cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φιγέρες
Ιστορία
Γύρω στο 600 π.Χ. υπήρχε στην τοποθεσία όπου σήμερα βρίσκεται το κάστρο το Σαν Φερνάν, ένας ιβηρικός πύργος της φυλής των Ινδικετών. Εκείνη την εποχή, η περιοχή του Ενπορδά ήταν εξαιρετικά βαλτώδης και οι οικισμοί χτίζονταν πάνω στους μικρούς λόφους που χαρακτηρίζουν την τοπική μορφολογία. Με την απόβαση των Ρωμαίων στο Εμπόριο το 218 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου, ίδρυσαν έναν μικρό οικισμό, που τον ονόμασαν Joncaria (από το ουσιαστικό juncus, καλάμι). Ο οικισμός αυτός άρχισε να αυξάνει τη δύναμή του λόγω της θέσης του πάνω στην Via Augusta, που απείχε μία μέρα πορείας από τη ρωμαϊκή Gerunda. Ο οικισμός αυτός καταστράφηκε στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. από Φράγκους εισβολείς, για να ανοικοδομηθεί πάλι από τους ντόπιους και να επιβιώσει με το όνομα Ταπιόλες, πιθανότατα είτε μέχρι τη βησιγοτθική είτε μέχρι τη μαυριτανική εισβολή.
Η μουσουλμανική κατοχή δεν διήρκεσε πολύ, μιας και ήδη από το 785 και την κατάκτηση της Ζιρόνα από τον Καρλομάγνο, το Ενπορδά πέρασε σε φραγκικά χέρια. To 802 εντοπίζεται μια αναφορά στο τοπωνύμιο villa Ficerias και το 962 η παραλλαγή του Figariae. Και τα δύο φαίνεται να προέρχονται από την λατινικής προέλευσης λέξη για τη συκιά, ficaria. Κατά τον 11ο αιώνα ο οικισμός φέρεται να διαρθρώνεται γύρω από την τοπική ενοριακή εκκλησία του Αγίου Πέτρου, που αναφέρεται σε έγγραφο του 1020 ως Sancti Petri de Figarias. Μέχρι το 1111 ανήκε στην κομητεία της Μπεζαλού, για να περάσει έπειτα στα χέρια της κομητείας της Βαρκελώνης.
Ο Ιάκωβος Α' ο Κατακτητής ήταν αυτός που ανέδειξε εκ νέου την Φιγέρες σε στρατηγικό κόμβο για το Στέμμα της Αραγώνας. Παραχώρησε ευρεία δικαιώματα στην πόλη, που εν τω μεταξύ έφερε τον τίτλο της «βασιλικής», εγκαθιστώντας έτσι ένα ισχυρό σταθμό στον δρόμο μεταξύ Περπινιάν και Ζιρόνα, στα σύνορα με την γειτονική κομητεία της Ενπούριες και το Γαλλικό Στέμμα. Ως μέτρα ενίσχυσης του αριθμού των κατοίκων της, ο διάδοχος Πέτρος Β´ ευνόησε την εγκατάσταση Εβραίων, που παρέμειναν εκεί για περίπου 200 χρόνια. μικρογραφία|αριστερά|Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου Τον Οκτώβρη του 1274, ο κόμης Ούγος Ε' της Ενπούριες επιτέθηκε εναντίον της, αδύναμα οχυρωμένης ακόμη, πόλης και αφού την κατέλαβε και κατέσφαξε πολλούς κατοίκους της, επέστρεψε στην Καστελιό δ' Ενπούριες με λάφυρα τις πύλες της. Ωστόσο ο βασιλιάς τον κατεδίωξε κι αφού τον νίκησε σε μάχη, επέστρεψε στην πόλη και την αναστήλωσε. Το 1285, κατά την διάρκεια της Σταυροφορίας εναντίον του Στέμματος της Αραγώνας από τον Πάπα και τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Γ', η Φιγέρες έζησε τρεις μήνες κατοχής στα χέρια των Γάλλων.
Το 1361 η πόλη απέκτησε διευρυμένα τείχη κι έφτασε να έχει γύρω στους 500 κατοίκους.
Νεότερη εποχή
Μέχρι τον 18ο αιώνα η πόλη συνέχιζε να υφίσταται στα όρια των μεσαιωνικών της τειχών. Η περιπέτεια του πριγκιπάτου κατά τη διάρκεια της υποταγής του στον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ' επηρέασε και την Φιγέρες, καθώς με τη Συνθήκη των Πυρηναίων, τα σύνορα μεταξύ της Ισπανικής και της Γαλλικής Μοναρχίας την μετέτρεψαν στον πρώτο σημαντικό αστικό πυρήνα μετά τα σύνορα. Ως αποτέλεσμα της αλλαγής αυτής, νέα βουρβονική δυναστεία αποφάσισε να χτίσει εκεί ένα μεγάλο φρούριο για να αποθαρρύνει οποιαδήποτε γαλλική ιδέα περί εισβολής της Ισπανίας. Οι εργασίες κατασκευής του κολοσσιαίου κάστρου του Αγίου Φερδινάνδου (Castell de Sant Ferran ή Castillo de San Fernando, από τα μεγαλύτερα κι ακριβότερα στην Ευρώπη) ξεκίνησαν το 1753 και συνεχίστηκαν μέχρι το 1766, χωρίς ωστόσο να ολοκληρωθούν εντελώς.
Η κατασκευή του κάστρου επέφερε και την πρώτη αλματώδη αύξηση του πληθυσμού της πόλης (5.398 κάτοικοι το 1785) και καθόρισε την πολεοδομική επέκταση της πόλης, που ξεπέρασε τότε τα όρια των μεσαιωνικών της τειχών. Παρά ταύτα, η αμυντική γραμμή της Ισπανίας εναντίον της Γαλλίας φάνηκε εντελώς αναποτελεσματική όταν, κατά της διάρκεια της Ναπολεόντειας εισβολής στην Ιβηρική χερσόνησο, και μετά τη μάχη του Ρόουρε το 1794, το κάστρο του Αγίου Φερδινάνδου παραδόθηκε αμαχητί στα γαλλικά στρατεύματα μαζί με τις 10.000 στρατιωτών που το είχαν επανδρώσει. Στις 10 Φεβρουαρίου 1808, το κάστρο ξαναπέρασε στα χέρια των Γάλλων, αυτή τη φορά σύμμαχοι των Ισπανών εναντίον των Βρετανών και των Πορτογάλων, που το έδωσαν το προσώνυμο «άχρηστη ομορφιά» λόγω της ευκολίας με την οποία το είχαν καταλάβει και τις δύο φορές.
Ο υπόλοιπος 18ος αιώνα είδε την πόλη να ζει μια σχετική ανάπτυξη, που την διατάραξε μόνο ο Α΄ Καρλικός Πόλεμος, με τη ίδρυση εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και τον εκσυγχρονισμό του αστικού της τοπίου. Εκεί ήταν που ο Χοσέ Βεντούρα έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης σαρδάνα στα μέσα του αιώνα ενώ τότε έδρασε και μια άλλη γνωστή προσωπικότητα της πόλης, ο Ναρσίς Μοντουριόλ ι Εσταριόλ, εφευρέτης του πρώτου υποβρυχίου που παρουσιάστηκε το 1859 στο λιμάνι της Βαρκελώνης.
Ο Γ΄ Καρλικός Πόλεμος έθεσε σε κίνδυνο την πόλη, που χάρις στην αντίστασή της στους καρλίστες τιμήθηκε από τον Αλφόνσο ΙΒ' το 1875. Εκείνη την περίοδο γκρεμίστηκαν οριστικά τα τείχη της.
Ο 20ός αιώνας ανέτειλε με τη γέννηση το 1904 του πιο γνωστού Φιγερένιου, του καλλιτέχνη Σαλβαδόρ Νταλί Ντομένεκ, και τη συνέχιση της πολεοδομικής βελτίωσης της πόλης (κατασκευή του δημοτικού θεάτρου και βιβλιοθήκης, ηλεκτροδότηση, εγκατάσταση λεωφορειακών γραμμών προς τα σύνορα). Η Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία επέφερε την πολιτική κυριαρχία της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας. Ο μετέπειτα εμφύλιος επέφερε την καταστροφή της εκκλησίας του Αγίου Πέτρου (από ντόπιους ριζοσπάστες), όπως και μέρους του κάστρου και της πόλης (από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς).
Μετά τη μεγάλη φτώχεια των μεταπολεμικών χρόνων, η εισροή μεγάλου αριθμού Ευρωπαίων τουριστών στα τέλη της δεκαετίας του 1960 επέφερε μεγάλη οικονομική άνθηση στην ευρύτερη περιοχή του Ενπορδά και της Κόστα Μπράβα. Η πόλη με τον θάνατο του Φράνκο είχε φτάσει τους 26.000 κατοίκους.
Σημεία ενδιαφέροντος
Η πόλη έχει τέσσερα κύρια μουσεία: το Θέατρο Μουσείο Νταλί, το Μουσείο Βιοτεχνίας, το Μουσείο του Ενπορδά και το Καταλανικό Μουσείο Παιχνιδιών. Από αυτά, το πρώτο αποτελεί τον κύριο πόλο έλξης και βασικό αξιοθέατο της πόλης, ενώ το Μουσείο του Ενπορδά προσφέρει πληθώρα εκθεμάτων και πληροφοριών για την τοπική ιστορία, αρχαιολογία και ζωγραφική (από τα μέσα του 19ου αιώνα, τον ρομαντισμό και τις πρώτες πρωτοπορίες, μέχρι τη αφηρημένη και σύγχρονη τέχνη).
Κατά τα άλλα, σημαντικό είναι το Κάστρο του Αγίου Φερδινάνδου και η γοτθική εκκλησία του Αγίου Πέτρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Μύθος των πέντε ηλίων
Σύμφωνα με τους μύθους των Αζτέκων και άλλων αρχαίων λαών της περιοχής του Μεξικού, οι θεοί δημιούργησαν και κατέστρεψαν τον κόσμο τέσσερις φορές. Κάθε κόσμος ήταν ένας Ήλιος και κάθε Ήλιος είχε το όνομα μιας από τις ημέρες του ιερού ημερολογίου, το οποίο ήταν γνωστό στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Αμερικής και σήμερα ονομάζεται Ημερολόγιο των Μάγια, αν και μπορεί να μην το εφηύραν οι ίδιοι.
Ο Ήλιος του Ιαγουάρου
Ο πρώτος κόσμος ονομάστηκε ο Ήλιος του Ιαγουάρου κι όταν ο κόσμος καταστράφηκε οι άνθρωποι που υπήρχαν τότε καταβροχθίστηκαν από τους ιαγουάρους, τους οποίους οι Αζτέκοι θεωρούσαν προσωποποίηση του θεού Τεζκατλιπόκα..
Ο Ήλιος του Ανέμου
Ο δεύτερος κόσμος ονομάστηκε ο Ήλιος του Ανέμου κι όταν καταστράφηκε κι αυτός ο κόσμος από τεράστιους τυφώνες, όλοι οι άνθρωποι μεταμορφώθηκαν σε πιθήκους. Η καταστροφή αυτή προκλήθηκε από τον θεό Κετζαλκόατλ υπό τη μορφή του άρχοντα των ανέμων Εέκατλ (ισπ. Ehécatl).
Ο Ήλιος της Καταιγίδας
Ο τρίτος κόσμος ονομάστηκε ο Ήλιος της Καταιγίδας. Καταστράφηκε όμως από μια πύρινη βροχή και τα μόνα πλάσματα που σώθηκαν ήταν τα πουλιά, γιατί μόνο εκείνα μπορούσαν να πετάξουν και να βρουν καταφύγιο. Την περίοδο αυτή τον κόσμο εξουσίαζε ο Τλάλοκ, ως θεός της βροχής και των αστραπών.
Ο Ήλιος του Νερού
Ο τέταρτος κόσμος ονομάστηκε ο Ήλιος του Νερού και καταστράφηκε από ένα μεγάλο κατακλυσμό που κράτησε 52 χρόνια. Σώθηκαν μόνο ένας άνδρας και μια γυναίκα, οι οποίοι βρήκαν καταφύγιο σε μια γιγάντια κουφάλα ενός δέντρου. Δεν υπάκουσαν όμως στις εντολές του θεού Τεζκατλιπόκα κι εκείνος τους τιμώρησε, μεταμορφώνοντάς τους σε σκυλιά.
Ο Πέμπτος Ήλιος
Ο Κετζαλκόατλ δημιούργησε τον πέμπτο κόσμο με τη βοήθεια του δίδυμου αδερφού του, Σόλοτλ. ο Κετζαλκόατλ κατάφερε να μαζέψει από τον Κάτω Κόσμο τα οστά των ανθρώπων των προηγούμενων εποχών και να τους δώσει ζωή χύνοντας πάνω τους το ίδιο του το αίμα. Ο τωρινός κόσμος αποτελεί τον πέμπτο ήλιο, που ονομάστηκε ο Ήλιος της Κίνησης, κι οι Αζτέκοι πίστευαν ότι θα καταστρεφόταν κάποια μέρα από μια σειρά από σεισμούς και κατακλυσμούς.
Σημασία του μύθου
Οι λαοί που δημιούργησαν τον μύθο αυτό πίστευαν ότι ο κόσμος ήταν ασταθής και βρισκόταν συνεχώς υπό την απειλή του θανάτου και της καταστροφής, ενώ άλλες φορές τονίζεται η αναγκαιότητα της θυσίας των θεών. Χάρη στον Κετζαλκόατλ, τα οστά των νεκρών στη Μικτλάν, τη Χώρα των Νεκρών, έδωσαν ζωή στους ανθρώπους της πέμπτης εποχής. Με τον ίδιο τρόπο δημιουργήθηκαν ο ήλιος και το φεγγάρι.
Ο πρωταρχικός μύθος για τον ήλιο και τη σελήνη θέλει τους θεούς μαζεμένους μες στο σκοτάδι της Τεοτιουακάν, γύρω από μια τεράστια φωτιά. Δυο από αυτούς, ο ματαιόδοξος Τεκουσιζτέκατλ (Tecuciztécatl) κι ο μικρότερος και γεμάτος πληγές Ναναουάτζιν (ισπ. Nanahuatzin) ρίχτηκαν μες στις φλόγες κι έτσι ο πρώτος έγινε το φεγγάρι κι ο δεύτερος ο ήλιος. Έπειτα, ο ήλιος αρνήθηκε να βαδίσει την πορεία του κι έτσι οι υπόλοιποι θεοί πρόσφεραν το ίδιο τους το αίμα για να τον κατευνάσουν. Πολύ αργότερα, στον μύθο αυτό οι λαοί άλλαξαν τους πρωταγωνιστές: τη θέση του Ναναουάτζιν ήρθε να πάρει ο θεός των Αζτέκων Ουιτζιλοπότστλι, θεός του ήλιου και του πολέμου, ενώ η αδερφή του, Κογιολξάουκι, πήρε τη θέση της Σελήνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσχατολογία Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Διάφορο Ξάνθης
Το Διάφορο είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 12 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Σμίνθη (έδρα του δήμου) και 9 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Ξάνθη. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και αναφέρεται στα πομάκικα ως Τουλούτσκα. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μύκης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μύκης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Αποστολίδης
Το ελληνικό επώνυμο Αποστολίδης, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Αποστόλου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Καταλανόφωνη ζώνη της Αραγωνίας
εναλλ.=|μικρογραφία|Η Καταλανόφωνη Ζώνη της Αραγωνίας στην ομώνυμη Αυτοδιοίκητη Περιφέρεια Η Καταλανόφωνη Ζώνη της Αραγωνίας (καταλ.: Franja de Ponent, Franja d'Aragó ή Franja Oriental d'Aragó, δηλ. 'Δυτική Ζώνη', αραγωνικά: Francha de Levant) περιλαμβάνει τα χωριά της Αραγόνας όπου παραδοσιακά ομιλούνται τα καταλανικά. Δεν αποτελεί ξεχωριστή διοικητική ενότητα καθώς εκτείνεται και στις τρεις επαρχίες της Αυτοδιοίκητης Περιφέρειας της Αραγωνίας. Συνορεύει στα δυτικά με τον ποταμό Σίνκα, στα βόρεια με τα γαλλο-ισπανικά σύνορα, στα ανατολικά με τον Νογέρα Ριβαγορσάνα και το υψίπεδο των Πορτς στο νότο. Συνολικά το 2007 είχε 47.686 κατοίκους. Αστικό κέντρο αναφοράς της Ζώνης είναι η καταλανική Λιέιδα ενώ η κυριότερη πόλη της είναι η Φράγα.
Ο όρος «Δυτική Ζώνη» είναι σύγχρονος που τέθηκε σε χρήση την δεκαετία του 1970. Το Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών από το 1985 έχει υιοθετήσει την ονομασία Ζώνη της Αραγωνίας (Franja d'Aragó) ενώ στην Αραγωνία χρησιμοποιείται ο όρος «Ανατολική Αραγωνία». Από τον Ζουάν Φουστέρ κι έπειτα, τη δεκαετία του 1970, η περιοχή είναι μια σταθερή αναφορά του Πανκαταλανισμού.
Όρια
Τα ακριβή όρια της Καταλανόφωνης Ζώνης της Αραγωνίας διαφέρουν ανάλογα με την πηγή, δεδομένης της απουσίας παραδοσιακή οριοθέτησης της περιοχής. Το μοναδικό κριτήριο που ορίζει την ενσωμάτωση ή μη ενός οικισμού στην Ζώνη είναι γλωσσολογικό. Λόγω αυτού συνήθως προκύπτουν ζητήματα όπως:
Το καθεστώς των καταλανικών στη Ζώνη
Η καταλανική γλώσσα δεν είναι αναγνωρισμένη ως επίσημη γλώσσα της Αραγωνίας παρότι προσφέρεται στην δημόσια εκπαίδευση της περιοχής ως μάθημα επιλογής. Στο παρελθόν έχουν προκύψει διάφορα ζητήματα γύρω από την αναγνώρισή της, με πιο πρόσφατο αυτό του 2010 όταν η κυβέρνηση της Αραγωνίας αρνήθηκε να υιοθετήσει τον όρο «καταλανικά» για να περιγράψει τη γλώσσα της Ζώνης, ονομαζοντάς την αντίθετα ως «αραγωνική γλώσσα, ιδιαίτερη των ανατολικής περιοχής της περιφέρειας» (Lengua aragonesa propia de las aréas orientales, γνωστής πλέον ως LAPAO).
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταλανική Γλώσσα Κατηγορία:Αραγωνία
Σλοβενικές βουλευτικές εκλογές 2018
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σλοβενία στις 3 Ιουνίου 2018. Οι εκλογές αρχικά ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθούν στις 10 Ιουνίου 2018, όμως μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Μίρο Τσεράρ στις 14 Μαρτίου 2018 όλα τα κόμματα ζήτησαν τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Ήταν οι τρίτες συνεχόμενες πρόωρες εκλογές έπειτα από εκείνες των ετών 2011 και 2014.
Σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού
Έπειτα από διαβουλεύσεις, σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού στις 13 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή των LMS-SD-SMC-SAB-DeSUS με την υποστήριξη της Levica. Η 13η κυβέρνηση εξελέγη με 45 ψήφους υπέρ.
Παραπομπές
2018 Σλοβεν
Εξαφάνιση της Τίφανι Σέσιονς
Η Τίφανι Λουίζ Σέσιονς (Αγγλικά: Tiffany Louise Sessions, γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου του 1968) είναι μια αγνοούμενη γυναίκα από την Τάμπα της Φλόριντα, η οποία εθεάθη για τελευταία φορά στις 9 Φεβρουαρίου του 1989. Το οικογενειακό της ψευδώνυμο ήταν «Τίφι». Σπούδαζε στο κολέγιο στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα στο Γκέινσβιλ και ειδικεύτηκε στις επιχειρήσεις.
Εξαφάνιση
Το απόγευμα της εξαφάνισης της, η Τίφανι είπε στην συγκάτοικο της ότι θα έβγαινε μόνη της για να κάνει τζόκινγκ. Μεταξύ 16:00 και 17:00 το απόγευμα έφυγε από το διαμέρισμα της στη οδό SW 35th Place. Η Τίφανι άφησε πίσω το πορτοφόλι της, την ταυτότητα και τα κλειδιά της. Φορούσε ένα λευκό φούτερ με μακριά μανίκια και γκρι οριζόντιες ρίγες με την στάμπα "Aspen", κόκκινο παντελόνι και παπούτσια τένις. Φορούσε επίσης ένα δίχρωμο ασημί και χρυσό γυναικείο ρολόι χειρός μάρκας Rolex και κρατούσε ένα μαύρο Γουόκμαν μάρκας Sony.
Μετά από πέντε ώρες, όταν η Τίφανι δεν είχε επιστρέψει ακόμη, η συγκάτοικος της ειδοποίησε τη μητέρα της κοπέλας. Η αστυνομία αρχικά δεν χειρίστηκε την εξαφάνιση ως εγκληματική ενέργεια επειδή δεν υπήρχε κανένα σημάδι ότι η Τίφανι είχε φύγει από το πάρκινγκ του διαμερίσματος της, ούτε όμως υπήρχαν σημάδια πάλης.
Άτομα που βρίσκονταν στην περιοχή δήλωσαν ότι κάποια νεαρή γυναικά που ταίριαζε στην περιγραφή της Τίφανι, εθεάθη να μιλά σε άτομα που βρίσκονταν μέσα σε ένα όχημα. Οι αυτόπτες μάρτυρες ήταν αβέβαιοι εάν η γυναίκα μπήκε στο όχημα και οι αρχές δεν επιβεβαίωσαν ποτέ ότι το εν λόγω άτομο ήταν η Τίφανι.
Έρευνα
Ο Μάικλ Κρίστοφερ Νίκερμποκερ θεωρήθηκε ύποπτος για την εξαφάνιση της Τίφανι. Ενώ ο Νίκερμποκερ βρισκόταν στη φυλακή εκτίοντας πέντε συνεχόμενες ισόβιες κάθειρξη, φέρεται να είπε στους συγκρατούμενους του ότι είχε αλυσοδέσει την Τίφανι σε ένα δέντρο, κατόπιν την σκότωσε και πετάξε το σώμα της κοντά στο Φορτ Μάγερς στον ποταμό Κουλουσαχάτσι. Ωστόσο ο Μάικλ δεν ζούσε στο Γκέινσβιλ την εποχή της εξαφάνισης της Σέσιονς. Έτσι η εμπλοκή του στην υπόθεση ήταν υπό αμφισβήτηση.
Στις 2 Μαΐου του 2008, η Βουλή των Αντιπροσώπων της Φλόριντα ενέκρινε ομόφωνα το νομοσχέδιο 502 της Γερουσίας με το όνομα: «Ο Νόμος Αγνοουμένων της Τζένιφερ Κέσι και της Τίφανι Σέσιονς» (The Jennifer Kesse and Tiffany Sessions Missing Persons Act), για τη μεταρρύθμιση του τρόπου με τον οποίο χειρίζονται οι υποθέσεις αγνοουμένων στη Φλόριντα.
Ως το 2014, η αστυνομία θεωρούσε ότι ο πλέον αποθανών και καταδικασμένος κατά συρροή δολοφόνος Πωλ Γιουτζίν Ρόουλς ήταν υπεύθυνος για την εξαφάνιση και τη δολοφονία της Σέσιονς. Την εποχή που η Τίφανι εξαφανίστηκε, ο Ρόουλς εργαζόταν σε κατασκευαστική εταιρεία κοντά στο μονοπάτι όπου εθεάθη για τελευταία φορά η Τίφανι. Ο Ρόουλς δεν εμφανίστηκε στη δουλειά την ημέρα που χάθηκε η Τίφανι. Ο Ρόουλς είχε κρατήσει ένα βιβλίο διευθύνσεων με πληροφορίες για άτομα που είχε δολοφονήσει (που ανακαλύφθηκε από τους ερευνητές τον Ιανουάριο του 2013 μετά από ανακρίσεις του Ρόουλς, ο οποίος πέθανε ένα μήνα αργότερα). Το βιβλίο απαριθμούσε τη Λίντα Φίντα, που ήταν γνωστό ότι ήταν ένα από τα θύματα του, ως την πρώτη γυναίκα που σκότωσε. Μπορεί επίσης να περιέχει μια κωδικοποιημένη αναφορά στην Ελιζαμπεθ Φόστερ (άλλο γνωστό θύμα του οποίου το σώμα βρέθηκε περίπου ένα μίλι από το σημείο που εξαφανίστηκε η Τίφανι). Συγκεκριμένα, το βιβλίο περιείχε μια σημειογραφία "#2 2/9/89 #2", και οι ερευνητές θεωρούν ότι αναφέρεται στην ημερομηνία εξαφάνισης της Σέσιονς. Με αυτό τον κωδικοποιημένο τρόπο ίσως ο Ρόουλς την αναγνώρισε ως δεύτερο θύμα του.
Μετά από εξετάσεις DNA, η Τίφανι έχει αποκλειστεί ως η ταυτότητα για 150 νεκρές γυναίκες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εύρεση έργων Τίφανι Σέσιονς και επακόλουθα
Το FBI είπε ότι η έρευνα για την Τίφανι είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία της Φλόριντα. Οι δημόσιες προσπάθειες για την εύρεση της περιλαμβάνουν το πρόγραμμα Charley και μια σελίδα στο Facebook. Η οικογένεια Σέσιονς προσφέρει ανταμοιβή 25.000 δολάρια για οποιαδήποτε ουσιαστική πληροφορία βρεθεί για την υπόθεση. Οι συγγενείς της Τίφανι συνεργάστηκαν στενά με τα αστυνομικά τμήματα της Κομητείας Αλάτσουα και της Φλόριντα, με την ελπίδα να βρουν τα λείψανα της Τίφανι ή να καταδικάσουν τυχόν υπόπτους που εμπλέκονται σε αυτήν την υπόθεση. Το 2013 ο ντετέκτιβ Κέβιν Άλεν είπε ότι το να λύσει αυτή την υπόθεση ήταν η πρώτη του προτεραιότητα. Δυστυχώς μέχρι σήμερα όμως η έρευνα δεν έχει ιδιαίτερη πρόοδο. Επιπλέον, η μητέρα της Τίφανι, η Χίλαρι, έχει γράψει ένα βιβλίο για την εξαφάνιση της κόρης της με τον τίτλο: ''Where's My Tiffany? (Που βρίσκεται η Τίφανι μου;)'', περιγράφοντας τη χαρά της που μεγάλωσε την Τίφανι και την απογοήτευση της που την έχασε.
Μεγκαλάγια
Η Μεγκαλάγια είναι μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο βορειο-ανατολικό τμήμα της χώρας, νότια της Πολιτείας Άσαμ και σύνορα με το Μπανγκλαντές. Εκτείνεται από Δύση προς Ανατολή σε μορφή λωρίδας μήκους 300 χλμ. και πλάτους 100 χλμ. Η συνολική της έκταση είναι 22.720 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της περίπου 2.306.000. Πρωτεύουσα της Μεγκαλάγια είναι η Σιλόγκ, άλλοτε πρωτεύουσα του Άσαμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Εθνικός ύμνος του Πακιστάν
Το Qaumī Tarāna (στη γλώσσα Ουρντού: قومی ترانہ} είναι ο εθνικός ύμνος του Πακιστάν. Παρουσιάζει το μοναδικό χαρακτηριστικό να έχει γραφεί η μουσική του πριν τους στίχους. Τη μουσική του ύμνου συνέθεσε ο Αχμέτ Γκουλαμάλι Τσάγκλα (Ahmed Ghulamali Chagla) και οι στίχοι είναι του Αμπού αλ- Ασάρ (Hafeez Jullundhri). Αποτελείται από τρεις στροφές και καθιερώθηκε επίσημα το 1954.
Ιστορία
Την ημέρα της ανεξαρτησίας του, στις 14 Αυγούστου του 1947, το Πακιστάν δεν είχε εθνικό ύμνο. Όταν έγινε η έπαρση της σημαίας στην τελετή, ακούστηκε το τραγούδι "Pakistan Zindabad, Azadi Paendabad". Η σημαία είχε εγκριθεί από τη συμβουλευτική συνέλευση μόλις τρεις ημέρες νωρίτερα. Ο Μοχάμετ Άλι Τζίναχ, πρώτος κυβερνήτης του Πακιστάν ανέθεσε στον Αζάντ να γράψει έναν ύμνο μέσα σε λίγες ημέρες. Ο ύμνος που γράφτηκε από τον Αζάντ εγκρίθηκε αμέσως από τον Τζίνα και παίχτηκε στο ραδιόφωνο του Πακιστάν. Το έργο του Αζάντ παρέμεινε ο εθνικός ύμνος επί σχεδόν 18 μήνες, παρότι είχε ανταγωνισμό από κάποιον Μπ. Τ. Μπαγκάρ.
Το 1950 το θέμα να γραφεί ένας νέος εθνικός ύμνος παρουσιάστηκε ξανά επιτακτικό, ενόψει της επίσημης επίσκεψης του σάχη του Ιράν Ρεζά Παχλεβί στο Πακιστάν. Παρουσιάστηκε μια μουσική σύνθεση από τον Τσάγκλα. . Ο ύμνος καθιερώθηκε επίσημα το 1954.
Ωστόσο, η μουσική ήταν σύνθεση του 1950 και είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιστάσεις προτού γίνει η καθιέρωση. Το 1950 ο ύμνος παίχτηκε χωρίς στίχους. Τον Αύγουστο του 1954 έγινε η επίσημη καθιέρωσή του. Ο ύμνος παίχτηκε επίσης στη διάρκεια της επίσκεψης του πρωθυπουργού του Πακιστάν στις ΗΠΑ. Στο ραδιόφωνο του Πακιστάν ο ύμνος ακούστηκε για πρώτη φορά μετά την επίσημη έγκρισή του στις 13 Αυγούστου του 1954. Ο συνθέτης Τσάγκλα είχε πεθάνει το 1953, λίγο πριν την επίσημη καθιέρωση του ύμνου.
Αρχική έκδοση
Λίγες είναι οι πληροφορίες για τον αρχικό ύμνο του Αζάντ. Οι στίχοι του ύμνου προέρχονται από την εφημερίδα "Αυγή".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πακιστάν
Μολών λαβέ
Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση «Μολὼν λαβέ» ήταν η απάντηση του Λεωνίδα, βασιλιά της Αρχαίας Σπάρτης στον Πέρση βασιλιά όταν ζήτησε να παραδοθούν οι Λακεδαιμόνιοι, λίγο πριν την μάχη των Θερμοπυλών.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|215x215px|Η ρήση «Μολών Λαβέ» ως υπερκείμενο ρητό στο έμβλημα του Πρώτου Σώματος του [[Ελληνικός στρατός|Ελληνικού Στρατού.|εναλλ.=|αριστερά]] Ήταν η απάντηση που δόθηκε στους κήρυκες του βασιλιά των Περσών Ξέρξη,όταν αυτός ζήτησε την παράδοση των όπλων των αμυνομένων Ελλήνων στο στενό των Θερμοπυλών.
Η απάντηση «μολὼν λαβέ» (=«αφού / εφόσον έρθεις, πάρ'τα» ή κατά την πιο γνωστή μετάφραση «έλα να τα πάρεις») φαίνεται πως εξόργισε τον Πέρση ηγεμόνα που διέταξε, αμέσως μετά, να ξεκινήσει η ιστορική μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Η φράση παραδίδεται από τον μεταγενέστερο αρχαίο Έλληνα συγγραφέα Πλούταρχο, στο έργο του Ηθικά (κεφάλαιο Αποφθέγματα Λακωνικά, Λεωνίδας Αναξανδρίδου, απόφθεγμα 11).
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο
Πηγή : Πλούταρχος -Ἀποφθέγματα Λακωνικά - Απὀ Βικιθήκη
Ετυμολογία
Ετυμολογικά οι λέξεις μολών και λαβέ παράγονται από τα αρχαία ρήματα βλώσκω «πηγαίνω, έρχομαι - φτάνω, περνώ», στη συγκεκριμένη περίπτωση από το θέμα μολ- του αορίστου β' του ρήματος) και λαμβάνω (τύπος προστακτικής τού αορίστου β΄). Είναι αξιοσημείωτο ότι στην τσακωνική διάλεκτο το ρήμα μόλω επιβιώνει μέχρι σήμερα με τη σημασία «έρχομαι».
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Ιστορικές φράσεις
Ντάργουιν
Οι ιθαγενείς κάτοικοι της περιοχής είναι οι Αβοριγίνες Λαρράκια. Η περιοχή εξερευνήθηκε από τους Ολλανδούς τον 17ο αιώνα. Το Ντάργουιν ιδρύθηκε το 1869 και αρχικά ονομαζόταν Πάλμερστον αλλά το 1911 μετονομάστηκε σε Πορτ Ντάργουιν. Η ανάπτυξη της πόλης επιταχύνθηκε μετά από την ανακάλυψη χρυσού στο Πάιν Κρηκ, 200 χιλιόμετρα νότια, το 1871. Λόγω της στρατηγικής του θέσης, το Ντάργουιν καταστράφηκε από γενική Ιαπωνική αεροπορική επίθεση τις 19 Φεβρουαρίου 1942, την πρώτη σε αυστραλιανό έδαφος, με αποτέλεσμα 243 θανάτους και την καταστροφή πολλών κτιρίων. Μέχρι τον Οκτώβριο του 1943, οι Ιάπωνες βομβάρδισαν το Ντάργουιν 60 φορές. Μετά τον πόλεμο, το Ντάργουιν ξαναχτίστηκε. Η πόλη καταστράφηκε επίσης από το πέρασμα του κυκλώνας Τράσυ τα Χριστούγεννα του 1974, αλλά κατάφερε να ορθοποδήσει ξανά. Το 1979 ανακηρύχθηκε ως μια από τις πρωτεύουσες της Αυστραλίας.
Το Ντάργουιν σήμερα αναπτύσσεται γρήγορα. Το Πορτ Ντάργουιν, το λιμάνι της πόλης, είναι διπλάσιο σε μέγεθος από αυτό του Σίδνεϊ. Οι κύριοι τομείς της οικονομίας είναι ο τουρισμός και η εξόρυξη ορυκτών, όπως το ουράνιο, ο χαλκός, ο μόλυβδος, ο βωξίτης, το μαγγάνιο, ο χρυσός και το φυσικό αέριο. Η εξόρυξη ορυκτών και η ενεργειακή βιομηχανία παράγουν περισσότερα από $2,5 εκατομμύρια το χρόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Από κλιματικής άποψης ,το Ντάργουιν έχει ηλιοφάνεια τουλάχιστον κατά τα 2/3 ετησίως, με μέση θερμοκρασία τους 29 βαθμούς κελσίου.
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Άγγελος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Άγγελος μπορεί να αναφέρεται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μικρός Πρίγκιπας (αποσαφήνιση)
Μικρός Πρίγκιπας ονομάζεται
Αντιματροειδές
Στα μαθηματικά, αντιματροειδές είναι ένα φορμαλιστικό σύστημα το οποίο περιγράφει διαδικασίες κατά τις οποίες ένα σύνολο κατασκευάζεται τοποθετώντας τα στοιχεία ένα τη φορά, και ένα στοιχείο, το οποίο έχει καταστεί διαθέσιμο ώστε να συμπεριληφθεί, παραμένει διαθέσιμο μέχρι να συμπεριληφθεί. Τα αντιματροειδή συνήθως ορίζονται αξιωματικά με δύο ισοδύναμους τρόπους, είτε σαν ένα σύστημα συνόλων το οποίο μοντελοποιεί τις πιθανές καταστάσεις μιας τέτοιας διαδικασίας, είτε σαν μια φορμαλιστική γλώσσα η οποία μοντελοποιεί τις διαφορετικές ακολουθίες στις οποίες τα στοιχεία μπορεί να συμπεριλαμβάνονται. Ο Dilworth (1940) ήταν ο πρώτος που μελέτησε τα αντιματροειδή, εφαρμόζοντας μία διαφορετική αξιωματική προσέγγιση βασισμένη στη θεωρία μερικώς διατεταγμένων συνόλων, και έχουν ανακαλυφθεί και σε άλλα πλαίσια: βλέπε Korte et al. (1991) για μια εκτενή έρευνα της θεωρίας αντιματροειδών με πλήθος πρόσθετων πηγών.
Τα αξιώματα που ορίζουν τα αντιματροειδή ως σύστημα συνόλων είναι παραπλήσια με τα αξιώματα των ματροειδών, αλλά ενώ τα ματροειδή ορίζονται μέσω ενός αξιώματος ανταλλαγής, τα αντιματροειδή ορίζονται μέσω ενός αξιώματος αντι-ανταλλαγής, από το οποίο πηγάζει και η ονομασία τους. Τα αντιματροειδή μπορούν να θεωρηθούν ως ειδική περίπτωση των greedoids και των ημισυναρμολογούμενων μερικώς διατεταγμένων συνόλων, και ως γενίκευση των μερικώς διατεταγμένων συνόλων και των επιμεριστικών μερικώς διατατεγμένων συνόλων. Τα αντιματροειδή είναι ισοδύναμα, μέσω της συμπλήρωσης, με τις κυρτές γεωμετρίες, μια αφηρημένη συνδυαστική θεώρηση των κυρτών συνόλων στη Γεωμετρία.
Τα αντιματροειδή έχουν χρησιμοποιηθεί για να μοντελοποιήσουν φραγμούς προτεραιότητας σε προβλήματα προγραμματισμού, πιθανές ακολουθίες γεγονότων σε προσομοιώσεις, σχεδιασμό εργασιών στην τεχνητή νοημοσύνη, και τις καταστάσεις της ανθρώπινης γνώσης.
Ορισμοί
Ένα αντιματροειδές μπορεί να ορισθεί ως μία πεπερασμένη οικογένεια F συνόλων, που αποκαλούνται εφικτά σύνολα, με τις δύο ακόλουθες ιδιότητες: Τα αντιματροειδή έχουν επίσης έναν ισοδύναμο ορισμό ως φορμαλιστική γλώσσα, δηλαδή ως ένα σύνολο συμβολοσειρών ορισμένων από ένα πεπερασμένο αλφάβητο συμβόλων. Μια γλώσσα L, η οποία ορίζει ένα αντιματροειδές, πρέπει να ικανοποιεί τις ακόλουθες ιδιότητες: Αν L είναι ένα αντιματροειδές ορισμένο ως φορμαλιστική γλώσσα, τότε τα σύνολα των συμβόλων των συμβολοσειρών της L αποτελούν ένα προσβάσιμο σύστημα συνόλων, κλειστό ως προς την ένωση. Στην άλλη περίπτωση, αν F είναι ένα προσβάσιμο σύστημα συνόλων, κλειστό ως προς την ένωση, και L είναι η γλώσσα των συμβολοσειρών s με την ιδιότητα ότι το σύνολο των συμβόλων σε κάθε πρόθεμα του s είναι εφικτό, τότε η L ορίζει ένα αντιματροειδές. Επομένως, οι δύο ορισμοί οδηγούν σε μαθηματικά ισοδύναμες κλάσεις αντικειμένων.
Διαδρομές και βασικές λέξεις
Στη θεωρητική αξιωματικοποίηση ενός αντιματροειδούς μέσω συνόλων υπάρχουν συγκεκριμένα ειδικά σύνολα που ονομάζονται διαδρομές, τα οποία καθορίζουν όλο το αντιματροειδές, υπό την έννοια ότι τα σύνολα του αντιματροειδούς είναι οι ενώσεις των διαδρομών. Αν S είναι οποιοδήποτε εφικτό σύνολο του αντιματροειδούς, ένα στοιχείο x το οποίο μπορεί να μετακινηθεί από το S για να σχηματίσει ένα άλλο εφικτό σύνολο ονομάζεται καταληκτικό σημείο του S, και ένα εφικτό σύνολο το οποίο έχει ένα μόνο καταληκτικό σημείο ονομάζεται διαδρομή του αντιματροειδούς. Η οικογένεια των διαδρομών μπορεί να είναι μερικώς διατεταγμένη κατά σειρά ένταξης, σχηματίζοντας τη μερικώς διατεταγμένη διαδρομή του αντιματροειδούς.
Για κάθε εφικτό σύνολο S του αντιματροειδούς, και κάθε στοιχείο x του S, ένα μπορεί να βρεθεί μια διαδρομή υποσύνολο του S για την οποία το x είναι καταληκτικό σημείο: για να γίνει αυτό, μετακινήστε ένα τη φορά σημεία εκτός του x μέχρι καμία τέτοια μετακίνηση να αφήσει ένα εφικτό υποσύνολο. Ως εκ τούτου, κάθε εφικτό σύνολο σε ένα αντιματροειδές είναι η ένωση των διαδρομών υποσυνόλων του. Αν S δεν είναι διαδρομή, κάθε υποσύνολο σε αυτήν την ένωση είναι αυστηρό υποσύνολο του S. Αλλά, αν το S είναι το ίδιο μια διαδρομή με καταληκτικό σημείο x, κάθε αυστηρό υποσύνολο του S το οποίο ανήκει στο αντιματροειδές εξαιρεί το x. Ως εκ τούτου, οι διαδρομές ενός αντιματροειδούς είναι ακριβώς τα σύνολα τα οποία δεν είναι ίσα με τις ενώσεις των αυστηρών τους υποσυνόλων στο αντιματροειδές. Ισοδύναμα, μια δοθείσα οικογένεια συνόλων P σχηματίζει το σύνολο των διαδρομών ενός αντιματροειδούς αν και μόνον αν, για κάθε S που ανήκει στο P, η ένωση των υποσυνόλων των S του P έχει ένα λιγότερο στοιχείο από το ίδιο το S. Αν συμβαίνει αυτό, το ίδιο το F είναι η οικογένεια των ενώσεων των υποσυνόλων των P.
Κυρτές γεωμετρίες
Αν F το σύστημα συνόλων το οποίο ορίζει ένα αντιματροειδές, με U να είναι η ένωση των συνόλων του F, τότε η οικογένεια συνόλων είναι το συμπλήρωμα των συνόλων του F και συνήθως ονομάζεται κυρτή γεωμετρία, και τα σύνολα του G ονομάζονται ''κυρτά σύνολα. ''Για παράδειγμα, σε ένα κελυφωτό αντιματροειδές, τα κυρτά σύνολα είναι οι τομές του U με τα κυρτά υποσύνολα του Ευκλείδειο χώρου μέσα στον οποίον είναι ενσωματωμένο το U.
Συμπληρωματικά στις ιδιότητες των συστημάτων συνόλων τα οποία ορίζουν αντιματροειδή, το σύστημα συνόλων που ορίζει μια κυρτή γεωμετρία πρέπει να είναι κλειστό μέσω των τομών, και για οποιοδήποτε σύνολο S του G το οποίο δεν είναι ίσο με το U πρέπει να υπάρχει ένα στοιχείο x, που δεν ανήκει στο S, το οποίο μπορεί να προστεθεί στο S ώστε να δημιουργηθεί άλλο σύνολο του G.
Μια κυρτή γεωμετρία μπορεί επίσης να ορισθεί σε όρους μια απεικόνισης κλειστότητας τ η οποία απεικονίζει οποιοδήποτε υποσύνολο του U στο ελάχιστο κλειστό του υπερσύνολο. Για να είναι μια απεικόνιση κλειστότητας, η τ πρέπει να έχει τις ακόλουθες ιδιότητες: Η οικογένεια των κλειστών συνόλων που προκύπτουν από μια απεικόνιση κλειστότητας είναι αναγκαστικά κλειστή μέσω των τομών. Οι απεικονίσεις κλειστότητας οι οποίες ορίζουν κυρτές γεωμετρίες ικανοποιούν επίσης ένα πρόσθετο αξίωμα αντι-ανταλλαγής: Μία απεικόνιση κλειστότητας που ικανοποιεί αυτό το αξίωμα ονομάζεται ''κλειστότητα αντι-ανταλλαγής. Αν S είναι ένα κλειστό σύνολο σε μία κλειστότητα αντι-ανταλλαγής, τότε το αξίωμα αντι-ανταλλαγής καθορίζει μια μερική διάταξη των στοιχείων που δεν ανήκουν στο S, όπου x ≤ y στην μερική διάταξη όταν το x ανήκει στο τ(S ∪ {y''}). Αν x είναι ένα ελάχιστο στοιχείο αυτής της μερικής διάταξης, τότε το S ∪ {x} είναι κλειστό. Δηλαδή, η οικογένεια των κλειστών συνόλων μιας κλειστότητας αντι-ανταλλαγής έχει την ιδιότητα ότι για κάθε σύνολο εκτός του καθολικού συνόλου υπάρχει ένα στοιχείο x το οποίο μπορεί να προστεθεί σε αυτό ώστε να δημιουργηθεί ένα άλλο κλειστό σύνολο. Αυτή η ιδιότητα είναι συμπληρωματική της ιδιότητας της προσβασιμότητας των αντιματροειδών, και η ιδιότητα ότι οι τομές κλειστών συνόλων είναι κλειστές είναι συμπληρωματική της ιδιότητας ότι οι ενώσεις εφικτών συνόλων σε ένα αντιματροειδές είναι επίσης εφικτές. Συνεπώς, τα συμπληρώματα των κλειστών συνόλων οποιασδήποτε κλειστότητας αντι-ανταλλαγής δημιουργούν ένα αντιματροειδές.
Συνδετικά-επιμεριστικά πλέγματα
Αυτοί οι τρεις χαρακτηρισμοί είναι ισοδύναμα: κάθε πλέγμα με μοναδικές τεμνόμενες-επιμεριστικές αποσυνθέσεις έχει boolean ατομιστικά διαστήματα και είναι συνδετικά επιμεριστικό, κάθε πλέγμα με boolean ατομιστικά διαστήματα έχει μοναδικές τεμνώμενα-επιμεριστικές αποσυνθέσεις και είναι συνδετικό-επιμεριστικό, και κάθε συνδετικό-επιμεριστικό πλέγμα έχει μοναδικά τεμνώμενα-επιμεριστικές αποσυνθέσεις και boolean ατομιστικά διαστήματα. Έτσι, μπορούμε να αναφερθούμε σε ένα πλέγμα με καθεμία από αυτές τις τρεις ιδιότητες σαν συνδετικό-επιμεριστικό. Κάθε αντιματροειδές δημιουργεί ένα πεπερασμένο συνδετικό-επιμεριστικό πλέγμα, και κάθε πεπερασμένο συνδετικό-επιμεριστικό πλέγμα παράγεται από ένα αντιματροειδές με αυτόν τον τρόπο. Άλλο ισοδύναμο χαρακτηριστικό τών πεπερασμένων συνδετικών-επιμεριστικών πλεγμάτων είναι ότι είναι βαθμωτά (κάθε δυο μέγιστες αλυσίδες έχουν το ίδιο μήκος), και το μήκος μίας μέγιστης αλυσίδας είναι ίσο με τον αριθμό των τεμνόμενα-ανάγωγων στοιχείων του πλέγματος. Το αντιματροειδές το οποίο αντιπροσωπεύει ένα πεπερασμένο συνδετικό-επιμεριστικό πλέγμα μπορεί να ανακτηθεί από το πλέγμα: τα στοιχεία του αντιματροειδούς μπορούν να παρθούν σαν τεμνώμενα-ανάγωγα στοιχεία του πλέγματος, και το εφικτό σύνολο αντιστοιχεί σε κάθε στοιχείο x του πλέγματος που το οποίο αποτελείται από το σύνολο των τεμνώμενα-ανάγωγων στοιχείων y, όπως y δεν είναι μεγαλύτερο ή ίσο του x στο πλέγμα.
Αυτή η αναπαράσταση του πεπερασμένου συνδετικού-επιμεριστικού πλέγματος προσιτή οικογένεια συνόλων των οποία είναι κλειστά ως προς την ένωση(συνεπάγεται, σαν ένα αντιματροειδές) μπορεί να ειδωθεί ως μία αναλογία του θεωρήματος αναπαράστασης του Birchoff κάτω από το οποίο κάθε πεπερασμένο επιμεριστικό πλέγμα έχει μια αναπαράσταση σαν μια οικογένεια συνόλων κλειστά ως προς την ένωση και την τομή.
Υπερεπιλύσιμα αντιματροειδή
Ωθούμενος από ένα πρόβλημα ορισμού μερικής διάταξης στα στοιχεία μίας ομάδας Coxeter, ο μελέτησε αντιματροειδή τα οποία είναι επίσης υπερεπιλύσιμα πλέγματα. Ένα υπερεπιλύσιμο αντιματροειδές προσδιορίζεται από μία ολικά διατεταγμένη συλλογή από στοιχεία, και μία οικογένεια συνόλων από αυτά τα στοιχεία. Η οικογένεια πρέπει να περιέχει το κενό σύνολο. Επιπρόσθετα, πρέπει να έχει την ιδιότητα ότι αν δύο σύνολα A και B ανήκουν στην οικογένεια, η συνολο-θεωρητική διαφορά B \ A είναι μη κενό, και το x είναι το μικρότερο στοιχείο του  B \ A, τότε το A ∪ {x} επίσης ανήκει στην οικογένεια. Όπως παρατήρησε ο Armstrong, κάθε οικογένεια συνόλων διαμορφώνει ένα αντιματροειδές. Ο Armstrong επίσης παρέχει ένα πλέγμα-θεωρητικό χαρακτηρισμό των αντιματροειδών τον οποίο αυτή η δομή μπορεί να δημιουργήσει.
Συνδετική πράξη και κυρτή διάσταση
Αν A και B είναι δύο αντιματροειδή, τα οποία περιγράφονται ως οικογένεια συνόλων, και αν τα μέγιστα σύνολα των A και B είναι ίσα, μπορούμε να σχηματίσουμε ένα άλλο αντιματροειδές, τη σύνδεση των A και B, ως εξής:
Γιώργος Κουβαράς
Ο Γιώργος Κουβαράς είναι Έλληνας δημοσιογράφος, τηλεοπτικός παρουσιαστής και πολιτικός αναλυτής στην ΕΡΤ.
Αντιματροειδές
Συνδετική πράξη και κυρτή διάσταση
Αυτή είναι μια διαφορετική πράξη από τη σύνδεση που θεωρείται στον πλεγματο-θεωρητικό χαρακτηρισμό των αντιματροειδών: συνδυάζει δύο αντιματροειδή για να δημιουργήσει ένα άλλο αντιματροειδές και όχι δύο σύνολα ενός αντιματροειδούς για να δημιουργήσει ένα άλλο σύνολο. Η οικογένεια όλων των αντιματροειδών τα οποία έχουν ένα δοθέν μέγιστο σύνολο δημιουργεί ένα ημιπλέγμα με αυτή τη συνδετική πράξη.
Γιώργος Κουβαράς
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Η καταγωγή του είναι από την Ιθάκη. Ο παππούς του, Γεώργιος Κουβαράς, ήταν ιατρός και βουλευτής Κεφαλλονιάς, που είχε σημαντική κοινωνική προσφορά.
Κατέχει πτυχίο από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει εκπονήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο City του Λονδίνου.
Αντιματροειδές
Συνδετική πράξη και κυρτή διάσταση
Οι συνδέσεις συσχετίζονται άμεσα με μια απεικόνιση κλειστότητας η οποία απεικονίζει φορμαλιστικές γλώσσες σε αντιματροειδή, όπου η κλειστότητα μιας γλώσσας L είναι η τομή όλων των αντιματροειδών που περιέχουν την L ως υπογλώσσα. Αυτή η κλειστότητα έχει ως τα εφικτά της σύνολα τις ενώσεις των προθεμάτων των συμβολοσειρών της L. Σε όρους αυτής της απεικόνισης κλειστότητας, η σύνδεση είναι η κλειστότητα της ένωσης των γλωσσών A και B.
Κάθε αντιματροειδές μπορεί να αναπαρασταθεί ως η σύνδεση μιας οικογένειας αντιματροειδών αλυσίδες, ή ισοδύναμα ως η κλειστότητα ενός συνόλου βασικών λέξεων: η κυρτή διάσταση ενός αντιματροειδούς A είναι ο ελάχιστος αριθμός των αντιματροειδών αλυσίδες (ή ισοδύναμα ο ελάχιστος αριθμός βασικών λέξεων) σε μια τέτοια αναπαράσταση. Αν F είναι μια οικογένεια αντιματροειδών αλυσίδες των οποίων όλες οι βασικές λέξεις ανήκουν στο A, τότε η F παράγει το A αν και μόνον αν τα εφικτά σύνολα της F περιέχουν όλες τις διαδρομές του A. Οι διαδρομές του Α που ανήκουν σε ένα αντιματροειδές αλυσίδα πρέπει να σχηματίζουν μια αλυσίδα στη διαδρομή μερικώς διατεταγμένων συνόλων του Α, έτσι η κυρτή διάσταση ενός αντιματροειδούς ισούται με τον ελάχιστο αριθμό των αλυσίδων που χρειάζονται για να καλύψουν τη διαδρομή μερικώς διατεταγμένων συνόλων, ο οποίος από το Θεώρημα Dilworth ισούται με το εύρος των διαδρομών μερικώς διατεταγμένων συνόλων.
Γιώργος Κουβαράς
Βιογραφικά στοιχεία
Ζει μόνιμα στην Αθήνα και είναι παντρεμένος με την Ελένη Καβαδία, και μαζί έχουν μια κόρη, την Μαρίλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Αντιματροειδές
Απαρίθμηση
Ο αριθμός των δυνατών αντιματροειδών πάνω σε ένα σύνολο στοιχείων μεγαλώνει ταχέως όσο αυξάνεται ο αριθμός των στοιχείων του συνόλου. Για σύνολα του ενός, των δύο, τριών, κλπ. στοιχείων, ο αριθμός των διακεκριμένων αντιματροειδών είναι:
1, 3, 22, 485, 59386, 133059751, ...(ακολουθία A119770 στην OESIS)
Εφαρμογές
Οι περιορισμοί προτεραιότητας και χρόνου αποδέσμευσης στον βασικό συμβολισμό για θεωρητικά προβλήματα προγραμματισμού μπορούν να μοντελοποιηθούν από αντιματροειδή. Οι χρησιμοποιούν αντιματροειδή για να δημιουργήσουν τον άπληστο αλγόριθμο του Eugene Lawler για την βέλτιστη επίλυση προγραμματιστικών προβλημάτων μονού επεξεργαστή με περιορισμούς προτεραιότητας όπου ο στόχος είναι να ελαχιστοποιηθεί η μέγιστη ποινή που επιβάλλεται από τον αργό προγραμματισμό μιας εργασίας.
Οι χρησιμοποιούν αντιματροειδή για να μοντελοποιήσουν την διάταξη των γεγονότων σε συστήματα διακριτής προσομοίωσης γεγονότων.
Ο χρησιμοποιεί αντιματροειδή για να μοντελοποιήσει την πρόοδο ενός στόχου σε προβλήματα σχεδίασης στην τεχνητή νοημοσύνη.
Στη μαθηματική ψυχολογία, τα αντιματροειδή έχουν χρησιμοποιηθεί για να περιγράψουν τις εφικτές καταστάσεις της γνώσης ενός ανθρώπινου όντος. Κάθε στοιχείο του αντιματροειδούς αναπαριστά μία έννοια η οποία είναι να κατανοηθεί από τον μαθητή, ή μια κλάση προβλημάτων την οποία ενδέχεται να μπορεί να λύσει αυτός/αυτή, και τα σύνολα των στοιχείων τα οποία σχηματίζουν το αντιματροειδές αναπαριστούν πιθανά σύνολα εννοιών οι οποίες μπορούν να γίνουν αντιληπτές από έναν άνθρωπο. Τα αξιώματα που ορίζουν ένα αντιματροειδές μπορούν να εκφραστούν ανεπίσημα θέτοντας ότι η εκμάθηση μιας έννοιας δεν εμποδίζει ποτέ τον μαθητή από την εκμάθηση μιας άλλης, και ότι οποιαδήποτε εφικτή κατάσταση γνώσης μπορεί να επιτευχθεί μαθαίνοντας μια έννοια την φορά. Ο στόχος του συστήματος εκτίμησης γνώσης είναι να συμπεράνει το σύνολο των γνωστών εννοιών για έναν μαθητή με το να αναλύει τις αντιδράσεις του/της σε ένα μικρό και καλώς διαλεγμένο σύνολο προβλημάτων. Σε αυτό το πλαίσιο τα αντιματροειδή έχουν επίσης ονομαστεί "κενά μάθησης" και "καλώς διαβαθμισμένα κενά γνώσης".
Πηγές
Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα Κατηγορία:Διακριτά μαθηματικά Κατηγορία:Τυπικές γλώσσες Κατηγορία:Συνδυαστική
Χείρων (υποθετικός δορυφόρος)
Ο Χείρων (Αγγλ. Chiron) είναι ένας υποθετικός δορυφόρος του Κρόνου.
Τον Απρίλιο του 1861, ο Χέρμαν Γκόλντσμιτ είχε πιστέψει ότι είχε ανακαλύψει έναν νέο δορυφόρο του Κρόνου ανάμεσα στον Τιτάνα και τον Υπερίωνα, τον οποίο ονόμασε Χείρωνα. Το ίδιο συνέβη και στις 28 Απριλίου του 1905 όταν ο Ουίλλιαμ Χ. Πίκερινγκ, ο οποίος είχε ανακαλύψει επτά χρόνια νωρίτερα την Φοίβη, ανακοίνωσε την ανακάλυψη του 10ου δορυφόρου του Κρόνου στον οποίο έδωσε αμέσως το όνομα Θέμις. Η Θέμις όμως, όπως και ο Χείρων δεν έχουν εντοπιστεί ξανά.
Υπάρχει όμως ένας κομήτης/κένταυρος με το όνομα 2060 Χείρων).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου Κατηγορία:Υποθετικοί δορυφόροι
Μόνμαθ
Το Μόνμαθ (αγγλικά: Monmouth,, ουαλικά: Trefynwy) είναι μικρή πόλη στο Μόνμαθσιρ της νοτιοανατολικής Ουαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 10.508 κατοίκους. Βρίσκεται στο σημείο όπου ο ποταμός Μόναου συμβάλλει με τον ποταμό Ουάι (Wye), τρία χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Αγγλία. Η πόλη βρίσκεται 58 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Κάρντιφ και 200 χιλιόμετρα δυτικά του Λονδίνου.
Στην πόλη βρισκόταν ένα μικρό ρωμαϊκό οχυρό, το Βλέστιο (Blestium), ενώ ο οικισμός δημιουργήθηκαν όταν οι Νορμανδοί έφτιαξαν ένα κάστρο εκεί το 1067. Η μεσαιωνική πέτρινη γέφυρα με οχυρή πύλη επί του Μόναου είναι η μόνη αυτού του τύπου που σώζεται στη Βρετανία. Το κάστρο αργότερα πέρασε στην κατοχή του Οίκου του Λάνκαστερ και ήταν ο τόπος γέννησης του βασιλιά Ερρίκου Ε΄ το 1387. Το 1536 έγινε η κομητειακή πόλη του Μόνμαθσιρ.
Το Μόνμαθ είναι σήμερα τουριστικός προορισμός, ενώ στην οικονομία συνεισφέρουν το εμπόριο και η παροχή υπηρεσιών. Στο παρελθόν ήταν επίσης κέντρο επεξεργασίας μαλλιού, όπου κατασκευάζονταν οι δημοφιλείς πλεκτοί σκούφοι Μόνμαθ από τον 15ο αιώνα και έπειτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Μαξιμιλιανός Α΄ του Μεξικού
Ο Μαξιμιλιανός Α΄ (γερμ. Maximilian von Österreich, ισπ. Maximiliano de México, Ανάκτορα Σενμπρούν, Βιέννη, 6 Ιουλίου 1832 - Σαντιάγο ντε Κερέταρο, Μεξικό, 19 Ιουνίου 1867) του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης υπήρξε αρχιδούκας της Αυστρίας και αυτοκράτορας του Μεξικού.
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Μαξιμιλιανός Ιωσήφ Μαρία γεννήθηκε στα Ανάκτορα Σενμπρούν στη Βιέννη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Κάρολου της Αυστρίας (δευτερότοκου γιου του Φραγκίσκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Οι διαφορετικοί χαρακτήρες των γονιών του αλλά και η στενή φιλία της Σοφίας με τον Ναπολέοντα, Δούκα του Ράιχστατ, έδωσαν τροφή σε φήμες μέσα στην αυτοκρατορική Αυλή περί εξωσυζυγικής σχέσης και πατρότητας του Μαξιμιλιανού από τον Δούκα του Ράιχστατ, οι οποίες δεν φέρουν σοβαρή βάση.
Βάσει του ισπανικού πρωτοκόλλου που ακολουθούσε η Αυλή, η ανατροφή του Μαξιμιλιανού βρισκόταν υπό συνεχή επιτήρηση την οποία ανέλαβε η γκουβερνάντα της οικογένειας, Λουίζε φον Στουρμφέντερ, έως τα έξι του χρόνια, και στη συνέχεια παιδαγωγός. Η καθημερινότητά του αποτελούνταν κυρίως από πολύωρη μελέτη ποικίλων μαθημάτων, όπως ιστορία, γεωγραφία, νομική, τεχνολογία, ξένες γλώσσες, στρατιωτικές επιστήμες, ξιφασκία και διπλωματία. Ήδη από νεαρή ηλικία προσπαθούσε να αναδειχθεί καλύτερος του πρωτότοκου αδελφού του και να αποδείξει ότι άξιζε περισσότερα από τη δεύτερη θέση στην ιεραρχία.
Από νωρίς φάνηκε ο εύθυμος, χαρισματικός αλλά και απείθαρχος χαρακτήρας του. Παρά τις φάρσες που έκανε, ακόμα και στον θείο του τον αυτοκράτορα Φερδινάνδο, ήταν πολύ αγαπητός στην Αυλή. Αυτή η διαφορά χαρακτήρων μαζί με την προσπάθεια να ξεπεράσει τον μεγαλύτερο αδελφό του και μελλοντικό αυτοκράτορα, Φραγκίσκο Ιωσήφ, ο οποίος ήταν πιο απόμακρος και συγκρατημένος, διεύρυνε το χάσμα μεταξύ των αδελφών.
Μετά την έκρηξη επαναστατικών κινημάτων σε διάφορες περιοχές της Αυστριακής Αυτοκρατορίας το 1848, ο Φερδινάνδος παραιτήθηκε από τον αυτοκρατορικό θρόνο. Η διαδοχή θα περνούσε στον αδελφό του Φερδινάνδου και πατέρα του Μαξιμιλιανού, Φραγκίσκο Κάρολο, ο οποίος αποποιήθηκε του δικαιώματός του έπειτα από προτροπή της συζύγου του και λόγω του αφιλόδοξου και ήπιου χαρακτήρα του, και έτσι ο μεγαλύτερος αδελφός του Μαξιμιλιανού, Φραγκίσκος Ιωσήφ, ανέλαβε την εξουσία σε ηλικία 18 ετών. Ο Μαξιμιλιανός συνόδευσε τον αδελφό του στις προσπάθειες καταστολής των κινημάτων. Η επανάσταση έλαβε τέλος το 1849, όμως ο Μαξιμιλιανός κατήγγειλε τις βαρβαρότητες και επισήμανε την εκδικητική συμπεριφορά που υπέστησαν όσοι "κάτι διαφορετικό από την αυθαιρεσία των κυβερνήσεων που θεωρούσαν ότι βρίσκονταν υπεράνω του νόμου".
Γάμος
thumb|250px|right|Το αυτοκρατορικό ζεύγος του Μεξικού. Κατά τη νεανικά του χρόνια ερωτεύθηκε τη Βικτόρια Κέσκο, μια νεαρή Μολδαβή αριστοκράτισσα και θεία της μελλοντικής Βασίλισσας της Σερβίας. Καθώς όμως εκείνη ήταν Ορθόδοξη και δεν ανήκε σε κάποιον βασιλικό οίκο, δεν τίθετο ερώτημα περί γάμου. Όταν ο πατέρας της το ανακάλυψε, την έστειλε πίσω στη Μολδαβία και την πάντρεψε με τον επί χρόνια θαυμαστή της και ελληνικής καταγωγής Μολδαβό ευγενή, Αλεξάντρ Ντιμιτρίεβιτς Ινγκλέζι.
Το 1851 γνώρισε τη Μαρία Αμαλία της Βραζιλίας, κόρη του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας, στη Λισαβόνα. Το ζευγάρι ερωτεύθηκε και ο αρχιδούκας Φραγκίσκος Ιωσήφ και η αρχιδούκισσα Σοφία ενέκριναν τον πιθανό γάμο. Όμως, τον Φεβρουάριο του 1852, η Μαρία Αμαλία προσβλήθηκε από οστρακιά και, καθώς η υγεία της χειροτέρευε τους ακόλουθους μήνες, αρρώστησε και με φυματίωση. Μετά από πολύμηνη διαμονή στη Μαδέρα, με την ελπίδα να αναρρώσει, πέθανε το 1853 σε ηλικία 21 ετών, γεγονός που συγκλόνισε τον Μαξιμιλιανό.
Μετά τη λήξη του Πολέμου της Κριμαίας το 1856, ο Μαξιμιλιανός επισκέφθηκε το Παρίσι για να συναντήσει τον Ναπολέοντα Γ΄ της Γαλλίας και τη σύζυγό του, Ευγενία. Η εντύπωση που του άφησε ο Γάλλος αυτοκράτορας ήταν εκείνη ενός ανθρώπου "που ξεχωρίζει στον αιώνα αυτό και σίγουρα θα αφήσει το στίγμα του σε αυτόν". Ενώ ταξίδευε από το Παρίσι προς τη Βιέννη επισκέφθηκε τις Βρυξέλλες μετά από οδηγία του Φραγκίσκου Ιωσήφ, ώστε να επισκεφθεί τον βασιλιά Λεοπόλδο. Τον υποδέχθηκε ο γιος του Βασιλιά, Φίλιππος, και στη συνέχεια επισκέφθηκε πόλεις όπως το Τουρναί, το Κόρτρεϊκ, τη Μπρυζ, τη Γάνδη, την Αμβέρσα και το Σαρλερουά, όπου γνώρισε τη μοναχοκόρη του Βασιλιά και δεύτερη εξαδέλφη του, Καρλόττα, με την οποία μαγεύτηκε. Παντρεύτηκαν στις 27 Ιουλίου 1857 στο Ανάκτορο του Λάακεν στις Βρυξέλλες. Ο γάμος αυτός ενίσχυσε το κύρος του πρόσφατα αναρριχηθέντα στον βελγικό θρόνο Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, ο οποίος συμμάχησε κατά αυτόν τον τρόπο ξανά με τον Οίκο των Αψβούργων.
Ηγεσία της Λομβαρδοβενετίας
Κατατάχθηκε νωρίς στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό και σύντομα εξαιτίας του ζήλου του ανήλθε σε υψηλόβαθμες θέσεις. Η αγάπη του για τη ναυσιπλοΐα και τα ταξίδια τον οδήγησε σε εξωτικούς προορισμούς όπως η Βηρυτός, η Παλαιστίνη και η Αίγυπτος. Ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή του λιμένα της Τεργέστης και της Πούλα, αλλά επικρίθηκε για τη διοχέτευση υπερβολικά μεγάλου κεφαλαίου στη ναυπηγική εις βάρος της ναυτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής ενίσχυσης των πληρωμάτων, ενώ χρηματοδότησε την εξερευνητική αποστολή του ατμόπλοιου Νοβάρα το οποίο πραγματοποίησε τον πρώτο αυστριακό διάπλου της Γης.
Το 1857 ανέλαβε τη διοίκηση της Λομβαρδίας και της Βενετίας και γι' αυτόν τον λόγο εγκαταστάθηκε στο Μιλάνο. Από εκεί προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια των δύσπιστων Μιλανέζων προς την αυστριακή κυριαρχία παραχωρώντας τους διάφορα προνόμια. Εξαιτίας όμως της πολιτικής του συγκρούστηκε με τον αδελφό του, Φραγκίσκο Ιωσήφ, και το όλο εγχείρημα απέτυχε. Έτσι παραιτήθηκε και εγκαταστάθηκε στο Κάστρο Μιραμάρε της Τεργέστης, το οποίο είχε κτίσει ο ίδιος (1856-60), αφού πρώτα η Αυστρία είχε χάσει τις ιταλικές κτήσεις της.