cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εσωτερική παθολογία
Ο κλάδος των Παθολογικών ειδικοτήτων
Στην Ελλάδα αναγνωρίζονται τριάντα επτά ιατρικές ειδικότητες εκ των οποίων δεκατέσσερις είναι Παθολογικές ειδικότητες, οι εξής: Αιματολογία, Αλλεργιολογία, Γαστρεντερολογία, Δερματολογία, Ενδοκρινολογία, Εσωτερική Παθολογία, Καρδιολογία, Νευρολογία, Νεφρολογία, Παθολογική Ογκολογία, Παιδιατρική, Πνευμονολογία – Φυματιολογία, Ρευματολογία. Η Ψυχιατρική, παρ’ ότι διεθνώς σε αρκετές χώρες αναγνωρίζεται ως παθολογική (δηλαδή μη χειρουργική) ιατρική ειδικότητα, στην Ελλάδα ανήκει σε ξεχωριστό τομέα ιατρικών υπηρεσιών.
Εκπαίδευση στην Εσωτερική Παθολογία
Στην Ευρώπη, η ελάχιστη διάρκεια εκπαίδευσης για την απόκτηση του τίτλου ειδικότητας στην Εσωτερική Παθολογία ορίζεται στα 5 έτη. Δικαίωμα εισαγωγής σε κάποιο πρόγραμμα εκπαίδευσης έχουν οι κάτοχοι πανεπιστημιακού τίτλου Ιατρικής Σχολής και άδειας άσκησης επαγγέλματος ιατρού. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος εκπαίδευσης, οι εκπαιδευόμενοι ιατροί (ειδικευόμενοι) οφείλουν να αποκτήσουν μια σειρά από ικανότητες επαγγελματικής επάρκειας σε διάφορους τομείς όπως η φροντίδα του ασθενούς, οι ιατρικές γνώσεις, οι δεξιότητες επικοινωνίας, ο επαγγελματισμός, οι δεξιότητες οργάνωσης και διαχείρισης συστημάτων υπηρεσιών και η έρευνα. Επίσης, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση Ιατρικών ειδικοτήτων, για όλους τους απόφοιτους Ιατρικής Σχολής που επιθυμούν να ειδικευθούν σε οποιαδήποτε Παθολογική ειδικότητα συστήνεται ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα εκπαίδευσης δύο ετών στην Εσωτερική Παθολογία.
Εξειδικεύσεις - Μετεκπαιδεύσεις της Εσωτερικής Παθολογίας
Με το πέρας της ειδίκευσης στην Εσωτερική Παθολογία, οι ειδικευμένοι ιατροί μπορούν περαιτέρω να εξειδικευθούν ή να μετεκπαιδευτούν σε διάφορους γνωστικούς τομείς που αφορούν σε συγκεκριμένα νοσήματα, συστήματα παροχής ιατρικής φροντίδας ή πολυδύναμες ιατρικές επιστήμες, συναφείς με την Εσωτερική Παθολογία.
Πέιδρο Αβοντάνο
Ο Πέιδρο Αντόνιο Αβοντάνο (Pedro António Avondano, Λισαβόνα, 16 Απριλίου 1714 – 1782) ήταν ιταλικής καταγωγής Πορτογάλος συνθέτης και βιολονίστας.
Εσωτερική παθολογία
Εξειδικεύσεις - Μετεκπαιδεύσεις της Εσωτερικής Παθολογίας
Στην Ελλάδα αναγνωρίζονται δύο εξειδικεύσεις της Εσωτερικής Παθολογίας, η Λοιμωξιολογία και η Εντατικολογία (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας), οι τίτλοι των οποίων αποδίδονται στους ενδιαφερόμενους ιατρούς μετά από παρακολούθηση σε ειδικές μονάδες περίθαλψης και διενέργεια εξετάσεων. Επιπλέον από τον Μάρτιο του 2016 οι κάτοχοι τίλου ειδίκευσης στην Εσωτερική Παθολογία μπορούν να εξειδικεύονται και στην Υπερβαρική ( και Καταδυτική) Ιατρική μετά από 2ετή εκπαίδευση.
Πέιδρο Αβοντάνο
Βιογραφία
Ο Αβοντάνο ξεκίνησε μουσικές σπουδές με τον πατέρα του Πιέτρο Τζιόρτζιο (Pietro Giorgio), ο οποίος ήταν Ιταλός από τη Γένοβα, έπαιζε βιολί σε υψηλό επίπεδο και υπηρετούσε στην Αυλή του βασιλιά Ζοάο V, που ήθελε να εισάγει μιά «ιταλική» αισθητική στους κοσμικούς του κύκλους. Έτσι και ο γιος του Πέιδρο θα υπηρετήσει αργότερα, το 1763, στη συγκεκριμένη Αυλή, ως βιολονίστας και αυτός, αλλά στην υπηρεσία του βασιλιά Ζοζέ Ι.
Ο Ζοζέ Μάζα (Joseph Mazza) συγγραφέας του βιβλίου «Βιογραφικό Λεξικό των Μουσικών της Πορτογαλίας», αναφέρει λίγο μετά το θάνατο του Αβοντάνο ότι «...ήταν βιολονίστας της Αυτού Μεγαλειότητος και εξαιρετικός συνθέτης. Η μουσική του διακρινόταν από μεγάλη αρμονία και απαλότητα. Συνέθεσε Ψαλμούς, Λειτουργία, ένα Τe Deum, πολλές σονάτες για τσέμπαλο και άλλα όργανα. Συνέθεσε επίσης τη μουσική της μπουρλέσκ (burlesque) όπερας Ο Κόσμος του Φεγγαριού (Il Mondo della Luna), η οποία παρουσιάστηκε παρουσία του Μεγαλειοτάτου, και είχε λαμπρή υποδοχή». Το 1742 έκανε το ντεμπούτο του στη Ματσεράτα (Macerata) της Ιταλίας, με τη σοβαρή όπερά του (opera seria) Βερενίκη. Η καντάτα Οι Άμυνες της Αγάπης (Le Difese d'Amore), παρουσιάστηκε το 1764 στο Παλάτι Αγιούντα, στο γάμο του Μαρκησίου Πομπάλ, ενώ ένα χρόνο μετά, το καρναβάλι του 1765, η όπερα Ο Κόσμος του Φεγγαριού, σε λιμπρέτο του Κάρλο Γκολντόνι (Carlo Goldoni), έκανε ιταλική πρεμιέρα στο Βασιλικό Παλάτι της Σαλβατέρα (Salvaterra), η πρώτη όπερα Πορτογάλου συνθέτη που παρουσιάστηκε σε ιταλική Αυλή. Το λιμπρέτο αυτής της όπερας χρησιμοποιήθηκε ευρέως και από άλλους συνθέτες, όπως από τον Μπαλντασάρε Γκαλούπι (Baldassare Galuppi) το 1750, τον Τζιοβάνι Παϊζιέλο (Giovanni Paisiello) το 1774, τον Τζενάρο Ασταρίτα (Gennaro Astaritta) το 1775, και τον Φραντς Γιόζεφ Χάυντν (Franz Joseph Haydn) το 1777.
Εσωτερική παθολογία
Εξειδικεύσεις - Μετεκπαιδεύσεις της Εσωτερικής Παθολογίας
Επίσης, αναγνωρίζονται οι εξής τομείς μετεκπαίδευσης:
Πέιδρο Αβοντάνο
Βιογραφία
Ο Αβοντάνο, ως βιολονίστας του βασιλικού οίκου, απολάμβανε τότε μεγάλης φήμης στην αγγλική παροικία της Πορτογαλίας. Έτσι, κατέστη δυνατή η δημοσίευση στο Λονδίνο στη δεκαετία του 1770, δύο συλλογών με τα Μενουέτα της Λισσαβόνας για δύο σόλο όργανα και μπάσο κοντίνουο. Το ρεπερτόριο αυτό, απλό στην εκτέλεσή του, προσαρμοζόταν εύκολα στο τεχνικό επίπεδο των μουσικών που προοριζόταν και, υπερείχε σε χάρη, μελωδική ροή και πολλά διανθίσματα. Επιπλέον, οι σονάτες του, αποκαλύπτουν ένα συνθέτη πολύ εκφραστικό, μερικές φορές μελαγχολικό, όπου τα διανθίσματα αποτελούν μία σταθερά. Ωστόσο, απαιτούν στις περισσότερες περιπτώσεις, μεγάλη τεχνική προετοιμασία από τον ερμηνευτή, και μερικές φορές εντυπωσιακά δεξιοτεχνικά περάσματα, γρήγορες κλίμακες και αρπέζ.
Στις αρχές του 1760, ο Αβοντάνο ήταν από τους πιο σημαντικούς μουσικούς της Λισαβόνας και, μετά το σεισμό του 1755, έπαιξε τεράστιο ρόλο στην αναδιοργάνωση της Αδελφότητας της Αγίας Καικιλίας (Cecilia), την επαγγελματική ένωση στην οποία όλοι οι επαγγελματίες μουσικοί της εποχής όφειλαν να ανήκουν από το νόμο. Ο Αβοντάνο εξελέγη γραμματέας του οργάνου αυτού, κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας συνεδρίασης που πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του, στις 27 Ιουνίου 1765. Δύο από τα έργα του που έχουν διασωθεί είναι δύο συμφωνίες για ορχήστρα εγχόρδων, γραμμένες στο ύφος της ιταλικής ουβερτούρας με εναλλασσόμενα γρήγορο-αργό-γρήγορο μέρη γεμάτα φρεσκάδα, ζωντάνια και λάμψη. Ο Ζοζέ Μάζα αναφέρει «...η ζωή του με το βιολί -το οποίο ο πατέρας του τον είχε διδάξει-, άξιζε και, έπαιζε σε κάθε περίσταση που είχε κληθεί, εκκλησιαστική και κοσμική, με την Ένωση Αλλοδαπών της Λισαβόνας (Assembleia Naçoens Estrangeiras) για τους ανθρώπους της χώρας, οι οποίοι κατά κύριο λόγο ανήκαν στη βρετανική παροικία της πόλης...». Αυτές οι εμφανίσεις μέχρι σήμερα, είναι γνωστές ως οι πρώτες δημόσιες συναυλίες στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας.
Εσωτερική παθολογία
Εξειδικεύσεις - Μετεκπαιδεύσεις της Εσωτερικής Παθολογίας
• 2
Πέιδρο Αβοντάνο
Βιογραφία
Ο Αβοντάνο ανήκε στους πλέον υψηλόμισθους μουσικούς της Βασιλικής Ορχήστρας και, το υψηλό του εισόδημα, τού επέτρεψε το Ιούνιο του 1767 να αγοράσει το τίτλο του Ιππότη του Τάγματος του Χριστού (λέγεται ότι έδωσε 480.000 ρεάλ). Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μαρίας Ι, το κύρος του φαίνεται να είχε πέσει στους μουσικούς αυλικούς κύκλους, ίσως λόγω της προχωρημένης ηλικίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι μουσικοί
Μελέτη αρχιτεκτονικού φωτισμού
Η μελέτη αρχιτεκτονικού φωτισμού αναφέρεται στην τέχνη και την επιστήμη του φωτισμού του ανθρώπινου περιβάλλοντος. Οι μελετητές φωτισμού είναι οι επαγγελματίες οι όποιοι έχουν τη δυνατότητα και την ευθύνη να εφαρμόσουν την τέχνη και επιστήμη αυτή, διασφαλίζοντας έτσι επιτυχή αποτελέσματα. Η μελέτη αρχιτεκτονικού φωτισμού είναι ένα σύγχρονο επάγγελμα και μια ειδικότητα ευδιάκριτη από όλα τα άλλα, όπως αυτό της Αρχιτεκτονικής, Αρχιτεκτονικής Εσωτερικού χώρου, Αρχιτεκτονικής τοπίου, Πολεοδομικού Σχεδιασμού και των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Οι μελετητές φωτισμού αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας μιας αρχιτεκτονικής μελέτης. Συνεργάζονται και συντονίζουν την εργασία τους με όλες τις άλλες σχετικές ειδικότητες, για να εξασφαλιστεί η ολοκληρωτική επιτυχία της μελέτης. Οι μελετητές φωτισμού φέρουν ευθύνη για το σχεδιασμό μέρους αυτού που αποκαλούμε ανθρώπινο περιβάλλον και είναι κατ’ επέκταση, υπεύθυνοι για την γενικότερη εμφάνιση της μελέτης τους, αλλά και του αντίκτυπου αυτής στην μελέτη των υπολοίπων, θα πρέπει ακόμη μέσω της δημιουργίας κατάλληλης ατμόσφαιρας και επαρκείας φωτισμού να εξασφαλίζεται η ευημερία και ευεξία των ανθρώπων που κινούνται στο χώρο, λαμβάνοντας υπόψη την ασφάλεια και την οπτική τους ικανότητα, όλα μέσα στα λογικά πλαίσια της δυνατότητας του σχεδιασμένου φωτισμού να επηρεάσει τον χώρο και τους χρήστες του. Οι σχεδιαστές φωτισμού είναι υπεύθυνοι για την βιωσιμότητα της μελέτης τους.
Οι σχεδιαστές φωτισμού δεν αποτελούν μέρος της διαδικασίας εμπορίας υλικών για την πραγμάτωση ενός έργου εντούτοις, έχουν μια πολύ ισχυρή σύνδεση με το χώρο. Οι σχεδιαστές φωτισμού συνεργάζονται με κατασκευαστές, αντιπρόσωπους, εργολάβους και εγκαταστάτες μέσα στα αυστηρά πλαίσια του κώδικα ηθικής τους, προς όφελος πάντα του πελάτη, και της μελέτης στο σύνολο. Ο αρχιτεκτονικός φωτισμός πλήρει όλες τις προϋποθέσεις για την επίσημη και πλήρη αναγνώρισή του: Διδάσκεται σε ακαδημαϊκό επίπεδο, διαθέτει πλειάδα εν ενεργεία επαγγελματιών, διατηρεί επαγγελματικό και δεοντολογικό κώδικα.
Σκοπιμότητα μελέτης αρχιτεκτονικού φωτισμού
Η μελέτη αρχιτεκτονικού φωτισμού αναδεικνύει τους αρχιτεκτονικούς και περιβάλλοντες χώρους. Ο σωστός φωτισμός βελτιώνει τη λειτουργία ενός χώρου, εντείνοντας την ευκρίνεια στο περιβάλλον του κάθε χρήστη. Η αισθητική του χώρου βελτιώνεται ενισχύοντας την αρχιτεκτονική. Κατά τη μελέτη αρχιτεκτονικού φωτισμού καθορίζεται ο κατάλληλος αριθμός και η σωστή τοποθέτηση των φωτιστικών σωμάτων. Λαμβάνεται επίσης υπόψη το συνολικό κόστος αγοράς και συντήρησης.
Η μελέτη φωτισμού δεν πρέπει να συγχέεται με την ηλεκτρολογική μελέτη. Η πρώτη αφορά το λειτουργικό και αισθητικό αποτέλεσμα ενώ η δεύτερη τις τεχνικές προδιαγραφές της εγκατάστασης. Στην Ελλάδα οι ελάχιστες απαιτούμενες λειτουργικές προδιαγραφές ως προς τον φωτισμό καθορίζονται από τον Γ.Ο.Κ.. Οι τεχνικές προδιαγραφές ηλεκτρικών εγκαταστάσεων καθορίζονται από τον Κ.Ε.Η.Ε. (αντικαταστάθηκε από το πρότυπο ΕΛΟΤ HD 384). Για "απλές ηλεκτρικές εγκαταστάσεις" την ευθύνη έχει ο Αρχιτέκτονας Μηχανικός (Ν.4663/30), ενώ σε μεγαλύτερα κτιριακά έργα η μελέτη και εγκατάσταση γίνεται σε συνεργασία με Ηλεκτρολόγο-Μηχανολόγο.
Ποιος χρειάζεται μελέτη φωτισμού;
κλάδος της ψυχαγωγίας (ξενοδοχεία, εστιατόρια, θέρετρα, spa, καζίνο κ.λπ.) έχει εκτιμήσει εδώ και καιρό τα πλεονεκτήματα της μελέτης φωτισμού. Το ίδιο και τα καταστήματα και τα σουπερμάρκετ, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η μελέτη φωτισμού είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, που αυξάνει τις πωλήσεις και ενδυναμώνει την εταιρική ταυτότητα της επιχείρησης κάνοντάς την πιο αποδοτική διότι το φως επιδρά στη συνείδηση του πελάτη.
Στα γραφεία και γενικά στους χώρους εργασίας, το αποτέλεσμα της μελέτης φωτισμού συνίσταται στο να δημιουργεί στους εργαζομένους ένα ευχάριστο περιβάλλον, ώστε να αισθάνονται και να εργάζονται καλύτερα, δηλαδή αυξάνει την αποδοτικότητά τους, ενώ οι εξωτερικοί χώροι φωτίζονται για να ενισχύσουν την εταιρική ταυτότητα.
Οι κυβερνήσεις, οι δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς καθώς και οι οργανισμοί, αρχίζουν επίσης να αναγνωρίζουν την αξία του καλού φωτισμού, διότι έχει αποδειχθεί ότι η μελέτη και ο σχεδιασμός φωτισμού του αστικού τοπίου αυξάνει τον τουρισμό, βελτιώνει την ασφάλεια και παρέχει ένα πιο ευχάριστο και πιο λειτουργικό περιβάλλον για την κυκλοφορία των οχημάτων και τους κατοίκους. Σχετικά μικρές επενδύσεις μπορούν να αποφέρουν μεγάλα οφέλη στη βελτίωση της ασφάλειας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Στον ιδιωτικό τομέα, οι ιδιοκτήτες σπιτιών συνειδητοποιούν ότι ο φωτισμός είναι τόσο σημαντικός παράγοντας στο σχεδιασμό, όσο και η αρχιτεκτονική και η επίπλωση. Αεροδρόμια, σταθμοί τρένων, στάσεις λεωφορείων και αποβάθρες χρειάζονται κατάλληλο φωτισμό, ώστε να λειτουργούν σωστά καθ’ όλο το 24ωρο. Παλαιά κτίρια καθώς και καινούργια επωφελούνται από τη μελέτη και το σχεδιασμό φωτισμού, αφού με απλές τροποποιήσεις στις πατροπαράδοτες λύσεις εγκατάστασης, μπορούν να μειώσουν το κόστος ενέργειας και να βελτιώσουν αισθητά τις συνθήκες χρήσης.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του επαγγελματία μελετητή φωτισμού;
Ο επαγγελματίας σχεδιαστής αρχιτεκτονικού φωτισμού ασχολείται αποκλειστικά με την παροχή επαγγελματικών συμβουλών και την εκπόνηση της ολοκληρωμένης μελέτης του τεχνητού αλλά συχνά και του φυσικού φωτισμού σε ένα κτίριο και αμείβεται αποκλειστικά και μόνο για την μελέτη αυτή. Ο σχεδιαστής φωτισμού δεν εκπροσωπεί κάποιον συγκεκριμένο κατασκευαστή φωτιστικών αλλά χρησιμοποιεί και προδιαγράφει το κατάλληλο εξοπλισμό με μοναδικό κριτήριο την καταλληλότητα του για το συγκεκριμένο έργο, από άποψη λειτουργική, αισθητική, εξοικονόμησης ενέργειας και απόδοσης. Από τα πρώτα σταδία της συμμετοχής του στην ομάδα σχεδιασμού ενός έργου αλλά και καθ´ όλη τη διάρκεια της κατασκευής του έργου, συνεργάζεται στενά με τους ιδιοκτήτες, τους αρχιτέκτονες, τους μηχανικούς και την υπόλοιπη μελετητική ομάδα. Ο σχεδιαστής φωτισμού καλείται με τη φαντασία, τη γνώση και την εμπειρία του να συνδυάσει δημιουργικά την τέχνη και σύγχρονη τεχνολογία του φωτισμού, με αλλά λόγια το τεχνικό με το αισθητικό στοιχείο του φωτισμού, με αντικειμενικό στόχο να προσφέρει μια καινούργια πιο ποιοτική προσέγγιση στο θέμα του φωτισμού. Κύριο μέλημα του είναι η αρμονική ενσωμάτωση του φωτισμού στην αρχιτεκτονική του έργου, η ανάδειξη του ιδιαίτερου χαρακτήρα του χώρου και η δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας για τους χρήστες του χώρου με σκοπό τη μέγιστη ικανοποίηση των αναγκών τους.
Ποια είναι τα στάδια της μελέτης φωτισμού;
Υπάρχουν πέντε στάδια σε μία μελέτη έργου φωτισμού, τα οποία είναι η ενημέρωση, η σύλληψη της κεντρικής ιδέας, η μελέτη, ο λεπτομερής σχεδιασμός και η επισκόπηση.
Ενημέρωση Ο πελάτης θα ενημερώσει τον μελετητή για όλα τα ζητούμενα του έργου, το υπόβαθρο, την υπάρχουσα κατάσταση και τους στόχους. Ο μελετητής φωτισμού θα συνοψίσει τα στοιχεία που του έχει δώσει ο πελάτης και θα καθορίσει τον όγκο εργασίας που απαιτείται, το πώς πρέπει να εκτελεστεί και το πόσο θα κοστίσει.
Σύλληψη της κεντρικής ιδέας Για τη σύλληψη της κεντρικής ιδέας, θα υπάρξει συλλογή ιδεών κι από τα άλλα μέλη της ομάδας μελέτης καθώς και από τον πελάτη. Στόχος είναι να συγκεντρωθούν όσο περισσότερες ιδέες είναι δυνατόν. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη του έργου, όπου ειδικοί θα έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους. Οι σωστές αποφάσεις που θα παρθούν στη σύντομη αυτή φάση, θα εξοικονομήσουν χρόνο και χρήμα κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας και δαπανηρής φάσης της κατασκευής. Επίσης, θα δοθούν εκτιμήσεις σύμφωνα με τα διάφορα ζητούμενα του προϋπολογισμού, την εξοικονόμηση ενέργειας και την απαιτούμενη ισχύ της προγραμματισμένης εγκατάστασης.
Μελέτη Κατά τη διάρκεια του μελετητικού σταδίου δημιουργούνται τα προσχέδια και καθορίζονται τα τεχνικά χαρακτηριστικά των προϊόντων. Σε αυτό το σημείο, ο μελετητής αποφασίζει και σχεδιάζει τις ακριβείς διαστάσεις, θέσεις, ποσότητες και το κανάλι ελέγχου. Κατά την διάρκεια αυτού του σταδίου ο μελετητής εξοικονομεί χρόνο στον πελάτη - αρχιτέκτονα, βρίσκοντας τα κατάλληλα φωτιστικά, και συστήματα ελέγχου, όπως επίσης παρέχει σχέδια και τεχνικά χαρακτηριστικά για όλα τα παραπάνω. Έτσι, συνθέτει ένα σαφές πακέτο που βοηθάει τον ηλεκτρολόγο στη γρήγορη και κατάλληλη εγκατάσταση.
Λεπτομερής σχεδιασμός Σε αυτό το στάδιο, παράγονται λεπτομερή σχέδια για την ολοκλήρωση της τοποθέτησης των φωτιστικών μέσα στο χώρο. Σε ορισμένες περιπτώσεις επιβάλλεται να γίνει μια δοκιμή στο έργο και τότε ο μελετητής φωτισμού θα οργανώσει την δοκιμή με το σωστό εξοπλισμό και θα επιβλέψει και καταγράψει τις δοκιμαστικές διαδικασίες.
Επισκόπηση Κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης, ο μελετητής φωτισμού δίνει τα τεχνικά χαρακτηριστικά των σωστών φωτιστικών σωμάτων που χρειάζονται καθώς και κάθε πληροφορία, ώστε να εξασφαλιστεί η αγορά του σωστού εξοπλισμού φωτισμού. Το έργο ολοκληρώνεται με έναν τελικό έλεγχο της εστίασης των φωτιστικών και του συστήματος ελέγχου - διαχείρισης, ώστε να εξασφαλιστεί η ολοκληρωμένη και σωστή λειτουργία του φωτισμού.
Σε ποιο στάδιο χρειαζόμαστε έναν μελετητή φωτισμού;
Πρακτικά: Όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο και σε κάθε περίπτωση πριν την έναρξη των ηλεκτρομηχανολογικών εργασιών. Με την ύπαρξη του μελετητή φωτισμού από τα πρώτα στάδια, ο πελάτης θα έχει πρόσβαση στις πολύτιμες γνώσεις ειδικών που θα επηρεάσουν θετικά το σχεδιασμό και την υλοποίηση όλων των διαδοχικών σταδίων του έργου. Ο μελετητής θα εργάζεται ουσιαστικά μαζί με τον πελάτη και θα αναπτύσσει ιδέες που συνάδουν με τους στόχους του έργου. Ένας μελετητής φωτισμού είναι σε θέση να εργαστεί ανά έργο ή ανά ώρα σε συμβουλευτική βάση.
Σχέδια, φωτογραφικό υλικό, ακόμα και λέξεις - κλειδιά θα βοηθήσουν τον μελετητή να κατανοήσει τις επιθυμίες του πελάτη και να δημιουργήσει μια πιο εύστοχη σύλληψη της κεντρικής ιδέας για το έργο. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια είναι απαραίτητα γιατί δίνουν την δυνατότητα στον μελετητή να καθορίσει τα προϊόντα και το σύστημα έλεγχου, έτσι ώστε η ομάδα εγκατάστασης να φέρει εις πέρας το έργο γρήγορα και σωστά ελαχιστοποιώντας τα προβλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική Φωτισμος
Κοινότητα Κάινας
Η Κοινότητα Κάινας είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 με την απόσπαση του οικισμού Κάϊνα από την κοινότητα Βάμου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Άσπρο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Άρθουρ Μίλερ
Ο Άρθουρ Άσερ Μίλερ (Arthur Asher Miller, 17 Οκτωβρίου 1915 - 10 Φεβρουαρίου 2005) ήταν ένας από τους κορυφαίους Αμερικανούς θεατρικούς συγγραφείς. Τα έργα του ασκούσαν κριτική στις Ηνωμένες Πολιτείες, την κυβέρνηση και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της, ενώ εξέθεταν και τα ψεγάδια του λεγόμενου "Αμερικανικού ονείρου", κάτι για το οποίο είχε δεχτεί κριτική στις ΗΠΑ. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο βιογράφος του, Μάρτιν Γκότφριντ, "σπάνια ένας καλλιτέχνης έχει δεχτεί τόσες πολλές επιθέσεις και συκοφαντίες στην πατρίδα του και ταυτόχρονα έχαιρε βαθιάς εκτίμησης σε όλον τον κόσμο".
Η καθιέρωση του ήρθε με το κλασσικό έργο «Ο Θάνατος του Εμποράκου», σημείο αναφοράς του θεάτρου του 20ού αιώνα, ίσως το καλύτερό του έργο κατά τους ειδικούς , μια ιστορία για μια μικροαστική Αμερικανική οικογένεια που συνεθλίβη υπό το βάρος του Αμερικανικού καπιταλισμού. Κατά σύμπτωση, η 10η Φεβρουαρίου, ημερομηνία θανάτου του, ήταν η 56η επέτειος από την πρεμιέρα του έργου αυτού.
Είχε πέσει θύμα του μακαρθισμού, καθώς καταδικάστηκε επειδή αρνήθηκε να καταδώσει συναδέλφους του με κομμουνιστική δράση στην Επιτροπή Αντι-Αμερικανικών Δραστηριοτήτων. Παρ’ όλο που ενστερνίστηκε ιδέες της αριστεράς και σχετιζόταν με άτομα του Κομμουνιστικού Κόμματος, αρνήθηκε ότι ήταν ποτέ μέλος του. Επίσης, αν και δεν υπήρξε θρησκευόμενος, απέκτησε συνείδηση της εβραϊκής του ταυτότητας, αντιμετωπίζοντας τον αντισημιτισμό των προπολεμικών χρόνων και το Ολοκαύτωμα στη συνέχεια.
«Ήταν βράχος και έμοιαζε με βράχο, εννοώ ότι και η φυσική παρουσία του ήταν επιβλητική», είχε δηλώσει για τον Μίλερ ο θεατρικός συγγραφέας Χάρολντ Πίντερ στην είδηση του θανάτου του. «Ήταν ηγέτης… Απόλυτα ανεξάρτητος, με μια αταλάντευτη κριτική ευφυΐα».
Κυρίως μαζί με τον Τένεσι Ουίλιαμς και λιγότερο με τον Ευγένιο Ο'Νιλ, ο Μίλερ θεωρούνταν ένας από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους Αμερικανούς συγγραφείς μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ορισμένα από τα έργα του έγιναν κινηματογραφικές ταινίες, από σκηνοθέτες όπως ο Τζον Χιούστον, ο Σίντνεϊ Λουμέτ και ο Κάρελ Ράιζ.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Ο Άρθουρ Μίλερ γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1915 στη Νέα Υόρκη, ανατολικά της 12ης Οδού. Η οικογένειά του είχε εβραϊκές ρίζες και μεγάλωσε με θρησκευτική ανατροφή. Ο πατέρας του, Ισιντόρ Μίλερ, μετανάστης από την Πολωνία, είχε αποκτήσει μεγάλη περιουσία από μια βιοτεχνία και κατάστημα γυναικείων ρούχων, ενώ η μητέρα του, Ογκούστα Μπάρνετ, ήταν Αμερικανίδα που είχε εργαστεί ως δασκάλα στο δημόσιο, ενώ ο πατέρας της είχε ρίζες από την ίδια πόλη της Πολωνίας απ' όπου κατάγονταν και οι Μίλερ.
Ήταν το δεύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας, με μεγαλύτερο τον Κέρμιτ και μικρότερη την Τζόαν, η οποία αργότερα ακολούθησε καριέρα στην υποκριτική. Πήγε στο δημόσιο σχολείο του Χάρλεμ και τέλειωσε το γυμνάσιο το 1932, όντας μέτριος μαθητής με καλές επιδόσεις στον αθλητισμό. Εν τω μεταξύ, σε αντίθεση με την προηγουμένως οικονομικά άνετη και σχεδόν πλούσια ζωή τους, είχαν μετακομίσει στο Μπρούκλιν και η οικογένειά του είχε καταστραφεί οικονομικά από το Κραχ του 1929 στις ΗΠΑ, συνεπώς αναγκάστηκε να εργαστεί για να βγάλει χρήματα σε διάφορες δουλειές: τραγουδιστής σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό, οδηγός φορτηγού, υπάλληλος καταστήματος ανταλλακτικών αυτοκινήτων στη 10ή Λεωφόρο του Μανχάταν κ.ά. Η μόνη επαφή που είχε μέχρι τότε με τη λογοτεχνία ήταν κάποια από τα έργα του Άγγλου συγγραφέα Καρόλου Ντίκενς, ενώ ώθηση για να αρχίσει να γράφει του έδωσαν οι "Αδερφοί Καραμαζώφ" του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.
Το 1935 γράφεται στη Δημοσιογραφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, απ' όπου αποφοίτησε τρία χρόνια αργότερα, έχοντας περάσει από σπουδές αγγλικής φιλολογίας και θεατρικής γραφής, όπου είχε καθηγητή τον Κένεθ Ρόου. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια, αρχίζει να ξεχωρίζει σαν συγγραφέας. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στη φοιτητική εφημερίδα "Michigan Daily", ενώ το 1936, κερδίζει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό Χόπγουντ με το θεατρικό έργο "No villain", το οποίο το επεξεργάζεται και το παρουσιάζει για δεύτερη φορά το 1937, αυτή τη φορά με τον τίτλο "They too arise". Την ίδια χρονιά, ξανακερδίζει το βραβείο Χόπγουντ με το έργο "Τιμές την αυγή" ("Honors at dawn"), χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο "Corona", από τη μάρκα της γραφομηχανής του. Από το 1938 ως το 1943 ακολουθούν άλλα 5 θεατρικά έργα, τα οποία δεν έγιναν ιδιαιτέρως γνωστά ούτε ανεβάστηκαν από κάποιον επαγγελματικό θίασο.
Οι πρώτες διακρίσεις
Κατά την ίδια περίοδο, ο Μίλερ απαλλάχτηκε από τη στρατιωτική του θητεία κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω ενός τραύματος σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου κι έτσι εργάστηκε ως συνεργάτης των ραδιοφωνικών δικτύων CBS και NBC, γράφοντας κείμενα και θεατρικά μονόπρακτα, καθώς και ένα σύντομο χρονικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1944. Το 1945, εκδίδεται το πρώτο του μυθιστόρημα με τον τίτλο "Focus", το οποίο είχε ως αντικείμενο τον αντισημιτισμό. Στις 23 Νοεμβρίου 1944, ανέβηκε για πρώτη φορά θεατρικό έργο του στο Μπρόντγουεϊ, το "Ο άνθρωπος που ήταν πολύ τυχερός" ("The man who had all the luck"). Το έργο γνώρισε μέτρια επιτυχία, αλλά κερδίζει το βραβείο της Εθνικής Θεατρικής Συντεχνίας.
Στις 29 Ιανουαρίου 1947, ανεβαίνει το έργο Ήταν όλοι τους παιδιά μου ("All my sons"), ένα έργο που παρουσίαζε τον αντίκτυπο της ανάμειξης των ΗΠΑ στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μια τυπική αμερικανική οικογένεια και επίκεντρό του ήταν οι κοινωνικές ευθύνες ενός βιομηχάνου που είχε κερδοσκοπήσει πουλώντας ελαττωματικά ανταλλακτικά αεροσκαφών στην αμερικανική πολεμική αεροπορία. Με το έργο αυτό έγινε ευρέως δημοφιλής και κέρδισε το Βραβείο Δράματος των Κριτικών της Νέας Υόρκης και το Βραβείο Ντόναλντσον. Το συγκεκριμένο έργο παρουσιάστηκε ξανά και απέκτησε μεγαλύτερη σημασία, όταν προβλήθηκε στην κρατική τηλεόραση το 1987, ένα χρόνο μετά την εκτόξευση και έκρηξη του διαστημικού λεωφορείου Challenger λόγω βλάβης στους αγωγούς στερεών καυσίμων.
Μακαρθισμός
Στις ΗΠΑ πλέον βασιλεύει ο μακαρθισμός και η δραστηριότητα της Επιτροπής Αντι-Αμερικανικών Δραστηριοτήτων. Επηρεασμένος από τον αντικομουνισμό και το "κυνήγι μαγισσών" που ακολούθησε εναντίον εκπροσώπων του πνευματικού κόσμου, ο Άρθουρ Μίλερ γράφει και παρουσιάζει το αλληγορικό έργο-κατηγορητήριο "The Crucible" ("Δοκιμασία"), το οποίο, αν και δε γνώρισε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία ούτε έγινε δεκτό με εγκωμιαστικές κριτικές, του έφερε ένα Βραβείο Τόνι το 1953 κι αργότερα έγινε ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα του, παρουσιαζόμενο, κατά το συγγραφέα, κάθε φορά που σε κάποια χώρα έμπαιναν σε κίνδυνο οι πολιτικές ελευθερίες ή διαφαινόταν η άνοδος ολοκληρωτικού καθεστώτος. Έτσι, κατάφερε να προσπεράσει την αρχική απροθυμία των θεατρικών παραγόντων της εποχής να ασχοληθούν με ένα τέτοιο έργο. Σύμφωνα με τον ίδιο το Μίλερ: «Εν μέρει ήταν πολιτικό θέμα και πολύς κόσμος το φοβόταν. Επίσης το κόστος του ανεβάσματος ήταν υψηλό γιατί είναι μεγάλη παραγωγή. Υπήρχαν και μερικοί που έλεγαν ότι η γλώσσα του έργου δεν θα γίνονταν κατανοητή από όλους. Δεν υπήρξε όμως τέτοιο πρόβλημα. Όλοι κατάλαβαν τη γλώσσα που χρησιμοποίησα».
Το 1954, του αφαιρείται το διαβατήριο κι έτσι δεν καταφέρνει να παραστεί στην πρεμιέρα της "Δοκιμασίας" στις Βρυξέλλες. Οδηγείται για κατάθεση, κατηγορούμενος ότι είχε διασυνδέσεις με αριστερούς. Αρνείται να καταδώσει ονόματα υπόπτων για κομουνιστική δράση, καταδικάζεται από το Κογκρέσο το 1957, αλλά αθωώνεται από το Ανώτατο Δικαστήριο το 1958. Παράλληλα, έχει χωρίσει με την πρώτη του σύζυγο, Μαίρη Σλάτερι, παλιά του συμφοιτήτρια, καθώς νιώθει ότι δεν ήταν συναισθηματικά κοντά ο ένας στον άλλο : "Είχα πάντα την αίσθηση ότι σύρθηκα σε αυτόν τον γάμο, παρά τον αποφάσισα", θα παραδεχτεί πολύ αργότερα ο ίδιος. Την είχε παντρευτεί το 1940 και είχε αποκτήσει δυο παιδιά, την Τζέιν και το Ρόμπερτ. Παράλληλα, οι συνθήκες στο Χόλιγουντ εκείνη την εποχή, λόγω της Μαύρης Λίστας και όσων είχαν καταδώσει ονόματα υπόπτων, οδήγησαν στην αποξένωση του Μίλερ από τον Ελία Καζάν, με τον οποίο ήταν συνεργάτες σε πολλά από τα έργα του και τους συνέδεε φιλία, καθώς ο Μίλερ είχε μιλήσει ανοιχτά εναντίον της κίνησης του Καζάν να κατονομάσει κατηγορούμενους συναδέρφους του.
Επιτυχία και κινηματογράφος
thumb|250px|right|Ο δεύτερος γάμος του Μίλερ ήταν με την Μέριλιν Μονρόε. Χώρισαν το 1961, ένα χρόνο πριν το θάνατό της
Το 1962, παντρεύεται με την Ίνγκε Μόρατ, φωτογράφο αυστριακής καταγωγής, με την οποία συνεργάστηκε σε ταξιδιωτικά βιβλία για την Κίνα και τη Ρωσία. Μαζί της έκανε μια κόρη, τη Ρεμπέκα, ηθοποιό, σεναριογράφο και σκηνοθέτη, σύζυγο σήμερα του ηθοποιού Ντάνιελ Ντέι Λιούις, ο οποίος τη γνώρισε κατά τα γυρίσματα της μεταφοράς του έργου "The Crucible" στον κινηματογράφο το 1996.
Στα τέλη του ’50, ο Μίλερ σταμάτησε να γράφει για το θέατρο και ασχολήθηκε με τη συγγραφή σεναρίων για τον κινηματογράφο. Το 1960, σε μια από τις τελευταίες προσπάθειές του να κρατήσει κοντά σε αυτόν και στην πραγματικότητα τη Μέριλιν Μονρόε, η οποία είχε αρχίσει να καταφεύγει στα ναρκωτικά, ο Μίλερ έγραψε το πρώτο του κινηματογραφικό σενάριο, των "Αταίριαστων" ("The Misfits"), όπου πρωταγωνιστούσαν η Μονρόε, ο Κλαρκ Γκέιμπλ κι ο Μοντγκόμερι Κλιφτ. Η ταινία αποτέλεσε εμπορική αποτυχία, αλλά κάποιοι κριτικοί πιστεύουν ότι είναι από τις καλύτερες ερμηνείες της Μέριλιν. Η ταινία δεν αποδείχτηκε καθόλου ευοίωνη για τους πρωταγωνιστές της: ο Γκέιμπλ πέθανε δεκαπέντε μέρες μετά το τέλος των γυρισμάτων, ο Κλιφτ είχε αρχίσει ήδη την κατάχρηση χαπιών και αλκοόλ που τον οδήγησαν στο θάνατο έξι χρόνια μετά και η Μέριλιν εμφανιζόταν τελευταία φορά στο κοινό.
Η θεατρική του δραστηριότητα επανήλθε το 1964 με τα έργα "Επεισόδιο στο Βισύ" ("Incident at Vichy") και "Μετά την πτώση" ("After the fall"), το πιο προσωπικό και ενδοσκοπικό έργο του, στο οποίο διακρίνονται αυτοβιογραφικά στοιχεία από το γάμο του με τη Μονρόε, κάτι για το οποίο επικρίθηκε, αλλά το έργο στάθηκε και η αφορμή να επανενωθεί με τον Ελία Καζάν. Συνεχίστηκε το ανέβασμα θεατρικών έργων κατά τις επόμενες δεκαετίες, τα οποία ωστόσο δεν καταφέρνουν να φτάσουν τις προηγούμενες επιτυχίες του. Το 1965, αποδέχτηκε την προεδρία στον οργανισμό PEN International, την ένωση ποιητών, συγγραφέων, δοκιμιογράφων και άλλων εκπροσώπων της λογοτεχνίας, και έγινε ολοένα και πιο δραστήριος στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των λογοτεχνών.
Τελευταίες δεκαετίες
Παράλληλα, ο Μίλερ ξεχώρισε και για την αρθρογραφία του σε αμερικανικές εφημερίδες και περιοδικά, όπου εξέφρασε την άποψή του για κρίσιμα πολιτικά, κοινωνικά και καλλιτεχνικά ζητήματα, όπως για τον πόλεμο στο Βιετνάμ και την κρίση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης, τη λογοκρισία και τη φυλάκιση καλλιτεχνών, ενώ πιο πρόσφατα για τον πόλεμο στο Ιράκ.
Σε ένα από τα ταξίδια του, το 1985, πήγε στην Κωνσταντινούπολη με τον Χάρολντ Πίντερ, υποστηρίζοντας τα δικαιώματα των πολιτικών κρατουμένων που είχαν πληγεί από το δικτατορικό καθεστώς. Ένας από τους ταξιδιωτικούς τους συνοδούς ήταν ο μετέπειτα τιμημένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας Ορχάν Παμούκ.
Ο Μίλερ ανακοίνωσε τα Χριστούγεννα του 2004 ότι στο τέλος Φεβρουαρίου του επόμενου χρόνου θα παντρευόταν τη συμβία του, την 34χρονη ζωγράφο Άγκνες Μπάρλεϊ. Δεν πρόλαβε, καθώς πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 2005 από καρδιακή ανεπάρκεια στο σπίτι του στο Ρόξμπερι του Κονέκτικατ, σύμφωνα με τη βοηθό του, τρία χρόνια μετά το θάνατο της προηγούμενης συζύγου του, Ίνγκε. Έπασχε από πνευμονία και καρκίνο.
Δυο χρόνια, μετά το θάνατό του, αποκαλύφθηκε ότι εκτός από τα τρία του παιδιά από την πρώτη και τρίτη του σύζυγο, είχε αποκτήσει κατά τη δεκαετία του '60 άλλο ένα γιο με την Ίνγκε Μόρατ, τον Ντάνιελ, ο οποίος έπασχε από Σύνδρομο Ντάουν. Ο Ντάνιελ είχε μεγαλώσει σε ιδρύματα και ανάδοχες οικογένειες, καθώς ο Μίλερ αρχικά τον είχε απορρίψει, ωστόσο τον δέχτηκε σταδιακά κατά τη δεκαετία του ’90 και τον συμπεριέλαβε στη διαθήκη που υπέγραψε έξι εβδομάδες πριν πεθάνει.
Ύφος και θεματογραφία
Όταν ο Άρθουρ Μίλερ εμφανίζεται στη θεατρική σκηνή των ΗΠΑ, το θέατρο στις Ηνωμένες Πολιτείες κυριαρχείται από τα είδη του μελοδράματος και του μιούζικαλ: αν και κάποια άλλα είδη κάνουν την εμφάνισή τους, η σύνδεσή τους με το γερμανικό εξπρεσιονισμό τα καθιστά βραχύβια.
Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Άρθουρ Μίλερ, ο Ευγένιος Ο'Νιλ και ο Τένεσι Ουίλιαμς ανανεώνουν την εργογραφία και το ύφος του αμερικανικού θεάτρου. Ο Μίλερ αντλεί τη θεματογραφία του μέσα από τη ζωή και προβάλλει το ανθρώπινο δίλημμα για την εκλογή ανάμεσα στο καλό και το κακό. Τα έργα του περιέχουν αξίες για την ανθρώπινη ύπαρξη και την εξάρτηση του ατόμου από τον κοινωνικό του περίγυρο, ενώ δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην οικογένεια, την ηθική και την ατομική υπευθυνότητα. Ο παραγωγός του Μπρόντγουεϊ Ρόμπερτ Γουάιτχεντ, που είχε συνεργαστεί πολλάκις με το Μίλερ, αναφέρει ότι στο έργο του "υπάρχει μια σχεδόν συνειδητή ανάγκη να γίνει το φως που θα λάμψει μες στον κόσμο. Προσπάθησε να βρει απαντήσεις σε αυτό που έβλεπε γύρω του και χαρακτηριζόταν ως ένας κόσμος όπου δεν υπήρχε δικαιοσύνη".
Παράλληλα, πηγάζουν από βιώματα του ίδιου ή από σκηνές στην ίδια την πόλη στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε, τη Νέα Υόρκη. Για παράδειγμα, η ιστορία του Ήταν όλοι τους παιδιά μου προέρχεται από την αφήγηση μιας γειτόνισσάς του στον πόλεμο, η ιστορία του πρώτου έργου που ανέβασε, του "Ο άνθρωπος που ήταν πολύ τυχερός", ήταν εμπνευσμένη από τον πλούσιο και επιτυχημένο ξάδερφο της πρώτης του συζύγου, Μαίρη Σλάτερι, ενώ την ιστορία του "Ψηλά από τη γέφυρα" την άκουσε από κάποιο λιμενεργάτη σε ένα πεζοδρόμιο. Ακόμα και το θεατρικό έργο «The Crucible», που κατέκρινε την παράνοια, τις διώξεις και τις καταπατήσεις πολιτικών ελευθεριών και εισήγαγε τον όρο "κυνήγι μαγισσών" στον 20ό αιώνα, έκανε το κοινό να ταυτίσει τους δικαστές του Σάλεμ του 1692 με την Επιτροπή Αντι-Αμερικανικών Δραστηριοτήτων. Ωστόσο, αν και το έργο αναγνωρίστηκε σε αξία από το κοινό αργότερα, ο ίδιος ο συγγραφέας αναφέρει: "Κατάπληκτος έβλεπα να περνούν πλάι μου άνθρωποι που ήξερα χρόνια χωρίς να με χαιρετίσουν καν και με βασάνιζε η σκέψη ότι ο τρόμος αυτών των ανθρώπων είχε σχεδιαστεί και καλλιεργηθεί".
Πρώτες παραστάσεις στην Ελλάδα
Η πρώτη παράσταση έργου του Άρθουρ Μίλερ στην Ελλάδα έγινε το 1947, με το ανέβασμα του έργου Ήταν όλοι τους παιδιά μου από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν, με τους Βασίλη Διαμαντόπουλο, Βάσω Μεταξά, Λυκούργο Καλλέργη και Έλλη Λαμπέτη.
Το 1955 παρουσιάζεται από το Εθνικό Θέατρο το έργο "Δοκιμασία - Οι μάγισσες του Σάλεμ" ("The Crucible"), σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού, με τους Τζένη Καρέζη, Γιώργο Παππά, Χριστόφορο Νέζερ κ.ά.
Το 1957 παρουσιάζονται σε ενιαία παράσταση από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» τα μονόπρακτα "Από Δευτέρα σε Δευτέρα" και "Ψηλά από τη γέφυρα", ενώ την ίδια χρονιά από το θίασο Αλέκου Αλεξανδράκη ανεβαίνει το έργο "Ήταν όλοι τους παιδιά μου". Το 1962 παρουσιάζεται για πρώτη φορά πάλι από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το έργο "Ο θάνατος του εμποράκου", με τον Γιώργο Λαζάνη και τον Μίμη Κουγιουμτζή.
Ακολούθησαν αρκετές παραστάσεις των πιο γνωστών προαναφερθέντων έργων του, ενώ από το θέατρο Εξαρχείων ανέβηκαν τα έργα "Το τίμημα" (1992-1994) και το "Σπασμένο γυαλί" (1995-1996) ως το πιο πρόσφατο, "Ο τελευταίος Γιάνκι" (1999). Τον Νοέμβριο του 2001, παρουσιάστηκε από το Θέατρο της οδού Κυκλάδων το έργο "Σχέσεις του κυρίου Πίτερς" σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη.
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ80596%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Συγκεντρωτικός κατάλογος ελληνικών παραστάσεων έργων του Άρθουρ Μίλερ].
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές Κατηγορία:Μέριλιν Μονρόε
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών (TNA)
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών του TNA είναι ένα πρωτάθλημα επαγγελματικής πάλης που ανήκει στο Total Nonstop Action Wrestling. Είναι ο μεγαλύτερος τίτλος της εταιρείας και υπάρχει από τις 14 Μαΐου του 2007.
Το πρωτάθλημα είναι γενικά διεκδικήσιμο στον τομέα των επαγγελματικών αγώνων πάλης, στον οποίο οι συμμετέχοντες εκτελούν σκηνοθετημένους αγώνες πάλης.
Ιστορία
Από την αρχή της δημιουργίας του έως το 2007, το TNA δεν διέθετε δικούς του τίτλους, αφού είχε αποκτήσει τα δικαιώματα των τίτλων της εταιρείας National Wrestling Alliance. Η συμφωνία τους, τελείωσε την προαναφερθείσα χρονιά και έτσι έγινε επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας τίτλων, με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών να δημιουργείται και να γίνεται αυτόματα, ο νούμερο ένα τίτλος της εταιρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Αγριολίδης
Ο Αγριολίδης ή Αγριαλής ήταν Τουρκοκρητικός γενίτσαρος και αρχηγός των τουρκικών δυνάμεων του Μεγάλου Κάστρου (Ηράκλειο Κρήτης) στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης.
Δράση
Κατά την προεπαναστατική περίοδο ο Αγριολίδης ήταν γνωστός ως ένας από τους γενίτσαρους της κρητικής υπαίθρου που καταπίεζαν ποικιλοτρόπως το χριστιανικό στοιχείο. Μάλιστα, η δράση του είχε ως επακόλουθο να γίνει στόχος του ονομαστού χαΐνη Δημήτρη Λόγιου ή Βαρούχα, ο οποίος σκοτώθηκε το 1811 στην προσπάθειά του να τον εξοντώσει.
Μετά το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, ο Αγριολίδης τέθηκε επικεφαλής των γενίτσαρων και τρομοκρατούσε τους πληθυσμούς και λεηλατούσε τις γύρω περιοχές, για να αποτρέψει την εξάπλωση της επανάστασης στην Κρήτη. Μετά όμως την αποστολή στην Κρήτη του βαρώνου Ράινεκ (μέσα Ιουλίου 1828) ως αντιπροσώπου του Καποδίστρια, οι Κρητικοί αναθάρρησαν και ξέσπασε νέο επαναστατικό κίνημα. Ο Αγριολίδης τέθηκε εκ νέου επικεφαλής ενόπλων, έπεσε όμως σε ενέδρα στον Άγιο Ιωάννη Μεσαράς και σκοτώθηκε το Αύγουστο του 1828. Ο θάνατός του Αγριολίδη και ο αποκεφαλισμός της σορού του θεωρήθηκε ως εκδίκηση των επαναστατών για τον θάνατο του οπλαρχηγού Ιωάσαφ Ξωπατέρα ή Ξέπαπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Οθωμανική Κρήτη Κατηγορία:Τουρκοκρητικοί
Αθανάσιος Λιδωρίκης
Ο Αθανάσιος Λιδωρίκης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1788 στο Παλαιοκάτουνο (σημερινό Κροκύλειο Φωκίδας) της επαρχίας Λιδωρικίου, η οικογένειά του παλαιότερα έφερε το επώνυμο Σκαρλάτος και το άλλαξε σε Λιδωρίκης λογω της επαρχίας που κατοικούσαν. Η γυναίκα του, Βασιλική, ήταν από την οικογένεια Ντέμου της Άρτας και μαζί της απέκτησε τους : Νικόλαο, Πηνελόπη και Αριστομένη.
Από παιδί εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα για να παρακολουθήσει τα σχολικά μαθήματα κοντά στον φημισμένο λόγιο της εποχής Αθανάσιο Ψαλίδα. Αργότερα εισήλθε στην υπηρεσία του Αλή Πασά, επιτυγχάνοντας να αναδειχτεί σε έναν από τους επιφανέστερους συμβούλους του.
Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και συντέλεσε στην πρόοδο της Επανάστασης διακινδυνεύοντας ακόμα και την ίδια του την ζωή. Με την έναρξη της επανάστασης εκλέχτηκε βουλευτής και διορίστηκε μέλος της διμελούς επιτροπής της Ελλάδας προς διατήρηση των φρουρίων και των ατάκτων και τακτικών στρατευμάτων. Κατά την πολιορκία των Αθηνών πήγε με αποστολή της κυβέρνησης στην δυτική Ελλάδα για να διεγείρει σε επανάσταση τους εκεί ευρισκόμενους στρατιωτικούς, όπως και τα κατάφερε.
Αργότερα διορίστηκε διοικητής της ανατολικής Ελλάδας και μέλος της Γερουσίας. Επί Όθωνα διορίστηκε διοικητής της επαρχίας Καρύταινας, και αργότερα της Λιβαδειάς. Διετέλεσε βουλευτής, και αργότερα γερουσιαστής και βασιλικός επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο.
Απεβίωσε στις 5 Απριλίου του 1868 και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Αθανασιος
Γενικές εκλογές στην Ουγκάντα 2016
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ουγκάντα στις 18 Φεβρουαρίου 2016 για την εκλογή του προέδρου και κοινοβουλίου. Η ημέρα της ψηφοφορίας ήταν εθνική αργία.
Πρόεδρος επανεξελέγη με ποσοστό 61% για 5η συνεχή θητεία ο Γιουέρι Μουσέβενι, στην εξουσία από το 1986. Δεύτερος ήρθε ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Κίζα Μπεσίγκιε με ποσοστό 31%. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία και σε αρκετά μέρη χρειάστηκε να παραταθεί η ψηφοφορία εξαιτίας του ότι αρκετά άτομα εμποδίστηκαν από το να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Επίσης, οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν το κλίμα τρομοκράτησης σε βάρος των υποστηρικτών τους. Οι διεθνείς παρατηρητές επέκριναν επίσης τις εκλογές για το ότι δεν χαρακτηρίστηκαν από διαφάνεια και για το ότι πολλά στελέχη της αντιπολίτευσης συνελήφθησαν.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος εκλέγεται σε 2 γύρους με τους υποψηφίους να χρειάζονται ποσοστό τουλάχιστον 50% ώστε να εκλεγούν από τον πρώτο γύρο. Σύμφωνα με το Άρθρο 142 του Προεδρικού Διατάγματος του 2000 οι υποψήφιοι πρόεδροι θα πρέπει να είναι πολίτες Ουγκάντας από τη γέννησή τους, να είναι ηλικίας μεταξύ 35 και 75 ετών και να πληρούν προσόντα βουλευτή. Τα όρια στις θητείες καταργήθηκαν το 2005. Τα μέλη του κοινοβουλίου εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα. Επιπρόσθετα, πολλές έδρες προορίζονταν από πριν για γυναίκες υποψηφίους. Το σύνολο των εκλογικών περιφερειών ήταν 418 στις εκλογές του 2016.
Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από την Εκλογική Επιτροπή της Ουγκάντας με τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους να ανέρχονται σε 15.277.198.
Πρώτη τηλεμαχία
Στις 15 Ιανουαρίου 2016 έγινε σε ξενοδοχείο της Καμπάλα η πρώτη τηλεμαχία (debate) ανάμεσα στους υποψηφίους των προεδρικών εκλογών. Όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι ήταν παρόντες, εκτός από τον τελικό νικητή των εκλογών, Μουσέβενι. Η δεύτερη τηλεμαχία έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 2016 ξανά στο ξενοδοχείο Serena. Αυτή τη φορά ήταν παρών και ο πρόεδρος Μουσέβενι.
Διεξαγωγή
Πριν τις εκλογές, συνελήφθησαν στελέχη της αντιπολίτευσης και υποψήφιοι, ενώ η εφημερίδα New York Times ανέφερε επεισόδια με 2 νεκρούς και 20 τραυματίες κατά την εβδομάδα των εκλογών.
Αποτελέσματα
Ο Μουσέβενι ανακηρύχθηκε νικητής των προεδρικών εκλογών στις 20 Φεβρουαρίου 2016. Τα αποτελέσματα της εκλογικής επιτροπής έδωσαν ποσοστό 60,8% των ψήφων στον Μουσέβενι έναντι 35,4% για τον Μπεσίγκιε.
669 Κυπρία
Η Κυπρία (Kypria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,872. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τα «Κύπρια Έπη».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κυπρίας εκτιμάται σε 31,75 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1405. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κυπρία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυπρια
Κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου
Η Κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 έδρα τον οικισμό Καλαμίτσι Αλεξάνδρου. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 88 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Αναστάσιο Μυλωνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Άλωση της Ρώμης (410)
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Η άλωση της Ρώμης από τον ΑλάριχοΗ άλωση της Ρώμης από τους Γότθους (410 μ.Χ.). ήταν το αποτέλεσμα πολιορκίας και αποκλεισμού της πρωτεύουσας του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους η οποία ξεκίνησε το έτος 405 μ.Χ. και επήλθε σαν επιστέγασμα μιας 20ετίας παρακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η τελική επίθεση εναντίον της πόλης εξαπολύθηκε τον Αύγουστο του 410 μ.Χ. , έπειτα από το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων μεταξύ του αυτοκράτορα Ονώριου και του ηγέτη των Βησιγότθων Αλάριχου.
Μετά από σύντομη αντίσταση οι ορδές των Βησιγότθων εισέβαλλαν στη Ρώμη, την πυρπόλησαν εν μέρει και ακολούθησε τριήμερη λεηλασία της. Ωστόσο οι καταστροφές που προκλήθηκαν ήταν περιορισμένες διότι ο Αλάριχος, χριστιανός πρίγκηπας ο ίδιος, έτρεφε μεγάλο σεβασμό για την "Αιωνία Πόλη" και είχε δώσει εντολές στους άνδρες του να αποφύγουν την άσκοπη αιματοχυσία. Παρόλα αυτά, μεγάλο μέρος του πληθυσμού της πόλης αναγκάσθηκε να μεταναστεύσει σε άλλες περιοχές της Μεσογείου, φθάνοντας έως και την Παλαιστίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Ρώμη
Διεθνή Συνέδρια Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής
thumb|right|300px|Ο [[Οικισμός Βάισενχοφ στην Στουτγκάρδη το 1927. Τα CIAM προωθούσαν τη μοντέρνα αρχιτεκτονική στα πρότυπα του «κυβιστικού στυλ», όπως παρατηρείται στο Μπάουχαους, στον Οικισμό Βάισενχοφ, στο De Stijl και στα μοντέρνα εγχειρήματα όπως εκείνο του Μεγάρου των Εθνών στη Γενεύη. Άλλα παράλληλα κινήματα που υπήρχαν τη δεκαετία του 1920 ήταν ο εξπρεσιονισμός, ο κονστρουκτιβισμός, το Αρ Ντεκό και η Παραδοσιακή Σχολή.]] Τα Διεθνή Συνέδρια Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής (γαλλ. Congrès Internationaux d'Architecture Moderne), περισσότερο γνωστά με το αρκτικόλεξο CIAM, ήταν ένας οργανισμός που ιδρύθηκε το 1928 και διαλύθηκε το 1959 και ήταν υπεύθυνος για τη διεξαγωγή εκδηλώσεων και συνεδρίων σε όλη την Ευρώπη με τη συμμετοχή των επιφανέστερων αρχιτεκτόνων της εποχής με σκοπό τη διάδοση των αρχών του μοντερνισμού σε όλα τα πεδία της αρχιτεκτονικής (όπως στην αρχιτεκτονική χώρου, στον αστικό σχεδιασμό, στον βιομηχανικό σχεδιασμό και άλλα).
Μέλη
Μεταξύ των ιδρυτικών μελών συμπεριλαμβάνονται ο Καρλ Μόζερ (πρώτος πρόεδρος), ο Χέντρικ Μπερλάγκε, ο Βίκτορ Μπουρζουά, ο Πιερ Σαρό, ο Σβεν Μαρκέλιους, ο Γιόζεφ Φρανκ, ο Γκαμπριέλ Γκουεβρεκιάν, ο Μαξ Ερνστ Χέφελι, ο Χούγκο Χαίρινγκ, ο Άρνολντ Χέχελ, ο Χουΐμπ Χόστε, ο Πιερ Ζανερέ (ξάδερφος του Λε Κορμπυζιέ), ο Αντρέ Λυρσά, ο Ερνστ Μάυ, ο Μαξ Σέτο, ο Φερνάντο Γκαρσία Μερκαδάλ, ο Χάνες Μάγερ, ο Βέρνερ Μ. Μόζερ, ο Κάρλο Ενρίκο Ράβα, ο Γκέριτ Τόμας Ρίτβελντ, ο Αλμπέρτο Σαρτόρις, ο Χανς Σμιτ, ο Μαρτ Σταμ, ο Ρούντολφ Στάιγκερ, ο Σίμον Σύρκους, ο Ανρί-Ρομπέρ Φον ντερ Μιλ και ο Χουάν ντε Ζάβαλα. Ο αντιπρόσωποι της Σοβιετικής Ένωσης ήταν ο Ελ Λισίτσκι, ο Νικολάι Κόλι και ο Μοϊσέι Γιάκοβλεβιτς Γκίνζμπουργκ οι οποίοι, όμως, δεν κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν βίζα για το συνέδριο της λα Σιράζ.
Μεταγενέστερα μέλη των συνεδρίων έγιναν η Μινέτ ντε Σίλβα, ο Βάλτερ Γκρόπιους, ο Άλβαρ Άαλτο, ο Ούνο Ορέν, ο Λούις Χέρμαν Ντε Κόνινκ (1929) και ο Φρεντ Φορμπάτ. Το 1941, ο Χάργουελ Χάμιλτον Χάρις επελέγη ως γραμματέας του αμερικανικού παραρτήματος των CIAM, το οποίο ήταν το Παράρτημα για την Αρωγή και τον Μεταπολεμικό Σχεδιασμό που ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη. Ο Γιοσέπ Λουίς Σερτ συμμετείχε στα συνέδρια από το 1929 και διετέλεσε πρόεδρος των CIAM από το 1947 μέχρι το 1956,  ενώ ήταν και συνιδρυτής των GATEPAC και GATCPAC (στη Σαραγόσα και στη Βαρκελώνη αντίστοιχα) το 1930, καθώς και του ADLAN (Φίλοι της Νέας Τέχνης) στη Βαρκελώνη το 1932.
CIRPAC
Το εκλεγμένο εκτελεστικό σώμα των CIAM ήταν η Διεθνής Επιτροπή για την Επίλυση των Προβλημάτων στη Σύγχρονη Αρχιτεκτονική (γαλλ. Comité international pour la résolution des problèmes de l’architecture contemporaine, CIRPAC).
Επίδραση
Ο οργανισμός ήταν ιδιαίτερα επιδραστικός καθώς δεν συνέβαλε απλώς στην τυποποίηση των αρχών του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική, αλλά και θεώρησε την αρχιτεκτονική ως ένα οικονομικό και πολιτικό εργαλείο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην καλυτέρευση του κόσμου μέσω του σχεδιασμού των κτηρίων και του αστικού σχεδιασμού.