cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάκομπ Γιόχανσον (ποδοσφαιριστής)
ΑΕΚ
Στις 28 Δεκεμβρίου 2014, υπέγραψε για 3,5 χρόνια συμβόλαιο με την ΑΕΚ. Στις 22 Αυγούστου του 2015, έκανε το ντεμπούτο του στην ελληνική Σούπερ Λίγκα, έχοντας άριστη απόδοση, βοηθώντας την ομάδα του την ΑΕΚ να κερδίσει 3–0 τον Πλατανιά. Στις 22 Νοεμβρίου 2015, ο Γιόχανσον σκόραρε το πρώτο του γκολ της σεζόν με μια καλή κεφαλιά στην εκτός έδρας νίκη της ΑΕΚ εναντίον του Πανθρακικ ού. Μετά το τέλος του αγώνα, ο προπονητής του υπενθύμισε πρόβλεψη του ότι θα σκόραρε σε αυτό το ματς. Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2015 οι πρωταθλητές Βελγίου Γκεντ ενδιαφέρθηκαν για τον Γιόχανσον. Στις 21 Δεκεμβρίου 2015, στη 15η αγωνιστική της Σούπερ Λίγκας, έδωσε το προβάδισμα για την ομάδα του με κεφαλιά σε μια συγκλονιστική 2–1 εντός έδρας ήττα ενάντια στον Λεβαδειακό.
Τέλος καριέρας ποδοσφαιριστή
Στις 22 Ιουνίου 2021, ύστερα από πολλούς τραυματισμούς, αποφάσισε σε ηλικία 31 ετών να «κρεμάσει τα παπούτσια του».
Συλλογικές
Γκέτεμποργκ
ΑΕΚ
Ρεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Θωμάς Μαγκριώτης
Εκτελέστηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1944 στη Σφαγή των Γιαννιτσών, μαζί με τουλάχιστον 100 άλλους συμπολίτες του, από Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1882. Πολιτεύτηκε με το Συνεργατικό Αγροτικό Κόμμα και εξελέγη βουλευτής Πέλλης το 1926 συγκεντρώνοντας 1.083 ψήφους, εκλεγόμενος από την δεύτερη κατανομή.
Ο Μαγκριώτης ήταν δήμαρχος Γιαννιτσών από το 1942 μέχρι το 1944. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1944 εγκαταστάθηκε στα Γιαννιτσά ο Φριτς Σούμπερτ, με μια ομάδα περίπου 50 Ελλήνων, συνεργατών των Γερμανών οι οποίοι από την πρώτη ημέρα προέβησαν σε συλλήψεις, φυλακίσεις και τα βασανιστήρια κατοίκων των Γιαννιτσών και γειτονικών χωριών. Τελικά η δημοτική αρχή με επικεφαλής τον Μαγκριώτη, παρενέβη στον Γερμανό στρατιωτικό διοικητή της πόλης Μαξ Πέσκο, και πέτυχε την απομάκρυνση του Σούμπερτ και των ανδρών του από τα Γιαννιτσά. Για τον λόγο αυτό ο Σούμπερτ «εμίσει θανασίμως» τον Μαγκριώτη και δύο μέρες πριν φύγει πήγε στο Δημαρχείο και βρίζοντας το δήμαρχο, το γραμματέα και τον ταμία τους απείλησε λέγοντάς τους «Άμα θα ξαναγυρίσω δεν μου γλυτώνετε». Από τον Απρίλιο μέχρι το Σεπτέμβριο του 1944 ο Σούμπερτ έδρασε κυρίως σε διάφορες περιοχές της Χαλκιδικής, από όπου έστειλε επιστολή στον Μαγκριώτη με την οποία τον διέταξε να θερίσει και να αλωνίσει τον κλήρο δύο ανδρών του σε ένα γειτονικό χωριό των Γιαννιτσών. Η μη συμμόρφωση του Μαγκριώτη με την εν λόγω εντολή θα θεωρούνταν σαμποτάζ κατά των Γερμανών γεγονός που θα επέσυρε την ποινή του θανάτου. Στα μέσα Ιουνίου ο Σούμπερτ ξαναπέρασε από τα Γιαννιτσά απείλησε ξανά τον Μαγκριώτη, το γραμματέα και τον ταμία λέγοντάς τους: «Έπρεπε να σκοτώσω εσέ, Δήμαρχε, και αυτούς[...] για να ομολογήσετε ποιοι είναι οι κομμουνισταί εδώ και για να μην γίνεται στο εξής τίποτα αλλά δε θα μου γλυτώσετε...».
Ξημερώματα της 14ης Σεπτεμβρίου του 1944, ο Σούμπερτ με τους άνδρες του, που στο μεταξύ είχαν επιστρέψει στα Γιαννιτσά, μαζί με τον Κύρο Γραμματικόπουλο, τον Γεώργιο Πούλο και άλλους, υποχρέωσαν τους άνδρες και τα αγόρια άνω των 15 ετών να συγκεντρωθούν στην αυλή του 1ου Δημοτικού Σχολείου και τις γυναίκες και τα μικρότερα παιδιά στην Πλατεία Ωρολογίου. Είχε προηγηθεί, στις 9 Σεπτεμβρίου του 1944, σύσκεψη του Γερμανού στρατιωτικού διοικητή Πέσκο με τον Σούμπερτ, το Γραμματικόπουλο, τον Πούλο και άλλους επικεφαλής διαφόρων ένοπλων ομάδων που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, στην οποία οι μετέχοντες αποφάσισαν να λάβουν σκληρά μέτρα για να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους προκειμένου να σταματήσει οποιαδήποτε υποστήριξη προς την αντίσταση, καθώς το καλοκαίρι του 1944 είχαν γίνει πολλές επιθέσεις στην πόλη και στη γύρω περιοχή από δυνάμεις του ΕΛΑΣ, ενώ σύνδεσμος του ΕΑΜ είχε καταφέρει να φυγαδεύσει στο βουνό ένα Γερμανό στρατονόμο. Τα Γιαννιτσά και η γύρω περιοχή είχαν πολύ μεγάλη σημασία για τους Γερμανούς, για να μπορούν να ελέγχουν τους βασικούς άξονες μεσώ των οποίων μεταφέρονταν τρόφιμα και πολεμοφόδια απαραίτητα για τα στρατεύματά τους.
Κατά τη διαδικασία συγκέντρωσης στους παραπάνω χώρους δεκάδες άνθρωποι υπέστησαν άγριο ξυλοδαρμό. Ο Σούμπερτ άρχισε να βρίζει τους συγκεντρωμένους και να τους απειλεί ότι θα τους σκοτώσει όλους. Στη συνέχεια οι άντρες του, άρχισαν να διαλέγουν άτομα από το συγκεντρωμένο πλήθος και να τους δέρνουν μέχρι θανάτου. Μέσα στους συγκεντρωμένους ήταν και ο Μαγκριώτης τον οποίο οι άνδρες του Σούμπερτ τον περιέφεραν για να υποδείξει αυτούς που ήταν κομμουνιστές όμως ο δήμαρχος επαναλάμβανε διαρκώς: «Οι κομμουνιστές δεν είναι εδώ αλλά στο βουνό». Ο Σούμπερτ απευθυνόμενος στον Μαγκριώτη του είπε: «Δήμαρχε θα σε σκοτώσω πρώτα εσένα και μετά τους ρουφιάνους τους παπάδες» και έδωσε εντολή να τον πάρουν και να τον εκτελέσουν. Ο Θωμάς Μαγκριώτης εκτελέστηκε μαζί με άλλους οκτώ κατοίκους των Γιαννιτσών, από τον υπαρχηγό του Σούμπερτ Γερμανάκη στην ερειπωμένη καπναποθήκη του Τάντση στο κέντρο των Γιαννιτσών. Πριν την εκτέλεσή τους οι άνδρες του Σούμπερτ τους αφαίρεσαν ότι πολύτιμο είχαν επάνω τους καθώς και τα ρούχα και τα παπούτσια τους. Την μέρα εκείνη εκτός από τον Μαγκριώτη δολοφονήθηκαν περισσότεροι από 100 κάτοικοι των Γιαννιτσών ενώ θεατές των βασανιστηρίων και των εκτελέσεων ήταν Γερμανοί αξιωματικοί.
Το 1971 ανεγέρθηκε η προτομή του από μάρμαρο στο παλαιό νοσοκομείο της πόλης, για να μεταφερθεί αργότερα στην πλατεία Γκόνου Γιώτα.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Γιαννιτσών Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Συνεργατικό Αγροτικό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες θύματα εγκληματικών ενεργειών
Γενικές εκλογές στην Γκάμπια (1982)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Γκάμπια, στις 4 και 5 Μαΐου 1982. Μετά από την τροποποίηση του συντάγματος, το Μάρτιο του 1982, για πρώτη φορά ο πρόεδρος εξελέγη με λαϊκή ψήφο, παράλληλα με την Εθνική Συνέλευση. Αμφότερες οι εκλογές κερδήθηκαν από το Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα, του οποίου ο ηγέτης Νταούντα Τζαγουάρα παρέμεινε πρόεδρος.
Αναφορές
Κατηγορία:Εκλογές στην Γκάμπια
Μπουζάνο
Το Μπουζάνο (ιταλικά: Busano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μπουσσολένο
Το Μπουσσολένο (ιταλικά: Bussoleno) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μπουττιλιέρα Άλτα
Η Μπουττιλιέρα Άλτα (ιταλικά: Buttigliera Alta) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Προτεκτοράτο (Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία)
Το Προτεκτοράτο (αγγλικά: the Protectorate) ήταν η περίοδος της Κοινοπολιτείας (ή κατά τους μοναρχιστές της Μεσοβασιλείας) όπου οι Αγγλία (τότε συμπεριελάμβανε την Ουαλία), Σκωτία και Ιρλανδία κυβερνήθηκαν από έναν Λόρδο Προστάτη. Εναρκτήριο έτος αποτελεί το 1653 όταν, έπειτα τη διάλυση του Κολοβού Κοινοβουλίου, ο Όλιβερ Κρόμγουελ ορίστηκε Λόρδος Προστάτης της Κοινοπολιτείας σύμφωνα με τα άρθρα του Οργάνου της Κυβέρνησης, πρώτου συντάγματος στη χώρα.
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Π Π
Ημιακέραιος αριθμός
Στα μαθηματικά και τη φυσική, ημιακέραιος αριθμός καλείται η μισή τιμή ενός περιττού αριθμού, με
ή ισοδύναμα, κάθε αριθμός της μορφής με ακέραιος
Παραδείγματα ημιακέραιων αριθμών:
Χρήσεις στη φυσική
Στη φυσική η απαγορευτική αρχή του Πάουλι προκύπτει από τον ορισμό του σπιν των φερμιονίων που είναι ημιακέραιοι αριθμοί.
Οι ενεργειακές στάθμες του κβαντικού αρμονικού ταλαντωτή προκύπτουν ημιακέραιοι αριθμοί και συνεπώς η ελάχιστη ενέργειά του δεν μπορεί να είναι μηδέν
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρητοί αριθμοί Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Συνέδριο του Λάιμπαχ
thumb|320px|right|Το Λάιμπαχ τον 18ο αιώνα, παρά τον ομώνυμο ποταμό Το Συνέδριο του Λάιμπαχ, (ή Λάυμπαχ), ήταν ένα συνέδριο μεταξύ των κρατών μελών της Ιεράς Συμμαχίας που έλαβε χώρα από τις 26 Ιανουαρίου μέχρι τις 12 Μαΐου του 1821, στη πόλη Λάιμπαχ (σημερινή Λιουμπλιάνα), εξ ου και η ονομασία του.
Ιστορικό
Το Συνέδριο αυτό αποτελούσε στη πραγματικότητα συνέχεια του Συνεδρίου του Τρόππαου που είχε πραγματοποιηθεί στα τέλη του προηγούμενου έτους 1820, από τις ίδιες δυνάμεις, στο μανιφέστο του οποίου με ειδικό υπόμνημα του υπουργού εξωτερικών Κάσλριγκ (Castlereagh) της Αγγλίας (19 Ιανουαρίου 1821) είχε αμφισβητηθεί το δικαίωμα της πολιτικής των επεμβάσεων των Μεγάλων Δυνάμεων στην καταστολή οποιουδήποτε επαναστατικού κινήματος.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα κράτη μέλη της Ιεράς Συμμαχίας να επανέλθουν σε συνεδρίαση και να εξετάσουν τα νέα διεθνή δεδομένα όπως αυτά είχαν την εποχή εκείνη διαμορφωθεί όπως το επαναστατικό κίνημα που είχε εκραγεί (1 Ιανουαρίου του 1820) στην Ισπανία κατά του Βασιλιά Φερδινάνδου Ζ΄, σε ηγεμονίες της Ιταλίας και ειδικότερα με την επανάσταση της Νάπολης και την αιματηρή καταστολή της από τα αυστριακά στρατεύματα, κατά του Βασιλιά Φερδινάνδου του Α΄, καθώς και σε θύλακες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (το Σερβικό ζήτημα, μέχρι τότε, αν και ήταν ήδη γνωστή και η ανταρσία του Αλή Πασά.).
Το Συνέδριο
thumb|310px|right|Παράταξη αγημάτων κατά το Συνέδριο του Λάιμπαχ, 1821 Για τη διάσκεψη του συνεδρίου αυτού οι Ηγεμόνες και αντιπρόσωποι αποφάσισαν να συνέλθουν στη πόλη Λάιμπαχ, πρωτεύουσα του άλλοτε Δουκάτου της Καρνιόλα ή Κράινας, περίπου 70 χλμ. Α. της Τεργέστης, έτσι ώστε «οι σύνεδροι να βρίσκονται εγγύτερα των γεγονότων». Το συνέδριο ξεκίνησε στις 26 Ιανουαρίου του 1821 με την παρουσία του Αυτοκράτορα της Ρωσίας συνοδευόμενου υπό του υπουργού του επί των Εξωτερικών, του Ιωάννη Καποδίστρια (όπως φέρεται στην Ευρωπαϊκή ιστορία), του Αυτοκράτορα της Αυστρίας με την παρουσία και του Μέττερνιχ, ενώ η Πρωσία και η Γαλλία εκπροσωπούνταν με πληρεξούσιους. Τη δε Αγγλία εκπροσωπούσε ο πρέσβης της στη Βιέννη Λόρδος Στιούαρτ, χωρίς όμως με την απαραίτητη άδεια πληρεξούσιου, ο οποίος και συμμετείχε ως παρατηρητής.
Επίσης στο συνέδριο είχαν κληθεί και άλλοι μικρότεροι ηγεμόνες όπως μεταξύ άλλων ο Φερδινάνδος, Βασιλιάς της Νάπολης, και ο Δούκας της Μόντενα.
Αρχικά το Συνέδριο αποδέχθηκε θετικά το γεγονός της εισβολής καθόσον ο Μέττερνιχ προσπαθούσε να επιβάλλει την αναγκαιότητα αυτή των επεμβάσεων των Μεγάλων Δυνάμεων ως μόνο τρόπο της διασφάλισης της ειρήνης σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο και επ΄ αυτού πάσχιζε τη συναίνεση όλων των πλευρών που ουσιαστικά αντιστρατεύονταν την αγγλική άποψη για την οποία και δημιουργήθηκε έριδα μεταξύ Αγγλίας και Αυστρίας, ενώ το μέρος της Αυστρίας (που υποστήριζε ότι η επέμβασή της ήταν καθαρά δική της αρμοδιότητα σύμφωνα με προηγούμενη συνθήκη του 1813), πήραν η Ρωσία και η Πρωσία, που ισχυρίστηκαν ότι τούτο ήταν σύμφωνο με τη συνομολόγηση της Ιεράς Συμμαχίας.
Στο σημείο αυτό οι Ηγεμόνες της Ρωσίας, Αυστρίας και Πρωσίας εξέδωσαν διακοίνωση βασισμένη στο μανιφέστο του Τρόππαου περί ευρωπαϊκής συμμαχίας προς επέμβαση και καταστολή οποιασδήποτε επανάστασης. Προκειμένου όμως να δοθεί λύση στο όλο θέμα ο Τσάρος έδωσε εντολή στον υπουργό του να συντάξει και να αναγνώσει στο Συνέδριο δήλωση κατά την οποία ο Αυτοκράτορας της Ρωσίας προσφέρεται να βοηθήσει δια των όπλων τους συμμάχους σε οποιαδήποτε νέα επανάσταση θα απειλούσε νέους κινδύνους. Και ενώ προχωρούσαν οι διάφορες συζητήσεις επ' αυτού και εξετάζονταν οι διάφορες προτάσεις λύσης του ζητήματος της Νάπολης νέο απροσδόκητο γεγονός συντάραξε όλους όταν έφθασε στον Τσάρο στις 19 Μαρτίου επιστολή του Πρίγκιπα και μέχρι τότε στρατηγού του Αλέξανδρου Υψηλάντη που τον ενημέρωνε για τη σχεδιαζόμενη υπ΄ αυτού ελληνική επανάσταση της οποίας είχε αναλάβει την αρχηγία δηλώνοντας ταυτόχρονα και την παραίτησή του από τις τάξεις του ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού.
Το γεγονός αυτό είχε ως συνέπεια να συνταράξει τους συνέδρους και να θεωρήσουν πλέον ότι οι επαναστάσεις που ήδη εκδηλώνονταν, Ισπανών, Ιταλών, Σέρβων και τώρα Ελλήνων είναι αλληλένδετες, και κατά την κρίση πάντα του Μέττερνιχ κινδυνεύουν εξ αυτών τα καθεστώτα, μη αντιλαμβανόμενου, ακόμη και τότε, την αναγκαιότητα της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας των λαών, αντιτασσόμενου με κύριο αιτιολογικό ότι οι λαοί αυτοί είναι αγράμματοι και ως εκ τούτου δεν μπορούν να συγκροτήσουν εύνομες χώρες. Μάλιστα για τη σχεδιαζόμενη ελληνική επανάσταση φέρεται ο Μέτερνιχ να πέρασε την άποψη, πιθανώς έχοντας υπόψη ότι ο Υψηλάντης ήταν Ρώσος στρατηγός, ότι «αυτό δεν είναι εθνικό αλλά σατανικό μέσο που έχει σκοπό τη διατάραξη των αγαθών σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Αυστρίας!»
Παρά ταύτα ο Τσάρος με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες που συνέβη κατά το στάδιο των εργασιών του συνεδρίου δήλωσε προς τον τότε Σουλτάνο ότι είναι ξένος προς την επανάσταση αυτή, διατηρεί μετ΄ αυτού τη συμμαχία και στη συνέχεια αποκήρυξε τον Υψηλάντη δίνοντας εντολή στον Καποδίστρια να ενημερώσει εγγράφως σχετικά τον Υψηλάντη.
Σημειώσεις
Στα απομνημονεύματά του ο μισέλληνας Μέττερνιχ, ειδικότερα για τη στάση που τήρησε στη διάρκεια του Συνεδρίου γράφει σχετικά: Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο θεωρούσε ο Μέττερνιχ τον εαυτό του ευτυχή, την εποχή εκείνη, ήταν όπως πίστευε ό ίδιος ότι είχε πείσει τον Τσάρο ν΄ ασπαστεί την πολιτική του γραμμή χαρακτηρίζοντας την εξέγερση των Ελλήνων ως προϊόν αναρχικών και ανατρεπτικών αρχών που είχαν διαδοθεί εκείνη την εποχή. Μάλιστα διαβλέποντας τις συμπάθειες που είχε προς τους Έλληνες είχε φθάσει στο σημείο να τον εξορκίσει να μη θέσει σε κίνδυνο αυτά που απέκτησαν το 1815, με τη συγκρότηση της Ιεράς Συμμαχίας.
Απ΄ ό,τι όμως αποδείχθηκε στη συνέχεια ο Τσάρος Αλέξανδρος ο Α΄ όχι μόνο δεν είχε αποδεχθεί τη διά του Μέττερνιχ αυστριακή πολιτική, αλλά αντίθετα, με την πρώτη ευκαιρία κινήθηκε ενάντια προς αυτή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Ιστορία της Σλοβενίας Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Συνθήκες που αφορούν την Ελλάδα
Καφάσσε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σικανοί
Οι Σικανοί ή αλλιώς Πελασγοί είναι ένας από τους τρεις αρχαιότερους λαούς στη Σικελία πριν έρθουν οι Έλληνες και οι Φοίνικες άποικοι. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι οι άλλοι δύο λαοί ήταν οι Έλυμοι που ζούσαν δυτικά και οι Σικελοί στα ανατολικά, το όριο ύστερα από μεγάλες μάχες ανάμεσα στις φυλές ήταν ο ποταμός Ίμερα.
Οι νεώτεροι λαοί
thumb|250px|right|Οι φυλές της Ιταλικής Σικελίας. Όλοι οι ιστορικοί έχουν αναγνωρίσει ομόφωνα ότι οι Σικανοί ήταν αρχαιότεροι από τους επόμενους δύο λαούς που ήρθαν στο νησί. Οι Έλυμοι ήρθαν αργότερα από το Αιγαίο Πέλαγος και εκτόπισαν τους Σικανούς ανατολικά, οι Σικελοί ήρθαν αργότερα από την κεντρική Ιταλική χερσόνησο και εγκαταστάθηκαν ανατολικά. Οι Σικανοί καταγράφονται για πρώτη φορά ιστορικά την εποχή που ήρθαν οι Φοίνικες τον 11ο αιώνα π.Χ., αργότερα ήρθαν οι Έλληνες και ίδρυσαν πολλές αποικίες, μεγαλύτερες ήταν οι Συρακούσες. Οι Σικανοί ενσωματώθηκαν σταδιακά στους νεώτερους λαούς, εξαφανίστηκαν στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία Ο Μίνωας ήρθε σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία στη Σικελία την εποχή που ζούσαν οι Σικανοί για να αναζητήσει τον Δαίδαλο, εκεί βρήκε βίαιο θάνατο. Έχουν βρεθεί ελάχιστες επιγραφές στη Σικανική γλώσσα με το Ελληνικό αλφάβητο. Με εξαίρεση τα ονόματα δεν μπόρεσαν να μεταφράσουν τη γλώσσα τους λόγω έλλειψης πηγών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Σικελίας Κατηγορία:Ιστορία της Καταλωνίας
Αλικανάς Ζακύνθου
Ο Αλικανάς είναι χωριό της Ζακύνθου. Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αλυκών, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Μεταξόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Μεταξόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Καλούζο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Οφρύνιο Καβάλας
Το Οφρύνιο (γνωστό μέχρι το 1954 ως Κάτω Λακκοβίκια ) είναι ένα χωριό του Δήμου Παγγαίου, της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 758 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 100 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου, περίπου 5.5 χλμ. από την Παραλία Οφρυνίου και 9 χλμ. από τα Λακκοβίκια (σημερινή Μεσολακκιά), στο δυτικό άκρο του νομού Καβάλας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορφανού, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Οφρυνίου. Στην τοπική κοινότητα Οφρυνίου ανήκει και το θέρετρο Παραλία Οφρυνίου. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στον τουρισμό, την αλιεία και τη γεωργία, με κυριότερα προϊόντα τα αμύγδαλα, τις ελιές, τα σταφύλια και το τσίπουρο.
Ιστορικά στοιχεία
Στο Οφρύνιο υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από την προϊστορία. Στη θέση Χαρίτου Τούμπα έχει εντοπιστεί οικισμός των προϊστορικών και πρώιμων ιστορικών χρόνων, χρονολογούμενος από τη διάσπαρτη επιφανειακή κεραμική. Κατά την αρχαιότητα, κοντά στο Οφρύνιο βρισκόταν η αρχαία πόλη Ηιών, της οποίας τα ερείπια έχουν βρεθεί στην Τούμπα του Προφήτη Ηλία. Η αρχαϊκή - κλασική ακρόπολη βρισκόταν στον ψηλότερο λόφο, ενώ στο χαμηλότερο δυτικό λόφο έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός. Γύρω από τους λόφους αυτούς έχουν εντοπιστεί αρχαία νεκροταφεία. Στις θέσεις Οχυρά και Ντεβέγελο έχει εντοπιστεί νεκροταφεία ρωμαϊκής περιόδου. Στη θέση Γιατρού έχει εντοπιστεί εγκατάσταση κλασικής - ελληνιστικής περιόδου και δεύτερη ρωμαϊκής περιόδου, πιθανώς αγροικίες, με υπολείμματα τοίχων και διάσπαρτη κεραμική στην επιφάνεια του εδάφους. Στον λόφο Καλαμούδι υπάρχουν επιφανειακά ίχνη τοίχων και διάσπαρτη κεραμική τα οποία υποδεικνύουν την παρουσία οικισμού και νεκροταφείου της ελληνιστικής - ρωμαϊκής περιόδου. Στη θέση Κλήμα υπάρχουν ορατά λείψανα αρχαίας εγκατάστασης, πιθανώς αγροικίας. Στη θέση Τσαρδάκια έχει ανασκαφεί κτίριο της ελληνιστικής περιόδου.
Α.Σ. Αετός Ορφανού
Το 2014 κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Καβάλας νικώντας τον Ναζιανζό Νέας Καρβάλης στον τελικό και κέρδισε τη συμμετοχή του στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου αποκλείοντας κατά σειρά τον κυπελλούχο Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής Απόλλωνα Αρναίας εκτός έδρας, τον κυπελλούχο Ε.Π.Σ. Δράμας Εθνικό Αστέρα Καλλιφύτου εντός έδρας και τον κυπελλούχο Ε.Π.Σ. Τρικάλων Α.Σ. Μετέωρα Καλαμπάκας στο ουδέτερο γήπεδο Λιτοχώρου, προκρίθηκε στην ημιτελική φάση του θεσμού, κάτι που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη έως τότε διάκρισή του σε πανελλήνιο επίπεδο, ωστόσο όμως γνώρισε την ήττα στο ουδέτερο γήπεδο Βελεστίνου και τον αποκλεισμό από τον κυπελλούχο Ε.Π.Σ. Αργολίδας Ερμή Κιβερίου.
To 2017 αναδείχθηκε πρωταθλητής στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Καβάλας για πρώτη φορά στην ιστορία του, κερδίζοντας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, 3η τη τάξει κατηγορία και έως τη σεζόν 2018-19 και 4η τη τάξει κατηγορία από την επόμενη, στην οποία αγωνίζεται έως και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2020-21. Μάλιστα, κατά την πρώτη του παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα και τη Γ΄ Εθνική τη σεζόν 2017-18 κατέλαβε τη 2η θέση του 1ου ομίλου, πίσω από τον Απόλλωνα Παραλιμνίου και μπροστά από τον Α.Ο. Καβάλα.
Το 2019 κατέκτησε για δεύτερη φορά στην ιστορία του το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Καβάλας, νικώντας στον τελικό την Αναγέννηση Λιμεναρίων Θάσου, γεγονός που του έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου, μετά την αναδιάρθρωση του 2019 και τη συμμετοχή των κυπελλούχων των ΕΠΣ στη διοργάνωση. Τη σεζόν 2019-20 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Κύπελλο Ελλάδας, όπου αποκλείοντας κατά σειρά τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης εκτός έδρας, τον Θερμαϊκό Θέρμης εντός έδρας και εντός έδρας τον Θεσπρωτό Ηγουμενίτσας, ομάδα Φούτμπολ Λιγκ, κάνοντας την έκπληξη και προκρίθηκε στη 4η φάση όπου και γνώρισε την ήττα εντός έδρας και τον αποκλεισμό από τον Απόλλωνα Λάρισας, ομάδα Σούπερ Λιγκ 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Ευγενία Δημητροπούλου
Η Ευγενία Δημητροπούλου (γενν. Λαμία, 9 Απριλίου 1984) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1984 στη Λαμία αλλά πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Πύργο Ηλείας. Κατάγεται από το Λιβαδάκι Αρκαδίας Είναι κόρη φιλολόγων και έχει ένα μεγαλύτερο αδελφό, τον Θοδωρή και μία μικρότερη αδελφή, την Αμαλία. Μιλά άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα ακορντεόν και παραδοσιακών χορών.
Προσωπική ζωή
Τον Ιούνιο του 2021 παντρεύτηκε τον νευροχειρουργό Στέλιο Βλατάκη. Στις 4 Δεκεμβρίου 2021, ανακοίνωσε μέσω Instagram ότι απέκτησαν το πρώτο τους παιδί, μια κόρη που ονόμασαν Εύα (γενν. 15 Αυγούστου 2020), υιοθετώντας την από τη Σιέρα Λεόνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Άντι Σέλβα
Ο Άντι Σέλβα (Andy Selva, γεννήθηκε 23 Μαΐου 1976) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τον Άγιο Μαρινο που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 8 γκολ και 73 συμμετοχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Καταντζάρο 1929 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σασσουόλο Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Πάντοβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΠ Λα Φιορίτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Γκροσέτο ΦΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Τζαντομένικο Μέστο
Ο Τζαντομένικο Μέστο (γεννήθηκε 25 Μαΐου 1982) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής. Γνωστός για την ταχύτητα, την εργατικότητα και την ευελιξία του, ο Μέστο συνήθως παίζει ως ακραίος αμυντικός ή ως ένας ακραίος μέσος.
Συλλογική καριέρα
Αφού έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του κατά τη διάρκεια της 1998-99 Σέριε B σεζόν, ο Μέστο έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη Ρετζίνα, πέρα από δανεισμούς στη Κρεμονένσε και τη Φερμάνα κατά τη διάρκεια της 2001-02 Serie C2 και C1 σεζόν, κάνοντας 138 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 1 γκολ. Ήταν δανεικός στην Ουντινέζε κατά τη διάρκεια της σεζόν 2007-08. Το 2008 μεταγράφηκε στην Τ ζένοα, όπου παρέμεινε για τέσσερις σεζόν. Το 2012, μετακόμισε στη Νάπολ ι, όπου παρέμεινε μέχρι τη 2014-15 Serie A σεζόν, κερδίζοντας ένα Coppa Italia και το Supercoppa Italiana , το 2014. Στο τέλος της σεζόν, το συμβόλαιό του δεν ανανεώθηκε. Στις 31 Δεκεμβρίου 2015, υπέγραψε με τον Παναθηναϊκό για ενάμισυ χρόνο. την 1η Ιουνίου 2016, ο Μέστο επέκτεινε το συμβόλαιο του με την ομάδα για ακόμα ένα χρόνο, μέχρι το καλοκαίρι του 2018.
Διεθνής καριέρα
Σε διεθνές επίπεδο, ο Μέστο εμφανίστηκε στην ιταλική under-21 της εθνικής ομάδας που κέρδισε το 2004 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου για ηλικίες κάτω των 21 ετών, και ήταν μέλος της Ολυμπιακή ς ομάδας, η οποία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο το 2004 στους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αθήνα. Στη συνέχεια, έκανε το διεθνές ντεμπούτο με την Ιταλία ένα χρόνο αργότερα, σε μια φιλική ισοπαλία 1-1 κόντρα στη Σερβία και το Μαυροβούνιο, στις 8 Ιουνίου 2005. Συνολικά, έχει τρεις συμμετοχές με την Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κρεμονέζε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Ντόναλντ Άνταμσον
Ο Ντόναλντ Άνταμσον (αγγλ. Donald Adamson, γεννημένος στις 30 Μαρτίου 1939) —  Βρετανός λόγιος και ιστορικός που ειδικεύεται στην ιστορία της Γαλλίας.
Έxει ακαδημαϊκούς τίτλους στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το έτoς 1989 εκλέχθηκε επισκέπτης καθηγητής Ιστορίας στο Κολέγιο Βόλφσον του Κέιμπριτζ.
Κάστρο των Δούκων της Πομερανίας (Στσέτσιν)
Το Κάστρο των Δούκων της Πομερανίας στο Στσέτσιν (πολωνικά: Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie) της Πολωνίας ήταν η έδρα των δούκων της Πομερανίας-Στέτιν του Οίκου της Πομερανίας, οι οποίοι κυβέρνησαν το Δουκάτο της Πομερανίας από το 11121 έως το 1637.
Ιστορία
Ο Μπάρνιμ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν έχτισε το κάστρο μέσα στα τείχη του Στσέτσιν παρά τη θέληση των βούργων το 1346. Ένα παλαιότερο πομερανικό κάστρο είχε ισοπεδωθεί το 1249. Το 1490, το κάστρο ανακατασκευάστηκε μερικώς για τον γάμο του Μπόγκισλαβ Ι΄ της Πομερανίας με την Άννα Γιαγκελλόνων (κόρη του Βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας).
Μεταξύ 1573 και 1582, το κάστρο ξαναχτίστηκε, αυτή τη φορά σε μανιεριστικό στυλ για τον Δούκα Ιωάννη Φρειδερίκο της Πομερανίας από Ιταλούς λιθοξόους σύμφωνα με το σχέδιο του Βίλχελμ Ζαχάριας Ιτάλους. Δύο νέες πτέρυγες προστέθηκαν για να κλείσει η αυλή, μαζί με τη μεσαιωνική νότια και ανατολική πτέρυγα. Η κύρια πύλη ήταν στολισμένη με δουκικό στεφάνι, η ανατολική πτέρυγα ενισχυόταν και η βόρεια πτέρυγα προοριζόταν για παρεκκλήσι.
Το 1648, λόγω των αρχών της Συνθήκης της Βεστφαλίας, το κάστρο έγινε έδρα του Σουηδού κυβερνήτη. Πριν από το 1705 συνέβη μια άλλη ανακατασκευή για να προετοιμαστεί το κάστρο για τη Βασίλισσα της Πολωνίας - την Αικατερίνη Οπαλίνσκα, η οποία έζησε εδώ με τις κόρες της Άννα και Μαρία Λεστσίνσκα (μελλοντική βασίλισσα της Γαλλίας) και μια μικρή αυλή μεταξύ 1705 και 1711. Το 1711, ο Βασιλιάς Στανίσουαφ Λεστσίνσκι, ο οποίος αναζήτησε καταφύγιο πριν τον κυνηγήσουν σαξονικές και ρωσικές δυνάμεις, ενώθηκε με τη γυναίκα και τις κόρες του στο κάστρο.
Μετά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο, το 1720, η πόλη Στέτιν έγινε πρωσική ιδιοκτησία και το κάστρο παραχωρήθηκε στον διοικητή της φρουράς Χριστιανό Αύγουστο του Άνχαλτ-Τσερμπστ, του οποίου η κόρη, Σοφία Φρειδερίκη Αυγούστα (μελλοντική Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας) γεννήθηκε εδώ το 1729 και μεγάλωσε στο κάστρο.
Υπό σουηδική και αργότερα πρωσική κυριαρχία, το κάστρο τροποποιήθηκε εκτενώς. Το 1840-42 ανεγέρθηκε ένας πύργος κλασικής αρχιτεκτονικής σε νήξη της αρχιτεκτονικής του Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ και η νότια πτέρυγα χτίστηκε στο στυλ Φρειδερικιανό Ροκοκό.
Πολωνοί συντηρητές υποστηρίζουν ότι αυτές οι τροποποιήσεις υπό την πρωσική κυριαρχία τον 19ο ήταν βάρβαρες, καταστρέφοντας τα πολλά αναγεννησιακά στοιχεία στο κάστρο (στοές, σοφίτες, θόλος). Τελικά περίπου το 60% του κάστρου καταστράφηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (Αύγουστος 1944).
Υπό την πολωνική κυριαρχία, το κάστρο ξαναχτίστηκε μεταξύ 1958 και 1980 με ορισμένες τροποποιήσεις. Το κάστρο θεωρήθηκε ως σημείο επαφής με το χαμένο σλαβικό παρελθόν της πόλης, υποστηρίζοντας και νομιμοποιώντας την κάθαρση των Γερμανών και την επακόλουθη πολωνοποίηση. Το κάστρο αποκαταστάθηκε στην αρχική του εμφάνιση του 16ου αιώνα σύμφωνα με τη γκραβούρα του 1653 από τον Ματέους Μέριαν (μεταξύ άλλων). Η αναφορά στην αναγεννησιακή εμφάνιση ήταν σημαντική γιατί κατά τους χρόνους της Αναγέννησης, η πόλη, μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, διοικούνταν από τον Οίκο του Γκρίφιν, του οποίου η σλαβική ή και η πιαστική καταγωγή συζητείται μεταξύ των ιστορικών. Το κάστρο έγινε έτσι ένα μνημείο για τους νέους κατοίκους της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δουκων Πομερανιας Στστετσιν Καστρο Κατηγορία:Ιστορία της Πομερανίας Κατηγορία:Δουκάτο της Πομερανίας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Στσέτσιν Δουκων Πομερανιας Στστετσιν Καστρο
Νησί Μότσα
Μόκα (Isla Mocha) είναι ένα μικρό νησί που βρίσκεται δυτικά των ακτών της Επαρχίας  Αραύκο στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το νησί είναι περίπου 48 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το νησί είναι γνωστό για τα πολλά του ιστορικά ναυάγια. Τα νερά έξω από το νησί είναι ένα δημοφιλές μέρος για ερασιτεχνική αλιεία.
Πηγές
Μοτσα Κατηγορία:Νησιά της Χιλής
Καμπιάνο
Το Καμπιάνο (ιταλικά: Cambiano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Γκάρυ Μάρσαλ
Ο Γκάρυ Κεντ Μάρσαλ (Garry Kent Marshall, 13 Νοεμβρίου 1934 – 19 Ιουλίου 2016) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, ηθοποιός, συγγραφέας και παραγωγός, γνωστότερος περισσότερο από τη σκηνοθεσία της ταινίας Pretty Woman (1990).
Φιλμογραφία
Ο Γκάρυ Μάρσαλ σκηνοθέτησε τις παρακάτω κινηματογραφικές ταινίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καμπιλιόνε-Φενίλε
Το Καμπιλιόνε-Φενίλε (ιταλικά: Campiglione-Fenile) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Δράκας Ζακύνθου
Ο Δράκας είναι οικισμός στη Ζάκυνθο.Το όνομα Δράκας προέρχεται από την λέξη η δράκα που σημαίνει μια μικρή ποσότητα η οποία χωράει στη χούφτα ενός ανθρώπου, καθώς είναι ένα μικρό χωριό στην μέση του νησιού.
Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 85 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2019-20
Σύστημα διεξαγωγής
Οι πρώτες τέσσερις ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-4η, 2η-3η. Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών έδωσαν αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες. Οι αγώνες των play off ξεκινούσαν από την έδρα της ομάδας που είχε τερματίσει πιο ψηλά στην κατάταξη της πρώτης φάσης και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης. Οι δύο ηττημένες ομάδες έδωσαν αγώνα κατάταξης για την τρίτη και τέταρτη θέση.
Οι ομάδες που τερμάτισαν στις τέσσερις τελευταίες θέσεις διατήρησαν τις θέσεις τους στην τελική κατάταξη.
Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 2020-21.
Σύστημα βαθμολόγησης
Το σύστημα βαθμολόγηση των αγώνων ήταν ως εξής:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2018-19
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2018-19 δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας 2018-19, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, η οποία είχε προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία 2019-20. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο Εθνικός Λατσιών ο οποίος είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2018-19.
Επιπλέον, στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο Άρης Πολεμίου, ο οποίος επαναδραστηριοποιήθηκε.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία ήταν:
Πηγή :
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα της Α΄ φάσης.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο αναμετρήθηκαν οι:
Ανάδειξη πρωταθλητή
Για την ανάδειξη του πρωταθλητή αναμετρήθηκαν η Ολυμπιάς Φρενάρου και η Ένωση Νέων Αγίου Αθανασίου. Η Ολυμπιάς Φρενάρου είχε πετύχει δύο νίκες στην Α΄ φάση. Μετά από 1 αγώνα το σκορ έγινε 3-0 νίκες υπέρ της Ολυμπιάς Φρενάρου, η οποία ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια.
Τρίτη θέση
Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης αναμετρήθηκαν ο Φοίνικας Πύλας και ο ΑΠΟΚ σε μονό αγώνα. Νικητής ήταν ο Φοίνικας Πύλας, ο οποίος κατέκτησε την τρίτη θέση.
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη των ομάδων μετά την ολοκλήρωση των play off ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2019 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2020
Κάντια Καναβέζε
Η Κάντια Καναβέζε (ιταλικά: Candia Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Όθων Δ΄ της Βαυαρίας
Ο Όθων Δ΄, γερμ. Otto IV (29 Νοεμβρίου 1329 - 20 Δεκεμβρίου 1340) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν συγκυβερνήτης της Κάτω Βαυαρίας, πρώτα του εξαδέλφου του Ερρίκου ΙΕ΄ και έπειτα του πρωτότοκου αδελφού του Ερρίκου ΙΔ΄.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Στεφάνου Α΄ συγκυβερνήτη της Κάτω Βαυαρίας και της Γιούτας των Πιάστ, κόρης του Μπόλκο Α΄ δούκα της Σφιντνίτσα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος ΙΔ΄.
Το 1310 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν, ως συγκυβερνήτες της Κάτω Βαυαρίας, ο Ερρίκος ΙΔ΄ και ο Όθων Δ΄. Από το 1312 ήταν συγκυβερνήτες του εξαδέλφου τους Ερρίκου ΙΕ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας. Ο φιλόδοξος αδελφός του Ερρίκος ΙΔ΄ θέλησε τη διαίρεση του δουκάτου και προκάλεσε πόλεμο. Έτσι το 1331 η Κάτω Βαυαρία διαιρέθηκε μεταξύ των τριών και ο Όθων Δ΄ έλαβε το Μπούργκχαουζεν, το Τράουνσταϊν, κ.ά.
Το 1333 απεβίωσε ο Ερρίκος ΙΕ΄ και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ερρίκος ΙΔ΄ ως δούκας και ο Όθων Δ΄ ως συγκυβερνήτης. Ο Όθων Δ΄, που απεχθανόταν τον αδελφό του, έκανε τον εξάδελφο τού πατέρα τους Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας κληρονόμο με διαθήκη του. Απεβίωσε το 1334, χωρίς επιζόν τέκνο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ριχάρντις, κόρη του Γκέρχαρντ Ε΄ κόμη του Γύλιχ και είχε τέκνο:
Αναφορές
Οθων Δ της Βαυαριας
Αλώνια Ζακύνθου
Τα Αλώνια είναι ένα χωριό της Ζακύνθου. Διοικητικά, υπάγεται στην τοπική κοινότητα Άνω Γερακαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αλυκών, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Τα Αλώνια είναι πεδινό χωριό στην ανατολική Ζάκυνθο. Βρίσκεται δίπλα στον επαρχιακό δρόμο Αλυκών-Κάτω Γερακαρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 13 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Ζακύνθου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Γερακαρίου του νομού Ζακύνθου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Γερακαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλυκών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αλυκών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
Πανίκος Ιακώβου
Ο Πανίκος Iακώβου ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού.
Το 1962 ολοκλήρωσε τις σπουδές του, επέστρεψε στην Κύπρο και εντάχθηκε στην Ανόρθωση, στην οποία παρέμεινε έως το τέλος της καριέρας του το 1969.
Εκτός από ποδοσφαιριστής ήταν και παγκυπριονίκης κολυμβητής του Ναυτικού Ομίλου Αμμοχώστου. Επιπλέον, διετέλεσε προπονητής κολύμβησης και υδατοσφαίρισης. Επιπλέον, ήταν καλαθοσφαιριστής, πετοσφαιριστής και αθλητής στίβου (σφαιροβολία, δισκοβολία, άλμα εις ύψος, σκυταλοδρομία).
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε ως προπονητής σε πολλές ομάδες (Ανόρθωση, ΑΣΙΛ Λύσης, Απόλλων, ΕΠΑ Λάρνακας, Εθνική Νέων Κύπρου, Εθνική Ελπίδων Κύπρου, Εθνική Κύπρου ).
Ακόμη, δίδαξε στη σχολή προπονητών της Ελλάδας. Επιπλέον, υπηρέτησε ως καθηγητής φυσικής αγωγής στην Κύπρο.
Επιπρόσθετα, διετέλεσε για πέντε χρόνια πρόεδρος του Συνδέσμου Προπονητών Κύπρου, τον οποίο τον οποίο ενέταξε στον Πανευρωπαϊκό Σύνδεσμο Προπονητών.
Τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας για την προσφορά του στην εκπαίδευση. Επιπλέον, τιμήθηκε από την ΚΟΠ και τον ΚΟΑ για την προσφορά του στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Ακόμη, τιμήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού Ελλάδας για την προσφορά του στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Επιπρόσθετα, τιμήθηκε από το ΓΕΕΦ για την προσφορά του στην Εθνική Ενόπλων. Τέλος, έλαβε τιμητική διάκριση από τον Πανευρωπαϊκό Σύνδεσμο Προπονητών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣΙΛ Λύσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΕΠΑ Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου U19 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου U21 Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Borgward
Η Borgward είναι γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία ιδρύθηκε από τον Καρλ Φ. Μπόργκβαρντ (1890-1963) το 1929. Η αρχική εταιρεία είχε την έδρα της στη Βρέμη της Γερμανίας και σταμάτησε την παραγωγή το 1961. Ο Όμιλος Borgward παρήγαγε τέσσερις μάρκες αυτοκινήτων: Borgward, Hansa, Goliath και Lloyd.
Ιστορία
Το πρώτο «αυτοκίνητο» που σχεδίασε ο Καρλ Μπόργκβαρντ ήταν το Blitzkarren (Lightning cart), ένα τρίτροχο καρότσι δύο ίππων που γνώρισε, χάρη σε ένα κενό στην αγορά, τεράστια επιτυχία. Έμποροι με μικρό προϋπολογισμό το αγόραζαν για παραδόσεις προϊόντων και η γερμανική ταχυδρομική υπηρεσία τα χρησιμοποιούσε για την παράδοση αλληλογραφίας. Το 1929, ο Μπόργκβαρντ αγόρασε την εταιρεία Hansa Lloyd AG και ηγήθηκε της ανάπτυξης του αυτοκινήτου Hansa Konsul. Τον Φεβρουάριο του 1937, κυκλοφόρησε το Hansa Borgward 2000 και το 1939 το όνομα συντομεύτηκε σε Borgward 2000. Το μοντέλο του 2000 διαδέχθηκε το Borgward 2300, το οποίο παρέμεινε στην παραγωγή μέχρι το 1942. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρεία παρουσίασε το μοντέλο Borgward Hansa 1500, το οποίο διαδέχθηκε το Borgward Isabella το 1954. Το Isabella έγινε το πιο δημοφιλές μοντέλο της εταιρείας, και παρέμεινε στην παραγωγή όσο η εταιρεία ήταν ενεργή. Το 1959, παρουσιάστηκε το Borgward P100, με ένα εξαιρετικά καινοτόμο υδραυλικό σύστημα μεταφοράς.
Το 1961 η εταιρεία χρεοκόπησε και το 1963 όλος ο εξοπλισμός παραγωγής για το Borgward Isabella και το P100 πωλήθηκε στο Μεξικό, όπου η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι το 1970.
Καστέλια Ζακύνθου
Τα Καστέλια είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 7 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Καντιόλο
Το Καντιόλο (ιταλικά: Candiolo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σαν Τζουνιπέρο
Το "San Junipero" είναι το τέταρτο επεισόδιο της τρίτης σεζόν της βρετανικής σειράς επιστημονικής φαντασίας Black Mirror. Γράφτηκε από τον δημιουργό και showrunner της σειράς, Τσάρλι Μπρούκερ, σε σκηνοθεσία Όουεν Χάρις, και έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 21 Οκτωβρίου του 2016, μαζί με τον υπόλοιπο τρίτο κύκλο της σειράς. Το επεισόδιο έχει, ουσιαστικά, πιο χαρούμενο τόνο από ό,τι άλλα επεισόδια του Μαύρου Καθρέφτη, και είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα επεισόδια της σειράς.
Πλοκή
Το επεισόδιο διαδραματίζεται το 1987, σε μια παραλία που ονομάζεται Σαν Τζουνιπέρο, όπου η Γιόρκι (Μακένζι Ντέιβις), μια ντροπαλή γυναίκα που επισκέπτεται την πόλη, συναντά και ερωτεύεται την πιο εξωστρεφή Κέλι (Gugu Mbatha-Raw). Η πόλη φαίνεται να είναι μια προσομοίωση της πραγματικότητας, στην οποία οι ηλικιωμένοι και οι πεθαμένοι μπορούν να ζήσουν, και η Yorkie είναι μια τετραπληγική γυναίκα που επιθυμεί να πεθάνει με ευθανασία, ώστε να μπορεί να κατοικήσει μόνιμα. Η Kelly παντρεύεται την Yorkie έτσι ώστε να μπορεί νόμιμα να επιτρέψει κάτι τέτοιο, αλλά δεν είναι πρόθυμη να κατοικήσει και αυτή, λόγω του άντρα και της κόρης της που έχουν πεθάνει χωρίς να κατοικήσουν στο San Junipero. Ωστόσο, αργότερα αποφασίζει ότι είναι έτοιμη να ενταχθεί, και αποστέλλεται στο San Junipero, ώστε να μπορεί να είναι με τη Yorkie.
Ανάλυση
Πολλοί περιέγραψαν το "San Junipero" ως μια εξαιρετικά αισιόδοξη συναισθηματικά ριζωμένη ιστορία αγάπης, και ένα εξαιρετικό έργο επιστημονικής φαντασίας. Αποτελεί το πρώτο ζευγάρι του ίδιου φύλου στο Black Mirror. Η Rebecca Nicholson του The Guardian έγραψε ότι "σας αφήνει να πιστεύετε στη δύναμη της αγάπης για την καταπολέμηση του πόνου και της μοναξιάς". Μερικοί κριτικοί σημείωσαν ότι η ιστορία αγάπης «ξεπερνά τη συνείδηση». Το επεισόδιο έχει επίσης δυσάρεστα στοιχεία και έχει ονομαστεί "γλυκόπικρο". Προκαλεί νοσταλγία για τη δεκαετία του '80 με το soundtrack και το ύφος της και μπορεί να θεωρηθεί ως κομμάτι της περιόδου. Θέτει επίσης ερωτήματα σχετικά με το θάνατο και τη μετά θάνατον ζωή. εναλλ.=Flag with vertical stripes of pink and blue, overlapping in the middle to form a lavender stripe.|μικρογραφία| Το επεισόδιο παρέχει ένα παράδειγμα [[αμφιφυλοφιλίας, καθώς τα χρώματα από τη σημαία της αμφιφυλόφιλης υπερηφάνειας χρησιμοποιούνται για να αντιπροσωπεύουν τις σεξουαλικότητες της Kelly και Yorkie. ]] Το επεισόδιο αναστρέφει μια κοινή τάση της τηλεόρασης που σκοτώνει τους λεσβιακούς χαρακτήρες: αν και η Kelly και Yorkie πεθαίνουν, έχουν ένα ευτυχές τέλος. Η νίκη στα βραβεία Emmy θεωρήθηκε από πολλούς ως μια πολιτισμική μετατόπιση για την απεικόνιση του λεσβιασμού ή ως απόδειξη ότι τα έργα που ασχολούνται με τους χαρακτήρες των ΛΟΑΤ δεν χρειάζεται να είναι τραγικά.
Παραγωγή
Το "San Junipero" ήταν το πρώτο επεισόδιο που γράφτηκε για τον τρίτο κύκλο της σειράς Black Mirror. Ο Τσάρλι Μπρούκερ εμπνεύστηκε να γράψει ένα επεισόδιο για να αποτινάξει τις προκαταλήψεις των θεατών της σειράς, όπως η ομοφοβία αλλά και περί ευθανασίας. Αρχικά σχέδια έγιναν με βάση την νοσταλγία και έχει σχεδιαστεί ως κομμάτι άλλης περιόδου, που χαρακτηριζόταν από ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι και ένα διχαστικό τέλος. Το soundtrack περιέχει πολλά τραγούδια από τη δεκαετία του 1980, όπως το "Heaven Is A Place On Earth", και τα σκηνικά ήταν προσεκτικά σχεδιασμένα για να θυμίζουν την εποχή. Το επεισόδιο γυρίστηκε στο Κέιπ Τάουν, της Νότιας Αφρικής σε μερικές εβδομάδες.
Κριτικές
Το επεισόδιο έλαβε μεγάλη αναγνώριση, κερδίζοντας δύο Βραβεία Emmy για τη σειρά, καθώς και πολλά άλλα βραβεία και υποψηφιότητες. Πολλά σχόλια περιγράφουν το επεισόδιο ως το καλύτερο του τρίτου κύκλου της σειράς ενώ η δουλειά των Mbatha-Raw και Davis ήταν σχεδόν καθολικά αποδεκτή ως άριστη. Το σενάριο του επεισοδίου ευρέως επαινέθηκε για την παρουσίαση μιας όμορφης ιστορίας αγάπης λεσβιακού περιεχομένου. Μερικοί κριτικοί σημειώνουν ότι το άλλο επεισόδιο του Μαύρος Καθρέφτης σκηνοθετημένο από τον Όουεν Χάρις – "Θα Γυρίσω Αμέσως" – είναι ένα εξίσου ευαίσθητο επεισόδιο, ενώ άλλοι περιγράφουν το επεισόδιο ως το πιο ελπιδοφόρο και φιλόδοξο που δημιούργησε η σειρά. Σε κριτικές λίστες των επεισοδίων της σειράς Μαύρος Καθρέφτης το "San Junipero" είναι συχνά στα πρώτα τρία πιο ποιοτικά επεισόδια. Ωστόσο, μια μειοψηφία σχολιαστών επέκριναν το επεισόδιο ως μη αυθεντικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επεισόδια τηλεοπτικών σειρών Κατηγορία:ΛΟΑΤ στην τηλεόραση
Γενικές εκλογές στην Γκάμπια (1992)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γκάμπια στις 29 Απριλίου 1992. Η ημερομηνία των εκλογών ανακοινώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε τρεις μέρες αργότερα. Αν και είχε ανακοινώσει την αποχώρησή του τον Δεκέμβριο του 1991, ο πρόεδρος Ντάουντα Τζαγουάρα άλλαξε γνώμη και διεκδίκησε ξανά το προεδρικό αξίωμα. Και στις δύο εκλογές κέρδισε το κυβερνών Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα (PPP), με τον Τζαγουάρα να παραμένει πρόεδρος, κερδίζοντας 58,5% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν γύρω στο 55,8%.
Εκστρατεία
Συνολικά 130 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 36 εκλόγιμες θέσεις, αν και το PPP ήταν το μοναδικό κόμμα που κατέβασε υποψήφιο για καθεμιά έδρα. Η εκστρατεία της αντιπολίτευσης επικεντρώθηκε στη διαφθορά και την οικονομική κακοδιαχείριση, ενώ το PPP υποσχέθηκε ότι θα ενισχύσει την τουριστική βιομηχανία και ότι θα υποστηρίξει τους καλλιεργητές αραχίδας.
Αναφορές
1992
Γεώργιος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Γεώργιος Β΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ 1021 και 1052.
Διαδέχθηκε το 1021 τον Θεόφιλο Β΄. Έπειτα από 30 έτη πατριαρχείας, το 1051, τον Γεώργιο Β΄ διαδέχθηκε ο Λεόντιος.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Ευτύχιος Αλεξανδρείας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φουστάτ (παλαιό Κάιρο). Ο Ευτύχιος πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του ως ιατρός ή Mutatabbib. Η ζωή του ήταν περίπου σύγχρονη με του ιστορικού Αγάπιου Ιεραπολίτη, αν και καθένας τους δεν δείχνει τη γνώση του άλλου.
Δεν ήξερε ελληνικά, αλλά μπόρεσε να αποκτήσει πρόσβαση σε ελληνικά κείμενα σε υπάρχουσες συριακές μεταφράσεις.
Το 932 έγινε ο Μελχίτης Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας σε ηλικία 60 ετών. Επειδή δεν κατείχε ποτέ κάποιο γραφειοκρατικό αξίωμα, ο διορισμός του συνάντησε σημαντική αντιπαράθεση, η οποία κράτησε για το υπόλοιπο της ζωής του. Ο διορισμός του οφείλεται πιθανώς στην επιρροή των μουσουλμάνων ηγεμόνων.
Κανίσκιο
Το Κανίσκιο (ιταλικά: Canischio) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ευτύχιος Αλεξανδρείας
Έργα
Το πιο σημαντικό έργο είναι το Nazm al-Jauhar, ένα παγκόσμιο χρονικό, το οποίο ξεκίνησε πριν γίνει Πατριάρχης και αφιέρωσε στον αδελφό του. Ξεκινά με τη Δημιουργία και καταλήγει στους δικούς του χρόνους. Το Nazm al-Jauhar είναι μία πολύτιμη πηγή για γεγονότα στην Περσία πριν από την άνοδο του Ισλάμ και τους μεταγενέστερους ηγέτες των Σασσανιδών. Για εκδηλώσεις μετά την άνοδο του Ισλάμ ο Ευτύχιος χρησιμοποιεί μουσουλμανικές πηγές. Επίσης έγραψε θρύλους και αγιογραφίες.
Κανίσκιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ευτύχιος Αλεξανδρείας
Έργα
Eutychii Annales : ΚΕΦΑΛΑΙΟ II: ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: 1 Διώξεις των Χριστιανών .:. . . Οι Χριστιανοί υπέφεραν λιγότερο σε αυτόν από ό,τι τους προηγούμενους αιώνες. . . . Στην Ανατολή, ειδικά στη Συρία και την Παλαιστίνη, οι Εβραίοι ενίοτε εξεγείροντο εναντίον των Χριστιανών με μεγάλη βία (Eutychius, Annales tom ii., P. 236, & c. Τζο. Χενρ. Hottinger, Historia Orientalis, lib. i., γ. αναγνωριστικό, σελ. 129, & c.) Αλλά τόσο ανεπιτυχώς, ώστε να υποφέρουν σοβαρά για αυτό που αποτόλμησαν. ( Mosheim 1847, σελ. 426, στα Βιβλία Google)
Η ιστορία προσαρμόστηκε και συνεχίστηκε το 1028 από τον Yahya ibn Sa'id, με τη μορφή που έγινε γνωστή στην Αντιόχεια και μετά στην Ευρώπη. αλλά συνέχισε να επεκτείνεται και να κυκλοφορεί σε αυτήν την τροποποιημένη μορφή. Έγιναν πολλά αντίγραφα. Ωστόσο, το πρωτότυπο βρισκόταν πρόσφατα στο όρος Σινά (Sinaiticus Arabicus 582). Η αρχή και το τέλος του χειρογράφου λείπουν, αλλά μπορούν να ανακατασκευαστούν από αντίγραφα.
Άλλα βιβλία είναι ένα έργο για την ιατρική και ένα απολογητικό έργο. Ένα χειρόγραφο του πρώτου έργου βρέθηκε στο Χαλέπιο, αν και δεν έχει δημοσιευτεί. Το δεύτερο έργο δεν έχει βρεθεί ακόμη.