cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαρακτινού Αχαΐας
Διοικητική ιστορία
Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός το 1835 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Σουδενών. Το 1841, με την κατάργηση του Δήμου Σουδενών, εντάχθηκε στον Δήμο Καλαβρύτων. Το 1870, όταν ανασυστάθηκε εκ νέου ο Δήμος Σουδενών, αποτέλεσε και πάλι τμήμα του αλλά μόνο μέχρι το 1897, οπότε και καταργήθηκε. Αναγνωρίστηκε ξανά ως οικισμός το 1920, για να καταργηθεί οριστικά το 1928.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1984-85
Διοργάνωση
Δεν υπήρξε κάποια καινοτομία στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής του 1984-85 σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1983-84. Διεξήχθη σε έναν όμιλο με 20 ομάδες και την άνοδο στην Α΄ Εθνική κέρδισε ο πρωταθλητής και ο δευτεραθλητής. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν τέσσερις ομάδες, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Πρώτοι σκόρερ
Οι 3 πρώτοι σκόρερ ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1984-1985
Λεύκες Ροδόπης
Οι Λεύκες είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, ο οποίος βρίσκεται στα παράλια του Θρακικού πελάγους. Απέχει 31 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Κομοτηνή, 31 χλμ. ΝΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και περίπου 7 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τους Προσκυνητές των οποίων θεωρείται παραλία. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Προσκυνητών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Προσκυνητές, την Αλκυώνα, το Κρυονέρι και τον Προφήτη Ηλία αποτελούν την τοπική κοινότητα Προσκυνητών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 14 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Λιουτγκάρδη του Βερμαντουά
Η Λιουτγκάρδη του Βερμαντουά (Luitgarde of Vermandois, περί το 914 - 9 Φεβρουαρίου 978) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη του κόμη του Βερμαντουά από την γέννηση της, δούκισσα της Νορμανδίας λόγω του πρώτου της γάμου και κόμισσα του Μπλουά λόγω του δεύτερου γάμου της.
Βιογραφία
Η Λιουτγκάρδη ήταν κόρη του Ερβέρτου Β΄ κόμη του Βερμαντουά και της Αδέλας κόρης του Ροβέρτου Α΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον δούκα της Νορμανδίας Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο (940) χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Μετά τον θάνατο της (942) παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τον Θεοβάλδο Α΄ κόμη του Μπλουά (943) με τον οποίο απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας
Αλληγορία του Σπηλαίου
μικρογραφία|450px|Αλληγορία του Σπηλαίου μικρογραφία|δεξιά|Σχηματική αναπαράσταση της Αλληγορίας του Σπηλαίου. Η Αλληγορία του Σπηλαίου είναι μια αλληγορία που παρουσιάστηκε από τον Πλάτωνα στο έργο του Πολιτεία, με σκοπό να συγκριθούν «οι επιπτώσεις της παιδείας και της έλλειψής της στη φύση του ανθρώπου». Γράφτηκε σε μορφή διαλόγου μεταξύ του Γλαύκωνα, αδελφού του Πλάτωνα, και του μέντορά του Σωκράτη, τον οποίο αφηγείται ο δεύτερος. Η αλληγορία βρίσκεται στην αρχή του έβδομου βιβλίου της Πολιτείας.
Ο Πλάτων βάζει τον Σωκράτη να περιγράψει ένα σύνολο ατόμων που ζουν όλη τους τη ζωή αλυσοδεμένοι στον τοίχο μιας σπηλιάς, αντικρίζοντας έναν κενό τοίχο. Οι άνθρωποι αυτοί κοιτούν τις σκιές που σχηματίζονται στον τοίχο από αντικείμενα που περνούν μπροστά από μία φωτιά πίσω τους και δίνουν ονόματα σε αυτές τις σκιές. Οι σκιές είναι η πραγματικότητα των φυλακισμένων. Ο Σωκράτης εξηγεί πως ο φιλόσοφος είναι σαν φυλακισμένος που απελευθερώθηκε από τη σπηλιά και βρίσκεται στο επίπεδο όπου καταλαβαίνει ότι οι σκιές δεν είναι η πραγματικότητα, καθώς μπορεί να καταλάβει την αληθινή μορφή της πραγματικότητας και όχι την κατασκευασμένη πραγματικότητα, που είναι οι σκιές για τους φυλακισμένους. Οι κρατούμενοι αυτής της περιοχής δεν επιθυμούν καν να φύγουν από τη φυλακή τους, διότι δεν γνωρίζουν καλύτερη ζωή. μικρογραφία|Το σπήλαιο του Πλάτωνα, [[Μίχιελ Κόξι]] Οι κρατούμενοι κάποια μέρα καταφέρνουν να σπάσουν τα δεσμά τους και ανακαλύπτουν ότι η πραγματικότητά τους δεν είναι αυτή που νόμιζαν. Ανακάλυψαν τον ήλιο, τον οποίο ο Πλάτωνας χρησιμοποιεί ως αντιστοιχία για τη φωτιά, πίσω από την οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να δει. Όπως η φωτιά ρίχνει φως στους τοίχους της σπηλιάς, η ανθρώπινη κατάσταση είναι για πάντα δέσμια των εντυπώσεων που δημιουργούνται μέσω των αισθήσεων. Ακόμη και αν αυτές οι ερμηνείες είναι μια περίεργη λανθασμένη ερμηνεία της πραγματικότητας, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελευθερωθεί από τα δεσμά της κατάστασής του. Δεν μπορεί να ελευθερωθεί από μια φαινομενική κατάσταση, όπως οι φυλακισμένοι δεν μπορούσαν να ελευθερωθούν από τις αλυσίδες τους. Ωστόσο, αν ο άνθρωπος μπορέσει ως εκ θαύματος να δραπετεύσει από τη σκλαβιά του, θα έβρισκε ένα κόσμο που δεν μπορεί να καταλάβει - ο ήλιος είναι ακατανόητος για κάποιον που δεν τον έχει δει ποτέ. Με άλλα λόγια, θα ανακάλυπτε ένα άλλο "βασίλειο", ένα ακατανόητο μέρος, διότι, θεωρητικά, είναι η πηγή μιας ανώτερης πραγματικότητας από αυτή που ήξερε πάντα.
Ο Σωκράτης σχολιάζει ότι αυτή η αλληγορία μπορεί να συνδεθεί με προηγούμενα γραπτά του, δηλαδή η αντιστοιχία του ήλιου και της τετμημένης γραμμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλληγορία Κατηγορία:Έννοιες στην επιστημολογία Κατηγορία:Πλατωνισμός Κατηγορία:Φιλοσοφία της εκπαίδευσης
Αύγουστος Γουλιέλμος του Βολφενμπύτελ
Ο Αύγουστος-Γουλιέλμος (8 Μαρτίου 1662 - 23 Μαρτίου 1731) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1714-1731), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αντωνίου-Ούλριχ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Ελισάβετ-Τζουλιάνας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Σχέλβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ. Το 1714 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του είχε αποβιώσει 19 ετών. Ο ίδιος δεν είχε ενδιαφέρον με τη διακυβέρνηση, αν και ο πατέρας του ήταν οξυδερκής στην πολιτική. Άφηνε τις αποφάσεις σε υπουργούς, που όμως ήταν διεφθαρμένοι.
Οικογένεια
Το 1681 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Χριστίνα-Σοφία των Γουέλφων, κόρη του Ροδόλφου-Αυγούστου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ.
Το 1695 απεβίωσε η Χριστίνα-Σοφία και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε τη Σοφία-Αμαλία από τον Οίκο του Ολδενβούργου, κόρη του Χριστιανού-Αλβέρτου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Το 1710 απεβίωσε και η Χριστίνα-Σοφία και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ελισάβετ-Σοφία από τον Οίκο του Ολδενβούργου, κόρη του Ροδόλφου-Φρειδερίκου (γιου του Φρειδερίκου δούκα του Σχέλβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ).
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Μποντένο
Το Μποντένο (ιταλικά: Bondeno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Κίμπερλι Ντος Ράμος
H Κίμπερλι Ντος Ράμος (Kimberly Dos Ramos, γεννημένη ως Κίμπερλι Ντος Ράμος ντε Σόουσα Kimberly Dos Ramos De Sousa, 15 Απριλίου 1992 -) είναι Βενεζουελανή ηθοποιός, μοντέλο, χορεύτρια, show animator και τραγουδίστρια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι ηθοποιοί Κατηγορία:Βενεζουελάνοι μοντέλα Κατηγορία:Βενεζουελάνοι τραγουδιστές
Αρτζέντα
Η Αρτζέντα (ιταλικά: Argenta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Κρατιδιακές εκλογές της Βρέμης (2015)
Κρατιδιακές εκλογές διεξήχθησαν στο κρατίδιο της Βρέμης στις 10 Μαΐου 2015. Εξελέγησαν τα μέλη της βουλής της πόλης και του κρατιδίου (Bürgerschaft). Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές είχαν όλοι οι Γερμανοί που είχαν ζήσει στη Βρέμη τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών. Όπως και στις προηγούμενες εκλογές, για να ψηφίσουν στις εκλογές έπρεπε να είναι ηλικίας 16 ετών και για να είναι υποψήφιοι 18 ετών. Οι Σοσιαλδημοκράτες που κυβερνούν από το 1946 στο κρατίδιο κέρδισαν τις εκλογές, ενώ ανοδικά ήταν τα ποσοστά των ευρωσκεπτικιστών. Στις 15 Ιουλίου 2015 δήμαρχος εξελέγη ο Κάρστεν Ζίλινγκ.
Εκλογικό σύστημα
Από το 2011 στη Βρέμη οι εκλογές διεξάγονται με ένα νέο εκλογικό σύστημα. Κάθε ψηφοφόρος μπορεί να ρίξει 5 ψήφους μεταξύ των κομματικών καταλόγων ή των υποψηφίων που αναγράφονται.
Αποτελέσματα
Προσωρινά αποτελέσματα
Παραπομπές
2015
Τσέντο (Ιταλία)
Το Τσέντο (ιταλικά: Cento) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Κριστόφ (τραγουδιστής)
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Κριστόφ σε επίσκεψή του στο [[Ισραήλ το 1969]] Ο Ντανιέλ Μπεβιλακουά (γαλλικά: Daniel Bevilacqua, 13 Οκτωβρίου 1945 – 16 Απριλίου 2020), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Κριστόφ (γαλλικά: Christophe), ήταν Γάλλος τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στο προάστιο Ζυβιζί-σιρ-Ορζ του Παρισιού, από πατέρα Ιταλό.
Καριέρα
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Κριστόφ σε ζωντανή εμφάνιση το 2014 Γεννημένος σε ένα προάστιο του Παρισιού, ο Μπεβιλακουά ήταν επαναστάτης στο σχολείο και στα μέσα της εφηβείας του έγινε αρχηγός ενός ποπ συμγκροτήματος. Το πρώτο του σινγκλ με τίτλο "Reviens Sophie", το 1963, δεν είχε επιτυχία. Όταν όμως άλλαξε το όνομά του σε Κριστόφ, το δεύτερο σινγκλ του, το "Aline", το 1965, ανέβηκε στην κορυφή των γαλλικών τσαρτ ποπ μουσικής. μικρογραφία|Ο τάφος του Κριστόφ στο νεκροταφείο Μονπαρνάς στο [[Παρίσι|180x180εσ]] Ο Κριστόφ συνέχισε να έχει επιτυχία στη Γαλλία στη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Κάποιες από τις επιτυχίες του είναι τα τραγούδια "Marionettes", "J'ai entendu la mer", "Excusez-moi Monsieur le Professeur" και "Oh!. . . Mon Amour» που τραγούδησε στα γαλλικά και στα ιταλικά. Μετά από ένα μικρό διάλειμμα, επέστρεψε το 1971, με τον Φράνσις Ντρέιφους να εγκαινιάζει τη δισκογραφική εταιρεία Motors (Disques Motors) και να γίνεται παραγωγός της Christophe records. Το αποτέλεσμα ήταν το άλμπουμ του 1973 με τίτλο Les Paradis perdus (Χαμένοι Παράδεισοι). Το 1974 ηχογράφησε το τραγούδι "Les mots bleus", σε στίχους του Ζαν Μισέλ Ζαρ.
Το 1978 επέστρεψε με το «Le Beau Bizarre». Το 1983, ο Κριστόφ κυκλοφόρησε ένα άλλο σινγκλ, το "Succès fou", που ακολούθησε το "Clichés d'amour" το 1984 στο οποίο τραγούδησε κλασικά κομμάτια των δεκαετιών 1940 και 1950 όπως "Arrivederci Roma" και "Dernier baiser", μια γαλλική εκδοχή του κλασικού μεξικανικού κομματιού "Besame mucho". Το 1985, έγραψε το "Ne raccroche pas" ένα τραγούδι που πιστεύεται ότι είναι γραμμένο για την πριγκίπισσα Στεφανία του Μονακό. Την επόμενη χρονιά, έγραψε το τραγούδι "Boule de flipper" για την Κορίν Σαρμπί.
Το 1996, μετά από ένα ακόμη διάλειμμα, επέστρεψε με το άλμπουμ του Bevilacqua. Το 2001, κυκλοφόρησε ένα ακόμη άλμπουμ με τίτλο Comm' si la terre penchait, ενώ τον Φεβρουάριο του 2002, ο Κριστόφ έδωσε στο Κλερμόν-Φεράν την πρώτη του ζωντανή συναυλία για περισσότερες από δύο δεκαετίες, ακολουθούμενη από δύο εμφανίσεις στο Olympia τον Μάρτιο του 2002.
Το τραγούδι του Κριστόφ της δεκαετίας του 1970 "Les mots bleus" διασκευάστηκε από τον Τιερί Αμιέλ το 2003. Το 2011, ο Κριστόφ έλαβε μέρος σε ένα άλμπουμ αφιέρωμα για τον Αλαίν Μπασούνγκ δύο χρόνια μετά τον θάνατο του τελευταίου. Τραγούδησε το "Alcaline", ένα τραγούδι που έγραψε ο Μπασούνγκ το 1989 για το άλμπουμ του Novice.
Το 2012, ο Κριστόφ επισκέφθηκε την Ελλάδα για να πάρει μέρος, μαζί με άλλους εκλεκτούς προσκεκλημένους, στη συναυλία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Αυτή η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε ένα άλμπουμ με τον τίτλο Οι Άγγελοι ζουν ακόμη στη Μεσόγειο.
Το 2016, ο Κριστόφ συνεργάστηκε με τον Ζαν Μισέλ Ζαρ στο άλμπουμ "Electronica 2: The Heart of Noise" με το τραγούδι "Walking The Mile".
Προσωπική ζωή
Το 1971, ο Κριστόφ παντρεύτηκε την κοπέλα του, Βερονίκ, και απέκτησε την κόρη του, Λισί.
Πέθανε αφού βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση ματά από νόσηση με COVID-19 έχοντας επιβαρυμένη υγεία λόγω υποκείμενων πνευμονικών νοσημάτων, στις 16 Απριλίου 2020.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες τραγουδιστές
Θεοβάλδος ΣΤ΄ του Μπλουά
Ο Θεοβάλδος ΣΤ΄ του Μπλουά (Γαλλική γλώσσα : Thibaut, 1190 - 1218) κόμης του Μπλουά και κόμης του Κλερμόν (1205 - 1218) ήταν γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου κόμη του Μπλουά και του Κλερμόν, και της Αικατερίνης του Κλερμόν. Ο Θεοβάλδος παντρεύτηκε δυο φορές την Μάο του Αλανσόν και την Κλημεντία του Ρος αλλά παρέμεινε άτεκνος, η Κλημεντία μετά τον θάνατο του παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο ΣΤ΄, υποκόμη του Αλανσόν. Ο Θεοβάλδος ΣΤ΄ πολεμώντας εναντίον των Μουσουλμάνων στην Καστίλη κόλλησε λέπρα, αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Μπλουά και να αποσυρθεί στο κάστρο του Λα Φετρέ-Βιλλενέγ μέχρι τον θάνατο του (1218). Kληρονόμοι του ήταν οι θείες του Μαργαρίτα του Μπλουά και Ισαβέλλα. Το βόρειο τμήμα της κομητείας διαχωρίστηκε ως κομητεία του Σαρτρ και δόθηκε στην Ισαβέλλα, το υπόλοιπο τμήμα δόθηκε στην Μαργαρίτα η οποία πούλησε του Κλερμόν στο Γαλλικό στέμμα πριν τον θάνατο της.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Μαρία της Ναβάρρας
H Μαρία της Ναβάρρας, γαλλ. Marie (Γαλλική γλώσσα : Marie d'Evreux, 1329 - 29 Απριλίου 1347) από τον Οίκο του Εβρέ ήταν κόρη του κόμη του Εβρέ και της βασίλισσας της Ναβάρρας, έγινε με τον γάμο της βασίλισσα της Αραγωνίας. Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Γ΄, κόμη του Εβρέ και της Ιωάννας Β΄ των Καπετιδών κόρης του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας. Οι γονείς που είχαν τοποθετήσει τον Οίκο του Εβρέ σαν την νέα δυναστεία στο Βασίλειο της Ναβάρρας ήθελαν να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τους γείτονες τους στην Ιβηρική. Συμφώνησαν τον αρραβώνα ανάμεσα στην μεγαλύτερη κόρη τους Ιωάννα με τον Πέτρο που ήταν διάδοχος στο Στέμμα της Αραγωνίας.
Ο Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας ωστόσο που ανέβηκε στον θρόνο τον Ιανουάριο του 1356 προτίμησε να παντρευτεί την δεύτερη κόρη του Φιλίππου Γ΄ Μαρία, αυτό ανάγκασε την Ιωάννα να παραιτηθεί από τα δικαιώματα της για χάρη της μικρότερης αδελφής της. Η γαμήλια συνθήκη υπογράφηκε από τον πατέρα της στο "κάστρο του Ανέτ" (6 Ιανουαρίου 1336). Ο όρος ήταν σε περίπτωση που η μητέρα της πέθαινε χωρίς γιους θα μπορούσαν η Ιωάννα και ο Πέτρος να κληρονομήσουν το Στέμμα της Ναβάρρας. Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στην Σαραγόσα (25 Ιουλίου 1337). Παρά το γεγονός ότι οι γονείς της βρήκαν δυσκολίες να πληρώσουν την προίκα της Μαρίας οι σχέσεις τους με τον Πέτρο παρέμειναν άριστες. Η Μαρία δέχτηκε από τον Πέτρο Δ΄ τις πόλεις Χάκα, Ταρραγόνα και Τερουέλ. Η νέα βασίλισσα έκανε μεγαλοπρεπή είσοδο στην Βαρκελώνη που ήταν πρωτεύουσα του Στέμματος της Αραγωνίας.
Οικογένεια
Η Μαρία της Ναβάρρας ήταν ευσεβής και πιστή σύζυγος, γεννήθηκαν η Κωνσταντία της Αραγωνίας, βασίλισσα της Σικελίας (1343), η Ιωάννα της Αραγωνίας, κόμισσα του Αμπούριας (1344) και η Μαρία (1345) που απεβίωσε 2 ετών. Ο Πέτρος Δ΄ έβλεπε ότι δεν μπορεί να κάνει γιο, προσπάθησε να ορίσει διάδοχο την μεγαλύτερη κόρη του Κωνσταντία, αντιστάθηκαν σκληρά ο μικρότερος αδελφός του Ιάκωβος Α΄ του Ουρζέλ και το Κοινοβούλιο της Αραγωνίας. Η βασίλισσα Μαρία γέννησε στην Βαλένθια έναν γιο τον Ινφάντη Πέτρο (23 Απριλίου 1347) αλλά το βρέφος πέθανε την επόμενη μέρα. Η Μαρία πέθανε σε λίγες μέρες από επιπλοκές στην γέννα (29 Απριλίου 1347), όρισε κληρονόμους τις κόρες της και ζήτησε να ταφεί στο Μοναστήρι του Πομπλέτ. Η ταφή της έγινε όμως στο Μοναστήρι του Αγίου Βικέντιου στην Βαλένθια, ο χήρος σύζυγος προχώρησε σε λίγους μήνες σε δεύτερο γάμο.
Αικατερίνη του Κλερμόν
Η Αικατερίνη του Κλερμόν (Catherine de Clermont, πέθανε το 1213) κόμισσα του Κλερμόν λόγω των κληρονομικών της δικαιωμάτων και κόμισσα του Μπλουά λόγω του συζύγου της ήταν κόρη του Ραούλ Α´ κόμητος του Κλερμόν και της συζύγου του Αλίκης. Ο αδελφός της Φίλιππος πέθανε πριν από τον πατέρα της αφήνοντας την Αικατερίνη κληρονόμο του Κλερμόν. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Μπλουά εγγονό από μητέρα του Λουδοβίκου Ζ´ της Γαλλίας με τον οποίο απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά
Κοντιγκόρο
Το Κοντιγκόρο (ιταλικά: Codigoro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Γκαμπέλα (Ανγκόλα)
Η Γκαμπέλα (Gabela) είναι πόλη, με πληθυσμό 116.903 κατοίκους (2014), στον δήμο Πόρτο Αμποΐμ, στην επαρχία Κουάνζα Σουλ, στην Ανγκόλα. Αποτελεί έδρα αυτού του δήμου. Η κοινότητα καταλαμβάνει έκταση 459 τετ. χλμ και έχει πληθυσμό 184.723 κατοίκους. Ιδρύθηκε ως Ν'Γκεμπέλα στις 28 Σεπτεμβρίου 1907.
Γύρω από την πόλη, υπάρχουν περιοχές σαβάνας και δασών με μοναδικά φυτά και ζώα. Το ακαλάτ της Γκαμπέλα (Sheppardia gabela) , ενός είδους πτηνού, καταγράφηκε αρχικά στην περιοχή από τους επιστήμονες και στη συνέχεια έλαβε το όνομά του από την πόλη, όπως ήταν ο κεφαλάς της Γκαμπέλα (Prionops gabela) και ο κεφαλάς των θάμνων της Γκαμπέλα (Laniarius amboimensis). Αυτά τα απειλούμενα είδη βρίσκονται μόνο στα υψίπεδα κοντά στην Γκαμπέλα.
Μεταλλεία και μεταφορές
Η Γκαμπέλα είχε ορυχείο το οποίο συνδεόταν σιδηροδρομικά με γραμμή εύρους 610 χιλιοστών με το Πόρτο Αμποΐμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Χινοτέγα
Η Χινοτέγα έχει πληθυσμό 123.548 κατοίκων.
Ιστορία
Η ινδιάνικη πόλη της Χινοτέγα υπήρχε πριν φθάσουν οι Ισπανοί. Η σύγχρονη Χινοτέγα ιδρύθηκε γύρω στο 1700.
Το όνομα Χινοτέγα προέρχεται πιθανώς από τη Νάουατλ λέξη "Xinotencatl" (Σινοτένκατλ). Οι γλωσσολόγοι διαφωνούν σχετικά με την έννοια αυτής της λέξης.
Υπάρχουν τρία πανεπιστήμια στη Χινοτέγα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νικαράγουας
Ιστιαίος ο Μιλήσιος
Ο Ιστιαίος ήταν τύραννος της αρχαίας Μιλήτου, ο οποίος έζησε κατά το τέλος του 6ου με αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. την περίοδο που βασιλιάς της Περσικής Αυτοκρατορίας ήταν ο Δαρείος Α΄. Υπήρξε ικανότατος ναυτικός και στρατιωτικός και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της Ιωνικής Επανάστασης.
Βιογραφία
Το 513 π.Χ. μαζί με τους τυραννίδες της Μ. Ασίας συμμετείχε ως σύμμαχος και ως αρχηγός του στόλου των Ιώνων στην εκστρατεία του Δαρείου εναντίον των Σκυθών. Ο Ιστιαίος ήταν αυτός ο οποίος αντιτάχθηκε και τελικά έπεισε τους υπολοίπους Ίωνες να μην καταστρέψουν ολοσχερώς τη γέφυρα του Ίστρου (Δούναβη) και να μην αποκλειστεί έτσι ο περσικός στρατός στη Σκυθία. Για ευχαριστία ο Δαρείος του παραχώρησε στη Θράκη την πόλη Μύρκινο δίπλα στον ποταμό Στρυμώνα, την οποία αποδέχθηκε και άφησε για αντικαταστάτη του στη Μίλητο τον γαμπρό και εξάδερφό του Αρισταγόρα. Όταν όμως άρχισε να οχυρώνει την περιοχή και μετά από καταγγελίες του σατράπη Μεγαβυζου προς τον Δαρείο, ο τελευταίος τον καλεί ως σύμβουλο στην Περσική αυλή στα Σούσα και δεν του επιτρέπει να γυρίσει ούτε στη Μύρκινο ούτε στη Μίλητο.
Όσον αφορά τη στάση του Ιστιαίου τη διάρκεια της Ιωνικής Επανάστασης υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις. Σύμφωνα με τη μια, αναφέρεται ότι υποσχέθηκε στον Πέρση βασιλιά ότι θα επανέφερε την ειρήνη, αλλά οι Μιλήσιοι δεν του επέτρεψαν να επιστρέψει στην πόλη τους. Από την άλλη, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Ιστιαίος ανέλαβε με δική του πρωτοβουλία την καταστολή της επανάστασης, την οποία ο ίδιος είχε προκαλέσει.
Ο Ιστιαίος σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (το 493 π.Χ.) αιχμαλωτίστηκε από τον σατράπη Αρταφέρνη, προσωπικό του εχθρό, ο οποίος αφού τον σταύρωσε ταρίχευσε το κεφάλι του και το έστειλε στον Δαρείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1985-86
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1985-86 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 20 ομάδων. Η πρωταθλήτρια και η δευτεραθλήτρια ομάδα ανέβηκαν απευθείας στην Α΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Δεν υπήρξε κάποια καινοτομία στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής του 1985-86 σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1984-85. Διεξήχθη σε έναν όμιλο με 20 ομάδες και την άνοδο στην Α΄ Εθνική κέρδισε ο πρωταθλητής και ο δευτεραθλητής. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν τέσσερις ομάδες, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1985-1986
Κομάκκιο
Το Κομάκκιο (ιταλικά: Comacchio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022 – 20 χιλιόμετρα βάδην ανδρών
Τα 20 χιλιόμετρα βάδην δρόμου ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022 πραγματοποιήθηκαν στις 15 Ιουλίου, σε μια επαναλαμβανόμενη κούρσα 1 χιλιομέτρου στη λεωφόρο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ μπροστά από το Στάδιο Άουτζεν στο Γιουτζίν του Όρεγκον.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα είναι σε τοπική ώρα (UTC-7)
Παραπομπές
20000 Β Αν
Λουδοβίκος Ροδόλφος του Βολφενμπύτελ
Ο Λουδοβίκος Ροδόλφος (22 Ιουλίου 1671 - 1 Μαρτίου 1735) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1731-1735), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο μικρότερος γιος του Αντωνίου Ούλριχ, πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Ελισάβετ από τον Οίκο του Ολδεμβούργου, κόρης του Φρειδερίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ.
Το 1690 έγινε υποστράτηγος του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων. Συνελήφθη σε μάχη στη Γαλλία και απελευθερώθηκε το ίδιο έτος. Τότε ο πατέρας του του παραχώρησε την κομητεία του Μπλάνκενμπουργκ. Το 1707 ο Λεοπόλδος Α΄ αναβάθμισε την κομητεία του σε πριγκιπάτο, έτσι έγινε πρίγκιπας πριν τον μεγαλύτερο αδελφό του Αύγουστο Γουλιέλμο.
Το 1714 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Αύγουστος Γουλιέλμος, που με τις δαπάνες του κατάστρεψε τα οικονομικά του πριγκιπάτου· αυτός απεβίωσε το 1731. Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Ροδόλφος ως πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, που κατάφερε να αποκαταστήσει τα οικονομικά της επικράτειάς του.
Απεβίωσε το 1735 χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Φερδινάνδος Αλβέρτος Β΄, πρίγκιπας του Μπέβερν, που είχε νυμφευτεί την κόρη του, Αντουανέτα Αμαλία.
Οικογένεια
Το 1690 νυμφεύτηκε τη Χριστίνα-Λουίζα, κόρη του Αλβέρτου-Ερνέστου Α΄, πρίγκιπα του Έτινγκεν-Έτινγκεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Κοππάρο
Το Κοππάρο (ιταλικά: Copparo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Μαργαρίτα του Μπλουά
Η Μαργαρίτα του Μπλουά (Marguerite, πέθανε το 1230) κόμισσα του Μπλουά (1218 - 1230) ήταν κόρη του Θεοβάλδου Ε΄ του Μπλουά και της Αλίκης της Γαλλίας, κληρονόμησε την κομητεία του Μπλουά από τον άτεκνο ανιψιό της Θεοβάλδο ΣΤ΄ του Μπλουά. Παντρεύτηκε τρεις φορές, πρώτος σύζυγος της ήταν ο Ούγος του Ουαζί με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά. Δεύτερος σύζυγος της ήταν ο Όθων Α΄ της Βουργουνδίας με τον οποίο απέκτησε:
Με τον τρίτο σύζυγο της Γκωτιέ Β΄ ντ'Αβέν απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμησσες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά Κατηγορία:Κόμισσες του Λουξεμβούργου
Ελένη Πελετίδου
Η Ελένη Πελετίδου (γεν. 28 Ιουνίου 1980) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδας. Από το 2019, είναι προπονήτρια τερματοφυλάκων των εθνικών γυναικών Κ17 και Κ19.
Σταδιοδρομία
Έχει συμμετάσχει στην Εθνική Γυναικών σε ανώτερο επίπεδο κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Παγκόσμιου Κυπέλλου Γυναικών του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Φισκάλια
Η Φισκάλια (ιταλικά: Fiscaglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Δημήτριος Οικονόμου (ναύαρχος)
Ο Δημήτριος Οικονόμου (4 Ιουνίου 1883 – 11 Σεπτεμβρίου 1957) ήταν Έλληνας ναύαρχος. Αφού συμμετείχε ως κατώτερος αξιωματικός στους Βαλκανικούς Πολέμους, αποτάχθηκε από το στράτευμα την περίοδο 1917-1920 ως βασιλόφρων. Επανήλθε στο Ναυτικό, υπήρξε διοικητής σε διάφορες διοικήσεις στον Μεσοπόλεμο, καθώς και αρχηγός ΓΕΝ την περίοδο 1935-36. Από το πόστο του επικεφαλής του Πολεμικού Ναυτικού υπήρξε εκ των ηγετών του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 10ης Οκτωβρίου 1935 που ανέτρεψε τη Β΄ Ελληνική Δημοκρατία και επανέφερε τη Βασιλευομένη Δημοκρατία.
Βιογραφία
Ο Δημήτριος Οικονόμου γεννήθηκε στη Χαλκίδα στις 4 Ιουνίου 1883, γιος του Αλέξανδρου Οικονόμου. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων τον Σεπτέμβριο του 1899 και αποφοίτησε ως μάχιμος σημαιοφόρος τον Ιούλιο του 1903. Ως νέος αξιωματικός συμμετείχε στο Κίνημα στο Γουδί τον Αύγουστο 1909, καθώς και στο αποτυχημένο κίνημα του υποπλοίαρχου Κωνσταντίνου Τυπάλδου-Αλφονσάτου τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς.
Προήχθη σε ανθυποπλοίαρχο το 1910, πολέμησε στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο το 1912-13 με το θωρηκτό "Ψαρά", συμμετέχοντας στις ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου και την απελευθέρωση πολλών νησιών του Αιγαίου. Προήχθη σε υποπλοίαρχο Β΄ Τάξης τον Ιούνιο 1913, λίγες μέρες πριν το ξέσπασμα του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου εναντίον της Βουλγαρίας, κατά τον οποίο πολέμησε στην ξηρά με το 29ο Ναυτικό Σύνταγμα. Τον Ιούλιο του 1913 προήχθη σε υποπλοίαρχο Α΄ Τάξης.
Το 1914 παρακολούθησε μαθήματα στη Ναυτική Σχολή Πυροβολικού. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συντάχθηκε με τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ στη διαμάχη του με τον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Ως πλωτάρχης πλέον από τον Μάρτιο του 1917, απελύθη από την υπηρεσία τον Ιούνιο του ιδίου έτους, μετά την επικράτηση των βενιζελικών και τη συμμετοχή της Ελλάδος στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ. Μετά τη νίκη των αντιβενιζελικών-βασιλοφρόνων στις εκλογές του 1920, ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία τον Νοέμβριο. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς προήχθη σε αντιπλοίαρχο. Μετά τη σύντομη συμμετοχή του στις ναυτικές επιχειρήσεις στη Μικρασιατική Εκστρατεία με το αντιτορπιλικό "Αετός", ανέλαβε τη θέση του διοικητή του ναυτικού αεροδρομίου του Παλαιού Φαλήρου.
Κατόπιν υπήρξε διοικητής του αντιτορπιλικού "Πάνθηρ" (1923), και του ελαφρού καταδρομικού "Έλλη" (1923-25). Τον Ιούνιο του 1924, ως καπετάνιος της "Έλλης", συμμετείχε στη λεγόμενη Απεργία του Ναυτικού. Τον Οκτώβριο του 1925 προήχθη στον βαθμό του πλοιάρχου, αναλαμβάνοντας εκ νέου τη διοίκηση της "Έλλης" το 1926-27, πριν αναλάβει τη διοίκηση του εκπαιδευτικού "Άρης" (1927–28), και των θωρηκτών "Κιλκίς" και "Λήμνος" το 1929. Το 1929-30 υπηρέτησε ως Διοικητής της Διοίκησης Υποβρυχίων, θέση στην οποία διακρίθηκε για τη δραστική επιθεώρηση και εκμοντερνισμό της εκπαίδευσης των πληρωμάτων. Το 1931 υπηρέτησε βραχύβια ως Διοικητής του Στολίσκου Αντιτορπιλικών, και ακολούθως, μέχρι το 1934, ως Διοικητής της Μοίρας Εκπαιδεύσεως. Προαχθείς σε υποναύαρχο τον Φεβρουάριο του 1934, τοποθετήθηκε στις 3 Μαρτίου 1935 στη θέση του Αρχηγού ΓΕΝ, καθώς και στη θέση του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Ναυτικών. Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς διετέλεσε πρόεδρος του Εκτάκτου Ναυτικού Στρατοδικείου που δίκασε τους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού που συμμετείχαν στο αποτυχημένο βενιζελικό Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935. Παρόλα αυτά, ζήτησε άμεσα και με επιτυχία, οι θανατικές καταδίκες που επιβλήθηκαν να μην εκτελεστούν. Στις 10 Οκτωβρίου του 1935, μαζί με τον υποστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο (διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού στην Αθήνα), και τον υποπτέραρχο Γεώργιο Ρέππα (αρχηγό ΓΕΑ), ανέτρεψαν την κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη και τη Β΄ Ελληνική Δημοκρατία, αποκαθιστώντας τη Βασιλευόμενη Δημοκρατία, και τοποθέτησαν τον Υπουργό των Στρατιωτικών Γεώργιο Κονδύλη, που κινούσε τα νήματα των ενεργειών, στη θέση του Πρωθυπουργού, και στη θέση του Αντιβασιλέα έως την άφιξη του βασιλέα Γεωργίου Β΄ στην Ελλάδα.
Τον Φεβρουάριο του 1936 προήχθη σε αντιναύαρχο. Παρέμεινε στη θέση του αρχηγού ΓΕΝ έως τις 19 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς, όταν και μετακινήθηκε στη θέση του Γενικού Επιθεωρητή του Πολεμικού Ναυτικού. Το 1938-39 κατείχε παράλληλα τη θέση του Αρχηγού Στόλου. Ο Οικονόμου παρέμενε ακόμη Γενικός Επιθεωρητής με το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού Πολέμου τον Οκτώβριο του 1940. Κατά τη διάρκεια του πολέμου μέχρι τη συνθηκολόγηση της χώρας μετά τη γερμανική εισβολή τον Απρίλιο του 1941, παρέμεινε στη θέση αυτή και παράλληλα κατείχε τη θέση του Αρχηγού του Στολίσκου Τορπιλοβόλων, του Διοικητή Αεράμυνας, του Διευθυντή της Υπηρεσίας Επιτήρησης Συναγερμού Αέρος-Θαλάσσης, καθώς και του Διοικητή των Ναυτικών Περιοχών 1 και 3. Τελικώς, στις 25 Απριλίου 1941, καθώς το κύριο μέρος του Στόλου και η κυβέρνηση είχαν φύγει για τη Μέση Ανατολή, ο Οικονόμου εξουσιοδοτήθηκε να εκπροσωπήσει τον Υπουργό Ναυτικών, διοικώντας ό,τι απέμενε από το Ναυτικό, μέχρι την τελική συνθηκολόγηση δύο μέρες αργότερα. Ο Οικονόμου παρέμεινε στην Ελλάδα στη διάρκεια της Κατοχής, και υπηρέτησε στη Γενική Διεύθυνση του Πολεμικού Ναυτικού στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της κυβέρνησης συνεργατών των κατακτητών την περίοδο 1941-43.
Μετά την Απελευθέρωση παρασημοφορήθηκε από το ελληνικό κράτος με τον Πολεμικό Σταυρό Α΄ Τάξης και το Μετάλλιο Διακεκριμένων Πράξεων για τον ρόλο του στη σύγκρουση του 1940-41, έως τη συνθηκολόγηση της χώρας με τους Γερμανούς. Συνταξιοδοτήθηκε τον Απρίλιο του 1947 και απεβίωσε στη Σύρο στις 11 Σεπτεμβρίου 1957.
Ο Οικονόμου αποτελούσε το 1935 μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, και από το 1940 έως το 1944 ήταν πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος. Μετά τη συνταξιοδότησή του, την περίοδο 1953-57 υπήρξε πρόεδρος του ΔΣ του Ν.Π.Δ.Δ. "Ελληνική Θαλάσσια Ένωση", καθώς και του Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος. Ο Οικονόμου ασχολήθηκε και με τη συγγραφή, καθώς δημοσίευσε έναν αριθμό ιστορικών έργων, μεταξύ αυτών το αρχείο του αγωνιστή του 1821, στρατηγού Κωνσταντίνου Μπότσαρη, μια μελέτη για τους Σουλιώτες και την οικογένεια Μπότσαρη (Το Σούλι, οι Σουλιώται και η Οικογένεια Μπότσαρη, 1952), μελέτες για τη δράση του Πολεμικού Ναυτικού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Πεπραγμένα του Βασιλικού Ναυτικού, 1947), καθώς και μια μελέτη για τον Πρίγκηπα Γεώργιο της Ελλάδας και της Δανίας και το ναυτικό πρόγραμμα της Ελλάδος (Η Α.Β.Υ. ο Πρίγκηψ Γεώργιος και το Ναυτικόν Πρόγραμμα της Χώρας, 1952).
Κατηγορία:Έλληνες ναύαρχοι Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Γκόρο
Το Γκόρο (ιταλικά: Goro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Φρειδερίκος Α΄ του Μπάντεν (1249-1268)
Ο Φρειδερίκος Α΄ (γερμ. Frederick I, 1249 – 29 Οκτωβρίου 1268) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν (1250-68) και της Βερόνα· επίσης διεκδικητής δούκας της Αυστρίας (1250-68).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Χέρμαν ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν και της Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπερη, κόρης του Ερρίκου δούκα του Μέντλινκ (γιου του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας).
Το 1268 απεβίωσε στη Νάπολη σε ηλικία 19 ετών, άγαμος. Τον διαδέχθηκε ο θείος του Ροδόλφος Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Αυστρονησιακές γλώσσες
Οι αυστρονησιακές γλώσσες είναι μια ομάδα γλωσσών, που κατάγεται από την Ταϊβάν και διασκορπίστηκε στη νοτιοανατολική θαλάσσια Ασία, στη Μαδαγασκάρη και στα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού, με λίγες από αυτές τις γλώσσες να βρίσκονται στην ηπειρωτική Ασία με 386 εκατομμύρια ομιλητές. Μαζί με την Ινδοευρωπαϊκή, τη Νιγηροκονγκολεζική, Αφροασιατική και Ουραλική ομάδα γλωσσών, είναι στον ίδιο βαθμό ως καλά δομημένες ομάδες γλωσσών από την αρχαιότητα.
Ο Γερμανός ερευνητής Όττο Ντέμπβολφ ήταν o πρώτος, που εκτεταμένα ασχολήθηκε με την αυστρονησιακή ομάδα γλωσσών χρησιμοποιώντας τη συγκριτική μέθοδο. Ένας άλλος Γερμανός, ο Βίλχελμ Σμιντ, επινόησε το όνομα «αυστρονησιακή» από τη γερμανική λέξη austronesisch, που προέρχεται από τη λατινική λέξη auster (νότιος άνεμος) και την ελληνική λέξη «νήσος». Η ονομασία αυτή ταιριάζει με αυτήν την ομάδα γλωσσών, αφού οι περισσότερες γλώσσες βρίσκονται σε νησιά.
Μόνο λίγες γλώσσες όπως η Μαλάι και η Τσάμικ είναι γηγενείς στην ηπειρωτική Ασία. Πολλές αυστρονησιακές γλώσσες έχουν πολύ λίγους ομιλητές αλλά η πλειοψηφία τους έχουν εκατομμύρια ομιλητές όπως η γλώσσα Μαλάι που έχει 250 εκατομμύρια ομιλητές τοποθετώντας την ως 8η ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο. 20 και περισσότερες γλώσσες είναι επίσημες στις χώρες τους.
Διαφορετικές πηγές μετράν τις γλώσσες διαφορετικά αλλά όποιος τρόπος και αν χρησιμοποιηθεί, η Αυστρονησιακή και η Νιγηροκονγκολεζική ομάδα γλωσσών είναι οι δύο μεγαλύτερες στον κόσμο, έχοντας η καθεμία το ένα πέμπτο των συνολικών γλωσσών στον κόσμο.
Κατηγορία:Αυστρονησιακές γλώσσες
Γιαροπόλκ Α΄ του Κιέβου
Ο Γιαροπόλκ Α' του Κιέβου ή Γιαροπόλκ Σβιατασλάβιτς ήταν ένας νεαρός και μάλλον αινιγματικός κυβερνήτης του Κιέβου μεταξύ 972 και 980. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου με την Πρεντσλάβα. Ο βασιλικός τίτλος του (Князь) παραδοσιακά μεταφράζεται ως "Ηγεμόνας".
Ζωή
Στον Γιαροπόλκ δόθηκε το Κίεβο από τον πατέρα του Σβιατοσλάβ, ο οποίος πήγε σε μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίων των Βουλγάρων του Δούναβη. Ωστόσο, λίγο μετά τον θάνατο του Σβιατοσλάβ ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε μεταξύ του Γιαροπόλκ και των αδελφών του. Ο Γιαροπόλκ σκότωσε τον Όλεγκ και στη συνέχεια έστειλε στρατιώτες στο Νόγκβοροντ, από το οποίο ο άλλος αδελφός του Βλαδίμηρος είχε φύγει, όταν έμαθε για τον θάνατο του Όλεγκ. Ο Γιαροπόλκ έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας των Ρως.
Το 980, ο Βλαδίμηρος επέστρεψε με Βαράγγους μισθοφόρους και επιτέθηκε στον Γιαροπόλκ. Στον δρόμο για το Κίεβο, ο Βλαδίμηρος κατέκτησε το Πόλοτσκ, επειδή η Ρογκνέντα, η κόρη του πρίγκιπα Ρόγκβολοντ, είχε επιλέξει τον Γιαροπόλκ αντί γι' αυτόν. Ο Βλαδίμηρος ανάγκασε την Ρογκνέντα να τον παντρευτεί. Στη συνέχεια, κατέκτησε το Κίεβο με τη βοήθεια ενός συμβούλου του Γιαροπόλκ. Ο Βλαδίμηρος πολιόρκησε την πόλη Ρόντυα και οδήγησε τον Γιαροπόλκ σε διαπραγματεύσεις. Ο Γιαροπόλκ επισκέφτηκε τον σύμβουλό του και τις υποσχέσεις του Βλαδίμηρου και κατευθύνθηκε για το αρχηγείο του Βλαδίμηρου, όπου σκοτώθηκε σε ενέδρα από δύο Βαράγγους.
Πιστεύεται ότι μπορεί να ήταν χριστιανός.
Οικογένεια
Επίσης, είναι γνωστό ότι ο Γιαροπόλκ παντρεύτηκε μια Ελληνίδα μοναχή και είχαν έναν γιο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Κωνσταντίνα Στράντζαλη
Η Κωνσταντίνα Στράντζαλη (γεν. 16 Σεπτεμβρίου 2001) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως μέσος στον ΠΑΟΚ και την Εθνική Ελλάδας.
Διεθνής σταδιοδρομία
Η Στράντζαλη έκανε την πρώτη της εμφάνιση με την Εθνική Ελλάδας στις 27 Οκτωβρίου 2020, σε αγώνα με την Ουκρανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Σοφία της Ουγγαρίας
Η Σοφία της Ουγγαρίας (1050 - 18 Ιουνίου 1095) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, που με τους γάμους της έγινε πρώτα μαργραβίνα της Ιστρίας και Καρνιόλης (π. 1062-1070) και μετά δούκισσα της Σαξονίας (1072-1095).
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας (π.1020-1063) και της Ριτσέζας των Πιαστ, κόρης του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας. Την εποχή της γέννησής της ο πατέρας της, κυβερνήτης του πρώην πριγκιπάτου της Νίτρας, έφυγε στην Πολωνία κατά τη διάρκεια δυναστικών αγώνων με τον αδελφό του Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Το 1060 επέστρεψε στην Ουγγαρία και με την υποστήριξη τής Πολωνίας ανέλαβε τον θρόνο στο Έστεργκομ.
Η Σοφία είχε αρχικά αρραβωνιαστεί με τον Γουλιέλμο μάργραβο του Μάισσεν. Αυτός είχε σταλεί στην Ουγγαρία με γερμανικό στρατό από τη βασίλισσα Αγνή του Πουατιέ. Ο Γουλιέλμος συνελήφθη από τον Μπέλα Α΄, ο οποίος ωστόσο θαύμασε τη γενναιότητά του. Όμως ο μάργραβος απεβίωσε απροσδόκητα το 1062, προτού να νυμφευτεί τη Σοφία. Στη συνέχεια η Σοφία παντρεύτηκε τον ανιψιό του Ούλρικ Α΄ μάργραβο της Καρνιόλας. Ο σύζυγός της, πιστός υποστηρικτής του Γερμανικού βασιλικού Οίκου των Σαλίων, έκανε χρήση των εξαιρετικών επαφών του με τον Ούγγρο ηγεμόνα και διεύρυνε τα εδάφη του Ίστρια ενάντια στην αντίσταση των πατριαρχών της Ακουιλέια και της Δημοκρατίας της Βενετίας. Μέχρι το 1063 απέκτησε εκτεταμένα κτήματα κατά μήκος της Αδριατικής ακτής μέχρι το Φιούμε (Ριέκα), τα οποία αργότερα ανυψώθηκαν στο δουκάτο της Μερανίας. Οι ιδιοκτησίες του επιβεβαιώθηκαν επίσημα από τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας (γιο της Αγνής).
Μετά το τέλος του Ούλριχ το 1070, η Σοφία παντρεύτηκε τον Μάγκνους των Μπίλλουνγκ (απεβ. 1106), γιο του Όρντουλφ δούκα της Σαξονίας. Ο Μάγκνους υποστήριξε τον επαναστάτη Σάξονα Όθωνα κόμη του Νόρντχαϊμ και συνελήφθη από τις δυνάμεις του Ερρίκου Δ΄. Παρέμενε ακόμη σε αιχμαλωσία, όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας το 1072. Τον Αύγουστο του 1073, κατά τη διάρκεια της Σαξονικής Εξέγερσης, απελευθερώθηκε από την κράτηση στο κάστρο Χάρτσμπουργκ. Αργότερα συμμετείχε στη Μεγάλη Σαξονική Εξέγερση, αλλά τελικά συμφιλιώθηκε με τον Ερρίκο Δ΄.
Οικογένεια
Από τον πρώτο της γάμο με την Ούλρικ Α΄, είχε τα ακόλουθα παιδιά:
Από τον δεύτερο γάμο της με τον Μάγκνους, είχε δύο κόρες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Θένια Ζέρβα
Η Θεώνη «Θένια» Ζέρβα (γεν. 18 Ιουλίου 1997) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως αμυντικός ή πλάγιος μέσος για την αμερικανική ομάδα Λουιζιάνα-Μονρό Γουόρχοκς και την εθνική ομάδα γυναικών της Ελλάδας.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Η Ζέρβα έχει φοιτήσει στο Κοινοτικό Κολλέγιο Μόνρο, στο πανεπιστήμιο Λίνκολν Μεμόριαλ και το Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα στο Μόνρο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Συλλογική σταδιοδρομία
Η Ζέρβα έχει αγωνιστεί στους συλλόγους Καλαμάτα 91, Ελευσίνα, Γλυφάδα, Εργοτέλης και ΠΑΟΚ στην Ελλάδα και στους Ρότσεστερ Λέιντι Λάνσερς στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Διεθνής σταδιοδρομία
Η Ζέρβα συμμετείχε στα προκριματικά δύο ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων γυναικείου ποδοσφαίρου ( 2017 και 2022 ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Γιολάντα ντι Σαβόια (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Ροδόλφος Α΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Ο Ροδόλφος Α΄ (γερμ.: Rudolf I, 1230 - 19 Νοεμβρίου 1288) από τον Οίκο του Τσέρινκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1250/68-88).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χέρμαν Ε΄ και της Ιρμενγάρδη των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου.
Το 1288 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκαν οι τέσσερις γιοί του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κατάληψη (μορφή διαμαρτυρίας)
μικρογραφία|Διαδηλωτές που καταλαμβάνουν ένα κτίριο της Σχολής Τεχνών στο [[Πανεπιστήμιο της Χώρας των Βάσκων]] Ως πράξη διαμαρτυρίας, η κατάληψη είναι μια στρατηγική που χρησιμοποιείται συχνά από κοινωνικά κινήματα και άλλες μορφές συλλογικής κοινωνικής δράσης για να καταλήξουν σε οκλαδόν και να κρατήσουν δημόσιους και συμβολικούς χώρους, κτίρια, κρίσιμες υποδομές όπως εισόδους σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, εμπορικά κέντρα, πανεπιστημιακά κτίρια, πλατείες και πάρκα. Σε αντίθεση με μια στρατιωτική κατοχή που προσπαθεί να υποτάξει μια κατακτημένη χώρα, μια κατοχή διαμαρτυρίας είναι ένα μέσο για να αντισταθεί κανείς στο status quo και να υποστηρίξει μια αλλαγή στη δημόσια πολιτική. Η Κατοχή επιχειρεί να χρησιμοποιήσει το χώρο ως όργανο για την επίτευξη πολιτικής και οικονομικής αλλαγής και να δημιουργήσει αντιχώρους στους οποίους οι διαδηλωτές εκφράζουν την επιθυμία τους να συμμετάσχουν στην παραγωγή και την αναπαράσταση του αστικού χώρου. Συχνά, αυτό συνδέεται με το δικαίωμα στην πόλη, που είναι το δικαίωμα να κατοικείς και να βρίσκεσαι στην πόλη καθώς και να επαναπροσδιορίζεις την πόλη με τρόπους που αμφισβητούν τις απαιτήσεις της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Δηλαδή να καταστήσει τους δημόσιους χώρους πιο πολύτιμους για τους πολίτες σε αντίθεση με την ευνοϊκή κάλυψη των συμφερόντων του εταιρικού και χρηματοοικονομικού κεφαλαίου.
Σε αντίθεση με άλλες μορφές διαμαρτυρίας όπως διαδηλώσεις, πορείες και συγκεντρώσεις, η κατάληψη ορίζεται από μια εκτεταμένη χρονικότητα και συνήθως εντοπίζεται σε συγκεκριμένα σημεία. Σε πολλές περιπτώσεις οι τοπικές κυβερνήσεις κηρύσσουν τα επαγγέλματα παράνομα επειδή οι διαδηλωτές επιδιώκουν να ελέγξουν το χώρο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι, τα επαγγέλματα συχνά έρχονται σε σύγκρουση με τις πολιτικές αρχές και τις δυνάμεις της κατεστημένης τάξης, ιδίως την αστυνομία. Αυτές οι αντιπαραθέσεις προσελκύουν ιδιαίτερα την προσοχή των μέσων ενημέρωσης.
Η κατοχή, ως μέσο για την επίτευξη της αλλαγής, προέκυψε από τους εργατικούς αγώνες που επεδίωκαν τα πάντα, από υψηλότερους μισθούς μέχρι την κατάργηση του καπιταλισμού. Συχνά αποκαλείται καθιστική απεργία, είναι μια μορφή πολιτικής ανυπακοής κατά την οποία μια οργανωμένη ομάδα εργαζομένων, που συνήθως εργάζεται σε ένα εργοστάσιο ή σε άλλη κεντρική τοποθεσία, καταλαμβάνει τον χώρο εργασίας «καθίζοντας» στους σταθμούς τους, αποτρέποντας αποτελεσματικά τους εργοδότες από την αντικατάστασή τους με απεργοσπάστες ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, τη μεταφορά της παραγωγής σε άλλες τοποθεσίες.
Τα ανακτημένα εργοστάσια στην Αργεντινή είναι ένα παράδειγμα επαγγελμάτων στο χώρο εργασίας που ξεπερνούν την αντιμετώπιση των παραπόνων στο χώρο εργασίας, στην απαίτηση αλλαγής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής.
Οι Industrial Workers of the World ήταν το πρώτο αμερικανικό συνδικάτο που το χρησιμοποίησε, ενώ οι United Auto Workers πραγματοποίησαν επιτυχημένες απεργίες καθιστών τη δεκαετία του 1930, με πιο διάσημη την απεργία του Flint Sit-Down Strike του 1936-1937. Οι απεργίες καθιστών κηρύχθηκαν παράνομες από το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ, αλλά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από συνδικάτα όπως το UMWA στην απεργία του Pittston και οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο Republic Windows and Doors στο Σικάγο.
Το κίνημα Occupy Wall Street, εμπνευσμένο, μεταξύ άλλων, από την Αραβική Άνοιξη και το κίνημα των Αγανακτισμένων της Ισπανίας, ξεκίνησε ένα παγκόσμιο κίνημα στο οποίο η κατάληψη δημόσιων χώρων αποτελεί βασική τακτική. Κατά τη διάρκεια αυτών των διαδηλώσεων το 2011, η τακτική της κατοχής χρησιμοποιήθηκε με νέο τρόπο, καθώς οι διαδηλωτές ήθελαν να παραμείνουν επ 'αόριστον μέχρι να ακουστούν, αντιστεκόμενοι σε αστυνομικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους που ήθελαν να τους εκδιώξουν. Σε αντίθεση με παλαιότερους καταυλισμούς διαμαρτυρίας, αυτές οι καταλήψεις κινητοποίησαν περισσότερους ανθρώπους για μεγαλύτερη χρονική περίοδο σε περισσότερες πόλεις. Αυτό τους κέρδισε την παγκόσμια προσοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μέσα που έχουν σχέση με τις Καταλήψεις (μορφές διαμαρτυρίας) στα Wikimedia Commons
Μικρό Βιόκαστρο Αμοργού
Το Μικρό Βιόκαστρο είναι βραχονησίδα του Αιγαίου στην ανατολική πλευρά της Αμοργού των Κυκλάδων. Βρίσκεται κάτω και ανατολικά από το μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας και προς τη βορινή άκρη του κόλπο της Αγίας Άννας, ενώ το Μεγάλο Βιόκαστρο προς τη νότια. Η νησίδα συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα Natura 2000 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρώντας την σημαντικό βιότοπο ανενόχλητο από την ανθρώπινη παρουσία και έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: Αιγαιογλάρος (Larus audouinii). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στη τοπική κοινότητα Αμοργού που υπάγεται στο Δήμο Αμοργού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αμοργού‎
Εκπαίδευση στη Λευκορωσία
Η εκπαίδευση στη Λευκορωσία είναι δωρεάν σε όλα τα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το κυβερνητικό υπουργείο που επιβλέπει τη λειτουργία των σχολικών συστημάτων είναι το Υπουργείο Παιδείας της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Κάθε περιφέρεια της Λευκορωσίας έχει επίβλεψη του εκπαιδευτικού συστήματος και οι μαθητές μπορούν να φοιτήσουν σε δημόσια ή ιδιωτικά σχολεία. Η τρέχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος θεσπίστηκε με διάταγμα το 1994. Το εκπαιδευτικό σύστημα βασίζεται επίσης στον Κώδικα Εκπαίδευσης της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας και σε άλλα εκπαιδευτικά πρότυπα.
Ο σκοπός του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η ανατροφή ενός πνευματικά, ηθικά και συναισθηματικά πλούσιου ατόμου.
Προσχολική εκπαίδευση
Η προσχολική εκπαίδευση δεν είναι υποχρεωτική στη Λευκορωσία, αλλά περίπου το 70% των παιδιών παρακολουθεί τους παιδικούς σταθμούς (ηλικίας 1 έως 2 ετών) και τα νηπιαγωγεία (ηλικίας 3 έως 5 ετών) πριν ξεκινήσουν το σχολείο.
Ορισμένα νηπιαγωγεία είναι εξειδικευμένα για να δουλεύουν με παιδιά με ψυχοσωματικά προβλήματα για να τα βοηθήσουν να κοινωνικοποιηθούν.
Πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Η εκπαίδευση στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι υποχρεωτική για τα παιδιά ηλικίας έξι έως δεκαπέντε ετών και διαρκεί 9 χρόνια. Μετά την ολοκλήρωση της βασικής εκπαίδευσης, κάθε φοιτητής πρέπει να περάσει το βασικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα σπουδών και να του χορηγηθεί πιστοποιητικό από το κράτος. Στη συνέχεια μπορούν να εισέλθουν σε ένα κολέγιο ή σε ένα επαγγελματικό τεχνικό ίδρυμα όπου μπορούν να επικεντρωθούν στην ολοκλήρωση της γυμνασιακής τους εκπαίδευσης και σπουδών για να αποκτήσουν επαγγελματικό πιστοποιητικό.
Η ολοκλήρωση 11 ετών σχολείου ή το επαγγελματικό πιστοποιητικό επιτρέπει στους μαθητές να εισέλθουν σε ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα ή να εκπαιδευτούν σε επαγγελματική σχολή. Η διάρκεια της σχολικής φοίτησης εξαρτάται από το τι έχει επιλέξει ο σπουδαστής.
Τριτοβάθμια εκπαίδευση
Η τριτοβάθμια εκπαίδευση βρίσκεται σε συνεχή ανάπτυξη από το 1991. Το 2011, οι 4.725 στους 10.000 πολίτες ήταν προπτυχιακοί φοιτητές. Επίσης, η Λευκορωσία έχει υιοθετήσει το σύστημα ECTS, επιτρέποντας μεγαλύτερη κινητικότητα των φοιτητών. Η Λευκορωσία αριθμεί 55 ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (45 κρατικά, 10 ιδιωτικά).
Υπάρχουν δύο κορυφαία ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα:
Βαθμοί
Από το 2002 χρησιμοποιείται κλίμακα βαθμολόγησης δέκα βαθμών. Χρησιμοποιείται στην πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η κλίμακα ταξινόμησης χωρίζεται σε πέντε επίπεδα: Οι βαθμοί "1" και "2" θεωρούνται ως "αποτυχία" στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, το "3" θεωρείται επίσης ως "αποτυχία".
Γενικές εκλογές της Γουιάνας (2015)
Πλαίσιο
Οι εκλογές προκηρύχτηκαν ως αποτέλεσμα του αδιεξόδου στο οποίο περιήλθαν ο πρόεδρος Ντόναλντ Ράμοταρ και η Εθνοσυνέλευση. Ειδικότερα, ο πρόεδρος αψήφησε τις περικοπές των δαπανών που είχαν επιβληθεί από την Εθνοσυνέλευση, με αποτέλεσμα η τελευταία να καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον του προέδρου. Ο Ράμοταρ συνακόλουθα ανέστειλε τη λειτουργία της Εθνοσυνέλευσης τον Νοέμβριο του 2014 και την διέλυσε 3 μήνες αργότερα. Η ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ανακοινώθηκε από τον Ράμοταρ στις 20 Ιανουαρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015