cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζάκομο Πουτσίνι
Τα έργα του χαρακτηρίζονται από εξαιρετική ενορχήστρωση, άμεσο λυρισμό και κυριαρχεί σε αυτά δραματική ατμόσφαιρα. Είναι από τα πιο δημοφιλή στο χώρο της όπερας.
Πέθανε στο Βέλγιο το 1924 από καρκίνο στον λάρυγγα. Μη μπορώντας να μιλήσει το τελευταίο διάστημα επικοινωνούσε με γραπτά μηνύματα. Το τελευταίο του ήταν προς τη σύζυγό του Ελβίρα: "Elvira, povera donna, finito" (= Ελβίρα, καημένη γυναίκα, όλα τέλειωσαν).
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθέτες όπερας Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Κωνσταντίνος Σ. Τρικούπης
Ο Κωνσταντίνος Τρικούπης (1926 - Κηφισιά, 12 Μαΐου 2002) ήταν Έλληνας πολιτικός και ο τελευταίος αρσενικός απόγονος της οικογένειας Τρικούπη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Σπύρου Τρικούπη, βουλευτή και μέλους της πολιτικής και ιστορικής οικογένειας Τρικούπη. Εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1961, του 1963, του 1964, καθώς και σε αυτές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Καραμανλή του 1974, καθώς και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Συγκοινωνιών. Στις βουλευτικές εκλογές του 1977 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής στην ίδια εκλογική περιφέρεια. Τα έτη 1988 και 1989 δώρισε στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ) ένα μέρος του αρχείου του Χαρίλαου και της Σοφίας Τρικούπη, που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του. Το Μάρτιο του 1992 δώρισε το πατρικό σπίτι της οικογένειας Τρικούπη στο δήμο Μεσολογγίου, καθώς και διάφορα κειμήλια. Είχε συγγράψει διάφορα βιβλία.
Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 12 Μαΐου του 2002 στην έπαυλή του στην Κηφισιά και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. Ο Δήμος Μεσολογγίου κήρυξε τριήμερο πένθος, ενώ την κηδεία του παρακολούθησε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος. Ήταν παντρεμένος με τη Ρίτα Φρέι, γαλλικής καταγωγής, και δεν είχε αποκτήσει παιδιά. Το 2010 η σύζυγός του δώρισε στη βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων τη βιβλιοθήκη και το αρχείο του συζύγου της, καθώς και οικογενειακά κειμήλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Τρικούπη Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Ο Πλανήτης των Πιθήκων
To Ο Πλανήτης των Πιθήκων (αγγλικά: Planet of the Apes) είναι δικαιοχρησία (φραντσάιζ) είδους επιστημονικής φαντασίας που προβάλλει ένα φανταστικό σύμπαν όπου οι άνθρωποι και φανταστικοί νοήμονες πίθηκοι συγκρούονται για την εξουσία και την διακυβέρνηση του πλανήτη Γη. Η σειρά αυτή ξεκίνησε με το ομότιτλο βιβλίο του Πιέρ Μπουλ, που εκδόθηκε το έτος 1963, και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, δια μέσω κινηματογραφικών ταινιών, κόμικ και βιντεοπαιχνιδιών. Η πρώτη ταινία αυτής της δικαιοχρησίας, ονόματι Ο Πλανήτης των Πιθήκων, κυκλοφόρησε το 1968, και ήταν μια εισπρακτική και κριτική επιτυχία.
Μετά από αυτήν την ταινία, ακολούθησαν και άλλες ταινίες, συνέχειες, μεταποιήσεις και επανεκκινήσεις της ταινίας του 1968. Η πρώτη συνέχεια που κυκλοφόρησε ήταν το Επιστροφή στον Πλανήτη των Πιθήκων ενώ η τελευταία ήταν το Μάχη για τον Πλανήτη των Πιθήκων. Έχουν προκύψει επίσης, μέχρι στιγμής, και δυο τηλεοπτικές σειρές.
Το φραντσάιζ αυτό έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή στις κινηματογραφικές ταινίες, όπως και στα μίντια, στην τέχνη, καθώς και στη λαϊκή κουλτούρα και στον τομέα της πολιτικής, επίσης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ο Πλανήτης των Πιθήκων Κατηγορία:Σειρές ταινιών Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της 20th Century Studios
Κάτω Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας
Με την ονομασία Κάτω Κάμπος υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αιτωλοακαρνανία:
Σημείωση
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κάτω Κάμπος Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας
Για άλλους οικισμούς με το ίδιο όνομα Κάτω Κάμπος στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: Kάτω Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας. Για άλλους οικισμούς με το όνομα Κάμπος στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας. Για άλλους οικισμούς με το όνομα Κάμπος στην Ελλάδα, δείτε τη σελίδα αποσαφήνισης Κάμπος.
Ο Κάτω Κάμπος είναι ημιορεινός οικισμός που βρίσκεται στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 170 μέτρα. Έχει πληθυσμό 29 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τον Άνω Κάμπο, τα Λουτρά Στάχτης και τη Στράνωμα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Στρανώμης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Δισκογραφία των Deep Purple
thumb|300px|Οι Deep Purple το 1971 Οι Deep Purple ξεκίνησαν το 1968 στη Μεγάλη Βρετανία, κυκλοφορώντας το ντεμπούτο τους με τίτλο "Shades of Deep Purple" τον Ιούλιο του 1968.
Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει 21 στούντιο άλμπουμ, περισσότερες από τριάντα επίσημες ζωντανές ηχογραφήσεις και πάρα πολλές συλλογές (εκ των οποίων οι σημαντικότερες παρατίθενται πιο κάτω). Από αυτά τα άλμπουμ, τρία έφτασαν στο # 1 των βρετανικών τσαρτ, δέκα στο Top-10 και 24 συνολικά στο Top-40. Αντίστοιχα, στα γερμανικά τσαρτ έχουν οκτώ # 1, 15 Top-10 και 30 Top-40.
Σημαντικότερες Συλλογές
Άλλες συλλογές είναι οι "Rock Giants", "Purplexed", "Shades 1968-1998", "Days May Come and Days May Go", "Listen, Learn, Read On", "Winning Combinations: Deep Purple and Rainbow", "Knocking at Your Back Door: The Best of Deep Purple in the 80's", "The Early Years" και "Singles & E.P. Anthology '68 - '80".
Σινγκλ
Ταυτόχρονα με τα άλμπουμ τους, οι Deep Purple κυκλοφορούσαν σχεδόν πάντα και ένα τουλάχιστον σινγκλ (7′′ βινύλιο ή cd single). Από αυτά, δύο ανέβηκαν στο βρετανικό Top-10 και δέκα συνολικά στο Top-50, ενώ στις Η.Π.Α. δύο έφτασαν στα πρώτα δέκα και οκτώ συνολικά στο Top-100. Το Smoke on the Water είναι χρυσό στις Η.Π.Α..
GER: Γερμανία, UK: Ηνωμένο Βασίλειο, US: Η.Π.Α., NLD: Ολλανδία, FRA: Γαλλία, ARG: Αργεντινή, ESP: Ισπανία, ITA: Ιταλία, CAN: Καναδάς, AUT: Αυστρία, SWI: Ελβετία, JAP: Ιαπωνία CZE: Τσεχία RUS: Ρωσία POL: Πολωνία
Sil: Ασημένιο, Gold: Χρυσό, Pla: Πλατινένιο
Πηγές
Κατηγορία:Deep Purple
Citroën C15
Το Citroën C15 ήταν ένα επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «light van» (ελαφρύ βαν) που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1984 έως τον Δεκέμβριο του 2005. Όπως και με προηγούμενα επαγγελματικά οχήματα της Citroen, η παραγωγή του ήταν πολύ μεγαλύτερη στην Ισπανία και στη Βραζιλία, οπού τέτοιου τύπου οχήματα συνέχιζαν να πουλάνε πολύ καλά και η παραγωγή του σε αυτές τις χώρες συνεχίστηκε για πολλά χρόνια μετά.
