cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προαστιακός σιδηρόδρομος Πάτρας
Γραμμή 1 / Line 1
Ο σταθμός του Αγίου Βασιλείου και του Ακταίου από τις 15 Μαΐου 2018 δεν εξυπηρετείται πλέον με τρένα αλλά με λεωφορειακή ανταπόκριση από το σταθμό του Ρίου, λόγω της αναστολής λειτουργίας του τμήματος αυτού στο πλαίσιο των εργασιών για την ολοκλήρωση της Νέας Διπλής Σιδηροδρομικής Γραμμής Αθήνας-Πάτρας. Από τις 26/3/2019 η λεωφορειακή γραμμή Ρίο - Ακταίο - Άγιος Βασίλειος τροποποιείται σε Καστελόκαμπος - Ακταίο - Άγιος Βασίλειος λόγω των έργων της νέας ΣΓΥΤ Πατρών - Αθηνών.
Γραμμή 2 / Line 2
Η Γραμμή 2 (Άγιος Ανδρέας-Καμίνια / Κάτω Αχαΐα) συνδέει το κέντρο της πόλης με τα νότια προάστια (Ζαρουχλέικα, Ιτιές, Παραλία, Βραχναίικα κ.ά.) και την γειτονική κωμόπολη της Κάτω Αχαΐας με 9 δρομολόγια ημερησίως (προς κάθε κατεύθυνση) από το πρωί μέχρι και το απόγευμα, με συχνότητα ανά 1 ώρες και διάρκεια διαδρομής 26 λεπτά. Στο μέλλον προβλέπεται λεωφορειακή ανταπόκριση από τη στάση "Τσουκαλέικα" προς ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας, για την εξυπηρέτηση των εργαζομένων της Βιομηχανικής Περιοχής Πατρών.
Μελλοντικές επεκτάσεις δικτύου
Στα πλαίσια μελετών που γίνονται για την αναβάθμιση και ηλεκτροκίνηση της γραμμής Πάτρα-Πύργος-Καλαμάτα, η ΕΡΓΟΣΕ μελετάει τη δημιουργία συνδέσεων προς τη Βιομηχανική Περιοχή Πάτρας και το Αεροδρόμιο του Άραξου. Σύμφωνα με δήλωση του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, Απόστολου Κατσιφάρα, ο προαστιακός μελλοντικά θα φθάσει μέχρι τον Πύργο και την Ολυμπία. Επιπρόσθετα, ο πρώην βουλευτής Αχαΐας Νίκος Νικολόπουλος έχει ζητήσει την σύνδεση με το αεροδρόμιο Αράξου μέσω Σαγέικων. Επιπρόσθετα, ο δήμος Δυτικής Αχαΐας έχει ζητήσει την επέκτασή του από τον Σ.Σ. Κάτω Αχαΐας προς το κέντρο της κωμόπολης και αντίστοιχα τον τερματισμό των συρμών 700 μέτρα δυτικότερα από τον σταθμό με σκοπό την ευχερή πρόσβαση των επιβατών προς την Παραλία Κάτω Αχαΐας και τις Αλυκές, όπως επίσης τη σύνδεσή του με το πεδινό κεφαλοχώρι του Λάππα και κατ' επέκταση με την τουριστική περιοχή της παραλίας της Καλογριάς
Η διαδρομή Πύργου-Πατρών προβλέπεται να διεξάγεται σε μία ώρα μελλοντικώς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προαστιακός σιδηρόδρομος Πάτρας Προαστιακος
Μιχάλης Δελαβίνιας
Ο Μιχάλης Δελαβίνιας (Αθήνα, 1921 - Αθήνα, 6 Νοεμβρίου 2003) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Ήταν γνωστός με το παρατσούκλι "μαύρος γάτος", λόγω του γεγονότος ότι αγωνιζόταν συνήθως με μαύρη ενδυμασία.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1933 αγωνιζόμενος στο ανεξάρτητο σωματείο της Αθήνας Ένωση Αγίου Ελευθέριου. Το 1934 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομών ("τσικό") της ΑΕΚ και το 1938 με προπονητή τον Κώστα Νεγρεπόντη προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, αντικαθιστώντας το Χρ. Ρίμπα σε νικηφόρο αγώνα (3-2) κατά του Απόλλωνα Αθηνών. Στην 'Ένωση" παρέμεινε μέχρι την περίοδο 1953-54, όταν και σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 33 ετών. Κατέκτησε το νταμπλ του 1939, πρωταθλητής αναδείχθηκε και την επόμενη χρονιά (1939-40), ενώ στέφθηκε και δύο ακόμη φορές κυπελλούχος, τις περιόδους 1948-49 και 1949-50. Είχε αγωνιστεί στη Μικτή Αθηνών, πριν την Εθνική Ομάδα των Ανδρών. Ήταν νυμφευμένος με ένα παιδί, την Ελενίτσα.
Στην εθνική Ελλάδας
Κάθισε κάτω από τα δοκάρια της εθνικής Ελλάδας τέσσερις φορές, το διάστημα μεταξύ 1948-1951. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 1948 στον πρώτο μεταπολεμικό αγώνα της Ελλάδας, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Τουρκίας.
Σίντο Μάρτενς
Ο Σίντο Μάρτενς (Sido Martens, 1 Μαρτίου 1949) είναι Ολλανδός τραγουδιστής και κιθαρίστας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί τραγουδιστές
Τζον Φλάμστηντ
Ο Τζον Φλάμστηντ (John Flamsteed, 19 Αυγούστου 1646 – 31 Δεκεμβρίου 1719) ήταν Άγγλος αστρονόμος.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στο χωριό Denby του Ντέρμπισαϊρ της Αγγλίας, γιος εύπορου εμπόρου. Κατά το διάστημα 1662 – 1669 μελέτησε μόνος του Αστρονομία, κάτι στο οποίο ο πατέρας του ήταν αντίθετος. Χειροτονήθηκε διάκονος και ετοιμαζόταν να ζήσει στο Ντέρμπισαϊρ, όταν προσκλήθηκε στο Λονδίνο. Στις 4 Μαρτίου 1675 διορίσθηκε με βασιλικό διάταγμα «Αστρονομικός Παρατηρητής του Βασιλέως» μετά από σύσταση του Jonas Moore, θέση που κατόπιν μετατράπηκε στον θεσμό του «Βασιλικού Αστρονόμου» (Astronomer Royal) της Μεγάλης Βρετανίας, με οριζόμενη ετήσια αμοιβή εκατό λίρες. Τον Ιούνιο του 1675 ιδρύθηκε το Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς, και ο Flamsteed έθεσε τον θεμέλιο λίθο τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Τον Φεβρουάριο 1676 ο Φλάμστηντ έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society) και τον Ιούλιο μετακόμισε στο Αστεροσκοπείο, όπου παρέμεινε ως το 1684, οπότε και διορίσθηκε τελικώς εφημέριος στην ενορία του Burstow στο Σάρεϊ. Κατείχε τόσο αυτή τη θέση, όσο και εκείνη του Βασιλικού Αστρονόμου μέχρι τον θάνατό του. Τάφηκε στο Burstow.
Το έργο του
Ο Φλάμστηντ είναι γνωστός κυρίως για το ομώνυμο σύστημα ονοματοδοσίας των αστέρων κάθε αστερισμού, τον αριθμό Φλάμστηντ, που έδωσε στους λαμπρότερους αστέρες κατά σειρά αύξουσας ορθής αναφοράς μέσα στον κάθε αστερισμό. Ο συμβολισμός Φλάμστηντ είναι παράλληλος με τη διεθνή ονομασία με τα πεζά γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου (συμβολισμός Μπάγιερ), π.χ. ο 17 Λέοντος (17 Leonis) είναι ο ίδιος αστέρας με τον ε (έψιλον) Λέοντος. Τον υπερβαίνει ωστόσο, αφού π.χ. ο 50 Λέοντος (50 Leonis) δεν έχει γράμμα που να του αντιστοιχεί. Το σύστημα αυτό το εισήγαγε στο έργο του "Historia Coelestis Britannica", στην έκδοση του 1712.
Ο Φλάμστηντ υπολόγισε με ακρίβεια τις εκλείψεις Ηλίου των ετών 1666 και 1668. Υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που παρατήρησε καταγεγραμμένα τον πλανήτη Ουρανό, αλλά τον νόμισε αστέρα και τον ενέταξε στον κατάλογό του (και με το σύστημά του...) ως 34 Ταύρου! Για πρώτη φορά τον παρατήρησε τον Δεκέμβριο 1690 και αυτή παραμένει η αρχαιότερη καταγεγραμμένη παρατήρηση του Ουρανού από έναν αστρονόμο. Βέβαια η τιμή της ανακαλύψεως ανήκει στον Ουίλιαμ Χέρσελ, που τον αναγνώρισε ως πλανήτη.
Στις 16 Αυγούστου 1680 ο Flamsteed κατέγραψε τον αστέρα 3 Κασσιόπης, που οι μετέπειτα αστρονόμοι στάθηκε αδύνατο να τον βρουν. Το 1980 ο Αμερικανός ιστορικός της Αστρονομίας William Ashworth υπεστήριξε ότι αυτό που είχε δει ο Φλάμστηντ ήταν ίσως ο πιο πρόσφατος υπερκαινοφανής αστέρας που εξερράγη στον γαλαξία μας, αυτός που άφησε ως υπόλειμμα τη φαινομενικά ισχυρότερη ραδιοπηγή έξω από το Ηλιακό Σύστημα, την 3C 461 ή Cassiopeia A. Επειδή όμως η θέση του «3 Κασσιόπης» δεν συμπίπτει ακριβώς με εκείνη της Cassiopeia A, και επειδή το διαστελλόμενο κύμα από την έκρηξη υποδεικνύει ότι αυτή συνέβηκε το 1667 και όχι το 1680, αυτό μπορεί και να μην αληθεύει, και ο Flamsteed ίσως απλώς κατέγραψε λάθος τη θέση ενός ήδη γνωστού αστέρα.
Ο Φλάμστηντ είναι επίσης γνωστός για την αντιδικία του με τον Νεύτωνα, τότε Πρόεδρο της Βασιλικής Εταιρείας. Ο λόγος ήταν ότι ο Φλάμστηντ αρνιόταν να εκδώσει έργο που είχε παραγγελθεί από τον Βασιλέα, και το 1712 ο Νεύτωνας και ο Έντμουντ Χάλλεϋ εξέδωσαν μία πρώιμη έκδοση του Historia Coelestis Britannica, αυτή που προαναφέρθηκε, χωρίς να αναφέρουν τον Φλάμστηντ ως συγγραφέα. Κάποια χρόνια αργότερα, ο Φλάμστηντ κατάφερε να αγοράσει περί τα 300 αντίτυπα από αυτή την έκδοση και τα έκαψε δημοσίως μπροστά από το Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς. Το 1725 ο Φλάμστηντ εξέδωσε τη δική του εκδοχή του έργου, με τις παρατηρήσεις του και κατάλογο σχεδόν 3.000 αστέρων με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια στις θέσεις από οποιοδήποτε προηγούμενο αστρονομικό έργο. Αυτή θεωρείται η πρώτη σημαντική συνεισφορά του Αστεροσκοπείου του Γκρήνουιτς στην Αστρονομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων
Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων είναι ένας ευρύτερος συνδικαλιστικός φορέας που δημιουργήθηκε στα τέλη του 2008. Αποτελεί μια συσπείρωση δεκάδων σωματείων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα που δημιουργήθηκε αρχικά στην Αττική. Στόχος της δημιουργίας του, σύμφωνα με τα σωματεία που τον συγκρότησαν, είναι η υπέρβαση του γραφειοκρατικού/κυβερνητικού και του εργοδοτικού συνδικαλισμού όπως αυτός εκφράζεται από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ,  αλλά και του κομματικο-κεντρισμού που εκφράζεται μέσω της παραταξιοποίησης του υπάρχοντος εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος. Σύμφωνα με τον συντονισμό, η δημιουργία και η συγκρότησή του έλαβαν χώρα, μετά από τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 και την επίθεση ενάντια στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα. Η ιδρυτική διακήρυξη του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων αναφέρει: ''"...Η ελπίδα βρίσκεται στη συσπείρωση των εργαζομένων γύρω από τα σωματεία, στην εργατική δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, στους αγώνες που ξεκινούν από την ίδια την εργατική βάση" Ως Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα θέλουμε να συμβάλουμε σε αυτή την αναγκαία προσπάθεια για την ταξική αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων, για την κλιμάκωση των αγώνων και για την προβολή των σύγχρονων εργατικών αναγκών. Κόντρα στον υποταγμένο συνδικαλισμό και την γραφειοκρατία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και τον κομματικό συνδικαλισμό του ΠΑΜΕ"''.
Ανάλογες προσπάθειες στο εργατικό κίνημα, συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων σε έναν ευρύτερο συντονιστικό φορέα, υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως στη Θεσσαλονίκη, στην Αχαΐα, στα Ιωάννινα, στη Πρέβεζα, στη Λέσβο κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Καισαρόπολη
Η Καισαρόπολη ήταν βυζαντινή πόλη, η οποία ευρισκόταν στα παράλια της ανατολικής Μακεδονίας.
Ιδρύθηκε το 836 από τον Καίσαρα Αλέξιο Μωσηλέ ή Μουσελέ, προκειμένου να ενισχύσει τον έλεγχο των Βυζαντινών επί των σλαβικών φυλών της περιοχής.
Αναφέρεται ως έδρα επισκοπής στο έργο του Χάινριχ Γκέλτζερ με τίτλο Nova Tactica (1717) και στο έργο του Παρτέ με τίτλο Notitiae episcopatuum, III (π. 1170-1179) και X (12ος ή 13ος αιώνας), ως έδρα βοηθού επισκόπου των Φιλίππων της Μακεδονίας. Ο Λεκιέν (II, 65) αναφέρεται στην συγκεκριμένη επισκοπή, χωρίς ωστόσο να κάνει λόγο για κάποιον επίσκοπο. Σημειώσεις σε χειρόγραφα αναφέρουν δύο ονόματα επισκόπων: τον Μελέτιο, ο οποίος ήταν εν ζωή τον Απρίλιο του 1329, καθώς και τον Γαβριήλ, ο οποίος ήταν εν ζωή τον Νοέμβριο του 1378.
Καθώς δεν αποτελούσε, πλέον, έδρα επισκόπου, η Καισαρόπολη έχει καταχωρηθεί από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Μακεδονία Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Βάτσλαβ Πίλαρ
Ο Βάτσλαβ Πίλαρ (τσεχ. Václav Pilař, γεννήθηκε 13 Οκτωβρίου 1988) και είναι Τσέχος μέσος, που παίζει στην Βόλφσμπουργκ και στην εθνική Τσεχίας.
Αφού αρνήθηκε να υπογράψει με την Πλζεν, τον Νοέμβριο του 2011, αναφέρθηκε ότι ο Πίλαρ υπέγραψε με την ΦφΛ Βόλφσμπουργκ. Τον Ιανουάριο του 2012 ανακοινώθηκε ότι ο Πίλαρ θα συμπεριληφθεί στην Βόλφσμπουργκ, το καλοκαίρι, μετά τις εμφανίσεις της εθνικής Τσεχίας στο Euro 2012. Ο Πίλαρ πέτυχε δύο τέρματα στην διοργάνωση: ένα στον αγώνα με την εθνική Ρωσίας και ένα στον αγώνα με την εθνική Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χράντετς Κράλοβε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βικτόρια Πλζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ19
1560
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1560 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μιχαήλ του Βλαντίμιρ
Ο Μιχαήλ (Μιχάλκο) Γιούριεβιτς, ρωσ. Михаил (Михалко) Юрьевич (απεβ. 20 Ιουνίου 1176) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Τορτσέσκ (π. 1165-1173), Βλαντίμιρ & Σούζνταλ (1175-76) και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1171).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ πρίγκιπα τού Σούζνταλ, Ροστόβ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Ελένης από την Κωνσταντινούπολη. Τον έδιωξε ο ετεροθαλής αδελφός του Αντρέι από το Σούζνταλ, διότι δεν συμπαθούσε τη μητέρα αυτού Ελένη.
Ζούσε στο Οστιόρ το διάστημα 1162-69, μία μικρή πόλη κοντά στο Τσέρνιγοβ και έπειτα μετακινήθηκε στο Τορτσέσκ. Όταν το 1171 απεβίωσε ο ετεροθαλής αδελφός του Γκλεμπ μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου, ο Αντρέι τον όρισε κυβερνήτη εκεί, αλλά ο Μιχαήλ αρνήθηκε και έστειλε τον μικρότερο αδελφό του Βσέβολοντ Γ΄ στη θέση του. Ο Ρούρικ πρίγκιπας τού Σμολένσκ (γιος τού εξαδέλφου του), διεκδικητής τού Κιέβου, τον πολιόρκησε στο Τοστσέσκ· τελικά κατέληξαν σε ειρήνη και τού επετράπη να μετακινήσει την πρωτεύουσά του στο Περεγιασλάβ. Όταν το επόμενο έτος ο Αντρέι εισέβαλλε στους νότιους Ρως, ο Μιχαήλ διέρρηξε τους δεσμούς του με τον Ρούρικ και ορκίστηκε πίστη στον ετεροθαλή αδελφό του.
Το 1174 απεβίωσε ο Αντρέι και ο Μιχαήλ τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ, αλλά η εχθρότητα από τους βογιάρους τού Σούζνταλ και τού Ροστόβ, που ένοιωθαν αγνοημένοι από την άνοδο τού Βλαντίμιρ, τον ανάγκασαν να το εγκαταλείψει· μετέβη του Τσέρνιγοβ. Σύντομα οι πολίτες του Βλαντίμιρ τον κάλεσαν να τους συνδράμει στον πόλεμο εναντίον τού ανιψιού του Γιαροπόλκ, γιού τού Ροστισλάβ. Αφού τον νίκησε, ξανακέρδισε τον θρόνο του στο Βλαντίμιρ το 1175. Απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βσέβολοντ Γ΄ ο πολύτεκνος.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ζοσέπ Νταλιερές Κοντίνα
Ο Ζοσέπ Ενρίκ Νταλιερές Κοντίνα (Josep Enric Dallerès Codina, Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές, Καταλονία, 1949 ) είναι Ανδορρανός συγγραφέας.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1879
Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1879, - διεξήχθησαν από την κυβέρνηση του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, την Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 1879.
Ζοσέπ Νταλιερές Κοντίνα
Σπούδασε γλωσσολογία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Πωλ Βαλερύ του Μονπελιέ και δίδαξε γαλλική γλώσσα και πλαστικές τέχνες στο Lycée Comte de Foix στην Ανδόρρα λα Βέλια. Κατείχε διάφορες θέσεις στον δημόσιο τομέα, μεταξύ των οποίων αυτή του υπουργού Παιδείας, Πολιτισμού και Νεολαίας (1991 - 1993), του προέδρου του Γενικού Συμβουλίου (1994 - 1997), και του Προέδρου του κοινοβουλίου της Ανδόρρας. Ως συγγραφέας δημοσίευσε αποκλειστικά ποίηση μέχρι το 2006, όταν εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα. Στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης το 2007 ήταν ένας από τους εκπροσώπους συγγραφείς της Ανδόρρας.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1879
Οι εκλογές διεξήχθησαν με βάση τον εκλογικό νόμο του 1864 που ψήφισε η Β' Εθνοσυνέλευση, που προέβλεπε «πλειοψηφικό σύστημα» και «εκλογή με σφαιρίδια», και τον νόμο ΧΜΗ’ «Περί εκλογής βουλευτών» του 1877 όπου και καθιερώθηκαν πολλές από τις λεπτομέρειες της διαδικασίας που ισχύουν μέχρι και σήμερα.
Ζοσέπ Νταλιερές Κοντίνα
Το 2007 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Anem Editors, με σκοπό να συμβάλει στην προώθηση συγγραφέων από το Πριγκιπάτο και τα Πυρηναία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Σύνδικοι του Γενικού Συμβουλίου (Ανδόρρα)
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1879
Οι βουλευτικές εκλογές του 1879 είναι οι πρώτες που ολοκληρώθηκαν μέσα στην ίδια ημέρα, Κυριακή από τις 05:59 το πρωί μέχρι στις 17:38 το απόγευμα, στα κατά τόπους σχολεία αρρένων, αφού μέχρι τότε η ψηφοφορία διαρκούσε 4 μέρες και γινόταν μέσα στους ιερούς ναούς.
Η κάθε εκλογική περιφέρεια εξέλεγε διαφορετικό αριθμό βουλευτών ανάλογο με τον πληθυσμό της. Για τις εκλογές του 1879 χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία της απογραφής που έγινε την άνοιξη του ίδιου έτους.
Τον μεγαλύτερο αριθμό βουλευτών - 8 - εξέλεγε η επαρχία της Αττικής, και ακολουθούσαν με 6 βουλευτές οι επαρχίες Λακεδαίμονος, Τροιζηνίας, Ηλιείας, Μαντίνειας, Γορτυνίας και Πατρών.
Με 1 βουλευτή εκπροσωπούνταν οι επαρχίες των Παξών και της Αίγινας.
Γενικά στοιχεία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Κατηγορία:1879
Ανέστης Αγρίτης
Ο Ανέστης Αγρίτης (Μυτιλήνη, 16 Απριλίου 1981) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 14 ετών από τη Δόξα Πλαγιάς, ερασιτεχνική ομάδα της Λέσβου και το 1999 εντάχθηκε στον Αιγέα Πλωμαρίου, τότε ομάδα Δ΄ Εθνικής. Οι καλές του εμφανίσεις με τον Αιγέα προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Αιγάλεω και τον Ιανουάριο του 2000 εντάχθηκε στο δυναμικό του "Σίτι", στο οποίο αγωνίστηκε επτά συνολικά χρόνια, δύο στη Β΄ Εθνική και πέντε στην πρώτη τη τάξει κατηγορία.
Με το Αιγάλεω πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις και την περίοδο 2003-04, όταν ο σύλλογος τερματίζοντας στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος εξασφάλισε για πρώτη φορά στην ιστορία του την έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, φθάνοντας μέχρι τη φάση των ομίλων στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης περιόδου (2004-05), προσέλκυσε το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων. Τον Ιανουάριο του 2007 μεταγράφηκε στη γερμανική Κίκερς Όφφενμπαχ, με την οποία αγωνίσθηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2008 στη Β΄ κατηγορία της Μπούντεσλιγκα.
Συνέχισε την καριέρα του στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης την περίοδο 2008-09 και το καλοκαίρι του 2009 συμφώνησε με τον ΟΦΗ, όπου αγωνίστηκε τα επόμενα δύο χρόνια. Ακολούθησε μια διετία (2011-13) στην Κέρκυρα, για να επιστρέψει το καλοκαίρι του 2013 στη γενέτειρά του Μυτιλήνη, έπειτα από 13 χρόνια απουσίας, για λογαριασμό της Καλλονής, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας, το οποίο ανανέωσε για ακόμη έναν χρόνο το 2014, αποχωρώντας τελικά με την ολοκλήρωσή του το καλοκαίρι του 2015.
Στις εθνικές ομάδες
Το 2000 κλήθηκε και αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, ενώ έγινε διεθνής μία φορά και με την εθνική Ανδρών στον εκτός έδρας (διεξήχθη στη Λάρνακα) νικηφόρο φιλικό αγώνα (2-1) εναντίον της Κύπρου στις 29 Ιανουαρίου 2003, όταν υπό τις οδηγίες του Ότο Ρεχάγκελ αγωνίστηκε στο δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης, αντικαθιστώντας τον Νίκο Λυμπερόπουλο. Το 2004 ήταν μέλος της ολυμπιακής εθνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αγωνιζόμενος στους δύο από τους τρεις αγώνες που έδωσε η Ελλάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίκερς Όφφενμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Οξυάρτης
Ο Οξυάρτης (Περσικά: وخش‌ارد (Χουξάθρα ), ήταν Βάκτριος πολέμαρχος, και πατέρας της Ρωξάνης, της συζύγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Πρώτες αναφορές
Ο Οξυάρτης ήταν τοπικός πολέμαρχος της Βακτριανής και Σογδιανής, ορεινών περιοχών στα νοτιοανατολικά του σημερινού Αφγανιστάν και Τουρκμενιστάν. Το όνομα του αναφέρεται αρχικά ως ένας από τους άρχοντες που συνόδευσαν τον Πέρση Βήσσο, ο οποίος ήταν ο διοικητής της Βακτριανής και ο στρατηγός που δολοφόνησε τον Δαρείο Γ΄ ώστε να γίνει ο ίδιος αυτοκράτορας στη θέση του μετά την ήττα στα Γαυγάμηλα. Κατά την υποχώρηση τους προς τον Ώξο ποταμό στη Σογδιανή το 329 π.Χ.. , ο Βήσσος τελικά συνελήφθη από τους Μακεδόνες και εκτελέστηκε. Ο Οξυάρτης κατέφυγε πίσω στον τόπο καταγωγής του, και τοποθέτησε την γυναίκα και τις κόρες του στον βράχο της Σογδιανής, ισχυρό πέτρινο οχυρό σε απόκρημνη βουνοκορφή το οποίο φαινόταν απόρθητο και αδύνατο να κατακτηθεί, και έκανε ετοιμασίες ώστε να αντιμετωπίσει τα προελαύνοντα Μακεδονικά στρατεύματα προς το οχυρό.
Ρωξάνη
Ο Αλέξανδρος βρήκε τρόπο με ένα έξυπνο τέχνασμα ψυχολογικού πολέμου να κατακτήσει το οχυρό, με πολύ λίγες απώλειες και για τις δύο πλευρές, κατά την Πολιορκία του βράχου της Σογδιανής. Με την παράδοση του οχυρού, ο Αλέξανδρος φέρθηκε στους αιχμάλωτους με σεβασμό και μεγαλοψυχία, και την ίδια στιγμή γοητεύτηκε από την ομορφιά της κόρης του Οξυάρτη, Ρωξάνης, και αποφάσισε να την κάνει γυναίκα του. Ο Οξυάρτης μαθαίνοντας τα νέα αυτά, επέσπευσε τις διαδικασίες για την πλήρη υποταγή της περιοχής που έλεγχε στον Αλέξανδρο, ο οποίος και τον δέχτηκε με μεγάλες τιμές και επισημότητα. Ο Οξυάρτης διοργάνωσε μια μεγάλη γιορτή και γιόρτασε τον γάμο της κόρης του με τον Αλέξανδρο το 327 π.Χ. . Σύντομα μετά, με την παρέμβαση του Οξυάρτη παραδόθηκαν και άλλα απομακρυσμένα οχυρά της περιοχής υπό άλλους πολέμαρχους, και κατόπιν ο Αλέξανδρος τον διόρισε επίσημα σατράπη της επαρχίας των Παροπαμισάδων στην βορειοδυτική Ινδία.
Μετέπειτα
Στη θέση αυτή παρέμεινε και μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., κατά την Συμφωνία της Βαβυλώνας το 323 π.Χ. και την Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ..
Αργότερα, συμμάχησε με τον Ευμένη, αλλά μετά τον θάνατο του τελευταίου, σύναψε ειρήνη με τον Αντίγονο, ο οποίος ήταν ικανοποιημένος με την θεωρητική υποταγή του Οξυάρτη, μια και το έβρισκε δύσκολο να απαλλαγεί από αυτόν. Είναι πιθανό πως πέθανε πριν την εκστρατεία του Σέλευκου στην Ινδία, καθώς αναφέρεται πως η περιοχή των Παροπαμισάδων δόθηκε στον Τσαντραγκούπτα της Ινδίας από τον Σέλευκο, και δεν γίνεται καμιά αναφορά στο όνομα του Οξυάρτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Ινδοί ηγεμόνες Κατηγορία:Ιστορία του Τουρκμενιστάν
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
thumb|right|Βάση ρωμαϊκού κίονα στην περιοχή
Ο Πύρριχος ή Κάβαλλος ήταν αρχαία πόλη της Λακωνίας και απέχει από την Αρεόπολη 6 χλμ, ενώ είναι κτισμένος αριστερά της εισόδου πεδιάδας, στο δρόμο με κατεύθυνση το χωριό Χειμάρα.
Τοποθεσία
Σύμφωνα με τον Παυσανία κατά την περιοδεία που περιγράφει στά Λακωνικά μετά από την πόλη Λάαν, και με στίγμα τον ποταμό Σκύρα προσδιορίζεται η πόλη Πύρριχος,
«του ποταμού δε σταδίους τεσσαράκοντα απέχει Πύρριχος εν μεσογαία».
Το σημερινό χωριό Πύρριχος ή Κάβαλος και η ευρύτερη περιοχή έχει ταυτιστεί με την θέση που βρισκόταν η παλιά πόλη.
Ο Παυσανίας αναφέρει φρέαρ στην αγορά της πόλης, που εξυπηρετούσε την ύδρευση των κατοίκων. Τό φρέαρ αυτό, θεωρούσαν ότι το προσέφερε ο Σιληνός σαν δώρο στην πόλη,
«δούναι δε σφίσι τον Σιληνόν νομίζουσι».
Πράγματι το νερό είναι το πολυτιμότερο δώρο για την περιοχή, αφού και η σύζυγος του Ναϊάδα, προσέφερε την ομώνυμη πηγή, στην περιοχή του Κότρωνα. Ακόμα και σήμερα στον οικισμό του Πύρριχου, υπάρχουν δύο πηγάδια, και πιστεύεται ότι σε κάποιο από αυτά αναφέρεται ο περιηγητής.
Αδιπικό οξύ
Το αδιπικό οξύ είναι οργανική χημική ένωση με χημικό τύπο (CH2)4(COOH)2. Είναι το σημαντικότερο από βιομηχανική άποψη δικαρβοξυλικό οξύ: Περί τα 2,5 εκατομμύρια τόνοι παράγονται ετησίως από τη βιομηχανία, κυρίως ως πρόδρομη ένωση για την παραγωγή του νάιλον. Κατά τα άλλα, το οξύ αυτό σπανίως βρίσκεται στη φύση. Ως ουσία, το αδιπικό οξύ είναι λευκό κρυσταλλικό στερεό (σκόνη).
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Ονομασία
Κατά μία εκδοχή πήρε το όνομά του από τον Πύρριχο που είχε καταγωγή την Λακωνία ή την Κρήτη, όπως αναφέρει ο Πολυδεύκης (IV, 99).
Ο Πύρριχος ήταν ήρωας ή χορευτής, πιθανόν ο Σιληνός με άλλη ονομασία του, που ανατράφηκε κατά την παράδοση στα βουνά της περιοχής. Ο Σιληνός υπήρξε φίλος του Διονύσου που λατρευόταν επίσης στην Λακωνία και ιδιαίτερα στο Γύθειο. Το όνομα Πύρριχος προσθέτει ο συγγραφέας, εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται στην εποχή στη Λακωνία, υπάρχει εξάλλου ακόμη και σήμερα, φυσικά στην νέα του έκφραση «ρούσος» και σε παράγωγα.
Αδιπικό οξύ
Μέθοδοι παρασκευής και αντιδράσεις
Το αδιπικό οξύ παράγεται από ένα μίγμα κυκλοεξανόλης και κυκλοεξανόνης, αποκαλούμενο «έλαιο KA» (ΚΑ = Κετόνης-αλκοόλης). Το μίγμα αυτό οξειδώνεται με νιτρικό οξύ, οπότε προκύπτει αδιπικό οξύ μετά από σειρά αρκετών ενδιάμεσων χημικών αντιδράσεων. Αρχικά η κυκλοεξανόλη μετατρέπεται σε κετόνη απελευθερώνοντας νιτρώδες οξύ:
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Ονομασία
Άλλοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η λέξη παράγεται από τον Πύρρο, άλλο όνομα του Νεοπτολέμου, γιου του Αχιλλέα, ο οποίος, σύμφωνα με μια παράδοση, υπήρξε ο πρώτος που χόρεψε την πυρρίχη, μετά τη νίκη του στη σύγκρουση με τον Ευρύπυλο, σύμμαχο των Τρώων. Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση, το όνομα προήλθε από τη λέξη «πυρά» (νεκρική πυρά), γιατί ο Αχιλλέας χόρεψε πρώτα την πυρρίχη γύρω από την πυρά, πάνω στην οποία κάηκε η σορός του φίλου του Πατρόκλου. Πυρρίχη είναι αρχαίος πολεμικός χορός, ο γνωστός μας σήμερα Πυρρίχειος.
Αδιπικό οξύ
Μέθοδοι παρασκευής και αντιδράσεις
Η κυκλοεξανόνη πάλι, μεταξύ άλλων αντιδράσεων, νιτρώνεται προετοιμάζοντας τη διάσπαση του δεσμού C-C:
Παράπλευρα προϊόντα είναι, μεταξύ άλλων, το γλουταρικό και το ηλεκτρικό οξύ. Παράγονται επίσης ποσότητες υποξειδίου του αζώτου με τη μεσολάβηση ενός νιτρολικού οξέος.
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Αξιοθέατα ιερά
Τα αξιοθέατα που αναφέρει ο Παυσανίας, είναι το ιερό της Αρτέμιδος Αστρατείας που κτίσθηκε από τις Αμαζόνες προς τιμή της θεάς, στην Πύρριχο γιατί στη θέση αυτή σταμάτησαν την εκστρατεία τους, και ένα ιερό του Αμαζονίου Απόλλωνα. Τα αγάλματα των δύο θεών ήταν ξόανα, τα οποία είχαν φέρει κατά την παράδοση γυναίκες από το Θερμώδοντα, το ποτάμι στον Εύξεινο Πόντο, στις όχθες του οποίου λεγόταν ότι ζούσαν οι Αμαζόνες.
Αδιπικό οξύ
Μέθοδοι παρασκευής και αντιδράσεις
Ανάλογες αντιδράσεις εκκινούν από την κυκλοεξανόλη, η οποία λαμβάνεται από την υδρογόνωση της φαινόλης.
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Ιστορικά στοιχεία
Την περίοδο της ακμής της Σπάρτης κατοικείτο από Περιοίκους και υπαγόταν στην επικράτεια της Λακεδαίμονος.
Αργότερα με την έναρξη της Ρωμαϊκής εποχής η Πύρριχος υπήρξε μία από τις 18 πόλεις τού Κοινού των Ελευθερολακώνων όπως η Λας και το Οίτυλο.
Αδιπικό οξύ
Εναλλακτικές μέθοδοι παρασκευής
Αρκετές μέθοδοι έχουν αναπτυχθεί στηριζόμενες στην καρβονυλίωση του βουταδιενίου. Π.χ. η υδροκαρβονυλίωση έχει ως εξής :
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Ιστορικά στοιχεία
Επιτύμβιες επιγραφές και άλλα ευρήματα μεταρωμαϊκών χρόνων αλλά και πρώιμων Χριστιανικών μαρτυρούν ότι εκείνα τα χρόνια η Πύρριχος είχε κάποια ακμή.
Αδιπικό οξύ
Εναλλακτικές μέθοδοι παρασκευής
Μια άλλη μέθοδος είναι η οξείδωση του κυκλοεξενίου με τη χρήση υπεροξειδίου του υδρογόνου, οπότε απελευθερώνεται νερό.
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Ιστορικά στοιχεία
Κατά την επανάσταση του 1821 στην περιοχή που είναι πλησίον του Δηρού, οι Μανιάτες ώς γνωστόν αντιστάθηκαν στην απόπειρα απόβασης στην Μάνη από τον Ιμπραήμ με επιτυχία. Ανάμνηση τής ένδοξης νίκης αποτελεί το έμμετρο που λέγεται ακόμη και στις μέρες μας.
Αδιπικό οξύ
Εναλλακτικές μέθοδοι παρασκευής
Οι πρώτες ιστορικά μέθοδοι παρασκευής αδιπικού οξέος στηρίζονταν στην οξείδωση διάφορων λιπών, και σε αυτές οφείλει την ονομασία του (από τη λατινική λέξη adeps/adipis = ζωικό λίπος).
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Ιστορικά στοιχεία
''«Αν σου ξαναρέσει Τούρκο ξαναπέρνα από τον Πούρκο, Τούρκο αν σου καλοφάνει ξαναπάτα τη τη Μάνη».''
Αδιπικό οξύ
Αντιδράσεις
Το αδιπικό οξύ είναι διβασικό (έχει δύο όξινες ομάδες). Με 4 μεθυλομάδες να βρίσκονται ανάμεσα στις καρβοξυλομάδες, είναι κατάλληλο για αντιδράσεις διαμοριακής συμπυκνώσεως. Με κατεργασία «εν θερμώ» με υδροξείδιο του βαρίου, υφίσταται κετονική αποκαρβοξυλίωση, μετατρεπόμενο σε κυκλοπεντανόνη.
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Ιστορικά στοιχεία
Πούρκος (Πούρχος) είναι το όνομα Πύρριχος έτσι όπως παραφρασμένο έφτασε μέχρι σήμερα. Εδώ ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του ήρωα Κροκόδειλου Κλαδά, που οργάνωσε την επανάσταση το 1470, του οποίου η μητέρα καταγόταν από τους Αγίους Σαράντα της Βορείου Ηπείρου.
Αδιπικό οξύ
Χρήσεις
Περί το 60% των 2,5 εκατομμυρίων τόνων αδιπικού οξέος που παράγονται ετησίως χρησιμοποιείται ως μονομερές για την παραγωγή νάιλον με μια αντίδραση πολυσυμπυκνώσεως με εξαμεθυλενοδιαμίνη, οπότε σχηματίζεται νάιλον 66. Κι άλλες σημαντικές εφαρμογές αφορούν τον πολυμερισμό του οξέος: Αποτελεί μονομερές για την παραγωγή πολυουρεθάνης, ενώ οι εστέρες του είναι πλαστικοποιητές, ιδίως στο PVC.
Πύρριχος (αρχαία πόλη)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πυρριχος Κατηγορία:Κοινό Ελευθερολακώνων
Αδιπικό οξύ
Στην τεχνολογία τροφίμων
Μικρές αλλά σημαντικές ποσότητες αδιπικού οξέος προστίθενται σε τρόφιμα ως ενισχυτικό γεύσεως και βοηθητικό πηγματώσεως, με τον κωδικό E355. Χρησιμοποιείται και για την οξίνιση της γεύσεως ορισμένων φαρμάκων ανθρακικού ασβεστίου για την καταπολέμηση του «καψίματος» στο στομάχι.
Ασφάλεια
Το αδιπικό οξύ, όπως τα περισσότερα καρβοξυλικά οξέα, είναι μέτριο ερεθιστικό του δέρματος. Είναι ασθενώς τοξικό, με μέση θανατηφόρο δόση 3,6 γραμμάρια ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους για λήψη από το στόμα σε αρουραίους.
Περιβαλλοντικά ζητήματα
Η παραγωγή αδιπικού οξέος συνδέεται με εκπομπές υποξειδίου του αζώτου, ενός ισχυρού αερίου θερμοκηπίου που είναι επιπλέον βλαπτικό για το στρώμα του όζοντος. Σε εταιρείες παραγωγής αδιπικού οξέος έχουν εφαρμοσθεί διαδικασίες για την καταλυτική μετατροπή του υποξειδίου του αζώτου σε αβλαβή προϊόντα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Μονομερή
Τζοουζτζάν (περιοχή)
Με το όνομα Τζοουζτζάν, ή Τζοζτζάν, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο κεντρικό βορειο τμήμα της Χώρας στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν (βόρεια) και με το Τουρκμενιστάν (βορειοδυτικά). Η έκτασή της φθάνει, περίπου, τα 11.800 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, τους 441.000 κατοίκους (2002). Περιλαμβάνει 11 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική (φαρσί) και η ουζμπεκική. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Σιμπιργκάν, της ομώνυμης επαρχίας.
Επαρχίες
Οι 11 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Τζοζτζάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ακτσά, η Καρκίν, η Κους Τέπα, η Κχαμγιάντ, η Κχανίκα, η Κουάτζα Ντουκό, η Μαρντιάν, η Μινγατζίκ, η Νταρζάμπ, η Σιρμπιγκάν, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, και η Φεϋζαμπάτ.
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Γραφίστας
Ο όρος Γραφίστας (αγγ. Graphic designer) αναφέρεται σε έναν επαγγελματία του τομέα της γραφιστικής και των γραφικών τεχνών, που ασχολείται με τον σχεδιασμό γραφικών, γραμματοσειρών και εικόνων. Η ειδικότητα της γραφιστικής εμπίπτει στο ακαδημαϊκό πεδίο των τεχνών,ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών. Επικεντρώνεται στην οπτική επικοινωνία, την γραφή και γενικά την επικοινωνία που επιτυγχάνεται με τη χρήση γραπτού λόγου. Συχνά αξιοποιεί στοιχεία από τον πολιτισμό, τις εικαστικές τέχνες, την φωτογραφία και τα κόμιξ.
Ένας γραφίστας (θηλ. Γραφίστρια) χρησιμοποιεί διάφορα μέσα και τεχνικές για να δημιουργήσει πρωτότυπα γραφικά, κείμενα και κάθε είδους οπτική πληροφορία, τα οποία εφαρμόζεται σε πεδία όπως η διαφήμιση, ο σχεδιασμός ιστοσελίδων, η εταιρική ταυτότητα, η τυπογραφία, οι αφίσες, η συσκευασία προϊόντων και άλλα.
Καθήκοντα και δεξιότητες
Τα καθήκοντα και οι δεξιότητες ενός γραφίστα περιλαμβάνουν τη σχεδίαση λογοτύπων, τη δημιουργία εικονογραφήσεων, την επεξεργασία φωτογραφιών, την απεικόνιση κινουμένων σχεδίων σε οθόνες, τη διάταξη σελίδων, τη δημιουργία γραφικών στοιχείων για εφημερίδες, περιοδικά και ιστολόγια. Ο γραφίστας συνεργάζεται με εταιρείες και ομάδες εργασίας για τη δημιουργία γραφικών που πληρούν συγκεκριμένες προδιαγραφές και ανταποκρίνονται τεχνικά, επικοινωνιακά και αισθητικά στις ανάγκες του κάθε εγχειρήματος.
Περιβάλλον εργασίας
Το περιβάλλον εργασίας ενός γραφίστα ποικίλει ανάλογα με τη φύση της συγκεκριμένης δουλειάς και την συμφωνία που έχει συνάψει με τον εργοδότη. Ωστόσο, οι περισσότεροι γραφίστες εργάζονται σε ένα τυπικό περιβάλλον γραφείου, το οποίο περιλαμβάνει υπολογιστή, γραφείο και γραφική ύλη. Ορισμένοι γραφίστες μπορεί να εργάζονται σε ένα στούντιο γραφιστικής, ή μια διαφημιστική εταιρεία, κάτι που περιλαμβάνει μια πιο δημιουργική και συνεργατική συνθήκη.
Ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία για έναν γραφίστα είναι ο υπολογιστής και το λογισμικό, όπως και η συλλογή γραμματοσειρών του. Οι σχεδιαστές χρησιμοποιούν προγράμματα όπως το Adobe Photoshop, Illustrator και InDesign για να δημιουργήσουν οπτικά σχέδια για διάφορα μέσα.
Άλλα καθήκοντα μπορεί να περιλαμβάνουν τη συμμετοχή σε συναντήσεις και παρουσιάσεις για να συζητηθούν οι απαιτήσεις του έργου, να γίνει ανταλλαγή ιδεών και να παρουσιαστεί η πρόοδος του σχεδιασμού. Οι δεξιότητες επικοινωνίας είναι, συνεπώς, κρίσιμες για μια επιτυχημένη καριέρα στη γραφιστική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Επαγγέλματα χώρου υπολογιστών
Φίλιππος Β΄ της Σαβοΐας
Ο Φίλιππος Β'  ο Ακτήμων (5 Φεβρουαρίου 1438 - 7 Νοεμβρίου 1497) ήταν δούκας της Σαβοΐας (1496-1497). Ήταν ο τριτότοκος υιός του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας και της Άννας του Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρης του Ιανού βασιλιά της Κύπρου.
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον Κάρολο Β΄ δούκα της Σαβοΐας, εγγονό του μεγαλύτερου αδελφού του Αμεδαίου Θ΄ δούκα της Σαβοΐας. Ο Αμεδαίος Θ΄ ήταν υιός της Άννας Πουατιέ-Λουζινιάν κληρονόμου του βασιλείου της Κύπρου και αδελφός του Λουδοβίκου κόμη της Γένουας και συζύγου της Καρλόττας Πουατιέ-Λουζινιάν βσίλισσας της Κύπρου. Γι' αυτό ο Φίλιππος Β΄ διεκδίκησε το βασίλειο της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Μικράς Αρμενίας, αλλά αυτοί οι τίτλοι μπορούσαν να κληρονομηθούν και σε θήλυ απόγονο, που ήταν η Γιολάντα-Λουίζα, αδελφή του Καρόλου Β΄. Έτσι ο Φίλιππος Β΄ πάντρεψε τον πρώτο υιό του Φιλιβέρτο με τη Γιολάντα-Λουίζα, για να εξασφαλίσει τους τίτλους στους απογόνους του. Δυστυχώς και οι δύο απεβίωσαν, ο ένας 24ετής και η άλλη 12ετής, χωρίς να έχουν απογόνους. Η διεκδίκηση των τριών βασιλείων πέρασε στην εξαδέλφη της Γιολάντας-Λουίζας, την Καρλόττα Τραστάμαρα. Ωστόσο οι απόγονοι του Φιλίππου Β΄ συνέχισαν να φέρουν τους τίτλους.
Ήταν δούκας για 19 μήνες· πέρασε όλο το προηγούμενο διάστημα ως κύριος του Μπρέσε, που ήταν στα σύνορα Γαλλίας-Βουργουνδίας και που γρήγορα καταλήφθηκε. Έτσι τον αποκαλούσαν Ακτήμονα.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε το 1472 τη Μαργαρίτα των Βουρβόνων, κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν. Είχε τέκνα:
Αλκυονίδες (τροχιακή ομάδα)
250px|Η Μεθώνη από φωτογραφία του Κασσίνι το 2008 (κάτω δεξιά) και η Ανθή.|thumb Αλκυονίδες ονομάζονται τρεις μικροί δορυφόροι του Κρόνου με τροχιές μεταξύ του Μίμα και του Εγκέλαδου. Αυτοί οι δορυφόροι είναι (ημερομηνία ανακάλυψης): η Μεθώνη (2004), η Ανθή (2007) και η Παλλήνη (2004). Τα ονόματα των Αλκυονίδων είναι παρμένα από τις ομώνυμες γυναίκες που ο Δίας μετέτρεψε σε πουλιά, κατά την ελληνική μυθολογία. Είναι μερικά από τα μικρότερα φεγγάρια στο σύστημα του Κρόνου. Όλες οι Αλκυονίδες διαθέτουν πολύ αμυδρούς δακτύλιους σε σχήμα τόξου κατά μήκος των τροχιών τους.
Φίλιππος Β΄ της Σαβοΐας
Οικογένεια
Το 1485 νυμφεύτηκε την Κλωντίν ντε Μπρος, κόρη του Ιωάννη Β΄ μαρεσάλη της Γαλλίας. Είχε τέκνα:
Αλκυονίδες (τροχιακή ομάδα)
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Φίλιππος Β΄ της Σαβοΐας
Οικογένεια
Από την εκτός γάμου σχέση του με τη Λιμπέρα Πορτονέρι, είχε τέκνα:
Από την εκτός γάμου σχέση του με την Μπόνα ντι Ρομνιάνο, είχε 5 φυσικά τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκες της Σαβοΐας Κατηγορία:Κόμητες της Γενεύης
Όσβαλντ Β΄ της Νορθουμβρίας
Ο Όσβαλντ Β΄ της Νορθουμβρίας (Osbald, ... - 799), βασιλιάς της Νορθουμβρίας (796) έγινε βασιλιάς χάρη στον Αλκουίνο της Υόρκης ο οποίος του ήταν προσωπικός φίλος και του έστελνε συχνά επιστολές με συμβουλές. Ο Όσβαλντ ήταν βίαιος βασιλιάς και πολλές φορές καταγράφεται ως δολοφόνος, στις 9 Ιανουαρίου 780 θανάτωσε τον Μπίρν γιο του Έλφβαλντ Α΄ της Νορθουμβρίας στο Σίλτον, στο βόρειο Γιορκσάιρ. Ο Αλκουίνος έστειλε στον Όσβαλντ δυο επιστολές (793) στις οποίες του κάνει έντονες παρατηρήσεις για την βίαιη συμπεριφορά του, τις ακρότητες και την πολυτελή του διαβίωση, στο τέλος καταλήγει με την φράση "η πολυτέλεια για τους αυτοκράτορες είναι φτώχεια για τον λαό". Ο Όσβαλντ έγινε για σύντομο χρονικό διάστημα μόλις 27 ημερών βασιλιάς, η χώρα έπεσε σε αναρχία και τον εγκατέλειψαν όλοι οι αυλικοί και ο λαός, εξορίστηκε στο Λίντισφαρν. Ο Αλκουίνος του έστειλε ένα γράμμα με το οποίο τον παρότρυνε να γίνει ιππότης, στην συνέχεια του έστειλε ο Αλκουίνος άλλο ένα γράμμα στο οποίο έγραψε :
"Αγαπητέ μου φίλε Όσβαλντ, είμαι έντονα απογοητευμένος επειδή δεν διάβασες την επιστολή μου και δεν άκουσες τις συμβουλές μου, μην προσθέτετε νέες αμαρτίες στις αμαρτίες και μην καταστρέφετε την χώρα χύνοντας αίμα. Σκέψου πόσο αίμα αυτοκρατόρων, ευγενών και λαού χύθηκε από εσένα και την γενιά σου".
Ο Όσβαλντ δραπέτευσε στους Πίκτους και βρήκε καταφύγιο στην αυλή του βασιλιά τους Κωνσταντίνου, πέθανε το 799 και τάφηκε σε άγνωστη θέση στο Γιορκ Μίνστερ, τον διαδέχτηκε ο Ίρντγουλφ της Νορθουμβρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας
1561
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1561 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σιν Σανγκ-οκ
Ο Σιν Σανγκ-οκ (κορεατικά: 신상옥, Χάντσα: 申相玉, RR: Shin Sangok, MR: Shin Sangok, 11 Οκτωβρίου 1926 - 11 Απριλίου 2006) ήταν Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης και παραγωγός κινηματογράφου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, η οποία κράτησε περίπου πέντε δεκαετίες, συμμετείχε σε πάνω από 100 παραγωγές και σκηνοθέτησε 70 ταινίες. Περισσότερο είναι γνωστός για τη δουλειά του κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του 1960, όπου μάλιστα του είχαν αποδόσει και το προσωνύμιο του Βασιλιά του Νοτιοκορεατικού Κινηματογράφου. Ο Σιν, έχει λάβει μία από τις μεγαλύτερες βραβεύσεις τη χώρα του για καλλιτέχνη, λαμβάνοντας το Μετάλλιο Πολιτισμού (문화훈장).
Ο Σιν, γεννήθηκε ως Σιν Τε-σο, στην Ιαπωνοκρατούμενη Κορέα. Αργότερα σπούδασε στο Τόκιο, στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών, ενώ τρία χρόνια αργότερα επέστρεψε στην πατρίδα του. Την κινηματογραφική του καριέρα την ξεκίνησε με την ταινία Viva Freedom!, ως μέλος της παραγωγής. Κατά τις επόμενες δύο δεκαετίες έβγαζε τις περισσότερες ταινίες του, σκηνοθετώντας περίπου δύο κάθε χρόνο. Παράλληλα ίδρυσε και τη δική του εταιρεία, ονόματι Shin Films, η οποία βάσει στοιχείων, συμμετείχε στην παραγωγή σε πάνω από 300 ταινίες. Κατά τη διάρκεια του 1970, ο Σιν, έγινε λιγότερο ενεργός, αντιμετοπίζοντας μάλιστα και λογοκρισία στο έργο του, με πολλές από τις ταινίες του να μην κυκλοφορούν ποτέ. Το 1978, η εταιρεία του έκλεισε, υπό τις διαταγές του στρατηγού Παρκ Τζονγκ-χούι.
Κατόπιν, στη ζωή του συνέβη κάτι που μάλλον για το οποίο είναι περισσότερο παγκοσμίως. Κατά τη δεκαετία του 1980, η πρώην σύζυγός του Τσόι Ίαν-χι πέφτει θύμα απαγωγής από τη Βόρεια Κορέα, ενώ έξι μήνες αργότερα το ίδιο και αυτός. Ο Κιμ Τζονγκ-ιλ, που ήταν λάτρης του κινηματογράφου, ήθελε να ανεβάσει το επίπεδο του κινηματογράφου στη χώρα του, για αυτό προχώρησε σε αυτήν την απαγωγή, όπως αναφέρει ο ίδιος ο Σιν, χωρίς η χώρα να έχει παραδεχτεί κάτι τέτοιο. Εκείνη την περίοδο, ο Σιν, σκηνοθέτησε έξι ταινίες, όπως το Pulgasari (1985). Κατόπιν, ζήτησε άσυλο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το πήρε, όπου εργάστηκε εκεί για λίγα χρόνια, με το όνομα Σάιμον Σιν. Εκεί σκηνοθέτησε μερικές ταινίες όπως το 3 Ninjas Knuckle Up (καθώς και σίκουελ πρίκουελ αυτού). Ο Σιν γύρισε μετά στη Νότια Κορέα κάπου τη δεκαετία του 2000, όπου απεβίωσε στη Σεούλ, το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες παραγωγοί ταινιών
Λαντζίκ
Το Λαντζίκ (αρμενικά: Լանջիկ, έως το 1947 γνωστό ως Μουσλουγλού ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,037 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Σερένα (Ρωμαία)
Η Σερένα (αποβιώσασα το 409) ήταν χριστιανή ευγενής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο πατέρας της ονομαζόταν Ονώριος και ήταν αδερφός του Θεοδοσίου Α΄. Το 384, ο Θεοδόσιος οργάνωσε τον γάμο της με έναν ανερχόμενο στρατηγό ονόματι Στιλίχων. Ο γάμος αυτός εξασφάλισε την πίστη του Στιλίχωνα στη Θεοδοσιανή δυναστεία για αρκετά χρόνια. Ως κάτοικος στο βασίλειο του ξαδέρφου της, αυτοκράτορα Ονώριου, επέλεξε νύφη για τον ποιητή Κλαυδιανό, ενώ ανέλαβε τη φροντίδα της ετεροθαλής αδερφής του Ονώριου, Γάλλας Πλακιδίας. Εκείνη και ο Στιλίχων απέκτησαν τρία παιδιά, έναν γιο, τον Ευχέριο, και δύο κόρες, τη Μαρία και τη Θερμαντία, που έγιναν και οι δύο σύζυγοι του Ονώριου.
Σύμφωνα με τον παγανιστή ιστορικό Ζήσιμο, η Σερένα πήρε ένα κόσμημα από το άγαλμα της Ρέα Σιλβία και το φόρεσε στον λαιμό της. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, η τελευταία από τις Εστιάδες Παρθένες εμφανίστηκε, επέπληξε τη Σερένα και ζήτησε να πέσει πάνω της τιμωρία για την βλάσφημη πράξη της. Έκτοτε η Σερένα έβλεπε εφιάλτες που προέβλεπαν τον θάνατό της.
Ο Στιλίχων και ο Ευχέριος εκτελέστηκαν υπό εντολή του αυτοκράτορα Ονώριου το 408. Τον επόμενο χρόνο, η Σερένα κατηγορήθηκε άδικα για συνεργασία με τους Γότθους, και εκτελέστηκε με τη συναίνεση της Γάλλας Πλακιδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
Αθηνά (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 128)
Η Αθηνά, γνωστή και ως Αθηνά του Λενορμάν που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 128 είναι αρχαίο ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε κοντά στη Πνύκα το έτος 1859. Ο Κάρολος Λενορμάν πρώτος αντιλήφθηκε ότι είναι αντίγραφο σε μικρή κλίμακα της χρυσελεφάντινης Αθηνάς Παρθένου του Φειδία, χαμένης από την Αρχαιότητα ήδη, που κοσμούσε άλλοτε την Ακρόπολη.
Περιγραφή
Είναι από πεντελικό μάρμαρο. Η κατασκευή του είναι ημιτελής. Εικονίζει την Αθηνά Παρθένο με ασπίδα. Είναι έργο ανεκτίμητης καλλιτεχνικής αξίας, διότι μας μεταφέρει λεπτομέρειες του πρωτοτύπου του, της ασπίδας και της βάσης του αγάλματος, οι οποίες είναι γνωστές μόνο από γραπτές μαρτυρίες. Η Αθηνά στέκει όρθια με ήρεμη, αξιοπρεπή διάθεση. Στηρίζεται στο δεξί πόδι και είναι ντυμένη με αττικό πέπλο. Το αριστερό χέρι ακουμπάει στην όρθια ασπίδα. Το δεξί χέρι που λείπει πρέπει να στηρίζονταν σε μια κολόνα και να κρατούσε μια Νίκη, η οποία επίσης λείπει.
Ιστορική τοποθέτηση
Το αντίτυπο κατασκευάστηκε τον 1ο αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίων αγαλμάτων στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας Κατηγορία:Αρχαιολογία στην Αθήνα Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Βιλά Νταλ'Αβά
Τοποθεσία
Η κατοικία βρίσκεται στα δυτικά προάστια του Παρισιού, ειδικότερα στο Σαιν-Κλου (Saint-Cloud), μια περιοχή η οποία τοποθετείται σε λόφο που βρέχεται περιμετρικά από τον Σηκουάνα. Απέχει 9,6 χιλιόμετρα από το κέντρο του Παρισιού, που λόγω της μορφολογίας της οι κάτοικοι έχουν θέα το αστικό περιβάλλον, χωρίς να είναι εκτεθειμένοι σε αυτό.
Το οικόπεδο έχει έκταση 650 τ.μ., με έντονη κλίση, με το ψηλότερο σημείο να είναι στην δυτική πλευρά και το χαμηλότερο, στο επίπεδο του δρόμου στην ανατολική πλευρά του. Η πλούσια φύτευση αποτελεί χαρακτηριστικό του οικοπέδου, ένα στοιχείο που προστατεύει την κατοικία από τα γειτονία κτίσματα.
Ιδέα
Οι πελάτες ζήτησαν από τον Ρεμ Κούλχαας (Rem Koolhaas) μια αυτόνομη μονάδα κατοικίας με ξεχωριστά «διαμερίσματα», για τους ίδιους και για την κόρη τους, καθώς και ένα «γυάλινο σπίτι» και μια πισίνα, με όσο το δυνατόν μικρότερη κάλυψη.
Με βασικό άξονα σχεδιασμού την έντονη κλίση του εδάφους, η κατοικία προσαρμόζεται σε αυτή. Ο δρόμος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του οικοπέδου από την οποία δημιουργείται ένα μονοπάτι το οποίο οδηγεί στην είσοδο της κατοικίας.
Λειτουργική ανάλυση
Στο επίπεδό της εισόδου, υπάρχει  μία πρόσβαση για το ιδιωτικό όχημα της οικογένειας, που καταλήγει στον στεγασμένο χώρο στάθμευσης, ο οποίος είναι «θαμμένος» κάτω από τον κήπο. Επιπλέον σε αυτό το επίπεδο διαμορφώνεται η χαμηλότερη στάθμη της κατοικίας, και λόγω της προσαρμογής της στο οικόπεδο, οι χώροι που βρίσκονται στην δυτική πλευρά, είναι υπόγειοι. Χώροι όπως το  γκαράζ, το λεβητοστάσιο, βρίσκονται σε αυτό το επίπεδο, με έναν χώρο ελεύθερης χρήσης ο οποίος φωτίζεται με δυτικό φως μέσω οριζόντιων φωταγωγών.
Στο ύψος της εισόδου, μια σκάλα οδηγεί στο πάνω επίπεδο. Εδώ συναντάμε τους κοινόχρηστους χώρους διημέρευσης που είναι συγκεντρωμένοι στο κέντρο, με την τραπεζαρία να έχει άμεση επικοινωνία με την κουζίνα που είναι κρυμμένη πίσω από ένα κοίλο ημιδιαφανές τοίχο. Κατά μήκος αυτού του επιπέδου, προς την δυτική πλευρά βρίσκεται στο καθιστικό της οικογένειας, το οποίο έχει οπτική συνέχεια με τον κήπο.
Θέλοντας να επιτευχθεί η αυτονομία των κατοίκων, σε αυτό το επίπεδο διαμορφώνεται το διάγραμμα των κινήσεων. Η σκάλα που οδηγεί στο διαμέρισμα της κόρης, απομονώνεται με ένα λεπτό γυάλινο χώρισμα. Από το επίπεδο του δρόμου διαμορφώνεται μια ράμπα που οδηγεί στο κήπο, έτσι ώστε να απομονωθεί η κίνηση από την τραπεζαρία. Στο σημείο που καταλήγει η ράμπα συναντάται το καθιστικό καθώς και η σκάλα που οδηγεί στο διαμέρισμα των γονιών.
Τα δύο διαμερίσματα έχουν παρόμοια διαμόρφωση. Πιο συγκεκριμένα το διαμέρισμα της κόρης έχει ελεύθερη κάτοψη με πυρήνα το μπάνιο. Ένα οριζόντιο άνοιγμα  έχει θέα στην πλευρά του δρόμου. Σε συνέχεια του βασικού άξονα της κατοικίας, το διαμέρισμα των γονέων βρίσκεται στην δυτική πλευρά με το οριζόντιο άνοιγμα να έχει θέα στον κήπο. Τα δύο διαμερίσματα ενώνονται μέσω ενός υπαίθριου διαδρόμου.
Το «γυάλινο σπίτι» το οποίο στεγάζει τους κοινόχρηστους χώρους, είναι ανάμεσα στα δύο διαμερίσματα και είναι ανοιχτό στην όψη σε όλα τα επίπεδα. Αυτή η διαφάνεια
Στο δώμα της κατοικίας, πάνω από το «γυάλινο σπίτι» βρίσκεται η πισίνα, που είναι διατεταγμένη κατά μήκος των δύο διαμερισμάτων. Η πρόσβαση από τον κήπο γίνεται μέσω  μιας σκάλας που κρύβεται πίσω από την επένδυση.
Κατασκευή
Ένα βασικό ερώτημα που απασχόλησε τους αρχιτέκτονες ήταν με ποιόν τρόπο το «γυάλινο σπίτι» θα παραλάβει το βάρος του σκυροδέματος και του νερού για την κατασκευή της πισίνας. Η λύση σε αυτό το θέμα προκύπτει από την διάταξη σε σειρά κοίλων υποστυλωμάτων από σκυρόδεμα κατά μήκος του άξονα Δύσης-Ανατολής, τα οποία θεμελιώνονται στο έδαφος και είναι κρυμμένα μέσα σε μια ξύλινη κατασκευή  η οποία λειτουργεί σαν ένα τυφλό μέτωπο από την βόρεια όψη και αξιοποιείται στο εσωτερικό ως αποθηκευτικοί  χώροι.
Ένα ακόμα στατικό ζήτημα ήταν η στήριξη του διαμερίσματος των γονέων, το οποίο λύνεται με μια ενισχυμένη δοκό με ιδιαίτερη διατομή κατά μήκος των υποστυλωμάτων. Επιπλέον, η επιλογή του φέροντα οργανισμού να βρίσκεται σε υποχώρηση δίνει την εντύπωση της αιώρησης, ένα στοιχείο που παρατηρείται σε πολλά γνωστά έργα όπως την Villa Savoye.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιλ-ντε-Φρανς
Στόγιαν Βράνκοβιτς
Ο Στόγιαν Βράνκοβιτς (Stojan Vranković, Ντρνις, Κροατία 22 Ιανουαρίου 1964), είναι Κροάτης πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και πρώην πρόεδρος της Κροατικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 2,17 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ. Αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους σέντερ της εποχής του αγωνιζόμενος με επιτυχία σε Ευρωλίγκα, κατακτώντας το τρόπαιο το 1996 με τον Παναθηναϊκό, ενώ πέρασε συνολικά πέντε σεζόν στο ΝΒΑ.
Καριέρα σε συλλόγους
Η σταδιοδρομία του ξεκινάει το 1982, στα 18 του χρόνια, στην ομάδα της πατρίδας του τη Ζάνταρ. Παρέμεινε στην πόλη της Αδριατικής Θάλασσας μέχρι και το 1989, παλεύοντας με όλες του τις δυνάμεις για να επαναφέρει την ομάδα στην κορυφή. Από την πρώτη κιόλας σεζόν άρχισε να μετατρέπεται σε σέντερ «σκιάχτρο», σκεπάζοντας αμυντικά τη ρακέτα της ομάδας χάρις στην αλτικότητά του και το μεγάλο άνοιγμα χεριών (2,35 μέτρα). Ωστόσο η πρώτη επιτυχία ήρθε την αγωνιστική περίοδο 1985-1986. Στους τελικούς του πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας εκείνης της σεζόν, ο Βράνκοβιτς βρέθηκε αντιμέτωπος με το φίλο του, Ντράζεν Πέτροβιτς της Τσιμπόνα. Η Ζάνταρ με τον Βράνκοβιτς να είναι εκπληκτικός τόσο στα ανασταλτικά του καθήκοντα όσο και στην επίθεση, κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1986, με 2-1 στις νίκες (Τσιμπόνα-Ζαντάρ 84-70, Ζάνταρ-Τσιμπόνα 84-73 και Τσιμπόνα-Ζάνταρ 110-111), επιστρέφοντας στην κορυφή μετά από 11 χρόνια.