cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολωνική διασπορά
Ισραήλ
Στα πρώτα χρόνια του Σιωνισμού, οι Εβραίοι μετανάστες από την Πολωνία (τότε χωρισμένοι μεταξύ Αυστροουγγαρίας, Βασιλείου της Πρωσίας και Ρωσικής Αυτοκρατορίας) αποτελούσαν σημαντικό μέρος της ιδεολογικά υποκινούμενης μετανάστευσης στην τότε Παλαιστίνη κατά τη Δεύτερη Αλιγιά και την Τρίτη Αλιγιά. Πολλοί Εβραίοι πολωνικής καταγωγής είχαν εξέχοντες ρόλους στη δημιουργία του Γισούφ, της αυτόνομης εβραϊκής κοινότητας με προσανατολισμό στους Σιωνιστές στην Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή από την οποία αναπτύχθηκε το Ισραήλ. Μετά το Ολοκαύτωμα, πολλοί Εβραίοι εκτοπισμένοι στην Ευρώπη που τελικά έφτασαν στο Ισραήλ ήταν επίσης πολωνικής καταγωγής. Στις επόμενες γενιές, εγκατέλειψαν γενικά την πολωνική και την γίντις, υπέρ της σύγχρονης εβραϊκής γλώσσας. Περίπου 4.000 μη Εβραίοι εθνοτικοί Πολωνοί ζουν στο Ισραήλ. Υπάρχουν επίσης περίπου 50.000 Εβραίοι μετανάστες από την Πολωνία, με συγγένεια με την πολωνική γλώσσα και τον πολιτισμό και περίπου 150.000 απόγονοι τους με ελάχιστη από αυτή τη συγγένεια.
Καζακστάν
Ο πρώτος Πολωνός που ταξίδεψε στο Καζακστάν ήταν πιθανότατα ο Βενέδικτος της Πολωνίας, ο οποίος στάλθηκε ως μέρος της αντιπροσωπείας του Πάπα Ιννοκέντιου Δ΄ στο Khagan Güyük της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Αργότερα περισσότεροι Πολωνοί ήρθαν στο Καζακστάν κατά τους μετασοβιετικούς χρόνους. Σήμερα αυτοί οι Πολωνοί ζουν στην Καραγκάντα, με πληθυσμό 47.300 άτομα.
Τουρκία
Το 1842, ο Πρίγκιπας Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι ίδρυσε το χωριό Αντάμπολ για Πολωνούς μετανάστες που ήρθαν στην Τουρκία μετά την αποτυχημένη Νοεμβριανή Εξέγερση. Το χωριό εξακολουθεί να υπάρχει και τώρα ονομάζεται Πολονέζκεου (τουρκικά για το πολωνικό χωριό). Είναι το κύριο κέντρο της μικρής αλλά ιστορικής πολωνικής κοινότητας στην Τουρκία. Η πολωνική μειονότητα στην Τουρκία υπολογίζεται ότι είναι περίπου 4.000 άτομα. Ωστόσο, είναι υψηλότερο από ότι δείχνει η τουρκική απογραφή λόγω τουρκοποιημένων Πολωνών που παντρεύονται Τούρκους. Για παράδειγμα, η μητέρα της Λέιλα Γκέντζερ ήταν η Ατιγέ Τσειρέκγκιλ, η οποία γεννήθηκε ως Αλεξάντρα Ανγκέλα Μινακόφσκα και εξισλαμίστηκε μετά το θάνατο του συζύγου της. Επίσης, η μητέρα του Ναζίμ Χικμέτ, Αϊσέ Τσελιλέ Χανίμ, ήταν απόγονος του Μουσταφά Τσελαλεντίν Πασάς, ο οποίος γεννήθηκε ως Κονστάντιν Μποζέτσκι το 1826. Μετανάστευσε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά την Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας και ασπάστηκε το Ισλάμ το 1848. Αργότερα έγινε Οθωμανός στρατηγός και πέθανε το 1876.
Νότια Αφρική
Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Πολωνικής Διασποράς στη Νότια Αφρική, εκεί ζουν 25.000 έως 30.000 Πολωνοί. Η πολωνική κοινότητα στη Νότια Αφρική χρονολογείται από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής συμφώνησε να εγκατασταθούν 12.000 Πολωνοί στρατιώτες, καθώς και περίπου 500 Πολωνοί ορφανά που επέζησαν από την αναγκαστική επανεγκατάσταση των Πολωνών στη Σοβιετική Σιβηρία. Περισσότεροι Πολωνοί ήρθαν τη δεκαετία του 1970 και του 1980, με αρκετούς από αυτούς ειδικούς να έρχονται για συμβόλαια εργασίας και να αποφασίζουν να μείνουν εκεί.
Βόρεια Αμερική
μικρογραφία| Το άγαλμα του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ στο [[Τορόντο.]] Οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς ήταν το κύριο επίκεντρο της πολωνικής πολιτικής και οικονομικής μετανάστευσης από το 1850 μέχρι την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος.
Καναδάς
Σύμφωνα με την καναδική απογραφή του 2016, υπάρχουν 1.106.585 Πολωνοκαναδοί. Ο πληθυσμός είναι ευρέως διασκορπισμένος σε όλο τον Καναδά. Οι πρώτοι Πολωνοί μετανάστες ήρθαν στον Καναδά τον 19ο αιώνα. Μία από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις Πολωνοκαναδών είναι στην περιοχή Ρόνζενσβαλς του Τορόντο. Η περιοχή πραγματοποιεί ένα ετήσιο φεστιβάλ Πολωνίας, το μεγαλύτερο στον Καναδά. Το Καναδικό Πολωνικό Συνέδριο είναι μια οργάνωσηομπρέλα, που ιδρύθηκε το 1944 από Πολωνοκαναδούς για να συντονίσει τις δραστηριότητες και να εκφράσει τις ανησυχίες της κοινότητας σε θέματα δημόσιας πολιτικής.
Βατικανό
Παρόλο που δεν εγκαθίστανται στη μικρότερη χώρα του κόσμου, πολλοί Πολωνοί ιερείς περνούν ένα διάστημα της εκπαίδευσης τους σπουδάζοντας σε ένα από τα πανεπιστήμια της Αγίας Έδρας στη Ρώμη. Ο πιο διάσημος Πολωνός που εγκαταστάθηκε στην πόλη του Βατικανού ήταν, για θεσμικούς λόγους, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος της Κρακοβίας, Καρδινάλιος Κάρολ Βοϊτίλα, ως Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ (1978-2005).
Ανάβρα
Με την ονομασία Ανάβρα υπάρχουν τέσσερις οικισμοί της Ελλάδας:
Πολωνική διασπορά
Γαλλία
Περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι πολωνικής καταγωγής ζουν στη Γαλλία. Συγκεντρώνονται στην περιοχή Νορ-Πα-ντε-Καλαί, τις μητροπολιτικές περιοχές της Λιλ και του Παρισιού και τη λεκάνη εξόρυξης άνθρακα (Bassin Minier) γύρω από το Λανς και το Βαλανσιέν. Μεταξύ των φημισμένων μελών περιλαμβάνονται οι Φρεντερίκ Σοπέν, Άνταμ Μιτσκιέβιτς, Ρενέ Γκοσινί, Μαρία Κιουρί, Μισέλ Πονιατοφσκί, Ρεϊμόν Κοπά, Λουντοβίκ Ομπρανιάκ και Έντβαρντ Γκιέρεκ. Για αιώνες, υπήρχε μια συμμαχία μεταξύ της Γαλλίας και της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας: η μακροβιότερη βασίλισσα σύζυγος της Γαλλίας ήταν η Πολωνή, η Μαρία Λεστσίνσκα. Πολλοί Πολωνοί εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία μετά την κυριαρχία του Ναπολέοντα και την κατάρρευση του Δουκάτου της Βαρσοβίας, όταν 100.000 Πολωνοί, κυρίως πολιτικοί πρόσφυγες, εγκατέλειψαν τους Ρώσους και τους Πρώσους, που κατέλαβαν την Πολωνία. Η Μεγάλη Μετανάστευση, από το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και μετά, έκανε πολλούς Πολωνούς να καταταγούν για να πολεμήσουν στον Γαλλικό Στρατό. Ένα άλλο κύμα μετανάστευσης της Πολωνίας πραγματοποιήθηκε μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, όταν πολλοί προσλήφθηκαν ως συμβασιούχοι για να εργαστούν προσωρινά στη Γαλλία. Οι Πολωνοί πρόσφυγες εγκατέλειψαν επίσης τη ναζιστική και σοβιετική κατοχή τη δεκαετία του 1940. Εκτιμάται ότι από 100.000 έως 200.000 Πολωνοί ζουν στο Παρίσι. Πολλοί μετανάστες της ΕΕ βρίσκονται στη νότια Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Αρλ, Μασσαλία και Περπινιάν.
Ανάβρα
Αναβρα
Πολωνική διασπορά
Γερμανία
Η δεύτερη μεγαλύτερη πολωνική κοινότητα στον κόσμο και η μεγαλύτερη στην Ευρώπη είναι η πολωνική μειονότητα στη Γερμανία. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των Πολωνών που ζουν στη Γερμανία κυμαίνονται από 2 εκατομμύρια έως περίπου 3 εκατομμύρια. Η κύρια οργάνωση της Polonia είναι το Kongres Polonii Niemieckiej (Πολωνικό Συνέδριο στη Γερμανία). Τα πολωνικά επώνυμα είναι πολύ κοινά στη Γερμανία.
Ελλάδα
μικρογραφία| Ημέρες Πολωνίας στην [[Αθήνα (2008)]] Η πολωνική μειονότητα στην Ελλάδα αριθμεί πάνω από 50.000 άτομα, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι μετανάστες πρώτης γενιάς. Ίσως να υπάρχουν και περισσότεροι, αφού η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία δίνει ελληνικά ονόματα για γάμο και βάπτιση. Οι στατιστικές δείχνουν ότι πάνω από 300.000 Πολωνοί επισκέπτονται την Ελλάδα κάθε χρόνο για τουρισμό, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες. Διάσημοι άνθρωποι με μικτή πολωνική και ελληνική εθνότητα περιλαμβάνουν την Πολωνή τραγουδίστρια Ελένη Τζόκα.
Ηνωμένο Βασίλειο
αριστερά|μικρογραφία| Πιλότοι της 303ης Πολωνικής Μοίρας Μαχητών με έναν από τα [[Hawker Hurricane κατά τη Μάχη της Βρετανίας, Οκτώβριος 1940]] Μόνο μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Πολωνοί εγκαταστάθηκαν σε μεγάλο αριθμό στο Λονδίνο – πολλοί από τα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου στο Alexandra Palace και στο Φέλταμ. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου πολλοί Πολωνοί ήρθαν στο Ηνωμένο Βασίλειο ως πολιτικοί μετανάστες και προσχώρησαν στις Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις στη Δύση που αναδημιουργήθηκαν εκεί. Όταν τελείωσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, μια κομμουνιστική κυβέρνηση εγκαταστάθηκε στην Πολωνία και ήταν εχθρική με τους στρατιώτες που επέστρεφαν από τη Δύση. Πολλοί Πολωνοί ένιωσαν προδομένοι από τους συμμάχους τους κατά τη διάρκεια του πολέμου και ήταν κατανοητά απρόθυμοι να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Πολλοί στρατιώτες αρνήθηκαν να επιστρέψουν στην Πολωνία και περίπου 150.000, αφού κατέλαβαν στρατόπεδα μετεγκατάστασης, εγκαταστάθηκαν αργότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πολωνική εξόριστη κυβέρνηση στο Λονδίνο δεν διαλύθηκε μέχρι το 1991, όταν ένας ελεύθερα εκλεγμένος πρόεδρος ανέλαβε καθήκοντα στη Βαρσοβία. Μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάιο του 2004, οι Πολωνοί απέκτησαν το δικαίωμα να εργαστούν σε ορισμένες άλλες χώρες της ΕΕ. Ενώ η Γαλλία και η Γερμανία θέσπισαν προσωρινούς ελέγχους για τον περιορισμό της μετανάστευσης στην Κεντρική Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο (μαζί με μόνο τη Σουηδία και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας) δεν επέβαλε περιορισμούς. Πολλοί νέοι Πολωνοί έχουν έρθει να εργαστούν στο Ηνωμένο Βασίλειο από τότε.
Οι εκτιμήσεις για τον συνολικό αριθμό των ατόμων που ζουν τώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο και γεννήθηκαν στην Πολωνία ή είναι πολωνικής καταγωγής ποικίλλουν σημαντικά. Υπολογίζεται ότι υπήρχαν 831.000 πολίτες γεννημένοι στην Πολωνία το 2015 και ένα εκατομμύριο έως το 2017. Εκτός από το Λονδίνο, οι Πολωνοί έχουν εγκατασταθεί στο Σαουθάμπτον, το Μάντσεστερ, το Μπόλτον, το Μπέρι στο Μεγάλο Μάντσεστερ και το Τσόρλι.
Σύμφωνα με το Εθνικό Γραφείο Στατιστικών του Ηνωμένου Βασιλείου, η Πολωνία είχε ξεπεράσει την Ινδία ως η πιο κοινή χώρα γέννησης στο εξωτερικό για ξένους γεννημένους στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2015.
Ιρλανδία
μικρογραφία| Πολωνικό κατάστημα στο [[Δουβλίνο]] Μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, η Ιρλανδία άνοιξε αμέσως τα σύνορά της και καλωσόρισε τους Πολωνούς εργαζόμενους ως σχετικά φθηνή ειδικευμένη εργασία (μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σουηδία έκαναν το ίδιο). Η Ιρλανδία έγινε γρήγορα βασικός προορισμός για τους νέους Πολωνούς που αναζητούσαν εργασία εκτός της χώρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην Ιρλανδία ζουν 122.585 Πολωνοί, η μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα στη χώρα.
Ισλανδία
Η πολωνική μειονότητα στην Ισλανδία είναι σχετικά νέα, αλλά ύστερα από σχεδόν μια δεκαετία είναι ήδη η μεγαλύτερη μειονότητα. Το 2014, οι Πολωνοί αποτελούσαν το 3,13% του συνολικού πληθυσμού της Ισλανδίας και, μακράν, τη μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα.
Ισπανία
Η πολωνική μειονότητα στην Ισπανία αριθμεί μεταξύ 45.000 και 60.000 ατόμων. Ο πολωνικός πληθυσμός είναι κυρίως εργάτες που εκμεταλλεύτηκαν την οικονομική άνθηση της Ισπανίας κατά τη δεκαετία του 1990. Η Μαδρίτη, η Βαρκελώνη, η Σεβίλλη, το Σαν Σεμπαστιάν και η Βαλένθια έχουν σημαντικούς πολωνικούς πληθυσμούς. Η πολωνική μειονότητα στην Ισπανία είναι σχετικά νεανική, το 74% της οποίας είναι μεταξύ 20 και 49 ετών.
Λευκορωσία
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση επανεγκατέστησε βίαια πολλούς Λευκορώσους Πολωνούς στη Ρωσία, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν. Λίγοι Λευκορώσοι Πολωνοί ζουν τώρα στη Σιβηρία και τη Ρωσική Άπω Ανατολή, και μερικοί από αυτούς που κατάφεραν να επιβιώσουν από την επανεγκατάσταση επέστρεψαν στην Πολωνία μετά το 1956.
Νορβηγία
Η Νορβηγία γνώρισε πρόσφατα μια εισροή Πολωνών μεταναστών εργαζομένων. Αυτό συμβαίνει επειδή η Νορβηγία είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, παρέχοντας την ίδια ελεύθερη κυκλοφορία εργατικού δυναμικού όπως μεταξύ των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με τη Νορβηγική Στατιστική Υπηρεσία, υπάρχουν 108.255 Πολωνοί στη Νορβηγία (επίσημη εκτίμηση της Νορβηγίας 2019) και αποτελούν το 2,10% του νορβηγικού πληθυσμού. Είναι η μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα στη χώρα.
Ουγγαρία
Η πολωνική μειονότητα στην Ουγγαρία αριθμεί περίπου 10.000 άτομα και έχει μακρά ιστορία πάνω από 1000 χρόνια. Η Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία περιελάμβανε 16 πόλεις ουγγρικών εδαφών και η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία (1867-1918) περιελάμβανε την πολωνική περιοχή της Γαλικίας. Οι Σχέσεις Ουγγαρίας-Πολωνίας είναι ισχυρές και θετικές και περιγράφονται καλύτερα σε ένα ποίημα, «Πολωνός, Ούγγρος, δύο καλοί φίλοι», σχετικά με την αδελφική αίσθηση του κοινού τόσο στον πολωνικό όσο και στον ουγγρικό πολιτισμό. Η Βουδαπέστη φιλοξενεί μια μεγάλη πολωνική κοινότητα και υπάρχουν επίσης Πολωνοί στο βόρειο τμήμα της χώρας, που συνορεύει με τη Σλοβακία και την Ουκρανία. Οι περισσότεροι Πολωνοούγγροι ασκούν τον Ρωμαιοκαθολικισμό, αλλά πολλοί είναι μέλη της Ανατολικής (Πολωνοκαρπαθιακής ή Ουκρανοκαρπαθιακής) και της Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας.
Ουκρανία
μικρογραφία| Συναυλία της πολωνικής παιδικής χορωδίας στον Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό του [[Λβιβ]] Σύμφωνα με την απογραφή της Ουκρανίας το 2001, 144.130 Πολωνοί διέμεναν στη χώρα.
Οι Πολωνοί άρχισαν να εγκαθίστανται στο έδαφος της σημερινής Ουκρανίας τον 14ο αιώνα, αφού η Ερυθρά Ρουθηνία είχε γίνει μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας. Ο αριθμός των Πολωνών στην Ουκρανία αυξήθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια των αιώνων, αλλά μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μειώθηκε δραστικά, ως αποτέλεσμα της σοβιετικής μαζικής απέλασης των Πολωνών της Ουκρανίας στη Σιβηρία και άλλες ανατολικές περιοχές της ΕΣΣΔ καθώς και μια εκστρατεία εθνοτικής κάθαρσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940 από Ουκρανούς εθνικιστές στο δυτικό τμήμα της χώρας (δείτε: Σφαγές των Πολωνών στη Βολυνία και την Ανατολική Γαλικία). Υπήρχε μια Πολωνική Αυτόνομη Περιφέρεια κοντά στο Ζιτόμιρ που δημιουργήθηκε το 1926, αλλά διαλύθηκε το 1935 και οι Πολωνοί κάτοικοί της είτε δολοφονήθηκαν είτε απελάθηκαν στο Καζακστάν. Η πλειοψηφία όσων επέζησαν από τον πόλεμο στην Ουκρανία εκτοπίστηκαν βίαια στα πρώην ανατολικά εδάφη της Γερμανίας, αφού η Πολωνία μετατοπίστηκε στα δυτικά με τη Συμμαχική Συμφωνία του Πότσνταμ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ρωσία και πρώην Σοβιετική Ένωση
μικρογραφία|200x200εσ| Καθολικός Καθεδρικός Ναός της Μεταμόρφωσης στο [[Κρασνογιάρσκ της Σιβηρίας, χτισμένος από τον Πολωνό-Ρώσο αρχιτέκτονα Βλαντίμιρ Σοκολόφσκι]] Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση προσάρτησε μεγάλα τμήματα των πρώην ανατολικών εδαφών της Πολωνίας, του Κρέσι. Πολλοί Πολωνοί απελάθηκαν, αλλά σημαντικός αριθμός παρέμεινε στη σημερινή Λευκορωσία, την Ουκρανία και τη Λιθουανία. Οι σοβιετικές αρχές επανεγκατέστησαν επίσης βίαια πολλούς Πολωνούς στη Ρωσία, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν. Οι ακόλουθες μετασοβιετικές χώρες διατηρούν σημαντικές πολωνικές μειονότητες.
Σερβία
Υπάρχει μια μικρή κοινότητα απογόνων Σιλέσιων ανθρακωρύχων στο Οστογίτσεβο. Στην απογραφή του 2011, 741 άτομα δηλώθηκαν ως Πολωνοί.
Σλοβακία
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2011 στη Σλοβακία, στη χώρα ζουν 3.084 (0,1%) Πολωνοί. Σε σύγκριση με την ουγγρική απογραφή του 1910, υπήρξε σημαντική μείωση, καθώς τότε υπήρχαν 10.569 ομιλητές πολωνικής γλώσσας στο έδαφος της σημερινής Σλοβακίας.
Σουηδία
Όπως μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, η Σουηδία επέτρεψε στους Πολωνούς να εργαστούν στη χώρα μόλις η Πολωνία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004. Οι Πολωνοί στη Σουηδία υπολογίζεται ότι είναι περίπου 103.191 άτομα, 88.704 εκ των οποίων γεννήθηκαν στην Πολωνία και 14.487 με τους δύο γονείς τους να έχουν γεννηθεί στην Πολωνία. Οι Πολωνοί είναι έτσι η πέμπτη μεγαλύτερη ομάδα μεταναστών της Σουηδίας, μετά τους Φινλανδούς, τους Ιρακινούς, τους πρώην Γιουγκοσλάβους ( Βόσνιους, Κροάτες, Σέρβους) και τους Σύρους. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι προσκεκλημένοι εργάτες που έχουν προσκληθεί στη Σουηδία από το 1990 με συμβόλαια με τη σουηδική κυβέρνηση. Οι περισσότεροι Πολωνοί κατοικούν στη Στοκχόλμη και οι υπόλοιποι ζουν νότια της πόλης, προς τη Βαλτική Θάλασσα. Ιστορικά, η Πολωνία και η Σουηδία είχαν κάποια πολιτιστική ανταλλαγή και η Σουηδική Αυτοκρατορία κατέλαβε την πολωνική ακτή της Βαλτικής Θάλασσας (Γκντανσκ και Πομερανία) σε διάφορες περιόδους από τον 13ο έως τον 18ο αιώνα.
Τσεχία
μικρογραφία| Δίγλωσσες πινακίδες στα [[Τσεχική γλώσσα|τσέχικα και στα πολωνικά κατά τη διάρκεια των δημοτικών εκλογών στο Τσέσκι Τσέσιν στην Τσεχία]] Η πολωνική κοινότητα στην Τσεχία είναι συγκεντρωμένη στη Σιλεσία του Τσιέσιν (ή Ζαόλζιε), στα βορειοανατολικά της χώρας. Τα ίχνη της οφείλονται στις αλλαγές των συνόρων μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που χώρισαν την περιοχή μεταξύ της Πολωνίας και της τότε Τσεχοσλοβακίας, αφήνοντας πολλούς Πολωνούς στη σημερινή τσεχική πλευρά των συνόρων. Ο πολωνικός πληθυσμός ήταν 51.968 άτομα κατά την απογραφή του 2001.
Νήσοι Φερόες
Οι Πολωνοί αποτελούν το 0,2% του πληθυσμού των Νήσων Φερόε και ακολουθούν οι Νορβηγοί. Οι περισσότεροι ζουν στην πρωτεύουσα, Τόρσχαβν.
Φινλανδία
Η ιστορία της πολωνικής κοινότητας στη Φινλανδία χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα όταν πολλοί Πολωνοί από το τμήμα της χώρας που ελέγχοταν από τους Ρώσους εγκαταστάθηκαν εκεί. Το 1917, υπήρχαν περίπου 4.000 Πολωνοί στη Φινλανδία, κυρίως στρατιώτες του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού και σχεδόν όλοι είχαν επιστρέψει στην πατρίδα τους μέχρι το 1921. Η Φινλανδία δεν ήταν ποτέ σημαντικός προορισμός για τους Πολωνούς μετανάστες και μόνο 5.400 Πολωνοί ζουν εκεί. Οι περισσότεροι είναι καλά μορφωμένοι: μουσικοί, ιατροί, μηχανικοί και αρχιτέκτονες με οικογένειες. Περίπου οι μισοί ζουν στο Ελσίνκι και η μεγαλύτερη πολωνική οργάνωση είναι η Πολωνική Ένωση, που ιδρύθηκε στις 3 Απριλίου 1917.
Νότια Αμερική
Υπήρξε πολιτική και οικονομική μετανάστευση των Πολωνών στη Νότια Αμερική από τα μέσα του 19ου αιώνα. Ο μεγαλύτερος αριθμός πήγε στη Βραζιλία, ακολουθούμενη από την Αργεντινή και τη Χιλή.
Βενεζουέλα
Η πολωνική αποικία στη Βενεζουέλα είναι καλά διασκορπισμένη σε όλη τη χώρα, αλλά οι περισσότεροι Πολωνοί και οι απόγονοί τους ζουν σε μεγάλες πόλεις όπως το Καράκας, το Μαρακαΐμπο και η Βαλέντσια.
Βραζιλία
δεξιά|μικρογραφία| Πολωνική παλιά [[αρχιτεκτονική στην Κουριτίμπα.]] Ο αριθμός των ατόμων πολωνικής καταγωγής στη Βραζιλία υπολογίζεται σε περίπου 3 εκατομμύρια. Οι περισσότεροι Πολωνοβραζιλιάνοι είναι Καθολικοί, αλλά υπάρχουν και μη θρησκευτικές μειονότητες. Η παλαιότερη (1871) και η μεγαλύτερη συγκέντρωση Πολωνών είναι στην πόλη Κουριτίμπα στην πολιτεία Παρανά. Μια άλλη μεγάλη κοινότητα βρίσκεται στο Εσπίριτο Σάντο. Και οι δύο βρίσκονται στις νότιες και νοτιοανατολικές περιοχές.
Κολομβία
Υπολογίζεται ότι περίπου 3.000 Πολωνοί ζουν στην Κολομβία, κυρίως στη Μπογκοτά.
Ουρουγουάη
Η πολωνική μετανάστευση στην Ουρουγουάη έφερε τους Πολωνούς να εγκατασταθούν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Υπολογίζεται ότι 10.000-50.000 Πολωνοί απόγονοι ζουν στην Ουρουγουάη, κυρίως στο Μοντεβιδέο, την πρωτεύουσα. Συχνά, οι Πολωνοί ήρθαν στη χώρα όταν οι Γερμανοί και οι Ρώσοι κυβερνούσαν την Πολωνία και έτσι ήταν γνωστοί ως «Γερμανοί» ή «Ρώσοι».
Χιλή
Ένας μικρός αριθμός Πολωνών ήρθε στη Χιλή. Οι πρώτοι ήρθαν κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Στις αρχές του 20ού αιώνα, υπήρχαν περίπου 300 Πολωνοί στη Χιλή, αλλά θεωρούνταν Γερμανοί. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, από το 1947 έως το 1951, περίπου 1.500 Πολωνοί, κυρίως Zivilarbeiter, καθώς και μερικοί πρώην στρατιώτες και έγκλειστοι σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης εγκαταστάθηκαν στη Χιλή και το 1949, ιδρύθηκε η Ένωση Πολωνών στη Χιλή. Εκτιμάται πως περίπου 45.000 εθνοτικοί Πολωνοί ζουν στη Χιλή. Οι περισσότεροι ζουν στο Σαντιάγο. Ένας από τους αξιόλογους Πολωνοχιλιανούς ήταν ο Ιγκνάτσι Ντομέικο.
Αυστραλία
μικρογραφία| Πολωνικό Φεστιβάλ [[Ντοζίνκι στην Αδελαΐδα, Νότια Αυστραλία]] Οι πρώτοι Πολωνοί άποικοι έφτασαν στη Νότια Αυστραλία το 1856. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί εκτοπισμένοι μετανάστευσαν από την Πολωνία στην Αυστραλία, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτών από την Πολωνική Ανεξάρτητη Τυφεκιοφόρο Ταξιαρχία Καρπαθίων (οι «Αρουραίοι του Τομπρούκ»).
Υπάρχουν πλέον 160.000 έως 200.000 Πολωνοαυστραλοί.
Νέα Ζηλανδία
Το 1944, περισσότεροι από 700 Πολωνοί ορφανά παιδιά, επιζώντες της αναγκαστικής μετεγκατάστασης των Πολωνών στη Σοβιετική Σιβηρία και οι φροντιστές τους εγκαταστάθηκαν προσωρινά σε στρατόπεδο προσφύγων στην Παχιατούα της Νέας Ζηλανδίας. Αρχικά είχε προγραμματιστεί για τα παιδιά να επιστρέψουν στην Πολωνία μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά καθώς δεν είχαν σπίτια ή οικογένειες για να επιστρέψουν, τελικά τους επιτράπηκε να μείνουν στη Νέα Ζηλανδία μετά το τέλος του πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές διασπορές
Επαρχία Λέενε
Η Επαρχία Λέενε (εσθονικά:Lääne maakond), ή Λέενεμαα (λατινικά:Rotalia) είναι μια από τις 15 Επαρχίες της Εσθονίας. Βρίσκεται στην Δυτική Εσθονία και συνορεύει με την Βαλτική Θάλασσα προς βορράν, την Επαρχία Χάργιου προς τα βορειοανατολικά, την Επαρχία Ράπλα προς ανατολάς, την Επαρχία Πάρνου νότια, και τις νησιωτικές επαρχίες Σάαρε και Χιίου προς τα δυτικά. Το 2.1% του συνολικού πληθυσμού της Εσθονίας ζει στην επαρχία Λέενε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Εσθονίας
Α' Κατηγορία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. καλαθοσφαίρισης ανδρών
Η Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ είναι πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης στο οποίο συμμετέχουν ομάδες από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη οι οποίες χωρίζονται σε δυο ομίλους. Την τρέχουσα σεζόν 2019-2020 ο Α’ όμιλος έχει 13 ομάδες και ο Β’ 12 ομάδες.
Α’ ΟΜΙΛΟΣ
1)ΚΑΟ ΔΡΑΜΑΣ 2)ΣΕΡΡΕΣ ΓΣ 2017 3)ΑΕ ΣΕΡΡΕΣ 4)ΟΡΦΕΑΣ ΝΕΟΥ ΣΚΟΠΟΥ 5)ΑΣΤΕΡΑΣ ΚΑΒΑΛΑΣ 6)ΡΟΥΠΕΛ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ 7)ΤΙΤΑΝΕΣ ΑΣ ΔΡΑΜΑΣ 8)ΑΟ ΚΑΒΑΛΑ 9)ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ 10)ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗ ΑΟ ΔΡΑΜΑΣ 11)ΠΓΣ ΠΑΓΓΑΙΟ 12)ΑΟ ΗΡΑΚΛΕΙΑΣ 13)ΑΕ ΔΟΞΑΤΟ ΔΡΑΜΑΣ
Β’ ΟΜΙΛΟΣ
1)ΜΓΣ ΑΕ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ 2)ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΚΑΒΑΛΑΣ 3)ΓΑΣ ΑΡΙΩΝ ΞΑΝΘΗΣ 4)ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΑΟ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ 5)ΜΓΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ 6)ΓΣ ΦΙΛΙΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ 7)ΑΠΣ ΑΙΑΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ 8)ΑΣ ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ 9)ΓΑΣ ΘΥΕΛΛΑ ΦΕΡΩΝ 10)ΑΣ ΑΘΛΟΣ ΞΑΝΘΗΣ 11)ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ 12)ΑΟ ΧΡΥΣΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ
Την σεζόν 2018-2019 πρωταθλητής βγήκε ο Πανσερραϊκός έπειτα από την νίκη απέναντι στον αντίστοιχο πρώτο βαθμολογικά του Β’ όμιλου τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης με σκορ 86-48 παίρνοντας το εισιτήριο για μια θέση του 4ου ομίλου της Γ’ εθνικής κατηγορίας για την σεζόν 2019-2020.
Κατηγορία:Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Χαμένα ίχνη
Τα χαμένα ίχνη (γερμ. Verwehte Spuren) είναι θρίλερ του γερμανικού κινηματογράφου του 1938 σε σκηνοθεσία Φάιτ Χάρλαν, σενάριο Τέα φον Χάρμπου και με πρωταγωνίστρια την Κριστίνα Σέντερμπαουμ.
Πλοκή
Παρίσι την περίοδο της Παγκόσμιας έκθεσης του 1867: Η 18χρονη Σεραφίν Λόρενς φτάνει με τη μητέρα της Μαντλίν στην πόλη. Η Μαντλίν είχε γεννηθεί στο Παρίσι, παντρεύτηκε εκεί το σύζυγό της και πήγε στον Καναδά, όπου γεννήθηκε η Σεραφίν. Έρχεται ξανά στην πόλη μετά από 20 χρόνια. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι κόσμο, ενώ σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχουν έρθει στην πόλη με την ευκαιρία της έκθεσης. Η Μαντλίν αισθάνεται αδιάθετη και ο γιατρός Δρ Μορό βοηθά τις δύο γυναίκες να πάνε στο ξενοδοχείο τους. Εκεί αποδεικνύεται ότι η κράτηση της Μαντλίν δεν έφτασε ποτέ. ΤΟ ξενοδοχείο είναι πλήρες, αλλά η Μαντλίν τελικά βρίσκει ένα μονό δωμάτιο κοντά στη στέγη. Η Σεραφίν συνοδεύεται από τον Δρ Μορό σε ένα μικρότερο ξενοδοχείο. Οι δύο τους γυρίζουν στην πόλη την νύχτα και πηγαίνουν για χορό. Το επόμενο πρωί o Μορό καλείται για ακρόαση από τον αρχηγό της αστυνομίας του Παρισιού και από τον Κόμη Ντυβάλ, Πρόεδρο της Επιτροπής της Παγκόσμιας Έκθεσης. Η Μαντλίν είναι νεκρή, οι συνθήκες θανάτου της πρέπει να αποσιωπηθούν ώστε να αποτραπεί μαζική υστερία των επισκεπτών, που θα προκαλούσε ίσως περισσότερους θανάτους. Όλοι οι παρόντες δεσμεύονται να μη μιλήσουν για αυτό.
Η Σεραφίν επιστρέφει το επόμενο πρωί στο ξενοδοχείο που έμενε η μητέρα της. Εκεί ουδείς φαίνεται να θυμάται την ίδια ή τη μητέρα της, το δωμάτιο της μητέρας της φαίνεται να είναι υπό ανακαίνιση εδώ και καιρό και όλες οι βαλίτσες της Μαντλίν έχουν εξαφανιστεί. Μόνο ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Ντομπιέρ κάνει ένα μικρό λάθος, καθώς φαίνεται να γνωρίζει το όνομα του ξενοδοχείου της Σεραφίν, παρότι εκείνη δεν το ανέφερε.
Η Σεραφίν πηγαίνει στον Δρ Μορό, αλλά ακόμα και αυτός ισχυρίζεται ότι δεν είδε τη μητέρα της. Παρόλο που η Σεραφίν απευθύνεται σε ανθρώπους με επίσημες θέσεις, όπως στην αστυνομία και το προξενείο, κανείς δεν μπορεί να τη βοηθήσει. Ακόμη η λίστα επιβατών του πλοίου με το οποίο η Σεραφίν ήρθε με τη Μαντλίν από τον Καναδά στη Γαλλία, δεν περιέχει το όνομά της Μαντλίν. Η Σεραφίν Απελπίζεται και πιστεύει ότι αρχίζει να τρελαίνεται. Επειδή ο Δρ Μορό, που τον θεωρούσε φίλο της, της αρνείται κάθε βοήθεια, εκείνη θέλει να τον ξεφορτωθεί και μιλά με έναν ξένο άντρα, ο οποίος την προστατεύει από τον Δρ Μορό και την παίρνει μαζί του.
Επίδραση
Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε και Η Κυρία Εξαφανίζεται (The Lady Vanishes} του Χίτσκοκ με παρόμοιο θέμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1938 Κατηγορία:Ταινίες από Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ιστορικές ταινίες
Μπάρμπαρα του Τσέλιε
Η Μπάρμπαρα (Βαρβάρα) του Τσέλιε (Barbara Celjska, 1392 – 11 Ιουλίου 1451) ήταν αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας από το γάμο της με τον Σιγισμόνδο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Άσκησε μεγάλη επιρροή στην πολιτική σκηνή της εποχής της και είχε αναλάβει την διακυβέρνηση του βασιλείου της κατά την διάρκεια των απουσιών του συζύγου της Σιγισμόνδου του Λουξεμβούργου. Από το 1425 και μετά αποτέλεσε την πιο σημαντική πολιτική εξουσία στην Ουγγαρία. Προς το τέλος της ζωής της την κατηγόρησαν για μαγεία και έγινε κομμάτι της λαϊκής παράδοσης της Σλοβενίας.
Τα πρώτα χρόνια
Η Μπάρμπαρα του Τσέλιε ήταν η μικρότερη κόρη του Χέρμαν Β΄ δούκα του Τσέλιε και της Άννας, κόρης του Ερρίκου Ζ΄ κόμη του Σάουνμπεργκ. μικρογραφία
Ο γάμος της
Το 1396 ο πατέρας της βοήθησε τον βασιλιά της Ουγγαρίας, τον Σιγισμόνδο του Λουξεμβούργου, να περιορίσει τις απώλειες από την ήττα του από τους Οθωμανούς στη μάχη της Νικόπολης. Η νίκη αυτή, που χωρίς την επέμβαση του Έρμαν δεν θα ήταν εφικτή, έδωσε σημαντική ώθηση στην εξουσία του Σιγισμόνδου που έβλεπε τις διεκδικήσεις του για τον θρόνο να αποδυναμώνονται μετά τον θάνατο της συζύγου του Μαρίας της Ουγγαρίας καθώς είχε λάβει το χρίσμα του βασιλιά, όχι λόγω κληρονομικών δικαιωμάτων, αλλά λόγω του γάμου του με την Μαρία που ήταν η νόμιμη διάδοχος του Ουγγρικού θρόνου από τον πατέρα της Λουδοβίκο Α΄.
Οι αμφισβητήσεις της εξουσίας του οδήγησαν στην σύλληψή του το 1401 και την φυλάκισή του από διάφορους ευγενείς της Ουγγαρίας που θεωρούσαν ότι είχε έρθει η ώρα να καταλάβει τον θρόνο της Ουγγαρίας κάποιος με περισσότερα κληρονομικά δικαιώματα. Και σε αυτή την περίπτωση ο πατέρας της Μπάρμπαρα έδρασε καίρια για το μέλλον του Σιγισμόνδου και τον απελευθέρωσε.
Τότε ο Σιγισμόνδος, με σκοπό να ενισχύσει περισσότερο την εξουσία του και την παραμονή του στον θρόνο της Ουγγαρίας, ζήτησε να παντρευτεί την Μπάρμπαρα που ήταν βασιλικής καταγωγής καθώς ήταν εγγονή της Αικατερίνης της Βοημίας και τελικά την παντρεύτηκε το 1405. Έτσι η Μπάρμπαρα του Τσέλιε χρίστηκε βασίλισσα της Ουγγαρίας ενώ έλαβε πολλά εδάφη ως δώρα ευγνωμοσύνης του Σιγισμόνδου προς την οικογένειά της. Το 1408 ή το 1409 γέννησε μία κόρη, την Ελισάβετ του Λουξεμβούργου.
Η άνοδος στην εξουσία και το Τάγμα του Δράκου
Η Μπάρμπαρα, σε αντίθεση με όσα αναμένονταν από τις συζύγους των βασιλέων που συνήθως εξαντλούσαν την εξουσία τους σε αγαθοεργίες και χρηματοδοτήσεις μοναστηριών, από πολύ νωρίς άρχισε να ασχολείται ενεργά με την πολιτική και την διακυβέρνηση αναλαμβάνοντας πολλές αρμοδιότητες, όπως και την άμεση εξουσία στην περίπτωση που ο σύζυγός της απουσίαζε, κάτι που ήταν πολύ συχνό γιατί με τους συνεχούς πολέμους με τους Οθωμανούς και τους Χουσίτες και τις συνεχείς υποχρεώσεις σε διάφορα βασίλεια, ο Σιγισμόνδος  ήταν αναγκασμένος να ταξιδεύει συχνά. μικρογραφία Η Μπάρμπαρα άρχισε επίσης να συγκεντρώνει δύναμη και πλούτο με την μορφή εδαφικής ιδιοκτησίας αλλά και με την απονομή καίριων αξιωμάτων στα μέλη της οικογένειάς της. Η εξουσία της ήταν τόσο μεγάλη που έγινε η πρώτη γυναίκα που ίδρυσε (μαζί με τον σύζυγό της) ιπποτικό τάγμα και συγκεκριμένα το Τάγμα του Δράκου, που είχε σκοπό την προστασία του Χριστιανισμού από τους Οθωμανούς αλλά και την προστασία της εξουσίας του Σιγισμόνδου και την παραμονή του στον θρόνο της Ουγγαρίας. Η Μπάρμπαρα μάλιστα, δεν είχε απλά τιμητικό ρόλο στο Τάγμα όπως γίνονταν συνήθως στην περίπτωση των γυναικών, αλλά συμμετείχε ενεργά στις συναντήσεις του. Σε αυτό το Τάγμα θα γινόταν μέλος κάποια χρόνια αργότερα και ο πρίγκιπας της Βλαχίας, Βλαντ Β΄, ο οποίος από τότε θα κέρδιζε τον τίτλο «Ντρακούλ», δηλαδή εκείνος που ανήκει στο τάγμα του δράκου. Ο γιός του, ο Βλαντ  Γ΄, πήρε το όνομα «Ντράκουλα», που σημαίνει «γιος του Ντρακούλ», και αυτό θα γινόταν η αφορμή για την δημιουργία του θρύλου του Δράκουλα.
Το 1421 η Μπάρμπαρα και ο Σιγισμόνδος κανόνισαν να παντρέψουν την μοναχοκόρη τους, την Ελισάβετ, με τον Αλβέρτο των Αψβούργων ως επισφράγισμα της φιλίας ανάμεσα στον Οίκο του Λουξεμβούργου και τον Οίκο των Αψβούργων. Στην σχετική συνθήκη που υπογράφηκε ξεκαθαρίζονταν ότι νόμιμος διάδοχος του θρόνου της Ουγγαρίας και της Βοημίας ήταν η Ελισάβετ, κάτι που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στο κατεστημένο της εποχής. Έτσι η Ελισάβετ, ως διάδοχος της Ουγγαρίας και της Βοημίας, παντρεύτηκε το 1422 τον Αλβέρτο των Αψβούργων.
Η εξουσία και η δύναμη της Μπάρμπαρα συνέχισε να μεγαλώνει όπως και η επιρροή της στην πολιτική σκηνή της εποχής της ενώ ο πλούτος της ήταν τέτοιος που έφτασε στο σημείο να δανείζει χρήματα ακόμα και στον σύζυγό της που ήταν συνεχώς σε αναζήτηση χρημάτων για να καλύπτει τις πολεμικές του επιχειρήσεις. Χαρακτηριστικό της εξουσίας της είναι ότι έλαβε μέρος στην Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντίας (1414 – 1418) που κατέληξε με το Δυτικό Σχίσμα της Εκκλησίας όπως επίσης και η συμμετοχή της το 1429 στη Σύσκεψη του Λατσκ που είχε σκοπό τον ορισμό του βασιλιά της Λιθουανίας καθώς και την συζήτηση για μια πιθανή συμμαχία με τους Οθωμανούς.
Το 1433 η Μπάρμπαρα έφτασε στο απόγειο της δόξας της καθώς έγινε Αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά την στέψη του συζύγου της στον αυτοκρατορικό θρόνο ενώ η περιουσία της ξεπερνούσε κάθε άλλη και έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος στο βασίλειό της και μάλιστα με διαφορά. Η προσωπική της ζωή όμως ήταν κάθε άλλο παρά ευτυχισμένη καθώς οι σχέσεις της με τον Σιγισμόνδο είχαν φτάσει στο ναδίρ. Σε τέτοιο βαθμό το ζευγάρι είχε απομακρυνθεί που είχαν φροντίσει ακόμα και να μένουν σε εντελώς διαφορετικά μέρη για να μην βλέπουν ο ένας τον άλλον! Τελικά συμφιλιώθηκαν για άλλη μια φορά και το 1437 η κόρη τους η Ελισάβετ χρίστηκε βασίλισσα της Βοημίας.
Η πτώση της
Στις 9 Δεκεμβρίου του 1437 ο Σιγισμόνδος πέθανε και η Μπάρμπαρα φυλακίσθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο κάστρο της Μπρατισλάβα ενώ αναγκάστηκε να απολέσει ένα τεράστιο κομμάτι της περιουσίας της και των εδαφικών της κτήσεων ανάμεσα στα οποία και τα πατρικά της εδάφη που της είχαν δοθεί ως προίκα. Η Ελισάβετ έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας και ο Αλβέρτος έγινε κι αυτός βασιλιάς της Ουγγαρίας αλλά «με την συναίνεση και την έγκριση» της Ελισάβετ.
Η Μπάρμπαρα όμως, παρά το γεγονός ότι βρέθηκε στην φυλακή, δεν κάθισε με σταυρωμένα τα χέρια. Αν και σε όλη της τη ζωή αντιμάχονταν τους Χουσσίτες, αποφάσισε να αλλάξει τακτική και, προκειμένου να υπονομεύσει την εξουσία του Αλβέρτου, άρχισε να τους υποστηρίζει με παρασκηνιακές ενέργειες. Όμως, η τύχη εξακολουθούσε να είναι εναντίον της και ο Αλβέρτος κατάφερε να νικήσει τους Χουσίτες καταφέρνοντας να καταπνίξει μια εξέγερσή τους στην Τρανσυλβανία το 1437 με αιματηρό τρόπο. Η Μπάρμπαρα τελικά κατάφερε να φύγει από την Μπρατισλάβα και βρήκε καταφύγιο στην βασιλική αυλή της Πολωνίας. Μόνο μετά τον θάνατο του Αλβέρτου το 1441 κατάφερε να επιστρέψει στη πατρίδα της και συγκεκριμένα στην Βοημία που ήταν μία από τις ελάχιστες κτίσεις που της είχαν απομείνει. Εκεί παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωή της χωρίς να συμμετέχει πλέον στα πολιτικά δρώμενα της εποχής της ασχολούμενη αποκλειστικά πλέον με την αλχημεία για την οποία είχε μεγάλο ενδιαφέρον σε όλη της τη ζωή.
Οι φήμες για μαγεία και ο θρύλος της Μαύρης Βασίλισσας
μικρογραφία Παρά το γεγονός ότι δεν ασχολούνταν πλέον με την πολιτική, η φήμη της Μπάρμπαρα ως ικανής και ισχυρής πολιτικής φυσιογνωμίας που μπορούσε αν ήθελε να επηρεάσει τις καταστάσεις ήταν τέτοια που ο Οίκος των Αψβούργων δεν σταμάτησε να την φοβάται και να την εχθρεύεται μέχρι τον θάνατό της. Τότε ήταν που άρχισαν να κυκλοφορούν διάφορες συκοφαντικές φήμες που την παρουσίαζαν σαν μάγισσα, αιρετική, αιμοδιψή, αδίστακτη και ανήθικη και της αποδόθηκε η ονομασία «Μεσσαλίνα της Γερμανίας». Ακόμα και η ενασχόλησή της με την αλχημεία χρησιμοποιήθηκε εναντίον της και μάλιστα κατηγορήθηκε ότι ήταν απατεώνισσα που προσποιούνταν ότι ήταν αλχημίστρια.
Η Μπάρμπαρα του Τσέλιε, μία γυναίκα με δυναμική προσωπικότητα μεγάλη πολιτική εξουσία και τεράστια οικονομική δύναμη, αντιμετώπισε την ίδια συμπεριφορά με όλες τις γυναίκες με εξουσία και δέχτηκε τις ίδιες επιθέσεις όπως και όλες οι υπόλοιπες. Κατηγορήθηκε για ανηθικότητα, για σεξουαλική ακολασία και ένα σωρό ακραίες συμπεριφορές. Έλεγαν πως είχε πολλούς εραστές τους οποίους τους πέταγε από το παράθυρο του κάστρου της μόλις τους βαριόταν. Έλεγαν επίσης ότι απαγόρευε στις υπηρέτριές της να κάνουν τον σταυρό τους και να πιστεύουν στον Θεό, ότι συνομιλούσε με τον διάβολο και ότι είχε χτίσει μία νεαρή κοπέλα ονόματι Βερόνικα σε έναν από τους τοίχους του κάστρου. Έλεγαν επίσης ότι ήταν βαμπίρ και έπινε αίμα και ότι είχε για κατοικίδιο ένα τεράστιο τρωκτικό που κατέτρωγε την σάρκα των χωρικών, ότι διατηρούσε λιοντάρια και ότι είχε θαμμένο κάπου έναν καταραμένο θησαυρό που τον φυλάγανε φίδια.
Φυσικά όλες αυτές οι φήμες δεν ήταν αληθινές και είχαν προέλθει από τους πολιτικούς της εχθρούς αλλά επηρέασαν τόσο τους απλούς ανθρώπους της εποχής της που έφτασαν στο σημείο να την ταυτίσουν με μια μυθική αρνητική φιγούρα της λαϊκής παράδοσης: την Μαύρη Βασίλισσα. Σύμφωνα με τον θρύλο όταν οι Τούρκοι πολιόρκησαν το κάστρο του Μέντβεντγκραντ η Μαύρη Βασίλισσα ζήτησε την βοήθεια του διαβόλου ο οποίος δέχτηκε να βοηθήσει με αντάλλαγμα όμως την πόλη του Μέντβεντγκραντ. Όταν η πόλη ελευθερώθηκε η Μαύρη Βασίλισσα προσπάθησε να ξεγελάσει τον διάβολο και τότε εκείνος την μετέτρεψε σε φίδι που φυλάει τον κρυμμένο θησαυρό της και ο μόνος τρόπος για να λυθούν τα μάγια είναι να την φιλήσει κάποιος ενώ εκείνη έχει την μορφή του φιδιού. Από τότε όποιος ψάχνει να βρει τον θησαυρό εξαφανίζεται.
Ο θάνατός της
Η Μπάρμπαρα του Τσέλιε πέθανε τελικά το 1451 και θάφτηκε στον καθεδρικό του Αγίου Βίτου στην Πράγα βαθιά συκοφαντημένη και έχοντας κερδίσει μία θέση ανάμεσα στις σκοτεινές φιγούρες των θρύλων και της λαϊκής παράδοσης της Σλοβενίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Αλχημίστριες Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Κόμισσες του Τσέλιε
Oxford English Dictionary
Ιστορικό
Παρά το γεγονός ότι οι εργασίες είχαν αρχίσει στο λεξικό το 1857, μόλις το 1884 άρχισε να δημοσιεύεται, σε μη δεσμευμένες σειρές καθώς συνεχίστηκαν οι εργασίες για το έργο, υπό την ονομασία A New English Dictionary on Historical Principles; Founded Mainly on the Materials Collected by The Philological Society (Ένα Νέο Αγγλικό Λεξικό Ιστορικών Αρχών, Βασισμένο Κυρίως στην Ύλη που συλλέχθηκε από το Φιλολογικό Σύλλογο). Το 1895 ο τίτλος The Oxford English Dictionary (OED, Το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ανεπίσημα στα εξώφυλλα της σειράς και το 1928 το πλήρες λεξικό δημοσιεύθηκε σε δέκα τόμους. Το 1933, τον τίτλο The Oxford English Dictionary αντικατέστησε πλήρως το προηγούμενο όνομα σε όλες τις περιπτώσεις, σε μία ανατύπωσή του σε δώδεκα τόμους, με ένα επιπρόσθετο τόμο. Περισσότερες προσθήκες ακολούθησαν κατά τα έτη μέχρι το 1989, όταν η δεύτερη έκδοση δόθηκε στη δημοσιότητα. Από το 2000, μια τρίτη έκδοση του λεξικού ήταν σε εξέλιξη, το ένα τρίτο των οποίων έχει πλέον ολοκληρωθεί.
Ηλεκτρονική έκδοση
Η πρώτη ηλεκτρονική έκδοση του λεξικού διαμορφώθηκε το 1988. Η ηλεκτρονική έκδοση είναι διαθέσιμη από το 2000, ενώ τον Απρίλιο του 2014 είχε πάνω από δύο εκατομμύρια επισκέψεις το μήνα. Η τρίτη έκδοση του λεξικού πιθανότατα θα εμφανίζεται μόνο σε ηλεκτρονική μορφή, καθώς ο διευθύνων σύμβουλος της Oxford University Press, Νάιτζελ Πόρτγουντ, θεωρεί απίθανο ότι θα μπορέσει ποτέ να εκτυπωθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλική γλώσσα
Τζατζίκι
μικρογραφία|269x269εσ|Τζατζίκι Το τζατζίκι είναι ορεκτικό το οποίο συναντάται στις κουζίνες της Μέσης Ανατολής και της Νότιοανατολικής Ευρώπης, όπως την ελληνική κουζίνα. Το κύριο συστατικό του είναι το στραγγιστό γιαούρτι, «σακούλας» όπως συνήθως λέγεται, στο οποίο προστίθενται τριμμένο αγγούρι, λιωμένο σκόρδο, ελαιόλαδο και ξύδι. Πέρα από την Ελλάδα και την Τουρκία, το τζατζίκι είναι γνωστό στή Κύπρο, τη Βουλγαρία, το Ιράκ, ενώ θεωρείται παρόμοιο με το ραϊτά της Ινδίας και το ash-e doogh του Ιράν.
Βιομηχανικά παράγεται με τη μίξη βακτηριακής καλλιέργειας γάλακτος, αγγουριού (Cucumis sativus) και σκόρδου (Allium vineale) σε προκαθορισμένη αναλογία των συστατικών.
Μπομπ Όρτον
Ο Ρόμπερτ Κιθ Όρτον (Robert Keith Orton, 10 Νοεμβρίου 1950 - ...) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, γνωστότερος με το όνομα Μπομπ "Κάουμποϊ" Όρτον, με το οποίο εμφανίζεται στα ρινγκ.
Τζατζίκι
Ετυμολογία
Η λέξη τζατζίκι στα ελληνικά προέρχεται από την τουρκική γλώσσα, από τη λέξη cacık (οθωμανικά τουρκικά جاجیگ‎‎ [cacıg]), της οποία η προέλευση είναι αβέβαιη. Στα αγγλικά (tzatziki) εμφανίστηκε στο μέσο του 20ου αιώνα ως δάνειο από τα ελληνικά.
Μπομπ Όρτον
Εταιρείες
Ο Μπομπ Όρτον, ξεκίνησε την καριέρα του το 1972, σε μικρές ανεξάρτητες εταιρείες στην Τζόρτζια και την Φλόριντα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, έγινε γνωστός με τις εμφανίσεις του στην μεγάλη εταιρεία National Wrestling Alliance. Στις αρχές της ίδιας δεκαετίας ξεκίνησε εμφανίσεις και στο WWE, τότε WWF, ενώ υπέγραψε συμβόλαιο μαζί του το 1984. Το 1988, έφυγε για να συνεχίσει στο American Wrestling Association (AWA), που έμεινε μέχρι το 1999, όταν σταμάτησε να ασχολείται με το άθλημα σε υψηλό επίπεδο και από τότε εμφανίζεται σε ανεξάρτητα σόου και σε προγράμματα του WWE.
Τζατζίκι
Προέλευση
Η προέλευση του φαίνεται να είναι το ταρατόρ (tarator), πιάτο από αλεσμένα καρύδια και ξύδι το οποίο συναντάται στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Διάφορα πιάτα στην περιοχή, όπως σαλάτες και σάλτσες, ξεκίνησαν να αποκαλούνται τζατζίκι. Στον Λίβανο, το ταρατόρ έχει βάση το ταχίνι, ενώ στην Τουρκία και τα Βαλκάνια συνήθως είναι συνδυασμός γιαουρτιού με αγγούρια, καθώς και μία παραλλαγή με προσθήκη καρυδιών.
Μπομπ Όρτον
Διακρίσεις
Στην καριέρα του, ο Όρτον δημιούργησε σπουδαίες κόντρες και αντιμετώπισε μερικούς από τους καλύτερους παλαιστές της εποχής. Μερικά παραδείγματα ήταν ο Ρικ Φλερ, ο Μπομπ Μπάκλουντ και ο Τζίμι Σνούκα. Συνολικά κατέκτησε 26 ατομικούς και ομαδικούς τίτλους. Το 2005 τιμήθηκε για την προσφορά του στον χώρο, με την εισαγωγή του στο WWE Hall of Fame. Είναι ο πατέρας του παλαιστή Ράντυ Όρτον, ο οποίος και τον εισήγαγέ στον παραπάνω θεσμό.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Τζατζίκι
Χρήση
Σερβίρεται ως επιτραπέζιο ορεκτικό, κυρίως συνοδεύοντας ψητά κρέατα. Μπορεί να σερβιριστεί, αλειμμένο πάνω σε ψωμί, και ως μεζές για το ούζο ή το τσίπουρο. Το τζατζίκι είναι συνηθισμένο συστατικό και στο σουβλάκι με πίτα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Κρύα ορεκτικά Κατηγορία:Αλείμματα Κατηγορία:Ντιπ Κατηγορία:Γαλακτοκομικά προϊόντα ζύμωσης
Ραμσής ΙΑ΄
Ο Ραμ(ε)σής ΙΑ΄, αρχ. αιγυπτ. Rameses ή Ramses ήταν ο 10ος και τελευταίος φαραώ της 20ής δυναστείας της Αιγύπτου, τελευταίας δυναστείας του Νέου Βασιλείου. Κυβέρνησε την Αίγυπτο το διάστημα 1107-1078/77 π.Χ., δηλ. για 29 (μερικοί αιγυπτιολόγοι εκτιμούν για 30) έτη. Η τελευταία αναφορά σε αυτόν είναι το 28ο έτος της βασιλείας του: 10ο έτος της περιόδου "Επανάληψης των Γεννήσεων" (Αναγέννησης), αιγυπτ. Whm Mswt (Ουεχέμ Μεσούτ). Ο ερευνητής Ad Thijs προτείνει ότι ο Ραμσής ΙΑ΄ θα μπορούσε να είχε βασιλεύσει ακόμη και 33 έτη.
Γενικά πιστεύεται ότι εξουσίασε ως το 29ο έτος της βασιλείας του, καθώς ένα σχέδιο τοίχου καταγράφει ότι ο στρατηγός Πιανκ, ανώτερος ιερέας του Αμούν, επέστρεψε από τη Νουβία στις Θήβες στην 3η εποχή του Θέρους (Χαμηλής Στάθμης, Shemu), ημέρα 23η, δηλ. μόλις 3 ημέρες μετά από (αυτό που θεωρούμε ως) την έναρξη του 29ου έτους βασιλείας του Ραμσή ΙΑ΄. Γνωρίζουμε ότι ο Πιανκ εκστράτευσε στη Νουβία το 28ο έτος του Ραμσή ΙΑ΄ (το 10ο έτος της περιόδου Whm Mswt) και πως θα επέστρεφε το επόμενο έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαραώ της 20ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Αννίκερις ο Κυρηναίος
Ο Αννίκερις ο Κυρηναίος (περ. 330-270 π.Χ.) υπήρξε φιλόσοφος της Κυρηναϊκής Σχολής και αρχηγός της μιας από τις τρεις γνωστές ομάδες της (Αννικέρειοι, Θεοδώρειοι, Ηγησιακοί), μαθητής του Αντιπάτρου του Κυρηναίου και δάσκαλος του Θεόδωρου του Άθεου. Κατά το Σούδα έζησε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (βασιλεία 336-323 π.Χ.) και είχε ακούσει τον Παραιβάτη, ενώ είχε αδερφό φιλόσοφο με το όνομα Νικοτέλης και με επιφανή μαθητή τον Ποσειδώνιο. Η ιστορία που ο Αννίκερις εξαγοράζει και απελευθερώνει τον Πλάτωνα από τον Διονύσιο, τύραννο των Συρακουσών για είκοσι μνες, πρέπει να αναφέρεται σε έναν πιο πρώιμο Αννίκερι, πιθανότατα τον ονομαστό ηνίοχο που μνημονεύει ο Αιλιανός.
Αρνούνταν ότι ηδονή ήταν αποκλειστικά και μόνο η απουσία του πόνου επειδή εάν ίσχυε αυτό τότε ο θάνατος θα ήταν ηδονή. Ο Αννίκερις διεύρυνε το κριτήριο της Κυρηναϊκής φιλοσοφίας, αναγνωρίζοντας την ηδονή όχι μόνο ως «ιδιοπαθητική», δηλαδή ατομική, αλλά και ως «συμπαθητική», δηλαδή κοινωνική. Έτσι, αντίθετα από τον Επίκουρο και τον Αρίστιππο, τον ιδρυτή της Κυρηναϊκής σχολής, παραδεχόταν και ορισμένες υποχρεώσεις του ατόμου απέναντι στην πατρίδα, στους συγγενείς και στους φίλους, ύστερα από τη διαπίστωσή του ότι η ηδονή εξαρτάται και από τις σχέσεις του ατόμου με το περιβάλλον του. Η πραγματική χαρά και η απόλαυση επιτυγχάνονται μέσα στην κοινωνία με τους φίλους, τους οικείους και τους συγγενείς. Φίλους τους οποίους θα πρέπει να επιλέγουμε όχι μόνο με βάση τις δικές μας ανάγκες αλλά εξαιτίας της αγαθότητας και της φυσικής στοργής. Η χαρούμενη διάθεση της διδασκαλίας του αναπτύσσεται σε αντίθεση με την πεσιμιστική διάθεση της διδασκαλίας του Ηγησία, η οποία είχε οδηγήσει πολλούς στην Αλεξάνδρεια σε αυτοκτονία. Τέλος δεν πίστευε ότι ο «λόγος», η λογική δηλαδή από μόνη της μπορεί να μας εξασφαλίσει από το λάθος. Σοφός είναι ο άνθρωπος, ο οποίος έχει κληρονομήσει συνήθεια σοφής δράσης. Η ανθρώπινη σοφία διατρέχει τον κίνδυνο ανά πάσα στιγμή να παρεκκλίνει (εκτραπεί).
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Κυρηναϊκοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι
Επιχείρηση Ισαβέλλα
Η Επιχείρηση Ισαβέλλα (αγγλικά: Isabella Operation) ήταν σχέδιο της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα έμπαινε σε εφαρμογή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης για την εξασφάλιση βάσεων στην Ισπανία και την Πορτογαλία για τη συνέχιση της περικύκλωσης και στραγγαλισμού της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτή η ιδέα εκπονήθηκε από τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ τον Μάιο του 1941, ωστόσο ποτέ δεν εκτελέστηκε.
Επιχειρησιακό σχέδιο
Η Ισαβέλλα ήταν μια αρχική ιδέα ενός σχεδίου εισβολής μικρότερης κλίμακας που αργότερα ονομάστηκε Επιχείρηση Ιλόνα. Όπως και η σχετική Επιχείρηση Φέλιξ, το σχέδιο περιελάμβανε εισβολή στην ηπειρωτική Ισπανία, καθώς και τη κατάληψη επιχειρησιακών βάσεων της Πορτογαλίας, του Γιβραλτάρ, στις Νήσους των Αζορών και του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ωστόσο, σε αντίθεση με την Επιχείρηση Φέλιξ, η Ιζαμπέλλα προέβλεπε ότι οι ισπανικές δυνάμεις θα ήταν τουλάχιστον συμπαθητικές προς τις δυνάμεις του Άξονα και ότι η εισβολή στην Ισπανία θα ξεκινούσε να βοηθήσει τους Ισπανούς μόνο εάν οι Σύμμαχοι εισέβαλαν στην Ιβηρική χερσόνησο. Για να εξασφαλιστεί η νότια πλευρά της επιχείρησης, η Βέρμαχτ επρόκειτο επίσης να καταλάβει το Γαλλικό λιμάνι του Ντακάρ στη Βόρεια Αφρική. Στρατηγικός στόχος της επιχείρησης ήταν να εμποδίσει τους Βρετανούς να χρησιμοποιούν τις διαδρομές με πορεία προς και από τη Μέση Ανατολή και την Ινδία, τόσο μέσω του καναλιού του Σουέζ όσο και του Γιβραλτάρ και γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος.
Παρόλο που το σχέδιο δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ, ο Στρατηγός Φρανζ Χάλντερ αναφέρει στα ημερολόγια του ότι μια εφοδιαστική βάση για την εισβολή είχε ετοιμαστεί στο Μπορντό της Γαλλίας.
Παραπομπές
<References/>
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Ώρες κοινής ησυχίας (ταινία)
Ώρες κοινής ησυχίας είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής ταινίας του 2006 σε σκηνοθεσία και παραγωγή της Κατερίνας Ευαγγελάκου.
Πλοκή
Μια νύχτα σε μια πολυκατοικία στην Αθήνα συμβαίνουν διάφορα απρόοπτα που ψυχογραφούν το νεοελληνικό πληθυσμό.
Στο επάνω διαμέρισμα, μια όμορφη κοπέλα περιμένει τον αγαπημένο της. Εκείνος, όμως, είναι γιατρός και αργεί να εμφανιστεί από την εφημερία του. Ένας μεσήλικας ηθοποιός, ταγμένος στην τέχνη, είναι έτοιμος να συμβιβαστεί και να πρωταγωνιστήσει σε μια σαπουνόπερα, ενώ δεν εμπιστεύεται τον νεαρό φίλο του. Τέλος, ένας ταξιτζής προσπαθεί να μπει στο διαμέρισμα της γυναίκας του, την οποία διεκδικεί και η οποία τον έχει παρατήσει κι έχει βρει καταφύγιο στο σπίτι της μάνας της.
Παραγωγή
Ο συναγερμός που ακούγεται διαρκώς στην ταινία δεν σταματά ούτε όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους. Τη μουσική της ταινίας έγραψε η Δήμητρας Γαλάνη.
Προβλήθηκε στο 47ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ ο Χρήστος Στέργιογλου απέσπασε για την ερμηνεία του με το Κρατικό Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 26 Ιουνίου 2007.
Η Σίρα και οι Πριγκίπισσες των Μαχητών
Η Σίρα και πριγκίπισσες των μαχητών (She-Ra and the Princesses of Power) είναι μια αμερικανική διαδικτυακή τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τη Noelle Stevenson και παράγεται από τη DreamWorks Animation Television. Έκανε πρεμιέρα ως πρωτότυπη σειρά του Netflix στις 13 Νοεμβρίου 2018 και έχει 5 seasons. Πρόκειται για reboot της σειράς του 1985, She-Ra: Princess of Power της Filmation. Η σειρά του 2018 αφηγείται την ιστορία μιας έφηβης, που ονομάζεται Αντόρα, η οποία αποκτά δυνάμεις μέσο ενός μαγικού σπαθιού που της επιτρέπουν να μεταμορφώνεται στην ηρωίδα Σίρα. Με τις νέες της δυνάμεις, η Αντόρα οδηγεί μία ομάδα άλλων μαγικών πριγκιπισσών σε μία συμμαχία για να νικήσουν τον κακό Χόρντακ και τους Χορντ.
Η Σίρα και οι Πριγκίπισσες των Μαχητών έλαβε πολύ θετική κριτική, με ιδιαίτερους επαίνους για το ποικίλο cast και την πολύπλοκη σχέση μεταξύ της Σίρα και της καλύτερης της φίλης, που έγινε ο μεγαλύτερος εχθρός της, Γάτρα. Το 2019, η σειρά ήταν υποψήφια για ένα βραβείο GLAAD Media Award στην κατηγορία «Outstanding Kids & Family Programming», καθώς και για ένα βραβείο Daytime Emmy Award κατά τη διάρκεια των 46 ων βραβείων Daytime Emmy.
Χαρακτήρες και ηθοποιοί
Στην ελληνική μεταγλώττιση, την μετάφραση και την σκηνοθετική επιμέλεια έχει αναλάβει ο Στέλιος Ψαρουδάκης.
Βασικοί Χαρακτήρες:
Αντόρα: η πρωταγωνίστρια της σειράς η οποία αφού βρίσκει ένα μαγικό σπαθί μεταμορφώνεται στη Σίρα. Ενώ έχει ταχθεί στο πλευρό της επανάστασης απέναντι στους Χορντ, εξακολουθεί να αγαπάει την παλιά της φίλη Γάτρα, η τελευταία σεζόν την βρίσκει να προσπαθεί να αποδειχθεί το πεπρωμένο της και να σώσει την Αιθέρια με κάθε κόστος. Όμως όταν καταλάβει τα πραγματικά αισθήματα της για την Γάτρα τότε πλέον μπορεί να αποκάλυψη όλη της την δύναμη ως Σίρα.