Χαρακτηριστικά
Το Citroën C15 παρουσιάστηκε και πρωτοκυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1984, ως ο αντικαταστάτης του εμφανώς γηρασμένου πλέον Citroën Acadiane. Το C15 βασίστηκε στο Citroën Visa, που κυκλοφορούσε ήδη από το 1978. Το τεχνολογικό του υπόβαθρο ήταν σχετικά φθηνό, αλλά αυτό το έκανε εξαιρετικά αξιόπιστο, εύκολο στη συντήρηση και το ενδεχόμενο μηχανικής βλάβης απεδείχθη πολύ σπάνιο. Όλα αυτά τα προσόντα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμα σε επαγγελματικό αυτοκίνητο και ως αποτέλεσμα το C15 συμπλήρωσε 21 χρόνια στην παραγωγή, σε αντίθεση με το μη επαγγελματικό Visa που συμπλήρωσε μόνο 10 έτη (1978 - 1988). Μεταξύ του 1985 και του 2000, ο κυριότερος ανταγωνιστής του C15 ήταν το Renault Express. thumb|left|Citroën C15 turbodiesel στην [[Κρακοβία, Πολωνία - το πίσω μέρος του αυτοκινήτου της απέναντι λεζάντας. Φαίνεται το δίφυλλο άνοιγμα της πίσω πόρτας.]] thumb|left|Citroën C15 σε εκδοχή [[τροχόσπιτου.]]
Το φορτίο που μπορούσε επισήμως να μεταφέρει το C15 στην πίσω καμπίνα ήταν αρχικά 500 κιλά, ενώ 1 χρόνο μετά το λανσάρισμά του άρχισαν να προσφέρονται εκδοχές των 600, 765 και 800 κιλών. Υπήρξε και μία έκδοση με 20 εκατοστά μακρύτερη πίσω καμπίνα, ωφέλιμο φορτίο 600 κιλά και πίσω ενιαίο κάθισμα, καθώς και μία σπάνια ειδική έκδοση κατά 50 εκατοστά μακρύτερη. Η τελική ταχύτητα στις περισσότερες εκδόσεις του μοντέλου ήταν 135 χιλιόμετρα την ώρα.
Τα πρώτα μοντέλα είχαν μία μεγάλη μονοκόμματη πίσω πόρτα, η οποία όμως στην πράξη απεδείχθη δύσκολη στο άνοιγμα σε στενούς χώρους και, επιπλέον, συχνά έκλεινε βιαίως ή άνοιγε ανεξέλεγκτα όταν έπνεαν ισχυροί άνεμοι, με κίνδυνο ζημιάς ή και τραυματισμού. Για τους λόγους αυτούς, από το 1986 και έως τη λήξη της παραγωγής, όλα τα C15 εφοδιάστηκαν με δίφυλλο πίσω άνοιγμα της καμπίνας φόρτωσης, αποτελούμενο από δύο πόρτες ίδιου σχήματος και μεγέθους.
Ένα αξιοσημείωτο πλεονέκτημα του Citroën C15, ήταν ότι προσφερόταν και σε μία εκδοχή με πλήρες σαλόνι, αλλά εντελώς «άδειο» το πίσω μέρος του αμαξώματος και μόνο με το δάπεδο του σασί, επιτρέποντας έτσι την διαμόρφωση του πίσω μέρους και σε άλλες εκδοχές που δεν υπήρχαν στον επίσημο εργοστασιακό κατάλογο. Υπήρξαν μάλιστα και σπάνιες aftermarket μετατροπές ακόμα και σε εκδοχές με δύο πίσω άξονες ή και σε μίνι τροχόσπιτα του ενός δωματίου.
Κινητήρες
right|thumb|Citroën C15 του 1995 με δύο πίσω άξονες, σε μετατροπή του βελτιωτικού οίκου Chausson.
Το Citroën C15 κυκλοφόρησε με τους εξής κινητήρες, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4).
Σε ορισμένες πάντως αγορές της Βόρειας Ευρώπης, όπως στη Σουηδία, το μοντέλο δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα.
Ανανεώσεις
thumb|right|Citroën C15 turbodiesel του 1997.
Τα πρώτα C15 είχαν τα μπροστινά φλας στα πλαϊνά των προβολέων, αλλά πίσω από τον ίδιο ανακλαστήρα με τους προβολείς, καθώς είχαν κοινή σχεδίαση με το Visa. Ακολούθησαν τρεις αισθητικές ανανεώσεις κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του μοντέλου:
Αντικατάσταση του C15
thumb|right|Citroën C15 στην [[Ταγγέρη, Μαρόκο, σε φωτογραφία του 2002.]]
Ο επίσημος διάδοχος του C15 πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 1996 και ήταν το Citroën Berlingo. Ωστόσο, η δημοτικότητα του C15 ακόμα και τότε ήταν τόσο μεγάλη, ώστε η παραγωγή του συνεχίστηκε για σχεδόν μία δεκαετία ακόμα, στις σχετικές εγκαταστάσεις στη Βίγο της Ισπανίας και τελικώς έληξε τον Δεκέμβριο του 2005. Συνολικά παρήχθησαν 1.181.471 αντίτυπα σειράς C15 στα 21 έτη παραγωγής του μοντέλου.
Τον Ιανουάριο του 2008, παρουσιάστηκε και εισήχθη στην αγορά και ένας ακόμα επίσημος αντικαταστάτης, το Citroën Nemo, που κατασκευάστηκε έως τον Δεκέμβριο του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Δήμος Κέρκυρας
Ο Δήμος Κέρκυρας  ήταν δήμος της περιφέρειας Ιονίων Νήσων που περιελάμβανε την Κέρκυρα και τα Διαπόντια νησιά. Συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κερκυραίων, Θιναλίου, Παλαιοκαστριτών, Παρελίων, Φαιάκων, Λευκιμμαίων, Κασσωπαίων, Εσπερίων, Αχιλλείων, Αγίου Γεωργίου, Μελιτειέων και Κορισσίων και των κοινοτήτων Ερεικούσης, Μαθρακίου και Οθωνών. Η έκταση του ήταν 613,63 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 102.071 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 (109.537 κάτοικοι ήταν το 2001). Έδρα του Δήμου ήταν η πόλη της Κέρκυρας.
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου (ΕΚΔΔ) ήταν μη κερδοσκοπικό ίδρυμα με διεθνή χαρακτήρα, το οποίο ιδρύθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1995 στην Αθήνα της Ελλάδας. Ο σκοπός του ινστιτούτου ήταν να προωθήσει το δίκαιο και τη δημοκρατία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες. Το κέντρο πληροφοριών έδρευε αρχικά βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και αργότερα μεταφέρθηκε την έδρα του στο Κορωπί, κοντά στο Σούνιο.
Δήμος Κέρκυρας
Το 2019, με τη διεξαγωγή των αυτοδιοικητικών εκλογών, ο Δήμος Κέρκυρας διαιρέθηκε σε τρεις μικρότερους, το Δήμο Βόρειας Κέρκυρας με έδρα την Αχαράβη, το Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων με έδρα την πόλη της Κέρκυρας και το Δήμο Νότιας Κέρκυρας με έδρα τη Λευκίμμη.
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου
Το κέντρο πληροφοριών σχεδιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Ομάδα Δημοσίου Δικαίου και τέθηκε σε ισχύ με νόμο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο (ν. 2358/16.11.1995).
Δήμος Κέρκυρας
Δημοτικές Ενότητες
Σε αγκύλες σημειώνονται οι πληθυσμοί σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 :
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου
Ο Σπυρίδων Flogaitis ήταν διευθυντής του κέντρου από την ίδρυση του.
Δήμος Κέρκυρας
2014
Ο Κωνσταντίνος Νικολούζος (ΣΥΡΙΖΑ), εξελέγη στον 2ο γύρο Δήμαρχος Κέρκυρας, επικρατώντας της Μερόπης Υδραίου με ποσοστό 58,19%. Εκτός 2ου γύρου έμειναν ο πρώην Δήμαρχος Κέρκυρας, Γιάννης Τρεπεκλής και ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους(Κ.Κ.Ε.).
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου
Ξένες κυβερνήσεις και πανεπιστήμια είχαν δικαίωμα να εκπροσωπούνται στο διοικητικό συμβούλιο του κέντρου, και το 2008 εκπροσωπούνταν περίπου 12 κυβερνήσεις μαζί με 33 πανεπιστήμια.
Δήμος Κέρκυρας
2010
Στις εκλογές του 2010, ο Γιάννης Τρεπεκλή (Ν.Δ.) συγκέντρωσε ποσοστό 34,27% στον πρώτο γύρο, ενώ δεύτερος ήρθε ο Αλέκος Αυλωνίτης με ποσοστό 28,1%. Αρκετά μεγάλο ποσοστό 26,96% συγκέντρωσε ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους του Κ.Κ.Ε.. Στον 2ο γύρο ο Γιάννης Τρεπεκλής εξελέγη Δήμαρχος Κέρκυρας με ποσοστό 56,04%.
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου
Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης εργάστηκε ως ερευνητής για το κέντρο πληροφοριών από το 1997 έως το 2000.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου ιδρύθηκε το 2007 για να συνεχίσει το έργο του κέντρου πληροφοριών.
Δήμος Κέρκυρας
Δήμαρχοι Κέρκυρας
Αιρετοί δήμαρχοι Κερκυραίων διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου
Έργα
Το κέντρο πληροφοριών διοικούσε προηγουμένως την Ακαδημία Ευρωπαϊκού Δημοσίου Δικαίου, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου. Οι γλώσσες εργασίας του είναι τα αγγλικά και τα γαλλικά.
Δήμος Κέρκυρας
Πηγές
Κερκυρας
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Άνω Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας
Με την ονομασία Άνω Κάμπος υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αιτωλοακαρνανία:
Σημείωση
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λεωφόρος Αλίμου
Η Λεωφόρος Αλίμου είναι λεωφόρος η οποία συνδέει τη λεωφόρο Ποσειδώνος με τη λεωφόρο Βουλιαγμένης. Είναι μια από τις σημαντικές λεωφόρους στον Άλιμο. Αποτελεί όριο του μεγάλου δακτυλίου Αθηνών.
Αλίμου Αλίμου
63
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 63 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ανδρέας Βουρλούμης
Ο Ανδρέας Βουρλούμης (29 Ιουλίου 1910 - 8 Αυγούστου 1999) ήταν Έλληνας ζωγράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν το τρίτο παιδί του πολιτικού Παναγή Βουρλούμη. Μεγάλωσε στην Αθήνα και από μικρός ασχολήθηκε με την ζωγραφική αν και ποτέ δεν σπούδασε συστηματικά ζωγραφική ή σχέδιο. Το 1934 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με το δίπλωμα του χημικού και αναχώρησε για το Παρίσι με σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές του. Τελικά ασχολήθηκε με την ζωγραφική πραγματοποιώντας ελεύθερες σπουδές στη ζωγραφική και την χαρακτική στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού.
Αργότερα υπήρξε ενεργό μέλος της ομάδας Αρμός και συμμετείχε σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν οι παρουσίες του στις Πανελλήνιες Εκθέσεις και η συμμετοχή του το 1957 στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας. Το 1954 πραγματοποίησε την παρθενική ατομική του έκθεση. Ζωγράφισε το ημερολόγιο της ΑΓΕΤ - Ηρακλής του 1971, που θεωρείται ένα από τα καλύτερα της σειράς. Το εργαστήρι του βρισκόταν στην ενορία του Αγίου Σπυρίδωνα ενώ δάσκαλός του ήταν ο Φώτης Κόντογλου.
Τεχνοτροπία
Ο Βουρλούμης ασχολήθηκε κυρίως με την παραστατική απεικόνιση, την προσωπογραφία, τη νεκρή φύση, την τοπιογραφία και τους εσωτερικούς χώρους, χρησιμοποιώντας την ελαιογραφία, την υδατογραφία καθώς και άλλες τεχνικές χρώματος που ήταν συνδεδεμένες με το αντικείμενο των σπουδών του πάνω στη χημεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Ανδρεας
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικός αγώνας ανδρών σε δημόσιο δρόμο
Σύνοψη αγωνίσματος
Το μοναδικό αγώνισμα ποδηλασίας δρόμου διεξήχθη στις 12 Απριλίου (ήταν το προτελευταίο χρονολογικά αγώνισμα της ποδηλασίας). Οι επτά ποδηλάτες από τρεις χώρες διήνυσαν συνολικά μία απόσταση 87 χιλιομέτρων από την Αθήνα έως τον Μαραθώνα και πίσω.
Ο Αριστείδης Κωνσταντινίδης οδηγούσε την κούρσα από την αρχή μέχρι και την άφιξη στον Μαραθώνα. Το ποδήλατό του όμως έσπασε κατά την επιστροφή του στην Αθήνα και έχασε πολύτιμο χρόνο μέχρι να βρεθεί κάποιο άλλο ποδήλατο για να συνεχίσει, κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Βρετανός Έντουαρντ Μπάτελ ο οποίος πέρασε μπροστά.
Τόσο ο Κωνσταντινίδης όσο και ο Μπάτελ έπεσαν από μία ακόμη φορά πριν τερματίσουν, αλλά η πτώση του Βρετανού ήταν πιο σοβαρή καθώς τον έριξε στην τρίτη θέση. Ο Κωνσταντινίδης κατάφερε τελικά να τερματίσει στην πρώτη θέση, με τον Γερμανό Άουγκουστ Γκέντριχ να κατακτά τη δεύτερη.
Τελική κατάταξη
μικρογραφία|δεξιά|180px|Ο [[Αριστείδης Κωνσταντινίδης]]
Πηγές
Ατομικό ανδρών σε δημόσιο δρόμο
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Ο Δήμος Σύρου - Ερμούπολης είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει τα νησιά Σύρο, Γυάρο καθώς και τις γειτονικές τους νησίδες. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ερμουπόλεως, Άνω Σύρου και Ποσειδωνίας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 101.9 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 20.791 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Ερμούπολη και ιστορική έδρα η Άνω Σύρος.
Φιάλη του Λέιντεν
Φιάλη του Λέιντεν ή Λουγδουνική λάγηνος ονομάζεται συσκευή αποθήκευσης ηλεκτρικού φορτίου που βασίζεται στην αρχή λειτουργίας του πυκνωτή. Η συσκευή επινοήθηκε ανεξάρτητα από τον Γερμανό κληρικό Έβαλντ Γκέοργκ φον Κλάιστ (Ewald Georg von Kleist) και τον Ολλανδό επιστήμονα Πήτερ φαν Μούσχενμπρουκ (Pieter van Musschenbroek) του πανεπιστημίου του Λέιντεν, το 1745. Αποτελείται από ένα γυάλινο δοχείο (βάζο) που φέρει επένδυση εσωτερικά και εξωτερικά με μεταλλικά φύλλα (αρχικά ψευδαργύρου), τα οποία διακόπτονται σε επαρκή απόσταση από το στόμιο του δοχείου, ώστε να μην σχηματίζεται σπινθήρας. Ένα αγώγιμο στέλεχος διαπερνά το πώμα του δοχείου, και έρχεται σε επαφή με την εσωτερική επένδυση. Η φιάλη του Λέιντεν επομένως είναι ένας πυκνωτής με οπλισμούς τα δύο μεταλλικά φύλλα, και διηλεκτρικό τα τοιχώματα του γυάλινου δοχείου.
Η φιάλη του Λέιντεν έχει αναλογικά με το μέγεθός της πολύ μικρή χωρητικότητα, αλλά παρουσιάζει αντοχή σε πολύ υψηλές τιμές δυναμικού (διαφορά τάσης). Χρησιμοποιείται σε πειράματα στατικού ηλεκτρισμού ως αποθήκη φορτίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυκνωτές Κατηγορία:Διηλεκτρικά
Δήμος Κερκίνης
Ο δήμος Κερκίνης ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σιντικής, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Κερκίνης. Βρισκόταν στο βορειοδυτικότερο τμήμα του νομού, βορειοδυτικά της λίμνης Κερκίνης. Ο δήμος αποτελούταν από 10 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 10.037 κατοίκους. Έδρα του δήμου είναι η Ροδόπολη.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμαρχοι
Δήμαρχος τις δύο τελευταίες τετραετίες λειτουργίας του δήμου διετέλεσε ο Ιάκωβος Ιακωβίδης. Λίγο πριν ολοκληρώσει τη θητεία του παύτηκε από δήμαρχος για μία υπόθεση αναψυκτηρίου στις όχθες της λίμνης Κερκίνης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κ
Γλαυκοκαρχαρίας
Ο γλαυκοκαρχαρίας (επιστημονική ονομασία Prionace glauca) είναι ένας καρχαρίας της οικογένειας Καρχαρινίδες, που ζει στις τροπικές και εύκρατες θάλασσες. Αν και συνήθως οκνηροί, μπορούν να κινηθούν γρήγορα. Οι γλαυκοκαρχαρίες είναι ζωοτόκοι, γεννώντας 25 με 100 μικρά. Τρέφονται με μικρά ψάρια και καλαμάρια, αλλά μπορούν να επιτεθούν και σε μεγαλύτερη λεία. Οι γλαυκοκαρχαρίες σχηματίζουν κοπάδια διαχωρισμένα ανάλογα με το φύλο και μέγεθος.
Οι γλαυκοκαρχαρίες έχουν ελαφριά κατασκευή σώματος και μακρά θωρακικά πτερύγια. Το επάνω μέρος του σώματός τους είναι μπλε, το πλάι γαλάζιο και από κάτω λευκό. Φτάνουν σε μήκος τα 3,8 μέτρα και βάρος τα 390 κιλά, αν και ο μέσος όρος είναι γύρω στα 200.
Οι ενήλικες καρχαρίες δεν απειλούνται τακτικά από κανένα είδος με εξαίρεση τον άνθρωπο. Οι μικρότεροι καρχαρίες μπορεί να γίνουν λεία αρκετά μεγάλων καρχαριών όπως ο λευκός καρχαρίας και ο καρχαρίας τίγρης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
Ντανιέλε Ρίτσι
Ο Ντανιέλε Ρίτσι (γεννημένος στις 11 Δεκεμβρίου 1950) είναι Ιταλός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής και νυν προπονητής πετοσφαίρισης.
Καριέρα
Ο Ντανιέλε Ρίτσι αγωνίστηκε καθόλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας ως παίκτης σε ομάδες της Ιταλίας. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην Πόρτο Ραβένα, στην οποία αγωνίστηκε αρχικά μέχρι το 1973. Τη σεζόν 1973-74 αγωνίστηκε με τη Βίρτους Μπολόνια ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τη Σπεμ Φαέντσα.
Το 1976 επέστρεψε στην Πόρτο Ραβένα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1980 με εξαίρεση ένα ενδιάμεσο πέρασμά του από την Παγιάβολο Λορέτο το 1978. Το 1980 μετεγγράφη στην Παγιάβολο Τρεβίζο ενώ ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στην Πετράρτσα Πάντοβα.
Το 1982 επέστρεψε για τρίτη φορά στην Πόρτο Ραβένα, στην οποία και τερμάτισε την επαγγελματική του καριέρα ως πετοσφαιριστής ένα χρόνο αργότερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ντανιέλε Ρίτσι ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ιταλίας από το 1967 και μέχρι το 1973, έχοντας πραγματοποιήσει συνολικά 55 συμμετοχές.
Προπονητική καριέρα
Το 2000 ταξίδεψε στην Ελλάδα όπου εργάστηκε αρχικά ως προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς για δύο χρόνια (κατέκτησε μάλιστα και το εγχώριο νταμπλ του 2001) και στη συνέχεια ως προπονητής του Παναθηναϊκού.
Το 2003 επέστρεψε στην Ιταλία και ανέλαβε κατά σειρά τις: Καλίπο Βαλέντια (2003-06), Σπάρκλινγκ Μιλάνο (2006-08), Τοπ Λατίνα (2008-10), Βόλει Σεγκράτε (2010-12), Άργκος Σόρα (2012-13) και Κοριλιάνο Βόλει (2014-15).
Ο Ρίτσι την περίοδο 2017-2018 ήταν προπονητής του ΠΑΟΚ.
Ρος Μπαγκντασαριάν
O '''Ρος Σ. Μπαγκντασαριάν (Ross S. Bagdasarian,  ; 27 Ιανουαρίου 1919 – 16 Ιανουαρίου 1972), γνωστός επαγγελματικά με το καλλιτεχνικό του όνομα David Seville, ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, παραγωγός δίσκων και ηθοποιός, περισσότερο γνωστός για τη δημιουργία του συγκροτήματος κινουμένων σχεδίων Alvin and the Chipmunks'''. Αρχικά ως ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, έγινε γνωστός το 1958 με τα τραγούδια "Witch Doctor" και "The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late)", τα οποία και τα δύο έγιναν νούμερο ένα σινγκλ του Billboard. Επιμελήθηκε την παραγωγή και τη σκηνοθεσία του The Alvin Show, το οποίο προβλήθηκε στο CBS το 1961–62.
Ζωή
Ο Μπαγκντασαριάν γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1919 στο Φρέσνο της Καλιφόρνια σε Αρμενο-Αμερικανική οικογένεια. Είχε δύο μεγαλύτερους αδερφούς: τον Ρίτσαρντ (1910–1966) και τον Χάρι (1915–1989). Ο μυθιστοριογράφος Ουίλιαμ Σαρογιάν ήταν ο πρώτος ξάδερφός του, με τον οποίο ήταν πολύ δεμένος.
Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Φρέσνο το 1937. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε τέσσερα χρόνια ως χειριστής πύργων ελέγχου και ανήλθε στο βαθμό του λοχία προσωπικού (SSgt) στην Πολεμική Αεροπορία. Το μεταγενέστερο καλλιτεχνικό του όνομα "David Seville" προήλθε από το γεγονός ότι βρισκόταν στην πόλη της Σεβίλλης στην Ισπανία.
Ηθοποιία
Η πρώτη εμφάνιση του Μπαγκντασαριάν στο Μπρόντγουεϊ ήταν το 1939 όταν έπαιξε τον εφημεριδοπώλη στην ταινία The Time of Your Life του Ουίλιαμ Σαρογιάν. Εμφανίστηκε επίσης σε δευτερεύοντες ρόλους σε αρκετές ταινίες, όπως το Βίβα Ζαπάτα! (1952), Ο καταδότης του θαλάμου 17 (1953), Destination Gobi (1953), Σιωπηλός Μάρτυς (1954) και The Proud and Profane (1956). Σημειωτέον, στο Σιωπηλό Μάρτυρα του Άλφρεντ Χίτσκοκ, είναι ο πιανίστας. Στον Καταδότη του θαλάμου 17, τραγουδά το "I Love You" σε μια κομβική σκηνή στο χριστουγεννιάτικο πάρτι αιχμαλώτων πολέμου.
Τραγούδι και σύνθεση τραγουδιών
Η μεγάλη επιτυχία του Μπαγκντασαριάν στο τραγούδι ήρθε με το "Come On-a My House". Ηχογραφήθηκε αρχικά από τον Κέι Άρμεν το 1950, μετατράπηκε σε επιτυχία εκατομμυρίων πωλήσεων το 1951 από τη Ρόζμαρι Κλούνεϊ που κυκλοφόρησε από την Columbia Records. Είναι μια διασκευή ενός αρμενικού λαϊκού τραγουδιού που έγραψε ο Μπαγκντασαριάν με τον ξάδερφό του Ουίλιαμ Σαρογιάν. Το τραγούδι γράφτηκε αρχικά για το μιούζικαλ τους εκτός Μπρόντγουεϊ The Son. Το τραγούδι πούλησε γύρω στις 750.000 δίσκους σε ένα μήνα. Το 1954 έγραψε το " Hey, Brother, Pour the Wine ", μια επιτυχία για τον Dean Martin.
Το 1955 υπέγραψε με τη νεοσύστατη τότε Liberty Records. Στις αρχές του 1956 είχε μια διηπειρωτική επιτυχία με το καινοτόμο δίσκο "The Trouble with Harry" (εμπνευσμένο από την ομώνυμη ταινία του Χίτσκοκ ) που πιστώθηκε στους Alfi & Harry, αν και οι Alfi & Harry ήταν μόνο ένα άτομο, ο ίδιος ο Bagdasarian. Έφτασε στο Νο. 44 στον κατάλογο επιτυχιών του Billboard  και γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο φτάνοντας στο Νο. 15. Τον Δεκέμβριο του 1956, μπήκε στα τσαρτς με τον πρώτο του δίσκο που πιστώθηκε στο ψευδώνυμό του David Seville, "Armen's Theme" που έφτασε στο Νο. 42 του Billboard chart.
Ο David Seville and the Chipmunks
δεξιά|μικρογραφία| Ο Μπαγκντασαριάν τη δεκαετία του 1950 Η άνοδος του Μπαγκντασαριάν ήρθε με το τραγούδι " Witch Doctor " το 1958, το οποίο δημιουργήθηκε αφού πειραματίστηκε με τον έλεγχο ταχύτητας σε ένα μαγνητόφωνο που αγοράστηκε με 200 $ (περίπου 2.000 $ προσαρμοσμένα για τον πληθωρισμό από το 2022) από την οικογενειακή αποταμίευση. Η Liberty Records κυκλοφόρησε αυτόν τον πρωτοποριακό δίσκο με το όνομα David Seville. Είναι ένα ντουέτο μεταξύ της πραγματικής φωνής του και της επιταχυνόμενης εκδοχής του. Ο δίσκος έγινε νούμερο ένα σινγκλ του Billboard μέχρι τις 28 Απριλίου 1958 και τον καθιέρωσε περαιτέρω ως τραγουδοποιό. Πούλησε 1,5 εκατομμύρια αντίτυπα.
Ο Μπαγκντασαριάν συνέχισε δημιουργώντας το τρίο του Chipmunks που πήρε το όνομά του από τα στελέχη της Liberty Records: Simon, Theodore και Alvin, με όνομα Simon "Si" Waronker, Theodore "Ted" Keep και Alvin Bennett. Το ντεμπούτο τους τραγούδι, " The Chipmunk Song (Christmas Don't Be Late) " κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου 1958 και έγινε νούμερο ένα επιτυχία την Πρωτοχρονιά. Το τραγούδι πούλησε 4 εκατομμύρια δίσκους τους πρώτους μήνες. Ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ του Billboard δύο εβδομάδες πριν και δύο εβδομάδες μετά την Πρωτοχρονιά και κέρδισε τρία βραβεία Γκράμι στα 1α ετήσια βραβεία Grammy στις 4 Μαΐου 1959: Καλύτερη ηχογράφηση για παιδιά, Καλύτερη Κωμωδία και Καλύτερη Επεξεργασία Ήχου σε Τραγούδι Μη Κλασικής Μουσικής. Ο Μπαγκντασαριάν κέρδισε τα δύο πρώτα ως David Seville. Το τραγούδι ήταν το 23ο πιο ερμηνευμένο χριστουγεννιάτικο τραγούδι του 20ου αιώνα.
Τα επόμενα χρόνια, οι Chipmunks κυκλοφόρησαν αρκετά επιτυχημένα τραγούδια: "Alvin's Harmonica" (1959), "Ragtime Cowboy Joe" (1959), "Alvin's Orchestra" (1960), "Rudolph the Red Nosed Reindeer" (1960), "The Alvin Twist" (1962), και το άλμπουμ The Chipmunks Sing the Beatles Hits το 1964 κατά τη διάρκεια της βρετανικής εισβολής.
Προσωπική ζωή
Ο Bagdasarian παντρεύτηκε τον Armenouhi "Armen" Kulhanjian (1927–1991) το 1946. Απέκτησαν τρία παιδιά: Carol Askine (γεν. 1947), ηθοποιό, Ross Dickran Jr. (γεν. 1949) και Adam Serak (γ. 1954), συγγραφέα μυθοπλασίας. Ζούσαν στο Λος Άντζελες από το 1950. Από το 1963 κατείχε ένα ράντσο σταφυλιών στην Καλιφόρνια με το όνομα Chipmunk Ranch. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, αγόρασε τη Sierra Wine Corp., ένα οινοποιείο. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του στο Μπέβερλι Χιλς στις 16 Ιανουαρίου 1972, έντεκα μέρες πριν τα 53α γενέθλιά του. Αποτεφρώθηκε στο κρεματόριο Chapel of the Pines  στο Λος Άντζελες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κρινιάς Κέρκυρας
Ο Κρινιάς είναι οικισμός 16 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 147 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 6,5 χιλιόμετρα από το παραλιακό τουριστικό θέρετρο της Αχαράβης. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα ο οικισμός Κρινιάς, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Bad Bunny
Ο Μπενίτο Αντόνιο Μαρτίνες Οκάσιο (ισπανικά: Benito Antonio Martínez Ocasio, 10 Μαρτίου 1994), περισσότερο γνωστός ως Bad Bunny, είναι Πουερτορικανός τραγουδιστής, rapper και τραγουδοποιός. Το μουσικό είδος στο οποίο συγκαταλέγεται είναι η Latin trap και reggaeton, ωστόσο όμως έχει συνεργαστεί και με καλλιτέχνες άλλης μουσικής σκηνής, οι οποίοι εκπροσωπούν είδη όπως rock, bachata, και Soul. Είναι επίσης γνωστός για τη βαθιά του φωνή και τις ιδιαίτερες στυλιστικές του επιλογές. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες όπως ο J Balvin, ο Ozuna, o Arcángel, o Daddy Yankee και ο Residente. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, ο τραγουδιστής δήλωσε ότι τραγουδά από το 2008.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κοινότητα του Βέγα Μπάχα, στο Πουέρτο Ρίκο. Ήθελε να γίνει από μικρός τραγουδιστής κι ενώ δούλευε σε σούπερ μάρκετ και σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο του Αρεκίμπο, απέκτησε δημοτικότητα στο SoundCloud και λίγο αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο σε δισκογραφική. Το 2016, κυκλοφόρησε την πρώτη του μεγάλη επιτυχία, "Soy Peor" κι έκτοτε έγινε διάσημος, συμμετέχοντας σε singles της Cardi B και του Drake, τα "I Like It" και "Mia", αντιστοίχως. Αμφότερα εισήλθαν στα Billboard Hot 100, πιάνοντας την πρώτη και τρίτη θέση (αντίστοιχα). Το 2018, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του, X 100pre, το οποίο βραβεύτηκε στα Latin Grammy, στην κατηγορία Best Urban Music Album. Το 2019, κυκλοφόρησε και το Oasis, σε συνεργασία με τον J Balvin.
Το 2020, τραγούδησε στο Super Bowl LIV halftime show, ως guest, μαζί με τις Shakira και Τζένιφερ Λόπεζ, κι έγινε ο πρώτο λάτιν τραγουδιστής urban μουσικής, που μπήκε στο εξώφυλλο του Rolling Stone. To 2020, κυκλοφόρησε και το δεύτερο του άλμπουμ, ονόματι YHLQMDLG (Yo hago lo que me da la gana), το οποίο έγινε το πρώτο ισπανόφωνο άλμπουμ που πιάνει τη δεύτερη θέση στα Billboard 200. Δύο μήνες αργότερα κυκλοφόρησε και το πρώτο του compilation άλμπουμ, το Las que no iban a salir.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Πορτορικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Επιβάτες Θράκης
Οι Επιβάτες (σημερινή ονομασία στα τουρκικά: Σελίμπασα, Selimpaşa) είναι παράλια κωμόπολη της Ανατολικής Θράκης, στην επαρχία Σηλυβρίας του νομού Κωνσταντινούπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2007, ο πληθυσμός της πόλης είναι 11.955 κάτοικοι.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|350px|Επιβάτες Ανατολικής Θράκης. Οι Επιβάτες ήταν μία από τις σημαντικότερες κωμοπόλεις πέριξ της Κωνσταντινουπόλεως, και υπαγόταν εκκλησιαστικά στην Μητρόπολη Σηλυβρίας και διοικητικά στην διοίκηση Μετρών. Ήταν κτισμένη επί της Εγνατίας οδού και λόγω της γεωγραφικής της θέσεως, αποτελούσε κέντρο διερχομένων προς και από την Κωνσταντινούπολη. Κατοικούνταν αποκλειστικά από Έλληνες, ενώ διακρινόταν για τα εκπαιδευτικά της ιδρύματα.
Ο Ευστράτιος Δράκος, ο οποίος πέρασε το 1890 από τους Επιβάτες, γράφει χαρακτηριστικά, στο βιβλίο του "Θρακικά":
«Δύο πόλεις ἐμπορικώτεραι τῶν ἄλλων, πλὴν τῆς βασιλευούσης εἰσὶν ἄξιαι λόγου καὶ ἐπαίνου ἐντός τῆς Προποντίδος ἡ Ραιδεστός καὶ ἡ Πάνορμος, λογιωτέρα δὲ ἀπασῶν ἡ κωμόπολις Ἐπιβάται ὡς ἐκ τῶν Ἀρχιγενείων καθιδρυμάτων· καὶ πραγματικῶς καμία πόλις ἐκ τῶν δευτερευουσῶν ἐπὶ τῆς προποντιακῆς παραλίας ἀπολαύει γυμνάσιον τέλειον ἀρρένων, ἔλλατον δὲ θηλέων, πλὴν τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς περί ἧς ὁ λόγος κωμοπόλεως. [...] Ἐν τοσούτῳ αὕτη ἡ κωμόπολις φαίνεται διαλάμπουσα περὶ τὰ μέσα καὶ τέλη τῆς βυζαντινῆς ἐποχῆς, διότι οἱ ἱστορικοί ἀναφέρουσιν αὐτὴν μετὰ τῶν ἐγγύς σπουδαιοτέρων πόλεων Ἡράκλειας καὶ Τυρολόης, Βισάνθης καὶ Σηλυβρίας.»
Εκεί μαρτύρησαν κατά το έτος 298 ο Άγιος Αγαθόνικος και οι σύν αυτώ, ενώ εκεί γεννήθηκαν στις αρχές του 10ου αιώνα η Οσία Παρασκευή, και ο Άγιος Ευθύμιος Μαδύτου, οι οποίοι ήταν αδέλφια. Άλλες σημαντικές προσωπικότητες που κατάγονταν ή γεννήθηκαν στους Έπιβάτες είναι οι Σαράντης Αρχιγένης, Βλάσης Γαβριηλίδης, ο Άρχων Πρωτοψάλτης του Πατριαρχείου Γεώργιος Σαρανταεκκλησιώτης, ο αρχιτέκτονας που κατάφερε να εκχερσώσει την Βλάγκα και να κατασκευάσει την πρώτη πλωτή γέφυρα της ιστορίας Κωνσταντής Κάλφας, ο αρχιτέκτονας Νικολάκης Τζελέπης Εφένδης, Κάλφας του Γιλντίζ, η Κατίνα Βεΐκου - Σεραμέτη κ.α.
Μεταξύ των ετών 1327-1341 ο Μέγας Δούξ Αλέξιος Απόκαυκος, όρισε τους Επιβάτες ως ορμητήριό του και τείχισε την πόλη. Με την συρρίκνωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας οι Επιβάτες έγιναν ένα από τα φρούρια των συνόρων του Κράτους. Παραδόθηκε στους Τούρκους τον Απρίλιο του 1453, κατά την προέλαση του στρατού του Μωάμεθ Β΄ για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Ονομασία
Άγνωστη είναι η αιτία που έδωσε το όνομα Επιβάτες σ' αυτή τη κωμόπολη της Προποντίδας. Ο απλός λαός αποκαλούσε την κωμόπολη και Πλιβάτες ή Πιβάτο, οι Τούρκοι Bogados ή Bigados, ενώ παρουσιάζονται και πολλές άλλες ονομασίες οι οποίες προήλθαν από γλωσσική παραφθορά του ονόματος.
1) Η πρώτη μιλούσε για κάποιο ρωμαϊκό λιμένα ο οποίος χρησίμευε ως κέντρο διερχομένων στρατιωτών - ιππέων (επιβατών), στον οποίον προσόρμιζαν πλοία τα οποία μετέφεραν κατόπιν αυτούς τους στρατιώτες προς τα Ανατολικά (Βυζάντιον, Χαλκηδόνα κλπ).
2) Η δεύτερη ισχυριζόταν ότι ο οικισμός κτίστηκε "επί βάτων" οι οποίοι βρισκόντουσαν άφθονοι στην περιοχή.
Καμιά εκδοχή δεν επικράτησε ή κατάφερε να αποδειχθεί.
Εκπαίδευση
Οι Επιβάτες ήταν η πρώτη κωμόπολη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που απέκτησε Αλληλοδιδακτική Σχολή, ήδη από το 1780, η λειτουργία της οποίας επικυρώθηκε με Πατριαρχικό Συγγίλιο του Γερασίμου Γ΄ (1796).
thumb|Ο Σαράντης Αρχιγένης. Κατά το 1857 ο ιατρός του Σουλτάνου και Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Κωνσταντινουπόλεως Σαράντης Αρχιγένης ίδρυσε στους Επιβάτες τα Αρχιγένειο Παρθεναγωγείο το οποίο εξελίχθηκε σε Διδασκαλείο, απ΄ όπου έβγαιναν δασκάλες οι οποίες με ιεραποστολική διάθεση δίδασκαν στα πιό απομακρυσμένα σχολεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την ελληνική γλώσσα.
Το 1868 η σύζυγός του Ελένη ίδρυσε παραπλεύρως και την Ελένειο Σχολή Αρρένων, ίδρυμα ανώτερης εκπαιδεύσεως, το οποίο δεχόταν άπορα παιδιά, τα οποία σπούδαζαν με έξοδα της ιδρύτριας. Με Πατριαρχικό Συγγίλιο του Γρηγορίου Στ΄ (1869), συμπεριλήφθηκαν στα Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια και αποτέλεσαν μέρος των Σταυροπηγιακών Καθιδρυμάτων.
Κατά την προσωρινή απελευθέρωση που ακολούθησε με την Συνθήκη των Σεβρών, τα Αρχιγένεια πέρασαν στην αρμοδιότητα του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, και χαρακτηρίστηκαν από τους καθηγητές που μετέβησαν εκεί για την μετεκπαίδευση του προσωπικού, ως Φάρος της Ανατολής.
Το 1922 και η Ανταλλαγή Πληθυσμών
Οι Επιβάτες, όπως και οι άλλες πόλεις και χωριά της Ανατολικής Θράκης δεν είχαν την μοίρα της Μικρασιατικής Ακτής, όπου οι κάτοικοι υποχρεώθηκαν να φύγουν από τα σπίτια τους κυνηγημένοι και γυμνοί, αλλά λόγω της παρουσίας του Συμμαχικού Στρατού έτυχαν "καλύτερης μεταχείρισης". Οι κάτοικοι είχαν ειδοποιηθεί ότι μέχρι τις 20 Οκτωβρίου του 1922 όλοι οι Έλληνες κάτοικοι της Ανατολικής Θράκης έπρεπε να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, παίρνοντας μαζί τους ότι ήθελαν. Αυτή η τακτική ονομάστηκε Ανταλλαγή πληθυσμών.
Οι Επιβάτες εγκαταλείφθηκαν στις 14 Οκτωβρίου 1922 απ' όλους τους ΄Έλληνες κατοίκους (περίπου 2.000 άτομα), που είχαν παραμείνει στην Ανατολική Θράκη κατά τα δύσκολα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (κατά τα χρόνια εκείνα, τα οποία είχαν χαρακτηριστεί και "Χρόνια της Κολάσεως" εγκατέλειψαν τους Επιβάτες περίπου 3.000 άτομα, με προορισμό την Μητροπολιτική Ελλάδα).
Κάποιοι από αυτούς (περίπου 640 άτομα) εγκαταστάθηκαν στην ανατολική ακτή της Θεσσαλονίκης, (22 χιλιόμετρα από το κέντρο χιλιομέτρησης) και σχημάτισαν νέο οικισμό με το όνομα Νέοι Επιβάτες όπου μετέφεραν και την ιστορική εικόνα της Παναγίας της Ηλιόκαλης. Οι υπόλοιποι μοιράστηκαν στην υπόλοιπη Ελλάδα (Πτολεμαΐδα, Βόλο, Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Καρδίτσα, Ξάνθη, Καβάλα κλπ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προποντίδα
Λέαγρος (έφηβος)
Ο Λέαγρος ήταν αρχαίος Έλληνας έφηβος, που μνημονεύεται σε πολλές αφιερωματικές επιγραφές σε αρχαία ελληνικά αγγεία.
Βιογραφία
Η ζωή του τοποθετείται στα τέλη του 6ου - αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Τον εξυμνούν ο ζωγράφος Ευφρόνιος και οι καλλιτέχνες του Εργαστηρίου του Λεάγρου. Ο μαθητής του Ευφρόνιου, Σμίκρος, μας χάρισε μια αγγειογραφία που εικονίζει τον Λέαγρο. Μια άλλη απεικόνιση του Λεάγρου έχουμε από τον Ονήσιμο.
Συμβολισμός
Ο έφηβος Λέαγρος έγινε σύμβολο στην εποχή του. Αντικατόπτριζε έναν νέο τύπο ανθρώπου, που με την συναναστροφή του χάριζε το συναίσθημα της φροντίδας, της στοργής, της ανθρωπιάς, και της ανάπτυξης του πνεύματος.
Πέδρο Μαρτίνς (ποδοσφαιριστής)
Ο Πέδρο Ρουί ντα Μότα Βιέιρα Μαρτίνς (πορτογαλικά: Pedro Rui da Mota Vieira Martins, 17 Ιουλίου 1970) είναι πρώην επαγγελματίας και διεθνής Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Από τον Οκτώβριο του 2022 είναι προπονητής στην Αλ Γκαράφα ΣΚ ομάδα από το Κατάρ διαδεχόμενος τον Αντρέα Στραματσόνι.
Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής το πέρασε στην Πριμέρα Ντιβισιόν, πραγματοποιώντας περίπου 200 συμμετοχές στο πρωτάθλημα. Επίσης, έχει και συμμετοχές, κοντά στις 130, στη Σεγούντα Λίγα. Μερικές από τις ομάδες που αγωνίστηκε είναι η ΣΝ Φεϊρένσε, η Βιτόρια Γκιμαράες, η Σπόρτινγκ Λισαβόνας και η Μποαβίστα. Ως ποδοσφαιριστής η μεγαλύτερή του επιτυχία πρέπει να θεωρείται η κατάκτηση του Πορτογαλικού Σούπερ Καπ, με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας το 1995. Επίσης, έχει αγωνιστεί και μία φορά με την Εθνική Πορτογαλίας.
Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε το 2006, και πρώτος του σύλλογος ήταν ΚΦ Ουνιάο ντε Λάμας. Άλλες ομάδες που έχει προπονήσει είναι η ΚΣ Μαρίτιμο, η Ρίο Άβε ΦΚ και η Βιτόρια Γκιμαράες. Μεγαλύτερες του επιτυχίες ως προπονητής είναι η παρουσία του στον τελικό του Σούπερ Καπ Πορτογαλίας με τη Ρίο Άβε το 2014 και στον τελικό Κυπέλλου Πορτογαλίας, το 2017, χωρίς όμως να κατακτήσει κανένα.
Η πορεία του στον Ολυμπιακό ξεκίνησε με ρεκόρ, αφού έγινε ο μοναδικός προπονητής που παρέμεινε αήττητος στα πέντε πρώτα ευρωπαϊκά παιχνίδια της ομάδας.
Στις 7 Μάιου 2020 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό μέχρι το 2022, ενώ μέσα στους επόμενους μήνες κατάφερε να κατακτήσει με την ομάδα του Πειραιά τόσο το Πρωτάθλημα, όσο και το Κύπελλο Ελλάδας. Αυτοί ήταν και οι πρώτοι τίτλοι στην προπονητική του καριέρα.
Προπονητική καριέρα
Η πρώτη δουλειά του Μαρτίνς ως προπονητής ήταν στην Ουνιάο ντε Λάμας το 2006 και συνέχισε να εργάζεται στην τρίτη κατηγορία της Πορτογαλίας τα επόμενα χρόνια, στην Λουσιτανία και μετέπειτα στην Εσπίνιο. Για μερικούς μήνες το 2010, ήταν προπονητής της δεύτερης ομάδας της Μαρίτιμο στην ίδια βαθμίδα, αλλά τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, προήχθη στην πρώτη ομάδα της πρώτης κατηγορίας μετά την απόλυση του Μίτσελ Βαν Ντε Γκάλ.
Ο Μαρτίνς οδήγησε τους Μαντεϊράνους στην πέμπτη θέση της Πριμέιρα Λίγα την περίοδο 2011–12, η ​​οποία τους χάρισε μια θέση στον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ και μέχρι στη φάση των ομίλων όπου δεν συνέχισε παραπέρα. Τον Απρίλιο του 2014, ανακοίνωσε ότι θα άφηνε τη θέση του στις 30 Ιουνίου.
Μετά την εξοδό του από την Μαρίτιμο μετά από 4 χρόνια, στις 22 Μαίου του ίδιου έτους, ο Μάρτινς διορίστηκε προπονητής στην Ρίο Άβε ΦΚ. Κατάφερε να συμμετάσχει στον τελικό του Σούπερ Κάπ Πορτογαλίας το 2014 και να πάρει άλλη μια πρόκριση στο Γιουρόπα Λιγκ τερματίζοντας στην 6η θέση της Πριμέιρα Λίγα την περίοδο 2015–16. Αφού δεν κατάφερε να προκριθεί στα πλέι-οφ, στις 17 Μαΐου του επόμενου έτους, ανακοίνωσε ότι δεν θα συνεχίσει με τον σύλλογο.
Ο Μαρτίνς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Βιτόρια Γκιμαράες στις 23 Μαΐου 2016. Ολοκλήρωσαν την πρώτη σεζόν στην τέταρτη θέση του Πρωταθλήματος, προκρίθηκε αυτόματα στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ και επίσης έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πορτογαλίας, χωρίς όμως να το κατακτήσει χάνοντας από την Μπενφίκα. Στις 18 Φεβρουαρίου 2018, ωστόσο, αποφάσισε να αποχωρήσει λόγω κακών αποτελεσμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δεύτερης Κατηγορίας Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Φεϊρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Σάντα Κλάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αλβέρκα Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΣ Μαρίτιμο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βιτόρια Γκιμαράες Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Ουάγκ
Η Ουάγκ ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στη Άνω Αίγυπτο. Βρισκόταν μεταξύ της πόλης Κοπτός και την Ερυθρά Θάλασσα και αναφέρεται ότι απο εκεί περνούσαν τα καραβάνια που έρχονταν από την Πουντ.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Ασσοσιατζιόνε Κάλτσιο Λιμπερτάς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928 Κατηγορία:ΑΚ Λιμπερτάς Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγίου Μαρίνου
Επτά Θάλασσες
thumb|right|300px|Χάρτης με τους Ωκεανούς του κόσμου. thumb|right|300px|Χάρτης με τους Ωκεανούς. Οι "Επτά Θάλασσες" ("Seven Seas" όπως στο ιδίωμα "sail the Seven Seas" [πλέει στις επτά θάλασσες]) είναι μια αρχαία φράση για όλους τους ωκεανούς του κόσμου. Από τον 19ο αιώνα, ο όρος έχει ληφθεί να περιλαμβάνει επτά σώματα ωκεάνιου νερού:
Ο Παγκόσμιος Ωκεανός είναι επίσης συλλογικά γνωστός ως 'η θάλασσα' ('the sea'). Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός (International Hydrographic Organization), καταγράφει άνω των 70 διακριτών σωμάτων νερού, ονόματι θάλασσες.
Μεσοποταμία
Ο όρος "Επτά Θάλασσες", εμφανίζεται ήδη από το 2300 Π.Χ., στον 8ο Ύμνο της Σουμέριας Ενχεντουάννα (Sumerian Enheduanna) προς τη θεότητα Ινάνα (Inanna). Οι Μεσοποτάμιοι, ήσαν οι πρώτοι στην ιστορία της αστρονομίας, που διατήρησαν αρχεία των επτά κινουμένων ουράνιων σωμάτων τα οποία παρατηρούσαν – οι επτά Κλασσικοί Πλανήτες/Επτά Ουρανοί (Classical Planets/Seven Heavens) – και έκαναν αυτή τη σύνδεση, με τις επτά τους θάλασσες.
Διαδρομή προς την Κίνα
Τον 9ο αιώνα μ.Χ., ο συγγραφέας Ya'qubi έγραψε:
Το πέρασμα αυτό επιδεικνύει τις «Επτά Θάλασσες», όπως αναφέρεται στη Μεσαιωνική Αραβική λογοτεχνία: ο Περσικός Κόλπος (Persian Gulf - "Sea of Fars"), η Αραβική Θάλασσα (Arabian Sea - "Sea of Larwi"), ο Κόλπος της Βεγγάλης (Bay of Bengal - "Sea of Harkand"), το Στενό της Μαλάκα (Strait of Malacca - "Sea of Kalah"), το Στενό της Σιγκαπούρης (Singapore Strait -"Sea of Salahit"), ο Κόλπος της Ταϊλάνδης (Gulf of Thailand - "Sea of Kardanj"), και η Θάλασσα της Νότιας Κίνας (South China Sea - "Sea of Sanji").
Ρωμαίοι
Όλες οι Ρωμαϊκές χρήσεις των septem maria (οι επτά θάλασσες στα Λατινικά) δεν θα χτυπούσαν σήμερα μια ευαίσθητη χορδή. Το πλωτό δίκτυο στα στόμια του Πάδου ποταμού εκβάλλει στους αλμυρόβαλτους των ακτών της Αδριατικής και κοινώς ονομαζόταν στην Αρχαία Ρωμαϊκή εποχή, «Επτά Θάλασσες». Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Ρωμαίος συγγραφέας και διοικητής στόλου, έγραψε γι'αυτές τις λιμνοθάλασσες, ότι διαχωρίζονταν από την ανοικτή θάλασσα, με αμμώδεις περιοχές:
Όλα αυτά τα ποτάμια και οι τάφροι, έγιναν για πρώτη φορά, από τους Ετρούσκους, εκφορτώνοντας έτσι τη ροή του ποταμού κατά μήκος των ελών της Atriani η οποία ονομαζόταν Επτά Θάλασσες, με το διάσημο λιμάνι της ετρουσκικής πόλης Atria, η οποία κατά το παρελθόν έδωσε το όνομα της «Ατριατικής», προς τη θάλασσα και που τώρα ονομάζεται «η Αδριατική».
Η ιστορία της Βενετίας αναφέρει:
Η έκφραση «να πλέουν στις επτά θάλασσες» ήταν κλασική ακμάζουσα έκφραση ναυτικών δεξιοτήτων. Απευθυνόταν στους Ενετούς, πολύ πριν αποπλεύσουν τους ωκεανούς.
Μεσαιωνική Αραβία
Οι «επτά Αραβικές θάλασσες» (بحار العالم ، سبعة البحار), πρέπει επίσης να έχουν θεωρηθεί άλλες σημαντικές παραπλήσιες θάλασσες, οι οποίες είχαν πλοηγηθεί από τους Άραβες και Φοίνικες θαλασσοπόρους: • 3
Μεσαιωνική Ευρώπη
thumb|right|250px|Οι Επτά Θάλασσες στην Ευρωπαϊκή [[Μεσαίωνας|Μεσαιωνική λογοτεχνία.]] Η Μεσαιωνική έννοια των Επτά Θαλασσών έχει την προέλευσή της στην Ελλάδα και τη Ρώμη. Στην Ευρωπαϊκή Μεσαιωνική λογοτεχνία, οι Επτά Θάλασσες αναφέρονταν τις ακόλουθες θάλασσες: thumb|left|250px|Ο Αρκτικός Ωκεανός και τα συνορεύοντα με αυτόν κράτη. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, οι Επτά Θάλασσες συμπεριλάμβαναν επίσης: • 2
Αναγεννησιακή εποχή
Κατά την Αναγέννηση, δημιουργήθηκε η μετρίως τυποποιημένη εικονογραφία των τεσσάρων ηπείρων (και των αντιστοίχων τεσσάρων ποταμών) του κόσμου.
Πέρσες
Οι Πέρσες χρησιμοποιούσαν τον όρο «οι Επτά Θάλασσες», για να αναφερθούν στις ρεματιές που σχημάτιζαν τον Ώξο ποταμό.
Ταλμουδιστές
Ο κληρικός και λόγιος του 17ου αιώνα John Lightfoot, αναφέρει ένα πολύ διαφορετικό σύνολο θαλασσών στα σχόλιά του σχετικά με την Καινή Διαθήκη. Ένα κεφάλαιο με τίτλο «Οι επτά θάλασσες, σύμφωνα με τους Ταλμουδιστές και οι τέσσερις Ποταμοί περικυκλώνοντας τη Στεριά» (The Seven Seas according to the Talmudists, and the four Rivers compassing the Land), περιλαμβάνουν τη «Μεγάλη Θάλασσα» (που τώρα ονομάζεται η Μεσόγειος Θάλασσα), τη «Θάλασσα της Τιβεριάδας» (Θάλασσα της Γαλιλαίας), τη «Θάλασσα των Σοδόμων» (Νεκρά θάλασσα), τη «Λίμνη του Samocho» (ίσως (κυρίως) την αποξηραμένη λίμνη Hula, ονομαζόμενη Semechonitis από τον Josephus και τη λίμνη Sumchi στο Ταλμούδ) και τη "Sibbichaean".