cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Γκρούνβαλντ
Πολωνία και Λιθουανία
Περίπου την ίδια περίοδο, ο βραβευμένος με Νόμπελ συγγραφέας Χένρικ Σιενκιέβιτς έγραψε το μυθιστόρημα Τεύτονες Ιππότες, του οποίου ένα κεφάλαιο αντιστοιχεί στη μάχη του Γκρούνβαλντ. Το 1960, ο Πολωνός σκηνοθέτης Αλεξάντερ Φορντ χρησιμοποίησε το βιβλίο ως βάση για την ταινία Knights of the Teutonic Order. Μουσείο και μνημεία κατασκευάστηκαν στο πεδίο της μάχης το 1960. Το πεδίο της μάχης είναι ένα από επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας. Η μάχη έχει δώσει το όνομά της σε στρατιωτικά μετάλλια (Σταυρός του Γκρούνβλαντ), αθλητικές ομάδες (Ζάλγκιρις Κάουνας, Ζάλγκιρις Βίλνιους) και διάφορους οργανισμούς. thumb|left|200px|Ο βασιλιάς Βλαντισλάβ Γιαγκέλο στην αναπαράσταση του 2003 Η ετήσια αναπαράσταση της μάχης λαμβάνει χώρα κάθε 15 Ιουλίου. Το 2010 εορτάστηκαν τα 600 χρόνια από τη μάχη και η αναπαράσταση, στην οποία συμμετείχαν 2.200 άτομα στο ρόλο των Ιπποτών, παρακολούθησαν περίπου 200.000 θεατές. Άλλα 3.800 άτομα αναπαριστούσαν τους χωρικούς και τους ακόλουθους. Διοργανωτές θεωρούν ότι η αναπαράσταση από τη μεγαλύτερη αναπαράσταση μεσαιωνικής μάχης στην Ευρώπη.
Η μνήμη της μάχης τιμάται στον τάφο του Αγνώστου Στρατιώτη στη Βαρσοβία, με την επιγραφή "GRUNWALD 15 VII 1410".
Γερμανία και Ρωσία
Οι Γερμανοί είδαν τους Ιππότες ως ηρωικούς και ευγενείς ανθρώπους οι οποίοι εκχριστιάνισαν και εκπολίτισαν στην ανατολή. Τον Αύγουστο του 1914, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί νίκησαν τους Ρώσους κοντά στο χώρο της μάχης. Οι Γερμανοί, αντιλαμβανόμενοι το δυναμικό προπαγάνδας, ονόμασαν την μάχη Μάχη του Τάνενμπεργκ, αν και στην πραγματικότητα έλαβε χώρα εγγύτερα στο Αλενστάιν (Όλστιν), και την χαρακτήρισαν εκδίκηση για την Πολωνο-Λιθουανική νίκη 504 χρόνια νωρίτερα. Η Ναζιστική Γερμανία εκμεταλλεύτηκε το συναίσθημα, απεικονίζοντας την πολιτική του ζωτικού χώρου ως συνέχιση της αποστολής των Τευτόνων Ιπποτών.
Εξαιτίας της συμμετοχής τριών ταγμάτων από το Σμολένσκ, οι Ρώσοι είδαν τη μάχη ως νίκη του πολωνο-λιθουανο-ρωσικού συνασπισμού ενάντια στους εισβολείς Γερμανούς. Ο χρονικογράφος Για Ντούγκος εξυμνεί τα τάγματα του Σμολένσκ τα πολέμησαν γενναία και ήταν τα μόνα τάγματα του μεγάλου δουκάτου της Λιθουανίας που δεν υποχώρησαν. Στη σοβιετική ιστοριογραφία, η μάχη του Γκρούνβαλντ χαρακτηρίζεται ως εθνική μάχη ανάμεσα σε Σλάβους και Γερμανούς. Οι Τεύτονες Ιππότες απεικονίζονται ως μεσαιωνικοί πρόδρομοι του στρατού του Χίτλερ, ενώ η μάχη αυτή καθέ αυτή ως μεσαιωνικό ανάλογο της Μάχης του Στάλινγκραντ.
Ο Γουίλιαμ Έρμπαν επισημαίνει ότι σχεδόν όλες οι καταγραφές της μάχης πριν τη δεκαετία του 1960 επηρεάστηκαν περισσότερο από ρομαντικούς θρύλους και εθνικιστική προπαγάνδα παρά από τα γεγονότα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκρουνβαλντ κατηγορία:Τευτονικό Τάγμα κατηγορία:Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας
Κολοκυνθώδη
Τα Κολοκυνθώδη (λατ. Cucurbitales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών. Στο σύστημα ταξινόμησης APG IV κατατάσσεται στην ομάδα rosid I. Περιλαμβάνει 7 οικογένειες, 109 γένη και πάνω από τα 2990 είδη. Δενδρώδη, θαμνώδη ή ποώδη φυτά που εξαπλώνονται στις τροπικές, υποτροπικές και εύκρατες περιοχές. Σε αυτήν την τάξη ανήκουν τα μερικά είδη που έχουν μεγάλη διατροφική και οικονομική σημασία και καλλιεργούνται ευρέως όπως καρπούζι και κολοκυθιά.
Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Κολοκυνθώδη περιλαμβάνει 7 οικογένειες: Στο σύστημα του Κρόνκουιστ οι πρώτες 4 οικογένειες κατατάσσονταν στην τάξη Ιώδη. Οι υπόλοιπες οικογένειες υποτάχτηκαν σε διάφορες τάξεις.
Ισφαχάν
Η Ισφαχάν η Εσφαχάν (περσ.: اصفهان, αποδίδεται ιστορικά και Ισπαχάν) είναι σημαντική πόλη και παλιά πρωτεύουσα της Περσίας, του σημερινού Ιράν. Είναι η Ασπάδανα της αρχαιότητας. Βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της χώρας και σε ίση σχεδόν απόσταση από την Κασπία θάλασσα και τον Περσικό κόλπο. Είναι η τρίτη παλαιότερη πόλη της χώρας, στην οποία μια εβραϊκή αποικία εγκαταστάθηκε πριν από περίπου 2.500-2.700 χρόνια.
Ιστορία
Κατά τη περίοδο της μεγάλης της ακμής, στα τέλη του 16ου και αρχές του 17ου αιώνα αποτελούσε μια από τις σημαντικότερες ασιατικές πόλεις με πληθυσμό που προσέγγιζε τότε το ένα εκατομμύριο και με μεγαλοπρεπή ανάκτορα και άλλα δημόσια κτίρια από τα οποία μερικά σώζονται μέχρι σήμερα. Την περίοδο της ακμής της ονομαζόταν και Νεσφ-ι-Τζαχάν, δηλαδή «μισός κόσμος» και εικάζεται πως διέθετε 163 τζαμιά, 48 θρησκευτικές σχολές, 1.801 μαγαζιά και 263 δημόσια λουτρά, έχοντας πληθυσμό περίπου 600.000 κατοίκους.
Το 1772 η Ισφαχάν καταστράφηκε από τους Αφγανούς. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περιήλθε αρχικά στους Ρώσους (1915) και αργότερα το 1917 από τους συμμάχους από τους οποίους και αποδόθηκε στη Περσία.
Οικονομία και δημογραφικά στοιχεία
Στην περιοχή αυτή υπάρχει σημαντική βιομηχανία μεταξωτών, χαλιών, οπλουργίας κ.ά. που την καθιστούν αξιόλογο εμπορικό κέντρο. Το 1950 οι κάτοικοί της αριθμούσαν περί τους 220.000. Το 1976 αριθμούσαν 661.510 και ήταν η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη μετά την σύγχρονη πρωτεύουσα Τεχεράνη, από την οποία απέχει περίπου 350 χλμ. Σήμερα είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη, μετά την Τεχεράνη και το Μασχάντ.
Η Ισφαχάν αποτελεί πρωτεύουσα και του ομώνυμου διοικητικού διαμερίσματος της χώρας με έκταση 104.650 τ.χλμ.
Η σύγχρονη πόλη διακρίνεται για την παρουσία σημαντικής βιομηχανίας, ειδικότερα στη κλωστοϋφαντουργία, στη χαλυβουργία και στις χειροτεχνίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας
Πραγματικά, αυτή η Εθνοσυνέλευση συνέταξε και επικύρωσε τον πρώτο οριστικό καταστατικό χάρτη της Ελλάδας, το «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος». Επίσης, εξέλεξε ως πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος, τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Όταν και αυτή η Διακήρυξη έπεσε στο κενό (οι στρατιωτικές εξελίξεις στην Αθήνα, μονοπωλούσαν σχεδόν το ενδιαφέρον)- η «Επιτροπή» εξέδωσε ακόμα μια Διακήρυξη, την 1η Νοεμβρίου η οποία καλούσε και πάλι σε Εθνοσυνέλευση, αυτή τη φορά όμως στην Αίγινα. Η κυβέρνηση Ανδρέα Ζαΐμη μάλιστα, και εξαιτίας των εχθροπραξιών μεταξύ Σουλιωτών και Ρουμελιωτών, - μετέφερε στα μέσα Νοεμβρίου την έδρα της Διοίκησης και τον εξοπλισμό της εφημερίδας της κυβερνήσεως από το Ναύπλιο στην Αίγινα.
Ο Γενικός Αρχηγός της Πελοποννήσου όμως, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης όμως, που από σύμμαχος του Ανδρέα Ζαΐμη μετατράπηκε σε εχθρό του, εξαιτίας της προσχώρησης του τελευταίου στο Αγγλικό Κόμμα, είχε ήδη στρατοπεδεύσει στην Ερμιόνη (τότε Καστρί) και από εκεί καλούσε τους πληρεξούσιους να αψηφήσουν την Διακήρυξη της «Επιτροπής της Συνελεύσεως» και να συγκεντρωθούν στο χωριό αυτό.
Η «Επιτροπή» εξέδωσε την τελευταία Διακήρυξή της στις 2 Ιανουαρίου 1827 - που καλούσε τους πληρεξούσιους στην Αίγινα. Η Διακήρυξη αυτή, γραμμένη σε έντονο ύφος, αποκαλούσε τους εν Ερμιόνη ευρισκόμενους, ιδιοτελείς και ''αντιπατριώτες.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δίνει την δική του εκδοχή των γεγονότων:
Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήδη από τον Νοέμβριο του 1826 είχε εγκατασταθεί στην Ερμιόνη, και επιλέγοντας το χωριό αυτό ως τον καταλληλότερο τόπο, άρχισε να καλεί τους πληρεξούσιους να συγκεντρωθούν εκεί. Πράγματι, στον Ιανουάριο του 1827 συγκεντρώθηκαν 147 πληρεξούσιοι (τα 2/3 του συνόλου των πληρεξουσίων της Επιδαύρου) οπότε θεώρησαν ότι μπορούσαν να ξεκινήσουν τις εργασίες τους. Στις 18 Ιανουαρίου του 1827 συγκροτήθηκαν σε Σώμα, και ξεκίνησαν τις πρώτες συνεδριάσεις τους που τις ονόμασαν προκαταρκτικές, στην οικία του Οικονόμου που πήρε την ονομασία "Βουλευτικό". Κατά την διάρκεια αυτών των συνεδριάσεων προήδρευαν εναλλάξ οι γεροντότεροι ανάμεσα στους συγκεντρωμένους, Γεώργιος Σισίνης και Ζώης Πάνου. Οι σύνεδροι μερίμνησαν ώστε να δημοσιεύονται τα πρακτικά των συνεδριάσεων όχι στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως που ήταν στην Αίγινα, αλλά στην εφημερίδα «Ο Φίλος του Νόμου» στην Ύδρα.
Στις 25 Ιανουαρίου οι συγκεντρωμένοι στην Αίγινα (που έκαναν κάποιες προκαταρτικές συνεδριάσεις χωρίς όμως να κρατήσουν πρακτικά ) έστειλαν επιστολή προς το Σώμα της Ερμιόνης, ζητώντας τους να ξεπεράσουν την διχόνοια και να εκλέξουν ένα τρίτο μέρος για να συνεδριάσουν από κοινού, όμως η πρότασή τους έπεσε στο κενό.
Τελικά, χάρη στη μεσολάβηση κυρίως του Ρίτσαρντ Τσωρτς και δευτερευόντως του ναυάρχου λόρδου Κόχραν τα δυο  Σώματα συμφώνησαν να ενωθούν σε ένα, επιλέγοντας (και συμβολικά) σαν μέρος της Συνέλευσης την Τροιζήνα, η οποία είναι περίπου στο μέσο της διαδρομής Ερμιόνη - Αίγινα.
Στις 16 Μαρτίου ο εκλεγμένος πλέον Πρόεδρος της Εθνοσυνελεύσεως, Γεώργιος Σισίνης εκδίδει την παρακάτω διακήρυξη:
''«Ένεκα των περιστάσεων και των γενικών της πατρίδος συμφερόντων, απεφασίσθη να μεταβή εις Τροιζήνα (Δαμαλά) η Συνέλευσις, δια να εξακολουθήσει τη σειράν των εργασιών της και να δώση τέλος εις συτάς. Σήμερον μεταβαίνει εκεί και ειδοποιεί περί τούτων το πανελλήνιον.'' Την ίδια μέρα και η «Επιτροπή της Συνελεύσεως» ανακοινώνει από την πλευρά της:
''«Η Επιτροπή της Συνελεύσεως κατά το υπ.αριθμ. Δ΄ Ψήφισμα συνεκάλεσε τους πληρεξουσίους εις Αίγιναν, δια την εξακολούθησιν των διακοπεισών της Τρίτης Εθνικής Συνελεύσεως, αλλ΄ επειδή οι πληρεξούσιοι κοινή γνώμη ενέκριναν την Τροιζήναν, διακηρύττει, ότι η Τροιζήν είναι ο τόπος ο διωρισμένος δια την Συνέλευσιν και την 18 του τρέχοντος μεταβαίνει εκείσε και η Επιτροπή της Συνελεύσεως.»''
Εργασίες της Εθνοσυνέλευσης
Πρόεδρος : Γεώργιος Σισίνης
Γραμματεύς : Νικόλαος Σπηλιάδης
Βοηθοί Γραμματέως : Μιχάλης Οικονόμου - Γεώργιος Χρυσίδης Ο ρ κ ί ζ ο μ α ι ενώπιον του Υψίστου Θεού, της ιεράς ημών Θρησκείας και της Πατρίδος, μήτε να προβάλω μήτε να ψηφίσω τι εναντίον των συμφερόντων του Έθνους, κινούμενος από ιδιοτέλειαν ή πάθος και να μη αποβλέπω εις πρόσωπον και να μη παραβλέπω το νόμιμον και το δίκαιον. Συνολικά εκδόθηκαν 24 Ψηφίσματα. Εδώ αναφέρονται τα σημαντικότερα. Ο πλήρης κατάλογος υπάρχει στα «Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας» :
Εκλογή του Καποδίστρια ως πρώτου Έλληνα κυβερνήτη
Η εκλογή του Ι. Καποδίστρια σαν κυβερνήτη της Ελλάδας ήταν αποτέλεσμα συνδυασμένων παραγόντων και γεγονότων. Πέρα από το ότι ο ίδιος θεωρούνταν κορυφαίος διπλωμάτης, την είσοδό του στα κοινά της χώρας επέσπευσε η από του 1826 επικρατούσα διάσταση απόψεων μεταξύ των δυο ισχυρών προσωπικοτήτων του Ναυπλίου, του Ανδρέα Ζαΐμη και του Κολοκοτρώνη. Ο πρώτος, αφού εξασφαλίσθηκε στην ηγεσία της κυβέρνησης, θέλησε να περιορίσει τη δύναμη των στρατιωτικών ηγετών, τις απόψεις των οποίων εξέφραζε, δικαιωματικά, ο αρχιστράτηγος του αγώνα, Κολοκοτρώνης. Από τη μεριά του, ο «Γέρος του Μοριά» είχε πάρει ήδη την απόφαση να παρέμβη στα πολιτικά δρώμενα ανατρέποντας την κυβέρνηση Ζαΐμη και φέρνοντας στην Ελλάδα έναν άνθρωπο που θα ήταν ανώτερος κάθε άλλης πολιτικής μορφής. Στη συνείδησή του, ο μόνος που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στο ρόλο αυτό, ήταν ο Καποδίστριας, με τον οποίο, χωρίς ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης να είναι ρωσόφιλος (αφού είχε από τους πρώτους υπογράψει την αίτηση προς την Αγγλία να θέσει υπό την προστασία της την Ελλάδα) διατηρούσε τακτική αλληλογραφία. Την υποψηφιότητα Καποδίστρια, ενίσχυαν επίσης, οι Επτανήσιοι της Ζακύνθου και της Κέρκυρας που παρακολουθούσαν στενά τις εξελίξεις του ελληνικού ζητήματος (Δ. Ρώμας κ.α.) οι οποίοι παρότι ήταν αγγλόφιλοι, προέκριναν θερμά την ανάδειξη του Καποδίστρια στην Αρχή, ως «ελληνικής προσωπικότητας».
Όταν η Εθνοσυνέλευση ξανάρχισε τις εργασίες της στην Τροιζήνα εξέλεξε τον Ιωάννη Καποδίστρια Κυβερνήτη της Ελλάδος, για επτά χρόνια. Με το υπ' αριθμό ΣΤ΄ ψήφισμα της 3 Απριλίου 1827, η κυβέρνηση της χώρας ανατέθηκε στον Καποδίστρια, μέχρι δε της αφίξεώς του στην Ελλάδα συγκροτήθηκε τριμελής «Αντικυβερνητική της Ελλάδος Επιτροπή» (που την αποτελούσαν τρία «άσημα» πρόσωπα, τα οποία βρίσκονταν μέχρι εκείνη τη στιγμή εκτός των πολιτικών ανταγωνισμών και συγκεκριμένα οι Γεώργιος Μαυρομιχάλης, Ιωάννης Μακρής - Μιλαΐτης και Ιωαννούλης -ή Γιαννούλης- Νάκου). Ακολούθως, η Συνέλευση συνέταξε επιστολή προς τον Καποδίστρια, με ημερομηνία 6 Απριλίου 1827 την οποία υπέγραφαν χωρίς να τηρηθεί κάποια προτεραιότητα στις υπογραφές τους, 91 πληρεξούσιοι, μεταξύ των οποίων και οι μέχρι πρότινος αντιδρώντες στην εκλογή του, για λόγους ιδίων συμφερόντων, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Ανδρέας Ζαΐμης, Γεώργιος Κουντουριώτης. Έτσι, μετά και την έγκριση της επιλογής του Καποδίστρια, από το ναύαρχο Άμιλτον, όπως σχετικά αναφέρει ο Ν. Σπηλιάδης αλλά και ο Φωτάκος στην περίφημη στιχομυθία του άγγλου πλοιάρχου με τον Κολοκοτρώνη και με διερμηνέα τον Ανδρέα Μεταξά η οποία διαμείθηκε στον Πόρο ο Καποδίστριας εκλέχθηκε παμψηφεί, ακόμη και από όλους όσους διατηρούσαν ελπίδες να αναλάβουν εκείνοι τη διακυβέρνηση της επαναστατημένης χώρας. Τα επικυρωμένα αντίγραφα του ψηφίσματος της Εθνοσυνέλευσης, όπως και η προσκλητήρια επιστολή προς τον κυβερνήτη ταχυδρομήθηκαν από τον πληρεξούσιο Κορώνης Δ. Βόιλα στην Κέρκυρα με παραλήπτη το Βιάρο Καποδίστρια με την παράκληση αυτός να τα προωθήσει στον αδελφό του, που βρισκόταν στη Γενεύη της Ελβετίας.
Οι υπόλοιπες εργασίες της Εθνοσυνέλευσης
Αμέσως μόλις ο Ρ. Τσωρτς ανέλαβε αρχιστράτηγος, εξέδωσε έντυπη διακήρυξη - έκκληση προς όλους του μάχιμους Έλληνες να καταταγούν στις επαναστατικές δυνάμεις. Επίσης, αναφέρθηκε στην ενότητα που επικράτησε κατά την Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας και στην προοπτική της αναγνώρισης της χώρας «ως αυτόνομου έθνους» από τις χριστιανικές δυνάμεις του δυτικού κόσμου, δίνοντας την υπόσχεση ο ίδιος να πολεμήσει με γενναιότητα, αλλά και να προστατεύσει τους άμαχους πληθυσμούς με όλες του τις δυνάμεις. Ο δε στόλαρχος Κόχραν, ζήτησε με επιστολές του προς τους προύχοντες των τριών ναυτικών νήσων (Ύδρα, Σπέτσες, Ψαρά) την ενίσχυση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ρεσί Πασά με την αποστολή πλοίων και με στρατολόγηση ανδρών.
Στην Τροιζήνα, η συνέλευση αναθεώρησε τον Νόμο της Επιδαύρου, το σύνταγμα που είχε ψηφίσει η Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος το 1823. Η Συνέλευση της Τροιζήνας ψήφισε την 1η Μαΐου 1827 το «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος», το τρίτο κατά σειρά της ελληνικής επανάστασης και περισσότερο δημοκρατικό και φιλελεύθερο από τα προηγούμενα. Για την απονομή της δικαιοσύνης θεσμοθετήθηκαν τα ειρηνοδικεία, τα επαρχιακά και ανέκκλητα, ενώ ορίστηκε επιπλέον «ανώτατο» ή «ακυρωτικό δικαστήριο» στην έδρα της κυβέρνησης. Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε για το νομοθετικό σώμα ο όρος «βουλή», αντικαθιστώντας το «βουλευτικόν».
Αποτίμηση του έργου της Εθνοσυνέλευσης
Σύμφωνα με τον Χαράλαμπο Παπασωτηρίου, η Εθνοσυνέλευση, με την απόφασή της να καλέσει τον Καποδίστρια ως κυβερνήτη και να αναθέσει την αρχηγία των ενόπλων δυνάμεων στον Ριχάρδο Τσωρτς και τον Λόρδο Κόχραν, αποκάλυψε την «''αδυναμία των ηγετικών ομάδων της Επανάστασης να αναπτύξουν μια γενικά αποδεκτή κρατική εξουσία από τους κόλπους τους. Ουσιαστικά οι Έλληνες ηγέτες παραδέχονταν ότι δεν εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλο. [...] Η απόφαση αυτή έδειχνε, ότι οι Έλληνες ηγέτες είχαν συνειδητοποιήσει την ανάγκη δημιουργίας μιας ισχυρής κρατικής κυβέρνησης''». Ο Χ. Παπασωτηρίου σημειώνει επίσης ότι οι τρεις διορισμοί «σήμαιναν τον εξευρωπαϊσμό της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της Επανάστασης, ώστε να την καταστήσουν ευκολότερα αποδεκτή από τις μεγάλες δυνάμεις».
Οι 225 πληρεξούσιοι
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει τους 225 συμμετέχοντες της συνέλευσης έτσι όπως αποκρυσταλλώθηκαν από την ερευνητική ομάδα του «Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών» και της «Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων» που ανέλαβαν το έργο της σύνταξης του καταλόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1827 03 Εθνοσυνελευση 1827 Κατηγορία:1827
The Financial Express (Μπανγκλαντές)
Η The Financial Express είναι αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Ντάκα του Μπαγκλαντές, η οποία ιδρύθηκε το 1993. Η The Financial Express μαζί με την Standard Chartered Bank απονέμει ένα ετήσιο βραβείο για την καλύτερη εταιρική κοινωνική ευθύνη στο Μπαγκλαντές. Ο Μοαζέμ Χοσσάιν είναι ο σημερινός συντάκτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Vir Militaris
Ο Vir Militaris (πληθ.: viri militares) ήταν κατά τη ρωμαϊκή εποχή ένας λεγάτος, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη διακυβέρνηση μιας στρατιωτικής επαρχίας. Ο Τάκιτος αναφέρει την έκφραση «vir militaris» σε ορισμένα από τα κείμενά του όταν αναφέρεται σε απλούς στρατιώτες ή κατώτερους αξιωματικούς. Γενικά, τον τίτλο αυτό λάμβανε οποιοσδήποτε είχε σημαντική στρατιωτική πείρα ή που είχε την ευκαιρία να αναδειχθεί μέσω των στρατιωτικών του επιτευγμάτων. Οι viri militares δεν θα πρέπει να συγκροτούσαν κάποιο ομογενές σώμα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Κυβερνεία της Συρίας
Η Συρία διαιρείται σε 14 κυβερνεία (αραβικά: محافظات, muḥāfaẓāt, ). Τα κυβερνεία διαιρούνται σε εξήντα επαρχίες (مناطق, manāṭiq, ), οι οποίες χωρίζονται περαιτέρω σε υποεπαρχίες (نواحي, nawāḥī, ). Οι υποεπαρχίες περιέχουν χωριά, τα οποία αποτελούν μικρότερες διοικητικές μονάδες.
Κάθε κυβερνείο διευθύνεται από έναν κυβερνήτη που διορίζεται από τον υπουργό Εσωτερικών και υπόκειται στην έγκριση του υπουργικού συμβουλίου. Ο κυβερνήτης είναι υπεύθυνος για τη διοίκηση, την υγεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες, την εκπαίδευση, τον τουρισμό, τα δημόσια έργα, τις μεταφορές, το εσωτερικό εμπόριο, τη γεωργία, τη βιομηχανία, την πολιτική άμυνα και τη διατήρηση του νόμου και της τάξης στο κυβερνείο. Ο υπουργός της τοπικής αυτοδιοίκησης συνεργάζεται στενά με κάθε κυβερνήτη, ώστε να συντονίζει και να επιβλέπει τα έργα τοπικής ανάπτυξης. Ο κυβερνήτης επικουρείται από ένα επαρχιακό συμβούλιο, τα τρία τέταρτα των μελών του οποίου εκλέγονται για τετραετή θητεία, ενώ τα υπόλοιπα διορίζονται από τον υπουργό Εσωτερικών και τον κυβερνήτη. Επιπλέον, κάθε συμβούλιο έχει ένα εκτελεστικό όργανο από έξι έως δέκα διορισμένους κεντρικούς υπαλλήλους, που επιλέγονται μεταξύ των εκλεγμένων μελών του συμβουλίου. Σε κάθε σύμβουλο ανατίθενται συγκεκριμένες αρμοδιότητες.
Οι επαρχίες και υποεπαρχίες διοικούνται από υπαλλήλους, οι οποίοι διορίζονται από τον κυβερνήτη και υπόκεινται στην έγκριση του υπουργού Εσωτερικών. Οι εν λόγω υπάλληλοι εργάζονται για τις τοπικές υποθέσεις, σε εκλεγμένα τοπικά συμβούλια και χρησιμεύουν ως ενδιάμεσοι, μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και των τοπικών παραδοσιακών ηγετών, όπως οι αρχηγοί των χωριών, οι αρχηγοί των φατριών, και τα συμβούλια των γερόντων.
Λίστα
thumb|350px|Κυβερνεία και επαρχίες της Συρίας
Πάνος Γλυκοφρύδης
Ο Πάνος Γλυκοφρύδης (1930 - 14 Μαρτίου 2010) ήταν ένας από τους γνωστότερους Έλληνες σκηνοθέτες. Γύρισε συνολικά 21 ταινίες μεγάλου μήκους και σκηνοθέτησε τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου και έκανε την πρακτική του στο Παρίσι. Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη δίπλα στους Γρηγόρη Γρηγορίου, Βασίλη Γεωργιάδη και Ντίμη Δαδήρα. Το 1959 γύρισε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, την κωμωδία Δουλειές με φούντες. Το 1961 ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Θανάση Βέγγο. Η ταινία του Με τη λάμψη στα μάτια (1966) κέρδισε τρία βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (συγκεκριμένα βραβείο σεναρίου, μουσικής στον Χρήστο Λεοντή και α΄ ανδρικού ρόλου στον Γιώργο Φούντα) και προβλήθηκε στο πλαίσιο δύο μεγάλων αναδρομικών εκδηλώσεων που οργάνωσαν το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (1993) και το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού στο Παρίσι (1995). Το 1974 γύρισε την ταινία Η δίκη των δικαστών με θέμα τη δική του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα και με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Η τελευταία ταινία του, τα Παιδιά του ονείρου, γυρίστηκε το 1992. Ο Γλυκοφρύδης ήταν από τους ιδρυτές της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και συμμετείχε στο Δ.Σ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και στην Καλλιτεχνική Επιτροπή του Εθνικού Θεάτρου ενώ ήταν και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας. Πέθανε σε ηλικία 79 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Placebo (συγκρότημα)
Ιστορία
Οι Placebo ιδρύθηκαν όταν τα μέλη της μπάντας γνωρίστηκαν τυχαία το 1994. Ένας σταθμός του λονδρέζικου μετρό, αποτέλεσε την αιτία για τη δημιουργία των Placebo. Ο μισός Αμερικανός – μισός Σκοτσέζος Brian Molko και ο Σουηδός Stefan Olsdal μπορεί να πήγαιναν επί επτά χρόνια στο ίδιο σχολείο, το American International School of Luxembourg, δίχως να έχουν μιλήσει σχεδόν καθόλου. Μια τυχαία συνάντησή τους, ωστόσο, το 1994, στον σταθμό του South Kensington, τούς οδήγησε σε ένα κοντινό μπαρ, όπου ο πρώτος προσκάλεσε τον δεύτερο για να τον ακούσει να παίζει κιθάρα και να τραγουδά. Το ίδιο βράδυ αποφάσισαν να φτιάξουν το γκρουπ. Αν και αρχικά είχαν το όνομα Ashtray Heart, το συγκρότημα σύντομα κατέληξε στο όνομα Placebo. Αρχικά ο ντράμερ του σχήματος ήταν ο Robert Schultzberg, αλλά αργότερα ο Steve Hewitt πήρε τη θέση του το 1997. Ο τελευταίος ανακοίνωσε, τον Οκτώβριο του 2007, την αποχώρηση του από το συγκρότημα λόγω προσωπικών και μουσικών διαφορών.
Οι μεγάλες επιτυχίες τους στην Βρετανία ήταν τα singles Pure Morning και Nancy Boy φτάνοντας και τα δύο στο top ten. Οι "Placebo", στα πρώτα τους βήματα, δέχτηκαν πολλές κριτικές οι οποίες σύγκριναν την μουσική τους με εκείνη των New Order, the Cure, Siouxsie and the Banshees, U2 και Talking Heads. Αργότερα, οι Placebo απέκτησαν μεγάλη φήμη στην Ευρώπη ειδικά με το album Sleeping With Ghosts το 2003, που ήταν μία πιο περιπετειώδης απόπειρα με πειραματισμούς επηρεασμένους από τη χορευτική μουσική και λιγότερο «κλασικό» ήχο κιθάρας, αν και κράτησαν το καθιερωμένο τους ύφος για πολλά τραγούδια, όπως για παράδειγμα το «The Bitter End».
To 1998, oι Placebo εμφανίστηκαν σαν Super Furry Animals στην ταινία Velvet Goldmine του Τοντ Χέινς, συμμετέχοντας και στο soundtrack.
Στις 6 Αυγούστου του 2008 μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του συγκροτήματος, ανακοινώθηκε ο νέος ντράμερ. Πρόκειται για τον Steve Forrest, πρώην ντράμερ του συγκροτήματος Evaline. Τον Ιούνιο του 2009 οι Placebo θα παρουσιάσουν τον νέο τους δίσκο Battle For The Sun.
Η γνωριμία με τον συγκεκριμένο drummer έγινε κατά τη διάρκεια, μίας συναυλίας που λάμβανε χώρα στην Αμερική. Ο Steve Forrest έκανε το opening μαζί με τους Evaline πριν εμφανιστούν οι Placebo. Εκείνη την περίοδο το συγκρότημα δεν είχε ντράμερ. Αφού παρακολούθησαν το συγκρότημα θέλησαν ως καινούριο τους ντράμερ τον Steve Forrest. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο συγκεκριμένος ντράμερ είναι μια αρκετά καλή επιλογή καθώς προσθέτει στο συγκρότημα θετική ενέργεια.
Δισκογραφία
Στούντιο άλμπουμ
Sleeping with Ghosts
Το Sleeping with Ghosts είναι το τέταρτο άλμπουμ των Placebo και κυκλοφόρησε το 2003. Έκανε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ευρώπη και στην Αυστραλία.
Ειδική Έκδοση - Δεύτερος Δίσκος (Covers)
Η ειδική έκδοση του άλμπουμ κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 22 Σεπτεμβρίου 2003, με ένα δεύτερο δίσκο που περιλάμβανε εκδόσεις cover που είχε ηχογραφήσει το συγκρότημα τα προηγούμενα χρόνια. Το cd αυτό επανακυκλοφόρησε το 2007 σε μορφή download-only με το όνομαCovers.
Meds
Meds είναι ο τίτλος του πέμπτου δίσκου των Placebo. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις περισσότερες χώρες στις 13 Μαρτίου 2006, παρότι είχε κυκλοφορήσει τρεις μέρες πριν στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Το "Because I Want You" ήταν το πρώτο single του Δίσκου και κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου 2006, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το πρώτο single του δίσκου που κυκλοφόρησε εκτός Ηνωμένου Βασιλείου ήταν το "Song to Say Goodbye". Ακολούθησαν τα singles των τραγουδιών "Infra-Red" και "Meds". Ο δίσκος "Meds" σημείωσε σημαντική επιτυχία στις Η.Π.Α., καθώς ήταν ανάμεσα στους 50 πιο πολυπαιγμένους εναλλακτικούς δίσκους στα μέσα του Μαΐου το 2006.
Battle for the Sun
Το Battle for the Sun είναι το έκτο άλμπουμ των Placebo και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2009.
Σίνγκλς και EPs
Από το Placebo:
Από το Without You I'm Nothing:
Από το Black Market Music:
Από το Sleeping with Ghosts:
Από το Once More with Feeling:
Από το Meds:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Λαϊκή Σκηνή
Η «Λαϊκή Σκηνή» (1933 - 1936) ήταν ημι-επαγγελματικός καλλιτεχνικός θεατρικός θίασος που ίδρυσαν οι Κάρολος Κουν, Διονύσιος Δεβάρης, και Γιάννης Τσαρούχης.
Ο θίασος έδωσε συνολικά, πέντε παραστάσεις, προτού διαλυθεί το φθινόπωρο του 1936 λόγω οικονομικών δυσκολιών αλλά και λόγο των περιορισμών που έθεσε στην καλλιτεχνική έκφραση η δικτατορία της 4ης Αυγούστου.
Σύμφωνα με το μανιφέστο που δημοσίευσαν το 1934 ο θίασος θα λειτουργούσε βασιζόμενος στις παρακάτω καλλιτεχνικές επιλογές: «Πιστεύουµε ότι κάθε λαός µπορεί να δηµιουργήσει και να αποδώσει µόνο όταν νιώθει τον εαυτό του ριζωµένο στην παράδοση. Μ’ αυτή τη σκέψη στο νου κάναµε τη Λαϊκή Σκηνή µε παιδιά παρµένα από το λαό, παιδιά που έχουνε βαστάξει µέσα τους κάποια αγνότητα και ρυθµό, στην οµιλία, στην κίνηση και στα αισθήµατά τους. ∆εν θα παρουσιάσουµε ηθοποιούς, αλλά τύπους που ν’ αντιπροσωπεύουνε τη Ρωµέικη ψυχή. Θα δώσουµε κάτι που µπορεί να φανεί φτωχό στο εξωτερικό του γιατί αποβλέψαµε στο µέσα πλούτο των έργων και µε τι τρόπο αυτός ο πλούτος θα µπορούσε να εκφραστεί πιο καλά, µε µέσα απλά και να αγγίξει την ψυχή µας, που την έχουν παραστρατήσει κακές ξένες αποµιµήσεις. Και για να τελειώνουµε, µια λέξη για την τέχνη του θεάτρου. Το θέατρο, όπως κι όλες οι άλλες τέχνες δεν έχει σκοπό να ξεσηκώνει το ότι βλέπει, το ότι ακούει, το ότι αισθάνεται κανένας στη ζωή, αλλά είναι µια τέχνη µε αυτοτέλεια, που κρίνεται σύµφωνα µε τους νόµους της τέχνης κι όχι κατά πόσο µιµείται τη ζωή, πετυχηµένα ή όχι» Η «Λαϊκή σκηνή» φιλοδόξησε και πέτυχε να εκφράσει την τάση της γενιάς του 1930, που συνίστατο στην αναζήτηση της ελληνικότητας μέσω της αναζήτησης των λαϊκών στοιχείων του ελληνικού πολιτισμού. Στο θεατρικό τομέα αυτήν την αναζήτηση επιχείρησαν ο Κουν και οι συμπορευθέντες μαζί του, μέσα από την βυζαντινή αγιογραφία, το θέατρο Σκιών, τον Καραγκιόζη, την Παντομίμα, τα αποκριάτικα δρώμενα, που ενέταξαν και αξιοποίησαν στις παραστάσεις τους (στα ελληνικά τουλάχιστον, έργα). Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Κάρολος Κουν : ''«...Θέλαμε να δώσουμε κάτι πιο ελληνικό, πιο ελληνικό Ήταν η εποχή που ήμουν πολύ υπό την επήρεια του Κόντογλου. Η παλιά μου παιδεία ήταν πολύ πιο ευρωπαϊκή, αλλά με επηρέασε ο Κόντογλου, με βοήθησε να δω το ελληνικό στοιχείο. Το είδα και στην παράδοση και στα χωριά και στα έθιμα. Η πρώτη εποχή της Λαϊκής Σκηνής μέσα στα αρχαία τα έργα, μέσα στην αρχαία παράδοση, είχαμε και στοιχεία της ζωής, του κοινωνικού περιβάλλοντος, του πολιτικού περιβάλλοντος και γι΄αυτό ήταν, φυσικά, το '36, επί Μεταξά, που σταμάτησε η Λαϊκή Σκηνή...»''
Το ιστορικό
Ο Διονύσιος Δεβάρης, σημαντική προσωπικότητα στο χώρο του Θεάτρου τα προπολεμικά χρόνια, γνώρισε και θαύμασε τον Κουν μέσα από τις παραστάσεις που έδινε με την θεατρική ομάδα του Κολλεγίου των Αθηνών, και του πρότεινε τη δημιουργία επαγγελματικού θιάσου. Ο τρίτος του σχήματος, ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης είχε γνωριστεί με τον Κουν επίσης μέσω του «Κολλεγίου» και τους ένωνε μάλιστα και το κοινό όραμα της θεατρικής έκφρασης της ελληνικότητας και της λαϊκότητας που και οι δυο είχαν ενστερνιστεί από τον Φώτη Κόντογλου. Ο Δεβάρης ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής, ο Κουν σκηνοθέτης και ο Τσαρούχης σκηνογράφος.
Η πρώτη τους πρωτοβουλία ήταν να ιδρύσουν Δραματική Σχολή προκειμένου να εκπαιδεύσουν από την αρχή νεαρά παιδιά του λαού, προερχόμενα από τα εργατικά στρώματα («νέοι και νέαι, κατά το πλείστον παιδιά του λαού που βιοπαλαίουν», έλεγε η αγγελία που δημοσίευσαν) επειδή πίστευαν ότι οι νέοι αυτοί είχαν κρατήσει στην κινήσεις τους και στο τρόπο ομιλίας τους την λαϊκότητα της καταγωγής τους, εν αντιθέσει με τους αστούς ηθοποιούς των άλλων θιάσων. Οι ακροάσεις γίνονταν σε ένα αχρησιμοποίητο καμαρίνι του Δημοτικού θεάτρου Αθηνών και μάλιστα προκειμένου να ξεπεραστεί ο σκόπελος του αναλφαβητισμού τους, ο υπεύθυνος της επιλογής, Δ. Δεβάρης, έδινε σε όλους μια ίδια έτοιμη σύντομη φράση και τους ζητούσε να την πουν ο καθένας με τον τρόπο του. Από τους 200 υποψήφιους τελικά επιλέχτηκαν περίπου 10 ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζουν τα ονόματα του Λυκούργου Καλλέργη, και του Παντελή Ζερβού.
Ύστερα από 7 μήνες διδασκαλίας που γίνονταν ταυτόχρονα με την προετοιμασία της παράστασης της Ερωφίλης, ο θίασος παρουσιάστηκε στο κοινό, τον Απρίλιο του 1934.
Το Δεκέμβριο του 1934 ο Δεβάρης, διαφώνησε (για άγνωστους λόγους) με τους δυο συνεργάτες του και αποχώρησε για να τεθεί επικεφαλής νέου καλλιτεχνικού θιάσου με το όνομα «Ελληνική Σκηνή»
Αλλά και ο Γιάννης Τσαρούχης δεν συνέχισε τη συνεργασία του με τον Κουν, μετά την Ερωφίλη. Το ζωγράφο αντικατέστησε για την παράσταση της «Άλκηστις» και μόνο ο επίσης νεαρός τότε ζωγράφος Δημήτρης Διαμαντόπουλος. <smalL>(η μοναδική δουλειά του εικαστικού για το θέατρο). Όταν ο Διαμαντόπουλος εγκατέλειψε και αυτός μετά την «Αλκηστη», ο Κουν συνέχισε πλέον μόνος του αναλαμβάνοντας και τις σκηνογραφίες.
ChemSpider
Το ChemSpider είναι βάση δεδομένων χημικών δομών που ανήκει στην Royal Society of Chemistry.
Βάση δεδομένων
Η βάση δεδομένων περιέχει πληροφορίες για περισσότερα από 30 εκατομμύρια μοναδικά μόρια από πάνω από 450 πηγές δεδομένων που συμπεριλαμβάνουν:
EPA DSSTox
Food and Drug Administration (United States) (FDA)
Human Metabolome Database
Journal of Heterocyclic Chemistry
KEGG
KUMGM
LeadScope
LipidMAPS
Marinlit
MDPI
MICAD
MLSMR
MOLI
MTDP
Nanogen
NCGC
NIAID
National Institutes of Health (NIH)
NIST
NMMLSC
NMRShiftDB
PANACHE
PCMD
PDSP
Peptides
Prous Science Drugs of the Future
QSAR
R&D Chemicals
San Diego Center for Chemical Genomics
SGCOxCompounds, SGCStoCompounds
SMID
Specs
Structural Genomics Consortium
SureChem
Synthon-Lab
Thomson Pharma
Total TOSLab Building-Blocks
UM-BBD
UsefulChem
Web of Science
xPharm
ZINC
Εθελοντισμός (Crowdsourcing)
Η βάση δεδομένων ChemSpider μπορεί να ενημερωθεί με συνεισφορές από τον χρήστη που συμπεριλαμβάνουν κατάθεση χημικής δομής, κατάθεση φασμάτων και η επιμέλεια του χρήστη. Αυτή είναι μια προσέγγιση εθελοντισμού για ανάπτυξη μιας διαδικτυακής χημικής βάσης δεδομένων. Ο εθελοντισμός με βάση τη επιμέλεια των δεδομένων έχει παραγάγει ένα λεξικό χημικών ονομάτων που συσχετίζονται με χημικές δομές, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί σε εφαρμογές εξόρυξης κειμένου της βιοϊατρικής και χημικής βιβλιογραφίας.
Όμως, τα δικαιώματα της βάσης δεδομένων δεν αποποιούνται και δεν είναι διαθέσιμη η αποθήκευση δεδομένων· στην πραγματικότητα, οι συχνές ερωτήσεις ακόμα δηλώνουν ότι μόνο περιορισμένες μεταφορτώσεις επιτρέπονται:, συνεπώς το δικαίωμα δημιουργία διακλάδωσης δεν είναι εγγυημένο και το έργο δεν μπορεί να θεωρηθεί ελεύθερο περιεχόμενο/με ανοικτά δεδομένα.
Αναζήτηση
Παρέχεται ένας αριθμός διαθέσιμων αρθρωμάτων αναζήτησης:
Σήμανση χημικού εγγράφου
Η βάση δεδομένων ChemSpider χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με εξόρυξη κειμένου ως η βάση της σήμανσης χημικού εγγράφου. Το ChemMantis, το ολοκληρωμένο σύστημα χημικής σήμανσης και μετασχηματισμού ονοματολογίας (Chemistry Markup And Nomenclature Transformation Integrated System) χρησιμοποιεί αλγορίθμους για ταυτοποίηση και εξαγωγή χημικών ονομάτων από έγγραφα και ιστοσελίδες, και μετατρέπει τα χημικά ονόματα σε χημικές δομές χρησιμοποιώντας αλγορίθμους μετατροπής ονόματος σε δομή και αναζητήσεις λεξικού στη βάση δεδομένων ChemSpider. Το αποτέλεσμα είναι ένα ολοκληρωμένο σύστημα μεταξύ χημικών εγγράφων και αναζήτησης πληροφοριών μέσα από το ChemSpider σε πάνω από 150 πηγές δεδομένων.
Υπηρεσίες
Ένας αριθμός από υπηρεσίες είναι διαθέσιμες διαδικτυακά. Αυτές περιλαμβάνουν τη μετατροπή των χημικών ονομάτων σε χημικές δομές, τη δημιουργία των συμβολοσειρών SMILES και InChI, την πρόβλεψη πολλών φυσικοχημικών παραμέτρων και την ενσωμάτωση σε μια διαδικτυακή υπηρεσία που επιτρέπει την πρόβλεψη NMR. Ο οργανισμός δουλεύει με την RSC για να αναπτύξει έναν επιλυτή πίνακα κατακερματισμού για InChIKeys, πιο σύντομες κατακερματισμένες μορφές των InChIs.
SyntheticPages
Το SyntheticPages είναι μια ελεύθερη διαδραστική βάση δεδομένων των διεργασιών συνθετικής χημείας που λειτουργεί από την Royal Society of Chemistry. Οι χρήστες υποβάλλουν διεργασίες σύνθεσης που έχουν εκτελέσει οι ίδιοι, για δημοσίευση στον ιστότοπο. Αυτές οι διεργασίες μπορεί να είναι πρωτότυπες εργασίες, αλλά πιο συχνά βασίζονται σε αντιδράσεις βιβλιογραφίας. Παραπομπές στις πρωτότυπες δημοσιευμένες εργασίες γίνονται όπου είναι κατάλληλο. Πριν δημοσιευτούν, ελέγχονται από έναν επιστημονικό επεξεργαστή. Οι σελίδες δεν υφίστανται τυπική ομότιμη αξιολόγηση όπως σε ένα άρθρο επιστημονικού περιοδικού, αλλά μπορούν να σχολιαστούν από συνδεμένους χρήστες. Τα σχόλια μετριάζονται από επιστημονικούς επεξεργαστές. Ο σκοπός είναι η συλλογή πρακτικής εμπειρίας για την πραγματοποίηση χρήσιμων χημικών συνθέσεων στο εργαστήριο. Αν και οι δημοσιευόμενες πειραματικές μέθοδοι σε ένα κανονικό ακαδημαϊκό περιοδικό καταχωρίζονται τυπικά και συνοπτικά, οι διεργασίες στο ChemSpider SyntheticPages δίνονται με περισσότερες πρακτικές λεπτομέρειες. Η έλλειψη τυπικότητας ενθαρρύνεται. Τα σχόλια από τους υποβάλλοντες περιλαμβάνονται επίσης. Άλλες εκδόσεις με συγκρίσιμες λεπτομέρειες περιλαμβάνουν τις Organic Syntheses και τις Inorganic Syntheses. Ο ιστότοπος SyntheticPages είχε ρυθμιστεί αρχικά από τους Kevin Booker-Milburn (Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ), Stephen Caddick (Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Λονδίνου), Peter Scott (Πανεπιστήμιο του Γουόρικ) και Max Hammond. Τον Φεβρουάριο του 2010 ανακοινώθηκε μια συγχώνευση με την μηχανή αναζήτησης χημικών δομών ChemSpider της Royal Society of Chemistry και τον σχηματισμό της ChemSpider|SyntheticPages (CS|SP).
Ανοικτό PHACTS
Το ChemSpider εξυπηρετεί ως αποθετήριο χημικών ενώσεων που ανήκει στο έργο OpenPHACTS, μια καινοτόμο ιατρική πρωτοβουλία. Το ανοικτό PHACTS θα αναπτύσσεται ως ανοικτό πρότυπο, με ανοικτή πρόσβαση, με προσέγγιση σημασιολογικού ιστού για να αντιμετωπίσει δυσχέρειες στην ανακάλυψη φαρμάκων μικρών μορίων - από διαφορετικές πηγές πληροφοριών, έλλειψη προτύπων και υπερφόρτωση πληροφοριών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χημική ονοματολογία Κατηγορία:Λογισμικό χημείας Κατηγορία:Τυποποίηση
Αθανάσιος του Μπρεστ-Λιτόφσκ
Ο Αθανάσιος του Μπρεστ-Λιτόφσκ (πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 1648) είναι άγιος και ιερομάρτυρας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Σκοτώθηκε από Καθολικούς επειδή ήταν αντίθετος στην Ένωση της Μπρεστ. Ο Άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε το 1597 στο Μπρεστ. Ο Αθανάσιος εορτάζεται στις 5 Σεπτεμβρίου.
Ο Αθανάσιος Φιλίποβιτς γεννήθηκε από έναν ασήμαντο Λιθουανό ευγενή στο Μπρεστ-Λιτόφσκ, τότε μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ως καλά μορφωμένος άνθρωπος σε σύγχρονες και αρχαίες γλώσσες, τα γραπτά των Πατέρων της Εκκλησίας και τα έργα Δυτικών φιλοσόφων και θεολόγων, ο Αθανάσιος εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως ιδιωτικός δάσκαλος. Το 1627 μπήκε στη Μονή του Αγίου Πνεύματος στο Βίλνιους. Αργότερα μετακόμισε σε άλλα μοναστήρια και χειροτονήθηκε ιερέας. Το 1637, μεταφέρθηκε στο μοναστήρι του Κουπιάτσκι κοντά στο Μινσκ. Εστάλη για να συλλέξει δωρεές για την αποκατάσταση της εκκλησίας. Το ταξίδι συνοδεύτηκε από οράματα, θαυμαστά σημάδια και φυσικούς κινδύνους.
Το 1640, ο Αθανάσιος έγινε ηγούμενος της Μονής του Αγίου Συμεών Στυλίτη στο Μπρεστ-Λιτόφσκ. Από τότε, συνηγορούσε κατά του Ρωμαϊκού προσηλυτισμού και της Ένωσης της Μπρέστ. Το 1643, μίλησε ενώπιον του πολωνικού Σέιμ (κοινοβούλιο) υπέρ της Ορθοδοξίας και κατά της Ένωσης. Κηρύχθηκε τρελός, συνελήφθη και του αφαιρέθηκαν οι μοναστικοί του τίτλοι. Ο Αθανάσιος στη συνέχεια στάλθηκε στον Πέτρο Μογίλα, Μητροπολίτη του Κιέβου, ο οποίος τον έστειλε πίσω στο Μπρεστ-Λιτόφσκ. Αυτό δεν σταμάτησε τις διαμαρτυρίες του και ο Αθανάσιος συνελήφθη ξανά το 1664, αλλά αφέθηκε ελεύθερος ένα χρόνο αργότερα. Η εξέγερση Χμελνίτσκι μεταξύ των Ουκρανών Κοζάκων ξεκίνησε το 1648. Ο Αθανάσιος κατηγορήθηκε για σχέσεις με τους επαναστάτες. Συνελήφθη, βασανίστηκε και εκτελέστηκε. Τα λείψανα του βρέθηκαν στις 20 Ιουλίου 1649. Μερικές φορές αυτή η ημέρα εορτάζεται ως εναλλακτική ημέρα γιορτής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι άγιοι Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 17ου αιώνα
Επισκοπή Καρυουπόλεως
thumb|right|Ο παλαιός επισκοπκός ναός του Αγίου Γεωργίου, κτίσμα πιθανόν του 14ου αιώνα, Παλαιά Καρυούπολη
Η Επισκοπή Καρυουπόλεως ήταν μια ιστορική επισκοπή της Μάνης που φαίνεται να δημιουργήθηκε επί τουρκοκρατίας, που υπαγόταν στο Μητροπολίτη Λακεδαιμονίας.
Μαζί με την επισκοπή Μαΐνης που προήχθη σε Αρχιεπισκοπή, επί Πατριαρχείας Κυρίλλου του Λούκαρι το 1621, αποτελούσαν τις σημαντικότερες επισκοπές της περιοχής. Το έτος που ιδρύθηκε η επισκοπή Καρυουπόλεως παραμένει άγνωστο, προϋπήρχε όμως του 1785, όπως αναφέρεται σε σιγίλλιο του Πατριάρχη Προκοπίου του έτους αυτού. Το γεγονός όμως της ίδρυσής της, στη περιοχή της παλαιάς Καρυούπολης, αποδεικνύει το ενδιαφέρον των Πατριαρχών της Κωνσταντινούπολης για τον χριστιανικό πληθυσμό της Μάνης.
Η Επισκοπή Καρυουπόλεως κατά την Επανάσταση του 1821 έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη περιοχή εναντιούμενη και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο κυρίως όμως σε θέματα εκκλησιαστικά στα οποία κυριαρχούσε η διαμάχη της υπαγωγής σ΄ αυτήν της  Μονής της Ζερμπίτσας, που τύγχανε Σταυροπηγιακής μορφής. Διαμάχη που κράτησε 14 χρόνια, (1785-1799), κατά την οποία ο τελευταίος επίσκοπος Καρυουπόλεως Κύριλλος έφθασε στο σημείο ν΄ αντικαταστήσει δυναμικά την "Πατριαρχική Φήμη" με τη δική του. Σημειώνεται ότι ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, κατά την πρώτη του πατριαρχεία, προσπάθησε μάταια, με συγίλλιο που εξέδωσε ν΄ αποτρέψει την διαμάχη εκείνη.
Η Επισκοπή Καρυουπόλεως καταργήθηκε το 1833 με το Β.Δ. της από 21 Νοεμβρίου 1833 "Περί διορισμού του προσωπικού των Επισκοπών του Βασιλείου" με το οποίο ιδρύθηκε η Επισκοπή Γυθείου, της οποίας πρώτος επίσκοπος ήταν ο Κύριλλος, πρώην επίσκοπος Καρυουπόλεως.
Πηγές
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Μάνης Κατηγορία:Καρυούπολη
Σαμίρα Ιμπραήμ
Η Σαμίρα Ιμπραήμ (Αραβικά: سميرة إبراهيم, Δ.Φ.Α.: [sæˈmiːɾæ (ʔe)bɾɑˈhiːm]), γεννημένη γύρω στα 1987, είναι Αιγύπτια ακτιβίστρια που έγινε γνωστή κατά τη διάρκεια της Αιγυπτιακής επανάστασης.
Καθιστή διαμαρτυρία Ταχρίρ και συνέπειες
Στις 9 Μαρτίου του 2011 έλαβε μέρος σε καθιστική διαμαρτυρία στην Πλατεία Ταχρίρ (Tahrir) στο Κάιρο. Ο στρατός διέλυσε με τη βία τους συμμετέχοντες και η Σαμίρα μαζί με άλλες γυναίκες ξυλοκοπήθηκαν, δέχτηκαν ηλεκτρικόσοκ, τις έγδυσαν και βιντεοσκοπήθηκαν από στρατιώτες. Επίσης υποβλήθηκαν σε εξετάσεις παρθενίας. Οι εξετάσεις θεωρητικά διεξήχθησαν για να προστατευτούν οι στρατιώτες από κατηγορίες για βιασμούς.
Εξοχή Αχαΐας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Εξοχή είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές της κορυφής Μαρμάρι των Αροανίων, ανατολικά της Πάτρας. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν γνωστή ως Αράχωβα ή Ράχωβα και στα τέλη του 18ου αιώνα ήταν διαιρεμένη σε δύο συνοικίες (άνω και κάτω), οι οποίες χωρίζονταν από ένα μικρό ποτάμι. Λόγω της μορφολογίας του εδάφους, η πλειοψηφία των κατοίκων ασχολείτο διαχρονικά κυρίως με την κτηνοτροφία.
Σαμίρα Ιμπραήμ
Καθιστή διαμαρτυρία Ταχρίρ και συνέπειες
Μετά την επιτυχία να φέρει την υπόθεση στο δικαστήριο, στις 11 Δεκεμβρίου 2011 εκδόθηκε δικαστική εντολή που διέταξε να παύσουν οι εξετάσεις παρθενίας. Ωστόσο τον Μάρτιο του 2012 στρατιωτικό δικαστήριο απάλλαξε τον Δρ. Αντέλ Ελ Μογκ από κυρώσεις που του είχαν επιβληθεί και τον συνέδεαν με την εξέταση παρθενίας της Ιμπραήμ.
Η Ιμπραήμ υποσχέθηκε να πάει την υπόθεσή της στα διεθνή δικαστήρια.
Εξοχή Αχαΐας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Γύρω στο 1830 αναφέρεται ότι στο χωριό υπήρχαν αλληλοδιδακτικό σχολείο και ελληνική σχολή που λειτουργούσαν με πρωτοβουλία του ντόπιου ευεργέτη Ανδρούτσου Σπανού. Το 1853 η Εξοχή αναφέρεται στον δεύτερο τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του δήμου Φελλόης όπου κατοικούσαν 563 άτομα, κατανεμημένα σε 116 οικογένειες.
Σαμίρα Ιμπραήμ
2013 Ισχυρισμοί στο Twitter
Νωρίτερα του Μαρτίου 2013, η Ιμπραήμ δέχθηκε κριτική αφότου κατηγορήθηκε από τον Σάμιουελ Τάντρος, ο οποίος έγραψε στην “The Weekly Standard”, ότι δημοσίευσε αντισημιτικές και αντιαμερικανικές δηλώσεις στον προσωπικό της λογαριασμό στο twitter. Αυτές οι δηλώσεις περιλάμβαναν αποφθέγματα του Αδόλφου Χίτλερ και έγραφαν: «Έχω ανακαλύψει με το πέρασμα των ημερών ότι καμιά δράση αντίθετη με την ηθική, κανένα έγκλημα ενάντια στην κοινωνία, λαμβάνει χώρα, εκτός από την περίπτωση των Εβραίων. Χίτλερ». Σε αντίδραση σε μια βομβιστική επίθεση ενός λεωφορείου Ισραηλιτών στη Βουλγαρία, έγραψε: «Σήμερα είναι μια πολλή γλυκιά ημέρα με πολύ γλυκά νέα.» Το 2012, στην επέτειο της τρομοκρατικής επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, έγραψε στο twitter: «Σήμερα είναι η επέτειος του 9/11. Είθε κάθε χρόνος να έρχεται με την Αμερική να καίγεται».
Το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών ακολούθως ανακοίνωσε ότι δεν θα δώσει το Διεθνές Βραβείο Θάρρους Γυναικών στην Ιμπραήμ μετά από αυτά τα σχόλια.
Εξοχή Αχαΐας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Σταδιακά αρκετοί κτηνοτρόφοι της Αράχωβας που περνούσαν τους χειμερινούς μήνες κοντά στη Ακράτα, εγκαταστάθηκαν εν τέλει μόνιμα σε χωριά όπως η Άμπελος, ο Ριζόμυλος, το Βέλο Κορινθίας κ.ά. Στη διάρκεια της Κατοχής, οι γερμανικές δυνάμεις εκτέλεσαν στην Εξοχή τέσσερις κατοίκους των Αμπελόκηπων. Το 1940 το όνομα του οικισμού τροποποιήθηκε σε Αράχοβα Φελλόης, ενώ το 1955 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Εκκλησιαστικά, η Εξοχή υπάγεται στη μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και η ενοριακή εκκλησία της είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο. Ακόμη, στο χωριό υπάρχουν οι ναοί της Κοίμησης της Θεοτόκου, των Ταξιαρχών, του Αγίου Αθανασίου, το εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία κ.ά.
Διοικητικά αναγνωρίστηκε το 1912 ως έδρα κοινότητας της επαρχίας Καλαβρύτων και το 1944 περιήλθε στην επαρχία Αιγιαλείας, όπου παρέμεινε μέχρι το 1997. Έπειτα ανήκε στον δήμο Αιγείρας, ενώ από το 2011 υπάγεται στη δημοτική ενότητας Αιγείρας του δήμου Αιγιαλείας.
Προσωπικότητες
Στην Εξοχή γεννήθηκαν ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος Β΄ (1641-1707), ο γεωγράφος Εμμανουήλ Σκαρπέτης (18ος αιώνας), ο τοπικός ευεργέτης Ανδρούτσος Σπανός (δολοφονήθηκε το 1830) και ο Ελληνοαμερικανός ζωγράφος Τζορτζ Κόνσταντ (1892-1978).
Σαμίρα Ιμπραήμ
2013 Ισχυρισμοί στο Twitter
Στην αρχή, η Ιμπραήμ ισχυρίστηκε ότι ο προσωπικός της λογαριασμός στο twitter «πρόσφατα εκλάπη» και ότι «κανένα σχόλιο ρατσισμού και μίσους είναι δικό της». Ωστόσο έπειτα δήλωσε: «Αρνούμαι να απολογηθώ στο Σιωνιστικό λόμπι στην Αμερική ανεξαρτήτως των προηγούμενων αντι-Σιωνιστικών δηλώσεων, βρισκόμενη κάτω από την πίεση της Αμερικανικής κυβέρνησης και επομένως απέσυραν το βραβείο». Το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών έπειτα δήλωσε ότι η Ιμπραήμ από τότε έφυγε από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να επιστρέψει στην Αίγυπτο.
Στις 8 Μαρτίου 2013 μια εκπρόσωπος του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι «κατόπιν περαιτέρω αναθεώρησης, το υπουργείο αποφάσισε να μην την παρουσιάσει με το βραβείο», καθώς Αμερικανοί λειτουργοί «δεν θεώρησαν κάποιες από τις δημόσιες δηλώσεις της κατάλληλες. Δεν συμφωνούσαν με τις αξίες μας», προσθέτοντας ότι «υπήρχαν προφανώς κάποια προβλήματα στη διαδικασία αναθεώρησης και θα κάνουμε εγκληματολογική έρευνα στο πώς αυτό συνέβη».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιγύπτιοι φεμινιστές Κατηγορία:Αιγύπτιοι ακτιβιστές
Φορεσιά του Καστελλόριζου
thumb|Νυφική και γιορτινή φορεσιά του Καστελόριζου. Αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] Η φορεσιά του Καστελόριζου, είναι η νυφική φορεσιά της περιοχής, που τη φορούσαν όλες τις μέρες οι παντρεμένες γυναίκες του νησιού. Η φορεσιά των κοριτσιών που δεν είχαν παντρευτεί ήταν απλή, στο πρότυπο της γυναικείας, αλλά με φτηνά υφάσματα και χωρίς στολίδια. Αποτελείται από βαμβακερό πουκάμισο με μανίκια, ένα κοντοβράτσι, στη μέση ένα φαρδύ βαμβακερό ζώσμα και από πάνω ένα βαμβακερό ή μάλλινο κοντό ζιπούνι. Στη φορεσιά συμπεριλαμβάνεται ένα μάλλινο σάλι, ενώ παπούτσια ή κάλτσες δεν φορούσαν τα κορίτσια. Η φορεσιά των κοριτσιών συμπληρώνεται με τα σκουλαρίκια, που είχαν τρεις χρυσές λίρες.
Τα κύρια μέρη της νυφικής φορεσιάς είναι: το κοντοβράτσι, τα πεκάμισα, το καβάδι ή χρυσό σάκκο, το ζεπούνι, το ζώσμα, το κοντόχι, οι κάλτσες και τα πασούμια.
Στο κεφάλι συναντάμε το ραξίνι, το τσακί ή κασκί και το κρέπι. Τη φορεσιά στόλιζαν χρυσά κοσμήματα, όπως οι βούκλες, το κορδόνι, τα σκουλαρίκια, η καρφίτσα, βραχιόλια και δαχτυλίδια.
Το κοντοβράτσι, τα πεκάμισα, το καβάδι και το ζεπούνι
Το κοντοβράτσι είναι μια πλατύτατη βράκα, από άσπρο βαμβακερό ή μεταξωτό ύφασμα. Τα πεκάμισα ήταν άσπρα μεταξωτά, ως τους αστραγάλους αλλά αργότερα αντικαταστάθηκαν από το άσπρο βαμβακερό και μεταξωτό πεκάμισο, που φτάνει ως το γόνατο. Από πάνω οι γυναίκες φορούσαν ένα δεύτερο αραχνοΰφαντο από μετάξι. Το καβάδι φοριέται πάνω από τα πεκάμισα και κάτω από το ζεπούνι, το κοντόχι και τη γούνα. Είναι ραμμένο από χρυσοΰφαντη στόφα, ενώ εσωτερικά έχει φόδρα από άσπρο και σταμπωτό βαμβακερό ύφασμα. Επίσης, το καβάδι έχει στενά μανίκια έως τον αγκώνα. Το ζεπούνι είναι από βελούδο ή στόφα και έχει φόδρα από άσπρο και βαμβακερό ύφασμα και όλες οι ραφές του έχουν κεντήματα.thumb|248x248px|Η φορεσιά του Καστελλόριζου|left
Το ζώσμα, το κοντόχι, η γούνα, οι κάλτσες και τα πασούμια
Το ζώσμα είναι πλατιά ολομέταξη ζώνη με μεταξωτά χρυσά κρόσσια στις άκρες. Το κοντόχι είναι βελούδινο, βυσσινί ή σκούρο γαλάζιο γιλέκο ως τη μέση, με μανίκια ως τους αγκώνες και στολισμένο με γούνα και κεντήματα. Φοριέται πάνω από το καβάδι και το ζεπούνι. Η γούνα, που αντικατέστησε το κοντόχι, είναι ραμμένη από το ίδιο ύφασμα αλλά πιο είναι πιο μακριά. Οι κάλτσες ήταν διπλές βαμβακερές, οι εσωτερικές σε χρώμα γαλάζιο ή κίτρινο και οι εξωτερικές σε άσπρο ή καφέ. Τη φορεσιά συμπληρώνουν οι χαμηλοτάκουνες μυτερές παντόφλες από μαύρο ή κόκκινο βελούδο.