cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τομ Κρουζ
1980-1989
Μετά την επιτυχία του Τοπ Γκαν, ο Κρουζ πρωταγωνίστησε με τον Πολ Νιούμαν στην ταινία Το Χρώμα του Χρήματος (The Color of Money, 1986). Το 1988 έπαιξε στο Κοκτέιλ (Cocktail). Η ταινία αν και συγκέντρωσε 171,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές και κέρδισε δύο Χρυσά Βατόμουρα στις κατηγορίες Χειρότερη Ταινία και Χειρότερο Σενάριο ενώ ο Κρουζ έλαβε υποψηφιότητα για Χειρότερος Ηθοποιός. Ακολούθησε η ταινία Ο Άνθρωπος της Βροχής (Rain Man), η οποία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Το 1989 ο Κρουζ υποδύθηκε τον αληθινό βετεράνο του Πολέμου του Βιετνάμ Ρον Κόβικ στην ταινία Γεννημένος την 4η Ιουλίου (Born on the Fourth of July). Για την ερμηνεία του βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου - δράμα και έλαβε υποψηφιότητα για BAFTA και Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου.
1990-1999
Το 1990 πρωταγωνίστησε με τη Νικόλ Κίντμαν στο Μέρες Κεραυνού (Days of Thunder) και το 1992 με τους Τζακ Νίκολσον, Ντέμι Μουρ και Κέβιν Μπέικον στο δικαστικό δράμα Ζήτημα Τιμής (A Few Good Men). Ο Κρουζ έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου - δράμα ενώ η ίδια η ταινία έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Καλύτερη Ταινία. To Ζήτημα Τιμής αποδείχτηκε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 243,2 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ακολούθησε η ταινία Η Φίρμα (The Firm) το 1993 και την επόμενη χρονιά ο Κρουζ πρωταγωνίστησε μαζί με τους Μπραντ Πιτ και Αντόνιο Μπαντέρας στην ταινία Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα (Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles), βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα της Αν Ράις. Παρά το γεγονός ότι η ταινία έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, η Ράις αρχικά ήταν αντίθετη με την επιλογή του Τομ Κρουζ. Αφού είδε την ταινία, όμως, επαίνεσε την ερμηνεία του και απολογήθηκε για τις προηγούμενες αμφιβολίες της για το πρόσωπο του Κρουζ.
Το 1996 ο Κρουζ ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του πράκτορα Ίθαν Χαντ στην περιπετειώδη ταινία Επικίνδυνη Αποστολή (Mission Impossible) βασισμένη στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη ανάμεσα στις 4 συνολικά ταινίες και έγινε τεράστια εισπρακτική επιτυχία με 457,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στο Τζέρι Μαγκουάιρ (Jerry Maguire), για το οποίο βραβεύτηκε με τη δεύτερη Χρυσή Σφαίρα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου. Το 1999, ο Κρουζ συνεργάστηκε ξανά με τη Νικόλ Κίντμαν στην ταινία Μάτια Ερμητική Κλειστά] (Eyes Wide Shut) σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ και έπαιξε στο πλάι των Τζούλιαν Μουρ και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν στην ταινία Μανόλια (Magnolia). Για την ερμηνεία του στο Μανόλια ο Κρουζ βραβεύτηκε με την τρίτη του Χρυσή Σφαίρα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ β' ανδρικού ρόλου.
2000-2009
thumb|left|150 px|Ο Τομ Κρουζ το 2006 Το 2000, ο Κρουζ επανέλαβε τον ρόλο του Ίθαν Χαντ στη συνέχεια Επικίνδυνη Αποστολή 2 (Mission: Impossible II). Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τζον Γου και όπως ο προκάτοχός του έγινε τεράστια εισπρακτική επιτυχία συγκεντρώνοντας 546,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με τις Κάμερον Ντίαζ και Πενέλοπε Κρουζ στο αισθηματικό θρίλερ Vanilla Sky και το 2002 στην περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας Minority Report σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ. Το 2003 πρωταγωνίστησε στο ιστορικό δράμα Ο Τελευταίος Σαμουράι (The Last Samurai) για το οποίο έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου. Ακολούθησαν οι ταινίες Η Διαδρομή (Collateral, 2004) και Ο Πόλεμος των Κόσμων (War of the Worlds, 2005) όπου ξανασυνεργάστηκε με τον Σπίλμπεργκ.
Το 2006, υποδύθηκε για τρίτη φορά τον Ίθαν Χαντ στην τρίτη προσθήκη της σειράς ταινιών Επικίνδυνη Αποστολή, Επικίνδυνη Αποστολή ΙΙΙ (Mission: Impossible IIΙ). Η ταινία έλαβε κυρίως θετικές κριτικές αλλά κινήθηκε λιγότερο ικανοποιητικά από τις προηγούμενες της σειράς αποφέροντας 397,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στο πλευρό των Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Μέριλ Στριπ στην εισπρακτική αποτυχία Λέοντες αντί Αμνών (Lions for Lambs) και το 2008 έκανε μια μικρή εμφάνιση στην κωμωδία Τροπική Καταιγίδα (Tropic Thunder). Για την ερμηνεία του στην ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα β' ανδρικού ρόλου. Το 2009 πρωταγωνίστησε στο ιστορικό θρίλερ Επιχείρηση Βαλκυρία (Valkyrie) σε σκηνοθεσία του Μπράιαν Σίνγκερ.
2010-σήμερα
Τον Μάρτιο του 2010 ο Κρουζ ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της κωμικής περιπέτειας Επικίνδυνες Παρέες (Knight and Day) στην οποία ξανασυνεργάστηκε με την Κάμερον Ντίαζ. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους τον Ιούνιο του 2010. Τον Φεβρουάριο του 2010, ο Κρουζ επιβεβαίωσε την επιστροφή του στην τέταρτη ταινία της σειράς Επικίνδυνη Αποστολή. Το Επικίνδυνη Αποστολή – Πρωτόκολλο: Φάντασμα (Mission: Impossible – Ghost Protocol) κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2011. Η ταινία έλαβε θερμής αποδοχής από κοινό και κριτικούς και έφτασε τα 693 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις παγκοσμίως και αποτελεί τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του Κρουζ.
Στα μέσα του 2011 ο Κρουζ ξεκίνησε τα γυρίσματα της ταινίας Ροκ για Πάντα (Rock of Ages), η οποία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους τον Ιούνιο του 2012. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην περιπέτεια Jack Reacher. Επόμενη ταινία του θα είναι το περιπετειώδης θρίλερ επιστημονικής φαντασίας Oblivion.
Προσωπική ζωή
100px|thumb|upright|right|Οι Τομ Κρουζ και [[Κέιτι Χολμς το Μάιο του 2009]] Ο Κρουζ είχε σχέση με τη συμπρωταγωνίστριά του στην ταινία Οι Πονηρές Δουλειές ενός Πρωτάρη (Risky Business) Ρεμπέκα Ντε Μορνέ, με την οποία συζούσαν στη Νέα Υόρκη από το 1983 μέχρι το 1985.
Το Μάιο του 1987 παντρεύτηκε την ηθοποιό Μίμι Ρότζερς και χώρισαν το Φεβρουάριο του 1990. Η Ρότζερς φημολογείται ότι εισήγαγε τον Κρουζ στην Σαηεντολογία. Γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, Νικόλ Κίντμαν στα γυρίσματα της ταινίας Μέρες Κεραυνού (Days of Thunder). Παντρεύτηκαν το Δεκέμβριο του 1990. Μαζί υιοθέτησαν δύο παιδιά, την Ιζαμπέλα Τζέιν και τον Κόνορ Άντονι. Χώρισαν το Φεβρουάριο του 2001. Ο Κρουζ διατηρούσε σχέση με την Πενέλοπε Κρουζ, συμπρωταγωνίστριά του στο Vanilla Sky. Η σχέση τους τελείωσε το 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)‎
Χάκοα Σίντνεϊ Σίτι Ιστ ΦΚ
Η Χάκοα Σίντνεϊ Σίτι Ιστ (αγγλικά: Hakoah Sydney City East) είναι αυστραλιανός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Σίδνεϊ της Νέας Νότιας Ουαλίας. Η ομάδα διεξάγει τους εντόε έδρας αγώνες της αγώνες στο Χένσλεϊ Αθλέτικ Φιλντ, χωρητικότητας 1.000 θεατών. Ο σύλλογος μετέχει στα πρωταθλήματα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νέας Νότιας Ουαλίας.
Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1939 ως Σίντνεϊ Χάκοα (Sydney Hakoah) από μέλη της Εβραϊκής κοινότητας του Σίδνεϊ. Αγωνίστηκε μεταξύ 1977 και 1986 στο Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ (NSL) ως Ίστερν Σάμπαρμπς (Eastern Suburbs, 1977–1979) και Σίντνεϊ Σίτι (Sydney City, 1979–1987). Αποτέλεσε μια από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της Νέας Νότιας Ουαλίας και των διαπολιτειακών διοργανώσεων στη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με προπονητή τον Μπομπ Σάτμαρι, ενώ ο σύλλογος ήταν επίσης ένας από τους βασικούς υποκινητές για τη δημιουργία εθνικού πρωταθλήματος.
Ως ιδρυτικό μέλος του NSL, η Σίντνεϊ Σίτι ήταν επίσης η πιο αξιόλογη ομάδα στην πρώτη δεκαετία της διοργάνωσης, κερδίζοντας τέσσερις τίτλους, συμπεριλαμβανομένων τριών στη σειρά από το 1980–1982, ενώ τερμάτισε κάτω από την τρίτη θέση μόνο μία φορά. Ωστόσο, παρά το γεγονός αυτό, ο αριθμός των υποστηρικτών της ήταν πολύ χαμηλός και παρόλο που ήταν ένα από τα μέρη που διατηρήθηκε στο πρωτάθλημα μετά την κατάργηση του συστήματος διασπασμένων διασκέψεων από το NSL στα τέλη του 1986, η Σίντνεϊ Σίτι αποσύρθηκε από το NSL κατά τη διάρκεια της περιόδου του 1987.
Ιστορία
Τον Ιανουάριο του 1939, μια μικρή ομάδα Εβραίων μεταναστών που αγωνίζονταν στο Ράσκατερς Μπέι κάθε Κυριακή, συναντήθηκαν για να συζητήσουν το σχηματισμό ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου. Η συνάντηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση του ποδοσφαιρικού συλλόγου Σίντνεϊ Χάκοα (Sydney Hakoah). Το 1954 η Χάκοα προβιβάστηκε στην πολιτειακή κατηγορία Σάδερν Λιγκ, μαζί με την ολλανδικής προέλευσης Σίντνεϊ Όστραλ και την Πραγκ που αποτελούνταν κυρίως από Τσέχους μετανάστες. Η ομάδα αγωνιζόταν με μπλε και άσπρα ριγέ διακριτικά πουκάμισα με σήμα το Αστέρι του Δαβίδ που επρόκειτο να γίνει διάσημο ως τα χρώματα και το έμβλημα της Χάκοα.
Την περίοδο 1956/57 μετείχε στη νεοσύστατη πρώτη κατηγορία της Ομοσπονδίας Νέας Νότιας Ουαλίας, έπειτα από την αποχώρηση ορισμένων ομάδων από την Αυστραλιανή Ομοσπονδία. Πραγματοποίησε την πρώτη πρόσληψη έμμισθου προπονητή και γραμματέα/διευθυντή στην Αυστραλία, τον πρώην Άγγλο διεθνή Τζακ Γκίμπονς, ο οποίος ήταν προηγουμένως προπονητής της εθνικής ομάδας του Ισραήλ. Το 1977 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Ίστερν Σάμπαρμπς Χάκοα (Eastern Suburbs Hakoah). Το ίδιο έτος κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στο Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ, ενώ στην ομάδα μεταγράφηκε ο πρώην άσσος της Αμπερντίν, Έντι Τόμσον, ο οποίος αργότερα διετέλεσε προπονητής του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Αυστραλίας.
Το 1978 ο σύλλογος πήρε την ονομασία Σίντνεϊ Σίτι (Sydney City) και μετεγκαταστάθηκε από το Γουέντγουορθ Παρκ στο ΕΣ Μαρκσ Φιλντ σε μια επιτυχημένη περίοδο για το σύλλογο. Ο Έντι Τόμσον έγινε προπονητής το 1979 και μαζί με τον διευθυντή Άντριου Λέντερερ οδήγησε το σύλλογο στο να γίνει ο πιο επιτυχημένος της Αυστραλίας. Η ομάδα περιελάμβανε τους μελλοντικούς διεθνείς Τζίμι Καντ, τον Τζιμ Πατίκας, τον επιθετικό Κεν Μπόντεν και τον πιο επιτυχημένο σκόρερ της Αυστραλίας, Τζον Κόσμινα, την περίοδο του 1980 και συνέχισε να κερδίζει τις περιόδους 1981, 1982 και 1983 το NSL με τον Αυστραλιανό διεθνή επιθετικό Ντέιβιντ Μίτσελ. Το 1987 η Σίντνεϊ Σίτι αποσύρθηκε στα μέσα της περιόδου ως ο πιο επιτυχημένος σύλλογος στην ιστορία του πρωταθλήματος.
Επιστροφή στα πολιτειακά πρωταθλήματα
Το 1988 η Σίντνεϊ Σίτι επέστρεψε στα πρωταθλήματα της Νέας Νότιας Ουαλίας.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1939 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1939 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι διασποράς
Έξαρχος Γρηγοράκης
Ο Έξαρχος Γρηγοράκης ήταν Μανιάτης, μέλος της οικογένειας των Γρηγοράκηδων. Έζησε περί τα μέσα του 18ου αιώνα. Όταν μετά την αποτυχημένη επανάσταση του 1769 η Μάνη απόκτησε δικό της ηγεμόνα, ο Πασάς της Τρίπολης τοποθέτησε πρώτον Μπέη τον Τζανέτο Κουτούφαρη. Επειδή όμως η οικογένεια των Γρηγοράκηδων είχε μεγαλύτερη επιρροή στον τόπο, έκανε σχέδια για να τους προσεγγίσει. Για τον σκοπό αυτό ο Πασάς πήγε από την Τρίπολη στον Μυστρά, και εκεί προσκάλεσε τους Γρηγοράκηδες, παρακαλώντας να του στείλουν τουλάχιστον έναν αντιπρόσωπό τους για να μιλήσει μαζί του. Αυτοί δέχτηκαν, και ο Έξαρχος Γρηγοράκης, συνοδευόμενος και από διάφορους άλλους, έφτασε στον Μυστρά, όπου τιμήθηκε με πολλές φιλοξενίες και φιλίες. Ο Πασάς τον προσκάλεσε και στην Τρίπολη με όλη τη συνοδεία του, πράγμα που έγινε. Στην Τρίπολη ο Γρηγοράκης δέχτηκε και άλλες φιλοξενίες, μέχρι που ένα πρωί βρέθηκαν αυτός και όλοι οι δικοί του ανασκολοπισμένοι και αποκεφαλισμένοι. Οι Μανιάτες για να εκδικηθούν το θάνατό του, μετά το μνημόσυνο κυρίευσαν το φρούριο του Πασσαβά και έσφαξαν όλους τους Τούρκους σ' αυτό και στα πέριξ, περίπου 700 οικογένειες, με όλους τους άνδρες και τα γυναικόπαιδα. Στη συνέχεια επέκτειναν κι έστησαν τέσσερεις ώρες μακριά από το Σκουτάρι το όριο της Μάνης.
Πηγές
Εξαρχος
Μαρία δε λας Μερθέδες της Ισπανίας
Η Μαρία δε λας Μερθέδες, γερμ. María de las Mercedes von Bayern (3 Οκτωβρίου 1911 - 11 Σεπτεμβρίου 1953) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του πρίγκιπα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Μουκράνι της Γεωργίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φερδινάνδου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Μαρίας-Θηρεσίας των Βουρβόνων, κόρης του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1946 τον Ηρακλή Μπαγκρατιόν πρίγκιπα του Μουxράνι της Γεωργίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Τίνα Λιβανού
Η Τίνα (Αθηνά) Λιβανού (19 Μαρτίου 1929 - 10 Οκτωβρίου 1974) ήταν σύζυγος των Αριστοτέλη Ωνάση, Σταύρου Νιάρχου και Τζον Σπένσερ - Τσώρτσιλ, 11ου Δούκα του Μάρλμπορο.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν κόρη του Σταύρου Λιβανού, εφοπλιστή και πατριάρχη της εφοπλιστικής οικογένειας Λιβανού, και της Αρριέτας Ζαφειράκη. Αδέρφια της ήταν οι Γιώργος Λιβανός και Ευγενία Λιβανού. Φοίτησε στο μοναστήριο Villa Maria στο Μόντρεαλ και στη συνέχεια σε οικοτροφείο στο Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ. Το 1946 παντρεύτηκε τον εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση, με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά τον Αλέξανδρο και την Χριστίνα. Το 1960 θα χωρίσει με τον σύζυγο της και έναν χρόνο αργότερα θα παντρευτεί τον Τζων Σπενσερ - Τσώρτσιλ, Μαρκήσιο του Μπλάντφορντ και μετέπειτα 11ο Δούκα του Μάρλμπορο, με τον οποίο όμως θα χωρίσει το 1971. Το ίδιο έτος παντρεύεται τον Σταύρο Νιάρχο, πρώην σύζυγο της αδερφής της, Ευγενίας, η οποία είχε αυτοκτονήσει ένα χρόνο νωρίτερα.
Πέθανε ξαφνικά το 1974, ένα χρόνο μετά το θάνατο του γιου της Αλέξανδρου. Ο θάνατός της αποδόθηκε σε χρήση βαρβιτουρικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Λιβανού
Μπράχμι (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Μπράχμι μπορεί να αναφέρεται:
Ευγενία Λιβανού
Η Ευγενία Λιβανού (1927 - 4 Μαΐου 1970) ήταν σύζυγος του Σταύρου Νιάρχου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν κόρη του Σταύρου Λιβανού, εφοπλιστή και πατριάρχη της εφοπλιστικής οικογένειας Λιβανού, και της Αρριέτας Ζαφειράκη. Αδέρφια της ήταν οι Γιώργος Λιβανός και Τίνα Λιβανού. Φοίτησε στο μοναστήρι Villa Maria στο Μόντρεαλ.
Στις 4 Μαΐου του 1970 βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο ιδιόκτητο νησί της οικογένειας Νιάρχου στην Σπετσοπούλα. Ο ιατροδικαστής βρήκε σημάδια πάλης και μώλωπες στο σώμα της και, παρά την παραπεμπτική πρόταση του εισαγγελέα, η υπόθεση έκλεισε με απαλλακτικό βούλευμα του δικαστηρίου στον Σταύρο Νιάρχο. Η αιτία θανάτου σύμφωνα με τις ιατροδικαστικές αρχές ήταν υπερβολική δόση ηρεμιστικών χαπιών.
Ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Νιάρχου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1947 τον εφοπλιστή Σταύρο Νιάρχο, με τον οποίο απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Αναφορές
Κατηγορία:Οικογένεια Λιβανού
Θοδωρής Μαραντίνης
Ο Θοδωρής Μαραντίνης (Θεσσαλονίκη, 16 Ιουνίου 1978) είναι Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός. Ως μουσικός, είναι αυτοδίδακτος και οι πρώτες του εμφανίσεις ήταν σε μικρές μπουάτ και μουσικές σκηνές της Θεσσαλονίκης σε unplugged μορφή. Αν και σπούδασε Management στο ICBS τον κέρδισε η μεγάλη του αγάπη, που ήταν πάντοτε η μουσική. Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, γνώρισε τους φίλους του, που αργότερα έγιναν οι άνθρωποι που θα σχημάτιζαν μαζί ένα μουσικό γκρουπ (τους Onirama).
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1978 όπου και μεγάλωσε. Το 2000, τελειώνοντας τις σπουδές του, στο management, αποφάσισε να δημιουργήσει με άλλους 4 φίλους του, ένα σχήμα που αρχικά Mixing up the Medicine. Τελικά εμπνεύστηκαν το όνομα Onirama, που στην ουσία σημαίνει «Τα όνειρά μας» και έτσι έμεινε ως τελική ονομασία του συγκροτήματος.
Με τους «Onirama» κυκλοφορούν το 2005 τον πρώτο δίσκο τους με τίτλο «δύσκολος καιρός για πρίγκιπες», που σημειώνει μεγάλη επιτυχία και μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 4 studio albums και 1 best of συλλογή με χρυσές και πλατινένιες πωλήσεις. Τα περισσότερα τους singles έχουν φτάσει στις πρώτες θέσεις των επίσημων charts και 5 από αυτά έφτασαν στο Νο1. Τον Ιούνιο του 2008 κυκλοφόρησαν το δεύτερό τους άλμπουμ, με τίτλο «Κλεψύδρα» το οποίο και έγινε χρυσό. Έχει γράψει πάνω από 100 τραγούδια, ανάμεσα σε αυτά κάποια για ταινίες ,για τηλεοπτικές εκπομπές καθώς και το επίσημο τραγούδι της ελληνικής αποστολής special Olympics. Έγινε διάσημος αυτός και όλη η υπόλοιπη ομάδα του μέσα σε λίγα χρόνια.
Το 2016, υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής του talent show "The X-Factor" στον ΣΚΑΪ και το 2022 στην κριτική επιτροπή του "The Masked Singer" στον ΣΚΑΪ. Οι Οnirama έχουν πραγματοποιήσει διάφορες συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, όπως σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αλεξάνδρεια Ημαθίας και σε άλλες πόλεις.
Προσωπική ζωή
Στις 16 Αυγούστου 2009 παντρεύτηκε έπειτα από τέσσερα χρόνια σχέσης την Σίσσυ Χρηστίδου, με την οποία έχει αποκτήσει δύο γιους: τον Φίλιππο-Ραφαήλ και τον Μιχαήλ-Άγγελο. Στις 23 Απριλίου 2019, ανακοίνωσαν τον χωρισμό τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Ivy Tripp
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από την Katie Crutchfield
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Χόρχε ντελ Καστίγιο
Ο Χόρχε ντελ Καστίγιο (Jorge Alfonso Alejandro del Castillo Gálvez, 2 Ιουλίου 1950 - ...) είναι Περουβιανός δικηγόρος και πολιτικός. Ήταν πρωθυπουργός του Περού από το 2006 έως την παραίτησή του το 2008.
Προφίλ
Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου του 1950. Είναι ΓΓ του Κόμματος Aprista και χρημάτισε μεταξύ άλλων δήμαρχος της Λίμα. Στενός συνεργάτης του Άλαν Γκαρσία, όταν ο τελευταίος έγινε ξανά Πρόεδρος (28 Ιουλίου 2006) τον διόρισε Πρωθυπουργό του Περού. Το υπουργικό του συμβούλιο παραιτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 2008 μετά την αποκάλυψη υπόθεσης διαφθοράς υπέρ νορβηγικής εταιρείας πετρελαίου.
Παραπομπές
Καστίγιο
Τζίντερ Μαχάλ
Ο Γιουβράτζ Ντεσί (γεν. 19 Ιουλίου 1986) είναι Καναδός επαγγελματίας παλαιστής. Είναι γνωστός για τον χρόνο του στο WWE, όπου εμφανιζόταν ως «Τζίντερ Μαχάλ».
Συμμαχία και κόντρα με τον Γκρέιτ Καλί (2011)
Στο επόμενο SmackDown, ο Καλί πρόδωσε τον αδερφό του, τον Ράντζιν Σινγκ και έγινε αντιπαθής στο κοινό. Οι δυο τους αντιμετώπισαν τους Ομαδικούς Πρωταθλητές, Έβαν Μπορν και Κόφι Κίνγκστον. Στον αγώνα ο Μαχάλ χτύπησε τον Καλί και ο τελευταίος έσπρωξε τον Μαχάλ, με αποτέλεσμα οι αντίπαλοι τους να το εκμεταλλευτούν και να κερδίσουν. Σε επεισόδιο του SmackDown, ο Μαχάλ επιτέθηκε στον Καλί, όμως ο μεγαλόσωμος παλαιστής κέρδισε τον Μαχάλ την επόμενη εβδομάδα.
Διάφορες κόντρες και 3MB (2012-2014)
Ο Μαχάλ άρχισε να χάνει σε αρκετούς αγώνες και άρχισε μια κόντρα με τον Τεντ Ντιμπιάσι Jr.. Έχανε συνέχεια απο τον Ντιμπάσι, όμως στο τέλος κατάφερε να τον νικήσει. Μετά, άρχισε μια κόντρα με τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή, Σέιμους. Ο Μαχάλ αναμείχθηκε σε αγώνες του, όμως ο Σέιμους τον νίκησε αρκετές φορές. Ακολούθησε μια σύντομη κόντρα με τον Ράιμπακ, ο οποίος τον νίκησε.
Έπειτα, ο Μαχάλ συμμετείχε στην ομάδα 3MB μαζί με τον Χιθ Σλέιτερ και Ντρου Μάκινταϊρ. Οι τρεις τους έχαναν συχνά και ο Μαχάλ αποδεσμεύτηκε απο το WWE τον Ιούνιο του 2014.
Ανεξάρτητη σκηνή (2014–2016)
Ο Ντεσί πάλεψε για το Reality of Wrestling (ROW) με τό όνομα Ραζ Σινγκ στο καλοκαιρινό τους iPPV, ROW Summer of Champions 2014, νικώντας τον Τζάσπερ Ντειβις. Στις 24 Οκτωβρίου στο All Star Wrestling (ASW) στο Βανκούβερ στο ζωντανό σόου Fright Night Live, ο Σινγκ συμμάχησε με τον ξάδερφό του Γκάμα Σινγκ Τζούνιορ για να κερδίσουν τους Κάιλ Σεμπάστιαν και Κόλιν Κάτλερ και να κερδίσουν το ομαδικό πρωτάθλημα ASW. Ανάμεσα στο 2014 και το 2015, εμφανίστηκε στο Πουέρτο Ρίκο στο World Wrestling Council (WWC) εναντίον του τοπικού αστέρα Ρέι Γκονζάλες. Επίσης συμμετείχε στο τουρνουά Qatar Pro Wrestling (QPW) Souq Waqif Championship τον Απρίλιο του 2015, όπου έφτασε στον τελικό. Στις 5 Μαϊου, ο Σινγκ έκανε το ντεμπούτο του στην Ιαπωνιά στο Inoki Genome Federation (IGF), όπου έχασε από τον Γουάνγκ Μπιν. Το 2016, επίσης πάλεψε για την εταιρεία του Γκρέιτ Καλί Continental Wrestling Entertainment (CWE) στην Ινδία.
Συμμαχία με τον Ρούσεβ (2016–2017)
Στις 27 Ιουλίου ανακοινώθηκε ότι ο Ντεσί είχε ξαναυπογράψει με το WWE ως Τζίντερ Μαχάλ. Στο 1ο επεισόδιο του Raw, ο Μαχάλ επέστρεψε στην τηλεόραση μαζί με τον Χιθ Σλέιτερ, ζητώντας συμβόλαια μέχρι ο πρώην γενικός διευθυντής Μικ Φόλεϊ να ενημερώσει το ζευγάρι ότι πρέπει να αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλον σε έναν αγώνα για μια σύμβαση Raw, την οποία κέρδισε ο Μαχάλ. Κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου μήνα στο Raw, ο Μαχάλ άρχισε να χάνει από τους Neville, Sami Zayn και Darren Young. Ο Μαχάλ θα υιοθετούσε το προφίλ ενός «ανθρώπου που έρχεται σε ειρήνη», υποστηρίζοντας την ειρήνη και την ηρεμία. Στο επεισόδιο του Raw στις 12 Σεπτεμβρίου, ο Μαχάλ δήλωσε ότι αφού έφυγε από το WWE «αισθάνθηκε θυμό και οργή» και από τότε «βρήκε την εσωτερική ειρήνη» πριν νικήσει τον Jack Swagger. Στη συνέχεια, ο Μαχάλ άρχισε να αγωνίζεται στο Main Event και στο Superstars, όπου συχνά πετύχετε νίκες αλλά και ήττες εναντίον του Darren Young.
Στο επεισόδιο του Raw 19 Δεκεμβρίου, ένας πολύ πιο άθλιος και μυώδης Mahal άρχισε μια συμμαχία με τον Ρούσεβ αφού ο Mahal είχε μια αντιπαράθεση με τον αντίπαλο του Rusev, Enzo Amore, πριν οι δυο επιτεθού στον Amore. Στο επεισόδιο του Raw της 2ας Ιανουαρίου 2017, ο Μαχάλ και ο Ρούσεβ νίκησαν τον συνεργάτη του Amore, Big Cass, σε ένα χάντικαπ 2 με 1. Την επόμενη εβδομάδα στο Raw, ο Μαχάλ έχασε από τον Cass (ο οποίος είχε τον Shawn Michaels στο ριγκ), αφού ο Michaels εκτέλεσε το Sweet Chin Music στον Ρούσεβ στο ριγκ, το οποίο απέσπασε τον Μαχάλ. Στο επεισόδιο του Raw στις 27 Φεβρουαρίου, ο Μαχάλ και ο Ρούσεβ άρχισαν να δείχνουν ένταση αφού ο Ρούσεβ απρόσεκτα αποσπάστηκε από τον Μαχάλ, προκαλώντας την απώλεια των δύο από τη Νέα Ημέρα (Big E, Kofi Kingston και Xavier Woods)
Η συμμαχία μεταξύ Μαχάλ και Ρούσεβ τερμάτισε στο Fastlane στις 5 Μαρτίου, όταν ο Μαχάλ ενημέρωσε τον Raw General Manager Μικ Φόλεϊ για την επιθυμία του να επιστρέψει στους μεμονωμένους αγώνες, προτρέποντας τον Φόλεϊ να τοποθετήσει το δίδυμο σε αγώνες μεμονωμένα εκείνο το βράδυ και με τους Μαχάλ και Ρούσεβ να χάνουν τους αντίστοιχους αγώνες εναντίον του Cesaro και του Big Show. Αυτό έγινε εξαιτίας του ότι ο Ρούσεβ υπέφερε από τραυματισμό στον ώμο.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Κομράτ
Το Κομράτ (ρουμανικά: Comrat, γκαγκαούζικα: Komrat, ρωσικά: Комрат) είναι πόλη στη νότια Μολδαβία, πρωτεύουσα της Γκαγκαουζίας (αυτόνομη εδαφική ενότητα "Gagauz Yeri»).
Η πιο πολυπληθής πόλη είναι ένα σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο, πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό και επιστημονικό κέντρο της Γκαγκαουζίας.
Δημογραφία
Εθνική σύνθεση (2005):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μολδαβίας
Δημήτριος Περρούκας
Ο Δημήτριος Περρούκας ή Μπερρούκας ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από μεγάλη κι εύπορη οικογένεια του Άργους που ανέδειξε πολιτικούς και αγωνιστές του 1821. Ήταν γιος του Νικολάου Περρούκα και της Αγγελικής Συλλιβέργου, αδέλφια του ήταν οι Ιωάννης, Χαραλάμπης, Ευγενία και Ευδοκία. Σπούδασε νομικά και μιλούσε τρεις γλώσσες: Τούρκικα, Γαλλικά και Ιταλικά. Ο ίδιος επί τουρκοκρατίας είχε χρηματίσει προεστός και Βεκίλης του Μοριά, κατά την απελευθέρωση μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας, μέλος του Πανελλήνιου, μέλος του Βουλευτικού, και στο ελληνικό κράτος υπουργός, γερουσιαστής, σύμβουλος επικρατείας, μέλος της επιτροπής που κατάρτισε το Σύνταγμα του 1844 και σε άλλες δικαστικές θέσεις. Επίσης ήταν πληρεξούσιος στις εθνοσυνελεύσεις της Επιδαύρου το 1821 του Άργους το 1829 και στην Ε' Εθνοσυνέλευση 1832. Δολοφονήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1851 από αγνώστους στο σπίτι του στο Άργος.
Marsheaux
Οι Marsheaux είναι γυναικείο συγκρότημα synthpop μουσικής από τη Θεσσαλονίκη. Τα δύο μέλη του συγκροτήματος, Μαριάνθη Μελίτση και Σοφία Σαριγιαννίδου, μετακόμισαν στην Αθήνα το 2000 όπου και σχημάτισαν το συγκρότημα. Ο ήχος τους παραπέμπει ευθέως στην ηλεκτρονική μουσική των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 1980. Το όνομα του συγκροτήματος προέρχεται από την ένωση της πρώτης συλλαβής του κάθε ονόματος των δυο μελών.
Ιστορία
Εκτός από τα φωνητικά τους προσόντα οι δύο κοπέλες που αποτελούν το συγκρότημα παίζουν μια πλειάδα ηλεκτρονικών οργάνων. Η Μαριάνθη παίζει με τα MicroKorg, Minimoog, Roland SH101 και YAMAHA CS01. Η Σοφία παίζει με τα MicroKorg, KORG MS 10, Roland aJuno2, AKAI Ax80 και ROLAND CR78. Παράλληλα με την ηχογράφηση πρωτότυπου υλικού οι Marsheaux πολύ συχνά μιξάρουν γνωστά κομμάτια από άλλους καλλιτέχνες όπως ο Moby. Εμφανίζονται επίσης σαν guest DJs σε διάφορα Αθηναϊκά clubs.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Ντουέτα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Δήμος Χαλκιδέων
Ο Δήμος Χαλκιδέων είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ανθηδώνος, Ληλαντίων, Αυλίδος, Νέας Αρτάκης και Χαλκιδέων. Η έκταση του Δήμου είναι 412,38 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 109.256 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, (102.223 το 2011). Έδρα του Δήμου είναι η Χαλκίδα.
Πρώτος διευρυμένος Δήμος Χαλκιδέων
Ο Δήμος Χαλκιδέων συστάθηκε το 1835 και συμπεριλάμβανε τη Χαλκίδα, έδρα του Δήμου, καθώς και τους οικισμούς Ανεμόμυλο, Αφράτι, Βασιλικό, Δοκό, Καράμπαμπα, Φύλλα, Πετρωτό, Άγιο Νικόλαο και Μύτικα.
Με το Βασιλικό Διάταγμα της 27 Νοεμβρίου 1840 (ΦΕΚ 5), Περί συγχωνεύσεως δήμων της επαρχίας Χαλκίδος, ο Δήμος διευρύνθηκε με την ενσωμάτωση των πρώην δήμων Αμαρυνθίων και Μεσσαπίων. Ο Δήμος παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος μέχρι το 1866, οπότε αποσπάστηκαν από αυτόν οι οικισμοί Ψαχνά, Άκραι, Βατώντας, Απόκρημνος, Ζούρα, Καστέλλα, Νεροτριβιά, Παλαιοκυπαρίσσι, Πολιτικά, Τριάδα και Κοντοδεσπότης, οι οποίοι συγκρότησαν τον ανασυσταθέντα Δήμο Μεσσαπίων. Το 1906 ο Δήμος Χαλκιδέων διασπάστηκε ξανά, με την απόσπαση των οικισμών Βάθεια, Μάμουλα, Κάτω Βάθεια, Κάτω Μαμούλα και Γυμνό, οι οποίοι συγκρότησαν τον ανασυσταθέντα Δήμο Αμαρυνθίων. Με τη διοικητική διαίρεση του 1912, ο Δήμος Χαλκιδέων έπαψε να υφίσταται ως διευρυμένος δήμος και περιορίστηκε σχεδόν στα όρια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Χαλκίδας.
Δήμος Χαλκιδέων, από το 1912 έως το 2010
right|thumb|Ο Δήμος Χαλκιδέων 1912-2010 Ο Δήμος Χαλκιδέων, ως προέκυψε από τη διοικητική διαίρεση του 1912, περιοριζόταν σχεδόν στα όρια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Χαλκίδας. Περιλάμβανε, εκτός από την πόλη της Χαλκίδας, τους οικισμούς Δοκό και Λιμήν Χαλκίδος, οι οποίοι καταργήθηκαν τα επόμενα χρόνια. Το 1938 ενσωμάτωσε τον οικισμό Καράμπαμπα, που βρίσκεται απέναντι από το στενό του Ευρίπου και αποτελεί σήμερα το ηπειρωτικό τμήμα της πόλης. Ο Δήμος Χαλκιδέων παρέμεινε αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας το 1999.
Νέος Δήμος Χαλκιδέων, από το 2011
thumb|Το κτήριο του δημαρχείου, στη Χαλκίδα. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Χαλκιδέων, μαζί με τους δήμους Ανθηδόνας, Ληλαντίων, Αυλίδος και Νέας Αρτάκης. Ακολουθούν οι επιμέρους Δημοτικές Ενότητες (σε αγκύλες ο πληθυσμός βάσει της απογραφής του 2011) :
Δήμαρχοι Χαλκιδέων
Δήμαρχοι Χαλκιδέων διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:
Πηγές
Χαλκιδεων
Τεκές Σεγίτ Αλή Σουλτάν
Ο Τεκές του Σεγίτ Αλή Σουλτάν, γνωστός και ως ο Τεκές του Κιζίλ Ντελή   ή Τεκές της Ρούσσας  ή Μοναστήρι της Ρούσσας   , βρίσκεται 3 χιλιόμετρα έξω από το χωριό Ρούσσα, στο νομό Νομό Έβρου. Βρίσκεται ανάμεσα από τα αλλοτινά δερβενοχώρια Γονικό, Μεγάλο Δέρειο και Ρούσσα. Είναι ένας οθωμανικός Αλεβήτικος τεκές, δηλαδή σημείο συνάθροισης δερβίσηδων (συγκεκριμένα του τάγματος των Μπεκτασήδων), το οποίο έχει ανακαινιστεί και ημιλειτουργεί μέχρι και σήμερα. Θεωρείται από τους παλαιότερους διατηρημένους τεκέδες στον χώρο των Βαλκανίων και ένα από τα δύο σημαντικότερα κέντρα του Μπεκτασισμού.
Περιγραφή
Πρόκειται για ένα θρησκευτικό χώρο συνάθροισης Μπεκτασήδων (τεκέ), ο οποίος ιδρύθηκε από τον δερβίση Σεγίτ Αλή Σουλτάν περί το 1400-1403 μ.Χ. Ο σουλτάνος Βαγιαζήτ Α΄ (Γιλντιρήμ Μπεγιαζήτ Χαν, 1389-1402) παραχώρησε τον συγκεκριμένο χώρο και η χρονολογία ανοικοδόμησης φαίνεται από μια επιγραφή στα οθωμανικά τουρκικά, η οποία βρίσκεται στο κτήριο Meydan Evi (μυστηριακών συνάξεων) στο συγκρότημα κτηρίων του τεκέ. Η οθωμανική επιγραφή γράφει: «Ανοικοδομήθηκε στα οκτακόσια τέσσερα, ανακαινίστηκε στα χίλια εκατόν εβδομήντα τρία από τον Δερβίση Αλή ύστερα από επιθυμία του να γίνει πραγματικός άγιος, αν και τα ελλείποντά του πολλά» (η ημερομηνία είναι σε έτη Εγίρας: 804/1402 μ.Χ. και 1173/1759 μ.Χ.). Πριν την πρόσφατη ανακαίνιση ο χώρος είχε χρησιμοποιηθεί ως στάβλος ζώων χριστιανών κατοίκων και το μνημείο είχε υποστεί ζημιές σύμφωνα με καταγγελία της Ένωσης Πανεπιστημιακών Απόφοιτων Μειονότητας Δυτικής Θράκης στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (OSCE). Στο παρελθόν η πρόσβαση ήταν πιο δύσβατη μέχρι που φτιάχτηκε ο δρόμος ο οποίος φτάνει μέχρι τον τεκέ.
Στο κέντρο του τεκέ υπάρχει ένα δένδρο μουριάς 600 ετών, του οποίου τα μούρα σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση είναι θαυματουργά. Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, αν κάποιος φάει μούρα από το δέντρο αυτό, προστατεύεται από όλες τις αρρώστιες. Το ίδιο δένδρο υπάρχει και στον κεντρικό χώρο συνάθροισης του μπεκτασικού τάγματος, ο οποίος βρίσκεται στη Μικρά Ασία και συγκεκριμένα στο χωριό Χατζί Μπεκτάς (Τουρκικά: Hacı Βektaş). Γύρω από τη μουριά είναι διασκορπισμένα τα κτήρια του τεκέ: α) η κουζίνα, όπου κατά τη διάρκεια των εορτών μαγειρεύεται φαγητό για το πλήθος των επισκεπτών, β) το κονάκι (ξενώνας) - σήμερα εκεί διαμένει ο τουρμπεντάρης (Τουρκικά: türbedar) ο επιστάτης του χώρου μαζί με την οικογένειά του (ο Μουσλούμ Τσολάκ), γ) ένας Τουρμπές - ταφικό μνημείο-μαυσωλείο του Σεγίτ Αλή Σουλτάν, δ) ο χώρος προσευχής (Μeydan Evi) και ε) πρόσφατες εγκαταστάσεις με κοινόχρηστες τουαλέτες για τους επισκέπτες. Στο νεκροταφείο υπάρχουν πληθώρα τάφων Σεΐχηδων (πνευματικών-σοφών ενός τεκέ) και δερβίσηδων.
Νοτιότερα του τεκέ, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, υπάρχουν δύο μεγάλα νεκροταφεία με τάφους οι οποίοι χρονολογούνται από το 16ο και 18ο αιώνα. Εκεί υπάρχει και ένας χώρος προσευχής (Μeydan Evi) και βρίσκονται θαμμένοι οι κάτοικοι του τεκέ.
Εορτές
Σήμερα, ιδιαίτερα την περίοδο Μαΐου - Αυγούστου, τον χώρο επισκέπτονται πιστοί από τα γειτονικά χωριά. Σύμφωνα με έρευνα του Γεωργίου Μαυρομάτη, τον χώρο τον επισκέπτονται και ορθόδοξοι χριστιανοί, είτε από περιέργεια, είτε συνειδητοποιώντας ότι το ετερόδοξο ισλάμ (Μπεκτασισμός) έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στον τεκέ εορτάζεται κάθε χρόνο η μνήμη του Αγίου Γεωργίου, γιορτή κοινή για χριστιανούς και αλεβίτες, στις 6 Μαΐου (σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο), παρουσία εκτός των άλλων και του μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Η πανήγυρη συνοδεύεται με κουρμπάνι και συνεστιάσεις.
Παραπομπές
Σεγίτ Αλή Σουλτάν Κατηγορία:Νομός Έβρου Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Χένρι Πέρσι, βαρόνος των Πέρσι του Άλνουικ
O Χένρι Πέρσι, βαρόνος των Πέρσι του Άλνουικ (1604 - 1659) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν μικρότερος γιος του Χένρι Πέρσι, 9ου κόμη του Νορθάμπερλαντ ή "Σοφού κόμη" και της Λαίδης Ντόροθυ Ντεβερέ. Έγινε μέλος του Μικρού Κοινοβουλίου για το Πόρτσμουθ και μέλος του Μεγάλου Κοινοβουλίου για τη Νορθάμπερλαντ, συμμετείχε στην 1η ένοπλη εξέγερση (1641) και στη συνέχεια αποσύρθηκε στη Γαλλία. Διορίστηκε στρατηγός του βασιλικού στρατού και βαρόνος (1643) αλλά έπεσε σε δυσμένεια επειδή υποστήριζε την ειρήνη (1644). Το 1648 παραιτήθηκε αποσύρθηκε στη Γαλλία και η βασίλισσα Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας τον δέχτηκε στην ομάδα της, πέθανε στη Γαλλία τον Μάρτιο του 1659.
Πρώτα χρόνια
Σπούδασε στο Άισλγουορθ υπό την επίβλεψη του Μίστερ Γουίλις, καταγράφεται στις 7 Δεκεμβρίου 1624 στην εκκλησία του Ιησού Χριστού στην Οξφόρδη. Ο Χένρι εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου για το Μάρλμπορο (1628) μέχρι την επόμενη χρονιά (1629) που ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας αποφάσισε να καταργήσει το Κοινοβούλιο 11 χρόνια. Στις 21 Μαρτίου 1631 προσπάθησε ανεπιτυχώς να πάρει τη θέση του γραμματέα στο Υπουργείο Οικονομικών. Ο Στράτφορντ σχεδίασε να τον διορίσει στρατηγό σε μια ομάδα του Ιρλανδικού στρατού αλλά υπό την επίδραση του Λορέντζο Γκάρι η προσπάθεια ακυρώθηκε. Ο Χένρι Πέρσι στάθηκε περισσότερο τυχερός σαν αυλικός, είχε μεγάλη υποστήριξη από τη βασίλισσα Ερριέττα Μαρία που τον χρησιμοποίησε για τα συμφέροντα του αδελφού του Άλγκερνον Πέρσι και του γαμπρού του κόμη του Λέστερ. Υποστήριξε τον κόμη του Πόρτλαντ στη διαμάχη του με τον κόμη του Χόλλαντ τον Μάρτιο του 1633. Η δύναμη του αυξήθηκε συνεχώς, τον Νοέμβριο του 1639 διορίστηκε αρχηγός του ιππικού του πρίγκιπα της Ουαλίας και στις 6 Ιουνίου 1640 διορίστηκε ισόβια κυβερνήτης του Τζέρσεϊ.
Κατηγορίες για συνωμοσία
Τον Απρίλιο του 1640 ο Χένρι εξελέγη μέλος του Μικρού Κοινοβουλίου για το Πόρτσμουθ και τον Νοέμβριο του 1640 μέλος του Μεγάλου Κοινοβουλίου για τη Νορθάμπερλαντ. Ο Πέρσι ήταν ένας από τους αρχηγούς της "πρώτης ένοπλης εξέγερσης" τον Μάρτιο του 1641 αλλά σύμφωνα με μερικές πηγές υποστήριζε τον βασιλιά και δεν σχεδίαζε να φέρει στρατό στο Λονδίνο για την υποστήριξη του Κοινοβουλίου. Όταν η συνωμοσία αποκαλύφτηκε προσπάθησε να δραπετεύσει στη Γαλλία αλλά τραυματίστηκε σε μια εξέγερση των κατοίκων του Σάσσεξ και αναγκάστηκε να κρυφτεί. Έγραψε επιστολή στον αδελφό του στην οποία του εξηγούσε το πραγματικό σχέδιο της συνωμοσίας που είχαν κρύψει οι βασιλικοί προκειμένου να τον κατηγορήσουν για προδοσία. Η μόνη ποινή που του επιβλήθηκε ήταν η καθαίρεση του από τη Βουλή των Κοινοτήτων στις 9 Δεκεμβρίου 1641. Ο Χένρι Πέρσι πήγε στη Γαλλία όταν ξέσπασε ο πόλεμος αλλά ευνοήθηκε από τη βασίλισσα Ερριέττα Μαρία που έστειλε επιστολή στον Κάρολο Α΄ της Αγγλίας και ζητούσε την αποκατάσταση του γράφοντας "νομίζω είναι πιστός και θα μας βοηθήσει σημαντικά". Στις 22 Μαΐου 1643 διορίστηκε στρατηγός του βασιλικού στρατού και δημιουργήθηκε για λογαριασμό του στις 28 Ιουνίου του ίδιου χρόνου η βαρονία των Πέρσι του Άλνουικ.
Στην υπηρεσία της βασίλισσας
Στην ομάδα του Πέρσι "υπήρχε ένας νέος τόσο όμορφος που ο Κρόμγουελ είχε αμφιβολίες για τις ικανότητες του να πολεμήσει, για να το επιβεβαιώσει του ζήτησε να τραγουδήσει, ο νέος τραγούδησε τόσο κομψά που ο Κρόμγουελ δήλωσε ότι θα ήταν προτιμότερο να συνοδεύεται από Αμαζόνες". Ο Χένρι Πέρσι έφτασε στο Παρίσι τον Μάρτιο του 1645, ο βασιλιάς αν και ζήτησε από την Ερριέττα να μην τον εμπιστευτεί εκείνη τον έκανε ξανά ευνοούμενο της. Τον Μάρτιο του 1648 τραυματίστηκε σε μια μονομαχία με τον πρίγκιπα Ρούπερτ και τον επόμενο Οκτώβριο συνελήφθη λόγω ψευδής του αναφοράς στον λόρδο Κολιπέτερ για την παρουσία του πρίγκιπα της Ουαλίας.
Η παρουσία του στην ομάδα των οπαδών της βασίλισσας και του γραμματέα Ρομπέρ Λονγκ τον οδήγησαν σε μεγάλη σοβαρότητα στην αλληλογραφία του με τον Έντουαρντ Χάιντ και τον Έντουαρντ Νίκολας (1593 - 1669). Κατηγορήθηκε σαν άθεος επειδή ήταν οπαδός του Τόμας Χομπς και συμβούλευε τον Κάρολο Β΄ να συμμαχήσει με τους Πρεσβυτεριανούς ή όποιους άλλους τον βοηθήσουν να ανακτήσει τον θρόνο του. Όταν έγινε Καγκελάριος και διευθυντής στο βασιλικό συμβούλιο η αηδία τους έγινε ανεξέλεγκτη. Ο Χάιντ συμφιλιώθηκε ωστόσο με τον Πέρσι και ακολούθησε συνάντηση ανάμεσα στη βασίλισσα και στον γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών, στην Ιστορία της Επανάστασης επαινείται έντονα η οικονομική διοίκηση του βασιλικού νοικοκυριού. Ο Χένρι Πέρσι πέθανε άγαμος στη Γαλλία γύρω στον Μάρτιο του 1659.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Ματθαίος Μαρουκάκης
Συλλογική καριέρα
Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, με σκοπό να σπουδάσει προγραμματιστής. Παράλληλα εντάχθηκε στο δυναμικό της Γ.Σ. Καλλιθέα, αρχικά στην ομάδα των νέων και συνέχισε σε επαγγελματικό επίπεδο πλέον στη Β΄ Εθνική. Έκανε πέντε γεμάτες σεζόν και κλήθηκε στην Εθνική Ελπίδων, με την οποία αγωνίστηκε στις 11 Νοεμβρίου 2011 σε αγώνα κατά της Γερμανίας για τα προκριματικά του EURO 2011/13.
Τον Ιούνιο του 2013 προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Πανιωνίου, στον οποίο υπέγραψε συμβόλαιο αλλά τον Ιανουάριο του 2014 αποδεσμεύτηκε και μεταπήδησε στον Ιωνικό. Ακολούθως, έπαιξε για μία σεζόν στην Παναχαϊκή.
Στις 31 Ιουλίου 2015 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕ Λάρισας. Έκανε ένα εξαιρετικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα σκοράροντας 7 τέρματα στις πρώτες 8 αγωνιστικές. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου πανηγύρισε την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Στην ομάδα της Λάρισας παρέμεινε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2016.
Στις 2 Ιανουαρίου 2017 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα των Τρικάλων, όπου όμως αποχώρησε δύο μήνες αργότερα.
Στατιστικά στοιχεία
1Συμπεριλαμβάνονται 6 αγώνες και 1 γκολ των πλέι-οφ.
Eξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Αθλητισμός στη Λήμνο
Μικρός Ρευματιάρης Μυκόνου
Κατά τον Σίμο Μενάρδο, η ονομασία του οφείλεται στα θαλάσσια ρεύματα της περιοχής στην οποία βρίσκεται. Η νησίδα αποτελεί προστατευόμενο βιότοπο ενταγμένο στο δίκτυο Natura 2000 και προστατευόμενο αρχαιολογικό χώρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μυκόνου
Λευκίμμη
Η Λευκίμμη είναι κωμόπολη της νότιας Κέρκυρας και έδρα του Δήμου Νότιας Κέρκυρας.
Γενικά στοιχεία
μικρογραφία|Η λίμνη Κορισσίων κοντά στη Λευκίμμη|279x279εσ
Η ευρύτερη περιοχή της Λευκίμμης εκτείνεται από την Μεσογγή και τον ομώνυμο ποταμό, ως το νοτιότερο άκρο της Κέρκυρας, τον Ασπρόκαβο (τον επονομαζόμενο cavo bianco της ενετικής εποχής). Η περιοχή αναφέρεται και είναι γνωστή από τα μεσαιωνικά χρόνια με την ονομασία Alechimmo,στο στενό της Λευκίμμης είχε διεξαχθεί η περίφημη ναυμαχία μεταξύ των Κορινθίων και Αθηναίων κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Κέρκυρα, δεν είναι ορεινή, έχει χαμηλούς λόφους με ελιές, και στα πεδινά καλλιεργούνται εσπεριδοειδή και αμπελώνες με κρασί γνωστό στην Κέρκυρα. Έχει πολλά χωριά διάσπαρτα σε καθε γωνιά της, οικισμούς σε πράσινο φόντο και παραλίες. Επίσης έχει τουριστικές περιοχές όπως ο Άγιος Γεώργιος στις Αργυράδες, ο Κάβος, με μεγαλύτερη κίνηση κατά την καλοκαιρινή περίοδο, η παραλία Μαραθιά, ο Μάλτας ή Αγία Βαρβάρα, το Γαρδένο, θέρετρο για ήρεμες διακοπές, η Μπούκα. Υπάρχει η ομώνυμη κωμόπολη της Λευκίμμης, άλλως καλούμενη Πεντάχωρο, ένας εκτεταμένος ενιαίος οικιστικός ιστός αποτελούμενος από πέντε χωριά: τις Ριγγλάδες, τις Αναπλάδες, τους Αγίους Θεοδώρους, το Ποτάμι και τα Μελίκια.
Πολιούχος θεωρείται ο Άγιος Αρσένιος Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας τον οποίο η κωμόπολη τιμά στις 19 Ιανουαρίου.
Ιστορικά στοιχεία
Το νησί της Κέρκυρας τον καιρό των Βενετσιάνων είχε διαιρεθεί σε τέσσερα μεγάλα τμήματα, τα λεγόμενα βαϊλίκια, balie. Ένα από αυτά είναι του Αλεύχιμου (Λευκίμμης), απ' όπου και το εναλλακτικό τοπωνύμιο, που διασώθηκε έως σήμερα, "Αλεύκι".
Το βαϊλίκι της Λευκίμμης ήταν εξαρτημένο κατ'ευθείαν από τον βαϊλο και πλήρωνε φόρο σαράντα ρεάλια στη διετία. Είχε εναν Πρωτοπαππά υποκείμενο στον Μέγα Πρωτοπαππά, και είχε σημαία-bandiera-όπως και τα άλλα βαϊλίκια. Σε αυτή τη "σημαία", ανάλογα με τον πληθυσμό, διορίζονταν προεστοί και κλητήρες που είχαν αστυνομικά καθήκοντα.
Όλα τα χωριά είναι χτισμένα μακριά από την θάλασσα για τον φόβο των επιδρομών πειρατών που λυμαίνονταν τον τόπο. Άλλα χωριά είναι χτισμένα σε κορυφές λόφων ανάμεσα στα δέντρα ή σε πεδινές εκτάσεις μακριά πάντα από την θάλασσα. Ο πληθυσμός της περιοχής σε διάφορες χρονικές περιόδους αποδεκατίστηκε από την πανούκλα και ολόκληρα χωριά εξαφανίστηκαν από το χάρτη, όπως ο Μαραθιάς που οι κάτοικοι -όσοι απέμειναν- άλλαξαν τοποθεσία, οι κάτοικοι του Χλωμού, και των Ρουμανάδων. Τον καιρό των Βενετσιάνων μεγάλο μέρος της γης ανήκε σε τιμάρια και σε εκκλησιαστικά κτήματα που ήταν αναπαλλοτρίωτα. Ο τιμαριούχος είχε επάνω στους ανθρώπους που του ανήκαν και ήταν δούλοι, και δικαστική εξουσία. Οι καλλιεργητές ήταν δουλοπάροικοι των κτημάτων της περιοχής. Σύμφωνα με αυτό ο γαιοκτήμονας-αγροδότης παραχωρούσε στο χωρικό-αγρολήπτη χέρσα γη σε μια διηνεκή αγροληψία, αλλά ιδιοκτήτης δεν ήταν, το είχε "μισιακό" ο χωρικός.
Οι Ριγγλάδες έχουν παραδοσιακά σπίτια αρχοντικά και μια ιδιαίτερη λαϊκή αρχιτεκτονική, έχει να επιδείξει βυζαντινή καταγωγή αφού το όνομα προέρχεται από την οικογένεια Ρίγγλη που έζησε στην περιοχή τον μεσαίωνα. Σημαντικής περιηγητικής αξίας είναι οι αλυκές Λευκίμμης, οι οποίες βρίσκονται πλησίον των Ριγγλάδων.
Οι Αναπλάδες βρίσκονται δίπλα στις Ριγγλάδες (ουσιαστικά αποτελούν ενιαίο οικιστικό σύνολο) και για την ετυμολογία της ονομασίας υπάρχουν δυο εκδοχές: η πρώτη είναι ότι εγκαταστάθηκαν στρατιώτες το 1540 από το Ναύπλιο (Αναπλιώτες) κυνηγημένοι από τους Τούρκους. Η δεύτερη εκδοχή στηρίζεται στην παλιά και πιθανά βυζαντινή οικογένεια των Στανοπουλαίων (Στανοπουλάδες, Σταναπλάδες, Αναπλάδες).
Τα Μελίκια οφείλουν την ονομασία τους στην οικογένεια Μελίκη που ζούσε στη περιοχή από τον 15ο αιώνα και διαθέτει μια εκκλησία, τον Άγιο Ίσαυρο, με σπάνιες τοιχογραφίες και εικόνες του 16ου αιώνα.
Οι οικισμοί Παλαιοχωρίου και Νεοχωρίου αποτελούν ενιαίο οικιστικό πλέγμα, είναι χωριό με πολλές καλλιέργειες και ωραία θέα.
Στην ευρύτερη περιοχή οι Αργυράδες έχουν να επιδείξουν τα στενά καντούνια, τα βόλτα και την αρχιτεκτονική των σπιτιών που θυμίζουν έντονα την εποχή των Ενετών.
Το χωριό Κρητικά φημίζεται πως έχει δημιουργηθεί από Κρητικούς που μετοικίσαν στην περιοχή τα τέλη του 18ου αιώνα. Όλοι οι κάτοικοι του χωριού έχουν επίθετο Βλάσσης.
Το Νεοχωράκι κατοικήθηκε τον 19ο αιώνα από Αρβανίτες, ο Πετριτής, η αρχαία Εγρίπος, παραλιακό χωριό με ψαροταβέρνες.
Επίσης ο Χλωμός, χωριό της Λευκίμμης χτισμένο σε μια βουνοκορφή με απεριόριστη θέα και παραδοσιακά σπίτια, όπου σύμφωνα με μαρτυρίες έζησε ο Θωμάς Παλαιολόγος, αδελφός του τελευταίου Βυζαντινού αυτοκράτορα και Δεσπότης της Ηπείρου μετά την κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Τούρκους.
Το Περιβόλι, ακόμα ένα μεγάλο χωριό με παλιά σπίτια κολλητά το ένα με το άλλο και εκκλησίες.
Ο Κάβος, κατάφυτη περιοχή με αιωνόβιες ελιές, τα τελευταία χρόνια λόγω της ρηχής ακτής, εξελίχτηκε σε κορυφαίο τουριστικό προορισμό για τους Άγγλους.
Το 1804 ήρθαν στην Κέρκυρα 1300 Σουλιώτες με αρχηγό τον Κίτσο Μπότσαρη, η Επτάνησος Πολιτεία τους έδωσε χωράφια στη Λευκίμμη, αλλα αυτοί ήταν πολεμιστές και δεν είχαν διάθεση για καλλιέργειες και σκορπίσανε κλαίοντες την απώλεια των ορέων τους, όπως έλεγαν.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866, με την παλιά της ονομασία Άγιος Θεόδωρος, να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Λευκιμμαίων, μέχρι το 1869. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίων Θεοδώρων Λευκίμης και το 1912 μετονομάστηκε σε Λευκίμμη. Το 1961 καταργήθηκαν οι οικισμοί Μελίκια και Ποτάμι που προσαρτήθηκαν στην Λευκίμμη ενώ με το 1991 ορίστηκε έδρα του δήμου Λευκιμμαίων. Τέλος το 2019 με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 ορίστηκε έδρα του νεοϊδρυθέντα δήμου Νότιας Κέρκυρας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Κάβο αποτελούν την κοινότητα Λευκίμμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λευκιμμαίων του δήμου Νότιας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 2.935 κατοίκους.
Δωδεκάδελτος
Η Δωδεκάδελτος (λατινικά lex duodecim tabularum) μαζί με τον Ακουίλιο νόμο, υπήρξαν από τους σημαντικότερους νόμους της δημοκρατικής περιόδου της ρωμαϊκής δημοκρατίας. Χρονολογείται περί τον 5ο αιώνα π.Χ., ενώ χαρακτηριστικό της αποτελεί η μακροβιότητα της καθώς αποτελούσε νομική πυξίδα μέχρι και το τέλος των Ιουστινιάνειων χρόνων.
Αίτια δημιουργίας της Δωδεκαδέλτου
Η διαμάχη των πληβείων με τους πατρικίους εξαιτίας την αυθαιρεσίας των τελευταίων αποτέλεσε την αιτία δημιουργίας του. Το 455 π.Χ. μετά από πρόταση του δημάρχου των πληβείων η Σύγκλητος αναθέτει σε τριμελή επιτροπή τη μελέτη όλων των έννομων τάξεων με γνώμονα την παράδοση της Αθήνας και της σολώνειας νομοθεσίας. Το 451 π.Χ. διορίζεται επίσης από την Σύγκλητο 10μελής επιτροπή αποκλειστικά από πατρικίους για την σύνταξη ενός κώδικα. Το έργο των Ρωμαίων ολοκληρώθηκε και αποτελούταν από 10 πινακίδες- δέλτους με τις διατάξεις του νομοσχεδίου. Ωστόσο το έργο τους θεωρήθηκε ελλιπές γεγονός που οδήγησε στην σύνταξη μιας ακόμα επιτροπής, αυτή τη φορά αποτελούμενη από ισάριθμους πατρίκιους και πληβείους εξέδωσε δύο ακόμα δέλτους. Οι δύο τελευταίες μαζί με τις δέκα προηγούμενες αποτέλεσαν την Δωδεκάδελτο, η οποία και δημοσιεύτηκε το 449/8 π.Χ.στη Ρωμαϊκή Αγορά (Forum Romanum).
Περιεχόμενο Δωδεκαδέλτου
Αρχική παρατήρηση ότι η δωδεκάδελτος δεν έχει διασωθεί ακέραιη και το περιεχόμενό της το γνωρίζουμε από μεταγενέστερους νομικούς. Περιλαμβάνει Δικονομικές διατάξεις, διατάξεις οικογενειακού, εμπράγματου και ενοχικού δικαίου. Διατάξεις αναφορικά με την Διαθήκη και την εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, όπως επίσης και δημόσια αδικήματα. Οι δύο τελευταίες δέλτοι, αναφέρονται στις πολιτικές διαπραγματεύσεις των πατρικίων με τους πληβείους, όπου και στους τελευταίους αναγνωρίζεται το δικαίωμα του «συνέρχεσθαι», η απαγόρευση εκτελέσεων, αν δεν έχει προηγηθεί δίκη, και το δικαίωμα προσφυγής στην κρίση του λαού προσώπων που καταδικάσθηκαν σε θάνατο ή σε βαριές σωματικές ποινές.
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας
thumb|250px|Χάρτης της Γιουγκοσλαβίας τον Νοέμβριο του 1999 από το χαρτογραφικό τμήμα του [[Ο.Η.Ε.]] thumb|150px|Το εθνόσημο της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας έως το 1993 ήταν αυτό της [[Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας|Σ.Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας]] Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (σερβικά: Савезна Република Југославија-СРЈ, Savezna Republika Jugoslavija-SRJ) ή απλά Γιουγκοσλαβία ήταν ανεξάρτητο κράτος της Ευρώπης που σχηματίστηκε τον Απρίλιο του 1992 με απόφαση του Ομοσπονδιακού Εκτελεστικού Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τα εναπομείναντα μέλη της, Σερβίας και Μαυροβουνίου (μαζί με τις αυτόνομες περιοχές της Βοϊβοντίνας και του Κοσσυφοπεδίου), μετά την απόσχιση των υπολοίπων μελών από το ενιαίο κράτος.
Τον Μάρτιο του 2002, οι εκπρόσωποι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και των ομόσπονδων δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, με την παρουσία του Ύπατου Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπογράφουν την αναδιάταξη των σχέσεων μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου η οποία, μεταξύ άλλων, ορίζει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας θα φέρει το όνομα Σερβία και Μαυροβούνιο. Τον Φεβρουάριο του 2003, το κοινοβούλιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας αποφασίζει τη σύσταση Συνομοσπονδίας, στη θέση της έως τότε Ομοσπονδίας, με το όνομα Ένωση Κρατών Σερβίας και Μαυροβουνίου.
Διοικητική διαίρεση
Η Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας διαιρούνταν σε δύο Δημοκρατίες και σε δύο Αυτόνομες Επαρχίες που ανήκαν στη Δημοκρατία της Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυροβουνιο Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Γιουγκοσλαβία