cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάνδρεια Ασσυρίας
Η εν λόγω πόλη ιδρύθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο το 331 π.Χ. -κατά τον Ρωμαίο ιστορικό Πλίνιο (VI 16.41) - μετά τη νικηφόρα έκβαση της μάχης των Γαυγαμήλων. Ο Έλληνας στρατηλάτης ονόμασε το πλησιέστερο προς την πόλη Άρβηλα (σημ. Arbil του Ιράκ) όρος Νικατόριον, σε ανάμνηση της νίκης του (Στράβων, ΧΧΙ) και στην συνέχεια καταδίωξε τον Δαρείο, καταλαμβάνοντας την πόλη Άρβηλα. Από μαρτυρίες δύο βυζαντινών χρονογράφων του Θεοφάνους και του Θεοφυλάκτου αντλεί κανείς περισσότερες πληροφορίες για την ασσυριακή Αλεξάνδρεια. Ο μεν πρώτος αναφέρεται σε περιοχή ονόματι Αλεξανδρίνη . Ο Θεοφάνης όμως είναι πιο λεπτομερής: Σε αναφορές που έκανε για τους πολέμους του αυτοκράτορος Μαυρικίου κατά των Σασσανιδών Περσών, στην περιοχή της βορείου Μεσοποταμίας, έγραφε για το χωριό Αλεξανδριάνοι. Ο ερευνητής Rawlinson, βασιζόμενος στις παραδόσεις των ιθαγενών, περιγράφει ότι ο λόφος των Αρβήλων είχε αναχωσθεί από τον Μακεδόνα στρατηλάτη. Πολύ πιθανόν να μετονόμασε τα ίδια τα Άρβηλα σε Αλεξάνδρεια, μεταφέροντας εκεί Μακεδόνες αποίκους.
Αν δεν πρόκειται για τη σημερινή Αρμπίλ του Ιράκ, τουλάχιστον η αρχαία πόλη θα βρισκόταν εντός του κράτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Αρμίνια Μπίλεφελντ
Η Αρμίνια Μπίλεφελντ (γερμανικά: Arminia Bielefeld) είναι γερμανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από την πόλη Μπίλεφελντ. Έχει τμήματα ποδοσφαίρου, χόκεϊ επί χόρτου, καλλιτεχνικού πατινάζ και μπιλιάρδου. Ο σύλλογος αριθμεί 8.417 μέλη και τα χρώματα του είναι το μαύρο, το άσπρο και το μπλε. Το όνομα του συλλόγου προέρχεται από τον οπλαρχηγό Αρμίνιο, ο οποίος κέρδισε ένα ρωμαϊκό στρατό στη Μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού.
Ο σύλλογος είναι περισσότερο γνωστός για την επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του, η οποία αγωνίζεται στη 2. Μπούντεσλιγκα. Έχει κερδίσει την άνοδο στην Μπούντεσλιγκα 7 φορές, έχοντας 3 κατακτήσεις της 2. Μπούντεσλιγκα (1978, 1980, 1999).
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμίνια Μπίλεφελντ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
Μεθώνη Πιερίας
thumb|Η Μονή Άξιον Εστί thumb|Η παραλία της Μεθώνης Η Μεθώνη είναι παραθαλάσσιο χωριό στις βόρειες ακτές του νομού Πιερίας. Έχει 996 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και αποτελεί τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος της Μεθώνης. Υπάγεται διοικητικά στον δήμο Μεθώνης. Η Μεθώνη έχει ωραία αμμώδη παραλία και καθαρή θάλασσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τουριστικές επιχειρήσεις, αλιεία, καλλιέργεια ελιών, βαμβακιού κλπ.
Ως το 1955 η Μεθώνη ονομαζόταν Νέο Ελευθεροχώρι. Την ίδια χρονιά η Σκάλα Νέου Ελευθεροχωρίου έλαβε το όνομα Όρμος Μεθώνης. Η απόσταση από την Κατερίνη είναι 26 χιλιόμετρα.
Υποδομή
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Ιερά Μονή Άξιον Εστί (ιδρυτής της ήταν ο Πατήρ Ταράσιος), η οποία βρίσκεται έξω από τη Μεθώνη.Υπάρχει ένα τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο, μονοθέσιο νηπιαγωγείο που όμως δε λειτουργεί επειδή οι κάτοικοι δε θεωρούν βολική τη θέση που βρίσκεται και αγροτικό ιατρείο. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο (ο ενοριακός ναός είναι του Αποστόλου Παύλου και πανηγυρίζει στις 29 Ιουνίου). Υπάρχουν και άλλοι ναοί, όπως π.χ.η Αγία Βαρβάρα, ο Άγιος Νικόλαος, η Παναγία.
Από αθλητική άποψη δραστηριοποιείται ο ΓΑΜΣ Μεθώνης, ο οποίος αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.
Δημοτικό διαμέρισμα Μεθώνης
Το Δημοτικό Διαμέρισμα Μεθώνης είναι ένα από τα 4 συνολικά Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου Μεθώνης. Έχει 1.022 κατοίκους και 2 οικισμούς (Μεθώνη και Αγιάννης). Στον Αγιάννη (26 κάτοικοι το 2001) υπάρχουν κάμπινγκ.
Ιστορικά στοιχεία
Η Μεθώνη στην Πιερία αναφέρεται ως αποικία των Ερετριέων του 8ου αιώνα π.Χ..
Σώζονται τα ερείπια της αρχαίας Μεθώνης, που κτίστηκε τον 8ο π.Χ. αιώνα και καταστράφηκε από το Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας το 353 π. Χ. Μάλιστα, κατά την πολιορκία της Μεθώνης, ο Φίλιππος έχασε το αριστερό του μάτι. Το όνομά της οφείλεται μάλλον στο ωραίο κρασί (μέθη+οίνος) που παρήγαγε. Υποστηρίζεται ότι Μεθωναίοι άποικοι ίδρυσαν κατά την ελληνιστική εποχή την πόλη Μεθώνη στο νότιο Ιράν.
Αναφέρεται ότι από τη Μεθώνη πέρασε ο Απόστολος Παύλος, στην προσπάθειά του να διαδώσει το Χριστιανισμό. Η νέα θρησκεία βρήκε αμέσως μιμητές στην περιοχή της ευρύτερης Πιερίας. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι Νέο Ελευθεροχώρι, σε αντιδιαστολή με το Παλαιό Ελευθεροχώρι.
Η Μεθώνη είναι πολύ γνωστή ως σημαντικό λιμάνι στη διάρκεια των Αρχαίων Χρόνων, στενά συνδεδεμένο με την Αθηναϊκή Συμμαχία. Σύμφωνα με ιστορικά χειρόγραφα ο οικισμός (πόλη) απείχε από το λιμάνι. Ωστόσο, δεν έχουμε καθόλου ιστορικές αναφορές είτε για την απόσταση είτε για τις πιθανές θέσεις του λιμανιού. Σε διάταγμα του 430 π. Χ., διαφαίνεται ότι η Μεθώνη απολάμβανε μερικής αυτονομίας στα πλαίσια του τότε πανίσχυρου Βασιλείου της Μακεδονίας και της επετράπη να εισάγει αγαθά και να χρησιμοποιεί τη θάλασσα. Το 359 π. Χ. στρατοπέδευσαν στην πόλη οι Αθηναίοι οι φάλαγγες του Φιλίππου Β΄ κατέλαβαν και κατέστρεψαν τη Μεθώνη, το καλοκαίρι του 354 π. Χ.
Οι ερευνητικές προσπάθειες για το γεωγραφικό καθορισμό της θέσεως της αρχαίας Μεθώνης ξεκίνησαν από το 19ο αιώνα, πρώτα από τον περίφημο περιηγητή και επιστήμονα Ουίλιαμ Μάρτιν Λικ (Leake, 1867) και στη συνέχεια από το Λεόν Εζέ (Heuzey, 1876), ο οποίος πίστευες ότι είχε βρει το λιμάνι της αρχαίας Μεθώνης, "όχι πολύ μακριά από τον ποταμό Αλιάκμονα" (Heuzey, 1876). Ωστόσο, ποτέ δεν αναφέρθηκε επίσημα κάτι περί αυτού.
Στα μέσα του εικοστού αιώνα, ο Χάμοντ (Hammond) χρησιμοποίησε τις περιγραφές του Στράβωνα (Στράβων, 7, εδάφια 20 και 22) και τοποθέτησε γεωγραφικά την πόλη της Μεθώνης στα 70 στάδια (14 χιλιομετρα) από την Αλορό και στα 40 στάδια (8 χιλιόμετρα) από την Πύδνα (Hammond, 1976). Στα μέσα της δεκαετίας του ' 80 δύο περιοχές αναγνωρίστηκαν : η πρώτη που χρονολογείται από τα αρχαία και τα κλασικά χρόνια, στοιχειοθετήθηκε με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή.Η βορειότερη δεύτερη τοποθεσία χρονολογείται από την Αυτοκρατορική Περίοδο. (Χατζόπουλος κ. ά., 1990).
Οι πρώτοι που κατοίκησαν στο χωριό ήταν Βόσνιοι, οι οποίοι έφυγαν το 1913. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν κάτοικοι από το Καταφύγι Κοζάνης. Το 1918 το χωριό ενισχύθηκε με την είσοδο των Θρακών και μετά το 1922 ήρθαν Πόντιοι. Αρκετοί Μεθωνιώτες μετανάστευσαν στη Θεσσαλονίκη, η οποία απέχει πολύ λίγο.
Το Νέο Ελευθεροχώρι εγκαταλείφθηκε από τους Βόσνιους πρόσφυγες και αναφέρεται ότι είχε 121 οικίες το 1913, σε Πίνακα του Πληθυσμού της Υποδιοικήσεως της Κατερίνης, από το Δήμο Κατερίνης.
Το 1977 ιδρύθηκε ο Γυμναστικός Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Μεθώνης. Υπάρχει επίσης Πολιτιστικός Σύλλογος των Απανταχού Μεθωνιωτών.
Παλιά τηρούνταν διάφορα έθιμα σε ημέρες όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Κλήδων. Σήμερα κάθε χρόνο στις 7 Ιανουαρίου, ο κόσμος μαζεύονται στην πλατεία και όλοι μαζί ψάλλουν τα κάλαντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Κατηγορία:Δήμος Μεθώνης Πιερίας
Ιεράκιο
Το Ιεράκιο (Hieracium) είναι γένος Αγγειόσπερμων Δικοτυλήδονων φυτών το οποίο ανήκει στη τάξη Αστερώδη ή Σύνανδρα, στην οικογένεια Σύνθετα (Compositae). Το γένος περιλαμβάνει πολλά είδη (700 έως 1.000 και πλέον, σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, 200 σύμφωνα με άλλους) πολύμορφων,τριχωτών συνήθως, πολυετών ποωδών φυτών,τα οποία απαντούν στις εύκρατες περιοχές όλης της υδρογείου εκτός από την Αυστραλία. Συναντώνται στην Ευρώπη, δυτική Ασία, βορειοδυτική Αφρική και στην βόρεια Αμερική. Ο βλαστός, τα φύλλα, τα άνθη και ο καρπός καλύπτονται συνήθως από γκριζωπό ή λευκό χνούδι.
Ετυμολογία
Σύμφωνα με μια εκδοχή το όνομα του γένους ετυμολογείται από τη λέξη ιεράξ (γεράκι) επειδή οι αρχαίοι πίστευαν ότι το αρπακτικό αυτό πτηνό δυνάμωνε την όραση του τρώγοντας το βλαστό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Η Πριγκίπισσα ντε Κλεβ
Η Πριγκίπισσα ντε Κλεβ (γαλλικά: La Princesse de Clèves) είναι γαλλικό μυθιστόρημα που δημοσιεύτηκε ανώνυμα τον Μάρτιο του 1678. Συγγραφέας του είναι η Μαντάμ ντε Λαφαγέτ.
Η δράση λαμβάνει χώρα μεταξύ Οκτωβρίου 1558 και Νοεμβρίου 1559 κυρίως στη βασιλική αυλή του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας, καθώς και σε άλλες τοποθεσίες στη Γαλλία. Η ιστορία στο μυθιστόρημα συνδυάζεται αρμονικά με τη θεματολογία του έρωτα, τον οποίο και εξυμνεί. Σχεδόν κάθε χαρακτήρας - αν και όχι η ηρωίδα - είναι ιστορικά πρόσωπα, όπως ο δούκας του Νεμούρ, που θεωρείται ότι αναφέρεται στον Ιάκωβο του Νεμούρ. Γεγονότα και μηχανορραφίες ξεδιπλώνονται με μεγάλη πιστότητα ανασυνθέτοντας εκείνη την εποχή με αξιοσημείωτη ακρίβεια.
Περίληψη υπόθεσης
Η δεσποινίς ντε Σαρτ είναι μια 16χρονη κοπέλα αριστοκρατικής καταγωγής, η μητέρα της οποίας την έφερε στην αυλή του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας για να αναζητήσει σύζυγο με καλές οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές. Ο πρίγκιπας ντε Κλεβ την ερωτεύεται, αλλά αυτή δεν αισθάνεται τίποτε γι' αυτόν. Ωστόσο, ακολουθώντας τη συμβουλή της μητέρας της, τον παντρεύεται. Μετά τον γάμο, γνωρίζει τον γοητευτικό δούκα ντε Νεμούρ και τον ερωτεύεται, αλλά ο έρωτάς τους είναι καταδικασμένος να μείνει παράνομος - και πλατωνικός-, αφού αυτή είναι παντρεμένη.
Ο πρίγκιπας ντε Κλεβ διαπιστώνει ότι η γυναίκα του είναι ερωτευμένη με έναν άλλο άντρα και την πιέζει μέχρι να αποκαλύψει την ταυτότητα του άντρα, έως ότου αυτή του ομολογεί τον έρωτά της για κάποιον άλλο. Αφού στέλνει έναν υπηρέτη για να κατασκοπεύσει τον δούκα ντε Νεμούρ, ο πρίγκιπας ντε Κλεβ πιστεύει ότι η γυναίκα του ήταν άπιστη τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. Αρρωσταίνει από τον πόνο του. Στο κρεβάτι του θανάτου, κατηγορεί τον δούκα ντε Νεμούρ για τα δεινά του και παρακαλεί την πριγκίπισσα να μην τον παντρευτεί.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, ελεύθερη να ζήσει το πάθος της, η πριγκίπισσα βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στο καθήκον της και τον έρωτά της. Ο δούκας την κυνηγάει πιο ανοιχτά, αλλά εκείνη τον απορρίπτει, επιλέγοντας αντ 'αυτού να αποσυρθεί σε μοναστήρι για ένα διάστημα κάθε χρόνου και το υπόλοιπο στα κτήματα της.
Εμπορική επιτυχία
Το μυθιστόρημα γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία τη στιγμή της δημοσίευσής του και οι αναγνώστες εκτός Παρισιού έπρεπε να περιμένουν μήνες για να λάβουν αντίγραφα. Το μυθιστόρημα πυροδότησε επίσης αρκετές δημόσιες συζητήσεις, είτε για τη συγγραφή του είτε για την απόφαση της πριγκίπισσας να ομολογήσει τα συναισθήματά της στον σύζυγό της.
Λογοτεχνικά αξία
Πέραν των ιστορικών αναφορών για τις οποίες κατατάσσεται στα ιστορικά μυθιστορήματα, Η Πριγκίπισσα ντε Κλεβ είναι ένα από τα πρώτα ψυχολογικά μυθιστορήματα και θεωρείται το πρώτο μυθιστόρημα ψυχολογικής ανάλυσης. Σηματοδότησε μια σημαντική καμπή στην ιστορία του μυθιστορήματος, το οποίο μέχρι τότε περιλάμβανε ρομάντζα, απίθανες ιστορίες ηρώων που ξεπερνούσαν ανυπέρβλητες δυσκολίες έως ότου καταλήξουν σε έναν ευτυχισμένο γάμο, με πολλές δευτερεύουσες ιστορίες (συρταρωτό μυθιστόρημα) και έφτανε τους δέκα έως δώδεκα τόμους. Η Πριγκίπισσα ντε Κλεβ, αντίθετα, σε ένα μόνο τόμο 200 σελίδων, εισήγαγε μια εξαιρετικά ρεαλιστική πλοκή, μια ενδοσκοπική γλώσσα που διερεύνησε τις εσωτερικές σκέψεις και τα συναισθήματα των χαρακτήρων, και λίγες αλλά σημαντικές υπο-πλοκές που αφορούσαν τη ζωή άλλων ευγενών.
Γυναίκες συγγραφείς του 17ου αιώνα
Η Πριγκίπισσα ντε Κλεβ είναι ένα από τα έργα που αναδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες στη λογοτεχνία και στην πολιτιστική ζωή του 17ου αιώνα στη Γαλλία, με κυρίαρχο το αισθητικό και λογοτεχνικό ρεύμα των Πολύτιμων. Η μαντάμ ντε Λα Φαγιέτ επισκέπτονταν τακτικά το λογοτεχνικό σαλόνι της μαρκησίας ντε Ραμπουγιέ πριν από το γάμο της και, όπως και η φίλη της Μαντάμ ντε Σεβινέ, ανήκε στον λογοτεχνικό κύκλο της Μαντλέν ντε Σκυντερί, τα έργα της οποίας θαύμαζε.
Ελληνική μετάφραση
Την Πριγκίπισσα της Κλεβ μετάφρασε στα Ελληνικά η Τερέζα Πεσματζόγλου ("Εστία" 1986).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Μετατόπιση
Η μετατόπιση (displacement) είναι φυσικό διανυσματικό μέγεθος που χαρακτηρίζει το φυσικό φαινόμενο της κίνησης, και ορίζεται ως η διαφορά της αρχικής θέσης με την τελική. Εν ολίγοις, η μετατόπιση είναι η μεταβολή της θέσης.
Μαθηματικός τύπος
Η μετατόπιση υπολογίζεται με τον μαθηματικό τύπο Δχ = x2 - x1
Φυσική έκφραση (ή περιγραφή)
Η μετατόπιση Δχ όπως και η θέση x, είναι διανυσματικό μέγεθος, παρά το ότι έχει μονάδες μήκους, το οποίο είναι μονόμετρο μέγεθος. Εκφράζει την απόσταση της τελικής θέσης (όπου βρίσκεται το σώμα στο παρόν) από τη θεωρούμενη αρχική θέση. Αναφέρεται σε ένα χρονικό διάστημα, ενώ η θέση του σώματος σε μια χρονική στιγμή.
Μαθηματική έκφραση (ή αναπαράσταση)
Εκφράζεται μαθηματικά (ή αναπαρίσταται) από μία διανυσματική συνάρτηση της θέσης (δηλ. είναι διανυσματικό φυσικό μέγεθος). Η διεύθυνσή της εξαρτάται από το είδος της κίνησης ως προς την τροχιά. Η φoρά της είναι ίδια με τη φορά της κίνησης.
Μέτρηση
Μετρείται με τη μονάδα μέτρησης (στο σύστημα μονάδων S.I.) που ονομάζεται m (= 1 meter, μέτρο).
Καταμέτρηση
Καταμετρείται από το όργανο μέτρησης μετροταινία (ή απλά, μέτρο).
Διευκρινίσεις
Το φυσικό μέγεθος μετατόπιση δεν πρέπει να συγχέεται με το διάστημα (s).
Κατηγορία:Κινηματικές ιδιότητες Κατηγορία:Διανύσματα
Άνω Σταυρός Θεσσαλονίκης
Ο Άνω Σταυρός είναι μεγάλος οικισμός στο ανατολικό τμήμα του Νομού Θεσσαλονίκης. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Βόλβης. Απέχει 81 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο οικισμός έχει 768 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Άνω Σταυρού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 19,467 χμ² (2011).
Αγία Τριάδα Κέρκυρας
Η Αγία Τριάδα είναι πεδινός οικισμός 192 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 54 μέτρων περίπου, στο κέντρο του νησιού της Κέρκυρας, κοντά στις παραλίες τόσο της ανατολικής όσο και της δυτικής ακτής. Βρίσκεται κοντά στο λιμάνι και το αεροδρόμιο αφού απέχει περίπου 8 με 9 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας. Μαζί με τους οικισμούς Άγιος Ιωάννης (598 κ.), Βασιλικά (278 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.
Άνω Σταυρός Θεσσαλονίκης
Τοπογραφία
Ο Άνω Σταυρός είναι χτισμένος στους βορειότερους πρόποδες του Στρατωνικού όρους (Σουγγλιάνι) στον Στρυμονικό Κόλπο. Στα δυτικά περικλείει τη παράλια λωρίδα του Σταυρού Θεσσαλονίκης. Συνορεύει στα βόρεια, ανατολικά και δυτικά με τον Σταυρό και νότια με τη Βαρβάρα Χαλκιδικής.
Αγία Τριάδα Κέρκυρας
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα μαζί με τους οικισμούς Βασιλικά (278 κ.), Άγιος Ιωάννης (598 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Άνω Σταυρός Θεσσαλονίκης
Ιστορία
Στην περιοχή υπήρχε οικισμός από την αρχαιότητα με το όνομα Βορμίσκος. Επίσης, έγγραφα αναφέρουν την ύπαρξη οικισμού κατά τη διάρκεια του Βυζαντίου, ο οποίος αποτελούσε σταθμό για τους μετακινούμενος προς το Άγιο Όρος. Πρόσφατα αρχαιολογικές έρευνες που έγιναν στη περιοχή βρέθηκαν οικίες Βυζαντινού τύπου. Το όνομα Σταυρός μαρτυρείται από το 1705 και εκτιμάται ότι σχετίζεται με τα αρχαία Στάγειρα. Η συμμετοχή του Σταυρού στην Επανάσταση του 1821 ξεκινά όταν το ίδιο έτος μετά την καταστροφή που προκάλεσε ο Οθωμανός στρατηγός Γιουσούφ Μπέης στον Πολύγυρο, οι κάτοικοι ξεκινούν μια εξέγερση στις 16 Μαΐου και κινούνται προς τη Παζαρούδα (Απολλωνία) και άλλα τμήματα αναγκάζοντας τους Οθωμανούς να κάνουν υποχωρήσεις. Στις επόμενες μέρες τα γύρω χωριά, μαζί με τον Σταυρό, ακολούθησαν το παράδειγμα του Πολυγύρου και εξεγέρθηκαν, ξεκινώντας την Επανάσταση στην Χαλκιδική Οι Σταυρινοί φρουρούσαν τα Στενά της Ρεντίνας/Μακεδονικά Τέμπη. Στη συνέχεια τα σώματα των επαναστατών κατόρθωσαν να φτάσουν μέχρι το χωριό Σέδες, έξω από την Θεσσαλονίκη. Για κακή τύχη των Επαναστατών Ο Μπαϊράμ Πασάς έφτασε στη Θεσσαλονίκη με πολύ μεγάλο στρατό σκοπεύοντας να καταπνίξει την επανάσταση, πράγμα που κατάφερε, καίγοντας κάθε χωριό που έβρισκε στον δρόμο του. Οι Σταυρός καταστράφηκε και οι Σταυρινοί κατέφυγαν στο βουνό. Το 1828 τους επιτράπηκε να επιστρέψουν στο χωριό τους. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1924, στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από το χωριό Κατιρλί της Νικομήδειας, στους οποίους το κράτος παραχώρησε την έκταση του σημερινού Σταυρού απαλλοτριώνοντας την από τους Ανω-Σταυρινούς. Αυτό δημιούργησε αντιπαλότητα μεταξύ των κατοίκων Σταυρού και Άνω Σταυρού. Το 1932 η Παραλία Σταυρού πήρε το όνομα Σταυρός, ενώ ο παλιός Σταυρός πήρε τη σημερινή του ονομασία. Με την διοικητική αναδιάρθρωση του 1942, ο Άνω Σταυρός προσαρτήθηκε στο Νομό Θεσσαλονίκης από το Νομό Χαλκιδικής στον οποίο ανήκε έως τότε. Από το 1947 έως το 1950, το χωριό εκκενώθηκε λόγω του Εμφυλίου Πολέμου και οι κάτοικοι παραχείμαζαν στο Σταυρό.
Οικονομία
Οι κάτοικοι του Άνω Σταυρού απασχολούνται κυρίως στον κλάδο των κατασκευών και της κτηνοτροφίας. Επίσης, η δασώδης περιοχή έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη της υλοτομίας. Τα τελευταία χρόνια σημαντική άνθηση παρουσιάζει ο τουρισμός, καθώς ο παραδοσιακός οικισμός του χωριού αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού. Στην περιοχή των Πλατανιών λειτουργούν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, οργανωμένες παραλίες και κέντρα διασκέδασης. Η παραλία των Πλατανιών έχει σήμανση Γαλάζιας Σημαίας.
Πολιτισμός και θρησκεία
Σημαντική δραστηριοποίηση παρουσιάζει ο Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος Άνω Σταυρού "Αετός" με ποδοσφαιρική ομάδα, τράπεζα αίματος, χορευτικό τμήμα, μικτή τετράφωνη χορωδία, ακαδημία καράτε, τμήμα κλασσικού μπαλέτου και μοντέρνων χορών και πολιτιστικό στέκι. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και με αφορμή το πανηγύρι του Προφήτη Ηλία στις 20 Ιουλίου οργανώνονται παραδοσιακά γλέντια και θεατρικές και μουσικές παραστάσεις. Από εκκλησιαστική άποψη, ο παλαιός οικισμός ανήκει στην ενορία του Αγίου Δημητρίου. Υπάρχουν δύο ναοί, του Αγίου Δημήτριου χρονολογούμενη από το 19ο αιώνα και του Τιμίου Σταυρού με έτος εγκαινίων το εορτή του π. Αθανασίου 2008.
Υποδομές
Στον Άνω Σταυρό λειτουργεί Κοινοτικό Κατάστημα, Ωδείο, Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, Κέντρο Υποδοχής Τουριστών και Φυσιολατρικός Ορειβατικός Σύλλογος.
Γύρω χωριά
Βόρεια: Κάτω Σταυρός, Βρασνά, Ασπροβάλτα
Νότια: Βαρβάρα
Δυτικά: Ρεντίνα, Νέα Μάδυτος
Ανατολικά: Μηλιές
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Ντάρια Σβάιγκερ
Πρώτα χρόνια
Η μουσική εισήλθε στη ζωή της Σβάιγκερ όταν ήταν ακόμα παιδί. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εισήλθε στο κολέγιο μουσικής και παρακολούθησε μαθήματα τέχνης στο Γκρατς στην Αυστρία, όπου σπούδασε κλασικό τραγούδι σόλο και τζαζ. Το 1997 αποφοίτησε από το κολλέγιο με πολύ καλούς βαθμούς.
Ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών της είχε αρχίσει να εργάζεται σόλο τραγουδίστρια με διάφορα συγκροτήματα και συμφωνικές ορχήστρες. Από το 1992 ασχολείται με διάφορα έργα του Εθνικού Θεάτρου της Σλοβενίας στο Μάριμπορ. Το 1993, η διεθνής κριτική επιτροπή του φεστιβάλ ποπ Μελωδίες της θάλασσας και του ήλιου, που πραγματοποιήθηκε στο Κόπερ, της απένειμε το πρώτο βραβείο στο σλοβενικό τμήμα της διεθνούς κατηγορίας. Το πρώτο της άλμπουμ, In the arms of the night, σύντομα ακολούθησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι τραγουδιστές
Ήσυχες μέρες του Αυγούστου
Το Ήσυχες μέρες του Αυγούστου είναι ελληνική δραματική σπονδυλωτή ταινία του 1991, σε σκηνοθεσία και σενάριο Παντελή Βούλγαρη. Πρωταγωνιστούν οι Αλέκα Παΐζη, Θανάσης Βέγγος, Αλέκος Ουδινότης, Θέμις Μπαζάκα και Χρυσούλα Διαβάτη. Τη μουσική σύνθεση της ταινίας την έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Η ταινία διαδραματίζεται στην άδεια και ζεστή Αθήνα τον μήνα Αύγουστο, εξιστορώντας 3 διαφορετικές ιστορίες, οι οποίες δεν συνδέονται. Η μία ιστορία αφορά έναν τραπεζικό υπάλληλο, που αναπτύσσει τηλεφωνικές σχέσεις με μία άγνωστη, η δεύτερη αφορά μία ηλικιωμένη γυναίκα που αναπτύσσει φιλικές σχέσεις με μία νεαρή κοπέλα που μόλις μετακόμισε στη γειτονιά της και η τρίτη αφορά έναν άντρα που περιθάλπει μία γυναίκα που μόλις έχασε τον άντρα της, όταν λιποθυμά στον ηλεκτρικό.
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται ανάμεσα σε 3 διαφορετικές ιστορίες, στον άδειο και ζεστό μήνα Αύγουστο στην Αθήνα. Η μία ιστορία δεν διαδέχεται την άλλη, αλλά παρουσιάζονται προοδευτικά και οι τρεις μέχρι το τέλος της ταινίας.
Η πρώτη ιστορία που δείχνει η ταινία, είναι στο σπίτι της Αλέκας, μίας καλοστεκούμενης ηλικιωμένης κυρίας, η οποία έχει απομείνει μόνη στη γειτονιά, με εξαίρεση 2 φίλες της, οι οποίες κι αυτές ετοιμάζονται να φύγουν για το καλοκαίρι, αλλά και μιας νεαρής κοπέλας, η οποία πρόσφατα μετακόμισε στη γειτονιά. Αν και η έλλειψη κοινωνικότητας στην αρχή τις κρατά μακριά, στο τέλος θα αναπτύξουν δεσμούς φιλίας. Ένα βράδυ, η Έλλη, η νεαρή κοπέλα θα αφήσει ένα γράμμα στην Αλέκα και θα την αποχαιρετήσει λέγοντάς της ότι θα γυρίσει σύντομα. Διαβάζοντας το γράμμα η Αλέκα, αντίκρισε και μία φωτογραφία που της είχε "κλέψει" η Έλλη, η οποία απεικόνιζε έναν ανεκπλήρωτο έρωτά της. Το γράμμα ανέφερε ότι είχε κανονιστεί συνάντηση σε μία καφετέρια με αυτόν, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ποτέ. Το τέλος αυτής της ιστορίας σηματοδοτεί και το φινάλε της ταινίας. Η Αλέκα βγαίνει από το σπίτι της κρατώντας μία ομπρέλα, καθώς ψιλόβρεχε. Κατόπιν πάει στο αστυνομικό τμήμα, για να αναζητήσει την Έλλη. Εκεί γίνεται γνωστό ότι η Αλέκα είχε δανείσει 750.000 δραχμές στην Έλλη, ενώ, παρόλο που η κοπέλα έχει εξαφανιστεί, η Αλέκα δεν τη μηνύει, απλώς θέλει να τη βρει και να δει αν είναι καλά. Η ιστορία, αλλά και η ταινία, τελειώνει στο σπίτι της Αλέκας, η οποία βλέπει όραμα (ίσως και όνειρο) τον ανεκπλήρωτο έρωτά της, νεαρό, όπως ήταν τότε, μέσα στο σπίτι.
Η δεύτερη ιστορία που δείχνει στο ενδιάμεσο, είναι αυτή του τραπεζικού υπαλλήλου και μιας άγνωστης γυναίκας, οι οποίοι ερωτοτροπούν τηλεφωνικώς. Ο άντρας, ένας μοναχικός άνθρωπος, θα προσπαθήσει να βρει την άγνωστη, ψάχνοντας τις κλήσεις που δέχτηκε προσφάτως. Μετά από αρκετό ψάξιμο ανακαλύπτει ποια είναι, αρχικά, χωρίς να είναι σίγουρος. Ήταν μία δασκάλα της γαλλικής, ιδιοκτήτρια ξενόγλωσσου φροντιστηρίου. Περιμένοντας απέξω να τελειώσει, ανακαλύπτει ότι είναι παντρεμένη. Κατόπιν πάει ξανά στο φροντιστήριο, δήθεν για να γράψει την κόρη του αγγλικά (δε διευκρινίζεται αν είχε ή όχι στην πραγματικότητα). Τότε εκείνη του ζητά ένα τηλέφωνο επικοινωνίας και αυτός της δίνει της δουλειάς του και του σπιτιού του. Όταν εκείνη βλέπει το τηλέφωνο της δουλειάς του, σοκάρεται διακριτικώς. Όταν του τηλεφώνησε ξανά, εκείνος δεν μπόρεσε να της μιλήσει, κι ακουμπώντας το ακουστικό στο γραφείο, έβαλε τα κλάματα.
