Loki_(τηλεοπτική_σειρά)
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Ο θετός αδελφός του Θορ και θεός της κατεργαριάς, βασισμένος στην ομώνυμη θεότητα. Αυτή είναι μία εναλλακτική εκδοχή του Λόκι, που είναι παραβάτης του χρόνου, ο οποίος δημιούργησε ένα νέο χρονοδιάγραμμα στο Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019), το οποίο ξεκινάει το 2012. Λόγω αυτού, δεν έχει ζήσει τα γεγονότα του Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος (2013) και του Thor: Ragnarok (2017), τα οποία άλλαξαν τον κακό χαρακτήρα του πριν τον θάνατο του στο Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018). Ο βασικός σεναριογράφος Μάικλ Γουόλντρον συνέκρινε τον Λόκι με τον συνδημιουργό της Apple, Στηβ Τζομπς, καθώς και οι δύο ήταν υιοθετημένοι και τους άρεσε να έχουν τον έλεγχο. Ο Χίντλστον εξέφρασε το ενδιαφέρον του να επιστρέψει στον ρόλο προκειμένου να εξερευνήσει τις δυνάμεις του Λόκι, ειδικά την μεταμόρφωση, που ταιριάζει με την εξερεύνηση ταυτότητας που κάνει η σειρά. Το φύλο του Λόκι στην σειρά ορίζεται από την Time Variance Authority ως "ρευστό", κάνοντας αναφορά στην ρευστότητα φύλου του χαρακτήρα στα Marvel Comics, πράγμα για το οποίο είχαν γίνει εικασίες για το MCU, λόγω της ικανότητας του να μεταμορφώνεται. Ο Γουόλντρον είπε ότι ήταν ενήμερος για το πόσοι άνθρωποι ταυτίζονται με την ρευστότητα φύλου του Λόκι και ήταν "έτοιμοι για αυτήν την αντιποροσώπευση". Η σειρά, επίσης, αποκαλύπτει ότι ο Λόκι είναι αμφιφυλόφιλος, πράγμα που τον καθιστά τον πρώτο queer χαρακτήρα στο MCU. Η σειρά εξερευνά περισσότερο τις μαγικές ικανότητες του Λόκι, όπως της τηλεκίνηση και τις μαγικές εκρήξεις. Η πρώην Κυνηγός Α-23 του TVA, που ανέβηκε βαθμίδα και έγινε μία αξιοσέβαστη δικαστής. Επιβλέπει την έρευνα για την παραλλαγή του Λόκι. Η σκηνοθέτης Κέιτ Χέρρον χαρακτήρισε και την Μπάθα-Ρο και την Ρενσλέιερ ως χαμαιλέοντες, και είπε ότι η Ρενσλέιερ πάντα "προσπαθούσε να ισσοροπήσει στην γραμμή" με τον Μόμπιους, με το να είναι ταυτόχρονα και ανώτερη του αλλά και φίλη του. Η Χέρρον πρόσθεσε ότι η Μπάθα-Ρο έδωσε μία ζεστασιά στην Ρενσλέιερ, ενώ επίσης έδειχνε τον πόνο της. Το Loki εξερευνά την προέλευση της Ρενσλέιερ, που προηγείται από τις εμφανίσεις του χαρακτήρα στα κόμικς, και η Μπάθα-Ρο απόλαυσε που μπόρεσε να ξεκινήσει "κάτι φρέσκο" με τον χαρακτήρα. Η Μπάθα-Ρο αποκάλεσε την Ρενσλέιερ ως "εξαιρετικά φιλόδοξη" και ένιωσε ότι ήταν η "απόλυτη σύγκρουση προσωπικότητας" με αυτήν του Λόκι. Πρόσθεσε ότι η Ρενσλέιερ έχει "πολλά στους ώμους της" και καλείται να πάρει "ηθικά αμφιλεγόμενες επιλογές", πράγμα που αναγκάζει τον χαρακτήρα να κρατάει μυστικά και να υψώνει τείχη. Ο Γουόλντρον πίστευε ότι η Ρενσλέιερ είχε "τις βάσεις για έναν πολύ σύνθετο κακοποιό". Μία υψηλόβαθμη Κυνηγός του TVA, αποφασισμένη να σταματήσει τον παραβάτη που σκοτώνει τα στρατεύματα Minutemen. Η Μοσάκου αποκάλεσε την Β-15 "σκληρό καρύδι" που είναι πιστή και αφοσιωμένη στο TVA, με μεγάλη έλξη για του Φύλακες του Χρόνου, για τους οποίους πιστεύει ότι είναι θεοί. Στην Μοσάκου άρεσε η ειλικρίνεια της Β-15 και η ικανότητα να είναι ο εαυτός της, σημειώνοντας ότι "Δεν έχει καμία κοινωνική επιταγή μέσα της και στις αλληλεπιδράσεις της. Αυτό που νιώθει και αυτό που σκέφτεται είναι αυτό που βλέπεις και εισπράττεις." Η Κυνηγός B-15 είχε γραφτεί αρχικά ως ανδρικός χαρακτήρας, αλλά άλλαξε μετά την ακρόαση της Μουσάκου. Τόνισε ότι το φύλο του χαρακτήρα δεν άλλαζε την ουσία του χαρακτήρα που είχε η B-15. Το ανθρωπόμορφο κινούμενο σχέδιο σε μορφή ρολογιού, που είναι η μασκότ του TVA. Η Στρόνγκ δίνει την φωνή της στην Miss Minutes χρησιμοποιώντας προφορά του Νότου, πράγμα που Χέρρον ένιωσε πως ήταν μία αντιπροσώπευση του Γουόλντρον, καθώς κατάγεται από τις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Αφού δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να συστήσει το TVA, οι σεναριογράφοι βρήκαν περισσότερους τρόπους για να συμπεριλάβουν την Miss Minutes στην σειρά καθώς θεώρησαν πως ήταν ένας αστείος χαρακτήρας. Ο σχεδιασμός της εμπνεύστηκε από τον Φέλιξ τον Γάτο και άλλα κινούμενα σχέδια από τις αρχές του 20ου αιώνα, με την Χέρρον να αποκαλεί την Miss Minutes έναν "χαρακτήρα που μοιάζει με τον Ρότζερ Ράμπιτ". Η Στρόνγκ ένιωσε πως οι "τρομερές πληροφορίες" τις οποίες έχει αναλάβει να μεταφέρει η Miss Minutes ήταν "η τέλεια μίξη του ποιά είναι", καθώς τα λέει "με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο της". Η Miss Minutes έχει μία "προστατευτική" σχέση με τον Αυτός Που Παραμένει, με την Στρόνγκ να πιστεύει ότι καταλαβαίνει "πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της και πόσο σημαντικός είναι για το σύμπαν". Ένας πράκτορας του TVA που ειδικεύεται στις έρευνες ιδιαίτερως επικίνδυνων εγκληματιών του χρόνου. Η Χέρρον παρομοίασε τον Μόμπιους με έναν ντετέκτιβ Hardboiled, με τον Γουίλσον να τον συγκρίνει με τον χαρακτήρα Τζακ Κέιτς στο 48 ώρες (1982). Ο πρόεδρος των Marvel Studios Κέβιν Φάιγκι σημείωσε ότι ο χαρακτήρας είναι παρόμοιος με το Γουίλσον, σχετικά με το γεγονός ότι δεν τον ενοχλεί το MCU. Ο Χίντλστον βοήθησε τον Γουίλσον να προετοιμαστεί για τον ρόλο εξηγώντας του και δείχνοντας του τις στιγμές του από τις ταινίες του MCU, πράγμα που ο Γουίλσον ένιωσε πως ήταν βοηθητικό για την σκηνή που ο Μόμπιους ανακρίνει τον Λόκι στην σειρά. Ο Γουίλσον και η Χέρρον εξέτασαν το Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ (1997) ως έμπνευση για τον Μόμπιους να γίνεται ο μέντορας και ο ψυχολόγος του Λόκι, που ακόμα τον πιέζει. Μία παραλλαγή του Λόκι, η οποία επιτίθεται στο "Ιερό Χρονοδιάγραμμα" και έχει δυνάμεις μαγέματος. Δεν θεωρεί τον εαυτό της Λόκι, χρησιμοποιώντας το όνομα "Σίλβι" ως ψευδώνυμο. Ενώ η Σίλβι εμπνεύστηκε από την Σίλβι Λάστον / Enchantress και την Κυρία Λόκι από τα κόμικς, είναι ένα διαφορετικό άτομο με διαφορετική προϊστορία από αυτούς τους χαρακτήρες όπως και με τον Λόκι του Χίντλστον. Η Ντι Μαρτίνο είπε ότι ο Χίντλστον την "πρόσεχε" και της έδινε συμβουλές για το πως να παίξει τον χαρακτήρα, ενώ και ίδια έκανε την δική της έρευνα και προετοιμασία για τον ρόλο. Η Ντι Μαρτίνο κράτησε την τοπική της προφορά για την Σίλβι, προκειμένου να μην ακούγεται "πολύ κομψή ή πολύ εύγλωττη" και να βοηθήσει να φανεί η ζωή που έχει ζήσει η Σίλβι. Ο Χίντλστον ένιωσε πως η Ντι Μαρτίνο ενσωμάτωσε "συγκεκριμένα χαρακτηριστικά" που χρησιμοποιεί ο ίδιος για τον Λόκι για να υποδυθεί την Σίλβι, ωστόσο και πάλι έκανε τον χαρακτήρα "εντελώς δικό της". Η Χέρρον πίστευε ότι ο τρόπος με τον οποία η Σίλβι αντιμετωπίζει τον πόνο της την βάζει σε παρόμοια πνευματική κατάσταση με τον Λόκι Thor (2011). Η Ντι Μαρτίνο είδε τις σκηνές μάχης του Atomic Blonde (2017) για να δημιουργήσει τον τρόπο που πολεμάει η Σίλβι, αποκαλώντας της μία "μαχήτρια του δρόμου", με εντονότερο το άγριο στοιχείο όταν τσακώνεται, σε σύγκριση με το "μπαλετικό" στυλ του Λόκι. Μία αναλυτικότερη προϊστορία του χαρακτήρα είχε γραφτεί από την σεναριογράφο της σειράς, Ελίζα Κάρασικ, με τον Γουόλντρο να ελπίζει ότι κάποια από τα στοιχεία της να συμπεριλαμβάνονται στον δεύτερο κύκλο. Η Κάιλι Φλέμινγκ υποδύεται την Σίλβι σε μικρή ηλικία. Μία παραλλαγή του Λόκι, μεγάλης ηλικίας, που σκηνοθετεί τον θάνατο του για να γλιτώσει την δολοφονία του από τον Θάνος και αποφασίζει να ζήσει την ζωή του στην απομόνωση μέχρι που έμεινε μόνος. Ο Κλασσικός Λόκι έχει την ικανότητα να δημιουργεί μεγαλύτερες και πειστικότερες ψευδαισθήσεις από τον Λόκι. Ένας επιστήμονας από τον 31ο αιώνα, ο οποίος δημιούργησε το TVA για να αποτρέψει έναν πολυσυμπαντικό πόλεμο ανάμεσα στις κακές παραλλαγές του εαυτού του. Είναι μία πρωτότυπη δημιουργία για την σειρά, εμπνευσμένος από έναν ξεχωριστό χαρακτήρα των κόμικς, με το ίδιο όνομα, αλλά και τον χαρακτήρα Ιμόρτους. Περιγράφοντας τον Αυτός Που Παραμένει ως έναν "πολύ χαρισματικό σοσιοπαθή", ο Γουόλντρον δεν έδειξε πόσο κακός μπορεί να γίνει ο χαρακτήρας, καθώς μεγάλο μέρος του ρόλου του είναι η προσπάθεια του να πείσει τους άλλους ότι οι παραλλαγές του είναι χειρότερες από αυτόν. Ο Μέιτζορς συζήτησε με την Χέρρον και την Marvel Studios, προκειμένου να βρει την ψυχολογία του χαρακτήρα, καθώς ο Αυτός Που Παραμένει βρίσκεται σε απομόνωση και διευθύνει το TVA για πολύ καιρό. Η Χέρρον προσέθεσε ότι προσπάθησαν να βρουν "αυτήν την λεπτή γραμμή ανάμεσα στο εξωστρεφές και το εσωστρεφές στοιχείο του χαρακτήρα και στο πως φαίνεται ότι ζει μόνος του". Ο Μέιτζορς τελειοποίησε την εκπαίδευση του ως κλασσικός κλόουν για τον ρόλο, και πίστευε πως έχει χαμογελάσει περισσότερο για τον Αυτός Που Παραμένει παρά για όλους τους ρόλους που έχει παίξει συνδυασμένους. Επίσης, εμπνεύστηκε από το Ο Μάγος του Οζ (1939), το Η Λεωφόρος της Δύσης (1950), το Πολίτης Κέιν (1941), και το Ο Γουίλι Γουόνκα και το εργοστάσιο σοκολάτας (1971) για την ερμηνεία του, πιστεύοντας πως ο Αυτός Που Παραμένει ήταν το "αρχέτυπο του μάγου και του τι του συμβαίνει όταν βαριέται, και γίνεται κατεργάρης".