cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιούλιος Κωνστάντιος
Βιογραφία
Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Α΄, εκτελέστηκαν πολλοί άνδρες της δυναστείας του, ανάμεσα σε αυτούς και ο Ι. Κωνστάντιος (του οποίου η περιουσία κατασχέθηκε) και ο μεγαλύτερος γιος του, όμως οι δυο νεαρότεροι γιοι του επέζησαν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Γάλλα και είχε τέκνα:
Έπειτα ο Ιούλιος Κωνστάντιος έκανε δεύτερο γάμο, με την Ελληνίδα Βασιλίνα, κόρη τού Ιούλιου Ιουλιανού διοικητή της Αιγύπτου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Σερ Λόιντ
Πρώτα Χρόνια
Η Σερ Λόιντ γεννήθηκε στο Μάλβερν του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου και μεγάλωσε με την οικογένεια της. Τους γονείς της, Ντάρεν (Darren) και Νταϊάν (Diane) καθώς επίσης και τα τρία μικρότερα αδέρφια της, Σόφi (Sophie), Tζος (Josh) και Ρόζι (Rosie). Η οικογένεια της και η ίδια ανήκουν στη φυλή των Ρομά και μάλιστα η Σερ πέρασε το πρώτο έτος της ζωής της ταξιδεύοντας σε διάφορες πόλεις με το καραβάνι των Ρομά. Έχει δηλώσει οτι υπέστη ρατσιστικά σχόλια και μπούλινγκ απο τους συμμαθητές της στο σχολείο, λόγω της καταγωγής της. Η Σερ αποφοίτησε απο το σχολείο Dyson Perrins High School αλλά και απο τη δραματική σχολή Stagecoach.
Προσωπική ζωή
Τον Ιανουάριο του 2012 δήλωσε οτι έχει σχέση με τον Craig Monk και στις 28 Νοεμβρίου 2013 παντρεύτηκαν σε κρυφή τελετή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Άγγλοι στιχουργοί
Μανί-λε-Αμώ
Το Μανί-λε-Αμώ (γαλλικά: Magny-les-Hameaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανικουά (γαλλικά: Magnycois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Κοντσίτα Μπαουτίστα
Η Μαρία Κονθεπιόν Μπαουτίστα Φερνάντεθ (γεννημένη 27 Οκτωβρίου 1936, Σεβίλλη) γνωστή ως Κοντσίτα Μπαουτίστα είανι Ισπανή τραγουδίστρια και ηθοποιός, γνωστή για τις συμμετοχές της στη Eurovision το 1961 και το 1965.
Η Μπαουτίστα μετακόμισε από την Ανδαλουσία στη Μαδρίτη στα εφηβικά της χρόνια και γρήγορα έγινε ηθοποιός, κάνοντας εμφανίσεις σε κινηματογραφικές ταινίες τη δεκαετία του 1950. Ταυτόχρονα, κέρδισε τη φήμη ως διερμηνέας της Ανδαλουσιανής μουσικής και κέρδισε συμβόλαιο ηχογράφησης με την ετικέτα της Columbia.
Το 1961, η Μπαουτίστα συμμετείχε στην επιλογή για το ντεμπούτο της Eurovision στην Ισπανία με το τραγούδι "Estando contigo", το οποίο επιλέχθηκε ως εκπρόσωπος της χώρας για τον έκτο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, που πραγματοποιήθηκε στις Κάννες της Γαλλίας στις 18 Μαρτίου. Το "Estando contigo" σχεδιάστηκε ως το εναρκτήριο τραγούδι του διαγωνισμού και στο τέλος της ψηφοφορίας τερμάτισε στην 9η θέση από τις 16 συμμετοχές.
Το 1965, η Μπαουτίστα πέρασε από μια πολύ περίπλοκη διαδικασία επιλογής για να κερδίσει το ισπανικό εισιτήριο για τη Eurovision για δεύτερη φορά με το "Qué bueno, qué bueno", και προχώρησε στη Eurovision που πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου στη Νάπολη. Το "Qué bueno, qué bueno" ήταν ένα από τα τέσσερα τραγούδια (μαζί με αυτά από τη Γερμανία, το Βέλγιο και τη Φινλανδία) που δεν κατάφεραν να σκοράρουν ούτε ένα βαθμό, αντιπροσωπεύοντας το δεύτερο "nul points" (μηδέν βαθμοί) της Ισπανίας μετά τον Βίκτορ Μπαλαγκέρ το 1962.
Τα τελευταία χρόνια, ηΜπαουτίστα σφυρηλάτησε μια επιτυχημένη καριέρα ηχογραφήσεων και περιοδείας στη Λατινική Αμερική, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Τουρκία καθώς και στην Ισπανία.
Επιπλέον ιστοσελίδες
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1961 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965
Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ
Η Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ (γερμανικά: Johanna Mikl-Leitner, γεννημένη στις 9 Φεβρουαρίου 1964) είναι Αυστριακή πολιτικός του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος. Μεταξύ των ετών 2003 και 2011 ήταν μέλος της κυβέρνησης της Κάτω Αυστρίας και από τις 21 Απριλίου 2011 ως το 2016 ήταν ομοσπονδιακή υπουργός Εσωτερικών της Αυστρίας.
Βιογραφία
Η Γιοχάνα μεγάλωσε στην κωμόπολη Γκρομπχάρας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Οικονομικών και Επιχειρήσεων της Βιέννης και απέκτησε πτυχίο στις Κοινωνικές και Οικονομικές Επιστήμες.
Ως το πρώτο βήμα της Μικλ-Λάιτνερ στην πολιτική θεωρείται η πρόσληψή της ως στέλεχος αγοραλογίας για το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα στην Κάτω Αυστρία το 1995. Από το 1999 ως το 2003 ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας και στις 24 Μαρτίου 2003 έγινε μέλος της κυβέρνησης του κρατιδίου της Κάτω Αυστρίας.
Αερινός Χανίων
Ο Αερινός είναι οικισμός της Κοινότητας Κεφαλίου, της Δημοτικής Ενότητας (τέως δήμου) Ιναχωρίου, του Δήμου Κισσάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Αερινός είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς της κορυφής «Κουτρούλης» (1.071 μ.), κοντά στον οικισμό Κεφάλι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 770. Απέχει 59 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεφαλίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεφαλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιναχωρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιναχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσάμου.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2016
thumb|250px|Η 89η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 24 Ιανουαρίου 2017 από παλαιότερους υποψήφιους για Όσκαρ μέσω ενός βίντεο που ανέβασε στο διαδίκτυο η Ακαδημία. To La La Land απέσπασε 14 υποψηφιότητες ισοφαρίζοντας το ρεκόρ υποψηφιοτήτων του Τιτανικού και του Όλα για την Εύα.
Στην τελετή των βραβείων η ταινία Moonlight κέρδισε τρία βραβεία, μεταξύ των οποίων και το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, ενώ το La La Land κέρδισε έξι βραβεία, τα περισσότερα της βραδιάς. Το La La Land ανακοινώθηκε κατά λάθος ως νικητής του βραβείου Καλύτερης Ταινίας, πριν ξεκαθαριστεί ότι το Moonlight ήταν ο νικητής. To Moonlight είναι η πρώτη ταινία, με θέμα σχετικό με την ΛΟΑΤ κοινότητα αλλά και με καστ αποτελούμενο μόνο από έγχρωμους ηθοποιούς, που κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οσκαρ Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Μαιζόν-Λαφίτ
Το Μαιζόν-Λαφίτ (γαλλικά: Maisons-Laffitte) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανσονιέν (γαλλικά: Mansonniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Αριοβαρζάνης Γ΄ της Καππαδοκίας
Ο Αριοβαρζάνης Γ΄ ο Ευσεβής Φιλορωμαίος ήταν βασιλιάς της Καππαδοκίας από το 51 έως το 42 π.Χ..
Βιογραφία
Μεγαλύτερος υιός του Αριοβαρζάνη Β΄ της Καππαδοκίας, διατηρήθηκε στην εξουσία μόνον χάρη στην στήριξη των Ρωμαίων. Βοηθήθηκε, μεταξύ άλλων, από τον Κικέρωνα, Ανθύπατο της Κιλικίας (51-50), να εξουδετερώσει μια συνωμοσία, η οποία είχε ως στόχο να τοποθετήσει στον θρόνο τον αδελφό του, Αριαράθη, ο οποίος έχαιρε της στήριξης του Αρχέλαου Β΄, αρχιερέα του ναού της Μπελλόνα στα Κόμανα.
Υποστηρικτής του Ιουλίου Καίσαρα, έλαβε προσωρινά (47 έως 44 π.Χ.) από τον τελευταίο την Μικρά Αρμενία, η οποία είχε κατασχεθεί από τον Γαλάτη Δειόταρο, υποστηρικτή του Πομπήιο.
Μετά τον θάνατο του Δικτάτορα, κατηγορήθηκε από τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο για συνωμοσία ενάντια στην Ρώμη, για την οποία και εκτελέστηκε λίγο καιρό αργότερα.
Ο αδελφός του, Αριαράθης Ι΄ της Καππαδοκίας, τον διαδέχθηκε.
Bucks Fizz
Οι Bucks Fizz είναι ένα βρετανικό ποπ συγκρότημα που σημείωσε επιτυχίες τη δεκαετία του 1980, κυρίως με τη νίκη του στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1981 με το τραγούδι "Making Your Mind Up". Το γκρουπ συστάθηκε τον Ιανουάριο του 1981 ειδικά για το διαγωνισμό και περιλαμβάνει τέσσερις τραγουδιστές: τον Bobby G, την Σέριλ Μπέικερ, τον Μάικ Νόλαν και την Τζέι Άστον. Πέτυχαν την άμεση προσοχή με το χορό που συνόδευε το τραγούδι, που περιελάμβανε χορό συνοδευόμενο από σκίσιμο φούστας. Το συγκρότημα είχε επιτυχημένη καριέρα σε όλο τον κόσμο (εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες), ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο πούλησαν τους περισσότερους δίσκους και πέτυχαν τρία No. 1 singles με το "Making Your Mind Up" (1981), "The Land of Make believe" (1981) και "My Camera Never Lies" (1982) και έγινε ένα από τα πιο εμπορικά συγκροτήματα της δεκαετίας του 1980. Τα ρεκόρ πωλήσεων σε όλο τον κόσμο έχουν ξεπεράσει τα 15 εκατ.ευρώ.
Το σχήμα του συγκροτήματος έχει μεταβληθεί αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, με πιο γνωστή αλαλγή την αντικατάσταση της Τζέι Άστον το 1985 από την Σέλι Πρέστον. Σήμερα, δύο σχήματα υφίστανται: το ένα που είναι επίσημο και συμπεριλαμβάνει το αρχικό μέλος Bobby G, και ένα άλλο που περιλαμβάνει τα άλλα τρία αρχικά μέλη ονόματι Σέριλ Μπέικερ, Μάικ Νόλαν και Τζέι Άστον, πρώην Bucks Fizz με τον Μπόμπι Μακβέι.
Τα μέλη χρονολογικά
Υπάρχουν 16 μέλη του γκρουπ από την ίδρυσή του το 1981. Οι Bucks Fizz λειτούργησαν ως ένα τρίο μεταξύ του 1990 και του 1993. (Επίσης η Τζένι Φίλιπς – 2006 που αναπλήρωνε την Χάιντι Μάντον που ήταν σε άδεια μητρότητας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Αγγλικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Κοινότητα Χανδρά Λασιθίου
Η Κοινότητα Χανδρά είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Χανδράς. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Άγιος Παντελεήμων και Κατελιώνας. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 226 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Ανυψητάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Γεώργιος Τσοχώνης
Ο Γεώργιος Τσοχώνης (1852 - 2 Δεκεμβρίου 1929) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Βαμβακού Λακωνίας το 1852. Σε ηλικία 18 ετών πήγε στην Αφρική και άσκησε εμπορική και επιχειρηματική δραστηριότητα στη Σιέρα Λεόνε. Το 1879 ήταν ο συνιδρυτής της εταιρείας "Πάτερσον-Τσοχώνης" από κοινού με τον Τζορτζ Πάτερσον από τη Σκωτία. Η εταιρεία σύντομα επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες στη Δυτική Αφρική, με υποκατάστημα στη Νιγηρία και τη Λιβερία, όπως και με το άνοιγμα γραφείου εξαγωγών στο Λίβερπουλ της Αγγλίας. Το 1886 έγινε η μεταφορά των γραφείων στο Μάντσεστερ, όπου βρίσκονται και σήμερα. Στη Βαμβακού ιδρύθηκε μερίμνη της εταιρείας του Τσοχώνη ένας υπερσύγχρονος ξενώνας.
Ο Τσοχώνης εξελέγη βουλευτής Λακωνίας στην διπλή αναθεωρητική Βουλή, που προέκυψε μετά τις εκλογές του 1910. Απεβίωσε το 1929 χωρίς να αφήσει απογόνους.
Παραπομπές
Τσοχωνης Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Ρίχαρντ Βίλστετερ
Ο Ρίχαρντ Μάρτιν Βίλστετερ (Richard Martin Willstätter, 13 Αυγούστου 1872 – 3 Αυγούστου 1942) ήταν Γερμανός χημικός, του οποίου η μελέτη της δομής των φυτικών χρωστικών, μεταξύ των οποίων και της χλωροφύλλης, επέφερε τη βράβευσή του με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 1915. Ο Βίλστετερ ωστόσο εφεύρε και τη χρωματογραφία χάρτου ανεξαρτήτως από τον Μιχαήλ Τσβετ.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ρίχαρντ Βίλστετερ γεννήθηκε στην Καρλσρούη από γονείς Γερμανοεβραίους : πατέρας του ήταν ο υφασματέμπορος Μάξβελ (Μαξ) Βίλστετερ και μητέρα του η Σόφι Ούλμαν.
Αφού ο Ρίχαρντ τελείωσε το γυμνάσιο στην Καρλσρούη μετακόμισε με την οικογένειά του στη Νυρεμβέργη, όπου σπούδασε στην εκεί Τεχνική Σχολή. Στα 18 του εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου θα παρέμενε τα επόμενα 15 χρόνια. Στο Τμήμα Χημείας ήταν αρχικώς φοιτητής του Άλφρεντ Άινχορν, υπό τον οποίο εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα τη χημική δομή της κοκαΐνης (1894). Κατόπιν έγινε καθηγητής εκεί, οπότε συνέχισε την έρευνά του σε άλλα αλκαλοειδή και συνέθεσε για πρώτη φορά πολλά από αυτά.
Σταδιοδρομία
Το 1896 ο Βίλστετερ έγινε λέκτορας και το 1902 «έκτακτος καθηγητής» (δηλαδή καθηγητής χωρίς έδρα) στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Το 1905 έφυγε από το Μόναχο προκειμένου να γίνει καθηγητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης, όπου μελέτησε τη χλωροφύλλη και προσδιόρισε για πρώτη φορά τον εμπειρικό χημικό τύπο της.
Το 1912 ο Βίλστετερ έγινε καθηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και διευθυντής του Ινστιτούτου Κάιζερ Γουλιέλμου για τη Χημεία. Μελέτησε τη χημική δομή των χρωστικών των λουλουδιών και των φρούτων. Στο Βερολίνο απέδειξε ότι η χλωροφύλλη ήταν στην πραγματικότητα ένα μίγμα δύο ουσιών, της χλωροφύλλης a και της χλωροφύλλης b.
Το 1915, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο φίλος του Φριτς Χάμπερ τού ζήτησε να συμμετάσχει στην ανάπτυξη αερίων χημικού πολέμου. Ο Βίλστετερ δεν ήθελε να εργασθεί «σε δηλητήρια», αλλά συμφώνησε να ερευνήσει μεθόδους προστασίας από αυτά. Πράγματι, μαζί με τους συνεργάτες του ανέπτυξε ένα φίλτρο τριών στρώμάτων που απορροφούσε όλα τα πολεμικά αέρια του εχθρού. Τριάντα εκατομμύρια τέτοια φίλτρα κατασκευάσθηκαν μέχρι το 1917 και ο Βίλστετερ παρασημοφορήθηκε με τον Σιδηρούν Σταυρό β΄ τάξεως.
Το 1916 ο Βίλστετερ επέστρεψε στο Μόναχο ως διάδοχος του Μπάυερ. Μετά το 1920 διερεύνησε τους μηχανισμούς των χημικών αντιδράσεων που καταλύονται από ένζυμα και συνεισέφερε πολλά στο να εδραιωθεί η πεποίθηση ότι τα ένζυμα είναι χημικές ουσίες και όχι βιολογικοί οργανισμοί. Ωστόσο, μέχρι και το τέλος της ζωής του αρνήθηκε να αποδεχθεί ότι τα ένζυμα ήταν πρωτεΐνες.
Τα ύστερα χρόνια
Το 1924 ο Βίλστετερ τερμάτισε μόνος του τη σταδιοδρομία του, ανακοινώνοντας την παραίτησή του σε μια πρώιμη διαμαρτυρία κατά του αυξανόμενου αντισημιτισμού στη Γερμανία. Σύμφωνα με τον ιστότοπο των Βραβείων Nobel : «Οι εκφράσεις εμπιστοσύνης από το διδακτικό προσωπικό, από τους φοιτητές του και από τον ίδιο τον υπουργό Παιδείας, δεν μπόρεσαν να κλονίσουν την απόφαση του 53χρονου επιστήμονα να παραιτηθεί. Συνέχισε να ζει στο Μόναχο .... Δελεαστικές προσφορές τόσο εγχώριες όσο και από το εξωτερικό απορρίπτονταν εξίσου από μέρους του.» Η μοναδική του έρευνα ήταν μέσω βοηθών που τού τηλεφωνούσαν τα αποτελέσματα των ερευνών τους. Παρά τις εκκλήσεις να μεταναστεύσει στην Ιερουσαλήμ ή στην Ελβετία νωρίτερα τη δεκαετία του 1930, ο Βίλστετερ παρέμεινε στη Γερμανία μέχρι το 1939.
Εκείνο το έτος μετανάστευσε στην Ελβετία και πέρασε τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του στην κωμόπολη Μουράλτο, κοντά στο Λοκάρνο, όπου συνέγραψε και την αυτοβιογραφία του με τίτλο Aus meinem Leben («Από τη ζωή μου», εκδόθηκε στη Γερμανία το 1949 και σε αγγλική μετάφραση το 1965). Απεβίωσε στο Μουράλτο σε ηλικία 69 ετών από καρδιακή προσβολή.
Προσωπική ζωή
Το 1903 ο Βίλστετερ πήρε ως σύζυγό του τη Σόφι Λέζερ (Sophie Leser), η οποία απεβίωσε μόλις πέντε χρόνια αργότερα. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά.
Μαντ-λα-Βιλ
Το Μαντ-λα-Βιλ (γαλλικά: Mantes-la-Ville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαντβιλουά (γαλλικά: Mantevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Αριοβαρζάνης Β΄ της Καππαδοκίας
Ο Αριοβαρζάνης Β΄ Φιλοπάτωρ ήταν βασιλιάς της Καππαδοκίας, ο οποίος βασίλευσε από το 63 έως το 51 π.Χ..
Βιογραφία
Κατέστη βασιλιάς μετά την παραίτηση του πατέρα του, Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας. Η σύζυγός του, όπως και η γυναίκα του, η οποία ήταν κόρη του Βασιλέα Μιθριδάτη ΣΤ΄, ονομαζόταν Αθηναΐδα, κάτι που φαίνεται να αποτελεί ένδειξη για το γεγονός πως νυμφεύθηκε την αδερφή του, όπως και συνέβαινε κατά συνήθεια με τους βασιλείς της ελληνιστικής Ασίας.
Θαυμαστής του ελληνικού πολιτισμού, ανοικοδόμησε το Ωδείον των Αθηνών, το οποίο είχε πυρποληθεί από τον Σύλλα. Πέτυχε να παραμείνει στον θρόνο για διάστημα οκτώ ετών, προτού αποτελέσει θύμα, σύμφωνα με τον Κικέρωνα, συνωμοσίας, της οποίας οι λεπτομέρειες παραμένουν άγνωστες.
Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας των δύο επόμενων διαδόχων του: του
Κατηγορία:Σύμμαχοι της Αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Βασιλείς της Καππαδοκίας Κατηγορία:Δυναστεία των Αριοβαρζανιδών
Μαντ-λα-Ζολί
Το Μαντ-λα-Ζολί (γαλλικά: Mantes-la-Jolie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανταί (γαλλικά: Mantais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ζαν Μπαστιά
Ο Ζαν Μπαστιά (γαλλικά: Jean Bastia), (21 Φεβρουαρίου 1919 - 16 Φεβρουαρίου 2005), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Βίκτορ Μπαλαγκέρ
Ο Βίκτορ Μπαλαγκέρ (γεννημένος 16 Απριλίου 1921 - 17 Απριλίου 1984) ήταν Ισπανός τραγουδιστής της δεκαετίας του 1950 και του 1960, γνωστός για τη συμμετοχή του στο Διαγωνισμό Τραγουδιού τηςΓιουροβίζιον του 1962. Ο Μπαλαγκέρ ήταν γνωστός ως ένας ευπροσάρμοστος τραγουδιστής που μετακόμισε μεταξύ της δημοφιλούς μουσικής και της Θαρθουέλα, τραγουδώντας τόσο στα ισπανικά όσο και στα καταλανικά.
Ο Μπαλαγκέρ γεννήθηκε και πέθανε στη Βαρκελώνη. Το 1961, συμμετείχε στην επιλογή για την πρώτη συμμετοχή της Ισπανίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον, αλλά έχασε κατά ένα βαθμό από την Κοντσίτα Μπαουτίστα. Τον επόμενο χρόνο έβαλε δύο τραγούδια στον τελικό, και το "Llámame" επιλέχθηκε ως ισπανός εκπρόσωπος στον έβδομο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη του Λουξεμβούργου στις 18 Μαρτίου. Το "Llámame" ήταν ένα από τα τέσσερα τραγούδια (μαζί με τις συμμετοχές από το Βέλγιο, την Αυστρία και την Ολλανδία) που τερμάτισε στην τελευταία θέση μετά από αποτυχία να κερδίσει πόντους από τις επιτροπές.
Μετά την εμφάνισή του στην Γιουροβίζιον, ο Μπαλαγκέρ επέστρεψε στην παράσταση κυρίως στα καταλανικά του. Πέθανε από καρκίνο του παχέος εντέρου στη Βαρκελώνη στις 17 Απριλίου 1984, σε ηλικία 63 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1962
Εφαρμοσμένη ψυχολογία
Η εφαρμοσμένη ψυχολογία είναι ένας κλάδος της ψυχολογίας ο οποίος ασχολείται με την χρήση των μεθόδων και των ευρημάτων της επιστημονικής ψυχολογίας για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων συμπεριφοράς και εμπειρίας ανθρώπων και ζώων.
Η εφαρμοσμένη ψυχολογία έχει πάρα πολλά παρακλάδια. Η οργανωτική ψυχολογία, η διοίκηση επιχειρήσεων, η νομική, ο τομέας της υγείας, ο σχεδιασμός προϊόντων, η εργονομία, ο συμπεριφορισμός, η ψυχολογία κινήτρων, η ψυχανάλυση, η νευροψυχολογία και η ψυχική υγεία, έχουν επηρεαστεί. Η εφαρμοσμένη ψυχολογία έχει επηρεάσει πολλά παρακλάδια της ψυχολογίας όπως τα παρακάτω: συμβουλευτική ψυχολογία, βιομηχανική και οργανωτική ψυχολογία, ψυχολογία μηχανικής, επαγγελματική ψυχολογία υγείας, νομική ψυχολογία, σχολική ψυχολογία, αθλητική ψυχολογία, ψυχολογία κοινότητας, νευροψυχολογία, ιατρική ψυχολογία και κλινική ψυχολογία, εξελικτική ψυχολογία, ανθρώπινοι παράγοντες, εγκληματολογική ψυχολογία, κυκλοφοριακή ψυχολογία.
Επιπλέον, μια σειρά από εξειδικευμένους τομείς στον γενικό τομέα της ψυχολογίας έχουν εφαρμοσμένους κλάδους (π.χ. εφαρμοσμένη κοινωνική ψυχολογία, εφαρμοσμένη γνωστική ψυχολογία ). Ωστόσο, τα όρια μεταξύ των υποκλάδων ειδικοτήτων και των μεγάλων κατηγοριών εφαρμοσμένης ψυχολογίας είναι συχνά ανάμικτα ή σε ορισμένες περιπτώσεις ασαφή.
Για παράδειγμα, ένας ψυχολόγος που έχει εξειδικευτεί στην ψυχολογία του ανθρώπινου παράγοντα μπορεί να χρησιμοποιήσει μια θεωρία γνωστικής ψυχολογίας για να στηρίξει την επιχειρηματολογία του απέναντι σε ένα πελάτη του. Όταν χρησιμοποιούνται στοιχεία από την εφαρμοσμένη ψυχολογία χρησιμοποιείται στη θεραπεία συμπεριφορικών διαταραχών, υπάρχουν πολλές πειραματικές προσεγγίσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να θεραπευτεί ένας πάσχοντας. Η χρήση στοιχείων της εφαρμοσμένης ψυχολογίας λαμβάνει χώρα σε πολλούς κλάδους της ψυχολογίας.
Ιστορία
Ο θεμελιωτής της εφαρμοσμένης ψυχολογίας ήταν ο Χούγκο Μύνστερμπεργκ. Ο ίδιος σπούδασε αρχικά φιλοσοφία, όπως και άλλοι επίδοξοι ψυχολόγοι στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Μύνστερμπεργκ είχε ενδιαφέρον για τη σκόπιμη ψυχολογία, τη κοινωνική ψυχολογία και τη εγκληματολογική ψυχολογία αλλά και άλλους τομείς της ψυχολογίας. Ο Μύνστερμπεργκ ήταν ένας από τους πρώτους ερευνητές του τομέα της εφαρμοσμένης ψυχολογίας. Φοίτησε επίσης στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας στη Γερμανία και απέκτησε το διδακτορικό του στην Ιατρική. Άνοιξε τη δεύτερη ψυχολογική κλινική της Γερμανίας το 1891 όπου συνέχισε την έρευνά του, ενώ ο ίδιος εργάστηκε και στο Χάρβαρντ. Το 1907 έγραψε αρκετά άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά σχετικά με τις νομικές πτυχές των μαρτυριών, των εξομολογήσεων και των διαδικασιών ενός δικαστηρίου. Το επόμενο έτος η εφαρμοσμένη ψυχολογία εντάχθηκε στην ύλη που διδασκόταν στο Ψυχολογικό Εργαστήριο του Χάρβαρντ όπου δίδασκε ο Μύνστερμπεργκ. Μέσα σε 9 χρόνια είχε γράψει οχτώ βιβλία στα αγγλικά, τα οποία εφάρμοζαν στοιχεία της ψυχολογίας στην εκπαίδευση, τη βιομηχανική αποτελεσματικότητα, τις επιχειρήσεις και τη διδασκαλία. Έτσι ο Μύνστερμπεργκ απέκτησε τον τίτλο του θεμελιωτή της εφαρμοσμένης ψυχολογίας. Το 1920 ιδρύθηκε η διεθνής ένωση της εφαρμοσμένης ψυχολογίας.
Οι περισσότεροι επαγγελματίες ψυχολόγοι των ΗΠΑ, προπολεμικά, εργάζονταν σε κάποιο πανεπιστήμιο διδάσκοντας το επάγγελμα του σε φοιτητές. Οι ένοπλες δυνάμεις και το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών προσέλαβαν ψυχολόγους σε μεγάλες ποσότητες για να εργαστούν σε θέματα όπως την ψυχολογική βοήθεια των στρατιωτών στο μέτωπο και τον σχεδιασμό της πολεμικής προπαγάνδας. Μετά τον πόλεμο, οι ψυχολόγοι άρχισαν να βρίσκουν δουλειές και έξω από τα τμήματα ψυχολογίας των πανεπιστημίων. Από το 1970, ο αριθμός των αποφοίτων κολεγίων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (στην Αμερική) με πτυχία στην ψυχολογία έχει υπερδιπλασιαστεί, από 33.679 σε 76.671 άτομα το 2002. Ο αριθμός των ατόμων που φοιτούν σε μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα ψυχολογίας πολλαπλασιάστηκε την ίδια περίοδο. Όλο αυτό το διάστημα, ο αριθμός των Αμερικάνων πτυχιούχων οικονομικών, κοινωνιολογίας και πολιτικής επιστήμης παραμένει στάσιμος.
Οι οργανώσεις των ψυχολόγων έχουν οργανώσει ειδικές εκδηλώσεις και συναντήσεις για την προώθηση της εφαρμοσμένης ψυχολογίας. Το 1990, η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία διοργάνωσε μια Σύνοδο Συμπεριφορισμού και προκήρυξε την έναρξη της «Πρωτοβουλίας του Ανθρώπινου Κεφαλαίου», η οποία καλύπτει τα σχολεία, την παραγωγικότητα στο χώρο εργασίας, την καταπολέμηση των ναρκωτικών και της βίας, και τη τόνωση της υγείας του πληθυσμού. Η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία κήρυξε την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα "Δεκαετία συμπεριφορισμού", με στόχους παρόμοιους με αυτούς της διακήρυξης του 1990. Οι μέθοδοι που προσφέρει η επιστήμη της ψυχολογίας θεωρούνται εφαρμόσιμες σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής και της κοινωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφαρμοσμένη ψυχολογία
Λιβυρνία
Η Λιβουρνία ήταν αρχαία γεωγραφική περιοχή στις βορειοδυτικές ακτές της Αδριατικής, στη σημερινή Κροατία όπου ζούσαν οι Λιβυρνοί, τα όρια της μεταβλήθηκαν πολλές φορές από τον 11ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ. Οι αρχαίοι συγγραφείς στο σύνολο τους επιβεβαιώνουν τη θαλασσοκρατορία τους σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, τα αρχαιολογικά ευρήματα εντοπίζονται στη βόρεια Δαλματία, την ανατολική Ίστρια και τον Κόλπο του Κβάρνερ. Ο πολιτισμός τους ξεκινά στην ύστατη Εποχή του Χαλκού και συνεχίζεται σε ολόκληρη την Εποχή του Σιδήρου με τις πρώτες Δαλματο-Βαλκανικές μεταναστεύσεις, περιορίζεται στις Κροατικές ακτές και τα γειτονικά νησιά. Οι περιοχές τους καθορίζονται από τις εκβολές των ποταμών και τα γειτονικά νησιά, στα βορειοδυτικά τους βρισκόταν το Ιστρών έθνος, στα βόρεια οι Ιάποδες και στα νοτιοανατολικά οι Δαλματικές εθνολογικές ομάδες.
Η παρακμή
Τον 6ο αιώνα π.Χ. ξεκίνησε η πτώση της παρουσίας των Λιβουρνών στην Αδριατική, την εποχή εκείνη εισέβαλαν από την κοιλάδα του Πάδου οι Ομβρικοί και οι Κέλτες. Τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Λιβουρνοί περιορίστηκαν μόνο στη βόρεια Αδριατική χάρη στον εποικισμό των Κορινθίων στην Ιλλυρία και τις στρατιωτικές δραστηριότητες που ανέλαβε ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο Πρεσβύτερος. Η Ελληνική δραστηριότητα έφτασε στο μέγιστο σημείο ότι ίδρυσαν αποικία στη Βις και τον Φάρο στη Χβαρ με κατοίκους από την Πάρο στις Κυκλάδες. Η Κελτική εισβολή στα Βαλκάνια (4ος αιώνες π.Χ.) έφερε σε αδιέξοδο τους γείτονες τους Ιάποδες, οι Λιβουρνοί βρήκαν την ευκαιρία να καταλάβουν από αυτούς τις ανατολικές ακτές της Ίστριας, οι Ιστροί έγιναν οι νέοι τους γείτονες. Τα αρχαιολογικά ευρήματα έδειξαν κυριαρχία των Ιστρών στην περιοχή αλλά τους αντικατέστησαν οι Λιβουρνοί από τον 4ο αιώνα π.Χ. μέχρι τη Ρωμαϊκή κατάκτηση. Τα αρχαιολογικά ευρήματα που σχετίζονται με την ύπαρξη των Ιάποδων στην περιοχή είναι ελάχιστα αλλά η κυριαρχία τους δεν αμφισβητείται. Δεν είναι γνωστό πόσο διέμειναν οι Λιβουρνοί στην περιοχή μέχρι που αποσύρθηκαν στα αρχικά τους εδάφη. Την ίδια εποχή η Ρωμαϊκή δημοκρατία ξεκίνησε τις πολεμικές συγκρούσεις με τους γείτονες τους στην Αδριατική.
Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τη Λιβυρνία (33 π.Χ.) οι Λιβουρνοί έχασαν οριστικά την ανεξαρτησία τους και έγιναν υποτελείς τους, ιδρύθηκε η Ρωμαϊκή Επαρχεία της Δαλματίας. Οι Ρωμαίοι οικοδόμησαν το Μπάρνουμ στις όχθες του ποταμού Κρκ σαν στρατιωτικό οικισμό, από εκεί είχαν υπό τον έλεγχο τους την ενδοχώρα της Ζαντάρ. Οι Λιβυρνοί ωστόσο σαν λαός, οι παραδόσεις, το εμπόριο και η ναυτιλία τους εξακολουθούσαν να υπάρχουν, είχαν σημαντική επίδραση στους Ρωμαίους που ζούσαν στην περιοχή. Οι μεγάλες πόλεις έγιναν Ρωμαϊκές αλλά την ίδια εποχή εξακολουθούσαν να υπάρχουν όπως έδειξαν οι ανασκαφές τα κλασσικά Λιβυρνικά ταφικά μνημεία. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος παρέχει αναλυτική περιγραφή της Λιβυρνίας μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση καταγράφοντας 14 μεγάλους Λιβυρνικούς δήμους, ακολουθεί η καταγραφή των πόλεων από βορρά προς νότο. Η Λιβυρνία παρέμεινε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μέχρι την κατάρρευση της (476 μ.Χ.), την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Οκταβιανός Αύγουστος τα όρια μεταξύ των Λιβυρνών και των Ίστρων ήταν ο ποταμός Αρσία στην Ιστρία. Αργότερα (170 μ.Χ.) το Τρστατ θα αποκοπεί από τη Λιβυρνία, τα σύνορα θα μετατεθούν στην Κρικβένιτσα. Στα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ. ο όρος "Λιβυρνία" χρησιμοποιούσε για να προσδιορίσει όχι μόνο τους Λιβυρνούς αλλά και τους Ιάποδες, συμμετείχαν εξίσου στην αυλή της διοικητικής έδρας στη Σκάρδων. Στα τέλη της δεκαετίας του 330 μ.Χ. η διοικητική έδρα της Λιβυρνίας προσαρτήθηκε στη Δαλματία, εξακολουθούσε ακόμα να αναγνωρίζεται σαν ειδική περιοχή.
Μεσαίωνας
Όταν έπεσε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τη Λιβυρνία κατέλαβαν οι Οστρογότθοι, τη διατήρησαν για 60 χρόνια με πρωτεύουσα τη Σαλώνα. Οι Γότθοι έχασαν το μεγαλύτερο τμήμα της Δαλματίας και τμήμα της Λιβυρνίας όταν αποφάσισε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´ να ανακτήσει με τους Γοτθικούς πολέμους τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (536 μ.Χ.), η περιοχή της Ζαντάρ παραδόθηκε στους Βυζαντινούς (552 μ.Χ.). Η βόρεια Λιβυρνία παρέμεινε ωστόσο στα χέρια των Γότθων μέχρι το 555 αν και οι Βυζαντινοί είχαν ανακτήσει τη Σαβία (540 μ.Χ.) και την Ιστρία (543 μ.Χ.). Οι Γότθοι την οργάνωσαν σε διοικητική περιφέρεια με στρατιωτική πρωτεύουσα την Ακυληία υπό την προστασία ισχυρού στόλου. Σύμφωνα με κάποιον ανώνυμο χρονικογράφο της Ραβέννας τον 6ο αιώνα μ.Χ. περιείχε όλες τις παραλιακές πόλεις από τη Λαβίνα μέχρι τη Νιν. Οι Σλάβοι σύμφωνα με τον ιστορικό Προκόπιο εισέβαλαν στην Ιλλυρία και τη Δαλματία (550 μ.Χ.), η εισβολή αυτή αποτελούσε την έναρξη του Σλαβικού εποικισμού στα Βαλκάνια. Οι εθνικοί πυρήνες των Κροατών ξεκίνησαν από την ενδοχώρα της Λιβυρνίας, από εκεί εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη Λιβυρνία και κατόπιν στην Ιλλυρία.
Στη Ρωμαϊκή περίοδο οι Λιβυρνοί είχαν οργανωθεί σε 14 μεγάλους δήμους, όπως έγραψε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ οι Κροάτες χρησιμοποίησαν την παλαιά διοικητική διαίρεση. Τους επόμενους αιώνες η Κροατική γλώσσα κυριάρχησε στο μεγαλύτερο τμήμα της Δαλματίας και της Λιβυρνίας, στα τέλη του 9ου αιώνα τα περισσότερα τοπωνύμια στην λιμνοθάλασσα του Ζαντάρ είχαν Σλαβικά ονόματα. Από τον 6ο μέχρι τον 9ο αιώνα τα ονόματα "Λιβυρνία" και "Δαλματία" χρησιμοποιήθηκαν για να προσδιορίσουν διαφορετικές περιοχές αν και ανήκαν στην ίδια πολιτική ενότητα. Στα τέλη του 8ου αιώνα ο Καρλομάγνος κατέκτησε αρχικά την Παννονία και τη Δακία, κατόπιν την Ίστρια, τη Λιβουρνία και τη Δαλματία αλλά οι κύριες παραθαλάσσιες πόλεις παρέμειναν στους Βυζαντινούς υπό την ηγεσία Άρχοντα με πρωτεύουσα τη Ζαντάρ. Το μεγαλύτερο τμήμα της Λιβυρνίας παρέμεινε στη Φραγκία και μέχρι το 820 διαχωρίστηκε από το Κροατικό πριγκιπάτο της Δαλματίας. Μερικοί υποθέτουν ότι ο πρίγκιπας της Κροατίας Μπόρνα ήταν υποτελής των Φράγκων και απεστάλη από τη Λιβυρνία στη Δαλματία για να οργανώσει ένα υποτελές κράτος, ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής έδωσε στη δικαιοδοσία του τη Λιβυρνία (820). Ο Μπόρνα κατόπιν αντικατέστησε στους τίτλους το όνομα "Λιβυρνία" με το "Κροατία" και τον τίτλο των "βασιλέων της Λιβυρνίας και της Κροατίας". Το όνομα της Λιβυρνίας εξαφανίστηκε τότε από τις ιστορικές πηγές, χρησιμοποιήθηκε μόνο ιστορικά.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Δαλματίας
Μαρκ (Ιβλίν)
Το Μαρκ (γαλλικά: Marcq) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρκουά (γαλλικά: Marcquois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Χοσέ Γκουαρδιόλα
Ο Χοσέ Γκουαρδιόλα Ντίαθ ντε Ράδα (Ισπανικά: José Guardiola Díaz de Rada, 22 Οκτωβρίου 1930 - 9 Απριλίου 2012) ήταν Ισπανός τραγουδιστής δημοφιλούς μουσικής που τραγούδησε στα Ισπανικά και τα Καταλανικά.
Ο Γκουαρντιόλα γεννήθηκε στη Βαρκελώνη. Έπαιξε και ηχογράφησε κυρίως ισπανικές εκδόσεις ξένων τραγουδιών και έφτασε τη μέγιστη φήμη του στην Ισπανία και τη Λατινική Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 1960 με εκδόσεις τραγουδιών όπως "Sixteen Tons", "Mack the Knife" και "Ya Mustafa". Ήταν γνωστός ως Ισπανός Crooner λόγω του στυλ του και των τύπων τραγουδιών που τραγούδησε. Εκπροσώπησε την Ισπανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, κατατάσσοντας τον 12ο. Εκείνη την εποχή τραγούδησε επίσης μερικά τραγούδια με την κόρη του. Αποσύρθηκε το 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1963
Ζαμινταβάρ
Η Ζαμινταβάρ είναι ιστορική περιοχή του Αφγανιστάν, στη δεξιά όχθη του ποταμού Χελμάντ και βορειοδυτικά της πόλης Κανταχάρ. Συνορεύει με το δρόμο που οδηγεί από την Κανταχάρ στη Χεράτ μέσω της πόλης Φαρά. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του βόρειου τμήματος της επαρχίας Χελμάντ. Είναι μια λοφώδης περιοχή, με πολύ πληθυσμό στο παρελθόν, και γόνιμες κοιλάδες που αρδεύονταν από σημαντικούς παραπόταμους του ποταμού Χελμάντ. Η κύρια πόλη στην περιοχή Ζαμινταβάρ ήταν η Μουσά Καλά (Κάστρο του Μωυσή), η τοποθεσία της οποίας βρίσκεται στις όχθες του ομώνυμου ποταμού, πλησίον και βόρεια της πόλης Γκιρίσκ.
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν
Πυξαριά Ιωαννίνων
Η Πυξαριά είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 580 μέτρα.
Γεωγραφία - αξιοθέατα
Η Πυξαριά βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και βόρεια του Σαραντάπορου ποταμού. Το χωριό είναι κτισμένο σε λόφο κάτω από στο ύψωμα Χονδροβούνι, που αποτελεί τη νοτιότερη απόλυξη της οροσειράς του Γράμμου. Απέχει 80 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Ιωάννινα και 18,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Μπελθούκι. και περιβάλλεται από δρυς, κουμαριές, πουρνάρια και θάμνους πυξάρια, στους οποίους οφείλεται η σημερινή του ονομασία. Προς τα νότια του χωριού και δίπλα στον Σαραντάπορο στην τοποθεσία "Στενά Σαρανταπόρου" βρίσκεται ένα φαράγγι του ομώνυμου ποταμού ανάμεσα στην Πυξαριά και τα χωριά Καβάσιλα, Εξοχή. Έχει κάθετα τοιχώματα, που το ύψος τους μερικές φορές ξεπερνά τα 150 μέτρα, χαρακτηρίζεται από αξιόλογη παραποτάμια μεσογειακή βλάστηση και το μήκος του φθάνει σχεδόν το 1 χιλιόμετρο. Στην ίδια κατεύθυνση υπάρχουν τα παλιά λουτρά της Πυξαριάς.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με το όνομα Μπελθούκι, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε σε Πυξαριά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Βαρβάρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίας Βαρβάρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.
Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Αεροδρόμιο Χανίων (οικισμός)
Για τον αερολιμένα Χανίων δείτε το λήμμα: Διεθνής Αερολιμένας Χανίων «Ιωάννης Δασκαλογιάννης»
Το Αεροδρόμιο είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Στερνών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ακρωτηρίου, του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κυδωνίας του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Το Αεροδρόμιο είναι ημιορεινός οικισμός στην χερσόνησο Ακρωτηρίου του νομού Χανίων. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της χερσονήσου, ακριβώς νότια του Διεθνούς Αερολιμένα Χανίων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Απέχει 10 χλμ. περίπου Α. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στερνών του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στερνών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρωτηρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ακρωτηρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χανίων.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Χανίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Μαρέιγ-λε-Γκουιγιόν
Το Μαρέιγ-λε-Γκουιγιόν (γαλλικά: Mareil-le-Guyon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρεϊουά (γαλλικά: Mareillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια
Η Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια (MSC) (γερμ. Münchner Sicherheitskonferenz), (αγγλ. Munich Security Conference) - αποκαλείται και το Νταβός για την Άμυνα είναι η σημαντικότερη και μεγαλύτερη διάσκεψη παγκοσμίως για θέματα που αφορούν την άμυνα, την ασφάλεια, αλλά και τις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ των κρατών. Διοργανώνεται από το 1963, ετησίως τον μήνα Φεβρουάριο, στο Μόναχο της Γερμανίας, στο ξενοδοχείο Bayerischer Hof. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων δεκαετιών που πραγματοποιείται έχει αναχθεί στην επιδραστικότερη ανεξάρτητη (δεν υποστηρίζεται από κανέναν κυβερνητικό ή διακυβερνητικό οργανισμό) διάσκεψη, αφού συμμετέχουν σε αυτή, περίπου 350 προσωπικότητες διεθνούς κύρους από περίπου 70 χώρες. Στις συζητήσεις λαμβάνουν μέρος αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, επικεφαλής διεθνών οργανισμών, πολιτικοί, διπλωμάτες, επιστήμονες, υψηλόβαθμα στρατιωτικά στελέχη, καθώς και αντιπρόσωποι κορυφαίων ραδιοτηλεοπτικών μέσων και επιχειρήσεων.
Από το 2008, Πρόεδρος της Διάσκεψης είναι ο Γερμανός πρώην διπλωμάτης Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ (Wolfgang Ischinger), ο οποίος μετά τη λήξη της 56ης διάσκεψης (2022), αποχώρησε από τη θέση. Νέος Πρόεδρος θα είναι από το 2023, ο Κρίστοφ Χόισγκεν, πρώην πολιτικός σύμβουλος της Άνγκελα Μέρκελ.
Εμπνευστής και ιδρυτής της πρωτοβουλίας αυτής ήταν ο Ewald-Henrich von Kleist-Schmenzin, αντι-ναζιστής αξιωματικός της Βέρμαχτ και κατοπινός σημαντικός εκδότης, ενώ χρηματοδότες είναι τόσο κρατικοί όσο και ιδιωτικοί φορείες και εταιρείες.
διάσκεψη 2022
Η 56η διάσκεψη έλαβε χώρα 18, 19 και 20 Φεβρουαρίου 2022. Τις συνεδριάσεις παρακολούθησαν 30 αρχηγοί κρατών, 100 Πρωθυπουργοί και αντιπροσωπείες των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟμ ενώ η Ρωσία δεν συμμετείχε. Τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν πολλών θεματικών περιοχών, όπως, τα κρυπτονομίσματα, η ασφάλεια στον εφοδιασμό τροφίμων, ο έλεγχος των όπλων, η αυτοάμυνα της Ε.Ε. και φυσικά, ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος.
διάσκεψη 2021
Η 55η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μέσω Διαδικτύου, λόγω των μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας Covid 19. Στη διάσκεψη συμμετείχαν μεταξύ άλλων, ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Μπόρις Τζόνσον, η πρώην Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, και ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζό Μπάιντεν, που δήλωσε χαρακτηριστικά ότι η Αμερική επέστρεψε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μόναχο Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Συνέδρια Κατηγορία:Ασφάλεια Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ροζέ Νταλιέ
Ο Ροζέ Νταλιέ (γαλλικά Roger Dallier, 4 Νοεμβρίου 1919 – 29 Σεπτεμβρίου 1993), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μαρέιγ-Μαρλί
Το Μαρέιγ-Μαρλί (γαλλικά: Mareil-Marly) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρεϊουά (γαλλικά: Mareillois).
Αριοβαρζάνης Α΄ της Καππαδοκίας
Ο Αριοβαρζάνης Α΄ Φιλορωμαίος ήταν Βασιλιάς της Καππαδοκίας από το 93 έως το 91, καθώς και από το 90 έως το 89, και, τέλος, από το 88 έως το 63 π.Χ..
Βιογραφία
Η Γερουσία απέστειλε άμεσα τον Σύλλα, ο οποίος απεκατέστησε τον Αριοβαρζάνη Α΄ στον θρόνο του, το 92 π.Χ.. Από το επόμενο, κιόλας, έτος, ο Αριοβαρζάνης εκδιώχθηκε εκ νέου από τον Μιθριδάτη και υποχρεώθηκε σε εξορία στην Ρώμη. Απεκατεστάθη εκ νέου το 89 μέσω αποστολής της Γερουσίας, της οποίας ηγήθηκε ο Μ. Ακουίλιος.
Εκδιωχθείς από τον Μιθριδάτη και έχων βρει καταφύγιο στην Ρώμη, για ακόμη μια φορά, κατά την διάρκεια του Α΄ Μιθριδατικού Πολέμου (88 - 84 π.Χ.), απεκατεστάθη στον θρόνο του μετά την Συνθήκη του Δαρδάνου.
Πάντοτε πιστός σύμμαχος των Ρωμαίων ενάντια στον Μιθριδάτη ΣΤ΄, έλαβε την Μικρά Αρμενία από τον Λούκουλλο και κατέστη υποτελής του Πομπήιου κατά την επέμβαση του τελευταίου στην Ανατολή.
Ο Αριοβαρζάνης Α΄ όρισε τον υιό και ομώνυμό του, Αριοβαρζάνη Β΄ Φιλοπάτωρα, ως διάδοχό του.
Πηγές
Κατηγορία:Σύμμαχοι της Αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Βασιλείς της Καππαδοκίας Κατηγορία:Δυναστεία των Αριοβαρζανιδών
Άναμπελ Κόντε
Η Άνα Ιζαμπέλ Κόντε Σάντσεζ (Ana Isabel Conde Sánchez) (γεννημένη στις 16 Ιουνίου 1975 στη Φουενχιρόλα της Μάλαγα) γνωστή ως Άναμπελ Κόντε είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια.
Επιλέχθηκε από την Τηλεόραση της Ισπανίας (Televisión Española) για να εκπροσωπήσει την Ισπανία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1995, στις 13 Μαΐου στο Δουβλίνο (Ιρλανδία). Η Άναμπελ ερμήνευσε το τραγούδι "Vuelve conmigo", που γράφτηκε από τον Χοσέ Μαρία Πουρόν, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση μετά τη νορβηγική συμμετοχή. Έχει κατακτήσει την καλύτερη θέση της Ισπανίας στην Γιουροβίζιον από το. Η Άναμπελ Κόντε έλαβε 119 πόντους.
Μετά τη μεγάλη επιτυχία της στην Eurovision 1995, ηΆναμπελ αποχώρησε από το επάγγελμα λόγω προβλημάτων με την Jercar, την δισκογραφική εταιρεία της. Ωστόσο, η πόλη Φουενχιρόλα ονόμασε ένα τετράγωνο προς τιμήν της.
Το 2010, υπέβαλε ένα τραγούδι στον "Tu país te necesita", την ισπανική διαδικασία επιλογής για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2010. Το τραγούδι ονομάστηκε "Sin miedos". Τερμάτισε στην όγδοη θέση στον εθνικό τελικό.
Επιπλέον
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1995
Μαρέιγ-συρ-Μωλντρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρεϊουά (γαλλικά: Mareillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Σωκράτης Σωκρατείδης
Ο Σωκράτης Σωκρατείδης (Κομοτηνή, 1929 - 12 Ιουνίου 2018) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός, ο οποίος διατέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου από το 1992 έως το 1996 (επί προεδρίας Βασιλείου Κόκκινου), διάστημα κατά το οποίο είχε επίσης οριστεί από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο και προϊστάμενος Επιθεώρησης των Πολιτικών και Ποινικών Δικαστηρίων, με εξουσία πειθαρχικού ελέγχου στους δικαστές. Έμεινε στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος δικαστικός πολέμιος του Ανδρέα Παπανδρέου, αντιπαλότητα που ξεκίνησε το 1966, όταν ως πρωτοδίκης ο Σωκρατείδης είχε αναλάβει το πολιτικό σκέλος της ανάκρισης για την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, και συνεχίστηκε για 30 χρόνια, μέχρι τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου και την συνταξιοδότηση του Σωκρατείδη το 1996, με κορύφωση το Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά, στο οποίο ο Παπανδρέου αθωώθηκε για όλες τις κατηγορίες, με τον Σωκρατείδη να ψηφίζει, μειοψηφών, ενοχή για όλες τις κατηγορίες.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σωκράτης Σωκρατείδης γεννήθηκε το 1929 στην Κομοτηνή. Ο πατέρας του, που ήταν φανατικός βασιλόφρων, δολοφονήθηκε άγρια με μαχαιριές μέσα στο σπίτι του από κομμουνιστές αντάρτες κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Ο Σωκρατείδης ήταν μπροστά στην δολοφονία και υπέστη σοκ, κάτι που εκμυστηρεύτηκε αργότερα στον Ανδρέα Παπανδρέου το 1967, όταν τον ρώτησε στην απολογία του αν ήταν μπροστά τα παιδιά του όταν τον συνέλαβε στο σπίτι του το στρατιωτικό απόσπασμα τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου.
Σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1957, με διαγωνισμό. Το 1966, ως πρωτοδίκης, ανέλαβε τις ανακρίσεις για το πολιτικό σκέλος της υπόθεσης ΑΣΠΙΔΑ· το στρατιωτικό σκέλος είχαν αναλάβει αξιωματικοί της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης. Η δίκη των αξιωματικών του ΑΣΠΙΔΑ ολοκληρώθηκε λίγο πριν από την επιβολή της χούντας (άλλοι καταδικάστηκαν και άλλοι αθωώθηκαν). Στις 10 Μαΐου 1967, και αφού είχε ήδη επιβληθεί η χούντα των συνταγματαρχών, ο Σωκρατείδης κάλεσε σε απολογία τον Ανδρέα Παπανδρέου (ο οποίος ήδη κρατείτο σε ειδικό χώρο στον τελευταίο όροφο των φυλακών Αβέρωφ) και τον προφυλάκισε. Τελικά ο Α. Παπανδρέου αφέθηκε ελεύθερος τα Χριστούγεννα του 1967 και αναχώρησε από την Ελλάδα τον Ιανουάριο του 1968.
Επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου ο Σωκρατείδης διώχθηκε πειθαρχικά πολλές φορές, ενώ το 1982 ο υπουργός Δικαιοσύνης Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης άσκησε διαφωνία σε προαγωγή του Σωκρατείδη από εφέτη σε πρόεδρο Εφετών. Ο Σωκρατείδης, όμως, προσέφυγε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, η οποία με ψήφους 24-14 απέρριψε την διαφωνία του υπουργού και ο Σωκρατείδης ανέλαβε καθήκοντα προέδρου Εφετών Ιωαννίνων, με καθυστέρηση όμως 5 μηνών, καθώς το Υπουργείο δεν έστελνε αντικαταστάτη του.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1986, ο Σωκρατείδης παραλείφθηκε στις προαγωγές που έγιναν από προέδρους Εφετών σε αρεοπαγίτες (στην θέση του προήχθη ο νεώτερός του Εμμανουήλ Βαρδάκης). Ο Σωκρατείδης και πάλι προσέφυγε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου κατά της παράλειψης προαγωγής του, η οποία με ψήφους 21-18 έκανε δεκτή την προσφυγή του, κι έτσι ο Σωκρατείδης έγινε αρεοπαγίτης. Ωστόσο, ανέλαβε καθήκοντα αρεοπαγίτη μετά από 6 μήνες περίπου, καθώς το Υπουργείο δεν έστελνε αντικαταστάτη στην Λάρισα, όπου υπηρετούσε ως πρόεδρος Εφετών.
Το 1991-92 ήταν ένας από τους δεκατρείς δικαστές στο Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά και ψήφισε υπέρ της ενοχής του Ανδρέα Παπανδρέου για όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, τελικά όμως μειοψήφησε παντού, καθώς ο Α. Παπανδρέου αθωώθηκε για όλες τις κατηγορίες.
Το 1992 προήχθη σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, ενώ ορίστηκε και προϊστάμενος Επιθεώρησης των Πολιτικών και Ποινικών Δικαστηρίων. Μετά την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1993, ο υπουργός Δικαιοσύνης του Ανδρέα Παπανδρέου Γεώργιος Κουβελάκης εισηγήθηκε την ψήφιση νόμου που ανέθετε την επιθεώρηση των δικαστικών λειτουργών στον νεώτερο από τους αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Βελή, που είχε οριστεί σε αυτή τη θέση από το Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, και την αφαιρούσε από τον Σωκρατείδη.
Ο Σωκρατείδης διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στην απόρριψη, από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, της κυβερνητικής απόφασης, το 1994, για δήμευση της βασιλικής περιουσίας. Όμως η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, εκμεταλλευόμενη αντίθετη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας υπό την προεδρία του Βασίλη Μποτόπουλου, οδήγησε την υπόθεση στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο κατά πλειοψηφία αποφάσισε υπέρ της δήμευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Τρόκμοι
Οι Τρόκμοι ήσαν ένας εκ των τριών κελτικών λαών οι οποίοι, μαζί με τους Τολιστοβόγιους και τους Τεκτόσαγες, ίδρυσαν στην Ανατολία (Τουρκία) το Κοινό των Γαλατών, στη διάρκεια του 3ου αιώνα π.Χ..
Προέλευση
Το 279 π.Χ. ήταν η απαρχή της μεγάλης εκστρατείας, της οποίας ηγήθηκαν ο Βρέννος και ο Ακιχώριος. Ένα τμήμα του στρατού, υπό την ηγεσία του Βρέννου, κατέβηκε ως τις Θερμοπύλες και έφθασε ως τους Δελφούς, επικεφαλής στρατεύματος 65.000 ανδρών. Το άλλο τμήμα, υπό την ηγεσία των Λεονόριου και Λουτόριου διέσχισε τη Θράκη. Το στράτευμα αυτό διέβη τον Ελλήσποντο και έφθασε ως την Ανατολία, κατόπιν προσκλήσεως του Βασιλέα Νικομήδη Α΄ της Βιθυνίας, ώστε να πολεμήσει τον Αντίοχο Α΄, Βασιλέα των Σελευκιδών (278 π.Χ.). Ηττηθέντες από τον τελευταίο, οι Γαλάτες εγκαταστάθηκαν στα ορεινά υψίπεδα της Ανατολίας, μια περιοχή η οποία έλαβε, τότε, την ονομασία Γαλατία.
Οι Τρόκμοι φέρεται να ήσαν οι ισχυρότεροι εκ των μελών του Κοινού. Τα εδάφη τους ευρίσκονταν στα όρια μεταξύ της Καππαδοκίας και του Βασιλείου του Πόντου, στα ανατολικά αυτών των Τεκτόσαγων. Οι οχυρωμένες πόλεις τους ήσαν το Μιθριδάτιον, η Ποσδάλα και το Τάβιον.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Κέλτες Κατηγορία:Γαλατία (Μικρά Ασία)
Αεροδρόμιο Κοζάνης (οικισμός)
Για τον αερολιμένα Κοζάνης δείτε το λήμμα: Κρατικός Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος»
Το Αεροδρόμιο είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πετρανών, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κοζάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κοζάνης του νομό Κοζάνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Το Αεροδρόμιο είναι ορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Κοζάνης, δίπλα στον Αερολιμένα Κοζάνης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 627. Απέχει 5 χλμ. περίπου Α. της Κοζάνης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πετρανών του νομού Κοζάνης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πετρανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοζάνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Μαρλί-λε-Ρουά
Το Μαρλί-λε-Ρουά (γαλλικά: Marly-le-Roi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρλισουά (γαλλικά: Marlychois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν