cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λέγκα του Βορρά
Πολυσυλλεκτικό κόμμα
Σε γενικές γραμμές, το κόμμα υποστηρίζει την κοινωνική οικονομία της αγοράς και άλλα τυπικά ζητήματα των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων, και έχει περιγραφεί ως «νεο-εργατικό κόμμα» από ορισμένους σχολιαστές καθώς και από ορισμένα μέλη του. Η Λέγκα είναι λαϊκό, δηλαδή αντιμονοπωλιακό, αντιελιτιστικό, δημοφιλές και συμμετοχικό κόμμα (είναι ένα από τα λίγα Ιταλικά πολιτικά κόμματα που δεν δέχονται την συμμετοχή ελευθεροτεκτόνων). Αμφισβήτησε τα «έννομα συμφέροντα» που ο Μπόσι κατονόμασε μια φορά ως «οι Ανιέλλι, ο Πάπας και η Μαφία». Το κόμμα είναι επίσης φιλελεύθερο λαϊκό στην προώθηση της μικρής ιδιοκτησίας, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, της μικρής κυβέρνησης αντί για την κυβερνητική γραφειοκρατία, τη σπατάλη των δημόσιων πόρων και τη διαφθορά. Αυτοί είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους το κόμμα είναι ισχυρό στο Βορρά παρά το γεγονός ότι ήταν συγκεχυμένο (ειδικά στην αρχή της ιστορίας του) και δεν παρουσιαζόταν ικανοποιητικά από τα εθνικά ΜΜΕ, την τηλεόραση και τις εφημερίδες. Για πολλούς, η Λέγκα είναι ένα παράδειγμα λαϊκιστικού δεξιού, ριζοσπαστικού δεξιού,  ή ακροδεξιού κόμματος, ενώ άλλοι βλέπουν σημαντικές διαφορές από τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά ριζοσπαστικά δεξιά λαϊκιστικά κόμματα, ή απορρίπτουν εντελώς κάθε προσχώρηση στον «δεξιό ριζοσπαστισμό»
Για πολλούς, με τον Ματέο Σαλβίνι το κόμμα έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά. Ο Λούκα Ζάια επιμένει ότι το κόμμα δεν είναι «ούτε δεξί ούτε αριστερό», ενώ ο Ρόμπερτο Μαρόνι δήλωσε: «είμαστε ένα μεγάλο πολιτικό κίνημα που έχει στο πρόγραμμά του θέματα και ανθρώπους από δεξιά και αριστερά».
Πολιτικές πλατφόρμες
Στο πολιτικό του πρόγραμμα, το κόμμα υποστηρίζει την προστασία του περιβάλλοντος, την ίδρυση και συντήρηση δημόσιων χώρων πρασίνου και εθνικών πάρκων, την ανακύκλωση, και απαγόρευση (ή έλεγχος) στην κατασκευή υπόστεγων και κλειστών χώρων στην επαρχία, ιδίως στο Βένετο. Η Λέγκα, που έχει έναν ισχυρό γεωργικό κλάδο, υποστηρίζει την προστασία της παραδοσιακής κουζίνας, έχει αντιταχθεί στην κατανάλωση ΓΤΟ, και έχει αγωνιστεί για την αναθεώρηση του συστήματος ποσοστώσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η Λέγκα δεν έχει επιδείξει ποτέ στάση Αμερικανισμού, ίσως όμως έχει επηρεαστεί από το Αμερικανικό ομοσπονδιακό πολιτικό σύστημα. Οι βουλευτές του κόμματος αντιτάχθηκαν στον πόλεμο του Κόλπου το 1991, αλλά και στην παρέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο το 1999, που έγινε στο όνομα του πασιφισμού, ενώ ο Μπόσι συναντήθηκε προσωπικά με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς περί αυτού. Ωστόσο, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και την ανάδυση της Ισλαμικής τρομοκρατίας, η Λέγκα έγινε υποστηρικτής της Αμερικανικής πολιτικής για τον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας  , εκφράζοντας όμως αρκετές επιφυλάξεις για τον πόλεμο στο Ιράκ και τον απόηχό του. Η Λέγκα είναι, επίσης, ένθερμος υποστηρικτής του Ισραήλ. Το 2011 το κόμμα τάχθηκε εντελώς κατά της Ιταλικής συμμετοχής στον Λιβυκό εμφύλιο πόλεμο. Το 2014 τάχθηκε κατά των κυρώσεων στη Ρωσία, έναν σημαντικό οικονομικό εταίρο για τους Λομβαρδούς και τους Βενετούς επιχειρηματίες, καθώς και έναν πιθανό σύμμαχο στην καταπολέμηση της Ισλαμικής τρομοκρατίας και του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντες. Τον Μάρτιο του 2017, η Λέγκα υπέγραψε ένα πρωτόκολλο συνεργασίας με την Ενωμένη Ρωσία, το κυβερνών κόμμα στη Ρωσία.
Μέσω της ΜΚΟ Παδανική Ανθρωπιστική Ένωση, η Λέγκα συμμετέχει σε ανθρωπιστικά προγράμματα, με ενδιαφέρον για τους τοπικούς πολιτισμούς, παραδόσεις και ταυτότητες. Ιδρύθηκε το 1999 και προορισμοί για τις εκστρατείες της είναι χώρες φτωχές ή πληγείσες από πόλεμο ή φυσικές καταστροφές. Έχουν συμμετάσχει σε αποστολές στο Νταρφούρ, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Ακτή Ελεφαντοστού, κ.α.
Σύγκριση: Φεντεραλισμός – σεπαρατισμός
μικρογραφία|200x200εσ|Ο Ήλιος των Άλπεων, η προτεινόμενη σημαία για την Παδανία από την Λέγκα Η αποστολή της Λέγκα του Βορρά δεν ήταν σαφής στα πρώτα χρόνια, καθώς οι συκοφάντες την παρουσίαζαν ως ένα κόμμα που θέλει την απόσχιση της Παδανίας από την υπόλοιπη Ιταλία, ενώ κατά καιρούς έπρεπε να διεκδικήσει μόνο αυτονομία για τις βόρειες περιοχές. Η ιδεολογία της στέριωσε στον φεντεραλισμό, που γρήγορα διαδόθηκε ως πιασάρικη και δημοφιλής έννοια στα περισσότερα Ιταλικά πολιτικά κόμματα.
Γύρω στο 1996 το κόμμα κινήθηκε προς ανοιχτό σεπαρατισμό, και ζητούσε την ανεξαρτησία της Παδανίας. Το καταστατικό του διαμορφώθηκε ανάλογα, και ακόμα αναφέρεται στο άρθρο 1 ότι ο βασικός στόχος του είναι «η επίτευξη της ανεξαρτησίας της Παδανίας, μέσω δημοκρατικών μέσων, και η διεθνής αναγνώρισή της ως ανεξάρτητη και κυρίαρχη ομοσπονδιακή δημοκρατία». Έχει ιδρυθεί, επίσης, μία εθελοντική ομάδα, οι «Πράσινοι Εθελοντές», που συχνά αναφέρονται και ως «πράσινες μπλούζες» (επειδή πράσινο είναι το χρώμα της Παδανίας), που έχουν δραστηριοποιηθεί κυρίως στην πολιτική προστασία και στη διαχείριση κρίσεων. Τον Σεπτέμβριο του 1996 στη Βενετία, το κόμμα διακήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της Παδανίας. Ο Ουμπέρτο Μπόσι ανακοίνωσε την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Παδανίας:Η ανανέωση της συμμαχίας με τον Μπερλουσκόνι, το 2001, ανάγκασε το κόμμα να μετριάσει τις τάσεις του για σεπαρατισμό, και το όνομα Παδανία αντιστοιχίστηκε σε μία προτεινόμενη «μακροπεριφέρεια», βασισμένη στις ιδέες του Τζιανφράκνο Μίγλιο: την ίδρυση μίας ιταλικής ομοσπονδιακής δημοκρατίας, χωρισμένης σε τρεις μακροπεριφέρειες («Παδανία», «Ετρουρία» και «Νότος») και μερικές αυτόνομες περιοχές. Εισήχθη επίσης μία νέα λέξη κλειδί: η "αποκέντρωση", αλλά με λιγότερη επιτυχία από τον "φεντεραλισμό". Αυτή η εξέλιξη προκάλεσε κάποιες επικρίσεις εντός των κομματικών τάξεων και οδήγησε στη διάσπαση μερικών μικρών ομάδων. Επιπλέον, η ιδιαιτερότητα της Λέγκα μεταξύ των Ευρωπαϊκών ρεζιοναλιστικών κομμάτων είναι, ότι για πολύ καιρό, κύριος στόχος της ήταν η μετατροπή της Ιταλίας σε ομοσπονδιακό κράτος, και δεν αρκέστηκε στη διεκδίκηση ειδικών δικαιωμάτων και αυτονομίες για τις Βόρειες περιοχές. Όμως, σύμφωνα με το καταστατικό του κόμματος, ως απώτερη αποστολή του παραμένει η ανεξαρτησία της Παδανίας.
Σύγκριση: Ευρωσκεπτικισμός – Ευρωπαϊσμός
Η Λέγκα συχνά έχει επικρίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση (ήταν το μοναδικό κόμμα στο Ιταλικό Κοινοβούλιο, μαζί με το Κόμμα Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, που καταψήφισε τη Συνθήκη για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, αλλά ψήφισε υπέρ της Συνθήκης της Λισαβόνας) και έχει αντιταχθεί σε αυτό που αποκαλεί ως το «Ευρωπαϊκό υπερκράτος», ευνοώντας περισσότερο μια «Ευρώπη των Περιφερειών». Ο Ματέο Σαλβίνι και το κόμμα έχουν αποδεχτεί ως εναλλακτική λύση την έξοδο της Ιταλίας από την ευρωζώνη, ενώ μερικά από τα μεγάλα κεφάλια του κόμματος είναι εντελώς αντίθετα με αυτήν την ιδέα, όπως ο Φλάβιο Τόσι
Παράνομη μετανάστευση
μικρογραφία|240x240εσ|Από ομιλία του Ματέο Σαλβίνι στο [[Τορίνο|Τορίνο, 2013]] Το κόμμα κρατά μια αυστηρή στάση όσον αφορά το έγκλημα, την παράνομη μετανάστευση και την τρομοκρατία. Υποστηρίζει ότι η χώρα προσφέρεται περισσότερο για μετανάστευση από μη Μουσουλμανικές χώρες, προκειμένου να προστατευθεί η «χριστιανική ταυτότητα» της Ιταλίας και της Ευρώπης που, για τους αξιωματούχους του κόμματος, πρέπει να βασίζεται στην «Ιουδαϊκή-χριστιανική κληρονομιά». Λόγω αυτού, το κόμμα έχει χαρακτηριστεί ως "ξενοφοβικό" και "αντι-μεταναστευτικό". Το 1992, το Γαλλικό περιοδικό Le Nouvel Observateur σύγκρινε τη Λέγκα με κάποια εθνικά λαϊκίστικα κόμματα της Ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, όπως την Εθνική Συσπείρωση της Γαλλίας, το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας και το Φλαμανδικό Μπλοκ του Βελγίου, σημειώνοντας ότι «η Λέγκα απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση με τους νεοφασιστές αλλά παίζει σε θέματα ξενοφοβίας ρεζιοναλισμού και κοινού ρατσισμού».
Η Λέγκα απέρριψε όλες τις κατηγορίες για ξενοφοβία, και μάλιστα απάντησε ότι τα θύματα διακρίσεων και ρατσισμού είναι οι Βόρειοι Ιταλοί. Στην επαρχία του Τρεβίζο, όπου η Λέγκα έχει κυβερνήσει για πάνω από 15 χρόνια, αξιολογήθηκε ότι έχει επιτευχθεί η καλύτερη ενσωμάτωση μεταναστών (1η θέση κατόπιν σύγκρισης 103 επαρχιών). Στην ίδια έρευνα, η πόλη της Βερόνα κατάχθηκε 12η, και ο Λεγκίστας δήμαρχός της, ο Φλάβιο Τόσι, φαίνεται πως εξελίχθηκε από σκληροπυρηνικό μέλος του κόμματος σε έναν από τους πιο δημοφιλείς δημάρχους της Ιταλίας. Επιπλέον, η πρώτη μαύρη Ιταλίδα δήμαρχος ήταν Λεγκίστα: ήταν η Ιταλοαμερικανίδα Σάντι Κέιν που το 2009 εξελέγη δήμαρχος στο Βιγκιού του Βαρέζε. Σε μία συνέντευξή της στη βρετανική διαδικτυακή εφημερίδα The Independent, η Κέιν δήλωσε ότι δεν γνώρισε κανέναν ρατσιστή ή ξενόφοβο στη Λέγκα. Όμως, το 2014 εγκατέλειψε το κόμμα. Πιο πρόσφατα, η Χατζέρ Φεζάνι, μία Τυνησία Μουσουλμάνα, διορίστηκε τοπική συντονίστρια της Λέγκα στο Μαλνάτε του Βαρέζε. Η Σουάντ Σμπάι, η πρόεδρος της ένωσης "Μαροκινές γυναίκες στην Ιταλία" και πρώην μέλος του Λαού της Ελευθερίας, προσχώρησε στη Λέγκα. Και ο Νιγηριανός Τόνι Ιβόμπι έγινε επικεφαλής στο τμήμα του κόμματος για τη μετανάστευση («ο Τόνι θα καταφέρει περισσότερα για τους νόμιμους μετανάστες σε ένα μήνα από ό,τι έχει κάνει η Κιέντζε σε ολόκληρη τη ζωή της», δήλωσε ο Σαλβίνι σε μία συνέντευξη τύπου), και μάλιστα έγινε ο πρώτος έγχρωμος γερουσιαστής της Ιταλίας μετά τις γενικές εκλογές του 2018.
Παραπομπές
Λεγκα <references group="lower-greek"/>
Μίμης Τσικίνας
Ο Δημήτριος Τσικίνας ή Μίμης Τσικίνας (Θεσσαλονίκη, 24 Νοεμβρίου 1917 – 26 Ιουλίου 1992) ήταν παίκτης, προπονητής της καλαθόσφαιρισης και διεθνής διαιτητής (FIBA), διευθυντής της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης, μέλος του ΣΕΓΑΣ και αθλητικός παράγοντας της Θεσσαλονίκης.
Προσωπική ζωή
thumb|left|250px| To κτίριο της ΧΑΝΘ
Η κλίση του στον αθλητισμό εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια των νομικών του σπουδών και διετέλεσε υπεύθυνος των προγραμμάτων φυσικής αγωγής του του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Γερμανική κατοχή και Μέση Ανατολή
Όταν άρχισε η γερμανική κατοχή της Ελλάδας ο Μίμης, τον Σεπτέμβριο του 1942, με μία ομάδα [7] ατόμων ξεκίνησε από τη Μονή του Αγίου Στεφάνου, κατέβηκε στο χωριό Βροντάδος και πέρασε με καΐκι στον Τσεσμέ (Cesme) και μετά από δίμηνο ταξίδι μέσω Αφιόν Καραχισάρ, Αλεξανδρέττας, Δαμασκού, Χάϊφα, Τελ Αβίβ έφθασε στο Κάιρο της Αιγύπτου. και κατατάχθηκε στον Βασιλικό Ελληνικό Στρατό της Μέσης Ανατολής (ΒΕΣΜΑ). Γρήγορα εξελίχθηκε από απλός οπλίτης σε λοχία και υπηρέτησε ως υπαξιωματικός στην 2η Ταξιαρχία με διοικητή τον συνταγματάρχη Αλκιβιάδη Μπουρδάρα
thumb|right|250px|Με συστρατιώτες της 2ης ταξιαρχίας στη Μ. Ανατολή
Τον Ιούλιο του 1943 η 2η Ταξιαρχία πήρε μέρος στο αντιβασιλικό κίνημα και διατάχθηκε η διάλυσή της. Το μεγαλύτερο τμήμα του προσωπικού της μετακινήθηκε στο λιμάνι του Πορτ Σάιντ και με το εμπορικό σκάφος Μανίλα μεταφέρθηκε στο λιμάνι της Μασάουα Ερυθραίας και από εκεί, μέσω Ασμάρα, στο στρατόπεδο Ντεκαρεμέ (Dek' emhare). Τον Δεκέμβριο του 1945 μέσω Χαρτούμ και Τομπρούκ. επαναπατρίζεται στην ελεύθερη πλέον Ελλάδα με πλοίο του πολεμικού ναυτικού.
Σπουδές στις ΗΠΑ
thumb|right|200px|Εφημερίδα ΑΘΛΗΤΗΣ 2/10/1951 Όταν το 1946 επαναλειτούργησε η ΧΑΝ Θεσσαλονίκης ο Μίμης εντάχθηκε στην ομάδα του μπάσκετ, στη θέση του πλεϊμέικερ, που διατήρησε μέχρι το 1948.
Το 1947 συμμετείχε στη πρώτη πεντάδα της ομάδας της Μικτής Θεσσαλονίκης που κέρδισε το Πρωτάθλημα Πόλεων 1947 παίζοντας δίπλα σε ιστορικά ονόματα του ελληνικού μπάσκετ όπως ο Μιχάλης Τζίκας, ο Τάκης Νικολαΐδης, ο Τάκης Ταλιαδώρος, ο Φαίδων Ματθαίου, ο Γιώργος Οικονόμου κ.ά.
left|200px|thumb|Η πρωταθλήτρια πόλεων, Ιούνιος 1947 Η προσφορά του ως παίκτη του μπάσκετ εκτιμήθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΧΑΝΘ και το 1948 τον προσέλαβε ως τμηματάρχη φυσικής αγωγής και παράλληλα του ανέθεσε την προπόνηση των ομάδων μπάσκετ της ΧΑΝΘ.
Στις 15 Αυγούστου 1950 νυμφεύθηκε την Ευθυμία (Λούλα) Φλασκίδου και από τον γάμο αυτόν γεννήθηκαν τρία παιδιά, ο Ιωάννης, ο Κωνσταντίνος και η Βασιλεία.
thumb|left|100px|Ο Μίμης και η σύζυγός του Λούλα
Η πολύ καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας τον βοήθησε όταν τον Μάιο του 1951 στάλθηκε από τη ΧΑΝ Θεσσαλονίκης στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για μετεκπαίδευση σε αθλητικά και παιδαγωγικά θέματα. Παρέμεινε επί μία διετία και παρακολούθησε πρωτοποριακά για την εποχή του σεμινάρια και μαθήματα όπως Swimming Leader Εxaminer (Springfield College-Massachussets), Παιδική Ψυχολογία και προβλήματα (Lawrence City), και Προπονητική Καλαθοσφαίρισης (Springfield College-Massachussets) με καθηγητή τον θρυλικό, για την εποχή του, Έβερετ Ντην (Εverett Dean), μέλος του Naismith Memorial Hall of Fame.
Το 1952 επέστρεψε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε καθήκοντα υποδιευθυντή της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης, με άμεση εποπτεία στα τμήματα νέων – ανδρών καθώς και του παιδικού τμήματος και του τμήματος φυσικής αγωγής και τα καθήκοντα του προπονητού της ομάδας μπάσκετ της μικτής Θεσσαλονίκης από το 1955 έως το 1963. Τον ίδιο χρόνο (1952) η Διεθνής Ομοσπονδία Καλοθοσφαίρησης (FIBA) τον χρίζει ένα εκ των πρώτων Έλληνα διεθνή διαιτητή μπάσκετ.
Η προσφορά του στο μπάσκετ της Θεσσαλονίκης
Οι προχωρημένες γνώσεις τεχνικής και τακτικής στο μπάσκετ, που είχε αποκτήσει με τη μετεκπαίδευσή του στις ΗΠΑ καθώς και η εφαρμογή σύγχρονων παιδαγωγικών μεθόδων τον καθιέρωσαν στα καθήκοντα του προπονητή και κόουτς της ομάδας μπάσκετ της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης από το 1948 έως και το 1971.
Αυτές τις μεθόδους και τεχνικές δίδαξε σε σειρά αθλητών που σφράγισαν με τη μετέπειτα πορεία τους την ιστορία του μπάσκετ στην Ελλάδα, όπως οι Πεταλίδης, Νικολαΐδης, Τζίκας, Ταλιαδώρος, Ροδόπουλος, Τσάβας, Τρόντζος, Μπουσβάρος, Γιαταγατζίδης, Ζωηρός, Γιαννουζάκος, Βούγιας, Ανανιάδης, κ.ά.
Το 1954 συμμετείχε στην προσπάθεια ανεξαρτητοποίησης του μπάσκετ και της διαιτησίας του από τον ΣΕΓΑΣ και έτσι δημιουργήθηκε ο Σύνδεσμος Διαιτητών Καλαθόσφαιρας Θεσσαλονίκης με τη συμμετοχή και των Σ. Μαυροσκούφη, Χρ.Χρύση, Β. Τσιμόπουλου, Δ.Φουρουντζόπουλου, Αγ. Κυνηγόπουλου, Αν. Πεταλίδη και Ηρ. Κλάγκα. Διετέλεσε Διευθυντής της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης από το 1969 έως και το 1982 και διευθυντής της κατασκήνωσης της ΧΑΝ στον Άγιο Γιάννη Πηλίου για 30 συνεχή χρόνια, από το 1952 μέχρι και το 1982, όπου ακούραστα εφάρμοσε νέα παιδαγωγικά συστήματα και συστηματοποίησε τη διδασκαλία των μαθημάτων κολύμβησης και ναυαγοσωστικής στους κατασκηνωτές.
Μετά τη συνταξιοδότησή του από τη ΧΑΝ Θεσσαλονίκης δεν έπαυσε να ασχολείται με τα αθλητικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης και διετέλεσε Πρόεδρος του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Θεσσαλονίκης, και ιδρυτικό μέλος στις επιτροπές ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης στην Ομοσπονδία Πάλης, Άρσης Βαρών και Κολύμβησης.
Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Ιουλίου 1992.
Αναγνώριση του έργου του
thumb|right|200px|Αξέχαστες μορφές του αθλητισμού της Θεσσαλονίκης
Το 1985 βραβεύτηκε από τον Σύνδεσμο Προπονητών Καλαθόσφαιρας για την πολυετή προσφορά του στο άθλημα Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης το 1992, ύστερα από πρόταση του δημοτικού συμβούλου Δημητρίου Σαλπιστή την οποία αποδέχθηκε ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος, αποφάσισε να τιμήσει τον Μίμη Τσικίνα και να δώσει το όνομά του σε ένα από τα δημοτικά γήπεδα μπάσκετ του Δήμου Θεσσαλονίκης. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης, στη συνεδρίασή του την 21 Νοεμβρίου 2011, (πρακτικό ΔΣ υπ΄ αριθμόν 466/2011) αποφάσισε και προέβη στην ονοματοδοσία του νέου κλειστού αθλητικού κέντρου της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης σε Αθλητικό Κέντρο ΧΑΝΘ – Μίμης Τσικίνας. Στις 3 Απριλίου 2011 η Ελληνική Ομοσπονδία Υποβρύχιας Δραστηριότητας και Αθλητικής Αλιείας, η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, ο Ναυτικός Όμιλος Ελλάδας και ο Σχολικός Σύμβουλος Φυσικής Αγωγής Β' Αθήνας τον τίμησαν για την εξαίρετη προσφορά του στη διάδοση της ναυαγοσωστικής στην Ελλάδα. Στις 7 Δεκεμβρίου 2013 η ΧΑΝθ υλοποίησε την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της και έδωσε το όνομα του Μίμη Τσικίνα στο νέο αθλητικό κέντρο της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης μέσα στο οποίο λειτουργεί το πρώτο Μουσείο Μπάσκετ της Ελλάδας. Τα ΕΛΤΑ επ΄ ευκαιρία του γεγονότος κυκλοφόρησαν σχετικό γραμματόσημο τον Δεκέμβριο του 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης
Μεθαμφεταμίνη
thumb|Η χημική δομή της μεθαμφεταμίνης.
Η μεθαμφεταμίνη, επίσης γνωστή ως μεταμφεταμίνη (INN), δεξτρομεθαμφεταμίνη, μεθυλαμφεταμίνη, N-μεθυλαμφεταμίνη και δεσοξυεφεδρίνη είναι ένα ψυχοενεργό διεγερτικό ναρκωτικό. Αυξάνει την εγρήγορση και την ενέργεια, και σε υψηλές δόσεις, μπορεί να προκαλέσει ευφορία, την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, και την αύξηση της σεξουαλικής ευχαρίστησης. Η μεθαμφεταμίνη έχει υψηλό δυναμικό για κατάχρηση, ενεργοποιώντας το ψυχολογικό σύστημα ανταμοιβής, αυξάνοντας τα επίπεδα της ντοπαμίνης, νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Η μεθαμφεταμίνη είναι εγκεκριμένη από την FDA στις Ηνωμένες Πολιτείες για την αντιμετώπιση της ADHD και της εξωγενούς παχυσαρκίας, υπό την κατοχυρωμένη εμπορική επωνυμία Desoxyn.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκαλοειδή Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες Κατηγορία:Διεγερτικά
Μοισία Δευτέρα
thumb|right|250px|Η επαρχία Μυσίας Β΄ στην Διοίκηση της Θρακικής το έτος 400 Η Μοισία Δευτέρα (λατινικά: Moesia Secunda) ή Μοισία Κατωτέρα (λατινικά: Moesia Inferior) ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Διοικητικά ήταν μέρος της Διοίκησις Θρακικής, μία από τις έξι επαρχίες της, και της Υπαρχία της Ανατολής, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του ηγεμόνα.
Διοικητικό κέντρο της ήταν η Μαρκιανούπολη (σημερινή Ντέβνια), άλλες πόλεις ήταν η Οδησσός, η Δορόστολος, η Νικόπολη, η Νόβαι, η Απιάρρια, και η Εβραιτός.
Το 681 μ.Χ. έπαψε να υπάρχει και στα εδάφη της συστάθηκε το Βουλγαρικό βασίλειο.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μοισία
Σεραπιάς
Η σεραπιάς (Serapias) είναι γένος από εδαφόβιες (μη αναρριχητικές) ορχιδέες, δηλαδή φυτά της οικογένειας των ορχεοειδών, που συναντώνται στη φύση σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη και τη Μικρά Ασία. Το γένος πήρε το όνομά του από το όνομα του συγκρητιστικού ελληνιστικού-Αιγύπτιου θεού Σεράπιδος.
Τα είδη του γένους είναι πολυετείς πόες με δύο κονδύλους στη βάση και βλαστό όρθιο και απλό. Τα φύλλα τους είναι λογχοειδή και τα άνθη κοκκινωπά και διατεταγμένα σε ταξιανθία στάχυ. Αρκετά από τα είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά. Στην Ελλάδα συναντώνται αυτοφυή τουλάχιστον 4 είδη, τα οποία αναπτύσσονται σε καλλιεργούμενα και χέρσα χωράφια. Στη σεραπιάδα ο υπέργειος βλαστός συνήθως ξηραίνεται κάθε χειμώνα και εκπτύσσονται νέοι βλαστοί και φύλλωμα την άνοιξη.
Είδη
Τη δεκαετία του 1960 οι επιστήμονες διέκριναν περίπου 5 είδη σεραπιάδας. Σήμερα έχουν ταυτοποιηθεί τα εξής 15 είδη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σεραπιας
ResearchGate
280px|μικρογραφία|Το λογότυπο της πύλης ResearchGate Η πύλη ResearchGate είναι ελεύθερο κοινωνικό δίκτυο ερευνητών, που ιδρύθηκε τον Μάιο του 2008, και το οποίο αποτελεί εργαλείο συνεργασίας που απευθύνεται σε ερευνητές από όλες τις επιστήμες. Παρέχει διαδικτυακές εφαρμογές συμπεριλαμβανομένης της εννοιολογικής αναζήτησης (βλ. αναζήτηση περιλήψεων), από κοινού χρήση και ανοιχτή δημοσίευση ηλεκτρονικών αρχείων – database, forums δημόσιων μεθοδολογικών και ερευνητικών συζητήσεων, ομάδων κλπ. Επίσης, τα εγγεγραμμένα μέλη της πύλης ResearchGate μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους blog.
Τον Μάιο του 2020 τα εγγεγραμμένα μέλη του ResearchGate ξεπερνούσαν τους 17.000.000 επιστήμονες ερευνητές από 192 χώρες και 52 νομπελίστες επιστήμονες. Το ResearchGate θεωρείται σήμερα ως το μεγαλύτερο κοινωνικό δίκτυο ερευνητών.
Το ResearchGate έχει δημιουργήσει μια μηχανή αναζήτησης εννοιών τόσο από το εσωτερικό ηλεκτρονικό αρχείο όσο και από εξωτερικές πηγές αναζήτησης αρχείων όπως PubMed, CiteSeer, arXiv, και τη βιβλιοθήκη της NASA. Η μηχανή αναζήτησης δημιουργήθηκε με στόχο την ανάλυση μεγαλύτερου αριθμού εννοιών από αυτόν που παρατηρείται σε συμβατικές μηχανές αναζήτησης – μπορεί να αναλύσει κείμενα περιλήψεων – δίνοντας έτσι τη δυνατότητα ακριβή αποτελεσμάτων.
Η ίδια σημασιολογική αντιστοίχιση χρησιμοποιείται από την πλατφόρμα για να βοηθήσει στην δικτύωση των μελών της. Μέσω της ανάλυσης της πληροφορίας που προέρχεται από τον χρήστη στη σελίδα του προφίλ του, η πλατφόρμα μπορεί να προτείνει ομάδες, άλλα μέλη καθώς και δημοσιεύσεις με αντίστοιχα ερευνητικά ενδιαφέροντα που μπορεί να αφορούν το χρήστη. Μέσα στα τρία χρόνια λειτουργίας του ResearchGate έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από 1.100 ομάδες. Οι ομάδες αυτές έχουν συσταθεί να λειτουργούν είτε ως ανοιχτές είτε ως ιδιωτικές ομάδες οποιαδήποτε στιγμή επιλέγει ο χρήστης. Κάθε ομάδα έχει στη διάθεση της ένα software συνεργασίας, για παράδειγμα, ένα εργαλείο κοινής χρήσης αρχείων που επιτρέπει στους χρήστες να συνεργάζονται με συναδέρφους στη συγγραφή και διόρθωση κειμένων. Άλλα εργαλεία συμπεριλαμβάνουν δημοσκοπήσεις/έρευνες και δημιουργία χρονοδιαγραμμάτων.
Το 2009 το ResearchGate επιτρέπει το ανέβασμα ερευνητικών εργασιών που έχουν εκδοθεί σεβόμενοι των συμφωνιών πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι ερευνητικές εργασίες βρίσκονται στις εσωτερικές πηγές της πλατφόρμας και η αναζήτησή τους γίνεται μέσω της σημασιολογικής μηχανής αναζήτησης. Οι χρήστες μπορούν να κατεβάσουν τις εκδόσεις χωρίς καμία χρέωση.
Research Blog
Το Research Blog είναι το επίσημο μπλογκ του ResearchGate, το οποίο παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2009. Τα μέλη του επιστημονικού δικτύου μπορούν να τροφοδοτήσουν με υλικό από το προσωπικό τους προφίλ–μπλογκ του ResearchGate και να συνεισφέρουν στο ευρύτερο επίσημο μπλογκ, ενώ οι πιο ποιοτικές δημοσιεύσεις επιλέγονται για δημοσίευση. Εξαιτίας αυτής της διαδικασίας, το ResearchBLOG είναι μια αξιόπιστη πηγή για επιστημονικές ειδήσεις, σχόλια, έρευνα και καινοτομία από όλους τους ακαδημαϊκούς κλάδους.
Εκτός από τη συγγραφή άρθρων για τα επιμέρους μπλογκ τους, όλα τα μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν το νέο πρότυπο microarticle για την περίληψη ενός ήδη δημοσιευμένου άρθρου ή ενός άρθρου που βρίσκεται υπό δημοσίευση ή να παρουσιάσουν πρόσφατα πορίσματα και σημαντικές έννοιες. Το μέγιστο των δημοσιεύσεων αναφέρεται στους 306 χαρακτήρες. Με αυτά τα κείμενα οι συγγραφείς μπορούν να τροφοδοτήσουν και το Research Blog. Ο στόχος αυτών των μικροάρθρων είναι να καταστεί η διάδοση των ερευνητικών αποτελεσμάτων ταχύτερα στην επιστημονική κοινότητα. Υπό το πρίσμα αυτό, κάθε κείμενο θα πρέπει να αναφέρεται σε μια δημοσίευση που βρίσκεται είτε στη βάση δεδομένων του ResearchGate και συνδέεται με ηλεκτρονική διεύθυνση URL ή έχει αναρτηθεί από τον συγγραφέα, με αυτό τον τρόπο οι χρήστες μπορούν να έχουν πρόσβαση στο αναδημοσιευμένο άρθρο αμέσως μετά τον έλεγχο. Οι επιμέρους καταχωρίσεις και microarticles στο ResearchGate μπορούν να γίνουν μέσω του newsfeed, επιτρέποντας στα μέλη του δικτύου να διατηρούν τις τελευταίες καταχωρίσεις των συναδέλφων τους. RSS feed παρέχεται στους χρήστες για την τακτική τους ενημέρωση νέων αναρτήσεων.
Η Εταιρία
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2010 η ResearchGate ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της Α σειράς χρηματοδότησης. Στη χρηματοδότηση ηγούνται οι Benchmark Capital από τη Σίλικον Βάλεϊ, οι οποίοι έχουν επίσης επενδύσει στο twitter και το ebay, οι Accel Partners που είναι επενδυτές του Facebook, όπως επίσης και διάφοροι εξέχοντες επενδυτές από τη Μεγάλη Βρετανία, όπως ο πρώην εταίρος της Accell Σάιμον Λεβίν, ο ιδρυτής της Bebo Michael Brich, ο εταίρος της Wellington Venture Capital Ρολφ Κρίστοφ Ντινστ, ο ιδρυτής της Scout24 Τζόακιμ Σος, ο συνιδρυτής της idealo.com Μάρτιν Σίνερ, ο συνιδρυτής της Sedo.com Ούλριχ Έσμαν, καθώς και ο ιδρυτής της MyVideo.de Κρίστιαν Βόλμαν, που έχουν υποστηρίξει οικονομικά και έχουν επενδύσει σε αυτό τον πρώτο γύρο χρηματοδότησης. Ο πρώην εκτελεστικός διευθυντής του Facebook και νυν εταίρος της Benchmark Capital Ματ Κέλερ μαζί με τους Λεβίν και Σος εντάχθηκαν στο συμβούλιο του ResearchGate.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σαλβατόρε Ριίνα
Ο Σαλβατόρε "Τοτό" Ριίνα (ιταλικά: Salvatore "Toto" Riina, 16 Νοεμβρίου 1930 - 17 Νοεμβρίου 2017) ήταν Ιταλός μαφιόζος και αρχηγός της Σικελικής μαφίας από το 1974 έως και την σύλληψη του το 1993. Ο Ριίνα έγινε ευρέως γνωστός για την ανελέητη εκστρατεία δολοφονιών που κορυφώθηκε στις αρχές του 1990 με τις δολοφονίες των εισαγγελέων της Επιτροπής  κατά της Μαφίας, Τζοβάνι Φαλκόνε και Πάολο Μπορσελίνο, με αποτέλεσμα την εκτεταμένη δημόσια κατακραυγή στην Ιταλία και μια μεγάλη καταστολή από τις Ιταλικές Αρχές.
Ιωάννης Αβραμίδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βατούμ (ή Μπατούμι) της Γεωργίας το 1922 από Πόντιους πρόσφυγες που κατάγονταν από τα Σούρμενα της Τραπεζούντας. Από το 1937 ως το 1939 σπούδασε στην Κρατική Σχολή Τέχνης του Βατούμ, εξαιτίας όμως των διώξεων που υπέστη η οικογένειά του από το κομμουνιστικό καθεστώς (ο πατέρας του στάλθηκε το 1937 στη Σιβηρία από όπου δεν επέστρεψε) το 1939 εγκαταστάθηκε μαζί με την μητέρα του στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής βρήκε καταφύγιο στην Πτολεμαΐδα. Το 1943 μεταφέρθηκε με τρένο στη Βιέννη, όπου αρχικά δούλεψε σε στρατόπεδο εργασίας, παρέμεινε όμως και μετά τον πόλεμο.
Σαλβατόρε Ριίνα
Βιογραφία
Γεννημένος το 1930 στο Κορλεόνε της Σικελίας, ο Τοτό Ριίνα είχε χάσει τον πατέρα του Τζιοβάνι και τον 7χρονο αδελφό του Φρανσέσκο, όταν εκείνος ήταν 13 ετών, ενώ προσπαθούσαν να εξάγουν εκρηκτική ύλη από παλιά αμερικανική βόμβα.
Ιωάννης Αβραμίδης
Βιογραφία
Σπούδασε ζωγραφική (1945-1949) και γλυπτική (1953-1956) στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης με τον Ρόμπιν Κρίστιαν Άντερσεν (Robin Christian Andersen) και τον Φριτς Βοτρούμπα (Fritz Wotruba). Το 1956 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βιέννης, στην οποία διετέλεσε από το 1968 ως το 1972 διευθυντής. Την περίοδο 1966-1967 είχε διδάξει στην αντίστοιχη ακαδημία του Αμβούργου.
Από το 1956 άρχισε να παρουσιάζει το έργο του σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις, κερδίζοντας επανειλημμένως διακρίσεις. Εκπροσώπησε την Αυστρία στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1956 και το 1962, ενώ συμμετείχε στην Ντοκουμέντα του Κάσσελ το 1964 και το 1977. Το 1957 οργάνωσε στη Βιέννη την πρώτη του ατομική, ενώ το 1997 παρουσιάστηκε αναδρομική έκθεση γλυπτικής, ζωγραφικής και σχεδίων του στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, μετά το τέλος της οποίας ο καλλιτέχνης δώρισε τα έργα του στο μουσείο.
Το 1973 τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας και έγινε μέλος της Αυστριακής Συγκλήτου Τέχνης.
Το έργο του
Στη δημιουργία του Ιωάννη Αβραμίδη αποκλειστικό σχεδόν θέμα είναι η ανθρώπινη μορφή. Με εξαίρεση ορισμένα πρώιμα έργα της δεκαετίας του 1950, όπως το Κεφάλι (1953) και η Μορφή πρότυπο (1958), τα οποία, αν και αφαιρετικά, είναι πιο κοντά στην ορατή πραγματικότητα, οι μορφές είναι απογυμνωμένες από ρεαλιστικές λεπτομέρειες, απόλυτα σχηματοποιημένες, κατά κανόνα στατικές, κάποιες φορές αποσπασματικές και με σαφείς αναφορές στην αρχαία ελληνική γλυπτική διαφόρων περιόδων. Η πιο χαρακτηριστική φιγούρα είναι μια μονοαξονική κατασκευή που βασίζεται στο μέτρο, την αρμονία και τις αναλογίες και συναντάται για πρώτη φορά στη «Μεγάλη μορφή» (1958). Αρχικά μεμονωμένη, αποτέλεσε στη συνέχεια τον πυρήνα για συνθέσεις με περισσότερες μορφές, που δημιουργούν μια ενότητα και συχνά προκύπτουν από την περιστροφή της αρχικής φιγούρας γύρω από τον άξονά της σε μια ρυθμική επανάληψη. Η  κατασκευή των έργων αυτών βασίζεται σε έναν κατακόρυφο μεταλλικό σκελετό από αλουμίνιο, που τέμνει τις μορφές οριζόντια σε διάφορα σημεία. Στη συνέχεια ο σκελετός γεμίζεται με τεχνητή ρητίνη ή άλλα υλικά και γύψο και η διαδικασία ολοκληρώνεται με τη χύτευση σε μπρούντζο. Τα περισσότερα έργα του καλλιτέχνη αποκτούν την τελική τους μορφή είτε στο δεύτερο είτε στο τρίτο στάδιο της διαδικασίας. Ολόκληρη η διαδικασία αποτυπώνεται στα έργα του «Μορφή ΙΙΙ» («Σφαιρική ή Απόλυτη μορφή») του 1959-1960 και «Ασύμμετρο κεφάλι» (1962-1965).
Από το 1967 ο Αβραμίδης άρχισε να φιλοτεχνεί και σειρές μορφών, που τις ονόμασε Bandfiguren, δηλαδή Μορφές σε ζώνες ή ταινίες, στις οποίες εισάγει την έννοια της κίνησης, καθώς και τη γωνιώδη απόδοση. Την ίδια περίοδο, αξιοποιεί γεωμετρικά ή αρχαιοελληνικά σχήματα για να δημιουργήσει εξαιρετικά αφαιρετικές εκδοχές μιας σειράς κεφαλιών.
Παράλληλα με τη γλυπτική έχει ασχοληθεί με τη ζωγραφική και το σχέδιο, το οποίο καλλιέργησε είτε ως προσχέδιο για τη γλυπτική, είτε ως αυτόνομο έργο.
Χριστιανισμός στην Τουρκία
thumbnail|[[Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία|Ελληνορθόδοξες μητροπόλεις στη Μικρά Ασία, περί 1880.]] Ο χριστιανισμός στην Τουρκία έχει μακρά ιστορία που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. Στη σύγχρονη εποχή, το ποσοστό των Χριστιανών στην Τουρκία έχει μειωθεί από 20–25 τοις εκατό το 1914, σε 3–5,5 τοις εκατό το 1927, σε 0,3–0,4% σήμερα που μεταφράζεται περίπου σε 200.000–320.000 ακολούθους.
Ιωάννης Αβραμίδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Αυστριακοί γλύπτες Κατηγορία:Έλληνες της Γεωργίας Κατηγορία:Αυστριακοί ελληνικής καταγωγής
Χριστιανισμός στην Τουρκία
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Τουρκία
Σαλβατόρε Ριίνα
Βιογραφία
Σε ηλικία 19 ετών θα γίνει μέλος της τοπικής μαφίας του Κορλεόνε και θα κάνει τον πρώτο του φόνο. Το 1969 θα συλλήφθει και θα δικαστεί κατηγορούμενος για διάφορες ανθρωποκτονίες αλλά αφέθηκε ελεύθερος χάρη  στην επιείκεια  των ενόρκων. Το 1974 ο Τοτό Ριίνα θα παντρεύτει την αδελφή του Καλοτζέρο Μπαγκαρέλα, Νινέτα και θα αποκτήσει 4 παιδιά. Οι δυο του γιοι, Τζιοβάνι και Τζουζέπε, ακολούθησαν και αυτοί το δρόμο της μαφίας και κατέληξαν επίσης στη φυλακή. Τον Νοέμβριο του 2001, ένα δικαστήριο στο Παλέρμο καταδίκασε τον τότε 24χρονο Τζιοβάνι σε ισόβια κάθειρξη για τέσσερις φόνους. Ο μικρότερος γιος του Ριίνα, Τζουζέπε καταδικάστηκε σε 14 χρόνια φυλάκιση για διάφορα εγκλήματα, μεταξύ των οποίων και η συμμετοχή στη μαφία και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
Εγκληματική δράση
Ο Τοτό Ριίνα δεν τα έβαλε μόνο με τις άλλες φαμίλιες της μαφίας, αλλά και με το Ιταλικό κράτος: Αστυνομικούς, Εισαγγελείς και  δικαστές. Το 1982 θα διατάξει τη δολοφονία του Στρατηγού των Καραμπινιέρι Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα, ο οποίος έπειτα από τις επιτυχίες του εναντίον των Ερυθρών Ταξιαρχιών, θα σταλεί στη Σικελία από την Ιταλική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την Μαφία. Τον δολοφόνησαν μόλις εκατό μέρες μετά την άφιξή του στο Παλέρμο με τη σύζυγό του. Δέκα χρόνια μετά θα διατάξει την δολοφονία του Δικαστή Τζοβάνι Φαλκόνε, στις 23 Μαΐου 1992, ο οποίος είχε κκαταφέρει συντριπτικά χτυπήματα στην Σικελική Μαφία. Το αυτοκίνητο του Φαλκόνε και τα δύο συνοδευτικά οχήματα με τη ασφάλειά του ανατινάχθηκαν με εκατοντάδες κιλά εκρηκτικών, στην διαδρομή από το αεροδρόμιο στην πόλη του Παλέρμο. Μαζί με τον δικαστή σκοτώθηκαν η γυναίκα του και οι τρεις σωματοφύλακές του. Δύο μήνες αργότερα στις 19 Ιουλίου 1992 ο Ριίνα θα δώσει εντολή να δολοφονηθεί και ο συνάδελφος και διάδοχος του Φαλκόνε, Πάολο Μπορσελίνο, μετά από μια επίσκεψη στο σπίτι της μητέρας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί εγκληματίες Κατηγορία:Σικελική μαφία Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας
Σαιν-Βενσάν-ντ'Ολάργκ
Το Σαιν-Βενσάν-ντ'Ολάργκ (γαλλικά: Saint-Vincent-d'Olargues, οξιτανικά: Sant Vincenç d'Olargues) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βενσαντινουά (γαλλικά: Vincentinois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Σύνταγμα του Αγίου Μαρίνου
Το Σύνταγμα του Αγίου Μαρίνου είναι κατανεμημένο σε μια σειρά από νομοθετικές πράξεις, των οποίων η πιο σημαντική είναι το Καταστατικό του 1600 και η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη του 1974 (με τις τροποποιήσεις του 2002). Το συνταγματικό σύστημα της χώρας έχει επιρροές από το Ιουστινιάνειο Κώδικα και το ρωμαϊκό εθιμικό δίκαιο. Πιστεύεται ότι είναι το παλαιότερο σύνταγμα που ισχύει στον κόσμο.
Το Καταστατικό του 1600
Το ισχύον νομικό σύστημα του Αγίου Μαρίνου βρίσκεται σε ισχύ από το 1600. Η κυβέρνηση τηρεί το εν λόγω καταστατικό που γράφτηκε από τον Καμίλο Μπονέλι και προβλέπει τον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης και της δικαιοσύνης. Το αρχικό κείμενο είναι γραμμένο στα λατινικά και περιέχεται σε έξι βιβλία. Ο τίτλος στα λατινικά είναι Statuta Decreta ac Ordinamenta Illustris Reipublicae ac Perpetuae Libertatis Terrae Sancti Marini. Το καταστατικό του 1600 αντικατέστησε το προηγούμενο καταστατικό, που εφαρμοζόταν στον Άγιο Μαρίνο από το 1300 και λεγόταν Statuti Comunali (Δημοτικό Καταστατικό).
Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη του 1974
Στις 12 Ιουλίου 1974 οι Κυβερνώντες Διοικητές (ηγεσία του κράτους) υπέγραψαν το νόμο 59/1974, που εγκρίθηκε από το Μεγάλο και Γενικό Συμβούλιο, και σύμφωνα με τον οποίο κατοχυρώνονταν τα δικαιώματα των πολιτών και οι θεμελιώδεις αρχές της δικαστικής τάξης του Αγίου Μαρίνου. Η Διακήρυξη προβλέπει τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών, τη διάκριση των εξουσιών και εκλογικά θέματα. Το 2002 έγινε αναθεώρηση της Διακήρυξης με την προσθήκη νέων διατάξεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Αγίου Μαρίνου Αγιος Μαρινος
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1968
Οι 27οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1968 έγιναν από 5 ως 8 Σεπτεμβρίου στον Πειραιά, στο ανακαινισμένο Στάδιο Καραϊσκάκη, εκτός από την τελευταία ημέρα που μεταφέρθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου έγινε ο τερματισμός του μαραθωνίου και η τελετή λήξης. Κανονικά ήταν η σειρά της Βουλγαρίας να τους διοργανώσει. Όμως, η Ελλάδα ζήτησε να αλλάξει η σειρά, για να προετοιμαστεί καλύτερα για την διοργάνωση των πανευρωπαϊκών αγώνων του 1969. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από τις πέντε βαλκανικές χώρες, εκτός από την Αλβανία. Νικήτριες αναδείχθηκαν με ευκολία η Βουλγαρία στους άνδρες και η Ρουμανία στις γυναίκες και μάλιστα η τελευταία με ρεκόρ βαθμών. Αθλήτρια των αγώνων αναδείχθηκε η Γιουγκοσλάβα Λιούμπεϊ με τέσσερις πρωτιές: 100μ, 200μ, 80μ εμπ. και 4Χ100.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1968 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητισμός στον Πειραιά
Επαρχία Μεσολογγίου
right|300px|thumb|Η επαρχία Μεσολογγίου Η επαρχία Μεσολογγίου ήταν μία από τις πέντε επαρχίες του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Καταλάμβανε το νοτιοανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα ανατολικά με την επαρχία Ναυπακτίας, στα δυτικά με την επαρχία Ξηρομέρου και στα βόρεια με την επαρχία Τριχωνίδας. Έδρα της ήταν το Μεσολόγγι.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις αρχικά επαρχίες του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Αρχικά περιλάμβανε και την επαρχία Τριχωνίδας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Παραπομπές
Μεσολογγίου
Σαιν-Βενσάν-ντε-Μπαρμπεράργκ
Το Σαιν-Βενσάν-ντε-Μπαρμπεράργκ (γαλλικά: Saint-Vincent-de-Barbeyrargues, οξιτανικά: Sant Vincenç de Barbairargues) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βενσανό (γαλλικά: Vincenots).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Προάστιο (αποσαφήνιση)
Συνοικίες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ράχη Αχαΐας
Με το όνομα Ράχη είναι γνωστοί οι οικισμοί του Νομού Αχαΐας:
Σημείωση
Υπάρχει ακόμα στην Αχαΐα ο οικισμός Υψηλή Ράχη, στη Δημοτική Ενότητα Ωλενίας.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων
Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων η εν συντομία ΕΑΑΤ (Αγγλικά: European Food Safety Authority) είναι ο οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παρέχει επιστημονικές συμβουλές και γνωστοποιεί τους υπάρχοντες και τους αναδυόμενους κινδύνους που συνδέονται με την τροφική αλυσίδα. Η ΕΑΑΤ συστάθηκε τον Φεβρουάριο του 2002 με έδρα την Πάρμα της Ιταλίας και είχε προϋπολογισμό το 2016 ύψους 79,5 εκ. ευρώ, ενώ το συνολικό προσωπικό της είναι 447.
Το έργο της ΕΑΑΤ καλύπτει όλα τα θέματα που έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών, συμπεριλαμβανομένης της υγείας και της καλής μεταχείρισης των ζώων, της προστασίας και υγείας των φυτών και της διατροφής. Η ΕΑΑΤ υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λαμβάνουν αποτελεσματικές και έγκαιρες αποφάσεις διαχείρισης κινδύνου που να διασφαλίζουν την προστασία της υγείας των Ευρωπαίων καταναλωτών και την ασφάλεια της αλυσίδας τροφίμων και ζωοτροφών.
Δομή και σκοπός
Η ΕΑΑΤ είναι χωρισμένη σε 4 τομείς:
Το διοικητικό συμβούλιο ορίζει τον προϋπολογισμό, εγκρίνει τα προγράμματα εργασίας και είναι υπεύθυνο για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής συνεργασίας της ΕΑΑΤ με συνεταίρους οργανισμούς σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και πέρα από αυτήν. Αποτελείται από δεκατέσσερα μέλη που διορίζονται από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από κατάλογο που καταρτίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Το συμβουλευτικό φόρουμ συμβουλεύει τον εκτελεστικό διευθυντή. Αποτελείται από εκπροσώπους των εθνικών φορέων που είναι αρμόδιοι για την αξιολόγηση των κινδύνων στα κράτη μέλη, με παρατηρητές από τη Νορβηγία, την Ισλανδία, την Ελβετία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η επιστημονική επιτροπή της παρέχει επιστημονικές γνώμες και συμβουλές, καθεμιά από τις οποίες ανήκουν στο δικό τους πεδίο αρμοδιοτήτων, και αποτελούνται από ανεξάρτητους επιστημονικούς εμπειρογνώμονες. Ο αριθμός και τα ονόματα των επιστημονικών ομάδων προσαρμόζονται υπό το φως της τεχνικής και επιστημονικής ανάπτυξης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατόπιν αιτήματος της ΕΑΑΤ. Οι εμπειρογνώμονες διορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο κατόπιν προτάσεως του εκτελεστικού διευθυντή για τριετή θητεία.
Μέλη
Οι εθνικές αρχές ασφάλειας των τροφίμων των ακόλουθων χωρών είναι μέλη του εστιακού δικτύου της ΕΑΑΤ:
Momoiro Clover Z
Οι Momoiro Clover Z (ιαπωνικά: ももいろクローバーZ, Χέπμπορν: Momoiro Kurōbā Zetto, κυριολεκτικά «ροζ τριφύλλι Z») είναι ένα Ιαπωνικό συγκρότημα το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2008 από τον Stardust Promotion.
Πρώην μέλη
Άλλες
Σινγκλ
* «Ikuze! Kaitō Shōjo ~Special Edition~» (ιαπ. 行くぜっ！怪盗少女 ～Special Edition～) το 2012
Άλμπουμ
* το 2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικά συγκροτήματα ειδώλων Κατηγορία:Ιαπωνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Ιαπωνικά rock συγκροτήματα
Braveheart
Το Μπρέιβχαρτ (Αγγλικά: Braveheart) είναι μια Αμερικανική ιστορική επική πολεμική κινηματογραφική ταινία του 1995, με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Μελ Γκίμπσον. Εξιστορεί τη ζωή του Σκωτσέζου πολεμιστή Γουίλιαμ Γουάλας, ο οποίος ήταν ο ηγέτης των Σκωτσέζων στον πρώτο πόλεμο της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας από τους Άγγλους ενάντια στον Άγγλο βασιλιά Εδουάρδο Α'. Η ιστορία της ταινίας είναι βασισμένη στο επικό ποίημα του ιστορικού ποιητή Χάρι με τίτλο Γουάλας και προσαρμόστηκε στη μεγάλη οθόνη από το σεναριογράφο Ράνταλ Γουάλας.
Η ταινία έλαβε κυρίως θετικές κριτικές από τους κριτικούς κινηματογράφου, και προτάθηκε για δέκα βραβεία Όσκαρ, κερδίζοντας τελικά τα πέντε.
Περίληψη
Σκωτία, τέλη του 13ου αιώνα, σε μια εποχή αιματηρών συγκρούσεων ανάμεσα στους ντόπιους και τους Άγγλους. Μικρό παιδί ακόμα, ο Γουίλιαμ Γουάλας έχει δει τον πατέρα και τον αδελφό του να σκοτώνονται στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας τους από τον αγγλικό ζυγό. Τα χρόνια περνούν και ο Γουίλιαμ βρίσκει την αγάπη στο πρόσωπο της γλυκιάς Μάρον, όμως τον περιμένει ένα ακόμη σκληρό χτύπημα: Άγγλοι στρατιώτες δολοφονούν την αγαπημένη του. Τότε ο φιλήσυχος νεαρός αγρότης μετατρέπεται σ’ έναν σκληροτράχηλο, διψασμένο για εκδίκηση άντρα, αποφασισμένο να πολεμήσει μέχρις εσχάτων για το ύψιστο ανθρώπινο ιδανικό: την ελευθερία. Ο Γουίλιαμ Γουάλας, αφού πρώτα σκοτώνει τους στρατιώτες, πρωτοστατεί στον αγώνα για την απελευθέρωση της Σκωτίας. Τελικώς, τίθεται επικεφαλής των επαναστατών και ξεκινάει μια άγρια εκστρατεία εναντίον των δυνάμεων του αδίστακτου Άγγλου μονάρχη Εδουάρδου Α’, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς της υποδουλωμένης Σκωτίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Επικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Πολεμικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιρλανδία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Ladd Company Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μελ Γκίμπσον Κατηγορία:Επικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Σύνταγμα του Αζερμπαϊτζάν
Το Σύνταγμα του Αζερμπαϊτζάν (αζερικά: Azərbaycan konstitusiyası) υιοθετήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1995 μέσα από δημοψήφισμα. Μέχρι τώρα έχει αναθεωρηθεί δύο φορές, μία το 2002 και μία άλλη φορά το 2009.
Στο προοίμιο του συντάγματος κατοχυρώνονται:
Στο πρώτο κεφάλαιο (γενικές διατάξεις) αναφέρεται ότι πηγή εξουσίας είναι ο λαός της χώρας και περιγράφονται τα σύμβολα του κράτους και η επίσημη γλώσσα. Στο κεφάλαιο 2 αναφέρονται τα σημαντικότερα δικαιώματα, ελευθερίες και υποχρεώσεις των πολιτών. Στο 3ο κεφάλαιο καθορίζονται οι κρατικές εξουσίες (νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική) και το καθεστώς της αυτόνομης περιφέρειας του Ναχτσιβάν. Στο 4ο περιγράφονται οι δομές της αυτοδιοίκησης, όπως οι δήμοι. Στο κεφάλαιο 5, που είναι και το τελικό, αναφέρονται θέματα του νομοθετικού συστήματος, η διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος και πρόσθετες διατάξεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Αζερμπαϊτζάν Αζαρμπαιτζαν
Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης
μικρογραφία|Το κεντρικό κτήριο του πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης με το άγαλμα του Ατατούρκ. Το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης (İstanbul Üniversitesi) είναι ένα δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκία. Το κυρίως κτήριο βρίσκεται στο Φατίχ. Το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης σχετίζεται με 2 προσωπικότητες που τιμήθηκαν με βραβείο Νόμπελ: τον Αζίζ Σαντζάρ (στη χημεία) και τον Ορχάν Παμούκ (στη λογοτεχνία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Τουρκία
Ντίζι Γκιλέσπι
thumb|Ντίζι Γκιλέσπι 1988 thumb|Ντίζι Γκιλέσπι 1991
Βιογραφία
Ο Τζον Μπιρκς Γκιλέσπι γεννήθηκε το 1917, στη Νότια Καρολίνα, νεότερος γιος μίας οικογένειας με εννέα παιδιά. Σε ηλικία δέκα ετών, βίωσε το θάνατο του πατέρα του, ο οποίος ήταν ερασιτέχνης μουσικός και διέθετε δικό του μουσικό συγκρότημα, ενθαρρύνοντας την ενασχόληση του γιου του με τη μουσική. Αν και αρχικά ασχολήθηκε με την εκμάθηση του πιάνου, σε ηλικία δώδεκα ετών, στράφηκε στο όργανο της τρομπέτας, πάντα ως αυτοδίδακτος. Οι ικανότητες του, ήταν τέτοιες που του επέτρεψαν να λάβει μία μουσική υποτροφία για το Ινστιτούτο Laurinburg της Νότιας Καρολίνας, όπου συνέχισε να εξασκείται στο πιάνο και την τρομπέτα.
Το 1935 εγκατέλειψε τις σπουδές του και εγκαταστάθηκε στη Φιλαδέλφεια, με την πρόθεση να εργαστεί αποκλειστικά ως μουσικός. Στα πρώτα του βήματα, έγινε μέλος της ορχήστρας του Φράνκι Φέρφαξ, ενώ συμμετείχε για πρώτη φορά σε ηχογράφηση, με το συγκρότημα του Τέντι Χιλ, αντικαθιστώντας τον Ρόι Έλντριτζ. Την ίδια περίοδο, απέκτησε το ψευδώνυμο Ντίζι (Dizzy). Το 1939, έγινε μέλος του συγκροτήματος του τζαζ τραγουδιστή Καμπ Κάλογουεϊ, ωστόσο εγκατέλειψε το σχήμα το 1941. Ο ίδιος ο Κάλογουεϊ αποκαλούσε τους αυτοσχεδιασμούς του Γκιλέσπι "κινέζικη μουσική", χαρακτηριστικό της πρωτότυπης τεχνοτροπίας που είχε αναπτύξει. Στην πορεία, ο Γκιλέσπι συμμετείχε σε αρκετά μουσικά σύνολα και συνεργάστηκε με τους Ντιουκ Έλινγκτον, Κόλμαν Χόκινς, Μπίλι Έκσταϊν, Τσικ Γουέμπ, Μπένι Κάρτερ και άλλους. Ανάμεσα στις σημαντικές συνεργασίες του ήταν και αυτή με τον πιανίστα Ερλ Χάινς, καθώς στη διάρκειά της συνεργάστηκε με τον Τσάρλι Πάρκερ, ο οποίος επίσης συμμετείχε ως μουσικός στην ορχήστρα του, ενώ παράλληλα του δόθηκε η δυνατότητα να αναδείξει σε ένα βαθμό τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ερμηνείας του. Ως μέλος του συγκροτήματος του Χάινς, παρουσίασε την πρώτη του μουσική σύνθεση Night in Tunisia.
Μέχρι το 1944, ο Γκιλέσπι είχε αποκτήσει σημαντική φήμη ώστε να ηγείται ο ίδιος ορχήστρες. Η συνεχιζόμενη συνεργασία του με τον Τσάρλι Πάρκερ συνέβαλε στην εξέλιξη του είδους του μπίμποπ, παράλληλα με τη μουσική του σουίνγκ που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής εκείνη την περίοδο. Σε αντίθεση με τον Πάρκερ, που συμμετείχε σε μικρά μουσικά σύνολα, ο Γκιλέσπι στόχευε στην δημιουργία μίας μεγάλης ορχήστρας (big band), την οποία οργάνωσε τελικά στις αρχές του 1945. Μετά από την εμπορική αποτυχία της, το Νοέμβριο του ίδιου έτους, σχημάτισε ένα κουιντέτο, στο οποίο συμμετείχε επίσης ο Πάρκερ. Αργότερα, το σύνολο απέκτησε και ένα έκτο μέλος, ενώ τελικά ο Γκιλέσπι επέκτεινε το σχήμα, επιχειρώντας για δεύτερη φορά την δημιουργία μιας μεγάλης ορχήστρας, την οποία κατάφερε να διατηρήσει για τέσσερα χρόνια. Στο διάστημα αυτό, συμμετοχή στην ορχήστρα είχαν ορισμένοι σημαντικοί τζαζ μουσικοί, όπως ο Τζον Κολτρέιν. Ο Γκιλέσπι, πειραματίστηκε μουσικά προσπαθώντας να ενσωματώσει αφρικανικά και κουβανέζικα μουσικά στοιχεία στη τζαζ. Διέλυσε την ορχήστρα του, το 1950, εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων. Το 1956, και ενώ μέχρι τότε καθοδηγούσε μικρά σύνολα μουσικών, δημιούργησε για δεύτερη φορά μία μεγάλη ορχήστρα, με την οποία περιόδευσε στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στη Λατινική Αμερική. Μετά τη διάλυση της ορχήστρας, το 1958, ο Γκιλέσπι συνέχισε να παίζει με μικρότερα μουσικά σχήματα, παραμένοντας ενεργός μέχρι το 1992. Στη δεκαετία του 1980, ηγήθηκε της ορχήστρας United Nations Orchestra.
Πέθανε το 1993, σε ηλικία 75 ετών, από καρκίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκιλεσπι Γκιλεσπι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Rainbow
Οι Rainbow είναι βρετανικό μουσικό συγκρότημα που δημιούργησε ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ, αμέσως μετά την αποχώρηση του από τους Deep Purple, μαζί με τέσσερα πρώην μέλη του συγκροτήματος Elf. Είναι ένα από τα γνωστότερα ονόματα στο χώρο της hard rock μουσικής και πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του μουσικού ιδιώματος power metal.
Η εποχή Dio
μικρογραφία|αριστερά|Το λογότυπο των Rainbow Ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ αποχώρησε από τους Deep Purple μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ "Stormbringer", λόγω των έντονων φανκ επιρροών που είχε πλέον ο ήχος του συγκροτήματος. Έχοντας δουλέψει στο παρελθόν με μέλη των Elf, των οποίων ο πρώτος δίσκος κυκλοφόρησε σε παραγωγή των Ρότζερ Γκλόβερ και Ίαν Πέις, ηχογράφησε τον δίσκο "Ritchie Blackmore's Rainbow" με τους Ρόνι Τζέιμς Ντίο στα φωνητικά, Γκρεγκ Γκρούμπερ στο μπάσο, Γκάρι Ντρίσκολ στα τύμπανα και Μίκι Λι Σουλ στα πλήκτρα. Την παραγωγή ανέλαβε ο Μάρτιν Μπερτς και οι συνθέσεις ήταν αποτέλεσμα της συνεργασίας του Μπλάκμορ με τον Ντίο, ενώ συμπεριλήφθηκαν και οι διασκευές στα "Black Sheep Of The Family" των Quatermass και "Still I'm Sad" των Yardbirds.