cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ergo (ασφαλιστικός όμιλος)
Κύριες δραστηριότητες
Ο όμιλος ERGO είναι μία από τις μεγαλύτερες γερμανικές ασφαλιστικές εταιρείες. Οι δραστηριότητές του περιλαμβάνουν την ασφάλεια ζωής, την ασφάλιση υγείας, την ασφάλιση ζημιών και ασφάλισης αστικής ευθύνης, ασφάλιση νομικής προστασίας, ταξιδιωτική ασφάλιση και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Οι κύριες δραστηριότητες του ομίλου επικεντρώνονται σε ιδιώτες πελάτες, εταιρικά συνταξιοδοτικά συστήματα και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις. Στην Ευρώπη, η ERGO είναι η πρώτη στον τομέα της ασφάλισης υγείας και νομικών εξόδων. στην εγχώρια αγορά της Γερμανίας η ERGO ισχυρίζεται ότι ανήκει στους ηγέτες της αγοράς σε όλες τις επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Ιορδανικές γενικές εκλογές (2020)
Διεξαγωγή
Η ψηφοφορία άρχισε στις 7.00 το πρωί και, μετά την δίωρη παράταση που πήρε, ολοκληρώθηκε στις 21.00 μ.μ. Για την διεξαγωγή των εκλογών λειτούργησαν 1824 εκλογικά κέντρα σε όλη τη χώρα, τα οποία φυλάσσονταν από 50.000 άντρες των δυνάμεων ασφαλείας. Τα 23 πρότυπα κέντρα ήταν εξοπλισμένα για την υποστήριξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Οι 1.386.749 εκλογείς που προσήλθαν στην ψηφοφορία έριξαν τις ψήφους τους σε 8.061 κάλπες, από τις οποίες οι 3.842 ήταν για άντρες και οι 4.219 για γυναίκες. Κατά τη διεξαγωγή καταγράφηκαν γύρω στις 1.270 αναφορές/παραβιάσεις. Η Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε ότι παρατηρητές από 25 οργανώσεις παρακολούθησαν τη διεξαγωγή, μεταξύ των οποίων ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης και το Αραβικό Κοινοβούλιο.
Αποτελέσματα
Από τους 4,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους οι 1,38 εκατομμύρια προσήλθαν στην ψηφοφορία. Η προσέλευση ήταν 29,88%, μικρότερη από των προηγούμενων εκλογών, του 2016, που ήταν 36%. Από τα 130 μέλη που εκλέχτηκαν τα 15 ήταν γυναίκες. Το 78% των εκλεγμένων μελών, οι 100 από τους 130, είναι νεόφερτοι πολιτικοί που μπαίνουν για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο. Μόνο 9% των εκλεγμένων μελών είναι μέλη πολιτικών κομμάτων.
Παραπομπές
2020 Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Αντρέ Λυρσά
Γεννημένος στη Μπρουϊγιέρ, σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Νανσύ, εργάσθηκε στο γραφείο του Robert Mallet-Stevens, ξεκίνησε στην ανέγερση μίας σειράς κτηρίων τη δεκαετία του 1920 και ενδιαφερόταν για τις αρχές της κοινωνικής κατοικίας που απευθυνόταν στην κρίση της γαλλικής κατοικίας μεταξύ των δύο πολέμων. Το 1928 έγινε ιδρυτικό μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής. Μαζί με τους Αντόλφ Λος, Ρισάρ Νετρά, Μαργκαρέτ Σχούτε-Λιχότσκι και άλλους, παρουσίασε κοινωνική κατοικία στην έκθεση της Βιέννης το 1932, σχεδίασε τη Villa Hefferlin στη Βιλ-ντ'Αβραί προτού μετακομίσει στη Μόσχα, όπου εργάστηκε για τη σοβιετική κυβέρνηση το διάστημα 1934-1937. thumb|250px|Κτίριο του Αντρέ Λυρσά στη [[Βιέννη]] Είναι ακόμη γνωστός για την προώθηση του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική του τοπίου. Συνέβαλε επίσης στην ανοικοδόμηση της γαλλικής πόλης Μωμπέζ (1945). Ήταν καθηγητής στην Ανώτατη Κρατική Σχολή των Διακοσμητικών Τεχνών και στην Ανώτατη Εθνική Σχολή των Καλών Τεχνών στο Παρίσι το διάστημα 1945-1947 και μέλος της αρχιτεκτονικής επιτροπής του Υπουργείου Ανακατασκευών και Αστικής Ανάπτυξης.
Έργα
Το Werkbund Housing Estate στο Lainz ήταν μία έκθεση της διεθνούς μοντέρνας ζωής που προσέλκυσε πάνω από 100.000 επισκέπτες. Η έκθεση διαφήμισε νέες σκέψεις ζωής και χρήσης του χώρου: ένα μανιφέστο μίας κοινωνικής και αισθητικής ουτοπίας για μία καλύτερη ζωή γεννημένη από το πνεύμα του μοντερνισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Διπλόδοκος
Διπλόδοκος ονομάζεται ένα είδος δεινοσαύρου. Έζησε κατά την Ιουρασική περίοδο. Το όνομα του σημαίνει "δύο δοκοί". Ήταν φυτοφάγο, έτρωγε φτέρες και δέντρα που έριχνε κάτω για να φτάσει πιο εύκολα τα φύλλα τους. Συνήθως αυτά τα δέντρα ήταν κωνοφόρα, όπως έλατα και πεύκα. Το είδος αυτό ήταν πολύ ψηλό, καθώς έφτανε περίπου τα 8 μέτρα ύψος. Το μήκος του διπλόδοκου ήταν πολύ μεγάλο καθώς έφτανε μέχρι και τα τριάντα μέτρα. Όμως τα μεγαλύτερης ηλικίας ζώα έφταναν σε μήκος μέχρι και τα τριάντα πέντε μέτρα.
Συμπεριφορά και κατοικία
Οι θηλυκοί διπλόδοκοι ήταν υπερπροστατευτικοί με τα μικρά τους. Χτυπούσαν τους θηρευτές τους, τους Αλλόσαυρους, με την μακριά τους ουρά. Ζούσαν σε ομάδες των σαράντα με ογδόντα ατόμων. Τα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα περνούσαν μόνοι τους και μάθαιναν τον κόσμο. Τα αρσενικά την εποχή του ζευγαρώματος μάχονταν για το ποιο θα ζευγαρώσει με το θηλυκό. Σηκώνονταν στα δυο τους πόδια και συγκρούονταν.Ζούσαν σε πεδιάδες όπου υπήρχαν διάσπαρτα δέντρα και φτέρες. Γεννούσαν τα αυγά τους μέσα σε κάποιο δάσος και αφού γεννήσουν πέντε με έξι αυγά τα σκέπαζαν με χώμα και τα άφηναν εκεί. Τα μικρά ζούσαν μέσα στο δάσος όπου γεννήθηκαν μέχρι να ενηλικιωθούν. Αν και απ' όλα τα μικρά που γεννιόνταν λιγότερα από τα μισά κατάφερναν να ενηλικιωθούν.
Πηγές
Κατηγορία:Διπλοδοκίδες
Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς
Η Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς (αγγλικά: New York Red Bulls) είναι αμερικάνικη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Χάρσιον (Νιου Τζέρσεϊ), η οποία και εκπροσωπεί την Μητροπολιτική Περιοχή της Νέας Υόρκης. Ο σύλλογος συμμετέχει στην Ανατολική Περιφέρεια της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS). Αποτελεί μία από τις δέκα ομάδες-ιδρυτικά μέλη της MLS καθώς αγωνίζεται στο πρωτάθλημα από τη δημιουργία του. Η ομάδα ήταν, μεν, ιδρυτικό μέλος της MLS (1996), όμως, έκτοτε, το όνομά της έχει υποστεί αρκετές αλλαγές. Ο σύλλογος ήταν, αρχικά, γνωστός με την ονομασία Νιου Γιορκ/Νιου Τζέρσεϊ ΜέτροΣταρς έως το 1997. Από την σεζόν 1998 και ως το 2005, η ομάδα ήταν γνωστή ως, απλώς, ΜέτροΣταρς. Στις 9 Μαρτίου 2006, ο σύλλογος πωλήθηκε στη Red Bull GmbH, κάτι που οδήγησε και στην σημερινή ονομασία της ομάδας.
Είναι οι μοναδική από τις πρώτες ομάδες της MLS που να μην έχει κατακτήσει κάποιο σημαντικό τίτλο (συμπεριλαμβανομένης της regular season, των πλέι-οφ, καθώς και των νοκ-άουτ διοργανώσεων) από την ίδρυσή της. Η καλύτερη πορεία της ομάδας σε μια σεζόν της MLS, ήταν όταν έφτασε στον τελικό του MLS Cup το 2008. Για το US Open Cup, οι ΜέτροΣταρς είχαν φτάσει τρεις φορές ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης (1997, 1998, 2000), προτού φτάσουν στον πρώτο τους τελικό το 2003, όπου και ηττήθηκαν με σκορ 1–0 από την Σικάγο Φάιαρ. Στις 26 Αυγούστου 2000, ο Κλιντ Μάτις των Metros' κατάφερε να σημειώσει ρεκόρ επίτευξης τερμάτων στην ιστορία της MLS, πετυχαίνοντας συνολικά πέντε σε μια αναμέτρηση απέναντι στην Ντάλας Μπερν.
Χρώματα και έμβλημα
Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της ομάδας, οι ΜέτροΣταρς είχαν αμιγώς μαύρες ή λευκές φανέλες, ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιούσαν φανέλες με μαύρες και κόκκινες κάθετες ρίγες. Έπειτα από την εξαγορά του συλλόγου από τη Red Bull, η ομάδα διαθέτει εμφανίσεις με λευκή φανέλα και κόκκινο παντελόνι, όπως και ένα εξέχων λογότυπο της Red Bull.
Στάδιο
Η ομάδα έχει χρησιμοποιήσει κατά καιρούς διάφορα γήπεδα ως έδρα. Σήμερα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στη Red Bull Arena, στο Χάρισον του Νιου Τζέρσεϊ, η οποία άνοιξε το 2010. Προηγουμένως η ομάδα αγωνιζόταν στο Giants Stadium, όπου διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της από το 1996 μέχρι το τέλος της περιόδου του 2009. Το στάδιο βρίσκεται στο Ιστ Ράδερφορντ του Νιου Τζέρσεϊ. Η έδρα της ομάδας βρίσκεται στο Χάρισον. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 25.189 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1995  Κατηγορία:Red Bull
Γιώργος Ανατολάκης
Ο Γιώργος Ανατολάκης (16 Μαρτίου 1974) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Διετέλεσε επίσης βουλευτής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1974 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Εθνικό Πυλαίας και αγωνίστηκε επαγγελματικά αρχικά στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης την περίοδο 1992-93, ενώ στα μέσα της περιόδου 1996-1997 και μετά από 133 συμμετοχές στο πρωτάθλημα με τη φανέλα του «γηραιού», μετακόμισε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο πανηγύρισε την κατάκτηση 10 πρωταθλημάτων και 3 κυπέλλων (με 3 νταμπλ), όντας σχεδόν πάντα ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας.
Το καλοκαίρι του 2007, στο πλαίσιο ανανέωσης του έμψυχου δυναμικού του Ολυμπιακού, αποδεσμεύτηκε από τον σύλλογο και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ατρόμητο Περιστερίου, ο υποβιβασμός όμως της ομάδας του Περιστερίου είχε ως αποτέλεσμα τη λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών.
Στην Εθνική Ελλάδας
Ο Γιώργος Ανατολάκης ήταν στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας την περίοδο 1996-2007, έχοντας συνολικά 22 συμμετοχές. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 1996, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πορτογαλίας, όταν υπό τις οδηγίες του Κώστα Πολυχρονίου αντικατέστησε στο δεύτερο ημίχρονο τον Θοδωρή Ζαγοράκη.
Πολιτική καριέρα
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 έθεσε υποψηφιότητα με τον ΛΑ.Ο.Σ. στη Β΄ περιφέρεια Πειραιώς, στην οποία εξελέγη πρώτος από το κόμμα του.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Από τις 25/6/2013, σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ως μετακλητός υπάλληλος με απόφαση του υπουργού Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Χέιβεν Κόλμαν
Η Χέιβεν Κόλμαν (γεννημένη στις 29 Μαρτίου του 2006) είναι Αμερικανίδα ακτιβιστίστρια για το κλίμα και το περιβάλλον. Είναι συνιδρύτρια και εκτελεστική συνδιευθύντρια του αμερικανικού Youth Climate Strike, μη κερδοσκοπικού οργανισμού για την ευαισθητοποίηση και στην απαιτούμενη δράση σχετικά με την κλιματική κρίση. Η Κόλμαν ίδρυσε τον οργανισμό μαζί με τις νέες ακτιβίστριες Αλεξάντρια Βιλασενιόρ και Ίσρα Χίρσι.
Η Χέιβεν Κόλμαν ζει στο Ντένβερ του Κολοράντο.
Ακτιβισμός
Η Κόλμαν στράφηκε για πρώτη φορά προς τον περιβαλλοντισμό όταν ήταν δέκα ετών: έχοντας μάθει ότι οι πληθυσμοί του αγαπημένου της ζώου, του βραδύποδα, μειώνονται λόγω της αποψίλωσης. Στη συνέχεια έκανε σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής της, αντλώντας έμπνευση από τις αρχές του βιώσιμου τρόπου ζωής.
Έχοντας παρακουθήσει τον τολμηρό περιβαλλοντικό ακτιβισμό της Γκρέτα Τούνμπεργκ και τις κλιματικές κινητοποιήσεις των νέων στην Ευρώπη, η Κόλμαν εμπνεύστηκε να κάνει το ίδιο. Έτσι, από τον Ιανουάριο του 2019, σε ηλικία 13 ετών, άρχισε να διαμαρτύρεται μπροστά σε επιχειρήσεις ή κυβερνητικά κτήρια. Κάθε Παρασκευή απεργεί απαιτώντας πολιτική δράση σχετικά με την ποιότητα του αέρα, την απόσυρση του άνθρακα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και άλλα θέματα. Επικοινώνησε επίσης ηλεκτρονικά με εκλεγμένους αξιωματούχους σχετικά με αυτά τα ζήτήματα. Εκφοβίστηκε μαζικά από συμμαθητές στο σχολείο που θεωρούσαν τον ακτιβισμό της παράξενο.
Η Κόλμαν έγινε βάιραλ αφότου μίλησε στον γερουσιαστή Κόρι Γκάρντνερ σε ένα δημόσιο φόρουμ στο δημαρχείο σχετικά με τους ρύπους άνθρακα. Πρακάλεσε τον πολιτικό να αναλάβει δράση και πρότεινε να οργανωθεί ένα κίνημα από τον λαό για να διευκολύνει αυτό το έργο, ωστόσο, ο Γκάρντνερ αρνήθηκε.
Αφότου αυτό το περιστατικό εμφανίστηκε στα πρωτοσέλιδα, η Κόλμαν τράβηξε την προσοχή του Αλ Γκορ, ο οποίος την προσκάλεσε να μιλήσει σε εκδήλωση που οργανώθηκε από το The Climate Reality Project.
Σε τηλεφωνικές της δηλώσεις στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, η Κόλμαν είχε τονίσει τα εξής: "Τόσο πολλά παιδιά θα βρίσκονται στους δρόμους, τόσο πολλά παιδιά θα επηρεάσουν ανθρώπους, τόσο πολλά παιδιά θα καταφέρουν επιτέλους να ακουστεί η φωνή τους, τόσο πολλοί ενήλικες θα ξυπνήσουν επιτέλους".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
Ελληνικά μουσικά όργανα
Ως ελληνικά μουσικά όργανα εννοούνται τα μουσικά όργανα της κλασικής αρχαιοελληνικής και βυζαντινής περιόδου, έτσι όπως καταγράφονται σε αρχαιολογικές ή φιλολογικές μαρτυρίες των σχετικών περιόδων και το γενικό εννοιολογικό πλαίσιο που διαμορφώνεται σχετικά με τη χρήση τους στο πέρασμα του χρόνου και η σχέση τους με τη σύγχρονη ταξινομία των μουσικών οργάνων.
