cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στέφανος Ρόκος
Έργο και μουσική
Το εικαστικό έργο του χαρακτηρίζεται από την στενή σχέση του με τη μουσική.
Το 2019, παρουσιάζει στο Μουσείο Μπενάκη το μουσικό εικαστικό project “Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds ’ No More Shall We Part, 14 paintings 17 years later”, δημιουργώντας δεκατέσσερα ζωγραφικά έργα εμπνευσμένα από τα ισάριθμα κομμάτια του δίσκου – τα δώδεκα τραγούδια του και τα δύο b-sides που κυκλοφόρησαν με τη limited edition του άλμπουμ. Επίσης, κυκλοφορεί ένα λεύκωμα με τον ίδιο τίτλο που παρουσιάζει τα 14 ζωγραφικά έργα της έκθεσης NMSWP, στίχους από τα 14 τραγούδια, καθώς και κείμενα των Nick Cave, Jim Sclavunos και Στέφανου Ρόκου.
Το 2010 παρουσίασε το μουσικό/εικαστικό project “Horror & Romance on Another Planet”.
Συχνά, τα εγκαίνια των εκθέσεών του συνοδεύονται από μικρές ζωντανές εμφανίσεις. (Λονδίνο 2013: Matt Friedberger, Stef Kamil Carlens, Alexander's Festival Hall, Piney Gir, dj set: Jim Sclavunos , Αμβέρσα 2015: Stef Kamil Carlens, Matt Watts)
Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα δίσκων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, καθώς και εξώφυλλα βιβλίων, αφίσες για συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Φιλί
μικρογραφία|"Το φιλί", έργο του Φραντσέσκο Χαγιές, 19ος αιώνας. Το φιλί (ή ο ασπασμός) είναι το άγγιγμα των χειλιών σε μια επιφάνεια. Αποτελεί συνηθισμένη πρακτική των ανθρώπων και μπορεί να είναι έκφραση αγάπης, τρυφερότητας ή σεβασμού. Χρησιμοποιείται ακόμα για χαιρετισμό και αποχαιρετισμό. Το φιλί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκφρασθεί, επίσης, η ρομαντική αγάπη ή η σεξουαλική επιθυμία μεταξύ δύο ανθρώπων. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα φιλώ, που είναι συνώνυμο του ρήματος αγαπώ. Γι' αυτό το λόγο, στην καθαρεύουσα και σε αρχαιότερα ελληνικά κείμενα χρησιμοποιείται η λέξη ασπασμός, που αναφέρεται στην ίδια πράξη.
Βιολογία και εξέλιξη
Οι ανθρωπολόγοι δεν έχουν φθάσει σε ομοφωνία σχετικά με το αν το φιλί είναι μια επίκτητη συμπεριφορά ή αποτελεί ενστικτώδη ενέργεια. Το φιλί συναντάται, εκτός από τους ανθρώπους, σε πολλά ζώα, κυρίως σε θηλαστικά.
Το φιλί σε διάφορους πολιτισμούς
Το φιλί στις δυτικές κοινωνίες είναι έκφραση αγάπης, στοργής ή ερωτικής επιθυμίας. Σε άλλα μέρη του κόσμου, το φιλί έχει άλλα νοήματα. Σε ορισμένους πολιτισμούς δεν χρησιμοποιείται καν το φιλί. Υπάρχουν διάφορα είδη φιλιών (Γαλλικό κ.τ.λ.)
Κατηγορία:Διαπροσωπικές σχέσεις Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις  Κατηγορία:Χαιρετισμοί
Γιώργος Θυρώτος
Πρώτα βήματα
Το 1967 και σε ηλικία 13 ετών εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ΑΕΛ Λεμεσού υπό τις οδηγίες του μέντορά του, Μιχαλάκη Νικολαΐδη. Έγινε μέλος της ανδρικής ομάδας στα 14 του, βασικός παίκτης στα 15 του και διεθνής στα 16 του. Αρχισε την καριέρα του ως Shooting Guard, αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκε σε εγκεφαλικό και ευφυή Point Guard, από τους κορυφαίους που ανέδειξε ποτέ το κυπριακό μπάσκετ.
Ως καλαθοσφαιριστής
Ηταν αρχηγός της καλαθοσφαιρικής ομάδας της Α.Ε. Λεμεσού τη χρυσή δεκαετία 1970-1980. Πανηγύρισε οκτώ Πρωταθλήματα Κύπρου, έξι Κύπελλα και δύο Ασπίδες. Από το 1980 διατηρούσε το διπλό ρόλο του προπονητή-παίκτη στην ομάδα.
Με τα χρώματα της Εθνικής Κύπρου αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 16 ετών εναντίον της Μικτής Θεσσαλονίκης στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Hταν αρχηγός της Εθνικής από την επαναδραστηριοποίησή της (μέσα της δεκαετίας του '70) μέχρι τη λήξη της καριέρας του. Συμπλήρωσε 17 χρόνια σταδιοδρομίας με την Εθνική, έχοντας συμμετάσχει σε τρία Challenge Round Ευρωμπάσκετ, ενώ πανηγύρισε και την κατάκτηση χρυσού μεταλλίου στους πρώτους Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης το 1985 στο Σαν Μαρίνο.
Ως προπονητής
Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ως παίκτης το 1987 κλείνοντας την καριέρα του στους Α.Μ.Κ.Ε. του Μονακό. Από το 1988 εργάστηκε αποκλειστικά ως προπονητής αναλαμβάνοντας την ομάδα του Κεραυνού Στροβόλου. Εκεί παρέμεινε για 3,5 χρόνια περίπου, προτού επιστρέψει στη Λεμεσό. Παράλληλα εργαζόταν ως καθηγητής φυσικής αγωγής σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης.
Υπήρξε προπονητής των Εθνικών Ομάδων ανδρών και γυναικών της Κύπρου στο άθλημα. Ένα χρόνο πρίν το θάνατό του εργάστηκε ως τεχνικός σύμβουλος και βοηθός προπονητή στην ομάδα ανδρών του Απόλλωνα Λεμεσού, ενώ την επόμενη χρονιά διετέλεσε προπονητής της ομάδας κορασίδων της ίδιας ομάδας.
Διετέλεσε ακόμη Πρόεδρος του Συνδέσμου Προπονητών Καλαθόσφαιρας της Κύπρου.
Θάνατος
Η Α.Ε. Λεμεσού, τιμώντας τη μνήμη του, έδωσε το όνομά του στην οδό όπου βρίσκεται το Κλειστό Γυμναστήριό της, το οποίο κοσμεί η φανέλα του με το Νο.15.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Μαρία Φέλιξ
Η Μαρία Φέλιξ (María de los Ángeles Félix Güereña, 8 Απριλίου 1914 – 8 Απριλίου 2002) ήταν Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Μαζί με τον Πέδρο Αρμεντάρις και την Ντολόρες ντελ Ρίο, ήταν μία από τις πιο επιτυχημένες προσωπικότητες του κινηματογράφου της Λατινικής Αμερικής τις δεκαετίες του 1940 και του 1950. Θεωρείται μία από τις πιο όμορφες ηθοποιούς της Χρυσής Εποχής του μεξικανικού κινηματογράφου. Το γούστο της για τη φινέτσα και την έντονη προσωπικότητα της κέρδισε τον τίτλο της ντίβας νωρίς στην καριέρα της.
Ήταν γνωστή ως «Η Κυρία» (La Doña), ένα προσωνύμιο που προέρχεται από τον χαρακτήρα της στα έργα "Ντόνια Μπάρμπαρα" (1943) και "Μαρία Μπονίτα", χάρη στον ύμνο που συνέθεσε αποκλειστικά για εκείνη ως γαμήλιο δώρο ο δεύτερος σύζυγος της Φέλιξ, Αγκουστίν Λαρά. Στην καριέρα της ως ηθοποιός συμμετείχε σε 47 ταινίες που γυρίστηκαν στο Μεξικό, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Αργεντινή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα
Κεταμίνη
Η κεταμίνη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για την πρόκληση και τη διατήρηση της αναισθησίας. Προκαλεί αποσυνδετική αναισθησία, μια κατάσταση που μοιάζει με έκσταση που παρέχει ανακούφιση από τον πόνο, καταστολή και αμνησία. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αναισθησίας με κεταμίνη είναι η διατήρηση των αντανακλαστικών της αναπνοής και των αεραγωγών, η διέγερση της καρδιακής λειτουργίας με αυξημένη αρτηριακή πίεση και η μέτρια βρογχοδιαστολή. Σε χαμηλότερες, υποαναισθητικές δόσεις, η κεταμίνη είναι ένας πολλά υποσχόμενος παράγοντας για τον πόνο και την κατάθλιψη που είναι ανθεκτική στη θεραπεία. Ωστόσο, η αντικαταθλιπτική δράση μεμονωμένης χορήγησης κεταμίνης εξασθενεί με τον καιρό και τα αποτελέσματα της επαναλαμβανόμενης χρήσης δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς.
Οι ψυχιατρικές παρενέργειες είναι συχνές καθώς και η αυξημένη αρτηριακή πίεση και η ναυτία. Η τοξικότητα στο ήπαρ και το ουροποιητικό είναι συχνή σε τακτικούς χρήστες υψηλών δόσεων κεταμίνης για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Η κεταμίνη είναι ένας ανταγωνιστής των υποδοχέων NMDA και αυτός ευθύνεται για τις περισσότερες από τις δράσεις της εκτός από την αντικαταθλιπτική δράση, ο μηχανισμός της οποίας είναι θέμα πολλής έρευνας και συζήτησης.
Η κεταμίνη συντέθηκε για πρώτη φορά το 1962 και εγκρίθηκε για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1970. Χρησιμοποιήθηκε τακτικά σε σκύλους και άλογα και χρησιμοποιήθηκε εκτενώς για χειρουργική αναισθησία στον πόλεμο του Βιετνάμ. Η κεταμίνη χρησιμοποιείται επίσης ως ψυχαγωγικό φάρμακο, τόσο σε σκόνη όσο και σε υγρή μορφή, που συχνά αναφέρεται ως «Special K» για τις παραισθησιογόνες και διασπαστικές της επιδράσεις. Συμπεριλαμβάνεται στον Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο.
Η συστηματική ονομασία της κεταμίνης είναι 2-μεθυλαμινο-2-(2-χλωροφαινυλο)κυκλοεξανόνηκυκλοεξανόνη και από χημικής άποψης είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, πιο συγκεκριμένα μια αρωματική αμινοκετόνη.
Αναισθησία
Η χρήση της κεταμίνης στην αναισθησία αντανακλά τα χαρακτηριστικά της. Είναι φάρμακο εκλογής για βραχυπρόθεσμες επεμβάσεις όταν δεν απαιτείται μυϊκή χαλάρωση. Η επίδραση της κεταμίνης στο αναπνευστικό και στο κυκλοφορικό σύστημα είναι διαφορετική από αυτή των άλλων αναισθητικών. Καταστέλλει την αναπνοή πολύ λιγότερο από τα περισσότερα άλλα διαθέσιμα αναισθητικά. Όταν χρησιμοποιείται σε αναισθητικές δόσεις, η κεταμίνη συνήθως διεγείρει παρά καταστέλλει το κυκλοφορικό σύστημα. Τα προστατευτικά αντανακλαστικά των αεραγωγών διατηρούνται και μερικές φορές είναι δυνατή η χορήγηση αναισθησίας με κεταμίνη χωρίς προστατευτικά μέτρα στους αεραγωγούς. Τα ψυχωτομιμητικά αποτελέσματα περιορίζουν την αποδοχή της κεταμίνης. Ωστόσο, μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη χορήγηση βενζοδιαζεπινών ή προποφόλης.
Η κεταμίνη χρησιμοποιείται συχνά σε σοβαρά τραυματισμένους ανθρώπους και φαίνεται να είναι ασφαλής σε αυτήν την ομάδα. Έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως για επείγουσα χειρουργική επέμβαση σε συνθήκες πεδίου σε εμπόλεμες ζώνες, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ. Μια κατευθυντήρια γραμμή κλινικής πρακτικής του 2011 υποστηρίζει τη χρήση της κεταμίνης ως ηρεμιστικού στην επείγουσα ιατρική, συμπεριλαμβανομένων των σωματικά επώδυνων διαδικασιών. Είναι το φάρμακο εκλογής για άτομα σε τραυματικό σοκ που διατρέχουν κίνδυνο υπότασης. Η χαμηλή αρτηριακή πίεση είναι επιβλαβής σε άτομα με σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι, και η κεταμίνη είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσει χαμηλή αρτηριακή πίεση και συχνά μπορεί ακόμη και να την αποτρέψει.
Η κεταμίνη είναι μια επιλογή στα παιδιά, ως το μοναδικό αναισθητικό για μικρές επεμβάσεις ή ως παράγοντας επαγωγής που ακολουθείται από νευρομυϊκό αποκλεισμό και διασωλήνωση. Ειδικότερα, τα παιδιά με κυανωτική καρδιακή νόσο και νευρομυϊκές διαταραχές είναι καλοί υποψήφιοι για αναισθησία με κεταμίνη.
Λόγω των βρογχοδιασταλτικών ιδιοτήτων της κεταμίνης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναισθησία σε άτομα με άσθμα, χρόνια αποφρακτική νόσο των αεραγωγών και με σοβαρή αντιδραστική νόσο των αεραγωγών, συμπεριλαμβανομένου του ενεργού βρογχόσπασμου.
Πόνος
Η κεταμίνη είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στο προνοσοκομειακό περιβάλλον, λόγω της αποτελεσματικότητάς της και του χαμηλού κινδύνου αναπνευστικής καταστολής. Η κεταμίνη έχει παρόμοια αποτελεσματικότητα με τα οπιοειδή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών νοσοκομείου για τη διαχείριση του οξέος πόνου και για τον έλεγχο του διαδικαστικού πόνου. Μπορεί επίσης να αποτρέψει την προκαλούμενη από οπιοειδή υπεραλγησία και το μετααναισθητικό ρίγος.
Για τον χρόνιο πόνο, η κεταμίνη χρησιμοποιείται ως ενδοφλέβιο αναλγητικό, ιδιαίτερα εάν ο πόνος είναι νευροπαθητικός. Έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα της εξουδετέρωσης της ευαισθητοποίησης της σπονδυλικής στήλης ή των φαινομένων επιδείνωσης που παρουσιάζονται με χρόνιο πόνο. Σε πολλαπλές κλινικές δοκιμές, οι εγχύσεις κεταμίνης παρείχαν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο σε διαγνώσεις νευροπαθητικού πόνου, πόνο μετά από τραυματικό τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης, ινομυαλγία και σύνδρομο σύνθετου περιφερειακού πόνου (CRPS). Ωστόσο, οι συναινετικές κατευθυντήριες γραμμές του 2018 για τον χρόνιο πόνο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, συνολικά, υπάρχουν μόνο αδύναμα στοιχεία υπέρ της χρήσης κεταμίνης σε πόνους τραυματισμού της σπονδυλικής στήλης, μέτρια στοιχεία υπέρ της κεταμίνης για CRPS και αδύναμα ή καθόλου στοιχεία για κεταμίνη σε μεικτό νευροπαθητικό πόνο, ινομυαλγία και καρκίνος. Συγκεκριμένα, μόνο για το CRPS υπάρχουν ενδείξεις μεσοπρόθεσμης έως μακροπρόθεσμης ανακούφισης από τον πόνο.
Κατάθλιψη
Η κεταμίνη είναι ένα ισχυρό και ταχείας δράσης αντικαταθλιπτικό, αν και η δράση της είναι παροδική. Η ενδοφλέβια έγχυση κεταμίνης στην ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της διάθεσης εντός 4 ωρών, φτάνοντας στο μέγιστο στις 24 ώρες. Μια εφάπαξ δόση ενδοφλέβιας κεταμίνης έχει ως αποτέλεσμα ποσοστό ανταπόκρισης μεγαλύτερο από 60% ήδη από 4,5 ώρες μετά τη δόση (με παρατεταμένο αποτέλεσμα μετά από 24 ώρες) και μεγαλύτερο από 40% μετά από 7 ημέρες. Αν και υπάρχουν μόνο λίγες πιλοτικές μελέτες που μελετούν τη βέλτιστη δόση, αυξανόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι δόση 0,5 mg/kg που ενίεται σε 40 λεπτά δίνει το βέλτιστο αποτέλεσμα. Η αντικαταθλιπτική δράση της κεταμίνης μειώνεται στις 7 ημέρες και οι περισσότεροι ασθενείς υποτροπιάζουν εντός 10 ημερών, αν και για μια σημαντική μειοψηφία η βελτίωση μπορεί να διαρκέσει 30 ημέρες και περισσότερο. Η κύρια πρόκληση με τη θεραπεία με κεταμίνη είναι η αγωγή όταν περάσει η αντικαταθλιπτική δράση. Η θεραπεία συντήρησης με κεταμίνη (από δύο φορές την εβδομάδα έως μία φορά στις δύο εβδομάδες) φαίνεται να είναι μια πολλά υποσχόμενη επιλογή, αν και τα στοιχεία που τη συνιστούν σθεναρά είναι ανεπαρκή. Η κεταμίνη μπορεί να μειώσει τις σκέψεις αυτοκτονίας για έως και τρεις ημέρες μετά την ένεση.
Η κεταμίνη δεν έχει εγκριθεί για χρήση ως αντικαταθλιπτικό, αλλά το Καναδικό Δίκτυο Θεραπειών για τη Διάθεση και το Άγχος (CANMAT) τη συνιστά ως θεραπεία τρίτης γραμμής για την κατάθλιψη. Ένα από τα εναντιομερή της κεταμίνης, η εσκεταμίνη, έχει εγκριθεί ως ρινικό σπρέι για την ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού. Μια συγκριτική μετα-ανάλυση κλινικών δοκιμών υποδηλώνει ανώτερη αποτελεσματικότητα της ενδοφλέβιας κεταμίνης έναντι της ενδορρινικής εσκεταμίνης, με την ενδοφλέβια κεταμίνη να έχει μεγαλύτερα ποσοστά συνολικής ανταπόκρισης και ύφεσης και μικρότερο αριθμό εγκαταλείψεων. Η κεταμίνη μπορεί να είναι αποτελεσματική για τη διπολική κατάθλιψη, αλλά τα δεδομένα για τη χρήση της για αυτή τη μορφή κατάθλιψης είναι λίγα.
Αντενδείξεις
Κύριες αντενδείξεις για την κεταμίνη:
Παρενέργειες
Σε αναισθητικές δόσεις, το 10-20% των ενηλίκων (1-2% των παιδιών) εμφανίζουν ανεπιθύμητες ψυχιατρικές αντιδράσεις που εμφανίζονται κατά την εμφάνιση από την αναισθησία, που κυμαίνονται από όνειρα και δυσφορία έως παραισθήσεις και ντελήριο κατά την αφύπνηση. Αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν με προ-θεραπεία με βενζοδιαζεπίνη ή προποφόλη. Η αναισθησία με κεταμίνη προκαλεί συνήθως τονικοκλονικές κινήσεις (πάνω από το 10% των ανθρώπων) και σπάνια υπερτονία. Έμετος μπορεί να αναμένεται στο 5-15% των ασθενών, αλλά η προετοιμασία με προποφόλη το μετριάζει επίσης. Λαρυγγόσπασμος εμφανίζεται μόνο σπάνια με την κεταμίνη. Η κεταμίνη, γενικά, διεγείρει την αναπνοή. Ωστόσο, στα πρώτα 2-3 λεπτά μιας ταχείας ενδοφλέβιας ένεσης υψηλής δόσης μπορεί να προκαλέσει παροδική αναπνευστική καταστολή.
Τοξικότητα ουροποιητικού και ήπατος
Η τοξικότητα στα ούρα εμφανίζεται κυρίως σε άτομα που χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες κεταμίνης τακτικά, με το 20-30% των συχνών χρηστών να έχουν ενοχλήσεις στην ουροδόχο κύστη. Περιλαμβάνει μια σειρά διαταραχών από κυστίτιδα έως υδρονέφρωση και νεφρική ανεπάρκεια. Τα τυπικά συμπτώματα της κυστίτιδας που προκαλείται από κεταμίνη είναι συχνοουρία, δυσουρία και επείγουσα ούρηση που μερικές φορές συνοδεύονται από πόνο κατά την ούρηση και αίμα στα ούρα. Η βλάβη στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης έχει ομοιότητες τόσο με τη διάμεση όσο και με την ηωσινοφιλική κυστίτιδα. Το τοίχωμα παχύνεται και η λειτουργική χωρητικότητα της κύστης μειώνεται έως τα 10–150 mL.
Η αντιμετώπιση της επαγόμενης από κεταμίνη κυστίτιδας περιλαμβάνει τη διακοπή της κεταμίνης ως πρώτο βήμα. Αυτό ακολουθείται από ΜΣΑΦ και αντιχολινεργικά και, εάν η ανταπόκριση είναι ανεπαρκής, από τραμαδόλη. Οι θεραπείες δεύτερης γραμμής είναι παράγοντες προστασίας του επιθηλίου όπως η από του στόματος πολυθειική πεντοζάνη ή η ενδοκυστική (ενδοκύστη) ενστάλαξη υαλουρονικού οξέος. Η ενδοκυστική αλλαντική τοξίνη είναι επίσης χρήσιμη.
Η ηπατική τοξικότητα της κεταμίνης περιλαμβάνει υψηλότερες δόσεις και επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Σε μια ομάδα χρόνιων χρηστών υψηλής δόσης κεταμίνης, η συχνότητα της ηπατικής βλάβης αναφέρθηκε ότι ήταν περίπου 10%. Υπάρχουν αναφορές περιπτώσεων αυξημένων ηπατικών ενζύμων που περιλαμβάνουν θεραπεία με κεταμίνη του χρόνιου πόνου.
Εξάρτηση και ανοχή
Αν και η συχνότητα της εξάρτησης από κεταμίνη είναι άγνωστη, ορισμένα άτομα που χρησιμοποιούν τακτικά κεταμίνη αναπτύσσουν εξάρτηση από την κεταμίνη. Τα πειράματα σε ζώα επιβεβαιώνουν επίσης τον κίνδυνο κακής χρήσης. Επιπλέον, η ταχεία έναρξη των επιπτώσεων μετά την εισπνοή της μπορεί να αυξήσει τη δυνητική χρήση ως ψυχαγωγικού ναρκωτικού. Η σύντομη διάρκεια των αποτελεσμάτων προάγει την κατάρηση. Η ανοχή στην κεταμίνη αναπτύσσεται γρήγορα, ακόμη και με επαναλαμβανόμενη ιατρική χρήση, προκαλώντας τη χρήση υψηλότερων δόσεων. Ορισμένοι καθημερινοί χρήστες ανέφεραν συμπτώματα στέρησης, κυρίως άγχος, τρέμουλο, εφίδρωση και αίσθημα παλμών, μετά τις προσπάθειες διακοπής. Γνωστικά ελλείμματα καθώς και αυξημένα συμπτώματα διάσπασης και παραληρήματα παρατηρήθηκαν σε τακτικούς ψυχαγωγικούς χρήστες κεταμίνης.
Αλληλεπιδράσεις
Η κεταμίνη ενισχύει τα ηρεμιστικά αποτελέσματα της προποφόλης και της μιδαζολάμης. Η ναλτρεξόνη ενισχύει τις ψυχομιμητικές επιδράσεις μιας χαμηλής δόσης κεταμίνης, ενώ η λαμοτριγίνη και η νιμοδιπίνη τις μειώνουν. Η κλονιδίνη μειώνει τη σιελόρροια, τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση αυξάνει κατά τη διάρκεια της αναισθησίας με κεταμίνη και μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης εφιάλτων.
Φαρμακοδυναμική
Ο ανταγωνισμός του υποδοχέα NMDA είναι υπεύθυνος για τα αναισθητικά, αναλγητικά και ψυχομιμητικά αποτελέσματα της κεταμίνης. Ο ανταγωνισμός του υποδοχέα NMDA οδηγεί σε αναλγησία αποτρέποντας την κεντρική ευαισθητοποίηση στους νευρώνες του ραχιαίου κέρατος. Με άλλα λόγια, οι δράσεις της κεταμίνης παρεμβαίνουν στη μετάδοση του πόνου στο νωτιαίο μυελό.
Ο μηχανισμός της αντικαταθλιπτικής δράσης της κεταμίνης είναι αβέβαιος. Δεν είναι σαφές εάν ο υποδοχέας NMDA είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για αυτή τη δράση ή είναι επίσης απαραίτητες οι αλληλεπιδράσεις με άλλους υποδοχείς. Δεν είναι σαφές εάν η κεταμίνη από μόνη της είναι επαρκής για την αντικαταθλιπτική δράση ή οι μεταβολίτες της είναι επίσης σημαντικοί. Σε κάθε περίπτωση, έχει διευκρινιστεί ότι ο οξύς αποκλεισμός των υποδοχέων NMDA στον εγκέφαλο έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των υποδοχέων α-αμινο-3-υδροξυ-5-μεθυλ-4-ισοξαζολοπροπιονικού οξέος (υποδοχείς AMPA), οι οποίοι με τη σειρά τους ρυθμίζουν μια ποικιλία των κατάντη οδών σηματοδότησης για να επηρεάσει τη νευροδιαβίβαση στο μεταιχμιακό σύστημα και να μεσολαβήσει στα αντικαταθλιπτικά αποτελέσματα των ανταγωνιστών του υποδοχέα NMDA όπως η κεταμίνη. Εκτός από τον αποκλεισμό του υποδοχέα NMDA, ο ενεργός μεταβολίτης της κεταμίνης υδροξυνορκεταμίνη, ο οποίος δεν αλληλεπιδρά σημαντικά με τον υποδοχέα NMDA, αλλά παρ' όλα αυτά ενεργοποιεί έμμεσα τους υποδοχείς AMPA, μπορεί επίσης ή εναλλακτικά να εμπλέκεται στις αντικαταθλιπτικές επιδράσεις της κεταμίνης ταχείας έναρξης. Πρόσφατη έρευνα έχει αποσαφηνίσει ότι μια οξεία αναστολή των πλάγιων ηνίων, ενός τμήματος του εγκεφάλου στο μεταιχμιακό σύστημα που έχει αναφερθεί ως «κέντρο κατά της ανταμοιβής» (προβολή και αναστολή της οδού μεσομεταιχμιακής ανταμοιβής και ρύθμιση άλλων μεταιχμιακών περιοχών), μπορεί να εμπλέκονται στις αντικαταθλιπτικές επιδράσεις της κεταμίνης.
Φαρμακοκινητική
Η κεταμίνη μπορεί να απορροφηθεί από πολλές διαφορετικές οδούς λόγω τόσο της διαλυτότητάς της στο νερό όσο και στα λιπίδια. Η βιοδιαθεσιμότητα της ενδοφλέβιας κεταμίνης είναι 100% εξ ορισμού, η βιοδιαθεσιμότητα της ενδομυϊκής ένεσης είναι ελαφρώς χαμηλότερη στο 93%, και η βιοδιαθεσιμότητα της επισκληριδίου είναι 77%. Η υποδόρια βιοδιαθεσιμότητα δεν έχει μετρηθεί ποτέ, αλλά θεωρείται ότι είναι υψηλή. Μεταξύ των λιγότερο επεμβατικών οδών, η ενδορινική οδός έχει την υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα (45–50%)  και η στοματική – τη χαμηλότερη (16–20%). Οι υπογλώσσιες και ορθικές βιοδιαθεσιμότητα είναι ενδιάμεσες σε περίπου 25-50%.
Μετά την απορρόφηση, η κεταμίνη κατανέμεται ταχέως στον εγκέφαλο και σε άλλους ιστούς. Η δέσμευση της κεταμίνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ποικίλλει από 23 έως 47%. μικρογραφία| Οι κύριες οδοί μεταβολισμού της κεταμίνης. Στο σώμα η κεταμίνη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό. Βιομετασχηματίζεται από τα ισοένζυμα CYP3A4 και CYP2B6 σε νορκεταμίνη, η οποία, με τη σειρά της, μετατρέπεται από το CYP2A6 και το CYP2B6 σε υδροξυνορκεταμίνη και δεϋδρονορκεταμίνη. Η χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα της κεταμίνης από το στόμα οφείλεται στο φαινόμενο της πρώτης διόδου και, πιθανώς, στον εντερικό μεταβολισμό της κεταμίνης από το CYP3A4. Ως αποτέλεσμα, τα επίπεδα της νορκεταμίνης στο πλάσμα είναι αρκετές φορές υψηλότερα από την κεταμίνη μετά την από του στόματος χορήγηση και η νορκεταμίνη μπορεί να παίζει ρόλο στην αναισθητική και αναλγητική δράση της κεταμίνης από το στόμα. Αυτό εξηγεί επίσης γιατί τα επίπεδα κεταμίνης από το στόμα είναι ανεξάρτητα από τη δραστηριότητα του CYP2B6, σε αντίθεση με τα υποδόρια επίπεδα κεταμίνης.
Μετά από ενδοφλέβια ένεση κεταμίνης επισημασμένης με τρίτιο, το 91% της ραδιενέργειας ανακτάται από τα ούρα και το 3% από τα κόπρανα. Το φάρμακο απεκκρίνεται κυρίως με τη μορφή μεταβολιτών, με μόνο το 2% να παραμένει αμετάβλητο. Τα συζευγμένα υδροξυλιωμένα παράγωγα της κεταμίνης (80%) ακολουθούμενα από την δεϋδρονορκεταμίνη (16%) είναι οι πιο διαδεδομένοι μεταβολίτες που ανιχνεύονται στα ούρα.
Νομικό καθεστώς
Ενώ η κεταμίνη κυκλοφορεί νόμιμα σε πολλές χώρες παγκοσμίως, είναι επίσης ελεγχόμενη ουσία σε πολλές χώρες.
Ψυχαγωγική χρήση
Σε υποαναισθητικές δόσεις η κεταμίνη παράγει μια αποσυνδετική κατάσταση, που χαρακτηρίζεται από αίσθηση απομάκρυνσης από το φυσικό σώμα και τον εξωτερικό κόσμο που είναι γνωστή ως αποπροσωποποίηση και αποπραγματοποίηση. Σε αρκετά υψηλές δόσεις, οι χρήστες μπορεί να βιώσουν μια κατάσταση διάστασης με οπτικές και ακουστικές παραισθήσεις παρόμοιες με τις επιπτώσεις του LSD. Ο Τζον Λίλι, η Μάρσια Μουρ, ο DM Turner και ο Ντέιβιντ Γούνταρντ (μεταξύ άλλων) έχουν γράψει εκτενώς για τη δική τους χρήση ως ενθεογόνο και τις εμπειρίες με την κεταμίνη. Ο Turner πέθανε πρόωρα λόγω πνιγμού κατά την εικαζόμενη χρήση κεταμίνης χωρίς επίβλεψη. Η ψυχαγωγική χρήση κεταμίνης έχει εμπλακεί σε θανάτους παγκοσμίως, με περισσότερους από 90 θανάτους στην Αγγλία και την Ουαλία την περίοδο 2005-2013. Περιλαμβάνουν τυχαίες δηλητηριάσεις, πνιγμούς, τροχαία ατυχήματα και αυτοκτονίες. Η πλειονότητα των θανάτων ήταν μεταξύ νέων. Λόγω της ικανότητάς της να προκαλεί σύγχυση και αμνησία, η κεταμίνη έχει χρησιμοποιηθεί ως χάπι βιασμού.
Κτηνιατρική
Στην κτηνιατρική αναισθησία, η κεταμίνη χρησιμοποιείται συχνά για τα αναισθητικά και αναλγητικά της αποτελέσματα σε γάτες, σκύλους, κουνέλια, αρουραίους και άλλα μικρά ζώα. Χρησιμοποιείται συχνά στην επαγωγή και συντήρηση της αναισθησίας σε άλογα. Αποτελεί σημαντικό μέρος του « κοκτέιλ τρωκτικών », ενός μείγματος φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την αναισθησία των τρωκτικών. Οι κτηνίατροι χρησιμοποιούν συχνά την κεταμίνη με ηρεμιστικά φάρμακα για να παράγουν ισορροπημένη αναισθησία και αναλγησία και ως έγχυμα σταθερού ρυθμού για να βοηθήσουν στην αποφυγή της αύξησης του πόνου. Η κεταμίνη χρησιμοποιείται επίσης για τη διαχείριση του πόνου μεταξύ μεγάλων ζώων. Είναι ο κύριος ενδοφλέβιος αναισθητικός παράγοντας που χρησιμοποιείται στη χειρουργική των ιπποειδών, συχνά σε συνδυασμό με δετομιδίνη και θειοπεντάλη ή μερικές φορές γουαϊφενεσίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναισθητικά Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Αναλγητικά Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες Κατηγορία:Φάρμακα με άγνωστο μηχανισμό δράσης Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Κτηνιατρικά φάρμακα Κατηγορία:Χλωροαρένια Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες Κατηγορία:C13
Ήταν ένα μικρό καράβι
μικρογραφία|το τραγούδι στα γαλλικά Το "Ήταν ένα μικρό καράβι" (στα Γαλλικά: Il était un petit navire) είναι παραδοσιακό γαλλικό ναυτικό τραγούδι, που πλέον θεωρείται παιδικό, παρά το μακάβριο θέμα του.
Νωτιαία μυϊκή ατροφία
Η νωτιαία μυϊκή ατροφία (spinal muscular atrophy - SMA) είναι μια σχετικά σπάνια νευροεκφυλιστική-νευρομυϊκή ασθένεια γενετικά προκαθορισμένη. Ο προοδευτικός εκφυλισμός των κεντρικών και περιφερικών μυών οδηγεί σε δυσκαταποσία, αναπνευστική ανεπάρκεια, κινητική αναπηρία, σε διαφορετικό βαθμό εκδήλωσης ανάλογα με τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Θεωρείται μετά την κυστική ίνωση η δεύτερη θανατηφόρα νόσος για τον καυκάσιο φυλετικό τύπο.
Ήταν ένα μικρό καράβι
Η ελληνική εκδοχή του τραγουδιού διηγείται την ιστορία ενός μικρού καραβιού που παραμένοντας επί αρκετό καιρό στη Μεσόγειο θάλασσα δεν έχει πλέον άλλα τρόφιμα. Τότε οι ναύτες τραβώντας κλήρο αποφασίζουν ότι ο μικρότερος ανάμεσά τους θα φαγωθεί.
Στη γαλλική του έκδοση, το τραγούδι συνεχίζει την εξιστόρηση και εκεί οι υπόλοιποι ναύτες συζητούν για το πώς θα μαγειρέψουν τον νεαρό άντρα και τι σος θα χρησιμοποιήσουν. Τότε εκείνος προσεύχεται στον ουρανό και σώζεται από ένα θαύμα.
Νωτιαία μυϊκή ατροφία
Αιτιολογία
Η νόσος οφείλεται στην απουσία ή μειωμένη παρουσία του γονιδίου SMN1, (survival motor neuron 1) υπεύθυνο για τη μεταφορά της εντολής κίνησης από τον εγκέφαλο (νευρικά κύτταρα) στους μύες. Διακρίνεται σε 4 τύπους ανάλογα με την έναρξη εκδήλωσης της νόσου. Πρακτικά ένα στά 40 άτομα του γενικού πληθυσμού φέρουν τη γενετική ανωμαλία. Εάν δύο ετερόφυλα άτομα με την γενετική διαταραχή τεκνοποιήσουν, τα παιδιά έχουν πιθανότητα 25% εκδήλωσης της νόσου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές
Ήταν ένα μικρό καράβι
Το τραγούδι αναφέρεται στο διάσημο ναυάγιο της γαλλικής φρεγάτας Μέδουσα (1810).
Στίχοι (Γαλλικά) "Il était un petit navire"
Κάθε στίχος επαναλαμβάνεται δύο φορές Il était un petit navire Qui n’avait ja-ja-jamais navigué Ohé ! Ohé !
Ρεφρέν:
Ohé ! Ohé ! Matelot, Matelot navigue sur les flots Ohé ! Ohé ! Matelot, Matelot navigue sur les flots
Il entreprit un long voyage Sur la mer Mé-Mé-Méditerranée Ohé ! Ohé !
Au bout de cinq à six semaines, Les vivres vin-vin-vinrent à manquer Ohé ! Ohé !
On tira z’à la courte paille, Pour savoir qui-qui-qui serait mangé, Ohé ! Ohé !
Le sort tomba sur le plus jeune, C’est donc lui qui-qui-qui fut désigné, Ohé ! Ohé !
On cherche alors à quelle sauce, Le pauvre enfant-fant-fant sera mangé, Ohé ! Ohé !
L’un voulait qu’on le mît à frire, L’autre voulait-lait-lait le fricasser, Ohé ! Ohé !
Pendant qu’ainsi l’on délibère, Il monte en haut-haut-haut du grand hunier, Ohé ! Ohé !
Il fait au ciel une prière Interrogeant-geant-geant l’immensité, Ohé ! Ohé !
Mais regardant la mer entière, Il vit des flots-flots-flots de tous côtés, Ohé ! Ohé !
Oh ! Sainte Vierge ma patronne, Cria le pau-pau-pauvre infortuné, Ohé ! Ohé !
Si j’ai péché, vite pardonne, Empêche-les-les-les de me manger, Ohé ! Ohé !
Au même instant un grand miracle, Pour l’enfant fut-fut-fut réalisé, Ohé ! Ohé !
Des p’tits poissons dans le navire, Sautèrent par-par-par et par milliers, Ohé ! Ohé !
On les prit, on les mit à frire, Le jeune mou-mou-mousse fut sauvé, Ohé ! Ohé !
Si cette histoire vous amuse, Nous allons la-la-la recommencer, Ohé ! Ohé !
Στίχοι (Ελληνικά)
Ήταν ένα μικρό καράβι ήταν ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο που ήταν αταξίδευτο οεοέ οε οε
Κι έκαν' ένα μακρύ ταξίδι κι έκαν' ένα μικρό ταξίδι μέσα εις τη Μεσόγειο μέσα εις τη Μεσόγειο οεοέ οε οε
Και σε πεντέξι εβδομάδες και σε πεντέξι εβδομάδες σωθήκαν ο - ο - όλες οι τροφές σωθήκαν ο - ο - όλες οι τροφές οε οέ οε οε
Και τότε ρίξανε τον κλήρο και τότε ρίξανε τον κλήρο να δούνε ποιος ποιος ποιος θα φαγωθεί να δούνε ποιος ποιος ποιος θα φαγωθεί οεοέ οε οε
Κι ο κλήρος πέφτει στον πιο νέο κι ο κλήρος πέφτει στον πιο νέο που ήταν α - α - αταξίδευτος που ήταν α - α - αταξίδευτος οεοέ οε οε
Κι ο κλήρος πέφτει στα αγόρια κι ο κλήρος πέφτει στα αγόρια που ήταν σαν σαν σαν σκυλόψαρα που ήταν σαν σαν σαν σκυλόψαρα οεοέ οε οε
κι αν σας αρέσει αυτή η ιστορία αν σας αρέσει αυτή η ιστορία την ξαναλε-λε- λέμε απ΄την αρχή την ξαναλε-λε- λέμε απ΄την αρχή οεοέ οε οε
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδικά τραγούδια
Millenium Bank
Τον Ιούνιο του 2013 η Millennium bank εξαγοράστηκε από την Τράπεζα Πειραιώς. Οι δραστηριότητές της μεταφέρθηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς τον Δεκέμβριο του 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην τράπεζες της Ελλάδας
Σόλων (αποσαφήνιση)
Το όνομα Σόλων μπορεί να αναφέρεται στα κάτωθι λήμματα:
ΣΝ Φεϊρένσε
Η ΣΝ Φεϊρένσε είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 19 Μαρτίου 1918. Συμμετέχει στη Πριμέιρα Λίγα (2017-18). Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Marcolino de Castro, χωρητικότητας 5.494 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:ΣΝ Φεϊρένσε
Σατκόνα
Το Σατκόνα είναι ένα σύμβολο που χρησιμοποιείται στην Ινδουϊστική γιάντρα που αντιπροσωπεύει τη συνένωση τόσο της αρσενικής όσο και της θηλυκής μορφής. Πιο ειδικά υποτίθεται ότι παρουσιάζει το Πουρούσα (το υπέρτατο ον), και την Πρακρίτι (μητέρα φύση, ή πρωταρχική ύλη). Συχνά παριστάνεται ως Σίβα / Σάκτι.
Το Σατκόνα είναι ένα εξάγραμμο και συνδέεται με το γιο των Σίβα-Σάκτι, το Λόρδο Μουρούγκαν.
Λογοτεχνικώς, είναι σχεδόν πανομοιότυπο με το Εβραϊκό Αστέρι του Δαβίδ και την Ιαπωνική Κορυφή Καγκόμι.
Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης
250px|μικρογραφία|Η μπροστινή όψη του εκθεσιακού χώρου
Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) είναι μια ετήσια εμπορική εκθεσιακή εκδήλωση μεγάλης σημασίας για την Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, που λαμβάνει χώρα στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης έκτασης 180.000 τ.μ. στη Θεσσαλονίκη. Η έκθεση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1926 και σήμερα διοργανώνεται από τη HELEXPO.
Προφίλ ΔΕΘ-HELEXPO
Η ίδρυση του εθνικού εκθεσιακού φορέα μετρά περισσότερες από οκτώ δεκαετίες ζωής. Πνευματικός πατέρας της διοργάνωσης ήταν ο βουλευτής Νικόλαος Γερμανός, ο οποίος στις 28 Απριλίου του 1925 υπέβαλε αίτηση στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, ζητώντας άδεια για την πραγματοποίηση μιας διεθνούς εκθέσεως, της πρώτης στη χώρα. Η πρώτη Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης εγκαινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου του 1926, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός σημαντικού κεφαλαίου για την οικονομία της περιοχής. Με τη μετεμφύτευση της κεραμικής και ταπητουργίας από τη Μικρά Ασία στη μητροπολτική Ελλάδα, πραγματοποιήθηκε η πρώτη εμφάνιση των καλλιτεχνικών έργων των Μικρασιατών στην πρώτη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης του 1926.
Στις σημερινές της εκθεσιακές εγκαταστάσεις η ΔΕΘ-Helexpo μεταφέρθηκε οριστικά το 1937. Η λειτουργία της διακόπηκε προσωρινά εξαιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ το 1950 χρηματοδοτήθηκε από το σχέδιο Μάρσαλ για την αποκατάσταση του λεηλατημένου εκθεσιακού χώρου.
Κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι Έλληνες εκθέτες που συμμετείχαν στις διοργανώσεις ανέρχονταν σε 400, ενώ οι ξένοι έφταναν τους 1.500 κατά μέσο όρο ανά διοργάνωση. Το 1967 μάλιστα οι επισκέπτες άγγιξαν τον αριθμό ρεκόρ του 1,7 εκατομμυρίου. Στη δεκαετία του ’70 κατασκευάστηκαν τα μεγαλύτερα περίπτερα της ΔΕΘ-Helexpo, τα οποία λειτουργούν μέχρι και σήμερα, ενώ το 1973 διοργανώθηκαν οι πρώτες κλαδικές εκθέσεις, η Διεθνής Έκθεση Γούνας και η Διεθνής Έκθεση Μαρμάρου. Ο εθνικός εκθεσιακός φορέας διασπάσθηκε σε δύο εταιρείες, τη ΔΕΘ και τη Helexpo, το 1999 και επανενώθηκε σε ένα κοινό εταιρικό σχήμα το 2013. Στις οκτώ δεκαετίες της ζωής της η ΔΕΘ συσσώρευσε τεράστια εμπειρία και τεχνογνωσία στη διαχείριση εκθεσιακών υποδομών, αλλά και στη διοργάνωση εκθέσεων. Σήμερα αποτελεί επίσημο σύμβουλο της πολιτείας σε θέματα εκθεσιακής πολιτικής, διοργανώνει μεγάλες κλαδικές εκθέσεις, περιφερειακές εκθέσεις ανά την Ελλάδα, συμμετέχει σε μεγάλες εκθέσεις του εξωτερικού με εθνικά περίπτερα και διαχειρίζεται τις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου Θεσσαλονίκης και του Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου Αθηνών.
Οι εγκαταστάσεις
Το Διεθνές Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο της ΔΕΘ-Helexpo στη Θεσσαλονίκη αναπτύσσεται σε έκταση 180.000 τ.μ., εκ των οποίων τα 62.000 τ.μ. αποτελούν στεγασμένο εκθεσιακό χώρο. Το εκθεσιακό συγκρότημα απαρτίζεται από τρία συνεδριακά κέντρα, το «Νικόλαος Γερμανός», το «Ιωάννης Βελλίδης» και το Helexpo Corona, συνολικής χωρητικότητας 4.000 θέσεων. Τα τρία συνεδριακά κέντρα είναι εξοπλισμένα με σύγχρονα ηλεκτρονικά και οπτικοακουστικά συστήματα. Πέραν των εκθεσιακών της εγκαταστάσεων στη Θεσσαλονίκη, η ΔΕΘ-Helexpo έχει στην ιδιοκτησία της το Helexpo Maroussi, στη λεωφόρο Κηφισίας στο Μαρούσι. Πρόκειται για ένα κτίριο πολλαπλών χρήσεων, με βασική λειτουργία την εκθεσιακή, καθώς φιλοξενεί εκθέσεις σε έκταση 30.000 τ.μ., ενώ διαθέτει και συνεδριακό χώρο δυναμικότητας 600 θέσεων. Το εν λόγω εκθεσιακό κέντρο μπορεί να υποστηρίξει τη διοργάνωση και πολιτιστικών, κοινωνικών και επιχειρηματικών εκδηλώσεων.
Σκοποί της εταιρείας
Η ΔΕΘ-Helexpo έχει την ευθύνη διοργάνωσης της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, διοργανώνει περισσότερες από 15 κλαδικές εκθέσεις ετησίως, πραγματοποιεί περιφερειακές εκθέσεις ανά την Ελλάδα, οργανώνει τα εθνικά περίπτερα σε μεγάλες διεθνείς εκθέσεις του εξωτερικού, διοργανώνει συνέδρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαχειρίζεται και εκμεταλλεύεται την περιουσία της και τον ραδιοφωνικό σταθμό Ράδιο ΔΕΘ 104,9 και παρέχει συμβουλές στην πολιτεία για την εκθεσιακή πολιτική. Μεταξύ των στόχων της είναι η ανάπτυξη και σύσφιξη των οικονομικών και φιλικών δεσμών μεταξύ των λαών, η προβολή της ελληνικής παραγωγής, η στήριξη της ελληνικής παραγωγής και μεταποίησης, καθώς και η προβολή του ελληνικού τουρισμού.
Οι εκθεσιακές δραστηριότητες
Η εταιρεία έχει αναπτύξει σημαντική παρουσία στις αγορές των Βαλκανίων, με συμμετοχές στις μεγαλύτερες εκθεσιακές διοργανώσεις στους κλάδους των τροφίμων, των δομικών υλικών και του μηχανολογικού εξοπλισμού, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει πραγματοποιήσει άνοιγμα και στην Ιβηρική Χερσόνησο, αλλά και σε αγορές όπως αυτές της Πολωνίας και της Ρωσίας. Χρόνο με τον χρόνο η ΔΕΘ-Helexpo γίνεται το «όχημα» για όλο και περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις που επιδιώκουν την ανάπτυξη εξωστρεφών δράσεων. Η στρατηγική διεθνοποίησης που ακολουθεί συνίσταται στον συνεχή εμπλουτισμό της εκτός συνόρων εκθεσιακής της ατζέντας με νέες διοργανώσεις, ενώ περιλαμβάνει και τη σύναψη συνεργασιών με σημαντικούς ξένους εκθεσιακούς οργανισμούς. Στο εκθεσιακό πρόγραμμα της ΔΕΘ-Helexpo σε περίοπτη θέση βρίσκεται και η διοργάνωση επιχειρηματικών αποστολών στο εξωτερικό. Η ΔΕΘ-Helexpo έχει υπογράψει και μνημόνιο συνεργασίας με τον ρωσικό εκθεσιακό φορέα EUROEXPO. Το μνημόνιο προβλέπει τη σύσφιξη των σχέσεων των δύο εκθεσιακών φορέων, μέσω της συμμετοχής σε εκθέσεις, που διοργανώνουν σε Ρωσία και Ελλάδα, αλλά και της πραγματοποίησης επιχειρηματικών αποστολών.
Συνεργασία με την Ομογένεια
Η ΔΕΘ-Helexpo αντιλαμβανόμενη τη δύναμη της ελληνικής ομογένειας και τον ρόλο που μπορεί να παίξει για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας άνοιξε κανάλι επικοινωνίας με την Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση Ελληνισμού (ΠαΔΕΕ), φέρνοντας πιο κοντά τους ομογενείς βουλευτές και επιχειρηματίες από πολλές χώρες του κόσμου. Στο πλαίσιο αυτό και μετά την πρώτη γνωριμία του 2012 διοργάνωσε τον Ιούλιο του 2013 επιχειρηματικό φόρουμ με τη συμμετοχή της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού. Στο πλαίσιο του φόρουμ αυτού, όπου πέραν των ομογενών βουλευτών συμμετείχαν και ομογενείς επιχειρηματίες, αποφασίστηκε η δημιουργία μίας μόνιμης Γραμματείας στη Θεσσαλονίκη, που θα υποστηρίζει το επιχειρηματικό κομμάτι της ΠαΔΕΕ, με σκοπό τη δικτύωση των ελληνικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό. Στο πλαίσιο αυτό, θα καθιερωθεί σε ετήσιο θεσμό στην πόλη η διοργάνωση επιχειρηματικού φόρουμ με τη συμμετοχή της ΠαΔΕΕ μετά και το πρώτο επιτυχημένο συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Εκθεσιακό & Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης.
Περιφέρεια
Με γνώμονα την ανάπτυξη και την εξωστρέφεια των τοπικών οικονομιών κινείται η ΔΕΘ-Helexpo όσον αφορά στην άσκηση της περιφερειακής της πολιτικής. Στόχος της είναι η ανάδειξη της τοπικής παραγωγής, η αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων περιοχών που συχνά στερούνται της απαιτούμενης προβολής και η ανάπτυξη της τοπικής επιχειρηματικότητας. Προς αυτή την κατεύθυνση έχει προχωρήσει στη δημιουργία δικτύου περιφερειακών εκθεσιακών και συνεδριακών κέντρων, που με τη στήριξη και τη συνεργασία των τοπικών φορέων ανά την Ελλάδα, αποτελεί εργαλείο για τη διάχυση της εκθεσιακής ιδέας. Η ΔΕΘ-Helexpo διοργανώνει ετησίως την περιφερειακή έκθεση «Ανατολική Μακεδονία Θράκη», ενώ τα προηγούμενα χρόνια διοργάνωνε και την έκθεση «Κρήτη».
Διεθνής δικτύωση
Η διεθνοποίηση μέσα από τη δημιουργία διαύλων επικοινωνίας με διεθνείς εκθεσιακούς φορείς βρίσκεται μεταξύ των πρώτων προτεραιοτήτων της εταιρείας. Προϊόν των ενεργειών της για τη διεθνή της δικτύωση είναι οι συμμετοχές της τόσο στη Διεθνή Ένωση Εκθέσεων (Union des Foires International-UFI) όσο και στη Διεθνή Ένωση Οργανωτών Εκθέσεων (International Association of Exhibition Managers-IAEM). Επίσης είναι μέλος των: Είναι επίσης μέλος των ακόλουθων Επιμελητηρίων: Ελληνογερμανικού, Ελληνοϊταλικού, Ελληνοαραβικού, Ελληνορωσικού, Ελληνογαλλικού, Ελληνοαμερικανικού, Ελληνοκινεζικού.
Παράλληλα, συνεργάζεται με το υπουργείο Εξωτερικών, τον ΣΒΒΕ, τον ΣΕΒΕ, τον ΕΟΤ και την Αρχή Κρατικών Εκθέσεων Κύπρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές εκθέσεις Κατηγορία:Εκθεσιακοί χώροι Κατηγορία:Πολιτισμός στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Εμπορικές εκθέσεις
Εκκλησία Σαν Φεντέλε (Μιλάνο)
thumb|275px|Η εσωτερική όψη του ναού. Η καθολική εκκλησία του Σαν Φεντέλε είναι εκκλησία των Ιησουιτών στην Επισκοπή του Μιλάνου, στη βόρεια Ιταλία.
Βρίσκεται στην καρδιά του Μιλάνο, ανάμεσα στο Παλάτσο Μαρίνο και στη Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε Β΄, στην ομώνυμη πλατεία. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Φεντέλε. Η κατασκευή της εκκλησίας ανατέθηκε από τον Κάρλο Μπορρομέο (καθολικός καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος Μιλάνο) στον Ιταλό αρχιτέκτονα Πελλεγκρίνο Τιμπάλντι το 1559. Τα κύρια έργα τέχνης που βρίσκονται τώρα στο ναό Σαν Φεντέλε είναι:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μιλάνο Κατηγορία:Εταιρεία του Ιησού
Τιβεριάδα
thumb|250px|Πανοραμική άποψη της σημερινής πόλης Η Τιβεριάδα (, Tverya, ; طبرية, Ṭabariyyah) είναι πόλη στις δυτικές όχθες της θάλασσας της Γαλιλαίας (η οποία είναι γνωστή και ως λίμνη Τιβεριάδα), στο βόρειο Ισραήλ. Κτισμένη σε υψόμετρο 200 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι η πόλη του Ισραήλ κτισμένη σε χαμηλότερο υψόμετρο. Η πόλη το 2009 υπολογίζεται ότι είχε 41.300 κατοίκους. Η πόλη πήρε το όνομά της από το Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τιβέριο, ο οποίος βρισκόταν στην εξουσία την εποχή που ιδρύθηκε η πόλη.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε περίπου 18 μ.Χ. από τον Ηρώδη Αντίπα και την έκανε πρωτεύουσα της Γαλιλαίας. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από 17 θερμές πηγές, οι οποίες ήταν γνωστό ότι είχαν θεραπευτικές ιδιότητες. Η πόλη κατά το 2ο αιώνα μ.Χ. μετατράπηκε σε σημαντικό κέντρο της εβραϊκής παράδοσης, μετά την απομάκρυνση των Εβραίων από την Ιερουσαλήμ. Στη πόλη μετακινήθηκε το Σανχεντρίν (εβραϊκό δικαστήριο), όπου και παρέμεινε μέχρι τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Άραβες το 634 μ.Χ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Σταυροφόρους το 1099 και οι Άραβες την ανακατέλαβαν με τον Σαλαντίν το 1187. Ο φιλόσοφος Μαϊμωνίδης τάφηκε στη Τιβεριάδα το 1204. Η σημασία της μειώθηκε όταν οι Άραβες επέλεξαν τη Σαφέντ για πρωτεύουσα της Γαλιλαίας. Η πόλη καταστράφηκε από σεισμό το 1837 και στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε ως εβραϊκός αγροτικός οικισμός. Το 1948 ο αραβικός πληθυσμός της πόλης απομακρύνθηκε από αυτή με τη δική του θέληση ύστερα από επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων.
Σήμερα
Η πόλη σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός στο Ισραήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Πάπας Θεόδωρος Β΄
Ο Πάπας Θεόδωρος Β΄ υπήρξε Πάπας Ρώμης για είκοσι ημέρες το Δεκέμβριο του 897.
Δεν είναι γνωστή ούτε η ημερομηνία γέννησής του, ούτε η ημερομηνία ενθρόνισής του. Ήταν γιος κάποιου Φώτιου. Χειροτονήθηκε ιερέας από τον Πάπα Στέφανο ΣΤ΄. Ο αδελφός του Θεότιος ήταν επίσκοπος.
Επανέφερε με σύνοδο του ιερείς που είχαν υποβαθμιστεί από τον Στέφανο ΣΤ΄, διέταξε να καούν τα έγγραφα των παραιτήσεων που είχαν αναγκαστεί να υποβάλλουν οι κληρικοί και επίσημα αναγνώρισε το κύρος των αποφάσεων του Πάπα Φορμόζου. Με εντολή του η σορός του Πάπα Φορμόζου, που είχε πεταχτεί στον Τίβερη και είχε ξεβραστεί στην ακτή κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας, τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.
Παραχώρησε επίσης προνόμια στην εκκλησία του Γκράντο και έκοψε νόμισμα.
Πέθανε το Δεκέμβριο του 897. Η αιτία του θανάτου του δεν είναι γνωστή, υπήρξαν ωστόσο υπόνοιες ότι δολοφονήθηκε εξαιτίας της στήριξης του στον Φορμόζο.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Μονή Αγίου Σάββα της Καρόνος
Η Μονή του Αγίου Σάββα της Καρόνος που βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του χωριού Πραστειό των Κελοκεδάρων στη Πάφο, είναι ένα από τα πολλά άγνωστα αρχαία μνημεία που υπάρχουν κατάσπαρτα, αλλά και ξεχασμένα σε ολόκληρη την Κύπρο. Η Μονή αυτή, που ο Ναός της χρίζει άμεσης συντήρησης γιατί είναι έτοιμος να καταρρεύσει, ιδρύθηκε το 1120, και ο αρχικός Ναός της ήταν τρίκλιτος, αυτός με τη καμαρωτή στέγη που υπάρχει στις μέρες μας, είναι το μεσαίο κλίτος, που είναι και το μόνο που περισώζεται. Στις 7 Δεκεμβρίου του 1467, πυρκαγιά έκαψε την Μονή, αλλά σώθηκε ο Ναός της και μερικά υπόστεγα.Τον τότε καιρό, βασιλιάς στην Κύπρου ήταν ο Ιάκωβος Β', που θα ήταν και ο τελευταίος βασιλιάς της Κύπρου από την οικογένεια των Λουζινιανών. Ο Ηγούμενος της Μονής, Γεράσιμος, ζήτησε τη βοήθεια του, και στις 25 Φεβρουαρίου του 1468 (ένα χρόνο αργότερα) ο βασιλιάς Ιάκωβος την ξανάκτισε και επίσης χάρισε στη Μονή τη σοδειά από σιτάρι και κριθάρι κάθε έκαστου έτους από ένα κτήμα του ονόματι Λακρίδα.
Επί Τουρκοκρατίας η Μονή έγινε ενοριακή Μονή της Μητρόπολης Πάφου. Το 1742, ο τότε Μητροπολίτης Πάφου Ιωακείμ Γ', ο οποίος καταγόταν από τη Μαραθάσα (Μυριανθούσα) ανακαίνισε το Ναό της Μονής εκ βάθρων και από έξοδα δικά του έκτισε τη μεγάλη δεξαμενή της Μονής το 1748. Κατά το 1866 η κτηματική περιουσία της Μονής ανέρχετο στα 659 στρέμματα γης ενώ είχε και ένα Μετόχι στο χωριό Τραχυπέδουλα, αλλά και ακόμη ένα άλλο Μετόχι, κοντά και προς τα δυτικά του χωριού Πάνω Αρόδες, με τοιχογραφημένο Ναό αφιερωμένο στον Άγιο Σάββα, που σήμερα είναι ερειπωμένος.
Κατά την Αγγλοκρατία, ο Μητροπολίτης Πάφου Ιάκωβος Αντζουλάτος, ανακαίνισε τα κελιά και τα υποστατικά της Μονής, λίγο μετά το 1910. Έτσι, ενώ η Μονή του Αγίου Σάββα φαίνεται να ήταν πλούσια και καλά διατηρημένη, κατά τη δεκαετία του 1920, για άγνωστους λόγους, η αδελφότητα της Μονής διαλύθηκε, και ο Ηγούμενος πούλησε με κλήρο τα κτήματα και τα κελιά της Μονής στους κατοίκους του χωριού Τραχυπέδουλα. Από τότε, η Μονή έπεσε στη παρακμή και στη καταστροφή του χρόνου. Τα κελιά έχουν ερειπωθεί και ο Ναός είναι ετοιμόρροπος. Η Μητρόπολη Πάφου θέλει να αγοράσει τα κελιά από τους ιδιώτες κατόχους τους και να ανακαινίσει τη Μονή αλλά αυτοί αρνούνται να τα πουλήσουν, προτιμώντας να έχουν την ιδιοκτησία τους αλλά και να είναι ερειπωμένα. Η Μονή του Αγίου Σάββα της Καρόνος λειτουργείται από τους κατοίκους της Τραχυπέδουλας στις 5 Δεκεμβρίου που είναι και η γιορτή του Αγίου, και τη Δευτέρα του Πάσχα.
Πηγές
Σαββα
ΣΚ Φρεαμούντε
Η ΣΚ Φρεαμούντε είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 19 Μαρτίου 1933. Συμμετέχει στο Campeonato Nacional de Seniores. Έδρα της ομάδας είναι το Campo SC Freamunde, χωρητικότητας 4000 θεατών. Διάσημος ποδοσφαιριστής που ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα είναι ο Ζοσέ Μποσίνγκουα. Χρώματα της είναι το μπλε και το άσπρο. Η ομάδα έχει 10 συμμετοχές στη Σεγκούντα Λίγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1933 Κατηγορία:ΣΚ Φρεαμούντε
Κάρολος Αλέξανδρος δούκας της Βυρτεμβέργης
Ο Κάρολος Αλέξανδρος (γερμ. Karl Alexander, 24 Μαΐου 1684 - 12 Μαρτίου 1737) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Στουτγάρδης (1733-1737). Έγινε αντιβασιλέας της Σερβίας (1720-33).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Καρόλου της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ και της Ελεονώρας Ιουλιανής, κόρης του Αλβέρτου Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και το 1698 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ήταν επιτυχής διοικητής στο στρατό της Αυστρίας· μεταστράφηκε στον Καθολικισμό το 1712. Συμμετείχε υπό τον Ευγένιο της Σαβοΐας στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και εναντίον των Οθωμανών. Το 1719 ορίστηκε κυβερνήτης του Βελιγραδίου. Το 1720 ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον έθεσε κυβερνήτη του βασιλείου της Σερβίας στο Βελιγράδι. Τότε νυμφεύτηκε.
Έπειτα από 13 έτη ηγεμονίας στη Σερβία, διαδέχθηκε τον άτεκνο εξάδελφό του Εβεράρδο Λουδοβίκο της Βυρτεμβέργης. Ως δούκας επανέφερε την Αυλή από το Λούντβιχσμπουργκ στην κοντινή Στουτγάρδη. Κυβέρνησε ως το 1737, όταν απεβίωσε στο Λούντβιχσμπουρκ σε ηλικία 53 ετών· τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του, πρώτα ο Κάρολος Ευγένιος, μετά ο Λουδοβίκος Ευγένιος και τέλος ο Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1727 τη Μαρία Αυγούστα, κόρη του Άνσελμου Φραγκίσκου, 2ου Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις, και είχε τέκνα:
Στη λογοτεχνία και σε ταινίες
Αν και η ιστορία του με τον Εβραίο τραπεζίτη Γιόζεφ Συς Οπενχάιμερ έχει μικρό ιστορικό έρεισμα, έγινε θέμα πολλών μυθιστορημάτων και ταινιών, όπως το βιβλίο του Βίλχελμ Χάουφ Γιούτ Συς (1827) : ο ήρωας μεγαλώνει μεταξύ Εβραίων· προδίδει μία κοπέλα και καταδικάζεται σε απαγχονισμό. Λίγο πριν ανακαλύπτει ότι δεν είναι Εβραίος και θα μπορούσε να αποφύγει την καταδίκη τους, αλλά προτιμά την εκτέλεση από τη μικρή κοινωνία που μεγάλωσε. Την υπόθεση επανέλαβε ο Λίον Φόιχτβανγκερ το 1925 σε βιβλίο με τον ίδιο τίτλο.
Το 1934 γυρίστηκε σε ταινία με σκηνοθέτη τον Λόταρ Μέντες. Επίσης το 1940 με σκηνοθέτη τον Βάιτ Χάρλαν, όπου η ταινία ήταν μέρος της προπαγάνδας των Ναζί. Τα μυθιστορήματα και οι ταινίες έχουν ελάχιστη αντιστοιχία με τα ιστορικά έγγραφα, που υπάρχουν στα Αρχεία της Επαρχίας Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
People, Hell & Angels
People, Hell & Angels είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο ηχογραφήθηκε από τον Μάρτιο του 1968 μέχρι τον Αύγουστο του 1970 και περιλαμβάνει ανέκδοτες εκτελέσεις κομματιών που κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατο του.
Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "AllMusic" να του δίνει 3,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Consequence of Sound" 3 / 5, το "NME" 8 / 10, το "Rolling Stone" 4 / 5 όπως και η "The Guardian".
Το "People, Hell & Angels" ανέβηκε στην δεύτερη θέση των τσαρτ του Billboard και στο Top-30 είκοσι χωρών.