cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λακκιά Θεσσαλονίκης
Στον οικισμό λειτουργεί το 1ο Ολοήμερο Νηπιαγωγείο Λακκιάς. Το δημοτικό σχολείο Λακκιάς έκλεισε το 2011, και έτσι οι μαθητές παρακολουθούν στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Ραιδεστού, μετά στο γυμνάσιο και λύκειο Βασιλικών η Θέρμης. Ο οικισμός διαθέτει κεντρική πλατεία, γήπεδο, κτίριο του Ο.Α.Ε.Δ. στο οποίο λειτουργεί η ΕΠΑΣ Μαθητείας Λακκιάς ( Επαγγελματική Σχολή )με ειδικότητες Βοηθών Νοσηλευτών, Βρεφονηπιοκόμων, Ψυκτικών,Υδραυλικών, Υπαλλήλων Διοικητικών Καθηκόντων,κλπ και το ειδικό σχολείο ΠΒΜ Λακκιάς για μαθητές με νοητικά προβλήματα, εργοστάσιο παρασκευής χημικών, καφενείο, παντοπωλείο, εργοστάσιο με Χριστουγεννιάτικα και Πασχαλινά είδη, ξενοδοχείο ζώων και πολιτιστικό κέντρο. Μεγάλη εταιρία παραγωγής καλλυντικών έχει τις εγκαταστάσεις της στο χωριό, όπου εδρεύει επιπλέον και ποδοσφαιρική ομάδα Γ' Κατηγορίας, η Δόξα Λακκιάς.
Κάθε καλοκαίρι η Λακκιά συμμετέχει στο πρόγραμμα «Παιδί και θάλασσα» του Δήμου Θέρμης. Τον Ιούνιο του 2016, αποθήκες σε πολύ κοντινή απόσταση από τον οικισμό μετατράπηκαν σε κέντρο φιλοξενίας προσφύγων-μεταναστών
Έθιμα του χωριού
Ένα έθιμο του χωριού ειναι το πρωτόψωμο. Πρόκειται για ένα είδος πίτας η οποία φτιάχνεται πριν απο το γάμο και μοιράζεται στο γάμο. Το πρωτόψωμο ζυμώνεται το βράδυ πριν την ημέρα του γάμου. Κατα τη διάρκεια του εθίμου ο γαμπρός η νύφη κάθεται σε μια καρέκλα,τοποθετείται ένα κόκκινο πανί στο κεφάλι του,και οι παρευρισκόμενες γυναίκες κρατάνε πάνω απο το κεφάλι του/της το ταψί με το ασιρόπιαστο πρωτόψωμο και τραγουδάνε το τραγούδι του πρωτόψωμου «Σ'ένα περιβολάκι μέσα μπαίνω».Στη συνέχεια ο κουμπάρος ή η κουμπάρα το σταυρώνει,το σπάει στο σχήμα του σταυρού, κόβει και δίνει μια μπουκιά στο/η γαμπρό/νύφη,και χτυπώντας τον/την στην πλάτη,εκείνος/η σηκώνεται απο την καρέκλα και μπαίνει μέσα στο σπίτι Τα υπόλοιπα σιροπιασμένα πρωτόψωμα μοιράζονται στον κόσμο
Επίσης, κάθε Μεγάλη Παρασκευή, μετά την αποκαθήλωση, συμβολικά μοιράζονται στον κόσμο απο τις γυναίκες του χωριού σιροπιασμένες φέτες ψωμί, με καρύδια, μέλι και κανέλα.
Ποτάμια του χωριού
Από το χωριό διέρχονται δυο ποτάμια: η Θροπαλιά και το ρέμα Λακκιάς. Το ποτάμι της Θροπαλιάς ξεκινάει απο την Περιστερά και αργότερα ενώνεται με τον Ανθεμούντα, ο οποίος ξεκινάει απο την περιοχή της Γαλάτιστας. Η ποσότητα των υδάτων τους τον χειμώνα ειναι ελάχιστη και μόνο από μεγάλες βροχές, ενώ κατά τη θερινή περίοδο είναι ακόμα λιγότερη. Το ρέμα Λακκιάς (του οποίου η κοίτη καθαρίστηκε ύστερα από πρωτοβουλία του Δήμου Θέρμης) ύστερα από την καταιγίδα της 15ης Σεπτεμβρίου 2014 που πλημμύρισε το χωριό, ακόμα και με λίγη βροχή, κατεβάζει νερό. Η ονομασία του χωριού προέκυψε από τα ρέματα του, μιας και όπως λέγεται χαρακτηριστικά απο τους κατοίκους, λάκκοι το περιβάλλουν(και dereköy= το χωριό στο λάκκο)
Παραγωγή του χωριού
Οι κάτοικοι του χωριού σε ένα μεγάλο ποσοστό παράγουν φρέσκα κρεμμυδάκια τα οποία πωλούνται σε λαϊκές αγορές ή στην λαϊκή αγορά Μενεμένης
Συγκοινωνία από/προς το χωρίο
Από το χωριό διέρχονται οι γραμμές του Ο.Α.Σ.Θ. 87Λ, 87Η και απο τις 1/2/2015 η γραμμή 68Β. Υπάρχει λεωφορείο προς τα Βασιλικά και προς το Α.Σ ΙΚΕΑ.
Γραμμή 68Β: Εξυπηρετεί τους εργαζόμενους και μαθητές του Ο.Α.Ε.Δ Λακκιάς καθώς τους μεταφέρει από και προς το ΙΚΕΑ.
Επίσης, απο τη διασταύρωση της Λακκιάς(2 χιλιόμετρα απο την κεντρική πλατεία) διέρχονται οι υπογραμμές της γραμμής 87, οι οποίες είναι μέσω Νέας Ραιδεστού, τόσο προς Βασιλικά, όσο κ-αι προς ΙΚΕΑ, ανά 30'-60' περίπου
Από τις 15 Απριλίου 2019 δημιουργήθηκε η γραμμή 2Α της Δημοτικής Συγκοινωνίας Δήμου Θέρμης: Θέρμη-Νέα Ραιδεστός-Λακκιά-Βασιλικά-Περιστερά-Βασιλικά-Σουρωτή-Βασιλικά-Λακκιά-Νέα Ραιδεστός-Θέρμη
Από τον Απρίλιο 2020 η γραμμή 87 ανήκει πλέον στα ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τα ΚΤΕΛ Χαλκιδικής
Εκπολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Λακκιάς
Ο Εκπολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Λακκιάς, που ιδρύθηκε το 1997 και δραστηριοποιήθηκε ενεργά το 2003, διαθέτει τρία τμήματα, παιδικό, εφηβικό και ενηλίκων το οποίο είχε καταργηθεί και επαναλειτούργησε τη χρονιά 2014-2015 και συνεχίζει απο το 2016. Επίσης απο το 2015 δημιουργήθηκε και νηπιακό τμήμα. Ο σύλλογος διοργανώνει τις εκδηλώσεις προς τιμήν των πολιούχων της Λακκιάς, αλλά και απο το 2015 και καθε καλοκαίρι την εκδήλωση «Ηλιαχτίδες» στο κλείσιμο της χρονιάς στα τέλη του Ιούνη. Στην εκδήλωση γίνεται αναβίωση εθίμων και παρουσίαση χορών απο τα τμήματα του συλλόγου .Επιπλέον, ο σύλλογος διοργανώνει και Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση με το άναμα του δέντρου και χορούς και κάλαντα. Τα παιδιά του συλλόγου μαθαίνουν χορούς από όλη την Ελλάδα, αλλα δίνεται έμφαση στους Μικρασιάτικους. Απο το 2016 ο χώρος του δημοτικού σχολείου παραχωρήθηκε στο σύλλογο
Η παραδοσιακή φορεσιά της Λακκιάς
Η γυναικεία φορεσιά της Λακκιάς αποτελούνταν απο βράκα στο κάτω μέρος και σακάκι στο πάνω μέρος, ενώ το μαντήλι που ήταν δεμένο στο κεφάλι των γυναικών, το οποίο στόλιζαν μακριές κοτσίδες, ήταν δεμένο πίσω απο το λαιμό.
Η ανδρική φορεσιά αποτελούνταν από παντελόνι που έμοιαζε με βράκα, πουκάμισο, γιλέκο, ενώ στο κεφάλι φορούσαν τραγιάσκα.
Οι εκκλησίες του χωριού
Έχει τρεις εκκλησίες: Την Αγία Παρασκευή, παρεκκλήσι έξω από το χωριό της οποίας το πανηγύρι γιορτάζεται στις 25 Ιουλίου με τα χορευτικά του συλλόγου της Λακκιάς, τον Άγιο Δημήτριο, κεντρική εκκλησία του χωριού, επίσης το πανηγύρι του γιορτάζεται με τα χορευτικά του συλλόγου στις 25 Οκτωβριου και τον Άγιο Κωνσταντίνο, παρεκκλήσι περίπου 15 λεπτά  έξω από το χωριό. Ο ιερέας του χωριού είναι ο π. Νικόλαος Γαλιλαίος ο οποίος είναι και οδοντίατρος. Το οδοντιατρείο του βρίσκεται δίπλα στο πολιτιστικό κέντρο
Η εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού
Ο πληθυσμός των μεταπολεμικών απογραφών της Λακκιάς έχει ως εξής:
Ο οικισμός πριν και μετά την ανταλλαγή πληθυσμών
Ήταν ένας οικισμός περίπου 100 μουσουλμάνων. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία. Στον οικισμό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν τουρκόφωνοι χριστιανοί. Το 1928 το καθαρό πια προσφυγικό χωριό είχε πληθυσμό σχεδόν 150 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Θέρμης
Στέργιος Αναστασιάδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα 1906 στο Ορτάκιοϊ της Ανατολικής Ρωμυλίας και μεγάλωσε στην Καβάλα, όπου η οικογένειά του εγκαταστάθηκε από το 1914, όπου κι άρχισε να εργάζεται ως καπνεργάτης. Από το 1921 οργανώθηκε στην κομμουνιστική νεολαία και ήταν ένας από τους ιδρυτές της ΟΚΝΕ, λαμβάνοντας μέρος στις 28 Νοέμβρη με 1η Δεκέμβρη 1922 στο ιδρυτικό Συνέδριό της. Σε ηλικία μόλις 18 ετών είχε αναδειχτεί σε ηγετικό στέλεχος των καπνεργατών.
Στην ΟΚΝΕ δούλεψε πολλά χρόνια ειδικά στον τομέα της αντιμιλιταριστικής δουλειάς, όπου έδειξε το οργανωτικό του ταλέντο, δουλεύοντας ανάμεσα στους στρατιώτες και προοδευτικούς αξιωματικούς. Το 1932, 26 ετών, εκλέχτηκε γενικός γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ). Οργάνωσε και καθοδήγησε πολλούς απεργιακούς αγώνες με επιτυχία. Ήταν επίσης, μέλος της Εξελεγκτικής (Εκτελεστικής) Επιτροπής της Καπνεργατικής Ομοσπονδίας Ελλάδας.
Πολιτική δράση μέχρι τη δικτατορία του Μεταξά
Στη συνέχεια ο Αναστασιάδης ανέλαβε γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά του ΚΚΕ (ΚΟΠ), όπου εργάστηκε από τις αρχές του 1934 μέχρι την κήρυξη της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου 1936. Η Οργάνωση του ΚΚΕ του Πειραιά (όπου στην αρχή ο Αναστασιάδης ήταν δεύτερος γραμματέας της) ήρθε στο 6ο Συνέδριο του ΚΚΕ (Δεκέμβρης 1935) ως η πρώτη Οργάνωση του Κόμματος (η πιο μεγάλη σε αριθμό εγγεγραμμένων μελών). Ο Αναστασιάδης εκλέχτηκε από το Συνέδριο αυτό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και σε λίγο πρώτος Γραμματέας της Επιτροπής Πόλης του Πειραιά.
Κατά τη δικτατορία
Κατά τη δικτατορία του Μεταξά, ο Αναστασιάδης εκλέχτηκε πρώτος Γραμματέας της Επιτροπής Πόλης της ΚΟ Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ, όπου δούλεψε περίπου δύο χρόνια και έδειξε τις ικανότητές του, αντιτιθέμενος με σθένος στη δικτατορία. Η καθοδηγητική δουλειά του στην Αθήνα στάθηκε υποδειγματική. Την ίδια περίοδο έγινε και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, εντασσόμενος έτσι στο ανώτατο καθοδηγητικό όργανο του Κόμματος.
Ο Αναστασιάδης καταδιώχτηκε, πιάστηκε και φυλακίστηκε πολλές φορές για τη δράση του εκείνη την περίοδο. Το 1937 ξαναπιάστηκε και φυλακίστηκε στην Αίγινα. Στη συνέχεια εξορίστηκε στη Φολέγανδρο, όπου έπαιξε καθοδηγητικό ρόλο στην ομάδα των εκεί εξορίστων και βοήθησε πολύ στην άνοδο του ιδεολογικού τους επιπέδου.
Το 1941, με την εισβολή των Γερμανών, δραπέτευσε από την εξορία, επικεφαλής ομάδας από 8 Κρητικούς συντρόφους (τους Νίκο Μανουσάκη, Μιχάλη Βισαξάκη, Ευθύμιο Μαριακάκη, Μανώλη Πισσαδάκη, Σωκράτη Καλλέργη, Γιάννη Τριανταφύλλου, Γιάννη Σιμιτζή και Γιάννη Καλαϊτζάκο) και περνώντας πολλούς κινδύνους έφτασε την άλλη μέρα στο λιμάνι του Ηρακλείου Κρήτης. Εκεί η Ασφάλεια, συνεχίζοντας την πολιτική της 4ης Αυγούστου, τους έκλεισε στα κρατητήρια. Σ' αυτά τους βρήκε η 20ή του Μάη 1941, μέρα της γερμανικής επιδρομής κατά της Μεγαλονήσου, παρά τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες τους, τις παραστάσεις συγγενών τους και διαφόρων εκπροσώπων του λαού.
Αγώνας ενάντια στους κατακτητές στην Κρήτη
Όταν το απόγευμα της 20ής Μαΐου 1941 άρχισε ο σφοδρός βομβαρδισμός του Ηρακλείου από τα γερμανικά «Στούκας», από τις εκρήξεις άνοιξαν και οι πόρτες των κρατητηρίων και οι 9 κομμουνιστές, με επικεφαλής τον Αναστασιάδη, βρέθηκαν ελεύθεροι. Αποφάσισαν τότε ν' ακολουθήσουν τις ένοπλες μονάδες που πολεμούσαν τους Γερμανούς και ν' αρπάξουν όπλα από τους τραυματισμένους ή σκοτωμένους Γερμανούς, καθότι άοπλοι. Η νύχτα βρήκε εξοπλισμένους και τους 9, να κυνηγούν τους Γερμανούς, έξω από τα τείχη του Ηρακλείου προς τα Λατομεία.
Ο Αναστασιάδης πήρε μέρος σε όλες τις μάχες της νήσου Κρήτης, ως την τελευταία μάχη στο ύψωμα Άι-Λια έξω από το Ηράκλειο, στις 30 του Μάη 1941. Ο διοικητής της ταξιαρχίας Ηρακλείου, ταξίαρχος Παπαθανασόπουλος και ο φρούραρχος τού Ηρακλείου, συνταγματάρχης Τσαγκαράκης, απένειμαν επαίνους και εύφημη μνεία στον Αναστασιάδη και τους άλλους 8 συντρόφους του για εξαιρετικές πράξεις επί του πεδίου της μάχης και για την προσφορά πολύτιμων υπηρεσιών στην πατρίδα.
Έπειτα από την κατάληψη της Κρήτης απ' τους Γερμανούς, ο Αναστασιάδης οργάνωσε μαζί με τους άλλους κομμουνιστές που βρίσκονταν στο νησί και βενιζελικούς κυρίως οπλαρχηγούς που πολέμησαν τους Γερμανούς, τις πρώτες ομάδες αντίστασης στην Κρήτη. Υπήρξε δε ένας απ' τους οργανωτές και καθοδηγητές της μεγάλης σύσκεψης πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων, που έγινε στις 26/06/1941 στο Τσαλικάκι-Μετόχι, ένα συνοικισμό έξω από το Ηράκλειο, η οποία συνεχίστηκε τις δύο επόμενες μέρες σε μια σπηλιά κοντά στο χωριό Μάραθο (δυτικά του Ηρακλείου). Η σύσκεψη αυτή διατύπωσε τα πρώτα συμπεράσματα της Μάχης της Κρήτης και υπογράμμισε την ανάγκη της συνέχισης του αγώνα με κάθε μορφή, ενάντια στον κατακτητή, μέχρι την πλήρη συντριβή του και την απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας.
