cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκάκι)
Ίδρυση
Ο Τερεζάκης είχε προτείνει σε μία από τις γενικές συνελεύσεις του ερυθρόλευκου συλλόγου τη δημιουργία του συγκεκριμένου τμήματος, ωστόσο η πλειοψηφία των μελών του διοικητικού συμβουλίου δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προοπτική αυτή και δεν συμφώνησε με την πρότασή του. Ο Τερεζάκης αγαπούσε ιδιαίτερα το συγκεκριμένο άθλημα, το οποίο είχε αρχίσει να αναπτύσσει τη φήμη του σε αρκετές χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, καθώς ένα χρόνο νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 20 Ιουλίου 1924, είχε ιδρυθεί για πρώτη φορά στο Παρίσι της Γαλλίας η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία υπό την προεδρία του Αλεξάντερ Ρουέμπ.
Παρά την αρχική άρνηση της πλειοψηφίας των μελών της διοίκησης του Ολυμπιακού, ο Τερεζάκης αποφάσισε να προχωρήσει μόνος του στη δημιουργία του τμήματος αυτού, όντας μάλιστα και ο μοναδικός χρηματοδότης του.
Πρώτες επιτυχίες και μετέπειτα παύση λειτουργίας
Αρχικά, ο Τερεζάκης στελέχωσε το τμήμα με 3-4 Έλληνες σκακιστές, οι οποίοι βοήθησαν το σύλλογο να πάρει μέρος στις διάφορες ανεπίσημες ετήσιες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν στην Αθήνα και τον Πειραιά και αφορούσαν το σκάκι. Μάλιστα, η παρουσία του Ολυμπιακού στις εκδηλώσεις αυτές αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη καθώς ο σύλλογος κατάφερε να κατακτήσει δύο από τους ανεπίσημους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε, και συγκεκριμένα το Διασυλλογικό Κύπελλο Συλλόγων Πειραιά (1925) και το Εσωτερικό Πρωτάθλημα Σκάκι Πειραιά (1926). Ο λόγος που οι σκακιστικοί σύλλογοι της εποχής συμμετείχαν σε ανεπίσημα τουρνουά και κύπελλα πόλεων ήταν διότι δεν είχε ιδρυθεί τότε κάποια σκακιστική ομοσπονδία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κάποιο επίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα σκακιού.
Οι επιτυχίες του ερυθρόλευκου συλλόγου στις εκδηλώσεις αυτές οδήγησαν τον Τερεζάκη σε μια εκ νέου προσπάθεια να μεταπείσει τα υπόλοιπα μέλη της τότε διοίκησης του Ολυμπιακού προκειμένου να βοηθήσουν για τη λειτουργία και την περαιτέρω ενίσχυση του τμήματος. Εν αντιθέσει με την πρώτη προσπάθεια του Τερεζάκη, η δεύτερη είχε περισσότερους υποστηρικτές, ειδικά και μετά τις επιτυχίες του συλλόγου σε τοπικό επίπεδο. Τελικά, προς αποφυγήν εσωτερικών διαμαχών μεταξύ των μελών της διοίκησης του Ολυμπιακού, αλλά και λόγω της απροθυμίας του Τερεζάκη να συνεχίσει να αποτελεί τον μοναδικό χρηματοδότη ολόκληρου του τμήματος, αποφασίστηκε ομόφωνα το 1926 η παύση της λειτουργίας του.
Το σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού παρέμεινε ανενεργό για κάτι λιγότερο από πέντε δεκαετίες, καθώς ενδιάμεσα, κανείς από τους διατελέσαντες προέδρους του ερυθρόλευκου συλλόγου δεν έδειξε σοβαρό ενδιαφέρον για την επανεμφάνιση και την επαναλειτουργία του συγκεκριμένου τμήματος, παρά την ίδρυση της αντίστοιχης Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας το 1948, η οποία έδωσε περισσότερη επισημότητα στο συγκεκριμένο άθλημα.
Προσπάθεια αναγέννησης
Το 1972, την προεδρία του Ολυμπιακού ανέλαβε ο Νίκος Γουλανδρής, ο οποίος προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις να ενισχύσει τον σύλλογο σε όλα τα επίπεδα σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα και το σύλλογο, αυτή της χούντας των συνταγματαρχών.
Φυσικά, το μέχρι τότε ανενεργό σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού, δεν μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, με τον Γουλανδρή να προχωράει στην άμεση επανεμφάνιση και επαναλειτουργία του. Μάλιστα, ο Νίκος Γουλανδρής κατόρθωσε με αστραπιαίες κινήσεις να οργανώσει από την αρχή το τμήμα, να το στελεχώσει με αξιόλογους αθλητές και να το βοηθήσει να λάβει μέρος στο πανελλήνιο διασυλλογικό κύπελλο σκακιού του 1972.
Τον Ολυμπιακό στελέχωσαν πολλοί αθλητές του Πειραϊκού Ομίλου Σκακιστών (Π.Ο.Σ.), ο οποίος αποτελεί μέχρι και σήμερα έναν από τους ιστορικότερους ελληνικούς σκακιστικούς συλλόγους. Μάλιστα, ο Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών είναι ο αρχαιότερος σήμερα σκακιστικός σύλλογος με συνεχή και αδιάλειπτη παρουσία στη σκακστική ζωή της Ελλάδος εδώ και δεκαετίες, ενώ είναι και ο μόνος σύλλογος από αυτούς που ίδρυσαν την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία το 1948, ο οποίος έχει καταφέρει να επιβιώσει μέχρι σήμερα.
Επρόκειτο για μία μεγάλη επιτυχία του Γουλανδρή να καταφέρει να στελεχώσει τόσο γρήγορα το νεοεπανασυσταθέν σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού με αθλητές ενός τόσο ιστορικού σωματείου.
Οριστική αδρανοποίηση
Ο Νίκος Γουλανδρής κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες ώστε να κρατήσει το σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού σε υψηλό επίπεδο, ωστόσο τα περισσότερα μέλη της τότε διοίκησης του Ολυμπιακού ασχολούνταν περισσότερο με τα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου που σημείωναν πανελλήνιες επιτυχίες με αποτέλεσμα να μείνει μόνος του στην προσπάθεια αυτή και τελικά να εγκαταλείψει και αυτός το σκακιστικό τμήμα το οποίο παρήκμαζε με αργούς και σταθερούς ρυθμούς. Το 1974, ένα χρόνο πριν το τέλος της προεδρίας του Γουλανδρή, το σκακιστικό τμήμα του Ολυμπιακού σταμάτησε και επίσημα τη λειτουργία του.
Το τμήμα παραμένει ανενεργό μέχρι και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκακι Ο
Αεροδρόμιο Κίλουα Μασόκο
Το Αεροδρόμιο Κίλουα Μασόκο (αγγλ.: Kilwa Masoko Airport / σουαχ.: Uwanja wa Ndege Kilwa Masoko) IATA: KIY και ICAO: HTKI, είναι αεροδρόμιο που εξυπηρετεί την πόλη Κίλουα Μασόκο (Kilwa Masoko), στην Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) της Τανζανίας. Πρόκειται για ένα από τα τρία αεροδρόμια που εξυπηρετούν το βόρειο Λίντι.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Τανζανία
Σμυνερονήσι Πάτμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάτμου Κατηγορία:Σύμπλεγμα Αρκών
Μακάριος Μάγνης
Ο Μακάριος Μάγνης ήταν χριστιανός επίσκοπος και συγγραφέας. Έζησε στα τέλη του 4ου και στις αρχές του 5ου αιώνα.
Βίος-έργο
Για την ζωή του δεν έχουμε πληροφορίες. Ο Πατριάρχης Φώτιος Α´ μας πληροφορεί πως στην σύνοδο στην Δρυ (403) ο Μακάριος Μάγνης ήταν ένας εκ των κατηγόρων του Ηρακλείδη, πρόσωπο φίλα προσκείμενο του Ιωάννη Χρυσόστομου,  άρα ο Μακάριος ήταν αντιχρυσοστομικός. Το Μάγνης αφορά την επισκοπή Μαγνησίας (σημερινή Manisa) της Λυδίας και όχι της Καρίας.
Συγγραφικό έργο
Μας έχει σωθεί έργο του με τίτλο Αποκριτικός με το οποίο απαντά σε επιθέσεις σε βάρος του χριστιανισμού ενός εθνικού. Η δομή του έργου είναι πενταμερής. Πρόκειται για μια οιονεί συζήτηση διάρκειας πέντε ημερών με κάποιον ανώνυμο φιλόσοφο. Στην πραγματικότητα έχει συγκεντρώσει θέσεις αντιχριστιανικές από κάποιο σύγγραμμα και τις ανατρέπει κατά ομάδες. Το βιβλίο αυτό του εθνικού συγγραφέα δεν έχει ταυτιστεί ακριβώς. Οι ερευνητές είναι διχασμένοι μεταξύ του ήδη απολεσθέντος Αληθή λόγου του Ιεροκλή (πέθανε περί το 408) και ήταν ένας ανώτερος κρατικός υπάλληλος φιλοσοφών και μεταξύ των δεκαπέντε βιβλίων Κατά χριστιανών του νεοπλατωνικού Πορφύριου. Ίσως ο Μακάριος είχε υπόψιν του επιτομή του έργου αυτού ή άλλο μικρότερο έργο ομόφρονα του Πορφύριου. Η δομή του Αποκριτικού είναι εξηγητική και παρακολουθεί τα καινοδιαθηκικά χωρία και γεγονότα.
Θεολογία Μακάριου Μάγνητος
Ανεπτυγμένη και συγκροτημένη θεολογία δεν έχουμε. Ωστόσο δεν αγνοεί τον Απολιναρισμό, εναντιον του οποίου προβάλει την πλήρη ανθρωπότητα στον Χριστό και δεν αγνοεί την αντιοχειανή χριστολογική επιχειρηματολογία (Διόδωρος Ταρσού), έναντι της οποίας τονίζει το Λόγος-σάρξ, προκειμένου να μην ερμηνευθέι η ενανθρώπηση ως ένωση του θείου Λόγου με απαρτισμένο άνθρωπο.
Πηγές
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Μυκηναϊκός κρατήρας των πολεμιστών (Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π1426)
Το Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π1426 είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε στην «οικία του κρατήρα των πολεμιστών» στην ακρόπολη των Μυκηνών.
Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
Ο μεγάλος πήλινος κρατήρας είναι ζωγραφισμένος με δύο σκηνές πολεμιστών. Στην εμπρόσθια εικόνα, στοιχισμένη σειρά οπλισμένων ανδρών βαδίζει προς τα δεξιά. Είναι οπλισμένοι με κράνος, θώρακα και κνημίδες, ενώ κρατούν ασπίδα και δόρυ. Στο δόρυ είναι δεμένο το σακίδιό τους. Ενώ οι πολεμιστές αναχωρούν, μια γυναίκα που μένει πίσω σηκώνει το χέρι σε ένδειξη αποχαιρετισμού. Στην πίσω εικόνα άλλοι πολεμιστές, όμοια οπλισμένοι που φορούν όμως διαφορετικό κράνος, κραδαίνουν το δόρυ τους. Το αγγείο είναι διακοσμημένο με πουλιά και ένα ανάγλυφο βουκράνιο. Βρέθηκε θραυσμένο και έχει αποκατασταθεί, αν και λείπουν κάποια τμήματα. Το εύρημα είναι εξαίρετο δείγμα μυκηναϊκής αγγειογραφίας του εικονιστικού ρυθμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίας κεραμικής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας Κατηγορία:Κρατήρας Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Αντμίρ Μεχμέντι
Ο Αντμίρ Μεχμέντι (16 Μαρτίου 1991) είναι Ελβετός ποδοσφαιριστής αλβανικής καταγωγής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Βόλσμπουργκ και την εθνική ομάδα της Ελβετίας.
Ο Μεχμέντι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ζυρίχη το 2008, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2012, οπότε και αποκτήθηκε από τη Δυναμό Κιέβου, αλλά τη δεύτερη χρονιά στην ομάδα δόθηκε δανεικός στη Φράιμπουργκ, η οποία τον απέκτησε για 6 εκατομμύρια ευρώ. Έπειτα αποκτήθηκε από τη Μπάγερν Λεβερκούζεν, με την οποία αγωνίστηκε για τρεις σαιζόν και έπειτα αποκτήθηκε από τη Βόλσμπουργκ για 8 εκατομμύρια ευρώ.
Ο Μεχμέντι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Ελβετίας το 2011 και έκτοτε έχει 65 συμμετοχές και 9 τέρματα με το εθνόσημο της Ελβετίας. Ήταν μέλος της ομάδας που εκπροσώπησε την Ελβετία στο Μουντιάλ 2014 και στο Euro 2016, σκοράροντας μία φορά σε κάθε διοργάνωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζυρίχη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πρόσωπα σλαβομακεδονικής καταγωγής Κατηγορία:Ελβετοί αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Βάλον Μπεχράμι
Ο Βάλον Μπεχράμι (19 Απριλίου 1985) είναι Ελβετός διεθνής ποδοσφαιριστής αλβανικής-κοσοβαρικής καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος με τη Τζένοα.
Ο Μπεχράμι ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα από τη Λουγκάνο το 2002 και την επόμενη χρονιά πήρε μεταγραφή για την ιταλική Τζένοα, ενώ την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στη Βερόνα. Το 2005 αποκτήθηκε από τη Λάτσιο σε καθεστώς συνιδιοκτησίας για 2,7 εκατομμύρια. Το 2008 αποκτήθηκε από τη Γουέστ Χαμ έναντι 5 εκατομμυρίων λιρών. Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τη Φιορεντίνα, τη Νάπολη, το Αμβούργο, τη Γουότφορντ, την Ουντινέζε και τη Σιόν.
Ο Μπεχράμι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Ελβετίας το 2005 και έκτοτε έχει 83 συμμετοχές με το εθνόσημο και έχει σκοράρει δύο φορές. Ήταν μέλος της αποστολής της Ελβετίας σε τέσσερα παγκόσμια κύπελλα και στα Euro 2008 και Euro 2016. Είναι ο πρώτος παίκτης ο οποίος έχει αγωνιστεί για την Ελβετία σε τέσσερα συνεχόμενα Μουντιάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κοσοβάροι Κατηγορία:Ελβετοί αλβανικής καταγωγής
Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή του Άνκορεϊτζ
Η Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή του Άνκορεϊτζ (Archidioecesis Ancoragiensis, Archdiocese of Anchorage) είναι μια εκκλησιαστική περιοχή ή διοίκηση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στις βορειοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία αποτελείται από διάφορα διαμερίσματα και επαρχίες της πολιτείας της Αλάσκας. Η Αρχιεπισκοπή διοικείται από έναν ιεράρχη Αρχιεπίσκοπο, πάστορα της μητέρας εκκλησίας στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Οικογένειας του Άνκορεϊτζ.
Ιστορικά στοιχεία
Η Αρχιεπισκοπή του Άνκορεϊτζ σχηματίστηκε στις 22 Ιανουαρίου 1966 από τον Πάπα Παύλο ΣΤ΄. Οι περιοχές που περιλήφθηκαν στα εδάφη της Αρχιεπισκοπής προήλθαν από την Μητρόπολη του Τζούνο. Ο αυξανόμενος πληθυσμός του Άνκορεϊτζ και η συνεχής ανάπτυξη της κοινότητας δικαιολογούσαν τη δημιουργία μιας νέας Αρχιεπισκοπής στην πόλη σε αντίθεση με την μετατροπή της ήδη υπάρχουσας Μητρόπολης του Τζούνο σε αυτή τη θέση.
Η Αρχιεπισκοπή έχει δεχτεί αρκετές επισκέψεις από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄, με πιο χαρακτηριστική εκείνη του 1981, όταν λειτούργησε στο κεντρικό πάρκο του Άνκορεϊτζ ενώπιον 100.000 ατόμων.
Κατάλογος Αρχιεπισκόπων
Οι παρακάτω έχουν αποτελέσει Αρχιεπίσκοποι του Άνκορεϊτζ από την ίδρυση της Αρχιεπισκοπής το 1966:
Εκδόσεις
Η Αρχιεπισκοπή του Άνκορεϊτζ εκδίδει μια μηνιαία εφημερίδα την «Καθολική Άγκυρα», η οποία έχει περίπου 11.000 συνδρομητές. Η εφημερίδα εκδίδεται από τον Απρίλιο του 1999.
Μητροπόλεις
Η εκκλησιαστική επαρχία του Άνκορεϊτζ περιλαμβάνει το σύνολο της πολιτείας της Αλάσκας καθώς και τις παρακάτω διοικήσεις:
Ορθόδοξη Σύνοδος (Αλβανία)
Η Ορθόδοξη Σύνοδος ήταν σύνοδος η οποία έλαβε χώρα στις 13 Σεπτεμβρίου 1922, στο Μπεράτ της Αλβανίας, μεταξύ Αλβανών Ορθόδοξων, η οποία αποφάσισε την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Αλβανίας. Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Συνόδου, η λειτουργία ήταν δυνατό να τελεστεί μόνον στην αλβανική γλώσσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολική Ορθοδοξία στην Αλβανία
Ντορίν Βένεκαμπ
Η Ντορίν Βένεκαμπ (γενν. 5 Απριλίου 1995) είναι Γερμανίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 25 μέτρα με πιστόλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Άλις Λίντελ
Η Άλις Πλαίζανς Χάργκρηβς (Alice Pleasance Hargreaves), γεννηθείσα Άλις Πλαίζανς Λίντελ (Alice Pleasance Liddell, 4 Μαΐου 1852 - 16 Νοεμβρίου 1934) ήταν ένα παιδί στα μέσα του 19ου αιώνα, η οποία υπήρξε η έμπνευση για τον κύριο χαρακτήρα Αλίκη, στα βιβλία Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων και Μες στον καθρέφτη και τι βρήκε η Αλίκη εκεί από τον Λιούις Κάρρολ.
Νεαρή ηλικία
Η Άλις Πλαίζανς Λίντελ ήταν το τέταρτο από τα δέκα παιδιά του Χένρυ Λίντελ, του πρύτανη του Κολλεγίου Christ Church του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ενός από τους συντάκτες του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ και της συζύγου του Λορίνα Ρηβ. Είχε δύο μεγαλύτερους αδελφούς, τον Χάρρυ (Έντουαρντ Χάρρυ Λίντελ, 6 Σεπτεμβρίου 1847 – 14 Ιουνίου 1911) και τον Άρθουρ (Τζέημς Άρθουρ Λίντελ, 28 Δεκεμβρίου 1850 – 27 Νοεμβρίου 1853), μια αδελφή την Λορίνα (Λορίνα Σάρλοτ 'Ίνα' Λίντελ, 11 Μαΐου 1849 – 29 Oκτωβρίου 1930) και έξι νεαρά αδέλφια, συμπεριλαμβανομένης της αδελφής της Ήντιθ (Ήντιθ Μαίρυ Λίντελ, Άνοιξη 1854 – 26 Ιουνίου 1876) και του αδερφού της Φρέντερικ (Φρέντερικ Φράνσις Λίντελ, 7 Ιουνίου 1865 – 19 Μαρτίου 1950), ο οποίος έγινε δικηγόρος και ανώτερος δημόσιος υπάλληλος.
Την εποχή της γέννησής της, ο πατέρας της Άλις ήταν ο διευθυντής της σχολής του Ουέστμινστερ, αλλά σύντομα διορίστηκε πρύτανης στο κολλέγιο Christ Church, του πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Η οικογένεια Λίντελ μετακόμισε στην Οξφόρδη το 1856. Σύντομα μετά από αυτή την μετακόμιση, η Αλίκη συναντήθηκε με τον Λιούις Κάρρολ, ο οποίος συναντήθηκε με την οικογένεια ενώ φωτογράφιζε τον καθεδρικό ναό στις 25 Απριλίου 1856. Έγινε στενός φίλος της οικογένειας Λίντελ τα επόμενα χρόνια.
Η Αλίκη ήταν τρία χρόνια νεότερη από τη Λορίνα και δύο χρόνια μεγαλύτερη από την Ήντιθ και οι τρεις αδελφές ήταν συνεχείς σύντροφοι από την παιδική ηλικία. Αυτή και η οικογένειά της περνούσαν τακτικά τις διακοπές τους στο σπίτι διακοπών τους Πενμόρφα, το οποίο αργότερα έγινε το Gogarth Abbey Hotel, στη δυτική ακτή του Λλάντουντνο στη Βόρεια Ουαλία.
Όταν η Άλις Λίντελ ήταν νεαρή γυναίκα, ξεκίνησε μια μεγάλη περιοδεία της Ευρώπης με τη Λορίνα και την Ήντιθ. Μια ιστορία έχει καταστήσει την Άλις σε ρομαντική σχέση με τον Λεοπόλδο, Δούκα του Όλμπανυ, τον νεότερο γιο της Βασίλισσας Βικτωρίας, κατά τα τέσσερα χρόνια που πέρασε στο κολλέγιο Christ Church, αλλά τα στοιχεία για αυτό είναι αραιά. Είναι αλήθεια ότι χρόνια αργότερα, ο Λεοπόλδος ονόμασε το πρώτο του παιδί Αλίκη και ενήργησε ως νονός στον δεύτερο γιο της Άλις, Λίοπολντ. Ωστόσο, είναι πιθανόν η κόρη του Λεοπόλδου να ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της νεκρής αδελφής του Αλίκης, Μεγάλης Δούκισσας της Έσσης. Ένας πρόσφατος βιογράφος του Λεοπόλδου υποδεικνύει ότι είναι πολύ πιθανότερο η αδελφή της Αλίς, Ήντιθ να ήταν ο πραγματικός αποδέκτης της προσοχής του Λεοπόλδου. Η Ήντιθ πέθανε στις 26 Ιουνίου 1876, πιθανώς από ιλαρά ή περιτονίτιδα (οι μαρτυρίες διαφέρουν) λίγο πριν παντρευτεί με τον Ώμπρεϋ Χάρκουρτ, παίκτη κρίκετ.
Μετέπειτα ζωή
Η Άλις Λίντελ παντρεύτηκε τον Ρέτζιναλντ Χάργκρηβς, επίσης έναν παίκτη κρίκετ, στις 15 Σεπτεμβρίου 1880, σε ηλικία 28 ετών στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Είχαν τρεις γιους: τον Άλαν Νάυβτον Χάργκρηβς και τον Λίοπολντ Ρέτζιναλντ "Ρέξ" Χάργκρηβς (και οι δύο σκοτώθηκαν σε δράση κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) και τον Κάρυλ Λίντελ Χάργκρηβς, ο οποίος επέζησε και απέκτησε μια κόρη. Ο Κάρρολ αρνήθηκε ότι το όνομα 'Κάρυλ' σχετίζεται κατά κάποιο τρόπο με το ψευδώνυμο του Λιούις Κάρρολ. Ο Ρέτζιναλντ Χάργκρηβς απέκτησε μια σημαντική περιουσία και ήταν τοπικός δικαστής, έπαιξε επίσης κρίκετ για το Χάμπσιρ. Η Άλις έγινε γνωστή οικοδεσπότης της κοινωνίας και ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Ινστιτούτου Γυναικών Έμερυ Ντάουν. Αναφερόταν στον εαυτό της ως "Λαίδη Χάργκρηβς", αλλά δεν υπήρχε καμία βάση για έναν τέτοιο τίτλο. Μετά το θάνατο του συζύγου της το 1926, το κόστος της διατήρησης του σπιτιού τους, του Κάφνελς, ήταν τέτοιο που έκρινε απαραίτητο να πουλήσει το αντίγραφο της Οι Υπόγειες Περιπέτειες της Αλίκης (το προηγούμενο τίτλο του Λιούις Κάρρολ για τις Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων). Το χειρόγραφο έφερε £ 15.400, σχεδόν τέσσερις φορές την εφεδρική τιμή που του έδωσε ο οίκος δημοπρασιών Sotheby's. Αργότερα περιήλθε στη κατοχή του Έλντριτζ Ρ. Τζόνσον και εκτέθηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Κάρρολ. Η Άλις ήταν παρούσα, ηλικίας 80 ετών, και με αυτή την επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες γνώρισε τον Πήτερ Λουέλλυν Ντέϊβις, έναν από τους αδελφούς που ενέπνευσαν τον Πήτερ Παν του Τζέημς Μάθιου Μπάρρι. Μετά το θάνατο του Τζόνσον, το βιβλίο αγοράστηκε από μια κοινοπραξία Αμερικανών βιβλιοφίλων και παρουσιάστηκε στο βρετανικό λαό "σε αναγνώριση του θάρρους της Βρετανίας να αντιμετωπίσει τον Χίτλερ πριν έρθει η Αμερική στον πόλεμο". Το χειρόγραφο βρίσκεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη.
Θάνατος
Μετά το θάνατό της το 1934, το σώμα της αποτεφρώθηκε στο Golders Green Crematorium, με τις στάχτες της να είναι θαμμένες στο νεκροταφείο της εκκλησίας του Αγίου Μιχαήλ και Όλων των Αγγέλων στο Λύντχερστ. Μια μνημονιακή πλάκα, η οποία ονομάζει την "κυρία Ρέτζιναλντ Χάργκρηβς", μπορεί να φανεί στην εικόνα της μονογραφίας. Ο καθρέφτης της Άλις βρίσκεται στο New Forest Heritage Centre, στο Λύντχερστ, ένα δωρεάν μουσείο που μοιράζεται την ιστορία του Νιού Φόρεστ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα σε καλλιτεχνικές ιδιότητες Κατηγορία:Βικτωριανή περίοδος
Τροφοδοτικό
μικρογραφία|Ένα μικρό αυτοσχέδιο τροφοδοτικό Το τροφοδοτικό είναι μία ηλεκτρονική συσκευή (εξωτερική ή εσωτερική) που μετατρέπει την τάση του δικτύου (220 ή 110 Volt) στην απαιτούμενη τάση και τύπο ρεύματος (εναλλασσόμενο ή συνεχές) που είναι κατάλληλο για τη λειτουργία μιας ηλεκτρονικής συσκευής. Για τη λειτουργία των ηλεκτρονικών συσκευών απαιτείται συνήθως συνεχής τάση. Τα δίκτυα διανομής ηλεκτρικής ενέργειας παρέχουν εναλλασσόμενη τάση. Για το λόγο αυτό οι ηλεκτρονικές συσκευές φέρουν ενσωματωμένη μια διάταξη που κάνει τη μετατροπή και λέγεται τροφοδοτικό (power supply).
Αδαμαντίνη
right|230px|thumb| Ανατομία δοντιού right|220px|thumb| Πολύριζο δόντι Η αδαμαντίνη είναι η σκληρότερη ουσία που μπορεί να βρεθεί στο ανθρώπινο σώμα και καλύπτει το τμήμα του δοντιού που είναι ελεύθερο στην στοματική κοιλότητα (μύλη). Το 92% κατ' όγκο αυτής είναι ανόργανα συστατικά, ενώ το 8% είναι οργανικά συστατικά και νερό. Πλέον χαρακτηρίζεται ως μία ακύτταρη ζωντανή ουσία, της οποίας οι βασικές δομικές μονάδες είναι τα πρίσματα.
Τροφοδοτικό
Ένα απλό τροφοδοτικό αποτελείται από τέσσερα εξαρτήματα:
Παλμοτροφοδοτικό
Το παλμοτροφοδοτικό είναι ένα τροφοδοτικό το οποίο περιέχει ένα Switching Regulator που μετατρέπει πολύ αποτελεσματικά την ηλεκτρική ισχύ. Όπως και τα υπόλοιπα τροφοδοτικά, ένα παλμοτροφοδοτικό μεταβιβάζει ισχύ από μια πηγή ΑC η DC, σε φορτία DC, όπως π.χ. σε ένα PC καθώς μετατρέπει τα χαρακτηριστικά τάσης και ισχύος. Η διαφορά του από ένα γραμμικό τροφοδοτικό είναι ότι το Pass Transistor του παλμοτροφοδοτικού αλλάζει συνεχώς καταστάσεις μεταξύ χαμηλής κατανάλωσης (περιοχή αποκοπής) και υψηλής κατανάλωσης (περιοχή κόρου), περνώντας πολύ λιγότερο χρόνο στην περιοχή υψηλής κατανάλωσης (ανάλογα με τις απαιτήσεις του φορτίου), πράγμα που ελαχιστοποιεί τις απώλειες ενέργειας. Ένα ιδανικό παλμοτροφοδοτικό δεν θα κατανάλωνε καθόλου ενέργεια.
Η σταθεροποίηση τάσης (Voltage Regulation) επιτυγχάνεται μετατρέποντας το εύρος του χρόνου on-off. Αντίθετα, ένα γραμμικό τροφοδοτικό σταθεροποιεί την τάση εξόδου διατηρώντας συνέχεια το Pass Transistor σε κατάσταση υψηλής κατανάλωσης.
Αδαμαντίνη
Χρησιμότητα της αδαμαντίνης
Η αδαμαντίνη, λόγω της σκληρότητας της, προσφέρει προστασία στην οδοντίνη που βρίσκεται κάτω από αυτή και είναι μαλακότερη, καθώς επίσης διασφαλίζει τον τεμαχισμό και την λειοτρίβηση της τροφής.
Τροφοδοτικό
Παλμοτροφοδοτικό
Η υψηλή απόδοση του παλμοτροφοδοτικού είναι ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματά του. Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι τα παλμοτροφοδοτικά είναι μικρότερα και ελαφρύτερα από τα γραμμικά τροφοδοτικά.
Τα παλμοτροφοδοτικά χρησιμοποιούνται όταν απαιτούνται μικρά και ελαφρά τροφοδοτικά. Ωστόσο όμως είναι πιο πολύπλοκα στην κατασκευή τους και αν δεν σχεδιαστούν (και υλοποιηθούν) προσεκτικά μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα θορύβου και να παρέχουν χαμηλή απόδοση.
Αδαμαντίνη
Φθορά
Η αδαμαντίνη φθείρεται από ουσίες όπως η ζάχαρη και τα αναψυκτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές ουσίες Κατηγορία:Οδοντική ανατομία
Τροφοδοτικό
Παλμοτροφοδοτικό
Ένα γραμμικό τροφοδοτικό παρέχει την επιθυμητή τάση εξόδου χάνοντας αρκετή ισχύ με τη μορφή Ωμικών απωλειών π.χ. σε κάποιες αντιστάσεις. Στο γραμμικό τροφοδοτικό, ένας γραμμικός σταθεροποιητής (Regulator) ρυθμίζει την τάση εξόδου χάνοντας υπό μορφή θερμότητας την επιπλέον ισχύ που λαμβάνει από την είσοδο, ρίχνοντας έτσι πολύ την απόδοση του τροφοδοτικού ακριβώς επειδή η διαφορά τάσης εισόδου/εξόδου χάνεται με τη μορφή θερμότητας.
Αντιθέτως, ένα παλμοτροφοδοτικό ρυθμίζει την τάση εξόδου διακόπτοντας κατάλληλα και χωρίς απώλειες διάφορα αποθηκευτικά στοιχεία όπως πυκνωτές και πηνία τα οποία είναι τοποθετημένα σε κατάλληλα σημεία του κυκλώματος. Τα ιδανικά στοιχεία διακοπής (υποβοηθούμενα από transistors) δεν παρουσιάζουν καμία αντίσταση όταν ενεργοποιούνται (ΟΝ) και δεν έχουν καθόλου ρεύμα όταν απενεργοποιούνται (OFF). Τέτοια ιδανικά στοιχεία θα μπορούσαν να έχουν απόδοση 100 % αφού δεν χάνεται καθόλου ισχύ υπό μορφή θερμότητας. Στον πραγματικό κόσμο όμως δεν υπάρχουν τέτοια ιδανικά στοιχεία, με αποτέλεσμα στην πραγματικότητα να χάνεται ένα μικρό ποσοστό ισχύος, το οποίο είναι πολύ μικρότερο από το ποσοστό ισχύος που χάνεται στα γραμμικά τροφοδοτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρικά κυκλώματα
Ελευθερία πανοράματος
alt=A large metallic sculpture of a red rose on a small grassy mound, with bare trees and other similar sculptures in the background|right|thumb|Εικόνα γλυπτών στο Βερολίνο, δημοσιευμένη κάτω από τις προβλέψεις της ελευθερίας πανοράματος στο Γερμανικό νόμο πνευματικών δικαιωμάτων.
Ελευθερία πανοράματος, είναι μια πρόβλεψη στους νόμους πνευματικής ιδιοκτησίας σε διάφορες δικαιοδοσίες που επιτρέπει τη λήψη φωτογραφιών ή βίντεο, ή δημιουργία άλλων εικόνων (όπως πίνακες ζωγραφικής), από κτίρια ή κάποιες φορές γλυπτά και άλλα καλλιτεχνικά έργα που είναι μόνιμα τοποθετημένα σε δημόσιο χώρο, χωρίς παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων που μπορεί να ισχύουν για αυτά τα έργα, και  τη δημοσίευση αυτών των εικόνων. Οι ρήτρες και/ή η νομολογία για την ελευθερία πανοράματος περιορίζουν το δικαίωμα του κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων να αναλάβει δράση για παράβαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας από τους δημιουργούς και τους διανομείς αυτών των εικόνων. Είναι μια εξαίρεση στον κανόνα ότι ο κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπει την δημιουργία και τη διανομή των παράγωγων έργων. Η φράση προέρχεται από τον Γερμανικό όρο<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">  'Panoramafreiheit<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">. '
Νόμοι ανά τον κόσμο
Πολλές χώρες έχουν παρόμοιες διατάξεις που περιορίζουν το πεδίο εφαρμογής του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας προκειμένου να επιτρέπονται ρητά οι φωτογραφίες που περιλαμβάνουν σκηνές των δημόσιων χώρων ή σκηνές που έχουν φωτογραφηθεί από δημόσιους χώρους. Άλλες χώρες, όμως, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό στην ερμηνεία της αρχής.
Ευρωπαϊκή Ένωση
thumb|Έκταση της ελευθερίας πανοράματος σε χώρες της Ευρώπης. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Οδηγία 2001/29/ΕΚ προβλέπει τη δυνατότητα των κρατών μελών να μπορούν να έχουν ρήτρα ελευθερίας πανοράματος στους νόμους πνευματικών δικαιωμάτων τους, αλλά δεν απαιτεί έναν τέτοιο κανόνα.
Η Panoramafreiheit ορίζεται στο άρθρο 59 του γερμανικού νόμου για την πνευματική ιδιοκτησία, στο τμήμα 62 του Copyright, Designs and Patents Act 1988 του Ηνωμένου Βασιλείου και υπάρχει σε διάφορες άλλες χώρες.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν επίσης ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιταλία  και η Ισλανδία,  όπου εξακολουθεί να μην υπάρχει καθόλου ελευθερία πανοράματος. Στην Ιταλία, παρά τις πολλές επίσημες διαμαρτυρίες και μια εθνική πρωτοβουλία με επικεφαλής τον δικηγόρο Guido Scorza και το δημοσιογράφο Luca Spinelli (ο οποίος επεσήμανε το ζήτημα), η δημοσίευση φωτογραφικών αναπαραγών των δημόσιων χώρων εξακολουθεί να απαγορεύεται, σύμφωνα με την παλιά ιταλική νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων
Ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία ή το Βέλγιο, δεν έχουν συνολική άδεια για την δημιουργία εικόνων μιας καλλιτεχνικής δημιουργίας, όπως ένα έργο αρχιτεκτονικής ή γλυπτικής, σε δημόσιους χώρους και να επιτρέπονται εικόνες των έργων πνευματικής ιδιοκτησίας μόνον υπό ρήτρες "περιστασιακής ενσωμάτωσης". Στη Γαλλία, η άδεια του δημιουργού, αλλά όχι του ιδιοκτήτη, συνεπώς απαιτείται αν το έργο δεν χρησιμοποιείται μόνο δευτερευόντως ή ως φόντο για την εικόνα αλλά σκόπιμα ή ως κεντρικό και ουσιαστικό θέμα του.
Δισδιάστατα έργα
Η ακριβής έκταση αυτής της άδειας για λήψη φωτογραφικών σε δημόσιους χώρους, χωρίς να χρειάζεται ανησυχία για τα έργα που περιλαμβάνονται στην εικόνα διαφέρει από χώρα σε χώρα. Στις περισσότερες χώρες, αυτό ισχύει μόνο για τις εικόνες των τρισδιάστατων έργων  που είναι μόνιμα εγκαταστημένα σε ένα δημόσιο χώρο, με "μόνιμα" τυπικά να σημαίνει "για τον φυσικό χρόνο ζωής του έργου". Στην Ελβετία, ακόμη και η λήψη και δημοσίευση εικόνων δισδιάστατων έργων, όπως τοιχογραφίες και γκράφιτι επιτρέπεται, αλλά αυτές εικόνες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον ίδιο σκοπό, όπως τα πρωτότυπα.
Δημόσιος χώρος
Πολλοί νόμοι έχουν ανεπαίσθητες διαφορές σε σχέση με το δημόσιο χώρο και την ιδιωτική περιουσία. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η θέση του φωτογράφου είναι άσχετη στην Αυστρία, στη Γερμανία η άδεια ισχύει μόνο αν η εικόνα λήφθηκε από δημόσιο χώρο, και χωρίς καμία περαιτέρω βοήθεια, όπως σκάλες, πλατφόρμες ανύψωσης, αεροπλάνα κλπ. Υπό ορισμένες συνθήκες, η περιεχόμενο της σχετικής άδειας επεκτείνεται επίσης σε πραγματικά ιδιωτικούς χώρους, π.χ. σε ελεύθερα προσβάσιμα από το κοινό ιδιωτικά πάρκα και κάστρα χωρίς έλεγχο εισόδου, ωστόσο, με τον περιορισμό ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί στη συνέχεια να απαιτήσει μια αμοιβή για την εμπορική χρήση των εικόνων.
Τέλος, σε πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης οι νόμοι πνευματικών δικαιωμάτων περιορίζουν αυτό το δικαίωμα σε μόνο μη εμπορικές χρήσεις των εικόνων.
Όπως φαίνεται στον παραπάνω χάρτη, υπάρχουν επίσης διεθνείς διαφορές στο συγκεκριμένο ορισμό του «δημόσιου χώρου». Στις περισσότερες χώρες, αυτός περιλαμβάνει μόνο υπαίθριους χώρους (για παράδειγμα, στη Γερμανία), ενώ ορισμένες άλλες χώρες περιλαμβάνουν επίσης εσωτερικούς χώρους, όπως δημόσια μουσεία (αυτή είναι για παράδειγμα, είναι η περίπτωση στο Ηνωμένο Βασίλειο   και τη Ρωσία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτογραφία Κατηγορία:Δημόσια σφαίρα
Λιλιάν (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Λιλιάν (γαλλικά: Lillianes, βαλντοταίν: Lilian-e) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Resident Evil 6
Το Resident Evil 6, γνωστό στην Ιαπωνία ως Biohazard 6 (ιαπωνικά: バイオハザード6, Χέπμπορν: Baiohazādo Shikkusu), είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και βολών τρίτου προσώπου τρόμου, που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την εταιρία, Capcom. Πρόκειται για την ένατη προσθήκη στη σειρά Resident Evil. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 2 Οκτωβρίου του 2012 για τα PlayStation 3 και Xbox 360, και στις 22 Μαρτίου του 2013 για τα Microsoft Windows. Επανακυκλοφόρησε στις 29 Μαρτίου του 2016 για τα PlayStation 4 και Xbox One, μαζί με το επιπρόσθετο downloadable eπεριεχόμενο. Η αφήγηση της ιστορίας του Resident Evil 6 γίνεται τους Chris Redfield, Leon S. Kennedy, Jake Muller, Sherry Birkin και Ada Wong. Όλοι μαζί, πρέπει να αντιμετωπίσουν τη δύναμη πίσω από μία μαζική βιοτρομοκρατική επίθεση με τον νέο C-virus σε πόλεις ανά τον κόσμο. Ο τρόπος του παιχνιδιού επικεντρώνεται γύρω από τις αλληλοσυνδεόμενες ιστορίες, σε κάθε μία από τις οποίες ο παίκτης-χαρακτήρας διαθέτει μοναδικές ικανότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποκαλυπτικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2013 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών τρίτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Resident Evil Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ευρώπη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2012 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2013 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με γυναίκες ανταγωνιστές Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Σκιερό Καστοριάς
Το Σκιερό είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της Μακεδονία ς, στο Δήμο Άργους Ορεστικού στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται 15 χλμ νοτιοδυτικά της έδρας του Δήμου, του Άργους Ορεστικού, στο βουνό Όντρια στη δεξιά όχθη του ποταμού Στραβοποτάμου.
Οθωμανική Περίοδος
Σύμφωνα με τους μύθους, το Σκιερό ιδρύθηκε τον 16ο με 17ο αιώνα από επτά οικογένειες. Μετά τα Ορλωφικά υπήρξαν συρράξεις Ελλήνων κλεφτών και Τουρκαλβανών στην περιοχή. Το 1804 ο Αλή Πασάς, σε μια επιδρομή του προς το Μοναστήρι, διώκοντας τους Έλληνες κλεφταρματολούς, λεηλατεί τα χωριά της Καστοριάς και επιβάλλει εισφορά σε ασήμι, ενώ ορίζει ως τσιφλίκια του τα χωριά Καστανόφυτο, Σκιερό, Ζευγοστάσι και Σπήλαια.
Μακεδονικός Αγώνας
Κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, το Σκιερό αποτελούσε κέντρο πρακτόρων και κομιτατζήδων του Βουλγαρικού κομιτάτου. Τη Δευτέρα 11 Απριλίου του 1905, το στρατιωτικό σώμα του Αριστείδη Μαργαρίτη έδωσε μάχη με βουλγαρική ομάδα στο Σκιερό και στο Καστανόφυτο, όπου σκοτώθηκαν συνολικά πέντε κομιτατζήδες. Σύμφωνα με στατιστικές του 1905 δείχνουν ότι το χωριό είχε 300 Έλληνες κατοίκους. Το 1928 το χωριό μετονομάστηκε από Λουβράδες σε Σκιερό.
Ανθρωπογενές περιβάλλον
Ως «περιβάλλον» νοείται «το σύνολο των φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων και στοιχείων που βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία, την ποιότητα ζωής, την υγεία των κατοίκων, την ιστορική και πολιτιστική παράδοση και τις αισθητικές αξίες». Το περιβάλλον χωρίζεται σε φυσικό και ανθρωπογενές. Από την ανάλυση της έννοιας προκύπτει ότι ως περιβάλλον νοείται το φυσικό, και το ανθρωπογενές, στο οποίο περιλαμβάνεται το δομημένο και το πολιτιστικό περιβάλλον. Ανθρωπογενές περιβάλλον είναι το περιβάλλον το οποίο έχει φτιάξει ο ίδιος ο άνθρωπος. Με άλλα λόγια είναι το περιβάλλον το οποίο δεν είναι φτιαγμένο από τη φύση του.
Νόρμπερτ φαν Μπλούμεν
Ο Νόρμπερτ φαν Μπλούμεν (φλαμανδικά: Norbert van Bloemen, επιλεγόμενος Cefalus ή Cephalos (1670, Αμβέρσα – 1746, Άμστερνταμ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής, ο οποίος εργάστηκε κατά κύριο λόγο στην Ιταλία και στην Ολλανδική Δημοκρατία. Είναι γνωστός για τα ιταλικού ύφους τοπία του και τις ρωπογραφίες που θυμίζουν τα θέματα των ατόμων της "χαμηλής τάξης" των Bamboccianti. Ζωγράφισε, επίσης, πορτρέτα και ορισμένους πίνακες με ιστορικά θέματα.
Βιογραφία
Ο Νόρμπερτ έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας οργάνωσης Φλαμανδών και Ολλανδών καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Κοινή πρακτική της εταιρείας ήταν να αποδίδει σε όλα της τα μέλη προσωνύμια και το προσωνύμιο του Νόρμπερτ ήταν Cefalus ή Cephalos. Ο λόγος που του αποδόθηκε το όνομα Κέφαλος, ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, δεν έχει διασωθεί.
Το 1724 ο Νόρμπερτ έφυγε από τη Ρώμη, όπου παρέμεινε μόνον ο αδελφός του Γιαν Φρανς, καθώς ο Πίτερ είχε επιστρέψει στη γενέτειρά του, Αμβέρσα, ήδη από το 1694. Ο Νόρμπερτ πιθανότατα είχε επιστρέψει πρώτα στην Αμβέρσα, αλλά δεν παρέμεινε εκεί ίσως λόγω έλλειψης εμπορικής επιτυχίας. Στη συνέχεια μετέβη κι εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ, όπου παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του.
Στο Άμστερνταμ ήταν ένας από τους Δασκάλους του Κορνέλις Πλόοτ φαν Άμστελ.
Έργο
Ο Νόρμπερτ φαν Μπλούμεν ζωγράφιζε κυρίως σκηνές καθημερινότητας και ιταλικού ύφους τοπία, τα οποία υφολογικά είναι παρεμφερή με αυτά του του μεγαλύτερου αδελφού του Πίτερ, ο οποίος υπήρξε και δάσκαλός του.
Μονζοβέ
Το Μονζοβέ (γαλλικά: Montjovet, βαλντοταίν: Mondzouèt ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Νόρμπερτ φαν Μπλούμεν
Έργο
Δημιούργησε, επίσης, και μερικούς πίνακες ιστορικού περιεχομένου για τις μυστικές καθολικές εκκλησίες στην Ολλανδία και μερικά πορτρέτα, όπως το Πορτρέτο του Jan Pietersz Zomer, εμπόρου έργων τέχνης στο Άμστερνταμ (σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ).
Μονζοβέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Νόρμπερτ φαν Μπλούμεν
Έργο
Φαίνεται ότι ο Νόρμπερτ ποτέ δεν κατάφερε να φθάσει το επίπεδο επιτυχίας των παραγωγικότατων αδελφών του Πίτερ και Γιαν Φρανς, των οποίων οι τιμές των έργων βρίσκονταν σε πολύ υψηλά επίπεδα κατά τη διάρκεια της ζωής τους και σήμερα βρίσκονται σε περίοπτες συλλογές ανά τον κόσμο. Πιστεύεται ότι εγκατέλειψε τη Ρώμη και την Ιταλία λόγω του χαμηλού επιπέδου επιτυχίας του εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Λουδοβίκος Α΄ της Μάντουα
O Λουδοβίκος Α΄, ιταλ. Lodovico (Luigi) I, (1268 - 18 Ιανουαρίου 1360) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν αντιπρόσωπος των αστών (capitano del popolo) της Μάντουα και εκπρόσωπος (vicar) του βασιλιά της Γερμανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάντουα και ήταν γιος του Γκουίντο Κορράντι, γιου του Αντόνιο Κορράντι.
Το 1328 με τη βοήθεια των Γιβελίνων του Κανγκράντε Α΄ ντελα Σκάλα, κυβερνήτη της Βερόνα και του πεθερού του Γκουγκλιέλμο-Ατσόνε Πανεμπάρκο, έδιωξε τον Ρινάλντο Μπονακόλσι από τη Μάντουα και τον αντικατέστησε ως γενικός αντπρόσωπος (capitano generale). Έπειτα από 12 ημέρες εκλέχθηκε αντιπρόσωπος των αστών (capitano del popolo) από τους κατοίκους. To επόμενο έτος ο Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ, βασιλιάς της Γερμανίας τον όρισε ως βασιλικό εκπρόσωπο (vicar). Το 1335 έγινε κύριος του Ρέτζο Εμίλια.
Το 1339 υποστήριξε τους αδελφούς Λουκίνο Βισκόντι (κοντοτιέρος) και Τζοβάννι Βισκόντι και τον ανιψιό τους Ατσόνε Βισκόντι εναντίον του Μαστρίνο Β΄ ντελα Σκάλα και του Λοντρίζιο Βισκόντι στέλνοντας στρατό, που βοήθησε τους πρώτους να νικήσουν στη μάχη του Παραμπιάγκο. Το 1342 βοήθησε την Πίζα να αντισταθεί σε επίθεση της Φλωρεντίας.
Το 1349 ο Λουδοβίκος Α΄ φιλοξένησε τον ποιητή Φραντσέσκο Πετράρκα, που είχε έλθει στη Μάντουα για να επισκεφθεί τον τάφο του Βιργιλίου. Κατά τα τελευταία έτη του πολέμησε εναντίον του Μπερναμπό Βισκόντι κυρίου του Μιλάνου. Απεβίωσε στη Μάντουα το 1360 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της πόλης. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γκουίντο στη Μάντουα και ο νεότερος Φελτρίνο στο Ρέτζο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ρικίλντε Ραμπέρτι και είχε τέκνα:
Η Ρικίλντε απεβίωσε το 1318 και ο Λουδοβίκος Α΄ νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Κατερίνα Μαλατέστα, κόρη του Παντόλφο Α΄ κυρίου του Ρίμινι. Αργότερα έκανε τρίτο γάμο με τη Νοβέλα Μαλασπίνα, κόρη του μαρκησίου της Σπινέτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κράνα Ρεθύμνου
Η Κράνα είναι ορεινό χωριό του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κράνα είναι κτισμένη στους πρόποδες του Ψηλορείτη σε υψόμετρο 610 μέτρα. Απέχει 45 χλμ. από το Ρέθυμνο (μέσω Σφακάκι - Πέραμα) και 20 χλμ. ΝΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου). Στις βενετικές πηγές αναφέρεται ως Crana (1577 και 1583), Crano (1630) και Krana (1671) Κατά την απογραφή του 1583 είχε 170 κατοίκους, το 1881: 107 κατ., το 1900: 120 κατ., το 1928: 171 κατ., το 1940: 182 κατ. το 1951: 208 κατ., το 1961: 168 κατ., το 1971: 176 κατ., το 1981: 243 κατ., το 1991: 352 κατ., τέλος το 2011 είχε 193 κάτ. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Κρήτης στην Ελλάδα, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λειβαδίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Λιβάδια και τα Μαρινιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Λιβαδιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουλούκωνα του Δήμου Μυλοποτάμου. Από την Κράνα κατάγονται ο Νικόλαος Κόκκινος ή Παπα-Κρανιώτης, ήρωας του Ολοκαυτώματος του Αρκαδίου (1866) και ο Ηρακλής Κοκκινίδης (1842-1868), οπλαρχηγός του Μαλεβιζίου που σκοτώθηκε σε μάχη στο Γάζι το 1868.
Πηγές
Λευτέρη Κρυοβρυσανάκη:Το ορεινό χωριό του Ψηλορείτη-Κράνα Μυλοποτάμου, Ρεθεμνιώτικα Νέα, 28/12/2013
Κυπριακό Διεθνές Ινστιτούτο για τη Περιβαλλοντική και Δημόσια Υγεία
Το Διεθνές Ινστιτούτο Κύπρου για την Περιβαλλοντική και Δημόσια Υγεία είναι κυπριακό ερευνητικό κέντρο το οποίο ιδρύθηκε το 2004. Εδρεύει στη Λεμεσό. Το κέντρο δημιουργήθηκε από συνεργασία της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ (ΣΔΥΧ) και της κυβέρνησης της Κύπρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Κύπρο
Ματωμένα χώματα
Τηλεόραση
Διασκευάστηκε για την τηλεόραση από τους Νίκο Απερανθείτη και Λεία Βιτάλη και προβλήθηκε από τον Alpha το 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα για την Μικρασιατική εκστρατεία Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1962
Μορζέ
Το Μορζέ (γαλλικά: Morgex, βαλντοταίν: Mordzé ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Σάσα Βασίλιεβιτς
Ο Σάσα Βασίλιεβιτς (Saša Vasiljević, γεννήθηκε 23 Μαρτίου 1979) είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Εκπροσώπησε τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη διεθνώς.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Βασίλιεβιτς υπέγραψε με τη Βιβεμενόρκα του Ισπανικού Πρωταθλήματος τον Φεβρουάριο του 2007, αντικαθιστώντας τον Ροντ Μπράουν, ο οποίος είχε αποδεσμευτεί, και έκανε την πρώτη εμφάνισή του μαζί τους στις 3 Φεβρουαρίου 2007.
Τον Ιούλιο του 2008 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Κολοσσό Ρόδου. Μετά από μία καλή χρονιά μαζί τους, επέκτεινε το συμβόλαιό του για έναν ακόμη χρόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινόρκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κόροιβου Αμαλιάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντόνετσκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Σημείο πήξεως
Σημείο πήξης ονομάζεται η θερμοκρασία κατά την οποία ένα σώμα περνά από την υγρή κατάσταση σε στερεή. Π.χ. Στους 0 °C το νερό (υγρή κατάσταση) μετατρέπεται σε πάγο (στερεή κατάσταση). Η διαδικασία ονομάζεται πήξη.
Η αντίθετη διαδικασία ονομάζεται τήξη και η θερμοκρασία αυτή λέγεται σημείο τήξης, και συνήθως είναι η ίδια με το σημείο πήξης για κάθε χημικό στοιχείο ή χημική ένωση (αν και στην πράξη δεν ταυτίζονται πάντα).
Πηγές - παραπομπές
Κατηγορία:Θερμοδυναμική Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης
Νυς
Το Νυς (γαλλικά: Nus) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Τζορτζ Θόρογκουντ
Ο Τζορτζ Λορενς  Θορογκουντ (γεννημένος στις 24 Φεβρουαρίου 1950) είναι Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός από το Wilmington, Delaware. Έκανε επιτυχία με το τραγούδι  " Bad to the Bone " και " I Drink Alone ". Έχει επίσης βοηθήσει να γνωρίσουν τα παλαιότερα τραγούδια όπως το " Move it on Over ", το " Who You Love? " Και το "House Rent Blues / One Bourbon, One Scotch, One Beer ".
Με την μπάντα του, Destroyers, ο Θορογκουντ κυκλοφόρησε πάνω από 20 άλμπουμ, εκ των οποίων δύο έχουν γίνει πλατινένιοι  και έξι έχουν γίνει χρυσοί. Έχει πουλήσει 15 εκατομμύριους δίσκους παγκοσμίως. Ο  Θορογκουντ και το συγκρότημα συνεχίζουν να περιοδεύουν εκτενώς με μια περιοδεία της Αυστραλίας / Νέας Ζηλανδίας που έχει προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο του 2020 και το 2014 η μπάντα γιόρτασε την 40ή επέτειο της παρουσίας της.
Μουσική σταδιοδρομία
Ο Τζορτζ Θορογκουντ ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ως σόλο ερμηνευτής με το στυλ των Robert Johnson και Elmore James αφού εμπνεύστηκε από μια συναυλία του John P. Hammond. Ωστόσο, σύντομα σχημάτισε μια μπάντα, τους Delaware Destroyers, με τον φίλο και τον ντράμερ από το σχολείου Jeff Simon. Με πρόσθετα μέλη, οι Delaware Destroyers ανέπτυξαν τον ήχο του, ένα μείγμα από μπλουζ του Σικάγου και rock and roll. Οι πρώτες εμφανίσεις του συγκροτήματος ήταν στο Rathskeller στο Πανεπιστήμιο του Delaware και στην Ταβέρνα Deer Park. Τελικά, το όνομα του συγκροτήματος συρρικνώθηκε στα Destroyers. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, o Θορογκουντ  δούλεψε ως roadie για Hound Dog Taylor.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Ολομόν
Το Ολομόν (γαλλικά: Ollomont, βαλντοταίν: Alomón) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα, εντός της κοιλάδας του Βαλπελίν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Λευκώνας Φλώρινας
Ο Λευκώνας (παλαιότερη ονομασία Πόπλι ) είναι χωριό του νομού Φλώρινας. Ανήκει στο Δήμο Πρεσπών και απέχει 42 χλμ από τη Φλώρινα. Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 880μ. Κατοικείται από 150 άτομα περίπου όλο το χρόνο, που ασχολούνται με την καλλιέργεια φασολιών, την κτηνοτροφία και την αλιεία. Το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων είναι πρόσφυγες από τον πόντο. Στο συγκεκριμένο χωριό βρέθηκαν πήλινοι σωλήνες και ένα πιθάρι των οποίων η χρονολόγηση δεν αναφέρεται.
Στις 26 Ιουλίου 1903, 70 Οθωμανοί στρατιώτες κατέφυγαν στο χωριό, κυνηγημένοι από το σώμα του Κώτα από τα Ρούλια και οχυρώθηκαν σε 18 μουσουλμανικά σπίτια. Εκεί αμύνθηκαν με τη βοήθεια των κατοίκων τους, αρκετοί από τους οποίους ήταν βασιβουζούκοι. Λίγες μέρες μετά, με τη βοήθεια στρατιωτικών ενισχύσεων που έφτασαν, οι μουσουλμάνοι του χωριού κατέφυγαν στο Νάκολετς. Στη συνέχεια το σώμα του Κώτα λεηλάτησε και έκαψε τα σπίτια τους. Λίγες μέρες αργότερα, ο στρατός προβαίνει σε αντίποινα και καίει τα χριστιανικά σπίτια στο Λευκώνα (Πόπλι). Νότια του χωριού Λευκώνας, μαχητές της ΣΑΓΑ (Σχολή Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ) κατασκεύασαν αεροδρόμιο. Εκεί τοποθετήθηκε 25άρι αντιαεροπορικό πυροβόλο για τη φύλαξή του.
Μόλις 3 χλμ. έξω από το χωριό συναντάμε την πnγή Κρυόβρυση, ενώ το χωριό διαρρέεται από το ρύακα Λευκώνος, Κατά μήκος του οποίου υπάρχουν τέσσερις γέφυρες. Η κορυφή «Μάζι» και οι λόφοι «Καλέ» και «Γκόριτσα» προσφέρουν ωραία θέα της περιοχής της Μικρής Πρέσπας με τα νησάκια της. Εδώ βρίσκεται το αντλιοστάσιο του αρδευτικού δικτύου Πρεσπών, που αρδεύει 10.000 στρεμ. φασόλια. Μικτό δάσος δρυός και οξιάς περιβάλλει το χωριό. Στις 26/10 πραγματοποιείται πανηγύρι. Μέσα στο χωριό βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγ. Ανδρέα (1936), του Αγ. Δημητρίου και του Προφ. Ηλία. Λευκώνας (Πόπλι) γραφείου Φλωρίνης, έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων. Μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 41 προσφυγικές οικογένειες (129 άτομα) [ΕΑΠ].
Πιόπλι, μικτός οικισμός μουσουλμάνων και χριστιανών, έφυγαν 40 οικογένειες μουσουλμάνων (270 άτομα) και ήρθαν 41 οικογένειες προσφύγων από τη Μικρά Ασία.
Οι περισσότεροι πρόσφυγες που ήρθαν μιλούσαν ποντιακά! Λευκώνας (Πόπλη) Φλωρίνης, 310 άτομα (144 άρρενες και 166 θήλεις), 1εκ των οποίων 22 ήταν πρόσφυγες πού ήρθαν μετά το 1922 (55 άρρενες και 67 θήλεις). Ομοδημότες ήταν 289, ετεροδημότες 17 και αλλοδαποί 4 [Απογραφή 1928].
Λευκών Φλωρίνης, 422 άτομα (218 άρρενες και 204 θήλεις) [Απογραφή 1940].
Ογιάς
Το Ογιάς (γαλλικά: Oyace, βαλντοταίν: Oyase) είναι αλπικός ιταλικός δήμος του βορειοκεντρικού τμήματος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας
Ο Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας (Berengario II , περ. 900 - 4 Αυγούστου 966) βασιλιάς της Ιταλίας (950-961) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν γιος του Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας και της Γκιζέλας του Φρίουλι, κόρης του βασιλιά Βερεγγαρίου Α΄ της Ιταλίας. Διαδέχθηκε τον πατέρας του ως μαργράβος της Ιβρέας (923) και πήρε το όνομα του από τον εκ μητρός πάππο του Βερεγγάριο Α΄ της Λομβαρδίας. Μετά το 940 ήταν επικεφαλής της αριστοκρατικής κίνησης εναντίον του βασιλιά Ούγου της Προβηγκίας. Διαδέχθηκε ο ίδιος τον Λοθάριο Β΄, γιο του Ούγου, σαν βασιλιάς της Λομβαρδίας με συμβασιλέα τον γιο του Άνταλμπερτ.