cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέρχιο Κόκε
Ρεκόρ Γκίνες
Ο πρώην επιθετικός του Άρη πέραν του ότι έχει αγωνιστεί σε εννιά διαφορετικά πρωταθλήματα και τρεις διαφορετικές ηπείρους, έχει σκοράρει όπου κι αν έχει παίξει! Το να σκοράρει κανείς σε εννιά διαφορετικά πρωταθλήματα είναι ρεκόρ για το Γκίνες σύμφωνα με την AS και το ρεκόρ αυτό ανήκει στον Κόκε, ο οποίος έχει πανηγυρίσει γκολ στην Ισπανία (Μάλαγα), τη Γαλλία (Μαρσέιγ), την Πορτογαλία (Σπόρτιγκ), την Ελλάδα (Άρης), το Αζερμπαϊτζάν (Μπακού), τις Ηνωμένες Πολιτείες (Χιούστον Ντινάμο), τη Γερμανία (Ρέγκενσμπουργκ), τη Βολιβία (Μπλούμινγκ) και την Ινδία (Ιστ Γιουνάιτεντ).
Διακρίσεις
Ατομικές: Συλλογικές:
Στατιστικά σε όλες τις διοργανώσεις
2001-2004: 43 συμμετοχές, 5 γκολ (Ατλέτικο Μαλαγκένιο)
2002-2003: 6 συμμετοχές, 1 γκολ (Μάλαγα ΚΦ)
2004-2006: 43 συμμετοχές, 6 γκολ (Ολιμπίκ Μαρσέιγ)
2006:     6 συμμετοχές, 1 γκολ (Σπόρτινγκ Λισαβόνας)
2006-2007:  30 συμμετοχές, 10 γκολ(Άρης Θεσσαλονίκης)- (1 γκολ κάθε 3 ματς)
2007-2008:  44 συμμετοχές, 12 γκολ (Άρης Θεσσαλονίκης)- (1 γκολ κάθε 3.7 ματς)
2008-2009:  32 συμμετοχές, 6 γκολ (Άρης Θεσσαλονίκης)-(1 γκολ κάθε 5.3 ματς)
2009-2010:  39 συμμετοχές, 7 γκολ (Άρης Θεσσαλονίκης)-(1 γκολ κάθε 5.6 ματς.)
2010-2011:  32 συμμετοχές, 4 γκολ (Άρης Θεσσαλονίκης)-(1 γκολ κάθε 7.75 ματς)
2011:      7 συμμετοχές, 1 γκολ (Χιούστον Ντάιναμο)
2011-2012: 6 συμμετοχές, 1 γκολ (Ράγιο Βαγιεκάνο)
2011-2012: 15 συμμετοχές, 4 γκολ (ΦΚ Μπακού)
2012-2013: 9 συμμετοχές, 3 γκολ (ΣΣΒ Γιαν Ρέγκενσμπουργκ)
2013    : 26 συμμετοχές, 2 γκολ (Μπλούμινγκ)
2014-   : 8 συμμετοχές, 3 γκολ(Νορθ Ιστ Γιουνάιτεντ)
Σύνολο: 316 συμμετοχές, 67 γκολ
Πηγές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΦ Γιαν Ρέγκενσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιούστον Ντάιναμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Μπλούμινγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Ιστ Γιουνάιτεντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαλαγκένιο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ινδία Κατηγορία:Ανδαλουσιανοί ποδοσφαιριστές
Δοκίμιο
Το δοκίμιο ορίζεται ως πεζό κείμενο περιορισμένης συνήθως εκτάσεως, που πραγματεύεται συγκεκριμένο θέμα χωρίς να το εξαντλεί, εκφράζει τις προσωπικές απόψεις του γράφοντος και δεν ταυτίζεται ούτε με λογοτεχνικά κείμενα ούτε με εμπεριστατωμένες μελέτες.
Οι Scholes και Klaus στα "Στοιχεία του δοκιμίου" κατατάσσουν το δοκίμιο στα λογοτεχνικά είδη μαζί με το πεζογράφημα, το θεατρικό έργο και το ποίημα, επισημαίνοντας παράλληλα ότι "η πειθώ βρίσκεται στο κέντρο όλων των δοκιμίων", άλλοτε φανερά και άλλοτε συγκεκαλυμμένα. Ορίζουν τέσσερα είδη δοκιμίου, το δοκίμιο πειθούς (αποδεικτικό δοκίμιο), το αφηγηματικό δοκίμιο, το δραματικό και το στοχαστικό δοκίμιο.
Το δοκίμιο γενικότερα είναι ένα μικρό μελέτημα, το οποίο αναφέρεται σε κάποιο θέμα που μέχρι στιγμής δεν έχει λυθεί. Για το λόγο αυτό ο δοκιμιογράφος πρέπει να προσπαθήσει να δημιουργήσει απορίες στον αναγνώστη και να τον ωθήσει να ερευνήσει κι ο ίδιος το θέμα του. Αν και υπάρχουν πολλά είδη δοκιμίων, συνηθίστηκε να θεωρούνται ως δοκίμια τα μελετήματα που έχουν φιλοσοφικό, κοινωνικό, πολιτικό, ηθικό, επιστημονικό, τεχνοκριτικό, θεολογικό και φιλολογικό περιεχόμενο.
Ως σπουδαιότεροι δοκιμιογράφοι της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας θεωρούνται οι: Γεώργιος Θεοτοκάς, Ευάγγελος Παπανούτσος, Χρήστος Μαλεβίτσης, Αιμίλιος Χουρμούζιος, Άγγελος Τερζάκης, Πέτρος Χάρης, Μάρκος Αυγέρης και Ανδρέας Καραντώνης, Γεράσιμος Αλεξανδράτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δοκιμιο Κατηγορία:Δοκίμια
Το λυκόφως των θεών (ταινία)
Το λυκόφως των θεών (πρωτότυπος τίτλος: Ludwig) είναι επική βιογραφική δραματική ταινία του 1973 για τον «Τρελό Βασιλιά Λουδοβίκο Β΄», ο οποίος κυβέρνησε τη Βαυαρία από το 1864 έως το 1886. Σε σκηνοθεσία και σενάριο του Λουκίνο Βισκόντι, στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Χέλμουτ Μπέργκερ ως Λουδοβίκος και η Ρόμυ Σνάιντερ ως αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας (σε μια πιο ρεαλιστική ερμηνεία του ρόλου της από την σειρά ταινιών Σίσυ, δεκαέξι χρόνια μετά την τελευταία ταινία), μαζί με τους Τρέβορ Χάουαρντ, Σιλβάνα Μάνγκανο, Χέλμουτ Γκρίεμ και Γκερτ Φρέμπε. Είναι το τρίτο και τελευταίο μέρος της «Γερμανικής Τριλογίας» του Βισκόντι - πριν από τους Καταραμένους (1969, στους οποίους πρωταγωνιστούσαν επίσης ο Μπέργκερ και ο Γκρίεμ) και το Θάνατο στη Βενετία (1971).
Μια διεθνής συμπαραγωγή (γυρισμένη στα αγγλικά) από τον Ιταλό παραγωγό Ούγκο Σανταλουτσία και τον Δυτικογερμανό παραγωγό Ντίτερ Γκέσλερ, η ταινία ήταν μια από τις πιο ακριβές ευρωπαϊκές παραγωγές εκείνη την εποχή και είχε μέτρια επιτυχία στις περιοχές καταγωγής της, αλλά ήταν πιο μέτρια υποδοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κυκλοφόρησε μια σκληρή περικομμένη έκδοση 177 λεπτών. Γυρίστηκε στο Μόναχο και τις γύρω περιοχές της Βαυαρίας, μεταξύ των οποίων και στα κάστρα που διέμενε ο Λουδοβίκος (Χέρρενχιμζε, Χόχενσβανγκαου, Λίντερχοφ, Νύμφενμπουργκ και Νόισβανσταϊν), και στα στούντιο Τσινετσιτά.
Η ταινία κέρδισε δύο βραβεία Νταβίντ ντι Ντονατέλο, Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Σκηνοθεσίας, και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας. Ο Χέλμουτ Μπέργκερ και η Ρόμυ Σνάιντερ έλαβαν και οι δύο υποψηφιότητες για το Γερμανικό Βραβείο Κινηματογράφου για την ερμηνεία τους και ο Μπέργκερ κέρδισε το "Ειδικό Νταβίντ ντι Ντονατέλο" για την ερμηνεία του Τρελού Βασιλιά.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με τη στέψη του Λουδοβίκου. Παρουσιάζονται όλα τα γεγονότα της περιόδου που ήταν βασιλιάς: ο έρωτας με την ξαδέρφη του Ελισάβετ και ο διαλυμένος αρραβώνας με την αδελφή της Σοφία, η καταπιεσμένη ομοφυλοφιλία του, η πίστη του στη θρησκεία, η φιλία του με τον Ρίχαρντ Βάγκνερ, η κακή διαχείριση των οικονομικών τους βασιλείου, η σοβαρή ασθένειά του και εν τέλει, η ψυχολογική κατάρρευσή του. Τότε ο Λουδοβίκος εκτοπίζεται από τον θρόνο και απομονώνεται λόγω ψυχιατρικών προβλημάτων, ώσπου καταλήγει στον μυστηριώδη θάνατό του.
Μουσική
Η ταινία δεν είχε πρωτότυπο σάουντρακ αλλά χρησιμοποίησε έργα των Ρίχαρντ Βάγκνερ (Λόενγκριν, Τανχόυζερ, Τριστάνος και Ιζόλδη), Ζακ Όφφενμπαχ και Ρόμπερτ Σούμαν. Όπως υποδεικνύεται στους τίτλους λήξης της, η ταινία είχε τη διάκριση ότι παρουσίαζε μια ερμηνεία από τον Φράνκο Μανίνο της προηγουμένως αδημοσίευτης πρωτότυπης σύνθεσης για πιάνο από τον Βάγκνερ, την Ελεγεία του σε φλατ ματζόρε, που θεωρείται ως το τελευταίο του έργο για πιάνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ιταλικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Γερμανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές επικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λουκίνο Βισκόντι Κατηγορία:Νικητές Νταβίντ ντι Ντονατέλο
Ρακόρ (κινηματογράφος)
Το ρακόρ είναι η κατάλληλη σύνδεση των πλάνων μιας σκηνής κλασικής αφήγησης στον κινηματογράφο, ώστε να δίνεται η εντύπωση στον θεατή της οπτικής - ηχητικής συνέχειας. Τα ρακόρ χωρίζονται σε:
Ρακόρ βλεμμάτων, είτε για τη σύνδεση δύο πλάνων πάνω στον νοητό άξονα των ηθοποιών, είτε για τη μετάβαση σε ένα άλλο πλάνο ή άξονα (π.χ. ο ηθοποιός κοιτάζει στον ουρανό και το αμέσως επόμενο πλάνο είναι πουλιά που πετούν).
Ερμηνευτικά ρακόρ, όπου οι ηθοποιοί πρέπει να ερμηνεύσουν τη σκηνή με τον ίδιο τρόπο (εκφράσεις, κινήσεις, στάση σώματος), όσες φορές χρειαστεί έως ότου να γυριστεί η σκηνή. Την ευθύνη για την τήρηση αυτών έχει η σκριπτ (συνήθως γυναίκα), που φροντίζει να καταγράφει τον ακριβή τρόπο που ερμηνεύθηκε μία σκηνή.
Τέλος, σκηνογραφικά, ενδυματολογικά αλλά και φωτιστικά ρακόρ είθισται να τηρούνται ώστε να προσδώσουν την αίσθηση συνέχειας.
Κατηγορία:Θεωρία του κινηματογράφου Κατηγορία:Κινηματογραφία
Ракорд
Μυστική Οργάνωση Γιακούζα
Πλοκή ταινίας
Ο συνταξιούχος ντετέκτιβ Χάρι Κίλμερ (Ρόμπερτ Μίτσαμ), καλείται από έναν παλιό του φίλο, τον Τζορτζ Τάνερ (Μπράιαν Κιθ). Ο Τάνερ έχει μια επιχειρηματική δραστηριότητα με τον γκάνγκστερ της Γιακούζα, Τοσίρο Τόνο (Είτζι Οκάντα), ο οποίος έχει απαγάγει την κόρη του Τάνερ για να ασκήσει πίεση σε μια επιχειρηματική συμφωνία που περιλαμβάνει την πώληση όπλων. Ο Τάνερ ελπίζει ότι ο Χάρι μπορεί να σώσει την κόρη του χρησιμοποιώντας τις Ιαπωνικές διασυνδέσεις του.
O Τάνερ με τον Κίλμερ είχαν υπηρέτησει μαζί ως πεζοναύτες στο Τόκιο, κατά την διάρκεια της αμερικανικής κατοχής μετά τον 2ό Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί ο Χάρι είχε γνωρίσει την Είκο (Κέικο Κίσι), η οποία δουλεύε στην μαύρη αγορά, και εψαχνε να βρει πενικιλίνη για την αρρώστη κόρη της Χανάκο. Ο Χάρι είχε παρενέβη για λογαριασμό της Eίκο κατά την διάρκεια μιας αψιμαχίας, σώζοντας τη ζωή της. Αφού είχαν ζήσει μαζί για αρκετό διάστημα, ο Χάρι είχε κατ 'επανάληψη ζητήσει από την Είκο να τον παντρευτεί αλλά εκείνη αρνιόταν, μέχρι που ο αδελφός της, Κεν Τανάκα (Κεν Τακακούρα) επέστρεψε από ένα νησί όπου είχε υπηρέτησει ως στρατιώτης στον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό στρατό.
Πριν από την επιστροφή στις ΗΠΑ, ο Χάρι είχε αγόρασει ένα μπαρ (με χρήματα που δανείστηκε από  τον Τάνερ) και το αφήσε στην Είκο, και η οποία το ονόμασε "Κίλμερ Χάουζ" προς τιμήν του.
Ο Κεν έχει δια βίου υποχρέωση στον Χάρι που παραδοσιακά δεν μπορεί ποτέ να αποπληρωθεί. Έτσι ο Τάνερ πιστεύει ότι ο Kεν θα κάνει οτιδήποτε για τον Κίλμερ, συμπεριλαμβανομένοντας την διάσωση της κόρης του.
Ταξιδεύοντας στο Τόκιο ο Χάρι με τον σωματοφύλακα του Τάνερ, τον Ντάστι, μένουν στο σπίτι ενός άλλου παλιού φίλου και στρατιωτικού, τον Όλιβερ. Ο Χάρι επισκέπτεται την Είκο κατά το κλεισίματος του μπαρ και προσπαθεί να βρει τον Κεν. Η Είκο λέει στον Κίλμερ ότι ο αδελφός της μπορεί να βρεθεί στη σχολή Κέντο του στο Κιότο.
Ο Χάρι ταξιδεύει με το τρένο για να επισκεφθεί τον Κεν στη σχολή Κέντο του. Ο Κέν δεν είναι πλέον μέλος της Γιακούζα, αλλά θα βοηθήσει τον Χάρι και μαζί θα βρούν και θα ελευθερώσουν την κόρη του Τάνερ. Με τον τρόπο αυτό, ο Κεν «θα πάρει το σπαθί του» για άλλη μια φορά, όταν ένας από τους άνδρες του Τόνο επιτεθεί και θα σώσει τον Χάρι. Αυτό είναι ένα ασυγχώρητο λάθος για τον Κεν να εμπλακεί σε υποθέσεις της Γιακούζα. Παρά τις αντιρρήσεις του Τάνερ, ο Χάρι επιμένει στην παραμονή του στο Τόκιο μέχρι να φύγει ο κίνδυνος για την ζωή του Κεν. Η Είκο λέει στον Χάρι να πάει να συναντήσει τον αδερφό του Κεν, ο οποίος είναι ένας από τους ηγετικούς σύμβουλους των αρχηγών της Γιακούζα.
Ο Γκόρο Τανάκα (Τζέιμς Σιγκέτα), δεν είναι σε θέση να παρέμβει λόγω του αμερόληπτο ρόλο του στην κοινωνία των Γιακούζα, αλλά προτείνει στον Χάρι, ότι ο Κεν μπορεί να διαφύγει τον κίνδυνο για την ζωή του, είναι η δολοφονία του Τόνο με ένα σπαθί. Η άλλη εναλλακτική λύση είναι για τον Χάρι να αυτοκτονήσει ο Τόνο, με οποιοδήποτε τρόπο. Επίσης ο Γκόρο, ο οποίος κατανοεί και αποδέχεται τις ιαπωνικές αξίες, λέει στον Χάρι ότι έχει πλέον μια υποχρέωση προς τον Κεν.
Κατά τη διάρκεια μιας βίαιης επίθεσης στο σπίτι του Όλιβερ από άνδρες του Τόνο, ο Ντάστι μαχαιρώνεται μέχρι θανάτου με ένα σπαθί και η Χανάκο θα πυροβοληθεί και θα πεθάνει.
Ο Χάρι θα ζητήσει τη συμβουλή και πάλι από τον αδελφό του Κεν, τον Γκόρο, ο οποίος τον συμβουλεύει ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να δολοφονήσει τον Τάνερ και τον Τόνο. Ο Γκόρο αποκαλύπτει στον Χάρι ότι έχει έναν «δύστροπο γιο», που έχει ενταχθεί στη συμμορία του Τόνο και ζητά από τον Κεν να τον προστατέψει κατά την διάρκεια της μάχης. Κατ 'ιδίαν, ο Γκόρο στη συνέχεια αποκαλύπτει ένα συγκλονιστικό οικογενειακό μυστικό, ότι η Είκο δεν είναι η αδελφή του Κεν, αλλά η σύζυγός του, και η Χανάκο ήταν μοναδικό παιδί τους.
Ο Χάρι κάνει μια καταδρομική εφόδο στο διαμέρισμά Τάνερ και τον σκοτώνει, και στη συνέχεια, ενώνεται με τον Κεν για μια σχεδόν αυτοκτονική επίθεση στην κατοικία του Τόνο. Κατά τη διάρκεια μιας παρατεταμένης μάχης, αφού ο Κεν σκοτώνει τον Τόνο, ο γιος του Γκόρο κάνει επιθέση και ο Κεν τον σκοτώνει σε αυτοάμυνα. Έχοντας την είδηση ​​για τον αδελφό του, ο Κεν θα επιχείρησει να κάνει χαρακίρι, αλλά ο αδελφός του, τον παρακαλεί να μην το κάνει για να μην φέρει περισσότερο πόνο στην οικογένειά τους, και ο Κεν δεν το κάνει τελικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Πόλακ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιαπωνία
Δίκη συμφώνων
Η Δίκη συμφώνων λατ. Lis consonantium judicum vocalium, (έρις συμφώνων στην κρίση των φωνηέντων), είναι έργο του Λουκιανού που αποτελείται από δώδεκα παραγράφους των δώδεκα περίπου στίχων η καθεμιά και ανήκει στους επιδεικτικούς, ειδικότερα δικανικούς λόγους (καταγγελτικούς) με προοίμιο, αποδεικτικό μέρος και επίλογο.
Γενικά
Πρόκειται για παρωδία δίκης που βασίζεται στο γεγονός ότι πολλές λέξεις της Αττικής διαλέκτου, που γράφονταν αρχικά με διπλό σ, βαθμιαία μετέβαλαν προφορά και γραφή και το διπλό σ αντικαταστάθηκε από διπλό τ. Το γράμμα σίγμα κατηγορεί το ταυ γι΄ αυτήν την παραβίαση. Ο λόγος τελειώνει με το χειρότερο ενοχοποιητικό στοιχείο για το Τ. Το γράμμα αυτό έδωσε την ιδέα για το σχήμα του ξύλινου σταυρού πάνω στον οποίο οι τύραννοι σταυρώνουν τους ανθρώπους.
Προοίμιο
Όσο καιρό, Φωνήεντα δικαστές, αδικιόμουν λίγο από αυτό εδώ το Ταυ, που έκανε κατάχρηση στα δικαιώματά μου και πήγαινε και καθόνταν εκεί που δεν έπρεπε, δεν έφερα βαρέως την αδικία και παρέβλεψα κάποια απ΄ όσα λέγονταν, εξαιτίας της μετριοπάθειας, την οποία ξέρετε ότι διατηρώ απέναντί σας και απέναντι στα άλλα γράμματα. Εφόσον όμως έφτασε σε τέτοιο σημείο πλεονεξίας και παρανομίας, χωρίς ν΄ αρκείται με ό,τι επανειλημμένως άφησα να περάσει δίχως να μιλήσω, αλλά προσπαθεί ν΄ αποκτήσει με τη βία περισσότερα, είμαι αναγκασμένος να το καλέσω τώρα σε απολογία μπροστά σε σας, που γνωρίζετε και τα δύο μας. Ο φόβος για την εξαφάνιση, που με πλησιάζει, δεν είναι μικρός· διότι προσθέτοντας όλο και περισσότερα σε αυτά που έχει ήδη κάνει θα με εξαφανίσει ολότελα από την περιοχή, που μου ανήκει, έτσι ώστε, αν συνεχίζω να σωπαίνω, δεν θα αργήσω να σταματήσω να συγκαταλέγομαι στο αλφάβητο και δεν θα είμαι τίποτα παραπάνω από ένα (ψόφο) άναρθρο ήχο, (Δίκη συμφώνων 2).
Μαρτυρίες αʹ μέρος
Νομίζω όμως ούτε σεις θα φτάσετε σε τέτοιο σημείο αδιαφορίας και παραμέλησης, ώστε να επιτρέψετε πράγματα που δεν είναι δίκαια, ούτε εγώ θα σταματήσω τον αγώνα για την αδικία εις βάρος μου, ακόμα κι αν εσείς αδιαφορήσετε.
Διήγηση
Είναι λοιπόν δίκαιο, όχι μόνο εσείς, που τώρα δικάζετε, αλλά και τα άλλα γράμματα να πάρουν προφυλάξεις απέναντι στις προσπάθειές του. Το σωστό είναι να μένει το καθένα στη θέση που του έτυχε· το να πηγαίνει εκεί που δεν πρέπει είναι κάτι που καταλύει το δίκαιο. Άλλωστε και αυτός που πρώτος διατύπωσε για μας αυτούς τους νόμους, είτε ήταν ο νησιώτης Κάδμος είτε ο Παλαμήδης, γιος του Ναυπλίου -κάποιοι αποδίδουν αυτήν την περιοχή στον Σιμωνίδη- δεν καθόρισαν μόνο τη σειρά μας, σύμφωνα με την οποία έχουμε καθορισμένες θέσεις, ποιο δηλαδή θα είναι πρώτο και ποιο δεύτερο, αλλά αποφάσισαν ακόμα και τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες, που έχει καθένα από μας. Την τελευταία θέση όρισαν να έχουν απ΄ όλα τα εννέα γράμματα, που δεν έχουν κανένα ήχο από μόνα τους. Τα φωνήεντα λοιπόν θα έπρεπε να διαφυλάσσουν αυτούς τους νόμους, Δίκη συμφώνων)#p6.
Είχα πάει κάποτε στον Κύβελο -αυτό είναι χωριουδάκι, όχι άσχημο- αποικία των Αθηναίων, όπως λέει η ιστορία. Πήρα μαζί μου και το ισχυρότατο Ρω, τον καλύτερο γείτονά μου. Σταμάτησα λοιπόν στο σπίτι κάποιου κωμικού ποιητή. Λεγόταν Λυσίμαχος, Βοιωτός προφανώς από καταγωγής, αν και απαιτούσε να λένε ότι γεννήθηκε στην καρδιά (από μέσης) της Αττικής. Σε αυτό το ξένο λοιπόν παρατήρησα την πλεονεξία αυτού του Ταυ. Όσο καιρό ήταν λίγα αυτά που επιχειρούσε, τολμώντας να λέει «τέττερα» (τέσσερα) και «τετταράκοντα» (τεσσαράκοντα), βάζοντας χέρι ακόμα και στο «τήμερα» (σήμερα) και τα παρόμοια και λέγοντας ότι αυτά είναι δικά του, στερώντας μου τους γνωστούς και συγγενείς μου, νόμιζα ότι ήταν απλώς συνήθειά του και ανεχόμουν να τα ακούω, χωρίς να μ΄ ενοχλούν και πολύ, Δίκη συμφώνων)#p7.
Μαρτυρίες
Ότι είμαι γράμμα που δεν κρατάει κακία, μπορείτε να το καταθέσετε κι εσείς οι ίδιοι, αφού ποτέ δεν κατάγγειλα το Ζήτα, που μου πήρε το «σμαράγδι» (ζμάραγδος) και μου αφαίρεσε τελείως τη σμύρνα, ούτε το Ξι, που παραβίασε κάθε «συνθήκη» (ξυνθήκη), έχοντας «σύμμαχο» (ξύμαγχος) τον συγγραφέα τέτοιων πραγμάτων, τον Θουκυδίδη. Και όταν ο γείτονας μου το Ρω, αρρώστησε, τον συγχώρεσα που μεταφύτευσε στον κήπο του τις «μυρρίνες» (μυρσίνη) μου και με χτύπησε κάποτε στον «κρόταφο» (κόρση-κόρρη) από παραφροσύνη. Δεν άφησε ήσυχα ούτε τα υπόλοιπα γράμματα, αλλά διέπραξε αδικίες και εις βάρος του Δέλτα και του Θήτα και του Ζήτα και εις βάρος σχεδόν όλων των στοιχείων του αλφαβήτου, καλέστε να σας πουν για χάρη μου τα ίδια τα αδικημένα γράμματα. Ακούστε, φωνήεντα δικαστές, το Δέλτα, που λέει: «Μου έκλεψε την ενδελέχεια, απαιτώντας να λέγεται εντελέχεια, παραβιάζοντας ολους τους νόμους», το Θήτα, που χύνει δάκρυα και ξεριζώνει τις τρίχες τού κεφαλιού του, γιατί έχει στερηθεί ακόμα και την κολοκύθα (κολοκύνθη-κολοκύντη), το Ζήτα, που έχει χάσει το να σφυρίζει και να σαλπίζει, ώστε δεν μπορεί πια να πει ούτε γρυ (γρύζειν).Δίκη συμφώνων)#p10.
Υπόλοιπον μέρος απόδειξης
Και δεν διαπράττει αδικίες μόνο εις βάρος του ομόφυλού του γένους των γραμμάτων, αλλά έχει ήδη επιτεθεί και στο ανθρώπινο γένος με τούτο το τρόπο· δεν αφήνει τους ανθρώπους να μιλήσουν με τη γλώσσα τεντωμένη. Πράγματι, δικαστές, ενώ μιλούσα για τους ανθρώπους, μου ήρθε στο νου η γλώσσα· την έδιωξε και αυτή από το μέρος μου και κάνει τη «γλώσσα» «γλώττα». Προσπαθεί με γλωσσοδέτες να διαστρεβλώνει και να χαλάει την ομιλία τους. Άλλος βλέπει κάτι καλό και θέλει να το πει «κλήμα», αλλά επεμβαίνει το Ταυ που είναι πραγματικά «τλήμον» (άθλιο) και το κάνει «τλήμα». Και δεν βλάπτει μόνο τους κοινούς ανθρώπους, αλλά ακόμα και τον μεγάλο βασιλιά, στον οποίο, λένε υποχωρούν και η ξηρά και η θάλασσα και αποχωρίζονται από την ίδια τους τη φύση, ακόμα και αυτόν επιβουλεύεται το Ταυ, ενώ είναι Κύρος τον κάνει κάτι σαν Τύρο (υπονοώντας εδώ κάτι σαν το τυρί).
Επίλογος
Για όλα αυτά λοιπόν πόσες φορές νομίζετε ότι αξίζει να θανατωθεί το Ταυ; Εγώ πιστεύω πως με όλο μας το δίκαιο πρέπει να τιμωρήσουμε το Ταυ φτιάχνοντας με αυτό σταυρό (Δίκη συμφώνων)#p12).
Σημειώσεις
}}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα του Λουκιανού Κατηγορία:Ρωμαϊκή λογοτεχνία
Καρολίγγεια Αναγέννηση
thumb|250px|Δείγμα Καρολίγγειας μικρογραφίας
Στα χρόνια της βασιλείας του Καρλομάγνου αλλά και του διαδόχου του Λουδοβίκου του Ευσεβούς της γερμανικής Καρολίγγειας δυναστείας παρατηρείται ανάπτυξη των γραμμάτων και των τεχνών στην βόρεια Ευρώπη μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 476, και την γνωριμία με την λατινική κυρίως γραμματεία. Η περίοδος αυτή ονομάστηκε παραδοσιακά στην δυτική Ευρώπη από τους Καρολίδες -για κάποιους ιστορικούς πιθανώς υπερβολικά - Καρολίγγεια Αναγέννηση. Αποτελεί μέρος των λεγόμενων Μεσαιωνικών Αναγεννήσεων και την ακολούθησε η Οθωνική Αναγέννηση (10ος αι. μ.Χ.).
Την εποχή εκείνη η πνευματική ζωή επηρεαζόταν ως επί το πλείστον από τη στάση του εκάστοτε ηγεμόνα και από την πατρωνία που μπορούσαν να παρέχουν οι αρχές στους καλλιτέχνες και λογίους. Έτσι έχουμε ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στην «επιχορηγούμενη» αυλική κουλτούρα και στην πιο ελεύθερη πολιτισμική ζωή.
Θρησκεία και Εκπαίδευση
Αρχικός στόχος του Καρλομάγνου ήταν να εξυψώσει το μορφωτικό επίπεδο του λαού του. Ξεκινώντας από τον κλήρο που ήταν ο φορέας της γνώσης και των τεχνικών μετάδοσής της στη χριστιανική αυτοκρατορία που επιθυμούσε να έχει προχώρησε στις εξής ανακατατάξεις:
Αντικατέστησε τις μητροπόλεις από τις αρχιεπισκοπές υπάγοντας όλα τα μοναστήρια της αυτοκρατορίας του στον κανονισμό των Βενεδικτίνων μοναχών και ίδρυσε ενοριακές, επισκοπικές και μοναστικές σχολές για να βελτιώσει την εκπαίδευση των κληρικών. Σε αυτές διέταξε να λειτουργούν σχολεία όπου θα μπορούσαν να μορφωθούν μόνο τα αγόρια και μόνο στην ανάγνωση, διότι πίστευε ότι η γραφή διέφθειρε την νεολαία.
Επανίδρυσε την ανακτορική σχολή εν είδει Ακαδημίας για την ανώτερη μόρφωση του κλήρου και κάλεσε διάσημους λόγιους της εποχής να διδάξουν στο ανάκτορο του Αιξ-λα Σαπέλ (Άαχεν), όπως τον Πέτρο της Πίζας, τον Παυλίνο της Ακυληίας, τον ιστορικό Παύλο το Διάκονο κ.ά.
Ένας από αυτούς ήταν ο Αλκουίνος της Υόρκης (732-811) στον οποίο ανέθεσε την αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης. Ο τελευταίος συστηματοποίησε τη λατινική ορθογραφία και γραμματική και κατήρτισε στην ανακτορική σχολή έναν απαιτητικό κύκλο σπουδών σε δύο επίπεδα: την τριττύα (trivium που περιελάμβανε τη γραμματική, τη ρητορική και τη διαλεκτική) και την τετρακτύα (quadrivium που περιλαμβάνει τη γεωμετρία, την αριθμητική, την αστρονομία και τη θεωρία της μουσικής).
Επέβαλε, επίσης, μία ενιαία θεία λειτουργία σε όλο το βασίλειο το 786, βασισμένη στο γρηγοριανό λειτουργικό του χριστιανικού πατριαρχείου της Ρώμης το οποίο βρισκόταν στα εδάφη της δυναστείας των Καρολιδών, που αντικατέστησε τις αντίστοιχες τοπικές. Παραλλήλως, καθιέρωσε, μέσα από τα εργαστήρια συγγραφής των μοναστηριών (scriptoria), μια νέα μορφή μικρογράμματης γραφής, κάτι που διευκόλυνε το έργο της αντιγραφής των χειρογράφων. Τα κείμενα που αντιγράφηκαν εκείνη την εποχή είναι κυρίως έργα λατινικής γραμματείας αλλά και λατινικές μεταφράσεις ελληνικών εκκλησιαστικών κειμένων, ενώ εκδόθηκαν και λίγα πρωτότυπα έργα τα οποία διακοσμούνταν με εξαιρετικής τεχνικής μικρογραφίες.
Τέχνες
Πρόοδος σημειώθηκε και στις τέχνες. Στην αρχιτεκτονική λόγω της μεγάλης εύνοιας που έχαιρε πλέον η εκκλησία παρατηρήθηκε κατασκευαστικός οργασμός (από το 768 ως το 855 κτίσθηκαν 27 νέοι καθεδρικοί ναοί και 417 μοναστήρια ).
Μετά τον θάνατο του Καρλομάγνου το 814 ο γιος του Λουδοβίκος ο Ευσεβής συνέχισε την προσπάθεια του πατέρα του. Οι διάδοχοι όμως του τελευταίου μοιράστηκαν την αυτοκρατορία του, η οποία κατακερματίστηκε σταδιακά και εξέπεσε, αποτελώντας την βάση για την μετέπειτα Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ωστόσο, το πρότυπο της διοικητικής δομής που κατάφερε να επιβάλει ο Καρλομάγνος στην αυτοκρατορία του συνέχισε να επηρεάζει στους μετέπειτα αιώνες τα κράτη που δημιουργήθηκαν.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Καρλομάγνος Κατηγορία:Μεσαιωνική Γαλλία Κατηγορία:Μεσαιωνική Γερμανία Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία Κατηγορία:Μεσαιωνική τέχνη
Μεταγλώσσα
Ο όρος μεταγλώσσα χρησιμοποιείται και στη γλωσσολογία, αλλά και στην επιστήμη γενικότερα, ιδιαίτερα στους υπολογιστές.
Γλωσσολογία
Στη γλωσσολογία, μεταγλώσσα ονομάζεται ένα σύνολο από λέξεις, φράσεις, όρους, σημεία και σύμβολα, που χρησιμοποιούνται για να μιλήσει κάποιος, να περιγράψει ή να αναλύσει την ίδια τη γλώσσα (την «πραγματική» γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να μιλήσουμε για τον κόσμο μας). Έτσι, μια μεταγλώσσα μπορεί να θεωρηθεί ως μια γλώσσα για μια άλλη γλώσσα. Μια τέτοια γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διατυπωθούν κανόνες, νόμοι, θεωρίες ή σχέσεις που αφορούν στην πραγματική γλώσσα.
Ας υποθέσουμε ότι μια μητέρα λέει σε μια φίλη της για το γιο της: «Ο Γιαννάκης μου, το χρυσό μου, κάθε απόγευμα μελετάει τα μαθήματά του προσεχτικά».
Όταν πούμε: το «Ο» είναι οριστικό άρθρο, αρσενικού γένους, ενικού αριθμού, ονομαστικής πτώσης, το «Γιαννάκης» είναι ουσιαστικό, κύριο όνομα υποκοριστικό, αρσενικού γένους, ονομαστικής πτώσης, το «μου» είναι κτητική αντωνυμία, πρώτου προσώπου, που δηλώνει ένα κτήτορα, κ.ο.κ., όλα αυτά είναι μια μεταγλώσσα που χρησιμοποιείται για να αναλύσει στο γραμματικό επίπεδο τα λόγια της πραγματικής γλώσσας που είπε κάποια μητέρα. Όροι αυτής της μεταγλώσσας είναι: οριστικό άρθρο, αρσενικού γένους, ενικού αριθμού, ονομαστικής πτώσης, κτητική αντωνυμία, πρώτου προσώπου, κτλ.
Όταν πούμε: «Ο Γιαννάκης μου, το χρυσό μου» είναι το ονοματικό μέρος της πρότασης που αναλύεται στο υποκείμενο «Ο Γιαννάκης μου» και στον ομοιόπτωτο προσδιορισμό-παράθεση «το χρυσό μου» και το «κάθε απόγευμα μελετάει τα μαθήματά του προσεχτικά» είναι το ρηματικό μέρος που αναλύεται στο ρήμα «μελετάει», στο αντικείμενο «τα μαθήματά του», στον επιρρηματικό προσδιορισμό του χρόνου «κάθε απόγευμα» και στον επιρρηματικό προσδιορισμό του τρόπου «προσεχτικά», όλα αυτά είναι μια μεταγλώσσα που χρησιμοποιείται για να αναλύσει στο συντακτικό επίπεδο τα πιο πάνω λόγια της πραγματικής γλώσσας. Όροι αυτής της μεταγλώσσας είναι: ονοματικό μέρος, πρότασης, υποκείμενο, ομοιόπτωτο προσδιορισμό, παράθεση, ρηματικό μέρος, ρήμα, αντικείμενο, επιρρηματικό προσδιορισμό του χρόνου, επιρρηματικό προσδιορισμό του τρόπου.
Δηλαδή, θα μπορούσε κατά μία έννοια να θεωρηθεί η πραγματική γλώσσα ως ένα κείμενο, και η μεταγλώσσα ως ένα σχόλιο πάνω σ’ αυτό το κείμενο.
Επιστήμες
Στις επιστήμες γενικότερα, μεταγλώσσα θεωρείται η ορολογία και τα διάφορα σύμβολα που χρησιμοποιούνται για να περιγραφεί μια επιστήμη (π.χ. πληροφορική) και το αντικείμενό της (π.χ. ηλεκτρονικοί υπολογιστές): μεταγλώσσα των υπολογιστών.
Γραμματολογία- Μεταγραμματολογία
Το ζήτημα της λογοτεχνίας: Η λογοτεχνία όντας το ερευνητικό αντικείμενο της γραμματολογίας αποτελείται από γλώσσα. Η γλώσσα αυτή κινείται στο α' θεωρητικό επίπεδο ή στο β΄; Είναι δηλαδή αντανάκλαση ή αντανάκλαση της αντανάκλασης; Σύμφωνα με τον Γεώργιο Βελουδή η γλώσσα αποτελεί την " πρώτη ύλη " της λογοτεχνίας, οπότε θεωρείται σχεδόν συνώνυμη με το αντικείμενο, είναι το ίδιο το γνωστικό και ερευνητικό αντικείμενο. Έτσι, ανήκει σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση στη "γλωσσική και θεωρητική βαθμίδα 0". Παράλληλα, η γλώσσα που χρησιμοποιεί η λογοτεχνία δεν είναι κυρίως γλώσσα αλλά γλώσσα στην αισθητική της ύπαρξη, γλώσσα που δεν έχει καθαρά επικοινωνιακό ρόλο. Έτσι, η γλώσσα, η ορολογία, τα ιδιαίτερα θεωρητικά μέσα για την ανάπτυξη της γραμματολογίας, με άλλα λόγια οι ειδικές μέθοδοι είναι η α' θεωρητική γλώσσα και κινείται στο α' θεωρητικό επίπεδο. Η γλώσσα όμως που χρησιμοποιούμε για την περιγραφή της επιστήμης αυτής, η θεωρία της γραμματολογίας, οι βασικοί ορισμοί, η περιγραφή της συστηματικότητας και της μεθοδολογίας απαντούν στην β' θεωρητική γλώσσα και κινούνται εύλογα στο β' θεωρητικό επίπεδο. Όταν επομένως μιλούμε για τη θεωρία της γραμματολογίας, ήτοι θεωρία λογοτεχνίας μιλάμε στην ουσία για μια "μεταγραμματολογία", δηλαδή περιγράφουμε την επιστήμη, κλάδους και μεθόδους της, δεν την υπηρετούμε πρακτικά ( κάτι που θα κάναμε αν περιγράφαμε τα στάδια μιας ερευνητικής διαδικασίας ή αν αναφερόμαστε στα πορίσματα μιας έρευνας ή ενός πειράματος).
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Μεταλογική
Κοσμική σκόνη
Η κοσμική σκόνη ή διαστημική σκόνη αποτελείται από σωματίδια ύλης σε στερεά κατάσταση, που βρίσκονται στον πέρα από τη Γη διαστημικό χώρο. Η μέση διάμετρος αυτών των σωματιδίων κυμαίνεται από συσσωματώματα λίγων μορίων μέχρι 0,1 χιλιοστόμετρο.
Η κοσμική σκόνη διακρίνεται με βάση τη θέση της σε διαγαλαξιακή, διαστρική ή μεσοαστρική, διαπλανητική και σκόνη που περιφέρεται γύρω από πλανήτες. Η διαπλανητική σκόνη που βρίσκεται στον χώρο μεταξύ των πλανητών του Ηλιακού μας Συστήματος προκαλεί τα αστρονομικά φαινόμενα του ζωδιακού και του αντιζωδιακού φωτός.
Κάποτε η κοσμική σκόνη θεωρείτο μόνο μία ενόχληση για τους αστρονόμους, καθώς μειώνει το φως που δεχόμαστε από τα ουράνια σώματα: Είναι γνωστή η διαστρική απορρόφηση ή μεσοαστρική απορρόφηση του φωτός των αστέρων του Γαλαξία που προκαλεί η διαστρική σκόνη, για την οποία έχουν προταθεί διάφοροι εμπειρικοί νόμοι. Ωστόσο, όταν ήλθε η εποχή των αστρονομικών παρατηρήσεων στο υπέρυθρο, τα σωματίδια της κοσμικής σκόνης ανακαλύφθηκε ότι διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο σε αστροφυσικές διεργασίες. Π.χ. η σκόνη παίζει ρόλο στα πρώτα στάδια του σχηματισμού ενός νέου αστέρα και στο σχηματισμό πλανητών. Στο Ηλιακό Σύστημα η μελέτη της είναι απαραίτητη για την κατανόηση των εξωτερικών διάχυτων δακτυλίων του Δία, του Κρόνου, του Ουρανού και του Ποσειδώνα, καθώς και των κομητών.
Η μελέτη της διαστημικής σκόνης συνιστά ένα πολύπλευρο επιστημονικό ζήτημα, που άπτεται αρκετών διαφορετικών επιστημονικών κλάδων: της Φυσικής (Φυσική Στερεάς Καταστάσεως, Ηλεκτρομαγνητισμός, Στατιστική Φυσική, διάδοση της θερμότητας), των Μαθηματικών (φράκταλς), της Χημείας, της Μετεωριτολογίας και όλων των κλάδων της Αστρονομίας και της Αστροφυσικής. Πραγματικά, οι κόκκοι της κοσμικής σκόνης εξελίσσονται κυκλικά: χημικώς, φυσικώς και δυναμικώς. Η εξέλιξή τους ακολουθεί τα μονοπάτια δια των οποίων το Σύμπαν ανακυκλώνει την ύλη με διαδικασίες ανάλογες με αυτές που εμείς οι άνθρωποι ανακυκλώνουμε υλικά: παραγωγή, αποθήκευση, μεταλλαγή, διαφοροποίηση, κατανάλωση και απόρριψη. Αυτά στο Σύμπαν συμβαίνουν σε περιοχές όπως τα διάχυτα νεφελώματα, τα ψυχρά μοριακά νέφη οι περιαστρικοί δίσκοι γύρω από νεογέννητους αστέρες, και αλλού.
Γιόχαν Ένκε
Ο Γιόχαν Φραντς Ένκε (Johann Franz Encke, Αμβούργο 23 Σεπτεμβρίου 1791 – Σπάνταου 26 Αυγούστου 1865) ήταν Γερμανός αστρονόμος, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον Καρλ Λούντβιχ Χένκε, έναν άλλο Γερμανό αστρονόμο.
Βιογραφία
Ο Ένκε σπούδασε μαθηματικά και αστρονομία από το 1811 στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν υπό τον Καρλ Φρήντριχ Γκάους, αλλά κατατάχθηκε στη Χανσεατική Λεγεώνα για την εκστρατεία του 1813-1814, και έγινε υπολοχαγός του πυροβολικού στον πρωσικό στρατό το 1815. Επέστρεψε στο Γκέτινγκεν το 1816, οπότε διορίσθηκε αμέσως από τον Μπέρναρντ φον Λίντεναου ως βοηθός του στο αστεροσκοπείο του Ζέεμπεργκ κοντά στην Γκότα.
Μετά από πρόταση του Ζαν-Λουί Πονς, που υποπτευόταν ότι ο ένας από τους τρεις κομήτες που είχαν ανακαλυφθεί το 1818 ήταν ο ίδιος με εκείνον τον οποίο είχε ανακαλύψει ο ίδιος ήδη το 1805, ο Ένκε άρχισε να υπολογίζει τα τροχιακά στοιχεία του κομήτη αυτού. Μέχρι τότε όλοι οι γνωστοί κομήτες είχαν περίοδο περιφοράς ίση ή μεγαλύτερη των 70 ετών, και το αφήλιο της τροχιάς τους βρισκόταν πέρα από την τροχιά του Ουρανού. Ο πιο διάσημος κομήτης ήταν ο Κομήτης του Χάλεϋ με περίοδο 76 έτη. Για τον λόγο αυτό, η τροχιά του κομήτη που είχε ανακαλύψει ο Πον θεωρήθηκε εκπληκτική, καθώς αντιστοιχούσε σε περίοδο μόλις 3,25 ετών, και το αφήλιό της βρισκόταν «μέσα» από την τροχιά του Δία. Ο Ένκε προέβλεψε ότι θα επέστρεφε το 1822, αλλά αυτή η επιστροφή ήταν παρατηρήσιμη μόνο από το νότιο ημισφαίριο της Γης: ο κομήτης παρατηρήθηκε από Γερμανό αστρονόμο στην Αυστραλία. Στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε ως ο ίδιος που είχαν παρατηρήσει ο Πιέρ Μεσαίν το 1786 και η Καρολίνα Χέρσελ το 1795.
Ο Ένκε απέστειλε τους υπολογισμούς του με ένα σημείωμα στον Γκάους, στον Όλμπερς και στον Μπέσελ. Ο πρώην καθηγητής του δημοσίευσε αυτό το σημείωμα και ο Ένκε έγινε διάσημος ως ο άνθρωπος που ανακάλυψε τους κομήτες βραχείας περιόδου. Ο πρώτος αυτής της οικογένειας, ο Κομήτης του Ένκε (2P/Encke), πήρε το όνομά του - ένας από τους λίγους κομήτες που δεν φέρει το όνομα εκείνου που τον ανακάλυψε, αλλά εκείνου που υπολόγισε την τροχιά του. Αργότερα, αυτός ο κομήτης ταυτοποιήθηκε ως ο υπεύθυνος για τη βροχή διαττόντων Ταυρίδες.
Η σημασία της κομητικής επιστροφής που είχε προβλεφθεί από τους υπολογισμούς του Ένκε ανταμείφθηκε από τη Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία στο Λονδίνο, όταν του απένειμε το Χρυσό της Μετάλλιο το 1824 (το επανέλαβε το 1830). Την ίδια χρονιά (1824), ο Ένκε νυμφεύθηκε την Αμαλί Μπέκερ (1787-1879), κόρη ενός βιβλιοπώλη. Απέκτησαν τρεις γιους και δύο θυγατέρες.
Ο Ένκε δημοσίευσε 8 πραγματείες επί των κινήσεων του κομήτη του στα Berlin Abhandlungen (1829-1859). Από μία νέα συζήτηση για τις διαβάσεις της Αφροδίτης του 1761 και του 1769, υπολόγισε (το 1822-1824) μία τιμή για την ηλιακή παράλλαξη ίση με 8,57 δευτερολέπτων της μοίρας, που επί μακρόν ήταν αποδεκτή ως η καλύτερη.
Το 1822 ο Ένκε έγινε διευθυντής του αστεροσκοπείου του Ζέεμπεργκ και το 1825 προάχθηκε σε αντίστοιχη θέση στο Βερολίνο, όπου εγκαινιάσθηκε το 1835 ένα νέο αστεροσκοπείο, που κατασκευάσθηκε υπό την επίβλεψή του και με την υποστήριξη του Αλεξάντερ φον Χούμπολτ και του Πρώσου βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄. Ο Ένκε έγινε διευθυντής του νέου αστεροσκοπείου.
Ο Ένκε διηύθυνε τη σύνταξη των αστρικών χαρτών της Ακαδημίας του Βερολίνου από το 1830 ως το 1859, βελτίωσε σημαντικά το Astronomisches Jahrbuch, και εξέδωσε 4 τόμους των Astronomische Beobachtungen του Αστεροσκοπείου του Βερολίνου (1840-1857). Επίσης, έλαβε μέρος στην ανακάλυψη και στον προσδιορισμό των τροχιών και άλλων κομητών βραχείας περιόδου και αστεροειδών. Το 1837 ο Ένκε παρατήρησε ένα χάσμα περίπου 325 χιλιομέτρων στον δακτύλιο του Κρόνου, το γνωστό σήμερα ως Χάσμα Ένκε.
Το 1844 ο Ένκε έγινε καθηγητής της Αστρονομίας στον Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αφιέρωσε πολύ χρόνο εργασίας για τη διευκόλυνση του υπολογισμού των κινήσεων των αστεροειδών. Με αυτό τον στόχο ανακοίνωσε στην Ακαδημία του Βερολίνου το 1849 μία μέθοδο για τον υπολογισμό μιας ελλειπτικής τροχιάς από τρεις μόνο παρατηρήσεις, ενώ το 1851 ανακοινώνει μία νέα μέθοδο για τον υπολογισμό των πλανητικών διαταραχών με ορθογώνιες συντεταγμένες (επανεκδόθηκε το 1903 στο έργο του W. Ostwald Klassiker der exacten Wissenschaften, No. 141).
Ο Ένκε επισκέφθηκε την Αγγλία το 1840. Η αρχή μιας εγκεφαλικής ασθένειας τον υποχρέωσε να αποσυρθεί από τις επίσημες υποχρεώσεις του τον Νοέμβριο 1863. Συνέχισε να είναι διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βερολίνου μέχρι τον θάνατό του σε ηλικία 74 ετών, οπότε τον διαδέχθηκε ο Βίλχελμ Γιούλιους Φέρστερ.
Η σορός του Γιόχαν Ένκε αναπαύεται στο κοιμητήριο Friedhof II der Jerusalems- und Neuen Kirchengemeinde στο Κρόιτσμπεργκ (Kreuzberg) του Βερολίνου. Ο τάφος του είναι κοντά σε αυτόν του μαθηματικού Καρλ Γκούσταβ Γιάκομπ Γιακόμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμβούργο Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν
Εθνική Κονγκό (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Κονγκό αντιπροσωπεύει τη Δημοκρατία του Κονγκό στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Κογκολέζικης Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Fédération Congolaise de Basketball).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημοκρατια του Κονγκο Γυναικων
Φελ (Ντου)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Σάρχος Ηρακλείου
Ο Σάρχος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 240 μέτρα. Απέχει περί τα 22 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, στο νομό του οποίου υπάγεται, και 11 χιλιόμ. νοτιοδυτικά του Αγίου Μύρωνα.
Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία, καθώς επίσης και με την καλλιέργεια οπωροφόρων δέντρων. Παράγονται σταφίδα, λάδι και επιτραπέζια σταφύλια.
Ιστορικά στοιχεία
Στον Σάρχο βρίσκονται οι ιεροί ναοί του Τιμίου Σταυρού, της Παναγίας της Θεοτόκου, του Αγίου Νικολάου, Παναγίας της Κεράς και η ερειπωμένη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Στις 14 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο το χωριό πανηγυρίζει.
''Άρχος. Θεός ή ήρως τιμώμενος υπό τών Κνωσίων και Τυλισίων εν Κρήτη, ώς μανθάνομεν εξ επιγραφής αναγραφούσης τα όρια των δύο πόλεων περί 450 π.χ. Είχεν ιερόν εν Αχάρνα. Εκ τούτου πιθανώς παρέμεινε και το σημερινον όνομα του χωριου Σάρχος. (εις Άρχο).''
Στέφανος Ξανθουδίδης (αρχαιολόγος-ιστορικός)
Το χωριό αναφέρεται σε αγοροπωλησία κρασιού τον 13 αιώνα.Το 1583 ο Σάρχος αναφέρεται στον Καστροφύλακα με την ονομασία Sargho με 82 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 102). Στο χωριό δεν κατοίκησαν Τούρκοι.
Κατά την Επανάσταση του 1866 στο σπήλαιο Σάρχου ή Χώνος, στην κοίτη παλαιού υπόγειου ποταμού, βρήκαν καταφύγιο τα γυναικόπαιδα του χωριού και κατάφεραν να σωθούν. Στην είσοδο του σπηλαίου φρουρός ήταν ο Σαρχιανός Ζαχαρίας Φιλιππάκης, με δύναμη 50 ανδρών. Ο τελευταίος επέδειξε μεγάλη γενναιότητα και το καλοκαίρι του 1866 αντιμετώπισε με επιτυχία τις τουρκικές επιθέσεις, σε βαθμό που οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και να λύσουν την πολιορκία.Της 13 Αυγούστου του 1944 οι Γερμανοί εκτέλεσαν 20 Σαρχιανούς μαζί και τον πρόεδρο της κοινότητας Γεώργιο.Ζ.Χριστοδουλάκη, μετά από μερικές ημέρες εκτέλεσαν άλλους 15 στο χωρίο Σείσαρχα όπου είχαν πάρει για αγγαρεία.( Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας  - Κατάλογος αναγνωρισμένων μαρτυρικών πόλεων και χωριών κατά την Γερμανική Κατοχή)
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κρουσσώνος και το 1927 στο ΦΕΚ 132Α - 01/07/1927 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κρουσώνα του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 165 κάτοικοι.
Δείτε: Κοινότητα Σάρχου
Παραπομπές
Σαρχος Σαρχος Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Τεό βαν Γκογκ (έμπορος τέχνης)
O Τεοντόρους («Τεό») βαν Γκογκ (Theodorus "Theo" van Gogh, ολλανδική προφορά, ορθή απόδοση στα ελληνικά Τεόντορους φαν Χοχ, 1 Μαΐου 1857 – 25 Ιανουαρίου 1891) ήταν Ολλανδός έμπορος τέχνης. Ήταν ο μικρότερος αδελφός του Βίνσεντ βαν Γκογκ, ο οποίος με την αμέριστη οικονομική και συναισθηματική υποστήριξή του επέτρεψε στον αδελφό του να αφοσιωθεί εντελώς στη ζωγραφική. Ο Τεό πέθανε σε ηλικία 33 ετών, έξι μήνες μετά τον αδελφό του που πέθανε σε ηλικία 37 ετών.
Βιογραφία
Ο Τεό βαν Γκογκ γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1857 στο χωριό Groot-Zundert, στην επαρχία της βόρειας Βραβάντης της Ολλανδίας. Ήταν ο γιος του Τεοντόρους βαν Γκογκ και της Άννα Κορνέλια Κάρμπεντους. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Βίνσεντ βαν Γκογκ (1853-1890), ο οποίος αργότερα έγινε διάσημος ζωγράφος.
Εργασία
Ο Τεό εργάστηκε για μερικά χρόνια στο ολλανδικό γραφείο των Παρισινών εμπόρων έργων τέχνης Goupil & Cie στη Χάγη. Εντάχθηκε στο γραφείο των Βρυξελλών την 1 Ιανουαρίου του 1873 ως ο νεότερος υπάλληλός τους. Μετά δούλεψε στο αγγλικό γραφείο και μετακόμισε στο γραφείο της Χάγης, όπου εξελίχθηκε σε επιτυχημένο έμπορο έργων τέχνης. Από το 1884, μετατέθηκε στο κεντρικό γραφείο στο Παρίσι. Ξεκινώντας από τον χειμώνα του 1880-1881, άρχισε να στέλνει υλικά ζωγραφικής, καθώς και μηνιαία οικονομική υποστήριξη στον αδελφό του και ζωγράφο Βίνσεντ βαν Γκογκ, ο οποίος ζούσε στην Ολλανδία.
Προσωπική ζωή
Στο Παρίσι, ο Τεό γνώρισε τον Αντρές Μπόνγκερ και την αδελφή του Γιοχάνα, την οποία νυμφεύτηκε στο Άμστερνταμ στις 17 Απριλίου 1889. Το ζευγάρι έζησε στο Παρίσι, όπου στις 31 Ιανουαρίου 1890 γεννήθηκε ο γιος τους Βίνσεντ Βίλεμ. Στις 8 Ιουνίου, η οικογένεια επισκέφθηκε τον Βίνσεντ ο οποίος ζούσε κοντά στο Παρίσι στην Ουβέρ σουρ Ουάζ. Ο Βίνσεντ πέθανε τον Ιούλιο του 1890 στην ηλικία των 37 και ο Τεό πέθανε τον Ιανουάριο του 1891 στην ηλικία των 33, υποτίθεται από μια λοίμωξη του εγκεφάλου. Ο Τεό έπασχε από παραλυτική άνοια (dementia paralytica) και η υγεία του χειροτέρεψε γρήγορα μετά τον θάνατο του Βίνσεντ. Αδύναμος και ανίκανος να συμβιβαστεί με την απουσία του Βίνσεντ πέθανε έξι μήνες αργότερα, στις 25 Ιανουαρίου, στην ολλανδική κωμόπολη Den Dolder.
thumb|upright|Αυτό το [[πορτρέτο του 1887 από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ, που για καιρό θεωρείτο αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη, επανεκτιμήθηκε το 2011 πως επρόκειτο για τον αδελφό του Τεό. ]] Ο δισέγγονος του Τεό, που επίσης ονομαζόταν Τεό βαν Γκογκ ήταν ένας διάσημος και αμφιλεγόμενος σκηνοθέτης, ο οποίος δολοφονήθηκε στους δρόμους του Άμστερνταμ το 2004 από μια ισλαμική εξτρεμιστική οργάνωση αφού είχε κάνει μια ταινία μικρού μήκους που κριτίκαρε το Ισλάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα του καλλιτεχνικού κόσμου Κατηγορία:Ολλανδοί
Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory
Το Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory είναι το πέμπτο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Elektra".
Ιστορία του δίσκου
Το 1997, η "Magna Carta Records" πρότεινε στον Μάικ Πορτνόι να σχηματίσει ένα progressive supergroup. Η σύνθεση του σχήματος περιελάμβανε τον Πορτνόι στα τύμπανα, τον Τζον Πετρούτσι στην κιθάρα, τον Τόνι Λεβίν στο μπάσο και τον Τζόρνταν Ρούντες στα πλήκτρα. Το συγκρότημα ονομάστηκε Liquid Tension Experiment και μέσω αυτού, οι Πορτνόι και Πετρούτσι πίεσαν τον Ρούντες να ενταχθεί στους Dream Theater, κάτι που έγινε πραγματικότητα το 1999.
left|thumb|180px|Ο Τζόρνταν Ρούντες Οι Dream Theater μπήκαν στο "BearTracks Studio" για την ηχογράφηση του διαδόχου του "Falling Into Infinity" και ξεκίνησαν δουλεύοντας πάνω στη συνέχεια του κομματιού "Metropolis-Part I: "The Miracle and the Sleeper" από το άλμπουμ "Images And Words". Τελικά, αποφάσισαν να επεκτείνουν τη συνέχεια αυτή σε ένα πλήρες concept άλμπουμ, με την ιστορία του να περιπλέκεται γύρω από τη μετενσάρκωση, τον φόνο και την προδοσία.
Η μίξη των κομματιών του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε από τον Ντέιβιντ Μπότριλ και τον Κέβιν Σίρλεϊ, με τις ανέκδοτες μίξεις να κυκλοφορούν στο bootleg "The Making of Scenes from a Memory".
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου τιτλοφορήθηκε "Metropolis 2000" και διήρκεσε πάνω από έναν χρόνο, όντας η μεγαλύτερη που είχε πραγματοποιήσει μέχρι τότε το συγκρότημα. Το πρώτο μέρος των ζωντανών τους εμφανίσεων αποτελούνταν από ολόκληρο το "Scenes from a Memory", συνοδευόμενο από μία ταινία που παιζόταν στην οθόνη πίσω από τη σκηνή και έδειχνε δραματικές σκηνές της ιστορίας του άλμπουμ. Κατά την τελευταία συναυλία του συγκροτήματος, στις 30 Οκτωβρίου 2000 στο "Roseland Ballroom", το συγκρότημα προσέλαβε ηθοποιούς να υποδυθούν τους χαρακτήρες που περιγράφονται στον δίσκο, συνοδευόμενοι από μία χορωδία σε κάποια από τα κομμάτια. Η συγκεκριμένη συναυλία βιντεοσκοπήθηκε και αποτέλεσε το πρώτο DVD των Dream Theater με τίτλο "Metropolis 2000: Scenes from New York", το οποίο βραβεύθηκε ως χρυσό το Νοέμβριο του 2002.
Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-10 στη Φινλανδία και τη Γερμανία, το Top-20 στην Ιαπωνία και την Ουγγαρία και το # 73 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου μέχρι τον Φεβρουάριο του 2002 είχε πουλήσει περισσότερα από 120.000 αντίτυπα.
Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν ιδιαίτερα θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4 / 5 αστέρια, το "ProgArchives" 4,3 / 5, το "Metal Archives" 80% και το "Metal Storm" 9,1 / 10. To περιοδικό "Rolling Stone" κατέταξε το "Scenes from a Memory" πρώτο στη λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ του progressive rock όλων των εποχών, το "Metal Storm" τέταρτο στη λίστα με τα 100 καλύτερα progressive metal άλμπουμ και το "Digital Dream Door" έβδομο στην αντίστοιχη λίστα του.
Λίστα Τραγουδιών
1. Scene One: Regression (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 2:06
2. Scene Two: I. Overture 1928 (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 3:37
3. '''Scene Two: II. Strange Deja Vu' (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy)'' - 5:12
4. Scene Three: I. Through My Words (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 1:02
5. '''Scene Three: II. Fatal Tragedy' (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy)'' - 6:49
6. Scene Four: Beyond This Life (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 11:22
7. Scene Five: Through Her Eyes (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 5:29
8. Scene Six: Home (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 12:53
9. Scene Seven: I. The Dance of Eternity (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 6:13
10. '''Scene Seven: II. One Last Time' (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy)'' - 3:46
11. Scene Eight: The Spirit Carries On (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 6:38
12. Scene Nine: Finally Free (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 11:59
Θέσεις τσαρτ
Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 26 Οκτωβρίου 1999
Μέλη των Dream Theater
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Ποτίδαια
Η Ποτίδαια ήταν αρχαία πόλη του Θερμαϊκού Κόλπου στη Μακεδονία και ειδικότερα στην ανατολική ακτή του, κοντά στη χερσόνησο της Παλλήνης (σημερινής Κασσάνδρας) της Χαλκιδικής, ακριβώς στη θέση της σημερινής Νέας Ποτίδαιας.
Η αποικία της Ποτίδαιας
Ήταν αρχαία δωρική πόλη που ιδρύθηκε από Κορίνθιους αποίκους γύρω στο 600 π.Χ., όπως σημειώνει ο Θουκυδίδης, και ίσως επί εποχής του Περιάνδρου, στα δυτικά της Χαλκιδικής, που τότε ανήκε στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Η Ποτίδαια εμπορευόταν κυρίως με τη Μακεδονία.
Το 479 π.Χ. πολιορκήθηκε από τον Αρτάβαζο που ηγούνταν μεγάλης στρατιάς και συνόδευε τον Ξέρξη τον οποίον όμως η πόλη αντιμετώπισε νικηφόρα. Αργότερα υποχρεώθηκε να ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία, στην πραγματικότητα ως πόλη φόρου υποτελής. Παρά όμως την υποτέλειά της αυτή προς τους Αθηναίους, η Ποτίδαια συνέχισε να διατηρεί άριστες σχέσεις με την μητρόπολή της την Κόρινθο. Έτσι το 432 π.Χ. η Ποτίδαια αποστάτησε από την Αθηναϊκή Συμμαχία, συμμαχώντας με την Κόρινθο και τον Περδίκα. Η αποστασία παρέσυρε και άλλες πόλεις με συνέπεια να αποτελέσει μια από τις αιτίες του Πελοποννησιακού πολέμου.