cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vavel
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές εφημερίδες
Νιζάρ Καμπανί
Ο Νιζάρ Ταουφίκ Καμπανί (21 Μαρτίου 1923 – 30 Απριλίου 1998) ήταν Σύρος ποιητής, εκδότης και διπλωμάτης. Το ποιητικό του ύφος συνδυάζει την απλότητα και την κομψότητα στην εξερεύνηση θεμάτων όπως ο έρωτας και ο ερωτισμός, ο φεμινισμός, η θρησκεία και ο αραβικός εθνικισμός. Ο Καμπανί θεωρείται ως ένας από τους πιο αξιοσέβαστους ποιητές του 20ού αιώνα στον αραβικό κόσμο.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|left|125px|Ο Καμπανί στην εφηβεία του Ο Νιζάρ Καμπανί γεννήθηκε στη Δαμασκό από οικογένεια εμπόρων με καταγωγή από το Ικόνιο. Είχε δύο αδελφές και τρεις αδελφούς. Σημαντικό περιστατικό που σημάδεψε τον Νιζάρ και την ποίησή του ήταν η αυτοκτονία της κατά 10 χρόνια μεγαλύτερης αδελφής του επειδή αρνήθηκε να παντρευτεί κάποιον με το ζόρι, όταν ο Νιζάρ ήταν μόλις 15 ετών. Ο Νιζάρ σπούδασε στο εθνικό Επιστημονικό Κολέγιο της Δαμασκού μεταξύ του 1930 και του 1941. Η σχολή ήταν ιδιωτική και ανήκε στον φίλο του πατέρα του, Αχμάντ Μουνίφ αλ Αΐντι. Αργότερα ο Νιζάρ σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Δαμασκού (τότε γνωστό με την επωνυμία «Συριακό Πανεπιστήμιο»), από το οποίο αποφοίτησε το 1945.
Την εποχή που ήταν ακόμα στο κολέγιο, ο Καμπανί έγραψε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο Μού είπε η καστανή και ρομαντικούς στίχους που προκάλεσαν τη συντηρητική συριακή κοινωνία. Για να καστήσει πιο αποδεκτή την ποίησή του, ο ποιητής την έδειξε στον υπουργό παιδείας Μ. αλ-Αϊλάνι, επίσης φίλο του πατέρα του και εθνικιστή ηγέτη. Τα ποιήματα άρεσαν στον Αϊλάνι, που τους χάρισε τη στήριξή του γράφοντας τον πρόλογο για το πρώτο βιβλίο του Καμπανί.
Μετά το τέλος των σπουδών του, ο Καμπανί εργάσθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας, υπηρετώντας ως μορφωτικός ακόλουθος σε αρκετές πρωτεύουσες, όπως τη Βηρυτό, το Κάιρο, τη Μαδρίτη και το Λονδίνο. Το 1959, με την ίδρυση της ΗΑΔ, διορίσθηκε βοηθός γραμματέα της για τις πρεσβείες στην Κίνα. Εκείνα τα χρόνια έγραψε πολύ και μερικά ποιήματά του από την Κίνα θεωρούνται από τα καλύτερά του. Συνέχισε να εργάζεται στον διπλωματικό κλάδο, μέχρι που παραιτήθηκε το 1966. Μέχρι τότε είχε ιδρύσει έναν εκδοτικό οίκο στη Βηρυτό.
Ποιητικές επιδράσεις
Ερωτηθείς κάποτε αν είναι επαναστάτης, ο Καμπανί απάντησε: ''«Ο έρωτας στον αραβικό κόσμο είναι σαν φυλακισμένος και θέλω να τον απελευθερώσω. Θέλω να ελευθερώσω την αραβική ψυχή, τις αισθήσεις και το σώμα με την ποίησή μου. Οι σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών στην κοινωνία μας δεν είναι υγιείς.»'' Συνακόλουθα, είναι γνωστός ως ένας από τους περισσότερο φεμινιστές και προοδευτικούς διανοούμενους της εποχής του.
Η πόλη της Δαμασκού εξάλλου παρέμεινε μία ισχυρή μούσα στην ποίησή του, ιδίως στο Μυρωδιά γιασεμιού Δαμασκού. Ο Πόλεμος των Έξι Ημερών (1967) επίσης επηρέασε την ποίησή του. Η ήττα των Αράβων σημάδεψε μια θεματική μετατόπιση στο έργο του – από ερωτικά ποιήματα σε ποιήματα με πολιτικά θέματα απορρίψεως και αντιστάσεως. Π.χ. το ποίημά του «Σημειώσεις περιθωρίου στο Βιβλίο της Ηττας» είναι μία σκληρή αυτοκριτική της αραβικής «κατωτερότητας», που προκάλεσε οργή τόσο από τη δεξιά, όσο και από την αριστερή πλευρά του αραβικού πολιτικού διαλόγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύροι ποιητές Κατηγορία:Σύροι φεμινιστές
Ισί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Ισί (γαλλικά: Ichy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ισισουά (γαλλικά: Ichichois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γλαδιόλα
Η Γλαδιόλα (επιστημονική ονομασία: Gladiolus, από τα λατινικά, υποκοριστικό του gladius, σπαθί) είναι γένος πολυετών βολβώδων ανθοφόρων φυτών της οικογένειας της ίριδας (Ιριδίδες).
Το γένος απαντάται στην Ασία, τη Μεσογειακή Ευρώπη, τη Νότια Αφρική και την τροπική Αφρική. Το κέντρο της ποικιλομορφίας βρίσκεται στην περιοχή του Ακρωτηρίου. Τα γένη Acidanthera, Anomalesia, Homoglossum και Oenostachys, που παλαιότερα θεωρούνταν διακριτά, περιλαμβάνονται τώρα στο Gladiolus.
Περιγραφή
Οι γλαδιόλες αναπτύσσονται από στρογγυλούς, συμμετρικούς βολβούς (παρόμοιους με τους κρόκους) που καλύπτονται από διάφορα στρώματα καφέ, ινωδών χιτώνων.
Οι μίσχοι τους είναι γενικά δεν διακλαδίζονται, παράγοντας 1 έως 9 στενά, σε σχήμα σπαθιού, διαμήκη αυλακωτά φύλλα, κλεισμένα σε μια θήκη. Το χαμηλότερο φύλλο είναι κοντύτερο από τα υπόλοιπα. Οι λεπίδες των φύλλων μπορεί να είναι επίπεδες ή σταυροειδείς σε διατομή.
Τα άνθη των μη τροποποιημένων άγριων ειδών ποικίλλουν από πολύ μικρά έως ίσως 40 mm σε διάμετρο, και ταξιανθίες που φέρουν οτιδήποτε από ένα έως πολλά λουλούδια. Οι θεαματικές γιγάντιες ταξιανθίες λουλουδιών στο εμπόριο είναι προϊόντα αιώνων υβριδισμού και επιλογής.
Οι ταξιανθίες των λουλουδιών είναι μεγάλες και μονόπλευρες, με μονόπλευρα, αμφιφυλόφιλα άνθη, καθένα από τα οποία έχει από 2 δερματώδη, πράσινα βράκτια. Τα σέπαλα και τα πέταλα είναι σχεδόν πανομοιότυπα στην εμφάνιση και ονομάζονται τέπαλα. Είναι ενωμένα στη βάση τους σε μια δομή σε σχήμα σωλήνα. Το ραχιαίο τέπαλο είναι το μεγαλύτερο, τοξοειδές πάνω από τους τρεις στήμονες. Τα εξωτερικά τρία τέπαλα είναι στενότερα. Το περιάνθιο έχει σχήμα χωνιού, με τους στήμονες να προσαρμόζονται στη βάση του. Ο στύλος έχει τρία νηματοειδή κλαδιά σε σχήμα κουταλιού, που το καθένα εκτείνεται προς την κορυφή.
Οικολογία
Τα είδη της Νότιας Αφρικής επικονιάζονταν αρχικά από μακρόγλωσσες ανθοφορίνες μέλισσες, αλλά έχουν συμβεί κάποιες αλλαγές στο σύστημα επικονίασης, επιτρέποντας την επικονίαση και από άλλα έντομα. Στις εύκρατες ζώνες της Ευρώπης πολλά από τα υβριδικά μεγάλα ανθοφόρα είδη γλαδιόλων μπορούν να επικονιαστούν από μικρές σφήκες. Στην πραγματικότητα, δεν είναι πολύ καλοί επικονιαστές λόγω των μεγάλων λουλουδιών των φυτών και του μικρού μεγέθους των σφηκών. Ένα άλλο έντομο σε αυτή τη ζώνη που μπορεί να δοκιμάσει λίγο από το νέκταρ των γλαδιόλων είναι η νυχτοπεταλούδα Macroglossum stellatarum που συνήθως γονιμοποιεί πολλά δημοφιλή λουλούδια κήπου όπως η πετούνια, η ζίννια, ο δίανθος και άλλα.
Οι γλαδιόλες χρησιμοποιούνται αποτελούν τροφή για τις προνύμφες ορισμένων ειδών Λεπιδόπτερων και θυσανόπτερων.
Κηπουρική
Οι γλαδιόλες έχουν υβριδοποιηθεί εκτενώς και μια μεγάλη γκάμα διακοσμητικών λουλουδιών με ποικίλα χρώμα είναι διαθέσιμη από τις πολλές ποικιλίες. Οι κύριες υβριδικές ομάδες έχουν ληφθεί με διασταύρωση τεσσάρων ή πέντε ειδών, ακολουθούμενη από επιλογή: «Grandiflorus», «Primulines» και «Nanus». Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ανθοδέσμες.
Η πλειοψηφία των ειδών αυτού του γένους είναι διπλοειδή με 30 χρωμοσώματα (2n=30) αλλά τα υβρίδια Grandiflora είναι τετραπλοειδή και διαθέτουν 60 χρωμοσώματα (2n=4x=60). Αυτό συμβαίνει επειδή το κύριο μητρικό είδος αυτών των υβριδίων είναι το Gladiolus dalenii που είναι επίσης τετραπλοειδές και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ποικιλιών (όπως τα υβρίδια Grandiflora).
Είδη
Το γένος Gladiolus περιέχει περίπου 300 είδη, ο Παγκόσμιος Κατάλογος Ελέγχου Επιλεγμένων Οικογενειών Φυτών είχε πάνω από 276 είδη το 1988. Όσον αφορά το 2017 αποδεχόταν 300 είδη.
Υπάρχουν 260 είδη Gladiolus ενδημικά στη νότια Αφρική, και 76 στην τροπική Αφρική. Περίπου 10 είδη είναι ιθαγενή στην Ευρασία.
Καλλιέργεια
Στις εύκρατες ζώνες, οι βολβοί των περισσότερων ειδών και υβριδίων θα πρέπει να αφαιρούνται το φθινόπωρο και να φυλάσσονται τον χειμώνα σε ένα μέρος χωρίς παγετό και στη συνέχεια να φυτεύονται ξανά την άνοιξη. Ορισμένα είδη από την Ευρώπη και τα μεγάλα υψόμετρα στην Αφρική, καθώς και τα μικρά υβρίδια «Nanus», είναι πολύ πιο ανθεκτικά (σε θερμοκρασίες τουλάχιστον -26 C) και μπορεί να μείνουν στο έδαφος σε περιοχές με επαρκώς ξηρούς χειμώνες. Το 'Nanus' είναι ανθεκτικό στις Ζώνες 5–8. Οι τύποι με μεγάλα άνθη απαιτούν υγρασία κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Τα φύλλα πρέπει να αφεθούν να ξεραθούν φυσικά πριν σηκώσετε και αποθηκεύσετε τους βολβούς. Τα φυτά πολλαπλασιάζονται είτε από μικρούς βολβούς που παράγονται ως αντισταθμίσεις από τους μητρικούς βολβούς είτε από σπόρους. Και στις δύο περιπτώσεις, χρειάζονται αρκετά χρόνια για να φτάσουν σε μέγεθος της ανθοφορίας. Οι συστάδες θα πρέπει να σκάβονται και να διαιρούνται κάθε λίγα χρόνια για να διατηρούνται ζωηρές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυτά κήπου Κατηγορία:Ιριδοειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Ιλ-λε-Μελντέζ
Το Ιλ-λε-Μελντέζ (γαλλικά: Isles-les-Meldeuses) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ιλεό-Μελντουά (γαλλικά: Iléos-Meldois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Άντριες Μποτ
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Σκηνή σε οίκο ανοχής Ο Άντριες Μποτ (Andries Both, 1612/1613 – 23 Μαρτίου 1642), ήταν Ολλανδός ζωγράφος. Ήταν μέλος της ομάδας Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη τον 17ο αιώνα, γνωστοί ως bamboccianti, οι οποίοι ζωγράφιζαν σκηνές από την καθημερινή ζωή των κατώτερων τάξεων στη Ρώμη και την ύπαιθρο.
Βιογραφία
Ο Μποτ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη, γιος υαλογράφου. Σπούδασε κοντά στον Άμπραχαμ Μπλούμερτ. Ο αδελφός του Γιαν ήταν ζωγράφος ρωπογραφιών και τοπίων.
Ο Μποτ διέμεινε στη Ρουέν το 1633 και αργότερα ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου τεκμηριώνεται η παρουσία του από το 1635 έως το 1641. Αρχικά μοιράστηκε ένα εργαστήριο με συνάδελφο ζωγράφο από την Ουτρέχτη, τον Γιαν φαν Κάουστερεν (Jan van Causteren). Το 1638 ήλθε μαζί του ο αδελφός του. Τα αδέλφια ζούσαν στη Via Vittoria στην ενορία του Σαν Λορέντσο στη Λουτσίνα. Και και οι δύο πιθανόν εντάχθηκαν στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά και στην ομάδα, κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών, καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη και ονομάζονταν Bentvueghels. δεξιά|μικρογραφία|282x282εσ| Χωρικοί σε εσωτερικό Το 1641 τα αδέλφια έφυγαν από τη Ρώμη για να ταξιδέψουν πίσω στην Ολλανδία. Ο Άντριες απεβίωσε στη Βενετία, καθώς πνίγηκε σε ένα κανάλι ενώ επέστρεφε από κάποιο γλέντι.
Έργο
Το έργο του διακρίνεται για τη χιουμοριστική και ταυτόχρονα με έκφραση δυσαρέσκειας ποιότητά του, αναμεμειγμένη με την αντικειμενικότητα και τη σκληρή πραγματικότητα, που απεικονίζει την πιο αδρή πλευρά της ιταλικής ζωής με ευρείες πινελιές. Το ύφος είναι γνωστό ως Bambocciata, από το προσωνύμιο του δημιουργού του, του Ολλανδού ζωγράφου Πίτερ φαν Λερ, ο οποίος ήταν γνωστός στη Ρώμη ως il bamboccio, που σημαίνει «άσχημη κούκλα» ή « μαριονέτα ». Ήταν νύξη για την άχαρη εμφάνιση του φαν Λερ, καθώς λέγεται ότι είχε ασυνήθιστα μακριά πόδια, κοντό στήθος και σχεδόν καθόλου λαιμό.
Αυτά τα έργα Bambocciata ενημερώθηκαν από τις υπάρχουσες παραδόσεις απεικόνισης αγροτικών θεμάτων από την ολλανδική τέχνη του 16ου αιώνα. Ήταν γενικά μικροί πίνακες ερμαρίου ή χαρακτικά της καθημερινής ζωής των κατώτερων τάξεων της Ρώμης και της υπαίθρου της.
Κατάλογος γνωστών έργων ζωγραφικής
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Καθισμένο ζευγάρι αγροτών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Δον Ζουάν ή Το πέτρινο συμπόσιο
Δον Ζουάν ή Το πέτρινο συμπόσιο (γαλλικός τίτλος: Dom Juan ou le Festin de Pierre) είναι πεντάπρακτη κωμωδία σε πρόζα του Μολιέρου βασισμένη στον ισπανικό θρύλο του Δον Ζουάν Τενόριο, που παρουσιάσθηκε πρώτη φορά στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι το 1665. Το έργο είναι επίσης γνωστό με τον συντομευμένο τίτλο Δον Ζουάν.
Το έργο παρουσιάζει την ιστορία των δύο τελευταίων ημερών της ζωής του δον Ζουάν Τενόριο, ο οποίος είναι ένας νεαρός, ελευθεριακός αριστοκράτης γνωστός ως αποπλανητής γυναικών και άθεος. Ο ανήθικος άνδρας σαγηνεύει, παντρεύεται και εγκαταλείπει την Ελβίρα, που την θεωρεί μια ακόμη ερωτική του κατάκτηση. Αργότερα, προσκαλεί σε δείπνο το άγαλμα ενός ανθρώπου που πρόσφατα είχε δολοφονήσει. Το άγαλμα δέχεται και ανταποδίδει την πρόσκληση του δον Ζουάν. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης βραδιάς τους, το πέτρινο άγαλμα του δολοφονημένου άνδρα οδηγεί τον δον Ζουάν στην Κόλαση.
Η κωμωδία του Μολιέρου προέρχεται από το ισπανικό έργο Ο Απατεώνας της Σεβίλης και ο πέτρινος συνδαιτυμόνας (1630) του Τίρσο δε Μολίνα, αλλά κάθε θεατρικός συγγραφέας που διασκεύασε το έργο παρουσιάζει μια διαφορετική ερμηνεία του ελευθεριακού πρωταγωνιστή. Ο δον Ζουάν του Μολιέρου είναι ένας Γάλλος που παραδέχεται ότι είναι άθεος και ελεύθερος στοχαστής. Αντίθετα, ο δον Ζουάν του ντε Μολίνα είναι ένας Ισπανός που παραδέχεται ότι είναι Καθολικός και πιστεύει ότι με τη μετάνοια και την άφεση των αμαρτιών του θα μπορέσει να γίνει δεκτός στον Παράδεισο, αν και ο θάνατος έρχεται νωρίς και ανατρέπει τα σχέδιά του. Τόσο στην ισπανική όσο και στη γαλλική εκδοχή, ο δον Ζουάν πηγαίνει στην Κόλαση.
Σε όλη την πλοκή του Δον Ζουάν ή Το πέτρινο συμπόσιο, ο υπηρέτης Σγαναρέλος είναι ο μόνος χαρακτήρας που υπερασπίζεται τη θρησκεία, αλλά ο δεισιδαιμονικός καθολικισμός του δεν επηρεάζει τις ελευθέριες απόψεις του δον Ζουάν για τη θρησκεία και τα κοινωνικά και ηθικά του πρότυπα.
Το έργο, που συνδυάζει κωμικές και σοβαρές, ακόμη και τραγικές σκηνές, έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το παριζιάνικο κοινό, αλλά αποτέλεσε αντικείμενο βίαιης επίθεσης τις εβδομάδες που ακολούθησαν τις παραστάσεις.
Λογοκρισία
Στις αρχές του 1665, μετά από δεκαπέντε παραστάσεις και ενθουσιώδη υποδοχή από το κοινό, οι γαλλικές βασιλικές αρχές διέκοψαν τις παραστάσεις του έργου. Στη συνέχεια, ο Μολιέρος χρειάστηκε να υπερασπιστεί το έργο αλλά και τον εαυτό του ενάντια στις κατηγορίες για αθεΐα και πολιτική ανατροπή: ο θεατρικός συγγραφέας Μολιέρος εκθείαζε την ελευθεριακή ζωή απεικονίζοντας θετικά έναν άσωτο, επομένως η πρόθεση του έργου είναι ασέβεια προς το επίσημο δόγμα της Εκκλησίας και επομένως ανατρέπει τη βασιλική εξουσία του απόλυτου μονάρχη βασιλιά της Γαλλίας. Η επακόλουθη λογοκρισία από το κράτος και την εκκλησία υποχρέωσε νομικά τον Μολιέρο να διαγράψει κοινωνικά ανατρεπτικές σκηνές και αθεϊστικούς διαλόγους από το σενάριο, που αποκαταστάθηκαν αργότερα.
Μετά την απαγόρευση, το έργο δεν ξαναπαρουσιάστηκε ποτέ κατά τη διάρκεια της ζωής του Μολιέρου. Στη θέση του παιζόταν μια διασκευή με τον ίδιο τίτλο που έγραψε το 1677 ο Τομά Κορνέιγ, ο οποίος άλλαξε το ύφος της γραφής - και έτσι άλλαξε την πρόθεση του έργου - υπερβάλλοντας τον ελευθεριακό χαρακτήρα του δον Ζουάν και μετατρέποντας την κωμωδία χαρακτήρων του Μολιέρου σε μια διδακτική ιστορία για τη δυστυχισμένη μοίρα των άθρησκων.
Το 1682, δέκα περίπου χρόνια μετά τον θάνατο του συγγραφέα, το έργο εκδόθηκε σε βιβλίο, λογοκριμένο, με λωρίδες χαρτιού κολλημένες πάνω στο προσβλητικό κείμενο, και συμπεριλήφθηκε σε μια οκτάτομη έκδοση των θεατρικών έργων του Μολιέρου.
Ιστορικό πλαίσιο
Στις 12 Μαΐου 1664, στις Βερσαλλίες, ο Μολιέρος παρουσιάζει στη βασιλική αυλή μια πρώτη εκδοχή, τρίπρακτη, του Ταρτούφου. Ο Λουδοβίκος ΙΔ' χαρακτήρισε το έργο «πολύ διασκεδαστικό», αλλά τις επόμενες ώρες οδηγήθηκε, για λόγους θρησκευτικής πολιτικής, να απαγορεύσει τις δημόσιες παραστάσεις. Έξι μήνες αργότερα, αφού μάταια προσπάθησε να κάνει τον βασιλιά να επανεξετάσει την απόφασή του και ανέλαβε να αναδιαρθρώσει το έργο του σε πέντε πράξεις, ο Μολιέρος καταπιάστηκε με ένα νέο έργο, τον Δον Ζουάν ή Το πέτρινο συμπόσιο, που του επέτρεψε να επιστρέψει στο θέμα της υποκρισίας και της ψευτοευλάβειας και το οποίο επίσης απαγορεύθηκε.
Υπόθεση
Πράξη Ι
Στον κήπο παλατιού. Αφού αναπτύσσει το εγκώμιο του καπνού (ο Μολιέρος ήταν αντίθετος στην απαγόρευση καπνού που είχε πρόσφατα επιβληθεί), ο Σγαναρέλος μιλάει με τον υπηρέτη της δόνας Ελβίρας. Η κυρία του είναι στενοχωρημένη από την ξαφνική αποχώρηση του νέου της συζύγου, του δον Ζουάν. Ο Σγαναρέλος του παρουσιάζει μια τρομερή περιγραφή του αφέντη του δον Ζουάν, ως άστατο, κυνικό, άπιστο, ανήθικο που οι γυναίκες δεν θα έπρεπε ποτέ να εμπιστεύονται. Ο δον Ζουάν εμφανίζεται και συζητά με τον Σγαναρέλο για το θέμα του γάμου και της ερωτικής αστάθειας και του αποκαλύπτει ότι έχει ερωτευτεί πάλι και στοχεύει σε νέα κατάκτηση - μια νεαρή χωριατοπούλα. Η δόνα Ελβίρα μπαίνει στη συνέχεια και ζητά εξηγήσεις από τον δον Ζουάν για την απότομη αποχώρησή του. Η απάντησή του την εξοργίζει.
Πράξη II
Στην εξοχή. Ο αγρότης Πιερό αφηγείται στην αρραβωνιαστικιά του Σαρλότ την περιπέτεια της διάσωσης του δον Ζουάν και του υπηρέτη του Σγαναρέλου, που έπεσαν στη λίμνη όταν ανατράπηκε η βάρκα τους. Στη συνέχεια, εμφανίζονται οι δύο άνδρες. Ο δον Ζουάν λέει στη Σαρλότ ότι είναι ερωτευμένος μαζί της και την πείθει να τον παντρευτεί. Καθώς την φλερτάρει, ο Πιερό επιστρέφει και επεμβαίνει. Στη συνέχεια εμφανίζεται η Ματουρίν, μια άλλη γυναίκα στην οποία ο δον Ζουάν υποσχέθηκε γάμο. Οι δύο «αρραβωνιαστικές» του ζητούν εξηγήσεις. Ο δον Ζουάν καταφέρνει να ξεφύγει από το πρόβλημα, αφήνοντας κάθε γυναίκα να πιστεύει ότι όλα πάνε καλά μεταξύ τους. Ένας άντρας μπαίνει με την είδηση ​​ότι ο δον Ζουάν κινδυνεύει - δώδεκα ένοπλοι άντρες τον αναζητούν. Ο δον Ζουάν λέει στον Σγαναρέλο ότι πρέπει να ανταλλάξουν ρούχα μεταξύ τους και φεύγουν βιαστικά.
Πράξη III μικρογραφία|Ο δον Ζουάν και το άγαλμα, [[Αλεξάντρ Εβαρίστ Φραγκονάρ|Φραγκονάρ (1830)]] Στο δάσος. Μπαίνει ο δον Ζουάν ντυμένος χωρικός και ο Σγαναρέλος με στολή γιατρού. Χάνονται, συναντούν έναν φτωχό ρακένδυτο και του ζητούν οδηγίες για να βγουν από το δάσος. Μαθαίνοντας ότι ο φτωχός είναι θρησκευόμενος και ευσεβής, ο δον Ζουάν δοκιμάζει την πίστη του άνδρα προσφέροντάς του ένα χρυσό νόμισμα για να βλασφημήσει, ο φτωχός αρνείται. Ο δον Ζουάν βλέπει έναν κύριο να δέχεται επίθεση από τρεις ληστές, έτσι βγάζει το σπαθί του και σπεύδει να τον σώσει. Ο κύριος αποδεικνύεται ότι είναι ο δον Κάρλος, αδελφός της δόνας Ελβίρας, ο οποίος εξηγεί στον δον Ζουάν ότι αυτός και ο αδελφός του, δον Αλόνσο, κυνηγούν τον δον Ζουάν για να εκδικηθούν την εγκατάλειψη της αδερφής τους. Προσποιούμενος άγνοια και χωρίς να φανερώσει την ταυτότητά του, ο δον Ζουάν λέει ότι γνωρίζει τον δον Ζουάν αλλά ότι είναι μόνο γνωστός του, όχι φίλος. Ο δον Αλόνσο φτάνει, αναγνωρίζει τον δον Ζουάν και απαιτεί άμεση εκδίκηση. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης στον δον Ζουάν που τον έσωσε από τους ληστές, ο δον Κάρλος πείθει τον αδελφό του να αναβάλει την εκδίκησή του. Τα αδέρφια βγαίνουν. Συνεχίζοντας το δρόμο τους στο δάσος, ο δον Ζουάν και ο Σγαναρέλος βρίσκονται στον τάφο κάποιου, που πρόσφατα ο δον Ζουάν δολοφόνησε. Από παράτολμη περιφρόνηση διατάζει τον Σγαναρέλο να καλέσει το άγαλμα σε δείπνο. Το πέτρινο άγαλμα κουνάει το κεφάλι και δέχεται.
Πράξη IV μικρογραφία|420x420εσ|Από εικονογράφηση του 1773 Στα διαμερίσματά του. Ο δον Ζουάν ετοιμάζεται να καθίσει για δείπνο, αλλά τον διακόπτουν μια σειρά απρόσκλητων επισκεπτών. Πρώτα είναι ο πιστωτής του, ένας έμπορος τον οποίο ο δον Ζουάν εξευμενίζει με πολλά κομπλιμέντα, ο Σγαναρέλος τον βγάζει από το διαμέρισμα. Εμφανίζεται ο πατέρας του δον Ζουάν, ο δον Λουί, που επιπλήττει τον γιο του για τη συμπεριφορά του και μετά φεύγει, θυμωμένος και με περιφρόνηση. Η δόνα Ελβίρα μπαίνει, όχι πια έξαλλη, αλλά με στοργικό, συζυγικό πνεύμα για να προειδοποιήσει τον άντρα της ενάντια στη θεϊκή οργή. Μάταια προσπαθεί να τον πείσει να μετανοήσει για τις αμαρτίες του. Τον αφήνει μόνο του. Τέλος, ο δον Ζουάν κάθεται για δείπνο, όταν εμφανίζεται το άγαλμα που είχε προσκαλέσει. Δεν κάθεται στο τραπέζι, αλλά προσκαλεί τον δον Ζουάν να δειπνήσει μαζί του την επόμενη μέρα.
Πράξη V
Στην εξοχή κοντά στην πόλη. Ο δον Ζουάν λέει στον πατέρα του ότι έχει αλλάξει και έχει αποκηρύξει την ανηθικότητα. Ευτυχισμένος που ακούει αυτά τα νέα από τον γιο του, ο δον Λουί φεύγει. Τα νέα της μετάνοιας του αφέντη του ευχαριστούν επίσης τον Σγαναρέλο, αλλά ο δον Ζουάν του λέει αμέσως ότι δεν εννοούσε τίποτε από αυτά που είπε, και μετά μιλά με πάθος εκτενώς επαινώντας την υποκρισία. Τότε εμφανίζεται ο δον Κάρλος και μια μονομαχία φαίνεται αναπόφευκτη.
Το φάντασμα μιας γυναίκας με πέπλο φαίνεται να προσφέρει στον δον Ζουάν την τελευταία ευκαιρία να μετανοήσει για τις αμαρτίες του. Αυτός όμως τραβάει και κραδαίνει το σπαθί του στο φάντασμα και αρνείται να μετανοήσει. Μπαίνει το άγαλμα που διακηρύσσει: «Η ανταμοιβή της αμαρτίας είναι ο θάνατος» και τον βυθίζει στην κόλαση: ο δον Ζουάν φωνάζει ότι καίγεται, ακούγονται βροντές και κεραυνοί, ήχοι και λάμψη, και η γη ανοίγει και τον καταπίνει, την πτώση του ακολουθούν φλόγες. Βλέποντας ότι ο αφέντης του έχει πεθάνει, ο υπηρέτης του Σγαναρέλος θρηνεί για την απώλεια του μισθού του.
Ελληνικές μεταφράσεις
Το έργο μεταφράστηκε στα ελληνικά αρκετές φορές, μερικές από τις μεταφράσεις και εκδόσεις:
Υφαντουργία
thumb|Εργοστάσιο υφαντουργίας Υφαντουργία ή κλωστοϋφαντουργία ονομάζεται η βιομηχανία της παραγωγής υφασμάτων. Η κλωστοϋφαντουργία αποτελεί σημαντικό κλάδο της ελληνικής μεταποιητικής βιομηχανίας, ο οποίος περιλαμβάνει πολλούς επιμέρους υποκλάδους όπως της νηματουργίας, της υφαντουργίας, της πλεκτικής, της ένδυσης και άλλους τομείς που συνδέονται στενά μεταξύ τους.
Ιστορικό
Η σχετική με αυτή τέχνη και τεχνική ονομάζεται ύφανση, και είναι μία από τις αρχαιότερες ασχολίες των ανθρώπων, ήδη από τη νεολιθική εποχή. Την εποχή που ιδρύθηκαν οι πρώτες πόλεις, η παραγωγή υφασμάτων ήταν ήδη εκτεταμένη. Διασώθηκαν όμως σημαντικές ποσότητες υφασμάτων μόνο από δύο αρχαίους πολιτισμούς: τον αιγυπτιακό και τον πολιτισμό των Ίνκα στο Περού. Στην Αίγυπτο βρέθηκαν λίνα υφάσματα χρονολογούμενα προ του 4000 π.Χ., ενώ στο Περού βαμβακερά και μάλλινα. Στις Ινδίες το βαμβάκι εμφανίζεται περί το 2000 π.Χ., ενώ το μετάξι στην Κίνα περί το 2500 π.Χ.. Ο αργαλειός ήταν γνωστός από τις απαρχές της ιστορίας, ενώ ο συρόμενος υφαντουργικός ιστός, που χαρακτηρίσθηκε ως εφεύρεση ίση σε σπουδαιότητα με την τυπογραφία, πιθανότατα εφευρέθηκε στην Κίνα τον 1ο αιώνα π.Χ.. Αξιόλογα τεμάχια υφασμάτων βρέθηκαν επίσης σε παγωμένους τάφους στη Σιβηρία και χρονολογήθηκαν περί το 400 π.Χ..
Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία η υφαντουργία αναπτύχθηκε ακόμα περισσότερο, λαβαίνοντας για πρώτη φορά χαρακτήρα πρώιμης βιομηχανίας μεγάλης κλίμακας, με καίριο γεγονός την εισαγωγή της σηροτροφίας (παραγωγής μεταξιού).
Συμμετοχή στο ΑΕΠ
Σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων Κλωστοϋφαντουργών, ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας συμβάλλει με ποσοστό 15% περίπου στη διαμόρφωση του ΑΕΠ της χώρας, ενώ απασχολεί 70.000 εργαζομένους. Συμπεριλαμβανομένου και του προσωπικού που απασχολείται στον κλάδο της ένδυσης, ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων προσεγγίζει τα 120.000 άτομα αντιπροσωπεύοντας το 28% περίπου των απασχολουμένων στην εγχώρια μεταποίηση.
Εξαγωγές
Οι εξαγωγές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και ετοίμων ενδυμάτων κατατάσσουν τον ευρύτερο αυτό κλάδο ως το μεγαλύτερο εξαγωγικό της εγχώριας μεταποιητικής βιομηχανίας, αντιπροσωπεύοντας το 23% περίπου του συνόλου των εξαγομένων προϊόντων ή το 47% των εξαγομένων βιομηχανικών προϊόντων και συμμετέχοντας με ποσοστό 28% περίπου στη βιομηχανική παραγωγή της χώρας, αξιοποιώντας την εγχώρια πρώτη ύλη, το βαμβάκι.
Εξέλιξη
μικρογραφία Ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας στην Ελλάδα εμφάνισε σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης κατά τις δεκαετίες του '60 και '70, περίοδο κατά την οποία διατηρούσε ισχυρή θέση στην εγχώρια μεταποίηση. Έκτοτε, εισήλθε σε περίοδο ύφεσης, με σημαντική μείωση της εγχώριας παραγωγής και των επενδυτικών δραστηριοτήτων, με συνέπεια να οδηγηθεί σε συρρίκνωση και πολλές κλωστοϋφαντουργικές μονάδες να αναστείλουν ολοσχερώς τις εργασίες τους.
Ωστόσο, το σημαντικότερο πρόβλημα εστιάζεται στον ανταγωνισμό που δέχονται τα ελληνικά προϊόντα από τις Τρίτες Χώρες (κυρίως από Τουρκία, Πακιστάν, Ινδία, Κίνα) τόσο στην ελληνική όσο και στην ευρωπαϊκή αγορά.
Σήμερα ο αριθμός των λειτουργούντων αδραχτιών στη νηματουργία υπολογίζεται σε 750.000-800.000 περίπου, από 1,5 εκατομμύρια στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Επισημαίνεται όμως ότι, σημαντικός αριθμός εξ αυτών αφορά νέα αδράχτια, σύγχρονης τεχνολογίας με μεγαλύτερες ταχύτητες, τα οποία εγκαθίστανται σε νέες μονάδες κλωστηρίων ή αντικαθιστούν παλαιότερα αδράχτια.
Σύμφωνα με πηγές της αγοράς, στον κλάδο έχουν παραμείνει πλέον οι υγιείς επιχειρήσεις, ενώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι η δυνατότητα επενδύσεων σε αρκετές από αυτές αυξήθηκε κυρίως λόγω των κεφαλαίων που αντλήθηκαν από το Χρηματιστήριο.
Ο συνεχής εκσυγχρονισμός των παραγωγικών μονάδων είναι απαραίτητος, προκειμένου να επιτευχθεί μείωση του κόστους παραγωγής, βελτίωση της ποιότητας και εξειδίκευση σε προϊόντα μεγάλης προστιθέμενης αξίας, ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων στην ελληνική, αλλά και στη διεθνή αγορά. Ήδη, αρκετές μεγάλες εταιρίες του κλάδου παράγουν υψηλής ποιότητας προϊόντα.
Παραπομπές
Υφαντουργία Υφαντουργία
Σεμίχ Εζακτσά
Ο Σεμίχ Εζακτσά (τουρκικά: Semih Özakça, γεννημένος το 1989) είναι Τούρκος ακτιβιστής, δάσκαλος και φωτογράφος, ο οποίος απολύθηκε από το επάγγελμά του ως καθηγητής κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων οι οποίες ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία τον Ιούλιο του 2016.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταξύ της 15ης και της 16ης Ιουλίου 2016, μία απόπειρα πραξικοπήματος έλαβε χώρα στην Τουρκία. Κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων ημερών, το τουρκικό καθεστώς προέβη σε σειρά συλλήψεων και απολύσεων εντός των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, καθώς και σε βάρος στρατιωτικών, χωροφυλάκων και αστυνομικών, όπως και σε βάρος εκπροσώπων των κλάδων της παιδείας, της δικαιοσύνης, του τομέα υγείας, των ΜΜΕ, καθώς και του ιδιωτικού τομέα.
Ο Σεμίχ Εζακτσά απολύθηκε από την θέση του ως καθηγητής κατά τη διάρκεια των συγκεκριμένων εκκαθαρίσεων.
Επί χρονικό διάστημα 324 ημερών, μεταξύ της 9ης Μαρτίου 2017 και της 26ης Ιανουαρίου 2018, ο Σεμίχ Εζακτσά και η συνάδελφός του, Νουριγιέ Γκιουλμέν, η οποία είχε επίσης απολυθεί, πραγματοποίησαν τμηματική απεργία πείνας (λαμβάνοντας μόνο βιταμίνες, νερό, ζάχαρη και αλάτι) ως μορφή διαμαρτυρίας εμπρός στον αποκλεισμό και στιγματισμό τους και αιτούμενοι τον εκ νέου διορισμό τους εντός του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων στο πλαίσιο των εκκαθαρίσεων του 2016 στην Τουρκία είχαν σημαντικές επιπτώσεις για τους αποδέκτες τους. Συγκεκριμένα, οι τελευταίοι απώλεσαν την οποιαδήποτε μορφής πηγή εισοδήματος και κοινωνικής προστασίας, ενώ, παράλληλα, αντιμετώπισαν δυσκολίες ως προς την εκ νέου εύρεση εργασίας, καθώς οι κατάλογοι με τα ονόματα των δημοσίων υπαλλήλων ήταν δημοσιοποιημένοι, γεγονός το οποίο ήταν δυνατό να επιφέρει τον «κοινωνικό θάνατό» τους. Παράλληλα, τα διαβατήριά τους αρκετές φορές αποτελούσαν αντικείμενο κατάσχεσης.
Σύμφωνα με την ΜΚΟ του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, συνολικά, 5800 πανεπιστημιακοί απολύθηκαν από τις θέσεις εργασίας τους μέσω νομοθετικών διαταγμάτων στο πλαίσιο της καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης η οποία κηρύχθηκε κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων ημερών της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος. Τον Ιούλιο του 2017, έναν χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, οι συγκεκριμένες εκκαθαρίσεις αφορούσαν περισσότερους από, συνολικά, 33.000 καθηγητές (όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης), ενώ, γενικότερα εντός του δημοσίου τομέα, περισσότερους από μεταξύ 100.000 και 140.000 δημοσίους υπαλλήλους.
Ο Σεμίχ Εζακτσά κατέστη, όπως και η συνάδελφός του, Νουριγιέ Γκιουλμέν, ως ένα σύμβολο της αντίστασης της τουρκικής πολιτειακής κοινωνίας εμπρός στην αυταρχική διολίσθηση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι εκπαιδευτικοί
Άντονι φαν Μπόρσσομ
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Τοπίο με αγελάδες Ο Άντονι φαν Μπόρσσομ (Anthonie van Borssom, 2 Ιανουαρίου 1631 Άμστερνταμ – 19 Μαρτίου 1677, Άμστερνταμ), ήταν Ολλανδός τοπιογράφος της Χρυσής Εποχής.
Βιογραφία
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης ( RKD ), ήταν τοπιογράφος της ιταλικής τεχνοτροπίας που αντέγραφε τα έργα δημοφιλών τοπιογράφων της εποχής του στο Άμστερνταμ όπως οι Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, Πάουλους Πόττερ, Έλμπερτ Κόυπ (εσωτερικοί χώροι εκκλησίας), Νικολάες Μπέρχεμ, Φίλιπς Κόνινκ, Γιαν Βάιναντς, Ερτ φαν ντερ Νέιρ (σεληνοφωτισμένα τοπία), Όττο Μαρσέους φαν Σρικ και Κορνέλις Φόομ. Έζησε και εργάστηκε στο Άμστερνταμ, αλλά έκανε ένα ταξίδι το 1650-1655 κατά μήκος του Ρήνου και πέρασε χρόνο στο Κλίβε. Τάφηκε στην Βέστερκερκ. Πιθανότατα ήταν μαθητής του Ρέμπραντ κατά τα έτη 1645-1650.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Τζορτζ Μίλερ
Το Τζορτζ Μίλερ μπορεί να αναφέρεται:
Χριστιανισμός στην Κίνα
thumb| Η Νεστοριανική Στήλη από το Ξιάν, η οποία χρονολογείται στην περίοδο της [[Δυναστεία Τανγκ|δυναστείας των Τανγκ, ηγέρθη το 781 μ.Χ. και τεκμηριώνει 150 χρόνια ιστορίας του πρώιμου Χριστιανισμού στην Κίνα. Περιλαμβάνει κείμενα και στα κινεζικά και στα συριακά.]] Ο Χριστιανισμός στην Κίνα είναι παρών τουλάχιστον από τον 7ο αιώνα και έχει αποκτήσει σημαντική επιρροή τα τελευταία 200 χρόνια. Η συροπερσική Εκκλησία της Ανατολής (συχνώς εσφαλμένα χαρακτηρίζεται ως Νεστοριανισμός) εμφανίστηκε τον 7ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Τανγκ. Ο καθολικισμός ήταν μεταξύ των θρησκειών που προστατεύονταν από τους Μογγόλους αυτοκράτορες στη δυναστεία των Γιουάν, αλλά δεν ριζώθηκε παρά μόνο όταν επανεισαχθεί τον 16ο αιώνα από Ιησουίτες ιεραπόστολους. Ξεκινώντας στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, οι Προτεστάντες ιεραπόστολοι προσέλκυσαν ολίγους αλλά σημαντικούς οπαδούς και ακολούθησαν ανεξάρτητες κινεζικές εκκλησίες.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, υπήρχαν περίπου 38 εκατομμύριοι Προτεστάντες και 10-12 εκατομμύριοι Καθολικοί, με μικρότερο αριθμό Ευαγγελικών και Ορθοδόξων Χριστιανών. Ο αριθμός των Κινέζων Χριστιανών αυξήθηκε σημαντικά μετά τη χαλάρωση των περιορισμών στις θρησκευτικές δραστηριότητες κατά τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Το 2018, η κινεζική κυβέρνηση δήλωσε ότι υπάρχουν πάνω από 44 εκατομμύριοι Χριστιανοί στην Κίνα. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι διεθνείς χριστιανικοί οργανισμοί εκτιμούν ότι υπάρχουν δεκάδες εκατομμύριοι ακόμη, οι οποίοι επιλέγουν να μην ταυτιστούν δημοσίως ως Χριστιανοί. Αλλά αυτές οι εκτιμήσεις είναι αμφιλεγόμενες επειδή οι οργανώσεις που τις δημιουργούν συχνά κατηγορούνται ότι τις διογκώνουν σκόπιμα.
Η άσκηση της θρησκείας ελεγχόταν αυστηρά στους δυναστικούς χρόνους και συνεχίζει να ελέγχεται αυστηρά μέχρι σήμερα. Οι Κινέζοι οι οποίοι είναι άνω των 18 ετών επιτρέπεται να ενταχθούν μόνο σε επίσημα εγκεκριμένες χριστιανικές ομάδες οι οποίες είναι εγγεγραμμένες στην εγκεκριμένη από την κυβέρνηση Κινεζική Πατριωτική Καθολική Εκκλησία, στο Χριστιανικό Συμβούλιο της Κίνας και στο Προτεσταντικό Πατριωτικό Κίνημα των Τριών Αυτονομιών. Από την άλλη, πολλοί Χριστιανοί ασκούν τις πεποιθήσεις τους σε άτυπα δίκτυα και μη εγγεγραμμένες εκκλησίες, οι οποίες συχνά περιγράφονται ως κατ' οίκον ή υπόγειες εκκλησίες, η εξάπλωση των οποίων ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950 όταν πολλοί Κινέζοι Προτεστάντες και Καθολικοί άρχισαν να απορρίπτουν τις κρατικές δομές που είχαν σκοπό να τους αντιπροσώπευαν. Τα μέλη τέτοιων ομάδων λέγεται ότι αντιπροσωπεύουν τη «σιωπηλή πλειοψηφία» των Κινέζων Χριστιανών και αντιπροσωπεύουν επίσης πολλές διαφορετικές θεολογικές παραδόσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία στην Κίνα
Καμίλα Καμπέγιο
Η Κάρλα Καμίλα Καμπέγιο Εστραμπάο (ισπανικά: Karla Camila Cabello Estrabao, γενν. 3 Μαρτίου 1997) είναι μεξικάνικης και κουβανικής καταγωγής τραγουδίστρια, συνθέτρια και στιχουργός.
Γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας και μετακόμισε στην ηλικία των 6 ετών μαζί με την οικογένειά της στο Μαϊάμι της Φλόριντας, όπου μεγάλωσε. Ήταν μέλος του συγκροτήματος Fifth Harmony από το 2012 έως τα τέλη του 2016. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε ένα EP και δύο στούντιο άλμπουμ. Η αποχώρησή της από το συγκρότημα, ανακοινώθηκε στης 18 Δεκεμβρίου 2016.
Ως καλλιτέχνιδα κυκλοφόρησε δύο τραγούδια τα οποία έφτασαν στα τοπ 20 του Billboard hot 100: το I know what you did last summer και το Bad Things με τον Machine Gun Kelly όσο ήταν ακόμα στο συγκρότημα. Στης 19 Μαΐου 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο τραγούδι της, Crying in the club. Το πρώτο άλμπουμ της, Camila, κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου 2018. Επίσης, συμμετείχε στο Know No Better με διάφορους διάσημους καλλιτέχνες, καθώς και στο Crown με τους Grey για την ταινία "Bright" του "Netflix".
Τρεις μέρες μετά την κυκλοφορία του Crying in the club, κυκλοφόρησε ένα νέο Single με τίτλο I have questions, ενώ στις 3 Αυγούστου 2017 κυκλοφόρησε δύο καινούρια τραγούδια με τους τίτλους ονομασίες "Havana" και "Omg", που έφτασαν μέσα σε 2 μέρες στα "top hits" τόσο στο Spotify όσο και στα charts της Billboard.
Τουρκολέκα Αρκαδίας
Το Τουρκολέκα είναι χωριό στη δημοτική ενότητας της Φαλαισίας, στη νοτιοδυτική Αρκαδία. Βρίσκεται στα βουνά κοντά στα σύνορα με τη Μεσσηνία, σε υψόμετρο περίπου 750 μέτρων. Βρίσκεται 5 χλμ. δυτικά της Καμάρας, 6 χλμ. βορειοανατολικά του Πεύκου, 8 χλμ. νοτιοδυτικά του Λεοντάρι και 17 χλμ. νότια της Μεγαλόπολης. Στην απογραφή πληθυσμού του 2011, το Τουρκολέκα είχε 190 κατοίκους.
Καμίλα Καμπέγιο
Αργότερα όμως, ανακοινώθηκε η ημερομηνία κυκλοφορίας του άλμπουμ της Camila. Στην ίδια δημοσίευση ανακοινώθηκαν και άλλα δυο της τραγούδια "Never Be The Same" και "Real Friends", τα οποία κυκλοφόρησαν στις 7 Δεκεμβρίου 2017. Σε αυτό το άλμπουμ μόνο ένα single της, το "Havana", είχε επιβεβαιωθεί ότι θα είναι στο tracklist του άλμπουμ ωστόσο το "Crying in the Club", "I have questions", "Omg" είχε επιβεβαιωθεί ότι δεν θα είναι στο άλμπουμ.
Ωστόσο, ανάμεσα σε αυτές τις μουσικές ανανεώσεις η Καμίλα Καμπέγιο έγινε το νέο μέλος σε διάφορες διαφημιστικές καμπάνιες, ξεκινώντας με την εταιρεία ρούχων Guess. Στη συγκεκριμένη καμπάνια συνεργάστηκε με τον Ιταλό Αλεσάντρο Ντελισόλα, μοντέλο της Guess. Στη συνέχεια, η Κουβανο-Μεξικανή τραγουδίστρια και συνθέτρια εντάχθηκε στην ομάδα με τις γυναίκες εκπροσώπους της L’Oréal Paris, όπως οι Εύα Λονγκόρια, Τζούλιαν Μουρ, Τζένιφερ Λόπεζ, Μπλέικ Λάιβλι και Μαρία Μπόρχες.
Τουρκολέκα Αρκαδίας
Ονομασία
Το χωριό αρχικά ονομαζόταν Καλύβια (μαντριά) Κότσικα και καταγράφηκε στην οθωμανική απογραφή του 1461-63 να έχει 5 σπίτια με Ρωμαϊκό (Ελληνικό) πληθυσμό. Μετέπειτα έλαβε την ονομασία Μπότσικα. Το 1662 οι κάτοικοι του χωριού εξεγέρθηκαν και σκότωσαν το Τούρκο φοροεισπράκτορα Λέκα μαζί με τη συνοδεία του, όταν αποπειράθηκε να κάνει παιδομάζωμα. Εξού και η σημερινή ονομασία του χωριού, η οποία καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1670.
Καμίλα Καμπέγιο
Υπήρξαν πολλές φήμες ότι ήταν σε σχέση με την Λόρεν Χαουρέγκι, οι οποίες απορρίφθηκαν από την ίδια.
Τουρκολέκα Αρκαδίας
Το Τουρκολέκα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
Το όνομα του χωριού έφεραν πολλοί πρωτοκλέφτες, όπως ο Σταματέλος Τουρκολέκας ή Τουρκοπέλεκας (πατέρας του νεομάρτυρος Ιωάννη Τουρκολέκα και αδερφός της γυναίκας του Κολοκοτρώνη), ο αδερφός του, Παναγιώτης Τουρκολέκας, οι αδελφοί Νικήτας και Σωτήρος Τρίγκας και άλλοι. Το χωριό συνεισέφερε στον αγώνα με πολλούς αγωνιστές, όπως ο οπλαρχηγός Νικήτας (Νικηταράς) Σταματελόπουλος και ο δάσκαλος πολεμικής τακτικής Νικόλας Σταματελόπουλος (αδέρφια του Ιωάννη Τουρκολέκα), ο Αναστάσιος Κουλοχέρας, ο Δημήτριος Αντωνόπουλος, ο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, ο Κώστας Γ. Συράκος, ανάμεσα σε άλλους. Ακόμα, πλήθος άλλων στρατιωτικών και μαχόμενων έδωσαν τη ζωή τους, όπως ο Νικόλαος Στ. Σταματελόπουλος, οι αδελφοί Παρασκευάς και Ηλίας Θεοδωρακόπουλος, ο Αντώνιος Π. Παναγιωτόπουλος, ο Κώστας Γεωργακόπουλος ή Κοτσώνης κ.α.
Καμίλα Καμπέγιο
Λίγες ημέρες αργότερα, ανακοινώθηκε η επίσημη συνεργασία της με την εταιρεία παπουτσιών Skechers.
Πρώιμα Χρόνια
Γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας στις 3 Μαρτίου 1997. Ο πατέρας της, Αλεχάντρο Καμπέγιο κατάγεται από το Μεξικό ενώ η μητέρα της, Σινουχέ Εστραμπάο από την Κούβα. Τα πρώτα χρόνια της ζωής της μετακόμισαν οικογενειακώς αρκετές φορές μεταξύ των δύο χωρών ώσπου το 2002 εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο Μαϊάμι των ΗΠΑ. Απέκτησε αμερικανική υπηκοότητα το 2008 και φοίτησε στο σχολείο Miami Palmetto μέχρι το 2013, όπου λόγω της μουσικής της καριέρας, αποφάσισε να συνεχίσει την εκπαίδευση μέσω home schooling.
Τουρκολέκα Αρκαδίας
Το Τουρκολέκα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
Το 1805-1806 οι κλέφτες του χωριού έγιναν θύματα εξόντωσης, ενώ ο Σταματέλλος με τον γιό του, Ιωάννη, κατέφυγαν στη Ζάκυνθο.
Καμίλα Καμπέγιο
Δισκογραφία
Δείτε επίσης: Fifth Harmony (δισκογραφία)
Τουρκολέκα Αρκαδίας
Το Τουρκολέκα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
Κατά το 1823 το χωριό μάλιστα απαριθμούσε μόνο 23 οικογένειες. Οι περισσότερες οικογένειες του χωριού, με άλλα λόγια, έχουν κάποιες κοινές ρίζες με αρματολούς, κλέφτες, άλλες προσωπικότητες που συμμετείχαν και έδρασαν στον αγώνα της επανάστασης.
Στις 9-10 Ιουνίου 1825 υπέστη μαζική καταστροφή από τον Ιμπραήμ που το κατέκαψε, αφού 18 σπίτια καταστράφηκαν και σώθηκαν μόνο 7, χάρις στην καλλιέργεια του μεταξοσκώληκα που γινόταν σε αυτά. Επίσης πυρπολήθηκε και το Μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου, από το οποίο σώθηκε μόνο ο ιερός ναός.
Νικήτας (Νικηταράς) Σταματελόπουλος
Το έναυσμα για τον αγώνα το 1821 έγινε από τον Νικηταρά στις 16 Μαρτίου, όταν σκότωσε ένα Τούρκο έξω από την Καλαμάτα, που είχε καταγωγή από εκεί. Ο ίδιος συνέβαλε επίσης και στον τερματισμό του πολέμου, μαζί με τον Δημήτριο Υψηλάντη, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1829, στην Πέτρα της Βοιωτίας. Για αυτό, στο Τουρκολέκα υπάρχει μνημείο προς τιμήν του Νικηταρά. Ο ανδριάντας του Νικηταρά κατασκευάστηκε από τον καλλιτέχνη Γεώργιο Γεωργίου και η τελετή παρουσίασής του έγινε στις 19 Σεπτεμβρίου 1971. Μάρτυρας της ορμητικής εισόδου του Νικηταρά στη μάχη για την απελευθέρωση, στην ηλικία μόνο των έντεκα ετών το 1798, στέκει το Πήδημα του Νικηταρά. Αλλιώς Βύθισμα, βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο δυτικά του χωριού, εκεί όπου ξεκίνησε ως κλεφτόπουλο το 1798. Ακόμα υπάρχει το σπίτι του Νικηταρά, στο κέντρο του χωριού, το οποίο έχει πρόσφατα αναπαλαιωθεί. Τέλος, κάθε χρόνο, τον Αύγουστο διοργανώνεται η γιορτή Νικητάρια, αφιερωμένη στον αγωνιστή, με πολλές τελετές προς τιμήν του.
Νεομάρτυρας Ιωάννης Τουρκολέκας
Ο αδερφός του Νικηταρά, Ιωάννης Τουρκολέκας, σε ηλικία 11 ετών σκοτώθηκε από τους Τούρκους στη Μονεμβασιά, μαζί με τον πατέρα του και τον Ζαχαρόπουλο Αναγνώστη. Παρά τις πιέσεις και τα βασανιστήρια που του έκαναν οι Τούρκοι στην προσπάθειά τους να τον εξισλαμίσουν, ο Ιωάννης παρέμεινε πιστός στον χριστιανισμό. Έτσι οδηγήθηκε σε βίαιο θάνατο, μαρτυρώντας για την πίστη του. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία ανακηρύχτηκε νεομάρτυρας. Στο χωριό υπάρχει και ναός αφιερωμένος στον παιδομάρτυρα.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Τόπος γέννησης ενός ακόμα ήρωα της επανάστασης, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που γεννήθηκε στην κορυφή του βουνού Ραμοβούνι (ή Ρωμιοβούνι). Όπως αναφέρει και ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του, γεννήθηκε κάτω από ένα δέντρο του βουνού, όταν η μητέρα του προσπαθούσε να ξεφύγει, μετά τα Ορλωφικά. Το δέντρο, αλλά και η σπηλιά στην οποία κατέφυγε η μητέρα του μετά τη γέννα, ονομάστηκαν σπηλιά και δέντρο του Κολοκοτρώνη.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
O Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας, ισπαν. Casa de Borgoña (Castilla), ήταν ένας ευγενής Οίκος της Ιβηρικής που μέλη του έγιναν βασιλείς της Καστίλης και τού Λεόν. Ο Οίκος είναι πλάγιος κλάδος τού Οίκου της Ιβρέας και γενάρχης του είναι ο Ραϋμόνδος, τρίτος γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας.
Ιστορία
Το 1109 απεβίωσε ο Αλφόνσος ΣΤ΄ του Λεόν και της Καστίλης και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ουρράκα ως βασίλισσα τού Λεόν & της Καστίλης, σύζυγος τού Ραϋμόνδου της Ιβρέας. Το Λεόν-Γαλικία ήταν στα δυτικά της Ιβηρικής, ενώ η Καστίλη-Τολέδο στα κεντρικά της χερσονήσου. Ο γιος τους Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης μοίρασε το βασίλειο στους δύο γιους του: ο Σάντσο Γ΄ έλαβε την Καστίλη και ο Φερδινάνδος Β΄ έλαβε το Λεόν. Οι δύο κλάδοι είχαν παράλληλοι πορεία, ώσπου η Βερεγγάρια της Καστίλης παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Θ΄ του Λεόν και έτσι τα δύο στέμματα ενώθηκαν πάλι. Ο εγγονός τού τελευταίου, ο Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης είδε τον πρωτότοκο γιο του Φερδινάνδο δε λα Θέρδα να εξεγείρεται εναντίον του, έτσι τον αποκλήρωσε και τον εξόρισε· ο Φερδινάνδος έγινε ο ιδρυτής τού κλάδου των λα Θέρδα. Τον Αλφόνσο Ι΄ διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Σάντσο Δ΄ της Καστίλης. Εγγονός αυτού ήταν ο Αλφόνσος ΙΑ΄ της Καστίλης, που είχε γνήσιο γιο τον Πέτρο και νόθο τον Ερρίκο Β΄, που σκότωσε τον Πέτρο και έγινε βασιλιάς και ιδρυτής τού κλάδου των Τραστάμαρα. Ένας άλλος νόθος γιος του Αλφόνσου ΙΑ΄, ο Φαδρίκε Αλφόνσος έγινε ιδρυτής τού κλάδου των Ενρίκεθ.
Η εγγονή τού Αλφόνσου Ι΄ τού Σοφού, η Γιολάντα του Μομφερράτου, έγινε η 2η σύζυγος τού Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου και μητέρα τού Θεοδώρου Α΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Κοινοβούλιο της Πολωνίας
Το κοινοβούλιο της Πολωνίας (πολωνικά: Parlament Rzeczypospolitej Polskiej) είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα της Πολωνίας. Αποτελείται από την άνω βουλή (τη Γερουσία) και την κάτω βουλή (το Σέιμ). Και τα δύο σώματα στεγάζονται στο Συγκρότημα του Σέιμ και της Γερουσίας της Πολωνίας στη Βαρσοβία. Το Σύνταγμα της Πολωνίας δεν αναφέρεται στο Κοινοβούλιο ως σώμα, αλλά μόνο στο Σέιμ και τη Γερουσία.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο Διευθύνων του Σέιμ καλεί την Εθνοσυνέλευση, μια κοινή σύνοδο των μελών και των δύο σωμάτων. Η λειτουργία της έχει ως επί το πλείστον τελετουργικό χαρακτήρα, και συνεδριάζει μόνο περιστασιακά, όπως για να γίνουν μάρτυρες της ορκωμοσίας του Προέδρου. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το Σύνταγμα χορηγεί την Εθνοσυνέλευση με σημαντικές αρμοδιότητες, όπως η εξουσία για να φέρει τον Πρόεδρο μπροστά στο Κρατικό Δικαστήριο (διαδικασία μομφής). Το σημερινό ηγετικό κόμμα στο Σέιμ είναι το κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (ΝκΔ) με 235 από τις 460 έδρες στο Σέιμ και 48 από τις 100 έδρες στη Γερουσία. Επί του παρόντος, το Σέιμ ελέγχεται από το κυβερνών κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη, αλλά η Γερουσία ελέγχεται από κόμματα της αντιπολίτευσης (Πολιτικός Συνασπισμός, Αριστερά και Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα). Οι δύο αίθουσες συζητήσεων έχουν ορίσει θέσεις για τους βουλευτές, τους γερουσιαστές και τους Διευθύνοντες, εξοπλισμένες με συσκευές ψηφοφορίας, που χρησιμοποιούνται από τους βουλευτές και τους γερουσιαστές για να ψηφίσουν.
Κοινοβουλευτικές ομάδες και συνεργασίες
Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές συχνά ομαδοποιούνται σε διαφορετικές ομάδες αναπληρωτών, γερουσιαστών ή βουλευτών, ή δεν έχουν καμία συνεργασία και συμμετέχουν ως «ανεξάρτητοι». Και στα δύο σώματα, υπάρχουν δύο τύποι ομάδων: οι Σύλλογοι (πολωνικά: kluby, klub) και οι Κύκλοι (πολωνικά: koła, koło). Η κύρια διαφορά μεταξύ των δύο τύπων ομάδων είναι το δικαίωμα συμμετοχής στο Σύμφωνο των Γηραιών (πολωνικά: Konwent Seniorów), μια εσωτερική επιτροπή σε κάθε σώμα του Κοινοβουλίου που καθορίζει τη σύνταξη των ημερήσιων διατάξεων και των εργασιών του αντίστοιχου τμήματος.
Στη Γερουσία:
Εθνοσυνέλευση
Η Εθνοσυνέλευση (πολωνικά: Zgromadzenie Narodowe) είναι το όνομα μιας κοινής συνεδρίασης του Σέιμ και της Γερουσίας. Διευθύνεται από τον Διευθύνων του Σέιμ (ή από τον Διευθύνων της Γερουσίας όταν ο πρώτος απουσιάζει).
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Πολωνίας του 1997, η Εθνοσυνέλευση έχει την εξουσία να
αριστερά|μικρογραφία| [[Συγκρότημα του Σέιμ και της Γερουσίας της Πολωνίας]] Κατά τα έτη 1922-1935 και 1989-1990, ήταν η Εθνοσυνέλευση που εξέλεξε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας με απόλυτη πλειοψηφία. Το 1935, αντικαταστάθηκε από μια συνέλευση Εκλογέων, η οποία αποτελούταν από τον Διευθύνων της Γερουσίας (ως πρόεδρος της Συνέλευσης των Εκλογέων), τον Διευθύνων του Σέιμ, τον Πρωθυπουργό, τον Αρχηγό της Δικαιοσύνης, τον Επιθεωρητή των Γενικών Ενόπλων Δυνάμεων, 50 εκλέκτορες εκλεγμένοι από το Σέιμ και 25 εκλέκτορες εκλεγμένοι από τη Γερουσία. Η Γερουσία καταργήθηκε το 1946, οπότε το 1947 ο Μπολέσουαφ Μπιέρουτ εξελέγη Πρόεδρος μόνο από το Σέιμ. Δεν υπήρχαν πρόεδροι από το 1952 έως το 1989, όταν η Γερουσία αποκαταστάθηκε και η Εθνοσυνέλευση εξέλεξε τον Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι ως Πρόεδρο.
Από το 1990, ο Πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό. Ωστόσο, ο Πρόεδρος εξακολουθεί να ορκίζεται ενώπιον της Εθνοσυνέλευσης, η οποία είναι επίσης το μόνο όργανο που μπορεί να κηρύξει τη μόνιμη ανικανότητα του Προέδρου να εκτελέσει τα καθήκοντά του ή να ασκήσει κατηγορητήριο εναντίον του ενώπιον του Κρατικού Δικαστηρίου.
Από το 1992 έως το 1997, η Εθνοσυνέλευση συνέταξε και ψήφισε ένα νέο Σύνταγμα, το οποίο εγκρίθηκε με εθνικό δημοψήφισμα στις 25 Μαΐου 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Πολωνίας Κατηγορία:Εθνικά νομοθετικά σώματα Κατηγορία:Πολιτική της Πολωνίας Κατηγορία:Σέιμ Κατηγορία:Γερουσία της Πολωνίας
Δημήτριος Αρλιώτης
Ο Δημήτριος Αρλιώτης (1777-1860) ήταν Έλληνας νομικός και λόγιος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1777 στην Κέρκυρα. Πατέρας του ήταν ο νομικός Νικόλαος Αρλιώτης. Σπούδασε νομική σε Βενετία και Παρίσι, προτού επιστρέψει στην Κέρκυρα για να ασκήσει την δικηγορία, ενώ κατά τα πρώτα χρόνια της Ιονίου Πολιτείας, ορίστηκε δικαστής και μέλος της Ιονίου Ακαδημίας. Μετά από προτροπή του αρμοστή των Ιονίων Νήσων, εξελέγη επαρχιακός σύμβουλος για να υπερασπίσει τα συμφέροντα της Κέρκυρας, αλλά μετά από λίγο αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη θέση αυτή. Στη συνέχεια εμφάνισε προβλήματα υγείας, όπως ουρική αρθρίτιδα, νόσος της κύστης και λιθίαση, παρ' όλα αυτά κατάφερε να φτάσει σε ηλικία 83 ετών προτού αποβιώσει λόγω ασιτίας, το 1860 στην Κέρκυρα. Υπήρξε μέλος επαναστατικών πατριωτικών λεσχών στην Κέρκυρα.
Έργα
Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται η ιταλική μετάφραση των Επιγραμμάτων της Ανθολογίας και του Δ΄ βιβλίου του Βιργιλίου. Έγραψε ακόμη για την ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Σεντ Τζόζεφς ΦΚ
Η Σεντ Τζόζεφς ΦΚ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα του Γιβραλτάρ. Συμμετέχει στο 1η Κατηγορία του Πρωταθλήματος του Γιβραλτάρ. Έδρα της ομάδας είναι το Βικτόρια Στέιντιουμ, χωρητικότητας 5.000 θεατών. Έχει ένα πρωτάθλημα του Γιβραλτάρ και 9 κύπελλα. Το 2017 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Γιουρόπα Λιγκ 2017-18.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιβραλτάρ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1932-33
Το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας την περίοδο 1932-33 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με 15 ομάδες, 3 στην Ά' ,10 στη Β', και 2 στη Γ'. Οι Άρης, Ηρακλής και Μέγας Αλέξανδρος συμμετείχαν στον Βόρειο όμιλο της Εθνικής Κατηγορίας, ενώ ο ΠΑΟΚ τοποθετήθηκε στην Α΄ κατηγορία του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης , μετά τον υποβιβασμό του στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1931-32, μαζί με Θερμαϊκό, Μελιτέα και Προσφυγική Ένωση που προβιβάστηκε από τη Β΄ Κατηγορία.
Ο ΠΑΟΚ πάντως δεν έδωσε αγώνες στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας  Θεσσαλονίκης το οποίο διεξήχθη με τις υπόλοιπες τρεις ομάδες. Στις 17 Φεβρουρίου του 1933 με απόφαση της ΕΠΟ, απορρίφθηκε το αίτημα του ΠΑΟΚ για ένταξη στην Εθνική Κατηγορία, ενώ συγχρόνως αποφασίστηκε να μην αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας Θεσσαλονίκης , αλλά να δώσει μόνο διπλούς αγώνες κατάταξης με την νικήτρια της Α΄κατηγορίας Θεσσαλονίκης που θα έκρινε την ομάδα που θα συμμετείχε στους αγώνες διαβάθμισης για την άνοδο στην Εθνική Κατηγορία. Λόγω όμως της κατάργησης της Εθνικής Κατηγορίας στις 24 Σεπτεμβρίου του 1933, δεν έγιναν ούτε και οι 4 αυτοί αγώνες. Με την ίδια απόφαση προκηρύχθηκε «Κύπελλο Θεσσαλονίκης» με τη συμμετοχή του ΠΑΟΚ και των τριών ομάδων της Εθνικής Κατηγορίας, που όμως δεν διεξήχθη λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος από τις τέσσερις ομάδες της Θεσσαλονίκης.
Πρωταθλήτρια Α΄ κατηγορίας ήταν ο Θερμαϊκός, στη Β΄ Κατηγορία ο Απόλλων Καλαμαριάς και στη Γ΄ Κατηγορία ο Ερμής. Οι τελικοί των δυο πρώτων κατηγοριών έγιναν την ίδια μέρα στις 20 Απριλίου 1933.