cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρλ
Οικονομία
Η Αρλ είναι το κέντρο μιας ευρείας αγροτικής περιοχής, ενώ και άλλα οικιακά προϊόντα, όπως και ρούχα, πωλούνται στην αγορά του δρόμου που διοργανώνεται στη Boulevard des Lices κάθε Σάββατο. Στο Καμάργκ βρίσκονται αρκετά μεγάλοι ορυζώνες και αλυκές.
Κυριότερα αξιοθέατα
Η Αρλ διαθέτει σημαντικά ερείπια της ρωμαϊκής εποχής, τα οποία ανακηρύχθηκαν το 1981 μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO. Περιλαμβάνουν:
Ο Ναός του Αγίου Τροφίμου, ο παλαιός μητροπολιτικός ναός, είναι ένα σημαντικό έργο του αρχιτεκτονικού του ρυθμού και η αναπαράσταση της κρίσεως της Δευτέρας Παρουσίας στην πύλη του θεωρείται ένα από τα καλύτερα δείγματα της γλυπτικής στην εποχή του, όπως και οι κίονες του παρακείμενου παρεκκλησίου.
Διάφορα
Οι κάτοικοι της Αρλ αποκαλούνται Arlésiens (Αρλεζιάνοι) και ήταν χαρακτηριστική η παραδοσιακή τους ενδυμασία, που φοριέται σήμερα δημόσια σε κάποια φεστιβάλ και άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις.
Κάθε χρόνο διοργανώνεται στην πόλη ένα διάσημο φεστιβάλ φωτογραφίας, και εδώ έχει την έδρα της η εθνική σχολή φωτογραφίας της Γαλλίας. Ο σημαντικός γαλλικός εκδοτικός οίκος Actes Sud εδρεύει επίσης στην Αρλ.
«Αδελφές» πόλεις
Η Αρλ είναι «αδελφοποιημένη» με τις εξής 10 πόλεις άλλων κρατών:
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής
140
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 140 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θερμοδυναμική ισορροπία
Με τον όρο θερμοδυναμική ισορροπία χαρακτηρίζεται γενικά η κατάσταση ενός θερμοδυναμικού συστήματος κατά την οποία δεν μεταβάλλονται οι ιδιότητές του με το χρόνο. Τούτο σημαίνει ότι οι όποιες μεταβολές που μπορεί να επέλθουν θα είναι αποτέλεσμα κατόπιν αλληλεπίδρασης με άλλο σύστημα και μόνο.
Σύστημα ορισμένης ενέργειας ευρισκόμενο σε θερμοδυναμική ισορροπία χαρακτηρίζεται με τη μεγαλύτερη τιμή εντροπίας από οποιαδήποτε άλλη κατάσταση με την αντίστοιχη ενέργεια.
Πηγάδια Αργολίδας
Τα Πηγάδια (παλαιά ονομασία: Σαμπάριζα) είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Αργολίδας. Το χωριό βρίσκεται στην νοτιοανατολική ακτή της Αργολίδας μεταξύ της Θερμησίας και του Ακρωτηρίου Σκύλαιου. Ο πληθυσμός τους είναι 117 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Σαμπάριζα οπότε μετονομάστηκε σε Πηγάδια
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Ερμιόνης. Αναφερόταν όμως και τον 19ο αιώνα ως οικισμός του τότε δήμου Ερμιόνης. Από το 1955 εντάχθηκε στην νεοσύστατη κοινότητα Θερμησίας στην οποία παρέμεινε μέχρι την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, το 1998. Σήμερα ανήκει διοικητικά στον δήμο Ερμιονίδας.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του οικισμού έχει παραμείνει σταθερός απο το 1920 οπότε και αναγνωρίστηκε για δεύτερη φορά αλλά με σημαντικές αυξομειώσεις. Το 2011 υπήρξε σημαντική πληθυσμιακή μείωση και στα τέλη του 19ου αιώνα σημαντική αύξηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
141
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κίρκοβο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Κάρτζαλι
Ανταρκτικός αντικυκλώνας
Στη Μετεωρολογία ως ανταρκτικός αντικυκλώνας χαρακτηρίζεται το μόνιμο πεδίο υψηλών βαρομετρικών πιέσεων που βρίσκεται πάνω από την Ανταρκτική.
Ο Αντικυκλώνας αυτός φέρεται να περιέχει τις ψυχρότερες αέριες μάζες πάνω από την επιφάνεια της Γης. Γι' αυτό το λόγο στην Ανταρκτική δεν παρατηρείται ποτέ θύελλα, αλλά επικρατεί συνεχής νηνεμία. Παρά ταύτα, στη περιοχή που χωρίζεται ο αντικυκλώνας αυτός με τις άλλες παραπλήσιες αέριες μάζες, υφίσταται ένα ημι-μόνιμο μέτωπο, στο οποίο συχνά εκδηλώνονται ιδιαίτερα βίαιες καταιγίδες.
Σχετικά λήμματα
Ανταρκτικος αντικ Αντικυκλωνας
144
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 144 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2006
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2006 διεξήχθη στις 26 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Γ.Α.Σ. Ιλισσός για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης και για πρώτη φορά από το 1989. Παράλληλα, έγιναν τα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2006 Κατηγορία:Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας
Μακεδονικός χτενοτρίτωνας
Ο Μακεδονικός χτενοτρίτωνας, Triturus macedonicus (Karaman, 1922) είναι ένα είδος τρίτωνα που ανήκει στο σύμπλεγμα ειδών χτενοτριτώνων του γένους Triturus. Πρόκειται για μεγάλου μεγέθους τρίτωνα όπου το ολικό μήκος σώματος στα θηλυκά μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 18cm, ενώ στα αρσενικά δεν ξεπερνά τα 15cm.
Ταξινόμηση
Αρχικά περιγράφηκε στο είδος Triturus karelinii, ενώ αργότερα θεωρήθηκε υποείδος του Triturus carnifex. Τέλος, ανάχθηκε σε επίπεδο είδους το 2007 μετά από μοριακή φυλογενετική ανάλυση.
Γεωγραφική κατανομή
Εντοπίζεται στη Δ. Βαλκανική χερσόνησο (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Β.Δ. Ελλάδα και Ν.Δ. Βουλγαρία).
Βιολογία
Κυρίως νυκτόβιο είδος. Παραμένει στο νερό περίπου το 1/3 του χρόνου κατά την περίοδο της άνοιξης, όπου και αναπαράγεται. Μέχρι το πέρας της αναπαραγωγικής περιόδου, τα θηλυκά γεννούν έως και 250 αυγά από τα οποία, λόγω μιας χρωμοσωμικής ανωμαλίας, μόνο τα μισά αναπτύσσονται τελικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ευρώπης Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Ουρόδηλα
Φέρεκλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φέρεκλος είναι γνωστός ο Τρώας που ναυπήγησε το πλοίο με το οποίο ο Πάρις διέφυγε από τη Σπάρτη όταν απήγαγε την Ωραία Ελένη. Ο πατέρας του Φερέκλου ονομαζόταν Αρμόνιος. Ο Φέρεκλος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Μηριόνη, ο οποίος τον κατεδίωξε, τον πρόφθασε και τον χτύπησε με ακόντιο στον δεξιό μηρό. Το τραύμα ήταν θανάσιμο, αφού η λόγχη προχώρησε και έσχισε την ουροδόχο κύστη. Ο Φέρεκλος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ε, στίχοι 59 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του.
Πηγές
Φερεκλος
Ανατολική Θράκη
Η Ανατολική Θράκη (τουρκικά: Trakya Bölgesi, βουλγαρικά: Източна Тракия), επίσης γνωστή ως μέρος της σημερινής Τουρκίας σαν Τουρκική Θράκη ή Ευρωπαϊκή Τουρκία, είναι το τμήμα της χώρας που ανήκει στην νοτιοανατολική Ευρώπη.
Αντιπροσωπεύει το 3,4% της έκτασης της Τουρκίας, αλλά περιλαμβάνει το 15% του συνολικού πληθυσμού της. Η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής είναι η Κωνσταντινούπολη, που απλώνεται εκατέρωθεν του Βοσπόρου μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, και σημαντικές πόλεις η Αδριανούπολη (Edirne, η ιστορική πρωτεύουσα του άλλοτε οθωμανικού βιλαετιού που αποτελείτο από όλη τη Θράκη), η Ραιδεστός (Tekirdağ), η Τυρολόη (Çorlu), η Αρκαδιούπολη (Lüleburgaz), η Καλλίπολη (Gelibolu) και οι Σαράντα Εκκλησιές (Kırklareli).
Η Ανατολική Θράκη είναι ιστορικής σημασίας καθώς βρίσκεται δίπλα σε έναν σημαντικό θαλάσσιο εμπορικό διάδρομο και αποτελεί για τους Τούρκους ό,τι έχει απομείνει από την πάλαι ποτέ τεράστια Οθωμανική περιοχή της Ρωμυλίας. Σήμερα είναι επίσης ιδιαίτερης γεωστρατηγικής σημασίας επειδή ο θαλάσσιος διάδρομος, που περιλαμβάνει δύο στενά στενά, παρέχει πρόσβαση στη Μεσόγειο Θάλασσα από τη Μαύρη Θάλασσα (Εύξεινος Πόντος) για το ναυτικό πέντε χωρών: Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Γεωργία. Η περιοχή χρησιμεύει επίσης ως μελλοντικός σύνδεσμος των υπαρχόντων τουρκικών, βουλγαρικών και ελληνικών σιδηροδρομικών δικτύων υψηλής ταχύτητας. μικρογραφία|Το οικόσημα των Κομνηνών και σύμβολο της Θράκης: ο βυζαντινός αετός της οικογένειας των Κομνηνών (από την Κόμνη της Ανατολικής Θράκης καταγόμενων) που απεικονίζεται στον Ναό της [[Θεοτόκος η Κοσμοσώτειρα|Παναγίας Κοσμοσώτειρας στις Φέρες Θράκης.]]
Ορισμός
Η Ανατολική Θράκη περιλαμβάνει το ανατολικό τμήμα της ιστορικής περιοχής της Θράκης. Η περιοχή περιλαμβάνει όλα τα εδάφη των τουρκικών επαρχιών Αδριανούπολης, Ραιδεστού και Σαράντα Εκκλησιών, καθώς και τα εδάφη στην ευρωπαϊκή ήπειρο των επαρχιών Τσανάκκαλε και Κωνσταντινούπολης.Τα χερσαία σύνορα της Ανατολικής Θράκης καθορίστηκαν με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1913) και τη Βουλγαρο-Οθωμανική Σύμβαση (1915) και επιβεβαιώθηκαν εκ νέου με τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Πληθυσμός
Στην Ανατολική Θράκη, η πλειονότητα των μουσουλμανικών πληθυσμών είναι απόγονοι των Μουατζίρων όπως Βούλγαροι, Γιουρούκοι, Αλβανοί, Βόσνιοι, Πομάκοι, Βλαχομογλενίτες, Βαλαχάδες, Τάταροι, Κιρκάσιοι και Ρομά που ζουν εκεί.
Κλίμα
Η Ανατολική Θράκη έχει υβριδικό μεσογειακό/υγρό υποτροπικό κλίμα στις ακτές του Αιγαίου και της Θάλασσας του Μαρμαρά (Προποντίδα), ωκεάνιο κλίμα στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας (Εύξεινος Πόντος) και υγρό ηπειρωτικό κλίμα στο εσωτερικό. Τα καλοκαίρια είναι αρκετά ζεστά, υγρά και μέτρια ξηρά, ενώ οι χειμώνες είναι κρύοι και υγροί και μερικές φορές με χιόνι. Το παράκτιο κλίμα διατηρεί τις θερμοκρασίες σχετικά ήπιες.
Γεωγραφία
Η Ανατολική Θράκη έχει έκταση 23.764 km2 (3 % της έκτασης της Τουρκίας), ελαφρώς μικρότερη από τη Σαρδηνία, και πληθυσμό 10.000.000 κατοίκους. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι περίπου 430 άτομα/km2, σε σύγκριση με περίπου 80 άτομα/km2 για την Ασιατική Τουρκία, που ονομάζεται επίσης Ανατολία ή Μικρά Ασία. Ωστόσο οι πυκνότητες παραμορφώνονται από τη μητρόπολη της Κωνσταντινούπολης.
Τις δύο ηπείρους χωρίζουν τα Δαρδανέλια, ο Βόσπορος (συλλογικά γνωστά ως Ελλήσποντος) και η Θάλασσα του Μαρμαρά ή Προποντίδα, μια δίοδος συνολικά 361 χλμ. Το νοτιότερο τμήμα της Ανατολικής Θράκης ονομάζεται Χερσόνησος της Καλλίπολης. Η Ευρωπαϊκή Τουρκία συνορεύει στα δυτικά με την Ελλάδα για 212 km και στα βόρεια με τη Βουλγαρία για 269 km, ενώ οριοθετείται από το Αιγαίο Πέλαγος στα νοτιοδυτικά και τη Μαύρη Θάλασσα στα βορειοανατολικά.
Η περιοχή περιλαμβάνει τις τρεις επαρχίες, της Αδριανούπολης, των Σαράντα Εκκλησιών και της Ραιδεστού, μαζί με τα ευρωπαϊκά μέρη της Κωνσταντινούπολης και του Τσανάκκαλε. Αφ' ετέρου, η Κωνσταντινούπολη, η χερσόνησος της Καλλίπολης - το νοτιότερο τμήμα της Ανατολικής Θράκης - και η Ίμβρος (και οι δύο μέρος της επαρχίας Τσανάκκαλε) δεν θεωρούνται πάντα μέρος της Θράκης από τους Τούρκους σήμερα.
Ιστορία
Η Ανατολική Θράκη υπήρξε ο τόπος αρκετών σημαντικών ιστορικών γεγονότων :
thumb|300x300px|Χάρτης της Ανατολικής Θράκης, [[Χάρτα του Ρήγα, 1797.]]
Οι μαζικές δολοφονίες και οι εκτοπισμοί των Θρακών Βουλγάρων το 1913 και η Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 εκκαθάρισαν εθνοτικά τους ορθόδοξους πληθυσμούς, ενώ οι Εβραίοι εκκαθαρίστηκαν ως αποτέλεσμα των πογκρόμ της Θράκης το 1934.
Πριν από αυτό η κατανομή των εθνοθρησκευτικών ομάδων στα τοπικά σαντζάκια ήταν η εξής:
Το μουσουλμανικό μιλλέτ καταγράφηκε ως Toύρκοι, ενώ τα μέλη της εκκλησίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου καταγράφηκαν ως Έλληνες.
Τον περασμένο αιώνα η σύγχρονη Ανατολική Θράκη ήταν το κύριο κομμάτι του Βιλαετίου της Αδριανούπολης, που δεν περιλάμβανε την Κωνσταντινούπολη, αλλά περιλάμβανε τη Δυτική Θράκη και τμήματα της Ροδόπης και του Σακάρ. Μια δημοσίευση από τις 21 Δεκεμβρίου 1912 στο βελγικό περιοδικό Ons Volk Ontwaakt («Το Έθνος μας Ξυπνά») υπολόγιζε 1.006.500 κατοίκους στο βιλαέτι:
Ορθόδοξοι Βούλγαροι - 370.000 Ορθόδοξοι Έλληνες - 220.000 Ορθόδοξοι Αρμένιοι - 30.000 Ορθόδοξοι Αλβανοί - 3.500 Ορθόδοξοι Τούρκοι - 3.000 Μουσουλμάνοι Τούρκοι - 250.000 Πομάκοι - 115.000 Μουσουλμάνοι Ρομά - 15.000
Η Ανατολική Θράκη του 21ου αιώνα αποτελεί ό,τι απομένει από την Τουρκική Ρωμυλία, που κάποτε εκτεινόταν βόρεια ως την Ουγγαρία και δυτικά ως τη Βοσνία. Η Ρωμυλία χάθηκε αποσπασματικά από το 1699 και μετά, ώσπου το 1912 το μεγαλύτερο μέρος της χάθηκε στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο. Κάποιες μικρές ανακτήσεις έγιναν κατά το Β' Βαλκανικό Πόλεμο. Τα σημερινά σύνορα ορίστηκαν με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1913) και στη Βουλγαρο-Οθωμανική Σύμβαση (1915) και επιβεβαιώθηκαν στη Συνθήκη της Λωζάνης.
Αξιοθέατα και Φεστιβάλ
Μερικά τουριστικά αξιοθέατα είναι το Μουσείο της Αδριανούπολης, το Συγκρότημα του Μουσείου Υγείας του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Β', το Μνημείο και Μουσείο της Συνθήκης της Λωζάνης, το Μουσείο των Σαράντα Εκκλησιών και το Παλάτι της Αδριανούπολης. Υπάρχουν πολλά ιστορικά θρησκευτικά κτίρια, όπως το Τέμενος Σελιμιγιέ και τα τεμένη Ουτς Σερεφελί, Παλιό Τζαμί, Μουραντιγέ και η Μεγάλη Συναγωγή της Αδριανούπολης. Υπάρχουν επίσης ιστορικές γέφυρες, όπως οι Φατίχ, Μέριτς και Ουζούνκιοπρου.
Τα φυσικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν το Εθνικό Πάρκο της Λίμνης Γκαλά, το Εθνικό Πάρκο των Δασών Ιγκνεαντά, το Καταφύγιο Αγριας Ζωής Σάκα και το Σπήλαιο Ντούπνισα.
Από το 1360 διεξάγεται κάθε χρόνο κοντά στην Αδριανούπολη, συνήθως στα τέλη Ιουνίου,  το τουρνουά πάλης με λάδι Kιρκπινάρ. Το φεστιβάλ των Ρομά Kακάβα πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην Αδριανούπολη και στις Σαράντα Εκκλησιές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Τουρκίας
Πλέπι Αργολίδας
Τα Πλέπι είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική ακτή της Αργολίδας μεταξύ της Θερμησίας και του Ακρωτηρίου Σκύλαιου. Ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 18 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Θερμησίας. Σήμερα ανήκει διοικητικά στον δήμο Ερμιονίδας.
Πληθυσμός
Ο οικισμός πρωτοαναγνωρίστηκε το 1971, αυξήθηκε το 1981 και έχει μειωθεί σημαντικά έκτοτε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Ατιμία
Η Ατιμία, στερ. α + τιμή έννοια εξ διαμέτρου αντίθετη προς τον επίτιμο, ήταν δικαστική απόφαση ή νόμος ή έθος στην αρχαία Ελλάδα που επέβαλε την στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και γενικά προκαλούσε την καταφρόνηση της κοινωνίας προς τον άτιμον.
Στην Αρχαία Αθήνα επιβάλλονταν λόγω μη εκπλήρωσης δημόσιων υποχρεώσεων ή και για άλλες αιτίες κατά προστάξεις ή ενδείξεις, ενώ στο ιδιότυπο ολιγαρχικό πολίτευμα της Σπάρτης -ανώτατος άρχων ήταν ο βασιλεύς, αλλά ελέγχονταν από τους πέντε εφόρους που εκλέγονταν από τον λαό για ένα χρόνο - επιβάλλονταν μόνο στους λιποτάκτες τους εκεί λεγόμενους τ ρ έ σ α ν τ ες και σ΄ εκείνους που προσέβαλλαν τα χρηστά ήθη. Σε ατιμία περιέπιπτε ακόμα κι αυτός που αρνούνταν την ανάληψη καθηκόντων, όπως επί διαιτησίας. Με τη γενική έννοια του όρου νοούνταν η ατιμία του σώματος που σε όποιον επιβάλλονταν αποκλείονταν και της αγοράς και όλων των δημοσίων χώρων καθώς και της εκκλησίας του δήμου, ούτε να καταμηνύσει δικαιούνταν, ούτε στα δικαστήρια να παραστεί και θεωρούνταν γενικά πολιτικά νεκρός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
2529 Ρόκγουελ Κεντ
Ο Ρόκγουελ Κεντ (Rockwell Kent) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού ζωγράφου, εικονογράφου και συγγραφέα Ρόκγουελ Κεντ (1882-1971).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ρόκγουελ Κεντ είναι άγνωστα. Ο Ρόκγουελ Κεντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 7 ώρες περίπου.
Μουσικός θίασος με ντέφι (αρχαιολογικό μουσείο Νάπολης)
Ο Μουσικός θίασος με ντέφι είναι πολύχρωμο ψηφιδωτό του Διοσκουρίδη του Σαμίου.
Ιστορικό του ευρήματος
Στην αρχαιότητα το ψηφιδωτό ήταν αρχικά τοποθετημένο στη Σάμο, από όπου ξηλώθηκε και μεταφέρθηκε στην Έπαυλη του Κικέρωνα στην Πομπηία. Εκεί βρέθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1763 και μεταφέρθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι, όπου και φιλοξενείται σήμερα.
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας
Προφίλ Φεστιβάλ
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας (Naoussa International Film Festival) είναι μία αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία. Σκοπός της είναι η στήριξη νέων δημιουργών και η διάδοση της κουλτούρας και της παραγωγής ταινιών μικρού μήκους.
Μουσικός θίασος με ντέφι (αρχαιολογικό μουσείο Νάπολης)
Περιγραφή
Φέρει την υπογραφή του καλλιτέχνη. Περιγράφει μια απλή σκηνή μουσικών. Βρισκόμαστε σε έναν δρόμο έξω από ένα σπίτι στη Ρώμη. Μπροστά στον άσπρο τοίχο του σπιτιού παίζουν τέσσερις μουσικοί. Πρωταγωνιστής φαίνεται να είναι ένας που χτυπάει το ντέφι. Φοράει χιτώνα, μανδύα και κοντομάνικη φανέλα. Στα πόδια σανδάλια. Συνοδεύεται από έναν δεύτερο που κρούει τα κύμβαλα. Φοράει παρόμοια ρούχα με κάποιες διαφορές στα χρώματα και τις αποχρώσεις. Πίσω από αυτόν είναι τοποθετημένος ένας αυλιστής που είναι μακιγιαρισμένος ως γυναίκα. Το πρόσωπο είναι μακιγιαρισμένο άσπρο, τα καστανά μαλλιά είναι στεφανωμένα με την ταινία των αρχαίων Ελλήνων ποιητών σε χρυσή απόχρωση. Η επιδερμίδα του λαιμού και των χεριών είναι φυσικού χρώματος. Τα μανίκια και ο χιτώνας είναι καφετί και γκρι. Η συνοδεία ολοκληρώνεται με ένα μικρό αγοράκι, παιδάκι - δούλο.
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας
Τοποθεσία
Το NIFF(Νaoussa International Film Festival) διαδραματίζεται κάθε χρόνο στη Νάουσα και διαρκεί συνήθως πέντε ημέρες. Η είσοδος είναι ελεύθερη σε όλες τις προβολές των ταινιών. Σήμερα, το Φεστιβάλ διανύει την 12η χρονιά του, καθώς το πρώτο NIFF πραγματοποιήθηκε το 2004. Το τελευταίο φεστιβάλ έλαβε χώρα στη Νάουσα, 21-25/10/2015.
Μουσικός θίασος με ντέφι (αρχαιολογικό μουσείο Νάπολης)
Περιγραφή
Το ψηφιδωτό παριστάνει μια σκηνή από την κωμωδία του Μενάνδρου, «Θεοφορούμεναι».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψηφιδωτά Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι Κατηγορία:Πομπηία
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας
Τμήματα Φεστιβάλ
Τα τμήματα που συμπεριλαμβάνονται στο φεστιβάλ είναι τα εξής:
Παράλληλες Εκδηλώσεις
== Εθελοντισμός == Στο NIFF, μπορεί να βοηθήσει εθελοντικά ο καθένας. Κάθε χρόνο, μαθητές και φοιτητές από την πόλη της Νάουσας, αλλά και μεγαλύτεροι, εκτός και εκτός πόλης, προσφέρουν τη βοήθειά τους τόσο κατά την προετοιμασία, όσο και κατά τη διεξαγωγή του φεστιβάλ, προσέχοντας μέχρι και την παραμικρή ατέλεια.
Διεθνείς Συνεργασίες
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας είναι γνωστό παγκοσμίως. Στόχος του φεστιβάλ είναι η διάδοση της κουλτούρας του κινηματογράφου, αλλά και η επίτευξη υγιών & διεθνών σχέσεων συνεργασίας με τους αντίστοιχους φορείς και φεστιβάλ του εξωτερικού, όπως για παράδειγμα οι ανταλλαγές απόψεων ή η προώθηση κάποιων ταινιών.
Βραβεία 2015
Τα Βραβεία που απονεμήθηκαν στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου ήταν τα εξής:
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
142
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 142 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κουέντιν Μπράις
Η Κουέντιν Μπράις (Quentin Alice Louise Bryce, 23 Δεκεμβρίου 1942-) είναι η πρώτη γυναίκα Γενική Διοικητής (ή Γενική Κυβερνήτρια) της Αυστραλίας. Υπηρέτησε στο αξίωμα από το 2008 ως το 2014. Στο παρελθόν ήταν επίσης Κυβερνήτρια της πολιτείας Κουίνσλαντ.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1942 στο Λόνγκριτς της Κουηνσλάνδης, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στο Κολέγιο του Μόρτον Μπέι, στο Μπρισμπέιν και έπειτα στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς της. Το 1962 απέκτησε μπάτσελορ στις Καλές Τέχνες και το 1965 στα Νομικά. .
Από το 1968 ως το 1983 δίδαξε στο τμήμα Νομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ. Παντρεύτηκε το Μάικλ Μπράις το 1964 και απέκτησαν 2 κόρες και 3 γιους.
Κυβερνήτρια
Το 2003 ορίστηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στο αξίωμα της Κυβερνήτριας και έγινε η δεύτερη γυναίκα που έγινε κυβερνήτρια της Κουίνσλαντ. Στις 29 Ιουλίου του  2008 την διαδέχθηκε στο αξίωμα η  Πένελοουπ Ουένσλι.
Γενική Κυβερνήτρια
Στις 13 Απριλίου του 2008 η Μπράις διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Κέβιν Ραντ στο αξίωμα της Γενικής Κυβερνήτριας της Αυστραλίας. Διαδέχθηκε το Μάικλ Τζέφρι στις 5 Σεπτεμβρίου  του 2008. Υπηρέτησε ως τις 28 Μαρτίου 2014, οπότε την διαδέχθηκε ο Πίτερ Κοσγκρόουβ.
Παραπομπές
Μπραις
Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (στα αγγλικά, Party of the European Left) ή απλά Ευρωπαϊκή Αριστερά (στα αγγλικά, European Left), γνωστό και με το ακρωνύμιο Κ.Ε.Α., είναι ένα πολιτικό κόμμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο το οποίο αποτελείται από σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Τον Ιανουάριο του 2004 μετά από πρωτοβουλία 11 κομμάτων, μεταξύ των οποίων ο Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας από την Ελλάδα, προτάθηκε η δημιουργία του, η οποία επικυρώθηκε τον Μάιο του 2004.
Συνέδρια
Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2005. Το δεύτερο συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε 23-25 Νοεμβρίου 2007 στην Πράγα.
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς δεν εκπροσωπείται από κάποιον αρχηγό κυβέρνησης στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα
Πραξικόπημα Κορνίλοφ
μικρογραφία|δεξιά|Ο Κορνίλοφ στα χέρια των αξιωματικών του Η υπόθεση Κορνίλοφ ή το κίνημα Κορνίλοφ (πραξικόπημα Κορνίλοφ) όπως μερικές φορές αναφέρεται, ήταν μια απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος από τον τότε αρχιστράτηγο του Ρωσικού Στρατού, Στρατηγό Λαβρ Κορνίλοφ, τον Αύγουστο του 1917 κατά της Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης, που είχε επικεφαλής τον Αλέξανδρο Κερένσκι.
Ιστορικό
Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου 1917, η Ρωσική μοναρχία έπεσε από την εξουσία, αντικαταστάθηκε από την Προσωρινή Κυβέρνηση της οποίας τα μέλη προέρχονταν από διάφορα φιλελεύθερα και αριστερά κόμματα, από τα οποία κάποια στο παρελθόν εκπροσωπούνταν στην Δούμα, και άλλα στο Σοβιέτ της Πετρούπολης. Η κυβέρνηση ψήφισε νόμο, που έκανε ακόμα και τον Λένιν, έναν από τους σκληρότερους επικριτές της, να δηλώσει ότι η Ρωσία είναι “η πιο ελεύθερη από όλες τις εμπόλεμες χώρες”. Ωστόσο, το αρχικό κύμα υποστήριξης για την Προσωρινή Κυβέρνηση μέσα στον Ρωσικό λαό σύντομα υποχώρησε και αυξήθηκε η αναταραχή, αποτέλεσμα κυρίως της συνεχιζόμενης συμμετοχής της Ρωσίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και των οικονομικών επιπτώσεων που είχε η σύγκρουση για τη Ρωσική κοινωνία. Οι διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια των “Ημερών του Ιουλίου”, (όπου στρατιώτες και βιομηχανικοί εργάτες επηρεασμένοι από αναρχικά στοιχεία, συγκρούστηκαν με δυνάμεις του στρατού), προκάλεσαν την αντίδραση του φιλήσυχου πληθυσμού που επιθυμούσε την ειρηνική εξέλιξη της αναταραχής. Αξιωματικοί του Ρωσικού Στρατού, και ο Κορνίλοφ ανάμεσά τους, κατηύθυναν αυτές τις εκκλήσεις. Οι αξιωματικοί φοβούνταν ότι η χαλαρή πειθαρχία στα στρατεύματά τους εξηγούσε τη συνεχιζόμενη κακή απόδοση του Ρωσικού στρατού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Απαίτησαν την επαναφορά της θανατικής ποινής στη γραμμή του μετώπου καθώς και την κατάργηση των διαφόρων επιτροπών των στρατιωτών που είχαν εμφανιστεί τους μήνες μετά τον Φεβρουάριο. Η ανησυχία επίσης κλιμακώθηκε μέσα στους επιχειρηματίες και τους βιομηχάνους της Ρωσίας, ενώ ακόμη και μέσα στους πολιτικούς που σχημάτιζαν την Προσωρινή Κυβέρνηση, η απαίτηση για την αποκατάσταση της τάξης ήταν ισχυρή.
Οι συνέπειες
Ίσως οι περισσότερο ωφελημένοι της Υπόθεσης Κορνίλοφ ήταν το Κόμμα των Μπολσεβίκων, που γνώρισε μια αναγέννηση εξ αντιδράσεως προς το πραξικόπημα. Ο Κερένσκι απελευθέρωσε τους Μπολσεβίκους που είχαν συλληφθεί λίγους μήνες πριν, όταν ο Βλαδίμηρος Λένιν είχε κατηγορηθεί ότι πληρωνόταν από τους Γερμανούς και ως εκ τούτου διέφυγε στη Φινλανδία, και η έκκλησή του στο Σοβιέτ της Πετρούπολης για στήριξη είχε αποτέλεσμα τον επανεξοπλισμό της Στρατιωτικής Οργάνωσης των Μπολσεβίκων και την απελευθέρωση των Μπολσεβίκων πολιτικών κρατουμένων, περιλαμβανομένου του Λέοντος Τρότσκι. Αν και αυτά τα όπλα δεν χρειάστηκαν για να καταπολεμηθούν τα προελαύνοντα στρατεύματα του Κορνίλοφ τον Αύγουστο, κρατήθηκαν από τους Μπολσεβίκους και χρησιμοποιήθηκαν στη δική τους επιτυχημένη ένοπλη εξέγερση τον Οκτώβριο 1917. Η στήριξη προς τους Μπολσεβίκους μέσα στο Ρωσικό λαό αυξήθηκε επίσης μετά το πραξικόπημα Κορνίλοφ, σαν μια συνέπεια της δυσαρέσκειας προς την Προσωρινή Κυβέρνηση για τον τρόπο που αντιμετώπησε το πραξικόπημα.
Άλλη σημαντική συνέπεια του Πραξικοπήματος Κορνίλοφ είναι ότι απέκοψε τον δεσμό μεταξύ Κερένσκι και στρατού. Το σώμα των αξιωματικών, ευρισκόμενο σε σύγχυση σχετικά με τα τεκταινόμενα, απέφευγε να συμμετάσχει στην ανταρσία του Κορνίλωφ, απρόθυμο όντας να αψηφήσει την Κυβέρνηση, αν και περιφρονούσε τον Κερένσκυ για τη συμπεριφορά που επέδειξε απέναντι στους στρατηγούς του προκειμένου να κολακεύσει την αριστερά και τους Μπολσεβίκους. Όταν οι Μπολσεβίκοι οργάνωσαν την επανάστασή τους τον Οκτώβριο του 1917, ο Κερένσκι έκανε έκκληση στους στρατιωτικούς για να βοηθήσουν στην υπεράσπιση της κυβέρνησης από την εξέγερση, αλλά η έκκλησή του έπεσε σε ώτα μη ακουόντων.
Ιστοριογραφία
Αρκετές σχολές σκέψης έδωσαν διαφορετικές ερμηνείες γύρω από το Πραξικόπημα Κορνίλοφ και έχουν προκαλέσει συζητήσεις μεταξύ των ιστορικών. Μια άποψη για το Πραξικόπημα Κορνίλοφ υποβλήθηκε από τον ίδιο τον Αλέξανδρο Κερένσκι, τον κύριο στόχο του πραξικοπήματος. Στα χρόνια μετά το γεγονός, ο Κερένσκι περιέγραψε την υπόθεση σαν δεξιά συνωμοσία που “… αναπτύχθηκε αργά, συστηματικά, με ψυχρό υπολογισμό όλων των παραγόντων που ενέχονται και επηρεάζουν την πιθανή επιτυχία ή αποτυχία της”. Ο Κορνίλοφ, υποστήριξε ο Κερένσκι, εντάχτηκε σε αυτήν τη συνωμοσία αρκετό χρόνο αφού είχε ολοκληρωθεί η προπαρασκευαστική εργασία. Σε μια συνέντευξη το 1966 με τον Σοβιετικό δημοσιογράφο Γκέρνικ Μπορόβικ, ο Κερένσκι εξέφρασε την άποψη ότι ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε παίξει κεντρικό ρόλο στη συνωμοσία.
Στο βιβλίο του Το Πραξικόπημα Κορνίλοφ: Μια παρερμηνεία, του 1970, ο Χάρβεϊ Άσερ υπαινίσσεται ότι ο Κερένσκι και ο Κορνίλοφ είχαν συμφωνήσει να χρησιμοποιήσουν το στράτευμα για να αποκαταστήσουν την τάξη στη Ρωσία. Ο Άσερ στη συνέχεια φτάνει να υποστηρίξει ότι, με το που έμαθε ότι ο Κορνίλοφ ενέκρινε την ιδέα στρατιωτικής δικτατορίας από τον Λβοφ, ο Κερένσκι απαρνήθηκε τη συμφωνία τους για τον φόβο μήπως απομακρυνθεί από την εξουσία. Άλλη ερμηνεία του πραξικοπήματος Κορνίλοφ είναι ότι αυτό ήταν το αποτέλεσμα μιας παρεξήγησης μεταξύ Κερένσκι και Κορνίλοφ, που προκλήθηκε από την ανάμιξη του Βλαντιμίρ Λβοφ.
Ο Αμερικανός συγγραφέας Ρίτσαρντ Πάιπς προέβαλε άλλη ερμηνεία του γεγονότος στην εργασία του Η Ρωσική Επανάσταση: 1899-1919. Ο Πάιπς υποστήριξε ότι όχι μόνο δεν υπήρξε συνωμοσία του Κορνίλωφ, αλλά αντιθέτως, ο Κερένσκυ ήταν αυτός που τη σχεδίασε προκειμένου να κηλιδώσει τον στρατηγό σαν αρχηγό μιας φανταστικής μεν, αλλά ευρέως προσδοκώμενης αντεπανάστασης, η καταστολή της οποίας θα ανύψωνε τον Πρωθυπουργό σε θέση απαράμιλλης δημοτικότητας και δύναμης, επιτρέποντάς του να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη απειλή από τους Μπολσεβίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Επανάσταση Κατηγορία:Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση Κατηγορία:Πραξικοπήματα
Συμφωνία του Κεμπέκ
thumb|right|290px|Συμφωνία του Κεμπέκ: Μακένζι Κινγκ, Ρούζβελτ, Τσώρτσιλ - 1943 Η Συμφωνία του Κεμπέκ (Quebec Agreement) ήταν μια ιστορική συμμαχική διμερής συμφωνία που αφορούσε την πρώτη συντονισμένη διακρατική ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας. Η Συμφωνία του Κεμπέκ συνομολογήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο στο Κεμπέκ του Καναδά στις 19 Αυγούστου του 1943, (εξ ου και η ονομασία της), λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η συμφωνία αυτή περιελάμβανε πέντε όρους με τέσσερις βασικές ρυθμίσεις επί του τελευταίου που αφορούσαν δημιουργία ειδικής επιτροπής, ανταλλαγή πολιτικών και επιστημονικών απόψεων καθώς και ανταλλαγή γνώσεων στο συντονισμό έρευνας και ανάπτυξης της πυρηνικής ενέργειας και της τεχνολογίας στη παραγωγή ατομικής βόμβας.
Την συμφωνία συνυπέγραψαν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούσβελτ και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστων Τσώρτσιλ κατόπιν προτροπής του δεύτερου λόγω μονομερούς οικονομικής αδυναμίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Παρών ήταν και ο πρωθυπουργός του Καναδά Μακένζι Κινγκ. Την εποχή εκείνη οι ΗΠΑ φερόταν η ιδανικότερη χώρα στο τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας με τεράστιο δυναμικό τεχνολόγων και οικονομικών πόρων που θα μπορούσε ν΄αναλάβει τον εν λόγω συντονισμό έρευνας και παραγωγής πυρηνικών όπλων. Σημειώνεται ότι στις ΗΠΑ είχε ήδη συσταθεί από το 1938 ειδική "Συμβουλευτική επιτροπή επί του ουρανίου". Ο πρωθυπουργός Τσώρτσιλ πιεζόμενος και από τους Βρετανούς επιστήμονες για το εφικτό της παραγωγής ατομικής βόμβας αλλά μόνο με την αμερικανική οικονομική κάλυψη αποφάσισε σε μια αμερικανο-αγγλική συνεργασία συμπαραγωγής.
Έτσι τον Ιούλιο του 1943, Αμερικανοί επιτετραμμένοι φθάνοντας στο Λονδίνο, αφού μελέτησαν και συζήτησαν σχετικά θέματα τάχθηκαν θετικά σε μια τέτοια σύμπραξη όπου και ακολούθησε η συνάντηση και η συνομολόγηση της συμφωνίας με χαρακτηριστική ονομασία Συμφωνία Συνεργασίας ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου επί κραμάτων Τιούμπ". Μετά την υπογραφή τα δύο κράτη αντάλλαξαν τις επιμέρους εκθέσεις τους και τις σχετικές προόδους που είχαν γίνει εκατέρωθεν. Η συμφωνία αυτή εντάχθηκε αμέσως στο Πρόγραμμα Μανχάταν το οποίο είχε ξεκινήσει η υλοποίησή του.
Άσυλο
Το Άσυλον, στερ. α + συλάω (= αποσπώ κάποιον με τη βία, λαφυραγωγώ) τόσο στην αρχαιότητα όσο και στις μέρες μας σημαίνει γενικώς το απαραβίαστο του χώρου κατά της αυθαιρεσίας των αρχών για άτομα που καταφεύγουν σε ορισμένους ιερούς χώρους που θεωρούνταν ως άσυλα, όπως στο Χαλκιοίκον ναό της Αθηνάς της ακρόπολης της αρχαίας Σπάρτης όπου κατέφυγε ο στρατηγός Παυσανίας και όπου τελικά πέθανε από ασιτία.
Αρχαιότητα
Στην αρχαιότητα επικρατούσε η άποψη ότι αποτελούσε εσχάτη ασέβεια να βλάψει κάποιος ή ν΄αποσύρει από τους βωμούς και τα λοιπά ιερά εκείνους που προσέφευγαν στους τόπους αυτούς που τελούσαν υπό την προστασία των θεών· γεγονός που διέκρινε την ανθρώπινη από τη θεϊκή δικαιοσύνη. Προς αποφυγή όμως καταχρήσεων αναγνωρίσθηκαν γενικά ως απαραβίαστα διάφορα άσυλα, όπως παραπάνω ο ναός της Αθηνάς στην Σπάρτη, επτά τον αριθμό στην Αθήνα μεταξύ των οποίων και το Θησείο ιδιαίτερα για δούλος που έφευγαν από τους κυρίους τους και ζητούσαν να μεταπωληθούν στο Ποσειδώνιο του Ταίναρου. Κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών χρόνων ο Τιβέριος περιόρισε και σχεδόν κατήργησε σε διάφορες ελληνικές πόλεις το δικαίωμα αυτό επικρατώντας, αντί των ναών των θεών, τα αγάλματα των αυτοκρατόρων να θεωρούνται ως άσυλα μέχρις ότου ο Αντωνίνος κατάργησε την κατάχρηση αυτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκή θρησκεία
Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θανί
Ο σεΐχης Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θανί (αραβικά: الشيخ تميم بن حمد آل ثاني ) είναι ο ανώτατος άρχων (Εμίρης) του Κατάρ.
Είναι πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας του και μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Ο πατέρας του, Χαμάντ, παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2013 υπέρ του Ταμίμ, ο οποίος τον διαδέχθηκε στις 25 Ιουνίου 2013.
Έχει τιμηθεί με διάφορα παράσημα και μετάλλια, ανάμεσα στα οποία και το Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής (Γαλλία, 2010).
Οικογένεια
Γεννήθηκε στην Ντόχα και κατάγεται από την οικογένεια Αλ-Θανί. Πατέρας του είναι ο προηγούμενος Εμίρης του Κατάρ, Σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί και μητέρα του η Σεΐχα Μοζάχ Μπιντ Νασέρ Αλ Μισνέντ.
Εμίρης
Ο Ταμίμ έγινε διάδοχος του θρόνου στις 5 Αυγούστου 2003, έπειτα από την παραίτηση του μεγαλύτερου αδερφού του, Τζασίμ μπιν Χαλίφα αλ Θανί από τα δικαιώματα του θρόνου.
Στις 25 Ιουνίου 2013 ο Ταμίμ έγινε εμίρης μετά την παράδοση της εξουσίας από τον πατέρα του, Χαμάντ.
Η παραίτηση ανακοινώθηκε στη διάρκεια τηλεοπτικής ομιλίας.
Γάμοι και παιδιά
Στις 8 Ιανουαρίου 2005, στο παλάτι Αλ Γουάτζμπα ο Ταμίμ παντρεύτηκε τη δεύτερη ξαδέρφη του, Τζαβαχέρ μπιν Σουχάιμ αλ Θανί (Sheikha Jawaher bint Hamad bin Suhaim al-Thani), κόρη του Χαμάντ μπιν Σουχάιμ αλ Θανί (Hamad bin Suhaim Al Thani). ΄Έχουν 4 παιδιά συνολικά [2 γιους και 2 κόρες]:
Από τη δεύτερη σύζυγό του (παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 2009), Ανούντ (Sheikha Anoud bint Mana Al-Hajri) έχει 2 παιδιά, μία κόρη και έναν γιο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμίρηδες του Κατάρ Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Πάπας Ουρβανός Α΄
Ο άγιος Ουρβανός Α΄ (Papa Urbano I, ... - 23 Μαΐου 230) ήταν Πάπας από το 222 ως το 230.
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν Ποντίφικας επί αυτοκρατορίας του Αλέξανδρου Σεβήρου. Διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Πάπα Κάλλιστο Α΄ και αναφέρεται στον Ευσέβιο, στην ιστορία του και ονομαστικά στην επιγραφή που βρίσκεται στο  Coemeterium Callisti. Ωστόσο είναι άγνωστα άλλα στοιχεία για τη ζωή του.
Ο Ουρβανός εξελέγη Πάπας έπειτα από το θάνατο του Κάλλιστου Α΄, στις 14 Οκτωβρίου του 222. Πέθανε μαρτυρικά στις 23 Μαΐου και ετάφη δύο ημέρες μετά, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του (25 Μαΐου). Ετάφη στο Coemetarium Praetextati.
Ο Ουρβανός Α΄ είναι ο πρώτος Πάπας του οποίου η παραμονή στο αξίωμα μπορεί να χρονολογηθεί απόλυτα.
Τον διαδέχθηκε ως Πάπας ο άγιος Ποντιανός
Αγιοσύνη και θρύλος
Ο Ουρβανός ανακηρύχθηκε σε άγιο και του αποδίδεται το θαύμα του αναποδογυρίσματος ενός ειδώλου μέσω προσευχής. Λέγεται ότι έπειτα από το θαύμα αυτό ο Πάπας συνελήφθη, βασανίστηκε και τελικά εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό.
Μετά το θάνατό του, επτά Πάπες που τον διαδέχθηκαν πήραν το όνομά του.
Ο Ουρβανός Α΄ στην τέχνη
thumb|150px|Πάπας Ουρβανός Α΄
Ο Ουρβανός απαντάται σε πολλά είδη τέχνης. Συχνά απεικονίζεται καθιστός φορώντας την παπική τιάρα και τους μανδύες και κρατώντας ένα σπαθί στραμμένο προς τη γη. Ένα παράδειγμα τέτοιας απεικόνισης. Διαφορετική απεικόνιση είναι φορώντας μίτρα και κρατώντας σταφύλια. Παραδείγματα: 1 και 2
Λιγότερο γνωστές απεικονίσεις είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα Ουρβανός Α΄
Έλσον Εβέλιο Μπεσέρρα
Ο Έλσον Εβέλιο Μπεσέρρα (Elson Evelio Becerra Vaca, 26 Απριλίου 1978 - 8 Ιανουαρίου 2006) ήταν Κολομβιανός ποδοσφαιριστής. Υπήρξε διεθνής με την εθνική ομάδα που το 2001 είχε κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα, αλλά και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2003. Στην τελευταία διοργάνωση ήταν από τους πρώτους που έτρεξαν να βοηθήσουν τον Μαρκ Βιβιάν Φοέ, κατά τη διάρκεια του αγώνα με το Καμερούν όπου τελικά ο Φοέ πέθανε λόγω καρδιακής προσβολής. Αγωνίστηκε επίσης στη Ντεπόρτες Τολίμα (Deportes Tolima) και στην Ατλέτικο Χούνιορ (Atlético Júnior). Ο Μπεσέρρα δολοφονήθηκε από αγνώστους σε δισκοθήκη της Καρταγένα ντε Ιντία, στις αρχές του 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπεσερρα μ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμέρικα δε Κάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζούνιορ ντε Μπαρρανκίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Τζαζίρα ΣΚΚ
Ένα όμορφο κορίτσι σαν εμένα
Ένα όμορφο κορίτσι σαν εμένα (Γαλλικά: Une belle fille comme moi) είναι μια γαλλική ταινία του 1972 σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφό με πρωταγωνίστρια την Μπερναντέτ Λαφόν. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο μυθιστόρημα του 1967 Such a Gorgeous Kid Like Me του Χένρι Φόρελ. Η ταινία είχε συνολικά 684 539 εισιτήρια στη Γαλλία.
Πλοκή
Ο Στανισλάς Πρεβίν είναι ένας νέος κοινωνιολόγος, που προετοιμάζει μια διατριβή πάνω στα εγκλήματα γυναικών. Συναντιέται στη φυλακή με την Καμίλ για να της πάρει συνέντευξη. Η Καμίλ κατηγορείται για τις δολοφονίες του εραστή της Άρθρουρ και του συζύγου της Κλόβις. Μιλάει λοιπόν στον Στανισλάς για τη ζωή της και τους ερωτικούς δεσμούς της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφώ Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φρανσουά Τρυφώ
Σωληνάρι Αργολίδας
Τα Σωληνάρι  είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην νοτιοαναλοτική ακτή της Αργολίδας μεταξύ της Θερμησίας και του Ακρωτηρίου Σκύλαιου, ανάμεσα στα χωριά Πηγάδια και Μετόχι. Ο πληθυσμός του είναι 20 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Θερμησίας. Σήμερα ανήκει διοικητικά στον δήμο Ερμιονίδας.
Πληθυσμός
Ο οικισμός πρωτοαναγνωρίστηκε το 1971 και έκτοτε ο πληθυσμός του έχει μειωθεί σημαντικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
143
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 143 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
145
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 145 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Διώνη
Η Διώνη είναι μυθικό πρόσωπο, από το οποίο δανείστηκαν το όνομά τους αστρικό σώμα και ελληνικά τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Νησιωτικό τόξο
Το νησιωτικό τόξο είναι γεωλογικός-γεωγραφικός σχηματισμός μεγάλης κλίμακας, που δημιουργείται λόγω της κίνησης των τεκτονικών πλακών, και πιο συγκεκριμένα στο σημείο επαφής μιας ωκεάνειας με μια ηπειρωτική πλάκα. Αποτελεί κοινό φαινόμενο σε αρκετά μέρη του κόσμου, ενώ συναντάται και στο νότιο Ελλαδικό χώρο, (Κρήτη, Δωδεκάνησα και νότια Πελοπόννησος), όπου λέγεται ελληνικό τόξο.
Μηχανισμός δημιουργίας
Το νησιωτικό τόξο εμφανίζεται στο σημείο σύγκλισης δυο τεκτονικών πλακών, συνήθως μιας ηπειρωτικής με μια ωκεάνεια, χωρίς να αποκλείεται και η εμφάνισή του στο σημείο σύγκλισης δυο ωκεάνειων πλακών. Κατά τη σύγκλισή τους, η βαρύτερη ωκεάνεια πλάκα αρχίζει να βυθίζεται κάτω από την ελαφρύτερη ηπειρωτική, μπαίνοντας μέσα στο μανδύα σε βάθος έως και 600–700 χλμ.. Η πλάκα που βυθίζεται αρχίζει να λιώνει, κι επειδή το υλικό της είναι ελαφρύτερο από αυτό του μανδύα ανεβαίνει, υγροποιημένο πλέον σε μάγμα, λόγω της άνωσης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ηφαιστείων πίσω από την περιοχή σύγκλισης.
Κύρια χαρακτηριστικά
Τα κύρια χαρακτηριστικά ενός νησιωτικού τόξου είναι:
Δευτερεύοντα χαρακτηριστικά
Τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά ενός νησιωτικού τόξου είναι:
Το ελληνικό νησιωτικό τόξο
Το νησιωτικό τόξο της Ελλάδας (που κάποιες φορές αναφέρεται και ως «ελληνικό τόξο» ή «τόξο του Αιγαίου») είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα νησιωτικού τόξου. Δημιουργείται λόγω της σύγκλισης της Αφρικανικής τεκτονικής πλάκας με την Ευρασιατική (με ρυθμό περίπου 2,5 cm/έτος) στην περιοχή νότια της Πελοποννήσου κι έχει όλα τα χαρακτηριστικά που περιγράφηκαν παραπάνω.
thumb|right|250px|Σεισμικότητα στην Ελλάδα κατά την προηγούμενη δεκαετία. Η περιοχή σύγκλισης της Αφρικανικής με την Ευρασιατική πλάκα (κίτρινη γραμμή) δίνει πληθώρα επιφανειακών σεισμών (κίτρινες και πορτοκαλί κουκκίδες κατά μήκος της ζώνης σύγκλισης. Βόρεια της Κρήτης κυριαρχούν οι σεισμοί μέσου βάθους (περ. 100 χλμ., πράσινες κουκκίδες), ενώ η περιοχή με τις μπλε κουκκίδες οριοθετεί την τρίτη ζώνη σεισμικότητας. Η ζώνη Μπένιοφ (αγγ. Benioff) του ελληνικού τόξου εκτείνεται σε όλο το νότιο και κεντρικό Αιγαίο. Χωρίζεται χοντρικά σε τρεις περιοχές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Περιγραφή του ελληνικού τόξου από τον ΟΑΣΠ.
Κατηγορία:Αρχιπελάγη Κατηγορία:Τεκτονική Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί
2530 Σίπκα
Ο Σίπκα (Shipka) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τη μάχη στο Πέρασμα της Σίπκα κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σίπκα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σιπκα
135 Χέρτα
Η Χέρτα (Hertha) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,23. Ανακαλύφθηκε το 1874 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Η τροχιά της Χέρτας την κατατάσσει στην Οικογένεια της Νύσας, αλλά όχι και ο φασματικός της τύπος. Πέντε επιπροσθήσεις αστέρων από τη Χέρτα έχουν παρατηρηθεί μεταξύ του 2000 και του 2015.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χέρτας είναι 79,24 χλμ. με επίμηκες σχήμα (λόγοι 10:11:15). Η μάζα της εκτιμάται σε 1,2 τετράκις εκατομμύρια τόνους περίπου. Ο φασματικός τύπος της Χέρτας είναι M (μεταλλικός) ή W (από την ανίχνευση ένυδρων πυριτικών ορυκτών το 1996) ή Xk (κατά SMASSII). Πάντως παρατηρήσεις ραντάρ δεν συμφωνούν με μεταλλική σύσταση, τουλάχιστον κατά κύριο λόγο. Το άλβεδό της είναι 0,1436. Η Χέρτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 24 λεπτά.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2007
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2007 διεξήχθη στις 25 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Γ.Α.Σ. Ιλισσός για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης. Παράλληλα, έγιναν τα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2007 Κατηγορία:Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας
Παγώνης Βακαλόπουλος
Ο  Παγώνης Βακαλόπουλος  (γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1965 στο Πολύκαστρο) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε κατά τις δεκαετίες του ’80 και ’90 κυρίως στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και στο τέλος της καριέρας του στον Πανιώνιο.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα Α.Ε. Πολύκαστρο στη Γ΄ Εθνική. Τον Δεκέμβριο του 1984 πήγε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 20 Ιανουαρίου 1985. Στον Ηρακλή αγωνίστηκε έντεκα περιόδους, ως το 1995, τις περισσότερες ως βασικός. Με τον "γηραιό" σύλλογο της Θεσσαλονίκης κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο το 1985, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 1987 και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1989.
Από το 1991 άρχισε να χάνει τη θέση του στη βασική ενδεκάδα και τελικά το 1995 αποφάσισε να πάρει μεταγραφή στον Πανιώνιο, όπου έκλεισε την καριέρα του.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Παγώνης Βακαλόπουλος μετείχε με την Εθνική Νέων στην τελική φάση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Νέων 1984.
Ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1988 έφτασε ως τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ελπίδων, όπου έχασε τον τίτλο από τη Γαλλία στον διπλό τελικό (0-0, 0-3).
Το 1987 συμμετείχε σε τρεις αγώνες της ολυμπιακής ομάδας, στις 28 Οκτωβρίου σε φιλικό με την Ιταλία στο Αρέτσο (σκορ: 0-2) και σε δυο αγώνες για το προολυμπιακό τουρνουά για την Ολυμπιάδα της Σεούλ: στις 2/12/1987 με την Πολωνία στα Γιάννενα (σκορ: 0-1) και στις 12/12/1987 με τη Δυτική Γερμανία στη Λάρισα (σκορ: 0-2).
Εν συνεχεία αγωνίστηκε στις: 15/11/1988 με Ουγγαρία εντός έδρας (3-0), 25/1/1989 με Πορτογαλία εντός έδρας (1-2), 22/2/1989 με Νορβηγία εντός έδρας (4-2), αγώνα στον οποίο σκόραρε το μοναδικό του γκολ με την εθνική ανδρών στο 55΄, στις 8/3/1989 με Ανατολική Γερμανία εντός έδρας (3-2), στις 5/4/1989 με Γιουγκοσλαβία εντός έδρας (1-4), στις 20/9/1989 με Γιουγκοσλαβία εκτός έδρας (0-3), στις 11/10/1989 με Βουλγαρία εκτός έδρας (0-4), στις 5/9/1990 με Αλβανία εντός έδρας (1-0) και στις 17/4/1991 με Σουηδία εντός έδρας (2-2) που ήταν ο τελευταίος του διεθνής αγώνας.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας
Ελβετική Φούτμπολ Λιγκ
Η Ελβετική Φούτμπολ Λιγκ (αγγλικά: Swiss Football League) είναι ένας οργανισμός ο οποίος διαχειρίζεται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Ελβετία, υπό τη σκέπη της Ελβετικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ASF-SFV). Ιδρύθηκε το 1933 ως Εθνική Ένωση (γερμανικά: Nationalliga, γαλλικά: Ligue Nationale), παίρνοντας τη σημερινή ονομασία το 2003.
Περιλαμβάνει τις δύο κορυφαίες ποδοσφαιρικές κατηγορίες της Ελβετίας, την Σούπερ Λιγκ και την Τσάλεντζ Λιγκ και ως εκ τούτου αποτελείται από 20 ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ελβετία
148
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 148 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πετρούπολη Αττικής
Η Πετρούπολη είναι πόλη και δήμος της Αττικής που υπάγεται διοικητικά στον Δυτικό Τομέα Αθηνών, αναπτυσσόμενος στις παρυφές του Ποικίλου Όρους. Τοποθετείται νότια της Αττικής Οδού, δυτικά της Λεωφόρου Κηφισού και της Λεωφόρου Θηβών και εξυπηρετείται από τις βασικές οδούς της 25ης Μαρτίου, Ανατολικής Ρωμυλίας και Περικλέους. Συνορεύει με το Ίλιον και το Περιστέρι, ενώ πίσω από το Ποικίλο Όρος (449μέτρα) βρίσκονται τα Άνω Λιόσια και το Θριάσιο Πεδίο. Ο πληθυσμός της, το 2021 υπολογίστηκε σε 60.146 άτομα και η έκτασή της σε 6,597 τ.χμ., με πυκνότητα της τάξεως των 8.940 κατοίκων ανά τ.χμ.
Όπως αναφέρεται στoν ιστότοπο του Δήμου Πετρούπολης, υπάρχουν δύο θεωρίες για την ετυμολογία της ονομασίας της. Σύμφωνα με την πρώτη η πόλη έχει πάρει το όνομά της από την πέτρα («πόλη της πέτρας») καθώς το υπέδαφος είναι πετρώδες και στο παρελθόν λειτουργούσαν στην περιοχή αρκετά λατομεία (νταμάρια). Η επικρατέστερη, όμως, θεωρία είναι ότι ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Πέτρου Α. Γιάνναρου, ιδρυτή της αθηναϊκής εφημερίδας Εσπερινή. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, όταν εκδότης του εντύπου είχε αναλάβει ο γιος του, Αλέξανδρος Γιάνναρος, μέσω της εφημερίδας δίνονταν κουπόνια για την απόκτηση οικοπέδων στην περιοχή που είναι σήμερα η κεντρική και η άνω Πετρούπολη.
Στις 20 Μαΐου 1934, πραγματοποιούνται τα εγκαίνια της πόλης και η χάραξη του σχεδίου της. Το αρχικό σχέδιο της πόλης περιλάμβανε 166 οικοδομικά τετράγωνα. Τρεις μήνες αργότερα επεκτάθηκε σε 206. Σύμφωνα μ’ αυτό όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στη στρογγυλή πλατεία μέσω δυο αρτηριών: της κεντρικής λεωφόρου 25ης Μαρτίου και της οδού 28ης Οκτωβρίου.
Το 1972 η Πετρούπολη γίνεται Δήμος. Αποτελείται από 4 συνοικίες και δέκα γειτονιές, που η καθεμιά έχει τη δική της ταυτότητα. thumb|320px|left|Άποψη της Πετρούπολης από το Ποικίλο όρος
Γεωγραφία
Παλαιότερα η Πετρούπολη αποτελείτο από δασικές, αγροτικές και κτηνοτροφικές εκτάσεις. Η αστική εξέλιξη της περιοχής αντικατέστησε τις αγροτοκτηνοτροφικές εκτάσεις τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Ξεκινάει από τα 114 μέτρα υψόμετρο και τα τελευταία σπίτια είναι περίπου στα 215-225 μέτρα. Σήμερα το ανατολικό και κεντρικό κομμάτι του δήμου είναι πιο αστικοποιημένο. Το βραχώδες τοπίο του Ποικίλου όρους με λίγους θάμνους και χαμηλά δέντρα βρίσκεται στα δυτικά και στα βόρεια. Η εξόρυξη ήταν συνηθισμένη στο δυτικό τμήμα από τη δεκαετία του 1960 μέχρι μερικές δεκαετίες αργότερα. Ένα από τα εγκαταλελειμμένα ορυχεία που βρίσκεται περίπου 1 χμ. βορειοδυτικά μετατράπηκε σε πάρκο, και μερικά ακόμα έγιναν αθλητικές εγκαταστάσεις. Το Φεστιβάλ Πέτρας πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο παλιό λατομείο «Αίμος»(260μέτρα), που μετατράπηκε στο Θέατρο Πέτρας στις αρχές της δεκαετίας του '80. Το βουνό (Ποικίλο όρος (442 μέτρα) ή Ζαχαρίτσα βρίσκεται κατά μήκος όλου του δήμου στη βορειοδυτική πλευρά του και η κορυφή του βρίσκεται βόρεια, όπου κάθε χρόνο πραγματοποιείται ο δημοφιλής αγώνα Poikilo Rocky Mountain. Οι κεντρικοί δρόμοι του δήμου έχουν κατεύθυνση από τα νοτιοδυτικά στα βορειοανατολικά και από τα νοτιοανατολικά στα βορειοδυτικά. Συνορεύει με το Δήμο Ιλίου, Δήμο Περιστερίου, Δήμο Αγίων Αναργύρων-Καματερού και με τον Δήμο Φυλής (πίσω από το Ποικίλο).