cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μόναχο
Οικονομία
Το Μόναχο έχει σημασία ως χρηματοπιστωτικό κέντρο (δεύτερο μόνο στη Φρανκφούρτη), που είναι το σπίτι της HypoVereinsbank και της Bayerische Landesbank. Εκτός από τη Φρανκφούρτη, ως έδρα ασφαλιστικών εταιρειών όπως η Allianz και το Munich Re.
Το Μόναχο είναι η μεγαλύτερη εκδοτική πόλη στην Ευρώπη και είναι η έδρα της Süddeutsche Zeitung, μιας από τις μεγαλύτερες ημερήσιες εφημερίδες της Γερμανίας. Η πόλη είναι επίσης η έδρα του κεντρικού σταθμού προγραμματισμού του μεγαλύτερου δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού δικτύου της Γερμανίας, ενώ το μεγαλύτερο εμπορικό δίκτυο Pro7-Sat1 Media AG εδρεύει στο προάστιο Unterföhring. Τα κεντρικά γραφεία του γερμανικού υποκαταστήματος Random House, του μεγαλύτερου εκδοτικού οίκου στον κόσμο, και της εκδοτικής ομάδας Burda βρίσκονται επίσης στο Μόναχο.
Τα Bavaria Film Studios βρίσκονται στο προάστιο του Grünwald. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά στούντιο παραγωγής ταινιών της Ευρώπης.
Δημογραφικά Στοιχεία
Από μόλις 24.000 κατοίκους το 1700, ο πληθυσμός της πόλης διπλασιάστηκε περίπου κάθε 30 χρόνια. Ήταν 100.000 το 1852, 250.000 το 1883 και 500.000 το 1901. Έκτοτε, το Μόναχο έγινε η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας. Το 1933, υπολογίστηκαν 840.901 κάτοικοι και το 1957 πάνω από 1 εκατομμύριο κατοίκους.
Μετανάστευση
Τον Ιούλιο του 2017, το Μόναχο είχε 1.42 εκατομμύρια κατοίκους. 300.129 από αυτούς δεν είχαν γερμανική υπηκοότητα. Η πόλη έχει ισχυρές τουρκικές και βαλκανικές κοινότητες. Οι μεγαλύτερες ομάδες αλλοδαπών ήταν Τούρκοι (39.204), Κροάτες (33.177), Ιταλοί (27.340), Έλληνες (27.117), Πολωνοί (27.945), Αυστριακοί (21.944) και Ρουμάνοι (18.085). Το 37% των αλλοδαπών προέρχεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Θρησκεία
μικρογραφία|[[Καθολική Εκκλησία στο Μόναχο]] Περίπου το 45% των κατοίκων του Μονάχου δεν είναι συνδεδεμένες με καμία θρησκευτική ομάδα και αυτός ο λόγος αντιπροσωπεύει το ταχύτερα αναπτυσσόμενο τμήμα του πληθυσμού. Όπως και στην υπόλοιπη Γερμανία, οι ρωμαιοκαθολικές και προτεσταντικές εκκλησίες παρουσίασαν συνεχή πτώση της ιδιότητας μέλους. Στις 31 Δεκεμβρίου 2016, 32,4% των κατοίκων της πόλης ήταν Ρωμαίοι Καθολικοί, 11,6% Προτεστάντες και 0,3% Εβραίοι. Το 2011, το 7,5% ήταν μουσουλμάνοι μετανάστες από 21 χώρες προέλευσης. Περίπου 3% να τηρούν άλλες χριστιανικές ονομασίες. Υπάρχει επίσης μια μικρή παλιά καθολική ενορία και μια αγγλόφωνη ενορία της Επισκοπικής Εκκλησίας στην πόλη.
Το Hofbräuhaus και το Oktoberfest
Το Hofbräuhaus am Platzl, αναμφισβήτητα η πιο διάσημη αίθουσα μπύρας παγκοσμίως, βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Λειτουργεί επίσης η δεύτερη μεγαλύτερη σκηνή στο Oktoberfest, ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα του Μονάχου. Για δύο εβδομάδες, το Oktoberfest προσελκύει εκατομμύρια ανθρώπους που επισκέπτονται τις σκηνές μπύρας ("Bierzelte") και τα αξιοθέατα των εκθεσιακών χώρων. Το Oktoberfest διεξήχθη για πρώτη φορά στις 12 Οκτωβρίου 1810 προς τιμήν του γάμου του πρίγκιπα Ludwig με την πριγκήπισσα Therese του Saxe-Hildburghausen. Οι γιορτές έκλεισαν με αγώνα ιπποδρομιών και τα επόμενα χρόνια οι ιπποδρομίες συνεχίστηκαν και αργότερα εξελίχθηκαν σε αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως το Oktoberfest. Παρά το όνομά του, το μεγαλύτερο μέρος του Oktoberfest συμβαίνει τον Σεπτέμβριο. Πάντα ολοκληρώνεται την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου, εκτός αν η γερμανική εθνική εορτή στις 3 Οκτωβρίου (Tag der deutschen Einheit, δηλαδή η "Ημέρα της Γερμανικής Ενότητας") είναι Δευτέρα ή Τρίτη - τότε το Oktoberfest παραμένει ανοιχτό για αυτές τις μέρες.
Μαγειρικές σπεσιαλιτέ
αριστερά|χωρίς-πλαίσιο|71x71εσ Το Münchner Weißwurst («λευκό λουκάνικο») εφευρέθηκε εδώ το 1857. Είναι μια ειδικότητα του Μονάχου. Παραδοσιακά τρώγονται μόνο πριν το μεσημέρι - μια παράδοση που χρονολογείται πριν από τα ψυγεία - αυτά τα ψωμάκια συχνά σερβίρονται με γλυκιά μουστάρδα και φρεσκοψημένα κουλουράκια.
Νυχτερινή Ζωή
μικρογραφία|285x285εσ|Νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο Μόναχο (Harry Klein) Η νυχτερινή ζωή στο Μόναχο βρίσκεται κυρίως στο κέντρο της πόλης (Altstadt-Lehel) και στους δήμους Maxvorstadt, Ludwigsvorstadt-Isarvorstadt, Au-Haidhausen και Schwabing. Μεταξύ του Sendlinger Tor και της Maximilianplatz βρίσκεται η λεγόμενη Feierbanane, μια άτυπη, ανεπανάληπτη ζώνη με σχήμα μπανανών που εκτείνεται 1,3 χιλιόμετρα κατά μήκος του Sonnenstraße και χαρακτηρίζεται από υψηλή συγκέντρωση κλαμπ, μπαρ και εστιατορίων. Τα τελευταία χρόνια, το Feierbanane έχει γίνει ο κύριος άξονας της νυχτερινής ζωής του Μονάχου και τείνει να είναι αρκετά γεμάτο, ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Έχει επίσης προκαλέσει κάποια συζήτηση μεταξύ αξιωματούχων της πόλης σχετικά με ζητήματα ασφάλειας που συνδέονται με το αλκοόλ και τις γενικές επιπτώσεις της ζώνης του κόμματος στους κατοίκους της περιοχής καθώς και στις επιχειρήσεις ημέρας.
Οι δύο κύριες συνοικίες του Ludwigsvorstadt-Isarvorstadt, Gärtnerplatzviertel και Glockenbachviertel, θεωρούνται και οι δύο λιγότερο σημαντικές από τις περισσότερες νυχτερινές περιοχές της πόλης και είναι γνωστές για τα πολλά μπαρ και τα κλαμπ τους καθώς και για τα κεντρικά κέντρα γκέι του Μόναχου. Στις ζεστές ελαφρείς ή καλοκαιρινές νύχτες μπορούν να δει κανείς εκατοντάδες νέοι στη Gärtnerplatz, όπου βρίσκονται στο χορτάρι για να χαλαρώσουν, να μιλούν με φίλους και να πίνουν μπίρα, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου χώρου της πλατείας στη διαδικασία.
Το Maxvorstadt έχει πολλά μικρότερα μπαρ που είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στους πανεπιστημιακούς φοιτητές, ενώ η Schwabing, μια από τις πρώτες και πρώτες περιοχές του Μόναχου με θρυλικούς συλλόγους όπως η Big Apple, η PN, η Domicile, η Hot Club, η Piper Club, η Tiffany Το κίτρινο υποβρύχιο και το υποβρύχιο nightclub κίτρινο υποβρύχιο, καθώς και πολλά μπαρ, όπως το Schwabinger 7 ή το Schwabinger Podium, έχουν χάσει το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητας νυχτερινής διασκέδασης τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως εξαιτίας της εξυγίανσης και των υψηλών μισθωμάτων. Έχει γίνει η πιο πολυπόθητη και ακριβή κατοικημένη περιοχή της πόλης, προσελκύοντας εύπορους πολίτες με ελάχιστο ενδιαφέρον για πάρτι.
Από τα μέσα της δεκαετίας του '90, το Kunstpark Ost και ο διάδοχός του Kultfabrik, πρώην βιομηχανικό συγκρότημα που μετατράπηκε σε μεγάλη περιοχή διασκέδασης κοντά στο München Ostbahnhof στο Berg am Laim, φιλοξένησε περισσότερα από 30 κλαμπ και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους νέους και τους κατοίκους μητροπολιτική περιοχή γύρω από το Μόναχο. Το Kultfabrik έκλεισε στα τέλη του 2015 για να μετατραπεί η περιοχή σε οικιστική και γραφική περιοχή. Εκτός από το Kultfarbik και το μικρότερο Optimolwerke, υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία εγκαταστάσεων στα αστικά μέρη του κοντινού Haidhausen. Πριν από το Kunstpark Ost, υπήρχε ήδη συσσώρευση διεθνώς γνωστών νυχτερινών κέντρων στα ερείπια του εγκαταλελειμμένου πρώην αεροδρομίου του Μονάχου-Ρίμη.
Η νυχτερινή ζωή του Μονάχου τείνει να αλλάζει δραματικά και γρήγορα. Οι εγκαταστάσεις ανοίγουν και κλείνουν κάθε χρόνο, ενώ ορισμένοι επιβιώνουν μόνο λίγους μήνες, ενώ άλλοι διαρκούν πολλά χρόνια. Πέρα από τους ήδη αναφερθέντες χώρους της δεκαετίας του 1960 και του 1970, τα νυχτερινά κέντρα με διεθνή αναγνώριση στην πρόσφατη ιστορία περιλάμβαναν το Tanzlokal Größenwahn, το Atomic Cafe, το Ultraschall, το KW-Das Heizkraftwerk, το Natraj Temple και το Babalu Bar. Από το 1995 έως το 2001, το Μόναχο φιλοξενεί επίσης το Union Move, ένα από τα μεγαλύτερα τεχνοπαράδες στη Γερμανία.
Το Μόναχο έχει δύο άμεσα συνδεδεμένες γκέι συνοικίες, οι οποίες βασικά μπορούν να θεωρηθούν ως ένα: το Gärtnerplatzviertel και το Glockenbachviertel, και οι δύο περιοχές της περιφέρειας Ludwigsvorstadt-Isarvorstadt. Ο Freddie Mercury διέθετε ένα διαμέρισμα κοντά στο Gärtnerplatz και την τρανσεξουαλική εικόνα. Η Romy Haag είχε ένα club στο κέντρο της πόλης εδώ και πολλά χρόνια.
Το Μόναχο έχει περισσότερα από 100 νυχτερινά κέντρα και χιλιάδες μπαρ και εστιατόρια εντός των ορίων της πόλης.
Μερικά αξιοσημείωτα κέντρα νυχτερινής διασκέδασης είναι: οι δημοφιλείς λέσχες τεχνολογίας είναι το MMA Club, το Μπλετς Μουσική Λέσχη, ο Χάρι Κλέιν, η Rote Sonne, η Grinsekatze, η Bullitt, η Bahnwärter Thiel, ο Bob Beaman, το Pimpernel, το Charlie και το Palais. Τα δημοφιλή μικτά κλαμπ μουσικής είναι Call Me Drella, Cord, Wannda Circus, Theaterfabrik, Tonhalle και Backstage. Τα σωματεία υψηλής κοινωνίας είναι τα P1 και Pacha Munich. Κάποια αξιοσημείωτα μπαρ (μπαρ που βρίσκονται σε όλη την πόλη) είναι το Cocktail Bar του Charles Schumann, το Havana Club, το Sehnsucht, το Bar Centrale, το Ksar, το Holy House, το Eat the Rich, το Negroni, το Die Goldene Bar και το Bei Otto.
Ποδόσφαιρο
μικρογραφία|253x253εσ|Το [[Allianz Arena, το γήπεδο της Βαυαρίας του Μονάχου]] Στο Μόναχο φιλοξενούνται πολλές επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου, μεταξύ των οποίων η Bayern Munich, η πιο επιτυχημένη λέσχη της Γερμανίας και ένας πολλαπλός νικητής του Champions League. Άλλοι αξιόλογοι σύλλογοι είναι το 1860 Μόναχο, οι οποίοι ήταν πολύ καιρό τους αντιπάλους τους σε μια ίση θέση, αλλά επί του παρόντος το παιχνίδι στην Περιφέρεια της Μπάγερν (4η βαθμίδα) λόγω υποβιβασμού για οικονομικούς λόγους. και ο πρώην σύλλογος Bundesliga SpVgg Unterhaching που παίζει τώρα στην 3η Λίγκα.
Μπάσκετ
Μπάγερν Μπάγερν Μονάχου Μπάσκετ που παίζει αυτή τη στιγμή στο Μπέκελς της Μπέκας.
Η πόλη φιλοξένησε τα τελικά στάδια του FIBA ​​EuroBasket 1993, όπου η γερμανική εθνική ομάδα μπάσκετ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.
Χόκεϊ στον πάγο
Το club χόκεϊ επί πάγου της πόλης είναι το EHC Munich.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
Το Μόναχο φιλοξένησε τους Θερινούς Ολυμπιακούς του 1972, όπου έλαβε χώρα η σφαγή στο Μόναχο. Ήταν μια από τις πόλεις που φιλοξένησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006, το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου, αλλά σε ένα νέο γήπεδο ποδοσφαίρου, το Allianz Arena. Το Μόναχο ζήτησε να φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018, αλλά χάθηκε από το Pyeongchang. Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Πρόεδρος της DOSB, Thomas Bach, επιβεβαίωσε ότι το Μόναχο θα υποβάλει προσφορά για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο μέλλον.
Μαραθώνας
Υπάρχουν τρεις ετήσιες οδικές εκδηλώσεις στο Μόναχο, ο Μαραθώνιος του Μονάχου τον Οκτώβριο, η εταιρεία διοργάνωσε το B2Run τον Ιούλιο και το Πρωτάθλημα της Πρωτοχρονιάς στις 31 Δεκεμβρίου.
Κολύμπι
μικρογραφία|[[Αθλητισμός|Αθλητής του Surfing στο κύμα του ποταμού Eisbach.]] Οι δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις στο Μόναχο περιλαμβάνουν δέκα εσωτερικές πισίνες και οκτώ εξωτερικές πισίνες που λειτουργούν από την κοινοτική επιχείρηση του City City Utilities (SWM), ενώ η κολύμβηση εντός των ορίων της πόλης του Μονάχου είναι επίσης δυνατή σε διάφορες τεχνητές λίμνες, όπως για παράδειγμα το Riemer See ή τη λίμνη Langwieder.
Surf στον Ποταμό (River surfing)
Το Μόναχο έχει μια φήμη ως hotspot για το σέρφινγκ, προσφέροντας το πιο γνωστό παγκόσμιο σημείο του ποταμού, το κύμα Eisbach, το οποίο βρίσκεται στο νότιο άκρο του πάρκου Englischer Garten και χρησιμοποιείται από τους surfers μέρα και νύχτα και όλο το χρόνο. το ποτάμι, υπάρχει ένα δεύτερο, ευκολότερο κύμα για αρχάριους, το αποκαλούμενο Kleine Eisbachwelle. Δύο επιπλέον σημεία της πόλης βρίσκονται στον ποταμό Isar, το κύμα στο κανάλι Floßlände και ένα κύμα κατάντη της γέφυρας Wittelsbacherbrücke.
Γύρω στο Μόναχο
μικρογραφία|221x221εσ|Το [[Νταχάου]] Το αστικό συγκρότημα του Μονάχου διασχίζει την πεδιάδα των αλπικών λόφων που περιλαμβάνει περίπου 2,6 εκατομμύρια κατοίκους. Αρκετές μικρότερες παραδοσιακές βαυαρικές πόλεις όπως Dachau, Freising, Erding, Starnberg, Landshut και Moosburg αποτελούν σήμερα μέρος της ευρύτερης περιοχής του Μονάχου, που σχηματίζεται από το Μόναχο και τις γύρω περιοχές, που αποτελούν τη μητροπολιτική περιοχή του Μονάχου, η οποία έχει πληθυσμό περίπου 6 εκατομμύρια άνθρωποι.
Ιστορία της Γλώσσας
Οι Βαυαρινοί σχηματίστηκαν κατά την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όπως ο πληθυσμός του Δουκάτου της Βαυαρίας, που αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα του βασιλείου της Γερμανίας. Τα παλαιά γερμανικά έγγραφα από την περιοχή της Βαυαρίας αναγνωρίζονται ως Altbairisch ("Old Bavarian"), παρόλο που αυτή τη στιγμή έχουν λίγα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που θα τα χωρίζουν από τα γερμανικά Alemannic.
Ονομασία αστεροειδή
Ο αστεροειδής 428 Μοναχία (428 Monachia), που ανακαλύφθηκε το 1897, πήρε το όνομά του από την πόλη αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μόναχο| Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων Κατηγορία:Πόλεις της Γερμανίας
Πορτιανού Λήμνου
Το Πορτιανού είναι χωριό της Λήμνου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης).
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του  Δήμου Νέας Κούταλης. Παλαιότερα ανήκε στον νομό Λέσβου.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 306 κατοίκους.
Το όνομα
Αρχικά, το χωριό βρισκόταν δυτικότερα στη θέση Άγιος Σπυρίδων, όπου υπάρχουν κατάλοιπα του παλιού νεκροταφείου και ίχνη οικοδομών. Σύμφωνα με παλαιές μαρτυρίες, που δεν είναι δυνατόν να διασταυρωθούν, πριν από τρεις αιώνες περίπου μια επιδημία ανάγκασε τον πληθυσμό να μετακινηθεί στη σημερινή θέση. Πάντως, το όνομα του χωριού δεν αναφέρεται σε κανένα μοναστηριακό έγγραφο της βυζαντινής εποχής, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα χωριά της Λήμνου. Για πρώτη φορά σημειώνεται το 1785 στο χάρτη του Choiseul-Gouffier με το όνομα Portiano, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πράγματι δημιουργήθηκε πριν από τρεις αιώνες.
Από τους μεταγενέστερους περιηγητές: Conze (1858), De Launay (1898) και Fredrich (1904) το τοπωνύμιο σημειώνεται ως αρσενικό: Πορτιανός (ο). Στα κοινοτικά έγγραφα αναγράφεται στη γενική: "Πορτιανού". Τελικά, το 1918 όνομα του χωριού καταγράφηκε ως ουδέτερο: Πορτιανόν (το).
Το τοπωνύμιο είναι λατινογενές και φαίνεται να προέρχεται από τις λέξεις: «porto juno: νέο λιμάνι», από ένα λιμάνι που υπήρχε νοτιοανατολικά του παλιού χωριού, στη θέση Μέλαγγας (=μέλαινα γη). Εκεί σώζονται τα ερείπια του μικρού πύργου (βίγλας) που επόπτευε το λιμάνι, ο οποίος μάλλον κτίστηκε στη διάρκεια της ολιγόμηνης ενετικής κατοχής του νησιού στα 1656-57. Ως το 1940 σωζόταν σε ύψος έξι-επτά μέτρων αλλά στην κατοχή σχεδόν καταστράφηκε.
Οθωμανική περίοδος
Από τα κοινοτικά αρχεία γνωρίζουμε πως το 1854 το χωριό είχε ιερέα που ονομαζόταν Μαργαρίτης. Το 1856 είχε 147 στρατεύσιμους άνδρες, οι οποίοι πλήρωσαν 2.070 γρόσια για να αποφύγουν τη στράτευση. Το 1863 καταγράφηκαν 71 οικογένειες, που είχαν γίνει 80 το 1874, απόδειξη σαφούς πληθυσμιακής αύξησης. Επίσης, το 1874 υπήρχαν 97 σπίτια. Το ίδιο έτος αναφέρεται ότι υπαγόταν στη δημαρχία (κόλι) Κονδιά. Οι Πορτιανάτες έστελναν δύο αντιπροσώπους στην παλλημνιακή επαρχιακή συνέλευση.
Στα τέλη του 19ου αιώνα η κοινότητα είχε κυκλοφορήσει κέρματα για τις μικροσυναλλαγές με τη σφραγίδα Χ Π (Χωρίον Πορτιανού), ενώ το 1912 στο χωριό υπήρχε ταχυδρομείο με δική του σφραγίδα. Το χωριό αποτελούσε ενδιάμεσο σταθμό στο διάπλου του κόλπου του Μούδρου, για όσους επιθυμούσαν να μεταβούν από την ανατολική στη δυτική πλευρά του νησιού και αντιθέτως, διότι η οδική διέλευση μέσω της γέφυρας του Βάρους δεν ήταν πάντα δυνατή, αφού ο χείμαρρος της Μητρόπολης το χειμώνα πλημμύριζε. Υπήρχαν στενές οικονομικές αλλά και κοινωνικές επαφές με το Μούδρο, μιας και πολλοί έμποροι είχαν καταστήματα και στις δύο πλευρές του κόλπου. Αναφέρεται και ναυτική δραστηριότητα. Είναι γνωστός ο πλοιοκτήτης Ποδάρας γύρω στα 1875.
Ο ναός
Το 1835, στα χρόνια του μητροπολίτη Νεκταρίου, όπως σημειώνεται σε σχετική επιγραφή, κτίστηκε ο κεντρικός ναός του χωριού, αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου. Το 1858 που πέρασε ο Conze θαύμασε τα χρώματα της εκκλησίας, στην οποία σωζόταν και μια μαρμάρινη σαρκοφάγος. Μια νεότερη επιγραφή, του 1875, και μια άλλη στην οποία ως πρωτομάστορας αναγράφεται ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΖΑΝΙΣ, αφορά κάποια σημαντική ανακαίνιση. Πρόκειται για τον ίδιο ναοδόμο που έκτισε τους ναούς Ατσικής (1868), Πλατύ και Βάρους. Διακοσμητής ήταν ο Άγγελος Μπινέτας από το Σαρπί.
Ο ναός, ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής, είναι εντυπωσιακός και δεσπόζει του χωριού καθώς είναι κτισμένος πάνω σε έναν μικρό λόφο. Φέρει περίτεχνο σκαλιστό τέμπλο, επιχρυσωμένο και αγιογραφίες του Γρ. Παπαμαλή. Οι κίονες του εξωνάρθηκα είναι μαρμάρινοι και προέρχονται από παλαιότερο κτίσμα. Τέλος, το καμπαναριό είναι μεταγενέστερο.
Τα σχολεία
Το σχολείο του χωριού λειτούργησε το 1870 και ονομαζόταν Χριστοδουλίδειον Αρρεναγωγείον, προς τιμήν των ιδρυτών και ευεργετών Κυριάκου (†1884) και Μαρίας Χριστοδούλου, εύπορων ομογενών του Καΐρου, που υπήρξαν από τους πρωτεργάτες στην ανέγερση του μητροπολιτικού ναού της Μύρινας και στην ίδρυση της Λημνιακής Αδελφότητας. Στο σχολείο φοιτούσαν 80 μαθητές περίπου και το 1874 έγινε κοινοτικό. Αρχικά ήταν τριτάξιο, το 1909 έγινε τετρατάξιο και το 1912 πεντατάξιο.
Το 1905 ιδρύθηκε ξεχωριστό παρθεναγωγείο που ονομάστηκε Φεργαδιώτειο, προς τιμήν του ιδρυτή Αθανάσιου Φεργαδιώτη, ομογενή της Σμύρνης.
Το 1920 τα δυο σχολεία συγχωνεύτηκαν σε εξατάξιο μικτό δημοτικό σχολείο, το οποίο στεγάστηκε σε νέο εντυπωσιακό διδακτήριο το 1931. Λειτούργησε αρχικά ως τριθέσιο, αργότερα διθέσιο και μονοθέσιο από το 1963. Έκλεισε στα τέλη της δεκαετίας ’80. Ως δωρητές του σχολείου αναφέρονται επίσης τα ζεύγη Βασίλειος και Πηνελόπη Τσέλιου, Γεώργιος και Μυρσίνη Κωνσταντίνου και ο Αντώνιος Βελισσαρίδης.
Μεταξύ άλλων στο σχολείο Πορτιανού δίδαξαν οι εκπαιδευτικοί: Χρήστος Κοντέλλης (1916-22, 1923-44), Εμμανουήλ Ιωαννίδης (1922-23, 1928-37), Ευαγγελία Μαυρουδή (1948-63), Βάιος Ρηγόπουλος (1955-63), Ιγνάτιος Παπαδόπουλος (1966-76 περίπου) κ.ά.
Νεότερη περίοδος
Από τον Απρίλιο 1915 ως το 1920 εκατοντάδες νεκροί στρατιώτες της εκστρατείας της Καλλίπολης θάφτηκαν στο «Συμμαχικό Νεκροταφείο Πορτιανού», το οποίο διατηρείται ως σήμερα. Υπάρχουν 352 τάφοι Βρετανών, Γάλλων, Καναδών, Αυστραλών, Νεοζηλανδών, Αιγυπτίων και Ινδών. Την περίοδο αυτή στο Πορτιανού είχε στήσει το στρατηγείο του ο εμπνευστής της εκστρατείας Ουΐνστον Τσόρτσιλ, του οποίου η πολυθρόνα εκτίθεται στο Λαογραφικό Μουσείο.
Το 1918-21 φιλοξενήθηκαν στην περιοχή μεταξύ Πορτιανού και Τσιμανδρίων εκατοντάδες Ρώσοι εμιγκρέδες και στρατιωτικοί. Πουλούσαν τα υπάρχοντά τους για να επιβιώσουν, ζούσαν σε άθλιες συνθήκες και τελικά 292 άτομα πέθαναν από επιδημία το 1920-21. Είναι θαμμένοι στο λεγόμενο ρώσικο νεκροταφείο κοντά στην ακτή.
Μεταπολεμικά ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε με γρήγορους ρυθμούς λόγω της μετανάστευσης. Έτσι από 564 άτομα που είχε το 1951, σήμερα αριθμεί περίπου 300 κατοίκους. Παρά την πληθυσμιακή συρρίκνωση υπάρχει περιφερειακό ιατρείο και λειτουργεί πολιτιστικός σύλλογος. Το 1995 ιδρύθηκε Λαογραφικό Μουσείο με φορεσιές, παλιά εργαλεία, οικιακά σκεύη, έπιπλα, φωτογραφίες κλπ, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Πορτιανατών Αθηνών-Πειραιώς, ο οποίος για ένα διάστημα εξέδιδε την εφημερίδα Τα Νέα του Πορτιανού.
Προσωπικότητες
Έκτός από τις αγροτικές και εμπορικές ενασχολήσεις, οι κάτοικοι του Πορτιανού ανέπτυξαν έντονη πνευματική και καλλιτεχνική παράδοση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Λήμνου
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2014-2015
Το Πρωτάθλημα Α1 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών της περιόδου 2014-15 αποτελεί την 29η διοργάνωση από τη δημιουργία της Α1 Εθνικής Κατηγορίας. Διοργανώτρια αρχή είναι ο ΕΣΑΚΕ και οι ομάδες που διαγωνίζονται σε αυτό έχουν τη νομική μορφή επαγγελματικών σωματείων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, για 11η φορά στην ιστορία του, που επικράτησε στους τελικούς του πρωταθλήματος κόντρα στον Παναθηναϊκό, με σκορ 3-0.
Ομάδες
Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1 έως 12 την αγωνιστική περίοδο 2013–14, κέρδισαν τη συμμετοχή τους στο πρωτάθλημα της περιόδου 2014–15. Οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος της Α2 2013–14, ΑΕΚ και Κόροιβος Αμαλιάδας, κέρδισαν την άνοδο τους στο πρωτάθλημα της Α1.
Προημιτελικοί (στις 2 νίκες)
Συμμετέχουν οι ομάδες που θα κατακτήσουν τις θέσεις 1 έως 8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2014 2015 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2014 2015
Ναμπαρίν Ενχμπαγιάρ
Ο Ναμπαρίν Ενχμπαγιάρ (Намбарын Энхбаяр, 1 Ιουνίου 1958) είναι πολιτικός της Μογγολίας, που χρημάτισε πρόεδρος της ασιατικής χώρας από τις 24 Ιουνίου του 2005 (έπειτα από την εκλογική του νίκη) ως τις 18 Ιουνίου του 2009. Ο Ενχμπαγιάρ είναι πρώην πρόεδρος του πρώην κομμουνιστικού κόμματος, Επαναστατικού Λαϊκού Μετώπου της Μογγολίας (MPRP). Την περίοδο από το 2000 ως το 2004 υπηρέτησε ως πρωθυπουργός και από το 2004 ως το 2005 χρημάτισε πρόεδρος της Βουλής. Είναι παντρεμένος με την Ονογκίν Τσολμόν.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Ουλάν Μπατόρ, την 1η Ιουνίου του 1958. Ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1975 και σπούδασε στο Λογοτεχνικό Ινστιτούτο της Μόσχας το 1980. Εργάστηκε ως μεταφραστής έργων κλασικών συγγραφέων, όπως ο Ντίκενς. Από το 1985 ως το 1986 παρακολούθησε μαθήματα στο πανεπιστήμιο του Λιντς, στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Έγινε ο πρώτος εκλεγμένος βουλευτής στη χώρα το 1992 και την περίοδο 1992-96 ήταν Υπουργός πολιτισμού. Το 2000 το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές, κερδίζοντας 72 επί συνόλου 76 εδρών στη Βουλή. Στις 26 Ιουλίου του ιδίου έτους εξελέγη ομόφωνα στην πρωθυπουργία. Το 2004, μετά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές, παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός. Εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής (2004-05).
Στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 22 Μαΐου του 2005, εξελέγη Πρόεδρος με 53,4% των ψήφων και διαδέχτηκε τον Νατσαγκίν Μπαγκαμπάντι. Ο αντίπαλός του στις εκλογές, Μεντσαϊχάν Ενχσαϊχάν (Mendsaikhan Enkhsaikhan), πήρε 20%. Ανέλαβε Πρόεδρος στις 24 Ιουνίου του 2005. Η κυβέρνησή του ήρθε αντιμέτωπη με επικριτές και με διαδηλώσεις, κατά τις οποίες ζητήθηκε η παραίτησή του. , Διεκδίκησε τη διατήρησή του στην προεδρία και στις επόμενες εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου του 2009. Ηττήθηκε στις εκλογές από τον υποψήφιο της Αντιπολίτευσης, Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ, ο οποίος έλαβε 51,24% των ψήφων έναντι 47,44% για τον Ενχμπαγιάρ με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 73,52%. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Ελμπεγκντόρζ, στις 18 Ιουνίου του 2009.
Παραπομπές
Ενχμπαχιαρ
Βονιφάτιος
Με το όνομα Βονιφάτιος φέρονται οι:
Πάπες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Εκλογή ηγέτη του Συντηρητικού Κόμματος (ΗΒ) Οκτωβρίου 2022
Διαδικασία εκλογής
Με την παραίτηση της πρόσφατα αναδειχθείσας ηγέτη και πρωθυπουργού Λιζ Τρας, ανακοινώθηκε ότι θα χρειάζονταν «περίπου μία εβδομάδα» για να ολοκληρωθεί η εκλογική διαδικασία. Η διαδικασία προβλέπει δύο στάδια. Στο πρώτο οι Συντηρητικοί Βουλευτές επιλέγουν δύο υποψηφίους για να προχωρήσουν στο δεύτερο στάδιο στο οποίο ο ηγέτης αναδεικνύεται από τα μέλη του κόμματος με ψηφοφορία. Τελικά, ο Ρίσι Σούνακ ο οποίος συγκέντωσε τις 100 υπουργραφές συντηρητικών βουλευτών αναδείχθηκε νικητής δίχως να χρειαστεί ψηφοφορία από τα μέλη ελλείψει άλλου υποψηφίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Εσωκομματικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος
Ο Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος (απεβ. 13 Μαΐου 1043 στη Λέσβο) από την Οικογένεια Παφλαγόνων ήταν ευνούχος υπεύθυνος των Ορφανοτροφείων. Υπηρέτησε τον Βασίλειο Β΄ και τον Κωνσταντίνο Η΄. Ανήλθε σε ηγετική θέση στην Αυλή του Ρωμανού Γ΄, πρώτου συζύγου της Ζωής των Μακεδόνων. Ο Ιωάννης κατάφερε, ο αδελφός του Μιχαήλ Δ΄ να γίνει ο δεύτερος σύζυγός της, οπότε έγινε παντοδύναμος. Φιλόδοξος, προώθησε τον ανιψιό του Μιχαήλ Ε΄ να γίνει Αυτοκράτορας, αλλά αυτός τον έκειρε και τον εξόρισε· τυφλώθηκε και απεβίωσε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Παφλαγονία και η οικογένειά του λέγεται, ότι έκανε ανάρμοστο εμπόριο, ανταλλαγή χρημάτων ή, κατά τον Γεώργιο Κεδρηνό, κιβδηλεία. Ο Ιωάννης ήταν ο μεγαλύτερος από πέντε αδελφούς: ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος ήταν επίσης ευνούχοι, ενώ ο Νικήτας και ο Μιχαήλ ήταν "γενειοφόροι".
Ο Ιωάννης αναφέρεται για πρώτη φορά ως πρωτονοτάριος και έμπιστος του Βασιλείου Β΄ τού Βουλγαροκτόνου (976-1025). Υπηρέτησε τον αδελφό αυτού Κωνσταντίνο Η΄ των Μακεδόνων (1025-28) και μετά την κόρη του τελευταίου Ζωή (1025-28). Υποστήριξε τα συμφέροντα του Ρωμανού Γ΄ Αργυρού πριν από την άνοδό του και όταν αυτός ανήλθε στον θρόνο ως πρώτος σύζυγος της Ζωής, έκανε τον Ιωάννη πραιπόσιτο του ιερού κουβουκλίου (παρακοιμώμενο, η υψηλότερη θέση ευνούχου) και συγκλητικό. Ο Ρωμανός Γ΄ ήταν Αυτοκράτορας των Ρωμαίων το διάστημα 1028-34.
Τότε ο Ιωάννης σύστησε τον αδελφό του Μιχαήλ στη Ζωή· σύμφωνα με τον Μιχαήλ Ψελλό οι δύο έγιναν εραστές και σχεδίασαν τον φόνο του Ρωμανού Γ΄, ο οποίος σκοτώθηκε στο λουτρό του στις 11 Απριλίου 1034. Ορισμένες πηγές της εποχής εμπλέκουν τον Ιωάννη στη δολοφονία. Ο Μιχαήλ έγινε, ως δεύτερος σύζυγος της Ζωής, Αυτοκράτορας με το όνομα Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών (1034-41).
Ο αδελφός του Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών γίνεται Αυτοκράτορας
Με την άνοδο του Μιχαήλ Δ΄, ο Ιωάννης ήταν σε θέση να επιδιώξει τον στόχο του: να προωθήσει τα συμφέροντα της Οικογένειάς του με σθένος. Ο χρονικογράφος Ιωάννης Σκυλίτζης αναφέρει, ότι "με τη βοήθειά του όλοι οι αδελφοί του ανέλαβαν αξιώματα". Ο Ιωάννης εξασφάλισε ώστε ο Νικήτας να γίνει δούκας της Αντιοχείας, που τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Κωνσταντίνος· ο σύζυγος της αδελφής του Μαρίας, ο Στέφανος, από καλαφάτης πλοίων να γίνει Ναύαρχος. Ο άλλος αδελφός Γεώργιος έγινε πρωτοβεστιάριος· ο προηγούμενος στη θέση αυτή Συμεών παραιτήθηκε, διαμαρτυρόμενος για τη συμπεριφορά του Ιωάννη και αποσύρθηκε στο όρος Όλυμπος της Βιθυνίας. Άλλος συγγενής των Παφλαγόνων, ο Αντώνιος ο Παχύς, έγινε επίσκοπος Νικομηδείας. Αν και ο Ιωάννης παρέμενε υπεύθυνος των Ορφανοτροφείων, κυβερνούσε το Κράτος σαν να ήταν πρώτος υπουργός. Το 1037 προσπάθησε να γίνει Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, εκτοπίζοντας τον Πατριάρχη Αλέξιο τον Στουδίτη, αλλά δεν τα κατάφερε.
Ο Στόλος του Στεφάνου μετέφερε τον Γεώργιο Μανιάκη στη Σικελία. Μετά την καταστρεπτική λιποταξία των Νορμανδών, Σαλερνιτών και Βαράγγων από τον στρατό του Μανιάκη, ο Ιωάννης τον ανακάλεσε στην Κωνσταντινούπολη και τον φυλάκισε· διόρισε τον Μιχαήλ Δοκειανό κατεπάνω της Ιταλίας.
Ο ανιψιός του Μιχαήλ Ε΄ ο Καλαφάτης γίνεται Αυτοκράτορας
Ο Μιχαήλ Δ΄ έπασχε από επιληψία και επειδή αυτή επιδεινωνόταν, ο Ιωάννης σκέφτηκε να διατηρήσει τους δεσμούς του στην εξουσία με άλλον τρόπο: έπεισε τη Ζωή να υιοθετήσει τον γιο του Στεφάνου, τον Μιχαήλ. Έτσι θα συνεχιζόταν η επιρροή των συγγενών του. Στις 10 Δεκεμβρίου 1041 ο αδελφός του Μιχαήλ Δ΄ απεβίωσε, ίσως με ύποπτες συνθήκες και ο ανιψιός του ανήλθε στο θρόνο ως Μιχαήλ Ε΄ ο καλαφάτης (1041-42). Έπειτα από αυτό ο Ιωάννης πήρε τον ανιψιό του Κωνσταντίνο ως προστατευόμενο, σύμφωνα με τον Ψελλό, για να εξασφαλίσει τη συνέχεια της δικής του θέσης. Όμως ο Μιχαήλ Ε΄ εξόρισε τον Ιωάννη στη μονή των Μονοβατών το 1041 και, πάντα σύμφωνα με τον Ψελλό, ευνούχισε όλους τους άρρενες συγγενείς του Ιωάννη. Ο Ιωάννης και ο αδελφός του Κωνσταντίνος τυφλώθηκαν το 1042 με διαταγή του Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριου Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Όταν έγινε Αυτοκράτορας ο τρίτος σύζυγος της ζωής, ο Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος, ο Ιωάννης στάλθηκε στη Λέσβο·. απεβίωσε εκεί στις 13 Μαΐου 1043.
Η θέση του Ιωάννη ως επικεφαλής του Κράτους, η ικανότητά του να παραμένει στην εξουσία παρά την εναλλαγή των Αυτοκρατόρων και η οξυδέρκειά του να προωθήσει τα συμφέροντα της Οικογένειάς του των Παφλαγόνων, τον κάνουν έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ευνούχους στην ιστορία της Ρωμανίας. Η περιγραφή του από τον Ψελλό στο 4ο βιβλίο της Χρονογραφίας αυτού, δείχνει ότι ήταν μία περίπλοκη προσωπικότητα, που μπόρεσε να προκαλέσει εκτίμηση και εξ' ίσου οργή στον ίδιο χρονικογράφο.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Οικογένεια Παφλαγόνων Κατηγορία:Βυζαντινοί πραιπόσιτοι Κατηγορία:Βυζαντινοί Ευνούχοι
Εθνική Βελγίου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Βελγίου (ολλανδικά: Het Belgische voetbalelftal, γαλλικά: L'équipe de Belgique de football, γερμανικά: Die Belgische Fußballnationalmannschaft) εκπροσωπεί το Βέλγιο στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από τη Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (URBSFA / KBVB) που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στο Βέλγιο.
Ιστορία
Το Βέλγιο είναι η αρχαιότερη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στην Ήπειρο της Ευρώπης. Το μεγαλύτερο επίτευγμα της εθνικής Βελγίου είναι οι έξι συνεχόμενες προκρίσεις σε τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων από το 1982 έως το 2002.
Παγκόσμιο Κύπελλο
Είναι από τις χώρες που δίνουν συχνά το παρών σε τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συνολικά έχει συμμετάσχει στις 11 από τις 19 διοργανώσεις που έχουν γίνει. Το 1930, το 1934 και το 1938, στις τρεις πρώτες διοργανώσεις, αν και συμμετείχε, αποκλείστηκε σε όλες τις περιπτώσεις και μάλιστα μόνο με ήττες. Την πρώτη της ισοπαλία την έφερε στην επόμενη συμμετοχή της, το 1954, που δεν ήταν, όμως, ικανή να της δώσει την πρόκριση. Το 1970 κατάφερε και πήρε την πρώτη της νίκη, αλλά δεν αρκούσε, αφού στα άλλα δύο ματς ηττήθηκε, μένοντας εκτός της φάσης των νοκ-άουτ αγώνων. Από το 1982 έως και το 2002 σημείωσε ένα εξαιρετικό επίτευγμα με τη συμμετοχή της σε έξι συνεχόμενες τελικές φάσεις (1982, 1986, 1990, 1994, 1998 και 2002). Από αυτές, στην πρώτη χρονιά έφτασε μέχρι τον δεύτερο γύρο, τη δεύτερη κατόρθωσε να φτάσει έως τον μικρό τελικό και να ηττηθεί καταλαμβάνοντας την 4η θέση (το 1986), στη συνέχεια έφτασε δύο συνεχόμενες φορές ως τη φάση των 16, το 1998 αποκλείστηκε νωρίς από τη φάση των ομίλων, ενώ το 2002 έφτασε και πάλι έως τους 16 του θεσμού. Το 2006 και το 2010 δεν κατόρθωσε να προκριθεί στην τελική φάση. Το 2012 ο Μάρκ Βίλμοτς ανέλαβε την ομάδα, μετά τη λήξη της συνεργασίας με τον Λίκενς. Οι εμφανίσεις του Βελγίου βελτιώθηκαν και κατάφερε να περάσει αήττητο στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλου του 2014. Εκεί πέρασε στους προημιτελικούς, όπου αποκλείστηκε από την Αργεντινή. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας το 2018 κατάφερε να κατακτήσει την 3η θέση νικώντας την Αγγλία στον μικρό τελικό 2–0 με σκόρερ τους Μενιέ και Αζάρ.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Παρόλο που σε Παγκόσμια Κύπελλα τα πηγαίνει καλά, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα δυσκολεύει το Βέλγιο. Εκεί έχει μόνο 5 παρουσίες σε τελικές φάσεις. Το 1972 που διοργάνωσε τον θεσμό, στην πρώτη της συμμετοχή, κατάφερε να φτάσει έως τον μικρό τελικό και να κατακτήσει την 3η θέση. Στη δεύτερη συμμετοχή του, το 1980, ήταν φιναλίστ. Στον μεγάλο τελικό ηττήθηκε από τη Δυτική Γερμανία με 2–1. Μετέπειτα, ακολούθησαν δύο ακόμα συμμετοχές, το 1984 και το 2000, με αποκλεισμό στη φάση των ομίλων και στις δύο περιπτώσεις. Το 2016 προκρίθηκε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ενώ έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην 1η θέση στην κατάταξη της ΦΙΦΑ το Νοέμβριο του 2015. Στο EURO 2016 τερμάτισε 7η, χάνοντας στα προημιτελικά της διοργάνωσης από την Ουαλία του Γκάρεθ Μπέιλ με 3–1.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Τη μεγαλύτερη διάκρισή της την έχει πετύχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Συγκεκριμένα, έχει κατακτήσει το Χρυσό μετάλλιο, το 1920, όταν και διοργάνωσε τους Αγώνες. Πριν από αυτό το επίτευγμα είχε συμμετοχή στους Αγώνες του Παρισιού το 1900, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο της τρίτης θέσης. Το 1924 στο Παρίσι είχε ξανά μια ανεπιτυχή συμμετοχή και πήρε μέρος χωρίς επιτυχία και στους Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ. Η πιο πρόσφατη συμμετοχή του Βελγίου σε Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το 2008, στο Πεκίνο, όπου έμεινε στην τέταρτη θέση, και άρα και εκτός μεταλλίων.
Στάδιο
Έχει ως έδρα της το Στάδιο Κινγκ Μποντουέν (πολλοί θα θυμούνται το προηγούμενο όνομα του γηπέδου, το Χέιζελ, από τη γνωστή τραγωδία), το οποίο βρίσκεται στην πρωτεύουσα, τις Βρυξέλλες. Η χωρητικότητά του είναι 45.200. Το συγκεκριμένο στάδιο, εκτός από ποδόσφαιρο, έχει, επίσης, φιλοξενήσει και αγώνες ράγκμπι και τένις.
Τρέχουσα σύνθεση
Οι συμμετοχές και τα γκολ ισχύουν ως τις 11 Ιουνίου 2018.
Πρώτοι σε συμμετοχές
Στη λίστα με τους πρώτους ποδοσφαιριστές σε συμμετοχές προηγούνται οι εν ενεργεία Γιαν Φερτόνχεν (118), Εντέν Αζάρ (106), Άξελ Βίτσελ (105) και Τόμπι Αλντερβέιρελντ (98). Στην πέμπτη θέση βρίσκεται ο παλαίμαχος Γιαν Κέλεμανς (96).
Πρώτοι σκόρερ
Ο πρώτος σκόρερ της όλων των εποχών είναι ο Ρόμελου Λουκάκου (52 τέρματα), ενώ τον ακολουθούν οι Εντέν Αζάρ (32), Μπέρναντ Βουρχούφ και Πολ Φαν Χιμστ (30).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Βελγίου (ποδόσφαιρο)
Αθανάσιος Ευταξίας
Ο Αθανάσιος Ευταξίας (16 Φεβρουαρίου 1849 - 5 Φεβρουαρίου 1931) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής, υπουργός και πρωθυπουργός για μικρό χρονικό διάστημα κατά τη δικτατορία του 1926.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αμφίκλεια Λοκρίδας του Νομού Φθιώτιδας το 1849. Ήταν γιος ιερέα και φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή.
Διετέλεσε κατ' επανάληψη βουλευτής Φθιώτιδας και Υπουργός, υπουργός παιδείας στην Κυβέρνηση Σωτηρίου Σωτηρόπουλου 1893, εθνικής οικονομίας στην Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1915 αλλά και σε άλλες κυβερνήσεις, καθώς επίσης και βραχύβιος Πρωθυπουργός Κυβέρνησης στο Δικτατορικό Καθεστώς Πάγκαλου, το καλοκαίρι του 1926.
Συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 1926, διαβλέποντας ο τότε δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος που τελούσε Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργός το τεράστιο αντιβενιζελικό κύμα που σάρωνε την Ελλάδα καταλογίζοντας στον ίδιο όλα τα δεινά της οικονομίας κατέφυγε αρχικά σε διώξεις πολιτικών και εκδοτών και στη συνέχεια αναδύθηκε σε αναζήτηση πολιτικών προσώπων προκειμένου να παραδώσει την πρωθυπουργία. Στην αγωνία του εκείνη αφού κανείς πολιτικός δεν δεχόταν ν΄ αναλάβει κάλεσε τον 77χρονο τότε Α. Ευταξία που ήταν πρόεδρος της Αεροπορικής Άμυνας, προκειμένου να τεθεί επικεφαλής της κυβερνήσεως. Τότε ο Α. Ευταξίας αποδέχθηκε υπό δύο όρους, την απελευθέρωση προηγουμένως των πολιτικών εξορίστων στη Νάξο και τον προγραμματισμό διεξαγωγής εκλογών. Πράγματι ο Πάγκαλος φέρεται να δέχθηκε τους όρους και στις 19 Ιουλίου ορκίσθηκε η Κυβέρνηση Ευταξία. Ωστόσο η κυβέρνηση αυτή διάρκειας περίπου 30 ημερών αποτέλεσε το "κύκνειο άσμα" της δικτατορίας του Παγκάλου όταν τις πρωινές ώρες στις 22 Αυγούστου ανατράπηκε από το κίνημα του Κονδύλη που σε ελάχιστο χρόνο και επικράτησε.
Τεντούρα
Η τεντούρα είναι το παραδοσιακό ηδύποτο της Πάτρας, το οποίο έχει ιδιαίτερα γλυκιά και ευχάριστη γεύση (αλλά και αρκετά σημαντική περιεκτικότητα αλκοόλ) και παρασκευάζεται με αρωματισμό ή εκχύλιση διαφόρων τύπων αποσταγμάτων, όπως ρούμι ή μπράντι ή και αλκοόλη ποτοποιίας με συνοδεία διαφόρων βοτάνων και μπαχαρικών, με κύρια συστατικά την κανέλα και το γαρύφαλλο. Στην Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή σήμερα όλες οι ποτοποιίες παρασκευάζουν τεντούρα και η καθεμία με τη δική της ξεχωριστή γεύση.
Περιγραφή και στοιχεία
Η τεντούρα έχει μαύρο χρώμα και πολύ γλυκιά γεύση. Πίνεται σκέτη ή με πάγο σαν απεριτίφ, ακόμα και σαν χωνευτικό μετά το φαγητό λόγω των συστατικών της. Χρησιμοποιείται στην μαγειρική σαν αρωματικό στα φαγητά, στα γλυκά, στον καφέ, καθώς και σε κοκτέιλ ποτών.
Ονομασία, ιστορία και παραδόσεις
Σύμφωνα με μία παράδοση η προέλευσή της ανάγεται στον 15ο αιώνα, την εποχή της Ενετοκρατίας. Οι παλιοί Πατρινοί την ονόμαζαν επίσης και «μοσχοβολήθρα» επειδή είχε έντονο άρωμα και την έπιναν συνήθως μετά από ένα καλό γεύμα, σαν χωνευτικό λικέρ, αλλά και κατά τα διαλείμματα μιας κοπιαστικής αγροτικής εργασίας, κυρίως στα αλώνια. Η ετυμολογική της προέλευση πιθανολογείται στη λατινική λέξη tinctura που μεταφράζεται ως «βάμμα - εκχύλισμα».
Άλλη παράδοση λέει ότι φτιαχνόταν και πινόταν από λίγους καλόγερους και άρχοντες, άγνωστο πότε φτιάχτηκε πρώτη φορά και σύμφωνα με την παράδοση αυτή το ποτό αυτό δεν είχε συγκεκριμένο ή και καθόλου όνομα. Όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πελοπόννησο και την χώρισαν σε βαρονίες, άρχισαν να διοργανώνουν και αγώνες για την διασκέδαση τους τις γνωστές κονταρομαχίες. Σε μια τέτοια κονταρομαχία το 1218 που νίκησε ο βαρόνος της Χαλανδρίτσας Κουράνδος, και δόθηκε γεύμα προς τιμήν του όπου σερβιρίστηκε και το ποτό. Τότε σηκώθηκε κάποιος και κάλεσε και τους υπόλοιπους να κάνουν πρόποση για τον νικητή φωνάζοντας "ten hurrah", αυτοί σηκώθηκαν και φώναξαν "tent hurrah" και από έμεινε η ονομασία τεντούρα προς ανάμνηση του γεγονότος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Πάτρα Κατηγορία:Λικέρ
Μιγίγκομπιν Ένχμπολντ
Ο Μιγίγκομπιν Ένχμπολντ (Miyeegombyn Enkhbold, 19 Ιουλίου 1964) είναι Μογγόλος πολιτικός, πρωθυπουργός της χώρας από το 2006 ως το 2007.
Καριέρα
Γεννήθηκε το 1964. Εργάστηκε ως Οικονομολόγος και χρημάτισε δήμαρχος της πρωτεύουσας, Ουλάν Μπατόρ. Είναι αρχηγός, από το 2005, του Επαναστατικού Κόμματος του Λαού της Μογγολίας (MPRP). Ανέλαβε Πρωθυπουργός στις 25 Ιανουαρίου του 2006, μετά την περίεργη κατάρρευση της κυβέρνησης του Tsakhiagiyn Elbegdorj.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μογγολίας
Ultimate (άθλημα)
Το Ultimate αποτελεί σήμερα το ομαδικό άθλημα με την ταχύτερη και πιο ραγδαία ανάπτυξη και διάδοση στον κόσμο. Εξαιτίας της ταχύτατης αυτής διάδοσής του, των υψηλών αθλητικών προσόντων που χρειάζονται οι παίκτες του, του συνδυασμού στοιχείων από άλλα αθλήματα, των εύκολων σε υποδομές και χαμηλών οικονομικών απαιτήσεων που έχει, αλλά και της ηθικής κουλτούρας που το ακολουθεί, έχει ήδη αρχίσει να χαρακτηρίζεται ως το «ομαδικό άθλημα του μέλλοντος», το «ομαδικό άθλημα του 21ου αιώνα» ή «ένα ουτοπικό άθλημα από το μέλλον».
Πάνω από 8 εκατομμύρια παίκτες είναι καταχωρημένοι σε αθλητικά σωματεία που ασχολούνται αποκλειστικά με το Ultimate, το άθλημα παίζεται σε όλα τα επίπεδα (σχολικό, κολεγιακό/πανεπιστημιακό, ήμι-επαγγελματικό, επαγγελματικό), ενώ λειτουργούν 80 εθνικές ομοσπονδίες Ultimate. Επίσης, διοργανώνονται παγκόσμια πρωταθλήματα εθνικών ομάδων και διεθνή δια-συλλογικά πρωταθλήματα.
Το 2015 αναγνωρίστηκε πλήρως ως Ολυμπιακό Αγώνισμα, κάτι που άνοιξε τον δρόμο για τη μελλοντική ένταξή του στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έχει αναγνωρίσει την τεράστια πρόοδο που έχει συντελεστεί στο άθλημα. Στις ανακοινώσεις έχει τονίσει επανειλημμένως πως για ένα άθλημα ηλικίας μόλις 44 ετών (το άθλημα «γεννήθηκε» το 1968) και μόνο η αναγνώρισή του ως Ολυμπιακό Αγώνισμα και η υποψηφιότητά του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες αποτελεί άθλο και απόδειξη της τεράστιας δυναμικής του Ultimate παγκοσμίως. Από το 2015, το Ultimate είναι το μοναδικό άθλημα δίσκου που συμμετέχει κανονικά στους Παγκόσμιους Αγώνες, δηλαδή στους «Μικρούς Ολυμπιακούς Αγώνες».
Στο Ulltimate η σωματική επαφή ανάμεσα στους παίχτες απαγορεύεται. Ο παίχτης που έχει στην κατοχή του τον δίσκο απαγορεύεται να κινηθεί και πρέπει να δώσει πάσα σε συμπαίχτη του εντός 10 δευτερολέπτων. Αν για οποιοδήποτε λόγο ο δίσκος ακουμπήσει το έδαφος, αλλάζει η κατοχή του (turnover). Το σκορ προκύπτει όταν ένας παίχτης της επιτιθέμενης ομάδας δεχτεί πάσα και βρεθεί κρατώντας το φρίσμπι μέσα στην περιοχή της αντίπαλης ομάδας. Είναι το μοναδικό ομαδικό άθλημα που για να επιτευχθεί ένα γκολ χρειάζεται οπωσδήποτε η συμμετοχή δύο παικτών (πασέρ/handler-υποδοχέα/cutter). Το Ultimate είναι επίσης το μοναδικό αυτοδιοικούμενο άθλημα λόγω της αρχής του Spirit Of The Game (το πνεύμα του παιχνιδιού). Σύμφωνα με αυτήν, οι παίχτες γνωρίζουν καλά και τηρούν τους κανόνες μόνοι τους εφαρμόζοντας το fair play και επιλύοντας μεταξύ τους τυχόν διαφωνίες. Έτσι, στο άθλημα σε κανένα επίπεδο δεν υπάρχει διαιτητής.
Το Ultimate είναι μια ιδιαιτέρως έντονη αθλητική εμπειρία με διαρκή κίνηση, τρέξιμο, άλματα, προσποιήσεις και πλονζόν (layouts). Σύμφωνα με επιστημονική μελέτη του Αμερικανικού Συμβουλίου για την Άσκηση και του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, κατά μέσο όρο στα 40 λεπτά προπόνησης ή ενός παιχνιδιού Ultimate "καίγονται" 477 θερμίδες, κάτι που κατατάσσει το άθλημα αυτό στην κορυφή των αερόβιων αθλημάτων και μορφών άσκησης. Παράλληλα όμως, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Μπόχουμ, πρόκειται για ένα "καθαρό" άθλημα με τους παίκτες του Ultimate να διακρίνονται για την ευγένεια και το υψηλό τους ήθος.
Χαρακτηριστικά δίσκων, γηπέδων και ομάδων Ultimate
Οι επίσημες, επαγγελματικού επιπέδου διαστάσεις ενός γηπέδου για Ultimate είναι: 37 μέτρα πλάτος και 110 μέτρα μήκος (64 μέτρα αγωνιστικός χώρος και από 23 μέτρα η κάθε μια περιοχή). Βεβαίως οι διαστάσεις αυτές αλλάζουν αναλόγως του επιπέδου της οργάνωσης και των παικτών. Οι επιφάνειες των γηπέδων μπορούν να είναι από φυσικό γρασίδι και συνθετικό τάπητα μέχρι άμμο σε παραλία (beach ultimate) και παρκέ κλειστού γυμναστηρίου (indoors ultimate). Γήπεδα από σκληρές επιφάνειες, π.χ. τσιμέντο, είναι αποδεκτές, αλλά αποφεύγονται λόγω καταπόνησης αθλητών και φρίσμπι.
Οι ομάδες Ultimate σε κάθε επίπεδο ανταγωνισμού χωρίζονται σε 3 κατηγορίες: αμιγώς ανδρικές, αμιγώς γυναικείες και μικτές.Μια πλήρης ομάδες αποτελείται από 7 παίκτες και οι επίσημοι αγώνες διεξάγονται με 7χ7 παίκτες. Βεβαίως, φιλικά παιχνίδια ή επίδειξης μπορούν να πραγματοποιηθούν και με λιγότερους παίκτες.
Πάσες
Το φρίμπι για να πετάξει σωστά χρειάζεται πρωτίστως 3 στοιχεία: περιστοφή (spin), κλίση και ταχύτητα/δύναμη.
Με τη σωστή τεχνική κατάρτιση πάντα, τα στοιχεία αυτά επιτυγχάνονται καλύτερα με τη χρήση των 3 βασικών πασών του Ultimate, δηλαδή το Backhand, το Forhand και το Hammer. Κάθε πάσα χρησιμοποιείται αναλόγως των επιδιώξεων του κάθε παίκτη και η καθεμία έχει τη δική της τεχνική. Πέρα από αυτές τις βασικές πάσες υπάρχουν ακόμα πολλές άλλες πιο εξειδικευμένες και προχωρημένου επιπέδου πάσες που χρησιμοποιούνται από έμπειρους παίκτες και επαγγελματίες. Συνολικά, έχουν καταγραφεί 80 διαφορετικοί τρόποι πάσας.
Βασικοί κανόνες
Οι βασικοί κανόνες του Ultimate είναι απλοί:
1) Απαγορεύεται η σωματική επαφή,
2) Ο παίκτης που έχει στην κατοχή του τον δίσκο δεν κινείται,
3) Ο παίκτης που έχει στην κατοχή του τον δίσκο έχει 10" χρόνο στη διάθεσή του να δώσει πάσα. Τον χρόνο τον μετράει ο αντίπαλος παίκτης που τον μαρκάρει, Αν τελειώσει ο χρόνος και δεν έχει δώσει πάσα, τότε ο δίσκος περνάει στην αντίπαλη ομάδα,
4) Αν για οποιονδήποτε λόγο ο δίσκος ακουμπήσει στο έδαφος, αλλάζει η κατοχή του και
5) Σεβασμός στον αντίπαλο, ευγένεια και διαρκώς ενεργητικό ευ αγωνίζεσθαι.
Κουμαριά Ιωαννίνων
Το χωριό Κουμαριά, είναι ημιορεινός οικισμός στην πρώην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 450 μέτρων.
Ultimate (άθλημα)
Έναρξη
Οι παίχτες κάθε ομάδες συγκεντρώνονται μπροστά από τη γραμμή της περιοχής τους. Η αμυνόμενη ομάδα ρίχνει όσο πιο μακριά γίνεται τον δίσκο (pull). Από το σημείο στο οποίο αυτός θα προσγειωθεί ξεκινάει η επίθεση για την αντίπαλη ομάδα.
Κουμαριά Ιωαννίνων
Γεωγραφία
Η Κουμαριά ανήκει γεωγραφικά στην περιοχή Λάκκας Σουλίου και βρίσκεται σε απόσταση 32 χλμ. ΝΔ. από τα Ιωάννινα και 3 χλμ. από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Στο χωριό υπάρχει κτισμένος ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Βυζαντινός) όπου γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις στις 15 Αυγούστου. Η παραγωγική δραστηριότητα των κατοίκων του χωριού βασίζεται κυρίως στη γεωργία και κτηνοτροφία. Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον διότι βασίζεται στο συνδυασμό πολλών οχυρώσεων, μοναστηριών και πυργόσπιτων. Το βουνό του χωριού είναι το όρος Τόμαρος με υψόμετρο 1.974 μέτρα.
Διοικητικά
Ο οικισμός μέχρι το 1928 ονομαζόταν Μπουρελέσα, οπότε μετονομάστηκε με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 σε Κουμαριά. Ως κοινότητα Μπορελέσας είχε αναγνωριστεί από το 1919. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον οικισμό Μπούλμου αποτελεί τη κοινότητα Κουμαριάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σελλών του δήμου Δωδώνης της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων. Μέχρι το 2010 η Κουμαριά ανήκε στον πρώην Δήμο Σελλών του Νομού Ιωαννίνων. Ο μόνιμος πληθυσμός της Κουμαριάς, σύμφωνα με απογραφή του 2011, είναι 95 κάτοικοι και της κοινότητας 103.
Ultimate (άθλημα)
Κίνηση δίσκου
Το φρίσμπι μπορεί κινηθεί προς πάσα κατεύθυνση μεταξύ συμπαιχτών με τη χρήση πασών. Από τη στιγμή που ένας παίχτης γίνει κάτοχος του φρίσμπι οφείλει να σταματήσει τον βηματισμό του όσο πιο άμεσα γίνεται. Μετά πρέπει να κρατήσει σταθερό το ένα του πόδι και μπορεί να κινηθεί κάνοντας μονάχα κινήσεις γύρω από τον άξονά του (pivot). Ο κάτοχος του φρίσμπι οφείλει μέσα σε 10 δευτερόλεπτα να πασάρει το φρίσμπι. Αν περάσει ο χρόνος αυτός και δεν έχει καταφέρει να πασάρει, τότε έχουμε αλλαγή κατοχής φρίσμπι. Τα 10 δευτερόλεπτα χρονομετρούνται από τον αμυνόμενο παίχτη που μαρκάρει τον επιτιθέμενο/παίκτη κάτοχο του δίσκου.
Σκορ - Γκολ
Γκολ σημειώνεται όταν ένας παίχτης της επιτιθέμενης ομάδας βρεθεί κρατώντας το φρίσμπι μέσα στην περιοχή σκοραρίσματος της αμυνόμενης ομάδας. Συνήθως ένας αγώνας ολοκληρώνεται στα 15, 17 ή 19 γκολ.
Αλλαγή κατοχής δίσκου
Μια μη ολοκληρωμένη πάσα οδηγεί στην αλλαγή κατοχής του frisbee και έτσι η αμυνόμενη ομάδα αμέσως μετατρέπεται σε επιτιθέμενη. Το παιχνίδι συνεχίζεται από το σημείο στο οποίο έλαβε χώρα η μη ολοκλήρωση μιας πάσας ή από το σημείο που βρισκόταν ο επιτιθέμενος ενώ πέρασαν τα 10 δευτερόλεπτα. Μη ολοκληρωμένη πάσα θεωρείται αυτή κατά την οποία το frisbee για οποιοδήποτε λόγο ακούμπησε στο έδαφος ή βγήκε εκτός των γραμμών του αγωνιστικού χώρου. Αλλαγή κατοχής λαμβάνει χώρα και σε περίπτωση πτώσης του frisbee από τα χέρια ενός παίχτη.
Φάουλ
Φάουλ έχουμε όταν η μη εσκεμμένη σωματική επαφή μεταξύ δύο παιχτών δεν επηρεάζει καθοριστικά την ομαλή εξέλιξη του παιχνιδιού. Οποιαδήποτε σκόπιμη επαφή λογίζεται ως φάουλ.
Αλλαγές
Αλλαγές μπορούν να πραγματοποιηθούν μετά την επίτευξη ενός γκολ, στα ημίχρονα ή μετά την ύπαρξη τραυματισμού.
Fair Play
Δεν υπάρχει διαιτητής σε έναν αγώνα Ultimate. Οι παίχτες σεβόμενοι το fair play οφείλουν να επιλύουν τυχόν διαφορές. Κάθε παίχτης που παραβίασε κάποιον κανονισμό οφείλει να ομολογήσει και να παραδεχτεί το λάθος του. Σε περίπτωση διχογνωμιών αυτές επιλύονται κοινή συναινέσει από τους παίκτες. Αυτή η αρχή είναι κομβικής σημασίας για το σύνολο του αθλήματος. Το ευ αγωνίζεσθαι, η ευγένεια, ο σεβασμός στον αντίπαλο και στην άλλη άποψη, η αυτοκυριαρχία και μη επιβολή του ενός πάνω στον άλλο, αρχές που στον κόσμο του Ultimate είναι γνωστές ως Spirit Of The Game, είναι αναπόσπαστα κομμάτια της κουλτούρας του Ultimate. Δεν είναι απλά συνθήματα και ευχές. Χωρίς αυτές δε νοείται το Ultimate.
Spirit Of The Game (SOTG) - Το Πνεύμα Του Παιχνιδιού
Η κομβικής σημασίας για το Ultimate αρχή του Spirit Of The Game συνοψίζεται στα εξής: 1) Γνώριζε τους κανόνες του αθλήματος και εφάρμοζε τους, 2) Παίζε καθαρά και απέφευγε τη σωματική επαφή και τα φάουλ, 3) Να είσαι ακριβοδίκαιος σε κάθε περίσταση, 4) Να παίζεις για τη χαρά του αθλήματος και να απολαμβάνεις το παιχνίδι και 5) Να μιλάς με ευγένεια και σεβασμό στους αντιπάλους και συμπαίκτες σου. Η 3η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί ως η "Παγκόσμια Μέρα Spirit Of The Game" (iSOTG) και εκδηλώσεις προώθησης της αρχής αυτής πραγματοποιούνται σε αγωνιστικούς χώρους σε όλο τον κόσμο.