cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προμαχώνας των Ψαράδων
Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά
Το κτίριο του ξενοδοχείου πίσω από τον προμαχώνα με τα μοντέρνα παράθυρά του έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών διαφωνιών. Πολλοί είδαν το συνόλο του Σούλεκ, αποτελούμενο από την εκκλησία του Ματίας και τον προμαχώνα των ψαράδων, να αλλοιώνεται, χωρίς να βρίσκουν λόγο να χτιστεί μια πολύ μεγαλύτερη μονάδα του ξενοδοχείου. Άλλοι είδαν τις αρχές του μοντέρνου και του παλιού να ενώνονται σε αυτό που ήταν τότε νέο στη χώρα.
Στις 30 Μαΐου 1995, η περιοχή του Κάστρου εισήγαγε ένα τέλος εισόδου για τον Προμαχώνα των Ψαράδων. Τον Νοέμβριο του 2003 το κτιριακό συγκρότημα παραδόθηκε στο κοινό. Μαζί, έγινε μέρος της Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Αρχιτεκτονική
κέντρο|μικρογραφία|1000x1000εσ| Ο προμαχώνας των Ψαράδων αποτελείται από τρεις επιμέρους κτιριακές μονάδες και αρκετές μικρότερες μονάδες, σύμφωνα με τα σχέδια του Σούλεκ.
Οι επτά πύργοι του αντιπροσωπεύουν τις επτά φυλές των Μαγυάρων που εγκαταστάθηκαν στη πεδιάδα της Παννονίας το 895. Από τους πύργους και τη βεράντα υπάρχει πανοραμική θέα στον Δούναβη, το νησί της Μαργαρίτας, το λόφο Γκέλερτ και την Πέστη (μερικές φορές ακόμη πιο ανατολικά).
Ένα χάλκινο έφιππο άγαλμα του Στεφάνου Α' της Ουγγαρίας, που ανεγέρθηκε το 1906, έχει τοποθετηθεί μεταξύ του Προμαχώνα και της Εκκλησίας του Ματθία. Το βάθρο κατασκευάστηκε από τον Άλαγιος Στρομπλ, βασισμένο στα σχέδια του Φρίγκες Σούλεκ, σε νεορομανικό στυλ, με σκηνές από τη ζωή του Βασιλιά.
Οι σκάλες
μικρογραφία|260x260εσ| Αγάλματα πολεμιστών της εποχής Άρπαντ Ο Σούλεκ αρχικά σκόπευε να κατασκευάσει σκάλες τριών σταδίων που έφταναν στον Δούναβη. Μέχρι να χτιστεί ο Προμαχώνας των Ψαράδων, στη θέση υπήρχε μια μεγάλη έκταση από στενές και σκοτεινές σκάλες των Ιησουιτών, που έφταναν στον νότιο τοίχο του προμαχώνα. Ο Σούλεκ άλλαξε την πύλη, διευρύνοντας τις σκάλες στα 8 μέτρα σε ορισμένα σημεία, και η κάτω πύλη του τονίστηκε με ένα κομψό αέτωμα, ενσωματώνοντας ένα αυθεντικό ανάγλυφο λέοντα από μια ρωμανική εκκλησία που ανασκάφηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών στις επάλξεις. Απλές σκάλες από γρανίτη τοποθετήθηκαν πάνω θεμέλια από τούβλα. Το κιγκλίδωμα ήταν διακοσμημένο με κολοβωμένα, τρυπημένα σχήματα με χαρακτηριστικά ρουμανικού στυλ. Δεξιά και αριστερά της σκάλας, τοποθετήθηκαν αγάλματα πολεμιστών που αντιπροσώπευαν διαφορετικά όπλα της εποχής των Άρπαντ (10ο αιώνα) που φρουρούσαν την πύλη (στην κορυφή της σκάλας, κάτω από την καμάρα). Τέσσερα από τα επτά κορυφαία αγάλματα στις κύριες σκάλες σκαλίστηκαν από τον Φέρεντς Μίκουλα (1861-1926), έναν γλύπτη που γεννήθηκε στο Ντέμπρετσεν και σπούδασε στη Βιέννη. Επίσης έφτιαξε το βάθρο, τα λιοντάρια και τα ανάγλυφα του αγάλματος του Αγίου Στεφάνου.
Βόρειοι και Νότιοι προμαχώνες και διάδρομοι
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Ένας από τους διαδρόμους Ο βόρειος και ο νότιος προμαχώνας, καθώς και οι διάδρομοι που σχηματίζουν την αυλή του προμαχώνα, συνδέονται από κάτω με μια σκάλα που συνδέει τους προμαχώνες εκατέρωθεν, πάνω και στο επίπεδο των προαύλιων με στηθαίο. Ο Σούλεκ περικύκλωσε με τους διαδρόμους τον κορμό της εκκλησίας και, με τους δύο πύργους προμαχώνων, εξασφάλισε επαρκή χώρο για το κτιριακό συγκρότημα. Σχεδίασε στεγασμένους διαδρόμους και με κιονοστοιχίες κατά μήκος των άκρων των πρώην επάλξεων, πάνω από τους οποίους δημιούργησε μια αυλή με περίτεχνα κτίσματα (προμαχώνες) με κωνικές στέγες. Στα βόρεια, υψώνεται ένας πολυώροφος, επικαλυπτόμενος πύργος, ο κύριος πύργος, κάτω από τον οποίο βρίσκονται τα αγάλματα αρχηγών, ένα λιοντάρι που κρατά μια ασπίδα και ένας δράκος σκαλισμένος στο ίδιο ύφος με τους δύο ιδρυτικούς ηγέτες. Στη στενή περιοχή μπροστά από το ιερό της εκκλησίας Ματθίας, υπάρχει ένα περίτεχνο στηθαίο που συνδέει τους δύο διαδρόμους του Προμαχώνα του Ψαρά, επιτρέποντας τη θέα από κάτω.
Το άγαλμα του Αγίου Στεφάνου και η νότια αυλή
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Τα εγκαίνια του αγάλματος το 1906 Η τρίτη μεγάλη μονάδα του μνημειακού συγκροτήματος είναι η αυλή του νότιου προμαχώνα, όπου βρίσκεται το άγαλμα του Στεφάνου Α΄ της Ουγγαρίας.
Η αρχική ιδέα του Σούλεκ ήταν να έχει έναν καλυμμένο θόλο γύρω από το άγαλμα του Αγίου Στεφάνου, αλλά για οικονομικούς λόγους το άγαλμα τοποθετήθηκε στη μέση της νότιας αυλής και περικλείεται από διαδρόμους στις τρεις πλευρές. Ζήτησε από τον γλύπτη Alajos Stróbl να φτιάξει το άγαλμα του Szent István. Ξεκίνησε το έργο το 1896 και το ολοκλήρωσε το 1906. Μετά την τοποθέτηση του αγάλματος, τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Μαΐου 1906. αριστερά|μικρογραφία|333x333εσ| Άγαλμα του [[Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας|Στεφάνου Α' της Ουγγαρίας από τον Alajos Stróbl]]
Πάνω από το ανάγλυφο υπάρχει μια πλούσια διακοσμημένη προεξοχή, με χρυσά μετάλλια στις πλευρές της, agnus dei, κονκάρδες ευαγγελιστών και ανάγλυφα διπλού σταυρού. Η προεξοχή του άνω μέλους του βάθρου στηρίζεται σε έξι συμπαγείς, περίτεχνες κολώνες, πάνω στις οποίες είναι τοποθετημένο το χάλκινο άγαλμα του βασιλιά.
Άλλα αγάλματα
Το άγαλμα του Ιωάννη Ουνιάδη που στήθηκε στη στροφή του δρόμου Ουνιάδη είναι επίσης αναπόσπαστο μέρος του προμαχώνα των ψαράδων. Ο Τοτ Ιστβάν ανέλαβε να κατασκευάσει το άγαλμα το 1899, το οποίο εγκαινιάστηκε πανηγυρικά το 1903. Το νεογοτθικό ασβεστολιθικό βάθρο χτίστηκε επίσης σύμφωνα με τα σχέδια του Σούλεκ. Το βάθρο έχει φυλλόμορφες προεξοχές, το οικόσημο του Ουνιάδη στην πρόσοψη και οι άλλες πλευρές έχουν μαρμάρινη διακόσμηση. Ο Ουνιάδης απεικονίζεται με πανοπλία, με κράνος στο κεφάλι, με τις σημαίες και άλλα στρατιωτικά διακριτικά των ηττημένων Τούρκων στα πόδια του, που συμβολίζουν τη νίκη του.
Κοντά στο άγαλμα του Ιωάννη Ουνυάδη υπάρχει ένα χάλκινο αντίγραφο του αγάλματος του Αγίου Γεωργίου του Δράκου του 1313 που βρίσκεται στο Κάστρο της Πράγας. Το πρωτότυπο άγαλμα κατασκευάστηκε από μεσαιωνικούς Ούγγρους γλύπτες, τους αδελφούς Κολοσβάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδαπέστη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ουγγαρία
Κόλπος της Καβάλας
Τα όρια του κόλπου είναι το ακρωτήριο Βρασίδας στα νοτιοδυτικά και το ακρωτήριο Κεραμωτής στα νοτιοανατολικά. Το άνοιγμα της εισόδου του κόλπου είναι 15 ναυτικά μίλια και ο κόλπος διεισδύει 9,5 ναυτικά μίλια. Ο κόλπος έχει ημικυκλικό σχήμα, με μικρές κλίσεις βυθού, οι οποίες είναι μεγαλύτερες κοντά στις ακτές. Το μέσο βάθος του κόλπου είναι 32 μέτρα, με μέγιστο βάθος τα 60 μέτρα, στη λεκάνη δυτικά της Θάσου. Ο κόλπος επικοινωνεί με το υπόλοιπο πέλαγος στα ανατολικά μέσω του πορθμού της Θάσου, πλάτους 7,3 ναυτικών μιλίων, και στα νοτιοδυτικά μέσω της λεκάνης της Θάσου, πλάτους 20 ναυτικών μιλίων.
Η Καβάλα είναι κτισμένη περίπου στον μύχο του κόλπου. Δυτικά της Καβάλας βρίσκονται περιοχές με τουριστικό ενδιαφέρον όπως η Νέα Πέραμος και η Νέα Ηρακλείτσα, ενώ ανατολικά της Καβάλας βρίσκονται βιομηχανικές εγκαταστάσεις και αγροτικές εκτάσεις. Στο ανατολικό τμήμα του κόλπου βρίσκεται επίσης μια σειρά από λιμνοθάλασσες. Η ρύπανση στον κόλπο προέρχεται από τα αστικά απόβλητα της Καβάλας και άλλων οικισμών στις ακτές του κόλπου, την αγροτική παραγωγή, καθώς και ένα εργοστάσιο φωσφορικών λιπασμάτων και μια πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου. Η εξόρυξη πετρελαίου στην περιοχή του κόλπου ξεκίνησε το 1981, στο κοίτασμα Νότιος Πρίνος. Ακολούθησε το κοίτασμα Βόρειος Πρίνος το 1996 και Έψιλον το 2019.
Πόρτο Τσερέζιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
UTC+11:00
μικρογραφία|300x300εσ|Χρήση της ζώνης ώρας UTC+11: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο το χρόνο), Ανοικτό μπλε: Θαλάσσιες περιοχές
Η UTC+11:00 είναι αναγνωριστικό μετατόπισης ώρας από το συγχρονισμένο παγκόσμιο χρόνο (UTC) κατά +11. Αυτή η ζώνη ώρας χρησιμοποιείται στις ακόλουθες περιοχές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Μούσγα Μεσσηνίας
Η Μούσγα Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 16 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βέργας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Πόρτο Βαλτραβάλια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Γκριγκόρ Γκουρζαντιάν
Ο Γκριγκόρ Γκουρζαντιάν (Գրիգոր Գուրզադյան) (15 Οκτωβρίου 1922 - 22 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Αρμένιος αστρονόμος και πρωτοπόρος της διαστημικής αστρονομίας.
Έργο
Κατά τη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο Γκριγκόρ Γκουρζαντιάν ηγήθηκε των παρατηρήσεων της υπεριώδους ακτινοβολίας και των ακτίνων Χ του Ηλίου μέσω των Αστροφυσικών Παρατηρητηρίων K-2, K-3 και K-4 με τη βοήθεια βαλλιστικών πυραύλων R-5. Η πρώτη από τις εκτοξεύσεις αυτές έγινε στις 15 Φεβρουαρίου του 1961 από τη στρατιωτική βάση Kapustin Yar στη Ρωσία. Η εργασία του Γκουρζαντιάν στο επιστημονικό περιοδικό Comm. Armenian Acad. Sciences, XLIII, 28, 1966, με τίτλο Μια ισχυρή ακτινογραφία φωτοβολίδα στον ήλιο (η οποία δημοσιεύτηκε την 1η Οκτωβρίου του 1965) έχει ως θέμα της την ανίχνευση της πιο ισχυρής ηλιακής ακτινοβολίας που είχε παρατηρηθεί μέχρι τότε.
Στη συνέχεια, ο Γκουρζαντιάν προχώρησε στον σχεδιασμό διαστημικών τροχιακών παρατηρητηρίων, τόσο σε αυτόματους ανιχνευτές όσο και σε επανδρωμένα διαστημόπλοια. Το τηλεσκόπιο υπεριώδους ακτινοβολίας Procyon ενσωματώθηκε στον δορυφόρο Kosmos 309 το 1969, ενώ το τηλεσκόπιο ακτίνων Χ Altair στον δορυφόρο Meteor 1-16 το 1974. Και οι δύο δορυφόρι ξεκίνησαν από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ. Το Διαστημικό Παρατηρητήριο Orion 1, που ήταν το πρώτο διαστημικό τηλεσκόπιο με αντικειμενικό πρίσμα, εγκαταστάθηκε τον Απρίλιο του 1971 πάνω στον πρώτο διαστημικό σταθμό Salyut 1. Το αποκορύφωμα ήταν το Διαστημικό Παρατηρητήριο Orion 2, με ένα τηλεσκόπιο ευρυγώνιου μηνίσκου του συστήματος Cassegrain, το οποίο λειτουργούσε στο διαστημικό σκάφος Soyuz 13 τον Δεκέμβριο του 1973. Λήφθηκαν φάσματα από χιλιάδες αστέρες εξασθενημένους μέχρι και το 13ο μέγεθος, ενώ λήφθηκε το πρώτο δορυφορικό φασματογράφημα υπεριώδους ακτινοβολίας ενός πλανητικού νεφελώματος (του IC 2149), το οποίο έφερε στο φως ίχνη αλουμινίου και τιτανίου - στοιχεία τα οποία δεν είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως σε πλανητικά νεφελώματα. Συγκριτικά, το τηλεσκόπιο υπεριώδους ακτινοβολίας του Σκάιλαμπ που βρισκόταν την ίδια στιγμή σε τροχιά, μπορούσε να δει μόνο αστέρες μεγέθους έως και 7,5.
Ο Γκουρζαντιάν προέβλεψε μαγνητικά πεδία σε πλανητικά νεφελώματα το 1960, τα οποία στην πραγματικότητα ανακαλύφθηκαν το 2005 (Jordan, Werner, O'Toole). Έγραψε θεωρητικά άρθρα για τους αστέρες εκλάμψεων, τη διαστρική ύλη καθώς και τους δυαδικούς αστέρες. Στη δεκαετία του 1990, ο Γκουρζαντιάν ανέπτυξε τη θεωρία των κοινών χρωμοσφαιρών από στενούς δυαδικούς αστέρες και την εξέλιξης των δυαδικών σφαιρικών συστάδων.
Επί σειρά δεκαετιών, ο Γκουρζαντιάν δίδασκε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Ερεβάν (θεωρητική αστροφυσική και ουράνια μηχανική) καθώς και στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Ερεβάν (μηχανική). Είναι επίσης γνωστός ως ζωγράφος και για τα δοκίμια που έχει γράψει για τη φιλοσοφία της επιστήμης και της τέχνης.
Ο Γκουρζαντιάν πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 2014 στο Ερεβάν. Στην κηδεία του παρευρέθηκε ο Πρόεδρος της Αρμενίας. Στην τελετή χοροστάτησε ο Καθολικός Πατριάρχης Απάντων των Αρμενίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Πολυτεχνικού Πανεπιστημίου της Αρμενίας Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Σοβιετικοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αρμένιοι αστρονόμοι
Ουκρανική προσφυγική κρίση 2022
Η προσφυγική κρίση της Ουκρανίας προκλήθηκε από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και ξεκίνησε ταυτόχρονα με την εισβολή στις 24 Φεβρουαρίου του 2022. Πάνω από τρία εκατομμύρια πρόσφυγες έχουν εγκαταλείψει την Ουκρανία (από τις 15 Μαρτίου 2022), ενώ άγνωστος αριθμός ανθρώπων έχει εκτοπιστεί εντός της χώρας. Η εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων προκάλεσε τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τα επακόλουθά του, και η πρώτη του είδους της στην Ευρώπη μετά τους Γιουγκοσλαβικούς Πολέμους στη δεκαετία του 1990. Επίσης, είναι μια από τις μεγαλύτερες προσφυγικές κρίσεις στον κόσμο τον 21ο αιώνα, με το υψηλότερο ποσοστό ροής προσφύγων στον κόσμο.
Οι σιδηροδρομικές εταιρείες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες επέτρεψαν στους Ουκρανούς πρόσφυγες να ταξιδεύουν με δωρεάν εισιτήρια. Οι Ουκρανοί πολίτες μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς βίζα σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες λόγω προηγούμενων συμφωνιών με άλλες χώρες και της συμφωνίας Σένγκεν. Παράλληλα, αρκετοί Ρώσοι που εναντιώνονται στην επιστράτευση ή γενικότερα στον πόλεμο έχουν επίσης εγκαταλείψει τη Ρωσία.
Αριθμοί
Ο αριθμός των προσφύγων μπορεί να αλλάξει γρήγορα και συχνά είναι μόνο εκτιμήσεις. Οι μετακινήσεις από χώρα σε χώρα δεν καταγράφονται απαραίτητα επίσημα. Ωστόσο οι Ουκρανοί επιτρέπεται να ταξιδεύουν σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης χωρίς βίζα και ενδέχεται να τους επιτραπεί να παραμείνουν στη χώρα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, χωρίς ειδική άδεια λόγω της Συνθήκης Σένγκεν, καθώς μπορούν συχνά να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες του Σένγκεν.
Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων εκτίμησε στις 27 Φεβρουαρίου ότι σε δύο μήνες θα υπήρχαν 7,5 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένοι στην Ουκρανία, 12 εκατομμύρια άνθρωποι θα χρειαζόταν υγειονομική περίθαλψη και ο αριθμός των ανθρώπων που θα εγκαταλείψουν τον πόλεμο μπορεί να φτάσει συνολικά τα 4 εκατομμύρια. Η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) δήλωσε ότι η κατάσταση ήταν η ταχύτερα αναπτυσσόμενη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι τις 23 Μαρτίου 2022, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ο αριθμός των Ουκρανών προσφύγων που είχαν εγκαταλείψει τη χώρα ξεπέρασε τα 3,7 εκατομμύρια άτομα.
Γειτονικές χώρες
300px|thumb|right|Εθελοντές βοηθούν πρόσφυγες σε πολωνικό σιδηροδρομικό σταθμό
Πολωνία
Ήδη από τις 15 Φεβρουαρίου, η Πολωνία περίμενε μια πιθανή ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Η πολωνική κυβέρνηση ζήτησε από τις κοινότητες να προετοιμαστούν να υποδεχτούν έως και ένα εκατομμύριο πρόσφυγες. Ωστόσο, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες έχουν περάσει τα σύνορα προς την Πολωνία. Η Πολωνία μείωσε πολύ τις συνήθεις διατυπώσεις στα σύνορα, και είπε ότι διάφορα έγγραφα ταυτοποίησης θα γίνονταν αποδεκτά. Κέντρα υποδοχής προσφύγων έχουν ανοίξει σε κάθε περιοχή της Πολωνίας. Οι τοπικές αρχές παρέχουν δωρεάν διαμονή, τρόφιμα και άλλες απαραίτητες προμήθειες. Επιπλέον, ένας τεράστιος αριθμός πολιτών και οργανώσεων προσφέρουν εθελοντικά βοήθεια, δωρεάν διαμονή καθώς και άλλες παροχές. Οι ιστότοποι με πληροφορίες για τους πρόσφυγες είναι επίσης στα ουκρανικά. Η κυβέρνηση προετοιμάζει νομικές αλλαγές που θα απλοποιήσουν την απασχόληση των Ουκρανών στην Πολωνία, δεδομένου ότι επί του παρόντος απαιτείται βίζα εργασίας καθώς οι Ουκρανοί είναι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ επισκέφθηκε το Πολωνο-Ουκρανικό συνοριακό πέρασμα στις 2 Μαρτίου και επαίνεσε τις πολωνικές προσπάθειες "να εγγυηθούν ασφαλείς διόδους για τους Ουκρανούς, για τους Ευρωπαίους πολίτες" και όσους προέρχονται από άλλες χώρες χωρίς καμία διάκριση. Σε μια μεταγενέστερη συνέντευξη στη France Inter κατήγγειλε τους υποτιθέμενους ισχυρισμούς περί ρατσιστικής συμπεριφοράς από Ουκρανούς και Πολωνούς στρατιώτες ως «ρωσική προπαγάνδα» και μέρος του πολέμου παραπληροφόρησης της Ρωσίας. Πολλοί παρατηρητές πιστεύουν ότι οι περισσότεροι είναι πιθανό να παραμείνουν στην Πολωνία και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Μέχρι τις 15 Μαρτίου 2022, περισσότεροι από 1,8 εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες είχαν καταφύγει στην Πολωνία.
Ρουμανία
Στις 15 Μαρτίου, η ρουμανική κυβέρνηση είχε αναφέρει ότι 467.703 Ουκρανοί εισήλθαν στη Ρουμανία και περίπου 80.000 παρέμειναν στη χώρα. Ο υπουργός Άμυνας της Ρουμανίας Βασίλε Ντίντσου είχε ανακοινώσει στις 22 Φεβρουαρίου 2022 ότι η Ρουμανία θα μπορούσε να υποδεχθεί εώς και 500.000 πρόσφυγες εάν χρειαζόταν και δύο ημέρες αργότερα έφτασαν οι πρώτοι πρόσφυγες. Ορισμένοι Ρουμάνοι που εργάζονταν είναι στην Ουκρανία είναι μεταξύ των προσφύγων που έχουν καταφύγει στη Ρουμανία.
300px|thumb|Ούγγροι εθελοντές βοηθούν πρόσφυγες
Ουγγαρία
Από την έναρξη της ρωσικής εισβολής έως τις 15 Μαρτίου 2022, 272.943 πρόσφυγες από την Ουκρανία είχαν φτάσει στην Ουγγαρία. Περίπου 21.000 Ουκρανοί επέστρεψαν πίσω στην Ουκρανία μέσω Ουγγαρίας και 313 άτομα ζήτησαν άσυλο στην Ουγγαρία, σύμφωνα με τις ουγγρικές αρχές. 500 άτομα από τρίτες χώρες έφτασαν με τρένο στη Βουδαπέστη και ζήτησαν βοήθεια από τις αρχές. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, αυτοί ήταν κυρίως φοιτητές ή μετανάστες εργάτες από την Ασία και την Αφρική που ζούσαν στην Ουκρανία.
Σλοβακία
Από τις 8 Μαρτίου, η Σλοβακία είχε δεχθεί πάνω από 140.000 άτομα. Μέχρι τις 15 Μαρτίου 2022, σχεδόν 220.977 Ουκρανοί πρόσφυγες είχαν καταφύγει στη Σλοβακία.
300px|thumb|left|Ένα από τα κέντρα υποδοχής προσφύγων που δημιουργήθηκαν στο [[Κισινάου.]]
Ρωσία
Μέχρι τις 15 Μαρτίου, 155.841 πρόσφυγες είχαν πάει στη Ρωσία. Πριν από την εισβολή του 2022, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από την Ουκρανία είχαν καταφύγει στη Ρωσία μεταξύ 2014 και 2022.
Βουλγαρία
Από την έναρξη της ρωσικής εισβολής έως τις 5 Μαρτίου 2022, 25.000 πρόσφυγες που διέφυγαν από την Ουκρανία είχαν εισέλθει στη Βουλγαρία. Στις 12 Μαρτίου, ανακοινώθηκε ότι σχεδόν 70.000 Ουκρανοί είχαν εισέλθει στη Βουλγαρία και περίπου 33.500 παρέμειναν, το ένα τρίτο των οποίων ήταν παιδιά. Μέχρι τις 15 Μαρτίου, αυτοί οι αριθμοί είχαν αυξηθεί σε 78.000 και 37.000 αντίστοιχα.
Γερμανία
thumb|300px|Ένας εθελοντής που κρατά μια πινακίδα για να καθοδηγήσει τους πρόσφυγες στο σιδηροδρομικό σταθμό του [[Βερολίνο|Βερολίνου.]] Οι πρώτοι πρόσφυγες από την Ουκρανία έφτασαν στο Βρανδεμβούργο το βράδυ της 25ης Φεβρουαρίου 2022, το οποίο προετοιμάζεται για 10.000 άτομα. Άλλα κράτη έχουν δεσμευτεί για τη βοήθειά τους. Ο γερμανικός εθνικός σιδηρόδρομος επιτρέπει στους πρόσφυγες με ουκρανικό διαβατήριο ή ταυτότητα να ταξιδεύουν δωρεάν με τρένα μεγάλων αποστάσεων από την Πολωνία στη Γερμανία, η Ένωση Γερμανικών Εταιρειών Μεταφορών αποφάσισε επίσης να ακυρώσει τις χρεώσεις για όλες τις μικρές αποστάσεις ταξίδια με λεωφορεία και τρένα για Ουκρανούς πρόσφυγες εντός της Γερμανίας.
Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εσωτερικών και Κοινότητας, 37.786 πρόσφυγες πολέμου από την Ουκρανία είχαν εγγραφεί στη Γερμανία μέχρι το μεσημέρι της 6ης Μαρτίου 2022 και μέχρι τις 14 Μαρτίου ο αριθμός είχε φτάσει σχεδόν τις 147.000.
Ελβετία
Είναι ήδη δυνατό για έναν Ουκρανό υπήκοο (με βιομετρικό διαβατήριο) να εισέλθει στην Ελβετία χωρίς βίζα. Η διάρκεια παραμονής είναι τρεις μήνες. Η υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας δήλωσε στις 28 Φεβρουαρίου ότι στο μέλλον θα είναι ευπρόσδεκτοι και πρόσφυγες χωρίς διαβατήρια. Η διαμονή δεν θα είναι πλέον χρονικά περιορισμένη. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τα καντόνια θα παράσχουν γρήγορα κατάλυμα σε 9.000 πρόσφυγες. Όλα τα πολιτικά κόμματα τάσσονται υπέρ της γρήγορης αποδοχής των Ουκρανών προσφύγων.
Ελλάδα
Την 1η Μαρτίου, η ελληνική κυβέρνηση εξέταζε το ενδεχόμενο εκκένωσης των 100.000 Ελλήνων ομογενών από τη Μαριούπολη και τη γύρω περιοχή. Μέχρι τις 11 Μαρτίου, περίπου 16.000 Ουκρανοί πρόσφυγες είχαν φτάσει στην Ελλάδα σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονταν από τη μεγάλη ελληνική ομογένεια της Ουκρανίας.
Ηνωμένο Βασίλειο
Το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε ότι οι Βρετανοί υπήκοοι και οι Ουκρανοί κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου θα επιτρέπεται να φέρουν μέλη της ευρύτερης οικογένειάς τους από την Ουκρανία. Ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον δήλωσε ότι η χώρα θα μπορούσε να δεχθεί 200.000 Ουκρανούς πρόσφυγες. Η Βρετανία είχε εκδώσει μόνο περίπου 1.000 βίζες έως τις 13 Μαρτίου και επικρίθηκε ότι έθετε πάρα πολλά γραφειοκρατικά εμπόδια στην είσοδο των προσφύγων στο Ηνωμένο Βασίλειο τόσο από διεθνείς όσο και από βρετανικές πηγές, και ότι χορηγούσε είσοδο μόνο σε πρόσφυγες που είχαν ήδη οικογένεια στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ισπανία
Η Ισπανία ανακοίνωσε ότι 100.000 Ουκρανοί πολίτες που ζουν ήδη στη χώρα θα νομιμοποιηθούν πλήρως. Αυτό θα τους επέτρεπε να "εργάζονται νόμιμα, ώστε να έχουν πρόσβαση στις πολιτικές εκπαίδευσης, υγείας και κοινωνικής πολιτικής", δήλωσε ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεζ. Αρκετές άλλες αρχές από την τοπική έως την κεντρική διοίκηση δήλωσαν την προθυμία να δεχτούν περισσότερους Ουκρανούς πρόσφυγες.
Ιταλία
Έως τις 9 Μαρτίου 2022, 23.872 Ουκρανοί πρόσφυγες είχαν φτάσει στην Ιταλία, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό Μάριο Ντράγκι, κυρίως μέσω των ιταλο-σλοβενικών συνόρων. Μέχρι τις 12 Μαρτίου, τρεις ημέρες αργότερα, ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 34.851. Στις 16 Μαρτίου, το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι ο αριθμός είχε αυξηθεί σε 44.008.
Κύπρος
Μέχρι τις 9 Μαρτίου, περίπου 3.000 Ουκρανοί πρόσφυγες είχαν πετάξει στην Κύπρο από την επομένη της ρωσικής εισβολής, σύμφωνα με το κυπριακό υπουργείο Εσωτερικών και 19 από αυτούς είχαν ζητήσει άσυλο.
Λετονία
Το υπουργείο Εσωτερικών της Λετονίας είχε ετοιμάσει ένα σχέδιο σε περίπτωση μεγάλης εισροής ανθρώπων από την Ουκρανία ήδη από τις 14 Φεβρουαρίου. Στις 24 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση ενέκρινε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την υποδοχή και τη φιλοξενία περίπου 10.000 προσφύγων από την Ουκρανία. Αρκετές μη κυβερνητικές οργανώσεις, δήμοι, σχολεία και άλλα ιδρύματα δεσμεύτηκαν επίσης να παρέχουν καταλύματα.
Σουηδία
300px|thumb|Τσέχοι εθελοντές περιμένουν να υποδεχτούν πρόσφυγες στην [[Πράγα.]] Από τις 11 Μαρτίου, οι αρχές είχαν καταγράψει 5.200 Ουκρανούς που εισήλθαν στη Σουηδία από την εισβολή της Ρωσίας. Λόγω των κανόνων χωρίς θεώρηση 90 ημερών σε όλη την ΕΕ για τους Ουκρανούς και των κανόνων εγγραφής στα σύνορα στη Σουηδία, έχει υπολογιστεί ότι ο πραγματικός αριθμός είναι σημαντικά υψηλότερος, πιθανώς περίπου 4.000 την ημέρα. Έχει προβλεφθεί ότι η Σουηδία πιθανότατα θα δεχτεί περίπου 76.000 πρόσφυγες από την Ουκρανία το πρώτο εξάμηνο του 2022.
Τσεχική Δημοκρατία
Η Τσεχική Δημοκρατία παρέχει οικονομική, ανθρωπιστική και άλλου είδους βοήθεια στους Ουκρανούς πρόσφυγες, καθώς και κρατική στέγαση και εκπαίδευση στα παιδιά τους. Η Τσεχική Δημοκρατία είχε δεχθεί πάνω από 100.000 Ουκρανούς πρόσφυγες έως τις 7 Μαρτίου. Από τις 10 Μαρτίου, η Τσεχική Δημοκρατία δέχθηκε περίπου 200.000 πρόσφυγες. Καθώς η χώρα πλησιάζει στην επίτευξη της μέγιστης χωρητικότητας στέγασης για άτομα που φεύγουν από τη σύγκρουση, η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο κατασκευής στρατοπέδων προσφύγων.
Λεονέλλο των Έστε
Ο Λεονέλλο, ιταλ. Leonello, (21 Σεπτεμβρίου 1407 – 1 Οκτωβρίου 1450) από τον Οίκο των Έστε ήταν μαρκήσιος της Φερράρα και δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο (1441-1450).
Βιογραφία
Ο Λεονέλλο ήταν ένας από τους νόθους γιους του Νικολό Γ΄ μαρκήσιου της Φερράρα και της Μόντενα και της ερωμένης του Στέλλα ντε' Τολομέι. Αμφιθαλείς αδελφοί του ήταν ο μεγαλύτερος Ούγκο και ο μικρότερος Μπόρσο.
Ο πατέρας του είχε άλλους τρεις νόθους γιους από άλλες ερωμένες και τον Αλφόνσο Α΄ από την τρίτη σύζυγό του. O Ούγκο, που ήταν 26 έτη μεγαλύτερος του Αλφόνσου Α΄, ορίστηκε διάδοχος, αλλά κατηγορήθηκε για μοιχεία και αποκεφαλίστηκε. Έτσι ο Λεονέλλο που είχε υψηλή μόρφωση, αρετές, την αναγνώριση του πάπα και ήταν δημοφιλής, έγινε διάδοχος.
Είχε μικρή επιρροή στα πολιτικά πράγματα της Ιταλίας. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους των Έστε, τον Νικολό Γ΄ ή τον Άτσο Ζ΄, που με τη δύναμή τους έλεγχαν το πολιτικό γίγνεσθαι, ο Λεονέλλο έγινε γνωστός ως προστάτης των Τεχνών. Η Φερράρα αναπτύχθηκε πολιτιστικά. Με την καθοδήγησε του διδασκάλου του, του ανθρωπιστή Γκουαρίνο Βερονέζε, αναμόρφωσε το Πανεπιστήμιο της Φερράρα. Επηρέασε τους μετέπειτα ηγεμόνες της πόλης και είναι ο πρόδρομος των μετέπειτα επιτευγμάτων.
Απεβίωσε το 1450 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Μπόρσο.
Οικογένεια
Το 1435 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Γκοντζάγκα, κόρη του Ιωάννη-Φραγκίσκου μαρκήσιου της Μάντοβα. Το 1439 η Μαργαρίτα απεβίωσε χωρίς να αποκτήσουν απογόνους.
Το 1444 ο Λεονέλλο νυμφεύτηκε, για δεύτερη φορά, τη Μαρία της Ιβρέας-Τρασταμάρα, νόθη κόρη του Αλφόνσου Ε΄ της Αραγωνίας και Α΄ της Νάπολης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Έστε Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Φερράρα
Λάγουρα Καστοριάς
Τα Λάγουρα ή Λάγουρη είναι χωριό του νομού Καστοριάς που υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Ορεστίδος. Τα ερείπια του χωριού εντοπίζονται 5 χλμ. ΝΑ του Άργους Ορεστικού στις όχθες του Αλιάκμνονα. Ανήκει στα επτά χωριά του Νομού Καστοριάς που το 1769 καταστράφηκε από τους Τουρκοαλβανούς μαζί με το Άγιος Ζαχαρίας, Βετέρνικο, Γράμμο, Λιβάδι, Λινοτόπι και Πισκοχώρι. Οι κάτοικοί τους καταφεύγουν κυρίως στη Βλάστη, Εράτυρα, Γοργοπόταμο Ιωαννίνων, Κλεισούρα, Κορυτσά και Νάματα.
Ξαναδημιουργείται και το 1913 αριθμεί 12 σπίτια. Το 1940 καταγράφονται 12 κάτοικοι και μετά τον εμφύλιο πόλεμο 1946-49 στην απογραφή του 1950 είναι έρημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Τάραν των Πίκτων
O Τάραν των Πίκτων ή Τάραν μακ Έινφτεχ βασιλιάς των Πίκτων (693 - 697) σύμφωνα με τους καταλόγους των Πίκτων βασιλέων ήταν γιος του Έινφτεχ. Το όνομα του έχει μεγάλη ομοιότητα με τον θεό της βροντής των Κελτών Τάρανις. Το όνομα του πατέρα του εμφανίζεται σε πολλές μορφές, ο κατάλογος στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας τον παρουσιάζει αδελφό του Νέχταν μακ Ντερ-Ίλει κάτι που σημαίνει ότι μητέρα του Τάραν ήταν η πριγκίπισσα των Πίκτων Ντερ-Ίλει. Οι πληροφορίες των τελευταίων βασιλικών καταλόγων είναι προβληματικές αφού καταγράφουν διάδοχο του τον Μπρίντει Δ΄ των Πίκτων γιο του Νταργκάρτ πληροφορία που δεν υπάρχει σε άλλους καταλόγους. Μερικοί από τους βασιλικούς καταλόγους καταγράφουν βασιλεία 14 ετών ωστόσο το έγγραφο του Πόπλετον και ο κατάλογος του Σκάλαχρονικα του δίνουν διάρκεια βασιλείας τεσσάρων ετών. Διάδοχος του ήταν ο Μπρίντει γιος του Νταργκάρτ και της Ντερ-Ίλει αν και είναι πολύ δύσκολο να καθορίσουμε τις συνθήκες.
Μια φράση από τα Χρονικά του Ούλστερ την οποία ο ιστορικός Άλαν Ορ Άντερσον (1879 - 1958) συσχετίζει με τον συγκεκριμένο Τάραν γράφει "η δολοφονία του Έινφτεχ και της Νια Νέιλ και των γιων του Μπουέντο", ο Έινφτεχ ήταν ο πατέρας του Τάραν. Τα Χρονικά του Ούλστερ αναφέρουν την εκθρόνιση του Τάραν (696) και την μετάβαση του στην Ιρλανδία (698).
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Ζουζουλέικα Μεσσηνίας
Τα Ζουζουλέικα Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 20 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Μικράς Μαντινείας και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Ράντσο Βαλκούβια
Το Ράντσο Βαλκούβια (ιταλικά: Rancio Valcuvia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Ράνκο
Το Ράνκο (ιταλικά: Ranco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Τακάσι Σιμούρα
Ο Τακάσι Σιμούρα (ιαπωνικά: 志村 喬, 12 Μαρτίου 1905 - 11 Φεβρουαρίου 1982) ήταν Ιάπωνας ηθοποιός, ο οποίος εμφανίστηκε σε πάνω από 200 ταινίες μεταξύ του 1934 και του 1981. Είναι ιδιαίτερα γνωστός είναι για τη συνεργασία του με τον σπουδαίο Ιάπωνα σκηνοθέτη Ακίρα Κουροσάβα, αφού από τις 30 ταινίες του τελευταίου, συμμετείχε στις 21, μεταξύ αυτών το Ρασομόν (1950) και το Οι Επτά Σαμουράι (1954).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ηθοποιοί
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1992
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1992 ήταν η 22η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Άρτα.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Πρότυπος Α.Γ.Σ. και στις γυναίκες ο Φιλαθλητικός Ο.Γ..
Κάτοχοι μεταλλίων
1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1992 Κατηγορία:Άρτα
Ιωάννης του Τσέσυν
Ο Ιωάννης, πολων. Jan cieszyński (1339/40 - μετά τις 18 Μαΐου 1359) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε προορίστηκε για τον κλήρο: έγινε αιδεσιμότατος σε 20 επισκοπές του Βρότσλαφ.
Βιογραφία
Το 1359 ο Ιωάννης αναφέρεται σε ένα παπικό έγγραφο που εκδόθηκε στην Αβινιόν, όπου τοποθετείται ως αιδεσιμότατος σε 20 επισκοπές του Βρότσλαφ. Δεν αναφέρεται έπειτα σε πηγές, έτσι υποθέτουμε ότι απεβίωσε πρόωρα (20 ετών), μάλιστα μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι απεβίωσε λίγο πριν την έκδοση του εγγράφου και η είδηση του τέλους του δεν είχε ακόμη φθάσει στην Αβινιόν.
Πογωνιά Αιτωλοακαρνανίας (νησίδες)
Η Πογωνιά ή Νησιοπούλα είναι σύμπλεγμα νησίδων και βραχονησίδων στις δυτικές ακτές του όρμου της Πάλαιρου στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Τα νησάκια βρίσκονται νοτιοδυτικά του οικισμού Πογωνιάς πριν από τον όρμο του Βαρκό και δεν κατοικούνται. Το 1940 είχαν καταγραφεί να ανήκουν στην τότε κοινότητα Πογωνιάς και να καταργούνται το 1961.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Σάλτριο
Το Σάλτριο (ιταλικά: Saltrio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Σαμαράτε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Δαμόστρατος (επιγραμματοποιός)
Ο Δαμόστρατος, γιός του Αντίλα, θεωρείται συγγραφέας ενός επιγράμματος στην Ελληνική Ανθολογία (στον Στέφανο του Μελέαγρου) με τον τίτλο Δαμοστράτου ἀνάθημα ταῖς νύμφαις όπου περιγράφονται αναθηματικές προσφορές ξύλινων αγαλματιδίων και δέρματα ζώων προς τις Ναϊάδες, αλλά το κατά πόσο ήταν ο ίδιος ο συγγραφέας ή το άτομο στο οποίο αφιερώνεται το ανάθημα στις νύμφες είναι ασαφές.
Ο λόγιος του 18ου αιώνα Γιόχαν Γιάκομπ Ράισκε (Johann Jakob Reiske) θεώρησε πως μπορεί να πρόκειται για τον Δημόστρατο, Ρωμαίο γερουσιαστή ο οποίος έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο οποίος έγραψε ένα ποιήμα σχετικά με την αλιεία με τίτλο ἁλιευτικά και το οποίο αναφέρεται συχνά από τους αρχαίους συγγραφείς, ωστόσο έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. σε αντίθεση με τον επιγραμματοποιό Μελέαγρο που έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ. και συμπεριέλαβε τον Δαμόστρατο στον Στέφανο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου
Αφροδίτη του Λεσπύγκ
μικρογραφία|Η Αφροδίτη του Λεσπύγκ (ανακατασκευή) Η Αφροδίτη του Λεσπύγκ (γαλλικά: Vénus de Lespugue) είναι παλαιολιθικό ειδώλιο Αφροδίτης, ένα αγαλματίδιο γυμνής γυναικείας μορφής. Χρονολογείται περίπου από το 25.000 π.Χ., κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο.
Χαρακτηριστικά
μικρογραφία|Η Αφροδίτη του Λεσπύγκ στο [[Μουσείο του Ανθρώπου.]] Το αγαλματίδιο έχει ύψος περίπου 150 χιλιοστά και πλάτος 60 χιλιοστά. Είναι λαξευμένο σε θραύσμα από ελεφαντόδοντο μαμούθ. Το κεφάλι είναι μικρό και ωοειδές, χωρίς ανατομικές λεπτομέρειες. Κατά την ανασκαφή του σπηλαίου, ένα τελευταίο χτύπημα αξίνας έφερε στο φως το αγαλματίδιο αλλά του προκάλεσε σοβαρές ζημιές και έχει ανακατασκευασθεί. Από όλα τα ειδώλια της Αφροδίτης που ανακαλύφθηκαν από την ανώτερη Παλαιολιθική, η Αφροδίτη του Λεσπύγκ φαίνεται να εμφανίζει τα πιο υπερβολικά γυναικεία χαρακτηριστικά, ειδικά τα εξαιρετικά μεγάλα, κρεμαστά στήθη και υπέρμετρη ανάπτυξη των γλουτών.
Το αγαλματίδιο ανάγεται στον παλαιολιθικό πολιτισμό της Γραβέττιας περιόδου (31.000 - 23.000 χρόνια πριν).
Σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, το άγαλμα εμφανίζει απεικόνιση υφάσματος, καθώς στο πίσω τμήμα, μια σειρά από παράλληλες κάθετες ραβδώσεις ξεκινά από μια οριζόντια γραμμή που βρίσκεται κάτω από τους γλουτούς, υποδηλώνοντας τμήμα υφάσματος.
Μουσείο
Η Αφροδίτη του Λεσπύγκ φυλάσσεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Ανθρώπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προϊστορική Γαλλία Κατηγορία:Γλυπτά στη Γαλλία Κατηγορία:Προϊστορική τέχνη
Ότακαρ Β΄ της Βοημίας
Ο Ότακαρ Β΄ (τσεχ.: Přemysl Otakar II., 1233 - 26 Αυγούστου 1278), ο λεγόμενος σιδηρούς και χρυσός βασιλιάς από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών, ήταν βασιλιάς (1253-1278) της Βοημίας, δούκας της Αυστρίας (1251-78), της Στυρίας (1260-78), της Καρινθίας (1269-78) και μάργραβος της Μοραβίας (1247-78), της Καρνιόλης (1269-78). Υπό την ηγεσία του η Βοημία έφθασε στο απόγειο της δύναμής της· ο ίδιος φιλοδόξησε να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας, αλλά δεν μπόρεσε.
Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Βεγκέσλαου Α΄ βασιλιά της Βοημίας και της Κουνιγούνδης των Χοενστάουφεν, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε το 1252 τη Μαργαρίτα των Μπάμπενμπεργκ, κόρη του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας. Ήταν 26 έτη μεγαλύτερή του· έμειναν άτεκνοι και ο γάμος ακυρώθηκε.
Το 1261 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με την Κουνιγκούντα των Ρουρικιδών, κόρη του Ροστισλάβ πρίγκιπα του Χάλιχ και είχε τέκνα:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε φυσικά τέκνα:
Ο Ότακαρ Β΄ ήταν 2ος εξάδελφος της μητέρας της 2ης συζύγου του Κουνιγκούντα των Ρουρικιδών του Χάλιχ..
Περαιτέρω βιβλιογαφία
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών Κατηγορία:Βασιλείς της Βοημίας Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Σαντζάνο
Το Σαντζάνο (ιταλικά: Sangiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Γιουγκοσλαβικός Λαϊκός Στρατός
Ο Γιουγκοσλαβικός λαϊκός στρατός (σερβοκροατικά: Jugoslavenska narodna armija, JNA) αποτελούσε τις ένοπλες δυνάμεις της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας κατά το χρονικό διάστημα από το 1945 έως το 1992. Επίσημη γλώσσα του στρατού ήταν τα σερβοκροατικά.
Προέλευση
Ο Γιουγκοσλαβικός λαϊκός στρατός προήλθε από τις μονάδες των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ως μέρος του Αντιφασιστικού Λαϊκοαπελευθερωτικού Πολέμου της Γιουγκοσλαβίας, ο Λαϊκοαπελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας (Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije, NOVJ), ο προκάτοχος του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού, ιδρύθηκε στην πόλη της Ρούντο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στις 22 Δεκεμβρίου 1941.
Τον Μάρτιο του 1945, ο Λαϊκοαπελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβικός Στρατός και τέλος, κατά την 10η επέτειo της ίδρυσής του, στις 22 Δεκεμβρίου 1951 έλαβε το επίθετο «Λαϊκός».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαικος στρατος
Έντσο της Σαρδηνίας
Αιχμαλωσία
Σε μια εκστρατεία για να υποστηρίξει τις πόλεις των Γιβελλίνων Μόντενα και Κρεμόνα από τους Γουέλφους της Μπολόνιας ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε στη "μάχη της Φοσσάλτα" (26 Μαΐου 1249). Ο Φρειδερίκος Β΄ ζήτησε την απελευθέρωση του αλλά παρέμεινε φυλακισμένος μέχρι τον θάνατο του σε μια βίλα που έμεινε γνωστή σαν "Παλάτι του Έντσο". Όταν πέθαναν οι ετεροθαλείς αδελφοί του Κορράδος Δ΄ της Γερμανίας (1254), Φρειδερίκος της Αντιόχειας (1256), Μανφρέδος της Σικελίας (1266) και εκτελέστηκε ο μικρός ανεψιός του Κορραδίνος (1268) παρέμεινε ο τελευταίος διάδοχος των Χοενστάουφεν. Ο Έντσο είχε όπως και ο πατέρας του πάθος για τα γεράκια, γι'αυτό πήρε το προσωνύμιο "μικρό γεράκι". Είχε έντονη αγάπη για την ποίηση όπως και ο αδελφός του Μανφρέδος γι'αυτό έγραψε πολλά ποιήματα την περίοδο της αιχμαλωσίας του που διατηρήθηκαν, η τραγική πτώση των Χοενστάουφεν ενέπνευσε πολλούς Ιταλούς ποιητές όπως ο λυρικός Τζιοβάννι Πασκόνι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελάζια του Τόρες, κόρη του Μαριανού Β΄ κριτή του Λογκουντόρο. Η Αδελάζια διαδέχθηκε τον αδελφό της στη δικαιοδοσία του Λογκουντόρο. Ο Έντσο δεν απέκτησε απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν Κατηγορία:Μονάρχες της Σαρδηνίας και του Πεδεμοντίου Κατηγορία:Νόθα παιδιά των Αγίων Ρωμαίων Αυτοκρατόρων
Ηγεμονία της Μολδαβίας
thumb|250px|Η Μολδαβία (με πορτοκαλί χρώμα) προς το τέλος του 16ου αιώνα Η Ηγεμονία της Μολδαβίας (Ρουμανικά: Ţara Moldovei, Moldova) ήταν μία ανεξάρτητη Ηγεμονία και μία ιστορική περιοχή στην Ανατολική Ευρώπη. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Βλαχίας μεταξύ των ανατολικών Καρπαθίων και του ποταμού Δνείστερου. Ένα αρχικά ανεξάρτητο και αργότερα αυτόνομο κράτος, υπήρξε από τον 14ο αιώνα έως το 1859, όταν ενώθηκε με τη Βλαχία (Ţara Românească) ως θεμέλιο του σύγχρονου ρουμανικού κράτους. Σε διάφορες εποχές, η Μολδαβία συμπεριέλαβε και τις περιοχές της Βεσσαραβίας και της Βουκοβίνα.
Το δυτικό μισό της Μολδαβίας σήμερα είναι μέρος της Ρουμανίας, η ανατολική πλευρά ανήκει στη Δημοκρατία της Μολδαβίας, και τα βόρεια και νοτιοανατολικά μέρη είναι εδάφη της Ουκρανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μολδαβία Κατηγορία:Ρουμανία
Βάσω Θανασέκου
Η Βάσω Θανασέκου  (5 Ιουνίου 1917 - 27 Αυγούστου 2015), ήταν Ελληνίδα πολιτικός και η πρώτη βουλευτής που εξελέγη με κόμμα της Αριστεράς.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1917 και καταγόταν από εύπορη οικογένεια από την Άνδρο. Ο πατέρας της ήταν πιλοποιός και ονομαζόταν Δημήτρης Σαραβάνος. Κατά την διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, συνελήφθη για αντιφασιστική δραστηριότητα (την οποία συνέχισε και κατά την περίοδο των σπουδών της στη Γαλλία) και εκτοπίστηκε στη Σίφνο. Μυήθηκε στις μαρξιστικές και στις αριστερές ιδέες από το σύζυγό της, Γιώργο Θανασέκο, στρατιωτικό από τη Φθιώτιδα. Καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά από το έκτακτο στρατοδικείο, το 1948 και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ επί εξαετία.
Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Αθηνών, με την ΕΔΑ, που συμμετείχε στις εκλογές με την Δημοκρατική Ένωση. Παρότι ο συνασπισμός εκείνος πρώτευσε στις εκλογές, με ποσοστό 48,15%, δεν σχημάτισε κυβέρνηση. Ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ και παρέμεινε στην Αριστερά μέχρι το θάνατό της. Επί πολλά χρόνια ήταν εκδότρια της εφημερίδας "Ρούμελη" (μαζί με τον σύζυγό της), η έκδοση της οποίας ανεστάλη κατά τις περιόδους των δικτατοριών του Μεταξά και του Παπαδόπουλου. Εξελέγη ξανά με την ΕΔΑ στη Φθιώτιδα, στις εκλογές του 1958.
Στις εκλογές του 1974 πολιτεύτηκε με την Αριστερά χωρίς επιτυχία (έλαβε 1.037 ψήφους).
Πέθανε σε ηλικία 98 ετών το 2015 και τάφηκε στην Τιθορέα Φθιώτιδας, δίπλα στο σύζυγό της, Γιώργο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Τίμπορ Νίλασι
Ο Τίμπορ Νίλασι (ουγγρικά: Tibor Nyilasi, γεννήθηκε 18 Ιανουαρίου 1955) είναι Ούγγρος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και προπονητής.
Βιογραφία
Ο Νίλασι υπέγραψε με τη Φερεντσβάρος το 1972 και έπαιξε εκεί μέχρι να μεταγραφεί στην Αούστρια Βιέννης το 1983. Με την ουγγρική ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο Ουγγαρίας το 1974 και το 1978 και το νταμπλ το 1976. Για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας έκανε 70 εμφανίσεις από το 1975 έως το 1985, σημειώνοντας 32 γκολ. Έπαιξε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 (όπου αποβλήθηκε εναντίον της Αργεντινής) και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Το 1980-81 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Ουγγαρίας με 30 γκολ και κέρδισε το αργυρό παπούτσι στη Ευρώπη ως δεύτερος σκόρερ πίσω από το Βούλγαρο Γκεόργκι Σλάβκοφ (ένα γκολ διαφορά), ενώ την ίδια χρονιά ψηφίστηκε ως ο καλύτερος Ούγγρος ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 415 γκολ σε επίσημους αγώνες. Αφού αποσύρθηκε ως παίκτης, ήταν προπονητής της Φερεντσβάρος, έχοντας επιτυχημένη πορεία στη δεκαετία του 1990. Πιο πρόσφατα εργάστηκε επίσης για την Ουγγρική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και εμφανίζεται τακτικά ως ειδικός στο ουγγρικό αθλητικό κανάλι «Sport TV».
Ως παίκτης
Φερεντσβάρος
Αυστρία Βιέννης
Ως προπονητής
Φερεντσβάρος
Πηγές
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αυστρία Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φερεντσβάρος
Μπάμπι 2
Ο Μπάμπι 2, επίσης γνωστό και ως Μπάμπι 2: Ο Πρίγκιπας του δάσους, (πρωτότυπος τίτλος: Bambi II) είναι Αμερικανική δραματική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2006 σε σκηνοθεσία του Μπράιαν Πιμένταλ και παραγωγή των DisneyToon Studios της Αυστραλίας. Κυκλοφόρησε αρχικά στις κινηματογραφικές αίθουσες στην Αργεντινή στις 26 Ιανουαρίου 2006, πριν κυκλοφορήσει απευθείας σε βίντεο στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 7 Φεβρουαρίου 2006. Κρατάει το παγκόσμια ρεκόρ για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην κυκλοφορία δύο διαδοχικών ταινιών της ίδιας σειράς, αφού η συνέχεια κυκλοφόρησε 64 χρόνια μετά την αρχική ταινία (1942).
Η ταινία διαδραματίζεται χρονικά στο μέσο της πρώτης ταινίας Μπάμπι, με τον Μεγάλο Πρίγκιπα του Δάσους να αγωνίζεται να μεγαλώσει τον ορφανό Μπάμπι μετά το θάνατο της μητέρας του. Είχε αρχικά ονομαστεί Ο Μπάμπι και ο Μεγάλος Πρίγκιπας, στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Ο Μπάμπι και ο Μεγάλος Πρίγκιπας του Δάσους και αργότερα σε Μπάμπι 2.
Πλοκή
Μετά τη θανάτωση της μητέρας του από τον Άνθρωπο, ο Μπάμπι συναντιέται με τον πατέρα τους, τον Μεγάλο Πρίγκιπα του Δάσους, ο οποίος τον πάει πίσω στη φωλιά του. Ο Μεγάλος Πρίγκιπας ζητά από την Κουκουβάγια να βρει μια ελαφίνα η οποία θα μπορεί να μεγαλώσει τον Μπάμπι, καθώς τα δικά του καθήκοντα προς την αγέλη του δεν του το επιτρέπουν. Η Κουκουβάγια όμως τον πληροφορεί ότι λόγω των σκληρών χειμώνων, οι ελαφίνες μετά δυσκολίας μπορούν να θρέψουν εκείνες, πόσο μάλλον περισσότερα στόματα. Ο Μεγάλος Πρίγκιπας δεν έχει άλλη επιλογή από το να φροντίσει τον Μπάμπι μέχρι την άνοιξη.
Μήνες αργότερα, ο Μεγάλος Πρίγκιπας επιτρέπει στον Μπάμπι να πάει με τους φίλους του Θάμπερ και Λουλούδη να δουν τον Μαρμότα, του οποίου η σκιά θα δείξει αν ο χειμώνας θα τελειώσει σύντομα. Ο Μπάμπι λέει ψέματα στους φίλους του για το πόσο κοντά είναι εκείνος και ο πατέρας του, καθώς ο Μεγάλος Πρίγκιπας συνεχίζει να μην του λέει την αλήθεια για το θάνατο της μητέρας του.
Στην τελετή του λιβαδιού, ο Μπάμπι συναντιέται με τη Φαλίν. Ο Μαρμότας βγαίνει από τη φωλιά του μόνο και μόνο για να τρομάξει από τον Ρόννο, ένα μεγαλύτερο ελάφι από τον Μπάμπι, και να επιστρέψει σε αυτήν. Ο Ρόννο προσπαθεί να εντυπωσιάσει τη Φαλίν με τις ιστορίες συνάντησής του με τον Άνθρωπο και τα σφυρίγματα που χρησιμοποιούν για να μιμηθούν τα ελάφια. Η Φαλίν όμως δεν πιστεύει αυτές τις ιστορίες σε αντίθεση με τον Μπάμπι, ο οποίος τις βρίσκει απίστευτες και όταν το λέει, ο Ρόννο το παίρνει κυριολεκτικά. Αυτό οδηγεί στο να αντιπαθήσουν αμέσως ο ένας τον άλλο και ο Μπάμπι εκφοβίζεται από τον Ρόννο κάτι που τον κάνει ανίκανο να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Όταν βλέπει τον Ρόννο να απομακρύνεται με τη μητέρα του, ανακουφίζεται.
Καθώς φεύγουν και τα υπόλοιπα ζώα, ο Μπάμπι αποκοιμιέται καθώς περιμένει τον πατέρα του να έρθει να τον πάρει. Μετά από αρκετές ώρες αναμονής, ο Μπάμπι ονειρεύεται τη μητέρα του και την ακούει να τον φωνάζει στο λιβάδι. Όπως αποδεικνύεται, αυτό είναι μια ενέδρα του Ανθρώπου ο οποίος χρησιμοποιεί το κόλπο για το οποίο είχε μιλήσει νωρίτερα ο Ρόννο. Ο Μεγάλος Πρίγκιπας του Δάσους έρχεται για να σώσει τον Μπάμπι και τον διατάζει να τρέξει, αλλά ο Μπάμπι είναι τόσο φοβισμένος για να τον υπακούσει. Όταν και οι δύο καταφέρνουν να ξεφύγουν, ο Μεγάλος Πρίγκιπας θυμώνει τον Μπάμπι γιατί παραλίγο να σκοτωθεί. Εκείνη τη στιγμή ο Μπάμπι συνειδητοποιεί ότι οι κυνηγοί έχουν σκοτώσει τη μητέρα του, κάτι το οποίο του επιβεβαιώνει και ο πατέρας του. Καθώς ο Μπάμπι πάει για ύπνο, ο Μεγάλος Πρίγκιπας ζητάει από την Κουκουβάγια να βρει μια ελαφίνα, καθώς ο χειμώνας τελειώνει και δε θα υπάρχει πρόβλημα πια.
Τις επόμενες μέρες, ο Μεγάλος Πρίγκιπας βάζει όρια στον Μπάμπι για το πόσο θα απομακρύνεται από τη φωλιά, καθώς δεν τον εμπιστεύεται πια να κυκλοφορεί μόνος. Όταν εκείνος φεύγει, ο Μπάμπι εξομολογείται στον Θάμπερ και τον Λουλούδη την αποξενωμένη σχέση που έχει με τον πατέρα του και τους λέει πως εύχεται να μπορούσε να τον εντυπωσιάσει. Αποφασίζουν να βοηθήσουν τον Μπάμπι να μάθει πώς να είναι γενναίος και φεύγουν εκτός των ορίων που έθεσε ο Μεγάλος Πρίγκιπας. Συναντιούνται με τον Ρόννο και τη Φαλίν, και ο Μπάμπι αρχίζει για άλλη μια φορά να τσακώνεται με τον Ρόννο όταν τον βλέπει να ενοχλεί τη Φαλίν. Ο Ρόννο κυνηγάει εκείνον και τον Θάμπερ μέσα στο δάσος μέχρι που ο Μπάμπι πηδάει στην ασφάλεια πάνω από ένα μεγάλο φαράγγι. Ο Μεγάλος Πρίγκιπας, ο οποίος έχει δει τα πάντα, είναι θυμωμένος αλλά και εντυπωσιασμένος με τον Μπάμπι για αυτό που κατάφερε.
Την επόμενη μέρα, ο Μπάμπι εξασκείται με τον Θάμπερ, αποφασισμένος να κάνει τον πατέρα του περήφανο για άλλη μια φορά. Ο Θάμπερ τον ενθαρρύνει να μιλήσει στον Μεγάλο Πρίγκιπα και οι δυο τους δένονται περισσότερο όταν ο πατέρας του μοιράζεται μαζί του μερική από τη σοφία του και το πώς να νιώθει το δάσος στις οπλές του. Ο Μεγάλος Πρίγκιπας αποφασίζει να επιτρέψει επιτέλους στον Μπάμπι να έρθει μαζί του στις περιπολίες και καθώς οι μέρες προχωράνε, οι δυο τους έρχονται όλο και πιο κοντά. Βοηθάει τον Μπάμπι να ξεπερνάει τα εμπόδια που συναντά αλλά και τους φόβους του, ενώ ο Μπάμπι τον βοηθάει να χαλαρώσει λίγο και να διασκεδάσει. Όλα αυτά ενώ ο Ρόννο συνεχίζει να μεγαλώνει ζηλεύοντας τον νεαρό πρίγκιπα.
Στην πορεία για τη φωλιά της Μένα, ο Ρόννο εμφανίζεται για να χλευάσει τον Μπάμπι για μια τελευταία φορά και οι δυο τους αρχίζουν και πάλι να τσακώνονται, ενεργοποιώντας μία από τις παγίδες του Ανθρώπου στην οποία πιάνεται η Μένα. Καθώς ο δειλός Ρόννο τρέπεται σε φυγή, ο Μπάμπι καταφέρνει να σώσει τη Μένα οδηγώντας τα σκυλιά του Ανθρώπου μακριά από εκείνην, δίνοντας χρόνο στον πατέρα του να την απελευθερώσει. Τα σκυλιά τον κυνηγούν μέσα στο δάσος και οι φίλοι του τον βοηθούν να τα απομακρύνει. Ο Μπάμπι τα κρατάει μακριά όσο μπορεί χρησιμοποιώντας τις τεχνικές που του έμαθε ο Μεγάλος Πρίγκιπας, μέχρι που τα κυνηγόσκυλα τον στριμώχνουν στην κορυφή ενός βράχου. Ο Μπάμπι καταφέρνει να ξεφύγει ρίχνοντας τον τελευταίο σκύλο στον γκρεμό, αλλά πέφτει κι εκείνος μαζί του. Οι φίλοι του και ο πατέρας του τον θρηνούν νομίζοντας ότι έχει πεθάνει, μέχρι που ο Μπάμπι κινείται και πάλι δείχνοντας ότι είναι ζωντανός και συμφιλιώνεται με τον πατέρα του.
Λίγο αργότερα, ο Θάμπερ μοιράζεται τη δική του εκδοχή της περιπέτειας με τους υπόλοιπους φίλους του, καθώς ο Μπάμπι (του οποίου τα κέρατα άρχισαν να εμφανίζονται) απολαμβάνει τη διήγηση με τη Φαλίν. Ο Ρόννο εμφανίζεται ορκιζόμενος εκδίκηση μέχρι που μια χελώνα τον δαγκώνει στη μύτη και τον κάνει να φύγει τρέχοντας φωνάζοντας τη μητέρα του για βοήθεια. Η παρέα δεν επηρεάζεται από την απειλή του Ρόννο και ο Μπάμπι φεύγει για να συναντήσει τον πατέρα του, ο οποίος αποφάσισε να τον μεγαλώσει τελικά.