cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μισέλ Ροντρίγκες
Προσωπική ζωή
Το 2013, το Entertainment Weekly την ανέφερε λέγοντας: «Έχω πάει και με τα δύο φύλα. Κάνω ό,τι με ευχαριστεί. Είμαι πολύ περίεργη για να καθίσω εδώ και να μην προσπαθήσω όταν μπορώ. Οι άντρες είναι ενδιαφέροντες. Το ίδιο και οι γκόμενες». Όπως εξήγησε στο περιοδικό Latina, «μεγαλώνω. Τελικά πρόκειται να ζαρώσω και δεν θα μπορέσω να το χρησιμοποιήσω. Ήθελα να είμαι ειλικρινής για το ποια είμαι και να δω τι θα συμβεί.» Την επόμενη χρονιά, είπε σε μία συνέντευξη ότι ελπίζει πως οι πράξεις της θα βοηθούσαν τους άλλους σε μια παρόμοια κατάσταση: «Ίσως με το να ανοίγω το μεγάλο χοντρό μου στόμα όπως κάνω συνήθως και να βαδίζω μπροστά και να κατέχω ποια είμαι, ίσως εμπνεύσει κάποιον άλλο να κάνει το ίδιο.» Περιέγραψε τον εαυτό της ως αμφιφυλόφιλη σε άλλη συνέντευξη αργότερα εκείνο το μήνα: «Αμφί, ναι, εμπίπτω στην κατηγορία Α ΛΟΑΤ». Όσον αφορά την έλλειψη αντισυμβατικών γυναικείων ρόλων που διατίθενται στις ταινίες, είπε: «Που είναι το λάθος με το να είσαι bi; Θέλω να πω, δεχόμαστε κριτική όπου και να πηγαίνουμε.»
Νομικά ζητήματα
Τον Μάρτιο του 2002, η Ροντρίγκες συνελήφθη για βιαιοπραγία αφού πήρε μέρος σε καυγά με τον συγκάτοικο της. Οι κατηγορίες αποσύρθηκαν αργότερα, αφού ο συγκάτοικος αρνήθηκε να δηλώσει τους ισχυρισμούς στο δικαστήριο.
Το 2005, ενώ έκανε γυρίσματα στο Lost στη Χαβάη, η Ροντρίγκες τραβήχτηκε στην άκρη από την αστυνομία της Χονολουλού πολλές φορές για παραβιάσεις ταχύτητας και την 1η Δεκεμβρίου συνελήφθη για οδήγηση υπό την επήρεια. Τον Απρίλιο του 2006, δήλωσε ένοχη για μία κατηγορία για οδήγηση υπό την επήρεια και επέλεξε να καταβάλει πρόστιμο 500 δολαρίων και να περάσει πέντε ημέρες στη φυλακή.
Αναφέρθηκε στις υψηλές δόσεις των στεροειδών που ανακουφίζουν από την αλλεργία, ως μέρος της αιτίας της ακανόνιστης συμπεριφοράς της. Επειδή το περιστατικό ήταν παραβίαση της επιτήρησης της στο Λος Άντζελες, καταδικάστηκε σε 60 ημέρες φυλάκισης, σε πρόγραμμα αποκατάστασης αλκοολισμού 30 ημερών και άλλες 30 ημερές κοινωνικής εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας για τις Μητέρες Κατά της Μεθυσμένης Οδήγησης. Λόγω του υπερπληθυσμού, απελευθερώθηκε από τη φυλακή την ίδια ημέρα που εισήλθε.
Το Σεπτέμβριο του 2007, η Ροντρίγκες φέρεται να παραβίασε την επιτήρησή της, επειδή δεν ολοκλήρωσε την κοινοτική της εργασία ούτε ακολούθησε το πρόγραμμα εκπαίδευσης αλκοολισμού. Ο δικηγόρος της ισχυρίστηκε ότι ήταν υπαλληλικό λάθος. Στις 10 Οκτωβρίου 2007, μετά από ακρόαση, καταδικάστηκε σε 180 ημέρες φυλάκισης, αφού συμφώνησε να παραδεχτεί ότι παραβίασε την επιτήρησή της. Αναμενόταν να περάσει ολόκληρη τη διάρκεια των 180 ημερών στη φυλακή, αλλά απελευθερώθηκε 18 ημέρες αργότερα λόγω υπερπληθυσμού. Τον Ιανουάριο του 2009, η Ροντρίγκες ολοκλήρωσε την κοινοτική της εργασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιού Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες ηθοποιοί
Σταυροδρόμι Παρακαλάμου Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Σταυροδρόμι
Το Σταυροδρόμι είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων σε υψόμετρο 370 μέτρα
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Σταυροδρόμι βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, σε απόσταση 44 χλμ. ΒΔ. από τα Ιωάννινα και 11 ΝΔ. από το Καλπάκι. Είναι κτισμένο δυτικά του ποταμού Γορμός, ο οποίος νοτιότερα μετονομάζεται σε Καλαμά, ανάμεσα στα χωριά Παρακάλαμο (Β.) και Μοσχομάντσα (Ν.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Παρακαλάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Παρακάλαμο, τον Άνω Παρακάλαμο, τη Μοσχομάντσα και τα Μπολαίικα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Παρακαλάμου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Άνω Καλαμά του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 74 μόνιμους κατοίκους.
Σημείωση
Στο δήμο Πωγωνίου βρίσκεται το συνώνυμο χωριό Σταυροδρόμι Τεριαχίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Έριχ Χέκε
Ο Έριχ Χέκε (Erich Hecke, 20 Σεπτεμβρίου 1887 - 13 Φεβρουαρίου 1947) ήταν Γερμανός μαθηματικός. Έλαβε τη διδακτορική διατριβή του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν υπό την εποπτεία του Ντάβιντ Χίλμπερτ. Οι Κουρτ Ρεϊντεμέιστερ και Χέινριχ Μπένκε ήταν μεταξύ των μαθητών του.
Βιογραφία
Ο Χέκε γεννήθηκε στο Μπουκ του Πόσεν στη Γερμανία (τώρα Πόζναν, Πολωνία) και πέθανε στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Η πρώιμη εργασία του περιελάμβανε την καθιέρωση της λειτουργικής εξίσωσης για τη ζήτα συνάρτηση Ντέντεκιντ, με απόδειξη βασισμένη στις θήτα συναρτήσεις. Η μέθοδος εκτείνεται στις L-συναρτήσεις, που συσχετίζονται με μία τάξη χαρακτήρων που είναι τώρα γνωστοί ως χαρακτήρες Χέκε. Αυτές οι L-συναρτήσιες είναι τώρα γνωστές ως L-συναρτήσεις Χέκε. Αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς του στη θεωρία των modular forms, δημιουργώντας τη γενική θεωρία των ολόμορφων συναρτήσεων, όπως γίνεται πλέον αντιληπτή στο κλασικό περιβάλλον.
Ήταν Πρόεδρος Ολομέλειας του Διεθνούς Κογκρέσου Μαθηματικών (ICM) το 1936 στο Όσλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Επιτροπή 1922
Η Επιτροπή 1922 είναι κοινοβουλευτική ομάδα του Συντηρητικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου στη Βουλή των Κοινοτήτων, η οποία αποτελείται από βουλευτές χωρίς κυβερνητικό αξίωμα (backbench). Συνεδριάζει εβδομαδιαία κατά τη διάρκεια λειτουργίας του Κοινοβουλίου και παίζει σημαντικό ρόλο στην επιλογή του αρχηγού του κόμματος.
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1923 από βουλευτές που εξελέγησαν το 1922.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου
Κάστρο του Φρέντερικσμποργκ
Το Κάστρο του Φρέντερικσμποργκ (δανικά: Frederiksborg slot) είναι ένα ανακτορικό συγκρότημα στο Χίλεροντ της Δανίας. Κτίστηκε ως βασιλική κατοικία για τον Χριστιανικό Δ΄ της Δανίας-Νορβηγίας στις αρχές του 17ου αι. αντικαθιστώντας ένα παλαιότερο κάστρο, που είχε αποκτηθεί από τον Φρειδερίκο Β΄ και έγινε η μεγαλύτερη Αναγεννησιακή κατοικία στη Σκανδιναβία. Σε τρία νησάκια στο Σλότσοεν (ie Λίμνη του κάστρου), συνορεύει με έναν μεγάλο επίσημο κήπο σε μπαρόκ ρυθμό.
Μετά από μία σοβαρή πυρκαγιά το 1859, το κάστρο ξαναχτίστηκε με βάση παλαιά σχέδια και πίνακες. Χάρη στη δημόσια υποστήριξη και τη ζυθοποιία Τζ. Κ. Τζάκομπσεν, τα διαμερίσματα του κάστρου ανακαινίστηκαν πλήρως και άνοιξαν ξανά στο κοινό ως το Μουσείο Εθνικής Ιστορίας της Δανίας το 1882. Ανοιχτό όλο το χρόνο, το μουσείο περιέχει τη μεγαλύτερη συλλογή από προσωπογραφίες στη Δανία. Παρέχει επίσης στους επισκέπτες την ευκαιρία να επισκεφθούν πολλά από τα δημόσια δωμάτια του κάστρου, όπως το αποκατεστημένο Δωμάτιο Βάλντεμαρ και τη Μεγάλη Αίθουσα· επίσης το Παρεκκλήσιο και την Αίθουσα Ακροάσεων, που και τα δύο γλίτωσαν σε μεγάλο βαθμό από τη φωτιά και περιέχουν πολυτελείς διακοσμήσεις.
Ιστορία
μικρογραφία|Το κάστρο επί Φρειδερίκου Β΄, π. 1585, ανατολική όψη. Το κτήμα, που ήταν αρχικά γνωστό ως Χίλεροντσολμ κοντά στο Χίλεροντ, κατά παράδοση ανήκε στους Γκόυες, μία από τις ευγενείς οικογένειες της Δανίας. Στη δεκαετία του 1520 και του 1530 ο Μόγκενς Γκόυε (π.1470–1544), επίτροπος του Βασιλείου, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εισαγωγή της Μεταρρύθμισης στη Δανία. Ζούσε σε ένα κατά το ήμισυ ξύλινο κτήριο στο βορειότερο από τα τρία γειτονικά νησάκια στη λίμνη του κτήματος. Η ιδιοκτησία ήταν γνωστή ως Χίλεροντσχολμ (ie νησάκι Χίλεροντ). Όταν η κόρη του Μπιργκίτε παντρεύτηκε τον αυλικό και ήρωα ναυμαχίας Χέρλουφ Τρόλε το 1544, το ζευγάρι έγινε ιδιοκτήτης του. Στη δεκαετία του 1540 ο Τρόλε αντικατέστησε το παλαιό κτίριο με ένα μεγαλύτερο μέγαρο.
μικρογραφία|Το κυνηγετικό καταφύγιο Μπαθ Χάουζ (1581), ανατολική όψη.
Το 1550 ο Φρειδερίκος Β΄, ο οποίος ήταν βασιλιάς της Δανίας και της Νορβηγίας από το 1559 έως το 1588, συνήψε συμφωνία ανταλλαγής με τον Χέρλουφ Τρόλε και τη σύζυγό του, σύμφωνα με την οποία ο Τρόλε έλαβε το αρχοντικό Σκόβκλοστερ στη νότια Ζηλανδία, ενώ ο βασιλιάς απέκτησε το κτήμα Χίλεροντσχολμ. Επειδή το παλαιό κτήριο με τους δίδυμους πύργους ήταν πολύ μικρό για τον βασιλιά, το 1560 ο Φρειδερίκος Β΄ οργάνωσε επεκτάσεις και προσθήκες υπό την επίβλεψη του Τρόλε. Κατόπιν αιτήματος του βασιλιά, ο Τρόλε παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι την ολοκλήρωση της εργασίας. Ο βασιλιάς στη συνέχεια μετονόμασε το κτήμα σε Φρέντερικσμποργκ (ie κάστρο του Φρειδερίκου). Ενδιαφερόμενος για το κυνήγι ελαφιών, χρησιμοποίησε το κάστρο με το γειτονικό Μπαθ Χάουζ ως βασιλικό καταφύγιο κυνηγιού, καθώς ήταν στο κέντρο των αγρών και των δασών, που είχε στα βόρεια της νήσου Σήλαντ. Οι προσθήκες περιλάμβαναν έναν περιφραγμένο τοίχο προς τα νότια, χωρίζοντας την ιδιοκτησία από την πόλη. Ακόμη στέκεται ως σήμερα το ορθογώνιο, από κόκκινα τούβλα, με κεκλιμένες στέγες σπίτι στο Στάλντγκαντε, γνωστό ως Πύργος του Χέρλουφ Τρόλε (π. 1560). Δίπλα σε αυτό είναι δύο μακρόστενα, με κόκκινα τούβλα κτίρια: οι στάβλοι του βασιλιά είναι προς τα δυτικά και οι στάβλοι των Ουσάρων στα ανατολικά. Αυτά με τη σειρά τους οδηγούν σε έναν τοίχο κατά μήκος της λίμνης με δύο στρογγυλούς πύργους, που ολοκληρώθηκαν το 1562 και φέρουν τον θυρεό τού Φρειδερίκου Β΄ και το ρητό του Mein Hoffnung zu Gott allein (ie Η ελπίδα μου στον Θεό μόνο). Στο κεντρικό νησάκι, το μακρύ κτήριο-αποθήκη με τα κλιμακωτά αετώματα (1575) φαίνεται επίσης σήμερα. Το πιο σημαντικό κτήριο από την εποχή του Φρειδερίκου Β΄ είναι το Μπαθ Χάουζ στο πάρκο βορειοδυτικά των νησιών. Ολοκληρώθηκε το 1581 σε Αναγεννησιακό στιλ με τρεις προεξέχοντες πτέρυγες με κλιμακωτά αετώματα, εξυπηρετούσε τον βασιλιά ως κυνηγετικό καταφύγιο κατά τους θερινούς μήνες.
Το κάστρο Φρέντερικσμποργκ ήταν το πρώτο δανικό κάστρο, που κτίστηκε στην ενδοχώρα. Όλα τα προηγούμενα κάστρα βρίσκονταν στην ακτή ή κοντά σε λιμάνια, καθώς η θάλασσα ήταν παραδοσιακά το κύριο μέσο ταξιδιού. Ήταν επίσης το πρώτο, που κατασκευάστηκε για καθαρά ψυχαγωγικούς σκοπούς και όχι για άμυνα. Η τοποθεσία του στο Χίλεροντ οδήγησε στην ανάπτυξη πολύ βελτιωμένων δρόμων, που αρχικά προορίζονταν για τον βασιλιά. Το Κόνγκεβεϊ (ie Οδός του βασιλιά), που συνδέει τον Φρέντερικσμποργκ με την Κοπεγχάγη (30 χλμ), ολοκληρώθηκε το 1588. Ο Ιάκωβος ΣΤ΄ της Σκωτίας επισκέφθηκε το κάστρο στις 13 Μαρτίου 1590, μετά τον γάμο του με την Άννα της Δανίας. Έδωσε χρήματα στους πένητες, στον φύλακα του πάρκου που δάνεισε τα ζευγάρια άλογα, σε μια γυναίκα που διατηρούσε φασιανούς και «πτηνά ελάτης» και 100 ντάλερς Δανίας στον διοικητή του Φρέντερικσμποργκ για τους υπαλλήλους και τους υπηρέτες του.
Αναγεννησιακό κάστρο
μικρογραφία|Πορτρέτο του [[Χριστιανός Δ΄ της Δανίας|Χριστιανού Δ΄ της Δανίας από τον Πήτερ Ίζαακς.]]
Ο γιος του Φρειδερίκου Β΄, ο Χριστιανός Δ΄, που είχε γεννηθεί εκεί, ήταν πολύ δεμένος με το κάστρο ως παιδί. Παρ' όλα αυτά, όταν βασίλευσε ως Χριστιανός Δ΄ (1588–1648), αποφάσισε να το ξανακτίσει εντελώς στον φλαμανδικό και ολλανδικό υστερο-Αναγεννησιακό ρυθμό (Μανιερισμός του Βορρά). Το παλαιό κτήριο κατεδαφίστηκε το 1599 και ο Φλαμανδός αρχιτέκτονας Χανς φαν Στέενβινκελ ο Πρεσβύτερος ανέλαβε τον σχεδιασμό τού νέου κτηρίου. Μετά το τέλος του το 1601, οι γιοι του Χανς και Λόρεντς ολοκλήρωσαν την κατασκευή. Το κύριο τετραώροφο κτίριο με τις τρεις πτέρυγές του ολοκληρώθηκε γύρω στο 1610, αλλά οι εργασίες συνεχίστηκαν στο παρεκκλήσιο μέχρι το 1618. Ολόκληρο το συγκρότημα ολοκληρώθηκε γύρω στο 1620 και έγινε το μεγαλύτερο Αναγεννησιακό κτήριο στη Σκανδιναβία. Το κύριο Αναγεννησιακό κτίριο που χτίστηκε από τον Χριστιανό Δ΄, ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από δέκα χρόνια, ένα εκπληκτικό επίτευγμα για εκείνη την εποχή, αν και γίνονταν προσθήκες μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1620.
Το 1659, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Βόρειου Πολέμου, το κάστρο καταλήφθηκε από τους Σουηδούς, που πήραν τα περισσότερα από τα έργα του ως πολεμική αποζημίωση. Κατά τη διάρκεια της Σουηδικής κατοχής, η βασίλισσα της Σουηδίας Χέντβιχ-Ελεονώρα των Χόλσταϊν-Γκότορπ χρησιμοποίησε το ανάκτορο και κυνηγούσε στο δάσος με τον Άγγλο απεσταλμένο στη Σουηδία.
Μετά το τέλος του Χριστιανού Δ΄ το 1648, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τελετές. Το Παρεκκλήσιο ήταν η σκηνή των στέψεων και του χρίσματος όλων των Δανών μοναρχών από το 1671 έως το 1840, εκτός από του Χριστιανού Ζ΄.
Τον Ιούλιο του 1720 υπογράφηκε στο κάστρο η Συνθήκη του Φρέντερικσμποργκ, τερματίζοντας τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο μεταξύ Σουηδίας και Δανίας-Νορβηγίας, που είχε ξεκινήσει το 1700.
Πυρκαγιά και ανοικοδόμηση
μικρογραφία|Η πυρκαγιά στο κάστρο το 1859, ζωγραφική του Φέρντιναντ Ρίχαρντ (1819-1895).
Το 1850 το κάστρο χρησιμοποιήθηκε και πάλι ως κατοικία από τον βασιλιά Φρειδερίκο Ζ΄. Ενώ έμενε εκεί τη νύχτα της 16ης Δεκεμβρίου 1859, αποσύρθηκε σε ένα δωμάτιο στον τρίτο όροφο για να εξετάσει τα ιστορικά του καλλιτεχνήματα. Αλλά καθώς ήταν μία κρύα νύχτα, ζήτησε να ανάψουν φωτιά στο τζάκι. Δυστυχώς η καμινάδα ήταν υπό επισκευή και προκάλεσε πυρκαγιά. Καθώς η λίμνη ήταν παγωμένη, το μόνο διαθέσιμο νερό προήλθε από τον αποθήκη και την κουζίνα. Η πυρκαγιά εξαπλώθηκε γρήγορα, καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου μέσα σε λίγες ώρες, αν και το Παρεκκλήσιο, η Αίθουσα Ακροάσεων και η αίθουσα Συνεδριάσεων δεν υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Οι περίτεχνες εσωτερικές διακοσμήσεις καταστράφηκαν επίσης, αλλά σώθηκαν πάνω από 300 πίνακες και τώρα εκτίθενται στο Μουσείο Ιστορίας τού κάστρου. Η ανακατασκευή χρηματοδοτήθηκε με δημόσια συνδρομή, με ουσιαστικές συνεισφορές από τον βασιλιά και το κράτος, καθώς και από τον εξέχοντα φιλάνθρωπο Τζ. Κ. Γιάκομπσεν της ζυθοποιίας Κάρλσμπεργκ. Η χρηματοδότηση του Γιάκομπσεν προέβλεπε την ίδρυση του Μουσείου Εθνικής Ιστορίας στο κάστρο. Αυτό ιδρύθηκε επισήμως στις 5 Απριλίου 1878 και άνοιξε στο κοινό το 1882. Οι εργασίες αποκατάστασης και ανοικοδόμησης ξεκίνησαν το 1860 βάσει παλαιών σχεδίων από τα αρχεία, καθώς και λεπτομερών πινάκων και σχεδίων του Χάινριχ Χάνσεν. Όταν η εργασία ολοκληρώθηκε υπό την ηγεσία του ιστορικού αρχιτέκτονα Φέρντιναντ Μέλνταχλ το 1864, το κάστρο πήρε και πάλι την αρχική του εμφάνιση. Ο Γιάκομπσεν δώρισε επίσης ένα αντίγραφο της Κρήνης του Ποσειδώνα (το πρωτότυπο του Άντριαν ντε Βρης το είχε πάρει η Σουηδία), το οποίο τοποθετήθηκε στην εξωτερική αυλή το 1888.
Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία|Η δυτική πτέρυγα είναι το Παρεκκλήσιο με το κωδωνοστάσιο. μικρογραφία|Η Οικία των Ακροάσεων είναι το κτήριο σε πρώτο πλάνο. Είναι σε προέκταση της βόρειας όψης.
Κρήνη Ποσειδώνα
μικρογραφία|Η κρήνη του Ποσειδώνα βρίσκεται στο μεσαίο νησάκι από τα τρία.
Σχεδιασμένο από τον Άντριεν ντε Βρης, το αναβρυτήριο του Ποσειδώνα θεωρείται το γλυπτικό αριστούργημα του κάστρου. Δημιουργήθηκε από το 1620 έως το 1622 για να στηθεί στο προαύλιο του κάστρου, συμβολίζοντας τη θέση της Δανίας ως κορυφαίας σκανδιναβικής δύναμης στις αρχές του 17ου αι. Οι μεγάλες χάλκινες φιγούρες χυτεύτηκαν στην Πράγα, όπου ο ντε Βρης εργαζόταν ως γλύπτης του αυτοκρατορικού παλατιού. Συμβολίζοντας τον βασιλιά της Δανίας, ο θαλάσσιος θεός Ποσειδώνας είναι η κεντρική μορφή, ενώ οι Τρίτωνες που αδειάζουν τα κοχύλια τους, στολίζουν το χείλος της εξωτερικής λεκάνη. Το σημερινό αναβρυτήριο είναι ένα αντίγραφο του πρωτότυπου, το οποίο αποσυναρμολογήθηκε από τα σουηδικά στρατεύματα το 1659 και μεταφέρθηκε στη Σουηδία ως πολεμική αποζημίωση μετά τη Συνθήκη του Ρόσκιλντε το 1658. Η ανασυναρμολογημένη κρήνη βρίσκεται τώρα στους κήπους του ανακτόρου Ντρότνινγκχολμ έξω από τη Στοκχόλμη. Το αντίγραφο έγινε από τον Χάινριχ Χάνσεν το 1888 με χρηματοδότηση του Τζ. Κ. Γιάκομπσεν.
Το Μουσείο Εθνικής Ιστορίας
Το Μουσείο Φρέντερικσμποργκ ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 5 Απριλίου 1878 και άνοιξε στο κοινό την 1η Φεβρουαρίου 1882. Η αρχική συλλογή βασίστηκε στους πίνακες, που είχαν σωθεί από τη φωτιά του κάστρου, αλλά με τη βοήθεια της χρηματοδότησης Γιάκομπσεν επεκτάθηκε σύντομα, για να συμπεριλάβει και άλλα πολιτιστικά αντικείμενα, όπως πίνακες και έπιπλα. Κατά τα επόμενα τριάντα χρόνια η συλλογή επεκτάθηκε σημαντικά, με πίνακες που περιέχουν τις σημαντικότερες προσωπικότητες στη δανική ιστορία, από τον Μεσαίωνα μέχρι την εποχή μας. Σήμερα η συλλογή πορτρέτων είναι η μεγαλύτερη στη Δανία. Εκτός από τα 70 δωμάτια στους τρεις ορόφους της Πτέρυγας του Βασιλιά και της Πτέρυγας της Πριγκίπισσας, το Παρεκκλήσιο, το Δωμάτιο των Ρόδων και η αίθουσα Ακροάσεων περιλαμβάνονται στο Μουσείο. Το Μουσείο φιλοξενεί επίσης ειδικές εκθέσεις. Από το 2010 διοργανώνει επίσης λογοκριμένη διεθνή έκθεση πορτρέτου.
Δωμάτιο Βάλντεμαρ
Ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος της Πτέρυγας του Βασιλιά παρουσιάζουν την ιστορία της Δανίας από τον 12ο έως τον 17ο αι. Το Δωμάτιο Βάλντεμαρ περιέχει μία σειρά από ιστορικούς πίνακες, που είχαν παραγγελθεί ειδικά για το Μουσείο, όπως το έργο του Καρλ Μπλοχ Η φυλάκιση του Χριστιανού Β΄ στο Σόντερμποργκ (1871), του Όττο Μπράχε Οι συνωμότης ιππείς από το Φίντερουπ (1882), που δείχνει τους συνωμότες να απομακρύνονται από το Φίντερουπ κοντά στο Βίμποργκ μετά τη δολοφονία του Έρικ Ε΄ Κλίπινγκ, και το έργο του Λαούριτους Τούξενς, που παριστά τον Βάλντεμαρ Α΄ τον Μεγάλο και τον Άμπσαλον να καταστρέφουν τον ναό του Σβάντεβιτ στο νησί Ρύγκεν (1894). Το Δωμάτιο Βάλντεμαρ περιέχει επίσης ένα αντίγραφο της παλαιότερης Δανικής σημαίας από το 1427. Το πρωτότυπο ήταν κρεμασμένο στον καθεδρικό του Λύμπεκ, όπου καταστράφηκε από βομβαρδισμό το 1942. Η συλλογή προσωπογραφιών περιέχει επίσης μία σειρά από ιστορικά έργα, όπως τους πίνακες του Κάρελ φαν Μάντερ με την Ελεονώρα-Χριστίνα και τον πατέρα της Χριστιανό Δ΄, καθώς και μία σειρά έργων του Γιάκομπ Μπινκ. Τα έργα στην ανατολική πτέρυγα προέρχονται κυρίως από τον 18ο και 19ο αι. και περιλαμβάνουν τον ιστορικό πίνακα του Κονσταντίν Χάνσεν Οι πατέρες του Δανικού Συντάγματος.
Παρεκκλήσιο
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Το εσωτερικό του Παρεκκλησίου. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Παρεκκλήσιο: η εικόνα βωμού και ο άμβωνας.
Το Παρεκκλήσιο που καθαγιάστηκε το 1617, είναι επίσης μέρος του Μουσείου. Είναι το καλύτερα διατηρημένο τμήμα του Αναγεννησιακού συγκροτήματος, καθώς έχει διασωθεί σε μεγάλο βαθμό από τις ζημιές της πυρκαγιάς του 1859. Το Παρεκκλήσιο εκτείνεται σε όλο το μήκος της δυτικής πτέρυγας με ένα μακρύ κλίτος και μία διώροφη στοά. Η πλούσια διακοσμημένη οροφή, με έξι σταυροθόλια με γύψινα σχέδια, ερείδεται σε κίονες, που υψώνονται από τις στοές.
Οι κίονες φέρουν νωπογραφίες σε τόνους του γκρι με βιβλικές μορφές, ζωγραφισμένες τη δεκαετία του 1690. Οι στοές διακοσμήθηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φρειδερίκου Γ΄ (1648–1670), από το χέρι του, καθώς φαίνεται.
Το πιο σημαντικό τεχνούργημα του παρεκκλησίου είναι το Όργανο, που κατασκευάστηκε από τον Εσαΐα Κομπένιους το 1610. Εγκαταστάθηκε από τον ίδιο τον Κομπένιους λίγο πριν από το τέλος του στο Χίλεροντ το 1617. Το παλαιότατο αυτό Όργανο στη Δανία έχει 1.001 ξύλινους σωλήνες. Ο αρχικός χειροκίνητος ανεμιστήρας έχει διατηρηθεί. Το Όργανο είναι πλούσια διακοσμημένο με έβενο, ελεφαντόδοντο και ασήμι.
Η εικόνα βωμού και ο άμβωνας είναι από τις αρχές του 17ου αι. και είναι έργα του αργυροχόου Γιάκομπ Μόρες από το Αμβούργο. Στο θάλαμο προσευχής του βασιλιά δίπλα στο Παρεκκλήσιο, υπάρχει ένας μικρός ασημένιος βωμός, που κατασκευάστηκε από τον χρυσοχόο Ματέους Βάλμπαουμ από το Άουγκσμπουργκ το 1600.
Η Μεγάλη αίθουσα
μικρογραφία|Η Μεγάλη Αίθουσα.
Η Μεγάλη Αίθουσα (Riddersalen) βρίσκεται επάνω από το Παρεκκλήσιο και εκτείνεται επίσης κατά μήκος της δυτικής πτέρυγας. Καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1859, αλλά ανακαινίστηκε σχεδόν πλήρως, χάρη στους αρχιτεκτονικούς πίνακες των Χάινριχ Χάνσεν και Φ. Κ. Λουντ. Το έργο αποκατάστασης που ολοκληρώθηκε το 1880, πραγματοποιήθηκε από τον Φέρντιναντ Μέλνταλ, ο οποίος διατήρησε τα διασωθέντα τμήματα του επίχρυσου διάκοσμου της οροφής. Ο μεγάλος πολυέλαιος στο κέντρο της αίθουσας είναι έργο τού μαθητή τού Μέλνταλ, του Καρλ Μπρούμερ. Οι πρωτότυπες ταπισερί -που απεικονίζουν σημαντικά γεγονότα της ζωής τού Χριστιανού Δ΄- υφάνθηκαν στο εργαστήριο του Κάρελ φαν Μάντερ στο Ντελφτ. Τα αντίγραφα που διακοσμούν τους τοίχους της αίθουσας σήμερα, δημιουργήθηκαν από σχέδια του Μάντερ.
Το Δωμάτιο των Ρόδων
αριστερά|μικρογραφία|Το Δωμάτιο των Ρόδων.
Η Αίθουσα Ακροάσεων
μικρογραφία|Η Αίθουσα Ακροάσεων.
Καθώς ήταν επέκταση στο μεσαίο νησάκι, η Αίθουσα Ακροάσεων διέφυγε και αυτή τις ζημιές από την πυρκαγιά του 1859. Διακοσμήθηκε από τον κύριο εργολάβο του Χριστιανού Ε΄, τον Λάμπερτ φαν Χάβεν το 1680, συνδυάζοντας τον Αναγεννησιακό ρυθμό με το Μπαρόκ. Ο ίδιος είχε φέρει τους πίνακες της διπλανής αίθουσας Συνεδριάσεων Συμβουλίου (Conseilgangen) από την Ιταλία. Το έργο του ολοκληρώθηκε το 1688, καθιστώντας την Αίθουσα Ακροάσεων το παλαιότερο διατηρημένο μπαρόκ δωμάτιο στη Δανία. Η πολυτελής οροφή στην αίθουσα Συνεδριάσεων με ανθισμένα κλήματα, αναρριχητικά φυτά και ροζέτες είναι έργο των καλλιτεχνών γύψινων Γιαν Βίλκενς φαν Βέρελτ και Κρίστιαν Νέργκερ. Η Αίθουσα Ακροάσεων ολοκληρώθηκε το 1689. Ο πολυέλαιος με ένα σκαλιστό ελάφι δημιουργήθηκε γύρω στο 1625 από τον Χανς Όκσεν. Το κάθισμα στη βορειοανατολική γωνία επέτρεπε στον βασιλιά να σηκωθεί από την είσοδο του κτηρίου. Ο κεντρικός θόλος, σχεδιασμένος από τον φαν Χάβεν, φέρει το ρητό τού Χριστιανού Ε΄, Pietate et Justitia (ie Ειρήνη και Δικαιοσύνη) και είναι διακοσμημένος με αλληγορικά έργα ζωγραφικής μίας Χριστιανής βασίλισσας, ενός νέγρου, ενός Ανατολίτη και ενός Ινδιάνου, που εκπροσωπούν την Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία και την Αμερική. Οι πίνακες στους τοίχους, που είναι έργα τού ζωγράφου τού Χριστιανού Ε΄ Γιάκομπ ντ' Άγκαρ απεικονίζουν τους προγόνους των βασιλέων. Περιβάλλονται από σκηνές από τον ένδοξο Πόλεμο της Σκάνια (1675–1697), που ζωγράφισαν ο Κλάους Μόινχεν και ο Κρίστιαν Μόρχολτ, παρά το γεγονός ότι στο τέλος η Δανία ηττήθηκε.
Πάρκα του κάστρου
μικρογραφία|Το Μπαρόκ Πάρκο με τους αλλεπάλληλους καταρράκτες στο βάθος. Αριστερά ο κήπος έχει με θάμνους κατασκευασμένο το μονόγραμμα C 6 (Christian VI).
Το 1850, ο Φρειδερίκος Ζ΄ είχε έναν διαμορφωμένο κήπο βορειοδυτικά τού κάστρου με μονοπάτια, κανάλια και τεχνητές λίμνες. Στο νησί Λουίζα, που πήρε το όνομά του από την τρίτη σύζυγό του, κτίστηκε ένα μικρό ξύλινο εξοχικό σπίτι σε νορβηγικό στιλ, από το οποίο ο βασιλιάς μπορούσε να βγαίνει για ψάρεμα και να απολαύσει διαλείμματα με τη γυναίκα του.
Στα ανατολικά του κάστρου, το μπαρόκ πάρκο με τους καταρράκτες του δημιουργήθηκε αρχικά από τον κηπουρό της Αυλής Γιόχαν Κορνέλιους Κρήγκερ για τον Φρειδερίκο Δ΄ στις αρχές τού 1720. Τα προσεκτικά σχεδιασμένα συμμετρικά χαρακτηριστικά του σχεδιάστηκαν για να περιβάλλουν το κεντρικό τμήμα του πάρκου: ένα αναβρυτήριο από το οποίο το νερό πέφτει αλλεπάλληλα κάτω από τις βεράντες σε μία χαμηλότερη λίμνη. Τακτοποιημένα μονοπάτια, θάμνοι και παρτέρια ήταν τοποθετημένα γύρω από το κεντρικό αναβρυτήριο. Ο κήπος διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 19ου αι. και από τότε εγκαταλείφθηκε. Οι θάμνοι έγιναν άγριοι, αλλά τα μονοπάτια και οι βεράντες μπορούσαν ακόμη να φανούν. Το 1993 αποφασίστηκε η αναδημιουργία του πάρκου στο αρχικό του στυλ. Τώρα γνωστό ως Κάσκαντερνε (ie Αλλεπάλληλοι καταρράκτες), άνοιξε ξανά το 1996 με πλήθος νέων θάμνων και δέντρων, καθιστώντας τον κήπο τον πιο αξιοσημείωτο μπαρόκ κήπο της Δανίας. Κατασκευασμένα με μικροσκοπικούς θάμνους, τα μονογράμματα των Φρειδερίκου Δ΄ (F 4), Χριστιανού ΣΤ΄ (C 6), Φρειδερίκου Ε΄ (F 5) και Μαργαρίτας Β΄ (M 2) αποτελούν μέρος της κεντρικής διάταξης.
Η κόμισσα του Φρέντερικσμποργκ
Η Αλεξάνδρα-Χριστίνα Μάνλεϋ έγινε κόμισα του Φρέντερικσμποργκ (grevinde af Frederiksborg) από τη βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄ στις 16 Απριλίου 2005, οκτώ ημέρες μετά το διαζύγιό της από τον πρίγκιπα Ιωακείμ της Δανίας. Ο τίτλος έχει σχέση με τον γάμο της με τον πρίγκιπα, που είχε γίνει στο παρεκκλήσιο του κάστρου.
Πολιτιστικές αναφορές
Το κάστρο Φρέντερικσμποργκ είναι εμφανές στο μυθιστόρημα του Τέοντορ Φοντάνε Ανεπανόρθωτο (γερμανικά: Unwiederbringlich, 1892, επίσης γνωστό ως Χωρίς ανάκληση και Ανεπιστρεπτί).
Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως τοποθεσία στις 0:07:57 στη σειρά Συμμορία Όλσεν του 1978 The Olsen Gang Sees Red.
Το Φρέντερικσμποργκ στην τέχνη
Η Αυλική ζωή στο κάστρο και η πυρκαγιά του 1859 περιγράφονται στο μυθιστόρημα του 1892 Ανεπανόρθωτο από τον Γερμανό ρεαλιστή Τέοντορ Φοντάνε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
55.935°N, 12.30083°W
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Δανία Κατηγορία:Κάστρα στη Δανία
Εθνική Συμμαχία (Ελλάδα)
Η Εθνική Συμμαχία ήταν πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα. Υπήρξε κατά την δεκαετία του 1930.
Ιστορία
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές το 1933, κερδίζοντας πέντε έδρες στις εκλογές του έτους, παρόλο που κέρδισε το 1.3% των ψήφων.
Παρά την επιτυχία του, οι εκλογές του 1933 ήταν η πρώτη και τελευταία εκλογική διαδικασία στην οποία συμμετείχε το κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κιστσόνκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνικές σούπες
Περναμπούκο
Το Περναμπούκο (πορτογαλικά: Pernambuco) είναι πολιτεία της Βραζιλίας. Γεωγραφικά βρίσκεται στα ανατολικά της χώρας και συνορεύει βόρεια με τις πολιτείες Σεαρά και Παραΐμπα, δυτικά με το Πιαουί, νότια με την Αλαγκόα και την Μπαΐα. Η πολιτεία βρέχεται από τον Ατλαντικό. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι το Ρεσίφε.
Το Περναμπούκο διοικητικά διαιρείται σε πέντε μεσοπεριοχές και 19 μικροπεριοχές και έχει 185 δήμους. Η πολιτεία έχει πληθυσμό 8.796.448 κατοίκους και έκταση 98.146,3 τετ.χλμ. Το αρχιπέλαγος Φερνάντο ντε Νορόνια, που βρίσκεται μακριά από τον βασικό κορμό της Βραζιλίας, αποτελεί μέρος της πολιτείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Άλφρεντ Άλμερ
Ο Άλφρεντ Άλμερ ήταν Αμερικανός πράκτορας της CIA.
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε σταθμάρχης της CIA στην Αθήνα την περίοδο 1953 - 1955. Λόγω της απογοήτευσής του για την μη τοποθέτησή του σε θέση της αρεσκείας του παραιτήθηκε από την CIA και εργάστηκε για λογαριασμό του Σταύρου Νιάρχου. Ως σταθμάρχης της CIA διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά τεκταινόμενα της εποχής ενώ θεωρείται ότι υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για την πρωθυπουργοποίηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί κατάσκοποι
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κουβέιτ
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κουβέιτ (αραβικά: الإتحاد الكويتي لكرة القدم‎, αγγλικά: Kuwait Football Association, KFA) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Κουβέιτ. Η έδρα της βρίσκεται στην Πόλη του Κουβέιτ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Κουβέιτ.
Το Κουβέιτ έχει αποβληθεί τρεις φορές από τη FIFA για πολιτικές παρεμβολές από το 2007 και είχε τη δυνατότητα να συμμετάσχει στην προκριματική φάση του Ασιατικού Κυπέλλου του 2011 και σε άλλες διεθνείς διοργανώσεις σε προσωρινή βάση.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1952.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουβειτ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Κουβέιτ
Νίκος Καραγεωργίου
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Νίκος Καραγεωργίου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα του χωριού του, τον Αετό Ερατεινού, από όπου μεταγράφηκε το 1981 στην Καβάλα. Στην ομάδα της γενέτειράς του αγωνίστηκε για 5 χρόνια και το 1986 μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, όπου παρέμεινε 5 αγωνιστικές περιόδους και το 1991 μετακινήθηκε στον Παναθηναϊκό, όπου έμεινε ως το 1993 κατακτώντας ένα κύπελλο Ελλάδας στην τελευταία του χρονιά στην ομάδα. Ακολούθησε η Skoda Ξάνθη όπου έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 2000.
Προπονητική καριέρα
Ο Νίκος Καραγεωργίου ως προπονητής ξεκίνησε την καριέρα του την περίοδο 1999-2000, μετά την 25η αγωνιστική, όταν πήρε τη θέση του Βαγγέλη Βλάχου στην τεχνική ηγεσία της Skoda Ξάνθης, ενώ παράλληλα ήταν και παίκτης της ακριτικής ομάδας. Την περίοδο 2001-02, μετά την παραίτηση του Χουάν Ραμόν Ρότσα, κλήθηκε να αναλάβει για δεύτερη φορά τον σύλλογο, καθώς μέχρι τότε διατελούσε χρέη γενικού διευθυντή στην ακριτική ΠΑΕ, επιτυγχάνοντας την έξοδο της ομάδας στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην ιστορία της. Απομακρύνθηκε το καλοκαίρι του 2004 και τη θέση του πήρε ο Γιάννης Μαντζουράκης.
Τον Φεβρουάριο του 2005 δέχθηκε κρούση από τον ΠΑΟΚ, αλλά απομακρύνθηκε από τον "Δικέφαλο του Βορρά" τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου. Τον Φεβρουάριο του 2006 ανέλαβε τον Εργοτέλη στον οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος της περιόδου 2011-12. Λίγο καιρό αργότερα ανέλαβε ως προπονητής την ομάδα του Παναιτωλικού και το 2013 ανέλαβε αρχικά (για τρίτη φορά στην προπονητική του καριέρα) τη Skoda Ξάνθη και στη συνέχεια τον Λεβαδειακό, από τον οποίο αποχώρησε τον Φεβρουάριο του 2014.
Τον Απρίλιο του 2014 βρέθηκε στην Κύπρο αναλαμβάνοντας την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, αποχώρησε όμως τον Νοέμβριο του 2015. Έναν περίπου μήνα αργότερα, τον Δεκέμβριο, με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος (2015-16) ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Καλλονής.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Skoda Ξάνθη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εργοτέλη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναιτωλικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Λερουά Σανέ
Ο Λερουά Σανέ (ορθή προφορά: Λίροϊ Ζανέ), γεννημένος στις 11 Ιανουαρίου 1996 στο Έσσεν, είναι Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως εξτρέμ για λογαριασμό της Μπάγερν Μονάχου
Βιογραφία
Ο Λερουά Σανέ είναι Γερμανός από την πλευρά της μητέρας του, Ρεγγίνα Βέμπερ, πρωταθλήτριας της ρυθμικής γυμναστικής και Γαλλοσενεγαλέζος από την πλευρά του πατέρα του, Σουλεϊμάν Σανέ, Σενεγαλέζου διεθνή ποδοσφαιριστή. Έχοντας λάβει το όνομα « Λερουά » προς τιμήν του Κλοντ Λε Ρουά, πρώην ομοσπονδιακού τεχνικού του πατέρα του, είναι αδερφός των Κιμ (20 ετών) και Σιντί (11 ετών), επίσης αθλητών του συλλόγου της κοιλάδας του Ρουρ.
Σάλκε 04
Έχοντας περάσει από τα τμήματα υποδομής των Σάλκε 04 και Μπάγερ Λεβερκούζεν, συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Γιούθ Λιγκ για την σεζόν 2013-2014.
Στις 21 Μαρτίου 2014, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο, διάρκειας 3 ετών με την Σάλκε 04και έως τον Ιούνιο του 2017. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Μπουντεσλίγκα στις 20 Απριλίου 2014, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την ΒφΜ Στουτγκάρδη, ενώ πέτυχε το πρώτο τέρμα της καριέρας του στην Μπουντεσλίγκα, στις 13 Δεκεμβρίου 2014, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την ΦΚ Κολωνία. Πέτυχε να κερδίσει τις εντυπώσεις σχεδόν σε κάθε συμμετοχή του. Στις 14 Μαρτίου 2015, αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως βασικός σε επαγγελματική αναμέτρηση, με αντίπαλο τη Χέρτα Βερολίνου, όπου και πέτυχε τέρμα στο 22ο λεπτό, επιτρέποντας στην ομάδα του να φτάσει στην ισοφάριση.
Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ στις 10 Μαρτίου 2015 σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης. Εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στη θέση του Ερίκ Μαξίμ Τσούπο-Μότινγκ στο 29ο λεπτό της αναμέτρησης. Πέτυχε τέρμα στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης, ισοφαρίζοντας το σκορ σε 3-3. Στη συνέχεια, έδωσε ασίστ στον Κλας-Γιάν Χούντελααρ για την επίτευξη του τέταρτου τέρματος της Σάλκε. Η Σάλκε 04 τελικώς επικράτησε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με σκορ 4-3, ωστόσο απέτυχε να προκριθεί για τα προημιτελικά της διοργάνωσης, λόγω σε βάρος της διαφοράς τερμάτων στο σύνολο των δύο αναμετρήσεων (Ρεάλ Μαδρίτης 5-4 Σάλκε 04).
Στις 25 Ιουλίου 2015, επέκτεινε το συμβόλαιό του με τη Σάλκε για ακόμη δύο χρόνια, με αποτέλεσμα την περαιτέρω παραμονή του στην ομάδα έως το 2019.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη σεζόν 2015/2016, στα πλαίσια της 5ης αγωνιστικής της Μπουντεσλίγκα, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Στουτγκάρδη (νίκη με σκορ 1-0). Σκόραρε εκ νέου στις 23 Σεπτεμβρίου, πετυχαίνοντας το δεύτερο τέρμα της ομάδας του σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Άιντραχτ Φρανκφούρτης, στα πλαίσια της 6ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Στις 26 Σεπτεμβρίου, στα πλαίσια της 7ης αγωνιστικής της Μπουντεσλίγκα, πέτυχε το τρίτο τέρμα του για τη σεζόν σε αναμέτρηση πρωταθλήματος με αντίπαλο το Αμβούργο, το οποίο και ήταν το μοναδικό της αναμέτρησης.
Εθνική Γερμανίας
Παρά το γεγονός πως για ορισμένο διάστημα δεχόταν πιέσεις από τον πατέρα του ώστε να επιλέξει να αγωνιστεί με την Εθνική Σενεγάλης, ο ίδιος τελικώς επέλεξε να εκπροσωπήσει την Εθνική Γερμανίας, πραγματοποιώντας την πρώτη διεθνή συμμετοχή του στη διάρκεια φιλικής αναμέτρησης στις 13 Νοεμβρίου 2015 με αντίπαλο τη Γαλλία (0-2).
Σίλβια Πασκέλ
Η Σίλβια Πασκέλ (Sylvia Pasquel, γεννημένη ως Σίλβια Ελισαμπέτ Μπανκέλς Πινάλ Sylvia Elizabeth Banquells Pinal, 13 Οκτωβρίου 1949 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Ταινίες
Τηλενουβέλες
Θέατρο
Τηλεόραση
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Φυλακή (αρχαία πόλη)
Η Φυλακή ήταν πόλη της αρχαιότητας, η οποία σύμφωνα με τον ιστορικό Αθανάσιο Σταγειρίτη, την αναφέρει ως πόλη  της Κασσωπαίας χώρας. Η πόλη είχε υπό την επιρροή της την περιοχή από δυσμάς μέχρι την Λάμαρη και πότε δεν άγγιξε το Φανάρι. Ο ιστορικός Λίβιος αναφέρει και αυτός ότι η πόλη υπάγονταν στην Κασσωπαία χώρα και και κατοικούνταν από Μολοσσούς. Ο Όμηρος γράφει στην ραψωδία λ στους στίχους 288-291 της Οδύσσειας τα εξής: <<... ούτε τι Νηλευς τω ος μη έλικας βοας ευρυμέτωπους εκ Φυλακής ελάσειε βίης Ιφικτη ειής αργάλέας... >> <<... Όμως ο Νηλευς δεν την έδιδε, παρά σε όποιον ελικοκέρατα βόδια ευρυμέτωπα από την Φυλακής θα έφερνε, του δυνατού Ιφίκτου τα φοβερά... >> Η εκτροφή βοδιών στην περιοχή της Φυλακής είναι πιθανό πως υπήρχε κατά την εποχή του Ομήρου και ίσως αποτελεί προέλευση του γνωστού θρύλου με τα βόδια του Γηρυόνη.
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου
Δαμάσιππος (ολυμπιονίκης)
Ο Δαμάσιππος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 89ους (424 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Can Batlló
Το Can Batlló είναι αυτοδιαχειριζόμενο βιομηχανικό πάρκο που περιλαμβάνει κήπους, εργατικές κατοικίες και δημόσια κτίρια. Βρίσκεται στην Καταλονία, στην περιοχή La Bordeta της Βαρκελώνης, δίπλα στο πάρκο Plaça Cerdà,
Ιστορία
Το Can Batlló, κατασκευάστηκε το 1880, βασισμένο σε σχέδια του Juan Antonio Molinero, σε ένα οικόπεδο 26 στρεμμάτων από τον επιχειρηματία  Juan Batlló για να εγκαταστήσει το εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας. Τα επόμενα χρόνια, με την εκθετική αύξηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησής του, απαιτήθηκε η κατασκευή και άλλων κτηρίων, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί ένα βιομηχανικό πάρκο, γνωστό με την επωνυμία Can Batlló.
Ο θάνατος του Juan Batlló δεν σταμάτησε την επιχείρηση, καθώς αυτής συνέχισε την λειτουργία της από τις ανιψιές του, μέχρι το 1943, έτος που μεταβιβάστηκε στον βιομήχανο Julio Munoz Ramonet. Η κρίση που χτύπησε τον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας το 1964, ανάγκασε τον ιδιοκτήτη να κλείσει την επιχείρηση και αφού χώρισε τον χώρο του πρώην εργοστασίου σε επιμέρους τμήματα, τον νοίκιασε ως μικρά εργαστήρια και αποθήκες σε ενδιαφερόμενους.
Γενικό Μητροπολιτικό Σχέδιο
Το 1976, ο Δήμος Βαρκελώνης, καταρτίζοντας το νέο Γενικό Μητροπολιτικό Σχέδιο, χαρακτήρισε ολόκληρη της περιοχή του Can Batlló ως χώρο πρασίνου και ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτες και τους ενοικιαστές, για την μεταβίβαση του χώρου και των κτιρίων στον Δήμο. Το 2006 το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρκελώνης, ενέκρινε την πρόταση για αναδιαμόρφωση ολόκληρης της περιοχής του Can Batlló, σε ένα χώρο όπου θα υπήρχαν τα βιομηχανικά κτήρια, ένα πάρκο 26,5 στρεμμάτων και 1000 περίπου εργατικές οικίες και δημόσια κτήρια.
Διαμαρτυρίες
Η καθυστέρηση εφαρμογής του σχεδίου  για 35 χρόνια δημιούργησε αντιδράσεις των περιοίκων και των οργανώσεων «Επιτροπή κατοίκων της La Bordeta” και «Κοινωνικό Κέντρο Sants». Μέσω της πλατφόρμας "Can Batlló és per al Barri", οργανώθηκε η καθιστική διαμαρτυρία της 11ης Ιουνίου 2011 και η κατάληψη ενός κτηρίου και η μετατροπή του σε ένα αυτοδιαχειριζόμενο χώρο με την επωνυμία Bloc 11. Οι δράσεις που φιλοξενήθηκαν από τότε είναι  η Δημοτική Βιβλιοθήκη Josep Pons, προσωρινές εικαστικές εκθέσεις, παραστάσεις, ενώ στο χώρο υπάρχει ένα αμφιθέατρο κα ένας χώρος πολλαπλών χρήσεων. Το 2013 ο Δήμος Βαρκελώνης αποφάσισε την εφαρμογή του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου και ξεκίνησαν να κατασκευάζονται οι πρώτες εργατικές κατοικίες και δημόσια κτήρια.
Η παραχώρηση
Τον Μάρτιο του 2019, η Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Βαρκελώνης, ενέκρινε την παραχώρηση ολόκληρου του βιομηχανικού πάρκου για περίοδο 50 ετών, στην Associació Espai Comunitari i Veïnal Autogestionat de Can Batlló, την εθελοντική οργάνωση των κατοίκων της περιοχής La Bordeta. Η εθελοντική εργασία 48.000 εθελοντών για την διαμόρφωση του χώρου, η οποία εκτιμήθηκε ως πενταπλάσια σε σχέση με την οικονομική  συνεισφορά του Δήμου, ήταν το γεγονός που ώθησε την μοναδική αυτή απόφαση, παραχώρησης δημόσιας περιουσίας σε ακτιβιστές.
Οργάνωση του κοινού
Οι κάτοικοι μέσω της αυτοοργάνωσης, της λήψης κοινών αποφάσεων και με εθελοντική εργασία ανέλαβαν τον χώρο, προχώρησαν στην κατεδάφιση τοίχων και βιομηχανικών κτιρίων και δημιούργησαν εγκαταστάσεις και κήπους. Σήμερα στον χώρο διοργανώνονται δραστηριότητες όπως ενδεικτικά η οργάνωση εργαστηρίων για την ξυλουργική, τη μουσική κ.α. Εκτός από ένα πολυλειτουργικό μέρος έκφρασης και δημιουργικότητας, ανοιχτό σε όλους, το Can Batlló έχει γίνει σύμβολο πολιτισμού και οριζόντιας οργάνωσης, αναπόσπαστο τμήμα της γειτονιάς La Bordeta και της περιοχής Sants-Montjuïc. Σημαντική πρωτοβουλία, είναι και το έργο της LaCol cooperativa, μιας ομάδας νέων επαγγελματιών της αρχιτεκτονικής που ανέλαβαν την ευθύνη για την αναδιαμόρφωση των εγκαταλειμμένων βιομηχανικών μονάδων.
Το Can Batlló, είναι παράλληλα παράδειγμα εφαρμογής μιας πολιτικής που προωθεί την πρόσβαση σε αξιοπρεπή, προσιτή στέγαση χρησιμοποιώντας νέα μοντέλα στέγασης, όπως στεγαστικοί συνεταιρισμοί. Ο συνεταιρισμός κατοικιών La Borda ανέλαβε να χτίσει 28 συνεταιριστικές κατοικίες, οι οποίες θα εξασφαλίζουν αξιοπρεπή, αποτελεσματική και προσιτή στέγαση για οικογένειες μέλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαρκελώνη
Λαϊκή Ενότητα (Χιλή)
Η Λαϊκή Ενότητα (Unidad Popular, UP) ήταν αριστερή πολιτική συμμαχία στη Χιλή που υποστήριξε την επιτυχημένη υποψηφιότητα του Σαλβαδόρ Αλιέντε στις χιλιανές προεδρικές εκλογές του 1970.
Στις εκλογές της 4ης Σεπτεμβρίου του 1970, η Λαϊκή Ενότητα με το 36,3% των ψήφων έγινε η ισχυρότερη δύναμη. Ο υποψήφιος της UP, Σαλβαδόρ Αλιέντε, εξελέγη πρόεδρος της Χιλής με τις ψήφους του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στο Εθνικό Συνέδριο στις 24 Οκτωβρίου 1970.
Ζίμρι-Λιμ
Ο Ζίμρι-Λιμ (Ακκαδική γλώσσα: "Zi-im-ri Li-im") ήταν βασιλιάς της Μάρι την περίοδο (1775 π.Χ. - 1761 π.Χ.). Ο Ζίμρι-Λιμ ήταν γιος ή εγγονός του Γιαχντούν-Λιμ που δολοφονήθηκε από τους υπηρέτες του σε ένα πραξικόπημα, τότε αναγκάστηκε να δραπετεύσει στο Χαλέπι. Την πόλη είχε καταλάβει ο βασιλιάς της Εκαλατούμ και ένας από τους πρώιμους βασιλείς της Ασσυρίας Σαμσί-Αντάντ Α΄, τοποθέτησε στον θρόνο τον γιο του Γιασμάχ-Αντάντ. Μετά τον θάνατο του Σαμσί-Αντάντ Α΄ ο Ζίμρι-Λιμ επέστρεψε από την εξορία, έδιωξε από την Μάρι τον ανίκανο Γιασμάχ-Αντάντ με την βοήθεια του βασιλιά του Χαλεπίου. Το γεγονός αυτό καταγράφεται σε ένα Ακκαδικό λογοτεχνικό κείμενο, στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του με τίτλο "Έπος του Ζίμρι-Λιμ". Ο Ζίμρι-Λιμ κυβέρνησε την Μάρι 13 χρόνια, προχώρησε σε εκστρατείες σε γειτονικές περιοχές κατά μήκος του Ευφράτη και στην κοιλάδα του Αβώρ. Επέκτεινε τα ανάκτορα του στην Μάρι που έγινε η μεγαλύτερη πόλη στην εποχή του, περιείχαν 260 δωμάτια μόνο στο ισόγειο αλλά καταστράφηκαν τελικά από τον βασιλιά της Βαβυλώνας Χαμουραμπί.
Ο Ζίμρι-Λιμ είχε συμμαχήσει με τον Χαμουραμπί σε πολέμους κατά του Ελάμ, της Εσνούννας και της Λάρσας (1764 π.Χ.), οι δύο βασιλείς ωστόσο δεν είχαν καμιά επαφή μεταξύ τους παρά τις διπλωματικές αποστολές.[9] Μετά την ήττα του Ελάμ δεν υπήρχε καμιά εξωτερική δύναμη ικανή να εξασφαλίσει την ισορροπία ανάμεσα στις πόλεις-κράτη της Μεσοποταμίας. Μετά την κατάκτηση της Λάρσας η Βαβυλώνα συγκρούστηκε με την Μάρι (1762 π.Χ.), ο Χαμουραμπί παρά το γεγονός ότι ήταν πρώην σύμμαχος του την κατέλαβε και την κατέστρεψε. Η τύχη του Ζίμρι-Λιμ αμφισβητείται, πιθανότατα σκοτώθηκε στην κατάκτηση του Χαμουραμπί. Η προσωπική ζωή του Ζίμρι-Λιμ έμεινε γνωστή από τις επιγραφές που βρέθηκαν στο κρατικό αρχείο της Μάρι. Παντρεύτηκε μιά πριγκίπισσα από το Χαλέπι, απέκτησε τουλάχιστον οκτώ κόρες από διάφορες γυναίκες. Οι κόρες του παντρεύτηκαν διάσημους πρίγκιπες από πόλεις-κράτη της Σουμερίας. Η αλληλογραφία του Ζίμρι-Λιμ με τις κόρες του έδειξε ότι υπολόγιζε σημαντικά την γνώμη των γυναικών και τις θεωρούσε ικανές στην λήψη αποφάσεων.
Επαφές με την Μινωική Κρήτη
Στα δισκία από το Μάρι της Συρίας η Κρήτη αναφέρεται ως μια περιοχή με το όνομα "Κάπταρ", από τις αρχές της 2ης χιλιετίας την αποκαλούσαν «χώρα των Τοξοτών». Τα κείμενα περιλαμβάνουν τα αποθέματα Μινωικών πολυτελών ειδών, πολλά από τα οποία αποκτήθηκαν όταν ο βασιλιάς Ζίμρι-Λιμ ταξίδεψε το καλοκαίρι του 1765, φιλοξενούμενος από τον ηγέτη της Ουγκαρίτ στις ακτές της Μεσογείου. Η δημοσίευση των περίπου 18.000 δισκίων που βρέθηκαν από το 1933 στα αρχεία του ανάκτορου, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες αρχαιολογικές έρευνες, αποκάλυψαν πληθώρα πληροφοριών σχετικά με τον Μάρι. Το αρχειακό υλικό ρίχνει νέο φως στην κυριαρχία της Κρήτης στο εμπόριο κατά την εποχή του Ζίμρι-Λίμ. Παράλληλα, δείχνει τη φύση της γλώσσας που μιλιέται στη Μινωική Κρήτη, η οποία δεν σχετίζεται με τη Σημιτική, αφού φαίνεται να χρησιμοποιείται διερμηνέας στην επαφή με ηγεμόνα της Κρήτης, που δεν αναφέρεται το όνομά του, ο οποίος θα λάβει Κασσίτερο. Η κυρία Φόστερ σημειώνει ότι, όπως αναφέρεται στις επιγραφές ο Ζίμρι-Λιμ είχε μεταφέρει από το Ελάμ σε ειδικά κιβώτια, πάνω από 400 κιλά κασσίτερου, για να δοθούν στο νησί Καπτάρ, πιθανόν ως ανταλλαγή σε σχέση με τα χρυσά αντικείμενα που καταγράφονται με προέλευση από την Κρήτη.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Μάρι
Φούρνοι Φθιώτιδας
Οι Φούρνοι είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, ο οποίος βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου, Απέχει 21 χλμ. Α. -ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 41 χλμ. Α. από τη Λαμία ενώ βόρεια περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1. Δυτικά είναι η Παραλία Ραχών, βορειοδυτικά οι Ράχες και βορειοανατολικά το Αχλάδι. Ως ανεξάρτητος οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ραχών του δήμου Εχιναίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τις Ράχες, την Παραλία Ραχών και τη Φτιλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραχών η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εχιναίων του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 21 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Χοσέ Αντόνιο Ρέγες
Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Σεβίλλη σε ηλικία μόλις 16 ετών και υπέγραψε στην Άρσεναλ τον Ιανουάριο του 2004. Επέστρεψε στην Ισπανία μετά από δύο χρόνια, και έπαιξε στους δύο μεγαλύτερους συλλόγους της Μαδρίτης, τη Ρεάλ και την Ατλέτικο, και κέρδισε το πρωτάθλημα με την πρώτη. Έπαιξε, επίσης, για μια σύντομη περίοδο ως δανεικός στην Πορτογαλία με την Μπενφίκα, και επανεντάχθηκε στη Σεβίλλη προς το τέλος της καριέρας του, κερδίζοντας το Γιουρόπα Λιγκ τρεις φορές σε σύνολο πέντε. Έπαιξε σε εννέα αγώνες με την Εξτρεμαδούρα, πριν από τον θάνατό του σε ηλικία των 35 ετών σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα την 1η Ιουνίου 2019.
Ο Ρέγες είχε 21 συμμετοχές με την Ισπανία, την οποία εκπροσώπησε στο Μουντιάλ 2006. Επίσης, συμμετείχε μία φορά το 2013 με την αυτόνομη ομάδα της Ανδαλουσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίγια ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόρδοβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Βασίλειο της Σικελίας
Το Βασίλειο της Σικελίας, με έτος ίδρυσης το 1130, υπό τον Ροζέ Β΄ ντε Ωτβίλ (μέσω της ένωσης της Κομητείας της Σικελίας και του Δουκάτου της Απουλίας) και διάρκεια έως τις αρχές του 19ου αιώνα με λιγότερη ή περισσότερη κυβερνητική ανεξαρτησία (την οποία διαφύλασσε μέσω της παρουσίας του Κοινοβούλιο το οποίο είχε έδρα το Παλέρμο), θεωρείται από αρκετούς ειδικούς ως το πρότυπο ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.
Καταβολές
Το πρώτο κυρίαρχο κράτος που ιδρύθηκε στο νησί, ήταν το 948 το Εμιράτο της Σικελίας, όπου οι Καλβίτες κήρυξαν την ανεξαρτησία τους απέναντι στους Βέρβερους-Άραβες Φατιμίδες της Ιφρικίγια.
Με τη νορμανδική κατάκτηση της Σικελίας, ιδρύθηκε η Κομητεία της Σικελίας, η οποία ήταν γνωστή και με τον τίτλο της Μεγάλης Κομητείας, με έτος εκκίνησης το 1061 (έτος έναρξης της χριστιανικής επανάκτησης της Σικελίας) και έως το 1130, και ιδρυθείσα με παπική ευλογία από τον Νορμανδό ιδρυτή της, Ρογήρο, ενώ περιελάμβανε στις κτήσεις της τη Σικελία και τη Μάλτα.
Η νορμανδική περίοδος
Με το πέρας της κατάκτησης, το 1097 συγκλήθηκε για πρώτη φορά από τον Ρογήρο Α΄ της Σικελίας η πρώτη συνέλευση στη Ματζάρα ντελ Βάλλο, αυτού που έγινε ένα από τα αρχαιότερα κοινοβούλια στον κόσμο (μαζί με αυτά της Ισλανδίας και των Νήσων Φερόε ).