cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουογιάνγκ
Ιστορία
Από τη δυναστεία των Γιουάν και μετά, η Λουογιάνγκ δεν ήταν πλέον η πρωτεύουσα της Κίνας. Ωστόσο, για μια τελευταία φορά, η Λουογιάνγκ ήταν η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Κίνας (1912 - 1949 Κ.Ε.) για μια σύντομη περίοδο κατά την ιαπωνική εισβολή.μικρογραφία|Το μουσείο της Λουογιάνγκ
Η Διάλεκτος της Λουογιάνγκ
Οι κάτοικοι της Λουογιάνγκ και των γύρω περιοχών στην επαρχία Χονάν μιλούν τη διάλεκτο της Λουογιάνγκ, που αποτελεί μία διάλεκτο της Κινεζικής των Κεντρικών Πεδιάδων. Η διάλεκτος της Λουογιάνγκ ήταν η κυρίαρχη γλώσσα από την Περίοδο των Εμπόλεμων Κρατών έως και την δυναστεία των Μινγκ και διαφέρει κατά πολύ από την Μοντέρνα Κινεζική ή Μανδαρίνικη, που βασίζεται στην διάλεκτο του Πεκίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας Κατηγορία:Χενάν
Therme Vals
Τα λουτρά Therme Vals (Τέρμε Φαλς) είναι μέρος του ομώνυμου ξενοδοχειακού κτιριακού συμπλέγματος στο χωριό Φαλς (Vals),
που ανήκει στο καντόνιΓκράουμπυντεν της Ελβετίας, στις Κεντρικές Ανατολικές Άλπεις. Τα δύο κτήρια, με το ξενοδοχείο να προηγείται χρονικά,
χτίστηκαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Το κτήριο των λουτρών βρίσκεται επάνω από τις μοναδικές ιαματικές πηγές σε όλο το Γκραουμπούντεν.
Ο αρχιτέκτονας των λουτρών είναι ο Ελβετός, Πέτερ Τσούμτορ.
Η αρχιτεκτονική σύνθεση του κτηρίου των λουτρών
Η ιδιαίτερη τοπολογία της περιοχής ενέπνευσε εξ αρχής τον αρχιτέκτονα και η ιδέα της δημιουργίας μιας κατασκευής που θα συμπλεκόταν άμεσα με το βουνό διαπερνούσε και καθόριζε σε κάθε στάδιο την αρχιτεκτονική μελέτη και τις αποφάσεις του. Έτσι, πρωταρχική απόφαση της σύνθεσης ήταν η ανάδυση του κτιρίου από την πλαγιά, με ένα μεγάλο τμήμα του να βρίσκεται μέσα σε αυτή. Η αίσθηση της ανάδυσης ενισχύθηκε από το φυτεμένη οροφή του κτηρίου που ενέτεινε την ενοποίηση με την πλαγιά.
Από τις πρώτες ιδέες ήταν η διαχείριση της πλαγιάς μπροστά από το ξενοδοχείο σαν ένα λατομείο, αναζητώντας δηλαδή ποιότητες μέσα από μια διαδικασία προσθαφαίρεσης μεγάλων συμπαγών όγκων. Αυτός ο τρόπος προσέγγισης δημιούργησε μια πρώτη σειρά σκίτσων (quarry sketches ) όπου μελετήθηκε η ταυτόχρονη γέννηση και αλληλεπίδραση του κενού και του πλήρους. Παράλληλα, έδωσε ένα χαρακτήρα χωρικής συνέχειας στα λουτρά.
Η ιδέα του λατομείου εκφράστηκε στη συνέχεια ως ένας γιγάντιος συμπαγής ογκόλιθος που βγαίνει από την πλαγιά, σκαμμένος είτε από μπροστά είτε από πάνω είτε από μέσα. Εν τέλει τα βασικά στοιχεία που περιγράφουν τη σύνθεση του κτιρίου είναι οι εσώκλειστες σπηλιές, οι μεγάλες κοιλότητες και οι λίθινες κολόνες.
Οι λίθινες κολόνες είναι 15 όγκοι με κενό στοε σωτερικό τους, που πέρα από το στατικό τους ρόλο, φιλοξενούν ποικίλες λειτουργίες των λουτρών και η σύνθεσή τους ακολουθεί έναν ορθογωνικό κάνναβο. Κάθε κολόνα καταλήγει σε μια προβολική πλάκα και είναι ευθυγραμμισμένη με μια από τις πλευρές της ("tables of stone" ). Οι προβολικές πλάκες επάνω από κάθε κολόνα συγκροτούν τη φυτεμένη οροφή του κτιρίου και μεταξύ τους υπάρχουν σχισμές έξι εκατοστών από τις οποίες εισέρχεται το φως στο κτίριο.
Πιστός στο αρχικό όραμα για ένα μονολιθικό όγκο που προβάλει από το βουνό, ο αρχιτέκτονας κατάφερε να δημιουργήσει ένα μικρό επαναλαμβανόμενο μοτίβο χτισίματος της πέτρας, το οποίο διατρέχει όλο το κτήριο και δίνει τελικά αυτή την αίσθηση. Η χαρακτηριστικότερη έκφραση αυτού είναι η ανατολική όψη του κτηρίου που ανοίγεται στην κοιλάδα, η οποία αποτελεί μια ενιαία επίπεδη κατάληξη.
Η περιπλάνηση στο χώρο
Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, η συγκρότηση των εσώκλειστων χώρων στο εσωτερικό των λίθινων όγκων και ο χώρος ενδιάμεσα σε αυτούς αποτέλεσε μια παράλληλη διαδικασία με ισόβαρη μελέτη και σημασία. Βαθμηδόν, διαμορφώνονται δύο χωρικές ποιότητες, αφενός οι εσώκλειστοι χώροι που ενσωματώνουν τις λειτουργίες που έχουν πιο ιδιωτικό χαρακτήρα και αφετέρου ο αρνητικός ροϊκός χώρος (meander ) ενδιάμεσα από αυτούς, ο οποίος ενοποιεί όλο το κτήριο. Ο Τσούμτορ δίνει ιδιαίτερη σημασία στη σχεδίαση της ακολουθίας των χώρων και μελετάει εμφατικά την περιπλάνηση των χρηστών σε αυτούς.
Ένας στενός και επιμήκης διάδρομος που βρίσκεται μέσα στην πλαγιά, υποδέχεται τον επισκέπτη στο κτήριο και τον εισάγει στην ψυχολογία της τελετουργίας του λουτρού. Ο κλειστός διάδρομος οδηγεί τον επισκέπτη στο πρώτο σημείο, ψηλότερα από την περιοχή των λουτρών, στο οποίο υπάρχει η δυνατότητα συνολικής θέασης του χώρου. Ακολουθεί το κατέβασμα από τις θεατρικές σκάλες που δίνει επιπλέον χρόνο συνειδητοποίησης του περιβάλλοντος και τελικά καταλήγει στο χαμηλότερο επίπεδο και κεντρικό χώρο των λουτρών, έχοντας φύγει και από το υπόσκαφο τμήμα του κτιρίου. Από εκεί και πέρα ξεκινάει η ελεύθερη κίνηση στον χώρο, ταυτόχρονα με την εξερεύνηση και τη σταδιακή αποκάλυψη αυτού. Όπως χαρακτηριστικά περιγράφει και ο Τσούμτορ, "[...] Η κίνηση μέσα στον χώρο σημαίνει ότι ανακαλύπτεις. Βαδίζεις σαν να ήσουν μέσα σε ένα δάσος. Ο καθένας αναζητεί ένα δικό του μονοπάτι."  Την εξερεύνηση στο χώρο διαδέχεται μια ενότητα χώρων στάσης, χαλάρωσης και ενατένισης της κοιλάδας που ξεδιπλώνεται μπροστά από την ανατολική όψη του κτηρίου.
Η τομή
Η εγκάρσια τομή του κτηρίου φανερώνει τη σχέση του με το περιβάλλον. Όλη η σκέψη και ζύμωση γύρω από την κεντρική ιδέα της συμπλοκής κτηρίου και πλαγιάς αποκρυσταλλώνεται στην τομή. Γίνεται ξεκάθαρος ο διαχωρισμός της σύνθεσης που έχει επιλυθεί μέσα και έξω από το βουνό, αλλά και η ενιαία αίσθηση που δημιουργεί η διαμόρφωση της οροφής με γρασίδι ως συνέχεια του λόφου. Ξεκαθαρίζει ακόμα το πως αντιλαμβάνεται κανείς το κτήριο εξωτερικά,
δηλαδή σαν έναν μεγάλο κύβο που έχει τοποθετηθεί στην πλαγιά, κάτι που δε γίνεται κατανοητό από την κάτοψη.
Πέρα όμως από τη γενική εγκάρσια τομή, ο Τσούμτορ δουλεύει πολύ με πρόχειρες επιμέρους τομές καθ' όλη τη διάρκεια της συνθετικής διαδικασίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αλλεπάλληλες τομές που ακολουθούν την πορεία του επισκέπτη στο τμήμα του κτηρίου που βρίσκεται μέσα στο βουνό. Αυτό συμβαίνει διότι είναι ο καταλληλότερος τρόπος να επεξεργασθεί η είσοδος και η ένταση του φυσικού φωτός στον εκάστοτε χώρο, το οποίο θεωρεί ότι είναι από τα βασικά συνθετικά υλικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αλλεπάλληλες τομές που ακολουθούν την πορεία του επισκέπτη στο τμήμα του κτηρίου που βρίσκεται μέσα στο βουνό. Εκεί το φυσικό φως έρχεται αποκλειστικά από τις σχισμές στην οροφή και καθορίζεται με ακρίβεια.
Η εγκάρσια τομή που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και επεξηγεί καλύτερα τη σύνθεση του κτιρίου είναι αυτή που γίνεται στο πρώτο σημείο ολικής θέασης του χώρου, δηλαδή στο σημείο που τελειώνει η αυστηρά διαμορφωμένη πορεία του επισκέπτη και ξεκινάει η ελεύθερη περιπλάνηση στον κύριο χώρο των λουτρών. Εκεί είναι που αποκαλύπτονται τόσο η ροϊκότητα και οι χωρικές ποιότητες κλειστού-ανοιχτού χώρου όσο και η διαβάθμιση του, που ακολουθεί την κλίση της πλαγιάς. Παράλληλα φαίνεται η ένταση του φυσικού φωτός όσο προχωράει κανείς από το εσωτερικό με τις σχισμές στις πλάκες τις οροφής προς το εξωτερικό με τα μεγάλα ανοίγματα.
Οι διαφορετικοί χώροι των λουτρικών εγκαταστάσεων
Διαμορφώθηκαν έτσι πολλοί διαφορετικοί χώροι λουτρού και χαλάρωσης, ο καθένας σαν ένας ξεχωριστός κόσμος με τις δικές του εκπλήξεις.
Οι κοινόχρηστες πισίνες
μικρογραφία|Η εσωτερική πισίνα Αρχικά δημιουργήθηκαν μια εσωτερική και μια εξωτερική πισίνα με κοινόχρηστη λειτουργία. Η εξωτερική πισίνα βρίσκεται στη νότια πλευρά του κτηρίου και η χωρητικότητά της σε νερό είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από αυτή της εσωτερικής. Η θερμοκρασία του νερού είναι 36°C το χειμώνα και 30-33°C το καλοκαίρι. Και στα δύο λουτρά οι λουόμενοι/ες εισέρχονται στο νερό μέσω μιας αργής, ομαλής καθόδου- το πέρασμα από τον αέρα στο νερό γίνεται σταδιακό και ευχάριστο. Η εσωτερική πισίνα στεγάζεται από μια πλάκα της οποίας η ιδιαιτερότητα είναι ότι, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες στεγάσεις, δε στηρίζεται σε κάποιο πέτρινο όγκο, παρά μόνο στις γειτονικές της. Το φυσικό φως εισέρχεται στο χώρο από τις δεκαέξι τετραγωνικές οπές αυτής της πλάκας.Η θέση της εσωτερικής πισίνας και τα όριά της τονίζονται από τη στροβιλοειδή διάταξη των όγκων γύρω της, οι οποίοι μοιάζουν να αναδύονται από το βάθος της και υψώνονται έξι μέτρα ψηλότερα από την επιφάνειά της.
Οι χώροι ιδιωτικού χαρακτήρα
Το κενό στο εσωτερικό των πέτρινων όγκων δημιουργεί τον ιδανικό χώρο για τις λειτουργίες του κτηρίου που απαιτούν ιδιωτικότητα. Οι χώροι των αποδυτηρίων είναι οι πρώτοι που συναντώνται μετά το πέρασμα από το στενό διάδρομο της εισόδου. Εκεί ο επισκέπτης θα αλλάξει την ενδυμασία του και θα προετοιμαστεί για την τελετουργία του λουτρού σε ένα δωμάτιο επικαλυμμένο με κόκκινο ξύλο. Στο ίδιο επίπεδο με την είσοδο και τα αποδυτήρια βρίσκεται η χωρική ενότητα την οποία ο αρχιτέκτονας ονοματίζει ως "η πέτρα που ιδρώνει" (sweat stone). Είναι, όμως, ένας πέτρινος όγκος του οποίου η είσοδος είναι αρκετά δυσδιάκριτη και μπορεί να χρειαστεί κανείς παραπάνω από μια επισκέψη για να την προσέξει. Είναι ο μεγαλύτερος από όλους τους πέτρινους όγκους και το εσωτερικό του είναι εξολοκλήρου καλυμμένο με μαύρο βασάλτη Ιταλίας. Ο χώρος είναι χωρισμένος σε δύο πανομοιότυπες περιοχές και έχει δύο εισόδους στα άκρα της πιο επιμήκους πλευράς του. Καθένας από τους δύο προθαλάμους οδηγεί σε μια αλληλουχία τριών δωματίων- σάουνα, που χωρίζονται από κουρτίνα. Κάθε διαδοχικό δωμάτιο γίνεται σκοτεινότερο και θερμότερο και στο τελευταίο βρίσκεται μια κατακόρυφη στήλη που διαχέει τον ατμό στα δωμάτια. Τα περιγράμματα των μαύρων πατωμάτων, των τοίχων και της οροφής γίνονται δυσδιάκριτα μέσα στον πυκνό ατμό και η αίσθηση αυτή γίνεται πιο δραματική με το αμυδρό φως του χώρου. Στα δεξιά και τα αριστερά του κάθε δωματίου υπάρχουν πάγκοι από την ίδια μαύρη πέτρα όπου κανείς μπορεί να ξαπλώσει.
Στο μεταίχμιο του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο του κτηρίου και στο ίδιο επίπεδο με τις δύο μεγάλες πισίνες  ο επισκέπτης συναντά το δωμάτιο στο εσωτερικό του οποίου βρίσκεται μια κρήνη με ιαματικό νερό (drinking stone). Το νερό πέφτει από ψηλά μέσα σε μια κυκλική οπή στο πάτωμα γύρω από την οποία υπάρχει ένας μπρούντζινος χειρολισθήρας και μπρούτζινες κούπες κρεμασμένες σ' αυτόν. Μπορεί κανείς από εκεί να πιει το νερό της ζεστής πηγής αφιλτράριστο. Το φως εισέρχεται στο δωμάτιο μέσα από την τρύπα του πατώματος. Ο χώρος είναι τετράγωνος και δύο φορές ψηλότερος από το ύψος της εισόδου του. Σε όλο το ύψος ορθώνεται η τοπική πέτρα του Βαλς γυαλισμένη και λαμπερή, ενώ με το αχνό φως αναδύονται τα όμορφα νερά της και η κρυσταλλική της σύσταση. Στον τοίχο του διαδρόμου, το ίχνος του νερού πάνω στη μπρούτζινη επένδυση εμφανίζεται σαν ανάλυση της ασβεστοθειικής του σύστασης. Ένα επίπεδο κάτω, στους χώρους των εγκαταστάσεων συντήρησης, η κρήνη αυτή εμφανίζεται σαν ένας μπετονένιος κύβος που αναρτάται από το ταβάνι.
Ένα πολύ ξεχωριστό δωμάτιο του κτηρίου είναι το ηχητικό λουτρό (sound bath). Η πρόσβαση σε αυτό γίνεται από μια σκάλα που οδηγεί σε ένα μεσαίο επίπεδο λίγο χαμηλότερα από το επίπεδο εισόδου στα υπόλοιπα δωμάτια και το πλατύσκαλο αναγκάζει τον επισκέπτη να στρίψει κατά 180° για να δει την είσοδό του. Ο χώρος είναι τετράγωνος με πλευρά 2.6 μέτρα και ύψος 6 μέτρα. Το ύψος και το πλάτος της εισόδου δίνει τη δυνατότητα μόνο σε ένα άτομο τη φορά να εισέλθει και παρ' ότι ο χώρος βρίσκεται χαμηλότερα καλύπτεται από μια πέτρινη πλάκα και τα βλέμματα από ψηλότερα διακόπτονται. Το νερό έχει θερμοκρασία 35°C. Η όψη των τοίχων εσωτερικά είναι από γυαλισμένες πέτρινες πλάκες και ένας μπρούτζινος χειρολισθήρας διατρέχει όλο το δωμάτιο ακριβώς πάνω από τη στάθμη του νερού. Το φως έρχεται από τον πυθμένα της πισίνας και από μια οπή στο κέντρο της πλάκας της οροφής. Ο λουόμενος στηρίζεται στον χειρολισθήρα και στρέφει το βλέμμα του προς τα πάνω εξαιτίας της γεωμετρίας του στενού και ψηλού δωματίου αλλά και επειδή μοιάζει από ψηλά να αντηχεί ένα ψιθύρισμα, ένα χαμηλό τραγούδισμα που προκαλείται από τις φωνές των παρευρισκόμενων και μέσω των διαθλάσεων στους πέτρινους τοίχους μεταφέρεται ψηλά και αντανακλάται από την οροφή. Συγκεκριμένες συχνότητες ενισχύονται και παράγουν ένα γεμάτο ήχο. Η φωνή του επισκέπτη σαν ηχητική πηγή διεγείρει το αντηχείο του δωματίου και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι έρχεται από κάπου αλλού, ότι ανήκει σε κάποιον άλλο.
