cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Defenders (τηλεοπτική σειρά)
Σενάριο
Όσον αφορά το πού αφήνει η μίνι σειρά τους Defenders, ο Ραμίρεζ συνέκρινε τη σχέση τους με «ανθρώπους που βρίσκονταν στο ίδιο λεωφορείο όταν συνέβη ένα ατύχημα... είναι κάπως σαν 'Αυτή ήταν μια εξαιρετική περιπέτεια που ζήσαμε μαζί, θα ήμουν εντάξει να σε ξαναέβλεπα, θα ήμουν επίσης εντάξει αν δεν σε ξαναέβλεπα ποτέ'». Η τελευταία σκηνή των Defenders, όπου ο Μέρντοκ ξυπνάει με μια μοναχή στο πλευρό του, είναι ένας φόρος τιμής στη σειρά κόμικ του Daredevil της Marvel με την ιστορία του «Born Again» (1986). Η μοναχή που φωνάζει τη «Μάγκι» όταν ο Μέρντοκ ξυπνάει, είναι μια σιωπηρή αναφορά στη μητέρα του Μέρντοκ, κάτι το οποίο δεν επιβεβαίωνε ο Ραμίρεζ κατά την περίοδο της κυκλοφορίας της μίνι σειράς. Σημείωσε, ωστόσο, πως αυτή η σκηνή μαζί με αρκετές άλλες από την ιστορία του Daredevil στη μίνι σειρά αποτελούν άμεσο φόρο τιμής στα κόμικ και πως η ιστορία του «Born Again» ήταν μία από τις αγαπημένες του. Ο Ραμίρεζ εξήγησε πως η σκηνή συμπεριλήφθηκε εξαιτίας του ότι ο τρίτος κύκλος του Daredevil είχε ήδη ανακοινωθεί και δεν ήθελαν να κάνουν το κοινό να πιστεύει πως «προσπαθούσαν να τους εξαπατήσουν ή να τους πείσουν για κάτι που δεν επρόκειτο να συμβεί».
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης
Το αναγκαστικό δάνειο
Λίγο μετά το αναγκαστικό δάνειο, ο Πρωτοπαπαδάκης διορίζεται Πρωθυπουργός στην κυβέρνηση συνασπισμού Γούναρη και Στράτου. Με την πτώση του μικρασιατικού μετώπου και την επικράτηση των φυγάδων στρατιωτικών, συνελήφθη και προσάχθηκε σε έκτακτο στρατοδικείο, γνωστό και ως δίκη των έξι, από το οποίο κρίθηκε ένοχος για εσχάτη προδοσία μαζί με άλλους πέντε πολιτικούς. Καταδικάστηκε σε θάνατο και τουφεκίστηκε στο Γουδή στις 28 Νοεμβρίου του 1922.
The Defenders (τηλεοπτική σειρά)
Κάστινγκ
Στα τέλη Μαΐου του 2014, ο Τσάρλι Κοξ προσλήφθηκε για τον ρόλο του Daredevil για την ομώνυμη σειρά. Τον Δεκέμβριο του 2014, η Κρίστεν Ρίτερ προσλήφθηκε για τον ρόλο της Τζέσικα Τζόουνς και ο Μάικ Κόλτερ για τον ρόλο του Λουκ Κέιτζ για τη σειρά Jessica Jones, με τον Κόλτερ να αναλαμβάνει επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη δική του σειρά, Luke Cage. Τον Φεβρουάριο του 2016, δημοσιεύτηκε πως ο Φιν Τζόουνς θα υποδυόταν τον Ντάνι Ραντ για τη σειρά Iron Fist, με τη Marvel να το επιβεβαιώνει τον επόμενο μήνα. Επιβεβαίωσαν επίσης πως οι τέσσερις ηθοποιοί θα επαναλάμβαναν τους ρόλους τους για τη σειρά Defenders.
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης
Σημειώσεις
Ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης στη χειρόγραφη διαθήκη του που συνέταξε στις φυλακές Αβέρωφ στις 26 Οκτωβρίου του 1922, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι όλη του η περιουσία ήταν δύο ακίνητα στην Αθήνα που είχε αποκτήσει από τις επαγγελματικές του δραστηριότητες ως μηχανικός διαφόρων έργων πολύ πριν εισέλθει στη πολιτική, και μάλιστα το ένα από τα δύο ήταν υποθηκευμένο στην Εθνική Τράπεζα για δάνειο που είχε ζητήσει ύψους 225.000 δραχμών. Όταν όμως ο ίδιος αναγκάσθηκε να προβεί στη διχοτόμηση του νομίσματος βρέθηκε και αυτός στην αυτή μοίρα με τους ζημιωμένους Έλληνες με συνέπεια να λάβει τα μισά του ζητηθέντος ποσού. Ένα μήνα μετά τη σύνταξη της διαθήκης του καταδικάσθηκε σε θάνατο από το έκτακτο στρατοδικείο το οποίο είχε σχηματιστεί για να δικάσει τους - θεωρούμενους ως - υπεύθυνους της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Γιος του ήταν ο Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης, βουλευτής και υπουργός σε πολλές κυβερνήσεις, ενώ εγγονός του είναι ο Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης, πρώην ευρωβουλευτής και υπουργός, ο οποίος μετά από αίτησή του το 2008 την οποία συνέταξε και χειρίστηκε ο δικηγόρος Νίκος Βασιλάτος, ζήτησε την επανεξέταση (επανάληψη της διαδικασίας) της υπόθεσης του παππού του. Δύο χρόνια αργότερα, το 2010 ο Άρειος Πάγος ακύρωσε την απόφαση, μετά από συζήτηση της υπόθεσης και αξιολόγηση των νέων στοιχείων που προσκόμισε ο συνήγορος του Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκη, του έκτακτου στρατοδικείου Αθηνών. Επανάληψη της δίκης δεν έγινε λόγω παραγραφής και οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν των κατηγοριών.
The Defenders (τηλεοπτική σειρά)
Κάστινγκ
Στην Comic-Con της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο, ανακοινώθηκε η Σιγκούρνι Γουίβερ στον ρόλο της βασικής ανταγωνίστριας της μίνι σειράς, με αργότερα να αποκαλύπτεται πως θα ονομαζόταν Αλεξάνδρα. Οι παραγωγοί αναφέρονταν στον χαρακτήρα ως «ο τύπος της Σιγκούρνι Γουίβερ» για τέσσερις μήνες πριν ο Λόουμπ επικοινωνήσει μαζί της σχετικά με το πρότζεκτ. Επιπρόσθετα, επαναλαμβανόμενους ρόλους έχουν οι Τζαμάλ Μάλορι ΜακΚρι ως Κόουλ, Μισέλ Φέντερερ και Κλόι Λεβίν ως Μισέλ και Λέξι Ρέιμοντ αντίστοιχα και ο Ρον Σίμονς ως ο αρχηγός της αστυνομίας Στρίμπερ. Οι Μπαμπς Ολουσάνμοκουν και Γιουκάτα Τακεούτσι υποδύονται τους Σουάντε και Μουρακάμι αντίστοιχα, και οι δύο μέλη της ηγετικής ομάδας του Χεριού.
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης
Σημειώσεις
Προς τιμή του ο Δήμος Νάξου ανήγειρε ανδριάντα επί της κεντρικής πλατείας της παραλίας της πόλεως Νάξου δίνοντας το όνομά του και στη παραλιακή λεωφόρο του λιμένα Νάξου.
The Defenders (τηλεοπτική σειρά)
Κάστινγκ
Άλλοι ηθοποιοί οι οποίοι επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους στη μίνι σειρά συμπεριλαμβάνουν τους Γουάι Τσινγκ Χο ως Μαντάμ Γκάο, Πίτερ ΜακΡόμπι ως Πάτερ Λάντομ, Έιμι Ράτμπεργκ ως Μάρσι Σταλ και Σούζαν Βαρόν ως Τζόσι από τον Daredevil· Κάρι-Αν Μος ως Τζέρι Χόγκαρθ και Νικόλ Γιανέτι ως Νικόλ από την Jessica Jones και Ρομπ Μόργκαν ως Τερκ Μπάρετ από προηγούμενες σειρές της Marvel στο Netflix.
Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές Παροναξίας Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες Κατηγορία:Καταδικασθέντες σε θάνατο Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
The Defenders (τηλεοπτική σειρά)
Σχεδιασμός
Η σκηνοθέτης Σ. Τζ. Κλάρκσον, ο φωτογράφος Μάθιου Τζ. Λόιντ, ο σχεδιαστής παραγωγής Λόρεν Γουίκς και η σχεδιάστρια κοστουμιών Στέφανι Μασλάνσκι συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν διακριτές χρωματικές παλέτες για τον κάθε χαρακτήρα, διατηρώντας την εμφάνισή τους από τις ατομικές τους σειρές, παρά να επιχειρούσαν να συγχωνεύσουν τη διαφορετικότητα των σειρών για τη μίνι σειρά. Η Μασλάνσκι εξήγησε πως οι παλέτες χρησιμοποιήθηκαν για τον φωτισμό, τα σκηνικά και τις τοποθεσίες, καθώς και για τα κοστούμια τόσο των βασικών χαρακτήρων όσο και των δευτερευόντων. Όταν οι χαρακτήρες αρχίζουν να συναναστρέφονται μεταξύ τους, αρχίζει και η ανάμειξη των χρωμάτων και έγιναν συζητήσεις σχετικά με το ποια χρώματα θα βρίσκονταν στο προσκήνιο και ποια θα εμφανίζονταν λιγότερο αναλόγως την κάθε σκηνή.
Οι τίτλοι αρχής, οι οποίοι σχεδιάστηκαν από την εταιρία Elastic, θυμίζουν τη δουλειά που έκανε η εταιρία για τη σειρά True Detective, αναδημιουργώντας τους χαρακτήρες από στοιχεία του σκηνικού. Οι τίτλοι αρχής απεικονίζουν τους τέσσερις Defenders μέσω χρωματιστών τοπογραφικών χαρτών της Νέας Υόρκης, δείχνοντας τις διαφορετικές περιοχές της πόλης από όπου προέρχεται ο καθένας.
Φωτογραφία
Η Κλάρκσον, η οποία σκηνοθέτησε επίσης κάποια επεισόδια της σειράς Jessica Jones, είπε πως η σειρά είναι «πολύ σκοτεινή και πολύ σκληρή και πολύ μπλε», ενώ ο Daredevil επικεντρωνόταν περισσότερο στο κόκκινο. Αυτές οι διαφορές τονίστηκαν νωρίς στη σειρά. Όταν ο Μέρντοκ και η Τζόουνς συναντιούνται, βρίσκονται σε ένα «σκληρό γκρι-μπλε» δωμάτιο, υποδεικνύοντας πως αυτός είναι ο κόσμος της Τζόουνς, με τη Νάιτ να φοράει ένα κατάλληλο-Luke Cage καφέ χρώμα. Η είσοδος του Μέρντοκ αφήνει να εισέλθει στο δωμάτιο το κόκκινο χρώμα, δείχνοντας την αρχή της σύνδεσης μεταξύ των δύο χαρακτήρων. Για τον καθορισμό της εμφάνισης της μίνι σειράς, η Κλάρκσον εμπνεύστηκε από ταινίες που είχαν ως σκηνικό τη Νέα Υόρκη, όπως οι Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία (1971), Shaft: Ο Μαύρος Πάνθηρας (1971 και Σέρπικο (1973).
Κοστούμια
Η Μασλάνσκι, η οποία είχε σχεδιάσει τα κοστούμια στις προηγούμενες σειρές της Marvel στο Netflix, είχε την επιλογή να διαλέξει ανάμεσα στον σχεδιασμό κοστουμιών για τους Defenders ή τον πρώτο κύκλο της σειράς The Punisher, λόγω σύγκρουσης στο πρόγραμμα των δύο παραγωγών. Επέλεξε να δουλέψει στους Defenders έτσι ώστε να μπορεί να φτάσει στο αποκορύφωμα των δημιουργιών της από τη δουλειά της στις προηγούμενες σειρές. Περιέγραψε τη διαδικασία ανάδειξης του χρώματος του κάθε χαρακτήρα ως γιορτή, επιδιώκοντας να εμπλουτίσει τις στολές με κόκκινο για τον Daredevil, ναυτικό μπλε και ελαφρώς ιώδες για τη Τζέσικα Τζόουνς, λαδί για τον Iron Fist και το χρυσό «χρώμα του Χάρλεμ» για τον Λουκ Κέιτζ. Τα κοστούμια των χαρακτήρων παρέμειναν συνεπή στις ατομικές σειρές των χαρακτήρων, αν και για τη στολή του Daredevil, η οποία δημιουργήθηκε από την Hargate Costumes στο Λος Άντζελες, το κράνος άλλαξε για να έχει μια πιο ματ επιφάνεια, η οποία ήταν λιγότερο γυαλιστερή από αυτήν στη σειρά Daredevil. Στο τέλος της σειράς έχουμε την εισαγωγή μιας νέας στολής για τον Iron Fist, έναν φόρο τιμής στην αθλητική φόρμα που φοράει ο χαρακτήρας στα κόμικ. Η Μασλάνσκι θεώρησε πως ολόκληρη η αμφίεση με τη φόρμα ήταν «πολύ '70s, λίγο πολύ σοφιστικέ, Ιταλική μαφία» κι έτσι σχεδίασε ένα τζάκετ χρησιμοποιώντας κλασικό σχέδιο και χρώματα του πράσινου με χρυσές λωρίδες, συνδυάζοντάς το με παντελόνι κάργκο.
Για την Αλεξάνδρα και το Χέρι, οι εκτελεστικοί παραγωγοί πρότειναν το άσπρο χρώμα ως αναπαράσταση της φράσης «το φως στο τέλος του τούνελ», δεδομένου πως η ομάδα αποτελείτο από αθάνατους υπερκακούς. Τα ρούχα της Αλεξάνδρα εμπεριέχουν επίσης μεταλλικά στοιχεία τα οποία υποδηλώνουν πως ήταν περισσότερο πολεμίστρια σε μια προηγούμενη ζωή και έχει αυτή την «αγριότητα ή τη δύναμη μέσα της». Γενικά, τα ρούχα της είναι εμπνευσμένα από την Ευρώπη και από «έναν παλαιότερο κόσμο» για τη δημιουργία «μιας παγκόσμιας αίσθησης στην ντουλάπα της, πολύ πλούσια...η ντουλάπα της αντικατοπτρίζει αυτό το είδος της αρχαιότητας». Η αναστημένη Ηλέκτρα λαμβάνει μια καινούρια στολή εμπνευσμένη από την εμφάνισή της στα κόμικ. Επειδή θα έμοιαζε εκτός τόπου στους δρόμους της Νέας Υόρκης, η Μασλάνσκι σχεδίασε επίσης ένα παλτό για να την καλύψει, το οποίο εμπνεύστηκε από τις ταινίες Η ερωμένη του Γάλλου λοχαγού (1981) και The Matrix (1999). Αυτό είχε επίσης ως στόχο την προσέγγιση στο γούστο της Αλεξάνδρα όσον αφορά τα ρούχα.
Γυρίσματα
Η Marvel ανακοίνωσε τον Φεβρουάριο του 2014 πως τα γυρίσματα της μίνι σειράς θα γίνονταν στη Νέα Υόρκη, με τον αρχισυντάκτη των Marvel Comics, Τζο Κεσάντα, να δηλώνει τον Απρίλιο πιο συγκεκριμένα πως τα γυρίσματα θα λάμβαναν χώρα στις περιοχές του Μπρούκλιν και του Λονγκ Άιλαντ Σίτι, οι οποίες έμοιαζαν ακόμα αρκετά με το παλιό Χελς Κίτσεν, καθώς επίσης και σε ειδικά διαμορφωμένα στούντιο. Τον Απρίλιο του 2016, ο Κοξ επιβεβαίωσε πως τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν στα τέλη του 2016, μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής της σειράς Iron Fist τον Οκτώβριο. Τελικά, τα γυρίσματα για τους Defenders ξεκίνησαν στις 31 Οκτωβρίου, υπό τον τίτλο Group Therapy. Ο Λόιντ είχε δουλέψει ως διευθυντής φωτογραφίας στον πρώτο κύκλο του Daredevil και στο πρώτο επεισόδιο της Jessica Jones. Εξαιτίας των απαιτήσεων της παραγωγής, έφερε στη σειρά τον μακροχρόνιο συνεργάτη του Τζιμ ΜακΜίλαν για να βοηθήσει στο φόρτο εργασίας, όταν κάποια επεισόδια γυρίζονταν ταυτόχρονα. Ο Λόιντ ήταν ο βασικός διευθυντής φωτογραφίας των Defenders, αλλά ο ΜακΜίλαν εμφανίζεται ως βασικός σε αρκετά επεισόδια στα οποία έκανε την περισσότερη δουλειά.
Ο Λόιντ περιέγραψε την παραγωγή της μίνι σειράς ως πιο πολύ όμοια με μια ταινία παρά με τις προηγούμενες τηλεοπτικές σειρές της Marvel στο Netflix, εξαιτίας των απαιτήσεων του προγραμματισμού λόγω του μεγαλύτερου αριθμού των ηθοποιών που βρίσκονταν σε αυτήν και του γεγονότος πως τα επεισόδια δεν γυρίζονταν πάντα με τη σειρά που θα προβάλλονταν, εξαιτίας των απαιτήσεων των τοποθεσιών. Σημείωσε πως αν και ο αριθμός των επεισοδίων (8) ήταν μικρότερος από τον συνήθη αριθμό (13) των σειρών του Netflix, η συνολική διάρκεια της παραγωγής δεν ήταν σημαντικά μειωμένη όπως το ανέμενε, εξαιτίας των περισσότερων ημερών που απαιτούσε το κάθε επεισόδιο για να ολοκληρωθεί. Επιπρόσθετα γυρίσματα έγιναν στις τοποθεσίες Άπερ Γουέστ Σάιντ, Χελς Κίτσεν και Γουίλιαμσμπεργκ του Μπρούκλιν, στο Στάμπλετον του Στάτεν Άιλαντ, στο Πάρκο του Σεντ Νίκολας, στο λόμπι και την εξωτερική πρόσοψη του κτιρίου Atelier («Midland Circle»), στο Σέντραλ Παρκ Μολ, στο κέντρο Ρόκφελερ στο Μανχάταν, στο ελικοδρόμιο Ντάουνταουν Μανχάταν, στον κεντρικό δρόμο 240 του Μανχάταν, στο Άπελ Ρουμ του κτιρίου Time Warner Center και στο κτίριο του Δημοτικού Αρχείου της Νέας Υόρκης. Τα γυρίσματα έγιναν διαδοχικά με την παραγωγή του δεύτερου κύκλου της σειράς Jessica Jones, με τις δύο παραγωγές πιθανότατα να επικαλύπτουν η μία την άλλη. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις 19 Μαρτίου 2017.
Ο Λόιντ χρησιμοποίησε για τη σειρά κάμερα RED Weapon. Η Κλάρκσον χρησιμοποίησε ένα σύνολο vintage φακών Panavision για τα δύο επεισόδια που σκηνοθέτησε, τους οποίους είχε χρησιμοποιήσει και στην Jessica Jones. Η χρησιμοποίηση αυτών των φακών δημιούργησε προβλήματα στην κινηματογραφική ομάδα της σειράς και θέματα προμήθειας με την Panavision, με τον Λόιντ να επισημαίνει πως παρά το ότι η χρήση τέτοιων φακών είναι δημοφιλής, «δεν κάνουν εύκολη τη ζωή σου». Έτσι, για την υπόλοιπη σειρά ο Λόιντ επέστρεψε στους σύγχρονους Arri Master Prime φακούς τους οποίους είχε χρησιμοποιήσει στον Daredevil, και οι οποίοι δεν δημιουργούσαν σημαντική διαφορά στην τελική εμφάνιση της σειράς. Στη σειρά χρησιμοποιήθηκε πολύ η κινηματογράφηση με steadicam· τόσο πολύ που ουσιαστικά είχαν δύο βασικά συνεργεία steadicam να δουλεύουν ταυτόχρονα. Η Κλάρκσον είχε επίσης προγραμματίσει πολλαπλές κινηματογραφικές «ηρωικές» λήψεις, οι οποίες απαιτούσαν σύνθετες κινήσεις των καμερών και πολλή δουλειά με τεχνητό γερανό.
Η Κλάρκσον προσπάθησε να έχει όσο περισσότερο ατομικό χρόνο μπορούσε με τον κάθε ήρωα για να βοηθήσει το κοινό να καταλάβει ποιος ήταν ο κάθε χαρακτήρας, σε περίπτωση που δεν είχαν παρακολουθήσει όλες τις προηγούμενες ξεχωριστές σειρές. Επιπρόσθετα της χρήσης χρωμάτων και του τρόπου που τα συνδύασαν, η Κλάρκσον προσπάθησε να «στρίψει» τα επεισόδια για να δείξει τη συνύπαρξη των χαρακτήρων· όπως σε μια στιγμή στο πρώτο επεισόδιο όπου ο Κέιτζ φεύγει από ένα διαμέρισμα και ανασηκώνει το κεφάλι, με την επόμενη λήψη να δείχνει την Τζόουνς να μπαίνει σε ένα διαμέρισμα και να σκύβει το κεφάλι. Σχετικά με αυτό, η Κλάρκσον είπε: «Προσπάθησα να δημιουργήσω μεταβάσεις οι οποίες θα τους ένωναν ... έτσι συνεχώς έχεις την αίσθηση πως αυτοί οι κόσμοι τελικά θα συναντηθούν». Χρησιμοποίησε επίσης τρένα σε μεταβάσεις για να δείξει πως οι χαρακτήρες βρίσκονταν απλά μια διαδρομή μακριά ο ένας από τον άλλο και, παρά τη διαφορετική απόχρωση, οι λήψεις των χαρακτήρων γίνονταν με τους ίδιους φακούς υποδεικνύοντας πως ζουν στον ίδιο κόσμο. Ιδιαίτερα δύσκολες σκηνές για την Κλάρκσον ήταν η πρώτη σκηνή της σειράς, η οποία απεικονίζει μια μάχη με σπαθιά σε ένα υγρό τούνελ κι όπου το νερό προκαλούσε προβλήματα στο συνεργείο· η εισαγωγή του Ματ Μέρντοκ στο δικαστήριο, η οποία γυρίστηκε σε μια συνεχή λήψη ως αναφορά στις σκηνές μάχης που έχει ο χαρακτήρας στη δική του σειρά και οι οποίες γυρίζονται σε μια συνεχή λήψη· και η σκηνή του σεισμού, η οποία συνδυάζει πρακτικά εφέ όπως «το να τραβάς όλα αυτά τα πράγματα με κλωστές και να κάνεις τα πάντα να κινούνται» με σχεδιασμό οπτικών εφέ, κάτι το οποίο θα μπορούσε να βγει τελείως «γελοίο» αν γινόταν λάθος.
Η Κλάρκσον κοίταξε να γυρίσει τις σκηνές δράσης με διαφορετικούς τρόπους από αυτούς που είχαν χρησιμοποιηθεί στις άλλες σειρές, όπως για παράδειγμα τις «εξαιρετικά χορογραφημένες και ... σχεδόν μπαλετικές» μάχες από τον Daredevil ή τις πιο «αποσπασματικές, ακατάστατες» σκηνές από την Jessica Jones. Για τον Κέιτζ, η Κλάρκσον θεώρησε πως ήταν «αυτή η σταθερή, κεντρική φιγούρα που είναι αλεξίσφαιρη, δεν σπάει», έτσι συχνά τον κινηματογραφούσε με μια στατική ή σταθερή κάμερα, ενώ τον Iron Fist με πολύ περισσότερες κινήσεις και με κάμερες του χεριού. Η μάχη μεταξύ των δύο στο δεύτερο επεισόδιο, συνδύασε αυτές τις δύο τεχνικές. Ως απάντηση στις επικρίσεις για τις σκηνές μάχης στον Iron Fist, ο Τζόουνς σημείωσε πως είχε περισσότερη εμπειρία στους Defenders ερχόμενος από την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου της δικής του σειράς πριν ξεκινήσει να δουλεύει στη μίνι σειρά. Είχε επίσης περισσότερο χρόνο να μάθει τη χορογραφία καθώς βρισκόταν σε λιγότερες σκηνές στο κοινό πρότζεκτ, σε αντίθεση με την ατομική σειρά, και μπορούσε να κάνει πρόβες μεταξύ των γυρισμάτων. Επιπρόσθετα, σημείωσε πως η διαφορετική ομάδα κασκαντέρ και σκηνοθετών στους Defenders έδωσε χώρο για βελτιώσεις, αποκαλώντας τη χορογραφία δράσης της μίνι σειράς «πολύ λεπτή» και πιο συνεκτική. Ωστόσο, η μίνι σειρά εξακολουθούσε να έχει περιορισμένο χρονικό πρόγραμμα, κάτι το οποίο αποδείχτηκε μεγάλη πρόκληση για σκηνές όπου όλοι οι Defenders μάχονταν μαζί, με τον Κοξ να σημειώνει πως στη δική του σειρά είναι συνήθως απλά εκείνος και οι κασκαντέρ, ενώ στους Defenders ήταν απαραίτητο να βρίσκονται όλοι οι ηθοποιοί που υποδύονται τους ήρωες μαζί και να μαθαίνουν τη χορογραφία και να δουλεύουν πάνω σε περιορισμένο χρόνο. Είχαν γενικά μια μέρα για να μάθουν τη χορογραφία μιας μάχης, αλλά η χορογραφία μπορούσε επίσης να αλλάζει κατά τη διάρκεια του γυρίσματος.
Μουσική
Τον Φεβρουάριο του 2017, ανακοινώθηκε πως ο Τζον Πισάνο θα συνέθετε τη μουσική της σειράς, όπως είχε κάνει και για τους πρώτους δύο κύκλους του Daredevil. Ο Πισάνο θεώρησε πως «υπήρχε περισσότερη ελευθερία να πιέσει τα πράγματα και να κλίνει λίγο περισσότερο σε ορχηστρικούς χρωματισμούς» για τον κάθε χαρακτήρα, αφού «είχαμε να κάνουμε με σαφείς χαρακτήρες που το κοινό τούς γνώριζε καλά». Η μουσική επένδυση του Πισάνο, η οποία ήταν ένα υβρίδιο συνθεσάιζερ και 30μελούς ορχήστρας, δανείζεται το «χρώμα» του θέματος του κάθε χαρακτήρα από τις ατομικές τους σειρές «για να υπενθυμίσω στο κοινό πως είναι ανεξάρτητες προσωπικότητες».
Κατά τη διάρκεια της σειράς χρησιμοποιείται μουσική του Γιοχάνες Μπραμς. Αρχικά στο δεύτερο επεισόδιο όπου βλέπουμε την Αλεξάνδρα να ακούει μια παρουσίαση του Πρώτου Κουαρτέτου Εγχόρδων του συνθέτη από τους Aeolus Quartet. Η σκηνή καθιερώνει την Αλεξάνδρα ως «λάτρη του Μπραμς». Έπειτα, η Πρώτη Συμφωνία του Μπραμς ακούγεται τη στιγμή όπου οι ηγέτες του Χεριού ετοιμάζονται να επιτεθούν στους Defenders στο πέμπτο επεισόδιο. Και τέλος, η Αλεξάνδρα ακούει μια ελαττωματική ηχογράφηση του «Tragic Overture».
Ένα soundtrack άλμπουμ με τη μουσική της σειράς κυκλοφόρησε ψηφιακά από την Hollywood Records και τη Marvel Music στις 17 Αυγούστου 2017. Όλα τα κομμάτια συνέθεσε ο Τζον Πισάνο. 250px|thumb|Εξώφυλλο soundtrack
Συνδέσεις με το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel
Οι Defenders είναι η τελευταία σειρά της αρχικής συμφωνίας των σειρών της Marvel που θα προβάλλονταν στο Netflix μετά τις Daredevil, Jessica Jones, Luke Cage και Iron Fist. Τον Αύγουστο του 2014, ο Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο, ο οποίος υποδύεται τον Γουίλσον Φισκ στον Daredevil, δήλωσε πως μετά «την ολοκλήρωση των σειρών στο Netflix», η Marvel έχει «ένα μεγαλύτερο σχέδιο επέκτασης». Τον Μάρτιο του 2015, ο Λόουμπ μίλησε για τη δυνατότητα οι σειρές να διασταυρωθούν με τις ταινίες του MCU και τις τηλεοπτικές σειρές του ABC λέγοντας: «Όλα υπάρχουν στο ίδιο σύμπαν. Όπως είναι αυτή τη στιγμή, με τον ίδιο τρόπο που οι ταινίες μας ξεκίνησαν ανεξάρτητες και με τον καιρό οδήγησαν στους Εκδικητές, έγινε πιο πρακτικό για τον Captain America να κάνει μια μικρή εμφάνιση στον Thor 2 και για τον Μπρους Μπάνερ να εμφανιστεί στο τέλος του Iron Man 3. Πρέπει να το κερδίσουμε αυτό. Το κοινό πρέπει να καταλαβαίνει ποιοι είναι όλοι αυτοί οι χαρακτήρες και τι στο καλό είναι πριν αρχίσουμε να τους συγχέουμε σχετικά με το πού πηγαίνει η ιστορία».
Η Midland Circle, όπου οι τέσσερις Defenders συναντιούνται για πρώτη φορά, αναφέρθηκε στον πρώτο και στον δεύτερο κύκλο του Daredevil, καθώς και στον πρώτο κύκλο του Iron Fist. Αποκαλύπτεται να είναι μια δραστηριότητα του Χεριού, το οποίο αγόρασε το κτίριο για να ψάξει την ουσία της αιώνιας ζωής που βρίσκεται κρυμμένη από κάτω. Ο Ραμίρεζ είπε πως όταν έδειξαν το Χέρι να αγοράζει το κτίριο στον πρώτο κύκλο του Daredevil και μετέπειτα την τρύπα που έσκαβαν στον δεύτερο κύκλο, δεν ήταν γνωστό «το τι ακριβώς έψαχναν να βρουν κι έτσι μπορούσαμε να σκεφτούμε το οτιδήποτε για τη συνέχεια». Έχοντας τον σκελετό ενός νεκρού δράκου να είναι η πηγή της ουσίας που το Χέρι αναζητούσε, «έμοιαζε σαν τον πιο καθαρό τρόπο να δεθούν όλα μεταξύ τους», σύμφωνα με τον Ραμίρεζ, ο οποίος αναφέρθηκε στον πρώτο κύκλο του Daredevil όπου η Γκάο πουλάει ναρκωτικά φτιαγμένα από θρυμματισμένα οστά δράκου. Στη σειρά γίνονται επίσης αναφορές στα γεγονότα της ταινίας Εκδικητές.
Κυκλοφορία
Οι Defenders κυκλοφόρησαν στις 18 Αυγούστου 2017 στην υπηρεσία streaming του Netflix, σε όλες τις επικράτειες όπου είναι διαθέσιμο, σε υψηλή ευκρίνεια ανάλυσης 4K (Ultra HD 4K) και σε υψηλής δυναμικής εμβέλειας βίντεο (HDR). Τα οκτώ, διάρκειας μίας ώρας το καθένα, επεισόδια κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα σε αντίθεση με την καθιερωμένη εβδομαδιαία κυκλοφορία ανά επεισόδιο σειρών, για να ενθαρρυνθεί η παρακολούθηση όλων των επεισοδίων μαζί, μια μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε επιτυχημένα και για άλλες πρωτότυπες σειρές του Netflix.
Προώθηση
Στη Διεθνή Comic-Con του Σαν Ντιέγκο το 2016, προβλήθηκε ένα πρώτο τρέιλερ με τη λέξη «Defend» να σχηματίζεται από κομμάτια των λογότυπων των προηγούμενων σειρών πάνω από «το δυσοίωνο σχήμα ενός γιγάντιου χεριού», με τη φωνή του Γκλεν (ως Στικ) να ακούγεται και να διερωτάται το πώς οι τέσσερις ήρωες σχεδιάζουν να σώσουν τη Νέα Υόρκη όταν δεν μπορούν να σώσουν ούτε τους ίδιους τους εαυτούς τους. Αργότερα την ίδια χρονιά, οι τέσσερις Defenders ηθοποιοί εμφανίστηκαν μαζί στη σκηνή της Comic-Con της Νέας Υόρκης, μαζί με την Γουίβερ, για την προώθηση της σειράς.
Τον Απρίλιο του 2017, αποκαλύφθηκε η ημερομηνία κυκλοφορίας της σειράς μέσω ενός τρέιλερ, όπου οι τέσσερις Defenders βρίσκονται μέσα στο ασανσέρ της Midland Circle και τους βλέπουμε μέσω της κάμερας ασφαλείας. Το τρέιλερ περιείχε επίσης έναν κρυμμένο σύνδεσμο που οδηγούσε σε μια ψεύτικη ιστοσελίδα της New York Bulletin όπου βρίσκονταν «πολλά κρυμμένα στοιχεία και μικρές λεπτομέρειες». Στο κάτω μέρος της ψεύτικης σελίδας αναγραφόταν επίσης η ημερομηνία κυκλοφορίας της σειράς. Ο Ντέιβ Λιούις από την εφημερίδα Los Angeles Times θεώρησε πως η χρησιμοποίηση του χρονικού κώδικα 08:18:20:17 στο τέλος του τρέιλερ ήταν «ένας διασκεδαστικός τρόπος να υπονοηθεί η ημέρα κυκλοφορίας της σειράς». Ένα μήνα αργότερα, Netflix και Marvel κυκλοφόρησαν ένα ολοκληρωμένο τρέιλερ για τη σειρά. Κυκλοφόρησαν επίσης πολλαπλά κινούμενα γραφικά που έδειχναν διάφορους συνδυασμούς των χαρακτήρων στα κοινωνικά δίκτυα, τόσο στους λογαριασμούς της σειράς όσο και σε αυτούς των ατομικών σειρών. Η Νικόλ Σόμπον από τη σελίδα Comic Book Resources θεώρησε πως η κυκλοφορία αυτών των γραφικών με αυτόν τον τρόπο ήταν «μια έξυπνη προωθητική κίνηση από τη Marvel και το Netflix, καθώς με το πέρασμα του χρόνου οι λογαριασμοί της κάθε σειράς στο Twitter κατάφεραν να οδηγήσουν πολλούς θαυμαστές να αλληλεπιδράσουν μέσω των 'συζητήσεών' τους για τους χαρακτήρες». Οι Κοξ, Ρίτερ, Κόλτερ, Τζόουνς και άλλοι ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν στη σειρά εμφανίστηκαν στη Διεθνή Comic-Con του Σαν Ντιέγκο το 2017 για να προωθήσουν τη σειρά, όπου προβλήθηκε επίσης το πρώτο επεισόδιο. Οι Defenders είχαν την πρεμιέρα τους στο κόκκινο χαλί στο Tribeca Performing Arts Center στις 31 Ιουλίου 2017, όπου προβλήθηκαν τα πρώτα δύο επεισόδια.
Τηλεθέαση
Καθώς το Netflix δεν αποκαλύπτει τα νούμερα τηλεθέασης των συνδρομητών του για καμία από τις δικές του σειρές, η εταιρία ανάλυσης Jumpshot προσδιόρισε πως η σειρά έλαβε ποσοστό 17% των τηλεθεατών που έλαβε ο δεύτερος κύκλος του Daredevil τις πρώτες 30 μέρες που ήταν διαθέσιμος στη streaming υπηρεσία, και ο οποίος ήταν ο κύκλος με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση σύμφωνα με την εταιρία. Οι Defenders ήταν, συγκριτικά, η σειρά της Marvel στο Netflix με τη χαμηλότερη τηλεθέαση και είχε τη μεγαλύτερη εβδομαδιαία πτώση, 67%, 48% και 41% αντίστοιχα κατά τις πρώτες 30 μέρες κυκλοφορίας. Η Jumpshot, η οποία «αναλύει ανώνυμα δεδομένα από έναν κατάλογο περισσοτέρων από 100 εκατομμυρίων καταναλωτών στο διαδίκτυο», μελέτησε τη συμπεριφορά και τη δραστηριότητα των μελών της εταιρίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, παράγοντας έναν αναφορικό αριθμό αυτών που παρακολούθησαν τουλάχιστον ένα επεισόδιο της σειράς. Τα δεδομένα αποκλείουν θεατές που παρακολουθούν το Netflix σε συνδεδεμένες εφαρμογές στην τηλεόραση ή στα κινητά.
Τον Οκτώβριο του 2017, το Netflix αποκάλυψε πως οι Derenders κατέλαβαν την τρίτη θέση ανάμεσα σε σειρές όπου οι τηλεθεατές παρακολούθησαν όλα τα επεισόδια μαζί («binge-race») παγκοσμίως την περίοδο της κυκλοφορίας της, ενώ στη Νότια Κορέα κατέλαβε την πρώτη θέση. Το Netflix όρισε ως «binge racers» τους τηλεθεατές που παρακολούθησαν όλα τα επεισόδια της σειράς μέσα σε 24 ώρες μετά την κυκλοφορία τους, και πως τα δεδομένα αυτά προσαρμόστηκαν «ανάλογα με την ζώνη ώρας και είναι αντιπροσωπευτικά για τις πρώτες 24 ώρες κυκλοφορίας της σειράς στην εκάστοτε χώρα». Η εταιρία σημείωσε ωστόσο σε ανακοίνωσή της πως η κατάταξη παρακολούθησης όλων των επεισοδίων μαζί «δεν σχετιζόταν με τη συνολική τηλεθέαση».
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει ποσοστό έγκρισης της σειράς 78% βασισμένο σε 98 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Η σειρά Defenders αναπτύσσει περαιτέρω πολύ γνωστούς χαρακτήρες σε μια ιστορία γεμάτη δράση, της οποίας η εξόφληση είναι παραπάνω από αρκετή για να αντισταθμίσει τα ψεγάδια της». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic δίνει στη σειρά 63/100, βασισμένο σε 30 κριτικές, με την ένδειξη «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Η προβολή του πρώτου επεισοδίου στην Comic-Con του Σαν Ντιέγκο πριν την κυκλοφορία ολόκληρης της σειράς, αντιμετωπίστηκε με «εκτεταμένα χειροκροτήματα» από το κοινό. Η Τρέισι Μπράουν από την εφημερίδα Los Angeles Times σημείωσε αργότερα: «μια γρήγορη υπενθύμιση στο πού βρίσκεται ο κάθε χαρακτήρας χωριστά με βάση τις ατομικές τους σειρές ... υπάρχει ωστόσο πρόοδος στην κάθε ιστορία» των Defenders, παρά το ότι δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους στο επεισόδιο. Πρόσθεσε πως το επεισόδιο περιελάμβανε αναμενόμενα στοιχεία για μια σειρά της Marvel στο Netflix και καταλήγει με την κατάλληλη δραματική σκηνή για να σε κάνει να παρακολουθήσεις όλα τα επεισόδια μαζί. Η Τζούλια Αλεξάντερ από την ιστοσελίδα Polygon ήταν «ανόητα ενθουσιασμένη για να παρακολουθήσει τα υπόλοιπα επεισόδια» μετά την παρακολούθηση του πρώτου, επαινώντας την «ενδιαφέρουσα» Αλεξάνδρα και τη σχέση της με την Ηλέκτρα, καθώς και την προσπάθεια της σειράς να επικεντρωθεί στις διαφορετικές προσωπικότητες των Defenders. Ο Πίτερ Σκιρέτα από το /Film απεκάλεσε το επεισόδιο «μια καλή αρχή» για τη σειρά, αλλά ένιωσε πως δεν πέτυχε τον σκοπό του στο να συστήσει κατάλληλα τους χαρακτήρες στο κοινό που δεν είχε δει τις ατομικές σειρές. Τόνισε, ωστόσο, τη χρήση των διαφορετικών χρωμάτων καθ'όλη τη διάρκεια του επεισοδίου για τη διαφοροποίηση των χαρακτήρων.
Γράφοντας την κριτική της για τα τέσσερα πρώτα επεισόδια της σειράς, η Κάθριν Τρεντακόστα από το μπλογκ io9 εκτίμησε τους σεναριογράφους για τις απαντήσεις των ερωτημάτων που είχαν οι τηλεθεατές και τις απεικονίσεις στιγμών που οι θαυμαστές ήθελαν να δουν, χωρίς «να θυσιάσουν τους χαρακτήρες ή την ιστορία». Επέκρινε την ποσότητα της έκθεσης, τη μη πρωτότυπη ιστορία και τους «υπερβολικούς» κακούς, αλλά ένιωσε πως «τα καλά των Defenders υπερβαίνουν κατά πολύ τα κακά ... είναι όλα ένας καμβάς όπου αναδεικνύονται οι Ματ, Τζέσικα, Λουκ και Ντάνι να συνεργάζονται για να γίνουν πιο διασκεδαστικοί». Ο Ντέιβιντ Μπέτανκορτ από την εφημερίδα The Washington Post έδωσε επίσης θετική κριτική στη σειρά αποκαλώντας το γεγονός «άξιο αναμονής», απολαμβάνοντας τη συνύπαρξη των Κέιτζ και Ραντ και αποκαλώντας τη «συναρπαστική» Αλεξάνδρα της Γουίβερ «τη μεγαλύτερη έκπληξη» της σειράς. Ο Τζεφ Τζένσεν από το περιοδικό Entertainment Weekly βαθμολόγησε τη σειρά με «B+», αποκαλώντας την «ζωντανή ψυχαγωγία του είδους που επαναφορτίζει το ενδιαφέρον του για τον κόσμο της Marvel». Επαίνεσε το γεγονός πως η σειρά Defenders αποτελείτο μόνο από 8 επεισόδια σε σύγκριση με τα 13 επεισόδια που αποτελούνταν οι προηγούμενες σειρές της Marvel στο Netflix. Ο Νταν Τζόλιν από το κινηματογραφικό περιοδικό Empire, έδωσε στους Defenders 3/5, βρίσκοντας «αρκετή χαρά» στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των Defenders, κάτι που έδωσε την αίσθηση πως «άξιζε την αναμονή». Ωστόσο, θεώρησε πως η σειρά απέτυχε να «αναβαθμίσει την ιστορία» και απογοητεύτηκε για το ότι η Αλεξάνδρα της Γουίβερ ήταν «ακόμα μία επιχειρηματίες κακιά της οποίας τα βρώμικα σχέδια κρύβονται πίσω από φανταχτερά ρούχα».
Η Κέλι Λόουλερ από την εφημερίδα USA Today ήταν πιο επικριτική με τη σειρά, βαθμολογώντας την με 2/4. Η Λόουλερ θεώρησε πως ο Ραντ ήταν το «αναμφισβήτητο μειονέκτημα» της σειράς, ελπίζοντας πως η σειρά «θα έλαμπε μακριά από τον Ντάνι και την απομόνωσή του, αλλά δυστυχώς, ο Iron Fist είναι αναπόσπαστο μέρος της μεγαλύτερης πλοκής». Θεώρησε επίσης πως η σειρά είχε θέματα ρυθμού και είπε πως οι Defenders ως ομάδα «είχαν έλλειψη χημείας», αλλά βρήκε τη Γουίβερ να είναι «μια φωτεινή κουκκίδα» μέσα στη σειρά. Κατέληξε λέγοντας: «οι τηλεθεατές οι οποίοι ήταν δεμένοι με μία ή περισσότερες από τις σειρές του Netflix για τη μοναδική τους προοπτική, θα απογοητευτούν» από τους Defenders. Γράφοντας για ολόκληρη τη σειρά, ο Ντάνιελ Κρούπα από την ιστοσελίδα IGN τη βαθμολόγησε με 6.5/10 λέγοντας: «η σειρά έμοιαζε άνιση, βιαστικά σχεδιασμένη και, τελικά, μια χαμένη ευκαιρία». Ο Κρούπα επεσήμανε τα θέματα του ρυθμού και περιέγραψε το Χέρι ως «έναν ασαφή, μπερδεμένο και μπερδευτικό ανταγωνιστή» που δεν συγκρινόταν ευνοϊκά με τους προηγούμενους κακούς της Marvel στις σειρές του Netflix όπως οι Γουίλσον Φισκ, Κίλγκρεϊβ και Κορνέλ "Κότονμαουθ" Στόουκς. Απεκάλεσε τη χημεία μεταξύ των βασικών χαρακτήρων «εξαιρετική» και επαίνεσε τη Γιουνγκ, καθώς παρείχε «την πιο αξιόπιστη και πλούσια συναισθηματικά κακιά» ως Ηλέκτρα. Το αποκορύφωμα της μίνι σειράς για εκείνον ήταν η σκηνή στο Κινέζικο εστιατόριο στο τέταρτο επεισόδιο.
Διακρίσεις
Οι Κοξ και Γιουνγκ ονομάστηκαν ως «Ερμηνείες της Εβδομάδας» από το TVLine για την εβδομάδα 20-26 Αυγούστου 2017. Η τιμή αυτή ήταν ειδικά για την τελευταία σκηνή τους στη μίνι σειρά, όπου πολεμούν και λογομαχούν καθώς ένα κτίριο καταρρέει γύρω τους. Η σελίδα περιέγραψε τη σκηνή ως «συναρπαστικά συναισθηματική για δύο».
Μέλλον
Τον Ιανουάριο του 2015, ο Γενικός Διευθυντής του Netflix, Τεντ Σαράντος, είπε πως η σειρά Defenders ήταν «σίγουρα επιλέξιμη για πολλούς κύκλους» και το Netflix θα κοιτούσε το «πόσο καλά απευθύνονταν τόσο στο κοινό της Marvel, όσο και στο ευρύτερο κοινό», κάτι που θα έδειχνε αν θα ήταν συνετό να υπάρξει συνέχεια. Ωστόσο, τον Ιούλιο του 2016, ο Λόουμπ αναφέρθηκε στην μίνι σειρά ως ένα γεγονός της μίας φοράς παρά ως ένας κύκλος μιας συνεχιζόμενης ιστορίας. Ο Τζόουνς είπε πως η μίνι σειρά «μοιάζει σαν το τέλος της πρώτης φάσης» των σειρών της Marvel στο Netflix, με τα γεγονότα της να οδηγούν στο «ξεκίνημα μιας άλλης φάσης», ενώ η Ρίτερ είπε πως θα ήταν ευτυχισμένη να επιστρέψει για περισσότερα αφού απόλαυσε την εμπειρία να βρίσκεται σε αυτά τα επεισόδια, αλλά «δεν υπήρχε ποτέ η πρόθεση να ξαναγίνει αυτό». Στα μέσα του 2018, ο Λόουμπ και η αντιπρόεδρος πρωτότυπου περιεχομένου του Netflix, Σίντι Χόλαντ, είπαν πως «δεν υπήρχαν σχέδια» να συνεχίσει η σειρά.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, το Netflix μετονόμασε τη σελίδα της σειράς στο Facebook σε «NX», το «νέο τμήμα του Netflix για τους λάτρεις του περιεχομένου αυτού του είδους». Δεν άλλαξε ωστόσο το όνομα του λογαριασμού της σειράς στο Twitter με τον ίδιο τρόπο. Η αλλαγή έφερε αναστάτωση στους θαυμαστές λόγω της εμφανούς χρήσης της σελίδας ως «δόλωμα», με πολλούς να λένε πως θα ακολουθούσαν μια ξεχωριστή σελίδα για το NX αν δημιουργείτο κάποια. Ο Κόφι Άουτλο από τη σελίδα Comicbook.com, θεώρησε πως αυτή η αλλαγή ήταν «μια ισχυρή ένδειξη πως το Netflix είχε τελειώσει με τους Defenders ως μία από τις πρωτότυπες σειρές του». Ως απάντηση σε αυτό, ο Λόουμπ επανέλαβε πως εκείνη τη στιγμή, δεν υπήρχαν ακόμα σχέδια να συνεχίσει η σειρά, αλλά αυτό δε σήμαινε πως δε θα συνεχιζόταν ποτέ στο μέλλον· ειδικά αφού η ομάδα «Defenders» δεν είχε ουσιαστικά σχηματιστεί σε αυτή τη μίνι σειρά και οι μελλοντικές ιστορίες θα μπορούσαν να επικεντρωθούν σε διαφορετικούς χαρακτήρες.
Τον Φεβρουάριο του 2019, μετά την ακύρωση όλων των σειρών Marvel από το Netflix, ο ανώτερος αντιπρόεδρος των πρωτότυπων προγραμμάτων του Hulu, Κρεγκ Έργουιτς, είπε στο The Wrap πως η streaming υπηρεσία είναι ανοικτή στο να αναλάβει τη σειρά, όπως επίσης και τις σειρές Iron Fist, Luke Cage, The Punisher, Jessica Jones και Daredevil.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Marvel του Netflix Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Marvel Television
Πηγάδια Δράμας
Τα Πηγάδια Δράμας είναι ημιορεινό χωριό στον νομό Δράμας σε υψόμετρο 215 μέτρων και απέχει 16 χλμ. απο τη Δράμα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 168 κατοίκους, ενώ το 2001 είχαν 255 κατοίκους. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Δοξάτου. Οι κάτοικοί του που κατάγονται κυρίως απο τον Πόντο και τα Μικρασιατικά παράλια, ασχολούνται με τη γεωργία και κυρίως με την καπνοκαλλιέργεια.
Παλιότερα είχε το όνομα Ντιζμικλί ή Διζμηκλή που προέρχεται απο την τούρκικη λέξη "ντίζ=γόνατα". Επί τουρκοκρατίας, στο ύψωμα όπου είναι κτισμένο το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία εκτελούνταν οι κακοποιοί που το ανέβαιναν πατώντας στα γόνατα. Το σημερινό όνομα του χωριού προήλθε απο τα πολλά πηγάδια που υπήρχαν παλιότερα. Ανάμεσα στα χωριά Πηγάδια, Βαθυχώρι και Υψηλό βρίσκεται το Πευκοδάσος Πηγαδίων στο οποίο έχουν διαμορφωθεί μονοπάτια και κιόσκια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δοξάτου
Κώστας Νεμπεγλέρας
Ο Κώστας Νεμπεγλέρας (14 Απριλίου 1975) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής, κυρίως ως αμυντικός μέσος. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1993 από τη Λάρισα και τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Ηρακλής Λάρισας στον οποίο ανήκε τη σεζόν 2019/20.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1993 από τη Λάρισα. Στην ομάδα του κάμπου αγωνίστηκε μέχρι το 1997, όταν και μεταγράφηκε στον Πανηλειακό. Κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 2001, αποκτήθηκε από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, έπειτα από εισήγηση του τότε προπονητή του "Γηραιού", Γιάννη Κυράστα.
Κατά την περίοδο 2004-05, έπεσε στη δυσμένεια της διοίκησης με αποτέλεσμα να παροπλιστεί και να μεταπηδήσει τον Ιανουάριο του 2005 στον συμπολίτη Άρη, με τον οποίο συμμετείχε σε δύο χαμένους τελικούς κυπέλλου, το 2005 και το 2008, αντιμετωπίζοντας και τις δύο φορές τον Ολυμπιακό. Τον Ιανουάριο του 2009, όντας εκτός πλάνων της τεχνικής ηγεσίας του Άρη, έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε στον Ατρόμητο Αθηνών. Το 2011 συμμετείχε σε έναν ακόμη χαμένο τελικό κυπέλλου, αυτήν τη φορά με την ομάδα του Περιστερίου εναντίον της ΑΕΚ.
Το καλοκαίρι του 2011 κι έπειτα από 14 χρόνια επέστρεψε στην ομάδα που έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, τη Λάρισα, ολοκληρώνοντας τη δεύτερη θητεία του στον θεσσαλικό σύλλογο το καλοκαίρι του 2015, σε ηλικία 40 ετών. Κατόπιν συνέχισε στον Αχιλλέα Φαρσάλων αγωνιζόμενος πρώτα στις τοπικές κατηγορίες και αργότερα στη Γ΄ Εθνική. Αν και μετά τη ολοκλήρωση της συνεργασίας του με την ομάδα των Φαρσάλων ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του σε ηλικία 43 ετών, εντέλει συνέχισε να αγωνίζεται στην ΕΠΣ Λάρισας με τα χρώματα της Δάφνης Γλαύκης και κατόπιν στον Ατρόμητο Παλαμά με τον οποίο κέρδισε την άνοδο από την Α΄ ΕΠΣ Καρδίτσας στη Γ΄ Εθνική. Τον Αύγουστο του 2019 συμφώνησε με τον Ηρακλή Λάρισας, ο οποίος συμμετείχε στην τέταρτη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, ομάδα που απετέλεσε την τελευταία της καριέρας του. Ενδιάμεσα, τον Ιούνιο του 2018 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής στον ΑΟ Τρίκαλα, θέση από την οποία αποχώρησε μερικούς μήνες αργότερα.
Εθνική ομάδα
Ο Νεμπεγλέρας έχει μια συμμετοχή με την εθνική Ελλάδας, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Κροατίας (2-2) που διεξήχθη στις 25 Απριλίου 2001, όταν υπό τις οδηγίες του Βασίλη Δανιήλ πέρασε ως αλλαγή αντικαθιστώντας τον Αλέξη Αλεξανδρή, ενώ ήταν μέλος της ολυμπιακής εθνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, αγωνιζόμενος και στους τρεις αγώνες που έδωσε η Ελλάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Εζερίτες
Οι Εζερίτες ήταν σλαβική φυλή που εγκαταστάθηκε τον 8ο μ.Χ. αιώνα στη Πελοπόννησο και κυρίως στο νότιο τμήμα της και πιο συγκεκριμένα στις ανατολικές περιοχές της Λακωνίας, από την πεδιάδα του Έλους μέχρι το ακρωτήριο Μαλέας, ενώ κάποιοι από αυτούς εγκαταστάθηκαν επίσης στην Αχαΐα και κυρίως στην ορεινή περιοχή που σήμερα αποκαλείται Νεζερά. Το ίδιο διάστημα οι Μηλιγγοί, ένα στενά συγγενικό τους φύλο, εγκαταστάθηκαν στις δυτικές πλαγιές του Ταϋγέτου.
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομά τους προέρχεται από σλαβική λέξη ezero που σημαίνει λίμνη (και έλος) και απαντάται και σε άλλα σημεία της Ελλάδας ως τοπωνύμιο (Νεζερός).
Εγκαταστάθηκαν στην Πελοπόννησο προερχόμενοι από την περιοχή του Βιστούλα και του Δουνάβεως, βορειοανατολικά των Καρπαθίων. Όπως και οι περισσότεροι Σλάβοι εκείνη την εποχή, ζούσαν ως κτηνοτρόφοι αλλά δούλευαν και σε γεωργικές εργασίες. Εξεγέρθηκαν αρκετές φορές κατά των Βυζαντινών, αλλά γενικά ήταν πιο φιλήσυχοι από τους Μηλιγγούς. Αναφέρονται οι εξής εξεγέρσεις: Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ' Πορφυρογέννητο ο οποίος ήταν αυτοκράτορας μεταξύ 908 και 920, οι Εζερίτες ζούσαν άτακτα και απείθαρχα, και δημιουργούσαν προβλήματα στους ντόπιους με τις αρπαγές και τους εμπρησμούς που έκαναν.
Οι Εζερίτες μετά τον 10ο αιώνα, σταδιακά εξελληνίστηκαν και συγχωνεύθηκαν με τους υπόλοιπους Πελοποννήσιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Φραγκοκρατία Κατηγορία:Σλαβικές φυλές Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Μεσαιωνική Πελοπόννησος
Διεθνές βραβείο Μπούκερ
Το Διεθνές Βραβείο Μπούκερ (Man Booker International Prize) είναι ετήσιο βρετανικό λογοτεχνικό βραβείο, συμπλήρωμα του Βραβείου Μπούκερ, το οποίο απονέμεται από το Booker Prize Foundation στο καλύτερο βιβλίο μυθοπλασίας γραμμένο στην αγγλική γλώσσα ή διαθέσιμο σε αγγλική μετάφραση. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 50.000 λιρών Αγγλίας, που σε περίπτωση μετάφρασης το μοιράζονται εξίσου ο συγγραφέας με τον μεταφραστή.
Η πρώτη απονομή του βραβείου έγινε το 2005 και μέχρι το 2015 απονεμόταν κάθε δύο χρόνια, και τιμούσε την συνολική συγγραφική παραγωγή του συγγραφέα και όχι συγκεκριμένο βιβλίο, όπως γίνεται από το 2016 και εξής.
Πρώτος νικητής του βραβείου ήταν ο Αλβανός Ισμαήλ Κανταρέ, όπως ανακοινώθηκε στις 2 Ιουνίου 2005, που μαζί με το βραβείο έλαβε και το ποσό των 60.000 αγγλικών λιρών σε τελετή στο Εδιμβούργο στις 27 Ιουνίου.
Η απονομή του 2020, η οποία είχε προγραμματιστεί για τον Μάιο, αναβλήθηκε και έγινε τελικά στις 26 Αυγούστου 2020, λόγω της πανδημίας COVID-19.
2005
Ο πρώτος που κατέκτησε το Διεθνές Βραβείο Μπούκερ, ήταν ο Αλβανικής καταγωγής συγγραφέας Ισμαήλ Κανταρέ, (Ismail Kadare) προκρινόμενος έναντι άλλων συνυποψηφίων ανάμεσα στους οποίους ήταν η Ντόρις Λέσινγκ, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Γκύντερ Γκρας και ο Μίλαν Κούντερα. Η τελετή βράβευσης διεξήχθη στο Εδιμβούργο, στις 27 Ιουνίου του 2005.
2007
Νικητής αυτή τη χρονιά αναδείχθηκε ο Νιγηριανός Τσινούα Ατσέμπε (Chinua Achebe), του οποίου το πρώτο μυθιστόρημα το 1958 «Τα πάντα γίνονται κομμάτια» ("Things Fall Apart"), πούλησε περισσότερα από 10 εκατομμύρια αντίτυπα. Η τελετή βράβευσης διεξήχθη στην Οξφόρδη στις 28 Ιουνίου 2007. Η νοτιοαφρικανή βραβευμένη με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ναντίν Γκόρντιμερ χαρακτήρισε τον Ατσέμπε πατέρα της Αφρικανικής λογοτεχνίας. Ο Ατσέμπε κατέκτησε το βραβείο αφού επιλέχθηκε από την τριμελή κριτική επιτροπή έναντι συνυποψηφίων όπως ο Σαλμάν Ρούσντι, η Μάργκαρετ Άτγουντ, ο Φίλιπ Ροθ και άλλοι.
2009
Η καναδικής καταγωγής συγγραφέας διηγημάτων, Άλις Μάνροου (Alice Munro), κατέκτησε το βραβείο το 2009. Η τελετή βράβευσης έγινε στο Trinity College του Δουβλίνου στις 25 Ιουνίου 2009. Η Μάνροου νικώντας ονόματα όπως τον Μάριο Βάργκας Λιόσα και την Τζόις Κάρολ Όουτς, κατέκτησε την προτίμηση της κριτικής επιτροπής, γιατί σύμφωνα με την κριτή Τζέιν Σμάιλυ «το έργο της είναι στην ουσία τέλειο. Η Μάνροου καταφέρνει μέσα στις 30 σελίδες των διηγημάτων της να πει περισσότερα, από ότι άλλοι συγγραφείς σε ένα ολόκληρο βιβλίο».
2011
Το 2011 ήταν η χρονιά του Φίλιπ Ροθ να κατακτήσει το βραβείο. Η τελετή βράβευσης έγινε στο Λονδίνο στις 28 Ιουνίου, χωρίς όμως την παρουσία του συγγραφέα, που έστειλε ένα μικρό βίντεο ευχαριστίας. Ωστόσο η απόφαση να βραβευτεί ο Ροθ είχε προκαλέσει ήδη την διαφωνία και αποχώρηση μιας εκ των κριτών, της Carmen Callil, που θεώρησε ότι δεν άξιζε τη βράβευση γιατί «λέει τα ίδια, ξανά και ξανά σε κάθε του βιβλίο. Αισθάνεσαι σαν να έχει κάτσει πάνω στο πρόσωπό σου και δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις».
Η άγνωστη στο ελληνικό κοινό Αμερικανή συγγραφέας διηγημάτων Λίντια Ντέιβις, , κατέκτησε το 5ο Βραβείο Μπούκερ. Η τελετή βράβευσης έγινε στο μουσείο «Βικτώριας και Αλβέρτου» (Victoria and Albert) στο Λονδίνο στις 22 Μαΐου 2011. Η Ντέιβις έχει κερδίσει πολλά σημαντικά αμερικανικά βραβεία λογοτεχνίας και είχε τιμηθεί με το μετάλλιο «Chevalier of the Order of Arts and Letters» από τη γαλλική κυβέρνηση για τις μεταφράσεις γαλλικών έργων στα αγγλικά.
2013
Ο Ούγγρος συγγραφέας Λάσλο Κρασναχορκάι (László Krasznahorkai) είναι ο κάτοχος του βραβείου το 2013, ο τελευταίος βραβευθείς πριν την αλλαγή του 2015. Η τελετή βράβευσης έγινε στο μουσείο «Βικτώριας και Αλβέρτου» (Victoria and Albert) στο Λονδίνο. Ο Κρασναχορκάι έγινε διεθνώς γνωστός το 1985 όταν κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του «Το τανγκό του Σατανά» (Satantango).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβεία Λογοτεχνίας Κατηγορία:Βρετανική λογοτεχνία
Μουχαμμέντ-Γκαμπντουλχάι Κουρμπανγκαλίγιεφ
Ο Μουχαμμέντ-Γκαμπντουλχάι Κουρμπανγκαλίγιεφ (μπασκιρικά: Мөхәмәтғәбделхәй Ҡорбанғәлиев, ρωσικά: Мухамме́д-Габдулха́й Курбангали́ев, ιαπωνικά: ムハンマド・ガブドゥルハイ・クルバンガリー, 1889-1972) ήταν μπασκιρικός θρησκευτικός ηγέτης, δημόσια και πολιτική φυσιογνωμία του 20ού αιώνα.
Γεννήθηκε το 1889 στο χωριό Μεντιάκ στην επαρχία Τσελιάμπινσκ, στο Κυβερνείο Αρινμπούρκ (σήμερα ανήκει στην επαρχία Αργκαγιάσκι της περιφέρειας Τσελιάμπινσκ στη Ρωσία) από την οικογένεια ενός θρησκευτικού ηγέτη μιας τοπικής Ισλαμικής κοινότητας. Ο πατέρας του Γκαμπιντούλλα Κουρμπανγκαλίγιεφ ήταν ο τοπικός Ιμάμης χατίμπ και θρησκευτικός δάσκαλος που είχε πολλούς οπαδούς (Μουρίδες).
Έλαβε εκπαίδευση στον μεντρεσέ που ίδρυσε ο πατέρας του και μετά στον μεντρεσέ Ρασούλια στο Τρόιτσκ. Δίδαξε στο μεντρεσέ στο μητρικό χωριό του. Μετά ξεκίνησε μια πολλά υποσχόμενη κληρική σταδιοδρομία. Το 1916, προετοιμαζόταν να γίνει ο επικεφαλής μουφτής της Ρωσίας ως διάδοχος του Μουχαμάτ-Σαφά Μπαγιαζίτοφ (βλ. Μουσουλμανική Πνευματική Συνέλευση του Αρινμπούρκ). Αυτά τα σχέδια ματαιώθηκαν από την Ρωσική Επανάσταση και τον μετέπειτα Εμφύλιο Πόλεμο. Το 1916, ο Μουχάμεντ Κουρμπανγκαλίγιεφ ανέλαβε τη θέση του επικεφαλής της Μουσουλμανικής Επαρχίας της Αγίας Πετρούπολης.
Εμφύλιος πόλεμος
Το 1917, έγινε ενεργός ως δημόσιο πρόσωπο των Μπασκίρ, υπερασπίζοντας τα κοινονικά συμφέροντα των Μπασκίρ της χώρας που υποβάλλονταν σε δραματικές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές. Προώθησε την ίδρυση του Εθνικού Θύλακα Αργκαγιάς, μια μπασκιρική εθνοτική διοικητική περιοχή στο βόρειο μέρος της Περιφέρειας Τσελιάμπινσκ. Συμμετείχε στο 1ο και 2ο Πανμπασκιρικό Συνέδριο (Κουρουλτάι) τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1917. Υποστήριξε μια αυτόνομη πνευματική διοίκηση για την μουσουλμανική κοινότητα του Μπασκορτοστάν, ενώ ήταν ενάντια της εθνικοποίησης της γης σε οποιαδήποτε μορφή. Μαζί με τον πατέρα του, ενήργησε ως ο βασικός αντίπαλος του Ζεκί Βελιντί Τογκάν στο Μπασκιρικό εθνικό και απελευθερωτικό κίνημα. Διαφώνησε με τον Βελιντί, όταν ο τελευταίος υποστήριξε την Σοβιετική πλευρά για να διατηρηθεί, η αυτονομία των Μπασκίρ, και στο όνομα όλων των Μπασκίρ ανακοίνωσε υποστήριξη στην διοίκηση του Αλεξάντερ Κολτσάκ.
Συμμετείχε στο Λευκό Κίνημα όπου έγινε ένας από τους ηγέτες των μπασκιρικών στρατιωτικών μονάδων εντός του στρατού του Κολτσάκ.
Το καλοκαίρι του 1919, επιχείρησε να οργανώσει ένα νέο πανμπασκιρικό Συνέδριο στην πόλη του Τσελιάμπινσκ και στη συνέχεια, υποχώρησε προς ανατολάς μαζί με τον στρατό του Κολτσάκ. Σύναψε συμμαχίες με τους στρατιωτικούς ηγέτες του Λευκού Κινήματος: Βλαντιμίρ Κάππελ, Ρόμαν φον Ούνγκερν-Στέρνμπεργκ, και Γκριγκόρι Σεμιόνοφ για να προστατεύσει τα συμφέροντα των Μπασκίρ.
Μετανάστευση
μικρογραφία|304x304εσ|Αρχές της δεκαετίας του 1930. Ηγέτες των ιαπωνικών εθνικιστών και μετανάστες από κοινότητες όπου ομιλούνται οι Τουρκικές γλώσσες. Ο Κουρμπανγκαλίγιεφ είναι δεύτερος από τ αριστερά στην πίσω σειρά Τον Οκτώβριο του 1920, ο στρατός του Κολτσάκ μαζί με τα συνδεδεμένα Μπασκιρικά στρατεύματα υπέστησαν μια μεγάλη ήττα, παραδίδοντας την πόλη Τσιτά στον Κόκκινο Στρατό. Ο Μουχάμεντ Κουρμπανγκαλίγιεφ μετανάστευσε στην Μαντζουρία, όπου προσπάθησε να φέρει σε επαφή τους μπασκίρ και τους τουρκόφωνους μετανάστες στη περιοχή, να μεριμνήσει για τις παραδοσιακές Ισλαμικές θρησκευτικές πρακτικές μεταξύ τους, να υποστηρίξει την διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, και ενεργούσε ως Ιμάμης και μουνταρίς (δάσκαλος).
Το 1924, μετακόμισε στην Ιαπωνία, όπου ίδρυσε μια Μουσουλμανική κοινότητα (έναν μαχαλά με το όνομα Ισλαμίγια) στο Τόκιο και έγινε ο θρησκευτικός της ηγέτης. Το 1927, άνοιξε ένα σχολείο για τους μουσουλμάνους της Ιαπωνίας. Το 1928, συγκάλεσε το Πανιαπωνικό Κογκρέσο Μουσουλμάνων. Επίσης ασχολήθηκε με την έκδοση βιβλίων στα αραβικά. Ταξίδεψε εκτενώς σε όλη την Ιαπωνία για να κηρύξει το Ισλάμ και δημοσίευσε αρκετά βιβλία σχετικά με τους Τουρκικούς πληθυσμούς και τις ιστορίες τους.
Το 1932-1936, ίδρυσε μια Μουσουλμανική κοινότητα στον Μαντσούκουο, έναν μεντρεσέ στο Μούκντεν, και ξεκίνησε την έκδοση του "Япон Мөхбире" (Yapon Möxbire, το οποίο σημαίνει "Κήρυκας της Ιαπωνίας" στις Τουρκικές γλώσσες). Επίσης δημοσίευσε για πρώτη φορά το Κοράνι στην Άπω Ανατολή.
Ανέπτυξε σχέσεις με Κοράτες και Μαντζουαριανές επιχειρηματίες και είχε στενές προσωπικές σχέσεις με στρατιωτικούς ηγέτες της Ιαπωνίας, όπως τους εξής: Ογκασαουάρα Ναγκανάρι, Νάνγκο Τζουντίρο, τους πολιτικούς Όκουμα Σιγκενόμπου, Τογιάμα Μιτσούρου (αρχηγός της Γκενιόσα). Επίσης έλαβε χρηματοδότηση από ιαπωνικές οικονομικές ολιγαρχίες για να υποστηριχθούν οι θρησκευτικές και δημόσιες δραστηριότητές του.