cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεώρημα του Ευκλείδη
Η απόδειξη του Erdős
. Υπάρχουν
2k
τρόποι σχηματισμού του μη τετραγώνου τμήματος r. Και to
s2
μπορεί να είναι το πολύ N, άρα
. Έτσι, με αυτή τη μορφή μπορούν να γραφτούν το πολύ
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων
Δραστηριότητες
Η ΕΟΔ αγωνίζεται για τα κοινωνικά και επαγγελματικά δικαιώματα των δημοσιογράφων που εργάζονται σε όλους τους τομείς των μέσων ενημέρωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη μέσω ισχυρών συνδικάτων και ενώσεων. Η ΕΟΔ προωθεί και υπερασπίζεται τα δικαιώματα της ελευθερίας της έκφρασης και της πληροφόρησης, όπως αυτά κατοχυρώνονται από το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, υποστηρίζει τα μέλη της για την προώθηση της συνδικαλιστικής ανάπτυξης, την προσέλκυση νέων μελών και τη διατήρηση ή τη δημιουργία περιβάλλοντος στο οποίο υπάρχει ποιότητα, δημοσιογραφική ανεξαρτησία, πολυφωνία, αξίες δημόσιας υπηρεσίας και αξιοπρεπής εργασία στα μέσα ενημέρωσης.
Η ΕΟΔ αναγνωρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο της Ευρώπης ως η αντιπροσωπευτική φωνή των δημοσιογράφων στην Ευρώπη. Έχει εγγραφεί στο μητρώο διαφάνειας της ΕΕ (αριθ. 27471236588-39). Η ΕΦΕ είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC).
Η ΕΟΔ αναγνωρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Συμβούλιο της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων ως η αντιπροσωπευτική φωνή των δημοσιογράφων στην Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ελλάδα Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ευρώπη
Θεώρημα του Ευκλείδη
Η απόδειξη του Erdős
2k √N
αριθμοί. Με άλλα λόγια,
Ή, αναδιάταξη, k, ο αριθμός των πρώτων αριθμών μικρότερος ή ίσος του N, είναι μεγαλύτερος ή ίσος με 1 / 2log2N. Μια και το Ν είναι αυθαίρετο, το k μπορεί να είναι όσο θέλουμε μεγάλο, διαλέγοντας το Ν κατάλληλα.
Η απόδειξη του Furstenberg
Στη δεκαετία του 1950, ο Hillel Furstenberg εισήγαγε μια απόδειξη με απαγωγή σε άτοπο, χρησιμοποιώντας τοπολογία συνόλου σημείου.
Ορίζουμε μια τοπολογία στους ακέραιους Z, που ονομάζεται τοπολογία ακέραιων αριθμών ομοιόμορφης απόστασης, δηλώνοντας ένα υποσύνολο U ⊆ Z να είναι ανοικτό σύνολο αν και μόνο αν είναι είτε το κενό σύνολο (το ∅), είτε είναι ένωση αριθμητικών σειρών S (a, β) (για α ≠ 0), όπου
Τότε προκύπτει άτοπο, από την ιδιότητα ότι ένα πεπερασμένο σύνολο ακεραίων δεν μπορεί να είναι ανοικτό και από την ιδιότητα ότι τα σύνολα S (a, β) είναι ανοιχτά και κλειστά, αφού το
Απόδειξη με χρήση της αρχής συμπερίληψης-αποκλεισμού
Ο Χουάν Πάμπλο Πινάσκο (Juan Pablo Pinasco) έχει γράψει την παρακάτω απόδειξη.
Έστω p1, ..., pN είναι οι Ν μικρότεροι πρώτοι. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την αρχή συμπερίληψης-αποκλεισμού, ο αριθμός των θετικών ακεραίων μικρότερων ή ίσων με x που διαιρούνται με έναν από αυτούς τους πρώτους είναι
Διαιρώντας με x και αφήνοντας το x → ∞ προκύπται
Αυτό μπορεί να γραφτεί ως
Αν δεν υπάρχουν άλλοι πρώτοι εκτός από τους p1, ..., pN, τότε η έκφραση στο (1) είναι ίση με και η έκφραση στο (2) ισούται με 1, αλλά σαφώς η έκφραση στο (3) δεν είναι ίση με 1. Επομένως, πρέπει να υπάρχουν περισσότεροι πρώτοι από p1, ..., pN.
Απόδειξη χρησιμοποιώντας τον τύπο του de Polignac
Το 2010, ο Γιούνο Πέτερ Γουάνγκ (Junho Peter Whang) δημοσίευσε την ακόλουθη απόδειξη με απαγωγή σε άτοπο. Έστω k οποιοσδήποτε θετικός ακέραιος αριθμός. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον τύπο του ντε Πολινιάκ (στην πραγματικότητα είναι του Λεζάντρ)
όπου
Αλλά αν υπήρχαν μόνο πεπερασμένοι πολλοί πρώτοι, τότε
(ο αριθμητής του κλάσματος θα αυξανόταν μεμονωμένα εκθετικά, ενώ με την προσέγγιση του Στίρλινγκ ο παρονομαστής μεγαλώνει πιο γρήγορα από μεμονωμένα εκθετικά), σε αντίθεση με το γεγονός ότι για κάθε k, ο αριθμητής είναι μεγαλύτερος ή ίσος με τον παρονομαστή.
Απόδειξη με κατασκευή
Ο Filip Saidak έδωσε την ακόλουθη απόδειξη με κατασκευή, η οποία δεν χρησιμοποιεί απαγωγή σε άτοπο (reductio ad absurdum) ή το Λήμμα του Ευκλείδη (ότι αν ένας πρώτος p διαιρεί το ab τότε πρέπει να διαιρεί το a ή το β).
Δεδομένου ότι κάθε φυσικός αριθμός (> 1) έχει τουλάχιστον έναν πρώτο παράγοντα, και δύο διαδοχικοί αριθμοί n και (n + 1) δεν έχουν κοινό παράγοντα, το γινόμενο n (n + 1) έχει περισσότερους διαφορετικούς πρώτους παράγοντες από τον ίδιο τον αριθμό n. Άρα η αλυσίδα των προνικών αριθμών :1×2 = 2 {2}, 2×3 = 6 {2, 3},  6×7 = 42 {2, 3, 7},  42×43 = 1806 {2, 3, 7, 43},  1806×1807 = 3263442 {2, 3, 7, 43, 13, 139}, · · ·παρέχει μια ακολουθία απεριόριστων αυξανόμενων συνόλων πρώτων.
Απόδειξη με χρήση του ότι το είναι άρρητος
Η αναπαράσταση του τύπου Leibniz για το ως γινόμενο Euler δίνει το
Οι αριθμητές αυτού του γινόμενου είναι οι περιττοί πρώτοι αριθμοί και κάθε παρονομαστής είναι εκείνο το πολλαπλάσιο του 4 που είναι πλησιέστερα στον αριθμητή.
Απόδειξη με χρήση θεωρίας πληροφοριών
Ο Alexander Shen και άλλοι παρουσίασαν μια απόδειξη, που χρησιμοποιεί τη μη συμπίεση:
Ας υποθέσουμε, ότι υπήρχαν μόνο k πρώτοι (p 1 ... p k). Με το Θεμελιώδες Θεώρημα της Αριθμητικής, οποιοσδήποτε θετικός ακέραιος αριθμός n θα μπορούσε τότε να αναπαρασταθεί ως:
όπου οι μη αρνητικοί ακέραιοι εκθέτες e i μαζί με την πεπερασμένη λίστα πρώτων αριθμών είναι αρκετοί για την ανασύσταση του αριθμού. Επειδή p_i \geq 2 για όλα τα i, προκύπτει ότι όλα τα  (όπου \lg δηλώνει τον λογάριθμο με βάση το 2).
Αυτό αποδίδει μια κωδικοποίηση για n του ακόλουθου μεγέθους (χρησιμοποιώντας συμβολισμό κεφαλαίου O):
Αυτή είναι μια πολύ πιο αποτελεσματική κωδικοποίηση από την αναπαράσταση του n απευθείας σε δυαδικό, το οποίο παίρνει κομμάτια. Ένα καθιερωμένο αποτέλεσμα στη συμπίεση δεδομένων χωρίς απώλειες δηλώνει, ότι δεν μπορεί κανείς γενικά να συμπιέσει N bit πληροφοριών σε λιγότερα από N bit. Η παραπάνω αναπαράσταση το παραβιάζει κατά πολύ, όταν το n είναι αρκετά μεγάλο, αφού.
Επομένως, ο αριθμός των πρώτων δεν πρέπει να είναι πεπερασμένος.
Το θεώρημα του Dirichlet για τις αριθμητικές προόδους
Το θεώρημα του Ντιριλέ δηλώνει, ότι για οποιουσδήποτε δύο θετικούς, πρώτους μεταξύ τους, ακέραιους αριθμούς a και d, υπάρχουν άπειροι πρώτοι της μορφής a + nd, όπου το n είναι επίσης θετικός ακέραιος αριθμός. Με άλλα λόγια, υπάρχουν άπειροι πρώτοι, που είναι ισότιμοι με a modulo d.
Το Θεώρημα Πρώτων Αριθμών
Ας είναι
π(x)
η συνάρτηση μέτρησης πρώτων, που δίνει τον αριθμό των πρώτων αριθμών μικρότερο ή ίσο του x, για οποιονδήποτε πραγματικό αριθμό x. Το θεώρημα των πρώτων αριθμών δηλώνει τότε, ότι το
x / log x
είναι μια καλή προσέγγιση του
, με την έννοια ότι το όριο του πηλίκου των δύο συναρτήσεων
και
, καθώς το x αυξάνεται χωρίς όριο, είναι 1:
Χρησιμοποιώντας ασυμπτωτικό συμβολισμό, αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να επαναδιατυπωθεί ως
Αυτό αποδίδει το θεώρημα του Ευκλείδη, αφού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Θεωρήματα
Κόλπος Δομβραίνης
Ο κόλπος Δομβραίνης είναι ένας κλειστός θαλάσσιος κόλπος που σχηματίζεται στις νότιες ακτές της Βοιωτίας. Πήρε το όνομά του από τη Δομβραίνα Βοιωτίας, κεφαλοχώρι της Δημοτικής Ενότητας Θίσβης της οποίας οι οικισμοί πρόσκεινται τον κόλπο.
Η είσοδος του κόλπου Δομβραίνης οριοθετείται νοητά, από τα Δυτικά προς τα Ανατολικά, από την Άκρα Τσάρλα, τις νησίδες Γρομπολούρα και Μακρόνησος Βοιωτίας, καθώς και την Άκρα Πετρίτης. Στο εσωτερικό του κόλπου βρίσκεται μία ακόμη νησίδα, το Κουβέλι.
Στις ακτές του κόλπου εκτείνεται και η Βιομηχανική Περιοχή Θίσβης, η οποία φιλοξενεί τη Σωληνουργεία Κορίνθου, καθώς και άλλες επιχειρήσεις, απασχολώντας εκατοντάδες εργαζομένους. Σημαντική επίσης είναι και η αλιευτική δραστηριότητα στα ύδατα εντός του κόλπου, αλλά και γύρω από αυτόν.
Πηγές
Δομβραίνα Δομβραίνα
Ανοιχτή πληγή
Η Ανοιχτή πληγή (πρωτότυπος τίτλος: Mysterious Skin) είναι αμερικανική-ολλανδική ταινία του 2004 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Γκρεγκ Αράκι. Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Σκοτ Χάιμ.
Πλοκή
Ο Νιλ και ο Μπράιαν όταν ήταν μικροί ήταν στην ίδια ομάδα μπέιζμπολ. Ο προπονητής τους στην ομάδα τους προσέγγιζε με τρικ για να τους κακοποίησει σεξουαλικά, ενώ είχε καταλάβει πως στον Νιλ άρεσαν τα αγόρια.
Όταν μεγάλωσαν, και οι δύο έζησαν με προβλήματα. Ο Νιλ από τα 15 κάνει σεξ επί πληρωμή με άντρες. Ο Μπράιαν έχει σβήσει από τη μνήμη του το γεγονός, έχει οράματα με εξωγήινους και προβλήματα νευρικής φύσεως. Ο Μπράιαν, επίσης, δυσκολεύεται στο να προσεγγίσει ερωτικά μία κοπέλα, και όταν μία τον πλησιάζει, απομακρύνεται, καθώς θυμάται την κακοποίηση που υπέστη.
Οι δύο τους στο τέλος θα ξανασυναντηθούν μετά από χρόνια, ο Νιλ θα του υπενθυμίσει τι συνέβη και θα λυθούν οι απορίες του Μπράιαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ολλανδικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την πορνεία Κατηγορία:Ολλανδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την παιδοφιλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διαταραχή μετατραυματικού στρες
Ανουάρ Σαντάτ
Ο Ανουάρ Σαντάτ (πλήρες όνομα: Μουχάμαντ Ανουάρ ας Σαντάτ, 25 Δεκεμβρίου 1918 – 6 Οκτωβρίου 1981) ήταν ο τρίτος πρόεδρος της Αιγύπτου, από τις 15 Οκτωβρίου 1970 μέχρι τη δολοφονία του από φονταμενταλιστές συνωμότες αξιωματικούς στις 6 Οκτωβρίου 1981. Υπήρξε κύριο μέλος της Ομάδας Ελεύθερων Αξιωματικών του Νάσερ, η οποία ανέτρεψε τη βασιλική δυναστεία του Μουχάμαντ Άλι κατά την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 1952, καθώς και δεξί χέρι του Νάσερ στο διάστημα της προεδρίας του, τον οποίο και διαδέχτηκε το 1970 μετά τον αδόκητο θάνατό του από καρδιακή προσβολή.
Στα έντεκα έτη της προεδρίας του, άλλαξε την κατεύθυνση της Αιγύπτου, απομακρυνόμενος από κάποιες οικονομικές και πολιτικές αρχές του Νασερισμού, επιτρέποντας, αν και με δειλά βήματα, τον πολυκομματισμό, τη στιγμή που μέχρι τότε μοναδικό και κυρίαρχο κόμμα ήταν η Αραβική Σοσιαλιστική Ένωση του Νάσερ και ακολουθώντας μια άλλη οικονομική πολιτική, όχι τόσο ασφυκτικά παρεμβατική.
Τον Οκτώβριο του 1973, με τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, οδήγησε την Αίγυπτο στην απελευθέρωση των αιγυπτιακών περιοχών που είχε καταλάβει το Ισραήλ στον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967 (Χερσόνησο του Σινά και Λωρίδα της Γάζας), αναδεικνυόμενος σε ήρωα της Αιγύπτου και για ένα διάστημα, ολόκληρου του αραβικού κόσμου. Δεν αρκέστηκε όμως εκεί, κάνοντας μια γιγάντια στροφή και υπογράφοντας, μετά από μακρές συνομιλίες, την ισραηλινο-αιγυπτιακή Συνθήκη Ειρήνης, με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μέναχεμ Μπέγκιν. Η στροφή αυτή τού χάρισε το Νομπέλ Ειρήνης, αλλά τον κατέστησε εξαιρετικά μισητό μεταξύ των Αράβων, γεγονός που οδήγησε στην αποβολή της Αιγύπτου από την Αραβική Ένωση (νυν Αραβικό Σύνδεσμο) και στη δολοφονία του κάποια χρόνια αργότερα.
Πρώτα χρόνια
Ο Ανουάρ Σαντάτ γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1918 στο Μιτ Αμπού αλ-Κουμ, ένα χωριό στο Δέλτα του Νείλου. Η οικογένειά του ήταν μια φτωχή αγροτική οικογένεια, με 13 παιδιά, αγόρια και κορίτσια. Ο πατέρας του ήταν Αιγύπτιος και η μητέρα του Σουδανή. Λόγω της σκληρής δουλειάς των γονιών του στα χωράφια, μεγάλωσε με τη φροντίδα της γιαγιάς του, η οποία τού διηγείτο ιστορίες για την αντίσταση στη βρετανική κατοχή της Αιγύπτου καθώς και θέματα από τη σύγχρονη ιστορία.
Στην παιδική του ηλικία θαύμαζε και ήταν επηρεασμένος από τέσσερα άτομα. Ο πρώτος ήταν ο Ζαχράν, ένας Αιγύπτιος ο οποίος φημολογείτο ότι είχε αντισταθεί στους Βρετανούς κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας των αγροτών. Σύμφωνα με την ιστορία αυτή, ένας στρατιώτης σκοτώθηκε στις ταραχές αυτές και ο Ζαχράν ήταν ο πρώτος Αιγύπτιος που κρεμάστηκε σε αντίποινα. Ιστορίες όπως η μπαλάντα του Ζαχράν ενέπνευσαν στον Σαντάτ τον εθνικισμό, μια ιδεολογία που σε όλη του τη ζωή τον ακολούθησε. Ο δεύτερος ήταν ο Κεμάλ Ατατούρκ, δημιουργός της σύγχρονης Τουρκίας. Ο Σαντάτ θαύμαζε την ικανότητά του στην επιβολή κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Θαύμαζε επίσης τον Μαχάτμα Γκάντι και την ιδεολογία του περί μη βίας απέναντι στην αδικία. Τέλος, πασίγνωστος ήταν ο θαυμασμός του για τον Αδόλφο Χίτλερ, επηρεασμένος από τον γερμανικό ναζιστικό στρατό και το πόσο γρήγορα κατέστη η ναζιστική Γερμανία στρατηγική απειλή για τη Βρετανία.
Αποφοίτησε από τη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Καΐρου το 1938 και εντάχθηκε ως ανθυπολοχαγός στο Σώμα των Διαβιβάσεων. Πρώτο του πόστο ήταν στο Σουδάν (η Αίγυπτος και το Σουδάν αποτελούσαν μία ενιαία χώρα την εποχή εκείνη, προτεκτοράτο των Βρετανών). Εκεί συνάντησε τον επίσης αξιωματικό Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ, με τον οποίο μαζί με άλλους κατώτερους αξιωματικούς σχημάτισαν τη μυστική οργάνωση Κίνημα Ελεύθερων Αξιωματικών, με σκοπό την απελευθέρωση της Αιγύπτου από τη βρετανική επικυριαρχία και τη βασιλική διαφθορά.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, φυλακίστηκε από τους Βρετανούς για τις προσπάθειές του να τους εκδιώξει από την Αίγυπτο, συνεργαζόμενος με τις δυνάμεις του Άξονα, ως πληροφοριοδότης. Αργότερα, μαζί με τους συντρόφους του των Ελεύθερων Αξιωματικών, συμμετείχε στο στρατιωτικό πραξικόπημα που οδήγησε στην Αιγυπτιακή Επανάσταση του 1952, η οποία ανέτρεψε τον βασιλιά Φαρούκ Α' στις 23 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς. Μετά την επιτυχία της επανάστασης, ο Σαντάτ ανακοίνωσε το γεγονός στους συμπατριώτες του μέσω του ραδιοφώνου.
Επί προεδρίας Νάσερ
Στα χρόνια της προεδρίας του Νάσερ, διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών το 1954. Το 1959, κατέλαβε τη θέση του Γραμματέα (ηγέτη) της Εθνικής Ένωσης (καίριας σημασίας γραφειοκρατική οργάνωση, στήριγμα του καθεστώτος). Το διάστημα 1960-1968 διατέλεσε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου και αργότερα Αντιπρόεδρος της Αιγυπτιακής Δημοκρατίας και μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου (το συλλογικό όργανο που ασκούσε ουσιαστικά τη διακυβέρνηση στην Αίγυπτο) το 1964. Το Δεκέμβρη του 1969, διορίστηκε ξανά στη θέση του Αντιπροέδρου, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατο του Νάσερ.
Στην προεδρία της Αιγύπτου
Μετά το θάνατο του Νάσερ το 1970, ο Σαντάτ τον διαδέχτηκε στη θέση του Προέδρου της Αιγυπτιακής Δημοκρατίας, όμως όλοι θεωρούσαν ότι η προεδρία του θα ήταν σύντομης διάρκειας. Πολλοί τον υποτιμούσαν, θεωρώντας τον απλώς μια μαριονέτα του Νάσερ και ήλπιζαν να τον καθοδηγούν και χειρίζονται κατά βούληση. Ο Σαντάτ όμως εξέπληξε τους πάντες με μια σειρά ευφυέστατων πολιτικών κινήσεων με τις οποίες κατάφερε να κρατήσει την προεδρία και να προβάλει ως ένας ηγέτης με τη δική του ακτινοβολία και ξεχωριστό κύρος. Εισήγαγε τη Διορθωτική Επανάσταση, διώκοντας τα κυβερνητικά, πολιτικά και στρατιωτικά ερείσματα των πιο φανατικών νασερικών.
Το 1971, εν μέσω του Πολέμου της Φθοράς στη ζώνη του Καναλιού του Σουέζ, υποστήριξε σε γράμμα του τις προτάσεις ειρήνης του μεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών Γκούναρ Χέρινγκ, οι οποίες έμοιαζαν να οδηγούν σε μια συνολική ειρήνη με το Ισραήλ στη βάση της ισραηλινής αποχώρησης στα προ του πολέμου του 1967 σύνορα. Αρχικώς, η ειρήνη αυτή απέτυχε, καθώς δεν έγινε δεκτή από το Ισραήλ και τις Η.Π.Α., με τους τότε διαλαμβανόμενους όρους.
Ο οξυδερκής Σαντάτ, αντιλήφθηκε ότι η επιθυμία του Ισραήλ να διαπραγματευθεί, ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τη στρατιωτική απειλή που αποτελούσε η Αίγυπτος για την υπόστασή του ως κρατικής οντότητας, απειλή που είχε μειωθεί μετά τον πόλεμο του 1967 και την ήττα των συνασπισμένων αραβικών χωρών. Η μεγαλύτερη αντιθέτως απειλή για το Ισραήλ προερχόταν από την παρουσία στην Αίγυπτο ενός μεγάλου αριθμού σοβιετικών στρατιωτικών συμβούλων και εξοπλισμού (περίπου 15.000 Σοβιετικοί στρατιωτικοί ήταν τότε στην Αίγυπτο).
Ο Σαντάτ συνέλαβε λοιπόν το εξής ιδιοφυές σχέδιο: με μια τολμηρή απόφαση εξεδίωξε από την Αίγυπτο τους σοβιετικούς συμβούλους και αναδιοργάνωσε τον στρατό του, με σκοπό να προβεί σε νέα πολεμική αναμέτρηση με το Ισραήλ, προσπαθώντας να του αποσπάσει κάποια εδάφη και να το σύρει σε διαπραγματεύσεις. Εκείνη την περίοδο, η Αίγυπτος αντιμετώπιζε τεράστια οικονομικά προβλήματα λόγω του Πολέμου των Έξι Ημερών του 1967 και η σχέση της με τους Σοβιετικούς ήταν σε άσχημο σημείο καθότι η βοήθεια των Σοβιετικών ήταν μικρή σε παροχή στρατιωτικού εξοπλισμού σε σχέση με τα πλεονεκτήματα που αποκόμιζαν από την παρουσία τους στην Αίγυπτο (έλεγχος και διείσδυση στη Μέση Ανατολή).
Ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ το 1973
Στις 6 Οκτωβρίου 1973, σε συνεργασία με τον Πρόεδρο της Συρίας Χαφέζ αλ-Άσαντ, ο Σαντάτ εξαπέλυσε τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, μια αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεν (IDF) που είχαν καταλάβει την Χερσόνησο του Σινά, αιγυπτιακό έδαφος πριν τον πόλεμο του 1967, και τα μεγάλης στρατηγικής σημασίας υψώματα του Γκολάν, πρώην συριακό έδαφος. Η απόδοση των αιγυπτιακών και συριακών στρατευμάτων στο αρχικό στάδιο του πολέμου (Επιχείρηση Μπαντρ), αιφνιδίασε τόσο το Ισραήλ όσο και τις υπόλοιπες αραβικές χώρες. Οι αιγυπτιακές δυνάμεις κατάφεραν μια εντυπωσιακή προέλαση σε βάθος 15 χιλιομέτρων μέσα στην κατεχόμενη Χερσόνησο του Σινά, διαρρηγνύοντας και καταστρέφοντας σε μεγάλο μέρος τους τις οχυρώσεις της Γραμμής Μπαρ-Λεβ των Ισραηλινών. Η αμυντική αυτή γραμμή εθεωρείτο αδιαπέραστη και η διάρρηξή της αιφνιδίασε τους πάντες. Ταυτοχρόνως, οι Σύροι επιτύγχαναν κι αυτοί, μικρότερη, αλλά σταθερή πρόοδο.
Μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό των Ισραηλινών (δεχόμενοι επίθεση από δυο μεριές), τρεις μεραρχίες του ισραηλινού στρατού υπό την ηγεσία του στρατηγού Αριέλ Σαρόν, επιτέθηκαν με διάταξη σφηνοειδή στο σημείο σύνδεσης της αιγυπτιακής διάταξης, καταφέρνοντας από κάποιο κενό να διεισδύσουν μέσα από τα επιτιθέμενα αιγυπτιακά στρατεύματα, να φτάσουν στη Διώρυγα του Σουέζ και να διεπεραιωθούν υπό σφοδρά αιγυπτιακά πυρά πυροβολικού στην απέναντι, αιγυπτιακή όχθη, προσπαθώντας να κλείσουν σε λαβίδα την Β' Αιγυπτιακή Στρατιά. Απέτυχαν όμως και επικεντρώθηκαν στην περικύκλωση της Γ' Αιγυπτιακής Στρατιάς. Την ίδια ώρα, ισραηλινές μηχανοκίνητες και τεθωρακισμένες μεραρχίες απωθούσαν τους Σύρους από τα υψώματα του Γκολάν, κατηφορίζοντας στη συριακή ενδοχώρα.
Στο μεταξύ, κατόπιν συμφωνίας ανάμεσα στις Η.Π.Α. και τη Σοβιετική Ένωση, το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. πέρασε το Ψήφισμα 338 στις 22 Οκτωβρίου 1973, ζητώντας την άμεση κατάπαυση του πυρός. Ενώ αρχικά υπήρξε συμφωνία των αντιμαχόμενων μερών, σύντομα οι εχθροπραξίες επαναλήφθηκαν. Οι ισραηλινές αμυντικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιχειρήσεις τους στα νώτα των Αιγυπτίων και κατάφεραν να περικυκλώσουν τη Γ' Αιγυπτιακή Στρατιά στις 25 Οκτωβρίου. Η θυελλώδης αυτή ενέργεια των Ισραηλινών επέφερε ένταση και ανησυχία μεταξύ των υπερδυνάμεων, και την ίδια μέρα επιβλήθηκε δεύτερη κατάπαυση του πυρός, που σήμανε και τη λήξη του πολέμου. Με το τέλος των εχθροπραξιών, το Ισραήλ είχε αντιστρέψει θεαματικά τον αιφνιδιασμό των πρώτων ημερών σκορπώντας τον πανικό στους Αιγυπτίους και τους Σύρους, φτάνοντας 40 χιλιόμετρα από τη Δαμασκό στο συριακό μέτωπο και μιάμισι μόλις ώρα, 101 χιλιόμετρα, από το Κάιρο. Είχε όμως επιτευχθεί και ο στόχος του Σαντάτ, να αποδείξει στο Ισραήλ ότι ακόμα αποτελούσε κίνδυνο η Αίγυπτος για την υπόστασή του και να το ωθήσει έτσι να διαπραγματευθεί μια πιθανή συμφωνία ειρήνης, υπαναχωρώντας από τις άκαμπτες και αλαζονικές, αρχικές θέσεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αιγύπτου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Αιγύπτιοι νομπελίστες
Σίκλι
Το Σίκλι είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας της Ραγκούζας στην Περιφέρεια Σικελία στη νότια Ιταλία. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 25 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας Ραγκούζα και 300 χιλιόμετρα από το Παλέρμο, ο πληθυσμός της πόλης είναι 27.051 κάτοικοι (Απογραφή 2017). Η UNESCO έχει ανακηρύξει την πόλη Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς μαζί με άλλες επτά πόλεις στην κοιλάδα του Νότο. Το Σίκλι συνορεύει με την Μόντικα και τη Ραγκούζα.
Ιστορία
Στην περιοχή υπάρχουν εγκαταστάσεις από την πρώιμη Εποχή του Ορείχαλκου (3η χιλιετία π.Χ.) αλλά τη πόλη ίδρυσαν οι Σικελοί (300 π.Χ.) Το Σίκλι κατακτήθηκε από τους Άραβες και εισήλθε στο Εμιράτο της Σικελίας (864), γνώρισε εποχή μεγάλης ευημερίας και έγινε σημαντικό εμπορικό και αγροτικό κέντρο. Ο Άραβας Γεωγράφος Μωχάμετ αλ-Ιντρίσι (1099 - 1165) γράφει ότι η "ναυτιλία έφτασε στο Σίκλι από την Καλαβρία, την Αφρική, τη Μάλτα και πολλές ακόμα περιοχές". Οι Νορμανδοί και ο βασιλιάς τους Ρογήρος Α΄ της Σικελίας κατέκτησαν την πόλη ύστερα από βίαιη μάχη (1091). Το Σίκλι ήταν μία από τις πόλεις που εξεγέρθηκε απέναντι στον Κάρολο τον Ανδεγαυό όταν ξέσπασε ο Σικελικός Εσπερινός (5 Απριλίου 1282). Τους επόμενους αιώνες την πόλη κατείχε το Στέμμα της Αραγωνίας και η Ισπανία μέχρι τη χρονιά που εισήλθε στην Ιταλική ενοποίηση (1860). Μετά από έναν καταστροφικό σεισμό που ισοπέδωσε την πόλη (1693) το Σίκλι οικοδομήθηκε ξανά με κομψά κτίρια ρυθμού Σικελικού Μπαρόκ και έγινε σημαντικός τουριστικός προορισμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ραγκούζας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία
Μιτ Αμπού αλ-Κουμ
Κατηγορία:Χωριά της Αιγύπτου
Ιβάν Ρέγκεν
Ο Ιβάν Ρέγκεν (Ivan Janez Regen),(9 Δεκεμβρίου 1868 - 27 Ιουλίου 1947) ήταν Σλοβένος βιολόγος, γνωστός για τις μελέτες του στον τομέα της βιοακουστικής.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Ρέγκεν γεννήθηκε σε ένα χωριό της Βόρειας Περιφέρειας Καρνιόλα στη Σλοβενία και άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον στους ήχους των εντόμων από μικρή ηλικία.Η οικογένειά του δεν μπορούσε να πληρώσει για την εκπαίδευσή του, γι 'αυτό παρακολούθησε πρώτα ένα τοπικό σεμινάριο,μπόρεσε να λάβει υποτροφία και με τον καιρό μάζεψε αρκετά χρήματα για τα δίδακτρα στη Βιέννη.Εκεί σπούδασε Φυσική Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.Πήρε το διδακτορικό του το 1897 και άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής γυμνασίου, πρώτα στη Βιέννη και αργότερα στη Μοραβία.Αργότερα μεταφέρθηκε σε γυμνάσιο στη Βιέννη, μετά από σύσταση του Εξνέρ(καθηγητής του στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης) και εργάστηκε εκεί μέχρι την αποχώρησή του το 1918.
Επιστημονικές Μελέτες
Το μεγαλύτερο έργο του Ρέγκεν ήταν ένα «γεωβιολογικό εργαστήριο», ένα μεγάλο ζωοτροφείο στο οποίο μελέτησε ακουστικά φαινόμενα.Χρησιμοποιώντας έως και 1600 θηλυκά, ήταν σε θέση να αξιολογήσει στατιστικά τη συμπεριφορά τους.
Παρέμεινε σε επαφή με τη Σλοβενία υποστηρίζοντας αρκετές τοπικές κοινωνίες και πολιτιστικά ιδρύματα και καθιερώνοντας σλοβενική ορολογία για τους τομείς στους οποίους εργάστηκε.Το 1921, απέρριψε την πρόσκληση να γίνει καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα.Το 1940 έγινε μέλος της Σλοβενικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών και υπήρξε επίτιμο μέλος της σλοβενικής κοινωνίας της φυσικής ιστορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι επιστήμονες Κατηγορία:Βιολόγοι
Όσιος Λάζαρος ο Γαλησιώτης
Ο όσιος Λάζαρος γεννήθηκε το 967 μ.Χ. σε ένα μικρό χωριό της Μαγνησίας της Μικράς Ασίας. Οι γονείς του, Νικήτας και Ειρήνη, ήταν πολύ ευσεβείς και ενάρετοι. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 7ην Νοεμβρίου. Πέθανε σε βαθιά γεράματα το έτος 1053 μ.Χ.
Πρώτα χρόνια
Όταν όμως ο Όσιος μεγάλωσε περισσότερο, θέλησε να πάει στα Ιεροσόλυμα, για να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο. Αλλά οι γονείς του, επειδή κατάλαβαν την επιθυμία του γιου τους, τον πήγαν στο Μοναστήρι των Ορύβων, που ήταν εκεί κοντά, για να μελετήσει τα ιερά βιβλία και περισσότερο για να τον φυλάνε οι μοναχοί να μην φύγει.
Ο Λάζαρος όμως δεν ησύχασε και προσπαθούσε καθημερινά να βρει τρόπο να φύγει, ώσπου μια μέρα το κατόρθωσε. Έφυγε και πήγε στην Αττάλεια.
Στο μέρος αυτό ο Λάζαρος λίγο έλειψε να πουληθεί για σκλάβος. Διότι κάποιος μοναχός, με τον οποίο ταξίδευε μαζί, θέλησε να τον πουλήσει στους Σαρακηνούς. Ο Θεός όμως δεν τον άφησε. Διότι, ενώ ο μοναχός συμφωνούσε στην Αρμένικη γλώσσα να τον πουλήσει, εκείνη τη στιγμή βρέθηκε κάποιος Χριστιανός. Αυτός γνώριζε την Αρμένικη γλώσσα και άκουσε τη συζήτηση ανάμεσα στον μοναχό και τους Σαρακηνούς. Αφού, λοιπόν, ο Χριστιανός αυτός κατάλαβε το κακό σχέδιο του μοναχού το είπε στον Λάζαρο.
Ο Όσιος αμέσως έφυγε και πήγε στο βουνό, που ήταν εκεί κοντά. Εκεί βρήκε έναν Ιερομόναχο. Ο άγιος φανέρωσε στον Ιερομόναχο την επιθυμία του να επισκεφτεί τον Πανάγιο Τάφο. Εκείνος όμως του είπε:
-Δεν πρέπει να πηγαίνεις όπου θέλεις, διότι είσαι νέος και ο διάβολος σε πολεμάει συνέχεια. Εάν θέλεις να ωφελήσεις την ψυχή σου, γίνε μοναχός και να μείνεις εδώ στο Μοναστήρι, που είμαι και εγώ Ηγούμενος. Κατόπιν, όταν φτάσεις σε μεγάλη ηλικία, τότε να επισκεφτείς τους Αγίους Τόπους.
Γίνεται μοναχός
Δεν πέρασε πολύς καιρός και ο Ηγούμενος εκοιμήθη. 'Επειτα από τρεις ημέρες Όσιος έφυγε από το Μοναστήρι. Εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά, που ήταν εκεί κοντά.
Πάρα πολύ άνθρωποι χωρίς να υπολογίσουν την μεγάλη πορεία, ούτε τα κακοτράχαλα εκείνα μέρη, έρχονταν καθημερινά, για να τον δούνε και να πάρουν την ευχή του. Μερικοί μάλιστα ζηλωτές για να μην εμποδίζονται οι άνθρωποι από τον κακόδρομο, μάζεψαν πολλά φρύγανα και τα έκαψαν επάνω στις πέτρες του δρόμου. Έπειτα έχυσαν ξίδι, για να μπορέσουν κατόπιν με τα σιδερένια εργαλεία τους να κόψουν τις γρανιτένιες πέτρες. Έτσι με την βοήθεια του Θεού και με τον ζήλο τους οι Χριστιανοί κατόρθωσαν, να κάνουν ίσιο και εύκολο τον δρόμο προς την σπηλιά του Αγίου. Βλέποντας ο Άγιος τον ζήλο μερικών Χριστιανών για ασκητική ζωή, έκτισε στο μέρος εκείνο Ναό, αφιερωμένο στην Θεοτόκο. Έκτισε γύρω κελιά για να μένουν όσοι ήθελαν να γίνουν μοναχοί. Μια ημέρα πήγε στον Άγιο κάποιος και του είπε, ότι είχε σκοπό να πάει σε ένα μέρος, που ήταν γκρεμός, για να τρυγήσει άγρια μελίσσια. Ο Όσιος τότε, είτε επειδή κατάλαβε τον θάνατο του ανθρώπου από το επικίνδυνο του τόπου, είτε προείδε το μέλλον του ανθρώπου με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, του είπε:
-Συμφέρον σου, παιδί μου, είναι να μην πας σε εκείνο το μέρος, διότι υπάρχει κίνδυνος να σκοτωθείς.
Εκείνος όμως παράκουσε την συμβουλή του Οσίου και πήγε με μερικούς συντρόφους του στον γκρεμό. Έπειτα δέθηκε με σχοινί, κρεμάσθηκε και άρχισε να πηγαίνει προς τα κάτω.Εκείνος, ενώ ακόμη δεν είχε φτάσει στο μισό του ύψους, κόπηκε το σχοινί και έπεσε στο χάος το πτώμα του, ελεεινό και αξιοδάκρυτο. Ξεψύχησε πριν ακόμη φτάσει κάτω. Από τότε οι άνθρωποι θεωρούσαν τα λόγια του Αγίου, σαν λόγια προφήτη και πάντοτε τα πρόσεχαν.
Στους Αγίους Τόπους
Ο Άγιος έβλεπε, ότι με το παράδειγμά του ωφελούσε ψυχικά πολλούς ανθρώπους, εν τούτοις για να αποφύγει την δόξα των ανθρώπων και για να ικανοποιήσει την επιθυμία, που είχε από τα παιδικά του χρόνια, εγκατέλειψε το Μοναστήρι του για να πάει στα Ιεροσόλυμα.
Με λαχτάρα έφτασε στους Αγίους Τόπους. Τότε είδε στο όνειρό να πραγματοποιείται. Προσκύνησε τον Πανάγιο Τάφο και τα διάφορα άλλα προσκυνήματα. Έπειτα πήγε στη Λαύρα του Αγίου Σάββα. Στο Μοναστήρι ο Άγιος συναγωνιζόταν τους Γέροντες.
Κατόπιν όμως την Τεσσαρακοστή πήγε στην έρημο, χωρίς την άδεια του Ηγουμένου. Εκείνος, όμως όταν ο Άγιος επέστρεψε δεν τον δέχθηκε στο Μοναστήρι. Έπειτα ο Άγιος πήγε και παρακάλεσε έναν παλιό του φίλο, που ήταν οικονόμος της Μεγάλης Εκκλησίας στα Ιεροσόλυμα, να μεσιτέψει στον Ηγούμενο για να τον συγχωρήσει. Ο Άγιος μπόρεσε και πήρε συγχώρηση από τον Ηγούμενο και έμεινε στο Μοναστήρι με τους άλλους μοναχούς.
Στο Στύλο
Όταν όμως ήλθε η επόμενη Μεγάλη Τεσσαρακοστή ο Άγιος έφυγε πάλι για την έρημο. Το μέλι της ησυχίας για αυτούς, που το έχουν δοκιμάσει έστω και μία φορά, είναι πάντοτε επιθυμητό και τους κάνει να περιφρονούν όλα τα άλλα και να τρέχουν μόνο σε αυτό.
Ο Άγιος, αφού βρήκε έναν υψηλό τόπο, έκτισε επάνω σε αυτόν στύλο. Έπειτα αφού αρνήθηκε όλα τα εγκόσμια, ανέβηκε επάνω στον στύλο για να αρχίσει τον πόλεμο εναντίον του διαβόλου, στον οποίο είχε πολλές νίκες. Έπειτα από πολύ καιρό ο Άγιος κατέβηκε από τον στύλο. Άκουσε τότε από ψηλά μία φωνή να του λέει τρεις φορές:
-Λάζαρε, πρέπει να πας στην πατρίδα σου.
Ο Άγιος επειδή δεν ήξερε από που προέρχεται η φωνή, πήγε και ρώτησε μερικούς γέροντες μοναχούς, που ασκήτευαν εκεί από την νεαρή τους ηλικία, τι πρέπει να κάνει. Οι Γέροντες του είπαν ότι η φωνή εκείνη προέρχεται από τον Θεό.
Σατανικοί πειρασμοί στην επιστροφή
Ο Όσιος αναχώρησε μέχρι τη Σεβάστεια με συνοδό κάποιον ενάρετο μοναχό, που ονομαζόταν Παύλος. Από την Σεβάστεια κατόπιν πήγαινε στη Ρώμη για να προσκυνήσει τους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο.
Στο δρόμο προς τη Ρώμη και ενώ ο Άγιος περνούσε από ένα φαράγγι συνάντησε δύο αρκούδες. Φοβήθηκε πολύ. Αμέσως τότε κατέφυγε στο Θεό. Άρχισε να προσεύχεται:
-Κύριε μην με εγκαταλείψεις. Δεν υπάρχει κανείς να με βοηθήσει. Σώσε με, Κύριε από το στόμα των θηρίων. Γλίτωσε με από το θάνατο.
Ο διάβολος όμως δεν σταμάτησε. Μεταμορφώθηκε σε μεγάλο μαύρο σκυλί, και άλλοτε πήγαινε μπροστά και τον φοβέριζε και άλλοτε πήγαινε πίσω και τον γαύγιζε. Όταν θέλησε ο Άγιος να πάει σε κάποιο χωριό για να πάρει λίγη τροφή, ο διάβολος-σκυλί τον εμπόδιζε. Με τα πολλά γαυγίσματά του μάζευε όλα τα σκυλιά του χωριού και τα εξαγρίωνε εναντίον του Αγίου.
Έτσι βάδιζε νηστικός ο Όσιος ημέρα και νύχτα, χωρίς να μπορεί να προμηθευθεί τροφή. Με τη βοήθεια όμως του Θεού, ο όσιος ελευθερώθηκε και από αυτό τον πειρασμό.
Στο παλιό Μοναστήρι
Ο Άγιος την επιθυμία για την Ρώμη την απέβαλλε, αλλά δεν υπάκουσε εντελώς στον δεσπότη της Εφέσου, διότι έφυγε από κοντά του και πήγε στο Μοναστήρι των Ορύβων. Από εκεί είχε φύγει για να πάει στα Ιεροσόλυμα. Αρχικά ο όσιος δεν φανερώθηκε. Έπειτα όμως, επειδή τον ρωτούσαν επίμονα να τους πει την πατρίδα του και το όνομά του, τους είπε ποιος είναι.
Αμέσως διαδόθηκε σε όλα τα περίχωρα ότι ήλθε ο Λάζαρος και πρώτη η μητέρα του, και όλοι οι γνωστοί του ήρθαν να τον δουν. Την εποχή αυτή ο Άγιος ήταν τριάντα οκτώ ετών. Με χαρά όλοι έβλεπαν το γλυκύτατο πρόσωπό του και άκουγαν με προσοχή τους ψυχοφελείς λόγους του. Μιλούσε ο ευλογημένος με τόση γλυκύτητα, ώστε και την σκληρή σαν πέτρα ψυχή την μαλάκωνε.
Στο Γαλήσιον Όρος
Ο όσιος Λάζαρος ησυχάζοντας στο όρος Γαλήσιο, αγωνιζόταν συνεχώς στους ασκητικούς αγώνες. Συλλογιζόταν, ότι το να κάνει κανείς την αρετή για επίδειξη, είναι όμοιο κακό σαν να μην την κάνει τελείως. Διότι σκεπτόταν, εάν δεν είχαν κανέναν οι άνθρωποι να επαινεί τις αρετές τους, ασφαλώς δεν θα ήθελαν να αγωνιστούν για να τις αποκτήσουν.
Και ο μεν άγιος είχε αυτή την γνώμη, να κρύβει τις αρετές του και να δείχνει τον εαυτό του κατώτερο από τους άλλους. Τα πράγματα όμως γίνονταν στο αντίθετο. Διότι, όπως εκείνος που φωνάζει με σάλπιγγα γίνεται φανερός σε όλους, έτσι και ο Άγιος Λάζαρος, αν και πήγαινε σε απόκρυφο μέρος, γινόταν φανερός σε όλους.
Οι ελεημοσύνες του
Έτσι καθημερινώς έρχονταν στον άγιο πολλοί άνθρωποι. Πρώτο έργο του Αγίου ήταν να τους ωφελήσει ψυχικώς. Έπειτα έκανε δείπνο σε όλους τους επισκέπτες του. Τόση μεγάλη φιλανθρωπία είχε ο Άγιος, ώστε τους υπερέβαινε προς αυτό. Διότι ενώ οι άλλοι έκαναν ελεημοσύνη από τα περισσεύματα ή και λίγα από τα χρειαζούμενα, ο άγιος έδινε και την τροφή, την οποία είχε για να ξεκουράσει το αδυνατισμένο από την νηστεία σώμα του.
Κοίμηση
Ο Άγιος αφού έφτιαξε διαθήκη, παρέδωσε την ψυχή του. Πέθανε σε βαθιά γεράματα το έτος 1053.
Η μνήμη του Οσίου Λαζάρου τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 7ην Νοεμβρίου.
Βιβλιογραφία
•Όσιος Λάζαρος ο Γαλησιώτης, Βασιλόπουλου Χαραλάμπους, Εκδόσεις Ορθοδόξου Τύπου.
Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί Κατηγορία:Στυλίτες
Φρειδερίκος της Πρωσίας (1794-1863)
Ο Φρειδερίκος (γερμ. Friedrich, 30 Οκτωβρίου 1794 - 27 Ιουλίου 1863) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας. Έγινε στρατηγός του Βασιλικού Ιππικού και νομάρχης.
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Λουδοβίκος ήταν ο μόνος γιος του Λουδοβίκου Καρόλου της Πρωσίας και της Φρειδερίκης, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Το 1863 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 69 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1817 τη Λουίζα, κόρη του Αλεξίου Φρειδερίκου Χριστιανού του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κίνα Φίρι
Ο Κίνα Φίρι (Kinnah Phiri, γεννήθηκε 30 Οκτωβρίου 1954) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από το Μαλάουι, κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 71 γκολ.
Βιογραφία
Ξεκίνησε ως κορυφαίος αθλητής που κέρδισε χρυσά μετάλλια σε αγώνες μικρής απόστασης σε σχολικούς αγώνες πριν ειδικευτεί στο ποδόσφαιρο. Με τη σχολική ομάδα γνώρισε επιτυχία που έγινε αξιοπρόσεκτη από τους ποδοσφαιρικούς παράγοντες. Αγωνίστηκε σε δύο ομάδες κατά τη διάρκεια της καριέρας του, στη Μπιγκ Μπούλετς και στην Μανζίνι Ουόντερερς της Σουαζιλάνδης (τώρα Εσουατίνι), όπου βρέθηκε παρά τη θέληση των αρχών της χώρας που δεν επιθυμούσαν τη μεταγραφή στο εξωτερικό. Το προσωνύμια Τετράποδος Μάγος και Ελέκτρικ περιέγραψαν τον ταχύτατο ρυθμό του, και την ακρίβεια στο σκοράρισμα.
Ο Φίρι ήταν η έμπνευση πίσω από τις καλύτερες ώρες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Μαλάουι στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν κέρδισε δύο φορές το Τσάλεντζ Καπ Ανατολικής και Κεντρικής Αφρικής. Σημείωσε 71 γκολ σε 115 διεθνείς αγώνες. Στη συλλογική του καριέρα κατά δική του δήλωση είχε πετύχει περισσότερα από 700 γκολ. Θεωρείται ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της χώρας του. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα, αρχικά στη Σουαζιλάνδη. Μεταξύ άλλων ήταν προπονητής της πρώτης του ομάδας (2004–06) και της Εθνικής (2009–13).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μαλάουι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαλάουι Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
ΦΚ Κουκέσι
Η ΦΚ Κουκέσι (αλβανικά: FK Kukësi) είναι μια αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1930. Έδρα της ομάδας είναι το Zeqir Ymeri Stadium χωρητικότητας 5.000 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλβανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
ΚΦ Λάτσι
Η ΚΦ Λάτσι είναι μια αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λατς. Ιδρύθηκε το 1960. Έδρα της ομάδας είναι το Laçi Stadium χωρητικότητας 2.300 θέσεων. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Αλβανίας.
Ίσως η μεγαλύτερη της επιτυχία αφορά σε πρόκριση εναντίον της ομάδας της Ανόρθωσης Αμμοχώστου το 2018 με σκορ 1-0 εντός έδρας. Συνολικό σκορ 2-2 (Νίκησε η Ανόρθωση στον πρώτο αγώνα 2-1).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας
It's So Easy
Σύνθεση
Σε μια συνέντευξη με τον Έντι Τρανκ το 2006, ο τραγουδιστής Αξλ Ρόουζ είπε ότι ο μπασίστας Νταφ ΜαΚέγκαν έγραψε το "It's So Easy" μαζί με τον φίλο του συγκροτήματος Γουέστ Άρκιν ως ένα ακουστικό κομμάτι και πως ήταν ιδέα του κιθαρίστα Slash να γίνει ένα hard rock τραγούδι.
"Ο Γουέστ μου έμαθε το εναλλακτικό κούρδισμα.[...] Χωρίς αυτό το τραγούδι δεν θα υπήρχε, γι' αυτό ο Γουέστ θεωρείται συνθέτης του. - Duff McKagan"
Μουσικό βίντεο
Το βίντεο για το "It's So Easy" ήταν το πρώτο του συγκροτήματος. Είναι εξαιρετικά σπάνιο και βρίσκεται μόνο στο ίντερνετ, αφού δεν συμπεριελήφθηκε στη συλλογή Welcome to the Videos.
Κομμάτια του single
7":
12":
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια των Guns N' Roses Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Singles του 1987 Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο) Κατηγορία:Singles της Geffen Records
Κλέανδρος ο Γελαίος
Ο Κλέανδρος ο Γελαίος (πέθανε το 498 π.Χ.) ήταν Τύραννος που κυβέρνησε την Σικελική πόλη Γέλα (Τζέλα) (506 π.Χ. - 498 π.Χ.) ανατρέποντας το προηγούμενο καθεστώς που ήταν η Ολιγαρχία (506 π.Χ.), ήταν ιδρυτής της δυναστείας των "Πανταριδών" Κυβέρνησε την πόλη 8 χρόνια και στην συνέχεια δολοφονήθηκε από έναν οπαδό της Δημοκρατίας που δεν αποκαταστάθηκε, τον διαδέχθηκε ως τύραννος ο αδελφός του Ιπποκράτης ο Γελαίος. Ακούγεται ότι ο Κλέανδρος έκτισε τα πρώτα τείχη της πόλης της Τζέλα για να προστατεύσεις την πόλη από τους Σικελούς, την θέση επέλεξε ο ίδιος.
Πηγές
Κατηγορία:Σικελοί τύραννοι
Ερρίκος της Πρωσίας (1781-1846)
Ο Ερρίκος (γερμ. Heinrich, 30 Δεκεμβρίου 1781 - 12 Ιουλίου 1846) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Ερρίκος Κάρολος ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Φρειδερίκης Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Εισήλθε στο στρατό το 1795 ως σημαιοφόρος στους Σωματοφύλακες της 1ης ταξιαρχίας Φρουράς. Έγινε συνταγματάρχης στην εκστρατεία των ετών 1806-07 εναντίον του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, όπου στο Άουερστατ σκοτώθηκε το άλογό του. Το 1807 έγινε διοικητής του Συντάγματος Πεζικού "Φον Σένινκ". Το 1813 ήταν στο επιτελείο του Ρώσου στρατηγού Πέτερ Βίττγκενσταϊν και το 1815 προήχθη σε στρατηγό του Πεζικού.
Το 1846 απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 65 ετών, άγαμος.
Γεώργιος της Πρωσίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Αλεξίου-Φρειδερίκου-Χριστιανού δούκα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ.
Μεγάλωσε στην κατοικία του πατέρα του, στο κάστρο Γιέγκερχοφ, κοντά στον Ρήνο. Ταξίδευε στη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Ρώμη, όπου ανακάλυψε την τέχνη και τη λογοτεχνία. Τα μέλη του Οίκου του ακολουθούσαν στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά ο Γεώργιος δεν έδειξε κλίση σε αυτήν. Αν και το μουσικό του ταλέντο αναφάνηκε πολύ καλό, έγινε αξιωματικός το 1836. Το 1861 τέθηκε επικεφαλής του 4ου Συντάγματος Πομερανών Λογχοφόρων και το 1866 στρατηγός του Ιππικού. Συμμετείχε στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 με το Σύνταγμά του· επίσης στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο το 1870-71.
Το 1902 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 76 ετών.
Αλέξανδρος της Πρωσίας
Ο Αλέξανδρος, γερμ. Alexander (21 Ιουνίου 1820 - 4 Ιανουαρίου 1896) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας. Έγινε στρατηγός του Πεζικού.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Αλεξίου-Φρειδερίκου-Χριστιανού δούκα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ.
Εισήλθε στο στρατό σε νεαρή ηλικία και ακολούθησε το επιτελείο του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο (1866). Κατά την αποφασιστική μάχη του Κέννιγκρετς διαδόθηκε το πρωί ότι έφυγε έφιππος και πράγματι το απόγευμα βρέθηκε σε γειτονικό δάσος.
Υπηρέτησε ως στρατηγός του Πεζικού και διοικητής του 3ου Συντάγματος Δυτικού Πεζικού· επίσης επικεφαλής του 2ου Συντάγματος Γρεναδιέρων της Φρουράς του Λάνντβερ.
Το 1896 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 76 ετών, άγαμος.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Λέννοξ Λιούις
Ο Λένοξ Κλόντιους Λιούις (αγγλικά: Lennox Claudius Λιούις) (γενν. 2 Σεπτεμβρίου 1965) είναι Άγγλος-Καναδός σχολιαστής πυγμαχίας και πρώην επαγγελματίας πυγμάχος, ο οποίος αγωνίστηκε από το 1989 έως το 2003. Είναι τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών, δύο φορές πρωταθλητής πρόκλησης και ο τελευταίος βαρέων βαρών που κατείχε το αδιαφιλονίκητο πρωτάθλημα. Έχοντας διπλή βρετανική και καναδική υπηκοότητα, ο Λιούις εκπροσώπησε τον Καναδά ως ερασιτέχνης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 και του 1988, όπου στους τελευταίους, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία υπερβαρέων βαρών, αφού νίκησε τον Ρίντικ Μπόου στον τελικό.
