cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λεόντιος ο Βυζάντιος
Περί του Κατά των Αφθαρτοδοκητών.
Η χριστολογική έριδα ανάμεσα σε θεολόγους των δύο Σχολών, την εποχή κατά την οποία δραστηριοποιείτο ο Λεόντιος (πρώτο μέρος του 6ου αι.) ήταν ακόμα σε έξαρση. Όμως, την ίδια περίοδο βρίσκονταν σε έξαρση και οι ωριγενιστικές έριδες. Ο Richard ακολουθώντας την εκδοχή και αφήγηση του Κυρίλλου Σκυθοπολίτη περί του "ωριγενιστή" Λεοντίου, στην οποία προαναφερθήκαμε, συμμερίζεται την άποψη του Κυρίλλου, σύμφωνα με την οποία ο Λεόντιος ανήκε στον κύκλο του Νόννου, που έχοντας ως βάση τη Νέα Λαύρα στην Παλαιστίνη, προσπαθούσε να προσηλυτίσει πιστούς στον "ωριγενισμό". Σύμφωνα με την εκδοχή του Richard και των ερευνητών που συμφωνούν μαζί του, στο πρώτο ήμισυ του 6ου αι. η "ωριγενιστική" ομάδα των Λεοντίου Βυζαντίου, Θεοδώρου Ασκιδά και Δομετιανού ανέπτυξαν δραστηριότητα και χρησιμοποίησαν τις προσβάσεις τους στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να πετύχουν την αποκατάσταση των απόψεων του Ωριγένη. Ανάμεσα στους συμμάχους τους -πάντα σύμφωνα με την εκδοχή του Richard- συγκαταλέγεται και ο πρεσβύτερος Ευσέβιος, επίσης "ωριγενιστικών" απόψεων, σύμβουλος του αυτοκράτορα, με τη βοήθεια του οποίου οι Θεόδωρος Ασκιδάς και Δομετιανός εκλέγονται επίσκοποι, ο μεν Θεόδωρος μητροπολίτης Καισαρείας της Καππαδοκίας και ο δε Δομετιανός επίσκοπος Αγκύρας. Το 543 ο Ιουστινιανός, προκειμένου να κατασιγάσει τις ωριγενιστικές έριδες εκδίδει αυτοκρατορικό διάταγμα εναντίον του Ωριγένη, το οποίο περιέχει τους Δέκα αναθεματισμούς εναντίον του. Αυτό λοιπόν, που ο Richard υποστηρίζει είναι ότι ο β΄ και γ΄ Λόγος, δηλαδή τα συγγράμματα, Κατά των Αφθαρτοδοκητών και Φωρά και θρίαμβος υπέρ Νεστοριανών του Λεοντίου, ενώ υποτίθεται ότι καταπολεμούν αιρετικούς που είχαν τεθεί εκτός Εκκλησίας (π.χ. τους Νεστοριανούς και τους Αφθαρτοδοκήτες), στην πραγματικότητα αυτό το κάνουν προσχηματικά, ενώ κατά βάθος ασκούν πολεμική κεκαλυμμένως εναντίον των χαλκηδονίων εκείνων Ορθοδόξων, οι οποίοι ενεπλάκησαν ενεργά στην ωριγενιστική έριδα, εναντίον του Ωριγένη, και πέτυχαν την καταδίκη του, διά των Δέκα αναθεματισμών του αυτοκρατορικού διατάγματος του Ιουστινιανού.
Προκειμένου ο Richard να στηρίξει τις θέσεις του αυτές σε αναφορά με το Κατά των Αφθαρτοδοκητών, προβάλλει ως επιχείρημα μόνο έξι χρήσεις πατερικών κειμένων που περιλαμβάνονται στο εν λόγω σύγραμμα, οι οποίες απαντώνται και σε έργο του Σεβήρου, επιχειρηματολογώντας ότι ο Λεόντιος τις αντέγραψε από κάποιο έργο ή ανθολόγιο του Σεβήρου Αντιοχείας. Ο Φρατσέας αντικρούει αυτό το επιχείρημα αντιπαραβάλλοντας τις έξι αυτές χρήσεις στα κείμενα των δύο συγγραφέων. Παραβάλλοντας την θέση των χρήσεων αυτών στα κείμενα, επισημαίνει ότι οι έξι χρήσεις στο κείμενο του Λεοντίου είναι τοποθετημένες σε τάξη, με τους αριθμούς 94, 106, 107, 108, 109 και 112 κι' ακόμα είναι τοποθετημένες σύμφωνα με τους συγγραφείς, ενώ αντιθέτως στο κείμενο του Σεβήρου είναι ατάκτως τοποθετημένες. Προσθέτει ακόμα ότι ακόμα κι' αν δεχθούμε ότι η κύρια πηγή του Λεοντίου για τον Αφθαρτοδοκητισμό ήταν τα συγγράμματα του Σεβήρου εναντίον του Ιουλιανού, αυτό δεν μας δίνει την δυνατότητα να υποστηρίξουμε ότι ο Λεόντιος αντέγραψε τον χαρακτήρα του Αφθαρτοδοκήτη από τον Σεβήρο και ότι τον παραμόρφωσε για να τον καταστήσει χαλκηδόνιο, διότι ο Λεόντιος στο έργο του δίνει ορθές πληροφορίες για τον γνήσιο Αφθαρτοδοκητισμό και διαφοροποιεί τη θέση του από εκείνη του Σεβήρου, όπως αποδείχθηκε και από τον L. Perrone.
Περί του Φωρά και θρίαμβος υπέρ Νεστοριανών.
Ερχόμενοι στον τρίτο Λόγο, ο Richard για να υποστηρίξει την προαναφερθείσα στην προηγούμενη ενότητα θέση του, εκφράζει την άποψη ότι το γεγονός πως και πάλι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα έντιμο έργο -αφού ο στόχος της πολεμικής του είναι άλλος από αυτόν που προσχηματικά προβάλλεται- αποδεικνύεται από το ότι ο Λεόντιος, στην πολεμική του εναντίον του Θεοδώρου Μοψουεστίας, δεν χρησιμοποιεί κανένα από τα συγγράμματα του Θεοδώρου, ούτε καν το Περί της Ενανθρωπήσεως, παρά μόνο μερικά ανθολόγια νοθευμένα από Απολιναριστές. Όμως ο Fr. A. Sullivan απέδειξε και το άτοπο του ισχυρισμού περί απολιναριστικής καταγωγής του ανθολογίου του Λεοντίου και την γνησιότητα των αποσπασμάτων των έργων του Θεοδώρου Μοψουεστίας που ο Λεόντιος χρησιμοποιεί για να υποστηρίξει τις θέσεις του. Ο Φρατσέας από την άλλη, υποστηρίζει ότι ο συντάκτης του αυτοκρατορικού διατάγματος του Ιουστινιανού του 543 με το οποίο καταδικάσθηκε επίσημα ο Ωριγένης, συνέταξε το κείμενο αντιγράφοντας ή χρησιμοποιώντας τον εν θέματι Λόγο του Λεοντίου. Πρόκειται για το διάταγμα του Ιουστινιανού με το οποίο επισημοποιήθηκε η χρήση της χριστολογικής διατύπωσης "Ένα της αγίας Τριάδος (πεπονθέναι σαρκί)", η οποία πρωτοδιατυπώθηκε από τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας. Το γεγονός ότι η έκφραση αυτή απουσιάζει από το Φωρά και θρίαμβος υπέρ Νεστοριανών αποδεικνύει ότι δεν είναι ο Λεόντιος αυτός που χρησιμοποίησε το κείμενο του διατάγματος για να συντάξει τον Λόγο του, αφού σ' αυτήν την περίπτωση δεν θα παρέλειπε να αναφερθεί στην εν λόγω διατύπωση, αλλά το αντίθετο, πράγμα που σημαίνει ότι ο Λόγος αυτός συνεγράφη πριν το 543.
