cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοινότητα Καπανδριτίου
Ιστορική εξέλιξη της Κοινότητας
Η κοινότητα Καπανδριτίου συστάθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 με την οποία καταργήθηκαν οι διευρυμένοι δήμοι και αντικαταστάθηκαν από μικρότερες κοινότητες. Μέχρι τότε η περιοχή ανήκε στον πρώην διευρυμένο δήμο Μαραθώνα. Στην κοινότητα εκτός από το Καπανδρίτι εντάχθηκαν και οι οικισμοί Μάζι (Πολυδένδρι), και Σπατατζίκι (Πευκόφυτο) και από το 1919 και το Βελλιατζίκι (Μικροχώρι). Στην συνέχεια η κοινότητα συρρικνώθηκε καθώς το 1929 το Πολυδένδρι αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα ενώ το 1968 ο οικισμός Σπατατζίκι (Πευκόφυτο) εντάχθηκε στον δήμο Αγίου Στεφάνου. Η κοινότητα στην συνέχεια διατηρήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1997 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011, οπότε και συνενώθηκε στον νέο δήμο Ωρωπού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Γουλιέλμος Ερνέστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης
Ο Γουλιέλμος-Ερνέστος, γερμ. Wilhelm-Ernst (19 Οκτωβρίου 1662 - 26 Αυγούστου 1728) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης (1683-1728).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Ερνέστου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Χριστίνας-Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη-Χριστιανού δούκα του Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ (γιου του Αλεξάνδρου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Εθνικός ύμνος του Ναγκόρνο Καραμπάχ
Το Azat u ankakh Artsakh («Ελεύθερο και Ανεξάρτητο Αρτσάχ») είναι ο εθνικός ύμνος του μη αναγνωρισμένου κράτους Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Καθιερώθηκε το 1992 και γράφτηκε από το Βαρντάν Χακομπιάν, με συνθέτη τον Αρμέν Νασιμπιάν.
Πηγές
Ναγκόρνο-Καραμπάχ Κατηγορία:Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Ουλκέν Ναρίν
Το Ουλκέν Ναρίν είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Κατονκαραγκάι, στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο Καζακστάν.
Γεωγραφική θέση
Το περιφερειακό κέντρο, το Οσκεμέν απέχει 232 χιλιόμετρα από το Ουλκέν Ναρίν, με το οποίο συνδέεται μέσω του Ζιργιανόβσκ. Βρίσκεται πολύ κοντά στον ποταμό Ιρτύς.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός είναι ο εξής:
Ιστορία
Ιδρύθηκε στο τέλος του 18ου αιώνα. Το πρώην όνομα της πόλης είναι το Μπολσεναρίμσκογιε.
Γεωργία
Λόγω το ότι βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Ιρτύς, σημαντικό προϊόν της πόλης είναι τα θαλασσινά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
AM (άλμπουμ)
Το AM είναι το πέμπτο άλμπουμ των Arctic Monkeys. Η παραγωγή έγινε από τους James Ford και Ross Orton. Κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2013 από την Domino. Περιέχει συμμετοχές από τους Josh Homme (Queens of the Stone Age), Bill Ryder-Jones (The Coral) και Pete Thomas (Elvis Costello & The Attractions).
Το άλμπουμ έλαβε πολύ καλές κριτικές και εμφανίστηκε σε λίστες άλμπουμ της χρονιάς για το 2013. Ήταν υποψήφιο για το βραβείο Mercury του 2013 για το καλύτερο βρετανικό άλμπουμ. Είναι το #449 στον κατάλογο των 500 Καλύτερων Άλμπουμ Όλων των Εποχών από το μουσικό περιοδικό NME. Εμπορικά, το ΑΜ είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα άλμπουμ των Arctic Monkeys μέχρι σήμερα μπαίνοντας στα charts σε πολλές χώρες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Arctic Monkeys έγιναν το πρώτο συγκρότημα ανεξάρτητης δισκογραφικής με τα πέντε πρώτα άλμπουμ τους να φτάνουν στο #1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Ναζιστικός χαιρετισμός
thumb|right|Ο Χίτλερ στον χαρακτηριστικό χαιρετισμό. Ο ναζιστικός χαιρετισμός είναι μια χειρονομία που χρησιμοποιούνταν ως χαιρετισμός στη ναζιστική Γερμανία. Συνοδευόταν από τις λέξεις Χάιλ Χίτλερ (γερμ. «Heil Hitler» Ζήτω ο Χίτλερ) ή «Sieg Heil» (Ζήτω η Νίκη), και την ανύψωση του δεξιού χεριού. Υπήρχε και η παραλλαγή «Heil mein Führer» (Ζήτω ο Ηγέτης μου) όταν ήταν ο Χίτλερ μπροστά. Καθιερώθηκε από τον Χίτλερ ως φιλοφρόνηση για όλες τις περιπτώσεις καλωσορίσματος και αποχαιρετισμού των Γερμανών. Γι' αυτό και λεγόταν «Γερμανικός χαιρετισμός». Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ίδιος ο Χίτλερ δεν τον συνήθιζε, ενώ είχε την δική του χαρακτηριστική ιδιόμορφη παραλλαγή του χαιρετισμού αυτού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χ Κατηγορία:Σύμβολα Κατηγορία:Χειρονομίες σεβασμού
Άνταμ Γιανκόφσκι
Ο Άνταμ Γιανκόφσκι (Adam Jankowski, (γενν. 1948 στο Γκντανσκ της Πολωνίας) είναι Αυστριακός ζωγράφος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τέχνης και Σχεδίου του Όφφενμπαχ (HfG Offenbach). Το στούντιο του βρίσκεται στο Σανκτ Πάουλι στο Αμβούργο της Γερμανίας.
Βιογραφία
Ο Γιανκόφσκι μεγάλωσε στο Γκντανσκ της Πολωνίας, αλλά μετακόμισε το 1955 στη Βαρσοβία και το 1961 με τους γονείς του στη Βιέννη. Από το 1966-1968 σπούδασε μηχανολογία στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας της Βιέννης, και 1968-1970 σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης μετέπειτα και σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Αμβούργου. Επιπλέον, σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.
Το έργο του
Το πρώιμο έργο του Γιανκόφσκι είναι στενά συνδεδεμένο με το κίνημα του '68, το πολιτικό υποκείμενο στη ζωγραφική θεωρήθηκε ως πρόκληση εκείνη τη εποχή. Ένας κύκλος της εργασίας του ήταν αφιερωμένος στον αγώνα εναντίον της Χούντας στην Ελλάδα. Σε ένα έργο τέχνης παριστάνει μια συμφοιτήτριά του Ελληνίδα δακρυσμένη μετά από ένα γράμμα από την Ελλάδα.
Καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Η καλλιτεχνική σταδιοδρομία του Γιανκόφσκι ανέκαθεν χαρακτηρίζεται από την ανταλλαγή με άλλους καλλιτέχνες όπως τον Uwe Schneede και τον Robert Lettner. Το νεότερο έργο του Jankowski είναι αφιερωμένο στο ζήτημα της τοπιογραφίας στην εποχή των ψηφιακών τεχνολογιών απεικόνισης. Ο Γιανκόφσκι ίδρυσε το 1986, μαζί με τον KP Brehmer, την Anna Oppermann, Dagmar Fedderke, Constatin Hahm, Herbert Hossmann και την Gesine Petersen τον καλλιτεχνικό συνεταιρισμό "Galerie Vorsetzen" που ήταν ένα στέκι της πρωτοπορίας της τέχνης στη Δυτική Γερμανία της δεκαετίας του '80.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Domenico Millelire (υποβρύχιο)
Το Domenico Millelire ήταν ένα από τα τέσσερα υποβρύχια κλάσης Balilla που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1920.
Περιγραφή
Τα σκάφη της κλάσης Balilla ήταν τα πρώτα «καταδρομικά υποβρύχια» (ωκεανοπόρα) του ιταλικού ναυτικού. Είχαν εκτόπισμα 1450 t (1427 LT) στην επιφάνεια και 1904 t (1874 LT) σε βύθιση. Είχαν μήκος 86,5 m, πλάτος 7,8 m και βύθισμα 4,7 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 110 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 77 αξιωματικούς και ναύτες.
Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 2450 bhp. Όταν ήταν σε βύθιση ισχύ παρείχαν δύο ηλεκτροκινητήρες των 1100 hp. Επίσης διέθεταν έναν επικουρικό κινητήρα ντίζελ χάρη στον οποίο μπορούσαν να φθάνουν σε ταχύτητα 7 kn στην επιφάνεια. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ανέρχονταν σε 17,5 kn και σε βύθιση σε 8 kn. Η ακτίνα δράσης έφθανε τα 12000 ναυτικά μίλια στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 7 kn και τα 110 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 3 kn σε βύθιση.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από έξι τορπιλοσωλήνες των 533 mm, τέσσερις στην πλώρη και δύο στην πρύμνη, για τους οποίους έφεραν δώδεκα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 120 mm, χάρη στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το υποβρύχιο ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2 mm που παρείχαν αντιαεροπορική προστασία.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Domenico Millelire άρχισε στις 26 Ιανουαρίου 1925 στις εγκαταστάσεις της Odero-Terni-Orlando shipyard στο Μουτζιάνο (Muggiano). Καθελκύστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1927 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 11 Αυγούστου του επόμενου έτους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Balilla
Ευρυδίκη (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία, αναφέρονται τέσσερα πρόσωπα με το όνομα Ευρυδίκη.
Σύζυγος του Ορφέα
Η πιο γνωστή ήταν μια γυναίκα – ή νύμφη – με το όνομα Ευρυδίκη, που ήταν σύζυγος του Ορφέα. Ενώ δραπέτευσε από τον Αρισταίο, δαγκώθηκε από ένα φίδι και πέθανε. Αλλόφρων, ο Ορφέας έπαιξε τόσο λυπητερά τραγούδια και τραγούδησε τόσο θρηνητικά, ώστε όλοι οι θεοί και οι νύμφες δάκρυσαν και τον συμβούλευσαν να κατέβει στον κάτω κόσμο. Ο Ορφέας κατέβηκε στον κάτω κόσμο και με τη μουσική του απάλυνε την καρδιά του Άδη και της Περσεφόνης (το μόνο πρόσωπο που τα κατάφερε ποτέ), οι οποίοι συμφώνησαν να επιτρέψουν στην Ευρυδίκη να επιστρέψει μαζί του στη γη. Αλλά η συμφωνία που συνόδευε την απόφαση ήταν πως έπρεπε να περπατά μπροστά από αυτή και να μην κοιτάξει πίσω μέχρι να φτάσει στον πάνω κόσμο. Μέσα στην αγωνία του αθέτησε την υπόσχεση και η Ευρυδίκη εξαφανίστηκε πάλι από τη θέασή του. Η ιστορία με αυτή τη μορφή της ανήκει στην εποχή του Βιργιλίου, ο οποίος πρώτος εισάγει το όνομα του Αρισταίου. Και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς, ωστόσο, μιλούν για την επίσκεψη του Ορφέα στον κάτω κόσμο. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα οι καταχθόνιοι θεοί του «παρουσίασαν μία εμφάνιση» της Ευρυδίκης. Ο Οβίδιος λέει πως ο θάνατος της Ευρυδίκης δεν προκλήθηκε από τη δραπέτευσή της από τον Αρισταίο, αλλά από τον χορό της με τις Ναϊάδες τη μέρα του γάμου της.
Σύζυγος του Κρέοντα
Άλλη μια γυναίκα της ελληνικής μυθολογίας με το όνομα Ευρυδίκη είναι η σύζυγος του Κρέοντα, που αυτοκτόνησε όταν έμαθε πως ο γιος της Αίμονας και η αγαπημένη του Αντιγόνη είχαν επίσης αυτοκτονήσει.
Σύζυγος του Λυκούργου της Νεμέας
Ως Ευρυδίκη αναφέρεται και η Αμφιθέα, σύζυγος του Λυκούργου, βασιλιά της Νεμέας, και μητέρα του Οφέλτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευρυδικη Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ορφισμός
ΦΚ Χρόνινγκεν
Η Χρόνινγκεν ΦΚ (Ολλανδικά: F.C. Groningen) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Χρόνινγκεν της Ολλανδίας. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Ερεντιβίζιε, την ανώτερη ποδοσφαιρική κατηγορία της Ολλανδίας.
Γουόρεν Κρίστοφερ
Ο Γουόρεν Κρίστοφερ (Warren Minor Christopher, 27 Οκτωβρίου 1925 - 18 Μαρτίου 2011) ήταν Αμερικανός πολιτικός και νομικός.
ΦΚ Χρόνινγκεν
Ιδρύθηκε το 1971 και έχει ως έδρα το Στάδιο Γιούρομποργκ, το οποίο έχει χωρητικότητα 22.329 θέσεις.
Γουόρεν Κρίστοφερ
Γεννήθηκε σε μια μικρή κωμόπολη στη Βόρεια Ντακότα και ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης τράπεζας. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος συνεργαζόμενος με σημαντικά δικηγορικά γραφεία. Την περίοδο 1967 - 1969 διετέλεσε υφυπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Τζόνσον ενώ την περίοδο 1977 - 1981 διετέλεσε υφυπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Τζίμι Κάρτερ. Το 1981 διαπραγματεύθηκε και πέτυχε την απελευθέρωση των αμερικανών ομήρων στο Ιράν. Το 1993 διορίστηκε υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Μπιλ Κλίντον, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 1997. Επί θητείας του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο Μεσανατολικό και στην επίτευξη ειρηνευτικής λύσης στην Γιουγκοσλαβία έχοντας μάλιστα υπογράψει τη συμφωνία του Ντέιτον.
ΦΚ Χρόνινγκεν
Τα χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το λευκό. Η Χρόνινγκεν ΦΚ την σαιζόν 2014-2015 κατέκτησε το Κύπελλο Ολλανδίας. Η καλύτερη παρουσία στο ολλανδικό πρωτάθλημα είναι η τρίτη θέση το 1991 και το 2006 ενώ η χειρότερη θέση που έχει καταλάβει είναι η 18η το 1974 και η 17η το 1998. Και τις δυο χρονιές υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία.
Γουόρεν Κρίστοφερ
Είχε τιμηθεί πλείστες φορές και θεωρείτο ως ένας από τους πιο καλοντυμένους άντρες της εποχής του. Κατοικούσε στην Καλιφόρνια.
Απεβίωσε στις 18 Μαρτίου 2011 από επιπλοκές που του δημιούργησε ο καρκίνος από τον οποίο έπασχε. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά.
ΦΚ Χρόνινγκεν
Τίτλοι
Β' Ολλανδίας (2): 1959-60, 1979-80
Γουόρεν Κρίστοφερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
ΦΚ Χρόνινγκεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Tcsh
Το tcsh είναι ένα κέλυφος του Unix βασισμένο στο κέλυφος C (C shell, csh) και συμβατό με αυτό. Πρακτικά είναι το κέλυφος C με προγραμματιζόμενη συμπλήρωση γραμμών εντολών, διόρθωση γραμμής εντολών και κάποια άλλα χαρακτηριστικά.
thumb|right|300px|Παράδειγμα χρήσης του tcsh
Ιστορία
Το γράμμα 't' στη λέξη 'tcsh' προέρχεται από το T του TENEX, ενός λειτουργικού συστηματος που ενέπνευσε τον Ken Greer, το δημιουργό του tcsh, με τη δυνατότητα συμπλήρωσης των γραμμών εντολών του. Ο Ken Greer δούλεψε πάνω στο tcsh στα τέλη της δεκαετίας του 1970 στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon. Ο Paul Placeway από το πανεπιστήμιο του Οχάιο συνέχισε τη δουλειά στη δεκαετία του 1980 και από τότε στη συντήρησή του έχουν συμμετάσχει πολλοί προγραμματιστές. Ο Wilfredo Sanchez, ο πρώην κύριος προγραμματιστής του Mac OS X, εργάστηκε στο tcsh στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο MIT.
Διάδοση
Οι αρχικές εκδόσεις του Mac OS X διανέμονταν με το tcsh σαν κύριο κέλυφος, αλλά προεπιλεγμένο για νέους λογαριασμούς χρηστών ήταν το bash από την έκδοση 10.3 (ακόμα παρέχεται το tcsh, και η ενημέρωση του λειτουργικού δεν αλλάζει το κέλυφος των λογαριασμών που υπάρχουν ήδη). Η υλοποίηση του Project Athena του πανεπιστημίου της Αϊόβα χρησιμοποιεί το tcsh σαν το προεπιλεγμένο κέλυφος, αν και οι χρήστες μπορούν να το αλλάξουν.
Το tcsh είναι το προεπιλεγμένο κέλυφος του FreeBSD και των απογόνων του όπως το DragonFly BSD, το PC-BSD και το DesktopBSD.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Κελύφη του Unix
Ουίντερ Παρκ (Κολοράντο)
Το Ουΐντερ Παρκ (Winter Park) είναι χωριό στην πολιτεία Κολοράντο στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην κομητεία Γκραντ.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου νέων
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων Χόκεϊ επί Πάγου (International Ice Hockey Federation World Under 20 Championship , ανεπίσημα γνωστό ως World Junior Hockey Championship και με το αρκτικόλεξο WJHC) διεξήχθη για πρώτη φορά το 1974. Ο Καναδάς παραμένει η πολυνίκης ομάδα, με συνολικά 33 μετάλλια, εκ των οποίων τα 18 χρυσά.
Βίκτορ Γκριγκορόβιτς
Ο Βίκτορ Ιβάνοβιτς Γκριγκορόβιτς (Виктор Иванович Григорович) ήταν Ρώσος σλαβολόγος, λαογράφος, λογοτεχνικός κριτικός, ιστορικός και δημοσιογράφος. Ήταν ένας από τους δημιουργούς των σλαβικών σπουδών στη Ρωσική αυτοκρατορία.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου νέων
Νικητές
Οι νικητές σε όλα τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Νέων (ηλικίας κάτω των 20 ετών) Χόκεϊ επί Πάγου:
Πίνακας μεταλλίων
Οι χώρες με τα ονόματά τους γραμμένα με πλάγιους χαρακτήρες δεν μετέχουν πλέον στα παγκόσμια πρωταθλήματα.
2007
Ο τελικός του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος έγινε στις 5 Ιανουαρίου μεταξύ του Καναδά και της Ρωσίας, και έληξε 4-2. Ο μικρός τελικός έγινε μεταξύ της Σουηδίας και των ΗΠΑ και έληξε 1-3.
Ουίντερ Παρκ (Κολοράντο)
Ο πληθυσμός είναι 662 κάτοικοι, και η έκταση είναι 20,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κωδικός FIPS είναι 08-85705.
Βίκτορ Γκριγκορόβιτς
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί Κατηγορία:Ρώσοι εθνογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι λαογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι φιλόλογοι Κατηγορία:Ρώσοι περιηγητές
Κύκλος των νέων επιγραμμάτων
Ο Κύκλος των νέων επιγραμμάτων, ή συλλογὴ νέων ἐπιγραμμάτων ή Κύκλος του Αγαθία ήταν συλλογή επιγραμμάτων που συγκέντρωσε ο Αγαθίας ο σχολαστικός από ποιητές κυρίως της εποχής του, αλλά και 100 περίπου δικά του επιγράμματα το 567 ή το 568 μ.Χ. (παλαιότεροι μελετητές πίστευαν ότι η συλλογή παρουσιάστηκε το 558, μια άποψη που υποστηρίχθηκε και αργότερα). Η συλλογή αυτή διασώθηκε ως μέρος της Παλατινής Ανθολογίας και της Ανθολογίας του Πλανούδη και αποτελεί σημαντικό μέρος της. Οι κυριότεροι ποιητές της συλλογής είναι ο ίδιος ο Αγαθίας, ο Παύλος ο Σιλεντιάριος, ο Δαμόχαρις ο Κώος, ο Ιωάννης ο Βαρβούκαλλος, ο Ιουλιανός ο Αιγύπτιος, ο Λεόντιος ο σχολαστικός και ο Μακεδόνιος. Τα ποιήματα της συλλογής ήταν ταξινομημένα σε επτά θεματικές ενότητες. Η θεματική ταξινόμηση (όχι ακριβώς με τα ίδια θέματα) δυόμιση αιώνες αργότερα, από τον Κωνσταντίνο Κεφαλά στην Ανθολογία του, στην οποία βασίστηκαν η Παλατινή και Ανθολογία του Πλανούδη.
Αφιέρωση
Ο Αγαθίας εξηγεί ότι η συλλογὴ νέων ἐπιγραμμάτων παρουσιάστηκε στην Κωνσταντινούπολη και την αφιερώνει στον Θεόδωρον Δεκουρίωνα τον Κοσμά, (Anth. Gr. 4.3) τον οποίο αναφέρει και στο τέλος του προοιμίου, λέγοντας ότι γνωρίζει ότι η αφιέρωση στον Θεόδωρο θα φέρει δόξα στην συλλογή του (Anth. Gr. 4.3.55). Ο Θεόδωρος Δεκουρίων του Κοσμά είναι γνωστός μόνο από την αφιέρωση του Αγαθία.
Προοίμιο
Ο Αγαθίας συνέθεσε ένα προοίμιο στον κύκλο των νέων επιγραμμάτων του, όπως είχαν κάνει μερικούς αιώνες νωρίτερα ο Μελέαγρος, τον 1ο αιώνα μ.Χ. στο Στέφανο του Μελεάγρου, και στα μέσα του 1ου αιώνα ο Φίλιππος ο Θεσσαλονικέας στον Στέφανό του. Στο προοίμιό του ο Αγαθίας δεν παρομοιάζει τους ποιητές με άνθη όπως έκαναν στα δικά τους προοίμια οι Μελέαγρος και Φίλιππος ο Θεσσαλονικεύς, αλλά παρομοιάζει τα επιγράμματα ως νέα εδέσματα σε ένα γεύμα, χωρίς όμως να κατονομάζει ούτε συγκεκριμένα εδέσματα, ούτε συγκεκριμένους ποιητές. Αναφέρει μάλιστα ότι χρησιμοποίησε και δικό του υλικό και ότι από καθέναν (ποιητή) εισήγαγε μικρό μέρος, «για τη γεύση» («όσον απογεύσαι»), ενώ αν κάποιος θέλει να κορεστεί από κάποιον (να διαβάσει όλα τα επιγράμματά του), θα πρέπει να τα ζητήσει στην αγορά (να βρει να τα αγοράσει). Σημαντικό μέρος του προοιμίου είναι η εξύμνηση του βασιλέα (αρχικά θεωρείτο ότι αναφερόταν στον Ιουστινιανό και αργότερα στον Ιουστίνο Β´, κάτι που επηρέασε σημαντικά και τη χρονολόγηση του έργου ). Στο τέλος του προοιμίου, χρησιμοποιεί μια σειρά παρομοιώσεων για το έργο του (σα γλυκύ εμπόρευμα μέλισσας που συνέλεξε από πολλά άνθη, ή σα προσφορά προς τους θεούς, στέμμα για την Καλλιόπη, δρυ για τον γιο του Κρόνο - τον Δία, πλοίο για αυτόν που φέρνει τους σεισμούς - τον Ποσειδώνα, ζώνη για τον Άρη, φαρέτρα για τον Απόλλωνα, χελώνα -εννοεί λύρα που έφτιαχναν με το καύκαλο της χελώνας- για τον Ερμή, και σταφύλια- κλίμα για τον Διόνυσο). Τέλος εξηγεί τη δομή του έργου του σε διαφορετικά θέματα.
Επιγράμματα
Στο προοίμιο ο Αγαθίας εξηγεί ότι έχει τακτοποιήσει τα επιγράμματα σε διαφορετικά θέματα, παρόμοια με τον τρόπο (αλλά όχι στην ίδια σειρά) που έχουν ταξινομηθεί τα επιγράμματα της Ελληνικής Ανθολογίας. Σημειώνεται ότι ο ίδιος δεν έδωσε μονολεκτικό τίτλο σε κάθε θέμα, αλλά ένα μικρό κείμενο. Οι τίτλοι που αναφέρονται παρακάτω έχουν δοθεί από τους μελετητές.
Επιγράμματα του Κύκλου του Αγαθία θεωρούνται τα 216-302 από το πέμπτο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας (Ερωτικά), καθώς και τα 18-20, 25-30, 32, 40-42, 54-59, 03-84, 167-8, 175-6 από το έκτο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας (Αναθηματικά), από το έβδομο βιβλίο (Επιτύμβια), τα 551-614 , αλλά και άλλα.
Ποιητές
Θεωρείται ότι στον Κύκλο του Αγαθία ανθολογήθηκαν οι εξής ποιητές: ο ίδιος ο Αγαθίας, ο Παύλος ο Σιλεντιάριος, ο Δαμόχαρις ο Κώος (ή Δαμόχαρις ο γραμματικός), ο Ιωάννης ο Βαρβούκαλλος, ο Ιουλιανός ο Αιγύπτιος, ο Λεόντιος ο σχολαστικός και ο Μακεδόνιος, ο Παλλαδάς καθώς επίσης και οι Κομητάς ο Χαρτουλάριος, Ερατοσθένης ο σχολαστικός, Ευτόλμιος ο σχολαστικός o Ιλλούστριος, Ειρηναίος Ρεφερενδάριος, Ισίδωρος ο σχολαστικός, Ρουφίνος Δομέστικος, Θεαίτητος ο σχολαστικός , Κύρος ο Πανοπολίτης, Δαμάσκιος, Διογένης επίσκοπος Αμισού Αβλάβιος Ιλλούστριος, Αράβιος ο σχολαστικός, Μαριανός ο σχολαστικός , ο Μιχαήλιος ο Γραμματικός.
Δεδομένου ότι ο ίδιος ο Αγαθίας δεν αναφέρει άμεσα τους ποιητές που ανθολόγησε (εκτός του εαυτού του), οι μελετητές αποδίδουν στον Κύκλο του Αγαθία τους σύγχρονους με αυτόν (περίπου στον 6ο αιώνα μ.Χ.) ή και κάποιους παλαιότερους (μεταξύ 3ου και 5ου αι.), αποκλείοντας όσους είχαν αναφερθεί στους Στεφάνους του Μελεάγρου και του Φιλίππου.
Αναφορές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Ελληνική Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογίες
Ουίντερ Παρκ (Κολοράντο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κολοράντο
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου νέων
2008
Η διοργάνωση του 2008 ξεκίνησε στις 26 Δεκεμβρίου του 2007 και ολοκληρώθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2008. Τον τίτλο κατέκτησε ο Καναδάς κερδίζοντας τη Σουηδία. Την τρίτη θέση κατέλαβε η Ρωσία.
2009
Το 2009 ο Καναδάς διατηρήθηκε για 5η συνεχή χρονιά και 15η συνολικά στην ιστορία της διοργάνωσης στον κατάλογο των τροπαιούχων, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στην έδρα του στον τελικό στις 5 Ιανουαρίου του 2009. Επικράτησε της Σουηδίας στον τελικό με 5-1. Το χάλκινο μετάλλιο για μία ακόμη φορά κέρδισε η Ρωσία.
2010
Οι ΗΠΑ κατέκτησαν τον τίτλο, νικώντας στον τελικό της 5ης Ιανουαρίου στο Σασκάτσουαν τον Καναδά με 6-5 στην παράταση. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Σουηδία, επικρατώντας με 11-4 της Ελβετίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χόκεϊ επί πάγου
Eishockey-Weltmeisterschaft
Μινόρου Χόντα
Από το 1937 ο Χόντα εργάστηκε για λογαριασμό του Ισέι Γιαμαμότο στο «Αστεροσκοπείο του Ζωδιακού Φωτός» στη Χιροσίμα.
Ο Χόντα ανεκάλυψε συνολικά περισσότερους από 12 κομήτες, όλους μεταξύ των ετών 1940 και 1968. Από αυτούς, ίσως ο πλέον αξιοσημείωτος είναι ο περιοδικός κομήτης 45P/Honda-Mrkos-Pajdušáková. Ο Χόντα έγινε πολύ γνωστός στην Ιαπωνία για τις ανακαλύψεις του αυτές.
Ο Χόντα υπήρξε ο πρώτος που ανέφερε τον ορατό με γυμνό μάτι καινοφανή αστέρα (νόβα) V1500 Κύκνου (Καινοφανής του Κύκνου 1975), που έφθανε το τρίτο μέγεθος, στις 29 Αυγούστου 1975. Λίγο αργότερα, ο αστέρας έφθασε το δεύτερο μέγεθος και πολλές εκατοντάδες ανεξάρτητες ανακαλύψεις του έγιναν από άλλους. Ο Χόντα είχε ανακαλύψει και άλλους καινοφανείς, όπως τον Καινοφανή του Αετού στις 28 Ιανουαρίου 1982.
Ο αστεροειδής 3904 Χόντα ονομάσθηκε προς τιμή του, ο αστεροειδής 8485 Σατόρου από το όνομα της συζύγου του και ο αστεροειδής 11442 Σεϊτζίν-Σανσό από το όνομα του αστεροσκοπείου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κοινότητα Πολυδενδρίου
Η Κοινότητα Πολυδενδρίου ήταν κοινότητα της ανατολικής Αττικής η οποία λειτούργησε στο διάστημα 1929-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της Αττικής και συνόρευε με τις κοινότητες Καπανδριτίου, Αφιδνών και Μαλακάσας. Αποτελούταν από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 13,8 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, ανερχόταν σε 1.377 κατοίκους. Ως έδρα της κοινότητας είχε οριστεί το Πολυδένδρι.
Διαίρεση
Η κοινότητα περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός βάσει της Απογραφής του 2001):
Ιστορική εξέλιξη της Κοινότητας
Η Κοινότητα Πολυδενδρίου συστάθηκε το 1929, έχοντας αποσπαστεί από την Κοινότητα Καπανδριτίου, στην οποίο ανήκε μέχρι τότε. Αρχικά, η κοινότητα αποτελείτο μόνον από τον οικισμό Πολυδένδρι, αλλά τα επόμενα χρόνια αναγνωρίστηκαν στα όρια της κοινότητας οι οικισμοί Άγιος Γεώργιος, Ηρακλειδείς και Ταξιάρχες. Εν συνεχεία, η κοινότητα διατήρησε τη διοικητική διαίρεση του 1997, η οποία τροποποιήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, την 1η Ιανουαρίου του 2010, οπότε εντάχθηκε στον νέο Δήμο Ωρωπού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Πατέρα κάτσε φρόνιμα
Το Πατέρα κάτσε φρόνιμα ελληνική κωμική ταινία του 1967, σε παραγωγή Καραγιάννης-Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη, με πρωταγωνιστές τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Αλέκο Τζανετάκο και Μίρκα Καλατζοπούλου.
Πλοκή
Ο Αντώνης Παπασταφίδας (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι ένας ευκατάστατος κτηματίας που ζει στην επαρχία. Ο γιος του, Θωμάς (Αλέκος Τζανετάκος), ο οποίος σπουδάζει νομικά στην Αθήνα, διαμένει σε ένα πολυτελές διαμέρισμα με την οικονομική στήριξη του πατέρα του. Όμως, το τελευταίο διάστημα έχει αμελήσει τις σπουδές του και έχει παρασυρθεί από τη νυχτερινή ζωή.
Τα συχνά τηλεγραφήματα που στέλνει στον πατέρα του για να του ζητήσει χρήματα, βάζουν τον τελευταίο σε σκέψεις. Έτσι, ο Αντώνης αποφασίζει, με την παραίνεση της αδερφής του (Μήτση Κωνσταντάρα), να μεταβεί στην Αθήνα για να δει από κοντά την πρόοδο του γιου του. Όταν πληροφορείται από το πανεπιστήμιο ότι ο Θωμάς απουσιάζει από τη σχολή για μεγάλο διάστημα, εξοργίζεται και επιλέγει να παραμείνει στην Αθήνα, μέχρις ότου βεβαιωθεί ότι ο γιος του έχει μπει στο σωστό δρόμο.
Όμως, κατά τη διαμονή του εκεί, συναντά τη Μπέτυ (Μίρκα Καλατζοπούλου), νεαρή φίλη του Θωμά. Εκείνη, με απώτερη φιλοδοξία να εξασφαλίσει χρήματα για να γίνει ηθοποιός, πλησιάζει τον Αντώνη με φαινομενικά ερωτική διάθεση και εκείνος ανταποκρίνεται. Αυτή η εξέλιξη αναστατώνει τον Περικλή (Αθηνόδωρο Προύσαλη), αδερφό της Μπέτυς, ο οποίος αναγκάζει τον Αντώνη να δώσει υπόσχεση γάμου.
Παρ' όλα αυτά, η Μπέτυ δεν αργεί να αλλάξει στάση απέναντι στον Αντώνη και του ανακοινώνει την απόφασή της να χωρίσουν. Μετά από αυτό, εκείνος δεν πτοείται και φλερτάρει με τη Τζούλια (Σάσα Καστούρα), μια άλλη νεαρή της παρέας.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Το σενάριο της ταινίας γυρίστηκε με παραλλαγές, 2 χρόνια αργότερα, με τον τίτλο Το θύμα με σκηνοθέτη το Ντίνο Δημόπουλο και πρωταγωνιστή τον Κώστα Βουτσά.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1966-1967 και, κόβοντας 208.444 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 25η θέση ανάμεσα σε 117 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Άνουβις
Ο Άνουβις -όπως μεταγράφηκε στα ελληνικά η αιγυπτιακή λέξη Inpou (Anpou) (κοπτικά: ⲁⲛⲟⲩⲡ)- ταυτίστηκε με τον ψυχοπομπό Ερμή. Σύμφωνα με τις πεποιθήσεις των αρχαίων Αιγυπτίων, άνοιγε το δρόμο του άλλου κόσμου για χάρη των νεκρών. Απεικονιζόταν ως μαύρος θως (τσακάλι) με χοντρή ουρά, ή ως μελαμψός άνδρας με κεφαλή τσακαλιού ή σκύλου, ιερού τοτεμικού ζώου του Ανούβιδος. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δώσει στη μητρόπολη της λατρείας του το όνομα Κυνόπολις και ταυτίζεται με τον σκύλο φύλακα Κέρβερο της ελληνικής μυθολογίας
Ο μύθος της γέννησης
Είναι η θεότητα που προΐστατο της ταρίχευσης και της νεκρώσιμης τελετουργίας. Στα κείμενα των Πυραμίδων, ο Άνουβις χαρακτηρίζεται τέταρτος γιος του Ρα και κατονομάζεται επίσης ως κόρη του Κεμπεχούτ (Qebehout) ή «θεά δρόσος». Αργότερα εισήλθε στην οικογένεια του Οσίριδος, καθώς σύμφωνα με τον μύθο η Νέφθυς, που είχε μείνει άτεκνη από τον σύζυγό της τον Σετ, τον γέννησε διαπράττοντας μοιχεία με τον αδελφό της τον Όσιρι.
Εγκατελειμένος από τη μητέρα του, μόλις γεννήθηκε, τέθηκε υπό την προστασία της Ίσιδος, η οποία ανέλαβε την ανατροφή του. Όταν μεγάλωσε, έλαβε μέρος στην εκστρατεία του Οσίριδος για την κατάκτηση του κόσμου. Όταν εκείνος δολοφονήθηκε μετά την επιστροφή του κατόπιν διαταγής του Ρα (Ρε) βοήθησε την Ίσιδα και τη Νέφθυ να τον θάψουν. Ο Άνουβις διαμόρφωσε το τυπικό της επικήδειας τελετουργίας και εκτέλεσε τη μουμιοποίηση του θεού, για να τον προφυλάξει από την επαφή με τον αέρα και να παρεμποδίσει τη σήψη του. Από τούτη τη διαδικασία κέρδισε και το προσωνύμιο «Κύριος των επιδέσμων».
Ο Κύριος των Νεκρών
Από τότε ο Άνουβις συνδέθηκε με τις ταφικές τελετουργίες και απεικονίζονταν συνήθως ως ταριχευτής της μούμιας του νεκρού, την οποία υποδέχονταν στην πύλη του τάφου, για να της παραδώσει τις προσφορές που κατέθεταν οι κληρονόμοι της. Στη συνέχεια απεικονίζεται να κρατά τον νεκρό από το χέρι και με την ιδιότητα του φύλακα του ανακτόρου του Οσίριδος να τον οδηγεί προς την Αίθουσα της Κρίσης, για το ζύγισμα της ψυχής του.
Η λατρεία του Ανούβιδος, χάρις στο ρόλο του ως θεού των νεκρών, έγινε καθολικά αποδεκτή, ενώ η είσοδός του στον κεντρικό μύθο του Οσίριδος συνέτεινε στη μακρόχρονη διάρκεια της λατρείας του μέχρι τους νεότερους χρόνους, οπότε και ταυτίστηκε εντελώς με τον ψυχοπομπό Ερμή, επονομαζόμενος Ερμάνουβις. Στη μεγάλη, προς τιμήν της Ίσιδας λιτανεία, την οποία περιγράφει ο Απουλήιος, ο κυνοκέφαλος θεός φέρεται να βαδίζει προς τις εικόνες των θεών, κρατώντας στο χέρι το κηρυκείο και τους φοίνικες.
Λατρεία
Αν και δεν εμφανίζεται σε πολλούς μύθους, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στους Αιγυπτίους και σε εκείνους άλλων πολιτισμών. Οι Έλληνες τον συνέδεσαν με τον θεό τους Ερμή, τον θεό που καθοδηγούσε τους νεκρούς στη μετά θάνατον ζωή. Το ζεύγος έγινε αργότερα γνωστό ως Ερμάνουβις. Ο Άνουβις λατρευόταν πολύ επειδή, παρά τις σύγχρονες πεποιθήσεις, έδινε στους ανθρώπους ελπίδα. Οι άνθρωποι θαύμαζαν με την υπόσχεση ότι το σώμα τους θα γίνει σεβαστό στον θάνατο, η ψυχή τους θα προστατευτεί και θα κριθεί δίκαια.
Ο Άνουβις είχε άνδρες ιερείς που φορούσαν ξύλινες μάσκες με την ομοιότητα του θεού όταν εκτελούσαν τελετουργίες. Το λατρευτικό του κέντρο ήταν στην Κυνόπολη της Άνω Αιγύπτου, αλλά μνημεία χτίστηκαν παντού και ήταν παγκοσμίως σεβαστός σε κάθε μέρος του έθνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου Κατηγορία:Μυθολογικά κυνοειδή
Symbol of Salvation
Symbol of Salvation είναι ο τίτλος του τέταρτου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Armored Saint, το οποίο κυκλοφόρησε στις 14 Μαΐου του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records. Το 2003, η ίδια εταιρεία το κυκλοφόρησε σε μορφή τριπλού CD, με ανέκδοτες ηχογραφήσεις και συνεντεύξεις του Μπράιαν Σλάγκελ, ιδιοκτήτη της Metal Blade.
Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στην μνήμη του πρώην κιθαρίστα του συγκροτήματος, Ντέιβιντ Πρίτσαρντ, ο οποίος έχασε την ζωή του από λευχαιμία στις 28 Φεβρουαρίου 1990, σε ηλικία 27 ετών. Τελευταία του ηχογράφηση με το συγκρότημα, ήταν το σόλο κιθάρας του κομματιού "Tainted Past". Την θέση του πήρε ο Τζεφ Ντάνκαν, με τον οποίο στην σύνθεση τους, οι Armored Saint έκαναν την εμφάνιση τους στην ταινία "Hellraiser III: Hell on Earth", παίζοντας ζωντανά το κομμάτι "Hanging Judge".
Ο δίσκος έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5 αστέρια, το "Metal Reviews" 89 % και το "Metal Storm" 9 / 10.
Τραγούδια
1. Reign of Fire (Bush, Prichard) - 3:57
2. Dropping Like Flies (Bush, Prichard) - 4:39
3. Last Train Home (Bush, Duncan) - 5:19
4. Tribal Dance (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:07
5. The Truth Always Hurts (Bush, Duncan, Sandoval) - 4:20
6. Half Drawn Bridge (Vera) - 1:27
7. Another Day (Bush, Prichard) - 5:32
8. Symbol of Salvation (Bush, Duncan, Vera, Sandoval) - 4:36
10. Warzone (Bush, Prichard) - 3:38
11. Burning Question (Bush, Prichard) - 4:18
12. Tainted Past (Bush, Prichard, Sandoval) - 7:04
13. Spineless (Bush, Prichard, Vera, Duncan) - 4:16
Μέλη των Armored Saint
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Symbol of Salvation" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991 Κατηγορία:Άλμπουμ των Armored Saint
Βία Βένετο
thumb|right|300px|''Η Βία Βένετο στην πόλη της Ρώμης, Ιανουάριος 2009. Η Βια Βιττόριο Βένετο (ιταλικά: Via Vittorio Veneto), γνωστή περισσότερο ως Βία Βένετο, αποτελεί μια από τις ακριβότερες, διασημότερες και πολυτελέστερες οδούς της πόλης της Ρώμης.
Ξεκινά από την Πιάτσα Μπαρμπερίνι και οδηγεί, διαμέσου μιας ανηφόρας, στην Πόρτα Πιντσιάνα, στη συνοικία Λουντοβίζι, διαχωρίζοντάς την από τη συνοικία Κολόννα. Έλαβε το σημερινό της όνομα μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε ανάμνηση της μάχης που διεξήχθη στην περιοχή του Βιττόριο Βένετο.
Κατά την αυτοκρατορική περίοδο ήταν ένα προάστιο με πολυτελείς βίλες πλούσιων οικογενειών. Μετά τη λεηλασία της Ρώμης τον 5ο αιώνα ολόκληρη η περιοχή μετατράπηκε σε ακατοίκητη εξοχή. Κατά το 17ο αιώνα, μετά την οικοδόμηση του Παλάτσο Μπαρμπερίνι και της Βίλας Λουντοβίζι ανέκτησε την αίγλη της. Σήμερα διαθέτει δείγματα αρχιτεκτονικής του 18ου και 19ου αιώνα, καθώς και χαρακτηριστικά κτίσματα της τεχνοτροπίας Αρ Νουβώ.
Έφτασε στο απόγειο της φήμης της κατά τη δεκαετία του 1960, οπότε οι διάσημοι κινηματογραφικοί αστέρες σύχναζαν στα πολυάριθμα ξενοδοχεία και καφέ της, με τους παπαράτσι να καιροφυλακτούν. Η εποχή αυτή απαθανατίστηκε στην ταινία «La Dolce Vita» του Ιταλού σκηνοθέτη Φεντερίκο Φελίνι.
Πηγές
Κατηγορία:Δρόμοι της Ρώμης
Αγία Παρασκευή Αχαΐας
Με το όνομα Αγία Παρασκευή υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αχαΐα:
Έζρα Μίλερ
Οι Έζρα Μάθιου Μίλερ (Ezra Matthew Miller, γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Το ντεμπούτο τους στην ταινία μεγάλου μήκους ήταν στο Afterschool (2008), το οποίο ακολούθησαν πρωταγωνιστώντας στο δράμα Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν (2011) και Τα πλεονεκτήματα του να είσαι στο περιθώριο (2012). Το 2015, συμπρωταγωνίστησαν στο δράμα The Stanford Prison Experiment και στην κωμωδία Trainwreck, πριν υποδύθηκαν τον Κρέντενς Ντάμπλντορ στις ταινίες Φανταστικά Ζώα και που Βρίσκονται (2016), Φανταστικά Ζώα: Τα Εγκλήματα του Γκρίντελβαλντ (2018) και Φανταστικά Ζώα: Τα Μυστικά του Ντάμπλντορ (2022).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μη-δυαδικά άτομα
Ριζοβούνι Καρδίτσας
Το Ριζοβούνι είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Ριζοβούνι βρίσκεται στην πεδιάδα της Καρδίτσας σε υψόμετρο 100 μέτρα. Απέχει περίπου 11 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Καρδίτσα, 22 χλμ. Α. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 17 χλμ. ΝΑ. από τα Τρίκαλα ενώ δυτικά και δίπλα του περνά η ΕΟ Τρικάλων - Καρδίτσας. Η παλιά του ονομασία, από την Τουρκοκρατία, είναι Ριζάβα και έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σιλάνων. Το 1919 με το ΦΕΚ 66Α - 22/03/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1928 με ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Ριζοβούνι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Ριζοβουνίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παμίσου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 350 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Σουζούκι Χαρουνόμπου
thumb|250px|Δύο γυναίκες στη βεράντα, π. 1750. Ο Σουζούκι Χαρουνόμπου (鈴木春信, 1724 – 8 Ιουλίου 1770) ήταν Ιάπωνας καλλιτέχνης της παραδοσιακής τέχνης της ξυλογραφίας ουκίγιο-ε. Ήταν πρωτοπόρος στο είδος του αφού κατάφερε να δημιουργήσει μια ειδική αυτοματοποιημένη τεχνική πολύχρωμων ξυλογραφιών, τη νισίκι-ε, που έφερε επανάσταση στον τρόπο παραγωγής αφισών ουκίγιο-ε, καθιστώντας έτσι όλες τις παλιές δίχρωμες ή τρίχρωμες τεχνικές παρωχημένες. Ο Χαρουνόμπου χρησιμοποίησε πολλές ειδικές τεχνικές με θεματολογία που ποικίλλει, από κλασικά ποιήματα έως απεικονίσεις καλλονών της εποχής του. Όπως άλλοι καλλιτέχνες της εποχής του δημιούργησε πολλά έργα σούνγκα. Πολλοί καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια της ζωής του και μετά το θάνατό του αντέγραψαν τις τεχνικές και τα έργα του.
Επιρροές
Παρότι πολλοί ιστορικοί τέχνης εικάζουν ότι ήταν από το Κιότο, το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του είναι στο στυλ του Έντο (σημερινό Τόκιο). Η δουλειά του δείχνει επιρροές από πολλούς καλλιτέχνες όπως ο Τόριι Κιγιομίτσου, ο Ισικάγουα Τογιονόμπου, από τη Σχολή Καγουαμάτα και τη σχολή Κανό. Όμως την μεγαλύτερη επιρροή στο έργο του Χαρουνόμπου ήταν ο ζωγράφος Νισικάουα Σουκενόμπου που ήταν ο δάσκαλός του.
Καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Ο Χαρουνόμπου ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Σχολή Τόριι, όπου δημιούργησε πολλά έργα που, παρά το ότι ήταν έντεχνα, δεν ήταν καινοτόμα αρκετά και δεν ξεχώρισαν. Η ανάμιξή του με μία ομάδα διανοούμενων σαμουράι ήταν ο καταλύτης για να καταπιαστεί με νέες τεχνικές και είδη τέχνης.
Το 1764, υποβοηθούμενος από τις κοινωνικές του συνδέσεις επιλέχθηκε να βοηθήσει κάποιους σαμουράι στην παραγωγή ενός ερασιτεχνικού ε-γκογιόμι (δηλαδή αναμνηστικού ημερολογίου). Τα ημερολόγια αυτά που είχαν τους υπολογισμούς του σεληνιακού ημερολογίου στις εικόνες τους ήταν τα πρώτα νισίκι-ε (υφασμάτινα έντυπα). Ο Χαρουνάμπου, χάρη στην γενναιοδωρία των σαμουράι προστατών, μπόρεσε να δημιουργήσει τα ημερολόγια αυτά με τα καλύτερα υλικά που μπορούσε να βρει. Χρησιμοποίησε ξύλο κερασιάς αντί για κατάλπα, τα πιο ακριβά χρώματα σε μεγάλες ποσότητες για να προσδώσει την ψευδαίσθηση της διαφάνειας στα έργα του. Τα έργα νισίκι-ε σε αντίθεση με προηγούμενα έργα άλλων καλλιτεχνών ήταν πλήρως έγχρωμα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1760, ο Χαρουνόμπου ήταν ο κύριος παραγωγός εντύπων για ηθοποιούς Καμπούκι στο Έντο. Κάποιες φορές το όνομα του πάτρωνα του εμφανιζόταν δίπλα από το δικό του, πράγμα που αποτελούσε νεωτερισμό για την εποχή του.
Μεταξύ του 1765 και 1770 δημιούργησε πάνω από 20 εικονογραφημένα βιβλία και πάνω από 1.000 έγχρωμα έντυπα μαζί με έναν μεγάλο αριθμό ζωγραφιών. Στο τέλος της καριέρας του θεωρείται σαν ο δάσκαλος του ουκίγιο-ε και τα έργα του μιμήθηκαν καλλιτέχνες για πολλά χρόνια μετά το θάνατό του όπως ο Χιροσίτζε. Το στυλ του ξεπεράστηκε μόνο από καλλιτέχνες όπως ο Κατσουκάουα Σουνσό και ο Τόριι Κιγιονάγκα
Καλλιτεχνικό ύφος
Το προσωπικό ύφος του Χαρουνόμπου ήταν μοναδικό από πολλές απόψεις. Οι φιγούρες του είναι πολύ λεπτές και φωτεινές· κάποιοι κριτικοί ισχυρίζονται ότι μοιάζουν σαν παιδιών. Ο Ρίτσαρντ Λέιν (Richard Lane) αναφέρει ότι «Ο Χαρουνόμπου κατάφερε να αποτυπώσει την αιώνια κοριτσίστικη φύση σε ασυνήθιστα και ποιητικά μοτίβα». Σε όλες του τις συνθέσεις είναι το συνολικό αποτέλεσμα που ενδιέφερε τον Χαρουνόμπου και ποτέ οι λεπτομέρειες που μπορεί να επισκίαζαν το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Ο Χαρουνόμπου θεωρείται επίσης ένας από τους καλλιτέχνες που απεικόνισαν καλύτερα την καθημερινή ζωή στο Έντο. Τα θέματά του δεν ήταν περιορισμένα στους παλαιστές του σούμο, τους ηθοποιούς και τους καλλιτέχνες, αλλά περιελάμβαναν πωλητές του δρόμου, παιδιά για τα θελήματα και πολλούς άλλους που βοηθούσαν την περιγραφή της εποχής εκείνης.
Πολλά από τα έργα του έχουν ένα άκαμπτο μονόχρωμο φόντο, μια τεχνική που ονομάζεται τσουμπούσι. Με την τεχνική αυτή, το χρωματικό φόντο δίνει τον τόνο για όλη την εικόνα. Παρότι πολλοί άλλοι καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν την τεχνική αυτή ο Χαρουνόμπου θεωρείται σαν αυτός που την χρησιμοποίησε με την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και τα καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Περμουτίτης
Οι περμουτίτες είναι τεχνητοί ζεόλιθοι (ένυδρα πολυπυριτικό - αργιλικά άλατα αλκαλίων, όπως π.χ. ο νατρόλιθος). Το σκληρό νερό αφήνεται να κατέλθει από ένα στενό πύργο γεμάτο με κόκκους περμουτίτη, οπότε τα κατιόντα του ασβεστίου και του μαγνησίου που περιέχονται στο σκληρό νερό ανταλλάσσονται με ισοδύναμη ποσότητα κατιόντων νατρίου από το ζεόλιθο, ενώ τα ανιόντα παραμένουν στο νερό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Γ΄ Εθνική Συνέλευση 1920
Με το όνομα Γ΄ Εθνική Συνέλευση 1920 ή Γ΄ εν Αθήναις Εθνική Συνέλευσις (23 Δεκεμβρίου 1920 - Σεπτέμβριος 1922) ονομάστηκε η Βουλή που ορκίστηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1920 ως αποτέλεσμα των εκλογών του 1920, με αναθεωρητικό χαρακτήρα. Ρόλος της ήταν να συντάξει και να ψηφίσει νέο Σύνταγμα. Η Συνέλευση όρισε επιτροπή με 49 μέλη στις 10 Φεβρουαρίου 1921 και συνέχισε τις εργασίες της για το υπόλοιπο 1921 και μεγάλο μέρος του 1922, αλλά δεν κατέληξε έγκαιρα σε κείμενο για το Σύνταγμα γιατί διαλύθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1922, κατά τη διάρκεια έντονων πολιτικών αναταράξεων και της επανάστασης της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 που προέκυψαν κατά τη διάρκεια και μετά την Μικρασιατική καταστροφή.
Η συνέλευση άρχισε τις εργασίες της κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης από την Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1920 και τις συνέχισε ενώ στην εξουσία εναλλάχτηκαν έξη κυβερνήσεις μέσα στους 21 μήνες διάρκειας ζωής της.
Η επαναστατική κυβέρνηση των Πλαστήρα - Γονατά προκήρυξε ότι με τις εκλογές του 1923 θα προέκυπτε η Δ' Συντακτική Εθνοσυνέλευση που θα αποφάσιζε για το πολίτευμα της Ελλάδας.
Κατηγορία:Εθνοσυνελεύσεις στην Ελλάδα
Ουλασσάι
Το Ουλασσάι (Ulassai) είναι πόλη στην Ιταλία, στο νησί της Σαρδηνίας. Βρίσκεται στην επαρχία της Ογλιάστρα.
Ο πληθυσμός είναι 1613 κάτοικοι. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 08040. Το υψόμετρο είναι 775 μέτρα. Η χειμερινή ώρα είναι η UTC+1 και η θερινή ώρα είναι η UTC+2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Νουόρο
Χένρι Πέρσι, 8ος κόμης του Νορθάμπερλαντ
Ο Χένρι Πέρσι, 8ος κόμης του Νορθάμπερλαντ και 2ος βαρόνος του Πέρσι (1532 - 21 Ιουνίου 1585) επιφανής Άγγλος ευγενής και 8ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ (1572 - 1585) ήταν δεύτερος γιος του ευγενούς Τόμας Πέρσι και της Ελεονώρας Χαρμποτάλ, κόρη του Γυισκάρδου Χαρμποτάλ. Ο πατέρας του εκτελέστηκε από τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας (1537) λόγω της συμμετοχής του στο Προσκύνημα της Χάριτος. Ο Χένρι μεγάλωσε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Τόμας Πέρσι, 7ο κόμη του Νορθάμπερλαντ και στην νεότητα του είχε ενεργό συμμετοχή στην φύλαξη των συνόρων, με την άνοδο της Μαρίας Α΄ της Αγγλίας διορίστηκε κυβερνήτης στο κάστρο του Τάινμαουθ. Επέστρεψε στην Βουλή των Κοινοτήτων (1554) σαν μέλος του Κοινοβουλίου για την Νορθάμπερλαντ και στέφτηκε ιππότης (1557), κατόπιν διορίστηκε Φύλακας των Ανατολικών και κεντρικών Μαρς.
Πιστός στην Ελισάβετ Α΄
Με την άνοδο της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας εξακολουθούσε να κατέχει τα αξιώματα, μεταφέρθηκε προσωρινά από την ηγεμονία του Τίνεμαουθ στο κάστρο του Νόρχαμ αλλά επέστρεψε ξανά στο Τίνεμαουθ (1561). Με την έκρηξη πολέμου με την Σκωτία (1560) ανέλαβε την διοίκηση ενός σώματος ελαφρών αλόγων εξοπλισμένα με κορσέδες και δυο πιστόλια το καθένα, ο ίδιος διακρίθηκε επικεφαλής του στρατού τον Απρίλιο του 1560 πριν την Λιθ. Όταν ηττήθηκε ο Γάλλος οπλαρχηγός Ντ'Οιζέλ ζήτησε την άδεια να παραδώσει το σπαθί του στον Πέρσι αντί τον αρχιστράτηγο του λόρδο Γκρέυ, αντίθετα με άλλα μέλη της οικογένειας του είχε συμπάθειες με Προτεστάντες και προχώρησε σε καταγραφές των Σκωτσέζικων δογμάτων. Ο Τζον Νοξ και ο Σερ Γουίλιαμ Κιρκάλντυ (1520 - 1573) είχαν αρχίσει να πιστεύουν ότι ασπάστηκε τον Πρεσβυτεριανισμό, στις 24 Ιουνίου 1559 με τον Τόμας Γιανγκ, αρχιεπίσκοπο της Υόρκης δέχτηκε όρκο υποταγής από τους κληρικούς στα βόρεια. Η θέση του βελτιώθηκε από το 1561 με τον γάμο του με την Αικατερίνη Νέβιλ, κόρη και συγκυβερνήτη του Τζων Νέβιλ, 4ου βαρόνου του Λάτιμερ, την διετία 1562 - 1563 διορίστηκε Σερίφης του Νορθάμπερλαντ.
Στην "Επανάσταση του βορρά" στα τέλη του 1569 στην οποία πρωταγωνιστής ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του ο Χένρι Πέρσι έμεινε πιστός στην βασίλισσα και ενώθηκε με τον βασιλικό στρατό για να αποκρούσει τους επαναστάτες, η Ελισάβετ Α΄ του υποσχέθηκε προσωπική εύνοια και επιστροφή των τίτλων του. Όταν ο αδελφός του Τόμας ήταν αιχμάλωτος του ζήτησε συγχώρεση και μετάνοια από την βασίλισσα για να γλυτώσει την εκτέλεση. Εξελέγη ιππότης της ακτής του Νορθάμπερλαντ (1571) και μετά την εκτέλεση του αδελφού του (1572) ζήτησε την άδεια από την βασίλισσα να δημιουργηθεί ξανά η κομητεία της Νορθάμπερλαντ και να γίνει ο επόμενος κόμης.
Ύποπτος για συνωμοσίες
Η Μαρία Α΄ της Σκωτίας που βρισκόταν υπό περιορισμό ξεκίνησε διαπραγματεύσεις την άνοιξη του 1571 με τον Τζον Λέζλι, επίσκοπο της Ρος (1527 - 1590) για την απελευθέρωση της. Ο Σερ Ραλφ Σάντλερ (1507 - 1587) θεώρησε ύποπτο τον Χένρι Πέρσι, συνελήφθη στις 15 Νοεμβρίου 1571 και μεταφέρθηκε στον Πύργο του Λονδίνου. Ο Νορθάμπερλαντ έγραψε στις 23 Φεβρουαρίου 1572 γράμμα στην βασίλισσα ικετεύοντας την απελευθέρωση του, σε οχτώ μήνες εισήλθε σε δίκη για προδοσία αλλά τελικά συγχωρέθηκε από την βασίλισσα με ένα πρόστιμο μονάχα 5.000 μάρκων και μεταφέρθηκε υπό περιορισμό στο σπίτι του στο Πέτγουορθ. Στις 12 Ιουλίου 1573 πήρε την άδεια να πάει στο Λονδίνο και απέκτησε οριστικά την ελευθερία του.
Συμμετείχε στην Βουλή των Λόρδων (8 Φεβρουαρίου 1576) και ήταν ένας από τους βασιλικούς απεσταλμένους που άνοιξαν τις διαδικασίες τον Νοέμβριο στο Κοινοβούλιο. Τον Σεπτέμβριο του 1582 ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τον Γάλλο πρέσβη Ντε Μπέ βλέποντας με καλό μάτι την συνωμοσία του Θροσμόρτον να ελευθερώσει την Μαρία, συνελήφθη την ίδια χρονιά με τον Χένρι Χάουαρντ και τον Φράνσις Θροσμόρτον (1554 - 1584) και φυλακίστηκε για δεύτερη φορά στον Πύργο του Λονδίνου. Παρέμεινε φυλακισμένος μερικές βδομάδες χωρίς να ξεκινήσουν πάλι νομικές διαδικασίες εναντίον του, κατόπιν ανέλαβε την διοίκηση του κάστρου του Τίνεμαουθ στο οποίο και προστατεύτηκε. Οι στόχοι του για την απελευθέρωση της Μαρίας δεν σταμάτησαν, τον Σεπτέμβριο του 1583 προσκάλεσε στο Πέτγουορθ τον Τσάρλς Πέτζετ (1546 - 1612) και τον αδελφό του λόρδο του Πέτζετ για να συζητήσουν εκτενώς το θέμα. Ο δούκας του Γκιζ δήλωσε έτοιμος να αναλάβει την επιχείρηση και ο Νορθάμπερλαντ δήλωσε την στήριξη του, ο στόχος του δεν ήταν μονάχα η απελευθέρωση της Μαρίας αλλά να αναγκάσει την Ελισάβετ να δώσει όλες τις ελευθερίες στους Καθολικούς.
Αυτοκτονία
Ο Νορθάμπερλαντ απεστάλλη στον Πύργο του Λονδίνου για τρίτη φορά τον Δεκέμβριο του 1584 εξακολουθούσε με έντονο τρόπο να υποστηρίζει την αθωότητα του, σε έξι μήνες στις 21 Ιουνίου 1585 βρέθηκε νεκρός στο κελί του πυροβολημένος στην καρδιά. Η επιτροπή που τον εξέτασε κατέληξε στο ενδεχόμενο αυτοκτονίας, η ταφή του έγινε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου μέσα στον Πύργο του Λονδίνου. Φήμες ακούστηκαν ότι την προηγούμενη μέρα ο Σερ Όουεν Χόπτον πήρε εντολή από τον υποκαγκελάριο Σερ Κρίστοφερ Χάιτον (1540 - 1591) να μεταφέρει τον αιχμάλωτο υπό την φύλαξη κάποιου άντρα με το όνομα Μπάιλιφφ. Δημιουργήθηκαν υποψίες ότι ο Χάιτον διέταξε τον θάνατο του Νορθάμπερλαντ και σε μερικά χρόνια ο Ουόλτερ Ράλεϊ σε ένα γράμμα που έγραψε στον Ροβέρτο Σεσίλ τον έκρινε ένοχο. Αμέσως μετά δημοσιεύθηκε στην Κολωνία ένα έργο που περιγράφει αναλυτικά την ενοχή της Βρετανικής κυβέρνησης στον φόνο του Νορθάμπερλαντ, μεταφράστηκε στα Γερμανικά, τα Γαλλικά, τα Ιταλικά και τα Ισπανικά. Η νέα αναλυτική εξέταση κατέληξε οριστικά στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος του οφείλεται σε αυτοκτονία.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Λαίδη Αικατερίνη Νέβιλ (1546 - 1596), κόρη του Τζων Νέβιλ, 4ου βαρόνου του Λάτιμερ και της Λαίδης Λούκι Σόμερσετ (25 Ιανουαρίου 1562) απέκτησε :
Οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού - Καλαβρύτων
Η Σιδηροδρομική γραμμή Διακοπτού - Καλαβρύτων, ευρύτερα γνωστή ως Οδοντωτός Σιδηρόδρομος Διακοφτού - Καλαβρύτων (ή απλά Οδοντωτός), είναι οδοντωτή σιδηροδρομική γραμμή στενού εύρους στην Αχαΐα που συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα.
Ο Οδοντωτός σήμερα
Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για τουριστική περιήγηση σε μία από τις ομορφότερες και εντυπωσιακότερες διαδρομές της Ελλάδας, ενώ επίσης κάθε χρόνο κατά την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, διοργανώνεται από το «Σύλλογο Ορειβασίας και Χιονοδρομίας Καλαβρύτων», το «Πανελλήνιο Πέρασμα» του φαραγγιού με τη συμμετοχή εκατοντάδων ορειβατών και πεζοπόρων.