cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολυκατοικία Παπαλεονάρδου
Ιστορία
Η Μαρία Κάλλας υπήρξε η διασημότερη ένοικος του κτιρίου· το 1937, μετά το χωρισμό των γονέων της, η μητέρα της πήρε την Κάλλας και την αδερφή της, Υακίνθη, και επέστρεψε στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκαν στην κατοικία της οδού Πατησίων. Εκεί διέμεινε η μονωδός μέχρι το 1945, οπότε έφυγε ξανά για τη Νέα Υόρκη στις 14 Σεπτεμβρίου.
Το κτίριο περιήλθε στην ιδιοκτησία του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου το 1950. Επί υπουργίας Μελίνας Μερκούρη το 1989, η πολυκατοικία Παπαλεονάρδου χαρακτηρίστηκε ως διατηρητέο ιστορικό και αρχιτεκτονικό μνημείο των νεότερων χρόνων. Στην πρόσοψη του οικήματος είχε αρχικώς τοποθετηθεί αναμνηστική πλάκα που αργότερα αφαιρέθηκε, όπου αναγραφόταν: «Στο σπίτι αυτό έζησε η Μαρία Κάλλας. Υπουργείο Πολιτισμού 1987». Η πολυκατοικία υπέστη ζημιές από τον σεισμό του 1999 και από πυρκαγιά το 2003, ωστόσο, παρά την εκπόνηση σχετικής μελέτης ανακατασκευής, η ανακαίνιση της από το ΝΑΤ τελικώς δεν πραγματοποιήθηκε λόγω έλλειψης πόρων. Το ίδιο διάστημα διέμεναν άστεγοι και τοξικοεξαρτημένοι, με αποτέλεσμα να σφραγιστεί περί το 2008. Από το 2009 ως το 2013 τελούσε υπό κατάληψη ομάδας αντιεξουσιαστών. Τον Ιούλιο του 2017, το κτήριο περιήλθε στην κυριότητα του Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, μέσω σύμβασης με το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η υψίφωνος Βάσω Παπαντωνίου εκκίνησε την προσπάθεια ίδρυσης της Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης «Μαρία Κάλλας», προτείνοντας τη στέγασή της στην πολυκατοικία της οδού Πατησίων. Τον Αύγουστο του 2023 προκηρύχθηκε ανοικτός δημόσιος διαγωνισμός για την αποκατάσταση του κτηρίου.
223 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Reduced instruction set computer
thumb|right|200px|Η [[αρχιτεκτονική ARM είναι παράδειγμα εφαρμογής του σχεδιασμού RISC.]] Η συντομογραφία του είναι RISC (προφέρεται ρισκ) και σημαίνει υπολογιστής περιορισμένου συνόλου εντολών. Η στρατηγική στην οποία βασίζεται η αρχιτεκτονική RISC είναι η ύπαρξη ενός μικρού συνόλου εντολών, οι οποίες πραγματοποιούν ένα ελάχιστο πλήθος απλών λειτουργιών. Οι σύνθετες εντολές προσομοιώνονται με τη χρήση ενός υποσυνόλου απλών εντολών. Ο προγραμματισμός σε RISC είναι πιο δύσκολος και χρονοβόρος από ότι στον άλλο σχεδιασμό, επειδή οι πιο σύνθετες εντολές προσομοιώνονται από απλές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Σιδηροδρομικός Σταθμός Κυπαρισσίας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κυπαρισσίας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Κυπαρισσία. Ο σταθμός άνοιξε το 1892 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2010. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός για άλλα δρομολόγια.
Στο χώρο του σταθμού λειτουργεί το «Μουσειακό Εκθετήριο Κυπαρισσίας» του ΟΣΕ, όπου εκτίθεται ατμομηχανή της γραμμής Κυπαρισσίας - Πάτρας των Σιδηροδρόμων Πειραιώς – Αθηνών – Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ) με αριθμό Ζς 7.536, τύπου Krauss, της σειράς Ζς 531-555, με περίοδο κατασκευής στο Μόναχο, μεταξύ των ετών 1911-1925.
Μέχρι τις 18/10/1990 ήταν λεωφορειακός σταθμός του ΟΣΕ ανταπόκρισης με τα Φιλιατρά, Γαργαλιάνους, Χώρα, Πύλο και Μεθώνη.
Παραπομπές
Κυπαρισσία Κυπαρισσία Κυπαρισσία
Γεώργιος Καντακουζηνός
Ο Γεώργιος Καντακουζηνός, ρωσικά Egor (1786 - 1857) ήταν Ρώσος πρίγκηπας με ελληνική παιδεία, γόνος της φαναριώτικης οικογένειας των Καντακουζηνών, συνταγματάρχης του ρωσικού στρατού, κτηματίας και βασικό μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ιάσιο το 1786 και ήταν γιος του βογιάρου Ματθαίου Καντακουζηνού (απεβ. 1817) και της Ραλλούς, κόρης του Γρηγορίου Καλλιμάχη, Μέγα Βορνίκου της Μολδαβίας, αξιωματούχου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και γόνου της πριγκιπικής οικογένειας Καντακουζηνού και της Ραλλούς Καλλιμάχη, κόρης του ηγεμόνα της Μολδαβίας Γρηγορίου Καλλιμάχη και γόνου της φαναριώτικης οικογένειας Καλλιμάχη. Αδερφός του ήταν ο Αλέξανδρος Καντακουζηνός. Ήταν συνταγματάρχης του ρωσικού στρατού και υπηρετούσε σε στρατιωτικό σώμα στο Βοζνεσέκνσι (Вознесенский), όπου και διατηρούσε σημαντικές εκτάσεις, δώρο προς τον πατέρα του από την Μεγάλη Αικατερίνη. Διακρίθηκε ως αξιωματικός κατά τη διάρκεια τού ρωσικού Πατριωτικού Πολέμου του 1812 εναντίον του εισβολέα στρατού τού Ναπολέοντα. Υπήρξε τέκτονας σε μασονική στοά του Κιέβου.
Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Νικόλαο Υψηλάντη το 1820 στο Κίεβο και συμμετείχε στο επιτελείο του Αλέξανδρου Υψηλάντη, φέροντας τον βαθμό του "Αρχηγού των αφιερωμένων". Συμμετείχε σε όλες τις προπαρασκευαστικές ενέργειες που προηγήθηκαν της κήρυξης της Επανάστασης του 1821 και ήταν αυτός που διαπραγματεύθηκε την προσχώρηση του ηγεμόνα της Βλαχίας Μιχαήλ Σούτσου στην Ελληνική Επανάσταση. Μετά την αποτυχία της επανάστασης στη Βλαχία, στάλθηκε στη Μολδαβία, με αποστολή την οργάνωση της αντίστασης στους τούρκους πασάδες της περιοχής. Στη Μάχη του Σκουλενίου, όμως, αν και είχε προχωρήσει σε οχύρωση του εκεί φρουρίου, επειδή διαφωνούσε με την σχεδιαζόμενη τακτική, διέφυγε, ύστερα από γνωστοποίηση και συνεννόηση με τους συντρόφους του, προς το ρωσικό έδαφος, ζητώντας τους να κάνουν το ίδιο.
Μετά την αποτυχημένη συμμετοχή του διατάχθηκε να εγκαταλείψει το ρωσικό έδραφος με αποτέλεσμα να εγκατασταθεί στην Δρέσδη, όπου βρισκόταν ήδη ο αδελφός του. Το 1833 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και προχώρησε σε αγορές αρκετών ακινήτων και μεγάλων εκτάσεων. Στην περιοχή του Μεταξουργείου ανήγειρε το μέγαρο Καντακουζηνού, του οποίου όμως η κατασκευή δεν ολοκληρώθηκε ποτέ με βάση τα αρχικά σχέδιο του Θεόφιλου Χάνσεν. Το 1836 αναχώρησε, για άγνωστους λόγους, για τη Μολδαβία. Διατηρούσε σημαντική συλλογή αρχαίων αντικειμένων.
Απεβίωσε το 1857 στην Βεσσαραβία. Ήταν νυμφευμένος με την πριγκίπισσα Ελένη Μιχαήλοβνα Γκορτσακόβα (Горчакова), αδελφή του πρίγκηπα Αλέξανδρου Μιχαήλοβιτς Γκορτσακόφ, Καγκελαρίου (υπουργού Εξωτερικών) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και είχαν αποκτήσει επτά παιδιά, μεταξύ των οποίων: Οι απόγονοί του διακρίθηκαν στη Ρωσία ενώ σήμερα κλάδοι τους συναντώνται και στη Γαλλία.
Δείτε επίσης
Καντακουζηνος Γεωργιος Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας
Βασιλάκης Καργόπουλος
Πανοραμική άποψη της [[Κωνσταντινούπολης το 1870 σε φωτογραφία του Βασιλάκη Καργόπουλου|thumb|right|270px]] Ο Βασιλάκης Καργόπουλος (Βασίλειος Καργόπουλος 1826-1886) ήταν Έλληνας φωτογράφος της Κωνσταντινούπολης και ο σημαντικότερος φωτογράφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1826 και το πρώτο στούντιο του το άνοιξε στη Μεγάλη Οδό του Πέραν στην Κωνσταντινούπολη το 1850, ενώ αργότερα άνοιξε και ένα δεύτερο στην Αδριανούπολη σε συνεργασία με τον Εμμανουήλ Φώσκολο. Στη φωτογράφιση πορτρέτων ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησε την τεχνική της δαγκεροτυπίας από την οποία όμως απομακρύνεται αργότερα εφαρμόζοντας πιο νέες τεχνικές.
Ο Καργόπουλος ήταν φημισμένος για τις πανοραμικές φωτογραφίες της Πόλης, του Βοσπόρου, των μνημείων, της καθημερινότητας. Σήμερα αυτές οι φωτογραφίες του είναι σημαντικά στοιχεία για τη ζωή στην Κωνσταντινούπολη του 19ου αιώνα. Υπήρξε επίσημος φωτογράφος των σουλτάνων, όταν διορίζεται ως τέτοιος το 1879 από τον σουλτάνο Αμπτουλχαμίτ Β΄ και προσωπικός φωτογράφος του σουλτάνου Mουράτ Ε΄.
Τιμήθηκε με μετάλλια από τους Οθωμανούς σουλτάνους, τον βασιλιά της Σουηδίας και της Νορβηγίας Όσκαρ Β’, τον βασιλιά της Δανίας Χριστιανό Θ΄. Έκανε εκθέσεις στη Νάπολη και τη Φλωρεντία. Πέθανε στις 28 Μαρτίου 1886 σε ηλικία 59 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Vol. 3: (The Subliminal Verses)
To Vol. 3: (The Subliminal Verses) είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού metal συγκροτήματος Slipknot. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 25 Μαΐου του 2004 από τη Roadrunner Records. Στις 12 Απριλίου του 2005, κυκλοφόρησε και special edition του δίσκου, η οποία περιείχε έναν bonus δίσκο. Το εν λόγω άλμπουμ είναι το μόνο του σχήματος σε παραγωγή Ρικ Ρούμπιν, καθώς και το μοναδικό που δεν περιέχει βωμολοχίες. Ο προβληματισμός για το μέλλον του συγκροτήματος είχε αρχίσει. Ήδη πριν την κυκλοφορία του, πολλά μέλη της μπάντας είχαν ξεκινήσει side projects, συμπεριλαμβανομένου τους Murderdolls, τους To My Surprise και τους Stone Sour. Το 2003, το σχήμα πήγε στο στούντιο The Mansion να δουλέψουν σε ένα νέο δίσκο, όμως δεν ήταν παραγωγικοί, με τον τραγουδιστή Κόρεϊ Τέιλορ να έχει προβλήματα με το αλκοόλ. Εν τέλει έγραψαν παραπάνω τραγούδια από όσα χρειαζόταν, παρουσιάζοντας παράλληλα ένα διαφορετικό στυλ από τα πρώτα δύο άλμπουμ τους.
Το άλμπουμ έλαβε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές. Το AllMusic επαίνεσε το σχήμα για τη δουλειά του, ενώ το περιοδικό Q, αποκάλεσε τον δίσκο «θριαμβευτικό». Το άλμπουμ μπήκε σε αρκετές δεκάδες με τις καλύτερες πωλήσεις άλμπουμ σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο, ενώ στις ΗΠΑ έγινε πλατινένιο. Το συγκρότημα, επίσης, έλαβε κι ένα Grammy στην κατηγορία Καλύτερη Metal Ερμηνεία, για το Before I Forget. To 2009, το εν λόγω κομμάτι μπήκε πρώτο στη λίστα του AOL με τα 10 Καλύτερα Metal Τραγούδια της δεκαετίας. Ενώ το video clip του Duality, ονομάστηκε καλύτερο video clip της εταιρείας Roadrunner Records.
Track listing
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τους Σον Κράχαν, Τζιμ Ρουτ, Κρις Φεν, Πολ Γκρέι, Τζόι Τζόρντισον, Κόρεϊ Τέιλορ, Κρεγκ Τζόουνς, Μικ Τόμσον και Σιντ Ουίλσον.
Πρόσωπα
Πέρα από τα πραγματικά τους ονόματα, τα μέλη του σχήματος αναφέρονται και ως αριθμοί, από το 0 έως το 8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004 Κατηγορία:Άλμπουμ των Slipknot
Τιμολέων Ηλιόπουλος
Ο Τιμολέων Ηλιόπουλος (1856 - 1932) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, βουλευτής και υπουργός.
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1893 υφηγητής του ποινικού δικαίου. Το 1911 εξελέγη τακτικός καθηγητής αποχωρώντας τελικώς το 1924 με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής Αθηνών, συγκλητικός του πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Το 1929 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στον τομέα ποινικού δικαίου.
Το 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας και το 1916 ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σπυρίδωνος Λάμπρου. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1932.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ιωάννης Φαβιάτος - Κοκκόλης
Ο Ιωάννης Φαβιάτος - Κοκκόλης (1887 - 1965) ήταν Έλληνας ναυπηγός και αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Οδησσό και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Αποφοίτησε από το Ζωγράφειο Γυμνάσιο το 1906 και σπούδασε ναυπηγική στο πανεπιστήμιο Durham (Newcaste Αγγλίας), απ'όπου αποφοίτησε το 1910. Την περίοδο 1910 - 1915 εργάστηκε σε βρετανικά ναυπηγεία και το 1915 κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό με τον βαθμό του Ανθυποναυπηγού. Το 1917 προήχθη σε Υποναυπηγό, το 1919 σε Ναυπηγό, το 1920 σε Επιναυπηγό, το 1931 σε αντιπλοίαρχο ναυπηγό, το 1934 σε πλοίαρχο ναυπηγό για να αποστρατευθεί τελικώς το 1939 με τον βαθμό του Υποναυάρχου. Υπήρξε καθηγητής στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1917 - 1920), σύμβουλος ναυτικού ακολούθου στην ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου (1920 - 1922), μέλος της Διασυμμαχικής Επιτροπής Επανορθώσεων Ναυτικών ζημιών Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου καθώς και τεχνικός υποδιευθυντής (1932 - 1935) και διευθυντής (1935 - 1939) του Ναυστάθμου Σαλαμίνος. Κατά την περίοδο 1926 - 1929 συμμετείχε σε αποστολές παρακολουθήσεως ναυπήγησης και παραλαβής νέων πλοίων για λογαριασμό του Πολεμικού Ναυτικού. Κατα τη διάρκεια της θητείας του στον Ναύσταθμο σχεδίασε τον "Τιτάνα", ένα μεγάλο ρυμουλκό, το οποίο έδωσε το έναυσμα για το τιτάνειο έργο ιδρύσεως ναυπηγείου στη ναυτική περιοχή του Σκαραμαγκά.
Μετά την αποστρατεία του εργάστηκε ως τεχνικός διευθυντής (1940 - 1947) στα ναυπηγεία Βασιλειάδου στον Πειραιά. Την περίοδο 1947 - 1952 υπήρξε μέλος της αποστολής του Οργανισμού Διαχείρισης Συμμαχικού Υλικού (ΟΔΙΣΥ) στο Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία καθώς και μέλος της αντιπροσωπείας (1952) για τις γερμανικές επανορθώσεις στο Αμβούργο. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο (τεχνικά συγγράματα κ.α.) και είχε τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, με τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος και με τον Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α΄.
Απεβίωσε στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών στις 27 Αυγούστου 1965. Ήταν παντρεμένος με την Ιφιγένεια Αναστασίου Μάλτου και είχε αποκτήσει μια κόρη, σύζυγο του Δημοσθένη Πελία Ιωαννίδη.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Οδησσίτες Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
224 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Sony Pictures
Η Sony Pictures Entertainment Inc. (γνωστή κυρίως ως Sony Pictures) είναι αμερικανική εταιρεία παραγωγής και διανομής κινηματογραφικών ταινιών, η οποία είναι θυγατρική εταιρεία της Sony. Η Columbia Pictures αγοράστηκε από την Sony. Η TriStar Pictures, τμήμα της Columbia Pictures, ακολούθησε επίσης τη Sony. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1987 και από τότε δραστηριοποιείται στην παραγωγή και διανομή ταινιών.
Η Sony Pictures θεωρείται ως ένα απο τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά στούντιο παγκοσμίως και είναι μέλος της Ένωσης Κινηματογραφικών Εταιρειών Αμερικής.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες Κατηγορία:Sony Pictures Entertainment Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Λουμπουμπάσι
To Λουμπουμπάσι (Lubumbashi), παλαιότερα γνωστό ως Ελιζαμπετβίλ (γαλλικά: Élisabethville) ή Ελίζαμπετσταντ (ολλανδικά: Elisabethstad), είναι πόλη στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, πρωτεύουσα της επαρχίας Κατάνγκα. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται στο 1,5 εκατομμύριο κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, μετά την πρωτεύουσα Κινσάσα. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1200 μέτρα, κοντά στα σύνορα με τη Ζάμπια. Το Λουμπουμπάσι είναι η μεταλλευτική πρωτεύουσα της χώρας, με τις μεγαλύτερες εξορυκτικές εταιρίες. Η πόλη ιδρύθηκε το 1910 και άκμασε λόγω της εξόρυξης χαλκού. Στην πόλη λειτουργεί αεροδρόμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης (Ρουμανία)
Το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης (ΥΓΑΑ) είναι το εξειδικευμένο όργανο της κεντρικής δημόσιας διοίκησης της Ρουμανίας για το ρόλο της ανάπτυξης, εφαρμογής και παρακολούθησης πολιτικών και στρατηγικών στους τομείς της γεωργίας, της αειφόρου διαχείρισης των δασών και της αγροτικής ανάπτυξης, με τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη των τομεακών δραστηριοτήτων, καθώς και να διασφαλιστεί η διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στη χρήση των πιστώσεων που έχουν εκχωρηθεί. Η έδρα του ιδρύματος βρίσκεται στο Παλάτι του Υπουργείου Γεωργίας.
Επί του παρόντος, ο Υπουργός Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ο Πέτρε Νταέα.
Σε επίπεδο κομητειών
Το ΥΓΑΑ εκπροσωπείται στις κομητείες από τις Διευθύνσεις Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης (ΔΓΑΑ) σε κάθε κομητεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ρουμανίας
Κουρσκ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Κουρσκ μπορεί να αναφέρεται:
Κεμάλ Μπουρκάι
Ο Κεμάλ Μπουρκάι (Kemal Burkay, γενν. 1937) είναι Κούρδος συγγραφέας και πολιτικός.
225 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κεμάλ Μπουρκάι
Βιογραφία
Το 1974 ίδρυσε με μερικούς φίλους του το P.S.K., το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Κουρδιστάν. Κατέφυγε στο εξωτερικό το 1980, όταν διέταξαν τη σύλληψή του οι τουρκικές αρχές. Επειδή τον ίδιο χρόνο η χούντα του αφαίρεσε την τουρκική υπηκοότητα, ζήτησε πολιτικό άσυλο στη Σουηδία, όπου και παραμένει.
Στο βιβλίο του Οι Κούρδοι και το Κουρδιστάν, - (Kürtler ve Kürdistan) (μτφ. και επιμέλεια Τζεμίλ Τουράν για τις εκδ. "Παπαζήση" 1999), εξιστορεί την ιστορία του Κουρδικού λαού και της γης του, από την αρχαιότητα μέχρι και τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο.
Κατηγορία:Κούρδοι συγγραφείς Κατηγορία:Κούρδοι λογοτέχνες Κατηγορία:Κούρδοι ποιητές Κατηγορία:Κούρδοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Κούρδοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Κούρδοι πολιτικοί Κατηγορία:Εξόριστοι πολιτικοί
Πλατεία Βάθης
Η Πλατεία Βάθης (επίσημο όνομα Πλατεία Ανεξαρτησίας) είναι πλατεία η οποία βρίσκεται κοντά στην Πλατεία Ομονοίας στο κέντρο της Αθήνας, γύρω από την οποία έχει αναπτυχθεί η ομώνυμη συνοικία.
Η Πλατεία
thumb|Η πλατεία Βάθης Στην πλατεία αυτή συγκλίνουν οι οδοί Αριστοτέλους, Χαλκοκονδύλη, Μάρνη, Μαιζώνος, Λιοσίων, Μενάνδρου, Καματερού και Καρόλου Ι΄. Πήρε το όνομα Πλατεία Βάθης από τα άλλοτε λιμνάζοντα νερά του χείμαρρου Κυκλοβόρου, στο ύψος της σημερινής οδού Μάρνη, επειδή στο σημείο εκείνο το έδαφος κάπως βάθαινε. Γράφει ο Κώστας Μπίρης στο Αι Τοπωνυμίαι της πόλεως και των περιχώρων των Αθηνών: «Βάθεια και μεταγενέστερα Βάθη: Παλαιά τοπωνυμία προκύψασα από το χαμήλωμα του εδάφους προς την κοίτη του Κυκλοβόρου εις το σημείο όπου εγίνετο η διάβασις του δρόμου του Μενιδιού. Μετά το πέρασμα του ρέματος ο δρόμος εχωρίζετο εις δύο κλάδους κατευθυνόμενους προς το Μενίδι και προς τα Λιόσια» (πρόκειται για τις σημερινές οδούς Αχαρνών και Λιοσίων που ξεκινούν από την πλατεία Βάθης).
Η ομώνυμη συνοικία
Εκτός από την πλατεία, η ονομασία Πλατεία Βάθης αναφέρεται και στην ομώνυμη συνοικία, η οποία βρίσκεται στ' αριστερά της οδού 3ης Σεπτεμβρίου, πολύ κοντά στην Ομόνοια. Εκτός απ' αυτή τη συνοικία συνορεύει και με τις συνοικίες Πλατεία Βικτωρίας, Πολυτεχνείο, Σταθμός Λαρίσης, Μουσείο, Πεδίον του Άρεως, Άγιος Παντελεήμονας, Άγιος Παύλος και Κυψέλη. Πήρε το όνομά της απ' την Πλατεία Βάθης γύρω απ' την οποία αναπτύχθηκε. Εξυπηρετείται απ' τους σταθμούς του μετρό Βικτώρια, Μεταξουργείο, Ομόνοια, Σταθμός Λαρίσης, καθώς και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ.
Ιστορικό της περιοχής
Όταν ανακηρύχθηκε η Αθήνα πρωτεύουσα της Ελλάδας από τον Όθωνα και εγκαταστάθηκαν σε αυτήν από το Ναύπλιο οι δημόσιες υπηρεσίες, η περιοχή αυτή ήταν σχεδόν ερημική και εκτός του σχεδίου πόλεως.
Πηγές
Βάθης Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Σε βλέπω (ταινία)
To Σε βλέπω (πρωτότυπος τίτλος: Saw) είναι ταινία τρόμου αμερικάνικης παραγωγής 2004, η πρώτη ταινία της σειράς ταινιών Σε βλέπω, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γουάν και σενάριο Λι Γουάνελ. Η ιστορία της ταινίας περιστρέφεται γύρω από δύο άνδρες οι οποίοι έχουν απαχθεί και ξυπνούν κλειδωμένοι σε ένα μπάνιο ενός βιομηχανικού κτηρίου. Ανάμεσά του βρίσκεται ένα πτώμα, αλλά και οδηγίες για το πώς θα διαφύγουν. Εν τω μεταξύ, ντετέκτιβ της αστυνομίας ερευνούν και προσπαθούν να σταματήσουν τον υπεύθυνο και κατά συρροή δολοφόνο Jigsaw.
Πλοκή
Ο φωτογράφος Άνταμ Φόκνερ (Λι Γουάνελ) ξυπνά σε μια μπανιέρα γεμάτη νερό, στο ένα άκρο του εγκαταλελειμμένου μπάνιου. Στο άλλο άκρο είναι ο Δρ Λόρενς Γκόρντον (Cary Elwes). Οι άνδρες είναι φυλακισμένοι και έχουν αλυσίδες στον αστράγαλο. Το πτώμα που βρίσκεται στο κέντρο του δωματίου κρατά ένα περίστροφο και ένα μίνι κασετόφωνο είναι στο πάτωμα.
Ο Λόρενς και ο Άνταμ θα ανακαλύψουν κασέτες στις τσέπες τους με τίτλο "Παίξε με". Η κασέτα του Άνταμ αναφέρει ότι θα πρέπει να φύγει από την τουαλέτα, ενώ του Λόρενς αναφέρει ότι θα πρέπει να σκοτώσει τον Άνταμ πριν από τις έξι η ώρα, αλλιώς η γυναίκα και η κόρη του θα σκοτωθούν και αυτός δεν θα γλυτώσει ποτέ. Κάποια στιγμή βρίσκουν πριόνια, τα οποία δεν είναι αρκετά κοφτερά για να κόψουν τις αλυσίδες. Ο Λόρενς αντιλαμβάνεται ότι τα πριόνια δεν προορίζονται για τις αλυσίδες, αλλά για τα πόδια τους.
Ενώ ο Άνταμ και ο Λόρενς αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους διαφυγής, ο Zep Hindle (Μάικλ Έμερσον) μπαίνει κρυφά στο σπίτι στο του Δρ Λόρενς Γκόρντον και αιχμαλωτίζει τη σύζυγό του Λόρενς, Άλισον (Μόνικα Πότερ), και την κόρη, Νταϊάνα (Μακένζι Βίγκα). Στο μπάνιο, ο Δρ Γκόρντον βρίσκει ένα κινητό τηλέφωνο που μπορεί να λάβει μόνο κλήσεις. Προσπαθούν να σκηνοθετήσουν το θάνατο του Άνταμ, όμως ένα ηλεκτρικό σοκ μέσα από την αλυσίδα στον αστράγαλο του Άνταμ ματαιώνει το σχέδιό τους. Μετά τα γεγονότα αυτά, ο Λόρενς λαμβάνει μια κλήση από την Άλισον, η οποία τον προειδοποιεί ότι ο Άνταμ ξέρει περισσότερα από ό,τι λέει. Ο Λόρενς αρχίζει να μαλώνει με τον Άνταμ. Ο Λόρενς βλέποντας ότι δεν έχει άλλη λύση, κόβει το πόδι του με το πριόνι και φεύγει υποσχόμενος στον Άνταμ ότι θα φέρει βοήθεια. Ο Άνταμ ψάχνοντας στο πτώμα για ένα κλειδί, βρίσκει μια μικρή κασετούλα, από την οποία μαθαίνει ότι ο Zep ήταν μόνο ένα πιόνι στο παιχνίδι του Jigsaw, μετά τους κανόνες που προβλέπονται γι' αυτόν, προκειμένου να πάρει το αντίδοτο για ένα αργό δηλητήριο που του έχει δοθεί. To "πτώμα" στη μέση του δαπέδου σηκώνεται σιγά-σιγά και αρχίζει να ξεφλουδίζει το ψεύτικο μακιγιάζ από το πρόσωπό του και αποκαλύπτεται ότι είναι ο John Kramer, ή Jigsaw Killer.
Ο Άνταμ φθάνει το πιστόλι και προσπαθεί να τον πυροβολήσει, αλλά ο Jigsaw τον ζαλίζει με ένα ηλεκτρικό σοκ από ένα κρυφό τηλεχειριστήριο. ο Jigsaw λέει στον Άνταμ ότι το κλειδί για την αλυσίδα του ήταν στο μπάνιο, το οποίο ο Άνταμ τράβηξε κατά λάθος και έπεσε μέσα στην τρύπα στην αρχή της ταινίας. Ο Jigsaw έπειτα κλείνει τα φώτα και φωνάζει "Game over!". Κλείνει την πόρτα και σφραγίζει τον Άνταμ στο μπάνιο.
Box Office
Η πρώτη ταινία με μόλις $1.200.000 κόστος, έφτασε τα $103.096.345. Ακολούθησε η 2η με κόστος $4.000.000 και κέρδος $147.739.965. Η 3η κόστισε $10.000.000 και ακούμπησε τα $164.874.275 κάνοντας την την πιο εισπρακτική επιτυχία και από τις 7 ταινίες. Ακολούθησε η 4η με το αντίστοιχο κόστος αλλά χαμηλότερο κέρδος, $139.352.633. Έπειτα η 5η με $800.000 παραπάνω budget και συνολικό κέρδος $113.864.059. Στην συνέχεια η 6η ταινία με $11,000,000 απέσπασε τα χαμηλότερα κέρδη απ'όλες τις ταινίες, φθάνοντας τα $67.906.418. Τέλος, η 7η ταινία λόγω της 3D εικόνας της ήταν η ακριβότερη σε κόστος: $20.000.000. Τα συνολικά της κέρδη έφτασαν τα $122.510.178. Στο σύνολο και οι 7 ταινίες κόστισαν $67.000.000, ενώ συνολικά στα ταμεία της εταιρίας παραγωγής μπήκαν $859.343.873.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σε βλέπω Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σε βλέπω Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μικρού μήκους ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Σεργκέι Σιρομπόκοφ
Έχει κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στα 20 χιλιόμετρα βάδην στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017. Το ατομικό του ρεκόρ στο αγώνισμα αυτό είναι 1:17.25, που επιτεύχθη τον Ιούνιο του 2018 στο Τσεμποκσάρυ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Βαδιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Οδησσός (αποσαφήνιση)
Ο όρος Οδησσός μπορεί να αναφέρεται σε:
Ρόμπιν Βάλτερ
Ο Ρόμπιν Βάλτερ (γεννημένος στις 9 Ιουλίου 1999) είναι Γερμανός αθλητής της σκοποβολής.
Στο Γερμανικό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο το 2016 και το 2019.
Το 2017 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 50 μέτρα πιστόλι στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Μπακού και το 2019 το χάλκινο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής 10 μέτρων νέων του Όσιγιεκ. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι. Είναι αθλητής του συλλόγου ΣΓι Έμπερσμπαχ και κατοικεί στο Ράιχενμπαχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Συνθήκη του Μοντρέ
Η Σύμβαση του Μοντρέ  ή Συμβαση για το καθεστώς των Στενών (Montreux Convention Regarding the Regime of the Straits),(τουρκικά: Montrö Boğazlar Sözleşmesi) είναι σύμβαση η οποία αφορά στο καθεστώς των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων. Η συμφωνία, η οποία υπογράφηκε το 1936, παραχωρεί τον έλεγχο των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων στην Τουρκία και ρυθμίζει την στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή. Η σύμβαση παραχωρεί στη Τουρκία τον πλήρη έλεγχο των Στενών και εγγυάται την ελεύθερη ναυσιπλοΐα από τα μη στρατιωτικά πλοία σε καιρό ειρήνης. Οι όροι της σύμβασης αποτέλεσαν πηγή διαμάχης για χρόνια, κυρίως όσον αφορά τη διέλευση πολεμικών σκαφών της Σοβιετικής Ένωσης από τα Στενά στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Υπογράφηκε στις 20 Ιουλίου 1936 στην ελβετική πόλη Μοντρέ. Τέθηκε σε ισχύ στις 9 Νοεμβρίου, 1936 και καταχωρήθηκε στην Κοινωνία των Εθνών στις 11 Δεκεμβρίου 1936. Eξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα, με ορισμένες τροποποιήσεις.
Όροι
Τα συμβαλλόμενα Μέρη της συνθήκης (Συμβαλλόμενα Μέρη: Κράτη Μαύρης Θάλασσας : Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία, Γιουγκοσλαβία) αναγνωρίζουν και επιβεβαιώνουν την αρχή της ελεύθερης διέλευσης και ναυσιπλοΐας δια θαλάσσης στα Στενά: «εν καιρώ ειρήνης, τα εμπορικά πλοία θα απολαμβάνουν πλήρη ελευθερία διέλευσης και ναυσιπλοΐας στα Στενά, με τη μέρα και τη νύχτα, κάτω από οποιαδήποτε σημαία με οποιοδήποτε είδος φορτίου." Η σύμβαση δίνει στην Τουρκία τον πλήρη έλεγχο των Στενών και εγγυάται την ελεύθερη ναυσιπλοΐα από τα μη στρατιωτικά πλοία σε καιρό ειρήνης. Επιτρέπει στην Τουρκία την στρατιωτικοποίηση των Στενών. Επιτρέπει τη διέλευση  πολεμικών πλοίων των παρευξείνιων χωρών με ειδοποίηση μιας εβδομάδας και υπό κάποιους όρους εκτοπίσματος, μεγέθους, οπλισμού. Περιορίζει σημαντικά το πέρασμα των πολεμικών πλοίων που δεν ανήκουν σε κράτη της Μαύρης Θάλασσας (προειδοποίηση διέλευσης, όριο εκτοπίσματος πλοίων, περιορισμός οπλισμού, μη διέλευση αεροπλανοφόρων κλπ).
Συμβατότητα με UNCLOS
Όταν τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) το Νοέμβριο του 1994, ζητήθηκε στο πλαίσιο εφαρμογής της η επαναδιατύπωση της Συνθήκης του Μοντρέ, ώστε να είναι συμβατή με το καθεστώς που διέπει τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Ωστόσο, η μακροχρόνια άρνηση της Τουρκίας να υπογράψει την UNCLOS σημαίνει ότι η Συνθήκη του Moντρέ, παραμένει σε ισχύ χωρίς περαιτέρω τροποποιήσεις.
Ναυτιλιακός Κώδικας Κυκλοφορίας για τα Στενά
Από το 1994,(1998 μικρή τροποποίηση) η Τουρκία εφαρμόζει τον «Ναυτιλιακό Κώδικα Κυκλοφορίας για τα Στενά» (Maritime Traffic Regulations for the Straits and the Marmara Region), που εισήγαγε ένα νέο ρυθμιστικό καθεστώς, «προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και η προστασία του περιβάλλοντος στην περιοχή», αλλά χωρίς να παραβιάζεται η αρχή του Μοντρέ της ελεύθερης διέλευσης. Οι νέοι κανονισμοί προκάλεσαν κάποια διαμάχη, όταν η Ρωσία, Ελλάδα, Κύπρος, Ρουμανία, Ουκρανία και Βουλγαρία προέβαλλαν αντιρρήσεις. Ωστόσο, οι αλλαγές αυτές εγκρίθηκαν από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό με το αιτιολογικό ότι δεν είχαν σκοπό να θίξουν «τα δικαιώματα οποιωνδήποτε πλοίων χρησιμοποιούν τα Στενά βάσει του διεθνούς δικαίου".
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες Κατηγορία:Μεταφορές στην Τουρκία Κατηγορία:Ιστορία της Μεσογείου
Δράκος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία αυτή αναφέρονται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μάιαρ
Σύμφωνα με την Valaquenta (ενότητα του βιβλίου Σιλμαρίλλιον που περιγράφει την δημιουργία του Κόσμου του Τόλκιν, της Έα), οι Μάιαρ ήταν Άινουρ, δηλαδή πνεύματα που υπήρχαν πριν από την δημιουργία της Έα, τα οποία όμως κατέβηκαν σ' αυτήν για να βοηθήσουν τους ανώτερούς τους Βάλαρ να την απαλλάξουν από το Κακό. Δεν έχει γίνει γνωστός ο αριθμός τους, γιατί σπάνια εμφανίζονταν στις Ιστορίες. Μέσα από τα βιβλία γίνονται γνωστά πέντε ονόματα. Η πρώτη Μάια που εμφανίζεται είναι η Ίλμαρε, προσωπική υπηρέτρια του Μάνγουε, βασιλιά των Βάλαρ και ο Εόνγουε, ο αγγελιοφόρος του. Επισης, παρουσιάζονται ο Όσσε και η Ούινεν, δύο θαλασσινές θεότητες που παριστάνουν την φουρτούνα και την ήρεμη θάλασσα αντίστοιχα. Τέλος, στις Ιστορίες εμπλέκεται η Μέλιαν, η μόνη θεότητα που παντρεύτηκε Ξωτικό και μετέδωσε το Αίμα των Θεών στις φυλές. Γνωστός επίσης από τις ιστορίες ήταν και ο Ολόριν, ο οποίος αργότερα θα παρουσιαστεί στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ως Γκάνταλφ.
Κατηγορία:Χαρακτήρες από τη Μέση Γη Κατηγορία:Φανταστικοί άγγελοι Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες με αθανασία
226 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παναθηναϊκός (μοντέρνο πένταθλο)
Ίδρυση
Το Μοντέρνο Πένταθλο είναι Ολυμπιακό άθλημα που συνδυάζει πέντε διαφορετικά αθλήματα: Κολύμβηση, Ιππασία, Ξιφασκία, Σκοποβολή και Ανώμαλο δρόμο.
Το τμήμα μοντέρνου πεντάθλου του Παναθηναϊκού ήταν από τα τελευταία που συστάθηκαν, όμως παρά το σύντομο διάστημα λειτουργίας του είχε αξιόλογες διακρίσεις στον ελληνικό χώρο. Το τμήμα ιδρύθηκε το 1978 μετά από πρωτοβουλία του Γιώργου Λιβέρη. Ο Παναθηναϊκός συμμετείχε και διακρίθηκε στο πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα που διοργάνωσε ο ΣΕΓΑΣ κατά το ίδιο έτος.
1978-1986
Ο πρώτος τίτλος ήρθε για το σύλλογο 2 χρόνια αργότερα, όταν το 1980 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας με πρωταγωνιστές τους Παντελίδη, Λιβέρη, Τουρναβίτη και Βλαχόπουλο, Θαμβόπουλο, Ζυγούρα, Ιωαννίδη. Η ομάδα εξακολουθούσε να αγωνίζεται με την ίδια σύνθεση για τα επόμενα χρόνια κατακτώντας μόνιμα τη δεύτερη θέση, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει και πάλι το πρωτάθλημα Ελλάδας. Το 1980 επίσης ο Τουρναβίτης αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων και 4.100 βαθμούς στο ομάδικο, αναδείχθηκε 16ος, σημειώνοντας τη μοναδική αξιόλογη διεθνή παρουσία του συλλόγου.
2014 έως σήμερα
Το τμήμα επανιδρύθηκε τυπικά το 2014. Την Κυριακή 8 Μαΐου 2016 απέσπασε την πρώτη διάκριση μετά την επαναλειτουργία του με την 3η θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών από τον Παύλο Δακουτρό. Για την ίδια διοργάνωση, ο έφηβος Νίκος Κανιούρης κατέλαβε την 6η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
μοντέρνο πένταθλο
.ml
.ml είναι ο top-level domain κωδικός για το Μάλι στο Διαδίκτυο. Μέχρι το 2009 διαχειριζόταν από την εταιρεία τηλεπικοινωνιών Sotelma. Μετά τη ιδιωτικοποίηση της εταιρείας η διαχείρισή του ανατέθηκε στον κρατικό οργανισμό Agence des Technologies de l’Information et de la Communication (AGETIC), μια διαδικασία που ολοκληρώθηκε το 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάλι Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
227 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σκιπ Τζέιμς
Ο Σκιπ Τζέιμς (Nehemiah Curtis "Skip" James, 9 Ιουνίου 1902 - 3 Οκτωβρίου 1969) ήταν Αμερικανός μπλουζ μουσικός, συνθέτης και τραγουδιστής, που ερμήνευε με κιθάρα ή σπανιότερα πιάνο. Εκπρόσωπος των μπλουζ του Δέλτα, θεωρείται πατέρας ενός διακριτού ύφους που αναπτύχθηκε γύρω από τη γενέτειρά του, Μπεντόνια, με σημαντικότερο οπαδό τον Τζακ Όουενς. Για πολλά χρόνια παρέμεινε άσημος, ενώ σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους κορυφαίους μπλουζ μουσικούς στην ιστορία του είδους.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Μπεντόνια, στο Δέλτα του Μισισιπή, και με πατέρα Βαπτιστή ιερέα που έπαιζε κιθάρα και όργανο, ο Τζέιμς ανδρώθηκε σε ένα περιβάλλον με έντονη παρουσία του μουσικού και θρησκευτικού στοιχείου. Σε ηλικία οκτώ ετών απέκτησε την πρώτη κιθάρα του. Σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, συμβολή στη μουσική παιδεία του είχε επίσης ο Χένρι Στάκι (Henry Stuckey), σημαντικός μπλουζ μουσικός της γενέτειράς του, με τον οποίο συνεργάστηκε ερμηνεύοντας μαζί σε συναυλίες.
Σημαντικό βήμα στη σταδιοδρομία του υπήρξε η αναγνώριση του ταλέντου του από τον μουσικό παραγωγό Χένρι Σπίαρ (Henry C. Spier), όταν ο Τζέιμς ερμήνευσε μπροστά του, στο μουσικό κατάστημα που διατηρούσε ο Σπίαρ στο Τζάκσον. Ο Τζέιμς ταξίδεψε στο Ουισκόνσιν, όπου ηχογράφησε για την Paramount συνολικά δεκαεπτά συνθέσεις, πολλές από τις οποίες θεωρούνται σήμερα κλασικές, όπως τα Hard Time Killing Floor Blues, Devil Got My Woman, Jesus Is A Mighty Good Leader και 22-20 Blues. Εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης του 1929, αποκόμισε ελάχιστα οικονομικά οφέλη, ενώ παράλληλα πολύ λίγα αντίτυπα των δίσκων του πωλήθηκαν, με αποτέλεσμα να μη γνωρίσει την αναγνώριση από το ευρύ κοινό. Απογοητευμένος από την εξέλιξή του, εγκατέλειψε τη μουσική και εργάστηκε κυρίως στην εκκλησία του πατέρα του, στο Ντάλας του Τέξας. Χειροτονήθηκε Βαπτιστής και Μεθοδιστής ιερέας, το 1942 και 1943 αντίστοιχα, ενώ επέστρεψε στο Μισισιπή το 1945 όπου δούλεψε, μεταξύ άλλων, ως εργάτης σε βιομηχανίες ξυλείας και μεταλλείας.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Τζέιμς παρέμενε ουσιαστικά άγνωστος ως μουσικός, ωστόσο την ίδια περίοδο σημειώθηκε μια στροφή του μπλουζ ακροατηρίου σε μουσικούς του παρελθόντος. Μετά από σχεδόν τριακονταετή αποχή του Τζέιμς από τα μουσικά δρώμενα, άρχισε να αποκτά σημαντική αναγνώριση, καθώς και προσφορές, σηματοδοτώντας την επιστροφή του. Στα μέσα της δεκαετίας ηχογράφησε δύο δίσκους (Today, Devil Got My Woman) που σημείωσαν αξιοσημείωτη εμπορική επιτυχία. Ακόμα μεγαλύτερη φήμη εξασφάλισε μετά τη διασκευή τού τραγουδιού του I'm so Glad από το ροκ συγκρότημα Cream. Πέθανε από καρκίνο τον Οκτώβριο του 1969, στη Φιλαδέλφεια, όπου είχε εγκατασταθεί τρία χρόνια νωρίτερα.
Έργο
Η σταδιοδρομία του χωρίζεται τυπικά σε δύο βασικές περιόδους που περιλαμβάνουν καταρχήν τα χρόνια από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τη δεκαετία του 1930 και ακολούθως την επάνοδό του στα μουσικά δρώμενα στη δεκαετία του 1960. Ως συνθέτης και ερμηνευτής, ο Τζέιμς διακρίνεται για την φαλτσέτο φωνή του και την προτίμησή του σε ελάσσονες κλίμακες, ειδικότερα κουρδίζοντας την κιθάρα στην ανοιχτή νότα Ρε της έκτης χορδής, αλλά και σε άλλα ασυνήθιστα κουρδίσματα. Αν και επηρέασε πολλούς μουσικούς, κανένας δεν κατάφερε να αναπαράγει πιστά το ύφος του, το οποίο ενίοτε διαχωρίζεται από τα μπλουζ του Δέλτα και κατατάσσεται πιο ειδικά από ορισμένους στη λεγόμενη «σχολή της Μπεντόνια», με κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα το περίπλοκο παίξιμο των δαχτύλων του δεξιού χεριού. Ο Τζέιμς επηρέασε μουσικούς όπως ο Ρόμπερτ Τζόνσον, ο Μάντι Γουότερς, ο Έλμορ Τζέιμς και ο Τζον Λι Χούκερ. Το 1992, σε αναγνώριση της αξίας του, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του Blues Foundation Hall of Fame.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί
Ζωγράφου (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κολομβιανές βουλευτικές εκλογές 2010
Στις 14 Μαρτίου του 2010 έγιναν βουλευτικές εκλογές στην Κολομβία. Ο συνασπισμός του προέδρου Αλβάρο Ουρίμπε κέρδισε τις εκλογές και στα δύο σώματα του Κογκρέσου. Η Εθνική Ένωση και το Συντηρητικό Κόμμα, τα οποία πρόσκεινται στον Ουρίμπε, εξασφάλισαν τις περισσότερες έδρες, 27 και 24 αντίστοιχα, στη Γερουσία. Το αντιπολιτευόμενο Φιλελεύθερο Κόμμα εξασφάλισε 18 έδρες. Καταγγέλθηκαν παρατυπίες, που αφορούν την παράνομη ανοιχτή εκστρατεία για επιβολή υπέρ συγκεκριμένων υποψηφίων του κυβερνώντος κόμματος εκ μέρους εκλογικών και δικαστικών αντιπροσώπων. Οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν ότι "νεο-παραστρατιωτικές ομάδες" επιδόθηκαν σε όργιο εκφοβισμού και τρομοκρατίας προς τους ψηφοφόρους κυρίως στις νότιες και δυτικές επαρχίες, ενώ επίσης κατήγγειλαν προσπάθειες για εξαγορά ψήφων εκ μέρους του πρωτοεμφανιζόμενου στις εκλογές Κόμματος Εθνικής Ενσωμάτωσης.
Γερουσία
Γερουσία, 14 Mαρτίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
'''Έδρες στη Γερουσία για τους ιθαγενείς !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Βουλή των Αντιπροσώπων
Βουλή των Αντιπροσώπων της Κολομβίας 14 Μαρτίου 2010''' !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Παραπομπές
2010 Βουλευτικες εκλογες
.mm
.mm είναι ο top-level domain κωδικός για τη Μιανμάρ στο Διαδίκτυο.
Μια εταιρεία δύο Αυστραλών μεταναστών, η Eagle Group, δημιούργησε την πρώτη πρόσβαση στο Διαδίκτυο στη Μιανμάρ το 1997
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μιανμάρ Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Τυφοειδής πυρετός
Ο Τυφοειδής πυρετός, ή απλώς "τυφοειδής", είναι μία συνηθισμένη ασθένεια που εμφανίζεται παγκοσμίως. Μεταδίδεται από την κατανάλωση φαγητού ή νερού μολυσμένου με κόπρανα ατόμου που έχει προσβληθεί από την ασθένεια, τα οποία περιέχουν το βακτήριο Salmonella enterica enterica, serovar Typhi. Η ιδανική θερμοκρασία για την ανάπτυξη του βακτηρίου είναι οι 37 °C / 99 °F, δηλαδή η φυσιολογική θερμοκρασία του ανθρωπίνου σώματος. Δεν θα πρέπει να συγχέεται ο "τυφοειδής πυρετός" με την εντελώς ασύνδετη ασθένεια που λέγεται "τύφος".
Η αιτία του τυφοειδούς πυρετού είναι η σαλμονέλα του τύφου. Ο άνθρωπος είναι η μόνη δεξαμενή της τυφικής σαλμονέλας. Η μετάδοση της γίνεται άνθρωπο με άνθρωπο έμμεσα ή άμεσα. Συνήθως άμεσα μεταδίδεται κυρίως με τα κόπρανα και τα ούρα και έμμεσα με τρόφιμα πάσης φύσης και με το νερό, αν και με το νερό μεταδίδεται μόνον όταν αυτό έχει μολυνθεί από κόπρανα. Τέλος η θεραπεία του τύφου είναι η ξεκούραση στο κρεβάτι και υγιεινή δίαιτα. Η γενική προφύλαξη του ανθρώπου είναι να διαθέτει σωστά δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Για τα άτομα που κινδυνεύουν υπάρχει εμβόλιο.
Στάδια
Η επώαση της νόσου διαρκεί 10-14 μέρες. Διακρίνονται 4 στάδια της νόσου, καθένα από τα οποία διαρκεί περίπου μια εβδομάδα.
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Παθήσεις που διαγιγνώσκονται με εξέταση κοπράνων Κατηγορία:Υδατογενείς ασθένειες
Δημήτρης Καμπερίδης
Ο Δημήτρης Καμπερίδης (Δράμα 1946 - 12 Σεπτεμβρίου 2010) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και του Πέλλου Κατσέλη. Σπουδαστής ακόμα, συμμετείχε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), αλλά και ως χορευτής στην ομάδα "Χορικά" της Ζουζούς Νικολούδη. Πρωτοεμφανίστηκε ως επαγγελματίας ηθοποιός στο Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του πυρήνα που δημιούργησε το Ελεύθερο Θέατρο (ως μέλος της ομάδας των αποφοίτων της σχολής του 1970). Στη δεκαετία του 1980, μαζί με άλλα μέλη του Ελεύθερου Θεάτρου δημιούργησαν το θέατρο «Αμόρε» και την ομάδα «Θέατρο της Αθήνας».
Είχε συνεργαστεί σε δεκάδες παραστάσεις με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ και πολλούς ανεξάρτητους θιάσους. Την τριετία 2003-2006 συμμετείχε σε σειρά παραγωγών του ΚΘΒΕ όπως το Κατερινάκι από το Χαϊλμπρόν του Χάινριχ φον Κλάιστ (2003), Ειρήνη του Αριστοφάνη (2005), Ιβάνοφ του Αντόν Τσέχωφ (2005), Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη (2006) κ.α. Εμφανίστηκε επίσης σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και πολλές κινηματογραφικές ταινίες των Θόδωρου Αγγελόπουλου, Παντελή Βούλγαρη, Λάκη Παπαστάθη, Νίκου Σμαραγδή κ.α. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό από τις τηλεοπτικές σειρές Λόγω Τιμής, Είσαι το ταίρι μου και Στο κάμπινγκ. Επιπλέον, είχε γράψει μια νουβέλα, με τον τίτλο Η κιβωτός της Πελαγίας.
Ο Δημήτρης Καμπερίδης απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κοκοβιός και Σπάρος στα δίχτυα της Αράχνης
Το Κοκοβιός και Σπάρος στα δίχτυα της Αράχνης είναι μια ελληνική κινηματογραφική ταινία του 1967 σε σενάριο Νίκου Τσιφόρου και σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου.
Πλοκή
Ένας διάσημος καθηγητής και ερευνητής βρίσκεται δολοφονημένος μόλις ανακάλυψε την ‘’ακτίνα της ζωής’’. Πιθανοί δράστες είναι η ‘’Αράχνη’’ και η Μόνα, βοηθός του καθηγητή. Οι Κοκοβιός και Σπάρος, οι δύο αφελείς υπηρέτες του επιστήμονα, φεύγουν παίρνοντας μαζί τους και τον τύπο της εφεύρεσης. Η ‘’Αράχνη’’ ματαίως προσπαθεί να τους παγιδεύσει για να τους αποσπάσει τον τύπο της εφεύρεσης και τελικά συλλαμβάνεται από την αστυνομία. Όμως, το χαρτί που είχαν οι δύο υπηρέτες δεν περιείχε παρά κοινούς λογαριασμούς του μπακάλη.
Παραγωγή
Παρότι οι Γιώργος Νέζος και Χρήστος Τσαγανέας δεν αναγράφονται στους τίτλους, εμφανίζονται στην τελευταία σκηνή, κατά την τελετή παρασημοφόρησης των ηρώων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Σενάρια του Νίκου Τσιφόρου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
228 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μονή Ντουραχάνης
Η Mονή Ντουραχάνης ή Δουραχάνης βρίσκεται στα Ιωάννινα και είναι αφιερωμένη στη γέννηση της Θεοτόκου. Απέχει 11.5 χιλ. από το κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων και 3 χιλ. από το χωριό Λογγάδες. Είναι χτισμένη ακριβώς δίπλα στη λίμνη Παμβώτιδα και στους πρόποδες του Μιτσικελίου, ακριβώς απέναντι από την κάστρο της πόλης των Ιωαννίνων.
Η παράδοση αναφέρει πως το μοναστήρι χτίστηκε από έναν Οθωμανό στρατιωτικό, τον Ντουραχάν πασά. Ο Ντουραχάν πασάς κατεβαίνοντας από το Δρίσκο ενώ κινούνταν με το στράτευμά του προς το Αργυρόκαστρο είδε σε κάποιο σημείο ένα χτιστό εικονοστάσι και πίστεψε πως ήταν θαύμα (καταγόταν από χριστιανική οικογένεια). Το βράδυ βάδισε με το στράτευμά του πάνω στη παγωμένη λίμνη και όταν αργότερα κατάλαβε τον κίνδυνο στον οποίο βρέθηκε γύρισε στο σημείο της εικόνας και έχτισε το μοναστήρι.
Στην πρόσφατη δράση της μονής, ιδιαίτερα στο φιλανθρωπικό της έργο, μεγάλο ρόλο έπαιξε ο πατέρας Αθανάσιος (κατά κόσμο Σωτήρης Χατζής) ιδρύοντας το Άνθος  ένα οικοτροφείο που λειτουργεί Δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Ιωάννινα Κατηγορία:Μονές του νομού Ιωαννίνων
Ψηφιδωτό
thumb|360x360px|[[Κένταυροι και αίλουροι (Έπαυλη του Αδριανού, Τίβολι)|Κένταυροι και αίλουροι, πολύχρωμο ψηφιδωτό από την Έπαυλη του Αδριανού στο Τίβολι της Ρώμης.]] Ψηφιδωτό καλείται η τεχνική επένδυσης επιφανειών με μικρές, συνήθως τετράγωνες, ψηφίδες από φυσικά πετρώματα ή υαλόμαζα οι οποίες προσκολλώνται σε κατάλληλα διαμορφωμένο υπόστρωμα από ασβεστοκονίαμα δημιουργώντας περίτεχνα διακοσμημένες επιφάνειες.
Η Βυζαντινή ψηφιδογραφία
μικρογραφία|[[Απόστολος Πέτρος|Άγιος Πέτρος, ψηφιδωτό από τη Μονή της Χώρας.|375x375εσ]]
Οι Βυζαντινοί ψηφιδογράφοι μετακαλούνται να εργαστούν στο Κίεβο, στη Γελάτη της Γεωργίας, στη Βηθλεέμ, στη Ραβέννα, τη Βενετία και τη Σικελία. Επίσης συνεργεία Κωνσταντινουπολιτών ψηφιδογράφων διακόσμησαν και μουσουλμανικά μνημεία: το Μεγάλο Τζαμί της Δαμασκού, τη Θόλο του Βράχου στα Ιεροσόλυμα και το Τζαμί στην Κόρδοβα. Για το τελευταίο μνημείο οι Βυζαντινοί τεχνίτες έφεραν ακόμα και τις ψηφίδες μαζί τους από τη βυζαντινή πρωτεύουσα.
Τη μεγάλη τους ακμή γνωρίζουν οι ψηφιδωτές διακοσμήσεις. Οι Βυζαντινοί εκτός από επιδαπέδια και επιτοίχια ψηφιδωτά έφτιαχναν και φορητές ψηφιδωτές εικόνες. Αντικαθιστούν την εξαιρετικά δαπανηρή επένδυση με πλάκες μαρμάρου.
Ψηφιδωτά 4ου-7ου αιώνα
Τα πρώτα χριστιανικά μαυσωλεία, βαπτιστήρια και ναοί στην Ιταλία διακοσμούνται με ψηφιδωτά. Την τέχνη αυτή την καλλιεργούν τα τοπικά εργαστήρια και η Κωνσταντινούπολη την τροφοδοτεί με θέματα.
μικρογραφία|Ο καλός Ποιμήν, ψηφιδωτό στο [[Μαυσωλείο της Γάλλας Πλακιδίας, Ραβέννα.|250x250εσ]]
Τον 6ο και 7ο αιώνα στον ναό του Αγίου Κοσμά και Δαμιανού ενώ στη Ραβέννα διασώζονται στο Βαπτιστήριο των Νέωνος, στο Βαπτιστήριο των Αρειανών (του Θεοδωρίχου), στο αρχιεπισκοπικό παρεκκλήσιο, στον Άγιο Απολλινάριο τον νέο, στον Άγιο Βιτάλιο, στον Άγιο Απολλινάριο στην Κλάση. Αντιπροσωπευτικά δείγματα της σχολής Κωνσταντινούπολη είναι είναι το Μαυσωλείο της Γάλλας Πλακιδίας.
Στην Κωνσταντινούπολη επί Ιουστινιανού έχουμε την Αγιά Σοφιά, ο διάκοσμος είναι ανεικονικός. Ανάλογος είναι ο διάκοσμος στον Άγιο Βιτάλιο της Ραβέννας. Τα παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά της Θεσσαλονίκης υπάρχουν από τον 5ο αι.: η Ροτόντα και η βασιλική του Αγίου Δημητρίου.
Κατασκευή
thumb|250px|Ψηφιδωτό βυζαντινής τεχνοτροπίας από εκκλησία του Βουκουρεστίου. Τα βυζαντινά επιτοίχια ψηφιδωτά φιλοτεχνούνταν με άμεση τοποθέτηση των ψηφίδων πάνω σε ειδικά προετοιμασμένη επιφάνεια ασβεστοκονιάματος που αποτελείται από διάφορα στρώματα:
Τα κονιάματα στερεώνονται μεταξύ τους με ισχυρά καρφιά με επίπεδα κεφάλια. Γενικώς το τρίτο στρώμα, που ήταν το στρώμα υποδοχής των ψηφίδων, βαφόταν με «κόκκινο της γης». Ο ψηφοθέτης δούλευε με προσχέδιο σε μονοχρωμία με καστανό ή μαύρο χρώμα. Στα βυζαντινά ψηφιδωτά οι ψηφίδες ήταν ανισομεγέθεις. Συνήθως πολύ μικρές ψηφίδες χρησιμοποιούσαν για τα πρόσωπα και γενικότερα τα γυμνά μέρη των μορφών, ενώ οι μεγαλύτερες στα ενδύματα και στον κάμπο της παράστασης. Όλες αυτές οι ψηφίδες εμφυτεύονταν μία μία πάνω στον φρέσκο σοβά με διαφορετικές κλίσεις, πράγμα που επέτρεπε την καλύτερη δυνατή εκμετάλλευση του εξωτερικού φωτός. Εννοείται ότι η ψηφοθέτηση γινόταν τμηματικά και μερικές φορές διακρίνεται το σημείο ραφής των επιφανειών, αλλά το ενιαίο κοκκινωπό χρώμα πάνω στο σοβά εξασφάλιζε την ενότητα του συνόλου. Όπως είναι φανερό, πρόκειται για τεχνική πολυδάπανη και δύσκολη.
Στην περίπτωση των φορητών ψηφιδωτών εικόνων, η τεχνοτροπία είναι ιδιαίτερα διαφορετική. Πάνω στο ξύλο απλώνεται ένα στρώμα κηρομαστίχης, στο οποίο εμφυτεύονται οι ψηφίδες. Το μέγεθος των ψηφίδων εδώ είναι αισθητά πιο μικρό από αυτό στα επιτοίχια και επδαπέδια ψηφιδωτά. Συχνά φτάνουν το μέγεθος του κεφαλιού της καρφίτσας.
Ενδεικτική Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υλικά τέχνης
Αντωνίνος ο Ευσεβής
Ο Τίτος Φούλβος Αίλιος Αδριανός Αντωνίνος (Titus Fulvus Aelius Hadrianus Antoninus Augustus Pius, 19 Σεπτεμβρίου 86 - 7 Μαρτίου 161), γνωστός ως Αντωνίνος ο Ευσεβής (Antoninus Pius), ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 138 έως το 161. Ήταν θετός γιος και διάδοχος του Αδριανού. Η «Historia Augusta» δίνει αρκετές εξηγήσεις για το προσωνύμιο του Αντωνίνου «Ευσεβής» («Pius»). Οι επικρατέστερες είναι ότι του απονεμήθηκε από τη Σύγκλητο είτε επειδή την έπεισε να θεοποιήσει τον προκάτοχό του Αδριανό και τίμησε ποικιλοτρόπως τη μνήμη του είτε επειδή ήταν πράος και δεν έβλαψε κανένα
Καταγόταν από αριστοκρατική και πλούσια οικογένεια. Ξεχώριζε για την ωραιότητά του, την ευγένεια, τη φιλοπονία, τη μόρφωση και την τιμιότητα. Διαδέχτηκε τον Αδριανό το 138, αφού διήλθε από όλη την κλίμακα της ρωμαϊκής ιεραρχίας και υιοθετήθηκε από αυτόν.
Στις αρχές της βασιλείας του κατέθεσε την τεράστια ατομική του περιουσία στο δημόσιο ταμείο. Διέγραψε φόρους, έκανε δωρεές σε πολίτες, μοίραζε άρτο και διοργάνωνε θεάματα, αλλά παρ' όλα αυτά τα οικονομικά του κράτους ήταν ανθηρότατα κατά τον θάνατό του. Στη Σύγκλητο συμπεριφερόταν σαν απλό μέλος της και ποτέ δεν έπαιρνε αποφάσεις χωρίς να συμβουλευτεί τους ηγέτες της. Περιέστειλε την αυστηρότητα του νόμου, θέσπισε ευεργετικές διατάξεις για τους δούλους, φρόντισε για την εκπαίδευση άπορων νέων και έδωσε σε διδασκάλους και φιλοσόφους προνόμια συγκλητικών. Φαίνεται ότι δεν ήταν αυστηρός με τους Χριστιανούς -τουλάχιστον όχι περισσότερο από άλλους αυτοκράτορες. Απέφευγε τους πολέμους κι επαναλάμβανε συνεχώς τη ρήση του Σκιπίωνα "προτιμώ να σώσω ένα πολίτη παρά να σκοτώσω χίλιους εχθρούς". Αναγκάστηκε όμως σε μικροπολέμους για την καταστολή εξεγέρσεων στη Βρετανία, στη Μαυριτανία και στην Ιουδαία.