cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζυγός Καβάλας
Ομάδες
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Αυτοί που δε ριζώνουν πουθενά
Η κινηματογραφική ταινία Αυτοί που δε ριζώνουν πουθενά (Πρωτότυπος τίτλος The Sundowners) είναι δράμα παραγωγής 1960 σε σκηνοθεσία Φρεντ Τσίνεμαν. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Τζον Κλίαρι, ενώ η διασκευή του σεναρίου έγινε από την Ίζομπελ Λέναρντ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Ρόμπερτ Μίτσαμ, ο Ντέμπορα Κερ, ο Πίτερ Ουστίνοφ, η Γκλίνις Τζονς και ο μικρός Μάικλ Άντερσον Τζ. Η ταινία προτάθηκε για 5 βραβεία όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Υπόθεση
Η οικογένεια Κάρμοντι, που αποτελείται από τον Πάντι (Ρόμπερτ Μίτσαμ), την Άιντα (Ντέμπορα Κερ) και τον έφηβο γιο τους Σον (Μάικλ Άντερσον), είναι μια οικογένεια Βρετανών μεταναστών στην Αυστραλία της δεκαετίας του 1920. Ο Πάντι εργάζεται περιστασιακά ως οδηγός προβάτων και του αρέσει να περιφέρεται στην ύπαιθρο ως νομάς, χωρίς να είναι διατεθειμένος να μείνει μόνιμα κάπου. Η Άιντα και ο Σον όμως ονειρεύονται να αποκτήσουν γη και σπίτι, ώστε να μπορέσουν να απολαύσουν τις χαρές μιας ήρεμης ζωής. Όταν ο Πάντι αναλαμβάνει να μεταφέρει ένα κοπάδι προβάτων από την Μπουλίνγκα στην Καουντίλα, με τη βοήθεια ενός Άγγλου ξεπεσμένου αριστοκράτη, του Ρούπερτ (Πίτερ Ουστίνοφ), η Άιντα τον πείθει να μείνουν για λίγο καιρό στην πόλη της Καουντίλα προκειμένου να εργαστούν σε μια φάρμα ως κουρείς προβάτων, ώστε να βγάλουν τα απαραίτητα χρήματα για να αγοράσουν τη δική τους φάρμα. Ο Πάντι διστάζει αλλά συμφωνεί. Όσο ο Πάντι, η Άιντα και ο Σον μένουν στην Καουντίλα, τόσο οι διαφορές όσον αφορά τις προτεραιότητές τους γίνονται εμφανείς και η ρήξη μεταξύ τους είναι αναπόφευκτη.
Πληροφορίες παραγωγής
Ο Φρεντ Τσίνεμαν αποφάσισε να γυρίσει την ταινία έπειτα από παρότρυνση της Ντόροθι Χάμερσταϊν, σύζυγο του συνθέτη Όσκαρ Χάμερσταϊν και γεννημένη στην Αυστραλία. Η Χάμερσταϊν, ήθελε να του στείλει το μυθιστόρημα The Shiralee του Ντ' άρσι Νάιλαντ, αλλά κατά λάθος του έστειλε το μυθιστόρημα του Κλίαρι The Sundowners. Ο Τσίνεμαν αποφάσισε αμέσως να σκηνοθετήσει την κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος, αγόρασε το δικαιώματά του και αποφάσισε να κάνει και την παραγωγή. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Τσίνεμαν, η διασκευή του μυθιστορήματος επρόκειτο αρχικά να γίνει από τον Άαρον Σπέλινγκ, αλλά τελικά αντικαταστάθηκε από την Ίζομπελ Λέναρντ. Μια άλλη πηγή υποστηρίζει ότι η διασκευή έγινε στο μεγαλύτερό της μέρος από τον Τζον Κλίαρι, παρά το γεγονός ότι τα εύσημα δόθηκαν στην Λέναρντ. Το κλείσιμο της ταινία αποτιεί φόρο τιμής στην ταινία του Τζον Χιούστον Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε (The Treasure of Sierra Madre, 1948).
Ο Φρεντ Τσίνεμαν ήθελε να γυρίσει την ταινία στην Αυστραλία και αντιτάθηκε στην απόφαση του Τζακ Γουόρνερ, η ταινία να γυριστεί στην Αριζόνα για την εξοικονόμηση χρημάτων. Τελικά τα γυρίσματα έγιναν στην Αυστραλία και τα εσωτερικά γυρίσματα σε στα στούντιο της  Associated British Pictures Corp. Elstree Studios στην Αγγλία.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1959 και ο Τσίνεμαν πήγε στην Αυστραλία 12 βδομάδες πριν φτάσουν οι ηθοποιοί για να τραβήξει πλάνα από τα βοσκοτόπια και από τα κοπάδια προβάτων της περιοχής. Η υγρασία της περιόδου και οι εναλλαγές ζέστης και ψυχρής βροχής κατέστησαν τα γυρίσματα δύσκολα. Η παραγωγή καθυστέρησε και το συνεργείο και οι ηθοποιοί είχαν αρχίσει να εκνευρίζονται. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1959.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε συνολικά πέντε υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, χωρίς όμως να κερδίσει κάποιο. Η Ντέμπορα Κερ έλαβε την έκτη και τελευταία της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και παρά το γεγονός ότι είχε λάβει τα περισσότερα βραβεία των κριτικών σε τελετές που προηγήθηκαν των Όσκαρ, έχασε από την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, οποία έκανε την έκπληξη κερδίζοντας για την ταινία Ζήσαμε στην Αμαρτία (BUtterfield 8, 1960). Η Γκλίνις Τζονς έχασε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου από την Σίρλεϊ Τζόουνς που κρίθηκε νικήτρια για την ερμηνεία της στην ταινία Είμαστε Διεφθαρμένοι; (Elmer Gantry). Ο Φρεντ Τσίνεμαν έχασε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από τον Μπίλι Γουάιλντερ που το κέρδισε για την κωμωδία Η Γκαρσονιέρα (The Apartment). Η Γκαρσονιέρα κέρδισε επίσης το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας υπερισχύοντας της ταινίας του Τσίνεμαν.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρεντ Τσίνεμαν Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν Κατηγορία:Βρετανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Αείλανθος ο υψηλότατος
Η Ailanthus altissima (Αείλανθος η υψηλότατη) είναι φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας Simarubaceae (Σιμαρουβίδες) γνωστό στα ελληνικά με τις ονομασίες βρωμοκαρυδιά, βρωμόδεντρο, βρωμούσα. Είναι ιθαγενές της βόρειας και κεντρικής Κίνας. Αντίθετα από άλλα είδη του γένους Ailanthus (Αείλανθος), απαντάται συνήθως σε εύκρατα κλίματα αντί σε τροπικά. Αναπτύσσεται γρήγορα και μπορεί να φθάσει το ύψος των 15 μέτρων σε 25 χρόνια. Η διάρκεια ζωής του είναι σχετικά σύντομη και σπανίως υπερβαίνει τα 50 χρόνια, αν και έχουν αναφερθεί περιπτώσεις δέντρων, τα οποία έζησαν περισσότερο από 100 χρόνια.
Ιστορία
Στην Κίνα το δέντρο αυτό έχει μακρά και πλούσια ιστορία. Γίνεται αναφορά σ’ αυτό, στο παλαιότερο δείγμα κινέζικου λεξικού και απαριθμείται σε αμέτρητα κινεζικά ιατρικά κείμενα για την υποτιθέμενη ικανότητά του να θεραπεύει ασθένειες που κυμαίνονται από ψυχικές ασθένειες μέχρι αλωπεκία. Οι ρίζες, τα φύλλα και ο φλοιός του δέντρου χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, κυρίως ως στυπτικό, ενώ η ρητίνη του ως θυμίαμα στους Ινδουϊστικούς ναούς. Έχει καλλιεργηθεί σε μεγάλο βαθμό τόσο στην Κίνα όσο και αλλού ως φυτό ξενιστής για τον σκώρο (Samia cynthia) που χρησιμοποιείται για την παραγωγή μεταξιού.
Εισαγωγή σε άλλες ηπείρους
Ήταν ένα από τα πρώτα δέντρα που καλλιεργήθηκαν στη Δύση, σε μια εποχή που η ευρωπαϊκή τέχνη επηρεαζόταν από τα κινέζικα πρότυπα και θεωρήθηκε αρχικά ως δείγμα για έναν όμορφο κήπο. Παρόλα αυτά, ο ενθουσιασμός υποχώρησε αμέσως όταν οι κηπουροί είδαν ότι έβγαζε συνέχεια παραφυάδες και είχε αποκρουστική οσμή. Παρά το γεγονός αυτό, χρησιμοποιήθηκε ευρέως ως ένα δέντρο για τους δρόμους των πόλεων κατά ένα μεγάλο μέρος του 19ου αιώνα. Το 1840 το φυτό ήταν ήδη αρκετά διαδεδομένο στις Η.Π.Α. ως καλλωπιστικό και ήταν διαθέσιμο σε φυτώρια. Στην Ελλάδα καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά στον Εθνικό Κήπο (τότε Βασιλικό Κήπο) από τον Βασιλιά Όθωνα.
Περιγραφή
Είναι δίοικο φυλλοβόλο δέντρο (υπάρχουν δηλαδή αρσενικά και θηλυκά δέντρα). Μπορεί να φτάσει τα 30 μέτρα σε ύψος. Ο κορμός του, έχει φλοιό λείο, φαιού χρώματος και μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο σε διάμετρο. Οι νεαροί βλαστοί έχουν καφεκόκκινο χρώμα. Τα φύλλα είναι σύνθετα, πτεροειδή με μεγάλο μήκος (έως 90 εκατοστά) αποτελούμενα από 11-25 αντίθετα διαταγμένα φυλλάρια. Κάθε φυλλάριο διαθέτει μια, μέχρι μερικές αδενώδεις τρίχες. Τα άνθη του είναι μονογενή (αρσενικά ή θηλυκά), μικρά σε μέγεθος, με κιτρινωπό χρώμα και σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες (φόβες). Τα αρσενικά άνθη έχουν χαρακτηριστική, δυσάρεστη οσμή. Ο καρπός του είναι μονόσπερμος, πτερυγιοφόρος (σαμάρα), εξαιρετικά ελαφρύς και διασπείρεται με τη βοήθεια του ανέμου (ανεμοχωρία).
Οικολογία
Ο αείλανθος είναι καιροσκοπικό φυτό που ευδοκιμεί σε πλήρη ήλιο και διαταραγμένες περιοχές. Εξαπλώνεται επιθετικά, τόσο από τους σπόρους του, που η ελαφριά κατασκευή που διαθέτουν, τους επιτρέπει να μεταφέρονται με τον άνεμο σε μεγάλες αποστάσεις, όσο και με μοσχεύματα. Αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς σε σύντομο χρονικό διάστημα ακόμη και σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, ανταγωνιζόμενος επιτυχώς τα αυτόχθονα δέντρα. Είναι πολύ ανθεκτικό στην ατμοσφαιρική, χημική και σωματιδιακή ρύπανση, συμπεριλαμβανομένου του διοξειδίου του θείου, το οποίο απορροφά στα φύλλα του. Μπορεί να αντέξει τη σκόνη τσιμέντου, τις αναθυμιάσεις λιθανθρακόπισσας, καθώς και την έκθεση στο όζον. Επιπλέον, υψηλές συγκεντρώσεις υδραργύρου έχουν βρεθεί στους ιστούς του.
Ο αείλανθος έχει χρησιμοποιηθεί για την αποκατάσταση περιοχών, πρώην ορυχείων κι έχει αποδειχθεί ότι ανέχεται επίπεδα pH μέχρι 4,1. Μπορεί να αντέξει πολύ χαμηλά επίπεδα φωσφόρου και υψηλά επίπεδα αλατότητας. Βρίσκεται συχνά σε περιοχές όπου λίγα δέντρα μπορούν να επιβιώσουν. Παράγει τοξικές ουσίες (κουασσινοειδή) που παρεμποδίζουν την ανάπτυξη άλλων φυτών, ένα φαινόμενο γνωστό ως «αλληλοπάθεια». Η αντοχή του δέντρου στην ξηρασία, οφείλεται στην ικανότητα του να αποθηκεύει αποτελεσματικά το νερό στο ριζικό του σύστημα, το οποίο είναι πολύ επιθετικό και μπορεί να προκαλέσει καταστροφές σε θεμέλια και υπόγειες σωληνώσεις, όπως αποχετεύσεις, σωλήνες ύδρευσης ή καλώδια τηλεφώνου και παροχής ηλεκτρικού ρεύματος.
Αναφορές
Κατηγορία:Σιμαρουβοειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας Κατηγορία:Χλωρίδα της Κορέας Κατηγορία:Χλωρίδα της Ταϊβάν
Σαιντ-Αμάν-ντε-Κο
Το Σαιντ-Αμάν-ντε-Κο (γαλλικά: Saint-Amans-des-Cots, οξιτανικά: Sant Amanç) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Αμανεέν (γαλλικά: Saint-Amanéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Νίκος Σταυρακούδης
Ο Νίκος Σταυρακούδης (Αλεξανδρούπολη, 24 Σεπτεμβρίου 1970) είναι ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου και σεναριογράφος.
Βιογραφία
Έχει γράψει, σε συνεργασία με τη Σάρα Γανωτή, το σενάριο για τις τηλεοπτικές σειρές Το Μικρό Σπίτι Στο Παγκράτι, Και Πάλι Φίλοι, Κάπου Σε Ξέρω, Τύχη Βουνό, Εργαζόμενη Γυναίκα και τον 8ο κύκλο του Μην Αρχίζεις Τη Μουρμούρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ούνικς Καζάν
Η Ούνικς Καζάν (ρωσικά: Баскетбольный клуб УНИКС Казань) είναι ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ρωσίας. Ιδρύθηκε το 1991 έχοντας σπουδαία πορεία στο σύγχρονο Ρωσικό και Ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Ιστορία
Η ομάδα του Καζάν ιδρύθηκε το 1991. Μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να εδραιωθεί στο χώρο του μπάσκετ και το 1997 ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία της Ρωσικής λίγκας. Ένα χρόνο αργότερα ο πρόεδρος της Εθνικής τράπεζας της Δημοκρατίας του Ταταρστάν, Γεβγκένι Μπογκάτσεφ ανέλαβε την προεδρία της ομάδας. Η ανοδική πορεία της ομάδας φαίνεται το 2001 όπου τερματίζει 2η. Ενώ και το 2002,2004,2007 κατάφερε να τερματίσει στην 2η θέση.
Παράλληλα με την επιτυχημένη πορεία της στη Ρωσία, ανάλογη επιτυχία έχει και στην Ευρώπη σε χαμηλές βέβαια κατηγορίες. Την περίοδο 2010-2011 κάνει το μεγάλο βήμα καταφέρνοντας να κατακτήσει τη διοργάνωση του Eurocup Basketball. Το μπάτζετ της σεζόν 2012-2013 κυμαινόταν στα 25 εκατομμύρια. Την περίοδο 2013-2014 η ομάδα ξεκίνησε με προπονητή τον Αντρέα Τρινκιέρι και 3 Έλληνες τους: Ίαν Βουγιούκα, Κώστας Καϊμακόγλου και Νίκο Ζήση. Την περίοδο 2013-2014 υπήρξε φιναλίστ του Eurocup Basketball χάνοντας στον τελικό από την ισπανική Βαλένθια. Τη σεζόν 2016-17 αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα. Τη σεζόν 2020/21, έφτασε μέχρι τον τελικό του Γιούροκαπ, χάνοντας το τρόπαιο από τη Μονακό με 2-0 στη σειρά. Στην VTB Λίγκα, η Ούνικς προκρίθηκε αήττητη από τα ημιτελικά κόντρα στη Λοκομοτίβ Κούμπαν και έφτασε μέχρι τους τελικούς, έχασε όμως το τρόπαιο από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Το καλοκαίρι του 2021, μετά από τέσσερα χρόνια παρουσίας ο Δημήτρης Πρίφτης αποχώρησε και νέος προπονητής της ομάδας είναι ο Βέλιμιρ Περάσοβιτς.
Στις 16 Μαΐου 2023, κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της την VTB Λίγκα, αφού νίκησε στη σειρά των τελικών 4-1 την Λοκομοτίβ Κουμπάν.
Εγχώριοι
VTB Λίγκα
Κύπελλο Ρωσίας
Διεθνείς
Γιούροκαπ
EuroChallenge
North European League
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1991 Κατηγορία:Σοβιετικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Γιόζεφ φον Φράουνχοφερ
Σπούδασε φυσικές επιστήμες εργαζόμενος ταυτόχρονα ως υαλουργός. Ο ίδιος επέφερε ουσιώδεις τροποποιήσεις σε όργανα παρατήρησης, όπως λ.χ. στο μικρόμετρο, το ηλιόμετρο και το μικροσκόπιο. Ο Φράουνχοφερ θεωρείται, επίσης, πως κατασκεύασε το παραλλακτικό τηλεσκόπιο του Ντόρμπατ.
Ο Γερμανικός Οργανισμός Έρευνας, Φράουνχοφερ (Fraunhofer-Gesellschaft), έλαβε την ονομασία του προς τιμήν του και είναι σήμερα ο μεγαλύτερος ερευνητικός φορέας στην Ευρώπη για την εφαρμοσμένη και τεχνολογική έρευνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιόζεφ φον Φράουνχοφερ ήταν το 11ο παιδί της οικογένειάς του. Γεννήθηκε στην κωμόπολη Straubing, στο τότε Εκλεκτοράτο της Βαυαρίας, από τον Franz Xaver Fraunhofer και τη Maria Anna Fröhlich.
Έμεινε ορφανός σε ηλικία 11 ετών και άρχισε να εργάζεται ως μαθητευόμενος σε έναν απαιτητικό υαλουργό με το όνομα Philipp Anton Weichelsberger. Το 1801, το εργαστήριο στο οποίο εργαζόταν κατέρρευσε και ολοσχερώς καταστράφηκε. Η διάσωση της εν λόγω επιχείρησης έγινε τότε από τον πρίγκιπα-εκλέκτορα Maximilian Joseph. Ο πρίγκιπας συμπάθησε πολύ τον Φράουνχοφερ, του παρείχε τεχνικά βιβλία για την υαλουργία και πίεσε τον εργοδότη του ώστε να επιτρέψει στον νεαρό τότε Φράουνχοφερ να σπουδάσει.
Με τα χρήματα που του έδωσε ο πρίγκιπας κατά τη διάσωση της επιχείρησης και την υποστήριξη που έλαβε από τον δωρητή J. Utzschneider, ο Φράουνχοφερ μπόρεσε να συνεχίσει την εκπαίδευσή του παράλληλα kai με την πρακτική του εξάσκηση. Το 1806, πήγε στο Ινστιτούτο Υαλουργίας στο Benediktbeuern, ένα εκκοσμικευμένο μοναστήρι των Βενεδικτίνων που ήταν εξειδικευμένο στην υαλουργία. Εκεί ανακάλυψε το πως να φτιάχνει λεπτό οπτικό γυαλί και εφηύρε ακριβείς μεθόδους για τη μέτρηση της οπτικής διασποράς.
Στο Ινστιτούτο αυτό επίσης γνώρισε τον Pierre Louis Guinand, έναν πεπειραμένο Ελβετό τεχνικό υάλου, ο οποίος του έδωσε οδηγίες και συμβουλές για την υαλουργία. Μέχρι το 1809, το μηχανικό τμήμα του τμήματος οπτικών ήταν κυρίως υπό τη διεύθυνση του Fraunhofer και ο Fraunhofer έγινε ένα από τα μέλη της εταιρείας την ίδια χρονιά. Το 1814, ο Guinand εγκατέλειψε την εταιρεία, όπως και ο Reichenbach. Ο Guinand αργότερα θα γίνει συνεργάτης με τον Fraunhofer στην εταιρεία και το όνομα άλλαξε σε Utzschneider-und-Fraunhofer. Κατά τη διάρκεια του 1818, ο Fraunhofer έγινε διευθυντής του Ινστιτούτου Οπτικών. Λόγω των λεπτών οπτικών οργάνων που αναπτύχθηκαν από τον Fraunhofer, η Βαυαρία ξεπέρασε την Αγγλία ως το κέντρο της βιομηχανίας οπτικών. Ακόμα και εκείνοι όπως ο Μάικλ Φαραντέι δεν ήταν σε θέση να παράγουν γυαλί που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον Φράουνχοφερ.
Η λαμπρή καριέρα του, του χάρισε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν το 1822. Το 1824, ο Fraunhofer διορίστηκε Ιππότης του Τάγματος της Αξίας του Βαυαρικού Στέμματος από τον Βασιλιά Μαξιμιλιανό Α, μέσω του οποίου αναδείχθηκε με τον τίτλο "Ritter von", δηλ. ιππότης. Την ίδια χρονιά, έγινε επίσης επίτιμος πολίτης του Μονάχου.
Όπως πολλοί υαλουργοί της εποχής του, δηλητηριάστηκε από ατμούς βαρέων μετάλλων, με αποτέλεσμα τον πρόωρο θάνατό του. Απεβίωσε τελικά το 1826, μόλις σε ηλικία 39 ετών. Οι πιο πολύτιμες "χημικές συνταγές" του για την παραγωγή γυαλιού πιστεύεται ότι τις πήρε στον τάφο μαζί του.
Έρευνα και καινοτομίες
δεξιά|μικρογραφία| Ο Φράουνχοφερ επιδεικνύει το φασματοσκόπιο σε συναδέλφους του. Μία από τις πιο δύσκολες λειτουργίες της πρακτικής οπτικής κατά τη διάρκεια της περιόδου της ζωής του Φράουνχοφερ ήταν το ακριβές γυάλισμα των σφαιρικών επιφανειών των μεγάλων γυαλιών αντικειμένων. Μόνος του εφηύρε το μηχάνημα  που κατέστησε την επιφάνεια πιο λεία και ομοιόμορφη από τη συμβατική λείανση. Επινόησε επίσης και άλλες μηχανές λείανσης και στίλβωσης και εισήγαγε πολλές βελτιώσεις στην κατασκευή των διαφόρων ειδών γυαλιού που χρησιμοποιούνται για οπτικά όργανα, τα οποία πάντα έβρισκε ότι είχαν ελαττώματα και παρατυπίες.
Το 1811 κατασκεύασε ένα νέο είδος φούρνου (κλιβάνου) και κατά τη διάρκεια της δεύτερης τήξης του, όταν έλιωσε μια μεγάλη ποσότητα γυαλιού, διαπίστωσε ότι μπορούσε να παράγει γυαλί πυριτίου, το οποίο, όταν ελήφθη από τον πυθμένα ενός δοχείου που περιείχε περίπου 224 λίβρες, είχε την ίδια διαθλαστική δύναμη με το γυαλί που αφαιρέθηκε από την επιφάνεια.
Τότε, θεωρούνταν ότι ο ακριβής προσδιορισμός της ισχύος για ένα συγκεκριμένο μέσο να διαθλά τις ακτίνες του φωτός και να διαχωρίζει τα διαφορετικά χρώματα που περιέχουν παρεμποδίστηκε από την απουσία ακριβών ορίων μεταξύ των χρωμάτων του φάσματος, καθιστώντας δύσκολη την ακριβή μέτρηση της γωνίας διάθλαση;. Για να αντιμετωπίσει αυτόν τον περιορισμό, ο Φράουνχοφερ πραγματοποίησε μια σειρά πειραμάτων με σκοπό την παραγωγή τεχνητού ομοιογενούς φωτός, και μη μπορώντας να επηρεάσει το αντικείμενό του με άμεσο τρόπο, το έκανε μέσω λαμπτήρων και πρισμάτων.
Ανακάλυψη σκοτεινών γραμμών απορρόφησης
μικρογραφία|250x250εσ| Απεικόνιση του ηλιακού φάσματος που σχεδιάστηκε και χρωματίστηκε από τον Φράουνχοφερ με σκοτεινές γραμμές που τελικά έλαβε το όνομά του. Μέχρι το 1814 ο Φράουνχοφερ είχε εφεύρει το σύγχρονο φασματοσκόπιο. Αυτή η ευρεσιτεχνία του θεωρείται σήμερα πάρα πολύ σημαντική.
Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του, εφηύρε μια φωτεινή σταθερή γραμμή που εμφανίζεται στο πορτοκαλί χρώμα του φάσματος όταν παράγεται από το φως της φωτιάς. Αυτή η γραμμή του επέτρεψε στη συνέχεια να προσδιορίσει την απόλυτη δύναμη διάθλασης σε διαφορετικές ουσίες. Πειράματα για να εξακριβωθεί εάν το ηλιακό φάσμα περιείχε την ίδια φωτεινή γραμμή με πορτοκαλί χρώμα, καθώς η γραμμή που παράγεται από το πορτοκαλί φως φωτός τον οδήγησε στην ανακάλυψη 574 σκοτεινών σταθερών γραμμών στο ηλιακό φάσμα. Σήμερα, εκατομμύρια τέτοιες σταθερές γραμμές απορρόφησης είναι πλέον γνωστές.
Συνεχίζοντας την έρευνα, ο Φράουνχοφερ εντόπισε σκοτεινές γραμμές που εμφανίζονταν επίσης στο φάσμα πολλών λαμπρών αστέρων, αλλά σε ελαφρώς διαφορετικές διευθετήσεις. Απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο οι γραμμές να παράγονται καθώς το φως περνά μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης. Αν ήταν έτσι, δεν θα εμφανίζονταν σε διαφορετικές ρυθμίσεις. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γραμμές προέρχονται από τη φύση των άστρων και του Ήλιου και μεταφέρουν πληροφορίες σχετικά με την πηγή του φωτός, ανεξάρτητα από το πόσο μακριά είναι αυτή η πηγή. Διαπίστωσε ότι τα φάσματα του Σείριου και άλλων αστέρων πρώτου μεγέθους διέφεραν από τον ήλιο και το ένα από το άλλο, δημιουργώντας έτσι αστρική φασματοσκοπία (ή αστρονομική).
Εφεύρεση οπτικών οργάνων
Το 1821, ο Φράουνχοφερ ανέπτυξε ένα πλέγμα περίθλασης, αφού ο Τζέιμς Γκρέγκορι ανακάλυψε το φαινόμενο της σχάρας περίθλασης και αφού ο Αμερικανός αστρονόμος David Rittenhouse εφηύρε το πρώτο χειροποίητο πλέγμα περίθλασης το 1785. Υπήρξε ο πρώτος που χρησιμοποίησε ένα πλέγμα περίθλασης για να αποκτήσει φάσματα γραμμών και ο πρώτος που μέτρησε τα μήκη κύματος των φασματικών γραμμών με ένα πλέγμα περίθλασης.
Έργα
μικρογραφία|Το έργο του Opere (1888)
Σημειώσεις
* <cite class="citation book cs1" data-ve-ignore="true" id="CITEREFI._Bernard_CohenHenry_CrewJoseph_von_FraunhoferDe_Witt_Bristol_Brace1981">978-0-405-13867-6
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί
Σαιντ-Αντρέ-ντε-Ναζάκ
Το Σαιντ-Αντρέ-ντε-Ναζάκ (γαλλικά: Saint-André-de-Najac, οξιτανικά: Sent Andrieu de Najac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Αντρεέν (γαλλικά: Saint-Andréens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Γεώργιος Κυριαζής
Ο Γεώργιος Κυριαζής (Πλάτανος, 1830 - Βουκουρέστι, 24 Μαρτίου 1893) υπήρξε μεγάλος Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην κωμόπολη Πλατάνου, πρωτεύουσα του Δήμου Προσχείου της επαρχίας Ναυπακτίας το 1830. Ο πατέρας του ήταν εφημέριος στην κωμόπολη αυτή. Αφού έμαθε στοιχειώδη γράμματα στη γενέτειρά του, πήγε σε συγγενείς του στο Μεσολόγγι για να συνεχίσει τα μαθήματα. Από κει πήγε στην Αθήνα και εγράφη στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου, στην οποία αρίστευσε με διδακτορικές εξετάσεις. Πήγε στη Γαλλία για να συμπληρώσει τις ιατρικές του σπουδές, και συγκεκριμένα στα πανεπιστήμια του Μομπελλιέ και των Παρισίων.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα άσκησε το ιατρικό επάγγελμα πρώτα στη Ναύπακτο και ακολούθως στην Αιτωλία προς όφελος του πληθυσμού. Την εποχή εκείνη είχε αρχίσει να παρουσιάζονται κρούσματα χολέρας στη Δυτική Ελλάδα, μα οι τοπικοί γιατροί δεν ήταν σε θέση να την καταπολεμήσουν, ούτε και οι δημόσιες αρχές ελάμβαναν μέτρα. Όταν η αρρώστια ξέσπασε στο Μεσολόγγι, οι υπηρεσίες του ιατρού Κυριαζή ήταν τόσο άξιες, που ο Όθων από εκτίμηση των ικανοτήτων του, τον παρασημοφόρησε με το μετάλλιο του Σωτήρα.
Μετά από λίγα χρόνια ο Κυριαζής μετακόμισε στη Ρουμανία και εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι όπου έγινε διευθυντής του πρώτου νοσοκομείου της πόλης αυτής και προσωπικός γιατρός του ηγεμόνα Κούζη. Από τη Ρουμανία έκανε πολλές ευεργεσίες. Βοήθησε να χτιστεί το παρθεναγωγείο στο Μεσολόγγι, και διέθεσε την προσωπική του περιουσία για να χρηματοδοτήσει την κρατική κατασκευή τορπιλοβόλων. Λίγο πριν τον θάνατό του ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου κατέθεσε στην Εθνική Τράπεζα το ποσόν των 600 χιλιάδων χρυσών φράγκων, με την εντολή, από τους τόκους να χτιστεί και να λειτουργήσει τεχνική σχολή με το όνομα «Επαγγελματική Σχολή Γεωργίου και Ελένης Κυριαζή» στο Μεσολόγγι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ο Ερνέστος Α΄ (γερμ. Ernst I, 2 Ιανουαρίου 1784 - 29 Ιανουαρίου 1844) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και, ως Ερνέστος Γ΄, δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Ζάαλφελντ.
Βιογραφία
Ο Ερνέστος Κάρολος Αντώνιος Λουδοβίκος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της Αυγούστας, κόρης του Ερρίκου ΚΔ΄ του Ρόις-Έμπερσντορφ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1817 τη Λουίζα των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ, και είχε τέκνα:
Διαζεύχθηκαν το 1824 (επίσημα το 1826) και ο Ερνέστος έκανε δεύτερο γάμο με την ανιψιά του Μαρία, κόρη του Αλεξάνδρου της Βυρτεμβέργης, στρατηγού· δεν απέκτησαν απογόνους.
Από μη νόμιμες σχέσεις του είχε φυσικά τέκνα. Από τη Σοφί Φερμεπέν ντε Μαρτώ: Από τη Μαργκαρέτα Μπράουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Χρεόγραφο
Στα χρηματοοικονομικά, χρεόγραφο είναι ένα επενδυτικό διαπραγματεύσιμο προϊόν που εκδίδεται από μια κυβέρνηση, μια εταιρεία ή κάποιο άλλο οργανισμό και αποτελεί αποδεικτικό χρέους ή δικαίωμα σε διανεμόμενα κέρδη.
Στα χρεόγραφα περιλαμβάνονται τα εξής:
Λογιστική
Τα χρεόγραφα στη λογιστική, είναι οι μετοχές που έχει μια επιχείρηση στο χαρτοφυλάκιο της με σκοπό τη σύντομη διάθεση τους.
Χρηματοοικονομική
Τα χρηματοοικονομικά προϊόντα μπορούν να διακριθούν σε:
Χρωμοναστήρι Ρεθύμνης
Το Χρωμοναστήρι ή Χρομοναστήρι (επίσημο: το Χρομοναστήριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Γεωγραφικά - γενικά στοιχεία
Ο οικισμός Χρωμοναστηρίου βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου, βορειοανατολικά του όρους Βρύσινας σε υψόμετρο 360 μέτρα. Το Χρωμοναστήρι έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος οικισμός (ΦΕΚ 570/Β/25-6-1980) και παραδοσιακός οικισμός μέσης πολιτιστικής αξίας (κατηγορία ΙΙ) (ΦΕΚΔ 728/1995) .Κτίσματα με βενετσιάνικα αρχιτεκτονικά στοιχεία είναι διάσπαρτα στο χωριό. Τα έτη 2005, 2007, 2008 και 2009 έλαβε βραβείο "καθαρότερου οργανωμένου παραδοσιακού οικισμού" από τη Νομαρχιακή Επιτροπή Τουριστικής Προβολής Ρεθύμνης.
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η Ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.
Ναοί, μνημεία, σημαντικά Κτίρια
Η Εκκλησία της Παναγίας Κεράς, στο σχήμα του ελεύθερου σταυρού, έξω από το Χρωμοναστήρι, έχει ένα τρούλο και δύο πρόσθετες αψίδες στον βόρειο και στον νότιο τοίχο, ένα σπάνιο αρχιτεκτονικό φαινόμενο στην Κρήτη. Κτίσθηκε τον 11ο αιώνα, σώζονται λίγες τοιχογραφίες της εποχής εκείνης που αποδίδουν απλοποιημένες μορφές μιας αντι-κλασικής τάσης εκείνης της εποχής, ενώ σημαντικές προσθήκες και διαφορετικού στυλ τοιχογραφίες έγιναν τον 14ο αιώνα, και παρεκκλήσι στη ΝΑ γωνία
Εκκλησία Άγιου Ευτύχιου: Στην θέση Περδίκη Μετόχι, βρίσκεται ο μονόκλιτος, σταυροειδής με τρούλο ναός του Αγίου Ευτυχίου. Πρόκειται για κατάγραφο ναό με τοιχογραφίες του 11ου μ.Χ. αι. Ο λαϊκός ανατολίζων ζωγράφος έδωσε στα έργα του ισορροπία, συμμετρία και αίσθηση μακαριότητας. Καταπλήσσουν οι πελώριοι οφθαλμοί των αγίων και ιδιαίτερα του Χριστού. Μελετητές αναφέρουν ότι ο έντονα λαϊκός αυτός χαρακτήρας των αγιογραφιών δυσκολεύει την ακριβέστερη χρονολόγησή τους, αποδίδει όμως το μέσο επίπεδο "μιας επαρχιακής τέχνης του 11ου αιώνα, όπως διαμορφώθηκε από την εξάσκησή της τοπικά, παρά την αναφορά της σε κάποια πρότυπα κέντρα" Ο ναός έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα προστασίας και ανάδειξης μεσοβυζαντινών μνημείων.
Η Βίλα Κλόντιο: Κτίσματα με βενετσιάνικα αρχιτεκτονικά στοιχεία είναι διάσπαρτα στο χωριό, ωστόσο το πιο σημαντικό κτίσμα είναι η επονομαζόμενη Villa Clοdio, ένα θαυμάσιο αρχοντικό που έχει αναστηλωθεί πλήρως και στεγάζει από 21-5-2010 το Στρατιωτικό Μουσείο Χρωμοναστηρίου (ώρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Παρασκευή 8.00πμ-13.30μμ., είσοδος: 1.50€, τηλ.:  28310 75135), λειτουργεί δε και ως χώρος εκδηλώσεων  , Η βίλα αυτή ήταν η θερινή κατοικία Ενετών αρχόντων από το Ρέθυμνο. Στην τουρκοκρατία το μέγαρο χρησίμευε για κατοικία τούρκου αγά γι’ αυτό και μέχρι σήμερα είναι γνωστό στο χωριό με το όνομα “κονάκι”.
Ο μύλος του Πρινάρη: Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται η παλιά φάμπρικα, ελαιόμυλος του Πρινάρη, πλήρως ανακαινισμένη, με όλο τον παλιό της εξοπλισμό, που μπορεί να δουλέψει και σήμερα, λειτουργεί ως Κέντρο Εκπαίδευσης και Ενημέρωσης για τον Πολιτισμό της ελιάς, του λαδιού και των Μύλων. Σε ειδική αίθουσα υπάρχει όλος ο εξοπλισμός ενός χωριάτικου νοικοκυρόσπιτου των μέσων του περασμένου αιώνα και πίσω, όταν τα σπίτια ήταν μονόχωρα ή μονόσπιτα, που σημαίνει πως όλες οι δραστηριότητες της « κατ’ οίκον » διαβίωσης, γίνονταν μέσα σε ένα και μοναδικό χώρο. (ώρες λειτουργίας: Ιούνιος – Οκτώβριος:  08:00 – 14:00, 17:30 – 20:30) ,
Καθημερινή ζωή, εθνολαογραφία
Στο χωριό γίνεται πανηγύρι για τον εορτασμό του Αγίου Παντελεήμονα (27 Ιουλίου). Στο Χρωμοναστήρι υπάρχει Πολιτιστικός Σύλλογος, ενώ υπάρχει και ο σύλλογος Παναγιά Κερά που λειτουργεί στην Αττική. Στο χωριό υπάρχει ξενώνας για τα μέλη του Συλλόγου Χρωμοναστηριωτών Αθήνας.
Στον οικισμό λειτουργεί Δημοτική Βιβλιοθήκη. Χαρακτηριστικές είναι οι πλατείες/πλατώματα του χωριού: Γ. Βογιατζάκη, Ατσιπουλιανάκη (κεντρική), Εθνικής Αντίστασης, Αγ. Γεωργίου - π. Δημοτικού σχολείου και Πλατεάκι. Στις τρεις τελευταίες πλατείες διατηρούνται ακόμα οι κοινόχρηστες βρύσες του χωριού. Πρόσφατα στο χωριό δημιουργήθηκε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου 5Χ5, όπου τα παιδιά μπορούν να αθλούνται.
Άλλες πληροφορίες
Η περιοχή έχει ενταχθεί στο Κτηματολογικό Γραφείο Ρεθύμνου, ήδη από 7-7-2005 (Διεύθυνση: Χορτατζή 20, ΤΚ: 74100, Ρέθυμνο.Τηλέφωνο: 28310-22403)  (Άλλες περιοχές που εξυπηρετούνται από το γραφείο αυτό: Ρέθυμνο, ΄Αδελε, Αργυρούπολη, Αρμένοι, Ατσιπόπουλο, Γεράνι, Επισκοπή, Μαρουλάς, Πρασιές, Πρινές, Ρουσσοσπίτι
Ανοιχτή είναι η συζήτηση για την αναστήλωση μνημείων της περιοχής
Ιστορικά στοιχεία - προέλευση ονόματος
Για την ετυμολογία του ονόματος διατυπώνονται διάφορες απόψεις: Έχει υποστηριχθεί η άποψη ότι η ονομασία προέρχεται από τη συνύπαρξη του χωριού και του μοναστηριού της Παναγιάς Κεράς (ήδη κατά τη Β' Βυζαντινή και τη Βενετική περιόδο), δηλαδή Χωριό-Μοναστήρι, γι' αυτό σε βενετικά και οθωμανικά έγγραφα συναντάται γραμμένο "Χωριομοναστήριον" και "Χώρα Μοναστήρ". Κατά άλλη άποψη ονομάστηκε έτσι γιατί το μοναστήρι της Κεράς Παναγιάς που βρίσκεται κοντά στο χωριό είχε πολλές χρωματιστές εικόνες (χρώμα +μοναστήρι) ή από την κίτρινη ώχρα με την οποία ήταν βαμμένη η εκκλησία. Μετά το 1940 σε όλους τους απογραφικούς πίνακες συναντάται γραμμένο Χρομοναστήρι, αλλά συνεχίζει να απαντάται και η ορθογραφία με –ω- (Χρωμοναστήρι). Χτίστηκε γύρω στον 12ο-13ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός, αφού αρκετά κτίριά του είναι χτισμένα κατά την ενετική περίοδο.
Χρωμοναστηριανοί
Γεώργιος Βογιατζάκης: ο μακροβιότερος πρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως Αθηνών. Επίσης πρόεδροι του σωματείου, υπήρξαν η κόρη του Φαλή και ο Μιχάλης Πριναράκης. Στο θεσμό της Π.Ε. το Χρωμοναστήρι έχει τα περισσότερα χρόνια διοίκησης στον νομό Ρεθύμνου, ο οποίος έχει τα περισσότερα χρόνια διοίκησης από τους 4 νομούς.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Το Χρομοναστήρι αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925, γραμμένο ως Χρωμοναστήρι, να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Χρομοναστήριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Καπεδιανά, Μύλοι και Πρινέδες αποτελούν την κοινότητα Χρομοναστηρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρεθύμνης του δήμου Ρεθύμνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 298 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Χρομοναστηρίου
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδος ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Καποδιστριακού δήμου Ρεθύμνης.
=== Πραγματικός πληθυσμός Χρωμοναστηρίου ===
Δείτε επίσης
Κατάλογος παραδοσιακών οικισμών της Ελλάδας
Δήμος Ρεθύμνης
Διοικητική διαίρεση νομού Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Δήμος Ρεθύμνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
93 Μινέρβα
Η Μινέρβα (Minerva) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,7. Ανακαλύφθηκε το 1867 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομα της θεάς Μινέρβα της ρωμαϊκής μυθολογίας, αντίστοιχης με τη θεά Αθηνά της ελληνικής. Είναι από τους λίγους αστεροειδείς που έχουν δύο δορυφόρους (οι άλλοι είναι ο 45 Ευγενία, ο 87 Σύλβια και ο 216 Κλεοπάτρα).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μινέρβα υπολογίσθηκε σε 141 ως 150 χλμ. από τρεις επιπροσθήσεις, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,9 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μινέρβα εκτιμάται σε 3,94 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 74,5 m/sec (268 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Μινέρβα είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,088 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 βαθμούς C κάτω από το μηδέν.
Η Μινέρβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 59 λεπτά.
Δορυφόροι
Στις 16 Αυγούστου 2009, στις 13:36 UTC, το σύστημα προσαρμοστικών οπτικών του Αστεροσκοπείου Κεκ ανεκάλυψε δύο μικροσκοπικούς δορυφόρους, στους οποίους δόθηκαν οι προσωρινές ονομασίες S/2009 (93) 1 και S/2009 (93) 2. Οι δύο αυτοί δορυφόροι έχουν διάμετρο 4 και 3 χιλιόμετρα αντίστοιχα, και η απόστασή τους από τη Μινέρβα είναι 630 χιλιόμετρα (8,8 φορές το μέγέθός της) και 380 χιλιόμετρα (5,2 φορές το μέγεθος της Μινέρβας). Τον Δεκέμβριο του 2013 οι δύο αυτοί δορυφόροι πήραν τα επίσημα ονόματα S/(93) 1 Αιγίς και S/(93) 2 Γοργόνειον από τα αντίστοιχα όπλα της θεάς Αθηνάς: την Αιγίδα και το Γοργόνειον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μινερβα
Σαιντ-Αντρέ-ντε-Βεζίν
Το Σαιντ-Αντρέ-ντε-Βεζίν (γαλλικά: Saint-André-de-Vézines, οξιτανικά: Sent Andrieu de Vesinas και Sent Andrieu d'Ovesinas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Αντρεζουά (γαλλικά: Saint-Andrésois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Τραγανό Ηλείας
Το Τραγανό είναι πεδινή κωμόπολη της Ηλείας, χτισμένη βόρεια του ποταμού Πηνειού και σε υψόμετρο 30 μέτρα. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πηνειού της Περιφερειακής Ενότητος Ηλείας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος.
Κατά το διάστημα 1997-2010 υπήρξε έδρα του πρώην Δήμου Τραγανού, ενώ παλιότερα αποτελούσε ανεξάρτητη κοινότητα.
Γεωγραφία - Γενικά στοιχεία
Το Τραγανό βρίσκεται στα βόρεια τμήματα της Ηλείας, στο κέντρο εύφορης πεδιάδας (που οι ντόπιοι αποκαλούν «Κάμπος Ηλείας») και σε απόσταση 9 χλμ. ΒΑ της Γαστούνης (μέσω Κόροιβου), 13 χλμ. Β της Αμαλιάδας και 35 χλμ. Β-ΒΔ του Πύργου.
Νότια ρέει ο Πηνειός ποταμός, δυτικά είναι η Ε.Ο. Πατρών-Πύργου (που το διαχωρίζει από την Ανδραβίδα), βορειοδυτικά είναι η Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας και δυτικά ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Ήλιδας.
Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και τις αγροτικές καλλιέργειες (σιτηρά, καρπούζια, πορτοκάλια, ρόδια), οπωροκηπευτικά, θερμοκήπια, αλλά και σε συσκευαστήρια αγροτικών προϊόντων (τουρσί).
Στην περιοχή λειτουργεί ο πολυδύναμος Αγροτικός Συνεταιρισμός Ομάδα Παραγωγών (Α.Σ.Ο.Π.) Κάμπου.
Ονομασία
Η ονομασία του οικισμού, σύμφωνα με την παράδοση, προέρχονται από το "τραγανερό" (σύσταση) του εδάφους του της περιοχής.
Ιστορικά στοιχεία
Η ύπαρξή του οικισμού αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας και ενετοκρατίας καθώς καταγράφεται σε ιστορικές πηγές ότι το Τραγανό προϋπήρχε του 1700.
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Μυρτουντίων. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) με την θέσπιση των κοινοτήτων, ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997, βάσει του διοικητικού σχεδίου «Καποδίστριας» (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) εγίνε έδρα της ομώνυμου δήμου, ο οποίος καταργήθηκε το 2010. Από το 2011 και σύμφωνα με το διοικητικό σχέδιο «Καλλικράτης» (ΦΕΚ 87/τ.Α'/2010) μαζί με το Μαρκόπουλο, την Όλγα και το Πηγάδι αποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Λευκοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τραγανού του Δήμου Πηνειού￼￼.
Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 2.509 και η ομώνυμη δημοτική κοινότητα αριθμεί 3.347, ενώ συνολικά η δημοτική ενότητα έχει 3.381 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Ηλεία και το Δήμο Πύργου υπάρχουν επίσης οι συνώνυμοι οικισμοί Τραγανό Αγίου Ιωάννου και Τραγανό Πύργου, όπου δεν πρέπει να συγχέονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Νίκος Παππάς (πολιτικός)
Ο Νίκος Παππάς (Αθήνα, 16 Ιουλίου 1976) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, από το 2015 στη Β' Αθηνών και από το 2019 στη Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών. Διετέλεσε υπουργός Επικρατείας και στη συνέχεια υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης. Είναι επίσης υποψήφιος Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής οργάνωσε το 2016 διαγωνισμό για τη χορήγηση αδειών σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας. Για τον διαγωνισμό και τους χειρισμούς του σε αυτόν παραπέμφθηκε από τη Βουλή το 2021 και από το Δικαστικό Συμβούλιο του Άρειου Πάγου το 2022 στο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο ομόφωνα τον καταδίκασε για παράβαση καθήκοντος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Καισαριανή. Είναι γιος του Στέλιου Παππά, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο στον αντιδικτατορικό αγώνα και υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού. Από τα 19 του χρόνια οργανώθηκε στη Νεολαία Συνασπισμού. Σπούδασε οικονομικά στη Σκωτία και εργαζόταν ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Fraser of Allander του Πανεπιστημίου Στράθκλαϊντ. Έζησε στη Γλασκώβη και στο Εδιμβούργο (όπου είχε κάνει το master του) επί 11 χρόνια μέχρι που ήρθε στην Ελλάδα για να αναλάβει τη διεύθυνση του πολιτικού γραφείου του Αλέξη Τσίπρα.
Πολιτική δράση
Ο Νίκος Παππάς είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Τον Ιανουάριο του 2013 ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον τότε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ, καθώς εκείνος τον κατηγόρησε ότι την είχε στην κατοχή του και την μοίραζε σε μέσα ενημέρωσης.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ως υπουργός Επικρατείας κατέθεσε νομοσχέδιο για την επανίδρυση της ΕΡΤ, ενώ ανέδειξε ως σημαντικότερο θέμα της υπουργίας του την αδειοδότηση των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας, τα οποία λειτουργούσαν υπό ασαφές νομικό καθεστώς. Από τις 5 Νοεμβρίου του 2016 έως τις 9 Ιουλίου του 2019 ήταν υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 επανεξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις 18 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε τομεάρχης Οικονομίας της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, και στις 20 Σεπτεμβρίου του 2020 ορίστηκε τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος.
Ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος.
Αδειοδότηση τηλεοπτικών σταθμών
Με νόμο που έφερε στη Βουλή και ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του 2016, για την αδειοδότηση των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας παρακάμπτονταν το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, αρμόδιος οριζόταν ο ίδιος ως Υπουργός Επικρατείας και ο αριθμός των καναλιών εθνικής εμβέλειας περιοριζόταν σε 4. Ο σχετικός διαγωνισμός διεξήχθη τον Αύγουστο του 2016, αναδείχθηκαν από αυτόν 4 υπερθεματιστές.
Σύμφωνα με την κυβερνητική επιχειρηματολογία, η διαδικασία αδειοδότησης των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών έδινε τέλος σε μια μακρά περίοδο 27 ετών, κατά την οποία αυτά λειτουργούσαν υπό ασαφές νομικό καθεστώς, δηλαδή με προσωρινές άδειες. Ο περιορισμός των αδειών σε τέσσερις αποδόθηκε στην ανάγκη βιωσιμότητας των καναλιών, ενώ τέθηκαν ελάχιστα όρια εργαζομένων πλήρους απασχόλησης. Κατά την κυβέρνηση, ο διαγωνισμός ήταν διαφανής και αξιόπιστος και σχεδιάστηκε με κριτήριο το μέγιστο τίμημα για το Δημόσιο.
Η διαδικασία αυτή όμως έγινε και στόχος κριτικής από νομικής, οικονομικής και ηλεκτροτεχνικής άποψης. Ειδικοί ηλεκτρολόγοι μηχανικοί επισημαίνουν ότι δεν υπήρχε τεχνικός λόγος να περιοριστούν οι άδειες σε τέσσερις, ενώ νομικοί επικέντρωσαν την κριτική τους στην παράκαμψη του κατά το Σύνταγμα αρμόδιου ΕΣΡ και στον αντισυνταγματικό περιορισμό του αριθμού των αδειών σε τέσσερις, που αντιστοιχεί σε περιορισμό του δικαιώματος ελευθερίας του λόγου, το οποίο δεν αντισταθμίζεται από κανένα ταμειακό όφελος. Τέλος, οι οικονομολόγοι Θεόδωρος Αλυσανδράτος και Σωτήρης Γεωργανάς έχουν κριτικάρει τη δημοπρασία που ακολουθήθηκε, διότι δεν μεγιστοποιεί τα έσοδα του Δημοσίου. Βάσει των κατηγοριών αυτών, η αντιπολίτευση του άσκησε σφοδρή κριτική, αποδίδοντάς του τον χαρακτηρισμό «υπουργός-καναλάρχης».
Τα τηλεοπτικά κανάλια αντέδρασαν και κατέθεσαν προσφυγή ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Μετά από συνεδρίαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, ανακοινώθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2017 ότι ο νόμος για τους τηλεοπτικούς διαγωνισμούς κρίθηκε κατά πλειοψηφία αντισυνταγματικός και έτσι οι άδειες που δόθηκαν έχασαν την ισχύ τους και κρίθηκε επίσης ότι οι τηλεοπτικοί σταθμοί που είτε δεν συμμετείχαν στον διαγωνισμό, είτε δεν ανακηρύχθηκαν υπερθεματιστές θα συνεχίσουν τη λειτουργία τους. Επίσης ανακοινώθηκε ότι τα χρηματικά ποσά που κατατέθηκαν για την απόκτηση αδειών δεν μπορούσαν να επιστραφούν και ότι το ΕΣΡ είναι το μόνο –και αποκλειστικά αρμόδιο– για τη ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου.
Τον Ιούλιο 2020 ο επιχειρηματίας Χρήστος Καλογρίτσας κατέθεσε μήνυση εναντίον της CCC – CONSOLIDATED CONTRACTORS GROUP SAL, στην οποία ανέφερε ότι η λιβανέζικη εταιρεία CCC προχώρησε σε εικονική συμφωνία ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ με τον ίδιο, ώστε να συμμετάσχει ο ίδιος στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι η κυβέρνηση, και ιδίως ο αρμόδιος υπουργός Νίκος Παππάς, επόπτευαν την εικονική συναλλαγή και ότι ο Νίκος Παππάς τον έπεισε να λάβει τα χρήματα για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό, ώστε να δημιουργηθεί κανάλι φιλικά προσκείμενο στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ο εισαγγελέας Κωνσταντίνος Σιμιτζόγλου σχημάτισε με βάση τη μήνυση δικογραφία εναντίον του Νίκου Παππά, την οποία απέστειλε στη Βουλή, καθώς «προκύπτουν στοιχεία τυχόν τέλεσης αξιόποινων πράξεων φερομένων ως τελεσθέντων κατά την περίοδο που ο συγκεκριμένος είχε την ιδιότητα του υπουργού».
Στις 30 Μαρτίου 2021 εγκρίθηκε η σύσταση προανακριτικής επιτροπής σχετικά με την υπόθεση του διαγωνισμού των τηλεοπτικών αδειών, και ο Νίκος Παππάς ήταν κατηγορούμενος για παράβαση καθήκοντος και δωροληψία. Η προανακριτική επιτροπή ολοκλήρωσε το έργο της στις 30 Ιουνίου 2021. Οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ διέκριναν παράβαση καθήκοντος, ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις τέλεσης οποιασδήποτε εγκληματικής πράξης, ενώ το ΚΚΕ αν και διέκρινε πολιτικές ευθύνες, δεν έκρινε ότι ήταν επαρκείς για να τεκμηριωθεί παραβίαση καθήκοντος. Το ΜέΡΑ 25 και η Ελληνική Λύση απείχαν. Δεν προέκυψαν σαφείς ενδείξεις δωροληψίας από την προανακριτική επιτροπή. Η Βουλή υπερψήφισε στις 14 Ιουλίου 2021 την παραπομπή του Νίκου Παππά σε ειδικό δικαστήριο για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος με 178 ναι, 86 όχι και 12 παρών. Την παραπομπή στο ειδικό δικαστήριο πρότεινε και η εισαγγελέας του δικαστικού συμβουλίου του Αρείου Πάγου για ηθική αυτουργία στην παράβαση καθήκοντος. Τελικά την παραπομπή σε ειδικό δικαστήριο αποφάσισε και το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Το Ειδικό Δικαστήριο τον έκρινε ομόφωνα ένοχο για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος και του επέβαλε την ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, φυλάκιση δύο ετών με τριετή αναστολή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών Κατηγορία:Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
GainJet Aviation
250px|μικρογραφία|Αεροσκάφος Boeing 757 της GainJet Aviation Η GainJet Aviation (GainJet Aviation S.A) είναι αεροπορική εταιρεία παροχής ναυλωμένων πτήσεων μέσω αεροσκαφών ιδιωτικού τύπου αλλά και εταιρεία διαχείρισης αεροσκαφών. Η έδρα της βρίσκεται στην Αθήνα.
Γενικά
Η GainJet ξεκίνησε να λειτουργεί τον Απρίλιο 2006, όταν απέκτησε το πρώτο της αεροσκάφος. Το δίκτυο περιλαμβάνει γραφείο πωλήσεων στο Λονδίνο, στο Αεροδρόμιο Χίθροου και στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Η εταιρία εκτελεί ναυλωμένες ιδιωτικές πτήσεις για κυβερνήσεις, εταιριές αλλά και όσους ιδιώτες έχουν την οικονομική ευχέρεια να μισθώσουν ένα αεροσκάφος. Παράδειγμα αποτελεί το συγκρότημα Rolling Stones που μίσθωσε αεροσκάφος της εταιρείας το 2014, κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους.
Στόλος
Ο στόλος της GainJet Aviation έχει βάσεις στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, και περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Οικονομία της Αττικής
Σαιν-Μπωλίζ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Λουδοβίκος της Βουργουνδίας
200px|μικρογραφία|δεξιά|Θυρεός του Λουδοβίκου της Βουργουνδίας Ο Λουδοβίκος της Βουργουνδίας (Louis de Bourgogne, 1297 - 2 Αυγούστου 1316) από τον Οίκο της Βουργουνδίας, πρίγκιπας της Αχαΐας και τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης, ήταν ο μικρότερος γιος του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Αγνής των Καπετιδών, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας.
Το 1313, συμμετείχε σε ένα αμοιβαίο σύμφωνο γάμου σχεδιασμένο για να εξασφαλιστεί ο έλεγχος της Φραγκικής Ελλάδας από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού και των Καπετιδών-Βουργουνδίας. Τον Ιούλιο του 1313 παντρεύτηκε την Ματθίλδη του Αινώ, εγγονή του Γουλιέλμου Β΄ Βιλλεαρδουίνου, στην οποία ο Φίλιππος Α' του Τάραντα έδωσε το πριγκιπάτο της Αχαΐας. Ο Λουδοβίκος παραχώρισε το δικαίωμά του στις οικογενειακές γαίες στη Βουργουνδία στον μεγαλύτερο αδελφό του Ούγο Ε΄ δούκα της Βουργουνδίας, ο οποίος με τη σειρά του παραχώρησε στον Λουδοβίκο τον τίτλο του βασιλιά της Θεσσαλονίκης, που είχε αγοράσει η οικογένειά τους από το 1266. Στη συνέχεια ο Λουδοβίκος έδωσε όρκο υποτέλειας στον Φίλιππο Α΄, που ήταν επικυρίαρχος του πριγκιπάτου της Αχαΐας και -λόγω της συζύγου του- τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης και υποσχέθηκε να τον στηρίξει στην εκστρατεία του για την ανακατάληψη της Πόλης.
Η Ματθίλδη και ο Λουδοβίκος έφτασαν στην Αχαΐα σε ξεχωριστές χρονικές περιόδους. Η Ματθίλδη έπλευσε απευθείας από τη Μασσαλία στο Ναυαρίνο με 1000 άντρες, ενώ ο Λουδοβίκος μέσω της Βενετίας, εκλιπαρώντας τη Δημοκρατία για βοήθεια. Ο Φερδινάνδος της Μαγιόρκας, διεκδικητής του δουκάτου ως σύζυγος της Ισαβέλλας ντε Σαμπράν, επίσης εγγονής του Γουλιέλμου Β΄ πρίγκιπα της Αχαΐας, έφτασε εκεί το 1315 και κατέλαβε τη Γλαρέντζα. Όταν έφθασε η Ισαβέλλα ντε Σαμπάν πολλοί ευγενείς, όπως και ο κόμης της Κεφαλληνίας, τέθηκαν στη διάθεσή της (1315).
Ο στρατός της Ματθίλδης χτυπήθηκε από τον Φερδινάνδο και τους Καταλανούς στο Πικοτίν (1316). Τότε έφθασε και ο Λουδοβίκος, κάνοντας μία ανεπιτυχή απόπειρα να κυριεύσει το κάστρο της Χαλανδρίτσας. Ο Φερδινάνδος δεν κατάφερε τελικά να αποφύγει τον θάνατο στη Μάχη της Μανωλάδας και τέσσερις εβδομάδες αργότερα απεβίωσε πολύ πρόωρα και ο Λουδοβίκος. Το χρονικό του Μορέως λέει ότι απεβίωσε από πυρετό, ενώ τα αντίστοιχα Καταλανικά κείμενα ότι δηλητηριάστηκε από τον κόμη της Κεφαλληνίας.
Με τον θάνατό του, τα δικαιώματά του στο βασίλειο της Θεσσαλονίκης και στο πριγκιπάτο της Αχαΐας πέρασαν στον αδελφό του Εύδη Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας, ο οποίος πιέστηκε να τα πουλήσει στον Φίλιππο Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα. Τελικά τα πώλησε στον Λουδοβίκο Α΄ δούκα του Μπουρμπόν, κόμη του Κλαιρμόν-του-Μποβενσί (Clermont-en-Beauvaisis).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1313 τη Ματθίλδη των Αβέν πριγκίπισσα της Αχαΐας, κόρη του Φλωρέντιου κυβερνήτη της Ζηλανδίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλονίκης
Κόρη του Αντήνορος
Η Κόρη του Αντήνορος είναι έργο αρχαϊκής τέχνης του γλύπτη Αντήνορος. Τμήματά της ανακαλύφθηκαν στις ανασκαφές της Ακρόπολης και βρέθηκαν στην Περσική τάφρο το 1882 ανατολικά του Παρθενώνα και το 1886 δυτικά του Ερέχθειου. Εκτίθεται στο Μουσείο της Ακρόπολης με αριθμό καταλόγου 681.