cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέργιος Νικητιάτης
Βιογραφία
Την ίδια χρονιά, σύμφωνα με το Synaxarium Constantinopolitanum, του ανατέθηκε η ηγεσία μίας εκστρατείας κατά του εμιράτου της Κρήτης, αλλά όλες οι άλλες πηγές αναφέρουν, ότι ο Θεόκτιστος ηγήθηκε της εκστρατείας. Πιθανόν όμως ο Σέργιος να έμεινε πίσω, όταν ο Θεόκτιστος αναγκάστηκε να επιστρέψει εσπευσμένα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Σέργιος έχασε τη ζωή του στην Κρήτη, όταν οι Βυζαντινές δυνάμεις νικήθηκαν από τους Άραβες και αρχικά τάφηκε στο νησί σε ένα μοναστήρι, που έγινε γνωστό μετά από αυτόν ως τou Μαγίστρου. Αργότερα μεταφέρθηκε σε μία Μονή της Θεοτόκου στον κόλπο της Νικομήδειας, την οποία είχε ιδρύσει και η οποία με τη σειρά της έγινε γνωστή ως του Νικητιάτου.
Ο Γάλλος Βυζαντινιστής Ανρί Γκρεγκουάρ πρότεινε, ότι ο Νικητιάτης πρέπει να ταυτιστεί με τον «Ιμπν Κατούνα», τον ναύαρχο που αναφέρεται στις αραβικές πηγές ότι οδήγησε τους Βυζαντινούς στην λεηλασία της Δαμιέτης το 853, αλλά παρόλο που αυτή η υπόθεση υιοθετήθηκε από ορισμένους (κυρίως τον Aλεξάντερ Βασίλιεφ), απορρίπτεται από τους σύγχρονους μελετητές. Ο Γκρεγκουάρ υπέθεσε επίσης, ότι ο Σέργιος ήταν αδελφός τού μετέπειτα Πατριάρχη Φωτίου, μία εικασία που επίσης απορρίφθηκε, αν και σύμφωνα με τον Κύριλ Μάνγκο θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι ο εκ μητρός θείος του Φωτίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι Κατηγορία:Εικονομαχία Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 9ου αιώνα Κατηγορία:Μάγιστροι Κατηγορία:Βυζαντινά πρόσωπα των Αραβοβυζαντινών Πολέμων Κατηγορία:Βυζαντινοί Παφλαγόνες Κατηγορία:Φρυγική Δυναστεία Κατηγορία:Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη «Άγιος Κλήμης της Αχρίδας»
Η Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη «Άγιος Κλήμης της Αχρίδας» (Национална и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“) βρίσκεται στα Σκόπια στη Βόρεια Μακεδονία και είναι ένα από τα πρώτα ιδρύματα που δημιουργήθηκε με την απόφαση της «Αντιφασιστικής Συνέλευσης για την Εθνική Απελευθέρωση της Μακεδονίας (ASNOM)» στις 23 Νοεμβρίου του 1944.
Ιστορία
Το αρχικό κληροδότημα της Εθνικής και Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης «Αγίου Κλήμεντος της Αχρίδας» συμπεριλαμβάνει 150.000 τεκμήρια, κυρίως πανεπιστημιακών συγγραμμάτων και επιστημονικών δημοσιεύσεων στο πεδίο των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών: τη λογοτεχνία, την εθνολογία, τη γεωγραφία, την ιστορία, κλπ. Επίσης έχει σημαντικούς τίτλους τριογενών πηγών  όπως εγκυκλοπαίδειες, λεξικά, βιβλιογραφίες και περίπου 300 τίτλους περιοδικών. Με την απόφαση της ASNOM το 1945, η Εθνική Βιβλιοθήκη αρχίζει να λαμβάνει αντίγραφο όλων των εκδόσεων που δημοσιεύονται στη σημερινή Βόρεια Μακεδονία της τότε Γιουγκοσλαβίας. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένα αποθετήριο τεκμηρίων βιβλιοθήκης της τότε «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» που αποτελούσε μια από τις οκτώ βιβλιοθήκες της Γιουγκοσλαβίας. Μετά την ανεξαρτησία της Βόρειας Μακεδονίας το 1991, η βιβλιοθήκη έχει γίνει ένα αποθετήριο για τη βορειομακεδονική εκδοτική παραγωγή.
Η πλημμύρα του 1962 και ο σεισμός του 1963 στα Σκόπια, διακόπτει την ανάπτυξη της βιβλιοθήκης. Το κτήριο της Βιβλιοθήκης καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς και το αποθετήριο, που εκείνη την εποχή αριθμούσε περίπου 500.000 τεκμήρια, σε μεγάλο βαθμό έχει καταστραφεί. Στις αρχές του 1964, το ταμείο μεταφέρθηκε και στεγάζεται σε ένα  προκατασκευασμένο κτίριο το οποίο λειτούργησε ως βιβλιοθήκη μέχρι να μετακομίσει στο νέο και σύγχρονο κτίριο, το 1972.
Το 2003, η Εθνική Βιβλιοθήκη, εξ ονόματος όλων των βιβλιοθηκών στη Βόρεια Μακεδονία, υπέγραψε τη Συμφωνία για τη θέσπιση του δικτύου COBISS.Net, με την οποία το πληροφοριακό σύστημα COBISS.MK συνδέθηκε με τα πληροφοριακά συστήματα των υπόλοιπων βιβλιοθηκών. Το πληροφοριακό σύστημα COBISS εξασφαλίζει ελεύθερη ροή και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των βιβλιοθηκών. Σήμερα, μέσω του COBISS, η Εθνική Βιβλιοθήκη παρέχει σύνδεση και συνεργασία με περισσότερες από 700 βιβλιοθήκες που συμμετέχουν στο COBISS όπως βιβλιοθήκες στη Σλοβενία, Σερβία, στο Μαυροβούνιο, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία και Αλβανία.
Συνδρομές
Η Βιβλιοθήκη είναι μέλος πολλών διεθνών ενώσεων και οργανισμών, μεταξύ των οποίων είναι: IFLA, CENL, LIBER, EBLIDA, ISSN, ISBN, ISMN. Η Βιβλιοθήκη είναι εταίρος στη Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη και τη Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη. Επιπλέον, η Εθνική Βιβλιοθήκη στεγάζει ένα δωμάτιο ανάγνωσης Γερμανικών και Ρωσικών και  το Ινστιτούτο Κομφούκιος. Επίσης μέσα στη βιβλιοθήκη βρίσκεται το κέντρο πληροφόρησης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και πρόσφατα μια Αμερικάνικη γωνιά.
Στις αρχές του 2008 εγκαινιάστηκε η κατασκευή του νέου και σύγχρονου κτιρίου, ως επέκταση του υπάρχοντος, με το οποίο η Βιβλιοθήκη επεκτάθηκε σε επιπλέον 3000 m2. Το νέο κτίριο στεγάζει τις Ειδικές συλλογές, Εικονική Βιβλιοθήκη της Βόρειας Μακεδονίας και Κέντρο Ψηφιοποίησης. Το νέο κτίριο άνοιξε επίσημα στις 24 Μαΐου 2009.
Ολύμπιο Κύπελλο ΟΠΝ ΣΕΚ
Το Όλυμπιο Κύπελλο ΟΠΝ ΣΕΚ είναι ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου που διεξάγεται στην επαρχία Λάρνακας της Κύπρου.Στο παρελθόν έχουν λάβει μέρος στο κύπελλο και ομάδες απο την επαρχία Αμμοχώστου. Διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Στο κύπελλο αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΟΠΝ ΣΕΚ.
Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη «Άγιος Κλήμης της Αχρίδας»
Βραβεία
Για τη συμβολή στην επιστημονική, πολιτιστική και γενικότερη κοινωνική ανάπτυξη της χώρας, η Βιβλιοθήκη έχει λάβει τα ακόλουθα βραβεία και διακρίσεις: το τάγμα της Αξίας για τους ανθρώπους με ένα ασημένιο μετάλειο  (1972) * το Βραβείο «11ης Οκτωβρίου» ως τη μεγαλύτερη κοινωνική αναγνώριση για σημαντικά επιτεύγματα στον τομέα της επιστήμης (1975) * Cultural Charter (το 1984). Βραβείο «Kliment Ohridski» (το 1984 και 1994).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Σκόπια Β Β Β
Ολύμπιο Κύπελλο ΟΠΝ ΣΕΚ
Δομή
Στο κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες της ΟΠΝ ΣΕΚ, οι οποίες αγωνίζονται σε μόνους νοκ άουτ αγώνες μεταξύ τους. Ο τελικός διεξάγεται σε ουδέτερο στάδιο.
