cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρωτήρες
Ξύλινοι στρωτήρες
Ιστορικά, οι ξύλινοι στρωτήρες κοβόντουσαν με ειδικό τσεκούρι ή πριόνι ώστε να εξασφαλίζονται οι επίπεδες πλευρές. Συνήθως το ξύλο προέρχεται από βελανιδιές ή ευκαλύπτους, αν και η απόκτησή τους είναι δύσκολη, λόγω περιορισμένων πόρων. Ορισμένοι στρωτήρες είναι από μαλακό ξύλο οι οποίοι, αν και είναι πιο εύκολο να σαπίσουν ή να καταστραφούν, είναι φθηνότεροι και πιο εύκολη η απόκτησή τους. Το μαλακό ξύλο συντηρείται με επίστρωση κρεοσότης ή πενταχλωροφενόλης, ουσίες που προστατεύουν το ξύλο, ενώ μερικές φορές, χρησιμοποιείται και αζόλη χαλκού. Στη σύγχρονη εποχή, στο σιδηροδρομικό δίκτυο των ΗΠΑ, η συντήρηση γίνεται με ουσίες με βάση το βόριο σε στρωτήρες που βρίσκονται σε υγρές περιοχές. Έπειτα από τη συντήρηση, οι στρωτήρες έχουν διάρκεια ζωής 30-45 χρόνια
Τα μειονεκτήματα με τους ξύλινους στρωτήρες είναι ότι μπορούν να σαπίσουν εύκολα, να προσβληθούν από έντομα ή ακόμα και να καούν.
Τσιμεντένιοι στρωτηρες
thumb|Τσιμεντένιοι στρωτήρες στη [[σιδηροδρομική γραμμή Παλαιοφαρσάλου - Καλαμπάκας|γραμμή Παλαιοφάρσαλου-Καλαμπάκας]] Οι στρωτήρες από τσιμέντο είναι φθηνότεροι και ευκολότεροι στην κατασκευή τους, σε σύγκριση με τους ξύλινους, ενώ έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Συγκρατούν περισσότερο βάρος, διατηρώντας τη γεωμετρία της τροχιάς, ειδικά όταν η σιδηροτροχιά είναι συνεχής. Οι στρωτήρες αυτοί έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και απαιτούν λιγότερη συντήρηση, ενώ λόγω του μεγαλύτερου βάρους στερεώνονται καλύτερα στο έρμα. Απαιτείται καλά προετοιμασμένο υπόβαθρο για την τοποθέτησή τους με καλή αποστράγγιση, ενώ παράγουν περισσότερο θόρυβο όταν κυλάει το τρένο πάνω τους.
Η πρώτη γραμμή που στηριζόταν σε τσιμεντένιους στρωτήρες ήταν η Νυρεμβέργη-Μπάμπεργκ, το 1906. Πλέον, οι περισσότεροι σιδηρόδρομοι της Ευρώπης έχουν τέτοιου είδους στρωτήρες.
Χαλύβδινοι στρωτήρες
thumb|170px|Στρωτήρες από χάλυβα Οι στρωτήρες από χάλυβα είναι κατασκευασμένοι από συμπιεσμένο χάλυβα, η διατομή τους είναι στρογγυλή, ενώ οι άκρες τους σχηματίζουν ένα φτυάρι, έτσι ώστε να αυξηθεί η πλευρική αντίσταση των στρωτήρων. Κατασκευάζονται κυρίως σε δευτερεύουσης σημασίας γραμμές. Είναι ευκολότεροι και οικονομικοί στην τοποθέτησή τους, αφού μπορούν να τοποθετηθούν στο ήδη υπάρχον έρμα, σε αντίθεση με τους τσιμεντένιους, ενώ είναι ανακυκλώσιμοι. Επιπλέον, οι χαλύβδινοι στρωτήρες αντέχουν μεγαλύτερο φορτίο σε σχέση με τους ξύλινους.
Η πιο εκτεταμένη χρήση αυτών των στρωτήρων έγινε στην Αγγλία, όπου από το 1930 άρχισαν να κατασκευάζονται γραμμές με χαλύβδινη υποστήριξη, αντί για τσιμεντένια. Οι στρωτήρες αυτοί χρησιμοποιήθηκαν σε ειδικές περιπτώσεις: στην Αραβία, όπου οι Βεδουίνοι έκλεβαν τους ξύλινους στρωτήρες για προσάναμμα, αλλά και στην Αυστραλία, λόγω των τερμιτών.
Οι σύγχρονοι στρωτήρες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα φορτία και την κακή κατάσταση της τροχιάς. Παράλληλα, είναι σημαντικοί για τις σιδηροδρομικές εταιρείες, καθώς είναι φθηνότεροι στην εγκατάστασή τους. Χρησιμοποιούνται κυρίως σε γραμμές χωρίς ηλεκτροκίνηση και με πασάγια, για την αποφυγή βραχυκυκλωμάτων.
Πλαστικοί στρωτήρες
thumb|180px|left|Πλαστικοί στρωτήρες Στη σύγχρονη εποχή, ορισμένες εταιρείες κατασκευάζουν στρωτήρες από ανακυκλωμένο πλαστικό και καουτσούκ. Οι κατασκευάστριες εταιρίες ισχυρίζονται πως η αντοχή των πλαστικών είναι περίπου 30–80 χρόνια, εφόσον δεν καταστρέφονται από σήψη ή έντομα, ενώ μπορούν να τροποποιηθούν κατάλληλα για να ενισχυθεί η πλευρική τους ευστάθεια.
Παράλληλα με την προστασία του περιβάλλοντος λόγω των ανακυκλωμένων υλικών, οι πλαστικοί στρωτήρες συνήθως αντικαθιστούν ξύλινους εμποτισμένους με την τοξική κρεοσόλη. Συνήθως χρησιμοποιούνται σε ορυχεία, βιομηχανικές περιοχές, υγρές περιοχές και αστικά κέντρα. Μπορούν επίσης να αντικαταστήσουν σάπιους ξύλινους στρωτήρες, μετατρέποντας τη σιδηροτροχιά σε συνεχή.
Στρωτήρες τύπου Υ
Στρωτήρες τύπου Υ δίπλα από κανονικούς στρωτήρες|180px|thumb Ένας ασυνήθιστος τύπος στρωτήρων είναι ο τύπος Υ, ο οποίος εμφανίστηκε το 1983. Σε σύγκριση με τους συμβατικούς δεσμούς, ο απαιτούμενος όγκος έρματος είναι λιγότερος, λόγω της μεγαλύτερης επιφάνειας των στρωτήρων, ενώ η αντίσταση είναι υψηλή
Διπλό ζεύγος
Οι στρωτήρες ZSX Twin κατασκευάζονται από την Leonhard Moll Betonwerke GmbH & Co KG και αποτελούνται από δύο τσιμεντένιους στρωτήρες που συγκρατούν τη σιδηροτροχιά, ενωμένοι με τέσσερις ατσάλινες ράβδους.
Διπλοί στρωτήρες
thumb|left|170px|Διπλοί στρωτήρες στο [[μετρό Αθήνας]] Οι διπλοί στρωτήρες αποτελούνται από δύο όμοια τμήματα στις άκρες, τα οποία συγκρατούν τη ράγα, ενωμένα με μία ατσάλινη βέργα, χωρίς να απαιτείται η ύπαρξη έρματος. Σε σύγκριση με τους άλλους τύπους στρωτήρων, οι συγκεκριμένοι έχουν το πλεονέκτημα της ισχυρότερης αντίστασης και της μείωσης βάρους, αν και η μηχανική τους συμπεριφορά είναι λιγότερο ικανοποιητική. Χρησιμοποιούνται ευρέως στη Γαλλία και κυρίως στο σιδηρόδρομο TGV. .
Στρωτήρες τύπου σκάλας
Οι στρωτήρες αυτού του τύπου χρησιμοποιούν παράλληλες δοκούς με σκοπό τη διατήρηση της απόστασης των δύο σιδηροτροχιών.
Μιράντα Κόσγκροβ
Η Μιράντα Τέιλορ Κόσγκροβ (Miranda Taylor Cosgrove, 14 Μαΐου 1993) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και στιχουργός. Έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στις σειρές Drake & Josh, ως Μέγκαν, και iCarly, ως Κάρλι. Από τον Μάιο του 2010, η Κόσγκροβ αμειβόταν με 180.000 δολάρια για κάθε επεισόδιο της σειράς iCarly και έγινε το δεύτερο πιο υψηλότερα αμειβόμενο παιδί στη τηλεόραση. Το 2012, μπήκε στο Βιβλίο Γκίνες, ως το πιο υψηλότερο αμειβόμενο παιδί στη τηλεόραση.
Στρωτήρες
Σταθεροί στρωτήρες
Οι σταθεροί στρωτήρες δεν χρειάζονται έρμα. Ο πρώτος σιδηρόδρομος που χρησιμοποίησε σταθερή υποδομή ήταν ο ορεινός Σιδηρόδρομος Pilatus το 1889, όπου οι τροχιές ήταν στερεωμένες στο βράχο του βουνού. Από τη δεκαετία του 1960, οι μηχανικοί προσπαθούσαν να βρουν μία κατασκευή, ώστε να είναι αρκετά ακριβείς και μακροχρόνιοι, με μικρότερο κόστος συντήρησης.
Η λύση δόθηκε με την κατασκευή σταθερών στρωτήρων. Η πρώτη δοκιμή έγινε το 1959 στις σήραγγες Hengstenberger και Schönsteiner, αλλά δεν ήταν επιτυχής, καθώς οι βίδες στερέωσης της τροχιάς διαβρώθηκαν, ενώ παρατηρήθηκε και καθίζηση. Το 1967 οι στρωτήρες τοποθετήθηκαν στο σταθμό Χίρσαϊντ (γερμ. Hirschaid), αλλά 23 χρόνια μετά αντικαταστάθηκαν.
Μιράντα Κόσγκροβ
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και είναι το μοναχοπαίδι των Τομ & Κρις Κόσγκροβ, ιδιοκτητών καθαριστηρίου. Όταν ήταν τριών ετών, την ανακάλυψε τυχαία ένας παραγωγός ταλέντων, την ώρα που τραγουδούσε και χόρευε σε ένα εστιατόριο. Όπως έχει δηλώσει, ο συγκεκριμένος παραγωγός είχε πει τότε στους γονείς της ότι θα έπρεπε να γίνει παιδί μοντέλο και αφού υπέγραψαν συμβόλαιο, η Κόσγκροβ εμφανίστηκε σε διαφημιστικά των McDonald's και των Mello Yello. Αργότερα, σε ηλικία επτά ετών, αποφάσισε ότι τής αρέσει αυτό και έκανε δοκιμαστικά για θεατρικούς και τηλεοπτικούς ρόλους.
Στρωτήρες
Σταθεροί στρωτήρες
Οι σύγχρονοι σταθεροί στρωτήρες κατασκευάζονται με μισό μέτρο πάχος από σκυρόδεμα. Τα κύρια πλεονεκτήματα είναι ότι έχουν υψηλή αντίσταση, ενώ απαιτείται ελάχιστη συντήρηση. Χρησιμοποιούνται κυρίως σε σήραγγες, καθώς μειώνεται το ύψος της διατομής εξαιτίας της απουσίας έρματος, οπότε αφήνεται κενό για την τοποθέτηση ηλεκτροφόρων καλωδίων.
Μιράντα Κόσγκροβ
Πρώτα Χρόνια
Όσον αφορά την εκπαίδευση της, από την ηλικία των 6 μέχρι τα 18, έκανε εκπαίδευση στο σπίτι. Αφού ολοκλήρωσε τις σχολικές σπουδές της, το 2011, έδωσε εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια, όπου τη δέχθηκαν και τα δύο. Αρχικά επέλεξε το πρώτο αλλά ένα χρόνο αργότερα, πήρε μεταγραφή για το δεύτερο, αφού ήθελε να συνεχίσει την υποκριτική αλλά και να είναι κοντά στην οικογένεια της. Εν τέλει όμως, άλλαξε το πτυχίο υποκριτικής με πτυχίο ψυχολογίας.
Στρωτήρες
Σταθεροί στρωτήρες
Η κατασκευή τους είναι πιο ακριβή, ενώ είναι δύσκολη και η αφαίρεσή τους. Δημιουργούν ηχορύπανση και δονήσεις στο έδαφος. Αν και το τσιμέντο δεν απορροφά τον ήχο, ο κύριος λόγος προέρχεται από τους πιο μαλακούς συνδέσμους που χρησιμοποιούνται στη συγκράτηση της ράγας, επιτρέποντας στον ήχο να ταξιδεύει πιο μακριά. Η ηχορύπανση μειώνεται με τη στήριξη των στρωτήρων σε πλωτές πλάκες, αν και αυτή η μέθοδος είναι πιο δαπανηρή και χρειάζεται μεγαλύτερο βάθος κατασκευής.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές
Μιράντα Κόσγκροβ
Σταδιοδρομία
Το 2001, πήρε τον πρώτο, φωνητικό ρόλο, στη σειρά Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης στο ρόλο της Λάνα Λανγκ. Ο πρώτος της ρόλος σε σειρά έγινε το 2003 στη σειρά School of Rock, ως Σάμερ Χαθαγουέι. Τον πρώτο κύριο ρόλο της, τον είχε στη σειρά Drake & Josh, ως Μέγκαν Πάρκερ. Εκεί, συνεργάστηκε με τους Ντρέικ Μπελ και Τζος Πεκ.
Φιλανθρωπία
Η Κόσγκροβ είναι ενεργός υποστηρικτής του Ερευνητικού Νοσοκομείου Παίδων Άγιος Ιούδας στο Μέμφις του Τενεσσί. Επίσης, επισκέπτεται και άλλα νοσοκομεία με παιδιά και θεωρεί το Education Through Music-Los Angeles μία από τις αγαπημένες της φιλανθρωπίες. Επιπλέον, είναι ο εθνικός εκπρόσωπος για το Light the Night Walk, μία οργάνωση που ευαισθητοποιήται στον καρκίνο του αίματος και τη λευχαιμία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Αρχαίο θέατρο Θάσου
Το αρχαίο θέατρο της Θάσου βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της αρχαίας πόλης. Ήταν κατασκευασμένο σε μία φυσική κοιλότητα του λόφου στην περιοχή Λιμένα, εντοπίζεται το αρχαίο θέατρο του νησιού, ένα τμήμα του οποίου εδράζεται στην παρειά του τείχους.
Περιγραφή Μνημείου
Το κοίλο του θεάτρου διέθετε βορειοδυτικό προσανατολισμό, δηλαδή είχε θέα προς την πόλη και τη θάλασσα. Η ύπαρξή του αναφέρθηκε πρώτη φορά από τον Ιπποκράτη, ο οποίος διέμενε στη Θάσο στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. Την ίδια περίοδο στην περιοχή της Θάσου διέμενε και ο κωμικός ηθοποιός και συγγραφέας Ηγήμων, εισηγητής της παρωδίας, θεατρικού είδους. Δε γνωρίζουμε αν το κλασικό θέατρο βρισκόταν στο ίδιο σημείο της πόλης με το ελληνιστικό. Ο μεγάλος μαρμάρινος αναλημματικός τοίχος, ο οποίος βρέθηκε κάτω από το δάπεδο του προσκηνίου, δεν είναι σίγουρο αν ανήκε σε θέατρο κλασικών χρόνων.
