόλη και της έδωσε το αρχικό της όνομα.
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
26 Ιουλίου
thumb|right|250px|Η παρέλαση των χωρών στην τελετή έναρξης (27/07)
27 Ιουλίου
Τοξοβολία
Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί
16ος-18ος αιώνας
Η ευημερία δεν επέστρεψε παρά τον 18ο αιώνα με το εμπόριο του κονιάκ, η παραγωγή του οποίου εξάγονταν από τον ποταμό Μπουτόν, που χρησίμευσε ως πλωτή οδός προς το Τονναί-Σαράντ, που θεωρούνταν τότε ως το ποτάμιο λιμάνι της πόλης Κονιάκ.
Γαλλική Επανάσταση
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, και σύμφωνα με το διάταγμα της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης της 25ης Βαντεμιαίρ του έτους ΙΙ (σύμφωνα με το Γαλλικό Δημοκρατικό Ημερολόγιο) το οποίο καλούσε τις κοινότητες που είχαν ονόματα που μπορούσαν να ανακαλέσουν τις αναμνήσεις της βασιλείας, της φεουδαρχίας ή των δεισιδαιμονιών, να τα αντικαταστήσουν με άλλες ονομασίες, η πόλη ονομάστηκε Ανζελί-Μπουτόν.
Βασιλικό αββαείο
μικρογραφία|250x250εσ|Το βασιλικό αββαείο, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα μικρογραφία|250x250εσ|Στο ιστορικό κέντρο Ιδρύθηκε το 817 για να στεγάσει ένα λείψανο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και ξαναχτίστηκε τον 14ο, 17ο και 18ο αιώνα λόγω επανειλημμένων καταστροφών, και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Το αβαείο είναι σήμερα διατηρητέο ​​κτίριο και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Παραμένει το πιο αξιόλογο κομμάτι της αρχιτεκτονικής του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί, μιας πόλης που έχει διατηρήσει όλη τη μεσαιωνική της γοητεία. Βρίσκεται στη διαδρομή των προσκυνητών που οδηγούσε στο Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα και στο παρελθόν το οικοδόμημα αποτελούσε σημαντικό σταθμό στάσης.
Από το 1989, το βασιλικό αββαείο στεγάζει το Κέντρο Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, το οποίο έχει δώσει νέα πνοή στο αββαείο, καθιστώντας το ιστορικό και πολιτιστικό χώρο και χώρο ανταλλαγής ιδεών. Από το 1989 έως το 1997, η αποκατάσταση των μοναστηριακών κτηρίων πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις ανάγκες του Κέντρου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, με έμφαση στα καταλύματα, την τροφοδοσία, καθώς και στα δωμάτια για συνέδρια και εργαστήρια.
Κέντρο Ευρωπαϊκού Πολιτισμού
Το Κέντρο Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί, το οποίο δημιουργήθηκε το 1989 ως κοινή πρωτοβουλία του Υπουργού Πολιτισμού, της πόλης Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί, του περιφερειακού συμβουλίου του Πουατού-Σαράντ και του συμβουλίου της Σαράντ-Μαριτίμ, φιλοξενεί πολυεθνικές συναντήσεις και συνέδρια επικεντρωμένα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την ιθαγένεια, αφιερωμένα σε νέους ηλικίας 16 έως 19 ετών, που προέρχονται από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Κάθε χρόνο, τον Δεκέμβριο, στο βασιλικό αββαείο πραγματοποιείται έκθεση Βιβλίου, η οποία προσελκύει περίπου 4.000 επισκέπτες. Το βραβείο Αλιενόρ ντ'Ακιταίν απονέμεται από το 1989.
Ο σύνδεσμος καλλιτεχνικής δράσης της πόλης διοργανώνει πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό όλο το χρόνο και μπορεί να υπολογίζει σε 400 συνδρομητές ετησίως. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στην αίθουσα Eden. Στο αββαείο διοργανώνονται θεατρικές παραστάσεις και η εκδήλωση Floralia, μια ανθοκομική έκθεση γύρω από τις τέχνες του κήπου, που πραγματοποιείται κάθε 1η Μαΐου μέσα στα τείχη του βασιλικού αββαείου και προσελκύει 10.000 έως 15.000 επισκέπτες.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Το μουσείο των Κορδελιέρων μικρογραφία|Οι πύργοι του αββαείου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Πουατού-Σαράντ
Χρονολόγιο Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
27 Ιουλίου
Τελετή Έναρξης
thumb|right|250px|Στιγμιότυπο από τον αγώνα αντοχής στην ποδηλασία δρόμου ανδρών (28/07) thumb|right|250px|Η απονομή μεταλλίων μετά τον τελικό του ομαδικού ανδρών στην τοξοβολία (28/07)
28 Ιουλίου
Άρση βαρών
Κολύμβηση (Chicago Tribune)
Κωπηλασία
Ξιφασκία
Ποδηλασία
Τζούντο
Τοξοβολία
30 Ιουλίου
Άρση Βαρών
Κολύμβηση
31 Ιουλίου
Κολύμβηση
4 Αυγούστου
Στίβος
5 Αυγούστου
Αντισφαίριση
Στίβος
6 Αυγούστου
Τζούντο
7 Αυγούστου
Στίβος
9 Αυγούστου
Πυγμαχία Ρεν Κανκάν στον τελικό της κατηγορίας μύγας.
Στίβος'
10 Αυγούστου
Ποδηλασία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 2012
Focke-Wulf Fw 190
Το Focke-Wulf Fw 190 Würger (Αετομάχος), ήταν μονοθέσιο, μονοκινητήριο καταδιωκτικό αεροσκάφος της Γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας (Luftwaffe). Χρησιμοποιήθηκε εκτενέστατα κατά τον Β΄ΠΠ, όπου κατασκευάστηκαν πάνω από 20.000 μονάδες, εκ των οποίων κάπου 6.000 αεροσκάφη ήταν μαχητικά-βομβαρδιστικά. Η παραγωγή του ξεκίνησε το 1941 και κράτησε μέχρι το τέλος των εχθροπραξιών ενώ, κατά τη διάρκειά της, ο τύπος διαρκώς αναβαθμίζονταν. Οι τελευταίες εκδόσεις παρέμειναν εφάμιλλες των συμμαχικών ομολόγων τους.
Το Fw 190 ήταν ιδιαίτερα αγαπητό στους πιλότους του και γρήγορα αποδείχθηκε ανώτερο του καλύτερου καταδιωκτικού της Βρετανικής RAF, του Supermarine Spitfire Mk. V, όταν έλαβε το βάπτισμα του πυρός, το 1941. Συγκρινόμενο με το Messerschmitt Bf 109, το Fw 190 ήταν ένας «εργάτης», που του ανατέθηκε, και ανταπεξήλθε σε αυτό, ένα ευρύ φάσμα εξειδικεύσεων, το οποίο περιλάμβανε καθήκοντα μαχητικού αεροπορικής κυριαρχίας, προσβολής επίγειων στόχων, μαχητικού-βομβαρδιστικού, συνοδευτικού βαρέων βομβαρδιστικών και νυκτερινού μαχητικού.
Ανάπτυξη
thumb|right|Fw 190 A
Το Φθινόπωρο του 1937, το γερμανικό Υπουργείο Αεροπορίας (Reichsluftfahrtministerium ή RLM) ζήτησε από διάφορους σχεδιαστές τη δημιουργία ενός νέου μαχητικού, το οποίο θα συμπλήρωνε τη δράση του Messerschmitt Bf 109, το οποίο είχε επιλεγεί ως το βασικό καταδιωκτικό της Γερμανίας. Αν και το Bf 109 ήταν την εποχή εκείνη ένα εξαιρετικά προηγμένο αεροσκάφος, το RLM ανησυχούσε για το ενδεχόμενο της μελλοντικής εμφάνισης ανώτερων ξένων τύπων και επιθυμούσε την ανάπτυξη ενός νέου μαχητικού που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις νέες πιθανές προκλήσεις.
Ο Κουρτ Τανκ, αρχισχεδιαστής της Focke-Wulf, ανταποκρίθηκε με έναν αριθμό σχεδίων, τα περισσότερα εκ των οποίων στηρίζονταν σε υδρόψυκτους κινητήρες με εν σειρά διάταξη κυλίνδρων. Αλλά μόνον όταν εμφανίστηκε ένα σχέδιο που αξιοποιούσε τον αερόψυκτο, 14-κύλινδρο αστεροειδή κινητήρα BMW 139, έδειξε ενδιαφέρον το RLM. Την περίοδο εκείνη, η χρήση αστεροειδών κινητήρων ήταν ασυνήθιστη στην Ευρώπη, λόγω της μεγάλης εμπρόσθιας επιφάνειάς τους και της πεποίθησης πως προκαλούσαν τόσο μεγάλη οπισθέλκουσα ώστε δεν θα μπορούσαν να συναγωνιστούν τους σειριακούς κινητήρες. Ο Τανκ δεν ήταν πεπεισμένος γι’ αυτό, αφού είχε παρακολουθήσει την επιτυχή χρήση αστεροειδών κινητήρων από το Αμερικανικό Ναυτικό, και σχεδίασε μια ιδιαίτερα αεροδυναμική εγκατάσταση για τον νέο κινητήρα της BMW. Αντί να αφήσει την πρόσοψη του κινητήρα ανοικτή, ώστε να επιτρέπει την ελεύθερη ροή κρύου αέρα ανάμεσα στους κυλίνδρους, ο Τανκ δημιούργησε ένα πολύ μικρό αεραγωγό μέσα στο κέλυφος του κινητήρα και έναν υπερμεγέθη κώνο έλικα, απ’ όπου εισέρχονταν ο αέρας. Θεωρητικά, η χρήση του πολύ εφαρμοστού κελύφους επίσης προκαλούσε κάποιαν επιπλέον ώθηση για το αεροσκάφος, λόγω της επιτάχυνσης του αέρα που πιεζόταν περνώντας μέσα από το κέλυφος. Επιπλέον, θεωρήθηκε πως, αφού το Fw 190 θα χρησιμοποιούσε αστεροειδείς κινητήρες, δεν θα επηρέαζε την παραγωγή του Bf 109, διευρύνοντας το ενδιαφέρον του RLM για τη νέα πρόταση της Focke-Wulf.
Άλλη μια επαναστατική πτυχή του νέου σχεδίου ήταν η εκτενής χρήση ηλεκτρικών εξαρτημάτων, αντί των υδραυλικών συστημάτων που χρησιμοποιούνταν από τους περισσότερους αεροναυπηγούς της εποχής. Στα πρώτα δύο πρωτότυπα, το σύστημα προσγείωσης ήταν υδραυλικό. Όμως αρχής γενομένης από το τρίτο πρωτότυπο, οι ανασυρόμενοι τροχοί άρχισαν να λειτουργούν με διακόπτες στο πιλοτήριο, που έλεγχαν ηλεκτρογεννήτριες εγκαταστημένες στις ημιπτέρυγες. Αντίστοιχα, και τα ηλεκτρικώς χειριζόμενα πτερύγια καμπυλότητας για την προσγείωση (landing flaps) ελέγχονταν από κομβία στο πιλοτήριο, καθώς και η ουραία επιφάνεια μεταβλητής γωνίας πρόσπτωσης (incidence), που χρησιμοποιούνταν για τον διορθωτικό χειρισμό του αεροσκάφους. Ο σταθερός οπλισμός επίσης οπλίζονταν και πυροδοτούνταν ηλεκτρικά. Ο Κουρτ Τανκ πίστευε ότι η πράξη θα αποδείκνυε πως τα ηλεκτρικά συστήματα ήταν πιο αξιόπιστα και ανθεκτικά από τα υδραυλικά, καθώς και ευκολότερη η τυχόν επισκευή τους, ενώ η απουσία εύφλεκτων υδραυλικών υγρών και ευπαθών σωληνώσεων, με τάση για διαρροές, θα μείωνε τον κίνδυνο πυρκαγιάς.
Ο Τανκ δημιούργησε επίσης μιαιδιαίτερα ξεκάθαρη διάταξη πιλοτηρίου, βοηθούμενος και από τη χρήση ηλεκτρικών οργάνων. Το πιλοτήριο είχε τις περισσότερες ενδείξεις τοποθετημένες με λογική διάταξη και εγκαταστημένες μέσα σε πίνακες οργάνων, εκατέρωθεν του πιλότου, αντί να βρίσκονται πάνω στο κέλυφος της ατράκτου.
Πρωτότυπα
Το πρώτο πρωτότυπο, το Fw 190 V1, έκανε την παρθενική του πτήση την 1η Ιουνίου 1939, φέροντας τα πολιτικά διακριτικά D-OPZE, ενώ έφερε έναν 14-κύλινδρο, αστεροειδή κινητήρα BMW 139 των 1.529 ίππων. Παρουσίασε εξαιρετικές αρετές συγκριτικά με το μικρό του μέγεθος, με υπέροχη ανταπόκριση στα χειριστήρια, καλή ορατότητα και υψηλή ταχύτητα (αρχικά κάπου 610 km/h). Ο βαθμός διατοιχισμού (roll rate) ήταν 162 μοίρες στα 410 km/h, αλλά το αεροσκάφος παρουσίαζε υψηλή ταχύτητα προσγείωσης, στα 205 km/h. Σύμφωνα με τους πιλότους που δοκίμασαν τα πρώτα πρωτότυπα, το φαρδύ σύστημα τροχών διευκόλυνε την προσγείωση και απογείωση, με αποτέλεσμα ένα αεροσκάφος πιο εύχρηστο και ασφαλές στο έδαφος από το Bf 109. Το εκπέτασμα των πτερύγων του ήταν 9,5 μέτρα σχηματίζοντας επιφάνεια 15 m².
Πρόβλημα εμφανίστηκε με τη θέση του πιλοτηρίου, ακριβώς πίσω από τον κινητήρα, όπου η θερμοκρασία αυξάνονταν υπερβολικά. Κατά την παρθενική πτήση, έφτασε τους 55 °C και ο πιλότος δοκιμών Hans Sander σχολίασε: «ήταν σα να κάθεσαι με τα δυο πόδια μέσα στο τζάκι». Στην αρχή το V1 (κωδικός που δινόταν από τους Γερμανούς σε κάθε πρώτο πρωτότυπο υπόδειγμα) χρησιμοποιούσε έναν τεράστιο κώνο έλικα, που σκέπαζε ολόκληρη την εμπρόσθια όψη του κελύφους του κινητήρα, μέσα από το οποίο διοχετεύονταν ο αέρας ψύξης. Ένας επιπρόσθετος, αιχμηρός, μικρός κώνος έλικα, που είχε προσαρμοστεί μέσα στον αεραγωγό, αποσκοπούσε στο να πιέσει και να επιταχύνει τη ροή αέρα, με την ελπίδα πως αυτό θα ήταν αρκετό για να ψυχθεί ο κινητήρας. Οι πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις απέδειξαν ότι τα αναμενόμενα οφέλη αυτού του σχεδίου δεν προέκυψαν και σύντομα αυτή η διάταξη αντικαταστάθηκε από ένα μικρότερο, πιο συμβατικό κώνο, που κάλυπτε μόνο τον ομφαλό του τρίφυλλου έλικα VDM. Σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η ροή αέρα μέσα στο εφαρμοστό περίβλημα του κινητήρα, ένας 10-πτέρυγος ανεμιστήρας, ρυθμισμένος να γυρίζει με 3,12 φορές την ταχύτητα περιστροφής του κινητήρα, τοποθετήθηκε στο εμπρόσθιο άνοιγμα του επανασχεδιασμένου κελύφους. Με αυτές τις τροποποιήσεις, το V1 πρωτοπέταξε την 1η Δεκεμβρίου του 1939, βαμμένο με τα χρώματα της Luftwaffe και κωδικούς εργοστασίου.
