cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πτολεμαίος Κεραυνός
Τα Νεανικά Χρόνια & η Φυγή από την Αίγυπτο
Ο Πτολεμαίος Κεραυνός ήταν ένας ανήσυχος χαρακτήρας και σαν νεαρός άντρας στην αυλή του πατέρα του, δεν στάθηκε ικανός να κερδίσει την εύνοια που εκείνος τελικά χάρισε στη Βερενίκη και τον γιο της. Στην πραγματικότητα, έχει ειπωθεί πως ένας από τους λόγους που ο Πτολεμαίος ο Σωτήρ επέλεξε διάδοχο από την οικογένεια της Βερενίκης κι όχι από αυτήν της Ευριδίκης ήταν το βίαιο και ανεξέλεγκτο πνεύμα του Πτολεμαίου Κεραυνού. Όπως και να έχει, ο Κεραυνός φιλονίκησε με τον πατέρα του και εγκατέλειψε την Αίγυπτο. Βρήκε καταφύγιο στην αυλή του βασιλιά της Θράκης, Λυσίμαχου, γηραιού στρατηγού του Αλεξάνδρου. Η αδελφή του Πτολεμαίου από την Ευρυδίκη, η Λυσάνδρα, είχε παντρευτεί με τον Αγαθοκλή, τον γιο του βασιλιά. Τον ίδιο τον βασιλιά είχε παντρευτεί η ετεροθαλής τους αδελφή από τη μισητή για τη μητέρα τους Βερενίκη, η Αρσινόη. Η Λυσάνδρα και η Αρσινόη βρίσκονταν μονίμως σε ανταγωνισμό και προσπαθούσαν να απομακρύνει η μία την άλλη. Σαν βασίλισσα, η Αρσινόη είχε προσωρινά μεγαλύτερη επιρροή από τη Λυσάνδρα. Ο σύζυγος όμως της τελευταίας, ο Αγαθοκλής, ήταν ο Διάδοχος. Και μάλιστα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στον στρατό και τον λαό χάρις στις νικηφόρες του εκστρατείες και τις στρατιωτικές του νίκες. Φοβούμενη πως μετά τον θάνατο του Λυσίμαχου η ίδια και τα παιδιά της θα περνούσαν στο έλεος της Λυσάνδρας, η Αρσινόη αμαύρωσε την καλή φήμη του Αγαθοκλή, πείθοντας τον πατέρα του πως σχεδίαζε πραξικόπημα. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν οι κατηγορίες αυτές ήταν βάσιμες ή όχι, σημασία έχει πως ο Λυσίμαχος τις πίστεψε. Φυλάκισε και δηλητηρίασε τον γιο του, αφήνοντας τη Λυσάνδρα σε απελπισία. Τότε ήταν που με τον αδελφό της τον Πτολεμαίο Κεραυνό, τα παιδιά της και άλλους δυσαρεστημένους εγκατέλειψαν τη Θράκη με προορισμό την αυλή του βασιλιά Σέλευκου της Συρίας, που βρισκόταν στη Βαβυλώνα.
Πτολεμαίος Κεραυνός & Σέλευκος
Ο Σέλευκος ήταν ένας ακόμη από τους επιγόνους του Αλεξάνδρου, ο μοναδικός εκτός από τον Λυσίμαχο που ήταν πια εν ζωή. Όπως και ο Λυσίμαχος ήταν πια υπερήλικος για τα δεδομένα της εποχής, πάνω από εβδομήντα πέντε ετών. Θα περίμενε κανείς πως οι ηλικιωμένοι ανταγωνιστές θα είχαν πια παραμερίσει τις διαμάχες τους και θα ήθελαν να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους ειρηνικά. Ωστόσο δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ο Σέλευκος ευχαριστήθηκε πολύ με την ευκαιρία που του προσέφερε η Λυσάνδρα, καθώς του έδινε αφορμή για νέους πολέμους. Οι αντιφρονούντες που την είχαν ακολουθήσει μαζί με τον Πτολεμαίο Κεραυνό άρχισαν να καταστρώνουν σχέδια για εισβολή στην επικράτεια του Λυσίμαχου και για εκδίκηση του φρικτού θανάτου του Αγαθοκλή. Ο Σέλευκος ήταν πρόθυμος να τα ακολουθήσει και έτσι κηρύχθηκε πόλεμος. Προτού αναχωρήσουν, ο Σέλευκος όρισε για διάδοχό του τον Αντίοχο.
Ο Σέλευκος, αποφασισμένος να διασχίσει με τη σειρά του τον Ελλήσποντο, σχεδίαζε να προελάσει στη Θράκη και τη Μακεδονία, ώστε να προσαρτήσει τα βασίλεια αυτά στα δικά του εδάφη. Ο Πτολεμαίος Κεραυνός τον συνόδευε. Παρά τη νίκη τους σαν σύμμαχοι, οι δύο άντρες είχαν από δω και πέρα αντικρουόμενα συμφέροντα και όπως θα περίμενε κανείς στα σχέδια του καθενός τους δεν περιλαμβάνονταν οι βλέψεις του άλλου. Με μια πρώτη ματιά, ο Πτολεμαίος δεν είχε κάποιο επιχείρημα ώστε να διεκδικήσει το στέμμα της Μακεδονίας. Εντούτοις, η μητέρα του η Ευρυδίκη ήταν κόρη του Αντίπατρου, στον οποίο είχε επίσημα ανατεθεί η Μακεδονία κατά τη διαίρεση του κράτους του Αλεξάνδρου από τους στρατηγούς του. Ο Αντίπατρος είχε για χρόνια κυβερνήσει με δόξα και αναγνώριση και η μνήμη του ήταν ακόμη ζεστή στις καρδιές των Μακεδόνων. Ο Πτολεμαίος μπορούσε λοιπόν να λάβει τον θρόνο ως εγγονός και διάδοχος του μονάρχη που με τη σειρά του ήταν άμεσος διάδοχος του Αλεξάνδρου.
Ο Σέλευκος ωστόσο είχε διαφορετικά σχέδια στο μυαλό του. Δεν έβλεπε τον εαυτό του υποχρεωμένο να εκστρατεύσει υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα του Πτολεμαίου, ούτε κάποιου γιου της Λυσάνδρας και του Αγαθοκλή. Το σχέδιό του ήταν να μεγαλώσει τη δική του επικράτεια. Όσο για τον Κεραυνό, δεν τον έβλεπε παρά μόνο σαν ένα τυχοδιώκτη που απλώς τον ακολουθούσε. Ίσως αρκετά χρήσιμο, αλλά σε καμία περίπτωση βασικό πρόσωπο του παιχνιδιού. Ο Κεραυνός, όταν συνειδητοποίησε τις πραγματικές προθέσεις του Σέλευκου, χωρίς ιδιαίτερους ενδοιασμούς, αποφάσισε να σκοτώσει τον βασιλιά με την πρώτη ευκαιρία.
Ο Σέλευκος δεν πρέπει να είχε υποπτευθεί το σχέδιο αυτό, καθώς συνέχισε την πορεία του στη Θράκη με σκοπό να φτάσει στη Μακεδονία, χωρίς να παίρνει ιδιαίτερες προφυλάξεις. Τότε έφτασε σε κάποια πόλη η οποία του είπαν πως ονομαζόταν Άργος. Εκείνος ανησύχησε πολύ ακούγοντας το όνομα, καθώς παλιότερα ένα μαντείο του είχε πει να φυλάγεται στο Άργος, γιατί έμελλε να είναι ένα μέρος που θα έκρυβε ένα μυστηριώδη και ολέθριο κίνδυνο για εκείνον. Είχε πιστέψει πως επρόκειτο για το Άργος στην Πελοπόννησο. Δεν είχε ιδέα πως υπήρχε πόλη Άργος στη Θράκη. Αν το γνώριζε θα είχε δώσει διαταγή να μην περάσει το στράτευμά του από εκεί. Ακόμη και τότε ετοιμάστηκε να φύγει το συντομότερο. Ωστόσο τον πρόλαβε η μοίρα πριν το καταφέρει: ο Πτολεμαίος Κεραυνός, σε κάποια ευνοϊκή στιγμή στο Άργος, μαχαίρωσε στην πλάτη τον ηλικιωμένο βασιλιά με ένα εγχειρίδιο. Ο Σέλευκος πέθανε ακαριαία. Λέγεται πως για αυτό το περιστατικό ο Πτολεμαίος κατονομάστηκε έπειτα « Κεραυνός ». Το περιστατικό πρέπει να έγινε μεταξύ 26 Αυγούστου και 24 Σεπτεμβρίου 281 π.Χ..
Η Διεκδίκηση του Μακεδονικού Θρόνου
Ο Πτολεμαίος οργάνωσε ένα στρατιωτικό σώμα και συνέχισε προς την Μακεδονία, όπου διεκδίκησε τον θρόνο. Βρήκε τη χώρα κατεστραμμένη από έριδες, καθώς πολλά πολιτικά στρατόπεδα είχαν σχηματιστεί, καθένα από αυτά έτοιμο να προωθήσει τους δικούς του υποψηφίους και τα δικά του συμφέροντα Με σιδερένια πυγμή ο Πτολεμαίος τους παραμέρισε όλους. Ήθελε να εξασφαλίσει την υποστήριξη όλων αυτών που ήταν φιλικά προσκείμενοι στον παλαιό οίκο του Αντίπατρου, λέγοντας πως ήταν ο εγγονός και διάδοχος του. Από την άλλη προσέγγισε τους υποστηρικτές του Λυσίμαχου, ισχυριζόμενος πως εκδικήθηκε για τον θάνατό του. Αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός πως ο ίδιος ήταν ανάμεσα στους υποκινητές της εκστρατείας ενάντια στον Λυσίμαχο, ο ισχυρισμός ήταν σωστός εφόσον σκότωσε τον Σέλευκο. Μα κυρίως, βασίστηκε για να εξασφαλίσει την κυριαρχία του, όχι τόσο στα λογικά επιχειρήματα, όσο στα στρατεύματά του. Προέλασε στη χώρα περισσότερο σαν κατακτητής, παρά σαν διάδοχος που διεκδικεί ειρηνικά τον πατρογονικό θρόνο. Όσο για τους στρατιώτες του, εκείνοι των αναγνώριζαν ως βασιλιά εφόσον είχε υπηρετήσει ως αξιωματικός τόσο στον στρατό του Λυσίμαχου, όσο και του Σέλευκου.
Σύντομα απέκτησε σημαντικούς ανταγωνιστές στην αξίωσή του αυτή. Οι τρεις κυριότεροι ήταν ο Αντίοχος, ο Αντίγονος και ο Πύρρος. Ο Αντίοχος ήταν ο γιος και ο διάδοχος του Σέλευκου. Το επιχείρημα του ήταν πως ο πατέρας του ήταν αυτός που κατέκτησε τη Μακεδονία, άρα εκείνος είχε το δικαίωμα να την κυβερνήσει. Πως ο Πτολεμαίος Κεραυνός σκοτώνοντας τον Σέλευκο δεν του στέρησε τα δικαιώματα του, αλλά πως περνούσαν αυτούσια στον γιο του. Ο Αντίγονος Β’ Γονατάς ήταν γιος του Δημήτριου του Πολιορκητή, που είχε στο παρελθόν βασιλέψει στη Μακεδονία, πριν ο Λυσίμαχος εισβάλλει και κυριέψει το βασίλειο. Υποστήριξε λοιπόν, πως το δικαίωμά του ήταν ανώτερο από αυτό του Πτολεμαίου, καθώς ο πατέρας του είχε αναγνωριστεί ηγεμόνας σε μια περίοδο μεταγενέστερη της βασιλείας του Αντίπατρου. Ο τρίτος διεκδικητής ήταν ο Πύρρος της Ηπείρου. Είχε κατακτήσει τη Μακεδονία πριν την εισβολή του Λυσίμαχου και τώρα που εκείνος πέθανε, οι διεκδικήσεις του ήρθαν και πάλι στην επιφάνεια. Με μια λέξη υπήρχαν τέσσερις διεκδικητές του θρόνου, καθένας με επιχειρήματα που αφορούσαν κατακτήσεις και κληρονομικά δικαιώματα, τόσο περίπλοκα και συνυφασμένα που ήταν αδύνατος ένας ειρηνικός διακανονισμός. Η μόνη ερώτηση που απέμενε ήταν ποιος από αυτούς ήταν ικανός να πάρει τον θρόνο και να τον διατηρήσει.
Η πρώτη δοκιμασία για τον Πτολεμαίο Κεραυνό ήρθε από τον Αντίγονο, που εισέβαλε με στόλο και στρατό. Η διαμάχη ήταν βίαιη και σύντομη: ο Αντίγονος ηττήθηκε από γη και θάλασσα και ο Κεραυνός έμεινε κύριος του βασιλείου. Ο θρίαμβος αυτός τον ενδυνάμωσε και κέρδισε τον σεβασμό των άλλων ανταγωνιστών του. Τους πρότεινε μάλιστα να λυθεί το ζήτημα με την υπογραφή συνθήκης, που τον αναγνώριζε σαν βασιλιά. Ο Πύρρος συμφώνησε, με την προϋπόθεση να του σταλεί στρατιωτική βοήθεια στους πολέμους που τότε είχε ανοίξει στην Ιταλία και τη Σικελία. Έτσι έλαβε, πέντε χιλιάδες στρατιώτες ξηράς, τέσσερις χιλιάδες άνδρες του ιππικού και πενήντα ελέφαντες.
Πτολεμαίος & Αρσινόη
Αυτό φαινόταν να κανονίζει τα πράγματα. Υπήρχε, όμως, άλλη μία εκκρεμότητα. Η Αρσινόη, η χήρα του Λυσίμαχου, ήταν ακόμη ζωντανή. Όταν ο σύζυγός της σκοτώθηκε, αντί να δεχτεί στωικά την αλλαγή στην πολιτική κατάσταση, κλείστηκε στην Κασσάνδρεια, μια πλούσια πόλη με καλή άμυνα. Είχε μαζί της και τα παιδιά της από τον Λυσίμαχο, που ήταν επίσης νόμιμοι υποψήφιοι για τον θρόνο. Η ίδια γνώριζε ότι προς το παρόν δεν είχε στα χέρια της τρόπο να υποστηρίξει τα δικαιώματα των παιδιών της, ωστόσο άξιζε τον κόπο να τα προστατέψει περιμένοντας κάποια μελλοντική ευκαιρία. Ο Κεραυνός την αναγνώρισε σαν υπολογίσιμη αντίπαλο, και έχοντας θριαμβεύσει ενάντια στον Αντίγονο και ολοκληρώσει την υπογραφή ειρήνης με τον Αντίοχο και τον Πύρρο, κινήθηκε προς την Κασσάνδρεια στριφογυρίζοντας στο μυαλό του το πώς θα μπορούσε να φέρει την Αρσινόη και τα παιδιά της υπό την κυριαρχία του.
Κατέληξε πως θα ήταν καλύτερα να προσπαθήσει πρώτα την πονηριά και την προδοσία, προτού καταλήξει σε ένοπλη διαμάχη. Έστειλε ένα μήνυμα στην Αρσινόη προτείνοντάς της, αντί να τσακώνονται για τη βασιλεία, να ενώσουν τα δικαιώματά τους και ζητώντας της να γίνει γυναίκα του. Θα την παντρευόταν και θα υιοθετούσε τα παιδιά της σαν δικά του. Έτσι το ζήτημα θα λυνόταν ειρηνικά.
Η Αρσινόη δέχτηκε με ευχαρίστηση την πρόταση. Πράγματι ο Πτολεμαίος Κεραυνός ήταν αδελφός της από άλλη μητέρα, μα αυτό δεν ήταν φραγμός για μια γαμήλια ένωση, σύμφωνα με τις ιδέες που υπήρχαν εκείνες τις μέρες στον κόσμο για τους βασιλικούς οίκους. Η Αρσινόη έδωσε τη συγκατάθεσή της και άνοιξε τις πύλες της πόλης. Ο Κεραυνός θανάτωσε σχεδόν αμέσως δύο από τους τρεις γιους της. Η Αρσινόη κατάφερε να το σκάσει και ο Κεραυνός δεν την καταδίωξε μιας και δεν είχε πια βάση για να διεκδικήσει τον θρόνο. Η Αρσινόη αφού περιπλανήθηκε, επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, στο παλιό της σπίτι. Τελικά παντρεύτηκε τον ομοαίματο αδελφό της και βασιλιά, τον Πτολεμαίο τον Β’, διώχνοντας την πρώτη του σύζυγο, τη συνονόματή της Αρσινόη, με τον ίδιο τρόπο που κάποτε είχε απαλλαγεί από τον Αγαθοκλή και τη Λυσάνδρα.
Η Περίοδος της Ειρήνης
Ο Κεραυνός ήταν πλέον ήσυχος και ευτυχισμένος. Μπόρεσε να απολαύσει τους καρπούς των κόπων του, καθώς ήταν πια σε ασφαλή θέση, σε ένα δυνατό και πλούσιο βασίλειο. Έγραψε ένα γράμμα στο σπίτι του στην Αίγυπτο, στον αδελφό του βασιλιά Πτολεμαίο – με τον οποίο είχε συγκρουστεί για τον θρόνο του πατέρα τους – ανακοινώνοντάς του πως αποποιόταν τα όποια δικαιώματα του στον θρόνο της Αιγύπτου, εφόσον βρήκε ένα άλλο καλύτερο βασίλειο στη Μακεδονία. Συνέχισε οργανώνοντας το κράτος του και τον στρατό του. Θωράκισε τις πόλεις του και θεώρησε πλέον τον εαυτό του εξασφαλισμένο Κύριο της Μακεδονίας. Τα όνειρά του ωστόσο για ειρήνη και ασφάλεια κατέρρευσαν σύντομα.
Η Εισβολή των Γαλατών
Στις όχθες του Δούναβη εμφανίστηκαν οι Γαλάτες. Ανήκαν στον πολιτισμό Λα Τεν, του οποίου το λίκνο ήταν η βορειοανατολική Γαλλία και η νότια Γερμανία. Τον πέμπτο και τέταρτο αιώνα επεκτάθηκαν στα δυτικά σε χώρες όπου οι άνθρωποι μιλούσαν μια γλώσσα που οι σύγχρονοι μελετητές αποκαλούν Κέλτικη. Επειδή οι Έλληνες συνήθιζαν να αποκαλούν Κέλτες όλους τους κάτοικους της δύσης (εκτός από τους κατοίκους των Βρετανικών Νήσων), οι σύγχρονοι μελετητές ονομάζουν Κέλτες διάφορους από αυτούς τους λαούς ακόμη κι αν δε ζούσαν στη δύση και δε μιλούσαν την Κελτική γλώσσα.
Την εποχή εκείνη ζούσαν βόρεια της Μακεδονίας και της Θράκης και για κάποιο χρονικό διάστημα συγκέντρωναν δυνάμεις. Οι κινήσεις τους λίγο ενδιέφεραν τον Πτολεμαίο Κεραυνό. Ωστόσο ξαφνικά μια πρεσβεία εμφανίστηκε μπροστά του ανακοινώνοντας πως θα πήγαιναν σε πόλεμο μαζί του, ρωτώντας πόσα χρήματα θα τους έδινε με αντάλλαγμα την ειρήνη. Ο Κεραυνός, έχοντας καταφέρει πρόσφατα τα μεγάλα του επιτεύγματα δεν θεώρησε σοβαρή την απειλή. Αντίθετα έστειλε πίσω τους άντρες αυτούς, απειλώντας πως δεν θα τους άφηνε σε ειρήνη αν δεν του έστελναν τους στρατηγούς τους σαν ομήρους και εγγυητές καλής συμπεριφοράς. Ακόμη έκανε το λάθος να μην βοηθήσει τις γνωστές του θρακικές φυλές, ελπίζοντας πως οι βάρβαροι θα τις αποδυνάμωναν προς δικό του όφελος. Τελικά οι Θρακιώτες αναγκάστηκαν να συμμετέχουν στις μάχες στο πλευρό των Γαλατών. Την άνοιξη του 279 π.Χ., ο αρχηγός τους Βόλγιος εισέβαλε στη Μακεδονία.
Οι Διάδοχοι
Ο θάνατος του Πτολεμαίου Κεραυνού έδωσε το σύνθημα στους παλιούς διεκδικητές του θρόνου να επανεμφανιστούν. Ακολούθησε μια περίοδος συγκρούσεων και κακοδιαχείρησης, κατά τη διάρκεια της οποίας οι Γαλάτες σκόρπισαν τον τρόμο στη Βόρεια Μακεδονία. Ο αδελφός του Πτολεμαίου από την Ευρυδίκη, ο Μελέαγρος έγινε βασιλιάς, αντικαταστάθηκε από ένα άντρα με το όνομα Αντίπατρος και ακολούθησε ο Σωσθένης. Ο τελευταίος απώθησε τον Βόλγιο, μα νέοι Γαλάτες με αρχηγό τον Βρέννο κινήθηκαν προς την Κεντρική Ελλάδα. Ωστόσο η καταιγίδα αυτή κάποτε έλαβε τέλος, όταν ο Αντίγονος Γονατάς νίκησε τους εισβολείς και έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας. Έτσι εγκαινιάζεται η περίοδος της βασιλείας των απογόνων του Αντίγονου Γονατά, των Αντιγονιδών που κράτησε πάνω από έναν αιώνα, μέχρι την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους.
Τέλος
Γενικά η λέξη τέλος σημαίνει το τέρμα, το πέρας και είναι η αντίθετη έννοια της αρχής. Το "τέλος" αποτελεί και το έσχατο σημείο ενός πράγματος, υπόθεσης ή παρουσίασης. Στην αρχαία Ελλάδα η λέξη αυτή σήμαινε "δαπάνη", υπό την έννοια της οποίας και προήλθαν οι λέξεις ευτελής και πολυτελής.
Στις συνήθεις εκφράσεις ο όρος "εν τέλει" αποδίδεται ως "τελικά", ενώ η έκφραση "οι εν τέλει" αποδίδεται με τη σημασία της Αρχής, εξουσίας.
Τόλιεν του Χουμ
Ο Τόλιεν', σερβ. Тољен (άκμασε το 1189) από τον Οίκο των Νεμάνιτς ήταν κνεζ (πρίγκιπας) του Χουμ το διάστημα 1192-1196, στην υπηρεσία τού θείου του Στεφάνου Νεμάνια μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας.
Τέλος
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εκφράσεις
Τόλιεν του Χουμ
Οικογένεια
Ήταν γιος τού Μίροσλαβ ζουπάνου (πρίγκιπα) του Χουμ/Ζαχούμλιε (βασ. 1166-90, 92) και της αδελφής τού Κούλιν μπάνου της Βοσνίας. Ο Μίροσλαβ είχε κυβερνήσει το Χουμ υπό την ονομαστική εξουσία τού αδελφού του Στεφάνου Νεμάνια.
Τέλος
Δείτε επίσης
Ende Fino Fin fa:FIN (ابهام‌زدایی) FIN Estremo FIN Конец
Τόλιεν του Χουμ
Οικογένεια
Με σκοπό να εξασφαλίσει τις Σερβο-Γερμανικές σχέσεις, στις συζητήσεις μεταξύ τού Στεφάνου Νεμάνια και του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας κατά τη διάβαση εκείνου από τη Σερβία στην Γ΄ Σταυροφορία, κανονίστηκε ο Τόλιεν να μνηστευθεί (μεταξύ 1189-90) την κόρη τού Μπέρτολντ Δ΄ δούκα της Μερανίας & μαρκησίου της Ιστρίας. Ο Μπέρτολντ Δ΄, που ήταν στην ακολουθία του Φρειδερίκου Α΄ στη Νις, είχε σημαντική συμμετοχή στις Σερβο-Γερμανικές ομιλίες. Επίσης αποφασίστηκε ο κνεζ Τόλιεν να διαδεχόταν τον πατέρα του πριν από τους αδελφούς του. Ο Τόλιεν έπρεπε να περιμένει τη νύφη στην Ιστρία την ημέρα της εορτής τού Αγ. Γεωργίου το επόμενο έτος. Περί το 1190 ο Στέφανος Νεμάνια έδωσε για λίγο την εξουσία του Χουμ στον γιο του Ράστκο Νεμάνιτς, ενώ στο μεταξύ ο Μίροσλαβ κατείχε την περιοχή Λιμ με το Μπιέλο Πόλιε. Ο Ράστκο ανέλαβε μοναστικούς όρκους και ο Μίροσλαβ συνέχισε να κυβερνά το Χουμ ή μέρη του μετά το 1192. Απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία το 1198.
Νυμφεύτηκε την κόρη τού Μπέρτολντ Δ΄ των Άντεχς δούκα της Μερανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Ζαχλουμία
Διεθνές Αεροδρόμιο Αρλάντα
thumb|right|300px|Εσωτερική φωτογραφία του αεροδρομίου Αρλάντα. Το Αεροδρόμιο Arlanda της Στοκχόλμης ( IATA : ARN, ICAO : ο ESSA), είναι διεθνές αεροδρόμιο που βρίσκεται στο Δήμο Sigtuna της Σουηδίας, κοντά στην πόλη του Märsta, 37 χιλιόμετρα (23 μίλια) βόρεια της Στοκχόλμης και σχεδόν 40 χιλιόμετρα (25 μίλια ) νότια-ανατολικά της Ουψάλα.
Το αεροδρόμιο βρίσκεται μέσα στο Νομό της Στοκχόλμης και στην επαρχία του Uppland. Είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στη Σουηδία και το τρίτο μεγαλύτερο αεροδρόμιο στις σκανδιναβικές χώρες. Το αεροδρόμιο είναι η κύρια πύλη εισόδου για τις διεθνείς αερομεταφορές σε μεγάλα τμήματα της Σουηδίας. Το αεροδρόμιο Αρλάντα χρησιμοποιήθηκε από σχεδόν 22,5 εκατομμύρια επιβάτες το 2014, με 17 εκατομμύρια διεθνείς επιβάτες και 5 εκατομμύρια εγχώριας κίνησης. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2015, το αεροδρόμιο Αρλάντα είδε μια αύξηση 30% άτομα άνω των 5 ετών, την αρχή της ανάπτυξης μεταξύ των ευρωπαϊκών αεροδρομίων.
Το αεροδρόμιο Αρλάντα είναι το μεγαλύτερο από τα δύο αεροδρόμια της Στοκχόλμης (το Stockholm-Bromma βρίσκεται στα βορειο-δυτικά του κέντρου της πόλης, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από ένα μικρό αριθμό μικρότερων αεροσκαφών). Τα πιο μικρά αεροδρόμια στη Nyköping και Västerås και οι δύο βρίσκονται 100 χιλιόμετρα μακριά από τη σουηδική πρωτεύουσα.
Ιστορία
Το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1959, αλλά μόνο για τις πτήσεις πρακτικής. Το 1960, άνοιξε για περιορισμένη αστική κυκλοφορία, και το 1962 έλαβε χώρα η επίσημη τελετή εγκαινίων. Χρησιμοποιήθηκε για διηπειρωτική κυκλοφορία ήδη το 1960 από το διάδρομο στο Bromma ήταν πολύ σύντομη. Η εταιρεία Scandinavian Airlines άρχισε να χρησιμοποιεί Douglas DC-8 για πτήσεις προς τη Βόρεια Αμερική. Το αεροδρόμιο ξεκίνησε να χρησιμοποιείται επίσης πολύ νωρίς από την Pan American World Airways.
Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, γνώρισε αύξηση της κυκλοφορίας με την προγραμματισμένη κυκλοφορία και ναυλωμένες πτήσεις. Το Μπόινγκ 747 άρχισε να χρησιμοποιείται στη δεκαετία του 1970 τόσο στην μία στάση τακτικές πτήσεις προς τη Νέα Υόρκη και το Σαββατοκύριακο απευθείας χάρτες για τις Καναρίους Νήσους. Οι εγχώριες πτήσεις προς Γκέτεμποργκ, Μάλμε, Luleå και Κιρούνα λειτουργούσαν από τη SAS DC-9 από την Αρλάντα, δεδομένου ότι θεωρήθηκαν πολύ θορυβώδη για να χρησιμοποιηθεί σε κέντρο της πόλης Bromma. Το υπόλοιπο των εσωτερικών μεταφορών που λειτουργούν έξω από Bromma και όλων των διεθνών μεταφορών από το Αρλάντα.
Το 1983, η εγχώρια κυκλοφορία λειτουργεί από Linjeflyg μετακινηθεί από Bromma σε Αρλάντα, χρησιμοποιώντας τον τερματικό που είναι τώρα γνωστός ως τερματικός σταθμός 4. Το 1990 δύο νέα εγχώριοι τερματικοί που ονομάζονται "Εσωτερικό 2 και 3" χτίστηκαν στο νότιο άκρο του πρώτου εγχώριου τερματικού. Το 1992 το τερματικό 2 εν μέρει εγκαταλειφθεί λόγω της μείωσης της κυκλοφορίας. Άρχισε να χρησιμοποιείται για διεθνείς μεταφορές το έτος μετά, και οι κύριες εγχώριες και διεθνείς τερματικούς σταθμούς αναριθμείται σε 4 και 5. Ο τρίτος διάδρομος κατασκευάστηκε μεταξύ του 1998 και του 2002. Ωστόσο, η ύφεση το 2002 καθυστέρησε το άνοιγμα μέχρι το 2003. Εκείνη την εποχή διαμαρτυρίες τέθηκαν από τους ανθρώπους που ζουν κάτω του ίχνους πτήσης στο δήμο Upplands Väsby. Η κυκλοφορία έχει ανακάμψει από και τώρα δείχνουν υγιείς αυξήσεις, αλλά ο τρίτος διάδρομος χρησιμοποιείται μόνο κατά τις ώρες αιχμής για περιβαλλοντικούς λόγους. Τον Σεπτέμβριο του 2010 το πρώτο Airbus A380 superjumbo προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο.
Μελλοντικές επεκτάσεις
Στις αρχές του 2014, η Swedavia ανακοίνωσε τα σχέδιά της για την περαιτέρω επέκταση του συγκροτήματος τερματικό σταθμό του αεροδρομίου, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής ενός επιπλέον προβλήτα για Terminal 5, προκειμένου να διευκολυνθεί η είσοδος των μεγαλύτερων αεροσκαφών όπως η Airbus A380 και Boeing 747-8 και προβλέψεις διεύθυνση της αύξησης του αριθμού των επιβατών. Τον Δεκέμβριο του 2014, τα σχέδια εγκρίθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο Περιβαλλοντικής Εφετείο, και η κατασκευή τελικώς ξεκίνησε την άνοιξη του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρλαντα Αρλάντα Αρλάντα
Κόνκορντ
Το όνομα Κόνκορντ μπορεί να αναφέρεται:
Φοίνικας Σύρου
Ο Φοίνικας είναι οικισμός στη νοτιοδυτική πλευρά της Σύρου , ο οποίος απέχει 12 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη. Στην αρχαιότητα, ήταν λιμάνι των Φοινίκων, από τους οποίους πήρε και το όνομά του.
Γενικές πληροφορίες
Σήμερα, θεωρείται αγροτικό αλλά και τουριστικό χωριό. Διαθέτει οργανωμένη παραλία, μερικές μικρές αμμουδιές, καταστήματα, ταβέρνες, καφετέριες και ξενοδοχεία.
Ο κόλπος του Φοίνικα είναι το μοναδικό φυσικό λιμάνι της Σύρου μετά από αυτό της Ερμούπολης και είναι καταφύγιο για μικρά τουριστικά και αλιευτικά σκάφη καθώς η μορφολογία του τον προστατεύει από τους δυνατούς βόρειους ανέμους. Έχει συνολικό μήκος κρηπιδωμάτων 110 μέτρα στην εσωτερική του λιμενολεκάνη και 110 μέτρα στη εξωτερική του με μέσο βάθος μόλου 4 μέτρα ενώ η χωρητικότητά του είναι μέχρι 40 σκάφη αναλόγως μεγέθους.
Στα δυτικά του χωριού υπάρχει οργανωμένη μαρίνα που εξυπηρετεί τους ιστιοπλόους καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σε μικρή απόσταση, βρίσκονται τα Κόκκινα, μία μικρή και ήσυχη παραλία. Επίσης, το νησί Ψαχνό, στο οποίο έχουν βρεθεί ίχνη κυκλαδικού πολιτισμού.
Στον Φοίνικα έχει χτιστεί ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα, όπου διεξάγεται μεγάλο πανηγύρι από τους ντόπιους την ημέρα της εορτής του (27 Ιουλίου).
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 716 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:
Αθλητισμός
thumb|160px|Το έμβλημα του [[Α.Ο. Φοίνικας Σύρου|Α.Ο. Φοίνικα]] Στο χωριό εδρεύει ο αθλητικός σύλλογος του Α.Ο. Φοίνικα, ιδιαίτερα γνωστός τα τελευταία έτη για τη συμμετοχή και τις επιτυχίες του στο ελληνικό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών. Στον κόλπο του οικισμού πραγματοποιούνται διάφορα θαλάσσια σπορ, ενώ στο παρελθόν είχαν διεξαχθεί εκεί πανελλήνιοι αγώνες ιστιοπλοΐας. Το χωριό διαθέτει επίσης αθλητικές εγκαταστάσεις και γήπεδο μπάσκετ.
Δαχτυλίδι Βέρνερ φον Ζίμενς
Περιγραφή
Το βραβείο αυτό καθαυτό είναι ένα χρυσό δαχτυλίδι με σμαράγδια και ρουμπίνια τα οποία αναπαριστούν τα φύλλα και καρπούς της δάφνης, και είναι τοποθετημένο μέσα σε μια κασετίνα με το πορτραίτο του Βέρνερ φον Ζίμενς και μια γραπτή αφιέρωση προς τον βραβευθέντα.
Σύμφωνα με τα καταστατικά, η συνολική εποπτεία του συμβουλίου του ιδρύματος ασκείται από τον πρόεδρο της Γερμανίας, ενώ ο πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Μετρολογίας (Physikalisch-Technische Bundesanstalt) είναι ο εκτελεστικός διευθυντής του συμβουλίου. Το βραβείο απονέμεται μετά από σύσκεψη και ψηφοφορία του συμβουλίου, και τα μέλη του συμβουλίου είναι επίσης κάτοχοι του δαχτυλιδιού και αντιπρόσωποι των τεχνολογικών και επιστημονικών συνδέσμων.
Κατάλογος βραβευθέντων
Οι βραβευθέντες είναι όπως παρακάτω:
Όλα για την Εύα
Πλοκή
Η Μάργκο Τσάνινγκ (Μπέτι Ντέιβις) είναι η μεγαλύτερη σταρ του Μπρόντγουεϊ, η οποία έχει κλείσει τα σαράντα και η ηλικία της έχει αρχίσει να φαίνεται. Ένα βράδυ μετά από μια παράσταση, μια φίλη της Μάργκο, η Κάρεν Ρίτσαρντς (Σελέστ Χολμ) της συστήνει, στα καμαρίνια του θεάτρου, μια νεαρή θαυμάστρια, την Ιβ (Εύα) Χάρρινγτον (Αν Μπάξτερ). Η Εύα δηλώνει ότι έχει παρακολουθήσει όλες τις παραστάσεις της Μάργκο, ότι είναι και εκείνη επίδοξη ηθοποιός κι ότι η Μάργκο με τις ερμηνείες της, δίνει λίγη χαρά κι ελπίδα στην ταλαιπωρημένη και μες τη φτώχια ζωή της.
Η Μάργκο κολακεύεται και ενθουσιάζεται με το ήθος, τη σεμνότητα και την λατρεία που έχει η νεαρή κοπέλα για αυτήν τόσο ώστε να την κάνει προστατευόμενή της. Αυτές τις αρετές της Εύας δείχνουν να εκτιμούν και οι υπόλοιποι φίλοι της Μάργκο, ο εραστής της και σκηνοθέτης Μπιλ Σάμσον (Γκάρι Μέριλ), ο θεατρικός συγγραφέας Λόιντ Ρίτσαρτς (Χιού Μάρλοου) και η σύζυγός του Κάρεν, το μοναδικό άτομο που δεν πιστεύει την ιστορία της Εύας είναι η οικονόμος της Μάργκο, Μπέρντι (Θέλμα Ρίττερ), η οποία θεωρεί δικαιολογημένα ότι η Εύα υποκρίνεται και ότι δεν είναι αυτό που θέλει να δείξει. Η Εύα έχοντας πλέον αποκτήσει την εμπιστοσύνη της Μάργκο θα προσπαθήσει με τη βοήθεια ενός κυνικού θεατρικού κριτικού του Άντισον ΝτεΓουίτ (Τζορτζ Σάντερς) να κλέψει από τη Μάργκο καριέρα, εραστή και φίλους. Η Μάργκο την καταλαβαίνει και ακονίζει τα νύχια της προσπαθώντας να σώσει ότι είναι για αυτήν πολυτιμότερο.
Παραγωγή
Το 1949 ο Τζόσεφ Μάνκιεβιτς, ο οποίος είχε ήδη κερδίσει όσκαρ σκηνοθεσίας την ίδια χρονιά για την ταινία "Γράμμα σε τρεις συζύγους", διαβάζοντας το μικρό διήγημα της Μαίρη Ορ "Η σοφία της Εύας" αποφασίζει να βασιστεί σε αυτό και να γράψει ένα σενάριο για ταινία με θέμα την ηλικιωμένη ηθοποιό, κάτι που ήθελε καιρό να κάνει.
Έτσι, έγραψε το αρχικό σενάριο του Όλα για την Εύα, με τίτλο "Τελευταία παράσταση" και το παρουσίασε στον πρόεδρο της 20th Century Fox και παραγωγό Ντάριλ Φ.Ζάνουκ, ο οποίος ενθουσιάστηκε τόσο ώστε να συνδράμει στις τροποποιήσεις. Ήταν μάλιστα ο Ζάνουκ που πρότεινε στον Μάνκιεβιτς τον τίτλο "Όλα για την Εύα".
Διανομή Ρόλων
Η Μπέτι Ντέιβις, μεγάλη κυρία του αμερικάνικου σινεμά, δεν ήταν η πρώτη επιλογή του Μάνκιεβιτς και του Ζάνουκ για το ρόλο της Μάργκο. Ανάμεσα στις ηθοποιούς που προτάθηκαν για το ρόλο ήταν η Σούζαν Χέιγουορντ, η Μάρλεν Ντίντριχ και η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, αλλά τελικά και οι δυο κατέληξαν στην 47χρονη Κλοντέτ Κολμπέρ, η οποία τραυματίστηκε κάνοντας σκι λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Η επόμενη επιλογή, η Μπάρμπαρα Στάνγουικ δεν ήταν διαθέσιμη εκείνη την περίοδο, έτσι ο Μάνκιεβιτς πρότεινε στον Ζάνουκ την Μπέτι Ντέιβις, τη μοναδική ηθοποιό που είχε τον επαγγελματισμό και τις ικανότητες που απαιτούσε ο ρόλος. Η Ντέιβις μετά από 18 χρόνια καριέρας με τη Γουόρνερ, είχε αφεθεί ελεύθερη από το συμβόλαιό της, καθώς οι τελευταίες τις ταινίες είχαν θεωρηθεί αποτυχημένες και δεν συμμετείχε σε καμιά ταινία εκείνη την περίοδο. Ο Ζάνουκ δεν είχε τις καλύτερες σχέσεις με τη Ντέιβις αλλά δέχτηκε και η απάντησή της μόλις διάβασε το σενάριο ήταν θετική.
Η Αν Μπάξτερ ήταν επιλογή του Μάνκιεβιτς για το ρόλο της ραδιούργου Εύας, καθώς ο Ζάνουκ ήθελε την Τζίνι Κρέιν, η οποία όμως κατά τον Μάνκιεβιτς δεν ήταν κατάλληλη για το ρόλο.
Ο Τζον Γκάρφιλντ και ο Ρόναλντ Ρήγκαν λήφθηκαν υπόψιν για το ρόλο του Μπιλ Σάμσον, αλλά τελικά επελέγη ο Γκάρι Μέριλ και επίσης η Νάνσυ Ντέιβις για το ρόλο της Κάρεν.
Η Ζα Ζα Γκαμπόρ ήθελε πολύ το ρόλο της Φοίβης, μιας νεαρής θαυμάστριας της Εύας και απογοητεύτηκε όταν διαπίστωσε ότι τη σκέφτηκαν για το ρόλο της Μπέρντι.
Βραβεία Όσκαρ
Η ταινία μετά την προβολή της απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και μαζί με τη Λεωφόρο της Δύσης του Μπίλι Γουάιλντερ, άλλη ταινία της εποχής που ασχολείται με το χώρο του θεάματος, θεωρήθηκε φαβορί για τα Όσκαρ. Κέρδισε τα βραβεία των κριτικών και ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας. Υπήρξε πρόβλημα όμως όταν η Αν Μπάξτερ επέμεινε το στούντιο να την υποστηρίξει για να προταθεί για Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου αντί για β' γυναικείο, κάτι που θα ελάττωνε τις πιθανότητες της Ντέιβις να κερδίσει το τρίτο της Όσκαρ.
Έτσι κι έγινε, το φιλμ έλαβε ρεκόρ υποψηφιοτήτων, δεκατέσσερις στο σύνολο, μεταξύ των οποίων και πέντε για Όσκαρ ερμηνείας, στον α' γυναικείο ρόλο η Ντέιβις με τη Μπάξτερ, στο β' ανδρικό ο Σάντερς και στο β' γυναικείο η Χολμ και η Ρίττερ. Το αποτέλεσμα ήταν η Ντέιβις με τη Μπάξτερ να ακυρώσουν η μια την άλλη και το Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου να πάει στη Τζούντι Χόλιντεϊ για το Γεννημένη Χθες. Ο μόνος που κατάφερε να αποσπάσει Όσκαρ ερμηνείας ήταν ο Τζόρτζ Σάντερς για τον κυνικό κριτικό Άντισον Ντε Γουίτ.
Το φιλμ κέρδισε Όσκαρ σκηνοθεσίας και σεναρίου για το Μάνκιεβιτς και καλύτερης ταινίας. Η Ντέιβις παρέλαβε μερικούς μήνες μετά το βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία της στην ταινία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1950 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κονέκτικατ Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς Κατηγορία:Μέριλιν Μονρόε
Ντιναμό Μόσχας
Η Ντιναμό Μόσχας (ρωσικά: Динамо Москва) είναι ρωσική αθλητική κοινωνία με έδρα τη Μόσχα. Ιδρύθηκε από τον Φέλιξ Ντζερζίνσκι στις 18 Απριλίου του 1923. Η Ντιναμό Μόσχας ήταν το πρώτο ίδρυμα που δημιουργήθηκε από την αθλητική κοινωνία Ντιναμό (Спортивное общество Динамо) και το μόνο που παραμένει ακόμη και σήμερα ως «ΜΓΟ ΒΦΣΟ Ντιναμό» (МГО ВФСО Динамо) συνδεδεμένο με αυτή.
Ιστορία
Καθ' όλη τη μακρά ιστορία της, η κοινωνία είχε σπουδαίους αθλητές, όπως η Γκαλίνα Γκορόχοβα, ο Λεβ Γιάσιν, ο Μιχαήλ Βορόνιν​​, ο Βιτάλι Νταβίντοφ, η Μαρία Ισάκοβα και η Λουντμίλα Τουρίσεβα μεταξύ άλλων. Ο Βλαντιμίρ Προνίτσεφ επικεφαλής της Υπηρεσίας Συνοριακής Φρουράς είναι ο σημερινός πρόεδρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ρωσίας
Ιωάννα Κοντογεωργακοπούλου
Η Ιωάννα Κοντογεωργακοπούλου είναι η πρώτη πρωταθλήτρια Ελλάδος στην κατηγορία των γυναικών του καλλιτεχνικού πατινάζ.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα την 1 Απριλίου του 1970 και άρχισε να ασχολείται με το καλλιτεχνικό πατινάζ από μικρή ηλικία. Ο σύλλογος που την ανέλαβε ήταν ο Τάρανδος με τον οποίο κατέκτησε και 3 πανελλήνια πρωταθλήματα (1989, 1990, 1991).
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Μεταπτυχιακό στη Σόφια της Βουλγαρίας εργάζεται ως προπονήτρια στον Ελληνικό χώρο των παγοδρομιών.
Παραπομπές
Ελληνικός Αθλητισμός -Υφυπουργείο Αθλητισμού / Γενική Γραμματεία Αθλητισμού Σελ.211
Άντονυ Χιούις
Σπουδές
Ο Χιούις σπούδασε στο Κολέγιο Γκόνβιλ και Κάιους του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, όπου οι σπουδές του διακόπηκαν από τη στρατιωτική του θητεία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπηρέτησε στο βασιλικό εργοστάσιο πολεμικών αεροσκαφών (Royal Aircraft Establishment) και στο Ίδρυμα Ερευνών Τηλεπικοινωνιών (Telecommunications Research Establishment), όπου συνεργάσθηκε με τον Μάρτιν Ράυλ. Επιστρέφοντας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1946, ο Χιούις πήρε το πτυχίο του και αμέσως μετά εντάχθηκε στην ερευνητική ομάδα του Ράυλ στο Εργαστήριο Κάβεντις. Εργαζόμενος για τη διδακτορική διατριβή του ο Χιούις πραγματοποίησε πρακτικές και θεωρητικές συνεισφορές στην παρατήρηση των επαγόμενων από τον ηλιακό άνεμο ταχέων «διαπλανητικών διακυμάνσεων» των ουράνιων ραδιοπηγών. Πήρε το διδακτορικό του το 1952.
Ιωάννα Κοντογεωργακοπούλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών
Άντονυ Χιούις
Σταδιοδρομία και έρευνες
Ο Χιούις πρότεινε την κατασκευή της «Διατάξεως διαπλανητικών διακυμάνσεων» (Interplanetary Scintillation Array), μιας διατάξεως ραδιοκεραιών στο Ραδιοαστρονομικό Παρατηρητήριο Μούλαρντ (MRAO), στο Κέιμπριτζ, ώστε να διεξαχθεί μια ραδιοεπισκόπηση του φαινομένου αυτού με υψηλή χρονική διακριτική ικανότητα. Επιπλέον εξασφάλισε και χρηματοδότηση για τη διάταξη αυτή, που ολοκληρώθηκε το 1967. Μία μεταπτυχιακή φοιτήτριά του, η Τζόσελυν Μπελ ανέλαβε να αναλύσει τα σήματα που κατέγραφε η νέα διάταξη, και σύντομα ανεκάλυψε μια ραδιοπηγή που θα αναγνωριζόταν κατόπιν ως ο πρώτος πάλσαρ που ανακαλύφθηκε ποτέ. Η ερευνητική δημοσίευση που ανεκοίνωνε την ανακάλυψη είχε 5 συγγραφείς, με το όνομα του Χιούις ως επιβλέποντα της έρευνας να είναι πρώτο και της Μπελ δεύτερο. Οι Χιούις και Μάρτιν Ράυλ τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1974 «για την πρωτότυπη εργασία τους στη ραδιοαστροφυσική: Ο Ράιλ για τις παρατηρήσεις και τις εφευρέσεις του, ο Χιούις για τον αποφασιστικό ρόλο του στην ανακάλυψη των πάλσαρ». Το ότι η Μπελ δεν τιμήθηκε με Νόμπελ υπήρξε αμφιλεγόμενη επιλογή και καταδικάσθηκε από τον αστροφυσικό του Κέιμπριτζ Φρεντ Χόυλ.
Ο Χιούις διετέλεσε καθηγητής της ραδιοαστρονομίας στο Κέιμπριτζ από το 1971 έως το 1989 και διευθυντής του Ραδιοαστρονομικού Παρατηρητηρίου Μούλαρντ από το 1982 έως το 1988. Ανέπτυξε μια συνεργασία με το Βασιλικό Ίδρυμα της Μεγάλης Βρετανίας στο Λονδίνο όταν αυτό είχε πρόεδρο τον σερ Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ και έγινε καθηγητής στο Βασιλικό Ίδρυμα τη δεκαετία του 1970. Ο Χιούις ήταν επίσης εταίρος του Κολεγίου Τσώρτσιλ στο Κέιμπριτζ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής της «Εκστρατείας για τις θετικές επιστήμες και τη μηχανική» (CaSE).
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Χιούις είχε ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας από 6 πανεπιστήμια, μεταξύ των οποίων και αυτό του Κέιμπριτζ, ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του Βελγίου, της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ινδίας. Μερικές άλλες διακρίσεις του είναι οι εξής, με χρονολογική σειρά:
Θρησκευτικές απόψεις
Ο Χιούις υπεστήριζε ότι η θρησκεία και η επιστήμη είναι συμπληρωματικές στον ρόλο τους. Στον πρόλογό του στο βιβλίο των Πόλκινγκχορν και Μπηλς Questions of Truth (2009), ο Χιούις γράφει: ''«Η σκιώδης παρουσία των virtual particles αψηφά την κοινή λογική και τον ορθολογισμό, και δεν είναι διαισθητική για τους αμύητους στη φυσική. Η θρησκευτική πίστη στον Θεό και η χριστιανική πίστη ... ίσως να φαίνονται παράξενες στην κοινή λογική. Αλλά όταν τα πλέον στοιχειώδη πράγματα στη φύση συμπεριφέρονται behave in this way, we should be prepared to accept that the deepest aspects of our existence go beyond our common-sense understanding."
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Περιφέρειες της Ιταλίας
Οι Περιφέρειες της Ιταλίας (ιταλικά: Regioni d'Italia) είναι ένα από τα συστατικά στοιχεία της διοικητικής διαίρεσης της Ιταλίας, όπως αναφέρεται ρητά και στο Σύνταγμα της χώρας. Οι ιταλικές περιοχές είναι είκοσι, με ισάριθμες πρωτεύουσες. Κάθε μία των περιοχών περιλαμβάνει και ένα αριθμό Επαρχιών. Εξ αυτών πέντε μόνο χαίρουν ειδικού καθεστώτος αυτονομίας, ενώ σε μία (το Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε) το καθεστώς αυτονομίας παρέχεται απευθείας στις επαρχίες που την συναποτελούν, και όχι αυτούσια στην περιοχή.
Περιφέρειες και πρωτεύουσες
Οι περιφέρειες με τις αντίστοιχες πρωτεύουσες τους είναι (με αστερίσκο σημειώνονται οι περιοχές που τελούν υπό ειδικό καθεστώς):
thumb|300px|Οι περιοχές της Ιταλίας αριθμημένες.
Διοικητική διαίρεση
thumb|300px|Οι επαρχίες της Ιταλίας.
Κάθε Περιφέρεια διαιρείται σε επαρχίες, με εξαίρεση την Κοιλάδα της Αόστα. Σήμερα οι επαρχίες φτάνουν τις 107, ενώ από το 2009 έγιναν 110.
Το κατώτερο επίπεδο διοίκησης είναι οι δήμοι.
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ιταλία
Πέταρ του Χουμ
Ο Πέταρ Μίροσλαβλιεβιτς, σερβ. Петар Миросављевић (13ος αι.) από τον Οίκο των Βόισλαβλιεβιτς ήταν Σέρβος ευγενής, που κατείχε εδάφη στο Χουμ, στο πριγκιπάτο της Σερβίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μίροσλαβ Ζάβιντοβιτς πρίγκιπα της Ζαχούμλια και της αδελφής τού Κούλιν μπάνου της Βοσνίας.
Αν και ο αδελφός του Άντρια/Αντρέας έλαβε τον τίτλο τού διαδόχου του Μίροσλαβ, οι ευγενείς του Χουμ/Ζαχούμλια εξέλεξαν τον Πέταρ ως πρίγκιπα του Χουμ. Τότε ο Πέταρ εξόρισε τον Άντρια και τη χήρα μητέρα τους. Ο Άντρια διέφυγε στη Ράσκια, στην Αυλή τού Στεφάνου Νεμάνια. Εν τω μεταξύ ο Πέταρ πολέμησε με επιτυχία με τη γειτονική Βοσνία και Κροατία. Ο Στέφανος Νεμάνιτς έλαβε τη μεριά τού Άντρια και πήγε σε πόλεμο για να εξασφαλίσει το Χουμ και το πεδίο τού Πόποβο για τον Άντρια, λίγο μετά την ανάρρησή του. Ο Πέταρ νικήθηκε και διέσχισε τον ποταμό Νέρετβα, συνεχίζοντας να εξουσιάζει δυτικά και βόρεια του Νέρετβα μία περιοχή, που πριν το 1203 είχε καταληφθεί για λίγο από τον Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας.
Ο πέταρ ήταν κόμης της πόλης τού Σπλιτ το διάστημα 1222-25. Ο Στέφανος Νεμάνιτς έδωσε τον τίτλο και την ανώτερη εξουσία τού Χουμ στον γιο τού Άντρια, τον Ράντοσλαβ. Ο Άντριαν αρχικά κατείχε την περιοχή τού Πόποβο με τις παράκτιες γαίες του Χουμ, περιλαμβανομένου τού Στον. Με συμφωνία, αν ο Ράντοσλαβ απεβίωνε, οι επικράτειά του θα περιερχόταν στον πατέρα του Άντρια.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Ζαχλουμία
Βίκλα
Η Βίκλα είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες το χωριό είναι εγκαταλελειμμένο. Το χωριό εξακολουθεί να υφίσταται σαν διοικητική μονάδα, με τον πρόεδρο της κοινότητας να διορίζεται από το Υπουργείο Εσωτερικών.
Τοποθεσία
Η Βίκλα βρίσκεται στα όρια των επαρχιών Λεμεσού και Λάρνακας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 455 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νοτιοανατολικά συνορεύει με τη Βάσα Κελλακίου, στα νότια με τη Σανίδα, στα δυτικά με το Κλωνάρι και στα βόρεια με την Ακαπνού.
Ιστορία
Η Βίκλα υπήρξε χωριό της Μεγάλης Κομμανταρίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 εγκαταλείφθηκε και από τους τελευταίους κατοίκους του. Παραμένουν μόνο κάποια χαλάσματα σπιτιών και της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα.
Σήμερα, στην περιοχή του χωριού έχει δημιουργηθεί γήπεδο γκολφ.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού ήταν πάντα λιγοστός. Μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1980 οι κάτοικοι του το εγκατέλειψαν. Στις απογραφές του 1992 και του 2001 δεν καταγράφηκε κανένας κάτοικος. Στην τελευταία απογραφή του 2011 καταγράφηκε 1 κάτοικος. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Βίκλας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1983-84
Την περίοδο 1983-84 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Γιουβέντους, κερδίζοντας στον τελικό την ΦΚ Πόρτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Θερμοφιλία
Κατηγορία:Μικροβιολογία Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Βιοδιάσπαση Κατηγορία:Αναερόβια πέψη
Θερμοφοβία
Η θερμοφοβία απαντάται ως όρος στη Βιολογία με τον οποίο και χαρακτηρίζεται η αποστροφή ορισμένων οργανισμών προς τη θερμότητα, κατ΄ αντίθεση προς τον όρο θερμοφιλία που σημαίνει την ροπή άλλων οργανισμών προς το αυτό ερέθισμα.
Κατηγορία:Θερμοκρασία Κατηγορία:Φυσιολογία
3310 Πάτσυ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πάτσυ εκτιμάται σε 24 ± 3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,18 ± 0,04. Η Πάτσυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 22 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
Πατσυ
Βασιλείς της Μακεδονίας
thumb|210px|Το [[αστέρι της Βεργίνας είναι ιστορικό ελληνικό σύμβολο της Μακεδονικής Βασιλικής Δυναστείας του Φιλίππου Β' και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.]] Με τον όρο Μακεδονία στο άρθρο αυτό εννοείται το αρχαίο ελληνικό μακεδονικό βασίλειο.
3309 Μπρορφέλντε
Ο Μπρορφέλντε (Brorfelde) είναι μικρός διπλός αστεροειδής, που περιφέρεται στο εσώτατο όριο (το προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους Δανούς αστρονόμους Κόρε Σ. Γένσεν και Καρλ Αουγκούστεσεν, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Μπρορφέλντε, η ονομασία του οποίου δόθηκε στον αστεροειδή, καθώς ήταν ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από αυτό.
Βασιλείς της Μακεδονίας
Δυναστεία των Αντιγονιδών
Μετά την ήττα του Περσέα στην Μάχη της Πύδνας το 168 π.Χ., η Μακεδονία διαιρέθηκε σε τέσσερις αυτοδιοικούμενες μερίδες υπό ρωμαϊκή κυριαρχία. Το 150 π.Χ., ο Ανδρίσκος ισχυρίστηκε ότι ήταν γιος του Περσέα, και διεκδίκησες το θρόνο της Μακεδονίας ως Φίλιππος ΣΤ΄. Τούτο οδήγησε στον τέταρτο Μακεδονικό πόλεμο στον οποίο ο Ανδρίσκος ηττήθηκε και η Μακεδονία προσαρτήθηκε στη Ρώμη το 148 π.Χ.
3309 Μπρορφέλντε
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Φερρέρι εκτιμάται σε 3,5 έως 5,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του εκτιμάται σε 0,25 έως 0,46. Ο Μπρορφέλντε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 30 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα, μια ταχεία περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπρορφελντε Κατηγορία:Αστεροειδείς της Οικογένειας της Ουγγαρίας
Βουλή των Αντιπροσώπων της Λευκορωσίας
Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει έναν Πρόεδρο που είναι ο Ομιλητής.
Καθήκοντα
Τα νομοσχέδια που εγκρίνονται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων αποστέλλονται για έγκριση στο Συμβούλιο της Δημοκρατίας.
Παρατάξεις
( 2019 7η σύνοδος ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές κάτω βουλές Κατηγορία:Κυβέρνηση της Λευκορωσίας
Τρία χρώματα: Η Κόκκινη ταινία
Πρόκειται για την τελευταία ταινία της τριλογίας Τρία χρώματα, όπως και οι άλλες έτσι κι αυτή θέμα της είναι το τρίπτυχο της τρικολόρ. Εδώ γίνεται αναφορά στο κόκκινο, το οποίο σημαίνει αδελφοσύνη. Γενικότερα, η ταινία έχει επίκεντρο ένα μοντέλο, πιστά ερωτευμένη με τον Μισέλ, και τη συνάντησή της με έναν συνταξιούχο δικαστή, που στην αρχή απεχθάνεται αλλά μετά αποκτούν μία βαθύτερη σχέση. Παράλληλα, διαδραματίζεται και η ιστορία ενός φοιτητή της νομικής, ο οποίος έχει πολλά κοινά με τον συνταξιούχο.
Για πολλούς είναι η καλύτερη ταινία της τριλογίας, μία τριλογία που θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου. Οι κριτικές με τις οποίες την υποδέχτηκαν ήταν ευνοϊκές. Υπήρξε υποψήφια για τρία Όσκαρ: Καλύτερης Φωτογραφίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, χωρίς τελικά να κερδίσει κανένα. Τα βραβεία και οι υποψηφιότητες, πάντως, που έλαβε σε ευρωπαϊκά και διεθνή φεστιβάλ ήταν αρκετά.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με τον ήχο ενός τηλεφώνου, στο σπίτι ενός μοντέλου, της Βαλεντίν. Στην άλλη γραμμή ήταν ο Μισέλ, το αγόρι της, ο οποίος είναι λίγο απότομος, ενώ αυτή φαίνεται να του είναι εξαιρετικά πιστή. Η Βαλέντίν αργότερα, πάει για φωτογράφιση, καθώς θα συμμετέχει σε μία διαφήμιση τσίχλας. Τότε, ο φωτογράφος της λέει να πάρει ένα θλιμμένο ύφος και τη φωτογραφίζει προφίλ σε κόκκινο φόντο. Αυτή η εικόνα εμφανίζεται διαρκώς στην ταινία, λόγω διαφημιστικών επιγραφών. Στο δρόμο για το σπίτι της η Βαλεντίν πατάει μία σκύλα. Όταν την πάει στον ιδιοκτήτη, εκείνος ήταν παγερά αδιάφορος, και της είπε να κάνει ό,τι θέλει. Τότε εκείνη πάει τη σκύλα, τη Ρίτα, στον κτηνίατρο και την κρατάει σπίτι της.
Μία φορά όταν την πήγε βόλτα, η σκύλα της έφυγε και πήγε στο παλιό της αφεντικό. Τότε, η Βαλνετίν, βλέπει τον Ζοζέφ, έναν συνταξιούχο δικαστή να κρυφακούει τις τηλεφωνικές συνομιλίες των γειτόνων του. Εκείνη τον σιχάθηκε και, φεύγοντας, του είπε ότι τον λυπάται. Παράλληλα, διαδραματίζεται μία άλλη ιστορία: ενός φοιτητή της νομικής, ο οποίος έχει σχέση μία ξανθή, κομψή κοπέλα. Τελικά, περνάει τις εξετάσεις. Μέρες πριν, του είχε πέσει ένα βιβλίο στον δρόμο, το οποίο σταμάτησε σε μία συγκεκριμένη σελίδα. Έπεσε ερώτηση στους διαγωνισμούς του, από αυτήν τη σελίδα. Αργότερα η σχέση του χαλάει, γιατί εκείνη τα φτιάχνει με άλλον, χωρίς εξηγήσεις κ.λπ.
Ο δικαστής, τελικά, παραδόθηκε μόνος του στην αστυνομία. Η Βαλεντίν όταν είδε την είδηση στις εφημερίδες έτρεξε να του πει ότι δεν το έκανε αυτή. Τότε της είπε ότι επίτηδες το έκανε για να έρθει να τον δει αλλά και επειδή είπε ότι τον λυπόταν. Από τότε αρχίζει μία βαθύτερη σχέση μεταξύ τους, με τον έναν να ανοίγεται περισσότερο στον άλλον. Αργότερα, η Βαλεντίν, αποφασίζει να πάει στην Αγγλία, γιατί πνιγόταν με την οικογένειά της. Θα πήγαινε στην Αγγλία με φέρι μποτ, όπως της πρότεινε ο συνταξιούχος. Πριν φύγει από τη Γαλλία ήθελε να αποχαιρετήσει τον Ζοζέφ, έτσι του έστειλε πρόσκληση, σε μία επίδειξη που θα συμμετείχε. Στο τέλος την περίμενε εκεί και άρχισαν να μιλάνε για αρκετή ώρα.
Κάποια στιγμή η Βαλεντίν του είπε ότι ξέρει πως κάποια γυναίκα τον πρόδωσε. Τότε αυτός της είπε όλη την ιστορία του. Η ιστορία του ήταν σχεδόν ίδια, με ελαφρές παραλλαγές με την ιστορία του φοιτητή που διαδραματίζεται παράλληλα στην ταινία. Στο τέλος τους διώχνουν από το θέατρο και κανονίζουν συνάντηση ξανά σε 2-3 εβδομάδες που αυτή θα έχει επιστρέψει. Την επόμενη μέρα ο Ζοζέφ διαβάζει στην εφημερίδα ότι ένα φέρι μποτ που πήγαινε Αγγλία βυθίστηκε και από τα 1435 άτομα ζουν μόνο οι 7, ενώ πολλοί αγνοούνται. Τότε πηγαίνει στην τηλεόραση να δει την είδηση και βλέπει τους επιζώντες, οι οποίοι ανάμεσα στους 7 ήταν: η Ζουλί Βινιώ, ο Ολιβιέ Μπενουά, ο Κάρολ Καρόλ, η Ντομινίκ Βιντάλ, ο Αγκουστίν Μπρουνέρ και η Βαλεντίν Ντουσάλ (όλοι ήταν ήρωες από την τριλογία, με τις παράλληλες ιστορίες να διαδραματίζονται ταυτόχρονα και με αυτόν τον τρόπο να συνδέονται). Η ταινία τελειώνει με το θλιμμένο ύφος της Βαλεντίν, με φόντο το κόκκινο, όπως ακριβώς και η φωτογραφία που είχε βγάλει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Ελβετικές ταινίες Κατηγορία:Σινεφίλ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κριστόφ Κισλόφσκι Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κριστόφ Κισλόφσκι Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελβετία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ
Ελεονώρα του Τολέδο
Η Ελεονώρα, ισπαν. doña Leonor Álvarez de Toledo y Osorio (11 Ιανουαρίου 1519 - 17 Δεκεμβρίου 1562) από τον Οίκο της Άλμπα δε Τόρμες ήταν κόρη του μαρκησίου της Βιγιαφράνκα και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Πέδρο Άλβαρεθ δε Τολέδο υ Θούνιγα μαρκησίου της Βιγιαφράνκα και της Μαρίας Οσόριο υ Πιμέντελ, κόρης του Λούις Πιμέντελ υ Πατσέκο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1539 τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων μεγάλο δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα:
Άγιος Προκόπης (όρμος)
Ο Άγιος Προκόπης είναι ο μεγαλύτερος όρμος της δυτικής Νάξου, νοτιότερα του λίμένος και Χώρας Νάξου. Αποτελεί θαυμάσιο και ασφαλές αγκυροβόλιο για τους Β. και Α. ανέμους, στον οποίο προσέγγιζαν παλαιότερα τα επιβατηγά ατμόπλοια που εκτελούσαν την συγκοινωνία Νάξου - Πειραιά κάθε φορά που ήταν αδύνατη η προσέγγιση στον λιμένα Νάξου που μόνιμα σχεδόν προσβάλλονταν εξαιρετικά από τους Β. ανέμους. Πλην όμως ο όρμος αυτός χρήζει ιδιαίτερης προσοχής επειδή υφίστανται πολλοί ύφαλοι (ξέρες).
Το 1898 το μέγα για την εποχή του ελληνικό επιβατηγό πλοίο «Καλυψώ», κατά τη διάρκεια μιας τρομερής χιονοθύελλας όταν κατέφυγε στον όρμο αυτόν επέπεσε και προσάραξε στον επικινδυνότερο βράχο, (καλούμενος στους βρετανικούς χάρτες «Τσάπμαν») και βυθίστηκε και έκτοτε ο βράχος ονομάσθηκε Καλυψώ, από το πλοίο του οποίου κάποια υπολείμματα του ναυαγίου υπάρχουν ακόμα στο βυθό. Κύρια αιτία εκείνου του ναυαγίου θεωρήθηκε ως εγκληματική η έλλειψη φανού στο στενό Πάρου - Νάξου.
Ο Πλοίαρχος του πλοίου Νικόλαος Βλάσσης, καταγόμενος από το Γαλαξίδι κατόρθωσε με την ψυχραιμία του και τις λέμβους του πλοίου του να σώσει όλους τους επιβαίνοντες μέχρι και του τελευταίου και να τους αποβιβάσει στον Άγιο Προκόπη. Αυτοί δε μετά την σωτηρία τους συγκέντρωσαν ικανό χρηματικό ποσό και στο όνομα του Αγίου Νικολάου έκτισαν μικρό ναΐδριο από την ονομασία του οποίου και ονομάσθηκε έκτοτε το ακρωτήριο.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νάξου Κατηγορία:Όρμοι της Ελλάδας