cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντάγκλας Άνταμς
Doctor Who
Ο Άνταμς έστειλε το σενάριο για το πιλοτικό πρόγραμμα του ΓΓΩΣ στο γραφείο παραγωγής του Doctor Who το 1978, και διορίστηκε για να γράψει το The Pirate Planet (βλ. παρακάτω). Είχε επίσης προσπαθήσει προηγουμένως να καταθέσει ένα πιθανό σενάριο ταινίας, που λεγόταν «Doctor Who and the Krikkitmen», που αργότερα έγινε το μυθιστόρημα του Η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα (που με τη σειρά του έγινε ο τρίτος κύκλος της ραδιοφωνικής σειράς). Ο Άνταμς πήγε τότε να δουλέψει ως σεναριογράφος για τη σειρά κατά το δέκατο-έβδομο κύκλο της το 1979. Συνολικά έγραψε τρία σετ επεισοδίων την εποχή που ο Τομ Μπέικερ έπαιζε τον Doctor:
Τα επεισόδια που έγραψε ο Άνταμς είναι από τα λίγα που δεν έχουν γίνει μυθιστορήματα, γιατί ο Άνταμς δεν άφηνε κανέναν άλλο να τα γράψει, και ο ίδιος ζητούσε μεγαλύτερη αμοιβή από αυτή που ήθελαν να πληρώσουν οι εκδότες.
Ο Άνταμς, όπως είχε γίνει γνωστό, άφηνε να εμφανιστούν αστείες αναφορές που μόνο όσοι είχαν διαβάσει το Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ θα καταλάβαιναν στις ιστορίες Doctor Who που έγραφε. Μεταγενέστεροι σεναριογράφοι έχουν βάλει αναφορές, ακόμα και πιο πρόσφατα - το 2007. Από την άλλη πλευρά, μια αναφορά στο Doctor Who εμφανίζεται σε ένα βιβλίο της σειράς ΓΓΩΣ. Στο Η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα, δύο χαρακτήρες ταξιδεύουν στο χωροχρόνο στο γήπεδο κρίκετ Lord's Cricket Ground. Η αντίδραση των ραδιοφωνικών σχολιαστών στην ξαφνική τους εμφάνιση έχει πολλές ομοιότητες με την αντίδραση σχολιαστών σε μια σκηνή στο όγδοο επεισόδιο της ιστορίας The Dalek’s Master Plan του 1965-1966, όπου το Tardis του Doctor Who εμφανίζεται στο ίδιο στάδιο.
Ο Άνταμς είχε γνωρίσει σε ένα οπαδό και αργότερα φίλο του, τον Ρίτσαρντ Ντόκινς, στην μέλλουσα γυναίκα του, την Λάλλα Γουόρντ, που είχε παίξει την Ρωμάνα στο Doctor Who. Ο Ντόκινς το επιβεβαίωσε στο εγκώμιο του για τον Άνταμς.
Όταν ήταν στο σχολείο είχε γράψει και παίξει σε ένα θεατρικό που λεγόταν Doctor Which.
Μουσική
Ο Άνταμς έπαιζε την κιθάρα με το αριστερό του χέρι και είχε μια συλλογή από είκοσι-τέσσερις κιθάρες για αριστερόχειρες όταν πέθανε το 2001 (έχοντας αποκτήσει την πρώτη του κιθάρα το 1964). Είχε σπουδάσει και πιάνο τη δεκαετία του ’60 με τον ίδιο δάσκαλο που είχε και ο Πώλ Γουίκενς, ο πιανίστας που παίζει στο συγκρότημα του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ (και που έχει επίσης συνθέσει την μουσική για τις ραδιοφωνικές σειρές ΓΓΩΣ του 2004-2005). Οι The Beatles, οι Pink Floyd, και οι Procol Harum είχαν όλοι σημαντική επιρροή στη δουλειά του Άνταμς.
Pink Floyd
Ο Άνταμς περιέλαβε μια άμεση αναφορά στους Pink Floyd στην αρχική ραδιοφωνική έκδοση του Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ, στην οποία περιγράφει τους κύριους χαρακτήρες να αγναντεύουν το τοπίο ενός ξένου πλανήτη όσο ο Μάρβιν, το παρανοϊκό ανδροειδές, τραγουδάει από μέσα του το «Shine on you Crazy Diamond» των Pink Floyd. Αυτό κόπηκε στην έκδοση CD. Ο Άνταμς συνέδεσε επίσης και τους διάφορους ήχους που βγάζει ένα Κάκαπο με ηχογραφήσεις των Pink Floyd που είχαν απορριφθεί στο βιβλίο του για τα είδη προς εξαφάνιση, το Last Chance to See.
Η επίσημη βιογραφία του Άνταμς μοιράζεται το όνομα της με το τραγούδι «Wish You Were Here» των Pink Floyd. Ο Άνταμς ήταν φίλος με τον Ντέιβιντ Γκίλμορ, τον κιθαρίστα των Pink Floyd και, όταν ο Άνταμς γινόταν 42 (όπου 42 είναι ο αριθμός που έχει ιδιαίτερη σημασία στο ΓΓΩΣ, ως «η Ύψιστη Απάντηση στη Ζωή, στο Σύμπαν και στα Πάντα», και στη ζωή του Άνταμς, γιατί ήταν σε αυτή την ηλικία όταν γεννήθηκε η κόρη του η Πόλυ), προσκλήθηκε να κάνει μια εμφάνιση ως γκεστ-σταρ στην συναυλία των Pink Floyd στο Earls Court στο Λονδίνο, παίζοντας κιθάρα στα τραγούδια «Brain Damage» και «Eclipse». Ο Άνταμς επέλεξε το όνομα για το The Division Bell, το άλμπουμ του 1994 των Pink Floyd, κρατώντας τους στίχους από ένα από τα τραγούδια τους, συγκεκριμένα το «High Hopes». Ο Γκίλμορ έπαιξε στο μνημόσυνο του Άνταμς μετά τον θάνατο του το 2001.
Procol Harum
Ο Ντάγκλας Άνταμς ήταν φίλος με τον Γκάρι Μπρούκερ, τον τραγουδιστή, πιανίστα και στιχουργό των Procol Harum. Ο Άνταμς είχε, προσκαλέσει τον Μπρούκερ σε ένα από τα πολλά πάρτι που έκανε στο σπίτι του. Σε μία από αυτές τις συγκεντρώσεις ο Μπρούκερ εκτέλεσε ζωντανά ολόκληρη (4 στροφές) την έκδοση του γνωστού του τραγουδιού «A Whiter Shade of Pale». Ο Μπρούκερ έπαιξε και στο μνημόσυνο του Άνταμς.
Ο Άνταμς εμφανίστηκε και στη σκηνή με τον Μπρούκερ για να εκτελέσει το «In Held Twas in I» στο Ρέντχιλ όταν ο Κείθ Ρέιντ δεν ήταν διαθέσιμος. Σε άλλες περιπτώσεις σύστηνε τους Procol Harum όταν έβγαιναν στη σκηνή για τις συναυλίες τους.
Ο Άνταμς άφησε να γίνει γνωστό ότι καθώς έγραφε άκουγε μουσική, και πως πολλές φορές αυτό επηρέαζε τα έργα του. Κάποτε, το τραγούδι του τίτλου από το άλμπουμ Grand Hotel των Procol Harum έπαιζε όταν…
Βιντεοπαιχνίδια και ψηφιακά επιτεύγματα
Ο Ντάγκλας Άνταμς δημιούργησε μια έκδοση διαδραστικής φαντασίας του ΓΓΩΣ, μαζί με τον Στίβ Μερέτζκι της Infocom το 1984. Το 1986 συμμετείχε σε ένα συνέδριο νέων ιδεών που διήρκεσε μια εβδομάδα, με την ομάδα της Lucasfilm Games για το παιχνίδι Labyrinth. Αργότερα, συμμετείχε και στη δημιουργία του Bureaucracy (επίσης της Infocom, αλλά μη βασισμένο σε βιβλίο· ο Άνταμς το έγραψε σαν μια παρόδια γεγονότων της δικής του ζωής). Ο Άνταμς ευθυνόταν επίσης και για τη δημιουργία του βιντεοπαιχνιδιού Starship Titanic, το οποίο διατέθηκε το 1998 από την Simon and Schuster. Ο Τέρυ Τζόουνς έγραψε το συνοδευτικό βιβλίο, που ονομάστηκε Douglas Adams’s Starship Titanic, γιατί ο ίδιος ο Άνταμς ήταν τόσο απασχολημένος με το βιντεοπαιχνίδι που δε μπορούσε να τα κάνει και τα δύο. Τον Απρίλιο του 1999, ο Άνταμς ξεκίνησε το h2g2, έναν ιστότοπο που ο καθένας μπορεί να συνδράμει στο γράψιμο, μια πειραματική προσπάθεια να γίνει Ο Οδηγός του Γαλαξία για όσους Κάνουν Οτοστόπ (η ακριβής μετάφραση του αγγλικού τίτλου του ΓΓΩΣ) πραγματικότητα, και να καλλιεργηθεί η νοητική δύναμη της κοινότητας του διαδικτύου.
Το 1990 ο Άνταμς έγραψε και παρουσίασε ένα ντοκιμαντέρ που ονομάζονταν Hyperland και στο οποίο μιλούσε ο Τόμ Μπέικερ, ως «πράκτορας λογισμικού» (παρόμοια με τους «Assistants» που χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες εκδόσεις του Microsoft Office, που προήλθαν από το αποτυχημένο τους πρόγραμμα «Bob»), και το οποίο είχε συνεντεύξεις του Τέντ Νέλσον, που ήταν κυρίως για την χρήση του υπερκειμένου. Παρ’ ότι ο Άνταμς δεν εφηύρε το υπερκείμενο, ήταν από τους πρώτους χρήστες και υποστηρικτής του. Εκείνη τη χρονιά ήταν που ο Τιμ Μπέρνερς-Λι χρησιμοποίησε την ιδέα του υπερκειμένου στο HTML του.
Αθεϊσμός και απόψεις περί θρησκείας
Ο Άνταμς περιέγραφε τον εαυτό του ως έναν «ριζικά άθεο» άνθρωπο, προσθέτοντας το ριζικά για λόγους έμφασης ώστε να μην ερωτηθεί αν εννοούσε αγνωστικιστής. Στο American Atheists είπε πως αυτό διευκόλυνε τα πράγματα, αλλά κυρίως φανέρωνε πως πραγματικά το εννοούσε. «Είμαι πεπεισμένος πως δεν υπάρχει θεός» είπε. Παρ’ όλα αυτά, η θρησκεία τον εντυπωσίαζε, λόγω του αντίκτυπου που είχε στις ανθρώπινες σχέσεις. «Λατρεύω το να το σκέφτομαι. Το έχω σκεφτεί τόσο πολύ μέσα στα χρόνια, που αυτός ο εντυπωσιασμός μου σίγουρα θα λεκιάζει το πως γράφω»
Ο εξελικτικός βιολόγος και άθεος Ρίτσαρντ Ντόκινς σε όλο το βιβλίο του Η Περί Θεού Αυταπάτη χρησιμοποιεί την επιρροή του Άνταμς για να φτιάξει παραδείγματα που υποστηρίζουν την ανυπαρξία πίστης· ο Ντόκινς λέει αστειευόμενος ότι ο Άνταμς είναι «Πιθανότατα ο μόνος [μου] προσήλυτος» στον αθεϊσμό. Το βιβλίο έχει αφιερωθεί στον Άνταμς, με μια ρήση του Άνταμς, «Δεν αρκεί να βλέπεις πως ένας κήπος είναι όμορφος χωρίς να χρειάζεται να πιστεύεις πως υπάρχουν νεράιδες στο βάθος του;»
Οικολογικός ακτιβισμός
Ο Άνταμς ήταν επίσης και ένας οικολογικός ακτιβιστής που έκανε καμπάνιες σχετικά με τα είδη προς εξαφάνιση. Αυτός ο ακτιβισμός περιλάμβανε και την παραγωγή της μη-λογοτεχνικής ραδιοφωνικής σειράς Last Chance to See, στην οποία αυτός και ο ζωολόγος Μαρκ Καργουόρντιν επισκέφτηκαν σπάνια είδη όπως το Κάκαπο και το Μπαϊτζί, καθώς και του συνοδευτικού βιβλίου με το ίδιο όνομα. Το 1992 αυτό μετατράπηκε σε μια έκδοση CD-ROM που συνδύαζε ακουστικό βιβλίο, ηλεκτρονικό βιβλίο και συλλογή εικόνων.
Ο Άνταμς και ο Μάρκ Καργουόρντιν έδωσαν το απόσπασμα του Last Chance to See «Meeting a Gorilla» στο βιβλίο The Great Ape Project. Αυτό το βιβλίο, που επιμελήθηκε η Πάολα Καβαλιέρι και ο Πίτερ Σίνγκερ ξεκίνησε ένα σχέδιο μεγάλης κλίμακας το 1993, το οποίο ζητά την εύρυνση της ηθικής ισότητας για να συμπεριλαμβάνει όλους τους πιθήκους – ανθρώπινους και μη.
Το 1994 πήρε μέρος σε μια αναρρίχηση του Κιλιμάντζαρο, στην οποία φορούσε μια στολή ρινόκερου, για την Βρετανική φιλοζωική οργάνωση Save the Rhino. Πολλοί άλλοι πήραν μέρος σε αυτή την αναρρίχηση φορώντας με σειρά την ίδια στολή· ο Άνταμς φορούσε τη στολή καθώς ταξίδευε προς το βουνό πριν αρχίσει η αναρρίχηση. 100,000£ περίπου μάζεψαν εκείνη τη φορά τα οποία βοήθησαν σχολεία στην Κένυα και ένα πρόγραμμα προστασίας Μαύρου Ρινόκερου στην Τανζανία. Ο Άνταμς ήταν επίσης και ένας ενεργός υποστηρικτής του Dian Fossey Gorilla Fund. Από το 2003 και μετά, το Save the Rhino διοργανώνει συγκεντρώσεις στην μνήμη του Ντάγκλας Άνταμς, περίπου την ημέρα των γενεθλίων του, για να μαζέψει χρήματα για περιβαλλοντικές καμπάνιες. Οι ομιλίες που έχουν γίνει για αυτό το σκοπό είναι:
Τεχνολογία
Ο Άνταμς ήταν σοβαρός θαυμαστής της τεχνολογίας. Παρ’ ότι δεν αγόρασε τον πρώτο του επεξεργαστή κειμένου μέχρι το 1982, σκεφτόταν να αγοράσει ένα από το 1979. Έχει πει πως μέχρι το 1982 είχε δυσκολίες με «το απροσπέραστο εμπόδιο της ορολογίας. Λέξεις έρεαν μπρος-πίσω χωρίς ιδέες να τις ιππεύουν.» Το 1982 η πρώτη του αγορά ήταν ένα Nexus. Το 1983, όταν αυτός και η Τζέιν Μπέλσον πήγαν στο Λος Άντζελες, αγόρασε ένα DEC Rainbow. Μετά την επιστροφή του στην Αγγλία ο Άνταμς αγόρασε ένα Apricot, και στη συνέχεια ένα BBC Micro και ένα Tandy 1000. Στο Last Chance to See ο Άνταμς αναφέρει το Cambridge Z88 του, που είχε πάρει στην Ζαΐρ όταν έψαχνε να βρει τον Βόρειο Λευκό Ρινόκερο.
Το The Salmon of Doubt, που εκδόθηκε μετά το θάνατο του, περιλαμβάνει διάφορα άρθρα που είχε γράψει ο Ντάγκλας σχετικά με την τεχνολογία, και συμπεριλάμβανε ανατυπώσεις άρθρων που αρχικά δημοσιεύονταν στο περιοδικό Mac User και την εφημερίδα The Independent on Sunday. Σε αυτά ο Άνταμς υποστηρίζει πως ένας από τους πρώτους υπολογιστές που είδε ποτέ ήταν ο Commondore PET, και ότι η αγάπη του για τους υπολογιστές Apple Macintosh άρχισε όταν είδε ένα στα κεντρικά της Infocom στη Μασαχουσέτη το 1983.
Ο Άνταμς ήταν χρήστης Macintosh από τότε που πρωτοβγήκαν το 1984 μέχρι το θάνατο του το 2001. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην Ευρώπη που αγόρασε ένα Μακ (όπου δεύτερος είναι ο Στίβεν Φράι - παρ’ ότι κάποιοι το αμφισβητούν, λέγοντας πως ο Φράι αγόρασε πρώτος το Mac του. Ο ίδιος ο Φράι υποστηρίζει πως ήταν δεύτερος μετά τον Άνταμς). Ο Άνταμς ήταν επίσης και ένας «Apple Master», δηλαδή ένας από μερικούς διάσημους που η Apple είχε κάνει επίσημους αντιπροσώπους (με την συμβατική και όχι την επαγγελματική έννοια) για τα προϊόντα της (άλλοι Apple Master περιλάμβαναν τους Τζον Κλιζ και Γκρέγκορυ Χάινς). Ο Άνταμς συνέβαλλε με πολλούς τρόπους, συμπεριλαμβανομένου ενός βίντεο ροκ μουσικής που δημιούργησε χρησιμοποιώντας την πρώτη έκδοση του iMovie με λήψεις που έπαιζε η κόρη του η Πόλλυ. Το βίντεο ήταν διαθέσιμο από την σελίδα .Mac του Άνταμς. Ο Άνταμς είχε εγκαταστήσει και αρχίσει να χρησιμοποιεί την πρώτη έκδοση του Mac OS X τις εβδομάδες πριν το θάνατο του. Η τελευταία του ανάρτηση στα φόρουμ του ήταν προς θαυμασμό του Mac OS X και των δυνατοτήτων του προγραμματιστικού περιβάλλοντος του συγκεκριμένου λειτουργικού, του Cocoa. Είπε πως ήταν «τέλειο…», που αποτελεί παράλληλα και την τελευταία του λέξη στον ιστότοπο του. Ο Άνταμς φαίνεται να χρησιμοποιεί Mac OS X στο PowerBook G3 του, στο επεισόδιο της τηλεοπτικής εκπομπής Omnibus που περιλαμβάνεται με την Περιοχής Ένα/NTSC έκδοση DVD της τηλεοπτικής παραγωγής του Γυρίστε τον Γαλαξία με Ώτο Στόπ.
Ο Άνταμς χρησιμοποιούσε πολύ το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από τότε που η τεχνολογία είχε πρωτοβγεί, χρησιμοποιώντας πολύ αρχικές εκδόσεις για επικοινωνία με τον Στηβ Μερέτζκι κατά την συνεργασία των δύο στην έκδοση του ΓΓΩΣ ως βιντεοπαιχνίδι της Infocom. Όσο ζούσε στο Νέο Μεξικό το 1993 έστησε και άλλη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ξεκίνησε να γράφει στο δικό του γκρουπ USENET, το alt.fan.douglas-adams, και περιστασιακά, όταν ο υπολογιστής του δυσλειτουργούσε στην ιεραρχία comp.sys.mac. Πολλές από τις αναρτήσεις του έχουν πια αρχειοθετηθεί από την Google. Προβλήματα με την εξακρίβωση της αυθεντικότητας των αναρτήσεων του (ότι δηλαδή δεν ήταν προϊόντα πλαστοπροσωπίας) έκαναν τον Άνταμς να στήσει μια πλατφόρμα φόρουμ μηνυμάτων στον προσωπικό του ιστότοπο. Ο Άνταμς ήταν επίσης και ομιλητής στην Embedded Systems Conference του Σαν Φρανσίσκο τον Απρίλιο του 2001, ενός από τα μεγαλύτερα τεχνικά συνέδρια πάνω στην μηχανική ενσωματωμένων συστημάτων. Σε αυτή την ομιλία του, μοιράστηκε το όραμα του για την τεχνολογία και το πως θα έπρεπε να βοηθάει την καθημερινότητα όλων των ανθρώπων.
Προσωπική ζωή
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Άνταμς είχε μια σχέση με την λογοτέχνη Σάλλυ Έμερσον, που είχε χωρίσει με τον άντρα της εκείνη την εποχή. Ο Άνταμς αργότερα αφιέρωσε το βιβλίο του Η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα στην Έμερσον. Το 1981 η Έμερσον γύρισε στον σύζυγο της, τον Πίτερ Στόθαρντ, που ήταν στο Brentwood School την ίδια εποχή με τον Άνταμς, και που αργότερα έγινε συντάκτης στην The Times. Λίγο αργότερα ο Άνταμς συστήθηκε από φίλους στη Τζέιν Μπέλσον, με την οποία αργότερα απέκτησε σχέση. Η Μπέλσον ήταν η «δεσποινίδα δικηγόρος» που αναφερόταν στην βιογραφία που υπήρχε στην πλευρά του εξωφύλλου που δίπλωνε στις εκδόσεις των μέσων της δεκαετίας του ’80 («Ζει [ο Άνταμς] στο Ίσλινγκτον με μια δεσποινίδα δικηγόρο και ένα Apple Macintosh»). Οι δυο τους ζούσαν στο Λος Άντζελες το 1983 όσο ο Άνταμς δούλευε σε μία πρώτη εκδοχή του ΓΓΩΣ για κινηματογράφο. Όταν η συμφωνία ακυρώθηκε, μετακόμισαν στο Λονδίνο, και μετά από αρκετούς χωρισμούς («Προς το παρόν δεν είναι σίγουρος που ζει, ή με ποιόν») και ένα αρραβώνιασμα που ματαιώθηκε, παντρεύτηκαν στις 25 Νοεμβρίου 1991. Ο Άνταμς και η Μπέλσον είχαν μία κόρη μαζί, την Πόλλυ Τζείν Ρόκετ Άνταμς, που γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1994, λίγο μετά από τα 42α γενέθλια του Άνταμς. Το 1999 η οικογένεια μετακόμισε από το Λονδίνο στην Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια, όπου ζήσαν μέχρι το θάνατο του. Μετά την κηδεία η Τζέιν Μπέλσον και η Πόλλυ Άνταμς επέστρεψαν στο Λονδίνο.
Θάνατος
Ο Άνταμς πέθανε από καρδιακό επεισόδιο στις 11 Μαΐου 2001, σε ηλικία 49 ετών, μετά την ξεκούραση από την συνηθισμένη γυμναστική του σε ένα ιδιωτικό γυμναστήριο του Μοντεσίτο της Καλιφόρνια. Είχε χωρίς να το ξέρει υποστεί ένα σταδιακό στένεμα των καρδιακών αρτηριών του, που οδήγησε εκείνη τη στιγμή σε ένα Έμφραγμα του μυοκαρδίου και θανατηφόρα καρδιακή αρρυθμία. Ο Άνταμς ήταν να δώσει τον εναρκτήριο λόγο στο Harvey Mudd College την 13η Μαΐου. Η κηδεία του έγινε την 16 Μαΐου στην Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια. Στη συνέχεια το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες τοποθετήθηκαν στο Highgate Cemetery του Βόρειου Λονδίνου τον Ιούνιο του 2002.
Ένα μνημόσυνο έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου 2001 στην St. Martin-in-the-Fields Church στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου. Αυτό ήταν η πρώτη λειτουργία οποιουδήποτε είδους που μεταδόθηκε ζωντανά στο διαδίκτυο από το BBC. Στιγμιότυπα βίντεο από την λειτουργία είναι ακόμα διαθέσιμα για κατέβασμα από τον ιστότοπο του BBC.
Μια από τις τελευταίες του δημόσιες εμφανίσεις του ήταν μια ομιλία που έδωσε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σάντα Μπάρμπαρα, η Parrots, the universe and eveything, η οποία μαγνητοσκοπήθηκε λίγες μέρες πριν το θάνατο του. Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας είναι επίσης διαθέσιμο.
Τον Μάιο του 2002 το The Salmon of Doubt εκδόθηκε, και περιλάμβανε πολλές σύντομες ιστορίες, δοκίμια, και γράμματα, καθώς και εγκώμια από τον Ρίτσαρντ Ντόκινς, τον Στίβεν Φράι (στην έκδοση ΗΒ), τον Κρίστοφερ Κερφ (στην έκδοση ΗΠΑ), και τον Τέρρυ Τζόουνς (στην έκδοση ΗΠΑ με μαλακό εξώφυλλο). Περιλαμβάνει επίσης και έντεκα κεφάλαια από το πολυαναμενόμενο αλλά μη τελειωμένο μυθιστόρημα του, το The Salmon of Doubt, το οποίο αρχικά προοριζόταν να γίνει ένα νέο μυθιστόρημα στη σειρά Ντέρκ Τζέντλυ, αλλά ίσως τελικά να γινόταν το έκτο μυθιστόρημα του ΓΓΩΣ.
Η Ημέρα της πετσέτας γιορτάζεται κάθε 25η Μαΐου ως μέρα μνήμης του Ντάγκλας Άνταμς. Κατά την διάρκεια της ημέρας αυτής, οι οπαδοί κουβαλάν μαζί τους μια πετσέτα, ως ένδειξη αγάπης προς τον συγγραφέα και τα βιβλία του. Πρώτη φορά γιορτάστηκε το 2001, δύο εβδομάδες μετά τον θάνατο του Άνταμς, στις 11 Μαΐου 2001. Η πετσέτα αφορά την διαδεδομένη σειρά κωμωδίας επιστημονικής φαντασίας "Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι
Meetro
Το Meetro (Μήτρο) είναι ένα πολυ-δικτυακό πρόγραμμα στιγμιαίας επικοινωνίας (instant messenger) με υπηρεσίες βασισμένες στην τοποθεσία (LBS). Είναι συμβατό με AOL Instant Messenger, Yahoo! Messenger, MSN Messenger και ICQ. Τα χαρακτηριστικά του Meetro το κάνουν χρήσιμο για γνωριμίες ατόμων με ίδια ενδιαφέροντα σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, καθώς επίσης και για το χτίσιμο πολλαπλών πρωτοκόλλων επικοινωνίας σε ένα πρόγραμμα. Η μητρική εταιρία του Meetro είναι η Meetroduction (Μητροντάκσιον) και έχει βάση της το Πάλο Άλτο, στην Καλιφόρνια.
Κυκλοφορία και ξεκίνημα
Το Meetro πρωτοκυκλοφόρησε την 1η Ιουνίου 2005. Στις 14 Αυγούστου 2005, Slashdot διαδόθηκε μια φήμη ότι το Meetro διαπραγματευόταν την αγορά του από την τεράστια μηχανή αναζήτησης της Google (Γκουγκλ). Ο Πολ Μπράγκιελ, διευθυντής του Meetroduction, δήλωσε ότι η όλη ιστορία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από φήμες. Παρ' όλα αυτά η δημοσιότητα έφερε ένα κύμα νέων χρηστών στο πρόγραμμα.
Τρόπος λειτουργίας
Το Meetro διαφέρει από τα υπόλοιπα δημοφιλή προγράμματα επικοινωνίας, στο ότι οι χρήστες μπορούν να εισάγουν προσδιορισμούς τόπου, ώστε να μπορούν να δουν ποιοι άλλοι χρήστες βρίσκονται στην περιοχή γύρω τους. Το πρόγραμμα προσδιορισμού τοποθεσίας που χρησημοποιεί το Meetro υποστηρίζει, προς το παρόν, τις περισσότερες τοποθεσίες μέσα στις Η.Π.Α. και Ευρώπη και συνεχίζει να διευρύνεται ώστε να περιλαμβάνει περισσότερες τοποθεσίες. Οι χρήστες που δεν μπορούν να προσδιορίσουν την τοποθεσία τους, μπορούν να εισάγουν το λεπτομερές γεωγραφικό μήκος και πλάτος τους για να δουν πόσο μακρυά βρίσκονται από άλλους χρήστες.
Χαρακτηριστικά
Το Meetro επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργήσουν προσωπικές ομάδες στην εφαρμογή. Αυτές οι ομάδες μπορούν να διαμορφωθούν ώστε να δείχνουν ένα συγκεκριμένο σύνολο χρηστών κατηγοριοποιημένων βάσει οποιοδήποτε συνδυασμού: Κατάστασης (μη διαθέσιμος/ διαθέσιμος), Γένους (άντρας/ γυναίκα/ απροσδιόριστο), Ελάχιστης Απόστασης, Μέγιστης Απόστασης, Λέξεις-Κλειδιά, Σχέσεις (φίλοι/ φίλοι φίλων/ άσχετοι/ αρχηγείο του Meetro). Για παράδειγμα, μπορείς να δημιουργήσει κανείς μια ομάδα που να περιλαμβάνει όλους τους χρήστες που βρίσκονται σε απόσταση 3-4 μιλίων και είναι διαθέσιμοι.
Το Meetro επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργήσουν το προσωπικό τους προφίλ και να φορτώσουν τις φωτογραφίες τους. Επίσης, διαφέρει από τ' άλλα προγράμματα επικοινωνίας, καθώς δεν επιτρέπει σε "προγράμματα ρομπότ" να διεισδύσουν στο πρόγραμμα και να το γεμίσουν με εικονικούς χρήστες.
Εξωτερικά links
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Instant messengers
Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας
Ο Συμεών Α΄ ο Μέγας (Симео̀н I Велѝки, 864 - 27 Μαΐου 927) κυβέρνησε τη Βουλγαρία από το 893 έως το 927, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Οι επιτυχίες των εκστρατειών του Συμεών κατά των Βυζαντινών, των Ούγγρων και των Σέρβων οδήγησαν τη Βουλγαρία στη μεγαλύτερη εδαφική επέκταση στην ιστορία της, καθιστώντας την το ισχυρότερο κράτος της Ανατολικής Ευρώπης εκείνη την εποχή. Η βασιλεία του ήταν επίσης περίοδος απαράμιλλης πολιτιστικής ευημερίας και διαφώτισης, που αργότερα θεωρήθηκε ως η χρυσή εποχή του βουλγαρικού πολιτισμού.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Συμεών η βουλγαρική επικράτεια εκτείνονταν από το Αιγαίο Πέλαγος ώς την Αδριατική και τον Εύξεινο Πόντο, και η νέα βουλγαρική πρωτεύουσα, η Πρεσλάβα, ειπώθηκε ότι μπορούσε να ανταγωνιστεί την Κωνσταντινούπολη. Η νεαρή ανεξάρτητη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία αναγορεύτηκε σε πατριαρχείο, το πρώτο νέο μετά τα πέντε πρεσβυγενή, ενώ τα μεταφρασμένα στα βουλγαρικά και καταγραμμένα στο γλαγολιτικό αλφάβητο χριστιανικά κείμενα εξαπλώθηκαν σε όλο τον σλαβικό κόσμο. Στα μέσα της βασιλείας του ο Συμεών έλαβε τον τίτλο του αυτοκράτορα (τσάρου), ενώ πρωτύτερα είχε τον τίτλο του ηγεμόνα (χάνου ή κνιαζ).
Παιδικά χρόνια
Ο Συμεών γεννήθηκε το 864 ή 865 και ήταν ο τρίτος γιος του ηγεμόνα (χάνου) της Βουλγαρίας Βόριδος Α΄ της δυναστείας του Κρούμου. Ο Βόρις ήταν ο ηγέτης που εκχριστιάνισε τη Βουλγαρία (βαπτίστηκε χριστιανός το 864 και πήρε το όνομα Μιχαήλ, όνομα του πνευματικού του πατέρα αυτοκράτορα Μιχαήλ του Γ΄). Ο Συμεών, αντίθετα, ήταν χριστιανός σε όλη του τη ζωή. Επειδή ο μεγαλύτερος του αδερφός Βλαδίμηρος ορίστηκε διάδοχος του θρόνου, ο Βόρις-Μιχαήλ προόριζε τον Συμεών για ανώτατο κληρικό, πιθανόν για Βούλγαρο αρχιεπίσκοπο, και όταν ο Συμεών ήταν 13 ή 14 χρονών, ο Μιχαήλ τον έστειλε στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης για να μελετήσει θεολογία. Έλαβε το εβραϊκό όνομα Συμεών ως δόκιμος σε μοναστήρι της Κωνσταντινουπόλεως. Κατά τη δεκαετία (878-888) παρέμεινε στη βυζαντινή πρωτεύουσα, έλαβε άριστη εκπαίδευση και σπούδασε ρητορική του Δημοσθένη και του Αριστοτέλη. Επίσης έμαθε άπταιστα ελληνικά, γι' αυτό και αναφέρεται ως «μισός Έλληνας» στους Βυζαντινούς χρονοχράφους. Πιθανολογείται ότι ήταν μαθητής του πατριάρχη Φώτιου Α΄, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί από άλλες πηγές.
Το 888 ο Συμεών επέστρεψε στη Βουλγαρία και εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι της Πρεσλάβας στις εκβολές του ποταμού Τίκα, όπου, υπό την καθοδήγηση του Ναούμ της Πρεσλάβας, ασχολήθηκε με τη μετάφραση θρησκευτικών κειμένων από τα ελληνικά στην παλαιά εκκλησιαστική σλαβική (παλαιά βουλγαρική), μαζί με άλλους μαθητές από την Κωνσταντινούπολη. Εν τω μεταξύ, ο Βλαδίμηρος διαδέχθηκε ως ηγεμόνας της Βουλγαρίας τον Μιχαήλ, ο οποίος αποσύρθηκε σε μοναστήρι. Ο Βλαδίμηρος προσπάθησε να επαναφέρει την ειδωλολατρία στην αυτοκρατορία και πιθανόν να υπογράψε αντιβυζαντινή συμμαχία με τον Αρνούλφο της Καρινθίας,. Αυτή η πράξη ανάγκασε τον Μιχαήλ να επανέλθει στην εξουσία. Ο Μιχαήλ καταδίκασε τον Βλαδίμηρο σε τύφλωση και φυλάκιση, και ο Συμεών αναγορεύτηκε νέος ηγεμόνας. Αυτό έγινε σε γενική συνέλευση του λαού στην Πρεσλάβα, όπου αποφασίστηκε πως τα βουλγαρικά θα είναι η μοναδική γλώσσα του κράτους και της εκκλησίας. Με την ίδια απόφαση η πρωτεύουσα της Βουλγαρίας μεταφέρθηκε από την Πλίσκα στην Πρεσλάβα. Δεν είναι γνωστό γιατί ο Μιχαήλ έκανε διάδοχό του τον Συμεών και όχι τον δεύτερο γιο του, Γαβριήλ.
Εμπορικός πόλεμος με το Βυζάντιο και οι ουγγρικές εισβολές
Με τον Συμεών στο θρόνο, η μακροχρόνια ειρήνη η οποία υπογράφτηκε από τον πατέρα του με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν έτοιμη να καταρρεύσει. Η σύγκρουση άρχισε όταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ΣΤ', υπό την πίεση της ερωμένης του Ζωής, και του πατέρα της Στυλιανού, μετέφερε τους Βούλγαρους εμπόρους από την Κωνσταντινούπολη στη Θεσσαλονίκη, όπου οι Βούλγαροι πλήρωναν βαρύ φόρο. Οι Βούλγαροι ζήτησαν προστασία από τον Συμεών, ο οποίος με τη σειρά του παραπονήθηκε στον Λέοντα. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας αγνόησε την πρεσβεία του Συμεών.
thumb|360px|Χάρτης της βουλγαρικής εδαφικής επέκτασης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Συμεών Α΄|εναλλ.=Περιλάμβανε τα εδάφη της σημερινής Βουλγαρίας, μέρος της Ρουμανίας, της Σερβίας, της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Αναγκασμένος να λάβει μέτρα, το φθινόπωρο του 894, ο Συμεών εισέβαλε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το βορρά, συναντώντας ελάχιστη αντίσταση λόγω του ότι οι περισσότερες βυζαντινές δυνάμεις βρισκόταν στη Μικρά Ασία για να αντιμετωπίσουν αραβική εισβολή. Ο Λέων, όταν έμαθε για τη βουλγαρική επίθεση, έκπληκτος έστειλε μονάδες της αυτοκρατορικής φρουράς και άλλα στρατεύματα από τη φρουρά της Κωνσταντινούπολης για να σταματήσουν τους Βουλγάρους, αλλά ο στρατός του κατατροπώθηκε κάπου στο θέμα της Μακεδονίας. Οι Βούλγαροι αιχμαλώτισαν πολλούς Χαζάρους μισθοφόρους και σκότωσαν πολλούς άρχοντες, μεταξύ αυτών και το διοικητή του στρατού. Ωστόσο, αντί να συνεχίσουν την επίθεση στην Κωνσταντινούπολη, υποχώρησαν για να αντιμετωπίσουν την ουγγρική εισβολή από τα βόρεια. Αυτά τα γεγονότα οι Βούλγαροι ιστορικοί τα ονόμασαν πολύ αργότερα «Πρώτο εμπορικό πόλεμο στη μεσαιωνική Ευρώπη».
Μη μπορώντας να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στη βουλγαρική επίθεση, λόγω του ότι πολεμούσαν τους Άραβες, οι Βυζαντινού ζήτησαν από τους Μαγυάρους (Ούγγρους) να επιτεθούν στη Βουλγαρία, υποσχόμενοι να τους βοηθήσουν να διασχίσουν τον Δούναβη με τη βοήθεια του βυζαντινού στόλου. Παράλληλα ο Λέων Στ΄ σύναψε συμφωνία με τον Αρνούλφο, έτσι ώστε οι Φράγκοι να μη βοηθήσουν τον Συμεών στον πόλεμο με τους Ούγγρους. Επιπλέον, ο έμπειρος στρατιωτικός ηγέτης Νικηφόρος Φωκάς ο Πρεσβύτερος ανακλήθηκε από την Ιταλία, για να ηγεθεί το 895 άλλης στρατιάς που θα κινούνταν εναντίον της Βουλγαρίας με σκοπό να κατατρομάξει τους Βούλγαρους. Ο Συμεών αγνόησε την εισβολή από το βορρά, και αποφάσισε να αντιμετωπίσει τον Φωκά, αλλά οι δύο στρατοί δεν συναντήθηκαν σε μάχη. Αντ' αυτού οι Βυζαντινοί προσέφεραν ειρήνη, ανακοινώνοντας στον τσάρο τις κινήσεις του στρατού τους από ξηρά και θάλασσα, αφήνοντάς όμως σκόπιμα στο σκοτάδι όσον αφορούσε τη σχεδιαζόμενη ουγγρική επίθεση. Ο Συμεών δεν πίστεψε τον απεσταλμένο και, αφού τον φυλάκισε, διέταξε να εμποδίσουν την πλεύση του βυζαντινού στόλου στο Δούναβη με αλυσίδες και σκοινιά, μέχρι ο ίδιος να αντιμετωπίσει τον Φωκά.
Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν λόγω των κωλυμάτων στο Δούναβη, οι Βυζαντινοί κατάφεραν να διαπεραιώσουν τα ουγγρικά στρατεύματα, υπό την ηγεσία του Λιούντικα (γιου του Αρπάντ), στην απέναντι όχθη του Δούναβη, πιθανόν στο σημερινό Γαλάτσι, και τους βοήθησαν να λεηλατήσουν βουλγαρικά εδάφη. Ο Συμεών κατευθύνθηκε στο βορρά για να σταματήσει τους Μαγυάρους, αφήνοντας λίγα στρατεύματα στο νότο, για αποτροπή πιθανής επίθεσης του Φωκά. Σε δύο μάχες κατά του Συμεών οι Ούγγροι βγήκαν νικητές, και ανάγκασαν τους Βούλγαρους να υποχωρήσουν στηνΔρίστρα. Οι Οϋγγροι, αφού λεηλάτησαν μεγάλο μέρος των βουλγαρικών εδάφων, μεταξύ αυτών και την Πρεσλάβα, επέστρεψαν στα εδάφη τους. Ήδη όμως, το καλοκαίρι του 895, ο Συμεών είχε συνάψει ανακωχή με το Βυζάντιο. Η σύναψη πλήρους ειρήνης καθυστέρησε, καθώς ο Λέων ζήτησε την απελευθέρωση των Βυζαντινών αιχμαλώτων του «εμπορικού πολέμου».
Αντι-ουγγρική εκστρατεία και πόλεμοι με το Βυζάντιο
300px|thumb|left|Οι Ούγγροι κατατροπώνουν βουλγαρικό στρατό|εναλλ.=Σκηνή μάχης από εικονογραφημένο χειρόγραφο.
Χρησιμοποιώντας την ουγγρική επίθεση στους Σλάβους γείτονες τους, το 896, ως αφορμή πολέμου, ο Συμεών επιτέθηκε κατά των Ούγγρων με τη βοήθεια των Πετσενέγων και τους κατατρόπωσε στη Μάχη του Νοτίου Μπουγκ (νυν Ουκρανία). Οι Ούγγροι υποχρεώθηκαν να φύγουν για πάντα από το Ετελκιόζ και να εγκασταθούν στην Παννονία. Μετά τη νίκη κατά των Ούγγρων, ο Συμεών απελευθέρωσε τους Βυζαντινούς αιχμαλώτους τους οποίους είχε φυλακίσει το 895.
thumb|180px|Η νίκη των Βουλγάρων στη [[μάχη του Βουλγαρόφυγου|εναλλ.=Εικονογραφημένο χειρόγραφο με σκηνή από μάχη]]
Το καλοκαίρι του 896 ο Συμεών εισέβαλε στο Βυζάντιο και επιτέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ο στρατός του συνάντησε αντίσταση στη Θράκη από τους Βυζαντινούς, αλλά ο Συμεών τους εκμηδένισε στη μάχη του Αρτεσκού (στο σημερινό Μπαμπάεσκι, της Τουρκίας). Χάρη στη βοήθεια των Αράβων αιχμαλώτων, τους οποίος όπλισαν οι Βυζαντινοί, ο Λέων κατάφερε να αποκρούσε την επίθεση των Βουλγάρων στην Κωνσταντινούπολη. Ο πόλεμος έληξε με συνθήκη ειρήνης μεταξύ Βουλγάρων και Βυζαντινών, η οποία τηρήθηκε μέχρι το θάνατο του Λέοντα Στ΄, το 912, και βάσει της οποίας οι Βυζαντινοί υποχρεώνονταν να πληρώνουν ετήσιο φόρο. Σύμφωνα με τη συνθήκη αυτή οι Βυζαντινοί παραχώρησαν εδάφη από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την οροσειρά της Στράντζας στη βουλγαρική ηγεμονία. Εν τω μεταξύ, ο Συμεών επέκτεινε την εξουσία του στη Σερβία, όπου την ηγεσία ανέλαβε ο Πέτρος Γκοϊνίκοβιτς.
Ο Συμεών συχνά παραβιάζε τη συνθήκη με τους Βυζαντινούς, επιτιθέμενος επανειλημμένα σε βυζαντινά εδάφη, όπως το 904, όταν οι βουλγαρικές επιδρομές έδωσαν την ευκαιρία στους Άραβες, υπό την ηγεσία του Λέοντα Τριπολίτη, να επιτεθεί από θαλάσσης στη Θεσσαλονίκη. Μετά την αραβική λεηλασία, η Θεσσαλονίκη θα γινόταν εύκολος στόχος για τους Βουλγάρους και τους Σλάβους γείτονές τους, και ο Λέων Στ΄ αναγκάστηκε να κάνει περαιτέρω εδαφικές παραχωρήσεις προς τους Βουλγάρους στην περιοχή της σημερινής Μακεδονίας. Κατά τους όρους της συνθήκης του 904 όλες οι κατοικημένες από Σλάβους περιοχές της νότιας Μακεδονίας και της νότιας Αλβανίας έγιναν εδάφη της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας.
Αναγνώρισή του ως αυτοκράτορα
Ο θάνατος του Λέοντα Στ΄, στις 11 Μαΐου 912, και η διαδοχή του από τον γιο του Κωνσταντίνο, υπό την καθοδήγηση του θείου του Αλέξανδρου, ο οποίος έδιωξε την Ζωή από το αυτοκρατορικό παλάτι, έδωσαν στον Συμεών νέα ευκαιρία να επιτεθεί στην Κωνσταντινούπολη, η κατάληψη της οποίας αποτελούσε το όνειρό του. Την άνοιξη του 913 οι απεσταλμένοι του Συμεών έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη για να ανανεώσουν την ειρήνη του 896, αλλά ο Αλέξανδρος αρνήθηκε να πληρώνει ετήσιο φόρο, προτρέποντας τον Συμεών να ετοιμαστεί για πόλεμο.
Προτού όμως ξεκινήσει ο Συμεών την επίθεση, ο Αλέξανδρος πέθανε στις 6 Ιουνίου 913, και την εξουσία ανέλαβε συμβούλιο αντιβασιλείας με επικεφαλής τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό. Πολλοί από τους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης δεν αναγνώρισαν τον νεαρό αυτοκράτορα και υποστήριξαν τον ανταπαιτητή Κωνσταντίνο Δούκα. Οι εξεγέρσεις στη Νότια Ιταλία καθώς και η σχεδιαζόμενη αραβική εισβολή στην ανατολική Μικρά Ασία έδιναν το πλεονέκτημα στον Συμεών. Ο Νικόλαος Μυστικός απεγνωσμένα ζητούσε σε μακρά σειρά επιστολών ειρήνη από τον Συμεών, αλλά ο Βούλγαρος ηγέτης εκστράτευσε στα τέλη Ιουλίου ή Αυγούστου του 913, επιτέθηκε με πολλές δυνάμεις και έφθασε στην Κωνσταντινούπολη χωρίς να αντιμετωπίσει σοβαρή αντίσταση. Ωστόσο η αναρχία στη βυζαντινή πρωτεύουσα έπαψε μετά τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Δούκα και την ανάδειξη νέας κυβερνητικής ομάδας με επικεφαλής τον πατριάρχη Νικόλαο. Αυτό έκανε τον Συμεών να σταματήσει την πολιορκία και να κλείσει ειρήνη. Σύμφωνα με αυτή τη συμφωνία, ο Κωνσταντίνος Ζ΄ έπρεπε να παντρευτεί μία από τις κόρες του Συμεών και ο Συμεών αναγνωρίστηκε επίσημα ως αυτοκράτορας από τον πατριάρχη Νικόλαο στο παλάτι των Βλαχερνών.
Λίγο μετά την επίσκεψη του Συμεών στην Κωνσταντινούπολη, η Ζωή, μητέρα του Κωνσταντίνου, επέστρεψε στο παλάτι και ανέλαβε την εξουσία, αφού κατάργησε την εξουσία του πατριάρχη Νικόλαου, τον Φεβρουάριο του 914. Η Ζωή δεν αναγνώρισε τον Συμεών ως αυτοκράτορα και αρνήθηκε να παντρέψει τον γιο της με κόρη του. Το καλοκαίρι του 914 ο Συμεών εισέβαλε στη Θράκη και κατέλαβε την Αδριανούπολη. Η Ζωή του έστειλε πολλά δώρα για να τον καλοπιάσει και κατάφερε να τον κάνει να αφήσει την Αδριανούπολη και να αποσύρει τα στρατεύματά του. Τα επόμενα χρόνια ο Συμεών ήταν απασχολημένος με τον πόλεμο στο Δυρράχιο και στη Θεσσαλονίκη, και γι' αυτό δεν επιτέθηκε στη βυζαντινή πρωτεύουσα.
Νίκη στην Αγχίαλο και ήττα στους Κατασύρτες
left|thumb|280px|Η βουλγαρική νίκη στην Αγχίαλο|εναλλ.=Σκηνή μάχης από εικονογραφημένο χειρόγραφο.
Το 917 ο Συμεών ετοίμασε ακόμα ένα πόλεμο εναντίον του Βυζαντίου. Προσπάθησε να συνάψει συμμαχία με τους Πετσενέγους, αλλά δεν τα κατάφερε, καθώς οι Βυζαντινοί δωροδόκησαν με περισσότερα χρήματα τους Πετσενέγους. Οι Βυζαντινοί ετοίμασαν μεγάλο στρατό για επίθεση κατά της Βουλγαρίας, και προσπάθησαν να πείσουν τον ηγέτη της Σερβίας Πέτρο Γκοϊνίκοβιτς να επιτεθεί κατά της Βουλγαρίας μαζί με τους Ούγγρους.
Το 917 ισχυρός βυζαντινός στρατός υπό την ηγεσία του δομέστικου των Σχολών Λέοντα Φωκά, γιου του Νικηφόρου Φωκά, επιτέθηκε στη Βουλγαρία μαζί με τον βυζαντινό στόλο, υπό την ηγεσία του Ρωμανού Λακαπηνού, ο οποίος έπλευσε στα βουλγαρικά λιμάνια στον Εύξεινο Πόντο. Στον δρόμο για την Μεσημβρία (σημερινήΝέσεμπαρ), όπου έπρεπε να συναντηθούν ο στρατός και ο στόλος, οι δυνάμεις του Φωκά σταμάτησαν στον ποταμό Αχελώο, κοντά στην Αγχίαλο της Βουλγαρίας. Μόλις έμαθε για τη βυζαντινή επίθεση, ο Συμεών αποφάσισε να τους αντιμετωπίσει και τους επιτέθηκαν, καθώς αυτοί χαλάρωναν. Στη μάχη της Αγχιάλου της 20ης Αυγούστου του 917, μία από τις μεγαλύτερες μάχες της μεσαιωνικής ιστορίας, οι Βούλγαροι κατέσφαξαν τους Βυζαντινούς. Έπεσαν πολλοί διοικητές του στρατού, αλλά ο Φωκάς κατάφερε να ξεφύγει στη Μεσημβρία. Δεκαετίες αργότερα ο Λέων ο Διάκονος έγραψε: «Ακόμα και σήμερα, τα οστά των Βυζαντινών κοιτούνται στην Αγχίαλο, όπου κατακόπηκε ο στρατός των Ρωμαίων».
right|thumb|250px|Χάρτης της μάχης της Αγχιάλου
Η επίθεση των Πετσενέγων επίσης απέτυχε, λόγω διαφωνίας τους με τον ναύαρχο Ρωμανό Λακαπηνό, ο οποίος αρνήθηκε να τους μεταφέρει από τον Δούναβη για να βοηθήσουν τους Βυζαντινούς. Οι Βυζαντινοί δεν έλαβαν τη βοήθεια των Σέρβων και των Ούγγρων: οι Ούγγροι κατευθύνθηκαν στη Δυτική Ευρώπη, ως συμμάχοι των Φράγκων, ενώ οι Σέρβοι αρνήθηκαν να επιτεθούν στη Βουλγαρία.
Ο στρατός του Συμεών, με αναπτερωμένο ηθικό μετά τη νίκη στην Αγχίαλο, διέσχισε τη Θράκη και προχώρησε νοτιότερα. Οι Βούλγαροι έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου στα περίχωρά της, στην τοποθεσία Κατασύρτες διεξήχθη μάχη. Αρχηγός των Βυζαντινών ήταν ο Λέων Φωκάς. Οι Βυζαντινοί απέκρουσαν με επιτυχία επανειλημμένες επιθέσεις των Βουλγάρων, και εκείνοι αποσύρθηκαν στη Βουλγαρία.
Καταστολή της σερβικής αναταραχής και οι μετέπειτα πόλεμοι με το Βυζάντιο
Αμέσως μετά την εκστρατεία ο Συμεών αποφάσισε να τιμωρήσει τον Σέρβο ηγέτη Πέτρο Γκοϊνίκοβιτς για την προδοσία του και τη συμμαχία που επιχείρησε να κάνει με τους Βυζαντινούς. Έστειλε στρατό υπό την ηγεσία του Θεόδωρου Σιγρίτζη και του Μαρμαή στη Σερβία. Αυτοί οι δύο έπεισαν τον Πέτρο να παραστεί σε προσωπική συνάντηση μαζί τους, στη διάρκεια της οποίας τον συνέλαβαν και τον απήγαγαν στη Βουλγαρία, όπου βρήκε το θάνατοστη φυλακή. Ο Συμεών διόρισε διοικητή της Σερβίας τον Παύλο Μπρανόβιτς, αποκαθιστώντας τη βουλγαρική εξουσία στη Σερβία.
Εν τω μεταξύ οι αποτυχίες των Βυζαντινών στα πεδία των μαχών έφεραν αλλαγές στα όργανα διακυβέρνησης: ο ναύαρχος Ρωμανός Λακαπηνός αντικατέστηκε τη Ζωή και έγινε αντιβασιλέας του νεαρού Κωνσταντίνου Ζ΄ το 919, στέλνοντας τη Ζωή σε μοναστήρι. Ο Ρωμανός αρραβώνιασε την κόρη του Ελένη Λακαπηνή με τον Κωνσταντίνο Ζ΄ και ανήλθε στην εξουσία ως συναυτοκράτορας τον Δεκέμβριο του 920. Η ανάληψη της εξουσίας από τον Ρωμανό έβαζε τέλος σε ένα ακραία φιλόδοξο όνειρο του Συμεών, να υποκαταστήσει εκείνος τους κηδεμόνες του ανήλικου αυτοκράτορα και να ενώσει υπό το σκήπτρο του τις δύο επικράτειες.
Αφού δεν κατάφερε να ανεβεί στον βυζαντινό θρόνο με διπλωματικό τρόπο, ο Συμεών αποφάσισε να επιβάλλει με πόλεμο τη θέλησή του. Μεταξύ 920 και 922 επιτέθηκε στο Βυζάντιο, εκστρατεύοντας αφενός στη δύση, και φτάνοντας μέχρι τη δυτική Θεσσαλία και μέχρι τον Ισθμό της Κορίνθου, και αφετέρου στην ανατολική Θράκη, όπου διέσχισε τον Ελλήσποντο και πολιόρκησε την πόλη της Λάμψακου. Τα στρατεύματα του Συμεών έφθασαν κοντά στη βυζαντινή πρωτεύουσα το 921, οπότε κατέλαβαν την Αδριανούπολη (και έδωσαν την ευκαιρία στον Συμεών να απαιτήσει την καθαίρεση του Ρωμανού), και το 922, όταν νίκησαν στις Πηγές, κατέκαψαν μεγάλο μέρος του Κεράτιου κόλπου και κατέστρεψαν τη Βιζύη. Εν τω μεταξύ, οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να πείσουν τους Σέρβους να κινηθούν κατά της Βουλγαρίας, αλλά ο Συμεών αντικατέστησε τον Παύλο με τον Ζαχαρία Πριμπισάβλιεβιτς, που είχε κάποτε καταφύγει στην αυλή της Κωνσταντινούπολης αλλά τώρα βρισκόταν υποχείριός του.
thumb|320px|Ο Συμεών στέλνει απεσταλμένους στο [[Χαλιφάτο των Φατιμιδών|εναλλ.=Σκηνές διαπραγματεύσεων από εικονογραφημένο χειρόγραφο.]]
Επιμένοντας στην εκπλήρωση του ονείρου του να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, ο Συμεών ετοίμαζε μεγάλη εκστρατεία το 924 και έστειλε απεσταλμένους στον Ουμπαΐντ Αλλάχ αλ-Μαχντί Μπιλλάχ, χαλίφη των Φατιμιδών, ο οποίος κατείχε ισχυρό στόλο, τον οποίο χρειαζόταν ο Συμεών. Ο χαλίφης συμφώνησε και έστειλε τους εκπροσώπους του να συνάψουν συμμαχία με τους Βούλγαρους. Ωστόσο οι απεσταλμένοι του χαλίφη συνελήφθησαν από τους Βυζαντινούς στη Καλαβρία. Ο Ρωμανός πρότεινε ειρήνη στους Άραβες, συμπληρώνοντας τις προτάσεις του με άφθονα δώρα, και συνέτριψε κάθε ελπίδα συμμαχίας των Αράβων με τους Βουλγάρους.
Στη Σερβία οι Βυζαντινοί υποκινούσαν τον Ζαχαρία να επαναστατήσει κατά του Συμεών. Ο Ζαχαρίας δέχτηκε την υποστήριξη πολλών Βούλγαρων, οι οποίοι ένιωθαν εξαντλημένοι από τις εκστρατείες του Συμεών εναντίον του Βυζαντίου. Ο Συμεών έστειλε στρατεύματα με αρχηγούς τον Σιγρίτζη και τον Μαρμαή, αλλά αυτά κατατροπώθηκαν και οι διοικητές αποκεφαλίστηκαν. Αυτό υποχρέωσε τον Συμεών να ζητήσει ειρήνη από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Λίγο αργότερα, πάντα την ίδια χρονιά (924), ο Συμεών έστειλε στρατό υπό τη διοίκηση του Τσάσλάβ Κλονιμίροβιτς για ν' αντιμετωπίσει τον Ζαχαρία, ο οποίος αναγκάστηκε να διαφύγει στην Κροατία. Μετά από αυτή τη νίκη, η Σερβία ενσωματώθηκε στη Βουλγαρία.
Το καλοκαίρι του 924 ο Συμεών έφθασε στην Κωνσταντινούπολη για να συναντήσει τον Πατριάρχη και τον αυτοκράτορα. Συναντήθηκε με τον Ρωμανό στις 9 Σεπτεμβρίου 924, και σύναψε συμφωνία με την οποία το Βυζάντιο θα πλήρωνε ετήσιο φόρο στη Βουλγαρία, αλλά η Βουλγαρία θα παραχωρούσε κάποια από τα εδάφη της στον Εύξεινο Πόντο. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης των δύο ηγεμόνων, στον ουρανό εμφανίστηκαν δύο αετοί, ο ένας από τους οποίους έδειχνε στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ο άλλος στη Θράκη, ως ένδειξη του ασυμβίβαστου των δύο ηγεσιών. Στην περιγραφή του γι' αυτή τη συνάντηση, ο Συνεχιστής του Θεοφάνη αναφέρει πως «οι δύο βασιλείς συζητούσαν», έκφραση που ίσως υπονοεί την αναγνώριση των αυτοκρατορικών αξιώσεων του Συμεών από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα.
Πόλεμος με την Κροατία και θάνατος
Πιθανόν μετά (ή ίσως ταυτόχρονα με) το θάνατο του πατριάρχη Νικόλαου το 925, ο Συμεών αναβάθμισε το καθεστώς της Βουλγαρικής Εκκλησίας σε πατριαρχείο. Αυτό μπορεί να συνδέεται με τις διπλωματικές σχέσεις του Συμεών με τους πάπες μεταξύ του 924 και του 926, στη διάρκεια των οποία αναγνωρίστηκε από τον πάπα Ιωάννη Ι΄ ως αυτοκράτορας των Ρωμαίων (όπως ήταν ο τίτλος του Βυζαντινού αυτοκράτορα), και επιβεβαιώθηκε η πατριαρχική αναβάθμιση για τον επικεφαλής της Βουλγαρικής Εκκλησίας.
Το 926 στρατεύματα του Συμεών εισέβαλαν στην Κροατία, τότε συμμάχο του Βυζαντίου, αλλά κατατροπώθηκεαν από τον στρατό του βασιλιά Τομισλάβου στη Μάχη του Οροπεδίου της Βοσνίας. Φοβούμενος βουλγαρική ανταπόδοση, ο Τιμοσλάβος δέχθηκε να διαλύσει τη συμμαχία του με το Βυζάντιο και υπέγραψε ειρήνη με βάση το στάτους κβο με τον παπικό απεσταλμένο Μανδαλβέρτο. Κατά τους τελευταίους μήνες της ζωής του ο Συμεών ετοίμαζε ακόμα μια πολιορκία της Κωνσταντινούπολης παρά τις απελπισμένες εκκλήσεις του Ρωμανού για ειρήνη.
Στις 27 Μαΐου 927 ο Συμεών πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στο παλάτι του στην Πρεσλάβα. Οι Βυζαντινοί χρονικογράφοι συνδύασαν τον θάνατο του με ένα θρύλο, σύμφωνα με τον οποίο ο Ρωμανός αποκεφάλισε ένα είδωλο, που αποτελούσε το άψυχο υποκατάστατο του Συμεών, και την ίδια ώρα ο Συμεών πέθανε
Τον διαδέχτηκε ο γιος του Πέτρος ο Α΄, μαζί με τον Γεώργιο Σουρσουβούλη, ο οποίος αρχικά ασκούσε την εξουσία ως αντιβασιλιάς. Σύμφωνα με τους όρους της βουλγαροβυζαντινής συνήθηκης η οποία υπογράφτηκε τον Οκτώβριο του 927, και του γάμου του Πέτρου με την εγγονή του Ρωμανού Μαρία, επιβεβαιώθηκαν τα υφιστάμενα σύνορα μεταξύ των δύο κρατών, όπως επίσης και η αξίωση του ηγεμόνα των Βουλγάρων στον τίτλο του αυτοκράτορα και του αρχιεπισκόπου Βουλγαρλιας στο τίτλο του πατριάρχη.
Πολιτιστική ακτινοβολία και θρησκεία
left|thumb|180px|Εικόνα του Αγίου Θεόδωρου του Στρατηλάτη σε κεραμικό πλακίδιο, της εποχής του Συμεών Α΄ Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Συμεών η Βουλγαρία έγινε λογοτεχνικό και πνευματικό κέντρο της σλαβικής Ευρώπης. Από αυτή την άποψη ο Συμεών συνέχισε την πολιτική του πατέρα του, Μιχαήλ, την ανάδειξη και την εξάπλωση του σλαβικού πολιτισμού και την προσέλκυση ξένων συγγραφέων. Στη λογοτεχνική σχολή της Πρεσλάβας και στην αντίστοιχη της Αχρίδας, που είχαν συσταθεί και οι δύο από τον Μιχαήλ, δημιουργήθηκαν τα λαμπρότερα έργα της βουλγαρικής γραμματείας στη διάρκεια της βασιλείας του Συμεών Α΄.
Τα τέλη του 9ου και οι αρχές του 10ου αιώνα ήταν η πρώτη και η πιο παραγωγική περίοδος ανάπτυξης της μεσαιωνικής βουλγαρικής λογοτεχνίας. Αφού πέρασε την παιδική του ηλικία στην Κωνσταντίνουπολη, ο Συμεών εισήγαγε τον βυζαντινό πολιτισμό στη βουλγαρική αυλή, αλλά δεν επέτρεψε την αφομοίωση του στρατού και της εκκλησίας. Οι μαθητές του Κύριλλου και του Μεθόδιου, όπως ο Κλήμης της Αχρίδας, ο Ναούμ και ο Κωνσταντίνος της Πρεσλάβας, συνέχισαν το εκπαιδευτικό τους έργο στη Βουλγαρία, μεταφράζοντας κείμενα της Βίβλου, του Ιωάννη του Χρυσόστομου, του Μεγάλου Βασιλείου, του Κύριλλου της Αλεξάνδρειας, του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού, του Μεγάλου Αθανάσιου, καθώς επίσης και τα ιστορικά χρονικά του Ιωάννη Μαλάλα και του Γεωργίου του Μοναχού στα βουλγαρικά. Στη διάρκεια της βασιλεία του Συμών επίσης γράφτηκε ένας αριθμός πρωτότυπων θεολογικών αλλά και μη θρησκευτικών έργων, όπως το Εξαήμερον του Ιωάννη Εξάρχου (Šestodnev), η Αλφαβητική Προσευχή και η Διακήρυξη του Ιερού Ευαγγελίου του Κωνσταντίνου της Πρεσλάβας, και η Έκθεση των γραμμάτων του Χράμπαρ του Μελανείμονος (Černorizec Hrabǎr). Η συνείσφορα του Συμεών στην άνθηση της λογοτεχνίας υμνήθηκε από πολλούς συγχρόνους του, όπως στο Εγκώμιο στον τσάρο Συμεών, το οποίο εμφανίζεται στη συλλογή Zlatostruj και στη Συλλογή του Συμεών, για την οποία ο τσάρος έγραψε ο ίδιος ένα παράρτημα.
Ο Συμεών μετέτρεψε τη νέα βουλγαρική πρωτεύουσα Πρεσλάβα σε ένα μεγαλοπρεπές θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο, προοριζόμενο ως πηγή ακτινοβολίας της ακμής του βασιλείου του και ως βασιλική κατοικία παρά ως στρατιωτικό οχυρό. Με περισσότερες από 20 εκκλησίες και μοναστήρια, το εντυπωσιακό βασιλικό παλάτι και τη Χρυσή Εκκλησία, η Πρεσλάβα έγινε μια αληθινή αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Απόδειξη της ανάπτυξης της βουλγαρικής τέχνης αποτελεί η σωζόμενη εικόνα του αγίου Θεόδωρου του Στρατηλάτη σε κεραμικό πλακίδιο καθώς και τα ζωγραφιστά κεραμικά σε ρυθμό Πρεσλάβας.
Οικογένεια
Ο Συμεών είχε παντρευτεί δύο φορές. Από την πρώτη σύζυγό του (αγνώστου ονόματος) απέκτησε έναν γιο, τον Μιχαήλ, ο οποίος γεννήθηκε πριν το 913. Το 927 ο Συμεών τον αποκλήρωσε και ο Μιχαήλ στάλθηκε σε μοναστήρι. Ο Μιχαήλ πέθανε το 931, αφού πρώτα οργάνωσε εξέγερση.
Από τη δεύτερη σύζυγο του, κόρη του επιφανούς ευγενή Γεωργίου Σουρσουβούλη, απέκτησε τρεις γιους: τον Πέτρο, τσάρο της Βουλγαρίας από το 927 μέχρι το 969, τον Ιβάν, ο οποίος επαναστάτησε κατά του Πέτρου το 928 και κατέφυγε στο Βυζάντιο, και τον Βενιαμίν (Βαζάν), ο οποίος, σύμφωνα με τον ιστορικό Λιουτπάνδο της Κρεμόνας, «είχε τη δυνατότητα να μεταμορφώνεται σε λύκο ή άλλο παράξενο ζώο».
Ο Συμεών είχε αρκετές κόρες. Το 913 αποφασίστηκε να γίνει κανονισμένος γάμος μεταξύ μιας κόρης του και του Κωνσταντίνου Ζ΄. Ο γάμος ακυρώθηκε από τη μητέρα του Κωνσταντίνου Ζωή.
Κληρονομιά
Ο τσάρος Συμεών Α΄ παραμένει μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Βουλγαρίας. Απόδειξη ότι ένα δημοφιλές τηλεοπτικό πρόγραμμα στη Βουλγαρία Μεγάλοι Βούλγαροι (βουλ. Великите българи), τον Φεβρουάριο του 2007, μετά από ψηφοφορία, τοποθέτησε τον Συμεών Α΄ στη 4 θέση των πιο σημαντικών προσωπικοτήτων της Βουλγαρίας σε όλη την ιστορία της χώρας. Ο τελευταίος Βουλγάρος μονάρχης, ο Συμεών Σάξεν-Κόμπουργκ και Γκότα πήρε το όνομα του προς τιμήν του Συμεών Α΄. Μια ποτοποιία που κατασκευάζει ρακή, η Car Simeon Veliki, έλαβε επίσης το όνομα της από αυτόν, όπως και μια κορυφή στο Νησί Λίβινγκστον της Ανταρκτικής.
Ο Βούλγαρος εθνικός συγγραφές Ιβάν Βάζοφ έγραψε ένα παιδικό πατριωτικό ποίημα προς τιμή του Συμεών Α΄, ενώ αργότερα έγραψε το τραγούδι "Kraj Bosfora šum se vdiga" ("Κραυγές υψώονονται από το Βόσπορο"). Το 1984 κυκλοφόρησε η ταινία Zlatnijat vek (Χρυσός Αιώνας), η οποία επαναλαμβάνει την ιστορία της βασιλείας του Συμεών. Τον Συμεών υποδυόταν ο Μαριούς Ντόνκιν. Τον Δεκέμβριο του 2006 κυκλοφόρησε το δράμα Car Simeon — Zlatnijat vek, όπου τον Συμεών υποδύθηκε ο Ιβάν Σαμοκόβλιεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας Κατηγορία:Οίκος του Κρούμου
Άστεγοι ερωτευμένοι
Η ταινία Άστεγοι ερωτευμένοι (πρωτότυπος τίτλος The More The Merrier) είναι ρομαντική κομεντί 1943 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς. Είναι βασισμένη στο διήγημα του Γκάρσον Κέινιν Two's a Crowd και η προσαρμογή για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τους Ρίτσαρντ Φλόουρνοϊ, Λιούις Ρ. Φόστερ, Φρανκ Ρος και Ρόμπερτ Γ. Ράσελ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Τζιν Άρθουρ, Τζόελ ΜακΚρέι και Τσαρλς Κόμπερν. Ο Τσαρλς Κόμπερν βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του, ενώ η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο έχασε από την ταινία του Μάικλ Κερτίζ Καζαμπλάνκα (Casablanca, 1942).
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, στην Ουάσινγκτον η Κόνι Μίλιγκαν (Τζιν Άρθουρ) αποφασίζει να βρει συγκάτοικο προκειμένου να τη βοηθήσει με την πληρωμή του ενοικίου του διαμερίσματός της. Παρά το γεγονός ότι η Κόνι ζητάει γυναίκα συγκάτοικο, ο νέος ένοικος είναι ο ηλικιωμένος Μπέντζαμιν Ντινγκλ (Τσαρλς Κόμπερν) που έχει έρθει στην Ουάσινγκτον για επαγγελματικό ταξίδι. Η σχέση μεταξύ των δυο τους είναι από την αρχή τους δύσκολο λόγω των διαφορετικών τους προσωπικοτήτων και του γεγονότος ότι ο Ντινγκλ έχει την τάση να εμπλέκεται στις υποθέσεις της. Η συγκατοίκησή τους χειροτερεύει όταν ο Ντινγκλ υπενοικιάζει την κρεβατοκάμαρά του στον νεαρό λοχία Τζο Κάρτερ (Τζόελ ΜακΚρέι), ο οποίος πρόκειται να μείνει στο σπίτι για λίγες μέρες πριν φύγει για το μέτωπο. Η Κόνι αποκρύπτει από τον αρραβωνιαστικό της Τσαρλς Πέντεργκαστ (Ρίτσαρντ Γκέινς) το γεγονός ότι συγκατοικεί με δυο άνδρες, ενώ ο Ντιγκλ προσπαθεί να σπρώξει την Κόνι στην αγκαλιά του Τζο.
Πληροφορίες παραγωγής
Πρόκειται για την τελευταία ταινία του Στίβενς για την Columbia Pictures (με την οποία είχε συμβόλαιο για τρεις ταινίες) πριν φύγει για το μέτωπο το 1943.