cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πικέρμι
Νεότερη περίοδος
Κατά τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση του ελληνικού έθνους, το Πικέρμι αναγνωρίζεται ως αγροικία των Σπάτων, οικισμού της Κρωπίας. Εκείνη την εποχή ανθεί η αμπελουργία, με τους κατοίκους να συγκεντρώνονται μαζί στον τρύγο, αλλά και τα ιπποφορβεία. Στο Ρέμα του Βαλανάρη που πηγάζει από το Πεντελικό, η ροή του δεν σταματάει ποτέ και χύνεται στη Ραφήνα, κατασκευάζεται η δεξαμενή του Πικερμίου που εξυπηρετεί τις αρδευτικές ανάγκες για το πότισμα των χωραφιών στο Ντράφι και οικοδομούνται νερόμυλοι γύρω στο 1845. Τα κτήματα της περιοχής καλύπτονται από ελαιόδενδρα, αμπέλια, εσπεριδοειδή, ενώ κατασκευάζονται βουστάσια και πτηνοτροφία. Εκείνη την περίοδο αρχαιολόγοι επισκέπτονται την περιοχή και μετά από ανασκαφές αποκαλύπτονται πλούσια ευρήματα εποικισμού. Το 1862 οικοδομείται το πανδοχείο του Σκορδά, που φιλοξενεί περαστικούς και επισκέπτες που έρχονται να θαυμάσουν τα αρχαιολογικά ευρήματα και τον τύμβο του μαραθωνοδρόμου, ενώ διέθετε και στάβλους για τα άλογά τους. Το 1870 φιλοξενεί και το Λόρδο Μάνκαστερ, αμφότερο με τους γραμματείς της αγγλικής και ιταλικής πρεσβείας και της συνοδείας τους. Οι Αρβανητάκιδες απαγάγουν το λόρδο και τη συνοδεία του και ακολουθεί διπλωματικό επεισόδιο, με αποκορύφωμα τη σφαγή στο Δήλεσι. Το χάνι αργότερα δέχεται ως επισκέπτη και το μαρουσιώτη μαραθωνοδρόμο Σπύρο Λούη το 1896 προκειμένου να ξαποστάσει και να πιει ένα ποτήρι κρασί, ρωτώντας να μάθει αν τον έχουν περάσει οι λοιποί διαγωνιζόμενοι.
Το 1912 ιδρύεται η Κοινότητα Σπάτων της οποίας αποτελεί το Πικέρμι οικισμό.
Στα χρόνια της γερμανικής κατοχής οι κάτοικοι του Πεντελικού προσφέρουν καταφύγιο στους Αθηναίους αντάρτες και υφίστανται τα αντίποινα από τους Γερμανούς, με πιο χαρακτηριστική τη σύλληψη των ανδρών του χωριού Νταού και την εκτέλεσή τους την ημέρα της Αγίας Μαρίνας στο Λόφο Λεφίδη στην Παλλήνη ως αντίποινο για την εκτέλεση του Γερμανού Φρουράρχου στη Ραφήνα. Στις πλαγιές του βουνού δρουν αντάρτες, Σαρακατσαναίοι βοσκοί, που τρέφονται με την παραγωγή τους. Στα χρόνια που ακολουθούν, η ευρύτερη περιοχή βυθίζεται σε πένθος και παρακμή.
Μετά τις κακουχίες του πολέμου και της κατοχής, η Ελλάδα προσπαθεί σταδιακά να αναδιοργανωθεί και το 1952 το Πικέρμι αναγνωρίζεται ως Κοινότητα της Ανατολικής Αττικής. Οι μεγαλύτερες εκτάσεις συνιστούν το τσιφλίκι Πικερμίου-Ραφήνος που υπάγονται στο ευρύτερο ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής Πεντέλης, με τίτλους που μεταβιβάζονται από τους Οθωμανούς μεγαλοτσιφλικάδες.
Σύγχρονη ιστορία
Το κέντρο του χωριού εντοπίζεται επί της Λεωφόρου Μαραθώνος στο ύψος του Ιερού Ναού Αγίου Χριστοφόρου. Εκεί βρίσκεται ο μικρός εμπορικός πεζόδρομος με το χώρο εστίασης και το κοινοτικό κατάστημα από την άλλη λωρίδα της λεωφόρου. Συγκεντρώνει πληθυσμό των 1.168 ατόμων και έχει καταστεί σημαντικό συγκοινωνιακό πέρασμα από το κέντρο της Αθήνας, την Παλλήνη και τα Σπάτα προς τη Ραφήνα, ιδίως μετά τη διέλευση του αυτοκινητοδρόμου Σταυρού-Ραφήνας στον κόμβο Λ. Αγίου Χριστοφόρου-Μαραθώνος. Μάλιστα υπάρχει μεγάλη διέλευση και συχνά επιστρατεύεται η τροχαία για την ομαλή διεξαγωγή της κυκλοφορίας. Η περιοχή αποτελεί πέρασμα των ΚΤΕΛ προς τη Ραφήνα.
Η περιοχή είναι εκτός σχεδίου πόλεως, καθώς εξυπηρετεί τις γεωργικές και βιομηχανικές ανάγκες της Βόρειας Μεσογαίας, ιδίως μετά την οικιστική ανάπτυξη των γειτονικών πόλεων. Οι εταιρίες που εδρεύουν δεν επιβαρύνουν ιδιαίτερα το Πικέρμι καθώς είναι μεσαίας επιχειρηματικής όχλησης (π.χ. οινοποιεία, οικοδομικά υλικά, εταιρίες δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα).
Επικοινωνεί με τους γύρω δήμους μέσω της λεωφόρου Μαραθώνος, ενώ το 2007 συνδέεται με Ραφήνα-Παλλήνη-κέντρο Αθήνας μέσω του κλειστού αυτοκινητοδρόμου Ραφήνας-Σταυρού.
Το Πικέρμι εντάσσεται επιπλέον στην επιχείρηση "Μαραθώνιος Αναπτυξιακή" της Βόρειας Μεσογαίας για την οικογένεια Δήμων και Κοινοτήτων που διατρέχει η Λεωφόρος Μαραθώνος με λοιπά μέλη το Γέρακα την Ανθούσα, την Παλλήνη, τα Γλυκάνερα, τα Σπάτα, τη Ραφήνα, Νέα Μάκρη και Μαραθώνα. Επιπλέον, συμμετέχει στο Σύνδεσμο Ανάπλασης και Προστασίας του Πεντελικού (ΣΠΑΠ) με συνολικά 23 μέλη που συνορεύουν με το πεντελικό τοπίο. Επιπλέον, λειτουγεί γραφείο "Εθελοντών Πικερμίου" που συμβάλλει στον καλλωπισμό της περιοχής.
Δημογραφική εξέλιξη
thumb|Πληθυσμιακή κατανομή
Ανά οικισμό
Στους πίνακες που ακολουθούν φαίνεται αναλυτικά η δημογραφική εξέλιξη ανά οικισμό, βάσει των απογραφών της ΕΣΥΕ και των στοιχείων της Κοινότητος:
πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ, Κοινότης Πικερμίου
Κοινότητα
Το Πικέρμι αρχίζει να παρουσιάζει μαζικό οικιστικό ενδιαφέρον στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Στον πίνακα που ακολουθεί διαφαίνεται η συνολική δημογραφική εξέλιξη της κοινότητος βάσει των απογραφών του 1981, 1991 και 2001:
πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ, Κοινότης Πικερμίου
Η μεγάλη αυτή αύξηση του πληθυσμού στη δεκαετία του 2000 οφείλεται στον εποικισμό των ορεινών κτημάτων, όπου μετά τις πυρκαγιές του 1995 και 1998, τη μετατροπή της χρήσης της δασικής γης σε οικιστική και την ολοκλήρωση των έργων υποδομών αρχίζουν να κατοικούνται. Η αύξηση δε της έδρας του Πικερμίου οφείλεται στην ανάπτυξη της Βόρειας Μεσογαίας λόγω του αεροδρομίου και τη σύνδεση με τον αυτοκινητόδρομο Σταυρού Ραφήνος και τις αστικές συγκοινωνίες των Αθηνών. Το κέντρο του χωριού γνωρίζει εμπορική ανάπτυξη και καθίσταται συγκοινωνιακός κόμβος μεταξύ του κέντρου των Αθηνών, της Παλλήνης, του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών και του αναπτυσσόμενου λιμένος της Ραφήνος.
Πολεοδομικά χαρακτηριστικά
Το κέντρο αναπτύσσεται γύρω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Χριστοφόρου όπου εντοπίζεται και το κοινοτικό κατάστημα, ενώ χαρακτηριστικό σημείο εστίασης για τους περαστικούς αποτελεί το εμπορικό κέντρο του Πικερμίου. Η αγορά επεκτείνεται σταδιακά στην ευρύτερη ακτίνα της λεωφόρου Μαραθώνος, που αποτελεί και τον βασικό οδικό άξονα τοπικής διέλευσης, με τη διαμπερή κυκλοφορία να διοχετεύεται στον αυτοκινητόδρομο Σταυρού-Ραφήνος.
Συγκοινωνιακές υποδομές
Η κοινότητα του Πικερμίου συνδέεται με την Παλλήνη και το κέντρο της Αθήνας με λεωφορειογραμμή που προσφέρει ανταπόκριση στη γραμμή 3 του Μετρό. Επιπλέον συνδέεται με τα ΚΤΕΛ Αττικης στο δρομολόγιο για Παλλήνη-Ραφήνα, καθώς και με τον αυτοκινητόδρομο Σταυρού-Ραφήνας, ενώ με τη Χριστούπολη και τα Σπάτα συνδέεται μέσω της Λεωφόρου Αγίου Χριστοφόρου. Υπάρχει πρόβλεψη να συνδεθεί με την Παλλήνη και την Ραφήνα μέσω προαστιακού σιδηροδρόμου.
Αθλητικές εγκαταστάσεις
Στην είσοδο προς Διώνη υπάρχει ένα αθλητικό κέντρο που περιλαμβάνει ένα κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ κι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.
Προβλήματα της Κοινότητας
Η περιοχή δε διαθέτει οργανωμένο ρυμοτομικό σχέδιο καθώς το οικιστικό ενδιαφέρον φτάνει κυρίως μέχρι και την Παλλήνη. Αντιθέτως, οι πεντελικές ράχες που εκτείνονται στα βορειοδυτικά του Πικερμίου, εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας, έχουν μπει στο στόχαστρο οικοδομικών συνεταιρισμών που μετά την οικιστική αξιοποίηση και νομιμοποίηση του εγχειρήματος, προβαίνουν και σε εκμετάλλευση στη φιλοσοφία της υπερτοπικής εμπορικής εστίας επάνω στο βουνό. Παρόμοια απόπειρα γίνεται και στη γειτονική ράχη Διώνης όπου το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από ιστορικό-πολιτιστικό σε οικιστικό και οιωνεί εμπορικό, μετά τη χάραξη δρόμων στο βουνό, την υδροδότηση παράτυπων οικοδομών από την ΕΥΔΑΠ και την ανέγερση Ναού. Επιπλέον, αν αναλογιστεί κανείς την παλαιοντολογική και ιστορική σημασία της περιοχής γίνεται αντιληπτή η καταστροφή που συντελείται στην περιοχή από την εντατική δόμηση.
Πολλές φορές οι πεντελικές ράχες που υπάγονται στα όρια της κοινότητας έχουν πληγεί από πυρκαγιές, κατά τις δεκαετίες του '80, του '90]] και το 2007. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεγυμνωθεί το βουνό από τα δάση, ενώ η περιοχή επλήγη και από κατολισθήσεις που απείλησαν τα κατοικημένα οικοδομήματα του όρους. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τα γνωρίσματα της περιοχής ως συγκοινωνιακό πέρασμα και βιομηχανική ζώνη έχει αφήσει το στίγμα του στο κλίμα της περιοχής που έχει επιβαρυνθεί αρκετά.
Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα είναι η απουσία αποχέτευσης στα Μεσόγεια, καθώς το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων (ΚΕΛ) Ραφήνας δεν προχωράει, χωρίς να προβαίνει το ΥΠΕΧΩΔΕ σε εναλλακτικές μορφές επεξεργασίας των λυμάτων. Επιπλέον, η βορειοανατολική Αθήνα και η Ανατολική Αττική εξυπηρετούνται για την αντιπλημμυρική τους θωράκιση από το ρέμα της Ραφήνας, το οποίο μέχρι και σήμερα δεν έχει διευθετηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Ραφήνας - Πικερμίου
Μικροφυσιομετρία
Μικροφυσιομετρία είναι η in vitro μέτρηση των λειτουργιών και δραστηριοτήτων της ζωής ή της ζωντανής ύλης (όπως όργανα, ιστοί ή κύτταρα) και των φυσικών και χημικών φαινομένων που εμπλέκονται σε πολύ μικρή κλίμακα (μικρόμετρο) Ο όρος μικροφυσιομετρία εμφανίστηκε στην επιστημονική βιβλιογραφία στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Οι κύριες παράμετροι που αξιολογούνται στη μικροφυσιομετρία περιλαμβάνουν το pH και τη συγκέντρωση του διαλυμένου οξυγόνου, της γλυκόζης και του γαλακτικού οξέος, με έμφαση στις δύο πρώτες. Η πειραματική μέτρηση αυτών των παραμέτρων σε συνδυασμό με ένα ρευστό σύστημα για τη διατήρηση της κυτταρικής καλλιέργειας και μια καθορισμένη εφαρμογή φαρμάκων ή τοξινών παρέχει τις ποσοτικές παραμέτρους εξόδου ρυθμούς εξωκυτταρικής οξίνισης (EAR), ρυθμούς κατανάλωσης οξυγόνου (OUR) και ρυθμούς κατανάλωσης γλυκόζης ή απελευθέρωσης γαλακτικού για τον χαρακτηρισμό της μεταβολικής κατάστασης.
Λόγω της φύσης των μετρήσεων που βασίζονται σε αισθητήρες χωρίς ετικέτες, είναι εφικτή η δυναμική παρακολούθηση κυττάρων ή ιστών για αρκετές ημέρες ή ακόμη και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Σε μια εκτεταμένη χρονική κλίμακα, μια δυναμική ανάλυση της μεταβολικής απόκρισης ενός κυττάρου σε μια πειραματική θεραπεία μπορεί να διακρίνει οξείες επιδράσεις (π.χ. μία ώρα μετά από μια θεραπεία), πρώιμες επιδράσεις (π.χ. στις 24 ώρες) και καθυστερημένες, χρόνιες αποκρίσεις (π.χ. στις 96 ώρες). Όπως αναφέρουν οι Alajoki κ.ά., "Η ιδέα είναι ότι είναι δυνατόν να ανιχνευθεί η ενεργοποίηση των υποδοχέων και άλλες φυσιολογικές αλλαγές σε ζωντανά κύτταρα με την παρακολούθηση της δραστηριότητας του ενεργειακού μεταβολισμού".
Παραπομπές
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Ιωάννης Φίλων
Ο Ιωάννης «Γιαννάκης» Φίλων ή Φίλωνας ή Φίλωνα, ήταν Έλληνας αγωνιστής της επανάστασης του 1821, πρόκριτος και πολιτικός από την Λιβαδειά.
Βιογραφία
Ήταν πρόκριτος της Λιβαδειάς και από τους πρωτεργάτες της επανάστασης του 1821 στην Βοιωτία. Ήταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία και αναφέρεται ως αναφέρεται κόνσολος της επαρχίας Σαλώνων και Λιδωρικίου. Ο ίδιος μάλιστα με τη σειρά του μύησε άλλα μέλη στην Εταιρεία στα Ιωάννινα.
Στις 1 Απριλίου 1821, ο Ιωάννης Φίλων μαζί με τον Λάμπρο Νάκο, τον γιο του προκρίτου Νικόλαου Νάκου που μαζί με τον Ιωάννη Λογοθέτη ήταν όμηροι των Τούρκων στο κάστρο της πόλης, κήρυξαν την επανάσταση στην Λιβαδειά και στα γεγονότα της πολιορκίας της Λιβαδειάς. Μετά την κήρυξη της επανάστασης στην Στερεά Ελλάδα, σχηματίστηκε προσωρινή διοικητική αρχή, που ονομάστηκε Άρειος Πάγος της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας. Σε αυτήν ο Ιωάννης Φίλων ο συμμετείχε στην γερουσία ως πληρεξούσιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Νομός Βοιωτίας
Genesis Awards
thumb|right|200px|Λογότυπο του βραβείου Τα Genesis Awards είναι παγκόσμια βραβεία, τα οποία απονέμονται από τη The Humane Society of the United States σε προσωπικότητες των μέσων μαζικής ενημέρωσης για την προώθηση θεμάτων που αφορούν τα δικαιώματα των ζώων. Διοργανώνονται κάθε Μάρτιο στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνιας. Γνωστοί βραβευμένοι είναι ο Πίτερ Γκάμπριελ, η Τζένι Γκούνταλλ, ο Πίτερ Τζέννιγκς, ο Ντέιβιντ Ε. Κέλλεϋ, ο Σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ, ο Άρθουρ Μίλερ και ο Πρινς, καθώς και δημοσιογράφοι, σεναριογράφοι ταινιών και ντοκιμαντέρ, οι οποίοι εργάζονται εκτός ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Κατηγορία:Δικαιώματα των ζώων
Χριστούγεννα στην Ουκρανία
thumb|250px|[[Δείπνο παραμονής Χριστουγέννων με δώδεκα πιάτα από τον Jacques Hnizdovsky]] Οι παραδοσιακές ουκρανικές χριστουγεννιάτικες γιορτές ξεκινούν την παραμονή των Χριστουγέννων, η οποία γιορτάζεται από τις 24 Δεκεμβρίου έως τις 6 Ιανουαρίου, την ημερομηνία του εορτασμού της βάπτισης του Ιησού, σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο και το Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, τους Λατινικούς και Έλληνες Καθολικούς, καθώς και τις περισσότερες προτεσταντικές εκκλησίες.