Ο Αναστασιάδης έμεινε περίπου ακόμα δύο χρόνια στην Κρήτη και βοήθησε στην άνδρωση του κινήματος της Εθνικής Αντίστασης. Το καλοκαίρι του 1943, με απόφαση της καθοδήγησης του ΚΚΕ, ήρθε στην Αθήνα και δούλεψε ως μέλος του ΠΓ του ΚΚΕ μέχρι την απελευθέρωση της Αθήνας - ειδικότερα ως μέλος της τριμελούς αντιπροσωπείας του ΠΓ του ΚΚΕ στην Αθήνα (στις αρχές του 1944 η καθοδήγηση του ΚΚΕ είχε βγει στο βουνό για το συντονισμό του αντιστασιακού αγώνα), καθοδηγώντας τις στρατιωτικές οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης στην πρωτεύουσα, έχοντας επωμισθεί εκείνη την περίοδο και την ηγεσία τής Ο.Π.Λ.Α..
Μετά την Κατοχή
Έπειτα από την απελευθέρωση της Αθήνας και στη μεταβαρκιζιανή περίοδο, δούλεψε στην περιοχή Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης ως γραμματέας του Γραφείου Περιοχής του ΚΚΕ. Όταν άρχισε ο αγώνας του ΔΣΕ, γύρισε στην Αθήνα ως επικεφαλής του κλιμακίου του ΠΓ της ΚΕ στην Αθήνα, όπου μέσα σε αφάνταστες δυσκολίες εργάστηκε μέχρι τη σύλληψή του, το Μάρτη του 1949, από την Ασφάλεια της Αθήνας.
Η στάση του στην Ασφάλεια και στο έκτακτο Στρατοδικείο ήταν σθεναρή. Υπερασπίστηκε με πάθος την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ και μέσα από τα κάτεργα της Ασφάλειας, μελλοθάνατος, βοήθησε τους συντρόφους του, ειδοποιώντας την καθοδήγηση του ΚΚΕ για τις συλλήψεις, καθώς και εκείνους που υποχώρησαν μπροστά στα βασανιστήρια. Το τέλος της ζωής του γράφτηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, το Σεπτέμβρη του 1949.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη της ΟΠΛΑ Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Λυκά Ερναντές
Ο Λυκά Φρανσουά Μπερνάρ Ερναντές Πι (γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1996), περισσότερο γνωστός ως Λυκά, είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Παρί Σεν Ζερμέν ως κεντρικός αμυντικός ή αριστερός αμυντικός.
Συλλογική καριέρα
Γεννημένος στην Μασσαλία της Γαλλίας, την περίοδο κατά την οποία ο πατέρας του αγωνιζόταν για λογαριασμό της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, ο Λυκά εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Ατλέτικο Μαδρίτης το 2007, σε ηλικία 11 ετών. Στις 9 Νοεμβρίου 2013, ενώ ευρισκόταν ακόμη στις ομάδες νέων του συλλόγου, κλήθηκε από τον προπονητή της πρώτης ομάδας, Ντιέγο Σιμεόνε, στην αποστολή για μια αναμέτρηση της Πριμέρα Ντιβιζιόν με αντίπαλο την Βιγιαρρεάλ ΚΦ,, ωστόσο δεν χρησιμοποιήθηκε στην διάρκεια της εκτός έδρας αναμέτρησης με τελικό σκορ 1–1, η οποία διεξήχθη την επόμενη ημέρα.
Ο Λυκά πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 26 Απριλίου 2014, ξεκινώντας ως βασικός για λογαριασμό της δεύτερης ομάδας του συλλόγου σε μια εκτός έδρας ήττα με σκορ 0–1 απέναντι στην Ρεάλ Σοσιεδάδ Β΄ στα πλαίσια του πρωταθλήματος της Σεγούντα Ντιβιζιόν Β΄. Αγωνίστηκε σε τρεις ακόμη αναμετρήσεις στην διάρκεια της σεζόν, καθώς η ομάδα πέτυχε να αποφύγει τον υποβιβασμό. Υπέγραψε, στην συνέχεια, νέο συμβόλαιο με τον σύλλογο τον Ιούνιο του ίδιου έτους, ανανεώνοντας την μεταξύ τους συνεργασία ως το 2018.
Ο Λυκά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 3 Δεκεμβρίου 2014, αγωνιζόμενος στην συνολική διάρκεια της εκτός έδρας νίκης της ομάδας του με σκορ 3–0 επί της ΚΕ Λ'Οσπιταλέτ στα πλαίσια της διοργάνωσης του Κυπέλλου Ισπανίας. πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του ισπανικού ποδοσφαίρου στις 21 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, εισερχόμενος ως αλλαγή στην θέση του Γκιλέρμε Σικέιρα στην εκτός έδρας νίκη της ομάδας του με σκορ 4–1 επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο.
Στις 10 Αυγούστου 2015, ο Λυκά ανανέωσε το συμβόλαιό του ως το 2019, ενώ, ταυτόχρονα, προβιβάστηκε στο έμψυχο δυναμικό της πρώτης ομάδας της Ατλέτικο. Η πρώτη του συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ έλαβε χώρα στις 15 Μαρτίου 2016, εισερχόμενος ως αλλαγή στην θέση του τραυματία Ντιέγο Γκοντίν στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης για την Φάση των 16 της διοργάνωσης με αντίπαλο την ΠΣΦ Αϊντχόφεν (0–0 έπειτα από 120 λεπτά αγώνα, νίκη με σκορ 8–7 στην διαδικασία των πέναλτι).
Διεθνής καριέρα
Ο Λυκά Ερναντές μετρά αριθμό αρκετών διεθνών συμμετοχών με τα μικρότερα ηλικιακά κλιμάκια της Εθνικής Γαλλίας. Ως αποτέλεσμα, αγωνίστηκε μία φορά με την Εθνική Γαλλίας U16, δύο φορές με την U18, δεκατρείς φορές με την ηλικιακή κατηγορία των U19 και τρεις φορές με την U20.
Κληθείς τον Μάρτιο του 2016 στην Εθνική Γαλλίας U21, δεν κατάφερε να αγωνιστεί σε ουδεμία αναμέτρηση, λόγω ενός τραυματισμού στην πλάτη.
Γνωστοποίησε πως είχε δεχθεί κρούσεις προκειμένου να αγωνιστεί με τα μικρότερα ηλικιακά κλιμάκια της Εθνικής Ισπανίας, ωστόσο αρνήθηκε τις όποιες προτάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ
TuxGuitar
Το TuxGuitar είναι ένα ελεύθερο, ανοικτού κώδικα λογισμικό για επεξεργασία ταμπλατούρας, το οποίο περιλαμβάνει βασικά χαρακτηριστικά όπως την επεξεργασία ταμπλατούρας, επεξεργασία παρτιτούρας, υποστήριξη για τριπλέτες και με την ικανότητα εισαγωγής και εξαγωγής αρχείων μορφής Guitar Pro gp3, gp4, και gp5. [5][6] Επιπρόσθετα, το TuxGuitar μπορεί να λειτουργήσει ως ένας βασικός επεξεργαστής MIDI χρησιμοποιώντας τη διεπαφή ταμπλατούρας ή staff, και από την έκδοση 1.0 και μετά, μπορεί να κάνει εισαγωγή και εξαγωγή αρχείων MIDI. Η μασκότ του TuxGuitar και ο θεματοφύλακας του ονόματος είναι ο Tux, ο πιγκουίνος-μασκότ για πολλά παιγνίδια και προγράμματα που σχεδιάσθηκαν εγγενώς για Linux. Είναι γραμμένο με χρήση της γλώσσας προγραμματισμού Java,[7] με τα GUI toolkits SWT και το GTK[citation needed]. Κυκλοφόρησε στην έκδοση 2.1 της GNU Lesser General Public License, και το TuxGuitar είναι ένα ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λογισμικό. Από τον Οκτώβριο 2011, το έργο μοιάζει να έχει εγκαταλειφθεί. Μερικοί ενθουσιώδεις έχουν, από τότε, κλωνοποιήσει το έργο στο SourceForge.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Εθνόσημο της Ιρλανδίας
right|180px Το εθνόσημο της Ιρλανδίας είναι ένας γαλάζιος θυρεός με την κελτική άρπα (εθνικό σύμβολο από το 13ο αιώνα). Η άρπα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1536, επί βασιλείας Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Καθιερώθηκε και χρησιμοποιείται από τις 9 Νοεμβρίου 1945. Λέγεται και άρπα του Brian Boru, του Βασιλιά της Ιρλανδίας. Αυτή η άρπα εικονίζεται και στα κέρματα ευρώ της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδία Ιρλανδία
Προεδρικές εκλογές στην Πούντλαντ 2014
Οι τρίτες προεδρικές εκλογές στην Πούντλαντ (από τη σύστασή της το 1998) διεξήχθησαν στις 8 Ιανουαρίου 2014 στην Γκαρόβε, τη διοικητική πρωτεύουσα της αυτόνομης περιοχής της βορειοανατολικής Σομαλίας. Των εκλογών προηγήθηκε η εκλογή ενός νέου Προέδρου και Αντιπροέδρου του Κοινοβουλίου στις 4 Ιανουαρίου 2014 από το Κοινοβούλιο της περιοχής (τα μέλη του ορκίστηκαν την 1η Ιανουαρίου 2014), που απαρτίζεται από 66 έδρες. Οι υποψήφιοι ήταν αξιωματούχοι από την τρέχουσα κυβέρνηση της Πούντλαντ, πρώην υπουργοί της κυβέρνησης και ονομαστοί τοπικοί επιχειρηματίες. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε ο πρώην πρωθυπουργός της Σομαλίας Αμπντιγουελί Μοχάμεντ Αλί, που επικράτησε οριακά του μέχρι τότε προέδρου, Αμπντιραχμάν Μοχάμαντ Φαρόλε. Ταυτόχρονα, το Κοινοβούλιο εξέλεξε ως αντιπρόεδρο τον Αμπντιχακίμ Αμπντουλαχί Χατζί Ομάρ στη θέση του Αμπντισαμάντ Αλί Σάιρ.
Διαδικασία
Στις 15 Ιουνίου 2009 η κυβέρνηση της Πούντλαντ ενέκρινε ένα νέο σχέδιο Συντάγματος για την περιφέρεια, σε ένα σημαντικό βήμα για την καθιέρωση ενός πολυκομματικού συστήματος για πρώτη φορά στην ιστορία της περιοχής.
Στις 15 Απριλίου 2012 η κυβέρνηση της Πούντλαντ εγκαινίασε μια συντακτική συνέλευση, οι εργασίες της οποίας διήρκεσαν 4 ημέρες. Με τον τρόπο αυτό τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα. Με βάση εκείνο, ιδρύθηκαν πολιτικά κόμματα.
Στις 4 Ιανουαρίου 2014, οι 66 νέοι βουλευτές (που ορκίστηκαν την 1η Ιανουαρίου του 2014) εξέλεξαν νέο πρόεδρο του Κοινοβουλίου τον Σαΐντ Χασάν Σάιρ.
Παράλληλα, το Κοινοβούλιο εξέλεξε ως νέο αντιπρόεδρο τον Αμπντιχακίμ Αμπντουλαχί Χατζί Ομάρ.
Αντιδράσεις
Λίγο μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, ο πρόεδρος της Σομαλίας Χασάν Σεΐχ Μοχάμουντ συνεχάρη τον Αλί για τη νίκη του, δείχνοντας ότι ανυπομονούσε να συνεργαστούν. Ο Μοχάμουντ περιέγραψε την Πούντλαντ ως ένα μοντέλο δημοκρατίας για την υπόλοιπη Σομαλία και ευχαρίστησε τον απερχόμενο πρόεδρο Φαρόλε για την επιτυχημένη του προεδρία. Ο πρωθυπουργός Αμπντιγουελί Σεΐχ Αχμέντ συνεχάρη επίσης τον Αλί και έκανε λόγο για μια μεγάλη ημέρα για τη Σομαλία.
Με τη σειρά του συνεχάρη τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο ο αντιπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στη Σομαλία, Νίκολας Κέι. Additionally, Η ΕΕ χαρακτήρισε τις εκλογές ως μια θετική εξέλιξη για τον εκδημοκρατισμό της Σομαλίας, κάνοντας κάλεσμα για εθνική συμφιλίωση. Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ καλωσόρισαν την εκλογή του νέου προέδρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πούντλαντ Εκλογες
Διγενής
Το όνομα Διγενής μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ακίμπα Ρούμπινσταϊν
Ο Ακίμπα ΚΙβελόβιτς Ρούμπινσταϊν (πολωνικά: Akiba Kiwelowicz Rubinstein) (1 Δεκεμβρίου 1880 - 14 Μαρτίου 1961) ήταν Πολωνός σκακιστής. Θεωρείται ότι ήταν ένας από τους ισχυρότερους παίκτες που δεν έγινε ποτέ Παγκόσμιος Πρωταθλητής Σκακιού. Ο Ρούμπινσταϊν έλαβε τον τίτλο Διεθνής Grandmaster το 1950, κατά την εγκαινίαση του.
Ως νέος, νίκησε κορυφαίους παίκτες όπως ο Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα και ο Καρλ Σλέχτερ και είχε προγραμματιστεί να παίξει έναν αγώνα με τον Εμάνουελ Λάσκερ για το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα το 1914, αλλά ακυρώθηκε λόγω του ξεσπάσματος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν μπόρεσε να ξαναβρεί την ίδια φόρμα μετά τον πόλεμο και η μετέπειτα ζωή του μαστιζόταν από ψυχικές ασθένειες.
Βιογραφία
Ο Ακίμπα ΚΙβελόβιτς Ρούμπινσταϊν γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1880 στο Σταβίσκι στο Βασίλειο της Πολωνίας από εβραϊκή οικογένεια. Ήταν ο μεγαλύτερος από 12 παιδιά, αλλά μόνο μια αδελφή επέζησε έως την ενηλικίωση. Ο Ρούμπινσταϊν έμαθε να παίζει σκάκι στη σχετικά μεγάλη ηλικία των 14 ετών και η οικογένειά του είχε προγραμματίσει να γίνει ραββίνος. Εκπαιδεύτηκε και έπαιξε εναντίον του ισχυρού master Γκερς Σάλβε στο Λοτζ και το 1903, αφού τερμάτισε πέμπτος σε ένα τουρνουά στο Κίεβο, ο Ρούμπινσταϊν αποφάσισε να εγκαταλείψει τις ραβινικές σπουδές του και να αφιερωθεί πλήρως στο σκάκι.
Μεταξύ 1907 και 1912, ο Ρούμπινσταϊν καθιερώθηκε ως ένας από τους ισχυρότερους παίκτες στον κόσμο. Το 1907, κέρδισε το τουρνουά Κάρσλμπαντ και μοιράστηκε την πρωτιά στην Αγία Πετρούπολη. Το 1912 είχε ένα ρεκόρ νικών, τερματίζοντας πρώτος σε πέντε συνεχόμενα μεγάλα τουρνουά: Σαν Σεμπαστιάν, Πίστιαν, Μπρέσλαου, Βαρσοβία και Βίλνιους, αν και σε κανένα από αυτά τα τουρνουά δεν συμμετείχαν ο Λάσκερ ή ο Καπαμπλάνκα. Ορισμένες πηγές πιστεύουν ότι ήταν ισχυρότερος από τον παγκόσμιο πρωταθλητή Εμάνουελ Λάσκερ εκείνη την εποχή. Οι βαθμολογίες από τη σκακιστικές μετρικές υποστηρίζουν αυτό το συμπέρασμα, τοποθετώντας τον ως τον Νο. 1 στον κόσμο μεταξύ των μέσων του 1912 και των μέσων του 1914.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα, το αγωνιστικό πεδίο στο ανταγωνιστικό σκάκι ήταν σχετικά λεπτό. Ο Βίλχελμ Στάινιτς, ο πρώτος παγκοσμίως αναγνωρισμένος παγκόσμιος πρωταθλητής, πέθανε το 1900 αφού αποσύρθηκε σε μεγάλο βαθμό από το σκάκι για αρκετά χρόνια, ο Ρώσος master Μιχαΐλ Τσιγκόριν πλησίαζε στο τέλος της ζωής του, ενώ ο Αμερικανός master Frank Marshall ζούσε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού από το κέντρο της σκακιστικής δραστηριότητας στην Ευρώπη. Ένας άλλος υποσχόμενος Αμερικανός master, ο Χάρι Νέλσον Πίλσμπουρι, πέθανε το 1906, σε ηλικία μόλις 33 ετών. Στην εποχή πριν από το FIDE, ο παγκόσμιος πρωταθλητής επέλεξε τον αντίπαλό του, και ο Εμάνουελ Λάσκερ ζητούσε ένα υψηλό χρηματικό ποσό που δεν μπορούσε να βρει ο Ρούμπινσταϊν. Στο τουρνουά της Αγίας Πετρούπολης το 1909, ήταν ισόπαλος με τον Λάσκερ και κέρδισε στην ατομική τους συνάντηση. Ωστόσο, είχε μια κακή εμφάνιση στο τουρνουά της Αγίας Πετρούπολης του 1914, όπου δεν κατατάχθηκε στους πέντε πρώτους. Ένας αγώνας με τον Λάσκερ διοργανώθηκε τον Οκτώβριο του 1914, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του ξεσπάσματος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η αποκορύφωση του Ρούμπινσταϊν ως παίκτης θεωρείται γενικά μεταξύ του 1907 και του 1914. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, περιορίστηκε στην Πολωνία, αν και έπαιξε σε μερικές οργανωμένες σκακιστικές εκδηλώσεις εκεί και ταξίδεψε στο Βερολίνο στις αρχές του 1918 για ένα τουρνουά. Το παιχνίδι του μετά τον πόλεμο δεν ανέκτησε ποτέ την ίδια συνέπεια με εκείνη που είχε πριν από το 1914, αν και παρέμεινε αρκετά δυνατός μέχρι τη δεκαετία του 1920. Αυτός και η οικογένειά του μετακόμισαν στη Σουηδία μετά την ανακωχή τον Νοέμβριο του 1918, όπου έμειναν μέχρι το 1922 και μετά μετακόμισαν στη Γερμανία. Ο Ρούμπινσταϊν κέρδισε στη Βιέννη το 1922, μπροστά από τον μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή Αλεξάντρ Αλιέχιν, και ήταν ο ηγέτης της πολωνικής ομάδας που κέρδισε την 3η Σκακιστική Ολυμπιάδα του 1930 στο Αμβούργο, με ρεκόρ δεκατριών νικών και τεσσάρων ισοπαλιών. Κέρδισε επίσης ένα ασημένιο μετάλλιο στην 4η Σκακιστική Ολυμπιάδα του 1931, όπου ήταν πάλι ο ηγέτης της πολωνικής ομάδας.
Ο Ρούμπινσταϊν ήρθε στην τέταρτη θέση στο τουρνουά του Λονδίνου το 1922, μετά από τον οποίο ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα προσφέρθηκε να τον παίξει σε έναν αγώνα αν μπορούσε να συγκεντρώσει τα χρήματα, κάτι που για άλλη μια φορά δεν μπορούσε να κάνει. Στο Χέιστινγκς το 1922, ήρθε στη δεύτερη θέση, ακολουθούμενη από την πέμπτη θέση στο Τέπλιτζ-Σχόναου στα τέλη του έτους, και στη συνέχεια κέρδισε στη Βιέννη με εξαιρετική επιτυχία. Αυτός ο θρίαμβος όμως προξένησε όταν οι Αυστριακοί συνοριοφύλακες κατακράτησαν το μεγαλύτερο μέρος του χρηματικού επάθλου που είχε κερδίσει. Ο Ρούμπινσταϊν έκλεισε το 1922 με μια άλλη εμφάνιση στο Χέιστινγκς, το οποίο κέρδισε, αλλά το ρεκόρ του τουρνουά κατά τη διάρκεια του 1923 ήταν απογοητευτικό καθώς τερμάτισε μόλις στη δωδέκατη θέση στο Κάρλσμπαντ και στη δέκατη στο Μέχρισχ-Όστραου.
Το πρώτο τουρνουά του το 1924, στο Μεράνο, τον είδε να έρχεται στην τρίτη θέση. Προσπάθησε να συμμετάσχει στο τουρνουά της Νέας Υόρκης την άνοιξη, αλλά αποκλείστηκε από την εκδήλωση λόγω περιορισμένου αριθμού διαθέσιμων θέσεων, όπου ήταν όλες κλεισμένες, και σε κάθε περίπτωση ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής Λάσκερ κυριάρχησε στην εκδήλωση με μεγάλη διαφορά. Το ρεκόρ του τουρνουά του Ρούμπινσταϊν το 1925 ήταν αρκετά καλό, αλλά η εμφάνιση του στο τέλος του έτους στη Μόσχα τον είδε να έρχεται στην 14η θέση. Το ρεκόρ του το 1926 ήταν καλό αλλά όχι εξαιρετικό. Εκείνη τη χρονιά, η οικογένεια Ρούμπινσταϊν μετακόμισε μόνιμα στο Βέλγιο.
Το 1927, ο Ρούμπινσταϊν επισκέφθηκε τη γενέτειρά του στην Πολωνία, όπου κέρδισε το Πολωνικό Πρωτάθλημα στο Λοτζ. Ξεκίνησε μία περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές του 1928. Αν και προτάθηκε ένας αγώνας με τον κάτοχο του σκακιστικού πρωταθλήματος των ΗΠΑ, Φρανκ Μάρσαλ, μαζί με ένα διεθνές τουρνουά, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ήρθε ισόπαλος στην τρίτη θέση με τον Μαξ Όυβε στο Μπαντ Κίσινγκεν και μετά είχε κακή επίδοση στο Βερολίνο. Ο Ρούμπινσταϊν είχε την καλύτερη εμφάνισή του μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη διάρκεια του 1929, όταν κυριάρχησε στο τουρνουά Ράμσγκεϊτ στη Βρετανία και είχε εξαιρετικές επιδόσεις στο Κάρλσμπαντ και στη Βουδαπέστη. Κέρδισε το τουρνουά στη Ρογκάσκα Σλάτινα.
Καθώς ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930, ο Ρούμπινσταϊν διεκδίκησε το τουρνουά του Σαν Ρέμο, φτάνοντας στην τέταρτη θέση. Έπαιξε καλά σε μερικά βελγικά τουρνουά εκείνο το έτος και στη συνέχεια κατέλαβε την τρίτη θέση στο Σκάρμπορο. Η απόδοσή του στη Λιέγη ήταν αδύναμη, πιθανώς λόγω εξάντλησης. Παράλειψε το Μπλετ το 1931 παρά την πρόσκληση, έπαιξε καλά στην Αμβέρσα, αλλά ήρθε τελευταίος στο Ρότερνταμ. Αυτή ήταν η τελευταία μεγάλη σκακιστική διοργάνωση στην οποία συμμετείχε. μικρογραφία| Ο Ρούμπινσταϊν σε ταυτόχρονη σκακιστική επίδειξη, [[Τελ Αβίβ, 1931]] Μετά το 1932, αποχώρησε από τους αγώνες σε τουρνουά καθώς η ανθρωποφοβία του έδειξε ίχνη σχιζοφρένειας κατά τη διάρκεια μιας διανοητικής βλάβης. Σε μια περίοδο, αφού έκανε μια κίνηση σκακιού, πήγαινε και κρυβόταν στη γωνία της αίθουσας του τουρνουά περιμένοντας την απάντηση του αντιπάλου του. Ανεξάρτητα, η προηγούμενη δύναμή του αναγνωρίστηκε από τον FIDE όταν ήταν ένας από τους 27 παίκτες που απονεμήθηκαν τον πρώτο τίτλο Grandmaster το 1950. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους grandmasters, δεν άφησε πίσω του καμία λογοτεχνική κληρονομιά, η οποία μπορεί να αποδοθεί στα ψυχικά του προβλήματα. Πέρασε τα τελευταία 29 χρόνια της ζωής του με σοβαρή ψυχική ασθένεια, ζώντας πολλές φορές στο σπίτι με την οικογένειά του και σε ένα σανατόριο. Δεν είναι ξεκάθαρο πώς ο Εβραίος grandmaster επέζησε του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στο γερμανοκρατούμενο Βέλγιο.
Προσωπική ζωή
Το 1917, ο Ρούμπινσταϊν παντρεύτηκε την Οζένι Λεβ. Απέκτησαν δύο γιους, τον Γιόνας το 1918 και τον Σάμμι το 1927. Για ένα διάστημα, ζούσαν πάνω από το εστιατόριο που λειτουργούσε η Οζένι. Αφού πέθανε το 1954, ο Ρούμπινσταϊν ζούσε σε γηροκομείο μέχρι το θάνατό του το 1961 σε ηλικία 80 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ακολούθησε ακόμα το σκάκι στα τελευταία του χρόνια. Οι γιοι του θυμήθηκαν να βλέπουν τους αγώνες του στο Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα του 1954 μαζί του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί σκακιστές Κατηγορία:Εβραίοι σκακιστές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Γκρανμαίτρ σκακιστές Κατηγορία:Θεωρητικοί του σκακιού Κατηγορία:Επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος
Ου (τυπογραφικό σύμπλεγμα)
thumb|Πινακίδα ενός κουρείου με το τυπογραφικό σύμπλεγμα Ȣ Το Ȣ (Κεφαλαίο: Ȣ, Μικρό: ȣ) είναι ένα γράμμα που χρησιμοποιείται σε όλα τα βασικά αλφάβητα της Ευρώπης (ελληνικό, λατινικό, κυριλλικό).
Φθόγγος
Σε όλα τα αλφάβητα συμβολίζει το /u/.
Κατηγορία:Ελληνικό αλφάβητο Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Γιάννης Μαλλούς
Ο Γιάννης Μαλλούς (γεννημένος την 7η Φεβρουαρίου 1974, στο Ντόρτμουντ της Δ.Γερμανίας είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Κατά τη  διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε κυρίως ως αμυντικός στην Βέροια και τον Άρη Θεσσαλονίκης. Η βασική του θέση ήταν πλάγιος δεξιός οπισθοφύλακας, αλλά χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές κι ως στόπερ ακόμα και ως αμυντικό χαφ.
Ποδοσφαρική καριέρα
Ο Γιάννης Μαλλούς γεννήθηκε στο Ντόρτμουντ από Έλληνες γονείς και επέστρεψε κατά τα εφηβικά του χρόνια στην Ελλάδα. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στο Φίλιππο Μελίκης Ημαθίας.
Άρης Θεσσαλονίκης
Το Δεκέμβριο του 1998, την πρώτη χρονιά παρουσίας τού Δημήτρη Κοντομηνά στα διοικητικά του Άρη Θεσσαλονίκης, ο Μαλλούς μεταγράφηκε (η μεταγραφή στοίχισε 50 εκατομμύρια δραχμές, ενώ οι αμοιβές του Μαλλού έφταναν τα 100 εκατομμύρια ) μαζί με τον συμπαίκτη του στη Βέροια, Αλέκο Δέλλιο, (αμφότεροι γνωστοί για τα κιτρινόμαυρα αισθήματά τους) στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Στον Άρη αγωνίστηκε για 4 ½ σεζόν, έχοντας 125 συνολικά συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και σκοράροντας 5 τέρματα (89 συμμετοχές και 3 γκολ στο Πρωτάθλημα, 29 συμμετοχές κι ένα γκολ στο Κύπελλο Ελλάδας και 7 συμμετοχές κι ένα γκολ, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 24 Ιανουαρίου 1999, στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του με τον Πανηλειακό (τελικό σκορ 3-1), μπαίνοντας στο 52’ λεπτό της συνάντησης στη θέση του Μανώλη Μητσόπουλου. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, στον αγώνα Άρης- Σερβέτ Γενεύης 1-1, στις 16 Σεπτεμβρίου 1999.
Αν και τις δυο πρώτες σεζόν (1998-99 και 1999-00) είχε τακτική συμμετοχή στην βασική ενδεκάδα με 14 και 29 εμφανίσεις αντιστοίχως, τις επόμενες 2 σεζόν (2000-01 και 2001-02) πραγματοποίησε ελάχιστες συμμετοχές για να επιστρέψει (με την έλευση του Γιώργου Φοιρού στον πάγκο του Άρη ,) στους βασικούς από το μέσο της σεζόν 2002-03 για να αγωνιστεί και στον τελικό του κυπέλλου του 2003. Ωστόσο το παιχνίδι που έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη όλων των οπαδών του Άρη ήταν αυτό της 24ης Μαΐου 2003, όταν ο Μαλλούς κατόρθωσε, σε μόλις 8 λεπτά συμμετοχής στο μεγάλο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, μεταξύ της ομάδας του και του Ηρακλή στο Χαριλάου, να γίνει το πρόσωπο της χρονιάς για τους «κιτρινόμαυρους» σκοράροντας με σουτ, το δεύτερο γκολ του Άρη, στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων, χαρίζοντας τη νίκη και μαζί το εισιτήριο της ευρωπαϊκής εξόδου στην Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν. Το γκολ που πέτυχε εναντίον του Ηρακλή ήταν μόλις το πέμπτο της καριέρας του στην Α' Εθνική. .
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2003, σκόραρε το μοναδικό του τέρμα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις στον ισόπαλο (με 1-1) εκτός έδρας αγώνα του Άρη με την Μολδαβική Ζίμπρου. .
Το καλοκαίρι του 2004 επέστρεψε στη Βέροια, με την οποία αγωνίστηκε για μια χρονιά και το καλοκαίρι του 2005 μεταπήδησε Αγροτικό Αστέρας όπου και ολοκλήρωσε, το 1999, την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Θίο Χάτσκραφτ
Ο Θίο Χάτσκραφτ (αγγλικά:Theo Hutchcraft )(γεννημένος στις 30 Αυγούστου 1986) είναι Άγγλος τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Είναι πιο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής του ντουέτου Hurts.
Πρώτα χρόνια
Ο Θίοντορ Ντέιβιντ Χάτσκραφτ γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1986 στο Βόρειο Γιόρκσαϊρ .Όταν ήταν 2 ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στην Αυστραλία και έμειναν στο Περθ. Αφού γεννήθηκε ο αδελφός του Τζακ, επέστρεψαν στην Αγγλία. Αποφοίτησε από το Richmond School.
Καριέρα
Ο Χάτσκραφτ είχε ξεκινήσει καριέρα ως DJ προτού αρχίσει να τραγουδάει σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης. Συναντήθηκε με τον Άνταμ Άντερσον και τον Σκοτ Φόρστερ στο Μάντσεστερ όταν ήταν 19 ετών. Μαζί δημιούργησαν ένα μουσικό σχήμα με το όνομα Bureau .Το 2006 η μπάντα αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά της σε Daggers. Η ομάδα περιελάμβανε 5 άτομα, αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα μόνο ο Θίο και ο Άνταμ έγραφαν τη μουσική. Έπαιξαν εναλλακτική μουσική, ηλεκτρονική , ροκ , ντίσκο , νέο κύμα και synth-pop.Κυκλοφόρησαν δύο singles: το 2006 το "After Midnight" και το 2007 το "Money / Magazine". Οι Daggers ανακοίνωσαν τη διάλυση τους στη σελίδα τους στο Myspace στις 30 Ιανουαρίου 2009.
Με το ντουέτο έχει κυκλοφορήσει πέντε στούντιο άλμπουμ: Happiness (2010), Exile (2013), Surrender (2015), Desire (2017) και Faith (2020).
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Οικογένεια Βλασοπούλου
thumb|Οικόσημο οικογένειας Βλασοπούλου Η οικογένεια Βλασοπούλου (ιταλικά: Vlasopulo) είναι μια απο τις παλαιότερες αρχοντικές οικογένειες της Κέρκυρας.
Γενικά στοιχεία
Η οικογένεια έλκει την καταγωγή της από το Βυζάντιο με παρουσία αιώνων στην περιοχή της Πελοποννήσου καθώς σε αυτήν της Ιθάκης και της Κέρκυρας. Στην Κέρκυρα εγκαταστάθηκαν στα 1555 μετά τη φυγή κάποιων μελών της από την Ιθάκη λόγω της κατάστασης που επικρατούσε εκείνη την εποχή στον Ελλαδικό χώρο. Σύντομα αρκετά από τα μέλη της οικογένειας Βλασοπούλου διακρίθηκαν σε διάφορους τομείς της πάλαι ποτέ βενετοκρατούμενης κοινωνίας της Κέρκυρας όπως στην πολιτική, τα γράμματα και τις τέχνες. Το 1642 η οικογένεια Βλασοπούλου γράφτηκε στη Χρυσή Βίβλο των ευγενών της Κέρκυρας (Libro d'Oro). Ατύπως η οικογένεια διατηρούσε τον τίτλο του κόμη. Ο συγκεκριμένος τίτλος δεν αποδόθηκε ποτέ με επίσημο τρόπο από το συμβούλιο των ευγενών της Κέρκυρας (παρόλο που συμμετείχε στο συμβούλιο των ευγενών του νησιού) αλλά των διεκδικούσε η οικογένεια βάση των δεσμών αίματος η οποία είχε με άλλες μεγάλες οικογένειες της Κέρκυρας όπως με την αρχοντική οικογένεια Μαρκορά και την επίσης πριγκιπική οικογένεια Βούλγαρι(η), οι οποίες κατείχαν τον τίτλο.
Η οικογένεια μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα προσφωνούνταν με τον τίτλο του κόμη και ήταν κληρονομικός τόσο για τα άρρενα όσο και για τα θηλυκά μέλη. Η οικογένεια διατηρούσε δεσμούς αίματος και με την Οικογένεια Βασιλάκη αλλά και με την Οικογένεια Καποδίστρια απο γαμήλια ένωση των δύο οικογενειών. Μέλος της ίδιας οικογένειας είναι και ο Γεράσιμος Μαρκοράς.
Μέλη
thumb|Αντίγραφο απο Libro d'Oro (Vlasopulo) Σύμφωνα με έγγραφα και παπύρους οι οποίοι φυλάσσονται στο ιστορικό αρχείο της Κέρκυρας φαίνεται πως η οικογένεια είχε έντονη σχέση και με τον κλήρο καθώς πολλά από τα μέλη της φέρουν διάφορα εκκλησιαστικά αξιώματα. Σήμερα η οικογένεια Βλασοπούλου έχει απογόνους στην Κέρκυρα, τη Λήμνο, τη Χίο και την Αθήνα καθώς και σε χώρες του εξωτερικού όπως τις Η.Π.Α., Καναδά και τη Γερμανία.
Σε αντίγραφο της Χρυσής Βίβλου (Libro d'Oro) αναφέρονται τα εξής ονόματα από την οικογένεια:
Απόγονοι μετά την (Libro d'Oro) εποχή:
Άλλα μέλη της οικογένειας
Το 1920 θεσπίστηκε πρωτόκολλο (ιδιωτικό συμφωνητικό) στην οικογένεια Βλασοπούλου το οποίο υποχρέωνε τα θηλυκά μέλη να υιοθετούν και το επώνυμο της δυναστείας έτσι ώστε να εκλείψει ο κίνδυνος να χαθεί το επίθετο με την πάροδο του χρόνου και για αυτό σε κάποιες περιπτώσεις μελών υπάρχει σύνθετη ονομασία. Σήμερα το επώνυμο της οικογένειας το υιοθετούν και άρρενα μέλη, τα οποία συνδέονται με την οικογένεια μέσω των μητέρων τους.
Χρόνος αδράνειας
Χρόνο αδράνειας ή λανθάνοντα χρόνο ή χρόνο απόκρισης καλούμε την χρονική καθυστέρηση ανάμεσα στην στιγμή που ξεκινάει να δουλεύει ένα σύστημα, πιθανώς έπειτα από εξωτερικό ερέθισμα, και στην στιγμή που γίνεται ορατό στο περιβάλλον το αποτέλεσμα της λειτουργίας του συστήματος. Η λέξη λανθάνων υποδηλώνει το γεγονός ότι κατά την περίοδο αυτή το αποτέλεσμα είναι ακόμα κρυφό, δυνητικό, όχι ακόμα παρατηρήσιμο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Αυτοματισμός
Ερμίνα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ
Η Ερμίνα (γερμ. Hermine von Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym, 2 Δεκεμβρίου 1797 - 14 Δεκεμβρίου 1817) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα της Ουγγαρίας.
Βιογραφία
Η Ερμίνα Αμαλία Μαρία ήταν η πρώτη κόρη του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ και της Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Χριστιανού του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
Ο σύζυγός της Ιωσήφ είχε ήδη νυμφευτεί μια φορά, αλλά δεν είχε αποκτήσει παιδιά. Η Ερμίνα έκανε δίδυμα, αλλά απεβίωσε κατά τον τοκετό. Έπειτα ο σύζυγός της έκανε και τρίτο γάμο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1815 τον Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Παλατινό Κόμη της Ουγγαρίας, και είχε (δίδυμα) τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κάθριν Μπολ
Η Κάθριν Μπολ (Catharine Northcutt Ball, 30 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Αμερικανίδα πρώην κολυμβήτρια, δύο φορές χρυσή ολυμπιονίκης και πρώην κάτοχος παγκοσμίων ρεκόρ σε τρία αθλήματα.
Στις 28 Δεκεμβρίου του 1966 κατέρριψε στο Φορτ Λόντερντεϊλ το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. προσθίως, με επίδοση 1.15.6. Στις 30 Ιουλίου του 1967, αποτέλεσε μέλος της ομάδας των Η.Π.Α. που κατέρριψε στο Γουίνιπεγκ το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x100 μ. μικτής με χρόνο 4.30.0. Την ίδια χρονιά βελτίωσε εντυπωσιακά τα ρεκόρ του προσθίου. Στις 19 Αυγούστου του 1967 κατέρριψε στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. προσθίως με χρόνο 1.14.6. Την επόμενη ημέρα, 20 Αυγούστου, κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. προσθίως με χρόνο 2.39.5.
Στις 25 Αυγούστου του 1968, στο Λος Άντζελες, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. προσθίως με χρόνο 1.14.2 και την επόμενη ημέρα, στις 26 Αυγούστου, και πάλι στο Λος Άντζελες, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ και στα 200 μ. προσθίως με χρόνο 2.38.5. Επίσης, την ίδια χρονιά, αποτέλεσε μέλος της ομάδας των Η.Π.Α. που στις 14 Σεπτεμβρίου κατέρριψε στο Κολοράντο Σπρινγκς το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x100 μ. μικτής με χρόνο 4.28.1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κρυονέρι Κοζάνης
Το Κρυονέρι είναι οικισμός του δήμου Βοΐου της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης. Το χωριό ονομάζονταν μέχρι το 1928 Δέβλα, οπότε μετονομάστηκε σε Κρυονέρι. Ωστόσο, η παλαιότερη ονομασία συνεχίζεται να χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα από τους κατοίκους της περιοχής.
Αποτελεί επίσης οικισμό της τοπικής κοινότητας Ασπρούλας με έδρα τον γειτονικό οικισμό της Ασπρούλας.
Πολιτιστικές δραστηριότητες
Στο χωριό εδρεύει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γκουβεντάρι. Το όνομα του συλλόγου οφείλεται στο ομώνυμο δάσος που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα δυτικά του χωριού και το οποίο διασχίζει ο ποταμός Βέλος. Προ της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου διοργανώνεται μεγάλο πανηγύρι με τη συμμετοχή συνήθως ζωντανής ορχήστρας στον προαύλιο χώρο του ιστορικού σχολείου, στον Πάνω Μαχαλά.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Δήμος Τανάγρας
Ο Δήμος Τανάγρας είναι δήμος της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου 2011 και η σύνθεση του νέου δήμου προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Δερβενοχωρίων, Οινοφύτων, Σχηματαρίου και Τανάγρας, που αποτελούσαν τις Δημοτικές ενότητες του Δήμου. Από τον Δεκέμβρη του 2014 δημιουργήθηκε και η 5η δημοτική ενότητα (Δηλίου) με τη συνένωση των οικισμών Δήλεσι και Πλάκα Δήλεσι. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 554,01 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 18.500 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 (19.432 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011,21.156 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Σχηματάρι.
Πρώτος διευρυμένος δήμος Τανάγρας
thumb|Σφραγίδα τέως δήμου Τανάγρας Ο δήμος Τανάγρας σχηματίσθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 8ης (20 με το παλαιό ημερολόγιο) Απριλίου, το οποίο δεν δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ως δήμος της επαρχίας Θηβών. Κατατάχθηκε στη Γ' τάξη με πληθυσμό 1287 κατοίκους και έδρα την Τανάγρα (Λιάταις). Ο δημότης ονομάσθηκε Ταναγραίος. Στον δήμο εντάχθηκαν οι οικισμοί: (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 1834) Λιάταις [324], Μπράτσι: [122], Σχηματάρι: [280], Ινια: [61], Κακοσάλεσι: 327, Μπούγα: 39, Κολοτέτι: 129. Έδρα του δήμου ορίστηκε ο οικισμός Λιάταις.
Με το Βασιλικό Διάταγμα της 31ης Ιουλίου (12 Αυγούστου) 1836 (ΦΕΚ 48), "Περί συγχωνεύσεως δήμων της επαρχίας θηβών", οι δήμοι Τανάγρας και Ωρωπού ενώθηκαν σε ένα δήμο, με το όνομα Τανάγρα και έδρα την Τανάγρα (Λιάταις).
Το Βασιλικό Διάταγμα της 24ης Νοεμβρίου (6 Δεκεμβρίου) 1836, το οποίο δεν δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, απέσπασε τα χωριά του συγχωνευθέντος δήμου Ωρωπού, καθώς επίσης και τα χωριά Μπούγα και Κακοσάλεσι (Σάλεσι) του δήμου Τανάγρας και τα προσάρτησε στο δήμο Περαίας.
Με το Βασιλικό Διάταγμα της 1ης Νοεμβρίου (13 Νοεμβρίου) 1841 (ΦΕΚ 25/1842), «Περί συγχωνεύσεως δήμων της επαρχίας Θηβών», τμήμα του δήμου Παρασωπαίων συγχωνεύθηκε στο δήμο Τανάγρας. Με τη νέα σύστασή του ο δήμος παρέμεινε στη Γ' τάξη με πληθυσμό 1455 κατοίκους και έδρα το Χλημποτσάρι ή Χλεμποτσάρι (μετέπειτα Ασωπία). Με το ίδιο Βασιλικό Διάταγμα, τμήμα του δήμου Τανάγρας αποτελούμενο από τα χωριά Σχηματάρι, Στανιάταις, Δήλεσι, Σκούρτα και Μαζαράκι αποσπάσθηκε και συγχωνεύθηκε στο δήμο Αυλίδος.
Ο Δήμος διατηρήθηκε σχεδόν αμετάβλητος, με μικρές μόνο μεταβολές, μέχρι την διοικητική μεταρρύθμιση του 1912, οπότε και αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες.
Η αρχική σφραγίδα του Δήμου ήταν κυκλική χωρίς έμβλημα. Το εικονιζόμενο έμβλημα καθορίστηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 11ης Οκτωβρίου 1870 (ΦΕΚ 43/σελ 340): «...η σφραγίς του δήμου Τανάγρας εν τω μέσω μεν γυναίκα ευειδή ταινία την κεφαλήν αναδουμένην, γύρωθεν δε τας λέξεις δήμος Ταναγραίων... Η βασίλισσα Κορίνη της αρχαίας Τανάγρας, κειμένη ακριβώς εις την θέσιν ην ήδη κείται το εθνικόν βόσκημα Τανάγρα ή Γκριμάδα...»
Πορεία του πληθυσμού:
Καποδιστριακός δήμος Τανάγρας
right|thumb|Ο Δήμος Τανάγρας του προγράμματος Καποδίστριας Ο Δήμος Τανάγρας του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των κοινοτήτων Άρματος, Ασωπίας, Καλλιθέας και Τανάγρας. Έδρα του δήμου ορίστηκε το Άρμα. Το 2010 εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Τανάγρας. Ο δήμος Τανάγρας είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.134 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Στον δήμο περιλαμβάνονταν οι οικισμοί Άρμα (1070 κατ.), η Ασωπία (1267 κατ.), η Καλλιθέα (695 κατ.), η Τανάγρα (871 κατ) και η Παναγία (231 κατ.).
Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Θηβαίων, Δερβενοχωρίων, Οινοφύτων, Σχηματαρίου και με το δήμο Αυλίδας του νομού Ευβοίας.
Διατελέσαντες δήμαρχοι Καποδιστριακού & Καλλικρατικού δήμου
Από το 1999 ως σήμερα έχουν διατελέσει δήμαρχοι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταναγρας
Έμβλημα του Ιράν
right|160px|thumb|To έμβλημα του Ιράν. Το έμβλημα του Ιράν είναι ένα καλλιτεχνικό αραβικό επίγραμμα της λέξης «Αλλάχ» («Θεός» στο αραβικό αλφάβητο, ﺍﷲ). Καθιερώθηκε με την έγκριση του Αγιατολάχ Χομεϊνί στις 9 Μαΐου του 1980.
Περιγραφή
Το σύμβολο αποτελείται από 4 ημισελήνους και ένα σπαθί. Τα πέντε μέρη του εμβλήματος συμβολίζουν τους πέντε στύλους του Ισλάμ. Πάνω από το ξίφος είναι ένα shadda: στην αραβική γραφή, αυτό διπλασιάζει ένα γράμμα- εδώ διπλασιάζεται η δύναμη του Ισλάμ. Το σχήμα του εθνοσήμου είναι αυτό της τουλίπας, στη μνήμη όσων πέθαναν για το Ιράν. Από την αρχαιότητα στη χώρα πιστεύεται ότι στον τάφο του πεσόντα για τη χώρα φυτρώνει μια κόκκινη τουλίπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ιράν Ιραν
Δήμος Διστόμου–Αράχοβας–Αντίκυρας
Ο Δήμος Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας είναι δήμος του νομού Βοιωτίας στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων Αράχωβας και Διστόμου και της Κοινότητας Αντικύρας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 292,7 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 8.188 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Δίστομο. Ο Δήμος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας συνορεύει βορειοανατολικά μέσω της Κοινότητας Διστόμου,της Δημοτικής Ενότητας Διστόμου, με την Δημοτική Ενότητα Δαύλειας του Δήμου Λεβαδέων. Κεντροανατολικά μέσω της Δημοτικής Ενότητας Διστόμου συνορεύει με την Δημοτική Ενότητα Λεβαδέων του Δήμου Λεβαδέων και νοτιοανατολικά μέσω της Κοινότητας Στειρίου, της Δημοτικής Ενότητας Διστόμου, συνορεύει με την Δημοτική Ενότητα Κυριακίου του Δήμου Λεβαδέων. Δυτικά μέσω της Δημοτικής Ενότητας Αντίκυρας συνορεύει με την Δημοτική Ενότητα Δεσφίνας του Δήμου Δελφών. Βόρεια μέσω της Δημοτικής Ενότητας Αράχοβας συνορεύει με την Δημοτική Ενότητα Παρνασσού του Δήμου Δελφών και βορειοανατολικά μέσω της Δημοτικής Ενότητας Αράχοβας συνορεύει με την Δημοτική Ενότητα Δελφών του Δήμου Δελφών.
Διαίρεση
Ο Δήμος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας διαιρείται σε τρεις δημοτικές ενότητες. Πιο συγκεκριμένα (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011):
Πηγές
Διστομου - Αραχοβας - Αντικυρας
Κόμβος (πληροφορική)
Κόμβος (αγγλικά: Node) στην πληροφορική ονομάζεται η βασική δόκιμη μονάδα των υπερκειμένων και των υπερμέσων. Κάθε κόμβος αποτελείται από τμήματα κειμένου, γραφικών, εικόνων, βίντεο ή ήχου. Ένας κόμβος μπορεί να περιέχει από μια απλή φωτογραφία ή ένα μικρό κείμενο έως μια μεγάλη ενότητα με διάφορες μορφές πληροφορίας. Οι κόμβοι μέσω των συνδέσμων (links) συνδέονται μεταξύ τους και μας επιτρέπουν την πλοήγηση σε κάθε ιστοσελίδα, υπερκείμενο ή υπερμέσο.