cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρέα Ντάνια
Ο Ανδρέα Ντάνια ή εξελληνισμένα Ανδρέας Δάνιας (Andrea Dania), (Οβάντα / Ovada 1775 - Πέτα, Ελλάδα 4/18 Ιουλίου 1822) ήταν Ιταλός στρατιωτικός και φιλέλληνας, ήρωας της ελληνικής επανάστασης του 1821.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στην κοινότητα της Οβάντα (Ovada), στην περιοχή του Πεδεμοντίου της επαρχίας Αλεσσάντρια στις 7 Απριλίου 1775 από τον Francesco di Domenico και Francesca Maria Beraldi. Υπήρξε ανιψιός του Monsignor Angelo Vincenzo Dania, ενός Δομινικανού ιερέα που αργότερα έγινε Επίσκοπος της Albenga.
Στον στρατό του Ναπολέοντα
Στον στρατό της Δημοκρατίας της Λιγουρίας (Repubblica Ligure), που δημιουργήθηκε το 1797 από τον Ναπολέοντα, ο Ντάνια έγινε διαδοχικά υπολοχαγός του Σώματος Πυροβολικού στις 17 Ιουλίου 1799, αξιωματικός Intendant (Tenente) την 1η Αυγούστου 1800, αναπληρωτής ταγματάρχης (Tenente Ajutante Maggiore) στις 13 Ιουλίου, 1801, Ajutante della Piazza την 1η Φεβρουαρίου 1805. Κατά τη διάρκεια της ιταλικής εκστρατείας του Σουβόροφ, πολέμησε ενάντια στους Συμμάχους στη Σερραβάλλε (Serravalle) (1798) και ενάντια στους Αυστριακούς στη Μάχη του Νόβι (15 Αυγούστου 1799). Ο Ντάνια συμμετείχε στους Πολέμους της Ιβηρικής Χερσονήσου, όπου, διοικούσε μια μονάδα πυροβολικού, διακρίθηκε στη Μάχη της Βιτόρια (1813), μετά την οποία του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής. Ο Ντάνια ακολούθησε τον Ναπολέοντα στις εκστρατείες του μέχρι τη μάχη του Βατερλώ (1815), όπου αιχμαλωτίστηκε. Κατά την επιστροφή του στη Γένοβα, όλη η Λιγουρία ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Σαρδηνίας. Ο Ντάνια έζησε μια ήσυχη ιδιωτική ζωή, αλλά ως βετεράνος των Ναπολεόντιων πολέμων διατήρησε επαφές με επαναστατικές οργανώσεις και με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης (1821) αποφάσισε να συμμετάσχει στον απελευθερωτικό πόλεμο των Ελλήνων.
1ο τακτικό τάγμα του νεοελληνικού στρατού
μικρογραφία|200x200εσ| Θραύσμα της σημαίας του 1ου τάγματος του τακτικού στρατού της Ελλάδας Ο πρώτος τακτικός σχηματισμός του νεοελληνικού στρατού θεωρείται ότι είναι ο Ιερός Λόχος, που δημιουργήθηκε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη το Φεβρουάριο του 1821 στη Μολδοβλαχία. Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία τακτικής σύνδεσης απευθείας στην Ελλάδα ανήκει στον αδελφό του, Δημήτριο Υψηλάντη. Το πρώτο τακτικό τάγμα ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1821 στην πόλη της Καλαμάτας της Πελοποννήσου και έγινε ο πρώτος διοικητής του που γεννήθηκε στην Κρήτη Κορσική Ιωσήφ Μπαλέστ. Αργότερα, ο ίδιος ο Μπαλέστρας στάλθηκε στην Κρήτη, όπου πέθανε. Ο Ντάνια ετοίμασε ένα σχέδιο για τη κατάληψη του φρουρίου του Ναυπλίου από την μονάδα του Μπαλέστρα, αλλά η επιχείρηση ήταν ανεπιτυχής. Οι ιστοριογράφοι του Ελληνικού Γενικού Επιτελείου τείνουν να θεωρούν την 1η Απριλίου 1822 ως ημερομηνία δημιουργίας του τακτικού στρατού, όταν η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ενέκρινε νομοσχέδιο για τη δημιουργία τακτικού στρατού, που εκπονήθηκε από τον πολιτικό Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Στο τέλος του μήνα, το τάγμα μετονομάστηκε σε σύνταγμα, το οποίο, ωστόσο, δεν σήμαινε σημαντική αύξηση της ισχύος του. Το τάγμα / σύνταγμα αποτελούνταν κυρίως από τη νεολαία της ελληνικής διασποράς με κάποια εμπειρία από τον τακτικό στρατό και περίπου εκατό φιλέλληνες. Ο πρώτος διοικητής της νέας μονάδας, με το βαθμό του συνταγματάρχη, διορίστηκε ο Ιταλός Πιέτρο Ταρέλλα.
Μάχη του Πέτα
Η αποστολή του Μαυροκορδάτου στην Ήπειρο είχε ένα πραγματικό αντικειμενικό καθήκον να βοηθήσει τους Σουλιώτες, οι οποίοι άντεξαν για περίπου ένα χρόνο στα βουνά τους ενάντια σε πολλές οθωμανικές δυνάμεις. Αλλά η αποστολή είχε επίσης ένα πολιτικό κίνητρο, καθώς ο Μαυροκορδάτος ήθελε να καθιερωθεί ως στρατηγικός στην πολιτική του αντιπαράθεση με τον Δημήτριο Υψηλάντη. Ωστόσο, στη Μάχη του Πέτα στις 4/18 Ιουλίου, ο Μαυροκορδάτος επέλεξε να μείνει μακριά από το πεδίο της μάχης. Ο συνολικός αριθμός των στρατιωτών του τακτικού τάγματος και των άτακτων πριν από τη μάχη έφτασε τους 1.500 μαχητές. Τα άτακτα στρατεύματα των επαναστατών ετοίμαζαν τα ταμπούρια, αλλά ο Τάρελλα απέρριψε τη συμβουλή των πολέμαρχων Γκόγκου και Αλεξάκη Βλαχόπουλου να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, με τις λέξεις "Τα στήθη μας είναι τα ταμπούρια μας." Ο Αντρέα Ντάνια πρόσθεσε: «Ξέρουμε επίσης πώς να πολεμήσουμε». Στις 4/18 Ιουλίου, σχεδόν έξι φορές (8 χιλιάδες) περισσότερες Οθωμανικές δυνάμεις, κυρίως Αλβανοί, επιτέθηκαν στις ελληνικές θέσεις. Ο Τάρελλα οδήγησε στο στράτευμά του σε παράταξη στον ανοιχτό χώρο. Έχοντας σχηματίσει ένα τετράγωνο, το τάγμα "πολεμούσε ηρωικά, αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει βήμα προς βήμα", έχοντας χάσει τα 3/4 της δύναμής του. Όταν πέθανε ο Ταρέλλα, τη διοίκηση του τάγματος ανέλαβε ο Ντάνια. Από τους 93 ξένους φιλέλληνες, 21 επέζησαν της μάχης. Μεταξύ των νεκρών ήταν ο Ταρέλλα και ο Ντάνια.
Μνήμη
μικρογραφία| Ο κατάλογος των Φιλελλήνων που έλαβαν μέρος στην ελληνική επανάσταση από τον Μακρυγιάννη. Οι πρώτοι που αναφέρονται είναι ο Μπαλέστρας, ο Ταρέλλας και ο Ντάνια. Στον κατάλογο των Φιλελλήνων, τον τελευταίο πίνακα που έφτιαξε ο Μακρυγιάννης, ο Αντρέ Ντάνια αναφέρεται τρίτος, μετά το Μπαλέστρα και τον Ταρέλλα.
Το όνομά του έχει δοθεί σε οδό της Αθήνας (οδός Δάνια) στη νότια πλευρά του λόφου του Φιλοπάππου, αλλά και στην γενέτειρά του, Ovada (via Dania Andrea).
