cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν
Επιπρόσθετα
Η ταινία θεωρείται μία από τις πιο σπάνιες κλασικές ταινίες της Φίνος Φιλμ. Στην ταινία τραγουδούν ο Φώτης Πολυμέρης, ο Νίκος Παπαδάκης και ο Θάνος Τζενεράλης, σε μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ.
Η ταινία διαθέτει ένα καστ που το αποτελούν από τη μια το νέο αίμα της εποχής (όπως ο Αλέκος Αλεξανδράκης και η Σμαρούλα Γιούλη - ο Αλεξανδράκης πάντα θεωρούσε αυτή ως την πρώτη του ταινία και όχι την ταινία Δύο κόσμοι που είχε γυρίσει δυο χρόνια πριν από αυτήν) αλλά και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τη Γεωργία Βασιλειάδου, τον νεαρό τότε Γιάννη Γκιωνάκη και βέβαια τη θεατρική ντίβα της εποχής, την Άννα Καλουτά. Πρώτη σκέψη για το ποια θα παίξει τον ρόλο της μεγαλοκοκότας ήταν η Ειρήνη Παπά, η οποία ήταν η αγαπημένη εκείνη την εποχή και του Σακελλάριου και του Φίνου, αλλά, όπως διηγούνταν αργότερα ο Σακελλάριος, δεν ήταν ιδιαίτερα κολακευτική για την ίδια η εμφάνισή της με σορτς στην παραλία της Γλυφάδας, όπως απαιτούσε η ταινία, κι έτσι προτιμήθηκε η από κάθε άποψη πανέμορφη και γοητευτική Άννα Καλουτά.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1951 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Χρήστου Γιαννακόπουλου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Toyota
Η Toyota Motor Corporation (ιαπωνικά: トヨタ自動車株式会社) είναι ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία που εδρεύει στην πόλη Τογιότα, στο Αϊτσί της Ιαπωνίας. Το 2016 η πολυεθνική εταιρεία διέθετε 346.219 εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο και την άνοιξη του 2019 έφτασε τους 370.870 εργαζόμενους. Επίσης, από το Μάρτιο του 2013 είναι η δέκατη τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο με βάση τα έσοδα. Τον Ιούλιο του 2012, η εταιρεία ανέφερε ότι παρήγαγε το 20.000.000-ό της όχημα. Από τον Νοέμβριο του 2013, είναι επίσης η μεγαλύτερη εταιρεία στην Ιαπωνία από την κεφαλαιοποίηση της αγοράς, καθώς και από τα έσοδα.
Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Τογιόντα Κιιχίρο (Toyoda Kiichiro) το 1940, ως υποπροϊόν από την εταιρεία του πατέρα του, για τη δημιουργία αυτοκινήτων, Toyota Industries. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 1937, ενώ ήταν ακόμα τμήμα της Toyota Industries, δημιούργησε το πρώτο της προϊόν, τον κινητήρα Type A, και το 1936 το πρώτο της επιβατικό αυτοκίνητο, το Toyota AA. Σήμερα, η Toyota Motor Corporation έχει στην κατοχή της, τις εξής εταιρείες του ομίλου: Toyota, Lexus, Daihatsu και Hino Motors. Το 2008, η ετήσια παραγωγή και οι ετήσιες πωλήσεις του Ομίλου της Toyota ξεπέρασαν για πρώτη φορά αυτές του Ομίλου της General Motors, κάνοντας την Toyota το νούμερο ένα στον κόσμο!
Δεκαετίες 1940–1950
Από το Σεπτέμβριο του 1947, τα μικρού μεγέθους οχήματα της Toyota άρχισαν να πωλούνται υπό την επωνυμία «Toyopet». Το πρώτο όχημα που πωλήθηκε με το όνομα αυτό ήταν το Toyopet SA και μεταγενέστερα, επίσης, οχήματα όπως το φορτηγό Toyopet SB, το ελαφρύ φορτηγό Toyopet Stout, Toyopet Crown, το Toyopet Master και το Toyopet Corona. Η λέξη «Toyopet» ήταν ένα παρατσούκλι που δόθηκε στην Toyota SA λόγω του μικρού μεγέθους του. Ωστόσο, όταν η Toyota εισήλθε τελικά στην αμερικανική αγορά το 1957, με το Crown, το όνομα δεν έγινε ευνοϊκά δεκτό, λόγω της διάδοσής του σε παιχνίδια και σε κατοικίδια ζώα. Η ονομασία αυτή σύντομα καταργήθηκε για την αμερικανική αγορά, αλλά συνεχίστηκε και σε άλλες αγορές μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960.
Δεκαετία 1960
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει τις εισαγωγές σε ορισμένα οχήματα. Τα εισαγόμενα αυτοκίνητα στη χώρα αυτή φορολογούνταν τότε με 25%. Έτσι η Toyota, η Nissan Motor Co και η Honda Motor ΣΙΑ ξεκίνησαν την κατασκευή εγκαταστάσεων στις ΗΠΑ από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Παράλληλα, τη δεκαετία του 1960 οι εξαγωγές της Toyota εξαπλώνονταν σε ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό κρατών διεθνώς, ενώ την τότε εποχή έκανε ντεμπούτο και στην Ελλάδα, όπου άρχισε να δραστηριοποιείται επίσημα το 1965 από τον Κωνσταντίνο Κασιδόπουλο (1936-1976). Συγκεκριμένα το 1966 ίδρυσε την Κασιδόπουλος Ανώνυμος Εμπορική Εταιρία Αυτοκινήτων με κεφάλαιο 5.000.000 δραχμές. Η έκθεση αρχικά βρισκόταν στη Λεωφ. Αλεξάνδρας 28, ενώ αργότερα οι εγκαταστάσεις μεταφέρθηκαν στη Λεωφόρο Αθηνών. (για την ιστορία, η σημερινή εταιρεία εισαγωγής, Toyota Hellas, ιδρύθηκε το 1986 και από τότε βελτίωσε περαιτέρω τα δεδομένα στο λεγόμενο after sales service).
Δεκαετίες 1970–1980
Με πάνω από 30 εκατομμύρια πωλήσεις, η Toyota Corolla είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αυτοκίνητα και η εταιρεία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις αυτοκινήτων στον κόσμο. Η Toyota έλαβε το πρώτο ιαπωνικό βραβείο Ποιοτικού Ελέγχου κατά την έναρξη της δεκαετίας του 1980 και άρχισε να μετέχει σε μια ευρεία ποικιλία του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Λόγω της πετρελαϊκής κρίσης του 1973, οι καταναλωτές στην επικερδή αγορά των ΗΠΑ άρχισαν να στρέφονται προς μικρότερα αυτοκίνητα με καλύτερη οικονομία καυσίμου. Το 1982, η Toyota Motor Company και η Toyota Motor Sales συγχωνεύτηκαν σε μία εταιρεία, την Toyota Motor Corporation. Δύο χρόνια αργότερα, η Toyota ίδρυσε μια κοινοπραξία με την General Motors, που ονομάζεται New United Motor Manufacturing, Inc, NUMMI, και που λειτουργεί ένα εργοστάσιο παραγωγής αυτοκινήτων στο Fremont, Καλιφόρνια. Η μονάδα αυτή ήταν ένα παλιό εργοστάσιο της General Motors που είχε κλείσει για δύο χρόνια. Η Toyota στη συνέχεια άρχισε να καθιερώνει νέες μάρκες στα τέλη της δεκαετίας του 1980, με την έναρξη της πολυτελούς μάρκας της, Lexus, το 1989.
Δεκαετία 1990
thumb|Η θρυλική [[Toyota Supra 4ης γενιάς (μοντέλο 1993)|300x300px]]
Στη δεκαετία του 1990, η Toyota άρχισε να παράγει ως επί το πλείστον μικρά αυτοκίνητα, με την προσθήκη όμως και πολλών μεγαλύτερων και πιο πολυτελών αυτοκινήτων στην παλέτα της, συν αγροτικά 4Χ4 και αρκετές γραμμές των SUV. Επίσης, μια σπορ έκδοση του Camry, που είναι γνωστή ως Camry Solara, και την νέα μάρκα Scion. Η Toyota ξεκίνησε επίσης την παραγωγή του best-seller υβριδικού αυτοκινήτου στον κόσμο, του Toyota Prius, το 1997. Με μια σημαντική παρουσία στην Ευρώπη, λόγω της επιτυχίας της Toyota Team Europe, η εταιρεία αποφάσισε να δημιουργήσει την Toyota Motor Europe Marketing And Technology, TMME, για να βοηθήσει τα οχήματα στην αγορά της ηπείρου. Δύο χρόνια αργότερα, η Toyota δημιούργησε μια βάση στο Ηνωμένο Βασίλειο, την TMUK, καθώς τα αυτοκίνητα της εταιρείας είχαν γίνει πολύ δημοφιλή μεταξύ των Βρετανών οδηγών. Βάσεις στην Ιντιάνα, Βιρτζίνια, και Tianjin επίσης συστάθηκαν.
Δεκαετία 2000
thumb|[[Toyota Celica (μοντέλο 2005)|300x300px]]
Το 2002, η Toyota κατάφερε να μπει στη Φόρμουλα 1 με εργοστασιακή ομάδα, καθώς και να δημιουργήσει κοινοπραξίες με τις γαλλικές εταιρείες αυτοκινήτου Citroën και Peugeot για την παραγωγή του μικρού Toyota Aygo. Η Toyota κατετάγη όγδοη στον κατάλογο του Forbes 2000 για τις κορυφαίες εταιρείες στον κόσμο για το έτος 2005, αλλά υποχώρησε στο νούμερο 55 για το 2011. Η εταιρεία έγινε το νούμερο 1 στις παγκόσμιες πωλήσεις αυτοκινήτων μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2008. Κατά τις εκτιμήσεις των ειδικών, κατόρθωσε αυτή την πρόσφατη επιτυχία κυρίως με τα μικρότερα μοντέλα της, όπως τα Corolla και Yaris, λόγω της ραγδαίας ανόδου στις διεθνείς τιμές της βενζίνης από το 2004 και μετά. Από τον Νοέμβριο του 2009 έως το 2010, η Toyota πούλησε πάνω από 9 εκατομμύρια αυτοκίνητα και φορτηγά σε όλο τον κόσμο. Τότε ξεκίνησε και τις ανακλήσεις με τη βοήθεια του τμήματος της αμερικανικής κυβέρνησης που είναι γνωστό ως Εθνική Υπηρεσία Οδικής Ασφάλειας (NHTSA), μετά από αναφορές ότι πολλά οχήματά της εμφάνισαν ακούσια επιτάχυνση.
Δεκαετία 2010
Το 2011, η Toyota, μαζί με μεγάλα τμήματα της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, υπέφερε από μια σειρά φυσικών καταστροφών. Τον Μάρτιο του 2011, ο ο σεισμός και το τσουνάμι στην Ιαπωνία οδήγησαν σε σοβαρή διαταραχή της βάσης προμηθευτών και την πτώση της παραγωγής και των εξαγωγών. Σοβαρές πλημμύρες κατά τη διάρκεια της εποχής των μουσώνων του 2011 στην Ταϊλάνδη, επηρέασαν τις ιαπωνικές αυτοκινητοβιομηχανίες που είχαν επιλέξει την Ταϊλάνδη ως παραγωγική βάση. Εκτιμάται ότι η Toyota έχασε παραγωγή 150.000 μονάδων από το τσουνάμι και 240.000 μονάδων από τις πλημμύρες.
Τον Οκτώβριο του 2012, η Toyota ανακοίνωσε την ανάκληση 7,43 εκατομμυρίων οχημάτων σε όλο τον κόσμο, για να διορθώσει μια δυσλειτουργία στους διακόπτες των παραθύρων, ήταν η μεγαλύτερη ανάκληση. Η κίνηση αυτή ήρθε μετά από μια σειρά ανακλήσεων μεταξύ του 2009 και του 2011, για 10 εκατομμύρια αντίτυπα, εν μέσω φημών για ελαττωματικές μηχανές.
Λογότυπο και μάρκα
Το πρώτο λογότυπο χρησιμοποιήθηκε το 1935. Το 1936, η Toyota εισήλθε στην αγορά επιβατικών αυτοκινήτων με το μοντέλο AA, ενώ παράλληλα διεξήγαγε διαγωνισμό για τη δημιουργία ενός νέου λογότυπου, με έμφαση στην ταχύτητα για τη νέα σειρά προϊόντων της. Μετά την παραλαβή 27.000 προτάσεων, επιλέχθηκε η ονομασία «Toyota» ως παράφραση της ονομασίας της οικογένειας Τογιόντα. Πιστεύεται ότι η νέα επωνυμία ακούγεται καλύτερα, ενώ στην ιαπωνική γλώσσα συνδέθηκε με τον πλούτο και την καλή τύχη. Το συγκεκριμένο λογότυπο δεν βρίσκεται πλέον σε οχήματα, αλλά παραμένει ως το εταιρικό έμβλημα που χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία. Επίσης, δεν υπήρχαν κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τη χρήση του σήματος, έτσι η χρήση του λογότυπου της «TOYOTA», το οποίο χρησιμοποιήθηκε σε πολλά μέρη του πλανήτη, οδήγησε σε ασυνέπειες στις εκστρατείες μάρκετινγκ σε όλο τον κόσμο.
Για να διορθωθεί αυτό, η Toyota εισήγαγε ένα νέο παγκόσμιας κάλυψης λογότυπο τον Οκτώβριο του 1989, για τον εορτασμό του 50-ού έτους της εταιρείας και για να το διαφοροποιήσει από την πρόσφατα εμφανιζόμενη μάρκα πολυτελείας Lexus. Το λογότυπο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε προϊόν το 1989 στο Toyota Celsior και γρήγορα κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση. Τα τρία οβάλ στο νέο λογότυπο συνδυάζονται για να σχηματίσουν το γράμμα «Τ», αρχικό γράμμα της Toyota. Η αλληλοεπικάλυψη των δύο οβάλ στο εσωτερικό του μεγαλύτερου οβάλ, αντιπροσωπεύει την αμοιβαία επωφελή σχέση και εμπιστοσύνη μεταξύ του πελάτη και της εταιρείας, ενώ το μεγαλύτερο οβάλ γύρω από τα δύο αυτά εσωτερικά οβάλ αντιπροσωπεύει την "παγκόσμια επέκταση της τεχνολογίας της Toyota και τις απεριόριστες δυνατότητες για το μέλλον".
Ιαπωνία
thumb|310px|[[Toyota Camry του 2007. Διαχρονικά, το Camry είναι το δημοφιλέστερο αυτοκίνητο στις Ηνωμένες Πολιτείες.]]
Στρατηγική της εταιρείας
Η φιλοσοφία της διαχείρισης της Toyota έχει εξελιχθεί από την προέλευση της εταιρείας και η οποία αντανακλάται στους όρους «Lean Manufacturing» και την παραγωγή Just In Time, οι οποίες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξή της. Οι διευθυντικές αξίες της Toyota και οι επιχειρηματικές μέθοδοι είναι γνωστές συλλογικά ως η μέθοδος Toyota Way.
Τον Απρίλιο του 2001, η Toyota εξέδωσε την «Toyota Way 2001», μια έκφραση των αξιών και συμπεριφοράς κατευθυντήριες γραμμές που όλοι οι εργαζόμενοι της Toyota θα πρέπει να αγκαλιάσουν. Σύμφωνα με τις δύο κλάσεις του σεβασμό στον άνθρωπο και τη συνεχή βελτίωση, η Toyota συνοψίζει τις αξίες της και τις κατευθυντήριες γραμμές δεοντολογίας με τις ακόλουθες πέντε αρχές:
Οικονομία
230x230px|thumb|Η έδρα της Toyota στην [[Ιαπωνία.]]
Η Toyota έχει εξελιχθεί σε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία από όπου ξεκίνησε και επεκτάθηκε σε διάφορες διεθνείς αγορές. Το έτος 2008, εκτόπισε για πρώτη φορά την General Motors και έγινε η μεγαλύτερη κατασκευάστρια αυτοκινήτων στον κόσμο, θέση που διατήρησε έως το 2015, καθώς το 2016 κατέλαβε την 1η θέση ο Όμιλος Volkswagen. Για ένα διάστημα, επίσης, η Toyota έλαβε τον τίτλο της πιο κερδοφόρας εταιρείας κατασκευής αυτοκινήτων (11 δισ. δολάρια ΗΠΑ το 2006), μαζί με την αύξηση των πωλήσεων, μεταξύ άλλων χωρών, στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η παγκόσμια έδρα της Toyota βρίσκεται στην πατρίδα της, στην Toyota City, Ιαπωνία. Η θυγατρική της, Toyota Financial Services, πωλεί χρηματοδότησης και συμμετέχει και σε άλλες γραμμές των επιχειρήσεων. Τα εμπορικά σήματα της Toyota περιλαμβάνουν και την πολυτελή θυγατρική Lexus και η εταιρεία είναι μέλος του Ομίλου Toyota. Η Toyota κατέχει επίσης το 51% της Daihatsu, και το 16,7% της Fuji Heavy Industries, η οποία κατασκευάζει τα οχήματα της Subaru. Απέκτησε επίσης το 5,9% της Isuzu Motors Ε.Π.Ε. στις 7 Νοεμβρίου 2006 και συνεργάστηκαν μαζί για diesel μικρού κυβισμού επίσης η isuzu της ανέπτυξε την τεχνολογία D-4D
Η Toyota εισήγαγε νέες τεχνολογίες των οποίων το ένα από τα πρώτα υβριδικά βενζίνης - ηλεκτρικά οχήματα μαζικής παραγωγής, εκ των οποίων λέει ότι έχει πωλήσει 2 εκατομμύρια σε παγκόσμιο επίπεδο από το 2010. Το 2005, η Toyota, σε συνδυασμό με την ημι-θυγατρική της εταιρεία Daihatsu Motor Company, παρήγαγε 8.540.000 οχήματα, μόλις 500.000 λιγότερα από τον αριθμό που παρήχθη από την General Motors το εν λόγω έτος. Η Toyota έχει ένα μεγάλο μερίδιο αγοράς στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και ένα μέτριο μερίδιο αγοράς στην Ευρώπη. Πωλεί επίσης τα οχήματα στην Αφρική και είναι ο ηγέτης της αγοράς στην Αυστραλία. Λόγω της θυγατρικής Daihatsu, έχει σημαντικά μερίδια αγοράς σε πολλές ταχέως αναπτυσσόμενες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Στους τρεις πρώτους μήνες του 2007, η Toyota μαζί με την Daihatsu ανέφερε νούμερο πωλήσεων 2.348.000 μονάδες. Οι πωλήσεις των μοντέλων της Toyota είχε αυξηθεί κατά 9,2% και σε μεγάλο βαθμό από τη ζήτηση για τα sedan Toyota Corolla και Toyota Camry. Το 2007, η Toyota διατήρησε το μερίδιο αγοράς στις ΗΠΑ πάνω από το 16% και εισήχθη δεύτερη μετά την General Motors. Μετά πάντως, επλήγη από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, δεδομένου ότι αναγκάστηκε τον Δεκέμβριο του 2008 να προβλέψει την πρώτη ετήσια ζημία της σε 70 χρόνια. Τον Ιανουάριο του 2009 ανακοινώθηκε το κλείσιμο του συνόλου των ιαπωνικών εγκαταστάσεων για 11 ημέρες, για να μειώσουν την παραγωγή και τα αποθέματα των απούλητων οχημάτων. Ο Akio Toyoda έγινε ο νέος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας στις 23 Ιουνίου 2009, από την αντικατάσταση του Katsuaki Watanabe, ο οποίος έγινε ο νέος αντιπρόεδρος, αντικαθιστώντας τον Katsuhiro Nakagawa.
Γραμμή παραγωγής
thumb|[[Toyota GT 86 (2012)|260x260px]]
Υβριδική τεχνολογία
Το Toyota Prius είναι η ναυαρχίδα της υβριδικής τεχνολογίας Toyota, και το καλύτερο σε πωλήσεις υβριδικό αυτοκίνητο σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Toyota είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες που έχουν προωθήσει τα υβριδικά ηλεκτρικά οχήματα στην αγορά και η πρώτη με εμπορική μαζική παραγωγή και πωλήσεις στα εν λόγω οχήματα, με την εισαγωγή του Toyota Prius το 1997. Η εταιρεία τελικώς άρχισε να παρέχει αυτή την επιλογή και σε συμβατικά αυτοκίνητα, όπως το Toyota Camry, και αργότερα με τα τμήματα της θυγατρικής Lexus, που παράγουν μερικά υβριδικά οχήματα πολυτελείας. Η τεχνολογία αυτή ονομάζεται στα αυτοκίνητα της Toyota «Hybrid Synergy Drive» και στις εκδόσεις των μοντέλων της Lexus «Lexus Hybrid Drive».
Από τον Αύγουστο του 2013, η Toyota Motors Corporation πουλάει 22 υβριδικά μοντέλα της Toyota και της Lexus και ένα plug-in υβριδικό σε 80 χώρες και περιοχές σε όλο τον κόσμο, και η αυτοκινητοβιομηχανία σχεδιάζει να εισαγάγει 15 νέα υβριδικά μοντέλα πριν από το τέλος του 2015. Το liftback Toyota Prius είναι το κορυφαίο σε απήχηση σε υβριδικό αυτοκίνητο στον κόσμο, με τις συνολικές πωλήσεις να φτάνουν τα 3 εκατομμύρια μονάδες από την εισαγωγή του, το 1997, μέχρι και τον Ιούνιο του 2013. Εκτός από τις τρεις γενιές του Prius liftback, νεότερα Toyota υβριδικά είναι και η νέα σειρά που περιλαμβάνει την υβριδική έκδοση του Toyota Camry (1η και 2η γενιά), τα Toyota Highlander Hybrid (Kluger Hybrid στην Ιαπωνία), Toyota Avalon Hybrid, Toyota Auris Hybrid, Toyota Yaris Hybrid (μόνο στην Ευρώπη), και τα ακόλουθα μοντέλα που πωλούνται μόνο στην Ιαπωνία:. Alphard Hybrid / Vellfire Hybrid, Estima Hybrid, Toyota Sai, Toyota Harrier και το Toyota Crown Hybrid. Η Toyota κυκλοφόρησε τις υβριδικές εκδόσεις του sedan Corolla Axio και Corolla Fielder station wagon στην Ιαπωνία τον Αύγουστο του 2013.
Μοντέλα της TOYOTA
thumb|[[Toyota Auris|Toyota Auris Hybrid (μοντέλο 2012)|261x261εσ]] thumb|[[Toyota Prius (μοντέλο 2016)|259x259εσ]] thumb|[[Toyota Avalon (μοντέλο 2013), η ναυαρχίδα της μάρκας.|260x260px]]
Motorsport
Η Toyota έχει συμμετάσχει σε πολλές σειρές στον παγκόσμιο μηχανοκίνητο αθλητισμό. Αντιπροσωπεύεται επίσης και από τη μάρκα Lexus σε άλλες κατηγορίες αγωνιστικών αυτοκινήτων. Η Toyota κατασκευάζει, επίσης, κινητήρες και άλλα εξαρτήματα αυτοκινήτων και για άλλους Ιάπωνες μηχανοκίνητου αθλητισμού, συμπεριλαμβανομένων Formula Nippon, το Super GT, τύπου 3 και του τύπου Toyota σειρά. Η Toyota Motorsport GmbH, με έδρα στην Κολωνία της Γερμανίας, είναι υπεύθυνη για σημαντική εξέλιξη motorsports της Toyota, συμπεριλαμβανομένων Φόρμουλα 1, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ, το Le Mans Series και πιο πρόσφατα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIA. Η Toyota σημείωσε επιτυχία σε όλες αυτές τις κατηγορίες του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Το 2002, η Toyota εισήλθε στη Φόρμουλα 1 ως κατασκευαστής και προμηθευτής του κινητήρα. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι είχε έμπειρους οδηγούς και μεγαλύτερο προϋπολογισμό από πολλές άλλες ομάδες, δεν κατάφερε να ταιριάξει με την επιτυχία της σε άλλες κατηγορίες, με πέντε δεύτερες θέσεις τα καλύτερα αποτελέσματά της. Στις 4 Νοεμβρίου 2009, η Toyota ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από το άθλημα, λόγω της δυσμενούς παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης.
Η γνωστή ως TRD, από το Toyota Racing Development, έφερε για να βοηθήσει στην ανάπτυξη πραγματικών αγωνιστικών τμημάτων υψηλής απόδοσης για πολλά οχήματα Toyota. Η TRD συχνά είχε μεγάλη επιτυχία με τμήματα μετά την ρύθμιση της αγοράς τους, καθώς και το σχεδιασμό της τεχνολογίας για τα οχήματα που χρησιμοποιούνται σε όλες τις μορφές αγώνων. Η TRD είναι επίσης υπεύθυνη για τη συμμετοχή της Toyota στο NASCAR μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η TRD έκανε επίσης τον καταμερισμό των επιδόσεων της Lexus με τίτλο «F - Sport».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ιαπωνίας  Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα
Β-αλανίνη
Η β-αλανίνη ή 3-αμινοπροπανικό οξύ είναι ένα β-αμινοξύ που υπάρχει στη φύση. Το πρόθεμα β- δείχνει ότι η αμινομάδα συνδέεται με το 2ο άτομο άνθρακα μετά το καρβοξύλιο, ενώ στη συστηματική ονομασία, το 3- μετρά και το άτομο άνθρακα του καρβοξυλίου, ως #1. Αντίθετα με την ισομερή της αλανίνη, η β-αλανίνη δεν έχει οπτικά ισομερή: Σύγκριση της β-αλανίνης με την L-αλανίνη
Ισομέρεια
Με βάση το χημικό τύπο της, C3H7NO2, έχει τουλάχιστον τα ακόλουθα 119 ισομερή θέσης:
Δομή
Είναι το απλούστερο β-αμινοξύ.
Από β-αλοπροπανικό οξύ
1.. Με επίδραση αμμωνίας :
2. Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και αλαμίνης με εστεροποίηση για «προστασία» της καρβοξυλομάδας :
3. Με φθαλιμιδικό κάλιο (σύνθεση Gabriel) : 100 px 100 px
Αντίδραση Stracker
Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH3) σε εποξυαιθάνιο : 40px|Εποξυαιθάνιο
Με αναγωγική αμμωνίωση 2-φορμυλαιθανικού οξέος
Με αναγωγική αμμωνίωση 2-φορμυλαιθανικού οξέος ::
Με αναγωγή β-νιτροπροπανικού οξέος
Από β-νιτροπροπανικό οξύ με αναγωγή :
Από ηλεκτρικό οξύ
Από ηλεκτρικό οξύ με μετροπή σε μονοαμίδιο και αποικοδόμηση-μετάθεση Hofmann :
Από β-αμινοπροπανονιτρίλιο
Από β-αμινοπροπανονιτρίλιο με υδρόλυση:
Αμφολυτική αυμπεριφορά
1. Η πιο χαρακτηριστική είναι η αμφολυτική διάστασή της:
2. Παραγωγή αλάτων με οξέα και βάσεις. Π.χ.:
Εστεροποίηση
Αντιδρά με αλκοόλες σχηματίζοντας αμινεστέρες. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της καρβοξυλομάδας.
Αλκυλίωση
Με επίδραση αλκυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμινοξέα:
Ακυλίωση
Με επίδραση ακυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμιδοξέα. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της αμινομάδας, αφού τα αμίδια υδρολύονται.
Απαζώτωση
Με επίδραση νιτρώδους οξέος πρακτικά αντικαθίστανται η αμινομάδα με υδροξυλομάδα. Παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ:
Βιοχημικοί ρόλοι
Η β-αλανίνη δεν μετέχει στη βιοσύνθεση καμμιάς σημαντικής πρωτεΐνης ή ενζύμου. Συνθέται, ωστόσο, «εν ζωή» (in vivo) με αποικοδόμιση της δεϋδρουρακίλης και της καρνοσίνης. Επίσης, σχηματίζει πεπτίδια όπως την καρνοσίνη, την ανσερίνη, καθώς και το παντοθεμικό οξύ (βιταμίνη B5) που είναι τμήμα του συνενζύμου Α. Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, η β-αλανίνη μεταβολίζεται σε αιθανικό οξύ.
Η β-αλανίνη είναι ένα (σχετικά) σπάνιο συστατικό της καρνοσίνης και αυτό σημαίνει συνήθως ότι το επίπεδο συγκέντερωσης της πρώτης (β-αλανίνης) ρυθμίζει (ουσιαστικά) το επίπεδο συγκέντερωσης της δεύτερης (καρνοσίνης). Γι' αυτό, συμπλήρωμα έξτρα β-αλανίνης αυξάνει τη συγκέντρωση της καρνοσίνης στους μύες, ελατώνει το λίπος στους αθλητές και αυξάνει τη γύμνασή τους.
Η L-ιστιδίνη, με pKa = 6,1 είναι ένας σχετικά αδύναμος παράγοντας ρύθυμισης της φυσιολογικής ενδομυϊκής διακύμανσης του pH. Ωστόσο, όταν συνδέεται σε πεπτίδια με άλλα αμινοξέα, ο παράγοντας αυτός αυξάνεται πιο κοντά στο 6,8-7,0. Ειδικότερα, όταν η L-ιστιδίνη σχηματίζει διπεπτίδιο με υη β-αλανίνη το pKa του διπεπτίδιου γίνεται 6,83, οπότε γίνεται ένας πολύ πιο αποτελεσματικός παράγοντας. Επιπλέον, επειδή η β-αλανίνη ως β-αμινοξύ δεν συνεργάζεται με τις πρωτεΐνες μπορεί, με το σχηματισμό των διπεπτιδίων με την L-ιστιδίνη, να αποθηκευθεί σε σχετικά υψηλές συγκεντώσεις (στην τάξη των mmole). Σε παρουσία 17-25 mmole/kg (ξηρού μυός),, η κσρνοσίνη (που είναι β-αλανυλο-L-ιστιδίνη) είναι ένας σημαντικός ενδομυϊκός ρυθμιστής, συνεισφέροντας σε ένα ποσοστό 10-20% στη συνολική ρυθμιστική χωρητικότητα στις μυϊκές ίνες τύπων I και II.
Ακόμη και ασθενέστερη από τη γλυκίνη, η β-αλανίνη είναι ένας ανταγωνιστής ως προς την τελευταία στο να γίνει ένας συναρμοτής για τη στρυχνίνη (με σειρά ικανότητας γλυκίνη >> β-αλανίνη > ταυρίνη > L-αλανίνη - L-σερίνη > προλίνη). .
Ως γλυκαντικό
Ένα υψηλού δυναμικού τεχνητό γλυκαντικό, που ονομάζεται σουσάν, είναι παράγωγο της β-αλανίνης.
Κίνδυνοι υπερβολικής δόσης
Η β-αλανίνη παρέχεται σε διάλυμα ή σε σκόνη σε καψούλες ζελατίνης, αλλά μπορεί να προκαλέσει παραισθησία όταν λαμβάνεται σε δόσεος πάνω από 10 mg/kg σωματικού βάρους (bwt). Αυτό όμως κυμαίνεται ανάμεσα στα διαφορετικά άτομα: Σε ορισμένα πιο ευαίσθητα, τα συμπτώματα γίνονται αισθητά από τα 10 mg/kg bwt, στην πλειοψηφία γίνονται αισθητά από τα 20 mg/kg bwt και μερικά πιο ανθεκτικά χρειάζονται συγκέντρωση 40 mg/kg, για να αρχίσουν να νοιώθουν τα συμπτώματα υπεβολικής δόσης. Ωστόσο, ενέσινμες δόσεις 40 mg/kg β-αλανίνης, αλλά σε διπεπτίδια με L-ιστιδίνη σε κοτόπουλα δεν προκάλεσαν παραισθησία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μη πρωτεϊνικά αμινοξέα Κατηγορία:C3
Φιλί στο μάγουλο
μικρογραφία|Μητέρα φιλάει στο μάγουλο το μωρό της μικρογραφία| Ο [[Ιούδας ο Ισκαριώτης|Ιούδας φιλάει στο μάγουλο τον Χριστό. Ελαιογραφία του Καραβάτζο, 1602]] μικρογραφία|Αμερικανός στρατιώτης φιλάει την κόρη του κατά την επιστροφή του στον Ναύσταθμο Νόρφολκ. Το φιλί στο μάγουλο είναι τελετουργική ή κοινωνική χειρονομία φιλιού για να υποδείξει τη φιλία, την οικογενειακή σχέση, τον χαιρετισμό, να δώσει συγχαρητήρια, να παρηγορήσει κάποιον ή να δείξει σεβασμό.
Το φιλί στο μάγουλο είναι πολύ συνηθισμένο στη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο, τη Νότια, την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, τις Κάτω Χώρες, το Κέρας της Αφρικής, την Κεντρική και τη Νότια Αμερική. Σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας, το φιλί στα μάγουλα είναι συνηθισμένο επίσης σε μια διεθνή συνάντηση μεταξύ αρχηγών κρατών και Πρώτων Κυριών ή μελών βασιλικών και αυτοκρατορικών οικογενειών.
Ανάλογα με την τοπική κουλτούρα, το φιλί στα μάγουλα μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλο μεταξύ των μελών της οικογένειας, καθώς και φίλων και γνωστών: ένας άνδρας και μια γυναίκα, δύο γυναίκες ή δύο άνδρες. Το τελευταίο έχει διαφορετικούς βαθμούς εξοικείωσης.
Στην Ανατολική Ευρώπη, το φιλί στα μάγουλα άνδρα-γυναίκας και γυναίκας-γυναίκας είναι ένας τυπικός χαιρετισμός μεταξύ φίλων, ενώ τα φιλιά στα μάγουλα ανδρών-ανδρών είναι λιγότερο συνηθισμένα. Οι κομμουνιστές ηγέτες της Ανατολικής Ευρώπης συχνά χαιρετούσαν ο ένας τον άλλον με ένα σοσιαλιστικό αδελφικό φιλί σε δημόσιες και κρατικές εκδηλώσεις.
Σε ένα φιλί στο μάγουλο, και τα δύο άτομα γέρνουν προς τα εμπρός και είτε αγγίζουν ελαφρά το μάγουλο με το μάγουλο είτε τα χείλη με το μάγουλο. Γενικά η χειρονομία επαναλαμβάνεται με το άλλο μάγουλο, ή περισσότερα, εναλλασσόμενα μάγουλα. Ανάλογα με τη χώρα και την κατάσταση, ο αριθμός των φιλιών κυμαίνεται από ένα έως τέσσερα. Μπορεί επίσης να γίνει χειραψία ή αγκαλιά.
Σε πολιτισμούς και καταστάσεις όπου το φιλί στα μάγουλα είναι ο κοινωνικός κανόνας, η αποτυχία ή η άρνηση να δοθεί ή να δεχθεί ένα φιλί λαμβάνεται συνήθως ως ένδειξη αντιπάθειας μεταξύ των ανθρώπων, και για να διαλυθεί ένα τέτοιο υπονοούμενο και να αποφευχθεί η προσβολή μπορεί να απαιτεί εξήγηση, π.χ. όπως το άτομο έχει μια μεταδοτική ασθένεια, όπως το κρυολόγημα.
Νοτιοανατολική Ασία
Στις Φιλιππίνες, το φιλί στα μάγουλα είναι ένας κοινός χαιρετισμός. Το φιλί στα μάγουλα των Φιλιππίνων είναι ένα φιλί με μάγουλο, όχι φιλί από χείλη με μάγουλο. Το φιλί στα μάγουλα γίνεται συνήθως μία φορά (από το δεξί μάγουλο στο δεξί μάγουλο), είτε μεταξύ δύο γυναικών, είτε μεταξύ μιας γυναίκας και ενός άνδρα. Μεταξύ των ανώτερων τάξεων, είναι ένας κοινός χαιρετισμός μεταξύ των ενηλίκων που είναι φίλοι, ενώ για τον υπόλοιπο πληθυσμό, ωστόσο, η χειρονομία προορίζεται γενικά για συγγενείς. Οι Φιλιππινέζοι που συστήνονται ο ένας στον άλλον για πρώτη φορά δεν φιλιούνται στα μάγουλα παρά μόνο εάν έχουν συγγενική σχέση.
Σε ορισμένες κοινότητες στην Ινδονησία, ιδίως στους λαούς Μανάντο ή Μιναχάσα, το φιλί στα μάγουλα (δύο φορές) είναι φυσιολογικό μεταξύ των συγγενών, συμπεριλαμβανομένων των ανδρών.
Σε μέρη της Κεντρικής, Νότιας και Ανατολικής Ασίας με κυρίως βουδιστικούς ή ινδουιστικούς πολιτισμούς ή σε πολιτισμούς που επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις δύο θρησκείες, το φιλί στα μάγουλα είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνήθιστο και μπορεί να θεωρηθεί προσβλητικό, αν και οι περιπτώσεις πρακτικής του τώρα αυξάνονται.
Μέση Ανατολή
Το φιλί στα μάγουλα στον αραβικό κόσμο είναι σχετικά συνηθισμένο, μεταξύ φίλων και συγγενών. Το φιλί στα μάγουλα μεταξύ ανδρών είναι πολύ συνηθισμένο. Ωστόσο, το φιλί στα μάγουλα μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας θεωρείται συνήθως ακατάλληλο, εκτός εάν ανήκει στην ίδια οικογένεια. π.χ. αδελφός και αδερφή, ή αν είναι παντρεμένο ζευγάρι. Μερικές εξαιρέσεις σε αυτό είναι ορισμένες περιοχές στις πιο φιλελεύθερες αραβικές χώρες όπως ο Λίβανος, η Συρία, η Ιορδανία και η Τυνησία, όπου το φιλί στα μάγουλα είναι ένας κοινός χαιρετισμός μεταξύ μη συγγενικών ανδρών και γυναικών στις περισσότερες κοινότητες. Το λιβανέζικο έθιμο έχει γίνει ο κανόνας για τους μη Λιβανέζους στις λιβανέζικες κοινότητες της αραβικής διασποράς. Κανονικά στον Λίβανο, ο τυπικός αριθμός των φιλιών είναι τρία: πρώτα στο αριστερό μάγουλο, μετά δεξιά και μετά αριστερά μεταξύ συγγενών. Σε άλλες χώρες, είναι συνήθως δύο φιλιά με ένα σε κάθε μάγουλο.
Το φιλί στα μάγουλα στην Τουρκία είναι επίσης ευρέως αποδεκτό στους χαιρετισμούς. Το φιλί στα μάγουλα από άνδρα σε άνδρα θεωρείται φυσιολογικό σχεδόν σε κάθε περίσταση, αλλά πολύ σπάνια για τους άνδρες που συστήνονται για πρώτη φορά. Μερικοί άντρες χτυπούν ο ένας το κεφάλι του άλλου στο πλάι αντί να φιλιούνται στα μάγουλα, πιθανώς ως μια προσπάθεια ανδρισμού της δράσης. Το φιλί στα μάγουλα μεταξύ γυναικών είναι επίσης πολύ συνηθισμένο, αλλά είναι επίσης πολύ σπάνιο για γυναίκες που συστήνονται για πρώτη φορά. Ένας άντρας και μια γυναίκα θα μπορούσαν να φιληθούν στα μάγουλα για χαιρετισμό χωρίς σεξουαλικές συνειρμούς μόνο εάν είναι καλοί φίλοι ή ανάλογα με τον κύκλο, το σκηνικό και την τοποθεσία, όπως στις μεγάλες πόλεις.
Το φιλί στα μάγουλα στο Ιράν είναι σχετικά συνηθισμένο μεταξύ φίλων και οικογένειας. Το φιλί στα μάγουλα μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου θεωρείται φυσιολογικό. Ωστόσο, το φιλί στα μάγουλα μεταξύ ανδρών και γυναικών δημοσίως θεωρείται ποινικό έγκλημα από την κυβέρνηση, αλλά είναι γνωστό ότι συμβαίνει μεταξύ ορισμένων νεαρών Ιρανών. Το 2014, η Λεϊλά Χατάμι, διάσημη Ιρανή ηθοποιός, φίλησε τον πρόεδρο των Καννών, Ζιλ Ζακόμπ, στο κόκκινο χαλί. Οι αντιδράσεις κυμαίνονταν από την κριτική της ιρανικής κυβέρνησης έως την υποστήριξη από τα κόμματα της ιρανικής αντιπολίτευσης. Ο πρώην πρόεδρος του Ιράν Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ φίλησε τη μητέρα του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες στην κηδεία του.
Νότια Ευρώπη
Το φιλί στα μάγουλα είναι ένας τυπικός χαιρετισμός σε όλη τη Νότια Ευρώπη μεταξύ φίλων ή γνωστών, αλλά λιγότερο συνηθισμένος σε επαγγελματικούς χώρους. Γενικά, οι άντρες και οι γυναίκες θα φιλήσουν το αντίθετο φύλο και οι γυναίκες θα φιλήσουν τις γυναίκες. Οι άντρες που φιλιούνται με άντρες ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα και ακόμη και την οικογένεια, σε ορισμένες χώρες (όπως η Ιταλία) οι άντρες θα φιλήσουν τους άνδρες. Σε άλλες χώρες μόνο άντρες της ίδιας οικογένειας θα έκαναν αυτή τη χειρονομία.
Η Ελλάδα είναι ένα παράδειγμα χώρας όπου το φιλί στα μάγουλα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την περιοχή και το είδος της εκδήλωσης. Για παράδειγμα, στα περισσότερα μέρη της Κρήτης, είναι κοινό μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας που είναι φίλοι, αλλά είναι πολύ σπάνιο μεταξύ ανδρών, εκτός αν είναι πολύ στενοί συγγενείς. Στην ηπειρωτική χώρα είναι σύνηθες φαινόμενο οι άνδρες να φιλούν τις γυναίκες και οι γυναίκες να φιλούν άλλες γυναίκες στο μάγουλο όταν συναντιούνται ή αποχαιρετιούνται. Είναι ασυνήθιστο μεταξύ αγνώστων οποιουδήποτε φύλου, μιας και διαφορετικά μπορεί να θεωρηθεί προσβλητικό. Είναι στάνταρ για παιδιά και γονείς, παιδιά και παππούδες, κ.λπ., και στην «επίσημη» του μορφή θα είναι δύο φιλιά, ένα σε κάθε μάγουλο. Μπορεί να είναι μια τυπική επίσημη μορφή χαιρετισμού σε ειδικές εκδηλώσεις, όπως γάμοι.
Ωστόσο, στην Πορτογαλία και την Ισπανία, συνήθως, οι γυναίκες φιλούν και άνδρες και γυναίκες, και οι άνδρες φιλούν μόνο γυναίκες (άρα, δύο άντρες φιλούν σπάνια). Στις πορτογαλικές οικογένειες οι άντρες σπάνια φιλούν άντρες (εκτός από αδέρφια ή πατέρα και γιο), καθώς η χειραψία είναι ο πιο συνηθισμένος χαιρετισμός μεταξύ τους. Ωστόσο, το φιλί ανδρών μπορεί να συμβεί και στην Ισπανία, ιδιαίτερα όταν συγχαίρουν στενούς φίλους ή συγγενείς. Πολύ δημοφιλή είναι και το μάγουλο με το μάγουλο και το φιλί στον αέρα. Η αγκαλιά είναι κοινή μεταξύ ανδρών και ανδρών και γυναικών και γυναικών. Όταν ο άλλος είναι από το αντίθετο φύλο, μπορεί να προστεθεί ένα φιλί. Στην Ιταλία (ειδικά στη νότια και κεντρική Ιταλία) είναι σύνηθες οι άνδρες να φιλούν άντρες, ειδικά συγγενείς ή φίλους.
Στις περισσότερες χώρες της Νότιας Ευρώπης, το φιλί ξεκινά γέρνοντας προς την αριστερή πλευρά και την ένωση των δεξιών μάγουλων και εάν υπάρχει δεύτερο φιλί, αλλάζοντας στα αριστερά μάγουλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. σε ορισμένα μέρη της Ιταλίας) η διαδικασία είναι αντίθετη, πρώτα γέρνετε προς τα δεξιά, ενώνετε τα αριστερά μάγουλα και μετά μεταβαίνετε στα δεξιά μάγουλα.
Νοτιοανατολική Ευρώπη
Στην πρώην Γιουγκοσλαβία, το φιλί στα μάγουλα είναι επίσης πολύ συνηθισμένο, καθώς η εθνικότητα σας μπορεί να εξακριβωθεί από τον αριθμό των φιλιών σε κάθε μάγουλο. Συνήθως, οι Κροάτες και οι Μποσνιάκοι θα φιληθούν μία φορά σε κάθε μάγουλο, για δύο συνολικά φιλιά, ενώ οι Σέρβοι θα φιληθούν μία φορά, αλλά τρεις φορές ως παραδοσιακός χαιρετισμός, ξεκινώντας συνήθως από το δεξί μάγουλο. Στη Σερβία και το Μαυροβούνιο, είναι επίσης σύνηθες οι άντρες να φιλιούνται τρεις φορές στο μάγουλο ως χαιρετισμό, συνήθως για άτομα που δεν έχουν συναντήσει εδώ και καιρό ή κατά τη διάρκεια των εορτασμών (γάμος, γενέθλια, Πρωτοχρονιά, θρησκευτικές γιορτές κλπ.).
Στη Βουλγαρία, το φιλί στα μάγουλα εφαρμόζεται σε πολύ μικρότερο βαθμό σε σύγκριση με την πρώην Γιουγκοσλαβία και συνήθως παρατηρείται μόνο μεταξύ πολύ στενών συγγενών ή μερικές φορές μεταξύ στενών φίλων. Το φιλί συνήθως εκτελείται από άτομα του αντίθετου φύλου και μεταξύ δύο γυναικών. Το αντρικό φιλί είναι σπάνιο ακόμη και μεταξύ στενών φίλων και μερικές φορές θεωρείται προσβλητικό.
Στη Ρουμανία, το φιλί στα μάγουλα χρησιμοποιείται συνήθως ως χαιρετισμός μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας ή δύο γυναικών, μία φορά σε κάθε μάγουλο. Οι άντρες προτιμούν συνήθως τις χειραψίες μεταξύ τους, αν και μερικές φορές στενοί συγγενείς άντρες μπορεί επίσης να εξασκήσουν το φιλί στα μάγουλα.
Στην Αλβανία, το φιλί στα μάγουλα χρησιμοποιείται ως χαιρετισμός μεταξύ του αντίθετου φύλου αλλά και του ίδιου φύλου. Το μάγουλο φιλιέται από αριστερά προς τα δεξιά σε κάθε μάγουλο. Τα αρσενικά συνήθως χτυπούν ελαφρά τα κεφάλια τους ή απλώς αγγίζουν τα μάγουλά τους (χωρίς φιλιά) για να αρρενοποιήσουν την πράξη. Τα θηλυκά εξασκούν το συνηθισμένο φιλί από αριστερά προς τα δεξιά στο μάγουλο. Οι Αλβανίδες γερόντισσες φιλιούνται συχνά τέσσερις φορές, άρα δύο φορές σε κάθε μάγουλο.
Δυτική Ευρώπη
μικρογραφία| Ο Γάλλος πρόεδρος [[Σαρλ ντε Γκωλ φιλάει τον Αργεντινό πρόεδρο Αρτούρο Ουμπέρτο Ιλλία το 1964.]] Στη Γαλλία, το φιλί στα μάγουλα ονομάζεται «faire la bise». Ένα δημοφιλές γαλλικό ανέκδοτο λέει ότι μπορεί να αναγνωρίσετε την πόλη στην οποία βρίσκεστε μετρώντας τον αριθμό των φιλιών στα μάγουλα, καθώς διαφέρει ανά τη χώρα. Είναι πολύ συνηθισμένο, στα νότια μέρη της Γαλλίας, ακόμη και μεταξύ ανδρών, είτε είναι συγγενείς είτε φίλοι, ενώ στο βορρά, είναι λιγότερο συνηθισμένο δύο άσχετα άνδρες να φιλιούνται. Το έθιμο τέθηκε υπό έλεγχο κατά τη διάρκεια της επιδημίας H1N1 του 2009.
Στην Ολλανδία και το Βέλγιο, το φιλί στα μάγουλα είναι ένας κοινός χαιρετισμός μεταξύ συγγενών και φίλων (στην Ολλανδία λίγο περισσότερο στο νότο). Σε γενικές γραμμές, οι γυναίκες θα φιλήσουν και τις γυναίκες και τους άντρες, ενώ οι άνδρες θα φιλήσουν τις γυναίκες αλλά δεν θα φιλήσουν άλλους άντρες και προτιμούν να σφίξουν τα χέρια με αγνώστους. Στην Ολλανδία συνήθως ανταλλάσσονται τρία φιλιά, κυρίως στα γενέθλια. Ίδιος αριθμός φιλιών συναντάμε στην Ελβετία και στο Λουξεμβούργο. Στο ολλανδικό τμήμα του Βελγίου, ένα φιλί ανταλλάσσεται ως χαιρετισμός και τρία για να εορτές (π.χ. γενέθλια). Στο γαλλόφωνο Βέλγιο, το έθιμο είναι συνήθως ένα ή τρία φιλιά, και είναι επίσης κοινό μεταξύ ανδρών που είναι φίλοι.
Σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης όπως η Σουηδία και η Γερμανία, οι αγκαλιές προτιμώνται από τα φιλιά. Είναι σύνηθες σε πολλές περιοχές να δίνονται φιλιά μόνο μεταξύ γυναικών, αλλά όχι άντρες με γυναίκες, οι οποίοι απλώς δίνουν τα χέρια ή αγκαλιάζονται (πιο οικεία).
Αν και το φιλί στα μάγουλα δεν εφαρμόζεται τόσο ευρέως στο Ηνωμένο Βασίλειο ή την Ιρλανδία όσο σε άλλα μέρη της Ευρώπης, εξακολουθεί να είναι συνηθισμένο και αυξανόμενο. Γενικά, ένα φιλί στο ένα μάγουλο είναι συνηθισμένο, ενώ ένα φιλί σε κάθε μάγουλο ασκείται επίσης από κάποιους ανάλογα με τη σχέση ή το λόγο. Χρησιμοποιείται κυρίως ως χαιρετισμός ή/και αποχαιρετισμός, αλλά μπορεί επίσης να προσφερθεί ως συγχαρητήρια ή ως γενική δήλωση φιλίας ή αγάπης. Το φιλί στα μάγουλα είναι αποδεκτό μεταξύ γονέων και παιδιών, μελών της οικογένειας (αν και όχι συχνά δύο ενήλικων ανδρών), ζευγαριών, δύο φίλων ή ενός φίλου και μιας φίλης. Το φιλί στα μάγουλα μεταξύ δύο ανδρών που δεν είναι ζευγάρι είναι ασυνήθιστο αλλά κοινωνικά αποδεκτό, εάν και οι δύο άντρες είναι πρόθυμοι να συμμετέχουν. Το φιλί στα μάγουλα συνδέεται με τις μεσαίες και ανώτερες τάξεις, καθώς επηρεάζονται περισσότερο από τη γαλλική κουλτούρα. Αυτή η συμπεριφορά θεωρήθηκε παραδοσιακά ως γαλλική πρακτική.
Ωκεανία
Στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, το φιλί στα μάγουλα συνήθως γίνεται μεταξύ στενών φίλων, με τις χειραψίες ή τις αγκαλιές να είναι συνήθως προτιμότερες. Στη Νέα Ζηλανδία, οι Μαορί μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν παραδοσιακά το χόνγκι (άγγιγμα μύτη με μύτη) για χαιρετισμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειρονομίες Κατηγορία:Φιλί Κατηγορία:Χαιρετισμοί
Λουκρητία των Μεδίκων, δούκισσα της Φερράρα
Η Λουκρητία (ιταλ. Lucrezia de'Medici, 14 Φεβρουαρίου 1545 - 21 Απριλίου 1561) από τον Οίκο ων Μεδίκων ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Φερράρα.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης, και της Ελεονώρας δε Τολέδο, κόρης του μαρκήσιου Πέδρο Άλβαρεθ της Βιγιαφράνκα. Έλαβε το όνομά της προς τιμήν της εκ μητρός γιαγιάς της, Λουκρητίας. Έλαβε καλή μόρφωση και μεγάλωσε σε περιβάλλον που ακολουθούσε αυστηρά το ισπανικό πρωτόκολλο.
Αρραβώνες
Η αναζήτηση συζύγου από τους γονείς της ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη παιδί. Το διάστημα 1549-50 υπήρξε σκέψη να παντρευτεί τον Δον Πέδρο δε Αραγόνα υ Καρδόνα, Δούκα του Μοντάλτο. Το 1552 αρραβωνιάστηκε το Φάμπιο Νταλ Μόντε, ανιψιό του Πάπα Ιουλίου Γ΄, αλλά ο αρραβώνας ακυρώθηκε μετά το θάνατο του πάπα το 1555. Το 1557, ως ένδειξη συμφιλίωσης του Έρκολε Β΄ των Έστε, Δούκα της Φερράρα, που κρατούσε φιλο-γαλλική στάση, και του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας, αποφασίστηκε ότι ο διάδοχος της Φερράρα, Αλφόνσος, θα παντρευόταν τη μεγαλύτερη αδελφή της Λουκρητίας, Μαρία, καθώς ο πατέρας τους ήταν σύμμαχος του Φιλίππου. Όμως, η Μαρία πέθανε σύντομα μετά τον αρραβώνα και τη θέση της πήρε η Λουκρητία. Αυτή η απόφαση προκάλεσε αντιδράσεις από τον κύκλο του Διαδόχου που υποστήριζαν τα γαλλικά συμφέροντα, οι οποίοι πρότειναν να παντρευτεί ο νεαρός διάδοχος των Έστε τη Μαργαρίτα ή την Ελισάβετ της Γαλλίας, ενώ κυκλοφορούσαν φήμες για την απλή εξωτερική εμφάνιση και κακή υγεία της Λουκρητίας.
Γάμος
Παρόλα αυτά, το σύμφωνο γάμου υπογράφηκε στην Πίζα το 1558 με 200.000 σκούδα προίκα για τη νύφη. Στις 3 Ιουλίου του ίδιου έτους ο 24χρονος Αλφόνσος παντρεύτηκε τη 13χρονη Λουκρητία αλλά ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε αμέσως λόγω της νεαρής ηλικίας της νύφης. Μετά την υπογραφή του γαμήλιου συμβολαίου τρεις μέρες μετά την τελετή, ο Αλφόνσος έφυγε από τη Φλωρεντία, μετά από συμφωνία με τον πεθερό του, και πήγε στη γαλλική Αυλή στο Παρίσι, που υποσχέθηκε να αποπληρώσει βασιλικό χρέος αξίας 300.000 δουκάτων στη Φερράρα. Παρά την πρόσκληση από τον πεθερό της να μετακομίσει στη Φερράρα, η Λουκρητία παρέμεινε στη Φλωρεντία μετά από αίτημα της μητέρας της και περίμενε την επιστροφή του συζύγου της.
Η Λουκρητία, πλέον δούκισσα της Φερράρα συνέχισε να μένει στο Παλάτσο Πίττι μαζί με την αδελφή της Ισαβέλλα, απομονωμένη από τον κόσμο. Είχε ερωτευτεί τον Αλφόνσο αλλά εκείνος ήταν αδιάφορος απέναντί της και σπάνια απαντούσε στα αναρίθμητα γράμματα που του έστελνε. Κατά την προσμονή της έτρωγε και μιλούσε λίγο και προσευχόταν πολλή ώρα καθημερινά. Ήθελε να επιστρέψει και να την πάρει μακριά από την αυστηρή μητριαρχική φροντίδα του σπιτιού της. Ο πατέρας της ήταν δυσαρεστημένος με την αργοπορία του Αλφόνσου να επιστρέψει στη Φλωρεντία για να πάρει τη σύζυγό του στη Φερράρα. Τελικά, μόνο μετά το θάνατο του Έρκολε Β΄ όταν ο Αλφόνσος έγινε δούκας της Φερράρα, Μόντενα και Ρέτζο, εγκατέλειψε τη Γαλλία και πήρε τη Λουκρητία μαζί του. Έφτασαν στη Φερράρα στις 16 Φεβρουαρίου 1560.
Θάνατος
Από τη στιγμή που έφτασε στη Φερράρα η ήδη αδύναμη Λουκρητία περνούσε τον περισσότερο καιρό στα διαμερίσματά της. Πέθανε στις 21 Απριλίου 1561 σε ηλικία 16 ετών μετά από ένα μήνα με πυρετό, μεγάλη απώλεια βάρους, συνεχή βήχα και ρινορραγία. Παρά τις φήμες ότι δηλητηριάστηκε, πιστεύεται ότι πέθανε από φυματίωση. Τάφηκε στο μαυσωλείο της οικογένειας Έστε στη Φερράρα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1558 τον Αλφόνσο Β΄ των Έστε, Δούκα της Φερράρα. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ο Αλφόνσος Β΄ παντρεύτηκε ακόμη δύο φορές, πρώτα τη Βαρβάρα της Αυστρίας (1565) και τη Μαργαρίτα Γκοντζάγκα (1579). Δεν απέκτησε απογόνους από κανέναν από τους γάμους του. Μετά το θάνατό του το Δουκάτο της Φερράρα ενσωματώθηκε στα Παπικά Κράτη και τα δουκάτα της Μόντενα και Ρέτζο πέρασαν στον ανιψιό του Τσέζαρε των Έστε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Τοσκάνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκισσες της Φερράρα Κατηγορία:Δούκισσες της Μόντενα
Γέμινος ο Ρόδιος
Ο Γέμινος ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, αστρονόμος, μαθηματικός, μετεωρολόγος και γεωγράφος που έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ..
Βιογραφικά στοιχεία
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του Γεμίνου. Δεν είναι καν βέβαιο ότι γεννήθηκε στη Ρόδο, αλλά αναφορές σε βουνά της Ρόδου στα αστρονομικά του έργα υποδεικνύουν ότι εργάσθηκε εκεί. Η χρονολόγησή του τον 1ο αιώνα π.Χ. βασίζεται και αυτή σε ένα χωρίο του έργου του που αναφέρεται στο Annus Vagus του αιγυπτιακού ημερολογίου ως 120 έτη πριν την εποχή του, και επομένως δείχνει ότι το συγκεκριμένο έργο του γράφτηκε περί το 70 π.Χ.. Αυτό συμφωνεί με την άποψη που τον θέλει μαθητή του Ποσειδωνίου, αλλά έχουν προταθεί και χρονολογήσεις μέχρι το 50 μ.Χ. (Neugebauer, O.: A History of Ancient Mathematical Astronomy New York, 1975).
Αστρονομικό έργο
Το μοναδικό σωζόμενο έργο του Γεμίνου είναι η «Εἰσαγωγὴ εἰς τὰ Φαινόμενα», γνωστή συχνά και ως «Εισαγωγή». Είναι ένα εισαγωγικό βιβλίο αστρονομίας βασισμένο σε έργα παλαιότερων αστρονόμων όπως ο Ίππαρχος ο Ρόδιος, που είχε σκοπό να διδάξει την επιστήμη αυτή σε αρχάριους. Σε αυτό ο Γεμίνος περιγράφει τον ζωδιακό κύκλο και τη φαινόμενη κίνηση του ηλίου, τους αστερισμούς, την ουράνια σφαίρα, τις ανατολές και τις δύσεις των ζωδιακών αστερισμών, τις σεληνοηλιακές περιοδικότητες και την εφαρμογή τους στα ημερολόγια, τις φάσεις της Σελήνης, τις εκλείψεις, τις γεωγραφικές ζώνες και το παράλογο των προσπαθειών προγνώσεως του καιρού από τους αστέρες.
Παρότι ο Γέμινος υιοθετεί το γεωκεντρικό σύστημα, στο έργο αυτό ξεχωρίζουν για την ορθότητά τους με τα σημερινά δεδομένα απόψεις όπως: Η Γη είναι σφαιρική, ο Ήλιος είναι μια διάπυρη σφαιρική μάζα, οι απλανείς αστέρες αποτελούνται από την ίδια «ουσία» με αυτή του Ηλίου, η Σελήνη είναι ετερόφωτο σώμα και οι διαστάσεις της Γης είναι σημειακές (αμελητέες) σε σχέση με το μέγεθος του Σύμπαντος.
Ο Γέμινος συνέγραψε και ένα σχόλιο επί του έργου του Ποσειδωνίου «Μετεωρολογικά». Σπαράγματα αυτού του σχολίου διασώθηκαν από τον Σιμπλίκιο στο σχόλιό του επί των «Φυσικών» του Αριστοτέλη.
Μαθηματικό έργο
Το κυριότερο μαθηματικό έργο του Γεμίνου είναι το «Μαθηματικών Δόγμα» (δηλ. θεωρία των Μαθηματικών). Παρότι αυτό το έργο δεν έχει σωθεί, αρκετά αποσπάσματά του υπάρχουν σε έργα των Πρόκλου, Ευτοκίου και άλλων. Ο Γέμινος διαχώρισε τα Μαθηματικά σε δύο μέρη: τα «νοητά» και τα «αισθητά», ή, όπως θα λέγαμε σήμερα, σε Καθαρά και Εφαρμοσμένα Μαθηματικά. Στην πρώτη κατηγορία τοποθέτησε τη Γεωμετρία και την Αριθμητική (με τη Θεωρία των Αριθμών), ενώ στη δεύτερη τις μαθηματικές επιστήμες: τη Μηχανική, την Αστρονομία, την Οπτική, τη Γεωδαισία,τη μουσική αρμονία, αλλά και τη Λογιστική. Μακρά αποσπάσματα του έργου του διασώθηκαν και στο Σχόλιο των «Στοιχείων» του Ευκλείδη από τον Al-Nayrizi.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μετεωρολόγοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Αλφρέντ Σνίτκε
Ο Αλφρέντ Γκάριεβιτς Σνίτκε (ρωσ. Альфре́д Га́рриевич Шни́тке, 24 Νοεμβρίου 1934 – 3 Αυγούστου 1998) ήταν Σοβιετικός συνθέτης κλασικής μουσικής, αποκλειστικά γερμανικής (γερμανοεβραϊκής από την πλευρά του πατέρα) καταγωγής. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κλασικούς συνθέτες του ύστερου 20ού αιώνα με το συχνότερα εκτελούμενο και ηχογραφημένο έργο. Χαρακτηρίσθηκε από τον μουσικολόγο Άιβαν Μούντυ ως ένας «συνθέτης που ενδιαφερόταν η μουσική του να περιγράφει τους ηθικούς και πνευματικούς αγώνες του σύγχρονου ανθρώπου σε [...] βάθος και λεπτομέρεια».
Βίος και μουσική
Ο Σνίτκε γεννήθηκε στην πόλη Ένγκελς και σπούδασε στο ονομαστό Ωδείο της Μόσχας (1953-1961). Αργότερα δίδαξε σε αυτό, μέχρι το 1972. Το 1990 έφυγε από τη Σοβιετική Ένωση και εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο, όπου άρχισε να διδάσκει μουσική.
Η πρώιμη μουσική του Σνίτκε δείχνει μια ισχυρή επιρροή του Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Ανέπτυξε μια πολυστυλιστική τεχνική σε έργα όπως η επικού ύφους 1η Συμφωνία του (1969-1972) και το Κοντσέρτο-Γκρόσο νο. 1 (1977). Τη δεκαετία του 1980 η μουσική του Σνίτκε έγινε ευρύτερα γνωστή στο εξωτερικό, με τη δημοσίευση των δεύτερου (1980) και τρίτου (1983) κουαρτέτων εγχόρδων, του Τρίο Εγχόρδων (1985), του μπαλέτου Peer Gynt (1985-1987), της 3ης, 4ης και 5ης Συμφωνίας του (1981, 1984 και 1988 αντιστοίχως), αλλά και του Κοντσέρτου για βιόλα (1985) και του 1ου κοντσέρτου για βιολοντσέλο (1985-1986). Ειδικά το Κοντσέρτο για βιόλα γράφτηκε για τον βιρτουόζο του οργάνου Ρώσο Γιούρι Μπασμέτ και πιστεύεται ότι είναι ένα από τα έργα του που δεν θα ξεχασθούν. Καθώς η υγεία του χειροτέρευε, ο Σνίτκε άρχισε να εγκαταλείπει μεγάλο μέρος της πολυστυλιστικής εξωστρέφειας στη μουσική του και αποτραβήχθηκε σε ένα πιο «αναχωρητικό» ύφος. Δείγμα αυτής της μεταστροφής αποτελεί το Κοντσέρτο για χορωδία (1984-1985), που αντλεί από τη μουσική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, σε κείμενο του Γρηγορίου του Ναρέκ, μοναχού, θεολόγου και πρώτου λυρικού ποιητή στην ιστορία της Αρμενίας (10ος αι.). Γενικώς ο Σνίτκε αποπειράθηκε να επιτύχει μία σύνθεση διαφορετικών πολιτιστικών παραδόσεων, προσπάθησε να βρει κοινά στοιχεία στη λειτουργική μουσική της Ορθόδοξης Εκκλησίας και αυτή του Δυτικού Χριστιανισμού, με αναφορά σε διάφορα μουσικά ιδιώματα του παρελθόντος.
Ο Σνίτκε συνέθεσε και πολλή μουσική για τον κινηματογράφο (δεκάδες ταινίες), καθώς αυτή αποτελούσε το κυριότερο βιοποριστικό μέσο του μετά το 1972, και μάλιστα είχε τιμηθεί με το σχετικό ρωσικό Βραβείο Νίκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Σοβιετικοί συνθέτες Κατηγορία:Σοβιετικοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Γκόρνι Οράχοβατς (Κότορ)
Το Γκόρνι Οράχοβατς (σερβικά κυριλλικά: Горњи Ораховац) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Κώστας Καραπατής
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Κώστας Καραπατής έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο του ποδοσφαίρου στον Ατρόμητο Καμάρας, τοπική ομάδα της Θεσσαλονίκης ενώ λίγα χρόνια αργότερα υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Στον "Γηραιό" παρέμεινε μέχρι το 1951, έχοντας κατακτήσει το Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του ίδιου έτους. Στη συνέχεια, μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου παρέμεινε μέχρι το 1957 έχοντας κατακτήσει στα έξι χρόνια παραμονής του 5 Πρωταθλήματα Ελλάδος, 4 Κύπελλα Ελλάδος καθώς και 5 Πρωταθλήματα Πειραιά. Το 1957 επέστρεψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στον οποίο παρέμεινε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Στην εθνική Ελλάδας
Ο Κώστας Καραπατής έχει πραγματοποιήσει μία συμμετοχή στην Εθνική Ελλάδας το 1955.
Καριέρα προπονητή
Το 1961 κρέμασε τα γάντια του και εργάστηκε ως προπονητής σε αρκετούς συλλόγους. Κατά περιόδους βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία των μικρότερων εθνικών ομάδων, κυρίως της Εθνικής Νέων, ενώ το 1968 βρέθηκε για έναν αγώνα και στον πάγκο της Ανδρών.
Απεβίωσε στις 25 Απριλίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας ανδρών U19 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο.