cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναός του Αγίου Μηνά (Θεσσαλονίκη)
Προσόψεις
Η δυτική πρόσοψη αποτελείται από επιμελημένη τοιχοποιία από εναλλασσόμενες ορθογωνισμένες πέτρες και κόκκινους πλίνθους, σαν απομίμηση της βυζαντινής τοιχοποιίας. Πάνω από τους πεσσούς υπάρχουν παραστάδες, σαν φυσική συνέχειά τους, και μοιάζουν να υποστηρίζουν το γείσο. Στη δυτική πρόσοψη μοιάζουν να στηρίζουν τον κοσμητή της στέγης. Χαρακτηριστικοί είναι οι καρδιόσχημοι φεγγίτες στην πρόσοψη του ναού, οι οποίοι μοιάζουν με το σχήμα μπούτα. Σύμφωνα με μια άποψη, το σχήμα αποτελεί αναφορά στην Ιερά Καρδιά του Ιησού, η οποία εντάσσεται στη θρησκευτική παράδοση των καθολικών. Οι φεγγίτες βρίσκονται στο αέτωμα τόσο της δυτικής όσο και της ανατολικής πρόσοψης. Οι πλευρικοί τοίχοι του ναού έχουν πάχος 70 εκατοστά και αποτελούνται από αργολιθοδομή και πλίνθους και είναι καλυμμένοι με παχύ στρώμα κονιάματος στους αρμούς, ενώ ένα κομμάτι της πέτρας δεν καλύπτεται από κονίαμα. Αυτό το επίχρισμα είναι συνηθισμένο στους μεταβυζαντινούς ναούς της Θεσσαλονίκης. Η κόγχη του ναού είναι ογκώδης, με τοίχους πάχους 90 εκατοστών. Τα όρια της σε σχέση με τον υπόλοιπο ναό με οδοντωτές ταινίες. Επίσης χαρακτηριστική είναι η στέγη της, σε τέσσερα κλιμακούμενα επίπεδα.
Εσωτερικό
μικρογραφία|Ναός Αγ. Μηνά (εσωτερικό) Εσωτερικά ο ναός στεγάζεται με ψευδοκαμάρα, η οποία είναι διακοσμημένη με γύψινες επιχρυσωμένες ταινίες. Η ψευδοκαμάρα διαθέτει οχτώ διάχωρα. Στην ψευδοκαμάρα έχουν ζωγραφιστεί αστέρια, ώστε να θυμίζει τον έναστρο ουρανό, και ομφάλια. Στο κεντρικό ομφάλιο είναι ζωγραφισμένος ο Παντοκράτορας. Μέσα σε γύψινα ελλειψοειδή πλαίσια είναι ζωγραφισμένοι οι Ευαγγελιστές και πιο χαμηλά στους τοίχους οι προφήτες. Ο διάκοσμος είναι αποτέλεσμα δυτικών επιδράσεων και απηχεί στην μπαρόκ και ροκοκό διακόσμηση, η οποία είναι παρούσα επίσης σε τζαμιά. Πάνω από την κεντρική είσοδο βρίσκεται τετράλοβο πλαίσιο.
Τα κλίτη του ναού χωρίζονται από κιονοστοιχία. Οι κίονες είναι κυκλικής διατομής και έχουν τετράγωνο ξύλινο πυρήνα και γύρω του έχει τοποθετεί μπαγδατί. Οι κίονες είναι ελαιοχρωματισμένοι. Οι κίονες στέκονται πάνω σε τετράγωνα βάθρα ύψους 1,2 μέτρων. Τα κιονόκρανα είναι ανά δύο όμοια και είναι διακοσμημένα με φυτικά και ζωικά μοτίβα από γύψο. Οι κίονες στηρίζουν ημικυκλικά τόξα διακοσμημένα με γιρλάντες και προτομές αγγέλων.
Το τέμπλο του ναού είναι ξυλόγλυπτο, όμως ακολουθεί τη μορφολογική τυπολογία των μαρμάρινων τέμπλων. Το τέμπλο αναπτύσσεται σε τρεις ζώνες, τη βάση, τον κορμό και την επίστεψη. Είναι χαρακτηριστικό ότι η επίστεψη διαθέτει ζωφόρο και αέτωμα, από την κλασσική τέχνη. Ξυλόγλυπτα, αυτή τη φορά όμως στα πρότυπα της μεταβυζαντινής τέχνης είναι τα βημόθυρα, ο επισκοπικός θρόνος και τα προσκυνητάρια. Ο άμβωνας είναι και αυτός ξυλόγλυπτος και διαθέτει γύψινα διακοσμητικά στοιχεία.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Θεσσαλονίκη
Καθεδρικός Ναός του Αγίου Γεωργίου (Βηρυτός)
Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Γεωργίου στη Βηρυτό (στα αραβικά: كاتدرائية القديس جاورجيوس للروم الارثوذكس‎) είναι η έδρα της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Βηρυτού. Πρόκειται για τη παλαιότερη εκκλησία της πόλης.
Στις 4 Αυγούστου 2020 υπέστη μεγάλες ζημιές από την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βηρυτός Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λίβανο Βηρυτος
Μεθοδολογία
Με τον ελληνικό, διεθνή σήμερα, όρο μεθοδολογία, (= "μέθοδος" + "λόγος"), χαρακτηρίζεται η συστηματική και λογική μελέτη των αρχών που διέπουν γενικότερα την επιστημονική διερεύνηση. Η μεθοδολογία αποτελεί ιδιαίτερη δεοντολογική επιστήμη, με αντικείμενο τους γενικούς λόγους ισχύος των διαφόρων θεωριών και όχι επί της ουσίας αυτών. Ο απασχολούμενος με την μεθοδολογία καλείται μεθοδολόγος, που δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον μεθοδιστή, οπαδό του χριστιανικού κινήματος του Μεθοδισμού.
Γενικά
Η Μεθοδολογία με την αρχική στενή έννοια του όρου ως συστηματική μελέτη αρχών που διέπουν επιστημονική και φιλοσοφική διερεύνηση, εκ παραδόσεως αποτελούσε κλάδο της Φιλοσοφίας και της Λογικής. Αδυνατώντας όμως η φιλοσοφία να δώσει πολλές φορές απαντήσεις σε ερωτήματα πρακτικής σπουδαιότητας ιδίως των κοινωνιολόγων, οι τελευταίοι άρχισαν να δημιουργούν δικές τους επιμέρους μεθοδολογίες. Συνέπεια αυτών ήταν η μεθοδολογία να θεωρείται ως μια "νοοτροπία" των Κοινωνικών επιστημών και λιγότερο ως ανεξάρτητος κλάδος που χρησιμοποιείται ιδιωματικά για το σύνολο των ερευνών και τεχνικών που προσιδιάζουν σε συγκεκριμένη επιστήμη, ή στη σειρά διαφόρων τεχνικών επί συγκεκριμένων ερευνών. Υπό την δεύτερη αυτή άποψη η μεθοδολογία προσδιορίζει την όλη θεματική ύλη του όρου με την αρχική σημασία του.
Ωστόσο διαφέρει με άλλους τρόπους επιστημονικής μελέτης, όπως της πραγματολογικής που αποτελεί αντικείμενο της κοινωνιολογίας της γνώσης. Ειδικότερα χωρίς να επιβάλει αξίες στην εμπειρική επιστήμη ανακαλύπτει τον εγγενή κατά περίπτωση κανόνα.
Συνέχεια των παραπάνω ο Φέλιξ Κάουφμαν στο σύγγραμμά του "Μεθοδολογία των Κοινωνικών Επιστημών" εκφράζει την άποψη ότι "Η Μεθοδολογία δεν "ομιλεί" περί εμπειρικής επιστήμης", εισάγοντας έτσι τον όρο "εμπειρική επιστήμη" (empirical science). Έτσι μέσα στο εννοιολογικό αυτό πλαίσιο όπως αναπτύχθηκε ορισμένοι σύγχρονοι συγγραφείς υπογραμμίζουν την φιλοσοφική προσέγγιση ως πόλο των ειδικών προβλημάτων προς επίλυση, όπως π.χ. ο T. Πάρσονς που τονίζει ότι οι ακολουθούμενοι μέθοδοι δεν σχετίζονται με εκείνες της στατιστικής, η της περιπτωσιακής μελέτης, ή κάποιας συνέντευξης, προτείνοντας πως όλα αυτά θα πρέπει να ονομάζονται "τεχνικές", συνοψίζοντας ότι η Μεθοδολογία δεν είναι αυστηρά επιστημονικός κλάδος, αλλά και ούτε αυστηρά φιλοσοφικός. Την ίδια άποψη ακολουθεί και ο J. C. McKinney θεωρώντας ότι "ο μεθοδολόγος προβαίνει σε ορισμένες αρχικές παραδοχές για τον κόσμο και στη συνέχεια προβαίνει στη δόμηση της έρευνας, ενώ από την άλλη πλευρά ο φιλόσοφος, ο λογικός και ο επιστημολόγος εστιάζουν την προσοχή τους και αναλύονται με αυτές καθεαυτές τις παραδοχές.
Συνοψίζοντας τελικά τις διάφορες θέσεις επί της έννοιας Μεθοδολογία στα κείμενα των Πάρσονς, Μακίνευ, Μέρτον καθώς και του Ζνανιέσκυ διακρίνονται φαινομενικές μόνο διαφορές παρά πραγματικές με διακριτή διαφορά στο τονισμό του έργου, ότι δηλαδή ο μεθοδολόγος κωδικοποιεί τις τρέχουσες ερευνητικές πρακτικές προκειμένου ν΄ ανασύρει απ΄ αυτές ότι είναι σταθερό (συνεπές) αλλά και ότι είναι άξιο για να ληφθεί υπόψη σε επόμενη φορά". Ειδικότερα ο Πάρσονς επικεντρώνεται κυρίως όχι τόσο στον ορισμό, όσο περισσότερο στα μεθοδολογικά προβλήματα και των εξ αυτών ορισμό.
Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια
Η Αναστασία η Φαρμακολύτρια (... - 25 Δεκεμβρίου 304) είναι μάρτυρας της ορθόδοξης εκκλησίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη στα τέλη του 3ου μ.Χ αιώνα. Ήταν κόρη αρχοντικής οικογένειας. Πατέρας της ήταν ο Πραιτέξτατος, ισχυρός προύχοντας την Ρωμαϊκή εποχή και ειδωλολάτρης. Η μητέρα της Φλαβία ήταν χριστιανή.
Η Αναστασία βαφτίστηκε χριστιανή και ανατράφηκε από την μητέρα της. Την οδήγησε μάλιστα στον χριστιανό διδάσκαλο Χρυσόγονο, που μετά το θάνατο της μητέρας της ανέλαβε πλήρως τη διδασκαλία της. Όταν η Αναστασία έφτασε σε ώριμη ηλικία, ο πατέρας της την πίεζε να παντρευτεί τον Ρωμαίο εθνικό Πόπλιο, το οποίο και έγινε παρά τη θέλησή της. Η Αναστασία απέφυγε τον Πόπλιο σαρκικά, προφασιζόμενη ότι ήταν ασθενής, νόσο αεί προφασιζόμενη όπως αναγράφει το συναξάριό της, ενώ αυτός της κατέτρωγε την περιουσία σε ειδωλολατρικές και άσωτες εκδηλώσεις. Η Αναστασία υπέφερε πολύ, διότι δεν μπορούσε να εκπληρώσει ελεύθερα τις χριστιανικές της υποχρεώσεις.
Ο αιφνίδιος θάνατος του συζύγου της, ελευθέρωσε όλες τις δυνατότητες της Αναστασίας. Έτσι διέθετε όλα της τα πλούτη, το χρόνο, τη δράση και την αγάπη της στο να επισκέπτεται στις φυλακές τους φυλακισμένους Χριστιανούς, να τους ενισχύει και να τους ενθαρρύνει, ώστε να μην δειλιάσουν μπροστά στο μαρτύριο. Έγινε αλείπτρια, δηλαδή προπονήτρια, πολλών μαρτύρων που οφείλουν το ένδοξο μαρτυρικό τους τέλος στην ενθάρρυνση και τη στήριξη της Αναστασίας.
Στο έργο της αυτό δεν περιορίστηκε μόνο στη Ρώμη αλλά άπλωσε τη δράση της μέχρι την Ανατολή, έως την Νικομήδεια της Μικράς Ασίας, αφού διέτρεξε το Ιλλυρικό και τη Μακεδονία, όπου έδρασε κυρίως στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Η δράση στη Θεσσαλονίκη
thumb|Οι αγίες [[Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη από τη Θεσσαλονίκη, μαθήτριες της αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας που μαρτύρησαν στην περιοχή της Ξηροκρήνης. Μικρογραφία απο το Μηνολόγιο του Βασιλείου B'.]]
Ειδικότερα στη Θεσσαλονίκη, αποτέλεσε τη διδάσκαλο στον Χριστιανισμό για τις τρεις αδελφές Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη, που μαρτύρησαν επί Διοκλητιανού στη Θεσσαλονίκη. Πριν το μαρτύριο τους, οι τρεις μαθήτριές της, γνώρισαν την φροντίδα και την αγάπη της, για το λόγο αυτό οι ρωμαϊκές αρχές της πόλης φυλάκισαν και βασάνισαν την Αναστασία σε φυλακή της Θεσσαλονίκης. Είναι μάλιστα πιθανό ότι το όρος στο οποίο τοξεύθηκε από στρατιώτη η τρίτη από τις αδελφές, η αγία Ειρήνη, είναι το όρος όπου σήμερα βρίσκεται η Μονή της Αγίας Αναστασίας στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Η Αναστασία φρόντισε για τον ενταφιασμό των τιμίων σωμάτων των τριών αδελφών παρθενομαρτύρων. Η μνήμη των εν Θεσσαλονίκη μαθητριών της Αγίας Αναστασίας, τριών αδελφών Αγάπης, Χιονίας και Ειρήνης τιμάται στις 16 Απριλίου. Μάλιστα δύο παλαιοχριστιανικές βασιλικές που βρέθηκαν στη συνοικία Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης θεωρείται πως συνδέονται με το μαρτύριο των τριών γυναικών (Παλαιοχριστιανική Βασιλική Ξηροκρήνης και Παλαιοχριστιανική Βασιλική οδού Αγίου Δημητρίου και Λαγκαδά).
Το μαρτύριο
thumb|Το μαρτύριο της Αγίας Αναστασίας. Η άκαμπτη και ανυποχώρητη Αναστασία τελικά δέθηκε σε πασσάλους και δεμένη ως ήταν παραδόθηκε στη φωτιά στις 22 Δεκεμβρίου του 303 ή 304 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη (ή κατά άλλους στο Σίρμιο) ενώ άλλες πηγές τοποθετούν το μαρτύριό της στη Ρώμη.
Το τίμιο σώμα της Αναστασίας, το παρέλαβε σύμφωνα με τα συναξάρια, μια ευσεβής αρχόντισσα χρησιμοποιώντας τη γνωριμία με τον τοπικό Έπαρχο και το ενταφίασε στον κήπο της οικίας της. Αργότερα έκτισε εκεί χριστιανικό ναό.
Άλλες πηγές αναγράφουν ότι ο σύζυγος της Αναστασίας, Πόπλιος, την φυλάκισε γιατί δεν κατάφερε να τη μεταστρέψει στην ειδωλολατρία. Τον δε διδάσκαλό της Χρυσόγονο τον έκλεισε ο Διοκλητιανός σε φυλακή και τον βασάνιζε, διότι δίδασκε με παρρησία και πολλή επιτυχία τον Χριστιανισμό. Σώζεται αλληλογραφία μεταξύ της Αγίας Αναστασίας, τον καιρό που την είχε φυλακίσει ο άνδρας της, για να εμποδίσει την φιλάνθρωπη δράση της, και του Χρυσογόνου, όταν ήταν και αυτός στην φυλακή. Τον Χρυσόγονο ακολούθησε η Αναστασία στη μαρτυρική του πορεία από τη Ρώμη στη Νικομήδεια, αφού εν τω μεταξύ αποφυλακίσθηκε μετά τον θάνατο του συζύγου της (ο Πόπλιος πήγε πρέσβης στην Περσία όπου τον βρήκε αιφνίδιος θάνατος).
Η μνήμη της τιμάται στις 22 Δεκεμβρίου.
Μονές και Ναοί της Αγίας
Η Αγία Αναστασία ετιμάτο ιδιαίτερα στη Μικρά Ασία. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή με την καταφυγή των Μικρασιατών προσφύγων, τονώθηκε στον Ελλαδικό χώρο η λατρεία της αγίας Αναστασίας, σύμφωνα με τον λαογράφο Δημήτριο Λουκάτο. Προς τιμήν της Αγίας Αναστασίας έχουν κτισθεί πολλοί ναοί και μονές. thumb|Η αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια, εικόνα του 15ου αι.
Φαρμακολύτρια
Η αγία Αναστασία φέρει το προσωνύμιο Φαρμακολύτρια για δύο λόγους:
α) Δίδει φάρμακα και θεραπεύει σωματικές και ψυχικές ασθένειες: είχε άνωθεν δύναμη να λύει και να καταστρέφει των φαρμάκων και των δηλητηρίων τα δεινά αποτελέσματα και τις ενέργειες ή διότι παρέχει η ίδια αφθόνως φάρμακα, ‘’εκλύει’’ φάρμακα, για την θεραπεία ασθενειών, όπως λέγει το Μεγαλυνάριο μίας ακολουθίας της:‘’ Φάρμακα προχέουσα μυστικά ψυχών και σωμάτων θεραπεύεις πάθη δεινά, ω Αναστασία, τη θεία ενεργεία, διο τας χάριτάς σου πάντες κηρύττομεν’’.
β) Λύει τις φαρμακείες, δηλαδή τα μάγια: Ανάμεσα στις πολλές άλλες ιάσεις και θεραπείες που επιτελεί, έλαβε θεϊκή χάρη να διασώζει όσους έπεσαν στα δίχτυα των φαρμακών και των φαρμακευτριών, δηλαδή των μάγων και των μαγισσών.
Παραπομπές
Αναστασια Φαρμακολυτρια
Παραμετρικός πολυμορφισμός
Στις γλώσσες προγραμματισμού και στη θεωρία τύπων, ο παραμετρικός πολυμορφισμός είναι ένας τρόπος να κάνουμε μια γλώσσα πιο εκφραστική, διατηρώντας ταυτόχρονα την στατική ασφάλεια τύπων. Χρησιμοποιώντας παραμετρικό πολυμορφισμό, μία συνάρτηση ή ένας τύπος δεδομένων μπορεί να γραφεί γενικά ώστε να χειρίζεται πανομοιότυπα τις τιμές ανεξάρτητα από τον τύπο τους. Τέτοιες συναρτήσεις και τύποι δεδομένων ονομάζονται γενικές συναρτήσεις και γενικοί τύποι δεδομένων αντίστοιχα και σχηματίζουν τη βάση του γενικού προγραμματισμού.
Σύμφωνα με τον Christopher Strachey, ο παραμετρικός πολυμορφισμός μπορεί να αντιπαρατεθεί με τον πολυμορφισμό ad-hoc, ο οποίος ονομάζεται και υπερφόρτωση, και στον οποίο μια πολυμορφική συνάρτηση μπορεί να έχει ένα πλήθος διακριτών και ίσως και ετερογενών υλοποιήσεων ανάλογα με τον τύπο των παραμέτρων στις οποίες εφαρμόζεται. Ως εκ τούτου, ο πολυμορφισμός ad-hoc polymorphism μπορεί γενικά να υποστηρίξει μόνο έναν περιορισμένο αριθμό διακριτών τύπων, καθώς πρέπει να παρέχεται ξεχωριστή υλοποίηση για κάθε τύπο.
Ιστορία
Ο παραμετρικός πολυμορφισμός εισήχθη για πρώτη φορά στις γλώσσες προγραμματισμού στην ML τo 1976. Σήμερα υπάρχει στις Standard ML, OCaml, Ada, Haskell, Visual Prolog και άλλες. Οι γλώσσες Java, C, Visual Basic .NET και Delphi (CodeGear) πρόσφατα εισήγαγαν, η κάθε μια ξεχωριστά, το χαρακτηριστικό των "generics", για παραμετρικό πολυμορφισμό. Κάποιες υλοποιήσεις του πολυμορφισμού τύπων είναι επιφανειακά όμοιες με τον παραμετρικό πολυμορφισμό καθώς εισάγουν πτυχές ad-hoc. Ένα παράδειγμα είναι η εξειδίκευση προτύπων της C++.
Η πιο γενική μορφή πολυμορφισμού είναι ο μη κατηγορηματικός πολυμορφισμός υψηλής τάξης. Δύο δημοφιλείς περιορισμοί αυτής της μορφής είναι ο πολυμορφισμός περιορισμένης τάξης(για παράδειγμα, βαθμού-1 ή πολυμορφισμός prenex) και ο κατηγορηματικός πολυμορφισμός. Μαζί αυτοί οι δύο περιορισμοί δίνουν τον "κατηγορηματικό πολυμορφισμό prenex", ο οποίος είναι στην ουσία η μορφή πολυμορφισμού που βρίσκεται στην ML και σε κάποιες πρώτες εκδόσεις της Haskell.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 1965–66
Για την περίοδο 1965–66, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, στους νομούς Ιωαννίνων,Άρτας,Πρέβεζας και το νησί της Λευκάδας.
Α ερασιτεχνική
Ο ΑΟ Κωστακιών συμμετείχε μετά το τέλος του πρωταθλήματος σε αγώνες για άνοδο στην Γ εθνική της επόμενης χρονιάς χωρίς επιτυχία.Τελικά ανέβηκε στην Γ εθνική,όπως και όλες οι ομάδες που συμμετείχαν στους αγώνες.Δεν υποβιβάστηκε κάποια ομάδα.
Β ερασιτεχνική
Ανέβηκε μόνο ο Ηρακλής Χαλκιάδων.Δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα.
Γ ερασιτεχνική
Νέες παρουσίες είναι η Προοδευτική Γραμμενίτσας και ο Πανζαγορισιακός.Ανέβηκε η Θύελλα Ελεούσας στην Β ερασιτεχνική.
Α ερασιτεχνική (Αναπληρωματικές ομάδες)
Το πρωτάθλημα αυτό ήταν ένα πρωτάθλημα υποδομών.
Πηγές
66 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1965-1966
Ιπποκράτης ο Γελαίος
Ο Ιπποκράτης ο Γελαίος (πέθανε το 491 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας τύραννος της Γέλας της Σικελίας, που κυριάρχησε στα σικελικά πράγματα κατά τα έτη της ηγεμονίας του (498 π.Χ. - 491 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Σικελοί τύραννοι
Γιώργος Σουρλής
Ο Γιώργος Σουρλής (γεν. 4 Μαρτίου 1968) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αιγάλεω, αλλά ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ομάδα του Ηλυσιακού. Το καλοκαίρι του 1993 μεταγράφηκε στον Εθνικό Πειραιώς και τον Ιανουάριο του 1997 βρέθηκε στον Αιγάλεω Α.Ο., όπου διετέλεσε και αρχηγός επί σειρά ετών. Αναδείχθηκε πρωταθλητής Γ΄Εθνικής το 1999, καλύτερος ποδοσφαιριστής της Β΄ Εθνικής το 2000, σύμφωνα με τα Ποδοσφαιρικά βραβεία ΠΣΑΠ και πρωταθλητής Β΄ Εθνικής το 2001. Τερμάτισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία το 2003 με τα χρώματα του Πανελευσινιακού στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Ως προπονητής εργάσθηκε σε αρκετές ομάδες. Για αρκετά χρόνια ήταν τεχνικός της ΑΕ Αιγάλεω (Ζέφυρος Αιγάλεω), στα πρωταθλήματα της (ΕΠΣΑ). Την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου του 2013 ανέλαβε τεχνικός του Αιγάλεω. Στο Αιγάλεω εργάσθηκε και την περίοδο 2015 - 16.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Πηγές
Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος Σουρλης Γιωργος
Robogirl
Το Robogirl είναι ελληνική οικογενειακή κωμική ταινία του 2018. Η ταινία είναι εγχείρημα της Cosmote σε συνεργασία με τον οργανισμό WRO Hellas. Η ταινία σημείωσε πρωτοφανή επιτυχία στο YouTube, ξεπερνώντας τις 3.000.000 προβολές και παραμένοντας εντός των κορυφαίων 10 βίντεο τάσεων για όλη την περίοδο των Χριστουγέννων του 2018. Η ταινία που δημιούργησε η διαφημιστική εταιρία Ogilvyγια την Cosmote, έγινε αντικείμενο συζήτησης, προβλήθηκε σε σχολεία και απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές από τον τύπο. Η ταινία προβλήθηκε επίσης στην τηλεόραση, τόσο από την Cosmote TV όσο και από τον ALPHA.
Πλοκή
Η Σοφία, ένα 14χρονο κορίτσι που δεν έχει καμία σχέση με τις θετικές επιστήμες, όπως μαθηματικά και φυσική, καταστρέφει άθελά της το ρομπότ του αριστούχου αδερφού της.
Στην προσπάθειά της να το ξαναφτιάξει, γράφεται στο μάθημα της εκπαιδευτικής ρομποτικής του σχολείου της, όπου με τη βοήθεια των φίλων της, ανακαλύπτει τις δυνατότητές της και αποδεικνύει σε όλους, αλλά κυρίως στον εαυτό της, ότι όλα είναι δυνατά, αρκεί να το πιστέψεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Δωρόθεος Τύρου
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δωρόθεος ήταν λόγιος όχι μόνο των θείων γραφών, αλλά και της ελληνικής παιδείας. Ήταν στείρος εκ γενετής, τον οποίο ο Διοκλητιανός κατέστησε επίτροπο της Τύρου. Άνθισε το έτος 303, όταν υπέμεινε πολλά δεινά στους διωγμούς του Διοκλητιανού, και τελικά εξορίστηκε.
Επανήλθε στην εκκλησία του, αφού πέρασε το κακό, και εποίμανε τους πιστούς μέχρι τους χρόνους του Ιουλιανού και μετά κατέφυγε στην Οδησσό. Εκεί συνελήφθη από τους άρχοντες του αυτοκράτορα, βασανίστηκε μέχρι θανάτου και βρήκε μαρτυρικό θάνατο σε ηλικία 107 χρονών.
Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 5 Ιουνίου.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Ευνούχοι
Φλορίνι της Αρούμπα
Το φλορίνι (florin) αποτελεί το νόμισμα της Αρούμπας. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (cents). Εισήχθη το 1986, αντικαθιστώντας το γκούλντεν των Ολλανδικών Αντιλλών, με το οποίο είχε ίδια αξία. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι AWG. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1986 στη θέση του γκούλντεν. Η ισοτιμία που είχε το γκούλντεν με το δολάριο παρέμεινε και στο νέο φλορίνι. Έτσι, το 1 Δολάριο των ΗΠΑ ισούται με 1,79 φλορίνια της Αρούμπας.
Κέρματα
Το 1986 κυκλοφόρησαν κέρματα ονομαστικής αξίας 5, 10, 25 και 50 λεπτών, καθώς επίσης και του 1 και των 2½ φλορινιών. Το 1995 προστέθηκαν και τα κέρματα των 5 φλορινιών. Πριν από το 2005 τα κέρματα των 50 λεπτών και των 5 φλορινιών είναι τετράγωνου σχήματος. Το κέρμα των 50 λεπτών είναι γνωστό ως "γιοτίν".
Τραπεζογραμμάτια
Το 1986 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε ονομαστική αξία των 5, 10, 25, 50 και 100 φλορινιών. Αυτά ακολουθήθηκαν από τα χαρτονομίσματα των 500 φλορινιών το 1993 με το τραπεζογραμμάτιο των 5 φλορινιών να αντικαθίσταται από ένα κέρμα το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φλορίνι Κατηγορία:Αρούμπα
Βούκαν της Ράσκας
Ο Βούκαν ή Βολκάνος της Ράσκας (σερβικά: Вукан, 1050 - 1112) ήταν μεγάλος ζουπάνος του Μεγάλου πριγκιπάτου της Ράσκας κατά τον Μεσαίωνα, από το 1083 μέχρι τον θάνατό του το 1112, αρχικά μαζί με τον αδελφό του Μάρκο. Υποτελής αρχικά του θείου του Κωνσταντίνου Μπόντιν, μετά τον θάνατο εκείνου το 1101 γίνεται ανεξάρτητος και ο πιο ισχυρός ηγεμόνας των Σέρβων. Νίκησε τους Βυζαντινούς αρκετές φορές κατακτώντας μέρη της βόρειας Μακεδονίας. Είναι ο γενάρχης της οικογένειας των Βουκάνοβιτς.
Βιογραφία
Ο Βούκαν ήταν ο πρωτότοκος γιος του Πέτρισλαβ, ο οποίος ήταν γιος του βασιλιά Μιχάιλο Α΄ και της δεύτερης Ελληνίδας συζύγου του. Αυτός και ο αδελφός του Μάρκο έδωσαν όρκο πίστης στον Κωνσταντίνο Μποντίν κυβερνήτη της Διόκλειας και ανέλαβαν την εξουσία ως υποτελείς του στη Ράσκια το 1083 ή το 1084. Το όνομα του Μάρκο εξαφανίζεται αργότερα από τις πηγές. Η Βοσνία, η Ζαχλουμία και η Ράσκα δεν είχαν ποτέ ενσωματωθεί στην Διόκλεια. Κάθε ζουπανάτο είχε τη δική του αριστοκρατία και θεσμούς και είχε κεφαλή έναν απόγονο του Βόισλαβλιεβιτς ως Ζουπάνο.
Το 1091 ή το 1092 η Ράσκα έγινε ανεξάρτητο κράτος και ο Βούκαν έλαβε τον τίτλο του μεγάλου ζουπάνου (μεγάλου πρίγκιπα). Τα όρια τού κράτους του ήταν επικεντρωμένα γύρω από τη σημερινή Νόβιπαζάρ.
Περίπου το 1090 ο Βούκαν, ανεξάρτητος ποια, άρχισε επιδρομές στα βυζαντινά εδάφη για πρώτη φορά στην περιοχή του σημερινού Κοσσυφοπεδίου. Αρχικά, οι Βυζαντινοί δεν ήταν σε θέση να λάβουν μέτρα κατά του Βούκαν, δεδομένου ότι αντιμετώπιζαν σοβαρή απειλή από εισβολή των Πετσενέγων. Στις 29 Απριλίου 1091 οι Βυζαντινοί συνέτριψαν τους Πετσενέγους και ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός θα μπορούσε τώρα να ασχοληθεί με τον Βούκαν.
Ο Αλέξιος Α΄ έστειλε για πρώτη φορά έναν στρατό με τον στρατηγό τού Δυρραχίου, ο οποίος όμως νικήθηκε από τον Βούκαν το 1092. Ο Αυτοκράτορας κινητοποίησε τότε έναν πολύ μεγαλύτερο στρατό, με επικεφαλής τον ίδιο. Ο Βούκαν στέλνει τότε απεσταλμένους, που προσφέρουν ειρήνη στον Αλέξιο Α΄, ο οποίος την έκανε αποδεκτή, έχοντας ένα νέο πρόβλημα που είχε προκύψει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όταν οι Κουμάνοι λεηλάτησαν εδάφη στη Θράκη. Όμως αμέσως μετά την αναχώρηση του Αυτοκράτορα ο Βούκαν διέρρηξε τη συνθήκη και άρχισε να επεκτείνεται κατά μήκος τού Βαρδάρη, αποκτώντας πολύ λεία και καταλαμβάνοντας τις πόλεις Βράνιε, Σκούποι και Oαίνεον. Το 1094 ή 1095, ο Αλέξιος Α΄ επιστρέφει να αντιμετωπίσει τον Βούκαν, ο οποίος του προσφέρει πάλι ειρήνη και όμηρο τον γιο του Ούρο Α΄, την οποία ο Αλέξιος δέχτηκε.
Αργότερα ο Βούκαν έσπασε ξανά τη συνθήκη και βάδισε και πάλι νότια στη Μακεδονία. Έκανε επίσης συνθήκη με τους Βούλγαρους για να αντιμετωπίσει τον Βυζαντινό στρατό, ο οποίος ήταν απασχολημένος στα ανατολικά σύνορα της Αυτοκρατορίας. Οι μελετητές πιστεύουν ότι πέθανε μετά από το 1112 διάδοχος του ήταν ο Ούρος.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Βουκάνοβιτς Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Άνια Σέντι
Η Άνια Σέντι (γεννημένη στις 28 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Ελβετίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Το 2021 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 300 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό και στα 300 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό μικτό. Επίσης κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 300 μέτρα τουφέκι πρηνηδόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ενέχυρο
Το ενέχυρον (εν+εχυρός= ασφαλής ) λατ. (pignus-oris) είναι παρεπόμενο (ακολουθεί τη νομική τύχη της απαίτησης) εμπράγματο δικαίωμα επί αλλοτρίου (ξένου) κινητού πράγματος «για την εξασφάλιση της απαίτησης με την προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή από το πράγμα» (αρ. 1209 ΑΚ), που μπορεί να είναι μελλοντική ή υπό αίρεση (αρ. 1210 ΑΚ).
Στην αρχαία Αθήνα λογίζονταν ως «ενέχυρον» όλη η περιουσία των αρχόντων για τριάντα ημέρες από τη λήξη της αρχής μέχρι πέρατος της δόσης των ευθυνών τους (εύθυνα) ενώ στο Ρωμαϊκό Δίκαιο δεν επιτρέπονταν η ενεχυρίαση των ενδυμάτων και των εργαλείων άροσης (οργώματος).
Πλασματικό ενέχυρο
Σύμφωνα με τον νόμο σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει η δυνατότητα σύναψης ενεχύρου με μόνη τη συμφωνία, δηλαδή χωρίς παράδοση της νομής του κινητού πράγματος στον ενεχυρούχο δανειστή, οπότε πρόκειται για ενέχυρο που αναγνωρίζεται από το νόμο κατά πλάσμα. Η δυνατότητα σύστασης πλασματικού ενέχυρου προβλέφθηκε για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους και για την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας. Περιπτώσεις πλασματικού ενέχυρου έχουν προβλεφθεί με τον Ν. 2184/1920 «περί γεωργικού ενεχυρογράφου» και τον Ν. 1954/1920 «περί ενέχυρον καπνού».
Τα εκτός συναλλαγής
Τα ιερά σκεύη και άμφια όσα από αυτά καθηγιάσθησαν στη θεία λειτουργία με την προσήκουσα ιεροπραξία δεν αποτελούν αντικείμενο συναλλαγής επομένως δεν μπορεί να συσταθεί σε αυτά ενέχυρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμπράγματο Δίκαιο Κατηγορία:Δανεισμός
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1968
Η 41η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες ταινίες για το έτος 1968, πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου του 1969 στο Ντόροθι Τσάντλερ Πάβιλον στο Λος Άντζελες. Ήταν η πρώτη τελετή των βραβείων Όσκαρ που διοργανώθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Πάβιλον. Για πρώτη φορά μετά τα 11α βραβεία Όσκαρ (1938), δεν υπήρξε οικοδεσπότης.
Υποψηφιότητες & νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1968
Ηλίας Ατματσίδης
Ο Ηλίας Ατματσίδης (Κοζάνη, 24 Απριλίου 1969) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο με τη φανέλα των Ποντίων Βέροιας. Το 1992 τον απέκτησε η ΑΕΚ, με την οποία καθιερώθηκε γρήγορα και υπήρξε βασικός για πολλά χρόνια. Στο σύνολο της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα με την ΑΕΚ, 4 Κύπελλα και ένα Σούπερ Καπ μετά από μια βραδιά-θρίλερ στο παλιό Στάδιο Καραϊσκάκη το 1996.
Το 2002 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο το 2003.
Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2005.
Στην Εθνική Ελλάδας
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 23 Μαρτίου 1994, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πολωνίας (0-0). Συνολικά συμμετείχε σε 47 αγώνες. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1994 στις ΗΠΑ, έχοντας μία συμμετοχή στον δεύτερο αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας.
Προπονητική καριέρα
Τον Οκτώβριο του 2014 ανακοινώθηκε από την ΑΕΚ ότι ανέλαβε θέση στο προπονητικό επιτελείο των τμημάτων υποδομής του συλλόγου, όπου υπεύθυνος ήταν ο Άκης Ζήκος και προπονητής της ομάδας Κ-20 ο Στέλιος Μανωλάς, οι οποίοι υπήρξαν συμπαίκτες του Ηλία Ατματσίδη τη δεκαετία του 1990, τόσο στην ΑΕΚ όσο και στην εθνική ομάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Τατιάνα Καραπαναγιώτη
Η Τατιάνα Καραπαναγιώτη (1971) είναι Ελληνίδα πολιτικός, παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και φωτογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κόρη του Λέοντα Καραπαναγιώτη, δημοσιογράφου, και της Ελένης Βαλαωρίτη. Από την πλευρά του πατέρα της έχει καταγωγή από γνωστή οικογένεια της Μυτιλήνης και ειδικότερα του χωριού Μόρια της Λέσβου, που βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Μυτιλήνης. Είναι εγγονή του Βύρωνα Καραπαναγιώτη, στενού συνεργάτη του Ελευθέριου Βενιζέλου, που χρημάτισε τότε, βουλευτής Λέσβου και υπουργός των κυβερνήσεων Ελ. Βενιζέλου, ενώ συμμετείχε επίσης και στο κίνημα Νικολάου Πλαστήρα. Από την πλευρά της μητέρας της κατάγεται από την παλιά οικογένεια Βαλαωρίτη και είναι εγγονή του υπουργού Αριστοτέλη Ι. Βαλαωρίτη, δισέγγονη του πολιτικού & τραπεζικού Ιωάννη Βαλαωρίτη καθώς και τρισέγγονη του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη και σπούδασε στο Λονδίνο. Εργάζεται ως παραγωγός ταινιών, τηλεοπτικών εκπομπών (Οι Φάκελοι, 2004 - 2008) και ντοκυμαντέρ και έχει διατελέσει πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Σήμερα είναι παραγωγός των τηλεοπτικών εκπομπών "Έρευνα" του Παύλου Τσίμα και "Πρωταγωνιστές" του Σταύρου Θεοδωράκη. Παράλληλα συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους ως φωτογράφος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να εκλεγεί. Τον Φεβρουάριο του 2012, όμως, κλήθηκε να αντικαταστήσει τη Μάγια Τσόκλη, που είχε παραιτηθεί, με αποτέλεσμα να καταλάβει τη βουλευτική έδρα. Στις 17 Μαΐου 2012 διορίστηκε υπηρεσιακή Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Πικραμμένου. Διετέλεσε μέλος του εποπτικού συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ.