Το Fw 190 V2 πέταξε στις 31 Οκτωβρίου 1939 και διέθετε εξ αρχής το νέο κώνο έλικα και τον ανεμιστήρα. Ήταν ακόμα εξοπλισμένο με ένα πολυβόλο MG 17 των 7,92 mm και ένα MG 131 των 13 mm στη βάση κάθε ημιπτέρυγας.
Πριν ακόμα την πρώτη πτήση του Fw 190 V1, η BMW έκανε στατικές δοκιμές ενός μεγαλύτερου, ισχυρότερου αστεροειδούς κινητήρα, με 14 κυλίνδρους σε δύο σειρές, που είχε ονομάσει BMW 801. Αυτός ο αεροκινητήρας εισήγαγε ένα νέο σύστημα ελέγχου της μηχανής, το λεγόμενο Kommandogerät, ουσιαστικά ένα μηχανικό υπολογιστή που μετρούσε τη ροή των καυσίμων, τη λειτουργία των ρυθμιστικών βαλβίδων και τον έλικα σταθερής περιστροφής. thumb|right|Focke Wulf 190 Yellow 16 αμέσως μετά την ανέλκυσή του από την θάλασσα στην νήσο Σότρα της Νορβηγίας
Το RLM έπεισε τη Focke-Wulf και την BMW να εγκαταλείψουν τον αεροκινητήρα "139" για χάρη του νέου τύπου. Ο ¨801¨ είχε την ίδια διάμετρο με τον 139, αν και ήταν σημαντικά βαρύτερος και μακρύτερος. Αυτό σήμαινε πως ο Τανκ θα έπρεπε να επανασχεδιάσει το Fw 190, με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθούν τα V3 και V4 και το V5 έγινε το πρώτο πρωτότυπο με τον νέο κινητήρα. Το σκάφος ενισχύθηκε και το πιλοτήριο τοποθετήθηκε πιο πίσω στην άτρακτο, κάτι που περιόρισε τα προβλήματα υπερθέρμανσης και δημιούργησε για πρώτη φορά χώρο για οπλισμό στο ρύγχος. Επίσης, εγκαταστάθηκε ένας ανεμιστήρας ψύξης με 12 πτερύγια, που περιστρέφονταν με ταχύτητα τρεις φορές μεγαλύτερη από την ταχύτητα περιστροφής του κινητήρα. Το συρόμενο κουβούκλιο επανασχεδιάστηκε, με τους οπίσθιους υαλοπίνακες από πλέξιγκλας να έχουν αντικατασταθεί από πίνακες ντουραλουμινίου. Άλλαξε ακόμα το σχήμα της κάθετης ουράς και το πτερυγίδιο του πηδαλίου διεύθυνσης αντικαταστάθηκε από μια μεταλλική, ρυθμιστική ταινία, διευθετήσιμη μόνο στο έδαφος. Εισήχθησαν νέα, ανθεκτικότερα στηρίγματα τροχών, ο υδραυλικός μηχανισμός ανάσυρσης αντικαταστάθηκε από έναν ηλεκτρικό, χρησιμοποιήθηκαν τροχοί μεγαλύτερης διαμέτρου και νέα αεροδυναμικά καλύμματα, απλούστερου σχεδίου, τοποθετήθηκαν στα σκέλη. Αρχικά, το V5 χρησιμοποιούσε τις ίδιες ημιπτέρυγες με τα πρώτα δύο πρωτότυπα, αν και, προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για το νέο, μεγαλύτερο σύστημα προσγείωσης, διογκώθηκε το εμπρόσθιο άκρο στη ρίζα των ημιπτερύγων. Πρωτοπέταξε στις αρχές της Άνοιξης του 1940.
Ωστόσο η αύξηση του βάρους ήταν σημαντική, 635 kg, κάτι που μεγάλωσε τον φόρτο πτέρυγας (τον λόγο του μικτού βάρους του αεροσκάφους προς το εμβαδόν των πτερύγων) και επιδείνωσε τον χειρισμό. Ως αποτέλεσμα, μετά από μια σύγκρουση, τον Αύγουστο του 1940, με ένα όχημα εδάφους, η οποία ανάγκασε το V5 να επιστρέψει στο εργοστάσιο για σοβαρές επισκευές, ανακατασκευάστηκε με νέα φτερά, λιγότερο εκλεπτυσμένης σύλληψης από το αρχικό σχέδιο, με μεγαλύτερο εμβαδόν (18,30 m²) και εκπέτασμα 10,506 m. Αυτός ο νέος τύπος πτερύγων επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί από όλες τις κύριες εκδόσεις παραγωγής του Fw 190.
Ακόμα και με τον νέο κινητήρα και τον ανεμιστήρα ψύξης, το αεροσκάφος παρουσίαζε πολύ υψηλές θερμοκρασίες στις κεφαλές των κυλίνδρων της πίσω σειράς, που, τουλάχιστον σε μια περίπτωση, προκάλεσαν την πυροδότηση των πυρομαχικών του οπλισμού της ατράκτου. Ένα άλλο ελάττωμα της θέσης του πιλοτηρίου ήταν η ανεπαρκής ορατότητα πάνω από το ρύγχος, η οποία προκαλούσε δυσκολίες στην τροχοδρόμηση. Τουλάχιστον ένα ατύχημα στο έδαφος προκλήθηκε από αυτή την ιδιαιτερότητα του νέου αεροσκάφους.
Το Νοέμβριο του 1940 παραγγέλθηκε η σειρά προπαραγωγής Fw 190 A-0. Κατασκευάστηκαν 28 από αυτά τα αεροσκάφη. Καθώς δεν υπήρχε ακόμα έγκριση για το νέο τύπο πτερύγων, που δεν είχαν ολοκληρώσει τις δοκιμές τους, τα πρώτα εννέα Fw 190 A-0 κατασκευάστηκαν με τις μικρές πτέρυγες. Όλα διέθεταν οπλισμό από δύο πολυβόλα MG 17 των 7,92 mm στην άτρακτο και άλλα δύο στις ημιπτέρυγες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Focke-Wulf Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Έξι δυναστείες
Έξι δυναστείες (κινεζικά: 六朝, Liù Cháo, 220—589) είναι ένας συλλογικός όρος για έξι κινεζικές δυναστείες μεταξύ της πτώσης της δυναστείας Χαν (220 μ.Χ.) και της ενοποίησης της Κίνας υπό τη δυναστεία Σουέι (589 μ.Χ.). Μαζί με την περίοδο των εμπόλεμων κρατών (περίπου 465 - 221 π.Χ.), αντιπροσωπεύει μια εποχή κατά την οποία η κινεζική αυτοκρατορία βρισκόταν σε κατάσταση κατακερματισμού. Αν και ήταν μια εποχή σοβαρής πολιτικής διάσπασης, η περίοδος των έξι δυναστειών χαρακτηρίστηκε από μεγάλη πρωτοτυπία στην τέχνη, στη λογοτεχνία και στη σκέψη.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρατηρείται σταδιακή μετατόπιση του κινεζικού πολιτισμού από το προηγούμενο κέντρο του στο βορρά στη σχετικά ακατοίκητη νότια περιοχή, της οποίας η πρωτεύουσα διαχωριζόταν από τους βόρειους εισβολείς μέσω ποταμού Γιανγκτσέ.
Ως αποτέλεσμα της αποσύνθεσης της κοινωνίας και των συνεχών εισβολών, αλλά και της βασιλείας τους σε όλο τον βορρά, προέκυψαν πολλές θεμελιώδεις αλλαγές στην Κίνα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το κομφουκιανικό σύστημα που επικρατούσε στην κοινωνία άρχισε να αποσυντίθεται, ενώ υπήρξε αυξανόμενη επιρροή του ταοϊσμού και η εισαγωγή του βουδισμού, κάτι το οποίο επέφερε βαθιές αλλαγές παντού. Ο βουδισμός έγινε μια μεγάλη λαϊκή θρησκεία, που ασπάστηκαν οι βόρειοι εισβολείς. Ο ταοϊσμός επίσης αναπτύχθηκε, εξαπλώθηκε και τελικά απέκτησε πολλούς οπαδούς.
Παρά το γενικό χάος, σημειώθηκαν μεγάλες πρόοδοι στην ιατρική, στην αστρονομία, στη βοτανική και στη χημεία. Εφευρέθηκαν οι χειράμαξες και οι χαρταετοί. Ο άνθρακας χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως καύσιμο. Ήταν επίσης κατά τη διάρκεια των έξι δυναστειών που οι μεγάλες αριστοκρατικές οικογένειες άρχισαν να δημιουργούνται στην κινεζική κοινωνία, και οι οποίες επικράτησαν μέχρι τη δυναστεία Ταν (618–907).
Έξι δυναστείες με πρωτεύουσα τη Ναντσίν
Οι έξι δυναστείες με έδρα τη Τζιανιέ (μετέπειτα Τζιανκάν, σύγχρονη Ναντσίν) ήταν:
Ο Σιου Σον (許嵩, Xǔ Sōng), ιστορικός της δυναστείας Ταν, έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Πραγματικά αρχεία της Τζιανκάν (建康實錄) που παρέχει μια ιστορική περιγραφή της Τζιανκάν, η οποία οδήγησε σε αυτή τη λίστα.
Ο Σίμα Γκουάν (司馬 光, Sima Guang), ένας άλλος ιστορικός, απαρίθμησε τις έξι δυναστείες ως προς τη νομιμότητα. Σε αυτή τη λίστα, στη θέση της Γιου, εμφανίζεται η Γουέι (220-265).
Δεδομένου ότι ένα δυναμικό σύνολο κρατών προέκυψε στην επικράτεια της Αυτοκρατορίας Χαν, αυτή η περίοδος έλαβε επίσης το γενικότερο όνομα "Γουέι, Τζιν, Νότιες και Βόρειες Δυναστείες" (魏晋 南北朝, 420-589).
Ποίηση
Η περίοδος των έξι δυναστειών ήταν μια σημαντική εποχή στην ιστορία της κινεζικής ποίησης, ιδιαίτερα αξιοσημείωτη για τις ειλικρινείς (για την κλασική κινεζική ποίηση) περιγραφές της αγάπης και της ομορφιάς. Ιδιαίτερα σημαντική, και μεταφρασμένη στα αγγλικά, είναι η ανθολογία New Songs from the Jade Terrace, που συντάχθηκε από τον Σου Λιν (507–83), υπό την αιγίδα του διαδόχου Σιάο Γκαν (αργότερα αυτοκράτορα Τζιαν Γουέν) της δυναστείας Λιαν. Επίσης σημαντικό είναι και το Ζι Γι, ή "Κυρία της Μεσανύχτου", που υποτίθεται ότι προέρχεται από έναν επαγγελματία τραγουδιστή του τέταρτου αιώνα της δυναστείας Τζιν.
Ρικάρντο Κάλβο
Ο Ρικάρντο Κάλβο (Ricardo Calvo, γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου του 1996) είναι Κουβανός πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ομάδα του ΠΑΟΚ.
