cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυτταρική αναπνοή
Χρησιμότητα της κυτταρικής αναπνοής
Η κυτταρική αναπνοή είναι αντίθετη διαδικασία της φωτοσύνθεσης. Και οι δύο διαδικασίες επηρεάζουν την περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε διοξείδιο του άνθρακα και οξυγόνο.
Οξυγόνο + Θρεπτικές ουσίες = Διοξείδιο του άνθρακα + νερό + ενέργεια
Χημεία της κυτταρικής αναπνοής
Το είδος της κυτταρικής αναπνοής των κυττάρων ενός ζωντανού οργανισμού εξαρτάται από το είδος της αναπνοής του ίδιου του οργανισμού. Σχετικά με την κυτταρική αναπνοή, αν η οξείδωση πραγματοποιείται με οξυγόνο τότε ονομάζεται αερόβια αναπνοή, αλλιώς αναερόβια αναπνοή. Η κυτταρική αναπνοή μπορεί να μετατραπεί από αερόβια σε αναερόβια, αν υπάρχει έλλειψη οξυγόνου στον οργανισμό, όπως συμβαίνει στον άνθρωπο σε πολύ έντονη φυσική άσκηση.
Γλυκόλυση
Το πρώτο στάδιο της κυτταρικής αναπνοής με διάσπαση της γλυκόζης (υδατάνθρακας τύπου μονοσακχαρίτη, αποτελούμενος από έξι άνθρακες-εξόζη) η γλυκόλυση. Η γλυκόλυση (γλυκός + λύσις) είναι πολύ σημαντική μεταβολική οδός και αποτελεί το πρώτο στάδιο για τη διάσπαση της γλυκόζης. Γίνεται στο κυτταρόπλασμα χωρίς τη χρησιμοποίηση οξυγόνου.
Στο στάδιο αυτό, ένα μόριο γλυκόζης διασπάται αρχικά σε δύο μόρια τριοζών (υδατάνθρακες με τρία άτομα άτομα). Στη συνέχεια αυτές μετατρέπονται σε δύο μόρια πυροσταφυλικού οξέος. Το κέρδος του κυττάρου σε ενέργεια από αυτή τη διαδικασία είναι δύο μόρια τριφωσφορικής αδενοσίνης (2 ATP).
Στην αερόβια γλυκόλυση το πυροσταφιλικό οξύ οξειδώνεται πλήρως με οξυγόνο παράγοντας διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Στην αναερόβια γλυκόλυση το πυροσταφυλικό οξύ γίνεται είτε αιθυλική αλκοόλη και διοξείδιο του άνθρακα μέσω της αλκοολικής ζύμωσης είτε γαλακτικό οξύ μέσω της γαλακτικής ζύμωσης, όπως στην περίπτωση της αναερόβιας κυτταρικής αναπνοής των ανθρώπινων μυϊκών κυττάρων.
Κύκλος του Krebs/ Κύκλος του κιτρικού οξέος
Στην αερόβια αναπνοή η πλήρης οξείδωση του πυροσταφυλικού οξέος, που έχει παραχθεί κατά τη γλυκόλυση, γίνεται σε δύο στάδια. Αρχικά, το πυροσταφυλικό οξύ μετατρέπεται σε ακετυλο-συνένζυμο Α (Acetyl-CoA). Με τη μορφή αυτή εισέρχεται στον κύκλο του κιτρικού οξέος. Εκεί, στη μήτρα των μιτοχονδρίων, πραγματοποιούνται μία σειρά από αντιδράσεις, χωρίς να χρησιμοποιείται οξυγόνο. Από το ακετυλο-συνένζυμο Α που μπαίνει στον κύκλο του κιτρικού οξέος σχηματίζονται, μεταξύ άλλων, διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και ATP. Το κέρδος σε ενέργεια του κυττάρου είναι δύο μόρια ATP.
Οξειδωτική Φωσφορυλίωση
Γίνεται στις αναδιπλώσεις της εσωτερικής μεμβράνης των μιτοχονδρίων καθώς και στον μεσομεμβρανικό χώρο. Για τη διεξαγωγή των αντιδράσεων σε αυτό το στάδιο χρησιμοποιείται οξυγόνο. Η εσωτερική μεμβράνη διαθέτει μεταφορείς ηλεκτρονίων που μεταβιβάζουν ηλεκτρόνια απο τα NADH και τα FADH2 στο οξυγόνο. Κατά την πραγματοποίηση αυτών των αντιδράσεων γίνεται απελευθέρωση ενέργειας, μέρος της οποίας χρησιμοποιείται για την παραγωγή 32 μορίων ATP από ADP + Pi. Στα τελικά προϊόντα αυτής της διαδικασίας περιλαμβάνεται και το H2O.
Τελικά
Από την πλήρη οξείδωση ενός μορίου γλυκόζης σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό παράγονται συνολικά 36 μόρια ATP. Η γενική εξίσωση της κυτταρικής αναπνοής είναι:
Κυτταρική αναπνοή και πρωτεΐνες
Οι πρωτεΐνες πρώτα υδρολύονται σε αμινοξέα το υπόλοιπο είτε υφίσταται επεξεργασία στον κύκλο του κιτρικού οξέος, γίνεται λιπαρό οξύ, πυροσταφυλικό οξύ ή ακετυλο- συνένζυμο Α πριν οξειδωθεί.
957
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 957 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μουσείο Τεχνών και Επιτηδευμάτων
Το κτήριο
Από την ίδρυσή του, το Μουσείο Τεχνών και Επιτηδευμάτων στεγάζεται στα κτίρια του παλαιού βασιλικού αββαείου Σαιν-Μαρτέν-ντε-Σαν. Αυτό το σημαντικό αρχιτεκτονικό σύνολο εθνικοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1789 και διατέθηκε στη νεοϊδρυθείσα Σχολή Τεχνών και Επιτηδευμάτων. Το μουσείο καταλαμβάνει τα τμήματα του οικοδομήματος όπου στεγάζονταν οι μοναχοί της παλαιάς θρησκευτικής κοινότητας, καθώς και την πρώην μοναστηριακή εκκλησία.Το συγκρότημα ανακαινίστηκε σε μεγάλο βαθμό κατά την Ιουλιανή Μοναρχία (1830-1848) και κατά τη Δεύτερη Αυτοκρατορία (1852-1870), υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Λεόν Βωντουαγιέ. Έτσι, περιλαμβάνει νεο-γοτθικά στοιχεία στη διακόσμηση του κυρίως ναού και του ιερού της παλιάς εκκλησίας. Σήμερα το μουσείο, το οποίο υποβλήθηκε σε σημαντική ανακαίνιση το 1990, περιλαμβάνει ένα επιπλέον κτήριο δίπλα στην μονή, με τα μεγαλύτερα αντικείμενα να παραμένουν στο ίδιο το μοναστήρι.
Τα παλιά κτήρια (πριν τον 20ό αιώνα) έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικά μνημεία από το 1993.
Οι συλλογές
Το μουσείο διαθέτει πάνω από 80.000 αντικείμενα και 15.000 σχέδια στη συλλογή του, εκ των οποίων περίπου 2.500 εκτίθενται στο Παρίσι. Η υπόλοιπη συλλογή διατηρείται σε ειδικούς χώρους στο Σαιν-Ντενί. Μεταξύ των συλλογών του είναι μια πρωτότυπη εκδοχή του εκκρεμούς του Φουκώ, το αρχικό μοντέλο του αγάλματος της Ελευθερίας έργο του Ωγκύστ Μπαρτολντί, μερικά από τα πρώτα αεροπλάνα (το Avion III του Κλεμάν Αντέρ, το Blériot XI του Λουί Μπλεριό και άλλα), η αριθμητική μηχανή Πασκαλίν του Μπλαίζ Πασκάλ (ο πρώτος μηχανικός υπολογιστής), το πρώτο ατμοκίνητο όχημα του Νικολά Κυνιό του 1771 και πολλά άλλα.
Λογοτεχνικές αναφορές
Το μουσείο Τεχνών και Επιτηδευμάτων εμφανίζεται στη λογοτεχνία ως η σκηνή της κορύφωσης του μυθιστορήματος Το εκκρεμές του Φουκώ του 1988 του Ουμπέρτο Έκο και επίσης παρουσιάζεται στην ταινία ντοκιμαντέρ του 2019 για το άγαλμα της Ελευθερίας Ελευθερία: Η μητέρα των εξόριστων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Αμαμηλιστής
Ο αμαμηλιστής (λατινική και επιστημονική ονομασία Hamamelistes) είναι γένος ημίπτερων εντόμων, που ανήκει στην οικογένεια της μελίγκρας, τις αφιδίδες. Περιγράφηκε επιστημονικά για πρώτη φορά το 1867 από τον Αμερικανό εντομολόγο Χένρυ Σάιμερ. Είναι μικρά έντομα (αφίδες), που ζουν σε πολυάριθμες ομάδες πάνω σε φυτά τρεφόμενα με τον χυμό τους, τον οποίο απομυζούν με ειδικά όργανα (η ονομασία του γένους παραπέμπει σε οικογένεια φυτών, τα αμαμηλιδοειδή, από τα οποία μεταξύ άλλων τρέφεται ο αμαμηλιστής). Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τρία είδη αμαμηλιστή, τα εξής:
Τα είδη αυτά ζουν στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στον Καναδά.
