cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεσογειακός κυκλώνας
Δεν υπάρχει επίσημος οργανισμός για την παρακολούθηση του σχηματισμού και πορείας τους. Η τροπική γένεση κυκλώνων παρουσιάζεται συνήθως μέσα σε δύο ξεχωριστές θάλασσες. Η πρώτη περιοχή περιλαμβάνει περιοχές της δυτικής Μεσογείου που ευνοούν περισσότερο την ανάπτυξη τους, ενώ στα ανατολικά περιοχή που ευνοεί την ανάπτυξη τους είναι το Ιόνιο Πέλαγος. Ωστόσο, σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, παρόμοιες τροπικές καταιγίδες μπορούν επίσης να αναπτυχθούν στη Μαύρη Θάλασσα. Η τραχιά ορεινή γεωγραφία της περιοχής δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες παρά ευνοϊκές για την ανάπτυξη ακραίων καιρικών φαινομένων και κατακόρυφης δραστηριότητας σε γενικές γραμμές. Οι εν λόγω κυκλώνες μπορούν να σχηματιστούν μόνο σε ανώμαλες μετεωρολογικές συνθήκες. Έχουν διεξαχθεί πολυάριθμες μελέτες για τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη στο σχηματισμό μεσογειακών κυκλώνων, οι οποίες γενικά συμφωνούν ότι στο μέλλον θα σχηματίζονται λιγότερες αλλά πιο έντονες καταιγίδες.
Η ανάπτυξη τροπικών ή υποτροπικών κυκλώνων στη Μεσόγειο Θάλασσα συνήθως μπορεί να συμβεί μόνο υπό κάπως ασυνήθιστες περιστάσεις. Η χαμηλή διάτμηση ανέμου και η ατμοσφαιρική αστάθεια που προκαλείται από τις επιδρομές κρύου αέρα είναι συχνά απαραίτητη. Η πλειοψηφία τους συνοδεύεται από γούρνες ανώτερου επιπέδου, που τους παρέχει την απαιτούμενη ενέργεια για την εντατικοποίηση της ατμοσφαιρικής μεταφοράς—καταιγίδες και έντονες βροχοπτώσεις. Οι βαροκλινικές ιδιότητες της περιοχής της Μεσογείου, με τις κλίσεις υψηλής θερμοκρασίας, παρέχουν επίσης την αναγκαία αστάθεια για το σχηματισμό τροπικών κυκλώνων. Ένας άλλος παράγοντας, η αύξηση του δροσερού αέρα, παρέχει την απαραίτητη υγρασία. Οι υψηλές θερμοκρασίες στην επιφάνεια της θάλασσας είναι ως επί το πλείστον περιττές ως παράγοντας, καθώς οι περισσότεροι μεσογειακοί κυκλώνες τροφοδοτούνται με ενέργεια προερχόμενη από υψηλότερες θερμοκρασίες αέρα. Η ανάπτυξη των κυκλώνων στη Μεσόγειο μπορεί να συμβεί όλο το χρόνο, αλλά παρατηρείται κυρίως μεταξύ Σεπτεμβρίου και Ιανουαρίου.
Κλιματολογία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Mediterranean_Cyclone_07_oct_1996_1202Z.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Δορυφορική εικόνα μεσογειακού κυκλώνα πάνω από τις Βαλεαρίδες Νήσους στις 7 Οκτωβρίου 1996 Η πλειονότητα των μεσογειακών τροπικών κυκλώνων (τροπική κυκλονογένεση) σχηματίζεται σε δύο ξεχωριστές περιοχές. Η πρώτη, η οποία είναι πιο ευνοϊκή για την ανάπτυξη κυκλώνων, περιλαμβάνει την περιοχή της δυτικής Μεσογείου που συνορεύει με τις Βαλεαρίδες Νήσους, τη νότια Γαλλία και τις ακτές των νησιών της Κορσικής και της Σαρδηνίας. Η δεύτερη αναγνωρισμένη περιοχή ανάπτυξης είναι στο Ιόνιο Πέλαγος, μεταξύ Σικελίας και Ελλάδας, και εκτείνεται νότια έως τη Λιβύη, όμως θεωρείται λιγότερο ευνοϊκή για την τροπική κυκλογένεση. Σε δύο περαιτέρω περιοχές, στο Αιγαίο και στην Αδριατική, δημιουργούνται λιγότεροι κυκλώνες, ενώ η δραστηριότητα είναι ελάχιστη στην περιοχή της Λεβαντίνης. Η γεωγραφική κατανομή των μεσογειακών τροπικών κυκλώνων είναι σαφώς διαφορετική από αυτήν των άλλων κυκλώνων, με το σχηματισμό κυκλώνων που επικεντρώνονται στις οροσειρές των Πυρηναίων και του Άτλαντα, στον Κόλπο της Γένοβας και στο νησί της Κύπρου στο Ιόνιο Πέλαγος. Παρόλο που οι μετεωρολογικοί παράγοντες είναι ευνοϊκοί στην Αδριατική και στο Αιγαίο, η κλειστή φύση της γεωγραφίας της περιοχής, που περιβάλλεται από τη στεριά δεν επιτρέπει την περαιτέρω εξέλιξη του φαινομένου.
Η γεωγραφία των οροσειρών που περιβάλλουν τη Μεσόγειο είναι ευνοϊκή για έντονα καιρικά φαινόμενα και καταιγίδες, με την κεκλιμένη φύση των ορεινών περιοχών να επιτρέπει την ανάπτυξη δραστηριότητας μεταφοράς. Αν και η γεωγραφία της περιοχής της Μεσογείου, καθώς και ο ξηρός αέρας της, συνήθως εμποδίζουν το σχηματισμό τροπικών κυκλώνων, όταν προκύπτουν ορισμένες μετεωρολογικές συνθήκες, υπερπηδώνται οι δυσκολίες που επηρεάζονται από τη γεωγραφία της περιοχής. Η εμφάνιση τροπικών κυκλώνων στη Μεσόγειο Θάλασσα είναι γενικά εξαιρετικά σπάνια, με κατά μέσο όρο 1,57 κυκλώνες ετησίως και μόνο 99 τροπικές καταιγίδες έχουν καταγραφεί μεταξύ 1948 και 2011 σε μια σύγχρονη μελέτη, χωρίς να παρατηρείται κάποια συγκεκριμένη τάση στη δραστηριότητα εκείνη την περίοδο. Λίγοι μεσογειακοί κυκλώνες σχηματίζονται κατά τη θερινή περίοδο, αν και η δραστηριότητα αυξάνεται συνήθως το φθινόπωρο, κορυφώνεται τον Ιανουάριο και σταδιακά μειώνεται από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο. Στην περιοχή ανάπτυξης στη δυτική Μεσόγειο σχηματίζονται κατά μέσον όρο 0,75 κάθε χρόνο, σε σύγκριση με 0,32 στην περιοχή του Ιονίου. Ωστόσο, σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, παρόμοιες τροπικές καταιγίδες μπορεί επίσης να αναπτυχθούν στη Μαύρη Θάλασσα.
Μελέτες έχουν εκτιμήσει ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να οδηγήσει σε τροπικούς κυκλώνες μεγαλύτερης έντασης ως αποτέλεσμα αποκλίσεων στην επιφανειακή ενεργειακή ροή και στην ατμοσφαιρική σύνθεση, οι οποίες και οι δύο επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη και των μεσογειακών κυκλώνων. Σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές, η θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας αυξήθηκε κατά 0,2 °C εντός μιας περιόδου 50 ετών, και στις λεκάνες των τροπικών κυκλώνων του Βόρειου Ατλαντικού και του Βορειοδυτικού Ειρηνικού, η πιθανή καταστροφικότητα και η ενέργεια των καταιγίδων σχεδόν διπλασιάστηκε εντός της ίδιας διάρκειας, αποδεικνύοντας σαφή συσχέτιση μεταξύ της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της έντασης των τροπικών κυκλώνων. Σε μία αντιστοίχως πρόσφατη περίοδο 20 ετών, η επιφανειακή θερμοκρασία στη Μεσόγειο Θάλασσα αυξήθηκε κατά 0,6 με 1°C, αν και δεν έχει παρατηρηθεί αισθητή αύξηση της δραστηριότητας των μεσογειακών κυκλώνων, όσον αφορά το 2013. Το 2006, ένα υπολογιστικό ατμοσφαιρικό μοντέλο υπολόγισε τη μελλοντική συχνότητα των μεσογειακών κυκλώνων μεταξύ 2071 και 2100, προβλέποντας μείωση της δραστηριότητας των κυκλώνων το φθινόπωρο, το χειμώνα και την άνοιξη και παράλληλα σημαντική αύξηση της δραστηριότητας κοντά στην Κύπρο, αποτελέσματα τα οποία αποδόθηκαν αμφότερα σε υψηλότερες θερμοκρασίες ως αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Σε μια άλλη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περισσότερες τροπικές θύελλες στη Μεσόγειο θα μπορούσαν να φθάσουν στην κατηγορία 1 έως τα τέλη του 21ου αιώνα, με τις περισσότερες από τις ισχυρότερες καταιγίδες να εμφανίζονται το φθινόπωρο, αν και τα μοντέλα έδειξαν ότι ορισμένες καταιγίδες θα μπορούσαν ενδεχομένως να φτάσουν στην κατηγορία έντασης 2. Άλλες μελέτες, ωστόσο, ήταν ασαφείς, προβλέποντας τόσο αυξήσεις όσο και μειώσεις στη διάρκεια, τον αριθμό και την ένταση. Τρεις ανεξάρτητες μελέτες, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθοδολογίες και δεδομένα, αξιολόγησαν ότι ενώ η δραστηριότητα των μεσογειακών κυκλώνων πιθανότατα θα μειωνόταν με ρυθμό ανάλογο με το κλιματικό σενάριο που εξετάστηκε, μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που θα σχηματιστούν θα είχε μεγαλύτερη ισχύ.
Ανάπτυξη και χαρακτηριστικά
Η ανάπτυξη τροπικών ή υποτροπικών κυκλώνων στη Μεσόγειο μπορεί να συμβεί συνήθως μόνο υπό κάπως ασυνήθιστες συνθήκες. Απαιτούνται συχνά χαμηλή διάτμηση ανέμου και ατμοσφαιρική αστάθεια που προκαλείται από εισβολές ψυχρού αέρα. Η πλειοψηφία των μεσογειακών κυκλώνων συνοδεύεται επίσης από τάφρους ανώτερου επιπέδου, παρέχοντας ενέργεια που απαιτείται για την εντατικοποίηση της ατμοσφαιρικής μεταφοράς - καταιγίδες - και έντονης βροχόπτωσης. Οι βαροκλινείς ιδιότητες της περιοχής της Μεσογείου, με μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας, παρέχουν επίσης την απαραίτητη αστάθεια για το σχηματισμό τροπικών κυκλώνων. Ένας άλλος παράγοντας, η ανύψωση ψυχρού αέρα, παρέχει την απαραίτητη υγρασία επίσης. Οι θερμές θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας είναι ως επί το πλείστον περιττές, καθώς το μεγαλύτερο τμήμα της ενέργειας των μεσογειακών κυκλώνων προέρχεται από τις θερμές μάζες αέρα. Όταν συμπίπτουν αυτές οι ευνοϊκές συνθήκες, η γένεση των θερμοπυρηνικών τροπικών κυκλώνων της Μεσογείου, συχνά από υπάρχοντα ψυχρά βαρομετρικά χαμηλά, είναι δυνατή σε ένα ευνοϊκό περιβάλλον. δεξιά|μικρογραφία|Δορυφορική εικόνα ενός κυκλώνα στις 15 Δεκεμβρίου 2005.
Οι παράγοντες που απαιτούνται για το σχηματισμό του μεσογειακού κυκλώνα, είναι κάπως διαφορετικοί από αυτόν που αναμένεται συνήθως από τους τροπικούς κυκλώνες. Είναι γνωστό ότι δημιουργούνται σε περιοχές με θερμοκρασίες επιφανείας κάτω των 26°C και συχνά απαιτούν εισβολές ψυχρότερου αέρα για να προκαλέσουν ατμοσφαιρική αστάθεια. Η πλειονότητα των μεσογειακών κυκλώνων αναπτύσσεται πάνω από τις περιοχές της Μεσογείου με θερμοκρασία 15 με 26 °C, με το άνω όριο να βρίσκεται μόνο στα νοτιότερα άκρα της θάλασσας. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας, η αστάθεια που προκαλείται από τον ψυχρό ατμοσφαιρικό αέρα μέσα σε μια βαροκλινική ζώνη - περιοχές με υψηλές διαφορές θερμοκρασίας και πίεσης - επιτρέπει τον σχηματισμό κυκλώνων, σε αντίθεση με τις τροπικές περιοχές που στερούνται υψηλού βαροκλινούς, αλλά χρειάζονται αυξημένες επιφανειακές θερμοκρασίες. Ενώ έχουν σημειωθεί σημαντικές αποκλίσεις στη θερμοκρασία του αέρα γύρω από την εποχή του σχηματισμού τροπικών κυκλώνων της Μεσογείου, μερικές ανωμαλίες στη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας συμπίπτουν με την ανάπτυξή τους, υποδεικνύοντας ότι ο σχηματισμός μεσογειακών κυκλώνων επηρεάζεται κυρίως από υψηλότερες θερμοκρασίες αέρα, όχι από ανώμαλες θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας. Παρόμοια με τους τροπικούς κυκλώνες, η ελάχιστη διάτμηση του ανέμου - η διαφορά στην ταχύτητα και την κατεύθυνση του ανέμου σε μια περιοχή - καθώς και η άφθονη υγρασία και στροβιλισμός ενθαρρύνουν τη γένεση τροπικών κυκλώνων στη Μεσόγειο.
Λόγω του κλειστού χαρακτήρα της Μεσογείου και της περιορισμένης ικανότητας ροών θερμότητας - στην περίπτωση των μεσογειακών κυκλώνων, αέρα - μεταφορά θερμότητας στη θάλασσα - τροπικοί κυκλώνες με διάμετρο μεγαλύτερη από 300 χιλιόμετρα δεν είναι εφικτή στη Μεσόγειο. Παρά το γεγονός ότι είναι μια σχετικά βαροκλινική περιοχή με μεγάλες κλίσεις θερμοκρασίας, η πρωτογενής πηγή ενέργειας που χρησιμοποιείται από τους τροπικούς κυκλώνες της Μεσογείου προέρχεται από υποκείμενες πηγές θερμότητας που παράγονται από την παρουσία της καταιγίδας σε ένα υγρό περιβάλλον, παρόμοιο με τους τροπικούς κυκλώνες αλλού εκτός της Μεσογείου. Σε σύγκριση με άλλες τροπικές λεκάνες κυκλώνων, η Μεσόγειος Θάλασσα αποτελεί ένα δύσκολο περιβάλλον για ανάπτυξη. Αν και η πιθανή ενέργεια που απαιτείται για την ανάπτυξη δεν είναι ασυνήθιστα μεγάλη, η ατμόσφαιρά της χαρακτηρίζεται από την έλλειψη υγρασίας, μειώνοντας το δυναμικό σχηματισμού. Η πλήρης ανάπτυξη ενός κυκλώνα συχνά απαιτεί τον σχηματισμό μεγάλης διαταραχής του βαροκλινούς, μεταβαίνοντας αργά στον κύκλο ζωής του σε ένα τροπικό σύστημα, σχεδόν πάντα υπό την επίδραση ενός χαμηλού αποκομμένου ψυχρού πυρήνα εντός της μεσαίας προς άνω τροπόσφαιρας, που συχνά προκύπτει από ανωμαλίες σε ένα ευρέως διαδεδομένο κύμα Rossby - μεγάλους μαιάνδρους στους ανώτερους ατμοσφαιρικούς ανέμους. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Mediterranean_tropical_cyclone_January_28_2009.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Ένας αδύναμος και μη οργανωμένος μεσογειακός τροπικός κυκλώνας στις 28 Ιανουαρίου 2009.
Η ανάπτυξη μεσογειακών κυκλώνων προκύπτει συχνά από την κατακόρυφη μετατόπιση του αέρα στην τροπόσφαιρα, με αποτέλεσμα τη μείωση της θερμοκρασίας του που συμπίπτει με την αύξηση της σχετικής υγρασίας, δημιουργώντας ένα περιβάλλον πιο ευνοϊκό για το σχηματισμό τροπικών κυκλώνων. Αυτό, με τη σειρά του, οδηγεί σε αύξηση της δυνητικής ενέργειας, παράγοντας αστάθεια αέρα-θάλασσας που προκαλείται από θερμότητα. Ο υγρός αέρας αποτρέπει την εμφάνιση κατακόρυφης καταβατικής κίνησης του αέρα που συχνά εμποδίζει την έναρξη τροπικών κυκλώνων, και σε ένα τέτοιο σενάριο, η διάτμηση του ανέμου παραμένει ελάχιστη. Συνολικά, τα αποκομμένα ψυχρά βαρομετρικά χαμηλά αποτελούν πυρήνες για τον μετέπειτα σχηματισμό μεσογειακών κυκλώνων. Η τακτική παρουσία αποκομμένων ψυχρών βαρομετρικών χαμηλών και η σπανιότητα των μεσογειακών τροπικών κυκλώνων, ωστόσο, δείχνουν ότι πρόσθετες ασυνήθιστες περιστάσεις απαιτούνται για την εμφάνιση κυκλώνων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας, σε αντίθεση με τον κρύο ατμοσφαιρικό αέρα, ενθαρρύνουν την ατμοσφαιρική αστάθεια, ειδικά εντός της τροπόσφαιρας.
Γενικά, οι περισσότεροι μεσογειακοί κυκλώνες αποκτούν ακτίνα 70 με 200 χιλιόμετρα, διαρκούν από 12 ώρες και 5 ημέρες, διανύουν μεταξύ 700 και 3.000 χιλιομέτρων, αναπτύσσουν μάτι για λιγότερο από 72 ώρες και διαθέτουν ταχύτητες ανέμου έως και 144 km/h. Επιπλέον, η πλειονότητα χαρακτηρίζεται σε δορυφορικές εικόνες ως ασύμμετρα συστήματα με ευδιάκριτο στρογγυλό μάτι που περικυκλώνεται από ατμοσφαιρική μεταφορά. Η αδύναμη περιστροφή, παρόμοια με αυτήν στους περισσότερους τροπικούς κυκλώνες, παρατηρείται συνήθως στα αρχικά στάδια ενός μεσογειακού κυκλώνα, αυξάνοντας με την ένταση. Ωστόσο, οι μεσογειακοί κυκλώνες έχουν συχνά λιγότερο χρόνο για να αυξήσουν την έντασή τους, παραμένοντας ασθενέστεροι από τους περισσότερους τυφώνες του Βορείου Ατλαντικού και διαρκούν μόνο λίγες μέρες. Η θεωρητική μέγιστη δυναμική ένταση ενός μεσογειακού κυκλώνα είναι ισοδύναμη με τη χαμηλότερη ταξινόμηση στην κλίμακα ανέμου Σαφίρ-Σίμπσον, του τυφώνα κατηγορίας 1. Ενώ ολόκληρη η διάρκεια ζωής ενός κυκλώνα μπορεί να περιλαμβάνει αρκετές ημέρες, οι περισσότεροι θα διατηρήσουν τροπικά χαρακτηριστικά μόνο για λιγότερο από 24 ώρες. Οι περιστάσεις επιτρέπουν μερικές φορές το σχηματισμό μεσογειακών κυκλώνων μικρότερης κλίμακας, αν και οι απαιτούμενες συνθήκες διαφέρουν ακόμη και από αυτές που απαιτούνται για τους υπόλοιπους κυκλώνες. Η ανάπτυξη ασυνήθιστα μικρών τροπικών κυκλώνων στη Μεσόγειο συνήθως απαιτεί ατμοσφαιρικούς κυκλώνες ανώτερου επιπέδου που προκαλούν κυκλογένεση στην κατώτερη ατμόσφαιρα, οδηγώντας στο σχηματισμό βαρομετρικών χαμηλών θερμού πυρήνα, που υποστηρίζονται από ευνοϊκή υγρασία, θερμότητα και άλλες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Οι μεσογειακοί κυκλώνες έχουν συγκριθεί με πολικά βαρομετρικά χαμηλά – κυκλωνικές καταιγίδες που συνήθως αναπτύσσονται στις πολικές περιοχές του Βόρειου και Νότιου Ημισφαιρίου– για το παρόμοιο μικρό τους μέγεθος και την αστάθεια που σχετίζεται με τη θερμότητα. Ωστόσο, ενώ οι μεσογειακοί κυκλώνες διαθέτουν σχεδόν πάντα βαρομετρικά χαμηλά θερμού πυρήνα, τα πολικά χαμηλά είναι κυρίως ψυχρού πυρήνα. Η παρατεταμένη διάρκεια ζωής των μεσογειακών κυκλώνων και η ομοιότητα με τα πολικά χαμηλά επίπεδα προκαλείται κυρίως από τις απαρχές τους ως συνοπτικά χαμηλά βαρομετρικά και αστάθεια που σχετίζεται με τη θερμότητα. Οι έντονες βροχοπτώσεις εντός ενός αναπτυσσόμενου μεσογειακού τροπικού κυκλώνα συνήθως υποκινούνται από την προσέγγιση ενός ανώτερου χαμηλού μετώπου - μία επιμήκη περιοχή αέρα χαμηλής πίεσης-φέρνοντας κάτω ψυχρό αέρα, περικυκλώνοντας ένα υπάρχον σύστημα χαμηλής πίεσης. Αφού συμβεί αυτό, ωστόσο, σημειώνεται σημαντική μείωση των ποσοστών βροχόπτωσης παρά την περαιτέρω οργάνωση, και συμπίπτει με τη μείωση της προηγουμένως υψηλής κεραυνικής δραστηριότητας. Παρόλο που τα μέτωπα συχνά συνοδεύουν τον κυκλώνα στην πορεία του, ο διαχωρισμός τελικά συμβαίνει, συνήθως στο μεταγενέστερο μέρος του κύκλου ζωής ενός μεσογειακού τροπικού κυκλώνα. Ταυτόχρονα, υγρός αέρας, κορεσμένος και δροσισμένος ενώ ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα, στη συνέχεια συναντά τον κυκλώνα, επιτρέποντας περαιτέρω ανάπτυξη και εξέλιξη σε τροπικό κυκλώνα. Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι επίσης εμφανή σε πολικά χαμηλά επίπεδα, εκτός από την παρουσία του θερμού πυρήνα.
Αξιοσημείωτοι κυκλώνες
Στα τελευταία 50 χρόνια έχουν λάβει χώρα διάφοροι αξιοσημείωτοι μεσογειακοί κυκλώνες. Τον Σεπτέμβριο του 1969, ένας μεσογειακός τροπικός κυκλώνας στη Βόρεια Αφρική δημιούργησε πλημμύρες, σκοτώνοντας σχεδόν 600 άτομα, αφήνοντας 250.000 άστεγους και καταστρέφοντας τις τοπικές οικονομίες. Ένας μεσογειακός κυκλώνας τον Σεπτέμβριο του 1996 που αναπτύχθηκε στη περιοχή των Βαλεαρίδων Νήσων, γέννησε έξι σίφωνες και πλημμύρισε μέρη των νησιών. Αρκετοί μεσογειακοί κυκλώνες έχουν επίσης αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης μελέτης, όπως αυτοί του Ιανουαρίου του 1982, του Ιανουαρίου του 1995, του Σεπτεμβρίου του 2006, του Νοεμβρίου του 2011 και του Νοεμβρίου του 2014. Η καταιγίδα του Ιανουαρίου 1995 είναι ένα από τα καλύτερα μελετημένα συστήματα μεσογειακών κυκλώνων, έχοντας στενή ομοιότητα με τους τροπικούς κυκλώνες σε άλλες περιοχές. Επίσης υπήρχε διαθεσιμότητα παρατηρήσεων. Ο μεσογειακός κυκλώνας του Σεπτεμβρίου 2006 είναι καλά μελετημένος λόγω της διαθεσιμότητας υφιστάμενων παρατηρήσεων και δεδομένων. Τον Νοέμβριο του 2011 το τμήμα Δορυφορικής Ανάλυση της NOAA παρακολούθησε έναν μεσογειακό κυκλώνα, ο οποίος ονομάστηκε Ρολφ από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, αν και σταμάτησε τις παρατηρήσεις τον επόμενο μήνα. Το 2015, η NOAA συνέχισε να εκδίδει προειδοποιήσεις για τροπικά συστήματα στην περιοχή της Μεσογείου.
22–27 Σεπτεμβρίου 1969
δεξιά|μικρογραφία|Εικόνα του κυκλώνα στο ορατό φως από τον δορυφόρο ESSA-8 Ένας ασυνήθιστα σοβαρός μεσογειακός τροπικός κυκλώνας αναπτύχθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1969 νοτιοανατολικά της Μάλτας, προκαλώντας σοβαρές πλημμύρες. Οι απότομες κλίσεις πίεσης και θερμοκρασίας πάνω από την οροσειρά του Άτλαντα ήταν εμφανείς στις 19 Σεπτεμβρίου, αποτέλεσμα του δροσερού θαλάσσιου αέρα που προσπαθεί να διεισδύσει στην ενδοχώρα. Νότια των βουνών, αναπτύχθηκε μια ένα βαρομετρικό χαμηλό σε μια ορεινή περιοχή. Υπό την επίδραση του ορεινού εδάφους, το χαμηλό αρχικά κινήθηκε βορειοανατολικά. Μετά την είσοδο του δροσερού θαλάσσιου αέρα, ωστόσο, επανήλθε στη νοτιοανατολική πορεία πριν από τη μετάβαση σε μια καταβύθιση της Σαχάρας που σχετίζεται με ένα ξεχωριστό ψυχρό μέτωπο τις 22 Σεπτεμβρίου. Κατά μήκος της διαδρομής του μετώπου του, ο αέρας της ερήμου μετακινήθηκε προς βορρά, ενώ ο κρύος αέρας παρασύρει προς την αντίθετη κατεύθυνση, και στο βόρειο τμήμα της Λιβύης, θερμές στεγνές αέριας μάζες συγκρούστηκαν τον ψυχρό λεβάντε της Μεσογείου. Η οργάνωση της αναταραχής βελτιώθηκε ελαφρώς προτού αναδυθεί στη Μεσόγειο Θάλασσα στις 23 Σεπτεμβρίου, όταν το σύστημα υπέστη άμεση κυκλογένεση,  εντάθηκε ταχέως όσο βρισκόταν νοτιοανατολικά της Μάλτας ως αποκομμένο χαμηλό ψυχρού πυρήνα, και αποκτώντας τροπικά χαρακτηριστικά. Στη δυτική Αφρική, εν τω μεταξύ, πολλές διαταραχές συγκλίνουν προς τη Μαυριτανία και την Αλγερία, ενώ ο μεσογειακός κυκλώνας κινήθηκε νοτιοδυτικά πίσω προς την ακτή, χάνοντας την κλειστή κυκλοφορία του και αργότερα διαλύθηκε.
