cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανιχνευτές Σέλους
Οι Ανιχνευτές Σέλους (Selous Scouts) ήταν επίλεκτη Μονάδα Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού της Ροδεσίας (σημερινή Ζιμπάμπουε), η οποία επιχείρησε από το 1973 έως το 1980. Πήραν το όνομά τους προς τιμήν του Βρετανού εξερευνητή Φρέντερικ Κόρτνεϊ Σέλους (1851-1917) και το σύνθημά τους ήταν 'pamwe chete', που στην τοπική γλώσσα Σόνα σημαίνει 'όλοι μαζί' ή 'μόνο μαζί' ή 'πάμε μαζί'. Οι Σέλους Σκάουτς (Ανιχνευτές) αποτέλεσαν ένα από τα καλύτερα σώματα Ειδικών Δυνάμεων που έδρασαν ποτέ και φημίζονταν για την ανυπέρβλητη μαχητική τους αξία, απόρροια της σκληρότερης και απαιτητικότερης ίσως εκπαίδευσης μονάδας Ειδικών Δυνάμεων.
Περκόμορφα
Οικογένειες περκομόρφων
αθερινίδες, αμμοδυτίδες, αναρριχίδες, βλενιίδες, γωβίδες, εμβριοτοκίδες, θυνίδες, ιστιοφορίδες, καλλιωνυμίδες, καραγγίδες, κεντραρχίδες, κιχλίδες, λαβρίδες, λουτιανίδες, μακαιρίδες, μουγιλίδες, μυλλίδες, ξιφίδες, ουρανοσκοπίδες, περκίδες, πομακεντρίδες, σερανίδες, σκαρίδες, σκιαινίδες, σκομβρίδες, σπαρίδες, σφυραινίδες, τραχινίδες, φολίδες και χαιτοδοντίδες.
Ανιχνευτές Σέλους
Εκπαίδευση
Οι Ανιχνευτές Σέλους εκπαιδεύονταν για να επιχειρούν σε μικρές ομάδες ικανές να διαβιώσουν στη ζούγκλα και τη σαβάνα για εβδομάδες και να μπορούν να διεισδύουν στον τοπικό πληθυσμό και τις αντάρτικες ομάδες. Όλα τα μέλη τους ήταν εθελοντές και ήταν άντρες με εξαιρετικά σωματικά και ψυχικά χαρίσματα, απαραίτητα για την εκπλήρωση των αποστολών. Οι Ανιχνευτές Σέλους επιζητούσαν στις τάξεις τους άντρες ικανούς να εργαστούν ως ομάδα αλλά και ατομικά με εξαιρετική επιτυχία. Η επιλογή ήταν σχεδόν απάνθρωπη. Όταν οι εθελοντές κατέφθαναν στο Wafa Wafa, το στρατόπεδο εκπαίδευσης των Ανιχνευτών, στις όχθες της λίμνης Καρίμπα, είχαν ήδη περπατήσει 25 χιλιόμετρα στον καυτό αφρικάνικο ήλιο κουβαλώντας τις αποσκευές τους για να φτάσουν σε αυτή καθώς είχαν αφεθεί μακρύτερα, δοκιμασία-πρόγευση τού τι θα ακολουθούσε. Όταν έμπαιναν στη βάση δεν υπήρχαν στρατώνες ούτε καμιά σκηνή υποδοχής, μόνο κάτι σαν καλύβες και μια μικρή φωτιά που ψυχορραγούσε. Κανένα φαγητό δεν τους δινόταν. Ο σκοπός της εκπαίδευσης σε αυτό το στάδιο ήταν να μικρύνει η λίστα με αποχωρήσεις των περισσότερων, μέσω της πείνας, της εξάντλησης και της επίδρασης του στρες του ανταγωνισμού μεταξύ τους. Στο στάδιο αυτό περίπου 40-50 άτομα από 60 εθελοντές εγκατέλειπαν μέσα σε δυο μέρες. Το στάδιο της επιλογής κρατούσε 17 μέρες. Στη συνέχεια στο στάδιο εκπαίδευσης οι εκπαιδευόμενοι από τα χαράματα μέχρι τις 7 το απόγευμα περνούσαν από εξαντλητική άσκηση ταχείας και θεαματικής βελτίωσης της φυσικής κατάστασης. Ολοκληρώνοντας αυτό το στάδιο ακολουθούσε η εκπαίδευσή τους σε τεχνικές αυτοάμυνας και τεχνικές και τακτικές μάχης. Επίσης έκαναν πορείες διασχίζοντας μεγάλες εκτάσεις κατά τη διάρκεια των οποίων πολλές φορές έτρεχαν επί πολλά χιλιόμετρα, πλήρεις εξαρτύσεων. Όταν έπεφτε η νύχτα ξεκινούσε η νυχτερινή εκπαίδευση. Τις πρώτες 5 ημέρες του προγράμματος εκπαίδευσης δεν τους δινόταν φαγητό παρά μόνο τούς επιτρεπόταν να τρώνε νεκρά ζώα σε διαδικασία αποσύνθεσης. Μάθαιναν επίσης να επιβιώνουν μόνοι στη ζούγκλα, αντίπαλοι με τα άγρια θηρία, τα δηλητηριώδη ερπετά, την πείνα, τη ζέστη της σαβάνας, τις τεράστιες αποστάσεις, τον ίδιο τον εαυτό τους με τις φοβίες του. Η φιλοσοφία ήταν ότι για να πολεμήσει κάποιος και να επιβιώσει σε ακραίες συνθήκες πρέπει να εκπαιδευτεί το ίδιο ακραία.
Επιχειρήσεις στη δεκαετία του 1970 - Πόλεμος στη Ροδεσία
Κατηγορία:Ζιμπάμπουε
Περκόμορφα
Υποτάξεις περκομόρφων
Η ταξινόμηση των παραπάνω οικογενειών ψαριών κατά υπόταξη(¹)(²) είναι:
Eurovision (αποσαφήνιση)
Ο όρος Eurovision μπορεί να αναφέρεται:
Καλό Χωριό Κρήτης
Η ονομασία Καλό Χωριό μπορεί να αφορά τους παρακάτω οικισμούς στην Κρήτη:
Δείτε επισης
Καλό Χωριό
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
9 Μήτις
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Μήτιδος είναι 235×195×140 χλμ., που αντιστοιχούν περίπου σε μία μέση διάμετρο 190 χλμ. Η Μήτις αποτελείται από 60 ως 70% σίδηρο και νικέλιο, μεγάλο ποσοστό για αστεροειδή, και ίσως αποτελεί πυρήνα μεγαλύτερου αστεροειδούς, που διασπάσθηκε πριν από τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο χρόνια. Η μάζα της Μήτιδος ανέρχεται στους 14,7 τετράκις εκατομμύρια τόννους. Φωτομετρικά στοιχεία για ύπαρξη δορυφόρου της Μήτιδος επίσης δεν επαληθεύθηκαν από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (1993). Η Μήτις περιστρέφεται περί τον εαυτό της σε 5 ώρες και 5 λεπτά.
Προέλευση
Κάποτε οι αστρονόμοι θεωρούσαν τη Μήτιδα μέλος μιας ομώνυμης οικογένειας αστεροειδών, κάτι που δεν επιβεβαιώνουν οι πλέον πρόσφατες έρευνες. Ωστόσο, φασματοσκοπική ανάλυση έδειξε ισχυρές φασματικές ομοιότητες ανάμεσα στη Μήτιδα και στον αστεροειδή 113 Αμάλθεια και προτείνεται ότι αμφότερα τα σώματα ίσως αποτελούν υπολείμματα μιας πανάρχαιας (1 δισεκατομμύριο χρόνια, βλ. και παραπάνω) δυναμικής οικογένειας της οποίας τα μικρότερα μέλη έχουν συντριβεί από συγκρούσεις με άλλα σώματα ή έχουν φύγει από την τροχιακή περιοχή εξαιτίας παρέλξεων. Το υποθετικό αρχικό σώμα εκτιμάται ότι θα είχε διάμετρο από 300 ως 600 χλμ. (όσο και η Εστία) και διαφοροποιημένο εσωτερικό. Η Μήτις σε μια τέτοια περίπτωση είναι το σχετικώς ανέπαφο υπόλειμμα του πυρήνα, ενώ η Αμάλθεια ένα κομμάτι του μανδύα (κατά σύμπτωση και η Μήτις και η Αμάλθεια έχουν ομώνυμους αυτών δορυφόρους του Δία).
Επιπροσθήσεις
Το 1984 μία επιπρόσθηση αστέρα από τη Μήτιδα καταγράφηκε από 7 διαφορετικούς τόπους στη Γη και ο Κρίστενσεν χρησιμοποίησε τα δεδομένα για να εξαγάγει ένα ελλειψοειδές προφίλ 210x170 χλμ. για τον αστεροειδή. Στις 6 Αυγούστου 1989 μια άλλη επιπρόσθηση αστέρα μεγέθους 8,7 καταγράφηκε από 5 διαφορετικούς τόπους και έδωσε διάμετρο 173,5 χλμ., ενώ παρατηρήσεις μιας τρίτης επιπροσθήσεως στις 11 Φεβρουαρίου 2006 από μόνο 2 διαφορετικά μέρη έδωσε ελάχιστη διάμετρο 156 χλμ. Συνολικά υπάρχει συμφωνία όλων των παραπάνω αποτελεσμάτων με ένα ελλειψοειδές διαστάσεων 222×182×130χλμ.
Μητις
Μπετβιλέρ
Το Μπετβιλέρ (Μπεττβάιλερ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το χωριό ανήκει στο Παιΰ ντε Μπιτς. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1157, με τις μορφές «Μπεντεμπιούρ» και «Μπεντβιλέρ» το 1496 (στην καθομιλουμένη). Το σημερινό χωριό χτίστηκε τον 16ο αιώνα.
Πληθυσμός
δεξιά|μικρογραφία|Το Μπετβιλέρ σε παλιό ταχυδρομικό δελτάριο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Πολύ κακό για το τίποτα
Οι απόψεις και η κριτική της Βεατρίκης για τους άντρες θυμίζουν το προγενέστερο σαιξπηρικό έργο Το ημέρωμα της στρίγγλας, ενώ η ψεύτικη προδοσία του Δον Τζον και ο άδικος κατατρεγμός της Ηρούς θυμίζουν το μεταγενέστερο Οθέλλο.
Υπόθεση του έργου
Το έργο τοποθετείται στη Μεσσήνη, παραλιακή πόλη της Σικελίας, κυρίως στην οικία του Λεονάτο, κυβερνήτη της πόλης, ο οποίος προσκαλεί τον Δον Πέδρο, Ιταλό πρίγκιπα από την Αραγωνία, και τους ακόλουθούς του, Κλαύδιο και Βενέδικτο, σε ένα πάρτι μασκέ, καθώς και να μείνουν για ένα μήνα στην κατοικία του.
Ο Βενέδικτος και η Βεατρίκη, ανιψιά του Λεονάτο, μακράν «αντίπαλοι», εκφράζουν αντιρρήσεις για τα αισθήματα του Κλαύδιου για την νεαρή κόρη του Λεονάτο, Ηρώ, καθώς και για την απόφαση του Κλαύδιου να αρραβωνιαστούν. Ο Βενέδικτος προσπαθεί να τον αποτρέψει και τον κοροϊδεύει, ενώ ταυτόχρονα ορκίζεται πως δε θα παντρευτεί ποτέ.
Οργανώνεται δεξίωση μεταμφιεσμένων, όπου μασκαρεμένος ο Δον Πέδρο φλερτάρει την Ηρώ εκ μέρους του Κλαύδιου. Ο Δον Τζον, ο νόθος αδερφός του, βρίσκει την ευκαιρία να τον εκδικηθεί και λέει στον Κλαύδιο ότι ο Πέδρο ερωτοτροπεί με την Ηρώ για να τη διεκδικήσει ο ίδιος. Ο Κλαύδιος εξοργίζεται και προκαλεί τον Δον Πέδρο, σύντομα όμως λύνεται η παρεξήγηση και ζητάει σε γάμο την Ηρώ.
Ο Δον Πέδρο και οι ακόλουθοί του, αναμένοντας να περάσει η βδομάδα για να γίνει ο γάμος, σκαρώνουν ένα σχέδιο για να ενώσουν τη Βεατρίκη και τον Βενέδικτο. Οι άνδρες συζητούν για τον έρωτα της Βεατρίκης για τον Βενέδικτο, ενώ ξέρουν ότι κρυφακούει, και το ίδιο κάνουν και οι γυναίκες με οδηγό την Ηρώ για τη Βεατρίκη. Έκπληκτοι κι οι δυο, θέλουν να ανταποδώσουν τον έρωτα του ενός στον άλλο, αλλά συγκρατιούνται από την περηφάνια τους.
Ταυτοχρόνως, ο Δον Τζον θέλει να καταστρέψει τον γάμο του Κλαύδιου και της Ηρούς, διασπείροντας υποψίες για την εντιμότητά της. Έτσι, ο ακόλουθός του, Μποράτσιο, φλερτάρει την υπηρέτρια της Ηρούς, Μαργαρίτα, φωνάζοντάς την «Ηρώ», ενώ ο Δον Τζον λέει στον Δον Πέδρο και στον Κλαύδιο να κρυφακούσουν κι έτσι πέφτουν στην παγίδα.
Την επόμενη μέρα, στην εκκλησία, ο Κλαύδιος αρνείται να παντρευτεί την Ηρώ και την ντροπιάζει μπροστά σε όλους τους καλεσμένους. Η Ηρώ λιποθυμά από το σοκ, ενώ ο ιερέας πιστεύει στην αθωότητά της και λέει στην οικογένεια να σκηνοθετήσουν τον ψεύτικο θάνατό της, έτσι ώστε να μετανιώσει ο Κλαύδιος και να αποκαλύψει τι ακριβώς έγινε. Έτσι, ο Λεονάτο κι ο Αντόνιο κατηγορούν τον Δον Πέδρο και τον Κλαύδιο για τον θάνατο της Ηρούς και τους προκαλούν σε μονομαχία.
Ωστόσο, συμβαίνει μια αναπάντεχη τροπή στα γεγονότα. Τη νύχτα που ο Δον Τζον σχεδίαζε την πλεκτάνη με τον βοηθό του, τους άκουσε ο τοπικός φρουρός κι έτσι αποκαλύπτεται η αλήθεια. Ο Δον Τζον έχει δραπετεύσει από την πόλη, ενώ ο Κλαύδιος δείχνει σημάδια μετάνοιας, αποκαθιστά την τιμή της «νεκρής» Ηρούς και δέχεται να παντρευτεί την ξαδέρφη της.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του γάμου, αποκαλύπτεται ότι η «ξαδέρφη» είναι η ίδια η Ηρώ, προς έκπληξη και ευχαρίστηση του Κλαύδιου. Ο Βενέδικτος κι η Βεατρίκη τελικά ομολογούν τον έρωτά τους, ενώ στο τέλος του έργου φτάνει ένας αγγελιαφόρος με τα νέα της σύλληψης του Δον Τζον. Ωστόσο, η τιμωρία του θα πραγματοποιηθεί μια άλλη μέρα για να χαρούν ανεμπόδιστα τα ζευγάρια την ευτυχία τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2008
Ο τελικός του Champions League 2008 της ΟΥΕΦΑ ήταν ένας αγώνας ποδοσφαίρου που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 21 Μαΐου 2008, στο Στάδιο Λουζνίκι στη Μόσχα της Ρωσίας, για να καθοριστεί ο νικητής του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος UEFA Τσάμπιονς Λιγκ 2007-08. Αντίπαλοι βρέθηκαν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Τσέλσι, καθιστώντας τον τελικό, τον πρώτο αγγλικό εμφύλιο στην ιστορία της διοργάνωσης. Ήταν η τρίτη φορά που δύο σύλλογοι από την ίδια χώρα είχαν διαγωνιστεί στον τελικό. Συνέβη ξανά το 2000 και το 2003. Ήταν ο πρώτος τελικός Τσάμπιονς Λίγκ που παίχτηκε στη Ρωσία και ως εκ τούτου ο ανατολικότερος τελικός στην ιστορία του τουρνουά. Ήταν η 100η επέτειος του πρώτου πρωταθλήματος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η 50ή επέτειος της αεροπορικής καταστροφής του Μονάχου και η 40ή επέτειος της 1ης κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου της United το 1968. Επίσης υπήρξε η 3η φορά που βρέθηκε η Γιουνάιτεντ σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ μετά το 1968 και το 1999, ενώ για την Τσέλσι ήταν μόλις η πρώτη φορά.
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κέρδισε τον αγώνα με σκορ 6-5 στα πέναλτι, μετά από ισοπαλία 1-1 στην κανονική διάρκεια και την παράταση. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο άνοιξε το σκορ για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο 26ο λεπτό με κεφαλιά μετά από σέντρα του Ουές Μπράουν, αλλά ο Φράνκ Λάμπαρντ ισοφάρισε λίγο πριν από το ημίχρονο. Το δεύτερο ημίχρονο και η παράταση πέρασαν χωρίς πολλές φάσεις μέχρι που ο Didier Drogba της Τσέλσι αποβλήθηκε με κόκκινη κάρτα στο 116' καθώς χτύπησε στο πρόσωπο τον Νεμάνια Βίντιτς. Στα πέναλτι, ο Ρονάλντο έχασε το τρίτο πέναλτι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, δίνοντας στον αρχηγό της Τσέλσι, Τζον Τέρι την ευκαιρία να κερδίσει τον τίτλο για την Τσέλσι, ωστόσο αυτός γλίστρησε -πιθανότατα λόγω της βροχής- και έστειλε την μπάλα στο δοκάρι. Στη συνέχεια ο Edwin van der Sar απέκρουσε το πέναλτι του Νικολά Ανέλκα που ήταν το 7ο πέναλτι της Τσέλσι και χάρισε το 3ο της Τσάμπιονς Λιγκ στην ομάδα της Manchester United.
Περισσότεροι από 67.000 θεατές παρακολούθησαν το παιχνίδι στο γήπεδο, μαζί με περισσότερους από 17,5 εκατομμύρια τηλεθεατές στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Εκτός από τα χρηματικά έπαθλα που ελήφθησαν νωρίτερα στην διοργάνωση, η Manchester United έλαβε 7 € εκατομμύρια μπόνους κατάκτησης του τροπαίου, ενώ η Τσέλσι έλαβε 4 € εκατομμύρια. Ως νικητής του θεσμού, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εξασφάλισε το εισιτήριο της και στο Σούπερ Καπ UEFA 2008, χάνοντας όμως 2-1 από τους νικητές του Κυπέλλου UEFA ,ΦΚ Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης για την σεζόν 2007-8 και συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων FIFA Club 2008, το οποίο κέρδισαν μετά από νίκη απέναντι στους νικητές του Κόπα Λιμπερταδόρες 2008, Ντεπορτίβα Ουνιβερσιτάρια ντε Κίτο 1-0 στον τελικό.
Ο δρόμος προς τον τελικό
εναλλ.=A wide shot of a football match with Manchester United in red in possession against Lyon in black.|μικρογραφία| Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ νίκησε τη Λυών 1-0 στο δεύτερο σκέλος του πρώτου νοκ άουτ γύρου στο [[Ολντ Τράφορντ|Old Trafford .]]
εναλλ.=The Chelsea (blue) and Liverpool (red) teams line up side-by-side in front of banners bearing their club crests and the Champions League final logo. In the background, a flag bearing the Champions League logo is waved over the centre circle, while the main stand is further back, full of spectators. In the foreground, Chelsea fans wave blue flags bearing their club crest.|μικρογραφία| Οι ομάδες, Τσέλσι και Λίβερπουλ παρατάσσονται πριν από το δεύτερο σκέλος του ημιτελικού τους στο Stamford Bridge. Η Τσέλσι κέρδισε 3-2 μετά τον επιπλέον χρόνο (συνολικά 4-3) για να προκριθεί στον τελικό. εναλλ.=A ticket with a barcode strip on the right. The ticket is white on top half and red on the bottom, separated by images of the Moscow skyline in gold. In the top left corner is the seat information and the top right has the UEFA Champions League logo and the words "Final Moscow 2008".|μικρογραφία| Ένα εισιτήριο από τον τελικό του Champions League 2008 της UEFA
Το γκολ- ισοφάρισης του Λάμπαρντ στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου έδωσε μεγάλο ψυχολογικό αβαντάζ στην ομάδα της Τσέλσι στο δεύτερο ημίχρονο, κυριαρχώντας συνολικά στο β' ημίχρονο χωρίς να πετύχουν όμως δεύτερο γκολ παρά τις ευκαιρίες των Εσιέν και Ντρογκμπά στο 54' και το 77' με μακρινά σουτ που κατέληξαν άουτ.
Το παιχνίδι πήγε σε παράταση με τις δύο ομάδες να έχουν ευκαιρίες να σημειώσουν ένα δεύτερο γκολ. Πρώτα ο Λάμπαρντ σημάδεψε το κάθετο δοκάρι για την Τσέλσι και έπειτα το πλασέ του Γκιγκς στάματησε πάνω στον Τέρι, σε μια τεράστια ευκαιρία για την Γιουνάιτεντ , αυτή τη φορά. Γύρω στο 115' ο Τέβες ξεκίνησε μια αψιμαχία με τον Μπάλακ και τον Τέρι. Γρήγορα συγκεντρώθηκαν όλοι οι ποδοσφαιριστές για να ηρεμήσουν τα πνεύματα, ακόμη και οι τερματοφύλακες Τσεχ και Φαν Ντερ Σαρ. Μέσα στον καυγά ο βοηθός διαιτητή Μάρτιν Μπάλκο, είδε τον Ντρογκμπά να χτυπάει τον Βίντιτς στο πρόσωπο και αμέσως ο Λούμπος Μίχελ, κεντρικός διαιτητής του αγώνα απέβαλε τον Ιβοριανό με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Ήταν μόλις η 2η αποβολή ποδοσφαιριστή σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ μετά από αυτή του τερματοφύλακα της Άρσεναλ, Γενς Λέμαν το 2006.
Θέμα Ειρηνουπόλεως
Το Θέμα Ειρηνουπόλεως ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 10ο αιώνα.
Το θέμα περιελάμβανε την οχυρωμένη Ειρηνούπολη που έγινε Θέμα ή στρατηγίδα το 965 και βρισκόταν στην περιοχή της Κιλικίας. Η Ειρηνούπολη βρισκόταν στο όρος Ταύρος και κοντά στον ποταμό Σάρο.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Ιερά Μητρόπολις Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος
Η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η Κατερίνη και Μητροπολίτης της ο Γεώργιος Χρυσοστόμου.
Στη Μητρόπολη υπάγονται 80 ενοριακοί ναοί και 130 παρεκκλήσια. Σε αυτούς λειτουργούν 115 εφημέριοι.
Επισκοπή Κίτρους
Δεν είναι γνωστός ο χρόνος κατά τον οποίο ιδρύθηκε η Μητρόπολη. Ωστόσο, σε πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι οι απαρχές της εντοπίζονται τουλάχιστον στις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Αναφέρεται για πρώτη φορά στον Παρισινό Κώδικα (1555Α). Αρχικά και ως τον 7ο αιώνα η επισκοπή Κίτρους ή Πύδνης, όπως και όλες οι επισκοπές του Ανατολικού Ιλλυρικού, υπαγόταν στο Αποστολικό Βικαριάτο Θεσσαλονίκης, το οποίο εκκλησιαστικά υπαγόταν στον Επίσκοπο Ρώμης. Επί των ημερών του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ (886-912) η επισκοπή Κίτρους υπήχθη στην Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και στην κανονική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έκτοτε προσέλαβε όλως εξέχουσα θέση ανάμεσα στις επισκοπές που εξαρτώνταν από το Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης ως μια από τις αρχαιότερες και σημαντικότερες επισκοπές του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους. Ο επίσκοπος Κίτρους, πρώτος τη τάξει μετά τον Θεσσαλονίκης, φέρει τον τίτλο «Πρωτόθρονος Θεσσαλονίκης» (10ος αιώνας) και κατά τους μεταγενέστερους αιώνες κοσμείται από τον επίσης σημαίνοντα τίτλο «υπέρτιμος και πρωτόθρονος πάσης Θεσσαλίας» (15ος αιώνας). Από το 14ο αιώνα και έπειτα η Επισκοπή Κίτρους αναφέρεται ως «Επισκοπή Κίτρους ή Πύδνης ».
Στα χρόνια της Λατινοκρατίας και της Τουρκοκρατίας τον θρόνο της Επισκοπής Κίτρους κόσμησαν ιεράρχες, πολλοί από τους οποίους ήταν λόγιοι και εθνομάρτυρες. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν ο περίφημος κανονολόγος του 13ου αιώνα, Ιωάννης Σηκουντηνός, που αναφέρεται στις συλλογές κανόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Εθνομάρτυρας Μελέτιος Κυριακός, που μαρτύρησε στις 21 Ιουλίου του 1821 και ο Νικόλαος Α΄, πρωτεργάτης του Κινήματος για την Απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1878.
Οργάνωση και Διοίκηση
thumb|300px|Μητροπολιτικό Μέγαρο Κατερίνης
Ο Μητροπολίτης
Μητροπολίτης ήταν από το 1985 ως τον Νοέμβριο του 2013 ο Αγαθόνικος Φατούρος. Στις 12 Νοεμβρίου 2013 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, λόγω της βεβαρυμένης κατάστασης της υγείας του, βάσει του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος, κήρυξε τον θρόνο της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους και Κατερίνης εν χηρεία. Στις 27 Φεβρουαρίου 2014 εξέλεξε ως νέο Μητροπολίτη Κίτρους τον Πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητρόπολης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, αρχιμανδρίτη Γεώργιο (Χρυσοστόμου).
Αρχιερατικές Περιφέρειες
250px|Η εκκλησία της Κοιμήσεως Θεοτόκου στην [[Κονταριώτισσα Πιερίας|Κονταριώτισσα.|thumb]] thumb|250px|Ο ναός του Κοσμά του Αιτωλού στην Ανδρομάχη Κατερίνης
Ενορίες
Κατερίνη
Βαρνάβειος Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη
Η "Βαρνάβειος" Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη αποτελεί πνευματικό ίδρυμα αναγνωρισμένο από το Κράτος (ΝΠΔΔ) και εγκαινιάστηκε στις 22 Αυγούστου του 1995 από τον τότε Μητροπολίτη Αγαθόνικο κατά τη διάρκεια του μνημόσυνου για τα 10 χρόνια από την εκδημία του Μητροπολίτου Κίτρους κυρού Βαρνάβα (Τζωρτζάτου). Στη βιβλιοθήκη βρίσκονται πάνω από 8.000 βιβλία και περιοδικά κυρίως θεολογικού, ιστορικού και μουσικού περιεχομένου. Διευθυντής της Βιβλιοθήκης είναι ο Αρχιμανδρίτης Ιγνάτιος Σωτηριάδης. Υπεύθυνος αυτής ο κ. Αθανάσιος Μπλάτζας. Διεύθυνση: Εθνικής Αντιστάσεως 31, 60100 Κατερίνη. Τηλ. 23510 - 77808.
Εκκλησιαστική Τέχνη
Στη Μητρόπολη ιδρύθηκε Επισκοπικό Μουσείο το 1986 από τον Μητροπολίτη Κίτρους Αγαθόνικο. Στεγάζεται στο Μητροπολιτικό Μέγαρο και περιέχει προσωπικά αντικείμενα του ακαδημαϊκού Μητροπολίτη Βαρνάβα, ο οποίος απεβίωσε το 1985. Περιέχει ακόμα αντικείμενα των Μητροπολιτών Κίτρους Παρθενίου Βαρδάκα (1904-1933), Κωνσταντίνου Κοϊδάκη (1934-1954), Αγαθονίκου Φατούρου (1985-2013) καθώς και εικόνες του 19ου και του 20ου αιώνος. Επίσης στον χώρο του Επισκοπικού Μουσείου, φιλοξενούνται εκτός από την μόνιμη και περιοδικές εκθέσεις κατά τον Νοέμβριο Μήνα στα πλαίσια των Πολιτιστικών δράσεων της Ιεράς Μητροπόλεως σε συνεργασία με τον Δήμο Κατερίνης, την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Πιερίας και άλλους φορείς με την ονομασία "Αικατερίνεια". Υπεύθυνος του Επισκοπικού Μουσείου είναι ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους Αρχιμ. Ιωακείμ Οικονομίκος.
Πνευματική Διακονία
Η Μητρόπολη αναπτύσσει και αντιαιρετική δράση, με υπεύθυνο θεολόγο ιερέα τον Οικονόμο πατέρα Χρήστο Σεϊταρίδη και εκδίδει εγκόλπιο ημερολόγιο ανά έτος. Επίσης προβάλλεται τηλεοπτική εκπομπή "Το Βήμα της Εκκλησίας" στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό της Κατερίνης "ΔΙΟΝ" κάθε Κυριακή στις 11:00 το πρωί. Εκπέμπεται ακόμη Ραδιοφωνική εκπομπή στο Ράδιο Ενημέρωση 92,2 κάθε Παρασκευή, με τον Τίτλο "Πνευματικοί προβληματισμοί".
Όμορες Μητροπόλεις
Η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους και Κατερίνης συμπίπτει απόλυτα με το Νομό Πιερίας. Παραμένει πάντοτε πνευματικά κάτω από την σκέπη της Μητρός Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, ενώ διοικητικά ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος σύμφωνα με την Πατριαρχική Πράξη του 1928 μαζί με τις υπόλοιπες Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Σήμερα από τις παλαιές Έπισκοπές που βρισκόταν στα γεωγραφικά όρια του Νομού Πιερίας, η μόνη εν ενεργειά είναι η Κίτρους, ενω οι άλλες Επισκοπές Πλαταμώνος, Πέτρας και Δίου καταργήθηκαν και συγχωνεύτηκαν στην Επισκοπή και σήμερα στην Μητρόπολη Κίτρους. Όμορες με την Μητρόπολη Κίτρους είναι οι Μητροπόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κιτρους
Dacia Duster
thumb|right|Dacia Duster TCe 125 Prestige του 2014 στη [[Γερμανία.]]
Το Dacia Duster είναι ένα μικρομεσαίο SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη ρουμανική αυτοκινητοβιομηχανία Dacia, θυγατρική της γαλλικής Renault. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στα τέλη του 2009 και οι πωλήσεις του άρχισαν το 2010. Αποτέλεσε το κυριότερο μοντέλο της εταιρείας που την καθιέρωσε σε πολλές αγορές, μεταξύ των οποίων και η ελληνική. Η δεύτερη γενιά του μοντέλου κυκλοφόρησε στα τέλη του 2017.
Πρώτη γενιά
thumb|right|Το ταμπλό του Dacia Duster πρώτης γενιάς. thumb|right|Dacia Duster δεύτερης γενιάς στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της [[Γενεύης τον Μάρτιο του 2019.]]
Το μοντέλο αποκαλύφθηκε επίσημα στις 8 Δεκεμβρίου 2009 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ευρώπη στις 18 Μαρτίου 2010, κατά τη διάρκεια του Σαλονιού Αυτοκινήτου της Γενεύης. Τον Σεπτέμβριο του 2013, το Duster πρώτης γενιάς υπέστη μια έντονη ανανέωση.
Ειδικότερα στην Ελλάδα, έχει διατεθεί με έναν βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων δεκαεξαβάλβιδο, απόδοσης 105 ίππων, τόσο σε μπροστοκίνητες, όσο και σε τετρακίνητες εκδόσεις, καθώς και με έναν πετρελαιοκινητήρα 1.5 DCi απόδοσης 110 ίππων και μόνο σε τετρακίνητες εκδόσεις. Στο εξωτερικό διατέθηκε και με έκδοση που καίει υγραέριο με βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων, καθώς και με τον πετρελαιοκινητήρα 1.5 DCi απόδοσης 90 ίππων. Όλοι οι κινητήρες του, προέρχονται από τη Renault και συνδυάζονται με 5-τάχυτα και 6-τάχυτα μηχανικά κιβώτια ταχυτήτων.
Επίπεδα εξοπλισμού με τα οποία διατέθηκε στην Ελλάδα:
Δεύτερη γενιά
Η δεύτερη γενιά του Dacia Duster παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης από τις 14 έως τις 24 Σεπτεμβρίου 2017, ενώ οι πωλήσεις ξεκίνησαν πρώτα στη Ρουμανία τον Νοέμβριο του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Duster Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Ρουμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ρενώ Β΄ του Μπαρ
Ο Ρενώ Β΄, γαλλ.: Renaud II de Bar, γερμ.: Reginald II (απεβ. 25 Ιουλίου 1170) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν κόμης του Μπαρ και κύριος του Μουσόν (Mousson) από το 1149 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρενώ Α΄ κόμη του Μπαρ και κυρίου του Moυσόν, και της Ζιζέλ/Γκιζέλας του Βωντεμόν, κόρης του Ζεράρ/Γεράρδου Α΄ κόμη του Βωντεμόν.
Το 1135 παρακολούθησε το Συμβούλιο του Ούγου του Mετς με τον πατέρα και τον αδελφό του. Συμμετείχε στη Β΄ Σταυροφορία με τον πατέρα και τον πρωτότοκο αδελφό του Θεοδώριχο Β΄ το 1147. Ο Ρενώ Α΄ απεβίωσε κατά την επιστροφή του το 1150 και τον διαδέχθηκε. Ο Ρενώ Β΄ επανέλαβε τους πολέμους εναντίον των παραδοσιακών εχθρών του, του δούκα της Λωρραίνης και του επισκόπου του Μετς.
Επιτέθηκε το 1152, δραπέτευσε στο αβαείο του Αγίου Μίχιελ και αφορίστηκε. Μετά από αυτό ο Ρενώ Β΄ έπρεπε να κάνει διορθώσεις, για να αρθεί ο αφορισμός του. Το 1170 ο Ρενώ Β΄ απεβίωσε, και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Ερρίκος Α΄ ως κόμης του Μπαρ και κύριος του Μουσόν.
Η σύζυγός του Αγνή ήταν θεία της Αγνής (Άννας) των Καπετιδών, συζύγου του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού και Θεοδώρου Βρανά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1155 με την Αγνή των Μπλουά (απεβ. το 1207), κόρη του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας και είχε τα ακόλουθα τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ Κατηγορία:Πρόσωπα προσωρινά αφορισμένα από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Μαρία Σκουλά
Η Μαρία Σκουλά είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1971 στο Ηράκλειο Κρήτης και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει παίξει σε πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις. Επίσης έχει ενσαρκώσει ρόλους σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως Λευτέρης Δημακόπουλος (1993), Το καλοκαίρι της Άννας (2001), τον ρόλο της Ελένης στην ταινία Η Επιστροφή (2007), September (2013), Miss Violence (2014) , 7 θυμοί (2014) κ.ά..
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Μ. Σκουλά συμμετείχε ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
17 Φεβρουαρίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ηλιακό φάσμα
Ηλιακό φάσμα λέγεται το φάσμα της φωτόσφαιρας, δηλαδή του ηλιακού δίσκου, το οποίο και είναι συνεχές. Λόγω όμως της χαμηλότερης θερμοκρασίας της υπερκείμενης ατμόσφαιρας το φως του Ήλιου παρέχει φάσμα απορρόφησης με πολλές σκοτεινές γραμμές.
Επειδή το παραπάνω φαινόμενο, διαρκεί για ελάχιστο χρόνο, μόλις δύο δευτερόλεπτα, στην αρχή και στο τέλος των ολικών φάσεων των ηλιακών εκλείψεων, για το λόγο αυτό και το φάσμα με τις λαμπρές γραμμές ονομάζεται "αστραπιαίο φάσμα". Σήμερα με τα τελειοποιημένα μέσα φωτογράφησης διαπιστώνονται και σε μικρότερο ακόμη χρόνο "αστραπιαία φάσματα" χωρίς να συμβαίνει ηλιακή έκλειψη.
Πηγές
Φάσμα Κατηγορία:Φασματοσκοπία
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2010-2019)
Europa League
1 Ο Ολυμπιακός Βόλου αν και κληρώθηκε να αντιμετωπίσει στη φάση των play off τη γαλλική Παρί Σεν Ζερμέν, αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης με απόφαση της UEFA λόγω εμπλοκής του σε στημένους αγώνες.
Champions League
1 Η Μεταλίστ αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης με απόφαση της UEFA λόγω εμπλοκής της σε στημένους αγώνες.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ευρώπη
Ματτίας Γιόχουμσσον
Ο Ματτίας Γιόχουμσσον (ισλανδ.: Matthías Jochumsson, 11 Φεβρουαρίου 1833 - 18 Νοεμβρίου 1920) ήταν Ισλανδός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, και μεταφραστής. Είναι περισσότερο γνωστός για τη λυρική ποίησή του και για το γράψιμο των στίχων του εθνικού ύμνου της Ισλανδίας, Lofsöngur, το 1874. . Γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια και ταξίδεψε στην Ευρώπη για την εκπαίδευσή του. Η πρόθεση του Γιόχουμσσον ήταν να γίνει επιχειρηματίας, πριν ανακαλύψει το πάθος του για τις γλώσσες και τη λογοτεχνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλανδοί ποιητές Κατηγορία:Ισλανδοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Μεταφραστές
Animal Politics EU
Η Animal Politics EU (APUE) είναι μια ευρωπαϊκή κοινοβουλευτική ομάδα για τα δικαιώματα των ζώων.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 2019 από διάφορα ευρωπαϊκά κόμματα για τα δικαιώματα των ζώων και καταρτίστηκε ένα ευρωπαϊκό μανιφέστο για τα δικαιώματα των ζώων. Σήμερα έχει τρεις αντιπροσώπους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Άνια Χάζεκαμπ του Partij voor de Dieren, τον Στέφαν Εκ του Partei Mensch Umwelt Tierschutzκαι τον Φρανσίσκου Γκερέιρου του Pessoas-Animais-Natureza.
Ευρωπαϊκό Μανιφέστο για τα ζώα
Στις 4 Απριλίου 2019 παρουσιάστηκε το Ευρωπαϊκό Μανιφέστο για τα ζώα το οποίο είναι το πρώτο μανιφέστο των δικαιωμάτων των ζώων στην ιστορία. Περιέχει τις κοινές προτεραιότητες που επιδιώκουν τα ευρωπαϊκά κόμματα που ασχολούνται με τα δικαιώματα των ζώων και συγκεκριμένα τις ακόλουθες:
Ιταλικό κόμμα για τα δικαιώματα των ζώων
Μέλος της Ιταλίας του Animal Politics EU, που συμμετέχει στη δημιουργία του ευρωπαϊκού μανιφέστου για τα ζώα, είναι το Partito Animalista Italiano, το οποίο ιδρύθηκε το 2006 από τον δικηγόρο και ακτιβιστή για τα δικαιώματα των ζώων Cristiano Ceriello, σκηνοθέτη πολλών ντοκιμαντέρ για τα ζώα όπως το Caccia SpA και το Vegetarian Party.
Οι κύριοι στόχοι του Partito Animalista Italiano είναι η Απελευθέρωση των Ζώων και η σωτηρία της Γης από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Στις ευρωεκλογές του 2019 κέρδισε το 0,6% των ψήφων.
Παρόλο που το Partito Animalista δεν εξέλεξε βουλευτές λόγω του ορίου του 4%, ασχολείται με την υπόθεση παρουσιάζοντας, μετά από προσφυγή, τους "δικηγόρους AntiItalikum" υπό τη διεύθυνση του δικηγόρου Felice Besostri ο οποίος στο παρελθόν έχει ήδη ακυρώσει τους εκλογικούς νόμους όπως το "Porcellum" και το "Italicum", οι οποίοι πιστεύουν ότι το όριο του ποσοστού εκλογής αντιβαίνει στις νέες διατάξεις της Συνθήκης της Λισαβόνας και του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προσφυγή το 2020 θα αποφασιστεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Σε περίπτωση αποδοχής, το Partito Animalista θα δικαιούται μία από τις τρεις πρόσθετες έδρες που θα ανατεθούν στην Ιταλία μετά την ολοκλήρωση του Brexit, από τις Βορειοανατολικές, Κεντρικές και Νότιες Περιφέρειες. Λαμβάνοντας υπόψη το πώς από όλους αυτούς τους τρεις ο Cristiano Ceriello ψηφίστηκε περισσότερο από όλους τους υποψήφιους του Partito Animalista, σε περίπτωση αποδοχής της νέας προσφυγής των "δικηγόρων AntiItalikum" για τις Ευρωεκλογές του 2019, ο πρόεδρος του κόμματος Cristiano Ceriello θα εκλεγεί ως Ευρωβουλευτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα
Μπε (Μοζέλ)
Το Μπε (Νίντερμπε) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ιταλική Ακτοφυλακή
Η Ιταλική Ακτοφυλακή (ιταλικά: Corpo delle Capitanerie di Porto - Guardia costiera) αποτελεί έναν από τους εξειδικευμένους κλάδους του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού και εκτελεί τα καθήκοντα που σχετίζονται με εμπορικές χρήσεις της θάλασσας, ως ακτοφυλακή. Σε γενικές γραμμές λειτουργεί ως λιμενική αρχή στρατιωτικά συγκροτημένη όπως προβλέπεται από το νόμο. Τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Στην Ιταλία, είναι κοινώς γνωστή απλά ως Costiera Guardia. Η έδρα της βρίσκεται στη Ρώμη.
Ιστορικά θεωρείται ως η διάδοχος των αρχαίων δικαστηρίων των ιταλικών κρατών της θάλασσας προ της ενοποίησης, στα οποία είχε ανατεθεί η διαχείριση και η φροντίδα των λιμένων. Ιδρύθηκε με την ψήφιση του βασιλικού διατάγματος της 20ής Ιουλίου του 1865 (n. 2438), αμέσως μετά την ενοποίηση της Ιταλίας. Είναι αρμόδια όσον αφορά την ασφάλεια των λιμένων και των ακτών, καθώς και των επιχειρήσεων εντός των ορίων της και εποπτεύει όλες τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στη θάλασσα και στις ακτές.
Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της είναι η ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και των θαλάσσιων μεταφορών, καθώς και του θαλάσσιου περιβάλλοντος, των οικοσυστημάτων, με εποπτικές δραστηριότητες σε ολόκληρη την αλυσίδα της θαλάσσιας αλιείας. Σε αυτά προστίθενται οι επιθεωρήσεις σε εμπορικά πλοία, αλιευτικά και πλοία αναψυχής, όπως επίσης και στα ξένα εμπορικά πλοία που καταπλέουν σε εθνικούς λιμένες. Το 2015 διέθεται προσωπικό περίπου 11.000, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματικών, υπαξιωματικών, απόφοιτων και στρατολογημένου προσωπικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτοφυλακή Κατηγορία:Ιταλικό Ναυτικό
Αποστόλης Ι (κανονιοφόρος)
Αποστόλης Ι (Κανονιοφόρος) - Ιστιοφόρος (43 τόνων)
Ναυπηγήθηκε το 1833-1834 στο ναυπηγείο Πόρου. Παροπλίστηκε για λόγους οικονομίας το 1843-1846. Κατασχέθηκε από τους Άγγλους (από 01/02/1850 – 18/04/1850 ) στα επεισόδια του Πατσίφικου στη Σύρο και ρυμουλκήθηκε στη Σαλαμίνα.
Ιδίου τύπου ‘Άστιγξ Ι’, ‘Αποστόλης Ι’, ‘‘Τσαμαδός’’, ‘Τομπάζης Ι’, ‘ΜΙΑΟΥΛΗΣ’, ‘Καχράν’, ‘Σαχτούρης Ι’, ' Ανδρούτσος’, ‘ΚΡΙΕΖΗΣ’, 'Κανάρης Ι', ‘11Η (Μυκάλη Ι)’ και ‘12η (ΣΦΑΚΤΗΡΙΑ)’. Εκποιήθηκε στη Σύρο το 1858 αντί 3450 δρχ.
Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση
Η Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση (Union Postale Universelle, Universal Post Union), UPU (προφέρεται γιου-πι-γιου), είναι διεθνής οργανισμός, αποτελούμενος από 192 χώρες-μέλη, που συγκαταλέγεται σήμερα στις ειδικές οργανώσεις (οργανισμούς) του ΟΗΕ.
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1874 με τη Συνθήκη της Βέρνης με το όνομα General Post Union με έδρα τη Βέρνη με κύριο σκοπό τις καλύτερες και συντονισμένες ταχυδρομικές αποστολές αρχικά στην Ευρώπη αλλά και την αποφυγή αποστολών απαγορευμένων ειδών όπως όπλα, ναρκωτικά, κ.λπ.
Το 1947 ή Ένωση αυτή συμπεριλήφθηκε στους επιμέρους οργανισμούς του ΟΗΕ όπου και έλαβε το σημερινό όνομά της, διατηρώντας την έδρα της στην ίδια πόλη. Στη UPU συμμετέχουν σήμερα όλα τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ.
Όργανα της UPU
Επιδίωξη της Ένωσης είναι η συνεχής βελτίωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών και η προαγωγή στον τομέα αυτόν της διεθνούς συνεργασίας. Έτσι το κάθε κράτος μέλος αναλαμβάνει τη διεκπεραίωση της αλληλογραφίας των άλλων χωρών με τα καλλίτερα και ταχύτερα μέσα που διαθέτει για την εσωτερική του αλληλογραφία. Όργανα της Ένωσης για το σκοπό αυτό είναι: Από την 1η Ιανουαρίου 2022 γενικός διευθυντής είναι ο Ιάπωνας Μασαχίκο Μετόκι.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Ταχυδρομεία
Χρυσοκονδυλιές
thumb|Αρχάγγελος Γαβριήλ. Ρωσική εικόνα 12ου αι. Τα μαλλιά του Αρχαγγέλου φέρουν χρυσοκονδυλιές. Οι χρυσοκονδυλιές αποτελούν ένα ουσιαστικό διακοσμητικό στοιχείο και εκφραστικό μέσο στη Βυζαντινή και, γενικότερα, Ορθόδοξη αγιογραφία, με τη μεγαλύτερη διάδοση στο Σλαβικό χώρο. Η επιχρύσωση σε γραμμική μορφή συνήθως εφαρμόζεται στους μανδύες του Χριστού και της Παναγίας, όπως και στα φορέματα των Αγίων, μερικές φορές στα μαλλιά και τα φωτοστέφανα των απεικονιζομένων, και σε άλλα μέρη της παράστασης. Υπάρχουν δυο βασικές τεχνικές επιχρύσωσης, με φύλλα χρυσού που εφαρμόζονται πάνω στην προετοιμασμένη χρωματική επιφάνεια και με σκόνη χρυσού, η οποία αναμειγνύεται με κόλλα. Η τελευταία τεχνική έγινε ευρύτερα γνωστή από τον 17ο αι. Το συμβολικό νόημα της επιχρύσωσης είναι ίδιο με το νόημα του χρυσού ως συμβόλου του φωτός και, ιδιαίτερα, του αδιαπέραστου φωτός του Θεού. Στη νεότερη αγιογραφία είναι συχνές οι απομιμήσεις της επιχρύσωσης με ώχρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγιογραφία Κατηγορία:Βυζαντινή ζωγραφική
Αγρίδι Αροανίας Αχαΐας
Το Αγρίδι είναι Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας. Οι κάτοικοι του ασχολούνται επί το πλείστον με την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 92 κατοίκους. Κοντά στο χωριό βρίσκεται το Σοποτό (Αροανία) και το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων. Η Τοπική Κοινότητα Αγριδίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,580 χμ² (2011).
Το Κάστρο της Παλαιορούμελης
Βορειοδυτικά του Αγριδίου, στην κορυφή του λόφου πάνω από την τοποθεσία "Παλιορούμελη" υπάρχει το ομώνυμο Φράγκικο κάστρο. Πρόκειται για μικρό οχυρό κτίσμα που χρησίμευε για την εγκατάσταση μικρής στρατιωτικής φρουράς των Φράγκων. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι εκεί είναι θαμμένος χρυσός αργαλειός! Στην κορυφή του λόφου και μέσα στα όρια του κάστρου, βρίσκεται το μεταγενέστερο ξωκλήσι Ανάληψη, σε πολύ καλή κατάσταση. Έχουν βρεθεί κατά καιρούς διάφορα ευρήματα, όπως μία αξίνα 5 κιλών και άλλα. Ακριβώς στο κέντρο του κάστρου φαίνεται καθαρά το υδραγωγείο, με τη δεξαμενή όπου έφερναν νερό από την πηγή "Ιτιά", που βρίσκεται 1.000 περίπου μέτρα νότια, στην πλαγιά της κορυφής  "Αϊ Θανάσης". Για σωλήνες χρησιμοποιούσαν αυλακωτά κεραμίδια της εποχής, επιχρισμένα με πωρόχωμα και αυγό αντί για ασβέστη. Κατά μήκος της απόστασης από την πηγή προς το κάστρο, φαίνονται ακόμη τα κεραμίδια, με τα οποία μεταφερόταν το νερό. Το κάστρο επικοινωνούσε οπτικά με άλλες οχυρές θέσεις της εποχής της Φραγκοκρατίας. Μέχρι σήμερα δεν έχει εξερευνηθεί από αρμόδια υπηρεσία.
Λοιπά στοιχεία
Μέχρι το 1960 στο Αγρίδι λειτουργούσαν 8 νερόμυλοι από τους συνολικά 17 παλαιότερα. Στο χωριό υπάρχουν 2 εκπολιτιστικοί σύλλογοι με έδρες την Αθήνα και την Πάτρα. Το χωριό έχει σαν προστάτιδά του την Παναγία, και πανηγυρίζει στις 31 Αυγούστου, εορτή της καταθέσεως της Τίμιας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αροανίας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Εταιρήσεως γραφή
Στο αρχαίο αττικό δίκαιο με την ονομασία γραφή εταιρήσεως ή εταιρήσεως γραφή φέρονταν μια ιδιαίτερη καταγγελία που αφορούσε ανήθικη πράξη. Ειδικότερα οι αρχαίοι Αθηναίοι με την γραφή αυτή στρέφονταν εναντίον προσώπων που είχαν διαπράξει παιδεραστία.
Όσοι Αθηναίοι είχαν καταγγελθεί από τέτοια γραφή αποκλείονταν σε ανάληψη δημοσίων θέσεων, να εμφανίζονται σε δημόσιους χώρους κατά τη διάρκεια τελετών, να λαμβάνουν τον λόγο στην εκκλησία του δήμου, κ.ά. Αν ο μηνυτής μπορούσε ν΄ αποδείξει ότι ο "εταιριζόμενος" διετέλεσε την ανήθικη πράξη αψηφώντας την νομοθεσία, τότε ο κατηγορούμενος απειλούνταν και με τη θανατική ποινή.
Ο όρος "εταίρηση" σήμαινε "ασελγής βίος".
Πηγές
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Ρενώ, επίσκοπος του Σαρτρ
Ο Ρενώ, γαλλ.: Reginald of Bar, επίσης γνωστός ως Renaud de Mouçon, ήταν επίσκοπος του Σαρτρ από το 1182 μέχρι το τέλος του το 1217.
Βιογραφία
Γονείς του ήταν ο Ρενώ Β΄ κόμης του Μπαρ] και η σύζυγός του Αδέλα των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας.
Μέσω της μητέρας του, ήταν εξάδελφος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας], ο οποίος διευκόλυνε τη σταδιοδρομία του. Έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού και θησαυροφύλακας (ταμίας) του Σαιν Μαρτίν του Τουρ και στη συνέχεια εξελέγη επίσκοπος του Σαρτρ το 1182. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Γαλλία και την Καμπανία και συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία.
Επιστρέφοντας στη Γαλλία, το 1199 διαπραγματεύτηκε τον γάμο τού εξαδέλφου του Θεοβάλδου Γ΄ κόμη της Καμπανίας (εγγονού του Θεοβάλδου Β΄) με τη Λευκή των Χιμένεθ κόρη του βασιλιά της Ναβάρρας. Μετά το τέλος του Θεοβάλδου Γ΄ και κατά τη διάρκεια της επιτροπείας της Λευκής, άσκησε μεγάλη επιρροή στην Αυλή της Καμπανίας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου Διαδοχής της Καμπανίας ήταν μέλος ενός δικαστηρίου, επιφορτισμένου να αποφασίσει σχετικά με τη διαδοχή. Το 1210 ηγήθηκε ενός αποσπάσματος των σταυροφόρων στην Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγινών και συμμετείχε στην πολιορκία του Τερμ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ
Αντριέν Ουνγκμπετζί
Ο Αντριέν Ουνγκμπετζί (Adrien Houngbédji, 1942-) είναι πολιτικός από το Μπενίν. Πρόεδρος του Κόμματος για τη Δημοκρατική Ανανέωση (Parti du renouveau démocratique, PRD), έχει κατέλθει υποψήφιος σε όλες τις προεδρικές εκλογές από το 1991. Από το 1991 ως το 1995 υπηρέτησε στο αξίωμα του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης. Υπήρξε ο τελευταίος πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας ως την κατάργηση του αξιώματος, το 1998.
Απόδραση και εξορία
Στις 5 Μαρτίου του 1975 δραπέτευσε από τη φυλακή και έφυγε στην εξορία. Λίγο αργότερα καταδικάστηκε σε θάνατο. Πήγε στο Παρίσι, στη συνέχεια στο Ντακάρ της Σενεγάλης, όπου δίδαξε Νομικά και τελικά στη Λιμπρεβίλ της Γκαμπόν, όπου ασχολήθηκε ξανά με το νομικό επάγγελμα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Γκαμπόν, γνωρίστηκε με τον πρόεδρο Ομάρ Μπονγκό, ο οποίος τον ενθάρρυνε να επιστρέψει στο Μπενίν.
Πολιτική καριέρα
Έπειτα από τη χορήγηση αμνηστίας στους πολιτικούς κρατουμένους, ο Ουνγκμπετζί επέστρεψε με αεροπλάνο και συνοδεία που του έδωσε ο Μπονγκό, τον Δεκέμβριο του 1989. Τον Φεβρουάριο του 1990 έλαβε μέρος στην Εθνική Συνδιάσκεψη, η οποία είχε αποτέλεσμα να γίνει πολυκομματική δημοκρατία η χώρα. Ο Κερέκου τον ευνόησε για το αξίωμα του πρωθυπουργού της συνδιάσκεψης, ωστόσο ευνοήθηκε περισσότερο από τους αντιπροσώπους ο Νισεφόρ Σολιό, ο οποίος και εξελέγη στο πρωθυπουργικό αξίωμα.
Τον Μάρτιο του 1990 ίδρυσε το Κόμμα για τη Δημοκρατική Ανανέωση και στις αρχές του 1991 εξελέγη Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Την ίδια χρονιά, τον Μάρτιο, κατήλθε στις προεδρικές εκλογές για πρώτη φορά, ως υποψήφιος, και έλαβε την πέμπτη θέση με 4,54% των ψήφων.
Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών την άνοιξη του 1995, το κόμμα του Ουνγκμπετζί, PRD, μαζί με άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης κέρδισαν τις περισσότερες έδρες στην Εθνοσυνέλευση, με αποτέλεσμα να επανεκλεγεί ο ίδιος πρόεδρός της. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 1996 ήρθε τρίτος με 19,71% των ψήφων και υποστήριξε τον Κερέκου στον τελικό γύρο. Τότε διορίστηκε πρωθυπουργός (το αξίωμα επαναθεσμοθετήθηκε) από τον Κερέκου τον Απρίλιο του 1996, υπηρετώντας επί δύο χρόνια. Στις 8 Μαΐου του 1998 ο Ουνγκμπετζί παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία μαζί με άλλους τρεις υπουργούς της κυβέρνησης που προέρχονταν από το PRD και η θέση του πρωθυπουργού καταργήθηκε, με το διορισμό της επόμενης κυβέρνησης, στις  14 Μαΐου. Έπειτα, η Αντιπολίτευση και το PRD κέρδισαν τις βουλευτικές εκλογές του 1999 και ο Ουνγκμπετζί έγινε ξανά πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Στις 29 Απριλίου νίκησε τον υποψήφιο που ευνοήθηκε από τον Κερέκου, τον Μπρουνό Αμουσού, με 45 ψήφους έναντι 38 για τον αντίπαλό του. Παρέμεινε στο αξίωμα ως το 2003. Το 2001 εξελέγη επίσης ως ένας εκ των προέδρων της Ενιαίας Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης των χωρών Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού και της ΕΕ (ACP-EU).
Το 2006 κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές και μάλιστα θεωρούνταν επικρατέστερος να κερδίσει, εξαιτίας συνταγματικής τροποποίησης, που απέκλειε από τις εκλογές τους πρώην προέδρους, Κερέκου και Νισεφόρ Σογκλό. Στον πρώτο γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 5 Μαρτίου, ήρθε δεύτερος, με ποσοστό περίπου 24% των ψήφων, έναντι του Γιαγί Μπονί, ο οποίος έλαβε γύρω στο 35%. Οι δυο τους αναμετρήθηκαν στον τελικό γύρο, στις 19 Μαρτίου, όπου επικράτησε ο Μπονί με ποσοστό γύρω στο 75% των ψήφων. Τον Μάρτιο του 2007, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, ο Ουνγκμπετζί επανεξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης
Στις προεδρικές εκλογές του 2011 ήταν ξανά υποψήφιος και ήρθε 2ος με ποσοστό 35,6% έναντι 53,1% για τον Γιαγί Μπονί. Η νίκη του Μπονί, παρά τις αντιδράσεις του Ουνγκμπετζί και την άρνηση του αντιπάλου του να δεχτεί το αποτέλεσμα, επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 2011.
Δήμαρχος
Ο Ουνγκμπετζί εξελέγη δήμαρχος της συμπρωτεύουσας της χώρας του, Κοτονού, στις 13 Φεβρουαρίου του 2003, από το δημοτικό συμβούλιο της πόλης. Τον Ιούνιο του 2003 παραιτήθηκε από το αξίωμα.
Έργα
Μέλος της Ακαδημίας ("Académie des Sciences d’Outre Mer"), ο Ουνγκμπετζί έγραψε βιβλίο, το 2005, στο οποίο παρουσιάζει το πολιτικό του όραμα για το Μπενίν και για την Αφρική, με τίτλο "Il n’y a de richesse que d’hommes" (εκδόσεις l'Archipel).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Μπενίν
Κρητική αντίσταση
Η Κρητική αντίσταση ήταν ένα αντιστασιακό κίνημα εναντίον των δυνάμεων κατοχής της Ναζιστικής Γερμανίας και της Ιταλίας από τους κατοίκους της Κρήτης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελώντας μέρος της ευρύτερης Εθνικής Αντιστάσεως, διήρκησε από τις 20 Μαΐου 1941, όταν η Γερμανική Βέρμαχτ εισέβαλε στο νησί (Μάχη της Κρήτης), μέχρι την άνοιξη του 1945 όταν η Γερμανία παραδόθηκε στους Βρετανούς. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι επιτιθέμενες Γερμανικές δυνάμεις στην Κρήτη ήρθαν για πρώτη φορά αντιμέτωπες με μία σημαντική αντίσταση από τον τοπικό πληθυσμό. Οι Κρητικοί επιτίθονταν στους αλεξιπτωτιστές με μαχαίρια, τσεκούρια, δρεπάνια, ακόμα και με γυμνά χέρια. Ως αποτέλεσμα, οι Γερμανοί είχαν πολλές απώλειες και έχασαν πολλούς αλεξιπτωτιστές κατά τη διάρκεια της μάχης.
Ανάπτυξη
Η Κρητική αντίσταση δημιουργήθηκε πολύ γρήγορα και σύντομα μετά τη μάχη της Κρήτης, με την αρχική συνάντηση προγραμματισμού να λαμβάνει χώρα στις 31 Μαΐου 1941. Συνένωσε έναν αριθμό διαφόρων ομάδων και ηγετών και αρχικά ονομάστηκε Πατριωτικό Μέτωπο Κρήτης (ΠΜΚ), αλλά αργότερα άλλαξε το όνομά του σε Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) όπως και αυτό του βασικού κομμουνιστικού αντιστασιακού κινήματος στην ηπειρωτική χώρα. Ο πρωταρχικός στόχος του κινήματος ήταν, από τη μία η στήριξη του Κρητικού λαού που βρισκόταν υπό κατοχή με το να του εξυψώνουν το ηθικό παρέχοντας πληροφορίες και διανέμοντας φαγητό σε περιόδους μεγάλης στέρησης (λόγω κατασχέσεων από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς), και από την άλλη η πραγματοποίηση συγκεκριμένων επιχειρήσεων κατά των Γερμανών, συμπεριλαμβανομένων αρκετών επιχειρήσεων σαμποτάζ.
Ιστορία
Η επικοινωνία μέσω πλοίων με την Αίγυπτο καθιερώθηκε ως μέσο εκκένωσης για τους Βρετανούς και Ντομίνιον στρατιώτες που είχαν παγιδευτεί στην Κρήτη, αλλά και για να μεταφέρονται προς το νησί προμήθειες και άντρες που εκτελούσαν χρέη συνδέσμου με τους μαχητές της Κρητικής αντίστασης. Μετά την εκτέλεση του Τζον Πέντλμπερι από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της μάχης της Κρήτης, ο Κρις Γουντχάους, ο οποίος είχε διοριστεί διευθυντής των Επιχειρήσεων Ειδικών Αποστολών (SOE) στο Ηράκλειο, ήρθε σε επαφή με τον ντόπιο άμαχο πληθυσμό. Προσέγγισε έναν νεαρό μαθητή λυκείου με το όνομα Γιώργος Δουνδουλάκης, για τον οποίο είχε προσέξει τις καλές γνώσεις του ως διερμηνέα στις Αρχάνες κατά τη διάρκεια της μάχης της Κρήτης. Του ζήτησε να στηρίξει τη SOE να κρύψει και να βοηθήσει Βρετανούς και Ντομίνιον στρατιώτες οι οποίοι δεν ήταν σε θέση να φύγουν από το νησί. Ο Δουνδουλάκης, μαζί με τον αδελφό του Ηλία, σχημάτισαν μία υπόγεια οργάνωση υπό την αιγίδα της SOE. Η οργάνωση του Δουνδουλάκη οδήγησε σε δύο μεγάλα επιτεύγματα: το σαμποτάζ στο αεροδρόμιο Καστελίου, το οποίο ενορχηστρώθηκε από τον Γιώργο Δανδουλάκη, τον φίλο του Κίμωνα Ζωγραφάκη και τη SOE, και την καταστροφή μιας Γερμανικής φάλαγγας από τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία (RAF), η οποία προοριζόταν για να προμηθεύσει τον Στρατάρχη Έρβιν Ρόμελ τον Σεπτέμβριο του 1942. Μετά τον πόλεμο, ο Γιώργος Δουνδουλάκης βραβεύτηκε από τη Μεγάλη Βρετανία με το Μετάλιο του Βασιλιά για την Ένδειξη Θάρρους στον Σκοπό της Ελευθερίας για τις υπηρεσίες του και τη βοήθειά του στην ασφαλή εκκένωση Βρετανών και Ντομίνιον από την Κρήτη.