Κατηγορίες οργάνων στην κλασική αρχαιοελληνική και βυζαντινή περίοδο
Τα χορδόφωνα είναι τα όργανα που διαθέτουν χορδές, προσαρμοσμένες σε ηχείο. Η διέργεση των χορδών παράγει συγκεκριμένο ήχο και στην αρχαία Ελλάδα υπάρχουν αναφορές μόνο για νυκτά έγχορδα όργανα. Τούτη η μείζων κατηγορία με τη σειρά της υποδιαιρείται σε τρεις ομάδες, τα έγχορδα της οικογένειας της λύρας και της κιθάρας, τα πολύχορδα έγχορδα, όπως είναι οι άρπες και τα ψαλτήρια και τα έγχορδα της οικογένειας του λαούτου, με βραχίονα.
Τα αερόφωνα με τη σειρά τους είναι όργανα που παράγουν ήχο με το εμφύσημα του μουσικού σε ένα σωλήνα. Τα αερόφωνα ως μείζων κατηγορία υποδιαιρούνται σε δύο ομάδες. Σε εκείνα που δε διαθέτουν επιστόμιο με ανοικτό ή κλειστό άκρο και εκείνα που διαθέτουν επιστόμιο είναι αυλοί με γλωττίδες ή σάλπιγγες με επιχείλιο επιστόμιο.
Εντέλει τα κρουστά, δηλαδή τα μεμβρανόφωνα, μαζί με τα ιδιόφωνα διαδραμάτισαν τον δικό τους ρόλο στην αρχαία ελληνική μουσική. Το σημαντικότερο μεμβρανόφωνο που απαντάται στην αρχαία Ελλάδα είναι το τύμπανο, ενώ στα ιδιόφωνα συμπεριλαμβάνεται το σείστρο, τα κρόταλα και τα κύμβαλα.
Σε ό,τι αφορά στη βυζαντινή περίοδο τα όργανα ως προς τον τρόπο παραγωγής του ήχου διατηρούν τις τρεις μείζονες κατηγορίες που αναφέρθηκαν, αλλά παρατηρείται περιορισμός στη χρήση τους κυρίως στις επικράτειες του παραεκκλησιαστικού, του κοσμικού και του βυζαντινού στρατού.
Τα χορδόφωνα, τα τοξωτά έγχορδα, στην προκειμένη περίπτωση, περιλαμβάνουν τις κιθάρες, όπως η αχλαδόσχημη λύρα με δοξάρι και η οικογένεια του λαούτου (πανδούριν, θαμπούριν, ταμπούριν) και τα πολύχορδα, την οικογένεια της άρπας/ψαλτηρίου (σαντούρι, νυκτό κανονάκι και άρπα)
Τα απαντώμενα αερόφωνα περιλαμβάνουν όργανα με ή χωρίς επιστόμιο, αν και οι μαρτυρούμενες ονομασίες δεν είναι ασφαλή μέσα για να διαπιστώσουμε τη συνέχεια της κλασικής παράδοσης. Εδώ περιλαμβάνονται οι αυλοί (σουραύλια, πλαγίαυλοι), το εκκλησιαστικό όργανο, η τούμπα, η σάλπιγγα, το βούκινο και η σύριγγα του Πανός.
Χρήσεις των οργάνων στην αρχαιοελληνική κλασική περίοδο
Το πλέον αντιποσωπευτικό όργανο των νυκτών εγχόρδων και της οικογένειας της λύρας ήταν η λύρα ή χέλυς, όπως είναι το δεύτερο όνομά της εξαιτίας της κατασκευής της από όστρακο χελώνας του είδους testudo marginata, κρηπιδωτής χελώνας δηλαδή. Η επτάχορδη λύρα της κλασικής αρχαιότητας χρησιμοποιείτο σε πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως σε χορούς, θυσίες και συμπόσια. Συναρτήθηκε εύκολα στην καθημερινότητα των Ελλήνων, μια και η χρήση της ήταν σχετικά εύκολη. Ανήκει στα όργανα για τα οποία διαθέτουμε αρχαιολογική μαρτυρία από τις αρχές του 19ου αιώνα σε ταφικό πεδίο κοντά στη μονή Δαφνίου. Για παραλλαγές της λύρας όπως ο κλεψίαμβος, το εννεάχορδον, η ιαμβύκη, η κίθαρις και ο κινδαψός δε διαθέτουμε ασφαλείς πληροφορίες για την τεχνολογία και το πλαίσιο χρήσης τους.
Διαφέροντας σχηματικά η βάρβιτος από τη λύρα ως προς το μήκος των βραχιόνων. Χρησιμοποιείτο από τους βαρβιτιστές σε συμπόσια, ξεφαντώματα, ερωτικές περιπέτειες και υπήρξε κεντρικό θέμα της αγγειογραφικής εικονογραφίας, αν και εξαφανίζεται από τα αττικά αγγεία περί το 400 ΠΚΕ.
Η φόρμιγξ, τύπος κιθάρας με κοίλη βάση κατά Sachs, με την οποία συνόδευε το τραγούδι του ο αοιδός του έπους, χρησιμοποιείτο ήδη από τον 8ο αιώνα ΠΚΕ Ήταν όργανο τετράχορδο και ευμεγέθες, όπως παριστάνεται στην αγγειογραφία, αλλά φαίνεται πως αντικαταστάθηκε κατά τον 7ο αιώνα από τις επτάχορδες κιθάρες. Οι κοίλης βάσης κιθάρες σε αγγεία της πρώιμης κλασικής περιόδου. Η φόρμιγξ σε αρχαιότερες περιόδους ήταν συνδεδεμένη με τους ραψωδούς των ομηρικών χρόνων, ενώ στην κλασική περίοδο φαίνεται να συνδέεται με τις μούσες ή γυναίκες καλλιτέχνιδες.
Ως εξελιγμένο όργανο η κιθάρα της κλασικής εποχής είχε επτά χορδές, επίπεδη βάση και ξύλινους, σύνθετους βραχίονες ή περίτεχνα σκαλισμένους. Συγκεκριμένα, οι βραχίονες από το ηχείο και πάνω καμπυλώνουν μεταξύ τους, μέχρι λίγο πριν τον ζυγό, όπου γίνονται ευθείς και σχεδόν παράλληλοι μεταξύ τους. Αντίθετα από τη λύρα, που το απλό της παίξιμο έγινε όργανο κοινής χρήσης, η κιθάρα χρησιμοποιείτο σε μουσικούς αγώνες των πανελλήνιων εορτασμών από τραγουδιστές κιθαρωδούς και ψιλοκιθαριστές, δηλαδή σολίστες του οργάνου.
Ο τρίπους του Πυθαγόρα του Ζακυνθίου του 5ου ΠΚΕ αι. παρουσιάζει, επίσης, λειτουργικό ενδιαφέρον παρά τη σχετική σύντομη εξαφάνισή του, καθώς αποτελούσε σύνθετο όργανο με τρεις κιθάρες προσαρμοσμένες σε τρίποδα, τονισμένες σε διαφορετικές διατονικές αρμονίες, δωρική, φρυγική και λύδια.
Από την οικογένεια των πολύχορδων ενδιαφέρον παρουσιάζει η άρπα και το ψαλτήριον. Η άρπα φαίνεται πως ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στην ανατολική Μεσόγειο, όχι όμως στην Ελλάδα, όπου απαντάτο ένα είδος άρπας τριγωνικού σχήματος, το τρίγωνο, που ως επί το πλείστον φαίνεται ότι παιζόταν χωρίς χωρίς συνοδεία φωνής και συνδεόταν με αισθησιακή ή ερωτική δραστηριότητα και φέρεται ότι έμεινε σε χρήση ακόμη και στον 2ο ΠΚΕ αι. . Αντίθετα, διαδεδομένο όργανο στην Ελλάδα ήταν το ψαλτήριο, που παιζόταν με γυμνά δάκτυλα και συνδεόταν επίσης με αισθησιακές δραστηριότητες.
Από την ομάδα του λαούτου ξεχωρίζει η πανδουρίς ή πανδούρα, τρίχορδο όργανο με σχετικά μικρό και κοίλο συνήθως ηχείο, που φαίνεται ότι παιζόταν συνήθως από γυναίκες και για το οποίο διαθέτουμε, επίσης, αρχαιολογική μαρτυρία.