Οι κυπελλούχες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας δεν είναι πλήρης καθώς δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για όλες τις περιόδους. Το κύπελλο της περιόδου 2019-20 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.
Δείτε επίσης
Λεοντιάδειο Πρωτάθλημα ΟΠΝ ΣΕΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Άγιος Ανδρέας Μεσσηνίας
Ο Άγιος Ανδρέας Μεσσηνίας είναι ένα παραθαλλάσιο χωριό του νομού Μεσσηνίας, που βρέχεται από τη δυτική ακτή του Μεσσηνιακού κόλπου. Το 1908 αναγνωρίστηκε ως οικισμός της τότε κοινότητας Λογγά και το 1972 προσαρτήθηκε στο χωριό Λογγά. Πλέον το χωριό του Αγίου Ανδρέα ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αίπειας, του Δήμου Μεσσήνης της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης». Η έκταση που καταλαμβάνει το χωριό είναι περίπου 1.5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από γεωγραφική σκοπιά, ο Άγιος Ανδρέας ισαπέχει από τα πιο δημοφιλή χωριά της περιοχής, την Κορώνη και το Πεταλίδι με 12 χιλιόμετρα απόσταση. Ενδεικτικά μερικές αποστάσεις από διάφορες περιοχές είναι:
Περίγραμμα του Αγίου Ανδρέα
μικρογραφία|Νυχτερινή λήψη από το βόρειο μόλο. (Άγιος Ανδρέας Μεσσηνίας)|εναλλ.= Ο Άγιος Ανδρέας Μεσσηνίας είναι ένας τουριστικός προορισμός κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και χαρακτηρίζεται για τις παραλίες, την μεγάλη ποικιλία σε υποδομές φιλοξενίας ή εστίασης, την ψυχαγωγία των παιδιών στην παιδική χαρά καθώς και μία μικρή μαρίνα όπου ελλιμενίζονται μικρά σκάφη και ψαροκαΐκια. Επίσης υπάρχουν και δύο μεγάλοι χώροι στάθμευσης συνολικής χωρητικότητας 200 οχημάτων, στο νότιο και βόρειο μέρος του χωριού. Για πολλά έτη και μέχρι το 2009, λειτουργούσε δίπλα από την παραλία του Αγίου Ανδρέα ένα οργανωμένο camping το οποίο πια δεν λειτουργεί. Στον Άγιο Ανδρέα λοιπόν, μπορεί κανείς να βρει:
Ιστορική αναδρομή & Αρχαιολογικά ευρήματα
μικρογραφία|Μαγαζιά εστίασης στην κεντρική πλατεία. (Άγιος Ανδρέας Μεσσηνίας) Η ιστορία του χωριού, ξεκινάει πολλούς αιώνες πριν. Μέχρι και σήμερα, σώζονται και είναι διαθέσιμα προς επίσκεψη, μοναδικά αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής. Τα κυριότερα είναι:
Βυζαντινός Ιερός Ναός του Αγίου Ανδρέα
thumb|Ο ναός του Αγίου Ανδρέα Ο Βυζαντινός Ιερός Ναός του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται εντός του χωριού στο οποίο αποδόθηκε και το το όνομά του. Στην αρχική του φάση, που ανάγεται στην πρώιμη μεσοβυζαντινή περίοδο (9ο – 10ο αιώνα), ο Άγιος Ανδρέας ανήκε στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής. Λίγο αργότερα, κατά τον 10ο – 11ο αιώνα, μετασκευάστηκε σε τρουλαίο ναό, από τους μεγαλύτερους στην Πελοπόννησο.
Στην πιο πρόσφατη ιστορία του, το μνημείο έχει υποστεί πολλές εργασίες συντήρησης που αλλοίωσαν την εσωτερική και εξωτερική του μορφή. Ο ναός του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται κοντά στο Ιερό του Απόλλωνος Κορύθου, όπου παλαιότερη έρευνα έδειξε την ύπαρξη τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής εκκλησίας.
Σήμερα, στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα πραγματοποιούνται τελετές και λειτουργίες.
Ιερό του Απόλλωνος Κορύθου
Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού του Αγίου Ανδρέα Μεσσηνίας, έχουν ανασκαφεί κτήρια από διαδοχικές οικοδομικές φάσεις, που χρονολογούνται από τους γεωμετρικούς χρόνους έως τους ύστερους Ρωμαϊκούς χρόνους. Κατά κοινή ομολογία των μελετητών και με βάση επιγραφικές μαρτυρίες, τα ερείπια αυτά ταυτίζονται με το Ιερό του Απόλλωνος Κορύθου ή Κορύνθου. Σύμφωνα με τις παραδόσεις της Αρχαίας Μεσσήνης, ο Απόλλωνας Κορύθου ήταν θεός – θεραπευτής ασθενειών.
Ο περιηγητής Παυσανίας, του οποίου το έργο περιγράφει αναλυτικά και την Αρχαία Μεσσηνία, αναφέρει το Ιερό του Απόλλωνος Κορύθου στα «Μεσσηνιακά». Περιγράφει τον αρχαίο ναό, ενώ μιλά και για ένα «ξόανο» που βρισκόταν εκεί, αφιερωμένο στον θεραπευτή Απόλλωνα Κόρυνθο από τους Αργοναύτες. Ένα χάλκινο ειδώλιο πολεμιστή που βρέθηκε στο Ιερό του Απόλλωνος Κορύθου χρονολογείται στα 540-520 π.Χ. και είναι από τα αξιολογότερα ευρήματα. Αυτός ο πολεμιστής φορά κορινθιακό κράνος, θώρακα, βραχύ χιτώνα και περικνημίδες. Πάνω στο Ιερό του Απόλλωνος Κορύθου εντοπίστηκε παλαιοχριστιανική βασιλική η οποία αποξηλώθηκε το 1913 για να ερευνηθεί το αρχαίο μνημείο.
Γιορτές και παραδοσιακές εκδηλώσεις
μικρογραφία|Πανηγύρι στις 31 Αυγούστου. (Άγιος Ανδρέας Μεσσηνίας)|εναλλ.= Το χωριό του Αγίου Ανδρέα γιορτάζει κάθε χρόνο στις 30 Νοεμβρίου και πραγματοποιείται λειτουργία στην ομώνυμη εκκλησία του χωριού.
Λίγο καιρό αργότερα, κάθε Πάσχα, πραγματοποιείται περιφορά του επιτάφιου στο χωριό και εντός του λιμανιού του χωριού.
Τέλος κάθε χρόνο είναι προγραμματισμένο το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού, την τελευταία ημέρα του καλοκαιριού, στις 31 Αυγούστου.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.840339" longitude="21.866570" zoom="13" width="1000" height="500" align="center" />
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ __ΜΕΠΠ__ Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης Κατηγορία:Παραλίες της Μεσσηνίας
Πέτρος Γερομιχαλός
Ο Πέτρος Γερομιχαλός (Θεσσαλονίκη, 9 Ιουνίου 1994), είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως Σμολ φόργουορντ / Πάουερ φόργουορντ για το Λαύριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Καλαμαριάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαχητών Δόξας Πεύκων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Σόντρε Γκούτορμσεν
Ο Σόντρε Γκούτορμσεν (γενν. 1 Ιουνίου 1999) είναι Νορβηγός αθλητής του άλματος επί κοντώ. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, και κατέκτησε την 6η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Επικοντιστές Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρουμανίας
Ιστορία
Οι ρίζες της βιβλιοθήκης μπορούν να αναχθούν στην βιβλιοθήκη του Κολεγίου του Αγίου Σάβα. Η βιβλιοθήκη του Κολεγίου του Αγίου Σάββα άνοιξε το 1859 όταν αρχειοθετήθηκαν 1000 γαλλικοί τόμοι. Μετά το 1859, η βιβλιοθήκη διαθέτει εθνικό καταστατικό (Bibliotecă Naţională şi Bibliotecă Centrală - Εθνική και Κεντρική βιβλιοθήκη) ενώ το 1864 η βιβλιοθήκη ονομάστηκε Κεντρική Βιβλιοθήκη του Κράτους (Biblioteca Centrală a Statului).
Το 1901, όλες οι συλλογές μεταφέρθηκαν στην Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας. Ως αποτέλεσμα, από το 1901 έως το 1955, η Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας απέκτησε εθνικό χαρακτηριστικό. Το 1955, η Κρατική Κεντρική βιβλιοθήκη οργανώθηκε με τα χαρακτηριστικά μιας Εθνικής βιβλιοθήκης. Το 1989, μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος, η Κρατική Κεντρική Βιβλιοθήκη μετονομάστηκε σε Biblioteca Naţională a României.
Νέο κτίριο
μικρογραφία|Παλιά τοποθεσία στην οδό Ιόν Γκίκα|270x270εσ Το 1986 άρχισε η κατασκευή νέας θέσης για τη βιβλιοθήκη, μεταξύ του Σταθμού Ουνιρίι και Νέρβα Τραϊάν. Ο αρχικός επικεφαλής αρχιτέκτονας ήταν ο Τσεζάρ Λαζαρέσκου, ο οποίος πέθανε το 1986 πριν ολοκληρωθεί η κατασκευή του κτιρίου. Λίγο μετά το 1989, αν και ορισμένα τμήματα του κτιρίου είχαν ολοκληρωθεί ή βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο, η κατασκευή σταμάτησε για αρκετά χρόνια λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Το 2009, το έργο μετατέθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού και η κατασκευή του νέου κτιρίου ολοκληρώθηκε το 2011, με την επίσημη ημερομηνία των εγκαινίων να έχει οριστεί στο 2012.
Αποστολή
Η Εθνική Βιβλιοθήκη είναι πολιτιστικό ίδρυμα υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού. Στόχος της είναι να διαχειρίζεται την εθνική κληρονομιά των εκδόσεων, αγοράζοντας και διατηρώντας έγγραφα κάνοντας τα διαθέσιμα στο κοινό για έρευνα ή προσωπική μελέτη.
Συλλογές
Έχει αρκετές ειδικές συλλογές, συμπεριλαμβανομένων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Ρουμανία Ρουμανιας
Piaggio
Η Piaggio & C. SpA είναι ιταλική εταιρεία κατασκευής μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων, η οποία παράγει μια σειρά από δίτροχα και τρίτροχα μηχανοκίνητα οχήματα και μικρά εμπορικά οχήματα με επτά μάρκες: Piaggio, Vespa, Gilera, Aprilia, Moto Guzzi, Derbi και Scarabeo. Η έδρα της εταιρίας βρίσκεται στην Ποντεντέρα της Ιταλίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Ρινάλντο Πιάτζιο το 1884, αρχικά παρήγαγε ατμομηχανές και σιδηροδρομικά βαγόνια. Οι θυγατρικές της Piaggio απασχολούν συνολικά 7.053 υπαλλήλους και παράγουν συνολικά 519.700 οχήματα το 2014. Ο κατασκευαστής διαθέτει έξι κέντρα έρευνας και ανάπτυξης και δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 50 χώρες.
Ιστορία
Το 1882, ο Ενρίκο Πιάτζιο αγόρασε γη στο Σέστρι Πονέντε (Γένοβα) για να εγκαταστήσει μονάδα ξυλείας. Δύο χρόνια αργότερα, το 1884, ο 20χρονος γιος του, Ρινάλντο Πιάτζιο, ίδρυσε την Piaggio & C. Η εταιρεία κατασκευάστηκε αρχικά ατμομηχανές και σιδηροδρομικά βαγόνια αλλά το 1917, προς το τέλος του Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ρινάλντο Πιάτζιο στράφηκε στον στρατιωτικό τομέα. Κατ' αρχάς, η εταιρεία παρήγαγε MAS αντι-υποβρύχια μηχανοκίνητα σκάφη, αεροπλάνα, υδροπλάνα στο πλαίσιο αδειοδότησης από τις Ansaldo, Macchi, Caproni και Dornier αλλά αργότερα προχώρησε σε οχήματα που κατασκευάστηκαν σύμφωνα με τα σχέδια του Πιάτζιο.
Αντιπαραθετική μηχανική μάθηση
Αντιπαραθετικές επιθέσεις
Οι τεχνικές μηχανικής μάθησης σχεδιάστηκαν αρχικά για σταθερά περιβάλλοντα όπου τα δεδομένα εκπαίδευσης και δοκιμής προέρχονται από την ίδια στατιστική κατανομή. Όταν όμως τα μοντέλα αυτά εφαρμόζονται στον πραγματικό κόσμο, η παρουσία ευφυών και προσαρμοστικών αντιπάλων ενδέχεται ανάλογα με τον αντίπαλο να παραβιάσει σε κάποιο βαθμό αυτή τη στατιστική υπόθεση. Η αντιπαραθετική μάθηση δείχνει πως ένας κακόβουλος αντίπαλος μπορεί να παραποιήσει κρυφά τα δεδομένα εισόδου έτσι ώστε να εκμεταλλευτεί συγκεκριμένες ευπάθειες των αλγορίθμων μάθησης και να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του συστήματος.
Οι αντιπαραθετικές επιθέσεις μπορούν να ταξινομηθούν σε επιθέσεις διαφυγής, όπου δημιουργούνται παραγείγματα που, βάσει μικρών τροποποιήσεων, διαφεύγουν την ανίχνευση ενός εκπαιδευμένου μοντέλου, και επιθέσεις δηλητηρίασης, όπου προστίθεται μικρός αριθμός αντιπαραθετικών παραδειγμάτων στα δεδομένα εκπαίδευσης με αποτέλεσμα την δυσλειτουργία του εκπαιδευμένου συστήματος.
Επιθέσεις διαφυγής
Παραδείγματα περιλαμβάνουν επιθέσεις κατά συστημάτων φιλτραρίσματος ανεπιθύμητων μηνυμάτων (spam), όπου τα ανεπιθύματα μηνύματα διαφεύγουν την ανίχνευση μέσω της τροποποίησης της ορθογραφίας "κακών" λέξεων ή της προσθήκης "καλών" λέξεων, μηνύματα περιλαμβανόμενων των οποίων το σύστημα έχει μάθει να θεωρέι πάντα επιθυμητά, και επιθέσεις κατά της βιομετρικής αναγνώρισης, όπου παράγονται ψευδή βιομετρικά χαρακτηριστικά για να μιμηθούν έναν νόμιμο χρήστη.
Το 2017, οι ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης εκτύπωσαν τρισδιάστατα μια πλαστική χελώνα με υφή σχεδιασμένη για να κάνει την τεχνιτή νοημοσύνη ανίχνευσης αντικειμένων της Google να το ταξινομήσει ως όπλο ανεξάρτητα από τη γωνία από την οποία φωτογραφίζεται. Η δημιουργία της χελώνας απαιτούσε μόνο χαμηλού κόστους εμπορικά διαθέσιμη τεχνολογία εκτύπωσης 3-D. Το 2018, το Google Brain δημοσίευσε μια τροποποιημένη εικόνα ενός σκύλου που έμοιαζε με γάτα τόσο στους υπολογιστές όσο και στους ανθρώπους. Μια μελέτη του 2019 από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins έδειξε ότι οι άνθρωποι μπορούν να μαντέψουν πώς τα μηχανήματα θα ταξινομήσουν λανθασμένα τις αντιπαραθετικές εικόνες. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ελαφριές αλλά ακριβείς μεθόδους ελαφρώς να διαταράξουν την εμφάνιση ενός σήματος στοπ έτσι ώστε ένα αυτόνομο όχημα να το ταξινομήσει ως σήμα συγχώνευσης ή ορίου ταχύτητας.
Αντιπαραθετική εκπαίδευση
Η αντιπαραθετική μάθηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης κατά την εκπαίδευση του εξαπατώντος μοντέλου, για να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία των δεδομένων εξόδου του από την τιμή που ταξινομεί το εξαπατώμενο μοντέλο.
Για παράδειγμα, στην εκπάιδευση αυτόματου συστήματος μετάφρασης μεταξύ δύο γλωσσών για τις οποίες δεν υπάρχει ικανό σύνολο παράλληλων κειμένων, εκπαιδεύονται δύο διαφορετικοί αυτοκωδικοποιητές, μία για κάθε γλώσσα, που μετατρέπουν το κείμενο στη γλώσσα αυτή σε μία ενδιάμεση εκπροσώπηση. Παράλληλα, εκπαιδεύεται ένας ταξινομητής που μαθαίνει να διακρίνει την γλώσσα του κειμένου βάσει της ενδιάμεσης αυτής εκπροσώπησής της. Οι δύο αυτοκωδικοποιητές εκπαιδεύονται αντιπαραθετικά με τον ταξινομητή, δηλαδή προσπαθούν να παράγουν εκπροσωπήσεις τις οποίες ο ταξινομητής δεν μπορεί να διαχωρήσει, την ίδια στιγμή που ο ταξινομητής προπαθεί να μάθει να τις διαχωρήζει. Με αυτόν τον τρόπο, οι αυτοκωδικοποιητές μαθαίνουν να παράγουν μια ενδιάμεση εκπροσώπηση που είναι ανεξάρτητη της γλώσσας και άρα κοινή μεταξύ τους. Με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης, η ακρίβεια του ταξινομητή φτάνει το μηδέν και η ενδιάμση εκπροσώπηση είναι εντελώς ανεξάρτητη γλώσσας και άρα τα μοντέλα μετατροπής της κάθε γλώσσας σε αυτήν και τανάπαλιν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μετάφραση μεταξύ των δύο γλωσσών.
Παραγωγικά αντιπαραθετικά δίκτυα
Η πλέον διαδεδομένη εφαρμογή της αντιπαλικής εκπαίδευσης είναι τα Παραγωγικά Αντιπαραθετικά Δίκτυα, γνωστά επίσης ως Αντιπαλικά Δίκτυα, Παραγωγικά Ανταγωνιστικά Δίκτυα και Aναγεννητικά Aνταγωνιστικά Δίκτυα (στα αγγλικά Generative Adversarial Networks - GAN).
Πρόκειται για μια μέθοδο μη-επιτηρούμενης μάθησης, κατά την οποία ένα παραγωγικό μοντέλο εκπαιδεύεται να παράγει παραδείγματα που εξαπατούν έναν ταξινομητή, ο οποίος εκπαιδεύεται συγχρόνως να διαχωρίζει μεταξύ τα παραδείγματα που παράγει το παραγωγικό μοντέλο και τα πραγματικά παραδείγματα μιας κατανομής. Έτσι, το παραγωγικό μοντέλο μαθαίνει να παράγει ρεαλιστικά παραδείγματα που δεν μπορούν να διαχωριστούν από πραγματικά δεδομένα.
Λογισμικό αντιπαραθετικών επιθέσεων
Ορισμένες βιβλιοθήκες λογισμικού είναι διαθέσιμες, κυρίως για σκοπούς δοκιμών και έρευνας.
Αναφορές
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Μηχανική μάθηση
Κότμπους
Το Κότμπους (Cottbus) (γερμανική προφορά: [kɔtbʊs]) ; Chóśebuz) είναι πανεπιστημιακή πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Βρανδεμβούργο της Γερμανίας. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 125 χλμ. Νοτιοανατολικά του Βερολίνου, στον ποταμό Σπρέε, ενώ το Κότμπους είναι επίσης ένας σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος με εκτεταμένες παρακαμπτήριες γραμμές. Παρόλο που μόνο μια μικρή Σερβική μειονότητα ζει στο ίδιο το Κότμπους, η πόλη θεωρείται ως το πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο των Σορβών στην Κάτω Λουζία (Niederlausitz). Δίπλα στο Κότμπους βρίσκεται το περίφημο πάρκο Μπράνιτς, το οποίο δημιουργήθηκε από τον πρίγκηπα Χέρμαν φον Πύκλερ-Μουσκάου μετά το 1845. Κάθε χρόνο φιλοξενεί το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανατολικής Ευρώπης. Το Κότμπους έχει μια ομάδα ποδοσφαίρου, την ΦΚ Ενεργκί Κότμπους, που παίζει στην 3η Λίγκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βρανδεμβούργου
Όρη Σουλαϊμάν
Η οροσειρά Σουλαϊμάν είναι οροσειρά του κεντρικού Πακιστάν, η οποία εκτείνεται σε έκταση 450 χιλιομέτρων σε διεύθυνση βορρά-νότου από το πέρασμα Γκουμάλ έως βόρεια του Τζακομπαμπάντ, διαχωρίζοντας το Χαϊμπέρ Παχτούνκουα και το Παντζάμπ από το Βαλουχιστάν. Το υψόμετρο της μειώνεται σταδιακά προς τα νότια, με τις κορυφές της να έχουν κατά μέσο όρο υψόμετρο μεταξύ 1.800 και 2.000 μέτρων. Η οροσειρά καταλήγει στις δίδυμες κορυφές (48 χιλιόμετρα από το πέρασμα Γκουμάλ), του αποκαλούμενου Τάχτι Σουλαϊμάν, ή Θρόνο του Σολομώντα, τον οποίο ένας θρύλος συσχετίζει με μία επίσκεψη του Σολομώντα στην Ινδία. Στην υψηλότερη εξ αυτών, με υψόμετρο 3.374 μέτρα, βρίσκεται ναός (ziyārat) τον οποίο αρκετοί πιστοί επισκέπτονται κάθε χρόνο. Η ανατολική πλευρά της οροσειράς καταλήγει απότομα στον Ινδό, ενώ οι δυτικές πλαγιές είναι πιο ομαλές. Στα βόρεια φύονται άρκευθοι και πεύκα, στα κεντρικά ελαιόδενδρα, ενώ στα νότια η βλάστηση είναι σπάνια. Τα κυριότερα περάσματα στον βορρά είναι τα Γκατ, Ζάο, Τσουχάρ Χελ Ντάνα και Σαχί Σαρβάρ. Στα νότια, δυτικά του Ντέρα Γκάζι Χαν, βρίσκεται ο ορεινός σταθμός του οχυρού Μούνρο (1921 μ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές του Αφγανιστάν Κατηγορία:Οροσειρές του Πακιστάν
Κούκλα (ταινία)
Η Κούκλα Αγγλικά: Bambola). είναι μια ερωτική δραματική ταινία Ισπανο-Ιταλικής παραγωγής του 1996, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μπίγκας Λούνα και πρωταγωνιστούν η Βαλέρια Μαρίνι και ο Στέφανο Ντιονίσι.
Υπόθεση
Μετά το θάνατο των γονιών τους, η Κούκλα (Βαλέρια Μαρίνι) και ο αδελφός της Φούριο, ανοίγουν μια πιτσαρία. Όταν ένας από τους πολλούς θαυμαστές της κούκλα της, ο Φλάβιο (Στέφανο Ντιονίσι) τους δανείζει χρήματα για την επιχείρησή τους, τότε θα ακολούθησει μια αλυσίδα παθιασμένων και βίαιων γεγονότων.
Πληροφορίες ταινίας
Λόγω των πολυάριθμων σκηνών βιασμού, η ταινία απαγορεύτηκε για παιδιά κάτω των 18 ετών. Αυτό προκάλεσε την οργή της Μαρίνι, η οποία ισχυρίστηκε ότι της είχαν υποσχεθεί την περικοπή των τριών πιο "σκληρών" σκηνών και η απαγόρευση θα ήταν για παιδιά για κάτω των 14 ετών. Η ηθοποιός κατά συνέπεια, έκανε αγωγή εναντίον του παραγωγού Μάρκο Ποκιόνι ζητώντας την απόσυρση της ταινίας, αλλά στις 21 Νοεμβρίου 1997 η αγωγή της απορρίφθηκε από το δικαστήριο.
Κριτική
Η ταινία έλαβε εξαιρετικά αρνητική κριτική. Ο κριτικός κινηματογράφου Μοράντο Μοραντίνι την χαρακτήρισε ως "την πιο ανόητη και ερασιτεχνική ταινία του Μπίγκας Λούνα" ενώ ο Πάολο Μερεγκέτι ήταν ακόμη πιο σκληρός, λέγοντας ότι "δεν έχει δει ποτέ κινηματογραφική ταινία με τόσο πολύ μεγάλη δυσφορία".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1996 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπίγκας Λούνα Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Θεόκτιστος ο Λογοθέτης
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Μιχαήλ Γ΄ με τη μητέρα του Θεοδώρα και τον Θεόκτιστο (με τον άσπρο σκούφο), από τη [[Σύνοψις Ιστοριών του Σκυλίτζη, χειρόγραφο της Μαδρίτης.]]
Ο Θεόκτιστος (απεβ. στις 20 Νοεμβρίου 855) ήταν κορυφαίος Βυζαντινός αξιωματούχος κατά το β' τέταρτο του 9ου αι. και de facto επικεφαλής της αντιβασιλείας του ανήλικου Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ από το 842 μέχρι την απόλυση και τη δολοφονία του το 855. Ευνούχος αυλικός, βοήθησε στην άνοδο του Μιχαήλ Β´ στον θρόνο το 822 και ανταμείφθηκε με τους τίτλους του πατρικίου και αργότερα του μαγίστρου. Κατείχε τα υψηλά αξιώματα του χαρτουλαρίου του Κανικλείου και του λογοθέτη του Δρόμου επί Μιχαήλ Β΄ και του γιου του Θεοφίλου. Μετά το τέλος του Θεοφίλου το 842, ο Θεόκτιστος έγινε μέλος του συμβουλίου της αντιβασιλείας, αλλά σύντομα κατάφερε να παραγκωνίσει τα άλλα μέλη και να καθιερωθεί ως ο εικονικός ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας. Αξιοσημείωτος για τις διοικητικές και πολιτικές του ικανότητες, ο Θεόκτιστος έπαιξε σημαντικό ρόλο στον τερματισμό της Βυζαντινής Εικονομαχίας και ενθάρρυνε τη συνεχιζόμενη αναγέννηση στην εκπαίδευση εντός της Αυτοκρατορίας. Συνέχισε επίσης τον διωγμό της αίρεσης των Παυλικιανών, αλλά είχε μικτή επιτυχία στους πολέμους κατά των Αράβων. Όταν ο Μιχαήλ Γ΄ ενηλικιώθηκε το 855, ο θείος του Βάρδας τον έπεισε να απορρίψει την κηδεμονία του Θεόκτιστου και της μητέρας του, της αυτοκράτειρας Θεοδώρας και στις 20 Νοεμβρίου 855 ο Θεόκτιστος δολοφονήθηκε από τον Βάρδα και τους οπαδούς του.
Πρώιμη ζωή
Τίποτε δεν είναι γνωστό για την πρώιμη ζωή του Θεόκτιστου. Ονομάζεται ευνούχος στους Συνεχιστές του Θεοφάνους και στον αλ-Ταμπαρί και είναι γενικά αποδεκτός ως τέτοιος από τους σύγχρονους μελετητές, αν και η κατηγορία του αντιπάλου του Βάρδα ότι ήθελε να νυμφευτεί την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα ή μία από τις κόρες της, φαίνεται ασυμβίβαστη με αυτό. Μέχρι το 820 κατείχε μία απροσδιόριστη θέση στην Αυλή του Αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ του Αρμένιου (βασ. 813–822 ), πιθανώς ως μέλος της Αυτοκρατορικής φρουράς. Ο Θεόκτιστος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συνωμοσία για τη δολοφονία του Λέοντα Ε΄ και ανταμείφθηκε από τον νέο Αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄ του Αμορίου (βασ. 822–829) με τον βαθμό του πατρικίου και το εμπιστευτικό Αυλικό αξίωμα του χαρτουλαρίου του Κανικλείου («γραμματέα του μελανοδοχείου»). Υπό τον γιο και διάδοχο τού Μιχαήλ Β΄, Θεόφιλο (βασ. 829–842), προφανώς συνέχισε να είναι έμπιστος σύμβουλος, καθώς ανήλθε στον βαθμό του μαγίστρου και διορίστηκε λογοθέτης του Δρόμου, ουσιαστικά υπουργός Εξωτερικών της Αυτοκρατορίας. Ένα άλλο σημάδι Αυτοκρατορικής εμπιστοσύνης ήταν, ότι ο Θεόφιλος διόρισε τον Θεόκτιστο ως μέλος του συμβουλίου της αντιβασιλείας για τον δίχρονο γιο του Μιχαήλ Γ΄ λίγο πριν από το τέλος του τον Ιανουάριο του 842, μαζί με την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα και τον μάγιστρο Μανουήλ τον Αρμένιο.
Αντιβασιλεία
Μετά το τέλος του Θεοφίλου, το συμβούλιο της αντιβασιλείας ανέλαβε τη διαχείριση των υποθέσεων του κράτους. Τα αδέλφια της Θεοδώρας Βάρδας και Πετρωνάς και ο συγγενής της Σέργιος Νικητιάτης έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο στις πρώτες ημέρες της αντιβασιλείας.
Η αντιβασιλεία κινήθηκε γρήγορα, για να τερματίσει τη Βυζαντινή εικονομαχία, η οποία κυριάρχησε στη Βυζαντινή θρησκευτική και πολιτική ζωή για περισσότερο από έναν αιώνα με καταστροφικές συνέπειες. Στις αρχές του 843 συνήλθε στο σπίτι του Θεόκτιστου συνέλευση εκλεκτών αξιωματούχων και κληρικών. Η σύνοδος απέρριψε την εικονομαχία, επιβεβαίωσε εκ νέου τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Β΄ της Νίκαιας) του 787 και καθαίρεσε τον εικονομάχο πατριάρχη Ιωάννη Ζ΄ τον Γραμματικό. Στη θέση του εξελέγη ο Μεθόδιος Α΄, ο οποίος είχε φυλακιστεί από τον Θεόφιλο για τις εικονόφιλες πεποιθήσεις του. Το γεγονός αυτό τιμάται έκτοτε με την «Κυριακή της Ορθοδοξίας» από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Θεόκτιστος έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτά τα γεγονότα. Σχεδόν όλες οι πηγές —οι Συνεχιστές Θεοφάνους, ο Γενέσιος, ο Ιωάννης Σκυλίτζης και ο Ζωναράς— τον θεωρούν ως τον κινητήριο μοχλό πίσω από την αποκατάσταση των εικόνων, και ιδιαίτερα πίσω από την εκτόπιση του Ιωάννη Ζ΄ του Γραμματικού. Η μνήμη του τιμάται ως αγίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 20 Νοεμβρίου (άγιος Θεόκτιστος ο Ομολογητής).
Μία εβδομάδα μετά, ο Θεόκτιστος και ο Σέργιος Νικητιάτης στάλθηκαν σε εκστρατεία για την ανάκτηση της Κρήτης, η οποία είχε κατακτηθεί τη δεκαετία του 820 από εξόριστους της Ανδαλουσίας. Η εκστρατεία στην αρχή πήγε καλά, καθώς ο Βυζαντινός στρατός αποβιβάστηκε και πήρε τον έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος του νησιού, περιορίζοντας τους Ανδαλουσιανούς στην πρωτεύουσά τους, τον Χάνδακα. Σε αυτή τη συγκυρία, ο Θεόκτιστος άκουσε μία φήμη ότι, ελλείψει αυτού, η Θεοδώρα σκόπευε να ανεβάσει στον Αυτοκρατορικό θρόνο τον αδελφό της Βάρδα. Εγκατέλειψε βιαστικά τον στρατό υπό τον Νικητιάτη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, για να βρει ψευδείς τις φήμες. Καθώς ήταν στην Κωνσταντινούπολη, έφθασε η είδηση για μία εισβολή στη Μικρά Ασία από τον Ουμάρ αλ-Ακτά, εμίρη της Μελιτηνής. Ο Θεόκτιστος στάλθηκε επικεφαλής στρατού για να τον αντιμετωπίσει, αλλά η μάχη του Μαυροποτάμου που προέκυψε, έληξε με ήττα των Βυζαντινών. Ταυτόχρονα, το εκστρατευτικό σώμα που είχε απομείνει στην Κρήτη ηττήθηκε και σχεδόν εξοντώθηκε από τους Ανδαλουσιανούς, οι οποίοι σκότωσαν τον Νικητιάτη.
Παρά την προσωπική του ανάμειξη σε αυτές τις στρατιωτικές καταστροφές, ο Θεόκτιστος μπόρεσε να τις χρησιμοποιήσει, για να παραγκωνίσει τους ανταγωνιστές του: ο Βάρδας κατηγορήθηκε για τις λιποταξίες, που ταλαιπώρησαν τους Βυζαντινούς στον Μαυροπόταμο και εξορίστηκε από την Κωνσταντινούπολη, ενώ ο μάγιστρος Μανουήλ συκοφαντήθηκε και αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Με τον Νικητιάτη νεκρό, ο Θεόκτιστος ήταν πλέον ο αδιαμφισβήτητος επικεφαλής της αντιβασιλείας και περιγράφεται από τους Βυζαντινούς χρονικογράφους, όπως ο Συμεών Λογοθέτης και ο Γεώργιος Μοναχός, ως ο «παραδυναστεύων της Αυγούστας».
Ο Θεόκτιστος συνέχισε τον διωγμό των Παυλικιανών, που είχε ξεκινήσει από τη Θεοδώρα το 843. Πολλοί κατέφυγαν στην Αραβική επικράτεια, όπου με τη βοήθεια του Ουμάρ αλ-Ακτά ίδρυσαν ένα δικό τους κράτος στην Tεφρική υπό τον ηγέτη τους Kαρβέα. Ο Θεόκτιστος σύναψε ανακωχή με το χαλιφάτο των Αββασιδών και κανόνισε μία ανταλλαγή κρατουμένων, που πραγματοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 845. Παρ' όλα αυτά, την ίδια χρονιά, η εκτέλεση των σωζομένων Βυζαντινών κρατουμένων από την Αραβική άλωση του Αμορίου το 842 έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα των Αβασιδών, τη Σαμάρα. Μετά το 845, οι Αραβικές επιδρομές στα ανατολικά έπαυσαν για λίγα χρόνια, αφού μία χειμερινή επιδρομή, που ξεκίνησε από τον Aχμάντ αλ-Μπαχίλι τον Αββασίδη εμίρη της Ταρσού, ηττήθηκε από τον στρατηγό της Καππαδοκίας. Ξανάρχισαν μέχρι το 851, όταν ο νέος εμίρης της Ταρσού Αλί αλ-Αρμάνι εξαπέλυε καλοκαιρινές επιδρομές για τρία διαδοχικά χρόνια, αν και με μικρή προφανή επίδραση. Οι Βυζαντινοί απάντησαν με μία ναυτική εκστρατεία το 853, που λεηλάτησε το λιμάνι της Δαμιέτης στην Αίγυπτο, ενώ τον επόμενο χρόνο ένας Βυζαντινός στρατός εισέβαλε σε Αραβικά εδάφη στην Κιλικία και λεηλάτησε την Ανάζαρβο. Περίπου 20.000 αιχμάλωτοι συνελήφθησαν, μερικοί από τους οποίους εκτελέστηκαν με εντολή του Θεόκτιστου, αφού αρνήθηκαν να ασπαστούν τον Χριστιανισμό, πιθανώς ως χειρονομία αντιποίνων για την εκτέλεση από το Χαλιφάτο των αιχμαλώτων του Αμορίου το 845.
Γερτρούδη η Μεγάλη
Η Γερτρούδη, γνωστή και ως Γερτρούδη η Μεγάλη (Gertrude the Great) ή Αγία Γερτρούδη του Χέλφτα (Saint Gertrude of Helfta, 6 Ιανουαρίου 1256 – 16 Νοεμβρίου 1302 ) ήταν Γερμανή μοναχή, μύστρια και θεολόγος. Ήταν η μοναδική που αρνήθηκε να υπακούσει το παπικό διάταγμα του 1298 με το οποίο ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ μεταξύ άλλων επέβαλλε απαγόρευση στο να αναφέρεται ως γυναίκα η αγία Ιουνία. Θεωρείται αγία από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και γιορτάζεται στις 16 Νοεμβρίου, την ημέρα του θανάτου της.
Τα πρώτα της χρόνια
Η Γερτρούδη γεννήθηκε στο Άισλεμπεν της Θουριγγίας στα πλαίσια της λεγόμενης τότε Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σε ηλικια τεσσάρων ετών μπήκε στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίας στο Χέλφτα, που τότε βρίσκονταν υπό την ηγεσία της ηγουμένης Γερτρούδης του Χάκεμπορν, κατά πάσα πιθανότητα όντας ορφανή.
Θεόκτιστος ο Λογοθέτης
Αντιβασιλεία
Στα βόρεια, τα Βουλγαρικά σύνορα παρέμειναν ήσυχα, εκτός από μία Βουλγαρική επιδρομή που την κατέβαλαν, η οποία οδήγησε στην ανανέωση της 30χρονης συνθήκης ειρήνης του 815, η οποία αργότερα επιβεβαιώθηκε εκ νέου από τον νέο Βούλγαρο χαν Μπόρις (βασ. 852–889). Το Βυζάντιο έτσι απολάμβανε μία περίοδο ειρήνης εκτός από τη Δύση, όπου η Βυζαντινή κυβέρνηση αποδείχθηκε ανίκανη να σταματήσει τη συνεχιζόμενη μουσουλμανική κατάκτηση της Σικελίας. Η Μόντικα έπεσε το 845, αλλά παρόλο που η Κωνσταντινούπολη χρησιμοποίησε τη σχετική ησυχία στην Ανατολή για να στείλει ενισχύσεις στο νησί, αυτές ηττήθηκαν βαριά στη Bουτέρα, όπου οι Βυζαντινοί έχασαν περίπου 10.000 άνδρες. Στον απόηχο αυτής της καταστροφής, οι Λεοντίνοι το 846 και στη συνέχεια η Ραγούζα το 848 έπεσαν στα χέρια των Μουσουλμάνων, ενώ μία προσπάθεια του Βυζαντινού στόλου να αποβιβάσει στρατεύματα κοντά στο Παλέρμο τον χειμώνα 847/848 απέτυχε. Τα επόμενα χρόνια οι Μουσουλμάνοι εισέβαλαν αμαχητί στα Βυζαντινά εδάφη στο ανατολικό μισό του νησιού, καταλαμβάνοντας πολλά μικρά φρούρια και εξασφαλίζοντας λύτρα και αιχμαλώτους από άλλα.
Γερτρούδη η Μεγάλη
Τα πρώτα της χρόνια
Εκεί τέθηκε υπό την προστασία μίας μεγαλύτερης νεαρης μοναχής και είχε την τύχη αυτή να είναι η Μεχτίλδη που ήταν αδερφή της Γερτρούδης του Χάκεμπορν και αργότερα θα διακρίνονταν ως συνθέτρια, θεολόγος και συγγραφέας και θα θεωρούνταν αγία από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Υπό την επιρροή και την προστασία αυτών των δύο σημαντικών γυναικών, της Μεχτίλδης και της Γερτρούδης του Χάκεμπορν, η Γερτρούδη απέκτησε σημαντική μόρφωση σε μια ευρεία γκάμα αντικειμένων και γνώριζε ρητορική και άπταιστα λατινικά. Από τα έργα που θα συνέγραφε αργότερα διαφαίνεται ότι γνώριζε πολύ καλά τα θρησκευτικά κείμενα καθώς και το έργο σημαντικών μεσαιωνικών θεολόγων όπως ο Αυγουστίνος, ο Γρηγόριος ο Μέγας και ο Βερνάρδος του Κλαιρβώ.
Θεόκτιστος ο Λογοθέτης
Αντιβασιλεία
Σώζονται μόνο αποσπασματικά στοιχεία σχετικά με την εσωτερική πολιτική του Θεόκτιστου. Το λεξικό της Οξφόρδης του Βυζαντίου του πιστώνει, ότι «συνέχισε τις υγιείς δημοσιονομικές πολιτικές του Θεόφιλου», που οδήγησε στη συσσώρευση σημαντικών νομισματικών αποθεμάτων στο Αυτοκρατορικό ταμείο, στο ποσό των 19.000 λιρών χρυσού και 30.000 λιρών αργύρου μέχρι το 856. Προώθησε επίσης τη σταδιοδρομία του Κωνσταντίνου (μετέπειτα αγίου Κυρίλλου, αδελφού του Μεθοδίου), τον οποίο πρωτογνώρισε περί το 842, βοηθώντας τον να αποκτήσει καλή μόρφωση και αργότερα να βρει θέση χαρτοφύλακα στην Πατριαρχική βιβλιοθήκη, αφού ο Κωνσταντίνος απέρριψε την πρόταση να γίνει επαρχιακός στρατηγός. Η χορηγία του Θεοκτίστου σε άνδρες όπως ο Κωνσταντίνος και ο Λέων ο Μαθηματικός συνέβαλε στην αναβίωση της κοσμικής μάθησης στο Βυζάντιο. Ο Θεόκτιστος ασχολήθηκε επίσης με οικοδομικήές δραστηριότητες, ανεγείροντας νέες κατασκευές στην Αψίδα κοντά στο Μεγάλο Παλάτιο της Κωνσταντινούπολης, εγκαθιστώντας μία νέα σιδερένια πόρτα στη Χαλκή Πύλη, καθώς και χορηγώντας απροσδιόριστα κτίρια στα θρακικά προάστια της Κωνσταντινούπολης, κυρίως τη Σηλυμβρία.
Γερτρούδη η Μεγάλη
Το έργο της
Η Γερτρούδη συνέγραψε πολυάριθμα έργα κατά τη διάρκεια της ζωής της αλλά σήμερα διασώζονται μόνο ελάχιστα. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι:
Το έργο με τίτλο «Οι Προσευχές της Γερτρούδης» είναι μία συλλογή που δημιουργήθηκε μετά τον θάνατό της από αποσπάσματα από κείμενά της και προσευχές που γράφτηκαν από άλλους στο ύφος που θύμιζε το δικό της.
Θεόκτιστος ο Λογοθέτης
Πτώση και το τέλος του
Το 855 ο Μιχαήλ Γ΄ έκλεισε τα 15 και έτσι ενηλικιώθηκε τυπικά. Η μητέρα του και ο Θεόκτιστος υποτίμησαν και οι δύο την επιθυμία του νεαρού Αυτοκράτορα να απελευθερωθεί από την κηδεμονία τους και τον ανταγωνίστηκαν περισσότερο, όταν κανόνισαν μία επίδειξη νυφών, όπου επέλεξαν την Ευδοκία Δεκαπολίτισσα ως σύζυγο εκείνου, αδιαφορώντας για την προσκόλληση τού Μιχαήλ στην ερωμένη του Ευδοκία Ιγγερίνα. Ο αδελφός της Θεοδώρας, Βάρδας μπόρεσε να χρησιμοποιήσει τη δυσαρέσκεια του Μιχαήλ Γ΄ για τον προσβλητικό τρόπο, με τον οποίο του συμπεριφέρθηκαν και άρχισε να τον στρέφει εναντίον της αντιβασιλείας. Με την υποστήριξη του Μιχαήλ Γ΄, επετράπη στον Βάρδα να επιστρέψει στην πρωτεύουσα και στις 20 Νοεμβρίου 855 ο Θεόκτιστος δολοφονήθηκε. Η Θεοδώρα αναγκάστηκε να αποσυρθεί σε ένα μοναστήρι λίγους μήνες αργότερα, τερματίζοντας επίσημα την αντιβασιλεία.
Γερτρούδη η Μεγάλη
Το έργο της
Είναι επίσης πιθανό η Γερτρούδη να συνέγραψε μέρος του βιβλίου της Μεχτίλδης «Ειδική Χάρη».
Θεόκτιστος ο Λογοθέτης
Πηγές
Vasiliev, Alexander A. (1935). Byzance et les Arabes, Tome I: La dynastie d'Amorium (820–867). Corpus Bruxellense Historiae Byzantinae (in French). French ed.: Henri Grégoire, Marius Canard. Brussels: Éditions de l'Institut de philologie et d'histoire orientales. OCLC 181731396.
Γερτρούδη η Μεγάλη
Το έργο της
Μετά τον θάνατό της το μεγαλύτερο μέρος του έργου της χάθηκε αλλά με την εφεύρεση της τυπογραφίας ότι είχε απομείνει άρχισε κατά τον 16ο αι. να τυπώνεται στα γερμανικά, τα λατινικά και τα ιταλικά και έγινε πολύ δημοφιλές στη δυτική Ευρώπη. Ο εξομολόγος του βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππου Β΄ μάλιστα επέλεξε τις «Αποκαλύψεις» της Γερτρούδης ως τελευταίο κείμενο που ανάγνωσε στον ετοιμοθάνατο βασιλιά το 1598. Το Τάγμα των Καρμηλιτών επίσης αγάπησε το έργο της Γερτρούδης και ο εξομολόγος της Τερέζας της Άβιλας της το σύστησε ως πνευματικό οδηγό. Τον 17ο αι. το έργο της απέκτησε δημοφιλία και στη Γαλλία ως αντίδοτο στον Γιανσενισμό.
Αφιέρωση στην «Ιερή Καρδιά»
Η Γερτρούδη αφιερώθηκε στη λατρεία της «Ιερής Καρδιάς» του Ιησού, σύμφωνα με την οποία η καρδιά του Ιησού θεωρείται σύμβολο «της απέραντης αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο». Στον δεύτερο τόμο του «Κήρυκα» η Γερτρούδη έκανε μία από τις πρώτες προσπάθειες περιγραφής της λατρείας αυτής στηριζόμενη εν μέρει στο Άσμα Ασμάτων του Βερνάρδου του Κλαιρβώ. Μαζί με τις άλλες σημαντικές θεολόγους του Χέλφτα, τη μέντορά της Μεχτίλδη του Χάκεμπορν και την κοσμική φιλόσοφο και χριστιανή μύστρια Μεχτίλδη του Μαγδεβούργου, οι γυναίκες αυτές τοποθέτησαν στον πυρήνα της θεολογίας τους τη λατρεία της «Ιερής Καρδιάς».
Η Γερτρούδη ως αγία
Η Γερτρούδη δεν κανονικοποιήθηκε ποτέ επίσημα από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αλλά το έργο της εγκρίθηκε από τον πάπα το 1606 όπως επίσης και η λατρεία της. Επίσης ο πάπας Κλίμης ΙΒ΄ αναγνώρισε τον εορτασμό της στις 16 Νοεμβρίου ενώ ο πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄ της έδωσε τον τίτλο «Μεγάλη» για να διακρίνεται από τη Γερτρούδη του Χάκεμπορν αλλά και ως αναγνώριση των πνευματικών και θεολογικών της ικανοτήτων.
Μετά από αίτημα του βασιλιά Φίλιππου Δ΄ της Ισπανίας ανακηρύχθηκε προστάτιδα των Δυτικών Ινδιών. Η ημέρα της εορτής της θεωρείται πολύ σημαντική στο Περού ενώ στο Νέο Μεξικό ιδρύθηκε προς τιμήν της η πόλη Σάντα Γερτρούδις ντε Ίο ντε Μόρα που είναι περισσότερο γνωστή απλά ως Μόρα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία στη Γερμανία Κατηγορία:Μυστικιστές Κατηγορία:Μύστες (γυναίκες) της Γερμανίας Κατηγορία:Συγγραφείς (γυναίκες) της Γερμανίας Κατηγορία:Χριστιανοί μυστικιστές Κατηγορία:Μύστες (γυναίκες) Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Συναγωγή του Όνι
Η Συναγωγή του Όνι (γεωργιανά: ონის სინაგოგა) είναι μία συναγωγή που βρίσκεται στον ομώνυμο οικισμό της ορεινής περιοχής Ράτσα, στο μχάρε Ράτσα-Λετσχούμι και Κβέμο Σβανέτι στη Γεωργία. Το κτίριο χτίστηκε το 1895 και είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας, και ως η παλαιότερη συναγωγή της χώρας.
Ιστορία
Η Συναγωγή του Όνι χτίστηκε το 1895 με τεχνοτροπία εκλεκτικισμού. Είναι σχέδιο του Ελιάχου Αμσικισβίλι, ο οποίος εμπνεύστηκε από τις συναγωγές της Πολωνίας του 16ου-17ου αιώνα.
Το κτίριο υπέστη ζημιές κατά το σεισμό της Ράτσα το 1991. Τέσσερα χρόνια αργότερα ανακαινίστηκε και ο τότε Πρόεδρος της Γεωργίας, ο Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε, παρευρέθηκε στην τελετή εορτασμού.
Την 2η Σεπτεμβρίου 2015 πραγματοποιήθηκε μία τελετή εορτασμού για την 120η επέτειο της συναγωγής, στην οποία παρευρέθηκε ο τότε Πρωθυπουργός της Γεωργίας, ο Ιρακλί Γκαριμπασβίλι.
Επί του παρόντος, η συναγωγή δεν λειτουργεί. Το 1972 η συναγωγή αριθμούσε 3150 πιστούς ενώ το 2015 μόνο 16.
Περιγραφή
Η συναγωγή είναι θολωτό ορθογώνιο κτίριο με εσωτερικές διαστάσεις 15 x 13 μ. και μέγιστο ύψος 7,5 μ. Έχει μία είσοδο στα βόρεια. Το εσωτερικό φωτίζεται από συνολικά 46 παράθυρα και φεγγίτες. Είναι διακοσμημένη με ανάγλυφα που απεικονίζουν φύλλα και το Άστρο του Δαβίδ. Διαθέτει τοιχογραφίες και επιγραφές. Στο εξωτερικό, οι προσόψεις της είναι διακοσμημένες στα παράθυρα και στις πόρτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας Κατηγορία:Συναγωγές
Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας (ταινία)
Το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας είναι ελληνική ταινία του 1999, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη με τους Χρήστο Σολωμό, Κώστα Καζανά, Μαριάννα Κάλμπαρη, Λένα Κιτσοπούλου, Δημήτρη Αλεξανδρή.
Ένας ηθοποιός σχηματίζει ένα νεανικό θίασο για να ανεβάσει με τον εαυτό του σαν σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή το “Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας” του Σαίξπηρ, σε μια θεατρική παράσταση. Μια οντισιόν γίνεται, ηθοποιοί επιλέγονται, οι πρόβες ξεκινούν. Σύντομα οι ερωτικές ίντριγκες του έργου αρχίζουν να συγχέονται με την πραγματική ζωή των νεαρών ηθοποιών του θιάσου. Ο μόνος που συνεχίζει να ζει μέσα σε ένα όνειρο, είναι ο πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης. Αυτός θα ξυπνήσει τελευταίος.
