cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζο Βαν Φλιτ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Σεντάλ
Το Σεντάλ (Sendal) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Το Σεντάλ είναι η πρωτεύουσα της Νότιας περιφέρειας του Αγίου Γεωργίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Τζέισον Ντερούλο
Ο Τζέισον Τζόελ Ντερσολόου (αγγλικά: Jason Joel Dersouleaux, γενν. 21 Σεπτεμβρίου 1989) ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Τζέισον Ντερούλο (Jason Derulo) είναι Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, στιχουργός και χορευτής. Η μουσική του μπορεί να χαρακτηριστεί ποπ και urban. Εντάσσεται στους καλλιτέχνες που κυριαρχούν στο ραδιόφωνο και είναι πλέον από τους πιο καταξιωμένους και εμπορικούς καλλιτέχνες της εποχής. Πριν το ξεκίνημα της καριέρας του είχε γράψει τραγούδια για καλλιτέχνες όπως ο Pitbull, o Lil Wayne, o Sean Kingston, ο Pleasure P. και ο P. Diddy. Έντεκα από τα κομμάτια του έφτασαν το "Top 10" (την δέκατη θέση) στο "Top 40 charts", από τα οποία τα τέσσερα ήρθαν στην πρώτη θέση.
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου του 1989 στο Μίραμαρ της Φλόριντα. Έχει έναν αδερφό, τον Τζόελ και μια αδερφή, την Κιμ. Οι γονείς του είναι από την Αϊτή. Σπούδασε στο American Musical and Dramatic Academy (μουσική και δραματική ακαδημία) της Νέας Υόρκης, ενώ από μικρός παρακολουθούσε μαθήματα σε σχολές τεχνών της Φλόριντα. Δραστηριοποιείται στο χώρο της μουσικής από το 2006.
Επιπλέον πληροφορίες
Έγραψε το πρώτο του τραγούδι στα οκτώ χρόνια ενώ τραγουδούσε από πολύ νεαρή ηλικία. Έχει συνεργαστεί με την κόκα-κόλα για ένα διαφημιστικό.
Άλμπουμ
Πέντε από τα κομμάτια του "Talk Dirty" έγιναν πλατινένια. Πουλήθηκαν 16 εκατομμύρια παγκοσμίως συμπεριλαμβανομένων των "Trumpets", "The other side", "Talk dirty" (featuring 2 Chainz), "Marry me" και το "Wiggle" (featuring Snoop Dog). Κατά συνέπεια ο Ντερούλο κατατάχθηκε ανάμεσα στους κορυφαίους καλλιτέχνες, όπως για παράδειγμα η Τέιλορ Σουίφτ, η Ριάννα, η Μπιγιόνσε, ο Ντρέικ, επιπλέον η Κέιτι Πέρι και ο Μπρούνο Μαρς, λόγω του γεγονότος ότι πέντε κομμάτια από ένα μόνο άλμπουμ τους έγιναν πλατινένια. To 2015 τον Ιούνιο κυκλοφόρησε το "Everything is 4" (Waner Bros Records) με κορυφαίο κομμάτι το "Want to want me". Σημειώθηκαν οι συνεργασίες των Τζένιφερ Λόπεζ, Στίβι Γουόντερ, Κέιθ Ούρμπαν σε αυτό.
Κορυφαία κομμάτια
Παγκοσμίως, το "Talk dirty" σαν κομμάτι έφτασε τις 6 εκατομμύρια πωλήσεις το 2014 και μάλιστα το νούμερο 1 στα charts, επίσης παγκοσμίως. Αυτό το γεγονός του εξασφάλισε την θέση ενός καλλιτέχνη που φτάνει ως και την κορυφή τους.
Μέσα από αυτό αναδεικνύεται η ποπ, χορευτική, urban και ευαίσθητη πλευρά του Ντερούλο, αλλά και το είδος το οποίο αντιπροσωπεύει. Το κομμάτι "ορόσημο" θυμίζει δεκαετίες του '80 και είναι παραγωγή του Ian Kirkpatrick, ο οποίος έχει βραβευθεί με Grammy και έγραψε και τους στίχους μαζί με τον εν λόγω καλλιτέχνη και τους Sam Martin, Mitch Allan, Lilly Robins. Γράφτηκε στην ιστορία του Top 40 των Ηνωμένων Πολιτειών, κερδίζοντας ακόμη και τις λεγόμενες βασίλισσες της ποπ, Ριάννα, Κέιτι Πέρι, Τέιλορ Σουίφτ και Μαντόνα. Κατέρριψε ακόμη το ρεκόρ του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ και από τους 126, βρέθηκε να παίζεται σε 156 ποπ σταθμούς ως το μεγαλύτερο hit στην ιστορία του Top 40 των ΗΠΑ.
Βραβεύσεις και άλλα
Πέντε φορές βραβεύτηκε από τα BMI Pop Awards και μάλιστα το 2011 πήρε το βραβείο του καλύτερου στιχουργού. Ακόμη έχει κερδίσει τον τίτλο του "Teen choice awards" τρεις φορές, όπως και διάφορες άλλες διακρίσεις στα Billboard Latin Music, MTV Video Music, MTV Europe Music, American Music, ARIA Music, MOBO Awards και NAACP Image. Σχετικά και πάλι με το κομμάτι "Talk dirty" κέρδισε βραβείο καλύτερης συνεργασίας στα iHeart Radio Music Awards, με τον 2 Chainz.
Το 2018 το κομμάτι "Colors" επιλέχθηκε για το παγκόσμιο πρωτάθλημα-κύπελλο FIFA (FIFA World Cup 2018).
Προσωπική ζωή
Σύμφωνα με την ενημερωμένη βάση δεδομένων του who dates who, από το 2016 μέχρι σήμερα έχει συνάψει σχέση με την Ragon Miller η οποία ήταν μέλος της χορευτικής ομάδας του το 2016. Στο παρελθόν έχει συνάψει σχέση με την Daphne Joy η σχέση τους κράτησε 7 μήνες (2015 - 2016), την Τζόρντιν Σπάρκς (Jordin Sparks 2011 - 2014).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Hip hop μουσικοί ανά εθνικότητα
Κομποτάδες Φθιώτιδας
Οι Κομποτάδες είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 60 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Κομποτάδες βρίσκονται στην κοιλάδα του Σπερχειού και τις νότιες όχθες του ποταμού, σε απόσταση 10 χλμ. ΝΔ. της Λαμίας. Δυτικά τους είναι η Υπάτη, βορειοδυτικά το Λειανοκλάδι και νοτιοανατολικά ο Γοργοπόταμος. Υπήρξαν ξακουστό κεφαλοχώρι από την εποχή της Τουρκοκρατίας και η πλατεία τους αποτελεί ιστορικό πάρκο. Τα πέντε γέρικα πλατάνια της έχουν ανακηρυχτεί ως διατηρητέα φυσικά μνημεία (Απ. 72906/4096/1976 ΦΕΚ 1113 Β/1976). Στις 18 Απριλίου του 1821 στην πλατεία αυτή έγινε συνάντηση μεταξύ των οπλαρχηγών Αθανάσιου Διάκου, Πανουργιά και Δυοβουνιώτη για να οργανώσουν τον τρόπο αντιμετώπισης των στρατευμάτων του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ που κατέβαιναν στην Πελοπόννησο. Εκεί οι τρεις οπλαρχηγοί αποφάσισαν να κλείσουν τον άξονα Γοργοπόταμο - Ηράκλεια - Αλαμάνα που έτσι ονομαζόταν τότε ο ποταμός Σπερχειός. Συμμετείχαν μάλιστα με αντιπερισπασμό και κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μπεκίου (σημερινός Σταυρός).
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση, ο οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στην τότε δήμο Αλόπης (Δρυόπων). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κομποτάδων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 539 κατοίκους, ενώ με αυτήν του 2001 είχε 718.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Γκολ
Η λέξη γκολ μπορεί να αναφέρεται σε:
Τιμόθεος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Τιμόθεος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω λήμματα:
Λεωνίδας Μπαλάφας
Ο Λεωνίδας Μπαλάφας (12 Μαΐου 1981) είναι Έλληνας μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, ενώ κατάγεται από την Καρδίτσα. Ξεκίνησε τις ζωντανές εμφανίσεις στην μπουάτ Απανεμία στην Πλάκα το 2003, στην συνέχεια ακολούθησαν εμφανίσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας. Το 2006 συμμετείχε στο Fame Story 4 από το οποίο βγήκε και νικήτης. Στην ελληνική δισκογραφία έκανε το ντεμπούτο του με το CD single με τίτλο Ο Λεωνίδας και οι Πότες το 2007. Στην συνέχεια ακολουθούν τα CD "Ταξίδι για να σε βρω" 2009, "Ανοιξιάτικη μέρα" το 2010. Το 2012 κυκλοφορεί από την Antart μια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία το διπλό CD του με τίτλο "Ας ρίχνει και χαλάζι" ενώ το 2013 επανέρχεται με το επίσης διπλό CD με τίτλο "Απηλιώτης", που αποτελείται από τραγούδια σε στίχους και μουσική του Λεωνίδα Μπαλάφα, με ύφος σμυρναίικου ρεμπέτικου σε μια προσπάθεια να παντρέψει το ύφος και τον ήχο του 1930 με το σήμερα. Το 2014 κυκλοφορεί πάλι από την AntArt το CD με τίτλο "Ανηφοριά". Κάθε μία από τις δισκογραφικές του δουλειές έχει και διαφορετικό ύφος, ενώ οι live εμφανίσεις του έχουν έντονο το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Τριάδα της Ελεφαντίνης
Ως τριάδα της Ελεφαντίνης, εννοείται η τριάδα των θεών της αρχαίας Αιγύπτου Κνουμ, ή Κνέμου, Σατέτ, Ανουκέτ, η οποία λατρευόταν με επίκεντρο την νήσο Ελεφαντίνη, στα νότια σύνορα της αρχαίας αιγυπτιακής επικράτειας στον Νείλο.
Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, στην Ελεφαντίνη κατοικούσε ο Κνουμ ο κριοκέφαλος θεός των καταρρακτών, ο οποίος προστάτευε και ήλεγχε τα νερά του Νείλου από σπηλιές κάτω από το νησί. Πρόκειται για μια ύστερη λατρευτική τριάδα του αιγυπτιακού πανθέου στην οποία η Σατέτ, πρώιμη θεά του πολέμου και προστάτης της στρατηγικής αυτής περιοχής της Αιγύπτου, μετεξελίχθηκε σε θεά της γονιμότητας συμβολίζοντας πλέον την ετήσια πλημμυρίδα των νερών του ποταμού, που ταυτίστηκε με την κόρη της ή αδελφή της Ανουκέτ.
Από την αρχαία λατρεία της στην πόλη Σουενέτ (Swenet), στην Ελεφαντίνη η Σατέτ έγινε σύζυγος του Κνουμ, ο οποίος έκτοτε θεωρήθηκε πατέρας της Ανουκέτ. Ο ρόλος του Κνουμ στους μύθους άλλαξε αργότερα και η προστασία των θεών αποδόθηκε σε άλλη θεότητα. Όντας κεραμέας, ο Κνουμ έλαβε μέρος στον μύθο της δημιουργίας με τη διαμόρφωση των ανθρώπινων σωμάτων.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Τριάδα της Ελεφαντίνης
Ευξεινούπολη
Γεωγραφία
Η Ευξεινούπολη βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας, στο κέντρο της πεδιάδας του Αλμυρού (Κρόκιο πεδίο). Βόρεια της κωμόπολης και σε απόσταση 500 μ απλώνεται το αισθητικό δάσος Κουρί ενώ στα νότια υψώνεται το όρος Όθρυς. Στα δυτικά σε απόσταση περίπου 10 χλμ. εκτείνεται ο Παγασητικός κόλπος. Η Ευξεινούπολη απέχει από τον Αλμυρό περίπου 1 χλμ. ενώ από την πρωτεύουσα του νομού (Βόλος) 35 χλμ.
Στο δημοτικό διαμέρισμα Ευξεινούπολης ανήκει και ο παραθαλάσσιος οικισμός Άγιος Ιωάννης, η ονομασία του οποίου προέρχεται από την ομώνυμη εκκλησία.
Ιστορία
Η Ευξεινούπολη δημιουργήθηκε το 1906, όταν κατασκευάστηκαν, με χρήματα του ελληνικού κράτους, 936 σπίτια. Οι πρώτοι Ευξεινουπολίτες, πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία, ήρθαν το φθινόπωρο του 1906, μετά τα γεγονότα στη Βουλγαρία. Η προέλευσή των προσφύγων ήταν από την ανατολική Ρωμυλία και διάφορες παρευξείνιες πόλεις όπως η Σωζόπολη, η Βάρνα, ο Πύργος (Μπουργκάς). Πολλοί στην αρχή δυσκολεύτηκαν και αναγκάστηκαν να ζητήσουν αλλού τόπο διαμονής, γιατί τα σπίτια ήταν πολύ μικρά (δύο δωμάτια και είσοδος, χωρίς άλλους βοηθητικούς χώρους) και σ' αυτά στεγάστηκαν δύο οικογένειες κάτω από αφόρητες συνθήκες.
Στην Ευξεινούπολη έζησε για ένα διάστημα (ως πρόσφυγας από τη Σωζόπολη), ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους, ο Γιώργος Γουναρόπουλος.
Αθλητισμός
Στην κωμόπολη εδρεύει η Αθλητική Ένωση Δήμητρα Ευξεινούπολης, η οποία ιδρύθηκε το 1959. Αποτελεί την συγχώνευση των σωματείων Κεραυνού και Αστραπής. Ο εμπνευστής της συνένωσης των δύο ομάδων και πρώτος πρόεδρος του Δ.Σ. της Δήμητρας Ευξεινούπολης ήταν ο Σταύρος Λαγγούρας. Το όνομα στην ομάδα δόθηκε για δύο λόγους, ο πρώτος γιατί στο χωριό οι περισσότεροι είναι αγρότες και η θεά Δήμητρα ήταν η προστάτιδα των αγροτών και δεύτερον επειδή έτσι λένε τη μικρή του κόρη. Η έδρα της, το γήπεδο Ευξεινούπολης, αποτελεί μοναδική πολεοδομική και χωροταξική εφαρμογή- στο κέντρο του χωριού- ως αθλητικό, εκπαιδευτικό και πολιτιστικό πάρκο, καθώς και απάντηση στον σφιχτό εναγκαλισμό του μπετόν. Έχει διαστάσεις 98 επί 60 μέτρα και χλοοτάπητα. Στο γήπεδο τοποθετήθηκε κερκίδα 150 θέσεων το Δεκέμβριο του 2013.
Περιλαμβάνει δύο τμήματα (ποδόσφαιρο ανδρών και καλαθοσφαίριση ανδρών). Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών ιδρύθηκε το Μάρτιο του 2014, και από την νέα αγωνιστική περίοδο θα αγωνίζεται στην Β κατηγορία της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. (Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλίας). Έδρα του τμήματος είναι το Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Δήμου Αλμυρού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Μαγνησίας
Παρηγόρης Ευρυτανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Θάλασσα των Βροχών
thumb|right|Η θέση της Θάλασσας των Βροχών στην ορατή πλευρά της Σελήνης thumb|right|Φωτογραφία της Θάλασσας των Βροχών
Η Θάλασσα των Βροχών (λατινική και διεθνής επιστημονική ονομασία Mare Imbrium) είναι μία τεράστια σεληνιακή θάλασσα, δηλαδή μία απέραντη πεδιάδα, που καλύπτει σημαντικό μέρος του βόρειου ημισφαιρίου στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Δημιουργήθηκε όταν ένας γιγάντιος κρατήρας (από τους μεγαλύτερους σε ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα) από πρόσκρουση αστεροειδούς στη Σελήνη πλημμύρισε από λάβα, η οποία στη συνέχεια στερεοποιήθηκε. Οι εκτιμήσεις για την ηλικία της κυμαίνονται από 3 ως 4,5 δισεκατομμύρια έτη. Η Θάλασσα των Βροχών δεν είναι τόσο επίπεδη όσο ήταν αρχικώς, επειδή μεταγενέστερα γεγονότα μετέβαλαν την επιφάνειά της. Οι σεληνογραφικές συντεταγμένες του κέντρου της είναι πλάτος 32,8° Βόρειο και μήκος 15,6° Δυτικό.
Η δημιουργία της Θάλασσας των Βροχών έδωσε το όνομα της θάλασσας σε δύο γεωλογικές εποχές της ιστορίας της Σελήνης: την Κατώτερη ή Πρώιμη Ίμβριο εποχή (πριν τη δημιουργία της) και την Ύστερη Ίμβριο εποχή (μετά τη δημιουργία της).
Χαρακτηριστικά
Με μέση διάμετρο 1.146 χιλιόμετρα, η Θάλασσα των Βροχών είναι η δεύτερη σε διαστάσεις σεληνιακή θάλασσα, καθώς μόνο ο Ωκεανός των Καταιγίδων είναι μεγαλύτερος. Αποτελεί επίσης παράδειγμα mascon, περιοχής δηλαδή με ελαφρώς αυξημένη βαρύτητα σε σχέση με τη μέση βαρύτητα στα πλάτη αυτά της σεληνιακής επιφάνειας.
Η λεκάνη της θάλασσας περιβάλλεται από τρεις ομόκεντρους δακτυλίους οροσειρών, που σχηματίσθηκαν από την ανύψωση του εδάφους που προκάλεσε η πρόσκρουση του αστεροειδούς. Ο εξωτερικός δακτύλιος έχει διάμετρο 1.300 χιλιόμετρα και υποδιαιρείται με τη σειρά του σε αρκετές διαφορετικές οροσειρές: τα Καρπάθια προς τα νότια, τα Σεληνιακά Απέννινα προς τα νοτιοανατολικά και τα Όρη του Καυκάσου προς τα ανατολικά. Τα όρη των δακτυλίων δεν είναι τόσο μεγάλα προς τα βόρεια και τα δυτικά. Ο μεσαίος δακτύλιος οροσειρών σχηματίζει τις Άλπεις και τις ορεινές περιοχές κοντά στους κρατήρες Αρχιμήδη και Πλάτωνα. Ο εσωτερικός δακτύλιος, με διάμετρο περί τα 600 χιλιόμετρα, βρίσκεται θαμμένος κατά το μεγαλύτερο μέρος του κάτω από τους βασάλτες της θάλασσας, αφήνοντας μόνο χαμηλούς λόφους να εξέχουν, σχηματίζοντας ένα προσεγγιστικά κυκλικό σχήμα.
Ο εξωτερικός δακτύλιος οροσειρών υψώνεται περί τα 7 χιλιόμετρα πάνω από το επίπεδο της επιφάνειας της Θάλασσας των Βροχών. Η λάβα της θάλασσας πιστεύεται ότι εκτείνεται σε βάθος περίπου 5 χιλιομέτρων, δίνοντας στη λεκάνη ένα ύψος τοιχώματος 12 χιλιομέτρων πάνω από τον πυθμένα.
Η λεκάνη της Θάλασσας των Βροχών περιβάλλεται από μία περιοχή στρωμένη με εκτιναχθέντα συντρίμματα από την πρόσκρουση, που εκτείνεται σχεδόν 800 χιλιόμετρα προς τα έξω. Η λεκάνη περιβάλλεται επίσης από ένα σύστημα ακτινικών αυλακώσεων, γνωστό και ως «Γλυπτό των Βροχών» («Imbrium Sculpture»), που έχει εξηγηθεί ως τα ίχνη μεγάλων συντριμμάτων που εκτινάχθηκαν από τη σύγκρουση σχεδόν εφαπτομενικά προς τη σεληνιακή επιφάνεια, «οργώνοντάς» την έτσι κατ' αυτό τον τρόπο. Επιπλέον, ένα σύνολο ρηγμάτων σε όλη τη σεληνιακή επιφάνεια, που έχουν διευθύνσεις τόσο ακτινικά όσο και ομόκεντρα προς τη Θάλασσα των Βροχών, πιστεύεται ότι σχηματίσθηκαν από τη σύγκρουση που δημιούργησε τη Θάλασσα: το γεγονός αυτό κυριολεκτικά έσπασε ολόκληρη τη λιθόσφαιρα της Σελήνης. Στην περιοχή της επιφάνειας της Σελήνης που βρίσκεται στους αντίποδες της Θάλασσας των Βροχών υπάρχει μία έκταση χαοτικής τοπογραφίας, περίπου στον κρατήρα Βαν ντε Γκράαφ, που πιστεύεται ότι σχηματίσθηκε όταν τα σεισμικά κύματα από την πρόσκρουση εστιάσθηκαν εκεί αφού διαδόθηκαν μέσα από τον όγκο της Σελήνης.
Ονομασίες
Η Θάλασσα των Βροχών, όπως και οι περισσότερες θάλασσες της Σελήνης, ονομάσθηκε έτσι από τον Τζιοβάνι Ριτσιόλι, του οποίου το σύστημα ονοματοδοσίας (1651) επεκράτησε.
Το αρχαιότερο γνωστό όνομα για τη θάλασσα είναι πιθανώς το «Ιερόν της Εκάτης»: Ο Πλούταρχος καταγράφει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έδωσαν αυτό το όνομα στο μεγαλύτερο από τα «βαθουλώματα» της Σελήνης, πιστεύοντας ότι ήταν ο τόπος όπου βασανίζονταν οι ψυχές των νεκρών. Ο Ewen A. Whitaker υποστηρίζει ότι πρόκειται πιθανότατα για τη Θάλασσα των Βροχών, «τη μεγαλύτερη ομαλού σχήματος σκοτεινή περιοχή που δεν διασπάται από φωτεινές κηλίδες» που μπορεί να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι από τη Γη.
Περί το 1600 ο Γουίλιαμ Γκίλμπερτ σχεδίασε ένα χάρτη της Σελήνης όπου αποκαλεί τη Θάλασσα των Βροχών Regio Magna Orientalis, δηλαδή «Μεγάλη Ανατολική Περιοχή». Ο χάρτης του Λάνγκρενου το 1645 την ονόμασε Mare Austriacum («Αυστριακή Θάλασσα»).
Παρατηρήσεις και εξερεύνηση
thumb|Το γλυπτό του «[[Μνημείο του πεσόντος αστροναύτη|Πεσόντος Αστροναύτη», που άφησαν στη Θάλασσα των Βροχών οι αστροναύτες του Απόλλωνα 15.]] Η Θάλασσα των Βροχών είναι εύκολα ορατή με γυμνό μάτι από την επιφάνεια της Γης. Στο «πρόσωπο» που νομίζουν πολλοί άνθρωποι ότι βλέπουν στη Σελήνη, η θάλασσα αυτή αντιστοιχεί στο δεξί του μάτι. .
Στις 17 Νοέμβρη 1970, στις 05.47 ώρα Ελλάδας, το σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Λούνα 17 προσεδαφίσθηκε ομαλά στη Θάλασσα των Βροχών, σε πλάτος 38,28° Β και μήκος 35,00° Δ. Το Λούνα 17 μετέφερε το Λουνοχόντ 1, το πρώτο όχημα που αναπτύχθηκε ποτέ στην επιφάνεια της Σελήνης. Το τηλεκατευθυνόμενο αυτό «αυτοκινητάκι» άρχισε μία αποστολή που διάρκεσε αρκετούς μήνες.
Στις 30 Ιουλίου 1971 (31 Ιουλίου, 00.16 ώρα Ελλάδας) η επανδρωμένη αποστολή Απόλλων 15 προσσεληνώθηκε στο νοτιοανατολικό μέρος της Θάλασσας των Βροχών, κοντά στα Σεληνιακά Απέννινα. Ο αρχηγός της αποστολής Ντέιβιντ Σκοτ και ο κυβερνήτης της σεληνακάτου Τζέιμς Ίρβίν πέρασαν τρεις γήινες ημέρες στη σεληνιακή επιφάνεια, από τις οποίες 18½ ώρες έξω από το σκάφος. Το πλήρωμα εξερεύνησε την τοποθεσία χρησιμοποιώντας το πρώτο επανδρωμένο σεληνιακό όχημα και επέστρεψε στη Γη με 77 χιλιόγραμμα υλικού από τη σεληνιακή επιφάνεια. Χωρίς την άδεια της NASA, οι αστροναύτες άφησαν το λεγόμενο «Μνημείο του πεσόντος αστροναύτη», που αποτελεί φόρο τιμής στους αστροναύτες (Αμερικανούς και Ρώσους) που είχαν σκοτωθεί μέχρι τότε για την εξερεύνηση του διαστήματος (κανένας από αυτούς δεν σκοτώθηκε στη Σελήνη).
Η πρόσκρουση του 2013
Στις 17 Μαρτίου 2013 ένας μετεωροειδής με τις διαστάσεις ενός μικρού βράχου χτύπησε την επιφάνεια της Θάλασσας των Βροχών και εξερράγη με μία λάμψη φαινόμενου μεγέθους +4. Ο κρατήρας που θα άφησε θα μπορούσε να έχει μία διάμετρο 20 μέτρων. Αυτό ήταν το φωτεινότερο τέτοιο γεγονός που καταγράφηκε από τότε που η NASA άρχισε να παρακολουθεί τις πτώσεις μετεωροειδών στη Σελήνη, το 2005.
Κινεζική αποστολή
thumb|Η σχεδιαζόμενη θέση προσσεληνώσεως για το [[Τσανγκέ 3 ήταν ο Κόλπος της Ίριδας, αλλά τελικώς η προσσελήνωση έγινε στην κυρίως Θάλασσα των Βροχών.]] Το μη επανδρωμένο κινεζικό σκάφος Chang'e 3 προσεδαφίσθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2013 στη Θάλασσα των Βροχών, περίπου 40 χιλιόμετρα νότια από τον κρατήρα Λαπλάς F, σε συντεταγμένες 44,1260°Β 19,5014°Δ. Το σκάφος ελευθέρωσε το όχημα Yutu. Η αποστολή θα επιχειρήσει τις πρώτες απευθείας μετρήσεις της δομής και του βάθους του σεληνιακού εδάφους μέχρι τα 30 μέτρα κάτω από την επιφάνεια.
Τζων Ντη
Ο Τζων Ντη (John Dee, 13 Ιουλίου 1527 - Δεκέμβριος 1608 ή Μάρτιος 1609) ήταν Άγγλος Φιλόσοφος μαθηματικός, αστρονόμος, αστρολόγος, αποκρυφιστής και σύμβουλος της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη μελέτη της αλχημείας, της μαντείας και της ερμητικής φιλοσοφίας.
Βιογραφία
Ο Ντη ήταν ένα από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχής του. Προσκλήθηκε να διδάξει άλγεβρα στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού σε ηλικία λίγο μεγαλύτερη των 20 ετών. Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της μαθηματικής επιστήμης και ικανός αστρονόμος. Ήταν, δε, και διαπρεπής εμπειρογνώμονας στη ναυσιπλοΐα, ενώ εκπαίδευε πολλούς πλοιάρχους, που προορίζονταν να κάνουν εξερευνητικά ταξίδια. Ταυτόχρονα ασχολήθηκε εντατικά με θέματα μαγείας και της ερμητικής φιλοσοφίας. Αφιέρωσε περίπου τριάντα χρόνια της ζωής του στην αναζήτηση επαφής με αγγέλους προκειμένου να μάθει την οικουμενική γλώσσα του δημιουργού. Ο Ντη δεν έκανε διάκριση ανάμεσα στις φυσικές και τις παραφυσικές επιστήμες, αλλά θεωρούσε και τις δύο απλά διαφορετικές όψεις της ίδιας αναζήτησης.
Λόγω της πολυμάθειάς του διατέλεσε σύμβουλος και διδάσκαλος της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄, και είχε την προστασία των ισχυρότερων υπουργών, μεταξύ των άλλων του Φράνσις Ουόλσινγκαμ (Francis Walsingham), του Ουΐλιαμ Σέσιλ (William Cecil), του Σερ Φίλιπ Σίδνεϋ, του Έντουαρντ Ντάιερ (Edward Dyer) και του Ρόμπερτ Ντάντλεϊ (Robert Dudley), κόμητα του Λέστερ.
Ο Ντη συγκέντρωσε, εν ζωή, την μεγαλύτερη ιδιωτική βιβλιοθήκη, και μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αποκρυφιστές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 16ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 16ου αιώνα
Χολαργός
Ο Χολαργός είναι δημοτική ενότητα και έδρα του Δήμου Παπάγου-Χολαργού, στο Βόρειο Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής. Η έκτασή του ανέρχεται σε 3,95 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σε 30.840 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ο οικισμός αναπτύχθηκε από αγροτικό συνεταιρισμό στα όρια της παλαιάς Κοινότητος Χαλανδρίου από την οποία αποσπάστηκε το 1930. Το 2011 συγκρότησε μαζί με τη δημοτική ενότητα Παπάγου τον ενιαίο Δήμο Παπάγου-Χολαργού, προσελκύοντας τα τελευταία χρόνια αστικό και στρατιωτικό πληθυσμό των Αθηνών λόγω των γειτονικών διοικητικών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων στα σύνορα με τον Κεντρικό Τομέα του λεκανοπεδίου.
Αποτελεί το νοτιότερο δήμο του συγκροτήματος και περιβάλλεται από τις δυτικές δασόφυτες πλαγιές του Υμηττού.
Ονομασία
Η ονομασία Χολαργός δόθηκε προς τιμήν του αρχαίου ομώνυμου Δήμου της Αρχαίας Αθήνας, από τον οποίο καταγόταν ο φημισμένος Αθηναίος πολιτικός Περικλής. Φιλολογικά και αρχαιολογικά (επιγραφικά) στοιχεία, όμως, αποδεικνύουν ότι ο αρχαίος δήμος βρισκόταν σε αρκετά διαφορετική θέση από το σημερινό Χολαργό, συγκεκριμένα κοντά στο Ίλιον, ίσως και το Καματερό.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα ο σημερινός Χολαργός αποτελούσε έκταση της περιφέρειας του Αθηναϊκού Δήμου Φλύας. Αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν τον εποικισμό της περιοχής από την Πρωτοελλαδική περίοδο. Τα ευρήματα αυτά εντοπίζονται στους πρόποδες του Υμηττού, ενώ επόμενα μαρτυρούν την ύπαρξη ζωής κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους. Πολλά ταφικά μνημεία χρονολογούνται στον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ.
Ενδείξεις ζωής υπάρχουν και από τα ρωμαϊκά, τα βυζαντινά και τα υστεροβυζαντινά χρόνια, ενώ κατά την Τουρκοκρατία η γη του Χολαργού παραμένει έρημη.
Την 1 Μαρτίου του 1926 ιδρύεται ο συνεταιρισμός "εταιρεία Αγροπόλεων" με σκοπό την αναζήτηση έκτασης προς δόμηση. Ιδρυτής αυτής ήταν ο Παναγιώτης Βουτσινάς και μέλη της οι Γεώργιος Βεντούρης, Ιωάννης Κατσιμπίρης, Νικόλαος Σαλίγκαρος, Πασιθέα Ζουρούδη-Σαλιγκάρου (σύζυγος του προηγούμενου), Ιωάννης Καρύδης και Γεώργιος Μάνσολας. Το πρώτο σπίτι που κατασκευάστηκε από αυτή την Εταιρεία, ήταν η διώροφη έπαυλη του ιδρυτή της, Παναγιώτη Βουτσινά, στη συμβολή της Λεωφόρου Περικλέους με την οδό Ευριπίδου. Στις 10 Αυγούστου του 1937, το Κοινοτικό Συμβούλιο Χολαργού αποφάσισε η οδός Ευριπίδου να μετονομαστεί τιμητικά σε οδός Παναγιώτου Βουτσινά και ο τότε Πρόεδρος της Κοινότητας Χολαργού Νικόλαος Βιτάλης τοποθέτησε δίπλα στην είσοδο της επαύλεώς του μια μαρμάρινη πλάκα η οποία έγραφε: Στον Παναγιώτην Βουτσινάν, ιδρυτήν του Χολαργού, τιμής ένεκεν. Τον Ιούλιο του 1962 ξεκίνησε να χτίζεται ο Ιερός Ναός της Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού στην ομώνυμη πλατεία στη θέση ενός μικρού Ναού με το ίδιο όνομα που κατεδαφίστηκε. Ανάμεσα σε αυτούς που έκαναν δωρεές για να χτιστεί ο Ναός αυτός, ήταν και ο Βουτσινάς, αλλά εμπνευστής του σχεδίου ήταν ο ιερέας Ιωάννης Βεντούρης.
Υπαγόταν στην διοικητική περιφέρεια της κοινότητος Χαλανδραίων και το 1930 αποσπάται από το Χαλάνδρι και ανακηρύσσεται αυτόνομη κοινότητα.
Κατά την περίοδο της κατοχής, μονάδα του ιταλικού στρατού καταλαμβάνει τον Χολαργό και εγκαθιστά το αρχηγείο της. Με την επέλαση των Γερμανών, δε, σταματά η οικοδομική δραστηριότητα, ενώ η απελευθέρωση του ελληνικού έθνους βρίσκει την περιοχή σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Ο Χολαργός ανοικοδομείται σιγά σιγά από τις στάχτες του, με τους κατοίκους του να στρέφονται στο μικρεμπόριο ώστε να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους και να ξανακτίσουν την πόλη τους. Η πρώτη οικιστική ανάπτυξη του Χολαργού ξεκινά με το έναυσμα της εσωτερικής μετανάστευσης των Αθηναίων κατά τη δεκαετία του 1960, οπότε και δίνεται το έναυσμα για τη μαζική δόμηση της περιοχής. Η περίοδος αυτή άλλωστε έχει ταυτιστεί στην Αθήνα με την ανάγκη προς αποκατάσταση των κατοίκων της πρωτεύουσας με κάθε τρόπο. Η δεκαετία αυτή, όπως επίσης και η επόμενη, αφήνουν το στίγμα τους στη σημερινή μορφή της περιοχής. Οι χαρακτηριστικές πολυκατοικίες μαζικής κατοίκησης που οικοδομούνται και στο κέντρο των Αθηνών αντικαθιστούν τις γραφικές επαύλεις και τα καλαίσθητα αρχοντικά του παλιού Χολαργού.
Σε δεύτερη φάση, η λειτουργία του ελληνικού "Πενταγώνου" στα σύνορα με το κεντρικό τομέα Αθηνών και ο οικοδομικός κορεσμός του γειτονικού Παπάγου από εργαζόμενους στρατιωτικούς έδωσε κίνητρα για την προτίμηση του Χολαργού. Μέσα στα επόμενα χρόνια, με την ανάπτυξη των γειτονικών του Δήμων Χαλανδρίου και Αγίας Παρασκευής και την καθιέρωση του όρου "Βόρεια Προάστια", ενός όρου γεωγραφικά αφηρημένου για εκείνη την εποχή, μεγάλωσε ακόμη περισσότερο η αξία των ακινήτων.
Συγκοινωνιακή σύνδεση
Η συγκοινωνιακή σύνδεση του Χολαργού ήταν πάντα ένα από τα πλεονεκτήματά του, καθώς είναι από τις πιο κοντινές περιοχές με το κέντρο της Αθήνας.
Κινέτα Αττικής
Η Κινέτα είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Δυτικής Αττικής που βρίσκεται κατά μήκος της Εθνικής οδού Αθηνών-Κορίνθου, 56 χιλιόμετρα δυτικά της Αθήνας. Είναι χτισμένη στις ακτές του Σαρωνικού, λίγο δυτικότερα της Κακιάς Σκάλας (Σκυρωνίδες Πέτρες), κάτω από τα Γεράνεια Όρη. Η Κινέτα διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες παραλίες του βόρειου Σαρωνικού, κάτι που την έκανε δημοφιλή τόπο παραθερισμού των κατοίκων της Αττικής ήδη από την δεκαετία του 1960. Μετά την δεκαετία του 1980 άρχισε να αποκτάει μόνιμους κατοίκους που αυξήθηκαν ακόμα περισσότερο τις επόμενες δεκαετίες. Η Κινέτα ανήκει στο Δήμο Μεγαρέων και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.446 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Χολαργός
Συγκοινωνιακή σύνδεση
Εν έτει 2004, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα και με την χάραξη της Αττικής Οδού, διαμορφώνεται και η Περιφερειακή Υμηττού που κινείται περιμετρικά του όρους και συνδέει την Ανατολική Αττική με τη λεωφόρο Κατεχάκη χωρίς διαμπερή κυκλοφορία από τα ανατολικά προάστια στην πορεία προς το κέντρο των Αθηνών. Επιπλέον συνδέει την Αττική Οδό με την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας που κινείται βόρεια και ξεκινάει η επέκτασή της προς τη νέα λεωφόρο Σταυρού-Ραφήνας, με σκοπό τη σύνδεση της βορειοανατολικής Αττικής με την Αθήνα. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται και ο περιφερειακός οδικός δακτύλιος της πόλης του Χολαργού που περιβάλλεται από τις λεωφόρους Μεσογείων και Υμηττού. Στα μειονεκτήματα του ρυμοτομικού σχεδίου συγκαταλέγεται η έλλειψη παράπλευρων λεωφόρων ανατολικά και δυτικά του Χολαργού, καθώς η σύνδεση των προαναφερθέντων κομβικών λεωφόρων πραγματοποιείται εν μέρει μέσα από δρόμους κατασκευασμένους με προδιαγραφές ήπιας κυκλοφορίας (Αναστάσεως και 17ης Νοεμβρίου).
Κινέτα Αττικής
Ιστορικά στοιχεία
Η Κινέτα αναφέρεται σε βιβλίο του 1833 ως μικρό χωριό με αρβανίτικο πληθυσμό. Η ονομασία της θεωρείται πως προέρχεται από το αλβανικό kënetë, που σημαίνει βάλτος και οφείλεται στους μικρούς βάλτους που σχηματίζονταν στο παρελθόν στην περιοχή κοντά στην παραλία.
Χολαργός
Συγκοινωνιακή σύνδεση
Στην περιοχή υπάρχουν δύο σταθμοί της γραμμής 3 του μετρό, ο σταθμός της Εθνικής Άμυνας και ο σταθμός Χολαργού.
Ιεροί ναοί
Στα όρια του Χολαργού υπάρχουν οι ακόλουθοι τρεις ναοί: α) Της Παναγίας της Φανερωμένης, β) Της Αγίας Τριάδος και γ) Της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, παρεκκλήσι του οποίου είναι το εκκλησάκι Της Αναστάσεως (Των ΄Εξι), το οποίο χτίστηκε το 1930 στη μνήμη των έξι ατόμων (πέντε πολιτικών και του αρχιστρατήγου) οι οποίοι τουφεκίστηκαν στο Γουδή στις 15 Νοεμβρίου του 1922.
Κινέτα Αττικής
Πυρκαγιά (Ιούλιος 2018)
Στις 23 Ιουλίου 2018, έπειτα από πυρκαγιά που ξέσπασε στην ευρύτερη περιοχή της Κινέτας η οποία ξεκίνησε από πευκόφυτη έκταση στα Γεράνεια Όρη, καταστράφηκαν δεκάδες σπίτια και κάηκαν τεράστιες εκτάσεις δάσους. Τα ξημερώματα της 25ης Νοεμβρίου 2019, η Κινέτα επλήγη από τις σοβαρές πλημμύρες που προκλήθηκαν από ισχυρές βροχοπτώσεις στη διάρκεια της νύχτας και είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή πολλών σπιτιών, καταστημάτων και διαφόρων επιχειρήσεων. Οι δρόμοι της γέμισαν με τόνους μπάζων, λάσπης και φερτών υλικών και παρέσυραν στο πέρασμά τους αυτοκίνητα και πολλά ακόμη αντικείμενα.
Χολαργός
Ιεροί ναοί
Ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας Φανερωμένης είναι βασιλικού ρυθμού τρίκλιτη με τρούλο. Ο Ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγία Φανερωμένη, που γιορτάζει στις 23 Αυγούστου. Το δεξιό κλίτος είναι αφιερωμένο στον Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο και το αριστερό κλίτος στον Άγιο Νεκτάριο τον Θαυματουργό. Κάτω από τον κύριο ναό υπάρχει το Ιερό Παρεκκλήσιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Δίπλα στον ιερό ναό υπάρχει νεόκτιστο Ιερό Παρεκκλήσιο των Αγίων νεοφανών μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Ο Ναός της Παναγίας Φανερωμένης βρίσκεται στην Πλατεία Φανερωμένης στην 5η είσοδο Χολαργού (από τη Λεωφόρο Μεσογείων).
Έμβλημα
Έμβλημα του δήμου Χολαργού ήταν η προτομή του Περικλέους και τα δέκα αστέρια, τα οποία συμβολίζουν τις φυλές της Αρχαίας Αθήνας.
Το σήμα της πόλης του Χολαργού εγκρίθηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο του πρώην Δήμου Χολαργού, κατά τη συνεδρίαση της 14ης Οκτωβρίου 2003. Σχεδιάστηκε ώστε να συνδέσει την ήδη υπάρχουσα ταυτότητα του τότε Δήμου, με το ιστορικό ελληνικό παρελθόν. Οκτώ μήνες αργότερα, στις 17 Ιουνίου 2004, πραγματοποιήθηκαν και τα αποκαλυπτήρια του μεγαλύτερου παγκοσμίως ανδριάντα του Περικλή, στην κύρια είσοδο της κεντρικότερης οδικής αρτηρίας της πόλης του Χολαργού, τη λεωφόρο Περικλέους. Τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γεώργιος Καλακαλλάς, έγιναν από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
Στο νέο σήμα η κεφαλή του πατέρα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας αποτελεί ακριβές αντίγραφο της μαρμάρινης προτομής του Περικλή, η οποία φυλάσσεται στο Μουσείο του Βατικανού. Η κεφαλή του Περικλή αποτυπώνεται σε μπλε σκούρο φόντο, στο οποίο εικονίζονται αριστερά και δεξιά δέκα άστρα, σύμβολα των δέκα φυλών της αρχαίας Αθήνας, στις οποίες χώρισε στο τέλος του ΣΤ’ π.Χ. αιώνα ο Κλεισθένης τους Αθηναίους.
Διατελέσαντες Δήμαρχοι Χολαργού
thumb|Δημαρχείο
Διατελέσαντες Πρόεδροι Δημοτικής Κοινότητας Χολαργού
1. Νικόλαος Αποστολόπουλος (2011-2014) 2. Αικατερίνη Γκούμα (2014-2019)
Παραπομπές
<references group="http://www.faneromenihol.gr" responsive="0" />
Βρυσούλα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Βρυσούλα αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Καλιβινύ
Η  Καλιβινύ (Calivigny) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται στην νότια ακτή του νησιού, στην Νότια περιφέρεια του Αγίου Γεωργίου. Από αυτήν πήρε το όνομά της και η Νήσος Καλιβινύ.
Οι αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς
Οι αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς (αγγλικός τίτλος:The Memoirs of Sherlock Holmes), έχει επίσης μεταφρασθεί ως Τα απομνημονεύματα του Σέρλοκ Χολμς, είναι συλλογή από 12 αστυνομικά διηγήματα του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ με ήρωες τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς και τον φίλο του δρ Γουάτσον.
Τα διηγήματα της συλλογής δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά σε δώδεκα μηνιαία τεύχη του βρετανικού περιοδικού The Strand από τον Δεκέμβριο 1892 έως τον Δεκέμβριο 1893, πριν συγκεντρωθούν σε αυτή τη συλλογή. Η πρώτη αγγλική έκδοση της συλλογής δημοσιεύτηκε το 1894.
Ήταν η δεύτερη συλλογή με τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, μετά την πρώτη Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς (1892). Και οι δύο εικονογραφήθηκαν από τον Σίντνεϊ Πάτζετ.
Ο Ντόιλ είχε αποφασίσει ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες ιστορίες του Χολμς και σκόπευε να σκοτώσει τον ήρωά του στο Τελευταίο πρόβλημα. Ωστόσο, η απαίτηση των αναγνωστών τον ώθησε να γράψει ένα άλλο μυθιστόρημα με τον Χολμς το 1901-1902, Το σκυλί των Μπάσκερβιλ, που διαδραματίζεται πριν από τον «θάνατο» του ήρωα και στη συνέχεια νέα διηγήματα που συγκεντρώθηκαν στη συλλογή Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς (1905), όπου αποκαλύπτεται ότι ο Χολμς στην πραγματικότητα επέζησε.
Τα διηγήματα της συλλογής έχουν διασκευαστεί για το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο και σε τηλεοπτικές σειρές.
Περιεχόμενο
μικρογραφία|Ο [[Σέρλοκ Χολμς και ο δρ Γουάτσον]] Η πρώτη βρετανική έκδοση της συλλογής δεν περιλάμβανε το διήγημα Η περιπέτεια του χάρτινου κουτιού, αν και αυτό το διήγημα είχε δημοσιευτεί μαζί με τα άλλα 11 στο περιοδικό Strand. Το σκεπτικό πίσω από την αφαίρεση είναι ασαφές. Στη Βρετανία το διήγημα αφαιρέθηκε, πιθανώς κατόπιν αιτήματος του Ντόιλ, καθώς περιλάμβανε μοιχεία και έτσι θεωρήθηκε ακατάλληλη για νεότερους αναγνώστες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες επίσης πιθανόν κρίθηκε ότι η ιστορία ήταν πολύ σκανδαλώδης για το αμερικανικό κοινό.
Σε σημερινές εκδόσεις το διήγημα περιλαμβάνεται άλλοτε στις Αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς και άλλοτε στη συλλογή Η τελευταία του υπόκλιση (1917).
=== Οι ιστορίες με τη σειρά που δημοσιεύτηκαν ===
Μεταφράσεις στα ελληνικά
Μερικές από τις μεταφράσεις στα ελληνικά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οι αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς
Μυθολογία των Γουάντσε
thumb|Το ηφαίστειο [[Τέιδε, θεωρήθηκε ιερό από τους Γουάντσε.]] thumb|Το Είδωλο της Τάρα από το μουσείο του Πουέρτο Κανάριο, [[Γκραν Κανάρια.]] Η  μυθολογία των Γουάντσε  (ισπανικά: Mitología guanche) είναι το σύνολο των πεποιθήσεων που αποτελούσαν την προχριστιανική θρησκεία του ιθαγενούς λαού Γουάντσε (Κανάρια Νησιά). Το πώς η μυθολογία των Γουάντσε μεταδόθηκε και μεταβλήθηκε από τους χριστιανούς κατακτητές, πώς οι πεποιθήσεις, οι στάσεις και οι αυθεντικές θρησκευτικές πρακτικές άλλαξαν δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα. Είναι σαφές, ωστόσο, ότι η σχετική σημασία των διαφόρων θεοτήτων και δαιμονίων ποικίλλει ανά τόπο και χρόνο.
Το μεγαλύτερο μέρος της μυθολογίας αυτής έφτασε στις μέρες μας προφορικά, από στόμα σε στόμα και ένα σημαντικό κομμάτι της χάθηκε, ωστόσο μερικά αποσπάσματά της αποτυπώθηκαν σε γραπτή μορφή από τους κατακτητές και ορισμένους μορφωμένους χριστιανούς.
Όσον αφορά τις πεποιθήσεις, η αστρική λατρεία ήταν διαδεδομένη. Παράλληλα ήταν μία ανιμιστική θρησκεία που θεοποιούσε ορισμένα αντικείμενα, όπως για παράδειγμα το βουνό Τέιδε στην Τενερίφη. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη ήταν η λατρεία των νεκρών, που διαπιστώνεται από τη μουμιοποίηση των πτωμάτων. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η κατασκευή ειδώλων από πηλό και πέτρα.
Η δημιουργία του κόσμου
Σύμφωνα με το μύθο ο Ατσαμάν δημιούργησε τη γη και το νερό, τη φωτιά και τον αέρα, και όλα τα ζώα του κόσμου. Μια μέρα, θαυμάζοντας τη δημιουργία του στην κορυφή του ηφαιστείου Τέιδε, αποφάσισε ότι θα πρέπει να την μοιραστεί με κάποιον και έτσι δημιούργησε τον άνθρωπο για να μπορεί να την απολαμβάνει κι εκείνος και επίσης για να αναλάβει τη φροντίδα της.
Σημαντικότερες θεότητες
Παρά το γεγονός ότι υπάρχει ένα πλήθος δαιμόνων, θεών και πνευμάτων σε κάθε ένα από τα νησιά, οι σημαντικότερες θεότητες είναι οι εξής:
Είδωλα
thumb|[[Γκουατιμάκ, Αρχαιολογικό Μουσείο του Πουέρτο ντε λα Κρουθ, Τενερίφη.]] Στα Κανάρια νησιά βρέθηκαν πολλά ειδώλια συνήθως από πηλό ή πέτρα. Σε γενικές γραμμές, τα είδωλα αναπαριστούν συχνά τη γονιμότητα διαμέσου της μητέρας γης ή πνεύματα - προστάτες.
Τα είδωλα είναι παρόμοια με τα είδωλα της Νεολιθικής που βρέθηκαν στην Ελλάδα, την Κρήτη ή την Αρχαία Αίγυπτο.
Η ιεροτελεστία της μουμιοποίησης
thumb|[[Μούμιες Γουάντσε|Μούμια Γκουάχε, Μουσείο της Φύσης και του Ανθρώπου, Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε.]] Το έθιμο αυτό είχε ως στόχο να διατηρήσει το σώμα του νεκρού με ταρίχευση με τεχνικές παρόμοιες με εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν από άλλους αρχαίους πολιτισμούς. Ο σκοπός του, που συνδέεται με θρησκευτικές πεποιθήσεις, ήταν να προστατεύσει το σώμα και να διακρίνει την κοινωνική σημασία του. Υπήρχαν διάφορες μορφές ταρίχευσης. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη με τη μέθοδο του άνθρακα-14, οι ταφές ανάγονται σε χρονικά διαστήματα που καλύπτουν την περίοδο από τον τρίτο αιώνα μ.Χ. μέχρι τη στιγμή της κατάκτησης των Καναρίων Νήσων κατά τον δέκατο πέμπτο αιώνα μ.Χ.
Στο Μουσείο της Φύσης και του Ανθρώπου στη Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε, εκτίθενται οι περισσότερες από αυτές τις μούμιες. Ορισμένες κοσμούν άλλα μουσεία.
Ανθρωποθυσία
Είναι επιβεβαιωμένη η ύπαρξη της Ανθρωποθυσίας. Στην Τενερίφε, κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου ένα παιδί θυσιάστηκε στον ήλιο και ρίχτηκε από ένα γκρεμό.
Θυσιάζονταν επίσης ζώα, όπως πρόβατα και κατσίκια.
Στην εποχή μας
Επί του παρόντος, Εκκλησία των Γουάντσε προσπαθεί να διασώσει και να διαδώσει την ειδωλολατρική θρησκεία του Γουάντσε.
Τάκος
thumb|right|250px|Τάκος Τάκο ονομάζεται ένα παραδοσιακό Μεξικάνικο πιάτο το οποίο φτιάχνεται από τορτίγια διπλωμένη ή γυρισμένη σε μορφή πίτας.
Τα τάκος μπορούν να φτιαχτούν με ποικίλα υλικά όσον αφορά τη γέμισή τους, όπως χοιρινό, κοτόπουλο, θαλασσινά, λαχανικά και τυρί και πολλά άλλα. Τρώγεται συνήθως με τα χέρια και όχι με μαχαιροπίρουνα και γαρνίρεται με διάφορα υλικά (σάλτσα, κόλιανδρο, τομάτες, κρεμμύδια και μαρούλι).
Ιστορία
Τα τάκος προϋπήρχαν της άφιξης των Ευρωπαίων στο Μεξικό. Υπάρχει απόδειξη ότι οι ιθαγενείς που ζούσαν στη λίμνη της περιοχής της Κοιλάδας του Μεξικού, παραδοσιακά έτρωγαν τάκος γεμιστά με μικρά ψάρια. Δεν είναι γνωστό γιατί οι Ισπανοί χρησιμοποίησαν τη λέξη 'τάκο' για να περιγράψουν αυτό το παραδοσιακό έδεσμα.
Τάκος ντε ασαδόρ (τάκος με ψητά)
Αυτό το είδος τάκος φτιάχνονται με οτιδήποτε από τα ακόλουθα: ψητό μοσχάρι, πατσά, ψητό τσορίθο (παραδοσιακό Ισπανικό λουκάνικο). Κάθε είδος σερβίρεται πάνω σε δύο επικαλυμμένες μικρές τορτίγιες και μερικές φορές γαρνίρεται με γκουακαμόλε, σάλτσα, κρεμμύδια και κόλιανδρο.
Ακόμα σε αυτή τη κατηγορία ανήκουν τα τάκος που ψήνονται στη σχάρα, ένα είδος τάκος σε μορφή σάντουιτς το οποίο ονομάζεται μουλίτα (μικρό μουλάρι) και φτιάχνεται με κρέας, που σερβίρεται μεταξύ δύο πιτών τορτίγιας και συνοδευμένο με τυρί οαχάκα (Μεξικάνικο τυρί). Η λέξη μουλίτα χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτούς τους τύπους τάκος κυρίως στις Βόρειες πολιτείες του Μεξικό ενώ στο Νότιο Μεξικό είναι γνωστά ως γκρίνγκα και προετοιμάζονται με τορτίγιες φτιαγμένες από αλεύρι. Τα τάκος σερβίρονται επίσης με σάλτσα κόκκινη.
Τάκος ντε καμπέθα
Τάκος τα οποία φτιάχνονται από βραστή αγελάδα και περιλαμβάνουν: Οι τορτίγιες για αυτά τα τάκος ζεσταίνονται όπως όλες με διαφορετική όμως σταθερότητα. Παραδοσιακά σερβίρονται ζευγάρι, και επίσης συμπεριλαμβάνουν σάλτσα, κρεμμύδια και κόλιανδρο με περιστασιακή τη χρήση του γκουακαμόλε.
Τάκος ντε Κάθο
Για να μαγειρευτούν το μεταλλικό σκεύος γεμίζεται με χοιρινό λίπος που κάνει τη δουλειά φριτέζας. Το συνοδευτικό κρέας για αυτό το είδος τάκος συμπεριλαμβάνει:
Τάκος σουδάδος (ιδρωμένα τάκος)
Φτιάχνονται από μαλακές τορτίγιες γεμιστές με ένα μείγμα πικάντικων κρεάτων, τοποθετούνται σ' ένα καλάθι καλυμμένα με ένα κομμάτι ύφασμα. Το κάλυμμα κρατάει τα τάκος ζεστά και εγκλωβίζει τον ατμό (ιδρώτα), ο οποίος τα μαλακώνει.
Τάκος αλ παστόρ (τάκος του βοσκού)
Φτιάχνονται από λεπτές μπριζόλες χοιρινές βουτηγμένες ή αλειμμένες σε αντόμπο, τότε τοποθετούνται σε μια περιστρεφόμενη σούβλα και μαγειρεύονται από τη φωτιά που υπάρχει καθώς στροβιλίζεται. (Σαν το ντονέρ κεμπάπ που φτιάχνεται στα Ελληνικά εστιατόρια.)
Τάκος ντοράντος (τηγανητά τάκος)
Αποκαλούνται και φλάουτας λόγω του σχήματος ή τακίτος, στα οποία οι τορτίγιες γεμίζονται με προμαγειρεμένο ψιλοκομμένο κοτόπουλο, μοσχάρι ή μπαρμπακόα, όλα αυτά τυλιγμένα στη τορτίγια σε μορφή κυλίνδρου και τηγανισμένα σε πολύ λάδι μέχρι η τορτίγια να τραγανήσει. Μερικές φορές μαγειρεύονται σε φούρνο μικροκυμάτων ή ψήνονται στη σχάρα.
Τάκος ντε πεσκάδο (τάκος με ψάρια)
Κατάγεται από την Μπάχα Καλιφόρνια του Μεξικού. Αποτελείται από ψητό ή τηγανητό ψάρι, μαρούλι ή λάχανο, πίκο ντε γκάλο και μια ξινή κρέμα, σάλτσα κίτρου ή μαγιονέζα, όλα τοποθετημένα στη κορυφή μιας τορτίγιας φτιαγμένης από καλαμπόκι ή αλεύρι. Στις Η.Π.Α, αυτά τα τάκος είναι δημοφιλείς στην Καλιφόρνια, το Κολοράντο και την Ουάσινγκτον. Στην Καλιφόρνια, βρίσκονται συχνά να πωλούνται από μικροπωλητές και η τοπική ιδιομορφία είναι να σερβίρονται με λάχανο και λαχανοσαλάτα σαν γαρνίρισμα.
Τάκος ντε καμαρόνες (τάκος με γαρίδες)
Και αυτά τα τάκος κατάγονται από την Μπάχα Καλιφόρνια. Για τη γέμισή τους χρησιμοποιούνται ψητές ή τηγανητές γαρίδες, συνήθως με τα ίδια συνοδευτικά όπως τα τάκος με ψάρια: μαρούλι ή λάχανο, πίκο ντε γκάλο, αβοκάντο και μια ξινή κρέμα, σάλτσα κίτρου ή μαγιονέζα όλα τοποθετημένα σε μια τορτίγια φτιαγμένη από αλεύρι ή και καλαμπόκι.
Πολλοί πάγκοι που πουλάνε τάκος τα σερβίρουν με ολόκληρα ή κομμένα ραπανάκια, κομμάτια λάιμ, αλάτι, τσίλι και με κομμάτια αγγουριού ή κρεμμύδι.
Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα Κατηγορία:Φαγητό δρόμου Κατηγορία:Φαστ φουντ Κατηγορία:Σάντουιτς Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί Κατηγορία:Κουζίνα του Νέου Μεξικού
Αικατερίνη Ιβάνοβνα της Ρωσίας
Η Αικατερίνη Ιβάνοβνα Ρομάνοβ (20 Οκτωβρίου 1691 - 14 Ιουνίου 1733) ήταν διάδοχος (τσάρεβνα) του πατέρα της Ιβάν Ε΄. Ήταν αδελφή της τσαρίνας Άννας Ιβάνοβνας και γιαγιά του τσάρου Ιβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Βεατρίκη Μπιούκλερκ του Σεντ Όλμπανς
Η Βεατρίκη Μπιούκλερκ του Σεντ Όλμπανς (Beatrix Beauclerk of St Albans, γεννημένη ως Βεατρίκη Φραγκίσκη Πίττυ-Φιτζμόρις Beatrix Frances Petty-FitzMaurice, 25 Μαρτίου 1877 - 5 Αυγούστου 1953) ήταν Αγγλο-Ιρλανδή ευγενής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1877, και ήταν κόρη του Ερρίκου Πίττυ-Φιτζμόρις, 5ου Μαρκήσιου του Λάνσνταουν και της Λαίδης Ματθίλδης Χάμιλτον.
Στις 16 Οκτωβρίου 1897 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Μπέρεσφορντ, 6ο Μαρκήσιο του Γουότερφορντ. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
Πέθανε από καρδιακή νόσο στις 5 Αυγούστου 1953 σε ηλικία 76 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες
Τριάδα της Μέμφιδας
Η τριάδα της Μέμφιδας είναι μια διακριτή θεολογία στο μυθολογικό corpus της αρχαίας Αιγύπτου με επίκεντρο τον θεό Πτα, τον θείο σιδηρουργό, αντίστοιχο του Ηφαίστου στο πλαίσιο του ελληνοαιγυπτιακού μυθολογικού συγκρητισμού. Το συγκεκριμένο κοσμολογικό σύστημα αναπτύχθηκε στη Μέμφιδα, όταν έγινε πρωτεύουσα των βασιλέων της Αιγύπτου. Ο Πτα είναι ο θεός δημιουργός της Μέμφιδας, και κατά τη μακρά περίοδο κατά την οποία η πόλη υπήρξε πρωτεύουσα της Αιγύπτου ήταν γνωστός ως Χετ-κα-Πτα δηλαδή "Οίκος της ψυχής του Ρα". Ο Πτα είναι μία από τις πολλές θεότητες που συνδέονται με τον μύθο. Με τη μορφή του Τα-τενέν δημιουργεί τον κόσμο, τους κατοίκους του και το κα των άλλων θεών.
Η λεοντόμορφη Σεκχμέτ, θεά του πολέμου είναι η σύζυγος του Πτα και από την ένωσή τους προκύπτει ο Νεφερτέμ το τρίτο μέλος της τριάδας, ο αποκαλούμενος υπερασπιστής και προστάτης των δύο χωρών.
Παραπομπές-σημειώσεις
Κατηγορία:Τριάδα της Μέμφιδας
Σιτοχώρι Έβρου
Το Σιτοχώρι, είναι χωριό του δήμου Διδυμοτείχου, στο Νομό Έβρου. Έχει πραγματικό πληθυσμό 242 κατοίκους ([[
Ιστορικά στοιχεία
Παράδοση που επικρατεί στους κατοίκους του χωριού αναφέρει ότι οι κάτοικοι του χωριού, όπως και των άλλων δώδεκα χωριών των Μάρηδων ή Γαλαζοβράκηδων, προέρχονται από τη Νότια Ελλάδα, ίσως την Πελοπόννησο και αποίκησαν την περιοχή στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Παρατηρώντας το χάρτη με τα 13 χωριά των Γαλαζοβράκηδων εύκολα βλέπουμε ότι βρίσκεται στο κέντρο των δεκατριών αυτών χωριών περιμετρικά. Έτσι η πρόσβαση και η συνεργασία με τα άλλα χωριά είναι αυτονόητα πιο εύκολη. Γεγονός είναι ότι τα 13 χωριά βρίσκονται κτισμένα και στις δυο πλευρές του ποταμού (Κιζήλ -Ντερέ) Ερυθροπόταμου. Δεν είναι όμως κτισμένα κατά μήκος του ποταμού, ώστε να μπορούσαμε να πούμε ότι έχουν κάποια σχέση μ’ αυτό το ποτάμι, ότι έδινε το ποτάμι μια πνοή ζωής στα χωριά. Εκείνο που ενδιαφέρει τον επισκέπτη είναι τα παραδοσιακά αντικείμενα, κυρίως φορεσιές γυναικείες και αντρικές, οι οποίες ανήκουν στα πιο συμπαγή χωριά της περιφέρειας μας που έχουν την ίδια φορεσιά. Συγκρίνοντας όμως κανείς τη φορεσιά των Γαλαζοβράκηδων, την ομιλία και τα γλωσσικά ιδιώματα, τους χορούς των και τις γιορτές δεν παρατηρούνται ομοιότητες με τους κατοίκους της Νότιας Ελλάδας. Θεωρείται λοιπόν πιθανό είναι ότι εξ αρχής κατοικούνταν αυτή η περιοχή από τοπικό πληθυσμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορία του Σιτοχωρίου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Ψηφιακή χαρτογράφηση
Οι Χάρτες Google είναι σήμερα η γνωστότερη και ευρύτερα χρησιμοποιούμενη εφαρμογή ψηφιακής χαρτογράφησης.
Ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης της Ελλάδας θα περιλαμβάνει επιπλέον πληροφορίες σχετικά με όρους δόμησης, δασικές και προστατευόμενες περιοχές κλπ, που αναμένεται να συμβάλλουν στον περιορισμό της γραφειοκρατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία της πληροφορίας
Εκκλησία της Νουβίας
μικρογραφία|δεξιά|300px|Άποψη τοιχογραφικού διακόσμου εντός του καθεδρικού ναού του Φαράς. μικρογραφία|δεξιά|200px|Σελίδα μεταφράσεως του [[Liber Institutionis Michaelis Archangelis στην παλαιά νουβική γλώσσα, χρονολογούμενης κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 9ου και 10ου αιώνα, η οποία ανευρέθηκε στο Κασρ Ιμπρίμ. Η ονομασία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ εμφανίζεται αναγεγραμμένη με κόκκινης αποχρώσεως γραμματοσειρά.]] Η Εκκλησία της Νουβίας ήταν εκκλησία ιδρυθείσα στη Νουβία, σήμερα περιοχή ευρισκόμενη μεταξύ του νοτίου τμήματος της Αιγύπτου και του βορείου τμήματος του Σουδάν. Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου τμήματος της ιστορίας της, ήταν συνδεδεμένη με την Εκκλησία της Αλέξάνδρειας. Η συγκεκριμένη εκκλησία αφανίστηκε ελέω της εξάπλωσης του Ισλάμ στην ευρύτερη περιοχή.
Ιστορία
Η διάδοση του Χριστιανισμού στη Νουβία χρονολογείται στον 4ο αιώνα, ωστόσο, οργανωμένη μορφή απέκτησε παρά μόνον κατά τη διάρκεια του 6ου αιώνα. Το 719, η Εκκλησία της Νουβίας τροποποίησε την πίστη της από την Ορθόδοξη Εκκλησία, γνωστής ως Μελκιτικής, προς την Ανατολίτικη Ορθόδοξη Εκκλησία, γνωστής ως Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Χριστιανισμός στην ευρύτερη περιοχή της Νουβίας είχε παρουσία, συνολικά, εντός τριών βασιλείων, τα οποία ήσαν τα κάτωθι:
Πηγές
Κατηγορία:Ανατολίτικη Ορθοδοξία Κατηγορία:Νουβία
Σπυρίδων Βασιλειάδης
Ο Σπυρίδων Βασιλειάδης (Πάτρα, 6 Δεκεμβρίου 1845 - Παρίσι, 30 Αυγούστου 1874) ήταν Έλληνας ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.
Βιογραφία
Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας της Πάτρας, η οποία όμως χρεοκόπησε όταν ο ποιητής βρισκόταν σε νεαρή ηλικία. Μαθήτευσε στο Γυμνάσιο Πατρών και κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα, όπου εκεί άσκησε και το επάγγελμα του δικηγόρου αργότερα. Το 1874 σε ηλικία 28 ετών έφυγε για το Παρίσι.
Ο Βασιλειάδης ανήκει στην Α΄ Αθηναϊκή Σχολή με κύρια χαρακτηριστικά του τον ρομαντισμό και την χρήση της καθαρεύουσας. Είχε μελετήσει όπως και πολλοί άλλοι βαθύτατα τους αρχαίους και τις παραδόσεις τους και είδε το κάλος που έκρυβαν, ενώ συνέχεια αυτού του κάλλους θεώρησε τη δημοτική παράδοση και γι' αυτό αγάπησε ιδιαίτερα και το δημοτικό τραγούδι και υποστήριξε ότι η ελληνική ποίηση μπορεί να αντλήσει από την δημοτική μας παράδοση πολλά στοιχεία που θα της δημιουργήσουν μια νέα ποιητική αξία. Το δυστυχές είναι ότι αφού είχε πλέον αυτή την άποψη για το δημοτικό τραγούδι, ο ίδιος μόνο σε τρία έργα του πρόλαβε και χρησιμοποίησε την δημοτική γλώσσα, αφού πέθανε μόλις σε ηλικία 28 ετών από φυματίωση.
Πολλά από τα βιβλία, τα ποιήματα και θεατρικά έργα που έγραψε μεταφράστηκαν στα γαλλικά. Ήταν ιδρυτικό μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός".