cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάζαρτζικ
Πολιτισμός και πεζοδρομημένες περιοχές
Η Εκκλησία της Θεοτόκου διαθέτει τις πιο εντυπωσιακές εικόνες στη Βουλγαρία έργα καλλιτεχνών της Σχολής του Ντέμπαρ, ξυλόγλυπτα σκηνών της Καινής και της Παλαιάς Διαθήκης και εικόνες του Στάνισλαβ Ντοσπέφσκι (1823-1878). Άλλα αξιοθέατα της πόλης είναι ο πύργος του ρολογιού, το εθνογραφικό και το ιστορικό μουσείο.
Το Πάζαρτζικ έχει δίκτυο πεζοδρομημένων δρόμων ακόμη και πάνω από το σχετικά υψηλό βουλγαρικό μέσο όρο. Υπάρχουν πολλοί πεζόδρομοι και σε ένα σημείο υπάρχει ακόμη και μια διασταύρωση, όπου συγκλίνουν πέντε διαφορετικοί πεζόδρομοι. Οι περισσότεροι συνεχίζουν σε μεγάλο μήκος ή συνδέονται με τις υπόλοιπες πεζοδρομημένες περιοχές της πόλης και έτσι μπορούμε να πούμε ότι σχηματίζουν το δίκτυο πεζοδρόμων της πόλης.
Τις θερμότερες εποχές τα περισσότερα απογεύματα και ιδίως τα σαββατοκύριακα πολλοί άνθρωποι περιφέρονται ή κάθονται σε καφετέριες. Στην περιοχή αυτή υπάρχουν λίγα τουριστικά αξιοθέατα αλλά υπάρχουν μεγάλα σουπερμάρκετ, όπως τα Kaufland, Bila και Lidl.
Δήμος Παιανίας
Ο Δήμος Παιανίας είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Παιανίας και Γλυκών Νερών. Περιλαμβάνει τους οικισμούς Παιανία, Γλυκά Νερά και Αργιθέα. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 47,14 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του είναι 28.036 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021.
Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος Παιανίας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1972 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Παιανίας σε δήμο. Η κοινότητα Παιανίας είχε συσταθεί το 1912, αρχικά ως κοινότητα Λιοπεσίου και από το 1915 ως κοινότητα Παιανίας. Περιλάμβανε εκτός από την Παιανία τους οικισμούς του Γέρακα και των Γλυκών Νερών που αργότερα αποσπάστηκαν και αποτέλεσαν ξεχωριστές κοινότητες. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1972 ο οποίος διατηρήθηκε αμετάβλητος μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, ενώ μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης συνενώθηκε με τον δήμο Γλυκών νερών συγκροτώντας τον νέο δήμο Παιανίας. Το 2004 ιδρύθηκε η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού-ΔΕΠΟΛ (Πρόεδρος ο Ευάγγελος Ανδρέου) που συγκάλεσε το Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας (AICL-Paris) υπό την αιγίδα της Unesco με θέμα "Η άμυνα των "μικρών" γλωσσών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση".
Σοφία (μάρτυρας)
Η Αγία Σοφία και οι κόρες της Πίστη, Ελπίς, Αγάπη, έζησαν επί Αυτοκράτορος Αδριανού.
Όταν ο Αυτοκράτορας έμαθε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές, διέταξε να τις συλλάβουν. Ζήτησε να παρουσιαστούν μπροστά του οι τρεις κόρες, μία-μία. Πρώτη η δωδεκάχρονη Πίστη, η οποία δε δέχτηκε να απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη, οπότε αποκεφαλίστηκε. Ακολούθησε η δεκάχρονη Ελπίδα και η εννιάχρονη Αγάπη, οι οποίες ομοίως δεν απαρνήθηκαν την πίστη τους και αποκεφαλίστηκαν.
Η μητέρα τους Σοφία ενταφίασε με τιμές τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες δίπλα στους τάφους τους, όπου και παρέδωσε το πνεύμα της.
Υπολογίζεται ότι απεβίωσαν περί το 137. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη και των τεσσάρων στις 17 Σεπτεμβρίου.
Ἦχος πλ. α'. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Πηγές
Σοφία
Αγκάτα Μουτσενίτσε
Η Αγκάτα Μουτσενιέτσε (Агата Муцениеце, Λετονικά: Agate Muceniece) ή Αγκάτα Πριλούτσναγια (από το επίθετο του συζύγου της) είναι Ρωσίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη 1 Μαρτίου του 1989.
Ζωή
Η Αγκάτα Μουτσενίτσε γεννήθηκε στη Ρίγα 1 Μαρτίου 1989. Ο πατέρας του δούλευε ως μπάρμαν (ο οποίος πέθανε όταν η Αγκάτα ήταν παιδί ), η μητέρα ήταν σεφ. Έχει μία μεγαλύτερη αδελφή την Σάντα. Στο σχολείο, παρακολούθησε τη δραματική σχολή «Шкатулка» (мастерская Л. Е. Шевченко). Μετά το γυμνάσιο, εργάστηκε ως μοντέλο , διαφημίζοντας διάσημο εμπορικό σήμα ιταλικών παπουτσιών , έχει ταξιδέψει σε πολλές χώρες της Ευρώπης για φωτογραφήσεις. Επέστρεψε στη Ρίγα, και έγινε δεκτή στο Πανεπιστήμιο της Λετονίας ( ειδικότητας Κινέζικη Φιλολογία ) , αλλά το 2008 μετακόμισε στη Μόσχα και άρχισε στην υποκριτική σχολή VGIK ( AY Mikhailov ) , όπου αποφοίτησε το 2012. Έκανε το ντεμπούτο ταινιών της το 2007. Ο πιο διάσημος ρόλος της ήταν της Ντάρια Σταρκόβα (Дарья Старкова-Daria Starkova) στην τηλεοπτική σειρά Κλειστό Σχολείο (τηλεοπτική σειρά) («Закрытая школа»-"Closed School"). Ήταν το βασικό πρόσωπο στις διαφημίσεις των προϊόντων " Beeline », « Nescafe » , « MegaFon » , « Euroset » , « Jardin » , « Savage » , Sberbank , « ΟΒΙ ».
Προσωπική Ζωή
Όταν ολοκληρώθηκε η σειρά Κλειστό Σχολείο (τηλεοπτική σειρά) («Закрытая школа»-"Closed School"), συναντήθηκε με τον ηθοποιό Πάβελ Πριλούτσνι (Павел Прилучный), τον Αύγουστο του 2011, το ζευγάρι παντρεύτηκε κρυφά σε ληξιαρχείο της Μόσχας. 11 του Ιανουαρίου του 2013 η Αγκάτα γέννησε το γιο τους Тимофей (Timothy). Η ηθοποιός πήρε επίσημα το ίδιο το όνομα του συζύγου της, τώρα το γένος Μουτσενίτσε έγινε το σκηνικό όνομά της, η Αγκάτα έχει δηλώσει πολύ καλή φίλη με τη συμπρωταγωνίστριά της στη ρωσική τηλεοπτική σειρά, την Τατιάνα Κασματσιόβα. Η Αγκάτα έχει ανάστημα 1.72 και είναι μελαχρινή με καστανά μάτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Ρωσίδες μοντέλα Κατηγορία:Φωτομοντέλα
Ρουάντα
Η Ρουάντα, επισήμως Δημοκρατία της Ρουάντα, είναι ένα περίκλειστο κράτος της ανατολικής κεντρικής Αφρικής. Βρίσκεται λίγες μοίρες νότια του Ισημερινού, στη Μεγάλη Ρηξιγενή Κοιλάδα στη περιοχή των Μεγάλων Αφρικανικών Λιμνών. Η Ρουάντα συνορεύει με την Ουγκάντα, την Τανζανία, το Μπουρούντι και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Το κλίμα είναι εύκρατο έως υποτροπικό, με δύο περιόδους βροχών και δύο περιόδους ξηρασίας κάθε χρόνο. Η Ρουάντα έχει έκταση 26.338 τ.χλμ. και πληθυσμό 13.252.274 κατοίκων, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022 και είναι μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες ηπειρωτικές χώρες της Αφρικής. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι το Κιγκάλι. Στο επίκεντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας ήρθε λόγω των εθνοτικών συγκρούσεων που έγιναν το 1994 με πάνω από 500.000 θύματα. Η χώρα είναι μέλος της Αφρικανικής Ένωσης, των Ηνωμένων Εθνών, της Κοινοπολιτείας των Εθνών, του Διεθνή Οργανισμού Γαλλοφωνίας και της Κοινότητας Κρατών της Ανατολικής Αφρικής.
Ετυμολογία
Ο όρος «Rwanda» (από το Rwanda-Rundi u Rwanda) είναι ένα όνομα για τους αυτόχθονες πληθυσμούς εκεί, των οποίων η λέξη για τον εαυτό τους είναι άγνωστης προέλευσης, εμφανίστηκε ως η πιο κοινά αναγνωρισμένη ορθογραφία. Τελικά, μετά από αρκετές παραλλαγές – «Ruanda», κ.λπ.– το σύγχρονο παράγωγο Rwanda υιοθετήθηκε ως όνομα της χώρας. Η ορθογραφία με -w- φαίνεται ότι κυριάρχησε μετά το 1970.
Ιστορία
Η φυλή των Χούτου εγκαταστάθηκε στη Ρουάντα τον 14ο αιώνα και οι Τούτσι τον 15ο. Από το 1890 και μέχρι το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου η Ρουάντα αποτέλεσε αποικία της Γερμανίας. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου η Ρουάντα έγινε μαζί με το γειτονικό Μπουρούντι αποικία των Βέλγων μέχρι το 1962 οπότε και η Ρουάντα έγινε ανεξάρτητο κράτος. Για 500 περίπου χρόνια οι Τούτσι ήταν οι πολιτικά κυρίαρχοι στη χώρα και καταπίεζαν τους Χούτου. Η χρησιμοποίηση της μειονότητας των Τούτσι από τους αποικιοκράτες ως άρχουσα τάξη της χώρας και η καταπίεση της πλειοψηφίας των Χούτου απ αυτούς ήταν ακόμα ένας λόγος της διαμάχης μεταξύ των δύο φυλών. Από το 1959 υπάρχει ένοπλη διαμάχη μεταξύ τους. Το 1994 με αφορμή τον θάνατο του τότε προέδρου της χώρας ξέσπασαν ταραχές που οδήγησαν στη γνωστή και ως Γενοκτονία της Ρουάντα με πάνω από μισό εκατομμύριο Τούτσι νεκρούς από τους Χούτου. Λόγω των ταραχών εκατομμύρια κάτοικοι εγκατέλειψαν τη χώρα. Το γεγονός αυτό έχει χαρακτηριστεί από τον ΟΗΕ ως γενοκτονία. Η εθνική γλώσσα της χώρας είναι η τοπική γλώσσα κινιαρουάντα, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης τα γαλλικά, τα αγγλικά και τα σουαχίλι.
Κλίμα
Το κλίμα της Ρουάντα είναι τροπικό. Οι δύο περίοδοι βροχών επιτρέπουν δύο σοδειές τον χρόνο. Η χώρα είναι περίκλειστη και βρίσκεται αρκετά μακριά από την κοντινότερη θάλασσα. Καλλιεργούνται καφές, βαμβάκι, κ.ά. Η κτηνοτροφία είναι επίσης παρούσα στην οικονομία της χώρας.
Δημογραφία
thumb|left|200px|Η ανάπτυξη του πληθυσμού (1961-2003), στοιχεία του FAOSTAT
Οι κυριότερες φυλές που κατοικούν στη Ρουάντα είναι οι Χούτου σε ποσοστό 90%, οι Τούτσι 8% και οι Πυγμαίοι Τούα 2%. Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας είναι 13.252.274 κάτοικοι (εκτίμηση 2022). Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 2,0% (εκτίμηση 2020). Ρυθμός γεννήσεων 27,9 γεννήσεις/1000 πληθυσμού και θανάτου 6,1 θάνατοι/1000 πληθυσμού (εκτίμηση 2020).
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 69,1 χρόνια (66,9 χρόνια οι άνδρες και 71,2 οι γυναίκες).
Οικονομία
Λόγω του εμφυλίου πολέμου η οικονομία της χώρας έχει υποστεί καταστροφή. Το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων είναι ιδιαίτερα χαμηλό. Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο το 20% των κατοίκων των πόλεων έχουν οικιακό ηλεκτρισμό. Το ΑΕΠ της χώρας είναι 10,6 δις $ (εκτίμηση 2009). Ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είναι 7,5% (εκτίμηση 2009). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι 1.087 $ (εκτίμηση 2009).
Συγκοινωνίες
Το οδικό δίκτυο είναι ανεπτυγμένο και καλύπτει 14.008 χλμ. (το 2004). Το διεθνές αεροδρόμιο, κοντά στο Κιγκάλι, αποπερατώθηκε το 1986. Δεν έχει σιδηροδρομικό δίκτυο. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Διοικητική διαίρεση
thumb|298px|Οι επαρχίες της Ρουάντας
Από την 1η Ιανουαρίου του 2006 η αφρικανική χώρα διαιρείται σε 5 επαρχίες:
Η χώρα υποδιαιρείται σε 30 δήμους.
Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Στις προεδρικές εκλογές του 2010 πρόεδρος εξελέγη ο Πολ Καγκάμε με ποσοστό 93%.
Διεθνείς σχέσεις
Στις 29 Νοεμβρίου 2009 η χώρα αποκατέστησε τις διπλωματικές της σχέσεις με τη Γαλλία, έπειτα από τρία χρόνια.
Ο αστεροειδής 1638 Ρουάντα ονομάστηκε προς τιμή της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Μίλητος (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Μίλητος ήταν ονομαστός ήρωας και ιδρυτής της ομώνυμης πόλεως στη Μικρά Ασία. Ο Ρόμπερτ Γκρέιβς γράφει ότι το όνομα του Μιλήτου μεταφράζεται ως «ερυθρά γη», πιθανότατα επειδή οι Κρήτες ήταν περισσότερο κόκκινοι από τους υπόλοιπους Έλληνες. Ο Μίλητος ήταν γιος του θεού Απόλλων και της Αρείας, μιας από τις Νύμφες κόρης του Κλεόχου από την Κρήτη. Η μητέρα του σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν η Ακάλλη κόρη του Μίνωα και της Πασιφάης που συνευρέθηκε με τον Απόλλωνα, αδέλφια του ήταν η Αμφίθεμις, ο Τάραξος και ο Όαξος που ίδρυσε την ομώνυμη πόλη. Άλλη πηγή τέλος καταγράφει το όνομα της μητέρας του σαν Δηιόνη και τον ίδιο από το μητρώνυμο Δηιονίδες. Μια τελευταία πηγή γράφει ότι ο πατέρας του Μίλητου ήταν ο Ευξάντιος γιος του Μίνωα και της Δεξιθέας.
Ο Μίλητος παντρεύτηκε την Ειδοθέα, κόρη του βασιλιά της Καρίας Εύρυτου, ή την Τραγασία κόρη του Κελαινού ή την Κυάνη κόρη του ποταμού Μαίανδρου ή την Αρεία με την οποία απέκτησε τον Καύνο και τη Βυβλίδα. Ο Νόννος ο Πανοπολίτης γράφει ότι πατέρας του Μίλητου ήταν ο Αστερίων γιος του Μίνωα και της Ανδρόγειας, ο Καύνος και η Βυβλίδα ήταν αδέλφια σε αυτή την περίπτωση αντί για παιδιά. Όταν η Αρεία γέννησε τον γιο της τον τοποθέτησε με ένα καλάθι από φρούτα σμίλαξ, ο πατέρας της Κλεόχος τον βρήκε και του έδωσε το όνομα "μίλητος". Με τη δεύτερη παράδοση η μητέρα του Ακάλλη φοβήθηκε την οργή του πατέρα της Μίνωα για τη μοιχεία με τον Απόλλων και εγκατέλειψε το βρέφος στο δάσος, εκεί ο Απόλλων έστειλε τις λύκαινες να το θηλάσουν. Ο Μίλητος αγαπούσε εξίσου τον Μίνωα και τον Σαρπηδών αλλά προτιμούσε τον δεύτερο, αυτό προκάλεσε την οργή του Μίνωα που έστειλε εξορία τον αδελφό του. Με τις συμβουλές του Σαρπηδών ο Μίλητος μετέβη στη Σάμο, από εκεί πέρασε στην Καρία και ίδρυσε πόλη με το όνομα του. Οι μύθοι σχετίζουν την ίδρυση της Μιλήτου με τη δολοφονία από τον Μίλητο του προηγούμενου βασιλιά Αστερίων, γιου του Άναξ από τον οποίο ονομαζόταν η περιοχή Ανακτορία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
Yoshimi Battles the Pink Robots
Το "Yoshimi Battles the Pink Robots" είναι το δέκατο άλμπουμ των The Flaming Lips. Κυκλοφόρησε από την Warner Bros. Records στις 16 Ιουλίου του 2002. Χαρακτηρίζεται για τις επηρεασμένες από την ηλεκτρονική μουσική και ανακατεμένες με την ψυχεδέλεια ίντι ροκ συνθέσεις.Έχει ανακηρυχθεί "Χρυσό" από την RIAA. Το άλμπουμ πήρε εξαιρετικές κριτικές και έκανε αρκετές πωλήσεις με αποτέλεσμα η μπάντα να εισχωρήσει στο mainstream. Το άλμπουμ έγινε και μιούζικαλ το 2012.
Ο τίτλος ενδέχεται να αναφέρεται στη μουσικό Yoshimi P-We, μέλος των Boredoms, η οποία εμφανίζεται στο άλμπουμ. Κάποιοι έχουν θεωρήσει ότι το άλμπουμ είναι θεματικό αλλά η ιστορία της μάχης της Yoshimi είναι προφανής μόνο στα τέσσερα πρώτα κομμάτια.
Οι στίχοι αφορούν ως επί το πλείστον μελαγχολικούς συλλογισμούς για την αγάπη, τη θνησιμότητα, το τεχνητό συναίσθημα, τον πασιφισμό και την εξαπάτηση.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια είναι γραμμένα από τους Flaming Lips (Wayne Coyne, Steven Drozd και Michael Ivins) εκτός από τα σημειωμένα
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Χρήστος Διδασκάλου (οπλαρχηγός)
Ο Χρήστος Διδασκάλου ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τα Γιαννιτσά της Πέλλας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Διδασκάλου γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Γιαννιτσά της Πέλλας. Ο αδελφός του ήταν ιατρός. Υπήρξε ένας από τους κύριους οργανωτές της Ελληνικής άμυνας στην πόλη των Γιαννιτσών. Κατατάχτηκε από νωρίς στα αντάρτικα σώματα που δρούσαν στην περιοχή της λίμνης των Γιαννιτσών. Αργότερα, μαζί με τον ιερέα Δημήτριο Οικονόμου και τον Αντώνιο Κασάπη, ίδρυσαν της Εθνική Επιτροπή Γιαννιτσών, της οποίας διατέλεσε ταμίας. Μετά τη δολοφονία του Αντώνιου Κασάπη, ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής και ηγήθηκε της πολιτοφυλακής Γιαννιτσών παίρνοντας μέρος σε πολλές μάχες με Βούλγαρους κομιτατζήδες στην περιοχή Πέλλας. Τραυματίστηκε θανάσιμα σε μάχη με κομιτατζήδες στο Γυψοχώρι το 1907. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
Αθνάρ Β΄ Γκαλίντεθ της Αραγωνίας
Ο Αθνάρ Β´ Γκαλίντεθ (ισπανικά: Aznar II Galíndez), Κόμης της Αραγωνίας (867 - 893) ήταν γιος και διάδοχος του Γκαλίντο Α΄ Αθνάρεθ στην Κομητεία της Αραγωνίας. Ήταν παντρεμένος με την Οννέκα Γκαρθές της Παμπλόνα, κόρη του βασιλιά της Παμπλόνα, Γκαρθία Ίνιγεθ, με την οποία είχε τρία παιδιά: Πέθανε το 893.
The Moral Landscape
Το The Moral Landscape: How Science Can Determine Human Values (Το ηθικό τοπίο: Πως η Επιστήμει Μπορεί να Καθορίσει τις Ανθρώπινες Αξίες) είναιενα βιβλίο από τον Σαμ Χάρις το οποίο εκδόθηκε το 2010. Σε αυτό υποστηρίζει την επιστήμη της ηθικής και επιχειρηματολογεί πως αρκετοί μελετητές μπέρδευαν την σχέση μεταξύ ηθικής, γεγονότων και επιστήμης. Απορρίπτει τον ηθικό σχετικισμό, δηλαδή ότι η ηθική είναι υποκειμενική. Ο Χαρις συμπεραίνει πως το μόνο ηθικό μοντέλο για το οποίο αξίζει να μιλάμε είναι αυτό όπου το «καλό« οδηγεί στην αύξηση της ευημερίας των ανθρώπων. Οι ηθικές ερωτήσεις, συμφωνα με τον Χάρις, μπορούν να αναζητηθούν οχι ψάχνοντας μόνο την φιλοσοφία, αλλά χρησιμοποιόντας επιστημονικές μεθόδους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1940-41
Το Πρωτάθλημα Μακεδονίας της περιόδου 1940-1941 δεν ολοκληρώθηκε καθώς οι αθλητικές δραστηριότητες έπαψαν λόγω του Ελληνοιταλικού Πολέμου. Στις 13 Οκτωβρίου έγινε η τελετή έναρξης του πρωταθλήματος και ο πρώτος αγώνας ΠΑΟΚ - Άρη που έληξε ισόπαλος με 2-2. Στις 20 Οκτωβρίου έγιναν οι αγώνες ΠΑΟΚ - Μακεδονικός Νεάπολης 2-1 και ΜΕΝΤ - Ηρακλής 3-2. Στις 27 Οκτωβρίου έγιναν οι τελευταίοι αγώνες Ηρακλής - Μεγας Αλέξανδρος 1-0 και Άρης - ΜΕΝΤ 4-0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1940-1941 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών (γνωστό και ως Eurowomen ή Ευρωμπάσκετ γυναικών) είναι διοργάνωση που διεξάγεται κάθε δύο χρόνια και στην οποία λαμβάνουν μέρος γυναικείες ομάδες από χώρες της Ευρώπης (και το Ισραήλ). Η διοργάνωση αποτελεί επίσης κριτήριο πρόκρισης για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα γυναικών της FIBA όπως επίσης και για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Στην διοργάνωση του 2009, η οποία διεξήχθη στη Λετονία από τις 7 ως τις 20 Ιουνίου, τον τίτλο κατέκτησε η Γαλλία, κερδίζοντας με 57-53 την ομάδα της Ρωσίας στον τελικό. Πολυτιμότερη παίκτρια αναδείχθηκε η ελληνίδα Ευανθία Μάλτση. Στο Ευρωμπάσκετ του 2019, η Ισπανία κατέκτησε για 4η φορά τον τίτλο.
Ερμογένης ο Ταρσεύς
Ο Ερμογένης (περ. 160- 230) ήταν ρήτορας από την Ταρσό Κιλικίας, ο σημαντικότερος, στην περιοχή της ρητορικής θεωρίας, συγγραφέας της αυτοκρατορικής εποχής. Η πρώιμη ικανότητά του στην ευγλωττία κίνησε και τον ενδιαφέρον του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου να τον ακούσει, όταν ο Ερμογένης ήταν μόλις δεκαπέντε χρονών. Φαίνεται ότι τα σημαντικότερα έργα του τα έγραψε σε νεανική ηλικία, γιατί κατόπιν περιέπεσε σε κατάσταση διανοητικής ανικανότητας «εξέστη των φρενών» και πέθανε περιφρονημένος.
Το κύριο έργο του Ερμογένη είναι μια τριλογία που αποτελεί ένα σύνολο διαδακτικών εγχειριδίων και θα μπορούσε να ονομαστεί «ρητορική τέχνη»: Κυρίως συνόψισε με επιτυχία τις μελέτες των προγενεστέρων ρητοδιδασκάλων και, συνδέοντας τη ρητορική με τη φιλοσοφία, επηρέασε τη διδασκαλία των μεταγενεστέρων και ιδιαίτερα των βυζαντινών σχολών. Εύστοχες είναι οι επισημάνσεις διαφορών στο ύφος που διαπίστωσε ανάμεσα στα λογοτεχνικά είδη. Πραγματεύτηκε συστηματικά τις διάφορες μορφές και κατηγορίες λόγου και διακρίθηκε για την αίσθηση του μέτρου και την καλαισθησία. Οι υφολογικές παρατηρήσεις του στηρίζονται στην ανάλυση λόγων ρητόρων της κλασικής εποχής (ιδιαίτερα του Δημοσθένη). Στους αττικούς ρήτορες βρήκε τα στοιχεία της τελειότητας του ύφους «αρεταί λέξεως», όπως τα εξέθεσε στο έργο του «Περί μεθόδων δεινότητος». Πολύ μικρότερη σημασία έχει και το αποδιδόμενο σ΄αυτόν έργο τα Προγυμνάσματα (ρητορική σχεδιογραφία), που η γνησιότητά του αμφισβητείται.
Το έργο του, ενώ δεν εκτιμήθηκε από τους συγχρόνους του, χρησιμοποιήθηκε και υπομνηματίσθηκε πολύ από τους μεταγενεστέρους και η γραπτή παράδοσή του αντιπροσωπεύεται από πολυάριθμα χειρόγραφα, ενώ η επίδρασή του ήταν αισθητή ως την Αναγέννηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Πάνος Κολοκοτρώνης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1800 στη Ζάκυνθο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και της Αικατερίνης Καρούτσου. Είχε αποκτήσει αξιόλογη μόρφωση, όντας γνώστης της ελληνικής γραμματείας, καθώς και της ιταλικής και γαλλικής γλώσσας. Τον Δεκέμβριο του 1822 παντρεύτηκε στο Ναύπλιο τη μικρότερη κόρη της Μπουμπουλίνας, Ελένη Μπούμπουλη. Το 1818 μυήθηκε από τον πατέρα του στη Φιλική Εταιρεία. Με την έναρξη της Επανάστασης πήγε στην Πελοπόννησο για να συμμετάσχει στον Απελευθερωτικό Αγώνα. Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς στο Βαλτέτσι και στις μάχες εναντίον του Δράμαλη (Δερβενάκια). Συμμετείχε στη διοίκηση της Τρίπολης και αργότερα διορίστηκε φρούραρχος του Ναυπλίου. Το 1822 ονομάστηκε χιλίαρχος και ανέλαβε πρώτος πολιτάρχης της Τριπολιτσάς. Απεβίωσε στις 13 Νοεμβρίου 1824 (κατ' άλλους 21 Νοεμβρίου 1824) στο χωριό Θάνα της Τρίπολης.
Εμφύλιος Πόλεμος
Στη διάρκεια της πρώτης εμφύλιας διαμάχης (Φθινόπωρο 1823- Ιούλιος 1824) διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράταξη του πατέρα του, στους «Αντικυβερνητικούς» και των στρατιωτικών της Πελοποννήσου. Αρνήθηκε να παραδώσει την πόλη του Ναυπλίου και μετά την χορήγηση αμνηστίας (Ιούλιος 1824) κινήθηκε προς την Πάτρα για να ενισχύσει την πολιορκία της πόλης, αλλά ανακλήθηκε στην Αρκαδία για να αντιμετωπίσει την επιδρομή των «Κυβερνητικών», κατά τη διάρκεια του Β' Εμφυλίου Πολέμου. Στις 13 Νοεμβρίου 1824 (κατ′ άλλους στις 21 Νοεμβρίου 1824) ο Πάνος Κολοκοτρώνης και οι άνδρες βάδιζαν μεταξύ των χωριών Θάνα και Μπεσίρι Αρκαδίας, έχοντας κατεύθυνση προς το γειτονικό χωριό Σιλίμνα, όπου είχε στρατοπεδεύσει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Στόχος των «Αντικυβερνητικών» η Τρίπολη, την οποία κατείχαν οι «Κυβερνητικοί». Κατά τη διάρκεια της πορείας, ο Πάνος Κολοκοτρώνης πληροφορήθηκε ότι σε συμπλοκή νωρίτερα μεταξύ «Κυβερνητικών» υπό τον οπλαρχηγό Βάσο Μαυροβουνιώτη και οι άνδρες του διαλύθηκαν. Δίπλα στον Πάνο Κολοκοτρώνη έμειναν ο υπασπιστής του Γιάννης Βατικιώτης, ο γραμματικός του Θεόδωρος Ρηγόπουλος και ο φροντιστής του Ανούτσος Σαμαρόνης. Ξαφνικά κι ενώ βάδιζαν προς το Μπεσίρι, γύρω στις 4 το απόγευμα δέχθηκαν επίθεση από μία ομάδα 25 Βουλγάρων, που ανήκαν στις κυβερνητικές δυνάμεις της Τρίπολης και είχαν ως επικεφαλής τον ομοεθνή τους Κότζιο.
Πολεμική Δράση
Στις 12 Ιουνίου 1821 ο τουρκικός στρατός περνάει την πόρτα των Καλαβρύτων και κατευθείνεται προς το Μερκοβούνι με σκοπό να βρεθεί στα νώτα των Ελλήνων. Ο Πάνος Κολοκοτρώνης αντιλαμβάνεται έγκαιρα τις προθέσεις των Τούρκων και κατεβάζει τους άνδρες του στην πεδιάδα, για να βρεθούν στα νότα των εχθρών. Το τουρκικό ιππικό κατόρθωσε να περικυκλώσει τους Έλληνες στη θέση Μικρός Μύτικας, κοντά στο Μερκοβούνι. Στη μάχη που ακολούθησε ο Πάνος Κολοκοτρώνης και οι άνδρες του αγωνίστηκαν με ηρωισμό. Μετά το τέλος της μάχης ο Πάνος Κολοκοτρώνης έσπευσε υπερήφανος να αναγγείλει τη νίκη στον πατέρα του, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Εκείνος βρισκόταν τότε με τον Υψηλάντη στα Βέρβαινα. Ωστόσο, δέχτηκε πατρικές επιπλήξεις, γιατί η πρωτοβουλία του να κατεβάσει τους άνδρες στην πεδιάδα θα μπορούσε να αποβεί μοιραία.
Το τέλος του
Μια σφαίρα στις 13 Νοεμβρίου 1824 (κατ' άλλους 21 Νοεμβρίου 1824) στο χωριό Θάνα της Τρίπολης διαπέρασε το κρανίο του Πάνου Κολοκοτρώνη και τον σκότωσε, την ώρα που εκείνος πήγαινε να επισκεφθεί τον πατέρα του. Όπως αναφέρουν στα απομνημονεύματά τους ο Κανέλλος Δεληγιάννης και ο Θεόδωρος Ρηγόπουλος, που ήταν αυτόπτης μάρτυς, οι δολοφόνοι του λαφυραγώγησαν τη σορό του Πάνου Κολοκοτρώνη και την εγκατέλειψαν. Του αφαίρεσαν ακόμη και τα εσώρουχά του και άφησαν το νεκρό σώμα του γυμνό. Θάφτηκε την επομένη στο γειτονικό χωριό Σιλίμνα, οπού βρισκόταν εκεί ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Αργότερα το κρανίο του μεταφέρθηκε στο Εθνολογικό Μουσείο.
Βιβλιογραφία
Πανος Κατηγορία:Έλληνες που δολοφονήθηκαν από Έλληνες στην Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ταξινόμηση φυσαλίδας
με-πλαίσιο|δεξιά|Ταξινόμηση φυσαλίδας μιας λίστας τυχαίων αριθμών. 280px|μικρογραφία|Παράδειγμα ταξινόμησης φυσαλίδας. Ξεκινώντας από την αρχή της λίστας, συγκρίνουμε κάθε γειτονικό ζεύγος, αλλάζουμε τις τιμές αν δεν είναι στην σωστή σειρά. Σε κάθε επανάληψη του αλγόριθμου μια λιγότερη τιμή χρειάζεται να ελεγχθεί. Ο αλγόριθμος τερματίζει όταν δεν υπάρχουν άλλα αντικείμενα να συγκριθούν και να γίνουν εναλλαγές. alt=Bubblesort επεξεργασμένης χρώμα|με-πλαίσιο|Bubblesort επεξεργασμένης χρώμα Ταξινόμηση φυσαλίδας (bubble sort) είναι το όνομα ενός απλού αλγόριθμου ταξινόμησης. Λειτουργεί συγκρίνοντας βηματικά τα στοιχεία μιας λίστας και εναλλάσοντάς τα ώστε να βρεθούν σε σωστή σειρά. Τα βήματα επαναλαμβάνονται μέχρι να ταξινομηθεί ολόκληρη η λίστα.
Αλγόριθμος
BUBBLESORT(A) 1 for i ← 1 to length[A] 2 do for j ← length[A] downto i + 1 3 do if A[j] < A[j - 1] 4 then exchange A[j] ↔ A[j - 1]
όπου Α είναι ένας πίνακας στοιχείων.
Υλοποίηση σε Java
Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές υλοποίησης της ταξινόμησης φυσαλίδας. Παρακάτω παρουσιάζεται η κλασική περίπτωση με σταθερό αριθμό επαναλήψεων.
Ανάλυση
Ο χρόνος εκτέλεσης εξαρτάται από τον αριθμό των επαναλήψεων του βρόχου   στις γραμμές. Συνεπώς, ο συνολικός αριθμός επαναλήψεων είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλγόριθμοι ταξινόμησης
Sorteringsalgoritme
Παραστατική γεωμετρία
right|200px Η Παραστατική Γεωμετρία αποτελεί κλάδο των εφαρμοσμένων Μαθηματικών που σκοπό έχει τη γραφική επίλυση (με κανόνα και διαβήτη) προβλημάτων που ανάγονται σε στερεά σχήματα. Ακολουθεί την εξής μέθοδο: αντικαθιστά τα στερεά σχήματα με τις προβολές τους σε δύο ή τρία επίπεδα, καλούμενα προβολικά, εις τρόπον ώστε, αναγόμενα στο χώρο, να χρησιμοποιούνται επ΄ αυτών γνωστές γραφικές μέθοδοι.
Από καθαρή μαθηματική άποψη η παραστατική γεωμετρία δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αντίθετα όμως είναι πάρα πολύ χρήσιμη αφού αποτελεί τη βάση όλων των τεχνικών σχεδιάσεων ιδιαίτερα στην αρχιτεκτονική, μηχανολογία, ναυπηγική και αεροναυπηγική.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική Κατηγορία:Ναυπηγική
Κόλπος της Ίριδας
Παραπομπές
Ιρις
Μαυριτανία Καισαρησία
Η Mαυριτανία Καισαρησία (λατινικά: " Mauretania Caesariensis") ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία, που βρισκόταν στη σημερινή Αλγερία (και ένα μικρό τμήμα του Μαρόκου) στη Βόρειο Αφρική. Το πλήρες όνομα παραπέμπει στην πρωτεύουσά της Καισάρεια Μαυριτανική (σύγχρονο Chercell).
Η επαρχία ήταν μέρος τού βασιλείου της Μαυριτανίας και πήρε το όνομά της από τους Μαυριτανούς, που ζούσαν εκεί. Παλαιότερα ανεξάρτητο βασίλειο και αργότερα πελατειακό κράτος της Ρώμης, προσαρτήθηκε επίσημα στην Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαυδίου και χωρίστηκε σε δύο επαρχίες περί το 42 μ.Χ. Μία τρίτη επαρχία, που ονομάστηκε Μαυριτανία Σιτιφησία (Mauretania Sitifensis), αποσχίστηκε αργότερα από το ανατολικό τμήμα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Διοκλητιανού το 293 μ.Χ. Κατά τη διάρκεια και μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 5ο αι. το μεγαλύτερο μέρος της ενδοχώρας χάθηκε, πρώτα στο βασίλειο των Βανδάλων και αργότερα στο Μαυριτανο-Ρωμαϊκό βασίλειο, με τη ρωμαϊκή διοίκηση να περιορίζεται στην πρωτεύουσα της Καισάρειας. Η γη ανακατακτήθηκε από τη Ρώμη επί Ιουστινιανού Α΄. Η επαρχία αυτή αποτελούσε τμήμα της πραιτωριανής επαρχίας της Αφρικής, αργότερα εξαρχίας της Αφρικής. Η μουσουλμανική κατάκτηση του Μαγκρέμπ έδωσε τέλος στη ρωμαϊκή κυριαρχία στη Μαυριτανία, μόνιμα αυτή τη φορά, η οποία κυβερνήθηκε από το χαλιφάτο των Ομεϋαδών ως μέρος της Μεσαιωνικής Μουσουλμανικής Αλγερίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|400x400εσ| Η [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την εποχή του Αδριανού (βασ. 117–138), που δείχνει την αυτοκρατορική επαρχία Mauretania Caesariensis (περίπου η σύγχρονη Αλγερία, στη Βόρεια Αφρική).]] Στα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κλαύδιος διαίρεσε τη δυτικότερη ρωμαϊκή επαρχία της Αφρικής, που ονομαζόταν Μαυριτανία (γη των Μαυριτανών, εξ ου και η λέξη Μαυριτανοί), σε Mαυρητανία Καισαρησία (που πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσά της, μία από τις πολλές πόλεις που είχε το όνομα Καισάρεια, από το αυτοκρατορικό cognomen Καίσαρ, το οποίο είχε γίνει τίτλος) και Mαυριτανία Τινγιτ.
Η Mαυριτανία Καισαρησία περιλάμβανε: οκτώ αποικίες, που ίδρυσε ο Αυτοκράτορας Αύγουστος (Cartennas, Gunugu, Igilgili, Rusguniae, Rusazu, Saldae, Zuccabar, Tubusuctu), δύο από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο (Καισάρεια, πρώην πρωτεύουσα της Γιούμπα, που της έδωσε αυτό το όνομα προς τιμή τού προστάτη του Αυγούστου, και το Oppidum Novum), μία από τον Αυτοκράτορα Νέρβα (Σετιφίς), και 10 σε μεταγενέστερους χρόνους (Arsenaria, Bida, Siga, Aquae Calidae, Quiza Xenitana, Rusucurru, Auzia, Gilva, Icosium και Tipasa), συνολικά 21 γνωστές αποικίες, εκτός από αρκετούς δήμους (municipia) και κώμες Λατινικές (oppida Latina).
Κάτω από τη μεταρρύθμιση της Τετραρχίας του Διοκλητιανού, το ανατολικότερο τμήμα αποκόπηκε από τη Mαυριτανία Καισαρισία ως ξεχωριστή μικρή επαρχία, τη Mαυρητανία Σιτιφησία (auretania Sitifensis), που ονομάζεται από την πρωτεύουσα της ενδοχώρας Σιτιφίς (Sitifis) (τώρα Sétif) με σημαντικό λιμάνι στο Saldae (σήμερα Μπετζάγια [Béjaïa]).
Την εποχή του Διοκλητιανού και του Κωνσταντίνου Α΄, τόσο η Σιτιφησία όσο και ο Καισαρησία ανατέθηκαν στη δοίκηση Αφρικής, υπό την πραιτωριανή επαρχία της Ιταλίας, ενώ η Tινγιτάνα ανήκε στη διοίκηση της Ισπανίας υπό την πραιτωριανή επαρχία της Γαλατίας, επομένως ήταν θύλακας, χωριστά από την ευρωπαϊκή επικράτεια της διοίκησης και της επαρχίας, που ανήκε.
Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ιδρύθηκε ένα Γερμανικό βασίλειο Βανδάλων, αλλά η εναπομείνασα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (τώρα γνωστή στους ιστορικούς ως Βυζαντινή Αυτοκρατορία) ανακατέλαβε την περιοχή γύρω στο 533, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της Μαυριτανίας Καισαρησίας παρέμεινε υπό τον έλεγχο των τοπικών μαυριτανών ηγεμόνων, όπως ο Μαστίγας, και μόλις τις δεκαετίες 560 και 570 ο Ρωμαϊκός (Βυζαντινός) έλεγχος εδραιώθηκε στην ενδοχώρα.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μαυρίκιου, η Αυτοκρατορία αναδιοργανώθηκε και ιδρύθηκε μία σειρά εξαρχάτων, ανάμεσά τους η εξαρχία της Αφρικής που περιλάμβανε τη Μαυριτανία, μεταξύ άλλων εδαφών. Το Mαυριτανία Σιτιφησία συγχωνεύτηκε εκ νέου σε αυτήν την επαρχία, και έλαβε το όνομα "Μαυριτανία Πρώτη" (Mauretania Prima).
Η μουσουλμανική κατάκτηση του Μαγκρέμπ για το χαλιφάτο υπό τη δυναστεία των Ομεϋαδών σήμαινε το τέλος της Βυζαντινής Εξαρχίας της Αφρικής και τού Ύστερο-ρωμαϊκού πολιτισμού εκεί, και η Mαυριτανία Καισαρησία έγινε μέρος της δυτικότερης ισλαμικής επαρχίας, που ονομάζεται Μαγκρέμπ.
Θρησκεία
Η Καισάρεια ήταν σημαντικό κέντρο του Ιουδαϊσμού πριν από το 330, και η Σιτιφίς ήταν ένα από τα κέντρα της λατρείας των στρατιωτών των Μιθραϊκών μυστηρίων. Ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε τον 4ο και 5ο αι.
Μεταξύ της άρχουσας τάξης, ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός αντικαταστάθηκε από τον Αρειανισμό υπό το γερμανικό βασίλειο των Βανδάλων, το οποίο ιδρύθηκε το 430, όταν οι Βάνδαλοι διέσχισαν τις Ηράκλειες Στήλες (μετέπειτα Γιβραλτάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες στην Αφρική
Διαδραστικότητα
Η διαδραστικότητα ή αλληλεπιδραστικότητα (interactivity) είναι η δυνατότητα ενός μέσου να δέχεται αμφίδρομη επικοινωνία, να δίνει δηλαδή την δυνατότητα στον χρήστη να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον της εφαρμογής δηλαδή να συμμετέχει στην εξέλιξή της και να ελέγχει δυναμικά την παρουσίαση της πληροφορίας στην οθόνη του. Χάρη σε αυτήν την ιδιότητα, ο χρήστης καθορίζει τη μορφή, τη σειρά και την ταχύτητα με την οποία παρουσιάζεται η πληροφορία. Οι προσωπικοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι πιθανώς τα πρώτα μηχανήματα που προσέφεραν διαδραστικότητα στην ιστορία του ανθρώπινου γένους.
Το διαδίκτυο επίσης θεωρείται διαδραστικό μέσο αντίθετα με τα παραδοσιακά ΜΜΕ (τηλεόραση,ραδιόφωνο) που διαχέουν μόνο πληροφορίες αλλά δεν συλλέγουν πληροφορίες από τους χρήστες. Βαθμός αλληλεπίδρασης είναι βασικό κριτήριο διάκρισης μεταξύ πολυμέσων και υπερμέσων.
Υπάρχουν δύο επίπεδα αλληλεπιδραστικότητας: 1ου και 2ου βαθμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληροφορική Κατηγορία:Βιομηχανικός σχεδιασμός Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή Κατηγορία:Ανθρώπινη επικοινωνία
Επαρχία Μπανκάς
Γεωγραφία
Η Επαρχία Μπανκάς βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και νότια της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Μπαντιαγκαρά, στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Κορό, στα νοτιοανατολικά με τη Μπουρκίνα Φάσο και στα δυτικά με την Περιφέρεια Σεγκού.
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Μπανκάς διαιρείται σε 12 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε μ
Κοσμική ηθική
H κοσμική ηθική είναι τομέας της φιλοσοφίας ο οποίος ασχολείται με την ηθική, έξω από τις θρησκευτικές παραδόσεις. Μοντέρνα παραδείγματα κοσμικής ηθικής αποτελεί ο ανθρωπισμός, σκεπτικισμού και αρκετές εκδοχές της συνεπιοκρατίας. Ένα πλήθος θέσεων υπάρχουν σχετικά με τη σχέση της θρησκείας και της ηθικής. Μια θέση είναι ότι η θρησκεία είναι απαραίτητος οδηγός για μια ηθική ζωή. Άλλοι απορρίπτουν την ιδέα ότι η θρησκεία είναι απαραίτητη για να παρέχει καθοδήγηση σε τι είναι σωστό ή λάθος. Μάλιστα ορισμένοι θεωρούν πως η θρησκεία παρέχει κακές συμβουλές σε ηθικά ζητήματα.
Ανθρωπισμός
Ο ανθρωπισμός επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μια ευτυχισμένη και λειτουργική ζωή. Θεωρεί ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί να είναι ηθικοί χωρίς θρησκεία ή Θεό. Δεν θεωρεί πως ο άνθρωπος είναι εγγενώς καλός ή κακός. Βασική αρχή του ανθρωπισμού είναι ότι οι πεποιθήσεις του καθενός πρέπει να εξετάζονται από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά και να μην γίνονται αποδεκτές ή να απορρίπτονται στη βάση της θρησκευτικής πίστης. Σύμφωνα με τον ανθρωπισμό, η αναζήτηση της αλήθειας πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τις εξελίξεις της επιστήμης και της φιλοσοφίας. Στον ανθρωπισμό, το κεντρικό δίδαγμα είναι ο σεβασμός στον Ανθρωπο. Οι ηθικές αρχές είναι και κοινωνικά ιδανικά, οι οποίες, σύμφωνα με τον ανθρωπισμό, πρέπει να οδηγούν στην καλύτερη ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
Εξελικτική ηθική
Σύμφωνα με την εξελικτική ηθική, η φυσική επιλογή έχει ενσταλάξει στον άνθρωπο την αίσθηση της ηθικής. Αυτό σημαίνει πως η ηθική μπορεί να κατανοηθεί ως ένα φαινόμενο το οποίο εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της κοινωνικοποίησης ευφυών ανθρώπων και όχι όπως ισχυρίζονται οι θεολόγοι ως αποτέλεσμα της θείας παρέμβασης. Η ηθική μπορεί να εξηγηθεί ως χρήσιμη προσαρμογή η οποία αποτελεί εξελικτικό πλεονέκτημα. Όπως το έθεσε ο Michael Ruse (1995: 250), η ηθική είναι «μια συλλογική ψευδαίσθηση των γονιδίων. Χρειαζόμαστε να πιστέψουμε στην ηθική, και έτσι, χάρη στη βιολογία, όντως πιστεύουμε στην ηθική. Δεν υπάρχει θεμελίωση της ηθικής από κάπου αλλού, πέρα από την ανθρώπινη φύση».
Νέος Αθεϊσμός
Οι νέοι άθεοι επιχειρηματολογούν υπέρ της ηθικής σε μια κοσμική βάση, απορρίπτοντας την ύπαρξη του θεού. Ωστόσο απορρίπτουν και τον ηθικό σχετικισμό. Ισχυρίζονται πως υπάρχουν πανανθρώπινες ηθικές αξίες, οι οποίες βασίζονται αποκλειστικά στη φύση. Ωστόσο αυτό θέτει το ερώτημα, ποιο είναι το περιεχόμενο της ηθικής; Φαίνεται πως οι νέοι άθεοι συμφωνούν πως οι άνθρωποι διαθέτουν μια ηθική γνώση ή ηθικό ένστικτο. Αυτό το ένστικτο έχει τις ρίζες του στη βιολογία και την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Στην ερώτηση «γιατί να είμαστε ηθικοί» ο Σαμ Χάρις ισχυρίζεται πως η ηθική ζωή συμβάλλει στο να είμαστε ευτυχισμένοι.
Θέσεις σχετικές με τη θρησκεία και την ηθική
Το ζήτημα της κοσμικής ηθικής έχει συζητηθεί από σημαντικούς κοσμικούς μελετητές αλλά και δημοφιλείς άθεους ή αντι-θρήσκους συγγραφείς, όπως ο Paul Chamberlain με το «Can We Be Good Without God?» (1996) (μπορούμε να είμαστε καλοί χωρίς θεό;), ο Richard Holloway στο βιβλίο «Godless Morality: Keeping Religion Out of Ethics» (1999) (Ηθική χωρίς Θεό: Κρατώντας τη θρησκεία έξω από την ηθική), ο Ρόμπερτ Μπάκμαν στο βιβλίο Can We Be Good Without God? (2002), (μπορούμε να είμαστε καλοί χωρίς θεό;), ο  Michael Shermer στο «The Science of Good and Evil» (2004), (η επιστήμη του καλού και του κακού),ο Ρίτσαρντ Ντόκινς στο βιβλίο Η περί θεού Αυταπάτη (2006), ο Κρίστοφερ Χίτσενς στο βιβλίο « Ο Θεός Δεν Είναι Μεγάλος  »(2007), ο  Γκρεγκ Έπστιν στο βιβλίο «Good Without God: What A Billion Nonreligious People Do Believe» (2010), («Καλός χωρίς Θεό: τι πιστεύουν ένα δισεκατομμύριο άθρησκοι»)  και ο Σαμ Χάρις στο «The Moral Landscape: How Science Can Determine Human Values» (2011) (Το ηθικό τοπίο: πώς η επιστήμη μπορεί να καθορίσει τις ανθρώπινες αξίες).
H θέση πως η θρησκεία είναι απαραίτητη για την ηθική
Σύμφωνα με τον Greg Epstein, «η ιδέα ότι δεν μπορούμε να είμαστε καλοί χωρίς θρησκεία» είναι μαζί μας εδώ και περίπου 2.000 χρόνια» Άλλοι τοποθετούν την ιδέα ακόμη πιο παλιά, για παράδειγμα στον Ψαλμό 14 της εβραϊκής βίβλου όπου σύμφωνα με τον Hermann Gunkel η συγγραφή της έγινε γύρω στο 580 ΠΚΕ. Σύμφωνα με τον ψαλμό,«ο ανόητος λέει στην καρδιά του πως δεν υπάρχει θεός. Είναι διεφθαρμένοι, πράττουν αηδιαστικές πράξεις και κανένας τους δεν κάνει το καλό, ούτε ένας» Ο Φρίντριχ Νίτσε διακήρυξε πως «ο Θεός είναι νεκρός» αλλά επίσης προειδοποίησε « "Όταν κάποιος παραιτηθεί από τη χριστιανική πίστη, τραβάει το δικαίωμα στη χριστιανική ηθική έξω από τα πόδια του. Αυτή η ηθική δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτονόητη ... Διαγράφοντας μια βασική έννοια από τον Χριστιανισμό, την πίστη στον Θεό, το σύνολο: τίποτα δεν χρειάζεται να παραμείνει στο χέρι κάποιου ».
Αυτή η ιδέα είναι παρούσα σήμερα. Αρκετοί επιχειρηματολογούν πως τα θρησκευτικά πιστεύω σήμερα είναι απαραίτητα για ηθική καθοδήγηση σε ένα διεφθαρμένο και υλιστικό κόσμο. Για παράδειγμα, ο χριστιανός συγγραφέας C. S. Lewis έγραψε πως αν το σωστό και το λάθος δεν υπάρχουν έξω από τον φυσικό κόσμο, τότε το σωστό και το λάθος βυθίζονται στο «είναι-θα έπρεπε πρόβλημα» Έτσι οι ηθικές μας προτιμήσεις, γίνονται αδικαιολόγητες και μοιάζουν με την προτίμηση της μιας γεύσης φαγητού σε σχέση με μια άλλη. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο χριστιανός θεολόγος Ron Rhodes σημειώνει «είναι αδύνατο να διαχωρίσουμε μεταξύ καλού και κακού, αν δεν υπάρχει ένα σημείο αναφοράς το οποίο είναι απόλυτα καλό»
Η θέση πως η θρησκεία δεν είναι απαραίτητη για την ηθική
"«Η ηθική ενός ανθρώπου πρέπει να βασίζεται κυρίως πάνω στη συμπόνια, εκπαίδευση και κοινωνικούς δεσμούς και ανάγκες. Καμία θρησκευτική βάση δεν είναι απαραίτητη. Ο άνθρωπος θα ήταν μίζερος αν θα έπρεπε να συγκρατηθεί από τον φόβο της τιμωρίας ή την ελπίδα της ανταμοιβής στην επόμενη ζωή.»"
- Άλμπερτ Αϊνστάιν, "Θρησκεία και επιστήμη," περιοδικό New York Times, 1930
Η άποψη πως η θρησκεία δεν αποτελεί προϋπόθεση για ηθική καθοδήγηση, έχει εκφραστεί από πολλούς. Το «The Westminster Dictionary of Christian Ethics» δηλώνει ότι, «δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε μια κοινωνία όπου δεν υπάρχει θρησκεία, αλλά υπάρχει ηθική, όπως νομικό σύστημα, καθώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν μαζί χωρίς κανόνες εναντίον των φόνων κτλ, και ότι δεν είναι επιθυμητό από όλα αυτά, μπορεί να απασχολεί τον νόμο. Υπήρχαν στο παρελθόν άνθρωποι με ηθική αλλά χωρίς θρησκευτικές απόψεις» Ο βρετανός φιλόσοφος Bernard Williams, σημείωσε πως η κοσμική θέση – δηλαδή μια θέση κατά την οποία η σωστή πράξη ορίζεται ως η πράξη η οποία προσφέρει τη μεγαλύτερη ποσότητα χαράς ή ευτυχίας στους ανθρώπους- δεν είναι υπερφυσική και δεν κάνει επίκληση για δικαιολόγηση έξω από την ανθρώπινη ζωή, και σίγουρα όχι σε θρησκευτικά πιστεύω.» O Williams επίσης επιχειρηματολόγησε πως «τα  κίνητρα κάποιου για να ακολουθεί τον ηθικό λόγο του θεού, είναι ηθικά, είτε δεν είναι. Αν είναι, σημαίνει πως κάποιος είναι εξοπλισμένος ήδη με ηθικά ένστικτα, και η εισαγωγή του θεού δεν προσφέρει τίποτα περισσότερο. Αν δεν είναι ηθικά τα κίνητρα τότε θα είναι κίνητρα τέτοιου τύπου που δεν μπορεί να κινητοποιήσουν ηθικά, όλους…Άρα φτάνουμε στο συμπέρασμα πως η επίκληση του Θεού δεν προσθέτει τίποτα ή προσθέτει λάθος πράγματα.
"«Μερικοί θεϊστές λένε πως η ηθική δεν μπορεί υπάρξει χωρίς θρησκεία, επειδή το νόημα του καλού δεν είναι άλλο από το ο θεός εγκρίνει. Ο Πλάτωνας κατέρριψε ένα παρόμοιο ισχυρισμό περισσότερο από δυο χιλιάδες χρόνια πριν διερωτώμενος αν οι θεοί εγκρίνουν μερικές πράξεις, είναι επειδή οι πράξεις αυτές είναι καλές, και στην οποία περίπτωση δεν απαιτείται η έγκριση των θεών για να τις κάνουν καλές. Το άλλο σκέλος της ερώτησης, κάνει την θεία έγκριση εντελώς τυχαία επιλογή: Αν οι θεοί έτυχε να εγκρίνουν τα βασανιστήρια ή δεν επιθυμούσαν να βοηθούσαμε τους γείτονες μας, τότε ο βασανισμός θα ήταν καλός και η βοήθεια προς τον γείτονα κακή. Μερικοί μοντέρνοι θεϊστές προσπάθησαν να απαλλάξουν τους εαυτούς τους από αυτό το δίλημμα, ισχυριζόμενοι πως οι θεός είναι καλός και άρα δεν υπήρχε πιθανότητα να εγκρίνει τον βασανισμό· αλλά αυτοί οι παγίδες πιάνονται στην παγίδα που μόνοι τους έφτιαξαν, γιατί πως είναι δυνατόν να ισχυρίζονται πως ο Θεός είναι καλός; Ποιος Θεός εγκρίνεται από Θεό;»"
Ο Γκρεγκ Έπστιν, εφημέριος των ανθρωπιστών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ απορρίπτει την ερώτηση αν ο Θεός είναι απαραίτητος για να είναι καλός ο άνθρωπος «γιατί η ερώτηση δεν απαιτείται να απαντηθεί, πρέπει να απορριφθεί αμέσως»...προσθέτοντας «να εισηγηθεί κανείς ότι κάποιος δεν μπορεί να είναι καλός χωρίς θεό, δεν είναι απλά ερώτηση, είναι προκατάληψη, πιθανόν να είναι και διάκριση. Αυτό συμφωνεί με το Westminster Dictionary of Christian Ethics (Λεξικό του Γουεστμινστερ για Χριστιανική ηθική) σύμφωνα με το οποίο, θρησκεία και ηθική, τόσο εννοιολογικά, όσο και επι της αργής είναι δυο διαφορετικά συστήματα αξιών ή οδηγοί πράξεων O αθεϊστής φιλόσοφος Julian Baggini δηλώνει πως «δεν υπάρχει κάτι να εμποδίσει τους άθεους να πιστεύουν στην ηθική, στο νόημα της ζωής ή στην ανθρώπινη καλοσύνη. Ο αθεϊσμός είναι εγγενώς αρνητικός μόνο όσο αφορά την πίστη στον Θεό. Είναι ικανός για μια θετική θέαση σε άλλους τομής της ζωής ή πίστης. Δήλωσε επίσης «η ηθική είναι πολύ πιο πιθανόν να υπάρχει χωρίς τον Θεό και είναι εξ ολοκλήρου ανεξάρτητη από αυτόν.Αυτό σημαίνει ότι οι άθεοι δεν είναι μόνο ικανοί να ζήσουν μια ηθική ζωή, αλλά μπορεί να είναι πιο ικανοί να ζήσουν μια τέτοια ζωή παρά οι πιστοί που συγχύζουν τον θεϊκό νόμο και την τιμωρία με το σωστό και το λάθος».
Ο διάσημος άθεος συγγραφέας Κρίστοφερ Χίτσενς, σημείωσε στο πρόγραμμα Uncommon Knowledge: "«Νομίζω πως η γνώση για του τι είναι σωστό και λάθος είναι έμφυτη. Ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να συμβιώσουμε αν επιτρέπουμε τις ψευτιές, κλεψιές, φόνο, βιασμό. Όλες οι κοινωνίες, σε όλους τους χρόνους, πολύ πριν ύπαρξη των μοναρχιών, τα έχουνε απαγορεύσει....Ο Σωκράτης επικαλέστηκε τον δαίμονα του, ήταν μια εσωτερική φωνή η οποία τον σταμάτησε από το να εκμεταλλευτεί κάποιον. Γιατί δεν υποθέτουμε πως έχουμε ένα τέτοιο εσωτερικό μηχανισμό;»"
Ο φιλόσοφος Ντάνιελ Ντένετ ισχυρίζεται πως οι κοσμικές οργανώσεις έχουν πολλά να μάθουν στο θέμα του «μάρκετινγκ» από τις θρησκείες. Αυτό γιατί, σύμφωνα με τον Ντένετ, η ιδέα ότι οι άνθρωποι χρειάζονται Θεό για να είναι καλοί, είναι εξαιρετικά επιβλαβής, αν και δημοφιλής μύθος.Με τα λόγια του: «Αυτό που είναι ολέθριο σε αυτό τον μύθο είναι ότι εκμεταλλεύεται ένα εξαιρετικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό· το ότι οι άνθρωποι θέλουν να είναι καλοί. Θέλουν να ζήσουν μια καλή ζωή....Έτσι έρχεται η θρησκεία και τους λέει: λοιπόν, δεν μπορείς να είσαι καλός χωρίς Θεό, για να τους πείσει πως πρέπει να πιστέψουν. Αυτό μπορεί να είναι το κύριο κίνητρο για το οποίο οι άνθρωποι λαμβάνουν τη θρησκεία σοβαρά υπόψιν, για τον οποίο οι άνθρωποι συνδέονται με την εκκλησία, επειδή θέλουν να ζήσουν καλή ζωή».
H θρησκεία είναι κακός οδηγός για την ηθική
Ο άθεος συγγραφέας και βιολόγος, Ρίτσαρντ Ντόκινς, στο βιβλίο του η περί Θεού Αυταπάτη γράφει πως οι θρήσκοι άνθρωποι έχουν διαπράξει μια ευρεία ποικιλία πράξεων, και είχαν μια ευρεία ποικιλία πεποιθήσεων ανά την ιστορία, τα οποία σήμερα θεωρούνται πως είναι απεχθή. Σύμφωνα με τον Ντόκινς, ο Αδόλφος Χίτλερ και οι Ναζί είχαν γενικά θρησκευτικές απόψεις οι οποίες ενέπνευσαν το Ολοκαύτωμα στη βάση του χριστιανικού αντισημιτισμού. Επίσης, οι χριστιανοί έχουν παραδοσιακά καταπιέσει τις γυναίκες για να αποδεχτούν τη σκλαβιά κάποιου είδους, στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του Χριστιανισμού. Ο Ντόκινς επιμένει πως από την στιγμή που τόσο οι ιουδαϊκές όσο και οι χριστιανικές ερμηνείες της βίβλου αλλάξαν κατά τη διάρκεια της ιστορίας, ώστε αυτό που παλιότερα υπολογιζόταν για απαγορευμένο, τώρα επιτρέπεται, είναι διανοητικά ανέντιμο να πιστεύει κάποιος πως η θρησκεία μπορεί να προσφέρει απόλυτη ηθική καθοδήγηση. Επιπλέον, από την στιγμή που οι Χριστιανοί και άλλες θρησκευτικές ομάδες, δεν αναγνωρίζουν ότι όλα τα ιερά κείμενα είναι δεσμευτικά για την ηθική τους (π.χ. το βιβλίο της Εξόδου, και το Λευϊτικόν δηλώνουν πως αυτοί που δουλεύουν το Σάββατο και αυτοί που διαπράττουν ομοφυλοφιλικές πράξεις, αντίστοιχα, πρέπει να θανατωθούν) σημαίνει πως είναι ήδη ικανοί να ξεχωρίζουν το «σωστό» και το «λάθος» χωρίς τα ιερά κείμενα.
Το γνωστό απόσπασμα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι στο βιβλίο Αδελφοί Καραμάζοφ «Αν ο θεός είναι νεκρός, όλα επιτρέπονται» εισηγείται πως οι άπιστοι, δεν μπορούν να ζήσουν ηθική ζωή χωρίς την πιθανότητα τιμωρίας από κάποιο θεό.. Ο Epstein παρατηρεί πως το παράδειγμα μπορεί να αναστραφεί: «πρέπει κάποιος να ενδυναμωθεί για να πάρει το ρίσκο να νοιώσει την συγκίνηση μιας ανήθικης δράσης: Ο θεός θα τους συγχωρέσει, αν και όταν τελικά πιαστούν. Αν είναι να κάνεις κάτι άσχημο, όλη η θεολογία του κόσμου δεν πρόκειται να σε σταματήσει»
Εμπειρικά δεδομένα
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις, όπου ζώα παρουσιάζουν συμπεριφορά η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ηθική, χωρίς να έχουν οποιεσδήποτε θρησκευτικές κατευθυντήριες γραμμές. Αυτό συμπεριλαμβάνει «λεπτομερείς μελέτες πολύπλοκων συστημάτων αλτρουϊσμού και συνεργασίας, τα οποία έχουν παρατηρηθεί σε κοινωνικά έντομα» και «η επίδειξη αλτρουϊστικών συμπεριφορών από μερικά είδη θηλαστικών και πουλιών, τα οποία ριψοκινδυνεύουν την ίδια τους την ζωή για να προειδοποιήσουν άλλα μέλη της ομάδας τους για κάποιο άμεσο κίνδυνο.
O Greg Epstein έχει δηλώσει πως «''κοινωνιολόγοι έχουν παρατηρήσει το γεγονός πως ορισμένες από τις πιο κοσμικές χώρες στον κόσμο, για παράδειγμα οι Σκανδιναβικές, είναι ανάμεσα στις λιγότερες βίαιες, υπάρχει αρκετό καλό σύστημα εκπαίδευσης και είναι οι άνθρωποι νοιάζονται για τους φτωχούς.
Ένας αριθμός μελετών έχει πραγματοποιηθεί για να συγκρίνει τη συσχέτιση θρησκευτικής ή μη ηθικής και εγκλήματος. Τα αποτελέσματα δεν είναι σαφή. Ο Phil Zuckerman στο βιβλίο του Society without God (κοινωνία χωρίς Θεό) σημειώνει πως η Δανία και Σουηδία «οι οποίες είναι κατά πάσα πιθανότητα οι λιγότερο θρήσκες χώρες στη Γη, και ίσως στην ιστορία του κόσμου» απολαμβάνουν τα μικρότερα ποσοστά βίαιων εγκλημάτων στον κόσμο και τα μικρότερα επίπεδα διαφθοράς. Το έργο του Zuckerman βασίζεται σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν ένα 14μηνο στη Σκανδιναβία το 2005–2006. Μια εργασία του 2005 από τον Gregory S. Paul δημοσιευμένη στο  Journal of Religion and Society γράφει ότι «γενικά, μεγαλύτερα ποσοστά πίστης και λατρείας του Δημιουργού, συνδυάζεται με υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονίας, νεανικής και πρώιμης ενήλικης θνησιμότητας, σεξουαλικών ασθενειών, εφηβικής εγκυμοσύνης και έκτρωσης στις δυτικές κοινωνίες» και σε όλες τις κοσμικές αναπτυγμένες δημοκρατίες, μια τάση που κρατάει αιώνες, έχουν ρίξει τα ποσοστά αυτοκτονιών σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα» με την εξαίρεση των ΗΠΑ και της πολύ θεϊστικής Πορτογαλίας.
Εγκυκλοπαίδειες
Κατηγορία:Αθρησκία Κατηγορία:Ηθική
Ροιώ
Με το όνομα Ροιώ είναι γνωστές δύο γυναίκες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ιωνία Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αργολίδας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Θεσσαλίας Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Φάνης Κακριδής
Ο Φάνης Κακριδής (πλήρες όνομα: Θεοφάνης Κακριδής, Αθήνα 1933 - Αθήνα 8 Ιανουαρίου 2019   ) ήταν Έλληνας φιλόλογος, καθηγητής κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και ομότιμος καθηγητής στο ίδιο Πανεπιστήμιο.
Βιογραφία
Προερχόταν από καθαρά φιλολογική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο κλασικός φιλόλογος Ιωάννης Κακριδής και μητέρα του η επίσης φιλόλογος Όλγα Κομνηνού. Η αδερφή του Ελένη Κακριδή αλλά και ο παππούς του Θεοφάνης Κακριδής ήταν επίσης φιλόλογοι.
Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές κλασικής φιλολογίας στα Πανεπιστήμια του Μάιντς και του Τύμπιγκεν στη Γερμανία, όπου δίδαξε αργότερα ως λέκτορας την αρχαία και τη νέα ελληνική γλώσσα (1959-1964).
Το 1964 εξελέγη καθηγητής κλασικής φιλολογίας στο τότε νεοσύστατο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, θέση στην οποία υπηρέτησε μέχρι το 1984, με μια σύντομη διακοπή κατά την περίοδο της δικτατορίας. Συνέχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (1988-1990, ως ειδικό ερευνητικό προσωπικό) και στο Πανεπιστήμιο Πάτρας προτού επιστρέψει στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, όπου έμεινε έως το 2000.
Από το 1981 έως το 1982 διετέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Από το 1982 έως το 1984 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Κέντρου Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμόρφωσης (ΚΕΜΕ) του Υπουργείου Παιδείας.
Άλλες δραστηριότητες
Δεν περιορίστηκε στην ακαδημαϊκή διδασκαλία και έρευνα αλλά ενδιαφέρθηκε και για θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής, ιδιαίτερα για το πρόβλημα των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών και της ειδικής διδακτικής του αρχαίου κόσμου.