Το δεύτερο δωμάτιο το οποίο στηρίζεται στην ηχητική εμπειρία των λουόμενων ονομάζεται "η πέτρα που ηχεί" (sounding stone). Είναι ένας από τους τέσσερις όγκους που οριοθετούν  την εσωτερική μεγάλη πισίνα και η είσοδός του διχοτομεί τη μεγάλη του πλευρά. Μέσα στο σκοτάδι μια δερμάτινη ταπετσαρία σε καλεί να αγγίξεις τους τοίχους ενώ περπατάς πάνω σε μια ξύλινη σχάρα. Μοιάζει μέσα σε αυτό το μικρό χώρο οι εξωτερικοί ήχοι να έχουν σβήσει και ένας ήχος που έρχεται από μακριά να πλησιάζει συνεχώς, διεγείροντας τις ηχητικές και συναισθηματικές προσλαμβάνουσες του επισκέπτη. Ο ήχος αυτός είναι μια ηχητική εγκατάσταση του συνθέτη Φριτς Χάουζερ, που παράγεται από πέτρες. Οι δονήσεις που παράγονται από τους ήχους των πετρών γίνονται αντιληπτές από ολόκληρο το σώμα και η αίσθηση μοιάζει με αυτή του μασάζ.
Δύο ακόμη ιδιωτικοί χώροι είναι το θερμό (fire bath) και το ψυχρό λουτρό (ice bath), στα οποία ο λουόμενος καλείται να κατεβεί εφτά σκαλιά για να μπει στο νερό. Το θερμό λουτρό είναι ένα τετράγωνο δωμάτιο με ένα παγκάκι κάτω από τη στάθμη του νερού που διατρέχει το χώρο από τη μία έως την άλλη του πλευρά. Η θερμοκρασία του νερού είναι 42 και το κόκκινο χρώμα που είναι ενσωματωμένο στη σύνθεση του σκυροδέματος και καλύπτει τους εσωτερικούς τοίχους, κάνει τη θερμοκρασία να μοιάζει ακόμα υψηλότερη. Αντίθετα, το ψυχρό λουτρό, μια πισίνα για ένα άτομο, περιτρυγιρίζεται από τοίχους πράσινο-μπλε αποχρώσεων αυξάνοντας την αίσθηση της ψυχρότητας του νερού που στην πραγματικότητα έχει θερμοκρασία 14.
Τα υλικά
Χωρίς κάποια εκ των προτέρων απόφαση ή επιμονή, η τοπική πέτρα του Βαλς μπλε-πράσινου χρώματος, αποτέλεσε το κύριο υλικό κατασκευής του κτιρίου. Ο αρχιτέκτονας γοητευμένος από τη σχέση πέτρας-νερού, έμεινε πιστός σε αυτήν. Ένα ακόμη βασικό συνθετικό υλικό για τον Τσούμτορ είναι το φως. Η συμπλοκή του φυσικού φωτός με τα υπόλοιπα υλικά που χρησιμοποιεί είναι ένα ζήτημα μείζονος σημασίας. Το φως λοιπόν δίνει λάμψη στην πέτρα ή κάνει το νερό άλλοτε να γυαλίζει σαν καθρέφτης, άλλοτε να δίνει την αίσθηση της άκαμπτης μάζας, δημιουργώντας  την επιθυμητή ατμοσφαιρική ποιότητα.Όσων αφορά στις φωτιστικές συνθήκες του κτηρίου αυτές είναι διαφορετικές κατα τη διάρκεια των ωρών υποδοχής των λουόμενων και των ωρών μη λειτουργίας. Όταν το κτήριο είναι επισκέψιμο, εκτός από το φυσικό φως που εισέρχεται από τις σχισμές των πλακών, φωτίζεται με κίτρινο φως από τα φωτιστικά της οροφή. Μέσα από το νερό αναδύεται πράσινο φως, ενώ κόκκινο υπάρχει στις εισόδους των ιδιωτικών δωματίων. Το βράδυ, όταν τα λουτρά κλείσουν, οι λευκοί προβολείς που βρίσκονται στην οροφή ανάβουν αλλάζοντας ριζικά την ατμόσφαιρα, τις αναλογίες ακόμα και την ακουστική του χώρου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στις περιγραφές του κτηρίου. Επίσης, υπερτονίζει και ξεχωρίζει συγκεκριμένα σημεία του χώρου, προσθέτοντας ψήγματα υλικών, όπως μπρούντζου, ορείχαλκου, μαύρου χάλυβα. Τέλος, χρησιμοποιεί εμφανές σκυρόδεμα, με χρώμα στην σύνθεση του, στους τοίχους που βρίσκονται μέσα στην πλαγιά καθώς και σε ορισμένους εσωτερικούς τοίχους των ιδιωτικών λουτρών.
Η κατασκευή
Ήδη από τη φάση του σχεδιασμού κάθε κατασκευαστική λεπτομέρεια ήταν καθορισμένη και υπολογισμένη με ακρίβεια.
Η κατασκευή, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Πέτερ Τσούμτορ, είναι εξ' ολοκλήρου πέτρινη και αποτελείται από το τοπικό πέτρωμα του Βαλς και από τη "ρευστή" πέτρα, το σκυρόδεμα. Πηγή έμπνευσης για τον αρχιτέκτονα αποτέλεσαν οι εικόνες του λατομείου του κοντινού χωριού (Τζοσάμπα) και καθ΄όλη τη διάρκεια της κατασκευής η εικόνα του κτηρίου είχε εμφανείς αναφορές σε αυτή του λατομείου.
Η επιθυμία πολλά μέλη του κτηρίου καθώς και η κατασκευή σαν σύνολο να εκφραστούν σαν μονολιθικοί όγκοι, ήταν μια σχεδιαστική πρόκληση, η οποία τελικά επιτεύχθηκε μέσω της αλλεπάλληλης διαστρωμάτωσης επιμήκων, λεπτών πλακών από πέτρα. Πολλές πέτρινες πλάκες διαφορετικού πάχους οι οποίες εναποτίθενται η μία πάνω στην άλλη δημιουργούν μια συνεχή και αρμονική διαστρωμάτωση με μια όψη που συναντάται σε εικόνες της φύσης. Στους τοίχους συναντώνται τρία διαφορετικά πάχη πλακών, 31, 47 και 63 χιλιοστών και αρμοί πάχους 3 χιλιοστών. Αυτά τα τρία μεγέθη προστιθέμενα με τους αρμούς του καθενός δίνουν ένα σύνολο 15 εκατοστών. Όλοι οι πέτρινοι όγκοι χτίζονται με βάση αυτή τη διάσταση, η οποία απαντάται και στο ύψος ενός σκαλιού. Η αλληλουχία αυτών των τριών μεγεθών με διαφορετική συχνότητα έχει σχεδιαστεί για κάθε όγκο και υφαίνει έναν ενιαίο, αδιάκοπο ρυθμό. Για κάθε γωνία υπάρχει ένας καθορισμένος ακρογωνιαίος λίθος, ενώ οι χτίστες της πέτρας είναι ελεύθεροι να επιλέξουν το μήκος κάθε πλάκας, μεταξύ μιας μέγιστης και μιας ελάχιστης διάστασης, που θα συμπληρώσουν το κενό ενδιάμεσα των γωνιακών λίθων.
Η τοιχοποιία σχεδιάστηκε λαμβάνοντας υπόψιν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πέτρας του Βαλς, η οποία είναι σχιστολιθική, με μακρύ κόκκο και περιεκτικότητα σε μέταλλα που της χαρίζουν μια λάμψη, εύκολο να κοπεί, σχετικά ελαφριά και με αρκετή ελαστικότητα, που την κάνει ανθεκτική σε ζημιές από κρούση. Για να αποδοθεί η εκάστοτε επιθυμητή ατμόσφαιρα χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικοί τρόποι τελικής επεξεργασίας της πέτρας.
Στο κτήριο του Θερμ Βαλς δημιουργήθηκε ένα νέο είδος τοιχοποιίας που ονομάστηκε "συμπαγής τοιχοποιία του Βαλς" (Vals Compound Masonry). Αρχικά χτίζονται από λεπτές πέτρινες πλάκες οι δύο εξωτερικές όψεις του τοίχου και στη συνέχεια το σκυρόδεμα χύνεται εσωτερικά, ώστε να τις συγκρατήσει μαζί και να δημιουργηθεί ένας συμπαγής τοίχος. Με αυτή τη διπλής όψης κατασκευή είναι χτισμένο το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου. Υπάρχουν βέβαια και τοίχοι μονής όψης (από τη μία πλευρά πέτρινοι και από την άλλη με εμφανές σκυρόδεμα), όπως και συμπαγείς τοίχοι εμφανούς σκυροδέματος. Η πέτρα στους τοίχους σε αυτό το παράδειγμα δεν αποτελεί μόνο την εξωτερική τους επιδερμίδα αλλά και κατασκευαστικό μέλος που συγκρατεί φορτία.
Ένα ακόμη εξεζητημένο χαρακτηριστικό της κατασκευής είναι οι αρμοί μεταξύ των μελών του κτηρίου. Οι απαιτήσεις που δημιουργήθηκαν λόγω συστολών και διαστολών εξαιτίας ακραίων συνθηκών θερμοκρασίας και υγρασίας, μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού του κτηρίου, καθώς και παραμορφώσεων από τις τοποθετήσεις και αφαιρέσεις μεγάλων φορτίων (γέμισμα και άδειασμα πισίνων)  δημιούργησαν την ανάγκη για την εκτετεταμένη χρήση αρμών διαστολής. Οι αρχιτεκτονικοί όγκοι κατακερματίστηκαν σε πολλά μέρη τα οποία μπορούν, αυτόνομα το καθένα, να κινούνται και ο χειρισμός αυτός ενσωματώθηκε από την αρχή τόσο στις μπετονένιες πλάκες της οροφής, όσο και σε αυτές του πατώματος. Η αρχή αυτή εφαρμόστηκε καθολικά στο επάνω μέρος της κατασκευής, δηλαδή στο επίπεδο της εισόδου και των λουτρικών εγκαταστάσεων. Αντίθετα στο κατώτερο επίπεδο, αυτό των εγκαταστάσεων συντήρησης, κρίθηκε αναγκαίο να αποφευχθούν οι αρμοί και να δημιουργηθεί ένας ενιαίος ισχυρός όγκος, ο οποίος θα συγκρατεί τα υπερτιθέμενα κινούμενα μέλη και θα εδραιώνεται επαρκώς στο, υψηλής περιεκτικότητας σε υπόγεια ύδατα, έδαφος. Ωστόσο η κατασκευή του υπογείου είναι αρκετά ελαστική ώστε να απορροφά τις κινήσεις του υπόλοιπου κτηρίου χωρίς να προκαλούνται βλάβες στο φορέα.
Πηγές
Συνέντευξη του Peter Zumthor στον Tony Chapman
Peter Zumthor's Therme Vals Through the Lens of Fernando Guerra Συνέντευξη του Peter Zumthor στον Eduardo Souza για το Archdaily
Peter Zumthor reveals the secrets of Therme Vals συνέντευξη για το Phaidon Press
Peter Zumthor: “There’s Nothing I’m Not Interested In” Ντοκιμαντέρ για τον Peter Zumthor από την Karissa Rosenfield
Βιβλιογραφία
Hauser Sigrid, Zumthor Peter, Binet Helene (photography) 2007 Peter Zumthor Therme Vals Zurich:Scheidegger & Spiess ISBN 9783858811813
Zumthor Peter,(1999) Peter Zumthor works : buildings and projects 1979-1997 Basel: Birkhauser ISBN 3764360992
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξενοδοχεία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ελβετία
Σκάλωμα Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Σκάλωμα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής. Απέχει περίπου 4 χλμ. Α. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 26 χλμ. Α. από την Κομοτηνή και 58 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και με την κτηνοτροφία και μαζί με την γειτονική Δαρμένη, κάθε 9  χρόνια, αναβιώνουν στην τοποθεσία "Κουρμπαν Τεπε", όπου είναι ένα παλιό βυζαντινό κάστρο, το ομώνυμο έθιμο της θυσίας εννέα βοοειδών (κουρμπάνι). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δοκού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Σκαλώματος που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 318 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Αντιμυκητιακές ιδιότητες μικροφυκών
Τα μικροφύκη (microalgae) είναι η μία από τις δύο μεγάλες κύριες μορφολογικές κατηγορίες των φυκών και έχουν μήκος από μερικά μικρόμετρα (0,2-50 μm τα μονοκύτταρα μέχρι 100-200 μm στις περιπτώσεις των νηματωδών πολυκύτταρων σχηματισμών) έως κάποιες εκαντοντάδες (έως και  2000 μm σε ορισμένα διάτομα). Για τον λόγο ότι αυτά έχουν μικρά κυτταρικά σώματα, και είναι μικροσκοπικά και αόρατα με το γυμνό μάτι, αποκαλλούνται συλλογικά μικροφύκη.
Εισαγωγή
Τα μικροφύκη περιλαμβάνουν κοκκοειδείς, μαστιγωτές ή παλμελοειδείς μορφές και τριχώματα, αλλά και μεγάλους αποικιακούς σχηματισμούς με νήματα, μικροθαλλούς ή πιο περίπλοκες συσσωματώσεις. Παρά το γεγονός ότι τα μικροφύκη ενδέχεται επίσης να εμφανίζονται στο εδραζόμενο περίφυτο (periphyton), πολλά από αυτά επιπλέουν στο ανοικτό νερό και γενικά είναι γνωστά ως φυτοπλαγκτό (phytoplankton). Οι βασικότερες ομάδες μικροφυκών είναι τα Χλωροφύκη (Chlorophyta), τα Πρασινοφύκη (Prasinophytes), τα Ετεροκοντόφυτα (Heterokontophyta) με κύριες υποδιαιρέσεις τα Χρυσοφύκη (Chrysophyceae), τα Διάτομα (Bacillariophyceae ή Diatomeae), τα Ευστιγματοφύκη (Eustigmatophyceae) και τα Ραφιδοφύκη (Raphidophytes), τα Απτόφυτα (Haptophytes ή Prymnesiophyceae), τα Κρυπτοφύκη (Cryptophyceae), τα Δινομαστιγωτά (Dinophyta) και τα Κυανοβακτήρια (Cyanobacteria ή blue-green algae).
Αντιμυκητιακή δραστηριότητα
Τα μικροφύκη έχουν την ικανότητα να ανατρέπουν τη θανατηφόρο δράση μυκήτων με την βοήθεια των ανθεκτικών τοιχωμάτων τους ή εκκρίνοντας αντιβιοτικά. Στα χυτρίδια, τα οποία απαρτίζονται από πολλαπλές εξελικτικές σειρές υδρόβιων μυκήτων, έχει παρατηρηθεί ότι προσβάλλουν γλυκέων-υδάτων κυανοβακτήρια, δινομαστιγωτά, χλωροφύκη οπώς το γένος Staurastrum, χρυσοφύκη και διάτομα. Έτσι, για να επιβιώσουν τα μικροφύκη σε ένα άκρως ανταγωνιστικό περιβάλλον, συχνά εμφανίζουν ευρέως κυμαινόμενες χημικές και φυσικές παραμέτρους, συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης ενδοκυτταρικών και εξωκυτταρικών ουσιών με αντιμυκητιακές δραστηριότητες.
Ένα δυνητικό αντιμυκητιακό αντιβιοτικό, η τολυτοξίνη (tolytoxin), το οποίο έχει χαμηλή τοξικότητα για τον άνθρωπο, παράγεται από τα κυανοβακτήρια Tolypothrix και Scytonema. Μία νέα αντιμικροβιακή ουσία από το είδος Fischerella ambigua ονομάζεται ‘Parsiguine’ και έχει αντιμυκητιακή δράση. Στην περίπτωση του μύκητα Candita albicans είναι γνωστό ότι οι εξωκυττάριοι πολυσακχαρίτες των Gloeocapsa sp., Synechocystis sp., Rhodella reticulate και Nostoc entophytum καταστέλλουν την ανάπτυξη του. Ακόμα, τα μέσα καλλιέργειας των  Anabaena sp., Gloeocapsa sp., Synechocystis sp., Nostoc entophytum, Chlorella sp. και Coelastrella sp. έχουν παρόμοια αντιμυκητιακή δράση, όπως και τα υδατικά εκχυλίσματα των Gloeocapsa sp. και Synechocystis sp. Η C-φυκοκυανίνη των Synechocystis sp., Arthrospira fusiformis και Porfyridium aerugineum είναι επίσης ενεργή κατά του C. albicans, όπως και η φυκοερυθρίνη του Porphyridium cruentum, καθώς και τα λιπαρά οξέα του Synechocystis sp.. Άλλα παραδείγματα μικροφυκών με αντιμυκητιακή δραστηριότητα είναι τα είδη Staurastrum manfeldii, Cosmarium leave, Scotiella sp., Selenastrum capricornutum έναντι του μύκητα Cladosporium resinae, τα είδη Audovinella parvula, Ankistrodesmus marinus, Chlamydomonas plethora, Nannochliris sp., Syncrypta glomerifera έναντι του μύκητα Geotrichum candidum, καθώς και τα είδη Anabeane variabilis, Streblonema sp. και Ankistrodesmus sp. κατά του μύκητα Chaetomium globosum.
Στελέχη μικροφυκών που παράγουν αντιμυκητιακές ουσίες υποστηρίζουν τις προσπάθειες για την εκπλήρωση της τεράστιας ανάγκης νέων φυσικών ενώσεων αποτελεσματικών έναντι σημαντικών τροφικών παθογόνων. Σχετικά για τα είδη Gloeocapsa sp. και Synechocytis sp. ιδιαίτερα οι πολυσακχαρίτες τους δείχνουν το μεγαλύτερο αποτέλεσμα κατά των τροφικών παθογόνα. Πολλά είδη βενθικών και πλαγκτκών κυανοβακτηρίων παράγουν μεταβολίτες που έχουν την ικανότητα να σταματούν την ανάπτυξη μυκήτων και γι’ αυτό παρουσιάζουν ενδιαφέρον στη φαρμακολογία. Για παράδειγμα το είδος Lyngbya confervoides παράγει τις λιβοκυκλαμίδες A-C από τις οποίες οι A και B έχουν αντιμυκητιακή δράση.
Μελέτες έχουν δείξει ότι τα θαλάσσια μικροφύκη, όπως μέλη του γένους Amphidinium, εκφράζουν πολύ περισσότερο ανασταλτικές επιδράσεις σε σχέση με τα είδη του γλυκού νερού. Αν και τα μακροφύκη χρησιμοποιούνται πιο συχνά σε μελέτες στις οποίες παρουσιάζεται η αντιμικροβιακή τους δράση, τα μικροφύκη είναι πιο εύκολα στον εργαστηριακό έλεγχο και στην μελέτη, και ως εκ τούτου παρουσιάζουν πολύ περισσότερες δυνατότητες για βιομηχανική εκμετάλλευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φύκη
Λίντια Ρουσλάνοβα
Η Λίντια Αντρέγιεβνα Ρουσλάνοβα (Лидия Андреевна Русланова, γεννηθείσα Πρασκόβια Αντριάνοβνα Λέικινα-Γκορσένινα, Прасковья Андриановна Лейкина-Горшенина, 27 Οκτωβρίου 1900 – 21 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν μία από τις σπουδαιότερες και πιο αγαπημένες τραγουδίστριες της παραδοσιακής ρωσικής μουσικής. Ένας κρατήρας της Αφροδίτης, πήρε το όνομά του από τη Ρουσλάνοβα.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε το 1900, στο Τσερνάβκα, ένα χωριό κοντά στο Σαράτοφ, σε οικογένεια χωρικών. Σε ηλικία 5 ετών χάνει και τους δύο γονείς της, ο πατέρας της είχε πεθάνει στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο, ενώ η μητέρα της λίγο αργότερα. Έτσι, εκείνη μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, από όπου όμως ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική, αρχικά ως μέλος χορωδίας και αργότερα ως σολίστ.
Ο θείος, αργότερα, την κάλεσε να εργαστεί σε εργοστάσιο επίπλων. Ένας από τους ιδιοκτήτες του εργοστασίου, την άκουσε να τραγουδά, και της πρότεινε να πάει να σπουδάσει στο Ωδείο του Σαράτοφ. Ωστόσο, η Λίντια, δεν ενδιαφερόταν για ακαδημαϊκές σπουδές. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, εργάστηκε σε νοσοκομείο. Κατά την περίοδο εκείνη, γνωρίζει τον Βιτάλι Σεπάνοβ, με τον οποίο αποκτά έναν παιδί, το οποίο γεννιέται τον Μάιο του 1917. Ο Βιτάλι την άφησε, παρόλα αυτά, έναν χρόνο αργότερα, εξ αιτίας του εκκεντρικού τρόπου ζωής της. Σύμφωνα με μία πηγή από το Σαράτοφ, η Λίντια παντρεύτηκε κι άλλον άντρα, ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, από τον οποίον πήρε και το επώνυμό της.
Καριέρα
Η Ρουσλάνοβα έδωσε την πρώτη της συναυλία σε ηλικία 16 ετών, μπροστά σε στρατιωτικό κοινό, όπου τραγούδησε ό,τι τραγούδι ήξερε. Αρχικά, ξεκίνησε να τραγουδά για τους Ρώσους στρατιώτες, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Το ντεμπούτο της ως επαγγελματίας πια τραγουδίστρια το έκανε στο Ροστόβ, το 1923. Αξιοσημείωτη ήταν η ιδιόμορφη φωνή της και η ποιότητα του τόνου της. Η Λίντια αναζωογόνησε παλιά παραδοσιακά τραγούδια, τα οποία συνήθιζαν να τραγουδούν σόλο οι γυναίκες σε διάφορες εκδηλώσεις. Έως και το 1929, έζησε με έναν Cheka αξιωματικό, ενώ αργότερα παντρεύτηκε ξανά, αυτήν τη φορά τον Βλαντίμιρ Κριούκοφ.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, η Ρουσλάνοβα έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής. Έγινε μία αρτίστα, η οποία συμμετείχε σε διάφορες μουσικές εκδηλώσεις, μέχρι και σε παραστάσεις τσίρκου, το 1933, τραγουδώντας τελικά σε όλη τη Ρωσία, έως το τέλος της δεκαετίας. Όταν πια ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ξεσπάσει, σταμάτησε τις περιοδείες της, και ξεκίνησε νέες, πηγαίνοντας από το ένα μέτωπο στο άλλο, ώστε να εξυψώσει το ηθικό των στρατιωτών, με τα πατριωτικά της τραγούδια. Δύο από τα πιο γνωστά τραγούδια που ερμήνευσε είναι το Βάλενκι και το Κατιούσα. Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βερολίνου, τραγούδησε μπροστά στο καιόμενο Reichstag.
Η Ρουσλάνοβα έγινε μία από τις πλουσιότερες γυναίκες της Σοβιετικής Ρωσίας, χρηματοδοτώντας μέχρι και την κατασκευή ρουκετών Katyusha, τις οποίες η ίδια παρουσίασε στον Κόκκινο Στρατό, το 1942. Την ίδια χρονιά, έγινε Καλλιτέχνης της Τιμής της Σοβιετικής Ρωσίας. Οι σκληροί της τρόποι και ελεύθερη γλώσσα της άρεσε πολύ στους στρατιώτες, σε βαθμό τόσο ώστε οι Σοβιετικές Αρχές να τη θεωρούν εν δυνάμει απειλή του καθεστώτος. Το 1948, κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του άνδρα της με τον Στρατηγό Γκεόργκι Ζούκοφ, ο Βλαντίμιρ Κρίουκοφ, συνελήφθη μαζί με τη Ρουσλάνοβα, μετά από δύο χρόνια. Τότε, η Ρουσλάνοβα αναγκάστηκε να υπογράψει δήλωση στην οποία αναφέρεται ότι ο σύζυγός της ήταν ένοχος για προδοσία, πράγμα που αρνήθηκε, με αποτέλεσμα να δικαστεί με δεκαετής κάθειρξη σε στρατόπεδο εργασίας.
Όταν στάλθηκε στη Γκουλάγκ, η Ρουσλάνοβα έγινε μεγάλο αστέρι ανάμεσα στους κρατούμενος και στη διαχείριση. Έπειτα μεταφέρθηκε σε κελί στα Κεντρικά του Βλαντιμιρίσκι. Μετά τον θάνατο του Στάλιν, αφέθηκε ελεύθερη στις 4 Αυγούστου του 1953. Όταν βγήκε είχε αδυνατίσει αισθητά, ενώ περπάταγε με δυσκολία. Ωστόσο, επέστρεψε αμέσως στο τραγούδι. Η περίοδος φυλάκισής της δεν είχε αναφερθεί στον τύπο, παρά δεκαετίας αργότερα. Αργότερα, συμμετείχε και στο πρώτο Σοβιετικό Φεστιβάλ Τραγουδιού, μαζί με τους Λεονίντ Ουτίοσοφ, Μαρκ Μπέρνες και την Κλαβίντιγα Σουλζένκο. Συνέχισε να τραγούδα έως και το τέλος της ζωής της, το 1973.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Σοβιετικοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Σεμπαστιάν Ρούλι
Ο Σεμπαστιάν Όσκαρ Ρούλι (ισπανικά: Sebastián Óscar Rulli, γενν. 6 Ιουλίου 1975) είναι Αργεντίνος ηθοποιός και μοντέλο.
NASCAR
Το National Association for Stock Car Auto Racing, Inc. (συντομογραφία ως NASCAR) είναι αμερικάνικο επιχειρηματικό εγχείρημα που εγκρίνει και διέπει πολλαπλές αθλητικές εκδηλώσεις σε αγώνες αυτοκινήτων. Ο Μπιλ Φρανς Sr. ίδρυσε την εταιρεία το 1948. Ο εγγονός του, ο Μπράιαν Φρανς έγινε ο διευθύνων σύμβουλος της το 2003. Η NASCAR είναι διαπρεπής οργάνωση αγώνων στοκ αυτοκινήτων μηχανοκίνητου αθλητισμού. Οι μεγαλύτερες αγωνιστικές σειρές που έχουν εκγριθεί από τη NASCAR είναι οι σειρές Monster Energy NASCAR Cup, Xfinity και Camping World Truck, ενώ επιβλέπει και τις σειρές NASCAR Local Racing, Whelen Modified Tour, Whelen All-American Series και NASCAR iRacing.com Series. Η NASCAR εκγρίνει πάνω από 1.500 αγώνες σε πάνω από 100 διαδρομές σε 39 από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ, καθώς και στον Καναδά. Η NASCAR έχει επίσης παρουσιάσει αγώνες έγκρισης και στις πίστες Suzuka και Motegi της Ιαπωνίας, στο Autódromo Hermanos Rodríguez στο Μεξικό, και το Calder Park Thunderdome στην Αυστραλία.
Σεμπαστιάν Ρούλι
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1975 στο Μπουένος Άιρες. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Αργεντινή και έπειτα έζησε σε διαφορετικές χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία, όπου εργάστηκε ως μοντέλο. Ύστερα, εγκαταστάθηκε στο Μεξικό και σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή της Televisa, Centro de Educacion Artista.
NASCAR
Η επίσημη έδρα της NASCAR βρίσκεται στη Daytona Beach, στη Φλόριντα, και διατηρεί επίσης γραφεία στις πόλεις στη Σάρλοτ, Κόνκορντ, και Κόνοβερ. Τα περιφερειακά γραφεία βρίσκονται στην πόλη της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες, με διεθνή γραφεία να βρίσκονται στη Πόλη του Μεξικού και στο Τορόντο. Λόγω των νότιων ριζών του NASCAR, όλα αλλά πολλές ομάδες NASCAR εξακολουθούν να βασίζονται στη Βόρεια Καρολίνα, ειδικά κοντά στην πόλη της Σάρλοτ.
Σεμπαστιάν Ρούλι
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
NASCAR
Η NASCAR βρίσκεται πίσω από την National Football League μεταξύ των επαγγελματικών franchises αθλητισμού από την άποψη των τηλεθεατών και των οπαδών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι αγώνες του μεταδίδονται από την τηλεόραση σε πάνω από 150 χώρες. Το 2004, ο διευθυντής ασφάλειας της NASCAR δήλωσε ότι η εταιρεία κατέχει 17 από τις 20 κορυφαία αθλητικά γεγονότα με τακτικές συμμετοχές στον κόσμο. Εταιρείες της Fortune 500 χορηγούν τη NASCAR περισσότερο από κάθε άλλο αθλητισμό μηχανοκινήτων, αν και αυτή η χορηγία έχει μειωθεί από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Σεμπαστιάν Ρούλι
Φιλμογραφία
Τηλεόραση
NASCAR
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:NASCAR
Σεμπαστιάν Ρούλι
Φιλμογραφία
Θέατρο
Γκιγιώμ ντε Μασώ
Γκιγιώμ ντε Μασώ (Guillaume de Machaut: [gijom də maʃo] γράφεται και Machault; περ. 1300 – Απρίλιος 1377) ήταν μεσαιωνικός γάλλος ποιητής και συνθέτης. Θεωρείται από πολλούς μουσικολόγους ως ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος συνθέτης του 14ου αιώνα. Ο Μασώ ήταν ένας από τους πρώτους συνθέτες στους οποίους υπάρχουν σημαντικές βιογραφικές πληροφορίες και ο Daniel Leech-Wilkinson τον ονόμασε "τον τελευταίο μεγάλο ποιητή που ήταν επίσης συνθέτης". Μέχρι τον 15ο αιώνα, η ποίηση του Machaut έχαιρε μεγάλου θαυμασμού και μιμήσεως από άλλους ποιητές, όπως ο Geoffrey Chaucer.
Ο Μασώ συνέθεσε σε ένα ευρύ φάσμα υφών και μορφών. Είναι μέρος του μουσικού κινήματος που είναι γνωστό ως ars nova. Ο Μασώ βοήθησε να αναπτυχθούν οι μορφές τα μοτέτα και τα κοσμικά τραγούδια (ιδαιίτερα τα lai και τις formes fixes: Ροντώ Βιρελάι και Μπαλάντα.). Ο Μασώ έγραψε τη Messe de Nostre Dame, την παλαιότερη γνωστή καταγραφή του Ordinarium Missae που αποδίδεται σε μεμονωμένο συνθέτη. Κάποια απ' τα πιο διάσημα Ροντώ του είναι τα "Ma fin est mon commencement" and "Rose, liz, printemps, verdure". αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Ο Μασώ (δεξιά) υποδέχεται τη φύση και τρία παιδιά της (Νους, Ρητορική, Μουσική). Απο εικονογραφημένο παρισινό χειρόγραφο του 1350.
Ζωή
Ο Γκιγιώμ ντε Μασώ γεννήθηκε γύρω στο 1300 και εκπαιδεύτηκε στην περιοχή γύρω από τη Ρενς. Το επώνυμό του πιθανότατα προέρχεται από την κοντινή πόλη Machault, 30 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ρενς στην περιοχή των Αρδεννών. Εργάστηκε ως γραμματέας του Ιωάννη Α', του Λουξεμβούργου και βασιλιά της Βοημίας από το 1323 έως το 1346, και έγινε επίσης κανόνας (1337). Συχνά συνόδευε τον βασιλιά Ιωάννη στις διάφορες εκδρομές του, πολλές από τις οποίες ήταν στρατιωτικές εκστρατείες σε όλη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Πράγας). Χρήστηκε κανόνας του Βερντέν το 1330, του Αρράςτο 1332, και της Ρενς το 1337. Μέχρι το 1340, ο Μασώ ζούσε στη Ρενς, αφού εγκατέλειψε τις άλλες κανονκές θέσεις του κατόπιν αιτήματος του Πάπα Βενέδικτου ΙΒ'. Το 1346 ο βασιλιάς Ιωάννης σκοτώθηκε στην μάχη της Crécy και ο Μασώ που ήταν διάσημος και σε ζήτηση εισήλθε στην υπηρεσία άλλων αριστοκρατών και ηγεμόνων, συμπεριλαμβανομένης της κόρης του βασιλιά Ιωάννη, της Μπόννης(η οποία πέθανε από τον μαύρο θάνατο το 1349), οι γιοι της Ιωάννης του Μπερί και ο Κάρολος (μετέπειτα Κάρολος ο Ε', ο δούκας της Νορμανδίας) και άλλοι όπως ο Κάρολος Β' της Ναβάρας.
Ο Μασώ επέζησε του Μαύρου Θανάτου που κατέστρεψε την Ευρώπη και πέρασε τα επόμενα χρόνια της ζωής του στη Ρένς συνθέτοντας και επιβλέποντας τη δημιουργία των χειρόγραφων ολόκληρου του έργου του. Το ποίημά του Le voir dit (πιθανώς περί τα 1361-1365) φαίνεται να αναφέρεται σε μια ύστερη ερωτική σχέση με τη 19χρονη κοπέλα, την Péronne d'Armentières, αν και η φύση του έργου ως αυτοβιογραφικού αμφισβητείται. Όταν πέθανε το 1377, άλλοι συνθέτες όπως ο François Andrieu έγραψαν ελεγείες θρηνώντας τον θάνατό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Σιδηροδρομικός σταθμός Ασπροπύργου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ασπροπύργου είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας. Βρίσκεται στον Ασπρόπυργο Αττικής, βόρεια από τα όρια του αστικού του ιστού και έλαβε την ονομασία του από την πόλη την οποία εξυπηρετεί. Τέθηκε σε λειτουργία στις 18 Ιουλίου 2006 και βρίσκεται στις παρυφές του εμπορευματικού κέντρου Θριασίου Πεδίου του ΟΣΕ,  ενώ εκεί βρίσκεται η αφετηρία της εμπορευματικής σιδηροδρομικής γραμμής Θριασίου - Νέου Ικονίου. Διαθέτει δύο αποβάθρες μορφής νησίδας.
Ο σταθμός δεν πρέπει να συγχέεται με τον παλαιό σταθμό επί της μετρικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας των πρώην ΣΠΑΠ, ο οποίος βρίσκεται νότια του σημερινού σταθμού, εντός της πόλης του Ασπροπύργου, στην συμβολή των οδών Ανδρέα Παπανδρέου και Καραϊσκάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ασπροπύργου Ασπρόπυργος Ασπρόπυργος Ασπρόπυργος Ασπρόπυργος
Μαρία Φερδινάνδα της Σαξονίας
Η Μαρία Φερδινάνδη (γερμ. Maria Ferdinanda, 27 Απριλίου 1796 - 3 Ιανουαρίου 1865) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Διαδόχου της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Η Μαρία Φερδινάνδη Αμαλία Ιαβερία Θηρεσία Ιωσηφίνα Άννα Νεπομύκενα Αλοϋσία Ιωάννα Βικεντία Ιγνατία Δομηνίκη Φραγκίσκη ντε Πάουλα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ ήταν η δεύτερη κόρη του Μαξιμιλιανού, Διαδόχου της Σαξονίας, και της Καρολίνας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου της Πάρμας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Τοσκάνης
Τιούρι
μικρογραφία|275x275εσ|Άποψη του σιδηροδρομικού σταθμού του Τιούρι Το Τιούρι (εσθονικά: Türi, Turgel) είναι πόλη στην Επαρχία Γιέρβα στην Εσθονία. Είναι το διοικητικό κέντρο της ενορίας Τιούρι. Από το 2000, το Τιούρι είναι γνωστό ως η "ανοιξιάτικη πρωτεύουσα" της Εσθονίας.
Εκκλησία του Τιούρι
Η Εκκλησία του Τιούρι, αρχικά αφιερωμένη στον Άγιο Μαρτίνο, είναι μια καλοδιατηρημένη μεσαιωνική εκκλησία με τυπική μορφή για την κεντρική Εσθονία. Η κατασκευή της εκκλησίας ξεκίνησε πιθανότατα στα τέλη του 13ου αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα. Αυτή διατηρεί μεγάλο μέρος της μεσαιωνικής ματιάς, συμπεριλαμβανομένων των σκαλιστών πέτρινων λεπτομερειών όπως οι κονσόλες, με τη μορφή ανθρώπινων κεφαλιών. Άλλες αξιοσημείωτες λεπτομέρειες στο εσωτερικό του περιλαμβάνουν τον αναγεννησιακό άμβωνα, ένας Μπαρόκ επαναπίνακας (από τον Κριστιάν Άκερμαν) και ένα βωμό ζωγραφικής από τον Α. Πέζολντ από το 1856.
Οίκος των Καραγεώργεβιτς
Οι Καραγιώργεβιτς (σερβικά: Карађорђевићи) είναι ένας σερβικός δυναστικός Οίκος, που ιδρύθηκε από τον Καραγιώργη Πέτροβιτς, το Βέλικι Βοζντ («Μεγάλο ηγέτη») της Σερβίας στις αρχές της δεκαετίας του 1800 κατά την Πρώτη Σερβική Εξέγερση. Η σχετικά βραχύβια δυναστεία υποστηρίχθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και ήταν αντίπαλος της δυναστείας των Ομπρένοβιτς, που υποστήριζε η Αυστροουγγαρία. Μετά τη δολοφονία του Καραγιώργη το 1817 ο Μίλος Ομπρένοβιτς ίδρυσε τον ομώνυμο Οίκο. Στη συνέχεια οι δύο οίκοι εναλλάσσονταν στο θρόνο για αρκετές γενιές. Μετά τη δολοφονία του Αλεξάνδρου το 1903 το Σερβικό Κοινοβούλιο επέλεξε τον εγγονό του Καραγιώργη, Πέτρο Καραγιώργεβιτς, που τότε ζούσε εξόριστος, για το θρόνο του Βασιλείου της Σερβίας. Στέφθηκε κανονικά ως Βασιλιάς Πέτρος Α΄ και λίγο πριν το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εκπρόσωποι των τριών λαών ανακήρυξαν το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων με ηγεμόνα τον Πέτρο Α΄. Το 1929 το Βασίλειο μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβία, υπό τον Αλέξανδρο Α΄, γιο του Πέτρου Α΄. Το Νοέμβριο του 1945 ο θρόνος καταργήθηκε, όταν η Ένωση Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας κατέλαβε την εξουσία, ενώ ήταν βασιλιάς ο Πέτρος Β΄.
Καταγωγή
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές οι εκ πατρός πρόγονοι του Kαραγιώργη κατά πάσα πιθανότητα μετανάστευσαν από τα Υψίπεδα του σημερινού Μαυροβουνίου στη Σουμάντια (κεντρική Σερβία) κατά τη Δεύτερη Μεγάλη Σερβική Μετανάστευση το 1737-39 υπό την ηγεσία του Πατριάρχη Σακάμπεντα, μετά τον Αυστροτουρκικό Πόλεμο (στον οποίο είχαν συμμετάσχει οι Σέρβοι). Η σερβική ιστοριογραφία δέχεται τη θεωρία ότι οι πρόγονοι του Kαραγιώργη προήλθαν από το Βασογέβιτσι.
Εχουν γίνει ορισμένες εικασίες σχετικά με το πού η οικογένεια εγκαταστάθηκε μετά την άφιξή της στη Σουμάντια. Σύμφωνα με το Ράντος Λιούσιτς οι πρόγονοι του Kαραγιώργη κατά πάσα πιθανότητα ήταν από το Βασογέβιτσι, αλλά αναφέρει ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ιστορικές πληροφορίες για τους προγόνους του Kαραγιώργη ή από πού προέρχονται, δεδομένου ότι η λαϊκή παράδοση είναι η μόνη πραγματική πηγή. Πιθανότατα οι πρόγονοι του Kαραγιώργη ήταν από το Βασογέβιτσι. Ο Γρηγόριος Μπόζοβιτς (1880-1945) ισχυρίστηκε ότι η οικογένεια ήταν Σρμπλιάτσι (ιθαγενείς) της περιοχής Βασογέβιτσι. Υποστηρικτικό της θεωρίας των Σρμπλιάτσι είναι το γεγονός ότι η οικογένεια γιόρταζε στη Σλάβα της τον Άγιο Κλήμη μέχρι το 1890, ενώ προστάτης άγιος των Βασογέβιτσι, δηλαδή των απόγονων του Βάσο είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Στο Βασιλιά Πέτρο Α΄ επετράπη να αλλάξει τη Σλάβα του στον Άγιο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο,  από το Μητροπολίτη Βελιγραδίου Μιχαήλ το 1890, μετά το θάνατο της συζύγου του Πριγκίπισσας Ζόρκα, τιμώντας έτσι την ημερομηνία με το Ιουλιανό ημερολόγιο, που οι Σέρβοι επαναστάτες απελευθέρωσαν το Βελιγράδι κατά την Πρώτη Σερβική Εξέγερση. Επιπλέον ο Βασιλιάς Πέτρος επέλεξε το Δούκα του Βασογέβιτσι Μίλιαν Βούκοβ Βέσοβιτς για κουμπάρο του κατά το γάμο του με την πριγκίπισσα Zόρκα το 1883. Οταν ρωτήθηκε από το μέλλοντα πέθερό του πρίγκιπα Νικόλαο γιατί επέλεξε το Μίλιαν από τους διάφορους Δούκες του Μαυροβουνίου, ο ίδιος απάντησε ότι τον επέλεξε λόγω ηρωισμού και συγγένειας, χαρακτηρίζοντάς τον ως Βοεβόδα του δικού μου αίματος και γένους. Ο γιος του Αλέξανδρος, που γεννήθηκε στο Τσέτινιε, είχε το προσωνύμιο Μαυροβούνιος. Η οικογένεια των Βασογέβιτσι ισχυρίζεται ότι προέρχεται από το Στέφανος Κωνσταντίνο της δυναστείας των Νεμάνια. Οι Βασογέβιτσι ήταν περήφανοι για τον Καραγιώργη και τον θεωρούσαν συγγενή τους. Ο Μαυροβούνιος πολιτικός καταγόμενος από αυτούς Γκάβρο Βούκοβιτς υποστήριζε αυτή τη θεωρία. Ετσι ο Αλέξανδρος Καραγεώργεβιτς (1806-1885) έλαβε τον τίτλο "Βοεβόδας του Βασογέβιτσι" από τον Πέτρο Β΄ το 1840. Άλλες θεωρίες είναι: Ο Μαυροβούνιος ιστορικός Mίομιρ Ντάσιτς ισχυρίστηκε ότι η οικογένεια του Καραγιώργη καταγόταν από τους Γκουρέσιτσι, από την Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Ο λαογράφος Ντράγκουτιν Βούκοβιτς πίστευε ότι ο Τρίπκο Κνέζεβιτς-Γκούρις ήταν ο προπάππος του Καραγιώργη. Ο Βουκίτσεβιτς, γράφοντας το 1907, αναφέρει ότι στην περιοχή της Ποντγκόριτσα υπάρχει τοπικός ισχυρισμός ότι οι πρόγονοι του Καραγιώργη προέρχονταν αρχικά από το Βράνι.
Η οικογένεια υποστήριζε την καταγωγή από τους Βασογέβιτσι (στο Μαυροβούνιο) και είχε μεταναστεύσει στα τέλη της δεκαετίας του 1730 ή στις αρχές εκείνης του 1740. Εζησε στο Ματσίτεβο (στη Σούβα Ρέκα), από όπου ο παππούς Γιόβαν μετακόμισε στο Βίσεβατς, ενώ ο αδελφός του Ράντακ μετακόμισε στη Μράμορατς.
Μονάρχες
Τα μέλη της δυναστείας που άσκησαν εξουσία ήταν οι εξής:
Σημερινές αξιώσεις επί του θρόνου
Ο τελευταίος διάδοχος της Γιουγκοσλαβίας, Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς, ζει στο Βελιγράδι στο Βασιλικό Ανάκτορο Ντέντινιε από το 2001. Ως μοναδικός γιος του τελευταίου βασιλιά, Πέτρου Β΄, ισχυρίζεται ότι να είναι ο νόμιμος κληρονόμος του σερβικού θρόνου σε περίπτωση παλινόρθωσης. Πριν από την πτώση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ο ίδιος συνένωσε προσωπικά την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση σε αρκετά μεγάλα συνέδρια. Οι Καραγεώργεβιτς ασχολούνται έντονα με φιλανθρωπικό έργο. Η σύζυγος του επικεφαλής του Οίκου Αικατερίνη, που είναι Ελληνίδα, έχει ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα, ενώ Αλέξανδρος ο νεότερος είναι επικεφαλής του Ιδρύματος Πολιτισμού και Παιδείας, του οποίου οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν υποτροφίες σπουδών, καλοκαιρινές κατασκηνώσεις για παιδιά κ.λπ. Οι Καραγεώργεβιτς διακρίνονται επίσης σε εθνικές αθλητικές δραστηριότητες.
Σερβία και Γιουγκοσλαβία
Η οικογένεια Καραγεώργεβιτς αρχικά ήταν βασιλικός οίκος της Σερβίας, στη συνέχεια βασιλικός οίκος των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και τέλος βασιλικός οίκος της Γιουγκοσλαβίας. Ο Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς γεννήθηκε στο Λονδίνο αλλά σε ιδιοκτησία που είχε προσωρινά αναγνωριστεί από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ως υποκείμενη στην κυριαρχία του Γιουγκοσλαβικού Στέμματος, οπότε δηλώθηκε δημοσίως ότι ο Πρίγκιπας του Στέμματος γεννήθηκε σε εγχώριο έδαφος της χώρας, που αναμενόταν τελικά να κυβερνήσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερβικές δυναστείες
16η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία γράφτηκε για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 2 κόρνο και έγχορδα.
Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα στάνταρ μέρη ιταλικής οβερτούρας:
Το πρώτο μέρος, γραμμένο σε Ντο μείζονα, ακούγεται περισσότερο ως 9/8, εξ αιτίας της παρουσίας των τρίηχων. Ωστόσο, στο δεύτερο μισό του πρώτου μέρος, γίνεται ξεκάθαρο ότι πρόκειται για 3/4. Το όμποε και η κόρνα δεν συμπεριλαμβάνονται στο δεύτερος μέρος, το οποίο είναι γραμμένο μόνο σε έγχορδα. Ωστόσο, η επιστροφή, στη Ντο μείζονα, στο τρίτο μέρος, το οποίο είναι και το πιο εύθυμο από όλα, αλλάζει σε rondo, με coda.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
16 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Τζοβάννι Αρντουίνο
Ο Τζοβάννι Αρντουίνο (Giovanni Arduino, 16 Οκτωβρίου 1714 – 21 Μαρτίου 1795) ήταν Ιταλός γεωλόγος, που αποκλήθηκε «πατέρας της ιταλικής γεωλογίας».
Ο Αρντουίνο γεννήθηκε στο Καπρίνο Βερονέζε του Βένετο. Υπήρξε ειδικός στα ορυχεία και ανέπτυξε την πρώτη ίσως γεωχρονολόγηση, με βάση τη μελέτη των πετρωμάτων της βόρειας Ιταλίας και ειδικότερα των νότιων Άλπεων. Συγκεκριμένα διαίρεσε την ιστορία της Γης στις εξής 4 περιόδους: την «Πρωτόγονη», τη Δευτερογενή, την Τριτογενή και την Ηφαιστειακή ή Τεταρτογενή.
thumb|left|Η στρωματογραφική τομή του Αρντουίνο στην Επαρχία της Βιτσέντσα (μελάνι με πενάκι), 1758 Το σχήμα αυτό που πρότεινε ο Αρντουίνο το 1759, ομαδοποίησε τα πετρώματα σε 4 σειρές. Εκτός από την Τεταρτογενή, αυτές ήταν: η Πρωτογενής σειρά, που αποτελείτο από τους σχίστες του πυρήνα των βουνών, η Δευτερογενής, από τα σκληρά ιζηματογενή πετρώματα στις πλαγιές των βουνών, και η Τριτογενής σειρά, την οποία αποτελούσαν τα λιγότερο σκληρυμένα ιζηματογενή πετρώματα, που βρίσκονταν στους πρόποδες. Επειδή αυτή η κατανομή δεν ίσχυε πάντοτε για άλλες οροσειρές πλην των Άλπεων, η πρώτη και η δεύτερη σειρά, και οι αντίστοιχες γεωλογικές περίοδοι, καταργήθηκαν στη γενική περίπτωση. Ωστόσο, ο όρος «τριτογενής» διασώθηκε στη γεωλογική ορολογία, όπως και ο όρος «τεταρτογενής», αν και πολύ πρόσφατα διαδόθηκαν οι προσεγγιστικά αντίστοιχοι όροι Παλαιογενής περίοδος και Νεογενής περίοδος για την τριτογενή. Ο Καινοζωικός αιώνας μελετήθηκε και υποδιαιρέθηκε περαιτέρω αργότερα από ανθρώπους όπως ο Σκωτσέζος γεωλόγος Κάρολος Λάιελ.
Ο Τζοβάννι Αρντουίνο απεβίωσε στη Βενετία σε ηλικία 81 ετών. Η ράχη Dorsum Arduino στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί γεωλόγοι
Δήμος Κορώνης (1835 - 1912)
Ο Δήμος Κορώνης (1835 - 1912), ήταν παλαιότερος Δήμος του Νομού Μεσσηνίας. Δημιουργήθηκε στις 21-04-1835 και καταργήθηκε στις 31-08-1912. Από 21-04-1835 μέχρι 15-03-1855, είχε έδρα το Πεταλίδι. Από 15-03-1855 μέχρι 26-11-1879, είχε έδρα τη Λογγά και από 26-11-1879 μέχρι 31-08-1912, είχε έδρα το Πεταλίδι. Από 22-06-1905 μέχρι το 03-02-1910, ονομαζόταν Δήμος Πεταλιδίου (1905 - 1910).
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.888408" longitude="21.983643" zoom="11" width="1000" height="365" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιότεροι δήμοι της Ελλάδας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Μαρία Άννα της Σαξονίας (1799-1832)
Η Μαρία Άννα (γερμ. Maria Anna, 15 Νοεμβρίου 1799 – 24 Μαρτίου 1832) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του διαδόχου της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.