cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονώνυμο
Μονώνυμο ονομάζεται η Ακέραια, αλγεβρική παράσταση, στην οποία μεταξύ του αριθμητικού παράγοντα και των μεταβλητών σημειώνεται μόνο η πράξη του πολλαπλασιασμού. Αντιπαραβάλλεται με το πολυώνυμο, το οποίο είναι άθροισμα μη όμοιων μονωνύμων.
Για να πολλαπλασιάσουμε (διαιρέσουμε) δύο οποιαδήποτε μονώνυμα πολλαπλασιάζουμε (διαιρούμε) τους συντελεστές τους και προσθέτουμε (αφαιρούμε) τους εκθέτες κάθε μεταβλητής. Δηλαδή εφαρμόζουμε τις ιδιότητες των δυνάμεων. Το γινόμενο δύο μονωνύμων είναι μονώνυμο ενώ το πηλίκο δύο μονωνύμων δεν είναι πάντα μονώνυμο.
(-3χω2)5χψω(-χ3ω)= 15χ5ψω4
(5χ2ψ5)/(-2χ2ψ3ω ) = -2,5ψ2ω−1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλγεβρα Κατηγορία:Πολυώνυμα
Μιγκέλ Μουνιόθ
Ο Μιγκέλ Μουνιόθ (ισπανικά: Miguel Muñoz, 19 Ιανουαρίου 1922 – 16 Ιουνίου 1990) ήταν Ισπανός ποδοσφαιριστής και προπονητής, από τους πρωταγωνιστές της Ρεάλ Μαδρίτης των δεκαετιών του 1950 και του 1960, θεωρούμενος ως ένας από τους καλύτερους και πιο επιτυχημένους προπονητές όλων των εποχών.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Μαδρίτη, ο Μουνιόθ αγωνίστηκε ως αμυντικός μέσος για διάφορες ομάδες νέων στην περιοχή, αλλά αρχικά απέτυχε να τραβήξει την προσοχή της Ρεάλ Μαδρίτης αγωνιζόμενος έτσι με μικρότερες ομάδες με επιτυχία. Το 1948 βοήθησε την Θέλτα Βίγο να τερματίσει τελευταίο να τερματίσει τέταρτη στο πρωτάθλημα και να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου και έτσι η παρουσία του τον οδήγησε στη Ρεάλ Μαδρίτης όπου συνέχισε έχοντας 347 επίσημους αγώνες με τον σύλλογο. Επιπλέον, αγωνίστηκε επτά φορές για την Ισπανία, αλλά δεν εμφανίστηκε ποτέ σε καμία μεγάλη διοργάνωση. Σημείωσε το πρώτο γκολ της Ρεάλ στη διοργάνωση του Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών, βοηθώντας στη νίκη με 2–0 με αντίπαλο τη Σερβέτ Γενεύης στις 8 Σεπτεμβρίου 1955 στην Ελβετία. Στη συνέχεια, ήταν αρχηγός της ομάδας σε δύο διαδοχικές νίκες το 1956 και το 1957, και αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο την επόμενη χρονιά.
Ο Μουνιόθ υπηρέτησε μία σύντομη θητεία ως προπονητής της εφεδρικής ομάδας της Ρεάλ, (μετέπειτα γνωστής ως Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια), πριν οριστεί προπονητής της βασικής ομάδας το 1959. Η περίοδος του ως επικεφαλής ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες εποχές του συλλόγου, καθώς, υπό την καθοδήγησή του, κέρδισε το πρωτάθλημα εννέα φορές, με πέντε τίτλους στη σειρά (1961–65) και άλλες τρεις συνεχόμενες. Το 1964 ήρθε σε σύγκρουση με τον τέως συμπαίκτη του Αλφρέδο Ντι Στέφανο και προχώρησε σε ανανέωση της ομάδας διατηρώντας μόνο τους Φέρεντς Πούσκας και Φρανσίσκο Χέντο και σταδιακά καθιερώντας νέους ποδοσφαιριστές έβαλε τη Ρεάλ σε μία νέα εποχή.
Στο ευρωπαϊκό μέτωπο, οδήγησε τη Ρεάλ Μαδρίτης σε δύο ακόμη νίκες στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, το 1960 και το 1966. Ως αποτέλεσμα, έγινε το πρώτο άτομο που κέρδισε τον διαγωνισμό τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Αποχώρησε το 1974 μετά από 16 σεζόν, ως ο μακροβιότερος και πιο επιτυχημένος προπονητής της ομάδας. Μετά από επτά ακόμη σεζόν στο σύλλογο ανέλαβε τα ηνία της εθνικής ομάδας της Ισπανίας μετά τον αποκλεισμό της από τη φάση των ομίλων στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Οδήγησε τη χώρα στη δεύτερη θέση του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1984, καθώς και στους προημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986.
Παίκτης
Ρεάλ Μαδρίτης
Προπονητής
Ρεάλ Μαδρίτης
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράθινγκ Σανταντέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λογρονιές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1988 Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1984 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Musical.ly
Το Musical.ly ήταν κινεζική πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης με έδρα τη Σαγκάη με αμερικανικό γραφείο στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, στην οποία οι χρήστες της πλατφόρμας μπορούσαν να δημιουργούν και μοιραστούν σύντομα βίντεο με συγχρονισμό των χειλιών (lip-sync). Το musical.ly κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2014. Μέσω της εφαρμογής, οι χρήστες μπορούσαν να δημιουργήσουν μουσικά βίντεο 15 δευτερολέπτου έως 1 λεπτού με συγχρονισμό χειλιών(lip-sync). Επίσης οι χρήστες μπορούσαν να επιλέξουν ηχητικά κομμάτια, να αλλάξουν την ταχύτητα (time-lapse, γρήγορη, κανονική, αργή κίνηση) και να προσθέσουν φίλτρα και οπτικά ή ηχητικά εφέ. Η εφαρμογή επέτρεπε επίσης στους χρήστες να περιηγούνται σε δημοφιλείς "musers", περιεχόμενο, μοντέρνα τραγούδια, ήχους και hashtags και να αλληλεπιδρούν μοναδικά με τους θαυμαστές τους.
Τον Ιούνιο του 2016, το Musical.ly είχε πάνω από 90 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες, από 10 εκατομμύρια έναν χρόνο νωρίτερα. Μέχρι το τέλος Μαΐου 2017, η εφαρμογή είχε φτάσει τα 200 εκατομμύρια χρήστες.
Η ByteDance Ltd. εξαγόρασε τη Musical.ly Inc. στις 10 Νοεμβρίου 2017 και τη συγχώνευσε στο TikTok στις 2 Αυγούστου 2018. Την ίδια στιγμή, η Musical.ly Inc. άλλαξε το όνομά της σε TikTok Inc.
Eφεύρεση
Η Musical.ly Inc. ιδρύθηκε από τους μακροχρόνιους φίλους Alex Zhu και Luyu Yang στη Σαγκάη της Κίνας. Πριν ξεκινήσουν το Musical.ly, ο Zhu και ο Yang συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν μια εφαρμογή κοινωνικού δικτύου εκπαίδευσης, μέσω της οποίας οι χρήστες μπορούσαν να διδάξουν και να μάθουν διαφορετικά θέματα μέσω βίντεο σύντομης μορφής (διάρκειας 3–5 λεπτών). Αφού οι επενδυτές χρηματοδοτούν αυτό το εγχείρημα, τους πήρε περίπου 6 μήνες για να κατασκευάσουν το προϊόν. Ωστόσο, μόλις κυκλοφόρησε, αυτή η διαδικτυακή πλατφόρμα αυτομάθησης δεν είχε αρκετή έλξη και το περιεχόμενο που παρήχθη δεν ήταν αρκετά ελκυστικό. Δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν περαιτέρω επενδύσεις και αφού έχασαν την έλξη, έκλεισαν την υπηρεσία. Στη συνέχεια, οι Zhu & Yang άρχισαν να αναζητούν ένα νέο επιχειρηματικό μοντέλο στον καταναλωτικό, κοινωνικό και πολυμεσικό χώρο. Τους οδήγησε στο να επικεντρωθούν ξανά στο περιεχόμενο βίντεο, αυτή τη φορά πιο σύντομο (δεκαετία 15-60), το οποίο πίστευαν ότι θα βοηθούσε να διατηρήσουν το περιεχόμενο ελαφρύ και παιχνιδιάρικο. Επιτρέπουν στους χρήστες να επιλέγουν μουσικά αποσπάσματα για τα βίντεό τους, κάτι που βοήθησε στη δημιουργία μιας πολύ μικρής βάσης χρηστών. Τελικά το προϊόν περιστράφηκε σε αποσπάσματα συγχρονισμού χειλιών (lip-sync) αφού παρατήρησε μια απότομη αύξηση στις λήψεις τα βράδια της Πέμπτης κατά τη διάρκεια του Lip Sync Battle. Η κρίση της ομάδας εκείνη την εποχή ήταν ότι τα μεγάλα μουσικά βίντεο δεν ήταν πολύ δημοφιλή στο παρελθόν, και ο βασικός λόγος ήταν ότι, αν και οι άνθρωποι ήταν πρόθυμοι να παρακολουθήσουν σύντομα βίντεο, η προσφορά ήταν μικρή, καθώς υπήρχαν πολύ λίγοι άνθρωποι που ήταν πρόθυμοι να γυρίσουν και μερίδιο. Ως εκ τούτου, το σημείο εισόδου του Musical.ly ήταν να εισαγάγει μια μεγάλη ποσότητα μουσικής, έτσι ώστε όλοι να μπορούν εύκολα να ενσωματώσουν τη μουσική στο βίντεο και ένα λιγότερο διασκεδαστικό βίντεο θα γίνει πιο διασκεδαστικό. Η πρώτη έκδοση του Musical.ly κυκλοφόρησε επίσημα τον Αύγουστο του 2014.
Ανάπτυξη
Στην αρχή, η ομάδα παρουσίασε την εφαρμογή τόσο στην κινεζική όσο και στην αμερικανική αγορά. Ωστόσο, σε σύγκριση με τη χλιαρή αντίδραση της εγχώριας αγοράς, η εφαρμογή τους ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην αμερικανική αγορά εφήβων. Καθώς το μέγεθος της ομάδας τους ήταν μικρό, αποφάσισαν να επικεντρωθούν κυρίως στην αγορά των Η.Π.Α. Το προϊόν συγκέντρωσε γρήγορα μια ομάδα πιστών χρηστών και παρόλο που ο συνολικός αριθμός των χρηστών συνέχισε να μην είναι πολύ μεγάλος, το επίπεδο δραστηριότητας των χρηστών ήταν πολύ υψηλό. Τον Ιούλιο του 2015, η εφαρμογή άρχισε να προσελκύει εκατομμύρια χρήστες, επιτρέποντας στους «musers» (χρήστες του Music.ly) να συγχρονίζουν τα χείλη με εκατομμύρια τραγούδια. Το Musical.ly ανέβηκε στην νούμερο 1 θέση στο iOS App Store και έγινε η δωρεάν εφαρμογή με τις περισσότερες λήψεις σε περισσότερες από 30 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Καναδά, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Βραζιλίας, των Φιλιππίνων και της Ιαπωνίας. Τον Μάιο του 2016, το Musical.ly έφτασε τις 70 εκατομμύρια λήψεις, με πάνω από 10 εκατομμύρια νέα βίντεο να δημοσιεύονται κάθε μέρα.[3]
Τον Ιούνιο του 2016, η Coca-Cola ξεκίνησε την καμπάνια της #ShareACoke στο Musical.ly, η οποία παρουσίασε το μοντέλο "Διαφημίσεις που δημιουργούνται από τον χρήστη" του Musical.ly. Στις 24 Ιουλίου 2016, κατά τη διάρκεια του VidCon, το Musical.ly παρουσίασε επίσημα το Live.ly, τη νέα του πλατφόρμα ζωντανής ροής βίντεο. Στο Live.ly, οι χρήστες μπορούσαν να κάνουν ζωντανή ροή στους θαυμαστές τους στο Musical.ly.
Συγχώνευση στο TikTok
Στις 9 Νοεμβρίου 2017, η Wall Street Journal ανέφερε ότι η Musical.ly Inc είχε πουληθεί στην Bytedance Technology Co., η οποία διαχειρίζεται το πρόγραμμα Toutiao, έναντι 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων ΗΠΑ. Ωστόσο, η Recode υπολόγισε ότι η πώληση θα ήταν περίπου 800 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Στις 2 Αυγούστου 2018, η Bytedance ενοποίησε τους λογαριασμούς χρηστών του Musical.ly και του TikTok, συγχωνεύοντας τις δύο εφαρμογές σε μία και διατηρώντας τον τίτλο TikTok. Οι χρήστες μπορούσαν να παράγουν βίντεο μεταξύ 15 δευτερολέπτων και ενός λεπτού, αλλά πλέον μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε μεγαλύτερο αριθμό φίλτρων και εφέ, καθώς και πιο ομαλά συστήματα επεξεργασίας και δημοσίευσης και κώδικα υψηλότερης ποιότητας.
Νταν Άντκινς
Ο '''Ντάνι Λ. Άντκινς''' (15 Μαρτίου 1937 – 3 Μαΐου 2013) ήταν ένας Αμερικανός εικονογράφος που ασχολείτο κυρίως με τα βιβλία κόμικς και τα περιοδικά επιστημονικής φαντασίας.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Ο Νταν Άντκινς γεννήθηκε στην Δυτική Βιρτζίνια στο υπόγειο ενός σπιτιού χωρίς έπιπλα. Μετακόμισε από την πολιτεία σε ηλικία 7 ετών με την οικογένειά του στην Πενσιλβάνια, στο Ρίνο (Νεβάδα), στο Φοίνιξ (Αριζόνα), στη Νέα Υόρκη, το Οχάιο και το Νιου Τζέρσεϊ. Όταν ήταν περίπου 11 ετών, ο Άντκινς διηγήθηκε πως έπαθε ρευματικό πυρετό που τον άφησε παράλυτο για 6 μήνες. και ξεκίνησε να διαβάζει βιβλία κόμικς όπως ο Curley Kayo και ο Red Ryder. Διαβάζοντας τα περιοδικά της EC Comics μερικά χρόνια αργότερα, μελέτησε τις εικονογραφήσεις των ιστοριών από τους Ριντ Κράνταλ, Τζακ Ντέιβις, Τζορτζ Έβανς, Αλ Γουίλιαμσον και Γουάλι Γούντ. Υπηρετώντας στην Αμερικανική Αεροπορία στα μέσα της δεκαετίας του 1950, τοποθετήθηκε στην αεροπορική βάση Luke Field έξω από το Φοίνιξ, Ο Άντκινς ήταν σχεδιαστής. Ο ίδιος περιέγραψε τη δουλειά του,
Λανσάροντάς το, το 1956, η συγκεκριμένη έκδοση ήταν το περιοδικό Sata, γεμάτο με φανταστικές εικονογραφήσεις που είχε παραχθεί σε πολυγράφο οινοπνεύματος. Στο Φοίνιξ της Αριζόνα, ο Άντκινς γνώρισε τον καλλιτέχνη/συγγραφέα Μπίλ Πίρσον που έγινε συνεκδότης στο Sata. Το 1959, ο Πίρσον έγινε ο μοναδικός εκδότης του Sata τερματίζοντας τη συνέχεια των 13 τευχών με αρκετά τεύχη σε εκτύπωση Offset. Ο Άντκινς είχε συνεισφορές σε διάφορες άλλες εκδόσεις περιοδικών θαυμαστών συμπεριλαμβανομένου του περιοδικού Amra, Vega και του Xero.
Η ασημένια περίοδος των βιβλίων κόμικς
Το 1964, κατά την περίοδο των βιβλίων κόμικς όπου οι φανατικοί θαυμαστές και οι ιστορικοί την ονομάζουν Ασημένια Περίοδο των κόμικς, ο Άντκινς συνεργάστηκε με το στούντιο Wally Wood ως βοηθός του Γούντ. Ο Γούντ και ο Άντκινς συνεργάστηκαν σε μια σειρά ιστοριών για τις εκδόσεις Warren Publishing και στα ασπρόμαυρα κόμικς τρόμου Creepy και Eerie. Ο Άντκινς ήταν ανάμεσα στους αρχικούς καλλιτέχνες του περιοδικού T.H.U.N.D.E.R. Agents του Γούντ, για τα Tower Comics, σχεδιάζοντας πολλές ιστορίες Dynamo κατά τη διάρκεια της 16μηνης παραμονής του στα Στούντιο Γούντ.
Εντάχθηκε στο δυναμικό της Marvel Comics το 1967. δουλεύοντας κυρίως ως inker αλλά επίσης σχεδιάζοντας με μολύβι αρκετές ιστορίες για τον Doctor Strange και άλλους τίτλους. Ο Άντκινς επιπρόσθετα δούλεψε σε πλήθος άλλων εκδοτών κόμικς, όπως τα Charlton Comics, τα DC Comics (Άκουαμαν, Μπάτμαν), τα Dell Comics/Western Publishing, τα Eclipse Comics, τα Harvey Comics, την Marvel και τα Pacific Comics.
Επιπλέον με το σκιτσάρισμα και το γέμισμα με χρώμα, ο Άντκινς επίσης έκανε ζωγραφικές εξώφυλλων όπως για τις Amazing Stories, το Eerie (τεύχος 12) και το Famous Monsters of Filmland (τεύχοι 42, 44). Εικονογραφήσεις του για περιοδικά εκδόθηκαν στο Argosy (με τον Γούντ), στο Amazing Stories, στο Fantastic, στο Galaxy Science Fiction, στο Infinity, στο Monster Parade, στο Science-Fiction Adventures, στο Spectrum, στο Worlds of If και άλλα περιοδικά.
Τη δεκαετία του 2000, εικονογράφησε προϊόντα για τους Parker Brothers και η καλλιτεχνική του δουλειά για το Xero επανεκδόθηκε με σκληρό εξώφυλλο στο The Best of Xero (Tachyon, 2004).
Προσωπική ζωή
Ο Άντκινς ήταν παντρεμένος με την Jeanette Strouse.
Ο Άντκινς πέθανε στις 3 Μαΐου 2013 σε ηλικία 76 ετών.
Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23 θα συμμετέχουν 16 ομάδες. Οι ομάδες θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια θα ανακηρυχθεί η ομάδα που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που θα τερματίσουν στη δεύτερη και τρίτη θα προβιβαστούν στην Γ΄ κατηγορία 2023-24 και οι τέσσερις τελευταίες θα υποβιβαστούν. Οι διαβαθμιζόμενες ομάδες συνέχισαν στο πρωτάθλημα της τοπικής ομοσπονδίας στην οποία ήταν μέλη πριν την είσοδο τους στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ και/ή στην ΚΟΠ.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2021-22
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Γ΄ κατηγορία 2021-22
Ομάδες που προήχθησαν μέσω του Πρωταθλήματος Ένταξης ΣΤΟΚ 2022
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1998
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1998 ήταν η 28η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε o Α.Σ. Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης και στις γυναίκες ο Α.Γ.Σ. Πρωτέας Αιγάλεω.
Κάτοχοι μεταλλίων
1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1998 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στην Αθήνα
Κώστας Λυχναράς
Ο Κώστας Λυχναράς είναι Έλληνας σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1938. Έχει σκηνοθετήσει πολλές σειρές και ταινίες. Ο Κώστας Λυχναράς έκανε τα πρώτα του βήματα στη σκηνοθεσία και το μοντάζ τη δεκαετία του 1960.
Μέχρι το 2005, ο Κώστας Λυχναράς έχει σκηνοθετήσει και έχει γίνει βοηθός σκηνοθέτη σε πάνω από 40 τηλεοπτικές ή κινηματογραφικές παραγωγές. Επίσης, έχει εργαστεί ως σκηνοθέτης στις ειδήσεις και σε πολλές ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές του MEGA, όπως τα: "7+7", "Φάκελοι", "Πρωταγωνιστές", "Μουσικά Βραβεία Αρίων", Τηλεμαραθώνιος "Αλυσίδα Αγάπης", Τηλεοπτικά Βραβεία "Πρόσωπα 2006", στις πρωινές εκπομπές "Σαν Στο Σπίτι Σας", "Όμορφος Κόσμος Το Πρωί", "Πρωινό μου", "Mega με μία", "Πρωινό μας", "Καλημερούδια", ενώ το 2016 μεταφέρθηκε στο Έψιλον ως σκηνοθέτης στην ψυχαγωγική εκπομπή "Επιτέλους Σαββατοκύριακο".
Παραπομπές
κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Χέρριτ Μπερκχέιντε
Ο Χέρριτ Μπερκχέιντε (ολλανδικά: Gerrit Adriaenszoon Berckheyde, 1638 – 10 Ιουνίου 1698) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στο Χάαρλεμ, στη Χάγη και στο Άμστερνταμ. Ειδικεύτηκε στην απεικόνιση αστικών τοπίων.
Βιογραφία
Ο Μπερκχέιντε γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών και πέθανε στο Χάαρλεμ. Βαπτίστηκε στις 6 Ιουνίου 1638 και ήταν ο μικρότερος (κατά 11 χρόνια) αδελφός του Γιομπ Μπερχέιντε, ο οποίος διετέλεσε και Δάσκαλός του, αν και ο βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν ισχυρίζεται ότι ο Γιομπ είχε εκπαιδευτεί από τον πατέρα του ως βιβλιοδέτης και δεν μπορούσε να διαπιστώσει ποιος τον είχε εκπαιδεύσει. Ο Χέρριτ εκπαιδεύτηκε από τον μεγάλο του αδελφό. Ο Δάσκαλος του Γιομπ πρέπει να ήταν κάποιος Δάσκαλος από το Χάαρλεμ και υπάρχει η εκδοχή αυτός να ήταν ο Φρανς Χαλς, αλλά ο Χαουμπράκεν ισχυρίζεται ότι ως ειδικευμένος τεχνίτης ταξίδευε συνέχεια μεταξύ Λέιντεν και Ουτρέχτης, προσφέροντας τις υπηρεσίες του ως προσωπογράφος και έμαθε μόνος του, ζωγραφίζοντας. Ο Χέρριτ ασχολήθηκε κυρίως με αστικά τοπία, ενώ ο Γιομπ δημιουργούσε, εκτός από πίνακες με αρχιτεκτονήματα, και ρωπογραφίες. Εν τούτοις, επηρέασε σημαντικά τον μικρό του αδελφό.
Κατά τη δεκαετία του 1650, τα δύο αδέλφια πραγματοποίησαν εκτεταμένο ταξίδι κατά μήκος του ποταμού Ρήνου στη Γερμανία, επισκεπτόμενοι την Κολωνία, τη Βόννη, το Μανχάιμ και, τέλος, τη Χαϊδελβέργη, όπου βρήκαν ως πάτρονα τον Εκλέκτορα Παλατίνο Κάρολο Λουδοβίκο Α΄. Εν τούτοις, οι Μπερκχέιντε δεν διέμειναν επί μακρόν στη Χαϊδελβέργη και επέστρεψαν στο Χάαρλεμ, όπου μοιράστηκαν την ίδια κατοικία και πιθανόν είχαν κοινό εργαστήριο. Ο Χέρριτ έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ στις 27 Ιουλίου 1660. 0.
Έργο
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, ήταν καλλιτέχνης γνωστός για τα ιταλικού ύφους τοπία του, καθώς και για τα πορτρέτα και τις σκηνές ιππικού. Ωστόσο, η ειδικότητά του ήταν η απεικόνιση αστικών τοπίων, των οποίων η ακρίβεια μπορεί να συγκριθεί με αυτή των έργων του Πίτερ Σένρενταμ. Του άρεσε να ζωγραφίζει μνημεία και μεγάλα κτίρια, τα οποία βρίσκονταν σε ανοικτές πλατείες, δημιουργώντας συνθέσεις που δίνουν την αίσθηση της απλοχωριάς και της σαφήνειας. Στον τομέα αυτόν διαφέρει από τους άλλους μεγάλους Ολλανδούς ζωγράφους του είδους, όπως ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν, ο οποίος προτιμούσε τις "στενές" απόψεις υπό γωνία, όπως φαίνονταν από κάποιο κανάλι. Είναι εμφανής η επιρροή του Σένρενταμ στο έργο του Μπερκχέιντε, παρά το γεγονός ότι ο Σένρενταμ ειδικευόταν περισσότερο στην απεικόνιση του εσωτερικού εκκλησιών. Οι πίνακες του Μπερκχέιντε έχουν τοπογραφικό χαρακτήρα, εξαιρουμένων αυτών που απεικονίζουν την πόλη της Κολωνίας, στους οποίους τα πραγματικά κτίρια, τα οποία είχε δημιουργήσει με βάση σκαριφήματα που είχε φτιάξει εκ του φυσικού, έχουν περισσότερο φανταστικό χαρακτήρα. Οι πίνακες που συχνότερα δημιουργούσε απεικονίζουν απόψεις του Χάαρλεμ και αποτελούν σημαντικό τεκμήριο για την εικόνα της πόλης κατά την περίοδο εκείνη, όπως σημαντικό τεκμήριο αποτελεί και η απεικόνιση του, νέου τότε, Δημαρχείου του Άμστερνταμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 400 μέτρα με εμπόδια ανδρών
Τα 400 μέτρα με εμπόδια ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξάχθηκαν στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 27, 28 και 30 Σεπτεμβρίου.
Σειρές
μικρογραφία|Η πρώτη σειρά. Οι τέσσερις πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι επόμενοι τέσσερις γρηγορότεροι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς.
Ημιτελικοί
Οι δύο πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι επόμενοι δύο γρηγορότεροι (q) προκρίνονται τον τελικό.
Τελικός
μικρογραφία|252x252εσ|Ο τελικός.
Παραπομπές
000400μΕ Αν
Νεοχώρι Έβρου
Το Νεοχώρι (παλαιότερα:Ντουντουκτσού Γενίκιοϊ)είναι ένα χωριό και δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ορεστιάδας στο βόρειο τμήμα του Έβρου. Βρίσκεται 7 χλμ δυτικά από το κέντρο της Ορεστιάδας. , Είναι ένα από τα 13 χωριά Μάρηδων που βρίσκονται στο Βόρεια Έβρο και εξ αυτών τα περισσότερα βρίσκονται στην κοιλάδα του Ερυθροπόταμου και τα άλλα στην περιοχή της Ορεστιάδας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Νεοχώρι είναι ένα θρακικό χωριό που γεωγραφικά εντοπίζεται στο διαμέρισμα του βόρειου Έβρου, βόρεια από τον παραπόταμο του Άρδα ποταμού, ανατολικά από τον Έβρο ποταμό, νότια από τον άλλο παραπόταμο του Έβρου, τον Ερυθροπόταμο και δυτικά από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Το Νεοχώρι βρίσκεται δυτικά της Ορεστιάδας σε οδική απόσταση 7200μ και 30 χμ απ΄το Διδυμότειχο. Το έδαφος του Νεοχωρίου, μεταξύ των λοφοσειρών, χαρακτηρίζεται έντονα πεδινό με χαμηλό υψόμετρο. Τα χωριά με τα οποία συνορεύει είναι η Στέρνα, η Λεπτή, η Παταγή, τα Αμπελάκια, Βάλτος. Μαζί με τα χωριά Ποιμενικό, Σιτοχώρι, Μάνη, Καρωτή, Κυανή, Κουφόβουνο, Ασβεστάδες, Βρυσικά και Ασπρονέρι αποκαλούνται ως χωριά Μάρηδων.
Ιστορία
Ιστορικά στοιχεία για την ίδρυση του χωριού και την ιστορική του εξέλιξη δεν είναι ακριβή. Ωστόσο γίνεται γνωστό ότι το Νεοχώρι είναι ένα πολύ παλιό, τυπικό θρακικό χωριό με ντόπιους κατοίκους. Οι κάτοικοι δεν προήλθαν από αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Τούρκους, το 1362, οι κάτοικοι του χωριού, ήταν έποικοι στην περιοχή από άλλα μέρη της Ελλάδας. Από τους πρώτους κατοίκους οι Τσολακιδαιοι ήρθαν από την ήπειρο ως τεχνίτες, οι Σταθακιδαιοι από τη Δαμασκό, οι Καραμανιδαιοι από την Κύπρο, Επιπλέον πολλοί θεωρούν ότι αυτοί οι έποικοι ήρθαν στην περιοχή από διάφορα μέρη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας σε διάφορους χρόνους. Μάλιστα ορισμένοι άνθρωποι μεγάλοι σε ηλικία, του Νεοχωρίου και των άλλων χωριών Μάρηδων, ισχυρίζονται ότι οι οικογένειες τους προέρχονται από διάφορες ελληνικές περιοχές. Κατά την περίοδο μετά το 1?32 μέχρι και το 1920, όπου και απελευθερώθηκε η περιοχή, συνέβησαν στο χώρο της Θράκης, τραγικά γεγονότα που αναφέρονται στην γενοκτονία του θρακικού ελληνισμού εκ μέρους του κατακτητή. Επιδρομές, βίαιες ενέργειες, λεηλασίες, εκτοπισμοί, δολοφονίες, βίαιοι εξισλαμισμοί, τούρκικοι εποικισμοί είναι μερικά από τα θλιβερά κτυπήματα του δυνάστη, που καταφέρθηκαν στο χριστιανικό, θρακικό στοιχείο σε όλα τα μήκη και πλάτη του γεωγραφικού χώρου. Όλα τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα ο χριστιανικός πληθυσμός να αραιώθηκε σε μεγάλο βαθμό και οι εναπομείναντες κάτοικοι έγιναν δουλοπάροικοι στα τσιφλίκια των Τούρκων αξιωματούχων. Ως δουλοπάροικοι είχαν αποκτήσει κάποιας μορφής ελευθερίας και το δικαίωμα της αποκτήσεως ιδιοκτησίας, γης κτλ. Οι χριστιανοί Έλληνες εκμεταλλεύτηκαν τα προνόμια αυτά και αγόρασαν γη, έκτισαν σπίτια, έκαναν τα χωριά τους και εξαφάνισαν τον τούρκικο οικισμό. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε το Νεοχώρι και τα υπόλοιπα χωριά των Μάρηδων.
Ονομασία
Την ονομασίας του το Νεοχώρι, την πήρε μετά την απελευθέρωση της περιοχής από τον Ελληνικό στρατό το 1920. Η προηγούμενη τούρκικη ονομασία του ήταν «Ντουντουκτσού Γενήκιοϊ» η οποία δόθηκε από την τούρκικη διοίκηση στον πρώτο χριστιανικό οικισμό, που έγινε στον ίδιο χώρο και που στην ελληνική σημαίνει «Νέο χωριό των Μουσικών Οργανοπαικτών» γιατί όπως αναφέρει η παράδοση, μεταξύ των κατοίκων του νέου οικισμού υπήρχαν πολλοί γκαϊντιέρηδες.
Πληθυσμός
Οι κάτοικοι του Νεοχωρίου είναι γηγενείς. Δεν προήλθαν από τις αναγκαστικές μετακινήσεις των πληθυσμών. Από την ίδρυση του είναι ένα αμιγές χωριό, δηλαδή, οι κάτοικοι του δεν έχουν αναμειχθεί με άλλες ράτσες. Ακριβή στοιχεία για την προέλευση και τις καταβολές των κατοίκων δεν υπάρχουν. Από πληροφορίες-μαρτυρίες θεωρείται γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι οι κάτοικοι του χωριού ανήκουν σε ιδιαίτερο θρακικό φύλο, τη ράτσα των Μάρηδων. Στη ράτσα αυτή ανήκουν κάτοικοι των χωριών της περιοχής του Βόρειου Έβρου Στέρνας, Παταγής, Αμπελακίων, Ποιμενικού, Σιτοχωρίου, Μάνης, Καρωτής, Κουφόβουνου, Ασβεστάδων, Κυανής, Βρυσικών και Ασπρονερίου. Αυτοί που ανήκουν στο θρακικό αυτό φύλο, κάτοικοι των χωριών αυτών έχουνε μεταξύ τους συγγενική σχέση, κοινή προέλευση, καταγωγή, ήθη και έθιμα, έκφραση, προφορά, νοοτροπία, συμπεριφορά, ενδυμασία ακόμη και ονοματεπώνυμα. Λόγω της γειτνιάσεως του Νεοχωρίου προς την πόλη της Ορεστιάδας, δέχτηκε την επίδραση του εκσυγχρονισμού και της τεχνολογίας με αποτελέσματα η αυθεντική αυτή Μαρέϊκη κοινωνία να υποστεί αλλοιώσεις σε μεγαλύτερο βαθμό από τ΄άλλα συγγενικά χωριά. Παρόλα αυτά, το Νεοχώρι έχει διατηρήσει μέχρι σήμερα σε μεγάλο βαθμό της αρχική μορφή της κοινωνίας του.
Ασχολίες κατοίκων
Από την ίδρυση του χωριού, το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων του χωριού ασχολούνταν με την γεωργία (καλαμπόκι, ζαχαρότευτλα, βαμβάκι και σιτάρι) και την κτηνοτροφία. Στη σημερινή εποχή έχει περιορισθεί κατά ένα βαθμό η γεωργική απασχόληση και κυρίως η κτηνοτροφική, αφού οι κάτοικοι στράφηκαν σε άλλα επαγγέλματα. Από μαρτυρίες μάλιστα των κατοίκων του χωριού μεγάλης ηλικίας υπήρχαν κι αρκετοί που απασχολούνταν με άλλα επαγγέλματα εκτός αυτών του γεωργού και του κτηνοτρόφου. Αυτά τα επαγγέλματα ήταν: ράφτης, μαμή, μηχανοδηγός σιδηροδρόμων, οπλουργός, παντοπώλης, χωροφύλακας, μυλωνάς, σιδεράς, μπαξεβάνης και ιεροψάλτης. Από το 2002 και μετά, στο Νεοχώρι, κάτοικοι ασχολούνται με το τυροκομείο, αρτοποιείο, πρατήριο βενζίνης αλλά και με γεωργικά φάρμακα.
Εκπαίδευση
Στο Νεοχώρι εδρεύει το Δημόσιο ΙΕΚ του δήμου Ορεστιάδας, στο κτήριο του πρώην δημοτικού σχολείου Νεοχωρίου προσελκύοντας πολλούς νέους του Δήμου Ορεστιάδας για την εκπαίδευση τους
Προσωπικότητες
Το Νεοχώρι έχει βγάλει και σπουδαίους παλαιστές όπως: Χρήστος Βαρσαμίδης, Στέφανος Βαρσαμίδης, Δεμίρης Λυμπερίδης, Δημήτριος Λυμπερίδης, Γεώργιος Λυμπερίδης, Γεώργιος Ιωαννίδης, Δημήτριος Μπαρμπούδης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Τούνχα
Η Τούνχα (ισπανικά:Tunja) είναι πόλη στην βορειοανατολικής Κολομβίας, πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Μπογιακά. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 174 577 κατ. (2011).
Ιστορία
Η Τούνχα αρχικά ονομαζόταν Ούνζα (Hunza) από τους ιθαγενείς, περιοχή με μεγάλο πληθυσμό και πολιτιστικό κέντρο πριν την εποχή των Ισπανών κονκισταδόρες. Στις 6 Αυγούστου 1539 εγκαταστάθηκαν Ευρωπαίοι στην περιοχή. Όπως και η Κολομβιανός ολόκληρη, έτσι και η Τούνχα ειδικότερα, άρχισε να αναπτύσσεται με γοργό ρυθμό από την ανεξαρτησία της Κολομβίας (1819) και έπειτα.
Γεωγραφία
Το υψόμετρο της πόλης είναι 2.820 μ. και η έκτασή της είναι περίπου 121 χλμ². Το κλίμα που επικρατεί είναι εύκρατο, η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 14,3 °C. Στην κεντρική πλευρά της πόλης κυριαρχούν ο λόφος της Άγιος Λάζαρος, γνωστός ως και "λόφος που προσεύχεται". Στους πρόποδες του λόφου βρίσκεται το μεσαιωνικό τμήμα της πόλης, γνωστό ως Centro Histórico (παλαιά Τούνχα) το οποίο χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη στενών μικρών περασμάτων, των επονομαζόμενων "Senderos". Στο μοντέρνο βόρειο τμήμα της πόλης κυριαρχεί ο ουρανοξύστης της (Unicentro), κέντρο του μεγαλύτερου εμπορικού κέντρου της πόλης, καθώς και ο ένας από τους δύο σιδηροδρομικούς σταθμούς. Η πόλη είναι το εκπαιδευτικό κέντρο της χώρας, με σχεδόν ένα στους πέντε κατοίκους να είναι σπουδαστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κολομβίας
Άγκα Ζάριαν
Τα άλμπουμ της έχουν κερδίσει χρυσό, πλατινένιο και πολυπλατινένιο καθεστώς. Το 2008 και το 2012 τιμήθηκε με το Βραβείο Φριντέρικ (Fryderyk), το πιο διάσημο βραβείο της πολωνικής δισκογραφικής βιομηχανίας. Προτάθηκε για Γυναίκα της Χρονιάς το 2008 από την Gazeta Wyborcza, μια από τις πιο ευρέως διαδεδομένες εφημερίδες της Πολωνίας. Από το 2007 έως το 2018, ανακηρύχθηκε τραγουδίστρια της χρονιάς στην τζαζ στην ετήσια δημοσκόπηση των αναγνωστών στο περιοδικό Jazz Forum.
Πρώιμη ζωή
Η Ζάριαν γεννήθηκε στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Σε μικρή ηλικία ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη με τους γονείς της. Ο πατέρας της ήταν κλασικός πιανίστας και η μητέρα της ήταν παιδαγωγός και συγγραφέας αγγλικής γλώσσας. Οι γονείς της μοιράζονταν την αγάπη τους για τον Στίβι Γουόντερ, τους Weather Report, τον Τζίμι Χέντριξ, τους Led Zeppelin, τον Μπομπ Μάρλεϊ και τους Beatles. Η Ζάριαν πέρασε μέρος της παιδικής της ηλικίας και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Μάντσεστερ της Αγγλίας. Μετά την επιστροφή της στην Πολωνία, κέρδισε το πρωτάθλημα αντισφαίρισης της Βαρσοβίας όταν ήταν 14 ετών.
Αφού άκουσε την Έλλα Φιτζέραλντ και τον Μάιλς Ντέιβις, αποφάσισε να γίνει τραγουδίστρια της τζαζ. Σπούδασε φωνητική στο Μουσικό Πανεπιστήμιο «Φρεντερίκ Σοπέν» και παρακολούθησε το πρόγραμμα Σπουδές Τζαζ, αποφοιτώντας με άριστα. Της απονεμήθηκαν υποτροφίες για να παρακολουθήσει το Stanford Jazz Workshop και το Jazz Camp West, αμφότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Καριέρα
Το 2006, εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ JVC Jazz στη Βαρσοβία, ανοίγοντας τη συναυλία για τον Μπράνφορντ Μαρσάλις. Έκτοτε, έχει εμφανιστεί σε κλαμπ και σε φεστιβάλ στην Πολωνία, την Αγγλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία, το Ισραήλ, την Τσεχία, τη Σουηδία, το Μαυροβούνιο, τη Βουλγαρία, την Τουρκία, την Πορτογαλία, τη Ρωσία και την Ισλανδία.
Στις αρχές του 2007, βρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για μια σειρά συναυλιών με την αμερικανική σύνθεση της, εμφανιζόμενη σε χώρους τζαζ όπως το Joe's Pub στη Νέα Υόρκη και το Blues Alley στην Ουάσιγκτον. Οι συναυλίες έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό.
Η Ζάριαν ηχογράφησε το Picking Up the Pieces (2006) στο Λος Άντζελες, με τους Λάρι Κούνσε (κιθάρα), Μουνγιούγκο Τζάκσον (κρουστά), Νόλαν Σαχίντ (κορνέ) και Ντάριους Ολεσκιέβιτς (κοντραμπάσο). Το άλμπουμ αποτελούνταν από έντεκα τραγούδια που εξερεύνησαν τις συναισθηματικές και πνευματικές εμπειρίες των γυναικών και έτυχαν καλής αποδοχής από την κριτική και την εμπορική άποψη, επιτυγχάνοντας διπλά πλατινένιο καθεστώς.
Το Beauty Is Dying (2007) ήταν το πρώτο άλμπουμ που τραγούδησε στα πολωνικά. Το ηχογράφησε με μια δεκαεπτάμελη ορχήστρα εγχόρδων. Το άλμπουμ περιείχε εννέα έργα Πολωνών ποιητών που απεικόνιζαν την Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1944. Η Ζάριαν διάλεξε τα έργα και τραγούδησε συνθέσεις που έγραψε και διασκεύασε ο Μίχαου Τόκαϊ. Ερμήνευσε υλικό από το άλμπουμ στο Μουσείο Εξέγερσης της Βαρσοβίας και η συναυλία μεταδόθηκε ζωντανά από τη δημόσια Πολωνική Τηλεόραση και το Πολωνικό Ραδιόφωνο. Το 2008, της απονεμήθηκε το Βραβείο Φριντέρικ, η υψηλότερη διάκριση της πολωνικής δισκογραφικής βιομηχανίας.
Τιβέριος Ιούλιος Ινινθίμεος
Ο Ινινθίμεος, γνωστός και ως Ινινθιμαίος, Ινινθίμηος ή Ινινθιμεύς, ήταν βασιλιάς τού βασιλείου τού Βοσπόρου, ενός πελατειακού στη Ρώμη κράτους, από το 234 έως το 239. Η καταγωγή του είναι αβέβαιη. Θα μπορούσε να ήταν μέλος της κυρίαρχης δυναστείας Τιβερίων-Ιουλίων τού Βοσπόρου ή ίσως ξένος σφετεριστής. Η βασιλεία του Iνινθίμεου σημαδεύτηκε από μεγάλης κλίμακας κατασκευαστικά έργα για αμυντικές κατασκευές σε όλο το βασίλειο.
Βιογραφία
Ο Ινινθίμεος έγινε βασιλιάς τού βασιλείου τού Βοσπόρου το 234, διαδεχόμενος τον (πατέρα του;) Τ. Ι. Κότυ Γ΄ και τον (μεγαλύτερο αδελφό του;) Τ. Ι. Ρησκούπορι Δ΄. Αν και χρησιμοποίησε διαφορετικό μονόγραμμα (είδος σφραγίδας/συμβόλου) από τους πρόσφατους προκατόχους του, είναι ακόμη πιθανό να ανήκε στην ίδια δυναστεία (των Τιβερίων-Ιουλίων τού Βοσπόρου). Όπως και οι προηγούμενοι βασιλείς, ο Ινινθίμεος χρησιμοποιούσε τα ονόματα Τιβέριος και Ιούλιος. Είναι επίσης πιθανό να ήταν ξένος σφετεριστής, ίσως Σαρματικής ή Αλανικής καταγωγής. Αν ήταν της δυναστείας των Τιβερίων-Ιουλίων, είναι πιθανό να ήταν νεότερος γιος του Κότυ Γ΄ και αδελφός του Ρησκούπορι Δ΄.
Το όνομα Iνινθίμεος θυμίζει τον Iνίσμεος, έναν Σαρμάτη βασιλιά της Ολβίας του 1ου αι. Μία σαρματική σύνδεση τού ονόματος δεν θα σήμαινε απαραίτητα ότι ο Iνινθίμεος ήταν σφετεριστής· η ίδια η δυναστεία των Τιβερίων-Ιουλίων ήταν εν μέρει σαρματικής καταγωγής.
Ο Ινινθίμεος κυβέρνησε κατά τη διάρκεια μίας περιόδου αυξανόμενης βαρβαρικής πίεσης στο βασίλειο τού Βοσπόρου. Για την καταπολέμηση των απειλών από μεταναστευτικές φυλές, ο Iνινθίμεος είναι γνωστό ότι είχε κατασκευάσει νέες οχυρώσεις σε όλο το βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης της περαιτέρω ανάπτυξης τού φρουρίου Iλουράτον στο Παντικάπαιον.
Η νομισματοκοπία του Ινινθιμέου είναι μοναδική ανάμεσα στα νομίσματα των βασιλέων τού Βοσπόρου. Εκτός από την προτομή τού ίδιου τού βασιλιά, τα νομίσματα του Iνινθιμέου περιλαμβάνουν επίσης μία προτομή της θεότητας Αφροδίτης Ουρανίας, που βλέπει στον Iνινθίμεο.
Μετά από μία βασιλεία μόλις πέντε ετών, ο Ινινθίμεος απεβίωσε το 239 και τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς ο (εξάδελφός του;) Τ. Ι. Ρησκούπορις Ε΄. Ο Ρησκούπορις Ε΄ διεκδίκησε το βασίλειο με κληρονομικό δικαίωμα, έτσι μπορεί να ήταν γιος τού προηγούμενου ηγεμόνα Τ. Ι. Σαυρομάτη Γ΄ (βασ. 229–232 ). Είναι πιθανό ότι ο θάνατος τού Ινινθίμεου σηματοδότησε την αρχή δυναστικών συγκρούσεων. Ο μετέπειτα βασιλιάς Τ. Ι. Φαρσάνζης (βασ. 253–254 ) θα μπορούσε να ήταν στενά συνδεδεμένος με τον Ινινθίμεο (γιος του Ινινθίμεου;) και να πολέμησε τον Ρησκούπορι Ε΄ για τον θρόνο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αφροδίτη Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Great Wall Pegasus
Το Great Wall Pegasus ήταν μεσαίο SUV αυτοκίνητο που κατασκεύαζε η κινέζικη αυτοκινητοβιομηχανία Great Wall Motors από το 2003 έως και το 2008. Φέρει ομοιότητες με το Great Wall Safe και το Great Wall Sing, ενώ ο αντικαταστάτης του είναι το Great Wall H6, καθώς έχουν κοινά μεταξύ τους χαρακτηριστικά σε θέμα κατηγορίας και μεγέθους. Επίσης, κινείται με τον βενζινοκινητήρα του 491QE, κυβισμού 2.237 κ.εκ. που ήταν και ο ίδιος που χρησιμοποιήθηκε επίσης στο Safe, συνοδευόμενος με το χειροκίνητο κιβώτιο των 5 σχέσεων.
Ως επιπλέον εξοπλισμός, ήταν η τοποθέτηση ABS, τα ηλεκτρικά παράθυρα και τα δισκόφρενα που βρίσκονται και στους τέσσερις τροχούς. Ανάλογα με το σύστημα μετάδοσης της κίνησης, κυκλοφόρησε σε δυο εκδόσεις: την 2WD (πισωκίνητη) και την 4WD (τετρακίνητη).
Μαζί με το Pegasus την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και μια pick-up έκδοση του μοντέλου, υπο την ονομασία SoCool (στη Ρωσία ως Sokol) και ολοκληρώθηκε το 2010. Ο αντικαταστάτης του SoCool ήταν το Wingle 5.
Παραπομπές
Pegasus Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Τζων Γκούντιναφ
Ο Τζον Μπάνιστερ Γκούντιναφ (John Bannister Goodenough,25 Ιουλίου 1922-25 Ιουνίου 2023) είναι Αμερικανός φυσικός και επιστήμονας των υλικών. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν. Έχει κάνει σημαντικές συνεισφορές για την ανάπτυξη της σύγχρονης τεχνολογίας ηλεκτρικών συσσωρευτών. Από το 2021 είναι ο γηραιότερος εν ζωή βραβευμένος με Νόμπελ.
Η Χιονάτη με τα κόκκινα μαλλιά
Η Χιονάτη με τα κόκκινα μαλλιά (Ιαπωνικά:Akagami no shirayukihime,Αγγλικά:Snow White with the red hair) είναι ένα Ιαπωνικό φανταστικο και ρομαντικό σότζο μάνγκα.Γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από την Σοράτα Ακιζούκι.
Τζων Γκούντιναφ
Επιτεύγματα και καταξίωση
Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 500 επιστημονικές εργασίες, 85 κεφάλαια βιβλίων και επισκοπές, και πέντε βιβλία, μεταξύ των οποίων δύο πρωτοποριακά της επιστήμης του. Για τα επιτεύγματά του έλαβε πολλές διακρίσεις, μεταξύ άλλων το βραβείο Von Hippel το 1898, το βραβείο της Ιαπωνίας το 2001 και άλλα.
Η Χιονάτη με τα κόκκινα μαλλιά
Κυκλοφόρησε στο διμηνιαίο περιοδικό shōjo manga του Hakusensha, LaLa DX από τις 10 Αυγούστου 2006 έως τις 10 Αυγούστου 2011.Αργότερα μεταφέρθηκε στο μηνιαίο LaLa στις 24 Οκτωβρίου 2011 και δημοσιεύεται σε συλλογικούς τόμους από τη Hakusensha.
Τζων Γκούντιναφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες
Η Χιονάτη με τα κόκκινα μαλλιά
Anime
Το μάνγκα απέκτησε τηλεοπτική μεταφορά σε σειρά anime με δύο κύκλους.Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 7 Ιουλίου του 2015. Η σειρά δημιουργήθηκε από το στούντιο Bones.Η ιστορία του μάνγκα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη ενώ το άνιμε δεν επέστρεψε με μία τρίτη σεζόν.
Υπόθεση
Η Σιραγιούκι είναι μια ανεξάρτη γυναίκα.Είναι βοτανολόγος,ζει στο βασίλειο του Tanbarun με ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: τα όμορφα κόκκινα μαλλιά της που τραβούν πολλή προσοχή.
Όταν τα κόκκινα μαλλιά της γίνονται αντιληπτά από τον πρίγκηπα Ραζ,εκείνος την διατάζει να γίνει η παλλακίδα του.
Η Σιραγιούκι κόβει τα μακριά μαλλιά της και το σκάει.Πηγαίνει στο γειτονικό βασίλειο των Clarines.Εκεί θα γνωρίσει τον 2ο πρίγκηπα του βασιλείου τον Ζεν Γουιστέρια μαζί με τους βοηθούς τον Μιτσουχίντε και την Κίκι.
Με το πέρασμα της ιστορίας η Σιραγιούκι γίνεται η βοτανολόγος της βασιλικής αυλής.Παράλληλα παρόλη τη διαφορά της κοινωνικής τους θέσης,ο Ζεν και η Σιραγιούκι ερωτεύονται.
Επιρροές
Ο χαρακτήρας της Σιραγιούκι είναι εμπνευσμένος από τον χαρακτήρα της Χιονάτης.
Επιπλέον το όνομα Σιραγιούκι στα Ιαπωνικά μεταφράζεται ως Χιονάτη.
Χαρακτήρες
Σιραγιούκι:Μπρίνα Παλένσια (αγγλική μεταγλώττιση)
Ζεν Γουιστέρια:Τζος Γκρελ (αγγλική μεταγλώττιση)
Μιτσουχίντε Λογέν:Ιαν Σινκλαίρ (αγγλική μεταγλώττιση)
Κίκι Σείραν:Τζείμι Μαρτσί (αγγλική μεταγλώττιση)
Όμπι: Όστιν Τίντλ (αγγλική μεταγλώττιση)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Shōjo anime και manga Κατηγορία:Ρομαντικά anime και manga Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Άγιος Μηνάς Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Μηνάς (αποσαφήνιση)
Ο Άγιος Μηνάς είναι συνοικισμός του Νέου Χαλκιόπουλου στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 250 μέτρα. Βρίσκεται 1 χλμ. ανατολικά του Νέου Χαλκιόπουλου και 42,5 χλμ. ΒΑ. από την Αμφιλοχία. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 να ανήκει στην τότε κοινότητα Χαλκιοπούλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Άγιοι Θεόδωροι, Άγιος Βλάσιος, Προσήλια, Αγραπιδόκαμπος, Νέο Χαλκιόπουλο, Ξωμερή και Χαλκιόπουλοι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Χαλκιοπούλων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Τιβέριος Ιούλιος Σαυρομάτης Β΄
Ο Tιβέριος Ιούλιος Σαυρομάτης Β΄ Φιλοκαίσαρ Φιλορωμαίος Ευσεβής, πιο απλά Σαυρομάτης Β΄ από τη δυναστεία Τιβερίων-Ιουλίων του Βοσπόρου ήταν βασιλιάς -ως υποτελής στη Ρώμη- τού Κιμμερίου Βοσπόρου. Τα νομίσματά του είναι γνωστά για την περίοδο 172–210, πιθανώς να αντιστοιχούν σε ολόκληρη τη βασιλεία του.
Η καταγωγή
Ο Τιβ. Ιούλ. Σαυρομάτης Β΄ είναι γνωστό από τις επιγραφές, ότι ήταν γιος τού βασιλιά τού Βοσπόρου Τ. Ι. Ροιμητάλκη. Ο προκάτοχος τού Σαυρομάτη Β΄, ο Τ. Ι. Ευπάτωρ, μπορεί να ήταν θείος του.
Αν και το επώνυμό του "Σαυρομάτης" υποδηλώνει υποτιθέμενη σαρματική καταγωγή από γάμους με Σαρμάτες πριγκίπισσες, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτοί που έφεραν τον τίτλο, ήταν πραγματικοί Σαρμάτες. Η βασιλική δυναστεία του Βοσπόρου είχε ιδρυθεί τον 1ο αι. μ.Χ. από τον Τ. Ι. Ασπούργο και τον γιο του Τ. Ι. Μιθριδάτη (δηλαδή τον γιο και τον εγγονό, αντίστοιχα, τού βασιλιά τού Βοσπόρου Ασάνδρου και της βασίλισσας-συζύγου του Δυνάμεως). Ο Ασπούργος και ο Μιθριδάτης, όχι μόνο σχετίζονταν με τον βασιλικό οίκο της Θράκης, αλλά ήταν επίσης απόγονοι και τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ Ευπάτορα τού Πόντου (που ήταν τόσο Πέρσης, όσο και Σελευκίδης, δηλ. Έλληνας στην καταγωγή ) και τού Ρωμαίου στρατηγού της Β΄ Τριανδρίας Μάρκου Αντώνιου, μέσω τής βασίλισσας Αντωνίας Τρύφαινας τής Θράκης και τής μητέρας της Πυθοδωρίδας του Πόντου.
Ο βίος του
Όταν ο Ευπάτωρ απεβίωσε κάποια στιγμή μεταξύ 170 και 172, τον διαδέχθηκε ο Σαυρομάτης Β΄. Αυτός βασίλευσε ως ηγεμόνας τού Βοσπόρου από εκείνη την ημερομηνία μέχρι το τέλος του το 210/211. Έγραφε τον βασιλικό του τίτλο στα ελληνικά στα νομίσματά του: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΑΥΡΟΜΑΤΟΥ. Ήταν σύγχρονος των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων Μάρκου Αυρήλιου, Κόμμοδου, Περτίνακα, Δίδιου Ιουλιανού, Σεπτίμιου Σεβήρου και Καρακάλλα.
Ο Σαυρομάτης Β΄ νυμφεύτηκε μία γυναίκα, που δεν κατονομάζεται. Από αυτόν τον γάμο απέκτησε τουλάχιστον έναν γιο, τον Τ. Ι. Ρησκούπορι Γ΄. Ο Ρησκούπορις Γ΄ διαδέχθηκε τον Σαυρομάτη Β΄ το 210/211.
Μπεάτα Τισκιέβιτς
Η Μπεάτα Μάρια Χελένα Τισκιέβιτς (πολωνικά: Beata Maria Helena Tyszkiewicz) (γενν. 14 Αυγούστου 1938) είναι Πολωνή συνταξιούχος ηθοποιός και τηλεοπτική προσωπικότητα.
Καριέρα
μικρογραφία| Η Μπεάτα Τισκιέβιτς στην ταινία Lalka (1968) Η Μπεάτα Τισκιέβιτς εργάστηκε ως επί το πλείστον στη μεγάλη οθόνη, αλλά έπαιξε σε αρκετές γαλλικές τηλεοπτικές ταινίες, και έγινε διάσημη μέσω της ερμηνείας της σε δραματικές ταινίες ως διακεκριμένες κυρίες σε κοστούμια, όπως το Lalka του Βόιτσεχ Χας και το Οι Στάχτες του Άντζεϊ Βάιντα. Έχει συνεργαστεί με κορυφαίους σκηνοθέτες όπως η Αγκνιέσκα Χόλαντ, ο Κσίστοφ Ζανούσι, ο Αντρέ Ντελβό και ο πρώην σύζυγός της, Άντζεϊ Βάιντα. Η Τισκιέβιτς εμφανίστηκε σε περισσότερες από 100 ταινίες.
Το ντεμπούτο της έγινε στο Zemsta το 1956. Το 1968 πήρε το καστ για το Lalka, σε σκηνοθεσία Βόιτσεχ Χας. Η ταινία διασκευάστηκε από το πολωνικό μυθιστόρημα Lalka του Μπολέσουαφ Πρους. Το 1971 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας. Το 1995 βραβεύτηκε με Τιμητικό Δίπλωμα στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας. Το 1997 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 20ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.
Ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο Dancing with the Stars της Πολωνίας (γνωστό και ως Taniec z gwiazdami).
Τον Μάιο του 2017, είχε ένα σοβαρό έμφραγμα του μυοκαρδίου. Αμέσως μετά αποχώρησε από τη δημόσια ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Οικογένεια Τισκιέβιτς Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Εουτζέν Κοσέριου
Ο Εουτζέν Κοσέριου (Eugen Coșeriu, 27 Ιουλίου 1921 - 7 Σεπτεμβρίου 2002), γνωστός και ως Εουχένιο Κοσέριου (Eugenio Coseriu), ήταν Ρουμάνος γλωσσολόγος και φιλόλογος, μία από τις σημαντικότερες μορφές της ρομανικής φιλολογίας και των Ισπανικών σπουδών στην Ευρώπη του 20ού αιώνα.
Βιογραφία και έργο
Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της τότε Ρουμανίας (σήμερα ανήκει στη Μολδαβία) και, αφότου ολοκλήρωσε τις αρχικές του σπουδές στο Ιάσιο, εξορίστηκε λόγω της σοβιετικής κατοχής της χώρας στην Ιταλία, όπου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα. Από το 1951 μέχρι το 1958 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Δημοκρατίας στην Ουρουγουάη, χώρα όπου πολιτογραφήθηκε καθώς είχε απολέσει την ιδιότητα του πολίτη με τη φυγή του από την κομμουνιστική Ρουμανία. Εξέδωσε στα Ισπανικά στον εκδοτικό οίκο Gredos τα πρώτα και σημαντικότερα έργα του, Sincronía, diacronía e historia (1958), Teoría del lenguaje y lingüística general (1962), όπου εισηγήθηκε τη διαφοροποίηση μεταξύ του συστήματος, του γλωσσικού προτύπου (langue), και της ομιλίας (parole) εισηγούμενος τροποποιήσεις στη σχετική θεωρία του Σωσσύρ. Το 1963 ανέλαβε την έδρα Ρομανικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν. Στα εξηκοστά γενέθλιά του εκδόθηκε ο συλλογικός τόμος Logos semantikos : studia lingüística in honorem Eugenio Coseriu: 1921-1981.
Έχει ανακηρυχθεί επίτιμος καθηγητής από 40 πανεπιστήμια στον κόσμο. Το αρχείο του, υπό την εποπτεία του καθηγητή Ρομανικών Σπουδών Γιοχάνες Καμπάτεκ, είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανιστές Κατηγορία:Μολδαβοί Κατηγορία:Ρουμάνοι Κατηγορία:Ουρουγουανοί Κατηγορία:Ρομανιστές
Laid to Rest
To "Laid to Rest" είναι τραγούδι του αμερικανικού groove metal συγκροτήματος Lamb of God, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τέταρτο δίσκο τους, τον Ashes of the Wake (2004). Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, το πρώτο από τον παραπάνω δίσκο. Για την προώθησή του, γυρίστηκε και κυκλοφόρησε και video clip. Και πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα κομμάτια του συγκροτήματος.
Οι στίχοι του από τη μία έχουν ως επίκεντρο ένα θύμα δολοφονίας, ωστόσο από την άλλη μπορεί να αφορούν και τον πόλεμο στο Ιράκ, όπως είναι και το κύριο θέμα του δίσκου Ashes of the Wake. Το κομμάτι χρησιμοποιήθηκε στο άνοιγμα της ταινίας-ντοκιμαντέρ Metal: A Headbanger's Journey (2005). Επίσης, είναι διαθέσιμο και σε δημοφιλή βιντεοπαιχνίδια, όπως το Guitar Hero και το Rock Band. To 2008, το hip hop συγκρότημα Gym Class Heroes, το διασκεύασε και το έπαιξε στο tour, Vans Warped Tour.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2004 Κατηγορία:Singles του 2004 Κατηγορία:Τραγούδια των Lamb of God Κατηγορία:Singles της Epic Records
Σαντζάκι της Αλεξανδρέττας
Το 1923, η Αλεξανδρέττα ήταν συνδεδεμένη με το κράτος του Χαλεπίου και το 1925 συνδέθηκε με το συνδυασμένο κράτος της Συρίας, το οποίο εξακολουθούσε να έχει ιδιαίτερη διοικητική ιδιότητα. Οι εκλογές του 1936 στο σαντζάκι επέστρεψαν δύο βουλευτές που ευνοούσαν την ανεξαρτησία της Συρίας από τη Γαλλία και αυτό προκάλεσε κοινές ταραχές καθώς και παθιασμένα άρθρα στον τουρκικό και συριακό τύπο. Στο σαντζάκι δόθηκε αυτονομία το Νοέμβριο του 1937 σε μια ρύθμιση που διαμεσολαβεί η ένωση. Σύμφωνα με το νέο του καταστατικό, το σαντζάκι έγινε «διακριτό αλλά όχι χωρισμένο» από τη γαλλική εντολή της Συρίας σε διπλωματικό επίπεδο, που συνδέεται τόσο με τη Γαλλία όσο και με την Τουρκία για θέματα άμυνας [2].
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της γαλλικής ανωτάτης επιτροπής το 1936, από τους 220.000 κατοίκους, το 46% ήταν Άραβες, το 39% ήταν Τούρκοι, 28% Αραβόφωνοι Αλαουίτες, 11% Αρμένιοι, 10% Σουνίτες Άραβες, 8% άλλοι Χριστιανοί 4% ήταν Κιρκάσιοι, Κούρδοι και Εβραίοι. Αν και οι Τούρκοι σχημάτισαν τη μεγαλύτερη ενιαία εθνοθρησκευτική μειονότητα, οι Αραβόφωνοι, συμπεριλαμβανομένων των Σουνιτών, των Αλαουιτών και των Χριστιανών, ήταν πολυάριθμοι.
Πληθυσμός του κράτος του Χατάι το 1936 σύμφωνα με τη γαλλική απογραφή:
Εγγραφή των ψηφοφόρων και «εκλογές» του 1938
thumb|Οι τουρκικές δυνάμεις του συνταγματάρχη Σουκρού Κανατλί εισήλθαν στην Αντιόχεια στις 5 Ιουλίου 1938 Η κατανομή των εδρών στη συνέλευση του σαντζακίου βασίστηκε στην απογραφή του 1938 που διεξήγαγαν οι γαλλικές αρχές υπό διεθνή εποπτεία: από 40 έδρες, 22 δόθηκαν στους Τούρκους, 9 στους Αλαουίτες, πέντε στους Αρμένιους, δύο στους Σουνίτες Άραβες και δύο στους Έλληνες της Αντιόχειας. Αυτή η κατανομή ήταν αποτέλεσμα μιας τουρκικής στρατιωτικής επέμβασης από το Παγιάς και το Χάσσα λίγο πριν, στις 5 Ιουλίου 1938, με την εθνοκάθαρση των περισσότερων από τους Άραβες και Αρμένιους κατοίκους που αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Η Τουρκία μετέφερε επίσης δεκάδες χιλιάδες Τούρκους στο σαντζάκι της Αλεξανδρέττας για να εγγραφούν ως πολίτες και να ψηφίσουν. Επιπλέον, τα αποτελέσματα φάνηκαν αμφισβητήσιμα επειδή συνέβησαν με μοναδικό σκοπό την κατανομή των εδρών και η τουρκική προπαγάνδα ήταν πολύ δραστήρια μεταξύ των Αλεβιτών και των Κιρκάσιων, που όλοι θεωρούνταν Τούρκοι από την Άγκυρα.
Σύμφωνα με τους επίσημους αριθμούς εγγεγραμένων στις 22 Ιουλίου 1938, καταχωρήθηκαν 57.008 ψηφοφόροι στο σαντζάκι και ανήκαν στις ακόλουθες εθνοτικές ομάδες:
40 έδρες του συμβουλίου του σαντζακίου ανά καζά διανεμήθηκαν ως εξής: