cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δίδυμος ο Χαλκέντερος
Βιογραφικό
Έζησε και δίδαξε στην Αλεξάνδρεια, καθώς και στην Ρώμη όπου έγινε φίλος με τον Ρωμαίο συγγραφέα Βάρωνα. Θεωρείται πως εισήγαγε την αλεξανδρινή φιλολογία στην Ρώμη.
Είναι κυρίως γνωστός για τον πολύ μεγάλο αριθμό γραπτών και σχολιασμών που παρήγαγε, έργο από το οποίο δεν διασώζεται σχεδόν τίποτα παρά μόνο σε αναφορές άλλων συγγραφέων. Το προσωνύμιο Χαλκέντερος το απέκτησε με την έννοια ότι είχε δυνατό στομάχι λόγω της ακούραστης συγγραφικής του δραστηριότητας, καθώς λέγεται πως είχε γράψει τόσα πολλά συγγράμματα ώστε ακόμα και ο ίδιος δεν θυμόταν τα παλιά του βιβλία και συχνά έπεφτε σε αντιφάσεις, έτσι απέκτησε το επιπλέον προσωνύμιο ο Βιβλιολάθης. Ο Αθήναιος αναφέρει πως είχε γράψει 3.500 έργα, ενώ ο Σενέκας αποτίμησε το σύνολο στα 4.000.
Εργογραφία
Ανήκε στην φιλολογική σχολή του Αρίσταρχου του Σαμόθρακα, και έγραψε πραγματεία σχετικά με την έκδοση των ομηρικών κειμένων του Αρίσταρχου η οποία είχε τον τίτλο περὶ τῆς Ἀριστάρχου διορθωσέως. Διασώζονται αποσπάσματα του κειμένου στον κώδικα Venetus A της Ιλιάδος.
Έγραψε επίσης σχολιασμό στα έργα πολλών Ελλήνων ποιητών και πεζογράφων. Ως προς τους ποιητές, ασχολήθηκε με τους λυρικούς, ιδίως με τον Βακχυλίδη και τον Πίνδαρο, καθώς και με το δράμα, με την πλειοψηφία των σχολίων για τα έργα του Πινδάρου και του Σοφοκλή να έχουν ξεκινήσει από τον Δίδυμο. Αναφέρεται επίσης συχνά στα αριστοφανικά σχόλια, και είναι επίσης γνωστός για την συγγραφή πραγματειών σχετικά με τον Ευριπίδη, Ίωνα, Φρύνιχο, Κρατίνο, Μένανδρο, και πολλούς ρήτορες όπως Δημοσθένη, Ισαίο, Υπερείδη, Δείναρχο, και άλλους.
Εκτός από τους παραπάνω σχολιασμούς, υπάρχουν αναφορές σε έργα άλλων συγγραφέων των παρακάτω έργων του Διδύμου, χωρίς να διασώζεται πλέον κανένα από αυτά:
Επιπλέον, διασώζονται κάποια αποσπάσματα σχετικά με την γεωργία και την βοτανική, σχολιασμοί των έργων του Ιπποκράτη, καθώς και ένα έργο που διασώζεται αυτοτελές με τον τίτλο περὶ μαρμάρων καὶ παντοίων ξύλων. Λόγω της δραστικής θεματολογικής διαφοράς είναι πιθανό πως τα συγγράμματα αυτά ανήκουν σε κάποιον άλλο συγγραφέα με το ίδιο όνομα.
Επίσης μελετώντας απόσπασμα παπύρου στο οποίο περιέχεται σχολιασμός του ως προς τους Φιλιππικούς λόγους του Δημοσθένη, ενισχύεται η υπόθεση πως ο Δίδυμος δεν έκανε πρωτογενή έρευνα, αλλά ήταν λεπτομερής συντάκτης ο οποίος συγκέντρωνε πολλές από τις γνώσεις παλαιοτέρων συγγραφέων, και ήταν σε θέση να σχολιάζει σχετικά με θέματα χρονολογίας και ιστορίας, καθώς και ρητορικής και τεχνοτροπίας.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λεξικογράφοι
Κομήλι Λευκάδας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Κομήλι βρίσκεται προς την δυτική πλευρά του νησιού και τις δυτικές πλαγιές του όρους Ελάτη σε υψόμετρο 520 μέτρα και απέχει 27 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη της Λευκάδας. Το χωριό μαζί με τα νοτιότερα Αθάνιο και Δράγανο είναι τα περισσότερο απομονωμένα από τα υπόλοιπα χωριά, λόγω της μορφολογίας της Ελάτης, στη νοτιοδυτική περιοχή του νησιού όπου είναι οι παραλίες Εγκρεμνοί και Πόρτο Κατσίκι. Αξιοθέατό του είναι ο ναός του Αγίου Αθανασίου κτισμένος την περίοδο της Τουρκοκρατίας, κρυμμένος σχεδόν μέσα στη γη.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση των Επτανήσων (1864), το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 ως Κομιλιό να προσαρτάται στον τότε δήμο Απολλωνίων ενώ το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να διορθώνεται το όνομά του σε Κωμυλιό και να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα ξαναδιορθώνεται σε Κομήλιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Κομηλίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Απολλωνίων του Δήμου Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 40 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο (San Diego Film Critics Society Award For Best Actress) είναι ένα βραβείο που απονεμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο για να τιμήσει μια ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Πρόεδρος της Κροατίας
Από τότε που διεξήχθησαν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές τον Απρίλιο του 1990, το Κοινοβούλιο προέβη σε πολλές συνταγματικές αλλαγές. Το Σύνταγμα του 1990 είναι γνωστό και ως "Σύνταγμα των Χριστουγέννων" (Božićni ustav) και εισήγαγε την εκλογή του Προέδρου από το λαό με πενταετή θητεία. Η θητεία του Προέδρου περιορίζεται σε 2 πενταετίες.
Το 2000 και ξανά το 2001 το κοινοβούλιο αναθεώρησε το σύνταγμα και το κοινοβούλιο έγινε ξανά μονοθάλαμο, ενώ μειώθηκαν οι εξουσίες του Προέδρου.
Με τις συνταγματικές αλλαγές του 2001, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να ανήκει σε κανένα πολιτικό κόμμα αφότου εκλεγεί στο ύπατο αξίωμα.
Παραπομπές
Προεδρος
Ερρίκος Ζ΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάνενμπεργκ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Α΄, πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Σοφίας, κόρης του Ερρίκου Ε΄, δούκα του Μεκλεμβούργου. Το 1546 που απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φραγκίσκος Όθων και ο Ερρίκος Ζ΄ έλαβε το Ντάνενμπεργκ.
Απεβίωσε το 1598 στο Ντάνενμπεργκ και τον διαδέχθηκε πρώτα ο μεγαλύτερος γιος του, Ιούλιος-Ερνέστος. Ο επόμενος γιος του, Αύγουστος Β΄ κληρονόμησε το πριγκιπάτο του Βολφενμπύτελ από τον έκτο εξάδελφό του, Φρειδερίκο Ούλριχ, με το θάνατο του οποίου εξέλιπε ο κύριος κλάδος των Γουέλφων.
Οικογένεια
το 1569 νυμφεύτηκε την Ούρσουλα του Άνχαλτ, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Σύγκρουση στην Τσιάπας
Η σύγκρουση στην Τσιάπας (ισπανικά: Conflicto de Chiapas) αφορά την εξέγερση των Ζαπατίστας το 1994 και τις συνέπειές της, καθώς και τις γενικότερες εντάσεις μεταξύ των ιθαγενών και των αγροτών στην μεξικανική πολιτεία Τσιάπας, που έχει τις ρίζες της στις δεκαετίες του 1970 και 1980.
Οι κοινωνικές εντάσεις, οι ένοπλες συγκρούσεις και τα επεισόδια από παραστρατιωτικούς αυξήθηκαν, με αποκορύφωμα τη δολοφονία 45 ανθρώπων στο χωριό Ακτεάλ το 1997 από παραστρατιωτικούς. Η δραστηριότητα των ανταρτών, ωστόσο, συνεχίστηκε σε χαμηλό επίπεδο, παρ' ότι τα βίαια επισόδια ήταν συχνά, μεταξύ των υποστηρικτών των Ζαπατίστας, των αντι-Ζαπατίστας πολιτοφυλάκων και της κυβέρνηση. Το τελευταίο σχετικό περιστατικό συνέβη το 2014, με ένα δάσκαλο προσκείμενο στους Ζαπατίστας νεκρό και 15 τραυματίες στην Τσιάπας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία του Μεξικού Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι
Άουγκουστ Κούμπιτσεκ
Ο Άουγκουστ ("Γκουστλ") Κούμπιτσεκ (August Kubizek) (Λιντς της Αυστρίας, 3 Αυγούστου 1888-1956) ήταν φίλος του Αδόλφου Χίτλερ όσο έμενε αυτός στην Βιέννη (1908 - 1913). Μαζί συζητούσαν, έκαναν περιπάτους και πήγαιναν σε όπερες και συναυλίες.
Μετά το 1945 δημοσίευσε ένα βιβλίο με θέμα την φιλία του κατά την εφηβική του ηλικία με τον Χίτλερ. Μερικοί ιστορικοί θεωρούν αμφίβολα τουλάχιστον μερικά από αυτά που γράφει ο Κούμπιτσεκ, επειδή δεν υπάρχουν μάρτυρες και αποδείξεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς
Λιμπερτάδ Λαμάρκε
Η Λιμπερτάδ Λαμάρκε (Libertad Lamarque, ; 24 Νοεμβρίου 1908 - 12 Δεκεμβρίου 2000) ήταν Αργεντινή ηθοποιός και τραγουδίστρια, ένα από τα σύμβολα της Χρυσής Εποχής του κινηματογράφου της Αργεντινής και του Μεξικού.
Κέρδισε φήμη σε όλη τη Λατινική Αμερική και έγινε γνωστή ως "La Novia de América" ("Η αγαπημένη της Αμερικής"). Μέχρι τη στιγμή που πέθανε το 2000, είχε εμφανιστεί σε 65 ταινίες (21 γυρίστηκαν στην Αργεντινή, 45 στο Μεξικό και μία στην Ισπανία) και έξι τηλενουβέλες, είχε ηχογραφήσει πάνω από 800 τραγούδια και είχε κάνει αμέτρητες θεατρικές εμφανίσεις.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ροσάριο, της επαρχίας Σάντα Φε στην Αργεντινή. Κόρη του Γαουδένσιο Λαμάρκε (1874-1947), Ουρουγουανός γαλλικής καταγωγής και της Χοσέφα Μπόουσα (1863-1932), Ισπανικής καταγωγής. Ονομάστηκε Λιμπερτάδ (που σημαίνει "Ελευθερία") επειδή κατά τη στιγμή της γέννησής της, ο πατέρας της, ο οποίος ήταν αναρχικός, ήταν φυλακισμένος και ζήτησε την απελευθέρωσή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αργεντινοί τραγουδιστές
Star Wars: Ο Πόλεμος των Κλώνων (τηλεοπτική σειρά, 2008)
Star Wars: Ο Πόλεμος των Κλώνων ονομάζεται αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων η οποία είναι τρισδιάστατη, δημιουργημένη εξ' ολοκλήρου σε υπολογιστή. Η σειρά αυτή δημιουργήθηκε από τον Τζορτζ Λούκας και παράχθηκε από την Lucasfilm Animation. Η σειρά αυτή προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Αμερική, στο κανάλι Cartoon Network την 3η Οκτωβρίου του 2008. Διαδραματίζεται στο φανταστικό σύμπαν Ο Πόλεμος των Άστρων, ενώ χρονικά όπως και η σειρά κινουμένων σχεδίων Star Wars: Πόλεμος των Κλώνων, η οποία δεν αποτελεί πλέον μέρος του κανόνα, τοποθετείται μεταξύ των κινηματογραφικών επεισοδίων Η Επίθεση των Κλώνων και Η Εκδίκηση των Σιθ και συγκεκριμένα κατά την διάρκεια του Πολέμου των Κλώνων, εξ' ου και ο τίτλος της σειράς. Πρωταγωνιστές είναι κυρίως χαρακτήρες που εμφανίστηκαν και στις κινηματογραφικές ταινίες του σύμπαντος Ο Πόλεμος των Άστρων: ο Άνακιν Σκαϊγουώκερ, ο Όμπι-Ουάν Κενόμπι, ο Γιόντα καθώς και η Ασόκα Τάνο.
Πλοκή
Μετά την παρακολούθηση κάποιου από το ολοκληρωμένο υλικό από τα πρώτα επεισόδια στην μεγάλη οθόνη, η ομάδα παραγωγής αποφάσισε να συνενώσει κάποια απο τα πρώτα επεισόδια σε μια θεατρική ταινία σχηματίζοντας έτσι την κινηματογραφική ταινία Ο Πόλεμος των Κλώνων. Οι ηθοποιοί Κρίστοφερ Λι, Άντονι Ντάνιελς και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον επανέλαβαν τους ρόλους τους ως Κόμης Ντούκου, C-3PO και Μέις Γουίντου αντίστοιχα, από τις ταινίες ζωντανής δράσης.
Ο Πρώτος Κύκλος δείχνει μια μεγάλη ποικιλία από μάχες και περιπέτειες με τον Στρατηγό Γκρίβους και τον Κόμη Ντούκου, ως κεντρικούς ανταγωνιστές. Πολλά από τα επεισόδια είναι αυτοτελή, άλλα ένα κοινό σημείο κατά την διάρκεια όλου αυτού του κύκλου είναι η προσπάθεια της Δημοκρατίας και των Αυτονομιστών να πείσουν διάφορους πλανήτες και φυλές να συμμαχήσουν με αυτούς. Στον Δεύτερο Κύκλο οι Σιθ καταλήγουν να προσλάβουν κυνηγούς επικηρυγμένων και μισθοφόρους για να κλέψουν αντικείμενα ή να δολοφονήσουν στόχους για αυτούς. Το πρώτο μισό του Δεύτερου Κύκλου και του Τρίτου Κύκλου είναι διπλωματικό στην φύση του. Ο τρίτος Κύκλος, συγκεκριμένα περιέχει πολλές ιστορίες οι οποίες λαμβάνουν μέρος μακριά από το πεδίο της μάχης, καθώς φαίνεται το πως οι διαφορετικές φυλές και πλανήτες επηρεάζονται από τον πόλεμο καθώς και το πως η Γερουσία της Δημοκρατίας μπορεί να κάνει μια μεγαλύτερη διαφορά σε θέματα ακόμη και από το Συμβούλιο των Τζεντάι κατά καιρούς. Το πρώτο μισό του Τρίτου Κύκλου χρησιμοποιείται κυρίως για να κάνει αυτήν την τηλεοπτική σειρά πιο συνεκτική, αφού τα πρώτα επεισόδια δημιουργούν καλύτερη χρονολογία, αφού διαδραματίζονται πριν ή και κατά την διάρκεια των γεγονότων που εξιστορούνται στα επεισόδια των δύο προηγούμενων κύκλων. Στο δεύτερο μισό και των δυο κύκλων ο Άνακιν πλησιάζει λίγο πιο κοντά στην σκοτεινή πλευρά. Στο μεταξύ μεταξύ των Σιθ, ξεσπά αναταραχή. Ο Πέμπτος Κύκλος διαφέρει από τους προηγούμενους τέσσερις κύκλους στο γεγονός ότι περιέχει πέντε ιστορίες, οι οποίες είναι χωρισμένες σε τέσσερα επεισόδια, από τις οποίες οι τρεις ιστορίες εστιάζουν στην ανάπτυξη του χαρακτήρα της Ασόκα. Εντωμεταξύ οι Αυτονομιστές κερδίζουν περισσότερο έδαφος και η ιστορία ενός παλιού γνωστού κακού ο οποίος έχει επιστρέψει ολοκληρώνεται. Ο Έκτος Κύκλος εξερευνά θέματα τα οποία είναι κρίσιμα και σημαντικά στις ταινίες Η Επίθεση των Κλώνων και Η Εκδίκηση των Σιθ και συγκεκριμένα εστιάζει στην δημιουργία των κλώνων και στις λεπτομέρειες πίσω από την Διαταγή 66. Ο Καγκελάριος Πάλπατιν αποκτά περισσότερη δύναμη και ο Γιόντα καταδύεται βαθύτερα στην φύση της Δύναμης.
Άλλα Μέσα
Έχουν κυκλοφορήσει βιντεοπαιχνίδια, στα οποία το στυλ είναι βασισμένο σε αυτό της σειράς.
Πιερ Γκασσεντί
Ο Πιερ Γκασσεντί (Pierre Gassendi) (22 Ιανουαρίου 1592 – 24 Οκτωβρίου 1655) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, ιερέας, επιστήμονας, αστρονόμος και μαθηματικός. Με μια εκκλησιαστική θέση στη νοτιοανατολική Γαλλία, πέρασε επίσης πολύ χρόνο στο Παρίσι, όπου ήταν ο ηγέτης μιας ομάδας ελεύθερα σκεπτόμενων διανοούμενων. Ήταν επίσης ενεργός παρατηρησιακός επιστήμονας και δημοσίευσε τις πρώτες πληροφορίες για τη διέλευση του Ερμή το 1631. Ο σεληνιακός κρατήρας Γκασσεντί έχει ονομαστεί προς τιμή του.
Έγραψε αρκετά φιλοσοφικά έργα, και ορισμένες από τις θέσεις που επεξεργάστηκε θεωρούνται σημαντικές, για να βρεθεί ένας δρόμος μεταξύ μεταξύ σκεπτικισμό και δογματισμού. Ο Richard Popkin σημειώνει ότι ο Γκασσεντί ήταν ένας από τους πρώτους στοχαστές που διαμόρφωσαν το σύγχρονο «επιστημονικό βάθρο», ενός τροποποιημένου σκεπτικισμού και εμπειρισμού Συγκρούστηκε με τον σύγχρονό του Καρτέσιο για την δυνατότητα απόλυτης γνώσης. Στο περισσότερο γνωστό πνευματικό έργο του προσπάθησε να συμβιβάσει τον Επικούρειο ατομισμό με τον Χριστιανισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Εμπειριστές Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς Κατηγορία:Γάλλοι αστρολόγοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα
Φράιμπουργκ
Το Φράιμπουργκ ιμ Μπράισγκαου (γερμ. Freiburg im Breisgau) είναι πόλη της Γερμανίας στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, στον Μέλανα Δρυμό.
Έχει πληθυσμό 220.286 κατοίκους (2013). Είναι γνωστή για το πανεπιστήμιό της, το οποίο είναι από τα παλαιότερα της Ευρώπης και την πανεπιστημιακή κλινική της. Ο μεγάλος Έλληνας συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης άφησε την τελευταία του πνοή στο Φράιμπουργκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Γιάννης Φλερύ
Ο Γιάννης Φλερύ (1914 - 10 Αυγούστου 2001), καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιάννη Παπαντωνόπουλου, ήταν Έλληνας χορογράφος, με σημαντικό έργο στο χώρο του ελαφρού θεάτρου και κυρίως της επιθεώρησης και της οπερέτας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1914. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, το 1937, είχε παρτενέρ τη Λίζα Ποζέλι και αργότερα τη Μπέλα Σμάρω. Το 1943, γνώρισε τη Λίντα Άλμα, στο βαριετέ «Παναθήναια», στο τέρμα της Λεωφ. Αλεξάνδρας, όπου χόρευε. Μαζί με την Άλμα, έκαναν καριέρα για 28 χρόνια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1946 η διάσημη Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίτ Πιάφ τους είδε να χορεύουν στο Παρίσι, στο καμπαρέ «Μαϊάμι» και στη συνέχεια συνεργάστηκε με το ζευγάρι στο θέατρο «Ετουάλ».
Εκτός από χορευτής σε παραστάσεις, αργότερα έκανε και χορογραφία σε πάνω από 40 ελληνικές ταινίες, όπως μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη. Τελευταία του δουλειά ήταν στο έργο «Βίρα τις Άγκυρες» το οποίο ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο
Απεβίωσε στις 10 Αυγούστου 2001.
Συμμετοχή της Αμερικανικής Σαμόα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Αμερικανική Σαμόα θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου.
Ιστιοπλοΐα
M = Αγώνας μεταλλίου; Χ = Δεν προκρίθηκε στον τελικό γύρο
Παραπομπές
Αμερικανική Σαμόα Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ρόαλντ Άμουνδσεν
Ο Ρόαλντ Ένγκελμπρεγκτ Γκράβνινγκ Άμουνδσεν (Roald Engelbregt Gravning Amundsen, 16 Ιουλίου 1872 – 18 Ιουνίου 1928) ήταν Νορβηγός εξερευνητής των πολικών περιοχών. Ηγήθηκε της Ανταρκτικής αποστολής του 1910-1912, η οποία ήταν η πρώτη που έφθασε στον Νότιο Πόλο.
Ο Άμουνδσεν γεννήθηκε σε οικογένεια Νορβηγών πλοιοκτητών και καπετάνιων στο Μπόργκε κοντά στο Σάρπσμποργκ. Ο πατέρας του ήταν ο Γενς Άμουνδσεν. Εμπνευσμένος από το εγχείρημα του Φρίντγιοφ Νάνσεν να διασχίσει τη Γροιλανδία το 1888, αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στις εξερευνήσεις.
Όπτιμιστ
thumb|right|300px|σκάφη κλάσης Optimist Το όπτιμιστ είναι ένα σκάφος για ιστιοπλοΐα. Αρχικά ήταν ένα μικρό κασόνι που είχε για κατάρτι ένα μικρό σκουπόξυλο και για πανί ένα παλιό, κατάλληλα κομμένο σεντόνι. Στηριζόταν πάνω σε ροδάκια και κυκλοφορούσε στο έδαφος. Δεν είχε καρίνα ούτε σκότα.
Ρόαλντ Άμουνδσεν
Πρώτες αποστολές
Ο Άμουνδσεν έλαβε μέρος στην Βελγική Ανταρκτική Αποστολή (1897-1899). Το πλοίο της αποστολής Μπελγκίκα υπό την ηγεσία του Αντριάν ντε Ζερλάς, έγινε το πρώτο πλοίο που διαχείμασε στην Ανταρκτική. Στο πλήρωμα υπήρχε και ένας Αμερικανός γιατρός, ο Φρέντερικ Κουκ, ο οποίος πιθανότατα έσωσε το πλήρωμα από σκορβούτο, γεγονός που αποτέλεσε σημαντικό μάθημα για τις μελλοντικές αποστολές του Άμουνδσεν.
Βορειοδυτικό Πέρασμα
Το 1903 ο Άμουνδσεν ηγήθηκε της πρώτης αποστολής που διέσχισε το Βορειοδυτικό Πέρασμα μεταξύ του Ατλαντικού και του Ειρηνικού Ωκεανού, μαζί με άλλους έξι στο πλοίο Gjøa.
Όπτιμιστ
Σταδιακά, αυτό το παιχνίδι άρχισε να γίνεται πιο δημοφιλές και εξαπλώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Στη συνέχεια δημιουργήθηκε η ιδέα να γίνει αγωνιστικό σκάφος. Έτσι, σήμερα, πάνω από 2.000.000 παιδιά σε όλο τον κόσμο απολαμβάνουν αυτό το σκάφος, ενώ πολλοι ομιλοι διοργανωνουν συχνα διασυλλογικους αγωνες με επαθλα. Ακομη καθε χρονο διοργανωνεται Πανελληνιος αγωνας στον οποιο παιρνουν μερος τα τελευταια χρονια πανω απο 300 παιδια.
Ρόαλντ Άμουνδσεν
Βορειοδυτικό Πέρασμα
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αυτού ο Άμουνδσεν μελέτησε τον τοπικό πληθυσμό των Νετσίλικ για να μάθει αρκτικές ικανότητες επιβίωσης και σύντομα υιοθέτησε την ενδυμασία τους. Από αυτούς έμαθε και να χρησιμοποιεί σκυλιά έλξης ελκήθρων.
Νότιος Πόλος
thumb|Ρόαλντ Άμουνδσεν Μετά το Βορειοδυτικό Πέρασμα ο Άμουνδσεν έκανε σχέδια για να πάει στον Βόρειο Πόλο. Όταν όμως πληροφορήθηκε το 1909 πως αρχικά ο Φρέντερικ Κουκ και έπειτα ο Ρόμπερτ Πίρι είχαν ήδη επιτύχει το εγχείρημα αυτό άλλαξε τα σχέδιά του. Χρησιμοποιώντας το πλοίο του Φρίντγιοφ Νάνσεν Fram ('Εμπρός') άλλαξε την πλεύση του προς την Ανταρκτική το 1910.
Όπτιμιστ
Περιγραφή
Το όπτιμιστ είναι ένα σκάφος ειδικά σχεδιασμένο για παιδιά. Αποτελείται από ένα τιμόνι με ένα κόντρα-δοιάκι, μια μεγάλη καρίνα από πολυεστέρα ή ξύλο, ένα ιστίο σε σχήμα τραπεζίου και τρία στεγανά για να το κρατούν στην επιφάνεια αν αναποδογυρίσει.
Το σκάφος είναι φτιαγμένο από πολυεστέρα και είναι καλυμμένο με τζελκόουτ. Το πανί είναι φτιαγμένο από ντάκρον συνήθως, αλλά κάποιες φορές το κατασκευάζεται από κέβλαρ. Τα καρινοτίμονα κατασκευάζονται και αυτά από πολυεστέρα και τζέλκοουτ, αλλά κάποιες φόρες κατασκευάζεται από μια χημική ουσία που λέγεται «φιλέ» γιατί μοιάζει με δίχτυ. Τα optimist είναι πολύ ευαίσθητα και χαλούν πολύ εύκολα.Το μόνο πρόβλημα τους είναι ότι στον δυνατό άνεμο ο χειριστής πρέπει να είναι έμπειρος για να μη μπατάρει.Οταν δεν φυσάει σχεδόν καθόλου πρέπει να λασκάρεις το out hol για να κρατάει τον αέρα, αλλα και ταυτόχρονα το πανί τόσο ώστε να τρέχεις πιο γρήγορα.Το πανί επάνω πάντα έχει μαλάκια τα οποία πρέπει να είναι παράλληλα για να πηγαίνεις σωστά τις πλεύσεις.
Ρόαλντ Άμουνδσεν
Νότιος Πόλος
Ο Άμουνδσεν δεν είπε σε κανέναν για την αλλαγή των σχεδίων του πέρα από τον αδερφό του Λέον και τον Θόρβαλντ Νίλσεν, πλοίαρχο του Fram. Φοβόταν πως αν ο Νάνσεν μάθαινε για την αλλαγή θα ανακαλούσε τη χρήση του Fram, ενώ πιθανώς δεν ήθελε να ξυπνήσει τις διαθέσεις του Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ, ώστε να μην έχει ανταγωνιστή στο εγχείρημά του. Το νέο μαθεύτηκε δημοσίως μόλις στις 2 Οκτωβρίου.
thumb|Οι διαδρομές στο Νότιο Πόλο του Σκοτ (πράσινη) και του Άμουνδσεν (κόκκινη), 1911-1912
Όπτιμιστ
Συνδέσεις
www.sailingchannel.gr
Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Ρόαλντ Άμουνδσεν
Νότιος Πόλος
Στις 14 Ιανουαρίου 1911 έφθασαν στην ανατολική άκρη του Ρος Άις Σελφ στην τοποθεσία που είναι γνωστή ως Κόλπος των Φαλαινών. Ο Άμουνδσεν έθεσε εκεί τη βάση του και την ονόμασε Φράμχεϊμ, δηλαδή 'Σπίτι του Φραμ'. Η βάση ήταν 96 χλμ. εγγύτερα του Πόλου από ότι η τοποθεσία όπου διέμενε η αντίπαλη βρετανική αποστολή του Σκοτ. Ο Σκοτ θα ακολουθούσε την διαδρομή που είχε ανακαλύψει ο Έρνεστ Σάκλετον, από τον Παγετώνα του Μπέρντμορ προς το Ανταρκτικό Οροπέδιο. Ο Άμουνδσεν έπρεπε να βρει ένα δικό του καινούριο μονοπάτι, ώστε ακολουθώντας το να ανέβει τα Υπερ-Ανταρκτικά Όρη για να φτάσει στο Πολικό Οροπέδιο.
Ο Άμουνδσεν έκανε ένα εσφαλμένο ξεκίνημα για τον Πόλο στις 8 Σεπτεμβρίου 1911. Οι θερμοκρασίες είχαν αυξηθεί, δίνοντας την εντύπωση βελτίωσης των καιρικών συνθηκών. Η Πολική ομάδα αποτελείτο από οκτώ άτομα, τους Όλαφ Μγιάαλαντ, Χέλμερ Χάνσσεν, Σβέρρε Χάσσελ, Όσκαρ Βίστινγκ, Γιόργκεν Στούμπερουντ, Χγιάλμαρ Γιόχανσεν, Κρίστιαν Πρέστρουντ και τον Άμουνδσεν. Λίγο μετά την αναχώρησή τους η θερμοκρασία έπεσε κάτω από τους -50 °C. Στις 12 Σεπτεμβρίου αποφάσισαν να φτάσουν στην αποθήκη των 80°, να εναποθέσουν τις προμήθειές τους και να γυρίσουν πίσω στο Φράμχεϊμ περιμένοντας θερμότερες συνθήκες. Έφτασαν στην αποθήκη στις 15 Σεπτεμβρίου, από όπου έφυγαν βιαστικά προς το Φράμχεϊμ. Οι Πρέστρουντ και Χάνσσεν υπέστησαν κρυοπαγήματα στις φτέρνες τους κατά τη διάρκεια της επιστροφής. Μετά την επιστροφή ο Γιόχανσεν έθεσε ανοιχτά ζήτημα μη καλής λήψης αποφάσεων από τον Άμουνδσεν. Ο Άμουνδσεν έπειτα από όλα αυτά επανοργάνωσε την Πολική ομάδα. Οι Πρέστρουντ, Στούμπερουντ και Γιόχανσεν ανέλαβαν την αποστολή εξερεύνησης της Γης του Εδουάρδου Ζ'. Έτσι ο Γιόχανσεν χωρίστηκε από την Πολική ομάδα.
Η νέα Πολική ομάδα, με τους Μπγιάαλαντ, Χάνσσεν, Βίστινγκ, Χάσσελ και Άμουνδσεν αναχώρησε στις 19 Οκτωβρίου 1911. Πήραν μαζί τους τέσσερα έλκηθρα και 52 σκυλιά. Στις 23 Οκτωβρίου έφτασαν στην αποθήκη στις 80°Ν και στις 3 Νοεμβρίου στην Αποθήκη των 82°Ν. Στις 15 Νοεμβρίου έφτασαν στο γεωγραφικό πλάτος των 85°Ν και έφτασαν στην βάση των Υπερ-Ανταρκτικών Ορέων. Η αναρρίχηση κατά μήκος του Παγετώνα Άξελ Χέιμπεργκ ήταν ευκολότερη από ότι περίμεναν. Έφτασαν στην άκρη του Πολικού Οροπεδίου στις 21 Νοεμβρίου. Εκεί κατασκήνωσαν στην τοποθεσία που ονόμασαν "Χασάπικο", όπου σκότωσαν 24 από τα εναπομείναντα σκυλιά. Μερικά από τα πτώματα ταΐστηκαν στα υπόλοιπα σκυλιά. Οι μεγάλες χιονοπτώσεις και ο άσχημος καιρός βαθμιαία αυξάνονταν καθώς διέσχιζαν την 'Αίθουσα χορού του διαβόλου', μια περιοχή με τεράστια ρωγμή. Διέσχισαν τις 87°Ν στις 4 Δεκεμβρίου και στις 7 Δεκεμβρίου έφτασαν στο γεωγραφικό πλάτος του απώτερου νότου του Σάκλετον, στις 88°23'Ν, 180 χλμ. από το Νότιο Πόλο.
Στις 14 Δεκεμβρίου 1911 η ομάδα των πέντε, με 16 σκυλιά έφτασε στον Πόλο. Έφτασαν 35 μέρες πριν από την ομάδα του Σκοτ. Ο Άμουνδσεν ονόμασε τη βάση του στο Νότιο Πόλο Πόλχεϊμ, 'Σπίτι του Πόλου'. Επίσης μετονόμασε το Ανταρκτικό Οροπέδιο σε Οροπέδιο του Βασιλιά Χάακον Ζ'. Άφησαν μια μικρή σκηνή και γράμμα που δήλωνε το κατόρθωμά τους για την περίπτωση που δεν επέστρεφαν ασφαλείς στο Φράμχεϊμ.
Η μεγάλη εμπειρία του Άμουνδσεν, η προσεκτική προετοιμασία και η χρήση των καλύτερων σκύλων έλξης ελκήθρου που ήταν διαθέσιμοι (Γροιλανδικά χάσκυ) απέδωσαν. Επέστρεψαν στο Φράμχεϊμ στις 25 Ιανουαρίου 1912 με ένδεκα σκύλους. Το ταξίδι είχε διαρκέσει 99 ημέρες, η απόσταση που διανύθηκε ήταν περίπου 1.860 μίλια.
Η επιτυχία του Άμουνδσεν δεν κοινοποιήθηκε δημοσίως μέχρι τις 7 Μαρτίου 1912, όταν κατέφτασε στο Χόμπαρτ της Αυστραλίας. Ο Άμουνδσεν αφηγήθηκε το ταξίδι του στο βιβλίο Ο Νότιος Πόλος: Μια Αφήγηση της Νορβηγικής Ανταρκτικής Αποστολής στο 'Fram', 1910-1912.
Μεταγενέστερη ζωή
Μετά από διάφορες άλλες αποστολές, συμπεριλαμβανομένης της διάσχισης του Αρκτικού με το αερόπλοιο Νόργκε, ο Άμουνδσεν εξαφανίστηκε στις 18 Ιουνίου 1928, ενώ πετούσε σε μια αποστολή διάσωσης με τον διάσημο Νορβηγό πιλότο Λέιφ Ντίτριχσον, τον Γάλλο πιλότο Ρενέ Ζιλμπώ (René Guilbaud) και τρεις άλλους Γάλλους, προς αναζήτηση των χαμένων μελών του πληρώματος του Ιταλού Ουμπέρτο Νόμπιλε, του οποίου το νέο αερόπλοιο Ιτάλια είχε συντριβεί, ενώ επέστρεφε από τον Βόρειο Πόλο. Έπειτα βρέθηκε κοντά στην ακτή του Τρόμσο μια βάρκα από το Γαλλικό υδροπλάνο Latham 47 στο οποίο επέβαινε, η οποία είχε πρόχειρα φτιαχτεί ως ναυαγοσωστική σχεδία. Πιστεύεται πως το αεροπλάνο συνετρίβη σε ομίχλη στη Θάλασσα Μπάρεντς και πως ο Άμουνδσεν σκοτώθηκε στην συντριβή ή πέθανε λίγο μετά. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ. Η έρευνα για τον Άμουνδσεν σταμάτησε από την νορβηγική κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο. Μια πρόσφατη ανακάλυψη (2003) προτείνει πως το αεροπλάνο κατέπεσε βορειοδυτικά του Νησιού Μπέαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές Κατηγορία:Νορβηγοί εξερευνητές Κατηγορία:Εξερευνητές των πολικών περιοχών Κατηγορία:Εξερευνητές της Ανταρκτικής
Βοτανικός Κήπος της Πίζας
thumb|right|225px|Μερική άποψη του Βοτανικού Κήπου της Πίζας thumb|right|225px|Το κτήριο της Βοτανικής Σχολής thumb|right|225px|Η πρόσοψη του κτηρίου του παλαιού Βοτανικού Ινστιτούτου, με τη διακόσμηση από κοχύλια Ο Βοτανικός Κήπος της Πίζας (Orto botanico di Pisa), γνωστός και ως Βοτανικός Κήπος του Πανεπιστημίου της Πίζας (Orto Botanico dell'Università di Pisa), είναι βοτανικός κήπος που διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο της Πίζας και βρίσκεται στην οδό Luca Ghini, στην Πίζα της Ιταλίας.
Ο Κήπος ιδρύθηκε το 1544, υπό τη διακυβέρνηση του Μέγα Δούκα Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, ως ο πρώτος πανεπιστημιακός βοτανικός κήπος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η δημιουργία και ανάπτυξή του ανατέθηκε στον ονομαστό τότε βοτανολόγο Λούκα Γκίνι. Το 1563 ο Κήπος άλλαξε τοποθεσία, από την όχθη του ποταμού (εκεί όπου έγινε το οπλοποιείο των Μεδίκων) σε μια θέση κοντά στη Μονή της Αγίας Μάρθας, και το 1591 (υπό τον Φλαμανδό βοτανολόγο Γιόζεφ Γκεντενχούιζε, γνωστό στην Ιταλία και ως Τζουζέππε Καζαμπόνα) μετεγκαταστάθηκε και πάλι, στην τρίτη και σημερινή του θέση. Από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα, ο Κήπος φιλοξενεί μια ποικιλία φυσικών αντικειμένων (στο σημερινό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Πίζας), βιβλιοθήκη (σήμερα μέρος της πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης) και προσωπογραφίες των διευθυντών του ανά τους αιώνες. Περιλαμβάνει επίσης ένα από τα πρώτα θερμαινόμενα θερμοκήπια με σιδερένιο σκελετό που κατασκευάσθηκαν στην Ιταλία.
Σήμερα ο Βοτανικός Κήπος της Πίζας διαιρείται σε τομείς, που περιλαμβάνουν τη Βοτανική Σχολή, παρτέρια, λιμνούλες, υδροφυτώριο, θερμοκήπια και διάφορα κτίσματα. Τα φυτά του περιλαμβάνουν πόες, θάμνους και δένδρα. Από τα κτίσματα ξεχωρίζει το παλαιό βοτανικό ινστιτούτο, που ανεγέρθηκε στο διάστημα 1591-1595 και η πρόσοψή του είναι διακοσμημένη με θαλάσσια κοχύλια.
Πηγές
Βοτανικος Πιζας Βοτανικος Κηπος
Καχούλ
Το Καχούλ είναι πόλη και δήμος στη νότια Μολδαβία. Η πόλη είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Καχούλ. Στην απογραφή του 2014, η πόλη έχει πληθυσμό 30.018 κατοίκων.
Ιστορία
Η τοποθεσία της πόλης την είχε καταστήσει συχνό θέατρο μαχών για πολλούς στρατούς. Η κατοχή της πόλης εναλασσόταν μεταξύ διάφορων χωρών όπως το Πριγκιπάτο της Μολδαβίας, η Ρωσική Αυτοκρατορία, η Οθωμανική Αυτοκρατορία και αργότερα η Σοβιετική Ένωση.
Η πόλη ήταν μέρος των εξής χωρών: Ως συνιστώσα δημοκρατία της ΕΣΣΔ:
Εκτός από τις μάχες που έχουν λάβει χώρα πάνω του, το Καχούλ είναι επίσης γνωστό για τα ιαματικά λουτρά και τη λαϊκή μουσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μολδαβία
A Farewell to Kings
Το A Farewell to Kings είναι το πέμπτο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 1 Σεπτεμβρίου του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records".
Ο δίσκος έφθασε στο # 33 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το # 11 στην πατρίδα του συγκροτήματος, για να βραβευθεί ως πλατινένιος. Η εμπορική του επιτυχία ήλθε με την βοήθεια του σινγκλ "Closer to the Heart", το δεύτερο τους που κατάφερε να μπει στο Hot-100 του Billboard.
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα Rockfield Studios στη Νότια Ουαλία, κάτι που συνεχίστηκε και στον επόμενο τους δίσκο, "Hemispheres".
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,3 / 5 και το "Metal Archives" 91%.
Λίστα Τραγουδιών
1. A Farewell to Kings (Lee, Lifeson, Peart) -5:51
2. Xanadu (Lee, Lifeson, Peart) - 11:05
3. Closer to the Heart (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 2:54
4. Cinderella Man (Lee, Lifeson) - 4:20
5. Madrigal (Lee, Lifeson, Peart) - 2:35
6. Cygnus X-1 Book I: The Voyage (Lee, Lifeson, Peart) - 10:25
Βραβεία
A Farewell to Kings (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αχαΐας 2019–20
Για την αγωνιστική περίοδο 2019–20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαΐας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο Νομό Αχαΐας.
Η πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Αχαΐας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία. H ομάδα που ανακηρύσσεται Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Αχαΐας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Δομή
Η δομή των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Αχαΐας για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ Κατηγορία συμμετέχουν 24 ομάδες, χωρισμένες σε 2 ομίλους.
Οι 4 πρώτες ομάδες της βαθμολογίας κάθε ομίλου της κανονικής περιόδου συμμετέχουν στα play off και θα ακολουθήσει και 3η φάση για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Οι ομάδες από την 5η έως τη 12η θέση συμμετέχουν στα play out.
Κανονική περίοδος
Πηγή [https://epsachaias.gr/?page_id=221&cat=1&group=395&mode=vathm Ε.Π.Σ. Αχαΐας]
Play Off Α΄ Κατηγορίας
Οι ομάδες ξεκίνησαν με την παρακάτω βαθμολογία. Ωστόσο όμως τα Play Off Α΄ Κατηγορίας δεν άρχισαν ποτέ, λόγω της διακοπής των πρωταθλημάτων εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού. Έτσι με απόφαση της Ε.Ε. της Ε.Π.Σ. Αχαΐας επικυρώθηκε η τελική κατάταξη, έχοντας λάβει υπόψιν τη βαθμολογία των Play Off με την οποία θα ξεκινούσαν οι ομάδες πριν τη διακοπή. Κατόπιν τούτου, πρωταθλητής της περιόδου 2019-20 ανακηρύσσεται ο Παναιγιάλειος και προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική. Την άνοδο στη Γ΄ Εθνική κατέκτησε και η Αχαϊκή, έπειτα από απόφαση της Ε.Ε. της Ε.Π.Ο. για την άνοδο και της δευτεραθλήτριας ομάδας της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Πηγή [https://epsachaias.gr/?page_id=221&cat=1&group=395&mode=vathm Ε.Π.Σ. Αχαΐας]
Play Out Α΄ Κατηγορίας
Οι ομάδες ξεκίνησαν με την παρακάτω βαθμολογία. Λόγω όμως της διακοπής των πρωταθλημάτων εξαιτίας της πανδημίας, ούτε τα Play Out Α΄ Κατηγορίας ξεκίνησαν. Έπειτα από απόφαση της Ε.Ε. της Ε.Π.Σ. Αχαΐας δεν υποβιβάστηκε κανένα σωματείο από την Α΄ Κατηγορία.
Πηγή [https://epsachaias.gr/?page_id=221&cat=1&group=442&mode=vathm Ε.Π.Σ. Αχαΐας]
Β΄ Κατηγορία
Στην Β΄ Κατηγορία συμμετέχουν 32 ομάδες, χωρισμένες σε 2 ομίλους.
Το πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας διεκόπη πριν την ολοκλήρωση του εξαιτίας της πανδημίας. Έπειτα από απόφαση της Ε.Ε. της Ε.Π.Σ. Αχαΐας η βαθμολογία επικυρώθηκε όπως έχει μέχρι και τη διακοπή.
Την άνοδο κέρδισαν οι Δόξα Νιφορεΐκων και Εθνικός-Πολύτεκνος Πατρών από τον 1ο όμιλο και οι Αναγέννηση Ψαθοπύργου, Α.Ο. Άνω Καστρίτσι και Αετός Ρίου από το 2ο όμιλο. Με την άνοδο της Αχαϊκής στην Γ΄ Εθνική, την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία κατέκτησε και ο Ίκαρος Πετρωτού. Επίσης αποφασίστηκε να μην υποβιβαστεί καμία ομάδα από τη Β΄ Κατηγορία.
Πηγή [https://epsachaias.gr/?page_id=221&cat=3&group=396&mode=vathm Ε.Π.Σ. Αχαΐας]
Πηγή [https://epsachaias.gr/?page_id=221&cat=3&group=397 Ε.Π.Σ. Αχαΐας]
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ Κατηγορία συμμετέχουν 27 ομάδες, χωρισμένες σε 2 ομίλους.
Το πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας διεκόπη πριν την ολοκλήρωση του εξαιτίας της πανδημίας. Έπειτα από απόφαση της Ε.Ε. της Ε.Π.Σ. Αχαΐας η βαθμολογία επικυρώθηκε όπως έχει μέχρι και τη διακοπή.
Την άνοδο κέρδισαν οι Ίκαρος Λακκόπετρας και Γαλήνη Πατρών από τον 1ο όμιλο και οι Φλόγα Κάτω Καστριτσίου, Αυτόνομη και Άτλας Πατρών από το 2ο όμιλο. Με την άνοδο της Αχαϊκής στην Γ΄ Εθνική και του Ικάρου Πετρωτού στην Α΄ Κατηγορία, την άνοδο στη Β΄ Κατηγορία κέρδισε και ο Πείρος Ισώματος.
Πηγή [https://epsachaias.gr/?page_id=221&cat=4&group=398 Ε.Π.Σ. Αχαΐας]
Πηγή [https://epsachaias.gr/?page_id=221&cat=4&group=399 Ε.Π.Σ. Αχαΐας]
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Λόγω της πανδημίας του κορονοϊού η διοργάνωση του κυπέλλου διεκόπη πριν ολοκληρωθεί. Η προημιτελική φάση στην οποία έφτασαν οι Άρης Πατρών, Ατρόμητος Πατρών, Αχαϊκή, Διαγόρας Βραχνεΐκων, Δόξα Παραλίας, Θύελλα Πατρών, Κεραυνός Αγίου Βασιλείου και Παναιγιάλειος δεν διεξήχθη ποτέ.
Κυπελλούχος για την περίοδο 2019-20 δεν υπήρξε, μέσω κλήρωσης ο Ατρόμητος Πατρών θα εκπροσωπήσει την Αχαΐα στο Κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 2020-21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αχαΐας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Γιαννούτσος Κοντάκης
Ο Γιαννούτσος Κοντάκης ή Γιαννούτζος, ή Γιαννούτζης, ή Κονδάκης ή Κόντες, ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821.
Ήταν πρόκριτος των Σαλώνων και το 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης της επαρχίας Σαλώνων από την οποία εκλέχτηκε στο Βουλευτικό του 1822.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ελβίρα Λίντο
Η Ελβίρα Λίντο (Elvira Lindo, Κάδιθ 23 Ιανουαρίου 1962) είναι Ισπανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Σε ηλικία 12 ετών, μετακόμισε στη Μαδρίτη όπου σπούδασε δημοσιογραφία στο Complutense University of Madrid. Δεν αποφοίτησε καθώς ξεκίνησε να εργάζεται στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο ως παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος. Το πρώτο μυθιστόρημα βασίστηκε σε έναν φανταστικό ραδιοφωνικό χαρακτήρα, που έχει γίνει κλασική φιγούρα στην ισπανική παιδική λογοτεχνία. Ο Manolito είναι ο γιος ενός οδηγού φορτηγού και ζει μια ταπεινή ζωή στην εργατική τάξη γειτονιά του Carabanchel. Ο χαρακτήρας ήταν ο πρωταγωνιστής αρκετών μυθιστορημάτων σε πρώτο πρόσωπο που γράφτηκαν με ένα λογοτεχνικό ύφος το οποίο περιλαμβάνει χιούμορ, ειρωνεία και οξεία κριτική της κοινωνίας.
Η Λίντο έχει επίσης γράψει ενήλικη λογοτεχνία και θεατρικά έργα ; είναι η σεναριογράφος της ταινίας La primera noche de mi vida, και συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Miguel Albaladejo στις θεατρικές παραστάσεις Manolito Gafotas και Ataque verbal. Προσάρμοσε το θεατρικό σενάριο Plenilunio από το μυθιστόρημα του συζύγου της, Antonio Muñoz Molina.
Από τότε που ο σύζυγός της Antonio Muñoz Molina ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή στο Instituto Cervantes στη Νέα Υόρκη, η Λίντο κατοικεί μόνιμα στην ίδια πόλη. Συχνά αρθρογραφεί για την ισπανόφωνη εφημερίδα El País, συνεισφέροντας editorials, και αρθρογραφεί ως ανεξάρτητη συνεργάτης για άλλα περιοδικά και εφημερίδες.
Το 1998 η Λίντο βραβεύτηκε με το Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil (Εθνικό Βραβείο για την Παιδική και Νεανική Λογοτεχνία) για το βιβλίο Los trapos sucios de Manolito Gafotas, και έλαβε το βραβείο Premio Biblioteca Breve για το μυθιστόρημα Una palabra tuya. Το επόμενο βιβλίο της, Lo que me queda por vivir κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ισπανοί θεατρικοί συγγραφείς
Παναγία Θεοσκέπαστος
Ιστορικά στοιχεία
Το μοναστήρι με τον λαξευτό ναό της Παναγίας Θεοσκεπάστου συνδέθηκε στενά με την οικογένεια του Αλεξίου Γ΄ Μεγάλου Κομνηνού (1349-1390). Ήταν μάλιστα χώρος ταφής μελών της Αυτοκρατορικής οικογένειας, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση άλλων σημαντικών εκκλησιαστικών ιδρυμάτων της Τραπεζούντας. H σχέση της οικογένειας των Μεγάλων Κομνηνών με το μοναστήρι αποτυπωνόταν και σε κτητορική παράσταση σε τοίχο του ναού, η οποία απεικόνιζε τον Αλέξιο Γ΄ ανάμεσα στη σύζυγό του Θεοδώρα και τη μητέρα του Ειρήνη. Η τελευταία κρατούσε ομοίωμα του ναού, στοιχείο που την χαρακτήριζε κύριο χορηγό-κτίτορα, κατά τα εικονογραφικά χαρακτηριστικά της εποχής.
left|μικρογραφία|250px|Φωτογραφία του 19ου αιώνα με τις πρωτότυπες τοιχογραφίες μπροστά στον λαξευτό ναό, πριν επιζωγραφιστούν μερικά χρόνια αργότερα. Η πρόσοψη αυτού του τμήματος του ναού έχει ξαναχτιστεί εξαρχής. Ανάμεσα στους τάφους είναι και αυτός του Ανδρονίκου, νόθου γιου του Αλεξίου Γ΄, ο οποίος σκοτώθηκε πολύ νέος, σύμφωνα με πηγές της εποχής, πέφτοντας από ένα παράθυρο του παλατιού στην Τραπεζούντα και ενταφιάστηκε στο νάρθηκα της Μονής Θεοσκεπάστου. Στη μονή ενταφιάστηκαν και ο γιος και ο εγγονός του Αλεξίου Γ΄, ο Μανουήλ Γ΄ και ο Αλέξιος Δ΄ Μέγας Κομνηνός, αλλά δεν σώζονται στοιχεία για τους τάφους τους και τις σχετικές ταφικές επιγραφές.
Τοποθεσία
Η Μονή βρίσκεται στους πρόποδες του Μιθρίου όρους και έχει θέα σε όλη την πόλη της Τραπεζούντας. Είναι χτισμένη σε δύο επίπεδα και περιβάλλεται από ψηλό προστατευτικό τείχος. Ο τειχισμένος χώρος, εκτός από την κεντρική σπηλαιώδη εκκλησία, περιλαμβάνει κελιά και μικρότερους ναούς και στεγάζει χώρους ταφής.
Το μοναστήρι αποτελούνταν αρχικά από τη λαξευτή στο βράχο εκκλησία στη νότια πλευρά, ένα παρεκκλήσι στην είσοδό του και μερικά κελιά. Υπέστη σημαντικές επισκευές αρκετές φορές και πήρε τη σημερινή της μορφή τον 19ο αιώνα, καθώς το 1843, στο πλαίσιο ανακαίνισης, έγιναν εκτεταμένες επεμβάσεις. Έτσι, η περιγραφή της αρχικής μορφής του μνημείου βασίζεται σε μαρτυρίες (φωτογραφίες, σχέδια, αποτυπώσεις) μελετητών και περιηγητών του 19ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Τουρκία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τραπεζούντα Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας Κατηγορία:Θρησκευτικά μουσεία στην Τουρκία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Διεθνής Ένωση Εργαζομένων
Η Διεθνής Ένωση Εργαζομένων (IWA – AIT) είναι μια διεθνής ομοσπονδία συνδικάτων και πρωτοβουλιών από αναρχοσυνδικαλιστές. Με βάση τις αρχές του επαναστατικού συνδικαλισμού, σκοπός είναι να δημιουργήσει συνδικάτα ικανά να αγωνιστούν για τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και τελικά, να καταργήσουν άμεσα τον καπιταλισμό και το κράτος μέσω της «ίδρυσης οικονομικών κοινοτήτων και διοικητικών οργάνων που διευθύνονται από εργαζόμενους."
Στο αποκορύφωμά της, η Διεθνής αντιπροσώπευε εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Τα συνδικάτα που ήταν μέλη της έπαιξαν κεντρικό ρόλο στις κοινωνικές συγκρούσεις της δεκαετίας του 1920 και του 1930. Ωστόσο, έτυχε σε εποχές που πολλές χώρες εισέρχονταν σε περιόδους ακραίας καταστολής, έτσι πολλές από τις μεγαλύτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις της καταστράφηκαν. Μέχρι το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου σχεδόν όλα τα συνδικάτα είχαν πάψει να λειτουργούν, μια κατάσταση που συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και του 1950. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, μετά το θάνατο του Ισπανού δικτάτορα Φρανσίσκο Φράνκο, φάνηκε μια μεγάλη αλλαγή, με την κινητοποίηση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CNT) στις τάξεις της. Από τη δεκαετία του 1970, η Διεθνής επεκτάθηκε και σήμερα αριθμεί αρκετές ομοσπονδίες μελών ή φιλικές οργανώσεις.
External links
Κατηγορία:Συνδικαλισμός Κατηγορία:Αναρχισμός
Κροατικές προεδρικές εκλογές (2014-15)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κροατία το Δεκέμβριο του 2014 και τον Ιανουάριο του 2015. Στον πρώτο γύρο στις 28 Δεκεμβρίου ο Ίβο Γιοσίποβιτς συγκέντρωσε ποσοστό 38,46% έναντι 37,22% για την αντίπαλό του, Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς, με την οποία αναμετρήθηκε σε δεύτερο γύρο, στις 11 Ιανουαρίου 2015. Τελικά νικήτρια με οριακή διαφορά αναδείχθηκε η Κιτάροβιτς, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη Πρόεδρος της Κροατίας.
Πλαίσιο
Έπειτα από πρόταση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Κροατίας, ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο στις 24 Οκτωβρίου 2014 ένας νέος Εκλογικός Νόμος που διέπει την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η αντιπολιτευόμενη Κροατική Δημοκρατική Ένωση (HDZ) αποχώρησε από την ψηφοφορία, καταγγέλλοντας την χρονική στιγμή που έλαβε χώρα η αλλαγή του Εκλογικού Νόμου. Οι περισσότεροι από τους αντιπροσώπους των μειονοτήτων καταψήφισαν το νόμο. Ένα από τα σπουδαιότερα σημεία του νέο εκλογικού νόμου ήταν η μείωση των εκλογικών κέντρων στο εξωτερικό. Έτσι, στη γειτονική Βοσνία και Ερζεγοβίνη από 124 εκλογικά κέντρα που λειτούργησαν στις εκλογές του 2009-10 στις εκλογές του 2014-15 λειτούργησαν μόνο 15. Η Κροατική Σύγκληση του Λαού, μία ομάδα από κροατικά κόμματα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, διαμαρτυρήθηκαν για τη μείωση. Συνολικά ο αριθμός των εκλογικών κέντρων του εξωτερικού μειώθηκε από 250 σε 90.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις των τελών του 2014, οι πολίτες ήταν φανερά δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση και απέρριπταν τις πολιτικές της.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος, 28 Δεκεμβρίου 2014 και 11 Ιανουαρίου 2015 ! colspan="2" rowspan="2" style="text-align:left;" | Υποψήφιοι ! rowspan="2" colspan="1" style="text-align:left;" | Κόμμα ! colspan="2" | 1ος γύρος ! colspan="2" | 2ος γύρος ! width="75" | Ψήφοι ! width="30" | % ! width="75" | Ψήφοι ! width="30" | % ! colspan="3" style="text-align:left;" |Σύνολο
Ζωρζ Βολίνσκυ
Ο Ζωρζ Βολίνσκυ ή Ζορζ Βολίνσκι  (Georges Wolinski - η ορθή προφορά στα γαλλικά είναι: Ζωρζ Βολανσκί, 28 Ιουνίου 1934 - 7 Ιανουαρίου 2015) ήταν Γάλλος σκιτσογράφος, γνωστός για τα έργα του και στη Γαλλία, αλλά και παγκοσμίως. Δολοφονήθηκε στο Παρίσι σε ηλικία 80 ετών, σε τρομοκρατική επίθεση εναντίον του προσωπικού του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo. Από τον τύπο χαρακτηρίστηκε ως «βασιλιάς των σκιτσογράφων του τύπου» ή «μυθικός σκιτσογράφος» για το έργο του. Το 2005 βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο της πόλης του Ανγκουλέμ για τα κόμικς (Grand Prix d' Angoulême) από το Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ καθώς και με την ανώτατη κρατική διάκριση της Γαλλίας, την Ordre national de la Légion d'honneur (Λεγεώνα της Τιμής).