Η παλαιότερη διαπιστωμένη οικοδομική φάση του θεάτρου της Θάσου ανήκει στις αρχές της ελληνιστικής περιόδου ( τέλη 4ου / πρώτο τέταρτο 3ου αι. π.Χ.). Το διώροφο κτίσμα του 3ου αι. π.Χ. διέθετε μαρμάρινη πρόσοψη και ένα προσκήνιο, αποτελούμενο από μία σειρά δώδεκα κιόνων, τοποθετημένων μεταξύ δύο παραστάδων. Οι κίονες του οικοδομήματος έφεραν ραβδώσεις, καθώς και εγκοπές για την τοποθέτηση πινάκων (ζωγραφισμένα ξύλινα πλαίσια που αποτελούσαν το σκηνικό βάθος κάθε παράστασης). Στην κιονοστοιχία του προσκηνίου στηριζόταν η ξύλινη εξέδρα του λογείου. Στο δεύτερο όροφο της σκηνής υπήρχε κιονοστοιχία μικρότερου βάρους, από την οποία διασώθηκαν αρκετά αρχιτεκτονικά μέλη.
Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών αποκαλύφθηκαν αρκετά λείψανα τοίχων, τα οποία σε συνδυασμό με την ρωμαϊκή κεραμική, οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα υπήρχε προγενέστερη κατοίκηση στο χώρο του θεάτρου.
Το κοίλο του θεάτρου ξεκίνησε να κατασκευάζεται πιθανότατα τον ύστερο 4ο αι. π.Χ. Τα ερείπια του κοίλου, όμως, που διασώζονται στην εποχή μας, χρονολογούνται στην ρωμαϊκή εποχή. Παρουσιάζει ημικυκλική διάταξη και εντοπίζονται αρκετές ασυμμετρίες ως προς την δόμησή του, αφού διαδέχτηκε αρκετές ανοικοδομήσεις.
Για τον αριθμό των εδωλίων δεν έχουμε κάποια έγκυρη πληροφόρηση, γνωρίζουμε όμως πως οι κερκίδες του κοίλου ήταν συνολικά τέσσερις.
Στην περιφέρεια του τμήματος της ημικυκλικής ορχήστρας υπήρχε αποχετευτικός αγωγός, συγκεκριμένα κάτω από το κατώφλι της βορειοανατολικής παρόδου. Το θέατρο υπέστη αρκετές μετασκευές από τον 1ο αι. μ.Χ. και εξής, καθώς την περίοδο εκείνη χρησιμοποιήθηκε για μονομαχίες, «κυνήγια»(Venationes) και θηριομαχίες. Η μετασκευή του θεάτρου σε αρένα πραγματοποιήθηκε στην εποχή της ρωμαϊκής δυναστείας των Σεβήρων (τέλος 2ου – αρχή 3ου αι. μ.Χ.), οπότε και μεγάλες θύρες έκλεισαν τις παρόδους. Στα χρόνια πριν από το 140 μ.Χ., ο Ηραγόρας, γιός του Ευφρίλλου, και η σύζυγός του, χρηματοδότησαν την κατασκευή ενός θωρακίου με κιγκλίδωμα κατά μήκος της ορχήστρας για την ασφάλεια των θεατών.
Το κτήριο της σκηνής αποκαλύφθηκε ότι διέθετε ρωμαϊκή φάση, καθώς και ελληνιστική. Στο κεντρικό κτίσμα της σκηνής μετά από ορισμένες εργασίες στο χώρο, βρέθηκε ένας ελληνιστικός τοίχος, ο οποίος έπειτα ενσωματώθηκε στον όγκο του τοίχου της ρωμαϊκής περιόδου.
Ο χώρος του θεάτρου κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο είχε ιδιότητα νεκροταφείου.
Ανασκαφές - Αναστηλώσεις
Το 1921 ξεκίνησε η ανασκαφική διαδικασία από τον G. Daux, μέλος της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, στο χώρο που ήταν εγκατεστημένο το αρχαίο θέατρο. Η παραπάνω ανασκαφική διαδικασία δεν διήρκησε παραπάνω από δύο χρόνια.
Η Ελληνική Αρχαιολογική εταιρεία δραστηριοποιείται στο θέατρο μετά το 1960, δίνοντας βάση όχι τόσο στην εξερεύνηση του μνημείου, αλλά στη στερέωση και συντήρησή του. Οι εντατικές εργασίες έγιναν για να μπορέσει να ενταχθεί το αρχαίο θέατρο της Θάσου στο πρόγραμμα παραστάσεων του Φεστιβάλ Φιλίππου-Θάσου, που ξεκινούσε το 1961. Με αφορμή αυτό το γεγονός έγιναν οι απαιτούμενες για την επαναχρησιμοποίηση του θεάτρου ενέργειες από τον τότε Έφορο Δ. Λαζαρίδη, με τη στερέωση των μαρμάρινων εδωλίων του κοίλου. Η ανασκαφική έρευνα στο θέατρο έχει ολοκληρωθεί. Το μνημείο ερευνήθηκε, αρχικά, στο σημείο του κοίλου, έπειτα στο κτήριο της σκηνής, των παρόδων και της ορχήστρας.
Κατά τη διάρκεια του αναστηλωτικού προγράμματος 1997-2001, το έργο αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς υπήρχαν πολλές ρίζες δέντρων που περιέβαλαν τα εδώλια. Τα δέντρα σήμερα έχουν κοπεί. Στο τμήμα του κοίλου, όπου δεν σώζονταν εδώλια, τοποθετήθηκε μεταλλικό. Η κλίση της μεταλλικής κατασκευής θεωρήθηκε οδηγός για τις αναστηλωτικές εργασίες.
Το 2010 εκπονήθηκε νέα ολοκληρωμένη μελέτη αποκατάστασης και ανάδειξης του αρχαίου θεάτρου της Θάσου, με αντικείμενο: τη συντήρηση, αποκατάσταση και μερική αναστύλωση  του σκηνικού οικοδομήματος και  των παρόδων του θεάτρου, την αντικατάσταση των κατεστραμμένων ξύλινων εδωλίων με μαρμάρινα, την εξασφάλιση πρόσβασης στο μνημείο σε άτομα με αναπηρία, τη δημιουργία χώρων υγιεινής και αναψυχής, προκειμένου το μνημείο να καταστεί ασφαλές τόσο για επίσκεψη, όσο και επανάχρηση. Το έργο αποκατάστασης του θεάτρου εντάχθηκε: α) στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Μακεδονίας – Θράκης 2007-2013» (με προϋπολογισμό 1.645.000,00 €), β) στην Πολιτιστική Διαδρομή, VIA EGNATIA, με προϋπολογισμό. 3,500,000 € από το Π.Ε.Π. Αν. Μακεδονίας & Θράκης.
Το αναστηλωτικό πρόγραμμα του θεάτρου της Θάσου θα ολοκληρωθεί όταν γίνει και η ολοκλήρωση της αναστήλωσης των παρόδων και του σκηνικού οικοδομήματος του μνημείου.
Ιστορία Χρήσης Μνημείου
Η εντατική κινητοποίηση στο θέατρο της Θάσου, έγινε για να μπορέσει να ενταχθεί στο πλαίσιο των προγραμματισμένων παραστάσεων του Φεστιβάλ Φιλίππου-Θάσου, που ξεκινούσε το 1961.
Ιστοτότοποι
Κατηγορία:Αρχαία θέατρα Κατηγορία:Αρχαία Θάσος Θάσος
Καλαβάρδα Ρόδου
Τα Καλαβάρδα είναι παραθαλάσσιο χωριό στο νησί της Ρόδου στα Δωδεκάνησα και βρίσκεται σε υψόμετρο 40 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 502 κατοίκους και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Καλαβάρδα της Δημοτικής Ενότητας Καμείρου του Δήμου Ρόδου. Το χωριό βρίσκεται στις βορειοδυτικές παραλίες του νησιού της Ρόδου και απέχει 28 χλμ. από την πόλη της Ρόδου.
Τοπογραφία
Τα Καλαβάρδα βρίσκονται στη δυτική ακτή του νησιού της Ρόδου, ανάμεσα στα χωριά Φάνες, Σάλακος καθώς και τον οικισμό Μανδρικό. Απέχουν 31 χλμ. από την πόλη της Ρόδου και το λιμάνι του νησιού καθώς και 15 χλμ. από το αεροδρόμιο "Διαγόρας" της Ρόδου. Είναι χτισμένα στην πλαγιά ενός λόφου αμφιθεατρικά με προσανατολισμό από ΝΑ προς ΒΔ με θέα τη θάλασσα. Τα παλαιότερα κτήρια μαζί με την Εκκλησία του χωριού βρίσκονται στο υψηλότερο μέρος του οικισμού ενώ όσο πλησιάζεις προς τη θάλασσα συναντάς νεότερα και μεγαλύτερα κτίσματα.
Ιστορία
Τα Καλαβάρδα, πιθανόν, πήραν το όνομα τους από κάποιον μεγαλοκτηματία αξιωματούχο του Βυζαντίου που ονομάζονταν Βάρδας. Μόλις 4 χιλιόμετρα δυτικά του χωριού βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Καμείρου, μία εκ των τριών αρχαίων πόλεων της Ρόδου, οι άλλες ήταν η Ιαλυσός και η Λίνδος. Από τα Καλαβάρδα κατάγονταν ο Αρχιμανδρίτης Χρύσανθος Μαρουλάκης ο οποίος εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 11 Φεβρουαρίου 1944, στην Ιερά Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ Πανορμίτη στη Σύμη.
Ποταμός Αργυρός
μικρογραφία|Ποταμός Αργυρός - Καλαβάρδα μικρογραφία|Ποταμός Αργυρός - Καλαβάρδα μικρογραφία|Ποταμός Αργυρός - Καλαβάρδα Είναι ένας από τους 4 ποταμούς της Ρόδου [Γαδουράς, Λουτάνης, Κρεμαστινός και Αργυρός. (Οι υπόλοιποι θεωρούνται ρέματα και χείμαρροι)]. Πηγάζει από το καταπράσινο βουνό Προφήτης Ηλίας (800m υψόμετρο) και εκβάλει στη θάλασσα δίπλα από το χωριό Καλαβάρδα. Στην πορεία του προς τη θάλασσα ο ποταμός διατρέχει εκτάσεις με πυκνά δάση πεύκης, φρυγανικά οικοσυστήματα καθώς και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Κοντά στις πηγές του ποταμού βρίσκεται η περίφημη Κοιλάδα της Νύμφης που βρίσκεται στο χωριό Σάλακος. Ο Αργυρός αποτελεί βιότοπο για το σπάνιο είδος ψαριού γλυκού νερού που συναντάτε μόνο στη Ρόδο, το Γκιζάνι [Ladigesocypris ghigii (Pisces, Cyprinidae)] που αποτελεί είδος προς εξαφάνιση. Ακόμη στο ποτάμι συναντάτε σε μερικά σημεία, κυρίως στα πιο ορεινά και συγκεκριμένα στην περιοχή της Νύμφης και η Πεταλούδα της Ρόδου όπου υπάρχει στην ομώνυμη κοιλάδα (Κοιλάδα Πεταλούδων) στο χωριό Θεολόγος (Θολός). Ακόμη στο ποτάμι συναντά κανείς και αρκετά είδη πτηνών, καβούρια, γαρίδες και χελώνες του γλυκού νερού. Δυστυχώς λόγο της κλιματικής αλλαγής αλλά και της άρδευσης μέσω των γεωτρήσεων που έγιναν τις προηγούμενες δεκαετίες η ποσότητα του νερού είναι αρκετά μειωμένη σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες. Μαρτυρίες χωρικών αναφέρουν ότι το ποτάμι είχε σταθερή ροή με ικανή ποσότητα νερού καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ειδικά δε τους χειμερινούς μήνες η διάβαση του ποταμού με τα πόδια ήταν πολύ δύσκολη λόγο της μεγάλης ποσότητας νερού. Σήμερα δυστυχώς το ποτάμι στο μεγαλύτερο τμήμα του δεν έχει σταθερή ροή όλο το χρόνο, κατά την υγρή περίοδο του έτους (Νοέμβριο με Απρίλιο) αν οι βροχές είναι αρκετές τότε υπάρχει σταθερή ροή νερού ανάλογη με τον υετό που έπεσε στην περιοχή, τους υπόλοιπους μήνες (Μάιο με Οκτώβριο) το μεγαλύτερο τμήμα του ποταμού είναι ξερό και μόνο σε μερικά τμήματα υπάρχουν μικρές λιμνούλες που αντιστέκονται στη ζέστη και στην ξηρασία κι αυτές κυρίως κοντά στις πηγές και στις εκβολές του ποταμού. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που κινδυνεύει το Γκιζάνι με εξαφάνιση, η έλλειψη νερού για αρκετούς μήνες. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις με υγρές χρονιές όπου υπάρχει νερό σε μεγάλο τμήμα του ποταμού σχεδόν όλο το χρόνο.μικρογραφία|Καλαβάρδα - παραλία μικρογραφία|Καλαβάρδα, παραλία
Άγρια ζωή
Εκτός από το Γκιζάνι, το σπάνιο είδος ψαριού γλυκού νερού που βρίσκεται στον ποταμό Αργυρό, στους λόφους γύρο από το χωριό συναντάτε το Πλατώνι ή Dama dama, το ξακουστό ελάφι της Ρόδου. Επίσης υπάρχουν αλεπούδες, γεράκια, λαγοί, πέρδικες, ασβοί κ.α.
Φυσικές καταστροφές
Δυστυχώς το φυσικό περιβάλλον του χωριού δεν έμεινε αλώβητο από καταστροφικές πυρκαγιές οι οποίες σταδιακά κατά τον 20ο αιώνα και κυρίως μετά το 1950 έκαναν στάχτη αρκετά στρέμματα δασικών εκτάσεων που περιτριγύριζαν τον οικισμό. Οι μεγαλύτερες πυρκαγιές έγιναν κυρίως τις δεκαετίες του 1970, του 1980, το 1996, στις 25 Ιουλίου 2004, στις 4 Δεκεμβρίου 2008 όπου και κάηκε τμήμα του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Καμείρου και στις 21 Αυγούστου 2013 όπου την ίδια χρονική στιγμή ξέσπασαν δύο πυρκαγιές σε κοντινό χώρο, η μία ανάμεσα σε Καλαβάρδα με Σάλακο, δίπλα στο Μοναστήρι της Αγίας Άννας και η άλλη ανάμεσα στα χωριά Σάλακο και Διμυλιά. Εκτός από πυρκαγιές στο χωριό συνέβησαν και πλημμυρικά γεγονότα, τη δεκαετία του 1950 όταν ο ποταμός Αργυρός υπερχείλισε, πλημμυρίζοντας μεγάλο τμήμα γύρω από την όχθη του με αποτέλεσμα να καταστραφούν αρκετές περιουσίες, καλλιέργειες, να πνιγούν ζώα και να καταστραφεί εντελώς η γέφυρα επί της λεωφόρου Ρόδου - Καμείρου δίπλα στα Καλαβάρδα.
Θρησκεία
Αγία Αικατερίνη μικρογραφία|Καλαβάρδα Η Εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Αικατερίνη (25 Νοεμβρίου) όπου κάθε χρόνο τιμάτε με ιδιαίτερη λαμπρότητα στις 24 & 25 Νοεμβρίου. Κατά το απόγευμα της 24ης Νοεμβρίου ψέλνετε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και στη συνέχεια γίνετε περιφορά της Ιεράς εικόνας της Αγίας Αικατερίνης στους δρόμους του χωριού. Στη συνέχεια προσφέρονται στους πιστούς ζεστό τσάι, γλυκίσματα και παραδοσιακοί λουκουμάδες.
Αγία Άννα
Στον δρόμο προς τη Σάλακο και στο μέσο περίπου της κοιλάδας του Μυρτώνα, σε έναν κατάφυτο από πεύκα λόφο βρίσκετε το Εξωκλήσι της Αγίας Άννας, όπου τιμάτε η Κοίμηση της Αγίας στις 25 Ιουλίου. Εκεί κάθε χρόνο την παραμονή της εορτής, στις 24 Ιουλίου το βράδυ και μετά τον Εσπερινό γίνετε παραδοσιακό πανηγύρι με πλήθος κόσμου να έρχεται από πολλά χωριά αλλά και την πόλη της Ρόδου. Ακόμη στο προαύλιο της Μονής συνηθίζεται να γίνετε γλέντι τη Δευτέρα του Πάσχα καθώς και την Πρωτομαγιά.
Άγιος Δημήτριος μικρογραφία|Κοιλάδα Μυρτώνα - Καλαβάρδα Το κοιμητήριο του χωριού είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο όπου και τιμάτε κάθε χρόνο με Λειτουργία στις 26 Οκτωβρίου καθώς και την Τρίτη του Πάσχα.
Φεστιβάλ Σκόρδου
μικρογραφία|Καλαβάρδα Τα Καλαβάρδα είναι γνωστά για τα σκόρδα που παράγουν, τα "σκόρδα τα Καλαβαρδενά" χαρακτηρίζονται από μικρό μέγεθος αλλά δυνατή μυρωδιά και έντονο κάψιμο στο στόμα. Λόγο των δεισιδαιμονιών που υπάρχουν γύρω από το σκόρδο και την ικανότητα του να κρατάει μακριά το κακό έχει μείνει η έκφραση ειδικά στη Ρόδο αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, "Σκόρδα Καλαβαρδενά", γεγονός που μαρτυρεί την παραγωγή που υπήρχε τις προηγούμενες δεκαετίες καθώς και τις εξαγωγές εκτός Ρόδου αυτού του προϊόντος.
Την Κυριακή 16 Ιουνίου 2019 έλαβε χώρα το 1ο Φεστιβάλ Σκόρδου στην πλατεία των Καλαβαρδών, προσφέρθηκαν στο κοινό εδέσματα με βάση το σκόρδο, όπως τηγανιτές μελιτζάνες και πιπεριές με σκορδαλιά, παντζάρι σκορδαλιά και βακαλάος σκορδαλιά. Η επιτυχία της εκδήλωσης ήταν τεράστια καθώς η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Δυστυχώς λόγο της πανδημίας της Covid-19 δεν έγινε το 2ο Φεστιβάλ που προγραμματίζονταν για τον Ιούνιο του 2020 και δυστυχώς δεν θα πραγματοποιηθεί ούτε το 2021 λόγο της κατάστασης με τον κορονοϊό. μικρογραφία|Καλαβάρδα - είσοδος Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη συνδιοργάνωση των: Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαβαρδών "Κάμειρος", Τοπικής Κοινότητας Καλαβαρδών, Δήμου Ρόδου, Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
Γιορτή Αγίου Ιωάννη του Κλήδονα
Κάθε χρόνο στις 23 Ιουνίου αναβιώνει το έθιμο του Κλήδονα όπου στην πλατεία του χωριού όπου καίνε τα στεφάνια της Πρωτομαγιάς υπό τους ήχους παραδοσιακών τραγουδιών και ασταμάτητου χορού.
Απόκριες - Καρναβάλι
Το τελευταίο Σάββατο πριν την Καθαρά Δευτέρα στο χωριό λαμβάνει χώρα παραδοσιακό καρναβάλι όπου παιδιά, νέοι και νέες μεταμφιέζονται και χορεύουν ασταμάτητα στους δρόμους και στην πλατεία του χωριού. μικρογραφία|Καλαβάρδα
Τουρισμός
μικρογραφία|Παραδοσιακή βρύση - Καλαβάρδα Δεν υπήρχε περίπτωση τα Καλαβάρδα να μην είχαν επηρεαστεί από το τουριστικό ρεύμα που σαρώνει κάθε καλοκαίρι ολόκληρο το νησί. Εδώ συνδυάζονται διάφορες μορφές τουρισμού καθώς μπορείς να βρεις από παρέες νεαρών κυρίως στις παραλίες του χωριού όπου είναι γνωστές για τα θαλάσσια σπορ που πραγματοποιούνται εκεί με κύριο άθλημα το kite όπου λόγο της θέσης του χωριού στη δυτική ακτή της Ρόδου και τον μελτεμιών που πνέουν κατά τους θερινούς μήνες η περιοχή είναι από τις πλέον κατάλληλες για αυτό το άθλημα καθώς ο άνεμος και ο κυματισμός δημιουργούν τις τέλειες συνθήκες για την εξάσκηση του αθλήματος. Ακόμη στους δρόμους του χωριού θα δεις οικογένειες τουριστών που παραθερίζουν είτε έχοντας αγοράσει σπίτι εδώ ή μένουν σε κάποια από τα ενοικιαζόμενα δωμάτια που υπάρχουν στο χωριό.
Παραλίες
Στα Καλαβάρδα βρίσκονται μερικές από τις ωραιότερες παραλίες της δυτικής ακτής του νησιού, καθώς συνδυάζονται από παραλίες με άμμο και με ρηχά νερά οι οποίες είναι κατάλληλες για μικρά παιδιά μέχρι άλλες με βότσαλα ακόμη και βραχώδεις. Το κοινό σημείο όμως είναι τα πεντακάθαρα νερά δείκτης των οποίων είναι τα υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας που βρίσκονται κοντά στις ακτές.
Εστίαση μικρογραφία|Καλαβάρδα Εδώ θα συναντήσει κανείς πληθώρα εστιατορίων όπου θα γευτεί κανείς πεντανόστιμους μεζέδες, ντόπια κρέατα και φρέσκα ψάρια συνοδεία ντόπιων κρασιών, ούζου και παραδοσιακής σούμας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Ερνέστος της Έσσης-Ράινφελς
Ο Ερνέστος, γερμ. Ernst (8 Δεκεμβρίου 1623 - 2 Μαΐου 1693) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Ράινφελς (1649-93). Κληρονόμησε δύο αδελφούς του και έγινε λάντγκραβος της Έσσης-Έσβεγκε (1655-67) και της Έσσης-Ρότενμπουργκ (1658-93). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Έσσης - Ρότενμπουργκ & Ράινφελς.
Βιογραφία
Ανατράφηκε ως Καλβινιστής και έκανε τη Μεγάλη Περιοδεία του στη Γαλλία και την Ιταλία. Στον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-48) πολέμησε με τη μεριά της Έσσης-Κάσσελ και το 1645 συμμετείχε στη μάχη του Νέρντλινγκεν. Το 1647 ο στρατός της Αμαλίας-Ελισάβετ του Χανάου, χήρας του Γουλιέλμου Ε΄, ανακατέλαβε το Κάτω Καττσενελνμπόγκεν. Μετά τη λήξη του Πολέμου, το 1649 έλαβε το Κάτω Καττσενελνμπόγκεν (Ράινφελς) και έγινε ο ιδρυτής του κλάδου της Έσσης-Ράινφελς. Η περιοχή του ήταν υποτελής στην Έσση-Κάσσελ και η σχέση τού Ράινφελς με το Κάσσελ καταγράφτηκε σε συμφωνία του Οίκου.
Επέλεξε τον πύργο Ράινφελς, επάνω από τον Αγ. Γκόαρ, στην αριστερή πλευρά του Ρήνου, ως κατοικία του. Επέκτεινε το κάστρο σε ένα επιβλητικό φρούριο. Η επίσημη τελετή ανάληψης έγινε στον Αγ. Γκόαρ το 1649. Η πόλη του Αγ. Γκόαρ είχε βλαφτεί κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο· αναπτύχθηκε όμως οικονομικά με την οικοδομική επέκταση του κάστρου και την εγκατάσταση υπηρεσιών στο Ράινφελς.
Ο Ερνέστος και η οικογένειά του μεταστράφηκαν στον Καθολικισμό το 1652 στην Κολωνία. Πάντως δεν μπορούσε να τον επιβάλλει στο Ράινφελς, διότι ήταν υποτελής του ανιψιού του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λάντγκραβου της Έσσης-Κάσσελ, που ήταν Καλβινιστής. Ωστόσο το 1654 στο Ράβενσμπουργκ συμφωνήθηκε να επιτραπεί η ίδρυση τριών καθολικών επισκοπών.
Το 1655 κληρονόμησε από τον Φρειδερίκο το Έσβεγκε και το 1658 από τον Χέρμαν Δ΄ το Ρότενμπουργκ και άλλαξε τον τίτλο του σε Έσσης - Ρότενμπουργκ & Ράινφελς. Έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για θρησκευτικά ζητήματα και ήταν ανεκτικός: το 1666 τύπωσε το Βιβλίο των Ύμνων του Ράινφελς με Καθολικούς, Λουθηρανικούς και ύμνους Μετααρρύθμισης. Αλληλογραφούσε με κορυφαίους λογίους της εποχής του, όπως ο Λάιμπνιτς.
Απεβίωσε το 1693 και τάφηκε -κατά την επιθυμία του- στο ναό των Προσκυνητών, στη μονή Μπόρνχοφεν στο Καμπ-Μπόρνχοφεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1647 τη Μαρία-Ελεονώρα του Ζολμς-Λιχ και είχε τέκνα:
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αγιαννάκης Μεσσηνίας
Ο Αγιαννάκης, αναφερόμενος παλαιότερα ως το Αγιαννάκη ή το Αγιαννάκι, είναι οικισμός κοντά στο Σιδηρόκαστρο και υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Πολύ γνωστή και δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία του Αγιαννάκη.
Τοποθεσία
Ο Αγιαννάκης βρίσκεται περίπου 12,5 χιλιόμετρα προς τα βόρεια της Κυπαρισσίας και περίπου 9,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Σιδηρόκαστρο. Έχει υψόμετρο 4 μέτρα και απέχει λίγα μέτρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στον Αγιαννάκη, προς τα ανατολικά του, βρίσκεται η Αγαλιανή σε απόσταση 4,5 περίπου χιλιομέτρων, προς τα βόρειά του η Ελαία σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νότιά του η Βλασσάδα σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου αντίστοιχα. Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται μέσω της Εθνικής Οδού 9.
Ιστορία
Το χωριό έχει ιστορία που ακολουθεί την πρόσφατη ιστορία της Τριφυλίας. Το χωριό αναφερόμενο αρχικά ως το Αγιαννάκη προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Αυλώνος το 1897,  όπου και παρέμεινε, ως το 1912, που ο δήμος καταργήθηκε. Δυο χρόνια αργότερα, το 1899, το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το χωριό από το 1896 ως το 1907 αναφερόταν επίσημα ως το Αγιαννάκη και από το 1907 ως το 1912 αναφερόταν επίσημα ως το Αγιαννάκι. Από το 1912 ως σήμερα η επίσημη ονομασία του είναι Αγιαννάκης. Το 1912 ο Αγιαννάκης προσαρτάται αρχικά στην Κοινότητα Αγαλιανής,  στην οποία ως έδρα ήταν η Αγαλιανή και είχαν ενταχθεί επίσης οι εξής οικισμοί: Το Μπούζι  (σήμερα η Ελαία), η Καϋμένη Γυναίκα (σήμερα ο Πρόδρομος), το Καλονερόν, το Αϊσέρη (μεταγενέστερα ο Άγιος Σεραφείμ, καταργήθηκε το 1940) και η Βλασσάδα. Το 1948 ο Αγιαννάκης αποσπάται από την Κοινότητα Αγαλιανής και προσαρτάται στην Κοινότητα Μπουζίου,, ενώ στην κοινότητα αυτή προσαρτήθηκε επίσης τότε η Φόνισσα και το Μπούζιον  ως έδρα αυτής. Το 1956 ο οικισμός Μπούζιον και η Κοινότητα Μπουζίου μετονομάζονται σε Ελαία και Κοινότητα Ελαίας αντίστοιχα. Το χωριό παρέμεινε στην Κοινότητα Ελαίας'', με τις αλλαγές στις ονομασίες, από το 1948 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Αγιαννάκης υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αυλώνα Μεσσηνίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο Αγιαννάκης ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Ο Αγιαννάκης σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Ελαίας του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα την Ελαία, ενώ στην τοπική κοινότητα αυτή ανήκει επίσης και η Φόνισσα.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 37 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Τα τελευταία χρόνια ο Αγιαννάκης έχει επίσης αρχίσει να αναπτύσσεται τουριστικά, αφού ολοένα και περισσότεροι τουρίστες ανακαλύπτουν την παραλία του.
Κτίρια – αξιοθέατα
Εκτός από τα σπίτια, τις αγροικίες και τα εξοχικά του οικισμού, στην περιοχή του, αλλά και την ευρύτερη περιοχή, υπάρχουν διάφορες τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα. Σημαντικό αξιοθέατο του χωριού επίσης είναι η παραλία του.
Παραλία του Αγιαννάκη
Σε απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων, προς τα βόρεια της Κυπαρισσίας βρίσκεται η Παραλία του Αγιαννάκη, η οποία διαθέτει «χρυσή» αμμώδη ακτή και θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα γαλανά νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή ή με οργανωμένη υποδοχή μια από τις παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού. Η Παραλία του Αγιαννάκη επίσης έχει ενταχθεί στις προστατευόμενες περιοχές της Τριφυλίας, καθώς αποτελεί έναν από τους σημαντικούς βιότοπους για τη θαλάσσια χελώνα Καρέτα-Καρέτα. Ο Κυπαρισσιακός κόλπος φιλοξενεί πολλές φωλιές του είδους αυτού της οικογένειας των χελωνιίδων, το οποίο τελεί υπό εξαφάνιση και προστατεύεται από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) και ως Ειδική Ζώνη Προστασίας του πανευρωπαϊκού δικτύου προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους, με το πρόγραμμα Natura.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγιαννάκη
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγιαννάκη είναι παλαιός ανενεργός σιδηροδρομικός σταθμός, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στη Σιδηροδρομική γραμμή Πάτρας - Κυπαρισσίας. Σήμερα στεγάζει τον ομώνυμο Περιβαλλοντικό Σταθμό του συλλόγου "ΑΡΧΕΛΩΝ", για την προστασία της θαλάσσιας χελώνας.
Γουλιέλμος της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Ο Γουλιέλμος ο πρεσβύτερος, γερμ. Wilhelm der ältere (15 Μαΐου 1648 - 20 Νοεμβρίου 1725) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Ρότενμπουργκ (1693-1725).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου λαντγκράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ & Ράινφελς και της Μαρίας-Ελονώρας του Ζολμς-Λιχ.
Ο πάππος του Μαυρίκιος λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ είχε διάδοχο τον γιο από τον πρώτο του γάμο, ενώ στους τρεις γιους του από τον δεύτερο γάμο παραχώρησε το 1/4 της Έσσης-Κάσσελ (Ρότενμπουργκ, Έσβεγκε, Ράινφελς). Οι δύο από τους τρεις δεν είχαν άρρενα τέκνα, έτσι τους κληρονόμησε ο μικρότερος Ερνέστος, ο οποίος έγινε κύριος όλου του Τεταρτημορίου του Ρότενμπουργκ. Το 1693 απεβίωσε ο Ερνέστος και οι γιοί του Γουλιέλμος και Κάρολος διαίρεσαν την κτήση του.
Ο Γουλιέλμος κράτησε το Ρότενμπουργκ και το Ράινφελς (πρώην Κάτω Κατσελενμπόγκεν), ενώ έδωσε το Έσβεγκε στον μικρότερο αδελφό του Κάρολο. Επίσης κατείχε άλλες 12 πόλεις· τέλη στο Ρήνο και στο Βόππαρτ και δασμούς επί του οίνου, της γεωργίας και του μαλλιού. Διέμενε στο Ρότενμπουργκ επί του Φούλντα και στο Λάνγκενσβαλμπαχ στην οροσειρά Τάουνους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1669 τη Μαρία-Άννα, κόρη του Φερδινάνδου-Καρόλου κόμη του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ και είχε τέκνα:
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ερνέστος Λεοπόλδος της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Ο Ερνέστος-Λεοπόλδος, γερμ. Ernst-Luitpold (15 Ιουνίου 1684 - 29 Νοεμβρίου 1749) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Ρότενμπουργκ (1725-1749).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γουλιέλμου λάντγκραβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της Μαρίας-Άννας κόμισσας του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του, που απεβίωσε το 1725. Το 1744 απεβίωσε ο πρωτότοκος γιος του Ιωσήφ. Ο Ερνέστος-Λεοπόλδος απεβίωσε το 1749 στο Ρότενμπουργκ σε ηλικία 65 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Κωνσταντίνος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1704 την εξαδέλφη του Ελεονώρα, κόρη του Μαξιμιλιανού-Καρόλου-Αλβέρτου πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ και είχε τέκνα:
Απόγονοι της Πολυξένης (και ταυτόχρονα και της Χριστίνας) είναι στις ημέρες μας ο μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου, ο τιτουλάριος δούκας της Πάρμας και ο τιτουλάριος βασιλιάς των Δύο Σικελιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ιωσήφ της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Ο Ιωσήφ, γερμ. Joseph (23 Σεπτεμβρίου 1705 - 24 Ιουνίου 1744) από τον Οίκο της Έσσης ήταν διάδοχος της Έσσης-Ρότενμπουργκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λάνγκενσβαλμπαχ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου-Λεοπόλδου και της Ελεονώρας, κόρης του Μαξιμιλιανού-Καρόλου-Αλβέρτου, πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ.
Όλες οι αδελφές του Πολυξένη, Ελεονώρα, Καρολίνα και Χριστίνα είχαν κάνει επιφανείς γάμους. Ήταν διάδοχος του πατέρα του από τη γέννησή του. Απεβίωσε στο ανάκτορο του λαντγκράβου στο Ρότενμπουργκ επί του Φούλντα το 1744 σε ηλικία 39 ετών. Διάδοχος έγινε ο νεότερος αδελφός του Κωνσταντίνος. Το 1749 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1726 με τη Χριστίνα-Άννα, κόρη του Λουδοβίκου-Όθωνα πρίγκιπα του Ζαλμ (γιου της Λουίζας-Μαρίας των Βίττελσμπαχ πριγκίπισσας του Παλατινάτου-Ζίμμερν) και είχαν τέκνα:
Αναφορές & Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ζντένεκ Ζέμλα
Ο Ζντένεκ Ζέμλα (τσεχικά : Zdeněk Žemla) (6 Νοεμβρίου 1887 - 18 Ιουνίου 1955) ήταν, Βοημός στην καταγωγή, Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης, γνωστός με το προσωνύμιο "Jánský". Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Πράγας ('Lawn Tennis Clyb Prague'').
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1906, εκπροσωπώντας την Βοημία, όπου κέρδισε δύο χάλκινα μετάλλια. Το πρώτο ήταν στο απλό μετά από την νίκη του επί του Μορίς Ζερμό από τη Γαλλία. Το δεύτερο χάλκινο μετάλλιο ήταν στο διπλό ανδρών με συμπαίκτη τον αδελφό του Λάντισλαβ Ζέμλα όταν νίκησαν το ελληνικό ζευγάρι των Κάσδαγλη και Μπαλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Βοημοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Λάντισλαβ Ζέμλα
Ο Λάντισλαβ Ζέμλα (τσεχικά : Ladislav Žemla) (6 Νοεμβρίου 1887, - 18 Ιουνίου 1955) ήταν, Βοημός στην καταγωγή, Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης, γνωστός με το προσωνύμιο "Rázný". Αδελφοί του ήταν ο επίσης ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης Ζντένεκ Ζέμλα και ο Γιάροσλαβ Ζέμλα.
Ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες της αντισφαίρισης της εποχής του, έχοντας κερδίσει τον τίτλο του "Crown Czechs" στο απλό οκτώ φορές και στο διπλό έντεκα φορές. Μετά την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τσεχοσλοβακίας, κέρδισε τέσσερις ακόμα τίτλους στο απλό και τέσσερις στο διπλό. Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Πράγας ('Lawn Tennis Clyb Prague'').
Κατά τα έτη 1921-1927 παίζει με την Τσεχοσλοβακία στο κύπελλο Ντέιβις σε 23 αγώνες με ρεκόρ 13 νίκες και 10 ήττες).
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906 στην Αθήνα, εκπροσωπώντας την Βοημία, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό με συμπαίκτη τον Ζντένεκ Ζέμλα. Τέσσερα χρόνια αργότερα το 1912 στη Στοκχόλμη πήρε την τέταρτη θέση στο απλό αλλά κέρδισε το κύπελλο για το τέλειο στυλ παιχνιδιού του από τον Σουηδό βασιλιά Γουσταύδο Ε΄. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα κέρδισε άλλο χάλκινο μετάλλιο στο μικτό διπλό με συμπαίκτρια την γυναίκα του Μιλάντα Σκρμπκόβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Βοημοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Ναζπερβέρ Καντινεφέντι
Η Ναζπερβέρ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:نازبيرفر الرجل) (Τούρκικα: Nazperver Kadınefendi, 12 Ιουνίου 1870 - 9 Μαρτίου 1929) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Üçüncü Nazperver Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Ναζπερβέρ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1870 στο Μπεσίκτας, και ήταν κόρη του Ισμαήλ Τσικοτουά και της συζύγου του Αλιγιέ Ντζιαπς-Ιπά. Ήταν ανιψιά της Ντουρουνέβ Καντινεφέντι, της πρώτης συζύγου του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ. Ναζπερβέρ σημαίνει "ζωοτρόφος της εύνοιας". Το πραγματικό της όνομα ήταν Εμινέ Ρουκιγιέ Τσικοτουά.
Μέσω του πατέρα της, ήταν συγγενής της Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι, σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της Μιχρί Μιουσφικά Χανιμεφέντι, φημισμένη Τουρκάλα ζωγράφος.
Στην ηλικία των τεσσάρων η Εμινέ και η αδελφής της Μπεχιγιέ Χανιμεφέντι, μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκαν στο αυλή του Οθωμανού σουλτάνου και δόθηκαν στη φροντίδα της Ντουριάντεν Καντινεφέντι. Μετονομάστηκε σε Ναζπερβέρ και της δόθηκε Τουρκική και Μουσουλμανική εκπαίδευση στο χαρέμι του παλατιού. Διδάχτηκε επίσης γαλλικά από τη θεία της.
Ήταν επίσης ένας από τους μάρτυρες της δολοφονίας του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ. Μετά το θάνατο του Αμπντούλ Αζίζ, μαζί με τη θεία της, εγκαταστάθηκαν στο Παλάτι Φεριγιέ. Ένα βράδυ κατά την διάρκεια ενός δείπνου στο παλάτι Φεριγιέ, ο ηγεμόνας Μωάμεθ Ρεσάντ πρόσεξε την Ναζπερβέρ και παντρεύτηκαν το 1888 στο Παλάτι Βελιάχντ. Ένα χρόνο μετά τον γάμο γέννησε το μοναδικό της παιδί, την Ρεφιά Σουλτάν, αλλά η κοπέλα πέθανε στη βρεφική ηλικία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ίδρυσε μια οργάνωση με το όνομα Ιστιχλάκ-ι Μιλλί.
Μετά το θάνατο της Ντουριάντεν Καντινεφέντι, η Ναζπερβέρ ανήλθε στην θέση της τρίτης συζύγου. Ήταν παχουλή, όπως και οι άλλες σύζυγοί, αλλά και ψηλή. Αν και η Ναζπερβέρ δεν φαινόταν ιδιαίτερα καλή, είχε μια εκλεπτυσμένη και φιλική ευγένια που έδινε μια καλή εντύπωση. Μετά τον θάνατο του Μωάμεθ το 1918, η Ναζπερβέρ μετακόμισε το Βανικόϊ.
Η Ναζπερβέρ Καντινεφέντι πέθανε στις 9 Μαρτίου 1929 στο Βανικόϊ σε ηλικία 58 ετών. Είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Γιαχιά Εφέντι.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91
Το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91 ή αλλιώς η Έρεντιβιζι 1990-91 ήταν το 35ο πρωτάθλημα Έρεντιβιζι. Ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 1990 και ολοκληρώθηκε στις 16 Ιουνίου 1991.
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αϊντχόφεν για 12η φορά στην ιστορία της, ενώ υποβιβάστηκαν στην Ίιρστε Ντιβίζι οι Χέρενφεν και ΝΕΚ. Την είσοδο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1991-92 κέρδισε η Αϊντχόφεν, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1991-1992 οι Άγιαξ, Χρόνινγκεν και Ουτρέχτη και στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1991-92 η Φέγενορντ.
Ομάδες
Συνολικά 18 ομάδες αγωνίστηκαν στη συγκεκριμένη σεζόν: οι πρώτες 15 ομάδες της περσινής σεζόν, 2 νικητές των Play Offs ανόδου/υποβιβασμού και η πρωταθλήτρια της Ίιρστε Ντιβίζι 1989-90.
Αποτελέσματα
Πράσινο: Νίκη γηπεδούχου ομάδας Μπλε: Ισοπαλία <div style="margin-left:185px; padding-left:10px; width:200px; background-color:#FCC; font-size:11px; margin-bottom:10px;">Κόκκινο: Νίκη φιλοξενούμενης ομάδας
Play-offs ανόδου/υποβιβασμού
Η πρώτη φάση των play-offs απαρτίζεται από δύο ομίλους των τριών ομάδων. Οι νικήτριες ομάδες των ομίλων παίζουν μεταξύ τους στον πρώτο αγώνα, η νικήτρια προβιβάζεται στην Έρεντιβιζι ενώ η ηττημένη αγωνίζεται στο δεύτερο play-off αγώνα με την 16η του πρωταθλήματος. Η νικήτρια του δεύτερου αγώνα αγωνίζεται στην Έρεντιβιζι.
Όμιλος Α Όμιλος Β
1Η Ντόρντρεχτ συγχωνεύθηκε με την Σχιντάμσε και πήρε τη θέση της στο επόμενο πρωτάθλημα.
Play-off 1
Η Φένλο προβιβάζεται στην Έρεντιβιζι, ενώ η Μπρέντα αγωνίζεται στο δεύτερο αγώνα.
Play-off 2
Η Σχιντάμσε παραμένει στην Έρεντιβιζι ως Ντόρντρεχτ, ενώ η Μπρέντα παραμένει στην Ίιρστε Ντιβίζι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έρεντιβιζι Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1990-1991
Κωνσταντίνος της Έσσης-Ρότενμπουργκ
O Κωνσταντίνος, γερμ. Konstantin (24 Μαρτίου 17116 - 30 Δεκεμβρίου 1778) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Ρότενμπουργκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ρότενμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου-Λεοπόλδου λάντγκραβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της Ελεονώρας, κόρης του Μαξιμιλιανού-Καρόλου-Αλβέρτου πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ.
Το 1744 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωσήφ και το 1749 ο πατέρας τους, οπότε τον διαδέχθηκε. Χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος το 1759.
Το 1755 απεβίωσε ο εξάδελφος του πατέρα του, ο Χριστιανός λάντγκραβος του Βάνφρηντ και τον κληρονόμησε, έτσι επανενώθηκε η κτήση που είχε διαιρεθεί μεταξύ του πάππου του και του αδελφού εκείνου το 1648· έμεινε αδιαίρετη ως τη Συνθήκη του Λιουνεβίλ (1801).
Γιάροσλαβ Ζέμλα
Ο Γιάροσλαβ Ζέμλα (τσεχικά : Jaroslav Žemla) (6 Νοεμβρίου 1887 - 18 Ιουνίου 1955) ήταν, Βοημός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν πιθανότατα αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Πράγας (Lawn Tennis Clyb Prague) όπως και οι αδελφοί του ολυμπιονίκες της αντισφαίρισης Ζντένεκ Ζέμλα και Λάντισλαβ Ζέμλα.
Κωνσταντίνος της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1745 τη Σοφία φον Στάρεμπεργκ και είχε τέκνα:
Γιάροσλαβ Ζέμλα
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1906. Από κάποιος θεωρήται χωρίς να εκπροσωπεί επίσημα κάποια χώρα, τον αναφέρουν και Ούγγρο, από άλλους ότι εκπροσωπούσε την Βοημία. Στο απλό αντρών αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο από τον Λέων Ζαρίφη με 2-0 αφού πρώτα είχε αποκλείση τον Ούγγρο Κάρολυ Βίτους (Károly Vitus).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κωνσταντίνος της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κάρολος Εμμανουήλ της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λάνγκενσβαλμπαχ και πήρε το όνομα του Καρόλου-Εμμανουήλ Γ΄ Σαβοΐας της Σαρδηνίας, συζύγου της θείας του Πολυξένης. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου λάντγκραβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της Σοφίας φον Στάρεμμπεργκ.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1778 και τον διαδέχθηκε. Ο Κάρολος-Εμμανουήλ είχε δύο τέκνα: ο γιος του πήρε το όνομα του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ Σαβοΐας της Σαρδηνίας (γιου του Καρόλου-Εμμανουήλ Γ΄) και η κόρη του το όνομα της Κλοτίλδης, συζύγου του Καρόλου-Εμμανουήλ Δ΄ Σαβοΐας της Σαρδηνίας (γιου του προηγουμένου).
Απεβίωσε το 1812 σε ηλικία 66 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Βίκτωρ-Αμεδαίος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1771 την Λεοπολδίνα, κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσήφ Α΄ πρίγκιπα του Λήχτενσταϊν και είχε τέκνα:
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Λούση-Γιουλιάνε, κόρη του Ιωάννη-Κόνραντ Στρούβε είχε ένα φυσικό τέκνο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Πάβελ Ματσενόρ
Ο Πάβελ Ματσενόρ (λατινικό αλφάβητο : Pavel Macenauer) ήταν Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Το 1922 είχε συμμετάσχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης σε σκληρό τερέν όπου έφτασε στα προημιτελικά. Το 1925 ήταν δεύτερος στο Διεθνές πρωτάθλημα της Αυστρίας, είχε συμμετάσχει και στο Ρολάν Γκαρός του 1926 όπου έφτασε στον τρίτο γύρο. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1926 ήταν δεύτερος στο απλό, πρώτος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Σόνκα, και δεύτερος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Λένα Σκαραμαγκά.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 είχε συμμετάσχει στο απλό και αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Αμερικανό Γουίλιαμς. Έχει αγωνιστεί και με την εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας στο κύπελλο Ντέιβις από το 1924 εως το 1929 σε πέντε διοργανώσεις με ρεκόρ 9 νίκες και 11 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι
Η Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:زوجة ديلفريب) (Τούρκικα: Dilfirib Kadınefendi, 1890 - 1952) ήταν η πέμπτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Dördüncü Dil-firib Kadın Efendi Hazretleri.
Βιογραφία
Η Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1890 στην Κωνσταντινούπολη. Σε πολύ μικρή ηλικία δόθηκε στο παλάτι για υπηρεσία όπου έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση και μόρφωση. Ήταν πολύ μορφωμένη και ενδιαφέρθηκε πολύ για την ιστορία. Σύντομα τράβηξε την προσοχή του Μωάμεθ και παντρεύτηκαν το 1907 στο Παλάτι Βελιάχντ.
Μετά το θάνατο του σουλτάνου Μωάμεθ το 1918, παρέμεινε στο παλάτι για αρκετό καιρό και αφού μετακόμισε στη βίλα της στο Ερενκόι, ξαναπαντρεύτηκε έναν γιατρό με τον οποίο απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί, ένα γιο.
Πολύ μετά την εγκατάστασή της στο αρχοντικό της στο Βανικόι, πέθανε από καρκίνο το 1952 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Πιερ λε Γκραν
Ο Πιερ λε Γκραν (Pierre le Grand, στα ελληνικά Πέτρος ο Μέγας) ήταν Γάλλος στρατηγός του 17ου αιώνα. Είναι γνωστός στην ιστορία μόνο από μία πηγή.