Κατοικεί στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Βαλαωρίτη Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού και Τουρισμού Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Μεθυλοπροπανονιτρίλιο
Το μεθυλοπροπανονιτρίλιο ή ισοπροπυλοκυανίδιο ή 2-κυανοπροπάνιο ή 1-αζα-3-μεθυλοβουτίνιο-1 είναι ένα νιτρίλιο, με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCN. Με βάση τον χημικό τύπο, C4H7N, έχει τα ακόλουθα ογδοντατρία (83) ισομερές θέσης (όχι όλα σταθερά):
Με κυάνωση προπυλαλογονιδίου-2
Με επίδραση κυανιούχου καλίου σε προπαλογονίδιο-2 (CH3CHXCH3), παράγεται μεθυλοπροπανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση μεθυλοπροπαναμιδίου
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή πενταχλωριούχο φωσφόρο (PCl5) ή θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2), σε μεθυλοπροπαναμίδιο παράγεται μεθυλοπροπανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση βουτανυδροξυλιμίνης-2
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή αιθανικού ανυδρίτη [(CH3CO)2O] σε μεθυλοπροπανυδροξυλιμίνη-1 [(CH3)2CHCH=NOH], παράγεται μεθυλοπροπανονιτρίλιο :
Με επίδραση προπυλομαγνησιαλογονιδίου-2 σε χλωροκυάνιο
Με επίδραση προπυλομαγνησιαλογονίδιου-2 σε χλωροκυάνιο (ClCN) παράγεται μεθυλοπροπανονιτρίλιο :
Υδροκυάνωση προπενίου
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN υδροκυάνωση) σε προπένιο παράγεται μεθυλοπροπανονιτρίλιο:
Αμινοξείδωση μεθυλοπροπανόλης-1
Με αμινοξείδωση μεθυλοπροπανόλης-1 παράγεται μεθυλοπροπανονιτρίλιο:
Υδρόλυση
1. Με μερική υδρόλυση μεθυλοπροπανονιτριλίου, παράγεται μεθυλοπροπαναμίδιο :
2. Με πλήρη υδρόλυση μεθυλοπροπανονιτριλίου, παράγεται μεθυλοπροπανικό οξύ:
Υδροχλωρίωση
Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) παράγεται χλωριούχο 1-χλωρομεθυλοπροπανιμμώνιο-1 :
Παραγωγή ισοπροπυλοκετόνης
Με επίδραση οργανομαγνησιακής ένωσης (RMgX) και έπειτα υδρόλυση, παράγεται ισοπροπυλοκετόνη
Υδρογόνωση
1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται 2-μεθυλοπροπαναμίνη-1:
2. Με επίδραση λιθιοαργιλιοϋδρίδιου παράγεται 2-μεθυλοπροπαναμίνη-1:
Παραγωγή ενώσεων συναρμογής
Παράγει εύκολα διάφορες ενώσεις συναρμογής. Π.χ. με επίδραση χλωριούχου παλλάδιου παράγεται δι(ισοπροπυλοκυανο)διχλωροπαλλάδιο:
Πηγές
Κατηγορία:Νιτρίλια
Ρετέκιος
Ο Ρετέκιος (λατ. RHETICIUS) επίσκοπος του Αυγουστοδούνου είναι άγιος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ρετέκιος μετά τα πρώτα έτη της νεανικής του ηλικίας παντρεύτηκε, αλλά δεν απόκτησε απογόνους. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του εκλέχτηκε από τον λαό επίσκοπος του Αυγουστοδούνου.
Υπήρξε ο πρώτος κατηχητής του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, όταν αυτός έλαβε την οπτασία του σημείου του σταυρού που φάνηκε στον ουρανό το έτος 311 ή 312. Ο Αυτοκράτορας τον έκανε επίσκοπο της Κολωνίας και του Μαρίνου, επίσκοπο της Αρελάτης, και δικαστή των Δονατιστών στη σύνοδο του 313.
BMW X5
Η BMW X5 είναι ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW. Η πρώτη γενιά του X5, με τον κωδικό πλαισίου BMW E53, έκανε το ντεμπούτο του το 1999. Ήταν το πρώτο SUV στην ιστορία της BMW και διαθέτει επίσης σύστημα τετρακίνησης και ήταν διαθέσιμο είτε με χειροκίνητο είτε με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Το 2006, η X5 δεύτερης γενιάς ξεκίνησε, γνωστή σαν BMW E70, που χαρακτηρίζει το xDrive σύστημα διαμοιρασμού ροπής και την 4-κίνηση που συνδυάζεται με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Το 2009 ο Μ X5 με παραλλαγή απόδοσης παρουσιάστηκε το 2010.
Η BMW χαρακτήρισε το X5 ως Όχημα Αθλητικής Δραστηριότητας (SAV) και όχι ως SUV, για να τονίσει την ικανότητα επί του οχήματος παρά το μέγεθος του. Όπως και το Lexus RX 300, το X5 προωθούσε τη στροφή από τα ελαφρά SUV που βασίζονται σε σασί φορτηγών σε crossovers από πλατφόρμες αυτοφερόμενων σασί που θα έφταναν στην αποδοτικότητα τους στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Μεταξύ των γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών πολυτελείας, ενώ η M-Class της Mercedes-Benz είχε κερδίσει το X5 στην αγορά κατά έναν χρόνο, ο X5 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε αυτοφερόμενο πλαίσιο ενώ η M-Class χρησιμοποίησε μια ελαφριά πλατφόρμα φορτηγών μέχρι την εισαγωγή της δεύτερης γενιάς του. Ενώ το Lexus RX βασίζεται στο λογικού κόστους δημοφιλές σεντάν της, το Toyota Camry, το X5 μοιράζεται τις βάσεις του με το πολυτελές σεντάν της BMW Σειράς 5.
Τα X5 κατασκευάζονται στο Greer, Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ, στο εργοστάσιο της BMW Spartanburg και έχουν τροποποιηθεί για θωρακισμένες εκδόσεις ασφαλείας στο Μεξικό στο εργοστάσιο της BMW de México στην Τολούκα. Από τον Ιούλιο του 2009, ορισμένες εργασίες συναρμολόγησης εκτελούνται επίσης στο Καλίνινγκραντ της Ρωσίας από την Avtotor.
Ξεκινώντας από το X5, η σειρά "SAV" της BMW επεκτάθηκε έκτοτε με τα παράγωγα άλλων μοντέλων της σειράς BMW, πρώτα το 2003 με το συμπαγές crossover πολυτελείας BMW X3 και στη συνέχεια το 2008 με το πολυτελές crossover coupe μεσαίας ποιότητας BMW X6 που μοιράζεται την πλατφόρμα της με το X5.
Πρώτη γενιά (E53, 2000-2006)
δεξιά|μικρογραφία|BMW X5 Sport.
Το crossover BMW E53 κατασκευάστηκε μεταξύ 1999 και 2006. Μάλιστα το αρχικό X5 αναπτύχθηκε ενώ η BMW είχε στην κατοχή της την Land Rover και επωφελήθηκε από την τεχνολογία της εταιρείας. Μοιράστηκε το σύστημα καθοδήγησης του Hill Rover HSE και το Off Road Engine Management, καθώς και το κινητήρα και το ηλεκτρονικό σύστημα της BMW E39 της σειράς 5. Ως αποτέλεσμα, τα προηγούμενα μοντέλα X5 μπορούν να αναβαθμιστούν με τις νεότερες τεχνολογίες BMW (π.χ. Σύνδεση τηλεφώνου Bluetooth).
Χρησιμοποιήθηκε μια σειρά 6-κύλινδρων βενζινοκινητήρων σε σειρά, V8 και πετρελαιοκινητήρες.
Μια έκδοση με ανανεωμένη όψη κυκλοφόρησε το 2004, ενώ η παραγωγή της είχε ξεκινήσει στα τέλη του 2003.
Δεύτερη γενιά (E70, 2006-2013)
δεξιά|μικρογραφία| BMW X5 3.0d Η BMW E70 είναι η δεύτερη γενιά X5 crossover. Αντικατέστησε τη BMW X5 (E53) το Νοέμβριο του 2006. Η δεύτερη γενιά X5 διαθέτει πολλές νέες τεχνολογικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος iDrive της BMW ως στάνταρ εξοπλισμό και, για πρώτη φορά σε μια BMW, μια προαιρετική τρίτη σειρά καθισμάτων που αυξάνει την χωρητικότητα των επιβατών σε επτά.
Το branding για το X5 από τα τέλη του 2008 και μετά ακολουθεί το νέο σύστημα ονοματολογίας BMW, για παράδειγμα το X5 3.0si ονομάζεται X5 xDrive30i και το X5 4.8i ονομάζεται X5 xDrive48i. Το 2010 η BMW πρόσθεσε το νέο σύστημα iDrive του σκληρού δίσκου CIC, αντικαθιστώντας το σύστημα CCC που βασίζεται στο DVD.
Το 2009, η παραλλαγή του X5 diesel κινητήρα xDrive35d διατέθηκε προς πώληση στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με το BMW 335d sedan.
Η έκδοση υψηλής απόδοσης BMW X5 M παρουσιάστηκε στον Τύπο στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης τον Απρίλιο του 2009 και άρχισε να εμφανίζεται στις αντιπροσωπείες BMW τον Σεπτέμβριο του 2009 ως μοντέλο του 2010. Μοιραζόμενη τον ίδιο κινητήρα με τη BMW X6 M, το X5 M διαθέτει το πρώτο M Power V-8 Turbo, με 555 ίππους και παράγεται με M Dynamic Performance Control για εντυπωσιακό χειρισμό.
Το E70 X5 έκανε μία ανανέωση όψης για το έτος μοντέλου 2011 γνωστό ως ενημέρωση LCI.
Για το μοντέλο του 2011, η BMW X5 (E70) ήταν το 3ο στη σειρά μοντέλο με τις καλύτερες πωλήσεις της BMW μετά την πρώτη θέση της BMW Σειράς 3 E90 και της BMW Σειράς 5 F10, αντίστοιχα.
Τρίτη γενιά (F15, 2013-2018)
δεξιά|μικρογραφία|BMW X5 xDrive35i Η BMW F15 είναι η τρίτη γενιά crossover X5, που παρουσιάστηκε στις 30 Μαΐου 2013 και ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2013.
Διαθέτει το ίδιο πλαίσιο και το ίδιο μεταξόνιο προηγούμενης γενιάς και ξεκίνησε με μια πρώτη επιλογή τριών κινητήρων: ένα 450 ίππων V8 βενζινοκινητήρα (xDrive50i) και δύο εξακύλινδρες μονάδες diesel σε σειρά, που παράγουν 258 ίππους με ένα turbo (xDrive30d) και 381ίππους με τρεις στρόβιλους (M50d M Performance), αντίστοιχα. Τον Δεκέμβριο του 2013, άρχισαν να προσφέρονται και άλλες επιλογές κινητήρα: xDrive40d, xDrive35i και, για πρώτη φορά στο μοντέλο X5, δύο τετρακύλινδροι κινητήρες xDrive25d και sDrive25d. Στα μεταγενέστερα έτη, η BMW προσέθεσε μια έκδοση PHEV (Plug-in Hybrid Electric Vehicle) ένα xDrive40e με διπλό turbo inline 4 κυλίνδρους. Επίσης στην xDrive40e μια ηλεκτρική κορυφή κινητήρα 83kW, συνεχής χρήση 55kW με μπαταρία ιόντων λιθίου 9kWh 351V.
Όπως και με το προηγούμενο μοντέλο, κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο της Spartanburg της BMW στη Νότια Καρολίνα, Ηνωμένες Πολιτείες.
Τέταρτη γενιά (G05, 2019-σήμερα)
μικρογραφία|BMW G05. Το σημερινό G05 X5 είναι το τέταρτο μοντέλο X5 και παρουσιάστηκε online στις 6 Ιουνίου 2018, με ημερομηνία έναρξης τον Νοεμβρίου 2018. Βασίζεται στη νέα πλατφόρμα Αρχιτεκτονικής Cluster (CLAR) που μοιράζεται με άλλα μοντέλα της BMW. Όλα τα μοντέλα είναι με κίνηση σε όλους τους τροχούς, έχοντας 4-κίνηση xDrive, και οι αρχικοί κινητήρες περιλαμβάνουν υπερτροφοδοτούμενο 6-κύλινδρο κινητήρα βενζίνης, βενζινοκινητήρα V8 και 6-κύλινδρο μοντέλο πετρελαιοκίνητο.
Όπως συνέβη και με την προηγούμενες γενιές, παράγεται στο Spartanburg της Νότιας Καρολίνας, ΗΠΑ.
Μοντέλα X5M
Η BMW X5 M είναι παράγωγο υψηλής απόδοσης του X5. Οι ακόλουθες γενιές του X5  M έχουν παραχθεί:
Αναφορές
<references group="" responsive="0">
Σαμιοπούλα Σάμου
Η Σαμιοπούλα είναι νησίδα του Αιγαίου πελάγους, που βρίσκεται νότια της νήσου Σάμου και σε απόσταση 0,5 μίλι. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Πυθαγορείου, στο Δημοτικό Διαμέρισμα Σπαθαραίων, και στη Νομαρχία Σάμου. Το όνομα Σαμιοπούλα προέρχεται από την ονομασία της Σάμου και σημαίνει μικρή Σάμος. Είναι η μεγαλύτερη από τις νησίδες που περιβάλλουν τη Σάμο με μέγιστο μήκος περίπου 2,15 χλμ., μέγιστο πλάτος περίπου 0,7 χλμ. (0.43mi) και με μέγιστο υψόμετρο 82 μ. Επί της νησίδας υφίσταται ομώνυμος οικισμός, επί του ανατολικού τμήματος σε υψόμετρο 40 μ. Το 1971 αριθμούσε 7 κατοίκους και το 1981 σε μόλις 5 κατοίκους.
Οι λιγοστοί κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την αιγοκτηνοτροφία, την αλιεία και το τουρισμό. Τα λιγοστά κτίσματα στο νησί περιλαμβάνουν τα εξωκλήσια της Αγίας Πελαγίας και της Αναλήψεως του Σωτήρος, μία μικρή ταβέρνα, καταλύματα και αποθήκες. Το νησί έχει ηλεκτρική και τηλεφωνική σύνδεση με τη Σάμο μέσω υποβρυχίων αγωγών. Φωτοβολταϊκά συστήματα παρέχουν επιπλέον ηλεκτρική ενέργεια. Στο νησί διατηρούνται δεξαμενές (στέρνες) για τη συλλογή και συντήρηση βρόχινου νερού. Το υπέδαφος είναι ως επί το πλείστον βραχώδες. Τα δέντρα είναι λιγοστά μα υπάρχει πλούσια άγρια βλάστηση από θάμνους, πουρνάρια και αγριολούλουδα. Τα αγριοκάτσικα υπεραριθμούν κατά πολύ τους λίγους κατοίκους αλλά και τους θερινούς επισκέπτες το καλοκαίρι.
Κατά την θερινή (τουριστική) περίοδο η νησίδα συνδέεται με καθημερινά δρομολόγια πλοιαρίων (καϊκιών) από τα λιμάνια του Πυθαγορείου και Μαραθοκάμπου. Η μοναδική παραλία του νησιού, η Ψαλίδα, είναι αρκετά μικρή και συχνά γεμίζει επισκέπτες, όμως έχει υπέροχη άσπρη αμμουδιά και πεντακάθαρα πρασινογάλαζα νερά. Ιστιοπλοϊκά και μικρά σκάφη συνήθως αγκυροβολούν στο μικρό κολπίσκο του Κατσακά που προστατεύει από τους επικρατέστερους Βορειοδυτικούς ανέμους.
Πηγές
Σαμιοπούλα κατηγορία:νομός Σάμου Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Τερπένια
Τα τερπένια (αγγλ. terpenes) είναι κατηγορία φυσικών προϊόντων που αποτελούνται από οργανικές ενώσεις με τον χημικό τύπο (C5H8)n για n ≥ 2. Υπάγονται στους δευτερογενείς μεταβολίτες των φυτών και έχουν συνήθως ορμονικό ή προστατευτικό ρόλο.
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται περισσότερες από 30.000 ενώσεις, ενώ αυτοί οι ακόρεστοι υδρογονάνθρακες παράγονται βιοχημικά από διάφορα φυτά, ιδιαίτερα από κωνοφόρα δέντρα, όπως π.χ. πεύκο, έλατο, ερυθρελάτη, κυπαρίσσι, σεκόγια, κέδρος, άρκευθος και άλλα.
Τα τερπένια ταξινομούνται περαιτέρω με βάση τον αριθμό των ατόμων άνθρακα που περιέχουν: μονοτερπένια (C10), σεσκιτερπένια (C15), διτερπένια (C20), τριτερπένια (C30) ως παραδείγματα, όπως και πολυτερπένια. Το α-πινένιο και το β-πινένιο, από τα βασικότερα φυσικά τερπένια, είναι τα κύρια συστατικά του φυσικού διαλύτη των πεύκων, το γνωστό τερεβινθέλαιο.
Από τα πανάρχαια χρόνια, ο άνθρωπος γνώριζε καλά ότι φυσικές ενώσεις -που χημικώς περιέχουν τερπένια και συγγενείς ενώσεις τους (τερπενοειδή)- είχαν ποικίλες θεραπευτικές και φαρμακευτικές χρήσεις. Ακόμα και σήμερα οι ενώσεις αυτές αποτελούν αντικείμενο έρευνας της οργανικής και της φαρμακευτικής χημείας, καθώς και της εθνοβοτανικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Φυσικά προϊόντα
Ντήτριχ Η΄ της Κλέβης
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος (1ος από τον 2ο γάμο) του Ντήτριχ Ζ΄ κόμη της Κλέβης και της δεύτερης συζύγου του Mαργαρίτας του Χάμπσμπουργκ, κόρης του Έβερχαρντ Α΄ του Κίμπουργκ-Λάουφενμπουργκ. Διαδέχθηκε το 1310 τον μεγαλύτερο αδελφό του Όθωνα κόμη της Κλέβης, ο οποίος είχε αποβιώσει χωρίς γιούς.
Οικογένεια
Ο Ντήτριχ Η΄ νυμφεύτηκε πρώτα το 1308 με τη Μαργαρίτα (απεβ. 1333), κόρη του Ρέγκιναλντ Α΄ κόμη του Γκέλρε και είχαν τέκνα:
Το 1333 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Ντήτριχ Η΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1340 με τη Mαρία (απεβ.1353), κόρη του Γκέρχαρντ Ε΄ κόμη του Γύλιχ και απέκτησαν απογόνους:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Κλέβης
Κάβο Σίδερο
thumb|250px|Ο δρόμος προς το Κάβο Σίδερο Η ονομασία Σίδερο προέρχεται από τον Άγιο Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη, έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ., με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο οποίος σύμφωνα με την ορθόδοξη χριστιανική βιβλιογραφία έγινε μοναχός και ιερέας σε ένα μοναστήρι στο Πηλούσιο όρος στην Αίγυπτο, ήταν λόγιος και συγγραφέας πλήθους επιστολών 3000-7000 επιστολές, κοιμήθηκε το 450 μ.Χ. Η τοποθεσία Κάβο Σίδερο βρίσκεται στο πιο ανατολικό σημείο της Κρήτης: μοναδική περιοχή, άγρια, άνυδρη, ανεμοδαρμένη και ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000. Κάποια αρχαία θεότητα συνυφασμένη με την ζωή των ναυτικών πιθανότατα λατρευόταν στην σημερινή τοποθεσία που βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Ισιδώρου. Άλλωστε η ευρύτερη περιοχή αυτής της λεπτής χερσονήσου ταυτίζεται με την αρχαία πόλη Ίτανο και είναι χαρακτηριστικό το ότι διατηρούνται θεμέλια κτηρίων και οικιών από την Μινωική εποχή, λόγω του ότι έμεινε ακατοίκητη για χίλια κ πλέον χρόνια, ίσως και επειδή υπήρξε αγαπημένος τόπος των κάθε λογής πειρατών, οι οποίοι εφορμούσαν στα παραπλέοντα πλοία.
Για τον τόπο υπάρχουν σχέδια τουριστικής ανάπτυξης αγγλικών συμφερόντων εταιρίας, η οποία σχεδιάζει την δημιουργία θερέτρου. Για την ώρα το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει σταματήσει αυτό το σχέδιο, μετά και από κινητοποίηση οικολογικών ομάδων της Κρήτης αλλά και της παγκόσμιας κινητοποίησης για την προστασία αυτής της παρθένας περιοχής.
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Κρήτης
USS Saratoga (CV-60)
Με το όνομα Σαρατόγκα φέρονται ένα παλαιότερο και ένα σύγχρονο αεροπλανοφόρο.
Το σύγχρονο αεροπλανοφόρο Σαρατόγκα (USS SARATOGA CV-60) είναι το δεύτερο που ναυπηγήθηκε αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για λογαριασμό του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και ανήκει στη Κλάση Φόρεσταλ.
Τη ναυπήγησή του ανέλαβαν τα ναυπηγεία New York Naval Shipyard που ναυπήγησαν και το τέταρτο της ίδιας κλάσης αεροπλανοφόρο Ανεξαρτησία. Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στις 16 Δεκεμβρίου του 1952 (ημερομηνία που τέθηκε η τρόπιδα), καθελκύσθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 1955 και εντάχθηκε στη δύναμη του αμερικανικού ναυτικού στις 14 Απριλίου του 1956.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Σημείωση: Το κόστος κατασκευής και του αρχικού εξοπλισμού του (εκτός των αεροσκαφών) έφθασε τα 214 εκατομμύρια δολλάρια.
Παροπλισμός
Στις 20 Αυγούστου 1994 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία και έκτοτε παραμένει παροπλισμένο, στη Φλόριδα, τελείως απογυμνομένο οπλισμού και υπερκατασκευών σε αναμονή διάθεσης.
Πηγές
Saratoga
Τα Χαμένα Βιβλία της Βίβλου και τα Ξεχασμένα Βιβλία της Εδέμ
Τα Χαμένα Βιβλία της Βίβλου και τα Ξεχασμένα Βιβλία της Εδέμ (The Lost Books of the Bible and the Forgotten Books of Eden) (1926) είναι μια συλλογή αγγλικών μεταφράσεων του 17ου αιώνα και του 18ου αιώνα από κάποια Ψευδεπίγραφα της Παλαιάς Διαθήκης και Απόκρυφα της Καινής Διαθήκης, μερικές από τις οποίες συγκεντρώθηκαν τη δεκαετία του 1820, και στη συνέχεια αναδημοσιεύθηκαν με τον τρέχοντα τίτλο το 1926.
Ιστορία των μεταφράσεων
Ο Ράδερφορντ Χέις Πλατ (Rutherford Hayes Platt), στον πρόλογο της ανατύπωσης του 1963 της συλλογής, δηλώνει:
Οι μεταφράσεις δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά με αυτόν τον τίτλο, από έναν άγνωστο συντάκτη στο The Lost Books of the Bible (Cleveland 1926), αλλά οι μεταφράσεις είχαν δημοσιευτεί στο παρελθόν πολλές φορές.
Το βιβλίο είναι, ουσιαστικά, ένας συνδυασμός εκτύπωσης παλαιότερων έργων. Το πρώτο μισό, τα Χαμένα Βιβλία της Βίβλου, είναι μια μη βελτιωμένη ανατύπωση ενός βιβλίου που εκδόθηκε από τον William Hone το 1820, με τίτλο Η Απόκρυφη Καινή Διαθήκη (The Apocryphal New Testament), που ήταν μια ανατύπωση μιας μετάφρασης των Αποστολικών Πατέρων που έγινε το 1693 από τον William Wake, ο οποίος αργότερα έγινε ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ, και ένα μικρό αριθμό μεσαιωνικών καλλωπισμών στην Καινή Διαθήκη, από ένα βιβλίο του Ιερεμία Τζόουνς (1693-1724), που εκδόθηκε μετά το θάνατό του το 1736. Στους τρεις αιώνες από την αρχική δημοσίευσή τους, πολλά περισσότερα έγιναν γνωστά γύρω από τους Αποστολικούς Πατέρες (περιλαμβανομένων και αρκετών πρωτότυπων κειμένων που δεν ήταν διαθέσιμα το 1693) και τα Αποκρύφα της Καινής Διαθήκης.
Το δεύτερο μισό του βιβλίου, Τα Ξεχασμένα Βιβλία της Εδέμ (The Forgotten Books of Eden}, περιλαμβάνει μια μετάφραση που δημοσιεύθηκε αρχικά το 1882 από τα «Πρώτα και Δεύτερα Βιβλία του Αδάμ και της Εύας», που μεταφράστηκε πρώτα από την αρχαία Αιθιοπική στα Γερμανικά από τον Έρνεστ Τραμπ (Ernest Trumpp) και μετά στα Αγγλικά από τον Σολομών Σέζαρ Μάλαν (Solomon Caesar Malan), και μια σειρά από αποσπάσματα Ψευδεπίγραφων της Παλαιάς Διαθήκης, όπως ανατυπώθηκαν στον δεύτερο τόμο του RH Charles Απόκρυφα και Ψευδεπίγραφα της Παλ. Διαθήκης {Apocrypha και Pseudepigrapha of the Old Testament (Οξφόρδη, 1913).