Εξετάζοντας τα αερόφωνα στην κλασική Ελλάδα, τα έμπνευστα ή εμπνεόμενα αλλιώς, βλέπουμε πως χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, σε εκείνα που διέθεταν και εκείνα που δε διέθεταν επιστόμιο. Στους αυλούς ή φλάουτα, που δε διέθεταν επιστόμιο, περιλαμβάνονται όσοι έχουν ανοικτό και όσοι έχουν κλειστό ή φραγμένο άκρο, ενώ στα πνευστά με επιστόμιο ταξινομούνται οι αυλοί με γλωττίδες ή οι σάλπιγγες με επιχείλιο επιστόμιο.
Ενδιαφέρον για την κλασική Ελλάδα συγκεντρώνουν ο μονός και οι διπλός αυλός από τα ανοικτά φλάουτα, η πολυκάλαμη σύριγξ του Πανός από τα κλειστά ή φραγμένα φλάουτα και η ύδραυλις του Κτησίβιου. Όσον αφορά στα γλωττιδοφόρα, όπως περιγράφονται, σημαντικός θεωρείται ο αυλός, όχι μόνο γιατί συνόδευε πολλαπλές όψεις της ζωής κατά την κλασική αρχαιότητα, αλλά και ως όργανο αναφοράς με σημαντική κατασκευαστική εξέλιξη. Ωστόσο, δεν έχει διασωθεί καμία γλωττίδα καλαμένια, εξαιτίας του μη ανθεκτικού στη φθορά του χρόνου υλικό.
Πιθανώς το σημαντικότερο πνευστό όργανο είναι ο αυλός, καθώς συνδεόταν στενά με πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως είναι οι παιάνες, οι θρήνοι, τα πολεμικά εμβατήρια ή οι γιορταστικοί χοροί. Αναφέρεται η χρήση του σε βακχικές και άλλες εκστατικές λατρείες. Από τον απλό βασικό αυλό που παράγει το αυλητικό τετράχορδο ή πεντάχορδο έως τον σύντονο μετονομασμένο σπονδειακό αυλό από ντο, που χαρακτηρίζει την αρχαιοελληνική φθογγολογία ο αυλός σε όλες τις μορφές του υπήρξε βασικό εργαλείο για την απόδοση του πυθαγόρειου και του φυσικού συστήματος.
Όργανο των ποιμένων και των συναφών θεοτήτων η σύριγξ αποτελείται από μια ομάδα σωλήνων συνδεδεμένων μεταξύ τους, από καλάμι ή από άλλο υλικό, χωρίς οπές, από τους οποίους ο καθένας έχει διαφορετικό μήκος, παράγοντας και διαφορετικό τονικό ύψος. Το όργανο συνδεόταν με την καθημερινότητα της ποιμενικής ζωής και αναπαρίστατο σε σχέση κυρίως με τον Πάνα, με τον οποίο συνδεόταν μυθολογικά ..
Η σάλπιγξ με τη σειρά της, αν και δε χρησιμοποιείτο ως μουσικό όργανο, αλλά για πολεμικά σαλπίσματα, ήταν όργανο κατά κανόνα χάλκινο. Αποτελείτο από μακρύ σωλήνα με άκρο κωνόσχημα διεσταλμένο και έφερε επιχείλιο επιστόμιο. Όταν χρησιμοποιείτο για τελετουργικούς σκοπούς αποδιδόταν ως ιερά σάλπιγξ.
Τα τύμπανα, τα κρόταλα, τα κύμβαλα και τα σείστρα, ως εκπρόσωποι των μεμβρανόφωνων και των ιδιόφωνων θεωρούνται λιγότερο σημαντικά στα συμφραζόμενα της χρήσης των μουσικών οργάνων ως συνοδευτικών της ανθρώπινης φωνής.
Ιδιαίτερες χρήσεις των οργάνων στη βυζαντινή περίοδο
Ενώ στην αρχαία Ελλάδα αναδείχθηκε ο λόγος με συνοδεία μουσικών οργάνων, στην ορθόδοξη εκκλησιαστική μουσική αναδείχθηκε η φωνητική χωρίς όργανα και χορευτική έκφραση. Με αυτόν τον τρόπο δόθηκε το προβάδισμα στον μουσικό λόγο, ο οποίος όμως τη συγκεκριμένη περίοδο έχασε τον προσωδιακό τρόπο εκφοράς που του προσέδιδε μουσικότητα. Όντας η βυζαντινή μουσική «πρόγονός» ουσιαστικά της αρχαίας ελληνικής από τη στιγμή που υιοθέτησε τις αρχαϊκές επτάτονες μαλακές κλίμακες, δεν πορεύθηκε παράλληλα με τη λαϊκή μουσική της επικράτειας του Βυζαντίου αλλά επικεντρώθηκε στο λόγιο στοιχείο για την εξυπηρέτηση των λατρευτικών σκοπών της βυζαντινής εκκλησίας, επικρίνοντας τη χρήση οργάνων όπως ο αυλός, το ψαλτήριον, η σύριγξ και η λύρα ή το κύμβαλο και το τύμπανο από τα κρουστά.
Στα αποκαλούμενα θυμελικά παίγνια με το άσεμνο περιεχόμενό τους συμμετείχαν οργανοπαίκτες, που χρησιμοποιούσαν συνήθως αυλό και κιθάρα. Βέβαια υπό τη σκέπη της ονομασίας αυλός περιγράφονταν όλα τα αερόφωνα που χρησιμοποιούσαν σωλήνα συνήθως με τρήματα. Άλλες ονομασίες ήταν δόναξ και κάλαμος, ενώ στην ύστερη βυζαντινή περίοδο αναφέρονται σουραύλια, πλαγίαυλοι ή δίαυλοι. Με τη σειρά του ο πολυκάλαμος αυλός, δηλαδή η σύριγξ του Πανός, μνημονεύεται αποκλειστικά σε ποιμενικό πλαίσιο.
Όσον αφορά στα χορδόφωνα ως κιθάρα παραδίδεται η αρχαιοελληνική πανδουρίς, όργανο 4χορδο με αχλαδόσχημο ηχείο, από την οικογένεια του οποίου αναπτύχθηκαν σταδιακά όργανα χορδόφωνα με δοξάρι. Στην οικογένεια των πολύχορδων παραδίδονται όργανα όπως το ψαλτήριον, η σαμβύκη, η πήκτις, η μάγαδις, το δεκάχορδον, το πληθίον με τις 32 χορδές του, το πλήκτρον ή η άρπα. Η ταξινομία των βυζαντινών οργάνων συμπληρώνεται με τα κρουστά όργανα, στα οποία περιλαμβάνονται τα κρόταλα, τα κύμβαλα, διάφορα είδη σείστρων, τα πληθία –ντέφια- και οι ανακαράδες από τα μεμβρανόφωνα, ημισφαιρικά τύμπανα περσοαραβικής προέλευσης.
Ιδιαίτερα άξιο αναφοράς σε σχέση με την αυτοκρατορική ιδεολογία του Βυζαντίου θεωρείται το βυζαντινό πολύαυλον όργανον, που βασιζόταν στην ύδραυλι του Κτησίβιου, εξελιγμένο ως προς τα φυσερά του, που χρησιμοποιείτο για κοσμικούς μόνον σκοπούς στον ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης και στο Ιερόν Παλάτιον αποκτώντας σταδιακά σημασία αυτοκρατορικού συμβόλου.
Συνοπτικές συγκρίσεις με το παρόν
Σε ό,τι αφορά στα νυκτά έγχορδα, παρατηρείται ότι οι λύρες αρχαίου τύπου δεν παίζονται σήμερα στην Ευρώπη, εκτός του κελτικού κρουθ στην Ιρλανδία, ενώ συνηθίζονται στη βόρεια Αφρική. Αντίθετα, τα όργανα της οικογένειας του λαούτου φαίνεται πως είχαν σημαντική εξέλιξη στην πορεία του χρόνου έως τη σύγχρονη εποχή.
Με τη σειρά τους τα εμπνεόμενα, πέραν της εξαιρετικής αρχαιότητάς τους όπως υποδεικνύει η αρχαιολογική μαρτυρία, παρουσιάζουν μακραίωνη εξέλιξη από κατασκευαστικής άποψης. Ακόμη και χωρίς ιδιαίτερη κατασκευαστική εξέλιξη, η σύριγξ του Πανός για παράδειγμα, χρησιμοποιείται στο ευρωπαϊκό χώρο, στη Ρουμανία ιδιαίτερα και τον λατινοαμερικανικό χώρο. Οι ευμεγέθεις κωνικές σάλπιγγες των Άλπεων, τα αλπικόρνα, επιβιώσεις των κελτικών λουρ είναι πιθανώς συγγενικές κατασκευαστικά με τις ελληνικές σάλπιγγες. Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε και για το εκκλησιαστικό όργανο, που θεωρείται απόγονος του βυζαντινού οργάνου, μετεξέλιξη της ύδραυλης του Κτησίβιου. Σχεδόν απαράλλακτα τα μεμβρανόφωνα και τα ιδιόφωνα της κλασικής και της βυζαντινής περιόδου, στηριγμένα στις ίδιες λειτουργικές αρχές, μετεξελιγμένα βρήκαν τη θέση τους στη σημερινή εποχή, όπως φαίνεται από τη σύγχρονη χρήση του σείστρου, για παράδειγμα, στην Αιθιοπία, ή από τη χρήση του τυμπάνου σε σύγχρονα οργανικά σύνολα.
Εκείνο που φαίνεται ότι αλλάζει στο πέρασμα των αιώνων είναι η χρήση. Τούτο είναι φυσικό αν σκεφθεί κανείς πώς στη βυζαντινή περίοδο η χριστιανική εκκλησία απέκλεισε τα μουσικά όργανα και τον χορό από τα εκκλησιαστικά τελετουργικά δρώμενα, ενώ συνέχισαν να χρησιμοποιούνται στις λαϊκές διασκεδάσεις.
Σύνοψη
Αποτιμώντας το γενικό εννοιολογικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε γύρω από παρατηρούμενες αλλαγές στη χρήση τους στη βυζαντινή κοινωνία, επιχειρήσαμε να δούμε τη θέση των οργάνων στη σύγχρονη κοινωνία και τις σύγχρονες ταξινομικές αρχές. Παρατηρείται ότι πέραν του συγκεκριμένου φαινομένου του διαχωρισμού του τρισυπόστατου στη βυζαντινή κοινωνία η χρήση των οργάνων υπό την παρούσα ταξινομητική αρχή καλύπτει ένα ευρύ χρονικό φάσμα χρήσης οργάνων που παρουσιάζουν την ίδια κατασκευαστική λειτουργικότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία μουσικά όργανα Κατηγορία:Δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων Ελλήνων
Ιρίνγκα
Η Ιρίνγκα (Iringa), είναι μια πόλη στην Τανζανία με πληθυσμό 112.900 (το 2004). Βρίσκεται στο γεωγραφικό πλάτος από 7.77° S και μήκος 35.69° E.
Η Ιρίνγκα είναι η διοικητική πρωτεύουσα της Περιφέρειας Ιρίνγκα. Έχει πολλές βιομηχανίες, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής και της μεταποίησης τροφίμων. Το μεγαλύτερο τμήμα από την ηλεκτρική της ενέργεια, προέρχεται από το κοντινό φράγμα Μτέρα (Mtera Dam). Η Ιρίνγκα είναι μικρός σχετικά συγκοινωνιακός κόμβος, με τακτικά δρομολόγια λεωφορείων και φορτηγών προς το Νταρ ες Σαλάαμ, τη Μπέϋα, τη Σονγκέα και τη Ντοντόμα.
Βρίσκεται σε υψόμετρο των 1.700 περίπου μέτρων και στο ενδιάμεσο της διαδρομής Ντοντόμα - Μπέϋα, απέχει δε από τη μεν Ντοντόμα 162 μίλια και από τη Μπέϋα, 242 μίλια. επίσης, από την Κιλόσα απέχει 160 μίλια και από την Αρούσα, 435 μίλια, thumb|300px|left|Θέα της Ιρίνγκα από παρακείμενο λόφο.
Ιστορία
Η Ιρίνγκα χτίστηκε από το Γερμανικό στρατό, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1890, ως αμυντική βάση που θα χρησιμοποιείτο κατά των εξεγέρσεων της φυλής των Ουαχέχε (Wahehe), με επικεφαλής τον ηγέτη τους Αρχηγό Μκουάουα (Chief Mkwawa). Το φρούριο και το επιτελείο του Αρχηγού Μκουάουα βρισκόταν στο κοντινό χωριό Καλένγκα (Kalenga). Η πόλη απλώνεται κατά μήκος ενός λόφου με θέα στον ποταμό Ρουάχα (Ruaha) στα νότια και απλώνεται κατά μήκος των κορυφογραμμών και κοιλάδων προς τα βόρεια. Το ύψος των περιχώρων της πόλης είναι περισσότερο από 1.550 μέτρα (5.090 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι μήνες Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος βιώνουν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, κοντά στο μηδέν. Η εθνική οδός Tanzam περνά μέσα από την κοιλάδα και κάτω από την πόλη, η απόσταση από τα όρια της εθνικής οδού της Ιρίνγκα προς το Νταρ ες Σαλάαμ είναι 502 χιλιόμετρα (312 μίλια), μέσω του Μορογκόρο. Η τοποθεσία Ισιμίλα (Isimila) της Λίθινης Εποχής, η οποία βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα (12 μίλια) στα νοτιοδυτικά, περιλαμβάνει αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως λίθινα εργαλεία, από την ανθρώπινη κατοίκηση περίπου 70.000 χρόνια πριν. thumb|300px|left|Η εκκλησία στην Ιρίνγκα. Η Αστική Περιοχή Ιρίνγκα (Iringa Urban Municipality), είναι η διοικητική ονομασία του Δήμου Ιρίνγκα.
Στην Ιρίνγκα υπάρχουν πολλά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μεταξύ των οποίων το Πανεπιστήμιο Τουμαΐνι (Tumaini University) - το Πανεπιστημιακό Κολέγιο της Ιρίνγκα (Iringa University College), το Μκάουα Πανεπιστημιακό Κολέγιο Εκπαίδευσης (Mkwawa University College of Education) ένα παράρτημα του Πανεπιστημίου του Νταρ ες Σαλάαμ και το Πανεπιστημιακό Κολέγιο Ρουάχα (Ruaha University College) υπό την καθολική εκκλησία και παράρτημα του κολεγίου του Πανεπιστημίου του Αγίου Αυγουστίνου (Saint Augustine University) της Τανζανίας. Στα σχολεία συμπεριλαμβάνονται το Γυμνάσιο Τοσαμαγκάνγκα (Tosamaganga High School) και το Γυμνάσιο της Ρουάχα (Ruaha Secondary School).
Αποικισμός των πρώτων Ευρωπαίων στην ευρύτερη περιοχή της Ιρίνγκα
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχικά εγκαταστάθηκαν πολλοί Γερμανοί, που διατηρούσαν αγροκτήματα με σιτηρά, αραβόσιτο, φασόλια, Ευρωπαϊκά οπωροφόρα δέντρα και αρκετά με ζώα. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτοί οι Γερμανοί συνελήφθησαν και εστάλησαν σε Στρατόπεδα αιχμαλώτων και μετά την λήξη του, στη Γερμανία· και τα κτήματά τους αφού αρχικά τέθηκαν υπό την μεσεγγύηση της Μεγάλη Βρετανίας, στη συνέχεια ενοικιάστηκαν σε άλλους Ευρωπαίους. Κατά το 1949, τα Γερμανικά αυτά κτήματα, πωλήθηκαν σε Ευρωπαίους αποίκους, αυτό άλλωστε συνέβη και με τα περισσότερα άλλα Γερμανικά κτήματα της τότε Τανγκανίκα.
Οι πρώτοι Έλληνες άποικοι
Οι πρώτοι Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στην Ιρίνγκα, επί Γερμανικής ακόμη κατοχής, ήσαν οι εξ Ηπείρου αδελφοί Ηλίας και Ίσσα Τσάβαλοι, που ασχολήθηκαν με το εμπόριο και την αμπελουργία, στις όχθες του ποταμού Ρουάχα. Δυστυχώς όμως και οι δύο σκοτώθηκαν το 1905, κατά την Επανάσταση του «Μάγκι-Μάγκι» (ή κατ'άλλους Μάτζι-μάτζι), ο μεν Ηλίας στην Κιλόσα, όπου είχε βασανιστικό θάνατο καθ'ότι τον έθαψαν ζωντανό και ανάποδα (με το κεφάλι κάτω και τα πόδια στην επιφάνεια), ο δε Ίσσα στην Ιρίνγκα. Μετά την ανάληψη της Αγγλικής διακυβέρνησης στην Τανγκανίκα, ο πρώτος Έλληνας που εγκαταστάθηκε στην Ιρίνγκα, ήταν ο:
Αμέσως μετά ακολούθησαν οι: • 4 εν συνεχεία, ακολούθησαν οι: • 4
Κλίμα
Το κλίμα της Ιρίνγκα, είναι υγιεινό και ψυχρό, κατά τους μήνες της ξηρασίας μάλιστα, σε μια περιοχή τη Νταμπάγκα, το ψύχος είναι τόσο δριμύ -κατά τους μήνες Μάϊο με Οκτώβριο- που οι κάτοικοι εκεί, αναγκάζονται και ανάβουν θερμάστρες, τις πρωινές και εσπερινές ώρες.
Χειροτεχνίες
300px|thumb|left|Ο κεντρικός δρόμος με τον πύργο του ρολογιού της Ιρίνγκα. Η Ιρίνγκα φημίζεται για τα υφαντά της καλάθια, που είναι φτιαγμένα από τοπικά καλάμια. Τα καλάθια χρησιμοποιούνται σε όλη την Τανζανία και επίσης εξάγονται στο διεθνές επίπεδο. Είναι επίσης γνωστή σε όλη την Τανζανία και αλλού, για το πολυβραβευμένο της Κέντρο Χειροτεχνίας Neema.
Τα μέσα ενημέρωσης της Ιρίνγκα
300px|right|thumb|Το Κοιμητήριο στην Ιρίνγκα. Ο Δήμος της Ιρίνγκα έχει έξι ραδιοφωνικούς σταθμούς FM και ένα τηλεοπτικό σταθμό. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί είναι Ebony FM, Country FM και Nuru FM (ψυχαγωγίας της νεολαίας και εμπορικής ραδιοφωνίας), Over comers Radio και Radio Furaha (Χριστιανικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί), Kibra Ten Radio (Ισλαμικός ραδιοφωνικός σταθμός). Υπάρχουν και άλλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί αλλού στην περιφέρεια Ιρίνγκα, όπως το Kituro community radio στο Makete και άλλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί FM στο Njombe.
Η Δημοτική Τηλεόραση της Ιρίνγκα είναι ένας τηλεοπτικός σταθμός όλων των ηλικιών, με διαφοροποιημένα προγράμματα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Let There Be Rock
Ιστορία του δίσκου
left|thumb|150px|Το εξώφυλλο της αυστραλιανής έκδοσης του "Let There Be Rock" Το "Let There Be Rock" ηχογραφήθηκε στις αρχές του 1977 στα "Albert Studios" του Σίδνεϊ, στην Αυστραλία. Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος που συμμετείχε ο μπασίστας Μαρκ Έβανς, ο οποίος στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Κλιφ Ουίλιαμς. Η παραγωγή του έγινε από τους Χάρι Βάντα και Τζορτζ Γιανγκ, ενώ τον Ιούλιο του 1977, το συγκρότημα γύρισε ένα βίντεο κλιπ για το ομώνυμο κομμάτι, στην εκκλησία "Kirk Gallery" του Σάρι Χιλς του Σίδνεϊ, με τον Μπον Σκοτ να εμφανίζεται σαν ιερέας και τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος σαν παπαδάκια. Το αρχικό εξώφυλλο του άλμπουμ ήταν φωτογραφία από τα δάχτυλα του κιθαρίστα Κρις Τέρνερ των Buffalo πάνω στην ταστιέρα μιας κιθάρας. Η φωτογραφία του εξωφύλλου της διεθνούς έκδοσης είναι παρμένη από τη ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος στο "Kursaal Ballroom" του Έσσεξ της Μεγάλης Βρετανίας στις 19 Μαρτίου 1977.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1977 στην Αυστραλία, σκαρφαλώνοντας στο Top-20, με το σινγκλ του ομώνυμου τραγουδιού και του "Dog Eat Dog" να μην καταφέρουν να μπουν στο Top-50. Τέσσερις μήνες αργότερα το άλμπουμ κυκλοφόρησε στον υπόλοιπο κόσμο, ανεβαίνοντας στο Top-10 στη Γαλλία και την Ολλανδία, όπου το σινγκλ του "Whole Lotta Rosie" έφθασε στο # 5. Επίσης, αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των AC/DC το οποίο κατάφερε να μπει στο βρετανικό Top-20 και γνώρισε επιτυχία σε αρκετές χώρες του κόσμου.
Οι κριτικές για το άλμπουμ ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Ultimate Guitar" 8,8 και το "Metal Storm" 8,3.
Οι AC/DC περιόδευσαν για την προώθηση του "Let There Be Rock" στην Ευρώπη τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1977, συνεχίζοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου, δίνοντας συνολικά τριάντα συναυλίες. Ακολούθησαν εμφανίσεις στη Σουηδία, τη Γερμανία και το Βέλγιο, για να δώσουν είκοσι συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία τον Οκτώβριο του 1977. Η χρονιά έκλεισε με άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία, όπου έδωσαν 23 συναυλίες.
Τραγούδια
1. Go Down (A. Young, M. Young, Scott) - 5:33
2. Dog Eat Dog (A. Young, M. Young, Scott) - 3:35
3. Let There Be Rock (A. Young, M. Young, Scott) - 6:07
4. Bad Boy Boogie (A. Young, M. Young, Scott) - 4:28
5. Overdose (A. Young, M. Young, Scott) - 6:09
6. Crabsody in Blue (A. Young, M. Young, Scott) - 4:45
7. Hell Ain't a Bad Place to Be (A. Young, M. Young, Scott) - 4:15
8. Whole Lotta Rosie (A. Young, M. Young, Scott) - 5:22
Βραβεία
Let There Be Rock (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 2 x πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification) : Ασημένιος
Γερμανία (BVMI Certification) : Χρυσός
Γαλλία (SNEP Certification) : Χρυσός
Μέλη των AC/DC
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Let There Be Rock" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977 Κατηγορία:Άλμπουμ των AC/DC
Όμιλος Β Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Ο δεύτερος όμιλος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 έλαβε χώρα από τις 9 έως τις 17 Ιουνίου 2012 στην Ουκρανία.
Γενικά στοιχεία
Ο συγκεκριμένος όμιλος είχε χαρακτηριστεί ως το "γκρουπ του θανάτου". Ο όμιλος σχηματίστηκε από τέσσερις εθνικές ομάδες, που προέκυψαν με κλήρωση: την Ολλανδία, τη Γερμανία, την Πορτογαλία και τη Δανία.
Οι αγώνες έγιναν σε δύο γήπεδα της Ουκρανίας: στο Στάδιο Μέταλιστ που βρίσκεται στο Χάρκοβο και στην Αρένα Λβιβ που βρίσκεται στο Λβιβ. Στην προημιτελική φάση προκρίθηκαν Γερμανία και Πορτογαλία, ενώ Δανία και Ολλανδία αποκλείστηκαν από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012
Ντέρμπι του Ρότερνταμ
Το Ντέρμπι του Ρότερνταμ είναι η αγωνιστική αντιπαλότητα ανάμεσα στις 3 ομάδες του Ρότερνταμ: την Φέγενορντ, την Σπάρτα Ρότερνταμ και την Εξέλσιορ. Το Ρότερνταμ είναι η μόνη πόλη στην Ολλανδία που φιλοξενεί 3 ομάδες.
En extasis
Το En Éxtasis (Σε έκσταση) είναι το 4ο άλμπουμ της Μεξικάνας ποπ τραγουδίστριας Ταλία. Κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1995 από τη δισκογραφική εταιρία ΕΜΙ και ήταν το 1ο άλμπουμ της Ταλία που κυκλοφόρησε διεθνώς. Περιέχει τη μεγάλη επιτυχία Piel Morena που βοήθησε την Ταλία να μπει για πρώτη φορά στις παγκόσμιες λίστες λάτιν επιτυχιών. Επίσης περιλαμβάνει το τραγούδι τίτλων της σειράς Μαρία της γειτονιάς, που προβλήθηκε σε 180 χώρες του κόσμου και έγινε τηλεοπτικό φαινόμενο. Το άλμπουμ μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Ντέρμπι του Ρότερνταμ
Φέγενορντ - Σπάρτα Ρότερνταμ
Το ντέρμπι: Φέγενορντ-Σπάρτα Ρότερνταμ είναι το πιο ενδιαφέρον ντέρμπι στην πόλη, καθώς είναι οι δύο πιο πετυχημένες ομάδες του Ρότερνταμ έχοντας κατακτήσει το πρωτάθλημα 21 και 6 φορές αντίστοιχα (η Εξέλσιορ έχει κατακτήσει 3 φορές το Εέρστε Ντιβίζιε).
En extasis
Λίστα Τραγουδιών
ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
Ντέρμπι του Ρότερνταμ
Φέγενορντ - Σπάρτα Ρότερνταμ
Ο πρώτος αγώνας ανάμεσα στις δύο ομάδες έγινε στις 22 Μαΐου 1922 και ήταν φιλικός. Το σκορ έληξε 4-2 υπέρ της Φέγενορντ. Οι επίσημοι αγώνες μεταξύ στις δύο ομάδες δεν μπορούσαν να γίνουν γιατί το 1921 η Φέγενορντ προβιβάστηκε στην 1η κατηγορία, ενώ παράλληλα η Σπάρτα υποβιβάστηκε.
En extasis
Λίστα Τραγουδιών
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Στο εξώφυλλο του άλμπουμ υπάρχει το λογότυπο του τηλεοπτικού σταθμού Alpha καθώς και μία σημείωση πως περιλαμβάνει τα τραγούδια από την επιτυχημένη σειρά Μαρία.
Ντέρμπι του Ρότερνταμ
Φέγενορντ - Σπάρτα Ρότερνταμ
Τη σεζόν 1922-1923 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος επίσημος αγώνας. Αυτή τη φορά η Σπάρτα πήρε άτυπη ρεβάνς νικώντας την Φέγενορντ με 1-0.
En extasis
Πωλήσεις / Charts
Κατηγορία:Δισκογραφία της Ταλία Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
Ντέρμπι του Ρότερνταμ
Σπάρτα Ρότερνταμ - Εξέλσιορ
Το ντέρμπι Σπάρτα Ρότερνταμ-Εξέλσιορ δεν έχει πολλή αντιπαλότητα, αλλά οι διαφορές στην ιστορία τους είναι μεγάλες. Η Σπάρτα έχει μεγαλύτερη και πιο ένδοξη ιστορία, έχοντας κατακτήσει 6 πρωταθλήματα, ενώ η Εξέλσιορ δεν έχει κατακτήσει ακόμη πρωτάθλημα. Στην Ερεντιβίζιε, τελευταία φορά αγωνίστηκαν στα Play Offs ανόδου/υποβιβασμού όπου η Σπάρτα υποβιβάστηκε. Και οι δύο ομάδες αγωνίζονται στην Εέρστε Ντιβίζιε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ολλανδία Κατηγορία:Ντέρμπι Κατηγορία:Ρότερνταμ
Υπερκαυκασιανή Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Η Υπερκαυκασιανή Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία (Υπερκαυκασιανή ΣΟΣΔ ή ΥΣΟΣΔ), ήταν ομόσπονδη δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης, που υπήρχε από το 1922 έως το 1936. Ενσωμάτωνε την Αρμενική ΣΣΔ, την Αζερική ΣΣΔ και τη Γεωργιανή ΣΣΔ. Καθώς χωριζόταν από τη Ρωσική ΣΟΣΔ με τον Καύκασο, οι τρεις νότιες δημοκρατίες ονομάζονται παραδοσιακά Υπερκαυκασιακές Δημοκρατίες. Δημιουργήθηκαν για να εδραιώσει την οικονομική κατάσταση της περιοχής, ενώ η Ρωσική ΣΟΣΔ βοήθησε στην εδραίωση των Μπολσεβίκων στις δημοκρατίες. Ήταν μία από τις τέσσερις δημοκρατίες που υπέγραψαν τη συνθήκη για την ίδρυση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών το 1922.
Ιστορία
Οι ρίζες της Υπερκαυκασιακής συγκυριαρχικής πολιτείας χρονολογούνται από την διάλυση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1918, μετά την οκτωβριανή Επανάσταση, όταν οι επαρχίες του Καυκάσου, αποσχίστηκαν και δημιούργησαν την Υπερκαυκασιακή Ομοσπονδία. Τα αντίπαλα εθνικά συμφέροντα και η αντιπαράθεση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οδήγησε στην διάλυση της Ομοσπονδίας της Υπερκαυκασίας μόνο δύο μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 1918.
Τα τρία διάδοχα κράτη, η Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας, η Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γεωργίας, που διήρκεσαν μέχρι το τέλος του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, όταν καταλήφθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό και σοβιετοποιήθηκαν. Μετά από πρόταση του Βλαντιμίρ Λένιν, οι τρεις Σοβιετικές Δημοκρατίες, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και η Γεωργία, ενώθηκαν στην Ομοσπονδιακή Ένωση των Σοσιαλιστικών Σοβιετικών Δημοκρατιών της Υπερκαυκασίας στις 12 Μαρτίου του 1922. Το ίδιο έτος, στις 13 Δεκεμβρίου, το πρώτο υπερκαυκασιακό Συνέδριο των Σοβιέτ μετέτρεψε την ομοσπονδία των κρατών σε ενιαίο ομοσπονδιακό κράτος'' και μετονομάστηκε σε Υπερκαυκασιακή Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία, αν και οι συνιστώσες δημοκρατίες κρατούσαν επίσημα την αυτονομία τους. Το κογκρέσο ενέκρινε το σύνταγμα, διόρισε τη Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή (το ανώτατο νομοθετικό σώμα), και το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού (της κυβέρνησης). Ο Μάμια Οραχελασβίλι, γεωργιανός ηγέτης των Μπολσεβίκων, έγινε ο πρώτος πρόεδρος του Συμβουλίου των Κομισάριων του Λαού της Υπερκαυκασιανής ΣΟΣΔ. Η Τιφλίδα έγινε η πρωτεύουσα της δημοκρατίας.
Αυτόνομες δημοκρατίες εντός της ΥΣΟΣΔ
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της Υπερκαυκασίας κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής Μετά την εισβολή του Κόκκινου Στρατού στην Γεωργία, η Αμπχαζία, αυτόνομη επαρχία εντός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γεωργίας, ανακηρύχθηκε Σοβιετική Δημοκρατία από την Αμπχαζική Επαναστατική Επιτροπή τον Μάρτιο του 1921, ως Αμπχαζιανή ΣΣΔ. Ωστόσο, οι σχέσεις της δημοκρατίας με τη Γεωργία και τη Ρωσία δεν διευθετήθηκαν επισήμως. Στις 16 Δεκεμβρίου του 1921, η Αμπχαζία υπέγραψε συνθήκη συμμαχίας με τη Γεωργιανή ΣΣΔ και όρισε το καθεστώς της ως δημοκρατίας της συμφωνίας (ρωσικά: договорная республика) και ίδρυσε τη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική ένωση μεταξύ των δύο Σοβιετικών δημοκρατιών, υπάγοντας την Αμπχαζική ΣΣΔ στην Γεωργιανή ΣΣΔ. Έτσι, μέσω της Γεωργίας, η Αμπχαζία εντάχθηκε στην ΥΣΟΣΔ και βρισκόταν αρχικά επί ίσοις όροις με τις άλλες δημοκρατίες της ομοσπονδίας. Στις 19 Φεβρουαρίου 1931 το καθεστώς της Αμπχαζίας υποβαθμίστηκε σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Γεωργιανής ΣΣΔ.
Η ΑΣΣΔ της Ατζαρίας ιδρύθηκε στις 16 Ιουλίου 1921 εντός της Γεωργιανής ΣΣΔ ως συνέπεια της Συνθήκης του Καρς. Η συνθήκη έφερε το τέλος της εκστρατείας του Καυκάσου στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διαιρώντας την πρώην περιφέρεια Μπατούμι του κυβερνείου Κουτάις της Ρωσικής Αυτοκρατορίας μεταξύ της Γεωργίας και της Τουρκίας. Σύμφωνα με τη συμφωνία το βόρειο μισό με σημαντικό πληθυσμό Γεωργιανών Μουσουλμάνων θα γίνει μέρος της Σοβιετικής Γεωργίας, αλλά θα παραχωρηθεί αυτονομία.
Μια άλλη αυτόνομη δημοκρατία ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1920 στο Ναχιτσεβάν, μια περιοχή που συνορεύει με την Αρμενία, την Τουρκία και το Ιράν, την οποία διεκδικούσαν Αρμένιοι και Αζέροι. Μετά την κατάληψη της περιοχής από τον Κόκκινο Στρατό, η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν ανακήρυξε με "στενούς δεσμούς" με την ΣΣΔ του Αζερμπαϊτζάν. Η Συνθήκη της Μόσχας και η Συνθήκη του Καρς επιβεβαίωσε την ίδρυση της αυτόνομης δημοκρατίας ως μέρος του Σοβιετικού Αζερμπαϊτζάν.
Γραμματόσημα και ταχυδρομική ιστορία
Πριν από το 1923, η Γεωργία, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν εξέδιδαν δικά τους γραμματόσημα. Η Υπερκαυκασιανή Ομοσπονδία άρχισε να εκδίδει τα δικά της γραμματόσημα στις 15 Σεπτεμβρίου 1923, και αντικατέστησε τις εκδόσεις των δημοκρατιών στις 1 Οκτωβρίου.
Τα πρώτα γραμματόσημα ήταν μερικά ρωσικά και αρμενικά γραμματόσημα στα οποία τυπωνόταν ένα αστέρι με τα αρχικά της Ομοσπονδίας εντός των σημείων. Ο μεγάλος πληθωρισμός έφερε ως αποτέλεσμα την έκδοση γραμματοσήμων με Σοβιετικά σύμβολα πάνω από τα βουνά και πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου, με τιμές από 40.000 έως 500.000 ρούβλια. Τα 40.000 ρούβλια και 75.000 ρούβλια αργότερα έγιναν 700.000 ρούβλια. Στις 24 Οκτωβρίου, τα γραμματόσημα επανεκδόθηκαν με τιμές από το 1 έως 18 χρυσά καπίκια. Αρχίζοντας το 1924, η Ομοσπονδία χρησιμοποιούσε γραμματόσημα της Σοβιετικής Ένωσης. Τα περισσότερα από τα γραμματόσημα της Ομοσπονδίας δεν είναι ιδιαίτερα σπάνια σήμερα. Η τιμή τους ανέρχεται σε 1-2 δολάρια (με βάση τις τιμές του 1998) αν και οι εκτυπώσεις πάνω στα αρμενικά μπορεί να κοστίζουν έως και 200 δολάρια.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Henkel
Η Henkel AG & Company KGaA είναι γερμανική εταιρεία χημικών και καταναλωτικών αγαθών που εδρεύει στο Ντίσελντορφ και ιδρύθηκε το 1876. Είναι μια πολυεθνική εταιρεία που δραστηριοποιείται τόσο στον καταναλωτικό όσο και στον βιομηχανικό τομέα. Η εταιρεία DAX 30, που ιδρύθηκε το 1876, είναι οργανωμένη σε τρεις επιχειρησιακές μονάδες παγκοσμίως (πλυντήριο & οικιακή φροντίδα, φροντίδα ομορφιάς, συγκολλητικές τεχνολογίες) και είναι γνωστή για μάρκες όπως Loctite, Persil και Fa, μεταξύ άλλων. Κατά το οικονομικό έτος 2016, η Henkel ανακοίνωσε πωλήσεις 18,7 δισ. Ευρώ και λειτουργικό κέρδος 3,122 δισ. Ευρώ. Περισσότερο από το 80% των 51.350 υπαλλήλων της εργάζεται εκτός Γερμανίας.
Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1876 στο Άαχεν ως Henkel & Cie από τον Fritz Henkel (έναν 28χρονο έμπορο που ενδιαφέρεται για την επιστήμη) και δύο ακόμη συνεργάτες. Πώλησαν το πρώτο του προϊόν, "Universalwaschmittel", ένα απορρυπαντικό που βασίζεται σε πυριτικό άλας. Το 1878, για να επωφεληθεί από τις καλύτερες συγκοινωνιακές συνδέσεις και τις ευκαιρίες πώλησης, η Henkel μετεγκαταστάθηκε στην Ντίσελντορφ στον Ρήνο (η σημερινή της τοποθεσία). Το Ντίσελντορφ ήταν η πύλη προς την περιοχή του Ρουρ, η οποία έγινε η σημαντικότερη βιομηχανική περιοχή της Γερμανικής Αυτοκρατορίας από τον 19ο αιώνα και μετά. Εκείνη τη χρονιά, εμφανίστηκε το πρώτο γερμανικό απορρυπαντικό εμπορικού σήματος: η Bleich-Soda της Henkel, μια οικονομικά προσιτή τιμή που παρέχεται σε ανθεκτικές χάρτινες σακούλες. Κατασκευάστηκε από ύαλο και σόδα, ήταν το αποτέλεσμα της έρευνας του Fritz Henkel. Η σόδα λήφθηκε από τη Matthes & Weber στο Duisburg (η Henkel αγόρασε την εταιρεία αυτή το 1917 και την πώλησε το 1994). Το 1879, ο Fritz Henkel εισήλθε ως μοναδικός ιδιοκτήτης στο μητρώο εταιρειών. Οι πωλήσεις της Bleaching Soda της Henkel αυξήθηκαν τόσο γρήγορα ώστε μέσα σε ένα χρόνο το εργοστάσιο που ενοικιάστηκε στην Schützenstraße στο Ντίσελντορφ ήταν ανίκανο να καλύψει τη ζήτηση. Η Fritz Henkel αποφάσισε να κατασκευάσει το δικό της εργοστάσιο με σιδηροδρομική σύνδεση. Το 1883, για να βελτιώσει τη ρευστότητα και να αξιοποιήσει καλύτερα το προσωπικό πωλήσεων της εταιρείας, ο Fritz Henkel αποφάσισε να πουλήσει εμπορεύματα εκτός από τα απορρυπαντικά του. Οι πωλήσεις ξεκίνησαν το 1884. Το φάσμα περιελάμβανε το χρωματιστικό ultramarine, το γυαλιστερό άμυλο, το υγρό καθαριστικό, το βάζο για τον καθαρισμό, το εκχύλισμα βοδινού και το μπαχαρικό. Πολύ σύντομα η Henkel ανέπτυξε τη διεθνή παρουσία της - το 1886, η Henkel άνοιξε το πρώτο διεθνές γραφείο πωλήσεων στην Αυστρία. Ο Carl Pathe είχε πάει στη Βιέννη ως εκπρόσωπος το προηγούμενο έτος. Το 1893, η Henkel καθιέρωσε τους πρώτους επιχειρηματικούς δεσμούς της με την Αγγλία και την Ιταλία.
Γνωστά προϊόντα
Μερικά γνωστά προϊόντα της Henkel είναι τα απορρυπαντικά Persil και Dixan, το σαμπουάν Fa και η κόλλα Pritt.
Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Α.Ο. Γλυφάδας
Ο Αθλητικός Όμιλος Γλυφάδας είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη Γλυφάδα της Αττικής. Ιδρύθηκε το 1976 ως «'''Π.Α.Ο. Κεραυνός Γλυφάδας'''». Έχει χρώματα κόκκινο, λευκό και μαύρο. Στη σεζόν 2017-2018 παίζει στη δεύτερη κατηγορία της Ε.Π.Σ.Αθηνών και χρησιμοποιεί το Γήπεδο Γλυφάδας. Στη σεζόν 2011-12 είχε μετονομαστεί από "Κεραυνός Γλυφάδας" σε "ΠΑΕ Α.Ο. Γλυφάδας".
Ιστορία
thumb|right|100px|Το έμβλημα του Κεραυνού ως το 2009.
ΠΑΟΚ Γλυφάδας
thumb|right|100px|Το έμβλημα του ΠΑΟΚ Γλυφάδας (2009-2011).