cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισοτρετινοΐνη
Δέρμα
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι βλεννογονοδερματικές: ξηρά χείλη, δέρμα και μύτη. Άλλες συχνές βλεννογονοδερματικές παρενέργειες είναι η φλεγμονή και το σκάσιμο των χειλιών (χειλίτιδα), η ερυθρότητα του δέρματος (ερύθημα), τα εξανθήματα, το ξεφλούδισμα, το έκζεμα (δερματίτιδα), φαγούρα (κνησμός) και οι αιμορραγίες από τη μύτη (επίσταξη). Η απουσία ξηρότητας των χειλιών θεωρείται ένδειξη μη συμμόρφωσης με τη θεραπεία (μη λήψη του φαρμάκου όπως συνιστάται), καθώς εμφανίζεται σχεδόν σε όλα τα άτομα που το λαμβάνουν.
Τερατογένεση
Η ισοτρετινοΐνη είναι ένα τερατογόνο που είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει γενετικές ανωμαλίες εάν ληφθεί από γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή ακόμη και λίγο πριν τη σύλληψη. Μερικές από τις πιο κοινές γενετικές ανωμαλίες που μπορεί να προκαλέσει αυτό το φάρμακο είναι κώφωση και τύφλωση, απουσία λοβών του αυτιού ή είναι κακοσχηματισμένοι, δυσμορφίες του προσώπου και οι ανωμαλίες στη λειτουργία του εγκεφάλου. Η ισοτρετινοΐνη ταξινομείται από τον FDA ως κατηγορία εγκυμοσύνης X και η χρήση αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη. Στην ΕΕ, η ισοτρετινοΐνη (από του στόματος) αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη και δεν πρέπει να λαμβάνεται από γυναίκες που μπορούν να τεκνοποιήσουν εκτός εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις ενός προγράμματος πρόληψης εγκυμοσύνης.
Ο κατασκευαστής συνιστά να αποκλειστεί η εγκυμοσύνη δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη της θεραπείας με ισοτρετινοΐνη και οι γυναίκες θα πρέπει να χρησιμοποιούν δύο ταυτόχρονες μορφές αποτελεσματικής αντισύλληψης τουλάχιστον ένα μήνα πριν την έναρξη, κατά τη διάρκεια και για τουλάχιστον ένα μήνα μετά τη θεραπεία με ισοτρετινοΐνη.
Ψυχολογικές επιπτώσεις
Σπάνιες ψυχολογικές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν κατάθλιψη, επιδείνωση της προϋπάρχουσας κατάθλιψης, επιθετικές τάσεις, ευερέθιστη διάθεση και άγχος. Πολύ σπάνιες επιδράσεις περιλαμβάνουν ανώμαλη συμπεριφορά, ψύχωση, αυτοκτονικό ιδεασμό, απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονία. Σε σύνολο 5577 ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν στο MHRA του Ηνωμένου Βασιλείου έως τις 31 Μαρτίου 2017, πολλές (1207, ή 22%) αφορούσαν ψυχιατρικές επιδράσεις. Υπήρχαν 85 αναφορές για αυτοκτονικό ιδεασμό, 56 για αυτοκτονία και 43 για απόπειρες αυτοκτονίας.
Η συσχέτιση μεταξύ της χρήσης ισοτρετινοΐνης και της ψυχοπαθολογίας υπήρξε αμφιλεγόμενη. Ξεκινώντας το 1983, εμφανίστηκαν μεμονωμένες αναφορές περιστατικών που υποδηλώνουν αλλαγή διάθεσης, ιδιαίτερα κατάθλιψη, που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τη χρήση ισοτρετινοΐνης. Από τότε έχουν διεξαχθεί διάφορες μελέτες για την επίδραση του φαρμάκου στην κατάθλιψη, την ψύχωση, τις αυτοκτονικές σκέψεις και άλλες ψυχολογικές επιπτώσεις.
Κατάθλιψη και αυτοκτονία
Η ισοτρετινοΐνη είναι το μόνο μη ψυχιατρικό φάρμακο στη λίστα των κορυφαίων 10 φαρμάκων του FDA που σχετίζονται με την κατάθλιψη και είναι επίσης μέσα στα κορυφαία 10 για απόπειρες αυτοκτονίας. Μια προειδοποίηση μαύρου κουτιού για αυτοκτονία, κατάθλιψη και ψύχωση υπάρχει στη συσκευασία της ισοτρετινοΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2005. Τον Μάρτιο του 2018, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων εξέδωσε μια προειδοποίηση σχετικά με τον πιθανό κίνδυνο νευροψυχιατρικών διαταραχών (όπως κατάθλιψη, άγχος και αλλαγές διάθεσης) μετά τη χρήση από του στόματος ρετινοειδών, συμπεριλαμβανομένης της ισοτρετινοΐνης, αν και οι περιορισμοί των διαθέσιμων δεδομένων δεν τους επέτρεψαν να διαπιστωθεί εάν αυτός ο κίνδυνος οφειλόταν στη χρήση ρετινοειδών.
Το 2012, μια συστηματική ανασκόπηση που κάλυπτε όλα τα άρθρα της βιβλιογραφίας σχετικά με την ισοτρετινοΐνη, την κατάθλιψη και την αυτοκτονία, καθώς και άρθρα σχετικά με την επίδραση της τάξης, την απόκριση δόσης και τη βιολογική αληθοφάνεια διαπίστωσε ότι η βιβλιογραφία που αναθεωρήθηκε ήταν σύμφωνη με συσχέτιση χορήγησης ισοτρετινοΐνης και κατάθλιψης με αυτοκτονία σε μια υποομάδα ευάλωτων ατόμων. Μετά από αυτή τη συστηματική ανασκόπηση, σε μια ανασκόπηση του 2014 μια ομάδα Αυστραλών δερματολόγων και ψυχιάτρων συνεργάστηκε συγγράφοντας σειρά συστάσεων για την ασφαλή συνταγογράφηση της ισοτρετινοΐνης. Ωστόσο, το εάν η χρήση ισοτρετινοΐνης σχετίζεται αιτιολογικά με ψυχικές ασθένειες παραμένει αμφιλεγόμενο.
Τα στοιχεία για την αιτιώδη συσχέτιση της κατάθλιψης με τη χρήση ισοτρετινοΐνης περιλαμβάνουν 41 αναφορές θετικής πρόκλησης/αποπρόκλησης/επαναπρόκλησης με ισοτρετινοΐνη, που περιλαμβάνουν τη χορήγηση ισοτρετινοΐνης, την απόσυρση του φαρμάκου και στη συνέχεια την εκ νέου χορήγησή του. Οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις δεν είχαν ψυχιατρικό ιστορικό. Υπάρχει επίσης χρονική σχέση μεταξύ της ανάπτυξης κατάθλιψης και της έναρξης θεραπείας με ισοτρετινοΐνη, με τις περισσότερες περιπτώσεις να αναπτύσσονται μετά από 1-2 μήνες θεραπείας. Επιπλέον, υψηλότερες δόσεις ισοτρετινοΐνης αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης, με το 25% των ατόμων να εμφανίζουν κατάθλιψη σε δόση 3 mg/kg/ημέρα σε σύγκριση με 3–4% σε κανονικές δόσεις. Μελέτες έχουν αποκαλύψει αρκετές βιολογικές διεργασίες που μπορεί να εξηγήσουν αξιόπιστα τις συναισθηματικές αλλαγές που προκαλούνται από την ισοτρετινοΐνη.
Ψύχωση
Η ισοτρετινοΐνη έχει επίσης συνδεθεί με ψύχωση. Πολλές από τις παρενέργειες της ισοτρετινοΐνης μιμούνται την υπερβιταμίνωση Α, η οποία έχει συσχετιστεί με ψυχωσικά συμπτώματα. Η υπόθεση της ντοπαμίνης στη σχιζοφρένεια και στη ψύχωση υποδηλώνει ότι η αύξηση της ντοπαμινεργικής διέγερσης ή της ευαισθησίας στο μεταιχμιακό σύστημα προκαλεί ψυχωτικά συμπτώματα.
Έχει προταθεί ότι η απορύθμιση των υποδοχέων ρετινοειδών από ρετινοειδή όπως η ισοτρετινοΐνη μπορεί να προκαλέσει σχιζοφρένεια. Τα στοιχεία για αυτό είναι τριπλά: η μεταγραφική ενεργοποίηση του υποδοχέα ντοπαμίνης D2 – εκτός από τους υποδοχείς σεροτονίνης και γλουταμινικού – ρυθμίζεται από το ρετινοϊκό οξύ. Η σχιζοφρένεια και ο καταρράκτης των ρετινοειδών έχουν συνδεθεί με τους ίδιους γονιδιακούς τόπους και η δυσλειτουργία των ρετινοειδών προκαλεί συγγενείς ανωμαλίες πανομοιότυπες με αυτές που παρατηρούνται σε άτομα με σχιζοφρένεια. Περαιτέρω, η έκφραση των υποδοχέων ντοπαμίνης έχει πράγματι αποδειχθεί ότι ρυθμίζεται από το ρετινοϊκό οξύ.
Γαστρεντερικές
Η ισοτρετινοΐνη μπορεί να προκαλέσει μη ειδικά γαστρεντερικά συμπτώματα όπως ναυτία, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Το φάρμακο σχετίζεται με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου - την ελκώδη κολίτιδα, αλλά όχι τη νόσο Κρον. Υπάρχουν επίσης αναφορές για άτομα που αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ) και επιδείνωση του υπάρχοντος ΣΕΕ.
Μάτια
Η ισοτρετινοΐνη και άλλα ρετινοειδή είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τα μάτια. Η ξηροφθαλμία είναι πολύ συχνή κατά τη διάρκεια της θεραπείας και προκαλείται από την αποπτωτική δράση της ισοτρετινοΐνης στους μεϊβομιανούς αδένες. Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν έτσι δυσανεξία στους φακούς επαφής. Σε μερικούς ανθρώπους, αυτές οι αλλαγές είναι μακροχρόνιες ή μη αναστρέψιμες και αντιπροσωπεύουν τη δυσλειτουργία μεϊβομιανών αδένων. Άλλες κοινές επιδράσεις στα μάτια περιλαμβάνουν φλεγμονή των βλεφάρων (βλεφαρίτιδα), κόκκινα μάτια που προκαλούνται από επιπεφυκίτιδα και ερεθισμό του ματιού. Πιο σπάνιες οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν θολή όραση, μειωμένη νυχτερινή όραση (η οποία μπορεί να είναι μόνιμη), αχρωματοψία, ανάπτυξη θολότητας του κερατοειδούς, φλεγμονή του κερατοειδούς (κερατίτιδα), οίδημα του οπτικού δίσκου (οίδημα οπτικής θηλής, που σχετίζεται με ΙΕΥ), φωτοφοβία και άλλες οπτικές διαταραχές.
Μηχανισμός δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ισοτρετινοΐνης είναι άγνωστος, αλλά αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η ισοτρετινοΐνη προκαλεί απόπτωση (προγραμματικός κυτταρικός θάνατος) σε διάφορα κύτταρα του σώματος. Ο κυτταρικός θάνατος μπορεί να υποκινηθεί στους μεϊβομιανούς αδένες, υποθαλαμικά κύτταρα, κύτταρα ιππόκαμπου και — σημαντικό για τη θεραπεία της ακμής — σε κύτταρα σμηγματογόνων αδένων. Η ισοτρετινοΐνη έχει χαμηλή συγγένεια με τους υποδοχείς ρετινοϊκού οξέος (ΥΡΟ) και τους υποδοχείς Χ ρετινοειδούς (ΥΧΡ), αλλά μπορεί να μετατραπεί ενδοκυτταρικά σε μεταβολίτες που δρουν ως αγωνιστές των πυρηνικών υποδοχέων ΥΡΟ και ΥΧΡ.
Μια μελέτη προτείνει ότι το φάρμακο ενισχύει την παραγωγή λιποκαλίνης που σχετίζεται με ουδετερόφιλη ζελατινάση στο δέρμα, η οποία έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την παραγωγή σμήγματος προκαλώντας απόπτωση στα κύτταρα των σμηγματογόνων αδένων, ενώ παρουσιάζει αντιμικροβιακή δράση έναντι του Cutibacterium acnes. Το φάρμακο μειώνει το μέγεθος των σμηγματογόνων αδένων και την παραγωγή σμήγματος. Η ισοτρετινοΐνη είναι το μόνο διαθέσιμο φάρμακο κατά της ακμής που επηρεάζει και τις τέσσερις κύριες παθογόνες διεργασίες της ακμής, γεγονός που τη διακρίνει από εναλλακτικές θεραπείες (όπως τα αντιβιοτικά) και ευθύνεται για την αποτελεσματικότητά της σε σοβαρές, οζώδεις περιπτώσεις. Η επίδραση της ισοτρετινοΐνης στην παραγωγή σμήγματος μπορεί να είναι προσωρινή ή η ύφεση της νόσου μπορεί να είναι «πλήρης και παρατεταμένη».
Φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική
Η από του στόματος ισοτρετινοΐνη απορροφάται καλύτερα όταν λαμβάνεται με ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, επειδή έχει υψηλό επίπεδο λιποφιλικότητας. Η αποτελεσματικότητα της ισοτρετινοΐνης διπλασιάζεται όταν λαμβάνεται μετά από ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά σε σύγκριση με όταν λαμβάνεται χωρίς φαγητό. Λόγω της μοριακής σχέσης της ισοτρετινοΐνης με τη βιταμίνη Α, δεν πρέπει να λαμβάνεται με συμπληρώματα βιταμίνης Α λόγω του κινδύνου τοξικότητας λόγω αθροιστικής υπερδοσολογίας. Το Accutane αλληλεπιδρά αρνητικά με τις τετρακυκλίνες, μια άλλη κατηγορία φαρμάκων κατά της ακμής, και με σκευάσματα προγεστερόνης σε μικροδοσολογία («μίνι-χάπι»), νορεθιστερόνη/αιθινυλοιστραδιόλη ('OrthoNovum 7/7/7'), βαλσαμόχορτο, φαινυτοΐνη και συστηματικά κορτικοστεροειδή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φάρμακα Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή Κατηγορία:Κυκλοαλκένια
Ζώνη του Ρυζιού
thumb|Ζώνη του Ρυζιού Η Ζώνη του Ρυζιού των ΗΠΑ περιλαμβάνει το Αρκάνσας, την Λουιζιάνα, το Μισισίπι και το Τέξας, τέσσερις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ που καλλιεργούν ένα σημαντικό ποσό της εθνικής εσοδείας ρυζιού. Το όνομα είναι σε συμφωνία με την Ζώνη του Καλαμποκιού στα Μεσοδυτικά, όπου καλλιεργείται πολύ από το καλαμπόκι της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Ζώνες των ΗΠΑ Κατηγορία:Ρύζι
Γκζέγκος Λάτο
Ο Γκζέγκος Μπολέσουαφ Λάτο (πολωνικά: Grzegorz Bolesław Lato, γεννήθηκε 8 Απριλίου 1950) είναι Πολωνός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Από τους κορυφαίους της χώρας του όλων των εποχών, ήταν πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την πολιτική και το διάστημα 2008–12 ήταν πρόεδρος της Πολωνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Σε συλλόγους
Ο Λάτο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1962 στην ομάδα νέων της Σταλ Μιέλετς. Σε ηλικία 17 ετών, υπέστη σοβαρό τραυματισμό, αλλά κατάφερε να ανακάμψει. Το 1969, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο. Τη σεζόν της δεύτερης κατηγορίας πρωταθλήματος 1969–70, έκανε το ντεμπούτο του και το φθινόπωρο του 1969 για την ομάδα των ανδρών. Συνολικά, έπαιξε 23 αγώνες πρωταθλήματος στη δεύτερη κατηγορία, στους οποίους σημείωσε 6 γκολ και κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία. Αγωνιζόταν στην επίθεση, συχνά ως δεξιός ακραίος, αλλά και ως κεντρικός με ευχέρεια στο γκολ χάρη κυρίως της ταχύτητας και της εξυπνάδας του. Έτρεχε τα 100 μέτρα σε 10,8 δευτερόλεπτα.
Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία πρωταθλήματος στις 9 Αυγούστου 1970 σε εντός έδρας νίκη με 5–2 με αντίπαλο τη Βίσλα Κρακοβίας, στην οποία σημείωσε και τα δύο πρώτα του γκολ στο πρωτάθλημα. Εκείνη τη σεζόν, η Σταλ έγινε μία από τις καλύτερες ομάδες στην Πολωνία. Το 1971 ο σύλλογος κέρδισε τον όμιλο Β στο Κύπελλο Ιντερτότο και τη σεζόν 1972–73 κέρδισε το πολωνικό πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία. Ο Λάτο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 13 γκολ. Χάρη σε αυτό, ο σύλλογος έκανε το ντεμπούτο του στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα.
Τη σεζόν 1973–74, η ομάδα τερμάτισε το πρωτάθλημα στην τρίτη θέση και το 1974 ο Λάτο επιλέχθηκε ως "Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς" στο δημοψήφισμα του "Σπορτ" του Κατοβίτσε και επίσης κατέλαβε την έκτη θέση στην ψηφοφορία του France Football για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη. Τη σεζόν 1974–75, ο σύλλογος κατέλαβε τη δεύτερη θέση και ο Λάτο ήταν ξανά ο πρώτος σκόρερ με 19 γκολ. Ο σύλλογος κέρδισε το πολωνικό πρωτάθλημα τη σεζόν 1975–76, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πολωνίας και στα προημιτελικά του Κυπέλλου UEFA.
Την αγωνιστική περίοδο 1976–77, ο Λάτο κέρδισε το δημοψήφισμα για τον καλύτερο αθλητή στη νοτιοανατολική Πολωνία. Τη σεζόν 1977–78, η ομάδα του κέρδισε το Trofeo Colombino και κατέλαβε την 8η θέση στο πρωτάθλημα. Το τελευταίο του παιχνίδι στη Πολωνία ήταν στις 7 Ιουνίου 1980. Συνολικά, στο υψηλότερο επίπεδο πρωταθλήματος της Πολωνίας, αγωνίστηκε σε 272 παιχνίδια στα οποία πέτυχε 111 γκολ.
Το 1980 του δόθηκε η ευκαιρία να κάνει καριέρα στο εξωτερικό (η πολωνική ομοσπονδία επέτρεπε μεταγραφή στο εξωτερικό μόνο σε όσους αθλητές συμπλήρωναν το 30ό έτος της ηλικίας τους) και αφού πρώτα απέρριψε πρόσκληση του Πελέ για να αγωνιστεί στην αμερικανική Νιου Γιορκ Κόσμος, συμφώνησε και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την βέλγικη Κ.Σ.Κ. Λόκερεν. Μετά από μία διετία στο Βέλγιο αγωνίστηκε στο Μεξικό με την φανέλα της Ατλάντε, ενώ έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος σε ερασιτεχνική ομάδα Πολωνών μεταναστών στον Καναδά.
Ουνγκόλιαντ
Η Ουνγκόλιαντ ή Ανγκόλιαντ στο μύθο του Τόλκιν είναι ένα σκοτεινό πνεύμα που έμοιαζε με γιγάντια αράχνη, η οποία εμφανίζεται στο έργο του, Το Σιλμαρίλλιον.
Γκζέγκος Λάτο
Σε συλλόγους
thumb|Ο Λάτο αριστερά στον αγώνα με την Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974
Ουνγκόλιαντ
Οι γιγαντιαίες αράχνες που εμφανίζονται στα έργα του Τόλκιν, με γνωστότερη την Σέλομπ, είναι απόγονοί της.
Γκζέγκος Λάτο
Διεθνής καριέρα
Σε διεθνές επίπεδο αγωνίστηκε 100 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Πολωνίας από το 1971 ως το 1984 πετυχαίνοντας 45 τέρματα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 17 Νοεμβρίου 1971 με αντίπαλο τη Δυτική Γερμανία για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1972. Είναι τετάρτος σε συμμετοχές και τρίτος σε τέρματα πίσω μόνο από τους Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι και Βουοντζίμιες Λουμπάνσκι. Ήταν βασικό μέλος της καλύτερης Εθνικής Πολωνίας όλων των εποχών μαζί με τους Καζίμιες Ντέινα, Βουαντίσουαφ Ζμούντα, Γιαν Τομασέφσκι που εξέπληξε με την παρουσία της καθώς η μόνη συμμετοχή της στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα χρονολογούνταν από τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938. Ο Λάτο συμμετείχε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα (1974, 1978 και 1982) πανηγυρίζοντας δύο φορές την κατάκτηση της τρίτης θέσης: το 1974, όπου μάλιστα ήταν και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 7 γκολ και το 1982, σημειώνοντας συνολικά 10 τέρματα και παρέχοντας 7 ασίστ (τελικές πάσες) σε 20 αγώνες Παγκοσμίων Κυπέλλων (παραμένει πρώτος Πολωνός σκόρερ). Τα γκολ του περιελάμβαναν δύο γκολ απέναντι στην Αργεντινή, την ομάδα που θα γινόταν πρωταθλήτρια τέσσερα χρόνια αργότερα, και ένα στον μικρό τελικό με αντίπαλο τη Βραζιλία, της τότε κατόχου του τίτλου. Και ενώ η Πολωνία δεν κατάφερε να ξεπεράσει τη Δυτική Γερμανία στον ημιτελικό, η εθνική της χώρας της Ανατολικής Ευρώπης και ο Λάτο άφησαν ανεξίτηλο σημάδι στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 και 1976, κατακτώντας το χρυσό και ασημένιο μετάλλιο αντίστοιχα.
Ουνγκόλιαντ
Η προέλευσή της δεν εξηγείται. Έζησε πριν την Πρώτη Εποχή. Είχε τη μορφή τεράστιας αράχνης, αρχικά κατοικούσε νότια του Βάλινορ, είχε αιώνια πείνα για φως, και ύφαινε ιστούς από σκοτάδι.
Γκζέγκος Λάτο
Μετά το ποδόσφαιρο
Σχεδόν κατεστραμμένος από έναν αδίστακτο συμπατριώτη του στον Καναδά, αποφάσισε το 1991 να πάρει εισιτήριο επιστροφής στη Μίελετς. Αποδέχεται τη θέση του προπονητή του συλλόγου, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Στη συνέχεια ακολούθησε την προπονητική καριέρα στην Πολωνία, ήταν προπονητής στον Α.Ο. Καβάλας για μικρό χρονικό διάστημα το 1997 και εγκαταστάθηκε τελικά μόνιμα στην πόλη του στα τέλη του αιώνα. Αν και δεν ψηφίστηκε ως "Χρυσός Παίκτης της Πολωνίας" από την UEFA το 2004, ο Λάτο παραμένει ένας μεγάλος επιθετικός και ένας από τους πιο υποτιμημένους Ευρωπαίους ποδοσφαιριστές. Το 2000 η IFFHS τον ψήφισε στην 100ή θέση των καλύτερων Ευρωπαίων ποδοσφαιριστών του 20ού αιώνα.
Strange Days
"Strange Days" είναι ο τίτλος του δεύτερου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors, ο οποίος ηχογραφήθηκε από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο του 1967 και κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς.
Το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 18 Ιουλίου 2000 από την "EastWest".
Ιστορία του δίσκου
Οι Doors παρέμειναν αρκετές εβδομάδες στα "Sunset Sound Recorders" του Λος Άντζελες, ηχογραφώντας τον διάδοχο του "The Doors". Πειραματιζόμενοι με νέο, τεχνολογικά, υλικό, χρησιμοποίησαν ένα συνθεσάιζερ "Moog". Η παραγωγή έγινε και πάλι από τον Πολ Ρόθτσιλντ, με μηχανικό τον Μπρους Μπότνικ, ενώ το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Ουίλιαμ Χάρβεϊ και φωτογραφία του Τζόελ Μπρόντσκι από μία γειτονιά της Νέας Υόρκης.
Ουνγκόλιαντ
Μετά απ' αυτό το συμβάν η Ουγκόλιαντ έφυγε απ´ τη Μέση Γη πρός τα Νότια και από τότε περιπλανιόταν στον κόσμο. Κανείς δεν ξέρει την μοίρα της, μιας και δεν αναφέρθηκε ξανά. Λέγεται ότι η Ουνγκόλιαντ τελικά έφαγε τον εαυτό της απο την ακόρεστη λαιμαργία της.
Γκζέγκος Λάτο
Μετά το ποδόσφαιρο
Μετά ασχολήθηκε με την πολιτική και από το 2001 ως το 2005 ήταν εκλεγμένος στην πολωνική γερουσία με την Αριστερή Δημοκρατική Συμμαχία, ενώ στις 30 Οκτωβρίου του 2008 εξελέγη στη θέση του προέδρου της Πολωνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου με την FIFA να απειλεί με διεθνή αποκλεισμό σε περίπτωση που δεν γίνονταν εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου. Αιτία τα προηγούμενα σκάνδαλα διαφθοράς στο πολωνικό ποδόσφαιρο. Διατήρησε τη θέση έως το 2012 έχοντας μία κοινά αποδεκτή επιτυχημένη θητεία.
Strange Days
Ιστορία του δίσκου
Η εμπορική επιτυχία του άλμπουμ ήταν μέτρια σε σχέση με τις απαιτήσεις του μάνατζμεντ και του συγκροτήματος, αφού ενώ έφθασε στο # 3 του Billboard δεν κατάφερε να παραμείνει αρκετές εβδομάδες στους καταλόγους επιτυχιών. Το άλμπουμ συνόδευαν τα σινγκλ "People Are Strange" και "Love Me Two Times", τα οποία ανέβηκαν στο # 12 και το # 25 των αμερικάνικων τσαρτ, αντίστοιχα. Πλέον, το "Strange Days" έχει βραβευθεί ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Σε επτά από τα δέκα κομμάτια του δίσκου, το μπάσο έπαιξε ο Ντάγκλας Λάμπαν, μη συμμετέχοντας στα "Unhappy Girl", "Horse Latitudes" και "When the Music's Over".
Ουνγκόλιαντ
Προέλευση της Ουνγκόλιαντ
Η Ουνγκόλιαντ είναι ένα αινιγματικό ον σε σχέση με τα υπόλοιπα πλάσματα του Τόλκιν, καθότι δεν εξηγείται η φύση και η προέλευσή της. Υποτίθεται πως είναι Μάια, ένα από τα πολλά κατώτερα πνεύματα. Ωστόσο, αναφέρεται ως ένα πλάσμα του σκότους, και όχι ως μία από τους Άινουρ, οι οποίοι δεν ήταν κακοί αρχικά αλλά διαφθείρονταν μονο από τον Μέλκορ, το οποίο δεν συνέβη στην Ουνγκόλιαντ. Επιπλέον, εάν ήταν Μάια, δεν θα μπορούσε να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να απειλήσει τον Μέλκορ, τον ισχυρότερο από τους Άινουρ. Συνεπώς, η Ουνγκόλιαντ είναι ένα πνεύμα του κενού, που δεν προέρχεται από τον Έρου Ιλουβάταρ, τον Δημιουργό.
Strange Days
Ανάλυση τραγουδιών
left|130px|thumb|Ο Τζιμ Μόρισον ζωντανά τον Οκτώβριο του 1967
Ουνγκόλιαντ
Προέλευση της Ουνγκόλιαντ
Κατηγορία:Το Σιλμαρίλλιον (χαρακτήρες) Κατηγορία:Φανταστικοί διάβολοι και δαίμονες Κατηγορία:Φανταστικές αράχνες Lista zwierząt Śródziemia
Strange Days
Ανάλυση τραγουδιών
Ο δίσκος ξεκινάει με το τραγούδι "Strange Days", του οποίου οι στίχοι μιλούν για το πώς φυσιολογικά μέρη μπορούν να φαίνονται παράξενα και άβολα. Στο συγκεκριμένο κομμάτι ο τραγουδιστής ο Τζιμ Μόρισον παίζει Moog synthesizer.
Ακολουθεί το πένθιμο αλλά ελπιδοφόρο "You're Lost Little Girl", το οποίο αναφέρεται στο να ανακαλύπτεις νέες πτυχές του εαυτού σου μέσα από τη συναναστροφή σου με άλλους.
Τρίτο τραγούδι του "Strange Days" είναι το "Love Me Two Times", του οποίου τη μουσική και τους στίχους έγραψε ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Ρόμπι Κρίγκερ. Μιλάει για τον αποχωρισμό των στρατιωτών που έφευγαν για τον πόλεμο του Βιετνάμ από τις κοπέλες τους και είναι ένα από τα ελάχιστα τραγούδια τους, στο οποίο δεν έγραψε τους στίχους ο Τζιμ Μόρισον.
Ακολουθεί το "Unhappy Girl", στο οποίο ο Ρέι Μάνζαρεκ έπαιξε πιάνο ανάποδα, ακούγοντας το αντίστροφα. Μετά, το κομμάτι παίχτηκε κανονικά και έγιναν τα ανάλογα overdubb.
Το "Horse Latitudes" είναι ποίημα του Μόρισον από όταν ήταν μαθητής γυμνασίου και είδε το εξώφυλλο ενός βιβλίου στο οποίο πετούσαν άλογα στη θάλασσα από το κατάστρωμα ενός πλοίου. Τα γεωγραφικά πλάτη (αγγλ. latitudes) 30° ως 35° του ωκεανού, ονομάζονται "Horse Latitudes" και ναυτικοί του 18ου αιώνα έριχναν άλογα στη θάλασσα με σκοπό να ελαφρύνουν το φορτίο και να διατηρήσουν τα αποθέματα νερού και φαγητού.
Οι στίχοι του "Moonlight Drive" γράφτηκαν από τον Μόρισον στην ταράτσα ενός σπιτιού στην παραλία του Βένις στο Λος Άντζελες. Τη νύχτα, μπορούσε να παρακολουθεί τι κάνουν οι άνθρωποι μέσα από τα παράθυρα των σπιτιών τους. Το είχε γράψει σαν ποίημα και το απήγγειλε στον Μάνζαρεκ όταν συναντήθηκαν στην παραλία, με τον τελευταίο να του προτείνει να σχηματίσουν συγκρότημα. Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια που έγραψε το συγκρότημα, αλλά έμεινε εκτός του πρώτου τους άλμπουμ.
Το "People Are Strange" γράφτηκε όταν ο Μόρισον βρισκόταν σε κατάθλιψη και οι στίχοι του μιλούν για το πώς αντιμετωπίζει τον κόσμο κάποιος που είναι αποξενωμένος. Ο Κρίγκερ έγραψε τη μουσική και ηχογράφησε το σόλο κιθάρας με την πρώτη προσπάθεια.
Το "My Eyes Have Seen You" ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια του συγκροτήματος, έχοντας γραφτεί στο γκαράζ των γονιών του Ρέι Μάνζαρεκ το 1965.
Ακολουθεί το "I Can't See Your Face in My Mind", το οποίο αναφέρεται στο χωρισμό ενός ζευγαριού και την αντιμετώπιση του άνδρα προς την αντίδραση της γυναίκας.
Το άλμπουμ ολοκληρώνεται με το "When the Music's Over", του οποίου οι στίχοι μιλούν για την αξία της μουσικής και ότι η μουσική είναι η φλόγα της ζωής και όταν σταματήσει χάνεται το πνεύμα της. Η εισαγωγή του Ρέι Μάνζαρεκ βασίστηκε στην εισαγωγή ενός άλλου τραγουδιού των Doors, του "Soul Kitchen", ενώ ο Ρόμπι Κρίγκερ έπαιξε δύο σόλο κιθάρας τα οποία ακούγονται ταυτόχρονα.
Τραγούδια
Δεύτερη Πλευρά
Συντελεστές
Το Strange Days ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Οι Doors
Γκεστ συμμετοχές
Βραβεία
Strange Days (άλμπουμ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των The Doors Κατηγορία:Άλμπουμ του 1967
Στάρε Μιέστο
Η Παλαιά Πόλη (τσέχικα: Staré Město) είναι συνοικία της Πράγας κι ο αρχικός πυρήνας της πόλης. Τον 14ο αιώνα, ο Κάρολος Δ' επέκτεινε την πόλη ιδρύοντας τη Νέα Πόλη, η οποία χωριζόταν από την Παλαιά με την οδό Na Příkopě.
Στη Στάρε Μιέστο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μεγάλη Πλατεία της Παλαιάς Πόλης (τσέχικα: Staroměstské náměstí), με το άγαλμα του Γιαν Χους στο κέντρο και τα κτίρια γύρω της, τo Παλαιό Δημαρχείο, καθώς και το Αστρονομικό Ρολόι. Στην απέναντι όχθη του Μολδάβα βρίσκεται η Μάλα Στράνα, που συνδέεται με τη Στάρε Μιέστο μέσω της Γέφυρας του Καρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σταρε Μι
Μαθουσάλα (δέντρο)
thumb|right|250px|Δείγμα του είδους Πεύκη η μακραίωνη (Pinus longaeva) Με το όνομα Μαθουσάλα (Methuselah - Μετουσάλαχ) είναι γνωστός ο αρχαιότερος μη-κλωνικός ζωντανός οργανισμός της Γης. Πρόκειται για μία πεύκη του είδους Πεύκη η μακραίωνη (Pinus longaeva) και βρίσκεται στην περιοχή των Λευκών Ορέων της Καλιφόρνια, στο ομώνυμο με το δέντρο άλσος του Εθνικού δρυμού Inyo.
Η ανακάλυψή του έγινε το 1957, από τους Έντμουντ Σούλμαν και Τομ Χάρλαν, και η εκτίμησή τους ήταν πως το δέντρο είχε ηλικία, εκείνη την εποχή, 4.789 ετών (κάτι που σημαίνει πως φύτρωσε το 2832 π.Χ.. ). Πήρε το όνομά του από τον Μαθουσάλα,  που είναι ο μακροβιότερος άνθρωπος που αναφέρεται από την Βίβλο και αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι έζησε 969 έτη.
Οι μόνοι αρχαιότεροι από το δέντρο Μαθουσάλα ζωντανοί οργανισμοί, είναι κλωνικοί, δηλαδή προέρχονται μόνο από έναν γονέα, με ασεξουαλική αναπαραγωγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά δέντρα Κατηγορία:Ιστορία της Καλιφόρνια
Μεταμόρφωση Ημαθίας
μικρογραφία|Λίγο έξω από τον οικισμό, κοντά στην παλιά εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, βρίσκονται οι Βάθρες, ένας επίγειος παράδεισος 4 εποχών, που τα τελευταία χρόνια έχει δεχτεί χιλιάδες επισκέπτες, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Η Μεταμόρφωση είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Μεταμόρφωση βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Βέρμιο σε υψόμετρο 950 μέτρα, ενώ απέχει περίπου 15 χλμ. ΒΔ. από τη Νάουσα (έδρα του δήμου) και 106 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη. μικρογραφία|Η εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μέσα σε δάσος από [[Οξιά|οξιές]] Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1927 με την ονομασία Δροζέλοβον να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μεγάλου Ρεύματος και το 1928 στο ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 να μετονομάζεται σε Μεταμόρφωσις. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Ροδοχώρι και τον Άγιο Παύλο αποτελούν την κοινότητα Ροδοχωρίου η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νάουσας του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 9 κάτοικοι. Έξω από τον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, καθώς και λίγο ψηλότερα καταρράκτης στο σημείο που υπήρχε η γέφυρα κατασκευασμένη από Γαλλική εταιρεία στα 1910 και από την οποία περνούσε το ατμοκίνητο τραινάκι Ντεκοβίλ που μετέφερε ξυλεία.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Λειψία
thumb|250px|Η παλαιά πόλη της Λειψίας. Η Λειψία (γερμανικά: Leipzig,, Λάιπτσιχ) είναι η μεγαλύτερη πόλη του ομόσπονδου κράτους της Σαξονίας στη Γερμανία, γνωστή και για την ομώνυμη Μάχη της Λειψίας. Το όνομα προέρχεται από την σλάβικη λέξη Λιπσκ (Lipsk, οικισμός με φλαμουριές). Ο πληθυσμός της Λειψίας, που ανερχόταν σε περίπου 750.000 πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σήμερα έχει ελαττωθεί σε 601.668 κατοίκους (2019).
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη αναφορά για την Λειψία είναι του 1015, στο χρονικό του Τίτμαρ του Μέρζεμπουργκ ως urbs Libzi (Chronikon VII, 25). Το 1165 ο Όθων Β ο πλούσιος της παραχώρησε προνόμια πόλης. Το 1409 ιδρύθηκε στην πόλη Πανεπιστήμιο.
Απο το 1839, η σύνδεση της Λειψίας με σιδηρόδρομο, έδωσε ώθηση στην οικονομία και την κατέστησε σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο της κεντρικής Ευρώπης. Τα χρόνια πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είδαν τον κατατρεγμό της τοπικής ακμάζουσα εβραϊκής κοινότητας. Μετά το τελος του Β Παγκοσμίου Πολέμου η πόλη αποτέλεσε μέρος της Ανατολικής Γερμανίας. Παράλληλα, ο πληθυσμός της πόλης, ο οποίος ξεπερνούσε τους 700.000 κατοίκους στις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υποχώρησε σταδιακά από τις 620.000 το 1955, λόγω και της μαζικής μετανάστευσης προς την Δυτική Γερμανία, και δεν ξεπερνούσε τις 470.000 το 1995. Κατά την περίοδο της Ανατολικής Γερμανίας, η Λειψία ήταν μια από τις κυριότερες πόλεις της χώρας. Με την επανένωση της Γερμανίας το 1990 η τοπική οικονομία κατέρρευσε, αλλά από το 2000 και μετά παρατηρείται μια σημαντική τοπική οικονομική αναζωογόνηση και ο πληθυσμός έχει αυξηθεί στους 520.000 κατοίκους περίπου, ενώ υπάρχει και ένα σημαντικό κύμα μετανάστευσης.
Εκπαίδευση
Το Πανεπιστήμιο της Λειψίας (έτος ιδρύσεως: 1409), είναι ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης. Ο νομπελίστας Βέρνερ Χάιζενμπεργκ εργάστηκε εδώ ως καθηγητής φυσικής (από το 1927 ως το 1942), όπως και οι επίσης νομπελίστες Γκούσταφ Χερτς (Gustav Ludwig Hertz - φυσική), Βίλχελμ Όστβαλντ (Wilhelm Ostwald - χημεία) και Τέοντορ Μόμσεν (Theodor Mommsen - λογοτεχνία). Άλλοι διάσημοι καθηγητές του Πανεπιστημίου ήταν ο μεταλλειολόγος Γκεόργκιους Αγκρίκολα (Georgius Agricola), ο συγγραφέας Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ (Gotthold Ephraim Lessing), ο φιλόσοφος Ερνστ Μπλοχ (Ernst Bloch), ο εκκεντρικός ιδρυτής της ψυχοφυσικής Γκούσταφ Τέοντορ Φέχνερ, και ο ψυχολόγος Βίλχελμ Βουντ (Wilhelm Wundt). Γνωστοί φοιτητές ήταν οι συγγραφείς Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε και Έριχ Κέστνερ (Erich Kästner), οι φιλόσοφοι Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς (Gottfried Leibniz) και Φρειδερίκος Νίτσε, ο πολιτικός Καρλ Λίμπκνεχτ, καθώς και ο συνθέτης Ρίχαρντ Βάγκνερ.
Αθλητισμός
Στις 28 Ιανουαρίου 1900 ιδρύθηκε στην Karlstrasse 10, στο εστιατόριο "Zum Mariengarten" η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Γερμανίας. Η τοπική ομάδα ΦφΜ Λειψία αναδείχτηκε πρώτη πρωταθλήτρια Γερμανίας. Το 2006 η Λειψία φιλοξένησε αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στο νέο Τσεντράλσταντιον (Zentralstadion).
Η ποδοσφαιρική ομάδα ΡΜ Λειψίας ιδρύθηκε τον Μάιο του 2009, και από τη σεζόν 2016-17 αγωνίζεται στη Bundesliga όπου κατέκτησε τη 2η θέση την ίδια σεζόν. Έτσι η ομάδα έκανε το ντεμπούτο της στο UEFA Champions League το 2017 και έφτασε στα ημιτελικά της διοργάνωσης το 2020.
Ελληνικό στοιχείο
Από τους παλαιούς καιρούς η Λειψία είχε μεγάλη ελληνική κοινότητα. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας ως πανεπιστημιούπολη και πόλη του βιβλίου. Μετά τον ελληνικό εμφύλιο πολλοί πολιτικοί πρόσφυγες βρήκαν στη Λειψία τη δεύτερη πατρίδα τους. Από το 1990 η δράση των Ελλήνων στην πόλη έγινε ακόμη πιο πολυσχιδής και επεκτάθηκε κυρίως στους τομείς του εμπορίου και της μαζικής εστίασης.
