cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας
Προσωρινή υποταγή των βαρόνων με τη βοήθεια του πάπα
Η κυβέρνηση του Ερρίκου Γ' βασίστηκε στη Ελεονόρα και στους οπαδούς της από τη Σαβοΐα, προσπάθησε να επιλύσει την κρίση αναγκάζοντας τους βαρόνους να υπογράψουν τη "Συνθήκη του Κίνγκστον". Η συνθήκη όριζε διαιτητή τον αδελφό του βασιλιά Ριχάρδο αλλά στη συνέχεια λόγω της αποτυχίας του μεταφέρθηκε στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο. Ο Ερρίκος συμβιβάστηκε στην αρχή σε πολλά σημεία για να μην προκαλέσει τους βαρόνους αλλά σύντομα επανήλθε ξανά στην αντιλαϊκή πολιτική της Σικελίας, η βασιλική πολιτική εξασθένησε με τον θάνατο του Ντε Κλερ αφού ο διάδοχος του Γιλβέρτος άλλαξε στάση. Η θέση του βασιλιά υπονομεύτηκε περισσότερο από τις επιδρομές στην Ουαλία και από την αλλαγή στάσης του πάπα, στις αρχές του 1263 η δύναμη του Ερρίκου είχε εξασθενήσει σημαντικά και η χώρα προετοιμαζόταν για νέο εμφύλιο πόλεμο. , η σύγκρουση έμεινε γνωστή ως ο «Δεύτερος Πόλεμος των Βαρόνων».
Η τελευταία εξέγερση των βαρόνων
Οι Μοντφόρντ επέστρεψαν στην Αγγλία τον Απρίλιο του 1263 συγκαλώντας ανανεωμένο επαναστατικό συμβούλιο στην Οξφόρδη που οδήγησε σε νέα επανάσταση εναντίον του βασιλιά και των οπαδών του από το Πουατεβίν, ο βασιλιάς είχε την υποστήριξη του γιου του Εδουάρδου και του Μπιγκόντ. Ο Μοντφόρτ βάδισε στο Λονδίνο ξεσηκώνοντας τους κατοίκους σε εξέγερση, το βασιλικό ζεύγος παγιδεύτηκε στον Πύργο του Λονδίνου από τους επαναστάτες, η Ελεονόρα δραπέτευσε μέσω του Τάμεση για να συναντήσει τον Εδουάρδο αλλά αναγνωρίσθηκε από τα πλήθη του κόσμου που την ανάγκασαν να οπισθοχωρήσει. Οι αντάρτες αντικατέστησαν το βασιλικό συμβούλιο με το επαναστατικό συμβούλιο με άντρες της εμπιστοσύνης τους.
Το "Συμβούλιο του Μοντφόρτ" άρχισε να διασπάται, ο Ερρίκος ανέλαβε πάλι πρωτοβουλίες και ζήτησε τη δίκαιη διαιτησία του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ' στο θέμα της επαναφοράς της "Συνθήκης του Κίνγκστον". Ο Μόντφορντ αν και αρχικά αρνήθηκε τελικά συμφώνησε να λυθεί η διαμάχη με τη δίκαιη διαιτησία του Γάλλου βασιλιά, ο Ερρίκος μαζί με τους αντιπροσώπους του Μοντφόρτ ταξίδευσαν για το Παρίσι. Ο Μοντφόρτ αρχικά έδειχνε να κερδίζει δικαστικά τη διαμάχη αλλά τον Ιανουάριο του 1264 στη "Σύνοδο της Αμιένης" ο Λουδοβίκος καταδίκασε τους επαναστάτες και κήρυξε άκυρες τις "Διατάξεις της Οξφόρδης", οι λόγοι που οδήγησαν τον Λουδοβίκο στην απόφαση ήταν συναισθηματικοί επειδή η σύζυγος του Μαργαρίτα ήταν αδελφή της Αγγλίδας βασίλισσας αλλά και λόγω του πάπα. Η Ελεονόρα έφτασε στο Παρίσι να συγκεντρώσει ενισχύσεις ενώ ο Ερρίκος επέστρεψε στο Λονδίνο τον Φεβρουάριο του 1264 για να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες οι οποίοι ήταν οργισμένοι με την απόφαση του Λουδοβίκου. Ο Β' Βαρονικός πόλεμος ξέσπασε τον Απρίλιο του 1264 όταν ο Ερρίκος οδήγησε τον Αγγλικό στρατό στις περιοχές του Μοντφόρτ για να ανακόψει τον δρόμο τους προς τη Γαλλία. Οι Μοντφόρτ με τη σειρά τους κινήθηκαν απειλητικά, οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στη μάχη του Λέβ στις 14 Μαΐου 1264 ο στρατός του Ερρίκου παρά τη μεγάλη αριθμητική του υπεροχή γνώρισε τη συντριβή. Ο αδελφός του βασιλιά Ριχάρδος συνελήφθη, ο ίδιος ο βασιλιάς και ο διάδοχος Εδουάρδος κατέφυγαν στο τοπικό μοναστήρι και παραδόθηκαν την επόμενη μέρα. Ο Ερρίκος αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη από τους επαναστάτες και να δεχτεί τις "Διατάξεις της Οξφόρδης" ο ίδιος έμεινε όπως περιγράφει ο ιστορικός Άντριαν Τζόμπσον "κάτι περισσότερο από ένα ξόανο".
Οριστική υποταγή των βαρόνων
thumb|right|250px|Ο ακρωτηριασμός του Μοντφόρτ μετά τη μάχη του Έβεσαμ - μικρογραφία 13ου αιώνα Οι Μοντφόρτ παρά τον θρίαμβο δεν εδραίωσαν την εξουσία τους, νέες ταραχές ξέσπασαν στη χώρα. Η βασίλισσα κατέφυγε στη Γαλλία για να συγκεντρώσει ενισχύσεις με τη βοήθεια του Λουδοβίκου και ο γιος του βασιλιά Εδουάρδος δραπέτευσε για να συγκεντρώσει νέο στρατό. Τα σχέδια του πρίγκιπα Εδουάρδου ήταν η κατάληψη του φρουρίου του Κένιλγουορθ κατορθώνοντας να πάρει επαναστάτες με το μέρος του, ο Μοντφόρτ με τη συνοδεία του αιχμάλωτου Ερρίκου δεν μπόρεσε να υποχωρήσει. Στη "μάχη του Έβεσαμ" που ακολούθησε ο Εδουάρδος ήταν ο μεγάλος θριαμβευτής, ο Μοντφόρντ έπεσε στη μάχη και το σώμα του ακρωτηριάστηκε από τους νικητές. Ο βασιλιάς Ερρίκος που φορούσε δανεική πανοπλία παρά λίγο να σκοτωθεί από τον γιο του που δεν τον γνώρισε, όταν αναγνωρίστηκε μεταφέρθηκε σε ασφαλές σημείο. Οι αντάρτες δεν το έβαλαν κάτω συγκεντρώθηκαν ξανά στο φρούριο του Κένιλγουορθ που ο Ερρίκος και ο Εδουάρδος το κατέλαβαν ύστερα από μακρόχρονη πολιορκία (1266), οι τελευταίοι αντάρτες που κατέφυγαν στο νησί του Ίσλ παραδόθηκαν τον Ιούλιο του 1267 σηματοδοτώντας τη λήξη του πολέμου.
Ο Ερρίκος αποφάσισε να τιμωρήσει σκληρά τους επαναστάτες μετά τη μάχη του Εβεσάμ, διέταξε την κατάσχεση των εδαφών τους δημιουργώντας νέο κύμα χάους σε όλη τη χώρα. Ο Ερρίκος αρνήθηκε αρχικά κάθε σκέψη για υποχώρηση αλλά τελικά δέχτηκε να το κάνει τον Οκτώβριο του 1266 ύστερα από συστάσεις που του έκανε ο απεσταλμένος του πάπα Οττομπουόνο του Φιεσί, με τη "Συνθήκη του Κένιλγουορθ" επέτρεψε στους βαρόνους να πάρουν πίσω τα κτήματα τους σε αντάλλαγμα υψηλών προστίμων. Τον Νοέμβριο του 1267 ακολούθησε το νέο βελτιωμένο καταστατικό του Μάρλμπορο το οποίο περιόρισε την εξουσία των βασιλικών απεσταλμένων και των μεγάλων βαρόνων χωρίς όμως να υποχωρήσει στις κεντρικές βασιλικές εξουσίες. Μετά τον πόλεμο οι εξόριστοι Πουατεβίνοι άρχισαν να επιστρέφουν στην Αγγλία, τον Σεπτέμβριο του 1267 με τη "Συνθήκη του Μοντγκόμερι" αναγνώρισε τον Λιουελίν πρίγκιπα της Ουαλίας παραχωρώντας του εκτάσεις γης. Τα τελευταία χρόνια ο Ερρίκος όλο και περισσότερο αδύναμος ασχολήθηκε με τα θρησκευτικά καθήκοντα αφήνοντας τον γιο του Εδουάρδο να ασκεί την πραγματική εξουσία. Τα οικονομικά του βασιλείου ήταν σε άσχημη κατάσταση λόγω των εμφύλιων συγκρούσεων και όταν ο Εδουάρδος αποφάσισε τη συμμετοχή του στις Σταυροφορίες (1268) η επιβολή φόρων ήταν επιβεβλημένη. Ο Ερρίκος φοβήθηκε ότι με την απουσία του γιου του θα βρουν οι βαρόνοι την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν νέες εξεγέρσεις, ο Εδουάρδος τον πίεσε να διαπραγματευτεί με άλλους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης για τη συγκέντρωση χρημάτων. Ο Μοντφόρτ είχε πάρει σκληρά μέτρα για τους Ιουδαίους, ο Ερρίκος τα ανακάλεσε αλλά υπό την πίεση του Κοινοβουλίου του αναγκάστηκε να τα επαναφέρει. Συνέχισε την ανακαίνιση του αβαείου του Ουένστμινστερ στο οποίο μεταφέρθηκε το Ανδεγαυικό μαυσωλείο που βρισκόταν στο αβαείο του Φοντενεμπλώ, σε μεγαλοπρεπή τελετή που διοργάνωσε μετέφερε σε νέο πλούσιο ιερό τα λείψανα του Εδουάρδου του Ομολογητή του βασιλιά προστάτη του.
Θάνατος του Ερρίκου Γ'
thumb|right|250px|Ο τάφος του Ερρίκου Γ' στο αβαείο του Ουεστμίνστερ Ο Εδουάρδος αναχώρησε για την Η΄ Σταυροφορία (1270) που είχε οργανώσει ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας, ο Ερρίκος Γ' άρχισε να ανησυχεί για μια νέα πιθανή εξέγερση και αρρώστησε, έστειλε γράμμα στον Εδουάρδο να γυρίσει επειγόντως πίσω αλλά δεν το έκανε. Ο Ερρίκος ανέκαμψε προσωρινά από την αρρώστια του και αποφάσισε να συμμετέχει ο ίδιος προσωπικά σε Σταυροφορία αλλά δεν έγινε ποτέ καλά και πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1272. Ο Ερρίκος τάφηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ δίπλα του τάφηκε αργότερα και η σύζυγος του Ελεονώρα, διάδοχος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Εδουάρδος ο οποίος μετά τον θάνατο του πατέρα του πήρε τον δρόμο της επιστροφής μέσω της Γασκώνης, επέστρεψε τον Αύγουστο του 1274.
Νεώτερες ιστορικές έρευνες
thumb|right|250px|Ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Γ' σε αναπαράσταση του στο Cassell's History of England (1902) Οι πρώτες πληροφορίες για τον Ερρίκο Γ' από νεώτερους ιστορικούς (16ος - 17ος αιώνας) βασίστηκαν σε σύγχρονους με τον Ερρίκο χρονικογράφους όπως ο Ματθαίος των Παρισίων, ο Ρογήρος του Βεντόβερ και ο Μάθιου Πάρκερ οι οποίοι είχαν σαν κριτήριο τη σχέση κράτους - εκκλησίας. Την εποχή του Ερρίκου δημιουργήθηκε ο Αγγλικός εθνικισμός λόγω της κακής επίδρασης του πάπα στη χώρα, πολλοί έκαναν παραλληλισμούς του Ερρίκου Γ' με τον έκπτωτο βασιλιά Κάρολος Α΄ της Αγγλίας Τον 19ο αιώνα Βικτωριανοί σχολιαστές όπως ο Ουίλιαμ Στουμπς (1825 - 1901), ο Τζέιμς Ράμσεϊ και ο Ουίλιαμ Χαντ προσπάθησαν να μελετήσουν την καθιέρωση του Αγγλικού κοινοβουλευτικού συστήματος την εποχή του Ερρίκου Γ' με τη διεύρυνση των κοινοβουλευτικών θεσμών και τον ρόλο των Πουατεβίνων. Σε πρόωρη έρευνα του 20ου αιώνα από τον ιστορικό Κέιτ Νόργκετ (1853 - 1935) ο συγγραφέας έστρεψε την προσοχή του σε κοινοβουλευτικά θέματα με διακριτές εθνικιστικές προκαταλήψεις. Τον 20o αιώνα οι καταγραφές της βασιλείας του Ερρίκου άρχισαν να γίνονται προσιτές, οι ιστορικοί μελέτησαν τα αρχεία των δικαστηρίων, των βασιλικών δασών και την αλληλογραφία της βασιλικής οικογένειας. Ο συγγραφέας Τόμας Φρέντερικ Τάουτ (1855 - 1929) έκανε μεγαλύτερη χρήση των πηγών τη δεκαετία του 1920, επικεντρώθηκε στην οικονομική κατάσταση την εποχή του Ερρίκου και στις δυσκολίες τις οποίες συνάντησε. Η έρευνα κατέληξε σε δυο σημαντικά βιογραφικά έργα του Σέρ Μαουρίτς Πόουικ για τον Ερρίκο Γ' (1948, 1953) τα οποία ήταν τις επόμενες τρεις δεκαετίες η πληρέστερη βιογραφία του βασιλιά για το Αγγλικό κοινό. Η μελέτη της βιογραφίας του Ερρίκου Γ' δεν σημείωσε καμιά πρόοδο μετά τη δεκαετία του 1950 κανένας δεν προχώρησε περισσότερο από το μεγάλο έργο του Πόουικ, ο ιστορικός Τζον Μπίλερ (γεν. 1956) ήταν ο επόμενος που επισήμανε τη δεκαετία του 1970 ότι η βιογραφία του Ερρίκου χρειάζεται μεγαλύτερη ανάλυση. Στα τέλη του 19ου αιώνα αναζωπυρώθηκε πάλι το ενδιαφέρον των Άγγλων ιστορικών για τη βασιλεία του Ερρίκου, ο ιστορικός Ντέιβιντ Κάρπεντερ τον παρουσίασε σαν έναν αξιοπρεπή άνθρωπο ο οποίος λόγω του αδύναμου χαρακτήρα του δεν κατάφερε να επιβάλλει τις μεταρρυθμίσεις που είχε σκοπό να κάνει, περιγράφεται ειρηνικός και φιλεύσπλαχνος με τους αδύναμους.
Θρύλοι
Η ζωή και η εμφάνιση του Ερρίκου απεικονίζεται σε μια σειρά από υδατογραφήματα του ιστορικού της εποχής του Ματθαίου των Παρισίων τα έργα του οποίου βρίσκονται στα Μεγάλα Χρονικά, συνάντησε για πρώτη φορά τον βασιλιά το 1236. Ο Ματθαίος δεν συμφωνούσε πάντα με τον βασιλιά γι'αυτό πολλές φορές οι εικόνες που σχεδίαζε είχαν κολακευτικό χαρακτήρα. Ο Ερρίκος Γ' εμφανίζεται στη Θεία Κωμωδία του Δάντη σαν ένας αμελής βασιλιάς που κάθεται στη μια πλευρά μόνος απέναντι από άλλους αποτυχημένους βασιλείς στο Καθαρτήριο. Ο σαφής διαχωρισμός του Ερρίκου με τους συγχρόνους βασιλείς είναι σαφής από τον Δάντη είτε επειδή δεν ήταν η Αγγλία τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είτε λόγω της μεγάλης του ευσέβειας. Σε αντίθεση με άλλους μεσαιωνικούς βασιλείς της Ευρώπης ο Ερρίκος Γ' δεν είχε έντονη παρουσία στα έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ ούτε στα σύγχρονα τηλεοπτικά έργα.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ελεονώρα από τον Οίκο της Βαρκελώνης, κόρη τού Ραϋμόνδου Βερεγγαρίου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας, παιδιά του ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Σανταμέρι (κάστρο)
Το Σανταμέρι είναι κάστρο χτισμένο στο ομώνυμο βουνό, Σανταμέρι ή Σκόλλις, στην Αχαΐα και εγγύς των συνόρων με την Ηλεία. Είναι γνωστό και σαν Σαντομέρι, Κάστρο Σαιντ Ομέρ και Κάστρο των Παλαιολόγων. Ήταν από τα ισχυρότερα κάστρα και έλεγχε όλο τον Ηλειακό κάμπο και τα περάσματα για την Τριταία.
Ιστορικά στοιχεία
Χτίστηκε το 1311 από τον Γάλλο άρχοντα Νικόλαο Γ΄ Σαιντ Ομέρ στον οποίο οφείλει και την ονομασία του, ενώ σε ενετικούς καταλόγους αναφέρεται με το όνομα Εντρόλκαμο. Ο Σαιντ Ομέρ τότε ήταν βαρώνος της Θήβας. Παλαιότερα πιστευόταν ότι ο ίδιος είχε χτίσει και το Παλαιόκαστρο Ναυαρίνου, αν και από τους σύγχρονους ερευνητές θεωρείται πιθανότερο, ότι το κάστρο αυτό, το οποίο κτίστηκε το 1278, το κατασκεύασε ο Νικόλαος Β΄ του Σαιντ Ομέρ, Φλαμανδός σταυροφόρος και θείος του Νικολάου Γ΄.
Γύρω από το κάστρο του Σανταμερίου αναπτύχθηκε μεγάλη πόλη που στην περίοδο ακμής της είχε 1.500 εστίες. Οι Βυζαντινοί είχαν προσπαθήσει πολλές φορές να εκπορθήσουν το κάστρο χωρίς ωστόσο να τα καταφέρουν. Σύμφωνα με το Αραγωνικό χρονικό σε μεγάλη μάχη στην πεδιάδα μπροστά (δυτικά) στο Σανταμέρι, μεταξύ Βυζαντινών και Πριγκιπάτου της Αχαΐας, όπου ανήκε το κάστρο τότε, οι Βυζαντινοί είχαν απώλειες 1.500 στρατιώτες, αιχμάλωτους και νεκρούς και έχασαν και 500 άλογα.
Το 1429 το κάστρο δόθηκε προίκα στον μετέπειτα αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, μαζί με αυτό του Χλεμουτσίου που ήταν αντικριστά, όταν παντρεύτηκε την Θεοδώρα (Μαγδαληνή Καρολίνα) Τόκου, κόρης του Λεονάρδου Τόκου. Τον επόμενο χρόνο η Θεοδώρα πέθανε λόγω δυστοκίας και τάφηκε στο Σανταμέρι. Μετά από πολλά χρόνια τα οστά της μεταφέρθηκαν στον Μυστρά.
Λαϊκές Παραδόσεις
Η παράδοση λέει ότι κάποτε ήταν δύο νεράιδες που όταν πέθανε ο πατέρας τους τους άφησε τα δύο κάστρα. Στην όμορφη άφησε το Χλεμούτσι και στην άσχημη το Σανταμέρι. Η όμορφη δεν είχε παιδιά ενώ η άσχημη είχε και παρηγορούνταν ότι είχε δώσει την ομορφιά της στα παιδιά της και γι' αυτό ήταν άσχημη. Κάποτε η αδελφή της ζήτησε να της δώσει το ένα παιδί της, αυτή έδωσε το μικρότερο κορίτσι της. Αργότερα το μετάνιωσε και πήγε να το ζητήσει πίσω, αλλά η αδελφή της δεν της άνοιγε. Η μάνα ξαναπήγε πολλές φορές αλλά πάλι η αδελφή της δεν άνοιγε παρά τα κλάματα της και τους οδυρμούς. Τέλος, αποφασίζει να γυρίσει πίσω στα άλλα παιδιά της αλλά στην επιστροφή της είναι οργισμένη και παρασέρνει με μανία ότι βρει στον δρόμο της, ενώ το κλάμα της ακούγεται μέχρι τον «κάτω κόσμο».
Το κάστρο σήμερα
Σήμερα στην περιοχή διασώζονται τα τείχη του κάστρου, λείψανα πολλών κτιρίων και ερείπια βυζαντινού ναού. Έξω από το κάστρο υπάρχει η ονομαζόμενη τοποθεσία Πατρινή όπου εκεί λένε οι ντόπιοι ήταν ο τάφος της Θεοδώρας Τόκου. Κάθε χρόνο στο χωριό Σανταμέρι πραγματοποιούνται τα «Παλαιολόγεια», πολιτιστική εκδήλωση αφιερωμένη στον τελευταίο Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συλλόγων
Η Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συλλόγων  (αγγλικά: European Club Association, ECA) είναι το μοναδικό, ανεξάρτητο όργανο που εκπροσωπεί άμεσα τους ποδοσφαιρικούς συλλόγους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο ρόλος της ECA είναι να προστατεύει και να προάγει το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο σε επίπεδο συλλόγων. Έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα νέο μοντέλο πιο δημοκρατικής διακυβέρνησης, που αντανακλά πραγματικά τον βασικό ρόλο των συλλόγων στο ποδόσφαιρο.
Ιστορία
100px|thumb|Προηγούμενο σήμα
Ιδρυτικά μέλη
Οι ακόλουθοι δεκαέξι σύλλογοι ίδρυσαν την ECA το 2008:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη
Δημήτρια
thumb|Προς τιμήν του αγίου Δημητρίου ξεκίνησε η γιορτή των "Δημητρίων" επί Βυζαντίου (ψηφιδωτό του αγίου Δημητρίου στον ομώμυμο ναό της Θεσσαλονίκης). Τα Δημήτρια είναι πολιτιστικός θεσμός της Θεσσαλονίκης, προερχόμενος από την αρχαιότατη εμποροπανήγυρη που πραγματοποιούνταν έξω από τη Χρυσή Πύλη της πόλης, στη σημερινή Πλατεία Δημοκρατίας, και έφερε το όνομα του αγίου Δημητρίου που είναι ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης.
Στη σύγχρονη εποχή οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται κατά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Φιλοξενούνται σε διάφορους χώρους πολιτισμού, κυρίως σε αυτούς που διαχειρίζεται ο Δήμος Θεσσαλονίκης, όπως το Δημαρχιακό Μέγαρο, το Δημοτικό Θέατρο Άνετον, o Πολυχώρος Πολιτισμού Labattoir, η Βίλα Πετρίδη αλλά και σε πολλά Μουσεία, γκαλερί και εξωτερικούς χώρους της πόλης.
Προέλευση
Ο θεσμός έχει την προέλευσή του στην παράδοση να ανταλλάσσονται τα προϊόντα της ενδοχώρας με τα θαλασσινά προϊόντα, κατά την εποχή του Βυζαντίου και συγκεκριμένα από τον 10ο αιώνα μ.Χ. Ονομάζονταν «Δημήτρια» διότι πραγματοποιούνταν κατά τις ημέρες εορτασμού της μνήμης του πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου. Η πανήγυρη με την ονομασία αυτή άκμασε τον 14ο αιώνα, τον επονομαζόμενο και «χρυσό αιώνα» της Θεσσαλονίκης. Αρχικά η γιορτή αυτή είχε κυρίως θρησκευτικό και εμπορικό χαρακτήρα. Παράλληλα όμως ο λαός της πόλης κατά τα «Δημήτρια» έβρισκε πολλές διασκεδάσεις και ευκαιρίες ψυχαγωγίας με σχοινοβάτες, γελωτοποιούς, μίμους και θεατρίνους οι οποίοι γύριζαν τις αγορές και τις γειτονιές. Επίσης κατά τη γιορτή, σύμφωνα με τις πηγές, παρουσιάζονταν θεατρικά έργα του αρχαιοελληνικού δραματολογίου καθώς και διαλέξεις φιλοσόφων και λογίων. Η ακμή αυτή επιβραδύνθηκε ιδιαίτερα από την πολιορκία των Οθωμανών, από το 1422 έως και το 1430, χρονιά άλωσης της πόλης.
Σύγχρονη αναβίωση
Ο θεσμός των Δημητρίων αναβίωσε το 1966 με πρωτοβουλία της υπηρεσίας τουριστικών εκδηλώσεων του ΕΟΤ. Η τελετή έναρξης πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου και η διοργάνωση περιελάμβανε 11 εκδηλώσεις πολιτιστικού περιεχόμενου όπως συναυλίες, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής κ.ά με τη συμμετοχή φορέων και οργανισμών όπως το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, η Εθνική Λυρική Σκηνή και το Λύκειο Ελληνίδων αλλά και καλλιτεχνών όπως ο Μάνος Κατράκης, ο Σπύρος Βασιλείου, ο Τώνης Γεωργίου, ο Πολύκλειτος Ρέγκος κλπ. Σύντομα, ο αριθμός των εκδηλώσεων πολλαπλασιάστηκε ενώ από το 1973 και έπειτα την διοργάνωση του θεσμού ανέλαβε ο Δήμος Θεσσαλονίκης.
Το 1995 τα Δημήτρια εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση Διεθνών Φεστιβάλ και έλαβαν θέση ανάμεσα στα σημαντικά καλλιτεχνικά γεγονότα της Ευρώπης.
Μια εικόνα των αφισών όλων των διοργανώσεων μπορεί να βρει κανείς στην ιστοσελίδα των Δημητρίων.
Τα Δημήτρια σήμερα
thumb|Η [[Βίλα Πετρίδη (αρχοντικό οδού Αναγεννήσεως του έτους 1900), πολιτιστικός χώρος του Δήμου Θεσσαλονίκης όπου λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις των Δημητρίων.]]
Ο θεσμός που ξεκίνησε το 1966 συνεχίζεται ανελλιπώς ως σήμερα. Περιλαμβάνει θεατρικές, μουσικές, χορευτικές εκδηλώσεις, εικαστικές εκθέσεις, όπως επίσης και παράλληλες δράσεις διαφόρων τύπων. Μετά την αλλαγή της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2010 από την "Πρωτοβουλία" του Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος εξελέγη και Δήμαρχος, αποφασίστηκαν ορισμένες κομβικές αλλαγές ως προς το μοντέλο διοργάνωσης των Δημητρίων: κάθε χρονιά ορίζεται εξωτερική επιτροπή καλλιτεχνικών συμβούλων, ενώ και η διάρκεια του θεσμού μειώθηκε σημαντικά, στον ένα μήνα αντί των τριών ή τεσσάρων που διαρκούσαν τα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να συμπυκνωθεί και να εντατικοποιηθεί η φεστιβαλική εμπειρία.
Κάθε χρόνο πολλές από τις εκδηλώσεις γίνονται με τη συνεργασία των σημαντικότερων πολιτισμικών και εικαστικών φορέων της πόλης, ενώ από το 2015 ξεκίνησαν και αναθέσεις για την παραγωγή καινούριων καλλιτεχνικών έργων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Διοργανώσεις στην Ελλάδα
Λαογραφικό Μουσείο Βλάχων Σερρών
Το Λαογραφικό Μουσείο των Βλάχων στεγάζεται σε 3όροφο κτίριο στο κέντρο της πόλης των Σερρών, επί της οδού Καραϊσκάκη 2 και ανήκει στον [https://web.archive.org/web/20120829071555/http://www.vlahoi-serron.gr/ Σύλλογο Βλάχων Ν. Σερρών "Γεωργάκης Ολύμπιος"] (<tt>έτος ίδρυσης 1976</tt>). Το κτίριο αποτελείται από τρία επίπεδα : το ημιυπόγειο που είναι χώρος διδασκαλίας παραδοσιακών χορών, τον πρώτο όροφο (αναπαράσταση οντά βλάχικου σπιτιού με μιντέρια, υφαντά, σοφράδες και τζάκι) και τον δεύτερο όροφο που είναι καθαρά χώρος εκθεμάτων.
Σύμφωνα με τη μουσειολογική μελέτη, που έγινε από τον Χρήστο Μπρούφα, το εκτιθέμενο μουσειακό υλικό χωρίζεται σε 7 ενότητες. Η πρώτη ενότητα έχει θέμα τη γέννηση του παιδιού και τη συμμετοχή σε οικιακές ασχολίες. Η δεύτερη, νέος στο κοπάδι και συγκεκριμένα τον έφηβο στην κτηνοτροφία, ενώ η τρίτη έχει θέμα τη νέα κοπέλα στον αργαλειό. Η τέταρτη κατηγορία, αφορά το νυφικό της Βλάχας νύφης και στη διπλανή ενότητα, που αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης το θέμα είναι η γαμήλια πομπή με τις παραδοσιακές φορεσιές. Στην έκτη ενότητα εκτίθενται τα ρούχα του γαμπρού και της προίκας. Τέλος η έβδομη ενότητα έχει ως θέμα το δείπνο στο σοφρά.
Σκοπός του μουσείου είναι η διατήρηση, η ανάδειξη και η διάδοση του λαϊκού πολιτισμού των Βλάχων της ευρύτερης περιοχής των Σερρών. Με το πέρασμα των χρόνων, έθιμα ξεθωριάζουν, χωριά εγκαταλείπονται, αλλάζει ο τρόπος ζωής και η ενδυμασία, αφήνοντας αχρησιμοποίητα παραδοσιακά εργαλεία που τόσα πρόσφεραν επί αιώνες. Όλα αυτά συλλέγονται και εκτίθενται στο Λαογραφικό Μουσείο των Βλάχων για να μην αγνοείται σε λίγα χρόνια η χρήση τους και ο σκοπός τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βλαχων Κατηγορία:Εθνολογικά μουσεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Σέρρες
Κιμμέρια
Τα Κιμμέρια είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης του Δήμου Ξάνθης. Έχουν πραγματικό πληθυσμό 3.771 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Βρίσκονται ανατολικά της Ξάνθης, σε απόσταση 4 χιλιομέτρων και είναι κτισμένα στις πλαγιές μιας κοιλάδας την οποία διασχίζει ο χείμαρρος Κυδωνέας, παραπόταμος του Κόσυνθου. Ψηλότερο σημείο του ορεινού όγκου βόρεια των Κιμμερίων, είναι η κορυφή «Μαυροπαίδι» (Καράογλαν) με υψόμετρο 1.070 μ. Το Καλοκαίρι του 2018 εγκαταστάθηκε στην κορυφή αυτή το πρώτο αιολικό πάρκο της Ξάνθης.
Η κωμόπολη είναι χωρισμένη σε δύο τομείς (μαχαλάδες) και χωρίζονται από τον ποταμό Κυδωνέα. Στον ανατολικό τομέα, ο Ματζήρ μαχαλάς, ήταν ο χώρος εγκατάστασης των προσφύγων από την Προύσα, τη Νικομήδεια, την Αδριανούπολη και την Ανατολική Θράκη που έφτασαν στα Κιμμέρια μετά το 1922. Με το πέρασμα των χρόνων, τα Κιμμέρια εξαπλώθηκαν περαιτέρω τόσο προς τα ανατολικά όσο και προς τα δυτικά, φτάνοντας σήμερα τα 3 χιλιόμετρα περίπου σε μήκος. Δυτικά της κωμόπολης, σε μικρή απόσταση, βρίσκεται η Πανεπιστημιούπολη της Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.
Στα Κιμμέρια κατοικούν χριστιανοί και μουσουλμάνοι. Πολιούχος της κωμόπολης είναι ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης και ο Ιερός Ναός που είναι αφιερωμένος στη μνήμη του, ανεγέρθηκε το 1902 και εγκαινιάσθηκε το 1904. Οι χριστιανοί κάτοικοι έχτισαν ακόμα δύο παρεκκλήσια, ένα αφιερωμένο στον Άγιο Αθανάσιο και ένα αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή καθώς και ένα ξωκκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής χτισμένο στο βουνό, μέσα στο πευκοδάσος. Ο χώρος λατρείας των μουσουλμάνων κατοίκων είναι το τζαμί το οποίο αναστηλώθηκε το 1986.
Ιστορία
Γύρω στο 1850, αναφέρεται στην περιοχή χωριό με μικτό πληθυσμό Ελλήνων και Τούρκων με την ονομασία Γανέμ, αν και προφορικά το χωριό ονομαζόταν Kuyun köy (προβατοχώρι). Ο ερχομός των Ηπειρωτών στα Κιμμέρια στα μέσα του 19ου αιώνα επηρέασε καθοριστικά τόσο την οικιστική συγκρότηση όσο και την οικονομική ανάπτυξη του οικισμού. Μετά την επανάσταση του 1821, τα Κιμμέρια δέχτηκαν αποίκους από την Ήπειρο και την Μακεδονία και κυρίως από την Χρούπιστα, το σημερινό Άργος Ορεστικό. Ιστορική στιγμή στην εξέλιξη του οικισμού ήταν και η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής που περνούσε στα νότια του χωριού. Τονωμένοι από τους νεοφερμένους Ηπειρώτες οι χριστιανοί των Κιμμερίων προχωρούν στην ανέγερση νέου ναού. Ο νέος Άγιος Δημήτριος άρχισε να λειτουργεί το 1902 και στις 12 Σεπτεμβρίου 1904 έγιναν τα εγκαίνια που συνέπεσαν, σκόπιμα, με την έναρξη του σχολικού έτους.
Στα χρόνια της βουλγαρικής κατοχής (8 Νοεμβρίου 1912 έως 4 Οκτωβρίου 1919), τα Κιμμέρια δέχονται νέο πλήγμα. Στις αρχές Αυγούστου του 1913 εγκαταλείπουν όλοι οι κάτοικοι το χωριό και εγκαθίστανται στο σιδηροδρομικό σταθμό Τοξοτών που ήταν ελεύθερο ελληνικό έδαφος, μέχρι τα Χριστούγεννα του 1913. Στη συνέχεια διασκορπίζονται στην Καβάλα, τη Δράμα, τη Θεσσαλονίκη και τον Βόλο. Στις 4 Οκτωβρίου 1919 μπαίνει στην Ξάνθη η 9η Μεραρχία του ελληνικού στρατού, η οποία είχε συγκροτηθεί στα Γιάννενα από Ηπειρώτες το 1918. Οι Κιμμεριώτες επιστρέφουν στο χωριό μετά την απελευθέρωση από τους Βουλγάρους
Η ονομασία «Μικρό Παρίσι» που δόθηκε στα χρόνια του μεσοπολέμου στα Κιμμέρια (παλιότερα είχε δοθεί και στην πόλη της Ξάνθης λόγω του πλούτου της), παρέπεμπε στο γεγονός ότι προπολεμικά τα Κιμμέρια αποτελούσαν για τους κατοίκους της Ξάνθης προσφιλές μέρος για έξοδο και γλέντι. Τις Κυριακές και τις εορτές πολλοί Ξανθιώτες πήγαιναν στα εξοχικά κέντρα των Κιμμερίων. Οι Ξανθιώτες έρχονταν να διασκεδάσουν στα Κιμμέρια με άμαξες (παϊτόνια). Η πρόοδος στα γράμματα είναι μεγάλη. Πολλοί Κιμμεριώτες τελειώνουν Σχολαρχείο στην Ξάνθη και την Κομοτηνή και γνωρίζουν και ομιλούν και την τότε επικρατούσα Γαλλική γλώσσα. Στο χωριό λειτουργούσαν πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, 4 μουσικο-αθλητικοί σύλλογοι, Φιλαρμονική Εγχόρδων και Φιλαρμονική Πνευστών, Αστυνομικό τμήμα με πέντε αστυνομικούς, τρία παντοπωλεία, έξι φούρνοι, επτά καφενεία.
Πρόγραμμα Καποδίστριας-Καλλικράτης
Από το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας και έπειτα το 2011 με το πρόγραμμα Καλλικράτης, η πρώην Κοινότητα Κιμμερίων υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Ξάνθης.
Στην Δημοτική Κοινότητα Κιμμερίων, εκτός από τα Κιμμέρια υπάγονται και οι οικισμοί:
Κλίμα
Το κλίμα στην ευρύτερη περιοχή κυμαίνεται από μεσογειακό έως μεσευρωπαϊκό. Οι χειμώνες είναι δριμείς και τα καλοκαίρια θερμά, μικρής διάρκειας με σχετικά ανομοιόμορφη κατανομή των βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια του έτους.
Αρχαίο φρούριο
Το αρχαίο φρούριο των Κιμμερίων, γνωστό και ως Ακρόπολη των Κιμμερίων ή Καλέ, βρίσκεται στα βόρεια το οικισμού στην ορεινή περιοχή, σε απόσταση περίπου 4 χλμ. και απαιτεί αρκετή ώρα πεζοπορίας για να φτάσει κανείς. Είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου που δεσπόζει πάνω από τον παραπόταμο του Κόσυνθου, τον Κυδωνέα, σε υψόμετρο 567 μέτρων. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον επίτιμο Έφορο Αρχαιοτήτων Θράκης Διαμαντή Τριαντάφυλλο.
Η συνολική περίμετρος του φρουρίου είναι γύρω στα 285 μέτρα. Τα τείχη του έχουν πλάτος 2 μέτρα και ύψος που φθάνει σε κάποια σημεία τα 3 μέτρα. Ο περίβολος του φρουρίου ανάγεται στην εποχή του Σιδήρου, αλλά χρησιμοποιήθηκε αργότερα και κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Πιο συγκεκριμένα, ο περίβολος του φρουρίου θεωρείται προϊστορικός (θρακικός) και χρησιμοποιήθηκε στα ελληνιστικά και στα ρωμαϊκά χρόνια. Το σχήμα του φρουρίου δεν είναι τετράγωνο αλλά τριγωνικό και ακολουθεί την κλίση της πλαγιάς του βουνού. Οι πέτρες των τειχών είναι κυρίως γνεύσιοι μεγάλου μεγέθους τοποθετημένοι προσεκτικά και συνδεδεμένοι με συνεκτικό κονίαμα. Ίχνη από κτίσματα συναντάμε σε διάφορα σημεία στο εσωτερικό του καθώς και πολλά θραύσματα αρχαίας κεραμικής, γεγονός που αποδεικνύει τη χρήση του σε διάφορες περιόδους μέσα στους αιώνες. Βρέθηκε στην ακρόπολη ακόμα και θολωτός τάφος της Μυκηναϊκής εποχής. Στο ψηλότερο σημείο του φρουρίου έχει τοποθετηθεί μια υψομετρική στήλη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού. Το φρούριο των Κιμμερίων είναι ιδιαίτερα μεγάλο σε σχέση με άλλα οχυρά της περιοχής και φαίνεται πως είχε ιδιαίτερη αξία στην επιτήρηση της Εγνατίας αλλά και στην επικοινωνία με κοντινές βίγλες (παρατηρητήρια) όπως εκείνης που βρίσκεται στο κοντινό χωριό Λιβάδι αλλά και την βυζαντινή ακρόπολη της Ξάνθειας.
Σύλλογοι
Στα Κιμμέρια δραστηριοποιούνται τέσσερις Σύλλογοι και μια ομάδα ποδοσφαίρου:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Χλωραμφενικόλη
Η χλωραμφενικόλη είναι αντιβιοτικό χρήσιμο για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση ως αλοιφή ματιών για τη θεραπεία της επιπεφυκίτιδας. Από το στόμα ή με ένεση σε φλέβα, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της μηνιγγίτιδας, της πανώλης, της χολέρας και του τυφοειδούς πυρετού. Αυτό το φάρμακο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία μιας λοίμωξης στο στήθος με θετικά αποτελέσματα σε ηλικιωμένους. Η χρήση του από το στόμα ή με ένεση συνιστάται μόνο όταν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ασφαλέστερα αντιβιοτικά. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συνιστάται η παρακολούθηση τόσο των επιπέδων του φαρμάκου στο αίμα όσο και των επιπέδων των κυττάρων του αίματος.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή μυελού των οστών, ναυτία και διάρροια. Η καταστολή του μυελού των οστών μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Για τη μείωση του κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών, η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη. Άτομα με προβλήματα στο ήπαρ ή στα νεφρά μπορεί να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις. Σε μικρά παιδιά μπορεί να εμφανιστεί μια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο γκρι μωρού, η οποία οδηγεί σε πρησμένο στομάχι και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Συνήθως δε συνιστάται η χρήση του κοντά στο τέλος της εγκυμοσύνης και κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Η χλωραμφενικόλη είναι ένα αντιβιοτικό ευρέος φάσματος που συνήθως σταματά την ανάπτυξη των βακτηρίων σταματώντας την παραγωγή πρωτεϊνών.
Η χλωραμφενικόλη ανακαλύφθηκε αφού απομονώθηκε από το Streptomyces venezuelae το 1947. Η χημική της δομή ταυτοποιήθηκε και κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1949, καθιστώντας το πρώτο αντιβιοτικό που κατασκευάστηκε αντί να εξαχθεί από έναν μικροοργανισμό. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο.
Ιατρικές χρήσεις
Η αρχική ένδειξη της χλωραμφενικόλης ήταν στη θεραπεία του τυφοειδούς πυρετού, αλλά η σχεδόν καθολική παρουσία πολλαπλών ανθεκτικών στα φάρμακα Salmonella typhi σήμαινε ότι χρησιμοποιείται σπάνια για αυτήν την ένδειξη, εκτός εάν ο οργανισμός είναι γνωστό ότι είναι ευαίσθητος.
Σε χώρες με χαμηλό εισόδημα, η ΠΟΥ δεν συνιστά πλέον τη λιπαρή χλωραμφενικόλη ως πρώτη γραμμή για τη θεραπεία της μηνιγγίτιδας, αλλά αναγνωρίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί με προσοχή εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις.
Φάσμα
Η χλωραμφενικόλη έχει ευρύ φάσμα δραστηριότητας και είναι αποτελεσματική στη θεραπεία οφθαλμικών λοιμώξεων όπως επιπεφυκίτιδα, βλεφαρίτιδα κ.λπ. που προκαλούνται από έναν αριθμό βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων των Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae και Escherichia coli. Δεν είναι αποτελεσματικό κατά της Pseudomonas aeruginosa. Τα ακόλουθα δεδομένα ευαισθησίας αντιπροσωπεύουν την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση για μερικούς ιατρικά σημαντικούς οργανισμούς.
Κάθε μία από αυτές τις συγκεντρώσεις εξαρτάται από το βακτηριακό στέλεχος που στοχεύει. Μερικά στελέχη του ''Ε. Coli'', για παράδειγμα, δείχνουν αυθόρμητη εμφάνιση αντοχής στη χλωραμφενικόλη.
Είναι γνωστοί τρεις μηχανισμοί αντοχής στη χλωραμφενικόλη: μειωμένη διαπερατότητα μεμβράνης, μετάλλαξη της ριβοσωματικής υπομονάδας 50S και τροποποίηση της ακετυλοτρανσφεράσης χλωραμφενικόλης. Είναι εύκολο να επιλεγεί η μειωμένη διαπερατότητα μεμβράνης σε χλωραμφενικόλη in vitro με διαδοχική διέλευση βακτηρίων και αυτός είναι ο πιο κοινός μηχανισμός χαμηλής στάθμης αντοχής στη χλωραμφενικόλη. Αντίσταση υψηλού επιπέδου επιτυγχάνεται από το γονίδιο cat. Αυτό το γονίδιο κωδικοποιεί ένα ένζυμο που ονομάζεται ακετυλοτρανσφεράση της χλωραμφενικόλης, το οποίο απενεργοποιεί τη χλωραμφενικόλη συνδέοντας ομοιοπολικά μία ή δύο ακετυλομάδες, που προέρχονται από ακετυλο- S- συνένζυμο Α, με τις ομάδες υδροξυλίου στο μόριο της χλωραμφενικόλης. Η ακετυλίωση αποτρέπει τη σύνδεση της χλωραμφενικόλης στο ριβόσωμα. Οι μεταλλάξεις που παρέχουν αντίσταση της ριβοσωματικής υπομονάδας 50S είναι σπάνιες.
Απλαστική αναιμία
Η πιο σοβαρή παρενέργεια της θεραπείας με χλωραμφενικόλη είναι η απλαστική αναιμία. Αυτό το φαινόμενο είναι σπάνιο και μερικές φορές θανατηφόρο. Ο κίνδυνος AA είναι αρκετά υψηλός ώστε οι εναλλακτικές λύσεις πρέπει να εξεταστούν έντονα. Οι θεραπείες είναι διαθέσιμες αλλά ακριβές. Δεν υπάρχει τρόπος να προβλεφθεί ποιος μπορεί ή όχι να έχει αυτή την παρενέργεια. Η επίδραση εμφανίζεται συνήθως εβδομάδες ή μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας και μπορεί να εμπλέκεται μια γενετική προδιάθεση. Δεν είναι γνωστό εάν η παρακολούθηση του αριθμού αίματος των ασθενών μπορεί να αποτρέψει την ανάπτυξη απλαστικής αναιμίας, αλλά συνιστάται στους ασθενείς να έχουν επαναλαμβάνουν τη γενική εξέταση αίματος κάθε λίγες ημέρες κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η χλωραμφενικόλη θα πρέπει να διακόπτεται εάν παρατηρηθεί αναιμία. Ο υψηλότερος κίνδυνος είναι με την από του στόματος χλωραμφενικόλη (επηρεάζει 1 στους 24.000-40.000) και ο χαμηλότερος κίνδυνος εμφανίζεται με οφθαλμικές σταγόνες (επηρεάζουν λιγότερες από μία στις 224.716 συνταγές).
Η χλωραμφενικόλη μπορεί να προκαλέσει καταστολή του μυελού των οστών κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτό είναι μια άμεση τοξική επίδραση του φαρμάκου στα ανθρώπινα μιτοχόνδρια. Αυτό το φαινόμενο εκδηλώνεται πρώτα ως πτώση των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης, η οποία εμφανίζεται αρκετά προβλέψιμα μόλις δοθεί μια σωρευτική δόση 20 g. Η αναιμία είναι πλήρως αναστρέψιμη μόλις σταματήσει το φάρμακο και δεν προβλέπει μελλοντική ανάπτυξη απλαστικής αναιμίας. Μελέτες σε ποντίκια έχουν δείξει ότι η υπάρχουσα βλάβη του μυελού μπορεί να επιδεινώσει οποιαδήποτε βλάβη του μυελού που προκύπτει από τις τοξικές επιδράσεις της χλωραμφενικόλης.
Λευχαιμία
Η λευχαιμία, ένας καρκίνος του αίματος ή του μυελού των οστών, χαρακτηρίζεται από μια ανώμαλη αύξηση των ανώριμων λευκών αιμοσφαιρίων. Ο κίνδυνος της παιδικής λευχαιμίας αυξάνεται, όπως καταδεικνύεται σε μια κινεζική μελέτη ελέγχου περίπτωσης και ο κίνδυνος αυξάνεται με τη διάρκεια της θεραπείας.
Σύνδρομο γκρι μωρού
Η ενδοφλέβια χρήση χλωραμφενικόλης έχει συσχετιστεί με το λεγόμενο σύνδρομο γκρίζου μωρού. Αυτό το φαινόμενο εμφανίζεται σε νεογέννητα βρέφη επειδή δεν έχουν ακόμη πλήρως λειτουργικά ένζυμα του ήπατος (δηλαδή τη UDP-γλυκουρονυλο τρανσφεράση), έτσι η χλωραμφενικόλη παραμένει μη μεταβολισμένη στο σώμα. Αυτό προκαλεί πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως υπόταση και κυάνωση. Η κατάσταση μπορεί να προληφθεί χρησιμοποιώντας το φάρμακο στις συνιστώμενες δόσεις και παρακολουθώντας τα επίπεδα στο αίμα.
Άλλες
Μπορεί να εμφανιστούν πυρετός, εξανθήματα, αγγειοοίδημα, κνίδωση και αναφυλαξία. Οι αντιδράσεις του Herxheimer έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας για τυφοειδή πυρετό.
Πονοκέφαλος, ήπια κατάθλιψη, διανοητική σύγχυση και παραλήρημα έχουν περιγραφεί σε ασθενείς που λαμβάνουν χλωραμφενικόλη. Έχουν αναφερθεί οπτική και περιφερική νευρίτιδα, συνήθως μετά από μακροχρόνια θεραπεία. Εάν συμβεί αυτό, το φάρμακο πρέπει να αποσυρθεί αμέσως.
Φαρμακοκινητική
thumb|200px|Φυαλίδιο με καθαρή χλωραμφενικόλη Η χλωραμφενικόλη είναι εξαιρετικά διαλυτή στα λιπίδια, παραμένει σχετικά μη δεσμευμένη σε πρωτεΐνες και είναι ένα μικρό μόριο. Έχει μεγάλο φαινομενικό όγκο κατανομής και διεισδύει αποτελεσματικά σε όλους τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου. Η κατανομή δεν είναι ομοιόμορφη, με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις στο ήπαρ και στα νεφρά και τη χαμηλότερη στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Η συγκέντρωση που επιτυγχάνεται στον εγκέφαλο και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι περίπου 30 έως 50% της συνολικής μέσης συγκέντρωσης του σώματος, ακόμη και όταν οι μήνιγγες δεν φλεγμαίνουν. Αυτό αυξάνεται στο 89% όταν υπάρχει φλεγμονή των μηνιγγών.
Η χλωραμφενικόλη αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου.
Η χλωραμφενικόλη μεταβολίζεται από το ήπαρ σε γλυκουρονική χλωραμφενικόλη (η οποία είναι ανενεργή). Σε ηπατική δυσλειτουργία, η δόση της χλωραμφενικόλης πρέπει επομένως να μειωθεί. Δεν υπάρχει τυπική μείωση της δόσης για τη χλωραμφενικόλη σε ηπατική δυσλειτουργία και η δόση πρέπει να προσαρμόζεται σύμφωνα με τις μετρηθείσες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.
Η πλειονότητα της δόσης χλωραμφενικόλης εκκρίνεται από τα νεφρά ως ο ανενεργός μεταβολίτης, τη γλυκουρονική χλωραμφενικόλη. Μόνο ένα μικρό κλάσμα χλωραμφενικόλης απεκκρίνεται από τα νεφρά αμετάβλητο. Τα επίπεδα στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, αλλά αυτό δεν είναι υποχρεωτικό. Ο ηλεκτρικός εστέρας της χλωραμφενικόλης (μια ενδοφλέβια μορφή προφαρμάκου) απεκκρίνεται εύκολα αμετάβλητος από τους νεφρούς, περισσότερο από τη βάση της χλωραμφενικόλης και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τα επίπεδα χλωραμφενικόλης στο αίμα είναι πολύ χαμηλότερα όταν χορηγούνται ενδοφλεβίως από το στόμα.
Η χλωραμφενικόλη περνά στο μητρικό γάλα, επομένως θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού, εάν είναι δυνατόν.
Τα επίπεδα της χλωραμφενικόλης στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε νεογνά και σε ασθενείς με μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Τα επίπεδα στο πλάσμα πρέπει να παρακολουθούνται σε όλα τα παιδιά κάτω των 4 ετών, τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Επειδή η αποτελεσματικότητα και η τοξικότητα της χλωραμφενικόλης σχετίζονται με τη μέγιστη συγκέντρωση στον ορό, τα μέγιστα επίπεδα (μία ώρα μετά την ενδοφλέβια δόση) πρέπει να είναι 10-20 μg / ml με τοξικότητα να παρατηρείται σε συγκεντρώσεις > 40 µg/ml. τα χαμηλά επίπεδα (που λαμβάνονται αμέσως πριν από τη δόση) πρέπει να είναι 5-10 μg / ml.
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
Η χορήγηση χλωραμφενικόλης ταυτόχρονα με κατασταλτικά του μυελού των οστών αντενδείκνυται, αν και οι ανησυχίες σχετικά με την απλαστική αναιμία που σχετίζεται με την οφθαλμική χλωραμφενικόλη έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό.
Η χλωραμφενικόλη είναι ένας ισχυρός αναστολέας των ισομορφών του κυτοχρώματος P450 CYP2C19 και CYP3A4 στο ήπαρ. Η αναστολή του CYP2C19 προκαλεί μειωμένο μεταβολισμό και συνεπώς αυξημένα επίπεδα, για παράδειγμα, αντικαταθλιπτικών, αντιεπιληπτικών, αναστολέων αντλίας πρωτονίων και αντιπηκτικών, εάν χορηγούνται ταυτόχρονα. Η αναστολή του CYP3A4 προκαλεί αυξημένα επίπεδα, για παράδειγμα, σε αναστολείς διαύλων ασβεστίου, ανοσοκατασταλτικά, χημειοθεραπευτικά φάρμακα, βενζοδιαζεπίνες, αντιμυκητιασικές αζόλες, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιβιοτικές μακρολίδες, SSRIs, στατίνες, καρδιακά αντιαρρυθμικά, αντιιικά, αντιπηκτικά και αναστολείς PDE5.
Μηχανισμός δράσης
Η χλωραμφενικόλη είναι βακτηριοστατική αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών. Αποτρέπει την επιμήκυνση της πρωτεϊνικής αλυσίδας αναστέλλοντας τη δράση της πεπτιδυλοτρανσφεράσης του βακτηριακού ριβοσώματος. Συνδέεται ειδικά με τα υπολείμματα Α2451 και Α2452 στο 23S rRNA της ριβοσωματικής υπομονάδας 50S, αποτρέποντας το σχηματισμό πεπτιδικού δεσμού. Η χλωραμφενικόλη παρεμβαίνει άμεσα στη δέσμευση του υποστρώματος στο ριβόσωμα, σε σύγκριση με τις μακρολίδες, οι οποία αποκλείουν την πρόοδο του αναπτυσσόμενου πεπτιδίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Ακεταμίδες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Νιτροενώσεις Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Αλκοόλες
Transavia France
H  Transavia France, παλαιότερα transavia.com France, είναι μια γαλλική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους με έδρα το Αεροδρόμιο Orly στο Παρίσι. Η Transavia France είναι θυγατρική της Air France και της Transavia Airlines.
Στάθης Παπαδιονυσίου
Ο Ευστάθιος «Στάθης» Παπαδιονυσίου (15 Σεπτεμβρίου 1992, Μαρούσι) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τον Πανιώνιο.
Transavia France
Ιστορία
H Transavia France ιδρύθηκε ως transavia.com France τον Νοέμβριο του 2006 από την Air France και από την ολλανδική αεροπορική εταιρεία Transavia (τότε transavia.com ) και ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Μάιο του 2007. Πραγματοποιεί τακτικές και ναυλωμένες πτήσεις. Διευθύνων Σύμβουλος είναι ο Αντουάν Pussiau από τον Ιανουάριο του 2013.
Στάθης Παπαδιονυσίου
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Παπαδιονυσίου εντάχθηκε στον Ολυμπιακό Β για τη σεζόν 2020–21.
Transavia France
Στόλου
μικρογραφία|Transavia France Boeing 737-800 O στόλος της Transavia France αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Αύγουστος 2017):
Στάθης Παπαδιονυσίου
Εθνική ομάδα
Ο Παπαδιονυσίου υπήρξε μέλος των «μικρών» εθνικών ομάδων της Ελλάδας, με τις οποίες έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 του 2010 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Μ.Σ. Αίολου Αστακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Χαρίλαου Τρικούπη Μεσολογγίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιακού Β - Αναπτυξιακής Ομάδας
ΦΚ Βαν
Η ΦΚ Βαν (αρμενικά:  Φուտբոլային Ակումբ Վան) είναι αρμενικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Τσαρεντσαβάν της Περιφέρειας Κοταΐκ. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το κόκκινο.
Παιδεία Ελλήνων της Διασποράς
Παιδεία Ομογενών
Ο όρος "Παιδεία Ομογενών" αναφέρεται στην "Παιδεία των Ελλήνων της Διασποράς", αλλά και σε σχετικό ερευνητικό-εκπαιδευτικό Πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδος το οποίο είχε ως αντικείμενο την Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση στη Διασπορά. Το πρόγραμμα Παιδεία Ομογενών  χρηματοδοτήθηκε από την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος και υλοποιήθηκε από το «Εργαστήριο Διαπολιτισμικών και Μεταναστευτικών Μελετών» (Ε.ΔΙΑ.Μ.ΜΕ) του Πανεπιστήμιου Κρήτης, κατά τη χρονική περίοδο 1997-2014. Είχε δε ως στόχο τη διατήρηση, την καλλιέργεια και την προώθηση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού στην Ελληνική Διασπορά, μέσω της βελτίωσης της παρεχόμενης πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και απευθυνόταν σε συγκεκριμένους φορείς και μορφές ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης καθώς και σε συγκεκριμένους ομάδες στόχους  μαθητών και εκπαιδευτικών.
ΦΚ Βαν
Ιστορία
Η ΦΚ Βαν ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 2019 στην πόλη Τσαρεντσαβάν, από τον Ρώσο-Αρμένιο επιχειρηματία Όλεγκ Γουκάσοβ. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ από το καλοκαίρι του 2020 μέχρι και σήμερα.
Παιδεία Ελλήνων της Διασποράς
Παιδεία Ομογενών
Στο πλαίσια του προγράμματος αναπτύχθηκε εκπαιδευτικό υλικού, σε έντυπη και ψηφιακή μορφή, για τη διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας και Στοιχείων Ιστορίας και Πολιτισμού, υλοποιήθηκαν προγράμματα επιμόρφωση των αποσπώμενων και των ομογενών εκπαιδευτικών και δημιουργήθηκαν δίκτυα επικοινωνίας και βάσεις δεδομένων καθώς και υπηρεσίες τηλεκπαίδευσης.
Οι παράμετροι που είναι πολύ σημαντικές και που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε κάθε εκπαιδευτική παρέμβαση είναι: οι φορείς  και οι μορφές ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, οι μαθητές που φοιτούν σε αυτές και οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν σε αυτές.
Transavia France
Αναφορές
Κατηγορία:Γαλλικές αεροπορικές εταιρείες
Παιδεία Ελλήνων της Διασποράς
Ελληνική Διασπορά
Απόδημος ελληνισμός vs. ελληνισμός της διασποράς: Ο όρος απόδημος ελληνισμός είναι περισσότερο διοικητικός όρος και χρησιμοποιείται συχνά σε θεσμικά κείμενα. Στη στενή και κυριολεκτική του έννοια αναφέρεται και περιορίζεται στους Έλληνες της μεταναστευτικής διασποράς, υπονοώντας μάλιστα ότι αυτοί ενδέχεται να παλιννοστήσουν. Χρησιμοποιείται όμως και συμβατικά για να εκφράσει συνολικά τον εκτός Ελλάδας ελληνισμό. Αντίθετα, ο όρος ελληνισμός της διασποράς παραπέμπει σε μια εδραιωμένη πλέον κατάσταση, η οποία είναι το αποτέλεσμα της μετακίνησης ελληνικών πληθυσμών, από τα μέσα του 15ου αιώνα μέχρι σήμερα, είτε λόγω εκδιώξεων και βίαιων μετακινήσεων κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας είτε στο πλαίσιο μιας «εκούσιας»  εργατικής μετανάστευσης. Στην παρούσα μελέτη προτιμάται και χρησιμοποιείται ο όρος διασπορά. , κυρίως από το 1890 και μετά.
Διασπορά: Με τον όρο Διασπορά νοείται ο γεωγραφικός διασκορπισμός εθνοτικών ομάδων οι οποίες αποκομμένες, αλλά όχι οπωσδήποτε αποξενωμένες, από την ομάδα προέλευσης/αναφοράς τους, ή τον εθνοτικό κορμό, ζουν ως εθνοτικές ομάδες στα πλαίσια μιας πολιτισμικά διαφορετικής κοινωνίας, κινούνται μεταξύ δύο ομάδων αναφοράς και μεταξύ δύο πολιτισμικών συστημάτων και ως εκ τούτου διαμορφώνεται κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες η ταυτότητά τους.
Ιστορική Διασπορά
Ο όρος ιστορική διασπορά αναφέρεται στις εμπορικές  Κοινότητες και εν γένει στις παροικίες που δημιουργήθηκαν κατά τα χρόνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας στις παρυφές της, και περιλαμβάνει σήμερα τα απομεινάρια αυτών των παροικιών, κυρίως περί τη Μαύρη Θάλασσα, στην Υπερκαυκασία, αλλά και στην Αίγυπτο
Μεταναστευτική Διασπορά
Αντίθετα, ο όρος μεταναστευτική διασπορά αναφέρεται στην εργατική μετανάστευση, όπως αυτή ξεκίνησε περί το 1890 και κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1960, οδηγώντας στη δημιουργία μεταναστευτικών Κοινοτήτων σχεδόν σ’ όλες τις ηπείρους.Αυτό το σκέλος της Ελληνικής Διασποράς εμπλουτίστηκε από το 2010 και μετά - λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα- με νέους μετανάστες οι οποίοι στην πλειοψηφία τους διαθέτουν  υψηλά ακαδημαϊκά προσόντα (ακαδημαϊκή μετανάστευση).
Φορείς και μορφές ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης
Ο προσδιορισμός του αριθμού των Ελλήνων της Διασποράς είναι αρκετά δύσκολος. Αισιόδοξες εκτιμήσεις, όπως αυτές του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) τον ανεβάζουν σε εφτά εκατομμύρια, ενώ σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού (ΓΓΑΕ) ο αριθμός  πλησιάζει τα έξι εκατομμύρια. Ρεαλιστικότερες μελέτες, όπως εκείνες του προγράμματος Παιδεία Ομογενών, εκτιμούν ότι ο αριθμός ατόμων ελληνικής καταγωγής ανά τον κόσμο κυμαίνεται περί τα τέσσερα εκατομμύρια και ζουν σε περισσότερες από 100 χώρες. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των ατόμων διατηρεί στενές κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές σχέσεις με το Κέντρο, ή αλλιώς τη χώρα καταγωγής την Ελλάδα, και ένα ακόμα μεγαλύτερο διατηρεί τουλάχιστον συναισθηματικές σχέσεις. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, υπάρχει μια σχέση μεταξύ Κέντρου και Διασποράς.
Η διατήρηση και η καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού, στις νέες γενιές στη Διασπορά, είναι πρωτίστως αποστολή της εκπαίδευσης η οποία απαντάται, σε τουλάχιστον σαράντα χώρες, σε διάφορες μορφές και με διάφορους φορείς,όπως φαίνεται από τον πίνακα.
α) Υπάρχουν τριών ειδών φορείς:οι παροικιακές οργανώσεις και η ελληνορθόδοξη εκκλησία,οι εκπαιδευτικές υπηρεσίες της  χώρας διαμονής και εκείνες της χώρας προέλευσης.
β) Υπάρχουν αυτόνομες σχολικές μονάδες που παρέχουν τίτλους σπουδών (3,4α,4β και 5) και Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας (ΤΕΓ) ενταγμένα ή μη στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας διαμονής (σημεία 1 και 2 του πίνακα).
γ) Οι διάφορες μορφές εκπαίδευσης μπορούν να χωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες, σ' αυτές που είναι ενταγμένες στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας διαμονής και σε εκείνες που είναι εκτός συστήματος (τελευταία στήλη).
Φορείς
Ποιος λειτουργεί ως φορέας ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και ποια μορφή εκπαίδευσης είναι η συχνότερη σε κάθε χώρα εξαρτάται από τις ιδιαίτερες συνθήκες σε κάθε χώρα, από την εκπαιδευτική πολιτική της έναντι των εθνοτικών ομάδων στην επικράτειά της και φυσικά από την ιστορική εξέλιξη της παρουσίας των Ελλήνων σε κάθε χώρα και σ’ ένα βαθμό και από την εκάστοτε εκπαιδευτική πολιτική του ελληνικού κράτους.
Οι φορείς που κρατούν την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στα χέρια τους και διασφαλίζουν τη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας στη Διασπορά είναι κυρίως οι Αστικές Κοινότητες και η Εκκλησία. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση της Ευρώπης, και ιδιαίτερα της Γερμανίας, όπου η ελληνόγλωσση εκπαίδευση χρηματοδοτείται και εποπτεύεται εν μέρει από τις εκπαιδευτικές αρχές της χώρας διαμονής και κυρίως από την Ελλάδα.
Οι κύριοι χρηματοδότες, ωστόσο, είναι οι ίδιοι οι γονείς. Σύμφωνα με μελέτη που έγινε σε δεκαπέντε χώρες (στο πλαίσιο του προγράμματος Παιδεία Ομογενών) οι κύριοι χρηματοδότες των Τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας ήταν:
-         το κράτος διαμονής       36,7%
-         ο ίδιος ο φορέας            27.9%
-         το ελληνικό κράτος       25.9%
Μορφές
Σχολεία:
ΦΚ Βαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αρμενίας Κατηγορία:ΦΚ Βαν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2019