cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grease (ταινία)
Κριτικές
Το Grease έλαβε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές από τους κριτικούς κινηματογράφου και θεωρείται από πολλούς ως μία από τις καλύτερες ταινίες του 1978. Κατέχει το 77% στην κατηγορία «Certified Fresh» σύμφωνα με την ιστοσελίδα Rotten Tomatoes με την εξής περιγραφή: «Το Grease είναι ένα ευχάριστο και ενεργητικό musical με πιασάρικα τραγούδια και είναι ωδή για τη νεανική αγάπη που δεν παλιώνει ποτέ». Παράλληλα, κατέχει βαθμολογία 70/100 στην ιστοσελίδα Metacritic. Ο Vincent Canby, τον Ιούνιο του 1978, δήλωσε πως η ταινία ήταν «τρομερά διασκεδαστική» και αποτελούσε τη «σύγχρονη φαντασίωση για ένα musical της δεκαετίας του 1950 που αφορούσε νέους και ήταν μεγαλύτερο, πιο αστείο και πιο ευφάνταστο από τις ταινίες του Χόλιγουντ». Επεσήμανε επίσης πως η ταινία ήταν «είχε στοιχεία από το Close Encounters of the Third Kind, το οποίο υπενθυμίζει τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του 1950 με ένα τρόπο κομψότερο και πιο ήπιο από τις ταινίες που είχαν κυκλοφορήσει νωρίτερα, με το Grease να είναι μια επίκληση πολλών εκατομμυρίων στις B-pictures quickies που χρησιμοποιήθηκαν στη ταινία του Sam Katzman, Don't Knock the Rock (1956) και στην ταινία της American International, Beach Party (1963)». Το Grease ψηφίστηκε ως το καλύτερο musical από τα 100 μεγαλύτερα musical σύμφωνα με το Channel 4. Το 2008, η ταινία επιλέχθηκε από το περιοδικό Empire ως μια από τις 500 μεγαλύτερες ταινίες όλων των εποχών. To Grease επανακυκλοφόρησε σε θέατρα το 1998 για τον εορτασμό της 20ης επετείου. Η ταινία επίσης κατετάγη στην 21η θέση του καταλόγου για τις 50 καλύτερες εφηβικές ταινίες του Entertainment Weekly.
Εκδοτήριο
Εμπορικά, το Grease ήταν μια άμεση επιτυχία στο box office. Το Σαββατοκύριακό της πρεμιέρας του είχε κόψει εισητήρια με συνολική αξία 8.941.717 δολάρια σε 862 θέατρα στις ΗΠΑ και στον Καναδά και βρέθηκε στη δεύτερη θέση των box office (πίσω από το Jaws 2). Η ταινία απέφερε 188.755.690 δολάρια στο εσωτερικό και άλλα 206.200.000 δολάρια στο εξωτερικό, με το συνολικό ποσό να ανέρχεται στα 394.955.690 δολάρια παγκοσμίως. Παλαιότερα ήταν το πιο πετυχημένο (σε θέμα εσόδων) musical μέχρι την κυκλοφορία των Les Misérables και Mamma Mia!. Παρ' ολ' αυτά, ακόμα και σήμερα βρίσκεται στην τριάδα των musical με τα περισσότερα έσοδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1978 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές κωμικές ταινίες
Τζων Γκούντρικ
Ο Τζων Γκούντρικ (John Goodricke, 17 Σεπτεμβρίου 1764 – 20 Απριλίου 1786) ήταν Άγγλος ερασιτέχνης αστρονόμος. Είναι περισσότερο γνωστός για τις παρατηρήσεις του μεταβλητού αστέρα Αλγκόλ (β Περσέως) το 1782 και την ερμηνεία της μεταβλητότητάς του (Μεταβλητοί δι' εκλείψεων αστέρες).
Ζωή και έργο
Ο Γκούντρικ, που πήρε το όνομα του προπάππου του, του βαρονέτου σερ Τζων Γκούντρικ (1617-1670), γεννήθηκε στο Χρόνινγκεν της Ολλανδίας, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αγγλία. Από την παιδική του ηλικία ήταν κουφός εξαιτίας μιας σοβαρής ασθένειας. Οι γονείς του τον έστειλαν στη σχολή κωφών του Τόμας Μπρέιντγουν, στο Εδιμβούργο, και το 1778 στην «Ακαδημία Γουόρινγκτον».
Μετά την αποφοίτησή του από εκεί, ο Γκούντρικ επέστρεψε στο σπίτι των γονέων του στην Υόρκη. Εκεί έγιναν φίλοι με τον γείτονά του Έντουαρντ Πίγκοτ, του οποίου ο πατέρας, Ναθάνιελ Πίγκοτ, είχε χτίσει ένα ιδιωτικό αστεροσκοπείο. Ο Έντουαρντ ενδιαφερόταν ήδη για τους μεταβλητούς αστέρες (αστέρες που μεταβάλλουν το φαινόμενο μέγεθος, δηλαδή τη φωτεινότητά τους) και έδωσε και στον Γκούντρικ έναν κατάλογο όσων από αυτούς πίστευε ότι άξιζαν να παρατηρηθούν. Οι δύο φίλοι αποφάσισαν να μελετήσουν τους ελάχιστους αυτούς αστέρες και να ανακαλύψουν ίσως νέους μεταβλητούς. Σύντομα ο Γκούντρικ αντιλήφθηκε ότι ο γνωστός από τους Άραβες αστέρας Αλγκόλ είχε μία συγκεκριμένη περίοδο στις μεταβολές του: οι μειώσεις της φωτεινότητας συνέβαιναν κάθε 70 περίπου ώρες. Τον Μάιο του 1783, ο δεκαοκτάχρονος Γκούντρικ πρότεινε σε αναφορά του προς τη Βασιλική Εταιρεία ότι οι μεταβολές του Αλγκόλ οφείλονται σε έναν πρωτάκουστο όσο και απλό λόγο: ο Αλγκόλ αποτελείται από δύο αστέρες που βρίσκονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλον και που περιφέρονται περί το κοινό κέντρο μάζας τους. Αυτό που εμείς βλέπουμε ως φως του Αλγκόλ είναι το συνδυασμένο φως από τα δύο μέλη του συστήματος. Η Γη όμως βρίσκεται σε τέτοια θέση, ώστε σε δύο αντίθετες φάσεις της τροχιάς συμβαίνει ο ένας αστέρας να μας αποκρύπτει τον άλλον, οπότε το φως που φθάνει σε μας είναι μειωμένο. Αυτή ήταν η πρώτη απόπειρα εξηγήσεως του γιατί ένας αστέρας είναι μεταβλητός.
Κατά τον επόμενο αιώνα ανακαλύφθηκαν αρκετοί άλλοι παρόμοιοι μεταβλητοί αστέρες, χρειάσθηκε όμως η φασματοσκοπική μέτρηση της τροχιακής ταχύτητας του λαμπρότερου μέλους του Αλγκόλ (Φόγκελ 1890) ώστε να πεισθούν και οι πλέον δύσπιστοι ότι ο Γκούντρικ είχε απόλυτο δίκιο. Οι αστέρες αυτοί ονομάζονται «μεταβλητοί δι’ εκλείψεων».
Ο Γκούντρικ θεωρείται επίσης ότι ανεκάλυψε ο ίδιος την περιοδική μεταβολή του αστέρα δ Κηφέως, που έδωσε το όνομά του στους Κηφείδες (είδος παλλόμενων μεταβλητών αστέρων).
Για τις παρατηρήσεις και την ερμηνεία του για τη μεταβλητότητα του Αλγκόλ, η Βασιλική Εταιρεία απένειμε στον Γκούντρικ το Μετάλλιο Copley εκείνου του έτους. Επιπλέον, εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας στις 16 Απριλίου 1786. Ωστόσο, δεν έμαθε ποτέ για την τιμητική αυτή εκλογή, καθώς πέθανε 4 ημέρες αργότερα από πνευμονία, άγαμος και χωρίς να αφήσει απογόνους.
Ο Γκούντρικ στο Γιόρκσιρ
Σήμερα υπάρχει μία αναμνηστική πλάκα κοντά στη θέση του αστεροσκοπείου του στην Υόρκη.
Από τον Οκτώβριο του 2005 μέχρι τον Μάρτιο του 2006 οι φοιτητές Σων Έλινχαμ (Sean Ellingham) και Τζέιμς Βάλνερ (James Valner) του Πανεπιστημίου της Υόρκης αναζήτησαν τη θέση του αστεροσκοπείου του Γκούντρικ με βάση τα δεδομένα που είχε καταγράψει. Μια μελέτη από το 1949 του Σίντνεϋ Μέλμορ είχε ήδη δείξει πως ο Γκούντρικ παρατηρούσε από το Treasurer's House, πολύ κοντά στον καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου, στην Υόρκη. Αναπαράγοντας τις παρατηρήσεις του, οι Έλινχαμ και Βάλνερa συμπέραναν ότι παρατηρούσε από το ανατολικότερο παράθυρο του δεύτερου ορόφου, κοιτάζοντας προς τα νότια, προς τον ναό.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2006-07
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2006-07 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.
Διοργάνωση
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2006-07 διεξήχθη ξανά με 18 ομάδες έπειτα από επτά χρόνια, δηλαδή από τη σεζόν 1999-2000. Εκτός από τη αύξηση των ομάδων δεν υπήρξαν αλλαγές σε σχέση με το προηγούμενο του 2005-06. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες. Το πρωτάθλημα δεν ταλαιπωρήθηκε από εξωαγωνιστικές περιπέτειες εκτός από την περίπτωση του Ακράτητου, ο οποίος δεν έλαβε μέρος, αφού υποβιβάστηκε απευθείας στη Δ΄ Εθνική λόγω χρεών. Τη θέση του πήρε ο Πανθρακικός.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2006-2007
Μοντάλτο Καρπάζιο
Το Μοντάλτο Καρπάζιο (ιταλικά: Montalto Carpasio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Βόρμσι
Το Βόρμσι (εσθονικά: Vormsi) είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί της Εσθονίας, μετά το Σάαρεμαα, το Χιίουμαα και το Μούχου με έκταση 93 τετρ. χιλιόμετρα. Έχει 406 κατοίκους (2011) και πρωτεύουσα του νησιού είναι το Χούλλο με 245 κατοίκους (2010).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Εσθονίας
Πλατεία Ναυαρίνου (Θεσσαλονίκη)
Η Πλατεία Ναυαρίνου είναι μια πλατεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην Ελλάδα.
Ιστορία
Η πλατεία χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο της πόλης, με εμφανείς μάρτυρες τα ερείπια του παλατιού του Γαλερίου που βρίσκονται μέσα σε αυτή. Η πλατεία βρίσκεται δίπλα στην "πλατεία του Ιπποδρόμου", όπου η Σφαγή της Θεσσαλονίκης έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδοσίου Α΄. Στο κέντρο της πλατείας υπάρχει το σιντριβάνι με το «Αγόρι που σφυρίζει», έργο του Νικόλαου Παυλόπουλου.
Σήμερα, η Πλατεία Ναυαρίνου αποτελεί δημοφιλή τόπο συνάντησης, κυρίως μεταξύ του φοιτητικού πληθυσμού της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατείες της Θεσσαλονίκης
Μοντεγκρόσσο Πιάν Λάττε
Το Μοντεγκρόσσο Πιάν Λάττε (ιταλικά: Montegrosso Pian Latte) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ανζολού
Το Ανζολού (επίσης, Ανζοβλού και Ανζολί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 395 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ανζολού και Τενγκεμπίν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Άουγκουστ Μαξιμίλιαν Μίρμπεργκ
Ο Άουγκουστ Μαξιμίλιαν Μίρμπεργκ (σουηδικά: August Maximilian Myhrberg) (24 Ιουλίου 1797 - 31 Μαρτίου 1867) ήταν Φινλανδός-Σουηδός στρατιωτικός αξιωματικός και επαναστάτης. Αφού εγκατέλειψε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, ακολούθησε μια στρατιωτική σταδιοδρομία, υποστηρίζοντας τους φιλελεύθερους στην επανάσταση των Εκατοντάδων Χιλιάδων Υιών του Αγίου Λουδοβίκου, τους Έλληνες στον Ελληνικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και τους Πολωνούς επαναστάτες στη Νοεμβριανή Εξέγερση. Οι περιπέτειες του έγιναν θρύλοι στην πατρίδα του τη Σουηδία και το προσωπικότητα του εξιδανικεύτηκε από Φινλανδούς εθνικιστές στα τέλη του 19ου αιώνα.
Πρώιμη ζωή
Ο Μίρμπεργκ γεννήθηκε ως Ματς Άουγκουστ Μίρμπεργκ στις 24 Ιουλίου 1797 στο Ράαχε του Βασιλείου της Σουηδίας. Ο πατέρας του, Άντερς Γκούσταφ Μίρμπεργκ, ήταν έμπορος γεννημένος στη Σουηδία και Στρατηγός στο σουηδικό στρατό, που αργότερα έγινε τελωνειακός αξιωματούχος. Η μητέρα του, Κριστίνα, ανήκε σε μια φινλανδική αστική οικογένεια από το Όουλου. Η οικογένεια μιλούσε φινλανδικά στο σπίτι. Ύστερα από τη ρωσική προσάρτηση της Φινλανδίας μετά τον Φινλανδικό Πόλεμο, η οικογένεια Μίρμπεργκ μετακόμισε στο Κάρλσχαμν και αργότερα στο Χέρνεσαντ. Αφού ολοκλήρωσε το δημοτικό σχολείο στο Ράαχε, ο Μίρμπεργκ στάλθηκε στην Ουψάλα για να συνεχίσει τις σπουδές του σε οικοτροφείο. Τον Ιούνιο του 1815, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, όπου καλλιέργησε το ενδιαφέρον του για την ιστορία και την ελληνική μυθολογία. Το 1818, εξοικειώθηκε με τον επισκέπτη αναπληρωτή καθηγητή Άντολφ Ίβαρ Άρβιντσον, όπου συχνά είχε αντιπαράθεση με κύκλους που ήταν συνδεδεμένοι μαζί του. Το 1820, εγκατέλειψε τις σπουδές του για να ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία. Ο Μίρμπεργκ ήταν θαυμαστής του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και φιλοδοξούσε να συμμετάσχει στο επαναστατικό κύμα που σάρωνε την Ευρώπη.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1823, ταξίδεψε στην Ισπανία, όπου πολέμησε εν συντομία στην φιλελεύθερη εξέγερση ενάντια στον απολυταρχικό κανόνα του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας, προτού αιχμαλωτιστεί από τον γαλλικό στρατό. Το 1825, ήταν μεταξύ μιας ομάδας εθελοντών που στρατολογήθηκε από τον συνταγματάρχη Κάρολο Φαβιέρο στη Μασσαλία για να πολεμήσει στον Ελληνικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Έφτασε στο Ναύπλιο το 1825 και αρχικά υπηρέτησε ως έφιππος στατιώτης στο ιππικό του Συνταγματάρχη Ογκούστ Ρενιό ντε Σαιντ-Ζαν ντ΄Ανζελί. Ο Μίρμπεργκ έλαβε μέρος στη μάχη στην Εύβοια το 1826 και στη συνέχεια πολέμησε σε μια απόπειρα ενίσχυσης της Πολιορκίας της Ακρόπολης, όπου τραυματίστηκε. Το 1826, προήχθη σε Υπολοχαγό, αργότερα συμμετείχε στη Μάχη του Χαϊδαρίου, όπου τραυματίστηκε ξανά. Τραυματίστηκε σε δράση για τρίτη φορά στη Μάχη του Ακρωτηρίου Κολιάς και προήχθη στον Λοχαγό μετά το πέρας της. Τον Ιανουάριο του 1827, ο Μίρμπεργκ έγινε βοηθός στρατώνα του Φαβιέρου και στη συνέχεια υπηρέτησε στον ίδιο ρόλο για τον Στρατηγό Τόμας Γκόρντον και τον Συνταγματάρχη Κάρολο Γουλιέλμο φον Χάιντεκ. Ο Μίρμπεργκ έλαβε μέρος στη Μάχη του Αναλάτου και στην Εκστρατεία της Χίου, όπου διακρίθηκε. Το 1829, ο Μίρμπεργκ διορίστηκε Διοικητής του Φρουρίου του Παλαμηδίου από τον Ιωάννη Καποδίστρια. Ανησυχώντας για την αυξανόμενη επιρροή του Ρωσικού Κόμματος, ο Μίρμπεργκ εγκατέλειψε την Ελλάδα το 1831 για να συμμετάσχει στην Πολωνική Νοεμβριανή Εξέγερση. Λίγα είναι γνωστά για αυτήν την περίοδο της ζωής του και σύμφωνα με μία ανέκδοτη αναφορά του Άντερς Ράμσεϊ, ο Μίρμπεργκ πολέμησε στη Μάχη της Οστροουένκα. Συνελήφθη από τους Ρώσους κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στην ουδέτερη Πρωσία και αργότερα εγκαταστάθηκε στη Γαλλία.
