cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γλίνος Τρικάλων
Γενικά Στοιχεία
Αρκετοί υποστηρίζουν ότι το Γλίνος πήρε το όνομα του από τα ψάρια (γλίνια). Μία άλλη εκδοχή που υφίσταται από παλαιότερα είναι ότι υπήρχαν στη περιοχή βάλτοι και έντονη λάσπη, αφού το χωριό βρίσκεται στις όχθες του Πηνειού ποταμού(γλίνια). Πάντως το χωριό αρχικά βρισκόταν σε άλλη περιοχή, και συγκεκριμένα στη θέση Παλιοκόπρια, λίγα χιλιόμετρα ανατολικά από το σημερινό χωριό. Μεταφέρθηκε στη σημερινή θέση δίπλα στον Πηνειό κατά τον 19ο αιώνα, λόγω έλλειψης νερού. Το Γλίνος υπήρξε μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 2010 δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Μεγάλων Καλυβίων, ενώ τώρα είναι τοπική κοινότητα του Δήμου Τρικκαίων.
Γιόχαν Γιάκομπ Ντιλένιους
Η ζωή του
Ο Ντιλένιους πέθανε σε ηλικία 63 ετών στην Οξφόρδη από αποπληξία. Τα χειρόγραφά του και οι συλλογές αποξηραμένων φυτών, με πολλά σχέδια, αγοράσθηκαν από τον διάδοχό του στην έδρα Χάμφρυ Σίμπθορπ (1713–1797) και τελικώς περιήλθαν στην κατοχή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Κατάλογος των συλλογών του Ντιλένιους που διατηρούνται στην Οξφόρδη, υπάρχει στο The Dillenian Herbaria του Τζωρτζ Κλάριτζ Ντρους (Οξφόρδη 1907).
Το έργο του
Στο Γκίσεν ο Ντιλένιους συνέγραψε εργασίες βοτανικής που δημοσιεύθηκαν στο Ephemerides naturae curiosorum. Το 1719 εξέδωσε το έργο του για τη χλωρίδα στην περιοχή του Πανεπιστημίου του Γκίσεν, τον Catalogus plantarum sponte circa Gissam nascentium, εικονογραφημένο με σχέδια του ιδίου, ο οποίος περιείχε περιγραφές νέων ειδών.
Γλίνος Τρικάλων
Αξιοθέατα
Στο Γλίνος υπάρχουν και είναι επισκέψιμα:
Γιόχαν Γιάκομπ Ντιλένιους
Το έργο του
Το 1724 ο Ντιλένιους επιμελήθηκε την γ΄ έκδοση του Synopsis Methodica Stirpium Britannicarum του Τζων Ρέι. Σε αυτή ενσωμάτωσε είδη φυτών που είχε ανακαλύψει ο Σάμιουελ Μπριούερ και έρευνες για τα βρύα από τον Adam Buddle. Το έργο αυτό παρέμεινε πρότυπη αναφορά για τους Βρετανούς βοτανολόγος μέχρι την έκδοση του Species plantarum του Λινναίου το 1761.
Το 1732 δημοσίευσε το έργο Hortus Elthamensis, έναν κατάλογο των σπάνιων φυτών που βρίσκονταν στη συλλογή του μικρού αδελφού του Γουίλιαμ Σέραρντ, του Τζέιμς, στο Έλταμ (Eltham) του νοτιοανατολικού Λονδίνου. Ο Τζέιμς Σέραρντ, έχοντας συσσωρεύσει περιουσία ως φαρμακοποιός, αφοσιώθηκε στην κηπουρική και τη μουσική. Για το έργο αυτό ο Ντιλένιους σχεδίασε 324 σχέδια. Ο Κάρολος Λινναίος πέρασε έναν μήνα με τον Ντιλένιους στην Οξφόρδη το 1736 και μετά του αφιέρωσε το έργο του Critica Botanica, ενώ το 1753 ονόμασε και το γένος τροπικών δένδρων Dillenia προς τιμή του.
Γλίνος Τρικάλων
Πολιτισμός
Στο Γλίνος γίνεται επιπλέον πανηγυρική εκδήλωση στις 30 Ιουνίου, παραμονή της θρησκευτικής εορτής των Αγίων Αναργύρων. Το απόγευμα πραγματοποιείται μέγας πανηγυρικός εσπερινός και στη συνέχεια ακολουθεί η λιτανεία της εικόνας των αγίων. Έπειτα αρχίζουν μουσικές εκδηλώσεις, όπου συμμετέχουν χορευτικά συγκροτήματα. Στους επισκέπτες προσφέρεται παραδοσιακό φαγητό και κρασί. Επιπλέον, κάθε χρόνο στην εορτή του Αγίου Γεωργίου (που είναι ο πολιούχος του χωριού) γίνεται αναπαράσταση του καραγκούνικου γάμου και επιδείξεις παραδοσιακών χορών από τις πολιτιστικές ομάδες χορού του χωριού και άλλων περιοχών.
Γιόχαν Γιάκομπ Ντιλένιους
Το έργο του
Ο Ντιλένιους συνέγραψε επίσης μια φυσική ιστορία των βρύων, υπό τον τίτλο Historia muscorum (1741), που κάλυπτε επίσης τα ανθοκερωτόφυτα και τις ηπατικές. Για το έργο αυτό βοηθήθηκε από έναν άλλο Γερμανό βοτανολόγο που ζούσε στην Αγγλία, τον Τζωρτζ Τσαρλς Ντήρινγκ (George Charles Deering, πέθανε το 1749), με τον οποίο μελέτησαν μαζί και τους μύκητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί βοτανολόγοι Κατηγορία:Μυκητολόγοι Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Γλίνος Τρικάλων
Αθλητισμός
Απο το Γλινος καταγεται ο επι σειρα ετων πρωταθλητης Ελλαδος στην ποδηλασια ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΡΑΤΣΑΝΗΣ...Στο Γλίνος υπάρχει γήπεδο ποδοσφαίρου, που αποτελεί έδρα της ομώνυμης ομάδας '''Α.Ο. Γλίνος'''.
(Τελευταία Ενημέρωση : Φλεβάρης 2015 ) Έτος ιδρυσης είναι το 1976, και η ομάδα με τις πράσινες-λευκές εμφανίσεις επανασυγκροτήθηκε το 2006 επειτα από μια εξαετία "ξηρασίας". Εκ τότε η ομάδα δίνει το παρόν στις :
Α ( για 1 έτος 2018 )
Α1 ( για 11 ετη / 2008 10η ,2009 5η ,2010 4η ,2011 17η ,2013, 2014 14η , 2015 , 2016 , 2017 ,2019, 2020 ) και
Β1 ( για 3 έτη / 2006 5η, 2007 2η , 2012 1η ) κατηγορίες της ΕΠΣ Τρικαλων , εχοντας κατακτήσει την χρονιά 2012-13 το Πρωτάθλημα της Β1 , ενώ η καλύτερη τελική της θεση ειναι η 4η , την χρονιά 2010-11.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Κρανβ-Σαλ
Το Κρανβ-Σαλ (γαλλικά: Cranves-Sales) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρανβ-Σαλιέν (γαλλικά: Cranves-Saliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Τζόρτζιο Ανιέλλι
Ο Τζόρτζιο Ανιέλλι (ιταλικά: Giorgio Agnelli), 12 Μαΐου 1929 - 11 Μαΐου 1965), ήταν μέλος της οικογένειας Ανιέλλι.
Ήταν ο δεύτερος γιος της Βιρτζίνια Μπουρμπόν ντελ Μόντε και του βιομηχάνου Εντοάρντο Ανιέλλι. Ο αδελφός του, Τζάννι, υπήρξε ο επικεφαλής της FIAT μέχρι το 2003.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Τορίνο το 1929, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αντίθεση με τα άλλα μέλη της οικογένειας, δεν μπορούσε να συμμετάσχει σε βιομηχανικές και χρηματοοικονομικές δραστηριότητες λόγω σοβαρής ασθένειας. Πέθανε σε ηλικία 35 ετών σε ελβετική κλινική στη λίμνη της Γενεύης, όπου είχε νοσηλευθεί για πολύ καιρό. Σύμφωνα με την ποιήτρια Μάρλα Βίο, που ήταν η σύντροφος του για δέκα χρόνια, ο Τζόρτζιο είχε υποφέρει από σχιζοφρένεια για αρκετά μεγάλο διάστημα. Συναντήθηκαν το 1946 στην παραλία Φόρτε ντέι Μάρμι, το θέρετρο διακοπών της οικογένειας Ανιέλλι.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί Κατηγορία:Οικογένεια Ανιέλλι
IPhone 6S
Το iPhone 6S και το iPhone 6S Plus είναι έξυπνα τηλέφωνα σχεδιασμένα από την Apple Inc. Οι δύο συσκευές παρουσιάσθηκαν στις 9 Σεπτεμβρίου 2015, στο Bill Graham Civic Auditorium του Σαν Φρανσίσκο από τον CEO της Apple Inc., Τιμ Κουκ. Το iPhone 6S και το iPhone 6S Plus ουσιαστικά, διαδέχονται το iPhone 6 και το iPhone 6 Plus και είναι οι κύριες συσκευές της σειράς iPhone.
Το iPhone 6S και το iPhone 6S Plus είναι οι εκδόσεις επιδόσεων των αντίστοιχων προκατόχων τους. Περιλαμβάνουν βελτιωμένα τεχνικά χαρακτηριστικά, όπως, 3D Touch(οθόνη αφής ευαίσθητη στην πίεση), βελτιωμένη οπίσθια και μπροστινή κάμερα, γρηγορότερο επεξεργαστή, είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο σειράς 7000, που είναι πιο γερό, έχει Touch ID δεύτερης γενιάς, βελτιωμένο LTE & Wi-Fi και κυκλοφορεί σε ένα παραπάνω χρώμα(Ρόζ-Χρυσό). Ωστόσο, το σχέδιό του παραμένει ίδιο με του 6 και του 6 Plus. Οι συσκευές πωλούνται με προεγκατεστημένο το iOS 9.
Το iPhone 6S και το iPhone 6S Plus εσπάσαν το ρεκόρ πωλήσεων του πρώτου Σαββατοκύριακου με την πώληση 13 εκατ. πωλήσεων, 3 εκατ. παραπάνω από τις πωλήσεις του 6 και του 6 Plus στο πρώτο Σαββατοκύριακο πώλησής τους.
Τεχνικά Χαρακτηριστικά
Τα δύο iPhone έχουν τα ίδια μεγέθη οθόνων με τους προκατόχους τουςiPhone 6 και 6 Plus(4,7" και 5,5" αντίστοιχα), καλύτερη οπίσθια και μπροστινή κάμερα με 12-MP και 5-MP αντίστοιχα, καλύτερη μνήμη 2GB, τον επεξεργαστή Α9 καθώς και ένα παραπάνω χρώμα, το ροζ-χρυσό (rose-gold). Επίσης στην οθόνη είναι ενσωματωμένο το 3D Touch το οποίο επιτρέπει στις εφαρμογές να εμφανίζουν διαφορετικές επιλογές ανάλογα με την πίεση που ασκεί ο χρήστης στην οθόνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:IPhone Κατηγορία:IOS (Apple)
Κάιλ Λάριν
Ο Κάιλ Κρίστοφερ Λάριν (Cyle Christopher Larin, γεννήθηκε 17 Απριλίου 1995) είναι Καναδός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την Μπεσίκτας στην Τουρκία και την εθνική ομάδα του Καναδά.
Σταδιοδρομία
Έπαιξε κολεγιακό ποδόσφαιρο για τους Χάσκι του Κονέκτικατ, ο Λάριν ήταν η πρώτη επιλογή του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ του 2015. Στην πρώτη του σεζόν με την Ορλάντο Σίτι ΣΚ, κατέρριψε το ρεκόρ των περισσότερων γκολ από πρωτοεμφανιζόμενο, σκοράροντας 17 γκολ σε 27 αγώνες και κερδίζοντας το βραβείο του καλύτερου πρωτάρη. Συνολικά πέτυχε 89 παιχνίδια και 44 γκολ για το Ορλάντο πριν μετακομίσει στην Μπεσίκτας τον Ιανουάριο του 2018. Με την τουρκική ομάδα κατέκτησε και τους τρεις εγχώριους τίτλους το 2020–21.
Συμμετοχή της Αυστραλίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Νικητές
Σημείωση ότι ο Σταν Ρόουλι συμμετείχε στον στίβο και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο συμμετέχοντας ως Μικτή ομάδα.
Παραπομπές
Αυστραλία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αυστραλία
Όλγα Ροζάνοβα
Η Όλγα Βλαντιμίροβνα Ροζάνοβα (ρωσικά: Ольга Владимировна Розанова, Μελένκι, Ρωσική Αυτοκρατορία, 22 Ιουνίου 1886 - Μόσχα, Ρωσική Δημοκρατία, 7 Νοεμβρίου 1918) ήταν Ρωσίδα ζωγράφος και σημαντική εκπρόσωπος του καλλιτεχνικού ρεύματος της Ρωσικής πρωτοπορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1886 στο Μελένκι της περιφέρειας Βλαντίμιρ και ήταν το πέμπτο και νεότερο παιδί της αριστοκρατικής οικογένειας του αξιωματικού της αστυνομίας Βλαντίμιρ Ροζάνοφ και της Ελιζαβέτα Ροζάνοβα. Η πρώτη της επαφή με τη ζωγραφική έγινε στη σχολή του Α. Μπολσακόφ της Μόσχας υπό τους Αντρέι Ματβέγιεφ και Νικολάι Ουλιάνοφ, ενώ αργότερα παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών Στρόγκανοφ, χωρίς όμως να φοιτήσει κανονικά στη σχολή. Κατόπιν μαθήτευσε στα εργαστήρια των Ιβάν Ντούντιν και Κονσταντίν Γιουόν, ολοκληρώνοντας τις σπουδές της το 1912 στη Σχολή Σβάντσεβα της Αγίας Πετρούπολης. Δύο χρόνια νωρίτερα είχε προσχωρήσει στην εικαστική ομάδα Ένωση Νεολαίας, με την οποία πραγματοποίησε την 11η Απριλίου του 1911 την πρώτη της έκθεση.
Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε στις σημαντικότερες εκθέσεις της Ρωσικής πρωτοπορίας περνώντας από τον κυβοφουτουρισμό στον σουπρεματισμό. Το έργο της συνδέθηκε στενά με εκείνο του Καζιμίρ Μαλέβιτς, ο οποίος την χαρακτήρισε ως τη «μοναδική αληθινά πρωτοπόρο ζωγράφο». Παράλληλα, η ζωγραφική της προξένησε το ενδιαφέρον και του Φιλίππο Τομάζο Μαρινέττι, ενός από τους ιδρυτές του ιταλικού φουτουρισμού, ο οποίος επισκεπτόμενος τη Ρωσία το 1914 ήρθε σε επαφή με το έργο της Ροζάνοβα. Το ίδιο έτος, η Ροζάνοβα συμμετείχε μαζί με άλλους Ρώσους καλλιτέχνες στην Α΄ Διεθνή Έκθεση Φουτουρισμού που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη.
Το 1916 - 1917 διετέλεσε μέλος της εικαστικής ομάδας Σουπρέμους, συνυπάρχοντας με καλλιτέχνες όπως οι Μαλέβιτς, Κλιουν, Ποπόβα, Ουντάλτσοβα, Έξτερ κ.ά. Παράλληλα ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό υφασμάτων και εργόχειρων καθώς και με την εικονογράφηση λογοτεχνικών βιβλίων.
Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση η Ροζάνοβα συμπεριλήφθηκε στους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν με τον νεοπαγή κρατικό μηχανισμό των μπολσεβίκων και το 1918 διορίστηκε υπεύθυνη στον τομέα Εφαρμοσμένων Τεχνών του σοβιετικού Υπουργείου Παιδείας. Πέθανε στις 7 Νοεμβρίου του ίδιου έτους στη Μόσχα, προσβεβλημένη από διφθερίτιδα, ενώ εργαζόταν στην προετοιμασία για τον εορτασμό της πρώτης επετείου της Οκτωβριανής επανάστασης.
Το 1912 γνώρισε τον λογοτέχνη Αλεξέι Ελισέγεβιτς Κρούτσενιχ, με τον οποίο παντρεύτηκε τέσσερα χρόνια αργότερα. Υπό την επίδραση του Κρούτσενιχ ασχολήθηκε περιστασιακά με τη συγγραφή ποιημάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρωσική πρωτοπορία Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Φίλιπ Σέραρντ
Ο Φίλιπ Όουεν Άρνοουλντ Σέραρντ (Philip Owen Arnould Sherrard, 23 Σεπτεμβρίου 1922 – 30 Μαΐου 1995) ήταν Άγγλος συγγραφέας, μεταφραστής και διανοητής. Το έργο του περιλαμβάνει σημαντικές μεταφράσεις (στην αγγλική) Νεοελλήνων ποιητών, καθώς και βιβλία για τη νεοελληνική λογοτεχνία, πολιτισμό, μεταφυσική, τέχνη και αισθητική. Ως πρωτοπόρος των νεοελληνικών σπουδών στην Αγγλία, είχε σημαντική συμβολή στο να καταστήσει μείζονες Έλληνες ποιητές του 19ου και του 20ού αιώνα γνωστούς στον αγγλόφωνο κόσμο. Υπήρξε επίσης ο συγγραφέας πολλών θεολογικών-φιλοσοφικών μελετών, σχετικών με την προέλευση της κοινωνικής και πνευματικής κρίσεως που πίστευε πως μαστίζει τον σύγχρονο ανεπτυγμένο κόσμο, εξετάζοντας ειδικότερα τη σύγχρονη στάση απέναντι στο περιβάλλον από τη χριστιανική οπτική.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φίλιπ Σέραρντ γεννήθηκε στην Οξφόρδη. Η οικογένειά του είχε σχέσεις με τον φιλολογικό κόσμο: η μητέρα του, η Μπρύνχιλντ Ολίβιε (Brynhild Olivier, 1887-1935) υπήρξε μέλος του κύκλου του Ρούπερτ Μπρουκ πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η ετεροθαλής αδελφή του ήταν παντρεμένη με τον Κουέντιν Μπελ, τον ανεψιό της Βιρτζίνια Γουλφ. Ο ίδιος σπούδασε στο Κολέγιο Πήτερχαουζ του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, όπου πήρε πτυχίο ιστορίας. Ο Σέραρντ ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ως στρατιώτης μετά την απελευθέρωση των Αθηνών από τη γερμανική κατοχή, το 1946. Ο ελληνικός πολιτισμός και παραδοσιακός τρόπος ζωής τού έκαναν βαθιά εντύπωση. Εκείνη την εποχή άρχισε να αλληλογραφεί με τον ποιητή Γιώργο Σεφέρη, του οποίου ποιήματα θα μετέφραζε αργότερα στην αγγλική. Γνώρισε επίσης και συζεύχθηκε την πρώτη του γυναίκα, την Άννα. Αφού έζησε λίγα χρόνια στο Λονδίνο, επέστρεψε στην Ελλάδα, έχοντας εξασφαλίσει μια θέση στη διοίκηση της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών το 1951-1952 και πάλι το 1957-1962 (βοηθός διευθυντή). Η διδακτορική διατριβή του, με θέμα τους Νεοέλληνες ποιητές Σολωμό, Παλαμά, Καβάφη, Σικελιανό και Σεφέρη (υποβληθείσα στο Κινγκ'ς Κόλετζ του Λονδίνου), εκδόθηκε το 1956 υπό τον τίτλο The Marble Threshing Floor. Το ίδιο έτος ο Σέραρντ βαπτίσθηκε Ορθόδοξος Χριστιανός.
Το 1959 ο Σέραρντ αγόρασε μέρος ενός εγκαταλελειμμένου ορυχείου λευκόλιθου κοντά στη μικρή κωμόπολη Λίμνη Ευβοίας. Εκεί φύτεψε δένδρα και θάμνους, ενώ βοήθησε στην αποκατάσταση των σπιτιών του διοικητικού προσωπικού του oρυχείου. Το 1970 δέχθηκε να αναλάβει μία κοινή θέση λέκτορα με θέμα την Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, στο Κινγκ'ς Κόλετζ και στη Σχολή Σλαβονικών και Ανατολικοευρωπαϊκών Σπουδών (SSEES) του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Μετά την παραίτησή του από εκεί το 1977, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου η Λίμνη Ευβοίας έγινε ο τόπος μόνιμης κατοικίας του.
Το 1979 νυμφεύθηκε τη δεύτερη σύζυγό του, την εκδότρια Ντένις Χάρβεϋ (Denise Harvey). Το 1980, μαζί με τους Κηθ Κρίτσλοου (Keith Critchlow), Μπράιαν Κημπλ (Brian Keeble) και την ποιήτρια Καθλήν Ρέιν, ίδρυσαν το περιοδικό Temenos, μία επιθεώρηση αφιερωμένη στις «τέχνες της φαντασίας». Αυτό οδήγησε τελικώς στην ίδρυση της ομώνυμης «Ακαδημίας Temenos», ενός εκπαιδευτικού οργανισμού με έδρα το Λονδίνο. Σήμερα και το περιοδικό ονομάζεται Temenos Academy Review.
Ο Σέραρντ απεβίωσε στο Λονδίνο σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε κοντά στο ορθόδοξο παρεκκλήσιο που είχε κτίσει στο κτήμα του.
Το έργο του
Το πρώτο βιβλίο του Σέραρντ ήταν η διδακτορική διατριβή του (The Marble Threshing Floor, 1956), μία «εισαγωγή στη σύγχρονη ελληνική ποίηση για αγγλόγλωσσους αναγνώστες, που μαζί με τις μεταφράσεις της, επέστησε την προσοχή της παγκόσμιας λογοτεχνικής κοινότητας στην ποίηση του Καβάφη και του Σεφέρη, μαζί με το πολιτιστικό της υπόβαθρο.» Ως μεταφραστής της νεοελληνικής ποιήσεως, ο Σέραρντ είχε μια μακρά και παραγωγική συνεργασία με τον Έντμουντ Κίλι. Μαζί δημοσίευσαν πολλά βιβλία, όπως τα Four Greek Poets, Collected Poems of George Seferis, καθώς και Selected Poems του Σικελιανού (1979) και του Οδυσσέα Ελύτη (1981). Η σημασία αυτών των μεταφράσεων ίσως διαφαίνεται από το γεγονός ότι αμφότεροι οι Σεφέρης και Ελύτης τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας μετά από αυτές και τη συνακόλουθη διεθνοποίηση του έργου τους. Στα δικά του κείμενα, ο Σέραρντ συχνά επιχειρεί να αποτρέψει αυτό που έβλεπε ως επερχόμενη περιβαλλοντική καταστροφή. Είδε την παγκόσμια οικολογική κρίση ως σύμπτωμα μιας γενικότερης, πνευματικής χρεοκοπίας, και επεδίωκε πάντοτε να «τονίζει τη ζωντανή χρησιμότητα της Ορθόδοξης πνευματικής παραδόσεως σε έναν κατακερματισμένο κόσμο.» Βιβλία του με αυτό το θέμα είναι, μεταξύ άλλων, τα Το ιερό στη ζωή και την τέχνη, Θάνατος και Ανάσταση της ιερής κοσμολογίας και Ο βιασμός του ανθρώπου και της Φύσης.
Γνωστή είναι η πλήρης μετάφρασή του (μαζί με τους Κάλλιστο Γουέαρ και Τζέραλντ Ε.Χ. Πάλμερ) της Φιλοκαλίας, μιας συλλογής μυστικιστικών κειμένων των πνευματικών πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το έργο του Christianity: Lineaments of a Sacred Tradition εκδόθηκε μεταθανατίως το 1998 και αποτελεί μια συλλογή άρθρων πάνω σε θέματα όπως η παράδοση, ο θάνατος, το πρόβλημα του κακού και η αναβίωση της ησυχαστικής πνευματικότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Χριστιανοί συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Άγγλοι μεταφραστές Κατηγορία:Βρετανοί βυζαντινολόγοι
Μπογκ του Άλεν
thumb|355px|Πεδίο του Μπογκ του Άλεν, στο βάθος ο λόφος Κρόγκαν Το Μπογκ του Άλεν (αγγλ. Bog of Allen, ιρλαν. Móin Alúine) είναι πολύ μεγάλος ομβροτροφικός τυρφώνας (υγρότοπος που παράγει τύρφη) στο ανατολικό-κεντρικό μέρος της Ιρλανδίας, ανάμεσα στους ποταμούς Λίφυ και Σάνον, όχι μακριά από το Δουβλίνο.
Η έκταση των 958 τετραγωνικών χιλιομέτρων του τυρφώνα (μεγαλύτερη από της νήσου Χίου) απλώνεται σε 5 κομητείες της Ιρλανδίας, τις Όφαλυ, Μηδ, Κιλντέρ (όπου και το ομώνυμο χωριό Άλεν και ο λόφος Άλεν), Λης και Γουεστμήδ. Τύρφη εξορύσσεται ακόμη και σήμερα, από την κρατική εταιρεία τύρφης «Bórd na Móna», με τη βοήθεια πολλών χιλιομέτρων σιδηροτροχιών μικρού εύρους. Επίσης, τον 20ό αιώνα υπήρχε εργοστάσιο παραγωγής μεθανίου. Οι εξαντλημένες περιοχές χρησιμεύουν ως βοσκοτόπια. Το Μπογκ του Άλεν διασχίζεται από δύο μεγάλα κανάλια, το Γκραντ Κανάλ και το Ρόαγιαλ Κανάλ.
Διατήρηση
Το «Ιρλανδικό Συμβούλιο Διατηρήσεως Τυρφώνων» (Irish Peatland Conservation Council) χαρακτηρίζει το Μπογκ του Άλεν ως «σημαντική περιοχή τυρφώνα, εξίσου μέρος της ιρλανδικής κληρονομιάς όσο και το Βιβλίο του Κελς». Μετά από αιώνες εκμεταλλεύσεως και πρόσφατες εισδύσεις οικιστικών και άλλων χρήσεων, ο τυρφώνας έχει μειωθεί αρκετά και έχουν ξεκινήσει προσπάθειες για τη διατήρησή του.
Αρχαιολογική σημασία
thumb|Εξόρυξη τύρφης σε τμήμα του Μπογκ του Άλεν, στην Κομητεία Όφαλυ Η έκταση του τυρφώνα είναι πολύτιμη για την αρχαιολογία. Χάρη στις ειδικές συνθήκες που επικρατούν, διατηρούνται πολλά είδη ευρημάτων που υπό κανονικές συνθήκες χάνονται, όπως ξύλινες δομές και τέχνεργα. Σε πολλές τοποθεσίες του Μπογκ του Άλεν έχουν αποκαλυφθεί αρχαιολογικά ευρήματα, όπως ξυλόστρωτα μονοπάτια που ανάγονται από την προϊστορική εποχή μέχρι τον Μεσαίωνα. Αυτά επέτρεπαν σε ανθρώπους και ζώα να διασχίζουν τις αχανείς εκτάσεις του τυρφώνα, και μπορούν να δώσουν πληροφορίες για την οικονομία και τον τρόπο ζωής των κοινωνιών που υπήρχαν περιφερειακώς του τυρφώνα. Οι συνθήκες συντηρούν επίσης φυσικά ίχνη προϊστορικών εποχών, όπως γύρη και φυτικά απολιθώματα, που συχνά μελετώνται παραλλήλως με τα αρχαιολογικά ευρήματα προκειμένου να προκύψουν δεδομένα για το περιβάλλον μέσα και γύρω από τον τυρφώνα.
Παλαιοπεριβαλλοντικές μελέτες
Πολλές μελέτες έχουν εστιάσει στην «ανακατασκευή» του περιβάλλοντος του απώτερου παρελθόντος δια της παρατηρήσεως φυσικών «προσομοιώσεών» του που υπάρχουν στο Μπογκ του Άλεν. Ο τυρφώνας παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς οι ομβροτροφικοί τυρφώνες είναι πολύ ευαίσθητοι σε μεταβολές στη βροχόπτωση. Π.χ. μια μελέτη διερευνά τη χρήση θηκαμοιβάδων για τη διερεύνηση μεταβολών στη βροχόπτωση και τη σύνδεσή τους με την κλιματική μεταβλητότητα κατά τη διάρκεια της Ολόκαινης εποχής. Τέτοιες μελέτες μπορούν να πληροφορήσουν σχετικώς με την απόκριση του προϊστορικού ανθρώπου στις κλιματικές αλλαγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπογκ του Αλεν
Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου (Αλβανία)
μικρογραφία|Η Επιτροπή μαζί με Ολλανδούς αξιωματικούς Η Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου (Komisioni Ndërkombëtar i Kontrollit) ήταν η επιτροπή που συστάθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1913 με βάση την απόφαση των έξι Μεγάλων Δυνάμεων της 29ης Ιουλίου 1913, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου που υπογράφηκε στις 30 Μαΐου 1913. Σκοπός της ήταν να απασχοληθεί με τη διοίκηση της νεοϊδρυθείσας Αλβανίας έως ότου τα πολιτικά της θεσμικά όργανα ήταν σε τάξη.
Ιστορία
Η έδρα της Διεθνούς Επιτροπής Ελέγχου βρισκόταν στον Αυλώνα. Οι Μεγάλες Δυνάμεις εξουσιοδότησαν την Επιτροπή να αναλάβει τη διοίκηση της χώρας.
Μια συνωμοσία της κυβέρνησης των Νεότουρκων υπό την ηγεσία του Μπεκίρ Φικρί για την αποκατάσταση του οθωμανικού ελέγχου στην Αλβανία μέσω της τοποθέτησης του αξιωματικού Αχμέτ Ιζέτ Πασά ως μονάρχη αποκαλύφθηκε από τους Σέρβους και αναφέρθηκε στην Επιτροπή. Ο Ισμαήλ Κεμάλ υποστήριξε τη συνωμοσία για στρατιωτική βοήθεια κατά της Σερβίας και της Ελλάδας. Η Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου επέτρεψε στους Ολλανδούς αξιωματικούς της να υπηρετήσουν στην Αλβανική Χωροφυλακή για να δηλώσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να σταματήσει τη συνωμοσία. Πραγματοποίησαν επιδρομή στον Αυλώνα στις 7–8 Ιανουαρίου 1914, ανακαλύπτοντας περισσότερους από 200 Οθωμανούς στρατιώτες και συνέλαβαν τον Φικρί. Κατά τη διάρκεια της δίκης του Φικρί ακολούθησε στρατοδικείο της Διεθνούς Επιτροπής Ελέγχου υπό τον συνταγματάρχη Βίλεμ ντε Βέερ το οποίο τον καταδίκασε σε θάνατο ενώ αργότερα καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη ενώ ο Κεμάλ και το υπουργικό του συμβούλιο παραιτήθηκαν. Μετά την αποχώρηση του Κεμάλ από τη χώρα, αναταραχές ξέσπασαν σε ολόκληρη την Αλβανία.
Μέλη
Οι Μεγάλες Δυνάμεις σύστησαν την Επιτροπή Ελέγχου που απαρτιζόταν από εκπροσώπους των Μεγάλων Δυνάμεων και ενός Αλβανού.
Διοίκηση
μικρογραφία|Εικόνα από τον χώρο των διαπραγματεύσεων που οδήγησαν στο πρωτόκολλο της Κέρκυρας μεταξύ της Διεθνούς Επιτροπής Ελέγχου και των εκπροσώπων της Βόρειας Ηπείρου. Αφότου ανέλαβε σταδιακά τη διοίκηση της χώρας το 1914, η Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου προετοίμασε προσχέδιο του συντάγματος (Statuti Organik) με 216 άρθρα. Όριζε την εγκαθίδρυση της Εθνοσυνέλευσης με το καθήκον νομοθέτησης για την Αλβανία η οποία ορίστηκε ως κληρονομική συνταγματική μοναρχία.
Σύμφωνα με το σύνταγμα, η χώρα θα είχε, με λίγες εξαιρέσεις, την ίδια διοικητική οργάνωση με την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Θα χωριζόταν σε επτά διοικητικές περιφέρειες, κάθε μία από τις οποίες θα επέλεγε τρεις εκπροσώπους για την εθνική συνέλευση μέσω άμεση ψηφοφορία.
Ο πρίγκιπας θα όριζε δέκα εκπροσώπους και οι επικεφαλής και των τριών θρησκειών (Ισλάμ, Ορθόδοξοι και Καθολικοί) θα εκπροσωπούνταν επίσης στην εθνοσυνέλευση, η οποία είχε τετραετή θητεία. Το Υπουργικό Συμβούλιο, με εκτελεστικές εξουσίες, διοριζόταν από τον πρίγκιπα.
Τέλος
Με την Αλβανία σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου από τον Ιούλιο του 1914, την Ελλάδα να καταλαμβάνει το νότιο τμήμα της χώρας, τις Μεγάλες Δυνάμεις σε πόλεμο μεταξύ τους, το καθεστώς κατέρρευσε και ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος εγκατέλειψε τη χώρα στις 3 Σεπτεμβρίου 1914, αρχικά στη Βενετία. Παρά το γεγονός πως εγκατέλειψε την Αλβανία, το έκανε τόσο επίμονα ώστε παρέμεινε αρχηγός του κράτους. Στη διακήρυξή του, ενημέρωσε τον λαό του ότι «έκρινε απαραίτητο να απομακρυνθεί προσωρινά». Ο πρίγκιπας παρέδωσε την κυβέρνηση στη Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου, και μόλις τρεις ημέρες αργότερα, αυτή διαλύθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της νεότερης Αλβανίας
MyHeritage
MyHeritage είναι μια ιστοσελίδα για την ανακάλυψη, την κοινή χρήση και τη διατήρηση της οικογενειακής ιστορίας. Προσφέρει απευθείας σύνδεση, κινητά και πλατφόρμες λογισμικού για τους χρήστες του σε όλο τον κόσμο. Οι χρήστες μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους ηλεκτρονικό οικογενειακό δέντρο, να κάνουν αναζήτηση για τους προγόνους τους,  σε δισεκατομμύρια ιστορικά αρχεία, να μοιραστούν και να διατηρήσουν φωτογραφίες και βίντεο, ενώ ανακαλύπτουν και συνδέονται με νέους συγγενείς.
Το 2003, ο Διευθύνων Σύμβουλος Γκιλάντ Γιαφέτ ίδρυσε το MyHeritage στο σαλόνι του στο μοσάβ της Μπνέι Αταρότ, λίγο έξω από το Τελ Αβίβ, Ισραήλ. Ο Γκιλάντ ξεκίνησε την εταιρεία, ως αποτέλεσμα του ότι δεν έβρισκε ένα εργαλείο που να ικανοποιούσε τις ανάγκες του στην γενεαλογία. Με 42 γλώσσες, 80 εκατομμύρια χρήστες, 1,6 δισεκατομμύρια προφίλ και 28 εκατομμύρια οικογενειακά δέντρα, το MyHeritage είναι ένας δημοφιλής προορισμός για έρευνα οικογενειακής ιστορίας.
Τον Φεβρουάριο του 2012, η ​​εταιρία μετέφερε την έδρα της στα νέα γραφεία στη Ορ Γιεχουντά, Ισραήλ, κοντά στο Τελ Αβίβ. Υπάρχουν πρόσθετα γραφεία στο Τελ Αβίβ (Ισραήλ), καθώς και στην Γιούτα και την Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστότοποι
Μάχη του Άξαμς
Η Μάχη του Άξαμς έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της Εξεγέρσεως του Τιρόλου του 1809.
Η μάχη
Κατά τη διάρκεια του Μαρτίου του 1809, η κωμόπολη του Άξαμς εξεγέρθηκε ενάντια στη βαυαρική στρατολογία. Αρχικώς, οι εξεγερθέντες πέτυχαν να απωθήσουν τους στρατιώτες αναίμακτα. Ωστόσο, στις 10 Απριλίου 1809, ο επίτροπος Λόντρον, έχοντας λάβει σχετική ενημέρωση αναφορικά με την επερχόμενη άφιξη ως ενισχύσεων φάλαγγας, διέταξε την αποστολή φάλαγγας στρατιωτών στο Άξαμς με απώτερο σκοπό την καταστολή της εξεγέρσεως. Οι Βαυαροί απαίτησαν την σύλληψη των ηγετών της τελευταίας, επιβάλλοντας, παράλληλα, χρηματικές ποινές στον τοπικό πληθυσμό. Ωστόσο, οι κάτοικοι, έχοντας λάβει σχετική ενημέρωση αναφορικά με την επερχόμενη άφιξη αυστριακών στρατευμάτων στο Τιρόλο, εξοπλίστηκαν και, υπό την ηγεσία του πανδοχέα Γκέοργκ Μπούχερ, πέτυχαν να τρέψουν τους Βαυαρούς στρατιώτες σε άτακτη φυγή.
Επρόκειτο για την πρώτη αιματηρή ένοπλη σύγκρουση στο πλαίσιο της Εξεγέρσεως του Τιρόλου, κατά τη διάρκεια της οποίας, συνολικά, 19 Βαυαροί στρατιώτες τραυματίστηκαν και 28 συνελήφθησαν ως αιχμάλωτοι.
Πηγές
Κατηγορία:Εξέγερση του Τιρόλου
Κρυζέιγ
Το Κρυζέιγ (γαλλικά: Cruseilles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρυζελιέν ή Κρυζεϊουά (γαλλικά: Cruseilliens ή Cruseillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Timmy Time
Το Timmy Time είναι παιδική σειρά κινουμένων σχεδίων Βρετανικής παραγωγής 2012-2013.
Πλοκή
Ο Τίμι είναι ένα μικρό πρόβατο, ξάδερφος του Σον, το οποίο πηγαίνει σ' έναν Παιδικό Σταθμό. Εκεί έχει για συμμαθητές διάφορα άλλα μικρά ζώα. Ο Τίμι είναι πολύ εγωιστής και πολύ ατίθασος και επειδή ήταν στο κοπάδι το μοναδικό ανήλικο πρόβατο, είχε μάθει να περνάει πάντοτε το δικό του. Τώρα στον Παιδικό Σταθμό μαθαίνει να συμβιώνει αρμονικά με τ' άλλα μικρά ζώα και να μην υπολογίζει μόνο τα δικά του αισθήματα αλλά και τα δικά τους. Δάσκαλοι στον Παιδικό Σταθμό στον οποίο πηγαίνει ο Τίμι είναι η Χάριετ, ένας θηλυκός ερωδιός και ο Όσμπορν, μια αρσενική κουκουβάγια. Αυτοί έχουν κάθε μέρα πολλή δουλειά όμως στο τέλος ο Τίμι μαθαίνει να συμβιώνει αρμονικά με τ' άλλα μικρά ζώα τα οποία έχει ως συμμαθητές και να τα σέβεται. Επειδή οι διηγήσεις των ιστοριών τις οποίες παρακολουθούμε στα επεισόδια της σειράς είναι πολύ απλές και εύκολα κατανοητές, οι δημιουργοί της αποφάσισαν να μην υπάρχουν καθόλου διάλογοι αλλά αυτές να εξιστορούνται μέσω των εκφράσεων και των χειρονομιών των ηρώων καθώς και με τη χρήση διάφορων βοηθητικών ήχων όπως ακριβώς συμβαίνει και στο Σον το πρόβατο.
Κραμπινί-Μπονγκέτ
Το Κραμπινί-Μπονγκέτ (γαλλικά: Crempigny-Bonneguête) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κραμπινιολαίν (γαλλικά: Crempignolains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Αλεξάντερ Βιτς Γκρίσγουολντ Άλεν
Ο Αλεξάντερ Βιτς Γκρίσγουολντ Άλεν (αγγλ. Alexander Viets Griswold Allen, 4 Μαΐου 1841 – 1908) ήταν Αμερικανός θεολόγος, κληρικός της Επισκοπικής Εκκλησίας, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άλεν γεννήθηκε στο χωριό Ότις της δυτικής Μασαχουσέτης και ήταν γιος του Ήθαν και της Λύντια Τσάιλντ Άλεν.
Απεφοίτησε από το Κολέγιο Κένυον του Οχάιο το 1862 και από το Θεολογικό Σεμινάριο του Άντοβερ το 1865. Πολύ αργότερα πήρε και διδακτορικό θεολογικών σπουδών (D.D.) από το Κολέγιο Χάρβαρντ (1886) και από το Γέιλ (1901).
Το 1872 πήρε ως σύζυγό του την Ελίζαμπεθ Κεντ Στόουν (Elizabeth Kent Stone), σε έναν γάμο που τελείωσε με τον θάνατό της το 1892. Απέκτησαν δύο τέκνα: τον Χένρυ Βαν Ντάυκ και τον Τζων Στόουν Άλεν.
Σταδιοδρομία
Ο Άλεν δίδαξε στο Άντοβερ από το 1865 έως το 1867, ενώ χειροτονήθηκε διάκονος της Επισκοπικής Εκκλησίας στις 5 Ιουλίου 1865 και ιερέας στις 24 Ιουνίου 1866. Διετέλεσε εφημέριος του Ναού του Αγίου Ιωάννου στο Λώρενς από το 1865 έως το 1867 και στη συνέχεια καθηγητής της εκκλησιαστικής ιστορίας στην Επισκοπική Θεολογική Σχολή στο Κέιμπριτζ (Μασαχουσέτη). Είχε εκλεγεί μέλος της Ιστορικής Εταιρείας της Μασαχουσέτης. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους διαμαρτυρόμενους Αμερικανούς θεολόγους της εποχής του.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί θεολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί κληρικοί Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Αγία Κυριακή Τρικάλων
Η Αγία Κυριακή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μεγάλων Καλυβίων, του δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων και το 1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεγάλων Καλυβίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μεγάλων Καλυβίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων.
Εκδηλώσεις
Κάθε χρόνο στην Αγία Κυριακή και ανήμερα του εορτασμού της φερώνυμης αγίας, διοργανώνεται πανηγύρι όπου προσφέρονται τοπικά εδέσματα και γίνονται αναπαραστάσεις εθίμων από τον λαογραφικό σύλλογο του χωριού. Επιπλέον, πραγματοποιείται πανηγυρικός εσπερινός με αρτοκλασία. .
Εκπαίδευση
Στην Αγία Κυριακή λειτουργούν νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. Οι μαθητές ανώτερων βαθμίδων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης εξυπηρετούνται από τα σχολεία Μεγάλων Καλυβίων και Τρικάλων.
Αθλητισμός
Στο χωριό υπάρχουν γήπεδα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης, που αποτελούν έδρες των αντίστοιχων ομάδων του χωριού. Οι ομάδες αυτές αγωνίζονται σε τοπικά πρωταθλήματα.
NGC 146
To NGC 146 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Κασσιόπη. Το ανακάλυψε στις 27 Οκτωβρίου 1829 ο Τζον Χέρσελ (John Frederick William Herschel).
Κυζί (Άνω Σαβοΐα)
Το Κυζί (γαλλικά: Cusy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κυζιάρ (γαλλικά: Cusiards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Βραβεία L'Oréal-UNESCO για τις γυναίκες στην επιστήμη
Τα βραβεία L'Oréal-UNESCO για τις γυναίκες στην επιστήμη έχουν στόχο τη βελτίωση της θέσης των γυναικών στην επιστήμη, αναγνωρίζοντας εξαιρετικές γυναίκες ερευνητές που συνέβαλαν στην επιστημονική πρόοδο. Τα βραβεία είναι αποτέλεσμα μιας εταιρικής σχέσης μεταξύ της γαλλικής εταιρίας καλλυντικών L'Oréal και της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO) και έχουν επιχορήγηση ύψους $ 100.000 USD για κάθε υποψήφιο.
Κάθε χρόνο, μια διεθνής κριτική επιτροπή επιλέγει νικητή εναλλάξ από τον τομέα των βιολογικών επιστημών ή από το τομέα της επιστήμης υλικών από κάθε μία από τις ακόλουθες περιοχές:
Η ίδια σύμπραξη απονέμει τις διεθνείς υποτροφίες της UNESCO-L'Oréal, παρέχοντας μέχρι και $ 40.000 USD σε χρηματοδότηση για δύο χρόνια σε δεκαπέντε νεαρές γυναίκες επιστήμονες που ασχολούνται με υποσχόμενα ερευνητικά έργα.
Τα βραβεία υποτροφιών ξεκίνησαν το 2000 με βραβείο ενός έτους ύψους US $ 20.000 και πρόσφεραν 10 βραβεία μέχρι το 2003. Το 2003, ο αριθμός των βραβείων αυξήθηκε σε 15 και στη συνέχεια το 2006, η περίοδος επιχορήγησης επεκτάθηκε σε δύο χρόνια και το ποσό του βραβείου αυξήθηκε σε 40.000 δολάρια. Το 2015 χρησιμοποιήθηκε το όνομα Διεθνή Ανερχόμενα Ταλέντα.
Ελληνικά βραβεία
Το ελληνικό Πρόγραμμα L’Oréal-UNESCO Για τις Γυναίκες στην Επιστήμη υλοποιείται σε συνεργασία με τη L’Oréal Hellas και την Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO. Η Ελλάδα είναι μια από τις 117 χώρες που πραγματοποιούν αντίστοιχα προγράμματα σε εθνικό επίπεδο.
Τα Ελληνικά Βραβεία L’Oréal-UNESCO χορηγούνται σε συνεργασία με τη L'Oréal Hellas και την Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO, με στόχο την προώθηση, την ενίσχυση και την υποστήριξη των επιτευγμάτων των γυναικών, που δραστηριοποιούνται στην έρευνα στον τομέα των Βιοεπιστημών ή των Φυσικών Επιστημών στην Ελλάδα.Τα Βραβεία έχουν αξία 10.000 € έκαστο.
2019
Δρ Μαρία Αντωνοπούλου
Δρ Μαρία Σταμέλου
Δρ Ιωάννα Τζουλάκη
2016
Δρ Μαρια Μπραοθδακη
Δρ Καλλιοπη Δασύρα
2014
Δρ Αντιγόνη Δήμα
Δρ Βασιλική Παυλίδου
Δρ Φλωρεντία Φωστήρα
2012
Δρ Μαριάνθη Γεωργίτση
Δρ Ελένη Κατράγκου
Δρ Γεωργία Σφυροέρα
2011
Δρ Μαγδαληνή Κροκίδα
Δρ Φωτεινή Λαμάρη
Δρ Άλκηστις Μπονάνου
2010
Δρ Ελένη Μακαρώνα
Δρ Χριστίνα Πιπέρη
Δρ Γεωργία Σαλάντη
2009
Δρ Αγγελική Χρόνη
Δρ Τζωρτζίνα Ξάνθου-Τσιγκόγλου
Δρ Δήμητρα Τζένη
2008
Δρ Αικατερίνη Ανδρεοπούλου
Δρ Χριστίνα Δάλλα
Δρ Σωτηρία Μπουκουβάλα
2007
Δρ Δέσποινα Σανούδου
Δρ Μαρία Κατσικίνη
2006
Δρ Μαρία Γαζούλη
Δρ Μαγδαληνή Ματζιάρη
Παραπομπές
Κατηγορία:UNESCO
Ηλιακή έκλειψη της 26ης Ιανουαρίου 2028
Μια δακτυλιοειδής ηλιακή έκλειψη θα λάβει χώρα στις 26 Ιανουαρίου του 2028. Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περάσει ανάμεσα από τη Γη και τον Ήλιο, καλύπτοντας έτσι ολικά ή εν μέρει τον ηλιακό δίσκο για έναν παρατηρητή στη Γη. Μια δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου συμβαίνει όταν η φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης είναι μικρότερη από την ηλιακή, εμποδίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του φωτός του Ήλιου και κάνοντας τον Ήλιο να μοιάζει με δακτυλίδι. Μια δακτυλιοειδής έκλειψη είναι ορατή ως μερική έκλειψη σε μια περιοχή της Γης με χιλιάδες χιλιόμετρα πλάτος. Η μέγιστη διάρκεια αυτής της δακτυλιοειδούς έκλειψης θα είναι 10 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα. Έτσι θα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε διάρκεια έκλειψη ηλίου για τον 21ο αιώνα, 41 δευτερόλεπτα μικρότερη από την έκλειψη της 15ης Ιανουαρίου 2010(η οποία ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια της χιλιετίας). Η επόμενη μεγαλύτερη σε διάρκεια έκλειψη από αυτήν της 26ης Ιανουαρίου 2028 θα γίνει στις 30 Δεκεμβρίου 2149(με διάρκεια 10 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα).
Που θα γίνει ορατή η έκλειψη
Η δακτυλιοειδής έκλειψη θα ξεκινήσει με την ανατολή του ηλίου από τον Ειρηνικό Ωκεανό, περνώντας πάνω από τα Νησιά Γκαλαπάγκος και στην συνέχεια θα εισέλθει στην Νότια Αμερική, διασχίζοντας τις χώρες: Ισημερινός, Περού, Κολομβία(νότιο άκρο), Βραζιλία(πάνω από τον Αμαζόνιο), νοτιοανατολικό Σουρινάμ, Γαλλική Γουιάνα. Στην Βορειοανατολική Βραζιλία, η έκλειψη θα φτάσει στην μέγιστη διάρκειά της(10 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα). Στην συνέχεια η δακτυλιοειδής φάση θα γίνει ορατή κατά μήκος του Ατλαντικού και κατά το ηλιοβασίλεμα στην Πορτογαλία, στην Ισπανία και στα Στενά του Γιβραλτάρ. Σε πόλεις όπως η Σεβίλλη, η Μάλαγα και η Βαρκελώνη θα είναι ορατή η δακτυλιοειδής έκλειψη, ενώ η Μαδρίτη θα μείνει λίγα χιλιόμετρα έξω από το "μονοπάτι" της δακτυλιοειδούς φάσης. Τελευταίες περιοχές που θα δουν την δακτυλιοειδή έκλειψη θα είναι οι Βαλεαρίδες Νήσοι.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλείψεις
NGC 149
Ο NGC 149 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε στις 4 Οκτωβρίου 1883 ο αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan).
Αναφορές
0149 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) 02028 00332
NGC 152
thumb|right|250px|Το NGC 152 Το NGC 152 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Τουκάνα. Ανακαλύφθηκε από τον Τζων Χέρσελ (John Frederick William Herschel) στις 20 Σεπτεμβρίου 1835.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0152 Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Τουκάνα (αστερισμός)
Εξέγερση του Τιρόλου
Η Εξέγερση του Τιρόλου ήταν αντεπαναστατική εξέγερση χωρικών της επαρχίας του Τιρόλου ενάντια στο Βασίλειο της Βαυαρίας, υποτελές κράτος της Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Ηττηθείσα το 1805, η Αυστριακή Αυτοκρατορία υποχρεώθηκε σε παραχώρηση του Τιρόλου στη Βαυαρία. Ωστόσο, η αντικληρικαλική και συγκεντρωτική πολιτική του νέου καθεστώτος οδήγησε στην εκδήλωση εχθρικών αισθημάτων εκ μέρους της πλειονότητας του τυρολέζικου πληθυσμού. Το 1809, χαίροντας της υποστήριξης της Βιέννης, οι χωρικοί εξεγέρθηκαν. Υπό την ηγεσία του Αντρέας Χόφερ, πέτυχαν αριθμό νικών, απωθώντας, παράλληλα, αριθμό γαλλικών και βαυαρικών επιθέσεων, προτού, ωστόσο, τελικώς ηττηθούν έπειτα από πολύμηνης διάρκειας συγκρούσεις.
Το Τιρόλο
Η Κομητεία του Τιρόλου αποτελούσε κτήση των Αψβούργων από το 1363, διέθετε δική της Δίαιτα, (εντός της οποίας εκπροσωπούνταν τέσσερις τάξεις: οι ευγενείς, οι κληρικοί, οι αστοί και οι χωρικοί) η οποία και διοικούσε την ευρύτερη περιοχή, καθώς και έναν διοικητή επαρχίας, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη δικαστική εξουσία, την υπεράσπιση της ευρύτερης περιοχής, το καθολικό θρήσκευμα, καθώς και τα δικαιώματα της επαρχίας. Η αυστριακή αρχή εκπροσωπείτο μέσω κυβερνήτη, τον οποίο όριζε ο αυτοκράτορας.
Κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, το Τιρόλο αριθμούσε, συνολικά, 600,000 κατοίκους, εκ των οποίων ποσοστό της τάξεως του 4 % ανήκε στις τάξεις των ευγενών και των κληρικών, ποσοστό της τάξεως του 17 % ανήκε στην τάξη των αστών και ποσοστό της τάξεως του 78 % στην τάξη των χωρικών. Το βιωτικό επίπεδο εντός της επαρχίας ήταν σχετικά άνετο, ο θεσμός της δουλοπαροικίας είχε καταργηθεί προ αρκετών αιώνων, ενώ ποσοστό της τάξεως του 40 % επί του συνόλου των χωρικών ήσαν ιδιοκτήτες δικής τους έκτασης γης. Η περιοχή του Λάντεκ, μαζί με την κοιλάδα του Ινν, ήταν η πλέον άπορη, ενώ, αντιθέτως, οι κοιλάδες του Αδίγη και του Άισακ ήσαν οι πλέον εύπορες. Ο τοπικός πληθυσμός ήταν κυρίως γερμανόφωνος, ωστόσο περιελάμβανε, επίσης, σημαντικό αριθμό ιταλόφωνων, καθώς και μία μειονότητα λαδινόφωνων.
Ο τιρολέζικος πληθυσμός παρέμενε ιδιαιτέρως πιστός στον Καθολικισμό, γεγονός το οποίο οφείλετο, μεταξύ άλλων, στην παρουσία, εντός της ευρύτερης περιοχής, των Ιησουιτών κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, καθώς και στην εκκοσμίκευση της Πριγκιπικής Επισκοπής του Τρέντο και της Πριγκιπικής Επισκοπής του Μπρεσσανόνε, τα εδάφη των οποίων και προσαρτήθηκαν εντός της κομητείας το 1803. Ως αποτέλεσμα, αντιτάχθηκε στις αντικληρικαλικές και συγκεντρωτικές μεταρρυθμίσεις του Ιωσηφισμού, πολιτική την οποία υιοθέτησε ο αυτοκράτορας Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία και οδήγησε την ευρύτερη περιοχή στα πρόθυρα της εξέγερσης. Η συγκεκριμένη πολιτική έλαβε τέλος κατά τη διάρκεια των περιόδων βασιλείας του Λεοπόλδου Β΄ και του Φραγκίσκου Β΄.
Οι Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης
300px|thumb|left|Εκπαίδευση Τιρολέζων ακροβολιστών ([[γερμανική γλώσσα|γερμανικά: Schützen), λάδι σε μουσαμά ανώνυμου ζωγράφου.]]
Με σημείο εκκίνησης σχετικό διάταγμα χρονολογούμενο στο 1511, οι Τιρολέζοι διέθεταν σχετική άδεια κατοχής πυροβόλων όπλων, ωστόσο, το σύνολο του ανδρικού πληθυσμού ηλικίας μεταξύ 18 και 60 ετών είχε την υποχρέωση σχηματισμού πολιτοφυλακής σε περίπτωση εχθρικής εισβολής. Η τελευταία σχηματίστηκε για πρώτη φορά το 1703, ημερομηνία κατά την οποία και απώθησε γαλλικές και βαυαρικές δυνάμεις στο Πόντλατσερ Μπρύκε, πλησίον του Λάντεκ, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. Έπειτα από την συγκεκριμένη επιτυχία, το συγκεκριμένο σύστημα πολιτοφυλακής αναπτύχθηκε περαιτέρω στην περιοχή του Τιρόλου, με το σύνολο του ανδρικού πληθυσμού ηλικίας μεταξύ 18 και 40 να επιστρατεύεται σε λόχους ακροβολιστών (γερμανικά: Schützen), ενώ εκείνοι ηλικίας μεταξύ 40 και 60 ετών ως εφεδρείες, εντός της εδαφικής πολιτοφυλακής (γερμανικά: Landsturm). Υποχρεούνταν να εκπαιδεύονται στην σκοποβολή κάθε Κυριακή, ενώ, παράλληλα, εξέλεγαν δικούς τους λοχαγούς και η χρησιμοποίησή τους δεν ήταν επιτρεπτή εντός περιοχών εκτός των ορίων της ευρύτερης περιοχής του Τιρόλου.
Οι πολιτοφυλακές σχηματίστηκαν εκ νέου με σημείο εκκίνησης το 1796, έπειτα από την Εκστρατεία της Ιταλίας. Το 1797, οι Τιρολέζοι ήρθαν αντιμέτωποι με τους Γάλλους, υπό την ηγεσία του στρατηγού Ζουμπέρ, τους οποίους και νίκησαν στην Τσέμπρα. Με σημείο εκκίνησης το 1799, προχώρησαν στην υιοθέτηση ενός είδους ενδυμασίας αφότου ορισμένοι εκ των πολιτοφυλάκων τους συνελήφθησαν ως αιχμάλωτοι και τουφεκίστηκαν από τους Γάλλους. Αρχικώς ετερόκλητες, ωστόσο, στη συνέχεια, γενικεύτηκαν, χαρακτηριζόμενες από έναν πράσινο γιακά, καθώς και ένα περιβραχιόνιο και μία κονκάρδα πράσινου και λευκού χρώματος. Το 1799, κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκστρατείας της Ιταλίας, οι πολιτοφύλακες επιστρατεύθηκαν εκ νέου επί των ελβετικών συνόρων.
Η βαυαρική κατοχή
thumb|left|300px|Χάρτης της περιοχής του Τιρόλου, το 1808. Το 1805, κατά τη διάρκεια της περιόδου του Πολέμου του Τρίτου Συνασπισμού, αυστριακά στρατεύματα εστάλησαν στην ευρύτερη περιοχή του Τιρόλου, υπό την ηγεσία του αρχιδούκα Ιωάννη, νεότερου αδερφού του Αυτοκράτορα της Αυστρίας, Φραγκίσκου Α΄. Ωστόσο, έπειτα από τη νίκη του Ναπολέοντα στο Ουλμ, γαλλικά στρατεύματα υπό την ηγεσία του στρατάρχη Νε εισήλθαν στα εδάφη του Τιρόλου, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Κατόπιν σχετικής διαταγής του αυτοκράτορα, ο αρχιδούκας Ιωάννης υποχρεώθηκε να αποσυρθεί από την περιοχή. Στη συνέχεια, οι Γάλλοι συνέτριψαν τους Τιρολέζους πολιτοφύλακες στο Σάρνιτς, ωστόσο, συνάντησαν ιδιαίτερη αντίσταση στο πέρασμα του Στρουμπ, πετυχαίνοντας, όμως, την ολοκληρωτική κατάληψη των εδαφών του Τιρόλου έως το τέλος του μηνός Νοεμβρίου. Εντός σχετικής διακήρυξης, ο αρχιδούκας Ιωάννης υποσχέθηκε στον τοπικό πληθυσμό πως η Αυστρία θα επέστρεφε εκ νέου προκειμένου να απελευθερώσει το Τιρόλο.
Στα τέλη του μηνός, τα γαλλικά στρατεύματα αντικαταστάθηκαν από βαυαρικά στρατεύματα. Στις 26 Δεκεμβρίου, η Αυστρία, έχοντας προηγουμένως ηττηθεί στο Άουστερλιτς, υπέγραψε τη Συνθήκη του Πρέσμπουργκ. Μέσω της συγκεκριμένης συνθήκης, η περιοχή του Τιρόλου ενσωματωνόταν στο Βασίλειο της Βαυαρίας, υποτελές κράτος της Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Ο βασιλέας Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας υποσχέθηκε πως το ήδη υπάρχον Σύνταγμα του Τιρόλου θα γινόταν σεβαστό, ωστόσο, εντός συντόμου χρονικού διαστήματος το νέο καθεστώς κατέστη αντιδημοφιλές. Αρχικώς, η φορολόγηση του τοπικού πληθυσμού αυξήθηκε κατά ποσοστό της τάξεως του 20 %, ενώ, παράλληλα, η εφαρμογή του ηπειρωτικού αποκλεισμού οδήγησε στην οικονομική εξαθλίωση της ευρύτερης περιοχής. Στη συνέχεια, τον Ιούνιο του 1806, το Τιρόλο έπαυσε επισήμως να υφίσταται ως οντότητα και διαιρέθηκε σε τρεις νομούς, ενώ ο θεσμός της Δίαιτας, καθώς και τα αξιώματα του διοικητή επαρχίας και του κυβερνήτη καταργήθηκαν. Υπεύθυνος της πολιτικής εξουσίας επί της περιοχής ήταν ο επίτροπος της αυλής, Άρκο, ο οποίος, ωστόσο, καθώς κρίθηκε ως υπερβολικά μετριοπαθής, αντικαταστάθηκε από τρεις άλλους επιτρόπους, τους Μαξιμίλιαν φον Λόντρον, Γκέοργκ φον Άρετιν και Γιόχαν φον Βέλσπεγκ, εκ των οποίων ο καθένας ήταν υπεύθυνος ενός νομού. Αξιωματούχοι προερχόμενοι από τη Βαυαρία εστάλησαν στο Τιρόλο, προκειμένου το τελευταίο να μετατραπεί σε μία περιοχή βαυαρικού χαρακτήρα.
Ωστόσο, σημαντικότερο αίτιο δυσαρέσκειας εκ μέρους του τοπικού πληθυσμού ήταν η αντικληρικαλική θρησκευτική πολιτική της Βαυαρίας. Συγκεκριμένα, αριθμός θρησκευτικών εορτών απαγορεύτηκαν, καθώς και προσκυνήματα και λιτανείες, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των χωρικών, μέσω της αύξησης του αριθμού των εργάσιμων ημερών. Με σημείο εκκίνησης το 1807, αριθμός μοναστηριών έπαυσαν τη λειτουργία τους, ενώ η περιουσία τους κατασχέθηκε. Ο κλήρος διαμαρτυρήθηκε, ενώ αριθμός ιερέων αρνήθηκαν να υπακούσουν, με αριθμό εξ'αυτών να συλλαμβάνονται από τις τοπικές αστυνομικές αρχές και να οδηγούνται σε εξορία. Το 1807, ξεκίνησε ο σχηματισμός των πρώτων ομάδων συνωμοτών εξεγερθέντων.
Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, η Βαυαρία ξεκίνησε εκστρατεία στρατολόγησης με απώτερο σκοπό την αύξηση των στρατιωτικών δυνάμεών της. Αρχικώς, ένα τάγμα εθελοντών σχηματίστηκε, ωστόσο 300 άνδρες επί συνόλου 900 λιποτάκτησαν αφότου εστάλησαν στη Βαυαρία. Τον Ιανουάριο του 1809, η βαυαρική κυβέρνηση αποφάσισε την επιστράτευση στο Τιρόλο, συνολικά, 1,000 ανδρών ενόψει στρατιωτικής υπηρεσίας συνολικής διάρκειας έξι ετών, με τους κληθέντες να προέρχονται μέσω σχετικής κλήρωσης με τη χρήση ζαριών, ωστόσο, σχεδόν το σύνολο των νεαρών επιστρατευμένων λιποτάκτησαν και αναζήτησαν καταφύγιο στα γειτονικά βουνά.
Στις 1 Μαΐου 1808, η Βαυαρία υιοθέτησε νέο σύνταγμα, άμεση συνέπεια του οποίου ήταν οι τρεις τιρολέζικοι νομοί να απολέσουν τους ιδιαίτερους νόμους τους και, πλέον, να αντιμετωπίζονται ως κοινοί βαυαρικοί νομοί.
Η προετοιμασία της εξεγέρσεως
Έχοντας επίγνωση της αντιδημοφιλίας του βαυαρικού κατοχικού καθεστώτος στο Τιρόλο, η Αυστρία πολλαπλασίασε τις επαφές της εντός της επαρχίας με σημείο εκκίνησης το 1808. Ιδιαιτέρως δεμένος με το Τιρόλο, περιοχή όπου ο ίδιος ήταν ιδιαιτέρως δημοφιλής, ο αρχιδούκας Ιωάννης υπεραμύνθηκε σχεδίου τοπικής εξεγέρσεως, υποστηριζόμενης από την άφιξη αυστριακών στρατευμάτων.
Τρεις συνωμότες, οι Φραντς Νέσσινγκ, Πέτερ Χούμπερ και Αντρέας Χόφερ, μετέβησαν στη Βιέννη κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου του 1809 με απώτερο σκοπό να παράσχουν ενημέρωση αναφορικά με την κατάσταση εντός της επαρχίας, ενώ, παράλληλα, αιτήθηκαν στρατεύματα, πολεμοφόδια, άρτια στρατιωτική επιμελητεία, καθώς και επαναφορά του προγενέστερου τυρολέζικου συντάγματος. Στις 3 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, αναχώρησαν για το Τιρόλο, έχοντας μαζί τους χρηματικά ποσά για τον εκ νέου σχηματισμό λόχων στρατού.