cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανανάς ο εύκομος
Ετυμολογία
Στα αγγλικά, ο ανανάς αναφέρεται ως "pineapple". Η λέξη "pineapple", καταγράφηκε για πρώτη φορά στα Αγγλικά, το 1398, όταν αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τα αναπαραγωγικά όργανα των κωνοφόρων δέντρων (τώρα ονομάζονται κουκουνάρια). Ο όρος «κουκουνάρι» για το αναπαραγωγικό όργανο των κωνοφόρων δέντρων, καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1694. Όταν οι Ευρωπαίοι εξερευνητές ανακάλυψαν αυτό το τροπικό φρούτο στην Αμερική, τους αποκαλούσαν «pineapple» (πρώτη αναφέρεται τόσο το 1664, λόγω ομοιότητας με αυτό που είναι τώρα γνωστό ως το κουκουνάρι).
Ιστορία
330px|thumb|left|Παρουσιάζεται στον [[Κάρολος Β΄ της Αγγλίας|Κάρολο Β΄ της Αγγλίας, ο πρώτος ανανάς που καλλιεργήθηκε στην Αγγλία. (πίνακας του Hendrik Danckerts 1675).]] Το φυτό είναι γηγενές στην Νότια Αμερική και λέγεται ότι προέρχεται από την περιοχή μεταξύ της νότιας Βραζιλίας και της Παραγουάης, ωστόσο, λίγα είναι γνωστά σχετικά με την προέλευση του εξημερωμένου ανανά (Pickersgill, 1976). Ο Μ. Σ. Μπερτόνι (1919) θεώρησε τις αποστραγγίσεις των ποταμών Παρανά - Παραγουάης, να είναι ο τόπος καταγωγής του Α comosus. Οι κάτοικοι από τη νότια Βραζιλία και την Παραγουάη, εξάπλωσαν τον ανανά σε όλη τη Νότια Αμερική και τελικά έφτασε στην Καραϊβική, την Κεντρική Αμερική και στο Μεξικό, όπου και καλλιεργούνταν από τους Μάγια και τους Αζτέκους. Το 1493, ο Κολόμβος πρωτοαντίκρισε τον ανανά στο απάνεμο νησί της Γουαδελούπης. Το ονόμασε "Piña de Indes", που σημαίνει «πεύκο των Ινδιάνων» και το έφερε πίσω μαζί του στην Ευρώπη, καθιστώντας έτσι τον ανανά, ως το πρώτο βρομελιοειδές (bromeliad) που εγκατέλειψε το Νέο Κόσμο. Οι Ισπανοί τον εισήγαγαν στις Φιλιππίνες, στη Χαβάη (εγκαινιάσθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, με την πρώτη εμπορική φυτεία το 1886), στη Ζιμπάμπουε και στο Γκουάμ. Ο καρπός λέγεται ότι εισήχθη για πρώτη φορά στη Χαβάη, όταν ένα ισπανικό πλοίο το μετέφερε εκεί το 1500. Οι Πορτογάλοι πήραν τον καρπό από τη Βραζιλία και τον εισήγαγαν στην Ινδία από το 1550.
Ο ανανάς ήρθε στη βόρεια Ευρώπη από το Σουρινάμ, την αποικία των Ολλανδών. Ο πρώτος ανανάς που καλλιεργήθηκε με επιτυχία στην Ευρώπη, λέγεται ότι έχει καλλιεργηθεί το 1658, από τον Πίτερ ντε λα Κουρτ στο Μίρμπουργκ. Στην Αγγλία, μια τεράστια «σόμπα ανανά» χρειαζόταν για να αναπτυχθούν τα φυτά που το 1723, είχαν φυτευτεί στον Φυσικό Κήπο του Τσέλσι (Chelsea Physic Garden). Στη Γαλλία, παρουσιάστηκε το 1733 στο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ΄, ένας ανανάς που είχε αναπτυχθεί στον Κήπο των Βερσαλλιών. Πριν από το θάνατό της το 1796, η Αικατερίνη η Μεγάλη, έτρωγε ανανάδες που καλλιεργούνταν στα δικά της κτήματα. Λόγω της δαπάνης της άμεσης εισαγωγής τους και του τεράστιου κόστους του εξοπλισμού και της εργασίας που απαιτείτο για να αναπτυχθούν σε ένα εύκρατο κλίμα, χρησιμοποιώντας θερμοκήπια που ονομάζονταν "pineries", οι ανανάδες σύντομα έγιναν ένα σύμβολο πλούτου. Αρχικά χρησιμοποιούνταν κυρίως για την εμφάνισή τους στα διάφορα δείπνα, αντί να φαγωθούν και χρησιμοποιούνταν επανειλημμένως έως ότου αρχίσουν να σαπίζουν. Από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, η παραγωγή του φρούτου στα βρετανικά κτήματα είχε γίνει θέμα μεγάλης αντιπαλότητας μεταξύ των πλούσιων αριστοκρατών. Ο Τζον Μάρεϊ, 4ος κόμης του Ντάνμορ, έχτισε στο κτήμα του ένα θερμοκήπιο επάνω από έναν τεράστιο πέτρινο θόλο ύψους 14 μέτρων στο σχήμα του καρπού, το οποίο είναι γνωστό ως ο «ανανάς του Ντάνμορ».
Ο Τζον Κίντγουελ πιστώνεται με την εισαγωγή της βιομηχανίας ανανά στη Χαβάη. Μεγάλης κλίμακας καλλιέργεια του ανανά από εταιρείες των ΗΠΑ ξεκίνησαν στη Χαβάη, στις αρχές του 1900. Ανάμεσα στους πιο διάσημους και σημαίνοντες βιομηχάνους ανανά ήταν ο Τζέιμς Ντολ ο οποίος μετακόμισε στη Χαβάη το 1899 και το 1900, ξεκίνησε μια φυτεία ανανά. Οι εταιρείες Dole και Del Monte, άρχισαν το 1901 και το 1917 αντίστοιχα, την καλλιέργεια του ανανά στο νησί Οάχου. Η εταιρεία ανανά του Dole άρχισε το 1901, με την εξαγορά 60 στρεμμάτων (24 εκταρίων) γης και έχει εξελιχθεί σε μια μεγάλη εταιρεία. Η εταιρεία ανανά Maui, ξεκίνησε το 1909 την καλλιέργεια του ανανά στο νησί Μάουι. Το 2006, η Del Monte ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την καλλιέργεια ανανά στη Χαβάη, αφήνοντας μόνο τις Εταιρείες Ανανά Dole και Maui ως τους μεγαλύτερους καλλιεργητές ανανά των ΗΠΑ, στη Χαβάη.
Στις ΗΠΑ, το 1986, το Ινστιτούτο Ερευνών Ανανά διαλύθηκε και τα περιουσιακά του στοιχεία χωρίστηκαν μεταξύ της Del Monte και της Εταιρείας Γης και Ανανά Maui (Maui Land & Pineapple Company). Η Del Monte πήρε την ποικιλία '73-114', την οποία βαπτίστηκε στις φυτείες της στην Κόστα Ρίκα ως "MD-2", διαπίστωσε ότι είναι πολύ κατάλληλη για την καλλιέργειά της εκεί και ξεκίνησε τη διαφήμισή της το 1996. (Η Del Monte επίσης, ξεκίνησε την εμπορία της '73-50', που βαπτίστηκε "CO-2", ως Del Monte Gold). Το 1997, η Del Monte άρχισε να εμπορεύεται την ποικιλία της, του "Gold Extra Sweet" ανανά, εσωτερικά γνωστού ως "MD-2". Η MD-2 είναι ένα υβρίδιο που προέρχεται από το πρόγραμμα αναπαραγωγής του τώρα διαλυθέντος Ινστιτούτου Ερευνών Ανανά στη Χαβάη, η οποία διεξήγαγε έρευνα για λογαριασμό της Del Monte, της Εταιρείας Γης και Ανανά Maui και της Dole.
Καλλιέργεια
Το 2009, η Βραζιλία παρήγαγε 2.206.492 τόνους, παρακολουθούμενη στενά από τις Φιλιππίνες, οι οποίες παρήγαγαν 2.198.497 τόνους και την Ταϊλάνδη με 1.894.862 τόνους. Η συνολική παγκόσμια παραγωγή το 2009 ήταν 19.488.240 τόνοι. Οι κύριοι εξαγωγείς νωπού ανανά κατά το 2001 ήταν η Κόστα Ρίκα με 322.000 τόνους, η Ακτή Ελεφαντοστού με 188.000 τόνους και οι Φιλιππίνες με 135.000 τόνους. Από το 2000 ο πιο κοινός φρέσκος καρπός ανανά που βρίσκεται στις ΗΠΑ και στα ευρωπαϊκά σούπερ μάρκετ είναι ένα χαμηλής οξύτητας υβρίδιο, το οποίο αναπτύχθηκε στη Χαβάη στις αρχές του 1970.
Στην εμπορική καλλιέργεια, ανθοφορία μπορεί να προκληθεί τεχνητά και η πρώιμη συγκομιδή των κυρίως καρπών μπορεί να ενθαρρύνει την ανάπτυξη μιας δεύτερης καλλιέργειας με μικρότερους καρπούς. Μόλις αφαιρεθεί η κορυφή του ανανά κατά τον καθαρισμό, μπορεί να φυτευτεί στο έδαφος και να αναπτυχθεί ένα νέο φυτό. Μοσχεύματα και παραφυάδες φυτεύονται για εμπορικούς σκοπούς.
Δεοντολογικές και περιβαλλοντικές ανησυχίες
Τα τρία τέταρτα των πωλούμενων στην Ευρώπη ανανάδων, καλλιεργούνται στην Κόστα Ρίκα, όπου η παραγωγή του ανανά είναι ιδιαίτερα βιομηχανοποιημένη. Οι παραγωγοί συνήθως χρησιμοποιούν 20 κιλά φυτοφάρμακα ανά εκτάριο σε κάθε κύκλο της ανάπτυξης, μια διαδικασία που μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του εδάφους και τη βιοποικιλότητα. Τα φυτοφάρμακα - οργανοφωσφορικά, οργανοχλωρίνες και ορμονικοί διαταράκτες - έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν την υγεία των εργαζομένων και μπορούν να μολύνουν τα αποθέματα πόσιμου νερού. Πολλές από αυτές τις χημικές ουσίες έχουν τη δυνατότητα να είναι καρκινογόνες και μπορεί να σχετίζονται με γενετικές ανωμαλίες.
Λόγω των εμπορικών πιέσεων, πολλοί εργαζόμενοι στους ανανάδες - 60% των οποίων προέρχονται από τη Νικαράγουα - Κόστα Ρίκα πληρώνονται χαμηλούς μισθούς. Οι πολιτικές μείωσης της τιμής των ευρωπαϊκών σούπερ μάρκετ, μείωσαν τα εισοδήματα των καλλιεργητών. Ένας σημαντικός αναναπαραγωγός, υποστηρίζει αυτούς τους ισχυρισμούς.
Ποικιλίες
Υπάρχουν πολλές ποικιλίες. Τα φύλλα του ευρέως καλλιεργούμενου «ομαλού καγιέν» ("smooth cayenne") είναι λεία και αυτό είναι το πιο συχνά καλλιεργούμενο είδος σε όλο τον κόσμο. Πολλές ποικιλίες, έχουν διανεμηθεί από τα σημεία προέλευσής τους την Παραγουάη και το νότιο τμήμα της Βραζιλίας και τα βελτιωμένα αποθέματά τους, αργότερα εισήχθησαν στην Αμερική, τις Αζόρες, την Αφρική, την Ινδία, τη Μαλαισία και την Αυστραλία. Οι ποικιλίες περιλαμβάνουν:
Μέχρι πρόσφατα, αυτή ήταν η ποικιλία από τη Χαβάη και η πιο εύκολα προσιτή στα παντοπωλεία των ΗΠΑ, αλλά αντικαταστάθηκε από τη "MD-2". Είναι ένας από τους προγόνους των ποικιλιών "73-114" (που ονομάζεται επίσης "MD-2") και "73-50" (που ονομάζεται επίσης "MD-1" και '"CO-2"''). Μερικά είδη "Ananas" καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά για το χρώμα, το καινοφανές μέγεθος του καρπού και τις άλλες αισθητικές τους ιδιότητες.
Βοτανική
Ο ανανάς είναι ένα ποώδες πολυετές το οποίο φτάνει σε ύψος 1,0 έως 1,5 μέτρα, αν και μερικές φορές μπορεί να είναι ψηλότερο. Στην εμφάνιση, το ίδιο το φυτό έχει ένα βραχύ, γεροδεμένο στέλεχος με σκληρά, κέρινα φύλλα. Κατά τη δημιουργία των καρπών του, παράγει συνήθως μέχρι 200 ​​λουλούδια, αν και ορισμένες ποικιλίες μεγαλόκαρπων μπορεί να το υπερβούν. Μόλις ανθίσει, τα μεμονωμένα φρούτα των λουλουδιών ενώνονται για να δημιουργήσουν αυτό που συνήθως αναφέρεται ως ανανάς. Μετά την παραγωγή του πρώτου φρούτου, οι πλευρικοί βλαστοί (που ονομάζονται από τους εμπορικούς καλλιεργητές «βεντούζες») παράγονται στις μασχάλες των φύλλων του κύριου στελέχους. Αυτά μπορούν να αφαιρεθούν για τον πολλαπλασιασμό, ή να αφεθούν για να παραγάγουν στο αρχικό φυτό, επιπλέον φρούτα. Εμπορικά οι βεντούζες, που εμφανίζονται γύρω από τη βάση καλλιεργούνται. Έχει 30 ή περισσότερα μακρά, στενά, σαρκώδη, γούρνα-διαμορφωμένα φύλλα με αιχμηρά αγκάθια κατά μήκος των περιθωρίων που έχουν μήκος 30 έως 100 εκατοστά, γύρω από ένα παχύ στέλεχος. Κατά το πρώτο έτος της ανάπτυξης, ο άξονας μακραίνει και πυκνώνει, που φέρει πολλά φύλλα σε στενές σπείρες. Μετά από 12 έως 20 μήνες, το στέλεχος μεγαλώνει σε μια ακίδα-όπως ταξιανθία έως 15 εκ. με πάνω από 100 σπειροειδώς διατεταγμένα, τριμερή λουλούδια, που το καθένα υποβαστάζεται από ένα βράκτιο. Τα χρώματα των λουλουδιών ποικίλλουν, ανάλογα με την ποικιλία, από το χρώμα της λεβάντας έως το ανοιχτό μοβ προς το κόκκινο.
Οι ωοθήκες εξελίσσονται σε μούρα που συγχωνεύονται σε ένα μεγάλο, συμπαγές, πολλαπλών φρούτων αξεσουάρ. Ο καρπός του ανανά είναι διατεταγμένος σε δύο αλληλομανδαλωμένους έλικες, οκτώ σε μία κατεύθυνση, δεκατρείς στην άλλη, καθένα από τα οποία ένας αριθμός Fibonacci στη φύση.
Ο ανανάς πραγματοποιεί φωτοσύνθεση (Crassulacean acid metabolism (CAM)), για τον καθορισμό του διοξειδίου του άνθρακα κατά τη νύχτα και την αποθήκευσή του ως μηλικό οξύ και μετά την απελευθέρωση κατά τη διάρκεια της ημέρας, βοηθώντας τη φωτοσύνθεση.
Παραδοσιακή ιατρική και προκαταρκτική έρευνα
Τόσο η ρίζα και ο καρπός μπορούν να καταναλωθούν ή να εφαρμοσθούν τοπικώς ως ένα αντιφλεγμονώδες ή ως ένας πρωτεολυτικός παράγοντας. Σε ορισμένες πρακτικές, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προκαλέσει την αποβολή ή την εμμηνόρροια ή ως ένα αντισκωληκικό.
Εχθροί και ασθένειες
Ο ανανάς υπόκειται σε μια ποικιλία από ασθένειες, η πιο σοβαρή από τις οποίες είναι η ασθένεια μαρασμού που μεταδίδεται από τα mealybugs που συνήθως βρίσκονται στην επιφάνεια του ανανά, αλλά ενδεχομένως στα κλειστά κύπελλα των ανθέων. Άλλες παθήσεις περιλαμβάνουν τη ροζ ασθένεια, τη βακτηριακή σήψη της καρδιάς, την ανθράκωση, μυκητιακή σήψη καρδιάς, σάπισμα των ριζών, μαύρη σήψη, σήψη του άκρου, σήψη του πυρήνα και τον ιό της κίτρινης κηλίδας. Η ροζ νόσος χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη αποχρωματισμού του καρπού, κατά τη διάρκεια της θέρμανσής του στη διαδικασία της κονσερβοποίησης, στο καφέ προς το μαύρο χρώμα. Οι παράγοντες για τη ροζ νόσο, είναι τα βακτήρια Acetobacter aceti, Gluconobacter oxydans και Pantoea citrea.
Αποθήκευση και μεταφορά
Ορισμένοι αγοραστές προτιμούν πράσινα φρούτα, άλλοι όταν έχουν ωριμάσει ή άνευ πράσινου. Ένας ρυθμιστής της ανάπτυξης των φυτών, το ethephon, συνήθως ψεκάζεται επί του φρούτου μία εβδομάδα πριν από τη συγκομιδή: αναπτύσσει αιθυλένιο, το οποίο καθιστά τα φρούτα χρυσοκίτρινα. Μετά τον καθαρισμό και τον τεμαχισμό, ο ανανάς συνήθως κονσερβοποιείται σε σιρόπι ζάχαρης, με την προσθήκη συντηρητικού.
Ένας ανανάς δεν θα γίνει ποτέ πιο ώριμος από ό,τι ήταν όταν έγινε η συγκομιδή του, αν και ένα πλήρως ώριμο ανανά μπορεί να γεμίσει μώλωπες και να σαπίσει γρήγορα.
Το ίδιο το φρούτο είναι αρκετά αλλοιώσιμο και εάν αποθηκευτεί σε θερμοκρασία δωματίου, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί μέσα σε δύο ημέρες, ωστόσο, εάν μπει στο ψυγείο, το χρονικό διάστημα εκτείνεται σε πέντε έως επτά ημέρες.
Μαγειρικές χρήσεις
Η σάρκα και ο χυμός του ανανά χρησιμοποιούνται στις κουζίνες σε όλο τον κόσμο. Σε πολλές τροπικές χώρες, ο ανανάς παρασκευάζεται και πωλείται στις παρυφές των δρόμων ως σνακ. Πωλείται ολόκληρος ή σε κομμάτια μέσα σε ένα ραβδί. Ολόκληρες, σε φέτες πυρήνα, με ένα κεράσι στη μέση είναι μια κοινή γαρνιτούρα για το ζαμπόν στη Δύση. Κομμάτια ανανά χρησιμοποιούνται σε επιδόρπια όπως φρουτοσαλάτες, καθώς και σε ορισμένα αλμυρά πιάτα, συμπεριλαμβανομένων πάνω σε πίτσες και μια σχάρα δαχτυλίδι σε ένα χάμπουργκερ. Ο θρυμματισμένος ανανάς χρησιμοποιείται σε γιαούρτια, μαρμελάδες, γλυκά και παγωτά. Ο χυμός του ανανά σερβίρεται ως μη οινοπνευματώδες ποτό και είναι επίσης ως κύριο συστατικό σε κοκτέιλ όπως το Piña Colada.
Πολιτισμικές χρήσεις
Στην Καραϊβική, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, ο ανανάς συνδέθηκε με την επιστροφή των πλοίων από παρατεταμένα ταξίδια, και ένα έμβλημα υποδοχής και φιλοξενίας που έκανε το δρόμο του στη σύγχρονη τέχνη.
Στην τηλεοπτική εκπομπή Psych, οι συγγραφείς έχουν συμπεριλάβει έναν ανανά σε κάθε επεισόδιο ως ένα κινούμενο αστείο και υπάρχει ένας ιστότοπος, αφιερωμένος στην κατάρτιση ενός καταλόγου του κάθε ανανά.
Στο αμερικανικό καρτούν Μπομπ Σφουγγαράκης (SpongeBob SquarePants), το σπίτι του Μπομπ Σφουγγαράκη είναι ένας ανανάς κάτω από τη θάλασσα.
Γνωστή είναι επίσης και η "χιουμοριστική συζήτηση":
- Θα ήθελα έναν ανανά.
- Ναι, έναν ανανά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανανάς Κατηγορία:Βρομελιοειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Καλλιέργειες που προέρχονται από την Αμερική Κατηγορία:Τροπική γεωργία Κατηγορία:Χαβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Χλωρίδα της Βραζιλίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Παραγουάης Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Χλωρίδα του Μεξικού Κατηγορία:Εδώδιμα φρούτα
Λαδίσλαος Β΄ της Ουγγαρίας
Ο Λαδίσλαος Β' των Άρπαντ (1131 - 14 Ιανουαρίου 1163) ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας (1162-1163). Ήταν υιός του Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας και της Ελένης Βουκάνοβιτς, πριγκίπισσας της Ρασκίας (Σερβίας).
Ο πατέρας του, ο Μπέλα Β΄ ήταν γιος του Άλμος Άρπαντ βασιλιά της Ουγγαρίας και της Πρεδσλάβας των Ρουρικιδών, πριγκίπισσας του Κιέβου, ενώ η μητέρα του Ελένη ήταν κόρη του Ούρος Α΄ Βουκάνοβιτς μεγάλου πρίγκιπα της Ρασκίας (Σερβίας), υποτελούς του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, και της Άννας Διογένους, εγγονής του Ρωμανού Δ΄ Διογένους και μικρανιψιάς του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Ο Λαδίσλαος Β΄ είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Γκέζα Β΄ και έναν μικρότερο, τον Στέφανο Δ΄.
Η ζωή του
Λίγο μετά τη γέννησή του η μητέρα του Ελένη πήρε τον Γκέζα και τον Λαδίσλαο σε Συνέλευση στο Arad, όπου οι υπεύθυνοι για την τύφλωση του Μπέλα Β΄ βαρώνοι, σφαγιάσθηκαν. Όταν το 1136 ο πατέρας του κατέκτησε τη Βοσνία, απένειμε στον εξαετή Λαδίσλαο τον τίτλο του δούκα της Βοσνίας (1137, Συνέλευση στο Esztergom). Η διακυβέρνηση της νέας περιοχής γινόταν από έναν διοικητή (ban). Το 1141 απεβίωσε ο πατέρας του και ανέλαβε την εξουσία ο Γκέζα Β΄, που παραχώρησε γαίες στους δύο μικρότερους αδελφούς του ως εισόδημα. Το 1156-57 ο νεότερος Στέφανος κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του Γκέζα Β΄ και κατέφυγε στην αυλή του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού παίρνοντας μαζί του και τον Λαδίσλαο (1160). Οι δύο αδελφοί εγκαταστάθηκαν στην Κωνσταντινούπολη (Πράξεις Ιωάννου Β΄ και Μανουήλ Α΄ των Κομνηνών, Ιωάννη Κίνναμου) όπου ο αυτοκράτορας τους υποδέχθηκε ευνοϊκά. Πρότεινε συζύγους στους δύο αδελφούς. Ο Λαδίσλαος ήταν χήρος και ήθελε να ειστρέψει στην Ουγγαρία, αλλά ο Στέφανος νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή, ανιψιά του Μανουήλ Α΄, αφού πρώτα βαπτίσθηκε ορθόδοξος.
Στις 31 Μαΐου του 1162 απεβίωσε ο Γκέζα Β΄ και τον διαδέχθηκε ο 15ετής υιός του Στέφανος Γ΄. Τη στέψη έκανε ο Lucas αρχιεπίσκοπο του Esztergom. Ο Μανουήλ Α' ως επικυρίαρχος της Ουγγαρίας παρενέβη, διότι σύμφωνα με το νόμο της Ουγγαρίας έπρεπε να γίνει διάδοχος ο αδελφός του αποβιώσαντος βασιλιά. Όταν ο Μανουήλ Α΄ δωροδόκησε τους ευγενείς της Ουγγαρίας, αυτοί μετά από έξι εβδομάδες βασιλείας έδιωξαν τον 15ετή Στέφανο Γ΄ στην Αυστρία και έκαναν βασιλιά τον θείο του Λαδίσλαο ως Λαδίσλαο Β΄. Ο Μανουήλ Α΄ προτιμούσε τον νεότερο Στέφανο, που είχε δεσμούς με τη Κωνσταντινούπολη, αλλά οι ευγενείς τον θεώρησαν εξαρτημένο του αυτοκράτορα. Τότε ο Μανουήλ Α΄ που στρατοπέδευε στη Σερδική (Σόφια) μετακινήθηκε κοντά στο Βελιγράδι και έστειλε τον ανιψιό του Αλέξιο Κοντοστέφανο με στρατό (Ιούλιος 1162) μαζί με τον Στέφανο. Στις διαπραγματεύσεις οι ευγενείς της Ουγγαρίας συμφώνησαν να μείνει ο Λαδίσλαος Β΄ βασιλιάς, ενώ ο νεότερος Στέφανος να λάβει το ένα τρίτο της χώρας και να αποκαλείται διάδοχος (urum). Για να σιγουρέψει τα πράγματα ο Μανουήλ Α΄ χάρισε δώρα στους ευγενείς, τους μίλησε παραινετικά, τους υποσχέθηκε περισσότερα και έφυγε.
Η στέψη έγινε από τον Miko αρχιεπίσκοπο του Kalocsa, μια και ο Lucas αρχιεπίσκοπος του Esztergom υποστήριζε τον Στέφανο Γ΄. Όταν ο Lucas αφόρισε τον Λαδίσλαο Β΄, αυτός τον φυλάκισε, αλλά τον ελευθέρωσε μετά σε ένδειξη συμφιλίωσης. Όταν ο Στέφανος Γ΄ επέστρεψε με στρατό και κατέλαβε το Pressburg (Bratislava), τον ξαναφυλάκισε. Απεβίωσε στις 14 Ιανουαρίου 1163 και ετάφη στο ναό του Szekesfehervar.
Οικογένεια
Ο Λαδίσλαος εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη χήρος. Απέφυγε να νυμφευθεί εκεί, γιατί ήθελε να επιστρέψει στη χώρα του και "να μη μείνει εκεί γοητευμένος από μια σύζυγο" (Χρονικά, Νικήτα Χωνιάτη). Κόρη του ήταν η
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Κασσάνδρα Κλερ
Η Τζούντιθ Ρούμελτ (γεννημένη 27 Ιουλίου του 1973), γνωστή ως Κασσάνδρα Κλερ, είναι Αμερικανή συγγραφέας βιβλίων για νεαρούς ενήλικες. Είναι περισσότερο γνωστή για τη σειρά βιβλίων της, Τα Θανάσιμα Εργαλεία.
Προσωπική ζωή
Η Κλερ γεννήθηκε στην Τεχεράνη του Ιράν από Αμερικανούς γονείς, με το όνομα Τζούντιθ Ρούμελτ. Οι γονείς της είναι η Ελίζαμπεθ και ο Ρίτσαρντ Ρούμελτ, που είναι επίσης συγγραφέας. Ο παππούς της από τη μεριά της μητέρας της ήταν ο παραγωγός ταινιών Μαξ Ρόσενμπεργκ. Η Κλερ είναι Εβραία και έχει περιγράψει την οικογένειά της ως "όχι θρησκευόμενη".
Ως παιδί, η Κλερ ταξίδευε συχνά, περνώντας χρόνο στην Ελβετία, την Αγγλία και τη Γαλλία. Γύρισε στο Λος Άντζελες για το λύκειο, και από τότε περνούσε το χρόνο της ανάμεσα στην Καλιφόρνια και τη Νέα Υόρκη, όπου δούλευε για διάφορα περιοδικά, όπως το The Hollywood Reporter.
Όσο έμενε στο Λος Άντζελες, η Κλερ άρχισε να γράφει φαν φίξιον (δηλαδή χρησιμοποιούσε χαρακτήρες και στοιχεία ενός έργου σε δικό της βιβλίο) με το όνομα Κασσάνδρα Κλερ. Η Τριλογία του Ντράκο (The Draco Trilogy), που είναι βασισμένη στον Χάρι Πότερ, και τα Πολύ Μυστικά Ημερολόγια (The Very Secret Diaries), που είναι βασισμένα στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ήταν αρκετά διάσημα. Όμως, διέγραψε τα φαν φίξιον της από το Διαδίκτυο λίγο πριν το πρώτο της βιβλίο, η Πόλη των Οστών, δημοσιευθεί κάτω από το όνομα Κασσάνδρα Κλερ.
Είναι φίλη με την συγγραφέα Χόλι Μπλακ, και μερικές φορές η Κλερ αναφέρει χαρακτήρες από τα βιβλία της Μπλακ (Βαλ και Λούις από το Valiant ). Το ίδιο κάνει και η Μπλακ.
Μένει στο Άμχερστ της Μασαχουσέτης στις ΗΠΑ με τον σύζυγό της, Τζόσουα Λιούις, και τρεις γάτες.
Τα Θανάσιμα Εργαλεία
Το 2004, η Κλερ άρχισε να γράφει την Πόλη των Οστών, εμπνευσμένη από το τοπίο του Μανχάταν. Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τους Σάιμον και Σούστερ (Simon & Schuster) το 2007.
Η Κλερ έχει πει ότι η Πόλη των Έκπτωτων Αγγέλων είναι στην πραγματικότητα το πρώτο βιβλίο του δεύτερου κύκλου των Θανάσιμων Εργαλείων, ο οποίος περιλαμβάνει άλλα δύο βιβλία, την Πόλη των Χαμένων Ψυχών και την Πόλη της Ουράνιας Φωτιάς. Έχει επίσης πει ότι αυτός ο κύκλος θα μιλάει για τους χαρακτήρες του πρώτου κύκλου, αλλά και καινούριους.
Το 2009, η Κλερ ανακοίνωσε μια καινούρια σειρά βιβλίων πρίκουελ που ονομάζεται Οι Δαιμονικές Μηχανές. Διαδραματίζεται στον ίδιο κόσμο με τα Θανάσιμα Εργαλεία, αλλά στη Βικτοριανή εποχή. Έχει τρία βιβλία: τον Κουρδιστό Άγγελο (κυκλοφόρησε 31 Αυγούστου του 2010), τον Κουρδιστό Πρίγκιπα (κυκλοφόρησε 6 Δεκεμβρίου του 2011) και την Κουρδιστή Πριγκίπισσα (κυκλοφόρησε 19 Μαρτίου του 2013).
Η Πόλη των Οστών έγινε ταινία από την Unique Features και την Constantin Film. Η ταινία ονομάζεται Θανάσιμα Εργαλεία: Πόλη των Οστών. Η Τζέσικα Προστίγκο έγραψε το σενάριο. Η Λίλι Κόλινς έπαιξε την Κλέρι Φρέι και ο Τζέιμι Κάμπελ Μπάουερ έπαιξε τον Τζέις Χεροντέιλ.
Λόγω λιγοστής ανταπόκρισης για την κινηματογραφική ταινία, στις αρχές του 2016, αναμένεται η σειρά "shadowhunters", από την abc family.
Βιβλιογραφία
(ημερομηνίες κυκλοφορίας της αγγλικής έκδοσης)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας
Αναξανδρίδας Β΄
Ο Αναξανδρίδας (αρχ.:, ... - 520 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Σπάρτης από τον οίκο των Αγιαδών. Ήταν πατέρας δύο βασιλιάδων της Σπάρτης, του Κλεομένη Α΄ και του θρυλικού Λεωνίδα Α' των Θερμοπυλών.
Βιογραφία
Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί, ότι είχε για σύζυγό του μία ανιψιά του (κόρη της αδελφής του - και οι δυο ανώνυμες), η οποία δεν του είχε χαρίσει παιδιά. Για να μη χαθεί η γενιά του Ευρυσθένη (των Αγιαδών), οι έφοροι τον πίεσαν να τη χωρίσει και να πάρει μία άλλη για σύζυγο. Όταν εκείνος αρνήθηκε, οι έφοροι και οι γέροντες του πρότειναν να πάρει δεύτερη σύζυγο, χωρίς να χωρίσει από την πρώτη, με σκοπό να του κάνει παιδιά.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αναξανδρίδα, οι Λακεδαιμόνιοι κατάφεραν να επικρατήσουν στις μακρόχρονες πολεμικές συγκρούσεις τους με τους Τεγεάτες - ο πόλεμος είχε ξεκινήσει κατά τη βασιλεία τού παππού του, Ευρυκρατίδα και συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του, Λέοντα. Η παράδοση αναφέρει ότι η επικράτηση οφείλεται σε έναν Λακεδαιμόνιο, που ονομαζόταν Λίχας. Αυτός είχε πάει στην Τεγέα σε μια προσπάθεια ανακωχής και όταν επέστρεψε, οι Σπαρτιάτες αναζητούσαν βάσει ενός χρησμού τα οστά τού Ορέστη. Ακούγοντας τον χρησμό, ο Λίχας συμπέρανε ότι τα οστά βρίσκονταν σε ένα σημείο, που είχε δει στην Τεγέα. Αφού ανέκτησαν τα οστά από την Τεγέα, οι Λακεδαιμόνιοι κατάφεραν να επικρατήσουν στον πόλεμο.
Μετά τον θάνατο
Η πολύπλοκη οικογενειακή κατάσταση του Αναξανδρίδα, δημιούργησε έριδες μετά το θάνατό του. Ο Δωριέας αξίωσε να γίνει εκείνος βασιλέας, αντί του πρωτότοκου Κλεομένη, γιατί ήταν «ικανότερος σε όλα». Όταν οι Σπαρτιάτες ανακήρυξαν τον Κλεομένη βασιλιά, ο Δωριέας ηγήθηκε αποικιστών στην Αφρική, ενώ στη συνέχεια εξεστράτευσε στην Ιταλία και τελικά σκοτώθηκε στη Σικελία.
Ο Κλεομένης βασίλευσε στη Σπάρτη, αλλά πέθανε χωρίς να αφήσει άρρενα διάδοχο, παρά μόνο μια κόρη, τη Γοργώ, την οποία παντρεύτηκε ο αδελφός του, ο Λεωνίδας , που τον διαδέχθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Θεοδόσης Τάσιος
Ο '''Θεοδόσης Π. Τάσιος''' (γεν. 22 Ιανουαρίου 1930) είναι Έλληνας ακαδημαϊκός, πολιτικός μηχανικός, αρθρογράφος και συγγραφέας.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Καστοριά αλλά μεγάλωσε στα Μέγαρα της Αττικής. Είναι παντρεμένος με τη Ρέα Ιωαννίδου και έχει ένα παιδί. Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Ρωσικά και Ισπανικά.
Μεθανιμίνη
Η μεθανιμίνη (αγγλικά: methanimine) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο CH3N, αν και συχνά γράφεται πιο αναλυτικά, με τον ημισυντακτικό της τύπο CH2=NH. Είναι η απλούστερη (οργανική) ιμίνη. Αυτή η ένωση έχει ανιχνευθεί στο διαστρικό ενδιάμεσο, ειδικά στο γαλαξία Arp 220 , δηλαδή στον πλησιέστερο προς το Γαλαξία μας υπέρλαμπρο γαλαξία υπερύθρων.
Ονοματολογία
Η ονομασία «μεθανιμίνη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την απουσία μόνο πολλαπλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο (αφού έτσι κι αλλιώς η ένωση περιέχει μόνο ένα) και η κατάληξη «-ιμίνη» φανερώνει ότι περιέχει μια ιμινομάδα (=N), ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα.
Θεοδόσης Τάσιος
Ακαδημαϊκή πορεία
Το 1948 σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) και το συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Παρίσι και έπειτα στο ΕΜΠ. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο σώμα του Μηχανικού του Ελληνικού Στρατού και το 1958 αναγορεύθηκε διδάκτωρ και στη συνέχεια επιμελητής, έκτακτος μόνιμος καθηγητής (1964) και τακτικός καθηγητής του ΕΜΠ (1969).
Μεθανιμίνη
Δομή
Η μοριακή δομή της είναι γεωμετρικά επίπεδη.
Θεοδόσης Τάσιος
Ακαδημαϊκή πορεία
Έχει παράλληλα διδάξει στο Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης (1979), στο Πανεπιστήμιο Τονγκζί (Tongji University) της Σαγκάης (1982), στο «Διεθνές Κολέγιο Επιστημών των Κατασκευών» (Collège International des Sciences de Constrution, 1979-1989), στο Πανεπιστήμιο της Ναντζίν και στο Πανεπιστήμιο της Παβίας (1986).
Μεθανιμίνη
Από μεθανάλη
Με επίδραση αμμωνίας σε μεθανάλη :
Θεοδόσης Τάσιος
Αρθρογραφία και συγγραφή
Ο Θεοδόσης Τάσιος είναι ευαισθητοποιημένος σε κοινωνικά και φιλοσοφικά θέματα, και δίνει αρκετές συνεντεύξεις στον Τύπο. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα Το Βήμα και σε έντυπα της Ελλάδας και του εξωτερικού, και είναι πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρίας. Είναι ομιλητής και διοργανωτής συναντήσεων σε θέματα παιδείας και ιστορίας. Υπήρξε συνδιοργανωτής της έκθεσης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας που παρουσιάστηκε σε πόλεις της Ελλάδας και της Γερμανίας.
Μεθανιμίνη
Συμπεριφορά βάσης
Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:
Θεοδόσης Τάσιος
Επαγγελματική πορεία
Στην τεχνική εταιρία που εργάστηκε, υπήρξε μελετητής πολλών δημόσιων έργων με σημαντικότερα:
Μεθανιμίνη
Αλκυλίωση
Παράγει δευτεροταγείς μεθυλιμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.:
Θεοδόσης Τάσιος
Διακρίσεις
Ο Θεοδόσης Τάσιος έχει τιμηθεί ως επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ναντζίν, του Πανεπιστημίου της Λιέγης, του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Πανεπιστημίου Κύπρου. Έχει τιμηθεί με Μετάλλιο από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Σκυροδέματος (American Concrete Society) και με το Μετάλλιο της Πόλεως των Παρισίων.
Μεθανιμίνη
Ακυλίωση
Παράγει δευτεροταγή ιμίδια με ακυλαλογονίδια (RCOX). Π.χ.:
Θεοδόσης Τάσιος
Διακρίσεις
Έχει τιμηθεί με το τίτλο του μέλους της Ακαδημίας Επιστημών του Τορίνου (2004). Ακόμη έχει τιμηθεί ως επίτιμος πρόεδρος της Ευρωδιεθνούς Επιτροπής Σκυροδέματος (CEB, 1988), επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Εργαστηρίων και Υλικών (RILEM, 1989), επίτιμο μέλος της Ιταλικής Συνομοσπονδίας Υποβρύχιας Δραστηριότητας (CIAS, 1998), επίτιμο μέλος του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (1999) και της Ελληνικής Εταιρίας Ορολογίας (2008).
Μεθανιμίνη
Οξείδωση
Οξειδώνεται προς νιτρομεθάνιο:
Θεοδόσης Τάσιος
Διακρίσεις
Στις 12 Ιουνίου 2009, το Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο (ΤΕΕ) τίμησε τον Θεοδόση Τάσιο για τη συμβολή του, σε ειδική εκδήλωση με τη συμπλήρωση των 80 χρόνων από τη γέννησή του, και την ίδια χρονιά εξέδωσε βιβλίο σχετικά με το έργο του.
Μεθανιμίνη
Αναγωγή
Ανάγεται προς μεθαναμίνη:
Θεοδόσης Τάσιος
Διακρίσεις
Τον Σεπτέμβριο 2013 του απενεμήθη το International Award of Merit in Structural Engineering από τη Διεθνή Ένωση Γεφυρών και Κατασκευών (IABSE) στη Ζυρίχη.
Μεθανιμίνη
Παρεμβολή καρβενίων
Οπότε η συνολική αντίδραση είναι η ακόλουθη:
40 px 40 px
Θεοδόσης Τάσιος
Στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Υπήρξε πρόεδρος πολλών πανεπιστημιακών επιτροπών, μέλος της Συγκλήτου του Πολυτεχνείο, Κοσμήτορας Σχολής και Διευθυντής Τομέα. Συνέβαλε στη λειτουργία του Εργαστηρίου Οπλισμένου Σκυροδέματος του ιδρύματος. Η έρευνα του εντοπίζεται στη εδαφομηχανική, στη τεχνολογία του σκυροδέματος, μελέτη των στατικών φαινομένων σε τοιχοδομές και της μηχανικής αυτών. Επίσης συμμετέχει στη καθοδήγηση των μεταπτυχιακών και διδακτορικών εργασιών Ελλήνων και ξένων φοιτητών, στη διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων από ευρωπαϊκά προγράμματα και στην εκτέλεση του ερευνητικού έργου. Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής και υφηγητής σε πολλά επιστημονικά συνέδρια.
Στην Ελλάδα
Ο Θεοδόσης Τάσιος είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Τμήματος Σκυροδέματος και υπήρξε πρόεδρος επί συναπτά έτη (1974-1976, 1990-1998), ιδρυτικό μέλος της Εταιρίας Εδαφομηχανικής και Θεμελώσεων, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Ερευνών Σκυροδέματος (1982-1984), αντιπρόεδρος επί συναπτά έτη της Ελληνικής Ανθρωπιστικής Εταιρίας (1978-81, 1990-97, 1998-2002), ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος (1993- ) της Εταιρίας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρίας (1998-2000) και πρόεδρος στο Ελληνικό Τμήμα Αντισεισμικής Μηχανικής (2001-2002).
Μεθανιμίνη
Παρατηρήσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Αλκανιμίνες Κατηγορία:C1
Θεοδόσης Τάσιος
Στην Ελλάδα
Υπήρξε μέλος σε πολλές κυβερνητικές και ανεξάρτητες επιτροπές, εμπειρογνώμονας σε δημόσια έργα, σύμβουλος επί θεμάτων εδαφομηχανικής, στατικής και σεισμικότητας κτηρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το πλαίσιο των μελετητικών του δραστηριοτήτων εντοπίζεται σε θέματα ευρύτερα από τον τομέα των κατασκευών και της ασφάλειας στον εργασιακό χώρο, καθώς είναι ομιλητής σε θέματα εκπαιδευτικά, γλωσσικά, ιστορικά και φιλοσοφικά, στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στον υπόλοιπο κόσμο.
Στο εξωτερικό
Εκτός από την ανάδειξή του ως μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Σκυροδέματος, έχει λάβει τη θέση του προέδρου της Διεθνούς Ενώσεως Εργαστηρίων και Υλικών (RILEM, 1977-78), ενώ έχει διατελέσει επίσης αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Συνομοσπονίας Προεντάσεων (Fédération International de la Précontrainte, 1970-80),  πρόεδρος της Μόνιμης Συνδιάσκεψης Ενώσεων Μηχανικών Νοτιοανατολικής Ευρώπης (1972-1974), πρόεδρος της Ευρωδιεθνούς Επιτροπής Σκυροδέματος (CEB, 1983-1987) και στη συνέχεια πρόεδρος επιτροπής σχεδίασης (CEB-Model Code 90, 1987-1991) και μέλος της Γαλλικής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής.
Στην έδρα της Επιτροπής του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη, υπήρξε σύμβουλος σε θέματα επισκευής κτηρίων (1980) και σύμβουλος σε επιτροπές μνημείων και ιστορικών τόπων της UNESCO και της UNIDO σε θέματα βιομηχανικού σχεδιασμού κατασκευών για χώρες του Τρίτου Κόσμου. Υπήρξε επίσης εμπειρογνώμονας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε θέματα αναγνώρισης τίτλων των μηχανικών, κατάρτισης, έρευνας και σεισμικής συμπεριφοράς κτηρίων. Επίσης εμπειρογνώμονας σε θέματα αποτίμησης και ελέγχου του έργου ευρωπαϊκών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και ευρωπαϊκών κέντρων ερευνών.
Εργογραφία
Ο Θεοδόσης Τάσιος συνέγραψε πάνω από 400 επιστημονικές εργασίες και 40 βιβλία σε διάφορες γλώσσες. Τα περισσότερα αφορούν θέματα κατασκευής, παιδείας, ελευθεροτεκτονισμού και άλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Εμίλ Ρενώ
Βιογραφία
μικρογραφία|337x337εσ|Διαφημιστική αφίσα για το Οπτικό θέατρο, 1892 Ο Εμίλ Ρενώ γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1844 στο Μοντρέιγ-σου-Μπουά, τώρα προάστιο του Παρισιού. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός-ωρολογοποιός και χαράκτης μετάλλων με καταγωγή από το Πουί-αν-Βελαί και η μητέρα του ήταν δασκάλα, αλλά έμεινε στο σπίτι και αφιερώθηκε στην ανατροφή και εκπαίδευσή του. Καθώς η ίδια  είχε παρακολουθήσει μαθήματα υδατογραφίας, του δίδαξε τεχνικές της ζωγραφικής. Ο πατέρας του τον εκπαίδευσε επίσης στο εργαστήριό του και σε ηλικία 13 ετών ο Εμίλ ήταν σε θέση να κατασκευάζει μικρές ατμομηχανές. Το 1858 πήγε μαθητευόμενος σε εταιρεία του Παρισιού όπου έμαθε να επισκευάζει, να συναρμολογεί και να κατασκευάζει όργανα οπτικής και φυσικής. Στη συνέχεια έμαθε βιομηχανικό σχεδιασμό σε άλλη εταιρεία, πριν εργαστεί ως χειριστής για τον φωτογράφο Αντουάν Σαμουέλ Αντάμ-Σαλομόν. Το 1862 ξεκίνησε τη δική του καριέρα ως φωτογράφος στο Παρίσι.
Όταν ο πατέρας του πέθανε, αυτός και η μητέρα του έφυγαν από το Παρίσι για το Πουί-αν-Βελαί. Εκεί, εργάσθηκε ως καθηγητής φυσικής και φυσικών επιστημών διδάσκοντας από το 1873 έως το 1877. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εφηύρε το πραξινοσκόπιο και επέστρεψε στο Παρίσι με την εφεύρεση, όπου είχε μεγάλη επιτυχία.
Στις 21 Οκτωβρίου 1879 ο Εμίλ Ρενώ παντρεύτηκε τη Μαργκερίτ Ρεμιάτ στο Παρίσι. Απέκτησαν δύο γιους: τον Πωλ (1880) και τον Αντρέ (1882).
Το πραξινοσκόπιο
Το 1877, ο Εμίλ Ρενώ, βασιζόμενος σε προηγούμενες εφευρέσεις, κατασκεύασε το πραξινοσκόπιο, μια συσκευή κινούμενων σχεδίων που κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1877. Αυτή η συσκευή, που βελτίωσε το ζωοτρόπιο του 1833, επέτρεπε στον θεατή να βλέπει τις εικόνες όχι μέσω σχισμών σε περιστρεφόμενο τύμπανο όπως στο ζωοτρόπιο, αλλά μέσω καθρεπτών, βάσισε τη λειτουργία του στη διαδικασία της περιστροφής καθρεπτών.
Το Οπτικό θέατρο - Φαντασμαγορίες
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Εμίλ Ρενώ και το Οπτικό του θέατρο thumbtime=44|μικρογραφία|Ο φτωχός κλόουν, τμήμα της ταινίας Το 1882, κατάφερε να συνδυάσει την λήψη εικόνων και την προβολή τους. Έτσι, δημιούργησε ένα μεγαλύτερο πραξινοσκόπιο, το οποίο αποκάλεσε Οπτικό θέατρο, όπου χρησιμοποιούσε μεγάλες σε μήκος εύκαμπτες ταινίες με ζωγραφισμένα σχέδια που προβάλλονταν σε οθόνη.
Τα σχέδια τα σχεδίαζε και τα χρωμάτιζε μόνος του και ήταν τα πρώτα κινούμενα σχέδια του κινηματογράφου. Άρχισε να τα προβάλει σε σκοτεινό δωμάτιο στο κοινό με εισιτήριο. Ήταν οι πρώτες προβολές κινούμενων εικόνων στη μεγάλη οθόνη, πριν από αυτές των αδελφών Λυμιέρ και τις συνόδευε με μουσική που συνέθετε ο Γκαστόν Πωλέν. Από τις 28 Οκτωβρίου 1892, αυτές οι παραστάσεις του Οπτικού θεάτρου του, που τις αποκάλεσε Φαντασμαγορίες (Pantomimes Lumineuses) και ήταν ένα είδος πολυθεάματος με προβολή εικόνων που συνδυάζονταν με επί σκηνής θεατρική δράση, ζωντανή μουσική καθώς και ποικίλα εφέ, παρουσιάζονταν στο Μουσείο Γκρεβέν στο Παρίσι με μεγάλη επιτυχία.
Το τέλος
Τα τελευταία χρόνια του Εμίλ Ρενώ ήταν τραγικά καθώς μετά το 1910 οι δημιουργίες του ξεπεράστηκαν από τον κινηματογράφο. Απογοητευμένος και χωρίς πόρους, πέταξε το μεγαλύτερο μέρος της αναντικατάστατης δουλειάς και του μοναδικού εξοπλισμού του στον Σηκουάνα. Το κοινό είχε ξεχάσει τις παραστάσεις του Οπτικού Θεάτρου του, οι οποίες υπήρξαν διάσημες στο Μουσείο Γκρεβέν μεταξύ του 1892 και του 1900. Πέθανε στις 9 Ιανουαρίου 1918 σε νοσοκομείο όπου είχε εισαχθεί από τις 29 Μαρτίου 1917.
Υστεροφημία
Στις 28 Οκτωβρίου κάθε χρόνο έχει θεσπιστεί η Διεθνής Ημέρα Κινουμένου Σχεδίου, για να φέρει στο προσκήνιο το έργο των ανθρώπων της ένατης τέχνης. Η ημερομηνία αυτή επελέγη επειδή στο Παρίσι προβλήθηκε η δεκαπεντάλεπτη ταινία του Εμίλ Ρενώ Ο φτωχός κλόουν, που θεωρείται η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων.
Latvijas Mobilais Telefons
Η Λετονική Κινητή Τηλεφωνία (Latvijas Mobilais Telefons) ή LMT είναι φορέας κινητών GSM/UMTS/LTE στη Λετονία
Η LMT ιδρύθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1992. Ήταν το πρώτο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας στη χώρα και καθιερώθηκε ως φορέας για το σύστημα ΝΜΤ, αλλά τον Ιανουάριο του 1995 άρχισε να λειτουργεί και δίκτυο GSM, παράλληλα με το υφιστάμενο δίκτυο ΝΜΤ. Με βάση την έρευνα αγοράς, ζήτησε άδεια να επεκταθεί για να επιτρέψει τη χρήση του φάσματος 1800 MHz, το οποίο επιτράπηκε το καλοκαίρι του 1999. Στις 1 Δεκεμβρίου 1999 υπήρχαν 14 ενεργοί σταθμοί βάσης GSM 900/1800 με το σχέδιο να περιλαμβάνει άλλους 11 λειτουργικούς σταθμούς πριν από το τέλος της χιλιετίας.