Έξι δυναστείες
Κληρονομιά
Καθώς ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που το πολιτικό κέντρο της Κίνας βρισκόταν στο νότο, με αύξηση του πληθυσμού και συνεχή ανάπτυξη της οικονομίας και του πολιτισμού, αυτό μετέτρεψε τη νότια Κίνα από υποβαθμισμένη περιοχή σε οικονομικό κέντρο που μπορούσε να ανταγωνιστεί τον βορρά από τη δυναστεία Ταν και μετά.
Ρικάρντο Κάλβο
Καριέρα
Ο Ρικάρντο Κάλβο ξεκίνησε την καριέρα του στην Βίλα Κλάρα της Κούβας αγωνιζόμενος για αυτήν την περίοδο 2014–2016. Τον Μάιο του 2016 πήρε μεταγγραφή για την ομάδα του ΠΑΟΚ. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι ο Ρικάρντο Κάλβο ενεπλάκη σε σκάνδαλο με τους αθλητές της Εθνικής ομάδας της Κούβας στη Φινλανδία, οδήγησε τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ στην ακύρωση της συμφωνίας ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Έξι δυναστείες
Κληρονομιά
Ο βουδισμός έφτασε για πρώτη φορά στην Κίνα μέσω του Δρόμου του Μεταξιού κατά τη διάρκεια της δυναστείας ανατολικής Χαν. Η θρησκεία αυτή άκμασε στην περίοδο των έξι δυναστειών και έκτοτε υπήρξε μία από τις κύριες θρησκείες στην Κίνα.
Ρικάρντο Κάλβο
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ρικάρντο Κάλβο αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας από το 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Κουβανοί πετοσφαιριστές
Έξι δυναστείες
Κληρονομιά
Ο Ιάπωνας λόγιος Τανίγκαουα Μίτσιο ανέλυσε την περίοδο των έξι δυναστειών για να δοκιμάσει γενικές θεωρίες για την ιστορική ανάπτυξη της Κίνας. Μερικοί στοχαστές, γράφει ο Τανίγκαουα, υποστηρίζουν ότι η Κίνα ακολούθησε το καθορισμένο ευρωπαϊκό πρότυπο που οι μαρξιστές και οι φιλελεύθεροι στοχαστές θεωρούσαν ότι ήταν παγκόσμιο, δηλαδή από την αρχαία σκλαβιά στη μεσαιωνική φεουδαρχία έως τον σύγχρονο καπιταλισμό. Άλλοι υποστηρίζουν ότι "η κινεζική κοινωνία ήταν εξαιρετικά κορεσμένη από στασιμότητα σε σύγκριση με τη Δύση", και υποθέτουν ότι "δρούσε σε έναν ποιοτικά διαφορετικό ιστορικό κόσμο από τη δυτική κοινωνία". Δηλαδή, αυτό που παρατήρησε είναι ότι υπάρχει μια διαμάχη μεταξύ εκείνων που βλέπουν "μονογραμμική, μονιστική παγκόσμια ιστορία" και εκείνων που βλέπουν "διπλή ή πολλαπλή παγκόσμια ιστορία". Το συμπέρασμα του Τανίγκαουα είναι ότι η Κίνα δεν είχε "φεουδαρχία" με την έννοια που χρησιμοποιούν οι μαρξιστές, αλλά ότι οι στρατιωτικές κυβερνήσεις δεν ανέπτυξαν μια στρατιωτική αριστοκρατία όπως αυτή που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη. Η περίοδος, καταλήγει, καθιέρωσε κοινωνικά και πολιτικά πρότυπα που διαμόρφωσαν την ιστορία της Κίνας από εκείνο το σημείο και μετά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυναστείες της Κίνας
Μιχαήλ Ασπιώτης
Ο Μιχαήλ Ασπιώτης ήταν Έλληνας αρχαιολόγος του 19ου αιώνα.