cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επίθεση κατά νηοπομπής ανοικτά της Γάζας
Προϊστορία
Στις 25 Μαΐου 2010 τα πλοία «Ελεύθερη Μεσόγειος» και «Σφενδόνη» αναχώρησαν από το λιμάνι του Πειραιά με τελικό προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια και ακτιβιστές. Παράλληλα άλλα έξι πλοία ξεκίνησαν από άλλα λιμάνια με τον ίδιο προορισμό. Σημείο συνάντησης των πλοίων είχε καθοριστεί η Κύπρος. Στις 27 Μαΐου το υπουργείο εξωτερικών του Ισραήλ ανακοίνωσε ότι δεν θα επιτρέψει στα πλοία να φτάσουν στη Λωρίδα της Γάζας. Μια μέρα μετά τις προειδοποιήσεις του Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία απαγόρευσε τον απόπλου του "στόλου της ελευθερίας" από τα λιμάνια της Κύπρου με αποτέλεσμα να μην κατορθώσουν να επιβιβασθούν στα πλοία αντιπροσωπεία βουλευτών και ευρωβουλευτών.
Την Κυριακή της 30ης Μαΐου η νηοπομπή ξεκίνησε από τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου για τη Λωρίδα της Γάζας αλλά λόγω τεχνικών προβλημάτων έξι πλοία τελικώς αναχώρησαν. Σε αυτά επέβαιναν περί τους 700 επιβάτες, το πλείστον Τούρκοι υπήκοοι, καθώς και 10.000 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας. Εκτός από τους Τούρκους επιβάτες υπήρχαν και Έλληνες, Γερμανοί, Σουηδοί, Κύπριοι και Παλαιστίνιοι υπήκοοι.
Επίθεση Ισραηλινών δυνάμεων
thumb|250px|left|Το πλοίο Mavi Marmara στις 22 Μαΐου Στις 23.00 τοπικής ώρα της 30ης Μαΐου το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ ήρθε σε επαφή με τη νηοπομπή ενώ αυτή έπλεε σε διεθνή ύδατα 200 χιλιόμετρα μακριά από τη Λωρίδα της Γάζας. Στη συνέχεια το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό έδωσε στα 6 πλοία εντολή να απομακρυνθούν ή να τους ακολουθήσουν στο λιμάνι του Ασντόντ στο Ισραήλ. Στη συνέχεια το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό έδωσε εντολή στα 6 πλοία να τους ακολουθήσουν στο λιμάνι, διαφορετικά θα τα καταλάμβαναν. Το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό επικοινώνησε με το πλοίο Mavi Marmara και ζητήθηκε από τον καπετάνιο να τους πει προς τα που κατευθύνεται το πλοίο. Λίγο αργότερα δύο ισραηλινά πολεμικά πλοία πλησίασαν και από τις δύο μεριές το πλοίο Mavi Marmara τουρκικού νηολογίου.
Το Ταχυδρομείο (βιβλίο)
Το Ταχυδρομείο είναι μυθιστόρημα γραμμένο από τον Τσαρλς Μπουκόφσκι.
Επίθεση κατά νηοπομπής ανοικτά της Γάζας
Επίθεση Ισραηλινών δυνάμεων
Οι ισραηλινοί στρατιώτες επιβιβάστηκαν στα πλοία το βράδυ της 30ής Μαΐου 2010, ενώ τα πλοία έπλεαν σε διεθνή χωρικά ύδατα 65 χιλιόμετρα δυτικά της ακτής της Γάζας. Οι στρατιώτες κατέλαβαν χωρίς αντίσταση τα πέντε πλοία ενώ ενεπλάκησαν με επιβάτες του Mavi Marmara, με αποτέλεσμα τουλάχιστον εννέα ακτιβιστές νεκρούς και εξήντα τραυματίες, ενώ σύμφωνα με το ισραηλινό υπουργείο άμυνας από την πλευρά των Ισραηλινών δυνάμεων υπάρχουν δέκα τραυματίες, εκ των οποίων οι δύο σοβαρά. Bίντεο δείχνει ορισμένους ακτιβιστές να χειροδικούν πρώτοι χρησιμοποιώντας λοστούς και άλλα αντικείμενα και να πετούν από το πάνω στο κάτω κατάστρωμα έναν στρατιώτη.
Το Ταχυδρομείο (βιβλίο)
Θεωρείται αυτοβιογραφικό και μέσα από τον χαρακτήρα του Χένρι Τσινάσκι ο Μπουκόφσκι καλύπτει το μέρος της ζωής του όταν εργαζόταν στο Ταχυδρομείο του Λος Άντζελες.
Επίθεση κατά νηοπομπής ανοικτά της Γάζας
Επίθεση Ισραηλινών δυνάμεων
Οι νεκροί Τούρκοι ακτιβιστές: Ibrahim Bilgen, 61 ετών. Ali Haydar Bengi, 39 ετών, απόφοιτος του τμήματος Αραβικής λογοτεχνίας του πανεπιστημίου Al-Azhar του Καΐρου. Cevdet Kiliçlar, 38 ετών, δημοσιογράφος που συμμετείχε σε πολλές ανθρωπιστικές αποστολές Çetin Topçuoglu, 54 ετών, πρωταθλητής του taekwondo και προπονητής της εθνικής ομάδας taekwondo της Τουρκίας. Necdet Yildirim, 32 ετών, εργαζόμενος σε ανθρωπιστικά προγράμματα. Fahri Yaldiz, 43 ετών, πυροσβέστης. Cengiz Songür, 47 ετών, δημοτικός υπάλληλος. Cengiz Akyüz, 41 ετών, εργαζόμενος σε ανθρωπιστικά προγράμματα. Furkan Dogan, 19 ετών, φοιτητής ιατρικής (διπλής υπηκοότητας, Αμερικανός και Τούρκος).
Το Ταχυδρομείο (βιβλίο)
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες
Επίθεση κατά νηοπομπής ανοικτά της Γάζας
Νομικά επιχειρήματα που δικαιώνουν την πράξη
Ο Μαρκ Ρέγκεβ, κυβερνητικός εκπρόσωπος του Ισραήλ, αναφέρθηκε στο San Remo Manual on International Law Applicable to Armed Conflicts at Sea υποστηρίζοντας την ενέργεια
Δηλώσεις - Αντιδράσεις
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κάλεσαν για έρευνα του συμβάντος.
Ο Τούρκος Πρωθυπουργός δήλωσε ότι «αυτή η επίθεση είναι κρατική τρομοκρατία, παραβίαση του διεθνούς δικαίου».
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας δήλωσε: «Η χθεσινή ενέργεια του Ισραήλ, παράνομη και εκτός κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, ανατρέπει την ειρηνευτική διαδικασία και δημιουργεί συνθήκες εξαιρετικής έντασης στην περιοχή».
Ο Ρόμπιν Τσόρτσιλ (Robin Churchill), καθηγητής του διεθνούς δικαίου στο πανεπιστήμιου του Νταντί στη Σκοτία, θεωρεί πως οι ισραηλινοί κομάντος επιβιβάστηκαν στα πλοία έξω από τα χωρικά ύδατα του Ισραήλ, κάτι για το οποίο δεν υπάρχει νόμιμη βάση.
Ζητώντας το "ύψιστο επίπεδο διεθνούς καταδίκης", το τμήμα Δημοσίων Σχέσεων της Ν. Αφρικής ανέφερε: "Η Νότια Αφρική καταδικάζει τούτη την πράξη που έλαβε χώρα σε διεθνή ύδατα, 65km από την ακτή της Γάζας, το πρωί της Δευτέρας 31 Μαΐου 2010. Η ισραηλινή επίθεση σε επιβατηγά πλοία και σε διεθνή ύδατα είναι μέγιστη παραβίαση του διεθνούς δικαίου"
Διεθνείς αντιδράσεις
thumb|right|200px|31-Μαΐου-2010: Διαδήλωση στο Μπέλφαστ μετά την επίθεση στη νηοπομπή, Βόρεια Ιρλανδία.
Τα γεγονότα έτυχαν την κάλυψη της πλειονότητας των Μ.Μ.Ε. ανά τις χώρες του κόσμου.
Επακόλουθα γεγονότα
Μετά την έντονη διεθνή κριτή της επίθεσης, η Αίγυπτος άνοιξε το πέρασμα της Ραφά στη Λωρίδα της Γάζας (καλώντας να ανοίξει το πέρασμα και ο ηγέτης της Χαμάς Khaled Meshaal) ώστε να μπορεί να περνάει ανθρωπιστική και φαρμακευτική βοήθεια. Σύμφωνα με την Αιγυπτιακή πηγή ασφάλειας, υλικά κατασκευής κτιρίων όπως σκυρόδεμα (μπετόν) και σίδερο δεν επιτρέπονται να εισέρχονται στη Γάζα από το πέρασμα αυτό αλλά θα πρέπει να μεταφέρονται από τα Ισραηλινά περάσματα.
Στις 2 Ιουνίου 2010 το Ισραήλ αποφάσισε να ελευθερώσει τους 600 προφυλακισμένους ακτιβιστές. Στις 3 Ιουνίου 2010 οι 31 Έλληνες ακτιβιστές επέστρεψαν Ελλάδα.
Στις 3 Ιουνίου 2010 ακτιβιστές ανακοίνωσαν ότι θα οργανώσουν μια νέα νηοπομπή (για να σπάσει ο αποκλεισμός στη Γάζα) το Φθινόπωρο.
Στις 3 Ιουνίου 2010 κάτω από τη διεθνή πίεση, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου συμφώνησε να λάβει υπόψη τη χαλάρωση του ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας, ελέγχοντας τα φορτία που θα εισέρχονται και θα εξέρχονται από τη Γάζα. Όμως τα συνοριακά περάσματα του Ισραήλ θα παραμείνουν κλειστά.
Ένταση δημιουργήθηκε στην Ισραηλινή βουλή με τις δηλώσεις της αραβικής καταγωγής βουλευτή (πολιτική παράταξη της Εθνικής Δημοκρατικής Συμμαχίας - παλαιστίνια με ισραηλινή υπηκοότητα καταγωγής) Haneen Zoabi. Η Zoabi επέβαινε στο τουρκικό Mavi Marmara. Η Zoabi από το βήμα της Ισραηλινής βουλής έκανε έντονη κριτική στην κυβέρνηση για την επίθεση.
Τον Μάρτιο του 2013, μετά την επίσκεψη του Προέδρου των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα στο Ισραήλ, ο νέος πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου σε τηλεφωνική συνομιλία του με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε συγγνώμη για «όποια λάθη που μπορεί να οδήγησαν» στο θάνατο των εννέα Τούρκων ακτιβιστών, με τον τελευταίο να την κάνει αποδεκτή.
Το πλοίο MV Rachel Corrie
Το Ισραήλ απάντησε ότι το πλοίο θα εμποδιστεί να συνεχίσει την πορεία του αν προσεγγίσει τα χωρικά ύδατα του Ισραήλ. Το πλοίο ελέγχθηκε από το τελωνείο στην Ιρλανδία και ένα γερουσιαστή των Ιρλανδών Πράσινων και δεν περιέχει όπλα. Το πλοίο περιέχει 550 τόνους τσιμέντου για την ανοικοδόμηση των σχολείων και των κατεστραμμένων σπιτιών στη Λωρίδα της Γάζας. Το πλοίο περιέχει επίσης εκπαιδευτικό υλικό, παιχνίδια και φάρμακα. Το πλοίο έχει εξοπλιστεί με δορυφορικά συστήματα καταγραφής βίντεο και τη δυνατότητα απευθείας μετάδοσης βίντεο για το τι συμβαίνει στο πλοίο. Ακτιβιστής ανακοίνωσε στο CNN ότι το πλοίο καθυστέρησε την αποστολή για να εξοπλιστεί με τα συστήματα καταγραφής βίντεο.
Το πλοίο τελικά κατελήφθη από τον Ισραηλινό στρατό στις 5 Ιουνίου στα ανοικτά της Γάζας. Η προσέγγιση έγινε αυτή τη φορά από τη θάλασσα. Οι Ισραηλινοί στρατιώτες δεν συνάντησαν αντίσταση.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ Κατηγορία:Παλαιστίνη Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης Κατηγορία:2010 Κατηγορία:Ελληνοϊσραηλινές σχέσεις Κατηγορία:Πολιτικός ακτιβισμός
Ymateb rhyngwladol i ymosodiad Israel ar longau dyngarol Gaza 2010
Ελαιώνας Ηλείας
Ο Ελαιώνας είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 121 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Ελαιώνας βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση 11 χλμ. Β.-ΒΔ. του Πύργου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η ιστορία του χωριού αρχίζει γύρω στα 1800 και η ονομασία του ήταν Μαλαπάσι ή Μαλακάσι η οποία προερχόταν από το όνομα του Τούρκου Μαλάμ-Πασά που κατοικούσε στο χωριό ως την Επανάσταση του 1821. Δημιουργήθηκε από βοσκούς της Λαμπείας και Τριταίας που τον χειμώνα βοσκούσαν τα κοπάδια τους στην πλούσια σε βλάστηση γύρω περιοχή. Ως Μαλακάσι αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μυρτιάς. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 μετονομάστηκε σε Ελαιών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βυτιναίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελαιώνα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα 436 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 282.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Άμαθος
Ο Άμαθος (ή Ποταμός της Γερμασόγειας) είναι ποταμός της Κύπρου. Στην πορεία του, κατασκευάστηκε φράγμα το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Τεχνητής Λίμνης Γερμασόγειας, η οποία παρέχει νερό άρδευσης σε μια μεγάλη περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Λεμεσού
95 Θέσεις
Οι 95 θέσεις του Λούθηρου αναφέρονται σε συγκεκριμένες αντιλήψεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, όπου ανασκευάζοντας πολλές από αυτές. Επίσης, σχολιάζουν με μεγάλο κυνισμό την πρακτική των συγχωροχαρτιών προς πώληση, δηλαδή την εξαγορά της άφεσης αμαρτιών, που αντιπροσωπεύει μια οικονομική συναλλαγή παρά μια αυθεντική μετάνοια του πιστού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Προτεσταντισμού Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Φάτσα
Η Φάτσα (Fatsa, Φατσά) είναι παραλιακή πόλη της Τουρκίας στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.
Το παλαιότερο γνωστό όνομα της πόλης ήταν Πολεμώνιον, το οποίο πήρε από τον βασιλιά Πολέμωνα Α'.
Είχε πληθυσμό 2.000 - 2.500 κατοίκων (Έλληνες και Τούρκοι από 1.000 περίπου και 350 Αρμένιοι). Μεταξύ των Ελλήνων υπήρχαν αρκετοί του ευαγγελικού δόγματος, οι οποίοι υπάγονταν στην εκκλησιαστική αρχή της Μερζιφούντας. Οι Ορθόδοξοι ανήκαν στη Μητρόπολη Νεοκαισάρειας και Ινέου, με έδρα τα Κωτύωρα. Τα μέλη της ελληνικής κοινότητας κατάγονταν από την Αργυρούπολη, την Οινόη, Τα Κοτύωρα, την Τοκάτη κλπ. και ήταν όλοι ελληνόφωνοι. Βρίσκονταν συγκεντρωμένοι σε δύο συνοικίες στα νοτιοδυτικά της πόλης. Διατηρούσαν οκτατάξιο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο, ενώ υπήρχε και το εξατάξιο σχολείο των Διαμαρτυρομένων. Η Φάτσα αποτελούσε αγροτικό κέντρο των χωριών της ευρύτερης περιοχής, αλλά και κέντρο εξαγωγικού εμπορίου. Ενδεικτική της φιλοπρόοδης δράσης των κατοίκων ήταν η ίδρυση το 1908 του αναγνωστηρίου "Η Ομόνοια". Οι Έλληνες της Φάτσας από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως την Ανταλλαγή υπέστησαν σκληρές δοκιμασίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Ευκλείδης ο Μεγαρεύς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Μεγαρικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Μαθητές του Σωκράτη Κατηγορία:Αρχαίοι Μεγαρείς
Διφθοραμίνη
Η διφθοραμίνη ή διφθοριμίδιο (αγγλικά: difluoramine) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άζωτο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο NHF2. Μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγεται από την αμμωνία (NH3), αν υποκατασταθούν δύο (2) από τα άτομα υδρογόνου της από δύο (2) άτομα φθορίου. Ανήκει στις φθοραμίνες και είναι το φθοριούχο ανάλογο της διχλωραμίνης. Σε χημικά καθαρή μορφή είναι ασταθής, αλλά είναι πιο σταθερή σε διαλύματα. Στις συνθήκες αναφοράς, θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο, αλλά είναι εκρηκτικό σε υγροποιημένη ή στερεοποιημένη μορφή. Είναι διαλυτή στο νερό και στο διαιθυλαιθέρα.
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή της διφθοραμίνης αντιστοιχεί γεωμετρικά στο γεωμετρικό στερεό της τριγωνικής πυραμίδας, με το άτομο του αζώτου στην κορυφή και τα άτομα υδρογόνου και φθορίου στη βάση της. Επειδή το φθόριο είναι ηλεκτραρνητικότερο του αζώτου και το τελευταίο ηλεκτραρνητικότερο του υδρογόνου, ο βαθμός οξείδωσης του αζώτου στη διφθοραμίνη είναι +1.
Παραγωγή
2. Σύμφωνα με άλλη μέθοδο, η διφθοραμίνη μπορεί να παραχθεί επίσης με θέρμανση N,N-διφθορουρίας με πυκνό θειικό οξύ :
Μια παραλλαγή της παραπάνω μεθόδου αποτελεί η υδρόλυση τετραφθορουρίας:
Η απευθείας φθορίωση της ουρίας αποδίδει υγρά που περιέχουν ως 20% ενώσεις που περιέχουν δεσμούς αζώτου - φθορίου, που τελικά σχηματίζουν διφθοραμίνη σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Η φθορίωση της ουρίας στους 0°C αποδίδει ένα σύμπλοκο κίτρινο προς ροζ υγρό, που με απόσταξη σε μειωμένη πίεση αποδίδει διφθοραμίνη. Η φθορίωση της ουρίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τους Γκλέμσερ (Glemser) και Λούντεμανν (Ludemann), οι οποίοι ανέφεραν το σχηματισμό διοξειδίου του άνθρακα (CO2), διφθοριδίου του καρβονυλίου (COF2), διουρίας, διουρίτας, και μικρές ποσότητες ενός υγρού που δεν ταυτοποίησαν. Η διάλυση του προϊόντος σε νερό απέδωσε φθοριούχο αμμώνιο (NH4F). Δεν ανέφεραν το σχηματισμό κανενός νέου (για την εποχή) σχετικά οξειδωμένων φθοριούχων χημικών ειδών. Αργότερα βρέθηκε ένα μίγμα αζώτου - φθορίου αντιδρά με την ουρία στους 0°C και αποδίδει ένα πολύπλοκο μίγμα αερίων προϊόντων, καθώς και το παραπάνω αναφερόμενο σύμπλοκο υγρό, που παραμένει στον αντιδραστήρα, εφόσον τα αέρια προϊόντα αποχωρίζονται σύντομα. Τα αέρια προϊόντα δεν ταυτοποιήθηκαν όλα, αλλά βρέθηκε ότι περιέχουν διοξείδιο του άνθρακα, τετραφθοράνθρακα (CF4), διφθορίδιο του καρβονυλίου, δι(τριφθορομεθυλο)φθοραμίνη [(CF3)2NF], τρι(τριφθορομεθυλ)αμίνη [(CF3)3N], υδροφθόριο (HF), διφθοραμίνη, υδροκυάνιο (HCN), καθώς και ορισμένα συστατικά με υψηλότερα σημεία ζέσεως. Το υγρό υπόλλειμα βρέθηκε ότι περιέχει κατά βάρος μεταβλητό ποσοστό φθορίου 30-70% και μέχρι 20% ενεργό φθόριο, που οξειδώνει το υδροϊώδιο (HI). Το υγρό αυτό μπορεί να αποθηκευθεί για μήνες σε δοχεία πολυαιθυλενίου σε χαμηλές θερμοκρασίες, καταλυτικά μετατρέπεται σε ένα στερεό, αρκετά γρήγορα σε πυρέξ (Pyrex). Η διάλυση του παραπάνω αναφερόμενου υγρού σε και μετά η εξάτμιση και μετά η ξήρανση των ατμών του, αποδίδει διουρία, φθοριούχο αμμώνιο και ένα κλάσμα ενός λευκού στερεού, που είναι πιθανώς μια πολυμερής τριαζίνη. Η αργή απόσταξη υπό κενό του παραπάνω φθοριούχου υγρού από πολυχλωροτριφθοραιθυλένιο ή πολυαιθυλένιο σε γυαλί αποδίδει με αποσύνθεση ένα μίγμα αερίων, που περιέχει κυρίως διοξείδιο του άνθρακα, τετραφθοροπυρίτιο (SiF4) και διφθοραμίνη, ενώ παραμένει και ένα στερεό υπόλειμμα που περιέχει διφθορουρία. Αν στο παραπάνω αναφερόμενο υγρό προστεθεί φθοριούχο νάτριο (NaF), πριν από την απόσταξη, στα αέρια προϊόντα της απόσταξης προστίθεται το υδροϊσοκυανικό οξύ (ΗΝCO). Η διφθοραμίνη αποκτιέται εύκολα σε καθαρή μορφή με κλασματική συμπύκνωση των ατμών της παραπάνω αναφερόμενης απόσταξης. Η απόδοση της μεθόδου είναι μέχρι 30%, υπολογισμένη με βάση το φθόριο.
Χημική συμπεριφορά
Η διφθοραμίνη είναι εξαιρετικά ευαίσθητη σε υγρή μορφή και ακόμη περισσότερο αν στερεοποιηθεί. Σε υγρή μορφή είναι ευαίσθητη για να δώσει έκρηξη, τουλάχιστον όσο και η νιτρογλυκερίνη. Αν στερεοποιηθεί, με χρήση υγρού αζώτου, δίνει αυθόρμητη έκρηξη. Η διφθοραμίνη μετατρέπεται γρήγορα σε τετραφθορυδραζίνη, με μεγάλη απόδοση, παρουσία μιας ποικιλίας αντιδραστηρίων. Η αντίδραση μετατροπής της διφθοραμίνης σε τετραφθορυδραζίνη μπορεί να αποδοθεί με την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση:
Aποτελεσματικoί καταλύτες για την παραπάνω αντίδραση είναι ο ανοξείδωτος χάλυβας, ο χαλκός, η ουρία και το υδρίδιο του λιθίου (LiH).
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Ανόργανες αμίνες Κατηγορία:Ενώσεις υδρογόνου
Τσάρλεστον (Νότια Καρολίνα)
Το Τσάρλεστον (αγγλικά: Charleston) είναι πόλη στην αμερικανική πολιτεία Νότια Καρολίνα, έδρα της κομητείας Τσάρλεστον. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 120.083 κατοίκους, και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία μετά την πρωτεύουσα Κολούμπια. Η μητροπολιτική περιοχή του Τσάρλεστον σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 664.607 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στη πολιτεία. Η πόλη βρίσκεται στο γεωγραφικό κέντρο των ακτών της πολιτείας, σε ένα φυσικό λιμάνι που δημιουργείται από τις εκβολές των ποταμών Άσλεϋ και Κούπερ.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1670 και πήρε το όνομα Τσαρλς Τάουν (Charles Towne) προς τιμή του βασιλιά Καρόλου Β΄ της Αγγλίας. Το σημερινό της όνομα το πήρε το 1783. Η πόλη αρχικά ήταν κτισμένη στη δυτική όχθη του ποταμού Άσλεϋ και στην συνέχεια μεταφέρθηκε το 1690 στη σημερινή της τοποθεσία, στη χερσόνησο ανάμεσα στους ποταμούς Άσλεϋ και Κούπερ. Τότε η πόλη είχε 1.200 κατοίκους και ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη στη Βόρεια Αμερική. Η πόλη στη συνέχεια εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό, οικονομικό και πολιτικό κέντρο της πολιτείας. Πριν από την έναρξη της Αμερικανικής Επανάστασης, κατά τη διάρκεια της οποίας εξελίχθηκαν σημαντικά γεγονότα στη πόλη, είχε 12.000 κατοίκους. Ήταν πρωτεύουσα της Νότιας Καρολίνας μέχρι το 1790. Το 1861 η επίθεση κατά του οχυρού Σάμτερ κοντά στη πόλη σήμανε την έναρξη του Αμερικανικού εμφύλιου πολέμου. Στις 31 Αυγούστου 1886 η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς από σεισμό μεγέθους 7,3 ρίχτερ με επίκεντρο κοντά σε αυτή. Ήταν ένας από τους ισχυρότερους σεισμούς που έχουν συμβεί στην ανατολική Βόρεια Αμερική.
Η σύγχρονη πόλη
Η πόλη είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός στις ΗΠΑ, κυρίως για τα ιστορικά της μνημεία, ενώ είναι επίσης γνωστή για την ιδιαίτερη κουλτούρα της, η οποία αποτελεί συνδυασμό νοτιοαμερικανικών, αγγλικών, γαλλικών και δυτικοαφρικανικών στοιχείων. Στο αστικό τοπίο της πόλης κυριαρχούν οι εκκλησίες ενώ δεν υπάρχουν ουρανοξύστες. Στο Τσάρλεστον βρίσκονται επίσης αρκετά ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσαρλεστ
Βενσάν Ντυλύκ
Ο Βενσάν Ντυλύκ είναι Γάλλος αθλητικογράφος γεννημένος στις 6 Σεπτεμβρίου 1962. Ειδικεύεται στον χώρο του ποδοσφαίρου.
Είναι υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού ένθετου της L'Équipe, ενώ, ταυτόχρονα, εμφανίζεται αρκετά συχνά σε εκπομπές λόγου με θέμα το ποδόσφαιρο, όπως το 100 % Foot στο M6, το On refait le match στο RTL ή το L'Équipe du Soir στο L'Équipe TV το βράδυ της Δευτέρας. Ο Ντυλύκ ξεκίνησε την καριέρα του από την εφημερίδα Progrès της Λυών, αρχικά ως υπεύθυνος αθλητικών θεμάτων στα γραφεία της εφημερίδας στο Μπουρ-αν-Μπρες και στη συνέχεια στην Λυών.
Έχει, ακόμη, γράψει βιβλία επί αυτού του θέματος, όπως το La grande histoire de l'OL, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2007. Πιο πρόσφατο έργο του είναι το L'affaire Jacquet.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητικογράφοι ποδοσφαίρου
Κωνσταντίνος Παπάζογλου
Ο Κώστας Παπάζογλου είναι Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 18 Μαρτίου 1984. Είναι πτυχιούχος του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ από το 2005 με ειδικότητα στην προπονητική καλαθοσφαίρισης.
Καριέρα
Ο Κώστας Παπάζογλου ξεκίνησε από πολύ νέος την προπονητική του καριέρα. Μόλις σε ηλικία 22 χρονών διετέλεσε μέλος του τεχνικού τιμ του Α.Π.Σ. Μακεδονικός Νεάπολης στην Α1 Εθνική κατηγορία.
Αργότερα, μετά την αποχώρηση του Κώστα Φλεβαράκη από τον Α.Π.Σ. Μακεδονικός Νεάπολης συνέχισε την καριέρα του στη πολωνική Πολπακ όντας ο άμεσος συνεργάτης του Κώστα Φλεβαράκη στον νέο του σταθμό και κατακτώντας μια θέση στα πλέι οφ της πολωνικής λίγκας.
Η συνεργασία με τον Φλεβαράκη συνέχισε και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, αυτή τη φορά στην Εθνική ομάδα της Σουηδίας στην οποία ήταν υπεύθυνος σκαουτ για 2 χρόνια.
Στα τέλη του 2007 ακολουθεί τον Φλεβαράκη στον ΠΑΟΚ όπου και παραμένει μέχρι τα τέλη Απριλίου συμβάλλοντας στη προσπάθεια του ΠΑΟΚ να παραμείνει στην Α1 Εθνική κατηγορία.
Τα επόμενο καλοκαίρι είναι και πάλι ο άμεσος συνεργάτης του Φλεβαράκη στην ΑΕΚ όπου και βρίσκεται για τα επόμενα 2 χρόνια μέχρι το 2010.
Η επόμενη διετία θα τον βρει και πάλι στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνική κατηγορίας και στον Ηλυσιακό.
Αμέσως μετά βείσκεται στην [Https://de.wikipedia.org/wiki/Basketball-Bundesliga BEKO BBL] και την New Yorker Phantoms Braunschweig όπου κάθεται για 1 χρόνο μέχρι το καλοκαίρι του 2013.
Από το καλοκαίρι του 2013 βρίσκεται στα Τρίκαλα BC όπου τον Απρίλιο του 2015 αναλαμβάνει την ομάδα και γίνεται σε ηλικία 31 ετών ο 3ος μικρότερος πρώτος προπονητής στην ιστορία της Α1 Εθνική κατηγορίας, ο μικρότερος μάλιστα μετά τη περίοδο 1999-2000.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Τρίκαλων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πολωνικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηλυσιακού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μακεδονικού
Δημήτριος Χλωρός
Ο '''Δημήτριος Γ. Χλωρός''' (1925 - 12 Δεκεμβρίου 1989) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας
Μαρώνεια Ροδόπης
right|thumb|200px|Όρος Ίσμαρος: αρχαίοι λινοί (πατητήρια σταφυλιών). Στο βάθος φαίνεται μέσα στην πρωινή ομίχλη η Σαμοθράκη. μικρογραφία|Αυτό είναι το δικό μου έργο Η Μαρώνεια είναι ένα χωριό του Νομού Ροδόπης 29 χλμ. νοτιοανατολικά της Κομοτηνής. Βρίσκεται κοντά στην ομώνυμη αρχαία πόλη. Ανήκει στον Δήμο Μαρώνειας-Σαπών ο οποίος έχει έδρα τις Σάπες.
Από τα Ομηρικά χρόνια μέχρι σήμερα η Μαρώνεια είναι διάσημη για τις αμπελοκαλλιέργειες και τους αμπελώνες στους δυτικούς πρόποδες του Ίσμαρου με θέα το Θρακικό πέλαγος. Ο Οδυσσέας μέθυσε τον Κύκλωπα Πολύφημο με Μαρώνειο οίνο. Στον Ίσμαρο σώζονται αρχαίοι λινοί (πατητήρια σταφυλιών), λαξευμένοι σε βράχους.
Ιστορία
Η Μαρώνεια την εποχή του Ομήρου ήταν η πατρίδα του Μάρωνα, ιερέα του Απόλλωνα. Υπήρξε η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη απ' όλες τις αρχαίες ελληνικές αποικίες των παραλίων της Δυτικής Θράκης, με συνεχή ακμή σε όλη τη διάρκεια της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας.
Αξιοθέατα
thumb|right|200px|Σιδηρομετάλλευμα στα μάρμαρα της Μαρμαρίτσας. thumb|center|500px|Η παραλία της Μαρμαρίτσας - αρχαίο λατομείο εξόρυξης μαρμάρων.
thumb|200px|right|Πέτρωμα σιδηρομεταλλεύματος. thumb|center|500px|Πανοραμική εικόνα ενεργού ρήγματος Μαρώνειας-Μάκρης στην περιοχή Μαρμαρίτσας. Φαίνεται το Θρακικό πέλαγος και το νησί της Σαμοθράκης. thumb|right|200px|Φλέβες και κοίτες σιδηρομεταλλεύματος. thumb|right|200px|Σωρός σιδηρομεταλλεύματος. thumb|center|500px|Φλέβες και κοίτες σιδηρομεταλλεύματος στο φυσικό θέατρο ανατολικά της παραλίας Μαρμαρίτσας. thumb|center|500px|Φλέβες και κοίτες σιδηρομεταλλεύματος ανατολικά της παραλίας Μαρμαρίτσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρώνειας Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Διεθνές Ινστιτούτο Κληρονομιάς του Αγίου Όρους στην Ουκρανία
Διεθνές Ινστιτούτο Κληρονομιάς του Αγίου Όρους στην Ουκρανία (ΔΙΚΑΟΟ) (Ukrainian: Міжнародний інститут афонської спадщини в Україні (МІАСУ)), (Eng – The International Institute of the Athonite Legacy in Ukraine (IIALU)) είναι ο δημόσιος, επιστημονικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ενώνει τους Ουκρανούς και ξένους επιστήμονες και ερευνητές που ενδιαφέρονται για το Άγιον Όρος, την ιστορία και την πνευματική κληρονομιά του.
Ιστορία
Ανεπίσημα ο οργανισμός ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 2010 ως μια ομάδα ομοϊδεατών με επικεφαλής τον ερευνητή και ειδικό στις θρησκευτικές μελέτες Σεργίι Σουμίλο (Sergiy Shumylo), ενώ η επίσημη ίδρυσή του πραγματοποιήθηκε το 2013 στο Κίεβο Ουκρανίας, με την ευλογία των γερόντων του Αγίου Όρους.
Σκοπός
Οι στόχοι του οργανισμού είναι:
Δομή
Επίτιμος Πρόεδρος του ΔΙΚΑΟΟ είναι ο Αντώνιος- Αιμίλιος Ν. Ταχιανός (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα), διδάκτωρ ιστορικών επιστημών, καθηγητής, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλοδαπός (??? Лучше вообще не писать аллодапос) μέλος της Σερβικής και της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Σλαβικής Κοινότητας, πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας του Κυρίλλου και του Μεθοδίου, συγγραφέας πολυάριθμων μελετών για το Άγιον Όρος και την κληρονομιά του.
Διευθυντής και ιδρυτής του οργανισμού είναι ο Σουμίλο Σεργίι Βίκτοροβιτς (Shumylo Sergiy Viktorovich), ερευνητής της κληρονομιάς του Αγίου Όρους στην Ουκρανία, συγγραφέας πολλών άρθρων και αρκετών βιβλίων για την ιστορία του Αγίου Όρους, αρχισυντάκτης του επιστημονικού αλμανάκ «Κληρονομιά του Αγίου Όρους». Η οργάνωση λειτουργεί υπό το Επιστημονικό Συμβούλιο, μέλη του οποίου είναι οι επιστήμονες από την Ουκρανία και το εξωτερικό, οι οποίοι μελετούν την ιστορία και την κληρονομιά του Αγίου Όρους. Η οργάνωση έχει αντιπροσώπους στην Ελλάδα, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία, τη Ρωσία, την Πολωνία και τη Βουλγαρία, και συνεργάζεται στενά με τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, τις βιβλιοθήκες και τα αρχεία των μονών του Αγίου Όρους.
Δραστηριότητα
To ΔΙΚΑΟΟ αναζητά στα αρχεία της Ουκρανίας και του Άγιου Όρους έγγραφα, που αποδεικνύουν τους ιστορικούς, πνευματικούς και πολιτιστικούς δεσμούς μεταξύ της Ουκρανίας και του Αγίου Όρους. Έχει προγραμματιστεί μια σειρά από διεθνείς διασκέψεις, προγράμματα ευαισθητοποίησης, κλπ. Ανάμεσα στις εκδηλώσεις που διοργανώνονται με την πρωτοβουλία και την υποστήριξη του Ινστιτούτου διεθνών συνεδρίων είναι οι εξής: «Το Άγιον Όρος και ο σλαβικός κόσμος» (Κίεβο, 2015); «Μικρό Άγιον  Όρος - μοναστήρια και μοναχισμός στην Υπερκαρπαθία: παράδοση και νεωτερισμός» (Μουκάτσεβε, 2015);
Διεθνές Ορθόδοξο φεστιβάλ κινηματογράφου αφιερωμένο στις παραδόσεις του Αγίου Όρους (Κίεβο, 2015);
«Η Ρως (Ρούς) και το Άγιον Όρος: χιλιετία πνευματικών και πολιτιστικών σχέσεων" (Τσερνίγιβ, 2014);
«Ανάγνωση της ιστορίας και του πολιτισμού των Ρως του Κιέβου (Κιίβσκα Ρούς)» (Τσερνίγιβ, 2013);
«Ησυχασμός στην ιστορία και τον πολιτισμό της Ορθόδοξης Ανατολής» (Τσερνίγιβ, 2012);
«Χριστιανικές επιπτώσεις στο Ρως του Κιέβου (Κιίβσκα Ρούς), 1150» (Τσερνίγιβ, 2010); στρογγυλά τραπέζια στην Αθήνα (Ελλάδα) και την Ουκρανία, σεμινάρια, διαλέξεις, παρουσιάσεις και άλλες εκδηλώσεις
Από το 2014, ο οργανισμός έχει τμήμα ΔΙΚΑΟΟ στην Υπερκαρπαθία (Επικεφαλής Ιου. Ντανίλετς), το οποίο μελετάει τις πνευματικές και ιστορικές σχέσεις της Υπερκαρπαθίας με το  Άγιον Όρος.
Το Διεθνές Ινστιτούτο Κληρονομιάς του Αγίου Όρους στην Ουκρανία είναι εμπνευστής και δημιουργός της ιδέας της δημιουργίας του πρώτου Μουσείου Κληρονομιάς του Άγιου Όρους στην Ουκρανία. Ο διευθυντής της οργάνωσης, Σεργίι Σουμίλο (Serhiy Shumylo) ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε στο Άγιο Όρος το εγκαταλελειμμένο αρχαίο ουκρανικό μοναστήρι Κοζάκων "Τσόρνιι Βιρ" που ιδρύθηκε από τους Κοζάκους του Ζαπορίζζια το 1747 (αυτό δημοσιεύεται σε ένα ξεχωριστό βιβλίο). Ο Σουμίλο δημοσίευσε επίσης τις ελάχιστα γνωστές επιστολές του Αιδεσιμότατου Παϊσίου Βελιτσκόβσκι στον τελευταίο κοσοβίι οταμάν (αρχηγό) της Ζαπορίζκα Σιτς, Πετρό Καλνισέβσκι. Έχει συναφθεί μια λεπτομερή βιογραφία του ασκητή και γέροντα του Αγίου Όρους, Ιωάννη Βισέβσκι, του Μητροπολίτη Ησαΐα Κοπίνσκι και άλλων.
Εκδόσεις
Το Αλμανάκ στοχεύει στην συστηματική και ολοκληρωμένη αποκάλυψη και προώθηση της ιστορίας, πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του Αγίου Όρους στην ανάπτυξη των Σλαβικών χωρών και του Ρως του Κιέβου (Κίιβσκα Ρούς). Το πρώτο τεύχος του αλμανάκ ξεκινάει με έναν χαιρετισμό του πρίγκιπα Καρόλου της Ουαλίας, ο οποίος είναι επίτιμος πρόεδρος της Διεθνής Κοινότητας «Friends of Mount Athos» (Ηνωμένο Βασίλειο). Η σύνθεση της συντακτικής επιτροπής του αλμανάκ περιλαμβάνει: Εκτός από το αλμανάκ, το 2015 το ΔΙΚΑΟΟ δημοσίευσε νέα βιβλία του Σεργίι Σουμίλο «Πνευματικό Ζαπορίζια στο Άγιον Όρος». Ένα ελάχιστα γνωστό μοναστήρι των Κοζάκων «Τσόρνιι Βιρ» του Αγίου Όρους», πρόσθετες σημειώσεις. (Κίεβο, 2015. -. 116 σελ ISBN 978-966-2371-34-5) και «Αιδεσιμότατος Παΐσιος Βελιτσκόβσκι και Ζαπορίζσκα Σιτς. Οι ελάχιστα γνωστές επιστολές του αιδεσιμότατου Παϊσίου Βελιτσκόβσκι στον κοσοβίι οταμάν (αρχηγό) της Ζαπορίζκα Σίτς, Πετρό Καλνισέβσκι» επιπλέον σημειώσεις (Κίεβο, 2015. -. 128 σελ ISBN 978-5-9905423-3-4).
Πηγές και βιβλιογραφία
https://networks.h-net.org/node/3076/discussions/56199/conference-report-%E2%80%9Crus%E2%80%99-and-mount-athos-millennium-spiritual-and http://eurorbem.paris-sorbonne.fr/spip.php?article116&lang=fr http://www.orient-mediterranee.com/IMG/pdf/AthosInfoFR.pdf http://religions.unian.ua/orthodoxy/1200253-shanuvannya-petra-kalnishevskogo-yak-svyatogo-sche-240-rokiv-tomu-peredbachiv-starets-prp-pajisiy-velichkovskiy.html
Χρήστος Λαδάς
Ο Χρήστος Λαδάς (1891 - 1 Μαΐου 1948) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός ο οποίος δολοφονήθηκε το 1948 από την ΟΠΛΑ.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1891 και σπούδασε στην Νομική σχολή Αθηνών. Διορίστηκε δικηγόρος παρά τω Πρωτοδικείω Αθηνών το 1912 και επτά χρόνια αργότερα έγινε δικηγόρος παρά τω Αρείω Πάγω. Εξελέγη βουλευτής με το κόμμα Φιλελευθέρων το 1926, το 1928, το 1932 και το 1936. Διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών από το 1930 έως το 1932 στην κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Εξελέγη ξανά βουλευτής το 1946 και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης στην κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Θεμιστοκλή Σοφούλη.
Toν Αύγουστο του 1925 η Δικτατορία του Πάγκαλου συνέλαβε και παρέπεμψε σε δίκη 25 ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ για το "Μακεδονικό", μεταξύ των οποίων ήταν και ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής Παντελής Πουλιόπουλος. Η δίκη διακόπηκε και συνεχίστηκε τον Φεβρουάριο του 1926. Ο Χρήστος Λαδάς, στη λέγομενη δίκη των "αυτονομιστών" για εσχάτη προδοσία ήταν βασικός συνήγορος υπεράσπισης.
Η δολοφονία του
Την 1η Μαΐου του 1948, Μεγάλο Σάββατο, στις εννιά το πρωί, ο Χρήστος Λαδάς πήγε στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στην Πλατεία Καρύτση στο κέντρο της Αθήνας. Ένα τέταρτο μετά βγήκε από την εκκλησία και μόλις μπήκε στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο τον πλησίασε ο 22χρονος κομμουνιστής και μέλος της ΟΠΛΑ Ευστράτιος Μουτσογιάννης, που φορούσε στολή σμηνία και έριξε μέσα στο αυτοκίνητο μια χειροβομβίδα με αποτέλεσμα ο Λαδάς να τραυματιστεί βαριά στην αριστερή και στη δεξιά νεφρική χώρα και στο τριχωτό της κεφαλής. Μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό με ταξί και παρά τις προσπάθειες των γιατρών εξέπνευσε στις 10.20 το βράδυ. Ο Μουτσογιάννης συνελήφθη λίγο μετά τη δολοφονία του Λαδά, τραυματισμένος στο θώρακα και στο μηρό, και αφού προηγουμένως είχε ρίξει δύο χειροβομβίδες στους αστυνομικούς που τον καταδίωκαν, προκαλώντας το θάνατο του αστυφύλακα Αθανάσιου Πινακούλια.
Κυβερνητικές δηλώσεις και δηλώσεις του ΔΣΕ
ανέφερε στο πρωτοσέλιδο με το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια μέρα το Βήμα. Η Καθημερινή σημείωνε:. Σύμφωνα δε με το δελτίο αριθμός 5 του Μηνιαίου Στρατιωτικού-Πολιτικού Οργάνου του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ:
Η δίκη των συλληφθέντων
Στις 17 Ιουνίου του 1948 ξεκίνησε η δίκη του Μουτσογιάννη και άλλων 8 συλληφθέντων για τη δολοφονία Λαδά. Η διαδικασία ήταν συνοπτική και στις 21 Ιουνίου βγήκε η απόφαση σύμφωνα με την οποία καταδικάστηκαν σε θάνατο 8 από τους κατηγορούμενους μεταξύ των οποίων και ο Μουτσογιάννης. Οι έξι από αυτούς εκτελέστηκαν στο Γουδί στις 25 Ιουνίου, ενώ η ποινή του Μουτσογιάννη και του άμεσου συνεργού του, Διονυσίου Καμπανίδη μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά γιατί σύμφωνα με τον αστυνομικό διευθυντή Ν. Αρχιμανδρίτη «και οι δύο προέβησαν εις ομολογίας και κατά τη διάρκεια της δίκης εξέφρασαν την ειλικρινή μεταμέλειά τους για το έγκλημα, κατέκριναν την αντεθνική και εγκληματική πολιτική του ΚΚΕ και γενικώς έδωσαν σαφή δείγματα ότι έπαυσαν να πιστεύουν εις τα κομμουνιστικά κηρύγματα». Ο Μουτσογιάννης αποφυλακίστηκε το 1964.
Οι συνέπειες της δολοφονίας
Λίγες ώρες μετά την επίθεση κατά του Χρήστου Λαδά η κυβέρνηση κήρυξε στρατιωτικό νόμο. Το διάταγμα δημοσιεύθηκε σε έκτακτο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στο οποίο μεταξύ άλλων οριζόταν η απαγόρευση «της καθ' οιονδήποτε τρόπον δημοσιεύσεως, ανακοινώσεως ή διαδόσεως πληροφοριών ή ειδήσεων δυναμένων να εμβάλουν εις ανησυχίαν τους πολίτας». Στις 4 Μαΐου του 1948 απαγορεύτηκε η διανυκτέρευση παντός ατόμου εκτός της κατοικίας του και την ίδια μέρα τουφεκίστηκαν 24 άτομα στην Αθήνα και 130 στην επαρχία ως αντίποινα για τη δολοφονία Λαδά.
Πηγές
Ελευθεροτυπία Ε/Ιστορικά (Πολιτικές δολοφονίες-μέρος δεύτερο) 15 Ιανουαρίου 2004.
Μαρία Αργυροπουλίνα
Η Μαρία Αργυροπουλίνα ή Μαρία Αργυρή (πέθανε το 1007) ήταν εγγονή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ρωμανού Β΄ και ανιψιά των επίσης αυτοκρατόρων Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και Κωνσταντίνου Η΄. Στα "Βενετσιάνικα Χρονικά" που έγραψε ο Ιωάννης ο Διάκονος η Μαρία καταγράφεται σαν κόρη ενός ευγενούς πατρικίου με το επώνυμο "Αργυρόπουλος" και γόνος αυτοκρατορικής οικογένειας. Η πληροφορία επιβεβαιώνεται από τον Βενετό ιστορικό και δόγη Αντρέα Ντάντολο που γράφει ότι ήταν ανιψιά του αυτοκράτορα Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου, σαν μέλος της οικογένειας των Αργυρόπουλων πιθανότερος συγγενής της θεωρείται ο Ρωμανός Γ΄ Αργυρός.
Γάμος με τον γιο του δόγη της Βενετίας
H Μαρία παντρεύτηκε τον Τζιοβάννι Ορσεόλο μεγαλύτερο γιο του Δόγη της Βενετίας Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο, ο γάμος έγινε με αυτοκρατορικές τιμές στην Κωνσταντινούπολη, το ζεύγος έστεψε με χρυσό διάδημα ο ίδιος ο αυτοκράτορας Βασίλειος. Η νύφη έφερε στον σύζυγο της μεγάλη προίκα όπως ένα ανάκτορο στην Κωνσταντινούπολη που έζησαν μετά τον γάμο της, ο Τζιοβάννι αντίστοιχα έδωσε στην σύζυγο του τον τίτλο της πατρικίου.
Στην γαμήλια τελετή χρησιμοποίησε χρυσά πιρούνια αλλά το πιρούνι τον 11ο αιώνα ήταν κάτι το αμφιλεγόμενο. Καταδικάστηκε από τον τοπικό κλήρο επειδή η χρήση των πιρουνιών είναι προσβολή στον θεό που έδωσε στον άνθρωπο τα δάχτυλα για χρήση και δεν είχε δικαίωμα να τα αντικαταστήσει με μεταλλικά. Η Μαρία Αργυροπουλίνα πριν αναχωρήσει από την Κωνσταντινούπολη για την Βενετία παρακάλεσε τον αυτοκράτορα να της επιτρέψει να μεταφέρει μαζί της κομμάτια από τα ιερά λείψανα της Αγίας Βαρβάρας. Ο Τζιοβάννι και η Μαρία απέκτησαν έναν γιο που τον ονόμασαν Βασίλειο για να τιμήσουν τον αυτοκράτορα Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο. Η Μαρία και ο σύζυγος της πέθαναν μαζί από Πανώλη μετά την επιστροφή τους στην Δημοκρατία της Βενετίας, από την ίδια επιδημία πέθανε και ο γιος τους Βασίλειος (1007).
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια των Αργυρών
Ιωάννης Κετσέας
Αθλητική σταδιοδρομία
Ήταν αθλητής στον κλασικό αθλητισμό του Εθνικού ΓΣ Αθηνών και στο άλμα εις ύψος ήταν 1ος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1906 με επίδοση 1,60. Σαν αθλητής του τένις ξεκίνησε το 1903 και ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στα πρώτα πανελλήνια πρωταθλήματα, όπως το 1906 2ος στο διπλό αντρών, το 1909 3ος στο διπλό αντρών και το 1908 1ος στο διπλό αντρών, στο Κύπελλο αντισφαίρισης ανατολικής Μεσογείου ήταν 1ος στο διπλό αντρών το 1925. Έχει τιμηθεί με τα παράσημα Ταξιάρχη Γεωργίου Α΄, Φοίνιξ, Ταξιάρχης Αγίου Σάββα (Γιουγκοσλαβία) και Ταξιάρχης Φινλανδίας.
Το 1938 ήταν από τους ιδρυτές της Ελληνικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης, ήταν πρόεδρος της επιτροπής που συνέταξε το πρώτο καταστατικό της. Το 1948 στην σύνοδο της ΔΟΕ ο Αιγύπτιος αντιπρόεδρος της ΔΟΕ Μωχάμεντ Πασά πρότεινε στον Κετσέα μιά διοργάνωση αγώνων μεταξύ των χωρών της Μεσογείου. Ο Κετσέας είδε θετικά την πρόταση του και το 1951 έγινε η πρώτη διοργάνωση, είναι οι σημερινοί Μεσογειακοί αγώνες. Από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας η οποία λειτούργησε πάνω σε σχέδιο που είχαν εκπνοήση οι Κετσέας και Καρλ Ντιμ. Μαζί με τον Γιουγκοσλάβο τότε Ούγκριντς βραβεύτηκαν το 1955 σαν οι ιδρυτές των βαλκανικών αγώνων. Ήταν αρχηγός των Ελληνικών αποστολών σε πολλούς ολυμπιακούς αγώνες.
Διατέλεσε πρόεδρος του Ο.Α. Αθηνών 1938 - 1965, πρόεδρος της ΕΟΑ 1953 - 1954, πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης 1939 - 1940 , Γενικός γραμματέας της επιτροπής Ολυμπιακών αγώνων. Ήταν ο πρώτος γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων, πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ 1930-1932 , και μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής την περίοδο 1946-1965.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Χρώμα
Το χρώμα είναι μια αίσθηση που δημιουργείται στον εγκέφαλο από μέρος της αλληλουχίας των ηλεκτρικών ώσεων που φθάνουν σε αυτόν μέσω του οπτικού νεύρου. Η πληροφορία για το χρώμα αφορά τις συχνότητες της προσπίπτουσας ακτινοβολίας που μπορεί να ανιχνευθεί στους κατάλληλους υποδοχείς και κωδικοποιείται μέσα στα ηλεκτρικά αυτά σήματα. Οι ηλεκτρικές ώσεις που αφορούν πληροφορία χρώματος προέρχονται από εξειδικευμένους φωτοευαίσθητους υποδοχείς του ματιού, τα κωνία, που αντιδρούν το καθένα στην ανίχνευση φωτός συγκεκριμένου εύρους μήκους κύματος. Ένα χρώμα που παίρνει μορφή στον εγκέφαλο μπορεί να προέρχεται από μία συχνότητα ή συνδυασμό περισσότερων συχνοτήτων του ορατού φάσματος. Για παράδειγμα το κίτρινο χρώμα είναι αποτέλεσμα της επεξεργασίας του σήματος που προέρχεται από την ανίχνευση φωτός από από δύο κυρίως είδη κωνίων, τα κωνία που είναι ευαίσθητα σε συχνότητες που αντιστοιχούν στην περιοχή του κόκκινου χρώματος και τα κωνία που είναι ευαίσθητα στις συχνότητες που αντιστοιχούν στην περιοχή του πράσινου.
Πέραν του τρόπου που αντιλαμβανόμαστε την ακτινοβολία από πολλές συχνότητες ως μονοχρωματική, παραπλανούμενοι μέσω της αίσθησης της όρασης, η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στη φύση μπορεί πράγματι να αντιστοιχεί σε διαφορετικά, διακριτά μήκη κύματος που αντιστοιχούν το καθένα σε διαφορετικό χρώμα. Σε αυτή τη φυσική παλέτα του ορατού φάσματος, το η «κόκκινη» ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία έχει το μεγαλύτερο μήκος κύματος και η «ιώδης» το μικρότερο.
Στη Χημεία, τη Βιοχημεία, τη Ζωγραφική και την Τεχνική χρώμα ονομάζεται η οργανική ή ανόργανη ουσία που χρησιμοποιείται στο χρωματισμό επιφάνειας, λεγόμενη και χρωστική ουσία ή βαφή ή κοινώς μπογιά.
Στις δημώδεις εκφράσεις μεταφορικά το χρώμα χαρακτηρίζει πολιτική μερίδα καθώς και τη διάνθιση του ύφους.
Η φυσική των χρωμάτων
Τα αντικείμενα εμφανίζονται «χρωματιστά» για πολλούς λόγους: Μπορεί να εκπέμπουν ακτινοβολία διαφόρων μηκών κύματος, να απορροφούν ακτινοβολία που περνά από μέσα τους που αλλοιώνεται έτσι πριν φτάσει σε αυτόν που την παρατηρεί, να ανακλούν (σκεδάζουν) μέρος μόνο της προσπίπτουσας ακτινοβολίας ή και συνδυασμό όλων των παραπάνω. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η ανάμειξη διαφόρων συχνοτήτων και εντάσεων ανά συχνότητα και δίνει την αίσθηση του χρώματος. Για παράδειγμα ένα πράσινο φύλλο απορροφά συνήθως το κόκκινο και το μπλε χρώμα που προέρχεται από μια πηγή φωτός πλήρους φάσματος όπως ο ήλιος, είτε ανακλώντας μόνο το πράσινο είτε αφήνοντας να διέλθει μόνο το πράσινο από μέσα του όταν φωτίζεται από πίσω και αν είναι αρκετά διαφανές. Μια πυγολαμπίδα παράγει πράσινο φως, είναι δηλαδή αυτόφωτη. Ο λευκός φωσφόρος παράγει επίσης πράσινο φως, φωσφορίζοντας, όταν πέφτει πάνω του φως ίσης ή μεγαλύτερης συχνότητας από του πράσινου. Ένα υλικό που φθορίζει μπορεί να επανεκπέμπει άμεσα (χωρίς υστερολαμπή όπως στο φωσφορισμό) σε ίδια ή μικρότερη συχνότητα ή και σε εύρος συχνοτήτων, όπως το γαλακτερό επίστρωμα στους λαμπτήρες φθορισμού που μετατρέπει το (άχρωμο για τους ανθρώπους) υπεριώδες των ατμών υδραργύρου σε λευκό.
Ψυχο-φυσιολογική προσέγγιση
Παρά τη γνώμη φιλοσόφων κατά την αρχαιότητα το χρώμα δεν αποτελεί ειδική και βασική ιδιότητα των σωμάτων. Συγκεκριμένα ο Επίκουρος είναι από τους πρώτους που διαπίστωσε ότι ο χρωματισμός των αντικειμένων ποικίλλει ανάλογα με την ένταση του φωτός που φωτίζει αυτά, όπου και συμπέρανε πως τα σώματα δεν έχουν το ίδιο πάντα χρώμα. Στην άποψη αυτή συντάχθηκαν αργότερα ο Καρτέσιος και ο Μπόυλ. Παρά ταύτα την πρώτη βασική θεωρία περί των χρωμάτων εξέθεσε ο Νεύτωνας στο περίφημο έργο του "Οπτική".
Ο Άγγλος αυτός φυσικός απέδειξε πως το λευκό φως (ηλιακό) μπορεί ν΄ αναλυθεί σε στοιχειώδεις φωτεινές ακτίνες που περιέχουν διάφορα χρώματα. Πέτυχε αυτό με διαβάθμιση δέσμης ηλιακού φωτός δια μέσου γυάλινου πρίσματος όπου και έλαβε επί πετάσματος επίμηκες φωτεινό είδωλο που έφερε τα χρώματα της ίριδας κατά σειρά: ερυθρό, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, κυανούν, βαθύ κυανούν και ιώδες. Το πολύχρωμο αυτό είδωλο ονομάσθηκε ηλιακό φάσμα και τα επτά χρώματά του "φασματικά" ή "χρώματα του φάσματος".
Στη πραγματικότητα το ηλιακό φως δεν περιλαμβάνει μόνο τα επτά κύρια χρώματα αλλά και άπειρα άλλα, ενδιάμεσα χρώματα, που η μετάβαση από το ένα στο άλλο γίνεται βαθμιαία. Ήδη από το 1865 ο Όμπερτ υπολόγισε τις αποχρώσεις του φάσματος σε χιλιες.
Γενικά τα χρώματα του φάσματος είναι απλά καθόσον καθένα απ΄ αυτά δεν μπορεί ν΄ αναλυθεί σε άλλα χρώματα. Ο Νεύτων υποστήριξε πως η ανάλυση του λευκού φωτός πρεοέρχεται από την διαφορετική εκτροπή του κάθε χρώματος, ανάλογα με την τιμή του δείκτη διάθλασης. Συνεπώς, υπάρχουν τόσα χρώματα στο ηλιακό φάσμα όσες και οι τιμές διάθλασης, άρα άπειρα.
Δημιουργία χρωμάτων
Για τη δημιουργία χρωμάτων ακολουθούνται δύο διαδικασίες η προσθετική διαδικασία και η αφαιρετική διαδικασία. Η μεν πρώτη αφορά δημιουργία χρωμάτων με ανάμειξη έγχρωμων φωτεινών ακτίνων ή δε δεύτερη δημιουργία χρωμάτων με ανάμειξη βαφών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φως Κατηγορία:Όραση
Εβαέβερσον Λέμος ντα Σίλβα
Ο Εβαέβερσον Λέμος ντα Σίλβα, πιο γνωστός ως Μπραντάο (γεννημένος στις 16 Ιουνίου 1980), είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό του Λεβαδειακου στη σούπερ Λίγκ στη θέση του επιθετικού.
Πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της καριέρας του αγωνιζόμενος στην ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ, μετρώντας συνολικά 220 επίσημες συμμετοχές και 91 τέρματα, ενώ μαζί της κατέκτησε και επτά σημαντικές διοργανώσεις. Αγωνίστηκε επίσης αρκετά χρόνια στη Γαλλία, με σημαντικότερο το πέρασμά του από τη Μαρσέιγ, με τη φανέλα της οποίας κατέκτησε το γαλλικό πρωτάθλημα του 2010, μεταξύ άλλων τίτλων.
Πρώτα χρόνια/Σαχτάρ
Γεννημένος στο Σάο Πάολο, ο Μπραντάο αρχικά αγωνίστηκε κυρίως σε μικρομεσαίες ομάδες της χώρας του. Το 2002, υπέγραψε στην ομάδα της Ουκρανικής Πρέμιερ Λιγκ, ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ, από την Ιράτι Εσπόρτε Κλούμπε, καταφέρνοντας να διακριθεί ως ένας δεινός σκόρερ με τη νέα του ομάδα.
Σε μια ομάδα όπου οι Βραζιλιάνοι αποτελούσαν σημαντικό ποσοστό επί του συνόλου του έμψυχου δυναμικού του συλλόγου, ο Μπραντάο πέτυχε συνολικά 39 τέρματα στα τρία πρωταθλήματα που κατέκτησε η ομάδα του στη διάρκεια της περιόδου αυτής, ενώ ο ίδιος αναδείχτηκε κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος τη σεζόν 2005–06, έχοντας πετύχει 15 τέρματα.
Γαλλία
Στις 13 Ιανουαρίου 2009, ο Μπραντάο αποχώρησε με προορισμό τη Γαλλία και την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, με την οποία πέτυχε 8 τέρματα σε συνολικά 30 συμμετοχές για την πρώτη του σεζόν, καθώς ο ομάδα έφτασε στην κατάκτηση του τίτλου της Λιγκ 1, έπειτα από αναμονή διάρκειας 18 ετών. Στις αρχές της εκεί παρουσίας του παραχωρήθηκε δύο φορές ως δανεικός σε ομάδες της πατρίδας του, τις Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε και Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε.
Τον Ιανουάριο του 2012, ο Μπραντάο επέστρεψε στην L'OM, με σημαντικότερη συνεισφορά του το τέρμα της ισοφάρισης που πέτυχε στο 92ο λεπτό της εκτός έδρας ισοπαλίας της ομάδας του με σκορ 2–2, απέναντι στην Ίντερ για την επαναληπτική αναμέτρηση στα πλαίσια της Φάσης των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ εκείνης της σεζόν, χαρίζοντας την πρόκριση στην ομάδα της Μασσαλίας, χάρη στον κανονισμό του εκτός έδρας γκολ, για τα προημιτελικά της διοργάνωσης, για πρώτη φορά μετά το 1993. Στις 14 Απριλίου, πέτυχε το μοναδικό τέρμα της αναμέτρησης στον τελικό του Λιγκ Καπ, απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών στη διάρκεια της παράτασης.
Ο Μπραντάο έμεινε ελεύθερος συμβολαίου από τους Φωκαείς τον Ιούνιο του 2012 μαζί με τους Έλιντον Αντράντε, Τζιμί Τραορέ και Ζαν-Φιλίπ Σαμπό και, δύο μήνες αργότερα, υπέγραψε με τη μεγάλη αντίπαλο της ΟΜ, ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας δύο ετών. Στις 20 Απριλίου της επόμενης χρονιάς, και πάλι για το εγχώριο κύπελλο, ήταν αυτός που σκόραρε στη νίκη με 1–0 επί της Σταντ Ρενναί ΦΚ, χαρίζοντας στην ομάδα του τον πρώτο της τίτλο μετά το 1981.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Σάο Καετάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Ιωάννα της Αγγλίας (1335-1348)
Η Ιωάννα της Αγγλίας (Joan of England, Λονδίνο, 19 Δεκεμβρίου 1333 ή 28 Ιανουαρίου 1334 - 1 Ιουλίου 1348) ήταν η δεύτερη κόρη και το πιο ευνοούμενο παιδί των βασιλέων της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄ και της Φιλίππης του Αινώ. Μεγάλωσαν και εκπαιδεύτηκαν μαζί με τον μεγάλο της αδελφό Εδουάρδο, την αδελφή τους Ισαβέλλα και την ξαδέλφη τους, Ιωάννα του Κεντ.
Σε ηλικία δύο ετών αρραβωνιάστηκε τον Φρειδερίκο της Αυστρίας, γιο του αυτοκράτορα Όθωνα και της Μαργαρίτας του Αινώ. Το 1338 ταξίδεψε στην Αυστρία προκειμένου να ξεκινήσει την εκπαίδευση της, αλλά ο πατέρας της την έφερε πίσω λόγω της κακομεταχείρισης της αυλής. Το 1345 την αρραβώνιασε με τον Πέτρο της Καστίλης, γιο του βασιλιά Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της Μαρίας της Πορτογαλίας.
Ταξίδι στην Καστίλη και το τέλος της από πανώλη
Το 1348, η Ιωάννα απέπλευσε με έξι μεγάλα πλοία από την Αγγλία με όλες τις ευχές των γονέων της, και μια τεράστια εξοπλισμένη συνοδεία που θεωρήθηκε η μεγαλύτερη στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄ είχε μεγάλα σχέδια, προκειμένου να εξασφαλίσει μία ισχυρή συμμαχία με την Καστίλλη. Ανάμεσα στην συνοδεία της ήταν και ο υπουργός της Καστίλλης Γκράτσιας ντε Γκιβίλ, που είχε σταλεί από τον ινφάντη Πέτρο στην Αγγλία, προκειμένου να συγκεντρώσει τα τραγούδια της περιοχής και να υποδεχτεί την νύφη του με αυτά. Στην συνοδεία της μετείχαν και όλοι οι βετεράνοι της μάχης του Κρεσύ και εκατοντάδες Άγγλοι τοξότες.