Νάνσυ Τζ. Κούρι-Γκρεγκ
Η Νάνσυ Τζέιν Κούρι-Γκρεγκ (Nancy Jane Currie-Gregg) (πρώην συζυγικό επώνυμο Sherlock, γεννημένη στις 29 Δεκεμβρίου 1958) είναι μηχανικός, αξιωματικός του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών και αστροναύτης της NASA. Η Κούρι-Γκρεγκ έχει υπηρετήσει στο στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών για πάνω από 22 χρόνια και κατέχει το αξίωμα του συνταγματάρχη. Με τη NASA, έχει συμμετάσχει σε τέσσερις αποστολές διαστημικού λεωφορείου: STS-57, STS-70, STS-88 και STS109, συγκεντρώνοντας 1.000 ώρες στο διάστημα. Αυτή την περίοδο έχει διορισθεί ως καθηγήτρια πρακτικής στο Τμήμα Βιομηχανικών & Μηχανικών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Texas A&amp;amp;M.
Ιστορικό
Η Κούρι-Γκρεγκ, γεννήθηκε ως Νάνσυ Τζέιν Ντέκερ (Nancy Jane Decker) στο Wilmington, Delaware, αλλά θεωρεί το Troy του Οχάιο ως την γενέτειρά της. Αποφοίτησε από το Λύκειο του Troy στο Troy του Οχάιο, το 1977, και στη συνέχεια πήρε πτυχίο Bachelor of Arts, με τιμές, στη επιστήμη της Βιολογίας από το κρατικό πανεπιστήμιο του Οχάιο το 1980, μεταπτυχιακό στη Μηχανική ασφάλειας από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας το1985, και διδακτορικό στη βιομηχανική μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον το 1997.
Η Κούρι-Γκρεγκ είναι μέλος του Στρατιωτικού Οργανισμού Αεροπορίας της Αμερικής, του Phi Kappa Phi, του κρατικού πανεπιστημίου του Οχάιο και των συλλόγων αποφοίτων ROTC, του Ινστιτούτου Βιομηχανικών Μηχανικών και του Κοινότητας Εργονομίας και Ανθρωπίνων Παραγόντων.
Καριέρα στην NASA
Η Κούρι-Γκρεγκ ανατέθηκε στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της NASA τον Σεπτέμβριο του 1987 ως μηχανικός πτήσεων προσομοίωσης στα εκπαιδευτικά διαστημικά λεωφορεία, έναν σύνθετο αερομεταφερόμενο προσομοιωτή που επιδεικνύει τα χαρακτηριστικά πτήσης του διαστημικού λεωφορείου σε τροχιά. Όντας αστροναύτης από το 1990, έχει ασχοληθεί με την δημιουργία ρομποτικού υλικού και εξέλιξη διαδικασιών για τις διαστημικές μεταφορές και το διαστημικό σταθμό και έχει εργαστεί ως δίαυλος επικοινωνίας διαστημόπλοιων. Η Δρ Κούρι-Γκρεγκ έχει επίσης υπηρετήσει ως επικεφαλής του Αστροναυτικού Γραφείου Ρομποτικής και των παραρτημάτων ωφέλιμων φορτίων - κατοικησιμότητας και του γραφείου Κατοικησιμότητας και Ανθρωπίνων Παραγόντων στη Διεύθυνση Διαστημικών και Επιστημών Ζωής της JSC. Έχει βοηθήσει το Τμήμα Αυτοματισμού, Ρομποτικής και Προσομοίωσης του Διαστημικού Κέντρου Johnson στην ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων ρομποτικής και είναι σύμβουλος στο Διαστημικό Πρόγραμμα Μηχανικής Διαστήματος Ανθρωπίνων Παραγόντων της NASA. Ως βετεράνος τεσσάρων αποστολών διαστημικού λεωφορείου, έχει συγκεντρώσει 1.000 ώρες στο διάστημα. Διετέλεσε ως ειδικός αποστολής - μηχανικός πτήσης, στα STS-57 (1993), STS-70 (1995), STS-88 (1998 · η πρώτη αποστολή συναρμολόγησης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού ) και STS-109 (2002).
Τον Σεπτέμβριο του 2003, η Κούρι-Γκρεγκ επελέγη για να ηγηθεί του Γραφείου Ασφάλειας και Αποστολής του Προγράμματος Διαστημικής Μεταφοράς. Από το 2006, υπηρετεί ως Ανώτερος Τεχνικός Σύμβουλος στο Τμήμα Αυτοματισμού, Ρομποτικής και Προσομοίωσης στη Διεύθυνση Μηχανικών του JSC.
Εμπειρία Πτήσεων Διαστημικών Αεροσκαφών
STS-57 Εντεβόρ (21 Ιουνίου έως 1 Ιουλίου 1993). Ο πρωταρχικός στόχος αυτής της αποστολής ήταν η ανάκτηση του δορυφόρου European Retrievable Carrier (EURECA). Επιπλέον, αυτή η αποστολή περιελάμβανε την πρώτη πτήση του Spacehab, μια εμπορικά παρεχόμενη ενδιάμεση μονάδα αύξησης για τη διεξαγωγή πειραμάτων μικροβαρύτητας, καθώς και ένα διαστημικό περίπατο από δύο μέλη του πληρώματος, κατά τη διάρκεια του οποίου η Δρ. Κούρι-Γκρεγκ χειρίστηκε το ρομποτικό βραχίονα του διαστημικού λεωφορείου. Το Spacehab πραγματοποίησε 22 ατομικά πειράματα πτήσης σε υλικά και έρευνα βιοεπιστημών. Το STS-57 περιστράφηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη 155 φορές και κάλυψε πάνω από 4,1 εκατομμύρια μίλια σε πάνω από 239 ώρες και 45 λεπτά.
STS-70 Ντισκάβερι (13–22 Ιουλίου 1995). Το πενταμελές πλήρωμα ανέπτυξε τον τελικό δορυφόρο παρακολούθησης και αναμετάδοσης δεδομένων της NASA για να ολοκληρώσει τον αστερισμό του δορυφορικού συστήματος επικοινωνίας της NASA σε τροχιά. Η Δρ. Κούρι-Γκρεγκ διεξήγαγε επίσης πολλά πειράματα βιοϊατρικής και τηλεπισκόπησης. Το STS-70 περιστράφηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη 143 φορές και κάλυψε πάνω από 3,7 εκατομμύρια μίλια σε πάνω από 214 ώρες και 20 λεπτά.
STS-88 Εντεβόρ (4-15 Δεκεμβρίου 1998). STS-88, ISS Πτήση 2A ήταν η πρώτη αποστολή συνάθροισης Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Ο πρωταρχικός στόχος αυτής της 12ήμερης αποστολής ήταν να ζευγαρώσει την πρώτη αμερικανική μονάδα, την ενότητα, στην πρώτη ρωσική ενότητα, τη Ζάρια. Ο πρωταρχικός ρόλος της Δρ. Κούρι-Γκρεγκ ήταν να λειτουργήσει το ρομποτικό βραχίονα των 50 ποδιών του διαστημικού λεωφορείου για να ανακτήσει τη Zarya και να συνδέσει τα δύο πρώτα τμήματα των σταθμών. Δύο μέλη πληρώματος πραγματοποίησαν μια σειρά τριών διαστημικών περιπάτων για τη σύνδεση ηλεκτρικών ομφαλών και για την προσάρτηση υλικού στην εξωτερική δομή για χρήση κατά τη διάρκεια μελλοντικών EVA. Η Δρ Κούρι-Γκρεγκ χρησιμοποίησε επίσης το βραχίονα του ρομπότ κατά τη διάρκεια των διαστημικών περιπάτων. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, το πλήρωμα του STS-88 εισήλθε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να ολοκληρώσει την ενεργοποίηση συστημάτων και την εγκατάσταση εξοπλισμού επικοινωνίας. Το πλήρωμα ανέπτυξε επίσης δύο μικρούς δορυφόρους. Το STS-88 ολοκλήρωσε 185 τροχιές της Γης και κάλυψε πάνω από 4,7 εκατομμύρια μίλια σε 283 ώρες και 18 λεπτά.
STS-109 Κολούμπια (1-12 Μαρτίου 2002). Το STS-109 ήταν η τέταρτη αποστολή που υπηρέτησε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, ο πρωταρχικός ρόλος της Δρ. Currie-Gregg ήταν να λειτουργήσει το ρομποτικό βραχίονα των 50 ποδιών του διαστημικού λεωφορείου για να ανακτήσει και να επανατοποθετηθεί το τηλεσκόπιο μετά την ολοκλήρωση πολλών αναβαθμίσεων και επισκευών. Δούλεψε επίσης πάνω στον βραχίονα του ρομπότ κατά τη διάρκεια μιας σειράς πέντε διαδοχικών διαστημικών περιπάτων που εκτελέστηκαν από τέσσερα μέλη του πληρώματος. Οι επιστημονικές δυνατότητες και το σύστημα ισχύος του Hubble αναβαθμίστηκαν σημαντικά με την αντικατάσταση τόσο των ηλιακών συστοιχιών όσο και της κύριας μονάδας ελέγχου ισχύος, την εγκατάσταση της προηγμένης κάμερας για έρευνες και ενός συστήματος ψύξης επιστημονικών οργάνων. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble ενισχύθηκε στη συνέχεια σε υψηλότερη τροχιά και επανατοποθετήθηκε για να συνεχίσει την αποστολή του να παρέχει θέα στο σύμπαν που δεν ταιριάζουν με τα επίγεια τηλεσκόπια ή άλλους δορυφόρους. Το STS-109 ολοκλήρωσε 165 γήινες τροχιές και κάλυψε πάνω από 3,9 εκατομμύρια μίλια σε πάνω από 262 ώρες.
Μετά την καριέρα ως αστροναύτης
Η Κούρι-Γκρεγκ υπηρέτησε ως κύρια μηχανικός στο κέντρο ασφάλειας μηχανικής της NASA. Επί του παρόντος είναι διορισμένη ως Επίκουρη Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Βιομηχανικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Texas A&amp;M.
Έχει παντρευτεί τρεις φορές και έχει μια κόρη, τη Στέφανι, από τον πρώτο της γάμο. Ο δεύτερος σύζυγός της, συνταξιούχος αεροπόρος του στρατού και υπάλληλος της Ενωμένης Διαστημικής Συμμαχίας CW5 Ντέιβιντ Κούρι (David Currie), πέθανε το 2011 από καρκίνο των νεφρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες
Άβαν Τζόγκια
Ο Άβαν Τούντορ Τζόγκια (γεννημένος στις 9 Φεβρουαρίου, 1992) είναι Καναδός ηθοποιός, τραγουδιστής, ακτιβιστής και σκηνοθέτης, γνωστός για το ρόλο του ως Beck Oliver στην τηλεοπτική σειρά Victorious (2010–2013), και ως Danny Desai στην τηλεοπτική σειρά δράματος ABC Twisted (2013–2014), έναν ρόλο που του έδωσε υποψηφιότητες στα Teen Choice Awards 2013 και 2014.
Ο Τζόγια πρωτοεμφανίστηκε με την απεικόνιση του ως Danny Araujo στην ταινία τηλεοπτικής εκπομπής το 2006 A Girl Like Me: The Gwen Araujo Story. Αφού μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη της εφηβείας του, είχε συμμετάσχει σε διάφορους τηλεοπτικούς ρόλους σε σειρές όπως η Caprica (2009-2010), Victorious, Twisted και Tut (2015). Οι πολυάριθμες κινηματογραφικές ταινίες του Τζόγκια τόσο στην τηλεόραση όσο και στον κινηματογράφο, περιλαμβάνουν τις εξής: Spectacular! (2008), Finding Hope Now (2010), Rags (2012), Ten Thousand Saints (2015), και I Am Michael (2015). Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ξεκίνησε το 2011, με τη μικρού μήκους ταινία Alex, την οποία ακολούθησε η σειρά το 2016 Last Teenagers of the Apocalypse. Εκτός από τη ηθοποιία, ο Τζόγκια ίδρυσε τον online οργανισμό LGBT Straight But Not Narrow το 2011, το οποίο επιδιώκει να διαμορφώσει τις απόψεις των εφήβων και των ενηλίκων σε θέματα που σχετίζονται με την κοινότητα LGBT.
Μεταξύ των μελλοντικών ενεργούντων ρόλων του Τζόγκια είναι η παράδοση του Σαίξπηρ A Midsummer Night's Dream.
1992–2006: Παρελθόν και η αρχή της καριέρας του
Ο Άβαν Τού Τζόγκια γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1992 στο Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας από τον Mike και την Wendy Jogia. Ο πατέρας του είναι βρετανός ομογενής, μετανάστευσε στον Καναδά και η μητέρα του είναι αγγλικής, ουαλικής και γερμανικής καταγωγής. Ο Τζόγκια είναι ο μικρότερος αδερφός του Ketan, παραγωγός μουσικής στο Λονδίνο. Εκτός από τα αγγλικά, ο Τζόγκια έμαθε να μιλάει μερικά Γκουτζαράτι και Γαλλικά.
Μέχρι την ηλικία των 16 ετών, ο Τζόγκια ήταν μαθητής στο Δημοτικό Σχολείο του Killarney. Έφυγε από το σχολείο κατά τη διάρκεια της 10ης τάξης προκειμένου να συνεχίσει να ενεργεί με πλήρη απασχόληση. Σε αυτή τη χρονική στιγμή, ο Τζόγκια είχε ήδη συγκεντρώσει μια σειρά μικρών τηλεοπτικών επαίνων. Μέχρι την ηλικία των 17 ετών, μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας με βάση τη δοκιμασία ότι θα πετύχει ένα ρόλο μέσα σε μια περίοδο έξι μηνών - ή αλλιώς θα επιστρέψει στη σχολική φοίτηση.
Ο Τζόγκια έχει θεωρήσει τον Βρετανό ηθοποιό Tim Curry ως μία από τις πρώτες εμπνεύσεις του, ιδιαίτερα το ρόλο του Curry ως Long John Silver στην ταινία μουσικής περιπέτειας κωμωδίας του 1996 Muppet Treasure Island. Ο βρετανός ηθοποιός Sir Ben Kingsley είναι μια άλλη από τις εμπνεύσεις του Τζόγκια. Οι δύο θα εμφανιστούν αργότερα στην σειρά Tut το 2015 και θα συνεργαστούν στη μικρού μήκους ταινία Dogs and Men το 2016.
2006–2009: Μικροί ρόλοι στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση
Ο πρώτος του ρόλος ήρθε το 2006, όταν απεικόνισε τον Danny Araujo, τον μικρότερο αδελφό της εφηβικής γυναίκας transgender Gwen Araujo, στη βιογραφική τηλεοπτική ταινία A Girl Like Me: The Gwen Araujo Story, σε σκηνοθεσία της Agnieszka Holland. Το 2007, είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην τηλεοπτική σειρά The CW Aliens in America ως το χαρακτήρα του Sam, και εμφανίστηκε επίσης στην καναδική τηλεοπτική ταινία φρίκης Devil's Diary.
Ο Τζόγκια εμφανίστηκε στη συνέχεια στην ταινία του Nickelodeon Gym Teacher: The Movie, ως Champ Sinclair. Επέστρεψε το επόμενο έτος, στην ταινία Spectacular! το 2009, ως Tajid, μαζί με τη μελλοντική Victorious co-star, Victoria Justice.
2009–2014: Victorious, Twisted και άλλα έργα
Από το 2009 έως το 2010, ο Τζόγκια είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην τηλεοπτική σειρά Caprica. Είχε ασκηθεί στο ρόλο του Ben Stark τον Αύγουστο του 2008, με την παραγωγή του πιλοτικού επεισοδίου της σειράς. Η σειρά αυτή γυρίστηκε μέσα και γύρω από το Βανκούβερ, Βρετανική Κολούμπια.
Στα τέλη του 2009, ο Τζόγκια συμμετείχε στο cast του Nickelodeon στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Victorious. Με πρωταγωνίστρια την Victoria Justice, την Ariana Grande και την Elizabeth Gillies, ο Τζόγκια έπαιξε τον Beck Oliver, τον φίλο της Jade West (Gillies). Αυτός ήταν ο πρώτος κύριος ρόλος του ηθοποιού σε μια τηλεοπτική σειρά. Ένας ρόλος που διαρκούσε από την έναρξη της σειράς, τον Μάρτιο του 2010, έως το τέλος της τέταρτης και τελικής περιόδου της επίδειξης το 2013. Ο Τζόγκια εμφανίστηκε επίσης ως Oliver στην ταινία του Nickelodeon, iParty with Victorious.
Καθ 'όλη τη διάρκεια της θητείας του στο Victorious, ο Τζόγκια πρωταγωνίστησε σε διάφορες ταινίες. Το 2010 εμφανίστηκε στην ταινία δράματος Triple Dog και στη ταινία Finding Hope Now (που κινηματογραφήθηκε το 2009) ως τον πρωταγωνιστή, Σάντος Ντελγάδο. Ο Τζόγκια αργότερα σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο Alex, μια ταινία μικρού μήκους. Αυτό σηματοδότησε το πρώτο έργο που σκηνοθέτησε. Κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους εμφανίστηκε στην τηλεοπτική ταινία Rags του Nickelodeon του 2012, μαζί με τους Keke Palmer και Drake Bell, όπου ο Τζόγκια απεικόνισε τον Finn Covington.
2014–τώρα: Tut, Ten Thousand Saints και I Am Michael
Το 2014, ο Τζόγκια συμμετείχε στο τηλεοπτικό κανάλι Spike στην σειρά Tut, μαζί με τον Άγγλο ηθοποιό Sir Ben Kingsley. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Pharaoh Tutankhamun, ο Τζόγκια επανενώθηκε με την ηθοποιό από την σειρά Twisted, Kylie Bunbury, που απεικόνιζε την αγάπη του Suhad –Tutankhamun. Οι σειρές, που γυρίστηκαν στο Μαρόκο, έκαναν πρεμιέρα στο κανάλι Spike στις 19 Ιουλίου 2015 και ολοκληρώθηκαν στις 21 Ιουλίου 2015.
Εμφανίστηκε ως Bones, το 2016 στην σειρά Last Teenagers of the Apocalypse. Η σειρά των τεσσάρων μερών, η οποία κυκλοφόρησε στις 21 Απριλίου 2016, παρήχθη και σκηνοθέτησε ο Τζόγκια. Ηθοποίασε επίσης στο θρίλερ του 2016 The Drowning (στο παρελθόν, Border Crossing), με τη Julia Stiles και τον Josh Charles. Προσαρμοσμένη από το μυθιστόρημα Border Crossing του Pat Barker το 2001, ο Τζόγκια απεικόνισε τον κεντρικό χαρακτήρα, Danny, ο οποίος διασώθηκε από το πνιγμό από τον άνδρα (Charles) ο οποίος βοήθησε την καταδίκη του για δολοφονία 12 χρόνια νωρίτερα. Ο Τζόγκια πρωταγωνίστησε στην ταινία κωμωδίας The Outcasts, μαζί με την ηθοποιό Victoria Justice. Έλαβε το ρόλο του Dave στις 13 Μαΐου 2014.
Επερχόμενα έργα
Οι μελλοντικές αποδόσεις περιλαμβάνουν το The Year of Spectacular Men, μια ταινία που σκηνοθετεί η Lea Thompson. Ένα άλλο επικείμενο έργο, περιλαμβάνει το A Midsummer Night's Dream, μια σύγχρονη κινηματογραφική προσαρμογή της κωμωδίας του ίδιου ονόματος που γράφτηκε από τον William Shakespeare. Ο Τζόγκια έπαιξε τον ρόλο του Eve Hewson στο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Rebecca Addelman, Paper Year. Η παραγωγή για το έργο ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2016, με αναμενόμενη κυκλοφορία το 2017. Ο Τζόγκια πρωταγωνίστηκε στη σειρά των 13 επεισοδίων της Syfy με τίτλο Ghost Wars που θα βγει την άνοιξη του 2017. Η παραγωγή ξεκίνησε στο Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας.
Προσωπική ζωή
Ο Τζόγκια περιγράφει τον εαυτό του ως "πνευματικό", έχοντας περάσει μήνες ως Βουδιστής και έχοντας ρίζες από τον Ινδουισμό. Ο Τζόγκια υποστηρίζει ότι «εξέτασε όλους τους τρόπους ύπαρξης, επειδή είμαι περίεργος για το τι χρειάζεται για να είμαι άνθρωπος». Είναι διπλός υπήκοος του Καναδά και του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Τζόγκια έχει μια σειρά από τατουάζ. Ένα στο στήθος, στο πόδι, στο άνω πόδι, στον ώμο, στην πλάτη και στο κάτω χέρι του. Ο Τζόγκια ήταν σε σχέση με την ηθοποιό Zoey Deutch από το 2011 έως το 2016. Το ζευγάρι διασπάστηκε και μετά από πέντε σχεδόν χρόνια μαζί παρέμειναν φίλοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Chameleon
Chameleon είναι ο τίτλος του πέμπτου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 31 Μαΐου του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας ΕΜΙ Records.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 1992 στο Chateau du Pape του Αμβούργου της Γερμανίας, ενώ η μίξη του έγινε στα Scream Studios του Λος Άντζελες.
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον Μίκαελ Κίσκε στα φωνητικά και τον Ίνγκο Σβίχτενμπεργκ στα τύμπανα και χαρακτηρίστηκε από μία μεγάλη αλλαγή στον ήχο των Helloween, κινούμενο σε ροκ ρυθμούς με πλήκτρα και μία παιδική χορωδία.
Με εξαίρεση την Ιαπωνία, το άλμπουμ δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, αν και συνοδευόταν από τέσσερα σινγκλ, τα «When The Sinner», «Windmill», «Step Out of Hell» και «I Don't Wanna Cry No More», για το πρώτο εκ των οποίων γυρίστηκε και βίντεο κλιπ.
Μετά την περιοδεία του δίσκου, η οποία πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 1993 στην Ευρώπη, το μικρόφωνο του συγκροτήματος ανέλαβε ο Άντι Ντέρις και τα τύμπανα ο Ούλι Κους.
Θέσεις τσαρτ
Chameleon (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 31 Μαΐου 1993
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του «Chameleon» είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Λουτρά της Τσεφαλά Ντιάνα
Τα Λουτρά της Τσεφαλά Ντιάνα (ιταλικά: Bagni di Cefalà Diana) είναι ιαματικό συγκρότημα στη Τσεφαλά Ντιάνα της Σικελίας, στην Ιταλία.
Ευρισκόμενα επί σημαντικού οδικού άξονα ο οποίος συνδέει το Παλέρμο με το Αγκριτζέντο, τα συγκεκριμένα λουτρά τροφοδοτούνταν μέσω φυσικής θερμής πηγής νερού (θερμοκρασίας μεταξύ 35,8 °C και 38 °C).
Αρχαιολογικές ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1990 και του 2000 από τη Γαλλική Σχολή Ρώμης και την τοπική αρχαιολογική υπηρεσία της περιοχής του Παλέρμο, οι οποίες οδήγησαν στη δυνατότητα χρονολόγησης της αρχικής χρήσης των λουτρών στον 10ο αιώνα, περίοδο κατά την οποία η ευρύτερη περιοχή τελούσε υπό την κυριαρχία των Καλβιδών του Εμιράτου της Σικελίας. Στη συνέχεια, υπέστησαν τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα από τους Νορμανδούς, ενώ η χρήση και περαιτέρω τροποποίησή τους συνεχίστηκε έως και τον 20ό αιώνα.
Το κτίριο των λουτρών είναι χτισμένο σε τετραγωνικού σχήματος αρχιτεκτονικό σχέδιο, διαστάσεων 16 × 10 μέτρων, με δύο εισόδους, εκ των οποίων η κύρια βρίσκεται με κατεύθυνση προς τα βόρεια, ενώ η δεύτερη με κατεύθυνση προς τα δυτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λουτρά Κατηγορία:Επαρχία του Παλέρμο Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία Κατηγορία:Ιστορία της Σικελίας Κατηγορία:Πρώιμος Μεσαίωνας
Μάργκαρετ Γκέλερ
Η '''Μάργκαρετ Τζ. Γκέλερ' (Margaret J. Geller'') (γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1947) είναι Αμερικανίδα αστροφυσικός στο Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ-Σμιθσονιάν. Η δουλειά της περιλαμβάνει πρωτοποριακούς χάρτες του γειτονικού σύμπαντος, μελέτες της σχέσης μεταξύ γαλαξιών και του περιβάλλοντός τους, καθώς και την ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων για τη μέτρηση της κατανομής της ύλης στο σύμπαν.
Καριέρα
Η Μάργκαρετ δημιούργησε πρωτοποριακούς χάρτες των μεγάλης κλίμακας δομών του σύμπαντος που οδήγησαν στην ανακάλυψη της γαλαξιακής υπερκατασκευής στο σύμπαν. Η Geller έλαβε πτυχίο Bachelor of Arts στη Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (1970) και διδακτορικό στη Φυσική από το Princeton (1975). Η Γκέλερ ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή, με τίτλο "Φωτεινοί γαλαξίες σε πλούσιες συστάδες: ένα στατιστικό μοντέλο για κατανομές μεγέθους", υπό την επίβλεψη του Τζέιμς Πιμπλς (James Peebles). Αν και η Γκέλερ σκεφτόταν να σπουδάσει φυσική στερεάς κατάστασης σε μεταπτυχιακό σχολείο, ο Τσαρλς Κιτελ (Charles Kittel) πρότεινε να πάει στο Πρίνστον για να σπουδάσει αστροφυσική.
Μετά από ερευνητικές υποτροφίες στο Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ-Σμιθσονιάν (Harvard – Smithsonian Center for Astrophysics) και στο Ινστιτούτο Αστρονομίας στο Cambridge της Αγγλίας, έγινε επίκουρη καθηγήτρια της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (1980-1983). Στη συνέχεια προσχώρησε στο μόνιμο επιστημονικό προσωπικό του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian, συνεργάτη του Κέντρου Αστροφυσικής του Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν.
H Γκέλερ είναι Μέλος της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης και συνεργάτης της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας. Το 1990, εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Δύο χρόνια αργότερα, εξελέγη στο τμήμα Φυσικής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Από το 2000 έως το 2003, υπηρέτησε στο Συμβούλιο της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Έχει λάβει επτά τιμητικά πτυχία (DSHC ή LHC ).
Έρευνα
Η Γκέλερ είναι επίσης συν-εφευρέτης των αστεριών υπερ-ταχύτητας που μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό ιχνηλάτη της διανομής υλικών στο Γαλαξία.
Ταινίες και δημόσιες διαλέξεις
Η Γκέλερ έχει κάνει πολλές ταινίες για τη δημόσια εκπαίδευση. Το 8λεπτο βίντεό της Που βρίσκονται οι Γαλαξίες (Where the Galaxies Are) (1989) ήταν το πρώτο γραφικό ταξίδι μέσω του παρατηρούμενου σύμπαντος και της απονεμήθηκε ένα CINE Gold Eagle. Μια ταινία αργότερα 40 λεπτών, Τόσοι Πολλοί Γαλαξίες... Τόσο Λίγος Χρόνος (So Many Galaxies. . . So Little Time ), περιέχει πιο εξελιγμένα βραβευμένα γραφικά (IEEE / Siggraph) και υπήρξε ως έκθεμα στο Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος.
Η Γκέλερ έχει μιλήσει εκτενώς σε κοινό σε όλο τον κόσμο. Έχει διδάξει δύο φορές στο κύριο αμφιθέατρο στο Chautauqua Institution.
Περιλαμβάνεται στη λίστα των καλύτερων ομιλιών έναρξης του NPR που έγιναν ποτέ.
Η ιστορία της σχετικά με την είσοδό της στην αστροφυσική και τη συνάντηση της με τον διάσημο αστροφυσικό Τζον Άρκιμπαλντ Γουίλερ (John Archibald Wheeler), με τίτλο "Χαρτογράφηση του σύμπαντος" δημοσιεύθηκε από το διαδικτυακή ραδιοφωνική μετάδοση (podcast) The Story Collider στις 21 Μαΐου 2014.
Βιβλία
Το έργο της Γκέλερ συζητείται στη Φυσική τον 20ο αιώνα. Δημοφιλή άρθρα από την Γκέλερ εμφανίζονται με εκείνα των Ρόμπερτ Γούντροου Γουίλσον (Robert Woodrow Wilson), Ντέιβιντ Τοντ Γουίλκινσον (David Todd Wilkinson), Τζ. Άντονι Τάισον (J. Anthony Tyson) και Βέρα Ρούμπιν (Vera Rubin) στο Beyond Earth: Mapping the Universe και με άλλους από τους Αλαν Λάιτμαν (Alan Lightman), Ρόμπερτ Κίρσνερ (Robert Kirshner), Βέρα Ρούμπιν (Vera Rubin), Άλαν Γκάλθ (Alan Guth) και Τζέιμς Ε. Γκαν (James E. Gunn) σε Bubbles, Voids and Bumps in Time: The New Cosmology.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ
Σάλσο
Ο Σάλσο (ιταλικά: Salso), γνωστός και ως Ιμέρα Μεριντιονάλε από το αρχαία ελληνική ονομασία του (ο Ιμέρας), είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Σικελίας, του μεγαλύτερου νησιού της Μεσογείου.
Γεωγραφία
Ο Σάλσο έχει μήκος 144 χιλιόμετρα. Πηγάζει στα όρη Μαντονίε και διασχίζει κατά σειρά τις επαρχίες Έννα, Καλτανισσέττα και Αγκριτζέντο. Εκβάλλει στη Μεσόγειο Θάλασσα στη νότια ακτή της Σικελίας, στο δυτικό άκρο του Κόλπου της Τζέλα, στον λιμένα Λικάτα. Το μικρό δέλτα του εκεί κυριαρχείται από θαλάσσιες, παρά ποτάμιες γεωλογικές διεργασίες. Ο Σάλσο έχει χειμαρρώδη ροή, με σύντομες αλλά βίαιες πλημμύρες την περίοδο των χειμερινών βροχοπτώσεων (από τον Νοέμβριο μέχρι τον Φεβρουάριο) και σχεδόν μηδενική παροχή το καλοκαίρι. Τον Νοέμβριο του 1915 η μεταλλική γέφυρα στις εκβολές του ποταμού κατέρρευσε κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας του και 119 άνθρωποι παρασύρθηκαν από τα νερά και χάθηκαν. Η λεκάνη απορροής του Σάλσο έχει έκταση περίπου 2.122 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Οι μεταβαλλόμενοι κατά τη διάρκεια της ιστορίας αδιέξοδοι μαίανδροι του ποταμού στη χαμηλή παραλιακή πεδιάδα έχουν σήμερα παροχετευθεί στον Πορθμό της Σικελίας, ενώ οι περιβάλλοντες βάλτοι έχουν αποστραγγισθεί για να καλλιεργηθεί η έκτασή τους. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα ο ποταμός είχε δύο διανεμητικά κανάλια, με το δεύτερο να εκβάλλει 5 χιλιόμετρα στα δυτικά των εκβολών του ποταμού. Ο άνεμος και τα θαλάσσια κύματα απλώνουν την άμμο και την ιλύ της εκβολής του στις παραλίες του Κόλπου της Τζέλα.
Ονομασία και ιστορική σημασία
Με την ονομασία «Ιμέρας» (ο Ιμέρας) αναφέρονται κατά την αρχαιότητα δύο διαφορετικοί ποταμοί στη Σικελία: ο σήμερα αποκαλούμενος Ποταμός Γκράντε (πολύ μικρότερος, παρά το όνομα), που εκβάλλει στα βόρεια, στην Τυρρηνική θάλασσα, δίπλα στην ομώνυμη πόλη Ιμέρα, και ο σημερινός Σάλσο που εκβάλλει στα νότια. Αλλά κατά μια παράδοξη σύγχυση οι δύο θεωρούντο από πολλούς αρχαίους συγγραφείς ως ένας και μόνος ποταμός, ο οποίος περιγραφόταν συνακόλουθα ότι πήγαζε στο κέντρο της νήσου και έρρεε από εκεί προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις, έτσι ώστε να διαχωρίζει τελείως τη Σικελία σε δύο τμήματα. Το λάθος «διασώζεται» σε δεύτερες σύγχρονες ιταλικές ονομασίες των δύο ποταμών: Ιμέρα Μεριντιονάλε (= «νότιος Ιμέρας») για τον Σάλσο και Ιμέρα Σεττεντριονάλε (= «βόρειος Ιμέρας») για τον Γκράντε. Σύμφωνα με τον Βίμπιους Σεκουέστερ, αυτή η ιδέα χρονολογείται από την εποχή του Στησιχόρου, που καταγόταν και ο ίδιος από την πόλη Ιμέρα. Ωστόσο, από τους καθαυτό γεωγράφους της αρχαιότητας μόνο ο Πομπόνιος Μέλας υιοθετεί την εκδοχή του ενός ποταμού.
Ο Σάλσο χύνεται στη θάλασσα στη Λικάτ (αρχ. Φιντίας). Στον άνω ρου του αποτελείται από δύο σχεδόν παράλληλους κλάδους: τον έναν που πηγάζει κοντά στην κωμόπολη Γκάντζι και τον άλλον, τον «Φιούμε ντι Πετράλια», που πηγάζει κοντά στην κωμόπολη Πετράλια Σοπράνα. Μόνο μετά τη συμβολή των δύο αυτών ρευμάτων ο ποταμός αποκαλείται Σάλσο. Είναι αδύνατο να διακριβωθεί ποιος από τους δύο κλάδους θεωρείτο από τους αρχαίους ο πραγματικός Ιμέρας. Αλλά σε κάθε περίπτωση ο ποταμός διανύει υπερτετραπλάσια απόσταση από όσο απέχουν οι πηγές του από τη βόρεια ακτή του νησιού. Επομένως οι Πολύβιος και Τίτος Λίβιος έχουν δίκιο όταν ισχυρίζονται πως ο Ιμέρας σχεδόν χωρίζει όλη τη Σικελία σε δύο μέρη. Ο Στράβων δεν αναφέρει τον νότιο Ιμέρα και περιγράφει με τα ίδια λόγια με τον Πολύβιο (προφανώς εκ παραδρομής) τον βόρειο ομώνυμο ποταμό. Ο Πτολεμαίος τοποθετεί σωστά τις εκβολές του νότιου Ιμέρα στα ανατολικά του Ακράγαντα και είναι ο μοναδικός αρχαίος γεωγράφος που αναφέρει αμφότερους τους ποταμούς «Ιμέρες». Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι τα νερά του Ιμέρα ήταν υφάλμυρα, κάτι που έδωσε στον Σάλσο το σημερινό του όνομα (Salso = «αλατερός»). Η ιδιότητα αυτή προκαλείται από τη συμβολή ενός ρυακιού κοντά στην Καλτανισσέττα, το οποίο ρέει από τα αλατωρυχεία της περιοχής. Ο Γάιος Ιούλιος Σολίνος λανθασμένα αποδίδει την αλμυρότητα στον βόρειο Ιμέρα, ενώ ο Βιτρούβιος την αποδίδει σωστά μόνο στον νότιο Ιμέρα.
Σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη, μετά από σειρά προϊστορικών συγκρούσεων ανάμεσα στους Σικελούς και τους Σικανούς, ο Σάλσο έγινε το μεταξύ τους σύνορο που όριζε τα εδάφη τους, με τους Σικελούς να κατοικούν στα ανατολικά του ποταμού και τους Σικανούς στα δυτικά του. Το 446 π.Χ. the Ακραγαντίνοι νικήθηκαν στις όχθες του ποταμού από τους Συρακουσίους. Αργότερα ο ποταμός έγινε το ανατολικό σύνορο των καρχηδονιακών εδαφών στη Σικελία με τη συνθήκη που υπογράφηκε με τον Διονύσιο Α΄ των Συρακουσών το 374 π.Χ., μέχρι το 339 π.Χ., οπότε μετατοπίσθηκε προς τα δυτικά και τον ποταμό Λύκο (Πλατάνι) με τη συνθήκη που συνήψε ο Τιμολέων. Το 311 π.Χ., οι Καρχηδόνιοι κατήγαγαν μεγάλη νίκη επί του τυράννου των Συρακουσών Αγαθοκλέους, κοντά στις εκβολές του ποταμού, όπου οι Καρχηδόνιοι είχαν καταλάβει τον λόφο Έκνομο (Ecnomus), ενώ ο Αγαθοκλής ήταν στρατοπεδευμένος στην ανατολική όχθη. Περί το 280 π.Χ. ο βασιλιάς του Ακράγαντα Φιντίας ίδρυσε πόλη στο στόμιο του Σάλσο, στην οποία έδωσε το όνομά του (Φιντίας) και είναι η σημερινή Λικάτα. Εκεί μετέφερε όλους τους κατοίκους της Γέλας. Κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο, η Καρχηδόνα και ο Ιερώνυμος των Συρακουσών συμφώνησαν να μοιρασθούν ολόκληρη τη Σικελία, με τον ποταμό Σάλσο να αποτελεί και πάλι το μεταξύ τους σύνορο. Αλλά οι Καρχηδόνιοι νικήθηκαν από τους Ρωμαίους και κατέφυγαν στον Ακράγαντα, οπότε η συμφωνία μεταξύ Καρχηδονίων και Ιερωνύμου δεν ίσχυσε ποτέ.
Σιδηροδρομικός σταθμός Μεταμόρφωσης
Ο Σταθμός Μεταμόρφωσης βρίσκεται επί της γραμμής Κιάτου - Αεροδρομίου Αθηνών του Προαστιακού. Πήρε το όνομά του από τον δήμο Μεταμόρφωσης, τον οποίο εξυπηρετεί. Βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους, στη νησίδα της Αττικής Οδού και διαθέτει κεντρική αποβάθρα. Ο σταθμός, παρόλο που είχε κατασκευαστεί νωρίς, άργησε να παραδοθεί προς χρήση, καθώς η πολεοδομία τον είχε κρίνει παράνομο.
Σάλσο
Ονομασία και ιστορική σημασία
Μια επιγραφή με την αφιέρωση «ΑΣΚΛΗΠΙΩ KAI IMEPA ΠΟΤΑΜΩ» πρέπει να αναφέρεται στον νότιο Ιμέρα (τον Σάλσο), καθώς βρέθηκε στην Καλτανισσέττα.
Σιδηροδρομικός σταθμός Μεταμόρφωσης
Δομή σταθμού
Μεταμορφωση Μεταμορφωση Μεταμορφωση
Σάλσο
Πηγές
Σαλσο
Ανάληψη Ηρακλείου
Η Ανάληψη ή Μετόχι Σβούρου  είναι μεγάλο χωριό της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου και το Δήμο Χερσονήσου.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Ανάληψη βρίσκεται δίπλα στα βόρεια παράλια της Κρήτης σε υψόμετρο 10 μέτρων ενώ απέχει περίπου 5 χλμ. ΒΔ. από τη Χερσόνησο, 7 χλμ. Α. από τις Γούρνες (έδρα του δήμου) και 21 χλμ. Α. από το Ηράκλειο. Αναφέρεται την περίοδο της τουρκοκρατίας του νησιού να κατοικείται από οικογένειες Τούρκων και την ονόμαζαν «Σβούρου Μετόχι» ενώ στη συνέχεια η περιοχή έγινε χειμαδιά κτηνοτρόφων του Οροπεδίου του Λασιθίου. Πρόκειται για οικισμό με πολύ πράσινο και κήπους ανάμεσα σε χωράφια με ελιές, το οποίο στη σημερινή εποχή αποτελεί σημαντικό τουριστικό κέντρο της Χερσονήσου που διατηρεί όμως αρκετά παραδοσιακά στοιχεία. Υπάρχουν πολλά τουριστικά καταλύμαματα, κέντρα εστίασης και αναψυχής.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με την παλιά του ονομασία Μετόχι Σγούρου στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χερσονήσου. Το 1928 το όνομα διορθώθηκε σε σε Σβούρου Μετόχι και το 1972 με το ΦΕΚ 157Α - 04/09/1972 μετονομάστηκε σε Ανάληψις. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του (Κλεισθένης Ι) ανήκει στην Κοινότητα Χερσονήσου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Χερσονήσου του Δήμου Χερσονήσου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.343 κατοίκους.
Πηγές
Αναληψη Αναληψη Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα
Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα... είναι μια ελληνική δραματική πειραματική ανεξάρτητη σουρεαλιστική υπόγεια ταινία τέχνης του 1979, σε σκηνοθεσία Νίκου Νικολαΐδη. Είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας τα "Χρόνια της Χολέρας", συνεχίζοντας με τη Γλυκιά συμμορία (1983) και τελειώνοντας με το Ο χαμένος τα παίρνει όλα (2002).
Πλοκή
Ο σκηνοθέτης μελέτησε τη μετατροπή των κοινωνικών αξιών, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα μιας ομάδας πέντε φίλων που συναντιούνται μετά από ένα μακροχρόνιο διαχωρισμό και μοιράζονται μεταξύ τους τις λεπτομέρειες της δύσκολης ζωή τους. Η ταινία έγινε το σύμβολο της γενιάς του 1950 και αντανακλούσε τις προσωπικές του απόψεις σχετικά με το πρόβλημα της αλλοτρίωσης στο σύγχρονο κόσμο. Η ταινία γυρίστηκε με ένα σουρεαλιστικό τρόπο με προτίμηση για την αισθητική του Μαρκήσιου Ντε Σαντ. Σε αυτήν την ταινία, για πρώτη φορά στη φιλμογραφία του Νικολαΐδη, μπορεί κανείς να δει τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κινηματογραφικού νουάρ που έγιναν μέρος της μοναδικής προσέγγισης του Νικολαϊδη στην πλειοψηφία των ταινιών που ακολούθησαν. Η ταινία ακολουθεί τέσσερις άνδρες που ήταν έφηβοι στη δεκαετία του 1950 και τώρα είναι στα σαράντα τους. Εμφανίζεται επίσης ένα πέμπτο πρόσωπο, μια γυναίκα, η οποία εισέρχεται και εξέρχεται από ψυχιατρικά νοσοκομεία εξαιτίας μη καθορισμένων διαταραχών.
Υποδοχή
Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας και το Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας του Συλλόγου Κριτικών Κινηματογράφου της Αθήνας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβρη του 1979, όπου επίσης ο Χρήστος Βαλαβανίδης κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού, ο Μαρίνος Αθανασόπουλος κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Ηχολήπτη και ο Αντρέας Ανδρεαδάκης κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Μοντέρ. Το 2005, στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η ταινία προβλήθηκε σε ειδική προβολή προς τιμήν της ηθοποιού Όλιας Λαζαρίδου.  Η Έφη Παπαζαχαρίου, που έγραψε ένα άρθρο για το θέμα στο World Film Locations: Athens, δήλωσε ότι είναι "μία από τις πιο πρωτότυπες ελληνικές ταινίες".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Σινεφίλ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Νικολαΐδη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ψυχιατρικές κλινικές Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Λούτσος
μικρογραφία|λούτσος εν δράσει Ο λούτσος (Sphyraena sphyraena) είναι θαλάσσιο αρπακτικό και από τα πιο ταχέα αφρόψαρα των ελληνικών θαλασσών.
Το ψάρι αυτό ευδοκιμεί στο Αιγαίο, στο Ιόνιο, και στην Αδριατική θάλασσα
Εξωτερική εμφάνιση και χαρακτηριστικά
Ο λούτσος είναι κομψό ψάρι με σώμα μακρύ σαν της ζαργάνας αλλά πιο κυλινδρικό και με χρώμα στην ράχη γκρίζο και στην κοιλιά του λευκό.
Το βάρος του στα ελληνικά νερά δεν ξεπερνά τα 4-5 κιλά και σε μήκος φτάνει το 1.5 μέτρο.
Περιοχές - Εποχή
Το ψάρι αυτό αλιεύεται από την άνοιξη μέχρι και το καλοκαίρι. Του αρέσει να κινείται στον αφρό  κοντά σε παράλιες και να κυνηγά εκεί.
Οι περιοχές που επισκέπτεται συνήθως είναι η Χαλκιδική, η Ρόδος, οι Σποράδες, η Κως, η Σαμοθράκη και η Πάτμος. Πιο σπάνια ακόμη περνά από Κυκλάδες και Κρήτη.
Πώς τρέφεται και πώς θηρεύει
Ο λούτσος, λατρεύει τον γαύρο αλλά τρέφεται και με ζαργάνα ή σαρδέλα. . Για να πιάσει τα θηράματα του όμως, κυνηγά συνήθως σε κοπάδι.
Η τεχνική του ονομάζεται εγκλωβισμός. Η τεχνική αυτή έχει δυο φάσεις. Στην πρώτη φάση εντοπίζουν το μικρότερο κοπάδι που θα επιτεθούν. Στη συνέχεια οι μισοί λούτσοι κλείνουν τον δρόμο στα μικρότερα ψάρια και οι υπόλοιποι πραγματοποιούν γρήγορες και στοχευμένες επιθέσεις για να συλλέξουν την τροφή τους.
Τρόποι μαγειρέματος
Οι πιο δημοφιλείς συνταγές για μαγειρευτό λούτσο είναι:
Πως αλιεύεται
Ο λούτσος αλιεύεται με συρτή από βάρκα ή με surfcasting και spinning από ακτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Φουρνά Ευρυτανίας
Η Φουρνά είναι ιστορικός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.
Γενικά στοιχεία
Η Φουρνά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας και την Περιφέρεια Θεσσαλίας. Απέχει περίπου 40 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Καρπενήσι. Είναι κτισμένη στη δυτική πλαγιά του λόφου του προφήτη Ηλία, κοντά στις πηγές του ποταμού Φουρνιώτικου, σε υψόμετρο 840 μέτρων δίπλα σε ελατόδασος. Η γύρω περιοχή διαθέτει πλούσια χλωρίδα και πανίδα για αυτό έχει χαρακτηριστεί ως 4η Εδαφική Περιφέρεια (τέταρτη δηλαδή σε έκταση και σημασία δασική έκταση) πανελληνίως. Είναι ιδιαίτερα εύφορη και παράγει πολλά προϊόντα όπως κάστανα, καρύδια, φασόλια και ελατίσιο μέλι.
Εκτός από το γραφείο του Δήμου Καρπενησίου υπάρχει Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ), Αγροτικό Ιατρείο, Ταχυδρομείο-Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Αστυνομικό Τμήμα, Κλιμάκιο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, Δασαρχείο, Δασικός-Αγροτικός Συνεταιρισμός.
Στη Φουρνά λειτουργούν: Νηπιαγωγείο, Μονοθέσιο Δημοτικό και Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις πλήρως εξοπλισμένο με υπολογιστές, πλούσια βιβλιοθήκη και ένα υπερσύγχρονο εργαστήριο Φυσικών Επιστημών.
Κατά την αρχαιότητα
Στην αρχαιότητα, στην περιοχή κατοικούσε ο αρχαίος λαός των Δολόπων ενώ η σημερινή περιοχή των Αγράφων αποτελούσε την αρχαία Δολοπία. Βασιλιάς της ήταν ο Πηλέας, ο πατέρας του Αχιλλέα. Θεμέλια αρχαίου τείχους που ανακαλύφθηκαν στην κορυφή του λόφου του προφήτη Ηλία, ακριβώς επάνω από τη Φουρνά, αποδίδονται σε κάποια αρχαία πόλη ή κέντρο, πιθανόν στην Κτιμένη, ιδρυτής της οποίας θεωρείται ο ήρωας Κτίμενος.
Από τότε που εξαφανίστηκαν οι Δόλοπες, δεν έχουμε παραδόσεις ούτε ιστορικές πληροφορίες για τον τόπο μας, πότε, για παράδειγμα, εμφανίζεται η Φουρνά ή ποια χωριά προϋπήρξαν της εμφάνισής της. Όπως όμως προκύπτει από τα ερείπια και τα ονόματα τοποθεσιών ("Βουλγαρομνήματα" και άλλα παρόμοια) η περιοχή αυτή, σε διάφορες εποχές, λεηλατήθηκε και ερημώθηκε από Βουλγάρους ή άλλους επιδρομείς.
Βυζαντινή εποχή και τουρκοκρατία
Στα χρόνια του Βυζαντίου, στο χωριό είχαν παραχωρηθεί ειδικά προνόμια, κάποια από τα οποία διατηρηθήκαν και επί Τουρκοκρατίας. Υπήρξε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο κεφαλοχώρι της εν λόγω περιφέρειας. Αυτό αποδεικνύεται από τα έγγραφα της Τουρκικής διοίκησης, των Πατριαρχών, των Μητροπολιτών, των Επισκόπων και γενικά από την αλληλογραφία της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής Φουρνάς. Η Φουρνά ονομαζόταν τότε Κιοστένι, δηλαδή παρατηρητήριο, και αποτελούσε την έδρα του διορισμένου από την Υψηλή Πύλη λογοθέτη των Αγράφων, δηλαδή του προέδρου των αρχόντων και προεστών όλων των χωριών της περιοχής.
Από τα προνόμια που παρασχέθηκαν εκ μέρους του Σουλτάνου το ευεργετικότερο ήταν ότι, κατά τους χρόνους της δουλείας σε όλο το χώρο των Αγράφων, ουδέποτε στάλθηκε τουρκική φρουρά, η οποία δεν προχώρησε πέρα από την κορυφογραμμή των ορίων της Φθιώτιδας και της Θεσσαλίας. Σπουδαίος αγωνιστής, άγαλμα του οποίου υπάρχει σήμερα στην πλατεία του χωριού, με σημαντική δράση στην περιοχή ήταν ο Κώστας Λεπενιώτης.
Ιστορικές ειδήσεις από το 1700 και μετά μας προσφέρει ο Διονύσιος ο Ιερομόναχος και Ιστοριογράφος από τη Φουρνά, κτήτορας της εκεί μονής της Ζωοδόχου Πηγής (περ. 1735) και ιδρυτής της περίφημης Σχολής των Αγράφων με έδρα τη Φουρνά. Την περίοδο 1755 με 1784 δίδαξε ο λόγιος ιερομόναχος Θεοφάνης και φοίτησαν οι μετέπειτα λόγιοι Σέργιος Μακραίος και Ιωάννης Δημητριάδης.
Νεότερη εποχή
Από το 1833 ως το 1912 ήταν πρωτεύουσα του Δήμου Κτημενίων και από το 1912 μέχρι το 1992 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Από το 1993 μέχρι το 2010 ήταν έδρα του Δήμου Φουρνάς και από το 2010 είναι δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Καρπενησίου που περιλαμβάνει 3 δημοτικά διαμερίσματα (Φουρνάς, Βράχας και Κλειστού). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Φουρνάς της δημοτικής ενότητας Φουρνάς που υπάγεται στο δήμο Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 298 κάτοικοι.
Η Φουρνά αναφέρεται συχνά στις σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας: οι κάτοικοί της πήραν θέση πλάι στους αντάρτες του ΕΛΑΣ και τους οδήγησαν στα βουνά της περιοχής, ενώ στο χωριό πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες συγκρούσεις μεταξύ ενόπλων πολιτών και χωροφυλάκων το καλοκαίρι του 1946. Τον Ιανουάριο του '47 στη Φουρνά στήθηκε το Αρχηγείο της Ευρυτανίας και τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου εδώ πραγματοποιήθηκε η πρώτη μάχη του εμφυλίου.
Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Φουρνάς
Αγία Ιφιγένεια
Η Αγία Ιφιγένεια (Efigenia; Ifigênia; Iphigénie), που ονομάζεται επίσης Ιφιγένεια της Αβησσυνίας ή Ιφιγένεια της Αιθιοπίας (1ος αιώνας), είναι μία Χριστιανή αγία. Ήταν παρθένος και ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Στη συνέχεια αφιερώθηκε στον Θεό από τον Απόστολο Ματθαίο, ο οποίος διέδωσε το Ευαγγέλιο στην περιοχή της "Αιθιοπίας", η οποία εν προκειμένω θεωρείται ότι βρίσκεται στις περιοχές νότια της Κασπίας Θάλασσας, όπως η Μηδία, η Περσία και η Παρθία, είτε σε μία από τις επαρχίες της Μεσοποταμίας (Ασσυρία και Βαβυλώνα), ή στην Αρχαία Αρμενία. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία τιμάται, την ίδια μέρα με τον διδάσκαλό της Απόστολο Ματθαίο, στις 16 Νοεμβρίου.
Αγιογραφική ζωή
Όταν ο Χίρτακος διαδέχθηκε τον Βασιλιά, υποσχέθηκε στον απόστολο Ματθαίο το μισό του βασιλείο, εάν μπορούσε να πείσει την Ιφιγένεια να τον παντρευτεί. Ο Ματθαίος κάλεσε, λοιπόν, τον βασιλιά στη λειτουργία την επόμενη Κυριακή, όπου εξήγησε ότι η Ιφιγένεια είχε ήδη νυμφεφθεί τον αιώνιο βασιλιά και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να την κλέψει ο Χίρτακος. Ο βασιλιάς έστειλε έτσι έναν ξιφομάχο να σκοτώσει τον Ματθαίο που στάθηκε στο βωμό, γεγονός που τον κατέστησε μάρτυρα.
Χωρίς να καταφέρει να λυγίσει την Ιφιγένεια στη θέλησή του, ο Χίρτακος προσπάθησε να καταστρέψει το σπίτι της με φωτιά. Ωστόσο, ο απόστολος Ματθαίος εμφανίστηκε και έδιωξε τις φλόγες από το σπίτι, γυρίζοντάς τες προς το βασιλικό παλάτι. Ο γιος του βασιλιά καταλήφθηκε από τον διάβολο, ο ίδιος ο βασιλιάς προσβλήθηκε από λέπρα και στο τέλος αυτοκτόνησε.
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Το μαρτύριο του Αγίου Ματθαίου, με την Αγία Ιφιγένεια στα δεξιά. (Altarpiece of St. Matthew, c.1367-70, [[Ουφίτσι|Galleria degli Uffizi, Φλωρεντία )]] Η ημέρα της γιορτής της Αγίας Ιφιγένειας στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είναι, μαζί με του Αγίου Ματθαίου, στις 21 Σεπτεμβρίου.
Η παλαιότερη πηγή κειμένου της ζωής της φαίνεται να είναι ο Χρυσός Θρύλος (Golden Legend, επίσης γνωστό ως Historia Longobardica ή Flos Sanctorum) του Ιταλού χρονογράφου Ιάκωβου του Βαραγινού, που καταρτίστηκε γύρω στο 1275 μ.Χ. Αυτό ήταν ένα βιβλίο με επιρροή για την πνευματικότητα της Αναγέννησης και την κατανόηση της ιερότητας, το οποίο διαβάστηκε όχι μόνο ως αγιογραφία - μια συλλογή ζωών των αγίων - αλλά ως vade mecum, ένα εγχειρίδιο ασκητισμού. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Ιγνάτιος της Λογιόλα το χρησιμοποίησε και πώς η Τερέζα της Αβίλα συμβούλεψε τις πνευματικές αδελφές της ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί. [σημείωση 5]
Αγγλικανική Καθολική Εκκλησία
Η Αγγλικανική Καθολική Εκκλησία καταγράφει τη μνήμη της Αγίας Ιφιγένειας, που περιλαμβάνεται στη Ζωή του Αγίου Ματθαίου, κάνοντας αναφορά στο Αγγλικανικό Βιβλίο (1955): «Παρόλο που πολλά μέρη του Χριστιανισμού χαίρονται να διεκδικήσουν αυτόν τον Απόστολο ως ιδρυτή των Εκκλησιών τους, η συνήθης παράδοση είναι ότι πήγε στις περιοχές νότια της Κασπίας Θάλασσας, (οι οποίες σε αυτήν την περίπτωση ονομάζονται Αιθιοπία) όπου κήρυξε το Ευαγγέλιο και επιβεβαιώθηκε το ίδιο από πολλές θαυμάσιες πράξεις. Το μεγαλύτερο από αυτά λέγεται σε αυτό το σοφό: ότι επανέφερε στη ζωή την κόρη του βασιλιά, την Ιφιγένεια, με το οποίο η βασιλική οικογένεια προσχώρησε στον Χριστό. Ότι μετά το θάνατο του βασιλιά, ο Χίρτακος ο διάδοχός του, απαίτησε από την Ιφιγένεια να τον παντρευτεί. Και ότι εκείνη (που μέσω της διδασκαλίας του Ματθαίου είχε αφιερώσει τον εαυτό της στον Θεό) απέρριψε τον Χίρτακο ακολουθώντας τον όρκο της. Για αυτό τον λόγο ο Ματθαίος με βασιλικό διάταγμα, θανατώθηκε, κατά τη διάρκεια του εορτασμό των ιερών Μυστηρίων και εκπλήρωσε την Αποστολή του με μαρτυρικό τρόπο».