Αδελφοποιήσεις
Αδελφοποιήσεις υπάρχουν με τις ακόλουθες πόλεις:
Υπουργείο Συντονισμού
Το Υπουργείο Συντονισμού δημιουργήθηκε το 1945 και καταργήθηκε το 1982. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του αποτελούσε ένα από τα πιο σημαντικά υπουργεία, και συνήθως ήταν ή πρώτο στην ιεραρχία ή δεύτερο πίσω από το Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως. Για περιορισμένα χρονικά διαστήματα είχε διαφορετικό όνομα χωρίς βασική αλλαγή των δραστηριοτήτων του: Το 1950 ονομάστηκε Συντονισμού και Οικονομικών και Οικονομικών και Συντονισμού, ενώ το 1973 και 1974 είχε δημιουργηθεί στη θέση του το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού.
Όταν ιδρύθηκε το Υπουργείο Συντονισμού, το 1945, είχε ρόλο συντονιστικού οργάνου για τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών, Εφοδιασμού, το νέο υφυπουργείο Ανοικοδόμησης, τα υπουργεία Μεταφορών, Εμπορίου, Εμπορικής Ναυτιλίας, Εργασίας και Γεωργίας.
Καταργήθηκε το 1982 από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν στις 2 Ιουλίου 1982 με το Ν. 1266/1982 μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας,με τον Γεράσιμο Αρσένη να γίνεται ο πρώτος υπουργός Εθνικής Οικονομίας.
Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού (1973-1977)
Μεταξύ 1967 και 1973 οι υπηρεσίες του υπουργείου μεταφέρθηκαν στο Υπουργείο Κυβερνητικής Πολιτικής (1971-1972) και στη συνέχεια στο Υπουργείο Προγραμματισμού και Κυβερνητικής Πολιτικής (1972-1973), ενώ από το 1973 έως το 1977 δημιουργήθηκε το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού.
Οξυφυλλώδη
Τα Οξυφυλλώδη (λατ. Aquifoliales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των κωδωνιίδων (campanulids) του κλάδου των αστερίδων (asterids). Περιέχει 3 οικογένειες, 3 γένη και 412 είδη.
Τα πιο γνωστά φυτά της τάξεως Οξυφυλλώδων είναι 2 είδη από το γένος Ilex - Ilex aquifolium (ελαιόπρινος o oξύφυλλος), που είναι γνωστό από την εποχή της Αρχαίας Ρώμης και χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό φυτό, και Ílex paraguariénsis, από τα φύλλα του οποίου παράγεται τσάι ματέ.
Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Οξυφυλλώδων περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες οικογένειες:
Στο σύστημα του Κρόνκουιστ (1982) δεν υπήρχε η τάξη Οξυφυλλώδων όπως δεν υπήρχαν και οι δύο τελευταίες οικογένειες ενώ η οικογένεια Aquifoliaceae άνηκε στην τάξη των Κηλαστρώδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οξυφυλλώδη
Πλατεία της Καμπάνας
Η Πλατεία της Καμπάνας είναι πλατεία στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς.
Οι ιστορικοί αναφέρουν ότι κτίστηκε την κυριαρχική εποχή της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας των Ενετών στα Ιόνια Νησιά (1500-1797) και βρίσκεται προς το τέλος του Λιθοστρώτου, που τότε ονομαζόταν οδός Κρανίων. Οι Ενετοί ήθελαν να λέγεται πλατεία του Αγίου Μάρκου, αλλά επικράτησε ως «Πλατεία τση Καμπάνας» επειδή εκεί υπάρχει μέχρι και σήμερα ένα κτίσμα ψηλότερο από όλα τα γύρω κτίρια που στην κορυφή του έχει ένα ρολόι και μια σιδερένια κατασκευή από την οποία κρεμόταν μια καμπάνα. Η Πλατεία Καμπάνας και ο Πύργος του Ρολογιού αποτελούν προστατευόμενα μνημεία υπό την αρμοδιότητα της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Ιονίων Νήσων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Ιστορία
thumb|Καρτ ποστάλ με φωτογραφία του Λιθόστρωτου το 1904, όπου στο βάθος φαίνεται το "Ωρολόγιον της πόλεως" (ρολόι της Καμπάνας). Η καμπάνα του ρολογιού χτυπούσε τις ώρες και τα ημίωρα και καθόριζε την αρχή και την λήξη κάθε δραστηριότητας στην πόλη την εποχή που λίγοι πολίτες είχαν δικό τους ρολόι. Η καμπάνα ανάγγειλε και τα μεγάλα χαρμόσυνα γεγονότα (π.χ. εθνικές και εκλογικές νίκες), ενώ μαρτυρείται πως κάποιες φορές έσπασε από τον ενθουσιασμό αυτών που την σήμαιναν καθώς γινόταν ταυτόχρονα το μηχανικό και το ανθρώπινο χτύπημα της καμπάνας. Η κεντρική πύλη του πύργου του ρολογιού μέχρι το 1900-1910 ήταν τοξοειδής με εντοιχισμένο ανάγλυφο που αναπαριστούσε δύο χέρια σε χειραψία: επρόκειτο για το μεσαιωνικό έμβλημα της Κεφαλονιάς, που κοσμούσε όλα τα δημόσια κτήρια της εποχής. Καθόλη τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας, ειδικός κορδιστής ωρολογίου ήταν υπεύθυνος για την καλή λειτουργία του.
Το ρολόι διατηρείται για πολλά χρόνια σε καλή κατάσταση, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1920 οπότε και έμεινε χωρίς φροντίδα με αποτέλεσμα να απορυθμιστεί. Στις 12 Αυγούστου του 1953 σημειώθηκε ο καταστροφικός σεισμός των 7,2 Ρίχτερ και ο πύργος του ρολογιού κατέρρευσε. Όταν ανασύρθηκαν τα ερείπια η καμπάνα βρέθηκε θαμμένη αλλά ακέραιη. Ο Πύργος ανοικοδομήθηκε μέσω εράνου με πρωτοβουλία της Κεφαλονίτισσας Μαριγούλας Αλιβιζάτου, η καμπάνα ξανατοποθετήθηκε στη θέση της και το 1985 το ρολόι λειτούργησε για πρώτη φορά μετά τη σεισμική καταστροφή.
Καφενείο της Καμπάνας
Δημιουργήθηκε το 2000 από τον φορεά Κοι.Σ.Π.Ε. "Ρότα" του Δήμου Αργοστολίου με σκοπό την απασχόληση άνεργων νέων και ΑμεΑ μέσω του προγράμματος ΠΕΙΡΑΝ και της Ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας Employment Horizon για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Στεγάστηκε στον Πύργο της Καμπάνας, καταλαμβάνοντας το ισόγειο του κτίσματος. Λειτουργούσε ως παραδοσιακό καφενείο με τοπικά αναψυκτικά και γλυκά και διέθετε πρατήριο πώλησης των παραδοσιακών προϊόντων που παρασκεύαζαν οι εργαζόμενοι του καφενείου. Παράλληλα ήταν ανοικτό στο κοινό που επιθυμούσε να επισκεφτεί το ιστορικό κτίριο και το ρολόι του Πύργου της Καμπάνας.
Πηγές
Κατηγορία:Αργοστόλι Καμπανας
Επαρχία της Ποτέντσα
Η επαρχία της Ποτέντσα (ιταλικά: Provincia di Potenza) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Μπαζιλικάτα στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 6.546 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 387.300 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Ποτέντσα (Potenza). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 100 δήμους.
Ανατολικά βρέχεται από ένα μικρό θύλακα από την Αδριατική θάλασσα, ενώ συνορεύει δυτικά με την Καμπανία (επαρχίες των Σαλέρνο και Αβελλίνο), βόρεια με την Απουλία (επαρχίες των Φότζια, Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι και Μπάρι), ανατολικά με την επαρχία της Ματέρα και νότια με την Καλαβρία (επαρχία της Κοζέντσα).
Ιστορία
Η περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισμογενής και κατά το παρελθόν πολλοί σεισμοί προκάλεσαν πολλές καταστροφές. Η πόλη της Ποτέντσα, η υψηλότερη έδρα επαρχίας σε ολόκληρη την Ιταλία, ξαναχτίστηκε μετά από ένα σεισμό το 1857. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος αλλά και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά από τα ιστορικά της κτίρια καταστράφηκαν. Η εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στην κεντρική πλατεία της πόλης είναι από τα κτίρια που γλίτωσαν. Στην εκκλησία σώζεται η εικόνα της Παναγίας του Σεισμού.
Γιάννης Ρήγας
Ο Γιάννης Ρήγας (γενν. 1955) είναι ένας Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και δάσκαλος της υποκριτικής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ανατολική Αφρική.
Θεατρικές Σπουδές
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης. Υπήρξε μαθητής του Κάρολου Κουν, του Γιώργου Λαζάνη και του Βασίλη Παπαβασιλείου.
Καριέρα ηθοποιού
Ως ηθοποιός έλαβε μέρος σε περισσότερες από 50 παραστάσεις έργων των : Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Μαριβώ, Έρντμαν, Πιραντέλλο, Χόρβατ, Ντάριο Φο, Στράους, Μποντ, Χέαρ, Μπρέντον, Ίβσικ, Καμπανέλλη, Αναγνωστάκη, Σκούρτη, Μουρσελά, Ευθυμιάδη, Σιμιτζή, Σεβαστάκη, Αρμένη, κ.ά. με σκηνοθέτες τους Κάρολο Κουν, Γ. Λαζάνη, Β. Παπαβασιλείου, Μ. Κουγιουμτζή.
Διδάσκει υποκριτική θεάτρου και Λόγο από το 1977. Το 1990 ίδρυσε το Θεατρικό Οργανισμό “Εστία”. Είναι ιδρυτικό μέλος και διευθύνων σύμβουλος του καλλιτεχνικού οργανισμού «Πανδαιμόνιο 7».
Καλλίνικος Γκούμας
Ο Καλλίνικος Γκούμας, ιερομόναχος και Ηγούμενος της Μονής Λευκών, πλησίον του Αυλωναρίου Ευβοίας, γεννήθηκε το 1789 και σε ηλικία 11 ετών εισήλθε στη Μονή Λευκών (Εισοδίων της Θεοτόκου από της ιδρύσεως της και Αγίου Χαραλάμπους από του έτους 1840).
Γιάννης Ρήγας
Καριέρα σκηνοθέτη
Σκηνοθέτησε παραστάσεις των: Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Σαίξπηρ, Γκολντόνι, Κλάιστ, Τσέχωφ, Σνίτσλερ, Μπρεχτ, Κούντερα, Πρίσλεη, Κέσερλινγκ, Ζιροντού, Έντε, Τ.Σ. Έλιοτ, Μανφρίντι, Ντουράνγκ, Μπαρίκο, Ντάριο Φο, Πολίτη, Αξιώτη, Αλεξάνδρου, Ρίτσου, Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Βαλτινού, Στάικου, Αδαμοπούλου, Ευσταθιάδη και Βασιλειάδη. Παραστάσεις του έχουν παρουσιαστεί στην Επίδαυρο, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, σε πολλές πόλεις της Ελλάδος και της Κύπρου. Επίσης στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Μεγάλη Βρετανία και στην Ελβετία.
Καλλίνικος Γκούμας
Ο Ηγούμενος Καλλίνικος Γκούμας και οι μοναχοί της Μονής πολέμησαν στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 στο πλευρό του στρατηγού Νικολάου Κριεζώτη, ο οποίος δώρισε στο μοναστήρι την εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους που αγιογραφήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τη δεκαετία του 1830 καθώς και δύο μεγάλα ορειχάλκινα κηροπήγια, ως έκφραση ευγνωμοσύνης μετά την παραμονή του στη Μονή και τη θεραπεία του από νόσο.
Στις 25 Μαΐου του 1823 ο Καλλίνικος Γκούμας, βρισκόταν στο στρατόπεδο του Νικολάου Κριεζώτη στο Χαρζάνι της Καρύστου. Όταν αποβιβάσθηκε ο στρατός του αρχιναύαρχου του Τουρκικού στόλου Χοσρέφ πασά, απέτρεψε τον Νικόλαο Κριεζώτη να συγκρουθεί μαζί του, λέγοντάς του: «Κριεζώτη, ακουσόν με, δεν κάμνεις τώρα τίποτε, θα σκοτωθείς, χωρίς να ωφελήσεις την Πατρίδα σου, ή θα εύρωσιν αφορμήν αυτοί που ζητούν να σου πάρουν το καπετανλίκι και να σε σκοτώσουν.»  Ο Νικόλαος Κριεζώτης άκουσε τα λόγια του Ηγουμένου και αποσύρθηκε από το Χαρζάνι της Καρύστου. Στην Κάρυστο κατέπλευσε πλοίο (σκούνα) από τα Επτάνησα για να φορτώσει λεμόνια. Ο πλοίαρχος Κοσμέτος συνεννοήθηκε με το Μουσταφά Οντάμπαση, εξάδελφο του Ομέρ πασά, «ίνα προς άγραν εξέλθωσι και μοιράσωσι την λείαν εξίσου». Ο Μουσταφάς Οντάμπασης, αφού πήρε μαζί του και σαράντα Τούρκους Καρυστινούς, κατέπλευσε διά του Καφηρέως (ακρωτήριο Κάβο Ντ’ Όρο) στις ανατολικές ακτές της Εύβοιας. Οι κάτοικοι των Πετριών, της Δύστου και των Κριεζών είχαν καταφύγει για προστασία στη νησίδα των Πετριών Κάμηλο. Στις 12 Μαΐου του 1824 ο Μουσταφάς Οντάμπασης προσέγγισε  τη νησίδα Κάμηλο και με παραπλανητικά λόγια αποβιβάσθηκε. Ο άγρυπνος όμως Καλλίνικος Γκούμας έμαθε για την άφιξη του Μουσταφά Οντάμπαση και επιβιβάσθηκε σε πλοίο (μπρατσέρα) με 35 άνδρες με σκοπό να απομακρύνει από τη νησίδα Κάμηλο όσους είχαν καταφύγει εκεί. Ο Μουσταφάς Οντάμπασης, όταν είδε το πλοίο του Ηγουμένου, έστειλε εναντίον του μεγάλη λέμβο με οκτώ οπλισμένους Τούρκους. Άρχισε έτσι μια πεισματώδης ναυμαχία, η οποία διήρκησε δύο ώρες. Αφού οι Τούρκοι κατάλαβαν ότι ο Ηγούμενος πλεονεκτούσε, γύρισαν πίσω για να συνεχίσουν τον αφανισμό των Χριστιανών.
Γιάννης Ρήγας
Συνεργασίες
Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και με ιδιωτικούς Θιάσους. Διετέλεσε Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής  του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από το 1999 έως το 2001 και Διευθυντής της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ από το 1995 έως το 2001. Είναι Διευθυντής σπουδών της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ από το 2009. Επίσης, είναι έκτακτος συνεργάτης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1996. Τέλος, έχει ασχοληθεί με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Καλλίνικος Γκούμας
Η δράση του Καλλίνικου Γκούμα μαρτυρείται σε πιστοποιητικό, το οποίο υπέγραψαν το 1844 ο Επίσκοπος Νεόφυτος, ο υποστράτηγος Νικόλαος Κριεζώτης και ο Βάσος Μαυροβουνιώτης. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό αυτό ο Καλλίνικος Γκούμας: «Έχων μεθ’ εαυτού και πέντε (5) μοναχούς τους κ.κ Θεοφάνην Βελισσαρίου, Αναγνώστην Αποστόλου, Ιωάννην Αποστόλου και τους ήδη εσχάτως αποθανόντας Συμεών Τζαντίλην  και Ιωάννην.. κατοίκους της αυτής Μονής, δράξας τα όπλα, συνοπλίσας και τους μοναχούς τούτου, με ιδικά του όπλα, τρέφων εν ταυτώ και πληρώνων αυτούς εξ ιδίων του αδιακόπως τέσσερα  έτη  αφ’ ής στιγμής ήλθε μετ’ εμού, υπηρέτησε υπό την διευθυνσίν  μου στρατιωτικώς και ως ιερεύς υπέρ της ανεξαρτησίας της κοινής Πατρίδος..»
Γιάννης Ρήγας
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε Ο Γ. Ρήγας ως ηθοποιός.
Καλλίνικος Γκούμας
Πέραν των ανωτέρω, ο Ηγούμενος Καλλίνικος Γκούμας πήρε μέρος και στις μάχες, οι οποίες έγιναν στα Βρυσάκια, στο Διακόφτι, στο Βατήσι, στο Μαρμάρι κ.ά. Τα έξοδα για τον εξοπλισμό και τη διατροφή των μοναχών ανήλθαν σε 10.000 τουρκικά γρόσια, μέρος των οποίων με αίτησή του προς τον Έπαρχο Καρυστίας ζήτησε να του καταβληθεί ως αποζημίωση.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γιάννης Ρήγας
Θεατρικές παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Βλαντίμιρ Γ΄ Ιγκόρεβιτς
Ο Βλαντίμιρ Γ΄ Ιγκόρεβιτς, ρωσ. Владимир III Игоревич (8 Οκτωβρίου 1170 - 1211 ή αργότερα) από τον Οίκο ων Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Πουτίβλ (1180-1211) και της Γαλικίας (1206-08, 10-11).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιγκόρ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ (ήρωα του έπους Διήγηση της εκστρατείας τού Ιγκόρ) και της Ευφροσύνης των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιαροσλάβ τού νουνεχούς πρίγκιπα της Γαλικίας.
Ήταν μαζί με τον πατέρα του κατά την εκστρατεία εναντίον των Κουμάνων το 1185 και απαθανατίστηκε στο έπος Διήγηση της εκστρατείας τού Ιγκόρ. Συμμετείχε στην πρώτη επίθεση μαζί με τον Σβιατοσλάβ Ολεγκόβιτς τού Ρυλσκ και νίκησε τις δυνάμεις των Κουμάνων. Στη δεύτερη όμως επίθεση αιχμαλωτίστηκε από τους Γκζακ και Κοντσάκ χάνους. Η Διήγηση περιγράφει πως, όταν ο Ιγκόρ δραπέτευσε από την αιχμαλωσία, οι δύο χάνοι σκεπτόταν να σκοτώσουν τον Βλαντίμιρ ή να τον παντρέψουν με μία κόρη των Κουμάνων: Είπε ο Γκζακ στον Κοντσάκ: ''αν το γεράκι (ο Ιγκόρ) πέταξε στη φωλιά του, ας σκοτώσουμε το γερακόπουλο με τα επίχρυσα βέλη μας".
Είπε ο Κοντσάκ στον Γκζάκ: "αν το γεράκι πέταξε στη φωλιά του, ας δεσμεύσουμε το γερακόπουλο με μία όμορφη κόρη".
Είπε ο Γκζακ στον Κοντσάκ: "Αν τον δεσμεύσουμε με μία όμορφη κόρη, δεν θα έχουμε το γερακόπουλο, ούτε την όμορφη κόρη, και τα πουλιά που θα κάνουν, θα μας χτυπήσουν στο πεδίο των Κουμάνων".
Η Διήγηση τελειώνει με τον Βλαντίμιρ ακόμη αιχμάλωτο των Κουμάνων. Το φθινόπωρο τού 1188 επέστρεψε σπίτι με την Σβομπόντα, κόρη τού Κοντσάκ χαν. Σύντομα ο Ρούρικ Ροστισλάβιτς οργάνωσε εκδηλώσεις για τον εορτασμό του γάμου του Βλαδίμιρου με τη Σβόμποντα, που τις παρακολούθησε η υπόλοιπη οικογένεια αυτού.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1188 με τη Σβόμποντα, κόρη τού Κοντσάκ χαν των Κουμάνων και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Sukhoi Su-57
Το συμβόλαιο για την ανάπτυξή του το κέρδισε η εταιρεία "Sukhoi" αλλά το ανέπτυξε και με την χρηματοδότηση των Ινδών που ενδιαφέρονται για το αεροσκάφος και έλαβαν μέρος στο πρόγραμμα. Ουσιαστικά το αεροσκάφος είναι η βάση του εγχειρήματος Sukhoi/HAL FGFA που διεκπεραιώνεται από κοινού με τις ενδιοαφερόμενες ινδικές εταιρείες. . Το πρωτότυπο εκτέλεσε την παρθενική του πτήση στις 29 Ιανουαρίου 2009, στην αεροπορική βάση του Κομσομόλσκ-να-Αμούρ, με δοκιμαστή πιλότο τον Σεργκέϊ Μπογκντάν. Διήρκεσε 45 λεπτά και κρίθηκε επιτυχής από τους υπευθύνους του προγράμματος. Η δεύτερη πτήση έγινε στις 6 Φεβρουαρίου και η τρίτη στις 12 Φεβρουαρίου.
Τον Ιούλιο του 2018 το Su-57 αποφασίστηκε να μην μπει σε μαζική παράγωγη σύμφωνα με ανακοίνωση του Ρώσου υφυπουργού άμυνας Γιουρι Μπορισοφ. Αυτό που αποφασίστηκε είναι να παραχθούν μόνο ορισμένα αεροσκάφη, 12 στον αριθμό, μέχρι να ξεπεραστούν τα διάφορα τεχνικά προβλήματα (ήταν υπό ανάπτυξη οι κινητήρες). Στις 25 Δεκεμβρίου 2020 τέθηκε επίσημα σε λειτουργία και είναι το τέταρτο επιχειρησιακό αεροσκάφος στον κόσμο, πέμπτης γενιάς, τεχνολογίας stealth, μετά τα F-22, F-35 και J-20.
Γενική περιγραφή
Πρόκειται για ένα βαρέος τύπου αεροσκάφος (με μέγιστο βάρος απογείωσης περίπου 35 τόνους), όπως τα Su-27 και Su-47. Σχεδιάστηκε ως απάντηση στα αμερικανικά F-22 και F-35. Διαθέτει στοιχεία απόκρυψης ίχνους (σχήμα, απόκρυψη κινητήρων, συνθετικά υλικά, απορροφητική επικάλυψη-βαφή κ.τ.λ.), γνωστά ως "stealth". Σε αυτή τη λογική κινείται και η ενσωμάτωση των όπλων του σε 2 αποθήκες, εσωτερικά στην άτρακτο και πιθανώς σε ακόμη 2 θέσεις στις βάσεις των ημιπτερύγων.
Το σχήμα του είναι αρκετά πεπλατυσμένο, είναι δικινητήριο και θα διαθέτει όπως λέγεται 5 ραντάρ, (μεταξύ αυτών και στα χείλη προσβολής των πτερύγων), σε διάφορες ζώνες συχνοτήτων. Έχει δυνατότητα υπερηχητικής πτήσης χωρίς μετακαύση, έχει λόγο ώσης/βάρους περίπου 1,4, αλλά οι κινητήρες του θα αλλάξουν αφού οι κανονικοί του ακόμα είναι στο στάδιο δοκιμών. Οι κινητήρες δεν στηρίζονται στους παλαιότερους Saturn 117S, παράγουν μεγαλύτερη ώση και διαθέτουν περίπλοκο σύστημα αυτοματοποίησης για διευκόλυνση στους διαφορετικούς τρόπους χειρισμού του σκάφους. Οι ακριβείς προδιαγραφές των νέων κινητήρων είναι ακόμη μυστικές.
Το αεροσκάφος θα διαθέτει σύστημα θερμικής απεικόνισης "OLS-50M", με δυνατότητες ανίχνευσης στόχων χαμηλού Η/Μ ίχνους, εξελιγμένη ζεύξη δεδομένων, εξελιγμένο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου/συλλογής πληροφοριών (ELINT) καθώς και σύστημα ηλεκτρονικής "βοήθειας" (συνεργασίας) του πιλότου, ώστε να τον ελαφρύνει από κάποια καθήκοντα και να του επιτρέπει να συγκεντρώνεται στην αποστολή του (e-cockpit), εν είδει τεχνητής νοημοσύνης του σκάφους. Οι αποστολές που θα αναλαμβάνει το αεροσκάφος θα είναι τόσο αεροπορικής υπεροχής, όσο και αποστολές στη γραμμή μετώπου (βομβαρδισμοί κ.τ.λ.).
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξή του πήρε αρκετά χρόνια, λόγω προφανώς οικονομικών προβλημάτων αλλά και τεχνικών, ενώ τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια επιτάχυνση των διαδικασιών μετά από "υψηλές παρεμβάσεις", αφού πρόκειται εκτός των άλλων και για ένα πρόγραμμα διαφήμισης τεχνολογίας για μια χώρα, που πολλά από τα έσοδά της, προέρχονται από την πώληση όπλων.