Αναφορές
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιώργος Ανεμογιάννης (αγωνιστής 1821)
Ο Γιώργος Ανεμογιάννης (Παξοί, 1798 – Ναύπακτος, 1821), γνωστός και ως Γιώργης από τους Παξούς, ήταν ήρωας και μάρτυρας της Ελληνικής επανάστασης του 1821, ένας  από τους  πρώτους πυρπολητές του ελληνικού στόλου.μικρογραφία|Μνημείο του Γιώργου Ανεμογιάννη στην είσοδο του λιμανιού του [[Γάιος Παξών|Γαῒου Παξών |εναλλ.=|αριστερά]]
Βιογραφία
Ο Γιώργος Ανεμογιάννης γεννήθηκε το 1798 στο νησί των Παξών, το οποίο όπως και τα υπόλοιπα Ιόνια Νησιά, ξέφυγε από την Οθωμανική κατοχή. Αυτό δεν τον εμπόδισε, όπως και χιλιάδες άλλους κάτοικους των Ιονίων Νήσων να λάβει μέρος στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας εναντίον των Οθωμανών. Η Επανάσταση τον βρήκε ναύτη στο εμπορικό πλοίο «Οι Σύμμαχοι» από τις Σπέτσες, που ιδιοκτήτριά του ήταν η Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα, με πλοίαρχο τον Νικόλα Ορλώφ.
Στον Κορινθιακό Κόλπο
Οι Σπέτσες επαναστατούν πρώτες από τα νησιά, 3 Απριλίου 1821. Οι επαναστάτες πολιόρκησαν το κάστρο της Πάτρας. Οι προμήθειες και ενισχύσεις για τους Τούρκους της Πάτρας πραγματοποιούνταν από τον οθωμανικό στόλο, με κύρια βάση στην Νάυπακτο.μικρογραφία|[[Κάστρο Αγίου Νικολάου Γαΐου|Φρούριο Άγιου Νικόλαου στο ομώνυμο νησί στους Παξούς|εναλλ.=|250x250εσ]] Στις αρχές Μαΐου, 6 πλοία των Σπετσών με κυβερνήτη τον καπετάν Νικόλαο Μπόταση και  έξι πλοία από την Ύδρα, με επικεφαλής τον Δημήτρη Mιαούλη (γιος του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη Βώκου σάλπαραν για την Πάτρα. Στο δρόμο συνάντησαν μια τουρκική φρεγάτα, η οποία καταδιώκει εννέα μικρά ιστιοφόρα από το Γαλαξίδι. Ο στολίσκος, με τη σειρά του, άρχισε να καταδιώκει την φρεγάτα, η οποία έδωσε σήμα για την προσέγγιση του ελληνικού στόλου. Ο τουρκικός στόλος - μια κορβέτα, τρία μπρίκια και μια γολέτα- αμέσως έφυγε με κατεύθυνση  το καταφύγιο του στην Νάυπακτο Φεύγοντας από τον Πατραϊκό Κόλπο και περνώντας ανάμεσα στα φρούρια του Ρίο και του Αντίρριο οι Οθωμανοί θεώρησαν ότι ήταν ασφαλής. Η απόσταση μεταξύ των οχυρών ήταν 1 ναυτικό μίλι και όλα τα διερχόμενα πλοία ήταν ανάμεσα στα διασταυρούμενα πυρά των οχυρών. «Αλλά τους Έλληνες ναυτικούς», όπως γράφει με θαυμασμό ο Γάλλος ναύαρχος και ιστορικός Jurien de la Graviere --- «δεν τους σταματήσαν αυτά τα μικρά Δαρδανέλια, επιτίθενται και παρενοχλούν τα τουρκικά πλοία που κατέφυγαν υπό την κάλυψη του φρουρίου της Ναυπάκτου». μικρογραφία|Παξοί Γάιος|εναλλ.=|αριστερά|250x250εσΔεδομένου ότι οι δραστηριότητες του τουρκικού στόλου περιπλέκονταν την πολιορκία της Πάτρας, στο κοινό συμβούλιο των καπεταναίων της στεριάς και πλοιάρχων, αποφασίστηκε επίθεση στο φρούριο Αντιρρίου, για να αποκόψουν  τους Τούρκους στον Κορινθιακό κόλπο. Ο Διαμαντής Χόρμοβας, με το σπαθί στο χέρι του, οδήγησε την επίθεση και ήταν μεταξύ εκείνων που σκαρφάλωσαν τον τοίχο. Αλλά ο Χόρμοβας σκοτώθηκε και η επίθεση απωθήθηκε.
Μετά από αυτή την αποτυχία, και αφού έλαβαν πληροφορίες ότι στην Ερεσό ο Δημήτριος Παπανικολής έκαψε με πυρπολικό οθωμανική φρεγάτα, οι πλοίαρχοι  αποφάσισαν να δοκιμάσουν να πυρπολήσουν  τα τουρκικά πλοία στο καταφύγιο τους στην Ναύπακτο.
Γεώργιος Ανεμογιάννης από τους Παξούς
Σε αντίθεση με τον ελληνικό στόλο στη Λέσβο, κανείς εδώ δεν είχε καμία εμπειρία στην  κατασκευή ή τη χρήση πυρπολικού. Τις εργασίες για τη μετασκευή ένα μικρού ιστιοφόρου από το Γαλαξίδι ανέλαβε ο Μυργίαλης, λοστρόμος στο πλοίο του  καπετάν Μπόταση. Το πυρπολικό ήταν γεμάτο όχι τόσο με μπαρούτι και ρητίνη, παρά με καυσόξυλα. Πέρα από αυτό, η πρόβλεψη του Μυργιάλης ήταν μόνο ένας ναύτης πλήρωμα. Αλλά εθελοντές δεν έχουν δηλωθεί, μέχρι που το δήλωσε ο Γιώργος. Τον ρωτάνε τι  θέλει,  ο Γιώργος απαντά τίποτα για τώρα, αλλά αν ο Θεός μου δώσει καλή τύχη, θα μου δώσετε 10 τάληρα για  δώρο στην αρραβωνιαστικιά μου.
Την αυγή 10 Ιουνίου 1821, το πυρπολικό σάλπαρε,  ρυμουλκώντας την λέμβο των διασωστών του, με επικεφαλής τον Μυργιαλή. Σε απόσταση ακολούθησε το μπρίκι «Λυκούργος» Βλέποντας τους οι Τούρκοι ξεκίνησαν κανονιοβολισμούς από το κάστρο πάνω στο λόφο, από τις επάλξεις στην είσοδο του λιμανιού και τα πλοία του στόλου. Ο Μυργιαλής θεώρησε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να προσεγγίσουν πιο κοντά στην είσοδο του λιμανιού. Άναψε τη φωτιά και έδωσε την εντολή στον Γεώργη να μεταβεί στην λέμβο. Αρνήθηκε. Ο Γιώργος πήγε το φλεγόμενο πλοίο στην είσοδο του λιμανιού. Στις κραυγές του Μυργιαλή «Γιώργη θα χαθείς, πήδα στη  θάλασσα», η απάντηση ήταν: «Αδέρφια, λευτεριά δε ζητάτε; Ας χαθώ εγώ πρώτος για αυτή».
Να σταθεί άλλο στο κατάστρωμα δεν ήταν δυνατό. Κρεμιέται στην πρύμνη από όπου κυβερνάει το πλοίο. Αλλά η φλόγα τον φτάνει και εκεί. Ο Γιώργος πέφτει στο νερό, προσπαθώντας με τα χέρια να στρέψει το πηδάλιο και δεν δίνει προσοχή στα σκάγια. Όταν δεν ήταν πλέον σε θέση να παραμείνει στη φλόγες και στους καπνούς, άφησε το πηδάλιο και σαν καλός κολυμβητής που ήταν, για μεγάλο χρονικό διάστημα διέφυγε από τις τουρκικές λέμβους που τον περιβάλλαν. Τελικά τον έπιασαν, τον φέραν στο κατάστρωμα της φρεγάτας. Εδώ οι Τούρκοι, «τον ψήσαν στη σούβλα σαν αρνί, υπό την όψιν του ελληνικού στόλου», Στη συνέχεια το απανθρακωμένα σώμα του Γιώργου το κρέμασαν για αρκετές ημέρες στο κάστρο «ως λάβαρο της βαρβαρότητας τους.»thumb|300px|Άποψη του μνημείου του Γιώργου Ανεμογιάννη στην είσοδο του λιμανιού της [[Ναύπακτος|Ναυπάκτου|εναλλ.=]]
Μνήμη
Ο Δ. Φωτιάδης βάζει τον Γιώργο από τους Παξούς δίπλα στον μάρτυρα της Ελληνικής Επανάστασης Αθανάσιο Διάκο. Πιστεύει επίσης ότι πρέπει να αναφέρεται μαζί με τον αδελφό του Αισχύλου, τον Κυναίγειρο, ο οποίος επιχείρησε μετά την μάχη του Μαραθώνα να κρατήσει με τα χέρια του, τα Περσικά πλοία. Μνημείο του Γιώργου στήθηκε στον τόπο όπου μαρτύρησε, στον ενετικό προμαχώνα στην είσοδο του λιμανιού της Ναυπάκτου και στην πατρίδα του στο νησί των Παξών.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος
Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος (αγγλικά: Brother Bear) είναι αμερικανική κωμική-δραματική ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε το 2003 με εταιρεία παραγωγής την Walt Disney Animation Studios και διανομή από την Walt Disney Pictures. Αποτελεί την 44η ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της συλλογής «Τα Κλασικά της Disney». Στην ταινία, ένα αγόρι της φυλής Ινουίτ με το όνομα Κενάι, καταδιώκει μια αρκούδα για να την εκδικηθεί το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, του Σίτκα. Την εντοπίζει και την σκοτώνει, αλλά τα Πνεύματα, θυμωμένα για τον άδικο θάνατο, τον μεταμορφώνουν σε αρκούδα για να τον τιμωρήσουν. Για να επιστρέψει στην ανθρώπινη μορφή του, ο Κενάι θα πρέπει να μάθει να βλέπει μέσα από τα μάτια του άλλου, να νιώθει μέσω της καρδιάς του άλλου και να ανακαλύψει τη σημασία της αδελφοσύνης.
Η ταινία ήταν η τρίτη και τελευταία ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων που παράχθηκε κατά κύριο λόγο στα Disney-MGM Studios στο Ορλάντο της Φλόριντα. Τα στούντιο έκλεισαν τον Μάρτιο του 2004, όχι πολύ μετά την κυκλοφορία της ταινίας, προς όφελος των κινουμένων σχεδίων που φτιάχνονται σε υπολογιστή. Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων, αλλά έχασε από μια άλλη κυκλοφορία της Walt Disney Pictures σε παραγωγή Pixar, το Ψάχνοντας τον Νέμο. Μια απευθείας σε βίντεο συνέχεια με τον τίτλο Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2, κυκλοφόρησε στις 29 Αυγούστου 2006.
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται στη Βόρεια Αμερική μετά την Εποχή των Παγετώνων, όπου οι ντόπιοι πιστεύουν ότι όλα τα πλάσματα δημιουργούνται μέσω πνευμάτων, τα οποία εμφανίζονται στη μορφή του Σέλας. Τρία αδέλφια, ο Κενάι (ο μικρότερος αδελφός), ο Δενάχι (ο μεσαίος αδελφός) και ο Σίτκα (ο μεγαλύτερος αδελφός), επιστρέφουν στη φυλή τους μετά το ψάρεμα έτσι ώστε ο Κενάι να λάβει το τοτέμ του, ένα περιδέραιο στο σχήμα ενός ζώου. Το συγκεκριμένο ζώο αντιπροσωπεύει και συμβολίζει το τι πρέπει να καταφέρει ο Κενάι, έτσι ώστε να μην θεωρείται πια αγόρι αλλά άντρας. Σε αντίθεση με τον Σίτκα, ο οποίος έλαβε τον αετό της καθοδήγησης, και τον Δενάχι, ο οποίος έλαβε τον λύκο της σοφίας, ο Κενάι λαμβάνει την αρκούδα της αγάπης. Έχει αντιρρήσεις για το τοτέμ που το δόθηκε, δηλώνοντας ότι οι αρκούδες είναι κλέφτες και στηρίζει τη δήλωσή του όταν μια αρκούδα κλέβει τους σολομούς που ψάρεψε νωρίτερα με τα αδέλφια του. Ο Κενάι και τα αδέλφια του καταδιώκουν την αρκούδα αλλά στη μάχη που ακολουθεί, ο Σίτκα θυσιάζεται για να σώσει τα αδέλφια του, με την αρκούδα όμως να επιζεί και να το σκάει. Γεμάτος θυμό και εκδίκηση, ο Κενάι φεύγει για να βρει την αρκούδα και να εκδικηθεί το θάνατο του Σίτκα. Την βρίσκει και την κυνηγά στα βουνά, όπου και τη σκοτώνει. Τα Πνεύματα, τα οποία αντιπροσωπεύονται από το πνεύμα του Σίτκα στη μορφή ενός αετού, μεταμορφώνουν τον Κενάι σε αρκούδα, ενώ το νεκρό σώμα της αρκούδας εξαφανίζεται. Ο Δενάχι καταφτάνει στο σημείο και νομίζει ότι ο Κενάι είναι νεκρός. Θεωρώντας την αρκούδα υπεύθυνη, ορκίζεται να την κυνηγήσει και να εκδικηθεί για το θάνατο του Κενάι.
Ο Κενάι πέφτει στα ορμητικά νερά του ποταμού αλλά επιβιώνει και η Τανάνα, η σαμάνος της φυλής, τον περιποιείται. Η Τανάνα δεν μιλά τη γλώσσα της αρκούδας αλλά τον συμβουλεύει να πάει στο σημείο όπου τα «Φώτα Αγγίζουν τη Γη» και να βρει τον Σίτκα για να του δώσει πίσω την ανθρώπινη μορφή του. Του λέει όμως ότι αυτό θα συμβεί μόνο αφού διορθώσει το κακό που έκανε. Τότε η Τανάνα εξαφανίζεται, χωρίς να του δώσει περισσότερες εξηγήσεις. Ο Κενάι ανακαλύπτει σύντομα ότι τα ζώα μιλάνε και συναντά δύο αδέλφια άλκες, τον Ρατ και τον Τουκ. Στη συνέχεια αιχμαλωτίζεται σε μια παγίδα που έστησαν οι άνθρωπο για τα άγρια ζώα, αλλά ένα ομιλητικό αρκουδάκι, ο Κόντα, εμφανίζεται και τον απελευθερώνει. Οι δυο τους κάνουν μια συμφωνία, ο Κενάι θα πάει μαζί του σε ένα κοντινό ποτάμι για το κυνήγι σολωμού και τότε ο Κόντα θα τον οδηγήσει στο σημείο όπου τα «Φώτα Αγγίζουν τη Γη», για να μπορέσει να βρει τον Σίτκα. Αν και αρχικά ο Κενάι ενοχλείται από την παρουσία του Κόντα, στην πορεία οι δυο τους αναπτύσσουν έναν αδελφικό δεσμό, ενώ ο Κόντα αποκαλύπτει ότι δεν μπορεί να βρει τη μητέρα του. Οι δυο τους εντοπίζονται και κυνηγιούνται από τον Δενάχι, ο οποίος είναι αποφασισμένος να εκδικηθεί, μη γνωρίζοντας ότι η αρκούδα την οποία καταδιώκει είναι στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Κενάι. Τελικά, ο Κενάι και ο Κόντα φτάνουν στο ποτάμι για το κυνήγι σολωμού, όπου ένας μεγάλος αριθμός αρκούδων ζει ως οικογένεια, συμπεριλαμβανομένου και του αρχηγού τους, Ταγκ, μια τεράστια αρκούδα γκρίζλι. Ο Κενάι προσαρμόζεται στο περιβάλλον και μαθαίνει το πώς είναι να ζει με άλλες αρκούδες. Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης, ο Κόντα περιγράφει την ιστορία της μητέρας του να παλεύει με τους κυνηγούς, κάνοντας τον Κενάι να συνειδητοποιήσει ότι η αρκούδα που σκότωσε ήταν η μητέρα του Κόντα.
Γεμάτος ενοχές και τρομοκρατημένος, ο Κενάι το σκάει αλλά ο Κόντα σύντομα τον βρίσκει. Ο Κενάι αποκαλύπτει στον Κόντα την αλήθεια, ο οποίος το σκάει γεμάτος θλίψη. Ο Κενάι απολογείται στον Κόντα ευχόμενος να μπορούσε να αλλάξει αυτό που έγινε και στη συνέχεια φεύγει για το βουνό. Ο Ρατ και ο Τουκ, έχοντας διαπληκτιστεί προηγουμένως, συμφιλιώνονται και αναμορφώνουν την αδελφική τους σχέση μπροστά στον Κόντα, κάτι που τον παρακινεί να πάει να βρει τον Κενάι. Ο Δενάχι, ο οποίος οδηγείται και αυτός στο σημείο όπου τα «Φώτα Αγγίζουν τη Γη» από τον Σίτκα, βλέπει τον Κενάι-αρκούδα και του επιτίθεται. Ο καυγάς τους διακόπτεται από τον Κόντα, ο οποίος σώζει τη ζωή του Κενάι και κλέβει το κυνηγετικό δόρυ του Δενάχι. Ο Κενάι προσπαθεί να βοηθήσει τον Κόντα ως μια κίνηση αγάπης, κάτι που οδηγεί τον Σίτκα να εμφανιστεί και να τον επαναφέρει στην ανθρώπινη μορφή του, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του Δενάχι και του Κόντα. Ωστόσο, ο Κενάι ζητά από τον Σίτκα να τον μεταμορφώσει και πάλι σε αρκούδα έτσι ώστε να μπορεί να μείνει με τον Κόντα γιατί, όπως λέει, ο Κόντα τον χρειάζεται. Ο Σίτκα ανταποκρίνεται στο αίτημά του, ενώ ο Κόντα επανενώνεται για πολύ λίγο με το πνεύμα της μητέρας του, πριν εκείνη και ο Σίτκα επιστρέψουν στα Πνεύματα. Στο τέλος της ταινίας, ο Κενάι ζει με τις υπόλοιπες αρκούδες αλλά κερδίζει και τον τίτλο του ως άντρας στη φυλή του, παρόλο που τώρα πια είναι αρκούδα και όχι άνθρωπος.
Παραγωγή
Ακολουθώντας την κριτική και εμπορική επιτυχία του Βασιλιά των Λιονταριών, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Disney, Μάικλ Άισνερ, προέτρεψε για περισσότερες ταινίες βασισμένες σε ζώα και, εμπνεόμενος από έναν αυθεντικό πίνακα τοπιογραφίας του Άλμπερτ Μπίερσταντ, πρότεινε ένα μια ταινία που να έχει ως σκηνικό τη Βόρεια Αμερική. Για να ταιριάζει στη βασική ιδέα, ο ήρωας έπρεπε να είναι αρκούδα, ο βασιλιάς του δάσους. Εκείνη την περίοδο, η αυθεντική ιδέα της ιστορίας ήταν εμπνευσμένη από τον Βασιλιά Ληρ και επικεντρωνόταν γύρω από μια ηλικιωμένη, τυφλή αρκούδα, η οποία θα ταξίδευε μέσα στο δάσος μαζί με τις τρεις κόρες της. Το 1997, ο βετεράνος εικονογραφιστής Άρον Μπλέιζ προστέθηκε στην ομάδα ως σκηνοθέτης επειδή «ήθελε να μπορέσει να ζωγραφίσει αρκούδες»,  ενώ σύντομα στην ομάδα προστέθηκε και ο Μπομπ Γουόλκερ ως συν-σκηνοθέτης. Επειδή ο Μπλέιζ επιθυμούσε μια πιο νατουραλιστική ιστορία, ο Μπλέιζ και ο παραγωγός Τσακ Ουίλιαμς δημιούργησαν μια μικρή ιστορία-προσχέδιο πατέρα-γιου δύο σελίδων, όπου ο γιος μεταμορφώνεται σε αρκούδα και στο τέλος παραμένει αρκούδα. Ο Τόμας Σουμάχερ, ο τότε πρόεδρος της Walt Disney Feature Animation, ενέκρινε την ιστορία και δήλωσε: «Αυτή είναι η ιδέα του αιώνα». Ο Ταπ Μέρφι, ο οποίος είχε δουλέψει στο σενάριο των ταινιών Ταρζάν και Η Χαμένη Ατλαντίδα, προστέθηκε επίσης στην ομάδα για να γράψει ένα πρώτο προσχέδιο του σεναρίου.
Όταν το πρότζεκτ πήρε το πράσινο φως, τον Αύγουστο του 1999 ο Μπλέιζ, ο Γουόλκερ και οι καλλιτέχνες που θα δούλευαν στην ταινία, ξεκίνησαν ένα ερευνητικό ταξίδι στην Αλάσκα, όπου επισκέφτηκαν την Κοιλάδα των Δέκα Χιλιάδων Καπνών και το νησί Κόντιακ. Ταξίδεψαν επίσης μέσω του Εθνικού Πάρκου Ντενάλι και του Εθνικού Παρκου Κενάι Φιόρντς, όπου επισκέφτηκαν τους Παγετώνες Έξιτ και Χολγκέιτ. Ένα χρόνο αργότερα, έκαναν επιπρόσθετα ταξίδια με παρακάμψεις μέσω του Εθνικού Πάρκου Γιέλοουστοουν, του Εθνικού Πάρκου Γκραντ Τέτον και του Εθνικού Πάρκου Σεκουόα. Γύρω στο 2000, η ιστορία εξελίχθηκε σε ένα αφήγημα όπου μια μεγάλη αρκούδα, ο Γκριζ, δέχεται ένα νεαρό άντρα υπό την προστασία της. Τη φωνή στον Γκριζ θα χάριζε ο Μάικλ Κλαρκ Ντάνκαν. Ωστόσο, ο Μπλέιζ εξήγησε ότι «προσπαθώντας να δώσουμε στην ταινία λίγη γοητεία, μας δυσκόλευε [η ιστορία]. Έτσι, αλλάξαμε τον Γκριζ με ένα αρκουδάκι ονόματι Κόντα»,  στο οποίο χάρισε τη φωνή του ο Τζέρεμι Σουάρες. Επειδή όμως η ερμηνεία του Ντάνκαν άρεσε στους Μπλέιζ, Γουόλκερ και Ουίλιαμς, ο χαρακτήρας του Ταγκ, του ντε φάκτο αρχηγού της ομάδας των αρκούδων στο κυνήγι σολωμού, προστέθηκε στην ταινία.
Διανομή ρόλων
Τον Μάρτιο του 2001, επιβεβαιώθηκε ότι ο Χοακίν Φίνιξ θα συμμετείχε στην ταινία με τον ίδια να αναφωνεί: «Ω, ξεχάστε την υποψηφιότητα για Όσκαρ [για την ταινία Μονομάχος]. Το πραγματικό αποκορύφωμα είναι ότι παίζω έναν χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων σε μια ταινία της Disney. Δεν είναι απίθανο; Παίζω έναν Αμερικανό Ιθαγενή που μεταμορφώνεται σε αρκούδα. Ονομάζεται Οι Αρκούδες. Μην με αποκαλείτε πρωταγωνιστή. Δε με νοιάζει αυτό. Είμαι πρωταγωνιστής αρκούδα. Είμαι ικανοποιημένος!»  Όταν οι δημιουργοί της ταινίας άκουσαν υλικό από τις ακροάσεις για την ταινία Ψάχνοντας τον Νέμο, ο Τζέρεμι Σουάρες προσλήφθηκε για τον ρόλο του Κόντα. Όπως οι περισσότερες σύγχρονες ταινίες κινουμένων σχεδίων, όπου οι ηθοποιοί ηχογραφούν τις φωνές των χαρακτήρων τους ξεχωριστά, ο Σουάρες και ο Φίνιξ ηχογράφησαν ξεχωριστά τους ρόλους τους, αν και δύο φορές οι δύο τους έκαναν μαζί ηχογράφηση. Χαρίζοντας τις φωνές τους στις δύο άλκες, τους αδελφούς Ρατ και Τουκ, οι Ντέιβ Τόμας και Ρικ Μοράνις ηχογράφησαν ταυτοχρόνως τους δικούς τους ρόλους. Ο Ανγκαγιούγκακ Όσκαρ Καουγκλέι, ένας αναπληρωτής καθηγητής που δίδασκε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Αλάσκας στο Φέαρμπανκς, ισχυρίστηκε ότι δεν του δόθηκε ποτέ σενάριο αλλά «ένας διάλογος που είχε γράφτει και ειπώθηκε από έναν Ιθαγενή». Για τον ρόλο του ως Ινουίτ αφηγητής, ο Καουγκλέι μετέφρασε τον διάλογο σε γραπτή μορφή και τον έστειλε πίσω στα στούντιο της Disney. Αργότερα, ηχογράφησε τη μετάφρασή του στο στούντιο ενώ ταυτόχρονα τον βιντεοσκοπούσαν, ώστε να χρησιμοποιήσουν το υλικό για την εικονογράφηση του χαρακτήρα.
Σχεδιασμός και εικονογράφηση
Η ταινία εικονογραφήθηκε με τον παραδοσιακό τρόπο αλλά περιλαμβάνει μερικά στοιχεία CG, όπως το «κυνήγι σολωμού και η άτακτη φυγή των ταράνδων». Ο καλλιτέχνης διαρρύθμισης, Αρμάντ Σεράνο, μιλώντας για τη διαδικασία σχεδιασμού της ταινίας, είπε ότι «έπρεπε να κάνουμε μια συνεδρία σχεδιασμού με ζωντανά αρκουδάκια και επίσης συνεδρίες σχεδιασμού και ζωγραφικής στη φύση στο Fort Wilderness στη Φλόριντα τρεις φορές την εβδομάδα για δύο μήνες [...]». Ο επικεφαλής καλλιτέχνης για το φόντο, Μπάρι Κούσερ, και η ομάδα του ταξίδεψαν στην κοιλάδα Τζάκσον Χολ, στο Ουαϊόμινγκ και μελέτησαν με τον ζωγράφο Δυτικών τοπίων Σκοτ Κρίστενσεν. Εκεί έμαθαν να «απλοποιούν τα αντικείμενα παίρνοντας τις χωρικές διαστάσεις για να δουλέψουν πρώτα πάνω σε αυτές, και στη συνέχεια δούλευαν τις λεπτομέρειες».
Σύμφωνα με τον Ρούμπεν Αγκουίνο, τον επικεφαλής εικονογράφησης του χαρακτήρα του Δενάχι, ο Δενάχι προοριζόταν αρχικά να είναι ο πατέρας του Κενάι. Αργότερα, αυτό άλλαξε και τελικά ήταν ο αδελφός του. Ο Μπάιρον Χάουαρντ, υπεύθυνος εικονογράφησης του Κενάι στην μορφή του ως αρκούδα, είπε ότι νωρίς στην παραγωγή μια αρκούδα ονόματι Γκριζ (η οποία μοιάζει στον Ταγκ στην ταινία και τη φωνή του σε αυτήν χαρίζει ο ίδιος ηθοποιός), υποτίθεται ότι θα είχε τον ρόλο του μέντορα του Κενάι. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Ρομπχ Ρούπελ δήλωσε ότι το τέλος της ταινίας έδειχνε αρχικά το πώς ο Κενάι και ο Δενάχι βρίσκονται μια φορά το χρόνο για να παίξουν, όταν το Βόρειο Σέλας βρίσκεται στον ουρανό.
Λίστα κομματιών
Όλοι οι στίχοι ανήκουν στον Φιλ Κόλινς. 250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Charts
Άλμπουμ
Υποδοχή & Κυκλοφορία
Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος είχε προγραμματιστεί αρχικά να κυκλοφορήσει την Άνοιξη του 2004, ενώ η ταινία Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα θα κυκλοφορούσε το 2003. Ωστόσο, η Disney ανακοίνωσε ότι Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος θα κυκλοφορούσε τελικά τον Φθινόπωρο του 2003, ενώ το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα μετακινήθηκε για την Άνοιξη του 2004. Αντίθετα με τις εικασίες, ο συγγραφέας ειδήσεων, Τζιμ Χιλ, δήλωσε ότι η αντιστροφή των κυκλοφοριών δεν είχε να κάνει με το ότι η ταινία Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα υπέφερε από επανεγγραφές της ιστορίας, αλλά γιατί ήθελαν να προωθήσουν τον Αδελφό μου τον Αρκούδο μέσω της κυκλοφορίας της Πλατινένιας Έκδοσης του Βασιλιά των Λιονταριών. Στις 15 Ιουλίου 2003, η Disney ανακοίνωσε ότι η ταινία θα κυκλοφορούσε μία εβδομάδα νωρίτερα από το προγραμματισμένο που ήταν στις 7 Νοεμβρίου, 2003. Ωστόσο, αντί να κυκλοφορήσει την ημέρα του Χαλοουίν (31 Οκτωβρίου), η ταινία κυκλοφόρησε το Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2003.
Στις 20 Οκτωβρίου 2003, Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος έκανε πρεμιέρα στο New Amsterdam Theatre της Νέας Υόρκης, όπου ανάμεσα στους παρευρισκομένους ήταν ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, Τζορτζ Πατάκι, και οι ηθοποιοί Μάικλ Κλαρκ Ντάνκαν και Εστέλ Χάρις. Ακολουθώντας την προβολή της ταινίας, ο Κόλις ερμήνευσε το «No Way Out» πριν φωνάξει στη σκηνή την Τίνα Τέρνερ, η οποία ερμήνευσε το τραγούδι, «Great Spirits».
Κριτική
Η ταινία έλαβε κυρίως μικτές κριτικές από τους κριτικούς ταινιών, οι οποίοι την επαίνεσαν για την εικονογράφησή της αλλά την επέκριναν για την ιστορία της. Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό 38% θετικών κριτικών με μέσο όρο σκορ 5.5, βασισμένο σε 125 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος είναι ήπια και ευχάριστη ταινία, αν και αδιάφορη για ταινία της Disney, με μια έτσι κι έτσι εικονογράφηση και γενική πλοκή». Η σελίδα Metacritic δίνει στην ταινία ποσοστό 48/100 βασισμένο σε 28 κριτικές, με την ένδεικη «μικτές ή μέσου όρου κριτικές».
Οι δημοφιλείς Αμερικανοί κριτικοί Ρότζερ Ίμπερτ και Ρίτσαρντ Ρόπερ έδωσαν στην ταινία θετικές κριτικές με τον Ίμπερτ να λέει ότι «δεν έχει το «ουάου» στοιχείο που είχε Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ή το Ψάχνοντας τον Νέμο, αλλά αυτή είναι περισσότερο γλυκιά παρά συναρπαστική. Τα παιδιά και οι γονείς τους είναι πιθανόν να συσχετιστούν μαζί της σε εντελώς διαφορετικά επίπεδα. Οι ενήλικες θα συνδεθούν με τη μεταφορά της ψυχής από τον άντρα στο ζώο, ενώ τα παιδιά θα ενθουσιαστούν με τα πιο περιπετειώδη στοιχεία». Η κριτικός ταινιών Κλαούντιο Πουίγκ από την εφημερίδα USA Today έδωσε στην ταινία 3/4, επαινώντας την για «το ξεκάθαρο μήνυμα ανοχής και σεβασμού προς τη φύση. Προσφέρεται σε ολόκληρη την οικογένεια μια ταινία με πολύ ζωντανές αποχρώσεις και ελκυστικούς χαρακτήρες». Γράφοντας για το περιοδικό Variety, ο Τοντ ΜακΚάρθι συνοψίζει ότι «Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος είναι μια πολύ ήπια ταινία κινουμένων σχεδίων από την Disney με μια ευδιάκριτη ανακυκλωμένη αίσθηση [επειδή] οι χαρακτήρες της ταινίας και το αφήγημά της αποτυγχάνουν να τραβήξουν το ενδιαφέρον. Η ιστορία είναι πιθανώς πάρα πολύ σοβαρή για να μαγέψει τους μικρούς με τον τρόπο που προηγούμενες ταινίες της Disney πάντα έκαναν». Ο Κένεθ Τουράν, γράφοντας την κριτική του για την εφημερίδα  Los Angeles Times,  συνεχάρη «τον πλούτο και τη ρευστότητα των γραφικών της ταινίας» και «το ικανοποιητικό τέλος της», αλλά ειρωνεύτηκε ότι «Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος έχει μία έφεση την οποία δεν μπορείς να αρνηθείς. Πολύ συχνά ωστόσο, η έλλειψη μιας φρέσκιας, δραματικής προσέγγισης και όχι η τεχνική της ταινίας, το κάνει δύσκολο να την αγκαλιάσουμε τόσο όσο θα θέλαμε».
Box office
Στην περιορισμένη κυκλοφορία της, η ταινία Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος έπαιξε μόνο σε δύο επιλεγμένες αίθουσες στο Λος Άντζελες και στη Νέα Υόρκη, φέρνοντας έσοδα $291,940 με μέσο όρο για κάθε αίθουσα, $145,970. Ακολούθησε η ευρεία κυκλοφορία την 1η Νοεμβρίου 2003 σε 3,030 αίθουσες, φέρνοντας έσοδα στο άνοιγμά της $18.5 εκατομμύρια και φτάνοντας στη δεύτερη θέση στο box office, πίσω από την ταινία Scary Movie 3. Το δεύτερο Σαββατοκυρίακο προβολής, η ταινία συνέχισε δυνατά φέρνοντας έσοδα $18.6 εκατομμύρια, απέναντι σε ταινίες πρώτης προβολής όπως Το Ξωτικό των Χριστουγέννων και το The Matrix Revolutions, συλλέγοντας συνολικά $44.1 εκατομμύρια σε τρεις εβδομάδες. Εγχώρια, έκανε συνολικά έσοδα $85,336,277 κατά τη διάρκεια προβολής της και $164,700,000 εκτός Ηνωμένων Πολιτειών. Συνολικά παγκοσμίως, τα έσοδα έφτασαν τα $250,383,219.
Home video
Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος κυκλοφόρησε σε VHS και σε δύο-δίσκων DVD στις 30 Μαρτίου 2004. Η κυκλοφορία του DVD παρουσίασε δύο εκδοχές της ταινίας, μια θεατρική με ευρεία οθόνη/διαστάσεις και μια αναμορφική παρουσίαση. Επίσης, περιελάμβανε ένα ντοκυμαντέρ σχετικό με την παραγωγή της ταινίας, ασκουστικό σχολιασμό από τον Ρατ και τον Τουκ με την επιλογή της οπτικής λειτουργίας, μια γκαλερί τέχνης με αφήγηση από καλλιτέχνες, τρεις κομμένες σκηνές, «παρασκήνια/γυρίσματα», δύο διασκεδαστικά παιχνίδια ονόματι «Find Your Totem» και «Bone Puzzle» και το τραγούδι «Fishing Song» ερμηνευμένο από τον Φιλ Κόλινς. Οι πωλήσεις και οι ενοικιάσεις DVD και VHS έφεραν έσοδα περισσότερα από $167 εκατομμύρια. Μόνο τον Απρίλιο του 2004, πωλήθηκαν 5.51 εκατομμύρια αντίτυπα της ταινίας.
Στις 12 Μαρτίου 2013, η ταινία κυκλοφόρησε σε Ειδική Έκδοση Blu-ray, η οποία περιελάμβανε και τη συνέχειά της, Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων,  αλλά έχασε από μια άλλη ταινία της Walt Disney Pictures, το Ψάχνοντας τον Νέμο.
Κληρονομιά
Το τραγούδι «Welcome», το οποίο γράφτηκε από τον Φιλ Κόλινς, χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως το θεματικό τραγούδι της «Παρέλασης των Ονείρων» της Walt Disney κατά τη διάρκεια της μεγάλης γιορτής για τα 50 χρόνια της Disneyland, «Happiest Homecoming on Earth». Οι στίχοι του τραγουδιού τροποποιήθηκαν λίγο για την παρέλαση και το ερμήνευσε ένα σύνολο καλλιτεχνών.
Video games
Το βιντεοπαιχνίδι «Disney's Brother Bear» κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2003 για τις πλατφόρμες Game Boy Advance, Mobile phone και Microsoft Windows. Η ιστορία ξεκινά με τις δύο άλκες να διηγούνται την ιστορία της «αρκούδας που είπε ότι δεν ήταν αρκούδα». Η ιστορία ακολουθεί την ιστορία της ταινίας, όπου ο Κενάι μεταμορφώνεται σε αρκούδα από τον αδελφό του, τον Σίτκα, και κυνηγιέται από τον άλλο του αδελφό, τον Δενάχι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2003
Λιδοκαΐνη
Η λιδοκαΐνη, επίσης γνωστή ως λιγνοκαΐνη, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για το μούδιασμα ιστού σε μια συγκεκριμένη περιοχή (τοπικό αναισθητικό). Χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της κοιλιακής ταχυκαρδίας και για την εκτέλεση νευρικών αποκλεισμών. Η λιδοκαΐνη αναμεμειγμένη με μια μικρή ποσότητα αδρεναλίνης (επινεφρίνης) διατίθεται για να επιτρέψει μεγαλύτερες δόσεις για μούδιασμα, για τη μείωση της αιμορραγίας, και για να κάνει την επίδραση του μουδιάσματος να κρατήσει περισσότερο. Όταν χρησιμοποιείται σε ενέσιμη μορφή, η λιδοκαΐνη συνήθως αρχίζει να δρα εντός τεσσάρων λεπτών και διαρκεί για μισή ώρα έως τρεις ώρες. Μίγματα λιδοκαΐνης μπορούν επίσης να εφαρμοστούν απευθείας στο δέρμα ή τις βλεννογόνες μεμβράνες για να μουδιάσουν την περιοχή.
Η λιδοκαΐνη ανακαλύφθηκε το 1946 και τέθηκε σε πώληση το 1948. Βρίσκεται στον Κατάλογο των Βασικών Φαρμάκων του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας, των αποτελεσματικότερων και ασφαλέστερων φαρμάκων που χρειάζονται σε ένα σύστημα υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο και δεν είναι πολύ ακριβό. Το κόστος χονδρικής στον αναπτυσσόμενο κόσμο το 2014 ήταν 0,41 έως 0,95 Ευρώ χονδρικά ανά φιαλίδιο φαρμάκου των 20 ml. Διατίθεται υπό διάφορες εμπορικές επωνυμίες, όπως με το όνομα Ξυλοκαΐνη. Το 2016 ήταν το 216ο πιο συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 2 εκατομμύρια συνταγογραφήσεις.
Κατάλογος ελληνικών συνοικιών Σμύρνης
Οι ελληνικές συνοικίες της Σμύρνης όπως ήταν πριν από το 1922 :
Πηγές και σημειώσεις
*
Νικόλαος Ζακύνθου
Ο επίσκοπος Ζακύνθου Νικόλαος ήταν λόγιος κληρικός ιεράρχης του 15ου αιώνα. Έγραψε πονήματα κατά των ανακαινισμών των Λατίνων, τα οποία σώζονται στην Βιβλιοθήκη της Νάπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ζακύνθου Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
BBC Japan
Το BBC Japan (BBC Ιαπωνία) ήταν δορυφορικό τηλεοπτικό κανάλι του BBC το οποίο εξέπεμπε στην Ιαπωνία. Το κανάλι ήταν παρόμοιο με το BBC Prime (τώρα BBC Entertainment), καθώς έδειχνε διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα του BBC όπως το Blackadder και το Fawlty Towers με γιαπωνέζικους υπότιτλους.
Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στις 1 Δεκεμβρίου του 2004 από τη δορυφορική πλατφόρμα SKY PerfecTV! (ιδιοκτησία της SKY Perfect JSAT Group). Το κανάλι έκλεισε μόλις δύο περίπου χρόνια μετά την πρεμιέρα του.
Κλείσιμο
Στις 20 Μαρτίου 2006 το BBC ανακοίνωσε ότι η JMC, η εταιρεία που κάνει την εκπομπή του καναλιού στην Ιαπωνία, δεν έχει πια την οικονομική δυνατότητα για να συνεχίσει την εκπομπή του BBC Japan. Στις 24 Απριλίου 2006 το BBC αποφάσισε ότι το κανάλι θα πρέπει να κλείσει στις 30 Απριλίου του 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2004
Quantum Cable
thumb|left|upright=1.4|Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Quantum Cable [[Νάσος Κτωρίδης (δεξιά) με τον Επικεφαλής Υπουργό του Γιβραλτάρ, Φάμπιαν Πικάρντο]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδίκτυο στην Ευρώπη
Γιουσούφ Σιμσέκ
Ο Γιουσούφ Σιμσέκ (τουρκικά: Yusuf Şimşek, 20 Ιουλίου 1975) είναι Τούρκος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας έπαιξε κυρίως στη θέση του επιθετικού μέσου. Αγωνίστηκε σε διάφορους τουρκικούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται οι Φενέρμπαχτσε και Μπεσίκτας.
Στη Φενέρμπαχτσε
Το 2000 αποκτήθηκε από τη Φενέρμπαχτσε, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004. Είχε σημαντική συμβολή στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της σεζόν 2000/01, ως μια αξιόπιστη λύση από τον πάγκο, μετρώντας 30 συμμετοχές τις οποίες πλαισίωσε με τέσσερα γκολ και έξι ασίστ. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στη Φενέρ, αγωνίστηκε σε 89 επίσημες αναμετρήσεις. Αποχώρησε στα μέσα της αγωνιστικής περιόδου 2003/04.
Επόμενα χρόνια
Μετά την αποδέσμευσή του από την ομάδα της Κωνσταντινούπολης είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Γκαζιάντεπσπορ. Την επόμενη σεζόν (2005/06) αγωνίστηκε στις Ανκαράσπορ και Ακσαμπάτ Σεμπατσπόρ και στη συνέχεια επέστρεψε στη Ντενίζλισπορ. Το δεύτερο πέρασμά του από τον σύλλογο διήρκησε μια τριετία: ο ίδιος αναδείχτηκε αρχηγός της ομάδας, ενώ η απόδοσή του είχε ως επακόλουθο και την κλήση του στην Εθνική Τουρκίας, με την οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 2007.
Τον Μάιο του 2008, μετά τη λήξη της συνεργασίας του με τη Ντενίζλισπορ, υπέγραψε αρχικά διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Σκόντα Ξάνθη, επιδιώκοντας να αποφύγει το ενδεχόμενο κλήσης του για εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας. Τον επόμενο μήνα, έπειτα από αλλαγή στη σχετική νομοθεσία (πλέον δεν συνέτρεχε λόγος παραμονής του εκτός Τουρκίας) συμφώνησε με τη Μπούρσασπορ, με την οποία υπέγραψε έτερο συμβόλαιο γεγονός που οδήγησε την ελληνική ομάδα σε καταγγελία προς τη FIFA. Στην ομάδα της Προύσας παρέμεινε μέχρι τα μισά της σεζόν.
Στη Μπεσίκτας
Τον Ιανουάριο του 2009 αποκτήθηκε από τη Μπεσίκτας, ομάδα που - όπως δήλωσε - υποστήριζε από παιδί. Η έλευσή του προκάλεσε ερωτηματικά και διάφορα σχόλια λόγω της ηλικίας αλλά και του παρελθόντος του στη Φενέρμπαχτσε. Με την ολοκλήρωση της σεζόν πανηγύρισε την κατάκτηση του νταμπλ με τη Μπεσίκτας. Στο πλαίσιο του πρωταθλήματος πέτυχε τρία γκολ σε 17 συμμετοχές, ενώ σκόραρε και τον τελικό Κυπέλλου κόντρα στη Φενέρμπαχτσε, όπου η ομάδα του επικράτησε με 4-2. Τα επόμενα έτη είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής στον σύλλογο της Κωνσταντινούπολης, στον οποίο παρέμεινε μέχρι τα μέσα της σεζόν 2010/11.
Ύστερη καριέρα
Τον Ιανουάριο του 2011 αποχώρησε από τη Μπεσίκτας και ακολούθως είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Κάισερι Ερσίγιεσπορ, ομάδα της Β΄ κατηγορίας. Τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η Τουργκουτλουσπόρ, με την οποία αγωνίστηκε τη σεζόν 2011/12 στην τρίτη κατηγορία.
Χαρακτηριστικά παιχνιδιού
Ο Σιμσέκ ήταν ένας δεξιοπόδαρος ποδοσφαιριστής που διακρινόταν για την υψηλή τεχνική του κατάρτιση και τη συνεισφορά του στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Από την άλλη υστερούσε σε ταχύτητα, ενώ και ο ίδιος παραδέχτηκε πως κατά το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του δεν επέδειξε τον κατάλληλο επαγγελματισμό, γεγονός που - σύμφωνα με την εκτίμησή του - αποτέλεσε τροχοπέδη για την περαιτέρω εξέλιξή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τούρκοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάισερι Ερσίγιεσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούρσασπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας A2 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Καρσίγιακα ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντενίζλισπορ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντενίζλισπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Καμηλοπάρδαλη (σκάκι)
Η καμηλοπάρδαλη (giraffe) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που κινείται (1,4) ιππογωνίως, εμφανίζεται επίσης ως κιρίν (kirin, από το 麒麟, καμηλοπάρδαλη στα ιαπωνικά), το οποίο συνδυάζει τις κινήσεις των πεσσών φερζ και τανκ. Για τον λόγο αυτό η διεθνής σημειογραφία του είναι FD, από τα αρχικά των Ferz και Dabbaba (Φερζ και Τανκ).
Η καμηλοπάρδαλη συμβολίζεται και ως ανεστραμμένος ίππος, αλλά στο λήμμα αυτό συμβολίζεται ως καμηλοπάρδαλη.
Ιστορία
Η καμηλοπάρδαλη εμφανίζεται σε πολλές παραλλαγές του παιχνιδιού, καθώς και στο ιαπωνικό παιχνίδι του 14ου αιώνα Τσου σκάκι (ιαπωνικά: 中将棋, Chu shogi) με το ιαπωνικό όνομα 麒麟, κιρίν (kirin, καμηλοπάρδαλη). Στη σκακιστική παραλλαγή Σκάκι σε πραγματικά μεγάλη σκακιέρα (Chess on a Really Big Board, σε σκακιέρα 16×16) η σημειογραφία της από τον Ραλφ Μπέτζα είναι το σύμβολο J και η αξία που έχει στο παιχνίδι είναι σχεδόν ίση με αυτή του ίππου.
Κιρίν
Το κιρίν στο Τσου σκάκι, είναι συνδυασμός φερζ και τανκ, έτσι κινείται ένα τετράγωνο διαγωνίως ή κάνει άλμα δύο τετράγωνα ορθογωνίως. Με την κίνηση αυτή μπορεί να προσεγγίσει μόνο τα μισά τετράγωνα της σκακιέρας. Το κιρίν ποάγεται σε λιοντάρι και μόνο έτσι αποκτά την ικανότητα να πρισεγγίζει όλα τα τετράγωνα της σκακιέρας. Η αξία του ως κιρίν είναι περίπου τρεις μονάδες, ενώ ως λιοντάρι είκοσι.
Ματ με κιρίν
Δύο κιρίν, ένα λευκοτετράγωνο και ένα μαυροτετράγωνο, μπορούν εύκολα να κάνουν ματ στον μοναχικό βασιλιά του αντιπάλου, χωρίς τη βοήθεια του δικού τους βασιλιά, αρκεί να παρασύρουν τον αντίπαλο βασιλιά σε μια γωνία της σκακιέρας.
Στο παράδειγμα αριστερά, παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε δύο κινήσεις.
Λύση:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανορθόδοξοι πεσσοί
Γενικές εκλογές των Βερμούδων (2020)
Οι γενικές εκλογές των Βερμούδων του 2020 πραγματοποιήθηκαν την 1η Οκτωβρίου 2020 για την εκλογή και των 36 μελών στον Οίκο της Συνέλευσης των Βερμούδων. Στις 21 Αυγούστου 2020 ο πρωθυπουργός Έντουαρντ Ντέιβιντ Μπαρτ ανακοίνωσε ότι ο κυβερνήτης των Βερμούδων Τζον Ράνκιν αποδέχτηκε την πρότασή του να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.
Παραπομπές
2020 Βερμουδες
Μεχιτάρ της Σεβαστείας
Ο Μεχιτάρ της Σεβαστείας (στα αρμένικα Մխիթար Սեբաստացի, γεννημένος στις 7 Φεβρουαρίου 1676 και αποθανών στις 27 Απριλίου 1749) ήταν Αρμένιος Καθολικός μοναχός. Ήταν ο ιδρυτής αυτού που αργότερα έγινε γνωστό ως το Τάγμα των Μεχιταριστών Πατέρων.
Γεννημένος ως Πέτρος Μανούκ στην Σεβάστεια (σημερινή πόλη Σίβας στην Τουρκία), πήρε την ονομασία Μεχιτάρ όταν ορκίστηκε στο μοναστήρι του Σουρπ Νσχαν (Τίμιος Σταυρός). Χειροτονήθηκε ιερέας το 1696.
Το 1700, επιθυμώντας την ίδρυση ενός θρησκευτικού τάγματος το οποίο θα ήταν αφιερωμένο στην πνευματική αναγέννηση του αρμενικού λαού, ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη αυτό που έγινε γνωστό ως Μεχιταριστικό Τάγμα, μετά τον θάνατό του. Δύο χρόνια αργότερα, το τάγμα εγκαταστάθηκε στην ενετική κτήση του Μοριά, προκειμένου να γλιτώσει από τις δολοπλοκίες του Αρμένιου Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Το 1715, το τάγμα εγκαταστάθηκε στο νησί του Σαν Λατζάρο ντέγκλι Αρμένι κατόπιν σχετικής πρόσκλησης της Δημοκρατίας της Βενετίας. Ο Μεχιτάρ έχτισε εκεί ένα μοναστήρι, όπου και απεβίωσε στις 27 Απριλίου 1749. Ο τάφος του βρίσκεται εντός της εκκλησίας του μοναστηριού.
Θεωρείται επίσης ως ο πρωτοπόρος της αναγέννησης της αρμένικης λογοτεχνίας στην κλασική γλώσσα (έκδοση της Βίβλου το 1735, καθώς κι ενός αρμένικου λεξικού το 1749).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι μοναχοί Κατηγορία:Μεχιταριστές Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς Κατηγορία:Αρμένιοι αρμενολόγοι Κατηγορία:Σεβάστεια
Land of the Free
Land of the Free ("Γη των Ελευθέρων") είναι ο εθνικός ύμνος της Μπελίζ. Οι στίχοι είναι του Σάμιουελ Άλφρεντ Χέινς (Samuel Alfred Haynes) και η μουσική του Σέλουιν Γουόλφορντ Γιανγκ (Selwyn Walford Young). Η σύνθεσή του έγινε το 1963 και η επίσημη καθιέρωσή του το 1981, όταν η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο αρχικός τίτλος του ύμνου ήταν "Land of the Gods" ("Γη των Θεών") και υπογράμμιζε την οργανωμένη θρησκεία στο κράτος.
Στίχοι στα αγγλικά
Χορωδία: (επανάληψη μετά τη δεύτερη στροφή)
Ελληνική μετάφραση
Χορωδία: (επανάληψη μετά τη δεύτερη στροφή)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μπελίζ
Ίδρυμα Διοικητικού Δικαίου Μ. Στασινοπούλου
Το '''Ίδρυμα Διοικητικού Δικαίου Μ. Στασινοπούλου''' δημιουργήθηκε το 1976 με πρώτη δωρεά μέρος της χορηγίας που έλαβε ο καθηγητής, δικαστής και ποιητής Μιχαήλ Δ. Στασινόπουλος ως πρώτος -προσωρινός- Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Σκοπός του ιδρύματος είναι η προώθηση του Δημοσίου Δικαίου. Για την εκπλήρωση του σκοπού αυτού χορηγούνται υποτροφίες. Η επιλογή των υποτρόφων γίνεται με εξετάσεις. Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι από ενενήντα υπότροφοι του Ιδρύματος Μ. Στασινόπουλου.
Επιμηθέας (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ίδρυμα Διοικητικού Δικαίου Μ. Στασινοπούλου
Άλλη κύρια δραστηριότητα του ιδρύματος είναι η διοργάνωση του Σεμιναρίου Διοικητικού Δικαίου που διανύει τον τριακοστό τρίτο χρόνο ζωής και είναι θεσμός στο χώρο του Δημοσίου Δικαίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διοικητικού Δικαίου Μ. Στασινοπούλου
Πολυξώ
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πολυξώ είναι γνωστά τα παρακάτω 5 πρόσωπα:
Πηγές
Πολυξω Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ναϊάδες
Βικτόρια Σίλβστεντ
Η Κάρεν Βικτόρια Σίλβστεντ (Karen Victoria Silvstedt, 19 Σεπτεμβρίου 1974) είναι μοντέλο και ηθοποιός από τη Σουηδία. Είναι επίσης παρουσιάστρια και τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Η Βικτόρια Σίλβστεντ γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1974 σε μια μικρή πόλη στη βόρεια Σουηδία. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, τη Βερόνικα, και έναν μικρότερο αδερφό.
Από μικρή της άρεσε το σκι, και έγινε μέλος της Σουηδικής ομάδας σκι. Έχει ακόμη και κατέλαβε την τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς. Η καριέρα της στο σκι τελειωσε όταν είχε μια σοβαρή ζημία στον ώμο που οφείλεται σε πτώση.
Καριέρα
Αναδείχτηκε Μις Σουηδία το 1993. Την επόμενη χρονιά εκπροσώπησε τη χώρα της στο Μις Κόσμος. Το 1994, ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο στο Παρίσι.
Η Σίλβστεντ το 2001 ηχογράφησε ένα άλμουμ που ονομάζετεn Girl on the Run.
Αυτή τη στιγμή συμπαρουσιάζει το ριάλιτι Ο Τροχός της Τύχης.
Έκανε μικρές εμφανίσης σε Χολυγουντιανές ταινίες συμπεριλαμβανομενων των Boat Trip, The Independent, BASEketball, και Out Cold, όπου στο τελευταία έπαιξε τον εαυτό της. Η Σίλβστεντ πρωταγωνιστεί σε ευρωπαϊκές και Αμερικάνικες ταινίες.
Η Σίλβστεντ εμφανίζεται σε ένα ριάλιτι στο E! με τον τιτλο My perfect Life που ασχολειτε με την ζωή της και μεταδιδετε σε ολοκληρο τον κοσμο. Η Βικτόρια Σίλβστεντ μιλά άπταιστα σουηδικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Πλέιμεϊτ Κατηγορία:Σουηδές μοντέλα Κατηγορία:Σουηδοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Βέδας
Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αναγνώρισε την αγιότητά του μετά τον θάνατό του. Πέρασε όλη τη ζωή του διδάσκοντας και γράφοντας. Προσήλθε στον εκκλησιαστικό κλάδο από την ηλικία των 7 ετών, με τον βαθμό του διακόνου στα 19 και ιερέα στα 30. Το έργο του το ολοκλήρωσε σε ηλικία 59 ετών το 731. Η συλλογή του στη βιβλιοθήκη του περιλάμβανε γύρω στα 500 βιβλία. Ήταν η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή συλλογή της εποχής του. Η κύρια ασχολία του εκτός από τη γραφή ήταν η ανάγνωση και ερμηνεία αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων σοφών.
Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία
Η Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία (Ισπανικά: Alianza Republicana Nacionalista ή ARENA) είναι συντηρητικό πολιτικό κόμμα στο Ελ Σαλβαδόρ. Ιδρύθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1981 από τον Ρομπέρτο Ντ'Αουμπουισσόν με σκοπό να αντιτεθεί στην ρεφορμιστική στρατιωτική χούντα που κυβερνούσε το Ελ Σαλβαδόρ εκείνη την περίοδο. Αν και ο Ντ'Αουμπουισσόν είναι γνωστός για την ύποπτη συμμετοχή του στις δολοφονίες των ομάδων θανάτου, όπως και ολόκληρο το κόμμα του εκείνη την περίοδο, κατά το ειρηνικό μετεμφυλιακό περιβάλλον το κόμμα λειτουργεί με νομιμότητα σαν ένα κανονικό δεξιό κόμμα, όπως και το αριστερο Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μάρτι (FMLN), πρώην αντάρτικη ομάδα, είναι σήμερα το βασικό αντιπολιτευτικό κόμμα στη χώρα.
Βέδας
Στην Εκκλησιαστική ιστορία, που ήταν το σημαντικότερο έργο του, περιγράφει σε 5 βιβλία και 400 σελίδες την ιστορία της χώρας του, από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα μέχρι την ημερομηνία που ολοκλήρωσε το έργο του (731). Είναι ο μοναδικός μεσαιωνικός συγγραφέας, που περιγράφει στοιχεία της ιστορίας της χώρας του στην προ Χριστού εποχή. Εκτός από τον ιστορικό, ασχολήθηκε και με τον επιστημονικό τομέα: μελέτησε τις κινήσεις, τις φάσεις της Σελήνης γύρω από τη Γη, καθώς και τον ζωδιακό κύκλο. Οι μελέτες του τον οδήγησαν σε νέο επαναπροσδιορισμό του χρόνου ηλικίας της γης και του σύμπαντος, κάτι που οδήγησε τον επίσκοπο Βίλφριντ να τον κατηγορήσει σαν αιρετικό, με αποτέλεσμα ο Βέδας να ανακαλέσει τις απόψεις του.
Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία
Μέλος του κόμματος ήταν ο Πρόεδρος Φρανσίσκο Φλόρες (1999-2004), όπως και οι δύο προκάτοχοί του, Αλφρέντο Κριστιάνι και Αρμάντο Καλντερόν Σολ.
Βέδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία
Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 16 Μαρτίου του 2003, το κόμμα κέρδισε το 32,0% των ψήφων και 27 από τις 84 έδρες στην Νομοθετική Συνέλευση. Ο επιτυχημένος υποψήφιος του κόμματος στις προεδρικές εκλογές του 2004 στο Ελ Σαλβαδόρ ήταν ο Τόνι Σάκα. Στις 21 Μαρτίου 2004 ο Σάκα κέρδισε τον Σαφίκ Χαντάλ, υποψήφιο από το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί, με διαφορά 58% έναντι 36% και συμμετοχή 70%. Ορκίστηκε ως πρόεδρος την 1η Ιουνίου του 2004.
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Ελ Σαλβαδόρ Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα Κατηγορία:Αντικομμουνισμός
Ανδρέας Καμπάς
Ο '''Ανδρέας Π. Καμπάς''' (1851 - Μάρτιος 1924) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας. Διέκοψε τις σπουδές του για να πολεμήσει στην Κρητική Επανάσταση. Το 1918 ίδρυσε την ανώνυμη εταιρεία Καμπάς Α.Ε.