Ύστερη ζωή
μικρογραφία| Η ταφόπετρα του Μίρμπεργκ. Το 1834, του απονεμήθηκε ο Ασημένιος Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος από τον Βασιλιά Όθωνα Α΄ της Ελλάδας. Το 1836, επισκέφτηκε τον Τόμας Γκόρντον στη Σκωτία. Το 1840, ταξίδεψε στο Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας, όπου επισκέφθηκε φίλους και συγγενείς. Το 1842, αποφάσισε να επιστρέψει στη Σουηδία όπου θεωρήθηκε ότι ήταν ριζοσπαστικός επαναστάτης. Μετά από μία ακρόαση από τον Βασιλιά Κάρολο ΙΔ΄ Ιωάννη της Σουηδίας, του επιτράπηκε να εγκατασταθεί στη χώρα. Ο βασιλιάς εντυπωσιάστηκε από τη στρατιωτική σταδιοδρομία του Μίρμπεργκ και του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος του Ξίφους και τον βαθμό του Ταγματάρχη. Συνέχισε να υπηρετεί στην πολιτοφυλακή προστατεύοντας τη σουηδική αποικία του Αγίου Βαρθολομαίου μέχρι το 1848, όταν επέστρεψε στη Σουηδία. Υπηρέτησε ως σύμβουλος του Βασιλιά Όσκαρ Α΄ της Σουηδίας για θέματα που αφορούσαν τη Φινλανδία, όπου τον προειδοποίησε να μην παρεμβαίνει στον Κριμαϊκό Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της Ιανουαριανής Εξέγερσης, ο Μίρμπεργκ μετακόμισε στο Παρίσι όπου κοινωνικοποιήθηκε με Πολωνούς πολιτικούς μετανάστες. Πέρασε τα τελευταία του χρόνια στη Στοκχόλμη, όπου πέθανε στις 31 Μαρτίου 1867 και του δόθηκε μια κρατική κηδεία, με πλήρεις στρατιωτικές τιμές στο νεκροταφείο της Εκκλησίας Γιοχάνες, παρά το γεγονός ότι δεν είχε ποτέ κρατική θέση στη Σουηδία.
Ο Μίρμπεργκ θαυμάστηκε πολύ από τους φιλελεύθερους και ριζοσπαστικούς πολιτικούς κύκλους της Σουηδίας. Οι περιπέτειες του έγιναν πολύ συχνά αντικείμενο αντικρούσεων, φημών και άρθρων εφημερίδων που τον εξιδανίκευαν ως άτομο. Οι αναφορές της ζωής του Μίρμπεργκ γράφτηκαν μεταξύ άλλων από τον ποιητή Γιόχαν Λούντβιγκ Ρούνεμπεργκ, τον φιλόσοφο Γιόχαν Βίλχελμ Σνέλμαν, τον ποιητή Φρέντρικ Σιγκνέους και τον συγγραφέα Σάκρις Τοπέλιους. Ανυψώθηκε ως πρότυπο από τους Φινλανδούς εθνικιστές στα τέλη του 19ου αιώνα. Στην παλιά πόλη του Ράαχε υπάρχουν ένα άγαλμα και ένα πάρκο αφιερωμένα στον Μίρμπεργκ.
Οσπενταλέττι
Το Οσπενταλέττι (ιταλικά: Ospedaletti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ολιβέττα Σαν Μικέλε
Η Ολιβέττα Σαν Μικέλε (ιταλικά: Olivetta San Michele) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Χίντα (Δημοκρατία του Κονγκό)
Το Χίντα είναι μικρή πόλη στην νοτιοδυτική Δημοκρατία του Κονγκό. Είναι η έδρα του διαμερίσματος Κουϊλού. Έχει πληθυσμό 32.995 κατοίκων στην απογραφή του 2007, και έχει υψόμετρο 34 μέτρων (112 πόδια).
Μεταφορών
Εξυπηρετείται από έναν σταθμό στον σιδηροδρόμο Κονγκό-Ωκεανού.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της Δημοκρατίας του Κονγκό
Μίλαν Γκούροβιτς
Ο Μίλαν Γκούροβιτς (σερβικά: Милан Гуровић, Νόβι Σαντ, ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας, 17 Ιουνίου 1975 ) είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνιζόταν στις θέσεις του σούτινγκ γκαρντ και του σμολ φόργουορντ και κατά τη διάρκεια της καριέρας του διετέλεσε μέλος διαφόρων συλλόγων στα πρωταθλήματα της Σερβίας, της Ελλάδας (όπου πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα ως επαγγελματίας), της Ισπανίας κ.α. Παράλληλα, υπήρξε διεθνής με την εθνική Γιουγκοσλαβίας με την οποία έφτασε στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 2001 και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2002, καθώς και ενός χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ του 1999.
Καταγωγή και πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1975 στο Νόβι Σαντ της γιουγκοσλαβικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σερβίας και είναι το μεγαλύτερο από τα δύο παιδιά του Μπόζινταρ και της Μάρα Γκούροβιτς, ενώ έλκει την καταγωγή του από το Τρεμπίνιε της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τον αθλητισμό από το κουνγκ φου, προτού ενταχθεί - έπειτα από παρότρυνση ενός φίλου - στα τμήματα υποδομής της μπασκετικής ομάδας NAP Νόβι Σαντ. Σύμφωνα με τον ίδιο, κατά τα πρώτα του βήματα στο άθλημα είχε ως πρότυπο τον Κροάτη καλαθοσφαιριστή Τόνι Κούκοτς.
Περιστέρι
Το καλοκαίρι του 1993, ως συνέπεια του Πολέμου της Γιουγκοσλαβίας μετανάστευσε στην Ελλάδα και εντάχθηκε στο Περιστέρι, στο οποίο αγωνίστηκε ως γηγενής με το ονοματεπώνυμο Μίλαν Μαλατράς. Μερικά χρόνια αργότερα, η διαδικασία μέσω της οποίας ο Γκούροβιτς έλαβε την ελληνική υπηκοότητα ερευνήθηκε από τα δικαστήρια της χώρας, από κοινού με τις αντίστοιχες περιπτώσεις ελληνοποιήσεων και άλλων καλαθοσφαιριστών όπως οι Πέτζα Στογιάκοβιτς, Τιτ Σοκ, Ντούσαν Γιέλιτς και Άιβαρ Κούουσμα.
Ο Γκούροβιτς έκανε το ντεμπούτο του με την επαγγελματική ομάδα του συλλόγου τη σεζόν 1993/94 σε αναμέτρηση με τον Γ.Σ. Λάρισας για το πρωτάθλημα της Α1. Τον επόμενο χρόνο άρχισε να συμμετέχει κανονικά στο ροτέισον της ομάδας αγωνιζόμενος σε 24 παιχνίδια, ενώ από την περίοδο 1996/97 είχε εξασφαλίσει θέση βασικού. Παράλληλα, είχε σημαντική συνεισφορά στην πορεία του Περιστερίου μέχρι την προημιτελική φάση το Κυπέλλου Κόρατς, μετρώντας 13,7 πόντους ανά αγώνα και σημειώνοντας νταμπλ νταμπλ σε τρεις αναμετρήσεις (με αντιπάλους τις Ζόρκα Φάρμα και Νάμικα Λάχτι στη φάση των ομίλων και τη Βαρέζε στον τρίτο γύρο ).
Καλύτερη του χρονιά στον αθηναϊκό σύλλογο ήταν η σεζόν 1997/98, κατά την οποία είχε μέσους όρους 17,2 πόντων και 4,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στην Α1, ενώ είχε σημαντική συμβολή στην εκ νέου πορεία του Περιστερίου μέχρι την προημιτελική φάση του Κυπέλλου Κόρατς, πετυχαίνοντας 31 πόντους στην επαναληπτική αναμέτρηση με τη γιουγκοσλαβική Μπούντουτσνοστ για τη φάση των «16». Προς το τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων, οι σχέσεις ανάμεσα στον παίκτη και την ομάδα του οξύνθηκαν εξαιτίας διαφωνιών στο οικονομικό σκέλος, καθώς ο Γκούροβιτς ζητούσε αναπροσαρμογή των απολαβών του. Κατά τη θητεία του στην ελληνική ομάδα, συνυπήρξε με τον μετέπειτα συμπαίκτη του και στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας, Μάρκο Γιάριτς.
Έντουαρντ Πίγκοτ
Ο Έντουαρντ Πίγκοτ (Edward Pigott, 1753–1825) ήταν Άγγλος ερασιτέχνης αστρονόμος.
Μίλαν Γκούροβιτς
Μπαρτσελόνα
Τον Σεπτέμβριο του 1998, αν και βρισκόταν επί μεγάλο χρονικό διάστημα σε επαφές με την ιταλική Κίντερ Μπολόνια, εν τέλει συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην Μπαρτσελόνα , η οποία κατέβαλε σημαντικό χρηματικό ποσό στο Περιστέρι προκειμένου να ολοκληρωθεί η μεταγραφή. Η συγκεκριμένη μετακίνηση αναφέρεται ως η ακριβότερη στην μέχρι τότε ιστορία της ισπανικής λίγκας. Ο Γκούροβιτς παρέμεινε στη Βαρκελώνη για μια διετία, κατά την οποία τον πρώτο του χρόνο κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς του 1999 σε διπλούς αγώνες κόντρα στην Εστουντιάντες (έχοντας 8 πόντους στο πρώτο παιχνίδι όπου η Μπαρτσελόνα ηττήθηκε στη Μαδρίτη με 93-77 και άλλους 13 στον επαναληπτικό όπου η ομάδα του κάλυψε τη διαφορά του πρώτου αγώνα επικρατώντας με 97-70) και το πρωτάθλημα της ίδιας σεζόν.
Έντουαρντ Πίγκοτ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Έντουαρντ ήταν γιος του αστρονόμου Ναθάνιελ Πίγκοτ και οι έρευνές του επικεντρώθηκαν στις παρατηρήσεις μεταβλητών αστέρων. Πήγε σχολείο στη Γαλλία, καθώς η μητέρα του ήταν από την πόλη Λουβέν του Βελγιου, και η οικογένεια μετακόμισε στην Υόρκη το 1781. Εκεί έγιναν φίλοι με τον γείτονά του Τζων Γκούντρικ, παρά τη σημαντική διαφορά ηλικίας τους, καθώς ήταν και μακρινά εξαδέλφια, μέχρι τον πρόωρο θάνατο του τελευταίου το 1786, σε ηλικία 21 ετών.
Μίλαν Γκούροβιτς
Μπαρτσελόνα
Κατά τον δεύτερο χρόνο του συμμετείχε στο Final Four της Ευρωλίγκας όπου σημείωσε 5 πόντους στον ημιτελικό με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και άλλους 13 στον μικρό τελικό με αντίπαλο την Εφές Πίλσεν (η Μπαρτσελόνα ηττήθηκε σε αμφότερες τις αναμετρήσεις). Ωστόσο ήρθε σε κόντρα με τον προπονητή Αΐτο Ρενέσες, θεωρώντας πως είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής, με αποτέλεσμα να ζητήσει να αποχωρήσει. Με τους μπλαουγκράνα ο Γκούροβιτς αγωνίστηκε σε 67 αγώνες πρωταθλήματος σκοράροντας περίπου 11,5 πόντους ανά παιχνίδι.
Έντουαρντ Πίγκοτ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1784 ο Πίγκοτ ανακοίνωσε στη Βασιλική Εταιρεία την ανακάλυψη ενός νέου μεταβλητού αστέρα (την εποχή εκείνη οι γνωστοί μεταβλητοί ήταν λιγότεροι από δέκα). Αυτός ο αστέρας ήταν ο Ήτα Αετού, τον οποίο είχε ταυτοποιήσει το προηγούμενο έτος. Ο Πίγκοτ αλληλογραφούσε με κορυφαίους αστρονόμους της εποχής του, όπως ήταν οι Ουίλιαμ Χέρσελ και Νέβιλ Μάσκελαϋν.
Μίλαν Γκούροβιτς
Σεζόν 2000/01
Όντας ελεύθερος μετά την αποδέσμευσή του από την Μπαρτσελόνα, προσεγγίστηκε από τον προπονητή του Παναθηναϊκού Ζέλικο Ομπράντοβιτς, όμως απέρριψε την πρόταση που του έγινε, θυμωμένος από το γεγονός πως λίγους μήνες νωρίτερα, ο ίδιος προπονητής τον είχε αφήσει εκτός της τελικής αποστολής της Γιουγκοσλαβίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Αργότερα, ο Γκούροβιτς παραδέχτηκε πως η συγκεκριμένη απόφαση του ήταν μεγάλο λάθος. Το ίδιο διάστημα βρέθηκε κοντά στον Άρη, επιλέγοντας εν τέλει την ΑΕΚ, με την οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο.
Έντουαρντ Πίγκοτ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1796 ο Πίγκοτ μετακόμισε στο Μπαθ. Τα σημειωματάριά του σώζονται στα αρχεία της πόλεως της Υόρκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι
Μίλαν Γκούροβιτς
Σεζόν 2000/01
Ωστόσο, η παρουσία του Γκούροβιτς στην Ένωση ήταν ολιγόμηνη, καθώς αποχώρησε τον Δεκέμβριο του 2000. Ενδιάμεσα είχε έρθει σε ρήξη με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς και είχε απουσιάσει χωρίς άδεια από τις προπονήσεις, ενώ αργότερα ειπώθηκε πως το ύψος των απολαβών του δημιουργούσε προβλήματα στον οικονομικό προγραμματισμό της ομάδας. Κατά τη σύντομη θητεία του με την ΑΕΚ αγωνίστηκε σε 5 παιχνίδια για το πρωτάθλημα με 10 πόντους ανά αγώνα και σε άλλα 4 για την Ευρωλίγκα με μέσο όρο 13 πόντων, μεταξύ των οποίων οι 16 που σημείωσε στην εντός έδρας νίκη της ΑΕΚ επί της Κίντερ Μπολόνια με 71-70 για την πρεμιέρα της διοργάνωσης. Κατόπιν ολοκλήρωσε τη σεζόν στην ιταλική Τριέστε, όπου είχε 23 συμμετοχές με μέσο όρο 16 πόντων σε 32,5 λεπτά ανά αγώνα.
Μάλαγα
Ακολούθως επέστρεψε στην Ισπανία αγωνιζόμενος με ιδιαίτερη επιτυχία για μια διετία στην Ουνικάχα Μάλαγα. Την πρώτη του χρονιά στον σύλλογο, ο Γκούροβιτς είχε μέσους όρους 14 πόντων για το πρωτάθλημα, ενώ η Μάλαγα έχοντας ακόμη στο ρόστερ της παίκτες όπως οι Λούις Μπούλοκ, Φρεντερίκ Βάις, Κάρλος Καμπέθας, Μπέρνι Ροντρίγκεζ κ.ά., έφτασε στον τελικό με πλεονέκτημα έδρας, χάνοντας ωστόσο στη σειρά των αγώνων από την Ταού Κεράμικα. Παράλληλα ο Γκούροβιτς σκόραρε με 11,3 πόντους ανά παιχνίδι στην Ευρωλίγκα. Την επόμενη χρονιά μέτρησε 10,3 πόντους για το πρωτάθλημα και 12,7 στο πλαίσιο της Ευρωλίγκας, έχοντας ποσοστό ευστοχίας 47,6% στα σουτ τριών πόντων για τις αναμετρήσεις της φάσης των «16» (όπου μεταξύ άλλων σημείωσε 26 πόντους ενάντια στην Τσιμπόνα και 19 κόντρα στην Εφές Πίλσεν).
2003-2005: μεταξύ διαφόρων ομάδων
Το 2003, αν και αρχικά υπέγραψε στην Ταού Κεράμικα, εν τέλει επαναπατρίσθηκε στη Σερβία για λογαριασμό της KK NIS Vojvodina που έδρευε στο Νόβι Σαντ, όπου αγωνίστηκε για μια σεζόν. Η συγκεκριμένη απόφαση προκάλεσε την αντίδραση του ισπανικού συλλόγου και την επέμβαση της FIBA, η οποία επιδίκασε ένα ποσό ως αποζημίωση στην Ταού. Μετά το τέλος της παρουσίας του στη KK NIS Vojvodina μετέβη στη Ρωσία για λογαριασμό της Ούνιξ Καζάν, όμως αποχώρησε πριν την έναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων επικαλούμενος οικογενειακά προβλήματα. Τον Οκτώβριο του 2004 συμφώνησε με την Παρτιζάν Βελιγραδίου, από την οποία αποδεσμεύτηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους για εξωαγωνιστικούς λόγους. Αιτία ήταν ένα τατουάζ εθνικιστικού περιεχομένου του Γκούροβιτς, το οποίο είχε ως επακόλουθο την απαγόρευση εισόδου του σε Κροατία και Βοσνία, γεγονός που τον καθιστούσε αυτομάτως εκτός πλάνων για αρκετά παιχνίδια της Αδριατικής Λίγκας. Ο ίδιος χαρακτήρισε αργότερα το πέρασμα του από την Παρτιζάν ως λανθασμένη επιλογή. Ως εκ τούτου ολοκλήρωσε τη χρονιά στην Μπανταλόνα του Αΐτο Ρενέσες, στην οποία υπέγραψε κατά τα τέλη Φεβρουαρίου του 2005.
Ερυθρός Αστέρας
Έπειτα ο Γκούροβιτς επέστρεψε εκ νέου στη Σερβία ως παίκτης του Ερυθρού Αστέρα με τον οποίο κατέκτησε κατά την πρώτη του χρονιά το εγχώριο κύπελλο, πετυχαίνοντας 17 πόντους στον τελικό κόντρα στη Χέμοφαρμ (80-65). Την ίδια σεζόν ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 25,7 πόντους ανά παιχνίδι. Επίσης ήταν βασικός συντελεστής στην πορεία της ομάδας για δύο συνεχόμενες σεζόν μέχρι την προημιτελική φάση του ULEB Cup, με μ.ό. 16,6 και 25,9 πόντους αντίστοιχα.
Μετέπειτα καριέρα
Τη σεζόν 2007/08 αγωνίστηκε στην πολωνική Πρόκομ Τρεφλ Σόποτ (όντας μια από τις σημαντικές μεταγραφές της ομάδας που περιλάμβαναν ακόμη τους Τράβις Μπεστ, Τομάς Βαν Ντέν Σπίγκελ και Ρουμπέν Βολκοβίσκι ), με την οποία πραγματοποίησε ατομικό ρεκόρ πόντων στην Ευρωλίγκα, πετυχαίνοντας 28 σε νικηφόρα αναμέτρηση εναντίον του Ολυμπιακού τον Ιανουάριο του 2008. Παράλληλα, πανηγύρισε με την Πρόκομ την κατάκτηση του πρωταθλήματος, κάνοντας νταμπλ νταμπλ με 36 πόντους και 10 ριμπάουντ στον τελευταίο αγώνα της σειράς των τελικών κόντρα στην Τουρόφ. Ακόμη κατέκτησε και το κύπελλο Πολωνίας πετυχαίνοντας 20 πόντους στον τελικό με αντίπαλο τη Σλασκ Βρότσλαβ (επικράτηση της Πρόκομ με 81-69).
Την επόμενη χρονιά ο Γκούροβιτς ανήκε στη Γαλατασαράι, με την οποία έπαιξε στο τουρκικό πρωτάθλημα (15 συμμετοχές στην κανονική περίοδο με 10,13 πόντους ανά αγώνα ), καθώς και στις διοργανώσεις του Eurocup και του EuroChallenge (όπου είχε μέσο όρο 13,6 πόντων ). Αυτή ήταν η τελευταία ομάδα της καριέρας του, καθώς τον Σεπτέμβριο του 2009 ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.
Στην εθνική ομάδα
Αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση το 1999 στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας, όπου παρά την κατάκτηση της τρίτης θέσης είχε μικρή συμμετοχή, καθώς αγωνίστηκε στα 7 από τα 9 ματς που έδωσε η Γιουγκοσλαβία, με μέσους όρους 4 πόντων σε σχεδόν 16 λεπτά παρουσίας ανά παιχνίδι. Οι καλύτερες εμφανίσεις του στο τουρνουά πραγματοποιήθηκαν στη δεύτερη φάση, έχοντας 10 πόντους και 9 ριμπάουντ κόντρα στην Ισπανία (νίκη με 77-63) και 12 πόντους ενάντια στη Ρωσία (ήττα με 76-68).
Το 2000, αν και συμπεριλήφθηκε στην προεπιλογή ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, έμεινε εν τέλει εκτός της αποστολής για το τουρνουά. Την επόμενη χρονιά επιλέχθηκε από τον Σβέτισλαβ Πέσιτς στην τελική δωδεκάδα για το Ευρωμπάσκετ που διεξήχθη στην Τουρκία. Αγωνίστηκε και στις έξι αναμετρήσεις που έδωσε η Γιουγκοσλαβία, με μέσο όρο 10,5 πόντων σε 18,5 λεπτά συμμετοχής, έχοντας παράλληλα ποσοστό ευστοχίας 43,5% στα σουτ τριών πόντων. Στην προημιτελική φάση κόντρα στη Λετονία, ο Γκούροβιτς σημείωσε 20 πόντους, πετυχαίνοντας 6 τρίποντα (ένα λιγότερο από τον Στογιάκοβιτς) και συμβάλλοντας στην άνετη επικράτηση και πρόκριση των «πλάβι» με 114-78. Ακόμη, πέτυχε 11 πόντους στον τελικό της Κωνσταντινούπολης, όπου η Γιουγκοσλαβία νίκησε με 78-69 τη διοργανώτρια Τουρκία.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002 έλαβε μέρος και στους εννέα αγώνες της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Ξεχώρισε για την εμφάνισή του στον προημιτελικό κόντρα στη διοργανώτρια ομάδα των ΗΠΑ, όπου είχε 15 πόντους με 4/6 προσπάθειες για τρίποντο. Μάλιστα, 1:17 λεπτά πριν τη λήξη πιεζόμενος από τον Ρέτζι Μίλερ πέτυχε το σημαντικότερο εξ αυτών, δίνοντας προβάδισμα τεσσάρων πόντων στην ομάδα του, η οποία επικράτησε με 81-78. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τον Γκούροβιτς να πανηγυρίζει την κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος μετά τη νίκη της Γιουγκοσλαβίας επί της Αργεντινής στην παράταση του τελικού με 84-77 (αναμέτρηση στην οποία πέτυχε τρεις πόντους ). Από την πλευρά του, ο Γκούροβιτς είχε 10,7 πόντους ανά αγώνα (τρίτος σκόρερ των Γιουγκοσλάβων πίσω από τους Στογιάκοβιτς και Μποντιρόγκα) και ποσοστό ευστοχίας 40% στα σουτ τριών πόντων.
Τον Σεπτέμβριο του 2003 συμπεριλήφθηκε στη δωδεκάδα της Σερβίας και Μαυροβουνίου για το Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας, όπου αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με 78 πόντους (13 πόντοι ανά αγώνα), καθώς και πρώτος στην αντίστοιχη κατηγορία του χρόνου συμμετοχής. Μεταξύ άλλων, είχε 14 πόντους και 8 ριμπάουντ στην πρεμιέρα εναντίον της Ρωσίας (ήττα με 80-95), 24 πόντους εκ νέου κόντρα στη Ρωσία για τους αγώνες κατάταξης των θέσεων 5-8 (νίκη με 86-77) και άλλους 15 απέναντι στην Ελλάδα στον αγώνα για την πέμπτη θέση (νίκη των Ελλήνων με 72-64).
Ο Γκούροβιτς επανήλθε στην εθνική κατά το Ευρωμπάσκετ του 2005 που διοργανώθηκε στη Σερβία/Μαυροβούνιο. Αγωνίστηκε στα τρία από τα τέσσερα παιχνίδια που έδωσε η ομάδα (η οποία έμεινε εκτός οκτάδας), έχοντας 9 πόντους ανά αγώνα. Δύο χρόνια αργότερα συμμετείχε στην αποστολή της Εθνικής Σερβίας για το Ευρωμπάσκετ του 2007: αγωνίστηκε και στις τρεις αναμετρήσεις της Σερβίας, όπου αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με μέσο όρο 19 πόντων και ποσοστά 45,5% στα δίποντα, 25% στα τρίποντα και 64% στις ελεύθερες βολές. Από την πλευρά της, η Σερβία αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης χάνοντας και τις τρεις αναμετρήσεις κόντρα σε Ρωσία, Ελλάδα (στην παράταση, μετά από τρίποντο του Γκούροβιτς στην τελευταία επίθεση της κανονικής διάρκειας ) και Ισραήλ.
Στατιστικά
=== Ευρωλίγκα ===
Προπονητική καριέρα
Μερικά χρόνια μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας, ο Γκούροβιτς διετέλεσε τη σεζόν 2012/13 βοηθός προπονητή στον Ερυθρό Αστέρα, ενώ κατόπιν υπήρξε για μια διετία προπονητής της Košarkaški klub FMP (γνωστή και ως Ζελέζνικ), η οποία λειτουργεί ως θυγατρική ομάδα του Αστέρα. Το 2016 ήταν ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής Σερβίας Κ18, η οποία κατετάγη δέκατη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Σαμψούντα της Τουρκίας και είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο της Βρσατς (παλαιότερα γνωστή ως Χέμοφαρμ). Παράλληλα διατηρεί ακαδημία μπάσκετ με έδρα το Βελιγράδι.
Εξωαγωνιστικές αντιπαραθέσεις
μικρογραφία|186x186px|Ο Ντράζα Μιχαήλοβιτς. Το 2004, ενώ ο Γκούροβιτς αγωνιζόταν με την Παρτιζάν, του απαγορεύτηκε η είσοδος στην Κροατία προκειμένου να αγωνιστεί σε αναμέτρηση για την Αδριατική Λίγκα εναντίον της Τσιμπόνα, εξαιτίας ενός τατουάζ στο αριστερό του χέρι που απεικονίζει τον Ντράζα Μιχαήλοβιτς (εθνικιστής ηγέτης των Σέρβων Τσέτνικ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που εκτελέστηκε το 1946 από την κυβέρνηση του Τίτο ως συνεργάτης των δυνάμεων Κατοχής και εγκληματίας πολέμου) εκτός και αν το κάλυπτε, επιλογή που ο Γκούροβιτς απέρριψε. Για τον ίδιο λόγο τον Μάρτιο 2003, όταν ακόμη ανήκε στην Ουνικάχα, είχε ζητήσει να μην ακολουθήσει την αποστολή της ομάδας στην Κροατία για αγώνα της β΄ φάσης της Ευρωλίγκας ώστε να αποφευχθούν αντιδράσεις από κροατικής πλευράς. Το 2006, όντας πλέον παίκτης του Ερυθρού Αστέρα, απείχε από ορισμένα εκτός έδρας παιχνίδια απέναντι σε ομάδες της Βοσνίας και της Κροατίας λόγω αντίστοιχης απαγόρευσης.
Τον Οκτώβριο του 2006, μερικές μέρες πριν το ντέρμπι ανάμεσα στην Παρτιζάν και τον Ερυθρό Αστέρα, δέχτηκε απειλητικά τηλεφωνήματα από οπαδούς της Παρτιζάν, οι οποίοι επιπλέον προέβησαν σε αναγραφή υβριστικών συνθημάτων προς τον ίδιο και τη σύζυγό του έξω από την οικία του. Η ένταση συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια του αγώνα, όταν αποβλήθηκε έπειτα από ενέργειά του να πετάξει στην κερκίδα μπουκάλι που είχε εκτοξευτεί εναντίον του, με επακόλουθο την εισβολή οπαδών στον αγωνιστικό χώρο.
Το 2007, σε συνέντευξή του καταφέρθηκε με σεξιστικούς χαρακτηρισμούς εναντίον της Σέρβας συγγραφέως και πολιτικού Μπιλιάνα Σρμπλιάνοβιτς, η οποία νωρίτερα τον είχε αποκαλέσει δημοσίως «ηλίθιο με τατουάζ».
Προσωπική ζωή
Ο Γκούροβιτς είναι παντρεμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών. Τον Δεκέμβριο του 2019 συνελήφθη από την αστυνομία έπειτα από καταγγελία της συζύγου του για άσκηση βίας εναντίον της ιδίας και της ανήλικης κόρης τους. Ο ίδιος παραδέχτηκε την πράξη του, ρίχνοντας ωστόσο την ευθύνη για το περιστατικό στη σύζυγό του. Λίγες μέρες αργότερα καταδικάστηκε σε δεκάμηνο κατ' οίκον περιορισμό, ενώ πάρθηκαν ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του. Τον Φεβρουάριο του 2020 υπέβαλε αίτηση για μεταβολή της ποινής. Έχει παραδεχτεί πως κατά το παρελθόν αντιμετώπισε προβλήματα κατάθλιψης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Σέρβοι με καταγωγή από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Μίλτον Κινζ
Το Μίλτον Κινζ (αγγλικά: Milton Keynes) είναι ο μεγαλύτερος οικισμός στο Μπάκιγχαμσιρ, Αγγλία, 80 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου. Στην Απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της αστικής της περιοχής ήταν σχεδόν 229941. Ο ποταμός Γκρέιτ Ουζ αποτελεί το βόρειο όριο του και ένας παραπόταμος, ο ποταμός Ούζελ, ελίσσεται μέσα από τα γραμμικά πάρκα και τις λίμνες του. Περίπου το 25% της αστικής περιοχής είναι πάρκα ή δασική έκταση και περιλαμβάνει δύο Τοποθεσίες Ειδικού Επιστημονικού Ενδιαφέροντος.
Στη δεκαετία του 1960, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου αποφάσισε ότι χρειαζόταν μια γενιά νέων πόλεων στη Νοτιοανατολική Αγγλία για να αποσυμφορήσει το Λονδίνο. Αυτή η νέα κωμόπολη (στα έγγραφα σχεδιασμού, «νέα πόλη»), το Μίλτον Κινς, επρόκειτο να είναι η μεγαλύτερη, με πληθυσμό-στόχο 250.000 κατοίκους και «καθορισμένη περιοχή» περίπου 8.900 εκτάρια. Το όνομά του το πήρε από ένα προϋπάρχον χωριό στην περιοχή. Στην επικράτειά του ενσωματώθηκαν αρχικά οι υπάρχουσες κωμοπόλεις Μπλέτσλεϊ, Φένι Στράτφορντ, Γούλβερτον και Στόουνι Στράτφορντ, μαζί με άλλα δεκαπέντε χωριά και γεωργικές εκτάσεις ενδιάμεσα. Αυτοί οι οικισμοί είχαν καταγράφονται στο ιστορικό αρχείο από την κατάκτηση των Νορμανδών και λεπτομερείς αρχαιολογικές έρευνες πριν από την κατασκευή της πόλης αποκάλυψαν στοιχεία ανθρώπινης κατοίκησης από τη νεολιθική περίοδο έως τη σύγχρονη εποχή, συμπεριλαμβανομένου ειδικότερα του θησαυρού του Μίλτον Κινζ της Εποχής του Χαλκού, αποτελούμενο από χρυσά κοσμήματα. Η κυβέρνηση ίδρυσε μια εταιρεία ανάπτυξης (την MKDC) για να σχεδιάσει και να παραδώσει αυτή τη νέα πόλη. Η εταιρεία αποφάσισε να δημιουργήσει ένα πιο ήπιο τοπίο, εγγύτερα στην ανθρώπινη κλίμακα σε σχέση με προηγούμενες αγγλικές νέες πόλεις, αλλά με έντονα μοντερνιστική αρχιτεκτονική. Αναγνωρίζοντας πώς οι παραδοσιακές πόλεις και πόλεις είχαν πνιγεί στην κυκλοφορία, δημιούργησαν ένα «χαλαρό» πλέγμα δρόμων διανομής με πλάτος πλευράς περίπου ένα χιλιόμετρο, αφήνοντας τα κενά μεταξύ τους να αναπτυχθούν πιο οργανικά. Εκτεταμένο δίκτυο κοινών μονοπατιών για ποδηλάτες και πεζοπόρους βρίσκεται μεταξύ τους. Απορρίπτοντας τα ψηλά κτίρια διαμερισμάτων που ήταν τόσο μόδα εκείνη την εποχή αλλά δεν αγαπήθηκαν, έθεσαν όριο ύψους τριών ορόφων έξω από το σχεδιασμένο κέντρο.
Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν ένα θέατρο 1.400 θέσεων, μια δημοτική γκαλερί τέχνης, δύο πολυκινηματογράφους, μια οικουμενική κεντρική εκκλησία, μια αίθουσα συναυλιών 400 θέσεων, ένα εκπαιδευτικό νοσοκομείο, γήπεδο ποδοσφαίρου 30.500 θέσεων, μια κλειστή πίστα σκι και υπαίθριο συναυλιακό χώρο χωρητικότητα 65.000 ατόμων. Επτά σιδηροδρομικοί σταθμοί εξυπηρετούν την αστική περιοχή του Μίλτον Κέινς (ένας το κέντρο της πόλης). Το Ανοικτό Πανεπιστήμιο του ΗΒ εδρεύει εδώ και υπάρχει μια μικρή πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου του Μπέντφορντσιρ. Τα περισσότερα μεγάλα αθλήματα εκπροσωπούνται σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Η Red Bull Racing (Formula 1), η MK Ντον (ποδόσφαιρο) και η Μίλτον Κινζ Λάιτινινγκ (χόκεϊ επί πάγου) είναι οι επαγγελματικές της ομάδες. Η παγόδα της Ειρήνης με θέα στη λίμνη Γουίλεν ήταν η πρώτη τέτοια που κατασκευάστηκε στην Ευρώπη. Τα πολλά έργα γλυπτικής σε πάρκα και δημόσιους χώρους περιλαμβάνουν τις εμβληματικές Αγελάδες από Μπετόν στο Μουσείο Μίλτον Κινζ.
Στις 20 Μαΐου 2022, ανακοινώθηκε ότι, ως μέρος των Πολιτικών Τιμών του Πλατινένιου Ιωβηλαίου, το Μίλτον Κινζ θα λάβει το καθεστώς της πόλης αργότερα το 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας Κατηγορία:Σχεδιασμένη δόμηση
Μπιριντσί Τικαγιάνι
Το Μπιριντσί Τικαγιάνι είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Μασάλλι του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 290 κατοίκων.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μασάλλι Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Περινάλντο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Άγιος Κωνσταντίνος Τροιζήνας
Γεωγραφία
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι πεδινός οικισμός στην Τροιζηνία της Πελοποννήσου. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Γαλατά-Φαναρίου, λίγο πριν την Τακτικούπολη και την χερσόνησο των Μεθάνων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 ως Πασσιά και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνος του -τότε- νομού Αργολίδος και Κορινθίας. Στις επόμενες δεκαετίες πέρασε από τους νομούς Αργολίδος, Αργολίδος και Κορινθίας, Αττικής και Βοιωτίας, Αττικής, Πειραιώς, για να υπαχθεί οριστικά στον νομό Αττικής το 1972. Το 1954 μετονομάστηκε σε Άγιος Κωνσταντίνος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Τακτικουπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τροιζήνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας. Με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 ο δήμος Τροιζηνίας, όπου ανήκει, μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Πιέβε ντι Τέκο
Το Πιέβε ντι Τέκο (ιταλικά: Pieve di Teco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Πιετραμπρούνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Σιρινσού
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λανκαράν
Γογγυλοκράμβη
thumb|Γογγυλοκράμβη H γογγυλοκράμβη (επιστημονική ονομασία: Brassica oleracea var. gongylodes), επίσης γνωστή ως λαχανόριζα, μέγα γογγύλιο ή κουλούμπρα (στην Κύπρο) είναι διετές λαχανικό, μια χαμηλή, εύσωμη ποικιλία άγριου λάχανου. Είναι μια άλλη ποικιλία του ίδιου είδους όπως το λάχανο, το μπρόκολο, το κουνουπίδι, η λαχανίδα, τα λαχανάκια Βρυξελλών και το λάχανο Σαβοΐας.
Μπορεί να καταναλωθεί ωμή ή μαγειρεμένη. Στα φαγητά μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο το στέλεχος όσο και τα φύλλα. Παρά τα κοινά του ονόματα, δεν είναι το ίδιο είδος με το γογγύλι, αν και και τα δύο ανήκουν στο γένος Brassica.
Ιστορία
Προέρχεται από τη Νότια Ασία και τη Νοτιοανατολική Ασία. Η πρώτη ευρωπαϊκή γραπτή καταγραφή είναι από τον βοτανολόγο Ματτιόλι το 1554, ο οποίος έγραψε ότι «είχε έρθει πρόσφατα στην Ιταλία». Μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα, η γογγυλοκράμβη εξαπλώθηκε στη Βόρεια Ευρώπη και καλλιεργούνταν στην Αυστρία, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Τρίπολη και μέρη της ανατολικής Μεσογείου.
Μελέτη Ροδόπης
Η Μελέτη είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γογγυλοκράμβη
Περιγραφή
Η γογγυλοκράμβη έχει δημιουργηθεί με τεχνητή επιλογή για πλευρική ανάπτυξη μεριστώματος (ένα διογκωμένο, σχεδόν σφαιρικό σχήμα). Η προέλευσή του στη φύση είναι ίδια με αυτή του λάχανου, του μπρόκολου, του κουνουπιδιού, της λαχανίδας, των λαχανικίων Βρυξελλών : όλα προέρχονται από και είναι το ίδιο είδος με το φυτό άγριο λάχανο ( Brassica oleracea ).
Μελέτη Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μελέτη βρίσκεται βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε υψόμετρο 22 μέτρα και σε απόσταση 12 χλμ. δυτικά από το κέντρο της πόλης. Στη βόρεια και δυτική άκρη του χωριού περνάει ο ποταμός Ασπροπόταμος (αρχαίος Τραύος) ενώ βορειότερα η Εγνατία Οδός και η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμβροσίας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μελέτης που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 497 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Γογγυλοκράμβη
Περιγραφή
Η γεύση και η υφή της γογγυλοκράμβης είναι παρόμοια με εκείνα του μίσχου του μπρόκολου ή της καρδιάς του λάχανου, αλλά πιο ήπια και γλυκιά, με υψηλότερη αναλογία σάρκας προς δέρμα. Ειδικά το νεαρό στέλεχος μπορεί να είναι τόσο τραγανό και ζουμερό όσο ένα μήλο, αν και πολύ λιγότερο γλυκό. μικρογραφία|240x240εσ| Ένα καλάθι με γογγυλοκράμβες Εκτός από την ποικιλία Gigante, η γογγυλοκράμβη που καλλιεργείται την άνοιξη και είναι πολύ πάνω από 5 εκατοστά σε διάμετρο τείνει να είναι ξυλώδης, όπως και η πλήρους ηλικίας γογγυλοκράμβη σε διάμετρο πάνω από 10 εκατοστά. Η ποικιλία Gigante μπορεί να πετύχει μεγάλο μέγεθος ενώ παραμένει καλής ποιότητας διατροφής. Το φυτό ωριμάζει σε 55–60 ημέρες μετά τη σπορά και μπορεί να παραμείνει έως και 30 ημέρες μετά την ωρίμανση. Το κατά προσέγγιση βάρος είναι 150 g. Αναπτύσσεται καλά σε υδροπονικά συστήματα, παράγοντας μεγάλο βρώσιμο όγκο χωρίς να φράζει τις κοιλότητες των θρεπτικών συστατικών.
Προετοιμασία και χρήση
Οι μίσχοι της γογγυλοκράμβης (το διευρυμένο φυτικό τμήμα) περιβάλλονται από δύο ευδιάκριτα ινώδη στρώματα που δεν μαλακώνουν αισθητά όταν μαγειρεύονται. Αυτά τα στρώματα συνήθως ξεφλουδίζονται, με αποτέλεσμα τα στελέχη συχνά να παρέχουν μικρότερη ποσότητα τροφής από ό,τι θα μπορούσε κανείς να υποθέσει από την αρχική εμφάνιση.
Το βολβώδες στέλεχος της γογγυλοκράμβης χρησιμοποιείται συχνά ωμό σε σαλάτες. Έχει υφή παρόμοια με αυτή του στελέχους μπρόκολου, αλλά με γεύση πιο γλυκιά και λιγότερο φυτική.
Τα φύλλα της γογγυλοκράμβης είναι βρώσιμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν παρόμοια με τη λαχανίδα, αλλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να μαγειρευτούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κράμβη Κατηγορία:Φυλλώδη λαχανικά
Άγιος Κοσμάς (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Άγιος Κοσμάς υπάρχουν οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
αλλά και τα τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφήνιση Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βάτσουαφ του Σαμοτούουι
Ο Βάτσουαφ του Σαμοτούουι (πολωνικά: Wacław z Szamotuł) (περ. 1520, Σαμοτούουι – περ. 1560, Πίντσουφ), γνωστός επίσης ως Βάτσουαφ Σαμοτούλσκι (Wacław Szamotulski) και Βενσέσλαους Σαμοτουλίνους (λατινικά: Venceslaus Samotulinus), ήταν Πολωνός συνθέτης.
Βιογραφία
Ο Βάτσουαφ του Σαμοτούουι ήταν φοιτητής στην Ακαδημία Λουμπράνσκι στο Πόζναν και αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας το 1538. Το 1547 ή το 1548 διορίστηκε συνθέτης στην αυλή του Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου. Το 1555, ο Βάτσουαφ έφυγε από την Κρακοβία, έχοντας λάβει τον τίτλο του «βασιλικού συνθέτη». Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ζωής του, η μουσική του ήταν γνωστή εκτός Πολωνίας.
Τα μοτέτα του In te Domine speravi και Ego sum pastor bonus ήταν οι πρώτες πολωνικές μουσικές συνθέσεις που εκδόθηκαν στο εξωτερικό. Σύμφωνα με τον Γκούσταβ Ρις, το στυλ του Βάτσουαφ φαίνεται και στα δύο αυτά μοτέτα. «Η συνεχής επικάλυψη φράσεων και το πλήρες μιμητικό ύφος αποκαλύπτουν τη γαλλο-ολλανδική επιρροή».
Έργα
Μοτέτα
Πίνια (Ιταλία)
Η Πίνια (ιταλικά: Pigna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Βάτσουαφ του Σαμοτούουι
Έργα
Τραγούδια
Πίνια (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Βάτσουαφ του Σαμοτούουι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Κατάλογος νησιών της Αλβανίας
Η Αλβανία έχει συνολικά 13 γνωστά νησιά και νησίδες. Τα περισσότερα εξ αυτών είναι μικρά σε έκταση με μόνο δύο να ξεπερνούν το 1 τ. χλμ., η Σάσων και το Κούνα.
Κατάλογος νησιών μεγαλύτερων του 1 τετραγωνικού χιλιομέτρου
{{legend|#CFECEC|Εθνικό πάρκο ή τμήμα εθνικού πάρκου|border=solid 1px #AAAAAA}}
Κατάλογος νησιών μικρότερων του 1 τετραγωνικού χιλιομέτρου
{{legend|#CFECEC|Εθνικό πάρκο ή τμήμα εθνικού πάρκου|border=solid 1px #AAAAAA}}
Παραπομπές
Νησια Νησια * Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Αλβανίας
Άνα Πάουκερ
Η Άνα Πάουκερ (ρουμανικά: Ana Pauker, 13 Φεβρουαρίου 1893 - 3 Ιουνίου 1960), γεννηθείσα ως Χάνα Ρόμπινσον (Hannah Rabinsohn), ήταν Ρουμάνα ηγέτιδα του κομμουνιστικού κινήματος στη Ρουμάνια, καθώς και Υπουργός Εξωτερικών περί της δεκαετίες του 1940 και του 1950. Η Πάουκερ είναι επίσης γνωστή ως η πρώτη γυναίκα που γίνεται Υπουργός Εξωτερικών παγκοσμίως, συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 1947. Υπήρξε επίσης ανεπίσημα η αρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρουμανίας, ευθύς αμέσως με το τελείωμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Πάουκερ γεννήθηκε στην περιοχή του Βασλούι, σε μία φτωχή εβραϊκή οικογένεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών Κατηγορία:Ρουμάνοι κομμουνιστές Κατηγορία:Εβραίοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρουμάνοι διπλωμάτες
Βουαντίσουαφ Ταταρκιέβιτς
Ο Βουαντίσουαφ Ταταρκιέβιτς (πολωνικά: Władysław Tatarkiewicz) (3 Απριλίου 1886, Βαρσοβία – 4 Απριλίου 1980, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός φιλόσοφος, ιστορικός της φιλοσοφίας, ιστορικός της τέχνης, αισθητικός και ηθικολόγος.
Βιογραφία
Ο Ταταρκιέβιτς ξεκίνησε την τριτοβάθμια εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Όταν έκλεισε από τις ρωσικές αυτοκρατορικές αρχές το 1905, αναγκάστηκε να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στο εξωτερικό, στο Μάρμπουργκ της Γερμανίας, όπου σπούδασε από το 1907 έως το 1910.
Όπως περιγράφει στα Απομνημονεύματα του, ήταν μια τυχαία συνάντηση με έναν άνδρα συγγενή, του οποίου το ύψος τον έκανε να ξεχωρίζει πάνω από το πλήθος σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό της Κρακοβίας, μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που οδήγησε τον Ταταρκιέβιτς να περάσει τα χρόνια του πολέμου στη Βαρσοβία. Εκεί ξεκίνησε την καριέρα του ως λέκτορας φιλοσοφίας, διδάσκοντας σε ένα σχολείο θηλέων στην οδό Μοκοτόφσκα, απέναντι από το σημείο όπου επρόκειτο να κατοικήσει ο Γιούζεφ Πιουσούτσκι κατά τις πρώτες μέρες του μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. μικρογραφία|262x262εσ| Ο Ταταρκιέβιτς (4ος από αριστερά) στο 3ο Συνέδριο Φιλοσόφων, [[Κρακοβία, Σεπτέμβριος 1936]] μικρογραφία|225x225εσ| Ο Ταταρκιέβιτς (δεξιά) και ο [[Άρμαντ Βετουλάνι, περίπου 1960]] Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το Πολωνικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας άνοιξε υπό τη χορηγία των κατοχικών Γερμανών – που ήθελαν να κερδίσουν την πολωνική υποστήριξη για την πολεμική τους προσπάθεια – ο Ταταρκιέβιτς διηύθυνε το τμήμα φιλοσοφίας του το 1915–1919.
Το 1919-21 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Στέφανος Μπάτορυ στο Βίλνο, το 1921-23 στο Πανεπιστήμιο του Πόζναν και το 1923-61 ξανά στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Το 1930 έγινε μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διακινδυνεύοντας τη ζωή του, διεξήγαγε υπόγειες διαλέξεις στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Βαρσοβία (ένα από τα μέλη του ακροατηρίου ήταν ο Τσέσλαφ Μίλος). Μετά την καταστολή της Εξέγερσης της Βαρσοβίας (Αύγουστος-Οκτώβριος 1944) διακινδύνευσε και πάλι συνειδητά τη ζωή του όταν έβγαζε ένα χειρόγραφο από την υδρορροή, όπου το είχε ρίξει ένας Γερμανός στρατιώτης (αυτό και άλλα υλικά εκδόθηκαν αργότερα ως βιβλίο).