cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναμίμπια
Ανεξαρτητοποιήθηκε το 1990 από τη Νότια Αφρική, ωστόσο το Γουόλβις Μπέι και τα Νησιά Πένγκουιν παρέμειναν στη Νότια Αφρική μέχρι το 1994. Πριν αποτελούσε αποικία της Γερμανίας και ονομαζόταν Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική. Πρόεδρος της χώρας είναι ο Χάγκε Γκέινγκομπ.
Στον ύστερο 20ό αιώνα, εξεγέρσεις και απαιτήσεις για πολιτική εκπροσώπηση από Αφρικανούς πολιτικούς ακτιβιστές είχαν ως αποτέλεσμα την ανάληψη άμεσης ευθύνης από τον ΟΗΕ το 1966, αλλά η Νότια Αφρική διατήρησε ντε φάκτο τον έλεγχο της περιοχής. Το 1973 ο ΟΗΕ αναγνώρισε τον Οργανισμό Λαών της Νοτιοδυτικής Αφρικής ως επίσημο εκπρόσωπο του λαού της Ναμίμπιας. Στο κόμμα κυριαρχούσαν οι Οβάμπο, κύρια εθνική ομάδα της περιοχής. Μετά από συνεχιζόμενο ανταρτοπόλεμο, η Νότια Αφρική εγκατέστησε εσωτερική διακυβέρνηση στη Ναμίμπια το 1985.
Η Ναμίμπια έχει πληθυσμό 2,5 εκατομμυρίων ατόμων και μια σταθερή πολυκομματική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η γεωργία, η κτηνοτροφία, ο τουρισμός και τα ορυχεία – όπως τα ορυχεία διαμαντιού, ουρανίου, χρυσού, αργύρου και μεταλλευμάτων – σχηματίζουν τη βάση της οικονομίας της χώρας. Η ξηρή, μεγάλη έρημος Ναμίμπ κάνει τη Ναμίμπια μια από τις πιο αραιοκατοικημένες χώρες στον κόσμο.
Ετυμολογία
Το όνομα της χώρας προέρχεται από την Έρημο Ναμίμπ, η οποία θεωρείται ως η ξηρότερη έρημος στον κόσμο. Το όνομα Ναμίμπ, προέρχεται από τη γλώσσα Νάμα και σημαίνει "τεράστιο μέρος". Πριν την ανεξαρτησία της το 1990, η περιοχή ήταν γνωστή ως Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική (Deutsch-Südwestafrika), ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε Νοτιοδυτική Αφρική, αντανακλώντας την αποικιακή κατοχή από τους Γερμανούς και Νοτιοαφρικανούς (τεχνικά εξ ονόματος του Βρετανικού στέμματος, αντανακλώντας το καθεστώς ντομίνιον της Νότιας Αφρικής εντός της Βρετανικής Αυτοκρατορίας).
Προαποικιακή εποχή
thumb|Οι Σαν είναι οι παλαιότεροι ιθαγενείς κάτοικοι της Ναμίμπια. Οι ξηρές γαίες της Ναμίμπια έχουν κατοικηθεί από τους Σαν, Νταμάρα και Νάμα. Γύρω στον 14ο αιώνα, οι μετανάστες Μπαντού άρχισαν να καταφθάνουν κατά τη διάρκεια της εξάπλωσης των Μπαντού από την κεντρική Αφρική.
Από τα τέλη του 18ου αιώνα, Όορλαμ από την Αποικία του Ακρωτηρίου πέρασαν τον ποταμό Οράγγη και μετακινήθηκαν στη σημερινή νότια Ναμίμπια. Οι σχέσεις τους με τους νομαδικούς Νάμα ήταν κυρίως ειρηνικές. Δέχονταν τους ιεραποστόλους συνοδεύοντας τους Όορλαμ πολύ καλά, δίνοντάς τους το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν πηγάδια και άλλες υποδομές έναντι ετήσιας αμοιβής. Όσο προχωρούσαν βορειότερα, ωστόσο, οι Όορλαμ συγκρούστηκαν με τους Χερέρο στη Βίντχουκ, τους Γκομπάμπι, και τους Οκαχάντζα, που αντιστάθηκαν στην καταπάτησή τους. Ο πόλεμος Νάμα-Χερέρο ξέσπασε το 1880 και η κατάσταση εκτονώθηκε μόνο όταν η Γερμανική Αυτοκρατορία απέστειλε δυνάμεις στα αμφισβητούμενα μέρη και θεμελίωσε το στάτους κουό μεταξύ των Νάμα, Όορλαμ και Χερέρο.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που έφτασαν και εξερεύνησαν την περιοχή ήταν οι Πορτογάλοι περιηγητές Ντιόγκο Κάο το 1485 και ο Βαρθολομαίος Ντιάζ το 1486, αλλά το Πορτογαλικό στέμμα δεν προσπάθησε να διεκδικήσει τη περιοχή. Όπως και το μεγαλύτερο μέρος της εσωτερικής Υποσαχάριας Αφρικής, το εσωτερικό της Ναμίμπια δεν εξερευνήθηκε μέχρι τον 19ο αιώνα. Εκείνη την εποχή οι έποικοι και έμποροι ήταν κυρίως Γερμανοί και Σουηδοί. Οι ταξιδιώτες του Ντόρσλαντ πέρασαν από την περιοχή στη διαδρομή τους από το Τράνσβααλ προς την Ανγκόλα. Μερικοί από αυτούς μετακόμισαν στη Ναμίμπια και δεν συνέχισαν το ταξίδι τους.
Γερμανική κυριαρχία
thumb|Γερμανική εκκλησία και μνημείο για τους αποίκους στο Βίντχουκ, Ναμίμπια. Η Ναμίμπια έγινε γερμανική αποικία το 1884 υπό τον Όττο φον Μπίσμαρκ για να αποτρέψει την αντιληπτή βρετανική καταπάτηση και ήταν γνωστή ως Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική (Deutsch-Südwestafrika). Η επιτροπή Πάλγκρεϊβ από τον Βρετανό κυβερνήτη στο Κέιπ Τάουν καθόρισε ότι μόνο το φυσικό λιμάνι βαθέων υδάτων του κόλπου Ουάλβις άξιζε να καταληφθεί και έτσι το προσάρτησε στην επαρχία του Ακρωτηρίου της βρετανικής Νότιας Αφρικής.
Από το 1904 έως το 1907, οι Χερέρο και οι Νάμα πήραν τα όπλα ενάντια στη βάναυση γερμανική αποικιοκρατία. Σε μια υπολογισμένη τιμωρητική ενέργεια από τους Γερμανούς κατακτητές, κυβερνητικοί αξιωματούχοι διέταξαν την εξαφάνιση των ιθαγενών που έγινε γνωστή ως η Γενοκτονία των Χερέρο και των Νάμα. Σε αυτό που ονομάζεται «πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα», οι Γερμανοί σκότωσαν συστηματικά 10.000 Νάμα (το μισό πληθυσμό) και περίπου 65.000 Χερέρο (περίπου το 80% του πληθυσμού). Οι επιζώντες, όταν τελικά απελευθερώθηκαν από την κράτηση, υποβλήθηκαν σε μια πολιτική εκκένωσης, απέλασης, καταναγκαστικής εργασίας, φυλετικού διαχωρισμού και διακρίσεων σε ένα σύστημα που από πολλές απόψεις προέβλεπε το απαρτχάιντ που καθιέρωσε η Νότια Αφρική το 1948.
Οι περισσότεροι Αφρικανοί περιορίζονταν στα λεγόμενα αυτόχθονα εδάφη, τα οποία υπό την κυριαρχία της Νότιας Αφρικής μετά το 1949 μετατράπηκαν σε «πατρίδες» (Bantustans). Ορισμένοι ιστορικοί έχουν υποθέσει ότι η γερμανική γενοκτονία στη Ναμίμπια ήταν πρότυπο για τους Ναζί στο Ολοκαύτωμα. Η μνήμη της γενοκτονίας παραμένει σχετική με την εθνική ταυτότητα στην ανεξάρτητη Ναμίμπια και τις σχέσεις με τη Γερμανία. Η γερμανική κυβέρνηση ζήτησε επίσημα συγγνώμη για τη γενοκτονία της Ναμίμπια το 2004.
Υπό την εντολή της Νότιας Αφρικής
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα νοτιοαφρικανικά στρατεύματα υπό τον στρατηγό Λούι Μπότα κατέλαβαν την περιοχή και καθαίρεσαν τη γερμανική αποικιακή διοίκηση. Το τέλος του πολέμου και η Συνθήκη των Βερσαλλιών είχαν ως αποτέλεσμα η Νοτιοδυτική Αφρική να παραμείνει στην κατοχή της Νότιας Αφρικής, αρχικά ως εντολή της Κοινωνίας των Εθνών, μέχρι το 1990. Το σύστημα εντολών διαμορφώθηκε ως συμβιβασμός μεταξύ εκείνων που υποστήριζαν μια συμμαχική προσάρτηση πρώην γερμανικών και οθωμανικών εδαφών και μια πρόταση που υποβλήθηκε από εκείνους που ήθελαν να τα παραχωρήσουν σε μια διεθνή κηδεμονία μέχρι να μπορέσουν να αυτοκυβερνηθούν. Η εντολή επέτρεψε στη νοτιοαφρικανική κυβέρνηση να διοικεί τη Νοτιοδυτική Αφρική έως ότου οι κάτοικοι αυτής της περιοχής προετοιμαστούν για πολιτική αυτοδιάθεση. Η Νότια Αφρική ερμήνευσε την εντολή ως συγκαλυμμένη προσάρτηση και δεν έκανε καμία προσπάθεια να προετοιμάσει τη Νοτιοδυτική Αφρική για μελλοντική αυτονομία.
Ως αποτέλεσμα της Διάσκεψης για τον Διεθνή Οργανισμό το 1945, η Κοινωνία των Εθνών αντικαταστάθηκε επίσημα από τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) και οι πρώην εντολές της Κοινωνίας από ένα σύστημα κηδεμονίας. Το άρθρο 77 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών όριζε ότι η κηδεμονία των Ηνωμένων Εθνών «θα ισχύει...σε εδάφη που βρίσκονται τώρα υπό εντολή». Επιπλέον, θα ήταν "θέμα μεταγενέστερης συμφωνίας ως προς το ποιες περιοχές στις προαναφερθείσες περιοχές θα υπαχθούν στο σύστημα κηδεμονίας και υπό ποιους όρους". Ο ΟΗΕ ζήτησε να παραδοθούν όλες οι πρώην εντολές της Κοινωνίας των Εθνών στο Συμβούλιο Κηδεμονίας του μέχρι την ανεξαρτησίας τους. Η Νότια Αφρική αρνήθηκε να το πράξει και αντ' αυτού ζήτησε άδεια από τον ΟΗΕ για την επίσημη προσάρτηση της Νοτιοδυτικής Αφρικής, για την οποία δέχθηκε σημαντική κριτική. Όταν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ απέρριψε αυτή την πρόταση, η Νότια Αφρική απέρριψε τη γνώμη της και άρχισε να εδραιώνει τον έλεγχο της στην περιοχή. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και το Συμβούλιο Ασφαλείας απάντησαν παραπέμποντας το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ), το οποίο διεξήγαγε μια σειρά συζητήσεων σχετικά με τη νομιμότητα της νοτιοαφρικανικής κυριαρχίας μεταξύ 1949 και 1966. thumb|Χάρτης που απεικονίζει την Αστυνομική Ζώνη (με σκούρο) και τις φυλετικές πατρίδες (με κόκκινο) όπως υπήρχαν το 1978. Οι αυτοδιοικούμενες φυλετικές πατρίδες εμφανίζονται με σκούρο και κόκκινες ρίγες. thumb|Ταυτότητα Ξένου Παρατηρητή που εκδόθηκε κατά τις εκλογές στη Ναμίμπια το 1989. Η Νότια Αφρική άρχισε να επιβάλλει το απαρτχάιντ, το κωδικοποιημένο της σύστημα φυλετικού διαχωρισμού και διακρίσεων, στη Νοτιοδυτική Αφρική στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Οι μαύροι της Νοτιοδυτικής Αφρικής υπόκεινται σε ψήφιση νόμων, απαγόρευση κυκλοφορίας και πλήθος οικιστικών κανονισμών που περιόριζαν την κίνησή τους. Το νέο σύστημα επικεντρώθηκε στη νότια περιοχή της περιοχής που γειτνιάζει με τη Νότια Αφρική, γνωστή ως «Αστυνομική Ζώνη», όπου βρίσκονταν οι περισσότεροι από τους σημαντικότερους οικισμούς και η εμπορική οικονομική δραστηριότητα. Εκτός της Αστυνομικής Ζώνης, οι αυτόχθονες πληθυσμοί περιορίζονταν σε θεωρητικά αυτοδιοικούμενες φυλετικές πατρίδες.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η επιταχυνόμενη Αποαποικιοποίηση της Αφρικής και η αυξανόμενη πίεση στις εναπομείνασες αποικιακές δυνάμεις για να παραχωρήσουν στις αποικίες τους αυτοδιάθεση οδήγησαν στο σχηματισμό νεοφυών εθνικιστικών κομμάτων στη Νοτιοδυτική Αφρική. Κινήματα όπως η Εθνική Ένωση Νοτιοδυτικής Αφρικής (SWANU) και η Λαϊκή Οργάνωση Νοτιοδυτικής Αφρικής (SWAPO) υποστήριξαν τον επίσημο τερματισμό της εντολής της Νότιας Αφρικής και την ανεξαρτησία της περιοχής. Το 1966, μετά την αμφιλεγόμενη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου ότι δεν είχε νομική υπόσταση να εξετάσει το ζήτημα της νοτιοαφρικανικής κυριαρχίας, η SWAPO ξεκίνησε ένοπλη εξέγερση που κλιμακώθηκε ως μέρος μιας ευρύτερης περιφερειακής σύγκρουσης γνωστής ως Νοτιοαφρικανικός Πόλεμος των Συνόρων.
Ανεξαρτησία
Καθώς η εξέγερση του SWAPO εντάθηκε, η θέση της Νότιας Αφρικής για προσάρτηση της Νοτιοδυτικής Αφρικής στη διεθνή κοινότητα συνέχισε να αποδυναμώνεται. Ο ΟΗΕ δήλωσε ότι η Νότια Αφρική είχε αποτύχει στις υποχρεώσεις της να διασφαλίσει την ηθική και υλική ευημερία των αυτόχθονων κατοίκων της Νοτιοδυτικής Αφρικής και, ως εκ τούτου, είχε αποκηρύξει τη δική της εντολή. Στις 12 Ιουνίου 1968, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο διακήρυξε ότι, σύμφωνα με τις επιθυμίες του λαού της, η Νοτιοδυτική Αφρική θα μετονομαστεί σε Ναμίμπια. Το ψήφισμα 269 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, που εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 1969, κήρυξε παράνομη τη συνεχιζόμενη κατοχή της Ναμίμπια από τη Νότια Αφρική. Σε αναγνώριση αυτής της απόφασης ορόσημο, η ένοπλη πτέρυγα του SWAPO μετονομάστηκε σε Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό της Ναμίμπια (PLAN).
Η Ναμίμπια έγινε ένα από τα πολλά σημεία ανάφλεξης στις έμμεσες συγκρούσεις του Ψυχρού Πολέμου στη νότια Αφρική κατά τα τελευταία χρόνια της εξέγερσης του PLAN. Οι αντάρτες ζήτησαν όπλα και έστειλαν νεοσύλλεκτους στη Σοβιετική Ένωση για στρατιωτική εκπαίδευση. Καθώς η πολεμική προσπάθεια του PLAN κέρδιζε δυναμική, η Σοβιετική Ένωση και άλλα φίλα κράτη όπως η Κούβα συνέχισαν να αυξάνουν την υποστήριξή τους, αναπτύσσοντας συμβούλους για να εκπαιδεύσουν τους αντάρτες άμεσα καθώς και παρέχοντας περισσότερα όπλα και πυρομαχικά. Η ηγεσία του SWAPO, εξαρτημένη από τη στρατιωτική βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης, της Αγκόλα και τη Κούβας, τοποθέτησε το κίνημα σταθερά μέσα στο σοσιαλιστικό μπλοκ μέχρι το 1975. Αυτή η πρακτική συμμαχία ενίσχυσε την κυρίαρχη προοπτική του SWAPO ως σοβιετικού αντιπροσώπου, που κυριάρχησε στην ιδεολογία του Ψυχρού Πολέμου στη Νότια Αφρική και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την πλευρά της, η Σοβιετική Ένωση υποστήριξε το SWAPO εν μέρει επειδή θεωρούσε τη Νότια Αφρική ως περιφερειακό δυτικό σύμμαχο. thumb|left|Νοτιοαφρικανικά στρατεύματα περιπολούν τη συνοριακή περιοχή για αντάρτες του PLAN τη δεκαετία του 1980.
Η αυξανόμενη πολεμική κούραση και η μείωση των εντάσεων μεταξύ των υπερδυνάμεων ανάγκασαν τη Νότια Αφρική, την Ανγκόλα και την Κούβα να προσχωρήσουν στην Τριμερή Συμφωνία, υπό την πίεση τόσο της Σοβιετικής Ένωσης όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Νότια Αφρική αποδέχτηκε την ανεξαρτησία της Ναμίμπια με αντάλλαγμα την κουβανική στρατιωτική απόσυρση από την περιοχή και τη δέσμευση της Ανγκόλα να σταματήσει κάθε βοήθεια στο PLAN. Το PLAN και η Νότια Αφρική ενέκριναν μια άτυπη κατάπαυση του πυρός τον Αύγουστο του 1988 και μια Ομάδα Βοήθειας για τη Μετάβαση των Ηνωμένων Εθνών (UNTAG) σχηματίστηκε για να παρακολουθεί την ειρηνευτική διαδικασία στη Ναμίμπια και να επιβλέπει την επιστροφή των προσφύγων. Η κατάπαυση του πυρός διακόπηκε μετά την τελική εισβολή του PLAN στην περιοχή, πιθανώς ως αποτέλεσμα παρανόησης των οδηγιών της UNTAG, τον Μάρτιο του 1989. Αργότερα επιβλήθηκε νέα εκεχειρία με τον όρο ότι οι αντάρτες έπρεπε να περιοριστούν στις εξωτερικές τους βάσεις στην Ανγκόλα μέχρι να αφοπλιστούν και να αποστρατευτούν από το UNTAG.
Μέχρι το τέλος της 11μηνης μεταβατικής περιόδου, τα τελευταία Νοτιοαφρικανικά στρατεύματα είχαν αποσυρθεί από τη Ναμίμπια, σε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους είχε χορηγηθεί αμνηστία, η νομοθεσία που συνιστούσε ρατσιστικές διακρίσεις καταργήθηκε και 42.000 πρόσφυγες από τη Ναμίμπια επέστρεψαν στα σπίτια τους. Λίγο περισσότερο από το 97% των δικαιούχων ψηφοφόρων συμμετείχαν στις πρώτες κοινοβουλευτικές εκλογές της χώρας που διεξήχθησαν με καθολική ψηφοφορία. Το σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών περιελάμβανε επίβλεψη από ξένους εκλογικούς παρατηρητές σε μια προσπάθεια να διασφαλιστεί η διεξαγωγή ελεύθερων και δίκαιων εκλογών. Το SWAPO κέρδισε πολλές έδρες στη Συντακτική Συνέλευση με 57% της λαϊκής ψήφου. Αυτό έδωσε στο κόμμα 41 έδρες, αλλά όχι πλειοψηφία δύο τρίτων, κάτι που θα του επέτρεπε να συντάξει μόνο του το σύνταγμα.
Το Σύνταγμα της Ναμίμπια εγκρίθηκε τον Φεβρουάριο του 1990. Ενσωμάτωσε προστασία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και αποζημίωση για κρατικές απαλλοτριώσεις ιδιωτικής ιδιοκτησίας και ίδρυσε ανεξάρτητο δικαστικό σώμα, νομοθετικό σώμα και εκτελεστική προεδρία (η συντακτική συνέλευση έγινε η εθνική συνέλευση). Η χώρα έγινε επίσημα ανεξάρτητη στις 21 Μαρτίου 1990. Ο Σαμ Νουτζόμα ορκίστηκε ως ο πρώτος Πρόεδρος της Ναμίμπια σε μια τελετή στην οποία παρευρέθηκαν ο Νέλσον Μαντέλα της Νότιας Αφρικής (ο οποίος είχε αποφυλακιστεί τον προηγούμενο μήνα) και εκπροσώπους από 147 χώρες, συμπεριλαμβανομένων 20 αρχηγούς κρατών. Το 1994, μετά τις πρώτες πολυφυλετικές εκλογές στη Νότια Αφρική, η χώρα αυτή παραχώρησε τον κόλπο Ουάλβις στη Ναμίμπια.
Διοικητική διαίρεση
δεξιά|μικρογραφία|Οι δεκατέσσερις [[περιφέρειες της Ναμίμπια]] Η Ναμίμπια διαιρείται σε 14 περιφέρειες και υποδιαιρείται σε 121 εκλογικές περιφέρειες. Η διοικητική διαίρεση της Ναμίμπια κατατίθεται από τις Επιτροπές Οροθεσίες και η Εθνοσυνέλευση τις εγκρίνει ή τις απορρίπτει. Από το 1990, τέσσερις Επιτροπές Οριοθεσίας έχουν παραδώσει το έργο τους, με πιο πρόσφατη τη παράδοση του 2013, υπό την προεδρία του δικαστή Άλφρεντ Σιμπολέκα.
Οι περιφερειακοί σύμβουλοι εκλέγονται από το λαό (περιφερειακές εκλογές) με μυστική ψηφοφορία.
Οι τοπικές αρχές στη Ναμίμπια μπορεί να είναι δήμοι, αστικά συμβούλια ή χωριά.
Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Δημογραφία
Η Ναμίμπια έχει τη δεύτερη χαμηλότερη πυκνότητα πληθυσμού, μετά από τη Μογγολία. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της Ναμίμπια είναι Μπαντού (όσο αναφορά τη γλωσσική προέλευση) και ως επί το πλείστον από την εθνικότητα Οβάμπο, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το ήμισυ του πληθυσμού. Άλλες εθνοτικές ομάδες είναι η Χερέρο και η Χίμπα, οι οποίες μιλούν μια παρόμοια γλώσσα, και η Νταμάρα.
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Βίκυ Μοσχολιού
Η Βίκυ Μοσχολιού (Αθήνα, 23 Μαΐου 1943 – 16 Αυγούστου 2005) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μεταξουργείο, στην Αθήνα, ωστόσο έζησε τα παιδικά της χρόνια στην Αγία Βαρβάρα. Σε ηλικία 13 ετών άρχισε να εργάζεται σε εργοστάσιο ως κορδελιάστρα.
Αρχικά, δοκίμασε με επιτυχία να πάρει μέρος στην εκπομπή ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη, Χαρούμενα Ταλέντα. Ήταν μόλις 14 χρόνων και ο πατέρας της αρνήθηκε σθεναρά να ξεκινήσει να κάνει ζωντανές εμφανίσεις. Ωστόσο η αρχή έγινε το 1962 μετά από μεσολάβηση της εξαδέλφης της, Έφης Λίντα. Εμφανίστηκε στην Τριάνα του Βασίλη Χειλά όπου ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης διέκρινε αμέσως τις ικανότητες. Αργότερα έχοντας μείνει χωρίς δουλειά, θυμήθηκε τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον οποίο ένα χρόνο πριν, το 1961, είχε γνωρίσει σε μια διαδρομή στο λεωφορείο Αθήνα-Αιγάλεω και έτσι ξεκίνησε την καριέρα της.
Καθιερώθηκε το 1964 τραγουδώντας το «Χάθηκε το φεγγάρι» του Σταύρου Ξαρχάκου στην κινηματογραφική ταινία του Ντίνου Δημόπουλου, Λόλα. Τον επόμενο χρόνο το τραγούδι της «Ένα αστέρι πέφτει - πέφτει» έγινε μεγάλη επιτυχία.
Η Μοσχολιού ως τύπος τραγουδίστριας ήταν contralto, δηλαδή η βαρύτερη γυναικεία φωνή. Κατείχε μεγάλη έκταση φωνής, βαριά ηχητικότητα και μια μελαγχολική βραχνή χροιά.
Συνεργασίες
Συνεργάστηκε με πολλούς συνθέτες όπως με το Γιώργο Ζαμπέτα, τον Άκη Πάνου, το Μίκη Θεοδωράκη, τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Δήμο Μούτση, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Μίμη Πλέσσα, τον Γιάννη Σπανό, τον Σταύρο Κουγιουμτζή, τον Τάκη Μουσαφίρη, τον Σπύρο Παπαβασιλείου, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, το Γιώργο Χατζηνάσιο, τον Απόστολο Καλδάρα, το Γιάννη Μαρκόπουλο, το Ζώρζ Μουστακί, τον Τάκη Μπουγά, το Γιώργο Νιάρχο, το Βαγγέλη Πιτσιλαδή, τον Σταμάτη Κραουνάκη, το Στέλιο Βαμβακάρη, το Γιώργο Κατσαρό, το Νίκο Καρανικόλα κ.ά. Τραγούδησε στίχους πολλών στιχουργών και ποιητών ανάμεσα στους οποίους είναι ο Μιχάλης Κατσαρός, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, η Λίνα Νικολακοπούλου, η Κωστούλα Μητροπούλου, ο Νίκος Γκάτσος, ο Δημήτρης Χριστοδούλου, ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης, ο Θάνος Σοφός, ο Μιχάλης Μπουρμπούλης, ο Κώστας Κινδύνης, ο Κώστας Βίρβος, ο Ντίνος Χριστιαννόπουλος, ο Πυθαγόρας, ο Γιώργος Σκούρτης και άλλοι πολλοί.
Δύο επιτυχίες της έδωσαν το όνομα σε δύο νυκτερινά κέντρα της Αθήνας, τα «Δειλινά» και τα «Ξημερώματα».
Εμφανίσεις
Η Βίκυ Μοσχολιού ήταν από τις πρώτες ερμηνεύτριες που εγκατέλειψε τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα και τα υψηλά νυχτοκάματα για να κατέβει στην Πλάκα και να τραγουδήσει σε μπουάτ, κάνοντας τις κυριότερες εμφανίσεις της στον «Ζυγό» και το «Zoom» της Πλάκας στο πλευρό του Δήμου Μούτση στις αρχές της δεκαετίας του 1970 δημιουργώντας έναν εναλλακτικό τρόπο διασκέδασης, με άλλο ήθος και ύφος. Έξι συνεχείς σαιζόν η Μοσχολιού τραγουδά στις μπουάτ τραγούδια των Δήμου Μούτση, Γιάννη Μαρκόπουλου, Μίκη Θεοδωράκη και Γιάννη Σπανού ενώ παράλληλα δισκογραφεί μερικά από τα σημαντικότερα τραγούδια της όπως τα: «Έτσι είναι η ζωή», «Μια βραδιά στη Λάρισα», «Μεσόγειος», «Η Ρόζα η ναζιάρα», «Άνθρωποι Μονάχοι».
Ελάχιστοι επίσης γνωρίζουν ότι η Βίκυ Μοσχολιού εμφανίστηκε στο Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης, στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου και στο θέατρο Ολυμπιά στο Παρίσι. Με τη σεμνότητα και την απλότητα που την χαρακτήριζε ελάχιστες φορές μιλούσε για τους θριάμβους της. Επίσης, εμφανίστηκε και στις βασιλικές αυλές της Ελλάδας, της Περσίας και της Ιορδανίας.
«Αγαπημένες της δουλειές ήταν όλες οι σεζόν στο Ζυγό. Ο Ζυγός ήταν ο πιο αγαπημένος της χώρος, μαζί με το Hyatt Regency Theater της Θεσσαλονίκης, που της πήγαινε πολύ. Σαν να ήταν στο εξωτερικό. Ήχος και φώτα ήταν τα καλύτερα που είχαμε δουλέψει ποτέ. Επίσης, αγαπημένος χώρος ήταν το Αllegro».
Προσωπική ζωή
Την Πρωτομαγιά του 1967 παντρεύτηκε τον ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού, Μίμη Δομάζο με κουμπάρο τον στρατιωτικό της Χούντας Ιωάννη Λαδά. Με το Μίμη Δομάζο απέκτησε δύο κόρες, αλλά το 1979 πήραν διαζύγιο. Έφυγε από τη ζωή το 2005 από καρκίνο, σε ηλικία 62 ετών στο σπίτι της στους Θρακομακεδόνες.
Τρεις μήνες μετά την επιβολή της Δικτατορίας του 1967, στις 13 Ιουλίου 1967, η Βίκυ Μοσχολιού μαζί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση τραγούδησαν στο νυκτερινό κέντρο «Δειλινά» (Αθήνα), σε πρώτη δημόσια εκτέλεση, τον Ύμνο της 21ης Απριλίου, «Μέσα στ΄ Απρίλη τη γιορτή», (στίχοι Η. Καραμανέα και μουσική Α. Ρεμούνδου), σε εκδήλωση του τότε Ρ/Σ της ΥΕΝΕΔ υπό την καλλιτεχνική παρουσίαση του Γ. Οικονομίδη.
Επίσης, κατά τη Στρατιωτική δικτατορία συμμετείχε στους χουντικούς εορτασμούς της επετείου της 21ης Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο ανάμεσα σε άλλους ηθοποιούς και τραγουδιστές.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2000
Το 15ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2000 διοργανώθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στις 19 & 20 Φεβρουαρίου μαζί με το αντίστοιχο των γυναικών, ενώ τα πρωταθλήματα εφήβων και νεανίδων έγιναν ξεχωριστά. Στο ίδιο στάδιο έγινε το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων στις 5 & 6 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής σύλλογος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για ενδέκατη φορά.
Βίκυ Μοσχολιού
Προσωπική ζωή
Η Αρετή Γκόρντον, γραμματέας και φίλη της Βίκυς Μοσχολιού, διηγείται...
«...Γράφω στο περιοδικό Athenian (αγγλόφωνο) και την ημέρα της γιορτής μου, 17 Ιουλίου, της Αγίας Μαρίνας (Αρετή-Μαρίνα), βρέθηκα με την παρέα μου στο αναψυκτήριο της Μαρίνας Ζέας, όπου έκανε κάποιες εμφανίσεις η Βίκυ Μοσχολιού. Τρελάθηκα με την υπέροχη φωνή της. Της μίλησα και της ζήτησα να μου δώσει συνέντευξη για το περιοδικό. Δέχτηκε και με κάλεσε να πάω να την ακούσω στη Νεράιδα το επόμενο Σάββατο. Αυτό ήταν. Δεθήκαμε τόσο πολύ εκείνο το καλοκαίρι, που αυτό άλλαξε τη ζωή μου για πάντα. Της έκανα και τη συνέντευξη για το περιοδικό, που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο. Με μένα βρήκε τα πάντα, έγινα το δεξί της χέρι και η καλύτερή της φίλη. Της οργάνωσα όλο το αρχείο με τις φωτογραφίες και τα αποκόμματα. Όταν συγκέντρωσα όλα της τα τραγούδια και της τα έδειξα, κατάλαβε πόσο σημαντικά ήταν τα τραγούδια που είχε πει. Και θυμόταν όλους τους στίχους, ακόμα και των πρώτων της τραγουδιών. Στο βιβλίο μου, όταν πια το έγραψα, ήθελα να δώσω να καταλάβουν πόσο σημαντική γυναίκα και τραγουδίστρια υπήρξε», Αρετή Γκόρντον (γραμματέας και συγγραφέας, Θυμάμαι τη Βίκυ Μοσχολιού, εκδόσεις Φερενίκη).
Δισκογραφία-Δίσκοι 33 στροφών / cds
Συνοπτικά (Προσωπικά Άλμπουμς & Συμμετοχές)
Πληροφορίες (Προσωπικά Άλμπουμς & Συμμετοχές)
1966
1967
1968
1969
1970
1971
1972
1973
1974
1975
1976
1977
1978
1979
1980
1981
1982
1984
1986
1987
1988
1989
1990
1991
1992
1993
1995
1996
1999
2002
2004
2005
2006
2007
2010
Δισκογραφία-Δίσκοι 45 στροφών & singles
1962
1963
1964
1965
1966
1967
1968
1969
1971
1972
1974
1975
1976
1977
1985
1992
1995
2000
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Βουλευτικές εκλογές στο Μπενίν 2011
Βουλευτικές εκλογές στο Μπενίν διεξήχθησαν στις 30 Απριλίου του 2011, με χαμηλή προσέλευση στις κάλπες. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί για τις 17 Απριλίου 2011, όμως καθυστέρησε η διεξαγωγή τους. Στις εκλογές ο κυβερνητικός συνασπισμός που πρόσκειται στον πρόεδρο Γιαγί Μπονί παρουσίασε κέρδη κατά 6 έδρες. Η νίκη αυτή ήρθε έναν μήνα μετά τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών, που είχαν ως αποτέλεσμα την επανεκλογή του Μπονί. Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, Αντριέν Ουνμπετζί αμφισβήτησε τα αποτελέσματα.
Εκστρατεία
Στις εκλογές πήραν μέρος συνολικά 20 κόμματα και 1.600 υποψήφιοι. Το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης ήταν ένας συνασπισμός κομμάτων με την ονομασία η Ένωση Φτιάχνει το Έθνος, της οποίας ο αρχηγός ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2006 με τη σημαία του Κόμματος Δημοκρατικής Ανανέωσης.
Αποτελέσματα
Εθνοσυνέλευση του Μπενίν, 30 Απριλίου 2011 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=500|Κόμματα και συμμαχίες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Μπενίν
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09 ήταν η 24η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Αχυρώνας Λιοπετρίου για 3η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 2008-09 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2009-10. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Βίκτορ Μπαμπάρικο
Ο Βίκτορ Μπαμπάρικο ( Ολοκληρωμένο όνομα: Βίκτορ Ντιμιτρίεβιτς Μπαμπάρικο, Λευκορωσικά: Віктар Дзмітрыевіч Бабарыка) είναι ένας Λευκορώσος τραπεζίτης και πολιτικός. Είναι μία από τις πιο γνωστές και ηγετικές φυσιογνωμίες της Λευκορωσικής αντιπολίτευσης, η οποία αντιτίθεται στον αυταρχισμό του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο και ζητά δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Ο Βίκτορ Μπαμπάρικο δήλωσε συμμετοχή στις προεδρικές εκλογές του 2020, όμως λίγο αργότερα συνελήφθη από τις αρχές με την κατηγορία οικονομικών εγκλημάτων, στις οποίες συνεχίζει να είναι έγκλειστος. Η Διεθνής Αμνηστία τον χαρακτηρίζει ως «κρατούμενο συνείδησης».
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2007-08
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 2008-09
Βίκτορ Μπαμπάρικο
Ζωή
Γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1963, στο Μίνσκ, και το 1981 αποφοίτησε από το 92ο Λύκειο του Μινσκ. Σπούδασε στο Κρατικό Λευκορωσικό Πανεπιστήμιο, από όπου αποφοίτησε το 1995. Συμπλήρωσε τις σπουδές του τελειώνοντας το Λευκορωσικό Κρατικό Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Τον Ιούλιο του 2000, έγινε διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Belgazprombank, θέση την οποία κράτησε έως και τον Μάϊο του 2020.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2007-08
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 2007-08
Βίκτορ Μπαμπάρικο
Κοινωνική Προσφορά
Ο Βίκτορ Μπαμπάρικο έχει ασχοληθεί με διάφορες φιλανθρωπίες. Το 2008 ίδρυσε το φιλανθρωπικό ίδρυμα «ευκαιρία» που βοηθάει παιδιά με σοβαρές ή/και σπάνιες ασθένειες. Έχει δωρίσει χιλιάδες βιβλία σε βιβλιοθήκες σε όλη τη Λευκορωσία, ενώ βοήθησε στο να επιστραφούν στη Λευκορωσία διάφορα έργα ζωγραφικής από Λευκορώσους ζωγράφους. Ακόμα έχει συνεισφέρει στη δημιουργία και ανάπτυξη του πολιτιστικού κέντρου ΟΚ16, ενός κέντρου που προωθεί την τέχνη μέσα από διάφορα πρωτότυπα μέσα.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2007-08
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα :
Βίκτορ Μπαμπάρικο
Πολιτική Δράση
Αν και μέχρι τότε ο Βίκτορ Μπαμπάρικο δεν είχε ασχοληθεί καθόλου με την πολιτική, στις αρχές Μαΐου 2020 ανακοίνωσε ότι θα βάλει υποψηφιότητα για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του Αυγούστου. Σύμφωνα με τον ίδιο, έβαλε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές για να διαφυλάξει την ανεξαρτησία της Λευκορωσίας. Αμέσως μετά την ανακοίνωση αυτή, ο Βίκτορ Μπαμπάρικο μαζί με την ομάδα του άρχισαν να συγκεντρώνουν υπογραφές καθώς, ο υπάρχον νόμος της Λευκορωσίας επιβάλει ότι, για να θέσει ένας πολίτης υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές, πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον εκατό χιλιάδες υπογραφές. Κατά την προεκλογική περίοδο ο Βίκτορ Μπαμπάρικο άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση του Λουκασένκο. Χαρακτιριστικά, στις 2 Ιουνίου, ο Μπαμπάρικο έστειλε επιστολή στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, κατηγορώντας τον πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο για παραβίαση του εκλογικού νόμου. Μετά από αυτό οι αρχές άρχισαν να βάζουν εμπόδια στην προεκλογική εκστρατεία του Μπαμπάρικο. Πολλά μέλη της εκλογικής ομάδας του Μπαμπάρικο συνελήφθησαν τις επόμενες ημέρες, αν και συνήθως αφήνονταν ελεύθερα μετά από λίγο. Παρόλα αυτά έως τις 12 Ιουνίου ο Βίκτορ Μπαμπάρικο είχε συγκεντρώσει παραπάνω από 300.000 υπογραφές, το τριπλάσιο δηλαδή από αυτό που χρειαζόταν για να πάρει την υποψηφιότητα. Ωστόσο στις 17 Ιουνίου αναφέρθηκε ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του Βίκτορ Μπαμπάρικο είχε παγώσει από τις αρχές.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Βίκτορ Μπαμπάρικο
Σύλληψη
Στις 18 ο ίδιος και ο γιος του, που συμμετέχει στην εκλογική ομάδα του πατέρα του, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε αστυνομικό τμήμα. Οι αρχές κατηγόρησαν τον Βίκτορ Μπαμπάρικο για οικονομικά σκάνδαλα όταν ήταν διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Belgazprombank. Η σύλληψή του πυροδότησε κύμα αντιδράσεων στο εσωτερικό, με πολλούς πολίτες να κατεβαίνουν να διαδηλώσουν τόσο στο Μινσκ όσο και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Λευκορωσίας. Παρόλες τις αντιδράσεις ο Βικτορ Μπαμπάρικο δεν απελευθερώθηκε. Στις 30 Ιουνίου Διεθνής Αμνηστία χαρακτήρισε τον Μπαμπάρικο και τον γιο του ως κρατούμενοι της συνείδησης. Η σύλληψή του θεωρείται ως ένα ακόμα από τα πολλά γεγονότα που οδήγησαν στις Λευκορωσικές διαδηλώσεις του 2020, τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχει γνωρίσει η Λευκορωσία.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Βαθμολογία
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Βίκτορ Μπαμπάρικο
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί κρατούμενοι
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09
Αποτελέσματα
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Βασίλειος Νικολαΐδης
Ο Βασίλειος Νικολαΐδης (Κωνσταντινούπολη 1817- ;) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και δημοσιογράφος του 19ου αιώνα.
Βαλβούσια Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Βασίλειος Νικολαΐδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1817. Κατατάχτηκε στον στρατό και πήρε προαγωγή στον βαθμό του λοχαγού του μηχανικού. Ασχολήθηκε με τα γράμματα και έγραψε δυο διατριβές στα γαλλικά. Ήταν επίσης συνεργάτης του Βρετανικού Αστέρα και υπέγραφε με το όνομα «Ιωαννάς». Διακρίθηκε στην μάχη της Καλαμπάκας στη Θεσσαλία, όπου ήταν υπασπιστής του στρατηγού Χατζηπέτρου. Πήρε μέρος και στον Κριμαϊκό Πόλεμο ως ακόλουθος του Ρωσικού στρατού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Φρούριο Μανοέλ
Το Φρούριο Μανοέλ είναι φρούριο, το οποίο βρίσκεται στη Μάλτα. Ορθώνεται στη νήσο Μανοέλ, η οποία βρίσκεται απέναντι από την πόλη Γκζίρα στο Λιμάνι του Μαρσαμξέτ, στα βορειοδυτικά της Βαλέτας και επιβλέπει την είσοδο σ' αυτό το λιμάνι, καθώς και την ακτή της Σλιέμα.
Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το Κοσσυφοπέδιο μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2016. Η ομάδα του οργανώνεται από την Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου (ΟΕΚ), η οποία ιδρύθηκε το 1992 και έγινε πλήρες μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στις 9 Δεκεμβρίου 2014. Έκτοτε, έχει λάβει μέρος σε όλες τις Ολυμπιάδες και έχει κατακτήσει τρία χρυσά μετάλλια.
Φρούριο Μανοέλ
Περιγραφή
Το Φρούριο Μανοέλ είναι οχυρωμένο φρούριο, του οποίου η πλειονότητα των αμυντικών τάφρων και τειχών δημιουργήθηκαν στον ίδιο τον βράχο που αποτελεί το νησί. Ανεγέρθηκε από τους Ιωαννίτες Ιππότες μεταξύ του 1723 και του 1755, υπό τις διαταγές του Μεγάλου Μάγιστρου Μανοέλ ντε Βιλιένα.
Η ιδέα της οχύρωσης του νησιού, το οποίο αποκαλείτο τότε Isolotto, αποδίδεται στον Γάλλο μηχανικό Ρενέ Ζακόμπ ντε Τινιέ. Η οριστική εφαρμογή του συγκεκριμένου σχεδίου περιελάμβανε και τις συμβουλές του Σαρλ Φρανσουά ντε Μοντιόν, εκείνη την εποχή στρατιωτικό μηχανικό του Τάγματος της Μάλτας, υπεύθυνο για τα αμυντικά τείχη και την άμυνα του νησιού. Επιπλέον, ο Μοντιόν τέθηκε επικεφαλής της εποπτείας των κατασκευαστικών έργων, ενώ ενταφιάστηκε στο παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου, εντός των τειχών του φρουρίου.
Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ιστορία
Από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 έως τους Χειμερινούς του 1992, οι Κοσοβάροι αθλητές συμμετείχαν ως μέρος της Γιουγκοσλαβικής ομάδας. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, τρεις ποδοσφαιριστές που γεννήθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο (Μιλουτίν Σόσκιτς, Φαχρουντίν Γιουσούφι και Βλαντιμίρ Ντούρκοβιτς) κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο ως μέλη της Εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, ο Αζίζ Σαλίχου έγινε ο πρώτος Ολυμπιονίκης από το Κοσσυφοπέδιο, ο οποίος κέρδισε ολυμπιακό μετάλλιο σε ατομικό αγώνισμα (χάλκινο στην πυγμαχία).
Φρούριο Μανοέλ
Περιγραφή
Το φρούριο είχε ενεργό ρόλο, όχι μόνο κατά την περίοδο των Ιωαννιτών Ιπποτών, αλλά και υπό βρετανική κατοχή, μέχρι και το 1906, όταν και οι Βρετανικές Αρχές εγκατέλειψαν την περιοχή.
Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
thumb|Η κεντρική αυλή του Φρουρίου Μανοέλ.Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αντιαεροπορικές μονάδες πυροβολικού των 94 mm εγκαταστάθηκαν εντός και περιμετρικά του φρουρίου. Τα πυροβόλα ήταν εγκατεστημένα πάνω σε ειδικές πλατφόρμες από τσιμέντο υπό μορφή ημικυκλίου, οι οποίες είχαν προστεθεί περιμετρικά των τειχών. Τα τείχη του φρουρίου, οι στρατώνες, καθώς και το παρεκκλήσι υπέστησαν μεγάλες ζημιές από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς.
Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ιστορία
Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1992, συστάθηκε η Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου. Ωστόσο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες συνέχισαν να παίρνουν μέρος μόνο οι Κοσοβάροι αθλητές σερβικής εθνικότητας, οι οποίοι συμμετείχαν με την ομάδα της Σερβίας και Μαυροβουνίου και αργότερα της Σερβίας. Στις 17 Φεβρουαρίου 2008, το κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου ανακήρυξε μονομερώς ανεξαρτησία από τη Σερβία. Η Μαϊλίντα Κελμέντι, παγκόσμια πρωταθλήτρια στο τζούντο, προκρίθηκε για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και ήθελε να συμμετάσχει για το Κοσσυφοπέδιο, αλλά η ΔΟΕ δεν αναγνώριζε την ΟΕΚ εκείνη τη στιγμή. Η ΔΟΕ απέρριψε επίσης το αίτημα της Κελμέντι να αγωνιστεί ως ανεξάρτητη αθλήτρια, ενώ η Ολυμπιακή Επιτροπή της Σερβίας προσκάλεσε όλους τους Κοσοβάρους αθλητές να συμμετάσχουν με την ομάδα της Σερβίας. Η Κελμέντι εκπροσώπησε τελικά την Αλβανία, ενώ οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου συμμετείχαν με τη σέρβικη ομάδα.
Φρούριο Μανοέλ
Σήμερα
Το φρούριο τελεί υπό αναπαλαίωση: η λήξη των εργασιών είχε προβλεφθεί για το 2010.
Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ιστορία
Τον Απρίλιο του 2013, οι κυβερνήσεις της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου υπέγραψαν τη συμφωνία των Βρυξελλών. Το Κοσσυφοπέδιο αναγνωρίστηκε ως προσωρινό μέλος της ΔΟΕ στις 22 Οκτωβρίου 2014, ενώ στις 9 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους έγινε πλήρες μέλος. Το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε Ολυμπιακούς Αγώνες ως ανεξάρτητο έθνος, με τη Κελμέντι σημαιοφόρο, η οποία κατέκτησε και το πρώτο μετάλλιο για τη χώρα. Ακολούθησαν δύο ακόμα χρυσά μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, με τις Ντίστρια Κρασνίκι και Νόρα Γκιακόβα στο τζούντο.
Φρούριο Μανοέλ
Πηγή
Κατηγορία:Κάστρα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μάλτα Κατηγορία:Κάστρα και οχυρώσεις των Οσπιταλίων Ιπποτών
Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Κοσσυφοπέδιο Κοσσυφοπεδιο
Σρεζ
Στο πριγκιπάτο της Σερβίας, το Βασίλειο της Σερβίας και τη Γιουγκοσλαβία, το σρεζ (срез, πληθυντικός: срезови) ήταν διοικητική μονάδα δεύτερου επιπέδου. Το σρεζ αντιστοιχούσε σε μια επαρχία που περιείχε αρκετούς δήμους πόλεων η χωριών. Καταργήθηκε στην ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας το 1963-67, παρόλο που ο όρος καταστάρσκι σρεζ χρησιμοποιείται για σκοπούς καταγραφής της ιδιοκτησίας.
Ιστορία
Το σρεζ ήταν διοικητική μονάδα δευτέρου επιπέδου σύμφωνα με το σερβικό σύνταγμα του 1903 και το γιουγκοσλαβικό σύνταγμα του 1921, κάτω από το όκρουγκ και πάνω από το όπστσινα.
Πηγές
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Σερβίας Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Γιουγκοσλαβίας
ConIFA
Η CONIFA (αγγλικά: Confederation of Independent Football Associations, Συνομοσπονδία Ανεξάρτητων Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών) είναι μια ομοσπονδία ποδοσφαίρου η οποία ιδρύθηκε το 2013. Αποτελείται από ομάδες που εκπροσωπούν τα έθνη, τις εξαρτήσεις, τα μη αναγνωρισμένα κράτη, τις μειονότητες, τους ανιθαγενείς λαούς, των περιφερειών και των μικροεθνών που δεν ανήκουν στη Διεθνής Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA). Η ConIFA διοργανώνει τo ConIFA World Football Cup, το πρώτο από τα οποία έλαβε χώρα το 2014 στο Έστερσουντ της Σουηδίας. Το πρώτο ConIFA European Football Cup διεξήχθη τον Ιούνιο του 2015 στην περιοχή Ζέκελι. Στο μέλλον η οργάνωση ελπίζει να διοργανώσει παγκόσμιο κύπελλο γυναικών, τσάλεντζ καπ και σούπερ καπ για τους συλλόγους, και ένα παγκόσμιο κύπελλο μπιτς σόκερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Στάλκερ (ταινία)
Στάλκερ (ρωσικά Сталкер, κυνηγός) ονομάζεται κινηματογραφικό έργο επιστημονικής φαντασίας του 1979, σε σκηνοθεσία του Αντρέι Ταρκόφσκι, βασισμένο στη νουβέλα Roadside Picnic των Μπόρις και Αρκάντι Στρουγκάρσκι. Περιγράφει την πορεία τριών ατόμων μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο που ονομάζεται «ζώνη» αναζητώντας ένα σημείο που λένε ότι εκπληρώνει όλες τις επιθυμίες του ανθρώπου.
Πλοκή
Σε μια περιοχή αποκαλούμενη «ζώνη» συνέβη κάτι το ανεξήγητο, μια πρόσκρουση μετεωρίτη ή κάτι παρόμοιο. Γι' αυτό η κυβέρνηση περιέφραξε την περιοχή και την περιφρουρεί για να μην την πλησιάσει κανένας. Αυτοί που ξέρουν λένε όμως ότι στην περιοχή αυτή κυβερνά μια δύναμη που εκπληρώνει τις επιθυμίες των ανθρώπων. Κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει. Μόνο μερικοί που τους αποκαλούν Στάλκερ ξέρουν το δρόμο που οδηγεί στο κέντρο της ζώνης.
Η ταινία αρχίζει με τον Στάλκερ στο σπίτι του με τη σύζυγο και την κόρη του. Ο Στάλκερ θέλει να επισκεφτεί τη ζώνη, αλλά η γυναίκα του τον πιέζει να μην το κάνει, γιατί είναι απαγορευμένη περιοχή. Εκείνος την αγνοεί και ξεκινά το ταξίδι προς τη ζώνη μαζί με έναν συγγραφέα και έναν επιστήμονα, που τον ναυλώνουν για να τους οδηγήσει. Οι τρεις ταξιδιώτες έχουν διαφορετικά κίνητρα ο καθένας. Ενώ ο συγγραφέας ελπίζει να ξαναβρεί την έμπνευση που τον έχει από καιρό εγκαταλείψει, ο Στάλκερ θέλει να επιστρέψει στον τόπο που κάποτε είχε ξεψυχήσει ένας παλιός συνοδοιπόρος του. Ο επιστήμονας όμως θέλει να μπει στην ζώνη για να την καταστρέψει, επειδή πιστεύει ότι άλλοι αδίστακτοι κάποια μέρα μπορεί να κάνουν κατάχρηση της δύναμής της και να βλάψουν την ανθρωπότητα.
Η ζώνη είναι ένας τόπος αλλόκοτος, που αλλάζει συνεχώς την μορφή του. Οι τρεις ταξιδιώτες βρίσκονται συνεχώς σε κίνδυνο που παραμονεύει παντού. Τελικά, όταν φτάνουν στον προορισμό τους θα ανακαλύψουν ότι δεν είναι έτοιμοι ακόμη για να αποδεχτούν την δύναμη της ζώνης. Το έργο καταλήγει σε έναν μακρύ μονόλογο της γυναίκας του Στάλκερ που τον αγαπάει, συνοδευόμενη από εικόνες της κόρης του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Σοβιετικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Mosfilm Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αντρέι Ταρκόφσκι Κατηγορία:Σοβιετικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Εσθονία
Γαλινθιάδα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Γαλινθιάδα (Γαλινθιάς) είναι γνωστή μία θυγατέρα του Προίτου, υπηρέτρια ή φίλη της Αλκμήνης.
Ο µύθος
Την εποχή που η Αλκμήνη ήταν έγκυος στον Ηρακλή, η ζηλιάρα θεά Ήρα, σύζυγος του Δία, του οποίου νόθος γιος ήταν ο Ηρακλής, είχε απαγορεύσει στην Ειλείθυια, τη θεότητα του τοκετού, να βοηθήσει την Αλκμήνη να γεννήσει. Το αντίθετο μάλιστα, έστειλε την Ειλείθυια να εμποδίσει τη γέννα. Η Ειλείθυια πήγε και κάθισε στο πεζούλι σταυρώνοντας τα δάχτυλα των χεριών της πάνω στα γόνατά της. Πάνω από μία εβδομάδα πέρασε έτσι και η Αλκμήνη κόντεψε να πεθάνει. Τότε η Γαλινθιάδα σκέφθηκε ένα τέχνασμα για να εξουδετερώσει τα μάγια της Ειλείθυιας: βγήκε έξω από το παλάτι προσποιούμενη τη χαρούμενη και ανήγγειλε ότι η Αλκμήνη είχε γεννήσει με τη βοήθεια του Δία. Η Ειλείθυια ακούγοντας τις φωνές της Γαλινθιάδας πετάχτηκε πάνω ξαφνιασμένη. Εκείνο όμως που είχε σημασία είναι ότι ξέμπλεξε τα δάχτυλά της και έτσι έλυσε, χωρίς να το θέλει, τα μάγια. Αμέσως η Αλκμήνη «ελευθερώθηκε» και γέννησε τον Ηρακλή, αλλά και τον Ιφικλή, γιο του συζύγου της Αμφιτρύωνα. Τότε η Ειλείθυια και οι Μοίρες για να τιμωρήσουν τη Γαλινθιάδα τη μεταμόρφωσαν σε νυφίτσα. Η Εκάτη όμως τη λυπήθηκε και την πήρε για υπηρέτριά της. Μετά από πολλά χρόνια, ο Ηρακλής ίδρυσε στο σπίτι του στη Θήβα ιερό, όπου προσέφερε θυσία στη Γαλινθιάδα. Από τότε οι Θηβαίοι «τα ιερά... ...φυλάττουσι και προ Ηρακλέους εορτής θύουσι Γαλινθιάδι πρώτη». Ο Παυσανίας αντικαθιστά στον ίδιο μύθο τη Γαλινθιάδα με την Ιστορίδα, κόρη του μάντη Τειρεσία.
Βιβλιογραφία
Γαλινθιαδα Γαλινθιαδα
Αλκυονέας
Το λήμμα Αλκυονέας (Αλκυονεύς) μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Μυθολογικά πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αρένα ροκ
Το Αρένα ροκ είναι είδος ροκ μουσικής το οποίο δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Καθώς τα συγκροτήματα χαρντ ροκ και αυτά που έπαιζαν ένα χαλαρότερο αλλά έντονο είδος ποπ ροκ έγιναν πιο δημοφιλή, τα συγκροτήματα άρχιζαν να δημιουργούν υλικό το οποίο προοριζόταν εκ φύσεως για ένα μεγάλο κοινό. Η αρένα ροκ αναπτύχθηκε από τη χρήση πιο εμπορικά προσανατολισμένων και φιλικών προς το ραδιόφωνο ήχους. Η μουσική της αρένα ροκ περιέχει ισχυρή έμφαση στην μελωδία και συχνά έχει υμνικές χορωδίες. Άλλα κύρια χαρακτηριστικά είναι εφέ κιθάρας και χρήση πληκτρολογίου.
Καλύβια Ζαγορίου Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στο νομό Ιωαννίνων δείτε: Καλύβια Κόνιτσας Ιωαννίνων
Τα Καλύβια είναι ορεινό χωριό στο Κεντρικό Ζαγόρι του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 620 μέτρων που βρίσκεται στις βορειοδυτικές απολήξεις του όρους Μιτσικέλι. Απέχει 38 χλμ βορειοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων, 4 χλμ. βορειοανατολικά από το Καλπάκι και 11 χλμ. δυτικά από τον Ελαφότοπο .Αναφέρεται ότι υπήρχε ως οικισμός τον 14ο με 15ο αιω. με το όνομα Βαστανιοί και από αυτό μετακινήθηκαν οικογένειες γαιοκτημόνων που εγκαταστάθηκαν στα χωριά Ελαφότοπος και Βίτσα. Η εκκλησία του χωριού Άγιος Νικόλαος με αξιόλογες αγιογραφίες του 1623 έχει χαρακτηριστεί από το 1963 ως αρχαίο μνημείο. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1940 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ελαφότοπου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Ελαφότοπο αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ελαφότοπου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κεντρικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 2 μόνο κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου
Χάποελ Μπερ Σεβά
Η Χάποελ Μπερ Σεβά (αγγλικά: Hapoel Beer-Sheva, εβραϊκά: הפועל באר-שבע) είναι αθλητικό σωματείο που εδρεύει στην πόλη Μπερ Σεβά του νοτίου Ισραήλ.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου είναι το πλέον επιτυχημένο. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ισραήλ, το οποίο μαλίστα κατέκτησε για τρίτη φορά το 2016.
Ιστορία
Η Amutat Hapoel Be'er Sheva, όπως είναι το πλήρες όνομα της ομάδας ιδρύθηκε το 1949, μόλις ένα χρόνο μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, ως παραφυάδα του ευρύτερου εργατοσυνδικαλιστικού οργανισμού Χάποελ (σ.σ. «Ο Εργάτης» στα εβραϊκά) και τα χρώματα της είναι το κόκκινο και το λευκό. Εκτός από το τμήμα ποδοσφαίρου, διατηρεί και τμήμα μπάσκετ.
Η ποδοσφαιρική ομάδα αποτελεί το δημοφιλέστερο τμήμα του συλλόγου και αγωνίζόταν μέχρι πρότινως στο στάδιο Βασερμίλ (χωρητικότητας 13.000) που βρίσκεται στο προάστιο Σεχουνά Μπετ της πόλης της Μπερ Σεβά. Στο ίδιο γήπεδο αγωνίζεται και η λιγότερο δημοφιλής ομάδα της πόλης, η Μακάμπι Μπερ Σεβά. Προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία του Ισραηλινού ποδοσφαίρου το 1965 και παρέμεινε σε αυτή μέχρι τη σεζόν 1968-9, όταν και υποβιβάστηκε για μια αγωνιστική σεζόν. Επιστρέφοντας στη μεγάλη κατηγορία σημείωσε εκπληκτικά επιτεύγματα με κορυφαία όλων την κατάκτηση 2 διαδοχικών πρωταθλημάτων το 1974/5 και 1975/76 χωρίς ωστόσο να αγωνιστεί σε κάποια διεθνή διοργάνωση διότι την περίοδο εκείνη το Ισραήλ είχε αποβληθεί από τις διοργανώσεις της Ασιατικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, (τελικώς έγινε δεκτό στις τάξεις της ΟΥΕΦΑ το 1994).
Με μοναδικές επιτυχίες μια 3η θέση (1982/83) και μια συμμετοχή ως φιναλίστ στον τελικό του Κυπέλλου Ισραήλ το 1983-84 (όπου έχασε τον τίτλο στα πέναλτυ με 3-2 από τη Χαποέλ Μνι Λοντ), η ομάδα γενικώς τερμάτιζε στις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας και μάλιστα κινδύνευσε άμεσα με νέο υποβιβασμό την περίοδο 1984/85. Τα επόμενα χρόνια η ομάδα ενισχύθηκε με έμπειρους παίκτες και τερμάτισε στην 3η θέση, τις χρονιές 1987-88, 1993-94 και 1994-95. Με την αποδοχή της Ισραηλινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας στους κόλπους της ΟΥΕΦΑ, οι επιτυχίες της Μπερ Σεβά επέτρεψαν την ομάδα να αγωνιστεί για πρώτη φορά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στον παρθενικό της αγώνα, για τον προκριματικό γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, αντιμετώπισε στις 10 Αυγούστου 1994 τον Άρη Θεσσαλονίκης στο γήπεδο Κλεάνθης Βικελίδης (τότε ονομάζονταν Γήπεδο Χαριλάου) και έχασε με 3-1 ενώ έχασε και στη ρεβάνς με 2-1. Στη δεύτερη συμμετοχή της στο θεσμό (1995/96) νίκησε στον προκριματικό γύρο την Αλβανική K.Σ. Δυναμό Τιράνων (1-0, 2-0) και αποκλείστηκε στον (επόμενο) πρώτο γύρο από την Ισπανική Μπαρτσελόνα με 2 βαριές ήττες (5-0 και 7-0). Την περίοδο 1988/89, κατέκτησε το Toto Cup, επικρατώντας στον τελικό, την Hapoel Hadera (ομάδα β΄ εθνικής) και το 1996 επανέλαβε την επιτυχία αυτή, επικρατώντας στον τελικό της Hakoah Maccabi Amidar Ramat Gan (επίσης ομάδα της Β’ Εθνικής).