Η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας (εκτός από τις ρουμανικές ενορίες ), ορισμένες ενορίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας και οι προτεσταντικές εκκλησίες γιορτάζουν τα Χριστούγεννα σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, επομένως οι Γρηγοριανές διακοπές διαρκούν από τις 6 έως τις 19 Ιανουαρίου. Η Αρμενική Επισκοπή Ουκρανίας της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας και η Αρμενική Καθολική Εκκλησία στην Ουκρανία γιορτάζουν τα Χριστούγεννα από τις 5 έως τις 6 Ιανουαρίου μαζί με τα Θεοφάνεια σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Τα Χριστούγεννα διαγράφηκαν σε μεγάλο βαθμό από το ουκρανικό ημερολόγιο για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα λόγω των αντιθρησκευτικών πολιτικών της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά πολλές από τις παραδόσεις της επέζησαν και αναβιώνουν ξανά.
Ημερομηνία
Οι χειμερινές διακοπές στην Ουκρανία αρχίζουν την 1η Δεκεμβρίου (ημέρα του Αγίου Ρωμανού). Η περίοδος από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι την 19η Ιανουαρίου λέγεται χιουμοριστικά "Ουκρανικό Ραμαζάνι".
Στις 18 Οκτωβρίου 2022, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας επέτρεψε στις μητροπόλεις να τελούν χριστουγεννιάτικες λειτουργίες σύμφωνα με το αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο, δηλαδή στις 25 Δεκεμβρίου. Σε περίπτωση θείας λειτουργίας, οι συμμετέχοντες απαλλάσσονται από τους περιορισμούς της νηστείας αυτήν την ημέρα. Στις 24 Δεκεμβρίου 2022, κατά τη διάρκεια ενός ακροατηρίου, ο Ταγματάρχης Αρχιεπίσκοπος Σβιατόσλαβ παρουσίασε στον Μητροπολίτη Επιφάνιο μια επιστολή προς εξέταση, στην οποία εκτίθενται οι συζητήσεις των ιεραρχών του ΟΕΚΕ για τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου. Τα πρωτεύοντα αποφάσισαν να συγκροτήσουν μια κοινή ομάδα εργασίας για συγκεκριμένες προτάσεις για τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2023, η Ιερά Σύνοδος του Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας επέτρεψε και ενέκρινε τη διαδικασία ευλογίας ενοριών και μοναστηριών για πλήρη χρήση του Αναθεωρημένου Ιουλιανού ημερολογίου και στις 24 Μαΐου 2023 να γίνει συνεδρίαση του Συμβουλίου των Επισκόπων, όπου θα τεθεί το θέμα της ημερολογιακής μεταρρύθμισης.
Από τις 24 Μαΐου 2023, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας ανακοίνωσε επίσημα ότι η 25η Δεκεμβρίου θα είναι η μόνιμη ημερομηνία για τις Χριστουγεννιάτικες εορταστικές εκδηλώσεις και γιορτές για τους Ουκρανούς Ορθόδοξους πιστούς, καθώς η Εκκλησία επισημοποίησε επίσημα την υιοθέτηση του Αναθεωρημένου Ιουλιανού ημερολογίου για σταθερές εορτές και εορτές, σύμφωνα με τον άλλο ορθόδοξο κόσμο, σύμφωνα με τους παλιούς ορθόδοξους ναούς της Ανατολής.
Στις 28 Ιουνίου 2023, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, υπέβαλε στη Βερχόβνα Ράντα νομοσχέδιο για τον αποκλεισμό των Χριστουγέννων στις 7 Ιανουαρίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο και την αναγνώριση της 25ης Δεκεμβρίου ως ενιαία επίσημη αργία, αντικατοπτρίζοντας τις αλλαγές στα ημερολόγια του Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία. Το κοινοβούλιο ενέκρινε αυτόν τον νόμο στις 14 Ιουλίου 2023, ο νόμος υποστηρίχθηκε από 241 λαϊκούς βουλευτές.
Άγιο Βράδυ
Η παραμονή των Χριστουγένων λέγεται "Σβιάτ/Σβιατύϊ Βέτσιρ" στα ουκρανικά ("Άγιο Βράδυ") και είναι γεμάτη με πολλά έθιμα και τελετουργίες. Στα έθιμα περιλαμβάνονται τα παρακάτω: η διακόσμηση του σπιτιού και του εορταστικού τραπεζιού με ειδικά αντικείμενα (ντίντουχ, σκόρδο, άχυρο και άλλα), τραγουδούν οι κολιάντκοι ( τα κάλαντα) και ούτω καθεξής. Κάθε τελετουργία έχει το δικό της νόημα και σκοπό. Π.χ. μερικές τούφες σανό τοποθετούνται κεντημένο τραπεζομάντηλο, ως υπενθύμιση της φάτνης στη Βηθλεέμ. Ένα από τα πιο εξέχοντα έθιμα της νύχτας είναι ένα ειδικό δείπνο, το Άγιο Δείπνο (Σβιατά Βετσέρια).
Αυτά τα δώδεκα πιάτα παραδοσιακά δεν περιέχουν κρέας, γάλα ή αυγά, όταν σερβίρονται γι'αυτό το σκοπό. Η κούτια (πουτίγκα με γλυκό σιτάρι) σερβίρεται παραδοσιακά στο ουκρανικό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Συχνά είναι το πρώτο πιάτο στα δώδεκα πιάτα του δείπνου της παραμονής Χριστουγέννων δείπνο ενώ τρώγεται σπάνια το υπόλοιπο έτος.
Κολιάντκοι
Στο τέλος του Αγίου Δείπνου συχνά η οικογένεια τραγουδά τα ουκρανικά κάλαντα, τα κολιάντκοι. Σε πολλές κοινότητες η αρχαία ουκρανική παράδοση των καλάντων εκτελούνται από νέους και μέλη οργανώσεων εκκλησιών που χτυπούν τα κουδούνια και συλλέγουν δωρεές. Το ουκρανικό τραγούδι "Σσέδρυκ" είναι η βάση του διεθνώς γνωστού "Carol of the Bells". Μια άλλη γνωστή έκδοση των ουκρανικών καλάντων ονομάζεται Μπογ πρεδβιτσνυι ναρόδύβσια.
Ντιντούχ
Όταν τα παιδιά βλέπουν το πρώτο αστέρι στον νυχτερινό ουρανό μπορεί να ξεκινήσει το δείπνο. Στις αγροτικές κοινότητες ο επικεφαλής του νοικοκυριού φέρνει σε ένα δεμάτι σιτάρι που ονομάζεται ντιντούχ/δίδουχ (παππούς) που αντιπροσωπεύει την σημασία του πλούσιου σιταριού της Ουκρανίας. Το ντιντούχ σημαίνει κυριολεκτικά "το πνεύμα των προγόνων", συμβολίζοντας τους προγόνους της οικογένειας. Στις πόλεις λίγο χρυσό σιτάρι σε ένα βάζο χρησιμοποιείται συχνά για την διακόσμηση του σπιτιού, αν και μπορεί να διακοσμηθεί και με σκόρδο.
Σόπκα
Η σόπκα είναι μια παραδοσιακή φορητή σκηνή της φάτνης της γέννησης, η οποία χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση της γέννησης και άλλων στοιχείων σε μορφή μαριονετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουκρανίας
Ισιώματα Τρικάλων
Τα Ισιώματα είναι οικισμός του Δήμου Πύλης στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Τα Ισιώματα βρίσκονται προς την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Λουπάτα σε υψόμετρο 947 μέτρα. Απέχουν περίπου 43 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Τρίκαλα, 23 χλμ. Δ. από την Πύλη (έδρα του δήμου) και 6 χλμ. (οδικά) ΝΔ. από τα Στουρναραίικα ενώ στα βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Άρτας - Τρικάλων.
Αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφονται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Στουρναραίικων του δήμου Πυνδαίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Στουρναραίικα, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Καλλιθέα, τις Καρυές, την Καστανιά, το Παλαιοχώρι και το Ψάρρο αποτελούν την κοινότητα Στουρναραίικων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πινδέων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 48 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 59.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Ναυτολόγιο
Το Ναυτολόγιο είναι ένα από τα επίσημα ναυτιλιακά έγγραφα του υπό ελληνική σημαία πλοίου. Αποτελεί δημόσιο έγγραφο. Στη πραγματικότητα πρόκειται για βιβλίο που είναι διατιμημένο έντυπο του Ν.Α.Τ., στο οποίο και καταχωρούνται όλοι οι εργαζόμενοι στο πλοίο ναυτικοί, οι συμβάσεις εργασίας τους καθώς και η λύση αυτών. Η καταχώρηση αυτών αποσκοπεί στη κρατική εποπτεία επί των όρων των συμβάσεων, την προστασία του ναυτικού από παρένθεση παρανόμων όρων.
Διάκριση
Τα ναυτολόγια των υπό ελληνική σημαία πλοίων, σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσίας διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: Όλα τα πλοία που εκτελούν πλόες μεταξύ λιμένων εσωτερικού εφοδιάζονται υποχρεωτικά με ναυτολόγιο, εκτός θαλαμηγών χωρητικότητας μικρότερης των 100 κόρων.
Έκδοση
Το ναυτολόγιο εκδίδεται από την Λιμενική Αρχή από την οποία και εφοδιάζεται το κάθε υπόχρεο πλοίο. Αποτελεί δε, το επίσημο συμφωνητικό που αποδεικνύει, τη πρόσληψη, (ναυτολόγηση), το είδος της ναυτικής εργασίας, καθώς και τα εξ αυτών δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επί του πλοίου ναυτικών.
Το Ναυτολόγιο εκδίδεται, είτε κατά τη πρώτη (αρχική) σύνθεση πληρώματος, είτε όταν αντικαθίσταται ο πλοίαρχος, ή τέλος όταν πρόκειται ν΄ ανανεωθεί προκειμένου να εκδοθεί νέο. Η ισχύς του διαρκεί 6 μήνες.
Το Ναυτολόγιο συντάσσεται εντός των χωρικών υδάτων από Αξιωματικό της Λιμενικής Αρχής του λιμένα κατάπλου καλούμενος "ναυτολόγος", εις δε το εξωτερικό από την αρμόδια ελληνική προξενική Αρχή. Αυτές οι Αρχές συμπληρώνουν και τις οποιεσδήποτε μεταβολές (ναυτολογήσεις, απολύσεις). Κάθε πλοίο υπό ελληνική σημαία μετά τον κατάπλου του και μέσα σε 24 ώρες υποχρεούται να φέρει θεωρημένο ναυτολόγιο μετά την προσκόμισή του στη Λιμενική Αρχή για έλεγχο και εξακρίβωση της σύνθεσης του πληρώματος.
Ιστορική αναδρομή
Το Ναυτολόγιο καθιερώθηκε με το '''Β.Δ. 6/18-8-1834''' "Περί ναυτολογίου των ελληνικών εμπορικών πλοίων", που ήταν ένα από τα πρώτα διατάγματα επί βασιλείας του Όθωνα. Κατά το διάταγμα εκείνο γράφονταν σε επίσημο βιβλίο οι "επί του πλοίου αξιωματικοί, ναύται, υπηρέται και επιβάται" και μάλιστα με πολλά στοιχεία, προφανώς για τη διακρίβωση της ταυτότητας που ακόμα δεν είχε καθιερωθεί, έτσι στο ναυτολόγιο εκείνο συμπληρώνονταν το όνομα, το πατρώνυμο, η μόνιμη διαμονή, η ηλικία, το ανάστημα, το χρώμα του προσώπου, των ματιών, των τριχών, ο λιμένας επιβίβασης, και για τους ναυτικούς και η συνθήκη εργασίας εκάστου με τον πλοίαρχο, που συνηθέστερα ήταν ο πλοιοκτήτης (καραβοκύρης). Πολύ αργότερα με τον '''Ν. 3170/1955 "Περί Ν.Α.Τ."''' το ναυτολόγιο αποτέλεσε το κύριο αποδεικτικό έγγραφο που πιστοποιούσε την διάρκεια της ναυτικής εργασίας, από τη ναυτολόγηση μέχρι την απόλυση του ναυτικού, και κατ΄ επέκταση πιστοποιούσε και τον χρόνο της θαλάσσιας υπηρεσίας προκειμένου να προσμετριέται για επαγγελματική αναγνώριση. Έτσι σήμερα ο χαρακτήρας του ναυτολογίου είναι τριπλός, ως αποδεικτικό ασφάλισης (πρόνοια), χρόνου ναυτικής εργασίας (επαγγελματικά), αλλά και ως προστασία του ναυτικού από αυθαιρεσίες σύμβασης εργασίας, (ναυτεργατικά).
Αποδεικτικός χαρακτήρας
Το ναυτολόγιο, σύμφωνα με τον παραπάνω νόμο "Περί ΝΑΤ", μετά τη λήξη του "εκκαθαρίζεται και εξοφλείται" έναντι του ΝΑΤ από οφειλόμενες εισφορές του πλοιοκτήτη, το αυτό αν το πλοίο διαλυθεί, ή απολεσθεί, ή αποβάλλει την ελληνική σημαία για οποιοδήποτε λόγο. Σημειώνεται τέλος ότι η αποδεικτική δύναμη του ναυτολογίου είναι ιδιάζουσα βάσει των γενομένων σ΄ αυτό καταχωρήσεων και εκδιδομένων από Αρχής πιστοποιητικών καθόσον αφορά κυρίως τη σύμβαση ναυτολόγησης και τους όρους αυτής.
Η εγγραφή αυτή μπορεί να μην αποτελεί συστατικό τύπο, αποτελεί όμως σπουδαίο αποδεικτικό τύπο όχι όμως και αποκλειστικό. Πρόκειται για πράξη δημοσίου δικαίου και εκ του χαρακτήρα αυτού θεωρείται δημόσιο έγγραφο. Τυχόν ανακριβείς καταχωρήσεις, εγγραφές ή βεβαιώσεις εξ αυτών, μπορούν ν΄ αμφισβητηθούν μόνο ως πλαστές ή εικονικές που εκδικάζονται σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδκασία των εργατικών διαφορών κατά τον "Κ. Πολ.Δ." Όσον αφορά τις σχέσεις με ΝΑΤ για κάθε παραπάνω αμφισβήτηση αποφαίνεται ο Υπουργός Ε.Ν. με γνώμη του Δ.Σ. που αφορούν βεβαίως τα δικαιώματα του ΝΑΤ.
Νομολογία
Περί του ναυτολογίου ορίζει σχετικά το άρθρο 47 του Κ.Δ.Ν.Δ., καθώς και το άρθρο 49 του Κ.Ι.Ν.Δ. που ορίζει τον Πλοίαρχο ως υπεύθυνο για την καλή τήρησή του και την προσκόμισή του για θεώρηση. Τέλος ο Π.Π.Κ.Ε.Ν. (Ν.Δ.654/1970) δια του άρθρου 45 επιβάλλει πειθαρχικές κυρώσεις στον Πλοίαρχο που προσέλαβε ή απέλυσε μέλος του πληρώματος χωρίς να μεριμνήσει στην προσήκουσα εγγραφή περί αυτού στο ναυτολόγιο, ή προέβη σε εγγραφή ναυτικού μη επιβαίνοντα του πλοίου, ή παρέλειψε να ζητήσει από Λιμενική Αρχή την απόλυση ναυτικού μη επιβαίνοντα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυτιλιακά έγγραφα Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Ναυτική εργασία
Τεξαρκάνα (Άρκανσω)
Η Τεξαρκάνα (Texarkana) είναι πόλη της πολιτείας Άρκανσο των ΗΠΑ, έδρα της Κομητείας Μίλερ. Είναι κτισμένη στο νοτιοδυτικό σύνορο της πολιτείας, απέναντι από την ομώνυμη «δίδυμη» πόλη Τεξαρκάνα του Τέξας. Στην απογραφή του 2020 είχε πληθυσμό 29.387 κατοίκους. Η πόλη ιδρύθηκε σε διασταύρωση σιδηροδρομικών γραμμών το 1873 και αναγνωρίσθηκε από την πολιτεία του Άρκανσω το 1880. Η ονομασία της προέρχεται από συνδυασμό των λέξεων «Τέξας», «Άρκανσω» και «Λουιζιάνα», καθώς και η τρίτη αυτή πολιτεία βρίσκεται κοντά.
Η Τεξαρκάνα βρίσκεται στην περιοχή του δάσους βελανιδιάς-αγριοκαρυδιάς Piney Woods, που κυριαρχεί στην παραλιακή πεδιάδα του Κόλπου του Μεξικού. Η οικονομία της πόλεως βασίζεται στη γεωργία. Αποτελεί επίσης διαμετακομιστικό κέντρο, ενώ προσφάτως και ο τουρισμός έχει αποκτήσει κάποια σημασία, με ψυχαγωγικές δραστηριότητες όπως το ερασιτεχνικό ψάρεμα στη μεγάλη τεχνητή Λίμνη Μίλγουντ. Η παρουσία της στρατιωτικής βάσεως του Ρεντ Ρίβερ δίνει εργασία σε πολλούς κατοίκους της πόλεως.
Ιστορία
Η Κομητεία Μίλερ ιδρύθηκε το 1820 στο τότε Έδαφος του Άρκανσω. Εκείνη την εποχή υπήρχε αρκετή αβεβαιότητα μεταξύ των Αμερικανών σχετικώς με την ακριβή θέση των συνόρων ΗΠΑ-Μεξικού (το Μεξικό τότε περιελάμβανε και το Τέξας). Αρκετοί πίστευαν πως η πολιτεία του Άρκανσω επέβαλε και συνέλεγε φόρους από έδαφος που τελικώς ίσως να υπαγόταν στο Μεξικό. Επιπλέον, πολλοί υπεστήριζαν ανοικτά την ένταξή τους σε ένα ανεξάρτητο Τέξας.
Μετά την ανεξαρτητοποίηση του Τέξας από το Μεξικό, η τοπική αναστάτωση αυξήθηκε. Το 1838 ο κυβερνήτης Τζέιμς Κόνγουεϋ πρότεινε ότι η «ευκολωτέρα και πλέον ευεπίφορος λύσις είναι η κατάργησις της Κομητείας Μίλερ και η ένταξις των εδαφών της εις μίαν περισσότερον πατριωτικήν περιοχήν». Πράγματι η Κομητεία Μίλερ καταργήθηκε και η έκτασή της εντάχθηκε στην Κομητεία Λαφαγιέτ του Άρκανσω.
Το 1873 πωλήθηκαν τεμάχια οικοδομήσιμης γης στην περιοχή της σημερινής Τεξαρκάνα, στη διασταύρωση δύο σιδηροδρομικών γραμμών, κάτι που συνετέλεσε στην ανάπτυξή της ως εμπορικού κέντρου. Εκείνη την εποχή ο σιδηρόδρομος αντικαθιστούσε τα ποτάμια ως προτιμώμενος τρόπος μεταφοράς, οπότε νέοι οικισμοί ιδρύονταν κατά μήκος των γραμμών του. Έτσι και η Τεξαρκάνα ιδρύθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1873 πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή που διέσχιζε τα σύνορα με την Πολιτεία (πλέον) του Τέξας. Μερικούς μήνες αργότερα ιδρύθηκε από την άλλη μεριά των συνόρων και η Τεξαρκάνα του Τέξας.
Το 1874 η βουλή του Άρκανσω επανίδρυσε την Κομητεία Μίλερ.
Στην ιστορία της εγκληματικότητας στην πόλη έμεινε το λυντσάρισμα του «κυρίου Νόρμαν», ενός μαύρου άνδρα, από ομάδα μασκοφόρων στις 11 Φεβρουαρίου 1922, και ιδίως οι «Texarkana Moonlight Murders», μια σειρά 5 ανεξιχνίαστων φόνων που διαπράχθηκαν σε 4 διαφορετικά περιστατικά στην ευρύτερη περιοχή της Τεξαρκάνα μέσα σε διάστημα δέκα εβδομάδων το 1946 από κάποιον άγνωστο κατά συρροή δολοφόνο που «βαφτίστηκε» από τον τύπο της εποχής «Phantom of Texarkana» ή απλούστερα «Phantom Killer» ή «Phantom Slayer».
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται 230 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας του Άρκανσω Λιτλ Ροκ, 116 χιλιόμετρα βορείως του Σρήβπορτ της Λουιζιάνας και 290 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ντάλας του Τέξας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 110 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της 33°25΄59΄΄ Βόρειο πλάτος και 94°01΄14΄΄ Δυτικό μήκος. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ, η Τεξαρκάνα έχει συνολική έκταση 109 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία το 0,54% καλύπτονται από επιφανειακά ύδατα. Η πόλη αποστραγγίζεται από το ποταμάκι Νιξ Κρηκ, που ρέει προς τα νότια και χύνεται στο Ντέυζ Κρηκ.
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής χαρακτηρίζεται από θερμά και υγρά καλοκαίρια, και γενικώς μάλλον ήπιους χειμώνες. Στο σύστημα της κλιματικής ταξινομήσεως Κέππεν η πόλη έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa).
Το ρεκόρ της υψηλότερης θερμοκρασίας από το 1892 μέχρι σήμερα είναι 47 °C και σημειώθηκε Αύγουστο, ενώ έχει καταγραφεί θερμοκρασία 32 °C μήνα Φεβρουάριο. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί από το 1892 είναι –23 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1.241 χιλιοστόμετρα. }}
Μεταφορές
Εκτός από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Amtrak, που έχει και ιστορική αξία, η πόλη εξυπηρετείται και από το Περιφερειακό Αεροδρόμιο της Τεξαρκάνα, γνωστό και ως Γουέμπ Φηλντ, το οποίο βρίσκεται 6 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου της πόλεως.
Aξιοσημείωτα πρόσωπα
Κάποιοι αξιοσημείωτοι άνθρωποι που συνδέονται με την πόλη είναι οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τεξαρκανα
Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά
Εθνική Πινακοθήκη του Καναδάς (Musée des beaux-arts du Canada) — που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Οτάβα, Οντάριο, είναι η πρώτη γκαλερί τέχνης του Καναδάς.
Η Γκαλερί στεγάζεται τώρα σε ένα κτίριο από γυαλί και γρανίτη στο Σαςςεξ κίνησης με αξιοσημείωτη θέα στα κτίρια του Κοινοβουλίου του Καναδά στο λόφο. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Μοσέ Σαφντί και άνοιξε το 1988. Ο πρώην σκηνοθέτης της Γκαλερί, Σαζερλανδ, επιλέχθηκε ειδικά από τον πρωθυπουργό Πιέρ Τρουντό, για να επιβλέψει την κατασκευή της εθνικής γκαλερί και μουσεία.
Ο Mαρκ Mαέρ ονομάστηκε διευθυντής του μουσείου, διαδέχοντας τον Пιέρ Τεβρε, στις 19 Ιανουαρίου 2009.
Ιστορία
Η Γκαλερί δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1880 από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδάς, Τζον Κάμπελ, τον 9ο Δούκα της Aργίλ και το 1882 μετακόμισε στο πρώτο του σπίτι στο λόφος στο ίδιο κτήριο με το Ανώτατο Δικαστήριο.
Το 2000, το Βασιλικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής του Καναδάς επέλεξε την Εθνική Πινακοθήκη ως ένα από τα 500 καλύτερα κτίρια που παράγονται στον Καναδάς κατά την τελευταία χιλιετία.
Στοά
Το μουσείο χαρακτηρίζει καναδική, εγγενή και ξυλογλυπτική τέχνη, αμερικανική και ευρωπαϊκή ζωγραφική, γλυπτική, εκτυπώσεις και σχέδια, σύγχρονη και σύγχρονη τέχνη και φωτογραφίες. Το μεγαλύτερο έργο στην Πινακοθήκη είναι το σύνολο του εσωτερικού του παρεκκλησίου της οδού κουρτίνα, το οποίο αποτέλεσε μέρος της Μονής της Παναγίας της Ιερής Καρδιάς. Οι εσωτερικές διακοσμήσεις του παρεκκλησίου της οδού κουρτίνα σχεδιάστηκαν από τον Γιώργος το 1887. Μετά το μοναστήρι κατεδαφίστηκε το 1972, το παρεκκλήσι αποσυναρμολογήθηκε, αποθηκεύτηκε και ανακατασκευάστηκε μέσα στο γκαλερί ως έργο τέχνης το 1988.
Συνεταιρισμοί
Το Μουσείο είναι συνδεδεμένο με: Σύλλογος Μουσεία του Καναδά, Οντάριο Ένωση γκαλερί τέχνης, Δίκτυο Πληροφοριών για την Κληρονομιά του Καναδά, και Εικονικό Μουσείο του Καναδά.
Ανεμοστρόβιλος
thumb|right| Ανεμοστρόβιλος στην [[Αριζόνα. ]]
Ο ανεμοστρόβιλος ή επίσημα αεροδίνη, είναι ένα μικρής έκτασης μετεωρολογικό φαινόμενο μικρής χρονικής διάρκειας. Όπως εξηγεί και το όνομά του, πρόκειται για κατακόρυφο ή κεκλιμένο στροβιλισμό του αέρα, που διαρκεί από μερικά δευτερόλεπτα μέχρι λίγα λεπτά της ώρας. Στο βόρειο ημισφαίριο συνήθως η φορά του ανεμοστρόβιλου είναι δεξιόστροφη, σε αντίθεση με το νότιο ημισφαίριο όπου η φορά είναι αριστερόστροφη.
Αίτια σχηματισμού
Το φαινόμενο αυτό προκαλείται λόγω του ιξώδους του ατμοσφαιρικού αέρα, ιδιαίτερα όταν θερμές μάζες του υψώνονται με ταχύτητα που υπερβαίνουν κάποιο σχετικό «κρίσιμο όριο», ή όταν συναντιούνται αντίθετα ρεύματα αέρος. Μπορεί επίσης να δημιουργηθεί σε κάποιο αιφνίδιο εμπόδιο κινούμενης μάζας αέρος, όπως συμβαίνει κυρίως σε κορυφές βουνών. Τυχόν συνδυασμός δύο παραπάνω παραγόντων, αυξάνει πολύ την ένταση του φαινομένου. Στην αγγλική ορολογία οι ανεμοστρόβιλοι ονομάζονται whirlwinds. Άλλες ονομασίες είναι «δαίμονες κονιορτού» (dustdevils) ή «στήλες άμμου» (sandpillars).
Χαρακτηριστικά
Ο ανεμοστρόβιλος κάνει εμφανή την παρουσία του από τη σκόνη (κονιορτό) που παρασύρεται κατά την ανοδική φορά του. Γενικά η διάμετρος του ανεμοστρόβιλου είναι πολύ μικρή, το πολύ λίγα μέτρα, πλην όμως ο άνεμος που αναπτύσσεται σε αυτόν μπορεί να αποκτήσει ένταση στροβιλιζόμενης θύελλας, ενώ ο κονιορτός που αναρπάζεται από το έδαφος φθάνει σε μεγάλο ύψος, με συνέπεια την ελάττωση της ορατότητας τοπικά. Πολλές φορές μπορεί να προκληθούν περιορισμένες καταστροφές, κυρίως από αρπαγή και πτώση επικαθήμενων μικρών αντικειμένων.
Στα μεγαλύτερα ύψη η παρουσία ανεμοστρόβιλου γίνεται αντιληπτή από τις απότομες παρενοχλήσεις που προκαλούνται στις πτήσεις των αεροσκαφών που μπορεί να γίνουν επικίνδυνες για μικρά αεροσκάφη όσο η ένταση αυτού είναι μεγαλύτερη, ειδικότερα στις απογειώσεις και τις προσγειώσεις. thumb|right| Ανεμοστρόβιλος μεγάλης διαμέτρου και ύψους, στο [[Ραμάντι του Ιράκ. ]]
Όταν ένας ανεμοστρόβιλος δημιουργηθεί ή περάσει πάνω από μία επιφάνεια νερού, θάλασσα ή λίμνη, αντί για σκόνη υψώνει ελεύθερα σταγονίδια, οπότε και λαμβάνει λευκό ή γκρίζο χρώμα.
Ένταση και ζημιές
Οι περισσότεροι ανεμοστρόβιλοι στη Γη είναι ασθενείς και μικροί σε διαστάσεις, συνήθως με διάμετρο λίγων μέτρων ή ακόμα και μισό έως 1 μέτρο, και ύψος μερικά μέτρα, ενώ η μέγιστη ταχύτητα των ανέμων φτάνει κατά μέσο όρο τα 70 χιλιόμετρα την ώρα (45 μίλια την ώρα). Συνήθως διαλύονται σε διάστημα λιγότερο του ενός λεπτού από την δημιουργία τους, χωρίς να προκαλέσουν ζημιές.
Πολύ σπάνια έχει συμβεί κάποιοι ανεμοστρόβιλοι να ενισχυθούν και να μεγαλώσουν, φτάνοντας σε διάμετρο ακόμα και τα 90 μέτρα (300 πόδια) και σε ύψος πάνω από 1.000 μέτρα, με συνολική διάρκεια ζωής έως και τα 20 λεπτά ή και ακόμα μεγαλύτερη. Σε τέτοιους ακραίους, έχουν κατά καιρούς συμβεί άνεμοι με ταχύτητες που έφτασαν τα 100 - 120 χιλιόμετρα την ώρα (62 - 75 μίλια την ώρα), προκαλώντας σημαντικές ζημιές ή εξαιρετικά σπάνια ακόμα και θύματα.
Διαφορές από τον σίφωνα
Πολλές φορές ο ανεμοστρόβιλος συγχέεται με τον σίφωνα (tornado), αλλά υπάρχουν αξιοσημείωτες διαφορές ανάμεσα στα δύο αυτά φαινόμενα:
thumb|right|351x351px|Ανεμοστρόβιλος στον πλανήτη Άρη, σε διαδοχικές φωτογραφίες από το όχημα εδάφους Spirit. Ο μετρητής στην κάτω αριστερή γωνία δείχνει τον χρόνο σε δευτερόλεπτα, μετά την λήψη της πρώτης φωτογραφίας. Κατά τις μεταγενέστερες φωτογραφίες, διακρίνεται καθαρά το αποτύπωμα που άφησε ο ανεμοστρόβιλος στο έδαφος. Επιπλέον, άλλοι 3 ανεμοστρόβιλοι εμφανίζονται στον φόντο.
Ανεμοστρόβιλοι στον Άρη
Ανεμοστρόβιλοι συμβαίνουν και στον πλανήτη Άρη και οι πρώτες σχετικές φωτογραφίες ελήφθησαν ήδη από τα Viking, τις πρώτες ανθρώπινες συσκευές που προσεδαφίστηκαν σε αυτόν, το 1976. Οι ανεμοστρόβιλοι στον Άρη μπορεί να φτάσουν να είναι έως και 50 φορές μεγαλύτεροι σε πλάτος και 10 φορές υψηλότεροι από τους γήινους. Ωστόσο, λόγω της πολύ χαμηλής πυκνότητας της ατμόσφαιρας του Άρη (μόλις το 0,6% της μέσης Γήινης πίεσης) δεν γίνονται έντονα αισθητοί και είναι πρακτικώς απίθανο να προκαλέσουν ζημιές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Μετεωρολογικά φαινόμενα Κατηγορία:Άνεμοι
Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ
To Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ (αγγλ: Cardiff University, ουαλ: Prifysgol Caerdydd) είναι ερευνητικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην περιοχή Κατέις Παρκ της ομώνυμης πόλης της Ουαλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έλαβε το καταστατικό του χάρτη από Στέμμα το 1883 και αποτελεί μέλος του ομίλου δημοσίων ερευνητικών πανεπιστημίων Ράσελ Γκρουπ (Russell Group of Universities). Το πανεπιστήμιο αναγνωρίζεται τόσο για την υψηλής ποιότητας έρευνα που διεξάγει όσο και για την άρτια πανεπιστημιακή εκπαίδευση που παρέχει. Κατά την πλέον πρόσφατη αξιολόγησή της ποιότητας της πανεπιστημιακής έρευνας από τις Βρετανικές αρχές, το 2008, το 60 σχεδόν τοις εκατό του συνόλου της έρευνας στο πανεπιστήμιο βαθμολογήθηκε ως παγκόσμια κορυφαία ή εξαιρετική. Οι τρεις έγκυρες διεθνείς λίστες ταξινόμησης πανεπιστημίων ανά τον κόσμο, αυτές του Τάιμς Χάιερ Εντουκέισιον, του Κιού Ες και του Πανεπιστημίου Tzιάου Τονγκ της Σανγκάης, το κατατάσσουν στις θέσεις 200-225, 135 και 151 αντίστοιχα, για το ακαδημαϊκό έτος 2011-12.
Ιστορία
thumb|left|200px|Η είσοδος στο Κεντρικό Κτίριο από την οδό Παρκ Πλέις Η Έκθεση της Βασιλικής Επιτροπής με θέμα τη Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στην Ουαλία υπό το Λόρδο Αμπερντέρ, το 1881, συνέστησε τη δημιουργία πανεπιστημιακών κολεγίων στη Βόρεια και τη Νότια Ουαλία ώστε να συνδράμουν το έργο του ήδη υπάρχοντος Πανεπιστημιακού Κολεγίου της Ουαλίας στο Αμπερίσγουιθ (πλέον Πανεπιστήμιο του Αμπερίσγουιθ).
Ακολούθησαν εκτεταμένες διαβουλεύσεις για το αν το κολέγιο του Νότου θα ἐπρεπε να εδρεύει στο Κάρντιφ ή στο Σουόνσι. Η εγγύτητα του Κάρντιφ στην κομητεία του Μόνμουθσάιαρ, οι εκπαιδευτικές ανάγκες της οποίας έπρεπε επίσης να ικανοποιηθούν, κέρδισε το επιχείρημα. Μετά από έρανο ο οποίος εισέπραξε το ποσό των 37,000 λιρών στερλινών υπέρ του νέου φορέα, το Πανεπιστημιακό Κολέγιο της Νότιας Ουαλίας και του Μόνμουθσάιαρ άνοιξε στις 24 Οκτωβρίου του 1883. Προσέφερε σπουδές στη Βιολογία, τη Χημεία, τα Αγγλικά,τα Γαλλικά, τα Γερμανικά, τα Ουαλικά τα Αρχαία Ελληνικά, τα Λατινικά, την Ιστορία,τη Λογική και τη Φιλοσοφία, τα Μαθηματικά και την Αστρονομία, τη Φυσική και τη Μουσική. Επικεφαλής διορίστηκε ο 27χρονος Τζον Βιριάμου Τζόουνς, φυσικός επιστήμονας και παιδαγωγός. Το μόνο κολέγιο που απολάμβανε το δικαίωμα απονομής πτυχίων εκείνη την εποχή στην Ουαλία ήταν το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Σαιντ Ντέιβιντ (University College of St David). Ως εκ τούτου, οι φοιτητές στο Κάρντιφ έδιναν εξετάσεις για το πτυχίο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Τούτο άλλαξε το 1893, όταν το Κάρντιφ έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Πανεπιστημίου της Ουαλίας, του οποίου τα πτυχία απένειμε.
Ο αρχιτέκτονας Γουίλιαμ Ντάγκλας Καρόου επιδίωξε να συνδυάσει τη γοητεία και την κομψότητα του πρώην κολεγίου του, Κολέγιο Τρίνιτι, Κέιμπριτζ με το γραφικότητα των κολεγίων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Η οικοδόμηση του Κεντρικού Κτιρίου άρχισε το 1905 και ολοκληρώθηκε σε διαδοχικές φάσεις, η πρώτη το 1909. Οι πτέρυγες προστέθηκαν τη δεκαετία του 1960, ενώ η Μεγάλη Αίθουσα (Great Hall), η οποία ήταν να καταλάβει το προαύλιο και παρόντα χώρο στάθμευσης στο πίσω μέρος του οικοδομήματος στην οδό Παρκ Πλέις, δε χτίστηκε ποτέ. Πριν το 1909, το κολέγιο έδρευε στο Παλαιό Θεραπευτήριο της πόλης του Κάρντιφ, στη γωνία των οδών Νιούπορτ Ρόουντ και Γουέστ Γκρόουβ, το οποίο αποτελεί στις μέρες μας μέρος του Πολυτεχνείου του Πανεπιστημίου.
thumb|left|200px|Πανεπιστημιακά κτίρια στην οδό Παρκ Πλέις thumb|right|240px|Μπροστινή όψη του Κεντρικού Κτιρίου, όπου εδρεύουν οι Σχολές Βιολογίας, Χημείας και αυτή των Γεολογικών και Ωκεανογραφικών Επιστημών. Το 1931, η Ιατρική Σχολή, η οποία είχε ιδρυθεί ως μέρος του κολεγίου με τη σύσταση των Τμημάτων Ανατομίας, Φυσιολογίας, Παθολογίας και Φαρμακολογίας το 1893, αποσπάστηκε για να σχηματίσει το Ιατρικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου της Ουαλίας (University of Wales College of Medicine).
Το 1972, το Κολέγιο μετονομάστηκε σε Πανεπιστημιακό Κολέγιο, Κάρντιφ (University College, Cardiff). Το 1996, ως επακόλουθο αλλαγών στο καταστατικό του Πανεπιστημίου της Ουαλίας, το όνομά του άλλαξε και πάλι σε Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, Κάρντιφ (University of Wales, Cardiff). Ένα χρόνο αργότερα, το Κολέγιο απόκτησε το δικαίωμα να απονέμει τα δικά του πτυχία, διαφορετικά του Πανεπιστημίου της Ουαλίας, το οποίο δεν άσκησε αμέσως. To 1999, γίνεται μέλος του Ράσελ Γκρουπ, ομίλου των κορυφαίων δημοσίων ερευνητικών πανεπιστημίων της Βρετανίας. Την ίδια χρονιά, το κολέγιο αρχίζει να πρωτοχρησιμοποιεί το όνομα Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ (Cardiff University). Την 1η Αυγούστου 2004, το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, Κάρντιφ συγχωνεύθηκε με το Ιατρικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου της Ουαλίας. Το συγχωνευθέν ίδρυμα διαχωρίστηκε από το συλλογικό Πανεπιστήμιο της Ουαλίας και πήρε επίσημα πλέον το όνομα Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.
thumb|left|Το κτίριο Γκλαμόργκαν το οποίο φιλοξενεί τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών και τη Σχολή Αστικού και Περιφερειακού Σχεδιασμού. thumb|right|Το κτίτιο Μπιούτ, έδρα της Αρχιτεκτονικής και της Σχολής Δημοσιογραφίας και Αγγλικής Γλώσσας. Το 2005, ξεκίνησε η συνεργασία μεταξύ επιστημόνων στη Σχολή Οπτομετρίας του πανεπιστημίου και στο Τμήμα Οφθαλμολογίας του Νομαρχιακού Πανεπιστημίου Ιατρικής του Κιότο της Ιαπωνίας με στόχο την καλύτερη κατανόηση των γενετικών μηχανισμών οι οποίοι ελέγχουν ενδημικές ασθένειες των ματιών.
Το 2007, ο καθηγητής Μάρτιν Έβανς κέρδισε το Νόμπελ Ιατρικής για μια σειρά πρωτοποριακών ανακαλύψεων στον τομέα των εμβρυϊκών βλαστοκυττάρων κι έγινε ο δεύτερος Νομπελίστας στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ. Την ίδια χρονιά το πανεπιστήμιο κατέλαβε για πρώτη φορά στην ιστορία του θέση στην πρώτη εκατοντάδα των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου.
Τον Ιούνιο του 2010, το πανεπιστήμιο εγκαινίασε τρία νέες Μονάδες Έρευνας: το Ερευνητικό Κέντρο Καρκινικών Βλαστοκυτττάρων (Cancer Stem Cell Research Institute), το Ερευνητικό Κέντρο Βιώσιμων Τόπων (Sustainable Places Research Institute) και το Ερευνητικό Κέντρο Νευροεπιστημών και Ψυχικής Υγείας (Neurosciences & Mental Health Research Institute).
Σχολές
thumb|right|200px|Το Πολυτεχνείο. thumb|right|200px|Το κτίριο Ρέντγουντ, έδρα της Φαρμακευτικής Σχολής. thumb|right|200px|Το κτίριο Βιολογικών Επιστημών
Το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ συμπεριλαμβάνει τις παρακάτω σχολές:
Τέλος το πανεπιστήμιο έχει και ένα Μεταπτυχιακό Κολέγιο, ρόλος του οποίου είναι ο συνδυασμός των μεταπτυχιακών τμημάτων τεσσάρων σχολών και των μεταπτυχιακών ερευνητικών δραστηριοτήτων του Κέντρου Μεταπτυχιακών φοιτητών.
Παραπομπές
Καρντιφ
Χορός Μεταμφιεσμένων (Βέρντι)
Ο Χορός Μεταμφιεσμένων (ιταλ.: Un ballo in maschera) είναι μια όπερα σε τρεις πράξεις σε μουσική του Τζουζέπε Βέρντι και λιμπρέτο του Αντόνιο Σόμα, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο Απόλλο της Ρώμης, στις 17 Φεβρουαρίου 1859.
Το θέμα της όπερας βασίζεται στη δολοφονία του Γουσταύου Γ΄, βασιλιά της Σουηδίας, αν και δεν είναι ιστορικά ακριβής. Λόγω του πολιτικά ευαίσθητου θέματος της όπερας, η λογοκρισία της εποχής ζήτησε από τον Βέρντι να κάνει πολλές αλλαγές στο έργο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζουζέπε Βέρντι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Πορτρέτο του Δρ. Γκασέ
Το '''Πορτρέτο του Δρ. Γκασέ''', είναι ένας από τους πιο σεβαστούς πίνακες ζωγραφικής του Ολλανδού καλλιτέχνη Βίνσεντ βαν Γκογκ. Απεικονίζει τον Δρ Πωλ Γκασέ ο οποίος ανέλαβε τη φροντίδα του Βαν Γκογκ κατά τους τελευταίους μήνες της ζωής του. Υπάρχουν δύο αυθεντικές εκδοχές του πορτρέτου και οι δύο ζωγραφισμένες τον Ιούνιο του 1890 στην Οβέρ σουρ Ουάζ. Και οι δύο δείχνουν τον Γκασέ να κάθεται σε τραπέζι και να γέρνει το κεφάλι του στο δεξί του χέρι, αλλά διαφοροποιούνται στο χρώμα και το στυλ. Το 1990, η πρώτη εκδοχή απέφερε την τιμή ρεκόρ των 82.500.000 $ ($ 75 εκατομμύρια, συν προμήθεια 10 τοις εκατό του αγοραστή), όταν πουλήθηκε σε δημοπρασία στη Νέα Υόρκη.
Φόντο
Το 1890, ο αδελφός του Βαν Γκογκ Τεό έψαχνε για ένα σπίτι για τον καλλιτέχνη μετά την έξοδό του από το άσυλο στο Σεν Ρεμί. Μετά από υπόδειξη του Καμίλ Πισαρό, ενός πρώην ασθενής του γιατρού ο οποίος είπε στον Τεό το ενδιαφέρον του Γκασέ να εργάζεται με καλλιτέχνες, ο Τεό έστειλε τον Βίνσεντ στο δεύτερο σπίτι του Γκασέ στην Ουβέρ.
Η πρώτη εντύπωση του Βίνσεντ βαν Γκογκ για τον Γκασέ ήταν αρνητική. Γράφοντας στο Τεό παρατήρησε: «Νομίζω ότι δεν πρέπει να βασίζεστε στον Δρ Γκασέ καθόλου. Πρώτα απ 'όλα, νομίζω πως είναι πιο άρρωστος από ό, τι είμαι εγώ ή περίπου το ίδιο, και έτσι έχουν τα πράγματα. Τώρα όταν ένας τυφλός οδηγεί έναν άλλον τυφλό, δεν καταλήγουν να πέσουν και οι δύο στο χαντάκι;» Ωστόσο, σε επιστολή του δύο ημέρες αργότερα στην αδελφή τους Γουιλελμίνα επανατοποθετείται, «έχω βρει έναν αληθινό φίλο στο Δρ Γκασέ, κάτι σαν έναν άλλο αδελφό, τόσο μοιάζουμε μεταξύ μας τόσο σωματικά όσο και ψυχικά».
Οι σκέψεις του Βαν Γκογκ γύριζαν αρκετές φορές στον πίνακα του Ευγένιου Ντελακρουά που απεικόνιζε τον Τορκουάτο Τάσσο στο τρελοκομείο. Μετά από μια συνάντηση με τον Πωλ Γκωγκέν στο Μονπελιέ για να δουν τη συλλογή του Alfred Bruyas στο Μουσείο Φαβρέ, ο Βαν Γκογκ έγραψε στον Τεό, ρωτώντας εάν θα μπορούσε να βρει ένα αντίγραφο λιθογραφίας του πίνακα. Τρεισήμισι μήνες νωρίτερα, είχε στο μυαλό του τον πίνακα ως ένα παράδειγμα του είδους των πορτρέτων που ήθελε να ζωγραφίσει: «Αλλά θα ήταν περισσότερο σε αρμονία με αυτό που επιχείρησε ο Ευγένιος Ντελακρουά και κατόρθωσε στον πίνακα του "Ο Τάσσο στη φυλακή", και πολλές άλλες εικόνες που αντιπροσωπεύουν ένα πραγματικό άνθρωπο. Αχ! Προσωπογραφία, προσωπογραφία με τη σκέψη, τη ψυχή του μοντέλου σε αυτήν, αυτό είναι που πιστεύω ότι πρέπει να γίνει.» Ο Βαν Γκογκ έγραψε στην αδελφή του το 1890 σχετικά με τον πίνακα:
Σύνθεση
Ο Βαν Γκογκ ζωγράφισε τον Γκασέ να ξεκουράζει τον δεξιό αγκώνα του σε κόκκινο τραπέζι κρατώντας το κεφάλι με το χέρι του. Δύο κίτρινα βιβλία καθώς και το μωβ ιατρικό βότανο Δακτυλίτης πορφυρά υπάρχουν στο τραπέζι. Ο δακτυλίτης στο πίνακα είναι ένα φυτό από το οποίο προέρχεται η θεραπεία για ορισμένες καρδιακές παθήσεις, ίσως ένα χαρακτηριστικό που αναφέρεται στην ιδιότητα του Γκασέ ως γιατρού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ
San Diego Comic-Con
thumb|right|200px|Το σήμα του φεστιβάλ Το San Diego Comic-Con International (όπως απεικονίζεται στο σήμα του) ή Comic-Con International: San Diego (όπως δίνεται στην ιστοσελίδα), γνωστό κυρίως ως Comic-Con ή San Diego Comic-Con, είναι ετήσια διοργάνωση αφιερωμένη στα κόμικς και τη μαζική κουλτούρα που διεξάγεται με πρωτοβουλία της Golden State Comic Book Convention, και από το 1970, της San Diego Comic Book Convention καθώς και από κατοίκους του Σαν Ντιέγκο. Παραδοσιακά, διεξάγεται 4 μέρες (Πέμπτη-Σάββατο) στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Σαν Ντιέγκο Κατηγορία:Φεστιβάλ κόμικς
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης
Τα Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (αγγλικά: Primetime Emmy Awards) είναι αμερικανικά βραβεία, τα οποία απονέμονται από την Ακαδημία Τηλεοπτικών Τεχνών και Επιστημών (ATAS), ως αναγνώριση των επιτευγμάτων των αμερικανικών τηλεοπτικών προγραμμάτων, τα οποία μεταδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζώνης υψηλής τηλεθέασης (primetime). Δόθηκαν για πρώτη φορά το 1949, όπου ονομάζονταν απλά «Βραβεία Έμμυ». Το 1974, οπότε και διεξήχθη η πρώτη τελετή απονομής των Καθημερινών Έμμυ, προστέθηκε η λέξη «primetime» ώστε να υπάρχει διάκριση μεταξύ των δύο.
Τα βραβεία απονέμονται γενικά στα μέσα Σεπτεμβρίου κάθε χρονιάς, την Κυριακή πριν την επίσημη έναρξη της φθινοπωρινής τηλεοπτικής σεζόν. Επί του παρόντος, προβάλλονται εκ περιτροπής από τα τέσσερα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα των Ηνωμένων Πολιτειών (ABC, CBS, FOX και NBC). Αν η τελετή μεταδίδεται από το NBC, μεταφέρεται τυπικά στα τέλη Αυγούστου έτσι ώστε να μην έρθει σε σύγκρουση με τη δέσμευση μετάδοσης από το κανάλι των ποδοσφαιρικών αγώνων της NFL κάθε Κυριακή βράδυ. Επίσης, η 66η τελετή απονομής (2014) μεταφέρθηκε και προβλήθηκε Δευτέρα αντί Κυριακή, εξαιτίας σύγκρουσης με τη μετάδοση των μουσικών βραβείων MTV. Ωστόσο, η 70η τελετή απονομής (2018), η οποία μεταδόθηκε από το NBC, μεταφέρθηκε πίσω στον Σεπτέμβριο και προβλήθηκε Δευτέρα.
Θεωρούνται τηλεοπτικά ισάξια με τα βραβεία Όσκαρ (κινηματογράφος), Γκράμι (μουσική) και Τόνυ (θέατρο). Τα βραβεία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: