cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παγκοσμιοποίηση
Πολέμιοι της παγκοσμιοποίησης
Οι επικριτές της οικονομικής πτυχής της παγκοσμιοποίησης υποστηρίζουν ότι δεν είναι, όπως δηλώνουν οι υποστηρικτές της, μια αναπόφευκτη διαδικασία η οποία πηγάζει φυσικά από τις οικονομικές ανάγκες όλων. Οι επικριτές συνήθως επισημαίνουν ότι η παγκοσμιοποίηση είναι μια διαδικασία που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών, και αντιτάσσουν τη δυνατότητα καθιέρωσης εναλλακτικών θεσμών και πολιτικών, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν τις επιθυμίες των φτωχών και εργατικών τάξεων στον κόσμο, καθώς και τα περιβαλλοντικά θέματα, με πιο δίκαιο και σωστό τρόπο. Το κίνημα είναι πολύ ευρύ και περιλαμβάνει εθνικοαπελευθερωτικές ομάδες, αριστερά κόμματα, αναρχικούς, οικολόγους, αγροτικές συντεχνίες, αντιρατσιστικές οργανώσεις, θρησκευτικές οργανώσεις, κλπ. Κάποιοι ζητούν μεταρρυθμίσεις (για ένα «πιο ανθρώπινο» είδος καπιταλισμού), ενώ άλλοι έχουν πιο επαναστατική προσέγγιση (υποστηρίζοντας εναλλακτικές προτάσεις στον καπιταλισμό) και άλλοι αντιδρούν θεωρώντας την παγκοσμιοποίηση ως καταστροφική για τη βιομηχανία και την απασχόληση της χώρας τους.
Αναφορικά με το φλέγον θέμα της παγκόσμιας μετανάστευσης, η διαμάχη εκτυλίσσεται γύρω από τις αιτίες (σε τι βαθμό είναι εθελοντική ή υποχρεωτική, απαραίτητη ή όχι), αλλά και τις συνέπειες (κατά πόσο είναι ωφέλιμη ή όχι, αν συμφέρει κοινωνικά ή περιβαλλοντικά). Οι υποστηρικτές θεωρούν τη μετανάστευση απλά σαν μια διαδικασία κατά την οποία μέλη του εργατικού δυναμικού μπορούν να πάνε από μία χώρα σε άλλη για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ενώ οι επικριτές δίνουν έμφαση στις αρνητικές συνέπειες, όπως την οικονομική, πολιτική και περιβαλλοντική ανασφάλεια, και επισημαίνουν τον συσχετισμό μεταξύ μετανάστευσης και της τεράστιας ανάπτυξης φτωχών συνοικιών σε πόλεις του αναπτυσσόμενου κόσμου. Σύμφωνα με το The Challenge of Slums, έκθεση που εξέδωσε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών το 2003, «η κυκλική φύση του καπιταλισμού, η αυξημένη ζήτηση για ειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό σε σχέση με το ανειδίκευτο, και οι αρνητικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης — και ιδιαίτερα οι απότομες βελτιώσεις και επιδεινώσεις της οικονομίας ανά τον κόσμο που συμβάλλουν στην ανισότητα και τη μη ομοιόμορφη κατανομή του νέου πλούτου — συμβάλλουν στην τεράστια ανάπτυξη των φτωχογειτονιών».
Διάφορες πτυχές της παγκοσμιοποίησης θεωρούνται ζημιογόνες από πολλές ομάδες ακτιβιστών, καθώς και από εθνικιστές. Έτσι, περί τα τέλη της δεκαετίας του '90 σφυρηλατήθηκε ένα ετερόκλητο, διεθνές κίνημα το οποίο έγινε γνωστό κυρίως από τις αναταραχές, τις διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις που ξέσπασαν το 1999 στο Σιάτλ των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Παρόμοιες συγκρούσεις επαναλήφθηκαν το 2001 στη Γένουα της Ιταλίας, στην 27η Σύνοδο των G8. Το κίνημα αυτό, το οποίο χαρακτηρίζεται κυρίως από έναν σοσιαλιστικό και οικολογικό χαρακτήρα, δεν έχει συγκεκριμένο όνομα. Ο όρος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση ή κατά της παγκοσμιοποίησης χρησιμοποιείται συχνά από τα ΜΜΕ, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση, καθώς πολύ συχνά οι ακτιβιστές αντιτίθενται σε συγκεκριμένες πτυχές της παγκοσμιοποίησης και όχι σε ολόκληρο το φαινόμενο. Ακτιβιστές όπως ο Νόαμ Τσόμσκι είπαν ότι ο όρος αυτός δεν έχει νόημα, αφού στόχος του κινήματος είναι η παγκοσμιοποίηση της δικαιοσύνης (βλ. Κίνημα Παγκόσμιας Δικαιοσύνης). Πολλοί ακτιβιστές έχουν ως σύνθημα το «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός», το οποίο έχει δώσει ονόματα όπως το altermondialisme στα γαλλικά.
Υπάρχουν πολλά είδη «αντι-παγκοσμιοποίησης». Σε γενικές γραμμές, οι πολέμιοι ισχυρίζονται ότι τα αποτελέσματα της παγκοσμιοποίησης δεν ήταν αυτά που προβλέφθηκαν όταν ξεκίνησαν οι προσπάθειες για απελευθέρωση του εμπορίου και ότι πολλοί οργανισμοί που είναι αναμεμιγμένοι στο σύστημα της παγκοσμιοποίησης δεν λαμβάνουν υπ' όψη τα συμφέροντα των φτωχότερων χωρών, της εργατικής τάξης και του φυσικού περιβάλλοντος.
Στο επίπεδο της οικονομίας, θεωρητικοί που υποστηρίζουν το δίκαιο εμπόριο δηλώνουν ότι το ελεύθερο εμπόριο χωρίς περιορισμούς ευνοεί τους πλούσιους σε βάρος των φτωχών. Ορισμένοι πολέμιοι της παγκοσμιοποίησης βλέπουν το φαινόμενο ως την προώθηση των συμφερόντων των εταιρειών, με πρόθεση να περιοριστούν οι ατομικές ελευθερίες στο όνομα του κέρδους. Υποστηρίζουν επίσης ότι η αυξανόμενη αυτονομία και δύναμη των εταιρειών καθορίζει την πολιτική των κρατών.
Η οικονομική κρίση που ξέσπασε στην ανατολική Ασία το 1997, ξεκινώντας από την εύθραυστη οικονομία της Ταϊλάνδης για να εξαπλωθεί γρήγορα στη Μαλαισία, την Ινδονησία και τη Νότια Κορέα και σιγά σιγά έγινε αισθητή σε όλο τον κόσμο, έδειξε τους νέους κινδύνους και την αστάθεια των ευμετάβλητων παγκοσμιοποιημένων αγορών. Η εκχώρηση χρημάτων που ακολούθησε από το ΔΝΤ ήταν υπό όρους για πολιτικές αλλαγές, κάτι οι πολέμιοι της παγκοσμιοποίησης είδαν ως νεοαποικιακό πλήγμα στην εθνική κυριαρχία των κρατών.
Η κύρια αντίδραση είναι στη νεοφιλελεύθερη πτυχή της παγκοσμιοποίησης, βασικοί εκφραστές της οποίας θεωρούνται κυβερνήσεις και άλλοι φορείς με μεγάλη δύναμη (όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα), οι οποίοι - σύμφωνα με τους πολέμιους - δεν ενδιαφέρονται για τους λαούς, αλλά για τα συμφέροντα των εταιρειών. Πολλά συνέδρια και συναντήσεις μεταξύ υπουργών εμπορίου και οικονομικών των ισχυρών χωρών συνοδεύτηκαν από διαμαρτυρίες, καμιά φορά βίαιες, από ομάδες που αντιτίθενται στην εταιρική παγκοσμιοποίηση. Ορισμένοι έχουν εκφράσει την άποψη ότι η παγκοσμιοποίηση είναι ταυτόχρονα αναπόφευκτη συνέπεια αλλά και αιτία του νεοφιλελευθερισμού, η οποία συνίσταται κυρίως στην απελευθέρωση των αγορών κεφαλαίου και στην κατάργηση δασμών και ρυθμιστικών ελέγχων στις διεθνείς αγορές, με αποτέλεσμα την υπερσυγκέντρωση πλούτου στα χέρια των πιο ανταγωνιστικών πολυεθνικών εταιρειών εις βάρος των επί μέρους τοπικών κοινωνιών.
Ακτιβιστές που είναι εναντίον της παγκοσμιοποίησης αντιδρούν επίσης στο γεγονός ότι η τρέχουσα παγκοσμιοποίηση παγκοσμιοποιεί το κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις, αλλά όχι τους ανθρώπους και τις συντεχνίες, υποδεικνύοντας τους αυστηρούς ελέγχους μετανάστευσης σε όλες σχεδόν τις χώρες και την απουσία εργατικών δικαιωμάτων σε πολλές χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου.
Μερικές ομάδες που τάσσονται εναντίον ισχυρίζονται ότι η παγκοσμιοποίηση είναι ιμπεριαλιστική, και είναι ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν στον πόλεμο του Ιράκ και συμβάλλουν στην εισροή κεφαλαίων στις ΗΠΑ αντί στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Έτσι, από μία άποψη, η «παγκοσμιοποίηση» είναι άλλος ένας όρος για την «αμερικανοποίηση», καθώς κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια από τις πολύ λίγες χώρες που πραγματικά επωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση.
Μία πιο συντηρητική παράταξη που αντιτίθεται στην παγκοσμιοποίηση είναι οι εθνικιστές που υποστηρίζουν ένα ισχυρό κράτος και οι οποίοι φοβούνται ότι η παγκοσμιοποίηση συρρικνώνει τον ρόλο των εθνικών κρατών στη διεθνή πολιτική, καθώς και ότι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις τα αποδυναμώνουν. Παραδείγματα αυτής της αντίληψης είναι ο Πατ Μπιουκάναν και ο Ζαν Μαρί Λεπέν.
Πολλοί έχουν επικρίνει την έλλειψη ενότητας και προσανατολισμού του κινήματος, αν και άλλοι, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι έχουν δηλώσει ότι αυτή η απουσία συγκέντρωσης μπορεί να είναι και ένα δυνατό σημείο.
Δείκτες παγκοσμιοποίησης
Η μέτρηση της οικονομικής παγκοσμιοποίησης συνήθως επικεντρώνεται σε στοιχεία της εμπορικής δραστηριότητας μιας χώρα, όπως το ΑΕΠ, επενδύσεις, και εισόδημα ανά κεφαλή. Ωστόσο άλλοι δείκτες προσπαθούν να απεικονίσουν την παγκοσμιοποίηση μιας περιοχής λαμβάνοντας υπόψιν και άλλους παράγοντες πολιτικοκοινωνικής, πολιτιστικής και περιβαλλοντολογικής φύσεως.
Δείκτης KOF
Ο δείκτης KOF δημιουργείται με βάση τα οικονομικά, κοινωνικά, και πολιτικά χαρακτηριστικά των χωρών.
{|
Δείκτης περιοδικού Foreign Policy
Ο δείκτης A.T. Kearney/Foreign Policy στηρίζεται σε παρόμοια κριτήρια με τον KOF.
Δείκτης The Good Country
Ο δείκτης αυτός στηρίζεται στη σύνθετη ανάλυση 35 παραμέτρων οι τιμές των οποίων προέρχονται από τα Ηνωμένα Έθνη. Από τον συνδυασμό των μετρήσεων αυτών προκύπτει ένα κοινό μέτρο βάσει του οποίου γίνεται η κατάταξη των διαφόρων χωρών ως προς τους τομείς Επιστήμη και Τεχνολογία, Πολιτισμός, Παγκόσμια Ειρήνη και Ασφάλεια, Παγκόσμια Τάξη, Πλανήτης και Κλίμα, Ευδαιμονία και Ισότητα, Υγεία και Ευεξία.
Δείκτης Global Enabling Trade
Δείκτης Global Enabling Trade (2010)
• 2
Δείκτης Global Enabling Trade (2014) • 2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμική γεωγραφία
Kabel eins
Το kabel eins ( στα γερμανικά ) είναι ιδιωτικός γερμανικός τηλεοπτικός σταθμός εθνικής εμβέλειας. Είναι ιδιοκτησία της ProSiebenSat.1 Media AG. Εξέπεμψε σήμα για πρώτη φορά στις 29 Φεβρουαρίου 1992 με ενημερωτικό και ψυχαγωγικό πρόγραμμα, τότε ακόμη με το όνομα Kabelkanal. Σήμερα το πρόγραμμά του περιλαμβάνει κατά ένα μεγάλο μέρος κλασικές αμερικανικές κινηματογραφικές ταινίες καθώς επίσης και τηλεοπτικές σειρές και ντοκιμαντέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1992
Μίλος Τσάρεβιτς
Ο Μίλος Τσάρεβιτς (σερβικά : Милош Царевић) ήταν Σέρβος πολιτικός.
Στα νεανικά του χρόνια ήταν ποδοσφαιριστής της Φ.Κ. Τάκοβο. Ήταν μέλος του Δημοκρατικού κόμματος, την περίοδο 1937-1941 ήταν βουλευτής εκπρόσωπος της περιοχής Τάκοβο. Χρημάτισε υπουργός δασών της Λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946. Ήταν επίσης υπουργός δικαιοσύνης της Σερβίας το 1951.
Γιούρι Μπορζακόφσκι
Ο Γιούρι Μπορζακόφσκι (ρωσικά: Юрий Михайлович Борзаковский, 12 Απριλίου 1981) είναι Ρώσος πρώην αθλητής στίβου που διακρίθηκε στο αγώνισμα των 800 μέτρων. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του πέτυχε σημαντικές διακρίσεις που περιλαμβάνουν το 2004 χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες της Αθήνας, ενώ κατέκτησε και άλλα σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο. Το 2016 τοποθετήθηκε στη θέση του αντιπροέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Στίβου.
Βιογραφία
To 2000, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου κατετάγη έκτος, ενώ το 2001 ο Ρώσος δρομέας κέρδισε τον πρώτο του μεγάλο τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Το ίδιο έτος κατέκτησε την πρώτη θέση σε αγώνα της σειράς του Golden League της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Βέλγιο, πραγματοποιώντας τον καλύτερο χρόνο παγκοσμίως για εκείνη τη χρονιά (1:42,47), καταρρίπτοντας παράλληλα το ρωσικό και ευρωπαϊκό ρεκόρ κάτω των 23 ετών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα των 800 μέτρων, σημειώνοντας στον τελικό, χρόνο 1:44,45, επίδοση που τον έφερε μπροστά από τον Κενυάτη Μπουλαενί Μουλαουτζί και τον Δανό Γουίλσον Κίπκετερ.
Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Ελσίνκι καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση, ενώ τον Μάρτιο του 2006 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που διεξήχθη στην πατρίδα του , επιτυχία που επανέλαβε το 2007 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Οζάκα. Το 2008 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, όπου δεν κατάφερε να υπερασπιστεί το χρυσό που κατείχε από την προηγούμενη διοργάνωση, καθώς αποκλείστηκε στους ημιτελικούς. αριστερά|μικρογραφία|197x197εσ|Ο Μπορζακόφσκι το 2012. Το 2009 ο Μπορζακόφσκι διακρίθηκε στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κλειστού και Ανοικτού Στίβου (χάλκινο μετάλλιο και τέταρτη θέση αντίστοιχα), ενώ το 2010 υπέστη σοβαρό τραυματισμό που τον άφησε εκτός δράσης για το μεγαλύτερο διάστημα της χρονιάς. Επανέκαμψε το 2011 αποσπώντας το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου της Νότιας Κορέας και κερδίζοντας επιπλέον τον τίτλο του καλύτερου αθλητή της χρονιάς στη Ρωσία (από κοινού με την αθλήτρια του ύψους Άννα Τσιτσέροβα). Το επόμενο έτος συμμετείχε για τέταρτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ωστόσο έμεινε εκ νέου εκτός τελικού, φτάνοντας μέχρι την ημιτελική σειρά.
Σε εγχώριο επίπεδο, κυριάρχησε επί σειρά ετών στο αγώνισμα των 800 μέτρων, επιτυγχάνοντας να αναδειχθεί 7 φορές πρωταθλητής Ρωσίας στον ανοικτό στίβο και άλλες τρεις στην αντίστοιχη διοργάνωση του κλειστού στίβου.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργή δράση, ανέλαβε την αντιπροεδρία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Στίβου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Αγία Ειρήνη Ηρακλείου
Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας και δήμου Ηρακλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τεμένους του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε λοφώδη τοποθεσία στις βόρειες απολήξεις του Γιούχτα, πάνω στο δρόμο προς Κνωσό και Αρχάνες και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει περίπου 8 χλμ. Ν. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε και είναι προσηρτημένος στον δήμο Ηρακλείου από το 1924.
Σημειώσεις
i. Συγκρινομένων των πληθυσμικών στοιχείων από τις άλλες δεκαετίες, είναι πολύ πιθανόν να πρόκειται περί λανθασμένης καταγραφής των επισήμων στατιστικών δεδομένων
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Διάθημα
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτική ορολογία
Κουίντιτς
250px|thumb|Γήπεδο Κουίντιτς.
Στον φανταστικό κόσμο του Χάρι Πότερ, το κουίντιτς είναι το εθνικό σπόρ των μάγων. Παίζεται στον αέρα, με σκουπόξυλα με 14 παίκτες 7 σε κάθε ομάδα και 4 ιπτάμενες μπάλεςː μία κόκκινη, δύο μαύρες και τη χρυσή.
Κανόνες
Κάθε ομάδα αποτελείται από 3 κυνηγούς, που παίζουν με την κόκκινη και προσπαθούν να την περάσουν μέσα από τα στεφάνια της αντίπαλης ομάδας για να πάρουν πόντους, 2 χτυπητές, που προστατεύουν τους συμπαίκτες τους από τις επικίνδυνες μαύρες μπάλες και προσπαθούν να τις στείλουν στους αντιπάλους τους, έναν φύλακα που φυλάει τα στεφάνια της ομάδας και έναν ανιχνευτή. Ο ανιχνευτής προσπαθεί να βρει και να πιάσει τη μικρή χρυσή μπάλα.
Όταν κάποιος από τους δύο ανιχνευτές πιάσει τη χρυσή, η ομάδα του παίρνει 150 πόντους και το παιχνίδι τελειώνει. Νικά η ομάδα του ανιχνευτή που έπιασε τη χρυσή μπάλα, εκτός αν η άλλη ομάδα έχει περισσότερους από 150 πόντους διαφορά.
IPhone SE (1η γενιά)
Παραπομπές
Κατηγορία:IPhone Κατηγορία:IOS (Apple)
Πουρούλια (αποσαφήνιση)
Ο όρος Πουρούλια μπορεί να αναφέρεται σε:
Λειτουργία σε σι ελάσσονα
thumb|right|250px|Σελίδα της παρτιτούρας σε χειρόγραφο του Μπαχ Η Λειτουργία σε σι ελάσσονα (BWV 232), γνωστή και ως Μεγάλη Λειτουργία, είναι ένα από τα τελευταία και σημαντικότερα έργα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Ανήκει στις θρησκευτικές συνθέσεις του και κατέχει εξέχουσα θέση στον κατάλογο των έργων του καθώς θεωρείται πως αντιπροσωπεύει την κορύφωση του έργου του.
Η Λειτουργία σε σι ελάσσονα αποτελείται από πέντε ενότητες: Kyrie (Κύριε), Gloria (Δόξα), Credo (Symbolum Nicaenum) (Πιστεύω - Το σύμβολο της πίστεως), Sanctus (Άγιος) και Osanna, Benedictus, Agnus Dei et Dona nobis pacem (Ωσαννά, Ευλογημένος, Ο Αμνός του Θεού και Δος ημίν ειρήνην). Συνολικά περιέχει 27 μέρη, όλα χορωδιακά με εξαίρεση 9 άριες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ελάσσονα
Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1899
right|thumb|400px|Χάρτης της Ελλάδας του 1903 στον οποίο φαίνεται η διοικητική διαίρεση του 1899 Η διοικητική διαίρεση του 1899 ήταν διοικητική διαίρεση που εισήγαγε μεταβολές στο νομαρχιακό σύστημα του τότε ελληνικού κράτους, το οποίο αποτελούταν από την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια, τις Κυκλάδες, τα Επτάνησα, την Θεσσαλία και μικρό τμήμα της Ηπείρου.
Ιστορική αναδρομή
Η διοικητική διαίρεση του 1899 καθορίστηκε με τον νόμο ΒΧΔ΄ της 6ης Ιουλίου 1899 (Φ.Ε.Κ. 136/8.7.1899). Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η αύξηση του αριθμού των νομών από 16 σε 26, με τους νέους νομούς να προκύπτουν από διαίρεση των παλαιών. Το νέο σχήμα διατηρήθηκε μόνο για δέκα χρόνια και καταργήθηκε με την νέα διοικητική διαίρεση του 1909.
Ορισμένοι από τους νομούς που δημιουργήθηκαν σ’ αυτή τη διοικητική διαίρεση επανασυστάθηκαν σε επόμενες, όπως οι νομοί Αργολίδας, Κορινθίας, Αττικής, Βοιωτίας κλπ. Άλλοι πέρασαν οριστικά στο παρελθόν, όπως οι νομοί Τριφυλίας και Λακεδαίμονος.
Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας το 1899
Αναλυτικά οι νομοί της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκαν με την διοικητική διαίρεση του 1899:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1899
Ζουράμπ Νογκαϊντέλι
Ο Ζουράμπ Νογαϊντέλι (ზურაბ ნოღაიდელი, 1964-) είναι πολιτικός από τη Γεωργία, πρωθυπουργός της χώρας από το 2005 ως την παραίτησή του, τον Νοέμβριο του 2007.
Γεννήθηκε στο Κομπουλέτι στις 22 Οκτωβρίου 1964 και σπούδασε Φυσικός, ενώ έκανε επίσης σπουδές στη Γεωλογία και στη Γεωγραφία. Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε στο Κόμμα των Οικολόγων. Αργότερα έγινε υπουργός Οικονομικών (2000), αξίωμα στο οποίο επανήλθε το 2004. Στις 11 Φεβρουαρίου 2005 έγινε πρωθυπουργός, έπειτα από τον αδόκητο θάνατο του Ζουράμπ Ζβάνια. Με 175 ψήφους υπέρ και 24 κατά, η Βουλή ενέκρινε στις 17 Φεβρουαρίου 2005 την κυβέρνησή του. Είναι παντρεμένος, με ένα παιδί. Τον Απρίλιο του 2007 υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς στο Νοσοκομείο του Αγίου Λουκά στο Χιούστον των ΗΠΑ.
Στις 16 Νοεμβρίου του 2007 ο Νογαϊντέλι παραιτήθηκε για λόγους υγείας και στη θέση του ορίστηκε από τον πρόεδρο Σαακασβίλι ο Λάντο Γκουργκενίτζε.
Παραπομπές
Νογαιντέλι
Σπουδή Op. 10, No. 3 (Σοπέν)
Η Σπουδή Op. 10, No. 3 σε Μι μείζονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1829. Πρώτη φορά δημοσιεύθηκε σε Γαλλία, Γερμανία και Αγγλία, το 1833 και ήταν η τρίτη από το σετ των Opus 10. Πρόκειται για μια μελωδική σπουδή, η οποία ενδείκνυται για λεγκάτο και πολυφωνικό παίξιμο. Ο ίδιος ο Σοπέν πίστευε πως σε αυτό το κομμάτι, έγραψε μία από τις ομορφότερες μελωδίες του. Η σπουδή έγινε αρκετά γνωστή έκτοτε, λόγω των πολλών εκτελέσεων της. Είναι επίσης γνωστή και ως Tristesse ή L'Adieu. Ένας μέσος όρος εκτέλεσής της διαρκεί περίπου πάνω από 4 λεπτά.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
10 03 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1829
Συμμετοχή της Ρουμανίας στη Eurovision
Η Ρουμανία έχει συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 23 φορές από το ντεμπούτο της το και έχει τερματίσει στην πρώτη δεκάδα συνολικά έξι φορές. Τα καλύτερα αποτελέσματα επιτεύχθηκαν από τoυς Λουμινίτσα Άνγκελ & Sistem το και με τους Πάουλα Σέλινγκ & Όβι, όπου και στις δύο περιπτώσεις τερμάτισαν στην τρίτη θέση. Το Selecția Națională (στα Ελληνικά: Εθνική Επιλογή), ένας διαγωνισμός τραγουδιού που γινόταν κάθε χρόνο στη Ρουμανία έως το 2020, χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή της συμμετοχής της χώρας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Το ήταν η πρώτη φορά που η Ρουμανία επέλεξε εσωτερικά τη συμμετοχή της.
Το, ένα χρόνο πριν από την πρώτη της εμφάνιση, η Ρουμανία προσπάθησε να κάνει ντεμπούτο στο διαγωνισμό, αλλά ήρθε τελευταία στον προκριματικό γύρο. Μετά την επιτυχή ένταξη του επόμενου έτους, οι κακές τοποθετήσεις ακολούθησαν μέχρι το 2002, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό αρκετές φορές. Αυτό άλλαξε με την εισαγωγή των ημιτελικών στον διαγωνισμό το, μετά τον οποίο η Ρουμανία προκρίθηκε στον Μεγάλο Τελικό κάθε χρόνο εκτός από το , το και. Το, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) ανέστειλε τον τηλεοπτικό οργανισμό Televiziunea Română (TVR) από όλες τις υπηρεσίες μέλους της EBU λόγω της επαναλαμβανόμενης μη πληρωμής χρεών, η οποία με τη σειρά της αποκλείει τη συμμετοχή της στο διαγωνισμό. Το, παρά το γεγονός ότι επέλεξε εκπρόσωπο, το έθνος δεν μπόρεσε να συμμετάσχει λόγω της ακύρωσης του διαγωνισμού, λόγω της πανδημίας της νόσου του κορονοϊού (COVID-19). Η πιο πρόσφατη εμφάνιση της Ρουμανίας στον μεγάλο τελικό, ήταν το 2022, όπου κατέκτησε την 18η θέση.
Ιστορία
Αφού είχε μεταδώσει τον διαγωνισμό πολλές φορές κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960, του 1970, του 1980 και των αρχών του 1990,  η Ρουμανία προσπάθησε ανεπιτυχώς να κάνει το ντεμπούτο της το, επιλέγοντας το "Nu pleca" της Ντίντα Ντραγκάν για τον προκριματικό γύρο Kvalifikacija za Millstreet (Προεπιλογή για Millstreet), όπου η Ντράγκαν ήρθε στην τελευταία θέση. Μια μη πρόκριση επιτεύχθηκε επίσης το όταν διεξήχθη ένας προκριματικός για όλες τις χώρες εκτός από τη Νορβηγία. Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision δεν υπολογίζει καμία από τις δύο αυτές χρονιές στη λίστα εμφανίσεων της Ρουμανίας. Η πρώτη επίσημη συμμετοχή της χώρας έγινε το όταν το "Dincolo de nori" του Νταν Μπίτμαν κατέλαβε την 21η θέση στον τελικό του διαγωνισμού. Τα επόμενα χρόνια παρατηρήθηκαν παρόμοιες χαμηλές τοποθετήσεις και μη συμμετοχές τις χρονιές, , και.
Ο πρώτος τερματισμός στην πρώτη δεκάδα για τη Ρουμανία επιτεύχθηκε το, όταν οι Μαρτσέλ Πάβελ & Μονίκα Άνγκελ τερμάτισαν ένατοι με το τραγούδι "Tell Me Why". Η χώρα κατατάσσεται στην πρώτη 20άδα κάθε χρόνο από έως, διεκδικώντας την τρίτη θέση το  με το "Let Me Try" των Λουμινίτσα Άνγκελ & Sistem. Μέχρι το 2022, αυτό παραμένει το καλύτερο αποτέλεσμα της Ρουμανίας στον διαγωνισμό, μαζί με την καταχώριση των Πάουλα Σέλινγκ & Όβι το, "Playing with Fire", που τερμάτισε επίσης στην τρίτη θέση. Από το 2010, η μόνη άλλη θέση στην πρώτη δεκάδα της χώρας ήταν στο, όταν οι Ιλίνκα & Άλεξ Φλόρεα έφτασαν στην έβδομη θέση με το "Yodel It!". Το ήταν η πρώτη χρονιά του ραδιοτηλεοπτικού φορέα Televiziunea Română (TVR) που επένδυσε σημαντικά σε μια παράσταση, αφού τα έξοδα για τη χρήση γραφικών και ειδικών εφέ κατά τη διάρκεια της παράστασης για το "On a Sunday" της Έστερ Πέονι ανήλθαν σε 100.000 ευρώ. Η Ρουμανία είχε εισαγάγει στο παρελθόν την πρώτη χρήση επικαλύψεων στη Eurovision το.
Η Ρουμανία συμμετείχε στον διαγωνισμό 22 φορές, έχοντας προκριθεί στον τελικό 14 φορές από την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004, αποτυγχάνοντας να προκριθεί τις χρονιές, και. Το 2016, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) ανέστειλε την TVR από όλες τις υπηρεσίες μελών της EBU λόγω της επανειλημμένης μη πληρωμής χρεών και της απειλής αφερεγγυότητας. Αυτό με τη σειρά του απέκλεισε τη συμμετοχή τους το 2016, "Moment of Silence" του Οβίντιου Αντόν, από τη συμμετοχή στον διαγωνισμό. Παρόλο που το TVR είχε επιλέξει τη Roxen να ερμηνεύσει το "Alcohol You" το, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του COVID-19. Ωστόσο, η Roxen επιλέχθηκε εσωτερικά για το 2021, ερμηνεύοντας το "Amnesia".
Διαδικασία επιλογής και διακρίσεις
Το Selecția Națională (Ελληνικά: Η Εθνική Επιλογή), ένας διαγωνισμός τραγουδιού που γινόταν κάθε χρόνο στη Ρουμανία έως το 2021, χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή της συμμετοχής στο διαγωνισμό. Η πρώτη έκδοση πραγματοποιήθηκε το 1993, με τον νικητή να επιλέγεται από 1100 νοικοκυριά στη χώρα. Έκτοτε, έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές διαδικασίες ψηφοφορίας, συνδυάζοντας συχνά την τηλε-ψηφοφορία με τις ψήφους μιας κριτικής επιτροπής. Η επιλογή του νικητή γινόταν μέσω μια μόνο βραδιάς (μόνο ενός τελικού δηλαδή), είτε μέσω πολλών βραδιών (με ημιτελικούς). Για πρώτη φορά, ένα μέρος της συμμετοχής της Ρουμανίας καθορίστηκε εσωτερικά το 2020. Η Roxen επιλέχθηκε από την TVR μέσω του αποκλειστικού συνεργάτη Global Records, όπου κατατέθηκαν πέντε τραγούδια στα οποία επέλεξαν το νικητήριο η κριτική επιτροπή και το κοινό. Ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός και η δισκογραφική συνεργάστηκαν επίσης τον επόμενο χρόνο για την εσωτερική επιλογή της Roxen και της συμμετοχής της.
Το, οι Νίκο & Βλαντ κέρδισαν το πρώτο και μοναδικό Βραβείο Μαρσέλ Μπεζανσόν για τη Ρουμανία με το "Pe-o margine de lume", στην κατηγορία Βραβείο Συνθέτη και η Σάντα έλαβε το περίφημο Βραβείο Barbara Dex το. Ορισμένες συμμετοχές της Ρουμανίας στην Eurovision γνώρισαν εμπορική επιτυχία όλα αυτά τα χρόνια. Ενώ το "Let Me Try" έφτασε στο νούμερο 9 στο Top 100 της Ρουμανίας, το "Tornerò" του από τον Μιχάι Τραϊσταρίου έφτασε στα Top 10 στη Φινλανδία και την Ελλάδα. Το "The Balkan Girls" της Ελένα Γκεόργκε έφτασε στην κορυφή των Ρουμανικών τσάρτ το 2009, και παρόμοια επιτυχία επιτεύχθηκε και από το "Zaleilah" των Mandinga το 2012, λαμβάνοντας το νούμερο δύο στην κατάταξη Airplay 100 της χώρας και μια χρυσή πιστοποίηση για ψηφιακές λήψεις άνω των 10.000 αντιγράφων στη Ρουμανία.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Ως το, το ιστορικό ψηφοφορίας της Ρουμανίας έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Ρουμανία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Ανάλυση διακύμανσης
Ανάλυση Διακύμανσης ή Ανάλυση Διασποράς (ANOVA) ονομάζεται μια στατιστική μέθοδος πειραματικού σχεδιασμού, κατά την οποία, πραγματοποιείται έλεγχος υποθέσεων με στόχο να ανιχνευθούν εάν υπάρχουν διαφορές στις μέσες τιμές περισσότερων από δύο πληθυσμών. Για να δοθεί απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα, κατασκευάζουμε έναν έλεγχο υποθέσεων με μηδενική υπόθεση H0 ότι όλα τα δείγματα προέρχονται από πληθυσμούς με την ίδια μέση τιμή έναντι μιας εναλλακτικής υπόθεσης ότι τουλάχιστον δύο μέσες τιμές είναι διαφορετικές. Ουσιαστικά πρόκειται για μια γενίκευση του T-test που εφαρμόζεται σε δύο πληθυσμούς. Θεωρητικά, θα μπορούσαν να εφαρμοστούν πολλαπλοί ανεξάρτητοι έλεγχοι, αλλά η συγκεκριμένη μεθοδολογία δεν ενδείκνυται καθότι με αυτό τον τρόπο αυξάνεται η πιθανότητα να οδηγηθούμε σε σφάλμα τύπου Ι. Συνεπώς, η ANOVA είναι η κατάλληλη μεθοδολογία διότι, πρόκειται για συντομότερη διαδικασία ανάλυσης ενώ έχει και ακρίβεια διάγνωσης
Ιστορία
Η ανάλυση διακύμανσης εισήχθη για πρώτη φορά από τον Sir Ronald A. Fisher το 1918 στο άρθρο του The Correlation Between Relatives on the Supposition of Mendelian Inheritance. Η ανάλυση διασποράς όμως, έγινε ευρέως γνωστή μετά το 1925 όταν εκδόθηκε το βιβλίο του R. A. Fisher, Statistical Methods for Research Workers, στο οποίο την είχε συμπεριλάβει.
Η ανάλυση της διακυμάνσης προέκυψε από τον Fisher, κατά την προσπάθεια επίλυσης πολύπλοκων προβλημάτων γεωργικού πειραματισμού. Η προσέγγιση της λύσης τέτοιου είδους προβλημάτων που πρότεινε, βασίζεται στην τυχαιοποίηση και στην επανάληψη του πειράματος.
Συμμετοχή της Ρουμανίας στη Eurovision
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουμανια Eurovision
Ανάλυση διακύμανσης
Προϋποθέσεις
Οι προϋποθέσεις που θα χρειαστεί να ισχύουν για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε την ανάλυση διακύμανσης, είναι :
Ανάλυση Διακύμανσης κατά ένα παράγοντα (one-way ANOVA)
Το πιο απλό πειραματικό σχέδιο είναι ο πλήρως τυχαιοποιημένος σχεδιασμός (Completely Randomized Design) σύμφωνα με τον οποίο, εργαζόμαστε με k ανεξάρτητα τυχαία δείγματα, ένα από κάθε πληθυσμό (η διαφορετικά έναν από κάθε στάθμη του παράγοντα (factor) και το οποίο αποτελεί γενίκευση του ελέγχου των μέσων τιμών μ1 και μ 2, δύο κανονικών πληθυσμών με δύο ανεξάρτητα τυχαία δείγματα.
Έστω, ότι από καθέναν από k>2 κανονικούς πληθυσμούς με κοινή διασπορά, σ2, και μέσες τιμές αντίστοιχα μ1, μ2,....., μk παίρνουμε ένα τυχαίο δείγμα μεγέθους, αντίστοιχα, n1, n2,....., nk για να κάνουμε, με βάση τα k δείγματα, τον έλεγχο:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στατιστικοί Έλεγχοι
Γιάννης Φετφατζίδης
Ο Γιάννης Φετφατζίδης (γενν. 21 Δεκεμβρίου 1990, Αθήνα) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος στην Κατάρ Σταρς Λιγκ για την Αλ Κόρ.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Ο Φετφατζίδης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία στην ομάδα Α.Σ. Σουρμένων, μια ερασιτεχνική ομάδα των νοτίων προαστίων των Αθηνών και στη συνεχεία προσχώρησε στην παιδική ομάδα του Ολυμπιακού. Την πρώτη του εμφάνιση με τον Ολυμπιακό την πραγματοποίησε στην εκτός έδρας νίκη εναντίον του Ατρόμητου Αθηνών στις 31 Οκτωβρίου 2009. Η πρώτη του εμφάνιση στο Τσάμπιονς Λιγκ έγινε στον αγώνα του Ολυμπιακού με τη Σταντάρ Λιέγης στο πλαίσιο των ομίλων της διοργάνωσης 2009-10, όταν μπήκε ως αλλαγή στη θέση του Λουσιάνο Γκαλέτι. Την επόμενη χρονιά στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ στον εντός έδρας αγώνα με την Μπέσα σκόραρε το πρώτο «ευρωπαϊκό» του γκολ. Στις 23 Νοεμβρίου 2011 σκόραρε το πρώτο του και καθοριστικό για την έκβαση της αναμέτρησης γκολ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (2011-12) οδηγώντας τον Ολυμπιακό στη νίκη επί της Μαρσέιγ στο Σταντ Βελοντρόμ με σκορ 0-1.
Τζένοα
Το Σεπτέμβριο του 2013 μεταγράφηκε στην ιταλική Τζένοα έναντι 4 εκατομμυρίων ευρώ. Στις 26 Μαρτίου 2014 σημείωσε το πρώτο του τέρμα στη Σέριε Α (2013-14), όταν στην εντός έδρας νίκη της ομάδας του εναντίον της Λάτσιο διαμόρφωσε το τελικό 2-0. Τον Ιανουάριο του 2015 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έξι μήνες στην Κιέβο Βερόνα με τη φανέλα της οποίας πραγματοποίησε μόλις τέσσερις εμφανίσεις.
Αλ Αχλί
Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Σαουδαραβική Αλ Αχλί.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Την 1η Ιουνίου του 2018 επέστρεψε στον Ολυμπιακό υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο συνεργασίας. Στις 31 Ιανουαρίου του 2019 το συμβόλαιό του με την ομάδα λύθηκε και αποχώρησε ως ελεύθερος.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 2 Φεβρουαρίου του 2019 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Άρη μέχρι το τέλος της σεζόν. Στις 4 Ιουλίου ανακοινώθηκε η επέκταση συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Κατόπιν της ανανέωσης του συμβολαίου του, ο Γιάννης εξελίχθηκε σε έναν από τους ηγέτες της ομάδας του Άρη , αφότου βοήθησε την ομάδα πολλάκις φορές δημιουργώντας και σκοράροντας αρκετά και κρίσιμα γκολ. Οι οπαδοί της ομάδας τρέφουν ιδιαίτερα συναισθήματα για τον ίδιο.Ο «Φέτφα» αγωνίστηκε σε 56 παιχνίδια με απολογισμό επτά γκολ και 13 ασίστ.
Διεθνής καριέρα
Ο Φετφατζίδης έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Ελλάδας στις 8 Οκτωβρίου 2010 στον αγώνα με τη Λετονία στα πλαίσια των προκριματικών του Euro 2012. Συμμετείχε στην αποστολή της τελικής φάσης της διοργάνωσης, χωρίς όμως να πάρει χρόνο συμμετοχής.
Υπήρξε επίσης μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία, αγωνιζόμενος δύο φορές.
Σε διεθνές επίπεδο
Μέχρι 7 Σεπτεμβρίου 2015.
Τίτλοι
Ολυμπιακός
Αλ Αχλί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κιέβο Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Τζέντα) Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Λέων Χαμαιδράκων
Ο Λέων Χαμοδράκων ή Χαμαιδράκων ήταν ανώτερος Βυζαντινός αξιωματικός του Παλατιού, κατέχοντας την θέση του πρωτοβεστιάριου, κατά την διάρκεια της βασιλείας του Θεόφιλου (829–843). Αναφέρεται νωρίς στη βασιλεία του Θεόφιλου λαμβάνοντας μέρος στην έρευνα των δολοφόνων του Λέοντος Ε' του Αρμένιου (813–820), και ξανά αργότερα, όταν υπερασπίστηκε τον Μανουήλ τον Αρμένιο από τις κατηγορίες εναντίον του τελευταίου για προδοσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Στάδιο Ζυλ Ντεσασώ
Ιστορία
Το πρώην Σταντ Μυνισιπάλ ντυ Αβρ, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 28 Ιουνίου 1931, φέρει από το 1957 το όνομα του Ζυλ Ντεσασό (1872-1957), Δημοτικού Συμβούλου της πόλης της Χάβρης ο οποίος ήταν υπεύθυνος θεμάτων αθλητισμού.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το γήπεδο καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των Ναζί. Ανακατασκευάστηκε λίγα χρόνια αργότερα και άνοιξε εκ νέου τις πύλες του στο φίλαθλο κοινό της πόλης στις 14 Ιανουαρίου 1951.
Το 1971, η ΧΑΚ αποχώρησε από την προηγούμενη έδρα της: το Σταντ ντε λα Καβέ Βερτ, τα εγκαίνια του οποίου είχαν γίνει το 1918, το οποίο και είχε φιλοξενήσει μία αναμέτρηση για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 και πιο συγκεκριμένα για την Φάση των 16 μεταξύ της Τσεχοσλοβακίας και της Ολλανδίας (3-0), και το οποίο αποτέλεσε έδρα της ΧΑΚ από το 1918 ως το 1970. Οι ρεζέρβες της ΧΑΚ εξακολουθούν να το χρησιμοποιούν ως έδρα.
Η μέγιστη χωρητικότητα του Στάδιο Ζυλ Ντεσασώ ήταν της τάξεως των 22.000 θέσεων, πριν την ψήφιση σχετικής νομοθεσίας για την μετατροπή όλων των θέσεων σε καθημένων στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Επρόκειτο για γήπεδο "αγγλικού στυλ", όπου το κοινό βρισκόταν σε μικρή απόσταση από τους παίκτες. Συνεπώς, ο δωδέκατος παίκτης της ομάδας βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση για να ενθαρρύνει τους παίκτες του συλλόγου ή να αποθαρρύνει τους αντιπάλους.
Τα καθίσματα, γαλάζιου και σκούρου μπλε χρώματος, δημιουργούν στην κερκίδα Paul Langlois τις λέξεις LE HAVRE και στις κερκίδες Kop και Harfleur την λέξη HAC.
Ποδόσφαιρο
Η επαγγελματική ομάδα της ΧΑΚ άρχισε να αγωνίζεται σε αυτό το γήπεδο από την σεζόν 1970/1971, ενώ τελευταία της εμφάνιση σε αυτό ήταν στις 18 Μαΐου 2012, με μια αναμέτρηση απέναντι στην Ανζέ στα πλαίσια της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος της σεζόν 2011-2012.
Νέο Γήπεδο
Λαμβάνοντας υπόψη την περιορισμένη χωρητικότητά του, τα μειονεκτήματά του σε θέματα εξυπηρέτησης των φιλάθλων (απουσία ανελκυστήρα, απουσία θέσεων πάρκινγκ) και την γενικότερη λιτότητα που το χαρακτήριζε, μια μελέτη σχετικά με την κατασκευή νέου γηπέδου ξεκίνησε από τον σύλλογο της Χάβρης το 2004. Το σχέδιο αυτό επισημοποιήθηκε από την CODAH τον Ιούλιο του 2007. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2009, ο Αντουάν Ρυφενάκτ, δήμαρχος της Χάβρης, και ο Λυκ Ντελαμαίν, αρχιτέκτονας ο οποίος εκπροσωπούσε την κοινοπραξία (Vinci Construction France/SCAU/KSS/IOSIS) η οποία είχε αναλάβει τον σχεδιασμό-υλοποίηση, παρουσίασαν το σχέδιο, το οποίο είχε λάβει την προσωρινή ονομασία Le Grand Stade de la CODAH. Έχοντας ξεκινήσει το 2010, η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2012. Το νέο γήπεδο τελικώς αποφασίστηκε να φέρει την ονομασία "Stade Océane".
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λε Αβρ ΑΚ Ζυλ-Ντεσασο
Καλαπόδι Φθιώτιδας
Το Καλαπόδι είναι χωριό της Φθιώτιδας το οποίο ανήκει στον Δήμο Λοκρών. Βρίσκεται 156 χμ. βορειοδυτικά της Αθήνας. Έχει πληθυσμό 444 κατοίκους (Ελληνική απογραφή 2011), οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι γεωργοί, ασχολούμενοι κυρίως με την καλλιέργεια δημητριακών, βαμβακιού και καπνού. Το χωριό διαθέτει πλούσια αρχαία και νεότερη ιστορία και έχει διαρκή παρουσία από την προϊστορική εποχή έως σήμερα.
Ιστορία
Η περιοχή του Καλαποδίου δεν έπαυσε να κατοικείται κατά την πάροδο των αιώνων.
Εκτός από τον Παυσανία, αναφορές για την περιοχή βρίσκονται στον Όμηρο (Ιλιάδα ραψ. Β 517-526), τον Ηρόδοτο (Η.28), τον Πλούταρχο (Γυναικών Αρεταί), τον Ξενοφώντα (βιβλ. ΣΤ΄. κεφ. 4), τον Στράβωνα (Θ424), τον Διόδωρο και άλλους.
Ανατολικά του Καλαποδίου βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος, όπου άκμασε η Υάμπολις, έκτασης χιλίων (1000) στρεμμάτων, μία από τις σημαντικές πόλεις της Αρχαίας Φωκίδας και συνόρευε με την Οπουντία Λοκρίδα.
Μετά την καταστροφή της Υαμπόλεως, είναι πιθανό να δημιουργήθηκε οικισμός στην περιοχή του Καλαποδίου και είναι ιστορικά τεκμηριωμένο ότι και τους βυζαντινούς χρόνους, οι δημοσιεύσεις του Γερμανού αρχαιολόγου Rainer Felsch, το 1996 επιβεβαιώνουν την οίκηση.
Η μορφή της οικονομίας του τόπου αυτού ήταν κατά κύριο λόγο γεωργική και κτηνοτροφική και επηρέασε κατά κύριο λόγο τον πολιτισμό και τη λατρεία των κατοίκων. Αυτοί συμμετείχαν στην Φωκική Συμπολιτεία (Φωκικό Κοινό), την οποία ίδρυσαν οι Φωκείς και, δεν απουσίασαν από τα σημαντικά γεγονότα, τα οποία διαμόρφωσαν την αρχαία ελληνική ιστορία.
Πρωταγωνίστησαν στους ιερούς πολέμους και κατά την εξιστόρηση του Α΄ Ιερού Πολέμου στα μέσα του 6ου π. Χ. αιώνα, αναφέρεται ότι το ιππικό των Θεσσαλών ερχόμενο από τις Θερμοπύλες θα περνούσε το στενό πέρασμα της Υαμπόλεως, κατευθυνόταν προς την Ελάτεια και τα πεδινά μέρη κατά μήκος του Κηφισού (Παυσανίου, Φωκικά Χ. 1,3).
Κι ο Πλούταρχος στο βιβλίο του «Γυναικών Αρεταί» αναφέρει ότι η μεγαλύτερη σύγκρουση του πρώτου ιερού πολέμου έγινε στις Κλεωνές της περιοχής της Υαμπόλεως, (σημερινή τοποθεσία Βάλτετσι 1 περίπου χλμ. νοτιοανατολικά του αρχαιολογικού χώρου), όπου οι Φωκείς κατατρόπωσαν τους Θεσσαλούς.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει (Η28) ότι η Υάμπολις ήταν η μόνη είσοδος της Φωκίδας για τους κατερχόμενους από τον βορρά προς τον νότο.
Αντιτάχθηκαν στην κάθοδο του Φιλίππου των Μακεδόνων και το 338 π.Χ. βοήθησαν τους Αθηναίους στη μάχη της Χαιρώνειας. Μαζί με άλλους Έλληνες απέκρουσαν το 279 π.Χ. τους Γαλάτες στις μάχες Θερμοπυλών και Οίτης.
Δημιούργησαν το μνημείο των Δελφών και στον λατρευτικό τομέα του λατρευτικούς ναούς της Ελαφηβόλου Αρτέμιδος και του Απόλλωνα στην περιοχή του Καλαποδίου την μεγάλη γιορτή των Ελαφηβολίων, που είχε ακτινοβολία στον τότε γνωστό κόσμο. thumb|left|Ο Ιερός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Η λατρεία προς τους θεούς εκδηλωνόταν με τις ιεροτελεστίες. Τους προϊστορικούς χρόνους οι ιεροτελεστίες ήταν μεν ομαδικές αλλά πραγματοποιούνταν στο ύπαιθρο ή σε άλση, ή και σε τεμένη, που ήταν ιεροί χώροι, αφιερωμένοι στους θεούς. Πιθανολογείται ότι ιεροτελεστίες πραγματοποιούσαν και οι ηγεμόνες μέσα στα ανάκτορα. Εξαίρεση αποτελεί η περιοχή του Καλαποδίου όπου, υπήρχε κτίριο με τάφρο θυσιαστηρίου και βωμό.
Στα οθωμανικά αρχεία βρίσκεται η μαρτυρία ότι το Καλαπόδι πριν την Τουρκοκρατία ήταν ένα μεγάλο χωριό.
Στο Καλαπόδι αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος βρέθηκαν κατά καιρούς ενετικά και ουγγρικά νομίσματα μαζί. Η παρουσία του στον ελληνικό χώρο εξηγεί ο πόλεμος που κήρυξε ο Μέγας Λουδοβίκος της Ουγγαρίας κατά της Ενετικής Δημοκρατίας, επί δόγη Giovanni Gradenigo (1355-1356).
Στην Επανάσταση του 1821 η συμμετοχή των κατοίκων του Καλαποδίου ήταν σημαντική με τους: Γραμματίκα Αναστάσιο, Ζυγογιάννη, Μιχαλίτση και Μπούρχα Γεώργιο.
Από τη σύσταση του ελληνικού κράτους το Καλαπόδι μέχρι σήμερα ανήκει στην Επαρχία Λοκρίδας και είναι τοπικό διαμέρισμα του καλλικρατικού Δήμου Λοκρών.
Σήμερα για την επικοινωνία της ανατολικής Λοκρίδας με την Ελάτεια, την Τιθορέα, τη Λειβαδιά και τους Δελφούς, είναι ο οδικός άξονας που διέρχεται από το Καλαπόδι σε μικρή απόσταση από τον αρχαιολογικό χώρο κοντά στο ιερό της Αρτέμιδος της Υαμπόλεως.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Από επιφανειακά ευρήματα στην τοποθεσία Αγία Ειρήνη Καλαποδίου έχουν έρθει στο φως ίχνη νεολιθικού οικισμού. Τα ευρήματα αποτελούνται από εργαλεία καθημερινής χρήσης από σκληρή πέτρα και οψιανό που προέρχεται από τη Μήλο. Σημαντικά είναι και τα ευρήματα από τον περίβολο του Ιερού στους Αγίους Αποστόλους τόσο της Μεσονεολιθικής εποχής όσο και της εποχής του Χαλκού, σε αυτά περιλαμβάνονται πέτρινα τσεκούρια, ένα κεραμικό όστρακο βαμμένο κόκκινο, όστρακα και τρίποδες. Κατά τις ανασκαφές το 1973 από τον Γερμανό αρχαιολόγο Rainer Felsch του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και πολυμελή ομάδα επιστημόνων στην θέση Άγιοι Απόστολοι που βρίσκεται 700 μ. ανατολικά του Καλαποδίου επί της δημόσιας οδού Αταλάντης-Δελφών και σε ύψωμα 500 μ. ανακαλύφθηκαν μια διαδοχή στρωμάτων από την Υστερομυκηναική εποχή μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ., αποκαλύφθηκε ο ναός της Ελαφηβόλου Αρτέμιδος. Ο ναός είναι περίπτερος δωρικός με πρόναο, οπισθοδομή, σηκό και άδυτο, έχει μήκος 45,80 μ. με 14 κίονες και πλάτος 19,26 μ. με 6κίονες και 520 σπονδύλους συνολικά. Η οικοδόμηση του άρχισε το 426 π.Χ. και τελείωσε το 420 π.Χ, τα σχέδια του είναι της Αθηναϊκής Αρχιτεκτονικής σχολής του 5ου αιώνα π.Χ., παρόμοια με αυτά του Παρθενώνα και κατά μια εκδοχή χωρίς αυτό να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ο αρχιτέκτονας του ήταν ο Ικτίνος.
Κάτω από τον ναό βρέθηκαν μια σειρά άλλων ναών κλασικής περιόδου με πρώτο το Ιερό Μυκηναϊκής εποχής που αποτελούνταν από κτίριο και τάφρο θυσιαστηρίου. Το ιερό αυτό χρονολογείται από τον 13ο αιώνα π.Χ. αποτελεί το μοναδικό οργανωμένο ιερό Μυκηναϊκής εποχής στον ελλαδικό χώρο και λειτούργησε έως το 850 π.Χ. Στο ιερό αυτό βρέθηκαν μεγάλος αριθμός μεταλλικών αντικειμένων, κοσμημάτων, ειδώλων και αγαλματιδίων.
Κατά τη Γεωμετρική περίοδο μεταξύ του 850-820 π.Χ. κατασκευάστηκαν στην ίδια τοποθεσία ένα ιερό με δυο ναούς μετρίου μεγέθους, ο ένας στο νότο πάνω στο Ιερό Μυκηναϊκής εποχής αφιερωμένος στην Άρτεμη και ο δεύτερος προς το βόρειο μέρος με βωμό τύπου εστίας αφιερωμένος στον Απόλλωνα καθώς και μια πλατεία λατρευτικών εκδηλώσεων μπροστά από τους δύο ναούς. Τα αφιερώματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές ήταν κυρίως τρίποδες, κοσμήματα και σιδερένια όπλα.
Σύμφωνα με τον Rainer Felsch ο ναός του Απόλλωνα έχει μεγάλη ιστορική σημασία καθώς εισάγεται στο χώρο της κεντρικής Ελλάδας η λατρεία του Απόλλωνα για πρώτη φορά.
Τις πρώτες δεκαετίες του 7ου αιώνα π.Χ. κατασκευάστηκαν δυο νέοι ναοί στην ίδια θέση με τους παλαιότερους, μεγαλύτερου μεγέθους. Οι ναοί αυτοί είναι από τους πρώτους πρόστυλους ναούς που έχουν βρεθεί στον ελλαδικό χώρο και λειτούργησαν έως τις αρχές του 6ου αιώνα οπότε και καταστράφηκαν από πυρκαγιά. Μετά τη νίκη των Φωκαίων στον πρώτο ιερό πόλεμο το 560 π.Χ. αποφασίστηκε το ιερό αυτό του Καλαποδίου να καταστεί τόπος λατρείας ολόκληρης της Φωκίδας ώστε να εορτάζονται τα Ελαφηβόλια, για το λόγο αυτό με μια επίχωση ισοπέδωσαν το μέρος που βρίσκονταν οι προηγούμενοι ναοί και οικοδόμησαν δυο νέους ναούς, περίπτερους, παράλληλα ο ένας με τον άλλο. Στο βόρειο τμήμα τοποθετήθηκε ο ναός που ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα, είχε μήκος 44,50 μ, με 18 κολώνες και πλάτος 14 μ. με 6 κολώνες. Ο δεύτερος ναός μικρότερος σε μέγεθος είχε μήκος 26,28 μ. με 11 κολώνες και πλάτος 13,62 μ. με 6 κολώνες τοποθετήθηκε στο νότιο τμήμα. Και στους δύο ναούς υπάρχουν ανάκατα ξύλινες και πέτρινες κολώνες και οι τοίχοι τους ήταν κατασκευασμένοι από ωμές πλίνθους καλυμμένες με σοβά ενώ οι στέγες αποτελούνταν από χοντρά κεραμίδια επάνω σε ξυλοκατασκευή. Οι δύο αυτοί ναοί καταστράφηκαν το 480 π.Χ. από τον Ξέρξη.
Στη συνέχεια μετά τη νίκη των Ελλήνων εναντίον των Περσών αποφασίστηκε η κατασκευή ενός μόνο ναού πάνω στα ερείπια των δυο προηγουμένων, στο νότιο τμήμα, αφιερωμένο στην Άρτεμη ενώ στο βόρειο τοποθετήθηκε και ο βωμός. Ο βωμός αυτός βρέθηκε άθικτος με όλα τα σκεύη της τελευταίας ιεροτελεστίας όπως δαχτυλίδια, καρφίτσες της Γεωμετρικής και της Αρχαϊκής εποχής, μια μεγάλη σούβλα για ψήσιμο, μια πήλινη γυναικεία μάσκα καθώς και ένας χάλκινος κούρος κατασκευασμένος γύρω στα 500-490 π.Χ. σε τοπικό εργαστήρι. Με την αποπεράτωση του ναού ήρθε και η καταστροφή του με τον μεγάλο σεισμό του 426 π.Χ..
Μετά τον σεισμό άρχισε η κατασκευή του τελευταίου ναού σε σχέδια της Αθηναϊκής Αρχιτεκτονικής του 5ου αιώνα π.Χ. σχολής έως την τελική του καταστροφή από τον Θεοδόσιο το Μέγα.
Τα ευρήματα από τις ανασκαφές φυλάσσονται στο αρχαιολογικό μουσείο Λαμίας και στο αρχαιολογικό μουσείο Αταλάντης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λοκρών Κατηγορία:Λοκρίδα
Μανώλης Σφακιανάκης
Ο Μανώλης Σφακιανάκης (Χανιά, 9 Φεβρουαρίου 1963) είναι πρώην αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας όπου υπηρέτησε ως προϊστάμενος της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ.,  ο οποίος αποστρατεύθηκε το 2017 με τον βαθμό του υποστρατήγου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά, Κρήτη, τελείωσε το Τεχνικό Λύκειο Χανίων, τμήμα ηλεκτρονικών, και το 1982 εισήλθε στη 10-μηνών εκπαίδευσης Σχολή Ενωμοταρχών Ρόδου της τότε Ελληνικής Χωροφυλακής. Σπούδασε, προγραμματισμό υπολογιστών στο δύο ετών πρόγραμμα σπουδών στη ιδιωτική σχολή ΚΟΡΕΛΚΟ (τώρα Ιδιωτικό ΙΕΚ ΚΟΡΕΛΚΟ) στη Αθήνα, από 1986–1990 στη Σχολή Αξιωματικών της Ακαδημίας της Ελληνικής Αστυνομίας, και 2014–2016 μεταπτυχιακό πτυχίο στις Ποινικές Επιστήμες του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Καριέρα
Υπηρέτησε από 3 Μαρτίου 2004 έως 17 Φεβρουαρίου 2016 ως προϊστάμενος της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας η οποία στεγάζεται στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ), Αθήνα. Το 2013 τοποθετήθηκε υποδιευθυντής στη Υπηρεσία Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (ΥΠ.Ο.Α.Δ.Η.Ε.) της Ελληνικής Αστυνομίας όπου τη διατηρούσε ταυτόχρονα μαζί με τη θέση του προϊστάμενου στη υποδιεύθυνση Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Από το 2011 συμμετείχε ως ομιλητής σε τηλε-διασκέψεις μέσω διαδικτύου, ημερίδες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος, και συνέδρια   με ταυτόγχρονη ζωντανή αναμετάδοση μέσω διαδικτύου στη Αθήνα, που διοργάνωσε η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος υπό την αιγίδα του Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Έχει δώσει διάφορες συνεντεύξεις αναφερόμενος στου κινδύνους και προσφέροντας συμβουλές σε οποιονδήποτε χρησιμοποιεί το διαδίκτυο.
Υπόθεση Παναγιώτη Βήχου
Το 1998 ο Παναγιώτης Βήχος κατήγγειλε κύκλωμα σωματεμπορίας στην Σαντορίνη στο οποίο εμπλεκόταν ο διοικητής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Σαντορίνης, καθώς και ιδιοκτήτες νυκτερινού κέντρου για εκμετάλλευση και σωματεμπορία αλλοδαπών κοριτσιών. Τότε παραπέμφθηκε ο εν λόγω διοικητής και ακόμη δύο άνθρωποι. Οι δίκες αναβλήθηκαν τρεις φορές, χωρίς οι κατηγορούμενοι να εμφανίζονται στο δικαστήριο. Πέντε ημέρες πριν την τέταρτη δίκη και συγκεκριμένα στις 21 Φεβρουαρίου 2003, κλιμάκιο της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με επικεφαλής τον Μανώλη Σφακιανάκη, εισέβαλε στο σπίτι του κ. Βήχου παρουσία εισαγγελέα. Όπως ανέφεραν, ενεργούσαν στα πλαίσια προκαταρκτικής εξέτασης καθώς υπήρχε καταγγελία ότι από τον υπολογιστή του γινόταν διακίνηση πορνογραφικού υλικού. Κατέσχεσε τους υπολογιστές και με αστραπιαίες κινήσεις κατήγγειλε για υπόθεση πορνογραφίας τον κ. Βήχο.
Την επόμενη μέρα η εφημερίδα Espresso έβγαλε πρωτοσέλιδο για την κατηγορία του κ. Βήχου και με αυτό το πρωτοσέλιδο αθωώθηκε ο διοικητής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Σαντορίνης. Ο Βήχος αθωώθηκε 4 φορές και πήγε στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια όπου η Ελλάδα καταδικάστηκε και υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση στον κ. Βήχο.