cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαούλ
Βιβλική κριτική
Ο τόνος της Αγίας Γραφής σχετικά με τον Σαούλ αλλάζει κατά τη διάρκεια της αφήγησης, ειδικά γύρω από το σημείο όπου εμφανίζεται ο Δαβίδ, στα μέσα του 1 Σαμουήλ. Στο παρελθόν, ο Σαούλ παρουσιάζεται με θετικούς όρους, αλλά αργότερα ο τρόπος εκστατικής προφητείας του περιγράφεται ξαφνικά ότι ταιριάζει με την τρέλα, τα λάθη του και η ανυπακοή του στις οδηγίες του Σαμουήλ τονίζονται και γίνεται παρανοϊκός. Αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι η ιστορία του Δαβίδ εισάγεται από μια πηγή πιστή στον Οίκο του Δαβίδ. Ο θρήνος του Δαβίδ για τον Σαούλ στο 2 Σαμουήλ 1 εξυπηρετεί έναν απολογητικό σκοπό, απαλλάσσοντας τον Δαβίδ από την ευθύνη για τον θάνατο του Σαούλ.
Η αλλαγή γνώμης του Θεού στην απόρριψη του Σαούλ ως βασιλιά έχει εγείρει ερωτήματα καθώς είναι κάτι που θα ήταν ασυμβίβαστο με το αμετάβλητο του Θεού.
Στην αφήγηση του ιδιωτικού χρίσματος του Σαούλ στα 1 Σαμουήλ 9:16 και 1 Σαμουήλ 10:1, ο Σαούλ δεν αναφέρεται ως βασιλιάς (μελάχ), αλλά ως «πρίγκιπας» ή «ηγέτης» (ναγίδ). Ο Σαούλ έχει τον τίτλο «βασιλιάς» (μελάχ) στη δημόσια τελετή στέψης στο Γιλγάλ.
Διάφοροι συγγραφείς προσπάθησαν να εναρμονίσουν τις δύο αφηγήσεις σχετικά με τον θάνατο του Σαούλ. Ο Ιώσηπος γράφει ότι η απόπειρα αυτοκτονίας του Σαούλ σταμάτησε επειδή δεν μπόρεσε να περάσει το σπαθί μέσω του εαυτού του, και ως εκ τούτου ζήτησε από τον υπηρέτη του να το κάνει. Αργότερα η βιβλική κριτική υποστήριξε ότι η ιστορία του θανάτου του Σαούλ διαμορφώθηκε από διάφορες πηγές, αν και αυτή η άποψη με τη σειρά της έχει επικριθεί επειδή δεν εξηγεί γιατί η αντίφαση αφέθηκε από τους συντάκτες. Όμως, δεδομένου ότι το 2 Σαμουήλ καταγράφει μόνο την παρουσία του Αμαληκίτη οπλοφόρου του Σαούλ και όχι οποιουδήποτε άλλου μάρτυρα, ορισμένοι μελετητές θεωρούν ότι ο υπηρέτης μπορεί να έλεγε ψέματα για αυτό το συμβάν σε μία προσπάθεια να κερδίσει την εύνοια του Δαβίδ. Κατά αυτή την άποψη, το 1 Σαμουήλ καταγράφει τι πραγματικά συνέβη, ενώ το 2 Σαμουήλ καταγράφει τι συνέβη κατά τον οπλοφόρο και υπηρέτη του Σαούλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαουλ Σαουλ
Βουζωκούρ
Το Βουζωκούρ (γαλλικά: Voujeaucourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Μιχαήλ Σοφιανός (λόγιος)
Ο Μιχαήλ Σοφιανός ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Άκμασε το 1550 στην Ιταλία, όπου και δίδαξε με επιτυχία. Διατήρησε αλληλογραφία με τον Παύλο του Μανουτίου, και επαινείται από τον Γουάλδο.
Μάχη των Καννών (1018)
Για τη μάχη του Δεύτερου Καρχηδονιακού Πολέμου το 216 π.Χ., δείτε Μάχη των Καννών.
Η μάχη των Καννών πραγματοποιήθηκε το 1018 ανάμεσα στους Βυζαντινούς του κατεπάνω Βασίλειου Βοϊωάννη και τους Λομβαρδούς του Μέλη του Μπάρι στις Κάννες, στην ίδια τοποθεσία στην οποία οι Ρωμαίοι είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από τον Αννίβα.
Το 1009 οι Λομβαρδοί με αρχηγό το Μέλη, προσέλαβαν Νορμανδούς μισθοφόρους και επαναστάτησαν κατά του Κατεπανάτου της Ιταλίας. Ο κατεπάνω Βασίλειος Βοϊωάννης με ένα μεγάλο στρατό συνάντησε τον αντίπαλο στρατό του Μέλη στις Κάννες και τον συνέτριψε. Μετά τη μάχη ο αρχηγός των Νορμανδών, ο Γιλβέρτος Μπωτέρ πέθανε. Όμως οι Βυζαντινοί δεν εκμεταλλεύτηκαν τη νίκη τους λόγω της απειρίας των διαδόχων του Βασιλείου Βοϊωάννη.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Λομβαρδοβυζαντινοί πόλεμοι
Queensrÿche
Οι Queensrÿche είναι αμερικάνικο progressive metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1982 στο Σιάτλ. Έχουν κυκλοφορήσει δώδεκα στούντιο δίσκους και έχουν πουλήσει πάνω από είκοσι εκατομμύρια αντίτυπα, παγκοσμίως.
Η αρχή
Το 1978, ο κιθαρίστας Μάικλ Ουίλτον δημιούργησε τους The Joker με τον Κρις Ντε Γκάρμο να αναλαμβάνει τη δεύτερη κιθάρα ένα χρόνο αργότερα. Το 1980, έγιναν μέλη του σχήματος ο ντράμερ Σκοτ Ρόκενφιλντ και ο μπασίστας Έντι Τζάκσον, ενώ άλλαξαν το όνομα τους σε The Mob, επηρεασμένοι από το δίσκο "Mob Rules" των Black Sabbath. Το 1982 ηχογράφησαν το πρώτο τους ντέμο με τον τραγουδιστή Τζεφ Τέιτ στη σύνθεση τους.
Ο τίτλος του πρώτου τους τραγουδιού ήταν "Queen of the Reich" και το συγκρότημα ωθούμενο από αυτό άλλαξε το όνομα του σε Queensrÿche, αφού The Mob ήταν η ονομασία άλλου μουσικού συγκροτήματος. Μετά από μία ιδιαίτερα θετική κριτική στο περιοδικό "Kerrang!", η εταιρεία "206 Records" κυκλοφόρησε το ΕΡ "Queensrÿche", το οποίο σκαρφάλωσε στο # 81 του Billboard.
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του ΕΡ, οι Queensrÿche μετέβησαν στην Αγγλία για την ηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου "The Warning", ο οποίος κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1984 ανεβαίνοντας στο # 61 στις Ηνωμένες Πολιτείες, με το συγκρότημα να περιοδεύει στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους Kiss. Ακολούθησε το "Rage for Order" τον Ιούλιο του 1986, το πρώτο τους άλμπουμ που μπήκε στο Top-50 της πατρίδας τους με το σινγκλ "Gonna Get Close to You" να μπαίνει στους βρετανικούς καταλόγους επιτυχιών.
Εμπορική επιτυχία και πτώση
Ο επόμενος τους δίσκος "Operation: Mindcrime" θεωρείται ένας από τους καλύτερους του είδους και γνώρισε μεγάλη επιτυχία αφού έχει βραβευθεί ως πλατινένιο. Τα τραγούδια του δίσκου αποτελούν την ιστορία ενός ναρκομανή, ο οποίος πείθεται από ένα υπόγειο κίνημα να πραγματοποιεί εκτελέσεις ανθρώπων. Τελικά, απομακρύνεται από τον υπόκοσμο με τη βοήθεια μιας κοπέλας. Για την προώθηση του δίσκου, οι Queensrÿche περιόδευσαν με τους Metallica, τους Guns N' Roses, τους Def Leppard, κ.α..
left|200px|thumb|Ο Τέιτ το 2004 Ακολούθησε το "Empire" του 1990 το οποίο ανέβηκε στο # 7 στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε τριπλά πλατινένιο. Ο δίσκος συνοδευόταν από το σινγκλ "Silent Lucidity" το οποίο ανέβηκε στο Top-10, ενώ η περιοδεία "Building Empires" διήρκεσε 18 μήνες. Σε μία συναυλία στο Βέλγιο, ένας Αμερικανός θεατής μαχαιρώθηκε θανάσιμα μετά από καβγά που ξέσπασε στο κοινό.
Τον Οκτώβριο του 1991 κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "Operation: Livecrime", ενώ μετά από διάλειμμα ενός έτους το συγκρότημα ηχογράφησε το "Promised Land" το φθινόπωρο του 1994, το οποίο έγινε πλατινένιο αφού ανέβηκε στο # 3 του Billboard. Ακολούθησε το "Hear in the Now Frontier" το 1997, γνωρίζοντας πολύ μικρότερη επιτυχία από τους προκατόχους του. Οι Queensrÿche ήλθαν αντιμέτωποι με χρεοκοπία της εταιρείας που τους εκπροσωπούσε, της "EMI America Records", τη στιγμή που η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου είχε αναβληθεί λόγω προβλημάτων υγείας του Τέιτ. Τελικά, το συγκρότημα αναγκάστηκε να αυτοχρηματοδοτήθει για τις εμφανίσεις του στη Λατινική Αμερική, πριν ο Ντε Γκάρμο ανακοινώσει την αποχώρηση του.
Τον Ιούνιο του 2011 κυκλοφόρησαν το "Dedicated to Chaos" και σχεδίαζαν την επανηχογράφηση του "Operation: Mindcrime".
Η διαμάχη
160px|thumb|Ο Τοντ Λα Τορ Στις αρχές Απριλίου του 2012, τα μέλη του συγκροτήματος πλην του Τέιτ, αποφάσισαν να απολύσουν τη σύζυγο του τραγουδιστή Σούζαν Τέιτ, από μάνατζερ τους, όπως και την κόρη του, Μιράντα, από πρόεδρο του φαν κλαμπ τους. Στις 14 εκείνου του μήνα, το συγκρότημα εμφανιζόταν ζωντανά στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και καβγάς ξέσπασε ανάμεσα στον Τέιτ και τους Ουίλσον, Ρόκενφιλντ και Τζάκσον, με αποτέλεσμα η συναυλία να ολοκληρωθεί με την παρουσία ασφάλειας πάνω στη σκηνή.
Τα μέλη των Queensrÿche δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν πλέον να συνεργαζονται με τον Τέιτ. Ο τελευταίος κατέθεσε μήνυση στις 12 Ιουνίου 2012 θεωρώντας ότι η απόλυση του ήταν παράνομη. Το δικαστήριο έδωσε στις δύο πλευρές προθεσμία μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2013 για να συλλέξουν στοιχεία που θα στηρίζουν την κατάθεση τους. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να υπάρχουν δύο διαφορετικά συγκροτήματα με το όνομα Queensrÿche, μέχρι το Νοέμβριο του 2013.
Τελικά, η διαμάχη λύθηκε με διακανονισμό που έδινε τα δικαιώματα χρήσης του ονόματος στους Ρόκενφιλντ, Ουίλτον και Τζάκσον, με την ανακοίνωση για το γεγονός να έρχεται έντεκα ημέρες αργότερα. Η πλευρά του Τζεφ Τέιτ διατήρησε το δικαίωμα να παίζει ζωντανά τους δίσκους "Operation: Mindcrime" και "Operation: Mindcrime II" αλλά έχασε την δυνατότητα χρήσης του ονόματος και του λογότυπου του συγκροτήματος, όπως και των εξώφυλλων δίσκων των Queensrÿche εκτός από τους δύο προαναφερθέντες. Επίσης, μπορεί να αναφέρεται ως ο "αρχικός τραγουδιστής των Queensrÿche" για ένα διάστημα δύο ετών και η φράση αυτή θα πρέπει να είναι τουλάχιστον κατά 50% μικρότερη από το όνομα του σε οποιοδήποτε είδος εμπορεύματος. Μετά το πέρας της διετούς αυτής περιόδου, δεν έχει δικαίωμα να αναφέρεται στο όνομα των Queensrÿche.
Η συνέχεια
Η σύνθεση του συγκροτήματος με τον Τοντ Λα Τορ κυκλοφόρησε τον δεύτερο της δίσκο με τίτλο "Condition Hüman" στις 2 Οκτωβρίου 2015, ανεβαίνοντας για δεύτερη συνεχόμενη φορά στο Top-30 του Billboard, ενώ επανήλθαν στο Top-100 στην Μεγάλη Βρετανία μετά το "Hear in the Now Frontier" του 1997.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά progressive metal συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Τσαούσης
Το ελληνικό επώνυμο Τσαούσης (που ετυμολογικά προέρχεται από την τουρκική λέξη çavus = λοχίας) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
επίσης μπορεί να αναφέρεται:
Βουιγιαφάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου γυναικών
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου γυναικών ( IIHF Women's World Hockey Championship ) είναι η σημαντικότερη διεθνής διοργάνωση του αθλήματος αυτού στις γυναίκες. Τελεί υπό την αιγίδα της Διεθνής Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου (IIHF). Για πρώτη φορά διεξήχθη επίσημα το 1990. Με την είσοδο του χόκεϊ γυναικών στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1998, η διοργάνωση σταμάτησε να διεξάγεται σε χρονιές που συμπίπτουν με Χειμερινές Ολυμπιάδες. Το 1995 και το 1996, δεν διεξήχθησαν παγκόσμια πρωταθλήματα αλλά Πρωταθλήματα Ειρηνικού. Από το 2014, για να ενισχυθεί ο συναγωνισμός, το πρωτάθλημα θα διεξάγεται σε έτη Ολυμπιακών Αγώνων (κάθε 4 χρόνια).
Πηγές
Κατηγορία:Χόκεϊ επί πάγου
Eishockey-Weltmeisterschaft
Βουιγιεσέν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2014-2015
Το League Cup βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2014-15 ήταν η τέταρτη διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού κι έφερε την ονομασία "Λιγκ Καπ Νίκος Σαμαράς" στη μνήμη του ομώνυμου πετοσφαιριστή. Διεξήχθη από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2014-15. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, για 2η φορά στην ιστορία του.
Προκριματική φάση
Η προκριματική φάση διεξήχθη το τριήμερο 17 με 19 Οκτωβρίου και οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των τριών.
Α' Όμιλος (Ορεστιάδα)
Βαθμολογία
Αγώνες
Β' Όμιλος (Τούμπα)
Βαθμολογία
Αγώνες
Γ' Όμιλος (Βραχάτι)
Βαθμολογία
Αγώνες
Τελική φάση League Cup "Νίκος Σαμαράς"
Η τελική φάση (φάιναλ-4) διεξήχθη στη Γλυφάδα, 30 και 31 Ιανουαρίου του 2015, με τηλεοπτική κάλυψη από το συνδρομητικό κανάλι Novasports.
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 30 Ιανουαρίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα στον Εθνικό και τον Παμβοχαϊκό ξεκίνησε στις 18:30 ώρα Ελλάδος, ενώ ο δεύτερος μεταξύ Ολυμπιακού και Άρη στις 21:00.
Τελικός
Ο μεγάλος τελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Εθνικό διεξήχθη στις 31 Ιανουαρίου. Νικητής ανεδείχθη ο Ολυμπιακός που κατέκτησε για δεύτερη φορά στην ιστορία του το Λιγκ Καπ.
Παραπομπές
2014 2015 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2014 2015 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2014 2015
Ασπρονήσι Θήρας
Το Ασπρονήσι  ή Άσπρο  είναι μικρή ιδιόκτητη ακατοίκητη νησίδα, η οποία, μέχρι την Μινωική έκρηξη των προϊστορικών χρόνων που δημιούργησε την καλδέρα, αποτελούσε κομμάτι της νήσου Στρογγύλη, της οποίας σήμερα συμπληρώνει το κυκλικό περίγραμμα μαζί με τα νησιά Σαντορίνη και Θηρασία. Το όνομα του οφείλεται στο στρώμα άσπρης ελαφρόπετρας που το καλύπτει. Έχει μέγιστο υψόμετρο 74 μέτρα. Διοικητικά, ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Θήρας του Δήμου Θήρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Νικόλαος Πέτρος
Ο Νικόλαος Πέτρος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Διέτριβε στην Βενετία μαι μνημονεύεται από τον Γαυρίκιο στα προλεγόμενα του Πτολεμαίου στην έκδοση του 1528.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
TV5 Monde
Το TV5 Monde (στυλιζαρισμένο ως TV5MONDE και παλαιότερα γνωστό ως TV5 μέχρι τον Ιανουάριο του 2006) είναι διεθνής γαλλικός τηλεοπτικός σταθμός που μεταδίδει προγράμματα στη Γαλλική γλώσσα από οπτικοακουστικούς φορείς στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ελβετία και στον Καναδά οι οποίοι το κατέχουν ιδιοκτησιακά και έχει την έδρα του στο Παρίσι. Είναι εγκεκριμένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης.
Το κανάλι εκπέμπει 24 ώρες το 24ωρο επίγεια ελεύθερα σε ολόκληρη την Ευρώπη μέσω των δορυφόρων Astra 19.2°E και Eutelsat 19E και διαδικτυακά. Είναι διαθέσιμο σε 354 εκατομμύρια νοικοκυριά σε 200 χώρες κάτι που το καθιστά ένα από τα τρία μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα παγκοσμίως.
Ιστορία
Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 2 Ιανουαρίου του 1984 με παρότρυνση του Γαλλικού τότε Υπουργείου Εξωτερικών με επικεφαλής τον Claude Cheysson, από πέντε γαλλόφωνα δημόσια τηλεοπτικά κανάλια: τα γαλλικά TF1 (το οποίο ιδιωτικοποιήθηκε το 1987), Antenne 2 και FR3 (τα οποία μετονομάστηκαν το 1992 σε France 2 και France 3 αντίστοιχα), το ελβετικό TSR (το οποίο συγχωνεύτηκε με το RSR το 2010 για τη σύσταση του RTS) και το βελγικό RTBF.
Το «5» από το όνομα TV5 προέρχεται από τους πέντε δημόσιους φορείς που το ίδρυσαν και το έθεσαν σε λειτουργία εκπέμποντας αρχικά 3 ώρες την ημέρα ενώ το 1986 εντάχθηκε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς η κοινοπραξία τηλεόρασης Κεμπέκ-Καναδά (Consortium de Télévision Québec-Canada, CTQC).
Το επόμενο έτος, το TF1 μετά την ιδιωτικοποίηση του, πούλησε τη μετοχική συμμετοχή που είχε στο TV5 το οποίο συνέχισε να μεταδίδει τα προγράμματά του μέχρι το 1995. Την 1η Σεπτεμβρίου 1988, ξεκίνησε να εκπέμπει από το Μόντρεαλ η Καναδική έκδοση του καναλιού με την ονομασία TV5 Québec Canada. Το 1989 το TV5 απέκτησε συντακτικό γραφείο και μετέδωσε τα πρώτα του δελτία ειδήσεων. Το 1991, το κανάλι εκπέμπει 14 ώρες την ημέρα τις καθημερινές και 18 ώρες τα σαββατοκύριακα. Την ίδια χρονιά, δημιουργήθηκε ο φορέας Satelimages-TV5 για τη διαχείριση του σήματος εκπομπής του TV5 Europe.
Το 1992, το TV5 συνέχισε την επέκτασή του εκτός Ευρώπης με την λειτουργία του TV5 Afrique για τη γαλλόφωνη Αφρική και του TV5 Amérique Latine για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική με τις επίσημες εκπομπές του να ξεκινούν την επόμενη χρονιά ενώ το 1995 τίθεται σε λειτουργία ο ιστότοπός του ο οποίος διαθέτει δύο πολύγλωσσες εκπαιδευτικές πύλες για δωρεάν εκμάθηση και διδασκαλία γαλλικών προσφέροντας διασκεδαστικές διαδραστικές ασκήσεις, βίντεο και άρθρα για μαθητές και παρέχοντας στους δασκάλους ποικίλο περιεχόμενο στο οποίο μπορούν να βασιστούν για τα μαθήματά τους.
Το 1996, η περιοχή κάλυψης του καναλιού επεκτάθηκε στην Ασία του Ειρηνικού ωκεανού με τη δημιουργία του TV5 Asie μετά την εκτόξευση του τηλεπικοινωνιακού δορυφόρου Asiasat 2 στις 28 Νοεμβρίου 1995. Το 1997, το TV5 άνοιξε το πρώτο του περιφερειακό γραφείο στην Ασία στην Μπανγκόκ. Στη συνέχεια, το κανάλι επεκτάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής με τη λειτουργία του TV5 États-Unis και στον αραβικό κόσμο με το TV5 Orient το 1998.
Το 1999, ξεκινάει να εκπέμπει ψηφιακά και περιφερειοποιείται σε επτά ανεξάρτητα κανάλια εκ των οποίων τα δύο είναι διασπώμενα της κύριας Ευρωπαϊκής έκδοσης του καναλιού που χωρίστηκε στο TV5 Γαλλίας-Βελγίου-Ελβετίας για τις γαλλόφωνες χώρες και TV5 Ευρώπης για το ευρύτερο κοινό της υπόλοιπης Ευρώπης, ενώ τα άλλα πέντε είναι τα TV5 Αφρικής, TV5 Λατινικής Αμερικής, TV5 Ηνωμένων Πολιτειών, TV5 Ανατολής και TV5 Καναδά.
Το TV5 στήνει ένα νέο ειδησεογραφικό πρόγραμμα δομημένο με σύντομα δελτία κάθε ώρα, δύο δελτία από το δικό του συντακτικό προσωπικό και αναμετάδοση των υπολοίπων δελτίων από τους ιδιοκτήτες-μετόχους του (βραδινό δελτίο στις 20:00 από το France 2, Soir 3 από το France 3, ειδήσεις από το TSR και το μεσημβρινό δελτίο στις 13:00 από το RTBF). Την ίδια χρονιά, ο όμιλος οικονομικών συμφερόντων (GIE) που σχηματίστηκε από τη La Cinquième (η οποία το 2002 μετονομάστηκε στο France 5) και την Arte France απέκτησε το 12,5% των μετοχών του TV5 που μεταδίδει μερικά προγράμματα της δεύτερης με την οποία κάνει την συμπαραγωγή ή αποκτά τα δικαιώματα προβολής αναλαμβάνοντας και τον υποτιτλισμό σε πολλές γλώσσες.
Από το 1998, προέκυψαν εντάσεις μεταξύ του Satellimages-TV5 και της καναδικής τηλεοπτικής κοινοπραξίας (CTQC) σχετικά με το κανάλι. Για να βρεθεί λύση διεξάγεται διάσκεψη από τους αρμόδιους για το TV5 υπουργούς στις 27 Οκτωβρίου του 2000 στο Βεβέ της Ελβετίας οι οποίοι αποφασίζουν με συμφωνία που υπογράφεται το 2001 στην Οττάβα την αναμόρφωση του καναλιού και των εκδόσεων του μεταφέροντας τα (εκτός του TV5 Καναδά που αναλαμβάνει η κοινοπραξία) στον κύριο φορέα ο οποίος μαζί με τα κανάλια μετονομάζονται σε TV5 Monde όνομα που τίθεται σε ισχύ από τις 2 Ιανουαρίου του 2006.
Η διαρκής ενημέρωση παίζει καθοριστικό ρόλο στο κανάλι στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 μέχρι τον πόλεμο στο Ιράκ, η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης έθεσε τα φώτα της δημοσιότητας στον ιδιαίτερο τρόπο μετάδοσης δελτίων ειδήσεων του TV5 από τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς-μέλη του.
Παγκόσμια Μετάδοση
Στην Ελλάδα μεταδίδεται ανέκαθεν και από το 1988, η ευρωπαϊκή έκδοση του σταθμού (TV5 Monde Europe) υπό την ευθύνη της ΕΡΤ, όπως γίνεται με όλους τους δορυφορικούς σταθμούς. Από το 2015, το TV5 Monde μεταδίδεται επίγεια ψηφιακά, και δορυφορικά μέσω της NOVA και μέσω της πλατφόρμας της ΕΡΤ, αποκλειστικά στη Γαλλική γλώσσα στην δεύτερη ψηφιακή συχνότητα, σε ορισμένες μόνο περιοχές της χώρας (μελλοντικά σε εθνική εμβέλεια). Το TV5 Μonde, μεταδίδεται παγκοσμίως επίγεια και ελεύθερα.
Στην Ευρώπη το TV5 Monde Europe εκτός από Ελλάδα μεταδίδεται παράλληλα σε Αλβανία, Γερμανία, Κροατία, Δανία, Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία, Νορβηγία και Ρουμανία.
Στην Αμερική μεταδίδονται, το TV5 Monde Amérique Latine & Caraïbes σε Κεντρική Αμερική, το TV5 Monde Brésil σε Βραζιλία και Γαλλική Γουιάνα, το TV5 Monde États-Unis σε Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το TV5 Québec Canada σε Καναδά.
Στην Ασία και στην Ωκεανία, το TV5 Monde Asie–Pacifique μεταδίδεται σε Μέση Ανατολή, Βιετνάμ, Λίβανο, Σρι Λάνκα, Τουρκία, Ισραήλ, Νότια Κορέα, Νεπάλ, Ινδία, Ινδονησία, Πακιστάν, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Ταϊβάν, Χονγκ Κονγκ, Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία.
Κανάλια
Με το ίδιο όνομα το πρόγραμμα υπάρχει σε 9 διαφορετικές μορφές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Γαλλικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Γαλλίας Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1984 Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί στην Ολλανδία
Αδδάν
thumb|right|Δείγμα 11 δευτερολέπτων του καλέσματος για προσευχή - Hafiz Zeeshan Kasimuddin - 2009 (το αρχείο είναι εύλογης χρήσης).
Αδδάν (Αραβικά: أذان, ) στο Ισλάμ ονομάζεται το κάλεσμα για την προσευχή το οποίο γίνεται από τον μουεζίνη πέντε φορές την ημέρα, παραδοσιακά από μιναρέ του τζαμιού. Μεταξύ των Σιιτών και Σουνιτών υπάρχουν διαφορές στα λόγια του καλέσματος προσευχής Αδδάν.
Ο κύριος σκοπός των πολλαπλών φωναχτών Αδδάν από κάθε τζαμί είναι να καταστήσει εύκολα διαθέσιμη σε όλο τον λαό μια απλή και κατανοητή περίληψη του Ισλάμ. Το Αδδάν έτσι έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάδοση την Ισλαμικής πίστης σε εποχές όπου ο απλός λαός δεν είχε σημαντική παιδεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαλάτ
Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (Δ.Ε.Β.Θ.) είναι η μεγαλύτερη έκθεση βιβλίου στην Ελλάδα και από τις σημαντικότερες στην νοτιοανατολική Ευρώπη. Διαρκεί για τέσσερεις ημέρες και διοργανώνεται ετησίως στις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Εκθεσιακού Κέντρου Θεσσαλονίκης της HELEXPO.
Διοργάνωση
Αποτελεί την μοναδική επαγγελματική έκθεση βιβλίου στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα είναι ανοικτή και στο γενικό κοινό. Διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2004 υπό την επωνυμία Scripta, ενώ κατά τον αρχικό προγραμματισμό η πρώτη διοργάνωση της είχε οριστεί για το 2003 αλλά δεν στάθηκε δυνατό να διεξαχθεί και αντί αυτής οργανώθηκε διημερίδα. Από το 2005 και έπειτα είναι γνωστή ως Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης και διοργανώνεται ετησίως τον μήνα Μάιο στον χώρο της ΔΕΘ στα περίπτερα 13, 14 και 15. Πρόκειται για διαφορετική διοργάνωση από το Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης το οποίο διαδραματίζεται τον Ιούνιο στην Νέα Παραλία της πόλης και διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος (Σ.ΕΚ.ΒΕ).
Έως το 2013 την διοργάνωση της είχε αναλάβει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ), και από το 2014 και έπειτα η έκθεση διοργανώνεται από το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού (Ε.Ι.Π). Εξαίρεση στον χρόνο διεξαγωγής αποτέλεσε η 17η διοργάνωση του 2020, η οποία ήταν αρχικά προγραμματισμένη για τις 7 με 10 Μαΐου και μετατέθηκε στα τέλη του μηνός Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου -29 Οκτ. με 01 Νοε.- λόγω της πανδημίας κορονοιού.
Η χρηματοδότηση της έκθεσης γίνεται με κονδύλια του Επιχειρησιακού Προγράμματος Πολιτισμού και Ανάπτυξης (ΕΣΠΑ). Ιδιαίτερα δύσκολη υπήρξε η διεξαγωγή αλλά και γενικότερη επιβίωση του θεσμού κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Το 2014 σημειώθηκε αποχή από ομάδα εκδοτών καθώς υπήρξε αδυναμία συμμετοχής τους λόγω οικονομικού κόστους.
Κατά την περίοδο αυτή εκφράστηκαν διάφορες αντιρρήσεις και επικρίσεις ως προς το αν η διοργάνωση είναι πραγματικά διεθνής -υπάρχουν διεθνείς συμμετοχές αλλά όχι από τους πολύ μεγάλους εκδοτικούς οίκους όπως αυτούς των Η.Π.Α. ή του Ηνωμένου Βασιλείου-, ή ενστάσεις για το ότι διοργανώνεται στην Θεσσαλονίκη και όχι στην Αθήνα όπου είναι εγκαταστημένοι οι περισσότεροι εκδότες, επισήμανση της αδυναμίας συνεργασίας των σωματείων εκδοτών (ΣΕΒΑ, ΣΕΚΒ, ΕΝΕΛΒΙ, ΣΕΚΒΕ, ΟΜΕΒΕ) ώστε να αναλάβει κάποιος δικός τους κοινός φορέας την έκθεση, απουσία σημαντικού βαθμού επίτευξης εμπορικών συμφωνιών Ελλήνων εκδοτών με ξένους εκδότες, καθώς και το σημαντικό οικονομικό κόστος συμμετοχής για τους εκτός Θεσσαλονίκης εκδότες κατά την συμμετοχή τους στην έκθεση.
Μετέχοντες
Ο αριθμός ελληνικών και διεθνών εκδοτικών οίκων κυμαίνεται στους περίπου 500 εκδότες, και διατηρεί επισκεψιμότητα περίπου 60.000 ατόμων.
Στους εκθέτες περιλαμβάνονται εκτός από εκδότες και άλλοι εκπαιδευτικοί και πολιτιστικοί φορείς, όπως το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με σπάνιους τίτλους βιβλίων, το μουσείο Μπενάκη με έκθεση φωτογραφικού υλικού και ιστορικών αρχείων, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τις θεματικές μονογραφίες και αφιερώματα του, καθώς και διάφορα άλλα μουσεία και οργανισμοί.
Συνοδευτικά με την παρουσία των εκθετών, τις βιβλιοπαρουσιάσεις και τις ομιλίες συγγραφέων, πραγματοποιούνται επίσης διάφορες παράπλευρες εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών, Φεστιβάλ Μετάφρασης, και δραστηριότητες όπως η Παιδική, Εφηβική και Εκπαιδευτική γωνιά για τις νεότερες ηλικίες. Ο συνολικός αριθμός δραστηριοτήτων όλων των τύπων εκδηλώσεων κατά την διάρκεια του τετραημέρου φτάνει τις 500.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Ελληνικές εκθέσεις‎
ΦΚ Μετς
Πρόεδρος της ομάδας της Λωρραίνης είναι ο Μπερνάρ Σεράν και προπονητής της επαγγελματικής ομάδας ο Αλμπέρ Καρτιέ από τον Ιούνιο του 2012.
Τα ξεκινήματα της ΦΚΜ (1919-1945)
thumb|Η ομάδα της ΦΚ Μετς τον Μάρτιο του 1933 με τους Μιρκά, Μποέ, Χάουσβιρτ, Τομά, Σμιτ, Τραβέ, Σταϊσκάλ, Εκερλέν (όρθιοι από αριστερά προς τα δεξιά), [[Σαρλ Φοσέ|Φοσέ, Ρορμπακέρ, Μπυρέρ, Αντρέ και Φραϊμπεργκέρ (καθισμένοι από αριστερά προς τα δεξιά).]]
Η Σερκλ Ατλετίκ Μεσσάν ιδρύθηκε το 1919. Αριθμός παικτών της Μετς Σπορτ Φεράιν (με έτος ίδρυσης το 1912) αποτέλεσαν τη βάση της ομάδας. Από τις πρώτες της αναμετρήσεις, η ΣΑΜ κατάφερε να επιβληθεί ως μια ομάδα μεγάλης αξίας. Αφού κατάφερε να επιβληθεί με σκορ 2-1 απέναντι σε μια ομάδα επιλέκτων από το Νανσί, τη Λυνεβίλ, το Ρεμιρεμόν και το Επινάλ (19 Απριλίου 1919), η ΣΑΜ συνέχισε με νίκες απέναντι στην Κλαμπ Φρανσαί από το Παρίσι, την ΑΣ Στρασμπούρ και την ΣΑ Παρί. Τα αποτελέσματά της, καθώς και η φόρμα που διέθετε εκείνο τον καιρό επιβεβαιώθηκαν τη σεζόν 1919-1920, όταν και διεξήχθη για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της Λωρραίνης το οποίο και κατέκτησαν οι Camistes. Η ομάδα αγωνιζόταν στο Σταντ ντε λα Ρυ ντε Βερντάν έως το 1923. Το γήπεδο αυτό είχε χωρητικότητα έως και 4,000 θεατών. Με πρωτοβουλία του προέδρου Μωρίς Μισώ, ο σύλλογος ίδρυσε το 1921 εταιρία ακινήτων η οποία είχε ως στόχο την ανέγερση νέου γηπέδου στην Ιλ Σαιν-Συμφοριάν. Το Σταντ Σαιν-Συμφοριάν εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1923 με κάποια καθυστέρηση, καθώς η οροφή της κερκίδας είχε καταρρεύσει κατά την αφαίρεση των σκαλωσιών που είχαν χρησιμοποιηθεί για την τοποθέτησή της.
Η ΣΑΜ μετατράπηκε σε επαγγελματικό σωματείο το 1932. Η ομάδα, χάρη στην αυξημένη προσέλευση των θεατών στο Σαιν-Συμφοριάν, είχε τη δυνατότητα, εδώ και καιρό μάλιστα, να πληρώνει (παράνομα) τους παίκτες και το προπονητικό επιτελείο της. Το επαγγελματικό τμήμα της ΣΑΜ μετονομάστηκε σε Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Μετς. Έργα επέκτασης ξεκίνησαν εκείνη την περίοδο στο Σταντ Σαιν-Συμφοριάν που λίγο καιρό αργότερα είδε τη συνολική του χωρητικότητα να αυξάνεται κατά 10,000 θέσεις, εκ των οποίων οι 2,000 σκεπασμένες.
Το 1940, καθώς η Μοζέλ προσαρτήθηκε από τη Γερμανία (1η Ιουλίου), η ΦΚ Μετς υποχρεώθηκε να μετονομαστεί σε Φούσμπαλ Φεράιν Μετς και να εγκαταλείψει το επαγγελματικό της καταστατικό, καθώς ο επαγγελματισμός στο ποδόσφαιρο ήταν απαγορευμένος στη Γερμανία εκείνη την περίοδο. Από το 1941 ως το 1944, η ΦΚ Μετς συμμετείχε για τρεις σεζόν στην Γκαουλίγκα Βέστμαρκ (Παλατινάτο-Σάαρλαντ-Λωρραίνη-Μοζέλ), η οποία χάριζε την πρόκριση για την τελική φάση του Ντόιτσε Μάιστερσχαφτ, του γερμανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Τερμάτισε τρεις φορές στη δεύτερη θέση, πίσω από την ΦΚ Καϊζερσλάουτερν το 1942 και την ΦΚ Σάαρμπρυκεν το 1943 και το 1944, χάνοντας, έτσι, για λίγο την πρόκριση στην τελική φάση του πρωταθλήματος.
Μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ομάδα της Μοζέλ επανεντάχθηκε στο γαλλικό ποδοσφαιρικό σύστημα πρωταθλημάτων και πιο συγκεκριμένα την πρώτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου.
Η Μεταπολεμική Περίοδος (1945-1967)
Η ανασυγκρότηση του συλλόγου φάνταζε αδύνατη. Όλες οι εγκαταστάσεις του είχαν καταστραφεί στη διάρκεια του πολέμου, το γήπεδο ήταν πλημμυρισμένο και οι παίκτες εξαφανισμένοι… Αντιλαμβανόμενη την τραγική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο σύλλογος, η Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου τις παραχώρησε τρία ειδικά προνόμια:
Ο σύλλογος βρισκόταν στα χαμηλά διαζώματα του βαθμολογικού πίνακα στη διάρκεια της σεζόν 1945-1946 ωστόσο δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας, καθώς ήταν εξασφαλισμένο το γεγονός ότι η ομάδα δεν θα υποβιβαζόταν. Πάραυτα, στα τέλη της σεζόν, ο πρόεδρος Ρεϊμόν Ερλορί προχώρησε σε μια παράτολμη κίνηση η οποία προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στους φίλους του συλλόγου: παραχώρησε το προνόμιο του μη-υποβιβασμού που διέθετε στην ομάδα της Χάβρης, της οποίας η πόλη μετρούσε τεράστιες ζημιές από τους βομβαρδισμούς στη διάρκεια του πολέμου. Τελικά, οι Grenats κατάφεραν να τερματίσουν στην 17η και προτελευταία θέση του πρωταθλήματος. Στη διάρκεια της σεζόν 1949-1950, η ομάδα υποβιβάστηκε. Απέκτησε τότε έναν εξαιρετικά ταλαντούχο νεαρό τερματοφύλακα, μελλοντικό διεθνή με την Εθνική Γαλλίας, τον Φρανσουά Ρεμετέρ.
Τη σεζόν 1950-1951, ο σύλλογος, που κατάφερε να πετύχει την επάνοδο στο τέλος της ίδιας αυτής σεζόν, πέτυχε το κατόρθωμα να αποκλείσει, για τη φάση των 64 του Κυπέλλου Γαλλίας, την πανίσχυρη, τότε, Σταντ ντε Ρενς. Τερμάτισε στην 5η θέση της Ντιβιζιόν 1 την επόμενη σεζόν, ωστόσο, υποβιβάστηκε εκ νέου με το πέρας της σεζόν 1957-1958. Οι Grenats, εκ νέου προβιβασθέντες με το πέρας της σεζόν 1960-1961, κατέγραψαν το αρνητικό ρεκόρ της μεγαλύτερης σε έκταση ήττας της ιστορίας τους: ηττήθηκαν από την ΡΚ Παρί με σκορ 11-2. Η ομάδα υποβιβάστηκε εκ νέου με το πέρας της σεζόν, έχοντας τερματίσει τελευταία στη βαθμολογική κατάταξη του πρωταθλήματος.
Στις 15 Ιουλίου 1965, μετά από 33 χρόνια στην προεδρία του συλλόγου, ο Ρεϊμόν Ερλορί άφησε τη θέση του στον Πολ Μαγιέρ. Δύο χρόνια αργότερα, η ομάδα ήταν εκ των διεκδικητών της ανόδου, μαζί με τις Αζαξιό και Μπαστιά. Τρεις αγωνιστικές πριν από το τέλος της σεζόν, έχασε σε μία αναμέτρηση καθοριστικής σημασίας απέναντι στη Σωμόν, η οποία και, τελικώς, της στέρησε την άνοδο. Ωστόσο, λίγο καιρό μετά τη διεξαγωγή της αναμέτρησης γίνεται γνωστό ότι ο τερματοφύλακας της Σωμόν δεν είχε άδεια συμμετοχής στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. Έτσι, η ΦΚ Μετς πήρε εκ νέου την άνοδο για την πρώτη κατηγορία. Στις 21 Ιουνίου 1967, καθώς ο Πολ Μαγιέρ πέτυχε τον στόχο που είχε θέσει εξαρχής - την επιστροφή της ΦΚ Μετς στην Ντιβιζιόν 1 - άφησε τη θέση του στο Σαρλ Μολιναρί, έναν νεαρό βιομήχανο.
1967/1974 : Η ομάδα καθιερώνεται στην πρώτη κατηγορία
Στην επιστροφή της στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, η ΦΚ Μετς εξέπληξε αρκετό κόσμο: συγκεκριμένα, τερμάτισε στην 6η θέση του πρωταθλήματος της σεζόν 1967-1968, ενώ έφτασε ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου. Αυτή η επιτυχία οφειλόταν, μεταξύ άλλων, στον Ζορζ Ζβουνκά, ο οποίος βραβεύτηκε, κιόλας, από το France Football ως ο καλύτερος αμυντικός της χρονιάς, καθώς και στον Ζιλμπέρ Λε Σεναντέκ, εν ενεργεία διεθνή ο οποίος προερχόταν από την ΦΚ Ναντ, τον Λουξεμβουργιανό επιθετικό Τζονί Λεονάρ, ο οποίος πέτυχε συνολικά 16 τέρματα στη διάρκεια της σεζόν, τον Τσεπανιάκ, επίσης εν ενεργείας διεθνή, ο οποίος είχε σταθεί ιδιαίτερα τυχερός έπειτα από δύο σοβαρούς τραυματισμούς στα γόνατα.
Αφού, πρώτα, ενισχύθηκε με άλλους δύο διεθνείς, τον Ζεράρ Ωσέρ ο οποίος προερχόταν από την Καρλσρούη και τον Ρισάρ Κραφτσίκ ο οποίος προερχόταν από την Λανς, η ΦΚ Μετς συνέχισε να βελτιώνεται και τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος της σεζόν 1968-1969. Χάρη στα θετικά αυτά αποτελέσματα, ο σύλλογος συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ωστόσο, αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο, το 1968, απέναντι στο Αμβούργο του Ούβε Σέελερ και το 1969 απέναντι στην ΣΣΚ Νάπολι του Ντίνο Τζοφ.
Τις σεζόν που ακολούθησαν, η ΦΚ Μετς δεν κατάφερε να συνεχίσει τι καλές της πορείες μετά την επιστροφή της στην πρώτη κατηγορία, παρά τις συνεχείς προσπάθειες για τη σοβαρή μεταγραφική ενίσχυση του συλλόγου. Ο Νεστόρ Κομπάν, μεταξύ άλλων, μεταγράφηκε την ομάδα της Μοζέλ για δύο σεζόν (1971-1972 και 1972-1973) έπειτα από επτά χρόνια παραμονής του στην Ιταλία. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν δυσανάλογα της ποιότητας των μεταγραφικών κινήσεων του συλλόγου: 8η τη σεζόν 1969-1970 και 1970-1971, 14η τη σεζόν 1971-1972, 15η τη σεζόν 1972-1973 και 11η τη σεζόν 1973-1974.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η ΦΚ Μετς γνώρισε μια από τις πιο λαμπρές περιόδους της ιστορίας της χάρη σε ένα εξαιρετικό επιθετικό δίδυμο αποτελούμενο από τους Νίκο Μπράουν, Λουξεμβουργιανού ποδοσφαιριστή προερχόμενου από την Σάλκε 04 και τον Ούγο Κουριόνι, Αργεντινό ποδοσφαιριστή προερχόμενο από την ΦΚ Ναντ, νεαρούς ταλαντούχους ποδοσφαιριστές που προέρχονταν από τις ακαδημίες του συλλόγου όπως οι Μπατιστόν, Μυλέρ και Ζενιέ, ποδοσφαιριστές εμπειρίας όπως οι Αντρέ Ρέι, Χαουσκνέκτ, Μπετά και Κουστιγιέ, με καθοδηγητή το προπονητή Ζορζ Υάρ ο οποίος ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του συλλόγου στις αρχές της σεζόν 1974-1975.
1974/1983 : ασταθή αποτελέσματα
Τη σεζόν 1974-1975, η ΦΚ Μετς τερμάτισε στην 8η θέση του πρωταθλήματος, ολοκληρώνοντας τη χρονιά με ένα αήττητο σερί 14 αναμετρήσεων, ενώ έφτασε και έως τα προημιτελικά του Κυπέλλου. Η σεζόν 1975-1976 ήταν η καλύτερη σεζόν αυτής της ασταθούς περιόδου με τους Messins να τερματίζουν στην 6η θέση του πρωταθλήματος και να φτάνουν ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου. Η ΦΚ Μετς τερμάτισε τη σεζόν έχοντας την καλύτερη επίθεση χάρη στους δύο επιθετικούς της: τον Κουριόνι που πέτυχε συνολικά 25 τέρματα και τον Μπράουν που πέτυχε 16. Ο Ζορζ Υάρ βραβεύτηκε ως ο καλύτερος προπονητής της σεζόν στη Γαλλία. Η ομάδα παρουσίασε ένα ιδιαιτέρως ελκυστικό θέαμα που παραμένει έως σήμερα σημείο αναφοράς για τους, μεγαλύτερους σε ηλικία, φίλους του συλλόγου.
Το επιθετικό δίδυμο αυτό πέτυχε άλλα 45 τέρματα στη διάρκεια της σεζόν 1976-1977, ενώ η ΦΚ Μετς τερμάτισε στην 8η θέση του πρωταθλήματος. Ωστόσο, η κατάσταση αντιστράφηκε και έπειτα από τρεις καλές σεζόν, η σεζόν 1977-1978 ολοκληρώθηκε με την ομάδα να καταλαμβάνει την απογοητευτική γι'αυτήν, 12η θέση, ενώ η τοπική αντίπαλος, ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη του Πλατινί τερμάτισε στην 6η θέση και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας. Καθώς ο Κάρλο Μολινάρι είχε χάσει αρκετούς από τους υποστηρικτές του εντός του συλλόγου, αποφάσισε να αποσυρθεί από τα κοινά της ομάδας, με τον Αιμέ Ντυμαρτέν, επιχειρηματία από την περιοχή της Μετς, να παίρνει τη θέση του.
Η νέα διοίκηση αποφάσισε να μην προχωρήσει σε περικοπές στον προϋπολογισμό του συλλόγου, με τις μεταγραφές των διεθνών Βιμ Σούουρμπιερ, Χένρικ Κάσπερτσακ και Κριστιάν Σινεγκέλ οι οποίοι ήρθαν από τη μεγαλύτερη ομάδα εκείνης της περιόδου στη Γαλλία, την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, καθώς και του Φιλίπ Μαϋ, μελλοντικού διεθνή, να αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα για τη νέα πολιτική του συλλόγου σε θέματα μεταγραφών. Χρέη προπονητή ανέλαβε ο Μαρκ Ραστόλ, πρώην αμυντικός της ΦΚ Μετς. Η σεζόν 1978-1979 ξεκίνησε δυναμικά με 4 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα και ολοκληρώθηκε αξιοπρεπώς, με την κατάληψη της 5ης θέσης στον βαθμολογικό πίνακα του πρωταθλήματος, με την ευρωπαϊκή έξοδο να χάνεται για μία μονάχα θέση κι αυτή στη διαφορά των γκολ.
Οι σεζόν που ακολούθησαν ήταν ιδιαιτέρως ασταθείς. Η παραμονή στην κατηγορία επετεύχθη με μεγάλη δυσκολία τη σεζόν 1979-1980: 17η θέση. Έπειτα, η ομάδα τερμάτισε στην 9η θέση τη σεζόν 1980-1981, 17η εκ νέου τη σεζόν 1981-1982 και 9η τη σεζόν 1982-1983 χάρη κυρίως στα 23 τέρματα που πέτυχε ο επιθετικός Κριμώ, ο οποίος είχε έρθει να αγωνιστεί στον σύλλογο για μία σεζόν. Ο Κάσπερτσακ ανέλαβε, εκείνη την περίοδο, χρέη προπονητή του συλλόγου.
1983/1989 : επιτυχίες και επιτεύγματα
Η σεζόν 1983-1984 του γαλλικού πρωταθλήματος, η οποία θα μπορούσε και να είχε διεξαχθεί χωρίς την παρουσία της ΦΚ Μετς, ωστόσο, ολοκληρώθηκε με την ομάδα να είναι άκρως ικανοποιημένη: η ΦΚ Μετς κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας στις 11 Μαΐου 1984 νικώντας το φαβορί της διοργάνωσης, ΑΣ Μονακό με σκορ 2-0, έπειτα από την παράταση. Η νίκη αυτή της ομάδας, η οποία είχε βρεθεί σε δύσκολη κατάσταση στις αρχές της σεζόν, απέκτησε συμβολικό χαρακτήρα για την περιοχή της Λωρραίνης, η οποία είχε δεχθεί σημαντικό πλήγμα από την κρίση στον χώρο της σιδηρουργίας εκείνη την εποχή. Στο πρωτάθλημα, η ΦΚ Μετς τερμάτισε στην 12η θέση εκείνη τη σεζόν. Η νίκη στο Κύπελλο Γαλλίας άνοιξε μια νέα μεγάλη περίοδο στην ιστορία της ομάδας, έχοντας, πλέον, στην τεχνική της ηγεσία τον Μαρσέλ Υσσόν.
Οι 5 σεζόν με προπονητή τον Μαρσέλ Υσσόν χάρισαν στην ΦΚ Μετς μερικά από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην ιστορία της, η οποία πέτυχε το μεγάλο επίτευγμα, στις 10 Οκτωβρίου 1984, να αποκλείσει την Μπαρτσελόνα στον Α΄ Γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων εκείνης της σεζόν. Στον πρώτο αγώνα, οι Messins, σαφώς κατώτεροι των Καταλανών, ηττήθηκαν εντός έδρας με σκορ 4-2 απέναντι στην Barça του Μπερντ Σούστερ. Ο επαναληπτικός αγώνας, ο οποίος δεν παρουσίαζε μεγάλο ενδιαφέρον, διεξήχθη στο Καμπ Νου εμπρός σε ολιγάριθμο κοινό. Αυτό που κανείς δεν περίμενε έγινε πραγματικότητα εκείνη τη βραδιά, αφότου οι Καταλανοί κατάφεραν να ανοίξουν το σκορ. Οι Messins πέτυχαν δύο τέρματα πριν από τη συμπλήρωση του πρώτου ημιχρόνου και άλλες δύο φορές μετά την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η νίκη της Μετς με σκορ 4-1 στο Καμπ Νου, με τον Τόνι Κούρμπος να πετυχαίνει τρία τέρματα. Η ΦΚ Μετς πήρε, με αυτόν τον τρόπο, την πρόκριση για την επόμενη φάση της διοργάνωσης. Ωστόσο, η ευρωπαϊκή πορεία του συλλόγου έληξε άδοξα στον επόμενο γύρο, καθώς βρήκε απέναντί της την Ντιναμό Δρέσδης.
Επί διάστημα 4 σεζόν, οι Messins παρέμεναν στα ανώτερα διαζώματα του βαθμολογικού πίνακα με, μεταξύ άλλων, δύο προκρίσεις για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις: ως 5η τη σεζόν 1984-1985, ως 6η τη σεζόν 1985-1986 και 1986-1987, 8η τη σεζόν 1987-1988, ενώ κατέκτησε τον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας το 1988, νικώντας την Σοσό στη διαδικασία των πέναλτι.
Η ομάδα της σεζόν 1984-1985 παραμένει, έως σήμερα, ως μία από τις καλύτερες που είχε ποτέ ο σύλλογος στην ιστορία του, αν και διαλύθηκε με τις μαζικές αποχωρήσεις παικτών στο τέλος της σεζόν (Ζαν-Φιλίπ Ρορ, Βενσάν Μπρατσιγκλιανό, Φιλίπ Τις, Κλοντ Λοβίτς, Τόνι Κούρμπος, Ζαν-Πολ Μπερνάρ, Ρομπέρ Μπαραζά). Από το 1984 ως το 1986, για διάστημα δύο σεζόν, σημαντικότερος παίκτης της ΦΚ Μετς ήταν ο Σενεγαλέζος επιθετικός με το ιδιαίτερο, για την εποχή, κούρεμα, Ζυλ Μποκαντέ, ένας από τους σημαντικότερους επιθετικούς που πέρασαν ποτέ από το Σαιν-Συμφοριάν.
Κλάδεος
Ο Κλάδεος ή Κλαδέος είναι ποταμός της Ηλείας γνωστός από την αρχαιότητα, ένας από τους παραποτάμους του Αλφειού. Από τους αρχαίους Έλληνες είχε προσωποποιηθεί και απεικονιζόταν σε αγάλματα όπως στο ανατολικό αέτωμα του Ναού του Δία στην Ολυμπία, υπήρχε δε και βωμός του κοντά στο βωμό της Άρτεμης πίσω από το Ηραίο.
ΦΚ Μετς
1983/1989 : επιτυχίες και επιτεύγματα
Τη σεζόν 1985-1986, τερμάτισε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 23 γκολ. Η ΦΚ Μετς υιοθέτησε ένα θεαματικό είδος παιχνιδιού με σύστημα 3-5-2, αρκετά προηγμένο για την εποχή, ενώ διέθετε εκείνη την περίοδο μία ισχυρή επιθετική γραμμή με τους Μποκαντέ, Ντιντιέ Σις που είχε έρθει για έναν χρόνο στον σύλλογο και Καρμέλο Μιτσίκε, η οποία τροφοδοτείτο με συνέπεια από τον Βούλγαρο δημιουργικό μέσο, Πλάμεν Μαρκόφ. Την επόμενη σεζόν, η ομάδα έχασε μερικούς από τους παίκτες-κλειδιά της, όπως οι Μποκαντέ, Σις και Λυκ Σονόρ, ενώ είδε την επιστροφή του Μπερνάρ Ζενιέ και την άφιξη του Σκωτσέζου επιθετικού Έρικ Μπλακ, καταφέρνοντας να τερματίσει στην 6η θέση του πρωταθλήματος, προσφέροντας ωραίο θέαμα. Επίσης, την ίδια σεζόν, ο Ζενιέ κατάφερε να τερματίσει στην πρώτη θέση των σκόρερ του πρωταθλήματος, χωρίς να αγωνίζεται στην κορυφή της επίθεσης.
Η νίκη στο Κύπελλο απέναντι στη Σοσό, η οποία βρισκόταν, τότε, στη δεύτερη κατηγορία, σήμανε και το τέλος μιας άκρως επιτυχημένης περιόδου. Η σεζόν 1988-1989 βρήκε την ΦΚ Μετς να έχει αποδυναμωθεί αισθητά από τον μεγάλο αριθμό αποχωρήσεων και τους τραυματισμούς των Ζενιέ και Μπλακ, τερματίζοντας, μόλις, στην 15η θέση, αποκλειόμενη με ευκολία από την Άντερλεχτ στο Κύπελλο Ευρώπης και χάνοντας τον Μαρσέλ Υσσόν στα τέλη της σεζόν.
Κλάδεος
Πηγάζει στην περιοχή του Λάλα και λίγο μετά τις πηγές του σχηματίζει μικρό φαράγγι, εκεί υπάρχει και το φυσικό πέτρινο γεφύρι που αποκαλείται Θεογέφυρο. Στο τέλος της πορείας του περνά από την Αρχαία Ολυμπία όπου και χύνεται στον Αλφειό στα ριζά του Κρόνιου λόφου.
ΦΚ Μετς
1989/1994 : μια μεταβατική περίοδος
Ο Βέλγος προπονητής Ανρί Ντεπιρέ ανέλαβε χρέη πρώτου προπονητή του συλλόγου στις αρχές της σεζόν 1989. Αντικαταστάθηκε ύστερα από διάστημα κάποιων μηνών από τον Ζοέλ Μυλέρ, τότε υπεύθυνο των τμημάτων υποδομής, ο οποίος ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1989 μια από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια θητείες για προπονητή στην Ντιβιζιόν 1.
Αυτή ήταν και η απαρχή μιας μεταβατικής περιόδου για την ΦΚ Μετς: 14η θέση τη σεζόν 1989-1990, ενώ, στη συνέχεια, τέσσερις σεζόν στην 12η θέση το 1990-1991, 1991-1992, 1992-1993 και 1993-1994. Η περίοδος αυτή, είδε να περνούν από το δυναμικό της ομάδας παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα που έγιναν ιδιαιτέρως αγαπητοί στο φίλαθλο κοινό της πόλης: ο Μπερνάρ Λαμά, ο οποίος είχε μόλις ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα, το 1989-1990, ο Κροάτης διεθνής Αλιόσα Ασάνοβιτς το 1990-1991, ο Τσέχος διεθνής Λιούμπος Κούμπικ από το 1991 ως το 1993 και ο Φρανσουά Καλντεραρό, άγνωστος στο ευρύ κοινό κατά την άφιξή του το 1990, και ο οποίος πέτυχε 19 τέρματα τη σεζόν 1991-1992.
Κλάδεος
Στην αρχαιότητα, στο ύψος της Αρχαίας Ολυμπίας που συναντά τον Αλφειό, οι όχθες των δύο ποταμών ήταν κατάφυτες από ελαιώνα. Σε κοντινή απόσταση από τον ποταμό, υπήρχαν λουτρά όπου πλένονταν οι αθλητές, καθώς και οι Θέρμες Κλαδέου που χτίστηκαν στη Ρωμαϊκή εποχή. Στην αρχαιότητα πλημμύριζε και δημιουργούσε πολλές καταστροφές. Ανασκαφές έχουν φέρει στο φως αντιπλημμυρικά τοιχία από την αρχαιότητα και τους Ρωμαϊκούς χρόνους.
ΦΚ Μετς
1989/1994 : μια μεταβατική περίοδος
Παρά το ρεκόρ προσέλευσης που έλαβε χώρα στις 7 Δεκεμβρίου 1991, με 32,960 θεατές να δίνουν το παρόν για την αναμέτρηση απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, η περίοδος αυτή είδε τον μέσο όρο προσέλευσης των θεατών να παρουσιάζει μεγάλη πτώση φτάνοντας έως και λιγότερο από 7.800 θεατές ανά αγώνα για τη σεζόν 1993-1994, κι αυτό παρά τις συνεχόμενες συμμετοχές με την πρώτη ομάδα του συλλόγου ενός άκρως ταλαντούχου νεαρού παίκτη, ο οποίος προερχόταν από τη Σταντ ντε Ρενς και για τον οποίο ακούγονταν τα καλύτερα λόγια εντός του συλλόγου: τον Ρομπέρ Πιρές.
Παύλος Λιασίδης
Ο Παύλος Λιασίδης (23 Μαρτίου 1901 - 1985) ήταν Κύπριος λαϊκός ποιητής. Γεννήθηκε στο χωριό Λύση Αμμοχώστου στις 23 Μαρτίου 1901 και πέθανε το 1985 στον συνοικισμό Τσιακιλερό στην Λάρνακα.
ΦΚ Μετς
1994/1998 : οι καλύτερες σεζόν της ΦΚ Μετς
Στη διάρκεια αυτής της επιτυχημένης περιόδου, η ομάδα μπορούσε να βασιστεί στην ισχυρότατη αμυντική της γραμμή, δίχως αμφιβολία η καλύτερη που είχε ο σύλλογος ποτέ στην ιστορία του. Μαζί με τον Σιλβαίν Καστεντέκ, ο οποίος είχε επιστρέψει το 1994 στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά έπειτα από 4 σεζόν σε Σαιντ-Ετιέν και Τουλούζ, συνυπήρχαν οι Πασκάλ Πιέρ, Φιλίπ Γκαιγιό, Αλμπέρ Καρτιέ, ο οποίος αντικαταστάθηκε μετά το 1995 από τον Καμερουνέζο Ριγκομπέρ Σονγκ. Πίσω από τη σφιχτή αυτή αμυντική γραμμή: ο Καμερουνέζος τερματοφύλακας Ζακ Σονγκό και αργότερα ο Λιονέλ Λετιζί. Ο παίκτης που θα βοηθήσει στο να αναδειχτεί αυτή η άκρως ταλαντούχα γενιά ποδοσφαιριστών, ήταν ο, αφιχθείς το 1994, επιτελικός μέσος Φιλίπ Βερκρουίς ο οποίος προερχόταν από τη Ζιροντέν Μπορντό, όπου είχε και μικρό χρόνο συμμετοχής. Ο πρώην Γάλλος διεθνής κατάφερε να δώσει νέα ώθηση στη νέα αυτή γενιά ποδοσφαιριστών: Πιρές, Σιρίλ Σερετζούμ, Σονγκ και Πουζέ, ο οποίος αποτέλεσε δίδυμο με τον Πιρές στη μεσαία γραμμή του συλλόγου, γνωστό και ως P.P. flingueurs (11 γκολ έκαστος στη διάρκεια της σεζόν 1995-1996).
Κλάδεος
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Ηλείας
ΦΚ Μετς
1994/1998 : οι καλύτερες σεζόν της ΦΚ Μετς
Η νίκη στο Λιγκ Καπ το 1996 απέναντι στην Λυών στη διαδικασία των πέναλτι, χάρισε στην ομάδα την πρόκριση για το Κύπελλο Κυπελλούχων στους Messins. Ωστόσο, η έλλειψη εμπειρίας ήταν εμφανής, με την ομάδα να αποκλείεται στη φάση των 16 του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ του 1997 από τη Νιούκαστλ, αφού είχε, πρώτα, αποκλείσει στους προηγούμενους γύρους της διοργάνωσης τις ΦΚ Τιρόλ και Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Η πορεία αυτή που τερματίστηκε πρόωρα έδωσε εμπειρία στη νεανική αυτή ομάδα, η οποία πραγματοποίησε έξυπνες μεταγραφικές κινήσεις ενόψει της σεζόν 1997-1998 με τις αφίξεις του Φρεντερίκ Μεϊριέ, του Βέλγου Ντανί Μποφέν και του Σέρβου Βλάνταν Λούκιτς, διατηρώντας, παράλληλα, στο δυναμικό της τον Μπρουνό Ροντριγκές, ο οποίος είχε αποκτηθεί ως εναλλακτική λύση στην επιθετική γραμμή του συλλόγου, στη διάρκεια της σεζόν 1996-1997. Παρά ορισμένες αποτυχίες (αποκλεισμός από νωρίς στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις απέναντι στην Καρλσρούη και το Κύπελλο Γαλλίας απέναντι στην Μπουρ-Περονά), η ΦΚ Μετς πραγματοποίησε μια εξαιρετική σεζόν, κατακτώντας τον "άτυπο" τίτλο της πρωταθλήτριας χειμώνα και τερματίζοντας 2η στην τελική βαθμολογική κατάταξη του πρωταθλήματος, πίσω από τη Λανς, με μόνη διαφορά μεταξύ τους τη διαφορά τερμάτων.
Παύλος Λιασίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Οι γραμματικές του γνώσεις ήταν της Ε' τάξης του Δημοτικού. Άσκησε κατά καιρούς διάφορα επαγγέλματα, όπως του βοσκού, του εποχιακού εργάτη και του περιβολάρη. Το 1924 παντρεύτηκε την Ελένη Κ. Σκάρπαρη με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά.
ΦΚ Μετς
1994/1998 : οι καλύτερες σεζόν της ΦΚ Μετς
Ο τίτλος κρίθηκε στην, ιδιαιτέρως αγχωτική, τελευταία αγωνιστική, ωστόσο, στην πραγματικότητα, χάθηκε για την ΦΚ Μετς όταν η Λανς επικράτησε με σκορ 2-0 στο Σαιν-Συμφοριάν, τέσσερις αγωνιστικές πριν από τη λήξη του πρωταθλήματος. Κανείς δεν μπορούσε να το φανταστεί τότε, ωστόσο, η ομάδα δεν κατάφερε ποτέ να συνέλθει από την απώλεια αυτού του τίτλου μονάχα στη διαφορά τερμάτων. Η σεζόν αυτή του 1997-1998, αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα για την ΦΚ Μετς.
Παύλος Λιασίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Στην ποίηση άρχισε σαν ποιητάρης την περίοδο 1921-22. Αργότερα βγήκε από την ομαδική τεχνοτροπία των ποιητάρηδων, ανέπτυξε ένα δικό του προσωπικό στιλ και εξελίχτηκε σε έναν ιδιόρρυθμο τεχνίτη του στίχου και του λόγου και σε σημαντικό εκπρόσωπο της Κυπριακής λαϊκής ιδιωματικής ποίησης.
ΦΚ Μετς
1998/2002 : η παρακμή και η πτώση
Πράγματι, ο σκληρός νόμος του αθλητισμού θα οδηγήσει σε επίπονες συνέπειες για την ΦΚ Μετς η οποία ξεκίνησε από τη σεζόν 1998-1999 μια αργή, αλλά σταθερή, παρακμή. Ο σύλλογος αδυνατούσε να κρατήσει στο δυναμικό του τους καλύτερούς του παίχτες: ο Πιρές αναχώρησε για τη Μασσαλία, οι Σονγκ και Ζοσλέν Μπλανσάρ για την Ιταλία, ο Σερετζούμ για το Μονπελιέ. Τα μεταγραφικά αποκτήματα εκείνης της περιόδου δεν ήταν αρκετά για να καλύψουν τη ποιότητα όσων είχαν αποχωρήσει. Ένα μέρος των εσόδων από τις μεταγραφικές πωλήσεις επενδύθηκε στη βελτίωση των εγκαταστάσεων του συλλόγου: ριζική αναδιαμόρφωση του αγωνιστικού χώρου, ανακαινισμένα αποδυτήρια, καθώς και νέα διοικητικά γραφεία των οποίων τα εγκαίνια έγιναν το 2000.
Προς γενική έκπληξη, η ΦΚ Μετς δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην αδύναμη φινλανδική ΧΓΚ Ελσίνκι, ενώ στη συνέχεια αποκλείστηκε από τη συνέχεια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Τερμάτισε στην 10η θέση τη σεζόν 1998-99, καταφέρνοντας, ωστόσο, να διατηρήσει τα προσχήματα, με τη συμμετοχή της στον τελικό του Λιγκ Καπ απέναντι στη Λανς.
Παύλος Λιασίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Βραβεύτηκε από την Μορφωτική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας το 1975 με το Βραβείο Συνολικής Προσφοράς στην Ελληνική Κυπριακή Λογοτεχνία. Σήμερα, το Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Λύσης φέρει το όνομά του, ενώ στις 16 Νοεμβρίου 2021 έγιναν και τα αποκαλυπτήρια της προτομής του στο προαύλιο του ίδιου χώρου. Ακόμα, το άγαλμά του κοσμεί το πάρκο Αγίου Γεωργίου στη Λάρνακα, ενώ προτομή του έχει στηθεί με πρωτοβουλία του ΑΚΕΛ στη Δερύνεια.