cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χορλοογκίιν Τσοϊμπαλσάν
Ενίσχυση της κυριαρχίας στο κόμμα
Αν και δεν έφτασαν ποτέ στα φρενήρη επίπεδα του 1937-1939, οι συλλήψεις και οι εκτελέσεις αντιφρονούντων συνεχίστηκαν μέχρι το θάνατο του Τσοϊμπαλσάν το 1952. Κύματα καταστολών υπήρξαν το 1940, το 1941 και το 1942. Το 1947, οι αρχές έκαναν διώξεις εμπλεκομένων στο σκάνδαλο "Πορτ-Άρθουρ", το οποίο κατασκευάστηκε γύρω από μια πλασματική συνωμοσία για τη δολοφονία του Τσοϊμπαλσάν. Συνελήφθησαν ογδόντα άτομα, εκ των οποίων τα 42 εκτελέστηκαν. Η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος εξέδωσε διακηρύξεις για την καταπολέμηση του αυξημένου αντεπαναστατικού αισθήματος και η μυστική αστυνομία του υπουργείου Εσωτερικών επεκτάθηκε αποκτώντας συνεργάτες σε όλη τη χώρα. Η κομματική αφοσίωση ενισχύθηκε με την αυξανόμενη συμμετοχή στο κόμμα. Τα μέλη του διπλασιάστηκαν από το 1940 έως το 1947, φτάνοντας σχεδόν τα 28.000.
Επιδείνωση των σχέσεων με τον Στάλιν
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Τσοϊμπαλσάν συνέχισε να έχει ελπίδες για την ένωση της Μογγολίας, ειδικά μετά τη νίκη των Κινέζων κομμουνιστών το 1949. Όταν έγινε σαφές ότι ο Στάλιν δεν θα υποστήριζε την ενοποίηση, απογοητεύτηκε ολοένα και περισσότερο με τον Στάλιν. Οι προσωπικές σχέσεις μεταξύ των δύο ηγετών επιδεινώθηκαν σε σημείο που το 1949 ο Τσοϊμπαλσάν αρνήθηκε να παρευρεθεί στον εορτασμό των 70ων γενεθλίων του Στάλιν στη Μόσχα, στέλνοντας στη θέση του τον Τσεντενμπάλ. Όταν το 1950 ο Τσεντενμπάλ και άλλοι προστατευόμενοι του παρότρυναν τον Τσοϊμπαλσάν να ακολουθήσει το παράδειγμα της Τιβά και να ζητήσει την ένταξη της Μογγολίας στην Σοβιετική Ένωση, ο Τσοϊμπαλσάν τους επέπληξε αυστηρά.
Ασθένεια, θάνατος και ταφή
Η σορός του Τσοϊμπαλσάν επεστράφη με ειδικό τρένο στη Μογγολία με πλήρεις στρατιωτικές τιμές. Επίσης έλαβε χώρα μια κρατική κηδεία στην πρωτεύουσα, στην οποία συμμετείχαν Μογγόλοι και Σοβιετικοί αξιωματούχοι. Σε όλη τη χώρα κηρύχθηκε πολυήμερο πένθος. Αρχικά θάφτηκε στο νεκροταφείο Αλτάν Ουλγκίι στο Ουλάν Μπατόρ. Τον Ιούλιο του 1954 το σώμα του μεταφέρθηκε στο νεόκτιστο μαυσωλείο Σουχμπαατάρ μπροστά από το Κυβερνητικό Μέγαρο στη βόρεια πλευρά της πλατείας Σουχμπαατάρ όπου οι δύο ήταν θαμμένοι και μετά τηΔημοκρατική Επανάσταση του 1990 στη Μογγολία. Το Μαυσωλείο γκρεμίστηκε το 2005 και τα πτώματα και των δύο ηγεμόνων αποτεφρώθηκαν τελετουργικά υπό την επίβλεψη του βουδιστικού κλήρου και οι στάχτες ενταφιάστηκαν ξανά στο νεκροταφείο Αλτάν Ουλγκίι.
Προσωπική ζωή
Ο Τσοϊμπαλσάν παντρεύτηκε μια πιστή βουδίστρια μοδίστρα ονόματι Μποροτολογκάι το 1921 και οι δυο τους παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι το 1935 παρά τις παράλληλες σχέσεις που διατηρούσε. Το 1929 ξεκίνησε μια σχέση με την ηθοποιό Ντίβα. Στη συνέχεια, ο Τσοϊμπαλσάν παντρεύτηκε την Μπ. Γκιουνντεγκμάα. Δεν απέκτησε παιδιά. Το 1937 ο Τσοϊμπαλσάν υιοθέτησε τον γιο ενός από τους υφισταμένους του στο Υπουργείο Εσωτερικών, αν και κάποιοι υποστήριξαν ότι το αγόρι ήταν στην πραγματικότητα νόθο παιδί του Τσοϊμπαλσάν. Αργότερα η Γκιουνντεγκμάα υιοθέτησε την Σουβντ, ένα κορίτσι.
Κληρονομιά
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/ChoibalsanNUM.jpg/200px-ChoibalsanNUM.jpg|δεξιά|μικρογραφία|267x267εσ| Το άγαλμα του Τσοϊμπαλσάν στέκεται μπροστά από το Εθνικό Πανεπιστήμιο στο Ουλάν Μπατόρ. Η εικόνα που έχουν οι Μογγόλοι για τον Τσοϊμπαλσάν στη σύγχρονη Μογγολία παραμένει μικτή. Τη στιγμή του θανάτου του, θρηνήθηκε ευρέως ως ήρωας, πατριώτης και τελικά μάρτυρας για της Μογγολικής ανεξαρτησίας. Τα απομεινάρια της ισχυρής προσωπολατρίας του, καθώς και οι επιτυχημένες προσπάθειες του διαδόχου του Τσεντενμπάλ να εμποδίσει τις προσπάθειες «αποσταλινοποίησης» που θα μπορούσαν να ρίξουν φως στις ενέργειες του Τσοϊμπαλσάν κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων, βοήθησαν να εδραιωθεί η θετική εκτίμηση που είχαν πολλοί Μογγόλοι για τον πρώην ηγέτη τους. Οι επίσημες επικρίσεις για τον Τσοϊμπαλσάν το 1956 και το 1969, οι οποίες τον κατηγόρησαν για «ωμές παραβιάσεις του επαναστατικού νόμου που οδήγησαν στον θάνατο πολλών ανθρώπων», αλλά και η λήψη απόφασης από την κεντρική επιτροπή του κόμματος το 1962 για να ληφθούν «αποφασιστικά μέτρα για τη διασφάλιση της πλήρους εξάλειψης των βλαβερών συνεπειών της λατρείας της προσωπικότητας του Χ. Τσοϊμπαλσάν σε όλους τους τομείς της ζωής», απέτυχαν να δημιουργήσουν σοβαρό δημόσιο διάλογο για τη κληρονομιά του μογγόλου ηγέτη.
Μερικοί μελετητές έχουν προτείνει ότι η τάση των Μογγόλων να αποφύγουν να κατηγορήσουν τον Τσοϊμπαλσάν για τις εκκαθαρίσεις είναι στην πραγματικότητα μια προσπάθεια να τον αθωώσουν για τις εκκαθαρίσεις. Ο θυμός του κοινού για τη βία των εκκαθαρίσεων πέφτει κυρίως στη Σοβιετική Ένωση και το Λαϊκό Κομισαριάτο, με τον Τσοϊμπαλσάν να αντιμετωπίζεται με συμπάθεια (αν όχι αξιολύπητα) ως μια μαριονέτα που έπρεπε να επιλέξει είτε να ακολουθήσει τις διαταγές της Μόσχας, είτε να έχει την τύχη των Γκεντέν και Αμάρ.
Με το τέλος της σοσιαλιστικής διακυβέρνησης το 1990, η διακυβέρνηση του Τσοϊμπαλσάν έχει εν μέρει επανεξεταστεί, και φαίνεται ότι υπάρχει μια προσπάθεια από ορισμένους Μογγολούς να συμβιβαστούν με το σοσιαλιστικό παρελθόν της χώρας σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Ωστόσο, ο Τσοϊμπαλσάν δεν είναι αντικείμενο έντονης δυσαρέσκειας στη Μογγολία. Αυτό το συναίσθημα επιφυλάσσεται στη Σοβιετική Ένωση. Το άγαλμα του Στάλιν μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη αποκαθηλώθηκε το 1990, λίγο μετά τη Δημοκρατική επανάσταση της Μογγολίας. Το άγαλμα του Τσοϊμπαλσάν, από την άλλη, εξακολουθεί να στέκεται μπροστά από το Εθνικό Πανεπιστήμιο στο Ουλάν Μπατόρ, για το οποίο συνέβαλε στην ίδρυση του και έφερε το όνομα του για ένα διάστημα. Επιπλέον, η πρωτεύουσα της επαρχίας Ντορνόντ φέρει το όνομα του μέχρι σήμερα.
Όσον αφορά τη διαρκή επιρροή του Τσοϊμπαλσάν, αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι η επιθετικά φιλορωσική του στάση και ο ενεργός ρόλος του στην αύξηση της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής εξάρτησης της Μογγολίας από τη Σοβιετική Ένωση μετέτρεψαν τη χώρα σε σοβιετική μαριονέτα, γεγονός με διαρκές αντίκτυπο στην σύγχρονη μογγολική ταυτότητα και ανάπτυξη. Ο αποδεκατισμός του βουδιστικού κλήρου και η ισοπέδωση εκατοντάδων μοναστηριών έκλεψαν επίσης από τη Μογγολία μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά.
Το 2017, η Μογγολική Τράπεζα παρουσίασε ένα νόμισμα με τη μορφή του Τσοϊμπαλσάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μογγολίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Σταλινισμός
Επαμεινώνδας Χαρισιάδης
Ο Επαμεινώνδας Χαρισιάδης ήταν Έλληνας επαναστάτης του αυτονομιστικού κινήματος της Βόρειας Ηπείρου, πολιτικός και ιατρός.
Βιογραφία
Ο Χαρισιάδης γεννήθηκε στην Κορυτσά, (στη Βόρεια Ήπειρο όπως είναι γνωστή η ευρύτερη περιοχή εντός της ελληνικής βιβλιογραφίας) στη σημερινή νότια Αλβανία, τότε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1914, ήταν μεταξύ των μελών της τοπικής ελληνικής κοινότητας η οποία προχώρησε στην οργάνωση στρατιωτικών μονάδων εθελοντών, γνωστών ως «Ιερών Λόχων», με απώτερο σκοπό την υπεράσπιση της Κορυτσάς απέναντι στην προσεχή ενσωμάτωσή της από το νεοϊδρυθέν Πριγκιπάτο της Αλβανίας. Ο Χαρισιάδης ήταν εκ κυριότερων Βορειοηπειρωτών ηγετών οι οποίοι συμμετείχαν στην αντιαλβανική εξέγερση του Μαρτίου του 1914, στην Κορυτσά. Κατά τη διάρκεια της εξεγέρσεως, σχημάτισε ένοπλη ομάδα στη Βίγλιστα και επεχείρησε να παράσχει ενισχύσεις τους επαναστάτες της Κορυτσάς.
Ο Χαρισιάδης εξελέγη ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου (1915-1917) για το Νομό Κορυτσάς, κατά τη διάρκεια περιόδου όπου η πατρίδα του βρισκόταν υπό ελληνικό έλεγχο. Τον Δεκέμβριο του 1940, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Κορυτσά επανήλθε, εκ νέου, υπό ελληνικό έλεγχο, κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο Χαρισιάδης ήταν μεταξύ των μελών της τοπικής ελληνοαλβανικής επιτροπής η οποία και υπέγραψε το πρωτόκολλο συνθηκολόγησης της Κορυτσάς.
Πηγές
Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες Κατηγορία:Ιστορία της νεότερης Αλβανίας Κατηγορία:Βουλευτές Κορυτσάς
Κράτης ο Αλεξανδρεύς
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Drachma,%20244-208%20BC,%20Olympia.%20134-143th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Δραχμή της Ολυμπίας, χρονολογούμενη μεταξύ 134ης (244 π.Χ.) και 143ης (208 π.Χ.) διοργάνωσης των αγώνων]]
Ο Κράτης ο Αλεξανδρινός (3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 142ους (212 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Χαϊράν Α΄
Ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός ή Χαϊράν Α΄, λατιν.: Septimius Herodianus ή Hairan I (π. 240 – 267) ήταν γιος και συμβασιλιάς του Οδαίναθου της Παλμύρας. Μέσω τού γάμου τού πατέρα του με τη Ζηνοβία, ο Χαϊράν Α΄ απέκτησε δύο ετεροθαλείς αδερφούς, τον Χαϊράν Β΄ και τον Βαμπάλαθο.
Βιογραφία
Ο Χαϊράν Α΄ γεννήθηκε από τον Oδαίναθο και την πρώτη (άγνωστου ονόματος) σύζυγό του και επιλέχθηκε νωρίς στη βασιλεία του πατέρα του ως διάδοχός του. Το 251 σε επιγραφή αυτός και ο πατέρας του αναφέρονται ως συγκλητικοί και έξαρχοι της Παλμύρας. Ο Χαϊράν Α΄ στέφθηκε βασιλιάς από τον πατέρα του: τα αποδεικτικά στοιχεία για τη στέψη είναι μία αφιέρωση, που βρέθηκε εγγεγραμμένη σε βάση αγάλματος από την Παλμύρα, η οποία είναι αχρονολόγητη. Ωστόσο, η αφιέρωση έγινε από τον Σεπτίμιο Ορόντη, ενός από τους δύο άνδρες (duumviri) συμβασιλείς της Παλμύρας, ένα αξίωμα που κατείχε ο Ορόντη μεταξύ 263 και 264. Ως εκ τούτου, η στέψη έγινε π. το 263. Η αφιέρωση εννοούσε, ότι ο Χαϊράν Α΄ είχε νικήσει έναν περσικό στρατό στον ποταμό Ορόντη.
Γεώργιος ντε Λενκάστρε του Αβέιρο
Ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε, πορτογαλ. Jorge de Lencastre (1548 - 1578) από τον Οίκο των Αβις ήταν 2ος δούκας τού Αβέιρο (1571-78) και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας (1548-71).
Χαϊράν Α΄
Βιογραφία
Η επιγραφή που εόρταζε τη στέψη του Χαϊράν Α΄ τον αποκαλούσε Ηρωδιανό. Είναι πιθανό ότι το Χαϊράν της επιγραφής 251 δεν είναι το ίδιο με τον Ηρωδιανό της αφιέρωσης 263, αλλά αυτό δεν γίνεται δεκτό από τον Ούντο Χέρτμανν, ο οποίος καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι ο λόγος της διαφοράς στην ορθογραφία οφείλεται στη γλώσσα, που χρησιμοποιείται στην επιγραφή (ο Ηρωδιανός είναι η ελληνική απόδοση τού Χαϊράν), που σημαίνει ότι ο μεγαλύτερος γιος και συμβασιλιάς του Οδαινάθου, ήταν ο Χαϊράν/Ηρωδιανός.
Ο Χαϊράν Α΄ πιθανότατα δολοφονήθηκε με τον πατέρα του το 267. Είναι αβέβαιο ποιος τους δολοφόνησε. Ο Βυζαντινός χρονικογράφος Ιωάννης Ζωναράς έγραψε, ότι ο εξάδελφός του Μαιώνιος ήταν ο δολοφόνος, ενώ η αναξιόπιστη Ιστορία των Αυγούστων πρότεινε, ότι η σύζυγος τού Οδαίναθου, η Ζηνοβία, ήταν υποκινητής. Μία άλλη πιθανότητα είναι ότι οι δολοφονίες οργανώθηκαν από τον Αυτοκράτορα Γαλλιηνό, που φοβόταν ότι ο Oδαίναθος γινόταν πολύ ισχυρός.
Γεώργιος ντε Λενκάστρε του Αβέιρο
Βιογραφία
Χρησιμοποιούσε τον τίτλο τού μαρκκησίου τού Τόρρες Νόβας, ως το 1571 που διαδέχθηκε τον πατέρα του ως 2ος δούκας τού Αβέιρο. Ήταν στενός σύμβουλος τού 4ου εξαδέλφου του Σεβαστιανού της Πορτογαλίας και τον συνόδευσε στο ταξίδι του στον θείο εκείνου Φίλιππο Β΄ των Αψβούργων βασιλιά της Ισπανίας. Επίσης τον συνόδευσε και στην εκστρατεία του στο Μαρόκο: στην καταστρεπτική μάχη τού Αλκάσερ Κουιμπίρ ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε σκοτώθηκε μαζί με τον βασιλιά, το 1578.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μανταλένα Γκιρόν, αδελφή τού 1ου δούκα της Οσσούνα από την Ισπανία και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Νομιμότητα της κάνναβης
εναλλ.=Map of world cannabis laws|δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ| Νομική κατάσταση κατοχής κάνναβης για μη ιατρική χρήση. {{legend|#ffb700|Παράνομη, αλλά [[Αποποινικοποίηση|αποποινικοποιημένη}}{{legend|#ff9e9e|Παράνομη, αλλά συχνά ανεφάρμοστη}}{{legend|#ff3c3c|Παράνομη}}]] Η νομιμότητα της κάνναβης για ιατρική και ψυχαγωγική χρήση ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, όσον αφορά την κατοχή, τη διανομή και την καλλιέργειά της και, όσον αφορά την ιατρική, πώς μπορεί να καταναλωθεί και για ποιες ιατρικές παθήσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Αυτές οι πολιτικές, στις διέπονται στις περισσότερες χώρες από την Ενιαία Σύμβαση για τις Ναρκωτικές Ουσίες των Ηνωμένων Εθνών, που επικυρώθηκε το 1961, μαζί με τη Σύμβαση για τις Ψυχοτρόπες Ουσίες του 1971 και τη Σύμβαση Κατά της Παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών Ουσιών και Ψυχοτρόπων Ουσιών του 1988.
Η χρήση κάνναβης για ψυχαγωγικούς σκοπούς απαγορεύεται στις περισσότερες χώρες. Ωστόσο, πολλές χώρες έχουν υιοθετήσει μια πολιτική αποποινικοποίησης, για να κάνουν την απλή κατοχή ένα μη ποινικό αδίκημα (συχνά παρόμοιο με μία μικρή οδική παράβαση). Άλλες, έχουν πολύ πιο αυστηρές κυρώσεις, όπως ορισμένες χώρες της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, όπου η κατοχή ακόμη και μικρών ποσοτήτων τιμωρείται με φυλάκιση για αρκετά χρόνια. Οι χώρες που έχουν νομιμοποιήσει την κάνναβη για ψυχαγωγικούς σκοπούς, είναι: ο Καναδάς, η Γεωργία, η Νότια Αφρική και η Ουρουγουάη, καθώς και έντεκα πολιτείες και η περιφέρεια της Κολούμπια στις Ηνωμένες Πολιτείες και η Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας της Αυστραλίας. Η νομιμότητα ποικίλλει σε αυτές τις χώρες, καθώς και οι υποεθνικές δικαιοδοσίες όταν πρόκειται για εμπορική πώληση. Μια πολιτική περιορισμένης εφαρμογής έχει επίσης υιοθετηθεί σε πολλές χώρες, ιδίως στην Ισπανία και την Ολλανδία, όπου η πώληση κάνναβης είναι ανεκτή σε εγκαταστάσεις που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας.
Οι χώρες που έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική χρήση της κάνναβης, είναι οι: Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδάς, Χιλή, Κολομβία, Κροατία, Κύπρος, Γερμανία, Ελλάδα, Ισραήλ, Ιταλία, Τζαμάικα, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Βόρεια Μακεδονία, Νορβηγία, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Περού, Πολωνία, Ελβετία και Ταϊλάνδη. Άλλες έχουν πιο περιοριστικούς νόμους, που επιτρέπουν μόνο τη χρήση ορισμένων φαρμακευτικών ουσιών που προέρχονται από κάνναβη, όπως Sativex, Marinol ή Epidiolex. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, 33 πολιτείες και η Περιφέρεια της Κολούμπια έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική χρήση κάνναβης, αλλά σε ομοσπονδιακό επίπεδο η χρήση της παραμένει απαγορευμένη για οποιονδήποτε σκοπό.
Δείτε επίσης
• Απελευθέρωση των ναρκωτικών
• Ανήλικοι και η νομιμότητα της κάνναβης
• Διεθνές Συμβούλιο Ελέγχου Ναρκωτικών
• Κάνναβη στην Ελλάδα
• Κοινωνική Λέσχη Κάνναβης
• Νομιμοποίηση ναρκωτικών στη Λατινική Αμερική
• Παράνομη διακίνηση ναρκωτικών
• Πόλεμος κατά των ναρκωτικών
• Χρονολόγιο των νόμων της κάνναβης
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάνναβη Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Λετονικά (lv) Κατηγορία:Κάνναβη ανά χώρα Κατηγορία:Νόμοι της κάνναβης
Ρουντίνα Χαϊντάρι
Η Ρούντινα Χατζάρι είναι Αλβανή πολιτικός, που υπηρετεί ως μέλος του Κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Αλβανίας και ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης της χώρας. Κόρη του αείμνηστου Αζέμ Χατζντάρι, ο οποίος ηγήθηκε του φοιτητικού κινήματος 1990-1991 που προκάλεσε την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Αλβανία, η Χατζντάρι εξελέγη στη συνέλευση της Αλβανίας στις 9 Σεπτεμβρίου 2017, εκπροσωπώντας μία περιοχή της πρωτεύουσας της χώρας, Τίρανα.
Νεαρή ηλικία και καριέρα
Μετά τη δολοφονία του πατέρα της το 1998, η Χατζντάρι μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συνεχίσει την εκπαίδευσή της. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Φόρνταμ και αποφοίτησε το 2009 με πτυχίο Πολιτικής Επιστήμης, ακολουθούμενο από μεταπτυχιακό στη Γεωπολιτική, Επικράτεια και Ασφάλεια στο Κινγκς Κόλλετζ του Λονδίνου. Στη συνέχεια, η Χατζντάρι έκανε το δεύτερο μεταπτυχιακό της στα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Στη συνέχεια, η Χατζντάρι μίλησε στο Ινστιτούτο Χάριμαν του Πανεπιστημίου Κολούμπια για τις Ρωσικές, Ευρασιατικές και Ανατολικές Ευρωπαϊκές μελέτες σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα Δυτικά Βαλκάνια κατά τις αντίστοιχες προεδρίες των Ντόναλντ Τραμπ και Βλάντιμιρ Πούτιν. Η Χατζντάρι έχει επίσης δημοσιεύσει πολλά άρθρα για προκλήσεις για την περιοχή σε έντυπα όπως το περιοδικό Newsweek.
Η Χατζντάρι διετέλεσε μέλος του προσωπικού του Κογκρέσου Έλιοτ Λ. Έντζελ, μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την 16η Περιφέρεια της Νέας Υόρκης οποίος είναι επίσης Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πολιτική καριέρα
Τον Ιούνιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι θα είναι υποψήφια για το κοινοβούλιο, μαζί με τον αρχηγό του Δημοκρατικού Κόμματος Μπάσα στα Τίρανα. Όντας σε ασφαλή θέση στη λίστα υποψηφίων, θεωρήθηκε ως μία από τις εξέχουσες νέες προσωπικότητες που έφεραν οι δημοκρατικοί στο κοινοβούλιο.
Τον Σεπτέμβριο διορίστηκε μέλος της Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής και της Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Ζώντας για πολλά χρόνια στο εξωτερικό, είχε δυσκολίες με τις περισσότερες δημόσιες ομιλίες της κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής της εργασίας.
Τον Δεκέμβριο του 2018, μετά από πανεθνικές φοιτητικές διαδηλώσεις στην Αλβανία, παραβίασε την απόφαση του κόμματος να μποϊκοτάρει το Κοινοβούλιο για να αντιμετωπίσει την κατάσταση των φοιτητών, δηλώνοντας την υποστήριξή της στους μαθητές και ισχυριζόμενη ότι ήταν έτοιμη να αφήσει τη θέση της και να συμμετάσχει στις διαδηλώσεις. Σε μία δημόσια ανακοίνωση δήλωσε ότι η Αλβανία χρειάζεται ένα νέο κίνημα και ότι σκέφτηκε να αποχωρήσει από το Δημοκρατικό Κόμμα, καθώς δεν είναι πλέον ευπρόσδεκτο από τους ανθρώπους.
Μετά την απόφαση του πρώην αρχηγού του Δημοκρατικού Κόμματος Λουλζίμ Μπάσα, στις 18 Φεβρουαρίου 2019, να αποχωρήσει από τη βουλευτική του έδρα και να παραιτηθεί από τη θέση του ως επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος στο Κοινοβούλιο, η Χατζντάρι εξέφρασε έντονη αποδοκιμασία για την απόφαση του κόμματος να αποχωρήσει μαζικά από το κοινοβούλιο, σε μία συνέντευξη της 11ης Μαρτίου που μεταδόθηκε από τη Φωνή της Αμερικής, στην οποία η Χατζντάρι επιβεβαίωσε ότι δεν θα ακολουθούσε τους άλλους 41 βουλευτές του κόμματος στην εγκατάλειψη της θητείας. Η Χατζντάρι περιέγραψε το κύριο κίνητρό της ως τις ολοένα και πιο βίαιες διαμαρτυρίες στις οποίες ηγείται ο Λουλζίμ Μπασά στην πρωτεύουσα της Αλβανίας,  οποίες έχουν επίσης λάβει ευρεία διεθνή καταδίκη από την τότε Ύπατο Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, Φεντερίκα Μονγκερίνι και τον τότε Επίτροπο για τη διεύρυνση της ΕΕ Γιοχάνες Χαν.
Το καλοκαίρι του 2020, η Ρουντίνα Χατζντάρι ανακοίνωσε την πρόθεση της να αποχωρήσει από το Δημοκρατικό Κόμμα και να δημιουργήσει ένα καινούργιο πολιτικό κόμμα. Αιτία της αποχώρησης της ήταν η άρνηση του Δημοκρατικού κόμματος να καταργηθούν οι λίστες υποψήφιων βουλευτών για τις εκλογές. Στις εκλογές της 25ης Απριλίου 2021 η Χατζντάρι κατεβαίνει με το νέο της κόμμα, Κίνημα Χάσταγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μητροπολιτικός Ναός Παναγίας Σπηλαιώτισσας
Ο Μητροπολιτικός Ναός Παναγίας Σπηλαιώτισσας (ή Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κέρκυρας) είναι ο καθεδρικός ναός της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Κέρκυρας. Καθαγιάστηκε προς τιμήν της Παναγίας Σπηλιώτισσας, του Αγίου Βλάσιου Σεβαστείας και της Αγίας Θεοδώρας.
Ο ναός χτίστηκε το 1577 στα ερείπια ενός αρχαίου ναού, και αφιερώθηκε στον Αγίο Βλάσιο. Τον 18ο αιώνα, ο καθεδρικός ναός ανακατασκευάστηκε σε μορφή μπαρόκ. Το 1841, ο ναός έγινε ο καθεδρικός Ιεράς Μητροπόλεως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Ελλάδα
Ύγηος
Ο Ύγηος ο Ρόδιος ήταν δόκιμος βιβλιοφύλακας του παλατιού του αυτοκράτορα της Ρώμης Αυγούστου. Διέσωσε με την έμμετρο αυτού αστρονομία το όνομα του Πολυζήλου ο οποίος έγραψε περί της καταγωγής και της γέννησης του Θεού Βάκχου Διόνυσου, της Αφροδίτης των μουσών κτλ, αποσπάσματα του σώζει στα ανέλεγκτα του ο Αθηναίος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι
Μπενίσιο ντελ Τόρο
Βιογραφία
μικρογραφία|250x250εσ|[[Τοιχογραφία δρόμου του ντελ Τόρο στο Σαν Χουάν]] Γεννήθηκε το 1967 στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο και σπούδασε υποκριτική στη σχολή της Stella Adler. Έχει βραβευτεί με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Β' Ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Traffic του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Επίσης, έχει κερδίσει το βραβείο Γκόγια Α' ανδρικού ρόλου για την ταινία Che: Part One.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτορικανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας
Ηρακλείδης ο Σαλαμίνιος
Ο Ηρακλείδης ο Σαλαμίνιος (3ος/2ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Σαλαμίνα της Κύπρου, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 144ους (204 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κύπριοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Άλβαρο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο
Ο Άλβαρο ντε Λενκάστρε, πορτογαλ. Álvaro de Lencastre (1540 - 1626) από τον Οίκο του Αβίς ήταν 3ος δούκας τού Αβέιρο (1598-1626).
Ηράκλειτος ο Σάμιος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Drachma,%20244-208%20BC,%20Olympia.%20134-143th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Δραχμή της Ολυμπίας, χρονολογούμενη μεταξύ 134ης (244 π.Χ.) και 143ης (208 π.Χ.) διοργάνωσης των αγώνων]]
Άλβαρο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αλφόνσου ντε Λενκάστρε, 2ου γιού τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα της Κοΐμπρα.
Ηράκλειτος ο Σάμιος
Ο Ηράκλειτος ο Σάμιος (3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Σάμο, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 143ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (208 π.Χ.).
Άλβαρο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο
Βιογραφία
Το 1578 ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε 2ος δούκας τού Αβέιρο σκοτώθηκε στην κταστροφική μάχη τού Αλκάσερ Κουιμπίρ μαζί με τον Σεβαστιανό της Πορτογαλίας και πολλούς ευγενείς της Πορτογαλίας. Τότε το δουκάτο τού Αβέιρο διεκδίκησαν η κόρη του Ζουλιάνα και ο εξάδελφός του Άλβαρο ντε Λενκάστρε.
Ηράκλειτος ο Σάμιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Άλβαρο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Νοερό Νόμο τα θήλεα τέκνα δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν εδάφη και φέουδα, εκτός ειδικής άδειας του βασιλιά. Ο Άλβαρο ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής τού εκλιπόντος. Η διαφωνία κράτησε 20 έτη, ώσπου ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας, ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας αποφάσισε οι δύο αντίδικοι να παντρευτούν και να κληρονομήσουν τις ιδιοκτησίες των Λενκάστρε. Πράγματι έγινε ο γάμος και ο βασιλιάς χορήγησε ειδικές τιμές: α) θα ανανεώνει τον τίτλο στον κληρονόμο β) δημιούργησε τον τίτλο τού δούκα τού Τόρρες Νάβας για τον διάδοχο τού δούκα τού Αβέιρο (ως τότε ήταν μαρκήσιος) γ) ο τιμητικός τίτλος της Αυτού Εξοχότητος, που δόθηκε στον κλάδο των Αβίς-Μπραγκάνσα το 1579, παραχωρείται και στον κλάδο Αβίς-ντε Λενκάστρε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1598 τη Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε, κόρη τού εξαδέλφου του Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Στρογγυλός
Ο Στρογγυλός είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Ακοβίτικα Μεσσηνίας
Τα Ακοβίτικα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 594 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Ασπροχώματος και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Τοποθεσία
Τα Ακοβίτικα βρίσκονται σε υψόμετρο 13 μέτρων, κοντά στην Καλαμάτα, πάνω στο δρόμο Νέα Είσοδος Καλαμάτας (Οδός Ηρώων Πολυτεχνείου).
Αρχαιολογικός χώρος
Στα Ακοβίτικα υπάρχει αρχαιολογικός χώρος, που περιλαμβάνει 2 Πρωτοελλαδικά Μέγαρα και το Ναό του Ποσειδώνα. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους αρχαιολογικούς χώρους της Μεσσηνίας, αλλά δεν είναι πολύς γνωστός.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Μυστράς Ιωαννίνων
Τα Μυστράς ή Κήπινα είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γενικά στοιχεία
Ο Μυστράς βρίσκεται στα Βόρεια Τζουμέρκα σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει 48 χλμ. Ν.-ΝΑ. της πόλης των Ιωανίννων και 12 χλμ. Β. από τα Πράμαντα ενώ στα νότια του χωριού περνάει ο Καλαρρίτικος ποταμός. Ανατολικά και στο δρόμο προς Καλαρρύτες είναι η Μονή Κηπίνας, η οποία είναι κτισμένη σε κοίλωμα απόκρημνου βράχου, πάνω από το φαράγγι του ποταμού. Πρόκειται για ανδρική μονή, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου και σύμφωνα με τον Σεραφείμ Βυζάντιο ιδρύθηκε το 1212 από τον Αρχιεπίσκοπο Γρηγόριο ενά με μία άλλη εκδοχή τον 13ο αιώνα από μοναχούς της γειτονικής Μονής Βύλιζας. μικρογραφία|262x262εσ|Η Μονή Κηπίνας Ο Μυστράς αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην κοινότητα Καλαρρυτών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Καλαρρύτες αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καλαρρυτών του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 62 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Καλή νοικοκυρά
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Διαφήμιση του ψυγείου Frigidaire στο περιοδικό The Ladies' Home Journal (Απρίλιος 1948, σελ. 258) Η καλή νοικοκυρά (αλλιώς, παραδοσιακή σύζυγος ή παραδοσιακή νοικοκυρά  ), στον δυτικό πολιτισμό, είναι η γυναίκα που πιστεύει στους παραδοσιακούς σκοπούς της ερωτικής πράξης και στον παραδοσιακό γάμο.
Ένα κομμάτι του γυναικείου πληθυσμού θεωρεί ότι δεν χάνει δικαιώματα επιλέγοντας να αναλάβει έναν παραδοσιακό ρόλο στο γάμο.
Σύμφωνα με το Google Trends, οι διαδικτυακές αναζητήσεις του όρου «καλή νοικοκυρά» άρχισαν να αυξάνονται σε δημοτικότητα γύρω στα μέσα του 2018. Η παραδοσιακή αισθητική της νοικοκυράς έχει από τότε εξαπλωθεί σε όλο το Διαδίκτυο εν μέρει μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που παρουσιάζουν γυναίκες που εκθειάζουν τις αρετές της συμπεριφοράς σαν αυτές της ιδανικής γυναίκας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεξισμός Κατηγορία:Συντηρητισμός
Στύλλοι
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2016-2017
Το Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών της περιόδου 2016-17 αποτέλεσε την 20η διοργάνωση από τη δημιουργία της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και οι ομάδες που διαγωνίστηκαν σε αυτό είχαν τη νομική μορφή ερασιτεχνικών σωματείων.
Στύλλοι
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2016-2017
Στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 23 σύλλογοι, οι οποίοι μοιράστηκαν για πρακτικούς και οικονομικούς λόγους σε δύο Ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Στον Όμιλο Βορρά τον τίτλο του Πρωταθλητή κατέκτησε ο Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου 1937, το δεύτερο τρόπαιο της Κατηγορίας αυτής που έχει να επιδείξει ο σύλλογος. Στον Όμιλο Νότου την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα κατέλαβε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Α.Ο. Φάρος Κερατσινίου.
Προκριματική Φάση
Βάσει προκήρυξης στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία δικαιούνταν να πάρουν μέρος οι Πρωταθλητές για το έτος 2015-16 όλων των Ενώσεων και Τοπικών Επιτροπών της Ομοσπονδίας, πλην εκείνων της Αττικής, της Νότιας Αττικής και της Θεσσαλονίκης που πέρασαν απευθείας στο επίπεδο των εθνικών πρωταθλημάτων.
Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή των ομάδων στη διαδικασία ήταν η κατάκτηση Πρωταθλήματος στο οποίο πήραν μέρος τουλάχιστον τέσσερα (4) σωματεία. Οι Πρωταθλητές μοιράστηκαν βάσει γεωγραφικών κριτηρίων σε δύο Ομίλους, έναν για το Βορρά (6 ομάδες) και έναν για το Νότο (8 ομάδες). Σημειώνεται πως τη χρονιά αυτή δεν έλαβε χώρα γυναικείο Πρωτάθλημα από την Ένωση Κυκλάδων, ενώ η Πρωταθλήτρια Κεντρικής & Νότιας Πελοποννήσου, Ε.Α. Παραλίας, επέλεξε να απέχει από τη διαδικασία.
Οι αγώνες του Ομίλου Βορρά διεξήχθησαν από τις 22 έως τις 26 Ιουνίου 2016 στη Θεσσαλονίκη, ενώ οι αγώνες του Ομίλου Νότου στις ίδιες ημερομηνίες στην Αθήνα.
Βορράς
Τον Όμιλο Βορρά συνέθεσαν έξι ομάδες και συγκεκριμένα οι Πρωταθλητές των Ενώσεων Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, Δυτικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Βορειοδυτικής Ελλάδας και Χαλκιδικής. Αυτοί αγωνίστηκαν ο καθένας με όλους σε ένα γύρο (σύστημα πουλ) και η ομάδα με τα καλύτερα αποτελέσματα κέρδισε την άνοδο. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα διαμορφώθηκαν ως εξής:
Νότος
Τον Όμιλο Νότου συνέθεσαν οκτώ ομάδες και συγκεκριμένα οι Πρωταθλητές των Ενώσεων Χίου, Σάμου, Λέσβου, Δωδεκανήσου, Ανατολικής Στερεάς & Εύβοιας, Αργολίδας & Κορινθίας, Κρήτης και Κεντρικής & Νότιας Πελοποννήσου. Αυτοί χωρίστηκαν σε δύο Ομίλους και αγωνίστηκαν ο καθένας με όλους σε ένα γύρο (σύστημα πουλ). Οι πρωτοπόροι των δύο Ομίλων κέρδισαν την άνοδο στην Α2 Εθνική, ενώ διεξήχθη και αγώνας κατάταξης μεταξύ των δεύτερων προκειμένου να καθοριστεί σειρά προτεραιότητας ανόδου για κάλυψη κενών θέσεων που τυχόν θα προέκυπταν μες το καλοκαίρι. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα διαμορφώθηκαν ως εξής:
Συμμετέχοντες
Βάσει της προκήρυξης της διοργάνωσης, στη διεκδίκηση του Πρωταθλήματος της Α2 Εθνικής Κατηγορίας μπήκαν 24 σύλλογοι καλαθοσφαίρισης, οι οποίοι μοιράστηκαν βάσει γεωγραφικών κριτηρίων σε δύο ομίλους των 12 συλλόγων.
Από τα τοπικά πρωταθλήματα των Ενώσεων και Τοπικών Επιτροπών της Ελληνικής Ομοσπονδίας ανά την επικράτεια ανήλθαν:
Την προηγούμενη άνοιξη είχαν υποβιβαστεί από την Α1 Εθνική Κατηγορία οι σύλλογοι Ιπποκράτης Κω και Άρης Πετρούπολης. Ο Άρης ενσωματώθηκε στον Όμιλο Νότου της Α2 Εθνικής. Ο Ιπποκράτης, μετά από τρεις χρονιές στην Α1 Εθνική (στις δύο εκ των οποίων τερμάτισε υψηλά στην τελική κατάταξη) και έχοντας υποφέρει από σοβαρά διοικητικά και οικονομικά προβλήματα, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τα εθνικά πρωταθλήματα. Την θέση του κλήθηκε να καλύψει η πρώτη επιλαχούσα ομάδα από το ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου για το Νότο, το Αρκάδι Ρεθύμνου.
Επιπλέον, οικειοθελώς αποχώρησε αρχές Σεπτέμβρη και η Νίκη Βόλου αφήνοντας μια κενή θέση στον Όμιλο Βορρά. Πρώτος επιλαχών για την κάλυψη της θέσης από το ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου για το Βορρά ήταν ο Λασσάνης Κοζάνης, ο οποίος όμως αρνήθηκε την πρόσκληση της ομοσπονδίας καθώς ο χρόνος προετοιμασίας θα ήταν ελάχιστος. Τελικά τη θέση κάλυψε ο επόμενος στη σειρά προτεραιότητας, Πιερικός Αρχέλαος.
Ελάχιστα πριν την έναρξη του Πρωταθλήματος την απόσυρσή του από τον Όμιλο Νότου ανακοίνωσε ο Πήγασος Κρεμαστής λόγω ανυπέρβλητων οικονομικών και γηπεδικών προβλημάτων. Καθώς η κλήρωση είχε ήδη διεξαχθεί και δεν υπήρχε ο απαραίτητος χρόνος για αντικατάσταση της ομάδας, η Ομοσπονδία ανακοίνωσε πως τη θέση της δεν θα έπαιρνε άλλος σύλλογος, αλλά πως οι προγραμματισμένοι αντίπαλοί της θα είχαν κάθε εβδομάδα ρεπό.
Βορράς
Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος του Ομίλου Βορρά, η οποία αποτέλεσε και τη μοναδική φάση διεξαγωγής του εφόσον δεν προβλέπονταν Play-offs ή Play-outs, έλαβε χώρα από τις 16 Οκτωβρίου 2016 μέχρι τις 9 Απριλίου 2017. Τα σωματεία που συμμετείχαν αναμετρήθηκαν μεταξύ τους δύο φορές. Η οριστική κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος του Ομίλου Βορρά έλαβε χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 στη Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ήταν τα ακόλουθα:
Βαθμολογία
Μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Βορρά βρέθηκε ο Ολυμπιακός Βόλου. Αυτό ήταν και το δεύτερο Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής στην ιστορία του συλλόγου (το πρώτο κατακτήθηκε το 2012). Καθώς την άνοδο στην Α1 θα εξασφάλιζαν τρεις ομάδες συνολικά, οι δευτεραθλητές των δύο Ομίλων δεν ανέβηκαν απευθείας στην κορυφαία κατηγορία, αλλά αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για το σχετικό εισιτήριο. Δευτεραθλητής του Ομίλου Βορρά ήταν ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Σε αγώνες κατάταξης προκειμένου να καταρτηθεί λίστα προτεραιότητας ανόδου σε περίπτωση επιπλέον κενών θέσεων συμμετείχαν επίσης ο 3ος Απόλλων Καλαμαριάς και η 4η Ολύμπια Λάρισας. Τον υποβιβασμό στα τοπικά Πρωταθλήματα γνώρισαν ο Α.Ο. Σερρών μετά από 12 συνεχόμενα χρόνια στην Κατηγορία και ο oυραγός Π.Α.Σ. Γιάννινα μετά από 6 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας.
Ατομικές διακρίσεις
Οι κορυφαίες αθλήτριες σε δύο βασικές στατιστικές κατηγορίες κατά τη λήξη της κανονικής περιόδου ήταν οι ακόλουθες:
Νότος
Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος του Ομίλου Νότου, η οποία αποτέλεσε και τη μοναδική φάση διεξαγωγής του εφόσον δεν προβλέπονταν Play-offs ή Play-outs, έλαβε χώρα από τις 16 Οκτωβρίου 2016 μέχρι τις 9 Απριλίου 2017. Τα σωματεία που συμμετείχαν αναμετρήθηκαν μεταξύ τους δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος του Ομίλου Νότου έλαβε χώρα στις 7 Σεπτεμβρίου 2016 στην Αθήνα. Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ήταν τα ακόλουθα:
Βαθμολογία
Μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Νότου βρέθηκε ο Φάρος Κερατσινίου. Αυτό ήταν και το πρώτο Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής στην ιστορία του συλλόγου, ο οποίος αγωνιζόταν στο επίπεδο αυτό από το καλοκαίρι του 2015. Καθώς την άνοδο στην Α1 θα εξασφάλιζαν τρεις ομάδες συνολικά, οι δευτεραθλητές των δύο Ομίλων δεν ανέβηκαν απευθείας στην κορυφαία κατηγορία, αλλά αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για το σχετικό εισιτήριο. Δευτεραθλητής του Ομίλου Νότου ήταν ο Ίκαρος Καλλιθέας. Σε αγώνες κατάταξης προκειμένου να καταρτηθεί λίστα προτεραιότητας ανόδου σε περίπτωση επιπλέον κενών θέσεων συμμετείχαν επίσης ο 3ος Σπόρτιγκ και η 4η Αγία Παρασκευή. Τον υποβιβασμό στα τοπικά Πρωταθλήματα γνώρισαν τρεις σύλλογοι που είχαν ανέλθει στην Α2 Εθνική το προηγούμενο καλοκαίρι: ο Σ.Δ.Υ. Τρίπολης που δεν πέτυχε καμία νίκη, οι Κυρίαρχοι Παλαιάς Κοκκινιάς και το Αρκάδι Ρεθύμνου.
Αγώνες Μπαράζ
Στην περίπτωση που για τον οποιοδήποτε λόγω προέκυπταν επιπλέον κενές θέσεις στην κορυφαία κατηγορία, κρίθηκε απαραίτητο να προκαθοριστεί μια σειρά προτεραιότητας για άνοδο μέσω διαδικασίας μπαράζ. Συγκεκριμένα, οι ομάδες που κατέλαβαν την τρίτη και τέταρτη θέση σε κάθε όμιλο διασταυρώθηκαν μεταξύ τους για έναν επιπλέον αγώνα σε ουδέτερη έδρα. Πλεονέκτημα έναντι αυτών των ομάδων έχει ο Ηρακλής, η ομάδα που ηττήθηκε στο μπαράζ μεταξύ των δεύτερων.
Στο Κλειστό Γυμναστήριο του Βόλου διεξήχθη και η αναμέτρηση των ομάδων που τερμάτισαν στην 3η θέση, δηλαδή του Απόλλωνα Καλαμαριάς (Βορράς) και του Σπόρτιγκ Αθηνών (Νότος). Η ομάδα της Θεσσαλονίκης αναδείχθηκε νικήτρια με σκορ 44-41. Ο αγώνας μεταξύ των 4ων έλαβε χώρα στο Κλειστό της Αταλάντης. Εκεί η Αγία Παρασκευή (Νότος) πήρε τη νίκη απέναντι στην Ολύμπια Λάρισας (Βορράς) με σκορ 69-59.
Τελική Κατάταξη
Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, των μπαράζ και των θερινών ανακατατάξεων (βλ. ενότητα «Σημειώσεις»), η εικόνα της τελικής κατάταξης διαμορφώθηκε ως ακολούθως:
Ερρίκος Ι΄ του Χόινουφ
Ο Ερρίκος Ι΄, πολων. Henryk X książę Chojnów (1426 - πριν τις 28 Μαΐου 1452) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λούμπιν/Λύμπεν (1441-46, μαζί με τον αδελφό του), του Χόινουφ/Χάιναου (από το 1452), του Μπζεγκ/Μπρηγκ και του Ζλοτορία/Γκόλντμπεργκ (1449-50, με τον αδελφό του).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ δούκα της Ολάβα, Λούμπιν, Χόινουφ, Ζλοτορία και της Μαργαρίτας των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν.
Όταν το 1441 απεβίωσε ο πατέρας του, ο Ερρίκος Ι΄ και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Α΄ έλαβαν από κοινού τα δουκάτα Λούμπιν & Χόινουφ. Η μητέρα τους έλαβε την Ολάβα ως πρόσοδο. Το 1443 έλαβαν το Μπζεγκ από την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, χήρα του μεγάλου θείου τους Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μπζεγκ, ο οποίος είχε αποβιώσει από το 1436.
Η δύσκολη οικονομική κατάσταση ανάγκασαν τους δύο αδελφούς να υποθηκεύσουν το Λούμπιν στον Ερρίκο Θ΄ τον Πρεσβύτερο, δούκα του Γκλόγκουφ το 1446. Το 1450 υποθήκευσαν και το Μπζεγκ στον εκ μητρός θείο τους Νικόλαο Α΄ δούκα του Οπόλε. Τελικά τους έμεινε το Χόινουφ και το Στσέλιν, που τα κυβερνούσαν από κοινού, ώσπου απεβίωσε ο Ερρίκος Ι΄ το 1452, σε ηλικία 26 ετών, αφήνοντας τον Ιωάννη Α΄ μόνο κυβερνήτη.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Δημοκρατία (εφημερίδα)
Η Δημοκρατία είναι ελληνική καθημερινή πολιτική εφημερίδα, η οποία πρώτη φορά κυκλοφόρησε στις 7 Δεκεμβρίου 2010. Η ίδια η εφημερίδα υποστηρίζει ότι εκφράζει κεντροδεξιές πολιτικές θέσεις και απόψεις. Συναφείς εκδόσεις της εν λόγω εφημερίδας είναι η Δημοκρατία του Σαββάτου και η Κυριακάτικη Δημοκρατία.
Εκδότης της εφημερίδας είναι ο δημοσιογράφος Ιωάννης Φιλιππάκης. Αρθρογράφοι της εφημερίδας έχουν διατελέσει, μεταξύ άλλων, οι δημοσιογράφοι Μανώλης Κοττάκης, Φαήλος Κρανιδιώτης, Σάββας Καλεντερίδης, Σαράντος Καργάκος και άλλοι.
Η εφημερίδα Δημοκρατία, εκτός από την καθημερινή έκδοση, εκδίδει μαζί και τα εξής ένθετα (σημείωση- όσο παρατίθενται με *, δίνονται μόνο με τις προσφορές):
Κυκλοφορία
Πρόσφατες μετρήσεις της πανελλήνιας κυκλοφορίας της εφημερίδας Δημοκρατία δεν είναι γνωστές, ούτε δημοσιεύμενες.
Κριτική
Η εφημερίδα Δημοκρατία έχει επικριθεί από ορισμένα ελληνικά ΜΜΕ - τα οποία εκφράζουν θέσεις της Αριστεράς - για την υιοθέτηση ορισμένων ακροδεξιών και φιλοχουντικών απόψεων.
Πρόσθετα στην εφημερίδα έχει ασκηθεί έντονη κριτική για κάποιες επιλογές προσφορών της (όπως π.χ. CD της απολογίας του ηγέτη της Χούντας Γεωργίου Παπαδόπουλου, βιβλία των εκδόσεων Πελασγός και το βιβλίο του Κωνσταντίνου Πλεύρη «Ο Λαός ξεχνά τι σημαίνει αριστερά» (δίχως να γίνεται αναφορά στο όνομα του εν λόγω συγγραφέα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Μεγάλη συναγωγή της Βουδαπέστης
Η Μεγάλη Συναγωγή της Βουδαπέστης, γνωστή και ως συναγωγή της οδού Ντόχανι (Dohány utcai zsinagóga / nagy zsinagóga; בית הכנסת הגדול של בודפשט, Bet ha-Knesset ha-Gadol shel Budapesht) είναι ιστορικό κτήριο στο Ερσεμπέτβαρος, την 7η συνοικία της Βουδαπέστης, στην Ουγγαρία. Είναι η μεγαλύτερη συναγωγή στην Ευρώπη, χωρητικότητας 3.000 ατόμων και αποτελεί κέντρο του Νεολογικού Ιουδαϊσμού.
Η συναγωγή χτίστηκε μεταξύ 1854 και 1859 σε στυλ Μαυριτανικής Αναγέννησης, με τη διακόσμηση να βασίζεται κυρίως σε ισλαμικά μοτίβα από τη Βόρεια Αφρική και τη μεσαιωνική Ισπανία (την Αλάμπρα). Ο Βιεννέζος αρχιτέκτονας της συναγωγής, Λούτβιγκ Φέρστερ, πίστευε ότι δεν μπορούσε να εντοπιστεί κάποια ιδιαίτερη εβραϊκή αρχιτεκτονική και επέλεξε έτσι «αρχιτεκτονικές μορφές που έχουν χρησιμοποιηθεί από ανατολίτικες εθνότητες που σχετίζονται με τον ισραηλινό λαό, και ιδιαίτερα τους Άραβες». Η εσωτερική διακόσμηση είναι εν μέρει από τον Φρίγκιες Φεσλ.
Το συγκρότημα της Συναγωγής της οδού Ντόχανι αποτελείται από τη Μεγάλη Συναγωγή, τον Ναό των Ηρώων, το νεκροταφείο, το Μνημείο και το Εβραϊκό Μουσείο, το οποίο χτίστηκε στη θέση όπου βρισκόταν το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Τέοντορ Χερτσλ. Η ίδια η οδός Ντόχανι, ένας καταπράσινος δρόμος στο κέντρο της πόλης, φέρει έντονη χροιά του Ολοκαυτώματος καθώς αποτελούσε τα σύνορα του γκέτο της Βουδαπέστης.
Ιστορία
Χτισμένη σε μια κατοικημένη περιοχή μεταξύ 1854 και 1859 από την εβραϊκή κοινότητα της Πέστης σύμφωνα με τα σχέδια του Λούντβιγκ Φέρστερ, η μνημειώδης συναγωγή έχει χωρητικότητα 2.964 θέσεων (1.492 για άνδρες και 1.472 για γυναίκες), καθιστώντας την τη μεγαλύτερη στην Ευρώπη και μία από τις μεγαλύτερες εν λειτουργία συναγωγές στον κόσμο (μετά την Μπεΐτ Μιντράς του Γκερ και τη Μεγάλη Συναγωγή Μπελζ στην Ιερουσαλήμ και τον Ναό Εμανού-ελ στη Νέα Υόρκη). Ο καθαγιασμός της συναγωγής έγινε στις 6 Σεπτεμβρίου 1859.
Η συναγωγή έγινε στόχος βομβιστικής επίθεσης από το ουγγρικό φιλοναζιστικό κόμμα Βελωτού Σταυρού στις 3 Φεβρουαρίου 1939. Χρησιμοποιήθηκε ως βάση για το γερμανικό ραδιόφωνο και επίσης ως στάβλος κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το κτίριο υπέστη επίσης σοβαρές ζημιές από εναέριες επιδρομές κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής αλλά ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Βουδαπέστης. Κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής εποχής, η κατεστραμμένη κατασκευή έγινε και πάλι τόπος προσευχής για την πολύ μειωμένη εβραϊκή κοινότητα. Η αποκατάσταση και η ανακαίνισή του ξεκίνησε το 1991, με χρηματοδότηση από το κράτος και ιδιωτικές δωρεές, και ολοκληρώθηκε το 1998.
Εξωτερικό
Το κτίριο έχει μήκος 75 μέτρα και πλάτος 27 μέτρα. Το στυλ της Συναγωγής της οδού Ντόχανι είναι μαυριτανικό, αλλά ο σχεδιασμός της περιλαμβάνει επίσης μείγμα βυζαντινών, ρομαντικών και γοτθικών στοιχείων. Δύο κρεμμυδοειδείς τρούλοι είναι τοποθετημένοι πάνω στους δίδυμους οκταγωνικούς πύργους ύψους 43 μέτρων. Ένα ροζ βιτρό βρίσκεται πάνω από την κύρια είσοδο.
Η Κεντρική Συναγωγή στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης είναι ένα σχεδόν ακριβές αντίγραφο της Μεγάλης Συναγωγής της Βουδαπέστης.
Εσωτερικό
thumb|Το εσωτερικό της συναγωγής Η κιβωτός της Τορά και οι εσωτερικές τοιχογραφίες από χρωματιστά και χρυσά γεωμετρικά σχήματα είναι έργα του διάσημου Ούγγρου ρομαντικού αρχιτέκτονα Φρίγκιες Φεσλ. Χυτοσίδηρος μονού ανοίγματος υποστηρίζει το πλάτους 12 μέτρων κλίτος. Τα καθίσματα στο ισόγειο είναι για άνδρες, ενώ η επάνω στοά, που στηρίζεται σε ατσάλινους διακοσμημένους στύλους, έχει καθίσματα για γυναίκες. Αυτή η συναγωγή είναι πολύ διαφορετική από τις άλλες συναγωγές, καθώς είναι η μόνη που διαθέτει εκκλησιαστικά όργανα και νεκροταφείο.
Ο Φραντς Λιστ και ο Καμίγ Σαιν-Σανς έπαιξαν στο αρχικό όργανο των 5.000 σωλήνων που κατασκευάστηκε το 1859. Ένα νέο μηχανικό όργανο με 63 φωνές και τέσσερα εγχειρίδια κατασκευάστηκε το 1996 από τη γερμανική εταιρεία Jehmlich Orgelbau Dresden GmbH. Μία από τις σημαντικότερες συναυλίες στην ιστορία της Συναγωγής ήταν το 2002, από τον βιρτουόζο του οργάνου Ξάβερ Βάρνους. Ένα πλήθος 7.200 ατόμων ορθίων και καθήμενων γέμισε τη συναγωγή για να ακούσει τον δεξιοτέχνη καλλιτέχνη.
Ανακαίνιση
Μόνο τη δεκαετία του 1990, μετά την επιστροφή στη δημοκρατία στην Ουγγαρία, μπόρεσαν να ξεκινήσουν οι εργασίες ανακαίνισης. Το τριετές πρόγραμμα ανοικοδόμησης χρηματοδοτήθηκε αρχικά από δωρεά 5 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από την ουγγρική κυβέρνηση. Οι Εβραίοι Αμερικανοί Εστέ Λόντερ και Τόνι Κέρτις συνεισέφεραν τα επιπλέον 20 εκατομμύρια δολάρια που απαιτούνται για την ολοκλήρωση της αποκατάστασης το 1996.
Ουγγρικό Εβραϊκό Μουσείο και Αρχεία
μικρογραφία| Αεροφωτογραφία του συγκροτήματος της Μεγάλης Συναγωγής Το Ουγγρικό Εβραϊκό Μουσείο κατασκευάστηκε στο οικόπεδο όπου βρισκόταν το διώροφο σπίτι κλασικιστικού στυλ του Τέοντορ Χερτσλ, δίπλα στη μεγάλη συναγωγή. Το Εβραϊκό Μουσείο χτίστηκε το 1930 σύμφωνα με το αρχιτεκτονικό στυλ της συναγωγής και προσαρτήθηκε το 1931 στο κεντρικό κτίριο. Διαθέτει την Εβραϊκή Θρησκευτική και Ιστορική Συλλογή, μια συλλογή θρησκευτικών κειμηλίων της Εβραϊκή Εταιρεία Ταφής της Πέστης, τελετουργικά αντικείμενα του Σαμπάτ και των Υψηλών Γιορτών και αίθουσα Ολοκαυτώματος.
Ναός των Ηρώων
Η στοά και ο Ναός των Ηρώων, που φιλοξενεί 250 άτομα και χρησιμοποιείται για θρησκευτικές λειτουργίες τις καθημερινές και το χειμώνα, προστέθηκε στο συγκρότημα της Μεγάλης Συναγωγής το 1931. Ο Ναός των Ηρώων σχεδιάστηκε από τους Λάζλο Βάγκε και Φέρεντς Φάραγκο και χρησιμεύει ως μνημείο για τους Ούγγρους Εβραίους που έδωσαν τη ζωή τους κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εβραϊκό Νεκροταφείο
Το 1944, η Μεγάλη Συναγωγή ήταν μέρος του εβραϊκού γκέτο της πόλης και χρησίμευσε ως καταφύγιο για πολλές εκατοντάδες. Πάνω από δύο χιλιάδες από αυτούς που πέθαναν στο γκέτο από την πείνα και το κρύο κατά τη διάρκεια του χειμώνα 1944-1945 θάφτηκαν στην αυλή της συναγωγής.
Δεν συνηθίζεται να υπάρχει νεκροταφείο δίπλα σε συναγωγή (όπως η Τορά διευκρινίζει ότι οι απόγονοι πρέπει να θάβονται εκτός των ορίων της πόλης) και η ίδρυση του νεκροταφείου 3.000 m2 ήταν μόνο αποτέλεσμα ιστορικών περιστάσεων. Το 1944, ως μέρος του σχεδίου Άιχμαν, 70.000 Εβραίοι μεταφέρθηκαν στο γκέτο της Πέστης. Μέχρι τις 18 Ιανουαρίου 1945, όταν οι Ρώσοι απελευθέρωσαν το γκέτο, είχαν πεθάνει περίπου 8.000 με 10.000 άνθρωποι, αν και ένα μέρος των νεκρών μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο της οδού Κόζμα, αλλά 2.000 άνθρωποι θάφτηκαν στο αυτοσχέδιο νεκροταφείο. Στη μνήμη όσων είχαν πεθάνει, υπάρχει ένα μνημείο του γλύπτη, Ίμρε Βάργκα, που απεικονίζει μια κλέουσα ιτιά με τα ονόματα και τους αριθμούς τατουάζ των νεκρών και εξαφανίστηκαν ακριβώς πίσω από τη Συναγωγή, στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος Ραούλ Βάλενμπεργκ.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδαπέστη Κατηγορία:Συναγωγές Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ουγγαρία