Αστρονόμος
thumb|255px|Ο αστρονόμος. Πίνακας του [[Γιοχάνες Βερμέερ (περ. 1668).]]
Οι ερευνητές ή «επαγγελματίες» αστρονόμοι είναι επιστήμονες που συνήθως έχουν διδακτορικό στην αστρονομία ή στη φυσική (μετά από ένα πτυχίο στη φυσική ή, ιδίως παλαιότερα, στα μαθηματικά) και εργάζονται σχεδόν αποκλειστικά σε πανεπιστήμια ή ερευνητικά κέντρα. Δαπανούν τον περισσότερο χρόνο τους στην έρευνα ή και στη διδασκαλία, ενώ οι παρατηρησιακοί αστρονόμοι πολλές φορές κατασκευάζουν τα δικά τους επιστημονικά όργανα ή βοηθούν στη λειτουργία ενός αστεροσκοπείου. Ο αριθμός των επαγγελματιών αστρονόμων, ακόμη και σε προοδευμένες αστρονομικά χώρες όπως οι ΗΠΑ, είναι στην πραγματικότητα πολύ μικρός σε σχέση με τον αριθμό των ανθρώπων που ενδιαφέρονται για την αστρονομία: Η Αμερικανική Αστρονομική Εταιρεία, ο μεγαλύτερος φορέας επαγγελματιών αστρονόμων στη Βόρεια Αμερική, έχει περίπου 7700 μέλη, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται και επιστήμονες από άλλα πεδία, όπως η φυσική, η γεωλογία και η μηχανική, των οποίων τα ερευνητικά ενδιαφέροντα σχετίζονται στενά με την αστρονομία. Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση έχει 10.145 μέλη από 70 διαφορετικές χώρες, που είναι κάτοχοι διδακτορικού και ασχολούνται με την αστρονομική έρευνα.
Εκτός από τους επαγγελματίες, υπάρχουν πολλοί ερασιτέχνες αστρονόμοι. Πολλές πόλεις έχουν συλλόγους ή λέσχες ερασιτεχνικής αστρονομίας που έχουν τακτικές συγκεντρώσεις και συχνά διοργανώνουν νυκτερινά «αστροπάρτι». Η Αστρονομική Εταιρεία του Ειρηνικού είναι η μεγαλύτερη γενική αστρονομική εταιρεία στον κόσμο που αποτελείται τόσο από επαγγελματίες όσο και από ερασιτέχνες αστρονόμους και εκπαιδευτικούς από 70 διαφορετικές χώρες.
Ο σύγχρονος αστρονόμος
Αντίθετα με την κλασική εικόνα του αστρονόμου που βλέπει μέσα από ένα τηλεσκόπιο μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, η πλειονότητα των αστρονόμων δεν ασχολείται άμεσα με αστρονομικές παρατηρήσεις, αλλά με θεωρητικά πρότυπα για την ερμηνεία των ουράνιων φαινομένων και υπολογισμούς. Οι παρατηρησιακοί αστρονόμοι πλέον προσαρμόζουν συνήθως στο τηλεσκόπιο μία κάμερα CCD για μεγάλου χρόνου εκθέσεις στο φως, πράγμα που επιτρέπει την καταγραφή μιας πολύ πιο ευαίσθητης εικόνας, καθώς το φως προστίθεται με την πάροδο του χρόνου. Εναλλακτικά, αναλύουν εικόνες στο υπέρυθρο/υπεριώδες, στις ακτίνες Χ ή στα ραδιοκύματα που λαμβάνουν από διαστημικές αποστολές ή από ραδιοτηλεσκόπια (ραδιοαστρονομία). Εξάλλου, ακόμη και οι σύγχρονοι παρατηρησιακοί αστρονόμοι περνούν το πολύ λίγες εβδομάδες τον χρόνο στα ερευνητικά τηλεσκόπια, τα οποία βρίσκονται πλέον σε απομακρυσμένες βουνοκορφές, ενώ τον υπόλοιπο χρόνο ασχολούνται με την επεξεργασία και ερμηνεία των παρατηρήσεων που συνέλεξαν αυτές τις λίγες εβδομάδες.
Οι αστρονόμοι που είναι καθηγητές σε πανεπιστήμια δαπανούν σημαντικό χρόνο διδάσκοντας προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα, ενώ σε αρκετά πανεπιστήμια διοργανώνουν και βραδιές κοινού, όπου το κοινό μπορεί να δει μέσα από τα μικρά τηλεσκόπια που υπάρχουν εκεί. Οι αστρονόμοι που έχουν κλίση προς τη μετάδοση των γνώσεων μπορούν επίσης να απασχοληθούν σε πλανητάρια.
Όασις (βαριετέ)
Το Όασις είναι βαριετέ του 1946 γραμμένο από τον Αλέκο Σακελλάριο. Σε αυτό το θεατρικό έργο τραγούδησε για πρώτη φορά η Ρένα Βλαχοπούλου, όταν ο Μίμης Τραϊφόρος αναζήτησε νέους καλλιτέχνες. Πρόκειται για το τελευταίο από τα τέσσερα βαριετέ που γράφτηκε από τον Σακελλάριο -τα προηγούμενα ήταν τα Παιχνίδια της Πένας, Μπουάτ Παρκ, Σινέ Νιους.
Αστρονόμος
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιστημονικά επαγγέλματα
Όασις (βαριετέ)
Κατηγορία:Θεατρικά έργα
Κώστας Καρυωτάκης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας. Ήταν δευτερότοκο παιδί του νομομηχανικού Γεωργίου Καρυωτάκη, με καταγωγή από την Καρυά Κορινθίας, και της Αικατερίνης (Κατίγκως) Σκάγιαννη από την Τρίπολη. Στο σπίτι της γεννήθηκε ο ποιητής και εκεί σήμερα στεγάζεται η διοίκηση του εκεί Πανεπιστημίου. Είχε μία αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, που παντρεύτηκε τον δικηγόρο Παναγιώτη Νικολετόπουλο, και έναν αδελφό μικρότερο, το Θάνο, που γεννήθηκε το 1899 και σταδιοδρόμησε ως τραπεζικός υπάλληλος. Λόγω της εργασίας του πατέρα του, η οικογένειά του αναγκαζόταν να αλλάζει συχνά τόπο διαμονής. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Λευκάδα, το Αργοστόλι, τη Λάρισα, την Πάτρα, την Καλαμάτα, την Αθήνα (1909-1911) και τα Χανιά όπου έμειναν ως το 1913 λόγω των συνεχών μεταθέσεων του πατέρα του. Στην εφηβική του ηλικία 1909-1911 βρέθηκε στην Αθήνα και από το 1911-1913 στα Χανιά. Εκεί ερωτεύτηκε την Άννα Σκορδύλη. Αποφοίτησε το 1913 από το 1ο Γυμνάσιο Χανίων με βαθμό «λίαν καλώς». Από νεαρή ηλικία, περίπου δεκαέξι ετών, δημοσίευε ποιήματά του σε παιδικά περιοδικά, ενώ το όνομά του αναφέρεται και σε διαγωνισμό διηγήματος της Διαπλάσεως των παίδων.