Συντελεστές
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Παραγωγή: Δημήτρης Αθανίτης, Φωτογραφία: Παναγιώτης Θεοφανόπουλος, Ήχος: Γιώργος Μπιλικάς, Μοντάζ: Κώστας Ραφτόπουλος, Art direction: Δημήτρης Αθανίτης, Κοστούμια: Έλλη Παπακωνσταντίνου, Παραγωγή: DNA films με την στήριξη ΕΚΚ
Παναγία Ευαγγελίστρια (συνοικία Ιδαλίου)
Η Παναγία Ευαγγελίστρια είναι συνοικία του Δήμου Ιδαλίου.
Ιεροί ναοί
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στην Παναγία. Ολοκληρώθηκε την περίοδο 1944-1948. Αποτελεί τον μητροπολιτικό ναό της Μητρόπολης Τριμυθούντος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Ιδαλίου
Αντωνίνος Μεδιολάνων
Ο Αντωνίνος (ιταλικά : Antonino) (... - 661) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 660 έως το 661 και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία.
Βιογραφία
Δεν υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες για τον βίο του Αγίου Αντωνίου. Σύμφωνα με μια παράδοση που κράτησε τουλάχιστον μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα, παρουσιάστηκε ως μέλος της Μιλανέζικης αριστοκρατικής οικογένειας των Φοντάνα.
Γνωρίζουμε ότι έπεισε τον βασιλιά Αριπέρτο Α΄, εγγονό της Θεοδελίνδης, να προσηλυτιστεί στην Καθολική πίστη.
Όταν πέθανε τάφηκε στον ναό του Αγίου Σιμπλικιανού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
CrossFit
μικρογραφία|400x400εσ|Διεθνείς αγώνες CrossFit 2015 To άθλημα του CrossFit είναι ένα ευρέως αποδεκτό πρόγραμμα φυσικής κατάστασης, κατάλληλο για άτομα όλων των ηλικιών και επιπέδων φυσικής κατάστασης. Έχει αποκτήσει μεγάλη αναγνώριση σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία 20 χρόνια. Είναι ένα πρόγραμμα δύναμης και αντοχής, στο ασκησιολόγιο του οποίου περιλαμβάνονται υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, πλειομετρικές ασκήσεις, τρέξιμο, κωπηλασία εσωτερικού χώρου, άρσεις βαρών (άρσεις θανάτου, καθίσματα, πιέσεις πάγκου), ολυμπιακές άρσεις (εμπολέ, ζετέ και αρασέ) και στοιχεία της ενόργανης γυμναστικής, όπως ασκήσεις σε δίζυγο, κρίκους, μονόζυγο, και στηρίξεις χεριών (κατακόρυφο). Τα γυμναστήρια του CrossFit χρησιμοποιούν ποικίλο εξοπλισμό, όπως αλτήρες, μπάρες άρσης βαρών, μονόζυγα και κρίκους για έλξεις, δράμια, ιατρικές μπάρες, κωπηλατικά, κουτιά για άλματα, στατικά ποδήλατα και σκοινάκια για άλματα.
Το πρώτο γυμναστήριο CrossFit άνοιξε το 2000 από τους Greg Glassman και Lauren Jenai στην Καλιφόρνια της Αμερικής και από τότε μέχρι και σήμερα έχουν ανοίξει πάνω από 13.000 γυμναστήρια σε 142 χώρες. Πέρα από τα γυμναστήρια, το CrossFit χρησιμοποιείται ως πρόγραμμα εκγύμνασης και σε κολλέγια ειδικών δυνάμεων. Κάποια γυμναστήρια προσφέρουν επιπρόσθετα τμήματα, συμπληρωματικά στο CrossFit, όπως οι ολυμπιακές άρσεις και η ενόργανη γυμναστική. Το 2013, τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι στο πρόγραμμα αυτό ασκούνταν πάνω από 3.5 εκατομμύρια αθλούμενοι σε παγκόσμιο επίπεδο, υποδηλώνοντας ότι το άθλημα αυτό έχει δυναμική.
Τα γυμναστήρια ή τα affiliate boxes, συνήθως έχουν ένα σταθερό πρότυπο πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει στην αρχή την προθέρμανση, στη συνέχεια την εξάσκηση και ανάπτυξη δεξιοτήτων, μετά 5 με 20 λεπτά υψηλής έντασης προπόνηση της ημέρας (workout of the day ή WOD) και, τέλος, διατάσεις και ασκήσεις αποθεραπείας. Πριν από το WOD, κάποια γυμναστήρια εφαρμόζουν ασκήσεις ενδυνάμωσης. Για να παρακολουθείται η βελτίωση του καθενός ξεχωριστά, υπάρχει τρόπος μέτρησης της απόδοσης, και με αυτό τον τρόπο ενισχύεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των αθλούμενων. Παρόλα αυτά, μια ευρέως προγραμματισμένη προσέγγιση προπόνησης CrossFit με στοιχεία περιοδικότητας δεν έχει ακόμα καθοριστεί.
Τα οφέλη και οι κίνδυνοι του CrossFit
Ερευνητικά δεδομένα από πρόσφατες μελέτες αναφέρουν ότι το άθλημα του CrossFit έχει ευεργετικά αποτελέσματα για το σώμα. Τέτοια είναι η βελτίωση της φυσικής κατάστασης των αθλητών, όπως επίσης και η θετική επίδραση στην ψυχολογία των αθλητών. Συγκεκριμένα, στο πρόγραμμα του CrossFit ενσωματώνονται αερόβια και αναερόβια στοιχεία, τα οποία βελτιώνουν την καρδιοαναπνευστική αντοχή, την αναερόβια ικανότητα και τη σωματική μάζα και σύνθεση (π.χ. μείωση του σωματικού λίπους, ΔΜΣ, περιφέρειας μέσης) των αθλητών. Οι ασκήσεις του CrossFit θεωρούνται ότι είναι μέτριας έως υψηλής έντασης, κάτι το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μέτριες με υψηλές τιμές καρδιακού ρυθμού (ΗRmax 53.5-95%), υψηλές τιμές RPE (7.3/10-19/20), αυξημένες τιμές λακτόζης στο αίμα (μ.τ. 1.2 με > 10 mmol− 1) και αυξημένα ποσοστά VO2max (μ.τ. 56.7-66.2%).
Από την άλλη, το CrossFit εμπεριέχει κινδύνους, όπως οι τραυματισμοί σε διάφορα σημεία του σώματος με τα πιο συνηθισμένα να είναι στον ώμο, στη μέση και στο γόνατο. Τα πιο συνηθισμένα είδη τραυματισμών είναι οι μυοσκελετικοί τραυματισμοί, αν και έχουν παρατηρηθεί και άλλα πιο σοβαρά, αλλά λιγότερο συνηθισμένα είδη τραυματισμών, όπως η ραβδομυόλυση (exertional rhabdomyolysis ή ΕR). Ένας μικρός αριθμός αθλητών εμφανίζει καρδιοαναπνευστικές διαταραχές, όπως επίσης νευρολογικές διαταραχές, όπως πονοκεφάλους, ημικρανίες, αδυναμίες και παραισθησία. Τα ποσοστά τραυματισμού στο CrossFit ποικίλουν, ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο προσδιορίζεται ο τραυματισμός από τους ερευνητές, από 19.4% έως 73.5%. Σε δύο έρευνες παρατηρήθηκε ότι το ποσοστό των τραυματισμένων ατόμων που χρειάστηκε να εγχειριστεί ήταν της τάξης του 7%.
Άλλοι πιο σοβαροί, αλλά λιγότερο συνηθισμένοι τραυματισμοί που παρατηρούνται στο CrossFit είναι η ραβδομυόλυση, η οφθαλμική δυσλειτουργία, το κοιλιακό άλγος, οι πνευμονικές δυσλειτουργίες, η φλεγμονή του όσχεου, η πρωτεϊνουρία, και η αφυδάτωση. Η ραβδομυόλυση είναι το αποτέλεσμα της βλάβης του μυϊκού ιστού λόγω της έντονης άσκησης, υψηλής θερμοκρασίας και αφυδάτωσης. Παρόλο που το CrossFit είναι μία έντονη μορφή άσκησης, η οποία μπορεί να προκαλέσει έντονη κόπωση, πόνο στους μύες, πρήξιμο των μυών, δύσπνοια, μυϊκό πόνο κατά την αφή και περιορισμένο εύρος κινήσεων, έχουν παρατηρηθεί μόλις 3 περιπτώσεις ραβδομυόλυσης σε τρεις έρευνες με συνολικό αριθμό 290 ατόμων.