cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιωάννη (Λευκωσία)
Αρχιτεκτονική
Ο ναός στο εσωτερικό του φέρει τοιχογραφίες του 18ου αιώνα με σκηνές από τη Βίβλο, καθώς και την ανακάλυψη του τάφου του Αποστόλου Βαρνάβα στη Σαλαμίνα. Επίσης στο εσωτερικό του ναού φυλάσσονται εικόνες του 1795 και 1797, έργα του Ιωάννη Κορνάρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Κύπρο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λευκωσία
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2014-15
Η Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2014-15 ήταν η 42η έκδοση της Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Εθνικός Λατσιών.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2014-15 συμμετείχαν 6 ομάδες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση (Α΄ και Β΄ γύρος), όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Στη Β΄ φάση (Γ΄ γύρος) οι ομάδες αγωνίστηκαν σε μονούς αγώνες όλες εναντίον όλων. Το πρόγραμμα και οι έδρες ήταν προκαθορισμένο και οι ομάδες τοποθετούνταν με βάση την κατάταξη τους στην Α΄ φάση. Η βαθμολογία της Α΄ φάσης μεταφέρθηκε στη Β΄ φάση. Η ομάδα που ήταν στην πρώτη θέση με το τέλος του Γ΄ γύρου ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία.
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2013-14
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2014-15 δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας 2013-14, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, η οποία είχε προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία 2014-15.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε η Ολυμπιάς Φρενάρου η οποία είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2013-14.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2014-15
Α΄ και Β΄ γύρος
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα της Α΄ φάσης (Α΄ και Β΄ γύρος: 1η-10η αγωνιστική).
Πηγή : Αποτελέσματα 2014-15
Γ΄ γύρος
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα του Γ΄ γύρου (11η-15η αγωνιστική).
Πηγή : Αποτελέσματα 2014-15
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2000
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2000 ήταν η 30η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Α.Σ. Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης και στις γυναίκες ο Α.Γ.Ε.Μ.Σ. Σπάρτακος.
Κάτοχοι μεταλλίων
1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 2000 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη
Βεντσέσλαος του Ζάγκαν
Ο Βεντσέσλαος, πολων. Wenceslaus żagański (π. 1434 - 29 Απριλίου 1488) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους (από το 1439, με τους αδελφούς του ως το 1449) και δούκας του Πσέβους (από το 1449, με τον νεότερο αδελφό του).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Σχολαστικής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και της Άννας του Μάισσεν.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1439 στο Ζάγκαν-Πσέβους μαζί με τους αδελφούς του: τους μεγαλύτερους Βαλτάσαρ και Ροδόλφο και τον μικρότερο Ιωάννη Β΄. Το 1449 το δουκάτο διαιρέθηκε: οι δύο μεγαλύτεροι πήραν το Ζάγκαν και ο Βεντσέσλαος με τον Ιωάννη Β΄ έλαβαν το Πσέβους.
Λόγω της νοητικής ασθένειάς του ο Βεντσέσλαος δεν συμμετείχε στην πολιτική ζωή. Το 1454 απεβίωσε ο Ροδόλφος και ο Ιωάννης Β΄ έγινε ο νόμιμος επίτροπος του Βεντσεσλάου, όπου υποχρεώθηκε να του εξασφαλίσει μία άνετη ζωή. Το 1472 απεβίωσε και ο Βαλτάσαρ και ο Ιωάννης Β΄ πώλησε το Ζάγκαν στους Ερνέστο και Αλβέρτο, ηγεμόνες της Σαξονίας. Ο Βεντσέσλαος έλαβε 2.100 φλορίνια ως σύνταξη.
Το 1276 ο Βεντσέσλαος αποκήρυξε τις διεκδικήσεις του στο δουκάτο τού Γκλόγκουφ για ένα ενοίκιο 400 γκούιλντερς και μετακόμισε στο Βρότσλαφ, όπου εισήλθε στη μονή της Αγ. Βαρβάρας. Εκεί συμμετείχε ενεργά στη θρησκευτική ζωή της πόλης. Το 1478 έκανε διαθήκη, στην οποία έγγραψε την ιδιοκτησία του και τα ενοίκια στην κατασκευή της εκκλησίας της Αγ. Βαρβάρας. Όταν απεβίωσε, τάφηκε στην εκκλησία που ίδρυσε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Halsey
Η Άσλεϊ Νικολέτ Φραντζιπάνι, γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Χάλζι, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα της στην μουσική βιομηχανία το 2014, δημοσιεύοντας αρχικά τις δημιουργίες της σε πλατφόρμες κοινωνικών μέσων. Το πρώτο της άλμπουμ Badlands που κυκλοφόρησε το 2015, έφτασε στην δεύτερη θέση του US Billboard 200, ενώ το δεύτερο κατά σειρά άλμπουμ της Hopeless Fountain Kingdom το 2017,  ήταν στην κορυφή αρκετών charts σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τον Ιανουάριο του 2020, η Χάλζι κυκλοφόρησε το τρίτο κατά σειρά άλμπουμ της Manic, όπου βρισκόταν για αρκετές εβδομάδες στην κορυφή των charts.
Η Χάλζι διακρίνεται για την χαρισματική φωνή της και μερικά από τραγούδια της που έχουν γίνει τεράστιες επιτυχίες παγκοσμίως, είναι τα «Closer», «Without Me» και «Bad at Love». Έχει κερδίσει αρκετά βραβεία με σημαντικότερα από αυτά, δυο Grammy Awards, τέσσερα Billboard Music Awards, ένα American Music Award και ένα GLAAD Media Award. Το 2020, το περιοδικό Time την κατέταξε στην ετήσια λίστα με τους σημαντικότερους ανθρώπους του πλανήτη. Εκτός από την μουσική, η Χάλζι ασχολείται με την ποίηση, με την υπεράσπιση των θυμάτων που έχουν υποστεί σεξουαλική επίθεση, με τις διαδηλώσεις φυλετικής δικαιοσύνης και με την ευαισθητοποίηση σχετικά με την πρόληψη αυτοκτονιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Σταυρούλα Αντωνάκου
Η Σταυρούλα Αντωνάκου (γεννημένη στις 2 Μαΐου 1982) είναι παλαίμαχη Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης και πολιτικός, Παγκόσμια Πρωταθλήτρια (2011, στη Σαγκάη) με την ελληνική εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών. Ήταν μέλος της εθνικάς ομάδας στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, συμπεριλαμβανομένων των πρωταθλημάτων του 2008, 2010 και 2012.
Σε επίπεδο συλλόγων, έπαιξε στον Ολυμπιακό και τον Εθνικό, ενώ έγινε αρχηγός ομάδας και στις δύο ομάδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ποτάμι
Δολοφονία της Ντον Ολάνικ
H Ντον Ολάνικ (Αγγλικά: Dawn Olanick, 5 Αυγούστου 1964 – Ιούλιος 1982), ήταν μια έφηβη Αμερικανίδα, η οποία εξαφανίστηκε στη Βοημία της Νέας Υόρκης, και τελικά βρέθηκε δολοφονημένη στο νεκροταφείο Cedar Ridge στο δήμο Μπλέρσταουν, του Νιου Τζέρσεϊ στις 15 Ιουλίου 1982   Ήταν η πρώτη άγνωστη αποθανούσα που το DNA της μπήκε στο ηλεκτρονικό σύστημα του Εθνικού Κέντρου Πληροφόρησης Εγκλήματος.
Τον Ιανουάριο του 1983, το σώμα της θάφτηκε στο νεκροταφείο Cedar Ridge, κοντά στο σημείο που ανακαλύφθηκε. Τα λείψανα της εκτάφηκαν το 1999, προκειμένου να συλλεχθούν δείγματα DNA, το οποίο εξήχθη από το μηριαίο της οστό. Πριν από την ταυτοποίησή της το 2022, η Ντον ήταν γνωστή ως "Πριγκίπισσα Ντο", ένα παρατσούκλι που της έδωσε ο υπολοχαγός Έρικ Κραντς του αστυνομικού τμήματος του Μπλέρσταουν, ο οποίος ήταν ο πρώτος αξιωματούχος που έφτασε στη σκηνή της ανακάλυψης του πτώματος.
Ανακάλυψη και εξέταση
Το πρωί της 15ης Ιουλίου του 1982, ο νεκροθάφτης Τζορτζ Κάις ανακάλυψε το σώμα μια γυναίκας στο πίσω μέρος του νεκροταφείου Cedar Ridge στο Μπλέρσταουν, του Νιου Τζέρσεϊ. Το πτώμα βρέθηκε ξαπλωμένο ανάσκελα ακριβώς πάνω από μια απότομη όχθη που οδηγεί σε έναν κολπίσκο. Το πρόσωπο του θύματος είχε χτυπηθεί τόσο βίαια (ίσως με ρόπαλο) που ήταν αδύνατον να αναγνωριστούν τα χαρακτηριστικά της. Επιπλέον, λόγω της σημαντικής αποσύνθεσης του σώματος της, το χρώμα των ματιών της δεν μπορούσε να προσδιοριστεί με βεβαιότητα, αλλά ήταν ορατό ότι φορούσε μπλε σκιά ματιών.
Το θύμα δεν φορούσε εσώρουχα και ήταν ντυμένο με ένα κόκκινο κοντομάνικο μπλουζάκι. Πάνω από τα πόδια της νεκρής βρέθηκε μια κόκκινη φούστα αγροτικού τύπου, με λευκές λεπτομέρειες και με σχέδια παγωνιών στο κάτω μέρος της. Οι αρχές δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν αν η άγνωστη γυναίκα είχε δεχτεί σεξουαλική επίθεση, κυρίως λόγω του βαθμού σήψης του σώματος. Ένας χρυσός σταυρός με χρυσή αλυσίδα βρέθηκε μπλεγμένος στα μαλλιά του θύματος. Στο αριστερό της αυτί βρέθηκαν δύο σκουλαρίκια. Το δεξί της χέρι είχε βαμμένα τα νύχια κόκκινα, ενώ στο σώμα της δεν είχε χειρουργικές ουλές και τατουάζ. Τα δύο μπροστινά της δόντια ήταν ελαφρώς πιο σκούρα από τα υπόλοιπα. Η σκωληκοειδής απόφυση και οι αμυγδαλές του θύματος ήταν άθικτες. Επιπλέον, οι ιατροδικαστές διαπίστωσαν ότι το θύμα δεν ήταν έγκυος και δεν είχε γεννήσει ποτέ και πιθανότατα ήταν μεταξύ 14 και 18 ετών τη στιγμή του θανάτου της. Η τοξικολογία δεν αποκάλυψε ίχνη ναρκωτικών, αλλά δεν ήταν απολύτως επιβεβαιωμένο αυτό λόγω του χρόνου που μεσολάβησε μεταξύ του θανάτου και της ανακάλυψης του σώματος, ο οποίος σύμφωνα με την τότε εκτίμηση της αστυνομίας ήταν από 1 - 3 εβδομάδες. Πλέον όμως πιστεύεται ότι το σώμα ανακαλύφθηκε λίγες ημέρες μετά τον θάνατο της γυναίκας. Ωστόσο η έκθεση της σωρού στην υγρασία και στον ζεστό καλοκαιρινό καιρό αλλοίωσε περισσότερο τα χαρακτηριστικά της.
Η εξέταση έδειξε ότι η κοπέλα είχε προσπαθήσει να αμυνθεί ενώ δεχόταν επίθεση, καθώς παρατηρήθηκαν τραύματα στους ώμους και τα χέρια της.
Νταϊάν Τζενίς Ντάι
Για πολλά χρόνια, η "Πριγκίπισσα Ντο" θεωρήθηκε ότι ήταν η Νταϊάν Τζενίς Ντάι, δηλαδή μια εξαφανισμένη έφηβη από το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια, η οποία εξαφανίστηκε στις 30 Ιουλίου 1979. Αυτή η θεωρία διαδόθηκε από αρκετούς αξιωματούχους επιβολής του νόμου στην πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να πραγματοποιήσουν μια συνέντευξη Τύπου δηλώνοντας επίσημα την Νταϊάν ως την άγνωστη γυναίκα. Ωστόσο, ο υπολοχαγός Έρικ Κραντς, ο αρχικός επικεφαλής της υπόθεσης, υποστήριξε ότι η Νταϊάν δεν ήταν βιώσιμη υποψήφια για την ταυτότητα του θύματος. Τα συναισθήματα του Κραντς συμμερίστηκαν η οικογένεια της Νταϊάν και οι ερευνητές στην Καλιφόρνια, οι οποίοι εξοργίστηκαν ιδιαίτερα από τη συμπεριφορά των συναδέλφων τους στο Νιου Τζέρσεϊ. Το 2003, το DNA της "Πριγκίπισσα Ντο" συγκρίθηκε με εκείνο της Πατρίσια, δηλαδή της μητέρας της Νταϊαν και διαπιστώθηκε οριστικά ότι οι 2 γυναίκες δεν ήταν το ίδιο πρόσωπο.
Άρθουρ και Ντόνα Κίνλοου
Το 1999, ήρθαν στο φως στοιχεία ότι ο Άρθουρ και η Ντόνα Κίνλοου μπορεί να είχαν εμπλακεί στη δολοφονία της κοπέλας. Εκείνη και ο σύζυγος της διοικούσαν ένα κύκλωμα πορνείας και συμμετείχαν σε δολοφονίες, ληστείες, πλαστογραφία και διαρρήξεις σε επτά πολιτείες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Η Ντόνα συνελήφθη στην Καλιφόρνια επειδή προσπάθησε να διαπράξει απάτη στην κοινωνική πρόνοια χρησιμοποιώντας το όνομα "Ελαϊνα" και εντοπίστηκε από ένα ντόπιο στο Λονγκ Άιλαντ. Όταν η αστυνομία την ανέκρινε, η Ντόνα έδωσε λεπτομέρειες για δύο φόνους που είχε διαπράξει ο Άρθουρ, δύο άλλων γυναικών που παραμένουν αγνώστων στοιχείων, καθώς και της Πριγκίπισσας Ντο, η οποία σύμφωνα με την Κίνλοου ήταν ιερόδουλη. Συγκεκριμένα δήλωσε ότι ήταν με τον σύζυγο της στο νεκροταφείο και τον είδε να την σκοτώνει. Εντούτοις, μια άλλη αναφορά υποστηρίζει ότι η Ντόνα Κίνλοου είπε ότι τον Ιούλιο του 1982, ο σύζυγος της έφερε στο σπίτι μια έφηβη, και όταν αργότερα έφυγαν από το σπίτι, επέστρεψε χωρίς αυτήν. Μετέπειτα έκαψε τα ρούχα του και καθάρισε το όχημα του. Στη συνέχεια, απείλησε την σύζυγο του, λέγοντας της ότι αν δεν κοίταζε την δουλειά της, θα της «έπαιρνε τη ζωή» όπως έκανε στο κορίτσι που έφερε στο σπίτι. Αργότερα ομολόγησε και ο Άρθουρ το φόνο της Πριγκίπισσας Ντο. Ωστόσο, καθώς αμφισβητήθηκε η κατάθεση τους, η κατηγορία για το φόνο της Πριγκίπισσας Ντο εναντίον του Άρθουρ Κίνλοου δεν ήταν εφικτό να σχηματιστεί το 1999. Ο υπολοχαγός Στίβεν Σπίαρς, ο οποίος εργάστηκε στην υπόθεση ως μέλος της Εισαγγελίας της κομητείας του Γουόρεν, από την οποία είναι πλέον συνταξιούχος, δήλωσε: "Η Ντόνα και ο Άρθρουρ «ανέλαβαν την ευθύνη για τον θάνατο της [άγνωστης γυναίκας]. Αλλά δεν έχω καμία φυσική απόδειξη για να το επιβεβαιώσω, και χωρίς την ταυτότητα της Πριγκίπισσας Ντο, δεν έχω τρόπο να συνδέσω τις κουκκίδες". Ο Σπίαρς ανέφερε επίσης ότι αμφέβαλλε για την ομολογία επειδή οι Κίνλοου δεν μπορούσαν να δώσουν το όνομα της άγνωστης γυναίκας, παρόλο που είχαν ισχυριστεί ότι ήταν μαζί της για κάποιο χρονικό διάστημα. Παρά το γεγονός ότι αμφισβήτησε την αξιοπιστία των δηλώσεων τους, ο Σπίαρς πίστευε ότι το θύμα ήταν γεννημένο στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Παρόλα αυτά, η Ντόνα έδωσε συνέντευξη σε έναν καλλιτέχνη ανακατασκευής προσώπων των θυμάτων. Αυτός δημιούργησε ένα σκίτσο του κοριτσιού που ισχυρίστηκε η Ντόνα ότι είχε γνωρίσει.
Εκτός από τους Κίνλοου, αρκετοί άλλοι ύποπτοι έχουν επανεξεταστεί για εμπλοκή στην υπόθεση.
Μεταγενέστερες εξελίξεις
Αφού είδε εικόνες από τα ρούχα του κοριτσιού σε μια εφημερίδα, μια μάρτυρας με το όνομα Ανεμάρι Λάτιμερ ανέφερε στους αξιωματούχους ότι θυμόταν μια κοπέλα που είχε τα μαλλιά της πιασμένα σε ένα ψηλό κότσο και φορούσε τα ίδια ρούχα με την Πριγκίπισσα Ντο, να αγοράζει τσιγάρα στις 13 Ιουλίου του 1982, μόλις δύο μέρες πριν βρεθεί το σώμα της. Η Λάτιμερ δήλωσε ότι ψώνιζε με την κόρη της σε ένα σούπερ μάρκετ απέναντι από το νεκροταφείο και παρατήρησε, και ήταν σε θέση να περιγράψει, τα ιδιαίτερα ρούχα του θύματος. Η ίδια μπλούζα και η φούστα εντοπίστηκαν σε έναν κατασκευαστή στις Μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, αν και έλειπαν οι ετικέτες της μάρκας. Τρία άτομα ανέφεραν, αφού είδαν φωτογραφίες, ότι αγόρασαν παρόμοια ρούχα σε ένα κατάστημα του Λονγκ Άιλαντ.
Το σκίτσο του θύματος του 2012 έφερε νέες πληροφορίες, καθώς έμοιαζε με πολλά αγνοούμενα κορίτσια από τη χώρα. Οι πληροφορίες αυτές οδήγησαν επίσης σε νέες θεωρίες για το ποια μπορούσε να είναι η άγνωστη γυναίκα.
Μια από αυτές υποστήριξε ότι η Πριγκίπισσα Ντο μπορεί να ήταν μια έφηβη που το είχε σκάσει από το σπίτι της και πιθανόν να χρησιμοποιούσε ψεύτικα ονόματα ενώ εργαζόταν σε ένα ξενοδοχείο στην Όσϊαν Σίτυ του Μέριλαντ.
ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΗ (Ντοκιμαντέρ της HBO)
Μετά από εκτεταμένη κάλυψη στα έντυπα μέσα το 1982, ο υπολοχαγός Έρικ Κραντς, έλαβε κλήση από την εταιρεία παραγωγής HBO σχετικά με την υπόθεση της Πριγκίπισσας Ντο και τον ρώτησαν αν το κανάλι θα μπορούσε να εξιστορήσει την υπόθεση σε ένα επερχόμενο ντοκιμαντέρ με τίτλο ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΗ. Ο Κραντς συμφώνησε και το ντοκιμαντέρ γυρίστηκε κατά τη διάρκεια αρκετών εβδομάδων. Το ντοκιμαντέρ ήταν αξιοσημείωτο επειδή περιείχε πραγματικό υλικό από την ανακατασκευή του σώματος της άγνωστης γυναίκας μαζί με πλάνα που τράβηξε η HBO από την κηδείας της Πριγκίπισσας Ντο το 1983. Το ντοκιμαντέρ έκανε ανηφόρα επίσης στην εξαφάνιση του Τζόνι Γκος.
Σε άλλα τηλεοπτικά προγράμματα
Η υπόθεση εμφανίστηκε στην εκπομπή America's Most Wanted το 2012 με την ελπίδα να βρεθούν νέες πληροφορίες.
Την ίδια χρονιά, μεταδόθηκε επίσης στο CNN.
Το 2022 η υπόθεση εμφανίστηκε στην διαδικτυακή ραδιοφωνική μετάδοση (podcast) αληθινών εγκλημάτων στον ιστότοπο Method & Madness.
Ταφή και μνημόσυνα
Το θύμα κηδεύτηκε στις 22 Ιανουαρίου του 1983, αφού παρέμεινε αγνώστων στοιχείων για περισσότερους από πέντε μήνες. Οι δωρεές που μαζεύτηκαν χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή του φέρετρου και της ταφόπετρας του θύματος. Στην ταφόπλακα ήταν χαραγμένη η φράση: "Πριγκίπισσα Ντο. Λείπει από το σπίτι. Νεκρή ανάμεσα σε αγνώστους. Στην μνήμη όλων"
Στις 15 Ιουλίου 2012, πραγματοποιήθηκε μνημόσυνο για την 30ή επέτειο από την ανακάλυψη της σορού της άγνωστης γυναίκας, στην κορυφή της χαράδρας όπου βρέθηκαν τα απομεινάρια της. Πάνω από 100 πολίτες παρευρέθηκαν καθώς και αρκετοί ρεπόρτερ και κάμερες. Τα ρούχα του θύματος καθώς και τα σκίτσα της εκτέθηκαν σε δημόσια προβολή.
Στις 12 Οκτωβρίου 2014, η "Πριγκίπισσα Ντο" τιμήθηκε σε μια ομιλία που αφορούσε τους αγνοούμενους στην περιοχή.
Ταυτοποίηση
Τον Μάιο του 2021, οι ερευνητές ειδοποιήθηκαν από το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά (NCMEC), που συνεργάζονταν με το εξεταστικό κέντρο Astrea Forensics, σχετικά με τη λήψη δεικτών DNA από δείγματα της σωρού της Πριγκίπισσας Ντο χρησιμοποιώντας επιχορήγηση. Στις 10 Φεβρουαρίου του 2022, το εξεταστικό κέντρο Astrea Forensics ανακοίνωσε στους ερευνητές ότι η δημιουργία ενός αρχείου δεδομένων DNA ήταν επιτυχής. Τα αποτελέσματα στάλθηκαν στους γενεαλόγους του NCMEC. Έτσι, στις 22 Φεβρουαρίου 2022, βρέθηκε μια πιθανή ταυτότητα για την Πριγκίπισσα Ντο. Οι ερευνητές πήγαν στη Δυτική Βαβυλώνα της Νέας Υόρκης όπου συνάντησαν τον Ρόμπερτ Ολάνικ Τζούνιορ και του πήραν δείγμα DNA.
Στις 29 Απριλίου 2022, το Κέντρο αναγνώρισε την Πριγκίπισσα Ντο ως Ντον Ολάνικ και στις 15 Ιουλίου 2022, 40 χρόνια από την ανακάλυψη της, τα επιτυχή αποτελέσματα της υπόθεσης ανακοινώθηκαν δημόσια στο κοινό.
Πριν από την εξαφάνιση της, η Ντον ζούσε με τη μητέρα και την αδερφή της στην πόλη της Βοημίας στο Λονγκ Άιλαντ μετά το διαζύγιο των γονιών της. Ο αδελφός της, Ρόμπερτ Ολάνικ Τζούνιορ είπε ότι η Ντον έφυγε από το σπίτι, γύρω στις 24 Ιουνίου 1982, μετά από αίτημα της μητέρας τους, χωρίς να διευκρινιστούν ο λόγοι, και έκτοτε ούτε την είδαν ούτε την άκουσαν ποτέ ξανά.
Αναφορές
Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Ανεξιχνίαστα εγκλήματα Κατηγορία:Δολοφονίες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2007-08
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2007-08 συμμετείχαν οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορία 2007-08. Νικητής ήταν ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν μόνο τέσσερις ομάδες. Έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων και ο Εθνικός Λατσιών πέρασαν στην επόμενη φάση χωρίς αγώνα.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Μαραθώνας και ο Άρης. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 10 Απριλίου 2008 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο Μαραθώνας με σκορ 3-2 σετ (25-19, 18-25, 25-13, 26-28, 15-12).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2007 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008
Kinder KZ
Το Kinder-KZ Litzmannstadt (, Polen-Jugendverwahrlager der Sicherheitspolizei in Litzmannstadt, Prewencyjny Obóz Policji Bezpieczeństwa dla Młodzieży Polskiej w Łodzi) ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης των Γερμανών Ναζί για παιδιά Πολωνών Χριστιανών στο κατεχόμενo Λοτζ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το οποίο ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1942 δίπλα στο Γκέτο του Λοτζ, όπου οι Πολωνοεβραίοι φυλακίστηκαν πριν από το Ολοκαύτωμα.
Ιστορικό
Χωρισμένο το ένα από το άλλο μόνο από ένα ψηλό φράχτη από σανίδες, το παιδικό στρατόπεδο βρισκόταν στο τμήμα Γκέτο της πόλης που συνορεύει με τους σημερινούς δρόμους Μπράτσκα, μίλι Πλάτερ, Γκορνίτσα και Ζαγκαϊνικόβα. Η κύρια πύλη του καταυλισμού βρισκόταν στην οδό Πσεμισλόβα (Gewerbestrasse). Το Kinder KZ λειτούργησε από το 1941 έως το 1945. Οι κρατούμενοι ήταν παιδιά απελαθέντων Πολωνών από όλες τις πολωνικές επαρχίες. Οι Ναζί παρακολουθούσαν τα παιδιά με σκανδιναβικά φυλετικά χαρακτηριστικά, αυτά που μεταξύ τους βρέθηκαν ταξινομημένα ως «φυλετικά πολύτιμα» στάλθηκαν από εδώ στο Γερμανικό Ράιχ για υιοθεσία και γερμανοποίηση, ώστε να ανατραφούν ως Γερμανοί. Περίπου 3.000 (μεταξύ 12.000 και 13.000 σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ανίχνευσης) παιδιά αναγκάστηκαν να περάσουν από το στρατόπεδο. Τα 1.600 παιδιά-εργάτες εργάστηκαν σε παραγωγή στενά συνδεδεμένη με τη βιομηχανική παραγωγή του γκέτο, με Εβραίους εκπαιδευτές. Οι νεότεροι που είχαν καταγραφεί ήταν μόλις δύο ετών, ενώ οι περισσότεροι ήταν ηλικίας μεταξύ 8 και 14 ετών. μικρογραφία| Μνημείο σπασμένης καρδιάς για παιδιά του Λοτζ που μαρτύρησαν
Τοποθεσία και διάταξη
Έχοντας επιλέξει το Λοτζ (Λίτσμανστατ) για την τοποθεσία του, εξετάστηκαν πολλές τοποθεσίες εδώ: το μοναστήρι των Φραγκισκανών στο Γουαγκιεβνίκι στο Λοτζ, το σχολείο στο Τσίσνα κοντά στο Λοτζ, το κτήμα στο Dzierżązna κοντά στο Ζγκιες και η περιοχή στα μακρινά προάστια στα βορειοδυτικά του δυτικού την πόλη (σήμερα Μαριάνουφ, στην περιοχή Μπαουούτι), στο Haidelbeerenweg (τώρα οδός Χλεμπόβα).
Τέλος, αποφασίστηκε να διαχωριστεί η περιοχή από το γκέτο Λοτζ στην περιοχή της οδού Przemysłowa (κατά τη διάρκεια της κατοχής της Gewerbestrasse), η οποία ήταν ευκολότερη σε πρόσβαση. Επιπλέον, ήταν εγγενώς απομονωμένο λόγω της τοποθεσίας του. Πιθανώς ένα σημαντικό επιχείρημα ήταν ότι στο μέλλον θα μπορούσε να επεκταθεί χωρίς μεγάλα διοικητικά προβλήματα.
Η επιθυμία να κρύψει την ύπαρξή της, που εμφανίζεται σε ορισμένες δημοσιεύσεις, ασφαλώς δεν ήταν σημαντικό στοιχείο λήψης της απόφασης, εάν είχε ληφθεί ποτέ υπόψη. Το βασικό κριτήριο ήταν εύκολο να καταληφθεί και, εάν ήταν απαραίτητο, να επεκταθεί η περιοχή. Όταν το στρατόπεδο άρχισε να λειτουργεί πάνω από την κύρια πύλη εισόδου από την οδό Przemysłowa, εμφανίστηκε μια μεγάλη πινακίδα με το πλήρες όνομά του.
Η κύρια και μοναδική είσοδος για άτομα από την πόλη (πύλη) ήταν στο ul. Przemysłowa στην οδό Bracka (υπήρχε επίσης μια πύλη από την οδό Górnicza), εξ ου και το μεταπολεμικό όνομα "στρατόπεδο στο ul. Industrial ". Η περιοχή του καταυλισμού περιβαλλόταν από ψηλό ξύλινο φράχτη που δημιουργήθηκε από εβραϊκή ταξιαρχία που μεταφέρθηκε από το γκέτο.
Σύμφωνα με τις υποθέσεις, το στρατόπεδο έπρεπε να είναι μέρος κράτησης για Πολωνούς νέους: Όσους είχαν συλληφθεί για μικροεγκλήματα, άστεγους, ή νέους των οποίων οι γονείς συνελήφθησαν ή εκτελέστηκαν.
Το διάταγμα του Κεντρικού Γραφείου Ασφάλειας του Ράιχ ανέφερε ότι "εγκληματίες ή παραμελημένα παιδιά ηλικίας 8 έως 16 ετών πρέπει να σταλούν στο στρατόπεδο". Αρχικά προοριζόταν για παιδιά και εφήβους από 8 έως 16 ετών, αλλά αυτό το όριο μειώθηκε σύντομα σε ηλικία 6 ετών. Αναμφίβολα πληροφορίες δείχνουν ότι οι νεότεροι κρατήθηκαν επίσης προσωρινά εδώ - από 2 ετών.
Μετά τον πόλεμο
Τις πρώτες μέρες του τέλους της γερμανικής κατοχής του Λοτζ (μετά τις 19 Ιανουαρίου 1945) τα μεγαλύτερα παιδιά έφυγαν από το στρατόπεδο και πήγαν μόνα τους στα σπίτια τους. Κάποιοι από τους νεότερους το έκαναν επίσης, αλλά λίγο αργότερα επέστρεψαν στο στρατόπεδο, επειδή δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στη ζωή έξω από το φράχτη του. Ως εκ τούτου, ελήφθησαν από τις υπηρεσίες αναβίωσης και οργανισμούς φιλανθρωπίας και φροντίδας.
Τον Φεβρουάριο του 1945, στο στρατόπεδο εντοπίστηκε μια απροσδιόριστη μονάδα του Κόκκινου Στρατού. Αυτή η μονάδα εγκατέλειψε το μέρος μετά από μερικούς μήνες.
Μετά από αυτό το επεισόδιο, οι πρώην ιδιοκτήτες τους επέστρεψαν στα προπολεμικά σπίτια τους στην περιοχή. Ξύλινα κτίρια στρατόπεδων που δημιουργήθηκαν κατά την κατασκευή του - κυρίως μεγάλοι στρατώνες "Haus IX" και "Haus X" - κατά πάσα πιθανότητα κατεδαφίστηκαν από τους ιδιοκτήτες (αν όχι από τον πληθυσμό της γύρω περιοχής) των οικοπέδων στα οποία βρίσκονταν. Επίσης, πιθανότατα ο πρώτος που κατεδαφίστηκε ήταν ξύλινος φράκτης 2 μέτρων και χρησιμοποιήθηκε για διάφορους σκοπούς από τους κατοίκους της περιοχής.
Στη δεκαετία του 1960, δημιουργήθηκε ένα συγκρότημα κατοικιών αποτελούμενο από τετραώροφες πολυκατοικίες μέσα και γύρω από το πρώην στρατόπεδο ως τμήμα μιας ενδελεχούς ανακατασκευής αυτής της περιφερειακής περιοχής της πόλης. Όλα τα ξύλινα κτίρια κατεδαφίστηκαν, συχνά σε κακή τεχνική κατάσταση. Επίσης πέτρινα, αν εμπόδιζαν τη θέση κατασκευής των νέων μπλοκ.
Διατηρημένα κτίρια του καταυλισμού
Τα κτίρια που διατηρήθηκα μετά την εκκαθάριση του καταυλισμού, και ανοικοδομήθηκαν λίγο πολύ, ήταν:
Στη δεκαετία του 1970, το ανατολικό τμήμα της πρώην περιοχής του στρατοπέδου, δίπλα στο τείχος του εβραϊκού νεκροταφείου και τμήμα του νεκροταφείου, χρησιμοποιήθηκε για την επέκταση της οδού Sporna, η οποία πήρε το όνομα της οδού Zagarczyowa.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Πολωνία Κατηγορία:Γκέτο του Λοτζ Κατηγορία:Παιδιά στον πόλεμο
Αστέρας του Λόιτεν
O λεγόμενος αστέρας του Λόιτεν (Luyten's star, GJ 273) είναι ερυθρός νάνος αστέρας στη νοτιοδυτική γωνία του αστερισμού Μικρού Κύνα. Παρά το ότι βρίσκεται σε απόσταση από τη Γη μόλις 12,37 έτη φωτός (είναι ο 38ος κοντινότερος αστέρας), είναι αόρατος με γυμνό μάτι εξαιτίας της μικρής του απόλυτης λαμπρότητας. Το όνομά του οφείλεται στον Βίλεμ Γιάκομπ Λέυτεν, ο οποίος σε συνεργασία με τον Έντγουιν Εμπιγκχάουζεν (Edwin G. Ebbighausen) προσδιόρισε για πρώτη φορά τη μεγάλη του ιδία κίνηση το 1935.
Χαρακτηριστικά
Ο αστέρας του Λόιτεν έχει περίπου το ένα τέταρτο της μάζας του Ηλίου και το ένα τρίτο της διαμέτρου του. Από αστροφυσικής πλευράς, η μάζα του αστέρα αυτού είναι η μέγιστη με την οποία ένας ερυθρός νάνος μπορεί να έχει ρεύματα μεταφοράς θερμότητας σε όλο το εσωτερικό του. Ως αστέρας της Κύριας ακολουθίας, παράγει ενέργεια με την πυρηνική σύντηξη υδρογόνου στον πυρήνα του. Η ταχύτητα περιστροφής του αστέρα γύρω από τον άξονά του δεν είναι ανιχνεύσιμη, αλλά δεν υπερβαίνει τα 2 ως 3 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (km/sec) στον ισημερινό του. , που αντιστοιχούν σε μία περιστροφή ανά 95 ως 140 γήινες ημέρες περίπου. Η επιφανειακή του θερμοκρασία είναι 3150 K, δίνοντάς του ένα βαθύ πορτοκαλί χρώμα, χαρακτηριστικό του φασματικού τύπου M.
Το απόλυτο μέγεθος του αστέρα είναι 11,94, που αντιστοιχεί σε (απόλυτη) λαμπρότητα 724 φορές μικρότερη από αυτή που έχει ο Ήλιος.
Στην εποχή μας, ο Αστέρας του Luyten απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα (και επομένως και από τη Γη) με ταχύτητα 18,2 km/sec (65.520 χιλιόμετρα την ώρα), ενώ η ιδία κίνησή του ανέρχεται σε 3,74 δευτερόλεπτα της μοίρας ανά έτος. Μπορεί έτσι να υπολογισθεί ότι πέρασε σε μία ελάχιστη απόσταση από τη Γη πριν από 13 χιλιάδες χρόνια περίπου, και αυτή η απόσταση ήταν 11,97 έτη φωτός. Σήμερα απέχει μόλις 1,2 έτος φωτός από τον Πρόκυνα, ο οποίος θα εμφανίζοταν με φαινόμενο μέγεθος −4,5 από τη θέση του Αστέρα του Luyten.
Πλανητικό σύστημα
Τον Μάρτιο του 2017 ανακοινώθηκε ότι δύο εξωηλιακοί πλανήτες ανακαλύφθηκαν σε τροχιά γύρω από τον Αστέρα του Luyten.
Ο εξωτερικός πλανήτης (GJ 273b) είναι μία υπεργαία στην κατοικήσιμη ζώνη του αστέρα. Η μάζα του πλανήτη αυτού υπολογίσθηκε σε 2,89 ± 0,26 φορές τη μάζα της Γης και περιφέρεται γύρω από τον αστέρα σε απόσταση 0,09110 AU, μία φορά κάθε 18,650 ± 0,006 γήινες ημέρες. Η ροή ενέργειας που δέχεται από τον Αστέρα του Luyten είναι κατά 6% μεγαλύτερη εκείνης που δέχεται η Γη από τον Ήλιο, οπότε θα μπορούσε εύκολα να φιλοξενήσει ζωή, ιδίως αν έχει ατμόσφαιρα: ανάλογα με το άλβεδό του, η θερμοκρασία στην επιφάνειά του θα μπορούσε να είναι από –67 μέχρι +20 °C.
Ο εσωτερικός πλανήτης (GJ 273c) είναι ένας από τους μικρότερης μάζας εξωηλιακούς πλανήτης που ανιχνεύθηκαν ποτέ με τη μέθοδο της ακτινικής ταχύτητας, έχοντας μάζα από 2% ως 34% μεγαλύτερη από τη μάζα της Γης. Ωστόσο, απέχει από τον αστέρα μόλις 5.455.000 χιλιόμετρα, οπότε είναι θερμότερος από όσο χρειάζεται για να κατοικηθεί. Περιφέρεται γύρω από τον αστέρα μία φορά κάθε 4,7234 γήινες ημέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M Κατηγορία:Μικρός Κύων
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Ο Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης, επίσης γνωστός ως Θοθόρσης ή Φοφόρς, ήταν βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου, ενός πελατειακού στη Ρώμη κράτους, από το 279 έως το 309. Η βασιλεία του συνέπεσε με την Κρίση του 3ου αι. και την Τετραρχία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Κώστας Χιωτάκης
Ο '''Κώστας Μ. Χιωτάκης''' (1914-1981) ήταν Έλληνας γιατρός, αντιστασιακός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής της Αριστεράς στα Χανιά.
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Όπως οι περισσότεροι από τους ύστερους βασιλείς τού Βοσπόρου, ο Θεοθόρσης είναι γνωστός μόνο από τη νομισματοκοπία του. Η φύση της καταγωγής του και της ανόδου του στον θρόνο αμφισβητείται. Μερικοί μελετητές θεωρούν ότι ήταν μέλος της Τιβεριο-Ιουλιανής δυναστείας του Βοσπόρου, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι ήταν ένας βάρβαρος πολέμαρχος, που σφετερίστηκε την εξουσία. Η βασιλεία του φαίνεται να γνώρισε σύγκρουση με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και εντός τού βασιλείου του και την υποβάθμιση της ποιότητας των νομισμάτων τού Βοσπόρου.
Κώστας Χιωτάκης
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1914 αλλά το 1922 εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας στα Χανιά. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Προέλευση
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ea/Coin_of_Theothorses_both_sides.png/220px-Coin_of_Theothorses_both_sides.png|αριστερά|μικρογραφία| Χάλκινος στατήρας τού Θεοθόρση, επιγρ.: ΒΑCΙΛΕΩC ΘΕΟΘΟΡCΟΥ. Άλλη όψη: κεφάλι του [[Διοκλητιανός|Διοκλητιανού, μονόγραμμα (tamga) δεξιά, έτος ΦΡΕ΄ = 595 = 298/9. 18 χλστ., 7.64 γραμ. ]]
Κώστας Χιωτάκης
Αντιστασιακή δράση
Ο Χιωτάκης ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, την οποία πλήρωσε με σύλληψη (1947) και εξορία (ως το 1953 και ξανά το 1967-70), έχοντας συνδεθεί με το ΕΑΜ στην Ανατολική Κρήτη και έπειτα έγινε μέλος του ΕΛΑΣ. Νωρίτερα ως γιατρός πολέμησε στο Μέτωπο και ενώ προσέφερε τις υπηρεσίες του στους τραυματίες κατά την Μάχη της Κρήτης (στην οποία είχε λάβει μέρος και ο ίδιος) πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Γερμανούς.
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Προέλευση
Ο Θεοθόρσης έγινε βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου το 279, διαδεχόμενος τον Τ. Ι. Τειράνη. Λόγω έλλειψης υλικού πηγών, η σχέση μεταξύ τού Θεοθόρση και των προκατόχων του δεν είναι ξεκάθαρη. Μερικές φορές πιστεύεται ότι ήταν μέρος της ίδιας δυναστείας (Τιβερίων-Ιουλίων του Βοσπόρου), αλλά ορισμένα στοιχεία έχουν επίσης ερμηνευθεί, πως υποδηλώνουν ότι ήταν σφετεριστής Σαρματικής ή Αλανικής καταγωγής.
Η πιο αξιοσημείωτη απόδειξη για μία ξένη καταγωγή είναι ότι το Θεοθόρς δεν είναι ελληνικό όνομα, αλλά μάλλον όνομα περσικής καταγωγής, γεγονός που καθιστά απίθανο να υιοθετηθεί από ένα γνήσιο μέλος της δυναστείας των Τιβεριο-Ιουλίων. Επιπλέον, τα κατά τα άλλα παραδοσιακά νομίσματα τού Βοσπόρου τού Θεοθόρση ενσωματώνουν ένα μονόγραμμα (tamga), ένα είδος συμβόλου που χρησιμοποιείται συνήθως από τους Ευρασιάτες νομάδες. Ο Ivan Alekseevich Astakhov θεωρεί «αδιαμφισβήτητο» ότι: ο Θεοθόρσης ήταν μέλος της αριστοκρατίας των Σαρματών ή των Αλανών και κατέλαβε την εξουσία στον Βόσπορο, αφού νίκησε μία γοτθική εισβολή στα μέσα/τέλη τού 3ου αι.
Κώστας Χιωτάκης
Κοινοβουλευτική δραστηριότητα
Κατά την περίοδο της χούντας εκτοπίστηκε στη Γυάρο και στη Λέρο.
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Προέλευση
Η απόδειξη ότι ο Θεοθόρσης ήταν βάρβαρος, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν ήταν μέρος της Τιβεριο-Ιουλιανής δυναστείας. Η ίδια η δυναστεία ήταν εν μέρει σαρματικής προέλευσης, με τα κοινά ονόματα Σαυρομάτης και Ρησκούπορις να είναι επίσης σαρματικής προέλευσης, και τα tamgas χρησιμοποιούνταν συχνά ως σύμβολα στο βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης της κοπής νομισμάτων. Ο Γάλλος γενεαλόγος Κριστιάν Σετιπανί πιστεύει ότι ο Θεοθόρσης γεννήθηκε περί το 260 ως γιος τού προηγούμενου βασιλιά Τ. Ι. Ρησκούπορη Ε΄ (βασ. 240–276 ) και ανιψιός του Τειράνη.
Κώστας Χιωτάκης
Κοινοβουλευτική δραστηριότητα
Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών στα Χανιά στις 18 Νοεμβρίου 1981.
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Βασιλεία
Τα νομίσματα που έκοψε ο Θεοθόρσης είναι γνωστά από το 286/287 έως το τέλος της βασιλείας του. Μερικά από τα πρώτα νομίσματα του Θεοθόρση είχαν επιφάνειες από άργυρο, αλλά η έλλειψη διαθέσιμων υλικών οδήγησε στην υποβάθμιση τού νομίσματος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Λίγο μετά την άνοδό του, ο Θεοθόρσης ασχολήθηκε μόνο με την κοπή χάλκινων νομισμάτων. Τα νομίσματα των τελευταίων πέντε ετών της βασιλείας του είναι πολύ πιο σπάνια από ό,τι κατά τη διάρκεια των προηγούμενων χρόνων, γεγονός που θα μπορούσε να υποδηλώνει είτε σύγκρουση εντός του βασιλείου, είτε σύγκρουση με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ίσως ως αποτέλεσμα της πιθανής μη δυναστικής άνοδου του στον θρόνο, ή από σύγκρουση μεταξύ φιλο-ρωμαϊκών και αντι-ρωμαϊκών μερίδων στο βασίλειο.
Κώστας Χιωτάκης
Οικογένεια
Από το γάμο του το 1945 με την Αλίκη Ανθούση και απέκτησε έναν γιο.
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Βασιλεία
Μία επιγραφή από τα τελευταία χρόνια της βασιλείας τού Θεοθόρση από την πόλη της Θεοδοσίας από τον κυβερνήτη της Αυρήλιο Βαλέριο Σόγο, δείχνει ότι η πόλη αυτή την εποχή ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (λόγω του Αυ. Β. Σόγου που χρησιμοποιούσε αυτοκρατορικούς τίτλους και απέτιε φόρο τιμής στους εν ενεργεία Αυτοκράτορες, παρά στον Θεοθόρση και αποκαλώντας τη Θεοδοσία «επαρχία»). Σε συνδυασμό με σύντομες αναφορές για μία εκστρατεία τού Βοσπόρου στον Υπερκαύκασο και τη Μικρά Ασία σε μεταγενέστερες πηγές, που έλαβε χώρα πιθανώς το 292–293, η επιγραφή τού Σόγου ερμηνεύτηκε από τον Benjamin Nadel το 1977 ως ένδειξη ότι η Θεοδοσία είχε προσωρινά ενσωματωθεί στην Αυτοκρατορία, αφού ο Θεοθόρσης επιτέθηκε στις ρωμαϊκές κτήσεις και ηττήθηκε. Αυτή η προσωρινή απώλεια εδάφους θα μπορούσε -σε συνδυασμό με την εσωτερική σύγκρουση- να εξηγήσει τα λιγοστά νομίσματα κατά την ύστερη βασιλεία του.
Κώστας Χιωτάκης
Επιλεγμένα έργα
Ο Χιωτάκης άφησε σημαντικό λογοτεχνικό έργο, το οποίο αναγνωρίστηκε με τη βράβευσή του με 9 βραβεία σε πανελλαδικούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Μεταξύ άλλων συνέγραψε ένα θεατρικό μονόπρακτο.
Τιβέριος Ιούλιος Θεοθόρσης
Βασιλεία
Ο Θεοθόρσης απεβίωσε το 309 και τον διαδέχθηκε ο Τ. Ι. Ραδαμσάδης. Η ακριβής σχέση μεταξύ των δύο βασιλέων δεν είναι γνωστή, αλλά ο Ραδαμσάδης είναι επίσης ένα όνομα περσικής καταγωγής. Αν ο Θεοθόρσης ήταν ευγενής Σαρμάτης ή Αλανός, το ίδιο μπορεί να ίσχυε και για τον Ραδαμσάδη. Ο Σετιπανί πιστεύει ότι ο Θεοθόρσης ήταν ο πατέρας τού Ραδαμσάδη, καθώς και ο πατέρας τού μετέπειτα βασιλιά Τ. Ι. Ρησκουπόρι ΣΤ΄. Ο Σετιπανί προσδιορίζει επίσης τον Θεοθόρση ως πατέρα της Νάνας, της βασίλισσας-συζύγου τού Μιριάν Γ΄ της Ιβηρίας.
Κώστας Χιωτάκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Φατιμά Σολτάν
Η Φάτιμα Σολτάν (πέθανε το 1681) ήταν κυρίαρχη Χανμπίκα (βασίλισσα) και η τελευταία ηγέτης του Χανάτου Κασίμ από το 1679 έως το 1681.
Ββιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βασίλισσες Κατηγορία:Ευρωπαίες βασίλισσες (κυβερνώσες) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τζουλιάνα Ντε Σίο
Η Τζουλιάνα Ντε Σίο (ιταλικά: Giuliana De Sio), (2 Απριλίου 1956), είναι Ιταλίδα ηθοποιός και αδελφή της τραγουδίστριας Τερέζας Ντε Σίο.
Βιογραφία και Καριέρα
Η Ντε Σίο γεννήθηκε στο Σαλέρνο και μεγάλωσε στο Cava de 'Tirreni, την πόλη καταγωγής της οικογένειάς της. Έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση όταν ήταν πέντε ετών, σε μια επίδειξη στο θέατρο Βέρντι στο Σαλέρνο. Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία το 1976 όταν ο Τζιάνι Μποντζιόβανι την επιλέξε για την τηλεοπτική ταινία "Una donna" που προβλήθηκε στο Rai 1.
Ο Έλιο Πέτρι της έδωσε στη συνέχεια ρόλο στο "Mani sporche" και ο Μάριο Μονιτσέλι την επέλεξε να παίξει στο "Il malato immaginario" μαζί με τον διάσημο Ιταλό ηθοποιό Αλμπέρτο Σόρντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νταβίντ ντι Ντονατέλο
Τιβέριος Ιούλιος Ραδαμσάδης
Ο Τιβέριος Ιούλιος Ραδαμσάδης, γνωστός και ως Ραδαμσάδ, Ραδαμσάδιος ή Ραδαμψάδιος, ήταν βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου, ενός πελατειακού στη Ρώμη κράτους, από το 309 έως το 322. Τα τελευταία πέντε χρόνια της βασιλείας του κυβέρνησε μαζί με τον Ρησκούπορη ΣΤ΄, ο οποίος έγινε ο μοναδικός βασιλιάς μετά το τέλος τού Ραδαμσάδη. Πιθανόν ο Ραδαμσάδης, ίσως Σαρματικής ή Αλανικής καταγωγής, να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Ραυσιμόδη, έναν βάρβαρο βασιλιά που εισέβαλε στην Παννονία το 322 και σκοτώθηκε από τις δυνάμεις τού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄.
Βασιλεία
Σύμφωνα με τα γραπτά τού ιστορικού τού 5ου αι. Ζωσίμου και τού Αυτοκράτορα τού 10ου αι. Κωνσταντίνου Ζ΄, ένας στρατός Σαρματών και Μαιωτών εισέβαλε στην Παννονία το 322 υπό τις διαταγές τού βασιλιά Ραυσιμόδη, ίσως ταυτόσημου με τον Ραδαμσάδη. Ο Ραυσιμόδης λέγεται ότι ηττήθηκε, καταδιώχθηκε και σκοτώθηκε από τις δυνάμεις τού Κωνσταντίνου Α΄ το 322. Ο Ραδαμσάδης τού Βοσπόρου είναι επίσης γνωστό ότι απεβίωσε το 322.
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2008-09
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2008-09 συμμετείχαν οι πέντε ομάδες της Β΄ κατηγορία 2008-09. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν μόνο δύο ομάδες. Έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ολυμπιάδα Νεάπολης και η Αναγέννηση Δερύνειας. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 20 Μαρτίου 2009 στην Κλειστή Αίθουσα Πύλας στην Πύλα. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης με σκορ 3-2 σετ (25-22, 25-21, 22-25, 24-26, 15-12).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2009
Τιβέριος Ιούλιος Χηδόσβιος
Ο Τιβέριος Ιούλιος Χηδόσβιος ήταν ένας βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου, ενός πελατειακού στη Ρώμη κράτους. Είναι γνωστός μόνο από μία επιγραφή, η οποία δίνει το όνομα και τους τίτλους του, αλλά όχι ημερομηνία. Πέρα από την τοποθέτησή του σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας της Τιβεριο-Ιουλιανής δυναστείας (8 π.Χ. – 341 μ.Χ.), η χρονική περίοδος της βασιλείας του είναι άγνωστη και αμφισβητείται.
Ταυτότητα και χρονολογία
Η μόνη απόδειξη της ύπαρξης και της βασιλείας του Χηδόσβιου είναι μία στήλη, που αναγέρθηκε στη Χαρσώνα. Η στήλη του Χηδόσβιου ανακαλύφθηκε με τη μορφή δύο θραυσμάτων το 1913. Το ένα θραύσμα περιείχε μία επιγραφή με το όνομά του και τους τίτλους του και το άλλο μία εικόνα τού βασιλιά, που κρατούσε ένα σπαθί. Ενώ τα γράμματα που χρησιμοποιούνται στην επιγραφή είναι χαρακτηριστικά του 3ου και του 4ου αι., η εικόνα ενός βασιλιά με σπαθί ήταν πιο διαδεδομένη τον 1ο και τον 2ο αιώνα, περίοδο που χαρακτηριζόταν και από αυτό το είδος στήλης. Με βάση την εικόνα και το κείμενο, ο Michael Choref κατέληξε στο συμπέρασμα το 2020 ότι ο Chedosbius ήταν πιθανότατα βασιλιάς στο πρώτο μισό του 3ου αι. ως συγκυβερνήτης ενός από τους πιο επιβεβαιωμένους Τιβεριο-Ιουλιανούς βασιλείς, πιθανότατα τού Ρησκούπορι Δ΄ (βασ. 233–234 ). Ο Ρησκούπορις Δ΄ ήταν ο ίδιος συγκυβερνήτης τού Κότυος Γ΄.
Οι εναλλακτικές προτεινόμενες τοποθετήσεις του Χηδόσβιου στη χρονολογία τείνουν να βασίζονται αποκλειστικά στο κείμενο και όχι στην εικόνα. Μερικές φορές εισάγεται ως εικασία σε κενά στην ακολουθία νομισμάτων, από τα οποία κενά δεν είναι γνωστά νομίσματα. Ο Michael Rostovtzeff πίστευε ότι ο Χηδόσβιος είχε διαδεχτεί τον Tειράνη και προηγήθηκε του Θεοθόρση, που κυβερνούσε 278–285/286. Αν και δεν είναι γνωστά νομίσματα από αυτό το χρονικό διάστημα, κατά τα άλλα πιστεύεται ότι αντιπροσώπευαν την πρώιμη βασιλεία του Θεοθόρση. Το όνομα του Χηδόσβιου μπορεί να είναι γοτθικής προέλευσης, που θα μπορούσε να ταιριάζει με τη θεωρία του Ivan Alekseevich Astakhov ότι ο Θεοθόρσης έγινε βασιλιάς νικώντας μία γοτθική εισβολή.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Η βεντέτα (Μπαλζάκ)
Η βεντέτα (γαλλικός τίτλος: La Vendetta ) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύτηκε το 1830. Είναι το όγδοο έργο στις Σκηνές της ιδιωτικής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας, έργο το οποίο απεικονίζει σκηνές της γαλλικής κοινωνίας στην περίοδο της Παλινόρθωσης και της Ιουλιανής μοναρχίας (1815–1848).
Το έργο αναφέρεται στην τραγική μοίρα κόρης Κορσικανών, που έχει την ατυχία να ερωτευτεί έναν συμπατριώτη της, ανάμεσα στην οικογένεια του οποίου και τη δική της υπάρχει βαθύ μίσος λόγω μιας παλιάς βεντέτας. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Παρίσι.
Ο Μπαλζάκ πιθανόν εμπνεύστηκε την υπόθεση από τον Προσπέρ Μεριμέ, του οποίου το μυθιστόρημα Ματέο Φαλκόνε (1829), πραγματεύεται επίσης το θέμα της εκδίκησης και της αποκατάστασης της οικογενειακής τιμής στην Κορσική.
Το χειρόγραφο του μυθιστορήματος σώζεται στο Ινστιτούτο της Γαλλίας στο Παρίσι και αποτελείται από τρία ξεχωριστά μέρη: Το Εργαστήρι του Καλλιτέχνη, Η Ανυπακοή και Ο γάμος. Το μυθιστόρημα ολοκληρώθηκε στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 1830.
Υπόθεση
Η ιστορία ξεκινά τον Οκτώβριο του 1800, μπροστά στο παλάτι του Κεραμεικού, στο Παρίσι, με την άφιξη μιας φτωχής οικογένειας, της οποίας ο σύζυγος επιδιώκει να συναντήσει τον Πρώτο Ύπατο Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο φρουρός τον διώχνει, αλλά ο άντρας - ο Μπαρτολομέο ντι Πιόμπο, ένας Κορσικανός γύρω στα εξήντα - συναντά τυχαία τον Λουκιανό Βοναπάρτη που τον οδηγεί στον αδερφό του. Εκεί, ο άντρας διηγείται την ιστορία του: Καθώς βρέθηκε σε ανοιχτή σύγκρουση με την οικογένεια Πόρτα, που σκότωσε την οικογένειά του και κατέστρεψε την περιουσία του (μόνο η γυναίκα του και η κόρη του Τζινέβρα επέζησαν), εκδικήθηκε σκληρά σφαγιάζοντας όλους τους Πόρτα, επτά άνδρες συνολικά και δραπέτευσε. Από το μακελειό επέζησε μόνο ο 6χρονος Λουίτζι Πόρτα, τον οποίο ωστόσο ο Βαρθολομαίος είχε δέσει στο κρεβάτι του πριν βάλει φωτιά στο σπίτι. Ο Ναπολέων, όντας υπόχρεος στην οικογένεια ντι Πιόμπο, υποσχέθηκε στον συμπατριώτη του διακριτική βοήθεια, υπό τον όρο ότι θα απαρνηθεί κάθε βεντέτα, διαφορετικά δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε περισσότερο γι' αυτόν. μικρογραφία|250x250εσ|Το ατελιέ του καλλιτέχνη ή Ο [[Ζαν-Αντουάν Ουντόν στο εργαστήριό του, πίνακας του Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί (1804)]] Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του 1815, στο εργαστήριο του διάσημου ζωγράφου Σερβέν, ανάμεσα στους μαθητές βρίσκεται και η Τζινέβρα, κόρη του πλούσιου βοναπαρτιστή βαρώνου ντε Πιόμπο. Εκεί, μια μέρα ανακαλύπτει τυχαία έναν βοναπαρτιστή εξόριστο, τον Λουίτζι Πόρτα, τον οποίο ερωτεύεται. Ένα ειδύλλιο αρχίζει ανάμεσα στον τραυματισμένο και απελπισμένο Λουίτζι και τη νεαρή κοπέλα.
Σύντομα η Τζινέβρα ανακοινώνει στους γονείς της ότι είναι ερωτευμένη και θέλει να παντρευτεί. Αυτή η αποκάλυψη είναι η αιτία μιας πρώτης κρίσης με τον πατέρα της (77 ετών τότε), που δεν αντέχει την ιδέα να τον εγκαταλείψει η κόρη του. Τελικά πείθεται και η κόρη φέρνει τον αγαπημένο της στο σπίτι. Μόλις παρουσιάστηκε ο νεαρός, αποκαλύπτεται η ταυτότητά του και ο πατέρας αρνείται πεισματικά τον γάμο λόγω της παλιάς βεντέτας. Μια ντι Πιόμπο δεν θα παντρευτεί ποτέ έναν Πόρτα! Στη συνέχεια, η Τζινέβρα αναγνώρισε τα δικαιώματά της σε συμβολαιογράφο και, αψηφώντας τη ​​θέληση του πατέρα της, έφυγε από το σπίτι και παρά την απαγόρευση, παντρεύτηκε με τον Λουίτζι.
Την ημέρα του θανάτου της, ο πατέρας της έχει τελικά υποχωρήσει και αποφασίζει να βοηθήσει το εξαθλιωμένο ζευγάρι. Πριν προλάβει όμως να ενεργήσει, ο Λουίτζι τον επισκέπτεται και του αναφέρει τα τραγικά νέα. « Οι δύο οικογένειές μας ήταν καταδικασμένες να εξοντώσουν η μία την άλλη. Εδώ είναι ό,τι έχει απομείνει από αυτήν», λέει, αφήνοντας μια πλεξούδα με μακριά μαύρα μαλλιά στο τραπέζι. Οι γονείς της Τζινέβρα συγκλονίζονται, σαν να τους έπληξε κεραυνός. Ο Λουίτζι φεύγει. «Μου γλίτωσε μια βολή, γιατί είναι νεκρός», λέει ο Μπαρτολομέο αργά, κοιτάζοντας το έδαφος στα πόδια του. Είναι η ολοκλήρωση της βεντέτας.
Τέχνη
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Ύπνος του Ενδυμίωνα, [[Αν-Λουί Ζιροντέ-Τριοζόν]] Η τέχνη είναι ένα από τα κεντρικά θέματα του διηγήματος: η Τζινέβρα έχει ταλέντο στη ζωγραφική και ο Σεβρέν είναι διάσημος ζωγράφος που στο ατελιέ του δέχεται να εκπαιδεύσει κοπέλες. Αυτό το ατελιέ του καλλιτέχνη είναι το σκηνικό του εκκολαπτόμενου έρωτα μεταξύ των δύο νέων. Επίσης, μέσω της τέχνης, η κοπέλα κερδίζει χρήματα, αφού την αποκλήρωσε ο πατέρας της.
Η μορφή του διηγήματος εκμεταλλεύεται το θέμα με πολυάριθμες αναφορές σε έργα τέχνης, ειδικά όταν περιγράφει τους χαρακτήρες: για να περιγράψει τον Λουίτζι, η αφήγηση παραπέμπει στον πίνακα του Ζιροντέ Ο Ύπνος του Ενδυμίωνα. Επιπλέον, η σχολαστικότητα και η προσοχή του Μπαλζάκ στη λεπτομέρεια κάνουν τις περιγραφές χαρακτήρων και σκηνών να καταλήγουν να μοιάζουν με αληθινούς πίνακες ζωγραφικής τόσο που το μυθιστόρημα μπορεί να ερμηνευτεί ως μια καλλιτεχνική άσκηση ύφους.
Το θέμα της τέχνης εντοπίζεται και σε άλλα έργα του Μπαλζάκ με κεντρική την παρουσία ζωγράφων, όπως στα έργα Το σπίτι της γάτας που παίζει με το κουβάρι, στο οποίο ένα από τα βασικά πρόσωπα είναι ένας αριστοκράτης ζωγράφος αφοσιωμένος στην τέχνη του και Το πουγκί, που αναφέρεται σε έναν φτωχό αλλά ταλαντούχο νέο ζωγράφο.
Έρωτας, πάθος
Ο έρωτας, επαναλαμβανόμενο στην Ανθρώπινη Κωμωδία θέμα, εμφανίζεται εδώ με τον έρωτα μεταξύ της Τζινέβρα και του Λουίτζι Πόρτα και έχει τραγική κατάληξη.
Αναφέρεται επίσης και το θέμα της πατρικής αγάπης, που μετατρέπεται σε ακραία ζήλια στην περίπτωση του Μπαρτολομέο. Στην ανακοίνωση του γάμου της αγαπημένης του κόρης, της επιβάλλει μια σκληρή επιλογή, που την κάνει να νιώθει ένοχη, με την ελπίδα να την κρατήσει μαζί του.
Ο Μπαλζάκ φαίνεται να καταδικάζει τη στάση της Τζινέβρα: την ανυπακοή της ερμηνεύει με το γεγονός ότι έζησε με τους γονείς της «στη βάση μιας πάντα μοιραίας ισότητας». Αλλά «ο σεβασμός είναι ένα εμπόδιο που προστατεύει τόσο τον πατέρα και τη μητέρα όσο και τα παιδιά, γλιτώνοντας τους γονείς από τη θλίψη και τα παιδιά από τις τύψεις». Επιμένει στους «ψίθυρους» κατά τον γάμο της, που «υπενθυμίζουν στη Τζινέβρα ότι ο κόσμος της ζητά να λογοδοτήσει για την απουσία των γονιών της». Ωστόσο, ο προβληματισμός του για την πατρική εξουσία, το κτητικό πάθος και τη βιαιότητα των συναισθημάτων του πατέρα της μετριάζουν την άποψή του.
Πολιτική
Το πάθος υπάρχει και σε πολιτικό επίπεδο. Ο Μπαρτολομέο ντι Πιόμπο αποκαθίσταται με την υποστήριξη του Ναπολέοντα: παραμένει υποστηρικτής του, ακόμη και μετά την αναγκαστική αποχώρηση του αυτοκράτορα. Όσο για τον Λουίτζι, τρέφει πραγματική λατρεία στον Αυτοκράτορα και ρισκάρει τη ζωή του για έναν από τους στρατηγούς του. Είναι λόγω της αφοσίωσής του και των πολιτικών του πεποιθήσεων που βρίσκεται τραυματισμένος στο εργαστήριο του ζωγράφου. Εν αγνοία όλων, ο ζωγράφος Σεβρέν κρύβει, στην αποθήκη του ατελιέ, τον όμορφο αξιωματικό της Αυτοκρατορικής Φρουράς που τραυματίστηκε στο Βατερλό και καταζητείται από την αστυνομία επειδή βοήθησε τον Ναπολέοντα να ανακτήσει την εξουσία όταν δραπέτευσε από την Έλβα και αποβιβάστηκε στη Γαλλία τον Μάρτιο 1815.