cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απόλυτη δημοκρατία
Δεν πρέπει να συγχέεται με τη δημοκρατία εξουσίας, όπως συναντάται στο ελβετικό πολιτικό σύστημα (στο οποίο οι εκλεκτικές δραστηριότητες για την προσαρμογή των κοινωνικών/πολιτικών θεμάτων είναι συχνότερες από ότι σε άλλες δημοκρατίες μέσω συχνών δημοψηφισμάτων).
Η απόλυτη δημοκρατία ενέχει τον κίνδυνο να δοθεί προτεραιότητα στα συμφέροντα της πλειοψηφίας, ενώ οι ανάγκες της μειοψηφίας μπορεί να αγνοηθούν. Αν και η δημοκρατία γενικά προσπαθεί να κρατήσει τους ανθρώπους ικανοποιημένους, η απόλυτη δημοκρατία στερεί και δεν επιτρέπει στην μειοψηφία να ακουστεί ή να αναγνωριστεί.
Ιδεολογία
Μια απόλυτη δημοκρατία μπορεί να οδηγήσει σε τυραννία της πλειοψηφίας, στην οποία μια μειοψηφική ομάδα μπορεί να αγνοηθεί. Οι απόλυτες δημοκρατίες λειτουργούν ως πλήρως μεταβαλλόμενα συστήματα όπου θεσμοί όπως τα δικαιώματα και τα προνόμια αρχίζουν να χάνουν νόημα, επειδή τα δικαιώματα μπορούν να καταργηθούν σε κάθε εκλογή.
Σχέση με την απόλυτη μοναρχία
Μια απόλυτη μοναρχία προτείνει ότι όλες οι εξουσίες πρέπει να συγκεντρωθούν στο πρόσωπο ενός κληρονομικού μονάρχη με θεϊκό δικαίωμα να κυβερνά (ακόμα και αν στη Γαλλία, για παράδειγμα, υποσχέθηκε κατά τη στέψη να σεβαστεί τους θεμελιώδεις νόμους του βασιλείου, επομένως είναι διαφορετικό από μια αυθαίρετη κυβέρνηση), ενώ σε αυτόν τον τύπο δημοκρατίας, το 100% όλης της εξουσίας συγκεντρώνεται στην άποψη της πλειοψηφίας για κάθε θέμα. Σε μια απόλυτη δημοκρατία, τα δικαιώματα γίνονται περιττά επειδή αλλάζουν κάθε φορά που γίνονται εκλογές και δεν υπάρχει τίποτα που να διατηρεί τη νομοθεσία μόνιμη ή μακροπρόθεσμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοκρατία
Φράνσις Φορντ Κόπολα
Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα (αγγλικά: Francis Ford Coppola) (7 Απριλίου 1939) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός του κινηματογράφου. Ασχολείται επίσης με την οινοποιία, την έκδοση περιοδικών και τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Είναι διάσημος και πολυβραβευμένος για τη σκηνοθεσία του σε ταινίες όπως Ο Νονός και Αποκάλυψη Tώρα, οι οποίες θεωρούνται απο τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Βιογραφία
Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1939 στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Οι γονείς του ήταν παιδιά μεταναστών από την Ιταλία. Ο πατέρας του Καρμάιν Κόπολα ήταν καταξιωμένος μουσικός και συνθέτης, με τον οποίο μάλιστα συνεργάστηκε σε αρκετές από τις ταινίες του. Σπούδασε θέατρο στο πανεπιστήμιο Hofstra της Νέας Υόρκης και σκηνοθεσία στο UCLA του Λος Άντζελες. Γύρισε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του το 1963 (Dementia 13). Το 1971 κέρδισε το Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου για την ταινία Πάττον, ο θρύλος της Νορμανδίας (μαζί με τον Έντμουντ Χ. Νορθ). Στη συνέχεια της δεκαετίας του '70 καταξιώθηκε ως ένας από τους καλύτερους Αμερικανούς σκηνοθέτες, με τις ταινίες Ο Νονός, Ο Νονός ΙΙ και Η Συνομιλία. Το Ο Νονός παραμένει η μεγαλύτερη του επιτυχία, καθώς εκείνη την εποχή ήταν η πιο οικονομικά επικερδής ταινία όλων των εποχών, και μέχρι και σήμερα συχνά διεκδικεί τον τίτλο της καλύτερης ταινίας όλων των εποχών. Μετά απ' αυτές τις τρεις πολυβραβευμένες ταινίες ο Κόπολα σκηνοθέτησε την ταινία Αποκάλυψη τώρα, βασισμένη στη νουβέλα «Η καρδιά του σκότους» του Τζόζεφ Κόνραντ και με θέμα τον πόλεμο του Βιετνάμ. Η παραγωγή της ταινίας συνάντησε πολλά προβλήματα και η ολοκλήρωση της καθυστέρησε τρία χρόνια. Το 1979 παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ των Καννών όπου κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα (μαζί με το Τενεκεδένιο ταμπούρλο του Φόλκερ Σλέντορφ).
Ο Κόπολα γύρισε αρκετές ταινίες και τη δεκαετία του '80, μεταξύ των οποίων τις Αουτσάιντερς, επαναστάτες χωρίς αύριο και Ο αταίριαστος που καθιέρωσαν μια νέα γενιά ηθοποιών (Ματ Ντίλον, Νίκολας Κέιτζ, Ρομπ Λόου, Πάτρικ Σουέζι, Τομ Κρουζ). Το 1990 σκηνοθέτησε το τρίτο μέρος του Νονού και το 1992 μετέφερε στον κινηματογράφο το βιβλίο Δράκουλας του Μπραμ Στόκερ. Το 2010 τιμήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου με το βραβείο Έρβινγκ Θάλμπεργκ για την συνολική προσφορά του.
Οικογένεια Κόπολα
Πολλά μέλη της οικογένειας του Κόπολα έχουν προσφορά στον κινηματογράφο και τις τέχνες. Εκτός του μουσικού πατέρα του Κάρμινε Κόπολα, η αδελφή του Τάλια Σάιρ είναι ηθοποιός, όπως και ο διάσημος ανιψιός του Νίκολας Κέιτζ (το πραγματικό του όνομα είναι Nicholas Kim Coppola). Επίσης, η κόρη του Σοφία Κόπολα είναι καταξιωμένη σκηνοθέτις και ο γιος του Ρόμαν Κόπολα σκηνοθέτης βίντεο κλιπ.
Βραβεία
Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα έχει κερδίσει πέντε όσκαρ σε τέσσερις κατηγορίες, ενώ έχει και αρκετές ακόμα υποψηφιότητες, καθώς επίσης και ένα αναμνηστικό βραβείο για το σύνολο της κινηματογραφικής προσφοράς του.
Δύο ταινίες του Κόπολα, Η Συνομιλία και Αποκάλυψη τώρα, έχουν κερδίσει Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Βραβείο Έρβιν Θάλμπεργκ (παραλήπτες) Κατηγορία:Οικογένεια Κόπολα
Θοδωρής Δρίτσας
Ο Θοδωρής Δρίτσας (Πειραιάς, 22 Αυγούστου 1947 ) είναι Έλληνας πολιτικός. Είναι πρώην μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου (βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Α΄ Πειραιά) και πρώην υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο 1947 στον Πειραιά. Είναι τελειόφοιτος της νομικής Αθηνών και εργαζόταν για πολλά χρόνια ως έμπορος φαρμάκων. Είναι νυμφευμένος με την πολιτικό Τασία Χριστοδουλοπούλου. Εκτός της μητρικής του ελληνικής γλώσσας, ομιλεί και αγγλικά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Αναφέρεται ως μέλος της μεταπολιτευτικής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς με πολιτική δράση από την περίοδο της Δικτατορίας. Ενεπλάκη επί σειρά ετών στην τοπική αυτοδιοίκηση και συγκαταλέγεται στα ιδρυτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Εκλεγόταν βουλευτής Α΄ Πειραιά με τον ΣΥΡΙΖΑ από τις εκλογές του 2007 μέχρι τις εκλογές του 2019.
Στην πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας και στη δεύτερη διετέλεσε υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής μέχρι τον ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου του 2016. Είναι μέλος της Κίνησης των 53+.
Κριτική
Στις 2 Μαρτίου 2021, σε ραδιοφωνική εκπομπή, αναφερόμενος στην υπόθεση της απεργίας πείνας του καταδικασμένου τρομοκράτη Δημήτρη Κουφοντίνα, είπε μεταξύ άλλων: «κανείς δεν έχει τρομοκρατηθεί από τη “17η Νοέμβρη”, αντίθετα ο ελληνικός λαός έχει τρομοκρατηθεί από πάρα πολλές άλλες πολιτικές». Η δήλωση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις, με τον αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Άδωνη Γεωργιάδη να ζητά την διαγραφή του από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος ισχυρίστηκε αργότερα ότι "αναφερόταν στην ελληνική δημοκρατία, τους δημοκρατικούς πολίτες και τις αξίες του κράτους δικαίου.", ενώ το κόμμα του χαρακτήρισε τη δήλωσή του ατυχή.
Λούτσες Κέρκυρας
Οι Λούτσες είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 146 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Μαργαρίτα της Γαλλίας (1553-1615)
Η Μαργαρίτα της Γαλλίας (Marguerite de France, 14 Μαΐου 1553 – 27 Μαρτίου 1615), γνωστή και ως Μαργαρίτα (ή Μαργκό) των Βαλουά ήταν μέλος του Οίκου των Βαλουά και πριγκίπισσα της Γαλλίας, σύζυγος του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας η οποία έγινε βασίλισσα της Ναβάρρας κι αργότερα της Γαλλίας. Κόρη του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και της Αικατερίνης των Μεδίκων, η Μαργαρίτα ήταν αδελφή τριών βασιλέων της Γαλλίας, του Φραγκίσκου Β΄, του Καρόλου Θ΄ και του Ερρίκου Γ΄. Αδερφές της ήταν η Ελισάβετ, Βασίλισσα της Ισπανίας, καθώς και η Κλαυδία, Δούκισσα της Λωρραίνης.
Πρώτα χρόνια
Η Μαργαρίτα γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1553, στο Κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι, το έβδομο παιδί και η τρίτη κόρη του Ερρίκου Β΄ και της Αικατερίνης των Μεδίκων. Το 1565, η μητέρα της, Αικατερίνη, συναντήθηκε με τον επικεφαλής υπουργό του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας, Δούκα του Άλμπα, με την ελπίδα να οργανώσει γάμο μεταξύ της Μαργαρίτας και του γιου του Φιλίππου, Καρόλου. Ωστόσο, ο Άλμπα αρνήθηκε κάθε σκέψη ενός δυναστικού γάμου.
Η Μαργαρίτα άρχισε μυστική σχέση με τον Ερρίκο Α΄ του Γκιζ, γιο του Δούκα του Γκιζ. Όταν η Αικατερίνη το ανακάλυψε, έφερε την κόρη της από το κρεβάτι της. Η Αικατερίνη και ο Βασιλιάς τη χτύπησαν στη συνέχεια και απαγόρευσαν στον Ερρίκο του Γκιζ την είσοδο στη βασιλική αυλή.
Γάμος και η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου
Ο γάμος της 19χρονης Μαργαρίτας με τον Ερρίκο των Βουρβόνων, που έγινε βασιλιάς της Ναβάρρας μετά τον θάνατο τής μητέρας του Ιωάννας, πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1572 στο Ναό της Παναγίας των Παρισίων. Ο γαμπρός, ο οποίος ήταν Προτεστάντης, έπρεπε να παραμείνει έξω από τον καθεδρικό ναό κατά τη διάρκεια της θρησκευτικής τελετής.
Η Μαργαρίτα πιστεύεται ότι είχε σώσει τη ζωή πολλών εξεχόντων Προτεσταντών, συμπεριλαμβανομένου τού συζύγου της, κατά τη διάρκεια της σφαγής, κρατώντας τους στα δωμάτιά τους και αρνούμενη να δεχτεί τους δολοφόνους. Ο Ερρίκος της Ναβάρρας έπρεπε να προσποιηθεί ότι είχε γίνει καθολικός.
Βασίλισσα της Γαλλίας και διαζύγιο
Μετά από ασθένεια το 1582, η βασίλισσα Μαργαρίτα επέστρεψε στη βασιλική αυλή του αδελφού της, Ερρίκου Γ΄, στο Παρίσι. Ο αδελφός της σκανδαλίστηκε σύντομα από τη φήμη και τη συμπεριφορά της και την ανάγκασε να φύγει από το βασίλειο, ισχυριζόμενος ότι είχε ένα παιδί από τον Ζακ ντε Αρλύ. Μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, της επετράπη να επιστρέψει στο βασίλειο του συζύγου της στη Ναβάρρα, αλλά έλαβε μια παγωμένη υποδοχή. Αποφασισμένη να ξεπεράσει τις δυσκολίες της, η βασίλισσα Μαργαρίτα κατάφερε να πραγματοποιήσει πραξικόπημα και κατέλαβε την Αζέν. Πέρασε αρκετούς μήνες για την ενίσχυση της πόλης, αλλά οι πολίτες της Αζέν επαναστάτησαν εναντίον της και η βασίλισσα Μαργαρίτα κατέφυγε στο Κάστρο του Καρλά. Το 1586 φυλακίστηκε πρώτα από τον αδελφό της, Ερρίκο Γ΄, και έπειτα από τον σύζυγό της Ερρίκο Δ΄, σ' ένα κάστρο για δεκαοκτώ χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Μαργαρίτα έγραψε τα απομνημονεύματά της που αποτελούσαν μια σειρά από ιστορίες σχετικά με τις σχέσεις των αδελφών της Καρόλου Θ΄ και Ερρίκου Γ΄ με τον πρώην σύζυγό της Ερρίκο Δ΄. Τα απομνημονεύματα δημοσιεύθηκαν μεταθανάτια το 1628 και σκανδάλισαν τον κόσμο. Το 1589, ο Ερρίκος, ο σύζυγός της, ανέβηκε στο θρόνο της Γαλλίας ως Ερρίκος Δ΄. Ωστόσο, δεν έγινε δεκτός από το μεγαλύτερο μέρος του καθολικού πληθυσμού έως ότου να αλλαξοπιστήσει τέσσερα χρόνια αργότερα. Ο Ερρίκος συνέχισε να κρατάει ερωμένες, κυρίως τη Γκαμπριέλ ντ' Εστρέ από το 1591 ως το 1599, με την οποία έκανε τέσσερα παιδιά. Οι διαπραγματεύσεις για την ακύρωση του γάμου ξεκίνησαν το 1592 και ολοκληρώθηκαν το 1599 με μια συμφωνία που επέτρεψε στη Μαργαρίτα να διατηρήσει τον τίτλο της βασίλισσας. Εγκατέστησε το νοικοκυριό της στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, στο Hôtel de la reine Marguerite που απεικονίζεται στο σχέδιο του Μεριάν του 1615 στο Παρίσι. Ο ξενώνας χτίστηκε γι’ αυτήν σε σχέδια του Ζαν Μπυλλάν το 1609. Αντικαταστάθηκε το 1640 από το Hôtel de La Rochefoucauld .Συμφιλιωμένη με τον πρώην σύζυγό της και με τη δεύτερη σύζυγό του Μαρία των Μεδίκων, η Μαργαρίτα επέστρεψε στο Παρίσι και καθιερώθηκε ως μέντορας των τεχνών και ευεργέτιδα των φτωχών. Συχνά φρόντιζε τα παιδιά του Ερρίκου και της Μαρίας.
Θάνατος
Η Μαργαρίτα πέθανε στο μέγαρό της στις 27 Μαρτίου 1615, και θάφτηκε στο ταφικό Παρεκκλήσι των Βαλουά στο Βασιλικό Νεκροταφείο του Αγίου Διονυσίου. Το φέρετρό της έχει εξαφανιστεί και δεν είναι γνωστό αν αφαιρέθηκε και μεταφέρθηκε ή αν καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκες του Βαλουά Κατηγορία:Δούκισσες του Βαντόμ Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Μουσείο Φρεντερίκ Σοπέν (Βαρσοβία)
Το Μουσείο Φρεντερίκ Σοπέν (Muzeum Fryderyka Chopina) είναι μουσείο στη Βαρσοβία της Πολωνίας, το οποίο ιδρύθηκε το 1954 και είναι αφιερωμένο στον Πολωνό συνθέτη Φρεντερίκ Σοπέν. Από το 2005, το Μουσείο λειτουργεί υπό τη διεύθυνση του Ινστιτούτου Φρεντερίκ Σοπέν.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Νέο κτίριο του Ινστιτούτου Σοπέν, όπως φαίνεται από τη βεράντα του [[Παλάτι Οστρόγκσκι|Παλατιού Οστρόγκσκι]] Το Μουσείο Φρεντερίκ Σοπέν στην Εταιρεία Φρεντερίκ Σοπέν στη Βαρσοβία ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930. Ήδη το 1935, το Ινστιτούτο Φρεντερίκ Σοπέν, που ιδρύθηκε ένα χρόνο νωρίτερα από 32 εξαιρετικούς εκπροσώπους του κόσμου του πολιτισμού και της πολιτικής, με επικεφαλής τους Κάρολ Σιμανόφσκι, Γιούζεφ Μπεκ και Αούγκουστ Ζαλέσκι, είχε αρχίσει να συγκεντρώνει μια συλλογή. Εκείνη την εποχή, αγοράστηκαν δεκατρία εξαιρετικά πολύτιμα χειρόγραφα από τη Λουντβίκα Τσιεχόμσκα, εγγονή της Λουντβίκα Γεντζεγέβιτς, αδελφής του Σοπέν, και τον Μπογκούσουαφ Κρασέφσκι. Τα χειρόγραφα περιλάμβαναν: πλήρες αυτόγραφο της Σολ ελάσσονα Τρίο op. 8 για πιάνο, βιολί και τσέλο του Σοπέν, επτά γράμματα που έγραψε στη Σαφάρνια ο νεαρός συνθέτης προς την οικογένειά του το 1824 (συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων παραδειγμάτων του διάσημου Szafarnia Courier) και στο Κοβελέβο (6 Ιουλίου 1827). καθώς και στον σχολικό του φίλο Γιούλιαν Φοντάνα στο Παρίσι (1835), τρεις ειδικοί χαιρετισμοί που απηύθυνε ο Σοπέν στον πατέρα του (6 Δεκεμβρίου 1816 και 1818) και τη μητέρα του (16 Ιουνίου 1817) στις ονομαστικές τους εορτές, καθώς και δύο αφιερώσεις στις 6 και 9 Ιουνίου 1833 για τον Γιούζεφ Νοβακόφσκι, φίλο του από το Ωδείο της Βαρσοβίας. Η δημιουργία μιας Συλλογής Φωτογραφιών, Ηχογραφήσεων και Βιβλιοθήκης ξεκίνησε πριν από το 1939.
Το 1945 το Ινστιτούτο Φρεντερίκ Σοπέν άνοιξε ξανά, στην Οδό Ζγκόντα της Βαρσοβίας, και από το 1953 στεγάζεται στο Παλάτι Οστρόγκσκι. Εκεί βρίσκεται επίσης το Μουσείο Φρεντερίκ Σοπέν, η βιβλιοθήκη και οι συλλογές φωτογραφιών και ηχογραφήσεων. Το Μουσείο καλύπτει την ιστορία και τα έργα του Σοπέν και περιλαμβάνει πρωτότυπα χειρόγραφα και έγγραφα γραμμένα από τον συνθέτη, φωτογραφίες και γλυπτά του, καθώς και επιστολές. Φιλοξενεί επίσης ρεσιτάλ πιάνου και διαγωνισμούς έργων του Σοπέν. Οι πλούσιες πλατφόρμες, οι σοβάδες και οι τοιχογραφίες σε στυλ Πομπηίας αποτελούν κατάλληλο σκηνικό για τις αίθουσες του Μουσείου Φρεντερίκ Σοπέν.
Το μουσείο ανακαινίστηκε για την 200ή επέτειο (2010) από τη γέννηση του Φρεντερίκ Σοπέν και είναι ένα από τα πιο σύγχρονα μουσεία στην Πολωνία. Οι συλλογές του εκτίθενται σε πέντε επίπεδα εκθεσιακού χώρου σε 15 αίθουσες.
Το μουσείο είναι αποτέλεσμα διεθνούς διαγωνισμού για τον ιδεασμό και την υλοποίηση του νέου σχεδιασμού μόνιμης έκθεσης του Μουσείου. Υπό την αιγίδα του Υπουργού Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς, Μπόγκνταν Ζντρογέφσκι, το στούντιο Migliore + Servetto Architects κέρδισε το έργο μόνιμων εκθέσεων το 2008, μεταξύ 32 διεθνών εταιρειών, και σχεδίασε τη μόνιμη έκθεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Βιογραφικά μουσεία στην Πολωνία
Άννα ντε Βελάσκο υ Χιρόν
H Άννα, ισπαν. Ana de Velasco y Girón (1585 - 7 Νοεμβρίου 1607) από τον Οίκο ντε Βελάσκο ήταν κόρη του δούκα του Φρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Μπραγκάνσα.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη-Φερδινάνδου ντε Βελάσκο υ Τοβάρ 5ου δούκα του Φρίας και της Μαρίας Τέλεθ-Χιρόν υ Γκουθμάν, κόρης του Πέτρου Τέλεθ-Χιρόν υ λα Κουέβα, 1ου δούκα της Οζούνα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1603 τον Θεοδόσιο Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Δούκισσες της Πορτογαλίας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 – 3000 μέτρα ανδρών
Τα 3000 μέτρα ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 θα πραγματοποιηθεί στις 6 Μαρτίου, τοπική ώρα 11:25 (σειρές) και στις 7 Μαρτίου, τοπική ώρα 17:52 (τελικός).
Σειρές
Πρόκριση: Οι πρώτοι 3 κάθε σειράς (Q) και οι επόμενοι 3 καλύτεροι (q) προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
03000Αν 2021Α
Μαμπαρούμα
Η Μαμπαρούμα (αγγλικά: Mabaruma) είναι μικρή πόλη και το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Ένα (Μπαρίμα-Ουάινι) της Γουιάνας. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Αρούκα (στα σύνορα με τη Βενεζουέλα) σε ένα στενό οροπέδιο περιτριγυρισμένο από τροπικό δάσος σε υψόμετρο 13 μέτρων. Απέχει 240 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την πρωτεύουσα της χώρας, το Τζώρτζταουν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, έχει πληθυσμό 1.254 κατοίκους.
Η Μαμπαρούμα έχει ισημερινό τροπικό κλίμα (Af) με έντονες έως πολύ έντονες βροχοπτώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γουιάνας
Βραβείο Καλύτερου Μοντάζ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Το Βραβείο Καλύτερου Μοντάζ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Award For Best Editing) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για να τιμήσει την καλύτερη επεξεργασία μιας ταινίας στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Πετράλωνα Ιωαννίνων
Τα Πετράλωνα είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Πετράλωνα απέχουν περίπου 7 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 14 χλμ. Δ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό είναι κτισμένο σε λόφο, με υψόμετρο 720 μέτρα και έχει θέα τόσο προς το Γραμμένο με τα γύρω χωριά όσο και τον Κόντσικα. Συγκαταλέγεται και αυτό στα Γραμμενοχώρια και ενοριακός ναός του είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, η οποία σύμφωνα με την τοπική παράδοση ήταν το καθολικό παλιού μοναστηριού. Πρόκειται για βασιλική με νάρθηκα που κτίστηκε το 1797 και το εσωτερικό της διακοσμείται περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Η ονομασία του από την περίοδο της τουρκοκρατίας είναι Ντόμπρου ή Δοβρό και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Παλαιά Αλώνια και το 1969 με το ΦΕΚ 234Α - 17/11/1969 σε  Πετράλωνα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Πετραλώνων της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 126 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ταχότο
μικρογραφία|300x300εσ| Ταχότο στο [[Ισιγιάμα-ντερα, που χρονολογείται από το 1194 και είναι ένας εθνικός θησαυρός. Διακριτικά χαρακτηριστικά είναι η τετράγωνη βάση, το ανάχωμα στούπας, το μοκόσι, η ανώτερη πυραμιδική στέγη και το σόριν ή επίστεψη]] μικρογραφία|224x224εσ| Ένα χότο μικρογραφία|150x150εσ| Κάτοψη του ντάιτο στο Νεγκόρο-τζι. Πολλά χαρακτηριστικά είναι κοινά με το ταχότο. Το ντάιτο είναι μεγαλύτερο, με πέντε εσοχές σε κάθε πλευρά αντί για τρεις δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ|Στούπα στο Ριούκο-τζι, στο [[Καναγκάβα|Νομό Καναγκάβα . Χωρίς προστατευτική στέγη, ο σοβάς φθείρεται γρήγορα]] δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Χάλκινο σόριν ή επίστεψη στο Ιβαβάκι-ντερα, Νομός Οσάκα, που περιλαμβάνει ένα ανεστραμμένο μπολ, πέταλα λωτού, εννέα δαχτυλίδια, φλόγα και κόσμημα Το Ταχότο (多宝塔, κυριολεκτικά σημαίνει παγόδα διακοσμημένη με πολλά κοσμήματα) είναι μια μορφή ιαπωνικής παγόδας, που βρίσκεται κυρίως στους βουδιστικούς ναούς της σχολής Βατζραγιάνα Σίνγκον και Τεντάι. Είναι μοναδικό μεταξύ των παγόδων, γιατί έχει ζυγό αριθμό ορόφων (δύο). (Ο δεύτερος όροφος έχει κιγκλίδωμα και φαίνεται κατοικήσιμος, αλλά παρ' όλα αυτά είναι απρόσιτος και δεν προσφέρει χρησιμοποιήσιμο χώρο.) Το όνομά του παραπέμπει στον Ταχό Νιοράι, ο οποίος εμφανίζεται καθισμένος σε μια παγόδα στολισμένη με πολλά κοσμήματα στο ενδέκατο κεφάλαιο της Σούτρα του Λωτού. Με τετράγωνο κάτω και κυλινδρικό επάνω μέρος, μια «στέγη μοκόσι σε στυλ φούστας», μια πυραμιδοειδή οροφή και μία επίστεψη, το ταχότο ή το μεγαλύτερο ντάιτο ήταν μία από τις επτά αίθουσες ενός ναού Σίνγκον. Μετά την περίοδο Χεϊάν, η κατασκευή παγόδων γενικά παρήκμασε και τα νέα ταχότο έγιναν σπάνια. Έξι παραδείγματα, από τα οποία αυτό στο Ισιγιάμα-ντερα (1194) είναι το παλαιότερο, έχουν χαρακτηριστεί Εθνικοί Θησαυροί. Δεν υπάρχουν παραδείγματα στην Κίνα, είτε αρχιτεκτονικά είτε εικονογραφικά, που να μοιάζουν με το ταχότο, αν και υπάρχει μια αναφορά σε κείμενα της δυναστείας Σονγκ σε ένα «ταχότο με μια κυκλική αίθουσα».
Προδρομική μορφή: Χοτό
Το χοτό (宝塔, hōtō) ή παγόδα θησαυρού είναι ο πρόγονος του ταχότο και χρονολογείται από την εισαγωγή στην Ιαπωνία του βουδισμού Σίνγκον και Τεντάι τον ένατο αιώνα. Δεν έχει διασωθεί κανένα ξύλινο χότο, αν και υπάρχουν σύγχρονα αντίγραφα, και το δείγμα πέτρας, μπρούτζου ή σιδήρου είναι πάντα μινιατούρες, που περιλαμβάνουν έναν θεμέλιο λίθο, σώμα σε σχήμα βαρελιού, οροφή πυραμίδας και μία επίστεψη.
Ντάιτο
Ενώ το ταχότο έχει μήκος 3x3 κεν, υπάρχει μια μεγαλύτερη έκδοση 5x5 κεν, γνωστή ως ντάιτο (大塔) ή «μεγάλη παγόδα». Αυτός είναι ο μόνος τύπος ταχότο, που διατηρεί την αρχική δομή με μια σειρά από πυλώνες ή έναν τοίχο που χωρίζει τον διάδρομο (χισάσι) από τον πυρήνα της κατασκευής, που καταργείται σε μικρότερες παγόδες. Το ντάιτο ήταν συνηθισμένο, αλλά από όλα αυτά που κατασκευάστηκαν ποτέ, μόνο λίγα σώζονται ακόμη. Το ένα είναι στο Νεγκόρο-τζι στο νομό Βακαγιάμα, ένα άλλο στο Κονγκόμπου-τζι, και πάλι στο νομό Βακαγιάμα, ένα άλλο στο Κιριχάτα-ντερα, στο νομό Τοκουσίμα, ένα άλλο στο Ναρίτα-σαν στην Τσίμπα.Ο ίδιος ο Κουκάι, ο ιδρυτής της σχολής Σίνγκον, έχτισε το περίφημο ντάιτο για το Κονγκόμπου-τζι, στο Κόγιασαν. Σχεδόν πενήντα μέτρα ύψος, τα χρονικά αναφέρουν ότι «η δύναμη του μονώροφου κτίσματος ξεπερνά αυτή των πολυώροφων παγόδων». Το δείγμα, που βρέθηκε στο Νεγκόρο-τζι έχει ύψος 30,85 μέτρα και αποτελεί Εθνικό Θησαυρό.
Μονώροφο
Οι ιαπωνικές παγόδες έχουν μονό αριθμό ορόφων. Ενώ το ταχότο μπορεί να φαίνεται ότι είναι διώροφο, με κιγκλίδωμα, το επάνω μέρος δεν είναι προσβάσιμο, και δεν έχει χρησιμοποιήσιμο χώρο. Η κάτω οροφή, γνωστή ως μοκόσι, παρέχει καταφύγιο και την στήριξη ενός επιπλέον ορόφου.
Ισόγειο
Το ισόγειο, που υψώνεται πάνω από την καμεμπάρα ή «κοιλιά χελώνας» (亀腹), έχει τετράγωνη κάτοψη, διαστάσεων 3x3 κεν, με κυκλικό πυρήνα. Στο εσωτερικό, ένα δωμάτιο χαρακτηρίζεται από τους σιτενμπασίρα ή «τέσσερεις πυλώνες του ουρανού» (四天柱), μια αναφορά στους Τέσσερις Ουράνιους Βασιλιάδες. Τα κύρια αντικείμενα λατρείας είναι συχνά τοποθετημένα μέσα.
Ανώτερο τμήμα
Πάνω είναι ένα δεύτερο καμεμπάρα, σε μια υπολειπόμενη αναφορά στη στούπα. Δεδομένου ότι ο εκτεθειμένος σοβάς φθείρεται γρήγορα, μια φυσική λύση ήταν να το εφοδιάσουν με μια στέγη, το μοκόσι. Πάνω πάλι είναι ένα κοντό, κυλινδρικό τμήμα και μια πυραμιδοειδής οροφή, που στηρίζεται σε βραχίονες τεσσάρων βαθμίδων.
Επίστεψη
Όπως όλες οι ιαπωνικές παγόδες, το ταχότο καλύπτεται από έναν κατακόρυφο στύλο γνωστό ως σόριν (相輪). Αυτό περιλαμβάνει τη βάση ή τη «λεκάνη δρόσου», ένα ανεστραμμένο μπολ με προσκολλημένα πέταλα λωτού, εννέα δαχτυλίδια, «φλόγα νερού» και κόσμημα. Η διαίρεση της επίστεψης σε τμήματα έχει συμβολική σημασία και η ίδια η δομή του ως σύνολο αντιπροσωπεύει μια παγόδα.
Μινιατούρες
Είναι γνωστές πολλές μικρότερες εκδοχές του ταχότο, από πέτρα, μπρούτζο, σίδηρο ή ξύλο, και παρόμοιες με το χότο.
Σημασία
Ένας αριθμός μάνταλα δείχνει τη Σιδερένια Στούπα στη νότια Ινδία, όπου ο πατριάρχης Ναγκαρτζούνα έλαβε τις Εσωτερικές γραφές, ως μία μονώροφη παγόδα με κυλινδρικό σώμα, πυραμιδοειδή στέγη και πυργίσκο με αιχμηρή απόληξη. Οι μορφές, που χρησιμοποιούνται στο ταχότο, δηλαδή το τετράγωνο, ο κύκλος, το τρίγωνο, το ημικύκλιο και ο κύκλος, μπορεί να αντιπροσωπεύουν τα Πέντε Στοιχεία ή τις Πέντε Αρετές. Η στούπα σε σχήμα αυγού ή άντα (aṇḍa) μπορεί να αντιπροσωπεύει το όρος Σουμέρου, με την επίστεψη ως τον άξονα του κόσμου ή, σύμφωνα με μια λαϊκή ερμηνεία, η τετράγωνη βάση μπορεί να αντιπροσωπεύει μια διπλωμένη ρόμπα, ο τρούλος μια αναποδογυρισμένη φιάλη επαιτείας και ο πυργίσκος ένα μπαστούνι περιπάτου. Το ταχότο δεν χρησίμευε ως πύργος λειψανοθήκης αλλά συχνά ως αίθουσα εικόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ιαπωνία
Ζήσης Ρούμπος
Ο Ζήσης Ρούμπος (Αθήνα, 28 Δεκεμβρίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός, stand-up κωμικός και θεατρικός συγγραφέας.
Έγινε γνωστός μέσα από τις συμμετοχές του στις κωμικές εκπομπές  Ουκ Αν Λάβοις Παρά Του Μη Έχοντος  και  Κάψε το σενάριο .
Πρώιμα χρόνια
Ο Ζήσης Ρούμπος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από μικρός, εκδήλωσε ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και το σχέδιο, με τα οποία ασχολήθηκε μέχρι την ηλικία των 23 ετών. Μάλιστα, έδωσε εξετάσεις για τη Σχολή Καλών Τεχνών, τις οποίες δεν πέρασε. Έναυσμα για την καριέρα του στην υποκριτική αποτέλεσε η συμμετοχή του σε μια ερασιτεχνική παράσταση. Ακολούθησαν οι σπουδές του στην Ιδιωτική Σχολή Δραματικής Τέχνης Βεάκη.
Καριέρα
Παρότι η πορεία του στην υποκριτική ξεκίνησε το 2004 μέσα από θεατρικές παραστάσεις και συνεχίστηκε με τη συμμετοχή του σε τρία επεισόδια της σειράς  Επτά Θανάσιμες Πεθερές , έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από τις τηλεοπτικές εκπομπές  Ουκ Αν Λάβοις Παρά Του Μη Έχοντος  και  Κάψε το σενάριο  τις σεζόν 2010-2011 και 2012, αντίστοιχα. Στο ίδιο ύφος με αυτές, ακολούθησαν τα stand-up shows  L.I.B.A.  και  Η Μάχη των Φύλων  και η παράσταση αυτοσχεδιασμού  Κωμικό Μπουμ . Τα επόμενα χρόνια, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις ως ηθοποιός, σεναριογράφος ή σκηνοθέτης, και πρωταγωνίστησε στις σειρές  Μάνα Χ Ουρανού ,  Οι Άσφαιροι ,  Ελεύθερη Σχέση   Θα Γίνει της Πολυκατοικίας  και Πέτα τη φριτέζα. Παράλληλα, εμφανίστηκε στα sequels της ταινίας  The Bachelor  και στην κωμική ταινία  Too much info clouding over my head .
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες Stand Up κωμικοί
Athletissima
Το Athletissima είναι ένα ετήσιο μίτινγκ στίβου που διοργανώνεται στη Λωζάνη της Ελβετίας. Παλιά ήταν ένα από τα 5 μίτινγκ του IAAF Super Grand Prix, ενώ από το 2010 ένα από τα 14 μίτινγκ του IAAF Diamond League.
Η πρώτη έκδοση του μίτινγκ έγινε στις 8 Ιουλίου 1977 στο Στάδιο Πιερ ντε Κουμπερτέν. Το 1986 το μίτινγκ μεταφέρθηκε στο Σταντ Ολιμπίκ ντε λα Ποντέζ.
Παγκόσμια ρεκόρ
Στην ιστορία του μίτινγκ, έχουν γίνει τρία παγκόσμια ρεκόρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:IAAF Diamond League
Σαμάνθα Φοξ
Η Σαμάνθα Φοξ (Samantha Karen Fox ; 15 Απριλίου 1966) είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, ηθοποιός και πρώην μοντέλο. Το 1983, σε ηλικία 16 ετών, ξεκίνησε να εμφανίζεται ως τόπλες μοντέλο στην σελίδα 3 της βρετανικής εφημερίδας The Sun και συνέχισε ως το κορίτσι της σελίδας 3 μέχρι το 1986. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, έγινε το πιο δημοφιλές κορίτσι αφίσας της εποχής της καθώς και μια από τις Βρετανίδες με τις περισσότερες φωτογραφήσεις την δεκαετία του 1980.
Το 1986, ξεκίνησε μια ποπ μουσική καριέρα με το πρώτο της single "Touch Me (I Want Your Body)", που κατέκτησε την πρώτη θέση σε 17 χώρες. Τρία τραγούδια της Φοξ μπήκαν στο top 10 του Billboard Hot 100, μεταξύ των οποίων τα Touch Me (I Want Your Body), Naughty Girls (Need Love Too) και I Wanna Have Some Fun.
Το 1988, η Φοξ έλαβε μια υποψηφιότητα για βραβείο Brit Καλύτερης Βρετανίδας Καλλιτέχνη. Έχει επίσης εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες και ριάλιτι σόου και περιστασιακά έχει εργαστεί ως παρουσιάστρια για την τηλεόραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Ρωγών Ιωσήφ
μικρογραφία|Ανδριάντας του Επισκόπου Ιωσήφ Ρωγών στη θέση Ανεμόμυλος, Μεσολόγγι. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Ευάγγελο Τύμπα. Ο επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ (1776-1826) υπήρξε μάρτυρας της Επανάστασης του 1821. Είχε σημαντικό ρόλο στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου, όταν η πόλη ήταν περικυκλωμένη από τις τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις του Κιουταχή και του Ιμπραήμ. Ορίστηκε πρόεδρος του συμβουλίου της 6η Απριλίου 1826 κατά το οποίο αποφασίστηκε η Έξοδος των πολιορκημένων. Κατά την Έξοδο αντιστάθηκε επί τρεις ημέρες στο νησάκι του Ανεμόμυλου. Στο τέλος ανατινάχθηκε μαζί με άλλους κατοίκους της πόλης. Λέγεται ότι οι Τούρκοι τον βρήκαν ημιθανή και τον θανάτωσαν δια απαγχονισμού. Απεβίωσε στις 13 Απριλίου 1826.
Πρώτα χρόνια
Ο επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ γεννήθηκε το 1776 στα Αμπελάκια στην Τσαρίτσανη Λάρισας και ήταν γιος του Παρασκευά και της Τριανταφυλλιάς. Σπουδάζει στα ονομαστά σχολεία της περιοχής του και θεωρείται κληρικός-λόγιος. Τα πρώτα γράμματα τα διδάσκεται από τον ιερέα των Τρικάλων Πολυζώη. Γίνεται μαθητής του δασκάλου του Γένους ιεροδιακόνου Γρηγορίου Κωνσταντά και στην Τσαρίτσανη του Κωνσταντίνου Κούμα. Σε ηλικία 22 ετών, το 1798, χειροτονείται εφημέριος στην Τσαρίτσανη.
Μετέπειτα δράση
Η δράση του ανησυχεί τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων και το 1814 διατάζει και πετυχαίνει τη σύλληψη του Ιωσήφ, τη μεταφορά του στα Γιάννενα και την καταδίκη του σε θάνατο. Όμως, με τη βοήθεια του Μάνθου Οικονομάκου το σκάει από τη φυλακή και πάει στην Άρτα, κοντά στον παλαιό του φίλο Πορφύριο, που ήταν εκεί μητροπολίτης. Χειροτονείται αρχιμανδρίτης και γνωρίζεται φιλικά με τον επίσκοπο Ρωγών και Κοζύλης Μακάριο, οποίος, πριν φύγει για την Κέρκυρα για να γλυτώσει το θάνατο από τον Αλή Πάσα, τον μυεί στη Φιλική Εταιρεία και ο Ιωσήφ τον διαδέχεται στον επισκοπικό θρόνο το 1820.
Στον τουρκικό εμφύλιο πόλεμο, οι Έλληνες της περιοχής, με τον Ιωσήφ πρωταγωνιστή, κατόπιν διαταγής της Φιλικής Εταιρείας παίρνουν το μέρος του Αλή για να εκδιώξουν τα σουλτανικά στρατεύματα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Χουρσίτ Πασάς να συλλάβει πολλούς κληρικούς και τον Ιωσήφ. Οι πιστοί για να τους ελευθερώσουν πλήρωσαν τα λύτρα που ζητούσαν.
Ως επίσκοπος Ρωγών έμεινε μικρό χρονικό διάστημα. Άφησε όμως σπουδαίο εκκλησιαστικό έργο, βοηθώντας τις χήρες, τα ορφανά και τους φτωχούς πιστούς. Ανακαίνισε τα μοναστήρια και τις εκκλησίες της περιοχής πριν φύγει για το Βάλτο κοντά στους οπλαρχηγούς Ανδρέα και Ιωάννη Ίσκο. Απέκτησε μεγάλη επιρροή στους αγωνιστές και επέλυσε τις όποιες διαφορές τους με σύνεση και δικαιοσύνη, μειώνοντας τις γκρίνιες και τους διχασμούς. Πήρε μέρος σε αρκετές μάχες εναντίον των Τούρκων πριν φύγει για το Μεσολόγγι. εναλλ.=Η υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι|μικρογραφία|267x267εσ|Ο Ιωσήφ Ρωγών υποδέχεται τον Λόρδο Βύρωνα στο ΜεσολόγγιΣτο Μεσολόγγι έρχεται τον Φεβρουάριο του 1822 και βοηθά στην άμυνα της πόλης. Εκεί συναντά εκ νέου τον Μητροπολίτη Πορφύριο και μαζί με τον Έπαρχο Βάλτου Ίβον, συνεργάζεται με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο για την αίσια έκβαση του Αγώνα. Στις 24 Δεκεμβρίου 1823 διοργανώνει την υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα στην πόλη του Μεσολογγίου και καταφέρνει να συμφιλιώσει με αυτή την ενέργεια την Εκκλησία και το Μεσολογγίτικο λαό με τους Φιλέλληνες καθώς και τους Σουλιώτες κατοίκους της. Γίνεται έτσι ο γεφυροποιός όλων μέσα στο Μεσολόγγι. Μαζί με τον Μητροπολίτη Πορφύριο κηδεύει τον Αύγουστο του 1823 τον ήρωα Μάρκο Μπότσαρη.
Στις πολιορκίες της πόλης αναδεικνύεται ηγετική φυσιογνωμία. Ασκούσε μεγάλη επιρροή και δεν γινόταν τίποτα χωρίς τη δική του γνώμη. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης πολιορκίας, μαζί με τον Πρεβεζάνο αρχιμανδρίτη Γεράσιμο Ζαλογγίτη γυρνούν στα τείχη περιθάλποντας τους τραυματίες και πολεμώντας οι ίδιοι στη ντάπια (προμαχώνας). Όταν η κατάσταση ήταν πλέον τραγική για τους ελεύθερους πολιορκημένους του Μεσολογγίου, ο Ρωγών Ιωσήφ έγραψε εγκύκλιο προς αυτούς, στις 22 Δεκεμβρίου 1825. Αυτή δημοσιεύτηκε την 1η Ιανουαρίου 1826, στην εφημερίδα του Μεσολογγίου «Ελληνικά Χρονικά», της οποίας ιδιοκτήτης και διευθυντής ήταν Ελβετός φιλέλληνας, Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ. Λίγες ημέρες πριν από την έξοδο του Μεσολογγίου, στον ναΐσκο της Αγίας Παρασκευής και τον περίβολό της έγινε το συμβούλιο των πολιορκημένων, καθώς έβλεπαν ότι ήταν αδύνατο πλέον να έρθουν ενισχύσεις για τον αγώνα. Εκκλησία, οπλαρχηγοί και καπεταναίοι της πόλης αποφάσισαν τη συγκρότηση προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής η οποία θα συνεδρίαζε στον ναΐσκο και στον περίβολο της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής και εκεί θα έπαιρναν την μεγάλη απόφαση για την Έξοδο. Η επιτροπή αποτελούνταν από τους: Επίσκοπο Ιωσήφ Ρωγών και Κοζύλης, Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο, Παναγιώτη Παλαμά, Ιάκωβο Μάγερ, Χρήστο Καψάλη, τους οπλαρχηγούς Θανάση Ραζηκώτσικα, Νότη Μπότσαρη, Δημήτρη Μακρή, Κίτσο Τζαβέλλα, Γεώργιο Κίτσο, Νίκο Στουρνάρα, Δημήτριο Κοντογιάννη, Κώστα Βλαχόπουλο, Δημ. Γεροθανάση, Δ. Σιαδήμα, τον φρούραρχο Μήτρο Δεληγιώργη, τους αντιστράτηγους Γιαννάκη Ραζηκώτσικα, Παναγιώτη Σωτηρόπουλο, Γεώργιο Τζαβέλλα, Ζάχο Μήλιο, Β. Χασάπη, Κων. Τσιριγώτη, Αθ. Κουτσονίκα, Γιώτη Γκιώνη και άλλους. Το συμβούλιο πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 6 Απριλίου 1826. Εκεί ο επίσκοπος Ρωγών αντιτάχθηκε στην πρόταση του πυροβολητή Γουρνάρα να θανατωθούν τα γυναικόπαιδα προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών .Ο Ρωγών Ιωσήφ με δάκρυα στα μάτια είπε ότι τα παιδιά και οι γυναίκες ανήκουν στον Θεό και εκείνος θα φρόντιζε για την τύχη τους: «Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος, είμαι Αρχιερεύς! Αν τολμήσετε να πράξετε τούτο, πρώτον θυσιάσετε εμένα. Και σας αφήνω την κατάραν του Θεού και της Παναγίας και όλων των Αγίων. Και το αίμα των αθώων να πέση εις τα κεφάλια σας». Ομόφωνα αποφασίστηκε να επιχειρήσουν την ηρωική έξοδο την νύχτα της 10ης προς την 11η Απριλίου, Κυριακή των Βαΐων. Ο επίσκοπος Ρωγών συντάσσει την απόφαση και το σχέδιο της Εξόδου, το οποίο υπαγορεύει στον λόγιο Νικόλαο Κασομούλη, από την Σιάτιστα της Κοζάνης, που ήταν και Γραμματέας του Στρατηγού Νικολάου Στουρνάρη, ο οποίος έζησε και το διέσωσε. Το κείμενο όριζε ότι η έξοδος θα γινόταν από τρία διαφορετικά σημεία και ανατολικά με αρχηγούς τους Νότη Μπότσαρη, Δημήτριο Μακρή και Κίτσο Τζαβέλα.
Το τέλος
Λίγες ώρες πριν από την Έξοδο, ο ιεράρχης λειτούργησε στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Έπειτα πήγε στους προμαχώνες όπου και ευλόγησε τους αγωνιστές οι οποίοι κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων. Το βράδυ της Εξόδου, μαζί με τον αρχιμανδρίτη Γεράσιμο Ζαλογγίτη και λίγους αναπήρους και τραυματίες, κλείσθηκαν στον ανεμόμυλο και τη μπαρουταποθήκη μέσα στην πόλη. Κατόπιν προστέθηκαν και όσοι Έλληνες γύρισαν πίσω κατά τη μάχη της Εξόδου, και με τη σύμφωνη γνώμη όλων, όταν οι εχθροί έφθασαν έξω, ο Ιωσήφ έβαλε φωτιά στο μπαρούτι και τινάχθηκαν στον αέρα, στις 13 Απριλίου 1826. Το τέλος του υπήρξε μαρτυρικό, καθώς τον βρήκαν ημιθανή και βαριά τραυματισμένο οι στρατιώτες του Ιμπραήμ και του Κιουταχή και τον βασάνισαν μέχρι θανάτου. Έπειτα έδωσαν εντολή να κρεμαστεί μπροστά από τα ερείπια του Ανεμόμυλου.
Στις 16 Απριλίου 2022 έγιναν τα αποκαλυπτήρια ανδριάντα του Επισκόπου Ιωσήφ Ρωγών στη θέση Ανεμόμυλος της Ιεράς πόλεως του Μεσολογγίου. Το έργο φιλοτεχνήθηκε από τον Αγρινιώτη γλύπτη Ευάγγελο Τύμπα.
Βιβλιογραφικές Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Επίσκοποι Ρωγών Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Διαγώνιος (περιοδικό)
Η Διαγώνιος ήταν περιοδικό γραμμάτων και τεχνών που εκδιδόταν στη Θεσσαλονίκη από τις αρχές του 1958 μέχρι και το τέλος του 1983 σε διαστήματα πέντε ετών κυκλοφορίας και δύο ετών «αγρανάπαυσης». Ιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού ήταν ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο Κάρολος Τσίζεκ. Η στοιχειοθεσία, η σελιδοποίηση και η εκτύπωση γίνονταν πάντα στη Θεσσαλονίκη, στο τυπογραφείο του Νίκου Νικολαΐδη, το οποίο δεν υπάρχει πια. Τυπώθηκαν συνολικά 60 τεύχη σε τέσσερις περιόδους: 1958–1962 (10 εξάμηνα τεύχη), 1965–1969 (είκοσι τρίμηνα τεύχη), 1972–1976 (δεκαπέντε τετράμηνα τεύχη) και 1979–1983 (δεκαπέντε τετράμηνα τεύχη).
Προλογίζοντας μια συνέντευξη του Ντίνου Χριστιανόπουλου, η Νίνα Κοκκαλίδου-Ναχμία συνοψίζει την ιστορία τής Διαγωνίου ως εξής : Και ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος αποτιμά την εκδοτική διαδρομή της Διαγωνίου ως εξής :
Μαζί με την Διαγώνιο κυκλοφορούσε το Κόσκινο: Παράρτημα της Διαγωνίου (συνολικά 12 τεύχη τις τρεις πρώτες περιόδους). Επίσης, στην τέταρτη περίοδό της, η Διαγώνιος φιλοξένησε και το περιοδικό Ausblicke που εξέδιδε η Χανελόρε Οξ (Hannelore Ochs).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Θεσσαλονίκη
Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού των Ηνωμένων Εθνών είναι μια διεθνής συνθήκη ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία ορίζει τα αστικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, υγειονομικά και πολιτιστικά δικαιώματα των παιδιών. Η Σύμβαση ορίζει ως παιδί κάθε ανθρώπινο ον κάτω των δεκαοκτώ ετών, εκτός εάν η ηλικία ενηλικίωσης βρίσκεται σε κάποια νεαρότερη ηλικία (16 ή 17 συνήθως).
Ιντερλίνγκουα
Η Ιντερλίνγκουα είναι μια διεθνής τεχνητή γλώσσα. Δημιουργήθηκε από το IALA (International Auxiliary Language Association «Διεθνής Ένωση Βοηθητικών Γλωσσών»), και αναπτύχθηκε μεταξύ 1937 και 1951. Είναι η δεύτερη ή τρίτη πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη τεχνητή γλώσσα μετά την Εσπεράντο και μαζί με την Ίντο. Είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη φυσιοκρατική τεχνητή γλώσσα, που σημαίνει πως το λεξιλόγιο, η γραμματική και άλλα χαρακτηριστικά της είναι ή προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από φυσικές γλώσσες. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιεί το λατινικό αλφάβητο και περιέχει πολλές ομοιότητες με Γαλλικά, Ιταλικά, Πορτογαλικά, Ισπανικά, Γερμανικά, Αγγλικά, Ρωσικά και Λατινικά. Αναπτύχθηκε με βάση μια απλή και όσο το δυνατόν συνήθη γραμματική, ενώ το λεξιλόγιό της είναι ανεπτυγμένο από ένα ευρύ φάσμα γλωσσών, καθιστώντας την εύκολη στην κατανόηση από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν την γλώσσα, αλλά παραπλήσιές της. Επιπλέον χρησιμοποιείται για την εκμάθηση παραπλήσιων φυσικών γλωσσών.
Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Τα έθνη που έχουν επικυρώσει ή ενταχθεί στην συμφωνία δεσμεύονται να την τηρήσουν σύμφωνα με την διεθνές δίκαιο. Όταν ένα κράτος έχει υπογράψει τη συνθήκη αλλά δεν την έχει επικυρώσει, δεν δεσμεύεται από τις διατάξεις της σύμβασης αλλά υποχρεώνεται ήδη να μην δρα ενάντια στον στόχο της σύμβασης
Ιντερλίνγκουα
παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς γλώσσες Κατηγορία:Τεχνητές γλώσσες
Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Επίσης μεμονωμένα άτομα μπορούν να προσφύγουν στην επιτροπή αν θεωρούν ότι τα δικαιώματα τους κατά την σύμβαση έχουν παραβιαστεί. Η τρίτη δυνατότητα για την επιτήρηση της τήρησης της σύμβασης είναι η έρευνα που μπορεί να κάνει η Επιτροπή με πρωτοβουλία της αν έχει αξιόπιστες πληροφορίες που οδηγούν στην πεποίθηση ότι τα δικαιώματα που δηλώνονται στη σύμβαση έχουν παραβιαστεί από κάποιο κράτος. Ωστόσο, τα "μέλη [...] μπορούν να επιλέξουν να μην συμμετέχουν σε συναφείς ερευνητικές διαδικασίες κατά το χρόνο της υπογραφής, επικύρωσης ή προσχώρησης". Μια φορά το χρόνο, η Επιτροπή υποβάλλει αναφορά στην Τρίτη Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, η οποία λαμβάνει επίσης μια ακρόαση από τον πρόεδρο της επιτροπής για την σύμβαση. Έπειτα η γενική συνέλευση υιοθετεί ένα ψήφισμα για τα δικαιώματα του παιδιού.
Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τη Σύμβαση και την άνοιξε για υπογραφή στις 20 Νοεμβρίου 1989 (την 30η επέτειο της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Παιδιού). Τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου 1990, αφού επικυρώθηκε από τον απαραίτητο αριθμό εθνών. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2020, 196 χώρες ήταν μέλη της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των μελών του ΟΗΕ με εξαίρεση τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δύο προαιρετικά πρωτόκολλα εγκρίθηκαν στις 25 Μαΐου 2000. Το Πρώτο Προαιρετικό Πρωτόκολλο περιορίζει τη συμμετοχή παιδιών σε ένοπλες συρράξεις και το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο που απαγορεύει την πώληση παιδιών, την παιδική πορνεία και την παιδική πορνογραφία. Τα δύο πρωτόκολλα έχουν επικυρωθεί σε πάνω από 170 κράτη. Ένα τρίτο προαιρετικό πρωτόκολλο σχετικά με την επικοινωνία των καταγγελιών εγκρίθηκε τον Σεκέμβριο του 2011 και άνοιξε για υπογραφή στις 28 Φεβρουαρίου 2012. Τέθηκε σε ισχύ στις 14 Απριλίου 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Κονκορδάτα Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Συνθήκες της Τουρκίας Κατηγορία:Συνθήκες της Σουηδίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ισπανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Συνθήκες της Ρουμανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Πολωνίας Κατηγορία:Συνθήκες του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Συνθήκες της Λιθουανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ιταλίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Συνθήκες της Γερμανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Γεωργίας Κατηγορία:Συνθήκες της Γαλλίας Κατηγορία:Συνθήκες της Δανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Κύπρου Κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Συνθήκες του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστρίας Κατηγορία:Συνθήκες της Αρμενίας Κατηγορία:Συνθήκες της Αλβανίας
Μαέδρος
Ο Μαέδρος (Maedhros) είναι φανταστικός χαρακτήρας,Ξωτικό,από τον μυθικό κόσμο του Τόλκιν.
Χαρακτηριστικά του Μαέδρος
Ο Μαέδρος ανήκε στην φυλή των Νόλντορ. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φέανορ και της Νέρντανελ,και γεννήθηκε κατά την Εποχή των Δέντρων. Τα μαλλιά του ήταν κόκκινα, το χρώμα των οποίων είχε κληρονομήσει από την μητέρα του. Σαν χαρακτήρας ήταν γενναίος και τίμιος.
Αλεξάντερ Λεμπέντεφ
Ο Αλεξάντερ Γεβγένιεβιτς Λεμπέντεφ (Ρωσικά: Алекса́ндр Евге́ньевич Ле́бедев) γεννημένος στις 16 Δεκεμβρίου 1959) είναι Ρώσος επιχειρηματίας, ο οποίος προηγουμένως αναφέρονταν ως ένας από τους Ρώσους ολιγάρχες. Μέχρι το 1992, υπηρετούσε ως αξιωματικός της πρώτης γενικής διεύθυνσης της KGB και αργότερα του διαδόχου-φορέα της KGB, της Ρωσικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικού (SVR).
Μαέδρος
Βάλινορ
Λίγα είναι γνωστά για την ζωή του Μαέδρος στο Βάλινορ. Ακολουθούσε τον πατέρα του και τα αδέρφια του στις αναζητήσεις τους στο Άμαν, ενώ παράλληλα είχε αναπτύξει μεγάλη φιλία με τον ξάδερφο του, τον Φίνγκον, γιο του Φινγκόλφιν, με τον οποίο αποξενώθηκαν αργότερα λόγω της έχθρας των πατέρων τους. Από τα αδέρφια του, ήταν περισσότερο δεμένος με τον Μάγκλορ. Πήρε και αυτός, όπως όλα τα αδέρφια του, τον Όρκο του πατέρα τους και τον ακολούθησε στη Μέση Γη. Επίσης συμμετείχε στην αδερφοκτονία στο Άλκουαλόντε και έτσι βρέθηκε και αυτός κάτω από την κατάρα του Μάντος.
Αλεξάντερ Λεμπέντεφ
Στις αρχές του 2008, ήταν ένας από 100 κορυφαίους Ρώσους δισεκατομμυριούχους, καταχωριμένος ως ο 39ος πλουσιότερος Ρώσος με περιουσία περίπου 3,1 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, αλλά μέχρι τον Οκτώβριο του 2008 η περιουσία μειώθηκε φτάνοντας τα 300 εκατομμύρια δολάρια.
Όντα Νομπουνάγκα
Ο Όντα Νομπουνάγκα (織田信長) (23 Ιουνίου 1534 - 21 Ιουνίου 1582) ήταν Ιάπωνας πολέμαρχος και σημαντικότατη μορφή της ιαπωνικής ιστορίας. Κραταιός νταΐμιο στα τέλη του 16ου αιώνα, ο Νομπουνάγκα θεωρείται ο πρώτος που οραματίστηκε την ένωση της Ιαπωνίας, υπό την κυριαρχία ενός ισχυρού σογκούν. Ο ίδιος κατάφερε να ελέγξει μόλις το ένα τρίτο της χώρας, αλλά ο διάδοχός του, Τογιοτόμι Χιντεγιόσι, και αργότερα ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου, ολοκλήρωσαν το έργο του.
Μαέδρος
Μπελέριαντ και η αιχμαλωσία του από τον Μέλκορ
Έπειτα από λίγο καιρό, ο παλιός του φίλος ο Φίνγκον, αποφάσισε να έρθει μόνος του στην Άνγκμπαντ για να σώσει τον Μαέδρος, αλλά δεν μπορούσε να τον βρει. Τότε, σε μια στιγμή έβγαλε τη άρπα του και άρχισε να τραγουδάει. Ο Μαέδρος τον άκουσε και άρχισε να τραγουδάει και αυτος και έτσι τον βρήκε ο Φίνγκον. Αλλά δεν μπορούσε να ανέβει στον βράχο που ήταν δεμένος ο Μαέδρος και έκλαψε όταν είδε την σκληρή εφεύρεση του Μόργκοθ. Τότε ο Μαέδρος, που βασανιζόταν χωρίς ελπίδα, τον παρακάλεσε να του ρίξει με το τόξο του. Ο Φίνγκον έβγαλε ένα βέλος και πριν του ρίξει, προσευχήθηκε στον Μάνγουε να βρει το στόχο του. Ο Μάνγουε τον άκουσε και έστειλε τον Θορόντορ,τον βασιλιά των Αετών,να τον βοηθήσει. Ο Θορόντορ ανέβασε τον Φίνγκον πάνω στον βράχο, αλλά και πάλι ο Φίνγκον δεν μπορούσε να κόψει με το σπαθί του το ατσαλένιο λουρί του Μόργκοθ. Και για ακόμη μια φορά ο Μαέδρος τον παρακάλεσε να τον σκοτώσει. Ο Φίνγκον όμως του έκοψε το χέρι πάνω από τον καρπό και τον ελευθέρωσε και ο Θορόντορ τους μετέφερε στη Μίθριμ.
Αλεξάντερ Λεμπέντεφ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Αλεξάντερ Λεμπεντέφ γεννήθηκε στη Μόσχα. Ο πατέρας του, Γεβγένι Νικολάεβιτς Λεμπεντέφ, ήταν αθλητής και μέλος της σοβιετικής εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης και αργότερα καθηγητής στο Κρατικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μπάουμαν, το οποίο θεωρούνταν το κορυφαίο τεχνικό πανεπιστήμιο της Μόσχας. Μετά την αποφοίτησή του από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Μόσχας, η μητέρα του Αλεξάντερ, η Μαρία Σεργκέγιεβνα, εργάστηκε σε μια αγροτική σχολή στη Σαχαλίνη και αργότερα δίδαξε αγγλικά σε τριτοβάθμιο σχολείο της Μόσχας.
Όντα Νομπουνάγκα
Πρώτα χρόνια
thumb|right|Οι παλιές επαρχίες της Ιαπωνίας [[1868, όπου με κόκκινο ξεχωρίζει η επαρχία Owari]] Ο Όντα Νομπουνάγκα γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1534, στην επαρχία Οουάρι. Ήταν γιος του Όντα Νομπουχίντε, αναπληρωτή σούγκο (στρατιωτικός διοικητής) της επαρχίας και αρχηγού του Οίκου των Όντα. Ως νεαρός, ο Νομπουνάγκα ήταν γνωστός για την αλλόκοτη συμπεριφορά του (τόσο που του κόλλησαν το παρατσούκλι "ο ανόητος του Οουάρι"), την έλλειψη πειθαρχίας, αλλά και για την κλίση του στα πυροβόλα όπλα, που προσφάτως είχαν εισαχθεί στην Ιαπωνία, από τους Πορτογάλους.
Μαέδρος
Η Μοίρα του Μαέδρος
Στην Μίθριμ ο Μαέδρος με το καιρό θεραπεύτηκε και πλέον χρησιμοποιούσε το σπαθί του με το αριστερό χέρι. Το μίσος ανάμεσα στον Οίκο του Φέανορ και τον Οίκο του Φινγκόλφιν καταλάγιασε και ο Μαέδρος ζήτησε συγνώμη που τους εγκατέλειψαν στο Άραμαν. Ακόμα παραιτήθηκε από την απαίτηση του να είναι βασιλιάς των Νόλντορ λέγοντας στον Φινγκόλφιν: "Ακόμη κι αν δεν υπήρχε παρεξήγηση ανάμεσα μας, άρχοντα, η βασιλεία θα ανήκε σε εσένα, που είσαι ο μεγαλύτερος από τον Οίκο του Φίνγουε και όχι ο λιγότερος σοφός". Με αυτή του την απόφαση όμως δεν συμφωνούσαν όλα τα αδέρφια του. Λίγο καιρό αργότερα, ο Άνγκροντ, ο γιος του Φινάρφιν, είχε πάει στον βασιλιά Θίνγκολ στο Ντόριαθ ως αγγελιοφόρος του αδερφού του Φίνροντ. Εκεί του είπε για τα κατορθώματα των Νόλντορ στο βορρά, αλλά δεν του είπε λέξη για την αδερφοκτονία στο Αλκουαλόντε, τον όρκο του Φέανορ και για τον τρόπο που έφυγαν από το Βάλινορ. Ο Θίνγκολ του απάντησε πως οι Νόλντορ είχαν δικαίωμα να εγκατασταθούν στο Χίθλουμ, στο Ντορθόνιον και σε κάποιες περιοχές ανατολικά του Ντόριαθ. Αλλά σε άλλα μέρη που κατοικούσε ο λαός του δεν ήθελε να πάνε εκεί οι Νόλντορ. Και ακόμη στο Ντόριαθ δεν επέτρεπε σε κανέναν να μπει εκτός κι αν τον είχε καλέσει ο ίδιος. Το καλωσόρισμα φάνηκε ψυχρό στους Νόλντορ και οι γιοι του Φέανορ θύμωσαν με αυτά τα λόγια. Ο Μαέδρος όμως γέλασε και είπε "βασιλιάς είναι αυτός που διαφεντεύει τα δικά του, αλλιώς ο τίτλος του είναι μάταιος. Ο Θίνγκολ δεν μας δίνει περιοχές που η δύναμη του δε περνά. Στην πραγματικότητα, σήμερα μόνο το Ντόριαθ θα ήταν το βασίλειο του αν δεν έρχονταν οι Νόλντορ. Επομένως, ας βασιλεύει στο Ντόρια και ας χαίρεται που για γείτονες έχει τους γιους του Φίνγουε και όχι τους Ορκ του Μόργκοθ. Στα άλλα μέρη η κατάσταση θα διαμορφωθεί όπως φαίνεται σε εμάς καλό". Ο αδερφός του ο Καράνθιρ όμως ήταν ακόμη θυμωμένος και επιτέθηκε φραστικά στον Άνγκροντ, ο οποίος θύμωσε και αυτός με τη σειρά του και αποχώρησε από το συμβούλιο. Ο Μαέδρος επέπληξε τον Καράνθιρ και πήρε τους αδερφούς του και έφυγαν από το συμβούλιο. Σύντομα έφυγαν και από τη Μίθριμ μαζί με το λαό τους και πήγαν στις ανατολικές περιοχές, γύρω από το λόφο του Χίμρινγκ. Από τότε εκείνη η περιοχή ονομάστηκε η Μοίρα του Μαέδρος, γιατί προς τα βόρεια είχε ελάχιστα βουνά ή ποταμιά ως αμυντική προστασία από τυχόν επίθεση από την Άνγκμπαντ. Εκεί ο Μαέδρος και τα αδέρφια του φρουρούσαν άγρυπνα και είχαν λίγες σχέσεις με τους δικούς τους στα δυτικά. Ο ίδιος ο Μαέδρος επινόησε αυτό το σχέδιο για να ελαττώσει τις πιθανότητες σύγκρουσης ανάμεσα στους Νόλντορ και επειδή ήταν πολύ πρόθυμος να πέσει πάνω του ο κύριος κίνδυνος επίθεσης. Το κάστρο του το είχε πάνω στον Χίμρινγκ. Παράλληλα έμεινε φίλος των Οίκων του Φινγκόλφιν και του Φινάρφιν και αρκετές φορές πήγαινε και τους έβρισκε για κοινά συμβούλια.