Ο κυκλώνας προκάλεσε σοβαρές πλημμύρες σε όλες τις περιοχές της Βόρειας Αφρικής. Στη Μάλτα σημειώθηκαν 123 χιλιοστά βροχοπτώσεων στις 23 Σεπτεμβρίου, στο Σφαξ μετρήθηκαν 45 χιλιοστά στις 24 Σεπτεμβρίου, στη Τίζι Ουζού 55 χιλιοστά στις 25 Σεπτεμβρίου, η Γκάφσα έλαβε 79 χιλιοστά και στην Κωνσταντινούπολη μετρήθηκαν 46 χιλιοστά στις 26  Σεπτεμβρίου και η Μπισκρά κατέγραψε 122 χιλιοστά στις 28   Σεπτεμβρίου. Στη Μάλτα, ένα δεξαμενόπλοιο 20000 τόνων προσάραξε έναν ύφαλο και χωρίστηκε σε δύο, ενώ στη Γκάφσα της Τυνησίας, ο κυκλώνας πλημμύρισε ορυχεία φωσφορικών, αφήνοντας πάνω από 25.000 ανθρακωρύχους ανέργους και στοίχησε στην κυβέρνηση πάνω από 2 £  εκατομμύρια την εβδομάδα. Χιλιάδες καμήλες και φίδια, πνίγηκαν από πλημμύρες και παρασύρθηκαν στη θάλασσα, ενώ κατέρρευσαν ογκώδεις ρωμαϊκές γέφυρες, οι οποίες είχαν αντέξει σε όλες τις πλημμύρες από την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Συνολικά, οι πλημμύρες στην Τυνησία και την Αλγερία σκότωσαν σχεδόν 600 άτομα, άφησαν 250.000 αστέγους και κατέστρεψαν τις τοπικές οικονομίες. Λόγω προβλημάτων επικοινωνίας, ωστόσο, τα ταμεία ανακούφισης από τις πλημμύρες συστάθηκαν σχεδόν ένα μήνα αργότερα.
Λευκωσία (24-27 Ιανουαρίου 1982)
δεξιά|μικρογραφία|Δορυφορική εικόνα που κατέγραψε τη θύελλα στην μέγιστη έντασή της στις 26 Ιανουαρίου 1982.
Η ασυνήθιστη μεσογειακή τροπική καταιγίδα του Ιανουαρίου του 1982, που ονομάστηκε Λευκωσία, εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε ύδατα βόρεια της Λιβύης. Η καταιγίδα πιθανότατα έφτασε στην οροσειρά του Άτλαντα ως περιοχή χαμηλής πίεσης κατά 23 Ιανουαρίου 1982, ενισχυμένη από ένα επίμηκες, αργά κινούμενο μέτωπο πάνω από την Ιβηρική Χερσόνησο. Τελικά, ένα κέντρο κλειστής κυκλοφορίας αναπτύχθηκε μέχρι τις 1310 UTC, σε μέρη της Μεσογείου με θερμοκρασίες επιφανείας στη θάλασσα περίπου 16°C και θερμοκρασία αέρα 12°C. Ένα σύννεφο σε σχήμα αγκίστρου αναπτύχθηκε μέσα στο σύστημα λίγο μετά, περιστρεφόμενο και αποκτώντας μήκος 150 χιλιομέτρων. Αφού πέρασε γύρω από τη Σικελία, μετατοπίστηκε προς τα ανατολικά μεταξύ του νησιού και της Πελοποννήσου, επανερχόμενο στην πορεία του, εμφανίζοντας σαφώς κυρτή σπειροειδή λωρίδα πριν συρρικνωθεί ελαφρώς. Ο κυκλώνας έφτασε στο μέγιστο της έντασης τις 1800 UTC την επόμενη ημέρα, διατηρώντας ατμοσφαιρική πίεση 992 mbar (29.30  inHg ), και ακολούθησε μια περίοδος σταδιακής αποδυνάμωσης, με την πίεση του συστήματος τελικά να αυξάνεται στα 1009   mbar (29,80   σεHg). Ωστόσο, το σύστημα επανεντάθηκε ελαφρώς για περίοδο έξι ωρών στις 26 Ιανουαρίου. Οι αναφορές σκαφών έδειξαν ανέμους 93  χλμ / ώρα (57,7   mph ή 50,2 kt) παρόντες στον κυκλώνα εκείνη τη στιγμή, τροπικοί άνεμοι στην κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον, πιθανότατα κοντά στο μάτι του κυκλώνα, όπου βρίσκονται οι ταχύτεροι άνεμοι σε έναν τροπικό κυκλώνα.
Η μεταφορά ήταν πιο έντονη στον ανατολικό τομέα του κυκλώνα καθώς κινούταν ανατολικά-βορειοανατολικά. Στις υπέρυθρες δορυφορικές εικόνες, το ίδιο το μάτι είχε διάμετρο 58,5 χιλιόμετρα, αλλά μειώθηκε στα 28 χιλιόμετρα πριν φτάσει στη στεριά. Ο κυκλώνας πέρασε από τη Μάλτα, την Ιταλία και την Ελλάδα πριν εξαφανιστεί αρκετές ημέρες αργότερα στην ακραία ανατολική Μεσόγειο. Οι παρατηρήσεις που σχετίζονται με τον κυκλώνα, ωστόσο, ήταν ανεπαρκείς και παρόλο που το σύστημα διατηρούσε πολλά τροπικά χαρακτηριστικά, είναι πιθανό ότι ήταν απλώς ένας συμπαγής αλλά ισχυρός εξωτροπικός κυκλώνας που εμφανίζει διακριτό μάτι, σπειροειδείς λωρίδες, πανύψηλους σωρειτομελανίες και ισχυρούς ανέμους κατά μήκος του ματιού.
Celeno (14-17 Ιανουαρίου 1995)
δεξιά|μικρογραφία|Ο μεσογειακός κυκλώνας στις 1015 UTC, 15 Ιανουαρίου 1995, λίγο μετά την τροπική κυκλογένεση. Μεταξύ των πολλών τεκμηριωμένων μεσογειακών κυκλώνων, ο κυκλώνας του Ιανουαρίου του 1995, ο οποίος ονομάστηκε Celeno (Τσελένο), θεωρείται γενικά ο καλύτερα τεκμηριωμένος του 20ού αιώνα. Αναδυόμενος από τις ακτές της Λιβύης στην κεντρική Μεσόγειο Θάλασσα προς την ακτή του Ιονίου της Ελλάδας στις 13 Ιανουαρίου ως μια συμπαγής περιοχή χαμηλής πίεσης, οι πρόδρομοι χαμηλοί διατηρημένοι άνεμοι έφτασαν τα 108 km/h καθώς διέσχισε το Ιόνιο Πέλαγος, ενώ το γερμανικό ερευνητικό πλοίο Meteor κατέγραψε ανέμους 135 km/h. Κατά την προσέγγιση του χαμηλού κοντά στην Ελλάδα, άρχισε να εμφανίζει μια περιοχή ατμοσφαιρικής μεταφοράς. Εν τω μεταξύ, στη μέση τροπόσφαιρα, μια κοιλότητα εκτεινόταν από τη Ρωσία έως τη Μεσόγειο, φέρνοντας μαζί της εξαιρετικά κρύες θερμοκρασίες. Δύο περιοχές χαμηλής πίεσης υπήρχαν κατά μήκος του μονοπατιού, με τη μία να βρίσκεται πάνω από την Ουκρανία και η άλλη πάνω από την κεντρική Μεσόγειο, πιθανώς να συνδέονται με χαμηλό επίπεδο κυκλώνα πάνω από τη δυτική Ελλάδα. Με την αποδυνάμωση και την εξάλειψή του στις 14 Ιανουαρίου, ένα δεύτερο χαμηλό, που θα εξελιχθεί σε τροπικό κυκλώνα της Μεσογείου, αναπτύχθηκε στη θέση του στις 15 Ιανουαρίου.
Τη στιγμή του σχηματισμού, τα υψηλά σύννεφα υποδείκνυαν την παρουσία έντονης μεταφοράς, και ο κυκλώνας παρουσίαζε αξονοσυμμετρική δομή νέφους, με ένα ξεχωριστό, χωρίς σύννεφα μάτι και ζώνες βροχής να περιστρέφονται γύρω από την διαταραχή στο σύνολό της. Λίγο αργότερα, το γονικό χαμηλό χωρίστηκε εντελώς από τον μεσογειακό κυκλώνα και συνέχισε προς τα ανατολικά, κινούμενο προς το Αιγαίο και την Τουρκία. Αρχικά παρέμεινε στάσιμο μεταξύ Ελλάδας και Σικελίας με ελάχιστη ατμοσφαιρική πίεση 1002  mbar, όμως το νεοσυσταθέν σύστημα άρχισε να κινείται νοτιοδυτικά προς νότια τις επόμενες μέρες, επηρεασμένο από τη βορειοανατολική ροή που προκλήθηκε από το αρχικό χαμηλό, πλέον μακριά ανατολικά, και από μια περιοχή υψηλής πίεσης πάνω από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Η ατμοσφαιρική πίεση του συστήματος αυξήθηκε σε όλο τις 15 Ιανουαρίου λόγω του γεγονότος ότι ενσωματώθηκε σε ένα περιβάλλον μεγάλης κλίμακας, με την αυξανόμενη πίεση του λόγω της γενικής επικράτησης των υψηλότερων πιέσεων του αέρα σε ολόκληρη την περιοχή, και δεν ήταν ένδειξη εξασθένισης.
Οι αρχικές ταχύτητες ανέμου στο νεαρό τυφώνα ήταν γενικά χαμηλές, με παρατεταμένους ανέμους μόνο 28 με 46 km/h, με την υψηλότερη καταγεγραμμένη τιμή που σχετίζεται με τη διαταραχή να είναι τα 63 km/h τις 0000  UTC στις 16 Ιανουαρίου, ελαφρώς κάτω από το κατώφλι για τροπική καταιγίδα στην Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον. Η δομή του αποτελείται πλέον από ένα ευδιάκριτο μάτι που περικυκλώνεται από περιστρεφόμενους αριστερόστροφα σωρειτομελανίες με θερμοκρασίες κορυφής νέφους πιο κρύες από -50°C, που αποδεικνύει τη βαθιά μεταφορά και ένα συνηθισμένο χαρακτηριστικό που παρατηρείται στους περισσότερους τροπικούς κυκλώνες. Στις 1200 UTC στις 16 Ιανουαρίου, ένα πλοίο κατέγραψε ανατολικούς-νοτιοανατολικούς ανέμους που έφτασαν τα 93 km/h περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου του κυκλώνα. Η έντονη μεταφορά συνέχισε να ακολουθεί ολόκληρο το μονοπάτι του συστήματος καθώς διασχίζει τη Μεσόγειο και ο κυκλώνας έφτασε στη βόρεια Λιβύη περίπου το 1800  UTC στις 17 Ιανουαρίου και αποδυναμώθηκε γρήγορα πάνω από την ξηρά. Καθώς κινήθηκε στην ενδοχώρα, καταγράφηκε ελάχιστη ατμοσφαιρική πίεση 1012  mbar, συνοδευόμενη από ταχύτητες ανέμου 93 km/h καθώς επιβραδύνθηκε μετά τη διέλευση από τον κόλπο της Σύρτης. Παρόλο που το σύστημα διατήρησε την ισχυρή του μεταφορά για αρκετές ακόμη ώρες, οι κορυφές του κυκλώνα άρχισαν να θερμαίνονται, αποδεικνύοντας χαμηλότερα σύννεφα, πριν χάσει πλήρως τα τροπικά χαρακτηριστικά του στις 17 Ιανουαρίου. Οι εκθέσεις υπεράκτιων πλοίων ανέφεραν ότι ο κυκλώνας παρήγαγε ισχυρούς ανέμους, άφθονη βροχόπτωση και ασυνήθιστα θερμές θερμοκρασίες.
Querida (25–27 Σεπτεμβρίου 2006)
Οι ριπές ανέμου που ξεπερνούσαν τα 144 km/h καταγράφηκαν καθώς πέρασε πάνω από το Σαλέντο λόγω μιας απότομης κλίσης πίεσης που σχετίζεται με αυτό, και επιβεβαιώθηκαν από τοπικές παρατηρήσεις ραντάρ που υποδηλώνουν την παρουσία ματιού. Οι ισχυροί άνεμοι προκάλεσαν μέτριες ζημιές σε ολόκληρη τη χερσόνησο, αν και περισσότερες λεπτομέρειες είναι άγνωστες. Περίπου στις 1000 UTC, τόσο τα ραντάρ όσο και ο δορυφόρος κατέγραψαν την είσοδο του συστήματος στην Αδριατική Θάλασσα και τη σταδιακή βορειοδυτική καμπή του προς την ιταλική ακτή. Μέχρι το 1700 UTC, ο κυκλώνας πέρασε στη βόρεια Απουλία διατηρώντας την έντασή του, με ελάχιστη ατμοσφαιρική πίεση στα 988 mbar. Ο κυκλώνας αποδυναμώθηκε ενώ παρασύρθηκε περαιτέρω στην ενδοχώρα της Ιταλίας και τελικά εξαφανίστηκε καθώς κινήθηκε δυτικά-νοτιοδυτικά. Μια μεταγενέστερη μελέτη το 2008 αξιολόγησε ότι ο κυκλώνας είχε πολλά χαρακτηριστικά που παρατηρούνται σε τροπικούς κυκλώνες αλλού, με σπειροειδή εμφάνιση, παρουσία ματιού, ταχεία πτώση της ατμοσφαιρικής πίεσης πριν περάσει από τη στεριά και οι έντονοι παρατεταμένοι άνεμοι, συγκεντρωμένοι κοντά στο μάτι της καταιγίδας. Ωστόσο, η δομή που μοιάζει με το μάτι του κυκλώνα ήταν δυσδιάκριτη. Από τότε, οι μεσογειακοί κυκλώνουν αποτελούν αντικείμενο μελέτης ως αποτέλεσμα της διαθεσιμότητας επιστημονικών παρατηρήσεων και αναφορών σχετικά με τον κυκλώνα. Συγκεκριμένα, αναλύθηκαν η ευαισθησία αυτού του κυκλώνα στις θερμοκρασίες της επιφάνειας της θάλασσας, αρχικές συνθήκες, το μοντέλο, και τα σχήματα παραμετροποίησης που χρησιμοποιήθηκαν στις προσομοιώσεις. Μελετήθηκε επίσης η συνάφεια διαφορετικών δεικτών αστάθειας για τη διάγνωση και την πρόβλεψη αυτών των συμβάντων.
Ρολφ (6-9 Νοεμβρίου 2011)
δεξιά|μικρογραφία|Η τροπική καταιγίδα Ρολφ σε μέγιστη ένταση στις 8 Νοεμβρίου 2011 Τον Νοέμβριο του 2011, σχηματίστηκε ο πρώτος επίσημα χαρακτηρισμένος μεσογειακός τροπικός κυκλώνας από την Εθνική Ωκεάνια και Ατμοσφαιρική Διοίκηση (NOAA) και βαφτίστηκε ως Τροπική Καταιγίδα 01M, και πήρε το όνομα Rolf από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (FU Berlin),  παρά το γεγονός ότι κανένας οργανισμός δεν είναι επίσημα υπεύθυνος για την παρακολούθηση της δραστηριότητας των τροπικών κυκλώνων στη Μεσόγειο. Στις 4 Νοεμβρίου του 2011, ένα μετωπικό σύστημα που συνδέεται με μια άλλη περιοχή χαμηλής πίεσης που παρακολουθείται από το Πανεπιστήμιο Βερολίνου δημιούργησε ένα δεύτερο σύστημα χαμηλής πίεσης στην ενδοχώρα κοντά στη Μασσαλία, το οποίο στη συνέχεια ονομάστηκε Rolf από το πανεπιστήμιο. Έντονες βροχοπτώσεις σημειώθηκαν σε περιοχές της νότιας Γαλλίας και της βορειοδυτικής Ιταλίας, με αποτέλεσμα εκτεταμένες κατολισθήσεις και πλημμύρες. Στις 5  Νοεμβρίου, ο Rolf επιβραδύνθηκε ενώ ήταν βρισκόταν πάνω από το Μασίφ Σαντράλ, διατηρώντας πίεση 1000   mbar. Ένα στατικό μέτωπο μεταξύ Μαδρίτης και Λισαβόνας, πλησίασε τον Ρόλφ την ίδια μέρα, με το κρύο μέτωπο να συναντά αργότερα και να συσχετίζεται με τον Ρολφ, το οποίο θα συνεχιστεί για αρκετές ημέρες.
Στις 6 Νοεμβρίου, ο κυκλώνας μετακινήθηκε προς τη Μεσόγειο από τη νότια ακτή της Γαλλίας και συρρικνώθηκε σε διάμετρο μόλις 150 χιλιομέτρων. Ελαφρώς εξασθενημένος, ο Ρολφ πλησίασε στις Βαλεαρίδες Νήσους στις 7 Νοεμβρίου και συνδέθηκε με δύο μέτωπα που παρήγαγαν ισχυρή βροχή σε όλη την Ευρώπη, πριν από τον πλήρη διαχωρισμό και τη μετάβαση σε αποκομμένο χαμηλό. Την ίδια ημέρα, το NOAA άρχισε να παρακολουθεί το σύστημα, χαρακτηρίζοντάς το ως 01Μ, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που παρακολούθησε επίσημα ένα μεσογειακό κυκλώνα. Ένα χαρακτηριστικό που έμοιαζε με μάτι αναπτύχθηκε ενώ έγινε εμφανής η σπειροειδής λωρίδα και η έντονη μεταφορά. Στην μέγιστη ισχύ, η τεχνική Dvorak ταξινόμησε το σύστημα ως T3.0. Στη συνέχεια μειώθηκε σταδιακά η συναγωγή και παρατηρήθηκε κακή ευθυγράμμιση των κέντρων μεσαίου και ανώτερου επιπέδου. Ο κυκλώνας έφτασε στις 9 Νοεμβρίου κοντά στην Υέρ στη Γαλλία και συνέχισε να εξασθενεί γρήγορα. Ο βαθύς θερμός πυρήνας αυτού του κυκλώνα παρέμεινε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με άλλους τροπικούς κυκλώνες στη Μεσόγειο.
Στη μέγιστη ένταση, η ταχύτητα του ανέμου έφτασε τα 83 χλμ/ώρα με ελάχιστη πίεση 991 hPa. Ο κυκλώνας προκάλεσε συνολικά 600mm βροχής στη νοτιοδυτική Ευρώπη σε περίοδο 72 ωρών μεταξύ 6-8 Νοεμβρίου 2011. Το άθροισμα των θανάτων ανήλθε σε 11 άτομα από την Ιταλία και τη Γαλλία.
Ζήνων (16-19 Νοεμβρίου 2017)
μικρογραφία|Ο Ζήνων στις 18 Νοεμβρίου 2017 Στις 11 Νοεμβρίου 2017, το κατάλοιπο της Τροπικής Θύελλας Ρίνα από τον Ατλαντικό συνέβαλε στη δημιουργία ενός νέου εξωτροπικού κυκλώνα, δυτικά των Βρετανικών Νήσων, ο οποίος αργότερα απορρόφησε τη Ρίνα την επόμενη μέρα. Στις 12 Νοεμβρίου, η νέα καταιγίδα ονομάστηκε Numa από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Στις 14 Νοεμβρίου 2017, ο εξωτροπικός κυκλώνας Numa εμφανίστηκε στην Αδριατική Θάλασσα. Την επόμενη μέρα, ενώ διέσχιζε την Ιταλία, η Numa άρχισε να υφίσταται υποτροπική μετάβαση, αν και το σύστημα ήταν ακόμη εξωτροπικό έως τις 16 Νοεμβρίου. Η καταιγίδα άρχισε να επηρεάζει την Ελλάδα ως ισχυρή καταιγίδα στις 16 Νοεμβρίου και έλαβε το όνομα Ζήνων από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία. Ορισμένα μοντέλα υπολογιστών προέβλεπαν ότι ο Ζήνων θα μπορούσε να μεταβεί σε έναν υποτροπικό ή τροπικό κυκλώνα θερμού πυρήνα μέσα στις επόμενες ημέρες. Στις 17 Νοεμβρίου, ο Ζήνων έχασε τελείως το σύστημα μετώπου. Τις επόμενες ώρες, ο Ζήνων συνέχισε να ενισχύεται, προτού φτάσει στο μέγιστο της έντασης στις 18 Νοεμβρίου, ως ισχυρή υποτροπική καταιγίδα. Σύμφωνα με το ESTOFEX, ο Ζήνων παρουσίασε σταθερό άνεμο δεκαλέπτου 80 km/h σε δορυφορικά δεδομένα. Μεταξύ 18:00 UTC στις 17 Νοεμβρίου και 5:00 UTC στις 18 Νοεμβρίου, ο Ζήνων απέκτησε εμφανή τροπικά χαρακτηριστικά και άρχισε να εμφανίζει δομή τύπου τυφώνα. Το ESTOFEX ανέφερε και πάλι ανέμους 80 χλμ/ώρα. Αργότερα την ίδια μέρα, ο Ζήνων έφτασε στην Ελλάδα με έναν σταθμό στην Κεφαλονιά να καταγράφει ριπές ανέμων 110 km/h και 998 hPa ατμοσφαιρική πίεση. Ο κυκλώνας αποδυναμώθηκε γρήγορα σε περιοχή χαμηλής πίεσης, πριν αναδυθεί στο Αιγαίο στις 19 Νοεμβρίου. Στις 20 Νοεμβρίου, ο Ζήνων απορροφήθηκε σε μια άλλη εξωτροπική καταιγίδα που πλησίαζε από το Βορρά.
Ζορμπάς (27 Σεπτεμβρίου - 1 Οκτωβρίου 2018)
μικρογραφία|Δορυφορική άποψη του κυκλώνα Ζορμπά στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2018 μια εξωτροπική καταιγίδα αναπτύχθηκε στην ανατολική Μεσόγειο. Οι θερμοκρασίες νερού γύρω στους 27 °C ευνόησαν τη μετάβαση της καταιγίδας σε υβριδικό κυκλώνα, με θερμό θερμικό πυρήνα στο κέντρο (κοινώς, μάτι του κυκλώνα). Η θύελλα κινήθηκε προς τα βορειοανατολικά προς την Ελλάδα, ενώ γινόταν βαθμιαία εντονότερη και αναπτύσσοντας χαρακτηριστικά τροπικού κυκλώνα. Στις 29 Σεπτεμβρίου, η καταιγίδα μπήκε στη ξηρά στην Πελοπόννησο δυτικά της Καλαμάτας, όπου αναφέρθηκε ελάχιστη κεντρική πίεση 989,3 mbar. Τα ανεπίσημα ονόματα περιλαμβάνουν τα Ξενοφών και Ζορμπάς.
Κατά τη διάρκεια της φάσης σχηματισμού, η καταιγίδα προκάλεσε πλημμύρες στην Τυνησία και τη Λιβύη, καθώς πυροδότησε ακραίες βροχοπτώσεις της τάξης των 200 χιλιοστών την ώρα. Οι πλημμύρες σκότωσαν τέσσερις ανθρώπους στην Τυνησία, ενώ παράλληλα προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε σπίτια, δρόμους και χωράφια. Η κυβέρνηση της Τυνησίας δεσμεύτηκε οικονομική βοήθεια σε κατοίκους των οποίων τα σπίτια υπέστησαν ζημιές.
Πριν την άφιξη της καταιγίδας στην Ελλάδα, η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία εξέδωσε επείγον δελτίο επιδείνωσης καιρού. Πολλές πτήσεις ακυρώθηκαν και τα σχολεία έκλεισαν. Τα παράκτια νησιά Στροφάδες και Ρόδος ανέφεραν δυνατούς ανέμους κατά τη διάρκεια της διαδρομής της καταιγίδας. Ένας ιδιωτικός μετεωρολογικός σταθμός στον Βουτσάρα μέτρησε ριπές ανέμου 105 χιλιομέτρων την ώρα, δηλαδή 11 Μποφόρ. Η καταιγίδα προκάλεσε ένα πλημμυρίδα που εισχώρησε στην ξηρά. Οι άνεμοι στην Αθήνα χτύπησαν δέντρα και καλώδια μεταφοράς ενέργειας. Ένα πεσμένο δέντρο κατέστρεψε τη στέγη ενός σχολείου στη δυτική Αθήνα. Αρκετοί δρόμοι έκλεισαν λόγω πλημμυρών. Στα Ιωάννινα, η καταιγίδα προκάλεσε ζημιές στο μιναρέ στη κορυφή του Τζαμιού Ασλάν Πασά, το οποίο χρονολογείται από το 1614.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τροπικός κυκλώνας
Γεωργία Σάλπα
Η Γεωργία Σάλπα Πέννα (γεννηθείσα στις 14 Μαΐου 1985 στην Αθήνα) είναι γεννημένη στην Ελλάδα, Ιρλανδή μοντέλο ομορφιάς.
Προσωπική ζωή
Η Γεωργία Σάλπα γεννήθηκε στην Αθήνα από Ιρλανδή μητέρα και Έλληνα πατέρα. Όταν η Σάλπα ήταν πέντε ετών, η οικογένειά της μετακόμισε στο Δουβλίνο και μεγάλωσε στο προάστιο Κιλλίνεϊ. Τον Μάρτιο του 2014, η Σάλπα βρισκόταν σε σχέση με τον βρετανό εκατομμυριούχο Τζο Πέννα και παντρεύτηκε στο Πορτοφίνο της Ιταλίας, τον Μάιο του 2015.
Σταδιοδρομία
Η Σάλπα ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο πριν τελειώσει το λύκειο, και έχει συνεργαστεί με διάφορα περιοδικά. Έχει κάνει τηλεοπτικές εμφανίσεις σε προγράμματα όπως τα The Podge and Rodge Show, Republic of Telly και άλλα. Τον Αύγουστο του 2009, αφού φωτογραφήθηκε με μπικίνι σε μια φωτογράφηση για το περιοδικό Food &amp; Wine, το περιοδικό ζήτησε συγγνώμη μετά από καταγγελίες στην εκπομπή Liveline.
Αργότερα η Σάλπα μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο και συμμετείχε στο Celebrity Big Brother το 2012 όπου ήταν ο τρίτος παίκτης που αποκλείστηκε. Επίσης, το 2012, η Σάλπα ήταν η 5η πιο σέξι γυναίκα του 2012 σύμφωνα με το FHM. Το πρόσωπο της εμφανίστηκε στις γαλλικές, τσεχικές, ινδονησιακές και άλλες γλωσσικές εκδόσεις του περιοδικού, ενώ το 2013 ήταν το κορίτσι εξωφύλλου για την ειδική έκδοση για τις 100 πιο σέξι γυναίκες του κόσμου σύμφωνα με το FHM για το 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Έλληνες ιρλανδικής καταγωγής
Ζαν-Πιερ Ντενί (κινηματογραφιστής)
Ο Ζαν-Πιέρ Ντενίς (γαλλικά: Jean-Pierre Denis (29 Μαρτίου 1946), είναι Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Έχει σκηνοθετήσει επτά ταινίες από το 1980.
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του το έκανε με την ταινία "Adrien's Story" η οποία κέρδισε το Caméra d'Or στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1980. Επίσης η ταινία του "Field Field" τιμήθηκε στο ίδιο Φεστιβάλ το 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1971
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1971 ή Α΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ενόργανης Γυμναστικής ήταν η πρώτη διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Παλέ ντε Σπορ, στη Θεσσαλονίκη από την Πέμπτη 22 έως και το Σάββατο 24 Απριλίου του 1971. Στη διοργάνωση συμμετείχαν 7 σύλλογοι και θεωρήθηκε πετυχημένη.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες Α΄ (Ανδρών–Γυναικών), Β΄ και Γ΄. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. και στις γυναίκες ο Σ.Ε.Ρ.Γ. Πανθεσσαλονίκειος.
Οι πρώτοι πρωταθλητές ήταν ο Νίκος Γραμματικάκης του Ολυμπιακού και η Νούλη Γιαννιτσοπούλου του Πανθεσσαλονίκειου.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα των αγώνων:
Κάτοχοι μεταλλίων
1971 | 1972 | 1973
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1971 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη
Ιωάννης Β΄ του Μονμορανσύ
Ο Ιωάννης Β΄, γαλλ.: Jean II de Montmorency (π. 1404 – 6 Ιουλίου 1477, τάφηκε στο Σανλίς), κατείχε το αξίωμα του μεγάλου θαλαμηπόλου της Γαλλίας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιακώβου βαρόνου του Μονμορανσύ και της κυρίας Φιλιππίνης ντε Μελύν του Κρουαζίλ και Κουριέρ, κόρης του Υγκ ντε Μελύν ντ'Επινουά.
Βιογραφία
Με το τέλος τού πατέρα του το 1414, ο δεκάχρονος Ζαν κληρονόμησε τη βαρονία του Μονμορανσύ και αρκετές κυριότητες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Εκουάν, του Νταμβίλ και του Κονφλάν. Αρχικά τέθηκε υπό την επιτροπεία της μητέρας του Φιλίππης, η οποία απεβίωσε γύρω στο 1419. Το 1422, νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Φοσώ (απεβ. ), κόρη του Ζαν ντε Φοσώ και της Aνν ντε Πρερ. Ο Ιωάννης Β΄ είχε επίσης κληρονομήσει μία σειρά από εδάφη, κυρίως στη Φλάνδρα.
Ο πατέρας της Ιωάννας του Φοσώ (Fosseux) ήταν ευνοούμενος του δούκα της Βουργουνδίας, Ιωάννη Α΄ του Άφοβου. Όταν η Ιωάννα απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1431, τάφηκε στο Κορντελιέρ ντε Σανλίς (Cordeliers de Senlis), και άφησε στον σύζυγό της Ιωάννη Β΄ τα πλούσια εδάφη της, που περικλείονταν στην περιοχή, την οποία κατείχε ο Οίκος της Βουργουνδίας.
Ο Ιωάννης Β΄ του Μονμορανσύ πολέμησε στο πλευρό του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄ ενάντια στην αυτοαποκαλούμενη Ένωση του Δημόσιου Καλού, με επικεφαλής τον Δούκα της Βουργουνδίας, Κάρολο τον Σκληρό. Οι δύο γιοι του, ο Ιωάννης Γ΄ (αργότερα Ιωάννης του Νιβέλ) και ο Λουδοβίκος του Μονμορανσύ-Φοσώ (από την πρώτη του σύζυγο Ιωάννα του Φοσώ), αρνήθηκαν να τον ακολουθήσουν, και τάχθηκαν στο πλευρό του Καρόλου του Σκληρού. Ο Ιωάννης του Μονμορανσύ αποφάσισε στη συνέχεια να αποκληρώσει τους δύο μεγαλύτερους γιους του υπέρ του Γουλιέλμου, του τρίτου γιου του και πρώτου γιου του από τον γάμο του με τη Mαργαρίτα του Ορζεμόν. Οι μεγαλύτεροι γιοι αποκληρώθηκαν επίσημα στις, σύμφωνα με την ανακοίνωση που έγινε στο Σατώ ντε λα Σας, που βρίσκεται στο κέντρο του δάσους του Moνμορανσύ.
Ως αποτέλεσμα αυτού, ο γιος του Ιωάννης Γ΄ αναζήτησε καταφύγιο στη Nιβέλ, μία περιοχή που ανήκε στη μητέρα του Ιωάννα του Φοσώ. Εδώ έγινε ο ιδρυτής του κλάδου της οικογένειας Moνμορανσύ-Νιβέλ. Ήταν μετά από αυτό το επεισόδιο, που ο Ιωάννης Γ΄ έγινε γνωστός ως Ιωάννης του Νιβέλ (Nivelle), ένα όνομα που χρησιμοποιήθηκε ως μορφή κοροϊδίας από τους Γάλλους. Τον κορόιδευαν στα λαϊκά τραγούδια της εποχής και αργότερα έδωσε αφορμή για την έκφραση «όσο τον φωνάζεις, τόσο τρέχει σαν το σκυλί του Ζαν ντε Νιβέλ».
Παρά τις αγωγές και τις συναλλαγές ιδιοκτησίας που αφορούσαν τους κλάδους των οικογενειών Nιβέλ, Φοσώ και Moνμορανσύ, τα οικογενειακά εδάφη που βρίσκονταν στη Γαλλία παρέμειναν ιδιοκτησία των απογόνων τού γιου τού Ιωάννη Β΄, Γουλιέλμου του Μονμορανσύ.
Καταγωγή
Μέσω των Moνμορανσύ, ο Ιωάννης Β΄ καταγόταν από τον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΣΤ΄ (μέσω του γιου του, Ροβέρτου Α΄, κόμη του Ντρε).
Οικογένεια
μικρογραφία| Το château de la Chasse στο δάσος του Montmorency όπου έγινε η αποκληρονομικότητα των γιων του Jean II. Στις νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Φοσώ, κυρία των Φοσώ (Fosseux), Ωτβίλ, Nιβέλ και Βισμ (απεβ. 12 Σεπτεμβρίου 1431), κόρη του Ζαν ντε Φοσώ και της Aνν ντε Πρερ (Preure). Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
Γύρω στο 1445, ο Ιωάννης Β΄ νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα του Ορζεμόν, κληρονόμο των κυρίων των Σαντιγύ, Montépilloy και Montjay, κόρης του Πιέρ ντ'Ορζεμόν και της Ζακελίν Paynel. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
Ένωση Λεχωνίων Νηλέας
Ιστορία
Η Ένωση Λεχωνίων Νηλέας ιδρύθηκε το 2008 από την συγχώνευση δυο σωματείων των Λεχωνίων του Νηλέα Κάτω Λεχωνίων (ίδρυση αρχές δεκαετίας '80) και του '''Α.Ο. Άνω Λεχωνίων''' (έτος ίδρυσης 1992). Από το 2008 έως το 2011 αγωνιζόταν στη Α' κατηγορία. Το 2011 κατέλαβε την 16η θέση και από το 2012 και για 4 χρόνια έως το 2015 ο σύλλογος ηταν σε αδράνεια. Το 2015 ξεκίνησε από την αρχή από την Β' ΕΠΣΘ που την χρονιά 2015-16 ίσως η χειρότερη της ιστορίας του συλλόγου αφού κατέλαβε την 13η και τελευταία θέση με 9 βαθμούς. Την σεζόν 2016-17 χάνει την άνοδο στην Α' ΕΠΣΘ με διαφορά 20 βαθμών και καταλαμβάνει την 5η θέση του 1ου ομίλου της Β' ΕΠΣΘ. Το 2017 η διοίκηση του συλλόγου βάζει τα δυνατά της για μια επιτυχημένη χρονιά που όμως δεν το πετυχαίνει αφού ο Νηλέας τερματίζει 8ος με 29 βαθμούς και υποβιβάζεται στην Γ' ΕΠΣΘ χάνοντας την παραμονή μόλις 3 βαθμούς. Τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς (2017) η διοίκηση της ομάδας εγκαινίασε γραφεία και μπουτίκ κάτι που δεν το έχει κάνει ομάδα τοπικού επιπέδου. Την σεζόν 2018-19 κάνει μια πετυχημένη πορεία τερματίζοντας στην 2η θέση της Γ' κατηγορίας με 63 βαθμούς και ανεβαίνει στην Β' ΕΠΣΘ.
Η πορεία αναλυτικά
Η πορεία της Ένωσης Λεχωνίων Νηλέας από την ίδρυσή της ως τώρα:
Τίτλοι και διακρίσεις
Κατά την πρώτη σεζόν από την ίδρυσή της (2008-09) ήταν φιναλίστ στον τελικό Κυπέλλου της Ε.Π.Σ.Θ., χάνοντας το τρόπαιο από τον Ρήγα Φεραίο με σκορ 1-0. Την σεζόν 2021-2022 κατακτά την πρώτη θέση του 2ου ομίλου και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α' κατηγορία ΕΠΣΘ.
Οι "πρόγονοι" της Ένωσης Λεχωνίων Νηλέας είχαν κατακτήσει συνολικά 4 τίτλους : πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣΘ 1986-87 (Νηλέας ΓΣ Κάτω Λεχωνίων) πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣΘ 1988-89 (Νηλέας ΓΣ Κάτω Λεχωνίων) πρωτάθλημα Γ' κατηγορίας ΕΠΣΘ 1997-98 (ΑΟ  Άνω Λεχωνίων) πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣΘ 2004-05 (ΑΟ  Άνω Λεχωνίων)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2008 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2008
Γκέργκι Φίστα
Ο Γκέργκι Φίστα (αλβαν. Gjergj Fishta, 23 Οκτωβρίου 1871 – 30 Δεκεμβρίου 1940) ήταν Αλβανός ποιητής, Φραγκισκανός μοναχός, δάσκαλος, μεταφραστής και συγγραφέας εν γένει. Ως ένας από τους πρωτεργάτες της Αλβανικής εθνικής αφυπνίσεως (rilindas), θεωρείται από πολλούς ως εθνικός ποιητής της Αλβανίας, με εμβληματικό έργο του το επικό ποίημα Η Λύρα των Βουνών (Lahuta e Malcís). Υπήρξε συντάκτης δύο εκ των εγκυρότερων περιοδικών της χώρας μετά την ανεξαρτησία της, των Posta e Shypniës και Hylli i Dritës.
Ο Φίστα, παρότι μοναχός, ήταν δημόσιο και πολιτικό πρόσωπο: Διετέλεσε πρόεδρος της επιτροπής του Συνεδρίου του Μοναστηρίου, η οποία επεκύρωσε τη χρήση του αλβανικού αλφαβήτου, και μέλος της αλβανικής αντιπροσωπίας στη Συνδιάσκεψη ειρήνης των Παρισίων το 1919. Το 1921 έγινε μέλος, ακόμα και αντιπρόεδρος του Αλβανικού Κοινοβουλίου, ενώ κατά τις επόμενες δύο δεκαετίες, μέχρι τον θάνατό του, ήταν μία από τις πνευματικές και λογοτεχνικές μορφές με τη μεγαλύτερη επίδραση στη χώρα του. Μετά την ανάληψη της εξουσίας στην Αλβανία από το κομμουνιστικό καθεστώς, απαγορεύθηκε η κυκλοφορία όλων των λογοτεχνικών έργων του, μια απαγόρευση που διάρκεσε μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία. Το 1931 είχε τιμηθεί με το ελληνικό παράσημο Τάγμα του Φοίνικος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί ποιητές Κατηγορία:Φραγκισκανοί μοναχοί Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης Κατηγορία:Αλβανοί συγγραφείς Κατηγορία:Μεταφραστές Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αλβανοί Χριστιανοί Κατηγορία:Τάγμα του Φοίνικος
Στάδιο Καντριόργκ
To Στάδιο Καντριόργκ (Kadrioru staadion) είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Τάλιν της Εσθονίας. Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και στίβο, και είναι η έδρα της Νέμε Κάλιου και της Λεβάντια Τάλιν.
Το στάδιο διαθέτει 5.000 θέσεις και κατασκευάστηκε το διάστημα 1922 με 1926. Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 13 Ιουνίου του 1926 και βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο της πόλης στη συνοικία Καντριόργκ κοντά στο Παλάτι Καντριόργκ. Από τις 11 Φεβρουαρίου 1999, το στάδιο διοικείται από το Τμήμα Αθλητισμού και Νεολαίας, και από το 2006 έχει πιστοποιητικό IAAFi, το οποίο επιτρέπει την διεξαγωγή διεθνών διαγωνισμών υψηλού επιπέδου. Η διεύθυνση του είναι Roheline AAS 24, 10150.
Πριν από το 2001, όταν το A. Le Coq Arena δεν είχε χτιστεί, το στάδιο ήταν η έδρα της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Εσθονίας. Το τελευταίο παιχνίδι της Εθνικής Εσθονίας ήταν εναντίον της Εθνικής Πορτογαλίας στις 3 Σεπτεμβρίου 2000.
Επίσης το Καντριόργκ μέχρι το τέλος της σεζόν του 2008 ήταν η έδρα της ομάδας ΦΚ TVMK που αγωνιζόταν στην Μέιστριλιιγκα, η οποία σταμάτησε τις δραστηριότητές της λόγω οικονομικών προβλημάτων. Κατά την περίοδο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας, το στάδιο ονομαζόταν Στάδιο Ντιναμό.
Το Καντριόργκ από την κατασκευή του το 1926 έχει αναλάβει την διεξαγωγή πολλών πρωταθλημάτων του Εσθονικού Πρωταθλήματος Στίβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Εσθονία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Εσθονία
Ευγενία Σαμαρά
H Ευγενία Σαμαρά (Θεσσαλονίκη, 30 Αυγούστου 1987) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε το 1987 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Το 2005, τελειώνοντας το σχολείο, πέρασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στο τμήμα Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος. Λίγο μετά αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική ξεκινώντας παράλληλα σπουδές στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Ακόμη έχει πτυχίο από την Δραματική Σχολή Ανδρέας Βουτσινάς. Το 2008, πέρασε από δοκιμαστικό για την σατιρική εκπομπή Ράδιο Αρβύλα που έψαχνε δύο γυναίκες συμπαρουσιάστριες. Τελικά επιλέχθηκε για μία από τις δύο θέσεις. Εκεί, παρουσίαζε βίντεο που στέλναν οι τηλεθεατές και άλλοτε συμμετείχε στο σατιρικό μέρος της εκπομπής. Αποχώρησε από την εκπομπή το 2013.
Τηλεοπτικές σειρές
Τη σεζόν 2014-2015 συμμετείχε στη δραματική σειρά του ΑΝΤ1, Εκδρομή, της οποίας τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 2013 στη Νάουσα. Την αμέσως επόμενη σεζόν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή δραματική σειρά 9 Μήνες. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιούνταν εξ ολοκλήρου στην Κύπρο ενώ ολοκληρώθηκε το 2017 μετά από δύο κύκλους επεισοδίων. Ακολούθησε η καθημερινή κωμική σειρά Παρθένα Ζωή τη σεζόν 2017-2018 που αποτέλεσε την μεταφορά στα ελληνικά δεδομένα της σειράς Jane the Virgin.
Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του ΣΚΑΪ, Όσο Έχω Εσένα ενώ τη σεζόν 2019-2020 έπαιξε στη δραματική σειρά του ALPHA, ''Έρωτας Μετά. και Τη σεζόν 2019 σειρά Ευτυχία Τη σεζόν 2020 σειρά ...για πάντα''
Το 2021, συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς Μην αρχίζεις τη μουρμούρα ενώ τη σεζόν 2021-2024, συμμετέχει στη σειρά του ALPHA, Σασμός.
Προσωπική ζωή
Από το 2015 μέχρι το 2023 ήταν σε σχέση με τον ηθοποιό Γιάννη Ποιμενίδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου