cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιτική του Πράσινου Ακρωτήριου
Πρωθυπουργοί του Πρασίνου Ακρωτηρίου
Ο Πρωθυπουργός είναι αρχηγός της κυβέρνησης και διορίζει τους υπουργούς. Ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό. Πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας ήταν ο Κάρλος Βέιγκα.
Νομοθετική εξουσία
Η Εθνοσυνέλευση του Πράσινου Ακρωτηρίου (Asembleia Nacional) απαρτίζεται από 72 μέλη. Εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία και με απλή αναλογική για πενταετή θητεία. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 1975 και τα μέλη αυτής της Συνέλευσης εξέλεξαν Πρόεδρο τον Αριστίντες Περέιρα στις 5 Ιουλίου του ιδίου έτους, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη. Ακολούθησαν μονοκομματικές εκλογές στις 7 Δεκεμβρίου του 1980, με τον Περέιρα να επανεκλέγεται χωρίς αντίπαλο από την Εθνοσυνέλευση, στις 12 Φεβρουαρίου του 1981. Την ίδια χρονιά έγινε η μετονομασία του PAIGC σε PAICV. Στις 7 Δεκεμβρίου του 1985 στις βουλευτικές εκλογές εξελέγησαν 83 βουλευτές και για πρώτη φορά υπήρχαν και ανεξάρτητοι υποψήφιοι.
Έπειτα από σχεδόν δύο δεκαετίες μονοκομματικής διακυβέρνησης, η χώρα έγινε πολυκομματική δημοκρατία το 1990 και διεξήχθησαν οι πρώτες δημοκρατικές βουλευτικές εκλογές τον Ιανουάριο του 1991. Στις εκλογές αυτές κέρδισε το MPD της Αντιπολίτευσης, με 56 επί συνόλου 79 εδρών, ενώ το PAICV έμεινε στις 23. Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Δεκεμβρίου του 1995 και ο αριθμός των εδρών στην Εθνοσυνέλευση μειώθηκε από 79 σε 72. Το MPD κέρδισε 50 έδρες και το PAICV 21. Μία έδρα κέρδισε το Δημοκρατικό Κόμμα Συσπείρωσης (PCD).
Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, στις 14 Ιανουαρίου του 2001 το PAICV επέστρεψε στην εξουσία, με 40 έδρες, έναντι 30 για το MPD και 2 για το ADI. To PAICV κέρδισε και τις επόμενες εκλογές (22 Ιανουαρίου 2006), με 41 έδρες έναντι 29 για το MPD.
Πολιτικά κόμματα
Το πρώτο ιστορικά πολιτικό κόμμα είναι το Αφρικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Πράσινου Ακρωτηρίου ή PAICV με επικεφαλής το Ζοζέ Μαρία Νέβες. Το εν λόγω κόμμα ως το 1980 ονομαζόταν Αφρικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πράσινου Ακρωτηρίου. Η αλλαγή στο όνομα, με την αφαίρεση της Γουινέας Μπισσάου, έγινε λόγω του πραξικοπήματος στη χώρα αυτή και της ανάγκης να αποστασιοποιηθεί το Πράσινο Ακρωτήριο από αυτήν. Το Κίνημα για Δημοκρατία (MPD) είναι το πρώτο κόμμα της Αντιπολίτευσης και σήμερα έχει πρόεδρο τον Αγκοστίνιο Λόπες. Εκτός αυτών, υπάρχουν και άλλα μικρότερα κόμματα και συνασπισμοί. Σε γενικές γραμμές, η χώρα απολαμβάνει σταθερό δημοκρατικό καθεστώς και η διεξαγωγή των εκλογών γίνεται σε κλίμα ελευθερίας και νομιμότητας. Κατοχυρώνεται επίσης η ελευθερία του Τύπου.
Διοικητική Διαίρεση
Η νησιωτική χώρα διαιρείται σε 22 δήμους (concelhos) και περαιτέρω σε 32 ενορίες (freguesias). Οι δήμοι είναι:
Διεθνείς σχέσεις
Η χώρα ασκεί παραδοσιακά αδέσμευτη εξωτερική πολιτική και διατηρεί καλές σχέσεις με όλες τις χώρες. Για το λόγο αυτό η χώρα έχει επιλεγεί για διεξαγωγή σημαντικών διεθνών συνεδρίων.
Το Πράσινο Ακρωτήριο είναι μέλος των οργανισμών: ACCT, ACP, AfDB, AU, CPLP, ECOWAS, FAO, G-77, IBRD, ICAO, ICCt (υπέγραψε), ICRM, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, Interpol, IOC, IOM, IPU, ITSO, ITU, ITUC, MIGA, NAM, OIF, OPCW, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, Union Latina, UNWTO, UPU, WCO, WHO, WIPO, WMO, WTO.
Άμυνα
Η στρατιωτική θητεία στη χώρα δεν είναι υποχρεωτική, ωστόσο υπάρχει η υποχρέωση για παροχή υπηρεσιών και στρατολόγηση επί 14μηνο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν την ονομασία Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις του Λαού (FARP). Ηλικία στράτευσης είναι τα 18 χρόνια. Υπάρχουν Στρατός και Ακτοφυλακή (με πτέρυγες στην Αεροπορία).
Παραπομπές
*
Πεκίνο
μικρογραφία|Χάρτης της κατανομής του πληθυσμού του Πεκίνου το 2011. Το Πεκίνο (北京, ) είναι η πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας σε πληθυσμό μετά τη Σαγκάη. Αναγνωρίζεται ως πολιτικό, εκπαιδευτικό, και πολιτιστικό κέντρο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, ενώ η Σαγκάη και το Χονγκ Κονγκ υπερισχύουν στους οικονομικούς τομείς. Το Πεκίνο έχει ιστορία άνω των δύο χιλιάδων ετών και είναι μια από τις τέσσερις μεγάλες αρχαίες πρωτεύουσες της Κίνας.
Ολόκληρη η διοικητική περιοχή του Πεκίνου έκτασης 16.410 τετραγωνικών χιλιομέτρων έχει περίπου 21,89 εκατομμύρια κατοίκους (απογραφή 2020). Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής είναι δομημένο με αγροτικό τρόπο και σε αυτήν ενσωματώνονται άλλοι αστικοί οικισμοί εκτός από την πόλη του πυρήνα του Πεκίνου. Από το συνολικό πληθυσμό, 11,8 εκατομμύρια είναι εγγεγραμμένοι κάτοικοι με μόνιμη κατοικία (hùkǒu) και 7,7 εκατομμύρια προσωρινοί κάτοικοι (liúdòng rénkǒu).
Ως πρωτεύουσα, το Πεκίνο είναι το πολιτικό κέντρο της Κίνας. Λόγω της μακράς ιστορίας του, το Πεκίνο φιλοξενεί μια σημαντική πολιτιστική κληρονομιά. Αυτό περιλαμβάνει τις παραδοσιακές κατοικημένες συνοικίες με τα χουτόν (hútòng), την πλατεία Τιενανμέν, την Απαγορευμένη Πόλη, η οποία ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1987, τα Θερινά Ανάκτορα, και οι διάφοροι ναοί, όπως ο Ναός του Ουρανού, ο Ναός του Λάμα και ο Ναός του Κομφούκιου.
Ετυμολογία
Από την αρχή της δημιουργίας της πόλης, το Πεκίνο είχε διάφορα ονόματα. Το όνομα Πεκίνο (北京, Běijīng), κυριολεκτικά σημαίνει "βόρεια πρωτεύουσα", εφαρμόστηκε το 1403 κατά τη διάρκεια της δυναστεία Μιν για να υπάρχει διάκριση από τη Νανκίν. Το όνομα της πόλης Νανκίν (南京, Nánjīng) για τη "νότια πρωτεύουσα" σχηματίστηκε με τον ίδιο τρόπο. Το ίδιο ισχύει για το ιαπωνικό Τόκιο (ιαπωνικά: 東京 Tōkyō) και το βιετναμέζικο Ανόι, που και τα δύο σημαίνουν "ανατολική πρωτεύουσα", και ονομάζονται Ντονγκίν (東京 / 东京 Dōngjīng) στα κινέζικα.
Ιστορία
Από το 723 π.Χ. αναφέρεται στην Ιστορία με το όνομα Κι. Το 1151 γίνεται αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Αργότερα, οι Μογγόλοι αυτοκράτορες Τζένγκις Χαν και Κουμπλάι Χαν την έκαναν έδρα τους και το Πεκίνο γνώρισε μεγάλη ακμή. Σ' αυτήν την ακμή τη βρήκε όταν έφτασε εκεί ο εξερευνητής Μάρκο Πόλο, που την περιέγραψε ως παραμυθένια πόλη. Κατά το 1860 και 1900 το Πεκίνο καταλήφθηκε από στρατεύματα των Μεγάλων Δυνάμεων.
Έπαψε να είναι πρωτεύουσα της Κίνας στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η Κίνα είχε πρωτεύουσα τη Ναντσίνγκ. Μετά την επικράτηση όμως της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949 έγινε πρωτεύουσά της. Φιλοξένησε επίσης, τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
Η κεντρική πλατεία του Πεκίνου, η πλατεία Τιεν Αν Μεν (από τις μεγαλύτερες πλατείες του κόσμου) έγινε αρκετές φορές θέατρο συγκρούσεων του λαού με το καθεστώς, με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της λαϊκής εξέγερσης του 1989.
Γεωγραφική τοποθεσία
Το Πεκίνο βρίσκεται 110 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της θάλασσας Μποχάι στο κέντρο της επαρχίας Χεμπέι. Η έκταση της πόλης είναι 16.410 τ.χλμ., από τα οποία μόνο τα 1.369,9 τ.χλμ. (8%) ανήκουν στον πυρήνα της πόλης (μεγάλη πυκνότητα κτιρίων και κλειστή τοπική μορφή), 15.398,4 τ.χλμ. (92%) αποτελούνται από προάστια και περιοχές με δομή αγροτικού οικισμού. Η μητροπολιτική περιοχή του Πεκίνου, συμπεριλαμβανομένης της προαστιακής ζώνης που περιβάλλει την πόλη, έχει έκταση 8.859,9 τ.χλμ.
Η πόλη βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της πυκνοκατοικημένης πεδιάδας της Βόρειας Κίνας, κατά μέσο όρο 63 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και περιβάλλεται από βουνά (οροπέδιο της Μογγολίας). Το υψηλότερο σημείο στη διοικητική περιοχή του Πεκίνου είναι το Λιν Σαν (ακριβέστερα: Dongling Shan 東靈山/东灵山) με 2303 μέτρα.
Δομή της πόλης
μικρογραφία|Περιοχές του Πεκίνου (παλιά πόλη σημειωμένη με κόκκινο, χωρισμένη σε δυτικό και ανατολικό τμήμα). Το κέντρο της πόλης του Πεκίνου (με κόκκινο και μπλε χρώμα) χωρίς προαστιακή ζώνη αποτελείται από έξι αστικές συνοικίες.
Στην περιοχή του κέντρου του Πεκίνου (με πράσινο χρώμα) υπάρχουν άλλες έξι συνοικίες της πόλης.
Πιο μακριά από το κέντρο της πόλης υπάρχουν τέσσερις ακόμη αστικές συνοικίες (σημειωμένες με κίτρινο χρώμα).
Κλίμα
Αν και το Πεκίνο απέχει μόνο περίπου 140 χιλιόμετρα από την ακτή, λόγω της θέσης του, έχει εύκρατο, ηπειρωτικό κλίμα, δηλαδή ζεστά, υγρά καλοκαίρια και κρύους, ξηρούς χειμώνες. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 570 mm, εκ των οποίων περίπου το 62% πέφτει τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. Όπως πολλές περιοχές της Κίνας, η πόλη επηρεάζεται από την κυκλοφορία των μουσώνων: το χειμώνα επικρατούν ψυχρά ρεύματα από τα βορειοδυτικά, ενώ το καλοκαίρι αντικαθίστανται από θερμά και υγρά ρεύματα τροπικής προέλευσης. Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι μεταβατικές περίοδοι.
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 11,8 °C. Ο θερμότερος μήνας είναι ο Ιούλιος με μέση ημερήσια υψηλή θερμοκρασία 30,8 °C και μέση ημερήσια χαμηλή θερμοκρασία 21,6 °C. Ο πιο κρύος μήνας είναι ο Ιανουάριος με μέση ημερήσια υψηλή θερμοκρασία 1,6 ° C και μέση ημερήσια χαμηλή θερμοκρασία -9,6 ° C.
Το χειμώνα, οι θερμοκρασίες μπορούν να φτάσουν μέχρι -20 °C και παγωμένος άνεμος φυσά από τις πεδιάδες της Εσωτερικής Μογγολίας. Το καλοκαίρι (Ιούνιος έως Αύγουστος) είναι υγρό και ζεστό με θερμοκρασίες έως 40 °C. Η σύντομη άνοιξη (Απρίλιος και Μάιος) είναι ξηρή, αλλά υπάρχει αέρας. Το φθινόπωρο (Σεπτέμβριος και Οκτώβριος) ο καιρός είναι ξηρός και ήπιος.
Η υψηλότερη θερμοκρασία μετρήθηκε επίσημα στις 15 Ιουνίου 1942 στους 42,6 °C, και η χαμηλότερη στις 22 Φεβρουαρίου 1966 στους -27,4 °C.
Περιβαλλοντικά προβλήματα
μικρογραφία|300x300εσ|Πεκίνο τον Αύγουστο του 2005 - αριστερά: καθαρός αέρας μετά τη βροχή, δεξιά: αιθαλομίχλη σε ηλιόλουστο καιρό. Το Πεκίνο έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο περιβαλλοντικών συζητήσεων και ερευνών τα τελευταία χρόνια. Από το 1980, μέχρι το 2018, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε κατά 11 εκατομμυρία, και συνεπώς αυξήθηκαν κατακόρυφα οι ρύποι που προκαλούνται από τον ανθρώπινο παράγοντα. Επιπλέον, άλλαξε η μετεωρολογική κατάσταση θεμελιωδώς, ακόμη και αν δεν περιλαμβάνονται οι εκπομπές της ανθρώπινης κοινωνίας. Για παράδειγμα, η λευκαύγεια της επιφάνειας, η ταχύτητα του ανέμου και η υγρασία κοντά στην επιφάνεια μειώθηκαν, ενώ οι θερμοκρασίες του εδάφους και του αέρα κοντά στην επιφάνεια, η κατακόρυφη αραίωση του αέρα και τα επίπεδα του όζοντος αυξήθηκαν.
Λόγω των συνδυασμένων παραγόντων αστικοποίησης και ρύπανσης που προκαλείται από την καύση ορυκτών καυσίμων, το Πεκίνο συχνά πλήττεται από σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα, τα οποία οδηγούν σε προβλήματα υγείας πολλών κατοίκων. Το 2013 πυκνή αιθαλομίχλη έπληξε το Πεκίνο και τις περισσότερες περιοχές της βόρειας Κίνας, επηρεάζοντας συνολικά 600 εκατομμύρια ανθρώπους. Μετά από αυτό το "σοκ ρύπανσης" η ατμοσφαιρική ρύπανση έγινε σημαντική οικονομική και κοινωνική ανησυχία στην Κίνα. Η τοπική κυβέρνηση του Πεκίνου ανακοίνωσε μέτρα για τη μείωση της ρύπανσης αυτής, για παράδειγμα μειώνοντας το μερίδιο του άνθρακα από 24% το 2012 σε 10% το 2017, ενώ η εθνική κυβέρνηση διέταξε την απομάκρυνση των βαρέως ρυπογόνων οχημάτων από το 2015 έως το 2017, και αύξησε τις προσπάθειες για τη μετάβαση του ενεργειακού συστήματος σε καθαρές πηγές ενέργειας.
Οικονομία
200px|thumb|Πλατεία Τιενανμέν (πύλη της θεϊκής ειρήνης).Το 2005, το ονομαστικό ΑΕΠ του Πεκίνου ήταν 681,45 δισεκατομμύρια γουάν (RMB) (περίπου 84 δισεκατομμύριο δολ. ΗΠΑ), μια ετήσια αύξηση 11,1% από το προηγούμενο έτος. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του ήταν 44.969 RMB, μια αύξηση 8,1% από το προηγούμενο έτος και σχεδόν διπλάσιο απ' ό,τι το 2000. Οι πρωτοβάθμιες, δευτεροβάθμιες και τριτογενείς βιομηχανίες άξιζαν 9,77 δισεκατομμύρια RMB, 210,05 δισεκατομμύρια RMB και 461,63 δισεκατομμύρια RMB. Το διαθέσιμο αστικό κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν 17.653 γουάν, μια πραγματική αύξηση 12,9% από το προηγούμενο έτος. Το κατά κεφαλήν καθαρό εισόδημα των αγροτικών κατοίκων ήταν 7.860 RMB, μια πραγματική αύξηση του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος 9,6%, το χαμηλότερο 20% εισοδημάτων κατοίκων αύξησε το κατά κεφαλήν του εισόδημα 16,7%, 11,4 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερες από το ποσοστό αύξησης του εισοδήματος του ψηλότερου 20% των εισοδημάτων.220x220px|thumb|Η επιχειρησιακή πόλη.
Διοικητικά τμήματα
Ο δήμος του Πεκίνου περιλαμβάνει 18 διοικητικές υποδιαιρέσεις, νομός-ισόπεδες μονάδες που κυβερνώνται άμεσα από το δήμο (τμήματα δεύτερου επιπέδου). Από αυτούς, 16 είναι περιοχές και 2 είναι νομοί. Οι αστικές και προαστιακές περιοχές της πόλης διαιρούνται σε οκτώ περιοχές:
Δείτε επίσης
* Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Σπόρος (Ρωμαίος)
Ο Σπόρος (Sporus, 49-51 - 69) ήταν ένα νεαρό αγόρι, ευνοούμενο του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα, ο οποίος θεωρείται ότι το ευνούχισε και το παντρεύτηκε.
Προέλευση του ονόματος
Το όνομα Σπόρος προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη σπορά, που σχετίζεται με τη λέξη σπόρος και σπείρειν. Σε όλες τις αναφορές σχετικά με αυτή την ιστορία, ονομάζεται πάντα με το αρσενικό όνομα Σπόρος, ενώ το θηλυκό θα ήταν Σπορά.
Σύμφωνα με τους ρωμαϊκούς κανόνες ονοματοθεσίας, θα έπαιρνε το όνομα του πρώην αφέντη του και θα διατηρούσε και το προηγούμενο όνομά του ως επώνυμο. Σε αυτή την περίπτωση, αν υποτεθεί ότι ήταν ο Νέρων που τον απελευθέρωσε (το οποίο δεν είναι σαφές), τότε το πλήρες όνομά του θα ήταν Νέρων Κλαύδιος Σπόρος (από το Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Αύγουστος Γερμανικός).
Η ζωή του
Λίγα είναι γνωστά για το υπόβαθρο του Σπόρου, εκτός από το ότι ήταν νεαρός άνδρας που άρεσε στον Νέρωνα. Μπορεί να ήταν ένας puer delicatus, οι οποίοι μερικές φορές ευνουχίζονταν σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν τις νεανικές τους ιδιότητες. Γενικά ο puer delicatus ήταν ένα παιδί-σκλάβος επιλεγμένο από τον κύριό του για την ομορφιά του και τη σεξουαλική του ελκυστικότητα. Ο Σπόρος ήταν δούλος ή απελεύθερος σε εφηβική ηλικία. Το όνομά του συνδέεται με την έκφυλη ερωτική δραστηριότητα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα. Ο Νέρων, μετά τον θάνατο της συζύγου του Ποππαίας, ερωτεύθηκε και τέλεσε έναν παράδοξο γάμο με τον Σπόρο, τον οποίο είχε ευνουχίσει. Στον γάμο αυτό ο Νέρων είχε τον ρόλο του ενεργητικού, ενώ ο Σπόρος τον ρόλο του παθητικού. Παράλληλα, στα πλαίσια ενός άλλου παράδοξου γάμου με άλλο άτομο, τον ρόλο του παθητικού είχε ο Νέρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Ευνούχοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Ολυμπιακό Συγκρότημα Φαλήρου
Το Ολυμπιακό Συγκρότημα Φαλήρου είναι αθλητικό συγκρότημα στη παράκτια ζώνη του Φαληρικού όρμου, ανατολικά του Πειραιά. Αποτελείται από δύο κλειστά γυμναστήρια και ένα στάδιο μπιτς βόλεϊ, στα οποία διεξήχθησαν οι αγώνες χειροσφαίρισης, ταεκβοντό, και πετοσφαίρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις βρίσκονται στις περιοχές του Νέου Φαλήρου, της Καλλιθέας και του Παλαιού Φαλήρου.
Στο συγκρότημα περιλαμβάνονται οι εξής εγκαταστάσεις:
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας
Συντεταγμένες: 37.94247°N, 23.6673°W)μικρογραφία|Το εσωτερικό του [[Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας|Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας]]
Το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (Σ.Ε.Φ.) είναι κλειστό γυμναστήριο στη περιοχή του Νέου Φαλήρου στον Πειραιά, στο οποίο διεξήχθησαν οι αγώνες πετοσφαίρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004
Στο γυμναστήριο, το οποίο ξεκίνησε να χτίζεται το 1981 και εγκαινιάστηκε το 1985 είχαν διεξαχθεί προηγουμένως πολλά μείζονος σημασίας διεθνή αθλητικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένου της τελικής φάσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης 1987 και τους προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης 1998.
Η ανακαίνιση του σταδίου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2002 και ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου 2004. Το νέο στάδιο εγκαινιάστηκε επίσημα στις 11 Αυγούστου 2004, λίγο πριν την έναρξη των Αγώνων. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 14.940 θεατές, ενώ πριν τις εργασίες ανακαίνισης των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν 17.000 θεατές.
Όμως, για τις εντός έδρας αναμετρήσεις της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού, της οποίας το ΣΕΦ είναι έδρα, η χωρητικότητα μεταβάλλεται μεταξύ 16.000 και 17.000 με πτυσσόμενες κερκίδες.
Γήπεδο Χειροσφαίρισης και Ταεκβοντό
Συντεταγμένες: 37.93609°N, 23.69109°W
Το Γήπεδο Χειροσφαίρισης και Ταεκβοντό Φαλήρου είναι κλειστό γυμναστήριο στο Παλαιό Φάληρο. Ήταν ο χώρος διεξαγωγής των προκριματικών αγώνων χειροσφαίρισης, και της διοργάνωσης του ταεκβοντό στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Η κατασκευή του γυμναστηρίου ολοκληρώθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2003 και εγκαινιάστηκε στις 12 Αυγούστου 2004, λίγο πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Η χωρητικότητα του γηπέδου 5.836 είναι θεατές, αν και μόνο 8.536  θέσεις ήταν διαθέσιμες κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ολυμπιακό Κέντρο Μπιτς Βόλεϊ
Βρίσκεται στην παραλιακή ζώνη της Καλλιθέας Αττικής.
Μετά τους αγώνες
Το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας χρησιμοποιείται από την ΚΑΕ Ολυμπιακός (όπως και πριν από την Ολυμπιάδα) και φιλοξενεί 14.905 θεατές, κυρίως για τις αναμετρήσεις της Euroleague.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στον Πειραιά Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στην Ελλάδα
Βοεβοδάτο Λούμπους
Οι λειτουργίες της περιφερειακής πρωτεύουσας μοιράζονται μεταξύ δύο πόλεων: του Γκόζουφ Βιελκοπόλσκι και της Ζιελόνα Γκούρα. Το Γκόζουφ χρησιμεύει ως έδρα του κεντρικά διορισμένου βοεβόδα ή κυβερνήτη, ενώ η Ζιελόνα Γκούρα είναι η έδρα της εκλεγμένης περιφερειακής συνέλευσης (Σέιμικ) και της εκτελεστικής εξουσίας που εκλέγεται από αυτήν τη συνέλευση, με επικεφαλής έναν διευθύνων (marszałek).
Η περιοχή είναι κυρίως επίπεδη, με πολλές λίμνες και δάση. Στο νότο, γύρω από τη Ζιελόνα Γκούρα, καλλιεργούνται σταφύλια.
Το Βοεβοδάτο Λούμπους συνορεύει με το Βοεβοδάτο Δυτικής Πομερανίας στα βόρεια, με το Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας στα ανατολικά, με το Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας στα νότια και με τη Γερμανία (Βρανδεμβούργο και Σαξονία) στα δυτικά.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| [[Αυτοκινητόδρομος Α2 (Πολωνία)|Αυτοκινητόδρομος Α2 με θέα προς τα δυτικά στο βοεβοδάτο.]] Με την κατάκτηση των πρώτων ηγετών των Πολωνών, ο Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας και ειδικά ο Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος πρόσθεσαν μια σειρά από γύρω περιοχές στο νεοσύστατο βασικό πολωνικό κράτος, και η Lebus Land ή Lubusz στη Λουσατία τέθηκε υπό πολωνική κυριαρχία. Μέρος της ιστορικής επαρχίας βρισκόταν στη δυτική όχθη του ποταμού Όντερ, όπου βρισκόταν ο κύριος οικισμός Λούμπους, αργότερα γνωστός ως η γερμανική πόλη Λέμπους.
Το 1226, η Γη του Λέμπους τέθηκε υπό την άμεση δικαιοδοσία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και περίπου το 1250 εξαγοράστηκε από τους Ασκάνιους μαργράβους του Βραδεμβούργου. Η Γη του Λέμπους παρέμεινε στο Βρανδεμβούργο (ως Εκλογικό Μέρος στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έως το 1806), ως πρωσική Επαρχία του Βραδεμβούργου από το 1815, με την Πρωσία ως μέρος της νέας Γερμανικής Αυτοκρατορίας από το 1871 και στη συνέχεια ως μέρος της νεοσύστατης Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Το 1945, την κατάκτηση της ανατολικής Γερμανίας από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό ακολούθησε ο επανασχεδιασμός των συνόρων της Πολωνίας. Το ανατολικό τμήμα της περιοχής Λούμπους (Λέμπους) μεταφέρθηκε στην Πολωνία και έγινε μέρος των αποκαλούμενων «Ανακτημένων Περιοχών». Ο γερμανόφωνος πληθυσμός που δεν είχε φύγει δυτικά του Όντερ εκδιώχθηκε στη συνέχεια και αντικαταστάθηκε από τους Πολωνούς από την κεντρική και την πρώην ανατολική Πολωνία.
Στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1998, οι αρχικές προτάσεις δεν προέβλεπαν ένα χωριστό αυτοδιοικούμενο Βοεβοδάτο Λούμπους - το Γκόζουφ θα αποτελούσε μέρος του Βοεβοδάτου Δυτικής Πομερανίας, η Ζιελόνα Γκούρα θα ήταν στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας και άλλα μέρη της περιοχής ανατέθηκαν στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας. Ωστόσο, ως αποτέλεσμα λαϊκών διαμαρτυριών, αυτές οι προτάσεις τροποποιήθηκαν τελικά για να αυξήσουν τον αριθμό των βοεβοδάτων σε 16, οδηγώντας στη δημιουργία του Βοεβοδάτου Λούμπους.
Γεωγραφία
Το Βοεβοδάτο Λούμπους είναι μια περιοχή με δάση και λίμνες, όπου τα δάση καλύπτουν το 48% της περιοχής. Ο ποταμός Όντερ, που ρέει μέσα από το βοεβοδάτο, είναι ένας από τους λίγους μεγάλους ευρωπαϊκούς ποταμούς που διατηρούν πλατύφυλλα και παραποτάμια δάση. Περιοχές με τις υψηλότερες φυσικές πηγές προστατεύονται ως καταφύγια άγριας φύσης, εθνικά πάρκα (το Εθνικό Πάρκο Ντράβα και το Εθνικό Πάρκο εκβολών του Βάρτα) και πάρκα τοπίου. Το Εθνικό Πάρκο του Μούσκαου του 19ου αιώνα, που βρίσκεται και στις δύο πλευρές των συνόρων Γερμανίας-Πολωνίας, εισήλθε στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Το βοεβοδάτο έχει αφθονία σε λίμνες, ειδικά στα κεντρικά και βόρεια μέρη του. Γύρω από αυτές τις λίμνες έχουν δημιουργηθεί πολλά θέρετρα κολύμβησης, κέντρα διακοπών και αγροκτήματα που προσφέρουν τουριστικές υπηρεσίες.
Πόλεις
μικρογραφία| Η [[Ζιελόνα Γκούρα είναι η έδρα της επαρχιακής συνέλευσης]] μικρογραφία| Το [[Γκόζουφ Βιελκοπόλσκι είναι η έδρα του βοεβόδα]] μικρογραφία| Η [[Νόβα Σουλ είναι μέρος της ιστορικής Κάτω Σιλεσίας]] μικρογραφία| [[Ζάγκαν]] μικρογραφία| [[Σφιεμπόντζιν]] Το βοεβοδάτο αποτελείται από 43 πόλεις και κωμοπόλεις. Παρατίθενται παρακάτω με φθίνουσα σειρά πληθυσμού (το 2019): • # Ζιελόνα Γκούρα (140.874)
• # Γκόζουφ Βιελκοπόλσκι (123.691)
• # Νόβα Σουλ (38.763)
• # Ζάρι (37.502)
• # Ζάγκαν (25.731)
• # Σφιεμπόντζιν (21.736)
• # Μιεντζίζετς (17.994)
• # Κόστσιν ναντ Όντρα (17.778)
• # Σουλέχουφ (16.831)
• # Σουουμπίτσε (16.705)
• # Γκούμπιν (16.619)
• # Λούμπσκο (13.921)
• # Φσχόβα (13.875)
• # Σπροτάβα (11.820)
• # Κρόσνο Οντζάνσκιε (11.319)
• # Ντρεζντένκο (10.122)
• # Σουλέντσιν (10.117)
• # Στσέλτσε Κραγένσκιε (9.950)
• # Σκφιεζίνα (9.671)
• # Βιτνίτσα (6.747)
• # Ζέπιν (6.529)
• # Νοβόγκρουντ Μπομπζάνσκι (5.165)
• # Ζμποσίνεκ (5.020)
• # Σουάβα (4.321)
• # Γιάσιεν (4.309)
• # Τσερβιένσκ (4.041)
• # Όσνο Λουμπούσκιε (3.951)
• # Μπαμπίμοστ (3.926)
• # Ιουόβα (3.892)
• # Καργκόβα (3.769)
• # Μαουομίτσε (3.467)
• # Ντομπιέγκνιεφ (3.061)
• # Γκοζντνίτσα (3.036)
• # Τσιμπίνκα (2.749)
• # Τόζιμ (2.526)
• # Γουενκνίτσα (2.478)
• # Τστσιελ (2.391)
• # Λουμπνιεβίτσε (2.059)
• # Ότιν (1.615)
• # Σλιχτινγκόβαa (1.278)
Διοικητικό τμήμα
Το Βοεβοδάτο Λούμπους χωρίζεται σε 14 πόβιατ: 2 πόβιατ πόλης και 12 πόβιατ γης. Αυτά χωρίζονται περαιτέρω σε 82 γκμίνα (δήμους).
Οικονομία
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) του βοεβοδάτου ανήλθε σε 10,8 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018, αντιπροσωπεύοντας το 2,2% της πολωνικής οικονομικής παραγωγής. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ που προσαρμόστηκε για την αγοραστική δύναμη ήταν 17.600 ευρώ ή 58% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27 το ίδιο έτος. Το ΑΕΠ ανά εργαζόμενο ήταν 67% του μέσου όρου της ΕΕ.
Προστατευόμενες περιοχές
μικρογραφία| Το [[Εθνικό Πάρκο του Μούσκαου είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO]] μικρογραφία| Εθνικό Πάρκο Ντράβα Οι προστατευόμενες περιοχές του Βοεβοδάτου Λούμπους περιλαμβάνουν δύο εθνικά πάρκα και οκτώ πάρκα τοπίου. Παρατίθενται παρακάτω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουμπους Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα πολωνικά Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1999
Μουνιρέ Σουλτάνα (κόρη του Ηγεμόνα Αχμέτ Κεμαλεντίν Εφέντι)
Η Μουνιρέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:منیره سلطان‎) (Τούρκικα: Münire Sultan, 5 Απριλίου 1880 - 7 Οκτωβρίου 1939) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Αχμέτ Κεμαλεντίν Εφέντι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1880 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Αχμέτ Κεμαλεντίν Εφέντι και της Φατμά Σεζαντίλ Χανίμ.
Το 1907, ο Αμπντούλ Χαμίτ διοργάνωσε το γάμο της με τον Μεχμέτ Σαλίχ Πασά, γιο του Μεγάλου Βεζίρη Χαϊρεντίν Πασά της Τυνησίας, ο οποίος ήταν ένας από τους μεγάλους βεζίρηδες του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄.
Ο Σαλίχ Πασά κατηγορήθηκε για τη δολοφονία του μεγάλου βεζίρη και στρατηγού Μαχμούτ Σεβκέτ Πασά και καταδικάστηκε σε θάνατο το 1913. Ο Σουλτάνος Μωάμεθ Ε΄ υπέγραψε τη θανατική ποινή χωρίς αντίρρηση, και έτσι ο Σαλίχ απαγχονίστηκε.
Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας τον Μάρτιο του 1924, η Μουνιρέ και ο γιος της εγκαταστάθηκαν στη Νίκαια της Γαλλίας. Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου 1939 στη Νίκαια και είναι θαμμένη εκεί.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Δαμνόνι Ρεθύμνης
Το Δαμνόνι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητας Μαριού του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 11 κατοίκους. Απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά του Πλακιά.
Το Δαμνόνι διαθέτει μεγάλη αμμώδη παραλία η οποία βρίσκεται εντός κολπίσκου. Η παραλία έχει μήκος περίπου 600 μέτρα και είναι σε μεγάλο βαθμό οργανωμένη, ιδίως το δυτικό της άκρο και συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό τουριστών. Εκεί βρίσκεται επίσης μικρό λιμάνι. Στο παρελθόν, όταν το οδικό δίκτυο δεν ήταν ανεπτυγμένο, εξυπηρετούσε τις εμπορικές ανάγκες της περιοχής. Σώζονται ακόμη και σήμερα τα γραφεία και οι αποθήκες του λιμανιού, τα οποία έχουν μετατραπεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο δυτικό άκρο της παραλίας εκβάλει ο μικρός ποταμός Κοτσάρι. Ανατολικά βρίσκεται η παραλία Αμμούδι.
Το Δαμνόνι αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαρίου της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φοίνικος και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
The Ultimate Experience
The Ultimate Experience είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του Τζίμι Χέντριξ η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή CD και διπλού δίσκου βινυλίου, στις 2 Νοεμβρίου του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Η κυκλοφορία της συλλογής για την αμερικάνικη αγορά πραγματοποιήθηκε στις 27 Απριλίου 1993.
Περιλαμβάνει κομμάτια από όλη την καριέρα του Τζίμι Χέντριξ, με εξαίρεση το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "Band of Gypsys". Ανέβηκε στο # 25 στην Μεγάλη Βρετανία όπου βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος και το # 72 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου βραβεύθηκε ως τριπλά πλατινένιος δίσκος.
Τραγούδια του δίσκου
1. All Along the Watchtower (Dylan) - 4:07
2. Purple Haze (Hendrix) - 2:44
3. Hey Joe (Roberts) - 3:26
4. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:18
5. Angel (Hendrix) - 4:17
6. Voodoo Child (Slight Return) (Hendrix) - 5:13
7. Foxy Lady (Hendrix) - 3:15
8. Burning of the Midnight Lamp (Hendrix) - 3:35
9. Highway Chile (Hendrix) - 3:30
10. Crosstown Traffic (Hendrix) - 2:14
11. Castles Made of Sand (Hendrix) - 2:45
12. Long Hot Summer Night (Hendrix) - 3:27
13. Red House (Hendrix) - 3:54
14. Manic Depression (Hendrix) - 3:37
15. Gypsy Eyes (Hendrix) - 3:42
16. Little Wing (Hendrix) - 2:24
17. Fire (Hendrix) - 2:38
18. Wait Until Tomorrow (Hendrix) - 3:00
19. Star Spangled Banner (Key, Smith) - 4:05
20. Wild Thing (Live) (Taylor) - 6:54
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 2 Νοεμβρίου 1992
Βραβεία
The Ultimate Experience (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 x πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 2 x πλατινένιος
Γουλιέλμος
Το όνομα Γουλιέλμος είναι κύριο ανδρικό χριστιανικό όνομα διαδεδομένο στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Είναι γοτθικής προέλευσης και προφέρεται και γράφεται στα Ιταλικά "Γκουλιέλμο" (Guglielmo), στα Ισπανικά "Γκιγέρμο" ή "Γκιζέρμο"(Guillermo), στα Αγγλικά "Γουιλλιαμ" ή "Ουίλλιαμ" (William), στα Γαλλικά "Γκιγιώμ" (Guillaume) και στα Γερμανικά "Βίλχελμ" (Wilhelm). Το αποδιδόμενο στα Ελληνικά είναι εξελληνισμένο από το Ιταλικό όνομα.
Με το όνομα Γουλιέλμος στις διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες φέρονται τέσσερις Άγιοι της Καθολικής Εκκλησίας, μεγάλος αριθμός Βασιλέων, Αυτοκρατόρων και άλλων Ηγεμόνων καθώς και άλλα ιστορικά πρόσωπα.
The Ultimate Experience
Βραβεία
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Γουλιέλμος
Δούκες της Ακουιτανίας
Δέκα Δούκες με το αυτό όνομα
The Ultimate Experience
Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Ultimate Experience" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
Γουλιέλμος
Άλλα ιστορικά πρόσωπα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης
thumb|left|150px|Ο θυρεός του δούκα της Βρετάνης είναι παραλλαγή του θυρεού του Ντρε. Ο Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης ή Ιωάννης ο Ερυθρός λόγω του χρώματος της γενειάδας του (Γαλλική γλώσσα : Jean Ier de Bretagne, 1217 – 8 Οκτωβρίου 1286) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν Δούκας της Βρετάνης (1221 - 1286) και 2ος κόμης του Ρίτσμοντ (1268 - 1286). Ο Ιωάννης Α΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Πέτρου Α΄ και της Αλίκης δούκισσας της Βρετάνης. Στην πραγματικότητα έγινε δούκας σε ηλικία τεσσάρων ετών με τον πρόωρο θάνατο της μητέρας του (1221), αλλά μέχρι την ηλικία των 20 ήταν υπό την επίβλεψη του πατέρα του Πέτρου. Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας έδωσε στον Ιωάννη την κομητεία του Ρίτσμοντ (1268), ο τίτλος μεταφέρθηκε στους κληρονόμους του αν και έγιναν συνεχώς μέχρι το 1342 νέες δωρεές και κατασχέσεις. Προχώρησε σε μια σειρά από συγκρούσεις με τον επίσκοπο της Νάντης και τον κλήρο των Βρετόνων, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο έστειλε εξορία τους Ιουδαίους από το δουκάτο και τους χάρισε τα χρέη. Συμμετείχε με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο στην Η΄ Σταυροφορία (1270), γλύτωσε από την μεγάλη επιδημία πανώλης που θανάτωσε ακόμα και τον βασιλιά. Το Δουκάτο της Βρετάνης πέρασε έναν αιώνα ειρήνης που ξεκίνησε με τον Ιωάννη Α΄ και τελείωσε με τον Ιωάννη Γ΄ της Βρετάνης (1341).
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Λευκή της Ναβάρρας, δούκισσα της Βρετάνης κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας (1236) απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1951-52
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1951-52 ήταν η 15η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 9η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1951-52 συμμετείχαν 8 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Γλώσσα Νκο
Η Γλώσσα Νκο είναι η λογοτεχνική γλώσσα των λαών Μαντίνγκ. Οι δημοσιεύσεις στα Νκο γράφονται γενικά σε ένα λογοτεχνικό πρότυπο, με βάση μια κανονιστική γραμματική είναι γνωστή ως κανγκμπέ ('καθαρή γλώσσα"), που βασίζεται σε μια προτεινόμενη συμβιβαστική διάλεκτο για αρκετές γλώσσες Μαντίνγκ. Για παράδειγμα, η λέξη "όνομα" στα Μπαμανανικά είναι tɔgɔ και στα Μανίνκα είναι tɔɔ. Στην γραπτή επικοινωνία ο κάθε άνθρωπος θα το γράφει με ενιαίο τρόπο στα Νκο, αλλά τα διαβάζει και τα προφέρει με βάση τη δική του διάλεκτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Γουινέας
Chery Tiggo 8
Το Chery Tiggo 8 είναι ένα 7-θέσιο μεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία Chery, υπό την σειρά Tiggo που ασχολείται με την κατασκευή crossover SUV.
Εισαγωγή
Η επίσημη παρουσίαση του Chery Tiggo 8 έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο το 2018 και κυκλοφόρησε στην αγορά της Κίνας ταυτόχρονα, με τις τιμές του να κυμαίνονται από 98.800 έως 142.800 γουάν με την τότε ισοτιμία. Ως αποτέλεσμα, το Chery Tiggo 8 είναι υψηλότερα στην ιεραρχία της εταιρείας από το μικρομεσαίο crossover SUV Chery Tiggo 7 και το κορυφαίο σε διαστάσεις SUV στην παλέτα της.
Τεχνικά στοιχεία
Οι κινητήρες του Chery Tiggo 8 είναι 1.5 λίτρων και 1.6 λίτρων, όλοι βενζίνης με turbo. Οι τιμές σε αγκύλες [] αναφέρονται στα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Tiggo 8 Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Ατομικό βάρος
Το ατομικό βάρος (ΑΒ) ή (σχετική ή μέση) ατομική μάζα (Ar) είναι ένας αριθμός που αναφέρεται σε ένα στοιχείο ή σε ένα ισότοπο ενός στοιχείου. Εκφράζει τη μάζα του ατόμου κάποιου στοιχείου, μετρημένη σε μονάδες ατομικής μάζας και ισούται με τη μάζα σε γραμμάρια που περιέχει ένα μολ ατόμων του ισοτόπου ή του στοιχείου.
Ατομικό βάρος ισοτόπου στοιχείου
Το ατομικό βάρος ενός ισοτόπου είναι ο αριθμός που δείχνει πόσο μεγαλύτερη είναι η μάζα του ατόμου του ισοτόπου από το 1/12 της μάζας του ατόμου του άνθρακα-12 (12C). Το 1/12 της μάζας του ατόμου του άνθρακα-12 (12C) ονομάζεται μονάδα ατομικής μάζας (amu ή u).
Για παράδειγμα, το ισότοπο χλώριο-35 (35Cl) έχει ατομικό βάρος ΑΒ=34,968852 amu, που σημαίνει ότι η μάζα του ατόμου του ισοτόπου αυτού είναι 34,968852 φορές μεγαλύτερη από το 1/12 της μάζας του ατόμου του άνθρακα-12 (12C) και ταυτόχρονα ότι ένα μολ του ισοτόπου αυτού έχει μάζα 34,968852 γραμμάρια.
Ατομικό βάρος στοιχείου
Το ατομικό βάρος (σχετική ατομική μάζα) ενός στοιχείου είναι η κατά μέσο όρο μάζα του ατόμου του στοιχείου μετρημένη σε μονάδες ατομικής μάζας (u) ή η μάζα του στοιχείου μετρημένη σε γραμμάρια που περιέχεται σε ένα μολ ατόμων του στοιχείου (g/mol).
Το ατομικό βάρος του στοιχείου προκύπτει από τα ατομικά βάρη των ισοτόπων του λαμβάνοντας υπόψη και την αναλογία με την οποία εμφανίζονται αυτά στη φύση.
Για παράδειγμα το χλώριο εμφανίζεται στην επιφάνεια της Γης με δύο σταθερά ισότοπα: Έτσι η σχετική ατομική μάζα του χλωρίου προκύπτει από τη σχέση:
Είναι φανερό ότι το ατομικό βάρος ενός στοιχείου εξαρτάται από το περιβάλλον, στο οποίο μελετάμε το στοιχείο αυτό. Έτσι, το ατομικό βάρος του χλωρίου ενδέχεται να είναι διαφορετικό σε ένα ουράνιο σώμα που οι αναλογίες των ισοτόπων του είναι διαφορετικές από την επιφάνεια της Γης.
Ιστορία
Το 1808 ο Άγγλος χημικός Τζον Ντάλτον με το έργο του Νέο σύστημα χημικής φιλοσοφίας (New System of Chemical Philosophy) επαναφέρει την ατομική θεωρία του Δημόκριτου και του Λεύκιππου. Για να εξηγήσει τους νόμους που ανακάλυψε, διατύπωσε τη θεωρία ότι η ύλη αποτελείται από τεράστιο αριθμό μικροσκοπικών και αδιαίρετων σωματιδίων που τα ονόμασε άτομα δανειζόμενος το όνομα από τη θεωρία του Δημόκριτου. Η περιγραφή που έκανε ο Ντάλτον για τα άτομα είναι πολύ διαφορετική από την εικόνα που έχουμε σήμερα για αυτά. Παρόλα αυτά η θεωρία του εξηγούσε ικανοποιητικά τα χημικά φαινόμενα και το πρόβλημα που αμέσως παρουσιάστηκε ήταν η μέτρηση της μάζας των ατόμων. Επειδή τα άτομα είναι πάρα πολύ μικρά και η μάζα τους δε μπορεί να μετρηθεί με το γραμμάριο, αναγκάστηκαν να μετρήσουν τη μάζα τους συγκριτικά με τη μάζα κάποιου συγκεκριμένου ατόμου. Στην αρχή το άτομο αυτό ήταν του υδρογόνου και στη συνέχεια του οξυγόνου. Από τα μέσα του 20ού αιώνα (1960-1961) επιλέγεται ως μονάδα μέτρησης των ατομικών βαρών η μονάδα ατομικής μάζας (amu ή u).
Το 1811 ο Ιταλός Αμεντέο Αβογκάντρο διατυπώνει τη θεωρία ότι «ίσοι όγκοι αερίων, στις ίδιες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης, περιέχουν ίσο αριθμό σωματίων». Τα σωμάτια της θεωρίας του Αβογκάντρο μπορούσαν να είναι ή άτομα ή συνδυασμοί ατόμων. Η πρόταση αυτή που έμεινε ιστορικά ως Νόμος του Αβογκάντρο εισήγαγε την έννοια του μορίου ως ανεξάρτητης μονάδας και επέτρεψε τον προσδιορισμό των ατομικών βαρών των αερίων.
Ο όρος ατομικό βάρος (ΑΒ), αν και χρησιμοποιείται σήμερα στη βιβλιογραφία, τείνει να αντικατασταθεί με τον όρο σχετική ατομική μάζα (Ar).
Εδώλιο
Το Εδώλιο είναι το κάθισμα που προορίζεται για τον κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της ποινικής δίκης. Φράσεις όπως «οδηγείται στο εδώλιο» κ.ά.π. δηλώνουν την κλήση κάποιου να δικασθεί κατηγορούμενος ενώπιον ποινικού δικαστηρίου, διότι υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις ενοχής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εδωλιο
Ατομικό βάρος
Οι τιμές των ατομικών βαρών
Το μόνο ισότοπο που έχει ατομικό βάρος ακέραιο είναι, σύμφωνα με τον ορισμό, το ισότοπο του άνθρακα-12 (12C) με ατομικό βάρος 12. Το ισότοπο αυτό έχει πυρήνα που αποτελείται από 6 πρωτόνια και 6 νετρόνια. Όλα τα άλλα ισότοπα ή στοιχεία έχουν ατομικά βάρη μη ακέραια με τιμή που διαφέρει λίγο από τον μαζικό τους αριθμό. Αυτό οφείλεται στο έλλειμμα μάζας του πυρήνα, δηλαδή στο γεγονός ότι μέρος της μάζας των πρωτονίων και των νετρονίων του πυρήνα δεσμεύεται (με τη μορφή ενέργειας) για να συγκρατούνται τα στοιχεία του πυρήνα μεταξύ τους (ενέργεια σύνδεσης). Ενδεικτικά αναφέρονται τιμές των ατομικών βαρών μερικών ισοτόπων:
Χρήση του ατομικού βάρους
Με τη χρήση του ατομικού βάρους μπορούμε να υπολογίσουμε: N_A: ο αριθμός Αβογκάντρο, m(g): η μάζα σε γραμμάρια Z: ο ατομικός αριθμός του στοιχείου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες Κατηγορία:Ύλη Κατηγορία:Άτομα Κατηγορία:Μάζα
Νκο (αποσαφήνιση)
Ο όρος Νκο μπορεί να αναφέρεται σε:
Μπομπ Μενέντεζ
Ο Ρόμπερτ "Μπομπ" Μενέντεζ (αγγλ. Robert "Bob" Menendez, 1 Ιανουαρίου 1954), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Νιου Τζέρσεϊ από το 2006, και ως Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ από το 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Έχει διατελέσει ξανά Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας (2013-2015). Επίσης, έχει διατελέσει και Επικεφαλής των Δημοκρατικών Βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (2003-2006).
Επιπλέον, έχει υπηρετήσει ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την 13η περιφέρεια του Νιού Τζέρσεϊ (1993-2006), ως Μέλος της Γερουσίας του Νιού Τζέρσεϊ για την 1991 έως το 1993, καθώς και ως Μέλος της Γενικής Συνέλευσης του Νιού Τζέρσεϊ από την 33η περιφέρεια (1988-1991).
Βιογραφία
Ο Μπομπ Μενέντεζ, γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1954, στην Νέα Υόρκη, από Κουβανούς γονείς μετανάστες. Μεγάλωσε στην Γιούνιον Σίτι και το Τζέρσεϊ Σίτι του Νιου Τζέρσεϊ.
Αφού, αποφοίτησε από το Λύκειο "Union Hill High School" το 1971, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Πήτερς του Τζέρσεϊ Σίτι, λαμβάνοντας πτυχίο το 1975. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς στο Νιούαρκ, λαμβάνοντας πτυχίο το 1979.
Καριέρα
Το 1980, αφού έκανε πρακτική ως ασκούμενος δικηγόρος, έγινε δεκτός στην Δικηγορική Ένωση του Νιου Τζέρσεϊ και έγινε δικηγόρος ιδιωτικού δικαίου.
Μέλος της Γενικής Συνέλευσης του Νιου Τζέρσεϊ
Τον Νοέμβριο του 1987, εξελέγη Μέλος της Πολιτειακής Γενικής Συνέλευσης του Νιου Τζέρσεϊ για την 33η πολιτειακή περιφέρεια. Ανέλαβε Πολιτειακός Βουλευτής, στις 12 Ιανουαρίου 1988. Επανεξελέγη το 1989. Παρέμεινε έως τις 3 Ιανουαρίου 1993, όπου και ανέλαβε Πολιτειακός Γερουσιαστής.
Μέλος της Γερουσίας του Νιου Τζέρσεϊ
Το 1991, ύστερα από ειδική εκλογή για την 33η περιφέρεια της Πολιτειακής Γερουσίας του Νιου Τζέρσεϊ, εξελέγη Πολιτειακός Γερουσιαστής, θέση την οποία ανέλαβε στις 4 Μαρτίου 1991. Παρέμεινε έως τις 3 Ιανουαρίου 1993, όπου και ανέλαβε Ομοσπονδιακός Βουλευτής.
Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (1993-2006)
Στις εκλογές του 1992, για την Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών στο Νιου Τζέρσεϊ, ο Μενέντεζ, εξελέγη Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, για την 13η κογκρεσιακή περιφέρεια του Νιου Τζέρσεϊ. Επανεξελέγη Βουλευτής, έξι φορές ακόμη (1994-2004). Παρέμεινε στο αξίωμα, έως τις 3 Ιανουαρίου 2006, όπου και ανέλαβε Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Νιου Τζέρσεϊ.
Διατέλεσε Αναπληρωτής Επικεφαλής των Δημοκρατικών Βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 1999 έως το 2003 και Επικεφαλής των Δημοκρατικών Βουλευτών της Βουλής, από το 2003 έως το 2006, υπό την ηγεσία της Νάνσι Πελόζι.
Γερουσία των ΗΠΑ (2006-)
Στις εκλογές του 2006, για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στο Νιου Τζέρσεϊ, ο Μπομπ Μενέντεζ, εξελέγη Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Νιου Τζέρσεϊ. Επανεξελέγη Γερουσιαστής το 2012 και το 2018, όπου και συνεχίζει έως σήμερα.
Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας
Το 2013, ανέλαβε Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2015. Το 2021, με την επανάκτηση της πλειοψηφίας της Γερουσίας από το Δημοκρατικό Κόμμα, ανέλαβε εκ νέου Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων.
Επίσης, διατέλεσε εξέχον Μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσων της Γερουσίας, για μερικούς μήνες το 2015, καθώς και από το 2018 έως το 2021.
Θέσεις
Ο Γερουσιαστής Μενέντεζ, περιγράφεται συχνά, ως θερμός υποστηρικτής των Ελληνικών, Κυπριακών, Αρμενικών και Εβραϊκών συμφερόντων και επικριτής της Τουρκικής πολιτικής.
Προσωπική Ζωή
Το 1976, παντρεύτηκε την εκπαιδευτικό Τζέιν Γιάκομπσεν, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά. Έλαβαν διαζύγιο το 2005.
Τον Μάρτιο του 2019, αρραβωνιάστηκε την Αρμενικής καταγωγής επιχειρηματία Ναντίν Αρσλανιάν, με την οποία παντρεύτηκαν το 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Κουβανοί Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής
Μιλούνκα Σάβιτς
Η Μιλούνκα Σάβιτς, CMG (σερβικά κυριλλικά: Милунка Савић, 28 Ιουνίου 1892 - 5 Οκτωβρίου 1973) ήταν Σέρβα ηρωίδα πολέμου, που πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με μία σερβική πηγή, η Σάβιτς είναι η γυναίκα πολεμιστής με τις περισσότερες διακρίσεις σε όλη την πολεμική ιστορία.
Στρατιωτική καριέρα
Η Σάβις γεννήθηκε το 1892, σε ένα χωριό της Κοπριβίντσα, κοντά στη Ράσκα, της Σερβίας. Το 1913, ο αδελφός της έλαβε χαρτί να παρουσιαστεί για τον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο. Εκείνη επέλεξε να πάει στη θέση του, κόβοντας κοντά τα μαλλιά της και φορώντας αντρικό ρουχισμό, ώστε να μπορέσει να ενταχθεί στον σερβικό στρατό. Πολύ σύντομα έδωσε την πρώτη της μάχη, ενώ έλαβε και το πρώτο της μετάλλιο, παράλληλα έγινε και δεκανέας στη Μάχη της Μπρεγκάλιντσα. Εμπλεκόμενη σε μία μάχη, τραυματίστηκε και ήταν τότε που αποκαλύφθηκε το φύλο από τον έκπληκτο ιατρό, μεταφερόμενη στο νοσοκομείο.
Κατόπιν μεταφέρθηκε στο αξιωματικό, χωρίς όμως να τιμωρηθεί, αφού είχε αποδειχθεί πολύτιμη στη μάχη. Επειδή όμως δεν μπορούσε λόγω φύλου να συνεχίσει να πολεμάει της προτάθηκε να να μεταφερθεί σε ένα νοσοκομείο, όμως εκείνη αρνήθηκε, θέλοντας να πολεμήσει για την πατρίδα, εν συνεχεία της επέτρεψε να πολεμήσει και την έστειλα ξανά πίσω στο πεζικό.
Το 1914, κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Σάβτις τιμήθηκε με το πρώτο της Karađorđe Αστέρι, μετά τη Μάχη της Κολουμπάρα. Το 1916, έλαβε και δεύτερο αστέρι, μετά τη Μάχη Σρνα Μπεντ, αφού είχε καταφέρει να αιχμαλωτίσει 23 Βούλγαρους στρατιώτες μόνη της. Μετά το τέλος του Πολέμου, έλαβε μετάλλιο από το Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής, της Γαλλίας δις, τον Σταυρό του Άγιου Γεωργίου της Ρωσίας, το βρετανικό μετάλλιο του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου, καθώς και το σερβικό μετάλλιο Miloš Obilić. Υπήρξε η πρώτη και η μοναδική γυναίκα που έλαβε το Croix de Guerre της Γαλλίας για τις υπηρεσίες της στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατοπινή ζωή
Το 1919, αποστρατεύθηκε και αρνήθηκε πρόταση να μετακομίσει στη Γαλλία και να λαμβάνει στρατιωτική σύνταξη. Αντί αυτού, αποφάσισε να ζήσει στο Βελιγράδι και να εργαστεί ως υπάλληλος του ταχυδρομείου. Το 1923, παντρεύτηκε τον Βέλικο Γκλιγκορίεβιτς, τον οποίον τον είχε συναντήσει στη Μόσταρ. Παρόλα αυτά χώρισαν σύντομα, μετά τη γέννηση της κόρης του Μιλένα. Αργότερα, υιοθέτησε άλλες τρεις κόρες. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, η Σάβιτς ήταν ξεχασμένη από την κοινή γνώμη. Έως και το 1927, έκανε διάφορες εργασίες, ενώ κατόπιν αυτού εργάστηκε ως καθαρίστρια στην Κρατική Τράπεζα Υποθηκών. Οκτώ έτη αργότερα, προβιβάστηκε ως η καθαρίστρια των γραφείων του διευθυντή.
Αργότερα ξέσπασε και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, με τη Σάβιτς να φυλακίζεται για δέκα μήνες, αφού αρνήθηκε να συμμετάσχει σε συμπόσιο που οργάνωνε ο Μίλαν Νέντιτς και στο οποίο θα παρευρίσκοταν και Ναζί, οι οποίοι είχαν ήδη υπό κατάληψη τη Σερβία. Μετά το τέλος του Πολέμου και την έναρξη του σοσιαλιστικού καθεστώτος στη Σερβία, το κράτος της παραχώρησε σύνταξη κι εκείνη συνέχισε να ζει στο σπίτι της στο Βελιγράδι. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οι ηρωικές πράξεις γνωστοποιήθηκαν κι εκείνη έλαβε αναγνώριση. Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών, στις 5 Οκτωβρίου του 1973 και ενταφιάστηκε σε νεκροταφείο του Βελιγραδίου. Προς τιμήν της δρόμος πήρε το όνομά της, στη σερβική πρωτεύουσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Αλέξης Αγραφιώτης
Ο Αλέξης Αγραφιώτης (Σάλτσμπουργκ, 1970) είναι Έλληνας συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας.