cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης του 1936
Αλλαγη ονοματολογίας
Το Σύνταγμα του 1936 αντικατέστησε το Κογκρέσο των Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης με το Ανώτατο Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης. Όπως και ο προκάτοχός του, το Ανώτατο Σοβιέτ περιείχε δύο τμήματα: το Σοβιέτ της Ένωσης και το Σοβιέτ των Εθνικοτήτων. Το σύνταγμα εξουσιοδότησε το Ανώτατο Σοβιετικό να εκλέγει επιτροπές, οι οποίες εκτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Ανώτατου Σοβιετικού. Η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του Κογκρέσου των Σοβίετ αντικαταστάθηκε από το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβίετ, το οποίο, όπως και ο προκάτοχός του, άσκησε τις πλήρεις εξουσίες του Ανώτατου Σοβίετ μεταξύ των συνόδων και είχε το δικαίωμα να ερμηνεύει τους νόμους. Ο Πρόεδρος του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιετικού έγινε ο κυριότερος αρχηγός κράτους της Σοβιετικής Ένωσης. Το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων, γνωστό μετά το 1946 ως Συμβούλιο Υπουργών, συνέχισε να ενεργεί ως το εκτελεστικό σκέλος της κυβέρνησης.
Το Σύνταγμα του 1936 άλλαξε τα ονόματα όλων των Δημοκρατιών της Ένωσης, των συστατικών κρατών της Σοβιετικής Ένωσης, μεταφέροντας τη δεύτερη λέξη "σοσιαλιστική" και την τρίτη λέξη "σοβιετική" (ή ισοδύναμη π.χ. "radianska" στα Ουκρανικά). Οι δημοκρατίες πήραν το όνομά τους από την πρωτεύουσα εθνικότητα και ακολουθούνται από τη «Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία» (ΣΣΔ), εκτός από τη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία (ΡΣΟΣΔ).
Πρωταγωνιστικός ρόλος του Κομμουνιστικού Κόμματος
Το σύνταγμα του 1936 ανέφερε συγκεκριμένα τον ρόλο του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος της Ένωσης για πρώτη φορά. Το άρθρο 126 ανέφερε ότι το Κόμμα ήταν η «πρωτοπορία των εργαζομένων στον αγώνα τους για ενίσχυση και ανάπτυξη του σοσιαλιστικού συστήματος και αντιπροσωπεύοντας τον ηγετικό πυρήνα όλων των οργανώσεων των εργαζομένων, τόσο του δημόσιου όσο και του κράτους». Αυτή η διάταξη χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει την απαγόρευση λειτουργίας όλων των άλλων κομμάτων στη Σοβιετική Ένωση και τη νομιμοποίηση του μονοκομματικού κράτους.
Σοβιετική απεικόνιση και φιλελεύθερη κριτική
Το Σύνταγμα του 1936 απαριθμούσε τα οικονομικά δικαιώματα που δεν περιλαμβάνονταν στα συντάγματα στις Δυτικές δημοκρατίες. Το σύνταγμα παρουσιάστηκε ως προσωπικός θρίαμβος για τον Στάλιν, ο οποίος με την ευκαιρία αυτή περιγράφεται από την Πράβντα ως «ιδιοφυΐα του νέου κόσμου, ο σοφότερος άνθρωπος της εποχής, ο μεγάλος ηγέτης του κομμουνισμού». Ωστόσο, οι ιστορικοί έχουν δει το σύνταγμα ως έγγραφο προπαγάνδας. Ο Λεονάρντ Σάπιρο, για παράδειγμα, γράφει: «Η απόφαση να αλλάξει το εκλογικό σύστημα από έμμεσες σε άμεσες εκλογές, από ένα περιορισμένο σε ένα καθολικό franchise και από ανοιχτή σε μυστική ψηφοφορία, ήταν ένα μέτρο της εμπιστοσύνης του κόμματος στην ικανότητά του να διασφαλίζει την επιστροφή των υποψηφίων της επιλογής της χωρίς τους περιορισμούς που θεωρούσαν προηγουμένως απαραίτητοι"· και ότι «ο προσεκτικός έλεγχος του σχεδίου του νέου συντάγματος έδειξε ότι άφησε την ανώτατη θέση του κόμματος ανεμπόδιστη και ως εκ τούτου ήταν άχρηστη ως εγγύηση των ατομικών δικαιωμάτων». Ο Isaac Deutscher το ονόμασε "ένα πέπλο φιλελεύθερων φράσεων και υποθέσεων πάνω από τη γκιλοτίνα στο παρασκήνιο". Η Χάνα Άρεντ παρατήρησε ότι χαιρετίστηκε ως το τέλος της «επαναστατικής περιόδου» της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά αμέσως ακολούθησαν οι πιο έντονες εκκαθαρίσεις της χώρας στην ιστορία της, η Μεγάλη Εκκαθάριση στον οποίο πολλοί από τους διοργανωτές και τους συντάκτες του συντάγματος - όπως όπως οι Γιακόφ Γιακόβλεφ, Aleksei Stetskii, Boris Markovich Tal', Vlas Chubar, Καρλ Ράντεκ, Νικολάι Μπουχάριν και Ιβάν Ακούλοφ - φυλακίστηκαν ή δολοφονήθηκαν με την κατηγορία ως αντεπαναστατών λίγο μετά την ολοκλήρωση της εργασίας τους.
Ελευθερία θρησκείας και λόγου
Το άρθρο 124 του συντάγματος εγγυάται την ελευθερία της θρησκείας, η συμπερίληψη του οποίου αντιτάχθηκε από μεγάλα τμήματα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ένωσης. Το νέο σύνταγμα επαναπροσδιορίστηκε ορισμένους θρησκευτικούς ανθρώπους που είχαν απολυθεί ειδικά από το προηγούμενο σύνταγμα. Το άρθρο είχε ως αποτέλεσμα τα μέλη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να υποβάλουν αίτηση για να ανοίξουν εκ νέου κλειστές εκκλησίες, να αποκτήσουν πρόσβαση σε θέσεις εργασίας απο οπου ειχαν αποκλειστει ως θρησκευτικές προσωπικότητες και στην προσπάθεια εκλογής θρησκευτικών υποψηφίων στις εκλογές του 1937.
Το άρθρο 125 του Συντάγματος εγγυάται την ελευθερία του λόγου του Τύπου και την ελευθερία του συνέρχεσθαι. Ωστόσο, αυτά τα «δικαιώματα» περιορίστηκαν αλλού, οπότε η «ελευθερία του Τύπου» που φάνηκε εγγυημένη από το άρθρο 125 δεν είχε καμία πρακτική συνέπεια, καθώς ο σοβιετικός νόμος έκρινε ότι «Πριν από την άσκηση αυτών των ελευθεριών, πρέπει να εγκριθεί οποιαδήποτε προτεινόμενη γραφή ή συνέλευση από έναν λογοκριτή ή ένα γραφείο αδειοδότησης, προκειμένου τα όργανα λογοκρισίας να μπορούν να ασκούν «ιδεολογική ηγεσία».
Τροπολογίες του 1944
Οι τροποποιήσεις του 1944 στο Σύνταγμα του 1936 δημιούργησαν ξεχωριστούς κλάδους του Κόκκινου Στρατού για κάθε Σοβιετική Δημοκρατία, και επίσης καθιέρωσαν επιτροπές σε επίπεδο Δημοκρατίας για εξωτερικές υποθέσεις και άμυνα, επιτρέποντάς τους να αναγνωρίζονται ως κυρίαρχα κράτη στο διεθνές δίκαιο. Αυτό επέτρεψε σε δύο Σοβιετικές Δημοκρατίες, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία, να ενταχθούν στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ως ιδρυτικά μέλη το 1945.
Πέρασμα Βερέτσκε
μικρογραφία|250x250εσ|Άποψη της γύρω περιοχής από το Πέρασμα Βερέτσκε μικρογραφία|250x250εσ|Μνημείο της 1100ης επετείου της Ουγγρικής κατάκτησης της λεκάνης των Καρπαθίων το 895 (φωτογραφήθηκε το 2008) αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Στρίι με το πέρασμα Βερέτσκι. Το Πέρασμα Βερέτσκε ή Πέρασμα Βερέτσκι (ουκρανικά: Вере́цький перевал, μεταγραφή: Veretskyy pereval, πιο επίσημα: ουκρανικά: перевал Середньоверецький, pereval Serednioveretskyy, επίσης γνωστό ως Ворі́тський перевал, μεταγραφή: Vorítskyy pereval, ουγγρικά: Vereckei-hágó) είναι ορεινό πέρασμα στην Ουκρανία, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα των Εσωτερικών Ανατολικών Καρπαθίων Ορέων.
Ιστορία
Το φαράγγι είναι καλοταξιδεμένο για πάνω από μια χιλιετία. Το 895 Ουγγρικές φυλές μπήκαν στην λεκάνη των Καρπαθίων και τον επόμενο αιώνα ίδρυσαν το Βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1241 ο κύριος στρατός των Μογγόλων πέρασε το πέρασμα προς το Βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1703, όταν ο Φράντσις Ράκοτσι Β' επέστρεψε από την εξορία στο κάστρο Μπερεζάνι στη σημερινή Ουκρανία, ταξίδεψε μέσω του περάσματος για να αναλάβει την ηγεσία μιας αντιαψβουργικής εξέγερσης που έγινε γνωστός ως Πόλεμος Ανεξαρτησίας του Ράκοτσι. Το 1914, κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε χώρος σύγκρουσης μεταξύ του αυστροουγγρικού στρατού και του στρατού της Τσαρικής Ρωσίας. Κατα τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έγιναν επίσης μάχες. Τα απομεινάρια των αμυντικών οχυρώσεων της επονομαζόμενης γραμμής Αρπάντ είναι ορατά μέχρι σήμερα. Από το 1980, το περασμα παρακάμπτεται από μεγάλους αυτοκινητοδρόμους.
Το πέρασμα είναι επίσης γνωστό στην Ουκρανική ιστορία, επειδή το 1939, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν ο χώρος μαζικής δολοφονίας για περίπου 600 Ουκρανούς παρτιζάνους, τους Καρπαθιανούς Σιτς (Карпа́тська Січ, Karpatska Sich), που πολεμούσαν κατά των Ουγγρικών και Πολωνικών δυνάμεων.
Το 2008, η Ουγγρική κυβέρνηση έλαβε άδεια από την Ουκρανική κυβέρνηση για να εγκαταστήσει ένα μνημείο για το πέρασμα των Ουγγρικών φύλων στη μελλοντική Ουγγαρία (το 895). Το μνημείο σχεδιάστηκε από τον Ουκρανό αρχιτέκτονα Πέτρο Ματλ (Петро Матл) από το Μουκάτσεβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουκρανίας
Κους
Η Κους (αραβικά : قوص) είναι μια πόλη της Αιγύπτου στη δεξιά όχθη του Νείλου στην Άνω Αίγυπτο στο Κυβερνείο Κένα μεταξύ Κένα και Λούξορ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 64.320 κάτοικους.
Ιστορία
Η πόλη είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Η σημερινή της ονομασία είναι αραβική και προέρχεται το Κοπτικό όνομά "Κος βιρβίρ" "καμένη Κος" ώστε να διακρίνεται από ομώνυμες πόλεις βορειότερα σε ψυχρότερες περιοχές, η λέξη Κος, ζωντανεύει την ιδέα της θλίψης ή του τάφου. Επίσης ονομαζόταν Απολλινόπολις η μικρά, "η πόλη του Απόλλωνα", ή ακριβέστερα "Η μικρή πόλη του Απόλλωνα" ώστε να διακρίνεται από την πόλη νοτιότερα πο ονομαζόταν Απολλινόπολις η μεγάλη, "Η μεγάλη πόλη του Απόλλωνα", η σημερινή Εντφού.
Αργότερα ονομάστηκε "Διοκλητιανόπολις" και ήταν χριστιανική επισκοπή, επίσκοπος βοηθός του μητροπολίτη της Θηβαΐδας.
Η πόλη είχε σημασία στον Μεσαίωνα και στη συνέχεια έχασε, προς όφελος των δύο γειτόνων της Κένα και Λούξορ. Η θέση της σε έναν βρόχο του ποταμού Νείλου στην πραγματικότητα το πιο κοντινό σημείο προς την Ερυθρά Θάλασσα την έκανε γέφυρα διέλευσης για τα αγαθά από την Άπω Ανατολή και ένα βήμα από τον δρόμο του προσκυνήματος στη Μέκκα κατά τις Σταυροφορίες.Άραβες γεωγράφοι την περιγράφουν ως την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αιγύπτου. Ο Ίμπν Μπατούρα έγραψε:
Την ίδια στιγμή, σε 1336 κατά το τρίτο της βασιλείας του, ο Σουλτάνος των Μαμελούκων Μπαχρί Αν Νασίρ Μωχάμεντ συνέλαβε τον Χαλίφη των Αββασιδών Αλ  Μουσταφκί και τον φυλάκισε με την οικογένειά του στην ακρόπολη του Καΐρου πριν από την εξορία στην Κους όπου πέθανε το 1239 - 1240. Αν Νασίρ Μωχάμεντ στη συνέχεια πεθαίνει και ορίσθηκε διάδοχός του ο Ιμπραχίμ αλ ΟυατχίγκW πρώτος εγγονός του Αλ Χακίμ Α΄. Σε αντίθεση με ό, τι συνέβη το 1302, ο σουλτάνος δεν απάγγειλε όρκο πίστης στο χαλίφη, αλλά ο χαλίφης υποσχέθηκε υποταγή στον σουλτάνο.
Ωστόσο, η ανασφάλεια στο δρόμο από Κους προς Αϊντάμπ η οποία χρησίμευσε ως λιμάνι έξοδος στην Ερυθρά Θάλασσα οδήγησε τους εμπόρους και τους προσκυνητές να επιλέξουν άλλη διαδρομή.
Η πόλη κατά τον 20ο αιώνα με την εγκατάσταση της βιομηχανίας ζάχαρης αποκτά πάλι κάποια σημασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Διοικητική διαίρεση της Ηγεμονίας της Σερβίας
Η πρώτη Διοικητική διαίρεση της Ηγεμονίας της Σερβίας άρχισε να υλοποιείται σταδιακά αμέσως μετά το σχηματισμό της Ηγεμονίας της Σερβίας το 1815. Παρόλο που το πριγκιπάτο ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η διοικητική διαίρεση των Βιλαετιών ήταν παρούσα στις άλλες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά όχι στη Σερβία. Μετά το τέλος της Δεύτερης σερβικής εξέγερσης ο ηγεμόνας Μίλος Ομπρένοβιτς επέλεξε να κάνει νέα διοικητική διαίρεση με σκοπό τη δημιουργία και την ενίσχυση της σερβικής κρατικής υπόστασης. Η περίοδος από το 1815 μέχρι το 1833 σημαδεύτηκε από τη δημιουργία των αρχών της Ηγεμονίας της Σερβίας στα χωριά, στους νομούς και τις περιφέρειες, των οποίων οι αρμοδιότητες αυξάνονται βαθμιαία.
Διοικητική διαίρεση της Ηγεμονίας της Σερβίας 1819 - 1833
Η πρώτη διοικητική διαίρεση ορίστηκε το 1819. Χωρίστηκε σε 12 νεχαγιέ, 45 Κνεζίνα, 1.396 χωριά και πόλεις, 53.137 κατοικίες, 60,468 παντρεμένα άτομα και 119.854 φορολογούμενους πολίτες.
Διοικητική διαίρεση της Ηγεμονίας της Σερβίας 1834 - 1836
Το 1834 το σύνολο του εδάφους της Ηγεμονίας της Σερβίας χωρίστηκε σε 5 "σερντάστβο" καταργώντας τα "ναχαγιέ" που είχαν ρίζες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης του Άκερμαν απέκτησε 6 νεχαγιέ από την Οθωμανική Αυτοκρατορία που οι Τούρκοι κατέλαβαν μετά την κατάλυση της πρώτης σερβικής εξέγερσης, αυτά ήταν τα : Ναχαγιέ Κράινα, Ναχαγιέ Τσέρνα Ρέκα, Ναχαγιέ Παρασίν, Ναχαγιέ Κρούσεβατς, Ναχαγιέ Στάρι Βλαχ, Ναχαγιέ Ζαντάρ και Ναχαγιέ Ρατζεβίνα.
Διοικητική διαίρεση της Ηγεμονίας της Σερβίας μετά το 1836
Με απόφαση της Σερβικής Εθνοσυνέλευσης ψηφίστηκε το 1836 το νέο σύνταγμα και η νέα διοικητική διαίρεση. Η Ηγεμονία της Σερβίαε διαιρείται σε 17 περιοχές. η οργάνωση αυτή παρέμεινε σε ισχύ μέχρι την ανεξαρτησία της Σερβίας και την ίδρυση του Βασιλείου της Σερβίας το 1882.
Διοικητική διαίρεση της Ηγεμονίας της Σερβίας μετά το Συνέδριο του Βερολίνου το 1878
Η Σερβία μετά το Συνέδριο του Βερολίνου το 1878 διευρύνθηκε με νέες περιοχές. Με τον νόμο της 14ης Μαίου δημιουργήθηκαν 6 νέες διοικητικές περιοχές (Οκρούγκ), και 21 κομητείες (Σρεζ). Αυτές ήταν :
Το 1879 νέα διοικητική μεταρρύθμιση στις απελευθερωμένες περιοχές δημιουργούνται νέες διοικητικές περιοχές και κατάργηση άλλων.
Πηγές
*
Νουρί Σαχίν
Ο Νουρί Σαχίν (τουρκικά: Nuri Şahin, 5 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Τούρκος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Βέρντερ Βρέμης και στην εθνική Τουρκίας.
Μπορούσια Ντόρτμουντ
Στις 6 Αυγούστου 2005, στην ηλικία των 16 ετών και 334 ημερών, ο Σαχίν έκανε ρεκόρ αποτελώντας τον νεότερο ποδοσφαιριστή που έχει αγωνιστεί ποτέ στη Μπουντεσλίγκα και αργότερα τον νεότερο σκόρερ στις 25 Νοεμβρίου, σκοράροντας για τη Μπορούσια Ντόρτμουντ απέναντι στη Νυρεμβέργη.
Δανεικός στη Φέγενορντ
Στις 5 Ιουλίου 2007, ο Σαχίν μετεγγράφηκε στη Feyenoord με τη μορφή δανεισμού για έναν χρόνο, όπου ξαναβρήκε τον Μπερτ Φαν Μάρβαϊκ, τον προηγούμενο προπονητή του στη Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Πρωτεσίλαος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρωτεσίλαος είναι γνωστός ένας Θεσσαλός ήρωας, ο πρωτότοκος γιος του Ιφίκλου και της Αστυόχης, αδελφός του Ποδάρκη.
Νουρί Σαχίν
Επιστροφή στη Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ο Σαχίν επέστρεψε στο Ντόρτμουντ, όπου έπαιξε σημαντικό ρόλο τη σεζόν 2009-10, ξεκινώντας βασικός στα 33 από τα 34 παιχνίδια της ομάδας του. Τερμάτισε την σεζόν με τέσσερα γκολ και οκτώ ασσίστ. Ο Σαχίν κατέκτησε το πρωτάθλημα της Μπούντεσλιγκα με τη Ντόρτμουντ στη διάρκεια της σεζόν 2010-11. Μετά από μια δυνατή σεζόν, στην οποία σκόραρε επτά γκολ και έδωσε οκτώ ασίστ, ο Σαχίν αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης της Μπούντεσλιγκα για τη σεζόν 2010-11.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 9 Μαϊου 2011, μετά από εβδομάδες σεναρίων ο Σαχίν ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη Μπορούσια Ντόρτμουντ σε αίθουσα τύπου του γηπέδου (Signal Iduna Park). Υπέγραψε εξαετές συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Δικαιολόγησε την απόφασή του να πάει στην Ρεάλ Μαδρίτης λέγοντας πως ήταν ο Ζοσέ Μουρίνιο και η ευκαιρία να αγωνιστεί σε έναν τόσο μεγάλο σύλλογο όσο η Ρεάλ που τον οδήγησαν στη μεταγγραφή.
Διεθνής καριέρα
Ο Σαχίν κατέκτησε το τρόπαιο της χάλκινης μπάλας στα πλαίσια του U-17 World Cup το 2005 στο Περού μετά από μια επιτυχημένη διοργάνωση, με τη Τουρκία να τερματίζει στη τέταρτη θέση. Ο Σαχίν είναι ο νεότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί και σκοράρει με τα χρώματα της Τουρκίας, σκοράροντας μάλιστα στο ντεμπούτο του απέναντι στη Γερμανία, τη χώρα γέννησής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ18
Πρωτεσίλαος
Ο μύθος
Ο Πρωτεσίλαος μνημονεύεται ως ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης και ως τέτοιος έλαβε μέρος στην εκστρατεία κατά της Τροίας με 40 πλοία επικεφαλής των Θεσσαλών των πόλεων Φυλάκης, Ανδρώνας Πυράσου και Πτελεού. Υπήρξε ο πρώτος που σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από την πλευρά των πολιορκητών. Λέγεται μάλιστα ότι είχε δοθεί χρησμός ότι ο πρώτος που θα έβγαινε από τα πλοία κατά την άφιξη του στόλου στην Τροία θα σκοτωνόταν και ο Πρωτεσίλαος δέχθηκε να βγει αυτός πρώτος γνωρίζοντας τον συγκεκριμένο χρησμό. Μάλιστα κατά τη μεταγενέστερη παράδοση το αρχικό του όνομα ήταν Ιόλαος και για την «ακραία» του αυτή προθυμία μετονομάσθηκε σε «Πρωτεσίλαο».
Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις είχε συμμετάσχει και στην πρώτη εκστρατεία των Ελλήνων, στη Μυσία. Πριν από την αναχώρησή του από την Ελλάδα, ο Πρωτεσίλαος είχε πάρει ως σύζυγό του τη Λαοδάμεια (στα «Κύπρια έπη» ως σύζυγός του μνημονεύεται η Πολυδώρα, κόρη του Μελεάγρου). Οι θεοί λυπήθηκαν τη Λαοδάμεια για τη χηρεία της και τον έφεραν πίσω από τον Άδη για να τον δει. Εκείνη χάρηκε πάρα πολύ, νομίζοντας ότι ο Πρωτεσίλαος είχε επιστρέψει από την Τροία, αλλά όταν οι θεοί τον πήγαν πάλι στον Κάτω Κόσμο, ήταν απαρηγόρητη. Παράγγειλε και της έφτιαξαν ένα μπρούτζινο άγαλμά του, και αφοσιώθηκε σε αυτό. Ο πατέρας της ανησύχησε με τη συμπεριφορά της και διέταξε την καταστροφή του αγάλματος, αλλά τότε η Λαοδάμεια έπεσε στη φωτιά και κάηκε μαζί με το άγαλμα. Ο Πρωτεσίλαος αναφέρεται σε δύο ραψωδίες της Ιλιάδας (Β 698 κ.ε., και Ν 681).
Λατρεία του Πρωτεσιλάου
Μετά τον θάνατό του, ο Πρωτεσίλαος λατρευόταν ως ήρωας στον Ελεούντα της Χερσονήσου (Θράκη), όπου βρισκόταν και ο «τάφος» του, του οποίου τα αφιερώματα λεηλατήθηκαν κατά τους περσικούς πολέμους (5ος αι. π.Χ.), αλλά οι Έλληνες τελικώς συνέλαβαν και εξετέλεσαν τον σατράπη που τα λεηλάτησε και επέστρεψαν τον θησαυρό στη θέση του. Ο τάφος αναφέρεται μετά όταν πέρασε από εκεί ο Μέγας Αλέξανδρος στην αρχή της εκστρατείας του κατά των Περσών, οπότε και προσέφερε θυσία πάνω στον τάφο ελπίζοντας να αποφύγει τη μοίρα του Πρωτεσιλάου όταν θα πρωτοπατούσε το πόδι του στην Ασία. Ο Φιλόστρατος το περιγράφει στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ., γράφοντας ότι υπήρχε εκεί ένα άγαλμα του Πρωτεσιλάου «ιστάμενο σε βάση παρόμοια με την πλώρη πλοίου». Αναφέρονται και νομίσματα του Ελεούντα από τη ρωμαϊκή εποχή με παρόμοια αναπαράσταση.
Ο Πρωτεσίλαος στην τέχνη και τη λογοτεχνία
Ανάμεσα στις λιγοστές αναπαραστάσεις του Πρωτεσιλάου, ένα γλυπτό του Δεινομένη αναφέρεται στη Φυσική Ιστορία του Πλινίου (34:76). Αυτό που σώζεται είναι δύο ρωμαϊκά αντίγραφα ενός χαμένου ελληνικού ορειχάλκινου πρωτοτύπου των μέσων του 5ου αιώνα π.Χ., το οποίο αναπαριστούσε τον θάνατο του ήρωα. Το ένα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, ενώ το άλλο στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Αν η τραγωδία του Ευριπίδη «Πρωτεσίλαος» είχε σωθεί, το όνομα του Θεσσαλού πολεμιστή θα ήταν περισσότερο γνωστό σήμερα.
Πηγές
Πρωτεσιλαος Πρωτεσιλαος
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2007-2008
Α1 Γυναικών 2007-2008
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 14 Οκτωβρίου 2007 έως τις 13 Ιανουαρίου 2008. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 20 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 20 Απριλίου 2008. Πρωταθλήτρια της χρονιάς αναδείχτηκε η ομάδα των Εσπερίδων για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α1 Βαθμολογία 20px|Α1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2007 2008 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2007 2008
Στάδιο Κρεστόφσκι
Το Στάδιο Κρεστόφσκι (ρωσικά: Крестовский стадион) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στο δυτικό τμήμα της νήσου Κρεστόφσκι, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Το γήπεδο είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο του 2008, το οποίο άλλαξε για το τέλος του 2011. Το γήπεδο άνοιξε τελικά το 2016 και έχει χωρητικότητα 68.134 θεατών.
Γενικά
Αυτή την στιγμή το επίσημο όνομά του είναι Φουτμπόλνιι Στάντιον β ζαπάντνομ τσάστι Κρεστόφσκι Οστρόφ («Γήπεδο ποδοσφαίρου δυτικού τμήματος της Νήσου Κρεστόφσκι") και αναφέρεται συνήθως στα αγγλικά ως Νέο Στάδιο Ζενίτ.
Ο διαγωνισμός των αρχιτεκτονικών έργων κερδήθηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κίσο Κουροκάουα, γνωστό για το έργο "Το Διαστημόπλοιο". Ο σχεδιασμός του σταδίου είναι μια τροποποιημένη και διευρυμένη έκδοση του Στάδιου Τογιότα στην Πόλη Τογιότα της Ιαπωνίας, το οποίο σχεδιάστηκε επίσης από τον Κουροκάουα. Το γήπεδο χτίστηκε στη θέση του πρώην Στάδιου Κίροφ.
Τον Ιανουάριο του 2009, η The St. Petersburg Times ανέφεραν ότι το σχέδιο ήταν να χρηματοδοτηθεί από την τοπική κυβέρνηση της πόλης της Αγίας Πετρούπολης, με την Γκαζπρόμ, αλλάζοντας την χρηματοδότηση για την κατασκευή ενός ουρανοξύστη ως ξεχωριστό έργο. Το Δημαρχείο έπρεπε να παρέμβει μετά την άρνηση της Γκαζπρόμ να επενδύσει περαιτέρω χρήματα στην κατασκευή του γηπέδου.
Sense8
Η σειρά αναφέρεται σε 8 ανθρώπους που ζουν σε διαφορετικά μέρη της γης και μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω του εγκεφάλου τους. Η επικοινωνία τους είναι μοναδική, καθώς μπορούν να βρίσκονται ο καθένας στο μέρος που είναι ο άλλος και να επηρεάζουν τη ζωή τους και τις αποφάσεις τους. Έχουν γεννηθεί και οι οκτώ την ίδια μέρα: 8 Αυγούστου (8/8). Η σειρά είχε μεγάλη απήχηση στη ΛΟΑΤΚΙ (LGBTQI) κοινότητα, λόγω της σεξουαλικότητας κάποιων χαρακτήρων της.
Τον Ιούνιο του 2017 ανακοινώθηκε η μη ανανέωση των συμβολαίων για τρίτη σεζόν, λόγω περιορισμένης τηλεθέασης σε σχέση με το κόστος παραγωγής, παρά τις συζητήσεις που είχαν προηγηθεί υπέρ της συνέχισης της σειράς. Ωστόσο, μετά από αντιδράσεις των θαυμαστών, το Netflix κυκλοφόρησε ένα μεγάλο τελευταίο επεισόδιο 2,5 ωρών, με το οποίο έκλεισε ουσιαστικά τη σειρά, δίνοντας λύση σε όλα τα εκκρεμή ζητήματα.
1ος κύκλος (2015)
Ο πρώτος κύκλος της σειράς ξεκίνησε στις 5 Ιουνίου του 2015 και ολοκληρώθηκε σε 12 επεισόδια.
Χριστουγεννιάτικο επεισόδιο (2016)
Στις 23 Δεκεμβρίου 2016 προβλήθηκε ένα δίωρο Χριστουγεννιάτικο επεισόδιο.
2ος κύκλος (2017)
Ο δεύτερος κύκλος ξεκίνησε στις 5 Μαΐου του 2017 και ολοκληρώθηκε σε 10 επεισόδια. Σε αυτόν τον κύκλο, τον Κάφιους (Βαν Νταμ) υποδύεται ο Τόμπι Ονιουμέρε.
Τελευταίο επεισόδιο/Season Finale (2018)
Στις 8 Ιουνίου 2018 προβλήθηκε ένα διομισάωρο τελευταίο επεισόδιο με τίτλο "Amor Vincit Omnia" (= η αγάπη νικά τα πάντα), κλείνοντας οριστικά τη σειρά, φτάνοντας έτσι τον αριθμό των επεισοδίων σε 24.
Δεκάπρωτος
Ο Δεκάπρωτος ήταν αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία που είχε οικονομικά αλλά και αστυνομικά καθήκοντα.
Ο θεσμός του Δεκάπρωτου εμφανίστηκε αρχικά στην Βυζαντινή Αίγυπτο στις αρχές του 3ου αιώνα, αργότερα ο θεσμός επεκτάθηκε στη Μικρά Ασία, Συρία και τα νησιά του Αιγαίου. Διαχειρίζονταν τα οικονομικά ενός νομού αλλά και επέβλεπε την τήρηση της τάξης. Επίσης ήταν υπεύθυνος για την συλλογή των φόρων και εκλεγόταν ανάμεσα από τους ίδιους τους πολίτες που είχαν τα κατάλληλα προσόντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Όθων, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Όθων (Otto von Österreich, 21 Απριλίου 1865 - 1 Νοεμβρίου 1906) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας, βασιλικός πρίγκιπας της Ουγγαρίας και της Βοημίας.
Βιογραφία
Ο Όθων Φραγκίσκος Ιωσήφ Κάρολος Λουδοβίκος Μαρία ο δεύτερος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας από τη δεύτερη σύζυγό του Μαρία Αννουνσιάτα των Δύο Σικελιών. Ήταν ανιψιός του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ και πατέρας του Καρόλου, τελευταίου αυτοκράτορα της Αυστρίας.
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας, αλλά στάθηκε άπιστος σύντροφος, αφού απέκτησε και εξώγαμα τέκνα. Αρρώστησε σοβαρά από σύφιλη δύο χρόνια πριν το τέλος του και αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Έζησε ένα χρόνο στην Αίγυπτο και επέστρεψε στην Αυστρία λίγους μήνες πριν αποβιώσει.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1886 τη Μαρία Ιωσηφίνα των Βέττιν, κόρη του Γεωργίου της Σαξονίας, με την οποία απέκτησε τα εξής τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Deep Blue Something (άλμπουμ των Deep Blue Something)
Το "Deep Blue Something" είναι το τέταρτο άλμπουμ των Deep Blue Something. Κυκλοφόρησε από την Aezra το 2001. Κυκλοφόρησε αποκλειστικά στις ΗΠΑ. Περιέχει 5 τραγούδια από το Byzantium, που είχε κυκλοφορήσει αποκλειστικά σε Ιαπωνία, Ευρώπη και Καναδά, και 8 καινούρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Πρόκνη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρόκνη είναι γνωστή η μία από τις δύο θυγατέρες του Πανδίων Α΄, βασιλιά των Αθηνών. Αδελφή της Πρόκνης ήταν η Φιλομήλα, ενώ αδελφός της ήταν ο Ερεχθέας, μετέπειτα βασιλιάς των Αθηνών. Η Πρόκνη δόθηκε από τον πατέρα της ως σύζυγος στον βασιλιά Τηρέα από τη Θράκη, επειδή αυτός τον είχε βοηθήσει εναντίον των Θηβαίων και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Ίτυ. Ο Τηρέας βίασε την αδερφή της Πρόκνης, Φιλομήλα, και της έκοψε τη γλώσσα για να μην μιλήσει. Η Φιλομήλα ύφανε την ιστορία σε πανί και η Πρόκνη για να τον εκδικηθεί σκότωσε τον γιο τους, τον μαγείρεψε και του τον έδωσε για δείπνο. Όταν ο Τηρέας κατάλαβε τι είχε συμβεί όρμησε να εκδικηθεί αλλά παρενέβησαν οι θεοί και μεταμόρφωσαν τους τρεις τους σε πουλιά. Την Πρόκνη σε αηδόνι, τη Φιλομήλα σε χελιδόνι και τον Τηρέα σε τσαλαπετεινό. Η απεικόνιση του μύθου στο σύμπλεγμα (άγαλμα της Πρόκνης και του Ίτυ στο Μουσείο Ακρόπολης) φαίνεται ότι πρόβαλε την ιδεατή Αθηναία, που έβαλε την τιμή της πατρικής οικογένειας πάνω από τη δική της, συζυγική οικογένεια".
Η Πρόκνη ως αηδόνι διαρκώς θρηνεί για το χαμό του γιου της, Ίτυ. Η Φιλομήλα ως χελιδόνι μεταναστεύει διαρκώς, δεν κελαηδάει ωραία και χτίζει τις φωλιές της κοντά στους ανθρώπους. Ο Τηρέας ως τσαλαπετεινός κράζει πάντα με αγωνία αναζητώντας τον γιο του.
Ο μύθος αυτός έγινε το θέμα τραγωδιών από τους αρχαίους Έλληνες τραγικούς ποιητές. Διασώθηκε ένα απόσπασμα από την τραγωδία του Σοφοκλή «Τηρεύς», όπου γίνεται αναφορά στον μύθο της Πρόκνης. Επίσης, ο Αριστοφάνης αναφέρεται στον μύθο του Τηρέα και της Πρόκνης στις κωμωδίες του «Όρνιθες» και «Βατράχους».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προκνη
Επίπεδο μεταφοράς
Το επίπεδο μεταφοράς (transport layer) είναι το τέταρτο επίπεδο του μοντέλου αναφοράς OSI. Είναι το χαμηλότερο επίπεδο που παρέχει απ' άκρη σ' άκρη επικοινωνία. Ελέγχει την παραλαβή και παράδοση μηνυμάτων στους δύο ακραίους κόμβους. Αυτό το επίπεδο μπορεί να χωρίσει τα μηνύματα σε μικρότερα πακέτα. Όταν η εφαρμογή το απαιτεί, το επίπεδο διακίνησης χρησιμοποιεί επιβεβαιώσεις για να επαληθεύσει ότι τα πακέτα παρεδόθησαν σωστά στον προορισμό τους. Επίσης, το επίπεδο μεταφοράς ελέγχει το ρυθμό με τον οποίο στέλνονται πακέτα στον προορισμό τους. Επιπλέον, όλα αυτά πρέπει να γίνονται αποδοτικά και με τέτοιο τρόπο, ώστε να απομονώνονται τα ανώτερα επίπεδα από τις αναπόφευκτες αλλαγές στην τεχνολογία του υλικού. Υπό κανονικές συνθήκες, το επίπεδο μεταφοράς δημιουργεί μια ξεχωριστή σύνδεση δικτύου για κάθε σύνδεση μεταφοράς που απαιτείται από το επίπεδο συνόδου. Ωστόσο, αν η σύνδεση μεταφοράς απαιτεί υψηλή διέλευση, το επίπεδο μεταφοράς μπορεί να δημιουργήσει πολλαπλές συνδέσεις δικτύου, κατανέμοντας τα δεδομένα σ'αυτές ώστε να βελτιώσει τη διέλευση. Το επίπεδο μεταφοράς καθορίζει επίσης τον τύπο υπηρεσίας που θα προσφέρει στο επίπεδο συνόδου και, τελικά, στους χρήστες του δικτύου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Αραχαμίτες Αρκαδίας
Οι Αραχαμίτες, επίσης τοπικώς γνωστή ως Αραχαμίτα, είναι χωριό στη δημοτική ενότητα Βαλτετσίου, Δήμου Τριπόλεως, νομού Αρκαδίας Ελλάδας. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, οι Αραχαμίτες ανήκαν στο Τοπικό Διαμέρισμα Αραχαμιτών, του πρώην Δήμου Βαλτετσίου, του Νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του όρους Άγιος Ηλίας ( ή Προφήτης Ηλίας, 1100 μ) σε απόσταση 5 χλμ δυτικά της Ασέας. Έχει υψόμετρο 740 μέτρα.
Ονομασία
Ανάμεσα σε πολλές άλλες, υπάρχει η πρόταση ότι η ονομασία  του χωριού προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη χαραμός (στη Δωρική διάλεκτο) που σημαίνει  βαθύ βάραθρο, κοίλο εδάφους, καταβόθρα, στενή χαράδρα και συναντάται σε αρκετά μέρη της Ελλάδας. Με αντιμετάθεση του -ρ και του χ- προκύπτει η λέξη ραχαμός που χρησιμοποιείται σήμερα σε κάποια μέρη της Ελλάδας (π.χ. Σύρος και Σίφνος) για να περιγράψει το χαραδρώδες ρεύμα ποταμού. Η λέξη Ραχαμός, και πιο συγκεκριμένα , με το προσθετικό Α- , Αραχαμός είναι η βάση της ονομασίας του Αραχαμίτη ως κατοίκου μιας περιοχής που έχει χαράδρες (βλ. φαράγγι Ελισσώνα ). Ο πληθυντικός των κατοίκων, Αραχαμίτες, έδωσε το όνομα στο χωριό.
Φυσικό τοπίο
Βρίσκεται σε ένα καταπράσινο περιβάλλον. Στην πλαγιά του βουνού υπάρχει ένα πυκνό δάσος από καστανιές και δρυς ενώ κάτω από το χωριό υπάρχει ο αδρεύσιμος κάμπος και  μια μικρή παρθένα ρεματιά που καταλήγει στο φαράγγι του ποταμού Ελισσώνα (Μπαρμπουτσάνα), παραπόταμου του Αλφειού.
Ιστορία
Ο χώρος έχει κατοικηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων όπως μαρτυρούν οι αναφορές του Παυσανία στα Αρκαδικά, κατά τη διαδρομή του από την αρχαία Μεγαλόπολη προς την κοιλάδα και το βουνό Μαίναλο. Στην περιοχή τοποθετείται η πόλη Λυκόα χωρίς να έχει ανακαλυφθεί έως τώρα.
Το 2006 το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών άρχισε να ερευνά την περιοχή κοντά στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής εντοπίστηκε το μικρό ιερό της Αρτέμιδος Λυκοάτιδας, που χρονολογείται από τα μέσα του 6ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ, το μοναδικό γνωστό ιερό στην Ελλάδα αφιερωμένο στη θεά με το συγκεκριμένο επιθετικό προσδιορισμό. Η Άρτεμις αναφέρεται μόνο μία φορά με το επίθετο Λυκοάτιδα, στο ιερό της στη μικρή πόλη Λυκόα, γνωστή από την περιγραφή του Παυσανία. Οι επιγραφές που εντοπίστηκαν αποδεικνύουν ότι η πόλη Λυκόα τοποθετούνταν στη θέση Αγία Παρασκευή. Το γεγονός αυτό ανασυνθέτει και μέρος της αρκαδικής τοπογραφίας, καθώς καταδεικνύει ότι η κοιλάδα των Αραχαμιτών ταυτίζεται με την κοιλάδα του Μαίναλου και το όρος Άγιος Ηλίας είναι το αρχαίο βουνό Μαίναλος. Κατά συνέπεια και το μικρό ιερό που έχει εντοπιστεί από τις ανασκαφές του Φινλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών ήταν αφιερωμένο στην Αρτέμιδα Λυκοάτιδα.
Στα νεότερα χρόνια, κάτοικοι από διάφορα μέρη της Πελοποννήσου μετακινήθηκαν εδώ ως αποτέλεσμα της μακραίωνης πολυτάραχης ιστορίας της. Στην απογραφή του Προνοητή της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας στη βενετοκρατούμενη Πελοπόννησο Francesco Grimani, του έτους 1700, το χωριό ανήκει στην επαρχία του Λεονταρίου, αναφέρεται με το όνομα Racamies και έχει 3 οικογένειες και 16 κατοίκους.
Οι Αραχαμιτέοι συμμετείχαν στην Επανάσταση του 1821, πολέμησαν στο Βαλτέτσι, όπως ο Σαράντος Παπαγιαννόπουλος , και σε όλoυς τους πολέμους του έθνους. Από τις αρχές του 20ου αιώνα άρχισαν να μεταναστεύουν προς το εξωτερικό. Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου η μετανάστευση εντάθηκε ενώ υπήρξε και εσωτερική μετανάστευση προς την Αθήνα και αλλού με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του πληθυσμού.
Αξιοθέατα
Ο ιερός ναός της Μεταμόρφωση του Σωτήρος, που βρίσκεται σε ειδυλιακή τοποθεσία ανάμεσα σε δάσος και πηγές και είναι χώρος αναψυχής.
Σήμερα
Οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και ιδίως με την καλλιέργεια πατάτας και τις καστανιές καθώς και με την κτηνοτροφία και την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων.
Οι σύλλογοι των κατοίκων φροντίζουν να τηρούν τις παραδόσεις αναβιώνοντας παλιά έθιμα και διοργανώνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις. Είναι συνδιοργανωτές μαζί με τους άλλους τοπικούς συλλόγους και το Φινλανδικό Ινστούτο Αθηνών του Μαινάλιου αγώνα δρόμου. Ο αγώνας δρόμου είναι μια βατή κυκλική διαδρομή 14 χιλιομέτρων με αφετηρία και τερματισμό την εκκλησία της Μεταμόρφωση του Σωτήρος, που περνά από τα χωριά Κεραστάρι, Αθήναιο, και Ασέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Ιοκάστη (δορυφόρος)
Η Ιοκάστη (αγγλικά: Iocaste) ή Δίας XXIV είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ το 2000. Πήρε το όνομά του τον Οκτώβριο του 2002 από την Ιοκάστη, η οποία ήταν μητέρα και γυναίκα του Οιδίποδα κατά την Ελληνική μυθολογία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2000 J 3.
Έχει διάμετρο περίπου 5 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.723.000 χλμ. σε 609,427 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 147° με την εκλειπτική (146° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα 0,2874.
Η Ιοκάστη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°. Η ομάδα πιστεύεται πως αποτελεί θραύσματα ενός ηλιοκεντρικού αστεροειδή.
Το χρώμα της φαίνεται πως είναι γκρίζο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Κωμογραμματέας
Ο Γραμματέας της Κώμης ή Κωμογραμματέας, ήταν αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία που είχε οικονομικά αλλά και αστυνομικά καθήκοντα.
Ο θεσμός του Κωμογραμματέα εμφανίστηκε στην Βυζαντινή Αίγυπτο στις αρχές του 3ου αιώνα, είχε ανώτερο του τον Τοπάρχη και ουσιαστικά διοικούσε μία Κώμη. Τα καθήκοντά του εκτός από γραφέας, η τήρηση της τάξης, η συλλογή φόρων, αλλά και απογραφές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Θοδωρής Χρυσανθόπουλος
Ο Θοδωρής Χρυσανθόπουλος (γεννημένος 21 Ιουνίου 1993) είναι Έλληνας αθλητής στο άλμα επί κοντώ. Η ατομική του καλύτερη επίδοση είναι 5.50 στον ανοιχτό στίβο από τον Ιουλίου του 2017 στο meeting Tofalia 2017 στην Πάτρα. Επίσης στον κλειστό στίβο κατέχει επίδοση 5.25 την οποία πραγματοποίησε το 2018 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στον Πειραιά.
Η σημαντικότερη διάκριση του Χρυσανθόπουλου είναι η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στους πρώτους Ολυμπιακούς Aγώνες Nέων με επίδοση 4.95 που διεξήχθαν το καλοκαίρι του 2010 στη Σιγκαπούρη. Ανάμεσα στις υπόλοιπες διακρίσεις του ξεχωρίζουν τα τρία ασημένια μετάλλια στα Βαλκανικά Πρωταθλήματα ανδρών-γυναικών στο Πιτέστι το 2014, στο Νόβι Παζάρ το 2017 και στην Στάρα Ζαγόρα το 2018. Επίσης Ο Χρυσανθόπουλος το 2012 κατέκτησε την 11η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων-Νεανίδων που διεξήχθη στη Βαρκελώνη. Επιπλέον το 2013 κατέκτησε την 10η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου.
Ο Χρυσανθόπουλος ανήκει στον Πανιώνιος Γ.Σ.Σ. από το 2006 έως και σήμερα και προπονείται με τον παλιό πρωταθλητή του άλματος επί κοντώ και ομοσπονδιακό προπονητή του άλματος επί κοντώ Αντρέα Τσώνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κριστιάν Μαρτίνεθ
Ο Κριστιάν Μαρτίνεθ είναι ένας είναι ένας διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ανδόρρα που αγωνίζεται στον ισπανικό σύλλογο FC Andorra, στη θέση του αμυντικού.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Ανδόρρα λα Βέγια. Ξεκίνησε την καριέρα του στην FC Andorra το 2009. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Ανδόρρας την ίδια χρονιά. Συμμετείχε επίσης στην Εθνική Ανδόρρας κάτω των 17, κάτω των 19 και κάτω των 21. Σκόραρε ένα γκολ στο παιχνίδι με την Εθνική Ιρλανδία στα προκριματικά του Euro 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ανδόρρας Κατηγορία:Ανδορρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανδόρρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λουζιτάνος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάντα Κολόμα
Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας (1868-1915)
Ο Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας (γεννηθείς Φερδινάνδος Κάρολος Λουδοβίκος Ιωσήφ Ιωάννης Μαρία, Βιέννη, 27 Δεκεμβρίου 1868 - Μόναχο, 12 Μαρτίου 1915) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας και της δεύτερης συζύγου του Μαρία Αννουντσιάτα των Δύο Σικελιών. Ήταν ακόμη ανιψιός του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας και νεότερος αδελφός του αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου που δολοφονήθηκε στο Σαράγεβο (1914).
Πραγματοποίησε μοργανατικό γάμο με την Μπέρτα Τσούμπερ (1879-1979) χωρίς να αποκτήσει παιδιά, εξορίστηκε από τον θείο του αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ στο Τυρόλο (1911) και πέθανε από φυματίωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Λόταρ Ρέντουλιτς
Ο Στρατηγός (Generaloberst) Δρ. Λόταρ Ρέντουλιτς (Lothar Rendulic, 23 Οκτωβρίου 1887 – 18 Ιανουαρίου 1971) ήταν Κροατικής καταγωγής αξιωματικός του Αυστροουγγρικού και του Αυστριακού στρατού, ο οποίος έφθασε στο βαθμό του Στρατηγού στο Τρίτο Ράιχ, όντας ένθερμος υποστηρικτής του Αυστριακού Ναζιστικού Κόμματος.
Πρώτα χρόνια
Ο Λόταρ Ρέντουλιτς γεννήθηκε στο Βίνερ Νόισταντ της Αυστρίας, από κροατική οικογένεια (στα κροατικά, το επώνυμο γράφεται «Rendulić»). Ο πατέρας του, Λούκας Ρέντουλιτς, ήταν συνταγματάρχης (Oberst) του Αυστροουγγρικού στρατού. Μετά την αποφοίτησή (Abitur) του, ο Ρέντουλιτς σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στη Βιέννη και τη Λωζάνη. Το 1907, ο Ρέντουλιτς επέστρεψε στη γενέτειρά του και εισήχθη στη Θηρεσιανή Στρατιωτική Ακαδημία (Theresianische Militärakademie) (η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε "Πολεμική Σχολή του Βίνερ Νόισταντ" (Kriegsschule Wiener Neustadt) Τον Αύγουστο του 1910, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, έλαβε το βαθμό του ανθυπολοχαγού και τοποθετήθηκε στο 99ο Σύνταγμα Πεζικού "Γεώργιος ο Α', Βασιλεύς των Ελλήνων" (Georg I., König der Hellenen) στη Βιέννη. Στο σύνταγμα αυτό παρέμεινε ως το 1915, ένα χρόνο μετά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε και μετατέθηκε στην 31η Μεραρχία Πεζικού. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, τραυματίστηκε σοβαρά τον Οκτώβριο του 1914 και επέστρεψε μετά την ανάρρωσή του, την άνοιξη του 1915. Το 1916 έγινε αξιωματικός του Δικαστικού και Στις 4 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς, ο Ρέντουλιτς νυμφεύτηκε τη Νέλα Τσεμπλ (Nella Zöbl). Δύο χρόνια αργότερα, το 1918, έλαβε την τελευταία μετάθεση στον πόλεμο, πριν τη συνθηκολόγηση των Κεντρικών Δυνάμεων, στο XXI Σώμα Στρατού.
Μετά τη λήξη του πολέμου, ο Ρέντουλιτς συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το 1920 έλαβε διδακτορικό στη Νομική (Dr. iur) και απέκτησε τον τίτλο του Δόκτορος. Μετά από αυτό, κατετάγη στον νεότευκτο Στρατό της Αυστριακής Δημοκρατίας και το 1922 ξεκίνησε να υπηρετεί στο Τμήμα Οργάνωσης του Υπουργείου Πολιτικής Άμυνας. Το 1932 έγινε μέλος του, απαγορευμένου στην Αυστρία, Ναζιστικού Κόμματος. Από το 1934 ο Ρέντουλιτς υπηρέτησε σε διπλωματικά σώματα ως στρατιωτικός ακόλουθος, με γραφείο στο Παρίσι. Η καριέρα του όμως πήρε την κατιούσα το 1936, καθώς τέθηκε σε προσωρινή διαθεσιμότητα λόγω της εγγραφής του στο Ναζιστικό κόμμα, κάτι που δικαίως θεωρείτο απαράδεκτο για έναν Αυστριακό πολίτη - πόσο μάλλον για ένα διπλωμάτη, - διότι Αυστριακοί ναζί με τη σύμπραξη των Γερμανών ομοϊδεατών τους είχαν δολοφονήσει τον καγκελάριο της Αυστρίας Ένγκελμπερτ Ντόλφους (Engelbert Dollfuß) το 1934.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Μετά το Άνσλους (την προσάρτηση της Αυστρίας στη Ναζιστική Γερμανία), το 1938 ο Λόταρ Ρέντουλιτς κλήθηκε στον τακτικό γερμανικό στρατό (Βέρμαχτ). Για τέσσερις περίπου μήνες (23 Αυγούστου–10 Οκτωβρίου), ο Ρέντουλιτς ήταν ενεργός διοικητής της 14ης Μεραρχίας Πεζικού, ενώ από το 1940 ως το 1942 κατείχε την ίδια θέση στην 52η Μεραρχία Πεζικού. Από το 1942 ως το 1943, ανέλαβε τη διοίκηση του XXXV Σώματος Στρατού, ωστόσο μετά το 1943 τέθηκε σε εφεδρεία. Κατά την περίοδο αυτή, τιμήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών (6 Μαρτίου 1942) στον οποίο σύντομα προστέθηκαν τα Φύλλα Δρυός (15 Αυγούστου 1943).
Γιουγκοσλαβία
Από το 1943 ως το 1944, ο Ρέντουλιτς ανέλαβε καθήκοντα γενικού διοικητή της 2ης Στρατιάς Πάντσερ στη Γιουγκοσλαβία. Στις αρχές του 1944, ο Αδόλφος Χίτλερ έδωσε εντολή στον Ρέντουλιτς να εκπονήσει ένα σχέδιο προκειμένου να αιχμαλωτίσει τον ανώτατο αρχηγό των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων (ανταρτών), Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Έτσι, στις 25 Μαΐου του 1944, Γερμανοί αλεξιπτωτιστές (Fallschirmjägers) ερρίφθησαν στο Ντρβαρ της δυτικής Βοσνίας και επιτέθηκαν στο αρχηγείο των παρτιζάνων, το οποίο βρισκόταν στην πόλη, σε αναζήτηση του Τίτο. Ωστόσο, το μόνο που κατάφεραν να βρουν ήταν η στολή του Τίτο, καθώς ο τελευταίος ήταν απ' ό,τι φαίνεται, προετοιμασμένος για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Φινλανδία και Νορβηγία
Τον Ιούνιο του 1944, ο Ρέντουλιτς ανέλαβε τη διοίκηση της 20ής Ορεινής Στρατιάς (20. Gebirgsarmee). Ο Χίτλερ, σε προσωπική συνάντηση που είχε με τον Ρέντουλιτς, δήλωσε "Στην Ορεινή Στρατιά παίρνεις τον έλεγχο του καλύτερου σχηματισμού που διαθέτουμε". Τον ίδιο μήνα διορίστηκε διοικητής όλων των γερμανικών δυνάμεων της Σκανδιναβίας, δηλαδή της Φινλανδίας, συμμάχου του Άξονα, και της κατεχόμενης Νορβηγίας.
Ανατολικό Μέτωπο
350px|thumb|Δεκέμβριος 1944. Ο στρατηγός Λόταρ Ρέντουλιτς (δεξιά) ανταλλάσσει εγκάρδια χειραψία με τον Στρατηγό του Πεζικού Καρλ Βάιζενμπεργκερ
Στις 7η Μαΐου του 1945, μία μέρα πριν την άνευ όρων παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας, κατά την Σοβιετική επίθεση στην Τσεχοσλοβακία, ο Ρέντουλιτς παρέδωσε την Ομάδα Στρατιών Όστμαρκ σε μονάδες του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, στα δυτικά στης Αυστρίας, προσπαθώντας να σώσει τους άντρες του από τη σοβιετική αιχμαλωσία. Από τους 900.000 στρατιώτες του Άξονα, μόνο 50.000 γλύτωσαν το θάνατο στην Τσεχοσλοβακία ή την αιχμαλωσία και την καταναγκαστική εργασία στη Σοβιετική Ένωση.
Φυλάκιση και θάνατος
Μετά την παράδοσή του, ο Ρέντουλιτς φυλακίστηκε και δικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου στις Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης, λόγω της ανάμιξής του σε επιθέσεις του τακτικού στρατού σε άμαχους πολίτες της Γιουγκοσλαβίας, καθώς επίσης και για την εφαρμογή της πολιτικής της "καμένης γης" στη Λαπωνία, ενάντια στους Φινλανδούς. Στις 19 Φεβρουαρίου του 1948, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε εικοσαετή φυλάκιση, αν και αθωώθηκε για την περίπτωση της Λαπωνίας. Η ποινή του Ρέντουλιτς μειώθηκε τελικά σε δέκα χρόνια, αλλά τελικά ελευθερώθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του 1951 από τη στρατιωτική φυλακή του Λάντσμπεργκ αμ Λεχ της Βαυαρίας, όπου είχε φυλακιστεί και ο Αδόλφος Χίτλερ τη δεκαετία του '20, για το αποτυχημένο Πραξικόπημα της μπιραρίας. Μετά την απελευθέρωσή του, ο Λόταρ Ρέντουλιτς εργάστηκε ως δημοσιογράφος και συγγραφέας, ενώ ασχολήθηκε και με την τοπική πολιτική στο Ζεεβάλχεν αμ Άτερζεε, στην αυστριακή επαρχία του Σαλτσκάμεργκουτ. Ο Ρέντουλιτς έζησε ήσυχα τα τελευταία χρόνια της ζωής του και πέθανε στο Έφερντινγκ της Αυστρίας στις 18 Ιανουαρίου 1971.
Αξιοσημείωτες διακρίσεις
(Σημείωση: το ερωτηματικό δηλώνει άγνωστη χρονολογία απονομής)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού Κατηγορία:Κροάτες εγκληματίες
Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο (Κώστας Τοπούζης)
Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο είναι η ονομασία σειράς 47 βιβλίων, στα οποία περιέχονται μεταφρασμένες στα Νεοελληνικά, στη δημοτική γλώσσα, όλες οι αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες που έχουν διασωθεί από το έργο του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη, του Αριστοφάνη και του Μένανδρου. Η μετάφραση είναι του Κώστα Τοπούζη και η επιμέλεια της σειράς του Κώστα Μπαλάσκα. Η σειρά βιβλίων Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επικαιρότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίο δράμα Κατηγορία:Κώστας Τοπούζης Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
Volvo XC60
Το Volvo XC60 είναι ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία Volvo, από το 2008 έως σήμερα, σε δύο γενιές. Η πρώτη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2008, ενώ η δεύτερη γενιά του παρουσιάστηκε στο ίδιο Σαλόνι τον Μάρτιο του 2017. Μάλιστα και οι δύο γενιές του XC60 αξιολογήθηκαν ως κορυφαίες στον τομέα της ασφάλειας και απέσπασαν θετικά σχόλια και βραβεία για τις καινοτομίες τους στην ασφάλεια. Η δεύτερη γενιά του, κέρδισε το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς στην Ιαπωνία για το 2017 / 2018.
Διαχρονικά, το XC60 είναι το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Volvo διεθνώς από το 2009 μέχρι σήμερα. Επίσης, είναι και το δεύτερο σε ιεραρχία μεγέθους SUV της εταιρείας, μετά το κορυφαίο στην παλέτα Volvo XC90, αλλά μεγαλύτερο από το κόμπακτ πολυτελές SUV Volvo XC40 που εισήχθη τον Νοέμβριο του 2017.
Βασικά στοιχεία
Το XC60 αποτελεί μέρος της Σειράς 60 της Volvo, μαζί με τα S60, S60 Cross Country, V60 και V60 Cross Country. Η πρώτη γενιά του XC60 εισήγαγε μια εντελώς νέα αισθητική για όλα τα μοντέλα της Σειράς 60. Τον Μάρτιο του 2013 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση, μαζί και με όλα τα μοντέλα της σειράς αυτής, που κυκλοφόρησαν ως μοντέλα της σεζόν (model year) του 2014. Παρομοίως, το XC60 δεύτερης γενιάς, που μπήκε στην παραγωγή τον Ιούλιο του 2017, για τη σεζόν του 2018, ήταν το πρώτο μοντέλο της Σειράς 60 με την καινούρια αισθητική φιλοσοφία.
Πωλήσεις
Το Volvo XC60 είναι το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Volvo, με τις πωλήσεις του μάλιστα να αυξάνονται διαρκώς κάθε χρόνο από την εισαγωγή του, το 2008, και μετά. Η δεύτερη γενιά του XC60, που εισήχθη το 2017, συνεχίζει να επιτυγχάνει νέα ρεκόρ πωλήσεων.
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
XC60 Κατηγορία:Σουηδικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Λεχ
μικρογραφία|Ο ποταμός Λεχ μεταξύ των πόλεων Λάντσμπεργκ και Κάουφερινγκ. μικρογραφία|Ο χάρτης του ποταμού Λεχ. Ο Λεχ (Λατιν. Licus, Licca), ο οποίος ονομαζόταν από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο Λικίας, ή Λικίος είναι ποταμός της Αυστρίας και της Γερμανίας. Έχει μήκος 264 χιλιόμετρα και είναι παραπόταμος του Δούναβη με συνολική λεκάνη απορροής 6.600 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η πηγή του βρίσκεται στο Αυστριακό κρατίδιο Φόραρλμπεργκ, όπου ο ποταμός πηγάζει από τη λίμνη Φόρμαρινζεε των Άλπεων σε υψόμετρο 1.870 μέτρων. Ρέει Β-ΒΑ και διασχίζει τα σύνορα με τη Γερμανία, δημιουργώντας τον Λέχφαλ (Lechfall), έναν καταρράκτη ύψους 12 μέτρων. Έπειτα, ο ποταμός εισέρχεται στο φαράγγι Λέχσλουχτ (Lechschlucht). Αφήνοντας τις Άλπεις, εισέρχεται σε υψόμετρο 790 μέτρων στην ορεινή πεδιάδα του Άλγκοϊ από το Φύσεν της Βαυαρίας. Στη συνέχεια ο ποταμός διαρρέει την πόλη του Φύσεν και την τεχνητή λίμνη Φόργκενζεε. Σε αυτό το σημείο ο ποταμός σχηματίζει καταρράκτες. Μετά ο ποταμός ρέει ακόμα περισσότερο προς τα βόρεια και περνάει τις πόλεις Σόνγκαου, Λάντσμπεργκ, Άουγκσμπουργκ (όπου δέχεται τα νερά του Βέρταχ) και Ράιν, προτού εκβάλλει στον ποταμό Δούναβη ακριβώς κάτω από την πόλη Ντοναουβέρτ σε υψόμετρο 410 μέτρων. Δεν είναι πλωτός εξαιτίας του πολύ χειμαρρώδους χαρακτήρα που έχει.
Ιστορία
Σε πάνω από μία περιπτώσεις, ιστορικά γεγονότα έχουν γίνει στις όχθες αυτού του ποταμού:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αυστρίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Μάσταυρα (Λυκία)
Τα Μάσταυρα ήσαν πόλη στην αρχαία Λυκία.
Πιθανώς να ευρίσκονταν στην τοποθεσία του σημερινού Ντερεαγκζί, περίπου 25 χμ. βορειοδυτικά από τα Μύρα,  το οποίο, ωστόσο, δεν θα πρέπει να συγχέεται με το Ντερεαγκζί του Ναζιλί ή το Ντερεαγκζί της Ιντσίρλιοβα.
Επισκοπή
Η επισκοπή των Μάσταυρων της Λυκίας αναφέρεται στις Notitiae Episcopatuum του 7ου και του 10ου αιώνα ως έχουσα πρώτο βαθμό μεταξύ των υπαγόμενων εκκλησιαστικών υποδιαιρέσεων στη μητροπολιτική έδρα των Μύρων.
Κανείς επίσκοπος της συγκεκριμένης επισκοπής δεν αναφέρεται ονομαστικά σε σωζόμενα έγγραφα, με εξαίρεση τον Βαάνη, ο οποίος μετείχε στην Φωτιανή Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης, ενώ δεν επρόκειτο για επίσκοπο των Μάσταυρων της Καρίας, όπως αναφερόταν στις αναφορές της εποχής, αλλά των Μάσταυρων της Λυκίας.
Μην αποτελώντας, πλέον, έδρα επισκόπου, τα Μάσταυρα της Λυκίας λογίζονται, σήμερα, από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.