cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεσάντρο Σοάρες
Πηγές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκάνορα Ιδαλίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλοτζέρο Βιτσίνι
Ο Καλοτζέρο "Ντον Καλό" Βιτσίνι (Calogero Vizzini, 24 Ιουλίου 1877 – 10 Ιουλίου 1954) ήταν ιστορικό αφεντικό της σικελικής μαφίας από τη Βιλάλμπα στην επαρχία της Καλτανισσέτας στη Σικελία. Ο Βιτσίνι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα και θρυλικότερα αφεντικά της μαφίας στη Σικελία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έως τον θάνατο του, το 1954. Στα μέσα ενημέρωσης, συχνά ήταν γνωστός ως "αφεντικό των αφεντικών", παρόλο που η αποκεντρωμένη δομή της Κόζα Νόστρα δεν περιέχει τέτοιο αξίωμα.
Ήταν το αρχέτυπο του πατριαρχικού "ανθρώπου της τιμής" μιας αγροτικής μαφίας που εξαφανίστηκε στην δεκαετία του 1960 και 1970. Εκείνη την εποχή, για πολλούς ανθρώπους ο μαφιόζος ήταν ένας άνθρωπος που προσπαθούσε για τάξη και ειρήνη. Στο πρώτο στάδιο της καριέρας του, χρησιμοποίησε τη βία για να εγκαθιδρύσει τη θέση του, αλλά στην δεύτερη φάση περιόρισε τη καταφυγή στη βία. Επίσης, στη δεύτερη φάση μετέβη σε κυρίως νόμιμες πηγές εισοδήματος και ασκούσε τα καθήκοντα του με ανοιχτό και νόμιμο τρόπο.
Ο Βιτσίνι είναι ο κεντρικός χαρακτήρας στην ιστορία της άμεσης υποστήριξης της μαφίας για τις συμμαχικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της επέμβασης στη Σικελία το 1943. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έγινε η προσωποποίηση της επανίδρυσης της Κόζα Νόστρα κατά τη διάρκεια της συμμαχικής κατοχής και την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Αρχικά, υποστήριξε το κίνημα για την ανεξαρτησία της Σικελίας, αλλά άλλαξε τη πίστη του στο Κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών, όταν έγινε ξεκάθαρο ότι η σικελική ανεξαρτησία ήταν άσκοπη.
Όταν πέθανε το 1954, χιλιάδες αγρότες, υψηλόβαθμοι μαφιόζοι, πολιτικοί και ιερείς ντύθηκαν στα μαύρα και συμμετείχαν στη κηδεία του. Ο επιτάφιος στη κηδεία του ανέφερε ότι "η μαφία του δεν ασχολούνταν με εγκληματικές δραστηριότητες, αλλά πάλευε για τον σεβασμό του νόμου, την υπεράσπιση όλων των δικαιωμάτων, την μεγαλότητα του χαρακτήρα. Ήταν αγάπη". Ωστόσο, η άνοδος του ντον Καλό στην εξουσία και η παραμονή του στην εξουσία συνδέθηκε με εκβιασμούς, βίαιες δραστηριότητες και φόνους. Η φήμη του Βιτσίνι ως δυνατό αφεντικό της Μαφίας είχε φτάσει σε μυθικές διαστάσεις στα προηγούμενα χρόνια.
Κάποια στιγμή, το ποινικό μητρώο του Βιτσίνι περιλάμβανε 39 δολοφονίες, 6 απόπειρες δολοφονίας, 13 πράξεις ιδιωτικής βίας, 36 ληστείες, 37 κλοπές και 63 εκβιασμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σικελική μαφία Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας
Κερασίτσα Αρκαδίας
Η Κερασίτσα είναι οικισμός του νομού Αρκαδίας της Πελοποννήσου. Είναι κτισμένη στον κάμπο της Τεγέας σε υψόμετρο 691 μέτρων και βρίσκεται 10 χλμ νότια από την, πρωτεύουσα του νομού, Τρίπολη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 317 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τις αγροτικές εργασίες και με το εμπόριο.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η Κερασίτσα αποτελούσε ελεύθερο χωριό και όχι τσιφλίκι. Μετά την ανεξαρτησία πολλές οικογένειες την εγκατέλειψαν για να εγκατασταθούν στους Καλλιανούς της ορεινής Κορινθίας, ενώ το 1851, σύμφωνα με τη στατιστική που είχε στη διάθεσή του ο Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, ο πληθυσμός της ανερχόταν στους 321 κατοίκους (69 οικογένειες), οι οποίοι ασχολούνταν με τη γεωργία. Τα επόμενα χρόνια, παρά τη γειτνίασή της με την Τρίπολη, η Κερασίτσα βρισκόταν σε απομόνωση μέχρι το 1888, έτος κατά το οποίο ξεκίνησε η κατασκευή του δρόμου Τριπόλεως - Σπάρτης που έδωσε ώθηση στην κοινωνική και οικονομική ζωή του χωριού. Αργότερα, το 1928, εμφανίζεται να διαθέτει πληθυσμό 545 κατοίκων και δημοτικό σχολείο, ενώ το 1998 κηρύχθηκε (από κοινού με άλλα χωριά της ευρύτερης περιοχής) παραδοσιακός οικισμός. μικρογραφία|αριστερά|Δρόμος του χωριού Διοικητικά, το 1835 προσαρτήθηκε στον δήμο Τεγέας όπου παρέμεινε μέχρι το 1912, όταν κηρύχτηκε έδρα κοινότητας της επαρχίας Μαντινείας. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Τεγέας ενώ από το 2011 υπάγεται στον δήμο Τρίπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
NGC 4121
Ο NGC 4121 είναι νάνος ελλειπτικός γαλαξίας, που βρίσκεται στον βόρειο αστερισμό Δράκοντα, νοτίως του τέλους της ουράς του, μόλις 10 λεπτά της μοίρας από το σύνορο με τον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο.
Δίπλα του στον ουρανό, στα βόρειά του, φαίνεται να βρίσκεται ο πολύ μεγαλύτερος ελλειπτικός γαλαξίας NGC 4125. Η απόσταση από τη Γη τόσο του NGC 4121, όσο και του NGC 4125, δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια.
Ο NGC 4121 απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 1414 ± 12 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο (5,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
NGC 4121 NGC 4121 Κατηγορία:Δράκων (αστερισμός) 4121 38508
Δημήτριος Ζέρβας
Πολιτική σταδιοδρομία
Σπούδασε Ιατρική και πολιτεύτηκε στην Αρκαδία. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ζέρβα. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων αλλά απέτυχε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 783 ψήφους. Ωστόσο, μετά το θάνατο του βουλευτή Εμμανουήλ Γρηγορίου, στις 20 Μαρτίου 1948 ο Ζέρβας εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1951 με το κόμμα των Φιλελευθέρων και υπηρέτησε από τον Σεπτέμβριο του 1951 ως τον Οκτώβριο του 1952.
Συμβιβασμός
Ο συμβιβασμός είναι γενικός όρος που απαντάται (και εξετάζεται) ιδιαίτερα στην Κοινωνιολογία, στις Πολιτικές επιστήμες, στο Διεθνές Δίκαιο και στη Διπλωματία.
Δημήτριος Ζέρβας
Πολιτική σταδιοδρομία
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 21 Ιουλίου 1984.
Συμβιβασμός
Ο όρος «Συμβιβασμός», (Compromise), δεν έχει προσλάβει κάποια εξειδικευμένη έννοια στους κλάδους των Κοινωνικών επιστημών. Έτσι κρίνεται ικανοποιητικός ο ορισμός του λεξικού Webster: Διευθέτηση με διαιτησία ή συγκατάθεση που όμως επέρχεται με αμοιβαίες υποχωρήσεις – ή αμφοτερόπλευρος μετριασμός ακραίων αξιώσεων ή δικαιωμάτων που καταλήγουν σε «συμφωνία».
Επί των παραπάνω όμως η λέξη «διαιτησία» (arbitration) έχει προκαλέσει και προκαλεί πολλές αντιρρήσεις εκ μέρους των μελετητών του Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων.
Κοινωνιολογία
Ο όρος «Συμβιβασμός», (Compromise) στην Κοινωνιολογία υποδηλώνει μια υπο-διαδικασία “εναρμόνισης” (accommodation), ή μια μορφή συντονισμένης εναρμόνισης κατά την διευθέτηση, ή ακόμη την συναρμογή των συγκρούσεων (conflicts) μεταξύ ομάδων. (π.χ. για να αποφύγουν τον άκαρπο αγώνα τα αντίπαλα μέρη δέχονται κάποιο συμβιβασμό με αμοιβαία κάποια υποχώρηση). Αυτό δε αποτελεί και το σύνηθες επιζητούμενο από τα εκάστοτε Προεδρεία Σωματείων σε παράστασή τους σε Υπουργεία αμφίρροπα.
Πολιτικές Επιστήμες
Από τον κλάδο της πολιτικής επιστήμης αξιόλογη προσοχή έχει δοθεί στον όρο «Συμβιβασμός», (Compromise), σαν μορφή «εναρμόνισης στην πολιτική διαδικασία» (political process), και εδώ το νόημα του όρου είναι αυτό που περιέχεται στις πολιτικές ρυθμίσεις όπως οι γνωστοί ιστορικοί συμβιβασμοί: ο Μέγας Συμβιβασμός στη Συνέλευση της Φιλαδέλφειας (όπου καταρτίσθηκε το Σύνταγμα των ΗΠΑ) ή ο Συμβιβασμός του Μισούρι το 1820, και εκείνος του 1850 με το ζήτημα της δουλείας.
Διεθνές Δίκαιο
Αντίθετα με τα παραπάνω στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο (Public International Law) γίνεται διαχωρισμός του όρου μεταξύ των μεθόδων που ακολουθούνται για την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών. Αυτές οι μέθοδοι διακρίνονται αφενός σε εξισορρόπηση των πολιτικών συντελεστών (ειρηνικές), αφετέρου σε  κάποια νομική απόφαση. Έτσι οι όροι «διεξαγωγή συνομιλιών» (negotiation), οι «καλές υπηρεσίες» (good offices), η «μεσολάβηση» (mediation), και η «συνδιαλλαγή» (concillation) αποτελούν ονομασίες των ειδικών τύπων της ειρηνικής διευθέτησης που ανήκουν στην πρώτη ομάδα. Ενώ η «επιδίκαση» (adjudication) υπάγεται στη δεύτερη ομάδα. Σ΄ αυτή λοιπόν τη δεύτερη ομάδα προτιμούν πολλοί μελετητές και συγγραφείς να υπάγεται και η έννοια της «διαιτησίας» (arbitration) που αναφέρθηκε στο πρόλογο.
Διπλωματία
Ενώ και η Διπλωματία (Diplomacy) ακολουθεί πιστά τα διαλαμβανόμενα στο Διεθνές Δίκαιο σχετικά με τον όρο «Συμβιβασμός», (Compromise), όπως παραπάνω, στην πράξη έχει μερικές φορές φανεί ότι αν και οι διαιτητικές αποφάσεις εκδίδονται με βάση το ισχύον δίκαιο, είναι επίσης δυνατό να στηρίζονται σε «συμβιβασμούς» που επηρεάζονται όμως πολύ ισχυρά από πολιτικούς συντελεστές και γι΄ αυτό δεν έχουν παρά ασήμαντη σχέση με την επιδίκαση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρία παιγνίων Κατηγορία:Όροι πολιτικών επιστημών Κατηγορία:Νομικοί όροι Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας Κατηγορία:Επιχειρήματα
Ζοράπτερα
Τα  Ζοράπτερα  (Zoraptera) αποτελούν μια μικρή τάξη ημιμετάβολων εντόμων που περιλαμβάνει μόνο μια οικογένεια με παγκοσμίως μέχρι τώρα μόνο τριάντα γνωστά είδη. Η τάξη καθορίστηκε μόνο το 1935 και η ταξινομική θέση στο σύστημα εντόμων είναι ακόμα υπό συζήτηση. Το όνομα Ζοράπτερα δόθηκε στην τάξη, γιατί τα πρώτα γνωστά άτομα δεν είχαν πτέρυγες. (ζωρόν = ἄκρατον, άπτερα=χωρίς πτέρυγες).
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Τα Ζοράπτερα είναι επιμήκη μικρά έντομα, που αποκτούν μήκος δυο έως τέσσερα εκατοστόμετρα. Μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Τα ακμαία είναι ανοικτό μέχρι σκούρο καστανό, οι προνύμφες  είναι κρεμ. Στα αρσενικά και στα θηλυκά υπάρχουν καμιά φορά άτομα με τέσσερις μεμβρανώδεις πτέρυγες, κατά κανόνα τα Ζοράπτερα είναι άπτερα. Οι πτέρυγες στη στάση ηρεμίας τοποθετούνται  χωρίς δίπλωση στην κοιλία όπως τα μυρμήγκια. Οι πτέρυγες διαθέτουν μόνο λίγες φλέβες, οι οπίσθιες πτέρυγες είναι σημαντικά κοντύτερες από τις πρόσθιες και έχουν ακόμα φτωχότερη νεύρωση. Τα έντομα με πτέρυγες μπορούν να τις αποβάλουν.
Τα άπτερα άτομα δεν έχουν οφθαλμούς, τα πτερυγωτά διαθέτουν καλά αναπτυγμένα σύνθετοι οφθαλμοί και τρία ξεχωριστά οφθαλμίδια. Τα στοματικά μόρια δείχνουν προς τα κάτω και είναι μασητικού τύπου. Η άνω γνάθος έχει μερικά δόντια. Οι γναθικές προσακτρίδες συνίστανται από πέντε άρθρα, οι χειλικές προσακτρίδες είναι τριμερείς. Οι δυο κεραίες συνίστανται από εννιά άρθρα, στα πρώτα προνυμφιακά στάδια μόνο από οκτώ.
Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης
Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης (ΝΟΒ) είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στα θαλάσσια σπορ και στον υγρό στίβο και ιδρύθηκε το 1937. Είναι ένας από τους πιο αξιόλογους ελληνικούς συλλόγους, καθώς εκτός των εγχωρίων τίτλων του, έχει κατακτήσει 6 ευρωπαϊκά τρόπαια στο πόλο (2 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, 2 σούπερ καπ και 1 κύπελλο στις γυναίκες και 1 κύπελλο στους άνδρες), ενώ έχει αναδείξει αθλητές που έχουν κατακτήσει Ολυμπιακά μετάλλια στην ιστιοπλοΐα και στην υδατοσφαίριση. Με 27 τίτλους σε άνδρες και γυναίκες, αποτελεί τον τρίτο πιο πετυχημένο σύλλογο στην ελληνική υδατοσφαίριση από πλευράς τροπαίων πίσω από τον Ολυμπιακό και τον Εθνικό. Επίσης, στο άθλημα του θαλασσίου σκι, ο σύλλογος έχει την απόλυτη κυριαρχία με 47 Πρωταθλήματα Ελλάδος.
1937-1945
Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης ιδρύθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1937 στη Βουλιαγμένη με πρώτο πρόεδρο τον Εμμανουήλ Πέππα. Τα υπόλοιπα μέλη του πρώτου δ.σ. ήταν οι Αθανάσιος Διακάκης, Αντώνης Κιουράνης, Αναστάσιος Κουτσογιάννης, Διονύσιος Μπαχώμης, Τάκης Παπαβασιλείου και Ανάργυρος Παπαδόπουλος. Το 1938 ο σύλλογος αριθμούσε 80 μέλη και το 1939 διοργάνωσε τους πρώτους κολυμβητικούς αγώνες στον κόλπο της Βουλιαγμένης. Κατά το Β' Παγκόσμιο ο ΝΟΒ διέκοψε τη λειτουργία του καθώς η Βουλιαγμένη ναρκοθετήθηκε και κηρύχθηκε απαγορευμένη ζώνη και η περιουσία του συλλόγου διατέθηκε στην ενίσχυση του Μετώπου.
Ζοράπτερα
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Το νευρικό σύστημα διαμορφώθηκε σε μόνο τρία θωρακικά και τρία κοιλιακά γάγγλια
Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης
1951-1960
Από το 1956 ο ΝΟΒ καλλιεργεί το άθλημα της υδατοσφαίρισης και οι προσπάθειες εντατικοποιήθηκαν από το 1973. Το 1959 ο Αθανάσιος Διακάκης εισάγει και καθιερώνει στην Ελλάδα το άθλημα του θαλάσσιου σκι.
Ζοράπτερα
Βιολογία
Τα περισσότερα είδη ζουν κάτω από το φλοιό νεκρών δέντρων σε περιορισμένη κατάσταση αποσύνθεσης και με μεγάλη υγρασία, καμιά φορά μαζί με τερμίτες. Άλλα είδη συναντούμε στο έδαφος ή στα πριονίδια. Σχηματίζουν αποικίες, που προφανώς ξεκινούν από ένα θηλυκό και μπορούν να είναι διαφοροποιημένες με βάση την ηλικία και την Τα Ζοράπτερα τρέφονται  από  τα σπόρια και τις υφές μυκήτων ίσως καταναλώνουν και μικρά ζώα. Η αναπαραγωγή είναι σεξουαλική, σε μερικά είδη σεξουαλική ή παρθενογενετική. Ο τρόπος σύζευξης ποικίλλει στα διάφορα είδη. Σε μερικά είδη έχει πολύ περισσότερα θηλυκά παρά αρσενικά. Σε άλλα είδη κατά την προξενιά τα αρσενικά τρέφουν τα θηλυκά. Τα ακμαία ζουν περίπου τρεις μήνες. Τα αυγά εκκολάπτονται μετά από μερικές εβδομάδες. Υπάρχουν πέντε προνυμφιακά στάδια. Στις τροπικές ζώνες η αναπαραγωγή δεν σχετίζεται με τις εποχές του χρόνου.
Γεωγραφική εξάπλωση
Τα Ζοράπτερα συναντούμε κυρίως στις τροπικές και υποτροπικές ζώνες σε όλες τις Ηπείρους, μόνο από την Αυστραλία δεν έχει αναφορές. Η Zorotypus hubbardi στη Βόρεια Αμερική πλησιάζει τις 41° βόρειου γεωγραφικού πλάτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έντομα
Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης
1951-1960
Το 1956 ο ΝΟΒ μετά από κοπιώδεις προσπάθειες του προέδρου του Αθανάσιου Διακάκη απέκτησε ιδιόκτητη έκταση, όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα οι εγκαταστάσεις του.
1971-1980
Το 1979 ιδρύθηκε το τμήμα ιστιοπλοΐας. Το 1980 στην Ολυμπιάδα της Μόσχας, ο υδατοσφαιριστής Γιάννης Γιαννουρής γίνεται ο πρώτος αθλητής του ΝΟΒ που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες και αναδείχθηκε 10ος με την Εθνική πόλο.
1981-1990
Το 1984 ο υδατοσφαιριστής του ΝΟΒ Γιώργος Μαυρωτάς συμμετείχε στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες ενώ αγωνίστηκε σε 4 ακόμα ολυμπιακές διοργανώσεις. Το 1985 με πρωτοβουλία του Γιάννη Γιαννουρή, προπονητή της ανδρικής ομάδας πόλο, αποφασίστηκε η δημιουργία και γυναικείας ομάδας στην υδατοσφαίριση. Από το 1989 λειτουργεί το Ολυμπιακό Κολυμβητήριο του Ομίλου.
1991-2000
Το 1991 οι ομάδες πόλο ανδρών και γυναικών του ΝΟΒ κατακτούν μαζί τα πρώτα τους Πρωταθλήματα Ελλάδας στην υδατοσφαίριση. Την ίδια χρονιά ο ΝΟΒ, αναβαθμίζοντας τις εγκαταστάσεις του, αναλαμβάνει τη διεξαγωγή των αγώνων ιστιοπλοΐας στα πλαίσια των Μεσογειακών Αγώνων.
Το 1996 ο Νίκος Κακλαμανάκης αναδεικνύεται χρυσός Ολυμπιονίκης στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα. Με την εθνική πόλο αγωνίστηκαν 4 αθλητές του ΝΟΒ, οι Γιώργος Μαυρωτάς, Τεό Λοράντος, Γιώργος Αφρουδάκης και Γιώργος Ψύχος και αναδείχθηκαν 6οι Ολυμπιονίκες.
Το 1997 η ανδρική ομάδα πόλο κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα υδατοσφαίρισης που κέρδισε ευρωπαϊκό τρόπαιο, εναντίον της Roma με σκόρ 9-9 στην Ιταλία και 7-6 στο ΟΑΚΑ. Διάσημοι αθλητές που έχουν παίξει για τον Ν.Ο.Βουλιαγμένης είναι οι Γιώργος Μαυρωτάς, Γιώργος Αφρουδάκης, Δημήτρης Μάζης, Γιώργος Ψύχος, Τεό Λοράντος, Γιώργος Ρέππας, Χρήστος Αφρουδάκης κ.α. Ο Γιώργος Μαυρωτάς, έγινε ο πρώτος Έλληνας παίχτης που κλήθηκε να παίξει με την "Μικτή Κόσμου".
2001-2010
Το 2003 η γυναικεία ομάδα πόλο κατέκτησε το Λεν Τρόφι γυναικών νικώντας στον τελικό την Σκιφ Μόσχας.
Οι Ευρωπαϊκοί τελικοί
Οι ομάδες υδατοσφαίρισης της Βουλιαγμένης έχουν αγωνιστεί σε 11 ευρωπαϊκούς τελικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Βουλιαγμενη Βουλιαγμενη Βουλιαγμενη Βουλιαγμενη Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι συγχρονισμένης κολύμβησης
Σάμροκ Ρόβερς
Η Σάμροκ Ρόβερς (γαελικά: Cumann Peile Ruagairí na Seamróige, αγγλικά: Shamrock Rovers FC) είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Δουβλίνο, πρωτεύουσα της Ιρλανδίας. Συμμετέχει στην Πρέμιερ Ντιβίζιον του Πρωταθλήματος Ιρλανδίας και αποτελεί την πλέον επιτυχημένη ομάδα της Ιρλανδίας.
Τίτλοι - Διακρίσεις
Η ομάδα έχει κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή Ιρλανδίας 17 φορές και το Κύπελλο Ιρλανδίας 24 φορές.
Ιστορία
Η Σάμροκ Ρόβερς έχει τροφοδοτήσει με παίκτες περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα την Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου της Ιρλανδίας (62). Στις διοργανώσεις που ενώνουν τα δύο τμήματα της Ιρλανδίας (Βόρεια και Έιρε), όπως το Ιντερσίτι Καπ, κατέχουν το ρεκόρ των περισσότερων κατακτήσεων, έχοντας κατακτήσει συνολικά επτά κύπελλα.
Η Σάμροκ Ρόβερς ιδρύθηκε στο Ρίνγκσεντ, γειτονιά του Δουβλίνου. Η επίσημη ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1901. Κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή με την πρώτη μόλις απόπειρα της ομάδας στη διάρκεια της σεζόν 1922-23 και έκανε την ίδια την πιο επιτυχημένη ομάδα στην Ιρλανδία μέχρι και το 1949, έχοντας κατακτήσει 44 τρόπαια. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, η ομάδα κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο του πρωταθλητή και δύο Κύπελλα Ιρλανδίας και αποτέλεσε έτσι την πρώτη ιρλανδική ομάδα που συμμετείχε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, αγωνιζόμενη στο Τσάμπιονς Λιγκ το 1957.
Αυτό συνεχίστηκε με έξι συνεχόμενες κατακτήσεις του Κυπέλλου Ιρλανδίας στη διαρκεια της δεκαετίας του 1960, όταν ήταν μία από τις ευρωπαϊκές ομάδες που πέρασαν το καλοκαίρι του 1967 στις ΗΠΑ, ιδρύοντας την Αμερικάνικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Κατέκτησαν τον πρώτο από τους τέσσερεις συνεχόμενους τίτλους πρωταθλητή τη σεζόν 1983-84, μετά από μια μακρά περίοδο παρακμής.
Η Σάμροκ Ρόβερς αγωνίζεται με πράσινες και άσπρες ριγέ φανέλες μέχρι το 1926, όταν και υιοθέτησε την πράσινη και άσπρη στεφανωτή φανέλα την οποία φοράει από τότε. Το έμβλημά της συνδυάζει μια μπάλα ποδοσφαίρου και ένα τριφύλλι σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της. Η ομάδα έχει έναν αρκετά μεγάλο όγκο οπαδών και έχει μια μεγάλη αντιπαλότητα με την Μποέμιανς ΦΚ. Στις 26 Αυγούστου 2011 αποτέλεσε την πρώτη ιρλανδική ομάδα που φτάνει σε φάση ομίλων οποιασδήποτε από τις δύο ευρωπαϊκές διοργανώσεις αποκλείοντας την Παρτιζάν Βελιγραδίου με 2–1 (παράταση) στη φάση των πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ.
Τίτλοι
Πλήρης λίστα των τίτλων που έχει κατακτήσει η ομάδα
Πρώτη Ομάδα
Ως 31 Αυγούστου 2011
Ελληνισμός Ακακίου
Το Αθλητικό Σωματείο Αναγνωστήριο Ελληνισμός Ακακίου (ή ο Ελληνισμός Ακακίου) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ακάκι της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει συμμετοχές κυρίως στη Δ΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε, το κίτρινο και το πορτοκαλί. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ελληνισμός Ακακίου.
Ιστορία
Ο Ελληνισμός Ακακίου ιδρύθηκε το 1924. Η ομάδα αρχικά αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ και της ΑΠΟΕΣΠ. Το 1987 εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 1987-88 από το οποίο υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ.
Επέστρεψε στη Δ΄ κατηγορία την περίοδο 1989-90. Παρέμεινε στην κατηγορία αυτή ως την περίοδο 1992-93 που υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Επανήλθε στη Δ΄ κατηγορία το 1995. Μέχρι την περίοδο 2005-06 συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία (με εξαίρεση την περίοδο 1999-00 που συμμετείχε στη Γ΄ κατηγορία). Την περίοδο αυτή υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Το 2007 επέστρεψε στη Δ΄ κατηγορία στην οποία συμμετείχε για τρεις περιόδους. Υποβιβάστηκε την περίοδο 2009-10. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ελληνισμός συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ελληνισμός συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. 3Ο Ελληνισμός κέρδισε 18 βαθμούς αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 15 βαθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924 Κατηγορία:Ακάκι
Ιωάννης Αδόλφος Β΄ της Σαξονίας-Βάισενφελς
Ο Ιωάννης Αδόλφος Β΄, γερμ. Johann-Adolf II (4 Σεπτεμβρίου 1685 - 16 Μαΐου 1746) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βάισενφελς (1736-1746).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Αδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς και της Ιωάννας-Μαγδαλνής των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1721 την Ιωανέττα-Αντουανέττα-Ιουλιανή των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ. Απέκτησαν ένα γιο, που απεβίωσε 2 ετών το 1724.
Το 1726 απεβίωσε η πρώτη σύζυγός του και ο Ιωάννης-Αδόλφος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1734 με τη Φρειδερίκη των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε:
Ιωάννης Παπαμαστοράκης
Ο Ιωάννης Παπαμαστοράκης (σκοτώθηκε στις 17 Ιουνίου 1878) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός του 19ου αιώνα. Καταγόταν από τη Βιάννο και ανέλαβε την αρχηγία του ανατολικού τμήματος της επαρχίας Βιάννου.
Βιογραφικά στοιχεία
Πολέμησε μαζί με τον Εμμανουήλ Λακέρδα και τον Εμμανουήλ Κοκκίνη. Εξελέγη πληρεξούσιος της Βιάννου και ταμίας της Επαναστατικής Επιτροπής. Το 1897 πήρε μέρος στην κατάληψη της Ιεράπετρας. Ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε την επίθεση, όπως προβλεπόταν από το σχέδιο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί δύο φορές. Παρά το δεύτερο (σοβαρό) τραυματισμό του πέτυχε να πάει στην περιοχή Κεφάλα, κοντά στη Μακρυλιά και να παραδώσει στον Ν. Αλέξη περί τα 70 εικοσάφραγκα, που ήταν τα χρήματα της Επιτροπής. Στην περιοχή εκείνη τραυματίστηκε άλλες δύο φορές, με το δεύτερο τραυματισμό να προκαλεί και το θάνατό του (1878). Έπειτα από τρεις ημέρες ο λαός τίμησε με μνημόσυνο τους σκοτωμένους στη μάχη εκείνη και στη Νεάπολη εκφώνησε λόγο και ο μετέπειτα επίσκοπος Αποκορώνου και Κυδωνίας Νικηφόρος. Γιοι του ήταν ο Πρωθυπουργός της Κρήτης Γεώργιος Ι. Παπαμαστοράκης (1863 - 1923) και ο βουλευτής επί Κρητικής Πολιτείας Δημήτριος Ι. Παπαμαστοράκης (1866 - 1924). Το όνομα του Ιωάννη Παπαμαστοράκη φέρει οδός στην Ιεράπετρα.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί Κατηγορία:Οικογένεια Παπαμαστοράκη
Τράπεζα Κύπρου
Η Τράπεζα Κύπρου είναι κυπριακό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα με έδρα τη Λευκωσία. Ιδρύθηκε το 1899 και αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς στην Κύπρο.
Ιστορία
Η εταιρεία ξεκίνησε ως το Ταμιευτήριο η Λευκωσία το 1899. Μετατράπηκε σε δημόσια εταιρεία το 1912 και μετονομάστηκε σε Τράπεζα Κύπρου.
Απο τότε έχει επεκταθεί και στον διεθνή χώρο με παραρτήματα στην Ελλάδα (πωλήθηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς το 2013), στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Τζέρσεϊ.
Βραβεία
Το 2008 η Τράπεζα της Κύπρου ήταν ο αποδέκτης ενός Ruban d'Honneur για τη Στρατηγική Ανάπτυξη της Χρονιάς, ένα από τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Επιχειρήσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τράπεζες της Κύπρου Κυπρος Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών
Αντρέα Σολάρι
right|thumb|200px|Η γυναίκα που παίζει λαούτο Ο Αντρέα Σολάρι (Andrea Solari, περ. 1470 - 1524) ή Αντρέα ντελ Γκόμπο (Andrea del Gobbo) ή Ντελ Γκόμπο (Del Gobbo) ή Αντρέα Γκόμπο (Andrea Gobbo) ή Ιλ γκόμπο (il gobbo, ιταλικά: καμπούρης) ή Αντρέα Μιλανέζε (Andrea Milanese) ή Αντρέα Σολάριο (Andrea Solario)    (15ος - 16ος αιώνας) ήταν Ιταλός ζωγράφος της εποχής της Αναγέννησης. Στο Μιλάνο, υπάρχει δρόμος, ο οποίος φέρει το όνομά του.
Βιογραφία
Η ημερομηνία γεννήσεώς του δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί, αλλά ο τόπος ήταν, πιθανώς, το Μιλάνο. Άλλες πηγές τόν θέλουν να έχει γεννηθεί το 1458, άλλες γύρω στο 1460, άλλες το 1465    και άλλες γύρω στο 1470. Καταγόταν από το Μιλάνο. Ο Σολάρι πήρε τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής από τον αδελφό του, Κριστόφορο, ο οποίος ήταν γλύπτης και αρχιτέκτονας και είχε εργαστεί στον Καθεδρικό Ναό του Μιλάνου και στην Τσερτόζα της Παβίας. Αργότερα, φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μιλάνου. Μεταξύ 1492 και 1495, μετέβη στη Βενετία με τον αδελφό του. Εκεί, επηρεάσθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, κάτι που φαίνεται και στην προσωπογραφία του. Το παλαιότερο έργο του, που έχει διασωθεί είναι Η Παρθένος με το βρέφος και τους αγίους Ιωσήφ και Ιερώνυμο. Ο πίνακας αυτός δώθηκε στον Άγιο Πέτρο του Μουράνο. Ο τρόπος με τον οποίο σχεδίασε το πρόσωπο της Παρθένου είναι καθαρά επηρεασμένος από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, κάτι που αποδεικνύει πως, ο Σολάρι υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Ιταλού πανεπιστήμονα. Επίσης, σε έναν από τους γνωστότερους πίνακές του, Η Παρθένος με το πράσινο μαξιλάρι (1507-1510) φαίνεται και πάλι η επιρροή του ντα Βίντσι, αλλά οι συνδυασμοί των χρωμάτων φανερώνουν το προσωπικό στυλ του καλλιτέχνη.
Το 1507, πήγε στη Γαλλία και, πιο συγκεκριμένα, στη Νορμανδία, μετά από πρόσκληση του καρδιναλίου Γεωργίου Α' ντ' Αμπουάζ, για την διακόσμηση του ναού της Γκεϊγόν, στον οποίο διέμεναν οι αρχιεπίσκοποι της Ρουέν. Παρέμεινε εκεί, τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1509, στις υπηρεσίες του καρδιναλίου. Κατά πάσα πιθανότητα, την ίδια χρονιά, πήγε στη Φλάνδρα, όπου επηρεάστηκε για τη δημιουργία των πινάκων του Φυγή στην Αίγυπτο, Η γυναίκα που παίζει λαούτο και Προσωπογραφία του καγκελαρίου Μορόνε. Αποχωρώντας από τη Φλάνδρα, επέστρεψε στο Μιλάνο. Εκεί, συνεργάσθηκε με τον ανηψιό του Γεωργίου, τον, επίσης καρδινάλιο και κυβερνήτη του δουκάτου του Μιλάνου, Κάρολο ντ' Αμπουάζ, όπως και με πολλούς υψηλά ιστάμενους πολιτικούς και κληρικούς. Πέθανε στις αρχές του 16ου αιώνα, είτε το 1515 (σε αυτό το έτος χρονολογείται το τελευταίο του έργο) είτε το 1524,    είτε το 1527. Ο τόπος θανάτου του ήταν η Παβία ή το Μιλάνο.
Φρειδερίκος Μαυρίκιος Καζιμίρ ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν
Ο Φρειδερίκος-Μαυρίκιος-Καζιμίρ ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Frédéric Maurice Casimir de La Tour d'Auvergne,(24 Οκτωβρίου 1702 – 1 Οκτωβρίου 1723) με την προσφώνηση πρίγκιπας τού Τυρέν, ήταν ο μεγαλύτερος επιζών γιος τού Εμμανουήλ-Θεοδοσίου (1668-1730). Απεβίωσε σε ηλικία 20 ετών. Ήταν ο βραχύβιος γαμπρός τού Ιακώβου-Λουδοβίκου Σομπιέσκι.
Βιογραφία
Γεννήθηκε από τον Εμμανουήλ-Θεοδόσιο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν (1668–1730) και την πρώτη του σύζυγο Mαρία-Αρμάνδη-Βικτώρια ντε Λα Τρεμουάλ. Ο πατέρας του ήταν ηγέτης τού δουκάτου τού Μπουγιόν, ενός μικρού πριγκιπάτου στο σημερινό Βέλγιο. Ο δεύτερος από τους γιους τους, δεν ονομαζόταν πρίγκιπας τού Τυρέν μέχρι το τέλος τού μεγαλύτερου αδελφού του (Γοδεφρείδου-Μαυρικίου) το 1705 σε ηλικία μόλις 3 ετών.
Από το 1705, ήταν ο κληρονόμος τού πατέρα του. Αφού αρραβωνιάστηκε με τη Μαρία-Καρολίνα Σομπιέσκα, κόρη τού Ιακώβου-Λουδοβίκου Σομπιέσκι, αδερφή της Κλεμεντίνας Σομπιέσκι και εγγονή του Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι, ο νεαρός πρίγκιπας έκανε γάμο με πληρεξούσιο στις 25 Αυγούστου 1723 στο Νόις της Σιλεσίας.
Όταν νυμφεύτηκε αυτοπροσώπως στο Στρασβούργο στις 20 Σεπτεμβρίου, απεβίωσε ενώ επέστρεφε. Τάφηκε στο Mύνστερ. Η σύζυγός του μόλις δύο μήνες αργότερα παντρεύτηκε τον μικρότερο αδελφό του Κάρολο-Γοδεφρείδο, ο οποίος, ως αποτέλεσμα τού τέλους τού Φρειδερίκου-Μαυρικίου-Καζιμίρ, έγινε πρίγκιπας τού Τυρέν.
29 (αριθμός)
Το 29 (είκοσι εννέα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 28 και πριν από το 30. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 29 συμβολίζεται ως XXIX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΚΘ´ ή κθ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
29 29 Κατηγορία:Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί
Back from the Abyss
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2014 στο The Animal Farm του Λονδίνου, με παραγωγό τον Τζέιμι Ντοντ.
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην 98η θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών της 18ης Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς, όντας το δεύτερο συνεχόμενο άλμπουμ τους που μπήκε στο Top-100.
Επίσης, για την προώθηση του δίσκου γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το κομμάτι "Sabbath Hex".
Εμμανουήλ Θεοδόσιος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν (1668-1730)
Ο Eμμανουήλ-Θεοδόσιος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν (γαλλ.: Εmmanuel Théodose de La Tour d'Auvergne, 1668 - 17 Απριλίου 1730) από τον Οίκο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, ήταν Γάλλος ευγενής και ηγεμόνας τού κυρίαρχου δουκάτου τού Μπουγιόν. Ήταν γιος τού Γοδεφρείδου-Μαυρίκιου και της συζύγου του Mαρίας-Άννας. Νυμφεύτηκε τέσσερις φορές και απέκτησε έντεκα παιδιά.
Back from the Abyss
Θέσεις τσαρτ
Back from the Abyss (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 6 Οκτωβρίου 2014
Εμμανουήλ Θεοδόσιος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν (1668-1730)
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος τού Γοδεφρείδου-Μαυρίκιου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν και της συζύγου του Mαρίας-Άννας Μαντσίνι. Ονομαζόταν πρίγκιπας τού Τυρέν, έως ότου διαδέχθηκε στο κυρίαρχο δουκάτο τού Μπουγιόν, το οποίο βρισκόταν στην κατοχή της οικογένειάς του από το 1594. Στα εξαδέλφια του συγκαταλέγονται δύο διάσημοι στρατηγοί, ο Λουδοβίκος-Ιωσήφ, δούκας τού Βαντόμ και ο Ευγένιος πρίγκιπας της Σαβοΐας, καθώς και οι πατρικοί του εξάδελφοι όπως ο Εμμανουήλ-Μαυρίκιος, δούκας του Ελμπέφ και ο Ερρίκος, δούκας του Ελμπέφ.
Back from the Abyss
Μέλη των Orange Goblin
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Back from the Abyss" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Orange Goblin Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014
Εμμανουήλ Θεοδόσιος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν (1668-1730)
Βιογραφία
Η δεύτερη σύζυγός του Λουίζ-Φρανσουάζ-Ανζελίκ Λε Τελιέ, ήταν κόρη του Λουδοβίκου-Φραγκίσκου-Μαρί Λε Τελιέ, και ως εκ τούτου, εγγονή του μαρκήσιου τού Λουβουά.
Η 3η σύζυγός του ήταν η Aνν-Μαρί-Κριστιάν ντε Σιμιάν, κόρη τού Φρανσουά ντε Σιμιάν, κόμη τού Μονσαντιέ και της Ανν-ΜΑρί Τερέζ μαρκησία ντε Γκορντέ, που απεβίωσε γεννώντας το μοναχοπαίδι τού ζεύγους. Είναι μέσω αυτής της ένωσης, που αυτός και η σύζυγός του έγιναν πρόγονοι τού δολοφονηθέντος Λουδοβίκου-Αντωνίου, δούκα του Ανγκιάν, που η γιαγιά του ήταν η Καρλόττα ντε Ροάν, σύζυγος τού Λουδοβίκου-Ιωσήφ πρίγκιπα τού Κοντέ. Διαδέχτηκε τον πατέρα του ως μεγάλος Θαλαμηπόλος της Γαλλίας. Ο θείος του ήταν ο καρδινάλιος τού Μπουγιόν και ο μεγάλος θείος του ήταν ο διάσημος υποκόμης τού Τυρέν.
Οικογένεια
Η πρώτη του σύζυγος Mαρία-Αρμάνδη ντε Λα Τρεμουάλ (1677–1717) ήταν κόρη του Σαρλ-Μπελζίκ-Ολάντ ντε Λα Τρεμουάλ και της Mαντλέν ντε Κρεκύ. Παντρεύτηκαν την 1η Φεβρουαρίου 1696 και απέκτησαν επτά παιδιά:
Έκανε δεύτερο γάμο με τη Λουίζ-Φρανσουάζ-Ανζελίκ λε Τελιέ (απεβ. 1719), εγγονή του Λουβουά. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 4 Ιανουαρίου 1718 και απέκτησε έναν γιο:
Τρίτον, νυμφεύτηκε την Aνν-Μαρί-Κριστιάν ντε Σιμιάν (απεβ. 1722) στις 26 Μαΐου 1720. Είχαν μία κόρη:
Τελευταία νυμφεύτηκε τη Λουίζα-Ερριέττα-Φραγκίσκη της Λωρραίνης (1707–1737), κόρη τού Ανν-Μαρί-Ζοζέφ της Λωρραίνης και της Mαρί-Λουίζ-Ζανίν ντε Καστίλ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 21 Μαρτίου 1725 και απέκτησε μία κόρη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Παλαιού Καθεστώτος Κατηγορία:Γάλλοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Οίκος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν
Προεδρικές εκλογές Αμπχαζίας 2019
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη μερικώς αναγνωρισμένη Δημοκρατία της Αμπχαζίας το 2019. Δεδομένου ότι κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε περισσότερο από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο στις 25 Αυγούστου, ένας δεύτερος γύρος πραγματοποιήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων, του κατόχου της προεδρίας Ραούλ Χατζίμπα του Φόρουμ για την Εθνική Ενότητα της Αμπχαζίας και του Αλχάς Κβιτσίνια από το Αμτσαχάρα. Στη συνέχεια ο Χατζίμπα επανεξελέγη με διαφορά μικρότερη από 2% στον δεύτερο γύρο. Στις 20 Σεπτεμβρίου, το Ανώτατο Δικαστήριο της Αμπχαζίας αναγνώρισε ως νόμιμη την απόφαση της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής να ανακηρυχθεί ως νικητής στον δεύτερο γύρο των εκλογών ο Ραούλ Χατζίμπα. Τον Ιανουάριο του 2020 οι εκλογές ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο και διατάχθηκε να διεξαχθούν νέες εκλογές στις 22 Μαρτίου.
Ιστορικό
Η Λαϊκή Συνέλευση είχε αρχικά καθορίσει ημερομηνία διεξαγωγής εκλογών την 21η Ιουλίου. Τον Μάιο του 2019 η αντιπολίτευση ζήτησε τον επαναπρογραμματισμό των εκλογών, αφού ο βασικός υποψήφιος της αντιπολίτευσης Ασλάν Μπτζάνια φαινόταν ότι είχε δηλητηριαστεί στη Ρωσία. Οι εκλογές στη συνέχεια αναβλήθηκαν στις 25 Αυγούστου 2019 υπό την πίεση των υποστηρικτών του Μπτζάνια.
Υποψήφιοι
Οι υποψηφιότητες άρχισαν επίσημα να κατατίθενται στις 26 Ιουνίου 2019.
Επακόλουθα
Μετά τον δεύτερο γύρο, ο Αλχάς Κβιτσίνια αμφισβήτησε τα αποτελέσματα στο δικαστήριο. Μετά τις εκλογές, ο Χατζίμπα επανεξέλεξε τον Βαλέρι Μπγκάνμπα ως πρωθυπουργό.
Οι διαμαρτυρίες κατά του Χατζίμπα ξεκίνησαν στις 9 Ιανουαρίου 2020 και στις 10 Ιανουαρίου το Ανώτατο Δικαστήριο της Αμπχαζίας ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών. Νέες εκλογές ορίστηκαν για τις 22 Μαρτίου 2020.
Παραπομπές
2019 Αμπχαζ
Επενδύσεις λαμινέιτ
μικρογραφία|250px|Τυπικό δάπεδο λαμινέιτ.
Χρήσεις
Οι επενδύσεις λαμινέιτ τοποθετούνται για να καλύψουν επιφάνειες σε πορτάκια κουζίνας, πάγκους, τοίχους ή πόρτες. Το υπόστρωμα αυτών, δηλ. το υλικό που βρίσκεται κάτω από το λαμινέιτ, μπορεί να αποτελείται από συμπαγές ξύλο (συνήθως, λεύκη, limba ή poplar) όπως επίσης συχνά από ινοσανίδες ή μοριοσανίδες (το κοινό νοβοπάν). μικρογραφία|αριστερά|200px|Ρολό και φύλλα λαμινέιτ.
Σύνθεση
Οι επενδύσεις λαμινέιτ παράγονται από συνθετικά υλικά σε στρώσεις, είτε με υψηλή είτε με χαμηλή πίεση, και βιομηχανικά σε πρέσες. Σήμερα στην Ελλάδα κυριαρχούν δύο τύποι τέτοιων προϊόντων, από τα οποία κατασκευάζονται -σε μεγάλο ποσοστό- τα πορτάκια κουζίνας, οι εσωτερικές πόρτες, οι πάγκοι κουζίνας, και τα δάπεδα (γνωστά ως δάπεδα λαμινέιτ), καθώς και άλλα προϊόντα.
Στο εμπόριο, τα δύο συνθετικά υλικά που χρησιμοποιούνται, ως λαμινέιτ, είναι: α) το υψηλής πίεσης, High Pressure Laminate (HPL), με την ονομασία βακελίτης, και β) το χαμηλής πίεσης, Low Pressure Laminate (LPL), που λέγεται μελαμίνη. μικρογραφία|300px|Τμήμα πάγκου κουζίνας με μελαμίνη (LPL)
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύνθετα υλικά Κατηγορία:Ξύλο
Φιλοσοφικός ρεαλισμός
Ο φιλοσοφικός ρεαλισμός βασίζεται στη θέση ότι η πραγματικότητα υπάρχει εντελώς ανεξάρτητα από το πόσο καλά την γνωρίζουμε ή την καταλαβαίνουμε. Για παράδειγμα, οι ιδιότητες του φωτός ή της βαρύτητας υπήρχαν ανέκαθεν, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι άνθρωποι σχετικά πρόσφατα τις κατανόησαν καλύτερα. Οι υποστηρικτές του ρεαλισμού τείνουν να πιστεύουν ότι οι εκάστοτε αντιλήψεις μας για την πραγματικότητα είναι μια προσέγγιση μόνο της αλήθειας, και νέες παρατηρήσεις ή και νεότερες καλύτερα επεξεργασμένες θεωρίες μας φέρνουν εγγύτερα στην κατανόηση της πραγματικότητας. Στη φιλοσοφία της επιστήμης αυτός ο διαχωρισμός μεταξύ της πραγματικότητας και της αντίληψής της είναι σημαντικός και διαφοροποιεί το ρεαλισμό από δύο αλλά σημαντικά φιλοσοφικά ρεύματα, του ιδεαλισμού, που υποστηρίζει ότι η γνώση είναι δημιούργημα του ανθρώπινου νου και του εμπειρισμού που θεωρεί ότι η πραγματικότητα περιλαμβάνει ό,τι διαπιστώνουμε με τις αισθήσεις.
Οι μορφές
Ο ρεαλισμός, δηλαδή ο ρεαλιστικός ισχυρισμός, μπορεί να έχει πολλές διαφορετικές μορφές ανάλογα με το αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται, όπως ιδεαλιστικός ρεαλισμός, εμπειρικός ρεαλισμός, αισθητικός ρεαλισμός, ηθικός ρεαλισμός, νομικός ρεαλισμός, θεολογικός ρεαλισμός κοκ. Δεν είναι σπάνιο να δηλώνει κανείς ρεαλιστής ως προς ένα αντικείμενο και αντι-ρεαλιστής ως προς κάποιο άλλο. Την πιο κοινή μορφή ρεαλισμού έχουμε αν τη θέση των «πραγμάτων», στον ισχυρισμό ότι τα πράγματα υπάρχουν ανεξάρτητα από τις αντιλήψεις και ιδέες του παρατηρητή που τα αντιλαμβάνεται, λάβουν τα μακροσκοπικά φυσικά αντικείμενα οπότε ο ισχυρισμός μοιάζει προφανής. Ωστόσο ακόμα και για τα φυσικά αντικείμενα, τουλάχιστον σε μικροσκοπικό επίπεδο, η κβαντική θεωρία ως γνωστόν περιορίζει την ανεξαρτησία παρατηρητή και παρατηρούμενου φαινομένου.
Οι αφηρημένες έννοιες
Το γενικό φιλοσοφικό πρόβλημα παραμένει ιδιαίτερα ως προς την ύπαρξη των αφηρημένων εννοιών καθαυτών, που για κάποιους (όπως για παράδειγμα για τους υποστηρικτές μιας εντελώς ιδεαλιστικής αντίληψης στη φιλοσοφία των μαθηματικών) είναι εντελώς αδιαμφισβήτητη, ενώ για άλλους όχι. Όπως και να 'χει, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η αντίληψη και η γνώση μας για την πραγματικότητα δεν περιλαμβάνει μόνο εμπειρικά δεδομένα αλλά και αρχές, νόμους και συμπεράσματα, όπως για παράδειγμα η πρόταση ότι το άθροισμα των γωνιών ενός τριγώνου είναι 180 μοίρες, η βεβαιότητα των οποίων πηγάζει κυρίως από λογική απόδειξη παρά από οποιαδήποτε εντελώς αντικειμενική πειραματική επιβεβαίωση. Αυτές οι λογικές αρχές, συμπεράσματα και θεωρίες είναι κατά μια άποψη, με την οποία θα συμφωνούσαν πολλοί, δημιούργημα του ανθρώπινου στοχασμού, δημιούργημα του ανθρώπινου πνεύματος. Έτσι μπορεί να διερωτηθεί κανείς αν για παράδειγμα η Θεωρία της Σχετικότητας, στο βαθμό που είναι μια αληθής ή ακριβής περιγραφή για τη φύση του χρόνου, του χώρου, της ύλης, της ενέργειας κλπ, υπήρχε ανέκαθεν ή είναι δημιούργημα του Άλμπερτ Άϊνσταιν; Και επεκτείνοντας τον πάνω συλλογισμό να διερωτηθεί κανείς ακόμα ακόμα αν, για παράδειγμα, η 5η Συμφωνία του Μπετόβεν είναι δημιούργημα του Γερμανού συνθέτη, ή μήπως υπήρχε ανέκαθεν; Μια λύση σε αυτόν τον προβληματισμό μας δίνει η αναλυτική φιλοσοφία η οποία δείχνει ότι το πρόβλημα βρίσκεται στη χρήση των λέξεων, στις διαφορετικές σημασίες με τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν οι λέξεις στη διατύπωση των πάνω ερωτημάτων, και όχι στα οντολογικά ερωτήματα τα οποία υποτίθεται τίθενται.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φιλοσοφικές θεωρίες
Σφαγή του Καντό
Η Σφαγή του Κάντο, είναι ονομασία που αποδίδεται στις διαταραχές που ακολούθησαν τον Μεγάλο Σεισμό του Κάντο, και αναφέρεται στην μαζική δολοφονία Κορεατών, που διέμεναν στην περιοχή του Κάντο στην Ιαπωνία, από την Ιαπωνική Αστυνομία, τον στρατό, αλλά και από πολίτες, που κατέφυγαν στην αυτοδικία.
Η σφαγή ξεκίνησε την 1η Σεπτεμβρίου, την ημέρα που η περιοχή του Κάντο πλήγηκε από σεισμό, και διήρκησε συνολικά τρεις εβδομάδες. Κατά την διάρκεια των εβδομάδων αυτών, στρατιώτες του Ιαπωνικού στρατού, η αστυνομία, και μερικοί πολίτες, δολοφόνησαν περίπου 6.000 Κορεάτες και Ιάπωνες σοσιαλιστές. Οι Ιαπωνικές αρχές αρνήθηκαν τις «φήμες» περί σφαγής, και συνεχίζουν να τις αρνούνται μέχρι και σήμερα, όμως η σφαγή εορτάζεται από διάφορες ακροδεξιές οργανώσεις.
Η Σφαγή
Αμέσως μετά τον σεισμό, ξεκίνησε η σφαγή. Το Υπουργείο Εσωτερικών κήρυξε στρατιωτικό νόμο και διέταξε όλους αρχηγούς της αστυνομίας να καταστήσουν τη διατήρηση της τάξης και της ασφάλειας ως ύψιστη προτεραιότητα. Μια ψευδή φήμη διαδόθηκε ότι οι Κορεάτες εκμεταλλευόμενοι την καταστροφή, διέπραξαν εμπρησμό και ληστεία, και είχαν στην κατοχή τους βόμβες. Το αντι-κορεατικό συναίσθημα είχε ενισχυθεί από το φόβο του κορεατικού κινήματος ανεξαρτησίας. Και έτσι, στη σύγχυση που επικράτησε μετά τον σεισμό, σημειώθηκε μαζική δολοφονία Κορεάτων από όχλους στις πόλεις Τόκιο και Γιοκοχάμα, τροφοδοτημένη από τις φήμες εξέγερσης και σαμποτάζ. Η κυβέρνηση ανέφερε ότι 231 Κορεάτες σκοτώθηκαν από όχλους στο Τόκιο και το Γιοκοχάμα την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Όμως, υπήρξαν ανεξάρτητες αναφορές, ότι ο αριθμός των νεκρών ήταν πολύ υψηλότερος, από 6.000 έως 10.000.
Ορισμένες εφημερίδες προπαγάνδισαν, αναφέροντας τις φήμες ,περί καταστροφών που προκλήθηκαν από Κορεάτες μετά τον σεισμό αυτές, ως γεγονότα, ενώ ισχυρίστηκαν ότι οι Κορεάτες δηλητηρίαζαν πηγάδια. Οι πολυάριθμες πυρκαγιές, τα θολά νερά των πηγαδιών, (μια ελάχιστα γνωστή επίδραση ενός μεγάλου σεισμού), συνέβαλαν ως επιβεβαίωση για τις φήμες αυτές.
Από τους 3.000 Κορεάτες που τέθηκαν υπό κράτηση στην στρατιωτική βάση στο Narashino, το 10% σκοτώθηκε στη βάση ή αφού αφέθηκαν ελεύθεροι σε κοντινά χωριά. Επιπλέον, όποιος ταυτίστηκε λανθασμένα ως Κορεάτης, όπως οι Κινέζοι, οι Ρυουκιουάδες και οι Ιάπωνες ομιλητές ορισμένων περιφερειακών διαλέκτων, υπέστησαν την ίδια μοίρα. Περίπου 700 Κινέζοι, κυρίως από το Wenzhou, σκοτώθηκαν, και ως υπενθύμιση του γεγονότος αυτού, ανεγέρθηκε μνημείο το 1993, στο Wenzhou.
Σε απάντηση των αναταραχών και της σφαγής, η κυβέρνηση κάλεσε τον ιαπωνικό στρατό και την αστυνομία να προστατεύσουν τους Κορεάτες. 23.715 Κορεάτες τέθηκαν υπό προστατευτική κράτηση σε ολόκληρη την Ιαπωνία, 12.000 μόνο στο Τόκιο. Ο αρχηγός της αστυνομίας του Tsurumi (ή του Kawasaki σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες) αναφέρεται ότι έπινε δημόσια το νερό του πηγαδιού για να διαψεύσει τη φήμη ότι οι Κορεάτες δηλητηρίαζαν πηγάδια. Σε αρκετές περιοχές, τα αστυνομικά τμήματα, στα οποία είχαν καταφύγει Κορεάτες για να προστατευτούν, δέχτηκαν επίθεση από όχλους, ενώ σε άλλες γειτονιές, οι κάτοικοι έλαβαν μέτρα για να τους προστατεύσουν. Ο στρατός διανέμει φυλλάδια στα οποία αρνούνται τις φήμες για τους Κορεάτες και προσπαθώντας να αποτρέψουν τους πολίτες από το να επιτεθούν στους Κορεάτες, αλλά σε πολλές περιπτώσεις η δραστηριότητα των αυτόδικων πολιτών σταμάτησε μόνο μετά από δράσεις του στρατού εναντίον τους. Σε αρκετές τεκμηριωμένες περιπτώσεις, στρατιώτες και της αστυνομικοί συμμετείχαν στις δολοφονίες, ενώ σε άλλες περιπτώσεις οι αρχές παρέδωσαν ομάδες Κορεάτων σε τοπικούς αυτόδικους, οι οποίοι προχώρησαν σε δολοφονίες.
Μέσα στη βία κατά των Κορεατών στην Περιφέρεια Κάντο, η περιφερειακή αστυνομία και ο Αυτοκρατορικός Στρατός χρησιμοποίησαν το πρόσχημα των πολιτικών αναταραχών για να εκκαθαρίσουν τους πολιτικούς αντιφρονούντες. Σοσιαλιστές όπως ο Hirasawa Keishichi (ιαπωνικά: 平 澤 計 七), αναρχικοί όπως ο Sakae ugsugi και ο Noe Itō, και ο κινεζικός κοινοτικός ηγέτης, Ō Kiten (ιαπωνικά: 王希 天), απήχθησαν και σκοτώθηκαν από την τοπική αστυνομία και τον Αυτοκρατορικό στρατό, που ισχυρίστηκαν ότι οι ριζοσπάστες αυτοί, είχαν σκοπό να εκμεταλλευτούν την κατάσταση μετά τις καταστροφές και την αναταραχή που επικρατούσε, για να ξεκινήσουν πραξικόπημα(ισχυρισμός που δεν φαίνεται να έχει κάποια πραγματική υπόσταση).
Έργα σχετικά με την Σφαγή
Ο σκηνοθέτης Chongkong Oh έκανε δύο ντοκιμαντέρ για το πογκρόμ: The Massacre of Koreans from the Arakawa River Bank to Shitamachi in Tokyo (1983) και το The Disposed-of Korean: The Great Kanto Earthquake and Camp Narashino (1986). Οι ταινίες αποτελούνται κυρίως από συνεντεύξεις με επιζώντες, μάρτυρες και δράστες.
Σήμερα
Η σημασία της απόκτησης και της παροχής ορθών και εξακριβωμένων πληροφοριών μετά από φυσικές καταστροφές έχει τονιστεί από τότε στην Ιαπωνία. Η βιβλιογραφία για την προετοιμασία των σεισμών στη σύγχρονη Ιαπωνία, κατευθύνει τους πολίτες να μεταφέρουν ένα φορητό ραδιόφωνο και να το χρησιμοποιούν, για να ακούνε αξιόπιστες πληροφορίες και να μην παραπλανηθούν από φήμες σε περίπτωση μεγάλου σεισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Αγγλο-Σοβιετική Συμφωνία
Η συμφωνία αυτή υπογράφηκε με άμεση ισχύ από τον Βρετανό διπλωμάτη Σερ Στάφορντ Κριπς και τον υπουργό εξωτερικών της ΕΣΣΔ Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ. Η στρατιωτική συμμαχία μεταξύ των δύο χωρών έπρεπε να ισχύει έως το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από την Αγγλο-Σοβιετική Συνθήκη του 1942.
Σύμφωνα με τον Λιν Ντέιβις, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιλαμβάνονταν ότι η συμφωνία αυτή σημαίνε ότι η Σοβιετική Ένωση σκόπευε να στηρίξει την μεταπολεμική αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας και της Γιουγκοσλαβίας.
Όροι
Η συμφωνία συντάχθηκε και υπογράφηκε στην Αγγλική γλώσσα, και αφού μεταφράστηκε στη Ρωσική, συνάφθηκε και αναγνωρίστηκε η αυθεντικότητά της.
Η συμφωνία ανέφερε ότι οι παρακάτω προϋποθέσεις διευθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας:
Φρανσουά Ζακόμπ
Ο Φρανσουά Ζακόμπ (François Jacob, 17 Ιουνίου 1920 – 19 Απριλίου 2013) ήταν Γάλλος βιολόγος που, μαζί με τον Ζακ Μονό, ανέπτυξε την ιδέα ότι ο έλεγχος των ενζύμων σε όλα τα κύτταρα επιτυγχάνεται από τη φύση με τη διαδικασία της γενετικής μεταγραφής. Ο Ζακόμπ μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1965 με τους Μονό και Αντρέ Λβοφ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζακόμπ ήταν το μοναδικό παιδί των Γαλλοεβραίων Σιμόν και Τερέζ Ζακόμπ. Γεννήθηκε στο Νανσύ και έμαθε να διαβάζει προτού πάει στο σχολείο. Ο Αλμπέρ Φρανκ, ο παππούς του από την πλευρά της μητέρας του, στρατηγός τεσσάρων αστέρων, ήταν το πρότυπό του όταν ο Ζακόμπ ήταν παιδί. Φοίτησε στο Λύκειο Καρνό των Παρισίων, το οποίο στην αυτοβιογραφία του περιγράφει ως «ένα κλουβί». Σύντομα μετά το μπαρ μιτζβά του έπαψε να πιστεύει στον Θεό.
Παρά το ότι ενδιαφερόταν για τη φυσική και τα μαθηματικά, στα οποία είχε και ταλέντο, ο Ζακόμπ απεχθανόταν την προοπτική να περάσει δύο ακόμα χρόνια από τη ζωή του «σε ένα ακόμα πιο δρακόντειο καθεστώς» για να προετοιμασθεί για την εισαγωγή του στην École Polytechnique. Μετά και από την παρακολούθηση μιας χειρουργικής επεμβάσεως, κάτι που αποκρυστάλλωσε το «ελαφρό ενδιαφέρον» του για την ιατρική, έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην Ιατρική Σχολή
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και μετά τον θάνατο της μητέρας του ο Ζακόμπ διέφυγε στη Μεγάλη Βρετανία για να συμμετάσχει στον πόλεμο. Παρά το ότι είχε συμπληρώσει μόλις το δεύτερο έτος της Ιατρικής Σχολής, εντάχθηκε στην ιατρική ομάδα της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας το 1940. Τραυματίσθηκε σε μία γερμανική αεροπορική επιδρομή το 1944 και επέστρεψε στο απελευθερωμένο πλέον Παρίσι την 1η Αυγούστου 1944. Για τη δράση του στον πόλεμο παρασημοφορήθηκε με τον «Σταυρό της Απελευθερώσεως» και τον «Πολεμικό Σταυρό 1939–1945».
Μετά την ανάρρωσή του, ο Ζακόμπ επέστρεψε στην ιατρική σχολή και άρχισε να ερευνά την τυροθρικίνη και να μαθαίνει τις μεθόδους της βακτηριολογίας. Ολοκήρωσε μία διατριβή που ο ίδιος χαρακτήρισε ως «αναπαραγωγή αμερικανικού έργου» πάνω στην αποτελεσματικότητα του παραπάνω αντιβιοτικού εναντίον τοπικών μολύνσεων, και πήρε το πτυχίο της Ιατρικής το 1947. Παρά το ότι τον προσέλκυε η επιστημονική έρευνα, άρχισε να εργάζεται στο Κέντρο Καμπανέλ, όπου είχε εργασθεί και για τη διατριβή του. Ασχολήθηκε εκεί με την παραγωγή της τυροθρικίνης.
Κυρίως ερευνητικό έργο
Το 1961 οι Ζακόμπ και Μονό ερεύνησαν την ιδέα ότι ο έλεγχος των επιπέδων της γενετικής εκφράσεως των ενζύμων στο εσωτερικό των κυττάρων προκύπτει από τη ρύθμιση της μεταγραφής των ακολουθιών DNA. Τα πειράματα και οι ιδέες τους έδωσαν πνοή στο καινοφανές πεδίο της μοριακής αναπτυξιακής βιολογίας και ειδικότερα στη ρύθμιση της μεταγραφής του DNA.
Για πολλά χρόνια ήταν γνωστό πως τα βακτήρια και άλλα κύτταρα μπορούσαν να αντιδρούν στις εξωτερικές συνθήκες ρυθμίζοντας τα επίπεδα των κρίσιμων μεταβολικών τους ενζύμων και/ή τη δράση αυτών των ενζύμων. Αν π.χ. ένα βακτήριο, βρεθεί μέσα σε έναν ζωμό που περιέχει λακτόζη αντί της απλούστερης γλυκόζης που καταναλώνει συνήθως, πρέπει να προσαρμοσθεί στην ανάγκη να: 1) Προσλαμβάνει τη λακτόζη, 2) να τη διασπά στα συστατικά της γλυκόζη και γαλακτόζη, και 3) να μετατρέπει τη γαλακτόζη και σε γλυκόζη. Γνωστό ήταν επίσης ότι τα κύτταρα αυξάνουν την παραγωγή των ενζύμων που επιτελούν τα βήματα αυτά μόνο όταν εκτίθενται σε λακτόζη. Αλλά η μέθοδος της ρυθμίσεως της παραγωγής τους δεν ήταν κατανοητή.
Με την ανακάλυψη της σημασίας του DNA, έγινε αντιληπτό ότι όλες οι πρωτεΐνες παράγονταν με κάποιο τρόπο από τον γενετικό του κώδικα, και ότι αυτή η διαδικασία ίσως να αποτελούσε ένα σημείο-κλειδί για τον έλεγχο του ρυθμού παραγωγής τους. Οι Ζακόμπ και Μονό πραγματοποίησαν πειραματικές και θεωρητικές ανακαλύψεις που απέδειξαν ότι στην περίπτωση του παραπάνω συστήματος της λακτόζης (στο κολοβακτηρίδιο E. coli) υπάρχουν ειδικές πρωτεΐνες αφιερωμένες στην καταστολή της μεταγραφής του DNA σε RNA, που με τη σειρά του παράγει τα ένζυμα.