cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ
Κίνηση στους δρόμους
Οι περισσότεροι χάρτες και οι πινακίδες σηματοδοτούν τη γέφυρα ως μέρος της ταυτόχρονης σύνδεσης μεταξύ Εθνικής Διαδρομής 101 και Κρατικής Διαδρομής 1 της Καλιφόρνιας. Αν και μέρος του Εθνικού Συστήματος Αυτοκινητοδρόμων, η γέφυρα δεν είναι επίσημα μέρος του Συστήματος Αυτοκινητοδρόμων της Καλιφόρνιας Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Κώδικα οδών και αυτοκινητοδρόμων της Καλιφόρνιας Code 401, η διαδρομή 101 καταλήγει στην "προσέγγιση της γέφυρας Golden Gate" και στη συνέχεια συνεχίζει σε "ένα σημείο στην κομητεία Marin απέναντι από το Σαν Φρανσίσκο". Η Bridge Golden Gate, Highway and Transportation District έχει δικαιοδοσία για το τμήμα του αυτοκινητόδρομου που διασχίζει τη γέφυρα αντί για το Υπουργείο Μεταφορών της Καλιφόρνιας.
Από το 1968 έως το 2015, η αντίθετη κίνηση διαχωριζόταν από μικρούς, πλαστικούς πυλώνες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, σημειώθηκαν 16 θάνατοι από 128 μετωπικές συγκρούσεις. Για τη βελτίωση της ασφάλειας, το όριο ταχύτητας στη Γέφυρα του Γκόλντεν Γκέιτ μειώθηκε από 80 έως 72 χλμ./ώρα την 1η Οκτωβρίου 1983. ref name=KeyDates/> Αν και είχε συζητηθεί σχετικά με την εγκατάσταση ενός κινητού διαζώματος από τη δεκαετία του 1980, μόνο τον Μάρτιο του 2005 το Διοικητικό Συμβούλιο της Γέφυρας δεσμεύτηκε να βρει χρηματοδότηση για να ολοκληρώσει τη μελέτη των 2 εκατομμυρίων δολαρίων που απαιτούνταν πριν από την εγκατάσταση ενός κινητού διαζώματος. Η εγκατάσταση του που προέκυψε ολοκληρώθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2015, μετά το κλείσιμο 45,5 ωρών της κυκλοφορίας ιδιωτικών οχημάτων, το μεγαλύτερο στην ιστορία της γέφυρας. Το νέο σύστημα διαζώματος, συμπεριλαμβανομένων των φορτηγών με ρυμούλκο, κόστισε περίπου 30,3 εκατομμύρια δολάρια για αγορά και εγκατάσταση. Η γέφυρα μεταφέρει περίπου 112.000 οχήματα ημερησίως σύμφωνα με την Golden Gate Bridge Highway and Transportation District.
Χρήση και τουρισμός
Η γέφυρα είναι δημοφιλής στους πεζούς και τους ποδηλάτες και χτίστηκε με διαδρόμους εκατέρωθεν των έξι λωρίδων κυκλοφορίας οχημάτων. Αρχικά, οι διάδρομοι διαχωρίστηκαν από τις λωρίδες κυκλοφορίας μόνο με ένα μεταλλικό κράσπεδο, αλλά τα κάγκελα μεταξύ των πεζοδρομίων και των λωρίδων κυκλοφορίας προστέθηκαν το 2003, κυρίως ως μέτρο για την αποτροπή της πτώσης ποδηλάτων στο οδόστρωμα. Η γέφυρα ορίστηκε ως τμήμα της Ποδηλατικής Διαδρομής 95 των ΗΠΑ το 2021.
Ο κύριος διάδρομος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά και είναι ανοιχτός για χρήση τόσο από πεζούς όσο και από ποδήλατα το πρωί έως το απόγευμα τις καθημερινές (5:00 π.μ. έως 3:30 μ.μ.), και για τους πεζούς μόνο για τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας ( έως τις 6:00 μ.μ. ή 9:00 μ.μ.). Ο ανατολικός διάδρομος προορίζεται για πεζούς τα Σαββατοκύριακα (5:00 π.μ. έως 6:00 μ.μ., ή 9:00 μ.μ.) και είναι ανοιχτός αποκλειστικά για ποδηλάτες το βράδυ και τη νύχτα, όταν είναι κλειστός για τους πεζούς. Ο δυτικός πεζόδρομος είναι ανοιχτός μόνο για ποδηλάτες και μόνο κατά τις ώρες που δεν επιτρέπονται στον ανατολικό διάδρομο.
Η υπηρεσία λεωφορείων στη γέφυρα παρέχεται από δύο πρακτορεία δημόσιων συγκοινωνιών: το San Francisco Muni και το Golden Gate Transit. Το Muni προσφέρει δρομολόγια Σαββάτου και Κυριακής στη γραμμή λεωφορείων Marin Headlands Express και το Golden Gate Transit εκτελεί πολλές γραμμές λεωφορείων όλη την εβδομάδα. Το νότιο άκρο της γέφυρας, κοντά στην πλατεία διοδίων και το πάρκινγκ, είναι επίσης προσβάσιμο καθημερινά από τις 5:30 το πρωί έως τα μεσάνυχτα από τη γραμμή Muni 28. Η Marin Airporter, μια ιδιωτική εταιρεία, προσφέρει επίσης υπηρεσίες μέσω της γέφυρας μεταξύ της κομητείας Μαρίν και του διεθνούς αεροδρομίου του Σαν Φρανσίσκο.
Τα εδάφη και το νερό κάτω και γύρω από τη γέφυρα φιλοξενούν ποικιλίες άγριας ζωής, όπως φώκιες και θαλάσσια λιοντάρια. Τρία είδη φαλαινών που απουσίαζαν στην περιοχή για πολλά χρόνια έχουν δείξει πρόσφατ αποικισμοί κοντά στη γέφυρα, με τους οι ερευνητές που τα μελετούν να ενθάρρυναν ισχυρότερη προστασία και συνέστησαν στο κοινό να τα παρακολουθεί από τη γέφυρα ή από τη στεριά ή να χρησιμοποιήσει έναν τοπικό ξεναγό παρακολούθησης φαλαινών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γέφυρες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Κρεμαστές γέφυρες Κατηγορία:Καλιφόρνια Κατηγορία:Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Σύμβολα της Καλιφόρνια
Ισαάκιος Κομνηνός (αδελφός Αλεξίου Α΄)
Ο Ισαάκιος Κομνηνός (1050 - 1102/1104) ήταν Βυζαντινός στρατηγός, σεβαστοκράτορας και δούκας της Αντιόχειας, μέλος της Οικογένειας των Κομνηνών. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού, ο οποίος ήταν νεότερος του αδελφός (1081-1118).
Βιογραφία
Το 1070, μετά την καταστροφική Μάχη του Μαντζικέρτ, ο Ισαάκιος είχε διορισθεί ως στρατιωτικός διοικητής στην Ανατολία. Το 1073, ως δομέστικος των σχολών της Ανατολής συνελήφθη από τους Τούρκους και απελευθερώθηκε μετά μόνο από την καταβολή λύτρων. Την επόμενη χρονιά, ήταν και πάλι στην Ανατολή ως δούκας της Αντιόχειας, όπου κατέπνιξε τις τοπικές αναταραχές, αλλά και πάλι πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και έπρεπε να εξαγοράσουν την ελευθερία του οι πολίτες της πόλης.
Στην βασιλεία του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη (1078-1081) απολάμβανε την εύνοια του αυτοκράτορα, χρησιμοποιώντας την επιρροή του στην αυτοκράτειρα Μαρία για να προωθήσει τη θέση της οικογένειας Κομνηνών. Ειδικά ο νεώτερος αδελφός του Αλέξιος, ο οποίος είχε άμεση σχέση με την δυναστεία των Δουκών, που κυβερνούσε, με το γάμο του με την Ειρήνη Δούκαινα. Όταν οι Κομνηνοί έκαναν τελικά την κίνησή τους και επαναστάτησαν εναντίον του Νικηφόρου Γ΄, υπήρχε ο ισχυρισμός ότι ο Ισαάκιος θα ανακηρυχθεί αυτοκράτορας αντί του Αλεξίου, έως ότου οι Δουκάδες και ο Γεώργιος Παλαιολόγος συνωμότησαν για να επιλεγεί ο Αλέξιος. Οι Δουκάδες συνέχισαν να εργάζονται κατά του Ισαάκιου, μέχρι που ο Ισαάκιος δήλωσε πίστη στον νέο αυτοκράτορα. Στη συνέχεια αποδείχθηκε ένας από τους πιο πιστούς, σταθερούς και ενθουσιώδεις υποστηρικτές του. Ο Αλέξιος με τη σειρά του τον αντάμειψε με την απονομή του νέου τίτλου του σεβαστοκράτορα που τον χαρακτήριζε ως σχεδόν ίσο, σύμφωνα με τα λόγια της Άννας Κομνηνής.
Τα χαρακτηριστικά του ήταν παρόμοια με τον αδελφό του Αλέξιο, αν και πιο χλωμός και η γενειάδα του λιγότερο πυκνή. Αυτός φέρεται ότι απολάμβανε το κυνήγι και τον πόλεμο, θέτοντας τον εαυτό του στην πρώτη σειρά της των μάχης.
Οικογένεια
Ο Ισαάκιος Κομνηνός ήταν νυμφευμένος με την πριγκίπισσα της Ιβηρίας Ειρήνη, εξαδέλφη της αυτοκράτειρας Μαρίας της Αλανίας, με την οποία απέκτησε αρκετά παιδιά:
Πηγές
Ισαακιος Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών
Γιακούμπ αλ-Μανσούρ
μικρογραφία|231x231εσ|Το ημιτελές τζαμί του Γιάκουμπ αλ-Μανσούρ στο Ραμπάτ Ο Γιάκουμπ αλ-Μανσούρ (αραβικά: يعقوب المنصور) ήταν ο τρίτος χαλίφης των Αλμοάδων. Διαδεχόμενος τον πατέρα του (Άμπου Γιακούμπ Γιουσούφ), ο αλ-Μανσούρ βασίλεψε από το 1184 έως το 1199. Η βασιλεία του διακρίθηκε από την άνθηση του εμπορίου, της αρχιτεκτονικής, της φιλοσοφίας και των επιστημών, καθώς και από νικηφόρες στρατιωτικές εκστρατείες στις οποίες πέτυχε να αποκρούσει προσωρινά το κύμα της ισπανικής Ρεκονκίστα (ανακατάληψη) στην Ιβηρική χερσόνησο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιβηρική Χερσόνησος Κατηγορία:Χαλίφηδες Κατηγορία:Χαλιφάτα
Μονή του Σωτήρος Μεσσήνης
Η μονή του Σωτήρoς του Φάρου ή του Σωτήρος του Ακρωτηρίου (ιταλ. Monastero Santissimo Salvatore in lingua phari) ήταν σπουδαία βυζαντινή σταυροπηγιακή μονή, η οποία βρισκόταν στη χερσόνησο του φάρου, στην είσοδο του λιμανιού της Μεσσήνης, στη Σικελία.
Φθονώντας την ευημερία της μονής της Παναγίας Οδηγήτριας του Ροσάνο (Santa Maria Patir), που είχε ιδρυθεί από τον Βασιλειανό μοναχό Βαρθολομαίο του Σίμερι, οι Βενεδικτίνοι μοναχοί της Αγίας Τριάδας της Μιλήτου τον κατηγόρησαν για αίρεση. Ο τότε κόμης και μετέπειτα βασιλιάς της Σικελίας Ρογήρος Β΄ τον κάλεσε και, χωρίς να τον καταδικάσει, του εμπιστεύτηκε τη δημιουργία ενός νέου μοναστηριού στη Μεσσήνη, στην τοποθεσία Φάρος ή του Γραφέως, το 1122.
Ο Βαρθολομαίος ξεκίνησε τον σχεδιασμό της νέας μονής, αλλά πέθανε το 1130 και η κατασκευή της μονής ολοκληρώθηκε το 1132 υπό την καθοδήγηση του μαθητή του Λουκά της Μεσσήνης, ο οποίος έφτασε από τη Μονή Οδηγήτριας με σαράντα εννέα μοναχούς.
Με εντολή του Ρογήρου Β΄, η μονή ονομάστηκε «αρχιμανδριτική» και από το 1133 υπήχθησαν σε αυτήν συνολικά 45 μονές (32 στη Σικελία, 13 στην Καλαβρία), που έφτασαν κάποια στιγμή και τις 62. Έγινε έτσι ένα από τα τέσσερα ιταλικά κέντρα, στα οποία υπάγονταν οι μονές του ορθόδοξου τυπικού (τα άλλα ήταν οι μονές της Παναγίας Οδηγήτριας στο Ροσάνο, του Αγίου Νικολάου στο Οτράντο και της Θεοτόκου Κρυπτοφέρρης). Έτσι ο ηγούμενος της Μονής του Σωτήρος, που έφερε και τον τίτλο του αρχιμανδρίτη, ήταν από την εκλογή του πατέρας και προεστώς και των μοναστηριών που εξαρτώνταν από αυτήν και επέλεγε τους ηγουμένους τους. Είχε επίσης εξουσίες αστικής και κανονικής δικαιοσύνης και δεν υπόκειτο στον Λατίνο επίσκοπο Μεσσήνης.
Η μονή έλαβε πολλά αγαθά και προνόμια, τα οποία την κατέστησαν σημαντικό ιδιοκτήτη στο νησί. Τέθηκε υπό την προστασία Παπών και Νορμανδών ηγεμόνων μέχρι την παρακμή της, μετά την κατάκτηση της Σικελίας από τους Ανδεγαυούς το 1266. Οι οπαδοί του Σικελικού Εσπερινού, που επιδίωκαν τον χωρισμό της Καλαβρίας από τη Σικελία, επηρέασαν και την ισχύ του μοναστηριού.
Εξελίχθηκε σε πολιτιστικό κέντρο, καθώς λειτουργούσε σχολή καλών τεχνών και καλλιγραφίας, αλλά και μεγάλη βιβλιοθήκη με συγγράμματα, που είτε έρχονταν από τις εξαρτημένες από αυτή μονές, είτε παράγονταν στο σκριπτόριό της. Σε διάφορες επιδρομές έπαιξε σημαντικό αμυντικό ρόλο λόγω της θέσης της.
Τον 16ο αιώνα, ο Κάρολος Κουίντος διέταξε να κατεδαφιστεί η μονή και να χτιστεί ένα φρούριο στη στρατηγική της θέση. Αναζητήθηκε έτσι νέα τοποθεσία και επελέγη ένα σημείο ακριβώς απέναντι στο λιμάνι, όπου ξαναχτίστηκε. Το 1783 ένας σεισμός κατέστρεψε τη Μονή του Αγίου Βαρθολομαίου Τρυγώνας στην Αγία Ευφημία του Ασπρομόντε και οι μοναχοί που επέζησαν ήλθαν και εντάχθηκαν στη Μονή του Σωτήρος.
Το 1866, το νεοσυσταθέν Ιταλικό Κράτος κατέσχεσε την εκκλησιαστική περιουσία. Η Μονή του Σωτήρος λειτουργούσε ως τον μεγάλο σεισμό του 1908, ο οποίος την κατέστρεψε ολοσχερώς, σκοτώνοντας και όσους μοναχούς δεν είχαν ήδη διασκορπιστεί. Όταν αργότερα στη θέση της κτίστηκε το κτίριο, που σήμερα φιλοξενεί το Περιφερειακό Μουσείο (Museo Regionale), ανακαλύφθηκε κρύπτη κάτω από τον ναό, με 16 εσοχές που προορίζονταν για τάφους. Η Μονή επεικονίζεται από τον Αντονέλλο ντα Μεσσίνα στο φόντο του έργου του «Σταύρωση», το οποίο βρίσκεται σήμερα στο Σιμπίου της Ρουμανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσσίνα Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Χαλντούν Ντόρμεν
Ο Χαλντούν Ντόρμεν (γεννημένος στις 5 Απριλίου 1928) είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης τουρκικού θεάτρου, ταινιών και τηλεοπτικών σειρών. Ο Ντόρμεν είναι Τουρκοκυπριακής καταγωγής.
Βιογραφία
μικρογραφία|313x313εσ| Χαλντούν Ντόρμεν στο έργο [[Ο Αρχοντοχωριάτης as Μεσιέρ Ζορντάν]] Ο πατέρας του Σαΐτ Ομέρ Μπέη ήταν Κύπριος επιχειρηματίας, ενώ η μητέρα του Νίμετ Ρουστού Χανίμ ήταν κόρη ενός πασά από την Κωνσταντινούπολη. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Σισλί πριν από τα πρώτα γενέθλια του Ντόρμεν. Είχε την πρώτη του εμπειρία στη σκηνή ως ηθοποιός ως μαθητής γυμνασίου στο Γυμνάσιο Γαλατασαράι, υποδύοντας έναν χαρακτήρα σε ένα έργο με τίτλο Demirbank. Τελείωσε την εκπαίδευσή του στη Ροβέρτειο Σχολή. Στην ηλικία των οκτώ, το αριστερό του πόδι τραυματίστηκε λόγω ατυχήματος.
Για τη θεατρική του εκπαίδευση, πήγε στις ΗΠΑ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. Αποφοίτησε με μεταπτυχιακό. Για δύο χρόνια, εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης σε διάφορα θέατρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπαιξε σε 4 παραστάσεις στο Θέατρο Πασαντένα στο Χόλιγουντ. Όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, μπήκε στη σκηνή του Κιουτσιούκ Σάχνε υπό τη διεύθυνση του Μουχσίν Ερτογρούλ και είχε τον πρώτο του ρόλο μπροστά στο τουρκικό κοινό με το έργο Cinayet Var.
Ο Ντόρμεν σκηνοθέτησε αργότερα δύο κινηματογραφικές ταινίες: Bozuk Düzen και Güzel Bir Gün İçin. Παράλληλα με την ομάδα του Θεάτρου Ντόρμεν, εμφανίστηκαν σε αυτές τις ταινίες οι Μπέλγκιν Ντόρουκ, Εκρέμ Μπόρα, Νουρχάν Νουρ, Μούσφικ Κέντερ και Νεντρέτ Γκιουβέντς. Οι δύο ταινίες έλαβαν συνολικά επτά βραβεία στο Χρυσό Πορτοκαλί Φεστιβάλ Κινηματογράφου το 1966 και το 1967, αλλά δεν ήταν εμπορικά επιτυχημένες στο box office.
Το 1972, έκλεισε το θέατρο του και στράφηκε στην τηλεόραση, γράφοντας και διδάσκοντας. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε πολλά τηλεοπτικά προγράμματα όπως οι Unutulanlar, Anılarla Söyleşi, Kamera Arkası, Dadı, και Popstar Türkiye. Στη συνέχεια προσχώρησε στη Μιλλιέτ ως δημοσιογράφος και συνέβαλε στη στήλη Παραλλαγές. Η καριέρα του στη Μιλλιέτ διήρκεσε οκτώ χρόνια.
Το 2002, έκλεισε το θέατρο του για οικονομικούς λόγους, αλλά συνέχισε να παίζει και να σκηνοθετεί σε διάφορα θέατρα.
Ο Χαλντούν Ντόρμεν έχει γράψει πέντε βιβλία, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων βιογραφιών ("Sürç-ü Lisan Ettikse", "Antrakt", "İkinci Perde", "Nerede Kalmıştık") και δύο έργα. Το έργο του Kantocu, το οποίο ρίχνει φως στις εμπειρίες των γυναικείων καλλιτεχνών κατά τη διάρκεια των χρόνων ίδρυσης της Δημοκρατίας, διοργανώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στο Εσκί Σεχίρ και στην Άγκυρα.
Ο Ντόρμεν παντρεύτηκε την Μπετιούλ Μάρντιν, μια παγκοσμίου φήμης προσωπικότητα στις δημόσιες σχέσεις το 1959, και ένας γιος με το όνομα Ομέρ γεννήθηκε από αυτόν τον γάμο, που διήρκεσε οκτώ χρόνια.
Ο Ντόρμεν, που είναι επί του παρόντος σύμβουλος τέχνης του θεάτρου Σάχνε Τόζου στη Σμύρνη, έχει πραγματοποιήσει διάφορα έργα στη σκηνή τους. (Σκηνή Σάχνε Τόζου Θεάτρου Χαλντούν Ντόρμεν, Σμύρνη). Δίνει επίσης μαθήματα μουσικής στο Σάχνε Τόζου Ακαδημία Θεάτρου Νισάντασι.
Φιλμογραφία
Ηθοποιός:
Διευθυντής:
Παραγωγός:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Λέων Καλόθετος
Ο Λέων Καλόθετος (άκμασε 1315-1363) ήταν κυβερνήτης επαρχίας στη Ρωμανία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο, όπου αναφέρεται για πρώτη φορά το 1315. Τότε τη νήσο διοικούσε ο Γενουάτης Μαρτίνο Ζακκαρία, που τυπικά ήταν υποτελής του Ρωμαίου Αυτοκράτορα, πρακτικά όμως ενεργούσε αυτόνομα.
Το 1328 ο Καλόθετος διέφυγε από το Χίο και προσχώρησε στον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο στο Διδυμότειχο. Μαζί σχεδίασαν την ανακατάληψη της Χίου. Βοηθήθηκαν από την εξέγερση του τοπικού πληθυσμού και την προδοσία του Μπενεντέττο Β΄ Ζακκαρία, αδελφού του Μαρτίνο, όταν το 1329 Ρωμαϊκός στόλος κατέλαβε τη νήσο. Ο Μαρτίνο αιχμαλωτίστηκε και ο Καλόθετος εγκαταστάθηκε ως ο νέος κυβερνήτης της νήσου.
Ο Καλόθετος ήταν παλαιός φίλος του Ιωάννη Καντακουζηνού, στενού φίλου και βασικού βοηθού του Ανδρονίκου Γ΄. Όταν ο τελευταίος απεβίωσε το 1341, ξεκίνησε ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος (1341-47) μεταξύ του Καντακουζηνού και της αντιβασίλισσας Άννας της Σαβοΐας. Τότε ο Αλέξιος Απόκαυκος, από τους αρχηγούς της μερίδας της αντιβασίλισσας, απέλυσε τον Λέοντα και τοποθέτησε στη Χίο τον Καλοϊωάννη Κίβο. Ο Λέοντας έφυγε και συνάντησε τον φίλο του Καντακουζηνό· το 1345 εμφανίζεται ως πρωτοσεβαστός. Εστάλη ως απεσταλμένος στον Ιωάννη Βατάτζη μέγα στρατοπεδάρχη. Επανεμφανίζεται το 1349, όταν μαρτυρεί σε μία Συμφωνία με τη Βενετία, στην Κωνσταντινούπολη.
ΤΟ διάστημα 1348-63 ορίστηκε κυβερνήτης της Παλαιάς Φώκαιας. Το 1358 ενεπλάκη στην υπόθεση του πρίγκιπα Χαλίλ, που συνελήφθη από Έλληνες πειρατές και κρατήθηκε στη Φώκαια αιχμάλωτος. Ο Καλόθετος αρνήθηκε τα αιτήματα του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου για να τον ελευθερώσει, ώσπου έλαβε 100.000 υπέρπυρα. Την εποχή αυτή είχε τον βαθμό του πανυπερσεβαστού.
Σαβούρα Μεγίστης
Η Σαβούρα είναι βραχονησίδα της Δωδεκανήσου δυτικά της Μεγίστης (Καστελλόριζο). βρίσκεται στα νοτιοανατολικά και δίπλα στη νησίδα Ρω και μαζί με την επίσης βραχονησίδα Τραγονέρα ανήκει στη συστάδα της Ρω. Έχει έκταση 0,0028 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Καστελλόριζου Κατηγορία:Σύμπλεγμα Καστελλόριζου
Πολ Μπάραν
Ο Πολ Μπάραν (αγγλικά: Paul Baran), γεννημένος ως Πέσαχ Μπάραν (Pesach Baran) (29 Απριλίου 1926 – 26 Μαρτίου 2011), ήταν Πολωνός-Αμερικανός μηχανικός που ήταν πρωτοπόρος στην ανάπτυξη δικτύων υπολογιστών. Ήταν ένας από τους δύο ανεξάρτητους εφευρέτες της μεταγωγής πακέτων, που είναι σήμερα η κυρίαρχη βάση για επικοινωνίες δεδομένων σε δίκτυα υπολογιστών παγκοσμίως, και συνέχισε να ιδρύει πολλές εταιρείες και να αναπτύσσει άλλες τεχνολογίες που αποτελούν ουσιαστικό μέρος της σύγχρονης ψηφιακής επικοινωνίας.
Νεότερα χρόνια
Γεννήθηκε στο Γκρόντνο (τότε Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, από το 1945 μέρος της Λευκορωσίας) στις 29 Απριλίου 1926. Ήταν το νεότερο από τα τρία παιδιά της λιθουανικής εβραϊκής οικογένειάς του, με το γίντις όνομα Πέσαχ (Pesach). Η οικογένειά του μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 11 Μαΐου 1928, όπου αρχικά εγκαταστάθηκαν στη Βοστώνη και αργότερα στη Φιλαδέλφεια, όπου ο πατέρας του, Μόρις «Μόσε» Μπάραν (1884–1979), άνοιξε ένα παντοπωλείο. Αποφοίτησε από Πανεπιστήμιο Ντρέξελ (τότε ονομαζόταν Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ντρέξελ) το 1949, με πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην Eckert-Mauchly Computer Company, όπου έκανε τεχνικές εργασίες στα μοντέλα UNIVAC, την πρώτη μάρκα εμπορικών υπολογιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1955 παντρεύτηκε την Έβελιν Μέρφι, μετακόμισε στο Λος Άντζελες και εργάστηκε για την Hughes Aircraft σε συστήματα επεξεργασίας δεδομένων ραντάρ. Απέκτησε το μεταπτυχιακό του στη μηχανική από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (UCLA) το 1959, με σύμβουλο τον Τζέραλντ Έστριν, ενώ παρακολουθούσε νυχτερινά μαθήματα. Η διατριβή του αφορούσε την αναγνώριση χαρακτήρων. Ενώ ο Μπάραν παρέμεινε αρχικά στο UCLA για να συνεχίσει το διδακτορικό του, ένα βαρύ πρόγραμμα ταξιδιών και εργασίας τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη διδακτορική του εργασία.
Σχεδιασμός δικτύου μεταγωγής πακέτων
μικρογραφία| Το «μήνυμα μπλοκ» όπως προτάθηκε από τον Πολ Μπάραν το 1964, είναι το πρώτο [[Πακέτο|πακέτο δεδομένων που προτάθηκε ποτέ.]] Μετά την ένταξή του στην RAND Corporation το 1959, ο Μπάραν ανέλαβε το έργο του σχεδιασμού ενός «επιβιώσιμου» συστήματος επικοινωνιών που θα μπορούσε να διατηρήσει την επικοινωνία μεταξύ των τελικών σημείων έναντι των ζημιών από τα πυρηνικά όπλα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Στη συνέχεια, οι περισσότερες αμερικανικές στρατιωτικές επικοινωνίες χρησιμοποιούσαν συνδέσεις υψηλής συχνότητας, οι οποίες θα μπορούσαν να τεθούν εκτός δράσης για πολλές ώρες από μια πυρηνική επίθεση. Ο Μπάραν αποφάσισε να αυτοματοποιήσει την προηγούμενη δουλειά του Διευθυντή της RAND, Φράνκλιν Ρ. Κόλμπομ, με επικοινωνία έκτακτης ανάγκης μέσω συμβατικών ραδιοδικτύων AM και έδειξε ότι μια αρχιτεκτονική κατανεμημένου κόμβου αναμετάδοσης θα μπορούσε να επιβιώσει. Το Κέντρο Αεροπορικής Ανάπτυξης της Ρώμης έδειξε σύντομα ότι η ιδέα ήταν εφαρμόσιμη.
Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία μικροϋπολογιστών της εποχής, ο Μπάραν και η ομάδα του ανέπτυξαν μια ακολουθία προσομοίωσης για να δοκιμάσουν τη βασική συνδεσιμότητα μιας σειράς κόμβων με διάφορους βαθμούς σύνδεσης. Δηλαδή, ένα δίκτυο n-ary βαθμού συνδεσιμότητας θα είχε n συνδέσμους ανά κόμβο. Η προσομοίωση «σκότωσε» τυχαία κόμβους και στη συνέχεια δοκίμασε το ποσοστό των κόμβων που παρέμειναν συνδεδεμένοι. Το αποτέλεσμα της προσομοίωσης αποκάλυψε ότι τα δίκτυα στα οποία n ≥ 3 είχαν σημαντική αύξηση της ανθεκτικότητας έναντι ακόμη και 50% απώλειας κόμβων. Η γνώση του Μπάραν που αποκτήθηκε από την προσομοίωση ήταν ότι το κλειδί ήταν ο πλεονασμός. Η πρώτη του εργασία δημοσιεύτηκε ως έκθεση RAND το 1960, με περισσότερες εργασίες που γενικεύουν τις τεχνικές τα επόμενα δύο χρόνια.
Αφού απέδειξαν τη δυνατότητα επιβίωσης, ο Μπάραν και η ομάδα του έπρεπε να δείξουν την απόδειξη της ιδέας για αυτό το σχέδιο, ώστε να μπορέσει να κατασκευαστεί. Αυτό περιλάμβανε σχηματικά σχήματα υψηλού επιπέδου που περιγράφουν λεπτομερώς τη λειτουργία, την κατασκευή και το κόστος όλων των στοιχείων που απαιτούνται για την κατασκευή ενός δικτύου που αξιοποιεί τη νέα γνώση των περιττών συνδέσεων. Το αποτέλεσμα ήταν ένα από τα πρώτα πρωτόκολλα μεταγωγής επιπέδου δεδομένων αποθήκευσης και προώθησης, ένα πρωτόκολλο δρομολόγησης διανύσματος κατάστασης σύνδεσης/απόστασης και ένα πρωτόκολλο μεταφοράς που δεν έχει αποδειχθεί προσανατολισμένο στη σύνδεση. Σαφείς λεπτομέρειες των σχεδίων μπορούν να βρεθούν στην πλήρη σειρά αναφορών On Distributed Communications, που δημοσιεύτηκε από τη RAND το 1964.
Η σχεδίαση τέθηκε με τον σχεδιασμό τηλεφωνίας της εποχής, τοποθετώντας φθηνούς και αναξιόπιστους κόμβους στο κέντρο του δικτύου και πιο έξυπνες συσκευές τερματισμού «πολυπλέκτη» στα τελικά σημεία. Σύμφωνα με τα λόγια του Μπάραν, σε αντίθεση με τον εξοπλισμό της τηλεφωνικής εταιρείας, ο σχεδιασμός του δεν απαιτούσε ακριβά «επιχρυσωμένα» εξαρτήματα για να είναι αξιόπιστα. Το Κατανεμημένο Δίκτυο που εισήγαγε ο Μπάραν είχε σκοπό να δρομολογήσει τις ζημιές. Παρείχε σύνδεση σε άλλους μέσω πολλών σημείων, όχι μιας κεντρικής σύνδεσης. Θεμελιώδης για το σχέδιο ήταν η διαίρεση των πληροφοριών σε «μπλοκ» πριν αποσταλούν σε όλο το δίκτυο. Αυτό επέτρεψε στα δεδομένα να ταξιδεύουν πιο γρήγορα και τις γραμμές επικοινωνίας να χρησιμοποιούνται πιο αποτελεσματικά. Κάθε μπλοκ στάλθηκε χωριστά, διανύοντας διαφορετικά μονοπάτια και επανενώνονταν σε ένα σύνολο όταν ελήφθησαν στον προορισμό τους.
Πώληση της ιδέας
Ο Ντόναλντ Ντέιβις, στο Εθνικό Εργαστήριο Φυσικής στο Ηνωμένο Βασίλειο, σκέφτηκε επίσης την ίδια ιδέα και υλοποίησε ένα δοκιμαστικό δίκτυο. Ενώ ο Μπάραν χρησιμοποιούσε τον όρο «μπλοκ μηνυμάτων» για τις μονάδες επικοινωνίας του, ο Ντέιβις χρησιμοποίησε τον όρο «πακέτα», καθώς μπορούσε να μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες εκτός από τα αγγλικά χωρίς συμβιβασμούς. Εφάρμοσε την ιδέα σε ένα δίκτυο υπολογιστών γενικής χρήσης. Η βασική επίγνωση του Ντέιβις ήρθε στη συνειδητοποίηση ότι η κίνηση του δικτύου υπολογιστών ήταν εγγενώς «γεμάτη» με περιόδους σιωπής, σε σύγκριση με τη σχετικά σταθερή τηλεφωνική κίνηση. Ήταν στην πραγματικότητα η εργασία του Ντέιβις για την μεταγωγή πακέτων, όχι του Μπάραν, που τράβηξε αρχικά την προσοχή των προγραμματιστών του ARPANET στο Συμπόσιο για τις Αρχές Λειτουργικών Συστημάτων τον Οκτώβριο του 1967. Ο Μπάραν χάρηκε που αναγνώρισε ότι ο Ντέιβις είχε την ίδια ιδέα με αυτόν ανεξάρτητα. Σε ένα e-mail στον Ντέιβις, έγραψε:
Ο Λέοναρντ Κλάινροκ, ένας σύγχρονος που εργάζεται στην ανάλυση της ροής μηνυμάτων χρησιμοποιώντας τη θεωρία ουρών αναμονής, ανέπτυξε μια θεωρητική βάση για τη λειτουργία των δικτύων μεταγωγής μηνυμάτων στην πρότασή του για τη διδακτορική διατριβή του το 1961-2, που εκδόθηκε ως βιβλίο το 1964. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, εφάρμοσε αυτή τη θεωρία για να μοντελοποιήσει την απόδοση των δικτύων μεταγωγής πακέτων. Ωστόσο, η αναπαράσταση του πρώιμου έργου του Κλάινροκ ως πηγή της έννοιας της μεταγωγής πακέτων αμφισβητείται από άλλους πρωτοπόρους του Διαδικτύου,  συμπεριλαμβανομένων των Ρόμπερτ Τέιλορ, Μπάραν και Ντέιβις. Οι Μπάραν και Ντέιβις αναγνωρίζονται από τους ιστορικούς και το National Inventors Hall of Fame των ΗΠΑ για την ανεξάρτητη εφεύρεση της έννοιας της ψηφιακής μεταγωγής πακέτων που χρησιμοποιείται στη σύγχρονη δικτύωση υπολογιστών, συμπεριλαμβανομένου του Διαδικτύου.
Το 1969, όταν η Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Έργων των ΗΠΑ (ARPA) άρχισε να αναπτύσσει την ιδέα ενός διαδικτυακού συνόλου τερματικών για την κοινή χρήση υπολογιστικών πόρων, τα υλικά αναφοράς περιελάμβαναν τους τόμους «On Distributed Communications» του Μπάραν και της RAND Corporation. Η ανθεκτικότητα ενός δικτύου μεταγωγής πακέτων που χρησιμοποιεί πρωτόκολλα δρομολόγησης κατάστασης σύνδεσης, τα οποία χρησιμοποιούνται στο Διαδίκτυο, πηγάζει εν μέρει από την έρευνα για την ανάπτυξη ενός δικτύου που θα μπορούσε να επιβιώσει από μια πυρηνική επίθεση.
Μετέπειτα έργο
Το 1968, ο Μπάραν ήταν ιδρυτής του Ινστιτούτου για το Μέλλον και στη συνέχεια συμμετείχε σε άλλες τεχνολογίες δικτύωσης που αναπτύχθηκαν στη Σίλικον Βάλεϊ. Έγραψε σχετικά με το θέμα των συστημάτων υπολογιστών και της ιδιωτικότητας. Ο Μπάραν συμμετείχε σε μια ανασκόπηση της πρότασης του Εθνικού Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας για ένα πρότυπο κρυπτογράφησης δεδομένων το 1976, μαζί με τους Μάρτιν Χέλμαν και Γουίτφιλντ Ντίφι του Πανεπιστημίου Στάνφορντ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Μπάραν ίδρυσε την PacketCable, Inc, «για να υποστηρίξει τηλεοπτικά κανάλια με ώθηση, τοπικά παραγόμενα videotex και πακετοποιημένη μετάδοση φωνής». Η PacketCable, γνωστή και ως Packet Technologies, ξεπέρασε την StrataCom για να εμπορευματοποιήσει την τεχνολογία πακέτων φωνής του για την αγορά τηλεφωνίας. Αυτή η τεχνολογία οδήγησε στο πρώτο εμπορικό προτυποποιημένο προϊόν Asynchronous Transfer Mode. Ίδρυσε την Telebit μετά τη σύλληψη της διακριτής πολυτονικής τεχνολογίας μόντεμ της στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ήταν ένα από τα πρώτα εμπορικά προϊόντα που χρησιμοποίησαν ορθογώνια πολυπλεξία διαίρεσης συχνότητας, η οποία αργότερα αναπτύχθηκε ευρέως σε μόντεμ DSL και ασύρματα μόντεμ Wi-Fi. Το 1985, ο Μπάραν ίδρυσε τη Metricom, την πρώτη εταιρεία ασύρματου Διαδικτύου, η οποία ανέπτυξε το Ricochet, το πρώτο δημόσιο σύστημα ασύρματης δικτύωσης. Το 1992, ίδρυσε επίσης την Com21, μια πρώιμη εταιρεία καλωδιακών μόντεμ. Μετά την Com21, ο Μπάραν ίδρυσε και ήταν πρόεδρος της GoBackTV, η οποία ειδικεύεται στον εξοπλισμό υποδομής προσωπικής τηλεόρασης και καλωδιακής IPTV για τηλεοπτικούς φορείς. Πιο πρόσφατα, ίδρυσε την Plaster Networks, παρέχοντας μια προηγμένη λύση για τη σύνδεση δικτυωμένων συσκευών στο σπίτι ή στο μικρό γραφείο μέσω της υπάρχουσας καλωδίωσης.
Ο Μπάραν επέκτεινε το έργο του στη μεταγωγή πακέτων στη θεωρία ασύρματου φάσματος, αναπτύσσοντας αυτό που ονόμασε «κανόνες νηπιαγωγείου» για τη χρήση του ασύρματου φάσματος.
Θάνατος
Ο Μπάραν πέθανε στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια στις 26 Μαρτίου 2011, σε ηλικία 84 ετών από επιπλοκές που προκλήθηκαν από καρκίνο του πνεύμονα. Μετά το θάνατό του, ο Πρόεδρος της RAND, Τζέιμς Τόμσον, δήλωσε: «Ο κόσμος μας είναι ένα καλύτερο μέρος λόγω των τεχνολογιών που εφηύρε και ανέπτυξε ο Πολ Μπάραν, καθώς και λόγω της συνεχούς ανησυχίας του για τις κατάλληλες δημόσιες πολιτικές για τη χρήση τους».
Ένας από τους πατέρες του Διαδικτύου, ο Βιντ Σερφ, δήλωσε: «Ο Πολ δεν φοβόταν να πάει σε κατευθύνσεις αντίθετες με αυτό που όλοι οι άλλοι πίστευαν ότι ήταν το σωστό ή το μοναδικό πράγμα που έπρεπε να κάνει». Σύμφωνα με τον Πολ Σάφο, ο Μπάραν πίστευε επίσης ότι η καινοτομία ήταν μια «ομαδική διαδικασία» και απέφευγε να αναζητήσει εύσημα για τον εαυτό του. Στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του, ο Ρόμπερτ Καν, συν-εφευρέτης του Διαδικτύου, είπε: «Ο Πολ ήταν ένας από τους καλύτερους κυρίους που γνώρισα ποτέ και δημιουργικός μέχρι το τέλος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Πρωτοπόροι του Διαδικτύου Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Ντρέξελ
Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 1994
Στις 23 Ιουνίου 1994 διεξήχθησαν οι Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές. Ολοκληρώθηκαν σε δύο γύρους, με τον 2ο γύρο στις 10 Ιουλίου. Ήταν οι πρώτες εθνικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στη Δημοκρατία της Λευκορωσίας, που διαδέχθηκε τη ΣΣΔ της Λευκορωσίας το 1991. Οι εκλογή του Προέδρου έγινε σύμφωνα με το Σύνταγμα που τέθηκε σε ισχύ τον Μάρτιο του 1994. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον Αλεξάντερ Λουκασένκο, ο οποίος συγκέντρωσε το 80,6% των ψήφων στο δεύτερο γύρο. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 79,0% στον πρώτο γύρο και 70,6% στον δεύτερο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
STRING
[[Αρχείο:STRING Homepage 2016.png|μικρογραφία|
Οι πρωτεΐνες είναι μεγαλομόρια που συμμετέχουν σε πολλές κυτταρικές διεργασίες, από την μεταφορά της πληροφορίας από το εξωκυττάριο περιβάλλον μέχρι την γενετική πληροφορία μέσω των mRNA. Για να γίνουν επομένως αντιληπτές οι κυτταρικές διεργασίες και ο τρόπος λειτουργίας του κυττάρου είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς τον ρόλο των  πρωτεϊνών και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, καθώς και τις αλληλεπιδράσεις με άλλα μόρια του κυττάρου. Θα πρέπει να τονισθεί ότι μόνο τα τελευταία χρόνια άρχισε να γίνεται αντιληπτό ότι πολλές ασθένειες, όπως το Alzheimer, το Parkinson και καρδιαγγειακές βλάβες οφείλονται στην δυσλειτουργία των πρωτεϊνών. Επομένως, το ενδιαφέρον των επιστημόνων προς την συλλογή και κατάταξη των πληροφοριών σχετικά με την συμπεριφορά των πρωτεϊνών, τόσο σε υγιή κύτταρα όσο και σε ασθενή θεωρείται επιβεβλημένο. Οι πειραματικές και κλινικές παρατηρήσεις σε συνδυασμό με τα μαθηματικά πρότυπα και οι προσομοιώσεις της συμπεριφοράς των πρωτεϊνών θα συμβάλλουν στην αντίληψη των βλαβών που προκαλούνται είτε από την γήρανση είτε από την ανάπτυξη των ασθενειών. Ο απώτερος στόχος των επιστημόνων είναι η ανάπτυξη μιας κοινής βάσης δεδομένων, στην οποία θα συμπεριλαμβάνονται οι βιοχημικές παρατηρήσεις και οι θεωρητικές προσομοιώσεις της συμπεριφοράς των πρωτεϊνών ώστε να γίνουν προβλέψεις για τη συστημική προσέγγιση των λειτουργιών τους και προφανώς την πρόληψη των ασθενειών.
Η περιγραφή των σχέσεων γίνεται συνήθως με δίκτυο πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων, το οποίο αναπαρίσταται σαν ένας μη κατευθυνόμενος, αβαρής γράφος G(V,E), με τις πρωτεΐνες σαν σύνολο κόμβων V και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους σαν σύνολο ακμών Ε, προσεγγίζοντας έτσι ολιστικά το σύστημα και δίνοντας στο χρήστη τη δυνατότητα ανάκτησης όλων των πληροφοριών που αφορούν τις μελετώμενες σχέσεις. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι ο χαρακτηρισμός των πρωτεϊνών που βρίσκεται στη βάση και η ταξινόμηση των σχημάτων γίνεται βάση της σημαντικότητας των σχέσεων που διέπουν τις πρωτεΐνες, όπως σε φυσικά σύμπλοκα, είτε σηματοδοτικά μονοπάτια, είτε σε αρθρώματα. Επιπλέον, η βάση αυτή χρησιμοποιείται για την εμφάνιση λειτουργικών εμπλουτισμών στις πρωτεϊνικές λίστες, χρησιμοποιώντας πληθώρα συστημάτων λειτουργικής ταξινόμησης, όπως GO, Pfam και KEGG. Η STRING έχει αναπτυχθεί από μια κοινοπραξία των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων CPR, EMBL, KU, SIB, TUD και UZH.
Εφαρμογές
Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πρωτεϊνών δημιουργούν δίκτυα, η κατανόηση των οποίων είναι απαραίτητη για να αντιληφθούμε τις διάφορες κυτταρικές διεργασίες σε επίπεδο συστήματος. Αυτά τα δίκτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διαλογή και την αξιολόγηση δεδομένων γονιδιωματικής ανάλυσης και στην παροχή μιας πλατφόρμας καταγραφής των δομικών, λειτουργικών και εξελικτικών ιδιοτήτων των πρωτεϊνών. Η μελέτη των προβλεπόμενων δικτύων αλληλεπίδρασης θα ανοίξει νέες οδούς στην πειραματική έρευνα μέσω της δημιουργίας δια-ειδικών προβλέψεων για την πιο αποτελεσματική χαρτογράφηση των αλληλεπιδράσεων αυτών.
Για την πρόβλεψη των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των πρωτεϊνών χρησιμοποιούνται διάφοροι αλγόριθμοι, οι οποίοι παρέχουν τόσο ήδη γνωστές όσο και προβλέψεις πιθανών αλληλεπιδράσεων όπως GeneMANIA, FunCoup, I2D, ConsensusPathDB, PRISN, PrePPI, PIPs, DIMA κ.ά.. Ανάμεσα σε αυτούς, η STRING εστιάζει στο βαθμό εμπιστοσύνης των αλληλεπιδράσεων αυτών, στην εκτενή κάλυψη πληροφοριών όπως τον αριθμό των πρωτεϊνών, το είδος του οργανισμού και τη μέθοδος πρόβλεψης και στη δέσμευση διατήρησης μια μακροχρόνιας και σταθερής πηγής πληροφοριών από το 2000 προσφέροντας μια διαισθητική διεπαφή στο χρήστη.μικρογραφία|229x229εσ|Δίκτυο αλληλεπίδρασης πρωτεϊνών όπως απεικονίζεται στη STRING. Σε αυτή την εικόνα, ο κορεσμός χρωμάτων στα άκρα αντιπροσωπεύει τον βαθμό εμπιστοσύνης μιας λειτουργικής συσχέτισηςΑκριβώς επειδή καλύπτει όλα τα είδη αλληλεπιδράσεων (σταθερές φυσικές σχέσεις, παροδική δέσμευση, αλυσιδωτή αντίδραση υποστρώματος, αναμετάδοση λειτουργιών κ.ά.), η STRING αποτελεί ένα από τα πιο χρήσιμα εργαλεία για λειτουργικές μελέτες σε παγκόσμια κλίμακα.
Χαρακτηριστικά
Η αναζήτηση μπορεί να πραγματοποιηθεί για μία (ή περισσότερες πρωτεΐνες) μέσω του ονόματος της ή της αμινοξικής της αλληλουχίας σε κάθε διαθέσιμη διάταξη (format), με δυνατότητα επιλογής του οργανισμού υπό μελέτη. Υπάρχουν 2 τρόποι αναζήτησης στην STRING, ο πρωτεϊνικός (protein mode), με τον οποίο γίνεται αναζήτηση βάσει πρωτεϊνικής οικογένειας, και ο «COG», με τον οποίο γίνεται αναζήτηση βάσει κατηγοριοποίησης των πρωτεϊνών με διαφορετικά κριτήρια.
Μετά τη στάθμιση και ενσωμάτωση των εισαγόμενων δεδομένων υπολογίζεται ένα σκορ εμπιστοσύνης για όλες τις πρωτεϊνικές αλληλεπιδράσεις και τα αποτελέσματα απεικονίζονται σε μορφή γράφου. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι αποστάσεις μεταξύ των κόμβων στο γράφο δεν απεικονίζουν κάποια πληροφορία. Επίσης, αν και ο αλγόριθμος είναι ντετερμινιστικός (τα ίδια δεδομένα εισαγωγής θα δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα), η προσθήκη π.χ. νέων κόμβων στο δίκτυο προκαλεί αλλαγές και άρα διαφορετική δομή γράφου.
Το σκορ της ελάχιστης απαιτούμενης αλληλεπίδρασης χρησιμοποιεί ένα κατώφλι από το σκορ εμπιστοσύνης, έτσι ώστε τιμές κάτω από αυτό να αποκλείονται από την πρόβλεψη. Ένα χαμηλό σκορ μπορεί να σημαίνει περισσότερες αλληλεπιδράσεις, αλλά ταυτόχρονα σημαίνει και περισσότερα ψευδοθετικά αποτελέσματα. Το σκορ εμπιστοσύνης είναι η κατά προσέγγιση πιθανότητα της ύπαρξης της προβλεπόμενης σύνδεσης μεταξύ δύο ενζύμων στο ίδιο μεταβολικό χάρτη στη βάση δεδομένων KEGG. Τα όρια εμπιστοσύνης τίθενται ως εξής: Στην κεντρική εφαρμογή της STRING μπορούν να χρησιμοποιηθούν και διαδραστικές λειτουργίες, όπως η αυτόματη διάταξη κατά την οποία ο αλγόριθμος λειτουργεί επαναληπτικά προκειμένου να τοποθετηθούν οι κόμβοι με μια "προτιμώμενη απόσταση" μεταξύ τους, ανάλογη με τη συνολική βαθμολογία της STRING και η ομαδοποίηση των απεικονιζόμενων πρωτεϊνών, όπου εφαρμόζονται δύο διαφορετικοί αλγόριθμοι (K-Means και MCL). Σε αυτή τη λειτουργία πρέπει να εισαχθεί ο πίνακας αποστάσεων που προκύπτει από τις γενικές βαθμολογίες STRING, έτσι ώστε πρωτεΐνες που αλληλεπιδρούν και εμφανίζουν υψηλότερο ολικό σκορ είναι πιο πιθανό να καταλήξουν στην ίδια ομάδα. Αναλυτικά οι δυνατότητες που παρέχονται εμφανίζονται στο μενού βοήθειας της STRING. μικρογραφία|Ένα δίκτυο αλληλεπίδρασης πρωτεϊνών της STRING, το οποίο φορτώθηκε στο Cytoscape. Η αρχική πρωτεΐνη αναζήτησης για αυτό το δίκτυο ήταν η πρωτεϊνική κινάση 1 εξαρτώμενη από κυκλίνες ([[wikipedia:Cyclin-dependent_kinase_1|CDK1), το είδος ήταν ο άνθρωπος (Homo sapiens), και το κατώφλι (score cutoff) ήταν 0,4.]] Οι προβλεφθείσες αλληλεπιδράσεις προστίθενται και σε πρωτεΐνες άλλων οργανισμών για τις οποίες η αλληλεπίδραση έχει περιγραφεί με συμπεράσματα βάσει ορθολογίας. Τα αποτελέσματα είναι διαθέσιμα σε διαδικτυακή μορφή προκειμένου να υπάρχει εύκολη πρόσβαση και να επιτρέπει μια γρήγορη επισκόπηση αυτών των δεδομένων. Στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι επίσης διαθέσιμο ένα plug-in, ώστε να χρησιμοποιούνται τα δεδομένα στο πρόγραμμα του Cytoscape. Μια άλλη πρόσβαση στα δεδομένα της STRING μπορεί να γίνει μέσω διεπαφής προγραμματισμού εφαρμογών (API) μέσω της κατάλληλης διαδικτυακής διεύθυνσης. Με την έκδοση 10.0, είναι πλέον διαθέσιμη η άμεση πρόσβαση στα δεδομένα μέσω προγραμματιστικού περιβάλλοντος της γλώσσας R.
Πηγές Δεδομένων
Η STRING είναι μία βάση δεδομένων γνωστών και προβλεπόμενων αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών. Οι αλληλεπιδράσεις αυτές περιλαμβάνουν άμεσους (φυσικούς) και έμμεσους (λειτουργικούς) συσχετισμούς και προέρχονται από υπολογιστικές προβλέψεις, από μεταφορά γνώσεων μεταξύ οργανισμών αλλά και από άλλες πρωταρχικές βάσεις δεδομένων.
Πιο συγκεκριμένα, οι 5 κυριες πηγές των αλληλεπιδράσεων της STRING είναι:
Προβλέψεις γονιδιωματικού περιεχομένου
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τρία (3) κανάλια πρόβλεψης: το κανάλι γειτνίασης, το κανάλι ένωσης και το κανάλι συν-εμφάνισης. Η λειτουργία των καναλιών αυτών σχετίζεται κυρίως με τα βακτήρια και τα αρχαία.
Στο κανάλι γειτνίασης, τα γονίδια λαμβάνουν ένα σκορ συσχέτισης όταν αυτά παρατηρούνται συχνά το ένα στο γειτονικό γονιδίωμα του άλλου (όπως συμβαίνει και στην περίπτωση των συντηρημένων και συμεταφραζόμενων οπερονίων).
Στο κανάλι ένωσης, τα ζεύγη πρωτεϊνών λαμβάνουν ένα σκορ συσχέτισης όταν τουλάχιστον σε ένα οργανισμό τα ορθόλογά τους έχουν ενωθεί σε ένα ενιαίο γονίδιο το οποίο κωδικοποιεί την πρωτεΐνη.
Στο κανάλι συν-εμφάνισης, η STRING αξιολογεί την φυλογενετική κατανομή των ορθόλογων όλων των πρωτεϊνών σε ένα δεδομένο οργανισμό. Αν δύο πρωτεϊνες επιδείξουν υψηλή ομοιότητα σε αυτή την κατανομή (αν δηλαδή τα ορθόλογά τους τείνουν να παρατηρούνται παρόντα ή απόντα στους ίδιους οργανισμούς), τότε ένα σκορ συσχέτισης τους αυξάνεται.
Συντηρημένη συν-έκφραση
Σε αυτό το κανάλι τα δεδομένα γονιδιακής έκφρασης, τα οποία προέρχονται από πειράματα, κανονικοποιούνται, περνούν από ένα στάδιο εκκαθάρισης των περιττών πληροφοριών και, στη συνέχεια, συσχετίζονται μεταξύ τους. Ζεύγη πρωτεϊνών τα οποία έχουν συνεχώς παρόμοια μοτίβα έκφρασης, κάτω από μία ποικιλία συνθηκών, θα λάβουν υψηλό σκορ συσχετισμού. Πλέον στην έκδοση της STRING 10.5 είναι δυνατή η επεξεργασία δεδομένων τόσο μεγάλης κλίμακας μικροσυστοιχιών, όσο και έκφρασης αλληλούχισης RNA. Με αυτόν τον τρόπο, γίνεται εφικτή η ανάλυση δεδομένων για επιπλέον 16 οργανισμούς.
Αυτοματοποιημένη εξόρυξη κειμένου
Με βάση το κανάλι εξόρυξης κειμένου, η STRING ψάχνει για αναφορές του ονόματος της πρωτεΐνης σε όλες τις περιλήψεις της PubMed σε μια συλλογή με περισσότερα από τρία εκατομμύρια άρθρα. Τα ζεύγη των πρωτεϊνών τα οποία αναφέρονται συχνά μαζί σε περιλήψεις ή και ολόκληρα άρθρα, λαμβάνουν ένα σκορ συσχετισμού.
Προϋπάρχουσα γνώση σε άλλες βάσεις δεδομένων
Σε αυτό το κανάλι, η STRING συλλέγει τα δεδομένα τα οποία εισάγονται από βάσεις δεδομένων μονοπατιών και έχουν αξιολογηθεί από έναν εξειδικευμένο χρήστη.
Εκτός από τις άμεσα συλλεγόμενες αποδείξεις, μία επιπλέον σημαντική συμβολή στις αλληλεπιδράσεις της STRING προέρχεται από την μεταφορά αποδείξεων από τον ένα οργανισμό σε άλλο. Αυτή η interolog μεταφορά, βασίζεται στην παρατήρηση ότι τα ορθόλογα των αλληλεπιδρώντων πρωτεϊνών σε ένα οργανισμό συχνά αλληλεπιδρούν και σε άλλους οργανισμούς. Η αξιοπιστία του αποτελέσματος αυτού εξαρτάται από την ποιότητα των ορθόλογων σχέσεων. Η STRING βασίζεται στις ιεραρχικές σχέσεις ορθολογίας, οι οποίες εισάγονται από την βάση δεδομένων eggNOG και, επιπλέον, διεξάγει καθολική μεταφορά αλληλεπιδράσεων, οι οποίες έχουν ελεγχθεί από κάθε κανάλι αποδείξεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Βιολογικές βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Βιολογία συστημάτων
Αδριανός Δαλασσηνός
Ο Ανδριανός Δαλασσηνός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Δαλασσηνών. Πιθανολογείται ότι ήταν γιος του Θεοφύλακτου Δαλασσηνού ή κάποιου ανώνυμου αδελφού του.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Ανδριανος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κωνσταντίνος Μάνος (ηθοποιός)
Ο Κωνσταντίνος Μάνος είναι Ελληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
Τηλεταινίες
Το Μυστήριο του Μινώταυρου, ελληνο-βελγική παραγωγή (Μινώταυρος, γαλλόφωνος ρόλος)
Μουσική
Συμμετοχή στο δίσκο της Αθηνάς Μόραλη «Χίλιες και μία Νύχτες», σε μουσική Μίνου Μάτσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τζόαν Τζετ
Η Τζόαν Τζετ (Joan Jett), γεννημένη ως Τζόαν Μαίρι Λάρκιν (Joan Marie Larkin, 22 Σεπτεμβρίου 1958) είναι Αμερικανίδα ροκ κιθαρίστρια, τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, παραγωγός και περιστασιακά ηθοποιός, περισσότερο γνωστή για τη δουλειά με τη μπάντα της Joan Jett & the Blackhearts. Η ηχογράφηση τους "I Love Rock 'n' Roll" ήταν Νο, 1 στο Billboard Hot 100 από τις 20 Μαρτίου μέχρι τη 1 Μαΐου 1982. Άλλα δημοφιλή τραγούδια τους είναι τα "Crimson and Clover", "I Hate Myself for Loving You", "Do You Wanna Touch Me", "Light of Day", "Love Is All Around" and "Bad Reputation". Προηγουμένως είχε γνωρίσει επιτυχία ως μέλος των The Runaways.
Η Τζετ είναι μεσόφωνη-σοπράνο. Τρεις από τους δίσκους της έχουν χαρακτηριστεί ως πλατινένιοι ή χρυσοί, ενώ ήταν και φεμινιστικό σύμβολο κατά τη διάρκεια της καριέρας της. Η Toronto Sun την έχει χαρακτηρίσει Βασίλισσα του Ροκ εν Ρολ. Είναι επίσης γνωστή και ως «νονά της πανκ». Το 2015 εισήχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame.
Στον κινηματογράφο την υποδύθηκε η Κρίστεν Στιούαρτ στην ταινία The Runaways του 2010.
Γιανγκ Κιουνγκτζόνγκ
Ο Γιανγκ Κιουνγκτζόνγκ (3 Μαρτίου 1920 – 7 Απριλίου 1992) ήταν Κορεάτης που πολέμησε ως στρατιώτης με τον Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Στρατό, τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό και αργότερα με τη Γερμανική Βέρμαχτ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τζόαν Τζετ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Γιανγκ Κιουνγκτζόνγκ
Το 1938, σε ηλικία 18 ετών, ο Γιανγκ ήταν στην Μαντζουρία και επιστρατεύτηκε στην Στρατιά Κουαντούνγκ του Ιαπωνικού Στρατού για να πολεμήσει εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Εκείνη την περίοδο η Κορέα ήταν ιαπωνική κτήση. Στην Μάχη του Χαλχίν Γκολ συνελήφθη από τους Σοβιετικούς και εστάλη σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Λόγω των ελλείψεων εργατικού δυναμικού που αντιμετώπιζαν οι Σοβιετικοί στον αγώνα τους ενάντια στη ναζιστική Γερμανία, το 1942 εξαναγκάστηκε, όπως και χιλιάδες άλλοι κρατούμενοι, να πολεμήσει με τον Κόκκινο Στρατό στο Ανατολικό Μέτωπο.
To 1943 συνελήφθη από στρατιώτες της Βέρμαχτ στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια της Τρίτης μάχης του Χαρκόβου και στη συνέχεια εξαναγκάστηκε να πολεμήσει για τη Γερμανία. Στάλθηκε στην κατεχόμενη Γαλλία για να υπηρετήσει σε ένα τάγμα Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου γνωστό ως «Ανατολικό Τάγμα», που βρισκόταν στη χερσόνησο Κοταντέν, κοντά στην Ακτή Γιούτα. Τον Ιούνιο του 1944, μετά τις αποβάσεις της D-Day στη Νορμανδία από τις συμμαχικές δυνάμεις, ο Γιανγκ συνελήφθη από Αμερικανούς αλεξιπτωτιστές. Εκείνοι πίστεψαν αρχικά ότι ήταν Ιάπωνας με Γερμανική στολή. Ο υπολοχαγός Ρόμπερτ Μπρούερ του 506ου Συντάγματος Αλεξίπτωτων της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας ανέφερε ότι το σύνταγμα του είχε συλλάβει τέσσερις Ασιάτες με γερμανική στολή μετά τις αποβάσεις στην Ακτή Γιούτα και ότι αρχικά κανείς δεν ήταν σε θέση να επικοινωνήσει μαζί τους. Ο Γιανγκ στάλθηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων στη Μεγάλη Βρετανία ενώ αργότερα μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αφού αφέθηκε ελεύθερος στο τέλος του πολέμου, εγκαταστάθηκε στο Ιλινόι όπου και έζησε μέχρι το θάνατό του το 1992.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες στρατιωτικοί
Αυτόνομες Γειτονίες στο Μεξικό
Η πόλη του Μεξικού αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα στην κατοικία γεγονός που οφείλεται στις πρακτικές της αστικής τάξης με αποτέλεσμα τα υψηλά ενοίκια και σε άθλια διαμερίσματα. Επίσης οι κοινωνικά αποκλειόμενοι πληθυσμοί παρουσιάζουν μακροχρόνια ανεργία με αποτέλεσμα να διαμένουν στις λεγόμενες φτωχογειτονιές (Slums), τενεκεδουπόλεις (Bidonvilles), ή φαβέλες (Favelas).
Η πρώτη γειτονία με το όνομα La Polvorilla είναι στην πόλη του Μεξικού στην περιοχή Acapatzingo και έχει περίπου 3.000 κατοίκους. Η γειτονία αποτελεί μέρος ενός δίκτυο με το όνομα Los Panchos το οποίο αποτελείται από δέκα ή έντεκα παροιμίες γειτονίες. Η δημιουργία της γειτονίας έγινε από τους κατοίκους κάνοντας κατάληψη της γης και την οποία υπερασπίστηκαν στις προσπάθειες έξωσης από το κράτος. Το γεγονός ότι οι πολιτικοί  του Μεξικού δεν ήθελαν να έρθουν σε αντιπαράθεση με τις καταλήψεις, τόσο την συγκεκριμένη αλλά και σε διάφορες υποβαθμισμένες περιοχές που πραγματοποιούνταν παρόμοιες καταλήψεις, είχε ως αποτέλεσμα το εγχείρημα να λάβει χρηματοδότηση από Instituto de Vivienda del Distrito Federal, καθώς επίσης υπήρξε βοήθεια από ακτιβιστές αρχιτέκτονας του Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM). Για τον ηλεκτρισμό οι κάτοικοι έπρεπε να κλέψουν ρεύμα ενώ γίνεται προσπάθεια για αυτάρκεια σε ηλεκτρική ενέργεια με την χρήση Φωτοβολταικών συστημάτων. Επίσης η γειτονία δεν πλήρωνε για νέρο αλλά είχε  κοινό σύστημα καθαρισμού του νερού. Επιπλέων δημιουργήθηκαν κοινοτικοί κήποι, κοινοτικός ραδιοφωνικός σταθμός. Η αστυνομία δεν επιτρεπόταν να εισέλθει αλλά οι κάτοικοι έχουν δικού τους κανόνες και  σύστημα δικαιοσύνης.
Η δεύτερη γειτονία στην πόλη του Μεξικού είναι η αυτό-διαχειριζόμενη γειτονία Tlanezi Calli. Η κάτοικοι στην γειτονία είναι επηρεασμένοι από το τις αρχές των Ζαπατίστας και οι βασικές οδοί έχουν τα ονόματα αυτών των αρχών όπως Δημοκρατία (Democracia), Αξιοπρέπεια (Dignidad), Εκπαίδευση (Educación) κτλ. Η γειτονία απαριθμεί περίπου 1150  κατοίκους. Επιπλέον έχει δημιουργηθεί και Community Center με σκοπό την βοήθεια ατόμων τόσο της  γειτονίας αλλά και των γειτονικών περιοχών.
Στις γειτονίες του Μεξικού οι άνθρωποι οργανώθηκαν και δημιούργησαν εκτός των σπιτιών και κοινότητες βασισμένες στην ισότητα στην δικαιοσύνη και  στον σεβασμό στην διαφορετικότητα. Η διακυβέρνηση γίνεται δημοκρατικά μέσω τις εβδομαδιαίων ή ανά 15 ημέρες γενικών συνελεύσεων. Οι χώροι αυτοί είναι ανοιχτοί για ανθρώπους που θέλουν να βοηθήσουν η να βοηθηθούν.
Αυτοκράτορας της Αυστρίας
Ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας (Kaiser von Österreich) ήταν ο μονάρχης της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και, αργότερα, της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Ο αυτοκρατορικός τίτλος και το αξίωμα που εκπορευόταν από αυτόν υιοθετήθηκε το 1804 από τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Β´ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και διατηρήθηκε από τους διαδόχους του μέχρι την εκθρόνιση του Αυτοκράτορα Καρόλου Α΄ το 1918.
Οι αυτοκράτορες διατήρησαν τον τίτλο του Αρχιδούκα της Αυστρίας. Οι σύζυγοι των αυτοκρατόρων είχαν τον τίτλο των αυτοκρατορισσών, ενώ τα υπόλοιπα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας είχαν τον τίτλο του αρχιδούκα ή της αρχιδούκισσας.
Προκάτοχοι
Μέλη του Οίκου των Αψβούργων, γνωστού και ως Οίκου της Αυστρίας, εκλέγονταν ως Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1438 (με εξαίρεση το διάστημα 1740 έως 1745) και είχαν ως έδρα τους κυρίως την Βιέννη. Έτσι, ο όρος «αυστριακός αυτοκράτορας» μπορεί να εμφανίζεται σε ιστορικά κείμενα που αφορούν την εποχή πριν από το 1804, αν και δεν υπήρχε η Αυστριακή Αυτοκρατορία. Σε αυτές τις περιπτώσεις με τη λέξη Αυστρία δεν εννοείται η επικράτεια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά τα αυστριακά εδάφη. Μια τέτοια ειδική περίπτωση αφορούσε την Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία, όπου έφερε τον αυτοκρατορικό τίτλο ως σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄, αλλά η ίδια ήταν η μονάρχης των Αυστριακών Κληρονομικών Χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Βοημίας και της Ουγγαρίας.
Ο Αυτοκράτορας
Μετά την ανακήρυξη του Ναπολέων Α΄ ως «Αυτοκράτορα των Γάλλων», στις 18 Μαΐου του 1804, ο Φραγκίσκος Β΄ φοβήθηκε για το μέλλον της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και επιθυμούσε να διατηρήσει την αυτοκρατορική ιδιότητα του ίδιου και της οικογένειάς του σε περίπτωση που η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία θα διαλυόταν. Ως εκ τούτου, στις 11 Αυγούστου του 1804 δημιούργησε τον νέο τίτλο του «Αυτοκράτορα της Αυστρίας» για τον ίδιο και τους διαδόχους του ως επικεφαλής του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης. Για δύο χρόνια, ο Φραγκίσκος έφερε δύο αυτοκρατορικούς τίτλους, πρώτον του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (ως Φραγκίσκος Β΄) και δεύτερον του Αυτοκράτορα της Αυστρίας (ως Φραγκίσκος Α΄).