Καριέρα
Στα πρώτα τρία χρόνια του ως επαγγελματίας, ο Λιούις κέρδισε πολλά περιφερειακά πρωταθλήματα βαρέων βαρών, συμπεριλαμβανομένων των τίτλων Ευρώπης, Βρετανίας και Κοινοπολιτείας. Αφού κέρδισε τους πρώτους 21 αγώνες του, νίκησε τον Ντόνοβαν Ράντοκ το 1992 για να καταλάβει την πρώτη θέση στην κατάταξη του WBC. Ανακηρύχθηκε πρωταθλητής βαρέων βαρών WBC αργότερα το ίδιο έτος, αφού ο Ρίντικ Μπόου εγκατέλειψε τον τίτλο για να αποφύγει να τον υπερασπιστεί ενάντια στον Λιούις. Υπερασπίστηκε τον τίτλο τρεις φορές πριν από μια ανατρεπτική ήττα με νοκ άουτ από τον Oliver McCall το 1994. Ο Λιούις εκδικήθηκε την ήττα σε έναν ρεβάνς του 1997 για να κερδίσει ξανά τον κενό τίτλο WBC.
Δύο αγώνες εναντίον του Evander Holyfield το 1999 (ο πρώτος που έληξε σε μια αμφιλεγόμενη ισοπαλία) είδαν τον Λιούις να γίνεται αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών ενώνοντας τον τίτλο του WBC με τους τίτλους WBA και IBF του Holyfield, καθώς και τον κενό τίτλο IBO. Το 2000, το WBA αφαίρεσε τον τίτλο του από τον Λιούις όταν επέλεξε να αντιμετωπίσει τον Michael Grant αντί του υποχρεωτικού αμφισβητία John Ruiz. Ομοίως, η IBF αφαίρεσε τον Λιούις από τον τίτλο της το 2002, όταν εκείνος επέλεξε να μην αντιμετωπίσει τον υποχρεωτικό τους αμφισβητία Chris Byrd.
Ο Λιούις τέθηκε νοκ άουτ από τον Hasim Rahman σε μια ανατροπή το 2001, αλλά αυτή η ήττα εκδικήθηκε αργότερα μέσα στη χρονιά. Το 2002, ο Λιούις νίκησε τον Mike Tyson σε έναν από τους πιο πολυαναμενόμενους αγώνες στην ιστορία της πυγμαχίας. Πριν από την εκδήλωση, ο Λιούις έλαβε τον τίτλο του περιοδικού Ring βαρέων βαρών, ο οποίος είχε διακοπεί στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Στην τελευταία του μάχη, ο Λιούις νίκησε τον Vitali Klitschko σε μια βάναυση και αιματηρή αναμέτρηση το 2003. Άφησε τους υπόλοιπους τίτλους του και αποσύρθηκε από την πυγμαχία το 2004.
Ο Λιούις αναφέρεται συχνά στον εαυτό του ως «ο ειδικός των πυγμάχων». Έχει ύψος 1,96 μ. και ζύγιζε περίπου 111 κιλά κατά τη διάρκεια της ακμής του στην πυγμαχία. Θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους μεγαλύτερους πυγμάχους βαρέων βαρών όλων των εποχών και ένας από τους μεγαλύτερους Βρετανούς μαχητές όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι πυγμάχοι Κατηγορία:Καναδοί πυγμάχοι Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι ευεργέτες Κατηγορία:Καναδοί ευεργέτες Κατηγορία:Άγγλοι τζαμαϊκανής καταγωγής Κατηγορία:Καναδοί τζαμαϊκανής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες του Καναδά Κατηγορία:Αθλητές της πυγμαχίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αθλητές της πυγμαχίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καναδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος του Καναδά
Μπαλζάν ΦΚ
Η Μπαλζάν ΦΚ είναι μια μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από το Μπαλζάν. Συμμετέχει στο Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1937 και αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία από το 2010. Η Μπαλζάν προκρίθηκε στο UEFA Europa League για πέντε συνεχόμενες σεζόν μεταξύ 2015-16 και 2019-20. Ο σύλλογος τερμάτισε δευτεραθλητής στην Πρέμιερ Λιγκ της Μάλτας τις σεζόν 2016–17 και 2017–18 και ήταν φιναλίστ, το 2016, του Κυπέλλου Μάλτας το οποίο έχασε στα πέναλτι από τη Σλιέμα Γουόντερερς μετά από ισοπαλία χωρίς γκολ στην κανονική διάρκεια. Τον Μάιο του 2019, ο σύλλογος κέρδισε τελικά την πρώτη του μεγάλη διάκριση, το Κύπελλο Μάλτας, αφού νίκησε τη Βαλέτα στα πέναλτι στον τελικό.
Έδρα της ομάδας είναι το Γκράουντ Νατσιονάλι Τα' Κάλι χωρητικότητας 17000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μάλτας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουρούντι
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουρούντ μαζί με τα Aρχεία βρίσκονται στην Μπουζουμπούρα. Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μπουρούντι άνοιξε το 1981 και εγκαινιάστηκε επίσημα το 1985. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 διέθετε περίπου 150.000 τόμους.
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπουρούντι δημιουργήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1989 από το Τμήμα Πολιτισμού του Υπουργείου Νεολαίας, Αθλητισμού και Πολιτισμού βάσει της υπουργικής απόφασης αριθ. 670/1358 . Εθνικός βιβλιοθηκάριος είναι η Marie Bernadette Ntahorwamiye.
Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει τόσο τη βιβλιοθήκη όσο και τα εθνικά αρχεία. Αν και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η συλλογή δεν ήταν ακόμη ικανοποιητικά οργανωμένη λόγω ελλείψεως προσωπικού και χρηματοδότησης, η βιβλιοθήκη διαθέτει καταλόγους βιβλίων και χαρτών και αναγνωστήριο.
Πανεπιστημιακές συλλογές
Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μπουρούντι άνοιξε το 1981 και εγκαινιάστηκε επίσημα το 1985. Είχε περίπου 150.000 τόμους στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το Ανώτατο Στρατιωτικό Ινστιτούτο διέθετε τότε 4600 τόμους. Οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες προσφέρουν ξεναγήσεις και οδηγίες στους φοιτητές στην αρχή κάθε ακαδημαϊκού έτους. Το Τμήμα Βιβλιοθηκονομίας του Πανεπιστημίου του Μπουρούντι προσφέρει ένα διετές πρόγραμμα σπουδών για επίδοξους βιβλιοθηκονόμους. Υπάρχει επίσης μια συλλογή στο Ινστιτούτο Γεωργίας της Gitega.
Κυβερνητικές συλλογές
Οι κυβερνητικές συλλογές περιλαμβάνουν το Εθνικό Κέντρο Στατιστικής Τεκμηρίωσης του Υπουργείου Προγραμματισμού, τη Βιβλιοθήκη Αγρονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας, τη βιβλιοθήκη του Τμήματος Επιστημονικής Έρευνας του Υπουργείου Παιδείας και το Κέντρο Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Δημόσιας Διοίκησης.
Βριγίτη της Σουηδίας
Η Bridget of Sweden (1303 - 23 Ιουλίου 1373 ; γεννημένη ως Birgitta Birgersdotter, επίσης Birgitta of Vadstena, ή Saint Birgitta ; σουηδικά : heliga Birgitta) ήταν αγία και ιδρύτρια των Bridgettines, μιας θρησκευτικής τάξης για καλόγριες και καλόγερους, μετά τον θάνατο του επί είκοσι χρόνια συζύγου της. Έξω από τα σύνορα της Σουηδίας, ήταν γνωστή ως Princess of Nericia και μητέρα της Catherine of Vadstena. (Παρόλο που ονομαζόταν Bridget of Sweden, δεν ήταν μέλος της σουηδικής αριστοκρατίας.)
Είναι μια από τους έξι σημαντικότερους αγίους στην Ευρώπη, μαζί με τους Βενέδικτο τον εκ Νουρσίας, Αγίους Κύριλο και Μεθόδιο, Αικατερίνη της Σιένα και Έντιθ Στάιν.