cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
X86
Σύγχρονες υλοποιήσεις
Μια άλλη τεχνική προς την κατεύθυνση της αύξησης της ταχύτητας είναι η προσωρινή αποθήκευση αποκωδικοποιημένων μικρο-εντολών, ώστε ο επεξεργαστής να μπορεί άμεσα να τις χρησιμοποιήσει ξανά, αντί να πρέπει να αποκωδικοποιήσει πάλι κάποιες εντολές. Το πιο γνωστό παράδειγμα τέτοιας μνήμης βρίσκεται στη μικροαρχιτεκτονική NetBurst της Intel (οι επεξεργαστές Pentium 4) και ονομάζεται Execution Trace Cache.
Η Transmeta χρησιμοποιεί μια τελείως διαφορετική μέθοδο στους επεξεργαστές της που είναι συμβατοί με τους x86. Χρησιμοποιούν μια μετάφραση της τελευταίας στιγμής (just-in-time translation) για να μετατρέπουν εντολές x86 σε εντολές που καταλαβαίνει ο ίδιος ο επεξεργαστής. Η Transmeta υποστηρίζει ότι αυτή προσέγγιση οδηγεί σε σχεδίαση με χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας επειδή ο επεξεργαστής μπορεί να αγνοήσει το πολύπλοκο στάδιο αποκωδικοποίησης των κλασικών υλοποιήσεων x86.
Κατάτμηση μνήμης
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, λόγω του χαμηλού κόστους της μνήμης, οι μικροϋπολογιστές έφτασαν το όριο διευθύνσεων στα 16-bit που ήταν 64-KB. Κάποιοι μικροϋπολογιστές όπως ο PDP-11 χρησιμοποιούσαν κάποιες πολύπλοκες τεχνικές εναλλαγής πινάκων μνήμης (bank-switching), ενώ άλλοι, όπως ο VAX της Digital, σχεδίασαν ακριβότερους επεξεργαστές που μπορούσαν να χειριστούν απευθείας διευθύνσεις και δεδομένα των 32-bit. Ο αρχικός 8086, ο οποίος είχε προκύψει από τον απλό μικροεπεξεργαστή 8080 και στόχευε σε χρήση σε μικρούς και φτηνούς υπολογιστές, έκανε χρήση απλών καταχωρητών τμήματος (segment registers), οι οποίοι αύξησαν το εύρος των διευθύνσεων μνήμης μόνο κατά 4 bit. Πολλαπλασιάζοντας μια διεύθυνση 64-KB με το 16, η διεύθυνση 20-bit που προέκυπτε μπορούσε να διευθυνσιοδοτήσει συνολικά ένα megabyte (1,048,576 byte), ένα αρκετά μεγάλο μέγεθος για τους μικρούς υπολογιστές της εποχής. Η ιδέα των καταχωρητών τμήματος δεν ήταν νέα, πολλοί από τους παλαιότερους μεγαλύτερους υπολογιστές χρησιμοποιούσαν καταχωρητές τμήματος για να κάνουν την εναλλαγή μεταξύ διαφορετικών εργασιών. Στην πράξη, η τεχνική αυτή, όπως υλοποιήθηκε στον x86 δέχτηκε σημαντική κριτική γιατί έκανε πιο πολύπλοκο τον προγραμματισμό και τη συγγραφή μεταγλωττιστών. Αν και η αρχιτεκτονική σύντομα επέτρεψε τις γραμμικές διευθύνσεις 32-bit (αρχίζοντας από τον 80386 του 1985), σημαντικές εταιρείες (όπως η Microsoft) άργησαν πολλά χρόνια να μετατρέψουν τα 16-bit συστήματά τους. Ο 80386 (και ο 80486) για πολλά χρόνια χρησιμοποιήθηκε σαν ένας γρηγορότερος 8086, συμβατός με τα 16-bit.
Τα δεδομένα και ο κώδικας μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε "κοντινά" ("near") τμήματα 16-bit μέσα σε αυτόν τον χώρο διευθύνσεων του 1 MB, ενώ ένας μεταγλωττιστής μπορούσε να λειτουργεί με "μακρινό" ("far") τρόπο χρησιμοποιώντας ζεύγη 32-bit  που να φτάνουν μέχρι το 1 MB. Αν και αυτό στη συνέχεια της δεκαετίας του 1980 αποδείχτηκε εξίσου περιοριστικό, λειτούργησε για την αγορά των PC που τότε εμφανιζόταν και διευκόλυνε πολύ την μετάφραση λογισμικού από τους παλιούς 8008, 8080, 8085, και Z80 για τον νέο επεξεργαστή. Το 1985, το μοντέλο διευθύνσεων με τμήματα 16-bit πρακτικά απομακρύνθηκε, με την χρήση καταχωρητών μετατόπισης 32-bit, στη σχεδίαση του 386.
Στην πραγματική κατάσταση (real mode), η διευθυνσιοδότηση μνήμης με τμήματα γίνεται με την ολίσθηση της διεύθυνσης τμήματος κατά 4 bit αριστερά και την προσθήκη της μετατόπισης ώστε να προκύψει η τελική διεύθυνση 20-bit. Για παράδειγμα, αν ο DS είναι A000h και ο SI είναι 5677h, το DS:SI δείχνει στην απόλυτη διεύθυνση DS × 10h + SI = A5677h. Ο συνολικός χώρος διευθύνσεων στην πραγματική κατάσταση είναι επομένως 220 byte, ή 1 MB, ένα εντυπωσιακό μέγεθος για την εποχή (1978). Όλες οι διευθύνσεις μνήμης αποτελούνται από ένα τμήμα και μια μετατόπιση και κάθε τύπος πρόσβασης (κώδικας, δεδομένα, στοίβα) είχε δικό του καταχωρητή (για δεδομένα ήταν ο DS, για κώδικα ο CS, για στοίβα ο SS). Σε περίπτωση πρόσβασης για δεδομένα, ο καταχωρητής τμήματος μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από τους τέσσερις καταχωρητές τμήματος, με χρήση του κατάλληλου προθέματος (segment override prefix).
Σύμφωνα με την τεχνική των τμημάτων, δύο διαφορετικά ζεύγη από τμήματα και μετατοπίσεις μπορούν να δείχνουν στην ίδια απόλυτη διεύθυνση. Δηλαδή, αν ο DS είναι A111h και ο SI είναι 4567h, το DS:SI δείχνει στην ίδια διεύθυνση A5677h όπως και το παράδειγμα παραπάνω. Επίσης η τεχνική κάνει αδύνατη την χρήση παραπάνω από τεσσάρων τμημάτων ταυτόχρονα. Ο CS και ο SS είναι πολύ σημαντικοί για την σωστή λειτουργία του προγράμματος, επομένως μόνο ο DS και ο ES μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δείχνουν σε τμήματα με δεδομένα εκτός του προγράμματος (ή, πιο σωστά, εκτός του τμήματος του προγράμματος που εκτελείται αυτήν τη στιγμή) ή εκτός της στοίβας.
Στην προστατευμένη κατάσταση (protected mode), ένας καταχωρητής τμήματος δεν περιλαμβάνει πια την φυσική διεύθυνση της αρχής ενός τμήματος, αλλά δείχνει σε μια δομή του συστήματος που ονομάζεται περιγραφέας τμήματος (segment descriptor). Ο περιγραφέας τμήματος περιέχει τη φυσική διεύθυνση της αρχής του τμήματος, το μήκος του τμήματος και τα δικαιώματα πρόσβασης στο τμήμα. Η μετατόπιση ελέγχεται αν είναι μέσα στο μήκος του τμήματος, αν είναι εκτός προκαλείται εξαίρεση (exception). Οι μετατοπίσεις που αναφέρονται σε θέσεις μέσα στο τμήμα συνδυάζονται με τις φυσικές διευθύνσεις στην αρχή του τμήματος για να προκύψει η τελική διεύθυνση που αντιστοιχεί σε αυτήν την μετατόπιση.
Η χρήση τμημάτων δυσκολεύει τον προγραμματισμό και την σχεδίαση μεταγλωττιστών γιατί η χρήση κοντινών και μακρινών δεικτών επηρεάζει την ταχύτητα των προγραμμάτων.
Τρόποι διευθυνσιοδότησης
Οι τρόποι διευθυνσιοδότησης των επεξεργαστών x86 στα 16-bit μπορούν να περιγραφούν περιληπτικά ως εξής:
Οι τρόποι διευθυνσιοδότησης για διευθύνσεις μήκους 32-bit σε επεξεργαστές x86 των 32-bit ή των 64-bit μπορούν να περιγραφούν από τον τύπο:
Οι τρόποι διευθυνσιοδότησης για κώδικα 64-bit για επεξεργαστές x86 στα 64-bit μπορούν να περιγραφούν από τους εξής τύπους:
και
Ο δεύτερος τύπος διευθυνσιοδότησης για κώδικα 64-bit (σε σχέση με τον καταχωρητή RIP, που είναι ο δείκτης εντολής, instruction pointer) διευκολύνει την υλοποίηση κώδικα που δεν εξαρτάται από τις θέσεις μνήμης (όπως οι κοινές βιβλιοθήκες σε κάποια λειτουργικά συστήματα).
Ο 8086 είχε 64 KB από χώρο 8-bit (ή εναλλακτικά 32 K-λέξεις των 16-bit) για είσοδο/έξοδο και 64 KB (ένα τμήμα) στοίβας μνήμης με υποστήριξη υλικού. Στη στοίβα μπορούσαν να τοποθετηθούν μόνο λέξεις (2 byte). Η στοίβα μεγάλωνε προς τα κάτω (προς αριθμητικά μικρότερες διευθύνσεις), με το SS:SP να δείχνει στο κάτω άκρο της. Υπήρχαν 256 διακοπές (interrupts), οι οποίες μπορούσαν να κληθούν από το υλικό ή το λογισμικό. Οι διακοπές αυτές μπορούσαν να είναι διαδοχικές, χρησιμοποιώντας την στοίβα για να αποθηκεύουν την διεύθυνση επιστροφής τους.
Καταχωρητές του x86
Για πληροφορίες σχετικά με τους καταχωρητές των επεξεργαστών, δείτε Καταχωρητής επεξεργαστή.
16-bit
Ο αρχικός 8086 και ο 8088 έχουν δεκατέσσερις καταχωρητές των 16-bit. Από αυτούς οι τέσσερις (AX, BX, CX, DX) είναι γενικής χρήσης (αν και ο καθένας μπορεί να έχει επιπλέον ρόλους, για παράδειγμα μόνο ο CX μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μετρητής στην εντολή επανάληψης loop). Καθένας τους μπορεί να διαβαστεί σαν δύο ξεχωριστά byte (για παράδειγμα, το υψηλότερο byte του BX ονομάζεται BH και το χαμηλότερο byte BL). Υπάρχουν δύο καταχωρητές δεικτών: ο SP που δείχνει στην κορυφή της στοίβας (Stack Pointer) και ο BP που δείχνει σε κάποιο άλλο σημείο της στοίβας (Base Pointer), συνήθως πιο πάνω από τις τοπικές μεταβλητές. Δύο καταχωρητές, ο SI και ο DI, χρησιμοποιούνται ως δείκτες σε πίνακες.
Για τον σχηματισμό διευθύνσεων μνήμης χρησιμοποιούνται τέσσερις καταχωρητές (CS, DS, SS και ES). Ο καταχωρητής FLAGS περιέχει σημαίες (flags), όπως το υπόλοιπο (carry), η υπερχείλιση (overflow) και ο έλεγχος για μηδέν. Τέλος, ο δείκτης εντολής (instruction pointer, IP) δείχνει στην επόμενη εντολή που θα διαβαστεί από τη μνήμη και θα εκτελεστεί.
Στον Intel 80286 υπάρχουν τρεις επιπλέον καταχωρητές που κρατούν διευθύνσεις πινάκων από περιγραφείς (GDTR, LDTR, IDTR) και ένας τέταρτος καταχωρητής εργασιών (task register, TR).
32-bit
Με την εμφάνιση του επεξεργαστή 32-bit 80386, οι καταχωρητές γενικής χρήσης, οι καταχωρητές βάσης, οι καταχωρητές δεικτών, ο δείκτης εντολής και ο καταχωρητής FLAGS, που ήταν 16-bit, επεκτάθηκαν στα 32 bit (αυτό όμως δεν συνέβη και για τους καταχωρητές τμήματος). Αυτό αναπαριστάται με ένα πρόθεμα "E" (από την αγγλική λέξη Extended που δείχνει την επέκταση) μπροστά από τα ονόματα των καταχωρητών στη συμβολική γλώσσα του x86. Επομένως, ο καταχωρητής AX αντιστοιχεί στα κατώτερα 16 bit του νέου καταχωρητή EAX που είναι 32-bit, ο SI αντιστοιχεί στα κατώτερα 16 bit του ESI, κοκ. Οι καταχωρητές γενικής χρήσης, οι καταχωρητές βάσης και οι καταχωρητές δείκτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν βάση στους διάφορους τρόπους διευθυνσιοδότησης, ενώ όλοι οι καταχωρητές εκτός από τον καταχωρητή στοίβας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν δείκτες στο σχημαστισμό διευθύνσεων.
Στον 80486 προστέθηκε Μονάδα Κινητής Υποδιαστολής (FPU), με οχτώ καταχωρητές 80-bit.
Βεντσέσλαος Α΄ του Τσέσυν
Ο Βεντσέσλαος Α΄, πολων. Wacław I cieszyński (1413/18 - 1474) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν ήταν δούκας του Τσέσυν (από το 1431, με τους αδελφούς του ως το 1442), δούκας του Μπύτομ (1431-52, 59-74) και δούκας του Σέβιες (ως το 1443)..
X86
32-bit
Στον Pentium II προστέθηκαν οχτώ καταχωρητές ακεραίων MMX 64-bit (MMX0..MMX7, που μοιράζονται τα κατώτερα bit με τη στοίβα της μονάδας κινητής υποδιαστολής που είναι 80-bit (st(0)..st(7))). Στον Pentium III προστέθηκαν ένας καταχωρητής ελέγχου κατάστασης των 32-bit (control/status register, MXCSR) για το σύνολο εντολών Streaming SIMD Extension (SSE) και οχτώ καταχωρητές SSE των 128-bit για αριθμούς κινητής υποδιαστολής (XMM0..XMM7).
64-bit
Από τον επεξεργαστή AMD Opteron και μετά, η αρχιτεκτονική x86 επέκτεινε τους καταχωρητές από 32 bit σε 64 bit με παρόμοιο τρόπο με την επέκταση από τα 16 στα 32-bit προστατευμένης κατάστασης (RAX, RBX, RCX, RDX, RSI, RDI, RBP, RSP, RFLAGS, RIP), ενώ προστέθηκαν οχτώ επιπλέον γενικοί καταχωρητές 64-bit (R8, R9..R15) με την δημιουργία του x86-64. Οι επεκτάσεις αυτές όμως μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο στην κατάσταση 64-bit, που είναι η μια από τις δύο καταστάσεις που είναι διαθέσιμες σε μακρά κατάσταση (long mode). Οι τρόποι σχηματισμού διευθύνσεων δεν άλλαξαν σημαντικά σε σχέση με την κατάσταση 32-bit, μόνο οι διευθύνσεις επεκτάθηκαν στα 64 bit, ενώ οι εικονικές διευθύνσεις επεκτείνονται (μαζί με το πρόσημό τους) στα 64 bit. Επιπλέον προστέθηκε μια κατάσταση σχηματισμού διευθύνσεων για αναφορές στη μνήμη σε σχέση με τον καταχωρητή RIP (τον δείκτη εντολής), για τη διευκόλυνση της υλοποίησης κώδικα που να είναι ανεξάρτητος από την τοποθέτησή του (position-independent code), ο οποίος χρησιμοποιείται σε διαμοιραζόμενες βιβλιοθήκες σε κάποια λειτουργικά συστήματα.
Άλλοι/ειδικοί καταχωρητές
Οι επεξεργαστές x86 (αρχίζοντας από τον 80386) περιλαμβάνουν επίσης κάποιους ειδικούς καταχωρητές όπως οι καταχωρητές ελέγχου (CR0 έως 4, CR8 μόνο στα 64-bit), καταχωρητές αποσφαλμάτωσης (DR0 έως 3, επιπλέον 6 και 7), οι καταχωρητές δοκιμών (TR3 έως 7, μόνο στον 80486), οι καταχωρητές περιγραφέων (GDTR, LDTR, IDTR), ο καταχωρητής εργασιών (TR) και οι διάφοροι ειδικοί καταχωρητές κάθε μοντέλου (model-specific registers ή MSRs, αρχίζοντας από τον Pentium).
Σκοπός
Αν και οι βασικοί καταχωρητές (εκτός του δείκτη εντολής) είναι "γενικής χρήσης" και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για οτιδήποτε, αρχικά προτάθηκε η εξής χρήση τους:
Βεντσέσλαος Α΄ του Τσέσυν
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ Α΄ δούκα του Τσέσυν και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας.
X86
Σκοπός
Δεν προτάθηκαν κάποιες ιδιαίτερες χρήσεις για τους άλλους 8 καταχωρητές που είναι διαθέσιμοι στην κατάσταση 64-bit.
Βεντσέσλαος Α΄ του Τσέσυν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1439 την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
X86
Σκοπός
Κάποιες εντολές μεταγλωττίζονταν και εκτελούνταν γρηγορότερα όταν χρησιμοποιούσαν τους καταχωρητές ανάλογα με τις παραπάνω χρήσεις. Για παράδειγμα, αν χρησιμοποιηθεί ο AL σαν συσσωρευτής για να προστεθεί μια απευθείας τιμή τύπου byte σε αυτόν, προκύπτει η γρήγορη εντολή 04h (πρόσθεση στον AL), ενώ αν χρησιμοποιηθεί ο καταχωρητής BL προκύπτει η γενική (δηλ. όχι εξειδικευμένη) εντολή 80C3h. Άλλο παράδειγμα είναι η διαίρεση διπλής ακρίβειας και ο πολλαπλασιασμός που λειτουργούν με τους καταχωρητές AX και DX.
Οι σύγχρονοι μεταγλωττιστές εκμεταλλεύονται το byte sib ("scaled index byte") που επιτρέπει τον ομοιόμορφο χειρισμό των καταχωρητών. Κάποιες ειδικές εντολές έχασαν την προτεραιότητά τους στη σχεδίαση υλικού και έγιναν πιο αργές σε σχέση με ισοδύναμες σύντομες ακολουθίες εντολών, όπως η εντολή LODSW.
Δομή
Καταχωρητές Γενικής Χρήσης (A, B, C και D)
Καταχωρητές Τμημάτων (C, D, S, E, F και G)
Βάττυνα
μικρογραφία|250x250εσ| Χάρτης του [[Βασίλειο της Μακεδονίας|Βασιλείου της Μακεδονίας με την Ορεστίδα να βρίσκεται στις δυτικές συνοικίες του βασιλείου.]] Η Βάττυνα ήταν μια αρχαία πόλη στην Ορεστίδα της Άνω Μακεδονίας, κοντά στο σύγχρονο χωριό Κρανοχώρι της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς. Το μόνο διάταγμα της Βαττύνης που βρέθηκε ανήκει στη Ρωμαϊκή περίοδο (193 μ.Χ.) και υπογράφεται από 56 πολίτες. Ο Αλέξανδρος, γιος του Λεωνίδα, ο πολιτάρχης της Βαττύνης, διαχειριζόταν τις υποθέσεις σχετικά με τη γη και την περιουσία της περιοχής, σύμφωνα με τη διάταξη (νόμος) κάποιου Γεντιανού (ίσως ο Δέκιμος Τερέντιος Γεντιανός, που ήταν ανθύπατος της Μακεδονίας 117-119 μ.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Ορεστίδα Κατηγορία:Άνω Μακεδονία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Καστοριάς
Λίντον ΛαΡούς
Ο Λίντον Χέρμιλ ΛαΡούς ο νεότερος (Lyndon Hermyle LaRouche, Jr.) (γεν. 8 Σεπτεμβρίου, 1922) είναι αμφιλεγόμενος Αμερικανός πολιτικός ακτιβιστής και ιδρυτής του Κινήματος ΛαΡούς. Έχει γράψει μελέτες για οικονομικά επιστημονικά και πολιτικά ζητήματα, και έχει ασχοληθεί με την ιστορία, τη φιλοσοφία και την ψυχανάλυση. Ο ΛαΡούς έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία σε όλες τις εκλογές από το 1976 έως το 2004, τη μία με το δικό του Αμερικανικό Εργατικό Κόμμα και επτά φορές ως υποψήφιος με το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ.
X86
Δομή
Καταχωρητές Σχετικού Δείκτη (S και D) Σημείωση: Οι καταχωρητές ?IL είναι διαθέσιμοι μόνο στην κατάσταση 64-bit.
Καταχωρητής Δείκτη Εντολής (I)
Καταχωρητές Γενικής Χρήσης κατάστασης 64-bit (R8, R9, R10, R11, R12, R13, R14, R15)
Πραγματική κατάσταση
Η πραγματική κατάσταση (real mode) είναι κατάσταση λειτουργίας του 8086 και των μεταγενέστερων επεξεργαστών που είναι συμβατοί με τον x86. Η πραγματική κατάσταση έχει χώρο διευθύνσεων μνήμης χωρισμένο σε τμήματα 20 bit (επομένως οι διευθύνσεις μπορούν να αναφέρονται μόνο σε 1 MB μνήμης), η πρόσβαση του λογισμικού τις ρουτίνες του BIOS και στα περιφερειακά του υλικού είναι απευθείας και δεν υπάρχουν οι έννοιες της προστασίας μνήμης ή της πολυεπεξεργασίας στο επίπεδο του υλικού. Όλοι οι επεξεργαστές x86 της σειράς 80286 και έπειτα εκκινούν σε πραγματική κατάσταση, ενώ οι 80186 και οι προηγούμενοι επεξεργαστές είχαν μόνο μια κατάσταση, που αντιστοιχούσε στην πραγματική κατάσταση των μεταγενέστερν τσιπ.
Για να γίνει χρήση περισσότερων από 64 KB μνήμης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν οι καταχωρητές τμήματος. Αυτό περιέπλεξε την κατάσταση για την υλοποίηση μεταγλωττιστών, όπου χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν ειδικές καταστάσεις δεικτών, όπως η "κοντινή" ("near"), η "μακρινή" ("far") και η "μεγάλη" ("huge"), ώστε να προσαρμοστούν στο μοντέλο της αρχιτεκτονικής με τμήματα, με κάποιους δείκτες να περιέχουν μετατοπίσεις 16-bit σε έμμεσα δηλωμένα τμήματα, ενώ άλλοι περιείχαν διευθύνσεις τμημάτων και μετατοπίσεις μέσα σε τμήματα.
Προστατευμένη κατάσταση
Εκτός από την πραγματική κατάσταση ο Intel 80286 υποστήριζε την προστατευμένη κατάσταση (protected mode), που επέκτεινε την φυσική μνήμη που μπορούσε να αναφερθεί μέσω διευθύνσεων σε 16 MB και την εικονική μνήμη (virtual memory) σε 1 GB, ενώ παρείχε προστατευμένη μνήμη (protected memory), η οποία εμπόδιζε ένα πρόγραμμα να επηρεάζει τα υπόλοιπα. Αυτό ήταν δυνατό επειδή οι καταχωρητές τμημάτων χρησιμοποιούνταν μόνο σαν δείκτες σε έναν πίνακα από τμήματα. Υπήρχαν δύο τέτοιοι πίνακες, ο Καθολικός Πίνακας Περιγραφέων (Global Descriptor Table, GDT) και ο Τοπικός Πίνακας Περιγραφέων (Local Descriptor Table, LDT), ο καθένας από τους οποίους μπορούσε να έχει μέχρι 8192 περιγραφείς τμημάτων, με κάθε τμήμα να παρέχει πρόσβαση σε μνήμη μεγέθους 64 KB. Ο πίνακας τμημάτων έδινε μια διεύθυνση βάσης (base address) των 24-bit, η οποία μπορούσε να προστεθεί σε κάποια μετατόπιση για να προκύψει μια απόλυτη διεύθυνση. Σε κάθε τμήμα μπορούσε να δοθεί ένα επίπεδο ασφάλειας (ring level), από ένα σύνολο τεσσάρων τέτοιων επιπέδων, για ασφάλεια σε επίπεδο υλικού.
Ο Intel 80386 υποστήριξε πρώτος τις σελίδες (paging) στην προστατευμένη κατάσταση, που επέτρεπαν τη χρήση εικονικής μνήμης με σελίδες.
Οι σελίδες χρησιμοποιούνται εκτενώς στα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα με δυνατότητες πολυδιεργασίας. Τα λειτουργικά συστήματα Linux, 386BSD και Windows NT αναπτύχθηκαν στον 386 γιατί ήταν η πρώτη αρχιτεκτονική επεξεργαστή της Intel που υποστήριζε σελίδες και μετατοπίσεις τμημάτων 32-bit. Η αρχιτεκτονική του 386 έγινε η βάση για την περαιτέρω ανάπτυξη της σειράς x86.
Οι επεξεργαστές x86 που υποστηρίζουν προστατευμένη κατάσταση εκκινούν σε πραγματική κατάσταση για να είναι συμβατοί με τους προηγούμενους επεξεργαστές τύπου 8086. Όταν ο επεξεργαστής αρχίζει να λειτουργεί (booting), αρχικοποιεί την πραγματική κατάσταση και αρχίζει να εκτελεί εντολές. Ο κώδικας εκκίνησης του λειτουργικού συστήματος, ο οποίος μπορεί να βρίσκεται σε μνήμη ανάγνωσης (ROM), μπορεί να βάλει τον επεξεργαστή σε προστατευμένη κατάσταση για να είναι διαθέσιμες οι σελίδες και τα άλλα επιπλέον χαρακτηριστικά. Το σύνολο εντολών της προστατευμένης κατάστασης είναι συμβατό με αυτό της πραγματικής κατάστασης.
Εικονική κατάσταση 8086
Υπάρχει επίσης μια ειδική κατάσταση της προστατευμένης κατάστασης 32-bit, που ονομάζεται εικονική κατάσταση 8086 (virtual 8086 mode). Πρόκειται για μια ειδική υβριδική κατάσταση λειτουργίας που επιτρέπει σε προγράμματα και λειτουργικά συστήματα πραγματικής κατάστασης να εκτελούνται κάτω από τον έλεγχο ενός λειτουργικού συστήματος προστατευμένης μνήμης που έχει το ρόλο του επόπτη (supervisor). Αυτό επιτρέπει την ταυτόχρονη εκτέλεση προγραμμάτων προστατευμένης κατάστασης και πραγματικής κατάστασης. Η κατάσταση αυτή είναι διαθέσιμη μόνο στις εκδόσεις 32-bit της προστατευμένης κατάστασης - η εικονική κατάσταση 8086 δεν υπάρχει στην έκδοση 16-bit της προστατευμένης κατάστασης, ή στην μακρά κατάσταση.
Μακρά κατάσταση
Το 2002 ήταν πια προφανές ότο ο χώρος διευθύνσεων 32-bit της αρχιτεκτονικής x86 περιόριζε την ταχύτητά της σε εφαρμογές που χειρίζονταν μεγάλους όγκους δεδομένων. Ένας χώρος διευθύνσεων 32-bit επέτρεπε στον επεξεργαστή να αναφερθεί απευθείας μέσω διευθύνσεων μόνο σε 4 GB δεδομένων, που ήταν μικρό μέγεθος για τις ανάγκες της επεξεργασίας βίντεο και των βάσεων δεδομένων, ενώ η χρήση διευθύνσεων 64-bit επέτρεπε την αναφορά σε 16,777,216 TB (ή 16 δισεκατομμύρια GB) δεδομένων, αν και οι περισσότερες αρχιτεκτονικές 64-bit δεν υποστηρίζουν πρόσβαση σε όλον τον χώρο διευθύνσεων των 64-bit (η AMD64, για παράδειγμα, υποστηρίζει μόνο 48 bit, χωρισμένα σε 4 επίπεδα σελίδων, μιας διεύθυνσης 64-bit).
Η AMD ανέπτυξε την επέκταση της αρχιτεκτονικής x86 από 32-bit σε 64-bit, η οποία χρησιμοποιείται σήμερα στους επεξεργαστές x86, αρχικά με το όνομα x86-64, και αργότερα σαν AMD64. Η αρχιτεκτονική αυτή χρησιμοποιείται από τις οικογένειες επεξεργαστών Opteron, Athlon 64, Turion 64 και τα μεταγενέστερα μοντέλα των Sempron. Η επιτυχία των επεξεργαστών AMD64, σε συνδυασμό με την πειρορισμένη αποδοχή της αρχιτεκτονικής IA-64 έκανε την Intel να κυκλοφορήσει την δική της υλοποίηση του συνόλου εντολών AMD64. Η Intel είχε ήδη υλοποιήσει υποστήριξη για AMD64 αλλά είχε επιλέξει να μην την ενεργοποιήσει, ελπίζοντας ότι η AMD δεν θα προλάβαινε να κυκλοφορήσει τους AMD64 πριν εδραιωθεί το νέο σύνολο εντολών IA-64 του Itanium. Αρχικά αποκαλούσε την υλοποίηση της επέκτασης AMD64 σαν EM64T, και στη συνέχεια σαν Intel 64.
Στα έγγραφά τους και στα ονόματα των προϊόντων τους, η Microsoft και η Sun αναφέρονται στους AMD64/Intel 64 συνολικά σαν x64, όσον αφορά τα λειτουργικά συστήματα Windows and Solaris αντίστοιχα. Οι διανομές του Linux τους αποκαλούν είτε σαν "x86-64" (ή "x86_64"), είτε σαν "amd64". Τα συστήματα BSD χρησιμοποιούν τον όρο "amd64" ενώ το Mac OS X χρησιμοποιεί τον όρο "x86_64".
Η μακρά κατάσταση είναι κυρίως μια επέκταση του συνόλου εντολών 32-bit, αλλά σε αντίθεση με τη μετάβαση από τα 16 στα 32 bit, πολλές εντολές αφαιρέθηκαν από την κατάσταση 64 bit. Αυτό δεν επηρεάζει την πραγματική δυαδική συμβατότητα των προγραμμάτων (τα παλιά προγράμματα μπορούν να εκτελεστούν σε άλλες καταστάσεις, που ακόμα υποστηρίζουν τις παλιές εντολές) αλλά αλλάζει τον τρόπο που πρέπει να λειτουργούν οι συμβολομεταφραστές και οι μεταγλωττιστές του νέου κώδικα.
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που μια σημαντική επέκταση της αρχιτεκτονικής x86 ξεκίνησε από άλλη εταιρεία από την Intel. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που η Intel υιοθέτησε τεχνολογία τέτοιου τύπου από εξωτερική πηγή.
Μονάδα κινητής υποδιαστολής
Οι πρώτοι επεξεργαστές x86 μπορούσαν να επεκταθούν με υλικό για αριθμητική κινητής υποδιαστολής (floating-point), το οποίο ήταν μια σειρά από αριθμητικούς συνεπεξεργαστές με ονόματα του τύπου 8087, 80287 και 80387. Με λίγες εξαιρέσεις, από τον 80486 και έπειτα, οι επεξεργαστές x86 ενσωμάτωσαν αυτήν την λειτουργικότητα x87 στο ίδιο το τσιπ, κάτι που έκανε τις εντολές του x87 ντε φάκτο μέρος του συνόλου εντολών x86.
MMX
Το MMX είναι σύνολο εντολών SIMD που σχεδιάστηκε από την Intel και κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1997 για τον μικροεπεξεργαστή Pentium MMX. Το σύνολο εντολών MMX αναπτύχθηκε με βάση μια παρόμοια ιδέα που ήδη είχε χρησιμοποιηθεί στον Intel i860. Υποστηρίζεται στους περισσότερους επεξεργαστές IA-32 που ακολούθησαν, από την Intel και από άλλες εταιρείες. Το MMX συνήθως χρησιμοποιείται για εφαρμογές πολυμέσων, όπως η επεξεργασία βίντεο.
Το MMX πρόσθεσε 8 νέους "καταχωρητές" στην αρχιτεκτονική, γνωστούς με τα ονόματα από MM0 έως MM7 (στο εξής θα αποκαλούνται MMn). Στην πραγματικότητα, αυτοί οι νέοι "καταχωρητές" ήταν απλά ονόματα που έδειχναν στους υπάρχοντες καταχωρητές της στοίβας της μονάδας κινητής υποδιαστολής x87. Έτσι, οτιδήποτε γινόταν στην στοίβα κινητής υποδιαστολής επηρέαζε τους καταχωρητές MMX. Σε αντίθεση με την στοίβα αυτή όμως, οι καταχωρητές MMn δεν ήταν σχετικοί αλλά απόλυτοι και άρα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ανεξάρτητα. Το σύνολο εντολών δεν είχε σημασιολογία στοίβας και με αυτόν τον τρόπο τα υπάρχοντα λειτουργικά συστήματα μπορούσαν να αποθηκεύουν και να επαναφέρουν τους επεξεργαστές όταν εκτελούσαν παραπάνω από ένα προγράμματα, χωρίς αλλαγές.
3DNow!
Το 1997 η AMD κυκλοφόρησε την τεχνολογία 3DNow! Χρονικά εμφανίστηκε την ίδια εποχή που άρχισαν να είναι δημοφιλείς οι εφαρμογές γραφικών τριών διαστάσεων (3D) και είχε σχεδιαστεί ώστε να βελτιώσει την ταχύτητα επεξεργασίας διανυσμάτων (vector processing) του επεξεργαστή σε εφαρμογές που έκαναν σημαντική χρήση γραφικών. Οι προγραμματιστές ηλεκτρονικών παιχνιδιών 3D και οι εταιρείες που σχεδίαζαν κάρτες γραφικών και άλλο υλικό για γραφικά 3D χρησιμοποίησαν το 3DNow! για να έχουν καλύτερη απόδοση στους επεξεργαστές K6 και Athlon της AMD.
Το 3DNow! σχεδιάστηκε σαν μια φυσική εξέλιξη του MMX από τους ακέραιους στους αριθμούς κινητής υποδιαστολής και χρησιμοποιεί τα ίδια ονόματα καταχωρητών με το MMX, από το MM0 έως το MM7. Η μόνη διαφορά είναι ότι αντί να πακετάρει ακέραιους στους καταχωρητές, πακετάρει δύο αριθμούς κινητής υποδιαστολής απλής ακρίβειας. Το πλεονέκτημα της χρήσης ονομάτων για τους καταχωρητές της μονάδας κινητής υποδιαστολής είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ίδιες εντολές και δομές δεδομένων που αποθηκεύουν την κατάσταση της μονάδας κινητής υποδιαστολής για να αποθηκεύσουν την κατάσταση των καταχωρητών 3DNow! και με αυτόν τον τρόπο δεν χρειάζονται μετατροπές στα λειτουργικά συστήματα (τα οποία δεν χρειάζεται καν να γνωρίζουν για την ύπαρξη της τεχνολογίας αυτής).
SSE
Το 1999 η Intel κυκλοφόρησε το σύνολο εντολών Streaming SIMD Extensions (SSE) και στη συνέχεια, το 2000, το SSE2. Η πρώτη προσθήκη επέτρεψε σε βασικές λειτουργίες κινητής υποδιαστολής να μην επιβαρύνουν πια την στοίβα του x87 και η δεύτερη έκανε το MMX σχεδόν περιττό αφού επέτρεπε στις εντολές να χρησιμοποιούνται στην πράξη από τους κλασικούς μεταγλωττιστές. Το SSE3 κυκλοφόρησε το 2004 με την έκδοση Prescott των επεξεργαστών Pentium 4 και πρόσθεσε ειδικές εντολές μνήμης και χειρισμού νημάτων ώστε να αυξηθεί η ταχύτητα της τεχνολογίας HyperThreading της Intel. Η AMD αγόρασε δικαιώματα χρήσης του συνόλου εντολών SSE3 και υλοποίησε τις περισσότερες από τις εντολές από την έκδοση E και μετά, στους επεξεργαστές Athlon 64. Ο Athlon 64 δεν υποστηρίζει HyperThreading και άρα δεν έχει τις εντολές SSE3 που χρησιμοποιούνται μόνο για αυτό.
Το SSE είναι ένα σύνολο εντολών SIMD που λειτουργεί μόνο με τιμές κινητής υποδιαστολής, όπως το 3DNow! αλλά σε αντίθεση με αυτό, δεν είναι συμβατό με τις παλιές χρήσεις της στοίβας της FPU. Έχοντας μεγαλύτερους καταχωρητές από το 3DNow!, το SSE μπορεί να περιέχει διπλάσιο αριθμό από αριθμούς κινητής υποδιαστολής στους καταχωρητές του. Το αρχικό SSE περιοριζόταν σε αριθμούς απλής ακρίβειας, όπως το 3DNow!, ενώ το SSE2 εισήγαγε τη δυνατότητα να πακετάρονται και αριθμοί διπλής ακρίβειας, κάτι που το 3DNow! δε μπορούσε να υποστηρίξει, γιατί ένας αριθμός διπλής ακρίβειας έχει μέγεθος 64-bit και θα χρειαζόταν έναν ολόκληρο καταχωρητή 3DNow! MMn από μόνος του. Με μέγεθος 128 bit, οι καταχωρητές XMMn του SSE μπορούσαν να χωρέσουν δύο αριθμούς κινητής υποδιαστολής διπλής ακρίβειας σε έναν καταχωρητή με αποτέλεσμα το SSE2 να είναι πιο κατάλληλο για επιστημονικούς υπολογισμούς σε σχέση με το SSE1 ή το 3DNow!, τα οποία περιορίζονταν σε αριθμούς απλής ακρίβειας. Το SSE3 δε πρόσθεσε επιπλέον καταχωρητές.
Επέκταση Φυσικής Διεύθυνσης (PAE)
Η Επέκταση Φυσικής Διεύθυνσης (Physical Address Extension, PAE) προστέθηκε αρχικά στον Pentium Pro της Intel, για να επιτρέψει επιπλέον 4 bit φυσικών διευθύνσεων στην προστατευμένη κατάσταση 32-bit. Το μέγεθος της μνήμης στην προστατευμένη κατάσταση περιορίζεται συνήθως σε 4 GB. Μέσω κάποιων τεχνικών των συστημάτων διαχείρισης της μνήμης (όσον αφορά τις σελίδες και τα τμήματα), τα λειτουργικά συστήματα για x86 μπορούν να έχουν πρόσβαση σε περισσότερα από 32-bit χώρου διευθύνσεων, ακόμα και χωρίς χρήση της κατάστασης 64-bit. Το μήκος των μετατοπίσεων στα τμήματα και των γραμμικών διευθύνσεων μένει ίδιο, στα 32 bit.
x64
Τον Απρίλιο του 2003, η AMD κυκλοφόρησε τον πρώτο επεξεργαστή x86 με καταχωρητές φυσικών διευθύνσεων μνήμης 64-bit, οι οποίοι μπορούσαν να αναφερθούν σε πολύ περισσότερη μνήμη από 4 GB χρησιμοποιώντας την νέα επέκταση x86-64 (γνωστή και σαν x64). Η Intel εμφάνισε τον πρώτο της επεξεργαστή x86-64 τον Ιούλιο του 2004.
Πριν από τους x86-64 είχε προηγηθεί μια άλλη αρχιτεκτονική που χρησιμοποιούσε διευθύνσεις μνήμης 64-bit: η Intel είχε κυκλοφορήσει τον Itanium το 2001, στοχεύοντας στην αγορά υπολογιστών υψηλών επιδόσεων. Ο Itanium όμως ήταν ασύμβατος με τον x86 και χρησιμοποιείται λιγότερο σήμερα. Οι x86-64 επίσης είχαν το NX bit, το οποίο πρόσφερε κάποια προστασία από σφάλματα ασφάλειας που προκαλούνταν από buffer overruns.
Virtualization
Μέχρι πρόσφατα η αρχιτεκτονική x86 δεν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις των Popek και Goldberg, οι οποίοι το 1974 είχαν δώσει τις προδιαγραφές της εικονικής εκτέλεσης πολλών λειτουργικών σε μια πλατφόρμα (virtualization). Παρόλα αυτά υπήρξαν διάφορα εμπορικά προϊόντα για "x86 virtualization", όπως το VMware vSphere, το Parallels, το Microsoft Hyper-V Server και το Microsoft Virtual PC. Στην κοινότητα του ανοιχτού κώδικα τα πιο σημαντικά εγχειρήματα virtualization ήταν ο QEMU/KQEMU, το VirtualBox και το Xen.
Η Intel και η AMD έχουν κυκλοφορήσει επεξεργαστές x86 με επεκτάσεις virtualization στο υλικό τους, οι οποίες αντιμετωπίζουν τους περιορισμούς της αρχιτεκτονικής x86. Αυτές οι επεκτάσεις είναι γνωστές σαν Intel VT (κωδικό όνομα "Vanderpool") και AMD-V (κωδικό όνομα "Pacifica"). Αν και οι περισσότεροι σύγχρονοι επεξεργαστές x86 περιλαμβάνουν αυτές τις επεκτάσεις, η τεχνολογία θεωρείται ότι ακόμα εξελίσσεται, με πολλές λύσεις σε λογισμικό να είναι γρηγορότερες από αυτές τις λύσεις σε υλικό. This is expected to change as the technology matures
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές Κατηγορία:Αρχιτεκτονικές συνόλου εντολών
Βρυσιά Λάρισας
Τα Βρυσιά είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βρυσιών, της Δημοτικής Ενότητας Φαρσάλων και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Τα Βρυσιά Λάρισας βρίσκονται σε υψόμετρο 120 μέτρων και έχουν πληθυσμό 430 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Νίκος Ζαπατίνας
Ο Νίκος Ζαπατίνας είναι Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945, από γονείς εκπαιδευτικούς. Αποφοίτησε από το 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του, στο Μαθηματικό τμήμα του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, καθώς και στη Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως ανθυπολοχαγός στις Δυνάμεις Καταδρομών και στη συνέχεια έφυγε για τη Γαλλία όπου συνέχισε τις σπουδές του στην Κοινωνιολογία και τη Μουσική.
Στο Παρίσι, ξεκίνησε κάνοντας μοντάζ σε διάφορα ντοκιμαντέρ όπως:
- Κινηματογραφημένων παραστάσεων από το music hall “Casino de Paris” επίσης για την τηλεόραση και  -  βιομηχανικά ντοκιμαντέρ όπου εκτός από το μοντάζ, σκηνοθετούσε και έγραφε τη μουσική.
Το «Feed back» ήταν η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους (Σενάριο – Σκηνοθεσία – Μοντάζ - Μουσική) γαλλικής παραγωγής, που γυρίστηκε το 1974 στο Παρίσι και τη Νορμανδία. Απέσπασε το:
- 1ο Βραβείο καλύτερης ταινίας στο Εθνικό Φεστιβάλ Γαλλίας νέων σκηνοθετών, στο Belfort, καθώς επίσης και
- Καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Μασσαλίας.
Το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα και συνέχισε με κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και ντοκιμαντέρ.
Φιλμογραφία
2018 - “Περιμένοντας τη νονά.”   Σενάριο – σκηνοθεσία.
Με τους: Θ. Τσαλταμπάση, Λ. Ελευθερίου, Demy, Joel Cederberg, Κ. Παπουτσάκη, Ν. Τσακαρισιάνου, Κ. Σούσουλα, Κ. Γαβαλά, Β. Κοντομάρη. Μουσική: Στ. Τσουμάνης.
2014 - “Στα καλά καθούμενα.”   Σενάριο – σκηνοθεσία.
Με τους:  Ζ. Μακρυπούλια, Οδ. Παπασπηλιόπουλο, Α. Μ.Παπαχαραλάμπους, Γ. Ζουγανέλη, Τ. Παλαντζίδη, Π. Μουζουράκη, Π. Σταθακόπουλο. Μουσική: Λ. Μαχαιρίτσας.
Με τους: Π. Φιλιππίδη, Σ. Μπουλά, Μ. Γιαννάτου, Τζ. Ευείδη, Τ. Χάνο, Γ. Σουξέ, Π. Αναστασοπούλου, Μ. Κορινθίου και guest Α. Παναγιωτοπούλου, Γ. Ζουγανέλη, Γ. Λέφα, Θ. Ανδρούτσου. Μουσική: DNA ( Αλ. Χρηστάρας – Μ. Νιβολιανίτης)
2008 - “Ο Ηλίας του 16ου”   (Remake)  Σκηνοθεσία, σε σενάριο Κάτιας Κισσονέγρη, βασισμένο στο ομότιτλο έργο των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου.
Με τους: Π. Φιλιππίδη, Θ. Τσαλταμπάση, Κ. Αποστολάκη, Θ. Μπαζάκα, Τ. Κωστή, Υρώ Μανέ, Ν. Μεντή, Θ. Ματίκα, Α. Αντωνίου, Αρ. Μουτούση, Χρ. Σιμαρδάνη, Ορφ. Αυγουστίδη, Τ. Νούσια, Λ. Μαλκότση, Γ. Τσιμιτσέλη, Μ. Κωνσταντάκη. Μουσική: Δ. Κοντόπουλος.
2007 - “Το φιλί της... Ζωής.”  Σενάριο – σκηνοθεσία.
Με τους: Κ. Παπουτσάκη, Λ. Μαλκότση, Ζ. Δούκα, Θ. Αναστασιάδη, Κ. Μάντζιου, Χρ. Τριπόδη και guest Σ. Μπουλά και Γ. Ζουγανέλη. Μουσική: Soumka.
2005 - “Μεταξύ φίλων.”  Σενάριο – σκηνοθεσία.
Με τους: Γ. Καραμίχο, Κρ. Κατσούλη, Γ. Χρανιώτη, Π. Βλαντή, Κ. Βογιατζή, Δ. Μαυρόπουλο. Μουσική: Λ. Μαχαιρίτσας.
Με τους: Π. Φιλιππίδη, Εβ. Παπούλια, Μ. Μαγγίρα, Μ. Ματίκα, Β. Χαλακατεβάκη, Ασπ. Τζιτζικάκη, Αφρ. Αλ Σάλεχ, Τ. Καψάλη. Μουσική: Λ. Μαχαιρίτσας.
2000 - “ Ένας κι' ένας.”  Σενάριο – σκηνοθεσία.
Νούμι Ραπάς
Η Νούμι Ραπάς (Noomi Rapace, 28 Δεκεμβρίου 1979) είναι Σουηδή ηθοποιός.
Νίκος Ζαπατίνας
Φιλμογραφία
Με τους: Ν. Καλογερόπουλο, Γ. Κιμούλη, Μ. Χρυσομάλη, Εβ. Παπούλια, Μ. Πρωτόπαπα, Ν. Ορφανό, Τ. Βασιλείου. Λ. Ελεξανδροπούλου. Μουσική: Λ. Μαχαιρίτσας.
Νούμι Ραπάς
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1979 στο Χούντικσβαλ της Σουηδίας ως Νούμι Νορέν από Σουηδή μητέρα και Ισπανό πατέρα. Το επώνυμο Ραπάς το επινόησε μαζί με τον πρώην σύζυγό της, τον ηθοποιό Όλα Ραπάς, και σημαίνει στα γαλλικά αρπακτικό πουλί.
Νίκος Ζαπατίνας
Φιλμογραφία
1979 - “Οι Νταντάδες.”  Σκηνοθεσία, σε σενάριο Γιώργου Σκούρτη.
Νούμι Ραπάς
Βιογραφία
Έγινε γνωστή από την τριλογία Το κορίτσι με το τατουάζ, Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά και Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας, όπου υποδύθηκε τη Λίσμπεθ Σαλάντερ. Κατόπιν συνέχισε με δουλειές στο Χόλιγουντ, όπως το Sherlock Holmes 2: Το παιχνίδι των σκιών, το Πάθος, και το Προμηθέας. Το 2016 υποδύθηκε τη Μαρία Κάλλας στην ταινία Callas της σκηνοθέτριας Νίκι Κάρο.
Νίκος Ζαπατίνας
Φιλμογραφία
Με τους: Θ. Καρακατσάνη, Β. Καζάν και Ν. Τσακίρογλου.
1976 - “Ιάκωβος και Κική.”  Σενάριο – σκηνοθεσία.
Νούμι Ραπάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Νίκος Ζαπατίνας
Φιλμογραφία
Με τους: Δ. Σταθόπουλο, Μ. Λαζάρου, Ν. Βουτσίνο. Μουσική: Ν. Ζαπατίνας
1974 - “Feed back.” (Γαλλία)  Σενάριο – σκηνοθεσία – μουσική – φωτογραφία.
Βραβεία
Η ταινία «Ένας κι' ένας» κέρδισε έξι Κρατικά Βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2000 : πλαίσιο|αριστερά|μικρογραφία
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Φρούριο Αλ-Γουαΐζι
μικρογραφία|240x240εσ|Επισκόπηση του οχυρού Αλ-Γουαΐζι στη βάση των βουνών Χαντραμαούτ Το Φρούριο Αλ-Γουαΐζι (حِصْن ٱلْغوَيْزِي), ή "Φρούριο Al-Waizi", είναι ένα από τα παλιά φρούρια στο Αλ-Μουκαλά, την πρωτεύουσα του Κυβερνείου Χαντραμαούτ στην Υεμένη. Θεωρείται αρχιτεκτονικό αριστούργημα χτισμένο στους πρόποδες ενός βράχου που έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει την πόλη από τις επιθέσεις των Βεδουίνων.
Ιστορία
μικρογραφία|Στη δεκαετία του 1960 Το φρούριο του Αλ-Γουαΐζι είναι ένα από τα σημαντικά ιστορικά φρούρια στην Υεμένη. Χρονολογείται στο 1716 όταν οι σουλτάνοι του Εμιράτου του Αλ-Κασάντ κυβέρνησαν την περιοχή Χαντραμαούτ. Το φρούριο βρίσκεται στη βορειοανατολική είσοδο της πόλης Μουκαλά, ένα ιστορικό κέντρο για τους επισκέπτες που περιβάλλεται από ένα δημόσιο πάρκο. Ιστορικές πηγές δείχνουν ότι ο σκοπός της ίδρυσής της ήταν να παρακολουθεί τις στρατιωτικές επιδρομές, οι οποίες στόχευαν την πόλη Μουκαλά στην ακτή της Αραβικής Θάλασσας από τη διεύθυνση του βορρά, ειδικά οι επιδρομές που ξεκίνησε από το Σουλτανάτο της Καθιρί κατέλαβαν την πόλη Seiyun, και οι επιδρομές που ξεκίνησαν από το Σουλτανάτο του Κουαΐτι, το οποίο τοποθετήθηκε στην πόλη Ash Shihr. Ωστόσο, η πόλη Μουκαλά καταλήφθηκε τελικά από τον Κουαΐτι το 1881 και η πόλη χαρακτηρίστηκε ως πρωτεύουσα, ωστόσο το φρούριο διατηρήθηκε ενάντια στα άλλα κύματα επιδρομών που προέρχονταν από το βόρειο τμήμα του Wadi Dawan με επικεφαλής τον δήμαρχο του κράτους. Σέιχ Αλ-Αμούδι.
Αρχιτεκτονική
Το φρούριο αποτελείται από δύο ορόφους. Ο πρώτος όροφος έχει πολλά δωμάτια, στα οποία οι εξωτερικοί τοίχοι του έχουν αρκετά κυκλικά παράθυρα που βλέπουν προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο δεύτερος όροφος χαρακτηρίζεται από τα μεγάλα παράθυρά του. Η οροφή του φρουρίου περιβάλλεται από ένα φράγμα που φτάνει έως και 1.5 m από το επίπεδο της οροφής. Τα δομικά υλικά για το φράγμα ήταν παραδοσιακές πέτρες. Το υπόλοιπο φρούριο ήταν χτισμένο με τούβλα με άχυρο και στέγη με κορμούς φοινικών. Οι εξωτερικοί τοίχοι του ήταν πρόσφατα βαμμένοι με λευκό γύψο.
Διατήρηση
Αν και πολλοί αρχαιολόγοι έχουν προειδοποιήσει για την αμέλεια του φρουρίου, το οποίο μετατράπηκε σε πτηνοτροφείο και αντιμετώπιζε σοβαρές ζημιές, η Γενική Αρχή Αρχαιοτήτων δεν μπορεί να κάνει μια σοβαρή κίνηση για τη συντήρηση λόγω έλλειψης προϋπολογισμού για την έναρξη των εργασιών αποκατάστασης. Η Επιτροπή δήλωσε ότι εάν αποκατασταθεί, θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο που θα αποφέρει σημαντικό εισόδημα που μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της επαρχίας, η οποία χρειάζεται σημαντική χρηματοδότηση για να βελτιώσει τα άλλα τουριστικά σημεία της που υπόκεινται επίσης σε καταστροφή. Τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το φρούριο Αλ-Γουαΐζι είναι τα φτωχογειτονικά κτίρια που περιβάλλουν το κτίριο, καθώς και πολλά σύγχρονα σπίτια, που σέρνονται προς την περιοχή δίπλα στο φρούριο και απειλούν την τρέχουσα θέση του. Ο πυρετός των τουριστικών επενδύσεων μπορεί επίσης να καταστρέψει το φρούριο με πολλά πρόσχημα, το πιο σημαντικό από τα οποία είναι η τοποθεσία με θέα στην πόλη Μουκαλά. Υπάρχει ανησυχία σχετικά με την εκμετάλλευση της τοποθεσίας του για την κατασκευή ξενοδοχείων ή τουριστικών σαλέ.
Μαρία Σαμαρίνου
Η Μαρία Σαμαρίνου είναι αθλήτρια χιονοδρομίας του Ομίλου Χιονοδρόμων Έδεσσας που πρόσφατα μεταγράφηκε στον ΑΛΠΙΣ. Είναι πρωταθλήτρια Ελλάδας στο αλπικό σκι εννέα φορές συνολικά και σε όλες τις κατηγορίες και μέλος της Εθνικής Ελλάδας. Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1996 και την κέρδισε ο χώρος της χιονοδρομίας, από την ηλικία των 5 ετών όταν ο πατέρας της, λάτρης του σκι, την έπαιρνε μαζί του στο χιονοδρομικό κέντρο Βόρρας(Καιμάκτσαλαν) της περιοχής μας. Από το 2009 που ξεκίνησε ηλικιακά την αγωνιστική δραστηριότητά της στα αθλήματα της τεχνικής κατάβασης (slalom) και της γιγαντιαίας τεχνικής κατάβασης (giant slalom), έχει κερδίσει δεκάδες χρυσά μετάλλια-κύπελλα, αργυρά και χάλκινα σε περιφερειακούς αγώνες, Πανελλήνιους αλλά και διεθνείς στο εξωτερικό.
Το 2009 και το 2010 κατέκτησε την πρώτη θέση στους Πανελλήνιους αγώνες γιγαντιαίας τεχνικής κατάβασης και τεχνικής κατάβασης αντίστοιχα και έτσι εκπροσώπησε την Ελλάδα δύο φορές στους Παγκόσμιους διεθνής αγώνες παίδων-κορασίδων Topollino στο Abetone της Ιταλίας.
Κατά το αγωνιστικό έτος του 2012 πραγματοποίησε μία καταπληκτική πορεία στο πρώτο της βάπτισμα στην μεγάλη κατηγορία ΑΓΕΝ του Αλπικού Σκι. Αν και η μικρότερη της κατηγορίας της, πραγματοποιώντας μία σειρά αγώνων στο εξωτερικό (Αυστρία, Ελβετία, Ιταλία, Ρουμανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία), απέσπασε τους πόντους FIS που την κατέταξαν πολύ ψηλά στην elite  της  Χιονοδρομίας. Στην ηλικία των 17 ετών έγινε το νεαρότερο μέλος της τετραμελούς Εθνικής Ελλάδας. Στους Πανελλήνιους Αγώνες το 2012 κατέκτησε τρία αργυρά μετάλλια, ενώ έχασε το χρυσό για δύο εκατοστά του δευτερολέπτου, ανταγωνιζόμενη πολύ μεγαλύτερες ηλικιακά και έμπειρες αθλήτριες.
Το 2013 κατέκτησε την πρώτη θέση στους Πανελλήνιους αγώνες στην γιγαντιαία τεχνική κατάβαση, στην κατηγορία των νεανίδων και στέφθηκε για τρίτη χρονιά Πανελληνιονίκης. Έτσι επιλέχθηκε να συμμετάσχει στο European Youth Olympic  Festival που πραγματοποιήθηκε  στο Brazov της Ρουμανίας. Το ίδιο έτος, στο Βαλκανικό κύπελο στη Βασνία Ερζεγοβίνη, κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο. Τον Φεβρουάριο του 2014 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων στη Σλοβακία, ως η κορυφαία Ελληνίδα αθλήτρια στην κατηγορία των εφήβων.Το 2014 κατέκτησε για τέταρτη φορά πανελλήνια νίκη στην κατηγορία των εφήβων-νεανίδων με καλύτερη επίδοση και από την κατηγορία των γυναικών. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2015, απέσπασε δύο τρίτες θέσεις σε διεθνείς αγώνες στο Borovets της Βουλγαρίας, Τον Φεβρουάριο του 2015 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντρών- Γυναικών που  στο Vail στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ επίσης τον Μάρτιο του 2015 συμμετείχε  στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων –Νεανίδων στο Hafjel της  Νορβηγίας με μακράν τις καλύτερες επιδόσεις των υπολοίπων Ελληνίδων αθλητριών. Η χιονοδρομική χρονιά του 2015 έκλεισε για αυτήν με τον καλύτερο τρόπο μετά τις δύο Πανελλήνιες νίκες στα αγωνίσματα SG (Υπεργιγαντιαία Τεχνική Κατάβαση) και SC ( Combine).
Ταυτόχρονα με τις επιδόσεις της στον αθλητισμό, υπήρξε  άριστη μαθήτρια και παρά τη σκληρή αθλητική της προετοιμασία και τους αγώνες της κατά το έτος 2014 σε χιονοδρομικά κέντρα της Ευρώπης για μεγάλα χρονικά διαστήματα, έδωσε  Πανελλήνιες εξετάσεις και εισάχθηκε στο Πολυτεχνείο Κρήτης, στο Τμήμα Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης (Μηχανολόγος –Μηχανικός . Το επόμενο έτος 2015, άλλαξε σχολή και εγγράφηκε στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Θεσσαλονίκης  για να είναι σε θέση να αντεπεξέρχεται στις αθλητικές και αγωνιστικές της υποχρεώσεις.  Έτσι  αποδεικνύει ότι οι υψηλοί στόχοι τοποθετούνται σε όλα τα επίπεδα της ζωής και ο αγώνας και η προσπάθεια πρέπει να είναι αέναοι για τις κατακτήσεις της.
Το προσωπικό κόστος της προσπάθειας αυτής είναι τεράστιο, αφού κατά κανόνα θυσιάζει την ανεμελιά της εφηβείας της επενδύοντας τον χρόνο της σε εξοντωτικές προπονήσεις, τη στιγμή που οι συνομήλικοί της γεύονται τη ζωή και τις χαρές της.
Πρώτες θέσεις σε Πανελλήνιους Αγώνες
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΑΙΔΩΝ ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Π1-Κ1" που διεξήχθη στο ΒΕΛΟΥΧΙ - ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ την 14/03/2009, στο αγώνισμα της Τεχνικής Κατάβασης, στην κατηγορία ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ 1.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΑΙΔΩΝ ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Π1-Κ1" που διεξήχθη στο ΒΕΛΟΥΧΙ - ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ την 21/03/2010, στο αγώνισμα της Γιγαντιαίας Τεχνικής Κατάβασης, στην κατηγορία ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ 1.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΕΑΝΙΔΩΝ" που διεξήχθη στον ΠΑΡΝΑΣΣΟ την 29/03/2013, στο αγώνισμα της Γιγαντιαίας Τεχνικής Κατάβασης, στην κατηγορία ΝΕΑΝΙΔΩΝ.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΕΑΝΙΔΩΝ" που διεξήχθη στον ΠΑΡΝΑΣΣΟ την 29/03/2014, στο αγώνισμα της Τεχνικής Κατάβασης, στην κατηγορία ΝΕΑΝΙΔΩΝ.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΕΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ" που διεξήχθη στο ΒΟΡΡΑ την 04/04/2015, στο αγώνισμα της Υπεργιγαντιαίας Τεχνικής Κατάβασης (SG), στην κατηγορία ΝΕΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΕΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ" που διεξήχθη στο ΒΟΡΡΑ την 04/04/2015, στο αγώνισμα Αλπικό Σύνθετο, στην κατηγορία ΝΕΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ" που διεξήχθη στο ΒΟΡΡΑ την 02/04/2016, στο αγώνισμα της Τεχνικής Κατάβασης, στην κατηγορία ΓΥΝΑΙΚΩΝ.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ" που διεξήχθη στο ΒΟΡΡΑ την 02/04/2016, στο αγώνισμα της Γιγαντιαίας Τεχνικής Κατάβασης, στην κατηγορία ΓΥΝΑΙΚΩΝ.
1η νίκη στη Διοργάνωση "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ" που διεξήχθη στο ΒΟΡΡΑ την 24/03/2017, στο αγώνισμα της Γιγαντιαίας Τεχνικής Κατάβασης, στην κατηγορία ΓΥΝΑΙΚΩΝ.
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των χιονοδρομιών
Προεδρικές εκλογές Νότιας Οσετίας 2022
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο αμφισβητούμενο έδαφος της Νότιας Οσετίας στις 10 Απριλίου 2022. Καθώς κανένας από τους υποψηφίους για την προεδρία δεν συγκέντρωσε τουλάχιστον το 50% των ψήφων, διεξήχθη δεύτερος γύρος στις 8 Μαΐου 2022, μεταξύ των δύο κορυφαίων υποψηφίων, του Άλαν Γκαγκλόγιεφ και του απερχόμενου προέδρου Ανατόλι Μπιμπίλοφ.
Πριν τη διεξαγωγή του δεύτερο γύρου, ο Γκαγκλόγιεφ έλαβε εγκρίσεις από τους τρεις υποψηφίους που αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο, τους Αλεξάντρ Πλίγιεφ, Γκαρί Μουλντάροφ και Ντμίτρι Τασόγιεφ, που κατευθύνονται στον δεύτερο γύρο εναντίον του νυν προέδρου Ανατόλι Μπιμπίλοφ. Ο Γκαγκλόγιεφ κέρδισε με 56,1% των ψήφων, ενώ ο Μπιμπίλοφ παραδέχθηκε την ήττα το βράδυ των εκλογών.
Εκλογικό σύστημα
Οι εκλογές διεξάγονται με το σύστημα των δύο γύρων. Ένας υποψήφιος θα ανακηρύσσεται νικητής εάν λάβει πάνω από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο. Καθώς κανένας υποψήφιος δεν πέρασε το όριο του 50%, θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος. Ο Πρόεδρος εκλέγεται για πέντε χρόνια με δυνατότητα μίας συνεχούς επανεκλογής.
Σύμφωνα με το σύνταγμα, πρόεδρος της Νότιας Οσετίας μπορεί να εκλεγεί πολίτης της Νότιας Οσετίας, ηλικίας όχι μικρότερης των 35 ετών, που γνωρίζει άπταιστα τις κρατικές γλώσσες ( οσετικά και ρωσικά) και διαμένει μόνιμα στη Νότια Οσετία τα τελευταία 10 χρόνια.
Αποτελέσματα
Στις προεδρικές εκλογές της Νότιας Οσετίας του 2022 έλαβαν μέρος συνολικά πέντε υποψήφιοι: οι Άλαν Γκαγκλόγιεφ, Ανατόλι Μπιμπίλοφ, Αλεξάντρ Πλίγιεφ, Γκάρι Μουλντάροφ και Ντμίτρι Τασόγιεφ. Στον πρώτος γύρο αποκλείστηκαν τρεις και δύο υποψήφιοι πέρασαν στον πρώτο γύρο για να πάει στον δεύτερο γύρο των εκλογών στη Νότια Οσετία. Οι δύο υποψήφιοι ήταν ο Άλαν Γκαγκλόγιεφ και ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ. Έπειτα από τον δεύτερο γύρο των εκλογών τα μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν ότι νικητής ήταν ο Γκαγκλόγιεφ κέρδισε 56,08 τοις εκατό των ψήφων και ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ έχασε την δεύτερη θητεία συγκεντρώνοντας ποσοστό 40,90 τοις εκατό.
Παραπομπές
2022 Νοτια Οσετια
Midwest FurFest
Το Midwest FurFest (συντόμευση MFF) είναι ένα συνέδριο furry, το οποίο λαμβάνει χώρα στο Ρόουζμοντ, του Ιλινόις κάθε Δεκέμβριο. Το MFF είναι μια μη κερδοσκοπική εκπαιδευτική εταιρία του Ιλινόις που υπάρχει κυρίως για το λόγο να γίνεται ένα ετήσιο συνέδριο για τη διευκόλυνση της εκπαίδευσης των τεχνών και της λογοτεχνίας ανθρωπομορφικού στοιχείου. Ένας δευτερεύων σκοπός της εταιρείας είναι να διευκολύνει τη δωρεά κεφαλαίων σε μη κερδοσκοπικά ιδρύματα που το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει αν αξίζουν και τι προάγει την ευημερία των ανθρώπων και/ή των ζώων. Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2000 και έχει αναπτυχθεί για να επιστήσει 5,606 συμμετέχοντες το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνέδρια furry
Αεροδρόμιο Χόρχε Νιούμπερι
Το Αεροδρόμιο Χόρχε Νιούμπερι (Aeroparque "Jorge Newbery") είναι διεθνές αεροδρόμιο 2 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου του Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή. Το αεροδρόμιο καλύπτει έκταση 138 εκταρίων (341 στρέμματα) και λειτουργεί από την Aeropuertos Argentina 2000 S.A. Βρίσκεται κατά μήκος του Ρίο ντε λα Πλάτα, στη συνοικία Παλέρμο, και χρησιμεύει ως κύριος κόμβος για εσωτερικές πτήσεις στην Αργεντινή και προορισμούς της Νότιας Αμερικής.