cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατάλογος προέδρων της Ινδίας
Πρόεδροι
Επεξήγηση χρωμάτων {{legend|wheat|Υπηρεσιακός Πρόεδρος (3)|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#DDDDDD|Ο Πρόεδρος ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος (5)|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#00BFFF |Υποψήφιος με το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο (INC) (7)|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FF9933 |Υποψήφιος με το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα (BJP) (1)|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend||Υποψήφιος με το Κόμμα Τζανάτα (JP) (1)|border=1px solid #AAAAAA}}
⸸-Δεν ολοκλήρωσε τη θητεία του
Παραπομπές
*
Μάικλ Τζέφρι
Ο Μάικλ Τζέφρι (Michael Jeffery, 12 Δεκεμβρίου 1937 – 18 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Αυστραλός στρατιωτικός και ο 24ος Γενικός Κυβερνήτης της Αυστραλίας, από τις 11 Αυγούστου 2003 ως το 2008.
Γεννήθηκε στη Δυτική Αυστραλία, της οποίας ήταν Κυβερνήτης από το 1993 ως το 2000. Το 1996 τιμήθηκε με τον τίτλο Companion of the Order of Australia. Νυμφεύθηκε τη Μαρλένα Κερ (Kerr) και απέκτησαν τρεις γιους.
Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα η Κουέντιν Μπράις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Αυστραλίας Κατηγορία:Αυστραλοί στρατιωτικοί
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1947
Το ΙΒ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1947 διεξήχθη στις 19 και 20 Ιουλίου 1947 στο Παναθηναϊκό Στάδιο μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1947 και περιλάμβανε δέκα αγωνίσματα. Στους αγώνες υπήρξε μεγάλη συμμετοχή από την επαρχία, όπως: Πάτρα, Βόλος, Τρίκαλα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη καθώς και από Κύπρο και Αλεξάνδρεια. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.
Πανελλήνιοι και στην Κύπρο
Λίγες ημέρες πριν από το επίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα είχαν διεξαχθεί στην Κύπρο αγώνες που ονομάστηκαν "Πανελλήνιοι Αγώνες", με τη συμμετοχή αθλητών και αθλητριών από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αλεξάνδρεια. Διεξήχθησαν στις 15, 21-22 και 28-29 Ιουνίου 1947, στις τέσσερις μεγάλες πόλεις του νησιού, κατά σειρά: 15/6 Λεμεσός, 21/6 Αμμόχωστος, 22/6 Λευκωσία, 28/6 Λάρνακα και 29/6 Λεμεσός. Οι αγώνες έγιναν σε πανηγυρικό κλίμα εθνικού ενθουσιασμού λόγω των προσδοκιών που υπήρχαν για την ένωση της Κύπρου με το ελληνικό κράτος. Στους αγώνες σημειώθηκαν πανελλήνια ρεκόρ και επιδόσεις καλύτερες από τον επίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα αλλά δεν υπήρξε βαθμολογία. Επίσης, στις σκυταλοδρομίες αγωνίστηκαν μικτές ομάδες Αθήνας, Κύπρου, Αλεξάνδρειας.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1947 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Γκαμπόν
Η Δημοκρατία της Γκαμπόν (γαλλικά: République Gabonaise) είναι μια χώρα στην Κεντροδυτική Αφρική, με έκταση 267.667 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.290.713 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό, βόρεια συνορεύει με την Ισημερινή Γουινέα και το Καμερούν, ανατολικά και νότια συνορεύει με τη Δημοκρατία του Κονγκό. Απέκτησε την ανεξαρτησία της τις 17 Αυγούστου 1960 από τη Γαλλία. Μεγαλύτερη πόλη είναι η Λιμπρεβίλ που είναι και η πρωτεύουσά της. Η επίσημη γλώσσα του κράτους είναι η Γαλλική και από τις 16 Οκτωβρίου 2009 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου χώρας της Γκαμπόν ο Αλί Μπονγκό. Ο μακροβιότερος πρόεδρός της, Ομάρ Μπονγκό, απεβίωσε στην Ισπανία, τον Ιούνιο του 2009.
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 66,5 χρόνια (63,6 χρόνια οι άνδρες και 69,7 οι γυναίκες).
Διακυβέρνηση
Πολίτευμα της χώρας είναι η πολυκομματική προεδρική δημοκρατία. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 21 ετών και άνω. Αρχηγός Κράτους και κυβέρνησης είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, του οποίου η θητεία είναι επταετής και απεριόριστη. Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 30 Αυγούστου του 2009 μετά το θάνατο του επί 42 χρόνια προέδρου, Ομάρ Μπονγκό. Πρόεδρος εξελέγη ο γιος του αποβιώσαντα Ομάρ, ο Αλί Μπονγκό, ο οποίος επανεξελέγη το 2016. Επίσης, υπάρχει και η θέση του Αντιπροέδρου.
Οικονομία
Ο μικρός πληθυσμός της και οι ξένες επενδύσεις από ιδιώτες, σε συνδυασμό με τον φυσικό της πλούτο, συνετέλεσαν στο να καταστεί η χώρα μία από τις πλέον ευημερούσες στην περιοχή, έχοντας τον υψηλότερο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης στην Υποσαχάρια Αφρική.
Επικοινωνίες και μεταφορές
Τον Απρίλιο του 2009 η ΕΕ συμπεριέλαβε όλες τις αεροπορικές εταιρείες στη χώρα εκτός από δύο (Gabon Airlines και Afrijet) στον κατάλογο με τους αερομεταφορείς που απαγορεύεται να εκτελούν πτήσεις προς τα 27 κράτη μέλη, για λόγους ασφαλείας. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά. Κύρια λιμάνια είναι η Λιμπρεβίλ, η Γκαμπά, η Λουσιντά και η Πορτ-Ζεντίλ.
Αθλητισμός
Η χώρα έχει επιλεγεί να συνδιοργανώσει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2012 μαζί με την Ισημερινή Γουινέα.
Πρόσφατες εξελίξεις
Αναφορικά με την υπόθεση συνελήφθησαν στις 10 Φεβρουαρίου του 2009 δύο Γάλλοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι ήταν μεταμφιεσμένοι σε τουρίστες.
Τον Ιούνιο του 2009 απεβίωσε στην Ισπανία ο πρόεδρος Ομάρ Μπονγκό και προσωρινά τον διαδέχθηκε η Ροζ Φρανσίν Ρογκομπέ.
Στις 7 Ιανουαρίου 2019 εκδηλώθηκε απόπειρα πραξικοπήματος. Μονάδες του στρατού κατέλαβαν τη δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση (Radio Télévision Gabonaise, RTG), στη Λεωφόρο του Θριάμβου και εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για την κατάσταση που προκλήθηκε από τα προβλήματα υγείας του προέδρου Αλί Μπονγκό, ο οποίος ανάρρωνε στο Μαρόκο. Αργότερα την ίδια μέρα, η απόπειρα πραξικοπήματος τέθηκε υπό έλεγχο, σύμφωνα με ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου.
Τον Ιούνιο του 2022 η χώρα έγινε μέλος της Κοινοπολιτείας των Εθνών.
Somebody Put Something in My Drink
Το "Somebody Put Something in My Drink" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού punk rock συγκροτήματος Ramones, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ένατο δίσκο τους Animal Boy, του 1986. Αργότερα συμπεριλήφθηκε και στον compilation άλμπουμ τους Ramones Mania. Το τραγούδι το έγραψε ο ντράμερ του σχήματος Ρίτσι Ραμόν, στο οποίο περιγράφεται ένα περιστατικό, στο οποίο κάποιος του έδωσε ποτό που περιείχε LSD.
Αν και δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε single, πρόκειται για ένα από τα γνωστά τραγούδια του σχήματος, το οποίο έχει διασκευαστεί πολυάριθμες φορές. Μερικοί από τους καλλιτέχνες που το έχουν διασκευάσει είναι οι Children of Bodom, The Meteors, Plan 4, Nosferatu, Mortifer, Farben Lehre, Acid Drinkers, Reincidentes και Panx Romana. Το 2013, ο Ρίτσι Ραμόν, το επανηχογράφησε και το συμπεριέλαβε στον σόλο δίσκο του Entitled.
Μακάριος Μελισσηνός
Ο Μακάριος Μελισσηνός ήταν Μητροπολίτης της Μονεμβασίας κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού του 16ου αιώνα, γνωστός για την δράση του ως πλαστογράφος. Καταγόταν από τα Χανιά Κρήτης. Είναι γνωστός, κυρίως, για την εκ μέρους του πλαστογράφηση του χρονικού του Βυζαντινού ιστορικού του 15ου αιώνα, Γεώργιου Σφραντζή.
Βιογραφία
Καταγόταν από οικογένεια ταπεινής καταγωγής, γνωστής ως «Μελισσουργού», την οποία ο ίδιος, καθώς και ο αδερφός του επιχείρησαν να συνδέσουν με την λαμπρή βυζαντινή οικογένεια των Μελισσηνών, μέσω διαφόρων τεχνασμάτων. Μητροπολίτης της Μονεμβασίας, ήλθε σε σύγκρουση με τον Μητροπολίτη της Χριστιανουπόλεως το 1570, σχετικά με την εκκλησιαστική δικαιοδοσία επί της Επισκοπής της Ανδρούσσας στη Μεσσηνία. Προκειμένου να ενισχύσει τις διεκδικήσεις του, πλαστογράφησε, τότε, δύο ψευδή χρυσόβουλα του Ανδρόνικου Β΄.
Τιθέμενος με το μέρος των Καθολικών δυνάμεων στην διάρκεια του Πολέμου της Κύπρου (Ναυμαχία της Ναυπάκτου), υποχρεώθηκε να αναζητήσει καταφύγιο στην Ιταλία, όπου και ευρέθηκε το 1572. Οργάνωσε ανεπιτυχή επανάσταση των Ελλήνων κατά των Οθωμανών (1571-1572) στη νοτιοδυτική Πελοπόννησο μαζί με τον αδελφό του Θεόδωρο. Μετέβη για διάστημα αρκετών μηνών στην Ισπανία το 1573, όπου και συνάντησε σειρά μελών της αυλής του Βασιλέα Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Με τις διασυνδέσεις, που είχε στην Ισπανία, κατάφερε να αποκτήσει σημαντικό ετήσιο εισόδημα.
Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1585 στη Νάπολι, όπου και ετάφη.
Ο «Ψευδοσφραντζής»
Η διήγηση του Σφραντζή είναι γνωστή ως Chronicon Minus ή Μικρόν Χρονικόν, ενώ η πλαστογράφηση του Μελισσηνού είναι γνωστή ως Chronicon Maius ή Μέγα Χρονικόν. Παρά το γεγονός πως ο Μακάριος Μελισσηνός επαναχρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο τα κείμενα του Σφραντζή, ωστόσο προσθέτει σειρά πληροφοριών οι οποίες συχνά αποτελούν αποκυήματα της φαντασίας του ή προέρχονται από άλλους ιστορικούς (τον Λεονάρδο τον Χίο, μεταξύ άλλων), των οποίων, όμως, παραποιεί τα κείμενα. Η συγκεκριμένη απάτη αποκαλύφθηκε στην διάρκεια της δεκαετίας του 1930, κατόπιν σχετικών ερευνών του Ρεϊμόν-Ζοζέφ Λενέρτζ, μεταξύ άλλων. Ωστόσο, έως και την δεκαετία του 1970, ιστορικοί ασχολούμενοι με την άλωση της Κωνσταντινούπολης, όπως ο Στίβεν Ράνσιμαν, εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν πληροφορίες προερχόμενες από το Chronicon Majus σχετικά με την πολιορκία, ισχυριζόμενοι πως ο Μελισσηνός εξέδωσε, μόνον, τις σημειώσεις του Σφραντζή τις οποίες ο ίδιος είχε πάρει στην διάρκεια της πολιορκία και οι οποίες, ωστόσο, είχαν εξαφανισθεί μετά την αιχμαλωσία του. Εντούτοις, πιο πρόσφατες έρευνες, μεταξύ άλλων, του Μάριου Φιλιππίδη κατέδειξαν πως η απάτη αφορούσε στην πραγματικότητα το σύνολο των κειμένων του Μελισσηνού.
Η ονομασία του Ψευδοσφραντζή χρησιμοποιείται σε ορισμένες περιπτώσεις για την αναφορά στο πρόσωπο του Μακάριου Μελισσηνού.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Μονεμβασίας Κατηγορία:Συγγραφείς Κατηγορία:Ιστορία της Λακωνίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Σιλουανός (όνομα)
Σιλουανός ή Σιλβανός, ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα), λατινικής προέλευσης. Στην Καινή Διαθήκη εμφανίζεται και με τον σύντομο τύπο Σίλας.
Ετυμολογία του ονόματος
Μεταγενέστερο αγιωνυμικό, από το λατινικό Silvanus, όνομα θεότητας των δρυμών, αντίστοιχης του αρχαιοελληνικού θεού Πάνα. Το όνομα, σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη, ανάγεται στο silva «δάσος, δρυμός», και, σύμφωνα με το Online Etymology Dictionary, σημαίνει «αυτός που ζει στα δάση, δασόβιος». Στα ελληνικά το όνομα Silvanus αποδόθηκε ως Σιλουανός, αφού στα λατινικά το γράμμα v απέδιδε άλλοτε το φθόγγο β (/v/) και άλλοτε το φθόγγο ου (/u/) — όπως λ.χ. Φλάουιος και Φλάβιος, Οὐαλέριος και Βαλέριος, Οὐάλης και Βάλης, Οὐαλεντία και Βαλεντία, Οὐενετία και Βενετία. Το y/υ στο όνομα Sylvanos / Συλβανός προέκυψε από λανθασμένο συσχετισμό του λατινικού silva με το αρχαιοελληνικό ὕλη «δάσος» (βλ. όνομα Σίλβια).
Το Σιλουανός, το όνομα του αποστόλου εκ των Εβδομήκοντα Σιλουανού που συνόδεψε τον Παύλο στο δεύτερο ιεραποστολικό του ταξίδι, εμφανίζεται τρεις φορές στις επιστολές του Παύλου, στην Προς Κορινθίους Β΄ (α΄ 19), την Προς Θεσσαλονικείς Α΄ (α΄ 1) και την Προς Θεσσαλονικείς Β΄ (α΄ 1)· και μία στην Α΄ επιστολή του Πέτρου (ε΄ 12). Στις Πράξεις των Αποστόλων, το όνομα του ίδιου αποστόλου εμφανίζεται με τον τύπο Σίλας 14 φορές (ιε΄ 22 – ιη΄ 5).
Για το όνομα Σίλας έχει προταθεί επίσης και η ετυμολόγηση από το αραμαϊκό shila «επιθυμητός», που σχετίζεται με το εβραϊκό Σαούλ, το όνομα του πρώτου βασιλιά του Ισραήλ και το αρχικό όνομα του αποστόλου Παύλου. Το όνομα σήμερα συχνά συγχέεται στα ελληνικά με το λατινικό οικογενειακό όνομα Σύλλας, λ.χ. Άγιος Σύλλας του Νομού Ηρακλείου Κρήτης.
Από το λατινικό silva παράγονται επίσης και τα ονόματα Σίλβιος / Σίλβια, Σίλβεστρος, Σιλβέριος.
Γυναικείος τύπος
Σιλβάνα ή Συλβάνα.
Ονομαστική εορτή
Στις 30 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του επισκόπου Θεσσαλονίκης Σιλουανού και του επισκόπου Κορίνθου Σίλα.
Διάδοση του ονόματος
Από τα λιγότερο συχνά σήμερα ονόματα στον ελληνόφωνο χώρο. Ενδεικτικά, σε μια έρευνα με δείγμα 168.307 ονομάτων από διάφορα αρχειάκια του ΑΣΕΠ, το όνομα Σιλουανός / Σιλβανός δεν έχει ούτε μια εμφάνιση, ενώ το όνομα Σίλας / Σύλλας με 1 εμφάνιση καταλαμβάνει μια θέση ανάμεσα στη 449η και την 775η. Ο θηλυκός τύπος Σιλβάνα / Συλβάνα, σε μια άλλη προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, παρουσιάζεται στις θέσεις από 791 έως 1010 των πιο συχνών ονομάτων με 2 εμφανίσεις σε σύνολο 97.072 ατόμων (581ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Τύποι του ονόματος
Ο Ιωάννης Σταμνόπουλος θεωρεί ότι το Σιλής προέρχεται από το Σίλας (και όχι από το Αγησίλαος όπου το καταχωρίζει ο Αθανάσιος Μπούτουρας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεταγενέστερα ονόματα Κατηγορία:Ονόματα λατινικής προέλευσης
Ρότζερ Γκριμάου
Ο Ρότζερ Γκριμάου Γκραζέρα (καταλανικά: Roger Grimau Gragera (γενν. 14 Ιουλίου 1978) είναι Ισπανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος ήταν σουίνγκμαν, που μπορούσε να παίξει επίσης ως πόιντ γκαρντ. Είναι ο τωρινός προπονητής της Μπαρτσελόνα.