Η τρίτη ιστορία που εμφανίζεται στην ταινία, αφορά μία θλιμμένη γυναίκα στον ηλεκτρικό κι ένα άγνωστο συνεπιβάτη, ο οποίος παρακολουθώντας τη θλίψη της δείχνει ενδιαφέρον. Αντί να κατέβει στη στάση του, περιμένει τη γυναίκα. Τότε, εκείνη βγαίνοντας από τον συρμό, λιποθυμά και στη συνέχεια την πάει στο νοσοκομείο. Ευρισκόμενος αυτός στον διάδρομο, του πέφτει η τσάντα της που τη φύλαγε, και εμφανίζεται μία ληξιαρχική πράξη θανάτου, του ανδρός της. Συνοδεύοντάς την με το ταξί, εκείνη του λέει ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί σπίτι της και ζητά τη φιλοξενία του. Εκείνος δέχεται. Το βράδυ, δεν μπορεί κανείς από τους δύο να κοιμηθεί και συναντιούνται στη βεράντα. Εκεί του λέει ότι ο άντρας της αυτοκτόνησε. Φεύγοντας αυτή τα ξημερώματα του αφήνει ένα σημείωμα, γράφοντας «Ευχαριστώ», μαζί με ένα πεντοχίλιαρο. Εκείνος, προσβεβλημένος με το χαρτονόμισμα, αναζητά την κατοικία της ώστε να της επιστρέψει τα λεφτά. Κατόπιν, την προσκαλεί με μοιρασμένα έξοδα να έρθει να τον βρει στη Σαλαμίνα. Φεύγοντας ο κυρ-Νίκος, η Μαρία τον φιλά στο στόμα και του ζητά συγγνώμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ηθογραφικές ταινίες Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Παντελή Βούλγαρη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Βραβεία Broadcast Film Critics Association
Τα Βραβεία Broadcast Film Critics Association, κοινώς γνωστά ως Βραβεία Critics' Choice, απονέμονται ετησίως από την ένωση κριτικών Broadcast Film Critics Association για να τιμήσει επιτεύγματα στο χώρο του κινηματογράφου. Οι υποψήφιοι επιλέγονται μέσω γραπτής ψηφοφορίας που διαρκεί μια εβδομάδα και ανακοινώνονται το Δεκέμβριο. Οι νικητές αποκαλύπτονται στην ετήσια τελετή των Βραβείων Critics' Choice τον Ιανουάριο. Τα βραβεία προβάλλονται ζωντανά από το τηλεοπτικό δίκτυο VH1. Τα βραβεία του 2006, 2007, 2008 και 2009 διεξήχθησαν στο κέντρο συνεδριάσεων "Santa Monica Civic Auditorium", ενώ τα βραβεία του 2010 -- που μετονομάστηκαν σε Βραβεία Critics' Choice Movie - διεξήχθησαν στο θέατρο "Hollywood Palladium" στις 15 Ιανουαρίου 2010.
Η Broadcast Film Critics Association υπερηφανεύεται για την ικανότητα της να προβλέπει τις υποψηφιότητες των Όσκαρ: μεταξύ 1997 και 2004, οι υποψηφιότητες του Critics’ Choice προέβλεψαν σωστά τους 33 από τους 35 υποψήφιους για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Συγκρίνοντας, οι Χρυσές Σφαίρες ήταν τρεις φορές πιο πιθανό να διαφέρουν από τα Όσκαρ την ίδια χρονική περίοδο. Ωστόσο, το γεγονός ότι η Broadcast Film Critics Association προτείνει εννέα ή δέκα ταινίες υποψήφιες για το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας σε αντίθεση με τις πέντε υποψηφιότητες των Όσκαρ και των Χρυσών Σφαιρών ευθύνεται σε κάποιο βαθμό για αυτήν την σημαντική προφητική ικανότητα. Οι υποψηφιότητες για τα βραβεία του 2012 ανακοινώθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Υποδορυφόρος
Ο υποδορυφόρος είναι ένας φυσικός δορυφόρο ς (ή τεχνητός δορυφόρος) που περιστρέφεται γύρω από έναν φυσικό δορυφόρο, δηλαδή ένα φεγγάρι ενός φεγγαριού. Δεν υπάρχουν γνωστοί φυσικοί υποδορυφόροι στο Ηλιακό Σύστημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι παλιρροιακές επιδράσεις του πρωτογενούς σώματος (του πλανήτη, δηλαδή, που ένας δορυφόρος του έχει υποδορυφόρο) θα καθιστούσαν ένα τέτοιο σύστημα ασταθές. μικρογραφία|Καλλιτεχνική αναπαράσταση της Ρέας με δαχτυλίδια Η πιθανή ανίχνευση ενός συστήματος δακτυλίων γύρω από το φυσικό δορυφόρο Ρέα του Κρόνου οδήγησε σε υπολογισμούς που υποδεικνύουν ότι πιθανοί δορυφόροι σε τροχιά γύρω από τη Ρέα θα είχαν σταθερές τροχιές. Επιπλέον, οι υποτιθέμενοι δακτύλιοι πιστεύεται πως είναι στενοί, ένα φαινόμενο που συνήθως συνδέεται με την ύπαρξη μικρών δορυφόρων (shepherds). Ωστόσο, οι εικόνες που λήφθηκαν από το Κασίνι ειδικά για τον εντοπισμό υποδορυφόρων δεν κατάφεραν να ανιχνεύσουν τυχόν δακτυλίους που συνδέονται με τη Ρέα.
Έχει επίσης προταθεί ότι ο δορυφόρος του Κρόνου Ιαπετός είχε έναν υποδορυφόρο στο παρελθόν. Αυτή είναι μία από τις πολλές υποθέσεις που έχουν προταθεί για να εξηγήσουν την ισημερινή κορυφογραμμή που παρουσιάζει ο Ιαπετός.
Τεχνητοί υποδορυφόροι
Πολλά διαστημόπλοια έχουν τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, συμπεριλαμβανομένων των επανδρωμένων σκαφών από το πρόγραμμα Απόλλων. Κατά το 2017 κανένα άλλο διαστημόπλοιο δεν βρίσκεται σε τροχιά γύρω από άλλους δορυφόρους, αν και δύο μη επανδρωμένες προσπάθειες έχουν γίνει για τον Φόβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κατηγορία:Υποθετικοί δορυφόροι Κατηγορία:Εξωπλανητολογία
Αυτοματισμός
Ο αυτοματισμός (ή αυτοματοποίηση) αφορά δύο έννοιες μη σχετιζόμενες μεταξύ τους. Αρχικά, σημαίνει την τυποποίηση μίας διαδικασίας μέσω της εύρεσης καλώς ορισμένων βημάτων τα οποία πρέπει να ακολουθηθούν για να παραχθεί κάποιο επιθυμητό αποτέλεσμα. Έτσι ο αυτοματισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εύρεση ενός αλγορίθμου για την επίλυση ενός προβλήματος, ή η κατασκευή ενός αυτόνομου μηχανισμού που εκτελεί αυτόν τον αλγόριθμο για κάποια είσοδο χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
Ο αυτοματισμός στηρίζεται εννοιολογικά στη θεωρία ελέγχου και στους μηχανισμούς ανάδρασης, επομένως αποτέλεσε μία κύρια αφετηρία της κυβερνητικής. Σε αντίθεση με την τελευταία όμως, ο αυτοματισμός έχει έναν αυστηρά εφαρμοσμένο χαρακτήρα και στην πράξη αξιοποιεί ποικιλία εξειδικευμένων προϊόντων ηλεκτρονικής και τεχνολογίας πληροφοριών (π.χ. μικροελεγκτές, συστήματα πραγματικού χρόνου, τεχνολογίες CAx). Η σημασία του αυτοματισμού είναι μεγάλη στη βιομηχανία, όπου μειώνει σημαντικά την ανάγκη για ανθρώπινη παρέμβαση (π.χ. σε τηλεμετρίες, αυτόματο έλεγχο γραμμών παραγωγής κλπ.).
Εξειδικευμένοι υπολογιστές υψηλής αντοχής, οι προγραμματιζόμενοι λογικοί ελεγκτές (PLC), χρησιμοποιούνται για να συγχρονίσουν τη ροή εισόδων από φυσικούς αισθητήρες με τη ροή εντολών προς συσκευές εξόδου (π.χ. βραχίονες). Η αναδραστική και ντετερμινιστική λειτουργία του συστήματος οδηγεί σε αυστηρά ελεγχόμενες διεργασίες, κατάλληλες για χρήση σε βιομηχανικές μονάδες. Η εργασία του αυτοματιστή στο προηγούμενο παράδειγμα συνίσταται στον κατάλληλο προγραμματισμό του PLC (συνήθως σε συμβολική γλώσσα).
Βασικές έννοιες
Ο αυτοματισμός ερευνά τη συμπεριφορά δυναμικών συστημάτων μοντελοποιώντας τα με τα μεθοδολογικά και μαθηματικά εργαλεία της επεξεργασίας σήματος. Έτσι μεταχειρίζεται τα συστήματα ως μαύρα κουτιά με είσοδο και έξοδο. Ως είσοδος θεωρείται ένα σήμα, αναλογικό ή ψηφιακό, συλλεγόμενο από κάποιο σημείο του συστήματος. Τα ενδιάμεσα κουτιά αναπαριστούν τις διάφορες διαταράξεις που επηρεάζουν το σήμα, όπως τριβές στους ενεργοποιητές, αποτέλεσμα των στοιχείων του ελέγχου που παρεμβάλλονται, τους ελεγκτές.
Αυτά τα αποτελέσματα συνήθως αναπαρίστανται με μαθηματικές συναρτήσεις, τις συναρτήσεις μεταφοράς. Μία συνάρτηση μεταφοράς προσδιορίζει ένα σύστημα και τον τρόπο που μεταβάλλει κάθε σήμα εισόδου. Η έξοδος του συστήματος ονομάζεται αναφορά και ανταποκρίνεται στην τιμή του σήματος κατόπιν ενεργοποίησης των προηγούμενων συναρτήσεων μεταφορών σε αυτήν. Όταν μια ή περισσότερες μεταβλητές εξόδου ενός συστήματος πρέπει να ακολουθήσουν την τιμή κάποιας αναφοράς που μεταβάλλεται με τον χρόνο, χρειάζεται να προστεθεί ένας ελεγκτής που να χειρίζεται τις τιμές των σημάτων εισόδου έως ότου επιτευχθεί η επιθυμητή έξοδος.
Σύστημα ανοικτού και κλειστού βρόγχου
Υπάρχουν δυο βασικά συστήματα ελέγχου, τα συστήματα ανοικτού και κλειστού βρόγχου.
Στα συστήματα ανοικτοί βρόγχου, η είσοδος από τον ελεγκτή είναι ανεξάρτητη της εξόδου, όπως σε ένα λέβητα ο οποίος ελέγχεται από χρονόμετρο ώστε η θερμότητα να παράγεται για σταθερό χρόνο, ανεξάρτητα από την θερμοκρασία του κτιρίου. Η είσοδος είναι το άνοιγμα και το κλείσιμο του χρονομέτρου του λέβητα. Η έξοδος είναι η θερμοκρασία του κτιρίου.
Στα συστήματα κλειστού βρόγχου, η είσοδος από τον ελεγκτή είναι εξαρτημένη από την έξοδο. Στην περίπτωση του παραδείγματος με τον λέβητα, θα χρησιμοποιούνταν ένας θερμοστάτης για να ελέγχει την θερμοκρασία του κτιρίου και να στέλνει πίσω το σήμα για να σιγουρέψει ο ελεγκτής ότι η θερμοκρασία του κτιρίου είναι ίδια με αυτή που ορίστηκε στον θερμοστάτη. Ένα σύστημα κλειστού βρόγχου δηλαδή έχει έναν βρόγχο ανάδρασης ο οποίος σιγουρεύει πως ο ελεγκτής θα δράσει για να είναι ίδια η έξοδος με το ορισμένο σημείο. Γι' αυτό τον λόγο οι κλειστοί βρόγχοι αποκαλούνται βρόγχοι ανάδρασης.
Κατηγορία:Ηλεκτρολογία  Κατηγορία:Κυβερνητική
Πέτρος Πασσαλής
Ο Πέτρος Πασσαλής (10 Απριλίου 1974) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου.
Καριέρα
Με τη φανέλα των Πειραιωτών αγωνίστηκε έως το 2001 έχοντας, σε επτά σεζόν, 131 συμμετοχές και δύο γκολ. Πανηγύρισε επίσης την κατάκτηση 5 συνεχόμενων πρωταθλημάτων, ενός κυπέλλου καθώς και την πρόκριση το 1999 στην προημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, όταν ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε στις λεπτομέρειες από τη Γιουβέντους.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Άρης. Αγωνίστηκε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για έξι χρόνια (5 στην Α΄ Εθνική και 1 στη Β΄) μετρώντας συνολικά 88 συμμετοχές και ένα γκολ με την φανέλα των κιτρίνων. Μάλιστα πήρε μέρος και στον χαμένο τελικό Κυπέλλου του 2005 κόντρα στον Ολυμπιακό. Το 2007 αποχώρησε από την ενεργό δράση ύστερα από 16 χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Ως ποδοσφαιριστής διακρίθηκε για την προσήλωσή του στα ανασταλτικά καθήκοντα, καθώς και για την αντοχή του.
Μετέπειτα δραστηριότητα
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Πασσαλής ανέλαβε για ένα διάστημα τα τμήματα υποδομής του Άρη. Αργότερα διετέλεσε υπεύθυνος της ΕΠΟ για την προεπιλογή ποδοσφαιριστών των μικρών εθνικών ομάδων στην Κεντρική Μακεδονία και πρόεδρος του Εδεσσαϊκού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
The Daily Ittefaq
Η ‎The Daily Ittefaq (βεγγαλικά: দৈনিক ইত্তেফাক, μεταγραφή: Doinik Ittefak) είναι μια καθημερινή εφημερίδα στη Βεγγαλική γλώσσα. Ιδρύθηκε το 1953, είναι η παλαιότερη εφημερίδα και μια από τις μεγαλύτερες σε κυκλοφορία εφημερίδες στο Μπαγκλαντές. Αυτή η εφημερίδα τυπώνεται από την εταιρεία Ittefaq Group of Publications Limited.
Αποικιακή εποχή
Η Daily Ittefaq εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 24 Δεκεμβρίου 1953 από τους Μαουλάνα Αμπντούλ Χαμίτ Χαν Μπασάνι και Γιαρ Μοχαμάντ Χαν, ιδρυτές και οι εκδότες της, καθώς και ιδρυτές και ταμίες της Μπανγκλαντεσιανής Ομάδας Αουάμι. Καθώς και οι δύο ήταν ενεργοί στην πολιτική και το αντιπακιστανικό κίνημα, διόρισαν τον Τοφαζάλ Χοσσαΐν, που εργαζόταν στην Καλκούτα ως συντάκτη. Μετά από μια δικαστική διαμάχη με την αρχική τους ιδιοκτήτες που όπου ο Τοφαζάλ Χοσσαΐν νίκησε τον Μανίκ Μία, ανακηρύχθηκε ιδιοκτήτης της εκδοτικής άδειας της Weekly Ittefaq. Ο Τοφαζάλ Χοσσαΐν στη συνέχεια απέκτησε νέα άδεια υπό το όνομα Daily Ittefaq.
Στην αποικιακή εποχή δημοσιοποιούσε την αμέλεια και την αποικιακή νοοτροπία των ηγετών του Πακιστάν προς το Ανατολικού Πακιστάν. Ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση ενήργησε εναντίον των συντακτών και των δημοσιογράφων. Η συντακτική στήλη του Τοφαζάλ Χοσσαΐν "Rajnaitik Mancha" (πολιτική πλατφόρμα) έγινε δημοφιλής στο Ανατολικό Πακιστάν. Κατά τη διάρκεια του Κινήματος Βεγγαλικής Γλώσσας της εποχής, η The Daily Ittefaq έπαιξε σημαντικό ρόλο. Η Ittefaq είχε παίξει σημαντικό ρόλο στις γενικές εκλογές του 1954 και συνέβαλε στη νίκη του Ηνωμένου Μετώπου. Η Ittefaq ήταν πάντοτε σθεναρά αντίθετη με όλη τη στρατιωτική ηγεσία του Πακιστάν ξεκινώντας από τον Αγιούμπ Χαν έως τον Γιάχια Χαν.
Η Ittefaq υποστήριξε το Πρόγραμμα Έξι Σημείων της ομάδας Αουάμι κατά τη διάρκεια των μέσων της δεκαετίας του 1960 και βοήθησε στη δημοσίευση των ιδεών. Η Ittefaq γρήγορα αναδείχθηκε ως η φωνή των πολιτών του Ανατολικού Πακιστάν. Ο πρόεδρος Αγιούμπ Χαν λογόκρινε τη δημοσίευσή της από 17 Ιουνίου έως τις 11 Ιουλίου 1966, και στη συνέχεια ξανά από τις 17 Ιουλίου 1966 έως τις 9 Φεβρουαρίου 1969. Ο Τοφαζάλ Χοσσαΐν φυλακίστηκε αρκετές φορές.
Ο Χοσσαΐν πέθανε στις 1 Ιουνίου 1969. Η εφημερίδα στη συνέχεια διαχειριζόταν από τους δύο γιους του, τους Μαϊνούλ και Ανουάρ.
Ρόλος στον Απελευθερωτικό Πόλεμο του Μπαγκλαντές
Το γραφείο της Ittefaq κάηκε και γκρεμίστηκε ολοσχερώς στις 25 Μαρτίου του 1971 από το Στρατού του Πακιστάν ως μέρος της Επιχείρισης Προβολέας. Όλο το κτίριο είχε μετατραπεί σε ερείπια και δεν υπήρχε ίχνος ζωής εκεί. Η εφημερίδα έλαβε 100.000 τάκα (που ισοδυναμούσε με 8.300 λίρες το 1971) ως αποζημίωση από την κυβέρνηση του Πακιστάν. Αυτό επέτρεψε στον Μαϊνούλ Χοσσεΐν να συνεχίσει την έκδοση της εφημερίδες, υπό το άγρυπνο μάτι των αρχών, στις 21 Μαΐου του 1971 από την Daily Pakistan Press. Για το υπόλοιπο του Απελευθερωτικού Πολέμου του Μπανγκλαντές, το χαρτί ήταν ένα επιστόμιο για τους Γιάχια και Τίκκα Χαν, και ασκούσε δριμεία κριτική για τους μαχητές της ελευθερίας.
Αφότου η εφημερίδα The Daily Sangram κάλεσε τον Σερατζουντίν Χοσσαΐν (επίσης μεταγράφεται ως Σεράτζ Ουντίν Χοσσαΐν), εκτελεστικό συντάκτη της Ittefaq, ο συντάκτης απήχθη στις 10 Δεκεμβρίου του 1971 και δεν βρέθηκε ποτέ. Κατά τη διάρκεια των δικών του Μπαγκλαντές για τα εγκλήματα πολέμου το 2012, ο Αλί Αχσάν Μοχάμεντ Μοτζαχίντ, μέλος του κόμματος Τζαμαάτ-ε-Ισλάμι, κατηγορήθηκε για τον φόνο του Χοσσαΐν.
Σήμερα
Η ιδιοκτησία επέστρεψε στους γιους του Μανίκ Μία μετά την εθνικοποίησή της στις 24 Αυγούστου 1975. Σήμερα, ο Ανουάρ Χοσσαΐν είναι ο συντάκτης. Η Ittefaq διαθέτει όλα τα τυπικά τμήματα μιας σύγχρονης καθημερινής εφημερίδας, περιέχοντας πολιτικές ειδήσεις, ειδήσεις για τον τον αθλητισμό, την εκπαίδευση, την ψυχαγωγία, καθώς και γενικές και τοπικές ειδήσεις.
Διαδικτυακή έκδοση
Η εφημερίδα προσφέρει μια καθημερινή βεγγαλική ηλεκτρονική έκδοση στην ιστοσελίδα της και μια αγγλική έκδοση που απευθύνεται στο νεανικό κοινό.
Αναφορές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Νίκος Καρούλιας
Ο Νίκος Καρούλιας (Σάμος, 25 Μαΐου 1953) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός αμυντικός και μετέπειτα προπονητής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της ΑΕΚ και την περίοδο 1973-74 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα των "κιτρινόμαυρων". Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Απόλλωνα Αθηνών, ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Χρήστου Αρδίζογλου, όπου και παρέμεινε για έξι χρόνια.
Το μεγάλο άλμα στην καριέρα του το πραγματοποίησε το καλοκαίρι του 1980 όταν μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. Στο "τριφύλλι" αγωνίστηκε μέχρι το 1988, όταν και σε ηλικία 34 ετών κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.
Διακρίθηκε για το ψυχωμένο παιχνίδι του, ενώ κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήταν η συμμετοχή του ως βασικός στην ομάδα του Παναθηναϊκού που έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1984-85.
Στην εθνική Ελλάδας
Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ελλάδα στις 14 Οκτωβρίου 1981, στον εντός έδρας αγώνα με τη Δανία (2-3), για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1982. Συμμετείχε συνολικά σε 31 αγώνες, επιτυγχάνοντας 1 τέρμα.
Καριέρα προπονητή
Μετά το ποδόσφαιρο ακολούθησε καριέρα προπονητή, με σημαντικότερη στιγμή του το πέρασμά του από τον πάγκο του Παναθηναϊκού το 1997, ενώ έχει εργαστεί επίσης σε αρκετούς ελληνικούς αλλά και κυπριακούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων οι Αθηναϊκός, Παναργειακός, Ολυμπιακός Λευκωσίας, Ανόρθωση Αμμοχώστου (1996-97), Προοδευτική (2000), Καλλιθέα (2000-01) και Απόλλων Σμύρνης (2010-11).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλωνα Σμύρνης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Λευκωσίας
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 διεξήχθησαν 12 αγωνίσματα στίβου ανδρών. Έκτος από τον μαραθώνιο, όλα τα υπόλοιπα αγωνίσματα έλαβαν χώρα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, το οποίο ήταν και ο τόπος τερματισμού του μαραθωνίου. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 6, 7, 9 και 10 Απριλίου 1896.
Συνολικά, συμμετείχαν 64 αθλητές από δέκα χώρες, κάτι που έκανε τον στίβο το πιο πολυεθνές άθλημα της 1ης Ολυμπιάδας. Δόθηκαν 25 μετάλλια στο σύνολο (12 ασημένια για τους νικητές, 13 χάλκινα για τους δεύτερους, τίποτα για τους τρίτους). Αργότερα, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να απονείμει χρυσά, ασημένια και χάλκινα μετάλλια στους τρεις πρώτους αθλητές κάθε αγωνίσματος ώστε να συμβαδίζουν με τις πιο πρόσφατες παραδόσεις, ανεβάζοντας έτσι τον συνολικό αριθμό στα 37 (12 χρυσά, 13 ασημένια, 12 χάλκινα).
Συμμετέχουσες χώρες
thumb|250px|Αθλητές από την αποστολή των [[Συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896|Η.Π.Α.]] Οι δέκα χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
100 μέτρα
thumb|right|200px|Ο [[Τόμας Μπερκ]]
Ημερομηνία τελικού: 10 Απριλίου 1896, 14:30 μ.μ.
Οι αθλητές χωρίστηκαν σε τρεις προκριματικές σειρές και την πρόκριση για τον τελικό πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά. Ήταν το πρώτο αγώνισμα που διεξήχθη στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες και ο νικητής της πρώτης σειράς, Φράνσις Λέιν, μπορεί να θεωρηθεί ο πρώτος σύγχρονος νικητής σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Στους προκριματικούς, νικητές αναδείχθηκαν δρομείς από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον καλύτερο χρόνο έκανε ο Τόμας Μπερκ με 11.8 (πρώτο Ολυμπιακό ρεκόρ).
Στον τελικό, ο Μπερκ κέρδισε για μία ακόμη φορά τον Χόφμαν και με χρόνο 12 δευτερολέπτων στέφθηκε νικητής, παρά το γεγονός πως και οι δύο αθλητές ήταν περισσότερο γνωστοί ως δρομείς μεσαίων αποστάσεων. Λέιν και Σόκολι τερμάτισαν μαζί στην τρίτη θέση με χρόνο 12.6 και μοιράζονται το χάλκινο μετάλλιο, σύμφωνα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
400 μέτρα
Ημερομηνία τελικού: 7 Απριλίου 1896, 15:30 μ.μ.
Ο τελικός ήταν υπόθεση των δύο αυτών αθλητών, με τον Μπερκ να τερματίζει γρηγορότερα κατά ένα δευτερόλεπτο από τον Τζέιμισον και να κατακτά την πρωτιά. Ο Γκμέλιν τερμάτισε τρίτος αφήνοντας τον Χόφμαν στην τελευταία θέση.
800 μέτρα
Ημερομηνία τελικού: 9 Απριλίου 1896, 14:30 μ.μ.
Οι δρομείς χωρίστηκαν σε δύο προκριματικές σειρές και την πρόκριση για τον τελικό πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά. Στην πρώτη σειρά, ο Έντγουϊν Φλακ από την Αυστραλία κέρδισε τον Ούγγρο Νάντορ Ντάνι με επίδοση 2:10.0, χρόνος που θεωρείται ως το πρώτο Ολυμπιακό ρεκόρ του αγωνίσματος. Στη δεύτερη σειρά που αποτελούνταν από έλληνες και γάλλους αθλητές, την πρώτη θέση πήρε ο Αλμπίν Λερμουζιό και τη δεύτερη ο Δημήτριος Γολέμης.
Στον τελικό, ο Φλακ κατέκτησε την πρωτιά αφήνοντας και πάλι πίσω του τον Ντάνι, ενώ ο Γολέμης τερμάτισε τρίτος μετά από αρκετά δευτερόλεπτα.
1500 μέτρα
Ημερομηνία: 7 Απριλίου 1896
Ο Αλμπίν Λερμουζιό από τη Γαλλία οδηγούσε την κούρσα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, αλλά τον προσπέρασαν στα τελευταία 100 μέτρα ο Έντγουϊν Φλακ και ο Άρθουρ Μπλέικ και τερμάτισε τελικά στην τρίτη θέση. Τη νίκη πήρε ο Φλακ και έγινε έτσι ο πρώτος χρυσός Ολυμπιονίκης της Αυστραλίας. Ο Μπλέικ έμεινε στη δεύτερη θέση, ενώ τέταρτος τερμάτισε ο Καρλ Γκαλ από τη Γερμανία.
Μαραθώνιος
Ημερομηνία: 10 Απριλίου 1896, 14:00 μ.μ.
Στον αγώνα συμμετείχαν 17 αθλητές από πέντε χώρες, εκ των οποίων οι 13 ήταν Έλληνες. Οι ξένοι δρομείς έφυγαν πιο γρήγορα μπροστά από όλους και μάλιστα ο Αλμπίν Λερμουζιό πήρε μια διαφορά περίπου δύο χιλιομέτρων από τους υπόλοιπους. Κατά μήκος της διαδρομής, πολλοί κάτοικοι των χωριών της Αττικής είχαν πάρει θέση περιμένοντας τους αθλητές, τους οποίους χαιρετούσαν και ενθάρρυναν χωρίς να κάνουν διαχωρισμούς εθνικότητας, ενώ τους προσέφεραν και δροσιστικά ποτά.
Ο Λερμουζιό εγκατέλειψε εξαντλημένος τον αγώνα στο 32ο χιλιόμετρο ξεσπώντας μάλιστα σε λυγμούς. Έτσι, επικεφαλής της κούρσας τέθηκε ο Έντγουϊν Φλακ, ενώ αρκετά πιο πίσω έτρεχαν έξυπνα και με τακτική οι Χαρίλαος Βασιλάκος, Σπύρος Λούης και Σπυρίδων Μπελόκας. Περίπου στο 37ο χιλιόμετρο, ο Λούης έφτασε δίπλα στον Φλακ, αύξησε ταχύτητα και έφυγε μπροστά. Ο Φλακ προσπάθησε να ανεβάσει το ρυθμό του, αλλά εξάντλησε τις δυνάμεις του και εγκατέλειψε τον αγώνα.
Μετά από λίγη ώρα, ο Λούης, φανερά κουρασμένος, μπήκε πρώτος στο Στάδιο, αλλά δεν κινδύνευε από κανέναν αθλητή πια. Διήνυσε τον τελευταίο του γύρο μαζί με τον διάδοχο Κωνσταντίνο, ενώ το πλήθος τον επευφημούσε. Ο Χαρίλαος Βασιλάκος τερμάτισε τελικά στη δεύτερη θέση, ενώ ο Γκιούλα Κέλνερ κατέθεσε ένσταση μετά το τέλος του αγώνα επειδή ο Μπελόκας είχε καλύψει μέρος της διαδρομής με κάρο. Η ένσταση έγινε δεκτή και ο Μπελόκας ακυρώθηκε.
110 μέτρα με εμπόδια
Ημερομηνία τελικού: 10 Απριλίου 1896, 15:30 μ.μ.
Οι αθλητές χωρίστηκαν σε δύο προκριματικές σειρές και την πρόκριση πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά. Στον τελικό, συμμετείχαν μόνο οι δύο από τους τέσσερις αθλητές που είχαν προκριθεί. Ο Γκράντλεϊ Γκούλντινγκ κρατούσε τη νίκη μέχρι και το τελευταίο εμπόδιο, όντας καλύτερος στο πέρασμα των εμποδίων, αλλά ο Τόμας Κέρτις ήταν γρηγορότερος στο τρέξιμο και προσπέρασε τον Βρετανό στο τέλος παίρνοντας την πρώτη θέση με διαφορά ελαχίστων εκατοστών του δευτερολέπτου.
Άλμα εις ύψος
Ημερομηνία: 10 Απριλίου 1896, 14:40 μ.μ.
Πέντε αθλητές από τρεις χώρες πήραν μέρος στον αγώνα και τη νίκη πήρε ο Έλερι Κλαρκ. Στη δεύτερη θέση ισοβάθμησαν οι συμπατριώτες του, Ρόμπερτ Γκάρετ και Τζέιμς Κόνολι. Αξιοσημείωτη ήταν η απουσία του κατόχου του παγκοσμίου ρεκόρ, Μαικλ Σουίνι, ο οποίος είχε παραβιάσει τους ερασιτεχνικούς κανόνες που ίσχυαν τότε και αποκλείστηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο Κλαρκ ήταν ο μόνος που πέρασε τα 1,675 μέτρα, κάτι που δεν κατάφεραν οι αντίπαλοί του. Είχε πια σιγουρέψει την πρώτη θέση και συνέχισε χωρίς άγχος τις επιτυχημένες προσπάθειές του στα 1,70, 1,75 και 1,81 μέτρα.
Άλμα επί κοντώ
Ημερομηνία: 10 Απριλίου 1896, 15:40 μ.μ.
Πέντε αθλητές από δύο χώρες (Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες) πήραν μέρος στον αγώνα. Οι τρεις Έλληνες ξεκίνησαν επιτυχώς τις προσπάθειές τους από τα 2,40 μέτρα, ενώ κανείς δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα 2,70. Οι αθλητές των Η.Π.Α. ξεκίνησαν τον αγώνα τους στα 2,80 μέτρα. Οι επιτυχημένες προσπάθειες συνεχίστηκαν έως τα 3,30 μέτρα, τα οποία δεν κατάφερε να περάσει ο Άλμπερτ Τάιλερ, ενώ ο νικητής Γουίλιαμ Χόιτ επιχείρησε στο τέλος να περάσει και τα 3,40 μέτρα, χωρίς όμως να τα καταφέρει.
Ο αγώνας διεκόπη για μεγάλο χρονικό διάστημα όταν οι μαραθωνοδρόμοι άρχισαν να καταφτάνουν στο Στάδιο για τον τερματισμό τους. Η επικράτηση του Σπύρου Λούη, ο γενικότερος χαμός που ακολούθησε για τη μεγάλη νίκη από το ενθουσιασμένο πλήθος και το μικρό πλέον ενδιαφέρον του κοινού (αφού είχαν αποκλειστεί όλοι οι έλληνες άλτες) για το άλμα επί κοντώ έβαλαν προσωρινά σε κίνδυνο τη συνέχιση του αγωνίσματος.
Άλμα εις μήκος
Ημερομηνία: 7 Απριλίου 1896, 14:40 μ.μ.