cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
450 Μπριγκίτα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Μπριγκίτας εκτιμώνται σε 33,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 38,7 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,123 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μπριγκίτα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Δρύοπας
Στην ελληνική μυθολογία ο Δρύοπας (Δρύοψ) ήταν ο ηγεμόνας και γενάρχης μιας πανάρχαιας προ-ελληνικής φυλής που κατοικούσε στην αρχαία Ελλάδα. Η φυλή αυτή ήταν οι Δρύοπες, που έλαβαν το όνομά τους από αυτόν. Ο Δρύοπας αναφέρεται άλλοτε ως γιος του ποτάμιου θεού - ποταμού Σπερχειού και της Πολυδώρας (κόρης του Δαναού), ενώ άλλοτε ως γιος του θεού Απόλλωνα και της Κίας, κόρης του Λυκάονα. Ως κόρη του Δρύοπα αναφέρεται η Δρυόπη.
450 Μπριγκίτα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπριγκιτα
Δρύοπας
Ο Δρύοπας και ο λαός του αρχικά κατοικούσαν στην περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός, μία άγονη γη που ήταν γνωστή ως Δρυοπίς. Εκδιώχθηκαν όμως από τον Ηρακλή και τους Μαλιείς, που κατέλαβαν την οχυρωμένη πόλη τους στον Παρνασσό, οπότε στη συνέχεια διασκορπίσθηκαν στην Εύβοια, στις Κυκλάδες, στην Πελοπόννησο, ακόμα και στην Κύπρο.
Πηγές
Δρυοπας
Φαγκότο
thumb|Φαγκότο
Περιγραφή
Αποτελείται από έναν σωλήνα σε σχήμα κώνου. Έχει διπλή γλωττίδα. Πρόκειται για το δεύτερο πλέον βαθύφωνο από τα ξύλινα πνευστά όργανα της συμφωνικής ορχήστρας, εξού και η ονομασία βαρύαυλος, ενώ το πλέον βαθύφωνο είναι το "κόντρα φαγκότο". Από το όμποε διαφέρει σε βάθος κατά δύο οκτάβες. Το ύψος του φθάνει τα 1,3 μέτρα, ωστόσο το συνολικό μήκος του σωλήνα του, ο οποίος διπλώνεται, εκτείνεται περίπου μέχρι τα 2,5 μέτρα.
Στη σύγχρονη εκδοχή του, το φαγκότο συναντάται με δύο διακριτούς τύπους: τον γερμανικό (ή Heckel) και τον γαλλικό (ή Buffet). Ο πρώτος είναι περισσότερο διαδεδομένος και αποτελείται από πέντε ανοικτές οπές και 24 τάπες. Ο δεύτερος περιλαμβάνει έξι ανοικτές οπές και 22 τάπες.
Αν και τα πρώτα όργανα κατασκευάζονταν από πιο σκληρές ποικιλίες ξύλου, ο σφένδαμος αποτελεί παραδοσιακά το ξύλο που προτιμάται.
Τα μέρη του είναι : 1. Διπλή γλωττίδα 2. Σπείρα 3. Πλευρά 4. Βάση 5. Μπάσο 6. Καμπάνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξύλινα πνευστά μουσικά όργανα
Τόμι Όλντριτζ
Ο Τόμι Όλντριτζ (αγγλ. Tommy Aldridge) είναι Αμερικάνος ντράμερ γνωστός για τη συνεργασία του με χαρντ ροκ και χέβι μέταλ συγκροτήματα όπως οι Black Oak Arkansas, Ozzy Osbourne, Gary Moore, Whitesnake, Motörhead και Thin Lizzy.
Βιογραφία και καριέρα
Ο Όλντριτζ γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1950 στο Τζάκσον του Μισισίπι των Ηνωμένων Πολιτειών. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε εφηβική ηλικία και είναι αυτοδίδακτος, έχοντας επιρροές από τον Τζον Μπόναμ, τον Ρίνγκο Σταρ, τον Τζίντζερ Μπέηκερ και τον Τζο Μορέλο.
Στις αρχές της δεκαετίας του '70 έγινε μέλος των Black Oak Arkansas, ηχογραφώντας μαζί τους έξι στούντιο και τρία ζωντανά άλμπουμ από το 1972 μέχρι τις αρχές του 1977. Μεταξύ αυτών μερικά από τα πιο επιτυχημένα του συγκροτήματος όπως το "High on the Hog", το "Street Party", το "X-Rated" και το "Raunch 'N' Roll Live" τα οποία ανέβηκαν στο Top-100 του Billboard. Ο Όλντριτζ αποχώρησε λόγω της απέχθειας του για τη χρήση ναρκωτικών ουσιών που έκαναν τα υπόλοιπα μέλη τους και αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με το μάνατζμεντ των Black Oak Arkansas, μη μπορώντας να ηχογραφήσει για διάστημα μεγαλύτερο του ενός χρόνου.
Το 1978, εντάχθηκε στους Pat Travers Band ηχογραφώντας μαζί τους τρία στούντιο και δύο ζωντανά άλμπουμ, εκ των οποίων τα τρία μπήκαν στο Top-40 στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθιστώντας τη συγκεκριμένη περίοδο την πιο επιτυχημένη του συγκροτήματος.
Το 1981, αποχώρησε από τους Pat Travers και μετακόμισε στη Μεγάλη Βρετανία για να συνεργαστεί με τον Γκάρι Μουρ, ηχογραφώντας το "Dirty Fingers" το 1981, το οποίο κυκλοφόρησε δύο χρόνια αργότερα. Την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Όζι Όσμπορν και έπαιξε στο ζωντανό "Speak of the Devil", το άλμπουμ "Bark at the Moon" και το ζωντανά ηχογραφημένο "Tribute", το οποίο είναι η μοναδική του ηχογράφηση με τον κιθαρίστα Ράντι Ρόουντς και κυκλοφόρησε το 1987.
Το 1985, σχημάτισε τους M.A.R.S. μαζί με τον μπασίστα Ρούντι Σάρζο, τον τραγουδιστή Ρομπ Ροκ και τον κιθαρίστα Τόνι ΜακΑλπάιν, ηχογραφώντας το άλμπουμ "Project Driver". Στη συνέχεια, ο Όλντριτζ και ο Σάρζο έγιναν μέλη των Whitesnake κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "Whitesnake", ενώ ηχογράφησαν το "Slip of the Tongue" το 1989. Το συγκρότημα διαλύθηκε όταν ο τραγουδιστής Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ ανακοίνωσε την αποχή του από τη μουσική βιομηχανία.
Το 1992, έπαιξε στο δίσκο "March or Die" των Motörhead και το "Demons Down" των House of Lords, πριν σχηματίσει τους Manic Eden με τον Άντριαν Βάντενμπεργκ και τον Ρούντι Σάρζο κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τον Μάρτιο του 1994. Στο υπόλοιπο της δεκαετίας του '90 συνεργάστηκε με ονόματα όπως ο Πάτρικ Ρόντατ, ο Τζον Σάικς, ο Στιβ Φίστερ και ο Τεντ Νούτζεντ.
Το 2002 περιόδευσε με τους Whitesnake, παίζοντας μαζί τους κατά περιόδους μέχρι το 2007 και ηχογραφώντας μαζί τους τα άλμπουμ "Live...In The Still Of The Night" και "Live: In The Shadow Of The Blues". Στη συνέχεια, έγινε μέλος των Thin Lizzy, με τους οποίους ήταν προγραμματισμένο να ανοίξουν τις εμφανίσεις των AC/DC το 2009 στη Μεγάλη Βρετανία, κάτι που ακυρώθηκε όταν ο Όλντριτζ έσπασε την κλείδα του σε ατύχημα.
Στις 25 Ιανουαρίου 2013, ανακοινώθηκε ότι επέστρεψε στους Whitesnake.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Motörhead
Η Γοργόνα
Η Γοργόνα (αγγλικά: Splash) είναι ρομαντική κωμωδία φαντασίας αμερικανικής παραγωγής, γυρισμένη το 1984. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ρον Χάουαρντ και το σενάριο οι Λόουελ Γκανζ και Μπαμπαλού Μαντέλ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τομ Χανκς και Ντάλυρ Χάνα. Είναι η πρώτη ταινία της εταιρείας Touchstone Pictures, θυγατρική που δημιούργησε η εταιρεία Walt Disney Pictures προκειμένου να φτιάχνει ταινίες για μεγαλύτερο σε ηλικία κοινό από το παραδοσιακό παιδικό της κοινό. Αν και η αρχική στόχευση ήταν να δημιουργηθεί μια ταινία για «ενήλικες» η ταινία θεωρείται σήμερα από πολλούς «οικογενειακή».
Maestro (τηλεοπτική σειρά)
Maestro είναι ο τίτλος ελληνικής δραματικής κοινωνικής τηλεοπτικής σειράς σε σενάριο του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και σκηνοθεσία του ίδιου από κοινού με τον Άκη Πολύζο.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην ελληνική τηλεόραση από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel στις 13 Οκτωβρίου του 2022 και ο πρώτος κύκλος ολοκληρώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου με εννέα επεισόδια. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο δημιουργός ανακοίνωσε τον επερχόμενο δεύτερο κύκλο της σειράς.
Στις 11 Νοεμβρίου του 2022, η παγκόσμια συνδρομητική πλατφόρμα Netflix απέκτησε τα δικαιώματα της σειράς και τον Δεκέμβριο, οπότε είχε ολοκληρωθεί προβολή του πρώτου κύκλου στην ελληνική τηλεόραση, ήταν διαθέσιμη για προβολή υπό τον τίτλο Maestro in Blue, κάνοντάς την την πρώτη ελληνική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από την πλατφόρμα.
Πλοκή
Ο Ορέστης Εμμανουήλ, δάσκαλος μουσικής ταξιδεύει στους ειδυλλιακούς Παξούς για να αναλάβει το τοπικό φεστιβάλ μουσικής. Εκεί, γνωρίζει την Κλέλια, μια 19χρόνη φιλόδοξη κοπέλα που θέλει να σπουδάσει μουσική στην Αθήνα. Αντιμέτωπος με τη μικρή κοινωνία του νησιού και όλες τις παθογένειές της, θα βρεθεί μπλεγμένος σε μία ακραία ερωτική ιστορία που θα αποτελέσει κίνητρο για να εκδηλωθούν όλα τα κοινωνικά προβλήματα τα οποία μαστίζουν μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων. Παράλληλα λαμβάνει χώρα ένας φόνος ο οποίος θα αλλάξει τα σχέδια.
Επισκόπηση Σειράς
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 13 Οκτωβρίου του 2022 και προβαλλόταν κάθε Πέμπτη βράδυ, με το πρώτο επεισόδιο να σημειώνει τηλεθέαση 31,4% στο σύνολο.
Παραγωγή
Η σειρά αποτέλεσε την δεύτερη πιο ακριβή σειρά ανά επεισόδιο στο Mega Channel, με προϋπολογισμό επιλέξιμων δαπανών 2.318.570€, ενώ παράλληλα το κάθε επεισόδιο της σειράς κόστισε 257.618€. Λίγες ημέρες πριν την επίσημη πρεμιέρα της σειράς, οργανώθηκε ειδική προβολή του πρώτου επεισοδίου για ηθοποιούς, συντελεστές και δημοσιογράφους στο Μουσείο Μπενάκη.
Γυρίσματα
Το κάστινγκ της σειράς ξεκίνησε το 2020 στην Αθήνα, ενώ η συνολική παραγωγή της σειράς κράτησε δυο χρόνια. Τα γυρίσματα άρχισαν τον Ιούλιο του 2021 και ολοκληρώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2022, ενώ έλαβαν χώρα σε Παξούς, Κέρκυρα και Αθήνα. Τα γυρίσματα του δεύτερου κύκλου αναμένεται να αρχίσουν την άνοιξη του 2023.
Η Γοργόνα
Υποδοχή
Η ταινία με κόστος μόλις 8 εκατομμύρια δολλάρια απέφερε 6,5 το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής της και 70 εκατομμύρια δολλάρια συνολικά στις Η.Π.Α, κατατάσσοντάς την έτσι στις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του 1980. Ήταν επίσης υποψήφια για Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου.
Maestro (τηλεοπτική σειρά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Η Γοργόνα
Υποδοχή
Οι συγγραφείς Στίβεν Λέβιτ και Στέφεν Ντάμπνερ στο βιβλίο Freakonomics (και πιθανότατα άλλες πηγές) συσχετίζουν άμεσα την επιτυχία της ταινίας με την έκτοτε αυξανόμενη δημοφιλία του ονόματος «Μάντισον». Στην ταινία η γοργόνα παίρνει το όνομα Μάντισον από μια πινακίδα της λεωφόρου Μάντισον στη Νέα Υόρκη. Ο χαρακτήρας του Τομ Χανκς, της απαντά όταν του λέει το όνομα της, ότι αυτό δεν είναι πραγματικό όνομα, και όντως στα μέσα της δεκαετίας του 1980 το γυναικείο αυτό όνομα ήταν εξαιρετικά σπάνιο. Εντούτοις μετά την κυκλοφορία της ταινίας σε κινηματογράφο και βίντεο και πολύ αργότερα σε DVD, η δημοφιλία του ονόματος εκτινάχθηκε κυριολεκτικά στα ύψη.
Σύμφωνα με δημογραφικά στοιχεία, το όνομα Μάντισον ήταν το 216ο πιο δημοφιλές στις Η.Π.Α. το 1990, το 1995 ανέβηκε στην 29η θέση και το 2000 ήταν το 3ο πιο δημοφιλές όνομα για κορίτσια. Από το 2005 βρίσκεται μέσα στην πρώτη 50άδα των πιο δημοφιλών ονομάτων για κορίτσια και στη Μεγάλη Βρετανία, κάτι που οι εκεί εφημερίδες αποδίδουν επίσης στην ταινία.
Κληρονομιά
Μια συνέχεια, Splash, Too γυρίστηκε το 1988 ως τηλεταινία. Η συνέχεια ερχόταν σε αντίθεση με το τέλος της αρχικής ταινίας, ενώ στον ρόλο του επέστρεψε μόνο μια ηθοποιός (Ντόντι Γκούντμαν - η γραμματέας στην επιχείρηση των Μπάουερ). Η ταινία διασκευάσθηκε σε βιβλίο από τον Ίαν Μάρτερ (με το ψευδώνυμο Ίαν Ντον) και κυκλοφόρησε μόνο στην Μεγάλη Βρετανία.
Μουσική
Μερικά από τα τραγούδια που ακούγονται στην ταινία είναι τα:
Παραγωγή
Η παραλία όπου ο Τομ Χανκς συναντά για πρώτη φορά τη Ντάριλ Χάνα γυμνή βρίσκεται στις Μπαχάμες και ονομαζόταν Gorda Cay. Πλέον είναι ιδιωτική, ανήκει στην Disney και έχει μετονομαστεί σε Castaway Cay.
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος είχε προταθεί αρχικά στον Τζον Τραβόλτα..
Την ουρά της γοργόνας που φορούσε η Ντάριλ Χάνα είχε κατασκευάσει η εξειδικευμένη εταιρεία Tail Man. Ήταν πλήρως λειτουργική και η Ντάριλ μπορούσε να κολυμπάει τόσο γρήγορα που η υποβρύχια ομάδα ασφαλείας της δυσκολευόταν να την προφτάσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στις Μπαχάμες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Δίαθλο
thumb|Διαθλητές στον αγώνα σκοποβολής. Δίαθλο είναι όρος που περιγράφει οποιοδήποτε αθλητικό γεγονός που συμπεριλαμβάνει δύο αθλήματα. Ωστόσο, συνήθως το δίαθλο αναφέρεται σε ένα χειμερινό άθλημα, που αποτελεί συνδυασμό του σκι ανωμάλου δρόμου και της σκοποβολής. Υπάρχει επίσης και το θερινό δίαθλο, το οποίο συνδυάζει ανώμαλο δρόμο και σκοποβολή, καθώς επίσης το σύγχρονο δίαθλο και το biathle το οποίο συνδυάζει δρόμο με κολύμβηση.
Ιστορικά στοιχεία
Οι ρίζες του αθλήματος ανάγονται στο 1767, όταν στα σύνορα της Νορβηγίας με τη Σουηδία έγινε αγώνας μεταξύ στρατιωτών. Το 1861 ιδρύθηκε ο πρώτος σύλλογος του αθλήματος στο Τρίσιλ της Νορβηγίας.
Ο συνδυασμός του σκι με τη σκοποβολή είχε την ονομασία στρατιωτική περίπολος και ήταν Ολυμπιακό αγώνισμα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 και άθλημα επίδειξης το 1928, το 1936 και το 1948. Στη συνέχεια δεν επανέκτησε την ολυμπιακή του αναγνώριση, καθώς οι διαγωνιζόμενες χώρες διαφώνησαν στο ζήτημα των κανονισμών. Ωστόσο, στη δεκαετία του 1950 το δίαθλο εισήχθη σε ρωσικές και σουηδικές πίστες και έγινε δημοφιλές στο κοινό.
Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα διεξήχθη το 1958 στην Αυστρία και τελικά το 1960 το άθλημα συμπεριλήφθηκε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες εκείνης της χρονιάς. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αλμπερβίλ το 1992, έλαβαν μέρος στο δίαθλο για πρώτη φορά και γυναίκες.
Διοικούσα αρχή
Πρόεδροι των UIPMB/IBU:
Πρωταθλήματα
Σήμερα το δίαθλο, εκτός από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, περιλαμβάνει και άλλες διοργανώσεις, όπως το παγκόσμιο πρωτάθλημα διάθλου και το παγκόσμιο κύπελλο διάθλου. Τα μετάλλια κατακτούν οι αθλητές και αθλήτριες που συγκεντρώνουν τους περισσότερους βαθμούς στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Κανονισμοί και εξοπλισμός
thumb|left|300px|Σκιέρ με εξοπλισμό διάθλουΤο δίαθλο είναι συνδυασμός δυο αθλημάτων, του σκι αντοχής και της σκοποβολής. Περιλαμβάνει τέσσερα αγωνίσματα για τους άνδρες και ισάριθμα για τις γυναίκες. Οι πλήρεις κανονισμοί του αθλήματος εμπεριέχονται στο επίσημο εγχειρίδιο της IBU.
Βασικές αρχές
thumb|150px|Σκοποβολή από όρθια θέσηΈνας διαγωνισμός περιλαμβάνει έναν αγώνα σκι γύρω από πίστα ανωμάλου δρόμου και η συνολική του απόσταση διακόπτεται είτε από δύο ή από τέσσερις γύρους σκοποβολής, οι μισοί εκ των οποίων διεξάγονται σε όρθια θέση και οι άλλοι μισοί σε κάθισμα. Ανάλογα με την επίδοση στη σκοποβολή. προστίθεται επιπλέον απόσταση ή χρόνος στη συνολική απόσταση και χρόνο που διανύει ο παίκτης ή η παίκτρια. Νικητής ανακηρύσσεται ο διαγωνιζόμενος που πετυχαίνει τον πιο μικρό χρόνο.
thumb|150px|Σκοποβολή από θέση πρηνηδόνΕπιτρέπονται όλες οι τεχνικές του σκι, με ιδιαίτερη προτίμηση στο ελεύθερο στιλ, καθώς αποτελεί και την γρηγορότερη τεχνική. Δεν επιτρέπεται άλλος εξοπλισμός εκτός από τα σκι και τα μπατόν. Το ελάχιστο μήκος του σκι θα πρέπει να είναι 4 εκ. μικρότερο από το ύψος του σκιέρ. Αναφορικά με τη σκοποβολή, ο διαθλητής φέρει κοντόκανη καραμπίνα, με βάρος τουλάχιστον 3,5 κιλά. Οι σφαίρες μεταφέρονται στην πλάτη. Η απόσταση βολής είναι 50 μ. Οι κυκλικοί στόχοι είναι πέντε στον αριθμό και η διάμετρός τους είναι 45 χιλιοστά για την όρθια θέση και 115 χιλιοστά για την ύπτια θέση.
Ατομικό
Πρόκειται για αγώνα δρόμου 20 χιλιομέτρων για τους άνδρες και 15 χιλιομέτρων για τις γυναίκες. Αποτελεί το αρχαιότερο αγώνισμα στο δίαθλο. Η απόσταση διανύεται με σκι σε πέντε διαδρομές (γύρους). Ο αθλητής πυροβολεί σε οποιαδήποτε γραμμή σκόπευσης, με την διαδοχική σειρά από θέση: σε ύπτια θέση, όρθιος, σε ύπτια θέση, όρθιος, σε είκοσι στόχους συνολικά. Για κάθε στόχο που δεν πετυχαίνει υπάρχει η ποινή του επιπλέον χρόνου (ένα λεπτό), η οποία προστίθεται στον γενικό χρόνο του διαθλητή. Οι εκκινήσεις είναι πολύ αργές, της τάξης των 30 δευτερολέπτων.
Σπριντ
Το σπριντ είναι αγώνας 10 χιλιομέτρων για τους άνδρες και 7,5 για τις γυναίκες. Η απόσταση διανύεται με σκι σε τρεις διαδρομές. Ο διαθλητής ή η διαθλήτρια πυροβολεί δύο φορές σε οποιαδήποτε γραμμή σκόπευσης, μία φορά σε ύπτια θέση και μία φορά όρθιος και εκτελεί συνολικά 10 βολές. Για κάθε χαμένη βολή, θα πρέπει να διανύσει με σκι 150 μέτρα επιπλέον προτού συνεχίσει τον αγώνα. Όπως και στο ατομικό, οι διαθλητές ξεκινούν με διαλείμματα.
Πουρσουίτ
Οι εκκινήσεις των διαθλητών διαιρούνται από τη διαφορά τους στο χρόνο στον προηγούμενο αγώνα, πιο συχνά το σπριντ. Ο διαγωνιζόμενος που θα φθάσει πρώτος στη γραμμή τερματισμού είναι ο νικητής. Η απόσταση για τους άνδρες είναι 12,5 χιλιόμετρα και για τις γυναίκες 10 χιλιόμετρα και διανύεται σε πέντε διαδρομές. Υπάρχουν τέσσερεις γύροι σκοποβολής (δύο από ύπτια θέση και δύο από όρθια θέση, σε αυτήν τη σειρά) και για κάθε βολή που δεν πετυχαίνει θα πρέπει να διανύσει επιπλέον 150 μέτρα ως ποινή. Για να αποφευχθεύν τυχόν ατυχήματα από την πολλή κίνηση σε διαθλητές, τα πουρσουίτ του Παγκοσμίου Κυπέλλου διεξάγονται με τους 60 πρώτους διαθλητές που πέτυχαν στον προηγούμενο αγώνα του κυπέλλου.
Μαζική εκκίνηση
Στο αγώνισμα της μαζικής εκκίνησης, όλοι οι διαθλητές ξεκινούν την ίδια στιγμή και κερδίζει ο πρώτος που θα φτάσει την γραμμή τερματισμού. Η απόσταση για τις γυναίκες είναι 12,5 χιλιόμετρα και για τους άνδρες 15 χλμ. και διανύεται με σκι σε πέντε διαδρομές. Περιλαμβάνονται 4 γύροι σκοποβολής, με την εξής σειρά: δύο από ύπτια θέση και δύο από όρθια θέση. Όπως στο σπριντ η ποινή είναι η διάνυση επιπλέον 150 μέτρων για κάθε άστοχη βολή. Και σε αυτό το αγώνισμα οι αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου διεξάγονται με τους 30 πρώτους διαθλητές που πέτυχαν στον προηγούμενο αγώνα του κυπέλλου, για τους προαναφερόμενους λόγους.
Σκυταλοδρομία
Οι ομάδες της σκυταλοδρομίας απαρτίζονται από 4 διαθλητές. Ο καθένας διανύει με σκι απόσταση 7,5 χλμ. ενώ οι διαθλήτριες διανύουν απόσταση 6 χλμ. Κάθε γύρος διεξάγεται σε τρεις διαδρομές, με δύο γύρους σκοποβολής: έναν από ύπτια θέση και έναν από όρθια θέση. Για κάθε γύρο των πέντε στόχων είναι διαθέσιμες 8 σφαίρες, παρότι οι τρεις τελευταίες μπορούν μόνο μία φορά να τοποθετηθούν με το χέρι. Αν έπειτα από τη χρήση οκτώ σφαιρών υπάρχουν άστοχες βολές, τότε για κάθε άστοχη βολή θα πρέπει να διανυθεί ως ποινή επιπλέον απόσταση των 150 μέτρων. Οι συμμετέχοντες στον πρώτο γύρο ξεκινούν την ίδια στιγμή και ο καθένας αθλητής της ίδιας ομάδας θα πρέπει να αγγίξει τον συμπαίκτη του επόμενου γύρου ώστε να θεωρηθεί έγκυρη η αλλαγή.
Μικτή σκυταλοδρομία
Αυτός ο τύπος σκυταλοδρομίας περιλαμβάνει δύο άνδρες και δύο γυναίκες σε κάθε ομάδα. Οι γύροι 1 και 2 διανύονται από γυναίκες, ενώ οι γύροι 3 και 4 από άνδρες. Οι γύροι των γυναικών είναι 6 χλμ. και των ανδρών 7,5 χλμ., όπως και στις συνηθισμένες σκυταλοδρομίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικός αθλητισμός
Μαγούλα Αττικής
right|thumb|260px|Ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου 17-18ου αιώνα στην Μαγούλα
Η Μαγούλα είναι πόλη της Δυτικής Αττικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ελευσίνας. Βρίσκεται 1,5 χιλιόμετρο ανατολικά από την Μάνδρα.
Η περιοχή αρχικά ήταν κτισμένη στους πρόποδες του λόφου του προφήτη Ηλία, σήμερα έχει επεκταθεί νότια ενώ έχει αρχίσει να επεκτείνεται και βόρεια πίσω από τον λόφο του προφήτη Ηλία όπου διαμένουν κυρίως παλλινοστούντες Πόντιοι.
Σύμφωνα με τον τοπικό Λαογράφο Βαγγέλη Λιάπη οι πρώτοι κάτοικοι της Μαγούλας, ήταν Κουντουριώτες του Παλαιοχωρίου, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ήταν βοσκοί και ρητινοσυλλέκτες, βοσκούσαν τα πρόβατά τους στα βοσκοτόπια στης σημερινής πόλης στην οποία και εγκαταστάθηκαν μετέπειτα.
Η Μαγούλα άρχισε να κατοικείται προς το τέλος της Τουρκοκρατίας όταν κάτοικοι από τα ορεινά Κούντουρα σύμφωνα με το υπ. Αριθμ. 93.3 χειρόγραφο της Γενναδείου Βιβλιοθήκης του 1796, αγόρασαν εκτάσεις στην πεδιάδα της Ελευσίνας από τους Οθωμανούς αγάδες των Αθηνών και ξεκίνησαν να τις καλλιεργούν.
Το 1836 αναφέρεται ως χωριό του Δήμου της Ελευσίνας και στα πρώτα επίσημα στοιχεία του Υπ. Εσωτερικών το 1875 καταγράφεται ως «γεωργικόν χωρίον» με πληθυσμό 115 κατοίκους, έγινε ανεξάρτητη κοινότητα το 1914 με βασικότερες ασχολίες των κατοίκων της την γεωργία, την κτηνοτροφία, τη ρητινοσυλλογή και τη μελισσοκομία.
Σιγά σιγά μετά το 1970 ο πληθυσμός της Μαγούλας άρχισε να αυξάνεται, η αύξηση αυτή οφειλόταν κυρίως σε λόγους εσωτερικής μετανάστευσης, λόγω της αυξημένης ζήτησης εργασίας στη Δυτική Αττική & την Αττική γενικότερα. Ένας άλλος λόγος ήταν το χαμηλό κόστος γης. Η Μαγούλα όντας στις παρυφές του Λεκανοπεδίου δεν είχε αναπτυχθεί πολεοδομικά και έτσι προσέφερε γενικά χαμηλό κόστος κατοικίας και γης σε όσους μετανάστευσαν από τα διάφορα μέρη της Ελλάδας, σε αναζήτηση εργασίας.
Η αύξηση αυτή του πληθυσμού σε ένα χωριό χωρίς πολεοδομικό σχέδιο και η μεγάλη συγκέντρωση δραστηριοτήτων, είχε ως συνέπεια έντονα προβλήματα (άναρχη και αυθαίρετη δόμηση, ρύπανση του περιβάλλοντος, χαμηλό επίπεδο παρεχομένων κοινωνικών υπηρεσιών κ.λ.π.). Την δεκαετία 1991-2001 πραγματοποιήθηκε μαζική εγκατάσταση Αποθηκών,Βιομηχανιών, Βιοτεχνιών, και άλλων δραστηριοτήτων στην Μαγούλα, την οποία ακολούθησε & ανάλογη αύξηση του πληθυσμού της τάξης του 50,3%, κατά την απογραφή του 1991 είχε 2.663 κατοίκους.
left|thumb|260px|Παραδοσιακό σπίτι στη Μαγούλα
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 4.005 κατοίκους οι οποίοι σήμερα είναι σχεδόν διπλάσιοι (περι τους 8000) λόγω της ραγδαίας πολεοδομικής ανάπτυξης της περιοχής που είχε ως αποτέλεσμα νέα μεγάλη αύξηση του πληθυσμού. Η κύρια ενασχόληση των κατοίκων της είναι η στελέχωση και εργασία στις επιχειρήσεις της περιοχής.
Τα τελευταία χρόνια μετά την επέκταση και εφαρμογή σύγχρονου πολεοδομικού σχεδίου πόλεως και με την συμβολή των μεγάλων έργων υποδομής στην Αττική, έχει την τύχη να βρίσκεται σε ιδιαίτερα κομβικό σημείο, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι της να απολαμβάνουν τις ανέσεις της Αθήνας με την οποία συνδέεται εύκολα και γρήγορα μέσω της Αττικής οδού και του προαστιακού σιδηροδρόμου. Ταυτόχρονα διατηρεί τα στοιχεία της υπαίθρου,γι'αυτό θεωρείται από πολλούς ως το ιδανικό προάστιο διαμονής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την μεγάλη ζήτηση γης και κατοικίας με συνέπεια την εκτόξευση των τιμών των ακινήτων σε υψηλά επίπεδα.
Στον Λόφο του προφήτη Ηλία στον οποίο αρκετές φορές έχει γίνει προσπάθεια δημιουργίας πρασίνου και ανάπλασης, υπάρχει ο ομώνυμος ιερός ναός και καφετέρια με θέα ολόκληρο το Θριάσιο πεδίο. Στην κεντρική πλατεία της Πόλης βρίσκεται ο ναός της Αναλήψεως του Σωτήρος και του Αγίου Δημητρίου ο οποίος χρονολογείται από τον 17ο - 18ο αιώνα. Ο Ναός του Αγίου Δημητρίου είχε υποστεί σημαντικές ζημιές από τον σεισμό του 1999 και επισκευάστηκε πρόσφατα από δωρεές πιστών, υπό την επίβλεψη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
Η Μαγούλα γιορτάζει την ημέρα της Αναλήψεως του Χριστού όπου και πραγματοποιείται μεγάλο παραδοσιακό πανηγύρι. Στην Μαγούλα κάθε χρόνο διοργανώνονται εκτεταμένες αποκριάτικες εκδηλώσεις.
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Ελευσίνας Κατηγορία:Θριάσιο Πεδίο
Πατρίκιος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Πατρίκιος φέρονται οι:
Με επίθετο Πατρίκιος φέρονται οι:
Πάολο Μαντεγκάτσα
Ο Πάολο Μαντεγκάτσα (Paolo Mantegazza, 31 Οκτωβρίου 1831 – 28 Αυγούστου 1910) ήταν Ιταλός νευρολόγος, φυσιολόγος και ανθρωπολόγος, γνωστός για τις πειραματικές του έρευνες σχετικώς με τις επιπτώσεις των φύλλων κόκας στην ανθρώπινη ψυχή, ενώ ήταν και συγγραφέας μυθοπλασίας.
Βιογραφικά δεδομένα
Ο Μαντεγκάτσα γεννήθηκε στη Μόντσα και ήταν γιος της νοσοκόμας Λάουρα Σολέρα-Μαντεγκάτσα (1813-1873), η οποία είχε φροντίσει τον ίδιο τον Γαριβάλδη όταν ο τελευταίος ήταν τραυματίας. Αφού πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της φοιτητικής ζωής του στα πανεπιστήμια της Πίζας και του Μιλάνου, πήρε πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Παβίας το 1854. Αφού ταξίδεψε στην Ευρώπη, την Ινδία και την Αμερική, εργάσθηκε ως γιατρός στην Αργεντινή και την Παραγουάη. Επιστρέφοντας στην Ιταλία το 1858 διορίσθηκε ως χειρουργός στο νοσοκομείο του Μιλάνου, αλλά και ως καθηγητής της Γενικής Παθολογίας στην Παβία. Το 1870 διορίσθηκε καθηγητής της Ανθρωπολογίας στο Ινστιτούτο Ανώτερων Σπουδών (Istituto di Studi Superiori) της Φλωρεντίας. Στη Φλωρεντία ίδρυσε το πρώτο Μουσείο Ανθρωπολογίας και Εθνολογίας στην Ιταλία και αργότερα την Ιταλική Ανθρωπολογική Εταιρεία. Από το 1865 έως το 1876 ήταν βουλευτής της Μόντσα στο κοινοβούλιο της Ιταλίας, και στη συνέχεια εκλέχθηκε στην Γερουσία της Δημοκρατίας. Υπήρξε στόχος έντονων επικρίσεων, εξαιτίας του βαθμού στον οποίο ασκούσε τη ζωοτομία.
Σε μια εποχή που η επιστήμη και ο πολιτισμός στην Ιταλία επηρεάζονταν ακόμη έντονα από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ο Μαντεγκάτσα ήταν ένθερμος φιλελεύθερος και υπερασπίστηκε τις ιδέες του Δαρβινισμού στην ανθρωπολογία, καθώς οι έρευνές του βοήθησαν στο να καθιερωθεί ως η «φυσική ιστορία του ανθρώπου». Από το 1868 έως το 1875 διατηρούσε αλληλογραφία με τον ίδιο τον Κάρολο Δαρβίνο. Η φυσική ιστορία του Μαντεγκάτσα, ωστόσο, πρέπει να θεωρηθεί ως ενέχουσα τον φυλετικό και κοινωνικό δαρβινισμό, που είναι εμφανής στο «Μορφολογικό δένδρο των ανθρώπινων φυλών». Αυτό το δένδρο χαρτογραφεί τρεις αρχές: 1) Μια ενιαία ευρωπαϊκή μετα-αφήγηση ελέγχει όλους τους πολιτισμούς του κόσμου. 2) Η ανθρώπινη ιστορία απεικονίζεται ως προοδευτική, με τον Ευρωπαίο άνθρωπο ως το αποκορύφωμα της προόδου και της αναπτύξεως. 3) Τέλος, οι διαφορετικές φυλές κατατάσσονται σε μια ιεραρχική δομή. Αν κάποιος οραματιστεί ένα δέντρο, η Αρία φυλή είναι ο κορυφαίος κλάδος, ακολουθούμενος από τους Πολυνησίους, τους Σημίτες, τους Ιάπωνες και ούτω καθεξής, έως τον κατώτατο κλάδο, τους «Νεγροειδείς» (Negritos). Ο Μαντεγκάτσα σχεδίασε επίσης ένα «Αισθητικό Δένδρο της Ανθρώπινης Φυλής» με παρόμοια συμπεράσματα.
Ο Πάολο Μαντεγκάτσα πίστευε επίσης ότι φαρμακευτικές ουσίες και ορισμένες τροφές θα άλλαζαν την ανθρωπότητα στο μέλλον και υπερασπίσθηκε την πειραματική διερεύνηση και τη χρήση της κοκαΐνης ως ένα από αυτά τα θαυματουργά φάρμακα. Στη Νότια Αμερική είχε δει τη χρήση των φύλλων της κόκας από τους ντόπιους και, όταν επέστρεψε από εκεί δοκίμασε την επίδρασή της στον εαυτό του, το 1859. Στη συνέχεια συνέγραψε μια εργασία με τίτλο Sulle Virtù Igieniche e Medicinali della Coca e sugli Alimenti Nervosi in Generale (= «Σχετικώς με τις υγιεινές και φαρμακευτικές ιδιότητες της κόκας και γενικώς για τις τροφές που επιδρούν στο νευρικό σύστημα»). Σημείωσε με ενθουσιασμό την ισχυρή διεγερτική επίδραση της κοκαΐνης στα φύλλα της κόκας στη συνείδηση:
''«...Χλεύασα τους φτωχούς θνητούς που ήταν καταδικασμένοι να ζουν σε αυτόν τον λυμεώνα των δακρύων, ενώ εγώ, πάνω στις φτερούγες δύο φύλλων κόκας, πετούσα ανάμεσα στα διαστήματα 77.438 λέξεων, με την καθεμιά να είναι πιο υπέροχη από την προηγούμενη... Μία ώρα αργότερα, ήμουν αρκετά ήρεμος, ώστε να γράψω αυτά τα λόγια με σταθερό χέρι: Ο Θεός είναι άδικος στο ότι έπλασε τον άνθρωπο ανίκανο να ανθέξει το αποτέλεσμα της κόκας για όλη του τη ζωή. Θα προτιμούσα να έχω διάρκεια ζωής δέκα έτη με κόκα, παρά 10.000.000.000.000.000.000.000 αιώνες χωρίς κόκα.»''
Ο Μαντεγκάτσα πέθανε στο Σαν Τερέντσο, κοντά στη Λα Σπέτσια, σε ηλικία 78 ετών. Ήταν έγγαμος, με τη Μαρία Μαντεγκάτσα.
Μερική εργογραφία
Τα δημοσιευμένα έργα του Πάολο Μαντεγκάτσα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί νευροεπιστήμονες Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί Κατηγορία:Φυσιολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί βουλευτές και γερουσιαστές
Η Γυναίκα με τη Λεοπάρδαλη
μικρογραφία|282x282εσ|[[Κάθριν Χέπμπορν και Κάρι Γκραντ σε σκηνή της ταινίας]] Η γυναίκα με τη λεοπάρδαλη (αγγλ. Bringing Up Baby), γνωστή και ως Ξύπνα Μωρό Μου, είναι σοφιστικέ κωμωδία παραγωγής 1938 σκηνοθεσίας Χάουαρντ Χοκς με πρωταγωνιστές τους Κάθριν Χέπμπορν και Κάρι Γκραντ. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από την εταιρία RKO Pictures και τους ηθοποιούς πλαισιώνουν οι Τσαρλς Ραγκλς, Μπάρι Φιτζέραλντ και Μέι Ρόμπσον.
Υπόθεση
Ο Ντέιβιντ Χάξλεϊ (Κάρι Γκραντ), ένας παλαιοντολόγος και σχετικά άπειρος στον έρωτα μοχθεί επί τέσσερα χρόνια να συναρμολογήσει το σκελετό ενός βροντόσαυρου, από τον οποίο λείπει ένα μόλις οστό, η μεσοπλεύρια κλείδα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο Ντέιβιντ ετοιμάζεται να παντρευτεί μια συντηρητική και αυστηρή γυναίκα, τη συνεργάτιδά του Άλις Σάλοου (Βιρτζίνια Γουόκερ) και πρέπει να κάνει καλή εντύπωση στην κυρία Ράντομ Κάρλτον (Μέι Ρόμπσον), μια πλούσια γυναίκα που προτίθεται να κάνει δωρεά στο μουσείο. Το άγχος του Ντέιβιντ μεγαλώνει όταν γνωρίζεται τυχαία με τη Σούζαν Βανς (Κάθριν Χέπμπορν) την εκκεντρική και φιλελεύθερη ανιψιά της κυρίας Ράντομ Κάρλτον. Η Σούζαν που μεταφέρει μαζί της μια λεοπάρδαλη, δώρο για τη θεία της, μπλέκει τον Ντέιβιντ σε μια σειρά από απίστευτες καταστάσεις. Ο Ντέιβιντ θα κινδυνεύσει να χάσει τα πάντα, αλλά όλες αυτές οι καταστάσεις θα τον έχουν φέρει, για πρώτη φορά, αντιμέτωπο με τον έρωτα στο πρόσωπο της Σούζαν.
Πληροφορίες
Βασισμένη σε διήγημα της Χέιγκαρ Γουάιλντ που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Collier's Weekly η κλασική σήμερα ταινία Η γυναίκα και η λεοπάρδαλη θεωρήθηκε παταγώδης αποτυχία όταν πρωτοπροβλήθηκε το 1938. Η Κάθριν Χέπμπορν που είχε ήδη στο ενεργητικό της μια σειρά από αποτυχημένες ταινίες για την RKO Pictures θεωρήθηκε Box-Office Poison (δηλητήριο των ταμείων) και έσπασε το συμβόλαιό της με την εταιρία προκειμένου να επιστρέψει στο θέατρο, ενώ ο σκηνοθέτης Χάουαρντ Χοκς, στον οποίο η R.K.O. είχε αναθέσει τη σκηνοθεσία της επόμενης ταινίας του Κάρι Γκραντ "Γκάνγκα Ντιν" (Gunga Din, 1939), απολύθηκε μετά την προβολή της ταινίας. Τη θέση του, στο τιμόνι της σκηνοθεσίας του Γκάνγκα Ντιν, πήρε ο Τζορτζ Στίβενς. Ο Χοκς αργότερα δήλωσε ότι η ταινία απέτυχε επειδή πραγματευόταν τη ζωή υπερβολικά εκκεντρικών και εξωπραγματικών χαρακτήρων. Παρ' όλα αυτά οι κριτικοί αποκάλεσαν τη Χέπμπορν, που ξεδίπλωσε για πρώτη φορά το κωμικό της ταλέντο, έκπληξη της ταινίας. Ο Γκραντ είχε ήδη συνεργαστεί με τη Χέπμπορν σε πολλές ταινίες και η συγκεκριμένη τους συνεργασία ακολούθησε το επίσης αποτυχημένο Δική σου για πάντα (Holiday, 1938) σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Ο Γκραντ το 1938 δεν είχε ακόμη γίνει μεγάλος αστέρας και φοβόταν ότι δεν θα τα κατάφερνε ποτέ δεδομένου ότι ήταν 34 χρονών και ηθοποιοί μικρότεροι από εκείνον όπως ο Τζέιμς Στιούαρτ και ο Έρολ Φλιν είχαν καταφέρει να έχουν μεγάλη επιτυχία σε μικρό χρονικό διάστημα. Ο Γκραντ, ο οποίος σε κάποια σκηνή της ταινίας αναγκάζεται να φορέσει μια γυναικεία ρόμπα, χρησιμοποιεί τη λέξη γκέι για να περιγράψει την κατάστασή του. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που η λέξη γκέι, της οποίας η κανονική σημασία είναι "εύθυμος", χρησιμοποιήθηκε σε χολυγουντιανή ταινία για να περιγράψει ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές προτιμήσεις. Η Χέπμπορν λάτρεψε τη λεοπάρδαλη που συμμετείχε στην ταινία και σκάρωνε ατελείωτες πλάκες, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, εις βάρος του κακόμοιρου Γκραντ που τη φοβόταν.
Διαχρονικότητα
Με την πάροδο του χρόνου η ταινία έλαβε τεράστια φήμη και πλέον θεωρείται μια από τις καλύτερες σοφιστικέ κομεντί όλων των εποχών. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την περιέλαβε στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών κατατάσσοντάς την στην 97η θέση, ενώ στη λίστα με τις 25 καλύτερες κωμωδίες κατατάχθηκε στην 14η θέση. Το περιοδικό Entertainment Weekly την κατέταξε στην 24η θέση των καλύτερων ταινιών όλων των εποχών, ενώ το περιοδικό Total Film στην 47η θέση στη λίστα με τις καλύτερες κωμωδίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1938 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής RKO Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Χήνα
thumb|right|350px|Κοπάδι χηνών (του γένους Anser anser) Η χήνα είναι γένος πτηνών, με την επιστημονική ονομασία Anser (Χην), που περιλαμβάνει περί τα 15 είδη, τα οποία ζουν σε ψυχρές περιοχές. Ανήκει στην οικογένεια των Νησσιδών (Anatidae), στην οποία υπάγονται και οι κύκνοι, που είναι συνήθως μεγαλύτεροι από τις χήνες και οι πάπιες, οι οποίες είναι μικρότερες από τις χήνες. Υπάγεται στην τάξη Χηνόμορφα. Έχει σταχτί και άσπρο χρώμα, με μακρύ λαιμό. Ζει πάντα κοντά σε λίμνες, έλη και ποτάμια. Έχει εξημερωθεί εδώ και εκατοντάδες χρόνια πριν. Η κατοικίδια χήνα εκτρέφεται για τα αυγά της, το φτέρωμα και κυρίως το νόστιμο κρέας της.
Περιγραφή
Ο λαιμός της είναι μεγάλος σε μήκος και το ράμφος της είναι μέτριο. Επενδύεται με ευαίσθητο και μαλακό δέρμα, που έχει εγκάρσια ελάσματα, τα οποία σχηματίζουν ένα είδος φίλτρου. Το ράμφος της στολίζεται απο μια σειρά κοφτερών δοντιών που βρίσκονται πάνω στη γλώσσα της. Τα τρία εμπρόσθια δάχτυλα των ποδιών των χηνών είναι συνδεδεμένα με νηκτική μεμβράνη. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στα πουλιά να περπατούν με άνεση πάνω στο έδαφος. Τα πόδια τους γενικά είναι χαμηλά. Παράλληλα, οι χήνες κολυμπούν με ευκολία και πετούν για πολλή ώρα, χωρίς να είναι γρήγορες.
Τροφή
Οι χήνες τρέφονται κυρίως με σπόρους (όπως καλαμπόκι, σιτάρι και κριθάρι), νεαρούς βλαστούς και έντομα. Ενίοτε μπορούν να καταστούν επιζήμιες για οικοσυστήματα, όταν κοπάδια τρέφονται με φυτά σε καλλιεργήσιμες περιοχές.
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγή γίνεται συνήθως σε όλη τη διάρκεια της ζωής της χήνας. Γεννά έναν μικρό αριθμό αυγών σε σύγκριση με τις πάπιες, το θηλυκό κατασκευάζει τη φωλιά ανάμεσα σε καλάμια και αναλαμβάνει την επώαση των αυγών. Το αρσενικό επίσης επιμελείται τα μικρά.
Δεν είναι όλα τα ζευγάρια ετεροφυλόφιλα, καθώς τόσο τα θηλυκά όσο και τα αρσενικά συγκροτούν συχνά ή και σπάνια ζευγάρια με πτηνά του ιδίου φύλου, κάτι που εξαρτάται και από το είδος. Σημαντικά μεγάλος αριθμός των ετεροφυλόφιλων ζευγαριών έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, όμως δεν μπορούν να κάνουν απογόνους.
Τα πιο πολλά είδη στην Ευρώπη, στην Ασία και στη Βόρεια Αμερική είναι αποδημητικά, όπως οι σταχτόχηνες και οι χωραφόχηνες. Αυτές οι αγριόχηνες περνούν το καλοκαίρι στα έλη της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης, όπου και αναπαράγονται. Το φθινόπωρο μεταναστεύουν σε λίμνες και ποτάμια της Νότιας Ευρώπης, γι' αυτό και απαντούν την εποχή αυτή στην Ελλάδα. Η κατοικίδια χήνα προέρχεται από την σταχτόχηνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησσίδες
Αλεξάνταρ Ντίμτσεβ Πραματάροβ
Ο Αλεξάνταρ Ντίμτσεβ Πραματάροβ (Πραματάρσκι) (Александър Димчев Праматаров (Праматарски)) ήταν Βούλγαρος, στρατιωτικός, πολιτικός και επαναστάτης μέλος της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1892 στο χωριό Σκρεμπάτνο, τότε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία, και ανήκε σε εξέχουσα οικογένεια. Το 1913 αποφοίτησε από την τελευταία εικοστή έβδομη τάξη του Βουλγαρικού γυμνασίου Θεσσαλονίκης. Το 1915 αποφοίτησε από την στρατιωτική σχολή της Σόφιας και στις 25 Αυγούστου προήχθη στον βαθμό του υπολοχαγού. Του ανατέθηκε να υπηρετήσει στο Έβδομο σύνταγμα πυροβολικού. Έλαβε μέρος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1915 - 1918) ως αξιωματικός πυροβολικού. Του απονεμήθηκαν δύο μετάλλια "Για το θάρρος του", βαθμός IV.
Γιώργος Λημνιάτης
Ο Γιώργος Λημνιάτης (γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1971) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 192εκ και αγωνιζόταν ως πλέι μέικερ.
Αλεξάνταρ Ντίμτσεβ Πραματάροβ
Βιογραφία
Συμμετέχει ενεργά στις δραστηριότητες του βοηθητικού Οργανισμού της εσωτερικής Μακεδονικής επαναστατικής οργάνωσης. Τον Απρίλιο του 1926 διορίστηκε επικεφαλής της περιφερειακής μόνιμης επιτροπής του Πέτριτς. Το 1933, ως πρόεδρος της περιφερειακής μόνιμης επιτροπής, εξελέγη στο προεδρείο του μεγάλου Μακεδονικού συμβουλίου, που πραγματοποιήθηκε στη Άνω Τζουμαγιάς. Με την πρωτοβουλία του, έδωσε μεγάλη ώθηση στην οικονομική άνοδο της περιοχής του Πιρίν. Από το 1941 έως το 1944 ήταν δήμαρχος του Πέτριτς. Με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων το 1944, με επικεφαλής τοπικούς εθελοντές, κατάφερε να εξουδετερώσει μια γερμανική μονάδα που ετοιμαζόταν να πυρπολήσει την πόλη.
Γιώργος Λημνιάτης
Καριέρα
Ο Γιώργος Λημνιάτης ξεκίνησε την καριέρα του στον Πανελλήνιο το 1990.
Το 1992, υπέγραψε επαγγελαμτικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας μάλιστα τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1993, 1994, 1995) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1994).
Αλεξάνταρ Ντίμτσεβ Πραματάροβ
Βιογραφία
Μετά τις 9 Σεπτεμβρίου 1944, συνελήφθη, ξυλοκοπήθηκε και οδηγήθηκε στις φυλακές της Άνω Τζουμαγιάς Στις 26 Μαρτίου 1945, καταδικάστηκε από το Λαϊκό Δικαστήριο του Σβέτι Βράχκα σε αυστηρή φυλάκιση 15 ετών όπου ενώπιον του δικαστηρίου δεν δηλώνει ένοχος.
Γιώργος Λημνιάτης
Καριέρα
Κατά τη διάρκεια της πενταετίας 1995-00, ο Γιώργος Λημνιάτης αγωνίστηκε στον Α.Σ. Παπάγου και στον Α.Ο. Δάφνης.
Αλεξάνταρ Ντίμτσεβ Πραματάροβ
Βιογραφία
Πέθανε στη Σόφια σε προχωρημένη ηλικία στις 30 Σεπτεμβρίου 1982.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες Κατηγορία:Δήμαρχοι της Βουλγαρίας
Γιώργος Λημνιάτης
Καριέρα
Την περίοδο 2003-04 αγωνίστηκε στον Πανελλήνιο για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας.
Την περίοδο 2005-06 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Α.Σ.Ε. Δούκα, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στην ομάδα του Α.Ο. Σπόρτιγκ Αθηνών.
Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2006-07, ο Γιώργος Λημνιάτης αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του ως καλαθοσφαιριστής.
Προπονητική καριέρα
Μετά το πέρας της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, ο Γιώργος Λημνιάτης συνέχισε να ασχολείται με το άθλημα από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή.
Συγκεκριμένα, το 2010 ο Γιώργος Λημνιάτης ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Παμπαίδων ενώ δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε προπονητής στην Εθνική Νέων Κ20.
Τίτλοι
3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1993, 1994, 1995
1 Κύπελλο Ελλάδας: 1994
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Λουξ
Η "Λουξ" Μαρλαφέκας ΑΒΕΕ είναι ελληνική εταιρεία παραγωγής αναψυκτικών (μη αλκοολούχων ποτών), η οποία ιδρύθηκε και λειτουργεί από το 1950 με έδρα την Πάτρα.
Ιστορία
Το 1950, ο Παναγιώτης Μαρλαφέκας ίδρυσε μια μικρή βιοτεχνία αναψυκτικών με την ονομασία Λουξ στην Πάτρα. Εμπνευστής του λογοτύπου της εταιρείας υπήρξε ένας πατρινός συνθέτης τραγουδιών, στον οποίο ο ιδρυτής της εταιρείας είχε προστρέξει με μια λίστα δέκα υποψηφίων ονομάτων για την επιχείρηση. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 η επιχείρηση βρέθηκε αντιμέτωπη με νέα δεδομένα, καθώς εμφανίστηκαν στην Ελλάδα οι πολυεθνικές εταιρείες στο χώρο των αναψυκτικών. Το 1972 η Λουξ μεταφέρθηκε στο Κεφαλόβρυσο, και ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το τοπικό νερό για την παραγωγή των προϊόντων της, ενώ εισήγαγε το χαρακτηριστικό πλαστικό μπουκάλι της Λουξ, περιεκτικότητας 330ml.
Το 2020 η εταιρία συμπλήρωσε 70 χρόνια παρουσίας στον κλάδο, έχοντας λάβει σε όλη την πορεία της βραβεία απο οργανισμούς και φορείς, όπως ο ΣΒΕ, ο ΕΒΕΑ αλλά και τίτλους όπως "Superbrand", Public National Champion, Αιωνόβιο brand, Πρωταγωνιστής Ελληνικής Οικονομίας κλπ. Επιπλέον, αποτελεί Μέλος της πρωτοβουλίας ΕΛΛΑ-ΔΙΚΑ ΜΑΣ, μιας Κοινότητας αμιγώς ελληνικών παραγωγικών-μεταποιητικών επιχειρήσεων, με Έδρα, Παραγωγή και Ιδιοκτησία στην Ελλάδα. Η εταιρία συμμετέχει σε εμπορικές ελληνικές και διεθνείς εκθέσεις.
Προϊόντα
Τα αναψυκτικά Λουξ κυκλοφορούν σε οκτώ διαφορετικές γεύσεις, ενώ οι χυμοί της ίδιας εταιρείας σε τέσσερις.
Εξαγωγές
Η Λουξ Μαρλαφέκας ΑΒΕΕ τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει εξαγωγές των προϊόντων της στις ακόλουθες χώρες:
Διαφημιστική Εκστρατεία
Η Λουξ Μαρλαφέκας ΑΒΕΕ δραστηριοποιείται πανελλαδικά με ένα ολοκληρωμένο διαφημιστικό πρόγραμμα χρησιμοποιώντας τα μέσα του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης, των εντύπων, των χορηγιών, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης κλπ.
Αθλητισμός
Η Λουξ στηρίζει με χορηγικά προγράμματα αθλητικές ενώσεις και σωματεία. Το 2004-2005 η Λουξ έγινε το Επίσημο Αναψυκτικό της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου. Επίσης, είναι βασικός χορηγός ομάδων και σε διαφορετικά αθλήματα, όπως καλαθοσφαίριση, χειροσφαίριση, αγώνες ταχύτητας, βόλεϋ, ποδόσφαιρο, πόλο, χάντμπολ αλλά και αθλητικών διοργανώσεων (all star game, πρωταθλήματα μοντελισμού, Super Cup Basket, PICK Patras, το ιστορικό Ράλλυ Μόντε Κάρλο, tο Socca World Cup Crete, το Authentic Big Blue ). Ενδεικτικά, στηρίζει ομάδες όπως, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ BC, Απόλλων Πατρών κ.α.
Τέχνες και Πολιτισμός
Η Λουξ έχει αποτελέσει επίσης χορηγό εκδηλώσεων, όπως Πάτρα - Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (2006), έχει συμβάλλει στην προσπάθεια του θεάτρου σκιών Κώστα Μακρή και του Μουσείου Καραγκιόζη στην Πάτρα, έχει συνεισφέρει στην Ολυμπιάδα Εκπαιδευτικής Ρομποτικής, στο TedxPatras, σε συναυλίες και ταινίες, στα βραβεία All4fun, στην Athens Xclusive Designers Week, στο Street Food Festival, σε παιδικά φεστιβάλ, στην Έκθεση Τεχνογνωσίας Patras IQ, ενώ κάθε χρόνο στηρίζει το περίφημο Πατρινό καρναβάλι.
Κοινωνική ευθύνη
Η Λουξ έχει συμβάλει με διάφορους τρόπους στην προστασία του περιβάλλοντος και την υποστήριξη και ενίσχυση της τοπικής κοινωνίας της Πάτρας (οργάνωση εκστρατείας και διάθεση κερδών σε πυρόπληκτους), ενώ στηρίζει συνεχώς πολλά ιδρύματα της Πάτρας, της Δυτικής Ελλάδας και της χώρας γενικά. Μέχρι και σήμερα ενδεικτικά, έχει στηρίξει το πρόγραμμα της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας και του Υπουργείου Παιδείας, “Αναδάσωση και Αθλητισμός”, την «Αποστολή», το Φιλανθρωπικό Οργανισμό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το Χαμόγελο του Παιδιού, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, τα μηνύματα της Καμπάνιας Ένα στα Πέντε, τον ΕΛΕΠΑΠ, το νοσοκομείο Πατρών "Άγιος Ανδρέας", το Εθνικό Σύστημα Υγείας,  κλπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις αναψυκτικών Κατηγορία:Οικονομία της Πάτρας Κατηγορία:Αναψυκτικά Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Αντώνιος της Πορτογαλίας
Ο Αντώνιος, Προηγούμενος της μονής του Κράτο (Πορτογαλική γλώσσα: Antonio, Λισαβώνα, 20 Μαρτίου 1531 - 26 Αυγούστου 1595) από τον Οίκο των Αβίς, πλάγιου κλάδου των Καπετιδών-Πορτογαλίας ήταν διεκδικητής του στέμματος της Πορτογαλίας και της Αλγκάρβε (1580 - 1581). Χρημάτισε ως (προ)ηγούμενος της Μονής του Κράτο. Ήταν υιός του Λουδοβίκου δούκα της Μπέζα και της Βιολάντε Γκόμες, εγγονός του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Αποκαλείται και ο αποφασιστικός ή ο πολεμιστής ή ο ανεξάρτητος. Ήταν μαθητής τού Βαρθολομαίου επίτιμου επισκόπου της Μπράγκα. Σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς στέφτηκε βασιλιάς της Πορτογαλίας για 33 μέρες ως "Αντώνιος Α΄ της Πορτογαλίας" (1580). Όταν ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας στέφτηκε βασιλεύς της Πορτογαλίας ο Αντώνιος εξακολουθούσε να διεκδικεί τον θρόνο μέχρι την οριστική του παραίτηση (1583)
Πρώτα χρόνια
Ο Αντώνιος ήταν νόθος γιος του Λουδοβίκου της Μπέζα και της Βιολάντε Γκόμες, οι γονείς του παντρεύτηκαν πιθανότατα στην Έβορα. Η οικογένεια της μητέρας του ανήκε πιθανότατα σε Σεφαρδίτες Ιουδαίους που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό, δηλαδή "Νέοι χριστιανοί", η μητέρα του είχε Ιουδαϊκή ή Ισλαμική καταγωγή. Μιά πηγή καταγράφει ότι ανήκε στην Πορτογαλική αριστοκρατία και ήταν κόρη του Πέτρου Γκόμες από την Έβορα, πέθανε σαν μοναχή στο Σανταρέμ (16 Ιουλίου 1568).[3] Ο Αντώνιος εκπαιδεύτηκε στην Κοΐμπρα και εισήλθε στο Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας, δέχτηκε σαν δώρο τη βαθύπλουτη επισκοπική μονή του Κράτο. Διορίστηκε κυβερνήτης στην Ταγγέρη (1571), Πορτογαλικό οχυρό στο Μαρόκο. Δεν υπάρχουν ωστόσο πολλές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή του μέχρι το 1578. Την ίδια εποχή ο νεαρός βασιλιάς Σεβαστιανός της Πορτογαλίας (1557–1578) προχώρησε σε εκστρατεία στο Μαρόκο μαζί με τον Αντώνιο, ακολούθησε η "μάχη του Ξαρ ελ-Κεμπίρ" που ο Σεβαστιανός έπεσε και ο Αντώνιος αιχμαλωτίστηκε. Ο Αντώνιος ελευθερώθηκε με ένα τέχνασμα, τον ρώτησαν για τον σταυρό του Αγίου Ιωάννη που φορούσε στον λαιμό του, απάντησε ότι ήταν ένα μικρό δώρο του πάπα που θα έχανε αν δεν επέστρεφε γρήγορα στη Ρώμη. Οι Μαυριτανοί παραπλανήθηκαν ότι είναι φτωχός και του επέτρεψαν να φύγει με ένα μικρό ποσό από λύτρα.
Διεκδικήσεις
Την εποχή που ο Αντώνιος ήταν αιχμάλωτος στο Μαρόκο ανακηρύχτηκε νέος βασιλιάς της Πορτογαλίας ο Ερρίκος της Πορτογαλίας μοναδικός επιζήσας αδελφός του Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλίας (1578). Ο ηλικιωμένος και άτεκνος καρδινάλιος ήταν ο μοναδικός εκπρόσωπος του Οίκου του Αβίς στη βασιλική αυλή, πέθανε τον Ιανουάριο του 1580 την εποχή που συνεκλήθησαν τα Πορτογαλικά Κορτές. Αμέσως μετά παρουσιάστηκαν πολλοί μνηστήρες για τον θρόνο, συνεκλήθη αντιβασιλεία με πέντε μέλη. Οι σημαντικότεροι διεκδικητές του θρόνου ήταν η Αικατερίνη, δούκισσα της Μπραγκάνσα, ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας και ο Αντώνιος του Κράτο αλλά και οι τρεις είχαν πρόβλημα, η Αικατερίνη ήταν γυναίκα, ο Φίλιππος ξένος και ο Αντώνιος νόθος. Οι απόγονοι της Αικατερίνης επικράτησαν τελικά όταν ανέβηκε στον θρόνο ο εγγονός της Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας (1640), εκείνη την εποχή ωστόσο ήταν μόνο διεκδικητής (1580). Το φεουδαρχικό έθιμο της πρωτογένειας καθόριζε διάδοχο τον μεγαλύτερο επιζήσαντα γιο κάθε βασιλιά, η γραμμή του Ιωάννη Γ΄ είχε εξαντληθεί με τον θάνατο του Σεβαστιανού, ακολουθούσε ο Αντώνιος που ήταν γιος του Λουδοβίκου, δεύτερου γιου του Εμμανουήλ Α΄.
Το πρόβλημα είναι ότι ήταν νόθος, οι οπαδοί του Αντώνιου ισχυρίστηκαν ωστόσο ότι ο γενάρχης του Οίκου των Αβίς Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας ήταν επίσης νόθος γιος του βασιλιά της Πορτογαλίας Πέτρου του Ωμού. Οι εχθροί του Αντώνιου ωστόσο που ήταν οπαδοί των άλλων διεκδικητών επέμεναν συνεχώς ότι ήταν ακατάλληλος να ανέβει στον θρόνο επειδή ήταν νόθος. Ο Αντώνιος βασίστηκε στο μίσος των Πορτογάλων απέναντι σε έναν ηγεμόνα από την Ισπανία, θεωρούσε σαν βασικό του αντίπαλο τον Φίλιππο Β΄, ισχυριζόταν ότι παντρεύτηκαν οι γονείς του μετά τη γέννηση του αλλά δεν μπορούσε να βρει αποδείξεις. Ο Αντώνιος προσπάθησε να δωροδοκήσει τους ανώτερους Πορτογάλους ευγενείς αλλά απέτυχε, ο Φίλιππος Β΄ τους είχε δώσει πλούσια δώρα με χρυσό που είχε φέρει από την Αμερική. Οι μόνοι που πείστηκαν για την υποψηφιότητα του Αντώνιου ήταν κληρικοί κατώτερης τάξης, αγρότες και τεχνίτες. Οι ανώτεροι ευγενείς πείστηκαν από τα επιχειρήματα του Φίλιππου Β΄ ότι η Πορτογαλία με τον ίδιο βασιλιά θα γίνει ισχυρότερη και θα διατηρήσει την ανεξαρτησία της από την Ισπανία. Ο Αντώνιος προσπάθησε να κερδίσει την υποστήριξη του κοινού λαού και της αντι-Ισπανικής κοινότητας στην Πορτογαλία συγκρίνοντας την περίπτωση του με την κρίση που ξέσπασε την περίοδο 1383 - 1385. Ο Ιωάννης του Τάγματος των Αβίς, νόθος γιος του βασιλιά Πέτρου του Ωμού κέρδισε τον Πορτογαλικό θρόνο με τη Μάχη της Αλζουμπαρότα και τα Κορτές της Κοΐμπρα (1385).
Οικογένεια
Ως ιερέας δεν μπορούσε να νυμφευτεί, αλλά από την Άννα Μπαρμπόσα είχε φυσικό τέκνο:
Άλλα φυσικά τέκνα ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Άννα Καρίνα
Η Άννα Καρίνα (Anna Karina, 22 Σεπτεμβρίου 1940 - 14 Δεκεμβρίου 2019) ήταν Δανό-Γαλλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, σκηνοθέτις και σεναριογράφος, που το περισσότερο μέρος της καριέρας της το πέρασε στη Γαλλία. Ήταν ευρέως γνωστή ως η μούσα του σπουδαίου Γάλλου σκηνοθέτη, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, καθώς και ως μία πρωτοπόρος του Γαλλικού Νέου Κύματος. Μερικές από τις σπουδαιότερες συνεργασίες της με τον Γκοντάρ ήταν το Le Petit Soldat (1960), το Une femme est une femme (1961), το Vivre sa vie (1962) και το Alphaville (1965). Με τη δεύτερη από τις προαναφερθείσες ταινίες, η Καρίνα, κέρδισε την Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Απεβίωσε στις 14 Δεκεμβρίου 2019 σε ηλικία 79 ετών.
Μπράιαν Μόλκο
Ο Brian Molko (γεννημένος στις 10 Δεκεμβρίου 1972) είναι -γεννημένος στο Βέλγιο- Σκοτσέζος-Αμερικανός μουσικός, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Είναι γνωστός ως ο κύριος τραγουδιστής, κιθαρίστας και στιχουργός του συγκροτήματος Placebo. Είναι γνωστός ιδιαίτερα για τα ξεχωριστικά ρινικά, ψηλά φωνητικά, τη γυναικεία / ανδρογυνική εμφάνιση, το επιθετικό στυλ κιθάρας και τους μοναδικούς συντονισμούς του.
Παιδικά Χρόνια
Ο Μόλκο γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο, από έναν Αμερικανό πατέρα γαλλικής και ιταλικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του ήταν από τη Σκωτία. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό που ονομάζεται Στούαρτ. Η οικογένεια του Μπράιαν μετακόμιζε συχνά κατά την παιδική του ηλικία λόγω της καριέρας του πατέρα του ως τραπεζίτη: η οικογένεια ζούσε στο Νταντί στη Σκωτία, τη Λιβερία, το Λίβανο, το χωριό Longeau στο Βέλγιο, πριν τελικά εγκατασταθεί στην πόλη Sandweiler, στο Λουξεμβούργο.