cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεωρητική Πληροφορική
Δομές δεδομένων
Διαφορετικά είδη δομών δεδομένων είναι κατάλληλα για διαφορετικά είδη εφαρμογών, και μερικά είναι άκρως εξειδικευμένα για συγκεκριμένες εργασίες. Για παράδειγμα, οι βάσεις δεδομένων χρησιμοποιούν B-δενδροειδή ευρετήρια για μικρά ποσοστά ανάκτησης δεδομένων και οι μεταγλωττιστές και οι βάσεις δεδομένων χρησιμοποιούν δυναμικούς hash tables σαν πίνακες αναφοράς.
Οι δομές δεδομένων παρέχουν ένα μέσο για την αποτελεσματική διαχείριση μεγάλης ποσότητας δεδομένων για χρήσεις όπως μεγάλες βάσεις δεδομένων και υπηρεσίες δημιουργίας διαδικτυακού ευρετηρίου. Συνήθως, οι αποδοτικές δομές δεδομένων είναι το κλειδί για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών αλγορίθμων. Κάποιες τυπικές μέθοδοι σχεδιασμού και γλώσσες προγραμματισμού τονίζουν τις δομές δεδομένων, παρά τους αλγόριθμους, ως βασικό παράγοντα για την οργάνωση στον σχεδιασμό λογισμικού. Η αποθήκευση και ανάκτηση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε δεδομένα αποθηκευμένα και στην κύρια μνήμη και στην δευτερεύουσα μνήμη.
Θεωρία πολυπλοκότητας
Θεωρία πολυπλοκότητας είναι κλάδος της υπολογιστικής θεωρίας που εστιάζει στην ταξινόμηση υπολογιστικών προβλημάτων ανάλογα με εγγενή δυσκολία τους, και συσχετίζει αυτές τις κλάσεις μεταξύ τους. Σαν υπολογιστικό πρόβλημα νοείται μια εργασία η οποία κατ 'αρχήν είναι δυνατόν να λυθεί από έναν υπολογιστή, η οποία είναι ισοδύναμη με τη δήλωση ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με τη μηχανική εφαρμογή μαθηματικών βημάτων, όπως ένας αλγόριθμος.
Ένα πρόβλημα θεωρείται ότι είναι δύσκολο, αν η λύση του απαιτεί σημαντικούς (υπολογιστικούς) πόρους, ανεξάρτητα από τον αλγόριθμο που χρησιμοποιείται. Η θεωρία τυποποιεί αυτή τηn διαίσθηση, με την εισαγωγή μαθηματικών υπολογιστικών μοντέλων για την μελέτη τέτοιων προβλημάτων και υπολογίζει το σύνολο των πόρων που απαιτούνται για την επίλυσή τους, όπως ο χρόνος επεξεργασίας και ο όγκος των δεδομένων που αποθηκεύονται. Άλλα μέσα για την μέτρηση της πολυπλοκότητας επίσης χρησιμοποιούνται, όπως το ύψος της επικοινωνίας (το οποίο χρησιμοποιείται στην πολυπλοκότητα της επικοινωνίας), ο αριθμός των λογικών πυλών σε ένα (ολοκληρωμένο) κύκλωμα (που χρησιμοποιείται στην πολυπλοκότητα κυκλώματος) και ο αριθμός των επεξεργαστών (που χρησιμοποιείται στην παράλληλη υπολογιστική). Ένας από τους ρόλους της θεωρία της πολυπλοκότητας είναι να καθορίσει τα πρακτικά όρια σχετικά με το τι οι υπολογιστές μπορούν και δεν μπορούν να κάνουν.
Παράλληλος Υπολογισμός
Τα προγράμματα παράλληλου υπολογισμού είναι πιο δύσκολο να γραφούν από ό,τι το καθένα απο αυτά διαφορετικά, επειδή ο συγχρονισμός εισάγει αρκετές νέες κατηγορίες των πιθανών σφαλμάτων του λογισμικούs, εκ των οποίων η κατάσταση κούρσαςs είναι πιο κοινή. Η επικοινωνία και ο συγχρονισμός μεταξύ των διαφόρων δευτερεύουσων εργασιών είναι συνήθως μερικά από τα μεγαλύτερα εμπόδια για να πάρει καλή παράλληλη η απόδοση του προγράμματος.
Η μέγιστη δυνατή επιτάχυνση ενός ενιαίου προγράμματος ως αποτέλεσμα παραλληλοποίησης είναι γνωστή ως Amdahl's law.
Πολύ-μεγάλης κλίμακας ολοκλήρωση
Η πολύ μεγάλης κλίμακας ολοκλήρωση (VLSI) είναι η διαδικασία της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος (IC) συνδυάζοντας χιλιάδες τρανζίστορ σε ένα ενιαίο τσιπ. VLSI ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970, όταν πολύπλοκoi ημιαγωγοί και τεχνολογίες επικοινωνίας αναπτύχθηκαν. Ο μικροεπεξεργαστής είναι μια VLSI συσκευή. Πριν από την εισαγωγή της τεχνολογίας VLSI πιο ICs είχε ένα περιορισμένο σύνολο λειτουργιών που θα μπορούσε να εκτελέσει. Ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα μπορεί να αποτελείται από ένα CPU, ROM, RAM και άλλα glue logic. Το VLSI επιτρέπει σε IC κατασκευαστές να προσθέτονται όλα αυτά σε ένα τσιπ.
Μηχανή μάθησης
Η μηχανή μάθησης είναι ένας επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με την κατασκευή και τη μελέτη του αλγορίθμου η οποία να μπορεί να διαβάσει απο τα δεδομένα. Τέτοιοι αλγόριθμοι λειτουργούν με την οικοδόμηση ενός μοντέλου βασισμένου στις εισροές και χρησιμοποιώντας ότι για να γίνουν προβλέψεις ή αποφάσεις, παρά μόνο μετά την προγραμματισμένη ρητά τις οδηγίες.
Η Μηχανική μάθηση μπορεί να θεωρηθεί ως υποπεδίο της επιστήμης των υπολογιστών και της Στατιστικής. Θα έχει ισχυρούς δεσμούς με την τεχνητή νοημοσύνη και την βελτιστοποίηση, οι οποίες παρέχουν τις μεθόδους, τη θεωρία και την εφαρμογή τους σε τομείς στο επίπεδο. Η μηχανή μάθησης χρησιμοποιείται σε μια σειρά υπολογιστικών εργασιών οπου σχεδιάσμένοι και προγραμματισμένοι σαφής, με βάση κανόνες αλγόριθμοι είναι ανέφικτοι. Παραδείγματα εφαρμογών περιλαμβάνουν φίλτρο spam, οπτική αναγνώριση χαρακτήρων (OCR), μηχανές αναζήτησης και υπολογιστική όραση. Η μηχανή μάθησης μερικές φορές συγχέεται με εξόρυξη δοδομένων, παρόλο που εστιάζει περισσότερο στην διερευνητική ανάλυση δεδομένων. Η μηχανή μάθησης και ανάγνωσης σχεδίου "μπορεί να θεωρηθεί ως διπλή όψη του ίδιου πεδίου."
Υπολογιστική Βιολογία
Η υπολογιστική Βιολογία περιλαμβάνει την ανάπτυξη και την εφαρμογή των αναλυτικών στοιχείων και θεωρητικών μεθόδων, μαθηματικών μοντέλων και υπολογιστικών τεχνικών προσομοίωσης για τη μελέτη των βιολογικών, συμπεριφορικών και κοινωνικών συστημάτων. The field is broadly defined and includes foundations in computer science, applied mathematics, animation, statistics, biochemistry, chemistry, biophysics, molecular biology, genetics, genomics, ecology, evolution, anatomy, neuroscience, and visualization.
Υπολογιστική Βιολογία είναι διαφορετική από τον βιολογικό υπολογισμό, ο οποίος είναι ένα υποπεδίο της επιστήμης των υπολογιστών και της μηχανικής υπολογιστών χρησιμοποιώντας βιομηχανολογία και βιολογία για την κατασκευή υπολογιστών, αλλά είναι παρόμοια με την βιοπληροφορική, η οποία είναι μια διεπιστημονική επιστήμη που χρησιμοποιούν υπολογιστές για την αποθήκευση και την επεξεργασία βιολογικών δεδομένων.
Υπολογιστική γεωμετρία
Η υπολογιστική γεωμετρία είναι ένας κλάδος της επιστήμης των υπολογιστών που αφιερώνεται στη μελέτη των αλγορίθμων που μπορεί να δηλωθεί από την άποψη της γεωμετρίας. Μερικά καθαρά γεωμετρικά προβλήματα προκύπτουν από τη μελέτη των υπολογιστικών αλγορίθμων γεωμετρικής, και τα προβλήματα αυτά θεωρούνται επίσης να είναι μέρος της υπολογιστικής γεωμετρίας. Ενώ η σύγχρονη υπολογιστική γεωμετρία είναι μια πρόσφατη εξέλιξη, είναι ένας από τους παλαιότερους τομείς της πληροφορικής με ιστορία που εκτείνεται πίσω στην αρχαιότητα. Ένα αρχαίο πρόδρομο είναι η σανσκριτική πραγματεία Shulba Σούτρες, ή «οι κανόνες της χορδής», ότι είναι ένα βιβλίο των αλγορίθμων γραμμένο στα 800 π.Χ.. Το βιβλίο ορίζει βήμα-βήμα τις διαδικασίες για την κατασκευή γεωμετρικών αντικειμένων όπως βωμούς χρησιμοποιώντας ένα πάσσαλο και χορδή.
Ότον Ιβέκοβιτς
Ο Ότον Ιβέκοβιτς (17 Απριλίου 1869 – 4 Ιουλίου 1939) ήταν Κροάτης ζωγράφος. Απόφοιτος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στη Βιέννη, ο Ιβέκοβιτς δίδαξε αργότερα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ζάγκρεμπ. Ασχολήθηκε σε μεγάλο βαθμό με ιστορικά θέματα καθώς και με κάποια θρησκευτικά θέματα. Πολλοί από τους πίνακές του παραμένουν οι κύριες αναπαραστάσεις της κροατικής ιστορίας.
Θεωρητική Πληροφορική
Υπολογιστική γεωμετρία
Η κύρια ώθηση για την ανάπτυξη της υπολογιστικής γεωμετρίας ως επιστήμη ήταν η πρόοδος στα γραφικά υπολογιστών με τη βοήθεια υπολογιστών σχεδιασμού και την κατασκευή (CAD / CAM), αλλά και πολλά προβλήματα στην υπολογιστική γεωμετρία είναι κλασικά στη φύση, και μπορεί να προέρχονται από μαθηματική απεικόνιση. Άλλες σημαντικές εφαρμογές της υπολογιστικής γεωμετρίας περιλαμβάνουν ρομποτική (προγραμματισμό κινήσεων και προβλήματα ορατότητας), σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών (GIS) (την γεωμετρική θέση και την αναζήτηση, τον σχεδιασμό της διαδρομής), ολοκληρωμένο κύκλωμα και τον σχεδιασμό (IC γεωμετρία σχεδιασμού και ελέγχου), με τη βοήθεια υπολογιστών μηχανικής (CAE) (πλέγμα γενιά), υπολογιστής όρασης (3D ανακατασκευή).
Ότον Ιβέκοβιτς
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ότον Ιβέκοβιτς γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1869 στο Κλάνιετς, όπου τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Παρακολούθησε το γυμνάσιο για τρεισήμισι χρόνια στο Ζάγκρεμπ όπου, εκτός από την Ιστορία και την Τέχνη, παραμέλησε άλλα μαθήματα. Όταν ο αδερφός του Κίριλ πήγε σχολείο στη Βιέννη, ήθελε να πάει μαζί του και να μπει στην Ακαδημία Τέχνης, αλλά η οικογένεια δεν μπορούσε να το αντέξει οικονομικά. Αντίθετα, ξεκίνησε τις σπουδές του στην τέχνη στο Ζάγκρεμπ με τον Φέρντο Κουικέρες, έναν Κροάτη ζωγράφο γαλλικής καταγωγής. Ωστόσο, δεν εγκατέλειψε τα σχέδιά του και κέρδισε αρκετά χρήματα το φθινόπωρο και τον χειμώνα, για να πάει στη Βιέννη την άνοιξη.
Θεωρητική Πληροφορική
Θεωρία της Πληροφορίας
Η θεωρία της πληροφορίας είναι ένας κλάδος των εφαρμοσμένων μαθηματικών, των ηλεκτρολόγων μηχανικών και της επιστήμης των υπολογιστών που αφορούν την ποσοτικοποίηση των πληροφοριών. Η θεωρία της πληροφορίας αναπτύχθηκε από τον Claude E. Shannon που βρήκε τα θεμελιώδη όρια σχετικά με την λειτουργία επεξεργασίας σήματος, όπως συμπίεση των δεδομένων,την αξιοπιστία της αποθήκευσης και την επικοινωνία δεδομένων. Από την ίδρυσή της έχει διευρυνθεί να βρει εφαρμογές σε πολλούς άλλους τομείς  συμπεριλαμβανομένων στατιστική συμπερασματολογία, επεξεργασία φυσικής γλώσσας , κρυπτογραφία , νευροβιολογία ,  εξέλιξη και τη λειτουργία  των μοριακών κωδικών , την επιλογή μοντέλου στην οικολογία , Θερμοδυναμικής,  κβαντικών υπολογιστών , γλωσσολογία , εντοπισμού λογοκλοπής,  την αναγνώριση προτύπων , την ανίχνευση ανωμαλιών και άλλων μορφών ανάλυσης δεδομένων.
Ότον Ιβέκοβιτς
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Όταν έφτασε στη Βιέννη πήρε ένα θερινό εξάμηνο ως φιλοξενούμενος φοιτητής. Στα μέσα του 1888 ο Ιβέκοβιτς έγινε τακτικός μαθητής. Μέχρι το 1890 σπούδασε με τον Κρίστιαν Γκρίπενκερλ. Μετά από αυτό, αποφάσισε να ειδικευτεί στη ζωγραφική της ιστορίας και σπούδασε με τον Γιόσεφ Ματίας Τρένκβαλντ. Μετά από αίτημα του δασκάλου του, απομακρύνθηκε από το θερινό εξάμηνο λόγω συχνών καβγάδων με άλλους καθηγητές της Ακαδημίας. Το 1886 επανέλαβε την εξειδίκευσή του στη ζωγραφική της ιστορίας, αυτή τη φορά με τον Αύγουστο Αϊζενμένγκερ. Αργότερα, ο Ιβέκοβιτς έλαβε υποτροφία από την Ακαδημία και την επαρχιακή κυβέρνηση του Ζάγκρεμπ. Το 1892, με την υποστήριξη του Ιζιντόρ Κρσνιάβι, ο Ιβέκοβιτς συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Αφού ο Κρσνιάβι έκανε απαινετικά σχόλια για τους πίνακες της ιστορίας του Ιβέκοβιτς, τον συνέστησε στον φίλο του Φέρντιναντ Κέλερ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Καρλσρούης το 1892.
Εργασία
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Άφιξη [[Κροάτες|Κροατών στην Αδριατική Θάλασσα]] Μετά την ολοκλήρωση της ειδικότητάς του, ο Ιβέκοβιτς επέστρεψε στην Κροατία όπου διορίστηκε αμέσως καθηγητής ζωγραφικής σε ένα λύκειο. Την επόμενη χρονιά ήταν δάσκαλος στη Σχολή Χειροτεχνίας, η οποία του πλήρωνε τα βασικά έξοδα διαβίωσης. Η πιο παραγωγική περίοδος του Ιβέκοβιτς διήρκεσε από το 1894 έως το 1900, αν και η εντατική του δραστηριότητα δεν σταμάτησε ούτε μετά το 1900. Στις αρχές του νέου αιώνα, η ζωγραφική του παρουσιάστηκε στην Παγκόσμια Έκθεση στο Παρίσι.
Το 1901, ο Ιβέκοβιτς και ο Μάτο Σελέστιν Μέντοβιτς εργάστηκαν στις εικονογραφήσεις για το επικό ποίημα Judita του Μάρκο Μάρουλιτς. Επιπλέον, ο Ιβέκοβιτς εικονογράφησε το μυθιστόρημα του Αουγκούστ Τσενόα  Zlatarevo Zlato (Ο χρυσός των χρυσοχόων) και συμμετείχε ενεργά στη Μάτιτσα Χρβάτσκα ως γραφίστας. Το 1903 ζωγράφισε τους ιδρυτές της Μάτιτσα σε έναν μεγάλο καμβά που μπορεί να δει κανείς ακόμα στα κεντρικά γραφεία της Μάτιτσα στο Ζάγκρεμπ. Εργάστηκε επίσης στο θέατρο ως ενδυματολόγος και σκηνογράφος και, το 1904, συμμετείχε στη δημιουργία του καλλιτεχνικού συλλόγου «Λάντα». αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Εκτέλεση του Ματίγια Γκούμπετς Το 1908, η Σχολή Χειροτεχνίας μετατράπηκε σε ακαδημία τέχνης, όπου ο Ιβέκοβιτς δίδασκε σχέδιο και ζωγραφική μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1927. Το 1909 πήρε άδεια (σαμπάτικαλ) και ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να εργαστεί στην κροατική ενορία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στο Κάνσας Σίτι, όπου ζωγράφισε οροφές και τοίχους με δεκαπέντε διάφορες σκηνές. Με την ολοκλήρωση της δουλειάς, ταξίδεψε στην αμερικανική Δύση, καταγράφοντας σκηνές από τη ζωή των καουμπόηδων και των Ινδιάνων. Δημοσίευσε αναφορές των ταξιδιών του στο περιοδικό Vienac το 1911. Την ίδια χρονιά αποχώρησε από το Κροατικό Λαϊκό Αγροτικό Κόμμα, όπου ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη.
