cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαχείριση της Διαταραχής: Ελλειμματική Προσοχή / Υπερκινητικότητα
Ψυχιατρικές παρενέργειες
Το 2006 ο FDA εξέτασε την περίπτωση των ψυχιατρικών παρενεργειών στην αγωγή για την ΔΕΠΥ. Βρήκαν αυξημένα επίπεδα ψύχωσης ή/και μανίας έχοντας εξετάσει όλες τις φαρμακευτικές αγωγές, συμπεριλαμβανομένων και των: Concerta, Ritalin LA, d-MPH, Ατομοξετίνη, XR, Modafinil, MTS και Metadate.
Πολλά από αυτά τα φάρμακα σχετίζονται με φυσική και ψυχολογική εξάρτηση.
Ζητήματα που προκύπτουν από την μακροχρόνια χρήση διεγερτικών φαρμάκων
Η βραχυχρόνια χρήση των διεγερτικών φαρμάκων έχει δείξει ότι είναι αποτελεσματική ωστόσο η μακρυχρόνια χρήση τους μένει ακόμα να ξεκαθαριστεί. Η Μελέτη Πολύτροπης Αγωγής Παιδιών με ΔΕΠΥ κατέληξε ότι ενώ φάρμακα όπως τα Ritalin και Concerta (μια μορφή καθυστερημένης έκλυσης του Ritalin) βραχυπρόθεσμα δούλεψαν, από την άλλη δεν υπήρχε έκδηλη βελτίωση στην συμπεριφορά των παιδιών μετά από τρία χρόνια τέτοιας αγωγής.”
Ο Wilens και άλλοι επαγγελματίες έδειξαν ότι η ελεγχόμενη χρήση των φαρμάκων μπορεί να μειώσει την πιθανότητα να υπάρξει χρηση ουσιών αργότερα. Ο Biederman και συνάδελφοι ανέφεραν σε μια διαχρονική έρευνα ότι βρήκαν ότι τα παιδιά με ΔΕΠΥ που δεν λάμβαναν φαρμακευτική αγωγή βρίσκονταν σε μεγαλύτερο κίνδυνο να κάνουν χρήση ουσιών αργότερα. Τα παιδιά που ελάμβαναν φαρμακευτική αγωγή για την ΔΕΠΥ τους ήταν λιγότερο πιθανά αργότερα να κάνουν χρήση ουσιών. Μια έρευνα του 2007 από την κλινική του Mayo βρήκε ότι, “η αγωγή με διεγερτικά φάρμακα κατά την παιδική ηλικία σχετίζονταν με περισσότερα μακροχρόνια αποτελέσματα στο σχολείο”.
Μακροπρόθεσμη χρήση και σχιζοφρένεια και ψύχωση προκαλούμενη από φάρμακα
Αν και το πλαίσιο ασφάλειας της βραχυπρόθεσμης αγωγής με μεθυλφενιδάτη έχει καθιερωθεί για τα καλά σε κλινικές δοκιμές, η επαναλαμβανόμενη χρήση των ψυχοδιεγερτικών όπως η μεθυλφενιδάτη είναι λιγότερο ξεκάθαρη. Οι μακρυπρόθεσμες παρενέργειες επί τοξικομανίας, σύνδρομου στέρησης, ψύχωσης, κατάθλιψης και εγκυμοσύνης δεν έχουν τύχει της αντίστοιχης έρευνας και ως εκ τούτου οι μακροχρόνιες επιδράσεις των διεγερτικών για την ΔΕΠΥ παραμένουν ως επί τον πλείστον άγνωστες. Οι βραχυπρόθεσμες κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι μια επίπτωση ψύχωσης 0,1%. Η ψύχωση λαμβανει χώρα πιο συχνά ως αποτέλεσμα χρόνιας χρήσης που επιδρά στο περίπου 6% των παιδιών επί της μακροπρόθεσμης λήψης μεθυλφεδινάτης. The long term effects on mental health disorders in later life of chronic use of methylphenidate is unknown. Οι μακροπρόθεσμες παρενέργειες σε διαταραχές της ψυχικής υγείας όσον αφορά την μελλοντική πορεία της χρόνιας χρήσης της μεθυλφεδινάτης είναι άγνωστες. Ανησυχητικά ζητήματα έχουν προκύψει αναφορικά με την πιθανότητα η μακροπρόθεσμη αγωγή να προκαλεί τοξικομανία, παράνοια, σχιζοφρένεια και ευαισθητοποίηση της συμπεριφοράς, παρόμοια με τα άλλα διεγερτικά. Τα ψυχωτικά συμπτώματα από την χρήση μεθυλφενιδάτης μπορούν να περιλαμβάνουν οπτικοακουστικές ψευδαισθήσεις, τάσεις αυτο-τραυματισμού, σοβαρό άγχος, ευφορία, αίσθηση μεγαλείου, παρανοϊκές παραισθήσεις, σύγχυση, αυξημένη επιθετικότητα και ευερεθιστότητα. Η ψύχωση που προκαλείται από την χρήση μεθυλφενιδάτης είναι απρόβλεπτη όσον αφορά σε ποιόν θα εμφανιστεί. Το οικογενειακό ιστορικό ψυχικών νοσημάτων δεν προβλέπει την περίπτωση της εμφάνισης τοξίκωσης διεγερτικών σε παιδιά με ΔΕΠΥ. Υψηλά επίπεδα χρήσης διεγερτικών στην παιδική ηλικία βρίσκονται σε ασθενείς ΔΕΠΥ οι οποίοι εν τέλει θα διαγνωσθούν με συννοσηρή σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή. Άτομα με διάγνωση διπολικής διαταραχής ή σχιζοφρένειας και στα οποία είχαν χορηγηθεί διεγερτικά κατά την παιδική τους ηλικία έχουν μια σημαντικά νωρίτερη εκδήλωση της ψυχωτικής διαταραχής και υποφέρουν από μια πιο βαριά κλινική πορεία αυτής της ψυχωτικής διαταραχής.
Αποτελέσματα στέρησης από διεγερτικές ουσίες και υποτροπής
Η στέρηση από διεγερτικά ή οι αντιδράσεις υποτροπής μπορεί να συμβούν και θα έπρεπε να ελαχιστοποιούνται όσον αφορά την έντασή τους, δηλαδή μέσω μιας σταδιακής μείωσης της χορηγούμενης φαρμακευτικής αγωγής επί μια περίοδο εβδομάδων ή μηνών. Μια πολύ μικρή μελέτη πάνω στην απότομη στέρηση διεγερτικών πρότεινε ότι οι επιδράσεις της στέρησης δεν είναι τυπικές. Ωστόσο αυτές μπορεί ακόμη να εμφανίζονται σε ευπαθή άτομα. Τα συμπτώματα στέρησης ή υποτροπής της μεθυλφενιδάτης μπορεί να περιλαμβάνει την ψύχωση, την ευερεθιστικότητα και την κατάθλιψη και μια επανεμφάνιση των συμπτωμάτων της ΔΕΠΥ σε μια υπερβολική μορφή. Η μεθυλφενιδάτη μπορεί να είναι χειρότερη για την εμφάνιση επιδράσεων στέρησης ή υποτροπής λόγω του κάπως μεγαλύτερου χρόνου ημιζωής. Μέχρι και το 1/3 των παιδιών με ΔΕΠΥ βιώνουν μια επιδραση υποτροπής όσον αφορά τα συμπτώματα ΔΕΠΥ όταν η δόση της μεθυλφενιδάτης εξαφανιστεί σταδιακά.
Ερωτήματα αναφορικα με την πιθανότητα η φαρμακευτική αγωγή διεγερτικών να προκαλεί καρκίνο
Μια έρευνα μικρής κλίμακας του 2005 στο Τέξας υποδεικνύει ότι η μεθυλφεδινάτη μπορεί να προκαλέσει αποκλίσεις στα χρωμοσώματα. Εκείνη την περίοδο αυτή η έρευνα προκάλεσε ανησυχία λόγω της σχέσης μεταξύ των αποκλισεων στα χρωμοσώματα και του καρκίνου. Οι δημιουργοί αυτής της έρευνας δήλωσαν ότι όλα τα παιδιά αυτής της έρευνας έδειξαν ύποπτες μεταβολές στο DNA εντός ενός πολύ μικρού χρονικού διαστήματος και πρότειναν ότι δικαιολογείται περαιτέρω έρευνα. Μια ομάδα από τον FDA, το Εθνικό Ίδρυμα Υγείας (NIH) και ο Οργανισμός Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA) πηγε στο Τέξας το 2005 για να εκτιμήσει την μεθοδολογία της μελέτης. Ο Δρ. David Jacobson-Kram από τον FDA είπε η έρευνα παρουσίαζε ψεγάδια στις μεθόδους της αλλά τα αποτελέσματά της δεν μπορούσαν να απορριφθούν. Τα λάθη τα οποία επισημαίνονται είναι 1) ότι η έρευνα δεν συμπεριέλαβε μια ομάδα ελέγχου που έπαιρνε εικονικό φάρμακο (placebo), και 2) ότι η συγκεκριμένη έρευνα είναι πολύ μικρής κλίμακας. Μια αμέσως επόμενη έρευνα που επακολούθησε με επικεφαλής μια ομάδα από 6 επιστήμονς από την Υπηρεσία Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής και Ψυχοθεραπείας και από την Υπηρεσία Τοξικολογίας, από το Πανεπιστήμιο του Wurzburng της Γερμανίας, επιλήφθη αυτού του θέματος με μια μελέτη εις βάθος. Επεδίωξαν να ανταποκριθούν στην προαναφερθείσα πρόκληση σε μια απόπειρα να αναπαράγουν τα αποτελέσματα του El-Zein και άλλων σε μια ευρύτερη μελέτη. Η εργασία τους ολοκληρώθηκε το 2006 και εκδόθηκε το 2007 στο περιοδικό Προοπτικές Περιβαντολλογικής Υγείας (EHP), που διαβάζεται από τους συναδέλφους τους στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών Περιβαντολλογικής Υγείας στις ΗΠΑ. Αυτή η μελέτη χρησιμοποίησε ένα μεγαλύτερο πλήθος ατόμων και μια μεγαλύτερη περίοδος μεταπαρακολούθησης και συμπεριέλαβε μια μικρή ομάδα μακροχρόνιων χρηστών, άλλα διαφορετικά χρησιμοποίησε αυτό που οι ερευνητές πίστευαν ότι ήταν μια πανομοιότυπη μεθοδολογία με αυτή που χρησιμοποιήθηκε από τον El-Zein και άλλους. (επισημαίνουν ότι ο El-Zein και οι άλλοι δημοσίευσαν την αναφορά μιας μικρής σε έκταση μελέτης και δεν δημοσίευσαν λεπτομερείς περιγραφές της μεθοδολογίας τους). Μετά από συνεπακόλουθες μελέτες επί 6 μήνες, οι ερευνητές δεν βρήκαν αποδεικτικά στοιχεία ότι η μεθυλφενιδάτη μπορεί να προκαλέσει καρκίνο, δηλώνοντας ότι, “η ανησυχία όσον αφορά μια δυνητική αύξηση στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου σε βάθος χρόνου κατόπιν μακροπρόθεσμης αγωγής με μεθυλφενιδάτη δεν έχει στήριγμα”."
Χρήση φαρμακευτικής αγωγής
Τα πρώτα αναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την χρήση των διεγερτικών φαρμάκων για την αντιμετώπιση παιδιών με προβλήματα υπερκινητικότητας και προσοχής εμφανίστηκαν το 1937. Ο Δρ. Charles Bradley στο Providence, Rhode Island, ανέφερε ότι μια ομάδα παιδιών με προβλήματα συμπεριφοράς έδειξε σημάδια βελτίωσης αφότου έγινε χορήγηση του διεγερτικού Βενζεδρίνη. Το 1957, το διεγερτικό μεθυλφενιδάτη (Ritaliln, το οποίο παράχθηκε το 1950) έγινε διαθέσιμο από διάφορα εμπορικά ονόματα (περιλαμβανομένων των Focalin, Concerta, Metadate και Methylin). Παραμένει ακόμα ένα από τα πιο ευρέως συνταγογραφημένα φάρμακα για την αντιμετώπιση της ΔΕΠΥ. Αρχικά το φάρμακο χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση της ναρκοληψίας, της χρόνιας κόπωσης, της κατάθλιψης και για να εξουδετερώσει τις κατασταλτικές επιδράσεις άλλων φαρμάκων. Το φάρμακο άρχισε να χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της ΔΕΠΥ στην δεκαετία του 1960 και έκτοτε σταθερά αυξήθηκε η χρήση του.
Το 1975, η πεμολίνη (Cylert) εγκρίθηκε από τον FDA για χρήση στην ΔΕΠΥ. Αν και ήταν ένα αποτελεσματικό δραστικό μέσο για την διαχείριση των συμπτωμάτων, η εμφάνιση ηπατικής ανεπάρκειας σε 14 περιπτώσεις επί των επόμενων 27 ετών θα κατέληγε στην απόφαση του κατασκευαστή να αποσύρει αυτό το φάρμακο από την αγορά. Νέα συστήματα χορήγησης για τα φάρμακα επινοήθηκαν το 1999 που εξουδετέρωναν την ανάγκη για πολλαπλές δόσεις κατά την διάρκεια της ημέρας ή την ανάγκη τα φάρμακα να χορηγούνται στο σχολείο. Αυτά τα νέα συστήματα περιλαμβάνουν σβόλοι του φαρμάκου επικαλυμμένοι με διάφορες χρονικά- αποδεσμευμένες ουσίες που επέτρεπαν σε αυτά τα φάρμακα να διαλύονται ωριαία σε μια περίοδο 8-12 ωρών. (Metadate CD, Adderall XR, Focalin XR) και μια αντλία ώσμωσης που διαχεει έναν πολτό υγρής μεθυλφενιδάτης σε μια περίοδο 8-12 ωρών κατόπιν κατάποσης (Concerta).
Το 2007, η λυσδεξαμφεταμίνη (Vyvanse) γίνεται το πρώτο προφάρμακο που παίρνει έγκριση από τον FDA για την αντιμετώπιση της ΔΕΠΥ.
Το 1999 η μεγαλύτερη έρευνα για την αγωγή της ΔΕΠΥ δημοσιεύθηκε στο Αμερικάνικο Περιοδικό της Ψυχιατρικής. Γνωστή ως η Μελέτη Πολύτροπης Αγωγής της ΔΕΠΥ (Έρευνα MTA), συμπεριλάμβανε πάνω από 570 παιδιά με ΔΕΠΥ σε 6 τοποθεσίες στις ΗΠΑ και στον Καναδά τοποθετημένα εντελώς τυχαία σε 4 ομάδες αγωγής. Και όλες οι 4 ομάδες αγωγής επέδειξαν αξιοσημείωτη βελτίωση από την στιγμή των βασικών-αρχικών μετρήσεων μέχρι και την ολοκλήρωση της μελέτης 14 μήνες αργότερα. Η αγωγή μέσω τροποποίησης της συμπεριφοράς ήταν εξίσου αποτελεσματική όσο και η φαρμακευτική αγωγή από μόνη της σε 16 από τις εξαγόμενες μετρήσεις. Αυτό ήταν ειδικά καλό για την ομάδα τροποποίησης της συμπεριφοράς, εφόσον τα πρωτόκολλα συμπεριφοράς εξασθένισαν 3 μήνες πριν την τελευταία μέτρηση-εκτίμηση και η ομάδα των διεγ
Μπιόντο-ιν
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Κήπος Τζόντο-σικι μικρογραφία| Η Αμιτάμπα στο Μπιόντο-ιν δημιουργήθηκε από τον Τζότσο. 1053. Αυτός ο ναός χτίστηκε αρχικά το 998 την περίοδο Χεϊάν ως μια αγροτική βίλα του υψηλόβαθμου αυλικού Μιναμότο νο Σιγκενόμπου. Αφού πέθανε, ένα από τα πιο ισχυρά μέλη της φυλής Φουτζιβάρα, ο Φουτζιβάρα νο Μιτσινάγκα, αγόρασε το ακίνητο από τη χήρα του αυλικού. Η βίλα μετατράπηκε σε βουδιστικό ναό από τον γιο του Φουτζιβάρα νο Γιοριμίτσι το 1052. Όντας ένα από τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Ιαπωνίας, τα κτίρια του ναού Μπιόντο-ιν και τα αγάλματα του Βούδα έχουν μακρά ιστορία περίπου 1000 ετών. Στον Βουδισμό της Ανατολικής Ασίας, υπάρχουν οι Τρεις Εποχές του Βουδισμού, οι οποίες είναι τρεις διαιρέσεις χρόνου μετά το θάνατο του Βούδα. Το Μάππο, το οποίο μεταφράζεται επίσης ως η Εποχή της Παρακμής του Ντάρμα, είναι η εκφυλισμένη Τρίτη Εποχή του Βουδισμού, γνωστή και ως η Τελευταία Ημέρα του Νόμου. Ήταν ευρέως η πεποίθηση ότι το έτος 1052 σηματοδότησε το πρώτο έτος της αρχής του τέλους του κόσμου. Αυτή η θεωρία αιχμαλώτισε την καρδιά πολλών αριστοκρατών και μοναχών, που είχε ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι να γίνουν πιο αφοσιωμένοι στον Βουδισμό και να πιστέψουν στην ιδεολογία της Βουδιστικής Καθαρής Γης. Το επόμενο έτος, ολοκληρώθηκε η Αίθουσα Αμίντα-ντο (Αίθουσα του Φοίνικα) στο εσωτερικό του οποίου βρίσκεται το άγαλμα του Αμίντα Βούδα ύψους 2,4 μέτρων, που δημιουργήθηκε από τον Τζότσο, ο οποίος υποστηρίζεται ότι ήταν ο καλύτερος βουδιστής γλύπτης στην περίοδο Χεϊάν.
Ο Ναός Μπιόντο-ιν σταδιακά επεκτάθηκε σε ένα τεράστιο συγκρότημα ναών κατά την περίοδο Καμακούρα, όπου ο ναός Τζόντο-ιν άνοιξε λόγω της ανακαίνισης του ναού Μπιόντο-ιν το 1496. Η αίθουσα Ράκαν-ντο ιδρύθηκε το 1640. Ο ναός Σάισο-ιν ιδρύθηκε το 1654.
Το 1670 πραγματοποιήθηκε μια πλήρης ανακαίνιση της Αίθουσας Αμίντα-ντο (Αίθουσα του Φοίνικα), κατά την οποία αντικαταστάθηκαν οι μπροστινές πόρτες. Δύο επιμέρους ναοί, ο Ναός Τζόντο-ιν, που ανήκε στη αίρεση Τζόντο και ο Ναός Σάισο-ιν, που ανήκει στη αίρεση των Τεντάι, άρχισαν να συνεργάζονται και κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια, για να διατηρήσουν τη λειτουργία του Ναού Μπιόντο-ιν. Το 1698, το Ούτζι καταστράφηκε από μια μεγάλη πυρκαγιά και ο ναός Μπιόντο-ιν υπέστη σοβαρές ζημιές. Οι τοίχοι και οι πόρτες της Αίθουσας του Φοίνικα καταστράφηκαν μετά από αυτό το περιστατικό. Ωστόσο, ως αποτέλεσμα της φθοράς του ναού, η θέληση των ανθρώπων για τη συντήρηση και την ανακαίνιση της Αίθουσα του Φοίνικα ήταν μεγάλη.
Κατά την περίοδο Μεϊτζί (1868–1912) και την περίοδο Σόουα (1926–1989), πραγματοποιήθηκε μεγάλης κλίμακας ανακαίνιση της Αίθουσας του Φοίνικα. Η Αίθουσα του Φοίνικα και το άγαλμα του Αμίντα Βούδα χαρακτηρίστηκαν ως Εθνικοί Θησαυροί το 1951. Η Αίθουσα του Φοίνικα επιλέχθηκε επίσης για τη σχεδίαση του μπροστινού μέρους του νομίσματος των 10 γιεν. Στη συνέχεια, η καμπάνα του ναού, ο Μποντισσάτβα, που προσεύχεται στα σύννεφα, το κουβούκλιο, οι πίνακες στην πόρτα και στους τοίχους της αίθουσας Τσόντο της Αίθουσας του Φοίνικα χαρακτηρίστηκαν ως Εθνικοί Θησαυροί.
Ο ναός Μπιόντο-ιν χαρακτηρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως ένα από τα Ιστορικά Μνημεία του Αρχαίου Κιότο το 1994. Η μεγάλης κλίμακας ανακαίνιση στον κήπο, το κουβούκλιο του αγάλματος του Αμίντα Βούδα και τη συνολική εικόνα της Αίθουσας του Φοίνικα συνεχίζεται την περίοδο Χεϊσέι (1989–2019) μέχρι σήμερα.
Το πιο διάσημο κτήριο του ναού είναι η Αίθουσα του Φοίνικα ή η Αίθουσα του  Αμίντα, που κατασκευάστηκε το 1053. Είναι το μόνο εναπομείναν πρωτότυπο κτήριο, που περιβάλλεται από μια γραφική λιμνούλα. Πρόσθετα κτήρια, που αποτελούν το συγκρότημα, κάηκαν κατά τη διάρκεια ενός εμφυλίου πολέμου το 1336.
Η αίθουσα του Φοίνικα
δεξιά|μικρογραφία| Ιαπωνικό νόμισμα των 10 γιεν (μπροστινή πλευρά) που δείχνει την Αίθουσα του Φοίνικα Το κεντρικό κτήριο στο Μπιόντο-ιν, η Αίθουσα του Φοίνικα αποτελείται από μια κεντρική αίθουσα, που πλαισιώνεται από δίδυμους διαδρόμους και στις δύο πλευρές της κεντρικής αίθουσας, και έναν ουραίο διάδρομο. Η κεντρική αίθουσα φιλοξενεί μια εικόνα του Αμίντα Βούδα. Στην οροφή της αίθουσας υπάρχουν αγάλματα του Κινέζου Φοίνικα, που ονομάζεται hōō στα Ιαπωνικά. Το κτήριο θεωρείται σχεδόν ως το μοναδικό εναπομείναν παράδειγμα από την περίοδο της Αντιβασιλείας Φουτζιβάρα, η οποία θεωρείται επίσης ως ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά αγαθά της Ιαπωνίας.
Η Αίθουσα του Φοίνικα, που ολοκληρώθηκε το 1053, είναι το υπόδειγμα των αιθουσών Φουτζιβάρα Αμίντα. Αποτελείται από μια κύρια ορθογώνια κατασκευή, που πλαισιώνεται από δύο διαδρόμους σε σχήμα L και έναν ουραίο διάδρομο, τοποθετημένο στην άκρη μιας μεγάλης τεχνητής λίμνης. Αν και η επίσημη ονομασία του είναι Αμίντα-ντο, άρχισε να ονομάζεται Χόο-ντο, ή Αίθουσα του Φοίνικα, στις αρχές της περιόδου Έντο. Αυτό το όνομα θεωρείται ότι προέρχεται τόσο από την ομοιότητα του κτιρίου με έναν Φοίνικα με τεντωμένα φτερά και μια ουρά, όσο και από το ζευγάρι των φοίνικων, που κοσμούν την οροφή.
Μέσα στην Αίθουσα του Φοίνικα, μια ενιαία εικόνα του Αμίντα (περίπου 1053) είναι εγκατεστημένη σε μια ψηλή πλατφόρμα. Το γλυπτό του Αμίντα είναι κατασκευασμένο από ιαπωνικό κυπαρίσσι και καλύπτεται με φύλλα χρυσού. Εκτελέστηκε από τον Τζότσο, ο οποίος καθιέρωσε έναν νέο κανόνα αναλογιών και μια νέα τεχνική, το γιοσέγκι, στο οποίο πολλά κομμάτια ξύλου είναι σκαλισμένα σαν κοχύλια και ενώνονται από μέσα. Το άγαλμα έχει ύψος περίπου τρία μέτρα από το πρόσωπο μέχρι τα γόνατά του. Καθισμένος σε στάση διαλογισμού με την πλάτη ελαφρώς καμπυλωμένη, το σώμα του είναι χαλαρό χωρίς καμία ένταση. Η χειρονομία του ονομάζεται «ίνσο», κατά την οποία και τα δύο χέρια είναι τοποθετημένα στην αγκαλιά, οι παλάμες στραμμένες προς τα πάνω, οι αντίχειρες και οι δείκτες σχηματίζουν έναν κύκλο. Αυτή η χειρονομία είναι μια παραλλαγή του Ντχιάνα Μούντρα (Μούντρα Διαλογισμού), που υποδηλώνει συγκέντρωση του Καλού Νόμου. Η Ούρνα, η οποία είναι η λευκή κουκκίδα στο μέτωπό του ανάμεσα στα μάτια, είναι το Τρίτο Μάτι του Αμίντα Βούδα, σύμβολο της αφύπνισης και της ικανότητας να βλέπει κανείς τα βάσανα όλων των πλασμάτων. Το γαλήνιο χαμόγελο του αγάλματος αντιπροσωπεύει την αρχοντιά του Βούδα μετά την επίτευξη της Φώτισης. Με μια αρμονική και απαλή έκφραση του προσώπου, κοιτάζει ελαφρώς προς τα κάτω, κάτι που δείχνει την κατάσταση του διαλογισμού, καθώς και το αίσθημα της φιλεύσπλαχνης χάρης προς το κοινό. Τα μαλλιά του είναι κοντά και κατσαρά, μαζί με το Ουσνίσα, που είναι ο μυτερός κόμπος που βρίσκεται στο κέντρο του κεφαλιού.
Στους τοίχους της αίθουσας υπάρχουν μικρά ανάγλυφα σκαλίσματα ουρανίων σωμάτων. Τα αστέρια πιστεύεται ότι είχαν συνοδεύσει τον Αμίντα, όταν κατέβηκε από τον Δυτικό Παράδεισο, για να συγκεντρώσει τις ψυχές των πιστών τη στιγμή του θανάτου και να τις μεταφέρει με άνθη λωτού στον Παράδεισο. Οι πίνακες Ράιγκο στις ξύλινες πόρτες της Αίθουσας του Φοίνικα, που απεικονίζουν την Κάθοδο του Αμίντα Βούδα, είναι ένα πρώιμο παράδειγμα του ιαπωνικού στυλ ζωγραφικής Γιαμάτο-ε, και περιέχουν αναπαραστάσεις του τοπίου γύρω από το Κιότο.
Υπάρχει ένας κήπος Τζόντο-σικι με μια λιμνούλα μπροστά από το κτήριο, ο οποίος το 1997 εκβαθύνθηκε ως μέρος μιας αρχαιολογικής ανασκαφής. Καθώς ο ναός είναι στραμμένος προς την Ανατολή, υποδηλώνει ότι το κοινό πρέπει να διασχίσει τη λίμνη Άτζι-ίκε μπροστά από την Αίθουσα του Φοίνικα, προκειμένου να φτάσει στη Βουδιστική Καθαρή Γη. Οι κήποι είναι χαρακτηρισμένοι ως Εθνική Ιστορική Τοποθεσία και τόπος γραφικής ομορφιάς.
Η αίθουσα Κάννον-ντο
Η αίθουσα Κάννον-ντο είναι μια σημαντική πολιτιστική ιδιοκτησία, που ιδρύθηκε στην πρώην τοποθεσία της κύριας αίθουσας γύρω στο 1230, κατά την Πρώιμη Περίοδο Καμακούρα. Η δομή της αίθουσας είναι απλή, η οποία ακολουθεί το κλασικό σχέδιο από την περίοδο Τένπιο (710-794), έχοντας δύο διαφορετικές μορφές λυγισμένες για να στηρίξουν την οροφή. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό ανακαίνιση και δεν είναι ανοιχτή για το κοινό.
Η Ιαπωνία τιμά τη μακροζωία και την πολιτιστική σημασία του κτηρίου εμφανίζοντας την εικόνα του στο νόμισμα των 10 γιεν και το χαρτονόμισμα των 10.000 γιεν απεικονίζει την εικόνα του Φοίνικα. Τον Δεκέμβριο του 1994, η UNESCO κατέταξε το κτήριο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως μέρος των « Ιστορικών Μνημείων του Αρχαίου Κιότο». Η Αίθουσα του Φοίνικα, το μεγάλο άγαλμα του Αμίντα μέσα σε αυτό, και πολλά άλλα αντικείμενα στο Μπιόντο-ιν είναι εθνικοί θησαυροί. Ένα αντίγραφο μισού μεγέθους του ναού ολοκληρώθηκε στις 7 Ιουνίου 1968 στην Κοιλάδα των Ναών (Οάχου, Χαβάη). Το ιαπωνικό ταχυδρομείο έχει εκδώσει τρία γραμματόσημα, που δείχνουν την αίθουσα του Φοίνικα, με το καθένα να προπληρώνει την τότε ταχυδρομική τιμή για μια αποστολή αλληλογραφίας εξωτερικού διά ξηράς ή με πλοίο. Τα γραμματόσημα παράγονταν με την δαπανηρή μέθοδο χαρακτικής, δείχνοντας την εκτίμηση για την αίθουσα.
Κατοικία Γιόριν-αν Σόιν
Είναι κατοικία καθώς και ένας από τους υποναούς του περιβόλου. Χτισμένη στις αρχές της περιόδου Έντο (γύρω στον 17ο αιώνα), η οροφή είναι αχυρένια με ιαπωνικό φλοιό κυπαρισσιού. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή πιστεύεται ότι προέρχονταν από τα ερείπια του Κάστρου Μομογιάμα. Οι εσωτερικές τοιχογραφίες ήταν έργα καλλιτεχνών, που ανήκαν στο ατελιέ, που διεύθυνε ο Σανσέτσου Κάνο, ενώ ο κήπος λέγεται ότι σχεδιάστηκε από τον Σανσάι Χοσοκάβα.
Μουσείο Χοσόκαν
Καθώς το πρώην μουσείο του ναού που άνοιξε το 1965 ήταν απαρχαιωμένο, ένα καινοτόμο μουσείο τρίτης γενιάς άνοιξε την 1η Μαρτίου 2001, το οποίο ονομάζεται Μουσείο Χοσόκαν. Αυτό το μουσείο πέτυχε ένα σημαντικά βελτιωμένο περιβάλλον αποθήκευσης και έκθεσης για τους εθνικούς θησαυρούς από τον Ναό Μπιόντο-ιν, συμπεριλαμβανομένης της καμπάνας του ναού, 26 αγαλμάτων του Μποτισσάτβα, που προσεύχεται στα σύννεφα, και ενός ζεύγους Φοινίκων από την ταράτσα της Αίθουσας του Φοίνικα. Είναι το πρώτο ολοκληρωμένο μουσείο, που διευθύνεται από θρησκευτική οργάνωση. Η πλειονότητα των κτηρίων του μουσείου είναι κρυμμένα υπογείως, έτσι ώστε η εξωτερική όψη του μουσείου να συνδυάζεται με την Αίθουσα του Φοίνικα και άλλα κτηριακά συγκροτήματα εντός του ναού. Λόγω του σχεδιασμού του, το εσωτερικό του μουσείου δέχεται επαρκές φυσικό ηλιακό φως, καθώς και τεχνητό φωτισμό, για να διατηρεί τους εκθεσιακούς χώρους φωτεινούς και άνετους για το κοινό.
Η είσοδος στο συγκρότημα κοστίζει 600 γιεν για ενήλικες και περιλαμβάνει πρόσβαση στους κήπους και το μουσείο. Ένα πάσο εισόδου στην Αίθουσα του Φοίνικα, το οποίο ανακαινίστηκε πρόσφατα τον Μάρτιο του 2014, κοστίζει επιπλέον 300 γιεν και μπορεί να αγοραστεί κοντά στην πύλη. Η ξενάγηση πραγματοποιείται στα ιαπωνικά, ωστόσο παρέχεται αγγλικός έντυπος οδηγός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
31824 Έλατος
Τροχιά και ταξινόμηση
Το αρχείο παρατηρήσεων του Ελάτου αρχίζει με μία απεικόνισή του πριν την ανακάλυψή του, από την Ψηφιακή Ουράνια Επισκόπηση Sloan στο Αστεροσκοπείο Απάτσι Πόιντ τον Σεπτέμβριο του 1998, 13 μήνες πριν από την επίσημη παρατήρηση ανακαλύψεώς του.
Μπιόντο-ιν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κιότο
31824 Έλατος
Περιστροφή
Δύο καμπύλες φωτός του Ελάτου έχουν αποκτηθεί μέχρι σήμερα. Η ανάλυσή τους έδωσε μια μεγάλη για αστεροειδή περίοδο περιστροφής γύρω από τον άξονά του, 26,5 ή 26,82 ώρες, με μεταβολή φωτεινότητας 0,10 του μεγέθους.
Διάμετρος, άλβεδο και φασματικός τύπος
Σύμφωνα με παρατηρήσεις από το Διαστημικό Αστεροσκοπείο Χέρσελ και την επισκόπηση από τη διαστημική αποστολή WISE, ο Έλατος έχει διάμετρο 49,8 και 57,0 χιλιόμετρα αντιστοίχως. Το γεωμετρικό άλβεδό του είναι περίπου 0,050. Ο «Συνεργατικός Σύνδεσμος Καμπυλών Φωτός Αστεροειδών» (Collaborative Asteroid Lightcurve Link), δεχόμενοι ένα στάνταρ άλβεδο 0,057 για ανθρακούχους αστεροειδείς, προτείνει διάμετρο 45,9 χιλιομέτρων με βάση το απόλυτο μέγεθος 10,42.
Ο Έλατος είναι κοκκινωπό σώμα, έχοντας φασματικό τύπο RR ή D.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελατος
Μαργαρίτα (κοκτέιλ)
thumb|250px|Μαργαρίτες σερβιρισμένες σε ποτήρια μαργαρίτας Η μαργαρίτα είναι κοκτέιλ που αποτελείται από τεκίλα, λικέρ πορτοκάλι και χυμό λάιμ που συχνά σερβίρεται με αλάτι στο χείλος του ποτηριού. Το ποτό σερβίρεται ανακινημένο με πάγο, αναμεμειγμένο με πάγο (παγωμένη μαργαρίτα) ή χωρίς πάγο. Αν και έχει γίνει αποδεκτό να σερβίρεται μια μαργαρίτα σε μεγάλη ποικιλία τύπων ποτηριών, που κυμαίνονται από κοκτέιλ και ποτήρια κρασιού μέχρι ποτήρια μπύρας, το ποτό σερβίρεται παραδοσιακά στο ομώνυμο ποτήρι μαργαρίτα, μια παραλλαγή του ποτηριού κοκτέιλ με κλιμακωτή διάμετρο.
Προέλευση
Η ιστορία της μαργαρίτας είναι λαογραφική λόγω των πολυάριθμων ιστοριών προέλευσής της. Σύμφωνα με τον ιστορικό κοκτέιλ Ντέιβιντ Βόντριχ, η μαργαρίτα σχετίζεται με τη μαργαρίτα κονιάκ, η οποία παρασκευάζεται με τεκίλα αντί για κονιάκ. Υπάρχει μια αναφορά από το 1936 του εκδότη της εφημερίδας της Αϊόβα, Τζέιμς Γκράχαμ, που βρήκε ένα τέτοιο κοκτέιλ στην Τιχουάνα, χρόνια πριν από οποιονδήποτε από τους άλλους «μύθους δημιουργίας» της μαργαρίτας.
Το 1937 το Cafe Royal Cocktail Book περιέχει μια συνταγή για ένα πικαντόρ που χρησιμοποιεί τις ίδιες συγκεντρώσεις τεκίλα, τριπλ σεκ και χυμό λάιμ με μια μαργαρίτα. Μία από τις πρώτες ιστορίες είναι η μαργαρίτα που εφευρέθηκε το 1938 από τον Κάρλος «Ντάνι» Ερέρα στο εστιατόριό του Rancho La Gloria, στα μισά του δρόμου μεταξύ Τιχουάνα και Ροσαρίτο, στη Μπάχα Καλιφόρνια, που δημιουργήθηκε για την πελάτισσα και πρώην χορεύτρια Μάρτζορι Κινγκ, η οποία ήταν αλλεργική σε πολλά αποστάγματα, αλλά όχι στην τεκίλα. Αυτή η ιστορία αναφέρθηκε από τον Ερέρα και επίσης από τον μπάρμαν Άλβερτ Ερνάντες, ο οποίος έγινε γνωστός για τη διάδοση της μαργαρίτας στο Σαν Ντιέγκο μετά το 1947, στο εστιατόριο La Plaza στη Λα Γιόλα. Η ιστορία απομυθοποιήθηκε το 1992 από την San Diego Reader.
Σύμφωνα με τον Χοσέ Κουέρβο, το κοκτέιλ επινοήθηκε το 1938 από έναν μπάρμαν προς τιμήν της Μεξικανής χορεύτριας Ρίτα δε λα Ρόσα.
Η Hussong's Cantina ισχυρίζεται επίσης ότι ήταν ο τόπος δημιουργίας της μαργαρίτας στην Ενσενάντα, στο Μεξικό, το 1941. Ο μπάρμαν Δον Κάρλος Ορόσκο φέρεται να ονόμασε ένα νέο ποτό από τη Μεξικανογερμανίδα θαμώνα Μαργαρίτα Χένκελ Σεσένα, μια συχνή πελάτισσα στην καντίνα. Η Σεσένα ήταν ιδιοκτήτρια ράντσου στο εμπόριο και αμφισβητείται αν ήταν κόρη Γερμανού πρέσβη, όπως υποστηρίζει η ιστορία. Το Hussong's, ωστόσο, έχει γίνει διάσημο ως το σπίτι της πρωτότυπης μαργαρίτας.
Υπάρχουν επίσης ισχυρισμοί ότι η μαργαρίτα αναμίχθηκε για πρώτη φορά στη Χουάρες της Τσιουάουα στο Tommy's Place Bar στις 4 Ιουλίου 1942 από τον Φρανσίσκο «Πάντσο» Μοράλες. Ο Μοράλες αργότερα άφησε το Μεξικό για να γίνει πολίτης των ΗΠΑ, όπου εργάστηκε ως γαλατάς για 25 χρόνια. Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων του Μεξικού Notimex και πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι ο Μοράλες έχει τον ισχυρότερο ισχυρισμό ότι εφηύρε τη μαργαρίτα.
Άλλοι λένε ότι ο εφευρέτης ήταν η Μαργαρίτα Σέιμς, από το Ντάλας, όταν επινόησε το ποτό για τους καλεσμένους της στο εξοχικό της στο Ακαπούλκο, στο Γκερέρο, το 1948. Ο Τόμυ Χίλτον φέρεται να παρευρέθηκε, φέρνοντας το ποτό πίσω στην αλυσίδα ξενοδοχείων Hilton. Ωστόσο, η Jose Cuervo έκανε ήδη διαφημιστικές καμπάνιες για τη μαργαρίτα τρία χρόνια νωρίτερα, το 1945, με το σύνθημα, "Margarita: It's more than a girl's name."
Μια άλλη κοινή ιστορία προέλευσης ξεκινά την ιστορία του κοκτέιλ στο θρυλικό Balinese Room στο Γκάλβεστον του Τέξας όπου, το 1948, ο επικεφαλής μπάρμαν Σάντος Κρους δημιούργησε τη μαργαρίτα για την τραγουδίστρια Πέγκι Λι. Υποτίθεται ότι το ονόμασε από την ισπανική εκδοχή του ονόματός της, Μαργαρίτα.
Η πρώτη γνωστή δημοσίευση μιας συνταγής για μαργαρίτα ήταν στο τεύχος Δεκεμβρίου 1953 του Esquire, με μια συνταγή που ζητούσε μια ουγγιά τεκίλα, μια δόση τριπλού δευτερολέπτου και τον χυμό από μισό λάιμ ή λεμόνι. Μια συνταγή για κοκτέιλ με βάση την τεκίλα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο του 1930 My New Cocktail Book από τον G.F. Steele. Χωρίς να σημειώνει συγκεκριμένη συνταγή ή εφευρέτη, ένα ποτό που ονομάζεται Τεκίλα Ντέιζι αναφερόταν στην Syracuse Herald ήδη από το 1936.
Παραλλαγές
μικρογραφία| Οι Μαργαρίτες κυκλοφορούν σε ποικιλία γεύσεων και χρωμάτων. Το πρότυπο IBA είναι 10:4:3, δηλαδή τεκίλα:τριπλ σεκ:φρέσκος χυμός λάιμ.
Η συνταγή «Πρωτότυπη Μαργαρίτα» όπως αναφέρεται από την Cointreau στον ιστότοπό της έχει λίγο περισσότερο δικό της γλυκό λικέρ: 1 μέρος λευκή τεκίλα, 1⁄2 μέρος Cointreau και1⁄2 μέρος φρεσκοστυμμένο χυμό λάιμ.
Οι φρουτώδεις σόδες όπως με γεύση λάιμ, ανανά ή μανταρίνι, ή ενεργειακά ποτά, μπορούν να αντικαταστήσουν το τριπλ σεκ. Μια μαργαρίτα φτιαγμένη με σόδα πορτοκάλι και μπύρα είναι μια μπύρα μαργαρίτα ανατολής, αν είναι φτιαγμένη με ανθρακούχο σόδα φρούτων, είναι μαργαρίτα ηλιοβασιλέματος. Η παραλλαγή που χρησιμοποιεί σόδα γκρέιπφρουτ ονομάζεται Παλόμα.
Εναλλακτικά μείγματα φρούτων και χυμών μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε μια μαργαρίτα. Φρούτα όπως μάνγκο, ροδάκινο, φράουλα, μπανάνα, πεπόνι, βατόμουρο ή αβοκάντο είναι κατάλληλα για τη δημιουργία αυτού του ποτού. Ο χυμός πορτοκαλιού και ο χυμός ροδιού (χύνονται στην εσωτερική πλευρά του ποτηριού) μπορούν να φτιάξουν μια μαργαρίτα ηλιοβασιλέματος (ονομάστηκε έτσι επειδή το πορτοκάλι είναι στην κορυφή και το κόκκινο στο κάτω μέρος). Πολλές συνταγές απαιτούν λίγο χυμό πορτοκαλιού.
Κρέμα καρύδας, γάλα καρύδας και νερό καρύδας μπορούν επίσης να προστεθούν σε μαργαρίτες.
Οι μαργαρίτες μπορούν επίσης να γίνουν με λαχανικά όπως καρότα, παντζάρια, αγγούρι και σέλινο.
Παγωμένη μαργαρίτα
Η παγωμένη μαργαρίτα είναι μια μαργαρίτα που σερβίρεται ως λάσπη πάγου, παρόμοια με άλλα παγωμένα ανάμεικτα ποτά, όπως η πίνα κολάδα. Τα συστατικά μπορούν να υποβληθούν σε επεξεργασία με πάγο σε μπλέντερ κουζίνας ή για μεγαλύτερη απόδοση, χρησιμοποιείται παγωτομηχανή σερβιρίσματος: ένας ψυχρός, οριζόντιος κύλινδρος με περιστρεφόμενη πτερωτή αναδεύει το μείγμα έτσι ώστε να μην παγώσει και το οποίο διανέμεται από ένα στόμιο. Οι κατεψυγμένες μαργαρίτες σερβιρίστηκαν για πρώτη φορά στη La Jolla, όταν ο Άλβερτ Ερνάντες σταμάτησε να χρησιμοποιεί θρυμματισμένο πάγο και αντί αυτού συνδύασε τα συστατικά σε ένα μπλέντερ το 1947. Η ειδική μηχανή παγωμένης μαργαρίτας παρουσιάστηκε από τον Μαριάνο Μαρτίνες στο Ντάλας το 1971.
Ποτήρι
Οι μαργαρίτες μπορούν να σερβιριστούν σε διάφορα ποτήρια, κυρίως το ομώνυμο ποτήρι μαργαρίτας, μια παραλλαγή του κλασικού κουπέ σαμπάνιας. Αυτό έχει συσχετιστεί ιδιαίτερα με τις μαργαρίτες με ανάμειξη φρούτων και το ποτήρι χρησιμοποιείται επίσης για πιάτα όπως γκουακαμόλε ή κοκτέιλ με γαρίδες. Σε επίσημους χώρους, οι μαργαρίτες σερβίρονται συχνά σε ένα τυπικό ποτήρι κοκτέιλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοκτέιλ
Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου
Το Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου, γνωστότερο ως απλώς το Αιγυπτιακό Μουσείο ή Μουσείο του Καΐρου, είναι αρχαιολογικό μουσείο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Διαθέτει εκτεταμένη συλλογή τέχνεργων από την αρχαία Αίγυπτο, περίπου 120.000, από τα οποία εκτίθενται τα πλέον αντιπροσωπευτικά, ενώ τα υπόλοιπα φυλάσσονται σε αποθήκες. Το σημερινό κτήριο ανεγέρθηκε το 1901 από την ιταλική εταιρεία Garozzo-Zaffarani και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σε έκταση μουσεία της Αφρικής.
Ιστορικό
thumb|left|Καρτ ποστάλ με το Αιγυπτιακό Μουσείο περί το 1900 Το Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων περιέχει πολλά σημαντικά τεκμήρια της αρχαίας αιγυπτιακής ιστορίας και τη μεγαλύτερη συλλογή αντικειμένων σχετικών με τους φαραώ στον κόσμο. Στην αρχική του μορφή ιδρύθηκε από την αιγυπτιακή διοίκηση το 1835 κοντά στην κεντρική συνοικία Αζμπακέγια και αργότερα μετεγκαταστάθηκε στην Ακρόπολη του Καΐρου. Το 1855 ωστόσο, όλα τα αντικείμενά του δωρήθηκαν από την αιγυπτιακή κυβέρνηση στον αρχιδούκα Μαξιμιλιανό της Αυστρίας και φυλάσσονται σήμερα στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, στη Βιέννη.
Ένα νέο μουσείο ιδρύθηκε στο Μπουλάκ το 1858 σε μία πρώην αποθήκη, μετά τη δημιουργία του νέου Τμήματος Αρχαιοτήτων υπό τη διεύθυνση του Ογκίστ Μαριέτ. Το κτήριο ωστόσο βρισκόταν στην όχθη του Νείλου και το 1878 έπαθε σημαντικές ζημιές από μια πλημμύρα του ποταμού. Το 1891 οι συλλογές του μεταφέρθηκαν σε ένα πρώην ανάκτορο, στην Γκίζα. Παρέμειναν εκεί μέχρι το 1902, οπότε και μεταστεγάστηκαν για τελευταία φορά στο σημερινό κτίσμα, στην Πλατεία Ταχρίρ.
Εσωτερικός σχεδιασμός
thumb|Το εσωτερικό του Αιγυπτιακού Μουσείου|αριστερά|240x240εσ Υπάρχουν δύο κύρια επίπεδα στο μουσείο: Το ισόγειο και ο πρώτος όροφος. Στο ισόγειο, που έχει 42 αίθουσες, εκτίθεται μεγάλη συλλογή παπύρων και αρχαίων νομισμάτων. Οι πάπυροι είναι γενικώς μικρά τεμάχια εξαιτίας της φθοράς τους ανά τους αιώνες, περιέχουν όμως κείμενα σε αρκετές γλώσσες, όπως την ελληνική, τη λατινική, την αραβική και την αρχαία αιγυπτιακή. Τα νομίσματα ομοίως δεν είναι μόνο αρχαίας αιγυπτιακής κατασκευής, αλλά και ελληνικά, ρωμαϊκά και ισλαμικά.
Στο ισόγειο φιλοξενούνται επίσης τέχνεργα από το Νέο βασίλειο (περ. 1550-1069 π.Χ.), που είναι γενικώς μεγαλύτερα από αυτά των προηγούμενων αιώνων και περιλαμβάνουν αγάλματα και σαρκοφάγους.
Στον πρώτο όροφο υπάρχουν τέχνεργα από τις δύο τελευταίες δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου, μεταξύ των οποίων πολλά από τους τάφους των Φαραώ Τούθμωσις Γ΄, Τούθμωσις Δ΄, Αμένωφις Β΄, Χατσεψούτ και του αυλικού Μαϊχερπρί. Επίσης, πολλά αντικείμενα από την Κοιλάδα των Βασιλέων, ιδιαιτέρως από τους ασύλητους τάφους των Τουταγχαμών and Ψουσέννη Α΄. Δύο ειδικές αίθουσες περιέχουν μούμιες βασιλέων και μελών των βασιλικών οικογενειών του Νέου Βασιλείου.
Στη μνήμη διάσημων αιγυπτιολόγων
Στον παρακείμενο του Μουσείου κήπο υπάρχει μνημείο του Ογκίστ Μαριέτ, περιβαλλόμενο από 23 προτομές των εξής αιγυπτιολόγων: Φρανσουά Σαμπά, Γιοχάνες Ντύμιχεν, Κονράντους Λέμανς, Τσαρλς Ουίκλιφ Γκούντγουιν, Εμανυέλ ντε Ρουζέ, Σάμουελ Μπιρτς, Έντουαρντ Χινκς, Λουίτζι Βασσάλλι, Εμίλ Μπρυγκς, Καρλ Ρίχαρντ Λέψιους, Τεοντύλ Ντεβεριά, Βλαντίμιρ Γκολενίστσεφ, Ιππολίτο Ροσελλίνι, Λαμπίμπ Χαμπατσί, Σάμι Γκαμπρά, Σελίμ Χασάν, Αχμέτ Καμάλ, Ζακαρία Γκουνάιμ, Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν, Αμεντέο Πεϋρόν, Βίλεμ Πλέυτ, Γκαστόν Μασπερό και Πήτερ Λεπέιτζ Ρενούφ.
Άννα της Γαλλίας (Βασίλισσα)
Η Άννα της Γαλλίας (3 Απριλίου 1461 - 14 Νοεμβρίου 1522) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας από τη δεύτερη σύζυγο του Καρλόττα της Σαβοΐας και η μεγαλύτερη αδελφή του Καρόλου Η΄. Η μικρότερη αδελφή της Ιωάννα έγινε για μια αρκετή χρονική περίοδο βασίλισσα της Γαλλίας σαν πρώτη σύζυγος του Λουδοβίκου ΙΒ΄.
Αντιβασίλισσα της Γαλλίας
Την περίοδο της αντιβασιλείας της είχε πολλά προβλήματα με πολλούς ευγενείς οι οποίοι ήταν έντονα δυσαρεστημένοι με τον πατέρα της ο οποίος τους είχε περιορίσει σημαντικά τα προνόμια, αναγκάστηκε να τους επαναφέρει πολλά από αυτά, ένας από τους συγκεκριμένους ευγενείς ήταν και ο μελλοντικός βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΒ΄.
Άνοδος των Τιδόρ στην Αγγλία, οριστικό τέλος του Εκατονταετούς πολέμου
Η Άννα υπέγραψε τη Συνθήκη του Ετάπλ (1492) η οποία κατοχύρωσε το οριστικό τέλος του Εκατονταετούς Πολέμου και πραγματοποίησε τον γάμο του αδελφού της βασιλιά Καρόλου με την Άννα της Βρετάνης, κληρονόμο του δουκάτου της Βρετάνης, το οποίο με τον γάμο αυτό ενσωματώθηκε στο γαλλικό Στέμμα. Όταν ο Κάρολος ανέλαβε επίσημα τη βασιλεία (1491) ο Κάρολος γνώρισε την οργή της συζύγου επειδή λόγω της αδελφής του έχασε την ανεξαρτησία της στο δουκάτο.
Δάσκαλος στη Γαλλική αυλή
Ο σύζυγος της Πέτρος απεβίωσε (1503) και από τότε η Άννα ήταν ουσιαστικά κυβερνήτης της περιουσίας του για λογαριασμό της ανήλικης κόρης τους Σουζάν. Η Άννα είχε εξαιρετικά ισχυρή προσωπικότητα, ήταν πολύ έξυπνη και πονηρή, ακούγεται ότι ο ίδιος ο πατέρας του την είχε χαρακτηρίσει ως «η πιο τρελή γυναίκα που υπάρχει στη Γαλλία», περιγράφεται στην εμφάνιση ότι είχε μαύρα μαλλιά, ψηλό μέτωπο, εντυπωσιακά καστανά μάτια, μεγάλη μύτη, λεπτά χείλη και χέρια.
Η Άννα ήταν δάσκαλος στους νέους της Γαλλικής αριστοκρατίας ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και η μελλοντική βασιλομήτωρ Λουίζα της Σαβοΐας, στη νεολαία δίδαξε νέους εκλεπτυσμένους τρόπους συμπεριφοράς όπως να μην σκουπίζουν τη μύτη τους με τα δάχτυλα αλλά με ένα κομμάτι ύφασμα. Η Λουίζα έμαθε πολλά από την Άννα σχετικά με τον ρόλο της σαν αντιβασίλισσα όταν ο γιος της Φραγκίσκος Α΄ έγινε βασιλιάς, η Άννα εκπαίδευσε και τη Μαργαρίτα της Αυστρίας με προορισμό να τη δώσει σύζυγο στον αδελφό της Κάρολο και έγινε αργότερα κυβερνήτρια των κτήσεων των Αψβούργων στην Ολλανδία.
Θάνατος της κόρης της Σουζάνας και της Άννας
Ή Άννα είχε γράψει ένα βιβλίο με τίτλο Μαθήματα για την κόρη μου το οποίο αφορούσε την εκπαίδευση της κόρης της, τη συμβούλευε ότι ένας αριστοκράτης πρέπει να είναι ευγενής, έντιμος και αγαθός, οποιοδήποτε άλλο προτέρημα χωρίς αυτά τα στοιχεία είναι ανεπαρκές.
Κληρονόμοι
Η Άννα είχε την πρώτη εγκυμοσύνη το 1476 αλλά οι πληροφορίες είναι αντιφατικές, μερικοί λένε ότι απέβαλε άλλοι λένε ότι γεννήθηκε ένας γιος, ο Κάρολος, ο οποίος ήταν ο φυσικός διάδοχος του δουκάτου και πέθανε πρόωρα σε ηλικία 22 ετών (1498) χωρίς να αφήσει απογόνους.
Τα υπόλοιπα παιδιά του Πέτρου και της Άννας πέθαναν σε βρεφική ηλικία, τo μόνο παιδί που επιβίωσε ήταν η Σουζάν που γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1491.
Αναφορές της στη σύγχρονη λογοτεχνία
Μια ιστορία γύρω από τη ζωή της και το ειδύλλιο της με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΒ΄ γράφτηκε το 1947 από τη Μιούριελ Ρόυ Μπόλτον με την ονομασία Χρυσός Ακανθόχοιρος αλλά θεωρείται περισσότερο μυθιστόρημα παρά αληθινή ιστορία. Αναφέρεται και στο πασίγνωστο έργο του Βίκτορος Ουγκώ Παναγία των Παρισίων όταν ο αρχιδιάκονος Κλαύδιος Φρολό προσπάθησε ανεπιτυχώς να απαγορεύσει την είσοδο της στο καθεδρικό μοναστήρι επειδή ήταν γυναίκα τότε ο Αρχιδιάκονος αρνείται να παραστεί στην επίσκεψη της. Ο πραγματικός λόγος που δεν ήθελε ο Αρχιδιάκονος να μπει η Αντιβασίλισσα στον ναό ήταν να μην δει τα όργια του με την τσιγγάνα Εσμεράλδα και χάσει τη θέση του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκισσες της Βουρβόνης
Galaga
To Galaga είναι ένα βιντεοπαιχνίδι το οποίο έχει θέμα το shooter arcade. Έχει δημιουργηθεί από τον Ιάπωνα Shigeru Yokoyama και μια μικρή ομάδα που την καθοδηγούσε. Η εταιρεία η οποία ευθύνεται για την κατασκευή του είναι η Namco. Το Galaga είναι η συνέχεια του παιχνιδιού Galaxian το οποίο κατασκευάστηκε το 1979 και ήταν μια από τις πιο μεγάλες επιτυχίες της Namco. Σκοπός του παιχνιδιού Ο σκοπός του παιχνιδιού ήταν να ελέγξεις ένα αστρόπλοιο ώστε να καταστρέψει τις δυνάμεις Galaga.
Ο αρχικός σχεδιασμός του παιχνιδιού
Ο αρχικός σχεδιασμός του παιχνιδιού χρειάστηκε δύο ολόκληρους μήνες για να τελειοποιηθεί. Η ιδέα για τον μηχανικό διπλού μαχητικού είχε ειπωθεί από μια ταινία που είχε δει ο Yokoyama, όπου ένα πλοίο είχε καταληφθεί από μια μεγάλη κυκλική δέσμη. Το έργο σιγά σιγά άρχισε να γίνεται πολύ δημοφιλές, έτσι ο πρόεδρος της Namco Masaya Nakamura άρχισε να ενδιαφέρεται. Οι πρώτες δοκιμές τοποθεσίας δεν είχαν πετύχει. Το Galaga κέρδισε την κριτική και είχε ήδη γίνει ένα από τα πιο πετυχημένα παιχνίδια arcade. Θεωρείται ως ένα κλασικό βιντεοπαιχνίδι της χρυσής εποχής αλλά και όχι μόνο. Θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Midway Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Atari 7800 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της MSX Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια SG-1000 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Δωριέας (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Δωριέας ή Δωριεύς μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Επίσης:
Φίλιππος ο Κροτωνιάτης
Ο Φίλιππος ο Κροτωνιάτης (γιος του Βουτακίδη, 6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τον Κρότωνα στη Μεγάλη Ελλάδα ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 65ους (520 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως ο Φίλιππος ήταν ο ομορφότερος νέος της εποχής του, έφυγε όμως από τον Κρότωνα καθώς υπήρξε θύμα συζυγικής απάτης και ταξίδεψε στην Κυρήνη, και κατόπιν πέθανε κατά τη διάρκεια εκστρατείας του Δωριέα του Λακεδαιμόνιου στη Σικελία. Μετά τον θάνατο του λατρεύτηκε ως ήρωας από τους κατοίκους της Σεγέστας λόγω της ομορφιάς του, και του ανεγέρθηκε μνημείο και τελέστηκαν θυσίες. Κατά τον Λουίτζι Μορέττι είναι αβέβαιο αν ο ολυμπιονίκης είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Φίλιππο που πέθανε στη Σικελία ή αν ο 2ος ήταν κάποιος γηγενής ήρωας με την ονομασία Βύτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Μολάλι
Το Μολάλι (Молалы) είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Ακσού, και έχει 213 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Καζατκόμ
Το Καζατκόμ (Қазатком) είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι, στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Πολλές συγκρούσεις μεταξύ Καζάκων και εθνοτικών Τσετσένων έχουν ξεσπάσει στο χωριό, κυρίως τον Μάρτιο-Απρίλιο 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 96 κιλά ανδρών
Τα 96 κιλά ανδρών, είναι κατηγορία αγωνίσματος της Άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Φόρουμ του Τόκιο στις 31 Ιουλίου του 2021. Συμμετείχαν συνολικά 15 αθλητές από 15 διαφορετικές χώρες.
Ρεκόρ
Πριν από τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής Ρεκόρ:
Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Ελλάδα)
Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Κ.Ι.Σ.) είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που υπάγεται στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων και που σκοπό έχει την προώθηση της εβραϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς και ιστορίας. Επιπλέον αντιπροσωπεύει στην Ελλάδα και το εξωτερικό τους εβραϊκούς οργανισμούς και τις κοινότητες.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1945 με τον νόμο 367/1945 με σκοπό τον συντονισμό όλων των εβραϊκών κοινοτήτων ανά την Ελλάδα, οι οποίες είχαν καταστραφεί λόγω των διωγμών των Ναζί. Το 1969 με νομοθετικό διάταγμα της κυβέρνησης μετατράπηκε σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στην Ελλάδα Κατηγορία:Θρησκεία στην Ελλάδα
Γκεβχερχάν Σουλτάνα (κόρη του Ιμπραήμ Α΄)
Η Γκεβχερχάν Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:جوهر السلطان) (Τούρκικα: Gevherhan Sultan, 1642 - 27 Οκτωβρίου 1694) ήταν κόρη του Σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ζωή
Στις 23 Νοεμβρίου 1646 παντρεύτηκε τον Νταμάτ Τζαφέρ Πασά σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών και εμείνε χήρα μετά από ένα χρόνο γάμου. Το 1660 παντρεύτηκε τον Βεζίρη Τζαβουστζά Μεχμέτ Πασά, αυτός ο γάμος διήρκεσε μέχρι το θάνατο του Μεχμέτ Πασά το 1682. Το 1692 παντρεύτηκε τον Παλαμπιγίκ Γιουσούφ Πασά.
Πέθανε στην Αδριανούπολη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ετεροθαλούς αδελφού της Αχμέτ Β΄ και θάφτηκε στην Αγία Σοφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Τηλεφωνικός κατάλογος
Τηλεφωνικός κατάλογος ονομάζεται ο ονομαστικός κατάλογος φυσικών και νομικών προσώπων σε μία γεωγραφική περιοχή που διαθέτουν συνδρομή στον πάροχο υπηρεσιών που τον δημοσιεύει. Σκοπός του είναι να καταστήσει ευκολότερη η εύρεση του τηλεφωνικού αριθμού ενός συνδρομητή που συνήθως συνοδεύεται από διεύθυνση κατοικίας του ή της έδρας των υπηρεσιών του.
Η έλευση του διαδικτύου και των smartphones στον 21ο αιώνα μείωσε σημαντικά την ανάγκη για τον συμβατικό τηλεφωνικό κατάλογο. Ορισμένες πόλεις των ΗΠΑ, όπως το Σιάτλ και το Σαν Φρανσίσκο, πρότειναν την απαγόρευση έκδοσης τηλεφωνικών καταλόγων, θεωρώντας τους ως επιβλαβείς για το περιβάλλον. Ο πρώτος τηλεφωνικός κατάλογος εκδόθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1878 στο Νιού Χέβεν του Κονέκτικατ αποτελούμενος από πενήντα καταχωρήσεις επιχειρήσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές εφευρέσεις
Τυπική απόκλιση
μικρογραφία|325x325εσ|Το γράφημα της [[Κανονική κατανομή|κανονικής κατανομή ς (ή κωδωνοειδής καμπύλη), όπου κάθε ζώνη έχει πλάτος 1 τυπική απόκλιση – Βλέπε επίσης: κανόνας 68-95-99.7 ]] δεξιά|μικρογραφία|Αθροιστική πιθανότητα μιας κανονικής κατανομής με αναμενόμενη τιμή 0 και τυπική απόκλιση 1. Στη στατιστική, η τυπική απόκλιση (SD, εκπροσωπούμενη επίσης από το ελληνικό γράμμα σίγμα σ ή s) είναι ένα μέτρο που χρησιμοποιείται για να υπολογιστεί το ποσό της μεταβολής ή της διασποράς ενός συνόλου τιμών δεδομένων. Μια χαμηλή τυπική απόκλιση υποδηλώνει ότι τα σημεία των δεδομένων τείνουν να είναι κοντά στο μέσο όρο (που ονομάζεται επίσης η αναμενόμενη τιμή) του συνόλου, ενώ μία υψηλή τυπική απόκλιση υποδεικνύει ότι τα στοιχεία απλώνονται πάνω από ένα ευρύτερο φάσμα των τιμών.
Η τυπική απόκλιση μιας τυχαίας μεταβλητής, ενός στατιστικού πληθυσμού, ενός συνόλου δεδομένων, ή της κατανομής πιθανότητας είναι η τετραγωνική ρίζα της διακύμανσης της. Είναι αλγεβρικά απλούστερη, αν και στην πράξη λιγότερο ισχυρή από τη μέση απόλυτη απόκλιση. Μία χρήσιμη ιδιότητα της τυπικής απόκλισης είναι ότι, σε αντίθεση με την διακύμανση, εκφράζεται στις ίδιες μονάδες με τα δεδομένα. Υπάρχουν επίσης άλλα μέτρα απόκλισης από τον κανόνα, συμπεριλαμβανομένων της μέσης απόλυτης απόκλισης, η οποία παρέχει διαφορετικές μαθηματικές ιδιότητες από την τυπική απόκλιση.
Όταν μόνο ένα δείγμα των δεδομένων από έναν πληθυσμό είναι διαθέσιμο, ο όρος τυπική απόκλιση του δείγματος ή δείγμα τυπικής απόκλισης μπορεί να αναφέρεται είτε στην ανωτέρω ποσότητα, όπως εφαρμόζεται στα εν λόγω δεδομένα είτε σε μία τροποποιημένη ποσότητα που είναι μια καλύτερη εκτίμηση του πληθυσμού της τυπικής απόκλισης (η τυπική απόκλιση του συνόλου του πληθυσμού).
Βασικά παραδείγματα
μικρογραφία|Γεωμετρική απεικόνιση της διακύμανσης του παραδείγματος κατανομής: Για ένα πεπερασμένο σύνολο αριθμών, η συνήθης απόκλιση βρίσκεται λαμβάνοντας την τετραγωνική ρίζα του μέσου όρου των τετραγώνων των αποκλίσεων των τιμών από τη μέση τιμή τους. Για παράδειγμα, οι βαθμοί από μια τάξη οχτώ μαθητών (δηλαδή, ένας πληθυσμός) είναι οι ακόλουθες οκτώ τιμές: Αυτά τα οκτώ στοιχεία έχουν την μέση τιμή (μέσο όρο) 5: Πρώτα, υπολογίζονται τα τετράγωνα των αποκλίσεων του κάθε στοιχείου από τη μέση τιμή: Η διακύμανση είναι ο μέσος των τιμών αυτών: και η τυπική απόκλιση του πληθυσμού είναι ίση με την τετραγωνική ρίζα της διακύμανσης:
Καθορισμός των τιμών του πληθυσμού
Έστω Χ μια τυχαία μεταβλητή με μέση τιμή μ. Εδώ το Ε υποδηλώνει τη μέση ή αναμενόμενη τιμή του X. Στη συνέχεια, η τυπική απόκλιση της Χ είναι η ποσότητα,
Η τυπική απόκλιση μιας (μονομεταβλητής) κατανομής πιθανότητας είναι η ίδια με εκείνη μιας τυχαίας μεταβλητής έχουν ένα τέτοιο διανομής. Δεν είναι όλες οι τυχαίες μεταβλητές έχουν μια τυπική απόκλιση, δεδομένου ότι δεν χρειάζεται να υπάρχουν αυτές οι αναμενόμενες τιμές. Για παράδειγμα, η τυπική απόκλιση της τυχαίας μεταβλητής που ακολουθεί μια κατανομή Cauchy είναι απροσδιόριστη, επειδή αναμένεται η τιμή του μ να είναι απροσδιόριστη.
Διακριτή τυχαία μεταβλητή
Στην περίπτωση όπου το Χ παίρνει τυχαίες τιμές από ένα πεπερασμένο σύνολο δεδομένων x1, x2, ..., xN, με κάθε τιμή που έχει την ίδια πιθανότητα, η τυπική απόκλιση είναι: ή, χρησιμοποιώντας  συμβολισμό αθροίσματος, Εάν, αντί να έχουν ίσες πιθανότητες, οι τιμές έχουν διαφορετικές πιθανότητες, έστω το x1 να έχει P1 πιθανότητα, το x2 πιθανότητα P2, ..., xN πιθανότητα Pn. Σε αυτήν την περίπτωση, η τυπική απόκλιση θα είναι
Η συνεχής τυχαία μεταβλητή
Η τυπική απόκλιση μιας συνεχούς πραγματικής, τυχαίας μεταβλητής Χ με συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας p(x) είναι: και όπου τα ολοκληρώματα είναι ορισμένα για x που παίρνουν τιμές από το σύνολο των δυνατών τιμών της τυχαίας μεταβλητής X.
Στην περίπτωση μιας παραμετρικής οικογένειας κατανομών, η τυπική απόκλιση μπορεί να εκφραστεί σε όρους των παραμέτρων. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της λογαριθμικής κανονικής κατανομής με παραμέτρους μ και σ2, η τυπική απόκλιση είναι [(exp(σ2) − 1)exp(2μ + σ2)]1/2.