cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Κύπρος και η Ελληνική Επανάσταση του 1821
Οι σφαγές στην Κύπρο
Εκτελέσεις, διωγμοί, καταστροφές και λεηλασίες ήταν ο πρόλογος της σειράς τρομοκρατικών ενεργειών και καταπιεστικών μέτρων εναντίον του Κυπριακού πληθυσμού. Ο Τούρκος Διοικητής όμως προκειμένου να σφετερισθεί τη περιουσία πολλών εξεχόντων ανδρών του νησιού, κατηγόρησε 486 άτομα με κατάλογο που έστειλε στην Πύλη αναφέροντάς τους ως συνωμότες. . Πρόσφατη έκδοση Οθωμανικού κατάστιχου που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σόφιας, θέτει νέα ερωτηματικά για τον ακριβή αριθμό των προγραφέντων, επειδή σε αυτό καταγράφονται μόνο 96,εκ των οποίων οι 74 εκτελέσθηκαν, ενώ 22 κατόρθωσαν να διαφύγουν τον θάνατο δραπετεύοντας από το νησί. Παράλληλα ήθελε να φανεί αρεστός στην Πύλη, επειδή είχε καταφέρει να εξουδετερώσει την εξέγερση των Κυπρίων πριν αυτή εκδηλωθεί. Η Πύλη διέταξε να θανατωθούν όσοι είχαν προγραφεί και να δημευθεί η περιουσία τους. . Η σφαγή κράτησε ένα μήνα .Στις 9 Ιουλίου 1821 θανατώθηκαν οι Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, ο Καπουκεχαγιάς Γεώργιος Μασούρας, οι τρεις Μητροπολίτες  Χρύσανθος Πάφου,Μελέτιος Κιτίου και Λαυρέντιος Κυρηνείας, ο Αρχιδιάκονος του Αρχιεπισκόπου Μελέτιος και ο Δημήτριος Βοσκός. Στις 10 Ιουλίου ο ηγούμενος Κύκκου Ιωσήφ, ο Οικονόμος του Μοναστηριού του Σταυρού εις Όμοδος Δοσίθεος, ο Ηγούμενος του ιεροσολυμιτικού Μοναστηριού Χρυσόστομος, δύο κληρικοί του Όρους Σινά, ο Ιερομόναχος της Φανερωμένης Λαυρέντιος, ο δημογέρων Χριστόδουλος Κουρτελλαρίδης, οι δύο δημογέροντες του Σεραγιού Πέτρος Οικονομίδης και Γιαννάκης Αντωνόπουλος και άλλοι εξέχοντες σε άλλα μέρη. Στις 2 με 3 Ιουλίου σημειώθηκε διαφωνία μεταξύ του Κουτσούκ Μεχμέτ και του αρχηγού των μετακληθέντων στρατιωτών από την Καραμανία και απειλήθηκε η ζωή του Μεχμέτ από  τον δεύτερο. Ακρότητες σημειώθηκαν από τους άτακτους  στρατιώτες λόγω της καθυστέρησης των μισθών τους και των αυξημένων προσδοκιών τους για λεηλασίες. Ο Κουτσούκ Μεχμέτ κατάσχεσε την ιδιωτική και επίσημη αλληλογραφία των ξένων διπλωματών οι οποίοι πλέον αναζήτησαν άλλον δίαυλο επικοινωνίας με τις προϊστάμενες αρχές τους κι έτσι ναύλωσαν το πλοίο του Jean Scarpelini. .
Κατά την κρίση του 1821 μεμονωμένοι Κύπριοι- περί τους 40- αναγκάσθηκαν να εξισλαμισθούν λόγω του κινδύνου της ζωής και της περιουσίας τους. Τα καταπιεστικά μέτρα ακολούθησαν και τα επόμενα χρόνια. Τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 1822 έγιναν νέες σφαγές, εμπρησμοί και καταστροφές. Τη φορά αυτή πολλοί Κύπριοι σώθηκαν χάρη στην άφιξη στόλου των Ψαρών. Εντάθηκαν οι μαζικοί εξισλαμισμοί στα μέσα της περιόδου (1825). Στα 1827 ο πασάς της Κύπρου εξαπέλυσε διωγμό εναντίον των Χριστιανών του νησιού ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους. Οι Επτανήσιοι θεωρήθηκαν Οθωμανοί υπήκοοι παρά τις αντιδράσεις του Άγγλου προξένου, ενώ στους ξένους προξένους απαγορεύθηκε να προσλαμβάνουν ραγιάδες ως διερμηνείς. Όσοι Έλληνες φορούσαν δυτικές ενδυμασίες έπρεπε να τις αντικαταστήσουν με τοπικές. Τέλος απαγορεύθηκαν οι μικτοί γάμοι υπηκόων ευρωπαϊκών κρατών με γυναίκες οθωμανικής υπηκοότητας.
Η φυγή των Κυπρίων μετά τα γεγονότα του 1821
Μετά τις σφαγές του Κιουτσούκ Μεχμέτ στη Λευκωσία (Ιούλιος 1821), κάθε επαναστατική κίνηση στο νησί ανεστάλη, ενώ πολλοί εντόπιοι αγωνιστές και μέλη της Εταιρείας των Φιλικών κατέφυγαν στην Επαναστατημένη Ελλάδα και χώρες του εξωτερικού. Προύχοντες του νησιού καταφεύγουν στα προξενεία κι αργότερα διαφεύγουν στο εξωτερικό, αρκετοί από αυτούς μεταμφιεσμένοι. . Το Γαλλικό προξενείο πολιορκήθηκε με σκοπό να παραδοθούν οι καταφεύγοντες   σε αυτό άμαχοι. Η παρουσία στο νησί των Αιγυπτιακών στρατευμάτων επιτείνει την ερήμωσή του. Για τον ακριβή αριθμό των φυγάδων οι πηγές δεν συμφωνούν: ο Γάλλος πρόξενος Mechain γράφει τον Ιούλιο του 1829 πως από πενταετίας 20-25.000 κάτοικοι του νησιού το έχουν εγκαταλείψει., ενώ ο Μ. Σαλουμίδης, γιος του γραμματέα φόρων Σαλουμίδη γράφει στα 1830 για 12.000 άνδρες εκπατρισθέντες από την Κύπρο. Η κατάσταση στο νησί έγινε δυσχερέστερη από την ανομβρία που το έπληξε   τα αμέσως επόμενα χρόνια αλλά και ο δριμύς χειμώνας.
Κύπριοι διακριθέντες κατά την Ελληνική Επανάσταση στον Ελλαδικό χώρο και στις δυτικές χώρες
Μεταξύ όσων κατέφυγαν στην Ελλάδα και διακρίθηκαν ήταν, οι Κυπριανός Θησεύς (Χατζησάββας), ο αδελφός του αρχιμανδρίτης Θεόφιλος Θησεύς –έφτασε ίσως και στο βαθμό του αντιστρατήγου, ο Κυπριανός Βικέντιος, ο Κυπρίδημος Γεωργιάδης, ο Γ.Δ. Οικονομίδης και ο διδάσκαλος Χαράλαμπος Μάλης. Μεταξύ όσων κατέφυγαν στη Δύση διακρίθηκαν ο επίσκοπος Τριμυθούντος Σπυρίδων, ο έξαρχος Ιωαννίκειος και ο αρχιμανδρίτης Θεόφιλος Θησεύς. Με πιθανότερο τόπο τη Ρώμη εξέδωσαν προκήρυξη με ημερομηνία 6 Δεκεμβρίου 1821 καταγγέλλοντας την οθωμανική τυραννία. Στους καταλόγους των αγωνιστών του έτους 1824 στο Αρχείον Κοινότητος Ύδρας περιλαμβάνονται Κύπριοι οι οποίοι πολέμησαν υπό τον Ιωάννη Μακρυγιάννη, Δημήτριο Καλλέργη, Αθανάσιο Εμμ. Παππά και τον Νικόλαο Εμμ. Παππά. Συμμετέχουν επίσης στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου και μετά το πέρας της απετέλεσαν τον πυρήνα της Φάλαγγος των Ιώνων ή Ιωνικής Φάλαγγος.Από τους 359 που την αποτελούς κατά το 1828 οι 19 ήταν Κύπριοι Δεν ήταν λίγοι και οι ανώνυμοι που πολέμησαν η και σκοτώθηκαν σε πεδία μαχών: 100 Κύπριοι ήταν σκοτωμένοι στη μάχη των Αθηνών. Πολλοί αποτέλεσαν ξεχωριστή φάλαγγα Κυπρίων υπό τον στρατηγό Χατζηπέτρο. .
Απόπειρα σύναψης Κυπριακού δανείου
Κύπριοι εργάζονται παράλληλα για τη συγκρότηση εθελοντικού ή μισθοφορικού στρατού στην Ευρώπη για να αποσταλεί ή στην Ελλάδα ή στην Κύπρο. Προκειμένου να βρεθούν χρήματα, αναζητούν δάνειο στο Λονδίνο. Αρωγοί τους είναι ο Μαυροβούνιος στρατηγός κόμιτας Δημήτριος de Wintz  και ο Άγγλος Φιλέλληνας Robert Peacock. Προκείμενου να ευοδωθεί το δάνειο αυτό χρειάζονταν η συναίνεση της Ελληνικής Επαναστατικής Κυβέρνησης. Πράγματι επισκεύθηκε τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο ο Πήκοκ. Ο Πήκοκ ταυτόχρονα προέβαλε και την πρόταση του Δημήτριου δε Ουΐτς για τη δημιουργία βασιλείου στη μεγαλόνησο υπό τον ηγεμόνα της Σαρδηνίας. Ο Πήκοκ επιστρέφοντας στο Λονδίνο ήλθε με τη μεσολάβηση του Δημητρίου δε Ουΐτς σε επαφή  με το χρηματιστηριακό πρακτορείο H. Hendrinks  & Co. Και στα μέσα Ιανουαρίου 1824 ανακοινώνει τη  σύναψη δανείου ύψους 800.000 στερλινών. Ο γενικός γραμματέας της Φιλελληνικής Εταιρείας του Λονδίνου Ιωάννης Βάουρινγκ καλλιέργησε αμφιβολίες περί  την φερεγγυότητα της σύναψης ενός τέτοιου δανείου. Οι απεσταλμένοι της Ελληνικής κυβέρνησης Λουριώτης και Ορλάνδος κατηγόρησαν τον Ουΐτς για αφερεγγυότητα και σκοτεινό παρελθόν (φυλακίστηκε για απάτες) . Τελικά λίγους μήνες μετά την εξαγγελία του, το Κυπριακό δάνειο ναυάγησε λόγω των ενεργειών των Λουριώτη και Ορλάνδου. Οι Ουΐτς και Ιωννίκειος (έξαρχος της Κύπρου) συνέχισαν τις προσπάθειές τους για την έκδοση επίσημης εξουσιοδότησης της   Ελληνικής Κυβέρνησης προς αυτούς για εκστρατεία στη μεγαλόνησο Κι έρχονται σε επαφή με το Βουλευτικόν Σώμα τον Αύγουστο του 1824 γι αυτόν τον σκοπό. Παράλληλα ανάλογο αίτημα για σύναψη δανείου για την Κύπρο είχε απευθύνει στην Ελληνική Κυβέρνηση κι ο Κύπριος αγωνιστής και φιλικός Χαράλαμπος Μάλης τον Αύγουστο του 1824.
Η εκστρατεία στο Λίβανο και η Κύπρος
Επίσης οι Κύπριοι πρόσφυγες πίεζαν για μια εκστρατεία υπέρ της απελευθέρωσης της Κύπρου, ενώ έρχονταν σε μυστικές επαφές με οπλαρχηγούς και πλοιάρχους γι αυτόν τον σκοπό ή εργάζονταν για την εκστρατεία στο Λίβανο που θα εκτρεπόταν σε καταδρομική επιχείρηση στην Κύπρο. Συγκεκριμένα ο Μακεδόνας Ευστάθιος Χατζή Ρέζης με αναφορά του στις 5 Οκτωβρίου 1825 προς το Εκτελεστικόν Σώμα συνέδεε την εκστρατεία στο Λίβανο με πολεμικές επιχειρήσεις στην Κύπρο: «[…]Ότι δε αντί να γίνη μια πολυέξοδος εκστρατεία κατά της Κρήτης, εις την οποίαν χρειάζονται δέκα χιλιάδες στρατιώτες και είκοσι καράβια ,με τα δέκα πλοία και χιλίους στρατιώτες εμποδίζεται το παν, έχοντας το Λίβανον πισμένον, με τοιούτον τρόπον και Κρήτη και Κύπρος, εξουσιάζεται εύκολα τότε και με ολιγώτωτα έξοδα» Ο Κύπριος Χαράλαμπος Μάλης  πλειοδοτεί για την πραγματοποίηση της εκστρατείας στο Λίβανο με απώτερο σκοπό την απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του, στέλνοντας, δύο φορές αναφορές προς τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο: στις 13 Φεβρουαρίου 1825 εν συνεχεία σχεδίου που είχε ήδη υποβάλει τον Αύγουστο του 1824 και στις 27 Φεβρουαρίου 1825. Ο Κύπριος Χαράλαμπος Μάλης θα είναι ένας από τους απεσταλμένους της Ελληνικής πλευράς στα Λιβάνια όρη με σκοπό την διερεύνηση της όλης κατάστασης εκεί. Παράλληλα κομιζόταν επιστολή και προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Δαμασκηνό και τους Μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου και Κηρύνειας. Κατά τη μετάβασή της Ελληνικής αποστολής υπήρξε διαφωνία μεταξύ των μελών της σχετικά με το ακολουθητέο δρομολόγιο και με το αν θα στάθμευαν ή όχι αρχικά στην Κύπρο, κι αν σταθμεύοντας στην Κύπρο μήπως κινούσαν τελικά τις υποψίες των Τουρκικών αρχών. Κι ενώ αρχικά επήλθε συμβιβασμός για να περάσουν από την Κύπρο, το δρομολόγιο άλλαξε τελικά και μετέβησαν απευθείας στο Λίβανο. Εξ αιτίας της αλλαγής αυτής ο Κύπριος Χαράλαμπος Μάλης αποσπάσθηκε της Ελληνικής αποστολής και επέστρεψε στην Ελλάδα.
Παράλληλα σχέδια και πρωτοβουλίες για εκστρατεία στην Κύπρο
Στις αρχές του 1826 κι ενώ η Ελληνική πρεσβευτική αποστολή βρισκόταν στο Λίβανο, ορισμένοι οπλαρχηγοί με προεξάρχοντα τον Χατζή Μιχάλη Ταλιάνο και μαζί του τον Νικόλαο Κριεζιώτη, τον Βάσο Μαυροβουνιώτη και τον Χατζή Στεφανή Βούλγαρη, σχεδίασαν εν αγνοία της Ελληνικής Διοίκησης εκστρατεία σε Συρία, Λίβανο και Κύπρο. Ελπίζοντας στην άμεση κινητοποίηση των περιοχών αυτών άμα τη αφήξει τους. Παρά τις αντιδράσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως, ακόμα και του Κύπριου Χαράλαμπου Μάλη, ο οποίος κατήγγειλε με αναφορά του στις 29 Ιανουαρίου 1826 προς το Βουλευτικόν  τη μυστική αυτή κίνηση ζητώντας να ληφθούν μέτρα κατά του Χατζημιχάλη Νταλιάνη. Ο τελευταίος απάντησε πως δεν ήταν η Κύπρος στόχος της εκστρατείας. Τελικά αναχώρησαν 1500 άνδρες με 14 πλοία προς την Βηρυττό, όμως αφού απέτυχαν στράφηκαν προς την Κύπρο. Εκεί (Μάρτιος 1826), αφού άρπαξαν τροφές και ζώα, και συνέλαβαν πειρατικώς κι ένα εμπορικό Αυστριακό πλοίο, κι επέστρεψαν στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον Ολλανδό πρόξενο έδρασαν στην περιοχή της Αγίας Νάπας μεταξύ Αμμοχώστου και Λάρνακας: διακόσιοι ένοπλοι αποβιβάστηκαν και συγκρούστηκαν με την τουρκική φρουρά της οποίας η απώλειες ήταν περί τους 15 άνδρες. Αφού απέσπασαν οι επιδρομείς πολλά λάφυρα, έφυγαν. Η εκδήλωση της Τουρκικής οργής απεφεύχθη λόγω αν δεν την συγκρατούσε ο Αιγύπτιος διοικητής. Ακολούθησε και δεύτερη απόπειρα αλλά το  απαράσκευο της εκστρατείας τους  και η παρουσία στο νησί εκτός των Τούρκων αλλά και στρατιωτικής ομάδας Αλβανών τους έκανε να εγκαταλείψουν το νησί. Και μετά την αποτυχημένη έκβασή της εκστρατείας στο νησί ο Στάθης Ρέζης δεν εγκατέλειψε το όραμα για την απελευθέρωση της Κύπρου όπως φαίνεται σε επιστολή του γραμμένη τον Αύγουστο του 1827.
Ναυτικές επιχειρήσεις στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου
Από αναφορές των ξένων διπλωματών στο νησί πληροφορούμαστε για σποραδικές επιχειρήσεις καταδρομικών πλοίων ναυτικών νησιών στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου: βυθίσεις, αιχμαλωτίσεις πλοίων ,πειρατικές επιδρομές και υφαρπαγές του φορτίου ή χρημάτων τους και αιχμαλωσίες των πληρωμάτων τους.
Αποτίμηση
Λόγω της γειτνίασης της Κύπρου με τη μικρασιατική ακτή ,και της μεγάλης απόστασής της από την Ελλάδα, η Κύπρος δεν θεωρήθηκε πως πληρούσε τις προϋποθέσεις για εκδήλωση εξέγερσης και η προσφορά της θεωρήθηκε πως εξαντλήθηκε σε διενέργεια εράνων και αποστολή χρηματικών ποσών, αλλά και παροχή φιλοξενίας  Φιλικών  στην κρύπτη της Ελληνικής  Σχολής στη Λευκωσία. Όμως υπάρχουν άλλοι ιστορικοί οι οποίοι υποστηρίζουν πως η Κύπρος είχε τις προϋποθέσεις για να υποστηρίξει μια ένοπλη συμπόρευση με τους Έλληνες: η ντόπια άρχουσα τάξη ήταν οικονομικά εύρωστη , η πληθυσμιακή πυκνότητα των Ελλήνων του νησιού σε σχέση με τους Τούρκους ήταν υψηλότερη ενώ, ταυτόχρονα, το Ελληνικό ναυτικό κυριαρχούσε στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Η συνείδηση της συμμετοχής της Κύπρου στον κοινό αγώνα εκφράστηκε αργότερα με την στην κάλυψη της δαπάνης από την πλευρά των Κυπρίων για την ανέγερση του Μνημείου Κυπρίων Αγωνιστών, που βρίσκεται στον «Κήπο των Ηρώων» στο Μεσολόγγι.
Πλατύ Σκύρου
Το Πλατύ (ή Πλατειά) είναι νησίδα των Βορείων Σποράδων και της Σκύρου, η οποία βρίσκεται στη νότια άκρη του νησιού, στην είσοδο του όρμου Τρείς Μπούκες. Δυτικά της είναι το ακρωτήριο Μάρμαρα και βορειοδυτικά η μεγαλύτερη νησίδα του Σαρακηνού ή Δεσπότη. Οι δύο νησίδες σχηματίζουν τρεις εισόδους - διαύλους (Μάρμαρο, Πιάτο, Σαρακηνό) προς τον κόλπο που γι΄ αυτό ονομάστηκε έτσι.
Ν.Ο. Μυτιλήνης
Ο Ναυτικός Όμιλος Μυτιλήνης είναι ελληνικός ιστορικός αθλητικός σύλλογος υδατοσφαίρισης και κολύμβησης και κωπηλασίας, που ιδρύθηκε το 1932 στη Μυτιλήνη. Για την ίδρυσή του συγχωνεύτηκαν τα ναυτικά τμήματα του Παλλεσβιακού και του Άρη Μυτιλήνης. Ιδρυτές του αναφέρονται οι Κλεάνθης Παλαιολόγος, Σ. Πραΐδης, Β. Μαλλίδης, Δ. Ζαγκλής και Πάτροκλος Παυλίδης.
Ιστορία
Επί Τουρκοκρατίας, υπήρχαν αθλητικοί σύλλογοι στη Μυτιλήνη όπως ο Διαγόρας και ο Άτλας. Αλλά μετά τη μικρασιατική καταστροφή, το 1922, ιδρύθηκαν νέοι σύλλογοι, όπως ο Παλλεσβιακός Αθλητικός Σύλλογος και αργότερα ο Άρης, η Νίκη, ο Απόλλωνας. Οι δύο σύλλογοι που είχαν κολυμβητικά τμήματα ήταν πρώτα ο Παλλεσβιακός και μετέπειτα ο Άρης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι την εποχή εκείνη το κράτος απαγόρευε γενικά το κολύμπι και τιμωρούσε με πρόστιμο και φυλάκιση τους παραβάτες. Υπήρχε και ειδικό γραφείο στο Λιμεναρχείο για να εφαρμόζεται η διαταγή. Όμως η Οικονομική Εφορία της εποχής έβγαζε σε δημοπρασία κάθε τέσσερα χρόνια το δικαίωμα εκμετάλλευσης των θαλάσσιων λουτρών σε ιδιώτες επιχειρηματίες σε συγκεκριμένες περιοχές, όπως Μακρύς Γιαλός, Μπλόκια και Επάνω Σκάλα, όπου μόνο σε αυτές τις θέσεις και έναντι αντιτίμου επιτρέπονταν η κολύμβηση. Οι αθλητικοί σύλλογοι που είχαν κολυμβητικά τμήματα νοίκιαζαν και αυτά χώρο στις «μπανιέρες», όπως λέγονταν οι πλαζ τις εποχής. Χάρη στους δύο συλλόγους αναδείχθηκαν μεγάλοι κολυμβητές. Σε αυτό συνέβαλε και η απόφαση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας που με διαταγή της απαγόρευε σε όλη την Ελλάδα για τέσσερις μήνες τους αγώνες, ώστε οι αθλητές να ασχολούνται και με την κολύμβηση.
Η μυτιληναιϊκή κολύμβηση έδωσε μεγάλη ώθηση στην ελληνική κολύμβηση, και μετά την ίδρυση της Ελληνικής Κολυμβητικής Ομοσπονδίας άρχισαν στην Ελλάδα να ιδρύονται πολλοί όμιλοι όπως ο Ν.Ο. Πειραιώς, Ν.Ο. Βόλου, Πατρών, Καλαμακίου κ.ά.
Μπροστά σε αυτή την πανελλήνια κίνηση, φανερώθηκε η ανάγκη και για τη Μυτιλήνη να ιδρυθεί ένας Ν.Ο. αποκλειστικά για όλα τα ναυτικά σπορ και τελείως ανεξάρτητος. Έτσι τα διοικητικά συμβούλια των δύο συλλόγων Παλλεσβιακού και Άρη με απόφασή τους δώρισαν όλη τους την περιουσία (διαδρομές, τέρματα, μπάλες, σκοινιά κλπ) στον υπό σύσταση Ναυτικό Όμιλο Μυτιλήνης. Έτσι την άνοιξη του 1932, μετά από εκλογές, βγήκε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του Ν.Ο.Μ. που το αποτελούσαν οι: Βασίλειος Μαλλίδης ως πρόεδρος, Αθηνά Ευαγγελίδου ως αντιπρόεδρος, Ανδρέας Αναγνωστόπουλος ως Γ.Γ., Δημ. Δαγκλής ως ταμίας, Μανώλης Γούτος, Πάτροκλος Παυλίδης και Αργύριος Χριστοφίδης ως σύμβουλοι.
Από το 1958 που ξεκίνησε το τμήμα της κωπηλασίας στη Μυτιλήνη ανέδειξε πολλούς κωπηλάτες πρωταθλητές, σε πανελλήνια, βαλκανικά αλλά και παγκόσμια πρωταθλήματα.
Υδατοσφαίριση
Στην κολύμβηση ο Ν.Ο. Μυτιλήνης έχει καταταγεί αρκετές φορές δεύτερος και τρίτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Ο Ν.Ο. Μυτιλήνης κατέχει 28 συμμετοχές στο πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης με εναρκτήρια το 1932 όταν και έχασε στον ημιτελικό αγώνα από τον πολύ ισχυρό τότε Άρη Θεσσαλονίκης.
Καλύτερη παρουσία υπήρξε η δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα του 1948 όπου έχασε τον τίτλο από τον Εθνικό Πειραιώς εξαιτίας μιας ισοπαλίας στον αγώνα με τον Ολυμπιακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μυτιληνη Μυτιληνη Μυτιληνη Μυτιληνη Μυτιληνης
Χιούμπερτ Ίνγκραμ
Ο Χιούμπερτ Ίνγκραμ (Hubert Alexander Ingraham, 1947-) είναι πολιτικός, που χρημάτισε πρωθυπουργός στα νησιά Μπαχάμες από το 2007 ως το 2012.
Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1947. Μέλος του Ελεύθερου Εθνικού Κινήματος (FNM), σήμερα είναι πρόεδρος του εν λόγω κόμματος. Υπήρξε ξανά πρωθυπουργός, την περίοδο 1992 - 2002. Την περίοδο 2002-2007 ήταν Αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 2 Μαΐου 2007, το κόμμα του Ίνγκραμ πέτυχε μεγάλη νίκη και δύο ημέρες μετά τις εκλογές ο ίδιος ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός, διαδεχόμενος τον Πέρι Κρίστι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Μπαχαμών
Τόμας Έντισον
Ο Τόμας Έντισον (Thomas Alva Edison, 11 Φεβρουαρίου 1847 – 18 Οκτωβρίου 1931) ήταν Αμερικανός εφευρέτης και επιχειρηματίας. Ήταν ο περισσότερο παραγωγικός εφευρέτης της σύγχρονης εποχής. Αν και αυτοδίδακτος και με κώφωση δραστηριοποιήθηκε σε πολλούς τομείς της τεχνικής. Από τις γνωστότερες εφευρέσεις του είναι το μικρόφωνο, ο φωνόγραφος και ο ηλεκτρικός λαμπτήρας. Πολλές από τις κατασκευές τού Ένισον ήταν, βέβαια, είτε βελτιώσεις άλλων υπαρχουσών με κακή απόδοση είτε πρότυπα, τα οποία τελειοποιήθηκαν στη συνέχεια από άλλους τεχνικούς.
Βιογραφία
Δημιούργησε το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που τροφοδότησε με ηλεκτρισμό τη Νέα Υόρκη και εξελίχθηκε στη γνωστή γιγαντιαία εταιρία General Electric. Η ανακάλυψή του για την εκπομπή ηλεκτρονίων από πυρακτωμένα μέταλλα, «φαινόμενο Edison», απετέλεσε προϋπόθεση για την κατασκευή της ηλεκτρονικής λυχνίας και την απαρχή της ηλεκτρονικής τεχνολογίας. Όταν πέθανε ο Έντισον σε ηλικία 84 ετών, είχε αποκτήσει περισσότερα από 1000 διπλώματα ευρεσιτεχνίας, ανάμεσά τους για μία μέθοδο διαχωρισμού μεταλλευμάτων, ένα για την επεξεργασία και χύτευση του μπετόν, το οποίο απετέλεσε τη βάση για την κατασκευή προκατασκευασμένων οικιών.
Το 1896 έγινε παραγωγός στην ταινία The Kiss όπου παρουσιάστηκε το πρώτο κινηματογραφικό φιλί. Η ταινία θεωρήθηκε άσεμνη και ο ίδιος ο Έντισον κατηγορήθηκε για πορνογραφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εντισον Τομας Εντισον Τομας Κατηγορία:Πρωτοπόροι του κινηματογράφου
Τελωνειακή Υπηρεσία (Ελλάδα)
Η Τελωνειακή Υπηρεσία είναι η Αρχή που έργο της είναι η βεβαίωση και είσπραξη δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων κατά την ισχύουσα εθνική και κοινοτική νομοθεσία. Επίσης, η Τελωνειακή Υπηρεσία είναι αρμόδια για την προάσπιση της δημόσιας υγείας και την προστασία του κοινωνικού συνόλου. Για να το επιτύχει προβαίνει σε ελέγχους για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και των προδρόμων αυτών ουσιών, όπλων και εκρηκτικών, κεφαλαίων προερχόμενων από εγκληματική δραστηριότητα, πολιτιστικών αγαθών, προϊόντων παραποίησης ή απομίμησης και παρατυπιών που αφορούν μεταφορές, αλιεία και άγρια χλωρίδα και πανίδα. Προστάτης των Τελωνειακών θεωρείται ο Απόστολος Ματθαίος. Σήμερα, υπάρχουν ενενήντα τρία τελωνεία σε όλη τη χώρα.
Ιστορία
250px|μικρογραφία|δεξιά|Το Τελωνείο της [[Καβάλας]] Η ύπαρξη του θεσμού των τελωνείων βεβαιώνεται ήδη από την εποχή της κλασσικής Αθήνας του Χρυσού Αιώνος του Περικλέους αλλά και κατά τη Βυζαντινή περίοδο με τα κομμέρκια ως θεσμό για την είσπραξη δασμών και τον έλεγχο των προϊόντων. Η Τελωνειακή Υπηρεσία οργανώνεται αρχικά το 1818, στον υπό Οθωμανική κυριαρχία Ελλαδικό χώρο, βάσει του Γαλλικού προτύπου, υπαγόμενη στο Υπουργείο Οικονομικών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Hazîne-i Âmire). Στις 28 Ιουλίου 1823 εκδίδεται ο πρώτος τελωνειακός νόμος. Τα τελωνεία της Καρδαμύλης και του Λιμένι αναφέρονται ως τα πρώτα τελωνεία που λειτούργησαν. Στις 25 Απριλίου 1830 εκδίδεται το πρώτο καθηκοντολόγιο που, μεταξύ άλλων, προέβλεπε τη διατήρηση βιβλίου για τη λεπτομερή καταγραφή των εισερχομένων αγαθών από το εξωτερικό. Το πρώτο τελωνείο ιδρύεται την 25η Μαρτίου 1833 στη Σύρο και δύο χρόνια αργότερα σε Πειραιά, Ύδρα, Πάτρα και Ναύπλιο. Βάσει του ΦΕΚ/51/Α του 1836 οργανώνεται η Τελωνειακή Διεύθυνση και συγκροτείται η Εξωτερική Τελωνειακή Υπηρεσία από είκοσι πέντε τελωνεία, υποτελωνεία, τελωνειακούς σταθμούς και φυλάκια. Το 1842 εκδίδεται ο πρώτος "προκάτοχος" του τελωνειακού κώδικα. Με διάταγμα στις 25 Μαΐου 1841 συστήνεται η Τελωνοφυλακή. Το 1889 η χώρα διαιρείται σε τριάντα επτά τελωνειακά διαμερίσματα. Συνολικά, τον Ιούλιο του 1887 είχαν εισπραχθεί 2.053.899,45 δρχ από τα τελωνεία. Στις 5 Οκτωβρίου 1917 ιδρύεται η Τελωνειακή Υπηρεσία και στις 6 Απριλίου 1918 δημοσιεύεται ο Τελωνειακός Κώδικας Το 1931 δημιουργήθηκε η Θαλάσσια Οικονομική Αστυνομία (ΘΟΑ). Το 1951 η ελληνική Τελωνειακή Υπηρεσία αποτέλεσε ένα από τα 13 ιδρυτικά μέλη του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας και το 1961 αποτέλεσε το πρώτο κράτος που υπέγραψε συμφωνία σύνδεσης με την τότε ΕΟΚ. Το 1977 ιδρύεται η Γενική Διεύθυνση Τελωνείων, καθιστώντας τη διοίκηση της υπηρεσίας, ανεξάρτητη. Την ίδια χρονιά, ρυθμίζεται ο θεσμός των εκτελωνιστών. Την 1η Νοεμβρίου 1993, τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη του Μάαστριχτ με την οποία μετονομάστηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.) σε Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Το 2001 εκδίδεται ο νέος Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας. Το 2009 ξεκινά η εφαρμογή του ηλεκτρονικού περιβάλλοντος τελωνειακών συναλλαγών. Από το 2017 υπάγονται στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, προηγουμένως στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών. Το 2019 οι εισπράξεις μετ'επιστροφών των τελωνείων ανήλθαν σε 13.317.420.611,25€ ενώ διενεργήθηκαν 94.309 έλεγχοι δίωξης.
Ως μέρος της ΓΓΔΕ
Η Τελωνειακή Υπηρεσία υπαγόταν πολιτικά στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών και οργανωνόταν στην Κεντρική Υπηρεσία της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων και Ε.Φ.Κ., στις περιφερειακές Υπηρεσίες με Τελωνεία Α, Β και Γ τάξης και στις ειδικές αποκεντρωμένες Τελωνειακές Υπηρεσίες. Με τον Νόμο 4389/2016 (Φ.Ε.Κ. 94-27/5/2016) η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων οργανώθηκε ως Ανεξάρτητη Αρχή, στα πρότυπα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).
Ως μέρος της ΑΑΔΕ
Στην Ελλάδα, από το 2017, η Τελωνειακή Υπηρεσία υπάγεται στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Η Γενική Διεύθυνση Τελωνείων & Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης διαρθώνεται στη Διέυθυνση Δασμολογικών Θεμάτων, Ειδικών Καθεστώτων & Απαλλαγών, Διεύθυνση Τελωνειακών Διαδικασιών, Διεύθυνση Στρατηγικής Τελωνειακών Ελέγχων & Παραβάσεων, Διέυθυνση Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.) & Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) και το Αυτοτελές Τμήμα Υποστήριξης (Α.Τ.Υ.) Οι Τελωνειακές Περιφέρειες, η Επιτελική Υπηρεσία Τελωνειακών Ελέγχω, οι Ελεγκτικές Υπηρεσίες και η Διεύθυνση Διαχείρισης Δημοσίου Υλικού αποτελούν τις Ειδικές Αποκεντρωμένες Υπηρεσίες. Τα Τελωνεία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίας, τα Ά Τάξης (41), τα Β΄ Τάξης (50) και τα Γ΄ Τάξης (5).
Τελωνειακοί υπάλληλοι
Όργανα της Τελωνειακής Υπηρεσίας είναι οι τελωνειακοί υπάλληλοι. Οι Τελωνειακοί εκτελούν τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα ένστολοι, εκτός και εάν οι υπηρεσιακές ανάγκες επιβάλλουν να είναι με πολιτική περιβολή, κυρίως κατά την εκτέλεση εξωτερικής υπηρεσίας. Οι τελωνειακοί είναι προανακριτικοί υπάλληλοι και κατά την εκτέλεση των ελεγκτικών και διωκτικών καθηκόντων τους δικαιούνται να οπλοφορούν και να χρησιμοποιούν κάθε κατάλληλο επιστημονικό μέσο για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος στον τομέα του λαθρεμπορίου και της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και όπλων. Επίσης, τα τελωνεία έχουν και άλλο δημόσιο υλικό, το οποίο οι τελωνειακοί υπάλληλοι χρησιμοποιούν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, όπως για παράδειγμα υπηρεσιακά αυτοκίνητα κτλ.
Στέγαση άλλων υπηρεσιών
Με κάποια Τελωνεία, ιδιαίτερης βαρύτητας, συστεγάζονται και άλλες δημόσιες Υπηρεσίες, του Υπουργείου οικονομικών όπως και διάφορων άλλων Υπουργείων της Ελληνικής κυβέρνησης. Οι λόγοι που συμβαίνει το παραπάνω είναι πρακτικοί και επιβάλλονται για την διασφάλιση της ταχύτητας των συναλλαγών και της δημόσιας Υγείας και ασφάλειας. Τέτοιες Υπηρεσίες είναι επικουρικές στον έλεγχο και τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων, όπως οι περιφερειακές Χημικές Υπηρεσίες του Γ.Χ.Κ., οι κτηνιατρικές Υπηρεσίες, οι Φυτοπαθολογικές Υπηρεσίες και κλιμάκια του Σ.Δ.Ο.Ε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργείο Οικονομικών (Ελλάδα) Κατηγορία:Διωκτικές Υπηρεσίες ναρκωτικών Κατηγορία:Παράνομη οικονομία Κατηγορία:Εμπόριο
Ελληνοαιγυπτιακό σύμφωνο θαλάσσης
thumb|right|400px
Το Ελληνοαιγυπτιακό σύμφωνο θαλάσσης είναι συνθήκη που υπεγράφη μεταξύ της Ελλάδας και της Αιγύπτου σχετικά με το δικαιώματα γεώτρησης πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Μεσόγειο θάλασσα και την δημιουργία ΑΟΖ.
Η συμφωνία καθορίζει «μερική οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων μεταξύ των δύο χωρών και ότι η εναπομένουσα οριοθέτηση θα επιτευχθεί μέσω διαβουλεύσεων». Ο Υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Σάμεχ Σούκρι και ο Έλληνας Νίκος Δένδιας υπέγραψαν τη συμφωνία στο Κάιρο στις 6 Αυγούστου 2020, επικυρώθηκε από τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στις 10 Οκτωβρίου 2020 και το ελληνικό κοινοβούλιο στις 27 Αυγούστου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεγονότα το 2020 Αιγυπτος Ελλαδα Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Συνθήκες της Αιγύπτου
Μαριάντα Πιερίδη
Η Μαριάντα Πιερίδη (γενν. Μαρία-Αδαμαντία Σώη, Αμμόχωστος, 13 Ιουλίου 1973) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Κύπρο αλλά μεγάλωσε στην Ελλάδα (συγκεκριμένα στο Αίγιο). Έκανε μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αττικής και συμμετείχε φωνητικά σε διάφορες δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1995 κάνοντας φωνητικά στην ελληνική αποστολή για το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, με βασική ερμηνεύτρια την Ελίνα Κωνσταντοπούλου, στο τραγούδι "Ποια Προσευχή".
Έπειτα εμφανίστηκε σε μεγάλες πίστες στην Αθήνα. Στη δισκογραφία εισήλθε το 2002 όταν και έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό. Την επόμενη χρονιά βραβεύτηκε με το Βραβείο Αρίων στην κατηγορία Καλύτερη Πρωτοεμφανιζόμενη.
Ακολούθησαν συνεργασίες με κορυφαία ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου όπως οι Γιάννης Πάριος, Νότης Σφακιανάκης, Αντώνης Ρέμος και Νατάσσα Θεοδωρίδου.
Το 2023 συμμετείχε στο μουσικό show του ALPHA, «Just the 2 Of Us» ως coach του Άρη Σοϊλέδη και έπειτα ανέλαβε τη παρουσίαση της ψυχαγωγικής εκπομπής «Καλοκαίρι #yes» στο OPEN, με τους Τριαντάφυλλο και Φελίσια Τσαλαπάτη.
Προσωπική ζωή
Από τη σχέση της με τον μουσικό και tattoo artist Νέστωρα Φωτιάδη απέκτησε έναν γιο, τον Νικόλα (γενν. 2 Μαρτίου 2014).
Τον Ιανουάριο του 2017 παντρεύτηκε τον σεφ Δημήτρη Κατριβέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Κύπριες τραγουδίστριες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων
InkBall
Το InkBall είναι βιντεοπαιχνίδι των Windows. Ξεκίνησε να συμπεριλαμβάνεται στα Windows XP Tablet PC Edition το 2005, και στα Windows Vista εκτός των εκδόσεων Starter και Home Basic. Απασχολεί τη χρήση ενός ποντικιού για να σχεδιαστούν γραμμές για να βοηθήσουν τις μπάλες να πέσουν σε τρύπες των αντίστοιχων χρωμάτων. Από τα Windows 7 και μετά, το παιχνίδι δεν είναι πλέον διαθέσιμο. Στα Windows XP Tablet PC Edition, ένα στυλό ήταν υποχρεωμένο για το παιχνίδι, καθώς ο δείκτης του ποντικιού δεν ήταν ορατός μέσα στο παράθυρο του παιχνιδιού. Ωστόσο, πατώντας Alt δύο φορές, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, θα προκαλέσει την εμφάνιση του ποντικιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια της Microsoft
Σαιν-Μπενουά (Ρεϋνιόν)
Το Σαιν-Μπενουά (γαλλικά: Saint-Benoît) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Ρεϋνιόν.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπενεντικτέν (γαλλικά: Bénédictins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ρεϋνιόν
Βιλελμίνη της Πρωσίας, βασίλισσα των Κάτω Χωρών
Η Βιλελμίνη της Πρωσίας (Wilhelmine von Preußen, 18 Νοεμβρίου 1774 - 12 Δεκεμβρίου 1837) ήταν η πρώτη σύζυγος του Γουλιέλμου Α΄ των Κάτω Χωρών και η πρώτη Βασίλισσα της Ολλανδίας.
Βιογραφία
Η Φρειδερίκη Λουίζα Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1774 στο Πότσδαμ, και ήταν το τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της δεύτερης συζύγου του Φρειδερίκης Λουίζας της Έσσης-Ντάρμστατ. Η ανατροφή της ήταν κάτω από το αυστηρό καθεστώς του μεγάλου θείου της Φρειδερίκου του Μεγάλου.
Την 1η Οκτωβρίου 1791 παντρεύτηκε τον εξάδελφο της Γουλιέλμο Β΄ των Κάτω Χωρών στο Βερολίνο. Ο γάμος ήταν σχέδιο συμμαχίας μεταξύ του Οίκου της Οράγγης και της Πρωσίας, αλλά στην πραγματικότητα ήταν αγώνας αγάπης και πολύ ευτυχισμένος. Το νεαρό ζευγάρι έζησε στο Βασιλικό Παλάτι της Χάγης.
Το 1795, οι Γάλλοι εισέβαλαν στην Ολλανδική Δημοκρατία και η πριγκιπική οικογένεια εξορίστηκε. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στην Αγγλία και το 1796 στο Βερολίνο. Το 1806, η Βιλελμίνη αναγκάστηκε και πάλι να φύγει από τον γαλλικό στρατό και εγκαταστάθηκε κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες στην Πολωνία. Η πριγκίπισσα επέστρεψε στην Χάγη πριν το 1814.
Η Βιλελμίνη ήταν ένα συνεσταλμένο άτομο, έμεινε σε όλη της τη ζωή στο υπόβαθρο και δεν έπαιξε κυρίαρχο ρόλο ως βασίλισσα. Δεν ήταν δημοφιλής βασίλισσα και επικρίθηκε για την απομόνωση της βασιλικής οικογένειας, στην περιοχή του σύγχρονου Βελγίου, και για το γερμανικό στυλ του ντυσίματος της.
Ενδιαφερόταν για τη ζωγραφική, παρακολουθούσε εκθέσεις και βοήθησε να προστατευτούν τα μουσεία και να υποστηρίξει τους καλλιτέχνες. Ήταν η ίδια ήταν φοιτήτρια της τέχνης, θεωρήθηκε ως ταλαντούχα ερασιτέχνης και τελικά εισήχθη ως επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών.
Κατά το 1820 η υγεία της άρχισε να χειροτερεύει και μετά το 1829 παρατηρήθηκε ότι έκανε σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις. Πέθανε στο Βασιλικό Παλάτι της Χάγης στις 12 Οκτωβρίου 1837 σε ηλικία 62 ετών. Τάφηκε στην Νέα Εκκλησία στο Ντελφτ.
Οικογένεια
Το 1791 η Βιλελμίνη παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ των Κάτω Χωρών στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν 6 παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Βασίλισσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Βάγεις Λυδίας
Οι Βάγεις ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυδίας της Μικράς Ασίας.
Τοποθεσία
Από τις επιγραφές που ανακάλυψε ο Keppel, προσδιόρισε την θέση της πόλης απέναντι από την σημερινή Sirghe, επί της βόρειας όχθης του ποταμού Έρμου.
Ιστορία
Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας, μεταξύ των Τημένου Θηρών και της Φιλαδελφείας. Για πρώτη φορά η ύπαρξή της γνωστοποιείται από τα νομίσματα που έκοψε στην ρωμαϊκή εποχή, ενώ τον 6ο αιώνα ο Ιεροκλής στον Συνέκδημόν του, την αναφέρει ως Βάγις και στο notitiae episcopatuum ως Βάγη. Στα νομίσματα της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου ήταν γνωστή ως Καισάρεια Βάγεις και στην άλλη όψη εικονίζεται η θεότητα του Έρμου.
Εκκλησιαστική ιστορία
Γνωστοί επίσκοποι των Βάγεων υπήρξαν οι κάτωθι:
Καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο
Η καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο αποτελεί καλαθοσφαίριση που παίζεται από άτομα σε αναπηρικές καρέκλες και θεωρείται ένα από τα κύρια αθλήματα ατόμων με αναπηρία. Η Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης με Αμαξίδιο (IWBF) είναι ο επίσημος φορέας για το συγκεκριμένο άθλημα. Είναι αναγνωρισμένη από τη Διεθνή Παραολυμπιακή Επιτροπή (IPC), ως μόνη αρμόδια αρχή στην καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο σε όλο τον κόσμο. Η Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) έχει αναγνωρίσει την IWBF σύμφωνα με το άρθρο 53 του γενικού καταστατικού της.
Η IWBF εμπεριέχει 82 εθνικές ομοσπονδίες μέλη για την καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο (NOWBs) οι οποίες συμμετέχουν ενεργά στην καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο σε όλο τον κόσμο, με τον αριθμό τους να αυξάνεται κάθε χρόνο. Εκτιμάται ότι πάνω από 100.000 άνθρωποι παίζουν καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο, από αθλητικούς συλλόγους χαμηλού επιπέδου έως και κορυφαίους αθλήτικούς συλλόγους και εθνικές ομάδες. Η καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο παίζεται από άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιακών ομάδων.
Στην καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο υπάρχει τεράστιος ανταγωνισμός και ενδιαφέρον σε διεθνές επίπεδο. Η καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο περιλαμβάνεται στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο διοργανώνεται δύο χρόνια μετά από κάθε Παραολυμπιακούς Αγώνες. Σημαντικός ανταγωνισμός στην καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο υπάρχει στον Καναδά, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ολλανδία και την Ιαπωνία.
Ορολογία
Το άθλημα αναφέρεται επίσης ως καλαθοσφαίριση σε αναπηρικό αμαξίδιο και καλαθοσφαίριση σε τροχήλατη καρέκλα. Επίσης τα ΜΜΕ το αποκαλούν και ως μπάσκετ με καρότσι.
Παραπομπές
Αμαξιδιο Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Σεβαστιανός Ροσσολάτος
Ο Σεβαστιανός Ροσσολάτος (19 Ιουλίου 1944, Ερμούπολη) είναι ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος που διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών από τις 12 Αυγούστου 2014 έως το 2021.
Βιογραφικό
Ο Σεβαστιανός Ροσσολάτος ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στη Σύρο, κι έπειτα, συνέχισε την εκπαίδευση του στην Ελληνογαλλική Σχολή Αγίου Παύλου, στην Αθήνα. Από το 1962 μέχρι το 1968, ως φοιτητής στο Ελληνικό Κολλέγιο της Ρώμης σπούδασε Φιλοσοφία και Θεολογία. Αργότερα, διακρίθηκε με το Δίπλωμα Φιλοσοφίας και Θεολογίας από το Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο. Στις 21 Ιουλίου 1968 χειροτονήθηκε ως πρεσβύτερος στην Άνω Σύρο, όπου και τοποθετήθηκε ως μέρος του κλήρου της Καθολικής Επισκοπής Σύρου. Ως ιερέας είχε την ευθύνη στο Προσκύνημα της Παναγίας της Φανερωμένης Σύρου, αλλά και ήταν διευθυντής στην εφημερίδα της επισκοπικής επαρχίας της Σύρου και ένας από τα μέλη των επιτροπών της Ιεράς Συνόδου της Καθολικής Ιεραρχίας στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα, ήταν μέλος στην επιτροπή της Θείας Λατρείας. Ο Σεβαστιανός Ροσσολάτος τοποθετήθηκε Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών από τον Πάπα Φραγκίσκο στις 12 Αυγούστου 2014 έπειτα από παραίτηση του Νικόλαου Φώσκολου. Ανέλαβε τη θέση του μετά την Αρχιερατική Χειροτονία του. Διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών έως το 2021. Στις 14 Ιουλίου 2021 αντικαταστάθηκε από Θεόδωρος Κοντίδης.
Πηγές
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Έλληνες επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι Αθηνών
Ντόρι Φανκ
Ο Ντόρανς Έρνεστ Φανκ Τζ. (Dorrance Earnest Funk Jr., 3 Φεβρουαρίου 1941 - ...) είναι Αμερικανός παλαιστής και εκπαιδευτής παλαιστών.
Καριέρα
Ξεκίνησε τη καριέρα του το 1963 και αρχικά πάλευε σε εταιρεία πάλης του Τέξας. Έπειτα μεταγράφηκε στο National Wrestling Alliance, όπου έμεινε για πολλά χρόνια, πιο συγκεκριμένα, μέχρι το 1985. Το 1986 έκανε το ντεμπούτο του στο WWE (τότε World Wrestling Federation), μαζί με τον αδερφό του, Τέρι. Τα αδέρφια νίκησαν ενάντια στους Τζανκγιάρντ Ντογκ και Τίτο Σαντάνα στη WrestleMania 2. Στη συνέχεια,ο Τέρι αποχώρησε από την εταιρεία, ενώ ο Ντόρι παρέμεινε για λίγο ακόμα. Στο Royal Rumble του 1996, ο Ντόρι Φανκ συμμετείχε στον ομώνυμο αγώνα, χωρίς επιτυχία και σύντομα αποχώρησε.
Ο Φανκ συμμετείχε σε διάφορες ανεξάρτητες εταιρίας πάλης, μέχρι τον Μάρτιο του 2008, όπου και αποσύρθηκε από τα ρινγκ.
Κατορθώματα
Ο Ντόρι Φανκ είχε κόντρες με τους Ντάστι Ρόουντς, Χάρλεϊ Ρέις, Χαλκ Χόγκαν και Μιλ Μάσκαρας. Κέρδισε πολλούς τίτλους στη καριέρα του, με σημαντικότερο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών NWA, που κατέκτησε το 1969. Είναι ο πέμπτος μακροβιότερος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών NWA, αφού κατάφερε να κρατήσει για τέσσερα χρόνια το τίτλο. Το 2009 το WWE τον τίμησε, εισάγοντας τον στο Hall of Fame, μαζί με τον αδερφό του, Τέρι.
NGC 222
To NGC 222 είναι ανοικτό αστρικό σμήνος που απέχει περίπου 210 χιλιάδες έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον γειτονικό γαλαξία Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου (SMC), στον νότιο αστερισμό Τουκάνα. Ανακαλύφθηκε την 1η Αυγούστου 1826 από τον Σκωτσέζο αστρονόμο Τζέιμς Ντάνλοπ, ο οποίος παρατηρούσε από την Αυστραλία. Το σμήνος αναφέρεται και με την ονομασία ESO 029-SC 004, από τον κατάλογο του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου.
Το NGC 222 έχει οπτικό φαινόμενο μέγεθος 12,64.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου Κατηγορία:Τουκάνα (αστερισμός) 0222
Νεολιθική Κύπρος
Παρεκκλήσια- Σκιλλουρόκαμπος
Η Προκεραμική Νεολιθική περίοδος μέχρι πρόσφατα χωρίς στοιχεία στην Κύπρο, γεφυρώνει την φάση Ακρωτηρίου και της Χοιροκητίας με τα ευρήματα στη  θέση Σκιλλουρόκαμπος στην περιοχή Αμαθούντος. Βρίσκεται 5 χλμ από τη νότια ακτή της Κύπρου. Σε ομαλή πλαγιά πάνω σε ύψωμα που χωρίζει δύο κοιλάδες. Τα δύο στρώματα που έχουν εντοπισθεί, μας δίνουν πληροφορίες σχετικά τις αρχαιότερες ενδείξεις αρχιτεκτονικής διαμόρφωσης του χώρου. Από την Α φάση έχουμε δάπεδα από βότσαλα και επίχωση σε μορφή πηγαδιού ή στέρνας. Από τη Β φάση έχουμε δάπεδο από βότσαλα με ίχνη επιχρίσματος από ώχρα και γύψο αλλά και τα θεμέλια του αρχαιότερου οικήματος στο νησί: τρεις τάφροι θεμελίωσης. Η Α φάση τοποθετείται χρονικά στο β μισό της 9ης π.Χ χιλιετίας και η Β φάση στο7800/7600 π.Χ
Τα ευρήματα
Άφθονη είναι η λθοτεχνία που έχει εντοπιστεί, αποτελούμενη από λεπίδες δρεπάνια, αιχμές, από διάφανο ντόπιο πυριτόλιθο και οψιανό από την Καππαδοκία. Οι τεχνικές επεξεργασίας εμφανίζονται πρώτη φορά στο νησί. Κατάλοιπα εξημερωμένης χλωρίδας και πανίδας έχουν εντοπιστεί, επίσης, όπως σπόροι δημητριακών και εξημερωμένα αιγοπρόβατα και χοιρινά, για την Α φάση και για τη Β φάση συνυπάρχοντα με οστά βοοειδών. Τα βοοειδή είναι επείσακτα που μετά το τέλος της της μεταβατικής φάσης Σκιλλουρόκαμπος εξαφανίζονται, για να επανέλθουν στην εποχή της Χαλκοκρατίας.
Καλαβασός -Τέντα
Η θέση Καλαβασός -Τέντα είναι κι αυτή μια ακόμα χαρακτηριστική περίπτωση της Ακεραμικής Νεολιθικής Κύπρου. Βρίσκεται στην κοιλάδα του Βασιλκού στη νότια ακτή της Κύπρου, μεταξύ Λεμεσού και Λάρνακας. Πρόκειται για έναν εκτεταμένο νεολιθικό οικισμό της 7ης και 6ης χιλιετίας π.Χ. Υπάρχουν και ευρήματα που χρονολογήθηκαν μεταξύ του τέλους της 9ης και του τέλους της 7ης χιλιετίας π.Χ. Αποτελείται από κυκλικά κτίσματα γύρω από τις πλαγιές χαμηλού λόφου με θέα προς το όρος Τρόοδος και τη θάλασσα. Καθώς πολλές ραδιοχρονολογήσεις καλύππτουν όλη την 8η χιλιετία, φαίνεται πως η θέση αυτή κατοικήθηκε συνεχώς από την Προκεραμεική έως και στην Ακεραμική Νεολιθική κάτι που την καθιστά μοναδική στην Κύπρο περίπτωση για την περίοδο αυτή. Δεν υπάρχουν λίθινες αρχιτεκτονικές κατασκευές αλλά φθαρτές όπως φαίνεται από τις οπές πασσάλων και τους στενόμακρες ή κυκλικούς τάφρους.Τα κτίσματα διαφοροποιούνται ως προς το μέγεθος: μικρά κυκλικά διατάσσονται γύρω από ένα κεντρικό κυκλικό μεγαλύτερο από τα υπόλοιπα κατά 3-6 φορές.
Μιλούθκια
Στη δυτική πλευρά του νησιού στην περιοχή της Πάφου υπάρχει ένα πλάτωμα στη θέση Μιλούθκια. Πρόκειται για δύο πηγάδια ανοίγματος 0,90 μ. και βάθους έως 8,50 μ.σκαμμένα σε φυσικό βράχο. Μέσα στα πηγάδια βρέθηκαν οστά ζώων και ψαριών,λείψανα ανθρώπινων σκελετών, απανθρακωμένοι σπόροι,όστρεα,λειασμένα και αποκρουσμένα εργαλεία και ίχνη κόκκινης ώχρας. Η παρουσία σε αυτά εξημερεμένων σιτηρών, δείχνει πως καλλιέργειες γίνονταν στο νησί ήδη από το τέλος της 9ης χιλιετίας π.Χ. Τα πηγάδια είχαν και αντικείμενα οικοσκευής(αλεστικά εργαλεία, λειαντήρες, λίθινα δοχεία από πυριτόλιθο και έναν ασβεστολιθικό δίσκο με οπή). Ένα πιθανό σενάριο χρήσης του πηγαδιού ήταν η συλλογή νερού και η χρήση του για την κατασκευή λίθινων δοχείων.
Ακεραμική Νεολιθική
Στις αρχές ή μέσα της 7ης χιλιετίας και μέχρι το 5800/5500 π.Χ διαρκεί η επόμενη φάση που διακρίνεται από την παντελή απουσία κεραμικής και την οίκηση με εμμονή σε κυκλικό τύπο κτηρίου. Οι οικισμοί της περιόδου αυτής στα νότια (Χοιροκητία, Καλαβασός-Τέντα), στα ανατολικά (Ακρωτήριο Απ. Ανδρέα-Κάστρος), και στα βόρεια (Τρουλί,Πέτρα του Λιμνίτη) ήταν φύσει οχυροί, αλλά και με λιθόκτιστους περιβόλους. Έτσι στην Χοιροκοιτία έχουμε οικισμό με κυκλικά κτήρια με θεμέλιο από πέτρες και πλίνθινη ανωδομή. Κυκλικά ή καμπυλόγραμμα είναι τα μικρότερα και με λεπτότερους τοίχους- σε σχέση με εκείνα της Χοιροκοιτίας σπίτια σε Άγιο Ανδρέα-Κάστρος. Μέσα σε αυτά υπάρχουν ταφές σε λάκκους.Έντονη ήταν η ενασχόληση των κατοίκων με το ψάρεμα. Ο πολιτισμός της Ακεραμεικής Νεολιθικής έχει ένα πο συντηρητικό πνεύμα σε σχέση με εκείνους της Συροπαλαιστίνης και της Ανατολίας από τους οποίους και πιθανώς να κατάγεται. Ο πολιτισμός αυτός ανεξήγητα παρακμάζει και εξαφανίζεται ενώ παρατηρείται ένα κενό 1000 ετών έως την έναρξη της Νεολιθικής ΙΙ Η απόκλιση της Ακεραμικής Κύπρου από την ηπειρωτική ασιατική ακτή εξηγείται από τον νησιωτικό απομονωτισμό.
Κεραμική Νεολιθική
Μετά από ένα χρονικό διάστημα απουσίας ευρημάτων (4600-3900 π.Χ) νέο κύμα αποίκων εγκαθίσταται στο νησί. Από αρχιτεκτονικής απόψεως συνεχίζεται η κυκλική και ελλειψοειδής κατοικία. Στον Άγιο Επίκτητο οι κατοικίες είναι υπόγειες και με τοίχους από πέτρα. Στο Τρουλλί και στον οικισμό της Σωτήρας τα δωμάτια των κατοικιών είναι είναι ορθογώνια με στρογγυλεμένες γωνίες. Οι στύλοι κοντά στην εστία φανερώνουν την ύπαρξη ανοίγματος για τη διοχέτευση του καπνού. Η κεραμεική της φάσης αυτής είναι μονόχρωμη και ομοιάζει με εκείνη της Κιλικίας(Μεσίνα) και του Λιβάνου(Rash Shamra). Τα ειδώλια της περιόδου είναι από πέτρα και σχηματοποιημένα, επικρατεί η χτενιστή κεραμική. Οι οικονομία της περιόδου είναι μικτή με την επιπλέον καλλιέργεια της ελιάς και του αμπελιού, ενώ η θήρευση του ελαφιού αποτελεί βασική πηγή κρέατος.
Πηγές
*
Αλεξάνδρεια στον Μέλανα Κόλπο
Τοπογραφία
Η Αλεξάνδρεια, της οποίας η σημερινή ακριβής γεωγραφική θέση παραμένει προς το παρόν άγνωστη, αλλά πάντως πέριξ ή πλησίον του Μέλανα Κόλπου, πιθανολογείται ότι βρισκόταν κοντά στην Καρδία (σημ. Baklaburun), ή ταυτίζεται ακόμα και με αυτήν. Η Καρδία, ήταν κατά την αρχαία ελληνική κλασσική περίοδο, η μεγαλύτερη πόλη της Θρακικής Χερσονήσου, της οποίας ο πληθυσμός σταδιακά μεταφέρθηκε στη σημερινή Καλλίπολη. Κατ' άλλους ερευνητές εικάζεται ότι η Αλεξάνδρεια αυτή πρέπει να βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή ανάμεσα στις πόλεις: Ίδη, Παιών, Αλωπεκόννησος, Άραπλος, Ελαιούς, Μάδυτος ή Μάδις, Σηστός, επίσης Αιγός Ποταμοί, Κρήσσα, Κριθωτή (= Καλλίπολη), Πάκτυα ή Πακτύη.
Εκτός της ευρύτερης περιοχής της σύγχρονης Καλλίπολης, οι πόλεις Καρδία, Αγορά Θράκης, Πακτύη και η Λυσιμαχία ή Λυσιμάχεια (Θράκης) είναι οι επικρατέστερες ως έμμεσα ή άμεσα σχετιζόμενες με την Αλεξάνδρεια αυτή.
Ιστορία
Ήδη από το 342 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας είχε εντείνει τις επιχειρήσεις του στη Θράκη υποτάσσοντας τα θρακικά βασίλεια και προελαύνοντας μέχρι τις περιοχές που βρισκόταν ο Βόσπορος, η Προποντίδα και το Βυζάντιο, θέσεις κρίσιμης σημασίας για την Αρχαία Αθήνα.
Οι Αθηναίοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο που απειλούσε την Θρακική Χερσόνησο, έστελναν από παλιά εκεί κληρούχους. Νέα ομάδα εποίκων είχε σταλεί το 343 π.Χ. από τους Αθηναίους, με αρχηγό τον στρατηγό Διοπείθη. Μία μόνο πόλη, η Καρδία, δεν δέχτηκε την εγκατάστασή τους, επικαλούμενη την συνθήκη του 346 π.Χ. (Φιλοκράτειος ειρήνη) που της αναγνώριζε την ανεξαρτησία της ως συμμάχου του Φιλίππου. Ο Διοπείθης οργίστηκε, καθώς θεωρούσε ότι η πόλη ανήκε στην Αθήνα και έστρεψε τον μισθοφορικό στρατό του εναντίον της. Ο Φίλιππος πρότεινε να διευθετηθεί η διαφορά με τη διαιτησία, αλλά οι Αθηναίοι αρνήθηκαν.
Η Αλεξάνδρεια οικοδομήθηκε το 334 π.Χ, όταν διήλθε ο Μέγας Αλέξανδρος με την στρατιά του οδεύοντας προς την Ασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού
δεξιά|μικρογραφία| Ο χάρτης του θαλάσσιου δρόμου του μεταξιού. Ο θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού, ή η θαλάσσια οδός του μεταξιού αναφέρεται στο θαλάσσιο τμήμα του ιστορικού δρόμου του μεταξιού, που συνέδεε την Κίνα, τη Νοτιοανατολική Ασία, την Ινδική υποήπειρο, την Αραβική χερσόνησο, τη Σομαλία, την Αίγυπτο και την Ευρώπη. Άκμασε μεταξύ του 2ου αιώνα π.Χ. και του 15ου αιώνα μ.Χ.. Παρά τη σύνδεσή του με την Κίνα τους τελευταίους αιώνες, ο θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού καθιερώθηκε και λειτούργησε κυρίως από Αυστρονήσιους ναυτικούς στη Νοτιοανατολική Ασία, εμπόρους Ταμίλ στην Ινδία και Νοτιοανατολική Ασία, Ελληνορωμαίους εμπόρους στην Ανατολική Αφρική, Ινδία, Κεϋλάνη και Ινδοκίνα και από Πέρσες και Άραβες εμπόρους στην Αραβική Θάλασσα και πέραν αυτής.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Αυστρονήσιο [[Εμπόριο μπαχαρικών|πρωτοιστορικό και ιστορικό δίκτυο του θαλάσσιου εμπορίου στον Ινδικό Ωκεανό. ]] δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ιστορική ζώνη πολιτιστικής επιρροής της [[Ινδοσφαιρία|Ινδοσφαιρίας της Μείζονος Ινδίας για μετάδοση στοιχείων ινδικών στοιχείων, όπως οι τιμητικοί τίτλοι, η ονομασία ανθρώπων, η ονομασία τοποθεσιών, τα ρητά οργανώσεων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και η υιοθέτηση του Ινδουισμού, του Βουδισμού, της Ινδικής αρχιτεκτονικής, των πολεμικών τεχνών, της ινδικής μουσικής και χορού, της παραδοσιακής ινδικής ενδυμασίας και της ινδικής κουζίνας, μια διαδικασία που έχει επίσης υποβοηθηθεί από τη συνεχιζόμενη ιστορική επέκταση της ινδικής διασποράς. ]] Ο θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού αναπτύχθηκε από το προηγούμενο αυστρονήσιο δίκτυο εμπορίου μπαχαρικών των νησιωτών Ασιατών της Νοτιοανατολικής Ασίας με τη Σρι Λάνκα και τη Νότια Ινδία (καθιερώθηκε 1000-600 π.Χ.), καθώς και από τη βιομηχανία ίασπι για το εμπόριο τεχνουργημάτων Lingling-o από τις Φιλιππίνες στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας (περίπου 500 π.Χ.). Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, οι αυστρονήσιες θαλασσοκρατίες έλεγχαν τη ροή του θαλάσσιου δρόμου του μεταξιού, ειδικά τις πολιτείες γύρω από τα στενά της Μαλάκκας και της Μπανγκά, τη Μαλαϊκή Χερσόνησο και το δέλτα του Μεκόνγκ, αν και τα κινέζικα αρχεία αναγνώρισαν εσφαλμένα αυτά τα βασίλεια ως «ινδικά» λόγω της ινδοποίησης αυτών των περιοχών. Η διαδρομή είχε επιρροή από την πρώιμη εξάπλωση του Ινδουισμού και του Βουδισμού στα ανατολικά.
Αρχεία της δυναστείας Τανγκ δείχνουν ότι η Σριβιτζάγια, η οποία ιδρύθηκε ως Παλεμπάνγκ το 682 μ.Χ., ανήλθε σε κυρίαρχη δύναμη του εμπορίου στην περιοχή γύρω από τα κέντρα εμπορίου των στενών και της Θάλασσας της Νότιας Κίνας με τον έλεγχο του εμπορίου πολυτελών αρωματικών και βουδιστικών αντικειμένων από τη Δυτική Ασία προς την ακμάζουσα αγορά της δυναστείας Τανγκ. Τα κινεζικά αρχεία δείχνουν επίσης ότι οι πρώτοι Κινέζοι Βουδιστές προσκυνητές στη Νότια Ασία έκαναν τη διαδρομή με τα αυστρονήσια πλοία που εμπορεύονταν σε κινεζικά λιμάνια. Τα βιβλία που γράφτηκαν από Κινέζους μοναχούς, όπως ο Ουάν Τσεν και ο Χούι Λιν, περιέχουν λεπτομερείς ιστορίες για τα μεγάλα εμπορικά πλοία από τη Νοτιοανατολική Ασία, που χρονολογούνται τουλάχιστον από τον 3ο αιώνα μ.Χ.. μικρογραφία| Ένα από τα [[Πλοίο Μπορομπουντούρ|πλοία Μπορομπουντούρ από τον 8ο αιώνα, απεικονίσεις μεγάλων γηγενών εμπορικών σκαφών, πιθανόν των θαλασσοκρατιών Σαϊλεντρά και Σριβιτζάγια. Εμφανίζεται με το χαρακτηριστικό πανί τάντζα τως Αυστρονήσιων της Νοτιοανατολικής Ασίας.]] Πριν από τον 10ο αιώνα, η διαδρομή χρησιμοποιήθηκε κατά κύριο λόγο από εμπόρους της Νοτιοανατολικής Ασίας, αν και οι Ταμίλ και οι Πέρσες έμποροι την χρησιμοποιούσαν επίσης. Μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ., οι Άραβες έμποροι ντάου επεκτάθηκαν στις διαδρομές, οδηγώντας στην πρώτη εξάπλωση του Ισλάμ σε πολιτείες της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Μέχρι τον 10ο έως τον 13ο αιώνα, η δυναστεία Σονγκ της Κίνας άρχισε να κατασκευάζει τους δικούς της εμπορικούς στόλους, παρά την παραδοσιακή κινεζική Κομφούκια περιφρόνηση για το εμπόριο. Αυτό οφειλόταν εν μέρει στην απώλεια πρόσβασης από τη δυναστεία Σονγκ στον χερσαίο δρόμο του μεταξιού. Οι κινέζικοι στόλοι ξεκίνησαν να στέλνουν εμπορικές αποστολές στην περιοχή στην οποία αναφέρονται ως Nan hai (κυρίως κυρίαρχα από τη Σριβιτζάγια), ξεκινώντας από το νότιο τμήμα της Θάλασσας Σουλού και της Θάλασσας της Ιάβας. Αυτό οδήγησε στην ίδρυση κινεζικών εμπορικών αποικιών στη Νοτιοανατολική Ασία, σε έκρηξη του θαλάσσιου εμπορίου και στην εμφάνιση των λιμένων της Τσουάντζοου και της Γκουανγκτζόου ως περιφερειακών κέντρων εμπορίου στην Κίνα.