cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αριέλ Ανρί
Ο Αριέλ Ανρί (γαλλικά: Ariel Henry, ), γεννημένος στις 6 Νοεμβρίου 1949, είναι πολιτικός και νευροχειρουργός από την Αϊτή που υπηρετεί ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Αϊτής και υπηρεσιακός πρόεδρος της Αϊτής από τις 20 Ιουλίου 2021. Αργότερα ενεπλάκη σε μια διαμάχη λόγω της άρνησής του να συνεργαστεί με τις αρχές σχετικά με τις σχέσεις του με έναν από τους υπόπτους που κατηγορούνται για τον σχεδιασμό της δολοφονίας του πρώην προέδρου Ζοβενέλ Μοΐζ.
Τζαμίλ Χασανλί
Καριέρα
Ο Χασανλί είναι συγγραφέας 28 βιβλίων, που εκδόθηκαν στο Αζερμπαϊτζάν, τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, την Τουρκία, το Ιράν και άλλες χώρες. Δύο από τις μονογραφίες του δημοσιεύτηκαν στη σειρά βιβλίων του Harvard Cold War Studies (Στην αυγή του Ψυχρού Πολέμου: : Η Σοβιετοαμερικανική Κρίση στο Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν, 1941-1946. Rowman and Littlefield Publishers, 2006; Ο Στάλιν και η Τουρκική κρίση του Ψυχρού Πολέμου, 1945-1953. Lexington Books, 2011). Τα βιβλία του The Khrushchev Thaw and National Question in Azerbaijan, 1954-1959 (Moscow, 2009), Εξωτερική Πολιτική του Αζερμπαϊτζάν στη Σοβιετική Περίοδο, 1920-1939 (Baku, 2012 and Moscow, 2013) και Ali Mardan bey Topchibashov: Life for the Idea, 1863-1934 (Μπακού, 2013 και Μόσχα, 2014) είναι βασισμένα σε πολλές πληροφορίες από αρχεία, που άνοιξαν πρόσφατα.
Το νέο βιβλίο του Χασανλί, Εξωτερική Πολιτική της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, 1918-1920: Ο Δύσκολος Δρόμος προς τη Δυτική Ολοκλήρωση, (ME Sharpe, Νέα Υόρκη, 2014) αφηγείται την πολυτάραχη πορεία της πρώτης Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν προς την κατάκτηση της διεθνούς αναγνώρισης. Με βάση τα αρχειοθετημένα έγγραφα πολλών χωρών, ο συγγραφέας ανασυνθέτει μια ζωντανή εικόνα της αναζήτησης της αζερικής πολιτικής ελίτ για εθνικότητα μετά την κατάρρευση του ρωσικού αποικιακού συστήματος. Με ιδιαίτερη έμφαση στην απελευθέρωση του Μπακού από τις φατρίες των Μπολσεβίκων, τις σχέσεις με τους περιφερειακούς γείτονες και τον επίπονο δρόμο για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Αζερμπαϊτζάν από τη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού, ο συγγραφέας παρέχει πολύτιμες γνώσεις για την ιστορία της περιοχής του Νοτίου Καυκάσου και τη δυναμική του τη μεταπολεμική εποχή.
Αριέλ Ανρί
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αϊτής Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αϊτής Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Τζαμίλ Χασανλί
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Σοβιετικοί ιστορικοί Κατηγορία:Πολιτικοί αξιωματούχοι στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Αζέροι πανεπιστημιακοί
Γεώργιος φον Μεταξάς
Ο Γεώργιος φον Μεταξάς (γερμ.: Georg von Metaxa) (7 Οκτωβρίου 1914 - 12 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ελληνοαυστριακός αθλητής της αντισφαίρισης που διακρίθηκε με τα χρώματα της Αυστρίας και Γερμανίας.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ο Μεταξάς αγωνίστηκε από το 1933 ως το 1937 και πήρε μέρος σε 16 αγώνες με τα χρώματα της Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις. Με συμπαίκτη τον Άνταμ Μπαβορόφσκι (Adam Baworowski) έπαιξε στους ημιτελικούς της Ευρωπαϊκής ζώνης. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας τον Μάρτιο του 1938 αγωνίστηκε με τον Γερμανικό Σύνδεσμο του Τένις (DTB). Με συμπαίκτη τον Γερμανό Χένερ Χένκελ (Henner Henkel) έπαιξε στον τελικό του διπλού στο Γουίμπλετον του 1938, έχασαν από το ζευγάρι Τζιν Μάκο (Gene Mako) - Ντον Μπατζ (Don Budge) με 3-1 σετ 6–4, 6–3, 3–6, 8–6. Ένα μήνα αργότερα έφτασαν στον τελικό του Ντέιβις Καπ και έχασαν από το ζευγάρι Τζων Μπρόμγουιτς (John Bromwich) και Άντριαν Κουίστ (Adrian Quist). Συνέχισε τις αθλητικές επιδόσεις του μέχρι το ξεκίνημα του πολέμου και είχε 19 παιχνίδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές Γεωργιος φον Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της αντισφαίρισης
Ράικο Γιάνγιανιν
Ο Ράικο Γιάνγιανιν (Pajкo Jaњaнин, γεννήθηκε 18 Ιανουαρίου 1957) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Σερβία) διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής.
Σταδιοδρομία
Η λαμπερή στιγμή του σε επίπεδο συλλόγου σημειώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1984, όταν σημείωσε χατ τρικ στο δεύτερο ημίχρονο για τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου στη νίκη με 3-2 επί της Μπενφίκα για το Κύπελλο Πρωταθλητριών 1984-85, με τον Ερυθρό Αστέρα να είναι πίσω στο σκορ με 0-2.
Έπαιξε δύο φορές αγώνα για την Εθνική Γιουγκοσλαβίας.
Τζέιμς Πίκενς Τζ.
Ο Τζέιμς Πίκενς Τζ. (James Pickens Jr., 26 Οκτωβρίου 1954) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Ράικο Γιάνγιανιν
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1979 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Τζέιμς Πίκενς Τζ.
Είναι κυρίως γνωστός για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ως Δρ Ρίτσαρντ Ουέμπερ στο ιατρικό δράμα Grey 's Anatomy του ABC και για τον υποστηρικτικό ρόλο του ως Αναπληρωτής Διευθυντής Άλβιν Κερς στους μεταγενέστερους κύκλους της σειράς επιστημονικής φαντασίας The X-Files του Fox Broadcasting Company.
Προσωπική ζωή
Ο Πίκενς παντρεύτηκε τη Gina Taylor, ένα πρώην μέλος του μουσικού συγκροτήματος Musique, στις 27 Μαΐου 1984 και έχει δύο παιδιά, τους Carl και Gavyn. Αμφότεροι οι γιοι του ασχολούνται με τη show business, με τον Carl να κάνει καριέρα στην Hip Hop και έχοντας συμμετάσχει σε ποικίλα τηλεοπτικά δρώμενα, συμπεριλαμβανόμενου του Hangin' with Mr. Cooper, όπου εμφανίστηκε με τον φίλο του, Omar Gooding.
Τηλεόραση
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιστορικό Αρχείο Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς
Ιστορικό Αρχείο Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς
Το Ιστορικό Αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) στεγάζεται σε ένα πρώην βιομηχανικό κτιριακό συγκρότημα, στην περιοχή του Ταύρου που πληροί τις απαραίτητες υποδομές για την υποδοχή κοινού και σύγχρονες συνθήκες φύλαξης αρχειακού υλικού.
Αρχές και Στοχοθεσία
Το Ιστορικό Αρχείο ΠΙΟΠ ακολουθεί τις δεσμεύσεις Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης του Ομίλου Πειραιώς στους τομείς της διαφάνειας/εταιρικής διακυβέρνησης και της κοινωνικής επιρροής στον τομέα πολιτισμός-παιδεία, με έμφαση την περιοχή της Αθήνας. Λειτουργεί σε υλοποίηση συναφούς καταστατικού στόχου του Ιδρύματος, που είναι «…η καταγραφή της ιστορίας του Ομίλου μέσα από τη διάσωση και οργάνωση των αρχείων του». Ακολουθεί, επίσης, σύγχρονα προστάγματα της πολιτιστικής διαχείρισης για τους πολιτιστικούς οργανισμούς σύμφωνα με τα οποία μουσεία, αρχεία και βιβλιοθήκες (συχνά στενά συνδεόμενα μεταξύ τους) επιδιώκουν τη μεγαλύτερη δυνατή επιρροή σε ευρύτερες ομάδες κοινού. Αναγνωρίζει ως αποδέκτες της λειτουργίας και των πολιτιστικών προϊόντων που παράγει πολλαπλές ομάδες δυνητικά ωφελούμενων. Όντας φορέας που στεγάζει κατά κύριο λόγο αρχεία επιχειρήσεων, φιλοδοξεί να προσελκύει με πολλούς τρόπους διαφορετικές ομάδες κοινού, ώστε να υποψιάζονται σε θέματα μνήμης, ταυτότητας και αξιοποίησης αρχειακών πηγών στην ιστορία, επιχειρώντας να συμβάλει στην ενδυνάμωση της ιστορικής και της αρχειακής κουλτούρας.
Με δεδομένα τα παραπάνω, το Ιστορικό Αρχείο ΠΙΟΠ απευθύνεται, πέραν της ερευνητικής και της ακαδημαϊκής κοινότητας, στην εκπαιδευτική και καλλιτεχνική κοινότητα, το προσωπικό του Ομίλου Πειραιώς, την τοπική κοινωνία αλλά κυρίως στο ευρύτερο κοινό, επιδιώκοντας να προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες.
Ανοικτά Μαθήματα Ιστορίας του 20ού αιώνα, εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης για ενήλικες, παιδιά και ομάδες τρίτης ηλικίας με βασικό αντικείμενο το χαρτί-κύριο υπόβαθρο ενός αρχείου, προγράμματα διά βίου εκπαίδευσης (κυρίως στην αρχειονομία και την ιστορία), θεατρικές παραστάσεις (κυρίως θέατρο–ντοκουμέντο) και εικαστικές δράσεις που συνδέονται με την έννοια του αρχείου (art-in-the archive), έκθεση τραπεζικής ιστορίας και ειδικές περιοδικές εκθέσεις οικονομικής και παραγωγικής ιστορίας, υπαίθριες θερινές προβολές ταινιών μυθοπλασίας σε ορισμένο ιστορικό περίγραμμα, ειδικές προβολές άγνωστων οπτικοακουστικών τεκμηρίων από τις συλλογές του κατάλληλα σχολιασμένων, θεματικές ξεναγήσεις, επιστημονικές συναντήσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα (που κλιμακώνονται ηλικιακά έως τον επαγγελματικό προσανατολισμό προς τις ειδικότητες που απασχολούνται σε έναν αρχειακό φορέα), είναι μερικές από τις ήδη αναπτυγμένες πτυχές της δράσης του Αρχείου. Εκτός των χώρων υποδοχής κοινού και ερευνητών, χώρος εστίασης, πωλητήριο εκδόσεων και ενθυμημάτων του ΠΙΟΠ και Παιδικό Τμήμα συμπληρώνουν τις υποδομές του που πλαισιώνονται από επιμελημένους υπαίθριους χώρους.
Αρχειακό απόθεμα και ερευνητικό περιεχόμενο
Το πολιτιστικό απόθεμα του Ιστορικού Αρχείου ΠΙΟΠ αποτελείται από αρχεία ελληνικών τραπεζών, τις οποίες απορρόφησε ο Όμιλος Πειραιώς στο παρελθόν, καθώς και αρχεία σημαντικών κρατικών φορέων και επιχειρήσεων που συνδέθηκαν μ’ αυτές. Συγκεκριμένα, το Ιστορικό Αρχείο ΠΙΟΠ φυλάσσει: • 7 αρχεία τραπεζών: Τράπεζα Πειραιώς (ίδρ. 1916), Τράπεζα Χίου (ίδρ. 1919), Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος (ίδρ. 1929), Τράπεζα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ίδρ. 1937, μετέπειτα Γενική Τράπεζα), Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως (ίδρ. 1964), Τράπεζα Μακεδονίας-Θράκης (ίδρ. 1979), Πανελλήνια Τράπεζα (ίδρ. 2001). • 5 αρχεία κρατικών οικονομικών οργανισμών: Οργανισμός Τουριστικής Πίστεως (1946), Κεντρική Επιτροπή Δανείων (1949), Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Οικονομικής Αναπτύξεως (1954), Οργανισμός Βιομηχανικής Αναπτύξεως (1959), Κοινωφελές Ταμείο Κρήτης (1869). • 55 αρχεία επιχειρήσεων, κατά κύριο λόγο θυγατρικών ή συμμετοχής των προαναφερθεισών τραπεζών ή δανειοδοτούμενων από αυτές, • 2 αρχεία συλλογικών σωμάτων, • 5 ιδιωτικά αρχεία. Το εντοπισμένο υλικό ξεπερνά αυτή τη στιγμή τα 16.500 τρέχοντα μέτρα και χρονολογείται κυρίως από τη δεκαετία του 1920. Λυτά έγγραφα, κατάστιχα, μετοχές, χάρτες, σχέδια, φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό, τρισδιάστατα αντικείμενα, σπάνια βιβλία και εκδόσεις ειδικού ενδιαφέροντος συγκροτούν τις συλλογές του Αρχείου.
Ο κεντρικός ρόλος που παίζει η οικονομία και η επιχειρηματική δράση, μέσω της παραγωγής προϊόντων και της παροχής υπηρεσιών, καθιστά τα αρχεία επιχειρήσεων σημαντικά στοιχεία της τοπικής, περιφερειακής και εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και αναπόσπαστο μέρος του ιστορικού αρχειακού αποθέματος των κοινοτήτων. Το κεντρικής σημασίας ερώτημα που μπορεί κανείς να απευθύνει στο σύνολο του υλικού που απόκειται στο Ιστορικό Αρχείο ΠΙΟΠ, είναι αυτό περί ανάπτυξης της Ελλάδας του 20ού αιώνα, στο σύνολο της οικονομίας της και στις επιμέρους περιοχές αυτής, μέσα από τη δράση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων διαφορετικής στόχευσης και πανελλήνιας εμβέλειας από τον Μεσοπόλεμο και εξής, κρατικών οργανισμών και εταιρειών όλου του παραγωγικού φάσματος. Τα προαναφερθέντα πιστωτικά ιδρύματα προήλθαν από διαφορετικού τύπου πρωτοβουλίες, μακροημέρευσαν ως μεσαίου βεληνεκούς επιχειρήσεις εναλλάσσοντας το καθεστώς τους, δύο από αυτά ήταν επί δεκαετίες κρατικές τράπεζες. Το αρχειακό απόθεμα του Ιστορικού Αρχείου ΠΙΟΠ –παρθένο σχετικά ακόμη στην έρευνα- επιτρέπει να παρακολουθήσει κανείς όχι μόνον την εξέλιξη του τραπεζικού συστήματος, αλλά τις ίδιες τις κρατικές πολιτικές της χώρας, όσον αφορά τις προτεραιότητες και το είδος της ανάπτυξης, τους τομείς, τους κλάδους, το μέγεθος των επενδύσεων και των επιχειρήσεων. Τόσο από τα αρχεία των κρατικών οργανισμών που χειρίσθηκαν την αμερικανική βοήθεια προς την Ελλάδα (Κεντρική Επιτροπή Δανείων, Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Οικονομικής Αναπτύξεως) επιδιώκοντας τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση της χώρας, όσο και από εκείνα που αφορούν εταιρείες συμμετοχής των τραπεζών ή δανειοδοτούμενες από αυτές αναδύονται εταιρικά σχήματα και ατομικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και παρέχεται η δυνατότητα για τη μελέτη της επιχειρηματικότητας στη χώρα. Κλαδικές μελέτες για βασικούς παραγωγικούς τομείς και υπηρεσίες, η βιομηχανική πολιτική της χώρας επί δεκαετίες, μελέτες τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης, ιστορίας του περιβάλλοντος και τοπικής ιστορίας καθώς και ζητήματα εργασίας συγκαταλέγονται επίσης στις αναζητήσεις ειδικών ερευνητών και γενικού κοινού. Από την αναδίφηση του υλικού του Ιστορικού Αρχείου ικανοποιούνται, τέλος, ερευνητικά ζητούμενα που αφορούν την αγροτική εγκατάσταση ακτημόνων προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής και των συνθηκών περί ανταλλαξίμων, την ιστορία της εγγείου ιδιοκτησίας στις ελληνικές περιοχές και το αγροτικό συνεταιριστικό κίνημα.
http://www.piop.gr/el/istoriko-arxeio.aspx
https://archives.piop.gr/Default.aspx?id=965&nt=18
Μπανιόλο Σαν Βίτο
Το Μπανιόλο Σαν Βίτο (ιταλικά: Bagnolo San Vito) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Αραντόν
Το Αραντόν (γαλλικά: Arenthon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αραντοναί (γαλλικά: Arenthonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Αρσάν (Άνω Σαβοΐα)
Το Αρσάν (γαλλικά: Archamps) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρσαμπουά (γαλλικά: Archampois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Μποργκοκαρμπονάρα
Το Μποργκοκαρμπονάρα (ιταλικά: Borgocarbonara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Jesus Christ Superstar
Το Jesus Christ Superstar είναι ροκ όπερα σε μουσική του Άντριου Λόυντ Βέμπερ και στίχους του Τιμ Ράις. Βασισμένο χαλαρά στις αφηγήσεις των Ευαγγελίων για τα Πάθη, το έργο ερμηνεύει την ψυχολογία του Ιησού Χριστού και άλλων χαρακτήρων, με μεγάλο μέρος της πλοκής να επικεντρώνεται στον Ιούδα, ο οποίος είναι δυσαρεστημένος με την κατεύθυνση προς την οποία οδηγεί ο Ιησούς τους μαθητές του. Σύγχρονες συμπεριφορές, ευαισθησίες και αργκό διαπερνούν τους στίχους της ροκ όπερας, ενώ ειρωνικοί υπαινιγμοί για τη σύγχρονη ζωή είναι διάσπαρτοι στην απεικόνιση των πολιτικών γεγονότων. Οι σκηνικές και κινηματογραφικές παραγωγές περιέχουν αντίστοιχα πολλούς σκόπιμους αναχρονισμούς.
Οι συνθέτες δεν μπόρεσαν αρχικά να βρουν υποστήριξη για μια σκηνική παραγωγή, αλλά το κυκλοφόρησαν ως concept album, η επιτυχία του οποίου οδήγησε στο ντεμπούτο της παράστασης στο Μπρόντγεουέϊ το 1971. Μέχρι το 1980, το μιούζικαλ είχε αποφέρει περισσότερα από 237 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Στο Λονδίνο, όπου έπαιξε για περισσότερα από οκτώ χρόνια μεταξύ 1972 και 1980, κατείχε το ρεκόρ του μιούζικαλ με τη μεγαλύτερη διάρκεια στο West End, πριν το ξεπεράσει το Cats το 1989.
Πράξη Ι
Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ένας από τους Δώδεκα Αποστόλους, ανησυχεί ότι οι οπαδοί του Ιησού ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο και μπορεί να θεωρηθούν ως απειλή από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία μπορεί να τους καταστείλει σκληρά (τραγούδι "Heaven on Their Minds").
Οι άλλοι απόστολοι αναμένουν να μπουν στην Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιησού και τον ρωτούν για τα σχέδιά του, αλλά ο Ιησούς τους λέει να μην ανησυχούν για το μέλλον. Εν τω μεταξύ, η Μαρία η Μαγδαληνή προσπαθεί να βοηθήσει τον Ιησού να χαλαρώσει. Ο Ιούδας προειδοποιεί τον Ιησού να αποφύγει τη Μαρία, επειδή η σχέση με μια εργάτρια του σεξ θα μπορούσε να θεωρηθεί ασυμβίβαστη με τις διδασκαλίες του και να χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Ο Ιησούς μαλώνει τον Ιούδα, λέγοντας ότι δεν πρέπει να κρίνει τους άλλους αν δεν είναι απαλλαγμένος από την αμαρτία. Στη συνέχεια, ο Ιησούς επιπλήττει τους Αποστόλους και παραπονιέται ότι κανείς τους δεν ενδιαφέρεται πραγματικά γι' αυτόν (τραγούδι "What's the Buzz/Strange Thing Mystifying").
Εν τω μεταξύ, ο Καϊάφας, ο αρχιερέας του Ισραήλ, συγκεντρώνει τους Φαρισαίους και τους ιερείς. Όπως και ο Ιούδας, φοβούνται ότι οι οπαδοί του Ιησού θα θεωρηθούν απειλή από τους Ρωμαίους και ότι πολλοί αθώοι Εβραίοι μπορεί να υποστούν τις συνέπειες. Έτσι, ο Καϊάφας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για το γενικότερο καλό, ο Ιησούς πρέπει να εκτελεστεί (τραγούδι "This Jesus Must Die"). Καθώς ο Ιησούς και οι οπαδοί του φτάνουν πανηγυρικά στην Ιερουσαλήμ, έρχονται αντιμέτωποι με τον Καϊάφα, ο οποίος απαιτεί από τον Ιησού να διαλύσει το πλήθος. Ο Ιησούς αντίθετα τους χαιρετά (τραγούδι "Hosanna"). Ο Σίμων ο Ζηλωτής προτείνει στον Ιησού να οδηγήσει τον όχλο του σε πόλεμο κατά της Ρώμης και να αποκτήσει την απόλυτη εξουσία (τραγούδι "Simon Zealotes"). Ο Ιησούς το απορρίπτει αυτό, δηλώνοντας ότι κανένας από τους οπαδούς του δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει πραγματική εξουσία (τραγούδι "Poor Jerusalem").
Ο Πόντιος Πιλάτος, ο κυβερνήτης της Ιουδαίας, βλέπει ένα όνειρο στο οποίο συναντά έναν Γαλιλαίο και στη συνέχεια χρεώνεται τον βίαιο θάνατο του ανθρώπου από τον όχλο (τραγούδι "Pilate's Dream"). Ο Ιησούς φτάνει στο Ναό και διαπιστώνει ότι χρησιμοποιείται ως αγορά - εξοργισμένος από αυτό, διώχνει τους πάντες. Μια ομάδα λεπρών ζητά από τον Ιησού να τους θεραπεύσει. Ο αριθμός τους αυξάνεται και, συγκλονισμένος, ο Ιησούς τους απορρίπτει (τραγούδι "Τhe Temple"). Η Μαρία Μαγδαληνή τραγουδάει στον Ιησού για να τον πάρει ο ύπνος (τραγούδι "Everything's Alright (Reprise)"). Ενώ εκείνος κοιμάται, η Μαρία αναγνωρίζει ότι είναι ερωτευμένη μαζί του και αυτό την τρομάζει (τραγούδι "I Don't Know How to Love Him").
Σε σύγχυση, ο Ιούδας αναζητά τους Φαρισαίους και τους προτείνει να τους βοηθήσουν να συλλάβουν τον Ιησού, πιστεύοντας ότι ο Ιησούς είναι εκτός ελέγχου και ότι ο ίδιος ο Ιησούς θα ενέκρινε αυτή την ενέργεια. Σε αντάλλαγμα για τη βοήθειά του, προσφέρουν στον Ιούδα τριάντα αργύρια. Ο Ιούδας αρνείται ανένδοτα, αλλά στη συνέχεια δέχεται μετά την πρόταση του Καϊάφα ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα χρήματα για να βοηθήσει τους φτωχούς (τραγούδι "Damned for All Time/Blood Money").
Πράξη II
Οι υπόλοιποι Απόστολοι αποκοιμούνται καθώς ο Ιησούς αποσύρεται στον Κήπο της Γεθσημανή για να προσευχηθεί. Λέει στον Θεό τις αμφιβολίες του για το αν η αποστολή του είχε επιτυχία και θυμωμένος απαιτεί να μάθει γιατί πρέπει να συνεχίσει και να υποστεί τον φρικτό θάνατο που τον περιμένει. Μη λαμβάνοντας καμία απάντηση, συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να αψηφήσει το θέλημα του Θεού και παραδίδεται στη θέλησή του. (τραγούδι "Gethsemane (I Only Want to Say)"). Ο Ιούδας φτάνει με Ρωμαίους στρατιώτες και ταυτοποιεί τον Ιησού φιλώντας τον στο μάγουλο. Όταν ο Ιησούς οδηγείται σε δίκη ενώπιον του ιερατείου, ο Καϊάφας και οι ιερείς τον στέλνουν στον Πιλάτο (τραγούδι "The Arrest"). Εν τω μεταξύ, ο Πέτρος έρχεται αντιμέτωπος με τρεις μάρτυρες της σύλληψης του Ιησού, στον καθένα από τους οποίους αρνείται ότι γνωρίζει τον Ιησού. Η Μαρία παρατηρεί ότι ο Ιησούς το είχε προβλέψει αυτό (τραγούδι "Peter's Denial").
Ο Πιλάτος ρωτά τον Ιησού αν είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων. Ο Ιησούς απαντά «αυτό λες εσύ» («σύ είπας»). Καθώς ο Ιησούς είναι από τη Γαλιλαία, ο Πιλάτος λέει ότι δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του και τον στέλνει στον βασιλιά Ηρώδη (τραγούδι "Pilate and Christ"). Ο επιδεικτικός βασιλιάς Ηρώδης πιέζει τον Ιησού να αποδείξει τη θεότητά του κάνοντας θαύματα, αλλά ο Ιησούς τον αγνοεί. Ο Ηρώδης θυμωμένος τον στέλνει πίσω στον Πιλάτο (τραγούδι "King Herod's Song"). Η Μαρία Μαγδαληνή, ο Πέτρος και οι απόστολοι θυμούνται όταν άρχισαν να ακολουθούν τον Ιησού και εύχονται να μπορούσαν να επιστρέψουν σε μια εποχή ελπίδας και ειρήνης (τραγούδι "Could We Start Again, Please?").
Ο Ιούδας είναι τρομοκρατημένος από τη σκληρή μεταχείριση του Ιησού. Εκφράζει τη λύπη του στους Φαρισαίους, φοβούμενος σωστά ότι θα τον θυμούνται για πάντα ως προδότη. Ο Καϊάφας και ο Άννας τον διαβεβαιώνουν ότι έκανε το σωστό. Ο Ιούδας πετάει τα χρήματα που του έδωσαν στο πάτωμα και φεύγει τρέχοντας. Καταριέται τον Θεό που τον χειραγωγεί και αυτοκτονεί (τραγούδι "Judas' Death").
Στη δίκη του Ιησού, ο Πιλάτος προσπαθεί να ανακρίνει τον Ιησού, αλλά διακόπτεται από έναν αιμοδιψή όχλο που απαιτεί να σταυρωθεί ο Ιησούς. Απογοητευμένος, λέει στον όχλο ότι ο Ιησούς δεν έχει διαπράξει κανένα έγκλημα και δεν αξίζει να πεθάνει, αλλά για να ικανοποιήσει τον όχλο θα μαστιγώσει τον Ιησού. Ο Πιλάτος παρακαλεί τον Ιησού να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά ο Ιησούς λέει αδύναμα ότι όλα έχουν καθοριστεί από τον Θεό. Το πλήθος εξακολουθεί να ζητά τον θάνατο του Ιησού και τελικά ο Πιλάτος δέχεται απρόθυμα να σταυρώσει τον Ιησού (" Trial Before Pilate (Including The 39 Lashes)").
Καθώς ο Ιησούς περιμένει τη σταύρωση, το πνεύμα του Ιούδα επιστρέφει και αναρωτιέται γιατί ο Ιησούς επέλεξε να φτάσει με τον τρόπο και την ώρα που έφτασε, και αν όλα αυτά ήταν τελικά μέρος ενός θεϊκού σχεδίου (τραγούδι "Superstar"). Ο Ιησούς σταυρώνεται, απαγγέλλει τα τελευταία του λόγια και πεθαίνει (τραγούδι "The Crucifixion"). Το σώμα του Ιησού κατεβαίνει από το σταυρό και θάβεται (τραγούδι "John 19:41").
Μουσικά κομμάτια
Πρώτη πράξη
Παραγωγή
Τα τραγούδια γράφτηκαν και σχεδιάστηκαν ως άλμπουμ μιούζικαλ, πριν δημιουργηθεί και ανέβει το μιούζικαλ. Στο αρχικό άλμπουμ, τον ρόλο του Ιησού τραγουδούσε ο Ίαν Γκίλαν, με τον Μάρεϊ Χεντ (Murray Head) ως Ιούδας, τον Μάικλ ντ' Άμπο (Michael d'Abo) ως βασιλιάς Ηρώδη, την Υβόννη Έλιμαν (Yvonne Elliman) ως Μαρία Μαγδαληνή και τον Μπάρι Ντένεν (Barry Dennen) ως Πιλάτο. Τον Ιούλιο του 1971, η πρώτη αμερικανική συναυλία της ροκ όπερας παίχθηκε σε κοινό 13.000 ατόμων στο Civic Arena του Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια, με τον Τζεφ Φένχολτ (Jeff Fenholt) να τραγουδά τον ρόλο του Ιησού, τον Καρλ Άντερσον (Carl Anderson) ως Ιούδα και την Έλιμαν (Elliman) να επανέρχεται ως Μαρία Μαγδαληνή.
Τον Αύγουστο του 1971, το στέλεχος της MCA Records Ντέιβιντ Σκέπνερ (David Skepner) ανέφερε ότι η MCA διερευνούσε και έκλεινε 21 μη εγκεκριμένες παραγωγές στις ΗΠΑ για να προστατεύσει τα δικαιώματα της Leeds Music με έδρα το Λονδίνο, στην οποία ανήκε το μιούζικαλ. Οι μεγαλύτερες παραβιάσεις που διαπίστωσε ο Σκέπνερ ήταν ένας θεατρικός θίασος από το Τορόντο που είχε διασχίσει τα σύνορα ΗΠΑ-Καναδά για να εμφανιστεί με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ντιτρόιτ, με προειδοποίηση μόνο λίγων ωρών πριν, και μια άλλη μεγάλη παραγωγή που είχε οργανωθεί από το Χίλτον του Λας Βέγκας. Άλλες αμερικανικές πόλεις με μη εγκεκριμένες παραγωγές ήταν η Ουάσιγκτον, η Βοστώνη, το Κάνσας Σίτι, η Βαλτιμόρη, το Σαν Φρανσίσκο, το Σινσινάτι, το Ρίτσμοντ, το Λούισβιλ, το Κλίβελαντ, το Σεντ Λούις, το Μέμφις, η Ατλάντα, το Κολόμπους, το Τρόι, η Φιλαδέλφεια, το Λος Άντζελες, η Νέα Ορλεάνη, το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και το Χόλιγουντ της Φλόριντα. Σε καθεμία από αυτές τις πόλεις ελήφθησαν δικαστικά μέτρα για το κλείσιμο των παραστάσεων. Ο παραγωγός Ρόμπερτ Στίγκγουντ (Robert Stigwood), ο οποίος συγκέντρωνε μια εγκεκριμένη εταιρεία περιοδείας, αποκάλεσε αυτές τις μη εγκεκριμένες ομάδες " εντελώς πειρατικές", τονίζοντας ότι θα συνεχίσει να προστατεύει τα δικαιώματά του, ασκώντας " αδιάκοπα" νομικές ενέργειες.
Η παραγωγή του Μπρόντγουεϊ
Το μιούζικαλ ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ στις 12 Οκτωβρίου 1971, σε σκηνοθεσία του Τομ Ο'Χόργκαν (Tom O'Horgan), στο Mark Hellinger Theatre. Πρωταγωνιστούσαν ο Τζεφ Φένχολτ (Jeff Fenholt) ως Ιησούς, ο Μπεν Βιρίν (Ben Vereen) ως Ιούδας και ο Μπομπ Μπίνγκαμ (Bob Bingham) ως Καϊάφας. Οι Ντένεν και Έλιμαν έπαιξαν τους ρόλους που είχαν τραγουδήσει στο άλμπουμ. Ο Πολ Έινσλι (Paul Ainsley) υποδύθηκε τον Ηρώδη. Ο Καρλ Άντερσον (Carl Anderson) αντικατέστησε τον Βιρίν όταν αρρώστησε, και οι δύο ερμηνευτές αργότερα εναλλάσσονταν στο ρόλο. Η παράσταση έκλεισε στις 30 Ιουνίου 1973 μετά από 711 παραστάσεις. Η παραγωγή έλαβε ανάμεικτες κριτικές- η τολμηρή επιλογή Αφροαμερικανών για τον ρόλο του Ιούδα επαινέθηκε, αλλά ο κριτικός της The New York Times Κλάιβ Μπαρνς (Clive Barnes) ανέφερε ότι «η πραγματική απογοήτευση δεν ήταν στη μουσική ... αλλά στη σύλληψη». Η παράσταση ήταν υποψήφια για πέντε βραβεία Τόνυ, μεταξύ των οποίων και για την καλύτερη μουσική, αλλά δεν κέρδισε κανένα. Ο Λόιντ Γουέμπερ κέρδισε το βραβείο Drama Desk ως «πιο υποσχόμενος συνθέτης» και ο Βιρίν κέρδισε το βραβείο Theatre World.
Αντιπαράθεση
Η παράσταση στο Μπρόντγουεϊ και οι μετέπειτα παραγωγές καταδικάστηκαν από λίγες θρησκευτικές ομάδες. Ο Τιμ Ράις αναφέρθηκε να λέει: " Τυχαίνει να μην βλέπουμε τον Χριστό ως Θεό, αλλά απλώς ως τον κατάλληλο άνθρωπο την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος". Ορισμένοι Χριστιανοί θεώρησαν τα σχόλια αυτά βλάσφημα, τον χαρακτήρα του Ιούδα υπερβολικά συμπαθή και ορισμένες από τις επικρίσεις του προς τον Ιησού προσβλητικές. Η έλλειψη αναφορών του μιούζικαλ στην Ανάσταση του Ιησού οδήγησε σε κριτική παρόμοια με εκείνη του άλλου μιούζικαλ Godspell, το οποίο επίσης δεν απεικόνιζε με σαφήνεια την Ανάσταση.
Ταυτόχρονα, ορισμένοι Εβραίοι ισχυρίστηκαν ότι ενίσχυε την αντισημιτική πεποίθηση ότι οι Εβραίοι ήταν υπεύθυνοι για το θάνατο του Ιησού, δείχνοντας τους περισσότερους κακούς ως Εβραίους (τον Καϊάφα και τους άλλους ιερείς) και δείχνοντας το πλήθος στην Ιερουσαλήμ να ζητά τη σταύρωση. Το μιούζικαλ απαγορεύτηκε επίσης στη Νότια Αφρική ως « άθρησκο ». Μια παραγωγή της ροκ όπερας το 1972 απαγορεύτηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας για «διανομή θρησκευτικής προπαγάνδας».
Θεατρικές παραγωγές παγκοσμίως
Το έργο έχει παιχτεί σε παραγωγές σε όλο τον κόσμο. Ενδεικτικά το 1972 στο Palace Theatre στο Λονδίνο μια παραγωγή που παιζόταν για οκτώ συνεχή έτη. Το 1992 άρχισε ένα τουρ στις ΗΠΑ με κάποιους από τους ηθοποιούς από το αρχικό καστ και κράτησε για 5 χρόνια. Άλλο τουρ άρχισε ξανά στις ΗΠΑ το 2006 και συνέχισε για 5 χρόνια. Οι παραστάσεις συνεχίζονται παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, παίχτηκε στην Αθήνα με τον τίτλο «Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Άστρο» την περίοδο 1978-1979 στο Θέατρο Καλουτά σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλαβέτα, αλλά και το 2018 στο Θέατρο Ακροπόλ σε σκηνοθεσία Θέμιδας Μαρσέλλου.
Ηχογραφήσεις και ραδιοφωνικές εκπομπές
Το αρχικό concept άλμπουμ του 1970 ήταν πολύ δημοφιλές. Η κυκλοφορία του το 1971 ήταν στην κορυφή των αμερικανικών Billboard Pop Albums. Οι ηχογραφήσεις του Αυστραλιανού καστ του 1972 και του 1992 ήταν επίσης πολύ επιτυχημένες.
Το 1994, κυκλοφόρησε μια ηχογράφηση στο στούντιο με το όνομα Jesus Christ Superstar: A Resurrection.
Μια ραδιοφωνική παραγωγή έγινε το 1996 για το BBC Radio 2 με τον Τόνι Χάντλεϊ (Tony Hadley) ως Ιησού, τον Ρότζερ Ντάλτρι (Roger Daltrey) ως Ιούδα, τη Φράνσις Ράφελ (Frances Ruffelle) ως Μαρία Μαγδαληνή και τον Τζούλιαν Κλάρι (Julian Clary) ως βασιλιά Ηρώδη- η παραγωγή αυτή αναμεταδόθηκε από το BBC Radio 4 Extra στις 6 Αυγούστου 2016..
Τον Μάιο του 2018, η Aztec Records κυκλοφόρησε μια ζωντανή ηχογράφηση ττης αυστραλιανής παραγωγής ου 1973. Προηγούμενες ηχογραφήσεις αυτής της παραγωγής κυκλοφόρησαν ως παράνομα αντίγραφα "bootleg".
Ταινίες
Το 1973 κυκλοφόρησε μια κινηματογραφική μεταφορά του Jesus Christ Superstar. Η ταινία, σε σκηνοθεσία Νόρμαν Τζούισον (Norman Jewison), γυρίστηκε στο Ισραήλ και σε άλλες τοποθεσίες της Μέσης Ανατολής. Οι Τεντ Νίλι ("Ted Neeley"), Καρλ Άντερσον ("Carl Anderson") και Υβόννη Έλιμαν ("Yvonne Elliman") ήταν υποψήφιοι για Χρυσή Σφαίρα για τις ερμηνείες τους ως Ιησούς, Ιούδας και Μαρία Μαγδαληνή, αντίστοιχα. Ο Μπομπ Μπίνγκαμ (Bob Bingham) ως Καϊάφας και ο Μπάρι Ντένεν (Barry Dennen) ως Πιλάτος επανέλαβαν επίσης τους ρόλους τους. Για τη διασκευή αυτή γράφτηκε ένα νέο τραγούδι, που ονομάζεται "Then We Are Decided" και είναι διατυπωμένο ως διάλογος μεταξύ του Καϊάφα και του Άννα.
Μια δεύτερη διασκευή γυρίστηκε το 1999 και κυκλοφόρησε παγκοσμίως σε βίντεο το 2000 και το 2001. Πρωταγωνίστησαν ο Γκλεν Κάρτερ (Glenn Carter) ως Ιησούς, ο Ζερόμ Πραντόν (Jérôme Pradon) ως Ιούδας, η Ρενέ Καστλ (Reneé Castle) ως Μαρία Μαγδαληνή και ο Ρικ Μαγιάλ (Rik Mayall) ως Ηρώδης, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβαν οι Γκέιλ Έντουαρντς (Gale Edwards) και Νικ Μόρις (Nick Morris). Κυκλοφόρησε σε βίντεο στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Οκτώβριο του 2000. Στις ΗΠΑ κυκλοφόρησε σε VHS και DVD τον Μάρτιο του 2001 και προβλήθηκε στη σειρά Great Performances του PBS τον Απρίλιο του 2001. Κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Emmy για την καλύτερη ταινία παραστατικών τεχνών τον Νοέμβριο του 2001. Το ύφος της ταινίας μοιάζει περισσότερο με τη θεατρική εκδοχή παρά με την προσαρμογή που έγινε το 1973 σε τοποθεσία, και χρησιμοποίησε πολλές από τις ιδέες της βρετανικής παραγωγής του 1996-1999.
Τηλεόραση
Την Κυριακή του Πάσχα, 1η Απριλίου 2018, το NBC πρόβαλε μια ζωντανή συναυλιακή εκδοχή της παράστασης με τους Τζον Λέτζεντ (John Legend) ως Ιησού, Σάρα Μπαρέιλς (Sara Bareilles) ως Μαρία Μαγδαληνή, Μπράντον Βίκτορ Ντίξον (Brandon Victor Dixon) ως Ιούδα, Άλις Κούπερ ως Βασιλιά Ηρώδη, Νορμ Λιούις (Norm Lewis) ως Καϊάφα, Μπεν Ντάνιελς (Ben Daniels) ως Πιλάτο, Τζιν Χα (Jin Ha) ως Άννα, Έρικ Γκρίνγουολ (Erik Grönwall) ως Σίμωνα Ζηλωτή και Τζέισον Ταμ (Jason Tam) ως Πέτρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ όπερες
Αργκοναί
Το Αργκοναί (γαλλικά: Argonay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αργκονώτ (γαλλικά: Argonautes).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Μπόργκο Μαντοβάνο
Το Μπόργκο Μαντοβάνο (ιταλικά: Borgo Mantovano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Μολφέττα
Η Μολφέττα (ιταλικά: Molfetta) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 57.510 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Μπάρι. Στην πόλη λειτουργεί λιμάνι και είναι έδρα ρωμαιοκαθολικής επισκοπής.
Ιστορικά στοιχεία
Στο σπήλαιο Πούλο έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης από την προϊστορία. Η πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε από τους Έλληνες τον 4ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι οχύρωσαν την πόλη, καθώς και οι Γότθοι, οι Βυζαντινοί και οι Λομβαρδοί. Η πόλη ήταν σημαντικό ναυτικό κέντρο και αποτέλεσε ένα από τα λιμάνια αφετηρίας για τις Σταυροφορίες, αφότου κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς. Η πόλη άκμασε χάρις στο εμπόριο, όμως αφότου πέρασε στην κατοχή των Αραγώνων στις αρχές του 16ου αιώνα έχασε τον εξέχοντα ρόλο της.
Αξιοθέατα
Η παλιά πόλη της Μολφέττα περιβάλλεται από τείχη και έχει μεσαιωνικά σπίτια. Η νέα πόλη είναι πιο ευρύχωρη και είναι ένα ενεργό λιμάνι, με μεγάλο αλιευτικό στόλο. Ο παλιός καθεδρικός ναός του Σαν Κορράντο είναι ρωμανικού ρυθμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Ρόμαν Πολάνσκι
Ο Ρόμαν Πολάνσκι (Roman Polanski), (18 Αυγούστου 1933) είναι Γαλλο-Πολωνός σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος και ηθοποιός έχοντας κάνει ταινίες στην Πολωνία, τη Βρετανία, την ΗΠΑ και τη Γαλλία.
Γεννήθηκε στο Παρίσι από Πολωνούς γονείς Εβραϊκής καταγωγής και μετακόμισε με την οικογένειά του πίσω στην Πολωνία το 1937, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επιβίωσε από το ολοκαύτωμα, σπούδασε στην Πολωνία και έγινε σκηνοθέτης σε εμπορικές ταινίες. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γυμνός Πειρασμός (1962) έγινε στην Πολωνία και πήρε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας αλλά νικήθηκε από την ταινία του Φεντερίκο Φελίνι 8 1/2. Από τότε έλαβε πέντε υποψηφιότητες Όσκαρ, μαζί με δύο Μπάφτα, τέσσερα Σεζάρ, μία Χρυσή Σφαίρα και ένα Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Κανών στη Γαλλία.Στο Ηνωμένο Βασίλειο σκηνοθέτησε τρεις ταινίες, αρχίζοντας με την Αποστροφή (1965). Το 1968 μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εδραίωσε τη θέση του όταν σκηνοθέτησε τη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία τρόμου Το Μωρό της Ρόζμαρι.
Το 1969 η έγκυος σύζυγός του Σάρον Τέιτ δολοφονήθηκε από μέλη της Οικογένειας Μάνσον ενώ έμενε στο σπίτι του Πολάνσκι στο Benedict Canyon του Λος Άντζελες. Μετά τον θάνατο της Τέιτ επέστρεψε στην Ευρώπη και πέρασε πολύ από τον χρόνο του στο Παρίσι και στο Γκστάαντ χωρίς να σκηνοθετήσει άλλη ταινία μέχρι την Μάκβεθ (1971) στην Αγγλία. Την επόμενη χρονιά πήγε στην Ιταλία, έκανε την ταινία Τι; (1972) και μετά πέρασε τα επόμενα πέντε χρόνια ζώντας κοντά στη Ρώμη. Ωστόσο ταξίδεψε στο Χόλυγουντ για να σκηνοθετήσει την Τσάιναταουν (1974). Η ταινία έλαβε έντεκα υποψηφιότητες για Όσκαρ και ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Η επόμενη ταινία του Ο Ένοικος (1976) γυρίστηκε στη Γαλλία και ολοκλήρωσε την "Apartment Trilogy" μετά από τις ταινίες Αποστροφή και Το Μωρό της Ρόζμαρι.
To 1977 μετά από μια φωτογραφία που δημοσιεύθηκε, συνελήφθη για παιδική κακοποίηση ενός δεκατριάχρονου κοριτσιού. Παραδέχτηκε την ενοχή του για παράνομο σεξ με ανήλικη. Για να αποφύγει την καταδίκη διέφυγε στο σπίτι του στο Λονδίνο και κατόπιν στη Γαλλία την επόμενη μέρα. Τον Σεπτέμβριο του 2009 συνελήφθη από την ελβετική αστυνομία με αίτημα των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών προς έκδοσή του. Τον Ιούλιο του 2010 οι Ελβετοί απέρριψαν αυτό το αίτημα και τον άφησαν ελεύθερο. Ο Λεχ Βαλέσα, πρώην πρόεδρος της Πολωνίας και νομπελίστας, ισχυρίστηκε πως θα έπρεπε να συγχωρεθεί στον σκηνοθέτη αυτή η μία και μοναδική αμαρτία του.
Ο Πολάνσκι συνέχισε να κάνει ταινίες όπως ο Ο Πιανίστας (2002), μια δραματική αληθινή ιστορία του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου που αφορούσε έναν Πολωνό-Εβραίο μουσικό. Η ταινία κέρδισε τρία βραβεία Όσκαρ συμπεριλαμβανομένου και του καλύτερου σκηνοθέτη, μαζί με αναρίθμητα διεθνή βραβεία. Επίσης σκηνοθέτησε και άλλες ταινίες όπως το Όλιβερ Τουίστ (2005), μια ιστορία που παραλληλίζει τη δική του ζωή σαν νέο παιδί που προσπαθούσε να νικήσει τις αντιξοότητες. Η πιο πρόσφατη ταινία του είναι ο Αόρατος Συγγραφέας (2010) προσαρμογή του μυθιστορήματος του Ρόμπερτ Χάρις, ένα θρίλερ που εστιάζει σε έναν «Συγγραφέα φάντασμα» ο οποίος δουλεύει με έναν πρώην Βρετανό Πρωθυπουργό (αμυδρά βασισμένο στον Τόνι Μπλερ). Κέρδισε έξι Ευρωπαικά Κινηματογραφικά Βραβεία το 2010, μεταξύ αυτών για καλύτερη ταινία, για τον καλύτερο σκηνοθέτη, ηθοποιό και σενάριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνοί άθεοι Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ Κατηγορία:Πολωνοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στη Γαλλία Κατηγορία:Πολωνοί ρωσικής καταγωγής
Μπόργκο Βιρτζίλιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Πλας ντε λα Μπουρς (Μπορντώ)
Η Πλας ντε λα Μπουρς (Γαλλικά: Place de la Bourse, ελληνικά: Πλατεία του Χρηματιστηρίου) είναι πλατεία στο Μπορντώ της Γαλλίας και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αξιοθέατα της πόλης. Κατασκευάστηκε από το 1730 έως το 1755 κατά μήκος του ποταμού Γαρούνα από τους αρχιτέκτονες Ζακ Γκαμπριέλ και Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ.
Βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης το οποίο έχει αναγνωριστεί στη λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως «εξαιρετικό αστικό και αρχιτεκτονικό σύνολο» του 18ου αιώνα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το σιντριβάνι με τις Τρεις Χάριτες Ο Κλωντ Μπουσέ, διοικητής του Μπορντώ που διορίστηκε σε αυτή τη θέση από τον Λουδοβίκο ΙΕ' το 1720, αποφάσισε να ανοίξει την πόλη στον ποταμό για να την εκσυγχρονίσει προσφέροντας ένα πιο φιλόξενο πρόσωπο στους ξένους που έφταναν από τη δεξιά όχθη του Γαρούνα. Έτσι, τμήμα των τειχών που περιέβαλαν το Μπορντώ κατεδαφίστηκε, επιτρέποντας την κατασκευή της πλατείας.
Μετά το θάνατο του Ζακ Γκαμπριέλ το 1742, ο γιος του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ, ο οποίος έγινε ο νέος αρχιτέκτονας του βασιλιά, συνέχισε την κατασκευή της πλατείας με το μέγαρο του Χρηματιστηρίου προς τα βόρεια, που ολοκληρώθηκε το 1749.
Επίσης, χτίστηκαν δύο πύλες το 1747 για να κλείσουν την πλατεία στον βορρά και στο νότο. Εκεί εισπράττονταν ο φόρος για εμπορεύματα που εισέρχονταν στο Μπορντώ.
Το σημερινό όνομα έλαβε το 1848.
Αρχιτεκτονική
Αυτή η πλατεία είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της κλασικής γαλλικής αρχιτεκτονικής τέχνης του 18ου αιώνα, σύμβολο της ευημερίας της πόλης. Στα βόρεια βρίσκεται το Παλαί ντε λα Μπουρς, το παλιό Χρηματιστήριο της πόλης και σημερινό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο του Μπορντώ. Στα νότια το μέγαρο του Τελωνείου, σήμερα Διαπεριφερειακή Διεύθυνση Τελωνείων και Έμμεσων Δικαιωμάτων, που στεγάζει το Εθνικό Μουσείο Τελωνείων. Σχεδιάστηκε από τον Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ μεταξύ 1735 και 1738.
Οι γλυπτές διακοσμητικές φιγούρες που βρίσκονται στην πρόσοψη των κτηρίων, τα μασκαρόν, αντιπροσωπεύουν τη θεά Μινέρβα που προστάτευε τις τέχνες, τον Νεπτούνους, τον Ερμή που ευνοούσε το εμπόριο της πόλης. Αλλά οι φιγούρες της Πλας ντε λα Μπουρς αντικατοπτρίζουν επίσης την ιστορία του Μπορντώ με, για παράδειγμα, την αναπαράσταση προσώπων Αφρικανών γυναικών σε σχέση με το εμπόριο σκλάβων που συνέβαλε στον πλούτο της πόλης.
Το 2006 στην πλατεία προστέθηκε ο καθρέφτης νερού του Μπορντώ, μια ρηχή υδάτινη επιφάνεια που αντικατοπτρίζει την πλατεία και τις αποβάθρες του Μπορντώ. Έχει έκταση 3.450 μ² και υπόγειο ταμιευτήρα 800 κυβικών μέτρων, που τον καθιστά τον μεγαλύτερο στον κόσμο.
Στην πλατεία βρίσκεται σταθμός του τραμ, γραμμή C. Στην επιφάνεια απαγορεύεται η στάθμευση για αυτοκίνητα, αλλά η πλατεία διαθέτει υπόγειο χώρο στάθμευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλατείες στη Γαλλία Κατηγορία:Μπορντό
Αρμουά
Το Αρμουά (γαλλικά: Armoy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρμουαζιέν (γαλλικά: Armoisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2011
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2011 ήταν η 41η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Ιωάννης Μελισσανίδης» στο Εθνικό Γυμναστήριο Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 7 έως και την Κυριακή 8 Μαΐου του 2011.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε o Α.Γ.Ο. Πάτρας και στις γυναίκες ο Α.Π.Σ. Ορφέας Καλαμαριάς.
Κάτοχοι μεταλλίων
2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 2011 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη
Καννέτο σουλλ'Όλιο
Το Καννέτο σουλλ'Όλιο (ιταλικά: Canneto sull'Oglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Αρτά-Πον-Νοτρ-Νταμ
Το Αρτά-Πον-Νοτρ-Νταμ (γαλλικά: Arthaz-Pont-Notre-Dame, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρταζιέν (γαλλικά: Arthaziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Πολύευκτος (θεατρικό έργο)
Το έργο διαδραματίζεται τον 3ο αιώνα μ.Χ. στην πόλη Μελιτηνή, τη σημερινή Μαλάτεια της Τουρκίας, που τότε ανήκε στο υποτελές στους Ρωμαίους βασίλειο της Αρμενίας, σε μια εποχή που οι Xριστιανοί διώκονταν εκεί υπό τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Αρμένιος ευγενής Πολύευκτος ασπάζεται τον Χριστιανισμό, προς απόγνωση της συζύγου του Παυλίνας και του πεθερού του. Μετά τον μαρτυρικό του θάνατο, η σύζυγος και ο πατέρας της προσηλυτίζονται επίσης. Υπάρχει συγχρόνως μια ρομαντική δευτερεύουσα πλοκή που εγείρει το κορνελιανό δίλημμα μεταξύ τιμής και προσωπικών συναισθημάτων: ο Ρωμαίος Σεβήρος είναι ερωτευμένος με την Παυλίνα (που ανταποκρίνεται) και ελπίζει ότι θα γίνει δική του μετά τον θάνατο του Πολύευκτου, καθώς πριν πεθάνει, ο μάρτυρας του την εμπιστεύτηκε. Ωστόσο, αυτή επιλέγει το καθήκον και μένει πιστή στη μνήμη του συζύγου της.
Ο Πολύευκτος είναι μία από τις τελευταίες γαλλικές κλασσικές τραγωδίες του 17ου αιώνα με θρησκευτικό θέμα — ο Κορνέιγ έγραψε επίσης την Θεοδώρα το 1645 και ο Ρακίνας έγραψε την Εσθήρ (1689) και την Αθαλία (1691), αλλά τα δύο τελευταία έργα δεν προορίζονταν για δημόσια παράσταση. Οι μεταγενέστεροι θεατρικοί συγγραφείς ασχολήθηκαν κυρίως με κοσμικά θέματα.
Το θέμα ενέπνευσε τον Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ που συνέθεσε ένα χορόδραμα γύρω στο 1679, τον Σαρλ Γκουνό που εμπνεύστηκε την ομώνυμη όπερα το 1878 και άλλους καλλιτέχνες.
Μία παράσταση όπερας παρουσιάσθηκε στο αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο στην Καρχηδόνα της Τυνησίας το 1906, η πρώτη σύγχρονη παράσταση που έλαβε χώρα σ' αυτόν τον ιστορικό χώρο που λειτουργούσε ως θέατρο από περίπου το 150 μ.Χ. έως το 439 μ.Χ. και ανακαλύφθηκε το 1904.
Με τα θεατρικά έργα Ο Σιντ, Οράτιος και Κίννας, ο Πολύευκτος σχηματίζει την κλασική τετραλογία του Κορνέιγ.
Υπόθεση
Το έργο διαδραματίζεται τον 3ο αιώνα μ.Χ. στην πόλη Μελιτηνή, τη σημερινή Μαλάτεια της Τουρκίας, που τότε ανήκε στο υποτελές στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία βασίλειο της Αρμενίας.
Αποφασισμένος να μαρτυρήσει, εμπιστεύεται την Πωλίνα στον Σεβήρο, αλλά εκείνη, παρά τον έρωτά της προς αυτόν τον απορρίπτει, επιλέγει να παραμείνει πιστή στο καθήκον της, δηλαδή στον άντρα της και πείθει τον Σεβήρο να μεσολαβήσει στον κυβερνήτη-πατέρα της, που είναι αποφασισμένος να τιμωρήσει τον Πολύευκτο, να του δώσει χάρη.
Διασκευές
Το 1878, το έργο διασκευάστηκε σε όπερα από τον Σαρλ Γκουνό σε λιμπρέτο του Ζυλ Μπαρμπιέ. Η όπερα δεν γνώρισε επιτυχία και σπάνια παίζεται εκτός από μια σειρά από άριες. Άλλα έργα βασισμένα στον Πολύευκτο περιλαμβάνουν ένα χορόδραμα του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ(1679), την όπερα Πολιούτο (1838) και τη διασκευή της στα γαλλικά σε λιμπρέτο του Εζέν Σκριμπ με τίτλο Οι Μάρτυρες του Γκαετάνο Ντονιτσέττι, μια ουβερτούρα του Πωλ Ντυκά (1891) και μια σύνθεση του Εντγκάρ Τινέλ (1878–1881).
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Πιέρ Κορνέιγ
Αλεξέι Εσκόφ
Ο Αλεξέι Ιγκορέβιτς Εσκόφ (Aleksei Igorevich Eskov, ρωσικά:Алексей Игоревич Еськов, γενν. 7 Σεπτεμβρίου 1978, Νεβινόμισκ) είναι Ρώσος επαγγελματίας διαιτητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής. Είναι διεθνής διαιτητής για τη FIFA από το 2011.
Σταδιοδρομία ως διαιτητής
Η σταδιοδρομία του Εσκόφ ξεκίνησε το 2003. Αρχικά, διαιτήτευσε σε αγώνες των χαμηλών κατηγοριών και ακολούθως στην 2η και 1η Κατηγορία Ρωσίας, καθώς και στο Κύπελλο Ρωσίας.
Στις 3 Οκτωβρίου 2009, διαιτήτευσε στον πρώτο του αγώνα στην Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ ΣΚΑ Ροστόφ Κατηγορία:Ρώσοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Αΐζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αϊζουά (γαλλικά: Ayzois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Κατάλογος καναλιών του Άρη
μικρογραφία|Στον χάρτη του [[Τζοβάνι Σκιαπαρέλι|Σκιαπαρέλι από το 1877 απεικονίζονται πολλά από τα Αρειανά κανάλια. Σύγκριση με την πραγματική γεωγραφία του Άρη.]] Τα υποτιθέμενα Αρειανά κανάλια ονομάστηκαν από τον Σκιαπαρέλι και άλλους, με έμπνευση από πραγματικά και θρυλικά ποτάμια της Γης ή το μυθολογικό κάτω κόσμο. Ακολουθεί λίστα με κάποιες από τις ονομασίες, και οι περιοχές με τις οποίες πιστεύεται ότι συνδέονται.
Α
IPAc-en    IPAc-en
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χαρακτηριστικά της επιφάνειας του Άρη
Καζαλρομάνο
Το Καζαλρομάνο (ιταλικά: Casalromano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Καζαλόλντο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Ζαν Βικτόρ Πονσελέ
Ο Ζαν Βικτόρ Πονσελέ (Jean Victor Poncelet, 1788-1867) ήταν Γάλλος στρατηγός και μαθηματικός.
Στον Πονσελέ οφείλουμε επίσης τις μελέτες επί των κυκλικών σημείων. Αυτός επινόησε επίσης τον μετασχηματισμό «δια των αντίστροφων πολικών». Δημοσίευσε άρθρα για τα εγγεγραμμένα και περιγεγραμμένα πολύγωνα σε κωνικές τομές. Έγραψε επίσης σύγγραμμα για τη μηχανική, σημαντικό βοήθημα για το πυροβολικό.
Καστέλ ντ'Άριο
Το Καστέλ ντ'Άριο (ιταλικά: Castel d'Ario) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Μπαλαιζόν
Το Μπαλαιζόν (γαλλικά: Ballaison) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαλαιζοναί ή Μπαλαιζονιέν (γαλλικά: Ballaisonnais ή Ballaisonniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Λα Μπαλμ-ντε-Σιλενζί
Το Λα Μπαλμ-ντε-Σιλενζί (γαλλικά: La Balme-de-Sillingy, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ευρασιατική στέπα
Από τη παλαιολιθική εποχή, ο Δρόμος της Στέπας έχει συνδέσει την Ανατολική Ευρώπη, την Κεντρική Ασία, την Ανατολική Ασία, τη Νότια Ασία και τη Μέση Ανατολή οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά από χερσαίες εμπορικές οδούς. Ο Δρόμος της Στέπας είναι προκάτοχος όχι μόνο του Δρόμου του Μεταξιού, που αναπτύχθηκε κατά την αρχαιότητα και τον Μεσαίωνα, αλλά και της Ευρασιατικής Γέφυρας στη σύγχρονη εποχή. Έχει φιλοξενήσει νομαδικές αυτοκρατορίες και πολλές μεγάλες φυλετικές συνομοσπονδίες και αρχαία κράτη καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας, όπως τους Σιονγκ-νου, τη Σκυθία, τους Κιμμέριους, τους Σαρμάτες, την Αυτοκρατορία των Ούνων, τη Χορασμία, την Υπερωξιανή, τη Σογδιανή, τους Σιανμπέι, τους Μογγόλους και το Χαγανάτο των Γκοκτούρκων.
Τμήματα
μικρογραφία|Χάρτης της Ευρασίας με έμφαση στις ερήμους. Η Ευρασιατική Στέπα εκτείνεται από τις πηγές του Δούναβη σχεδόν ως τον Ειρηνικό Ωκεανό. Περιορίζεται στα βόρεια από τα δάση της ευρωπαϊκής Ρωσίας, της Σιβηρίας και της Ασιατικής Ρωσίας. Δεν υπάρχει σαφές νότιο όριο, αν και η γη γίνεται όλο και πιο ξηρή, όσο προχωράμε προς τα νότια. Η στέπα στενεύει σε δύο σημεία, χωρίζοντάς την σε τρία κύρια μέρη.
Δυτική Στέπα
μικρογραφία|150x150εσ| Η Ποντιακή-Κασπιανή Στέπα
Κεντρική Στέπα
μικρογραφία|Η καζακική στέπα στα βόρεια με τη λεκάνη Ταρίμ ([[Τάκλα Μακάν) και την Τζουνγκαρία]]
Στενά της Τζουνγκαρίας
Στην ανατολική πλευρά των πρώην σινοσοβιετικών ορεινών συνόρων η στέπα εκτείνεται βόρεια σχεδόν στη δασική ζώνη με λίγους περιορισμένους λειμώνες στην Τζουνγκαρία.
Ανατολική Στέπα
μικρογραφία|Τα λιβάδια της Άπω Μογγολίας
μικρογραφία|Κίνα και γύρω περιοχές. Δείτε την οβάλ λεκάνη Ταρίμ, την ξηρότερη περιοχή που χωρίζει την εσωτερική και εξωτερική Μογγολία και την προβολή της στέπας στη Μαντζουρία
Γκούσταβ Γκέρχαρντ
Ο Γκούσταβ Άντολφ Γκέρχανρντ (γερμ. Gustav Adolf Gerhard) (1878-1918) υπήρξε Γερμανός κλασικός φιλόλογος και παπυρολόγος.