Μετά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ιβέκοβιτς πήγε στο μέτωπο ως πολεμικός ανταποκριτής. Από τον Ιούνιο του 1915 έως τον Σεπτέμβριο του 1918, βρισκόταν στα πεδία των μαχών στο Σότσι, τη Γαλικία και τη Σερβία, καταγράφοντας σκηνές από τη στρατιωτική ζωή. Εισήλθε στην υπηρεσία της πολεμικής προπαγάνδας το 1915, αφού η Βασιλική Κυβέρνηση της Γης στο Ζάγκρεμπ τον χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει τον πίνακα Naša pukovnija pred Jajcem («Το σύνταγμά μας πριν από το Γιάιτσε»).
Θεωρητική Πληροφορική
Κρυπτογραφία
Κρυπτογραφία είναι η πρακτική και η μελέτη των τεχνικών για την ασφαλή επικοινωνία με την παρουσία τρίτων (που ονομάζονται αντίπαλοι). Γενικότερα, πρόκειται για την κατασκευή και την ανάλυση των πρωτοκόλλων που ξεπερνούν την επιρροή των αντιπάλων και τα οποία σχετίζονται με διάφορες πτυχές της ασφάλειας των πληροφοριών, όπως το απόρρητο των δεδομένων, την ακεραιότητα των δεδομένων,την πιστοποίηση και τη μη αποκήρυξη. Η σύγχρονη κρυπτογραφία τέμνει τις επιστήμες των μαθηματικών, της επιστήμης των υπολογιστών και των ηλεκτρολόγων μηχανικών.Οι εφαρμογές της κρυπτογραφίας περιλαμβάνουν κάρτες ΑΤΜ, κωδικούς πρόσβασης του υπολογιστή και το ηλεκτρονικό εμπόριο.
Ότον Ιβέκοβιτς
Τελευταία χρόνια
Μετά τον πόλεμο, πούλησε το σπίτι του στην οδό Γιούριεβσκα στο Ζάγκρεμπ και αγόρασε το κάστρο του Βέλικι Τάμπορ. Το κάστρο ήταν σε πολύ κακή κατάσταση και απαιτούσε αρκετούς τεχνίτες για να κάνουν τις εργασίες επισκευής. Η οικογένεια Ιβέκοβιτς έζησε στο Βέλικι Τάμπορ μέχρι το 1935 και πούλησε το κάστρο το 1938. Ο Ότον πέρασε τον τελευταίο χρόνο της ζωής του με τον αδελφό του Άλμπιν στο Κλάνιετς.
Θεωρητική Πληροφορική
Κρυπτογραφία
Η σύγχρονη κρυπτογραφία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην μαθηματική θεωρία και την πρακτικη επιστήμη των υπολογιστών. Οι κρυπτογραφικοί αλγόριθμοι σχεδιάστηκαν γύρω από την υπολογιστικές σκληρές παραδοχές, κατασκευάζοντας τέτοιους αλγορίθμους που  είναι δύσκολο να σπάσουν στην πράξη από οποιονδήποτε αντίπαλο. Είναι θεωρητικά δυνατό να σπάσει ένα τέτοιο σύστημα, αλλά αυτό είναι ανέφικτο να το συμβεί από οποιοδήποτε γνωστό πρακτικό μέσο. Ως εκ τούτου, τα συστήματα αυτά ονομάζονται υπολογιστικά ασφαλής.Οι θεωρητικές εξελίξεις π.χ. οι βελτιώσεις στη παραγοντοποίηση των ακεραίων αλγορίθμων και η ταχύτερη τεχνολογία των υπολογιστών απαιτούν αυτές τις  λύσεις και πρέπει να προσαρμόζονται συνεχώς. Υπάρχουν συστήματα πληροφοριών θεωρητικά ασφαλείς που Πρότυπου: Δεν είναι τυπογραφικό λάθος δεν μπορεί να σπάσει ακόμη και με απεριόριστη υπολογιστική δύναμη—ένα παράδειγμα είναι το one-time pad—αλλά τα συστήματα αυτά είναι πιο δύσκολο να εφαρμοστούν από τις καλύτερα θεωρητικά εύθραυστα αλλά υπολογιστικά ασφαλείς μηχανισμούς.
Ότον Ιβέκοβιτς
Τελευταία χρόνια
Ο Ιβέκοβιτς πέθανε στις 4 Ιουλίου 1939 στο Κλάνιετς.
Θεωρητική Πληροφορική
Κβαντικός υπολογισμός
Ένας κβαντικός υπολογιστής είναι ένα σύστημα υπολογισμού το οποίο κάνει άμεση χρήση κβαντικών φαινομένων, όπως η υπέρθεση και η εμπλοκή, ώστε να επεξεργαστεί δεδομένα. Οι κβαντικοί υπολογιστές διαφέρουν από τους ψηφιακούς υπολογιστές που βασίζονται σε τρανζίστορ. Ενώ οι ψηφιακοί υπολογιστές απαιτούν τα δεδομένα να είναι κωδικοποιημένα σε δυαδική μορφή ψηφίων (bits), καθένα από τα οποία παίρνουν πάντα μία από τις δύο καθορισμένες καταστάσεις (0 ή 1), οι κβαντικοί υπολογιστές χρησιμοποιούν qubits (κβαντικά bits), τα οποία μπορούν να παίρνουν πολλές καταστάσεις. Ένα θεωρητικό μοντέλο κβαντικής μηχανής είναι η μηχανή Τούρινγκ, γνωστή και ως η καθολική κβαντική μηχανή. Οι κβαντικοί υπολογιστές μοιράζονται θεωρητικές ομοιότητες με τους μη-προσδιοριστούς και πιθανοτικούς υπολογιστές· ένα παράδειγμα είναι η δυνατότητα να βρίσκεται ταυτόχρονα σε περισσότερες από μία κατάσταση. Ο κλάδος των κβαντικών υπολογιστών εισήχθη για πρώτη φορά από τον από τον Yuri Manin το 1980 και τον Richard Feynman το 1982. Ένας κβαντικός υπολογιστής με περιστροφές ως κβαντικά bits, επίσης σχεδιάστηκε για χρήση ως ένα κβαντικό χωροχρόνο το 1968.
Ότον Ιβέκοβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες ζωγράφοι
Θεωρητική Πληροφορική
Κβαντικός υπολογισμός
Το 2014, η κβαντική πληροφορική βρίσκεται ακόμα στο ξεκίνημα αλλά έχουν διεξαχθεί πειράματα στα οποία εκτελέστηκαν κβαντικοί υπολογισμοί σε έναν πολύ μικρό αριθμό qubits. Η πρακτική και η θεωρητική έρευνα συνεχίζεται, και πολλές εθνικές κυβερνήσεις και στρατιωτικές υπηρεσίες τις χρηματοδωτούν, στηρίζοντας έτσι την κβαντική υπολογιστική έρευνα για την ανάπτυξη κβαντικών υπολογιστών, τόσο για πολιτικούς όσο και για λόγους εθνικής ασφαλείας, όπως κρυπτανάλυσης.
Υπολογιστική θεωρία αριθμού
Η υπολογιστική θεωρία αριθμού, επίσης γνωστή ως αλγοριθμική θεωρία αριθμού, είναι η μελέτη των αλγορίθμων για τους θεωρητικούς υπολογισμούς αριθμού. Το πιό γνωστό πρόβλημα στον τομέα είναι η παραγοντοποίηση ακέραιων αριθμών.
Συμβολικός υπολογισμός
Η άλγεβρα υπολογιστών, αποκαλούμενη επίσης ως  συμβολικός υπολογισμός ή αλγεβρικός υπολογισμός είναι μια επιστημονική περιοχή η οποία αναφέρεται στη μελέτη και την ανάπτυξη των αλγορίθμων και του λογισμικού για το χειρισμό των μαθηματικών εκφράσεων και άλλων μαθηματικών αντικειμένων. Αν και, μιλώντας κατάλληλα, η άλγεβρα υπολογιστών πρέπει να είναι υποπεδίο του επιστημονικού υπολογισμού ,θεωρούνται γενικά ως ευδιάκριτοι τομείς  επειδή  ο επιστημονικός υπολογισμός είναι συνήθως βασισμένος στον αριθμητικό υπολογισμό με τους κατά προσέγγιση αριθμούς κινητής υποδιαστολής, ενώ ο συμβολικός  υπολογισμός υπογραμμίζει  τον ακριβή υπολογισμό με τις εκφράσεις περιέχοντας τις μεταβλητές που δεν έχουν οποιαδήποτε δεδομένη αξία και χειρίζονται έτσι ως σύμβολα (επομένως  το όνομα  του  συμβολικού  υπολογισμού).
Σημασιολογία προγράμματος
Στη θεωρία γλώσσας προγραμματισμού, η σημασιολογία είναι ο τομέας ενδιαφερόμενος για την αυστηρή μαθηματική μελέτη της έννοιας των γλωσσών προγραμματισμού .Κάνει έτσι  με την  αξιολόγηση της έννοιας των συντακτικά νομικών σειρών που καθορίζεται από μια συγκεκριμένη γλώσσα προγραμματισμού, παρουσιάζοντας τον υπολογισμό σχετικό. Σε αυτή την περίπτωση ότι η αξιολόγηση θα ήταν συντακτικά παράνομων σειρών, το αποτέλεσμα θα ήταν μη-υπολογίσιμο.Η σημασιολογία περιγράφει τις διαδικασίες που ένας υπολογιστής ακολουθεί κατά εκτέλεση ενός προγράμματος σε εκείνη την συγκεκριμένη γλώσσα.Αυτό μπορεί να παρουσιαστεί με την  περιγραφή της σχέσης μεταξύ της εισαγωγής και της παραγωγής ενός προγράμματος  ή μια εξήγηση για το πώς το πρόγραμμα θα εκτελέσει σε μια ορισμένη πλατφόρμα, ως εκ τού του δημιουργώντας  ένα πρότυπο του υπολογισμού.
Επίσημες μέθοδοι
Οι επίσημες μέθοδοι είναι ένα ιδιαίτερο είδος βασισμένων στα μαθηματικά τεχνικών για την προδιαγραφή,  την ανάπτυξη και την επαλήθευση του λογισμικού  και των συστημάτων υλικού. Η χρήση των επίσημων μεθόδων για το σχέδιο λογισμικού και υλικού παρακινείται από την προσδοκία που, όπως σε άλλες ειδικότητες εφαρμοσμένης μηχανικής, που εκτελούν την κατάλληλη μαθηματική ανάλυση μπορεί να συμβάλει στην αξιοπιστία και την ευρωστία ενός σχεδίου.
Οι επίσημες μέθοδοι περιγράφονται καλύτερα ως εφαρμογή ενός αρκετά ευρέος φάσματος των θεωρητικών βασικών αρχών πληροφορικής,ιδίως  υπολογισμοί λογικής,  επίσημες γλώσσες,θεωρία αυτομάτων, και σημασιολογία προγράμματος, αλλά και συστήματα τύπων και αλγεβρικοί τύποι  στοιχείων στα προβλήματα στο λογισμικό  και  την  προδιαγραφή και την επαλήθευση υλικού.
Θεωρία αυτομάτων
Η θεωρία αυτομάτων είναι η μελέτη της αφηρημένης μηχανικής και των αυτoμάτων, καθώς και τα υπολογιστικά προβλήματα που μπορούν να επιλυθούν με τη χρήση αυτών. Είναι μια θεωρία στη θεωρητική επιστήμη των υπολογιστών, με Διακριτά Μαθηματικά (ένα τμήμα των Μαθηματικών καθώς επίσης και της Επιστήμης Υπολογιστών). Η λέξη αυτόματα προέρχεται από την ελληνική λέξη αὐτόματα, που σημαίνει "αυτενεργό".
Η θεωρία αυτομάτων είναι η μελέτη της αυτο-λειτουργίας των εικονικών μηχανών για να βοηθήσουν στην κατανόηση της λογικής διεργασίας εισόδου και εξόδου, με ή χωρίς ενδιάμεσο στάδιο(α) του υπολογισμού (ή οποιαδήποτε λειτουργία / διαδικασία).
Θεωρία Κωδικοποίησης
Η θεωρία κωδικοποίησης είναι η μελέτη των ιδιοτήτων και της καταλληλότητας των κωδικών για μια συγκεκριμένη εφαρμογή. Οι κωδικοί χρησιμοποιούνται για τη συμπίεση δεδομένων, κρυπτογραφία, διόρθωσης σφαλμάτων και, πιο πρόσφατα, για την κωδικοποίηση του δικτύου. Οι κωδικοί μελετώνται από διάφορους επιστημονικούς κλάδους, όπως η θεωρία της πληροφορίας, ηλεκτρονική μηχανική, μαθηματικών και από την πληροφορική, με σκοπό την σχεδίαση και υλοποίηση αποδοτικών και αξιόπιστων μεθόδων μετάδοσης δεδομένων. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την αφαίρεση των πλεονασμών και τη διόρθωση (ή ανίχνευσης) των σφαλμάτων στα μεταδιδόμενα δεδομένα.
Υπολογιστική Θεωρία Μάθησης
Τα θεωρητικά αποτελέσματα στην μηχανική μάθηση ασχολούνται κυρίως με έναν τύπο της επαγωγικής μάθησης που ονομάζεται εποπτευόμενη μάθηση. Στην επιβλεπόμενη μάθηση, ένας αλγόριθμος δίνει δείγματα που επισημαίνονται με κάποιο χρήσιμο τρόπο. Για παράδειγμα, τα δείγματα θα μπορούσανε να είναι περιγραφές των μανιταριών και οι ετικέτες να δείχνουν εάν τα μανιτάρια είναι φαγώσιμα ή όχι. Ο αλγόριθμος παίρνει αυτά τα προηγουμένως επισημασμένα δείγματα και τα χρησιμοποιεί για να φτιάξει έναν ταξινομητή. Αυτός ο ταξινομητής είναι μια λειτουργία που εκχωρεί ετικέτες στα δείγματα, συμπεριλαμβανομένων των δειγμάτων που δεν έχουν ποτέ παρατηρηθεί προηγουμένως από τον αλγόριθμο. Ο στόχος του εποπτευόμενου αλγόριθμου μάθησης είναι η βελτιστοποίηση ως ενός σημείου της απόδοσης, όπως την ελαχιστοποίηση του αριθμού των λαθών που έγιναν σε νέα δείγματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυπικές επιστήμες
Φρίντριχ Τσάντερ
Ο Γκέοργκ Άρθουρ Κόνσταντιν Φρίντριχ Τσάντερ (Georg Arthur Constantin Friedrich Zander) ( Фридрих Артурович Цандер  , tr. Fridrikh Arturovich Tsander ; Frīdrihs Canders   , 11 Αυγούστου 1887    - 28 Μαρτίου 1933), ήταν ένας Γερμανός από τη Βαλτική, πρωτοπόρος στην πυραυλική και διαστημικές πτήσεις στη Ρωσική Αυτοκρατορία και τη Σοβιετική Ένωση. Σχεδίασε τον πρώτο πύραυλο υγρού καυσίμου, που εκτοξεύτηκε στη Σοβιετική Ένωση, το GIRD -X, και έκανε πολλές σημαντικές θεωρητικές συνεισφορές στο δρόμο προς το διάστημα.
Βιογραφία
Ο Τσάντερ γεννήθηκε στη Ρίγα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σε μια κοινότητα της Βαλτικής Γερμανίας. Ο πατέρας του Άρθουρ Γκέοργκ Τσάντερ (Arthur Georg Zander) ήταν γιατρός, αλλά ο Φρίντριχ Τσάντερ γοητεύτηκε από άλλες φυσικές επιστήμες. Ο Τσάντερ εγγράφηκε στο αστικό τεχνικό γυμνάσιο της Ρίγας το 1898, για ένα επταετές πρόγραμμα στο οποίο ήταν κορυφαίος μαθητής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εξοικειώθηκε με το έργο του Κωνσταντίνου Τσιολκόφσκι και το διαστημικό ταξίδι έγινε το σημαντικότερο επιστημονικό του πάθος. Ενώ σπούδαζε μηχανική στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Ρίγας, πραγματοποίησε υπολογισμούς τροχιάς για μια πτήση προς τον Άρη. Ο Άρης κράτησε μια ιδιαίτερη γοητεία για τον Τσάντερ και η φράση «Προώθηση στον Άρη!» (Вперед, на Марс!) έγινε το διάσημο σύνθημά του.
Επιστημονικές συνεισφορές
μικρογραφία| Φρίντριχ Τσάντερ Το 1908, σημείωσε τα προβλήματα των διαπλανητικών ταξιδιών στα οποία αντιμετώπισε θέματα, όπως η υποστήριξη της ζωής και έγινε ο πρώτος που πρότεινε την ανάπτυξη φυτών σε θερμοκήπια πάνω σε ένα διαστημικό σκάφος. Το 1911, δημοσίευσε σχέδια για ένα διαστημικό σκάφος, που κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας εύφλεκτα κράματα αλουμινίου στη δομή του, που θα απογειώνονταν σαν ένα συμβατικό αεροσκάφος και έπειτα έκαψαν τα φτερά του για καύσιμα καθώς έφτασε στην ανώτερη ατμόσφαιρα και δεν τα χρειάζονταν πλέον. Το 1921, παρουσίασε το υλικό του στην Ένωση Εφευρετών (AIIZ), όπου συνάντησε και συζήτησε το διαστημικό ταξίδι με τον VI Lenin, ο οποίος παρευρέθηκε στο συνέδριο. Το 1924, το δημοσίευσε στο περιοδικό Technology and Life (Tekhnika i Zhizn).
Το 1924 ήταν μια ιδιαίτερα δραστήρια χρονιά για τον Τσάντερ. Το προηγούμενο έτος, ο Hermann Oberth είχε δημοσιεύσει το σημαντικό θεωρητικό έργο "Die Rakete zu den Planetenräumen" ("Ο πύραυλος στον διαπλανητικό χώρο"), ο οποίος με τη σειρά του εισήγαγε τον Τσάντερ και άλλους Ρώσους ενθουσιώδεις στο πρωτοποριακό έργο του Robert Goddard ("Μια Μέθοδος του προσέγγισης πολύ μεγάλων υψομέτρων" που δημοσιεύθηκε το 1919). Ο Τσάντερ το εκμεταλλεύτηκε προωθώντας το έργο του Τσιολκόφσκι  και αναπτύσσοντάς το περαιτέρω. Μαζί με τον Βλαντιμίρ Βετσίνκιν (Vladimir Vetchinkin) και μέλη μιας λέσχης πυραύλων στην ακαδημία της αεροπορίας, ίδρυσε την Εταιρεία Μελετών Διαπλανητικών Ταξιδιών. Σε μια πρώιμη δημοσίευση, θα ήταν οι πρώτοι, που θα πρότειναν τη χρήση της ατμόσφαιρας της Γης ως έναν τρόπο φρεναρίσματος ενός διαστημικού σκάφους, που επιστρέφει στη Γη. Την ίδια χρονιά, ο Τσάντερ κατέθεσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στη Μόσχα για έναν φτερωτό πύραυλο, που πίστευε ότι θα ήταν κατάλληλος για διαπλανητική πτήση και τον Οκτώβριο έδωσε διάλεξη στο Ινστιτούτο της Μόσχας σχετικά με τη δυνατότητα να φτάσει στον Άρη με πύραυλο. Κατά την ανάκριση μετά τη διάλεξη, συνόψισε τη σημασία της κατάκτησης αυτού του πλανήτη ειδικότερα: «επειδή έχει μια ατμόσφαιρα και την ικανότητα να στηρίζει τη ζωή. Ο Άρης είναι επίσης γνωστός ως «το κόκκινο αστέρι» και αυτό είναι το έμβλημα του μεγάλου σοβιετικού στρατού μας».
Γύρω από αυτό το διάστημα, ο Τσάντερ έγινε ο πρώτος, που πρότεινε το ηλιακό πανί ως μέσο προώθησης διαστημικών σκαφών, αν και ο Γιοχάνες Κέπλερ είχε προτείνει ένα ηλιακό ιστιοφόρο τον 17ο αιώνα.
Το 1925 ο Τσάντερ παρουσίασε μια εφημερίδα, "Προβλήματα πτήσης με αεροπλάνο: διαπλανητικές πτήσεις", στην οποία πρότεινε ότι ένα διαστημικό σκάφος, που ταξιδεύει μεταξύ δύο πλανητών, θα μπορούσε να επιταχυνθεί στην αρχή της πορείας του και να επιβραδυνθεί στο τέλος της τροχιάς του χρησιμοποιώντας το βαρύτητα των φεγγαριών των δύο πλανητών - μια μέθοδο γνωστή ως βαρυτική υποβοήθηση. Ο Τσάντερ έδειξε τη βαθιά κατανόησή του για τη φυσική πίσω από την ιδέα και προέβλεψε το πλεονέκτημα, που μπορούσε να παίξει για διαπλανητικά ταξίδια, με ένα όραμα πολύ μπροστά από τους συγχρόνους του.
Το 1929-1930, ενώ ήταν στο IAM, ο Τσάντερ δούλεψε πάνω στον πρώτο του κινητήρα, OR-1, ο οποίος έτρεχε με συμπιεσμένο αέρα και βενζίνη και βασιζόταν σε ένα τροποποιημένο καυστήρα. Δίδαξε επίσης μαθήματα στο Ινστιτούτο Αεροπορίας της Μόσχας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το 1931, ο Τσάντερ ήταν ιδρυτικό μέλος του GIRD (Ομάδα για τη Μελέτη της Αντιδραστικής Κίνησης) (Группа изучения реактивного движения (ГИРД)) στη Μόσχα. Ως επικεφαλής της ταξιαρχίας # 1, ο Τσάντερ εργάστηκε στον πυραυλικό κινητήρα OR-2 (GIRD-02), για να τροφοδοτήσει τον φτερωτό πυραύλο κρουζ "216". Εργάστηκε επίσης στον κινητήρα και τον πύραυλο GIRD-10, ο οποίος πέταξε με επιτυχία στις 25 Νοεμβρίου 1933. Ο Τσάντερ είχε σχεδιάσει τον πύραυλο, αλλά δεν έζησε, για να τον δει να πετάει, επειδή πέθανε από τύφο τον Μάρτιο του ίδιου έτους στην πόλη Κισλοβόντσκ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σοβιετικοί εφευρέτες Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες Κατηγορία:Σοβιετικοί μηχανικοί Κατηγορία:Γερμανοί της Βαλτικής
Ιωάννης Αθηνογένης
Ο Ιωάννης Αθηνογένης (1878 - 1953) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Γεώργιου Αθηνογένη, τραπεζίτη, και της Μαρίας Σκουλούδη, αδερφής του Στέφανου Σκουλούδη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα. Διετέλεσε πρόεδρος του δ.σ. της Εμπορικής Τράπεζας και της Εταιρείας Διαχείρισης Υπεγγύων Προσόδων, νομάρχης Θεσσαλονίκης (1915 - 1917) και μέλος του δ.σ. της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής. Την περίοδο 1921 - 1922 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα ως πληρεξούσιος υπουργός στη Διεθνή Επιτροπή Επανορθώσεων στο Παρίσι και στη Συνδιάσκεψη στη Χάγη. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 εξελέγη βουλευτής Λακωνίας.
Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Κανακάρη - Ρούφου, κόρη του Αθανάσιου Κανακάρη - Ρούφου, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Αθηνογένη Κατηγορία:Οικογένεια Ρούφου Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
Μεταφορές στην Κορνουάλη
μικρογραφία| Δρόμος, σιδηρόδρομος και κανάλι δίπλα στο λιμάνι Παρ. Η εξέλιξη των μεταφορών στην Κορνουάλη έχει διαμορφωθεί από τις ισχυρές θαλάσσιες, μεταλλευτικές και βιομηχανικές παραδόσεις της κομητείας και μεγάλο μέρος της υποδομής μεταφορών αντικατοπτρίζει αυτή την κληρονομιά.
Ωστόσο, με την πτώση της μεταλλευτικής δραστηριότητας και της βιομηχανίας τον τελευταίο αιώνα, οι μεταφορές στην Κορνουάλη έχουν επικεντρωθεί στην κάλυψη των αναγκών του τουρισμού. Ένα παράδειγμα αυτού είναι η βελτίωση της εθνικής οδού Α30: ο δρόμος αναβαθμίστηκε σε οδό ταχείας κυκλοφορίας με δύο λωρίδες ανα κατεύθυνση αλλά χρησιμοποιείται κυρίως το καλοκαίρι.
Στην περίπτωση του σιδηροδρομικού συστήματος, αν και η Κορνουάλη έχει χάσει μέρος του σιδηροδρομικού της δικτύου μετά την εθνικοποίηση το 1948, τα πήγε καλύτερα από πολλές άλλες αγροτικές περιοχές της Αγγλίας. Εν μέρει, αυτό συμβαίνει επειδή πολλές γραμμές της Κορνουάλης εξυπηρετούν προορισμούς διακοπών και αποτελούν από μόνες τους έλξη επισκεπτών.
Γενική κατάσταση
δεξιά|μικρογραφία| Η γέφυρα Ταμάρ (φόντο) και η γέφυρα Royal Albert (πρώτο πλάνο) συνδέουν την Κορνουάλη οδικά και σιδηροδρομικά με την Αγγλία. Το δίκτυο εσωτερικών μεταφορών αποτελείται από οριζόντιους μεταφορικούς άξονες (τις εθνικές οδούς Α30, Α38 και Α39 [αν και ο Α39 δεν χαρακτηρίζεται πλέον ως τέτοια] και την πρώην κύρια γραμμή του Great Western Railway μέσω της Κορνουάλης) από τους οποίους οι δευτερεύοντες δρόμοι και οι σιδηροδρομικές γραμμές διακλαδώνονται προς τα λιμάνια και τα θέρετρα της ακτής.
Ως θαλάσσια κομητεία, τα λιμάνια και οι θαλάσσιες μεταφορές ήταν κάποτε ζωτικής σημασίας για την ευημερία της Κορνουάλης: ωστόσο, είναι λιγότερο σημαντικά τώρα. Η αλιεία, επίσης, ήταν παραδοσιακά ένας σημαντικός οικονομικός κλάδος και το Νιούλυν παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αλιευτικά λιμάνια στη νότια Βρετανία και σημαντικό κέντρο διανομής ψαριών και οστρακοειδών στην ηπειρωτική Ευρώπη. Τα ψάρια άλλοτε αποτελούσαν σημαντικό φορτίο για τους σιδηροδρόμους της Κορνουάλης, αλλά πλέον μεταφέρονται οδικώς.
Εκτός από το Νιούλυν, πολλά άλλα λιμάνια (ιδίως το Πάντστου) και επίσης το Νιουκέυ εξυπηρετούν την εμπορική αλιεία σε μικρότερη κλίμακα. Πολλά ακόμη μικρά λιμάνια χρησιμοποιούνται για αλιεία αναψυχής.
Η ακτογραμμή της Κορνουάλης παρουσιάζει μεγάλη ανομοιομορφία (ιδιαίτερα στο νότο) με μεγάλες εκβολές ποταμών και ρίες (πλημμυρισμένες κοιλάδες ποταμών), έτσι οι διαβάσεις πορθμείων της Κορνουάλης αποτελούν σημαντικό μέρος των σημερινών μεταφορών. Τα Νησιά Σίλι είναι προσβάσιμα δια θαλάσσης από το Πενζάνς.
Οδικές μεταφορές στην Κορνουάλη
μικρογραφία| Εθνικές οδοί στην Κορνουάλη. κάντε κλικ για μεγέθυνση μικρογραφία| Κυκλικός κόμβος Κάρλαντ Κρος μικρογραφία| Η A30, η κύρια διαδρομή ανατολής-δύσης μέσω της Κορνουάλης μικρογραφία| Πινακίδα Μίλορ Μπρίτζ που παρέχεται από την Ένωση Αυτοκινήτων Η Κορνουάλη είναι μια από τις λίγες αγγλικές κομητείες χωρίς αυτοκινητόδρομους. Ωστόσο διαθέτει αρκετές εθνικές οδούς που συνδέουν την κομητεία με το υπόλοιπο Ηνωμένο Βασίλειο και είναι πλέον εφικτό να οδηγήσει κάποιος απο την Γλασκώβη στο Μπόντμιν Μούρ χρησιμοποιόντας μόνο οδούς ταχείας κυκλοφορίας με διάζωμα.
Οι κύριες οδικές προσβάσεις προς την Κορνουάλη τόσο για φορτηγά όσο και για επιβατικά οχήματα είναι η A30 από το Έξετερ και η A38 από το Πλύμουθ και το νότιο Ντέβον.
Άλλες διαδρομές προς την Κορνουάλη είναι η Α39 από το Μπάρνσταπλ και το Μπίντφορντ προς το Μπάντ και από το Γουειντμπριτζ και τη νοτιοδυτική Κορνουάλη, η A3072 από το Χάτερλευ και το κεντρικό Ντέβον στο Μπάντ, και η A390 από το Τάβιστοκ στο Κάλλινγκτον και το Λίσκεαρντ.
Πρώιμες διαδρομές
μικρογραφία| Γέφυρα Πόλσον (Πόλστον). Στην προϊστορική εποχή υπήρχαν μονοπάτια στα μέσα της Κορνουάλης, εμπορικές διαδρομές μεταξύ Ιρλανδίας και Βρετάνης. Αυτά προέκυψαν λόγω της ανάγκης αποφυγής του θαλάσσιου περάσματος γύρω από το Λάντς Έντ. Από το Χέιλ στη βόρεια ακτή η διαδρομή διέσχιζε στον κόλπο του Μάουντς. Απο τις εκβολές της Κάμελ ξεκινούσαν αρκετές διαδρομές. Αυτές μετατοπίστηκαν στο Φόβευ, κοντά στο Πέντεγουαν και στον ποταμό Φάλ. Η διαδρομή ανατολής-δύσης εκτράπηκε προς τα βόρεια εξαιτίας του Μπόντμιν Μούρ. Από τον κόλπο του Μάουντς διέσχιζε τους χερσότοπους Καρνμενέλλις και Χενσμπάρρου και πιθανώς πέρναγε απο τα βορειοδυτικά του Μπόντμιν Μούρ για να συνδεθεί με την υπόλοιπη Βρετανία κοντά στο Κιλκχάμπτον. Είναι πιθανό ότι πρωτόγονοι κεντρικοί δρόμοι υπήρχαν στις αρχές του 14ου αιώνα. Στους μεσαιωνικούς χρόνους, ένας δρόμος γνωστός ως Βασιλικός Δρόμος της Κορνουάλης ξεκινούσε με τη διέλευση του ποταμού Ταμάρ από τη γέφυρα Πόλστον κοντά στο Λόνσεστον. Αυτή η γέφυρα χτίστηκε πιθανώς μετά την κατασκευή ενός κάστρου από τους Νορμανδούς κατακτητές στο Λόνσεστον. Στη συνέχεια, ο μεσαιωνικός δρόμος περνούσε από το Νταουνχέντ και το Ντάβιντστο μέσω του Κάμελφορντ (που ανακυρήχθηκε δήμος το 1259) μέχρι τη διάσχιση του ποταμού Κάμελ στο Γουέιντ (Γουέιντμπριτζ), όπου μια εβδομαδιαία αγορά και δύο ετήσιες εκθέσεις καθιερώθηκαν απο το 1312. Στη συνέχεια συνέχιζε μέσα απο Σαιντ Κόλουμπ Μέιτζορ και το Μίτσελ για να καταλήξει στο Τρούρο. Ένας άλλος μεσαιωνικός δρόμος για την Κορνουάλη ξεκινούσε απο πορθμείο Κρέμυλ, μετά το Πλύμουθ, και στη συνέχεια περνώντας απο Μίλλμπρουκ και το Κράφτχολ κατέληγε στο Λού όπου είχε κατασκευάστηκε η ομώνυμη γέφυρα το 1411-36.
Κυκλοφοριακές ροές και βελτιώσεις
Παρά την πολύ σημαντική αύξηση της κίνησης κατοίκων και επισκεπτών, οι αναβαθμίσεις αρκετών δρόμων έχουν συμβάλει αποφασιστικά στην μείωση της συμφώρησης στους κεντρικούς δρόμους.
Ειδικότερα, η αναβάθμιση της Α30 σε οδό ταχείας κυκλοφορίας με δύο λωρίδες ανα κατεύθυνση έχει μειώσει σημαντικά την κυκλοφοριακή συμφόρηση αφού πλέον παρακάμπτει όλες τις πόλεις και τις κωμοπόλεις στην διαδρομή του. Σημαντικά τεχνικά έργα στο μήκος του δρόμου περιλαμβάνουν: η παράκαμψη Λόντσεστον (1975); η παράκαμψη Μπόντμιν (1977); και η παράκαμψη Φράντον και Ίντιαν Κουίνς και η κατασκευή της A39 (1995).
Η πιο πρόσφατη αναβάθμιση του δρόμου είναι η κατασκευή 7 mi νέου δρόμου (με δύο λωρίδες ανα κατεύθυνση) στα βόρεια του Γκός Μούρ. Άνοιξε τον Ιούλιο του 2007 και βελτίωσε της κυκλοφοριακές συνθήκες σημαντικά, ειδικά στο σημείο όπου περνούσε η σιδηροδρομική γραμμή Παρ-Νιουκέι πάνω απο τον δρόμο. Περισσότερα από 30.000 οχήματα την ημέρα χρησιμοποιούν το νέο δρόμο τις καθημερινές και έως και 43.000 τα Σάββατα τον Αύγουστο.
Σε σημεία όπου ο δρόμος δεν έχει αναβαθμιστεί ακόμη σε δύο λωρίδες ανα κατεύνθυνση έχουν ωστόσο παρακαμφθεί όλα τα χωριά: για παράδειγμα, το μίλι της παράκαμψης άνοιξε το 1991 στο Ζέλα στο τμήμα Κάρλαντ Κρός προς τοΤσίβερτον Κρός.
Υπηρεσίες λεωφορείων
δεξιά|μικρογραφία| Λεωφορείας της First Kernow στο Πενζάνς το 2017 Η First Kernow, το Plymouth Citybus and Go Cornwall Bus, το Stagecoach South West, το Hopley's Coaches και το Summercourt Travel έχουν αναλάβει τον ρόλο της λεωφορειακής σύνδεσης της κομητείας και ακόμη προς το γειτονικό Ντέβον.
Από τότε που το Συμβούλιο της Κορνουάλης απέκτησε ανεπτυγμένες ευθύνες μεταφορών, κυκλοφόρησαν το εμπορικό σήμα Transport for Cornwall και αύξησαν τη χρηματοδότηση για νέα λεωφορεία στην Κορνουάλη.
Στο Truro λειτουργεί μια υπηρεσία λεωφορείων express park and ride, η οποία μεταφέρει επιβάτες από το Θριμάιλστόυν στο κέντρο της πόλης.
Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Κορνουάλη
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Η έκταση του πρώην σιδηροδρομικού δικτύου στην Κορνουάλη δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Σιδηρόδρομοι και σταθμοί στην Κορνουάλη από το 2009
Ιστορία
μικρογραφία| Η Ριβιέρα της Κορνουάλης; διαφήμηση του Great Western Railway απο το 1906 Οι σιδηρόδρομοι παραμένουν βασικό μέρος της υποδομής μεταφορών του νομού, με 37 σταθμούς εντός αυτού.
Ο Κορνουαλός μηχανικός Ρίτσαρν Τρέβιθικ (ο οποίος ανέπτυξε σταθερές ατμομηχανές υψηλής πίεσης για τις βιομηχανίες της Κορνουάλης) παρήγαγε την πρώτη σιδηροδρομική ατμομηχανή στον κόσμο το 1802 τοποθετώντας μια μηχανή σε τροχούς για να κινείται σε ράγες. Ένα τραμ με άλογα άνοιξε από το ορυχείο Πόλνταις προς το λιμάνι του Πόρτριθ το 1809 και πολλά ορύχεια ύστερα έφτιαξαν τις δικές τους γραμμές για να συνδέονται με κοντινά λιμάνια. Ο πρώτος ατμοκίνητος σιδηρόδρομος στην Κορνουάλη, ο σιδηρόδρομος Bodmin and Wadebridge, άνοιξε στις 30 Σεπτεμβρίου 1834, λιγότερο από δέκα χρόνια μετά τον πρώτο ατμοκίνητο σιδηρόδρομο στον κόσμο, το Stockton and Darlington.
Στο απόγειό του, το σιδηροδρομικό σύστημα στην Κορνουάλη έμοιαζε με το οδικό δίκτυο - κεντρικές ράχες με κλάδους προς την ακτή. Η κύρια γραμμή του Great Western Railway από το Πλύμουθ στο Πενζάνς ακολουθούσε περίπου τη διαδρομή του A38 από το Πλύμουθ στα νότια του Μπόντμιν και στη συνέχεια αυτή του A30 στο Τρούρο, Ρένρουθ και Πενζάνς από το 1859. το σύστημα του London &amp; South Western Railway (LSWR) στη βόρεια Κορνουάλη έμοιαζε με αυτό του A39 πέρα από το Κάμελφορντ από το 1895 (βλ. χάρτες).
Το σιδηροδρομικό δίκτυο της Κορνουάλης υπέστη σημαντική μείωση κατά τη δεκαετία του 1960 λόγω των περικοπών Μπίτσινγκ. Η Βόρεια Κορνουάλη επλήγη περισσότερο - ολόκληρο το πρώην σιδηροδρομικό σύστημα της Βόρειας Κορνουάλης που εξυπηρετούσε το Μπούντ, το Κάμελφροντ, το Γουέιντμπριτζ και το Πάντστο έκλεισε στις 3 Οκτωβρίου 1966 (το τμήμα Γουέιντμπριτζ-Πάντστο διατηρήθηκε για άλλους τρεις μήνες).
Στα δυτικά, η γραμμή από το Τσέισγουάτερ προς το Σαίντ Άγκνες και το Νιούκευ έκλεισε στις 4 Φεβρουαρίου 1963 μετά από μόλις 60 χρόνια ύπαρξης. Η διακλάδωση του Χέλστον (το οποίο άφηνε την κύρια γραμμή στην οδό Γκούινερ ) έκλεισε για τους επιβάτες στις 3 Οκτωβρίου 1962 και για την κυκλοφορία εμπορευμάτων δύο χρόνια αργότερα.
Γραμμές
μικρογραφία| Μια InterCity 125 που διασχίζει την οδογέφυρα Μουρσγουάτερ στην κύρια γραμμή Cornish Η κύρια γραμμή της Κορνουάλης διασχίζει το κέντρο της Κορνουάλης για 75¼ μίλια από το Πενζάνς έως το Σαλτάς, όπου συνεχίζει στη γέφυρα Royal Albert κατά μήκος του ποταμού Ταμάρ έως το Πλύμουθ στο Ντέβον. Είναι το πιο δυτικό τμήμα της διαδρομής προς το Penzance από τον σιδηροδρομικό σταθμού του Λονδίνου-Πάντινγκτον.
Όπως σημειώθηκε παραπάνω, πέντε διακλαδώσεις απο την κεντρική γραμμή εξυπηρετούν την Κορνουάλη. Τέσσερις έχουν οριστεί ως Κοινοτικές σιδηροδρομικές γραμμές και προωθούνται από τη Σιδηροδρομική Συνεργασία του Ντέβον και της Κορνουάλης. Η πέμπτη, προς το Νιούκευ, μεταφέρει Κοινοτικά δρομολόγια, αλλά η ίδια η γραμμή δεν μπορεί να προσδιοριστεί αποκλειστικά ως Κοινοτική λόγω της παρουσίας υπεραστικών και εμπορικών δρομολογίων. Αυτοί είναι:
Δείτε την πλήρη λίστα των σταθμών στο Παράρτημα 1 παρακάτω.
Υπηρεσίες
μικρογραφία|Μια τοπική υπηρεσία της Great Western Railway κοντά στο Μπόντμιν Πάρκγουει μικρογραφία| Ένα τρένο που μεταφέρει καολίνη (κινέζικο πηλό) μέσω του Γκόλαντ για εξαγωγή από το Φόβευ Οι περισσότερες υπηρεσίες εκτελούνται από τον Great Western Railway, συμπεριλαμβανομένων αρκετών τρένων προς το Λονδίνο, όπως το Cornish Riviera Express που ξεκινά το ταξίδι του το πρωί και το νυχτερινό τραίνο Night Riviera. Υπάρχουν τρεις υπηρεσίες κάθε μέρα που εκτελούνται από την CrossCountry σε προορισμούς τόσο μακριά όπως το Αμπερντίν.
Οι τυπικοί χρόνοι ταξιδιού από το Τρουρό είναι: Ρέντρουθ 13 λεπτά. ; Σαιντ Ωστέλ 17 λεπτά. Φάλμουθ 23 λεπτά. Πενζάνς 50 λεπτά. Σαιντ Άιβς 1 ώρα. Πλύμουθ 1¼ ώρα. Τα απευθείας τρένα μεγαλύτερης απόστασης χρειάζονται περίπου 2 ώρες. στο Έξετερ Σεντ Ντέιβιντς ; Μπρίστολ 3 ώρες. 20 λεπτά; Λονδίνο-Πάντινγκτον 4¾ h. Μπέρμιγχαμ 4 ώρες. 50 λεπτά; Εδιμβούργο 10 ¼ ώρα.
Η γραμμή Atlantic Coast Line προς το Νιούκευ προσφέρει υπεραστικά δρομολόγια κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Τα περισσότερα από αυτά εκτελούνται τα Σάββατα και τις Κυριακές, αλλά υπάρχει επίσης καθημερινή υπηρεσία επιστροφής από το Λονδίνο-Πάντινγκτον τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.
Μια σειρά από ειδικές εκπτώσεις και προσφορές είναι διαθέσιμες για να ενθαρρύνουν τα ταξίδια σε υπηρεσίες εκτός αιχμής, συμπεριλαμβανομένης μιας ειδικής "Devon and Cornwall Railcard" που προσφέρει εκπτώσεις στους κατοίκους της περιοχής. Το πρόγραμμα "Plus Bus" επιτρέπει την έκδοση εισιτηρίων μεταξύ τρένων και λεωφορείων σε πολλές πόλεις. Αξιοθέατα και πόλεις που δεν βρίσκονται στο τρέχον σιδηροδρομικό δίκτυο εξυπηρετούνται με λεωφορεία από σταθμούς όπως οι Μπόντμιν Πάρκγουει, Σαιντ Ωστέλ, Ρέντρουθ, Σαιντ Άιβς και Πενζάνς.
Σιδηροδρομικές εμπορευματικές μεταφορές
Οι σιδηροδρομικές εμπορευματικές μεταφορές έχουν μειωθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1950. Σήμερα, το κύριο φορτίο που ακόμη μεταφέρεται σιδηροδρομικά είναι ο καολίνης (ή όπως αποκαλείται στα αγγλικά: πηλός κίνας) από την περιοχή Σαιντ Ωστέλ και το Γκουνμπάρρου στη γραμμή Νιούκευ. Η μεταφορά του φορτίου αυτού επικεντρώνεται στην αποθήκη Σαιντ Μπλέιζυ (η οποία βρίσκεται στην δευτερεύουσα γραμμή του Νιούκευ, κοντά στο Πάρ) και στη γραμμή από το Λόστγουιθίλ έως τις αποβάθρες του Φόβευ όπου φορτώνεται ο καολίνης σε πλοία. Μια μικρή ποσότητα τσιμέντου μεταφέρεται στο Μουρσγουάτερ βόρεια του Λίσκεαρντ για διανομή στο δρόμο. Οι αποβάθρες στο Φάλμουθ είναι επίσης συνδεδεμένες με το σιδηροδρομικό δίκτυο όμως δεν υπάρχουν εμπορικά δρομολόγια.
Σημαντικά αεροδρόμια
μικρογραφία| Αεροδρόμιο Νιούκευ Το αεροδρόμιο Νιούκευ προσφέρει ή θα προσφέρει σύντομα πτήσεις προς το Μπρίστολ, Λιντς, Λονδίνο (Γκάτγουικ/Στάνστεντ), Μάντσεστερ, Νιούκαστλ, Γλασκώβη, Εδιμβούργο, Πλύμουθ, Σαουθάμπτον, Κάρντιφ και τη Νήσο του Μαν και σε προορισμούς στο εξωτερικό, όπως το Σαμπερί, το Δουβλίνο, Γενεύη, Ρέους, Σαιντ-Μπριέκ, Ντύσσελντορφ, Χιρόνα, Αλικάντε, και μία καλοκαιρινή πτήση προς την Ζυρίχη.
Το αεροδρόμιο Λάντς Έντ, που βρίσκεται κοντά στο Σαιντ Τζούστ ιν Πένβουιθ, 5 NM δυτικά του Πενζάνς, είναι το πιο νοτιοδυτικό αεροδρόμιο της ηπειρωτικής Βρετανίας. Ανήκει στην Isles of Scilly Steamship Company (ISSC). Η θυγατρική της ISSC, Land's End Airport Limited διαχειρίζεται το αεροδρόμιο και μια άλλη θυγατρική της, η Isles of Scilly Skybus, εκτελεί τακτικά δρομολόγια επιβατών στο Σαιντ Μέρυς στα Νησιά Σίλι καθώς και γραφικές πτήσεις γύρω από το δυτικό Πένβουιθ.
Κύρια πορθμεία
μικρογραφία| Το πλοίο του βασιλιά Χάρι μικρογραφία| Το Scillonian III στον στην διαδρομή μεταξύ της Σαιντ Μέρυς στα Νησιά Σίλυ και του Πενζάνς μικρογραφία| Το πορθμείο Black Tor αναχωρεί από το Πάντστου Οι δύο κύριες ακτοπλοϊκές υπηρεσίες στην Κορνουάλη είναι το Torpoint Ferry που συνδέει την Κορνουάλη και το Ντέβον και η υπηρεσία Isles of Scilly Steamship Company που συνδέει τα Νησιά Σίλι με την ηπειρωτική χώρα.
Το Torpoint Ferry είναι ένα πορθμείο που λειτουργεί με αλυσίδες που μεταφέρει αυτοκίνητα και πεζούς στις εκβολές του ποταμού Ταμάρ που συνδέει το Τόρποιντ στην Κορνουάλη με το Ντέβονπορτ στο Πλύμουθ του Ντέβον.
Η πορθμιακή υπηρεσία προς τα Νησιά Σίλι λειτουργεί εποχιακά (Μάρτιος–Νοέμβριος) από το Πενζάνς προς το λιμάνι του Σαιντ Μέρυς στα νησιά. Η εταιρεία που εκτελεί το δρομολόγιο εδρεύει στο Πε νζάνς και λειτουργεί επίσης υπηρεσία φορτίου όλο το χρόνο. Το οχηματαγωγό πλοίο της εταιρείας ονομάζεται Scillonian III και το φορτηγό πλοίο ονομάζεται Gry Maritha.
Άλλα πορθμεία
Πιο κάτω στις εκβολές του Φαλ, το St Mawes Ferry συνδέει το Σαιντ Μόβς με το Φάλμουθ και παρέχει υπηρεσίες όλο το χρόνο σε πεζούς και ποδηλάτες.
Το Fal River Links είναι μια ενοποίηση υπηρεσιών πορθμείων και πλοίων που συνδέουν το Τρούρο με το Φάλμουθ και κάνουν στάση σε μερικά παραθαλάσσια χωριά ενδιάμεσα.
Το Black Tor Ferry διασχίζει τον ποταμό Κάμελ μεταξύ Πάντστου και Ρόκ. Το πλοίο μεταφέρει μόνο πεζούς και ποδηλάτες.
Ορισμένες άλλες ακτοπλοϊκές υπηρεσίες εκτελούνται στην Κορνουάλη και οι πλήρεις λεπτομέρειες αυτών παρατίθενται στον ιστότοπο του Συμβουλίου της Κορνουάλης.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Μεταφορές στην Αγγλία Κατηγορία:Κορνουάλη
Κατάλογος έργων της Γκαλλερία Σαμπάουντα
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Γκαλλερία Σαμπάουντα (Galleria Sabauda) του Τορίνο.
Γιόργκι Ντουντζιέρσκι
Ο Γιόργκι "Γκόγκα" Ντουντζιέρσκι (Ουγγρικά: György Dungyersky, σερβικά: Ђорђе Дунђерски), ( Σρμπόμπραν, Αυστροουγγαρία 1902- 1983), ήταν Γιουγκοσλάβος, σερβικής καταγωγής, πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν ο πρώτος που θα παίξει για την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας στο κύπελλο Ντέιβις το 1927 και τρεις φορές πρωταθλητής της Ελβετίας.
Βιογραφία
Ο Ντουντζιέρσκι καταγόταν από παλιά σερβική οικογένεια οι ρίζες της οποίας πανε πολύ πίσω στην Ερζεγοβίνη απ 'όπου οι πρόγονοί του μετακινήθηκαν στο Σρμπόμπραν της Μπάτσκα τον 17ο αιώνα προσπαθώντας να ξεφύγουν από τον Οθωμανικό ζυγό. Πριν τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο μέλη της οικογένειας ζούσαν στο Νόβι Σαντ όπου διατηρούσαν υψηλές θέσεις και ανέπτυξαν επιχειρηματικές δραστηριότητας.
Ο Ντουντζιέρσκι ήταν καλά μορφωμένος και μιλούσε άπταιστα γαλλικά, λύκειο πήγε στο "Dugonics András Piarista Gimnázium" και γυμνάσιο στο Σζέγκεντ όπου έμαθε λατινικά και ουγγρικά. Για να αποφεύγει τις συγκρούσεις του Α ΄ παγκοσμίου πολέμου η οικογένεια του έφυγε στην Ελβετία όπου συνέχισε το σχολείο έως το 1922 που αποφοίτησε. Στην Ελβετία άρχισε να παίζει αντισφαίριση για να γίνει πρωταθλητής στο σχολείο που φοιτούσε. Η οικογένεια επέστρεψε στο Νόβι Σαντ αμέσως μετά τον πόλεμο και ο ίδιος ξεκίνησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, αλλά τις άφησε κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου για να επικεντρωθεί στην αντισφαίριση.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Πρώτο του επίτευγμα ήταν να κερδίσει το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Γενεύης, έπειτα έγινε πρωταθλητής Ελβετία διαδοχικά μεταξύ 1924 και 1927. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα παίξει για την εθνική ομάδα της Ελβετίας. Όταν επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία έγινε αθλητής του κροατικού συλλόγου Χάσκελ.
Πήρε μέρος για τη Γιουγκοσλαβία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι όπου στο απλό έχασε στον πρώτο γύρο. Στο διπλό με συμπαίκτη τον Ιβάν Μπάλας αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.
Το 1925 ήταν φιναλίστ στο διπλό του τουρνουά του Pizzo di Campel στην Ελβετία με συμπαίκτη τον Kyburz. Το 1926, ήταν επίσης φιναλίστ στο τουρνουά του L.T.C. της Νίκαιας, χάνοντας μόνο από τον Ουμπέρτο Μορπούργκο σε σετ. Συμμετείχε στο πρώτο επίσημο αγώνα της Γιουγκοσλαβίας στο κύπελλο Ντέιβις το 1927 με συμπαίκτη τον Ιβάν Μπάλας στο Ζάγκρεμπ κατά της Ινδίας.
Προσωπική ζωή
Μετά τη απόσυρση του από την αντισφαίριση, έγινε προπονητής αντισφαίρισης στη Γενεύη. Το 1939 επέστρεψε στο Νόβι Σαντ, αλλά δεν ήταν ποτέ σε θέση να εισέλθει στην τοπική ελίτ, παρόλο που ο ίδιος κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία από τον πατέρα του. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, του αφαιρέθηκε από το Κομουνιστικό καθεστώς το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του εκτός από κάποια τμήματα της περιουσίας του και δυο διαμερίσματα τα οποία πούλησε για βιοποριστικούς λόγους. Ο ίδιος δεν δούλευε Δεκτός από περιστασιακά σε συλλόγους η την ομοσπονδία αντισφαίρισης.