Πηγές
Αμαμηλιστης
Αθλητικά γεγονότα του 2009/Φεβρουάριος
Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα (συνοδευόμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν) που συνέβησαν το μήνα Φεβρουάριο του 2009 και αφορούν διάφορα αθλήματα.
22 Φεβρουαρίου
02
Επαρχία της Σαβόνα
Η επαρχία της Σαβόνα (ιταλικά: Provincia di Savona) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λιγουρίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.545 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 286.107 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Σαβόνα (Savona). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 69 δήμους.
Συνορεύει δυτικά με την επαρχία της Ιμπέρια, βόρεια με το Πεδεμόντιο (επαρχίες του Κούνεο, του Άστι και της Αλεξάνδρειας), ανατολικά με την επαρχία της Γένοβας ενώ νότια βρέχεται από την Λιγουρική θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαβονα
958
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 958 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μάχη του Τσαλντιράν
thumb|right|Το σημείο που έγινε η μάχη Η μάχη του Τσαλντιράν (περσικά: چالدران, τουρκικά: Çaldiran) έγινε στις 23 Αυγούστου του 1514 και έληξε με νίκη των Οθωμανικών στρατευμάτων ενάντια στην περσική Αυτοκρατορία των Σαφαβιδών. Η νίκη αυτή είχε ως αποτέλεσμα οι Οθωμανοί να αποκτήσουν τον έλεγχο του βορείου Ιράκ και της ανατολικής Ανατολίας. Η μάχη, όμως, ήταν μόνο η αρχή 41 χρόνων καταστροφικού πόλεμου μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών που έληξε μόλις το 1555 με τη Συνθήκη της Αμάσειας. Ενώ οι Οθωμανοί είχαν συχνά το πάνω χέρι, οι Πέρσες για το μεγαλύτερο μέρος του διατηρούσαν τα εδάφη τους. Όλες οι απώλειες των Σαφαβιδών στις κυρίως σιιτικές μητροπολιτικές περιοχές της Περσίας, όπως το Αζερμπαϊτζάν, το Λουριστάν και το Κιρμανσαχάν, αποδείχθηκαν προσωρινές, αφού ανακτήθηκαν από τους Οθωμανούς αμέσως μετά από κάθε μάχη. Ωστόσο, η απώλεια του Ιράκ, καθώς και ανατολικής Ανατολίας, έγινε μόνιμη.
Στο Τσαλντιράν, οι Οθωμανοί είχαν μεγαλύτερο, καλύτερα εξοπλισμένο στρατό με δύναμη μεταξύ 60.000 και 200.000, ενώ οι Κιζιλμπασί Τουρκομάνοι αριθμούσαν περίπου 40.000 έως 80.000. ο Σάχης Ισμαήλ Α΄, ο οποίος τραυματίστηκε και παραλίγο να αιχμαλωτιστεί στη μάχη, αποσύρθηκε στο παλάτι του και αποχώρησε από την κυβέρνηση αφού οι σύζυγοί του συνελήφθησαν από Σελίμ Α΄, και τουλάχιστον μία δόθηκε για να παντρευτεί έναν από τους κυβερνητικούς του Σελίμ. Η μάχη έχει σημαντική ιστορικά ιδιαίτερη σημασία, γιατί όχι μόνο καταργούσε την ιδέα ότι ο Μουρσίντ (δάσκαλος) των Σιιτών Κιζλιμπασί ήταν αλάνθαστος,, αλλά, επίσης, όρισε πλήρως τα Οθωμανικά-Σαφαβιδικά σύνορα και οδήγησε τους Κούρδους αρχηγούς να διεκδικήσουν την εξουσία τους και να στρέψουν την υποταγή τους από την Σαφαβίδες στους Οθωμανούς.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Δυτική Αρμενία
Φίλιππος Γ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Β΄ κόμη ου Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Άννας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν.
Κέα (πτηνό)
Το Κέα είναι ένα είδος μεγάλου παπαγάλου που ανήκει στην οικογένεια Nestoridae που απαντά στις δασικές και ορεινές  περιοχές του νότιου νησιού της Νέας Ζηλανδίας. Έχει μέγεθος περίπου 48 εκατοστά,έχει φτέρωμα χρώματος κυρίως λαδί με λαμπερό πορτοκαλί κάτω από τα φτερά του και έχει ένα μεγάλο, στενό, καμπύλο, γκρίζο-καφέ άνω ράμφος. Το κέα είναι ο μοναδικός αλπικός παπαγάλος στον κόσμο. Η παμφάγα διατροφή του περιλαμβάνει κοτσάνια αλλά αποτελείται κυρίως από ρίζες, φύλλα, μούρα, νέκταρ και έντομα. Στις μέρες μας ασυνήθιστο, το κέα κάποτε κυνηγήθηκε λόγω ανησυχιών εκ μέρους της κοινότητας εκτροφής προβάτων ότι επιτίθεται  σε ζώα, ειδικά σε πρόβατα Το 1986, έλαβε πλήρη προστασία.
Το κέα περιγράφηκε από τον ορνιθολογο Τζον Γκουλντ το 1856. Η επιστημονική ονομασία του πτηνού σημαίνει στα Λατινικά «αξιοσημείωτος». Το όνομα κέα από τη άλλη, προέρχεται από την γλώσσα των Μαορί.
Το κέα φωλιάζει σε ρωγμές ανάμεσα στις ρίζες των δέντρων. Τα Κέα είναι γνωστά για τη νοημοσύνη και την περιέργειά τους, ζωτικής σημασίας για την επιβίωσή τους σε ένα σκληρό ορεινό περιβάλλον. Ο παπαγάλος αυτός μπορεί να λύσει λογικά παζλ, όπως να πιέζει και να τραβά τα πράγματα με μια συγκεκριμένη σειρά για να φτάσει στα τρόφιμα, και θα συνεργαστεί για να επιτύχει ένα συγκεκριμένο στόχο.
Το γένος Nestor περιλαμβάνει τέσσερα είδη: το Nestor meridionalis, το N. notabilis, και τα εξαφανισμένα N. productus και N.chathamensis.
Το κέα είναι ένας μεγάλος παπαγάλος με μήκος περίπου 48 cm και ζυγίζει μεταξύ 800 γραμμαρίων  και 1 κιλό. Έχει ως επί το πλείστον λαδί-πράσινο φτέρωμα με ένα γκρι ράμφος που έχει ένα μακρύ, στενό, καμπύλο άνω ράμφος. Το ενήλικο έχει σκούρες καφέ ίριδες, και τα αιθέρια έλαια και τα πόδια είναι γκρίζα.
Κατηγορία:Πτηνά της Ωκεανίας
Το Κρυφό Αγκάθι
Το Παρμένοι στην Πλημμύρα είναι ένα έργο αστυνομικής φαντασίας της Βρετανίδας συγγραφέα Αγκάθα Κρίστι, που τυπώθηκε πρώτα στις ΗΠΑ από τους Ντοντ, Μηντ και Σία τον Μάρτιο του 1948, αρχικά με τον τίτλο "Υπάρχει μία παλίρροια" στην τιμή των 2,50 δολαρίων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο εκδόθηκε από το "Κόλινς Κράιμ Κλαμπ" τον Νοέμβριο του ίδιου έτους με τον αρχικό τίτλο της Α. Κρίστι προς 8 σελίνια και 6 πένες. Πρωταγωνιστεί ο διάσημος Βέλγος ήρωάς της Ηρακλή Πουαρό και η υπόθεση εκτυλίσσεται το 1946. Στην Ελλάδα επικράτησε ο τίτλος Το Κρυφό Αγκάθι.
Το μυθιστόρημα αναφέρεται σε μία ιστορία στην Αγγλίας μετά τον Β΄ Π. Π., όπου η καθημερινότητα είχε ανατραπεί, όμως τώρα με τη λήξη του Πολέμου υπήρχε ανακούφιση. Άνθρωποι είχαν πεθάνει, η ζωή είχε αλλάξει και η οικονομία άρχιζε ξανά: αυτή ήταν η ατμόσφαιρα για μία οικογένεια σε ένα χωριό κοντά στο Λονδίνο. Ο επιθεωρητής Σπενς παρουσιάζεται στο έργο για πρώτη φορά και θα τον ξαναχρησιμοποιήσει η συγγραφέας ακόμη μερικές φορές. Η οικογένεια Κλοντ, η Φράνσις και οι αδελφοί της, είχαν πληγεί απροσδόκητα από τον Πόλεμο: ο αδελφός τους, σύντομα μετά τον γάμο του, χάθηκε σε βομβαρδισμό του Λονδίνου. Σε μία άλλη οικογένεια του χωριού, ένας γιος σκοτώθηκε στη μάχη, μία κόρη επέστρεψε από την υπηρεσία της στο WRN (Γυναικείο Βασιλικό Ναυτικό) και ένας άλλος γιος φαίνεται πως έκανε επιτυχή προσπάθεια με το αγρόκτημά του, παρά το ότι έχασε τον συνεταίρο του στον Πόλεμο. Όταν η Λυνν επέστρεψε από το Ναυτικό, ο αρραβώνας της -που διακόπηκε με τον Πόλεμο- συνεχίζει. Στη σχέση δημιουργούνται προβλήματα από τον Ντέιβιντ, αδελφό της Ρόζαλην, η οποία είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο τον Γκόρντον, θείο της Λυνν. Ένας ξένος στο χωριό με το όνομα "Ένοχ Άρντεν" αρχίζει να εκβιάζει τον Ντέιβιντ, αλλά σύντομα σκοτώνεται. Καλούν τον Ηρακλή Πουαρό.
Εισαγωγή στην πλοκή
Την άνοιξη του 1944 ο Γκόρντον Κλοντ παντρεύεται τη Ρόζαλην χήρα Άντερχεϋ, που τη συναντά επάνω στο πλοίο για Νέα Υόρκη. Έπειτα φτάνει στο Λονδίνο με αυτήν ως σύζυγο. Το σπίτι εκεί βομβαρδίζεται σε επιδρομή και σκοτώνονται όλοι εκτός από τη Ρόζαλην και τον αδελφό της Ντέιβιντ Χάντερ. Η Ρόζαλην κληρονομεί την περιουσία του Γκόρντον. Σε μία άλλη επιδρομή στο Λονδίνο ο Πουαρό βρίσκεται στο καταφύγιο με άλλα μέλη του ομίλου Ομοψυχία και ακούει την ιστορία του φίλου του ταγματάρχη Πόρτερ για τον φίλο του Ρόμπερτ Άντερχεϋ στην Αφρική, για τον όχι ευτυχισμένο γάμο του και για το ότι ίσως ζει. Την ιστορία την είπε αφού διάβασε για τον θάνατο του Γκόρντον Κλοντ, σύζυγο της Ρόζαλην Χάντερ, χήρας του Άντερχεϋ: αν ζούσε ο Άντερχεϋ, ο δεύτερος γάμος της ρόζαλην ήταν άκυρος και δεν εδικαιούτο να κληρονομήσει αυτή τον Κλοντ, αλλά οι συγγενείς του.
Ο θάνατος του Γκόρντον Κλοντ φέρνει απροσδόκητες αλλαγές στα αδέλφια του και τις οικογένειές του. Ο Γκόρντον τους είχε δώσει κεφάλαιο να ξεκινήσουν μία επιχείρηση, να πληρώσουν έκτακτα έξοδα και τους ενθάρρυνε να μην αποταμιεύουν, αλλά τους είχε υποσχεθεί να μοιράσει την περιουσία του μεταξύ τους με τη διαθήκη του.
Η υπόθεση
Ο Ντέιβιντ Χάντερ φυλά την αδελφή του Ρόζαλην και την περιουσία της. Μία φορά που ο Ντέιβιντ έλειψε, η κα Μάρτμοντ παίρνει το θάρρος να ζητήσει από τη Ρόζαλην 500 λίρες και αυτή υπέγραψε την επιταγή. Ο Ντέιβιντ απορρίπτει με θυμό το αίτημα της Φράνσις Κλοντ, της οποίου η οικογένεια έχει απελπισμένα ανάγκη από χρήματα.
Ένας άνδρας που αποκαλεί τον εαυτό του "Ένοχ Άρντεν" φθάνει στο πανδοχείο του χωριού Το ελάφι και προσπαθεί να εκβιάσει τον Ντέιβιντ, λέγοντας ότι ξέρει πώς να βρει τον πρώτο άνδρα της Ρόζαλην, τον Ρόμπερτ Άντερχεϋ. Τη συνομιλία τους ακούει η ιδιοκτήτρια, που το λέει στον Ράλυ Κλοντ. Λίγες ημέρες μετά μία υπηρέτρια του πανδοχείου βρίσκει το σώμα του "Άρντεν"" στο δωμάτιό του με το κεφάλι του λιωμένο. Την ημέρα εκείνη ο Ντέιβιντ είχε έρθει από το Λονδίνο: συνάντησε τη Λυνν πριν πάρει το τραίνο για το Λονδίνο και προφανώς της είχε τηλεφωνήσει από το διαμέρισμά του στο Λονδίνο σύντομα μετά τις 11 μμ, λέγοντάς της αρχικά ότι την αγαπά, μετά όμως της είπε ότι δεν ήταν κατάλληλος γι'αυτήν. Καθώς ο φόνος θεωρείται ότι έγινε πριν τις 9 μμ, αυτός είχε αρκετό χρόνο και το κίνητρο, έτσι συλλαμβάνεται.
Ο Ράλυ Κλοντ ζητά από τον ντιτέκτιβ Ηρακλή Πουαρό να βρει την αληθινή ταυτότητα του νεκρού. O Πουαρό ρωτά τον ταγματάρχη Πόρτερ. Η Ρόσαλην βλέπει το πτώμα και λέει ότι δεν γνωρίζει τον άνδρα. Ωστόσο κατά την έρευνα ο Πόρτερ λέει ότι ο "Άρντεν" ήταν στην πραγματικότητα ο Ρόμπερτ Άντερχεϋ. Οι ένορκοι της δίκης δεν δέχονται τη συμβουλή του Πόρτερ να τον ακούσουν· αντίθετα ψηφίζουν σθεναρά ότι τον φόνο έκανε ο Ντέιβιντ. Το κτήμα του θα επιστρέψει στους Κλοντ, εάν η άποψη των ενόρκων είναι σωστή, καθώς αυτό θα σημαίνει ότι ο δεύτερος γάμος της Ρόζαλην ήταν άκυρος.
Ο Πουαρό μιλά με μία κάτοικο του χωριού, την κα Λήντμπετερ, μία ένοικο του πανδοχείου που είχε δει μία φτηνή γυναίκα, με αδρό μέικαπ, φαρδύ παντελόνι και πορτοκαλί μαντήλι να μπαίνει στο δωμάτιο τού θύματος μετά τις 10 μμ το μοιραίο βράδυ. Η αστυνομία, που πιστεύει ότι την ώρα αυτή ο Ντέιβιντ ήταν στο τρένο για το Λονδίνο, τον αφήνει να φύγει και αρχίζει να ερευνά σοβαρότερα τις γυναίκες. Ο Πουαρό αντιλαμβάνεται ότι ο θάνατος προήλθε από πτώση στη μαρμάρινη βάση του τζακιού. Προτείνει ότι έγινε ατύχημα και όχι εσκεμμένα φόνος.
Η Λυνν ερωτεύεται τον Ντέιβιντ. Ο ταγματάρχης Πόρτερ αυτοκτονεί στο Λονδίνο, χωρίς να αφήσει σημείωμα. Ο Πουαρό συνειδητοποιεί, από μία φωτογραφία στο σπίτι της Φράνσις Κλοντ, ότι ο "Άρντεν" συνδεόταν με αυτή. Η Φράνσις παραδέχεται ότι ο "Άρντεν" ήταν στην πραγματικότητα ο δεύτερος εξάδελφός της Τσαρλς Τρέντον. Είχε σχεδιάσει να εκβιάσει τη Ρόζαλην, όταν άκουσε την ιστορία του ταγματάρχη για τον Άντερχεϋ. Αυτό εξηγεί την αληθινή ταυτότητα του "Άρντεν", αλλά όχι κάτι άλλο. Η Φράνσις αρνείται ότι είχε δωροδοκήσει τον Πόρτερ.
Όταν ο Πουαρό και η Λυνν επισκέπτονται τη Ρόζαλην στο σπίτι, η υπηρέτρια συνειδητοποιεί ότι αυτή δεν αποκρίνεται. Ο Πουαρό βλέπει ότι η Ρόζαλην πέθανε στον ύπνο της. Ο ιατρός πιστοποιεί ότι η σκόνη στο κομοδίνο, που είχε πάρει το θύμα για να κοιμηθεί, ήταν αβλαβής. Ο επιθεωρητής Σπενς, ο νέος αξιωματικός της έρευνας, προτείνει ότι αυτή ήταν η δολοφόνος. Η Ρόζαλην πέθανε από την πολύ μορφίνη: πού τη βρήκε;
Η Λυνν λέει στον Ράλυ ότι επιθυμεί να παντρευτεί τον Ντέιβιντ Χάντερ, αλλά ο Ράλυ θυμώνει. Τη στιγμή που αρχίζει να την πνίξει, μπαίνει στο σπίτι ο Πουαρό, έτσι ο Ράλυ σταματά. Ο Ντέιβιντ φθάνει μετά και ο Πουαρό τα εξηγεί όλα: Ο Ράλυ πηγαίνει και βλέπει το πτώμα και βλέποντας την ομοιότητα με τη Φράνσις, αντιδρά θυμωμένα με την εξαπάτηση. Γρονθοκοπημένος από τον Ράλυ, ο Άρντεν είχε πέσει επάνω στη μαρμάρινη κουπαστή του τζακιού και πέθανε. Τότε ο Ράλυ βρήκε ευκαιρία να ενοχοποιήσει τον Ντέιβιντ. Συνέτριψε το κεφάλι του Άρντεν με τη τσιμπίδα του τζακιού και άφησε τον αναπτήρα του Ντέιβιντ στο δωμάτιο. Ο Ράλυ έπεισε τον Πόρτερ να δώσει λάθος ταυτοποίηση, προσφέροντάς του χρήματα. Έπειτα ο Ράλυ προσέλαβε τον Πουαρό, που θα πίστευε την εκδοχή του Πόρτερ. Οι τύψεις του Πόρτερ τον οδήγησαν στην αυτοκτονία, αφήνοντας σημείωμα ότι ο Ράλυ τον κατέστρεψε. Ο Ντέιβιντ επρόκειτο να πληρώσει τον εκβιαστή Άρντεν. Μόλις όμως τον βρήκε νεκρό, έτρεξε στον σταθμό, αλλά δεν πρόλαβε το τελευταίο τραίνο. Τότε επέστρεψε στο "Ελάφι", μεταμφιέστηκε σε γυναίκα και έπαιξε τη σκηνή, που την άκουσε η κα Λήντμπετερ, η οποία έδωσε τη μετέπειτα ώρα του φόνου.
Έπειτα ο Ντέιβιντ τηλεφώνησε στη Ρόζαλην, που έκανε κλήση στη Λυνν, κόπηκε όμως μετά. Ένα λεπτό αργότερα ο Ντέιβιντ κάλεσε τη Λυνν από τον τοπικό σταθμό του τραίνου, δίνοντάς της την εντύπωση ότι καλούσε από το Λονδίνο. Επέστρεψε στο Λονδίνο νωρίς το πρωί της επόμενης ημέρας. Ο Πουαρό λέει πώς από τους τρεις θανάτους, ένας ήταν ατύχημα, ένας αυτοκτονία και ένας φόνος. Το αληθινό θύμα ήταν η Ρόζαλην. Αυτή δεν ήταν η αληθινή αδελφή τού Ντέιβιντ. Η Ρόζαλην είχε σκοτωθεί και η υπηρέτρια Αϊλήν Κόριγκαν είχε επιζήσει του βομβαρδισμού. Ο Ντέιβιντ την έπεισε να γίνει η Ρόζαλιν. Όμως ο Πουαρό είχε ζητήσει φωτογραφία της Αϊλήν από την Ιρλανδία και ανακάλυψε την αλήθεια. Τώρα μπορούσε να σκοτώσει με ένα χάπι τη συνεργό του και να παντρευτεί τη Λυνν που αγαπούσε. Ο Πουαρό ήξερε αυτές τις λεπτομέρειες, που μερικές ήξερε η Αστυνομία. Ο Ράλυ ένοιωθε ενοχή για τον θάνατο του Τρέντον και του Πόρτερ. Η αστυνομία επικεντρώθηκε στον Ντέιβιντ για τον θάνατο της Αϊλήν και απέδειξε την υπόθεση. Έπειτα από λίγο η Λυνν επέστρεψε στον Ράλυ, αναγνωρίζοντας ότι πραγματικά τον αγαπά, ειδικά έπειτα από τη δυναμική αντίδρασή του. Η ζωή δεν θα είναι πληκτική με αυτόν.
Προέλευση του τίτλου
Ο τίτλος προέρχεται από μία φράση του έργου Ιούλιος Καίσαρ του Σαίξπηρ (Πράξη Δ΄, σκηνή 3η, στίχοι 218-224): "Υπάρχει μία παλίρροια (ευκαιρία) στις υποθέσεις των ανδρών και παρμένοι στην πλημμύρα (αυτή) θα οδηγηθούμε στην επιτυχία". Ο Σαίξπηρ έχει στον νου του τα πλοία του Τάμεση, που περίμεναν την πλημμυρίδα για να αποπλεύσουν. Το απόσπασμα αναγράφεται στην πρώτη σελίδα του βιβλίου της Α. Κρίστι.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1948
Άλμποργκ Μπόλντσπιλκλουμπ
Η Άλμποργκ Μπόλντσπιλκλουμπ (δανικά: Aalborg Boldspilklub) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Άλμποργκ της Δανίας. Ιδρύθηκε το 1885 από Άγγλους μηχανικούς οι οποίοι κατασκεύασαν το σιδηροδρομικό δίκτυο της Γιουτλάνδης, ενώ τα πρώτα χρόνια διέθετε μόνο ομάδα κρίκετ, με την ονομασία «Άλμποργκ Κρίκετκλουμπ» (Aalborg Cricketklub). Το 1899 μετονομάστηκε σε «Άλμποργκ Μπόλντκλουμπ» (Aalborg Boldklub). Το ποδοσφαιρικό τμήμα δημιουργήθηκε το 1902 και δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτό, ενώ η ονομασία του συλλόγου άλλαξε και πάλι σε «Άλμποργκ Μπόλντσπιλκλουμπ αφ 1885» (Aalborg Boldspilklub af 1885) το 1906.
Έμβλημα
Το έμβλημα της Άλμποργκ έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Δανίας Κατηγορία:Αθλητισμός στο Άλμποργκ
Σημαία της Μπελίζ
Η εθνική σημαία της Μπελίζ καθιερώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1981, την ίδια ημέρα που η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η σημαία είναι μια έκδοση- συνέχεια της σημαίας της Βρετανικής Ονδούρας, όπως ονομαζόταν η χώρα κατά την αποικιοκρατία. Αυτή η σημαία δημιουργήθηκε το 1950. Οι δύο κόκκινες λωρίδες στην κορυφή και στο κάτω μέρος προστέθηκαν στο αρχικό σχέδιο έπειτα από την ανεξαρτησία. Στο κέντρο της σημαίας υπάρχει το Εθνόσημο της Μπελίζ. Η σημαία της Μπελίζ κατέχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να διαθέτει 12 χρώματα, τρία περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη εθνική σημαία στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπελίζ Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μπελίζ
Κουρσούμ Τζαμί
Το Κουρσούμ Τζαμί ή Τέμενος Οσμάν Σάχ των Τρικάλων είναι ισλαμικό τέμενος, κτίσμα του 16ου αιώνα σχεδιασμένο από τον Μιμάρ Σινάν, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως χώρος ήπιων εκδηλώσεων. μικρογραφία|Το μιχράμπ Ονομάζεται έτσι από την τουρκική λέξη κουρσούμ (τουρκική γραφή: kurşun), που σημαίνει μόλυβδος, καθώς ο θόλος του είναι μολυβοσκέπαστος.
Λεονάρδο Γκαρσία
Ο Λεονάρδο Γκαρσία (Leonardo García) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [leoˈnarðo ɣarˈsi.a], γεννημένος στις 27 Δεκεμβρίου 1972, στην Πόλη του Μεξικού, είναι μεξικανός ηθοποιός. Είναι ο γιος του ηθοποιού Αντρές Γκαρσία και της Σάντρα Βάλε και ο αδελφός του ηθοποιού Αντρές Γκαρσία Τζ και της ηθοποιού Αντρέα Γκαρσία.
Κουρσούμ Τζαμί
Κοντά στο τζαμί σώζεται το οκταγωνικό μαυσωλείο (τουρμπές) του ιδρυτή του, Οσμάν Σαχ, εγγονού του σουλτάνου Σελίμ Α΄, κυβερνήτη της τοπικής επαρχίας (σαντζάκι) ο οποίος πέθανε στα Τρίκαλα το 1567/8. Κατά την παράδοση, ο Οσμάν έκτισε το τζαμί επειδή στα Τρίκαλα θεραπεύτηκε από αρρώστια που τον ταλαιπωρούσε. Το τζαμί σήμερα είναι μνημείο προστατευόμενο από την UNESCO και χρησιμεύει σαν χώρος ήπιων εκδηλώσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Τρίκαλα
Λεονάρδο Γκαρσία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Vimeo
Το Vimeo είναι ιστοσελίδα ανταλλαγής βίντεο, όπου, οι χρήστες της μπορούν να παρακολουθήσουν αλλά και να ανεβάσουν βίντεο που θέλουν να μοιραστούν με άλλους. Δημιουργήθηκε το 2004 από μια ομάδα ανθρώπων που θέλησαν να προβάλουν τα δικά τους έργα αλλά και τις δικές τους προσωπικές στιγμές. Από το 2007 άρχισε να υποστηρίζει και το ανέβασμα βίντεο υψηλής ανάλυσης (High-definition). Tον Μάρτιο του 2016 το Vimeo είχε πάνω από 130 εκατ. μοναδικούς επισκέπτες και βρίσκονταν στην τρίτη θέση ανάμεσα στις ιστοσελίδες με παρόμοιο περιεχόμενο.
Όνομα
Το όνομα Vimeo δόθηκε από τους πρωτεργάτες του εγχειρήματος Jake Lodwick and Zach Klein. Στο όνομα γίνεται λογοπαίγνιο με τις λέξεις Video και me, είναι επίσης και αναγραμματισμός της λέξης movie.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστοσελίδες ανταλλαγής βίντεο Κατηγορία:Υπηρεσίες Video on Demand
Μαρτίνα (αυτοκράτειρα)
Βίος
Η Μαρτίνα ήταν θυγατέρα της Μαρίας, αδερφής του Ηράκλειου, με κάποιον Μαρτίνο. Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, Ευδοκίας, ο Ηράκλειος παντρεύτηκε τη Μαρτίνα. Ο γάμος τοποθετείται χρονικά από τον Θεοφάνη στο έτος από κτήσεως κόσμου 6105 δηλαδή από Χριστού γεννήσεως το 613/614. Το πιο πιθανό όμως είναι να έγινε το 622 ή 623 και πριν από τον Μάρτιο του 624. Ο Πατριάρχης Σέργιος Κωνσταντινουπόλεως με επιστολές του θέλησε να τον αποτρέψει, αλλά ο Ηράκλειος δεν υποχώρησε και λόγω της κρίσιμης κατάστασης της αυτοκρατορίας ο Σέργιος υποχώρησε, ευλόγησε τον γάμο και έστεψε τη Μαρτίνα αυτοκράτειρα. Ο γάμος όμως πραγματοποιήθηκε και η Μαρτίνα απόκτησε εννέα παιδιά από τον Ηράκλειο. Όμως το γεγονός πως τέσσερα εξ αυτών πέθαναν σε νηπιακή ηλικία και δυο τουλάχιστον από αυτά ήταν ανάπηρα, ο Φάβιος,ο μεγαλύτερος, ανάπηρος από τον λαιμό, κι ο Θεοδόσιος κωφάλαλος, εκλήφθηκε ως τιμωρία για τον παράνομο δεσμό τους. Η Μαρτίνα ήταν φιλόδοξη γυναίκα. Δεν γνωρίζουμε όμως αν οι ενέργειές της ήταν εκδήλωση θερμών αισθημάτων αγάπης προς τον Ηράκλειο ή προϊόν ψυχρού υπολογισμού. Πάντως φαίνεται να ασκούσε ακαταμάχητη γοητεία στον αυτοκράτορα και τη βρίσκουμε σε σημαντικά γεγονότα: δεν αρνήθηκε να αποφύγει τις δυσχέρειες της περσικής εκστρατείας που ξεκίνησε στα 624. Τότε ήταν που γέννησε τον γιο της Ηρακλωνά (626) στην ορεινή Λαζική. Επίσης στην εκστρατεία της Λαζικής και στην πανηγυρική είσοδο στα Ιεροσόλυμα.
Η σύγκρουση για την διαδοχή
Η Μαρτίνα επιθυμώντας να εξασφαλίσει τη διαδοχή ή μέρος της, για τους γιους της, αν και ο πρόγονός της Ηράκλειος-Κωνσταντίνος Γ' ήταν συναυτοκράτορας από το 613, την έφερνε σε σύγκρουση με το λαϊκό αίσθημα. Χαρακτηριστικό της αποξένωσής της από το λαό ήταν ότι σταμάτησε να απεικονίζεται στα νομίσματα το 629. Η σύγκρουση ανάμεσα στη Μαρτίνα και τον Ηράκλειο Κωνσταντίνο εντάθηκε στην περίοδο μετά το 630: ο Ηράκλειος για να ρυθμίσει το ζήτημα συνέταξε μια διαθήκη κατά την οποία η Μαρτίνα θα τιμούνταν ως μητέρα και αυτοκράτειρα από τους γιους του Κωνσταντίνο και Ηρακλεωνά οι οποίοι θα ήταν αυτοκράτορες του ίδιου βαθμού.Το ότι άφησε την αυτοκρατορία και στους δυο γιους οφειλόταν στο ότι ο ένας εκ των δύο, ο Κωνσταντίνος ήταν φιλάσθενος και πράγματι μετά από τρεις μήνες πέθανε. Η Μαρτίνα ως αντιβασίλισσα θα επόπτευε τον ανήλικο γιο της. Πράγματι όταν πέθανε ο Ηράκλειος ζήτησε να αναλάβει η ίδια την εξουσία όμως ο λαός στον Ιππόδρομο δεν επιδοκίμασε. Ένα ζήτημα για το οποίο τα δυο αυτά πρόσωπα συγκρούστηκαν ήταν τα χρήματα που προόριζε ο Ηράκλειος για τη σύζυγό του Μαρτίνα, και που τα είχε δώσει  στον πατριάρχη Πύρρο για να τα φυλάξει στην περίπτωση που ο Κωνσταντίνος την έδιωχνε από το παλάτι. Η Μαρτίνα θεώρησε ως προσωπική επίθεση την ενέργεια αυτή: ο Κωνσταντίνος έστειλε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στον στρατό με σκοπό να εναντιωθεί στη Μαρτίνα και τα παιδιά της και να εξασφαλίσει τους δικούς του γιους. Πάντως μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου ο γιος του Κώνστας Β΄ κατηγόρησε τη Μαρτίνα πως τον δηλητηρίασε, ενώ ο χρονογράφος Θεοφάνης μιλά για συνέργεια στον φόνο της Μαρτίνας και του πατριάρχη Πύρρου. Μετά τον θάνατο του τον διαδέχθηκε αυτόματα ο Ηρακλώνας και τη διοίκηση τη μοιραζόταν με τη Μαρτίνα.
Η υπονόμευση και οι αντιδράσεις
Η Μαρτίνα συγκέντρωνε την αντιπάθεια του κλήρου, των δήμων, της συγκλήτου, του στρατού και του λαού: ο πρώτος αντιτίθετο στην άνομη σχέση που είχε συνάψει, αλλά και στην φιλομονοθελητιστική πολιτική της: είχε επαναφέρει από την εξορία τον Κύρο Αλεξανδρείας μονοθελητιστή επίσκοπο Αλεξανδρείας. Τα χρήματα που είχαν σταλεί από τον Κωνσταντίνο Γ΄ στο στρατό για να κινητοποιηθεί εναντίον της Μαρτίνας διανεμήθηκαν σε όλες τις επαρχίες. Ο Βαλεντίνος (Αρσακίδης) αφού συγκέντρωσε μεγάλη δύναμη, πορεύθηκε μέχρι τη Χαλκηδόνα, αλλά η Μαρτίνα κάλεσε το στρατό της Θράκης για να αμυνθεί στην πρωτεύουσα. Τον Νοέμβριο του 641 ξέσπασε επανάσταση εναντίον του ζεύγους: ο Θεοφάνης αναφέρει πως η Σύγκλητος απέρριψε και τους δύο, διατάσσοντας να σχιστεί η γλώσσα της Μαρτίνας και να εξοριστεί με τον σύζυγό της. Ο ακρωτηριασμός της ίσως ήταν υπαινιγμός «[...] για την προφορική φύση της ανάμειξής της στα δημόσια πράγματα».
Οικογένεια
Δύο από αυτά ήταν ανάπηρα, μάλλον λόγω της αιμομιξίας. Οι αναπηρίες θεωρήθηκαν τιμωρία για τον παράνομο γάμο των γονέων τους.
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Επαρχία της Ιμπέρια
Η επαρχία της Ιμπέρια (ιταλικά: Provincia di Imperia) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λιγουρίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.156 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 218.334 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι η Ιμπέρια (Imperia). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 67 δήμους.
Συνορεύει δυτικά με τη Γαλλία, βόρεια με το Πεδεμόντιο (επαρχία του Κούνεο), ανατολικά με την επαρχία της Σαβόνας ενώ νότια βρέχεται από τη Λιγουρική θάλασσα.
Παρότι το Σαν Ρέμο είναι μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της επαρχίας, έδρα είναι η Ιμπέρια. Κάτι τέτοιο συμβαίνει επίσης στις επαρχίες του Τράπανι και της Καλτανισέττα στη Σικελία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιμπερια
Ανατολικό αλφάβητο Ναγκάρι
Το αλφάβητο Ανατολικό Ναγκάρι, επίσης γνωστό ως Ασσαμικό αλφάβητο, Βεγγαλικό αλφάβητο, Ασσαμικό-Βεγγαλικό αλφάβητο ή αλφάβητο Πούρμπι είναι η βάση του Βεγγαλικού και Ασσαμικού αλφάβητο. Η χρήση του σχετίζεται με τις δύο κύριες γλώσσες: τα Ασσαμικά και Βεγγαλικά. Εκτός από αυτά τα δύο, το αλφάβητο έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά ως σύστημα γραφής από άλλες γλώσσες όπως τα Μπισνουπρίγια Μανιπούρι, Μεϊτέι Μανιπούρι και Κοκμπορόκ. Πολλές άλλες γλώσσες, όπως οι Μπόντο, Κάρμπι, Μισίνγκ και άλλες επίσης γράφτηκαν σε αυτό το σενάριο κατά το παρελθόν. Τα σύγχρονα Σιλέτι συχνά γράφονται χρησιμοποιώντας αυτό το αλφάβητο. Ως εκ τούτου, αυτό το αλφάβητο είναι το 5ο πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο σύστημα γραφής στον κόσμο.
Περιγραφή
μικρογραφία|Ασημένιο νόμισμα με το πρωτο-Ανατολικό Ναγκάρι, στο βασίλειο Χαρικέτα στην Σύγχρονη Νότια Βεγγάλη περίπου τον 9ο-13ο αιώνα μικρογραφία|Το αλφάβητο Ανατολικό Ναγκάρι στο 3ο ναό του Μπεγκούνιγια, Μπαρακάρ, 1546 μ.Χ. μικρογραφία|400x400εσ|Ασημένιο νόμισμα που εκδόθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρούντρα Σίμχα με επιγραφές στο Ανατολικό Ναγκάρι. Το κείμενο στα αριστερά λέει, στο IAST: "Śrī-Śrī-mat-Svargadeva-Rūdra-Siṁhasya-śāke-1622", στο σύγχρονο Ασσαμικό αλφάβητο και μεταγραφή: "শ্ৰীশ্ৰীমত্স্বৰ্গদেৱৰূদ্ৰসিংহস্যশাকে১৬২২" Sri-Sri-mot-Sorgodew-Rudro-Xiṅhoisso-xake-1622 δεξιά|μικρογραφία|269x269εσ|Το κείμενο λέει: "শ্রীশ্রীমত্‌শিৱসিংহমহাৰাজা" "Sri Sri Mot Xiwo Xiṅho Moharaza" (Ασσαμικά) (βλ. επίσης Σίβα Σίνγκα). Εδώ ένα διακεκομμένο "র" (wo/vo) χρησιμοποιείται αντί του σύγχρονου "ৱ" ("wo" στα Ασσαμικά κατά τη διάρκεια της βασιλείας στο Αχόμ) σε αυτή την επιγραφή 18ου αιώνα με την ίδια φωνητική αξία. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Ασημένιο τάνκα του Ντανουτζαμαρντάνα που εκδόθηκε στο Τσατιγκράμ ([[Τσιταγκόνγκ) κατά το έτος Σάκα 1339 (= 1417 μ.Χ.). Οι θρύλοι είναι σε γράμματα στο μεσαιωνικό Ανατολικό Ναγκάρι. Εμπρόσθια όψη: shri shri dônujomôrddôno debo, αντίστροφη: shri chandi chôrôno pôrajôno.]] μικρογραφία|300x300εσ|Η επιγραφή του βράχου Κανάι-μποροσίμποα, 1207 μ.Χ., κοντά στο Γκουουαχάτι στο [[Ασσάμ δείχνει το αλφάβητο Καμαρούπι το οποίο θεωρείται πρόγονος του ανατολικού Ναγκάρι. Το κείμενο λέει: IAST: śāka 1127 śāke turaɡa yuɡmeṣe madhumāsa troyodaśe kāmarūpā samāɡatyā turaska kṣayamāyayu Στο Ανατολικό Ναγκάρι (Ασσαμική έκδοση): শাক ১১২৭ শাকে তুৰগ যুগ্মেষে মধুমাস ত্ৰোযোদশে কামৰূপা সমাগত্যা তুৰস্ক ক্ষযমাযযু]] Το Ανατολικό Ναγκάρι είναι λιγότερο θολό και παρουσιάζει μια πιο ελικοειδής διαμόρφωση. Το ανατολικό Ναγκάρι προέρχεται από τον προδρομικό αλφάβητο Σίντχαμ. Το σύγχρονο αλφάβητο ανατολικό Ναγκάρι επισημοποιήθηκε το 1778, όταν δημιουργήθηκε η πρώτη γραμματοσειρά από τον Τσαρλς Γουίλκινς. Εκτός από τις διαφορές στο πώς προφέρονται τα γράμματα σε διάφορες γλώσσες, υπάρχουν κάποιες μικρές τυπογραφικές διαφορές ανάμεσα στην έκδοση του αλφαβήτου που χρησιμοποιείται για Ασαμεζικά και Μπενγκάλι γλώσσα.
Το Ανατολικό Ναγκάρι αρχικά δεν συνδεόταν με κάποια συγκεκριμένη περιφερειακή γλώσσα, αλλά ήταν διαδεδομένο ως το κύριο αλφάβητο στις ανατολικές περιοχές της Μεσαιωνικής Ινδίας. Το σενάριο ήταν επίσης χρησιμοποιήθηκε για την γραφή των Σανσκριτικών. Ινδουιστικά έπη, συμπεριλαμβανομένων των Μαχαμπαράτα ή Ραμαγιάνα, ήταν γραμμένο σε παλαιότερες εκδόσεις του αλφαβήτου Ανατολικού Ναγκάρι σε αυτή την περιοχή. Μετά τη μεσαιωνική περίοδο, η χρήση των Σανσκριτικών ως η μοναδική γραπτή γλώσσα δίνοντας δρόμο στο Πάλι και η καθομιλουμένη διαλέκτους των Πάλι τελικά εξελίχθηκε στα Βεγγαλικά, τα Ασσαμικά και άλλες συναφείς γλώσσες. Ο Σανκαρντέβ χρησιμοποιείται το σενάριο κατά τον 15ο και 16ο αιώνα για να συνθέσει το έργο στα Ασσαμικά και τα Μπρατζαβάλι, την γλώσσα των ποιητών Μπάκτι, και πριν από αυτόν, ο Μαντάβα Καντάλι το χρησιμοποίησε για να γράψει το Ασσαμικό Ραμαγιάνα τον 14ο αιώνα. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε από το αργότερους βασιλιάδες Αχόμ για να γράψουν τα Μπουράντζι, τα χρονικά των Αχόμ στα Ασσαμικά. Υπάρχει μια πλούσια κληρονομιά ανατολικής υποηπειρωτικής λογοτεχνίας, γραμμένο σε αυτό το αλφάβητο, το οποίο μερικές φορές χρησιμοποιείται για να γραφούν τα Σανσκριτικά σήμερα.
Τα συμπλέγματα συμφώνων αντιπροσωπεύονται από διαφορετικούς και μερικές φορές αρκετά ακανόνιστους χαρακτήρες, και έτσι η εκμάθηση του αλφαβήτου μερικές φορές είναι πολύπλοκη από το μέγεθος του πλήρες συνόλου των χαρακτήρων και συνδυασμών χαρακτήρων, που αριθμούν περίπου 500. Ενώ οι προσπάθειες για την τυποποίηση του αλφαβήτου για τη Βεγγαλική γλώσσα συνεχίζεται σε αξιόλογα κέντρα, όπως η Βεγγαλική Ακαδημία στη Ντάκα (Μπαγκλαντές) και η Παστσιμπάνγκα Μπάνγκλα Ακαντέμι στην Καλκούτα (Δυτική Βεγγάλη, Ινδία). Εξακολουθεί να μην είναι αρκετά ομοιόμορφο ακόμα, καθώς πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν διάφορες αρχαϊκές μορφές γραμμάτων, με αποτέλεσμα ταυτόχρονες μορφές για τους ίδιους ήχους. Μεταξύ των διαφόρων περιφερειακών παραλλαγές σε αυτό το σενάριο, μόνο οι Βεγγαλικές και Ασσαμικές παραλλαγές υπάρχουν σήμερα στο τυποποιημένο σύστημα.
Φαίνεται πιθανό ότι η τυποποίηση του σεναρίου θα επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από την ανάγκη να γραφεί σε υπολογιστές. Το έργο ανάπτυξης γραμματοσειρών Unicode έχει ξεκινήσει το 2001, και φαίνεται πιθανό ότι θα χωριστεί σε δύο παραλλαγές, το παραδοσιακό και το μοντέρνο.
Σενάριο
Σε αυτό και άλλα άρθρα στη Βικιπαίδεια που ασχολούνται με την Ασσαμική και Βεγγαλική γλώσσα, το σύστημα εκλατινοποίησης που θα χρησιμοποιείται προέρχεται από τους γλωσσολόγους που ειδικεύεται στην Ασσαμική και Βεγγαλική φωνολογία περιλαμβάνοντας επίσης την μεταγραφή του ΔΦΑ.
Φωνήεντα
Το αλφάβητο προς το παρόν έχει συνολικά 11 φωνήεντα, που χρησιμοποιούνται για να αντιπροσωπεύουν τα επτά φωνήεντα των Βεγγαλικών και οκτώ ήχους φωνηέντων των Ασσαμικών, μαζί με μια σειρά από διφθόγγους φωνήεντων. Όλα αυτά τα φωνήεντα χρησιμοποιούνται στα ασσαμικά και βεγγαλικά. Μερικά από τα φωνήεντα έχουν διαφορετικούς ήχους ανάλογα με τη λέξη, και μια σειρά από φωνηεντικές διακρίσεις διατηρούνται στο σύστημα γραφής που δεν προφέρονται ως τέτοια στα σύγχρονα ομιλούμενα Βεγγαλικά ή Ασσαμικά. Για παράδειγμα, το αλφάβητο έχει δύο σύμβολα για τον φωνηεντικό ήχο [i] και δύο σύμβολα για τον φωνηεντικό ήχο [u]. Αυτός ο πλεονασμός πηγάζει από τη στιγμή που αυτό το αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε για την γραφή των Σανσκριτικών, μια γλώσσα που είχε ένα βραχύ και ένα μακρύ, και  και ένα μακρύ. Αυτά τα γράμματα σώζονται στο σενάριο με τα παραδοσιακά ονόματα των "βραχέων" και "μακρών", κλπ., παρά το γεγονός ότι δεν προφέρονται διαφορετικά πλέον σε τακτική ομιλία.
Δύο επιπλέον τροποποιημένα φωνήεντα, τα অ' και অ্যা δεν θεωρούνται γράμματα του αλφαβήτου, αλλά χρησιμοποιούνται συχνά στα Ασσαμικά και Μπενγκάλι (αντίστοιχα) για αντιπροσωπεύουν ορισμένα φωνήεντα όταν η προβλεπόμενο προφορά θα ήταν διαφορετικά διφορούμενη. Τα φωνηεντικά σημάδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τα σύμφωνα για να τροποποιήσει την προφορά των συμφώνων (εδώ αποδεικνύεται από το ক, kô). Όταν δεν υπάρχει Διακριτικό σύμβολο, το φωνήεν "অ"(ô) είναι το προεπιλεγμένο φωνήεν για το σύμφωνο. Για να υποδηλώσει την απουσία φωνήεντος, το hôsôntô (্) μπορεί να γραφτεί κάτω από το σύμφωνο.
Σύμφωνα
Τα ονόματα των συμφώνων στο Ανατολικό Ναγκάρι έχουν συνήθως απλά τη κύρια προφορά του συμφώνου συν του εγγενούς φωνήεντος "অ"ô. Καθώς το εγγενές φωνήεν είναι δεδομένο και δεν είναι γεγραμμένο, τα περισσότερα ονόματα των γραμμάτων μοιάζουν με το γράμμα (π.χ. το όνομα του γράμματος "ঘ" είναι το ίδιο το ঘ ghô, δεν είναι το gh). Κάποια γράμματα που έχουν χάσει την χαρακτηριστική προφορά τους στα Σύγχρονα Ασσαμικά και Βεγγαλικά καλούνται από ένα πιο περίτεχνο όνομα. Για παράδειγμα, δεδομένου ότι το φώνημα συμφώνου /n/ μπορεί να γραφτεί ন, ণ ή ঞ (ανάλογα με την ορθογραφία της συγκεκριμένης λέξης), αυτά τα γράμματα δεν ονομάζονται απλά nô, αλλά αντίθετα, ονομάζονται "οδοντιατρικό nô", "εγκεφαλικό nô" και niô. Ομοίως, το φώνημα στα Βεγγγαλικά και το   στα Ασσαμικά (μεταγραφή φωνήματος: shô/xhô) μπορεί να γραφτεί ως শ, ষ ή স ανάλογα με τη λέξη.
Ανατολικό Ναγκάρι στο Unicode
Το μπλοκ Unicode για το αλφάβητο Ανατολικό Ναγκάρι, που ονομάζεται Βεγγαλικό, είναι U+0980–U+09FF:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βεγγαλικό αλφάβητο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2004
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2004 διεξήχθη στις 29 Φεβρουαρίου στα Τρίκαλα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γελασάκης του Ολυμπιακού (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2004 Κατηγορία:Τρίκαλα
Athens News
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1952 από τον Γιάννη Χορν. Αρχικά κυκλοφορούσε καθημερινά εκτός από τις Δευτέρες. Επί δικτατορίας των Συνταγματαρχών, είχε κάποια ευχέρεια επειδή ενεργούσε υπό την αιγίδα διαφόρων πρεσβειών. Ήταν η πρώτη ελληνική εφημερίδα που άνοιξε παράρτημα στο διαδίκτυο. Από το 2001 και μετά κυκλοφορεί μια φορά την εβδομάδα. Τον Νοέμβριο του 2012, διέκοψε την κυκλοφορία της εφημερίδας, ενώ, λίγο καιρό αργότερα, ακολούθησε και η διαδικτυακή της έκδοση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ελλάδα στην αγγλική γλώσσα
Καρνάγιο
thumb|right|300px|Καρνάγιο στην [[Κοιλάδα Αργολίδας.]] Το καρνάγιο (ιταλικά: carenaggio < carenare +‎ -aggio < carena < λατινικά carina), ή αλλιώς ταρσανάς είναι όρος της ναυτικής γλώσσας, που έχει λατινική – ενετική προέλευση. Είναι το τμήμα ή τα τμήματα του αιγιαλού εντός ή λιμένων ή όρμων, που λόγω ομαλής κλίσης, επιτρέπουν την ανέλκυση και την καθέλκυση μικρών σκαφών, πλοιαρίων ή ψαράδικων, τόσο ξύλινων όσο και πλαστικών, προκειμένου να συντηρηθούν, λ.χ. "καρναγιάρισμα", δηλ. υφαλοκαθαρισμούς, υφαλοχρωματισμούς, καλαφατίσματα και παλαμίσματα.
Τα καρνάγια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας. Κανένα από τα καρνάγια που έχουν απομείνει δεν χαρακτηρίζεται από την ένταση και τη ζωντάνια του παρελθόντος και ο ευρύτερος κλάδος της ξυλοναυπηγικής αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Τα περισσότερα καρνάγια στην Ελλάδα έχουν εκλείψει, λίγα καρνάγια έχουν απομείνει σήμερα στη Λευκάδα, στην Αιτωλοακαρνανία, στη Καβάλα, στη Σύρο, στη Μαγνησία, στην Κάλυμνο, στη Σάμο και τη Λέσβο, στην Ιερισσό της Χαλκιδικής κ.ά.
Προέλευση όρου
Ουσιαστικά, η λέξη προέρχεται από όρο «καρένα» (ιταλικής προέλευσης), δηλαδή το μέρος του πλοίου ή ξύλινου σκάφους το οποίο βρίσκεται μέσα στο θαλασσινό νερό, τη γάστρα. Εκεί κολλάνε φύκια και κοχύλια που πρέπει να καθαρίζονται. Τα έφερναν στα ρηχά νερά της ναυπηγικής ζώνης, τα γέρνανε στο πλευρό τους και τα ‘καρενάριζαν’. Σήμερα, πολλά από τα καρνάγια είναι χώροι στους οποίους κυρίως συντηρούν και επισκευάζουν παραδοσιακά ξύλινα σκάφη, κυρίως της αλιείας. left|thumb|350px|Το καρνάγιο (ή ταρσανάς) στον λιμένα της Νάξου.
Εξέλιξη και ανάπτυξη
Ο όρος αυτός αναπτύχθηκε κυρίως στις περιοχές που βρέθηκαν για πολύ καιρό Ενετοκρατούμενες σε αντίθεση του αντίστοιχου όρου ταρσανάς που αναπτύχθηκε περισσότερο στις τουρκοκρατούμενες περιοχές. Και ενώ στην αρχή τα καρνάγια αποτελούσαν χώρους μόνο για μικρές επισκευαστικές κυρίως δραστηριότητες στη συνέχεια άρχισαν σ΄ αυτά να ναυπηγούνται και μεγαλύτερα σκάφη από εκείνα που ναυπηγούνταν στους ταρσανάδες. Έτσι μετά την Παλιγγενεσία οι πρώτες ναυπηγικές μονάδες ήταν τα μεγάλα καρνάγια της εποχής που βρίσκονταν στις Σπέτσες, στο Γαλαξίδι, τη Σύρο, τη Θάσο, και στον Πόρο. Πολύ αργότερα άρχισαν ν΄ αναπτύσσονται επίσης και σ΄ άλλα νησιά όπως στην Αίγινα και βεβαίως στον Πειραιά και ειδικότερα στη περιοχή του Περάματος και στην Ιερισσό, όπως και σε δύο νησιά του Β. Αιγαίου συνυφασμένα με την τέχνη της ξυλοναυπηγικής, τη Λέσβο και τη Σάμο, γνωστές από την εποχή του Βυζαντίου.
Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να υπάρχουν πρωτοβουλίες της ελληνικής Πολιτείας για την αξιοποίηση των καρνάγιων και την αναγέννηση του εν λόγω κλάδου της ναυπηγικής, παρά τα σημαντικά προβλήματα του ξυλοναυπηγικού κλάδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυπηγική Κατηγορία:Ναυτική λαογραφία Κατηγορία:Ξύλο
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1987
Το 28ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε από τις 28 Σεπτεμβρίου 1987 έως τις 11 Οκτωβρίου 1987 στους κινηματογράφους: Έσπερος και Μακεδονικόν και στα περίπτερα 8 και 12 της ΔΕΘ.
Κινηματογράφος και περιβάλλον
Προβλήθηκαν 16 ταινίες διεθνούς παραγωγής και 6 ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ1 της σειράς Η πέμπτη εποχή.
Αφιέρωμα στον Μικελάντζελο Αντονιόνι
Προβλήθηκαν 11 ταινίες του Ιταλού σκηνοθέτη.
Αφιέρωμα στο κινούμενο σχέδιο
Προβλήθηκαν 79 ταινίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Αποδημία
Προβλήθηκαν 16 ταινίες.
Έκθεση
Έκθεση κινηματογραφικού βιβλίου
Συνέδριο
Συνέδριο FIPRESCI
Πληροφορίες
Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής: Νίκος Κούνδουρος.
1987
Εθνόσημο της Μπελίζ
right|200px|Το εθνόσημο της Μπελίζ.
To εθνόσημο της Μπελίζ καθιερώθηκε το 1981 έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας και διαφέρει ελάχιστα από το παλαιό βρετανικό εθνόσημο την περίοδο που η χώρα ήταν βρετανική αποικία.
Οι κυκλικές άκρες του αποτελούνται από 25 φύλλα και μέσα στον κύκλο αυτόν βρίσκεται ένα δέντρο μαονιού (mahogany), μπροστά από το οποίο βρίσκεται ένας θυρεός. Μέσα στο θυρεό βρίσκονται τα εργαλεία του υλοτόμου στα πάνω τεταρτημόρια και ένα πλοίο στο κάτω τεταρτημόριο. Αυτά είναι συμβολικά για τη σημασία του δέντρου και της χρήσης του στην κατασκευή πλεούμενων.
Το θυρεό βαστούν δύο υλοτόμοι από διαφορετικές φυλές. Ο υλοτόμος που είναι στα αριστερά κρατάει ένα πελέκι και αυτός που είναι στα δεξιά ένα κουπί. Στο κάτω μέρος σε περγαμηνή βρίσκεται το εθνικό ρητό της χώρας.
Το εθνόσημο αποτελεί και το κύριο μέρος στη Σημαία της Μπελίζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπελιζ Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μπελίζ
Ρίτσαρντ Κρίστι
Ο Ρίτσαρντ Κρίστι είναι Αμερικανός μουσικός, γνωστός ως ντράμερ των συγκροτημάτων Death και Iced Earth. Από το 2004 και έπειτα, εργάζεται στο "The Howard Stern Show".
Βιογραφία
Ο Κρίστι γεννήθηκε το 1974 σε ένα μικρό χωριό του Κάνσας και ξεκίνησε να παίζει τύμπανα όταν άκουσε τον Άλεξ Βαν Χέηλεν των Van Halen στο κομμάτι "Hot for Teacher". Μεγάλες επιρροές του αποτέλεσαν ο Ντέιβ Λομπάρντο και ο Πιτ Σάντοβαλ, όπως και οι Φράνκι Μπανάλι, Μίκι Ντι, Μπόμπι Γιάρζομπεκ, Τζην Χόγκλαν, κ.α..
Αγορασε το πρώτο του σετ σε ηλικία δέκα ετών και εξασκούνταν με κομμάτια των Van Halen, Twisted Sister, Kiss και Quiet Riot. Παράλληλα, εκπαιδεύτηκε ως ηλεκτρολόγος. Πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Public Assassin, στους οποίους εντάχθηκε το 1992.
Ακολούθησαν οι Burning Inside και οι Acheron, πριν γίνει μέλος στους Death το 1996. Το 1998, κυκλοφόρησε μαζί τους το άλμπουμ "The Sound of Perseverance" και περιόδευσε σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "The Fragile Art of Existence" με το πρότζεκτ Control Denied του ηγέτη των Death, Τσακ Σούλντινερ.
Τον Οκτώβριο του 1999, έστειλε το πρώτο από τα κωμικά του ηχητικά μηνύματα για την εκπομπή του Χάουαρντ Στερν και μερικούς μήνες αργότερα εντάχθηκε στους Iced Earth, όπως και τους Demons and Wizards του Τζον Σέιφερ. Η πρώτη του συναυλία με τους Iced Earth πραγματοποιήθηκε στο "Wacken Open Air" του 2000 μπροστά σε 30.000 θεατές. Μαζί τους, κυκλοφόρησε τον δίσκο "Horror Show" το 2001 και το "The Glorious Burden" τρία χρόνια αργότερα.
Στις 23 Απριλίου 2003, εμφανίστηκε στο "The Howard Stern Show" στο Hard Rock Hotel and Casino του Λας Βέγκας. Ακολούθησε η ηχογράφηση των τυμπάνων για το πρώτο άλμπουμ των Leash Law τον Οκτώβριο του ίδιου έτους και η αμερικάνικη περιοδεία των Iced Earth την άνοιξη του 2004.
Τον Ιούνιο του 2004, πέρασε οντισιόν για να γίνει μέλος του "The Howard Stern Show" και ξεκίνησε επίσημα τον επόμενο μήνα, διαμένοντας πλέον στη Νέα Υόρκη.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς
Φορμόσα (Αργεντινή)
Η Φορμόσα (Formosa) είναι πόλη της Αργεντινής και πρωτεύουσα της επαρχίας Φορμόσα. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της επαρχίας, στον ποταμό Παραγουάη, σε απόσταση 939 χιλιομέτρων από την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες. Η πόλη είχε 222.226 κατοίκους το 2010.
Η Φορμόσα είναι το κέντρο της βιομηχανίας της επαρχίας, η οποία επεξεργάζεται προϊόντα από τους φυσικούς πόρους της περιοχής. Το λιμάνι που εξυπηρετεί την Παραγουάη προς τον ποταμό Παρανά είναι το κύριο μέσο μεταφοράς για τη διακίνηση της παραγωγής. Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Εγκαταλελειμμένος σιδηροδρομικός σταθμός στη Φορμόσα Η πόλη Φορμόσα ιδρύθηκε από κάποιον συνταγματάρχη Λουίς Χόρχε Φοντάνα στις 8 Απριλίου 1879, στις όχθες του ποταμού Παραγουάη. Του είχε ανατεθεί να δημιουργήσει έναν αστικό πυρήνα που θα χρησίμευε ως βάση για τις τοπικές αρχές. Εκείνη την εποχή η Αργεντινή ήταν πολύ υποβαθμισμένη (είχε μόλις 2,5 εκατομμύρια κατοίκους) και η επικράτεια της Φορμόσα ήταν μια άγονη παραμεθόρια περιοχή απέναντι από την Παραγουάη, εναντίον της οποίας είχε πρόσφατα κερδηθεί ένας πολύ σκληρός πόλεμος, ο πόλεμος της Τριπλής Συμμαχίας (1865-1870).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
959
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 959 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
MP
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων MP ή Mp ή mp (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται εμ-πι) μπορεί να αναφέρεται:
Τελικό νι
Στη γραμματική της νεοελληνικής γλώσσας, η διατήρηση του γράμματος νι (-ν) στο τέλος ορισμένων λέξεων εξαρτάται από το αρχικό γράμμα της λέξης που ακολουθεί. Το θέμα αυτό της νεοελληνικής γραμματικής περιλαμβάνεται στα «πάθη των συμφώνων».
Κανόνας
Σύμφωνα με τη διδασκόμενη νεοελληνική γραμματική, το θηλυκό οριστικό άρθρο την, η προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου αυτήν και την και τα μόρια δεν και μην «διατηρούν το τελικό -ν όταν η λέξη που ακολουθεί αρχίζει από φωνήεν ή από τα σύμφωνα κ, π, τ, τα δίψηφα γκ, μπ, ντ και τα διπλά ξ, ψ». Οι λέξεις αυτές, δηλαδή, χάνουν το τελικό -ν, όποτε η επόμενή τους λέξη αρχίζει από τα «σύμφωνα: β, γ, δ, ζ, θ, λ, μ, ν, ρ, σ, φ, χ», όπως για παράδειγμα όταν γράφουμε «τη δασκάλα, τη θυμήθηκα, δε θέλω».
Το τελικό -ν διατηρείται πάντα, δηλαδή ανεξάρτητα από τον φθόγγο που ακολουθεί, «στον ενικό του αρσενικού οριστικού και αόριστου άρθρου (τον, έναν), για να αποφεύγεται η σύγχυση με το ουδέτερο οριστικό και αόριστο άρθρο (το, ένα)»,  στην προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου αυτόν και τον, στο άρθρο των, καθώς και στο επίρρημα σαν.