Ιστορία
Η LMT ανακοίνωσε στις 3 Απριλίου 2000 ότι βρισκόταν σε συνεργασία με την Hansabank για να κυκλοφορήσει την πρώτη κινητό τραπεζική λύση στη χώρα. Επέτρεπε στον χρήστη να κοιτάξει τις ισοτιμίες συναλλάγματος, να ελέγξει το υπόλοιπο του λογαριασμού του, να δει τις συναλλαγές που έχουν γίνει στο λογαριασμό του και να λαμβάνετε μηνύματα κειμένου ενημερώνοντας τον για τις ενέργειες που έχουν γίνει σχετικά με το λογαριασμό. Ο κάτοχος του λογαριασμού ήταν σε θέση να επιλέξει πόσο συχνά θα έρχονται οι ενημερώσεις κειμένου, που κυμαίνονταν από μηνιαία έως κάθε φορά που θα γινόταν ενέργεια στον λογαριασμό. Σημειώνεται, επίσης, ότι υπάρχουν σχέδια για να παρέχεται μέθοδος πληρωμών μέσω τραπεζικής κινητού, όμως αυτό αρχικά δεν ήταν δυνατόν.
Το Νοέμβριο του 2000 η LMT ξεκίνησε μια προπληρωμένη υπηρεσία που ονομάζεται OKarte (OCard) μαζί με την υπάρχουσα συνδρομητική υπηρεσία τους. Η συνεργασία με τη Hansabank συνεχίστηκε, επιτρέποντας την προπληρωμένων λογαριασμών και την άμεση επαναγέμιση τους σε οποιαδήποτε ΑΤΜ της Hansabank. Στις 7 Οκτωβρίου 2013 η προπληρωμένη υπηρεσία συγχωνεύθηκε με την LMT και μετονομάστηκε σε LMT Okarte.
Η LMT ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2002, ότι θα σταματήσει να υποστηρίζει το δίκτυο ΝΜΤ και θα αρχίζει να εργάζεται με το δίκτυο GPRS αργότερα εκείνο το έτος, παρέχοντας το σε όλη τη Λετονία από τον Σεπτέμβριο του 2002. Μετά την επέκταση, η LMT ανακοίνωσε την υποστήριξη των MMS στις 31 Μαρτίου 2003. Μετά την απόκτηση της άδειας, η αρχική έκδοση του εμπορικού δικτύου UMTS κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2004. Σύντομα μετά από αυτό, τον Ιούνιο του 2005, η LMT εισήγαγε το EDGE στη Ρίγα και τη Γιούρμαλα. Η LMT άρχισε να εγκαθιστά το HSDPA στη Λετονία τον Αύγουστο του 2006.
Σε συνεργασία με τη TeliaSonera, η LMT άρχισε να διαθέτει το iPhone στη Λετονία στις 26 Σεπτεμβρίου 2008.
Το δίκτυο LTE κυκλοφόρησε στο εμπόριο στις 31 Μαΐου 2011 αλλά αρχικά δεν ήταν διαθέσιμο για τους χρήστες του τηλεφώνου. Η πρώτη πόλη με πλήρη κάλυψη ήταν η Λιέπαγια τον Ιούλιο του 2012 και μετά από περαιτέρω ανάπτυξη του δικτύου LTE, έγινε διαθέσιμο για τους χρήστες τηλεφώνου στις 5 Νοεμβρίου 2013, χωρίς καμία επιπλέον χρέωση. Τον Απρίλιο του 2014, το 50% των Λετονών είχε πρόσβαση στο δίκτυο LTE με το μελλοντικό στόχο να είναι η παροχή του σε όλη την επικράτεια της Λετονίας, συμπεριλαμβανομένων των αγροτικών περιοχών, έως το 2016.
Τον Απρίλιο του 2013 η LMT ξεκίνησε το έργο "LMT για τη Λετονία" (LMT Latvijai στα λετονικά) μια ολοκληρωμένη και εθνική δράση εταιρικής κοινωνικής υπευθυνότητας, σε συνεργασία με πόλεις και δήμους της Λετονίας. Το έργο συνέβαλε μεταξύ άλλων στη νέα παιδική χαρά και τον εκσυγχρονισμό της βιβλιοθήκης στο Πρέιλι, την εγκατάσταση εξοπλισμού υπαίθριας γυμναστικής στο Τούκουμς, την αγορά κυάλιων για παρατήρηση πουλιών στο φυσικό καταφύγιο στο Σάτινι και το φεστιβάλ νεολαίας στο Σάλντους (για το 2014). Ο απώτερος στόχος του έργου είναι να βελτιώσει τη ζωή και το περιβάλλον των λετονικών πόλεων. Το 2014 υποβλήθηκαν 88 ιδέες σε οχτώ πόλεις και κωμοπόλεις της Λετονίας, ενώ 32 επιλέχθηκαν για την εφαρμογή. Περισσότερα από 28 000 άτομα συμμετείχαν στην ψηφοφορία και η πρωτοβουλία καλύφθηκε από τα ΜΜΕ. Οι νικητές του διαγωνισμού θα λάβει 500 έως 2000 ευρώ χρηματοδότησης ή συγχρηματοδότησης. Συνολικά η LMT δώρισε 64 χιλιάδες ευρώ για το έργο το 2014. Το έργο έχει βελτιώσει σε μεγάλο βαθμό τις τοπικές κοινότητες και βοήθησε στη δημιουργία άριστης συνεργασίας με τους τοπικούς δήμους, βελτιώνοντας τις σχέσεις και τα επιχειρηματικά αποτελέσματα σε συγκεκριμένες πόλεις.
Τον Ιούνιο του 2014 η LMT είχε υπογράψει συμφωνίες περιαγωγής για φωνητικές κλήσεις και υπηρεσίες μηνυμάτων κειμένου με 446 φορείς σε 204 χώρες στην Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία, την Ωκεανία και την Αμερική, συμπεριλαμβανομένων των πλοίων και δορυφορικών δικτύων επικοινωνιών, ενώ οι υπηρεσίες διαδικτύου για κινητά ήταν διαθέσιμα σε 372 φορείς εκμετάλλευσης δικτύων σε 171 χώρες.
Η LMT είναι τώρα ο μεγαλύτερος τηλεπικοινωνιακός πάροχος υπηρεσιών, στις αρχές του έτους 2015, το οποίο εξυπηρετεί 1 113 197 πελατών, το οποίο είναι 30 χιλιάδες περισσότερα από το προηγούμενο έτος.
Κύρια προϊόντα
Ενώ οι συνδρομητικές τηλεφωνικές υπηρεσίες είναι το σημαντικότερο προϊόν της LMT, οι προπληρωμένες λύσεις (LMT Karte) επίσης παρέχονται, μαζί με μια ποικιλία από προγράμματα δεδομένων για ταμπλέτες και τους υπολογιστές. Τον Ιούνιο του 2014, υπάρχουν τρία πακέτα διαδικτύου για το σύνολο των νοικοκυριών που αποτελούνται από απεριόριστα δεδομένα με την κορυφή της κατηγορίας να μην επιβάλει αυθαίρετους περιορισμούς ταχύτητας για τη μεταφορά.
Εκδηλώσεις
Ο LMT είναι χορηγός του Συνεδρίου Έξυπνου Μέλλοντος LMT από το 2016. Το συνέδριο φιλοδοξεί να φέρει τους "εμπειρογνώμονες σε πολλές βιομηχανίες και κλάδους" στο ΒΕΦ Κουλτούρας πιλς στη Ρίγα κάθε χρόνο.
Οι ομιλητές περιλαμβάνουν τον Υπουργό Πολιτισμού Ντάσε Μελμπάρντε, τον δημοσιογράφος Ίλζε Γιαουνάλκσνε και τον ιδρυτή της Emojipedia Τζέρεμι Μπούργκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Λετονίας
Αρταφέρνης ο νεότερος
Ο Αρταφέρνης, ο γιος του Αρταφέρνη, ήταν ανιψιός του Δαρείου του Μεγάλου και στρατηγός της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών.
Μαζί με τον Δάτη το 490 π.Χ., ηγήθηκαν εκστρατείας κατά της Ελλάδας, με κύριο σκοπό να τιμωρήσουν την Αθήνα και την Ερέτρια που υποστήριξαν ενεργά την Ιωνική Επανάσταση. Αρχικά πολιόρκησαν και κατέστρεψαν την Ερέτρια, όμως ηττήθηκαν από τους Αθηναίους στην Μάχη του Μαραθώνα. Δέκα χρόνια αργότερα διοικούσε τους Λύδες και Μυσούς. Το 487 π.Χ σκοτώθηκε από τον αδερφό του Αρταίο.
Κατηγορία:Πέρσες Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων Κατηγορία:Αχαιμενίδες σατράπες
Κύπελλο Ιντερτότο 1983
Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1983 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 10 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1983
Γεώργιος Β. Γεωργιάδης
Ο '''Γεώργιος Β. Γεωργιάδης''' (1906 - Σεπτέμβριος 1984) ήταν Έλληνας νομικός, πολιτευτής της Αριστεράς που αργότερα προσχώρησε στην ΕΠΕΚ του Πλαστήρα.
Βιογραφία
Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους των σοσιαλιστικών και δημοκρατικών ιδεών στην Ελλάδα. Υπηρέτησε και ως εισαγγελέας.
Το 1950 εξελέγη βουλευτής Δράμας με την Ένωση των Δημοκρατικών Αριστερών. Λιγότερο από δύο μήνες μετά την εκλογή του, ο Γεωργιάδης αποστάτησε από την Αριστερά και προσχώρησε στην ΕΠΕΚ. Εξελέγη βουλευτής με την ΕΠΕΚ το 1951.
Πέθανε στην Αθήνα. Κηδεύτηκε από το κοιμητήριο του Βύρωνα στις 18 Σεπτεμβρίου 1984
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Πολυτεχνική Σχολή Α.Π.Θ.
Η Πολυτεχνική Σχολή είναι μία από τις έντεκα σχολές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η σχολή περιλαμβάνει 7 τμήματα.
926 Ιμχίλδη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιμχίλδης εκτιμάται σε 48,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,057. Η Ιμχίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 26 ώρες και 6 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πολυτεχνική Σχολή Α.Π.Θ.
thumb|400px|right|Η πύλη της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ.
926 Ιμχίλδη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιμχιλδη
Πολυτεχνική Σχολή Α.Π.Θ.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας, με Πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου, η Θεσσαλονίκη έγινε η έδρα του δεύτερου πανεπιστημίου της Ελλάδας. Η ίδρυση του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, όπως ονομάστηκε, έγινε σύμφωνα με το νόμο 3341/1925. Σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, την ίδρυση του Α.Π.Θ. ακολούθησε η ίδρυση της Πολυτεχνικής Σχολής (1955), με τη λειτουργία του Τμήματος των Πολιτικών Μηχανικών.
Μέσα σε λίγα χρόνια η Σχολή απέκτησε και τα υπόλοιπα Τμήματά της:
Στα 50 χρόνια της ζωής της η Πολυτεχνική Σχολή πέρασε στιγμές έντασης και ηρεμίας, έζησε όλα τα γεγονότα που απασχόλησαν την πανεπιστημιακή κοινότητα και συμμετείχε ενεργά στις αγωνίες και στους αγώνες της. Συνέβαλε στην εκπαίδευση και στην έρευνα, προώθησε λύσεις στα προβλήματα παιδείας, στον εκδημοκρατισμό και στην αναμόρφωσή της, συνέβαλε αποφασιστικά στην πολιτιστική ζωή και στην ανάπτυξη της χώρας, διοργανώνοντας ή συμμετέχοντας σε πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων, αναπτυξιακών προγραμμάτων και στην εκτέλεση μεγάλων έργων του βορειοελλαδικού χώρου. Παράλληλα, στηριγμένη στις αγωνιστικές εμπειρίες και στις δημοκρατικές παραδόσεις του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, προσέφερε σημαντικά στον αγώνα για τη δημοκρατική πορεία της χώρας.
Ιστορική ημέρα είναι η 17η Νοεμβρίου 1973 οπότε κορυφώθηκαν οι ενέργειες κατάληψης του Πολυτεχνείου του Α.Π.Θ. με λειτουργία ραδιοφωνικού σταθμού στα υπόγεια του κτιρίου. Ακολούθως άρχισε και η πολιορκία του χώρου από την ασφάλεια που συνοδεύτηκε μετά με την εμφάνιση στρατιωτών και τεθωρακισμένων τανκς μπροστά στην πύλη του Πολυτεχνείου. Το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας έλαβε χώρα η εκκένωση του Πολυτεχνείου με τη σύλληψη 250 προσώπων που μεταφέρθηκαν στην ασφάλεια, εκ των οποίων 14 φοιτητές και εργάτες, μετά απο βασανιστήρια, κλείσθηκαν στις στρατιωτικές φυλακές Θεσσαλονίκης.
Προσωπικό
Στα 7 τμήματα της Σχολής φοιτούν περίπου 8.000 φοιτητές. Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) της σχολής είναι περίπου 370 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες). Επίσης το έργο των Καθηγητών συνεπικουρούν 100 περίπου Επιστημονικοί Συνεργάτες τις Σχολής. Τέλος άλλα 190 άτομα περίπου απασχολούνται ως διοικητικοί υπάλληλοι.
Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις τις Σχολής βρίσκονται στο Νότιο-Ανατολικό τμήμα του campus, του Α.Π.Θ. Τα κτήρια της καλύπτουν περίπου 55.000 τετραγωνικά μέτρα. Το 15% αυτών είναι οι αίθουσες διδασκαλίας, ενώ αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν τα εργαστήρια (περίπου 30%).
Υπολογιστικές Υποδομές
Κάθε τμήμα έχει επίσης και τις δικές του υπολογιστικές υποδομές. Σ' αυτές περιλαμβάνονται νησίδες υπολογιστών, ασύρματη πρόσβαση στο διαδίκτυο (WiFi), καθώς και διακομιστές παροχής υπηρεσιών (ο server "VERGINA").
Στις διάφορες νησίδες υπολογιστών του κάθε τμήματος ο φοιτητής μπορεί να κάνει πρακτική εξάσκηση, στην χρήση όλων των προγραμμάτων που είναι απαραίτητα για την εκπαίδευσή του. Με τις άλλες υπηρεσίες της, η πολυτεχνική σχολή παρέχει σύνδεση στο διαδίκτυο σε ένα μεγάλο μέρος των κτιριακών της εγκαταστάσεων, αλλά επίσης παρέχει και αποθηκευτικό χώρο, μέσο του sever της, σε όλα τα μέλη της.
Σπουδές
Τα τμήματα της σχολής παρέχουν προγράμματα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών. Συγκεκριμένα τα προγράμματα προπτυχιακών σπουδών έχουν πενταετή διάρκεια φοίτησης και μετά το πέρας της φοίτησης απονέμουν δίπλωμα μηχανικού, το οποίο είναι ισοδύναμο με τον τίτλο ενιαίων σπουδών "MEng" του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης. Στην σχολή λειτουργούν 6 μονοτμηματικά και άλλα 6 διατμηματικά προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν στην εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής. Τέλος, η Πολυτεχνική Σχολή συμμετέχει σε μια πληθώρα προγραμμάτων πρακτικής άσκησης, εντός και εκτός Ελλάδος, που σκοπό έχουν να εκπαιδεύσουν και να καταρτίσουν καλύτερα όλους τους φοιτητές της - μελλοντικούς μηχανικούς.
Έρευνα
Στην Πολυτεχνική Σχολή του Α.Π.Θ. έχει δημιουργηθεί ένα ισχυρό και αξιόλογο δίκτυο ερευνητικών εγχειρημάτων, με σκοπό την ανάπτυξη και διάδοση ακαδημαϊκών φορέων και την εξυπηρέτηση του φοιτητικού και διδακτικού προσωπικού με την άμεση πρόσβαση σε ερευνητικά κέντρα. Η θεματική τους ποικίλλει και καλύπτει διάφορες εκφάνσεις της καθημερινότητας, οι οποίες μπορεί να απασχολούν ένα νέο μηχανικό. Η ερευνητικές αυτές δραστηριότητες γίνονται σε συνεργασία με άλλα Ελληνικά Πανεπιστήμια και Πολυτεχνεία, αλλά και, μέσω διάφορων δικτύων, με άλλα Πανεπιστήμια και Πολυτεχνία του εξωτερικού.
Εκδόσεις
Ποικίλα αφιερώματα και δημοσιεύσεις της Πολυτεχνικής Σχολής, αποτελούν μία σημαντική κατευθυντήρια γραμμή για όσους ενδιαφέρονται να γνωρίσουν καλύτερα την Πολυτεχνική Σχολή, τη δράση αλλά και την ιστορία της.