cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παρθένοι Νήσοι
Μεταξύ τους τα όρια των δύο αυτών τμημάτων ορίζεται από το πέρασμα - στενό Φλάναγκαν μεταξύ της νήσου Άγιος Ιωάννης (ΗΠΑ) και της νήσου Τορτόλα (Η.Β.).
Τις νήσους της Παρθένου ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος στο δεύτερο ταξίδι του το 1493 τις οποίες και ονόμασε «Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes» (Αγία Ούρσουλα και οι Έντεκα Χιλιάδες Παρθένες) (συντομευμένο «Las Vírgenes», Οι Παρθένες), προς τιμή της Αγίας Ούρσουλας και των 11000 παρθένων μαρτύρων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχιπελάγη Κατηγορία:Νησιά της Καραϊβικής Κατηγορία:Γεωγραφία των Βρετανικών Παρθένων Νήσων
Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Ο Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος Μαρία Ισίδωρος Ροβεσπιέρος (Maximilien François Marie Isidore de Robespierre, 6 Μαΐου 1758 - 28 Ιουλίου 1794) ήταν Γάλλος πολιτικός, δεσπόζουσα μορφή της Γαλλικής Επανάστασης του 1789.
Το 1789 εξελέγη αντιπρόσωπος στη Συνέλευση των Τάξεων, στην οποία δεν έτυχε αρχικώς καμίας διάκρισης και ιδιαίτερης προσοχής. Ο Μιραμπώ μόνο, ο οποίος παρακολουθούσε τις σχολαστικές αγορεύσεις του Ροβεσπιέρου, είπε ότι: "Αυτός ο νέος θα πάει μπροστά, γιατί πιστεύει σε όσα λέει". Τότε ο Ροβεσπιέρος ήταν ακόμη μετριοπαθής και υπέρ της βασιλείας, είχε δε προτείνει και την κατάργηση της θανατικής ποινής.
Μετά την άλωση της Βαστίλης, έγινε μία από τις ηγετικές μορφές των Ιακωβίνων. Όταν οι Ορεινοί (οι Ιακωβίνοι, δηλαδή, από τη θέση που καταλάμβαναν στα ορεινά έδρανα της Συνέλευσης ονομάστηκαν Ορεινοί) κατέλαβαν την εξουσία το 1793, ο Ροβεσπιέρος έγινε ουσιαστικός αρχηγός της Γαλλίας. Ετέθη επικεφαλής της Κομμούνας και στη Συμβατική Εθνοσυνέλευση εισήλθε ως αντιπρόσωπος του λαού του Παρισιού. Ψήφισε υπέρ της θανάτωσης του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και υπέρ της κατάργησης της Βασιλείας.
Για να στερεώσει την εξουσία του, απέκρουσε τις κατηγορίες των Γιρονδίνων ότι επεδίωκε την επιβολή δικτατορίας. Εισερχόμενος δε στην Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας και διευθύνοντας πλέον τους τομείς της Δημόσιας Ασφάλειας και της Δικαιοσύνης, προέβη σε προγραφές εναντίον των Γιρονδίνων, για τους οποίους πέτυχε να τεθούν εκτός νόμου, στην εξόντωση των αρχηγών τους, αλλά και στη φυσική εξόντωση πολλών συντρόφων του, όπως του Δαντών, τον οποίο μισούσε, θεωρώντας τον βαθύτατα διεφθαρμένο, στέλνοντάς τους στη λαιμητόμο, κάτι που έκανε στη συνέχεια και με τους Εμπερτιστές.
Στην περίοδο της κυριαρχίας του Ροβεσπιέρου επικρατούσε απόλυτη Τρομοκρατία, στηριζόμενη στα Επαναστατικά Δικαστήρια και στη διαβόητη Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας. Παρ' ότι, λόγω της προσωπικής του εντιμότητας, του ανεπίληπτου ιδιωτικού του βίου και του αδέκαστου χαρακτήρα του, είχε επονομασθεί από τους ομοϊδεάτες του "αδιάφθορος", δε δίστασε, για την εδραίωση του καθεστώτος του, να στέλνει καθημερινά, δια του Επαναστατικού Δικαστηρίου, στη λαιμητόμο κατά δεκάδες και εκατοντάδες Γάλλους πολίτες, αντιφρονούντες, βασιλόφρονες, μετριοπαθείς, αναρχικούς, κλέφτες, ύποπτους, άνδρες, γυναίκες, ακόμη και παιδιά, καταδικασθέντες με συνοπτικές διαδικασίες.
Η Τρομοκρατία, όπως αποκλήθηκε η θηριώδης αυτή περίοδος τριών μηνών, τερματίστηκε με το πραξικόπημα της 9ης Θερμιδόρ (27 Ιουλίου 1794), το οποίο έγινε από τους ίδιους τους συντρόφους του, όταν, συνασπισθέντες οι εχθροί του στη Συνέλευση, εισήγαγαν ψήφισμα, προκειμένου να κηρυχθεί αυτός και οι φίλοι του εκτός νόμου.
Κι ενώ σκόπευαν να τον συλλάβουν και να τον μεταφέρουν από την Εθνοσυνέλευση στις φυλακές του κάστρου του Λουξεμβούργου, ο Ροβεσπιέρος φυγαδεύτηκε από οπαδούς του και έσπευσε ως θριαμβευτής στο Δημαρχείο του Παρισιού, προσπαθώντας να εξεγείρει τον λαό σε στάση. Πολιορκήθηκε, όμως, από τους αντιπάλους του, τραυματίστηκε και συνελήφθη, έπειτα από αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας του. Την επόμενη ημέρα (28 Ιουλίου), ο Ροβεσπιέρος, μαζί με τους συνεργάτες του, οδηγήθηκαν στη λαιμητόμο χωρίς δίκη.
Μαζί του εκτελέστηκαν οι στενοί του συνεργάτες, Σαιν Ζυστ και Κουτόν, αλλά και ο αδερφός του, Αυγουστίνος, υπό τα χειροκροτήματα του λαού του Παρισιού, του οποίου μόλις λίγο καιρό πριν υπήρξε είδωλο. Την εκτέλεση του Ροβεσπιέρου ακολούθησαν εκτελέσεις περίπου 120 Ιακωβίνων και η διάλυση της λέσχης τους, τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Καταγωγή και οικογένεια
Ο Μαξιμιλιανός γεννήθηκε στο Αρράς της επαρχίας Αρτουά της Γαλλίας, στις 6 Μαΐου του 1758. Οι ρίζες της οικογένειάς του ανάγονται στον 12ο αιώνα στην Πικαρδία, με ορισμένους από τους προγόνους του να εργάζονται ως συμβολαιογράφοι στο Καρβέν, κοντά στο Αρράς, από τις αρχές του 17ου αιώνα. Πιθανότατα να είχε κάποιον Ιρλανδό πρόγονο, καθώς το επίθετό του θα μπορούσε να είναι παραφθορά του "Robert Speirs".
Νταβόρ Γιακόβλεβιτς
Ο Νταβόρ Γιακόβλεβιτς (Davor Jakovljević, γεννημένος το 1967 ) είναι παλαίμαχος Μαυροβούνιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός, με πολύ μεγάλη ικανότητα στο σκοράρισμα. Πανύψηλος και πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι, κατάφερε να πετύχει περισσότερα από 100 γκολ σε τέσσερα έτη που αγωνίσθηκε σε αρκετές ελληνικές ομάδες και των τριών εθνικών κατηγοριών.
Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Καταγωγή και οικογένεια
Ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα του, Μαξιμιλιανός, ήταν επιτυχημένος δικηγόρος. Ο πατέρας του, Φρανσουά Μαξιμιλιάν Μπαρτελεμί ντε Ρομπεσπιέρ, ήταν δικηγόρος στο Συμβούλιο του Αρτουά (Conseil d'Artois). Παντρεύτηκε τη Ζακλίν Μαργκερίτ Καρό, κόρη ζυθοποιού, στις 2 Ιανουαρίου 1758. Ο Μαξιμιλιανός ήταν ο μεγαλύτερος από 4 παιδιά και η σύλληψή του έγινε εκτός γάμου. Τα αδέρφια του ήταν η Σαρλότ (1760-1834, πέθανε ανύπαντρη λόγω του επωνύμου της), η Ανριέτ (1761-1780, έγινε μοναχή) και ο Αυγουστίνος (1763-1794). Στις 7 Ιουλίου 1764 η μητέρα του Μαξιμιλιανού γέννησε ένα πρόωρο αρσενικό παιδί και απεβίωσε έπειτα από εννέα ημέρες. Ο πατέρας του, από τη θλίψη του, εγκατέλειψε το Αρράς και έφυγε για το εξωτερικό. Περιστασιακά πήγαινε στο Αρράς και οι δύο κόρες του μεγάλωσαν με τις θείες τους (αδερφές του πατέρα τους). Οι δύο γιοι πήγαν στον παππού και τη γιαγιά από την πλευρά της μητέρας τους. Ο πατέρας του Ροβεσπιέρου πέθανε στο Μόναχο στις 6 Νοεμβρίου 1777.
Νταβόρ Γιακόβλεβιτς
Σταδιοδρομία
Κατά σειρά υπήρξε στέλεχος του Λεβαδειακού (στην Α΄ Εθνική την περίοδο 1993-94 με 27 αγώνες και 4 γκολ), του Α.Ο. Χαλκίδας (1ος σκόρερ στο Νότιο Όμιλο με 36 γκολ), του Εθνικού Αστέρα (τη σεζόν 1997-98 είχε βοηθήσει τα μέγιστα στην άνοδο της ομάδας της Καισαριανής στην Α΄ Εθνική σημειώνοντας 34 γκολ στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, μια σπάνια επίδοση που δύσκολα μπορεί να την πετύχει κάποιος, ακόμη και σε ενιαίο όμιλο της κατηγορίας), του Παναιτωλικού, της Νίκης Βόλου και του Αχαρναϊκού.
Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Σπουδές
Σε ηλικία 8 ετών ο Μαξιμιλιανός ήξερε να διαβάζει και να γράφει και ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα στο κολέγιο (collège) του Αρράς. Τον Οκτώβριο του 1769, έπειτα από την πρόταση του επισκόπου, έλαβε υποτροφία και σπούδασε στο Κολέγιο του Λουδοβίκου του Μεγάλου (Collège Louis-le-Grand), του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Ο Ροβεσπιέρος παρέμεινε στο Παρίσι μέχρι τα 23 του χρόνια και ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στη δικηγορία.
Νταβόρ Γιακόβλεβιτς
Σταδιοδρομία
Συνέχισε να παίζει ποδόσφαιρο μέχρι και την ηλικία των 40 ετών περίπου, στην ερασιτεχνική ομάδα του Ευβοϊκού Χαλκίδας.
Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Σπουδές
Με την αποφοίτησή του, έλαβε δωρεά 600 λιβρών για τα 12 έτη κατά τα οποία αποτέλεσε πρότυπο ακαδημαϊκής επιτυχίας και προσωπικής διαγωγής.
Νταβόρ Γιακόβλεβιτς
Σταδιοδρομία
Σήμερα εργάζεται ως τεχνικός σε ομάδες της Εύβοιας.
Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Σπουδές
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ο Ροβεσπιέρος έμαθε να θαυμάζει τη Δημοκρατία της Ρώμης και τη ρητορική του Κικέρωνα, του Κάτωνα και άλλων μορφών της κλασικής ιστορίας. Συμμαθητές του ήταν και οι Καμίλ Ντεμουλέν και Λουί Μαρί Στανισλά Φρερόν. Μελέτησε επίσης τα έργα του φιλοσόφου Ζαν Ζακ Ρουσό και επηρεάστηκε από τις ιδέες του. Η ιδέα της επαναστατικής ανδρείας και το πρόγραμμά του για τη δόμηση της πολιτικής κυριαρχίας από μια άμεση δημοκρατία προήλθε από τον Ρουσό. Επειδή επεδίωκε αυτά τα ιδανικά, στη διάρκεια του καθεστώτος των Ιακωβίνων επονομάστηκε "Αδιάφθορος".
Καλλικράτης ο Μαγνήσιος
Ο Καλλικράτης ο Μαγνήσιος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του οπλίτη δρόμου κατά τους 109ους (344 π.Χ.) και 110ους (340 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Δικηγορία
Έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του, έγινε δεκτός στον δικηγορικό σύλλογο του Αρράς. Το 1782 διορίστηκε ποινικός δικαστής με πρόταση του επισκόπου της γενέτειράς του, ωστόσο ο Ροβεσπιέρος παραιτήθηκε, απηυδισμένος από υποθέσεις που επέσειαν τη θανατική ποινή, δεδομένης της τότε αντίθεσής του σε αυτήν. Αντίθετα, έγινε σύντομα συνήγορος και υπερασπιστής άπορων πελατών. Κατά τις συνεδριάσεις του δικαστηρίου, έγινε γνωστός επειδή προωθούσε τα ιδανικά του Διαφωτισμού και επιχειρηματολογούσε υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά τα τελευταία χρόνια της σταδιοδρομίας του διάβαζε πάρα πολλά βιβλία και εστίασε στην κοινωνική και πολιτική θεωρία γενικότερα.
Νταβόρ Γιακόβλεβιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μαυροβούνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χαλκίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αχαρναϊκού Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλλικράτης ο Μαγνήσιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του οπλίτη δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μαγνησία του Μαιάνδρου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος
Δικηγορία
Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας του Αρράς τον Δεκέμβριο του 1783 και έναν χρόνο αργότερα τιμήθηκε με μετάλλιο (από κοινού με τον δημοσιογράφο Πιέρ Λουί ντε Λακρετέλ) από την Ακαδημία του Μετς, για το δοκίμιό του με θέμα το αν θα έπρεπε να αποκηρύσσονται και οι συγγενείς ενός καταδικασμένου εγκληματία. Τα επόμενα δοκίμιά του δεν είχαν επιτυχία, όμως ο ίδιος έγινε δεκτός στη φιλοτεχνική λέσχη "Rosatia", που περιλάμβανε ποιητές, μουσικούς και λογοτέχνες.
Στο Παρίσι, μια από τις πρώτες του δικαστικές επιτυχίες ήταν η υπεράσπιση ενός πολίτη, στον οποίο είχε κάνει μήνυση ο γείτονάς του, καθώς θεωρούσε το αλεξικέραυνο που είχε στη στέγη του σπιτιού του ως διαβολικό κατασκεύασμα. Η εφεύρεση ήταν νέα για την εποχή και ήταν φυσικό να τρόμαζε τους δεισιδαίμονες στη Γαλλία. Ο Ροβεσπιέρος κέρδισε τη δίκη και έγινε πια διάσημος.
Είσοδος στην πολιτική
Το 1789, όταν ακόμα ήταν εναντίον της θανατικής ποινής, ο Ροβεσπιέρος εξελέγη αντιπρόσωπος στη Συνέλευση των Τάξεων και συντάχθηκε με τους φτωχούς και τους ανθρώπους κατώτερων κοινωνικών τάξεων για την εποχή (Εβραίοι, μαύροι, ηθοποιοί). Ως συχνός ομιλητής στη Συντακτική Συνέλευση, με τις ιδέες του υποστήριξε σθεναρά τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τις συνταγματικές επιταγές, συχνά με μεγάλη επιτυχία. Καθιέρωσε την περίοδο εκείνη το σύνθημα "Ελευθερία, Ισότητα, Αδερφότητα". Για πρώτη φορά έγινε χρήση του συνθήματος στον λόγο του Ροβεσπιέρου "Περί οργανώσεως της Εθνοφρουράς" (Discours sur l'organisation des gardes nationales), στις 5 Δεκεμβρίου 1790, Άρθρο XVI, και σύντομα μεταδόθηκε από τα λαϊκά στρώματα σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Discours sur l'organisation des gardes nationales Article XVI. Στις ψυχές τους χαραγμένες αυτές οι λέξεις: ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΛΑΟΣ, & από κάτω: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΔΕΡΦΟΤΗΤΑ. Οι ίδιες λέξεις είναι γραμμένες στις σημαίες που φέρουν τα τρία χρώματα του έθνους. (XVI. Elles porteront sur leur poitrine ces mots gravés : LE PEUPLE FRANÇAIS, & au-dessous : LIBERTÉ, ÉGALITÉ, FRATERNITÉ. Les mêmes mots seront inscrits sur leurs dra-peaux, qui porteront les trois couleurs de la na-tion.) μικρογραφία|255x255εσ|[[Προτομή από τερακότα του Ροβεσπιέρου του 1791]] Λίγο αργότερα ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση. Ο φίλος του Καμίλ Ντεμουλέν, δυναμικός νεαρός φοιτητής (που καρατομήθηκε αργότερα κατ' εντολήν του Ροβεσπιέρου) ηγήθηκε αυτών που φώναξαν πρώτοι "Στη Βαστίλη!" και ο λαός κατέλαβε το σύμβολο της απολυταρχίας, τις φυλακές της Βαστίλης, στις 14 Ιουλίου 1789.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 1791, όταν διαλύθηκε η Συντακτική Εθνοσυνέλευση, ο λαός των Παρισίων ονόμασε τον Ροβεσπιέρο και τον Ζερόμ Πετιόν ως τους δύο αδιάφθορους πατριώτες, επειδή αρνήθηκαν να δωροδοκηθούν και ήταν καθαροί στις αρχές τους και για τον λιτό τρόπο ζωής τους. Ο Ροβεσπιέρος επέστρεψε στο Αρράς, όπου του επιφυλάχθηκε θερμότατη υποδοχή. Τον Νοέμβριο επανήλθε στο Παρίσι, όπου ανέλαβε δημόσιος εισαγγελέας.
Άνοδος στην εξουσία
Ο Ροβεσπιέρος αντιτάχθηκε στην κήρυξη πολέμου με την Αυστρία και για τον λόγο αυτό ήρθε σε σύγκρουση με τους Γιρονδίνους. Επίσης, ήταν αντίθετος στη χρήση βίας, προκειμένου να διασπαρούν οι ιδέες της Επανάστασης.
Τον Απρίλιο του 1792 ο Ροβεσπιέρος παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού εισαγγελέα των Βερσαλλιών, την οποία κατείχε επίσημα, όμως δεν ασκούσε τα καθήκοντά του από τον Φεβρουάριο, και ξεκίνησε την έκδοση μιας επιθεώρησης, του "Υπερασπιστή του Συντάγματος" (Le Défenseur de la Constitution).
Ο "Αδιάφθορος", όπως συνήθιζαν να τον αποκαλούν, δεν είχε πλέον καμία αμφιβολία για την ενοχή του Βασιλιά. Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ δικάστηκε και ο Ροβεσπιέρος έμελλε να πει για την καταδίκη του: "Ο μεγαλύτερος εγκληματίας του κόσμου δεν πρέπει να δικαστεί, είναι ήδη καταδικασμένος!". Ο Λουδοβίκος καταδικάστηκε σε θάνατο και αποκεφαλίστηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1793. Στις 31 Μαΐου και 2 Ιουνίου 1793, με τον Ροβεσπιέρο να ελέγχει και τη Συμβατική Εθνοσυνέλευση, οι Ιακωβίνοι έθεσαν εκτός νόμου τους αντιπάλους τους, Γιρονδίνους, και ανέλαβαν πλήρως την εξουσία.
Τρομοκρατία και νέα μέτρα
thumb|right|250px|Πορτραίτο του Ροβεσπιέρου από τον Λουί Μπουαγί Ο Ροβεσπιέρος κυβέρνησε για τους επόμενους μήνες σχεδόν δικτατορικά, στηριζόμενος σε νέα όργανα, όπως τα Επαναστατικά Δικαστήρια, τα οποία δίκαζαν και έστελναν στην γκιλοτίνα με συνοπτικές διαδικασίες τους αποκαλούμενους και "εχθρούς του λαού", και την πανίσχυρη 9μελή Επιτροπή Δημόσιας Ασφάλειας, της οποίας ο ίδιος εξελέγη μέλος το 1793. Αποτελούσε την "Τριανδρία" (της οποίας ήταν η ηγετική μορφή) μαζί με τους στενούς συνεργάτες του, Σαιν Ζυστ και Ζωρζ Κουτόν. Ήδη από το 1791 ήταν πολύ λαοφιλής.
Ο Ροβεσπιέρος συνετέλεσε στην κατάργηση της δουλείας σε όλα τα εδάφη της Γαλλίας.
Ταυτόχρονα, προέβη σε σειρά μέτρων για την αναμόρφωση της κοινωνικής και θρησκευτικής πραγματικότητας. Από τα σημαντικότερα μέτρα που έλαβε ήταν:
Κατασκευάστηκαν όπλα από το λιώσιμο των μετάλλων των σημάντρων των εκκλησιών (η Γαλλία ήταν τότε υπό πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση) και καθιερώθηκε η λατρεία του Υπέρτατου Όντος. Ολοκληρώθηκε έτσι τυπικά η αποχριστιανοποίηση του κράτους. Η λατρεία του Υπέρτατου Όντος εγκαθιδρύθηκε από τον Ροβεσπιέρο σε αντιπαράθεση προς τον Καθολικό Χριστιανισμό αφ' ενός και τον αθεϊσμό του Ζακ Ρενέ Εμπέρ (Jacques René Hébert-Εμπερτιστές) αφ' ετέρου.
Εφαρμόστηκε η Τρομοκρατία, με βάση την ιδέα του συνεργάτη του, Ζωρζ Κουτόν. Πρώτα εκτελέστηκαν οι μετριοπαθείς Γιρονδίνοι (Οκτώβριος 1793) και στη συνέχεια άλλοι πολιτικοί, θεωρούμενοι ως ακραίοι, όπως και μεγάλος αριθμός στρατιωτικών και ευγενών. Δεν ξέφυγαν από την εκτέλεση ούτε οι πρώην στενοί του συνεργάτες, Δαντών (Νταντόν) και Ντεμουλέν, επειδή διαφωνούσαν με τα τρομοκρατικά μέτρα, θεωρώντας τον υπερβολικό ιδεαλιστικό φανατισμό του Ροβεσπιέρου εξαιρετικά επικίνδυνο.
Πραξικόπημα 9ης Θερμιδόρ και πτώση του Αδιάφθορου
Τα νέα μέτρα προκάλεσαν ακόμα μεγαλύτερες αντιδράσεις. Την 9η Θερμιδόρ του έτους 2 της Επανάστασης, δηλαδή στις 27 Ιουλίου 1794, ο Ροβεσπιέρος εμφανίστηκε στη Συμβατική Συνέλευση και ανέφερε ότι είχε στην κατοχή του κατάλογο με εχθρούς του λαού, ανάμεσά τους και μέλη της Συνέλευσης, τους οποίους, όμως, δεν ανέφερε. Αυτό σήμαινε σύλληψη και εκτέλεσή τους με συνοπτικές διαδικασίες. Φοβούμενοι ότι μπορεί να είναι και αυτοί στη λίστα, τα περισσότερα μέλη-βουλευτές της Συμβατικής προκάλεσαν πανδαιμόνιο και δεν άφησαν το δικηγόρο από το Αρράς να μιλήσει. Ούτε ο φίλος του, Σαιν Ζυστ, εξέχων ρήτορας, που παρέσυρε τα πλήθη, μπόρεσε να πει κάτι. Αντίθετα, ένα μέλος της Εθνοσυνέλευσης τον προκάλεσε να πει τα ονόματα, αναγκάζοντας τον Ροβεσπιέρο να αιφνιδιαστεί και να ψελλίσει διάφορες δικαιολογίες, κατόπιν των οποίων πολλά μέλη απαίτησαν τη σύλληψή του ως εχθρού της ενότητας του λαού. Επρόκειτο για καλά οργανωμένη συνωμοσία, που μέσα σε λίγες στιγμές αποκαθήλωσε τον μόλις πριν λίγο πανίσχυρο τύραννο.
Ο Ροβεσπιέρος και οι φίλοι του, αντιλαμβανόμενοι το δυσμενές γι' αυτούς κλίμα, θα φύγουν με δυσκολία από το χώρο της Συμβατικής Συνέλευσης και θα πάνε στο δημαρχείο. Δυστυχώς γι' αυτούς, όμως, φάνηκαν αδύναμοι την κρίσιμη εκείνη στιγμή, καθώς και εξαιρετικά άτυχοι. Αντί να προστρέξει σε στρατιωτικές δυνάμεις που ακόμα ήλεγχε, ο Ροβεσπιέρος κατέφυγε στο δημαρχείο, όπου δεν υπήρχαν στρατιωτικές δυνάμεις. Επίσης, ο αρχηγός του σώματος που έτρεξε προς βοήθειά του ήταν, αν και γενναίος αξιωματικός, μέθυσος και ανεύθυνος, με αποτέλεσμα η βοήθεια να καθυστερήσει, την ώρα που οι πιο πολλές μονάδες ήταν πιστές στο Ροβεσπιέρο και μπορούσε ακόμα να ελέγξει τα γεγονότα.
Τελικώς, η χωροφυλακή πραγματοποίησε έφοδο στο Δημαρχείο για να τον συλλάβει, όπου, σύμφωνα με μία εκδοχή ορισμένων αυτοπτών μαρτύρων, ένας νεαρός χωροφύλακας, ονόματι Μερντά, θα τσακίσει με μια πιστολιά το σαγόνι του Ροβεσπιέρου. Επικρατέστερη, όμως, είναι η εκδοχή ότι ο Ροβεσπιέρος αυτοτραυματίστηκε. Όπως και να έχει, μόλις τσακίστηκε το πηγούνι του "Αδιάφθορου", ο Σαιν Ζυστ δεν έφερε επιπλέον αντίσταση, ο Κουτόν κύλησε με το αναπηρικό του καροτσάκι να ξεφύγει και κόντεψε να σκοτωθεί, γλυστρώντας στις σκάλες, ο Λε Μπα αυτοκτόνησε, ενώ ο αδελφός του, Αυγουστίνος Ροβεσπιέρος, τραυματίστηκε, προσπαθώντας να διαφύγει από το μπαλκόνι του δημαρχείου, πηδώντας από αρκετό ύψος στο πλακόστρωτο (δε σκοτώθηκε, γιατί έπεσε επάνω σε δύο ανθρώπους), την ώρα που ο λαός παρακολουθούσε τα δραματικά τεκταινόμενα παγωμένος.
Πολλοί άνθρωποι, υποστηρικτές του Ροβεσπιέρου, ξεσηκώθηκαν και ζήτησαν την αποφυλάκισή του, ενώ ο ίδιος ήταν αιφνιδιασμένος από την απρόσμενη τροπή των γεγονότων, καταματωμένος, με σκισμένα ρούχα. Όταν κάποιος του έδωσε ένα μαντίλι για να καλύψει την τραυματισμένη σιαγόνα του, τον ευχαρίστησε, λέγοντάς του: "Σας ευχαριστώ, κύριε". Τελικώς, φυλακίστηκε στην Κονσιερζερί, δίπλα από το κελί όπου είχε φυλακιστεί παλαιότερα η Μαρία Αντουανέτα. Από εκεί έβγαινε κανείς μόνο για καρατόμηση.
Θάνατος
thumb|250px|Η εκτέλεση του Ροβεσπιέρου και των συνεργατών του, σε λιθογραφία της εποχής. Ο αποκεφαλισμένος δεν είναι ο Ροβεσπιέρος, ο οποίος εικονίζεται (αρ. 10) ζωντανός να κρατά το τραυματισμένο σαγόνι του, αλλά ο Κουτόν. Στις 28 Ιουλίου 1794, ημέρα Δευτέρα, ο Ροβεσπιέρος, με τραυματισμένο πιγούνι, οδηγήθηκε στη λαιμητόμο, μαζί με 21 ακόμα συνεργάτες του. Η διαδρομή με το κάρο, στο οποίο ήταν δεμένος, ήταν εξουθενωτική. Παιδιά έριχναν αίμα βοδιού στο σπίτι όπου έμενε, το φτωχικό σπίτι του ξυλουργού Ντιπλέ. Η πλατεία, όπου είχε στηθεί η γκιλοτίνα, στο κέντρο του Παρισιού, ήταν ασφυκτικά γεμάτη από κόσμο.
Πρώτος εκτελέστηκε ο Σαιν Ζυστ, ανεβαίνοντας αγέρωχα και αμίλητος τα σκαλιά. Μόλις ήρθε η σειρά του Μαξιμιλιανού, ο δήμιος θέλησε να κολακεύσει το μαινόμενο πλήθος, ταλαιπωρώντας τον Μαξιμιλιανό, αφαιρώντας με δύναμη τον επίδεσμο που συγκρατούσε την κάτω σιαγόνα του Ροβεσπιέρου. Τότε ο Μαξιμιλιανός έβγαλε μια κραυγή από τον ανυπόφορο πόνο του διαλυμένου του σαγονιού. Έπειτα, έλαβε χώρα η εκτέλεση και υπήρξε απόλυτη σιγή στο συγκεντρωμένο πλήθος. Ο κούφιος αλλά δυνατός ήχος της λαιμητόμου σήμανε το τέλος του Ροβεσπιέρου. Ετάφη σε έναν κοινό τάφο, μαζί με όλους τους υπόλοιπους εκτελεσθέντες, στο Κοιμητήριο Ερανσίς (όπου σήμερα βρίσκεται η πλατεία Προσπέρ-Γκουμπό). Την περίοδο μεταξύ 1844 και 1859 (πιθανόν το 1848), τα λείψανα όλων όσων είχαν ταφεί εκεί μεταφέρθηκαν στις Κατακόμβες των Παρισίων.
Κριτική
Ο Ροβεσπιέρος σήμερα θεωρείται αμφιλεγόμενο πρόσωπο. Άλλοι τον θεώρησαν δικτάτορα και άλλοι καλό, φλογερό και, κυρίως, υποδειγματικά ηθικό επαναστάτη. Διασημότερη είναι η εκδοχή ότι επρόκειτο περί ενός ανθρώπου απαράμιλλης ηθικής (στην παιδική του ηλικία έγινε μάρτυρας ενός καταπληγιασμένου κατάδικου, που περνούσε με το κάρο, πηγαίνοντας για εκτέλεση, συναντώντας τη ματιά του ανήμπορου αυτού ανθρώπου, ματιά που, κατά τον ίδιο, δεν ξέχασε ποτέ στη ζωή του), που στην προσπάθειά του να πλάσει έναν ιδανικό κόσμο, όπως τον φανταζόταν, αναγκάστηκε να εξολοθρεύσει τους εχθρούς του, τους οποίους θεωρούσε βαθύτατα διεφθαρμένους και λαοπλάνους, αναδεικνύοντας έτσι την αντίφαση μεταξύ του ιδεαλιστικού υπόβαθρου και της πρακτικής εφαρμογής, στον αδυσώπητο κόσμο της διαπάλης για την εγκόσμια εξουσία.
Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Ροβεσπιέρος απέτυχε να καταλάβει ότι η Γαλλία είχε πια ανάγκη από μια πολιτική συνθέσεων και συμφιλίωσης και όχι κατατμήσεων και αντιθέσεων, έστω και αν αυτό θα έδινε τη δυνατότητα σε πολλούς διεφθαρμένους να συνεχίσουν τον πολιτικό τους βίο. Απέτυχε να καταλάβει ότι η Δημοκρατία, ακόμα και αν περιλάμβανε έναν αριθμό διεφθαρμένων πολιτικών, ήταν ο ασφαλέστερος δρόμος για την ανόρθωση της πολύπαθης γαλλικής γης.
Η συζήτηση γύρω από το πρόσωπό του συνεχίζεται μεταξύ των ιστορικών. Ένθερμοι υπερασπιστές του έχουν υπάρξει οι Έρνεστ Χάμελ, Κλοντ Μαζορίκ, Αλμπέρ Ματιέ και ο Έλληνας συγγραφέας Βλάσης Ρασσιάς.
Τζον Μάικλ Τάλμποτ
Ο Τζων Μάικλ Τάλμποτ (John Michael Talbot, Οκλαχόμα Σίτυ, Οκλαχόμα, 8 Μαΐου 1954) είναι Αμερικανός ρωμαιοκαθολικός μοναχός, τραγουδοποιός και ιδρυτής της θρησκευτικής αδελφότητας The Brothers and Sisters of Charity, Εύρηκα Σπρινγκς, Αρκάνσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Σπανός ποταμός
Ο Σπανός είναι ποταμός της Μακεδονίας που πηγάζει από το Δύσωρο της οροσειράς των Κρουσσίων και, έπειτα από μια σύντομη διαδρομή, καταλήγει στον ποταμό Γαλλικό βορειοδυτικά του Σεβαστού.
Περιγραφή
Ο Σπανός, που αποτελεί παραπόταμο του ποταμού Γαλλικού, πηγάζει από τις ανατολικές πλαγιές του Δύσωρου στα Κρούσσια, σε υψόμετρο 640 μέτρα. Η πορεία του ξεκινά βορειοανατολικά του Τριποτάμου, περνά νότια του χωριού και στη συνέχεια διασχίζει το Κεντρικό. Κατόπιν, ακολουθεί νότια κατεύθυνση και αφού περάσει ανατολικά του Μυλοχωρίου και του Χειμαδιού, περνάει ανατολικά και νότια από την Ευκαρπία, προσπερνά την Αργυρούπολη από ανατολικά και το Σεβαστό από τα βορειοδυτικά, ώστε να καταλήξει στον ποταμό Γαλλικό.
Στο Σπανό λειτουργεί ο Χώρος Εκπαίδευσης Οδήγησης Εκτός Δρόμου και Ειδικών Δοκιμασιών, στο ύψος της Αργυρούπολης, που περιλαμβάνει διάσχιση του ποταμού, καθώς και πολλά παρόχθια ειδικά εμπόδια.
Ο Σπανός είναι ο κυριότερος παραπόταμος του Γαλλικού από άποψη ποσότητας υδάτων. Έχει εποχιακή ροή και εξαρτάται πάρα πολύ από τις βροχοπτώσεις και χιονοπτώσεις στα Κρούσσια όρη. Πολλές φορές στερεύει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αλλά αποκτά σύντομα ροή μετά από καταιγίδες. Στις όχθες του ποταμού Σπανού πριν την ένωσή του με τον Γαλλικό ποταμό και πριν την Αργυρούπολη βρίσκεται η Ιερά ανδρώα κοινοβιακή Μονή Αγίου Νεκταρίου Σπανού Κιλκίς η οποία λαμβάνει το όνομά της από τον ποταμό.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Κιλκίς Κατηγορία:Νομός Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης
Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1916. Μέλη του είναι οι έμποροι της Θεσσαλονίκης και σκοπός του είναι η προάσπιση των συμφερόντων των μελών του, και η προώθηση του εμπορίου της πόλης της Θεσσαλονίκης.
Διοίκηση και Δομή
Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1916. Μέλη του είναι οι έμποροι της Θεσσαλονίκης. Σκοπός του είναι η προάσπιση των συμφερόντων των μελών του, και η προώθηση του εμπορίου της πόλης μας. Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (Ε.Σ.Θ.) διοικείται από το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ) που εκλέγεται από την Γενική του Συνέλευση με τριετή θητεία και έχει είκοσι πέντε (25) μέλη. Η Διοικούσα Επιτροπή (Δ.Ε.) έχει έξι (6) μέλη και εκλέγεται για αντίστοιχη θητεία από το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.). Ο Ε.Σ.Θ. διαθέτει Διαχειριστική Επάρκεια τύπου Β & τύπου Γ για υλοποίηση Εθνικών και Κοινοτικών Προγραμμάτων.
Συμμετοχές
Ο Ε.Σ.Θ. είναι μέλος της Ομοσπονδίας Εμπορίου, Παραγωγικότητας και Επιχειρηματικότητας Κεντρικής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Συμμετοχή εκπροσωπώντας το Εμπόριο της πόλης:
1. στα Κοινοτικά Όργανα : •Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή •	Επιτροπή Εμπορίου και Διανομών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
3. σε επιτροπές και Συμβούλια άλλων φορέων: Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης •	Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης •	Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης
Παρεχόμενες υπηρεσίες στα μέλη του
Τακτική ενημέρωση μελών του για θέματα που αφορούν στο εμπόριο (νέοι νόμοι/αποφάσεις, θέματα λειτουργίας της αγοράς, προγράμματα επιδότησης επιχειρήσεων, δράσεις του Ε.Σ.Θ. για την στήριξη των καταστημάτων κ.α. •	Δωρεάν νομικές συμβουλές, συνεργαζόμενος με ειδικό νομικό γραφείο •	Δωρεάν παροχή συμβουλών μηχανογράφησης •	Οργάνωση σεμιναρίων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων για εμπόρους και στελέχη εμπορικών επιχειρήσεων
Ηλιοχώρι Ιωαννίνων
Το Ηλιοχώρι είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων του Δήμου Ζαγορίου. Είναι ένα από τα εναπομείναντα βλαχοχώρια του Ζαγορίου και βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές της Τύμφης, 72 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Ιωαννίνων, χτισμένο σε υψόμετρο 970 μέτρων. Το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Ντομπρίνοβο ή Δομβρίνοβο.
Η περίοδος που ανοικοδομήθηκε ο οικισμός δεν είναι γνωστή με ακρίβεια. Κατά τον 14ο αιώνα ιδρύθηκε μοναστήρι στην περιοχή από κρητικούς μοναχούς. Κατά την Τουρκοκρατία το χωριό αναφέρεται ως μεγάλο και ανεπτυγμένο. Την περίοδο του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου το χωριό κάηκε από τους Γερμανούς. Ο πληθυσμός του χωριού συρρικνώθηκε πολύ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πλέον 30 κατοίκους. Οι κοντινοί καταρράκτες και ο πελώριος πλάτανος του χωριού αποτελούν σήμερα πόλο έλξης για τους επισκέπτες της περιοχής.
Από το Ηλιοχώρι είναι η καταγωγή του Ηρακλή Αποστολίδη, δημοσιογράφου και σημαντικού Έλληνα ανθολόγου.
Υδροξείδιο
μικρογραφία|Μόριο υδροξειδίου Στη Χημεία με τον όρο υδροξείδιο, (hydroxide), χαρακτηρίζεται συνοπτικά οποιαδήποτε χημική ένωση που δημιουργείται ιοντικά και που περιέχει μία ή περισσότερες φορές το αρνητικά φορτισμένο ιόν (ανιόν) υδροξυλίου (OH-). Συνήθως στις ενώσεις αυτές το θετικό μέρος (κατιόν) είναι το κατιόν ενός μετάλλου.
Ηλιοχώρι Ιωαννίνων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεσα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ
Υδροξείδιο
Στα υδροξείδια περιλαμβάνονται τα κοινά καυστικά αλκάλια εκ των οποίων εκείνα του νατρίου και καλίου χρησιμοποιούνται ευρύτερα σε εργαστηριακές και βιομηχανικές διεργασίες. Επίσης τα υδροξείδια των αλκαλίων λιθίου (LiOH), νατρίου (NaOH), καλίου (KOH), ρουβιδίου (RbOH) και καισίου (CsOH), θεωρούνται περισσότερο σταθερές και διαλυτές στο νερό ενώσεις της κατηγορίας αυτής, που αποτελούν και ισχυρές βάσεις, σε αντίθεση με τα υδροξείδια των μετάλλων των αλκαλικών γαιών π.χ. ασβεστίου, στροντίου και βαρίου που είναι μεν και αυτά ισχυρές βάσεις πλην όμως λιγότερο σταθερά και διαλυτά στο νερό. Από τα υδροξείδια των αλκαλικών γαιών σημαντικότερο είναι το υδροξείδιο του ασβεστίου, Ca(OH)2, ο κοινός σβησμένος ασβέστης.
Ηλιοχώρι Ιωαννίνων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Τύμφης Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Υδροξείδιο
Ειδικότερα το υδροξείδιο του νατρίου γνωστό και ως καυστικό νάτριο ή καυστική σόδα έχει πολύ μεγάλη σημασία σε βιομηχανικές χρήσεις.
Φοινίκη Μεσσηνίας
Η Φοινίκη αναφερόμενη παλαιότερα ως το Αγατζίκι, είναι οικισμός κοντά στην Μεθώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Η Φοινίκη βρίσκεται βορειοανατολικά της Μεθώνης, από την οποία απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα και βορειοδυτικά από την Φοινικούντα, από την οποία απέχει περίπου 9 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 120 μέτρα και απέχει 3 περίπου χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Κοντά στην Φοινίκη βρίσκονται, προς τα βορειοανατολικά της ο Ευαγγελισμός σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νοτιοδυτικά της η Κοκκινιά, σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων επίσης και προς τα νότιά της οι Λάμπες σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεθώνης, όσο και της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό υπάρχει, τουλάχιστον από τα χρόνια της Ενετοκρατίας και η παλαιότερη ονομασία του ήταν Αγατζίκι. Οι κάτοικοι προέρχονται από τη Φοινίκη της Βόρειας Ηπείρου.
Κτίρια – αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχει το παλαιό Δημοτικό Σχολείο, το οποίο λειτούργησε για πρώτη φορά το 1951 και οι εκκλησίες του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου, που κτίστηκε το 1840 και Η Εκκλησια του Αγίου Ιωάννου (κοιμητηριακός ναός), οι οποίοι υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Νοτιότερα του χωριού στην κατεύθυνση προς τις Λάμπες βρίσκεται επίσης ο Ιερός Ναός της Αγίας Ζώνης, που γιορτάζει στις 31 Αυγούστου.
Παραλία «Λάμπες»
Σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων νότια του χωριού, βρίσκεται ο οικισμός Λάμπες και η παραλία του, η Παραλία Λάμπες, η οποία διαθέτει ακτή με χρυσή άμμο, καθάρια νερά και είναι επίσης οργανωμένη με άμεση πρόσβαση, από την επαρχιακή οδό Μεθώνης-Κορώνης. Η παραλία αυτή διαμοιράζεται ουσιαστικά, λόγω της φύσης του εδάφους, σε δυο επιμέρους μικρότερες παραλίες, γνωστές και ως οι «Εμπρός Λάμπες» και οι «Πίσω Λάμπες».
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Κάγια Κάλας
Η Κάγια Κάλας (εσθονικά: Kaja Kallas) (18 Ιουνίου 1977) είναι Εσθονή πολιτικός, η οποία από τις 26 Ιανουαρίου 2021 είναι πρωθυπουργός της Εσθονίας και η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε στη θέση αυτή. Είναι αρχηγός του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος από το 2018 και μέλος του Κοινοβουλίου από το 2019 και προηγουμένως από το 2011 έως το 2014.
Η Κάλας υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής από το 2014 έως το 2018, εκπροσωπώντας τη Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη. Πριν συμμετάσχει στην πολιτική, ήταν δικηγόρος με ειδίκευση στην ευρωπαϊκή και εσθονική νομοθεσία περί ανταγωνισμού.
Μετά το ξέσπασμα του Ρωσο-Ουκρανικού Πολέμου, το 2022, η Εσθονία έγινε η χώρα που έδωσε την μεγαλύτερη στρατιωτική βοήθεια διεθνώς προς την Ουκρανία σε αναλογία με το ΑΕΠ της.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Κάλας αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τάρτου το 1999 με πτυχίο νομικής. Από το 2007 παρακολούθησε την Εσθονική Σχολή Επιχειρήσεων, κερδίζοντας Master στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στα οικονομικά το 2010. Είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Η Κάλας έγινε μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Εσθονίας το 1999 και δικηγόρος το 2002. Έγινε συνεργάτης στη δικηγορική εταιρεία Luiga Mody Hääl Borenius και Tark & Co και εργάστηκε ως εκτελεστικός σύμβουλος στην Εσθονική Σχολή Επιχειρήσεων. Είναι επίσης μέλος της Ευρωπαϊκής Αντιμονοπωλιακής Συμμαχίας. Το 2011 τοποθετήθηκε σε ανενεργό κατάσταση ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Εσθονίας.
Τον Νοέμβριο του 2018, η Κάλας δημοσίευσε το υπόμνημά της MEP: 4 aastat Euroopa Parlamendis (MEP: Τέσσερα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο), όπου περιγράφει τη ζωή και το έργο της στις Βρυξέλλες από το 2014 έως το 2018.
Μέλος του Κοινοβουλίου της Εσθονίας, 2011-2014
Το 2010, η Κάλας αποφάσισε να συμμετάσχει στο Εσθονικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα. Διετέλεσε υποψήφια για το Κοινοβούλιο της Εσθονίας (Riigikogu) το 2011 για την επαρχία Χάργιου και την επαρχία Ράπλα, λαμβάνοντας 7.157 ψήφους. Ήταν μέλος του 12ου Κοινοβουλίου της Εσθονίας και προήδρευσε της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων από το 2011 έως το 2014.
Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 2014-2018
Στις ευρωεκλογές του 2014, η Κάλας ήταν υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έλαβε 21.498 ψήφους.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Κάλας υπηρέτησε στην Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας και ήταν αναπληρώτρια της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών. Ήταν αντιπρόεδρος της Αντιπροσωπείας στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Συνεργασίας ΕΕ-Ουκρανίας, καθώς και μέλος της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Euronest και Αντιπροσωπεία για τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εκτός από τα καθήκοντα της επιτροπής της, η Κάλας ήταν μέλος της Διακομματικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ψηφιακή Ατζέντα και αντιπρόεδρος της Ομάδας Νεολαίας.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της στο Κοινοβούλιο, η Κάλας ασχολήθηκε με τη στρατηγική για την ψηφιακή ενιαία αγορά, την ενέργεια και τις καταναλωτικές πολιτικές, καθώς και για τις σχέσεις με την Ουκρανία. Συγκεκριμένα, υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, διατηρώντας ότι τα σύνορα στον ψηφιακό κόσμο εμποδίζουν την εμφάνιση καινοτόμων εταιρειών. Είναι υποστηρικτής της καινοτομίας και συχνά τονίζει ότι οι κανονισμοί δεν μπορούν και δεν πρέπει να εμποδίζουν την τεχνολογική επανάσταση. Η Κάλας υπηρέτησε ως εισηγήτρια για έξι εκθέσεις: τη γνωμοδότηση σχετικά με τον λεγόμενο κανονισμό για την ηλεκτρονική προστασία της ιδιωτικής ζωής, τους κανόνες αστικού δικαίου για τη ρομποτική, την ετήσια έκθεση για την πολιτική ανταγωνισμού της ΕΕ και για την επίτευξη νέας συμφωνίας για καταναλωτές ενέργειας, τη νομοθεσία για παραβάσεις και κυρώσεις κατά παραγγελία και την έκθεση πρωτοβουλίας για την ψηφιακή ενιαία αγορά.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της στο Κοινοβούλιο, έλαβε επίσης την απονομή ως «Ευρωπαίος Νεαρός Ηγέτης (EYL40)».
Επιστροφή στην εθνική πολιτική
Στις 13 Δεκεμβρίου 2017, ο αρχηγός του Κόμματος Μεταρρυθμίσεων, Χάννο Πέβκουρ, ανακοίνωσε ότι δεν θα λάμβανε πλέον υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος τον Ιανουάριο του 2018 και πρότεινε να τον αντικαταστήσει η Κάλας. Αφού εξέτασε την προσφορά, η Κάλας ανακοίνωσε στις 15 Δεκεμβρίου ότι θα αποδεχόταν την πρόσκληση για υποψηφιότητα στις ηγετικές εκλογές.
Στις 3 Μαρτίου 2019, το Κόμμα Μεταρρύθμισης, με επικεφαλής την Κάλας, κέρδισε τις γενικές εκλογές με περίπου το 29% των ψήφων, με το κυβερνών κόμμα του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος να λαμβάνει το 23%.
Τον Ιανουάριο του 2021, μετά την παραίτηση του Γιούρι Ράτας ως πρωθυπουργού, η Κάλας σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού υπό την ηγεσία της Μεταρρύθμισης με το Κεντρώο Κόμμα, καθιστώντας την την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό στην ιστορία της Εσθονίας.
Η Κάλας παραιτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2022 προκειμένου να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση συνασπισμού, η οποία ορκίστηκε στις 18 Ιουλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Εσθονικού Μεταρρυθμιστικού Κόμματος Κατηγορία:Μέλη του Κοινοβουλίου της Εσθονίας Κατηγορία:Εσθονές δικηγόροι Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου Κατηγορία:Απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Εσθονίας Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Πίτα (αρτοσκεύασμα)
Η πίτα είναι το όνομα ενός τύπου αρτοσκευάσματος από ζύμη το οποίο είναι γεμιστό με διάφορα συστατικά. Πίτες παρασκευάζονται σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Μερικά παραδείγματα από αυτές τις πίτες είναι:
Μαγκντανλί
Το Μαγκντανλί (κυριλλικά τουρκμενικά: Манданлы; παλαιότερα γνωστό ως Γκουβουρντάκ ή Γκαουρντάκ, Говурдак) είναι πόλη στην περιφέρεια Λεμπάπ του νοτιοανατολικού Τουρκμενιστάν. Αποτελεί πρωτεύουσα της επαρχίας Μαγκντανλί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Αγγελίνα Αριανίτι Κομνηνή
Η Ανγκελίνα Αριανίτι-Κομνίνα (σερβικά: Ангелина Бранковић) είναι Αγία της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας. Ήταν σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας Στέφαν Μπράνκοβιτς. Γεννήθηκε στη Σκόδρα το 1434 και έγινε μοναχή στη μονή Κρουσεντόλ, όπου πέθανε το 1516. Ανήκε στην Οικογένεια Αριανίτη.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γκιέργκι Αριανίτι-Κομνένι (1379-1490) και της Μαρίας Μουζάκα (απεβ. 1444).
Μετά την Οθωμανική κατάκτηση της Σερβίας το 1457 η οικογένεια της περιπλανήθηκε στη σημερινή Αλβανία και έπειτα στην Ιταλία φοβούμενη τους Οθωμανούς, που απειλούσαν να σκοτώσουν τη βασιλική οικογένεια. Μετά τον θάνατο του δεσπότη Στεφάν στην εξορία, η οικογένεια έπεσε σε ένδεια· με την βοήθεια του βασιλιά της Ουγγαρίας μετακόμισαν στην πόλη Κουπίνοβο. Η Ανγκελίνα μετέφερε στο Κουπίνοβο και το λείψανο του συζύγου της, που λέγεται ότι ήταν άφθαρτο. Εκεί η Ανγκελίνα έγινε μοναχή έως το τέλος της ζωής, το 1516.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Στέφαν Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντζελινα Αντζελινα Κατηγορία:Δεσποτάτο της Σερβίας
Πέννα (μουσική)
thumb|right|Πέννες διαφόρων σχημάτων Η πέννα (που παλιότερα ήταν γνωστή και ως πλήκτρο) είναι ένα μικρό εξάρτημα το οποίο χρησιμοποιείται από μουσικούς για το παίξιμο εγχόρδων μουσικών οργάνων, συνήθως ακουστικής, ηλεκτρικής ή κλασσικής κιθάρας, μπουζουκιού, λαούτου, μαντολίνου και σπανιότερα ηλεκτρικού μπάσου. Το μέγεθός της ποικίλλει ανάλογα με το μουσικό όργανο. Το πιο γνωστό σχήμα είναι το τριγωνικό, αλλά υπάρχουν πέννες και σε άλλα σχήματα για συγκεκριμένα όργανα. Στις μέρες μας κατασκευάζεται από πλαστικό ή σπανιότερα μέταλλο, ενώ παλιότερα χρησιμοποιούνταν ξύλο ή κόκκαλο. Η επιφάνειά της μπορεί να είναι σαγρέ, ή η πέννα να έχει τρύπες ή προεξοχές, για καλύτερο κράτημα. Οι πέννες κιθάρας έρχονται συνήθως σε τρεις διαβαθμίσεις: Σκληρή (Hard), Μεσαία (Medium) και Λεπτή (Light), που έχουν να κάνουν με το πάχος της πέννας και κατά συνέπεια τη δύναμη με την οποία θα χτυπήσει τις χορδές και τον ήχο που θα βγάλει το όργανο.
Μερικοί μουσικόφιλοι συνηθίζουν να κρατούν τις πέννες που θα πετάξει κάποιος γνωστός κιθαρίστας ως ενθύμιο από μια συναυλία. Ορισμένοι κιθαρίστες χαρίζουν επίσης στους θαυμαστές τους υπογεγραμμένες πέννες.
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Νικολό Μπαρέλα
Ο Νικολό Μπαρέλα (7 Φεβρουαρίου 1997) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Ίντερ Μιλάνου και την εθνική ομάδα της Ιταλίας.
Ο Μπαρέλα ξεκίνησε την καριέρα από την Κάλιαρι, με την οποία πραγματοποίησε το επαγγελματικού ντεμπούτο στη Σέριε Α το 2015. Τον Ιανουάριο του 2016 δόθηκε δανεικός στην Κόμο όπου ήταν βασικός για το υπόλοιπο της σαιζόν. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Κάλιαρι. Τον Ιούλιο του 2019 αποκτήθηκε με τη μορφή δανεισμού ύψους 12 εκατομμυρίων ευρώ με την υποχρέωση αγοράς από την Ίντερ, ύψους 25 εκατομμυρίων και με μπόνους ύψους 8 εκατομμυρίων. Με την Ίντερ έφτασε στον τελικό του Europa League.
Ο Μπαρέλα πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την εθνική αντρών το 2018 και έχει πραγματοποιήσει 14 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας 4 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Πάπας Γρηγόριος ΙΒ΄
Ο Πάπας Γρηγόριος εξελέγη στη Ρώμη το 1406 από ένα κονκλάβιο, αποτελούμενο από μόλις 15 καρδιναλίους, με τον όρο ότι, εάν ο Αντιπάπας Βενέδικτος ΙΓ' (1394–1423) παραιτούταν από τις αξιώσεις του για την Παποσύνη, θα παραιτούταν και αυτός και θα γινόταν νέα εκλογή, κλείνοντας έτσι το Δυτικό Σχίσμα (1378–1417).
Οι δύο Ποντίφηκες ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για να συναντηθούν σε ουδέτερο έδαφος στη Σαβόνα της Λιγουρίας, αλλά οι υποστηρικτές τους χρησιμοποίησαν όλη την επιρροή τους για να αποτρέψουν μια τέτοια συνάντηση, ενώ και οι δυο τους φοβόντουσαν πως θα συλληφθούν από οπαδούς του αντιπάλου.
Οι καρδινάλιοι του Γρηγορίου ΙΒ' έδειξαν ανοικτά τη δυσαρέσκειά τους από τους χειρισμούς και άφησαν να εννοηθεί πως θα αποσύρουν την υποστήριξή τους προς αυτόν. Στις 4 Μαΐου 1408, ο Γρηγόριος ΙΒ' τους συγκέντρωσε στην πόλη Λούκα και τους διέταξε να μην την εγκαταλείψουν για κανένα λόγο. Εκεί έχρισε και τέσσερις νέους καρδιναλίους, παρά την αρχική του υπόσχεση προς το κονκλάβιο πως δεν θα έκανε νέους. Όμως, επτά εξ αυτών έφυγαν από τη Λούκα και συναντήθηκαν με καρδιναλίους του Βενεδίκτου ΙΓ' με σκοπό να γίνει ένα ενιαίο κονκλάβιο, το οποίο θα απομάκρυνε και τους δύο και θα εξέλεγε έναν νέο. Ακολούθως, συγκάλεσαν τη Σύνοδο της Πίζας και κάλεσαν και τους δύο Ποντίφηκες να παραστούν. Κανείς εκ των δύο όμως δεν εμφανίστηκε. Η Σύνοδος αυτή καθαίρεσε και τους δύο, στις 5 Ιουνίου 1409, ως σχισματικούς, αιρετικούς, επίορκους και σκανδαλώδεις και εξέλεξε τον Αντίπαπα Αλέξανδρο Ε' αργότερα τον ίδιο μήνα. Ο Γρηγόριος ΙΕ', ο οποίος στο μεταξύ είχε χρίσει δέκα νέους καρδιναλίους, συγκάλεσε άλλη Σύνοδο, στην Aquileia. Οι ελάχιστοι επίσκοποι που εμφανίστηκαν εκεί, ανακήρυξαν το Βενέδικτο ΙΓ' και τον Αλέξανδρο Ε' σχισματικούς, επίορκους και καταστροφείς της Εκκλησίας, αλλά η διακήρυξή τους αυτή αγνοήθηκε.
Η Σύνοδος της Κωνσταντίας επέλυσε τη διαφορά. Ο Γρηγόριος ΙΒ' όρισε πληρεξουσίους του τον Carlo Malatesta και τον Καρδινάλιο Giovanni Dominici. Κατόπιν, ο Καρδινάλιος συγκάλεσε Σύνοδο και στις 4 Ιουλίου 1415 ο Malatesta, ενεργώντας εξ ονόματος του Γρηγορίου ΙΒ', ανακοίνωσε την παραίτηση του Πάπα, η οποία έγινε αποδεκτή από τους καρδιναλίους. Όπως συμφωνήθηκε, διατηρήθηκαν όλοι οι καρδινάλιοι που είχαν χριστεί από τον Γρηγόριο ΙΒ' και έδωσαν στον Γρηγόριο ΙΒ' τον τίτλο του επισκόπου του Frascati, του επικεφαλής του Κολλεγίου των Καρδιναλίων και του μόνιμου Λεγάτου της Ανκόνα. Η Σύνοδος απομάκρυνε τον Αντιπάπα Ιωάννη ΚΓ' (1410–15), διάδοχο του Αλεξάνδρου Ε', κλείνοντας έτσι το Δυτικό Σχίσμα.
Το υπόλοιπο της ζωής του ο Γρηγόριος το πέρασε σε σιωπηρή αφάνεια στην Ανκόνα. Ο επόμενος Πάπας, Μαρτίνος Ε΄, εξελέγη μετά τον θάνατό του.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 15ου αιώνα Κατηγορία:Δυτικό Σχίσμα
Νιούσα
Η Νιούσα Βλαντίμιροβνα Σούροτσκινα (Нюша Владимировна Шурочкина), γνωστή ως Νιούσα (Нюша), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, χορέυτρια και ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί παραγωγοί
Δωροθέα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Η Δωροθέα, γερμ.: Dorothea von Hanau-Münzenberg (4 Φεβρουαρίου 1556 - 5 Σεπτεμβρίου 1638) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Όρτενμπουργκ και μετά κόμισσα του Γκλάιχεν-Κράνιχφελντ-Έρενσταϊν-Μπλάνκενχαϊν.
Βιογραφία
Στις 15 Ιουνίου 1571 η Δωροθέα παντρεύτηκε τον Αντώνιο κόμη του Όρτενμπουργκ (5 Σεπτεμβρίου 1530 - 23 Μαΐου 1573), μέλος του Αυλικού Συμβουλίου και κυβερνήτη του Χάιντενχαϊμ εξ ονόματος της Βυρτεμβέργης. Ήταν γιος του Ιωακείμ κόμη του Όρτενμπουργκ, ο οποίος με τον σύμμαχό του Φρειδερίκο Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου καθιέρωσε τον Προτεσταντισμό στα εδάφη του, ενάντια στο γειτονικό Ρωμαιοκαθολικό δουκάτο της Βαυαρίας που κυβερνούσε ο Aλβέρτος Ε΄. Αυτός ο γάμος, κατά συνέπεια, ενίσχυσε την προτεσταντική μερίδα στη Γερμανία και εμμέσως θεωρήθηκε απειλή για τη Βαυαρία. Επιπλέον, η Δωροθέα είχε προίκα το τεράστειο ποσό των 10.000 φλορινίων, που χρειαζόταν η οικογένεια Όρτενμπουργκ, η οποία είχε έλλειψη χρημάτων εκείνη την εποχή λόγω του αγώνα της εναντίον της Βαυαρίας, και τα έξοδα του Αντωνίου ως Αυλικού Συμβούλου είχαν προκαλέσει σημαντικό επιπλέον κόστος. Μόλις μηνστεύθηκαν, ο Αντώνιος και η Δωροθέα κλήθηκαν στην Αυλή του εκλέκτορα του Παλατινάτου στη Χαϊδελβέργη τον Μάιο του 1570, όπου ο γαμπρός έφτασε από τη Συνέλευση του Σπάυερ. Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στο κάστρο του Όρτενμπουργκ, ακολουθούμενη από τέσσερις ημέρες εορταστικών εκδηλώσεων που κόστισαν 8.000 φλορίνια.
Ο Aντώνιος απεβίωσε στις 23 Μαΐου 1573 αφήνοντας τη γυναίκα του έγκυο. Επτά μήνες αργότερα, την 1η Δεκεμβρίου 1573, η Δωροθέα γέννησε έναν γιο, τον Φρειδερίκο, ο οποίος έζησε μόνο τέσσερις ημέρες.
Μετά το τέλος του συζύγου και του νεογέννητου γιου της, η 17χρονη χήρα ήθελε να επιστρέψει με την οικογένειά της στο Χάναου. Η οικονομική διευθέτηση αυτού του θέματος ήταν αργή. Μόνο το 1575 η Δωροθέα μπόρεσε να φύγει από το Όρτενμπουργκ, αν και η διαφωνία συνεχίστηκε μέχρι το 1582. Σύμφωνα με τον πατέρα της, αυτή η σύγκρουση του κόστισε 23.000 γκίλντερς.
Στις 28 Νοεμβρίου 1585, η Δωροθέα παντρεύτηκε τον Φόλραντ κόμη των Γκλάιχεν-Kράνιχφελντ-Έρενσταϊν-Μπλάνκενχαϊν (4 Μαρτίου 1556 - 8 Μαρτίου 1627), ο οποίος ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Ιένας κατά τα έτη 1573-76. Είχαν πέντε παιδιά. Ο δεύτερος γάμος της Δωροθέας έληξε με διαζύγιο το 1596. Δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.
Η Δωροθέα απεβίωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 1638. Μετά την κηδεία της, εκδόθηκε ο επικήδειος λόγος που είχε εκφωνηθεί.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Μίκι Νούνιεζ
Ο Μιγκέλ "Μίκι" Νούνιεζ Πόζο (γ. 6 Ιανουαρίου 1996) είναι Ισπανός τραγουδιστής που εκπροσώπησε την Ισπανία στη Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ με το τραγούδι "La venda", το οποίο ήρθε στην 22η θέση με 54 βαθμούς.
2018-σήμερα: Operación Triunfo και Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Πριν από την εκπομπή Operación Triunfo, ο Μίκι σπούδασε κιθάρα και πιάνο, καθώς και έχει πτυχίο διοίκησης. Ήταν επίσης τραγουδιστής του συγκροτήματος Dalton Bang, με το οποίο ταξίδεψε στην Καταλονία. Το 2018, ο Μίκι πέρασε από οντισιόν για τη δέκατη σεζόν της εκπομπής Operación Triunfo, όντας ένας από τους 18 διαγωνιζόμενους που επιλέγει για τον τελικό του διαγωνισμού, όπου και τερμάτισε στην έκτη θέση.
Ο Μίκι ήταν τότε ένας από τους 13 διαγωνιζόμενους της εκπομπής "Operación Triunfo" που κατέθεσαν τραγούδια για την επιλογή τραγουδιού της Ισπανίας για τη Γιουροβίζιον του 2019. Του δόθηκαν συνολικά τρία τραγούδια: «Nadie se Salva», ένα ντουέτο με την Ναταλία Λακουνζα, και τα μεμονωμένα τραγούδια "El equilibrio" και "La venda". Ενώ το "El equilibrio" απέτυχε να προκριθεί, τα "Nadie se salva" και "La venda" προχώρησαν στο διαγωνισμό πρόκρισης για την Γιουροβίζιον, καθιστώντας τον, και τη Λακουνζα, τους μοναδικούς διαγωνιζόμενους με περισσότερα από ένα τραγούδια για να εμφανιστούν στον τελικό. Στις 20 Ιανουαρίου 2019, ο Μίκι επιλέχθηκε με ψήφο του κοινού να εκπροσωπήσει την Ισπανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 με το "La venda". Στον διαγωνισμό κατέλαβε την 22η θέση με 54 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Φραγκάδες Ιωαννίνων
Στην απογραφή πληθυσμού του 1903 οι Φραγκάδες αριθμούσαν περίπου 900 κατοίκους περιλαμβάνοντας περί τα 130 αρχοντικά κτισμένα με πέτρα από τους περίφημους κτιστάδες της Ηπείρου. Μάλιστα υπήρχαν και δύο σχολεία που όπως έλεγαν οι κάτοικοι ήταν "ένα για τα παιδιά κι ένα για τα κορίτσια".