cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταν
Περιγραφή
Το Ταν βρίσκεται στους πρόποδες των Βοσγίων στην κοιλάδα του ποταμού Τυρ και είναι χτισμένο στις όχθες του ποταμού Τυρ. Έχει ενωθεί με την κοινότητα Βιέ-Ταν (Παλαιό Ταν), που βρίσκεται κατά μήκος της εθνικής οδού 66 και της σιδηροδρομικής γραμμής.
Η απόσταση από το Στρασβούργο είναι 121 χλμ, από τη Μυλούζ -πρωτεύουσα του νομού- 21 χλμ και από το Κολμάρ 43 χλμ.
Η έκταση της κοινότητας είναι 12,51 χμ². Βρίσκεται σε υψόμετρο 328 έως 922 μέτρων.
Το κλίμα είναι ημι-ηπειρωτικό, οι θερμοκρασίες είναι κρύες το χειμώνα και ζεστές το καλοκαίρι. Οι βροχοπτώσεις είναι σημαντικές και η γεωγραφική θέση της πόλης στους πρόποδες των Βοσγίων προκαλεί μερικές φορές κατολισθήσεις και καθιζήσεις. Η μέση βροχόπτωση ανέρχεται σε περίπου 1.100 mm ετησίως.
Λόγω των καταρρακτωδών βροχοπτώσεων οι πλημμύρες του ποταμού Τυρ αποτελούν μέρος της ιστορίας της πόλης. Συμβαίνουν συνήθως το χειμώνα ή την άνοιξη, όταν το λιώσιμο του χιονιού συνδυάζεται με έντονη βροχόπτωση. Τα τελευταία χρόνια, έχουν πραγματοποιηθεί αρκετά έργα που προστατεύουν τις όχθες του Τυρ, οι οποίες είναι πολύ απότομες, και τους παραποτάμους του. Έτσι, οι τελευταίες μεγάλες πλημμύρες έλαβαν χώρα το 1990, το 1983 και το 1947. Οι πιο πρόσφατες πλημμύρες δεν προκάλεσαν ιδιαίτερα προβλήματα.
Συμβούλιο Κηδεμονίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Αρμοδιότητες Σ.Κ.
Κύρια αρμοδιότητα του Συμβουλίου Κηδεμονιών είναι η εποπτεία της διοίκησης των περιοχών εκείνων που βρίσκονται "υπό κηδεμονία", δηλαδή υπό το καθεστώς του Διεθνούς Συστήματος Κηδεμονίας του οποίου τελικός στόχος είναι η προαγωγή της προόδου των κατοίκων των περιοχών αυτών και η προοδευτική ανάπτυξή τους προς ικανότητα αυτοκυβέρνησης και ανεξαρτησίας.
Ταν
Οικονομία
Χώροι οικονομικών δραστηριοτήτων
Συμβούλιο Κηδεμονίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Αρμοδιότητες Σ.Κ.
Πολλές χώρες που σήμερα χαίρονται την ανεξαρτησία τους με παράλληλη ειρηνική εσωτερική αυτοδιοίκηση το οφείλουν στην επιτυχή άσκηση του διεθνούς αυτού συστήματος, ενώ πολλά επίσης εδάφη ενώθηκαν με τις όμορες ανεξάρτητες χώρες, μετά το τέλος της "υπό κηδεμονία" περιόδου.
Ταν
Θρύλος
μικρογραφία|250x250εσ|Τα ερείπια του κάστρου του Ενγκελμπούρ Υπάρχει ένας θρύλος σχετικά με τη δημιουργία της πόλης, όπως περιγράφεται στη βιογραφία του Σαιν-Τιεμπώ που δημοσιεύτηκε το 1628: στις 16 Μαΐου 1160, πέθανε ο επίσκοπος Τιεμπώ, επίσκοπος του Γκούμπιο, στην Ούμπρια. Ένας υπηρέτης του από τις Κάτω Χώρες ή τη Λωρραίνη, για πολλά χρόνια είχε παρακολουθήσει τα θαύματα που έκανε ο κύριός του, καθώς και εκείνα που συνέβησαν στο θάνατό του.
Συμβούλιο Κηδεμονίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Μέλη του Συμβουλίου
Ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ δεν ορίζει συγκεκριμένο αριθμό μελών του Συμβουλίου αυτού. Προβλέπει όμως την εκπροσώπηση μελών που ασκούν διοίκηση κηδεμονίας και μελών που δεν ασκούν παρόμοια διοίκηση. Με τον περιορισμό όμως του αριθμού των Χωρών που ασκούσαν κηδεμονία εδαφών, περιορίστηκε και ο απαραίτητος αριθμός των μελών του Συμβουλίου.
Ταν
Θρύλος
Αυτός ο άντρας, έκλεψε ένα λείψανο από το σώμα του ιερού επισκόπου: Καθώς το προσκύνημα του κόσμου καθυστέρησε την ταφή, ο υπηρέτης εκμεταλλεύτηκε μια ευνοϊκή ευκαιρία, γλίστρησε απαρατήρητος και αφαίρεσε ένα κομμάτι δέρματος από τον αντίχειρα του αγίου. Το έκρυψε στο δισάκι του  και έφυγε βιαστικά για τη χώρα του, την οποία ήθελε να εμπλουτίσει με αυτόν τον πολύτιμο θησαυρό. μικρογραφία|Η εκκλησία Σαιν-Τιεμπώ, είσοδος της δυτικής πλευράς Ο δρόμος του, φτάνοντας στην Αλσατία, περνούσε μέσα από την κοιλάδα του Σαιν-Αμαρέν βαδίζοντας προς τη Λωρραίνη. Ωστόσο, πριν προχωρήσει σ' αυτά τα φαράγγια, κάθισε να ξεκουραστεί στη σκιά ενός έλατου. Στερέωσε το μπαστούνι του στο έδαφος δίπλα του, έγειρε πάνω σε ένα δέντρο και αποκοιμήθηκε. Όμως, πριν προλάβει να απολαύσει τους καρπούς της κλοπής του, το θέλημα του Θεού και του αγίου εκδηλώθηκε με ένα θαύμα. Όταν ξύπνησε ο ταξιδιώτης δεν μπόρεσε να αφαιρέσει το ραβδί του από το έδαφος.
Συμβούλιο Κηδεμονίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Μέλη του Συμβουλίου
Έτσι σήμερα το Συμβούλιο Κηδεμονιών απαρτίζεται από πέντε μόνο μέλη που είναι οι ΗΠΑ που ασκούσαν μέχρι τελευταία σε κάποια νησιά του Ειρηνικού κηδεμονία εδαφών (π.χ. νήσοι Μάρσαλ), καθώς και τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, (δηλαδή η Γαλλία, η Αγγλία, η Ρωσία και η Κίνα), επειδή τα υπό κηδεμονία αυτά εδάφη είχαν παράλληλα χαρακτηριστεί και ως "στρατιωτικές ζώνες".
Ταν
Θρύλος
Μετά από πολλές προσπάθειες, έτρεξε στο κοντινό χωριό για βοήθεια. Μερικοί κάτοικοι τον ακολούθησαν αλλά δεν μπόρεσαν ούτε αυτοί να βγάλουν το ραβδί από το έδαφος. Όταν μαθεύτηκε το θαύμα, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε. Εν τω μεταξύ, ο άρχοντας της χώρας, που η παράδοση τον ονομάζει Ενγκελχάρντ, πιθανώς επειδή κατοικούσε στο κάστρο του Ενγκελμπούρ, που βρισκόταν στην είσοδο της κοιλάδας, είδε από το αρχοντικό του μια μεγάλη λάμψη τρεις φορές στην κορυφή ενός έλατου. Πήγε να εξακριβώσει την αιτία αυτού του φαινομένου και βρήκε ένα πλήθος των υποτελών του συγκεντρωμένων γύρω από έναν προσκυνητή.
Συμβούλιο Κηδεμονίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Εξουσιοδοτήσεις Σ.Κ.
Το Συμβούλιο Κηδεμονιών προκειμένου ν΄ ασκήσει εποπτεία διοίκησης των υπό κηδεμονία ευρισκομένων εδαφών, σύμφωνα με το Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών εξουσιοδοτείται:
Ταν
Θρύλος
Ο κόμης συνέλαβε τον ξένο και τον έκανε να ομολογήσει την κλοπή για την οποία ήταν ένοχος. Όταν άκουσαν αυτή τη διήγηση, ο κόμης και οι υποτελείς του έπεσαν στα γόνατα και ο κόμης έκανε έναν όρκο εκ μέρους όλων να κτίσει ένα παρεκκλήσι σ' αυτόν τον τόπο για να τιμήσει το λείψανο του Αγίου Τιεμπώ. Αμέσως το ραβδί αποσπάστηκε από το έδαφος και ο έκπληκτος υπηρέτης αναγνώρισε ότι το λείψανο δεν έπρεπε να προχωρήσει περισσότερο.
Συμβούλιο Κηδεμονίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Εξουσιοδοτήσεις Σ.Κ.
250px|thumb|Η Αίθουσα του Συμβουλίου Κηδεμονιών
Ταν
Θρύλος
Έτσι κατασκευάστηκε το παρεκκλήσι και κάθε μέρα γίνονταν νέα θαύματα. Η προσέλευση προσκυνητών, ακόμη και από απομακρυσμένους τόπους, κατέστησε δυνατή τη δημιουργία μιας εκκλησίας γύρω από την οποία αναπτύχθηκε η πόλη που πήρε το όνομα Ταν από το ελατόδασος το οποίο καταλάμβανε.
Συμβούλιο Κηδεμονίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Ταν
Θρύλος
Αυτός ο ποιητικός μύθος πιθανότατα δεν διεκδικεί απόλυτη ιστορική βεβαιότητα και τίποτα δεν το αποδεικνύει καλύτερα από τις διάφορες παραλλαγές οι οποίες έχουν γραφτεί κατά καιρούς.
Μνημεία -αξιοθέατα
Η εκκλησία Σαιν-Τιεμπώ
Βρίσκεται στο κέντρο της παλιάς πόλης, η εκκλησία γνωστή ως Κολλεγιακή είναι καλό παράδειγμα του ρυθμού της γοτθικής αρχιτεκτονικής που άνθισε στην κοιλάδα του Ρήνου στα τέλη του Μεσαίωνα. Οι καθεδρικοί ναοί του Στρασβούργου και του Φράιμπουργκ στη Γερμανία είναι επίσης χτισμένοι σε παρόμοιο ρυθμό.
Το κτήριο οφείλει το όνομά του στο κολέγιο των μοναχών που μετακόμισαν στο Ταν από την κοντινή πόλη Σαιντ-Αμαρέν το 1442. Η κατασκευή της Κολλεγιακής διήρκεσε περισσότερα από 200 χρόνια, από το τέλος του 13ου αιώνα έως τον 15ο αιώνα και ολοκληρώθηκε το 1516 με ύψος 78 μέτρων.
Ο πύργος των μαγισσών
Ήταν ένας πύργος στα τείχη της παλιάς πόλης και χτίστηκε το 1411. Η θολωτή στέγη χρονολογείται από το 1628. Σήμερα στο εσωτερικό στεγάζεται ένα μουσείο αφιερωμένο στην οινοποίηση. μικρογραφία|250x250εσ|Ο αμπελώνας Ρανζέν και το Ταν Το κάστρο του Ενγκελμπούρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα της κοινότητας Ταν (γαλλικά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλσατίας Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Χρίστο Στόιτσκοφ
Ο Χρίστο Στόιτσκοφ (Христо Стоичков Стоичков, γεννήθηκε 8 Φεβρουαρίου 1966) είναι Βούλγαρος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Θεωρείται ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών στη Βουλγαρία.
Ξεκίνημα
Ο Χρίστο Στόιτσκοφ γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1966 στο Πλόβντιβ της Βουλγαρίας. Όταν γεννήθηκε, ο πατέρας του αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στην τοπική ομάδα της περιοχής. Η ιδιαίτερη σχέση του με τη στρογγυλή θεά ξεκίνησε από πολύ νωρίς με τον μετέπειτα ποδοσφαιρικό αστέρα να αναλαμβάνει ρόλο ball boy για λογαριασμό της Πλόβντιβ. Από το 1977 άρχισε να παίζει.
Το 1984 αρχίζει να παίζει για λογαριασμό της Harmali. Ωστόσο, μόλις μέσα σε ένα χρόνο έκανε το μεγάλο βήμα, όταν και φόρεσε τη φανέλα της ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Ωστόσο, η μετακίνησή του αυτή παραλίγο να του κοστίσει ακριβά, μιας και στον τελικό του Κυπέλλου Βουλγαρίας το 1985 άφησε το χαρακτήρα, λίγο περισσότερο ελεύθερο από ότι έπρεπε, με αποτέλεσμα η εμπλοκή του σε έναν καβγά κατά τη διάρκεια του αγώνα να του κοστίσει έναν ολόκληρο χρόνο τιμωρίας. Η επιστροφή του είναι κάτι παραπάνω από δυναμική. Πετυχαίνει 30 γκολ σε 38 παιχνίδια και βγαίνει πρώτος σκόρερ όχι μόνο στο πρωτάθλημα της Βουλγαρίας αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας θα τον λατρέψουν, όμως το καλοκαίρι του 1990 είχε φθάσει το πλήρωμα του χρόνου.
Μπαρτσελόνα
Η Μπαρτσελόνα συνήθιζε να πληρώνει ακριβά για να παίρνει αυτό που ήθελε. Τον Βούλγαρο επιθετικό των 104 συνολικά τερμάτων με τη φανέλα της ΤΣΣΚΑ Σόφιας, είχαν αρχίσει να τον βλέπουν με πολύ καλό μάτι αρκετές ευρωπαϊκές ομάδες. Η Μπάρτσα όμως έχει λάμψη, κόσμο, ένα τεράστιο γήπεδο που δελεάζει τον Στόιτσκοφ και κυρίως χρήματα, που αποτελούν το μεγαλύτερο δέλεαρ και για την ομάδα και για τον ίδιο. Μπορεί να ξεπερνούσε αρκετές φορές τα εσκαμμένα, να ήταν φωνακλάς, να έκανε πράγματα που δεν άρμοζαν στην κουλτούρα του συλλόγου, όμως στην πραγματικότητα γι΄αυτό τον λάτρευαν οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα. Και κυρίως βέβαια γιατί τα έδινα όλα. Γιατί σκόραρε, γιατί πάσαρε και γιατί έδειχνε ότι γουστάρει τη φανέλα που φοράει. Θα κάνει ένα καταπληκτικό δίδυμο με τον Ρομάριο και με το νούμερο 8 στην πλάτη θα οδηγήσει την Μπαρτσελόνα σε τίτλους.
Στα πέντε χρόνια παρουσίας του, θα κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα Ισπανίας. Ο Γιόχαν Κρόιφ, προπονητής τότε της Μπάρτσα, κάνει λόγο για έναν από τους πιο ταλαντούχους παίκτες που έχει συνεργαστεί. Το 1992, κατακτά με τους Καταλανούς το πρώτο Τσάμπιονς Λιγκ. Αντίπαλος η Σαμπντόρια και σκόρερ ο Ρόναλντ Κούμαν. Ο Στόιτσκοφ έβαζε και αυτό το μετάλλιο στο στήθος και αισθανόταν ακόμη πιο «γεμάτος» στην ποδοσφαιρική του ζωή. Το «Νόου Καμπ» είχε γίνει πια το δεύτερο σπίτι του, η ζωή στη Βαρκελώνη έμοιαζε καταπληκτική, ο τραπεζικός του λογαριασμός «φούσκωνε» και οι επενδύσεις στη Βουλγαρία, διαδεχόταν η μία την άλλη.
Στα πρώτα πέντε χρόνια του στην Μπαρτσελόνα, ο Χρίστο Στόιτσκοφ πήρε πρωταθλήματα, πήρε κύπελλα, πήρε και το Τσάμπιονς Λιγκ του 1992. Στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 1994, η Μπαρτσελόνα πηγαίνει σαν το μεγάλο φαβορί. Έχει μία ομάδα αστέρων, που μοιάζει να βρίσκεται στην καλύτερη της κατάσταση. Αντίπαλος η Μίλαν. Οι «ροσονέρι» έρχονται ως αουτσάιντερ όμως κερδίζουν με 4-0 την Μπαρτσελόνα, σκορπώντας στεναχώρια και απογοήτευση στην παρέα του Στόιτσκοφ. «Ήταν από τις πιο κακιές βραδιές της ζωής μου» έλεγε χαρακτηριστικά μερικά χρόνια αργότερα. Η ειρωνεία είναι πως το 1994 ο Βούλγαρος επιθετικός θα σαρώσει τα βραβεία. Θα πάρει το «χρυσό» παπούτσι, ενώ θα του απονεμηθεί και ο τίτλος του καλύτερου ευρωπαίου ποδοσφαιριστή. Εννοείται πως είναι και μέλος της All Star ομάδας, όπως ψηφίζεται από το κοινό, τους προπονητές και τους αρχηγούς των ομάδων.
Επιστροφή στη Μπαρτσελόνα
thumb | Με το Κύπελλο Πρωταθλητριών που κέρδισε με την Μπαρτσελόνα το 1992. Η φωτογραφία είναι του 2016 Μαζί με τον Στόιτσκοφ, για την Μπαρτσελόνα επιστρέφουν και τα τρόπαια. Το 1997 κατακτά κύπελλο κυπελλούχων, κερδίζοντας 1-0 την Παρί Σεν Ζερμέν, παίρνει το κύπελλο Ισπανίς στο «Μπερναμπέου» κερδίζοντας 3-2 την Μπέτις, ενώ κατακτά και το ΕυρωπαΪκό Σούπερ Καπ κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης τότε Μπορούσια Ντόρτμουντ. Ο Στόιτσκοφ ξαναχαίρεται το παιχνίδι και οι Καταλανοί χαίρονται που τον έχουν ξανά στο ρόστερ τους. Στα 32 του χρόνια, αντιλαμβάνεται πως ο κύκλος του στην Μπαρτσελόνα έκλεισε οριστικά. Αποφασίζει να αποχωρήσει και σε αυτό παίζει ρόλο και η αλλαγή στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας.
Μετέπειτα χρόνια και αποχώρηση από την ενεργό δράση
Η Σαουδική Αραβία είχε αρχίσει να «ρίχνει» χρήματα στο ποδόσφαιρο και προσπαθούσε να δελεάσει ποδοσφαιριστές που είχαν κλείσει τον κύκλο τους στην Ευρώπη. Ο Βούλγαρος επιθετικός αποτελούσε ιδανική περίπτωση για την Αλ Νασρ που τον έκανε «χρυσό» και του υπέγραφε συμβόλαιο. Ο Στόιτσκοφ αποχωρεί, μη μπορώντας να αντέξει τη ζωή, και αποκτά πλέον τον τίτλο του τυχοδιώκτη. Αποφασίζει να παίζει μπάλα, να γνωρίζει νέα μέρη και να πληρώνεται καλά. Καταλήγει στην Ιαπωνία. Τα χρήματα στην Κασίβα Ρεισόλ είναι επίσης πολλά και το επίπεδο χαμηλό. Παρά την ηλικία του θα πετύχει εύκολα 12 γκολ και θα προσελκύσει ομάδες των Η.Π.Α. που έκαναν επίσης ποδοσφαιρικό άνοιγμα. Οι Σικάγο Φάιρς θα τον αποκτήσουν τελικά το καλοκαίρι του 2000. Θα παίξει σε 51 παιχνίδια και θα σκοράρει 17 φορές. Τελικά θα κλείσει την καριέρα του στη Γιουνάιτεντ της Ουάσιγκτον, που θα του προσφέρει το τελευταίο του συμβόλαιο.
Εθνική Βουλγαρίας
Καλύτερό του τουρνουά αναμφίβολα το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, όπου η Βουλγαρία κατέκτησε την τέταρτη θέση και με 6 γκολ ο Στόιτσκοφ, μαζί με τον Ολέγκ Σαλένκο της Ρωσίας, αναδείχθηκαν πρώτοι σκόρερ του Κυπέλλου. Το καλοκαίρι του 1994, παίρνει από το χέρι και την εθνική Βουλγαρίας, η οποία φθάνει στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όπου θα αποκλειστεί από την Ιταλία με 2-1, ενώ έχασε και στον μικρό τελικό με 4–0 από τη Σουηδία.
Πέτυχε συνολικά 37 γκολ με την εθνική Βουλγαρίας, ενώ συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, όπως και στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1996, έχοντας μάλιστα τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στην προκριματική φάση.
Προπονητής
Ίσως λίγοι να ήταν αυτοί που θα μπορούσαν να το προβλέψουν, όμως ο Χρίστο Στόιτσκοφ ακολούθησε και καριέρα προπονητή. Οξύθυμος συνέχισε να είναι, όμως η θέση του προπονητή είναι διαφορετική. Η πρώτη του σπουδαία αποστολή, δεν στέφθηκε με επιτυχία. Διαδέχθηκε τον Πλάμεν Μαρκόφ στον πάγκο της εθνικής Βουλγαρίας, όμως τα προβλήματα δεν άργησαν να εμφανιστούν. Σε ένα παιχνίδι με τη Σουηδία αποβλήθηκε γιατί έβρισε τον διαιτητή, ήρθε σε κόντρα με πολλούς διεθνείς, ενώ στο τέλος μάλωσε και με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας. Το 2007 παραιτείται για να αναλάβει την Ισπανική Θέλτα χωρίς όμως να πετύχει και εκεί κάτι αξιόλογο. Δουλειά του έδωσε και ομάδα της Νοτίου Αφρικής σε πρόταση την οποία αποδέχθηκε μεν, όμως δεν μπορούσε να μείνει παραπάνω από έναν χρόνο. Τελικά πριν από λίγους μήνες, η Μπαρτσελόνα του έδωσε πόστο, κάτι που έδειξε να αποδέχεται με χαρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Βούλγαροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λίτεξ Λόβετς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΤΣΣΚΑ Σόφιας Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία) Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Χοσέ Ιμπελλόνι
Ο Χοσέ Ιμπελλόνι (1885 - 1967) ήταν Αργεντινός πολιτογραφημένος Ιταλός ανθρωπολόγος, εθνολόγος και παλαιοντολόγος, ένας από τους πιο γνωστούς στη Λατινική Αμερική. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της ισπανό-αμερικανικής παλαιοανθρωπολογίας.
Ξεκίνησε τις ιατρικές του σπουδές στην Περούτζια, διακόπτοντάς τους μετά από μόλις τρία χρόνια χωρίς να αποφοιτήσει. Το 1908 μετακόμισε στην Αργεντινή όπου έμαθε Ισπανικά και εργάστηκε στο Μπουένος Άιρες ως ανταποκριτής σε μια εφημερίδα του Μιλάνου. Το 1915 επέστρεψε στην Ιταλία και εγγράφηκε στη σχολή φυσικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, όπου αποφοίτησε το 1920. Επιστρέφοντας τον επόμενο χρόνο στην Αργεντινή, έλαβε για πρώτη φορά θέση ως καθηγητής ανθρωπολογίας στη Σχολή Επιστολών και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες, και, το 1933, πρόεδρος για τη διδασκαλία του ίδιου θέματος στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Αργότερα διορίστηκε επίσης διευθύνων σύμβουλος του τμήματος ανθρωπολογίας του Μουσείου Φυσικών Επιστημών του Μπουένος Άιρες και μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιστορίας. Ήταν ο πιο γνωστός Αργεντινός ανθρωπολόγος μεταξύ της δεκαετίας του '20 και του '60 του εικοστού αιώνα. Πέθανε στο Μπουένος Άιρες το 1967.
Ανθρωπολογική έρευνα και μελέτες
Έγινε γνωστός διεθνώς με ένα δοκίμιο για την ανθρώπινη παρουσία στη νεολιθική εποχή στην κεντρική περιοχή της Αργεντινής και στην Παταγονία, στη συνέχεια ανέπτυξε αυτό το θέμα και επεκτάθηκε σε άλλες περιοχές της ηπείρου ( El hombre neolithic, 1923 ).
Εκπόνησε τη θεωρία, την οποία διαδόθηκε κυρίως με τους La esfinge indiana ( 1926 ) και El poblamiento primitivo de Ámerica ( 1943 ), σύμφωνα με τους οποίους η Αμερική κατοικήθηκε σε προϊστορικούς και πρωτοϊστορικούς χρόνους από διάφορες ανθρώπινες ομάδες διαφορετικής προέλευσης και προέλευσης. Όσον αφορά ειδικότερα το νότιο τμήμα της ηπείρου, οι εθνοτικές ομάδες των Μελανησιακών, Πολυνησιακών, Μογγολικών, Εσκιμώων και Ινδονησίας ήταν μεταξύ των εθνικών ομάδων που συνέβαλαν περισσότερο στον πληθυσμό της. Οι μεταβιβάσεις πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικά κύματα και για μια χρονική περίοδο που κράτησε για αρκετές χιλιετίες. Ήταν από τους πρώτους που υποστήριξαν τη σημασία του Ειρηνικού Ωκεανού, ως εναλλακτική διαδρομή προς το Στενό Bering, για τέτοιες μετακινήσεις.
Στην εποχή Peronist, ο Imbelloni αντιτάχθηκε από την Αργεντινή αριστερά, ειδικά το Κομμουνιστικό Κόμμα και πολλές διαμάχες προκάλεσαν τις μελέτες του σχετικά με τη σύνθεση του πληθυσμού που έγινε για λογαριασμό ενός κυβερνητικού Ινστιτούτου του Μπουένος Άιρες (ιδίως της φυλετικής Αργεντινής La formación, reanuda la inmigración, 1947 ), τείνει να αποδεικνύει την απόλυτη κυριαρχία των λατινικών φυλετικών χαρακτήρων (συγκεκριμένα πλάγια και ισπανικά ) έναντι εκείνων άλλων εθνοτικών ομάδων μεταναστών και αυτόχθονων αυτόχθονων εθνοτικών ομάδων. Η έρευνα του ανθρωπολόγου ενέπνευσε τη νομοθεσία περί Περονιστικής μετανάστευσης, η οποία άνοιξε ξανά μαζικά αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ανθρωπολόγοι
Λογιστής
Ένας λογιστής είναι ο άνθρωπος που ασχολείται επαγγελματικά με τη λογιστική, η οποία μετράει, αποκαλύπτει ή διασφαλίζει εκείνες τις οικονομικές πληροφορίες που βοηθούν τους διευθυντές, τους επενδυτές, τις φορολογικές αρχές και άλλους να αποφασίζουν σχετικά με την κατανομή των πόρων.
Σε πολλές περιπτώσεις φορέων, η αξιολόγηση των οικονομικών αποτελεσμάτων στη λήξη της διαχειριστικής περιόδου γίνεται από επαγγελματίες ορκωτούς λογιστές, οι οποίοι πράττουν σύμφωνα με το νόμο και έχουν αποδείξει το φάσμα των ικανοτήτων τους και γνώσεων τους μέσω εξετάσεων πιστοποίησης για να λάβουν τον τίτλο του Ορκωτού Λογιστή. Ο επαγγελματίας λογιστής έχει ορισμένες αρμοδιότητες από το νόμο, όπως η δυνατότητα να πιστοποιεί τις οικονομικές καταστάσεις του εκάστοτε οικονομικού οργανισμού, και μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για αυτές, για οποιοδήποτε παράπτωμα που αυτές φέρουν. Λογιστές χωρίς εμπειρία μπορεί να απασχολούνται από έναν έμπειρο λογιστή, ή μπορεί να λειτουργούν ανεξάρτητοι.
Αναφορές
Κατηγορία:Επαγγέλματα
Άθως
Με τον όρο Άθως αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αυστηρός ρυθμός
Ο αυστηρός ρυθμός, ή πρώιμος κλασικός ρυθμός, υπήρξε κυρίαρχο ιδίωμα της αρχαιοελληνικής γλυπτικής κατά την περίοδο 479 έως 450 Π.Κ.Ε. Χαρακτηρίζεται από την εγκατάλειψη του αρχαϊκού μειδιάματος και επικεντρώνεται σε στοιχεία που αντιπροσωπεύουν ρεαλιστικά την ανθρώπινη φύση και μορφή στην τέχνη. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου οξύνονται και δίνεται έμφαση στην απόδοση του βλέμματος και του οφθαλμού με τη χρήση πολύτιμων λίθων στη θέση της κόρης. Ο αυστηρός ρυθμός απαντάται σε όλο σχεδόν τον ελληνικό κόσμο και συνδέεται ιδιαίτερα με τον χιασμό του σώματος ή κοντραπόστο (contrapposto) και την εισαγωγή του ορείχαλκου στη γλυπτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλυπτική
Ισόαλος
Ο όρος Ισόαλος είναι όρος ωκεανογραφικός με τον οποίο χαρακτηρίζονται όλα τα σημεία των θαλασσίων μαζών που παρατηρείται η αυτή τιμή αλμυρότητας.
Κατ΄ επέκταση «Ισόαλες γραμμές» λέγονται εκείνες που υποτίθεται πως ενώνουν όλα τα σημεία θαλάσσιας έκτασης που παρουσιάζουν (εκ προηγουμένης μέτρησης) την αυτή αλμυρότητα και που παρίστανται συνήθως στους αλιευτικούς χάρτες σε μορφή καμπύλων όπως οι Ισοβαρείς, οι Ισοβαθείς, οι Ισόθερμες κλπ.
Η σημασία των ισοάλων γραμμών είναι μεγάλη ιδιαίτερα για τους αλιείς αφού από την ακριβή γνώση αυτών συμπεραίνεται και το πεδίο αλιείας κατά το είδος των αλιευμάτων. Το στοιχείο της αλμυρότητας αποτελεί ένα από τα βασικά βιοτικά στοιχεία διαφόρων ειδών ιχθύων.
Κατηγορία:Αλιεία Κατηγορία:Ναυτικοί χάρτες Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Γεώργιος Β΄ του Λορί
Ο Γεώργιος/Κιουρίκε Β΄, Kiurike II, εναλλακτικά γράφεται Gorige, Korike ή Gurgen (άκμασε 1048 - 1089) από τον Δυναστεία των Μπαγκρατουνί ήταν ο τρίτος βασιλιάς τού βασιλείου τού Λορί (1048-1089).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Δαβίδ Α΄ τού Ακτήμονα (Ανογκίν) βασιλιά τού Τασίρ-Ντζοραγκέτ (= Λορί). Αδελφός του ήταν ο Γκαγκίκ του Καχέτι.
Έγινε βασιλιάς στο Λορί και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Δαβίδ Β΄.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Κατηγορία:Βασιλείς του Τασίρ-Ντζοραγκέτ
Ελληνική Οπερέτα
Στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 1900, παράλληλα με την εμφάνιση της Εθνικής Μουσικής Σχολής, δημιουργείται και η Ελληνική Οπερέτα ή αλλιώς «αθηναϊκή οπερέτα». Η ελληνική οπερέτα θεωρήθηκε από μερικούς ως εξέλιξη του προηγηθέντος κωμειδυλλίου. Ωστόσο παρουσιάζει πολύ μεγάλες διαφορές σε σχέση με το κωμειδύλλιο. Η οπερέτα φέρνει μαζί της έναν καθαρά ευρωπαϊκό αέρα και πραγματεύεται σχεδόν αποκλειστικά τη ζωή των αστών. Η θεματολογία της οπερέτας είναι διαφορετική από αυτή του κωμειδυλλίου, θα λέγαμε πιο "μοντέρνα" για την εποχή. Μεγάλη είναι εξάλλου και η απόσταση που χωρίζει τα δύο αυτά είδη και από μουσικής απόψεως. Η οπερέτα είναι ένα είδος πολύ πιο σύνθετο από το κωμειδύλλιο. Διαθέτει, ορχηστρική μουσική, χορωδιακά μέρη, άριες, ντουέτα, μπαλέτα κ.λ.π.
Ο ιστορικός του ελληνικού θεάτρου Γιάννης Σιδέρης δεν θεωρεί το Σακελλαρίδη συνεχιστή του κωμειδυλλίου, αλλά υποστηρίζει πως "τούτο ολοκληρώθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα (1886-1896) κι έσβησε η ζωντάνια του σχεδόν αμέσως... το κωμειδύλλιο είχε πια ξεπεραστεί και ο Σακελλαρίδης είχε διάθεση δημιουργική, «μοντέρνα»... (βλ. Νέα Εστία 15/1/1950, τεύχος 541).
Σημαντική επίδραση στην ελληνική οπερέτα άσκησαν η γαλλική φάρσα και φυσικά η αντίστοιχη γαλλική και βιεννέζικη οπερέτα. Η οπερέτα μεταφράστηκε στα ελληνικά ως "μελοδραμάτιον" δηλαδή μικρό μελόδραμα, μικρή όπερα, όρος που δεν επικράτησε. Κακώς λοιπόν συγχέεται με το βραχύβιο ελληνικό κωμειδύλλιο του οποίου κύριοι εκπρόσωποι υπήρξαν οι Δημήτριος Κορομηλάς (Η τύχη της Μαρούλας, Αγαπητικός της Βοσκοπούλας), Σπυρίδων Περεσιάδης (Γκόλφω, Σκλάβα), Δημήτριος Κόκκος (Η Λύρα του γερο-Νικόλα, Καπετάν Γιακουμής).
Η παράσταση της «Mam'zelle Nitouche» το 1908
Το κοινό της Αθήνας είχε ήδη γνωρίσει την γαλλική οπερέτα από το 1871 από περιοδεύοντα γαλλικό θίασο. Το Σεπτέμβριο του 1908 ο θιασάρχης Αντώνιος Νίκας αποφασίζει να ανεβάσει μία ξένη οπερέτα με Έλληνες εκτελεστές. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1908, έπειτα από σύντομες αλλά εντατικές πρόβες, ανεβαίνει σε ελληνική μετάφραση η γαλλική οπερέτα "Μαμζέλ Νιτούς" (Mam'zelle Nitouche) του Florimond Ronger - Hervé (1825-1892) με πρωταγωνίστρια τη Ροζαλία Νίκα, και αρχιμουσικό το Θεόφραστο Σακελλαρίδη που σημειώνει εκπληκτική επιτυχία, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις ορισμένων. Ο ίδιος ο Σακελλαρίδης περιέγραφε την ιστορική εκείνη πρεμιέρα ως εξής:
Τα πρώτα ελληνικά έργα
Γρήγορα ο ηθοποιός και θιασάρχης Ιωάννης Παπαϊωάννου (1875-1931) με την χρηματική ενίσχυση του Φώτη Σαμαρτζή, Πατρινού δερματεμπόρου, δημιουργεί τον πρώτο αποκλειστικά οπερετικό θίασο, που αφού ανεβάζει επιτυχώς πολλές γαλλικές και αυστριακές οπερέτες, στην πορεία ανεβάζει ελληνικές με πρώτη το "Σία κι αράξαμέ" του Σακελλαρίδη σε (κείμενο Π. Δημητρακόπουλου), που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 8 Μαΐου του 1909 στο θέατρο "Συντάγματος" (Εφημερίδα Σκριπ 22/4/1909 σελ. 1 & 9/5/1909 σελ. 3). Η συγκεκριμένη αποδεικνύεται ότι είναι η πρώτη ελληνική οπερέτα, αν και συχνά, λανθασμένα, θεωρείται ως πρώτη το "Πόλεμος εν πολέμω" του Σαμάρα. Η οπερέτα κερδίζει αμέσως την αγάπη του κοινού εξ αιτίας του εύθυμου περιεχομένου της, τη ωραίας μουσικής και της χρήσης δημοτικής γλώσσας.
Σε λίγο ακολουθούν ο ένας μετά τον άλλον οι θιάσοι "Έλσας Ένκελ", "Κονταράτου", "Αφεντάκη", "Αθηναϊκή Οπερέττα", "Λαγκαδά", "Νίκα" και άλλοι. Το δρόμο που άνοιξε ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης ακολουθούν αμέσως οι:
Μεταξύ των ετών 1910-1940 ανεβάστηκαν περί τις 1000 οπερέτες των ανωτέρω και άλλων συνθετών.
Οι κυριότεροι εκπρόσωποι του είδους
Ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης (1882 ή 83-1950) και ο Νίκος Χατζηαποστόλου (1884-1941) είναι οι κυριότεροι εκπρόσωποί της. Το πιο δημοφιλές έργο του Σακελλαρίδη είναι "Ο Βαφτιστικός" (1918) και του Χατζηαποστόλου "Οι Απάχηδες των Αθηνών" (1921). Ο Σακελλαρίδης έγραψε συνολικά γύρω στις 80 οπερέτες, ενώ ο Χατζηαποστόλου γύρω στις 40.
Η μετά τα μέσα του 1930 εποχή
Η οπερέτα, όπως άλλωστε συνέβη και στην υπόλοιπη Ευρώπη, άρχισε να παρακμάζει μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1930. Ωστόσο εξακολούθησαν να υπάρχουν πολλοί θίασοι οπερέτας και κατά τη διάρκεια της κατοχής και μετά τον πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της δεκετίας του 1950-1960, αρχίζουν να ηχογραφούνται είτε ολόκληρες, είτε αποσπαματικά, είτε διασκευασμένες, δεκάδες οπερέτες κυρίως των Σακελλαρίδη και Χατζηαποστόλου οι οποίες παρουσιάζονταν τακτικά από το Ε.Ι.Ρ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας). Ψυχή αυτής της σοβαρής προσπάθειας αναβίωσης της οπερέτας υπήρξε ο αρχιμουσικός του Ε.Ι.Ρ Τότης Καραλίβανος (1901-1987) τον οποίο πλαισίωναν λυρικοί τραγουδιστές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Σημερινή εποχή
Σήμερα ελληνικές οπερέτες παρουσιάζονται συστηματικά από την Εθνική Λυρική Σκηνή και μέσα στη δεκαετία του 2000 λειτούργησε και η Νέα Σκηνή της Λυρικής στο θέατρο "Ακροπόλ" με εναρκτήριο έργο την οπερέτα του Νίκου Χατζηαποστόλου "Απάχηδες των Αθηνών" που περιόδευσε σε όλη την Ελλάδα με ρεκόρ παραστάσεων. Τα τελευταία χρόνια έχουν ανέβη εκτός από τις δύο επικρατέστερες και πιο πολυπαιγμένες ("Βαφτιστικός" και "Απάχηδες των Αθηνών"), "Το Κορίτσι της γειτονιάς" του Ν. Χατζηαποστόλου, η "Χριστίνα" του Θ. Σακελλαρίδη και το "Μικρόβιο του Έρωτα" του Κ. Γιαννίδη και στην κεντρική σκηνή η "Κρητικοπούλα" του Σπ.Σαμάρα,η "Χαλιμά" του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, "Η Ριρίκα μας" του Στάθη Μάστορα","Κική-Κοκό" του Ιωάννη Κομνηνού.
Αξιοσημείωτη είναι και η παρουσία της Μαντολινάτας Θεσσαλονίκης, η οποία συχνά εκτελεί αποσπάσματα από ελληνικές οπερέτες.
Πρωταγωνιστές της Ελληνικής Οπερέτας
Αναφέρουμε ορισμένους από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές (ηθοποιούς και τραγουδιστές) της Ελληνικής Οπερέτας, κατ΄ αλφαβητική σειρά :
Βασίλης Αυλωνίτης,
Νίκος Αφεντάκης,
Καίτη Βερώνη,
Γιώργος Γαβριηλίδης,
Γιώργος Δαμασιώτης,
Γεώργιος Δράμαλης,
Έλσα Ένγκελ,
Πέτρος Επιτροπάκης,
Ανθή Ζαχαράτου,
Λέλα Ζωγράφου,
Μάρα Θρασυβουλίδου
Μιχάλης Θωμάκος,
Σταύρος Ιατρίδης,
Σωτηρία Ιατρίδου,
Άννα Καλουτά,
Μαρία Καλουτά,
Ολυμπία Καντιώτου-Ριτσιάρδη,
Τάκης Κάσσης,
Μίμης Κοκκίνης,
Σωσώ Κονδύλη,
Μαρία Κούρμη,
Γιώργος Κρίνος,
Μαντινειού Μαρίκα,
Μελπομένη Κολλυβά,
Μιχάλης Κορώνης,
Μιχάλης Κοφινιώτης,
Μαρίκα Κρεβατά,
Πέτρος Κυριακός,
Μιχάλης Κωνσταντίνου,
Αφροδίτη Λαουτάρη,
Ορέστης Μακρής,
Άρης Μαλλιαγρός,
Άγγελος Μαυρόπουλος,
Νίκος Μηλιάδης
Ιούλιος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Ο Ιούλιος, γερμ. Julius (14 Οκτωβρίου 1824 - 1 Ιουνίου 1903) από τον Οίκο του Γκλύξμπουργκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Ελληνική Οπερέτα
Πρωταγωνιστές της Ελληνικής Οπερέτας
Σπύρος Μηλιάδης,
Ιούλιος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και της Λουίζας Καρολίνας, κόρης του Καρόλου, πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
Ελληνική Οπερέτα
Πρωταγωνιστές της Ελληνικής Οπερέτας
Τάκης Μηλιάδης,
Ιούλιος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκόττορπ του Σλέσβιχ. Το 1863 ακολούθησε στην Ελλάδα τον ανιψιό του Γεώργιο Α΄, που μόλις είχε γίνει εκεί βασιλιάς, ως σύμβουλός του. Ενάμιση έτος μετά ο Ιούλιος κάλεσε στο παλάτι επτά πρώην υπουργούς του Όθωνα, εκτοπισμένου βασιλιά της Ελλάδας, για να συζητήσουν την αποπομπή του Γουλιέλμου, κόμη του Σπόννεκ, επίσης συμβούλου του βασιλιά. Όταν ο Γεώργιος Α΄ από μία βόλτα του επέστρεψε στο παλάτι και τους ανακάλυψε, το θεώρησε ως προσπάθεια ενός μέσα στο παλάτι πραξικοπήματος. Προσβεβλημένος ζήτησε από τον θείο του να εγκαταλείψει τη χώρα μέσα σε μία εβδομάδα.
Ελληνική Οπερέτα
Πρωταγωνιστές της Ελληνικής Οπερέτας
Ζαζά Μπριλλάντη,
Ιούλιος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Βιογραφία
Το 1903 απεβίωσε στο Ιτσεχό του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν σε ηλικία 79 ετών, άτεκνος.
Ελληνική Οπερέτα
Πρωταγωνιστές της Ελληνικής Οπερέτας
Μαρίκα Νέζερ,
Ιούλιος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1883 την Ελισάβετ, κόρη του Βολφ φον Τσίγκεζαρ. Με τον γάμο τους, της δόθηκε ο τίτλος της κόμισσας του Ροστ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ελληνική Οπερέτα
Πρωταγωνιστές της Ελληνικής Οπερέτας
Ροζαλία Νίκα,
Ιούλιος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι
Ελληνική Οπερέτα
Πρωταγωνιστές της Ελληνικής Οπερέτας
Πάολα Νικολέσκο,
Νίκος Ντουφεξιάδης,
Ζωζώ Νταλμάς,
Παρασκευάς Οικονόμου,
Σπύρος Πατρίκιος,
Λέλα Πατρικίου,
Γιάννης Πρινέας,
Κούλης Στολίγκας,
Γιάννης Στυλιανόπουλος,
Σπύρος Τριχάς,
Μάνος Φιλιππίδης,
Νίτσα Φιλοσόφου,
Εδμόνδος Φυρστ,
Ηρώ Χαντά,
Μίνα Κυριακού - Χατζηαποστόλου,
Μιχάλης Χελιώτης,
Άγγελος Χρυσομάλης κ.ά
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οπερέτες Κατηγορία:Όπερα στην Ελλάδα
Άδυτον
thumb|Το άδυτο. Λεπτομέρεια σε κάτοψη περίπτερου ναού. Το άδυτον ήταν ένας από τους εσωτερικούς χώρους των αρχαίων ναών.
Χαρακτηριστικό είναι το άδυτο του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς, όπου η Πυθία καθισμένη στον τρίποδα ανακοίνωνε τον χρησμό του Θεού, τον οποίο εν συνεχεία οι ιερείς μετέφεραν στον εκάστοτε πιστό που είχε ζητήσει την βοήθεια.
Ξέρουμε ότι το άδυτο ήταν χωρισμένο από τον σηκό, αφού έτσι το αναφέρει ο Μάρκος Ανναίος Λουκανός.
Στην Ελλάδα οι αρχαίοι ναοί είχαν άδυτο μόνο στην αρχαϊκή εποχή, ενώ στην Μεγάλη Ελλάδα συναντάμε άδυτο και σε ναούς της κλασικής εποχής, π.χ. στην Σελινούντα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Σκλαβοαρχοντία Στρυμόνος
Η Σκλαβοαρχοντία Στρυμόνος ήταν περιοχή, Σκλαβηνία. της Βυζαντινής αυτοκρατορίας που είχε ξεχωριστή διοίκηση από την υπόλοιπη αυτοκρατορία που διοικούνταν με τα Θέματα. Η αρχοντία βρισκόταν στην σημερινή Ελληνική Μακεδονία και περιελάμβανε μεγάλη περιοχή γύρω από τον ποταμό Στρυμόνα, στον σημερινό Νομό Σερρών, όπου είχαν εγκατασταθεί Σλάβοι ή Σκλάβοι όπως λέγονταν τότε.
Η αρχοντία μνημονεύεται σε μεταγενέστερο έγγραφο του 11ου αιώνα χωρίς να είναι γνωστό πότε δημιουργήθηκε ή πως διοικούνταν.
Η εγκατάσταση των Σλάβων στην περιοχή έγινε τον 7ο αιώνα και πιθανόν να είχε γίνει παλαιότερη εγκατάσταση και να προϋπήρχε αρχοντία ή Σκλαβηνία στη περιοχή. Η Αρχοντία ήταν εντεταμένη στην αυτοκρατορία πολιτικά, πλήρωνε φόρους και διατηρούσε ένα είδος αυτονομίας στα πλαίσια του Θέματος Στρυμώνος. Μέχρι τον 9ο αιώνα αναφέρονται αποτυχημένες εξεγέρσεις των κατοίκων που αποδίδεται στους βαρείς φόρους που πλήρωναν. Μέχρι τον 9ο αιώνα οι Σλάβοι της αρχοντίας διέμεναν σε δύσβατα ορεινά σημεία και από τότε φαίνεται να εγκατασταίνονταν σταδιακά στα πεδινά και αργότερα αφομοιώθηκαν. Αναφέρεται η ένταξη τους στον Βυζαντινό στρατό ήδη από τον 7ο αιώνα και ο εκχριστιανισμός τους.
Πηγές
Κατηγορία:Σκλαβηνίες
Σωτήριος Σολιώτης
Ο Σωτήριος Σολιώτης (1894 – 2 Σεπτεμβρίου 1961 ) ήταν Έλληνας νομικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν δισέγγονος του Νικολάου Σολιώτη, αγωνιστή του 1821. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια, η οποία ανέδειξε πολιτικούς και στρατιωτικούς. Σπούδασε νομικά στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Ακολούθησε καριέρα δικαστικού διοριζόμενος το 1929 στη θέση του παρέδρου στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Την περίοδο 1949 - 1951 διετέλεσε διοικητής του Α΄ τμήματος του ΣτΕ ενώ στη συνέχεια, το 1951, διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το θάνατό του, το 1961.
Στην κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης (11 Απριλίου – 11 Αυγούστου 1945). Με δωρεά του στο κράτος λειτουργεί το ομώνυμο κληροδότημα για την συντήρηση του κτιρίου του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1961.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Διοικητές του ΙΚΑ Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας
Ανάγκαστρο
Στη ναυτική τέχνη Ανάγκαστρο ή Ανάγκαστρον (και κοινώς «παρέλα του εργάτη») λέγεται το επιπρόσθετο σχοινί ή συρματόσχοινο που με ένα σύσπαστο επαυξάνεται η δύναμη ανέλκυσης της άγκυρας του βαρούλκου.
Όταν το βαρούλκο αγκύρας (κοινώς: "εργάτης") στα πλοία δυσκολεύεται να ανασύρει την άγκυρα, είτε γιατί αυτή έχει εμπλακεί στο βυθό, είτε γιατί έχει εμπλακεί με άλλη άγκυρα, είτε από άλλη αιτία, τότε προσδένεται στην αλυσίδα (καδένα) ένα σύσπαστο του οποίου το σχοινί ή συρματόσχοινο φέρεται στον «εργάτη» οπότε και πολλαπλασιάζεται η δύναμη ανέλκυσης. Αυτό βέβαια επαναλαμβάνεται αργά αργά μέχρι της απεμπλοκής.
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Λίμνη Βαν
μικρογραφία|δεξιά|350px|Η λίμνη Βαν
Η λίμνη Βαν (τουρκικά: Van Gölü, αρμενικά: Վանա, κουρδικά: Gola Wanê, ελληνικά: Θωσπῖτις λίμνη) είναι η μεγαλύτερη λίμνη στην Τουρκία. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της χώρας, στην επαρχία Βαν. Είναι αλμυρή, αλκαλική λίμνη, στην οποία εκρέουν πολυάριθμα μικρά ρέματα που κατεβαίνουν τα βουνά που την περιτριγυρίζουν. Η λίμνη Βαν είναι μια από τις μεγαλύτερες ενδορεϊκές λίμνες στο κόσμο. Το σημείο στο οποίο εξέρεαν τα νερά της έφραξε από μια ηφαιστειακή έκρηξη του Νεμρούτ στο Πλειστόκαινο. Αν και η λίμνη Βαν βρίσκεται σε υψόμετρο 1.640 μέτρων με δριμείς χειμώνες, δεν παγώνει εξαιτίας της πολύ μεγάλης περιεκτικότητας σε αλάτι, με εξαίρεση το βόρειο ρηχό τμήμα.
Η λίμνη Βαν έχει μήκος 119 χιλιόμετρα και εμβαδόν 3.755 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το μέγιστο βάθος που έχει καταγραφεί είναι 451 μέτρα, ενώ το μέσο βάθος της είναι 171 μέτρα. Η επιφάνεια της λίμνης βρίσκεται σε υψόμετρο 1.640 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι ακτογραμμές έχουν μήκος 430 χιλιόμετρα. Το δυτικό τμήμα της λίμνης είναι βαθύτερο, μια μεγάλη λεκάνη με βάθος μεγαλύτερο από 400 μέτρα που βρίσκεται ανάμεσα στο Τατβάν και το Αχλάτ. Οι ανατολικοί βραχίονες της λίμνης είναι πιο ρηχοί. Ο νοτιοανατολικός βαθαίνει σταδιακά και έχει μέγιστο βάθος 250 μέτρα στο σημείο που ενώνεται με την υπόλοιπη λίμνη, ενώ ο βορειοανατολικός (Ερτσίς) είναι πιο ρηχός, με μέσο βάθος 50 μέτρα.
Η λίμνη είναι έντονα αλκαλική (με πεχά 9,7–9,8) και πλούσια σε ανθρακικό νάτριο και άλλα άλατα, τα οποία εξάγονται μέσω εξάτμισης και χρησιμοποιούνται ως απορρυπαντικά. Το μόνο είδος ψαριού που μπορεί να ζει στα νερά της λίμνης είναι το είδος Alburnus tarichi.
Παραπομπές
Βαν Βαν Κατηγορία:Αρμενικά υψίπεδα Κατηγορία:Δυτική Αρμενία
Η Σοφία του Ιησού Χριστού
To Η Σοφία του Ιησού Χριστού είναι ένα από τα πολλά γνωστικά κείμενα από τους κώδικες της Ναγκ Χαμαντί, που ανακαλύφθηκαν στην Αίγυπτο το 1945. Το ίδιο το κοπτικό χειρόγραφο χρονολογείται στον 4ο αιώνα. Ωστόσο, συμπληρώνεται από μερικά κομμάτια στα ελληνικά που χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα, υποδηλώνοντας μια παλαιότερη ημερομηνία. Το κείμενο έχει έντονες ομοιότητες με την Επιστολή του Ευγνώστου (Epistle of Eugnostos), η οποία βρίσκεται επίσης στους κώδικες της Ναγκ Χαμαντί, αλλά με προσθήκη χριστιανικής διαμόρφωσης και επέκτασης.
Ιστορικό
Η συζήτηση σχετικά με τη χρονολόγηση είναι κρίσιμη, καθώς ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αντικατοπτρίζει τα «αληθινά, καταγεγραμμένα, λόγια» του Ιησού, κάτι που είναι δυνατό αν επρόκειτο το κείμενο να χρονολογηθεί από τον 1ο αιώνα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι, στην πραγματικότητα, πολύ αργότερα, και αποτελεί μια αναξιόπιστη δευτερεύουσα πηγή (στην καλύτερη περίπτωση εκ των υστέρων πηγή).
Οι περισσότεροι μελετητές υποστηρίζουν ότι το κείμενο είναι Γνωστικής προέλευσης, με βάση τις ομοιότητες μεταξύ των μυστικιστικών διδασκαλιών που βρίσκονται στο ίδιο το κείμενο και των τυπικών Γνωστικών θεμάτων. Ιδιαίτερα μυστικιστικό, το περιεχόμενο αυτού του κειμένου αφορά τη δημιουργία θεών, αγγέλων και του σύμπαντος με έμφαση στην άπειρη και μεταφυσική αλήθεια. "Ο τέλειος σωτήρας είπε: «Ελάτε (εσείς) από σημεία που δεν φαίνονται μέχρι το τέλος εκείνων που φαίνονται, και η ίδια η εκπομπή της σκέψης θα σας αποκαλύψει πώς η πίστη σε αυτά που είναι αόρατα βρέθηκε σε αυτά που φαίνονται, αυτά που ανήκουν στον Ξεχασμένο Πατέρα. Όποιος έχει τα αυτιά να ακούσει, ας ακούσει!». — Η Σοφία του Ιησού Χριστού"Το κείμενο αποτελείται από 13 ερωτήσεις των μαθητών και ακολουθούν σύντομες ομιλίες από τον Ιησού ως απάντηση:
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόκρυφα Κατηγορία:Γνωστικά κείμενα
Ιατρός
thumb|right|300px|«Ο γιατρός» του Luke Fildes (πίνακας του 1891, λεπτομέρεια) Ο θεραπευτής, ιατρός ή γιατρός είναι επαγγελματίας υγείας που εξασκεί την ιατρική, η οποία σχετίζεται με την προαγωγή, τη διατήρηση και την επαναφορά της ανθρώπινης υγεία ς μέσω της μελέτης, της διάγνωσης και της θεραπείας των ασθενειών, των τραυματισμών και άλλων φυσικών και πνευματικών διαταραχών. Οι Ιατροί μπορεί να επικεντρώνουν την πρακτική τους σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενειών, τύπων ασθενών, ή μεθόδους θεραπείας - οπότε είναι γνωστοί ως ιατροί με ειδικότητα σε συγκεκριμένο αντικείμενο - ή να έχουν την ευθύνη για τη προώθηση της συνεχιζόμενης και περιεκτικής ιατρικής φροντίδας σε μεμονωμένα άτομα, οικογένειες και κοινότητες - οπότε αποκαλούνται γενικοί ιατροί. Η εξάσκηση της ιατρικής απαιτεί κατάλληλη γνώση ακαδημαϊκών μαθημάτων (όπως η ανατομία και η φυσιολογία) καθώς και των ασθενειών και των θεραπειών τους - της επιστήμης της ιατρικής - και επαρκή γνώση της εφαρμοσμένης ιατρικής - δηλαδή της τέχνης και των δεξιοτήτων της ιατρικής. Και ο ρόλος αλλά και η έννοια του θεραπευτή διαφέρουν από μέρος σε μέρος. Οι ικανότητες και άλλες παράμετροι ποικίλουν, αλλά υπάρχουν και κάποια κοινά στοιχεία, όπως η ιατρική ηθική, που απαιτεί οι θεραπευτές να δείχνουν αφοσίωση, συμπόνοια και καλοσύνη προς τους ασθενείς τους.
Ειδικός στην Εσωτερική Παθολογία
Παγκοσμίως ο όρος θεραπευτής/ιατρός/γιατρός αναφέρεται στον ειδικό της εσωτερικής παθολογίας ή σε κάποια από τις πολλές υποειδικότητές της (κυρίως σε αντίθεση με έναν ειδικό στη χειρουργική). Αυτή η σημασία του θεραπευτή/ιατρού αποπνέει μια αίσθηση εμπειρογνωμοσύνης στη θεραπεία με φάρμακα και θεραπευτικές πρακτικές, σε αντίθεση με τις διαδικασίες που ακολουθούν οι χειρούργοι.
Ο όρος αυτός ισχύει για τουλάχιστον εννιακόσια χρόνια στην Αγγλική: οι θεραπευτές/ιατροί και οι χειρουργοί κάποτε ήταν μέλη ξεχωριστών επαγγελμάτων και παραδοσιακά θεωρούνταν ανταγωνιστές. Η τρίτη έκδοση του Συνοπτικότερου Αγγλικού Λεξικού της Οξφόρδης, αναφέρει ένα απόσπασμα της Μέσης Αγγλικής ήδη από το 1400, το οποίο δείχνει αυτή την αντίθεση: "Ο Lord, whi is it so greet difference betwixe a cirugian and a physician."
Ο Ερρίκος Η΄ χορήγησε ένα καταστατικό στο Royal College of Physicians του Λονδίνου το 1518. Δεν ήταν πριν από το 1540 που χορήγησε ένα χωριστό καταστατικό στην Company of Barber/Surgeons (πρόγονος του Royal College of Surgeons. Τον ίδιο χρόνο η αγγλική μοναρχία εγκαθίδρυσε την Έδρα του Καθηγητή Φυσικής Κατάστασης στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Νεότερα πανεπιστήμια πιθανόν να περιέγραφαν έναν τέτοιο ακαδημαϊκό ως καθηγητή της εσωτερικής παθολογίας. Ως εκ τούτου, τον 16ο αιώνα, η ειδικότητα της φυσικής κατάστασης σήμαινε χονδρικά αυτό που κάνει σήμερα η εσωτερική παθολογία.
Σήμερα, ένας ειδικός θεραπευτής/ιατρός στις ΗΠΑ μπορεί να περιγραφεί ως ειδικός εσωτερικής παθολογίας. Άλλος ένας όρος ο «ειδικός νοσοκομειακός ιατρός» εισήχθη το 1996, για να περιγράψει τους Αμερικάνους ειδικούς στην εσωτερική παθολογία, οι οποίοι εργάζονται εκτενώς ή αποκλειστικά σε νοσοκομεία. Τέτοιοι «νοσοκομειακοί ιατροί» σήμερα αποτελούν το 19% όλων των Αμερικανών γενικών ιατρών της εσωτερικής παθολογίας, οι οποίοι συχνά αποκαλούνται γενικοί ιατροί στις χώρες της Κοινοπολιτείας.
Αυτή η γνήσια χρήση του όρου, όπως διακρίνεται από τη χειρουργική, είναι κοινή στις περισσότερες χώρες του κόσμου συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου και των άλλων χωρών της Κοινοπολιτείας (δηλαδή στην Αυστραλία, το Μπανγκλαντές, την Ινδία, τη Νέα Ζηλανδία, το Πακιστάν, τη Νότια Αφρική, τη Σρι Λάνκα, τη Ζιμπάμπουε), καθώς επίσης και σε μέρη με ποικιλομορφία, όπως η Βραζιλία, το Χονγκ Κονγκ, η Ινδονησία, η Ιαπωνία, η Ιρλανδία και η Ταϊβάν. Σε τέτοια μέρη, είναι διαδεδομένοι οι πιο γενικοί αγγλικοί όροι όπως ιατρός και "ιατρικός θεραπευτής", περιγράφοντας με αυτούς κάθε ειδικότητα θεραπευτή (τον οποίο ένας Αμερικάνος πιθανότατα θα αποκαλούσε ιατρό με την ευρεία έννοια). Στις χώρες της Κοινοπολιτείας, ειδικοί παιδίατροι και γηρίατροι επίσης περιγράφονται ως ειδικοί ιατροί, οι οποίοι έχουν εξειδικευτεί στην ηλικία του ασθενούς παρά στο οργανικό σύστημα.
Θεραπευτής/Ιατρός και Χειρούργος
Σε όλο τον κόσμο ο συνδετικός όρος ''Ιατρός και Χειρουργός χρησιμοποιείται για να περιγράψει είτε έναν γενικό ιατρό ή κάθε ιατρό που ασκεί το επάγγελμα της ιατρικής, ανεξαρτήτως ειδικότητας. Αυτή η χρήση ακόμη δείχνει την αυθεντική σημασία του ιατρού και διατηρεί την παλιά διαφοροποίηση ανάμεσα στον ιατρό που εξασκεί την ειδικότητα της φυσικής κατάστασης και σε έναν χειρούργο. Ο όρος ίσως χρησιμοποιήθηκε από τα κρατικά ιατρικά συμβούλια των ΗΠΑ και από αντίστοιχους φορείς στις επαρχίες του Καναδά, για να περιγράψει κάθε γενικό ιατρό.
Βόρεια Αμερική
Στη σύγχρονη αγγλική γλώσσα ο όρος θεραπευτής/ιατρός χρησιμοποιείται με δύο βασικούς τρόπους, με σχετικά ευρείες και στενές σημασίες αντίστοιχα. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ιστορίας και συχνά μας μπερδεύει. Αυτές οι σημασίες και οι ποικιλομορφίες εξηγούνται παρακάτω.
Στις ΗΠΑ και στον Καναδά, ο όρος θεραπευτής/ιατρός περιγράφει όλους τους επαγγελματίες που ασκούν το ιατρικό επάγγελμα και διαθέτουν ένα επαγγελματικό πτυχίο ιατρικής. Ο Αμερικάνικος Ιατρικός Σύλλογος που ιδρύθηκε το 1847 καθώς επίσης και η Αμερικανική Οστεοπαθητική Ένωση που ιδρύθηκε το 1897, και οι δύο χρησιμοποιούν επί του παρόντος τον όρο θεραπευτή/ιατρό για να περιγράψουν τα μέλη τους. Ωστόσο, το Αμερικανικό Κολέγιο Ιατρών, που ιδρύθηκε το 1915, δεν το κάνει: χρησιμοποιεί τον τίτλο του θεραπευτή/ιατρού με την αρχική του έννοια.
Αμερικανοί Θεραπευτές/Ιατροί
Ένας ιατρός εκπαιδευμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει είτε ένα πτυχίο Ιατρού Φαρμάκων, και χρησιμοποιεί τα αρχικά "M.D." ή έχει πτυχίο Ιατρού Οστεοπαθητικής Ιατρικής και χρησιμοποιεί τα αρχικά "D.O." Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής τους στην ιατρική σχολή, τόσο ο Ιατρός Φαρμάκων (MD) όσο και ο Ιατρός της Οστεοπαθητικής Ιατρικής (DO), με τα διπλώματά τους, έχουν τα ίδια δικαιώματα εξάσκησης στις ειδικότητες και τις υποειδικότητες της ιατρικής. Οι ιατρικές σχολές της οστεοπαθητικής στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναλυτικό πρόγραμμα πολύ παρόμοιο με τις ιατρικές σχολές MD με την προσθήκη της οστεοπαθητικής επεμβατικής ιατρικής, η οποία επικεντρώνεται στην πρόσθετη εκπαίδευση στο μυοσκελετικό σύστημα.
Οι απόφοιτοι των οστεοπαθητικών ιατρικών σχολών των Ηνωμένων Πολιτειών (Οστεοπαθητικοί) δεν πρέπει να συγχέονται με τους οστεοπαθολόγους, οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι στα Ευρωπαϊκά και τα κράτη της Κοινοπολιτείας. Οι Οστεοπαθολόγοι (ο όρος χρησιμοποιείται για τους μη εκπαιδευμένους επαγγελματίες που ασκούν την επεμβατική οστεοπαθητική) δεν είναι ιατροί. Η εκπαίδευσή τους είναι παρόμοια με τη φυσική θεραπεία και δεν έχουν άδεια να συνταγογραφούν φάρμακα ή να εκτελούν χειρουργικές επεμβάσεις.
Ποδίατροι
Επίσης, στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Αμερικανική Ιατρική Ένωση Ποδιατρικής (ΑΡΜΑ) ορίζει τους ποδίατρους σαν ιατρούς και χειρούργους που εμπίπτουν στο τμήμα χειρουργικής στα νοσοκομεία. Μπορούν να εκπαιδεύονται με το πτυχίο του Ιατρού Ποδιατρικής Ιατρικής (DPM). Αυτός ο τίτλος σπουδών είναι επίσης διαθέσιμος σε ένα Καναδικό πανεπιστήμιο, με την ονομασία Université du Québec à Trois-Rivières. Οι μαθητές τυπικά απαιτείται να ολοκληρώσουν μία πρακτική άσκηση στην Νέα Υόρκη πριν την απόκτηση του επαγγελματικού τίτλου σπουδών τους.
Έλλειψη
Πολλές χώρες στον αναπτυσσόμενο κόσμο έχουν το πρόβλημα της έλλειψης ιατρών. Η έλλειψη ιατρών μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη εξάπλωση ασθενειών, όπως η επιδημία του ιού Έμπολα στη Δυτική Αφρική. Το 2015, η Ένωση των Αμερικάνικων Κολεγίων Ιατρικής προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα αντιμετωπίσουν μία έλλειψη ιατρών γύρω στους 90.000 μέχρι το 2025.