Σε συλλόγους
Ο Γκριμάου βοήθησε τη Λιέιδα Μπάσκετ στην άνοδο στη Liga ACB, την κορυφαία κατηγορία. Ήταν το αναμφισβήτητο αστέρι μιας νεαρής ομάδας που κέρδισε την άνοδο στο πρωτάθλημα. Εκτός από τον τίτλο του all-star στη σεζόν ανόδου τους, κέρδισε επίσης μια μεταγραφή στην επόμενη ομάδα του, τη Μπαρτσελόνα και μαζί της, μια κλήση στην Εθνική Ισπανίας, με την οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001.
Τον Ιούλιο του 2011, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Μπιλμπάο Μπασκέτ. Έμεινε στο σύλλογο μέχρι το Σεπτέμβριο του 2014.
Τον Ιούνιο του 2015, ο Γκριμάου αποφάσισε να αποσυρθεί ως παίκτης.
Εθνική ομάδα
Ο Γκριμάου υπήρξε μέλος της Εθνικής Ισπανίας, με την οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001 και το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2003.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Γκριμάου ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του τη σεζόν 2015–16, ως βοηθός προπονητή στον ερασιτεχνικό καταλανικό σύλλογο ΚΜ Σαντ Τζουστ. Ένα χρόνο αργότερα, υπέγραψε με τον σύλλογο της Liga EBA (τέταρτη κατηγορία), ΤΑΚ Σαντς, για την πρώτη του εμπειρία ως προπονητής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καταλανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001 Κατηγορία:Ισπανοί Μεσογειονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπιλμπάο Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπαρτσελόνα
812
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 812 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αν ντε Ζουαγιέζ
Ο Αν ντε Ζουαγιέζ, ο σημαντικότερος εκ των εκπροσώπων του Οίκου ντε Ζουαγιέζ, βαρόνος του Αρκ, κληρονομικός βαρόνος του Λανγκντόκ, υποκόμης και μετέπειτα δούκας του Ζουαγιέζ, γνωστός ως Ζουαγιέζ, γεννηθείς το 1560, (η οικογένειά του εγκαταστάθηκε το 1552 στο κάστρο του Κουιζά) και φονευθείς στις 20 Οκτωβρίου 1587, κατά την διάρκεια της μάχης του Κουτράς (Ζιρόντ), ήταν Γάλλος στρατιωτικός του 16ου αιώνα. Ναύαρχος της Γαλλίας, ήταν ένας εκ των μινιόν του Βασιλέα Ερρίκου Γ΄.
Βιογραφία
Γεννηθείς το 1560, πιθανώς στο κάστρο του Ζουαγιέζ, ήταν υιός του Γκιγιώμ ντε Ζουαγιέζ και της Μαρί ντε Μπαταρναί. Ήταν αδερφός του Ανρί ντε Ζουαγιέζ, Κόμη του Μπουσάζ, του Φρανσουά ντε Ζουαγιέζ, Αρχιεπισκόπου της Ναρμπόν και Καρδιναλίου και του Αντουάν Σιπιόν ντε Ζουαγιέζ.
Φοίτησε στο Κολλέγιο της Τουλούζης, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα των Τεοντόρ Μαρσίλ και Ζωρζ Κριτόν και, μετά τον Αύγουστο του 1572, στο Κολλέγιο της Ναβάρρας, στο Παρίσι.
Μετά το 1577, συνόδευσε τον πατέρα του σε εκστρατεία εναντίον των Ουγενότων στο Λανγκντόκ και την Ωβέρνη. Πήρε τις πρώτες εμπειρίες του στο πλευρό του Ανρί Ζιμπέρ, άρχοντα της Γκουϊαρντιέρ και του Λεν, σε λόχο εκατό στρατιωτών. Το 1579, ανέλαβε την διοίκηση μιας compagnie d'ordonnance (ενός λόχου μονίμων στρατιωτών) του βασιλιά, ενώ στην συνέχεια ορίστηκε κυβερνήτης του Μον-Σαιν-Μισέλ. Το 1580, συμμετείχε στην πολιορκία του Λα Φερ.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 1581, νυμφεύθηκε την Μαργαρίτα της Λωρραίνης, κόρη του Νικολάου της Λωρραίνης, Δούκα του Μερκέρ, και της Ιωάννας της Σαβοΐας, και ετεροθαλή αδερφή της Βασίλισσας της Γαλλίας. Το ζεύγος έλαβε κατά τον γάμο του ποσό ύψους 300.000 σκούδων από τον Βασιλέα. Τον Αύγουστο, η Υποκομητεία του Ζουαγιέζ αναβαθμίστηκε σε Δουκάτο, ο κάτοχος του οποίου ήταν ομότιμος της Γαλλίας και είχε προβάδισμα έναντι όλων των άλλων δουκών και ομοτίμων, με εξαίρεση τους πρίγκιπες εξ αίματος. Ο βασιλιάς του παραχώρησε, επίσης, την χωροδεσποτεία του Λιμούρ.
Ορίστηκε Μέγας Ναύαρχος της Γαλλίας στις 1 Ιουνίου 1582, ενώ προβιβάστηκε σε Ιππότη του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος στις 31 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους. Στις 24 Φεβρουαρίου 1583, ορίστηκε κυβερνήτης της Νορμανδίας. Το 1584, ανέλαβε κυβερνήτης της Χάβρης. Στην διάρκεια του ιδίου έτους, με τον θάνατο του Δούκα του Ανζού, ανέλαβε την διοίκηση του Δουκάτου του Αλανσόν, ενώ ο αδερφός του, Ντυ Μπουσάζ, εκείνη του Ανζού.
Ο Αν ντε Ζουαγιέζ ηγήθηκε στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον των Προτεσταντών στο Πουατού, ωστόσο έχασε την εύνοια του Ερρίκου Γ΄, διατάζοντας την σφαγή 800 Ουγενότων στο Λα Μοτ-Σαιντ-Εραί, στις 21 Ιουνίου 1587 (γνωστή ως « σφαγή του Σαιντ-Ελουά »).
Γινόμενος δεκτός με ψυχρότητα κατά την επιστροφή του στην αυλή, ήλπιζε να γλιτώσει την βασιλική δυσμένεια, αναχωρώντας εκ νέου προκειμένου να πολεμήσει τα στρατεύματα του Ερρίκου της Ναβάρρας (μελλοντικού Ερρίκου Δ΄, Βασιλέα της Γαλλίας). Επικεφαλής στρατού 1.000 ανδρών, αναχώρησε προς το Βελαί, την Λιμάνι, όπου έπρεπε να συγκεντρώσει χρήματα και εφόδια, κατέλαβε το Μπριούντ, ενώ στην συνέχεια επιτέθηκε σε οχυρές θέσεις (κάστρο του Μαλζιέ), καθώς και πόλεις (Μαρβεζόλ) οι οποίες λεηλατήθηκαν. Παρασύρθηκε από τον Βασιλέα της Ναβάρρας και, στις 20 Οκτωβρίου 1587, επιτέθηκε στα προτεσταντικά στρατεύματα στο Κουτράς (Ζιρόντ), ωστόσο το πεζικό και το ιππικό του αποδεκατίστηκαν. Ο Αν ντε Ζουαγιέζ συνελήφθη αιχμάλωτος, αλλά αναγνωρίστηκε και εκτελέστηκε με επιτόπου πυροβολισμό. Ετάφη στο Μοντρεζόρ (Αντρ-ε-Λουάρ).
Μεταξύ των 2.000 νεκρών από την πλευρά των Καθολικών, ευρισκόταν επίσης ο νεαρός αδερφός του Αν, Κλοντ ντε Ζουαγιέζ, άρχοντας του Σαιν-Σωβέρ (1569-1587).
Ιστορικά συγγράμματα
Κατηγορία:Θρησκευτικοί Πόλεμοι Κατηγορία:Ναύαρχοι της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος ντε Ζουαγιέζ Κατηγορία:Δούκες του Ζουαγιέζ Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Ευνοούμενοι του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:Κυβερνήτες της Χάβρης Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Κάστρο Σκάρου
Ο Σκάρος, γνωστός και ως Φρούριο Σκάρου ή Κάστρο Σκάρου, είναι βραχώδης σχηματισμός κοντά στο Ημεροβίγλι όπου βρισκόταν στο παρελθόν κάστρο στο ελληνικό νησί της Σαντορίνης.
Ιστορία
Ο Σκάρος είναι ένα μεγάλο βραχώδες ακρωτήριο στο νησί της Σαντορίνης στο Αιγαίο. Ο σχηματισμός δημιουργήθηκε μέσω της ηφαιστειακής δραστηριότητας (πιθανότατα σε έκρηξη του 68.000 π.Χ.) της γειτονικής καλντέρας της Σαντορίνης και έκτοτε διαμορφώθηκε περαιτέρω από διάβρωση και σεισμούς. Σε ναυτικό πλαίσιο, ο σχηματισμός αναφέρεται ως ακρωτήριο Σκάρος.
Ένα εξέχον τοπόσημο, η ανυψωμένη θέση του βράχου το έκανε μια προτιμώμενη τοποθεσία για αμυντικές οχυρώσεις. Ο χώρος οχυρώθηκε αρχικά στις αρχές του 13ου αιώνα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η οποία προσέλαβε τον Ενετό αρχιτέκτονα Τζάκομπο Οικογένεια Μπαρότσι για την κατασκευή ενός φρουρίου γύρω από το ακρωτήριο. Η αρχική δομή, γνωστή ως "La Roka" ("Άνω Κάστρο" στα ελληνικά), ολοκληρώθηκε το 1207. Με την ολοκλήρωση του φρουρίου, ο Οικογένεια Μπαρότσι απέκτησε τον έλεγχο της Σαντορίνης από τον Βενετό Μάρκο Σανούδο, ο οποίος είχε εξαναγκάσει πρόσφατα τους Βυζαντινούς να παραδώσουν την αξίωσή τους στα νησιά του Αιγαίου και είχε ονομαστεί Δούκας της Νάξου. Ο οικισμός αναπτύχθηκε στη συνέχεια, με πολλά σπίτια, επιχειρήσεις και άλλες οχυρώσεις να χτίζονται γύρω από το ακρωτήριο. Ένα εκκλησιαστικό συγκρότημα, το εκκλησάκι της Παναγίας της Θεοσκέπαστης, χτίστηκε στη βάση του σχηματισμού, όπως και ένα μικρό λιμάνι. Μέχρι την ανάκτηση της Σαντορίνης από τη Βενετική Δημοκρατία το 1336, ο οικισμός αποτελείται από πάνω από 200 σπίτια και είχε αρκετές εκατοντάδες κατοίκους. Καθώς ο Σκάρος ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού, το φρούριο έγινε η de facto πρωτεύουσα της Ενετικής Σαντορίνης. εναλλ.=|μικρογραφία|263x263εσ| Ο Σκάρος όπως φαίνεται σε ένα σκίτσο του [[Τόμας Χόουπ (συγγραφέας, 1769-1831)|Τόμας Χόουπ που χρονολογείται από το 1790]] Μια σειρά πολέμων μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Βενετίας στα μέσα του 16ου αιώνα οδήγησε στη Σαντορίνη να αποτελεί στόχο πολλών επιδρομών από τους Οθωμανούς. Ενώ υπέφεραν και άλλοι οικισμοί, οι οχυρώσεις του Σκάρου και η θέση ψηλά στους βράχους της Δυτικής Σαντορίνης προστάτευαν την πόλη από τους επιδρομείς. Ωστόσο, η οικονομία του νησιού βασιζόταν στο εμπόριο, με αποτέλεσμα οι άρχουσες οικογένειες της Σαντορίνης να διακόψουν τους δεσμούς με τη Βενετία και να υπογράψουν μια συνθήκη μη επιθετικότητας με τους Οθωμανούς. Αυτή η αλλαγή πολιτικής εξόργισε τη Βενετία, η οποία προσπάθησε να ανακτήσει το νησί χωρίς επιτυχία. Εκτός από τις βενετσιάνικες επιδρομές, ορισμένοι Οθωμανοί καπετάνιοι συνέχισαν να εισβάλλουν στο νησί για σκλάβους και προμήθειες κατά παράβαση της συνθήκης Οθωμανών-Σαντορίνης, ενώ η άνοδος των Βερβερίνων πειρατών με βάση την Τυνησία αποδείχθηκε επίσης σημαντική απειλή για το νησί. Παρά αυτούς τους κινδύνους, η Σαντορίνη διατήρησε την ανεξαρτησία της μέχρι το 1566, όταν ο Οθωμανός ναύαρχος Πιάλη Πασάς έφτασε από το νησί με μεγάλο στόλο, απαιτώντας την πλήρη προσάρτηση του νησιού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Όλοι οι οικισμοί του νησιού, συμπεριλαμβανομένου του Σκάρου, αποδέχτηκαν αυτούς τους όρους και το νησί έγινε οθωμανική κατοχή. Οι Οθωμανοί άφησαν μια φρουρά στο Σκάρο, και μετά την οθωμανική κυριαρχία, η απειλή της μουσουλμανικής πειρατείας μειώθηκε. Χωρίς την απειλή των επιδρομών να κρατήσουν τον έλεγχο των αντίπαλων οικισμών, ο Σκάρος επισκιάστηκε από άλλους οικισμούς, όπως τα Φηρά (που έγιναν η νέα πρωτεύουσα του νησιού) και η Οία.
Αν και ήδη βρίσκεται σε παρακμή, ο Σκάρος παρέμεινε ένας εξέχων οικισμός έως ότου το ηφαίστειο της Σαντορίνης ενεργοποιήθηκε και άρχισε να εκρήγνυται το 1650. Αυτή η έκρηξη προκάλεσε αρκετούς ισχυρούς σεισμούς που προκάλεσαν κατολισθήσεις στην περιοχή της πόλης. Το ηφαίστειο συνέχισε να έχει περιόδους αυξημένης δραστηριότητας, όντας ενεργό από το 1701 έως το 1711 και ξανά από το 1866 έως το 1870. Οι εκρήξεις του 18ου αιώνα ήταν ιδιαίτερα σημαντικές, καθώς οδήγησαν τους περισσότερους κατοίκους του Σκάρου να μετακινηθούν στα Φηρά ή στο κοντινό χωριό Ημεροβίγλι. Το παλιό ενετικό φρούριο ακολούθως πέρασε σε αχρηστία και στις αρχές του 19ου αιώνα αποτελούνταν από λίγα ερείπια.
Σημερινή εποχή
Τα ερείπια του Σκάρου είναι σήμερα ένας δημοφιλής προορισμός για πεζοπορία και φωτογράφηση. Το έξαρμα είναι προσβάσιμο μέσω του κοντινού χωριού Ημεροβίγλι. Ένα μοναστήρι, γνωστό ως Παρεκκλήσι της Παναγίας της Θεοσκέπαστης, παραμένει σε χρήση στους βράχους κάτω από το βράχο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαντορίνη Κατηγορία:Κάστρα των Κυκλάδων Κατηγορία:Ερειπωμένα κάστρα στην Ελλάδα
Κτήριο του Ράιχσταγκ
Το Ράιχσταγκ (γερμ. Reichstag) είναι το κτήριο που στεγάζει το Γερμανικό ομοσπονδιακό κοινοβούλιο (γερμανικά: Bundestag) στο Βερολίνο. Το κτήριο έχει πλούσια ιστορία, παράλληλη με την άνοδο της Γερμανίας στην ευρωπαϊκή σκηνή, τις κρίσιμες στιγμές της νεότερης γερμανικής ιστορίας και την ανάπτυξη του κοινοβουλευτισμού.
Ξεκίνησε να σχεδιάζεται το 1881 από τη γερμανική βουλή. Τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό κέρδισε ο Paul Wallott, και οι εργασίες διήρκεσαν από το 1884 μέχρι την αποπεράτωση το 1894. Σε αυτό το κτίριο διακήρυξε ο σοσιαλδημοκράτης Φίλιπ Σάιντεμαν στις 9 Νοεμβρίου 1918 την παραίτηση του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄ και, συνεπώς, την κατάργηση της μοναρχίας και την πρώτη γερμανική δημοκρατία (χωρίς μονάρχη), γερμ. Republik.
Το 1933 το Ράιχσταγκ πυρπολήθηκε, γεγονός με μεγάλη συμβολική και πολιτική σημασία, ίσως από τους εθνικοσοσιαλιστές (ναζί) με στόχο να ρίξουν την ευθύνη στους κομμουνιστές, προκειμένου να αρχίσουν μεγάλης κλίμακας διώξεις κατά των πολιτικών τους αντιπάλων και να οδηγήσουν τη Γερμανία στη δικτατορία. Οι ναζί φρόντισαν να ισχύει η θανατική ποινή για εμπρησμό, ο νόμος είχε μάλιστα αναδρομική ισχύ. Έτσι ο Ολλανδός Μαρίνους φαν ντερ Λούμπε (Marinus van der Lubbe), που συνελήφθη για την πράξη, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε με απαγχονισμό στη Λειψία το 1934.Εξωτερικά επιδιορθώθηκε εν μέρει και ήταν μέσα στα σχέδια του Χίτλερ για τη διοικητική ζώνη που ήθελε να δημιουργήσει με την ονομασία Παγκόσμια Πρωτεύουσα Γερμανία (Welthauptstadt Germania). Άλλα σχέδια για την περιοχή ήταν μια γιγαντιαία Αψίδα του Θριάμβου στη θέση της Πύλης του Βρανδεμβούργου, η Αίθουσα του Λαού (Volkshalle) με χώρο για 180.000 άτομα κ.ά.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, υπέστη τις περισσότερες ζημιές. Με τη διαίρεση της πόλεως από τους Συμμάχους (1945), το κτήριο βρισκόταν στο Δυτικό Βερολίνο, στο όριο του βρετανικού τομέα, επιδιορθώθηκε εν μέρει και χρησιμοποιήθηκε ως μουσείο. Ο γνωστός θόλος του κτηρίου ανατινάχτηκε το 1954 για να ελαφρύνει την υπόλοιπη δομή. Από το 1961 μέχρι το 1989 το γνωστό «Τείχος του Βερολίνου» περνούσε λίγα μέτρα πίσω από το κτήριο, όπου ξεκινούσε ο σοβιετικός τομέας ή Ανατολικό Βερολίνο.
Μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, το 1990, αποφασίστηκε στις 20 Ιουνίου 1991 η μεταφορά της Βουλής από τη Βόννη στο Βερολίνο. Στέγη της Βουλής θα γινόταν πάλι το κτίριο του Ράιχσταγκ, την ανακαίνιση του οποίου ανέλαβε, μετά από διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, ο Νόρμαν Φόστερ. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό του νέου σχεδίου είναι ο διαφανής θόλος, δωρεάν επισκέψιμος για το κοινό, σύμβολο της διαφάνειας στη νέα Γερμανία.
Από το 1999, που εγκαινιάστηκε το κτήριο ως σήμερα, 18 εκατομμύρια άνθρωποι το έχουν επισκεφθεί για να θαυμάσουν τον θόλο και το μικρό μουσείο που έχει δημιουργηθεί μέσα σε αυτόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο Κατηγορία:Έδρες νομοθετικών σωμάτων Κατηγορία:Μνημεία στη Γερμανία
815
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 815 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
2000 ναύτες κι ένα κορίτσι
Το 2000 ναύτες κι ένα κορίτσι είναι μια κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1960 σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.
Πλοκή
Δυο νέοι, μια νεαρή τραγουδίστρια και ένας ναύτης που κάνει τη θητεία του, είναι ερωτευμένοι. Λόγω αργοπορημένης επιστροφής του νέου από την έξοδό του του επιβάλλεται πολυήμερος περιορισμός. Εκείνη τον αναζητά και μπαίνει κρυφά στο στρατόπεδο μέσα σε ένα κιβώτιο. Τελικά, μετά από πολλές κωμικές καταστάσεις, βγαίνει από το θρυλικό αντιτορπιλικό Βέλος ΙΙ.
Παρατηρήσεις
Αρχές Οκτωβρίου του 1960 προβλήθηκε η ταινία και όπως θυμάται ο Γρηγόρης Γρηγορίου είχε συναντηθεί με τον Φιλοποίμενα Φίνο και του εξομολογήθηκε ο κινηματογραφικός παραγωγός πως «…η Βουγιουκλάκη ζήλεψε την Καλογεροπούλου και ήθελε να κάνει κι αυτή μια ταινία στο ναυτικό» Όταν αργότερα προβλήθηκε η ταινία Η Αλίκη στο ναυτικό, «…οι ομοιότητες με τη δική μου ταινία θα πρέπει να οφείλονταν σε…σατανική σύμπτωση».
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τάκη Μωράκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Νονγκ Ντουκ Μαν
Ο Νονγκ Ντουκ Μαν (Nông Đức Mạnh) είναι πολιτικός από το Βιετνάμ, ο οποίος χρημάτισε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ (CPV) από τις 22 Απριλίου 2001 ως τις 19 Ιανουαρίου 2011.
Προφίλ
Έχουν υπάρξει στο παρελθόν φήμες ότι ο Μαν είναι γιος του ιστορικού ηγέτη Χο Τσι Μιν. Ερωτηθείς για το θέμα ο ίδιος δήλωσε ότι όλοι οι κάτοικοι του Βιετνάμ θεωρούν πνευματικό τους πατέρα τον Χο Τσι Μιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντουκ
Φρανσουά Μιγκώ
Ο Φρανσουά Μιγκώ (Λε Μαν 4 Δεκεμβρίου 1944 - Λε Μαν 29 Ιανουαρίου 2012) ήταν Γάλλος οδηγός αγώνων.
Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1972, το 1973 έμεινε εκτός, επανήλθε το 1974 και αποχώρησε οριστικά το 1975. Πήρε μέρος σε 16 Γκραν Πρι απ' τα οποία ξεκίνησε κανονικά στα 13. Πρώτο ήταν το Ισπανικό Γκραν Πρι του 1972 και τελευταίο το Γαλλικό Γκραν Πρι του 1975. Δεν κατάφερε να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα.
Πέθανε σε ηλικία 67 μόλις ετών χτυπημένος απ' τον καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Τζον Ουίλιαμ Στρατ
Ο Τζον Ουίλιαμ Στρατ, 3ος Βαρόνος Ρέιλι (John William Strutt Rayleigh, 12 Νοεμβρίου 1842 – 30 Ιουνίου 1919), Μέλος του Τάγματος της Αξίας, ήταν Άγγλος φυσικός, ο οποίος μαζί με τον σερ Ουίλιαμ Ράμσεϊ ανεκάλυψαν το στοιχείο αργό, ανακάλυψη για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1904. Ο Στρατ ανακάλυψε επίσης το φαινόμενο που σήμερα ονομάζεται διάχυση Ρέιλι, το οποίο εξηγεί γιατί ο ουρανός έχει μπλε χρώμα.
Βιογραφία
Ο Στρατ γεννήθηκε στο Λάνγκφορντ Γκρόουβ (Langford Grove) του Έσσεξ και ως παιδί ήταν ασθενικός οργανισμός. Ξεκίνησε να σπουδάζει μαθηματικά στο Trinity College του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1861. Στην συνέχεια εκλέχθηκε μέλος του κολεγίου, θέση που κράτησε μέχρι τον γάμο του το 1871. Από τον γάμο του απέκτησε τρεις γιους. Το 1873 πέθανε ο πατέρας του και ο Στρατ τον διαδέχτηκε ως τρίτος Βαρώνος του Ρέιλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες
817
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 817 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δασολογία
thumb|right|240x240px
Δασολογία είναι η επιστήμη που έχει ως αντικείμενο τη μελέτη του δάσους και του φυσικού περιβάλλοντος από βιολογική, τεχνική, οικονομική και οικολογική άποψη. Στην εφαρμογή της έγκειται η επιστημονική διαχείριση και αξιοποίηση του δάσους, με βάση τις αρχές της αειφορίας και της πολλαπλής χρήσης του, με σκοπό την απολαβή όσο το δυνατό περισσότερων προϊόντων και υπηρεσιών για τον άνθρωπο, χωρίς αυτό να υποβαθμίζεται ή να καταστρέφεται.
Σύγχρονη ιστορική εξέλιξη
Η Δασολογία -ως σύγχρονη επιστήμη- ξεκίνησε από τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Αιτία της προσπάθειας για βαθύτερη γνώση του δάσους και του περιβάλλοντος στάθηκαν οι ολοένα αυξανόμενες ανάγκες σε ξύλο, σε συνδυασμό με τα οικολογικά προβλήματα που ανέκυψαν, σαν ουσιαστική απόρροια της Βιομηχανικής Επανάστασης.
Άσκηση της Δασολογίας
Υπεύθυνες υπηρεσίες για την εφαρμογή της Δασολογίας στην Ελλάδα είναι τα Δασαρχεία και οι ασχολούμενοι επαγγελματικά με το δάσος είναι οι Δασολόγοι, οι δασοπόνοι και οι δασεργάτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικοσυστήματα Κατηγορία:Δασική βοτανική * Κατηγορία:Δάση
816
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 816 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λόρδωση
Λόρδωση ονομάζεται η πάθηση αυτή της σπονδυλικής στήλης κατά την οποία σημειώνεται ανώμαλη κάμψη της σπονδυλικής στήλης, που προκαλεί μεταβολή της θέσης του κορμού. Κατά τη λόρδωση οι γλουτοί προεξέχουν, οι ώμοι γέρνουν προς τα πίσω, ενώ η ραχιαία και η οσφυϊκή περιοχή σχηματίζουν μεγάλη καμπύλη. Η πάθηση αυτή είναι σπάνια. Συνήθως οφείλεται σε πάρεση των οσφυοϊερών μυών, άλλοτε αποτελεί αναπλήρωση κύφωσης της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ορισμένες φορές συνοδεύει χρόνια πάθηση του ισχίου.
Κατηγορία:Σκελετικές παθήσεις
Παπαρήγαινα
Η Παπαρήγαινα, ήταν Καλαβρυτινή αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.
Η Παπαρήγαινα, σύζυγος του Παπαρήγα, ήταν από το Βραχνί Αχαΐας. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς μετά την πτώση του Μεσολογγίου περνά στην Πελοπόννησο και την Πάτρα και παίρνει τον δρόμο για την Τρίπολη. Καίει και λεηλατεί το Βραχνί, ο πληθυσμός όλων των γύρω χωριών και του Βραχνίου βρίσκονται στο Καστράκι όπου μετά από φονική μάχη άλλα γυναικόπαιδα σφάζονται κι άλλα αιχμαλωτίζονται, εκεί τραυματίζεται βαριά η Παπαρήγαινα αλλά επιβίωσε κι έζησε με κομμένο χέρι και το ένα της αυτί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Κομιούνιτι Σιλντ
Το Κομιούνιτι Σιλντ (αγγλικά: Football Association Community Shield, εν συντομία: FA Community Shield, παλαιότερα γνωστό ως Τσάριτι Σιλντ, αγγλικά: Charity Shield, Σούπερ Καπ Αγγλίας) είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός αγώνας που τελείται σε ετήσια βάση με αντιπάλους την πρωταθλήτρια ομάδα της τελευταίας σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ και την κάτοχο του Κυπέλλου Αγγλίας στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Αν η πρωταθλήτρια ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ έχει κατακτήσει ταυτόχρονα το Κύπελλο Αγγλίας, σε αυτή την περίπτωση ο αντίπαλος θα είναι η δευτεραθλήτρια ομάδα της τελευταίας σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ.
Οργανώνεται από την Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (The FA) και τα έσοδα από το παιχνίδι μοιράζονται σε κοινωνικές πρωτοβουλίες και αγαθοεργίες ανά την χώρα. Έσοδα από τα χρήματα των εισιτηρίων και από τις πωλήσεις του προγράμματος του αγώνα μοιράζονται στις 124 ομάδες που συμμετείχαν στο Κύπελλο Αγγλίας από τον πρώτο γύρο, με σκοπό να μοιραστούν επίσης σε αγαθοεργίες σύμφωνα με δικά τους σχέδια, ενώ τα υπόλοιπα μοιράζονται στους συνεργάτες της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας για φιλανθρωπικούς σκοπούς σε παγκόσμια κλίμακα. Ο αγώνας έλαβε χώρα για πρώτη φορά τη σεζόν 1908–09, αντικαθιστώντας το Sheriff of London Charity Shield.
Πολυνίκης του θεσμού είναι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 21 τρόπαια ενώ η τωρινή κάτοχος του θεσμού είναι η Άρσεναλ, που κέρδισε την Μάντσεστερ Σίτι με 4-1 στα πέναλτι, στις 6 Αυγούστου 2023.
Τίτλοι ανά ομάδα
Τον τίτλο της διοργάνωσης, δηλ. το αντίστοιχο Σούπερ Καπ Αγγλίας) έχουν κατακτήσει 25 διαφορετικές ομάδες. Παλιότερα σε περιπτώσεις ισοπαλίας το τρόπαιο μοιράζονταν και οι δύο φιναλίστ: Επίσης, σε επτά περιπτώσεις, τον τίτλο κατέκτησαν αγγλικές μικτές ή εθνικές ομάδες που επιλέχτηκαν να αντιμετωπίσουν τον πρωταθλητή σύλλογο, για διάφορους λόγους. Άλλωστε η διοργάνωση είχε πάντα φιλανθρωπικό χαρακτήρα και κριτήριο ήταν η καλύτερη οικονομική επιτυχία.
thumb|150px|Το τρόπαιο
Μαφάλντα
Μαφάλντα είναι το όνομα της πρωταγωνίστριας της ομώνυμης μακράς σειράς σχεδίων κόμικ του Αργεντινού σκιτσογράφου Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο, γνωστότερου με το ψευδώνυμο Κίνο.
Οι ιστορίες χαρακτηρίζονται από την ενήλικη αντίληψη της Μαφάλντα μαζί με μια παιδική αφέλεια και περιέργεια. Συχνά αναρωτιέται και προβληματίζεται για μεγάλα προβλήματα του κόσμου όπως ο πόλεμος και η πείνα (οι ιστορίες είναι γραμμένες το 1960-70 και έτσι κυριαρχούν ο Ψυχρός πόλεμος και ο Πόλεμος του Βιετνάμ στις ειδήσεις που ακούν οι ήρωες), άλλες φορές ειρωνεύεται τα προβλήματα της χώρας, τις κακές υποδομές και την κακή οικονομία (τα οποία συχνά μοιάζουν με παρόμοια διαχρονικά προβλήματα ανά χώρες και ανά εποχές) και συχνά απλά προσπαθεί να βρει τρόπο να αποφύγει να φάει την σούπα που τόσο σιχαίνεται και συνεχώς φτιάχνει η μητέρα της.
819
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 819 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Μαφάλντα
Η Μαφάλντα υπήρξε πολύ δημοφιλής στη Λατινική Αμερική και στην Ευρώπη. Στην Βόρεια Αμερική δεν διαδόθηκε τόσο, ίσως επειδή μερικοί την έβλεπαν παραπλήσια στον Τσάρλι Μπράουν, ή και ίσως επειδή έχει μία ιδιαίτερη αργεντίνικη οπτική που δεν γίνεται κατανοητή από βορειοαμερικανούς.
819
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαφάλντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σατιρικά κόμικς Κατηγορία:Αργεντίνικα κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Πολιτισμός της Αργεντινής
Γέφυρα Λάμπεθ
Στις πέντε καμάρες της και σε άλλα σημεία έχει χρώμα κόκκινο, το ίδιο χρώμα με τα έδρανα της Βουλής των Λόρδων  που βρίσκεται δίπλα  στα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ (Palace of Westminster). Αντίθετα η Γέφυρα Ουεστμίνστερ (που βρίσκεται μετά τη γέφυρα Λάμπεθ κατεβαίνοντας τον ποταμό) είναι κυρίως πράσινη όπως τα έδρανα της Βουλής των Κοινοτήτων δίπλα στο Κοινοβούλιο (Houses of Parliament). Η γέφυρα Λάμπεθ κατασκευάστηκε (από ατσάλι) από την εταιρία Dorman Long σε σχέδια του αρχιτέκτονα Σερ Ρέτζιναλντ Μπλόμφιλντ (Sir Reginald Blomfield) και του μηχανικού Σερ Τζον Χάμφρεϊς (Sir George Humphreys) και εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Γεώργιο τον Ε’ στις 19 Ιουλίου του 1932. Στην αρχή και στο τέλος της γέφυρας υπάρχουν οβελίσκοι που στην κορυφή τους έχουν πέτρινα φυτά ανανά προς τιμήν του κατοίκου του Λάμπεθ John Tradescant του νεότερου που λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε ανανάδες στη Βρετανία. Στις δύο πλευρές του Τάμεση κοντά στη γέφυρα Λάμπεθ βρίσκονται μεταξύ άλλων το Λέμπεθ παλάς, το νοσοκομείο Σεντ Τόμας, ο Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας, το Τέιμς χάουζ (αρχηγείο της MI5), κ.α.
Στο σημείο όπου βρίσκεται η γέφυρα Λάμπεθ είχε κατασκευαστεί το 1862 μια κρεμαστή γέφυρα μήκους 252,4 μέτρων σε σχέδια του Πήτερ Μπάρλοου. Σύντομα όμως αυτή η γέφυρα άρχισε να χρησιμοποιείται μόνο από πεζούς καθώς έτσι όπως ήταν κατασκευασμένη δεν ήταν δυνατή η χρήση της από ιππήλατες άμαξες επιπλέον δε είχαν διατυπωθεί αμφιβολίες για το κατά πόσο ήταν ασφαλής. Από το 1879 που ανέλαβε τη συντήρηση της γέφυρας το Metropolitan Board of Works σταμάτησε η καταβολή διοδίων στη γέφυρα.
Το 2008 η γέφυρα Λάμπεθ ανακηρύχτηκε Grade II listed structure προκειμένου να προστατευθεί από τυχόν παρεμβάσεις που δε θα ταιριάζουν με τη φυσιογνωμία της.
Στην γέφυρα Λάμπεθ γυρίστηκαν κάποιες σκηνές της ταινίας Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν το 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο Κατηγορία:Γέφυρες επί του Τάμεση
(614599) 2010 AB78
thumb|256px|Το 2010 AB78 είναι ε κόκκινη κουκίδα στο κέντρο. Αυτή είναι η εικόνας ανακάλυψής του. Το 2010 AB78 είναι ένας γεωπλήσιος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 2010. Είναι ο πρώτος που εντόπισε το διαστημικό παρατηρητήριο Infrared Survey Explorer (WISE), από τις πολλές χιλιάδες που αναμένεται να ανακαλύψει.
2010 AB78
Κιναίθων
Ο Κιναίθων ο Λακεδαιμόνιος ήταν πολυγραφότατος ποιητής του 8ου π.Χ. αιώνα από τη Σπάρτη. Έγραψε διάφορα γενεαλογικά έπη (όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας), επηρεασμένος κατά πάσα πιθανότητα από τον Ησίοδο.
Αρχαίοι συγγραφείς απέδιδαν στον Κιναίθωνα τα επικά ποιήματα Τηλεγόνεια, Ηράκλεια, Οιδιπόδεια και Μικρά Ιλιάς. Η Τηλεγόνεια εξιστορούσε τα ταξίδια και τις περιπέτειες του Οδυσσέα μετά την επιστροφή του στην Ιθάκη και τον κατά λάθος τελικά θάνατό του από τον γιό του Τηλέγονο (τον γιο που είχε κάνει με την Κίρκη)· η Ηράκλεια τα κατορθώματα του Ηρακλή και την Κάθοδο των Δωριέων· η Οιδιπόδεια τις περιπέτειες του Οιδίποδα· και η Μικρά Ιλιάς τα γεγονότα του Τρωικού Πολέμου από την αυτοκτονία του Αίαντα μέχρι την κατασκευή του Δούρειου Ίππου και την προσωρινή αναχώρηση των Αχαιών στην Τένεδο.
Όλες οι αναφορές αρχαίων συγγραφέων για τον Κιναίθωνα και τα ελάχιστα διασωζόμενα αποσπάσματα των έργων του περιελήφθησαν από τον Γκότφριντ Κίνκελ (Gottfried Kinkel) στη συλλογή Epicorum graecorum fragmenta (1877).
Παραπομπές & Σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1937
thumb|right|350px|Ομαδική φωτογραφία αθλητριών που μετείχαν στους πανελλήνιους αγώνες 1937 (εφ. "Ακρόπολις" 18/6/1937). Οι Πανελλήνιοι Γυναικείοι Αγώνες 1937 διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο το Σαββατοκύριακο 15 και 16 Μαΐου 1937. Νικητής αναδείχθηκε ξανά ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και έκτη συνολικά.
Χρονικό
Σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά στους αγώνες του 1937 υπήρξε μεγάλη συμμετοχή. Συνολικά έλαβαν μέρος 78 αθλήτριες και για πρώτη φορά μετείχαν και κοπέλες από επαρχιακά σωματεία, από Θεσσαλονίκη, Βόλο και Αλεξάνδρεια. Σε κάθε αγώνισμα υπήρχε μια δεκάδα αθλητριών, ενώ στην κερκίδα πολλά μικρά κορίτσια από τις ακαδημίες των σωματείων με τους γονείς και τους συγγενείς τους έδωσαν ζωντάνια στη διοργάνωση. Οι καινούργιες κοπέλες που μετείχαν πρόσφεραν έντονο συναγωνισμό στις καθιερωμένες πρωταθλήτριες Λανίτου και Στεργίου και υπήρξαν εκπλήξεις. Πολυνίκης αναδείχθηκε και πάλι η Δόμνα Λανίτου που επικράτησε σε τέσσερα ατομικά αγωνίσματα. Η άλλη σπουδαία πρωταθλήτρια Γεωργία Στεργίου μετείχε μόνο σε ένα αγώνισμα λόγω τραυματισμού. Έτσι ο σύλλογος της Λανίτου, ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου, κατέκτησε σχετικά εύκολα τον τίτλο στην ομαδική βαθμολογία για άλλη μια χρονιά. Παράλληλα, την πρώτη ημέρα των αγώνων στο Στάδιο διεξήχθησαν και ορισμένα σπάνια ανδρικά και εφηβικά αγωνίσματα (300μ, 1.000μ, 3.000μ, 200μ εμπ.) καθώς και αγώνας επλογής άλματος εις ύψος για την εθνική ομάδα.
Οι Α΄ Παγκοινοτικοί Αγώνες
Το 1937 διεξήχθη άλλη μια αθλητική διοργάνωση με γυναικεία συμμετοχή που αξίζει να αναφεθεί, μιας και ήταν ελάχιστες οι γυναικείες αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονταν προπολεμικά. Ήταν οι "Α΄ Παγκοινοτικοί Αθλητικοί Αγώνες", που έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 12 και 13 Ιουνίου 1937. Διοργανώτρια ήταν η "Αθλητική Γυμναστική Ένωση Μοσχάτου", με τη συνδρομή του Υπουργού Πρωτευούσης Κώστα Κοτζιά.
Οι αγώνες, που συγκέντρωσαν πολλούς θεατές, περιλάμβαναν τα γνωστά αθλητικά αγωνίσματα στίβου και σε αυτούς μετείχαν πάνω από 200 αθλητές και αθλήτριες από 12 κοινότητες της Αττικής: Παλαιό Φάληρο, Νέα Σμύρνη, Χαλάνδρι, Γλυφάδα, Κηφισιά, Νέα Χαλκηδόνα, Ταύρος (Σφαγεία), Νέα Ερυθραία, Παιανία (Λιόπεσι), Ηράκλειο Αττικής, Τζιτζιφιές και Μοσχάτο.
Στα αγωνίσματα γυναικών πολυνίκεις ήταν οι αθλήτριες της Κοινότητας Νέας Σμύρνης.
Αποτελέσματα
ΝΙΚΗΤΡΙΕΣ:
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1937 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ηλίας Πανάς
Ο Ηλίας Πανάς (Κεφαλληνία 1798 - Αθήνα 1869) ήταν αγωνιστής του 1821, έπειτα μοίραρχος της χωροφυλακής, πληρεξούσιος, ενώ πήρε μέρος σε μάχες στην Ήπειρο. Καταγόταν από σπουδαία οικογένεια της Κεφαλληνίας.
Ο Πανάς με την κήρυξη της επανάστασης του 1821 μετέβη στην Πελοπόννησο και πήρε μέρος σε πολλές μάχες, όπως την Άλωση της Τριπολιτσάς, την Πολιορκία της Πάτρας, την Μάχη του Πέτα και αλλού. Με την είσοδο του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο βρέθηκε απέναντι του αλλά συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη και ελευθερώθηκε μετά από καταβολή λύτρων. Συνέχισε τον αγώνα με δικό του στρατιωτικό σώμα, πήγε στο Μεσολόγγι και έμεινε εκεί μέχρι την ηρωική έξοδο, έφτασε στον βαθμό του στρατηγού.
Με την δημιουργία της Ελληνικής χωροφυλακής εντάχτηκε σε αυτή με τον βαθμό του μοίραρχου κι υπηρέτησε σαν διοικητής στις Μοιραρχίες Φωκίδος, Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας και αλλού. Το 1954 με δικό του στρατιωτικό σώμα μπήκε στην Τουρκοκρατούμενη τότε Ήπειρο και συμμετείχε σε πολλές μάχες. Ήταν πληρεξούσιος στην Η εν Αθήναις Β΄ Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις το 1863.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Ηλιας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί
Άνθεμα
Άνθεμα (από τη λέξη "άνθεμον" παράγωγο του ρήματος "ανθώ", "ανθίζω") ομομάζεται ένας αρχαίος ελληνικός ζωηρός και εύθυμος λαϊκός χορός, που γινόταν για να γιορταστεί ο ερχομός της άνοιξης και το άνθισμα των λουλουδιών. Η εκτέλεσή του γινόταν με κάποια μιμητική δράση από δύο ομάδες αντρών, που χόρευαν και τραγουδούσαν μαζί. Στους Δειπνοσοφιστές (Αθήν. ΙΔ' 629Ε, 27) υπάρχουν οι ακόλουθες λέξεις που τραγουδούσαν όταν χόρευαν, όπως έχουν διασωθεί : "που μοι τα ρόδα, που μοι τα ία, που μοι τα καλά σέλινα;" "ταδί τα ρόδα, ταδί τα ία, ταδί τα καλά σέλινα", δηλαδή "που είναι τα ρόδα μου, που είναι οι μενεξέδες μου, που είναι τα καλά μου σέλινα;" "Εδώ είναι τα ρόδα, εδώ είναι οι μενεξέδες, εδώ είναι τα καλά σέλινα".
Children of the Grave
Το Children of the Grave είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Heavy Metal συγκροτήματος Black Sabbath, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο τρίτο άλπμουμ του σχήματος, το Master of Reality, του 1971. Το κομμάτι θεωρείται από τα καλύτερα του δίσκου, αλλά και ένα από τα γνωστότερα των Black Sabbath, το οποίο παιζόταν διαχρονικά, από όλα τα line-up του συγκροτήματος. Η μουσική πιστώνεται και στα τέσσερα μέλη, ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τον Γκίζερ Μπάτλερ.
Άνθεμα
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Children of the Grave
Στίχοι - θεματολογία
Η θεματολογία του τραγουδιού είναι παρόμοια με εκείνη του War Pigs, από το προηγούμενο άλμπουμ του συγκροτήματος Paranoid, μέσα στο γενικότερο αντιπολεμικό πνεύμα της εποχής του πολέμου στο Βιετνάμ. Οι στίχοι λένε ότι ο κόσμος δε "βαδίζει" σε σωστά μονοπάτια και ότι πρέπει οι νέοι να δράσουν, αλλιώς θα υπάρξουν επιπτώσεις.
Άλλες πληροφορίες
Ορισμένα από τα ριφ που παίζει ο Τόνι Αϊόμι στο Children of the Grave αντιγράφηκαν αργότερα ακόμη και σε πέραν του χέβι μέταλ τραγούδια, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τις εναρκτήριες μουσικές νότες του Call Me των Blondie. Το κομμάτι έχει υποστεί αρκετές διασκευές, με αυτήν των White Zombie να ξεχωρίζει.
Σε μία ψηφοφορία της ελληνικής έκδοσης του Metal Hammer, το συμπεριλαμβάνει στον κατάλογο με τα «200 σπουδαιότερα τραγούδια όλων των εποχών», καταλαμβάνοντας την 117η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1971 Κατηγορία:Τραγούδια των Black Sabbath Κατηγορία:Singles του 1994
OGLE-2007-BLG-368Lb
Ο OGLE-2007-BLG-368Lβ είναι ένας εξωηλιακός πλανήτης που βρίσκεται περίπου 19.230 έτη φωτός μακριά από τη Γη, στον αστερισμό του Σκορπιού. Βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το αστέρι OGLE-2007-BLG-368L. Αυτός ο πλανήτης εντοπίστηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 2009 με την μέθοδο της βαρυτικής μικροεστίασης (microlensing event) από τον Sumi. Έχει βάρος 6,94% του Δία (δηλαδή 22 φορές αυτό της Γης ) και βρίσκεται 3,3 AU από το αστέρι του. Με βάση αυτές τις ιδιότητες έχει χαρακτηριστεί ως Ψυχρός Ποσειδώνας. Είναι ο δεύτερος Ψυχρός Ποσειδώνας που παρατηρήθηκε, ο πρώτος ήταν ο OGLE-2005-BLG-169Lβ. Αυτός ο πλανήτης είναι πολύ πιθανό να έχει παρόμοιες ατμοσφαιρικές ιδιότητες και εσωτερικός, με τον Ουρανό και Ποσειδώνα.
Κατηγορία:Εξωηλιακοί πλανήτες Κατηγορία:Γιγάντιοι πλανήτες
Σταύρος Βουτυράς
Ο Σταύρος Βουτυράς (1841-1923) ήταν Έλληνας Κωνσταντινοπολίτης λόγιος, εκδότης, δημοσιογράφος, και συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1841 στο Τσεγγέλκιοϊ του Βοσπόρου. Φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Το 1865 άρχισε να ασκεί την δημοσιογραφία και μαζί με τους Βρεττό και Βαφειάδη εξέδωσε την εφημερίδα «Νεολόγος» στην Κωνσταντινούπολη προσπαθώντας να αφυπνίσει το εθνικό αίσθημα του υπόδουλου Ελληνισμού και να πολλαπλασιάσει τα σχολεία. Πρωτοστάτης της εθνικής κίνησης συνετέλεσε στην σύμπηξη του Θρακικού Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου, της Μικρασιάτικης Αδελφότητος προς διάδοση των Ελληνικών Γραμμάτων και διαφόρων άλλων επιτόπιων σωματείων. Μαζί με τον Ηροκλή Βασιάδη και πολλούς άλλους, ίδρυσε τον Ελληνικό Φιλολογικό Σύλλογο στην Κωνσταντινούπολη. Τιμωρήθηκε πλειστάκις από την τουρκική κυβέρνηση, άλλοτε μέσω παύσεως της εφημερίδας, άλλοτε μέσω απελάσεων και μεγάλων προστίμων. Το 1897 απελάθηκε και ήρθε στην Αθήνα. Για ένα διάστημα εξέδωσε από εκεί το Νεολόγο. Έπειτα επέστρεψε και πάλι στην Κωνσταντινούπολη παρέμεινε μέχρι το 1922 διευθύνων την εξωτερική πολιτική του Πατριαρχείου από τη θέση του «Μέγα Υπομνηματογράφου». Το έργο του Βουτυρά υπήρξε πολυσχιδές από πολιτικής και φιλολογικής απόψεως. Μετέφρασε έργα των Ουγκώ, Ρακίνα, Σλουμπερζέ ενώ υπήρξε συγγραφέας διαφόρων μελετών. Πέθανε το 1923 σε ηλικία 82 χρόνων πένης και πρόσφυγας στο Φάληρο. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αφρικανικός ελέφαντας του δάσους
Ο Αφρικανικός ελέφαντας του δάσους (Loxodonta cyclotis) είναι παχύδερμο, φυτοφάγο θηλαστικό της τάξης των προβοσκιδοειδών, και ζει στην Κεντρική Αφρική. Είναι μικρότερος σε σχέση με τον αφρικανικό ελέφαντα της σαβάνας. Χαρακτηριστικό είναι οι κίτρινοι, μεγάλοι χαυλιόδοντές του. Το οικοσύστημα που ζει είναι το τροπικό δάσος. Συχνά έρχεται σε επαφή με τους συγγενείς του, τους αφρικανικούς ελέφαντες της σαβάνας. Απειλείται με αφανισμό από την λαθροθηρία.
Κατηγορία:Εκτεθειμένα είδη Κατηγορία:Ελεφαντίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής