cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αστέριος Καραγιάννης
Σπουδές
Το 1971 αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του ΑΠΘ και το 1977 από την Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ. Το 1988 απέκτησε τον τίτλο της ειδικότητας της Εσωτερικής Παθολογίας και το ίδιο έτος αναγορεύθηκε διδάκτορας με βαθμό «άριστα». Το θέμα της διδακτορικής διατριβής του ήταν «Ο ρόλος του συμπαθητικού νευρικού συστήματος στη νεφραγγειακή υπέρταση».
Ακαδημαϊκή καριέρα
Η ακαδημαϊκή καριέρα του άρχισε το 1990, όταν εκλέχτηκε παμψηφεί λέκτορας Παθολογίας του Τμήματος Ιατρικής. Ανήλθε όλες τις ακαδημαϊκές βαθμίδες και το 2009 εκλέχτηκε παμψηφεί Καθηγητής Παθολογίας. Το 1995 μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λωζάνης (Centre Hospitalier Universitaire Vaudois, CHUV) με υποτροφία του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (International Atomic Energy Agency). Άσκησε το κλινικό, διδακτικό και ερευνητικό του έργο σε όλα τα πεδία της Εσωτερικής Παθολογίας, με κύριο ερευνητικό ενδιαφέρον τα καρδιαγγειακά νοσήματα και την αρτηριακή υπέρταση.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ (2017-2020), μέλος της Συγκλήτου ΑΠΘ (2017-2020), Διευθυντής του Τομέα Παθολογίας (2014-2017) και Διευθυντής της Β΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής (2011-2020) στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Επίσης, Πρόεδρος της Επιτροπής Σπουδών και Εκπαιδευτικής Πολιτικής ΑΠΘ (2016-2019) και Πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης (2015-2019). Το 2012 ίδρυσε την Ελληνική Εταιρεία Ιατρικής Εκπαίδευσης, στην οποία είναι Πρόεδρος μέχρι σήμερα (2021). Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Υπέρτασης και μέλος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου της.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Προέδρου του Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ ιδρύθηκε η Ειδική Μονάδα Βιοϊατρικής Έρευνας και Εκπαίδευσης, η Κλινική Μοριακής Ιατρικής, εγκρίθηκε το νέο πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών , ο νέος κανονισμός για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής, ο κανονισμός για τη μεταδιδακτορική έρευνα και την απόκτηση τίτλου εξειδίκευσης (fellowship), καθιερώθηκαν κριτήρια για την εξέλιξη και εκλογή μελών ΔΕΠ και επαναλειτούργησε ο θεσμός της Εκπαίδευσης Εκπαιδευτών. Επίσης, για πρώτη φορά στην Ελλάδα εκπονήθηκε αγγλόγλωσσο πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών για αλλοδαπούς φοιτητές. Επιπρόσθετα, αυξήθηκαν θεαματικά τα προσφερόμενα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών και αναβίωσε ο θεσμός του Επιστημονικού Συνεδρίου του Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Διευθυντή του Τομέα Παθολογίας εκδόθηκαν με δική του πρωτοβουλία και επιμέλεια τρία συγγράμματα, στα οποία συμμετείχαν τα περισσότερα μέλη ΔΕΠ του Τομέα: 1. Παθολογική Φυσιολογία, 2. Κλινική Εξέταση και Διάγνωση και 3. Εσωτερική Παθολογία.
Συμμετείχε για πολλά χρόνια στην τριμελή επιτροπή εξετάσεων για την απόκτηση του τίτλου της ειδικότητας της Εσωτερικής Παθολογίας, ήταν μέλος πολλών ελληνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών και κριτής άρθρων σε πολλά διεθνή περιοδικά. Υπό την καθοδήγησή του εκπονήθηκαν πολλές διδακτορικές διατριβές και διπλωματικές εργασίες. Ίδρυσε το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών με τίτλο «Κριτική σκέψη και ήπιες δεξιότητες (soft skills) στις Βιοϊατρικές και Κοινωνικές Επιστήμες». Διοργάνωσε πολλά εκπαιδευτικά σεμινάρια και συνέδρια, στα οποία φοιτητές και νέοι επιστήμονες παρουσίασαν την ερευνητική τους δραστηριότητα. Δημοσίευσε περισσότερες από 300 επιστημονικές εργασίες σε διεθνή περιοδικά, ο h-index του είναι μεγαλύτερος από 50 και οι βιβλιογραφικές αναφορές του είναι περισσότερες από 11.000.
Για τη συνολική προσφορά του τιμήθηκε από την Κοσμητεία της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ. Επίσης, η Σύγκλητος του ΑΠΘ τού απένειμε τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή, για το συνολικό διδακτικό, ερευνητικό, κλινικό και διοικητικό έργο του. Έλαβε τιμητικές διακρίσεις από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό (2004), από το δήμο Δέλτα (2018), από την Ελληνική Ακαδημία Νευροανοσολογίας (2019), από το 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εκπαιδεύσεως (2020) και από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υπέρτασης, Working Group on Obesity, Diabetes and the High Risk Patient (2020).
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
2354 Λαβρόφ
Ο Λαβρόφ (Lavrov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τους Σοβιετικούς αστρονόμους Λιουντμίλα Τσερνίχ και Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσαν από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου μαθηματικού Σβιατοσλάβ Σεργκέγιεβιτς Λαβρόφ (Святослав Сергеевич Лавров, 1923—2004).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Λαβρόφ είναι L. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαβροφ
Έβερ Μπανέγα
Ο Έβερ Μαξιμιλιάνο Μπανέγα (ισπανικά: Éver Maximiliano David Banega, 29 Ιουνίου 1988) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για την Αλ Σαμπάμπ στη θέση του κεντρικού μέσου.
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Δίπλες
Οι δίπλες είναι ελληνικό επιδόρπιο όπου το κύριο συστατικό του είναι λεπτή ζύμη. Πιστεύεται ότι οι δίπλες προέρχονται από την Πελοπόννησο. Η ζύμη διπλώνεται σε διάφορα σχήματα, τηγανίζεται σε καυτό λάδι και στο τέλος εμποτίζεται με σιρόπι. . Παραδοσιακά χρησιμοποιείται μέλι αντί για σιρόπι και οι δίπλες αρωματίζονται με κανέλα και προστίθεται ψιλοκομμένο καρύδι. Οι δίπλες μπορεί να έχουν διάφορα σχήματα, αλλά τα πιο κοινά είναι σπιράλ, φιόγκοι και λουλούδια. Οι δίπλες σερβίρονται συνήθως σε γάμους αλλά και την πρωτοχρονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Ελληνικά επιδόρπια Κατηγορία:Γλυκά
Άντε Τσόβιτς
Βιογραφικό
Ο Τσόβιτς γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1975 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και έχει ύψος 193 εκ.Ξεκίνησε την καριέρα του από την εφηβική ομάδα της Χάρτσβιλ και κατόπιν έπαιξε για πρώτη φορά σε επαγγελματικό επίπεδο το 1995 στην Λέιχαρντ Τάιγκερς.Το 1997 μεταπήδησε στην Μαρκόνι Στάλιονς της πρώτης κατηγορίας (NSL) για να αποκτηθεί το καλοκαίρι του 1999 από τον ΠΑΟΚ.Έπειτα από ένα χρόνο παραμονής δόθηκε αρχικά με τη μορφή δανεισμού στην Καβάλα επέστρεψε όμως στον ΠΑΟΚ μετά από μερικούς μήνες.Συμμετείχε μάλιστα στον νικηφόρο για τον Δικέφαλο του Βορρά, τελικό Κυπέλλου του 2001 όπου είχε εκπληκτική παρουσία.
Μετά τον ΠΑΟΚ υπέγραψε αρχικά στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ και από το 2002 έως το 2006 στην σουηδική Χάμαρμπι.Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους επέστρεψε στην Αυστραλία για λογαριασμό της Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ Τζετς στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2009,πανηγυρίζοντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2008.Εν συνεχεία αγωνίστηκε στην Έλφσμποργκ για να επιστρέψει στην Αυστραλία όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα της Μέλμπουρν Βίκτορυ.Μετά την ολοκλήρωση της σεζόν 2011/12 υπέγραψε στην νεοσύστατη Γουέστερν Σίτυ Γουόντερερς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσοβιτς Αντε Τσοβιτς Αντε Τσοβιτς Αντε Τσοβιτς Αντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦ Έλφσμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάμαρμπυ ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ Τζετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Βίκτορι ΦΚ Κατηγορία:Αυστραλοί κροατικής καταγωγής
Next (ταινία)
Το Next είναι μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας αμερικανικής παραγωγής του 2007 σε σκηνοθεσία Λι Ταμαχόρι και με πρωταγωνιστές τους Νίκολας Κέιτζ, Τζέσικα Μπίελ και Τζούλιαν Μουρ. Η ταινία που είναι εν μέρει βασισμένη στο διήγημα του Φίλιπ Κ. Ντικ The Golden Man (1954) έκανε πρεμιέρα στις αμερικανικές αίθουσες στις 27 Απριλίου του 2007. Οι πρωταγωνιστές της ταινίας, Νίκολας Κέιτζ και Τζέσικα Μπίελ, απέσπασαν υποψηφιότητα για Χρυσό Βατόμουρο, χειρότερης Α' Αντρικής και Β' Γυναικείας Ερμηνείας αντιστοίχως.
Περίληψη
Ο Κρις Τζόνσον είναι προικισμένος με το χάρισμα της ενόρασης. Έχει την ικανότητα να βλέπει το μέλλον αλλά μόνο για λιγοστά λεπτά. Χρησιμοποιεί το χάρισμα του για να παριστάνει το μάγο αλλά και για να "διορθώνει" καταστάσεις εκτός ελέγχου. Ένα ανελέητο κυνηγητό θα αρχίσει όταν η πράκτορας του FBI Κάλι Φέρις πείθει τους ανωτέρους της ότι το χάρισμα του Κρις είναι υπαρκτό και ότι μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή μιας τρομοκρατικής ενέργειας. Ο Κρις όμως έχει διαφορετική γνώμη καθώς είναι πεπεισμένος ότι πρέπει να ακολουθήσει τη γυναίκα που βλέπει επίμονα στα όνειρα του και που συναντά τυχαία σε ένα εστιατόριο...
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νεβάδα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Εγρηγόρος Χίου
Ο Εγρηγόρος είναι μικρό χωριό της Ελλάδας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην Νομού) Χίου. Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 360 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, πολύ κοντά στη βόρεια ακτή της νήσου Χίου, και ο πληθυσμός του στην απογραφή του 2011 ήταν 27 κάτοικοι.
Γεωγραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του Εγρηγόρου είναι 38°34΄29΄΄ Βόρειο πλάτος και 25°55΄02΄΄ Ανατολικό μήκος, με υψόμετρο κέντρου 370 μέτρα. Το χωριό είναι κτισμένο σε απότομη πλαγιά του βουνού Αμανή, ενάμισυ μόλις χιλιόμετρο από τη βόρεια ακτή της νήσου Χίου, όντας ένα από τα βορειότερα χωριά του νησιού, που έχει και εξαιρετική θέα των βόρειων ακτών του νησιού σε μεγάλο μήκος. Κοντινότερος οικισμός είναι τα Κουρούνια, 1 χιλιόμετρο προς τα νότια του Εγρηγόρου σε ευθεία γραμμή. Ο Εγρηγόρος απέχει επίσης περίπου 59 χιλιόμετρα οδικώς από το κέντρο της πόλεως της Χίου («Χώρας»), πρωτεύουσας του δήμου του.
Παραπομπές
Εγρηγορος Κατηγορία:Δήμος Χίου
Consortium in Amato
Το Consortium in Amato είναι ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος Τα Παιδιά της Παλαιότητας από την Κέρκυρα, διάδοχου σχήματος των Κόρε. Ύδρο.. Κυκλοφόρησε σε CD τον Νοέμβριο του 2015 από την κερκυραϊκή L39, καθώς το εξώφυλλο του δίσκου είχε αποτελέσει αφορμή για τη λύση της συνεργασίας του συγκροτήματος με την Inner Ear , ενώ τον Απρίλιο του 2017 επανακυκλοφόρησε σε διπλό LP, με τρία επιπλέον τραγούδια. Το Consortium in Amato απέσπασε αξιοσημείωτη κριτική αναγνώριση  και παρουσιάστηκε σε σειρά ζωντανών εμφανίσεων.
Λίστα Κομματιών
έκδοση CD:
έκδοση LP:
πλευρά Α (Ευγενίου Βουλγάρεως)
πλευρά Β (Νικηφόρου Θεοτόκη)
πλευρά Γ (Αθανασίου Πολίτη)
πλευρά Δ (Τιμοθέου Τριβυζά)
Η αρίθμηση των τραγουδιών και στις δύο εκδόσεις είναι στο λατινικό σύστημα αναπαράστασης αριθμών, ενώ στην έκδοση βινυλίου οι ετικέτες των τεσσάρων πλευρών απεικονίζουν αντίστοιχα πορτρέτα Κερκυραίων ιεραρχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τα Παιδιά της Παλαιότητας (δισκογραφία) Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015 Κατηγορία:Άλμπουμ του 2017
Higher Ground (τραγούδι, Στίβι Γουόντερ)
To Higher Ground  είναι ένα τραγούδι του Stevie Wonder, από το άλμπουμ "Intervisions", που διασκευάστηκε από τους Red Hot Chili Peppers και συμπεριλήφθηκε στο τέταρτο άλμπουμ τους, "Mother's Milk". Ήταν υποψήφιο για MTV Video Music Award. Η διασκευή αυτή εμφανίζεται στις ταινίες Passenger 57 (1992), Mighty Morphin Power Rangers: The Movie (1995), Center Stage (2000), Walking Tall (2004), The Longest Yard (2005), The Karate Kid (2010) και The Change-Up (2011). Εμφανίστηκε επίσης σε επεισόδια των The Fresh Prince of Bel-Air και Beavis and Butthead. Εμφανίζεται στα παιχνίδια Guitar Hero, Rocksmith, και SSX3 (remix των X-Ecutioners). Ήταν το μουσικό θέμα της εκπομπής The Ultimate Fighter: Live (2012). Παιζόταν στο Space Mountain της Ντίσνεϋλαντ από τις 3 Ιανουαρίου 2007 μέχρι τις 26 Απριλίου 2007. Τέλος, το μουσικό περιοδικό Total Guitar το έβαλε στο νούμερο 2 των καλύτερων διασκευών.
Τραγούδια
CD (1989)
12" (1989)
7" (1989)
Remix 12" (1989)
Κασέτα (1989)
CD (1990)
12" Pop Up Sleeve (1990)
Pic Disc (1990)
Higher Ground / If You Want Me To Stay
μικρογραφία CD
12" (Red Label)
12" (Yellow Label)
Κασέτα
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 1973
Σάμουελ Άιλενμπεργκ
Ο Σάμουελ Άιλενμπεργκ (Samuel Eilenberg, 30 Σεπτεμβρίου 1913 - 30 Ιανουαρίου 1998) ήταν Πολωνο-Αμερικανός μαθηματικός, ο οποίος θεμελίωσε τη θεωρία κατηγοριών (μαζί με τον Σόντερς Μακ Λέιν) και την ομολογική άλγεβρα. Το 1986 τιμήθηκε με το βραβείο Βολφ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βαρσοβία, στο Βασίλειο της Πολωνίας, σε εβραϊκή οικογένεια. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Σταδιοδρομία
Ο Άιλενμπεργκ ασχολήθηκε κυρίως με τον τομέα της αλγεβρικής τοπολογίας. Εργάστηκε πάνω στην αξιωματική επεξεργασία της θεωρίας ομολογίας με τον Νόρμαν Στήνροντ (τα αξιώματα Άιλενμπεργκ-Στήνροντ πήραν το όνομά τους) και πάνω στην ομολογική άλγεβρα με τον Σόντερς Μακ Λέιν. Στην πορεία, ο Άιλενμπεργκ και ο Μακ Λέιν δημιούργησαν τη θεωρία κατηγοριών.
Ο Άιλενμπεργκ ήταν μέλος του Μπουρμπάκι και μαζί με τον Ανρί Καρτάν, έγραψε το βιβλίο Ομολογική Άλγεβρα το 1956.
Αργότερα, εργάστηκε κυρίως πάνω στην καθαρή θεωρία κατηγοριών, της οποίας είναι ένας από τους θεμελιωτές. H "Απάτη του Άιλενμπεργκ " (Eilenberg–Mazur swindle -ή τηλεσκόπιο) είναι μια κατασκευή που εφαρμόζει την ιδέα της ακύρωσης με τηλεσκόπιο σε προβολικές ενότητες.
Ο Άιλενμπεργκ συνέβαλε στη θεωρία των αυτομάτων και στη θεωρία των αλγεβρικών αυτομάτων. Συγκεκριμένα, εισήγαγε ένα υπολογιστικό μοντέλο γνωστό ως X-μηχανή και έναν νέο αλγόριθμο διάσπασης πρώτων αριθμών για πεπερασμένα αυτόματα στη λογική της θεωρίας Κρον-Ροντς.
Συλλογή τέχνης
Ο Άιλενμπεργκ ήταν επίσης μεγάλος συλλέκτης ασιατικής τέχνης. Η συλλογή του αποτελούνταν κυρίως από μικρά γλυπτά και άλλα αντικείμενα από την Ινδία, την Ινδονησία, το Νεπάλ, την Ταϊλάνδη, την Καμπότζη, τη Σρι Λάνκα και την Κεντρική Ασία. Την περίοδο 1991-1992, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη διοργάνωσε μια έκθεση με περισσότερα από 400 αντικείμενα που δώρισε ο Άιλενμπεργκ στο μουσείο, με τίτλο Ο υπερβατικός Λωτός: Άιλενμπεργκ : Ο Λωτός: Ινδική και Νοτιοανατολική Ασιατική Τέχνη από τη Συλλογή Σάμουελ Άιλενμπεργκ. Σε αντάλλαγμα, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης έκανε μια σημαντική δωρεά για την Επισκέψιμη Καθηγητική Έδρα του Σάμουελ Άιλενμπεργκ στα Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
thumb|Συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης.|220x220px Η Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, γνωστή και ως Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), υιοθετήθηκε υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1950 με σκοπό την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών. Τέθηκε σε ισχύ στις 3 Σεπτεμβρίου 1953. Όλα τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση, και τα νέα μέλη αναμένεται να την επικυρώσουν το ταχύτερο δυνατό.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ιδρύθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1959, σύμφωνα με το άρθρο 19 της Σύμβασης. Κάθε άτομο, ομάδα ατόμων ή μη κυβερνητική οργάνωση που θεωρεί ότι έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματά της σύμφωνα με τη Σύμβαση από ένα κράτος μέλος και που έχει εξαντλήσει όλα τα εσωτερικά ένδικα μέσα μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να προσφύγουν εναντίον άλλων κρατών μελών στο Δικαστήριο, αν και αυτή η δυνατότητα σπάνια χρησιμοποιείται. Οι αποφάσεις που διαπιστώνουν παραβιάσεις είναι οριστικές και νομικά δεσμευτικές για τα κράτη μέλη, ενώ το Δικαστήριο έχει επίσης τη δυνατότητα να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση ως αποζημίωση για ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων. Η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης παρακολουθεί την εκτέλεση των αποφάσεων του Δικαστηρίου από τα κράτη μέλη.
Η Σύμβαση έχει σημαντική επιρροή στο εσωτερικό δίκαιο των χωρών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και θεωρείται ευρέως ως η πιο αποτελεσματική διεθνής συνθήκη για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Άρθρα
Όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο 11, η Σύμβαση αποτελείται από τρία μέρη. Το μέρος Ι περιλαμβάνει τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, και αποτελείται από τα άρθρα 2 έως 18. Το μέρος II (άρθρα 19 έως 51) συγκροτεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τους κανόνες λειτουργίας του. Το μέρος III περιέχει διάφορες συμπερασματικές διατάξεις.
Πολλά από τα άρθρα του μέρους I διαρθρώνονται σε δύο παραγράφους: το πρώτο ορίζει το θεμελιώδες δικαίωμα ή ελευθερία (όπως το άρθρο 2 παράγραφος 1 – το δικαίωμα στη ζωή), αλλά το δεύτερο περιέχει διαφόρους αποκλεισμούς, εξαιρέσεις ή περιορισμούς στο θεμελιώδες δικαίωμα (όπως το άρθρο 2 παράγραφος 2 – το οποίο εξαιρεί ορισμένες χρήσεις βίας που οδηγεί σε θάνατο).
Άρθρο 1: Σεβασμός των δικαιωμάτων
Το εισαγωγικό άρθρο 1 υποχρεώνει τους υπογράφοντες να διασφαλίζουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που ορίζονται σε άλλα άρθρα της Σύμβασης «στο πλαίσιο των αντίστοιχων σφαίρων δικαιοδοσίας τους». Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η «δικαιοδοσία» δεν χρειάζεται να περιορίζεται στη δική τους επικράτεια, αλλά η υποχρέωση διασφάλισης των δικαιωμάτων και ελευθεριών της Σύμβασης εκτείνεται σε ξένο έδαφος στο οποίο το κράτος έχει τον έλεγχο με στρατιωτικά μέσα (Λοϊζίδου κατά Τουρκίας).
Άρθρο 2: Δικαίωμα στη ζωή
Το άρθρο 2 προστατεύει το δικαίωμα κάθε ατόμου στη ζωή του. Το δικαίωμα στη ζωή εκτείνεται μόνο στους ανθρώπους, όχι στα ζώα, ή σε «νομικά πρόσωπα» όπως οι εταιρείες. Στην υπόθεση Evans κατά Ηνωμένου Βασιλείου, το Δικαστήριο έκρινε ότι το ερώτημα εάν το δικαίωμα στη ζωή εκτείνεται σε ανθρώπινο έμβρυο εμπίπτει στο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας ενός κράτους. Στην υπόθεση Vo κατά Γαλλίας, το Δικαστήριο αρνήθηκε να επεκτείνει το δικαίωμα στη ζωή σε ένα αγέννητο παιδί, ενώ δήλωσε ότι «δεν είναι ούτε επιθυμητό, ούτε καν δυνατό ως έχουν τα πράγματα, να απαντηθεί αφηρημένα το ερώτημα εάν το αγέννητο παιδί είναι ένα πρόσωπο για τους σκοπούς του άρθρου 2 της Σύμβασης».
Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι τα κράτη έχουν τρία κύρια καθήκοντα σύμφωνα με το άρθρο 2:
Η πρώτη παράγραφος του άρθρου περιέχει εξαίρεση για νόμιμες εκτελέσεις, αν και αυτή η εξαίρεση έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από τα πρωτόκολλα 6 και 13. Το Πρωτόκολλο 6 απαγορεύει την επιβολή της θανατικής ποινής σε καιρό ειρήνης, ενώ το Πρωτόκολλο 13 επεκτείνει την απαγόρευση σε όλες τις περιστάσεις.
Η δεύτερη παράγραφος ορίζει ότι ο θάνατος που προκύπτει από την υπεράσπιση του εαυτού ή των άλλων, η σύλληψη υπόπτου ή φυγόδικου ή η καταστολή ταραχών ή εξεγέρσεων, δεν θα αντιβαίνει στο άρθρο όταν η χρήση βίας δεν είναι περισσότερο από απολύτως απαραίτητη. αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Το άρθρο 3 απαγορεύει τα βασανιστήρια.
Άρθρο 3: Απαγόρευση βασανιστηρίων
Το άρθρο 3 απαγορεύει τα βασανιστήρια και την «απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία». Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις ή περιορισμοί σε αυτό το δικαίωμα. Αυτή η διάταξη εφαρμόζεται συνήθως, εκτός από βασανιστήρια, σε περιπτώσεις βαριάς αστυνομικής βίας και κακών συνθηκών κράτησης.
Το Δικαστήριο τονίζει τη θεμελιώδη φύση του άρθρου 3 κρίνοντας ότι η απαγόρευση γίνεται με «απόλυτους όρους... ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του θύματος». Το Δικαστήριο κρίνει επίσης ότι τα κράτη δεν μπορούν να απελάσουν ή να εκδώσουν άτομα που ενδέχεται να υποβληθούν σε βασανιστήρια, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, στο κράτος αποδέκτη.
Η πρώτη περίπτωση εξέτασης του άρθρου 3 από το Δικαστήριο ήταν η ελληνική υπόθεση, η οποία δημιούργησε ένα ισχυρό προηγούμενο.
Άρθρο 5: Δικαίωμα στην ελευθερία και ασφάλεια
Το άρθρο 5 ορίζει ότι καθένας έχει δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια. Η ελευθερία και η ασφάλεια του προσώπου λαμβάνονται ως «σύνθετη» έννοια – η ασφάλεια του ατόμου δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο χωριστής ερμηνείας από το Δικαστήριο.
Το άρθρο 5 προβλέπει το δικαίωμα στην ελευθερία, υπό την προϋπόθεση μόνο νόμιμης σύλληψης ή κράτησης υπό ορισμένες άλλες συνθήκες, όπως η σύλληψη για εύλογη υποψία εγκλήματος ή η φυλάκιση για την εκπλήρωση μιας ποινής. Το άρθρο παρέχει επίσης στους συλληφθέντες το δικαίωμα να ενημερωθούν, σε γλώσσα που κατανοούν, για τους λόγους της σύλληψης και κάθε κατηγορία που αντιμετωπίζουν, το δικαίωμα άμεσης πρόσβασης σε δικαστικές διαδικασίες για τον καθορισμό της νομιμότητας της σύλληψης ή της κράτησης, δίκη εντός εύλογου χρονικού διαστήματος ή αποφυλάκιση εν αναμονή της δίκης και δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση σύλληψης ή κράτησης κατά παράβαση του παρόντος άρθρου. μικρογραφία|280x280εσ|Το δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη, που διακηρύσσεται στο άρθρο 6, είναι ένα από τα πλέον επικαλούμενα από τους ενάγοντες.
Άρθρο 6: Δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη
Η πλειονότητα των παραβιάσεων της σύμβασης που διαπιστώνει σήμερα το Δικαστήριο είναι οι υπερβολικές καθυστερήσεις, κατά παράβαση της απαίτησης του «εύλογου χρόνου», σε αστικές και ποινικές διαδικασίες ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. Ένα άλλο σημαντικό σύνολο παραβιάσεων αφορά στη «ρήτρα αντιπαράθεσης» του άρθρου 6 (δηλαδή το δικαίωμα εξέτασης μαρτύρων ή εξέτασης κατηγορουμένων). Από την άποψη αυτή, μπορεί να προκύψουν προβλήματα συμμόρφωσης με το άρθρο 6 όταν οι εθνικές νομοθεσίες επιτρέπουν τη χρήση ως αποδεικτικών στοιχείων καταθέσεων απόντων, ανώνυμων και ευάλωτων μαρτύρων.
Άρθρο 7: Μη επιβολή ποινής άνευ νόμου
Το άρθρο 7 απαγορεύει την αναδρομική ποινικοποίηση πράξεων και παραλείψεων. Κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να τιμωρηθεί για μια πράξη που δεν ήταν ποινικό αδίκημα κατά τη στιγμή της τέλεσής της. Το άρθρο αναφέρει ότι ποινικό αδίκημα είναι ένα αδίκημα βάσει είτε του εθνικού είτε του διεθνούς δικαίου, το οποίο θα επέτρεπε σε ένα μέρος να διώξει κάποιον για έγκλημα που δεν ήταν παράνομο σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο εκείνη την εποχή, εφόσον απαγορευόταν από το διεθνές δίκαιο. Το άρθρο απαγορεύει επίσης την επιβολή βαρύτερης ποινής από αυτή που ίσχυε κατά τη στιγμή της διάπραξης της εγκληματικής πράξης.
Άρθρο 8: Σεβασμός στην ιδιωτικότητα
Το άρθρο 8 προβλέπει το δικαίωμα σεβασμού της «ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, της κατοικίας και της αλληλογραφίας του ατόμου», με την επιφύλαξη ορισμένων περιορισμών που είναι «σύμφωνοι με το νόμο» και «αναγκαίοι σε μια δημοκρατική κοινωνία». Αυτό το άρθρο καθιερώνει ξεκάθαρα την προστασία από την παράνομη παραβίαση της ιδιωτικής ζωής του ανθρώπου, όπως επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο στην υπόθεση Liberty and Others κατά Ηνωμένου Βασιλείου (2008).
Μέσω των επιμέρους υποθέσεων που έχει αποφανθεί, το Δικαστήριο εντόπισε ορισμένα τμήματα της ανθρώπινης ζωής που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των δικαιωμάτων που προστατεύονται από το άρθρο 8 (π.χ. διάφορες οικογενειακές σχέσεις, σχέσεις μεταξύ προσώπων επαγγελματικής ή προσωπικής φύσης, η δυνατότητα για να εκφράσει ένα άτομο τη σεξουαλικότητα του ως ομοφυλόφιλος χωρίς φόβο δίωξης ή απόλυσης, τα δικαιώματα των ατόμων που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου, πρόσβαση και χρήση προσωπικών δεδομένων που κατέχουν ορισμένες δημόσιες αρχές, παρακολούθηση τηλεπικοινωνιών και υποκλοπή αλληλογραφίας κ.λπ.).
Άρθρο 9: Ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας
Το άρθρο 9 ορίζει ότι καθένας έχει δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Αυτό το δικαίωμα περιλαμβάνει την ελευθερία αλλαγής της θρησκείας ή των πεποιθήσεών του και την ελευθερία έκφρασης, λατρείας, διδασκαλίας, πρακτικής και τήρησης, με την επιφύλαξη ορισμένων περιορισμών «που προβλέπονται από το νόμο» και «απαραίτητων σε μια δημοκρατική κοινωνία».
Άρθρο 11: Ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι
Το άρθρο 11 προστατεύει το δικαίωμα στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος σύστασης συνδικαλιστικών οργανώσεων, με την επιφύλαξη ορισμένων περιορισμών που είναι «σύμφωνοι με το νόμο» και «απαραίτητοι σε μια δημοκρατική κοινωνία».
Άρθρο 12: Δικαίωμα σύναψης γάμου
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Το Δικαστήριο έχει αρνηθεί μέχρι σήμερα να επεκτείνει το άρθρο 12 στους γάμους ομοφυλόφιλων. Το άρθρο 12 θεσπίζει το δικαίωμα ανδρών και γυναικών να παντρεύονται και να ιδρύουν οικογένεια, σε ηλικία γάμου και σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο.
Το Δικαστήριο έχει μέχρι στιγμής αρνηθεί να εφαρμόσει τις διατάξεις αυτού του άρθρου στους γάμους ομοφυλόφιλων, θεωρώντας ότι «ο γάμος έχει βαθιά ριζωμένες κοινωνικές και πολιτιστικές χροιές που μπορεί να διαφέρουν πολύ από τη μια κοινωνία στην άλλη». Επιπλέον, το Δικαστήριο επαναλαμβάνει ότι «δεν πρέπει να βιαστεί να αντικαταστήσει τη δική του κρίση με εκείνη των εθνικών φορέων που είναι σε καλύτερη θέση να αξιολογήσουν και να ανταποκριθούν στις κοινωνικές ανάγκες», δηλαδή ότι τα κράτη πρέπει να έχουν ένα ευρύ περιθώριο εκτίμησης στον τομέα αυτό. Στην υπόθεση Schalk and Kopf κατά Αυστρίας (2010), το Δικαστήριο θεωρεί (αναφερόμενο σε προηγούμενες αποφάσεις) ότι «το άρθρο 12 εγγυάται την παραδοσιακή έννοια του γάμου ως ένωση ανδρών και γυναικών. Το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ότι ορισμένα συμβαλλόμενα κράτη έχουν επεκτείνει τους γάμους σε ομόφυλα ζευγάρια, αλλά υποστηρίζει ότι αυτό αντικατοπτρίζει το δικό τους όραμα για τον ρόλο του γάμου στις κοινωνίες τους και ότι δεν απορρέει από την ερμηνεία των θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως δηλώνεται από τα κράτη μέλη της Σύμβασης του 1950, αλλά ότι οι ενώσεις ομοφυλόφιλων θα πρέπει να γίνουν κατανοητές εντός του ορισμού της «οικογένειας», και ως μέρος της έννοιας της «οικογενειακής ζωής» που καλύπτεται από τη Σύμβαση, δηλαδή ότι οι ομόφυλες ενώσεις βρίσκονται «σε παρόμοια κατάσταση με τις ετερόφυλες ενώσεις όσον αφορά στις ανάγκες τους για νομική αναγνώριση και προστασία των σχέσεών τους»».
Στην υπόθεση Goodwin κατά Ηνωμένου Βασιλείου (2002), το Δικαστήριο έκρινε ότι ο νόμος βάσει του οποίου τα τρανς άτομα δεν μπορούν να αλλάξουν επίσημα το φύλο τους μετά από χειρουργική επέμβαση παραβιάζει το άρθρο 12 επειδή δεν επιτρέπει σε αυτά τα άτομα να παντρευτούν άτομο του αντίθετου φύλου (μετά από χειρουργική επέμβαση). Αυτή η απόφαση ανέτρεψε μια προηγούμενη απόφαση στην υπόθεση Rees κατά Ηνωμένου Βασιλείου (1986).
Άρθρο 14: Απαγόρευση των διακρίσεων
Το άρθρο 14 δεν είναι ένα ανεξάρτητο δικαίωμα αλλά μια εξαρτημένη διάταξη της οποίας το πεδίο εφαρμογής περιορίζεται σε άλλα δικαιώματα που ορίζονται στη Σύμβαση, και ως εκ τούτου οι αιτούντες πρέπει να αποδείξουν τη διάκριση κατά την απόλαυση ενός συγκεκριμένου δικαιώματος - για παράδειγμα, διάκριση λόγω φύλου (άρθ. 14) κατά την άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης (άρθ. 10).
Ο ορισμός του άρθρου είναι ευρύς επειδή απαγορεύει τις διακρίσεις βάσει ενός δυνητικά απεριόριστου αριθμού λόγων. Απαγορεύονται ρητά οι διακρίσεις λόγω «φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης, συμμετοχής σε εθνική μειονότητα, περιουσίας, γέννησης ή άλλης περίστασης». Αυτή η «άλλη περίσταση» είναι που επιτρέπει στο Δικαστήριο να επεκτείνει την απαγόρευση σε άλλους λόγους που δεν αναφέρονται ρητά, όπως οι διακρίσεις λόγω γενετήσιου προσανατολισμού, οικογενειακής κατάστασης, παρανομίας, επαγγελματικής κατάστασης, στρατιωτικής ιδιότητας και αντίρρησης συνείδησης.
Το πρωτόκολλο 12 επέκτεινε την απαγόρευση των διακρίσεων κατά την απόλαυση οποιουδήποτε δικαιώματος ή προνομίου σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των δικαιωμάτων ή προνομίων που δεν αναφέρονται στη Σύμβαση.
Χρήστος Χατζηπέτρος (αξιωματικός)
Ο αντιστράτηγος Χρήστος Χατζηπέτρος (1873 - 1945) ήταν Έλληνας στρατιωτικός του 19ου και 20ού αιώνα.
Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Άρθρο 15: Παρέκκλιση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης
Το άρθρο 15 επιτρέπει στα υπογράφοντα κράτη να παρεκκλίνουν από ορισμένα δικαιώματα που εγγυάται η Σύμβαση. Οι επιτρεπόμενες παρεκκλίσεις πρέπει να πληρούν τρεις βασικές προϋποθέσεις: πρέπει να υπάρχει απειλή για την επιβίωση του λαού (πόλεμος ή άλλη κατάσταση έκτακτης ανάγκης), όλα τα μέτρα που λαμβάνονται πρέπει να είναι «στο βαθμό που καθορίζονται αυστηρά από τις ανάγκες αυτών των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης» και δεν πρέπει να είναι «ασυμβίβαστες με άλλα συμβαλλόμενα μέρη βάσει του διεθνούς δικαίου». Πέραν αυτών των όρων, έχει θεσπιστεί διαδικασία σύμφωνα με την οποία κάθε συμβαλλόμενο μέρος πρέπει να ενημερώνει τον γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα μέτρα παρέκκλισης, τους λόγους θέσπισης αυτών των μέτρων και τη διακοπή της λειτουργίας τους.
Χρήστος Χατζηπέτρος (αξιωματικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1873. Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία και εξήλθε το 1895 ως ανθυπολοχαγός. Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 στην αρχή ως δεύτερος υπασπιστής του Διαδόχου Κωνσταντίνου και κατά την έκβαση του πολέμου ως ουλαμαγός της 4ης ορεινής πυροβολαρχίας. Επίσης συμμετείχε σε όλες τις επιχειρήσεις των Βαλκανικών πολέμων ως διοικητής πυροβολαρχίας. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε διοικητής πυροβολικού μεραρχίας. Στη Μικρασιατική εκστρατεία στις μεν επιχειρήσεις του 1921 ήταν διοικητής συντάγματος βαρέος πυροβολικού, στις δε επιχειρήσεις του 1922 ήταν αρχηγός πυροβολικού του Β' Σώματος Στρατού. Στη μεταπολεμική περίοδο διετέλεσε Διευθυντής πυροβολικού στο Υπουργείο Στρατιωτικών προαχθείς σε υποστράτηγο όπου και ανέλαβε στη συνέχεια γενικός διευθυντής του Υπουργείου των Στρατιωτικών. Αποστρατεύθηκε το 1930. Πέθανε στην Αθήνα το 1945.
Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Άρθρο 15: Παρέκκλιση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης
Το Δικαστήριο εφαρμόζει υψηλό βαθμό ελέγχου για να αποφασίσει εάν τα μέτρα παρέκκλισης «καθορίζονται αυστηρά από τις ανάγκες έκτακτων περιστάσεων». Έτσι, στην υπόθεση A. and Others κατά Ηνωμένου Βασιλείου (2009), το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, η οποία υποστήριξε ότι τα μέτρα που έλαβε η βρετανική κυβέρνηση ως απάντηση στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, δεν ήταν έγκυρα, αλλά υποστήριξε επίσης ότι τα μέτρα αυτά ήταν δυσανάλογα. Για να είναι έγκυρη μια παρέκκλιση, μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης πρέπει: να είναι πραγματική ή επικείμενη, παρόλο που τα κράτη δεν χρειάζεται να περιμένουν την εμφάνιση του κινδύνου, να αφορά ολόκληρο το έθνος, αν και μια απειλή που περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απειλητική για τη ζωή των κατοίκων αυτής της περιοχής, να θέτει σε κίνδυνο τη συνέχιση της οργανωμένης ζωής της κοινότητας, και να είναι τόσο εξαιρετική που οι περιορισμοί που επιτρέπει η Σύμβαση είναι σαφώς ανεπαρκείς.
Άρθρο 16: Περιορισμοί στην πολιτική δραστηριότητα των αλλοδαπών
Το άρθρο 16 επιτρέπει στα κράτη μέλη να περιορίζουν την πολιτική δραστηριότητα των αλλοδαπών. Στην υπόθεση Piermont κατά Γαλλίας (2005), το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν μπορούν να θεωρούν τους υπηκόους άλλων κρατών μελών της ΕΕ ως αλλοδαπούς.
Χρήστος Χατζηπέτρος (αξιωματικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Χατζηπέτρος Χρήστος Χ Χατζηπέτρος Χρήστος
Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Άρθρο 17: Απαγόρευση κατάχρησης δικαιώματος
Το άρθρο 17 ορίζει ότι κανένας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα δικαιώματα που εγγυάται η Σύμβαση για να επιδιώξει την κατάργηση ή τον περιορισμό των δικαιωμάτων που εγγυάται η Σύμβαση. Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζονται οι περιπτώσεις όπου τα κράτη επιδιώκουν να περιορίσουν ένα ανθρώπινο δικαίωμα στο όνομα ενός άλλου ανθρώπινου δικαιώματος ή όπου τα άτομα βασίζονται σε ένα ανθρώπινο δικαίωμα για να υπονομεύσουν άλλα ανθρώπινα δικαιώματα (για παράδειγμα όταν ένα άτομο απειλεί με θάνατο). Στην υπόθεση του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1957), το Δικαστήριο αρνήθηκε να εξετάσει την προσφυγή του ΚΚΓ, δηλώνοντας ότι το κομμουνιστικό δόγμα που υποστηρίζει είναι ασυμβίβαστο με τη Σύμβαση, επικαλούμενο τους περιορισμούς των δικαιωμάτων του άρθρου 17 στο βαθμό που αναγκαστικά αποτρέπουν την υπονόμευσή τους από υποστηρικτές ενός ολοκληρωτικού δόγματος.
Άρθρο 18: Όρια στην χρήση των περιορισμών σε δικαιώματα
Το άρθρο 18 προβλέπει ότι τυχόν περιορισμοί στα δικαιώματα που προβλέπονται στη Σύμβαση μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για τον σκοπό για τον οποίο παρέχονται. Για παράδειγμα, το άρθρο 5, το οποίο εγγυάται το δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας, μπορεί να περιοριστεί ρητά προκειμένου να προσαχθεί ένας ύποπτος ενώπιον δικαστηρίου. Επομένως, η χρήση της προφυλάκισης ως μέσο εκφοβισμού ενός ατόμου με ψευδές πρόσχημα αποτελεί περιορισμό του δικαιώματος (στην ελευθερία) που δεν εξυπηρετεί ρητά προβλεπόμενο σκοπό (να προσαχθεί ενώπιον δικαστηρίου) και επομένως είναι αντίθετο με το άρθρο 18.
Πρωτόκολλα
300px|thumb|Χώρες που έχουν επικυρώσει συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα: {{legend|blue|Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ([[Συμβούλιο της Ευρώπης)}} {{legend|red|Αμερικανική Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (OAS)}} {{legend|green|Αφρικανική Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (OAJ)}}]] Μέχρι τον Ιανουάριο του 2010, δεκαπέντε πρωτόκολλα της Σύμβασης είχαν ανοίξει για υπογραφή. Τα πρωτόκολλα μπορούν να χωριστούν σε δύο κύριες ομάδες: αυτά που τροποποιούν το πλαίσιο του συστήματος της σύμβασης και αυτά που διευρύνουν τα δικαιώματα που μπορούν να προστατευτούν. Τα πρώτα απαιτούν την ομόφωνη επικύρωση από τα κράτη μέλη πριν τεθούν σε ισχύ, ενώ τα δεύτερα θα πρέπει να υπογραφούν από έναν ορισμένο αριθμό κρατών πριν τεθούν σε ισχύ.
Η αποδοχή των πρωτοκόλλων ποικίλλει για κάθε κράτος μέλος, αν και είναι κατανοητό ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμμετέχουν σε όσο το δυνατόν περισσότερα πρωτόκολλα.
Πρωτόκολλο 6
Το πρωτόκολλο 6 απαγορεύει την θανατική ποινή με εξαίρεση σε καιρό πολέμου.
Πρωτόκολλο 11
Πριν από την έναρξη της ισχύος του πρωτοκόλλου 11, δεν παρεχόταν η δυνατότητα στον πολίτη να έχει άμεση πρόσβαση στο Δικαστήριο· θα έπρεπε να κάνουν αίτηση στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία εφόσον κατέληγε στο ότι ήταν καλά θεμελιωμένη η υπόθεση, θα έφερνε την υπόθεση στο Δικαστήριο εκ μέρους του ατόμου. Επιπλέον, όταν επικυρωνόταν η Σύμβαση, τα κράτη μπορούσαν να επιλέξουν να μην αποδεχτούν κάποιες από τις προτάσεις που παρείχαν τη δυνατότητα στον πολίτη άμεσης πρόσβασης στην Επιτροπή, και κατά συνέπεια μειωνόταν η δυνατότητα δικονομικής προστασίας του πολίτη. Το πρωτόκολλο 11 κατάργησε την Επιτροπή, αύξησε το μέγεθος του Δικαστηρίου (παρέχοντάς του λειτουργίες και εξουσίες οι οποίες ανήκαν προηγουμένως στην Επιτροπή), και επέτρεψε στους πολίτες να φέρουν τις υποθέσεις τους σε αυτό απευθείας. Με την επικύρωση του πρωτοκόλλου 11, όλα τα κράτη μέλη αποδέχτηκαν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να αποφαίνεται για υποθέσεις πολιτών εναντίον τους.
Πρωτόκολλο 15
Σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7 και 8 του 15ου πρωτοκόλλου, το πρωτόκολλο αυτό, μετά την επικύρωσή του στις 21 Απριλίου 2021, ισχύει από 1ης Αυγούστου 2021. Η τετράμηνη προθεσμία προσφυγής (άρθρα 4 του Πρωτοκόλλου και 35 παρ. 1 της ΕΣΔΑ) ισχύει όμως από 1ης Φεβρουαρίου 2022, όπως ειδικότερα ορίζεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 8 του πρωτοκόλλου.
Πρωτόκολλο 16
Το 16ο πρωτόκολλο, το λεγόμενο «Protocole du dialogue», προβλέπει τη δυνατότητα υποβολής προδικαστικού ερωτήματος προς το ΕΔΔΑ από ανώτατο Δικαστήριο κράτους μέλους της ΕΣΔΑ σχετικά με ζητήματα ερμηνείας ή εφαρμογής των διατάξεων της ΕΣΔΑ ή των Πρωτοκόλλων της. Το 16ο πρωτόκολλο παρέχει την ευκαιρία στα ανώτατα εθνικά Δικαστήρια να επηρεάσουν την εξέλιξη της νομολογίας του ΕΔΔΑ με την υποβολή κατάλληλων ερωτημάτων αλλά συγχρόνως ενισχύει και τα «συνταγματικά» χαρακτηριστικά του ΕΔΔΑ, το οποίο ολοένα και περισσότερο αποκτά τη φυσιογνωμία «Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαστηρίου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα
Ινδουισμός
Ο Ινδουισμός είναι η τρίτη στον κόσμο θρησκεία, μετά τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Αναφέρεται ως η αρχαιότερη θρησκεία του κόσμου, καθώς κάποιες από τις ρίζες της ανάγονται στην Εποχή του Σιδήρου. Ο Ινδουισμός έχει περίπου ένα δισεκατομμύριο πιστούς, εκ των οποίων πάνω από το 90% κατοικεί στην Ινδία και αποτελεί επίσης την επικρατούσα θρησκεία και στο Νεπάλ. Ινδουιστικές κοινότητες βρίσκονται επίσης στη Σρι Λάνκα, τη Μαλαισία, τη Σιγκαπούρη, το Μαυρίκιο, τα Νησιά Φίτζι, τη Σουρινάμ, τη Γουιάνα, το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ινδοί θεωρούν ότι η θρησκεία τους είναι αιώνια, γι' αυτό την ονομάζουν σανάτανα ντάρμα («Αιώνια Αλήθεια»).
Βραχμανισμός είναι όρος που δόθηκε από ξένους κυρίως στην προ-βεδική περίοδο της θρησκείας αυτής και δεν υποδηλώνει πλέον τον Ινδουισμό.
Ετυμολογία
Σανάτανα Ντάρμα είναι η επίσημη ονομασία της ινδικής θρησκείας, κατά κυριολεξία σε μετάφραση «Αιώνια Αλήθεια».
Ο όρος Ινδουισμός είναι ξενικός, αλλά είναι αυτός που έχει επικρατήσει. Ετυμολογικά προέρχεται από τον ποταμό Ινδό και χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους Έλληνες που έφτασαν στην Ινδία με τον Μεγάλο Αλέξανδρο για να προσδιορίσει τους ανθρώπους που κατοικούσαν στις όχθες του ποταμού Ινδού.
Τα ιερά κείμενα του Ινδουισμού
Ο Ινδουισμός βασίζεται στα ιερά κείμενα, τα συλλήβδην σάστρα, όπου μεγάλο μέρος των οποίων είναι οι Βέδες. Μέσα στο μεγαλύτερο φάσμα της ινδουιστικής φιλοσοφίας, τα έξι ορθόδοξα συστήματα είναι: η Βεδάντα (Vedanta), η Μιμάμσα (Mimamsa), η Σανκυά (Sankhya), η Βεϊσέσικ (Vaisesika), η Νυάγια (Nyaya), και η Γιόγκα.
Τα συστήματα της Ινδουιστικής φιλοσοφίας ονομάζονται «νταρσάνα» (darshana). Η λέξη αυτή, που υποδηλώνει τη φιλοσοφική γνώση, αναφέρεται για πρώτη φορά στη Βεϊσέσικ αλλά δεν υπάρχει καμία αναφορά σε κανένα αρχαίο έργο ότι οι νταρσάνα ήταν περιορισμένες σε έξι. Ο όρος Shad (έξι) Νταρσάνα εμφανίζεται τη μετά τον Βουδισμό εποχή. Υπήρχαν έξι ετερόδοξες ή μη-Βεδικές σχολές φιλοσοφίας, κυρίως ο Βουδισμός και ο Τζαϊνισμός, που ανθούσαν την εποχή του μονιστή Σάνκαρα (Shankara) ή Σανκαρατσάρυα (Shankaracharya, «ατσάρια» σημαίνει «θρησκευτικός δάσκαλος») που έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. ή τον 1ο αιώνα π.Χ. (υπάρχει διχογνωμία) και γι' αυτό το λόγο είναι πολύ πιθανό να άρχισαν τα ορθόδοξα συστήματα να καλούνται έξι στον αριθμό σε ευθεία αντίθεση με τις μη-θεϊστικές ή ετερόδοξες σχολές.
Η Βεδάντα, το τέλος ή τελικό μήνυμα των ινδουιστικών Βεδών που εμφανίζεται στις Ουπανισάντ, διατυπώνει τη φιλοσοφία του μονιστικού ιδεαλισμού. Ο Σουάμι Σάνκαρα, ανυπέρβλητος υπέρμαχος της Αντβάιτα («μη δυαδική») Βεδάντα, έγραψε: «Ολόκληρο το σύμπαν όπως το καταλαβαίνει κάποιος με τον αισθητήριο νου και την ομιλία δεν είναι παρά καθαρό Πνεύμα (Σατ), η Πραγματικότητα που υπερβαίνει τη Φύση. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει» – Crest Jewel of Wisdom, στίχος 391.
Ο Amit Goswami, Ph.D., Καθηγητής Φυσικής στο Ινστιτούτο Θεωρητικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Oregon, γράφει στο βιβλίο του The Self-Aware Universe («Το σύμπαν που έχει επίγνωση του εαυτού του»): «Η σύγχρονη επιστήμη τεκμηριώνει μια αρχαία ιδέα – την ιδέα ότι η συνειδητότητα, και όχι η ύλη, είναι το υπόβαθρο της ύπαρξης των πάντων. […] Η φιλοσοφία που έχει κυριαρχήσει στην επιστήμη για αιώνες (ο υλικός ρεαλισμός) ισχυρίζεται ότι μόνο η ύλη –αποτελούμενη από άτομα ή, σε τελική ανάλυση, από στοιχειώδη σωματίδια– είναι πραγματική· όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα φαινόμενα της ύλης, απλώς ένας χορός των ατόμων που την απαρτίζουν. Αυτή η κοσμοθεωρία καλείται ρεαλισμός επειδή τα αντικείμενα θεωρούνται πραγματικά και ανεξάρτητα από εμάς, ή από το πώς εμείς τα παρατηρούμε. […] Τα γεγονότα αποδεικνύουν το αντίθετο· η επιστήμη καταδεικνύει την ισχύ της μονιστικής φιλοσοφίας έναντι του δυϊσμού – έναντι της αντίληψης ότι το πνεύμα είναι διαχωρισμένο από την ύλη. Στην ιδεαλιστική φιλοσοφία, η συνειδητότητα είναι θεμελιώδους σημασίας. […] Απ’ αυτήν την προοπτική βλέπουμε ότι κάποιες από τις έννοιες διάφορων θρησκευτικών παραδόσεων γίνονται το ίδιο λογικές, καλαίσθητες και ικανοποιητικές όσο είναι και η ερμηνεία των πειραμάτων της κβαντικής φυσικής».
Προβεδική περίοδος
thumb|100px|[[Ωμ (μαντρά)|Ωμ: ιερή συλλαβή (μάντρα, ήχος) και σύμβολο της Γιόγκα, συγκεκριμένα είναι ο ήχος της δημιουργίας, ο ήχος του «συμπαντικού κινητήρα». Οι γιόγκι λένε ότι ο ήχος μπορεί να ακουστεί.|εναλλ.=]]
Προβεδική περίοδος του Ινδουισμού ονομάζεται η περίοδος της ιστορίας του πριν την εμφάνιση των ιερών κειμένων, που ονομάζονται σάστρα («ιερά κείμενα», μέρος των οποίων είναι οι «Βέδες» («βέδα» στα σανσκριτικά σημαίνει «ιερή γνώση»). Η περίοδος αυτή ξεκινά από τα βάθη της ιστορίας.
Ισλαμική κυριαρχία
Μετά τον 8ο αιώνα, το Ισλάμ είχε εξαπλωθεί στη βόρεια Ινδία, και πολλοί Ινδουιστές είχαν μεταστραφεί σε αυτό. Την ίδια εποχή σχηματίστηκε και η «αίρεση» των Σιχ, που πιστεύουν σε ένα μείγμα ινδουιστικών και ισλαμικών δογμάτων.
Ινδική ανεξαρτησία
Μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας, το 1947, προέκυψαν προβλήματα στη συνύπαρξη ινδουιστών και μουσουλμάνων, τα οποία οδήγησαν στην απόσχιση των μουσουλμάνων, οι οποίοι δημιούργησαν το Πακιστάν. Έτσι η Ινδία έγινε ένα κράτος με σχεδόν αμιγή ινδουιστικό πληθυσμό.
Χαρακτηριστικά
thumb|Ινδός που προσεύχεται στην όψη του Θεού ως Σίβα, καταστροφέα-ανανεωτή. |εναλλ.=
Ανυπαρξία ιδρυτή
Η «Αιώνια Θρησκεία» (Σανάτανα Ντάρμα) δεν έχει ιδρυτή, ούτε συγκεκριμένο πρόσωπο-σωτήρα. Ο Κρίσνα αναγνωρίζεται ο κύριος προφήτης. Στον Ινδουισμό υπάρχει η λέξη «αβατάρ», που σημαίνει «θεϊκή ενσάρκωση». Ένας αβατάρ δεν είναι ο Ίδιος ο Θεός, ο οποίος ποτέ, κατά τον Ινδουισμό, δεν κατέβηκε στη γη ως ένα ανθρώπινο ον. Κατά τον Ινδουισμό όμως υπάρχουν όντα, αρχικά κοινοί άνθρωποι όπως όλοι μας, αργότερα άγιοι, που τελικά ενώθηκαν με τον Θεό, κάτι που κατά τον Ινδουισμό και τη Γιόγκα είναι εφικτό, που ενσαρκώθηκαν στη γη ως «προφήτες», δηλαδή να διδάξουν στον κόσμο σε ευρεία κλίμακα, ή ζώντας για άλλους λόγους στην αφάνεια, αυτοί ονομάζονται αβατάρ ή θεϊκές ενσαρκώσεις. Ένας από τους μέγιστους αβατάρ του Ινδουισμού είναι ο Μπάγκαβαν Κρίσνα. Οι αβατάρ, σύμφωνα με τον Ινδουισμό, ήταν κάποτε κοινοί θνητοί (ήδη αθάνατοι), που μπορούν με το παράδειγμά τους να εμπνεύσουν τους ανθρώπους, καθώς μπορούν να πουν «κάποτε ήμαστε σαν εσάς, αλλά δείτε πού βρισκόμαστε τώρα – μπορούμε να σας δείξουμε τον δρόμο για την ένωση με τον Θεό, καθ' όσον τον διαβήκαμε». Οι αβατάρ δεν είναι όλοι ίσοι. Υπάρχουν διαβαθμίσεις ανάλογα με το πόσο πολύ έχουν συγχωνευθεί με τον Θεό ή Πνεύμα. Παρακάτω [άλλες παραδοχές του Ινδουισμού] γίνεται εκτενέστερα λόγος γι' αυτό και για τους γκουρού.
Μονοθεϊστική θρησκεία
Ο πυρήνας της ινδουιστικής θρησκείας είναι η πίστη σε έναν μοναδικό Θεό που καλείται Μπράχμαν ή γενικά Πνεύμα. Η λέξη Μπράχμαν δεν πρέπει να συγχέεται με τη λέξη Βραχμά. Οι «θεότητες» όπως η Κάλι, ο Βραχμά, ο Βισνού, ο Σίβα, είναι όψεις του ενός Θεού. Η Κάλι για παράδειγμα «αντιπροσωπεύει την Αιώνια Θεμελιώδη Αρχή στη φύση. Παραδοσιακά απεικονίζεται ως μια γυναίκα με τέσσερα χέρια διότι οι δραστηριότητες της φύσης ή του φαινομενικού κόσμου εκπορεύονται από το λανθάνον Πνεύμα. Τα τέσσερα χέρια συμβολίζουν πρωταρχικές ιδιότητες: δύο ευεργετικές, δύο καταστροφικές, τον ουσιώδη δυϊσμό της ύλης ή δημιουργίας». Ο Παραμαχάνσα Γιογκανάντα, ο πιο διάσημος Ινδουιστής γκουρού, που εισήγαγε τη γιόγκα στη Δύση, εξηγώντας την ινδουιστική φιλοσοφία και θρησκεία (τα δύο συμπίπτουν), γράφει: «Η τριαδική φύση του Θεού, όπως Αυτός εκδηλώνεται στους φαινομενικούς κόσμους, συμβολίζεται στις ινδουιστικές Γραφές ως Βραχμά ο Δημιουργός, ο Βισνού ο Συντηρητής και ο Σίβα ο Καταστροφέας-Ανανεωτής. Οι τριαδικές τους δραστηριότητες εμφανίζονται ασταμάτητα σε όλη τη δονητική δημιουργία. Η Αγία Τριάδα [όμως, του Ινδουισμού] είναι μια διαφορετική σύλληψη απ’ αυτήν της τριαδικής Πραγματικότητας: Σατ, Τατ, Ομ, ή Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Η Τριάδα Βραχμά-Βισνού-Σίβα αντιπροσωπεύει την τριαδική έκφραση του Θεού στην όψη του Τατ ή Υιού, εγγενούς στη δονητική δημιουργία».
Το πιο ιερό κείμενο των Ινδουιστών, κάτι σαν την Αγία Γραφή των Χριστιανών, είναι η Μπάγκαβαντ Γκίτα, κατά κυριολεξία «Το Τραγούδι του Κυρίου», που περιλαμβάνεται στη Μαχαμπαράτα, το μεγαλύτερο έπος του κόσμου σε ποιητική μορφή. Ο κόσμος διέπεται από έναν καθολικό νόμο.
Ο Θεός είναι πάνσοφος και παντοδύναμος, αλλά έχει και μια καταστροφική όψη, κι αυτό μάλιστα τονίζεται στην Μπάγκαβαντ Γκίτα, στο κεφάλαιο Χ, με τίτλο «Το Όραμα των Οραμάτων – Ο Κύριος Αποκαλύπτει τη Συμπαντική Μορφή Του». Ο θάνατος, οι αρρώστιες, τα ατυχήματα, είναι μέρος των συμπαντικών νόμων. Γενικότερα η γέννηση συνοδεύεται από συντήρηση-διατήρηση και καταστροφή, όπως συμβαίνει και στα φυτά και τα ορυκτά. Ο Θεός δεν θεωρείται κακός γι' αυτό το λόγο, εφόσον ο Ινδουισμός πιστεύει στη μετενσάρκωση, στην οποία ο θάνατος είναι απλώς μια αλλαγή στη μορφή, ένας μεγάλος και βαθύς, αναζωογονητικός ύπνος, μετά τον οποίο η ψυχή αλλάζει «όχημα», ή «ένδυμα» και συνεχίζει το ταξίδι της προς την ένωση με τον Θεό. Τα προβλήματα του ανθρώπου τα δημιούργησε ο ίδιος ο άνθρωπος.