cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναταλία Γιαρέσκο
Καριέρα
Το 2006, συνίδρυσε την Horizon Capital, όπου υπηρέτησε ως διευθύνων σύμβουλος και διευθύνων σύμβουλος, ο οποίος ανέλαβε τη διαχείριση της WNISEF. Σε αυτές τις θέσεις δημιούργησε και ενίσχυσε τους οικονομικούς δεσμούς με την Ουκρανία και τη Μολδαβία. Η Horizon Capital διαχειριζόταν δύο κεφάλαια, το Emerging Europe Growth Fund, που στόχευε σε θεσμικούς και μεμονωμένους επενδυτές στα δυτικά και το Western NIS Enterprise Fund, που χρηματοδοτήθηκε από την USAID, που προηγήθηκε του Horizon Capital. Μετά το διαζύγιο της Γιαρέσκο και του Ιγκόρ Φίγκλους, ο οποίος ήταν ετερόρρυθμος εταίρος στην Horizon Capital, η Horizon Capital άσκησε δικαστική διαμάχη, για να διατηρήσει το απόρρητο των εσωτερικών οικονομικών της συμφωνιών. Όταν η Γιαρέσκο αποχώρησε από την Horizon Capital τον Δεκέμβριο του 2014, είχε υπό διαχείριση περίπου 600 εκατομμύρια δολάρια ουκρανικών επενδύσεων.
Μεταξύ 2005 και 2010 η Γιαρέσκο ήταν μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου Ξένων Επενδυτών του Προέδρου Βίκτορ Γιούστσενκο και του συμβουλευτικού συμβουλίου του Ουκρανικού Κέντρου για την Προώθηση Ξένων Επενδύσεων υπό την αιγίδα του Υπουργικού Συμβουλίου της Ουκρανίας.
Λόγω του ότι ήταν επικεφαλής του υπουργείου, κλήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης να σχολιάσει τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022. Χαρακτήρισε τις οικονομικές προεκτάσεις «στραγγαλισμό» της οικονομίας. Συνέχισε ότι οποιαδήποτε χώρα ή τομέας συνέχιζε να συνεργάζεται με τη Ρωσική Ομοσπονδία συνέβαλε στον πόλεμο του Βλαντιμίρ Πούτιν κατά της Ουκρανίας.
Υπουργός Οικονομικών της Ουκρανίας
Εννέα μήνες μετά την ουκρανική επανάσταση του 2014, η Γιαρέσκο προσεγγίστηκε από κυνηγούς κεφαλών για τη νέα ουκρανική κυβέρνηση και μέσα σε λίγες μέρες της προσφέρθηκε η θέση της υπουργού Οικονομικών.
Στις αρχές της θητείας της Γιαρέσκο έκανε μια γενική συμφωνία για ένα τετραετές δάνειο 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τις δυτικές χώρες.
Τον Αύγουστο του 2015 η Γιαρέσκο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναδιάρθρωση των χρεών της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένης της μερικής διαγραφής με κούρεμα 20% του ιδιωτικού δημόσιου χρέους της Ουκρανίας 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Στις 24 Μαρτίου 2016, λίγο πριν αποχωρήσει από την εξουσία, υποστήριξε ότι η οικονομία έπρεπε να αποπολιτικοποιηθεί και η Ουκρανία χρειαζόταν μια τεχνοκρατική κυβέρνηση και ότι ήταν πρόθυμη να ηγηθεί μιας τέτοιας τεχνοκρατικής κυβέρνησης. Η Ukraine Today και οι Financial Times είχαν αναφέρει εικασίες ότι η Γιαρέσκο θα μπορούσε να γίνει ο νέος πρωθυπουργός της Ουκρανίας, κάτι που πρότειναν επίσης ο πρώην πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουκρανία Στήβεν Πάιφερ και ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο. Η ουκρανική Weekly ανέφερε ότι η Γιαρέσκο είχε αρχίσει να σχηματίζει ένα προσωρινό τεχνοκρατικό Υπουργικό Συμβούλιο τον προηγούμενο μήνα.
Η Γιαρέσκο απορρίφθηκε ως υποψήφιος πρωθυπουργός από τον κυβερνητικό συνασπισμό. Όταν ο πρόεδρος του ουκρανικού κοινοβουλίου, Βολοντίμιρ Γκρόισμαν, εξελέγη νέος πρωθυπουργός της Ουκρανίας στις 14 Απριλίου 2016, δεν διατήρησε την Γιαρέσκο στο νέο του υπουργικό συμβούλιο.
Αφού αποχώρησε από την εξουσία, η Γιαρέσκο είπε ότι πίστευε ότι η μακροοικονομική κατάσταση της Ουκρανίας είχε σταθεροποιηθεί και ότι η Ουκρανία χρειαζόταν επιπλέον 25 δισεκατομμύρια δολάρια επένδυσης πέρα από τα συμφωνηθέντα δάνεια του ΔΝΤ, για να «κερδίσει τις καρδιές και το μυαλό της ουκρανικής κοινωνίας» καθώς «οι άμεσες επιπτώσεις [της μεταρρύθμισης] στον πληθυσμό ήταν οδυνηρές».
Μεταγενέστερη καριέρα
Τον Μάιο του 2016, η Γιαρέσκο έγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της μονάδας του Ινστιτούτου Aspen στο Κίεβο, μιας ΜΚΟ εκπαιδευτικών και πολιτικών μελετών με έδρα τις ΗΠΑ.
Στις 20 Μαρτίου 2017, η Γιαρέσκο έγινε εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου Οικονομικής Εποπτείας του Πουέρτο Ρίκο, ως μέρος του νομοσχεδίου PROMESA. Έχει αναφερθεί στα μέσα ενημέρωσης ότι η Γιαρέσκο θα βγάζει 625.000 δολάρια το χρόνο και τα έξοδα μετακίνησης, μετακόμισης και ασφάλειας θα καλυφθούν ως μέρος της δουλειάς της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Ουκρανίας Κατηγορία:Αμερικανοί ουκρανικής καταγωγής Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σίβυλλα της Βουργουνδίας
Η Σίβυλλα (Γαλλ.:Sybille de Bourgogne, 1060 ή1065 - 1103) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη του κόμη της Βουργουνδίας, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και της Στεφανίας.
Οικογένεια
Έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας με τον γάμο της με τον Εύδη τον Ερυθρό δούκα της Βουργουνδίας, με τον οποίο απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας
Λορένζο Μπράουν
Ο Λορένζο Ντόντεζ Μπράουν (Ρόσγουελ, 26 Αυγούστου 1990) είναι Αμερικανό-Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,96 μ. αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ στη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Νορθ Καρολάινα Στέιτ Ουόλφπακ.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Μπράουν παρακολούθησε αρχικά το Λύκειο Σεντένιαλ στη γενέτειρά του στη Ρόσγουελ, στην Τζόρτζια. Είχε μέσο όρο 20,8 πόντους ως ανώτερος και ανακηρύχθηκε παίκτης της χρονιάς στην τέταρτη ομάδα Παναμερικανών σύμφωνα με το Parade και παίκτης της χρονιάς της Κατηγορίας 5Α στην Τζόρτζια χρονιάς. Όταν αποφοίτησε το 2009, ήταν ο υπ' αριθμόν 36 σε εθνικό επίπεδο και ο υπ' αριθμόν 7 σούτινγκ γκαρντ συνολικά από το Rivals.com. Αφού αποφοίτησε, παρακολούθησε τη Στρατιωτική Ακαδημία Χάργκρεϊβ στο Τσάνθαμ της Βιρτζίνια.
Κολεγιακή πορεία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Μπράουν στο Νορθ Καρολάινα Στέιτ. Ο Μπράουν, ένας γκαρντ ύψους 1,96 μέτρων από το Ρόσγουελ της Τζόρτζια, έπαιξε για το Νορθ Καρολάινα Στέιτ από το 2010 έως το 2013. Ξεκίνησε ως βασικός και τα τρία χρόνια και οδήγησε τους Ουόλφπακ σε διαδοχικές εμφανίσεις σε τουρνουά NCAA το 2012 και το 2013. Ως νεαρός, ο Μπράουν είχε μέσο όρο 12,4 πόντους και 4,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και ηγήθηκε του της Διάσκεψης Ατλάντικ Κόουστ (ACC) στις ασίστ με 7,2 ανά παιχνίδι. Στο τέλος της χρονιάς, ο Μπράουν ονομάστηκε μέλος της δεύτερης ομάδας του ACC. Κατά τη διάρκεια της κολεγιακής του πορείας ο Μπράουν είχε κατά μέσο όρο 11,6 πόντους, 4,2 ριμπάουντ, 5,8 ασίστ και 32,6 λεπτά ανά αγώνα.
Μετά την περίοδο 2012–13, ο Μπράουν αποφάσισε να παραιτηθεί από την τελευταία του χρονιά από το κολέγιο και δήλωσε συμμετοχή στο ντραφτ του NBA του 2013.
Περίοδος 2013–14
Ο Μπράουν επιλέχθηκε με την 52η συνολική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2013 από τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς και στη συνέχεια εντάχθηκε στην ομάδα για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2013. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Τίμπεργουλβς. Ωστόσο, παραιτήθηκε από τους Τίμπεργουλβς στις 25 Οκτωβρίου 2013.
Την 1η Νοεμβρίου 2013, αποκτήθηκε από τους Σπρίνγκφιλντ Άρμορ. Στις 20 Νοεμβρίου 2013, υπέγραψε με τους Φιλαδέλφεια 76ερς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του την ίδια μέρα, σημειώνοντας 5 πόντους με 58 δευτερόλεπτα να απομένουν για την τέταρτη περίοδο. Κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς του, είχε πολλές αναθέσεις στους Ντελάγουερ 87ερς. Στις 14 Μαρτίου 2014, παραιτήθηκε από τους 76ερς. Στις 16 Μαρτίου 2014, αποκτήθηκε ξανά από τους Σπρίνγκφιλντ Άρμορ.
Περίοδος 2014–15
Στις 29 Ιουλίου 2014, υπέγραψε με την ιταλική Ρέγιερ Βενέτσια για τη χρονιά 2014–15. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, το συμβόλαιό του ακυρώθηκε από τη Βενέτσια, αφού απέτυχε στις σωματικές εξετάσεις. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2014, υπέγραψε με τους Ντιτρόιτ Πίστονς. Ωστόσο, αργότερα παραιτήθηκε από τους Πίστονς στις 20 Οκτωβρίου 2014. Την 1η Νοεμβρίου 2014, αποκτήθηκε από τους Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ. Στις 15 Νοεμβρίου, έκανε την πρώτη συμμετοχή του για τους Ντράιβ σε μία ήττα με 112–103 από τους Μπάκερσφιλντ Τζαμ, καταγράφοντας 14 πόντους, έξι ριμπάουντ και πέντε ασίστ σε 33 λεπτά. Στις 4 Φεβρουαρίου 2015, επιλέχτηκε στην ομάδα Μελλοντικών του All-Star για το All-Star Game του ΝΒΑ D-League του 2015.
Στις 28 Ιανουαρίου 2015, υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Τρεις μέρες αργότερα, στο τρίτο μόλις παιχνίδι του για τους Τίμπεργουλβς, μπήκε στην αρχική πεντάδα επειδή ήταν ο μόνος υγιής πόιντ γκαρντ στην ομάδα καθώς ο Μο Ουίλιαμς και ο Ζακ Λαβίν ήταν αμφότεροι τραυματίες. Αναγκάστηκε να παίξει σε όλο το παιχνίδι εκτός από πέντε δευτερόλεπτα στην ήττα τους με 90-106 από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς καθώς κατέγραψε 9 ασίστ, 6 ριμπάουντ και 1 πόντο. Επέστρεψε στον πάγκο στο επόμενο παιχνίδι στις 2 Φεβρουαρίου με την επιστροφή του Ρίκι Ρούμπιο από μακροχρόνιο τραυματισμό. Ο χρόνος παιχνιδιού του μειώθηκε δραστικά καθώς κατάφερε να παίξει σε μόλις 1:29 λεπτά δράσης στην ήττα με 94-100 από τους Ντάλας Μάβερικς. Στις 6 Φεβρουαρίου υπέγραψε δεύτερο συμβόλαιο 10 ημερών με τους Τίμπεργουλβς. Στις 19 Φεβρουαρίου 2015, υπέγραψε με τους Τίμπεργουλβς για το υπόλοιπο της περιόδου. Στις 24 Οκτωβρίου 2015, παραιτήθηκε από τους Τίμπεργουλβς.
Περίοδος 2015–16
Στις 12 Νοεμβρίου 2015, ο Μπράουν επαναγοράστηκε από τους Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ. Δύο ημέρες αργότερα, έκανε την πρώτη συμμετοχή του στη χρονιά σε μία νίκη με 113–101 επί των Ντελάγουερ 87ερς, καταγράφοντας 13 πόντους, δύο ριμπάουντ, δύο ασίστ και τρία κλεψίματα σε 23 λεπτά ερχόμενος από τον πάγκο.
Στις 8 Ιανουαρίου 2016, ο Μπράουν υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Φοίνιξ Σανς. Έπαιξε στο πρώτο παιχνίδι του στους Σανς τέσσερις μέρες αργότερα, καταγράφοντας 7 πόντους, 5 ασίστ, 2 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο σε μία ήττα με 116–97 από τους Ιντιάνα Πέισερς. Στις 18 Ιανουαρίου υπέγραψε δεύτερο συμβόλαιο 10 ημερών με τους Σανς. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του, οι Σανς αποφάσισαν να μην τον διατηρήσουν, καθιστώντας τον ελεύθερο. Στις 29 Ιανουαρίου, επιλέχτηκε στην ομάδα Ανατολής του All-Star για το All-Star Game του ΝΒΑ D-League του 2016, κερδίζοντας το δεύτερο συνεχόμενο All-Star παιχνίδι του. Στις 2 Φεβρουαρίου, ανακτήθηκε από τους Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ.
Στις 18 Μαρτίου 2016, ο Μπράουν υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Ντιτρόιτ Πίστονς. Αργότερα υπέγραψε ένα δεύτερο συμβόλαιο 10 ημερών με τους Πίστονς στις 28 Μαρτίου και στη συνέχεια για το υπόλοιπο της περιόδου στις 13 Απριλίου Ο Μπράουν παραιτήθηκε από τους Πίστονς στις 22 Οκτωβρίου 2016 πριν παίξει σε ένα παιχνίδι για αυτούς.
Περίοδος 2016-17
Στις 4 Νοεμβρίου 2016, ο Μπράουν υπέγραψε συμφωνία με την ΟΥΝΙΚΣ Καζάν, αλλά το συμβόλαιό του ακυρώθηκε στις 15 Νοεμβρίου, μετά από αποτυχία στις ιατρικές εξετάσεις. Στις 8 Δεκεμβρίου 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με τους Ζεγιάνγκ Γκόλντεν Μπουλς του Κινεζικού Πρωταθλήματος για να αντικαταστήσει τον τραυματία Κάντι Λαλάν. Στις 3 Μαρτίου 2017, μετά την ολοκλήρωση της περιόδου 2016–17 του Κινεζικού Πρωταθλήματος, ο Μπράουν αποκτήθηκε εκ νέου από τους Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ.
Περίοδος 2017–18
Ο Μπράουν εντάχθηκε στους Ντιτρόιτ Πίστονς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2017. Τελικά υπέγραψε αμφίδρομο συμβόλαιο με τους Τορόντο Ράπτορς. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, μοίρασε τον χρόνο συμμετοχής μεταξύ των Ράπτορς και της θυγατρικής τους στη G League, των Ράπτορς 905. Έγινε επίσης ο πρώτος παίχτης που είχε προηγουμένως εμπειρία στο ΝΒΑ που υπέγραψε αμφίδρομο συμβόλαιο με ομάδα του ΝΒΑ. Κέρδισε το βραβείο πολυτιμότερου παίκτη του NBA G League για τη χρονιά με τους Ράπτορς 905. Πριν από το κλείσιμο της περιόδου, το συμβόλαιο του Μπράουν αναβαθμίστηκε σε μία τυπική συμφωνία.
Περίοδος 2018-19
Στις 20 Ιουλίου 2018, οι Ράπτορς υπέγραψαν εκ νέου με τον Μπράουν. Σε 26 παιχνίδια για την ομάδα κατά τη διάρκεια της περιόδου 2018-19, ο Μπράουν είχε μέσο όρο 2,1 πόντους ανά παιχνίδι σε 8,2 λεπτά ανά αγώνα. Στις 7 Ιανουαρίου 2019, οι Ράπτορς αποδέσμευσαν τον Μπράουν.
Στις 10 Φεβρουαρίου 2019, οι Γκουανγκζού Λονγκ Λάιονς του Κινεζικού Πρωταθλήματος ανέφεραν ότι υπέγραψαν με τον Μπράουν. Ο Μπράουν έκανε την πρώτη εμφάνισή του με τους Λονγκ Λάιονς δύο μέρες αργότερα, σημειώνοντας 17 πόντους με 2 ριμπάουντ και ένα κλέψιμο στη νίκη με 97–93 επί των Μπεϊτζίνγκ Ντακς.
Περίοδος 2019-20
Στις 3 Αυγούστου 2019, ο Ερυθρός Αστέρας ανακοίνωσε ότι υπέγραψε με τον Μπράουν.
Περίοδος 2020–21
Στις 14 Ιουλίου 2020, υπέγραψε με τη Φενερμπαχτσέ Μπέκο του Τουρκικού Πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2020-21 μέτρησε 9,5 πόντους και 3,5 ασίστ. Στις 17 Ιουνίου 2021, ο Μπράουν αφέθηκε επίσημα ελεύθερος από τον τουρκικό σύλλογο.
Περίοδος 2021–22
Στις 23 Ιουλίου 2021, ο Μπράουν υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Ούνικς Καζάν. Tη σεζόν αυτή, αγωνίστηκε σε 24 ματς με τη φανέλα της Ούνικς στην Ευρωλίγκα και είχε 13.8 πόντους, 6.1 ασίστ, 3.8 ριμπάουντ, 1.5 κλέψιμο κατά μέσο όρο, ενώ σούταρε με 32.3% στα τρίποντα, όντας ένας από τους πρωταγωνιστές των Ρώσων. Επίσης, ήταν τέταρτος “κλέφτης” της σεζόν με 1,5 κλεψίματα κατά μέσο όρο.
Περίοδος 2022–23
Στις 29 Ιουνίου 2022, ανακοινώθηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο συνεργασίας. Στις 23 Οκτωβρίου 2022, η Μακάμπι επικράτησε της Χάποελ Τελ Αβίβ με 88-84 στην παράταση και κατέκτησε το τρόπαιο του Λιγκ Καπ Ισραήλ, με τον Μπράουν να έχει 20 πόντους (4/8 δίποντα, 4/8 τρίποντα) και 9 ασίστ. Στις 9 Φεβρουαρίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα μέχρι το 2026. Τη σεζόν 2022-23 στην Ευρωλίγκα υπήρξε βασικός λόγος για την πορεία της Μακάμπι μέχρι τα playoffs της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από τη Μονακό (3-2), έχοντας 16.4 πόντους, 5.5 ασίστ και 16.1 PIR σε 35 αγώνες. Αυτό τον ανέδειξε σε μέλος της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκα. Στις 13 Ιουνίου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισραήλ, αφού η Μακάμπι νίκησε την Χάποελ με 2-1 στη σειρά των τελικών. Ο ίδιος στον καθοριστικό αγώνα είχε 22 πόντους (5/10 δίποντα, 2/6 τρίποντα), 2 ριμπάουντ και 7 ασίστ.
Εθνική Ισπανίας
Τον Ιούλιο του 2022, πήρε επισήμως την ισπανική υπηκοότητα. Τον Σεπτέμβριο του 2022, συμμετείχε με την εθνική Ισπανίας στο Ευρωμπάσκετ 2022. Η Ισπανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, αφού νίκησε στον τελικό στο Βερολίνο τη Γαλλία με 88-76. Μάλιστα ο ίδιο αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης πεντάδας του τουρνουά, έχοντας σε 9 αγώνες 15,4 πόντους και 7,1 ασίστ κατά μέσο όρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσετσιάνγκ Γκόλντεν Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπρίνγκφιλντ Άρμορ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ράπτορς 905 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντέλαγουερ 87ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Αλεξάνδρεια Τρωάς
Η Αλεξάνδρεια ήταν ελληνιστική πόλη που βρισκόταν στα παράλια της Μικράς Ασίας, απέναντι (λίγο νοτιότερα) από την Τένεδο (σημ. Bozcaada), στη σημερινή επαρχία Τσανάκκαλε της Τουρκίας. Ο αρχαιολογικός χώρος εκτιμάται ότι καταλαμβάνει έκταση 400 εκταρίων. Στα λίγα σωζόμενα ερείπια περιλαμβάνονται ένα σύμπλεγμα γυμνασίου-λουτρών και ένα πρόσφατα αποκαλυφθέν στάδιο.
Σύμφωνα με τον Στράβωνα, η πόλη λεγόταν παλαιότερα Σίγειον (αν και η τελευταία ήταν στο νότιο στόμιο του Ελλησπόντου). Το 306 π.Χ. ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος έκτισε, για πρώτη φορά στη θέση, πόλη με όνομα Αντιγόνεια Τρωάς. Ο Μακεδών στρατηγός συνοίκησε τη νέα του πόλη με γείτονες πληθυσμούς από πέντε πόλεις, μεταξύ των οποίων το Σίγειον και η Νεάνδρεια. Κατά τα πρώτα της χρόνια η Αντιγόνεια ήταν σπουδαία πόλη-λιμάνι. Μετά τη νίκη του Λυσιμάχου στην Ιψό της Φρυγίας (301 π.Χ.), η πόλη μετονομάστηκε από τον τελευταίο σε Αλεξάνδρεια, σε ανάμνηση του αγαπημένου του βασιλιά, Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν το κυριότερο λιμάνι της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας. Στη συνέχεια κυριεύθηκε από τους Σελευκίδες και το 188 π.Χ. ανακηρύχθηκε ελεύθερη και αυτόνομη πόλη. Στο απόγειο της ακμής της είχε 100.000 κατοίκους.
Στα χρόνια της αυτοκρατορίας του Αυγούστου η Αλεξάνδρεια έγινε ρωμαϊκή αποικία με το όνομα Colonia Alexandria Augusta Troas (λεγόταν και απλώς Τρωάς). Εκτός από τον Οκταβιανό Αύγουστο, ο αυτοκράτορας Αδριανός, μαζί με τον πλούσιο γραμματικό Ηρώδη Αττικό, συνέβαλαν τα μέγιστα στον καλλωπισμό της πόλης: το υδραγωγείο της ρωμαϊκής περιόδου ήταν σε χρήση αρκετούς αιώνες. Ο Μέγας Κωνσταντίνος σκέφθηκε να καταστήσει την Αλεξάνδρεια πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του. Κατά την Καινή Διαθήκη, από την Αλεξάνδρεια πολλές φορές ο Απόστολος Παύλος μετέβη στην Ευρώπη και αντίστροφα, ενώ εκεί ανέστησε τον ατυχή Εύτυχο που έπεσε από το παράθυρο μιας οικίας όπου μιλούσε ο απόστολος. Επίσης στην πόλη σταμάτησε για λίγο ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος στο μαρτυρικό του ταξίδι προς τη Ρώμη.
Κατά τη βυζαντινή περίοδο ήταν έδρα επισκόπων, από τους οποίους αναφέρονται μερικοί: Μαρίνος (325), Νικώνιος (344), Συλβανός (αρχές του 5ου αιώνα), Πιόνιος (451), Λέων (787), Πέτρος (9ος αιώνας, φίλος του Πατριάρχου Ιγνατίου). Κατά τον 10ο αιώνα η Τρωάς δόθηκε ως βοηθητική επισκοπή στην Κύζικο. Δεν είναι σίγουρο πότε η πόλη καταστράφηκε και έπαψε να υπάρχει η επισκοπή. Παρ' όλα αυτά η πόλη παραμένει μέχρι σήμερα κενή έδρα (Troadensis) της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, αφότου παραιτήθηκε ο τελευταίος της επίσκοπος το 1971. Είναι όμως και έδρα ορθοδόξου επισκόπου που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Από τον 14ο αιώνα η δυναστεία Karesi των Ογούζων Τούρκων κατέλαβε την περιοχή της Μυσίας και της βορείου Λυδίας. Το 1336 έπεσε το μπεϊλίκι τους (εμιράτο) στα χέρια των ομοφύλων Οθωμανών Τούρκων. Από τότε μετονομάστηκε σε Εσκί Σταμπούλ (= παλαιά πόλη). Οι Τούρκοι πολλές φορές λεηλάτησαν την αρχαία ελληνική πόλη προκειμένου να χρησιμοποιήσουν τα υλικά της για την ανέγερση τεμενών (όπως ο σουλτάνος Μεχμέτ Δ΄ για την ανέγερση του τζαμιού Γενί Βαλιντέ στην Κωνσταντινούπολη).
Τα αρχαία τείχη είχαν περίμετρο 10 χιλιομέτρων, με αρκετούς πύργους. Σώζονται επίσης λείψανα λουτρού και γυμναστηρίου. Αυτό το γυμναστήριο είναι γνωστό στα τουρκικά ως Bal Saray (παλάτι του μελιού) και δωρήθηκε από τον Ηρώδη Αττικό το 135 μ.Χ. Σώζεται ακόμη το υδραγωγείο του Τραϊανού. Το αρχαίο λιμάνι, που είχε δύο μεγάλους όρμους, τώρα έχει αχρηστευτεί από την άμμο. Στην Αλεξάνδρεια πραγματοποιούνται ανασκαφές από Γερμανούς αρχαιολόγους, οι οποίες αποκάλυψαν ένα μεγάλο στάδιο χρονολογούμενο περί το 100 π.Χ.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Ευφροσύνη της Βουλγαρίας
Η Ευφροσύνη (πέθανε πριν από το 1308) ήταν αυτοκρατορική σύζυγος της Βουλγαρίας (τσαρίνα), πρώτη σύζυγος του τσάρου Θεόδωρου Σβετοσλάβου της Βουλγαρίας.
Η ημερομηνία γέννησής της είναι άγνωστη. Ήταν η κόρη και η κληρονόμος του πλούσιου Μάνουχ (Μάνκους ), ο οποίος ήταν γιος του Παντολέων, βυζαντινού εμπόρου από την Κριμαία και στενός φίλος του Νογκάι Χαν του αποτελεσματικού ηγέτης της Χρυσής Ορδής. Ο Γεώργιος Παχυμέρης καταγράφει ότι το όνομα γέννησης της Ευφροσύνης ήταν Ενκόνα ή Ενκόνεν αλλά αργότερα υιοθέτησε το όνομα της νονάς της Ευφροσύνης Παλαιολογίνας, της βυζαντινής συζύγου του Νογκάι Χαν, η οποία ήταν η νόθα κόρη του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου.
Η Ευφροσύνη παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Σβετόσλαβ της Βουλγαρίας στην αυλή του Νογκάι Καν όπου στάλθηκε από τον πατέρα του ως όμηρος περίπου το 1289. Ίσως σε σχέση με τα ίδια γεγονότα, η αδερφή του Θεόδωρου Σβετόσλαβ, Έλενα, παντρεύτηκε τον γιο του Νογκάι, Τσάκα. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, ο Θεόδωρος Σβετόσλαβ έγινε φτωχός και προσπάθησε να βελτιώσει την τύχη με τον γάμο του με την πλούσια Ευφροσύνη Ο γάμος διοργανώθηκε από την Ευφροσύνη Παλαιολογίνα για να βελτιώσει τη θέση του Σβέτοσλαβ στο Μογγολικό δικαστήριο και να κερδίσει υποστήριξη για τον Σβέτοσλαβ εναντίον της ξαδέλφης της, Σμιλτσένα Παλαιολογίνα, η οποία κυβερνούσε στο Τάρνοβο ως αντιβασιλέας του Ιβάν Β', γιου του αείμνηστου τσάρου Σμιλέτς.
Ο σύζυγος της Ευφροσύνης άφησε την αφάνεια το 1298 ή το 1299, όταν, συνοδευόμενος από τον γαμπρό του Τσάκα, εισέβαλε στη Βουλγαρία. Η αντιβασιλεία για τον Ιβάν Β' έφυγε από το Τάρνοβο το 1299 και ο χρυσός της συζύγου του Θεόδωρου Σβετόσλαβ έπεισε τη βουλγαρική αριστοκρατία να ανοίξει την πύλη της πόλης και να δεχτεί τον Τσάκα ως κυβερνήτη. Ωστόσο, οι στρατοί του νέου Χάνου της Χρυσής Ορδής Τοκτά μπήκαν στη Βουλγαρία καταδιώκοντας τον εχθρό του, Τσάκα και ο Θεόδωρος Σβετόσλαβ οργάνωσε αμέσως μία συνωμοσία, καθαιρώντας τον Τσάκα και στραγγαλίζοντας τον στη φυλακή το 1300. Ο Θεόδωρος Σβετόσλαβ έγινε τώρα αυτοκράτορας της Βουλγαρίας και έστειλε το κομμένο κεφάλι του Τσάκα ως δώρο στον Τόκτα, ο οποίος απέσυρε τον στρατό του από τη χώρα.
Μετά την ανάληψη του θρόνου από τον Θεόδωρο Σβέτοσλαβ, η Ευφροσύνη ανακηρύχθηκε ως η νέα αυτοκρατορική σύζυγος (τσαρίνα) της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό της Βουλγαρίας Πλάμεν Πάβλοβ, εκείνη τη στιγμή η Ευφροσύνη ήταν η πρώτη στεμμένη γυναίκα στη Μεσαιωνική Ευρώπη, που ανήκε στο τρίτο κτήμα.
Η ημερομηνία του θανάτου της είναι άγνωστη, αλλά το 1308 ο Θεόδωρος παντρεύτηκε τη βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοδώρα Παλαιολόγια.
Η μνήμη της Ευφροσύνης τιμάται στη Σύνοδο της Βουλγαρικής Εκκλησίας (Obituary of Borill):
Για την Ευφροσύνη, τη θεοσεβούμενη τσαρίνα του τσάρου Θεόδωρου, μακάρι η μνήμη της να ζήσει για πάντα.
Οικογένεια
Η Ευφροσύνη και ο Θεόδωρος Σβέτοσλαβ είχαν τουλάχιστον ένα παιδί, τον μελλοντικό τσάρο Γεώργιο Β' της Βουλγαρίας.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Τέρτερ Κατηγορία:Βουλγάρες του 13ου αιώνα Κατηγορία:Ευρωπαίες βασίλισσες (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αυτοκράτορας Γκο-Μομοζόνο
Ο Αυτοκράτορας Γκο-Μομοζόνo (後桃園天皇, Go-Momozono-tennō, 5 Αυγούστου 1758 – 6 Αυγούστου 1779) ήταν ο 118ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Πήρε το όνομά του από τον πατέρα του Αυτοκράτορα Μομοζόνο. Tο πρόθεμα go- (後) στο όνομα, μεταφράζεται ως "μετέπειτα", έτσι επίσης αναφέρεται ως "Αυτοκράτορας Μεταγενέστερος Μομοζόνο", "Mομοζόνο ο Δεύτερος", or "Moμοζόνο Β΄". Ο Γκο-Μομοζόνο έγινε Αυτοκράτορας το 1771, αλλά είχε μία σύντομη βασιλεία, που κράτησε ως το τέλος του το 1779. Στα γεγονότα της βασιλείας του περιλαμβάνεται μία σειρά από φυσικές καταστροφές που συνέβησαν το 1772. Εκτός από αυτά, η πολιτική κατάσταση με τους σόγκουν ήταν ήσυχη. Tα πράγματα κορυφώθηκαν προς το τέλος της ζωής του, με τη μορφή του θέματος διαδοχής, καθώς ο Αυτοκράτορας δεν είχε άρρεν τέκνο. Ως αποτέλεσμα, υιοθέτησε βιαστικά στην επιθανάτιο κλίνη του τον 2ο εξάδελφο τού πατέρα του, που αργότερα έγινε ο επόμενος Αυτοκράτορας.
Καταγωγή
Ήταν γιος του Αυτοκράτορα Mομοζόνo με μία κυρία των τιμών. Πριν γίνει Αυτοκράτορας, ήταν γνωστός ως αυτοκρατορικός πρίγκιπας Χιντεχίτο (英仁親王).
Σύζυγος και τέκνα:
Πρώιμη ζωή
Πριν από την άνοδο του Γκο-Μομοζόνo στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Χιντεχίτo ή Χαναχίτo. Ο πρίγκιπας Χιντεχίτo γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1758 και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυτοκράτορα Moμοζόνo. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1762, ο τίτλος τού Αυτοκράτορα πήγε στη θεία του, που έγινε γνωστή ως αυτοκράτειρα Γκo-Σακουραμάτσι. Ο Χιντεχίτο κρίθηκε πολύ νέος για να γίνει Αυτοκράτορας εκείνη την εποχή, αλλά ονομάστηκε πρίγκιπας διάδοχος και διάδοχος 5 χρόνια αργότερα. Η αυτοκράτειρα γκο-Σασουραμάτσι παραιτήθηκε υπέρ του ανιψιού της στις 9 Ιανουαρίου 1771 και ο πρίγκιπας Χιντεχίτo έγινε Αυτοκράτορας αμέσως.
Ως Αυτοκράτορας
Λίγο περισσότερο από ένας χρόνος είχε περάσει από τη βασιλεία του Γκο-Μομοζόνo, προτού η Ιαπωνία χτυπηθεί με τη "Μεγάλη Φωτιά Μέιβα". Στις 29 Φεβρουαρίου 1772 ανεπίσημες αναφορές περιέγραφαν μία λωρίδα με στάχτη και αποκαΐδια σχεδόν 8 χλμ πλάτους και 24 χλμ μάκρους, καταστρέφοντας 178 ναούς και ιερά, 127 κατοικίες νταϊμγιό, 878 μη επίσημες κατοικίες, 8705 σπίτια χαταμότο και 628 τετράγωνα εμπορικών κατοικιών, με εκτιμήσεις για πάνω από 6.000 θύματα. Όλη αυτή η καταστροφή είχε στη συνέχεια το κόστος της ανοικοδόμησης. Το έτος 1772 στο σύνολό του ονομάστηκε αργότερα «έτος προβλημάτων», επειδή σημαδεύτηκε από μία εξαιρετική διαδοχή φυσικών καταστροφών. Έγινε ένα σύγχρονο λογοπαίγνιο, που συνδέει τις λέξεις "Meiwa" + "ku" (που σημαίνει " Meiwa 9", δηλαδή το έτος 1772 σύμφωνα με το ημερολόγιο της εποχής) και την ομόηχη λέξη "meiwaku" (που σημαίνει "ατυχία" ή " ενόχληση"). Εκτός από την πυρκαγιά, μία καταιγίδα έπληξε την περιοχή Kαντό, προκαλώντας πλημμύρες και καταστρέφοντας τις καλλιέργειες. Μία άλλη καταιγίδα έφερε πλημμύρες και ισχυρούς ανέμους στην περιοχή Kαντό, καταστρέφοντας περίπου 4000 σπίτια μόνο στο Έντo. Το όνομα της εποχής (nengō) άλλαξε στο τέλος του έτους σε Aνέι (που σημαίνει "αιώνια γαλήνη"), αλλά αυτή η συμβολική πράξη αποδείχθηκε μάταιη. Οι επιδημικές ασθένειες εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα το 1775, και οδήγησαν σε 190.000 εκτιμώμενους θανάτους στο Έντο.
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κομητεία Βέστερνορλαντ
Η Κομητεία Βέστερνόρλαντ (σουηδικά: Västernorrlands län) είναι κομητεία («λεν») στη δυτική κεντρική Σουηδία. Συνορεύει με τις κομητείες Γιέβλεμποργκ, Γιέμτλαντ και Βεστερμπότεν, και επιπλέον έχει εκτεταμένα παράλια στον Βοθνιακό Κόλπο.
Το όνομα «Βέστερνόρλαντ» σημαίνει «δυτική βόρεια χώρα», όπου ως «βόρεια χώρα» νοείτο η βόρεια Σουηδία και η βόρεια Φινλανδία. Εξηγείται έτσι το επίθετο «δυτική», αφού βρίσκεται στα δυτικά της Φινλανδίας, παρά το ότι βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Σουηδίας.
Κομητεία και επαρχία
Η Κομητεία Βέστερνόρλαντ καλύπτει περίπου το έδαφος των ιστορικών επαρχιών Όνγκερμανλαντ και Μίεντελπαντ.
Γεωγραφικά δεδομένα
Η έκταση της κομητείας είναι 21.683,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή σχεδόν ίση με αυτή της Πελοποννήσου. Ο πληθυσμός της είναι 246.000 κάτοικοι (εκτίμηση του 2017), δηλαδή έχει πυκνότητα πληθυσμού 11 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το σχετικώς αραιοκατοικημένο της κομητείας οφείλεται στο παγερό κλίμα και στη δασοκάλυψη. Πρωτεύουσα της κομητείας Βέστερνόρλαντ είναι η παραλιακή πόλη Χέρνεσαντ.
Η Υψηλή Ακτή περιλαμβάνεται στον κατάλογο τοποθεσιών Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η ασυνήθιστη εμφάνιση της ακτογραμμής αυτής του Βοθνιακού Κόλπου οφείλεται στο ότι το έδαφος υψώνεται ακόμα μετά το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων, καθώς ο φλοιός ελευθερώθηκε από το βάρος του χονδρού στρώματος πάγων που κάλυπτε τότε όλη την περιοχή. Η ανύψωση αυτή είναι της τάξεως του ενός εκατοστομέτρου ανά έτος.
Διοίκηση
Η κομητεία διοικείται από το κομητειακό συμβούλιο (landstinget) και τον κυβερνήτη. Σημερινός (2019) κυβερνήτης είναι ο Μπο Κέλστραντ.
Δήμοι
right|255px|Χάρτης των δήμων στο έδαφος της κομητείας Βέστερνόρλαντ Η Κομητεία Βέστερνόρλαντ υποδιαιρείται σε εφτά δήμους, τους ακόλουθους:
Στην επαρχία Μίεντελπαντ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βεστερνορλαντ
Μπωβουάρ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Μπωβουάρ (γαλλικά: Beauvoir) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελβιντεριέν (γαλλικά: Bellevidériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ντόναλντ Ρέζερ
Ο Ντόναλντ Μπρους Ρέζερ, γνωστός με το παρωνύμιο Buck Dharma (Donald Bruce Roeser, 12 Νοεμβρίου 1947, Λονγκ Άιλαντ, Νέα Υόρκη) είναι Αμερικανός κιθαρίστας και τραγουδιστής της ροκ μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Blue Öyster Cult.
Βιογραφία
Ο πατέρας του Ρέζερ ήταν επιτυχημένος σαξοφωνίστας στην πόλη της Νέας Υόρκης και στην παιδική του ηλικία, ο Ντόναλντ Ρέζερ έμαθε να παίζει ακορντεόν. Στην συνέχεια, ασχολήθηκε με τα τύμπανα, αλλά η προσπάθεια αυτή διακόπηκε απότομα όταν έσπασε τον καρπό του παίζοντας μπάσκετ. Όταν ανάρρωνε, έμαθε να παίζει κιθάρα, όργανο στο οποίο παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του.
Συνέχισε να παίζει μουσική όταν σπούδαζε στο κολέγιο Κλάρκσον, με διάφορα συγκροτήματα της περιοχής του Λονγκ Άιλαντ. Εκείνη την περίοδο γνώρισε το ντράμερ Άλμπερτ Μπουσάρντ, με τον οποίο συνεργάστηκε στα συγκροτήματα The Disciples και Travesty. Οι δυο τους, μαζί με τον μπασίστα Άντριου Γουίντερς και τον κιθαρίστα και κιμπορντίστα Άλεν Λάνιερ, δημιούργησαν τους Soft White Underbelly.
left|thumb|240px|Οι Blue Öyster Cult το 1977 Το συγκρότημα υπέγραψε στην Elektra Records και στην σύνθεση τους προστέθηκε ο τραγουδιστής Λες Μπράουνσταϊν, πριν ηχογραφήσουν το πρώτο τους άλμπουμ, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Ο τραγουδιστής αποχώρησε και το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Oaxaca, πριν ηχογραφήσει ένα ακόμη ακυκλοφόρητο άλμπουμ. Η Elektra έλυσε το συμβόλαιο μαζί τους και το συγκρότημα άλλαξε το όνομα του και πάλι, αυτή τη φορά σε Blue Öyster Cult, αντικαθιστώντας τον Γουίντερς με τον αδελφό του Άλμπερτ Μπουσάρντ, Τζο.
Η νέα σύνθεση υπέγραψε συμβόλαιο με την Columbia και κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Blue Öyster Cult" (1972) και "Tyranny and Mutation" (1973), πριν μπει στο Top-100 του Billboard με τον δίσκο "Secret Treaties" (1974). Το ζωντανά ηχογραφημένο "On Your Feet or on Your Knees" έφθασε ως το # 22 των αμερικάνικων τσαρτ και το συγκρότημα γνώρισε την πρώτη του μεγάλη σινγκλ επιτυχία με το κομμάτι "(Don't Fear) The Reaper" από τον δίσκο "Agents of Fortune" του 1976.
Οι Blue Öyster Cult συνέχισαν να κυκλοφορούν επιτυχημένα άλμπουμ μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80, κερδίζοντας δύο πλατινένιους και τέσσερις χρυσούς δίσκους και μπαίνοντας οκτώ φορές στο Top-50 του Billboard και έξι φορές στο βρετανικό Top-50, ενώ παράλληλα το κομμάτι "Burnin' for You" τους έδωσε το δεύτερο Top-40 σινγκλ της καριέρας τους.
Ο Ρέζερ κυκλοφόρησε το μοναδικό του προσωπικό άλμπουμ το 1982 με τίτλο "Flat Out", ενώ οι Blue Öyster Cult μετά το επιτυχημένο "Extraterrestrial Live" του 1982, κυκλοφόρησαν τρεις ακόμη στούντιο δίσκους στην δεκαετία του '80 με μικρή εμπορική ανταπόκριση.
Το 1988, ο Ρέζερ σχημάτισε τους The Red and the Black με τον Τζον Ρότζερς στο μπάσο και τον Ρον Ριντλ στα τύμπανα, οι οποίο δεν κυκλοφόρησαν ποτέ κάποιο δίσκο. Με τους Blue Öyster Cult συνέχισε να ηχογραφεί μέχρι το 2002 και έκτοτε συνεχίζουν να περιοδεύουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, χωρίς νέες κυκλοφορίες.
Την πρωτοχρονιά του 2015, ο Ρέζερ κυκλοφόρησε το τραγούδι "Fight", το πρώτο μετά από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Γιώργος Βότσης
Ο Γιώργος Βότσης (γενν. 1938) είναι Έλληνας δημοσιογράφος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Λάβδανη Ιωαννίνων, αλλά μεγάλωσε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ενώ είχε ήδη ξεκινήσει την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1957, σε ηλικία 19 ετών.
Το 1967 πρωταγωνίστησε στην πρώτη ταινία, μικρού μήκους, της Τώνιας Μαρκετάκη, "Ο Γιάννης και ο δρόμος".
Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης «Πατριωτικό Μέτωπο» (ΠΑΜ). Για την δράση του κατά του καθεστώτος καταδικάστηκε ερήμην σε φυλάκιση 5 ετών (διέφυγε στο Λονδίνο προτού συλληφθεί).
Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 η επιρροή του Βότση στην πολιτική γραμμή της «Ελευθεροτυπίας» αυξήθηκε, ενώ αντίθετα μειώθηκε αυτή του Σπύρου Καρατζαφέρη, ο οποίος τελικά αποχώρησε το 1988 και συνεργάστηκε με τον γνωστό επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη στην έκδοση της εφημερίδας «Επικαιρότητα». Ήδη από το 1987 η «Ελευθεροτυπία» είχε πάρει αποστάσεις από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, και την περίοδο του λεγόμενου «βρώμικου '89» ο Βότσης πρωτοστάτησε σε επιθέσεις κατά του πρωθυπουργού προσωπικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήλθε σε σύγκρουση με το ΚΚΕ και άλλες Αριστερές δυνάμεις όταν υποστήριξε ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις.
Είναι νυμφευμένος με την δημοσιογράφο Λένα Παγώνη, και έχουν δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Παλιαχώρα
Η Παλιαχώρα, γνωστή επίσης ως Παλαιά Χώρα και Παλαιοχώρα, είναι εγκαταλελειμμένος μεσαιωνικός οικισμός ο οποίος βρίσκεται στην Αίγινα, στην περιφερειακή ενότητα Νήσων της Αττικής. Η Παλαιοχώρα αποτέλεσε από τους μέσους βυζαντινούς χρόνους μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα τον κεντρικό οικισμό του νησιού. Είναι κτισμένη σε λόφο κοντά στις βόρειες ακτές του νησιού, πάνω από τη μονή του Αγίου Νεκταρίου, δίπλα στον δρόμο που οδηγεί από την πόλη της Αίγινας στον Μεσαγρό και τον ναό της Αφαίας. Της έχει δοθεί το προσωνύμιο Μυστράς της Αίγινας.
Ιστορία
Στο λόφο στον οποίο είναι κτισμένη η Παλαιοχώρα έχει τοποθετηθεί από ιστορικούς και αρχαιολόγους η αρχαία πόλη Οίη, η οποία αναφέρεται από τον Ηρόδοτο και τον Παυσανία. Στην Οίη είχαν μεταφερθεί δύο ξύλινα ξόανα αφιερωμένα στην Αυξησία και στη Δαμία (που ταυτίζονταν με τη Δήμητρα και την Περσεφόνη) τα οποία οι Αιγίνιτες είχαν πάρει από την Επίδαυρο και διεξήγαν γιορτές προς τιμή τους. Στον χώρο της Παλιαχώρας έχουν βρεθεί αρχιτεκτονικά μέλη των αρχαίων και παλαιοχριστιανικών χρόνων.
Οι συνεχείς επιδρομές πειρατών εναντίον της Αίγινας κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους ώθησαν τους κατοίκους του νησιού να εγκαταλείψουν τα παράλια και εγκατασταθούν στον οχυρό λόφο στην ενδοχώρα του νησιού. Ο Μουτσόπουλος εκτίμησε ότι η εγκατάσταση έγινε τον 9ο αιώνα, μετά την καταστροφή του Λυγουριού και της Αττικής από Σαρακηνούς πειρατές, ίσως μετά την επιδρομή του 896 μ.Χ. στην οποία επλήγη και η Αίγινα. Το 1204, μετά την Τέταρτη Σταυροφορία η Αίγινα περνάει στην αρχικά κατοχή των Βενετών όμως αργότερα βρέθηκε υπό την κυριαρχία του Δουκάτου των Αθηνών και το 1296 δόθηκε ως προίκα στον Βονιφάτιο ντα Βερόνα και το 1394 βρέθηκε στην κατοχή της οικογένειας Καοπένα. Η Αίγινα επέστρεψε σε βενετική κυριαρχία το 1451. Στα μέσα του 15ου αιώνα ξεκινάει η ανοικοδόμηση κάστρου στην κορυφή της Παλιαχώρας και σε αντάλλαγμα το 1462 οι Βενετοί αφαίρεσαν από ναό της Παλιαχώρας την κάρα του Αγίου Γεωργίου, η οποία τότε βρισκόταν στον ναό του Αγίου Γεωργίου του Καθολικού, και την μετέφεραν στη Βενετία. thumb|250px|Ο ναός του Αγίου Χαραλάμπου Το 1537 ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα πολιόρκησε την Αίγινα και μετά από τέσσερις ημέρες την κατέλαβε και γκρέμισε τα σπίτια της Παλιαχώρας, ενώ οι κάτοικοί της είτε έγιναν σκλάβοι είτε σφαγιάστηκαν. Το 1540 η Αίγινα πέρασε στην κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η Παλιαχώρα κατοικήθηκε ξανά, εξαιτίας του φόβου των πειρατών. Παράλληλα άρχισαν και οι ίδιοι πειρατικές επιδρομές με αποτέλεσμα οι Βενετοί με επικεφαλής τον Φραγκίσκο Μοροζίνη να πολιορκήσουν την Παλιαχώρα για οχτώ ημέρες και να φύγουν παίρνοντας μαζί τους 300 ή 600 Αλβανούς και 40 Τούρκους κατοίκους της. Οι Βενετοί κατέλαβαν την Αίγινα το 1687 αλλά οι Οθωμανοί την ανέκτησαν το 1715. Το 1765 αναφέρονται 400 σπίτια.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, με τη μείωση της πειρατικής δραστηριότητας, οι κάτοικοι της Παλιαχώρας την εγκατέλειψαν σταδιακά και εγκαταστάθηκαν στη σημερινή πόλη της Αίγινας.
Περιγραφή
Η Παλιαχώρα είναι κτισμένη στις ανατολικές, νότιες και δυτικές πλαγιές του λόφου ενώ η βόρεια είναι ακατοίκητη ώστε να μην είναι ορατός ο οικισμός από τη θάλασσα. Στην κορυφή του λόφου, σε υψόμετρο 355 μέτρων, είναι κτισμένο το κάστρο της Παλαιοχώρας. Η νότια και δυτική πλευρά του είναι φυσικά οχυρή λόγω της μεγάλης κλίσης του εδάφους. Οι είσοδοι του κάστρου βρίσκονται στη βόρεια και ανατολική πλευρά, μέσω των οποίων επικοινωνούσε με το μεσαιωνικό οικισμό. Σώζονται κατάλοιπα των τειχών του κάστρου σε ύψος μέχρι 1,8 μέτρα, υπολείμματα τριών στερνών και ερείπια άλλων κτιρίων. Ο οικισμός είναι πυκνά δομημένος με οικίες και εκκλησίες μικρού μεγέθους. Διαθέτει δύο κύριους δρόμους, οι οποίοι οδηγούν στο κάστρο. Σήμερα σώζονται ελάχιστες κατοικίες σε μικρό ύψος και 38 από τις εκκλησίες των βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων, πολλές από τις οποίες τοιχογραφημένες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Αίγινα
Μπελό (Σεν-ε-Μαρν)
Το Μπελό (γαλλικά: Bellot) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελοτιέ (γαλλικά: Bellotiers).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μπερναί-Βιλμπέρ
Το Μπερναί-Βιλμπέρ (γαλλικά: Bernay-Vilbert) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπερνεέν-Βιλμπερτιέν (γαλλικά: Bernéens-Vilbertiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ιωάννης Καρατζάς (ηγεμόνας)
Ο Ιωάννης Καρατζάς (1754 - 1844) ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας (1812-18) από τους αξιολογότερους Φαναριώτες που ηγεμόνευσαν στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Προηγουμένως χρημάτισε μεγάλος διερμηνέας (1806-8) και 1812. Στην περίοδο της ηγεμονίας του ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την εξάπλωση της ελληνικής παιδείας αναδιοργανώνοντας τα παλαιά σχολεία και ιδρύοντας πολλά νέα.
Βίος
Ήταν γιος του Γεωργίου Καρατζά, ιατρού του σουλτάνου και εγγονός του Σκαρλάτου επίσης γιατρού και διερμηνέα της ολλανδικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Ενώ αρχικά είχε την εύνοια του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ έπεσε αργότερα στη δυσμένεια, ύστερα από τις πιέσεις του Χαλέτ-εφφέντι για τις ελευθερίες και φοροαπαλλαγές που είχε παραχωρήσει, αλλά και τους ιδιαίτερους δεσμούς του  με τον Γεώργιο Λεβέντη που από το 1817 ήταν πρόξενος στο ρωσικό προξενείο στο Βουκουρέστι, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει με την οικογένεια του και τον ανιψιό του Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο το Βουκουρέστι στις 29 Σεπτεμβρίου 1818,  φοβούμενος για τη ζωή του· πρώτος σταθμός των φυγάδων ήταν η Γενεύη της Ελβετίας, όπου παρέμειναν για ένα εξάμηνο  και εγκαταστάθηκε στην Πίζα της Ιταλίας το  (1819). Εκεί συνδέθηκε με πολλούς Έλληνες, όπως με το μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιο καθώς και με φιλελληνικούς και λογοτεχνικούς κύκλους. Εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για την Ελληνική Επανάσταση και την ενίσχυσε με σημαντικά χρηματικά ποσά. Στους πρώτους μάλιστα μήνες του Αγώνα οι ελληνικοί κύκλοι της Πίζας τον πρότειναν ως ηγεμόνα της Ελλάδας. Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης ο γιος του Κωνσταντίνος και ο ανιψιός του Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος μετέβησαν στην Ελλάδα. Ο Κωνσταντίνος Καρατζάς μετά την σύγκρουσή του με το Δημήτριο Υψηλάντη αποχώρησε. Το 1830 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου έζησε ως τα βαθιά του γεράματα.
Έργο
Σημαντικό ήταν το νομοθετικό του έργο: ο «Κώδιξ Ουγγροβλαχίας (1818)» που συντάχθηκε τότε από τον Αθανάσιο Χριστόπουλο· είναι μια νομοθετική συλλογή όλων των κλάδων του Δικαίου βασισμένη στο βυζαντινό και γαλλικό δίκαιο, καθώς και στο Συνταγματικόν Νομικόν του ηγεμόνα Αλεξάνδρου Υψηλάντη.
Φρόντισε ιδιαίτερα για την παιδεία των Ελλήνων της Βλαχίας μέσω του Λυκείου του Βουκουρεστίου ώστε “να διδάσκεται με πολλήν ακρίβειαν ο Έλλην λόγος ... από τα σοφά συγγράμματα των αθανάτων Ελλήνων προγόνων μας”, όπως έλεγε ο ίδιος. Αναδιοργάνωσε την λειτουργία του Λυκείου διορίζοντας τέσσερις Έλληνες εφόρους και διαθέτοντας χρήματα για τη βιβλιοθήκη και για δασκάλους ενώ καθιέρωσε το σύστημα των ετήσιων εξετάσεων των μαθητών. .
Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του ίδρυσε στο Βουκουρέστι το 1817 το πρώτο μόνιμο θέατρο της Βαλκανικής. Το ενδιαφέρον του για τα θεατρικά δρώμενα συμμεριζόταν η κόρη του, Ραλλού, η οποία μετέφραζε ιστορικές τραγωδίες από τα γαλλικά. Τα στελέχη της Φιλικής Εταιρείας στο Βουκουρέστι κατόρθωσαν έμμεσα να το επηρεάσουν και να το κατευθύνουν έτσι που να υπηρετεί τους εθνεγερτικούς σκοπούς τους. Κατά τη διάρκεια δε της παραμονής του στην Πίζα μετέφρασε έργα του Κάρλο Γκολντόνι που δημοσιεύτηκαν στο Ναύπλιο (Α΄τόμος, 1834) και στην Αθήνα (Α΄-Β΄τόμ. 1838)
Ιδιαίτερη Αναφορά
Στο Ημερολόγιον του 1837 του Κ. Μπέλλιου διαβάζουμε: "Και εις αυτήν την περίστασιν εδοκίμαζεν η ψυχή μου λύπην ενδόμυχον, βλέποντας τον αυθέντην Καρατζιάν, εκείνον της Βλαχίας ηγεμόνα τον οποίον όχι μόνον η Βλαχία και τα μέρη του Δουνάβεως έτρεμον, αλλά και πλείστοι πασιάδες και τα τούρκικα ρετζάλια εφοβούντο, να ίσταται εις την σειράν τόσων Γκέκηδων και απλουστάτων Υπουργών ως ανδράποδον δια της οποίας ο Βασιλεύς και η Βασίλισσα έμμελε να περάση. Επαρατηρούσα ότι εντρέπετο, διότι έτυχα κι εγώ παρών και τον έβλεπα μεταξύ τούτων και με αψηφισίαν παρ΄ εκάστου μεταχειριζόμενον. Έ! Αυθέντα Καρατζιά, έ κυρίαι μου δομνίτζαι (εννοεί την καμαριέρα της εκλαμπροτάτης κυρίας Δομνίτζας Ραλούς) και εκλαμπρόταται δάμαι. Τι μαντάτα τώρα, πόσον σας αρέσει η Ελλάς, το ουράνιον κλίμα, τα χρηστά ήθη και κυρίως η φιλοξενία, τούτο και εκείνο της Ελλάδος! Ουδένα έτερον ελυπήθην τόσον, όσον τον σεβάσμιον γέροντα και αγαθόν άνθρωπον αυθέντην Καρατζιάν, τον τιμώμενον παρ΄ Ελλήνων με το Κύριε Ιωάννη και Κύριον Ιωάννην Καρατζιάν".
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελένα Σκανάβη και είχε τέκνα:
Ευρωπαϊκό σύστημα σχεδίασης προβολών
Το ευρωπαϊκό σύστημα σχεδίασης προβολών είναι οι γενικοί κανόνες που ακολουθούνται στην Ευρώπη για το σχέδιο των μηχανικών, κυρίως το μηχανολογικό σχέδιο. Όταν σχεδιάζεται ένα αντικείμενο και χρειάζεται γενική εποπτεία σχεδιάζονται βασικά έξη όψεις του αντικειμένου, χωρίς προοπτική, ενώ οι άξονές του συνήθως είναι κάθετοι ή παράλληλοι στο χαρτί σχεδίασης. Υποτίθεται ότι ο παρατηρητής βλέπει το αντικείμενο, τότε οι έξη όψεις είναι:
Η διάταξη προκύπτει από το ανάπτυγμα του κύβου. Ο μηχανικός προβάλει νοητά την κάθε όψη στην (εντός) πλευρά του κύβου και σχεδιάζει την προβολή.
Στις όψεις δε σχεδιάζονται ακριβώς τι βλέπει ο παρατηρητής, αν κριθεί σκόπιμο σχεδιάζονται και κοιλότητες, άξονες συμμετρίας, λεπτομέρειες, σημειώνονται διαστάσεις και άλλα. Γενική αρχή είναι να σχεδιαστεί με όσο το δυνατόν λιγότερες γραμμές και όψεις ότι χρειάζεται, ώστε να μπορεί ο κατασκευαστής να κατασκευάσει το αντικείμενο χωρίς να αποκλίνει από αυτό που έχει στο μυαλό του ο σχεδιαστής.
Το ευρωπαϊκό σύστημα προβολών δεν έχει καθοριστεί από κάποια αρμόδια αρχή σε όλην την Ευρώπη, αν και ακολουθείται κατά σύμβαση από τους Ευρωπαίους μηχανικούς. Έχει θεσπιστεί από κάποιες αρμόδιες αρχές σε επίπεδο χωρών, όπως για παράδειγμα το σύστημα DIN στη Γερμανία. Το σύστημα αυτό βρίσκεται σε αντιδιαστολή με το αμερικανικό, το οποίο διαφέρει εκτός και άλλων χαρακτηριστικών στη διάταξη των όψεων στο χαρτί. Για παράδειγμα η αριστερή όψη σχεδιάζεται αριστερά, ενώ η δεξιά δεξιά.
Κατηγορία:Μηχανολογία
Γκέτο του Ντροχόμπιτς
Το Γκέτο του Ντροχόμπιτς ήταν ναζιστικό γκέτο στην πόλη Ντροχόμπιτς στη Δυτική Ουκρανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το γκέτο εκκαθαρίστηκε κυρίως μεταξύ Φεβρουαρίου και Νοεμβρίου 1942, όταν οι περισσότεροι Εβραίοι εκτοπίστηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, το Ντροχόμπιτς ήταν μια επαρχιακή πόλη στο Βοεβοδάτο Λβουφ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας με 80.000 κατοίκους, η έδρα του Πόβιατ Ντροχόμπιτς με έκταση 1.499 χλμ2 και πληθυσμό περίπου 194.400 κατοίκων. Το Ντροχόμπιτς ανήκε στην περιοχή Λβουφ του νοτιοανατολικού Κρέσι, με έναν αρκετά μεγάλο εβραϊκό πληθυσμό, που ξεπερνούσε τους Ουκρανούς και τους Πολωνούς.
Μετά τη γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία το 1939, η Πολωνία του μεσοπολέμου χωρίστηκε το Σεπτέμβριο του 1939 μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και της ΕΣΣΔ. Η πόλη προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας. Το Ντροχόμπιτς έγινε κέντρο της πρόσφατα διευρυμένης Περιφέρειας Ντροχόμπιτς στη σοβιετική ζώνη κατοχής. Η καταστολή των Πολωνών και των Πολωνών πολιτών από το ΛΚΕΥ έκανε κύκλους γύρω από τις μαζικές απελάσεις ανδρών, γυναικών και παιδιών στη Σιβηρία.
Ιστορία
Στις αρχές Ιουλίου 1941, κατά τις πρώτες εβδομάδες της γερμανικής Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, η πόλη καταλήφθηκε από τη Βέρμαχτ και δημιουργήθηκε η Περιφέρεια της Γαλικίας. Το Ντροχόμπιτς είχε ένα εργοστάσιο παραγωγής βενζίνης, απαραίτητο για τη γερμανική πολεμική προσπάθεια. Το Σεπτέμβριο του 1942, το Ντροχόμπιτς έγινε η τοποθεσία ενός μεγάλου, ανοιχτού τύπου γκέτο, το οποίο κρατούσε περίπου 10.000 Εβραίους εν αναμονή των τελικών απελάσεων σε κέντρα δολοφονίας στην Επιχείρηση Ράινχαρντ. Εβραίοι άνδρες σε ηλικία εργασίας παρέμειναν στο τοπικό διυλιστήριο. αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο Τείχους στο πρώην γκέτο Η πρώτη ενέργεια απέλασης 2.000 Εβραίων από το Ντροχόμπιτς στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ έλαβε χώρα στα τέλη Μαρτίου 1942, μόλις το κέντρο δολοφονίας τέθηκε σε λειτουργία. Η επόμενη απέλαση διήρκεσε για 9 ημέρες στις 8 – 17 Αυγούστου 1942, με 2.500 ακόμη Εβραίους να φορτώνονται σε εμπορευματικά τρένα και να αποστέλλονται για εξόντωση με αέρια. Άλλοι 600 Εβραίοι πυροβολήθηκαν επί τόπου ενώ προσπαθούσαν να κρυφτούν ή προσπαθούσαν να φύγουν. Το γκέτο κηρύχθηκε κλειστό από τον έξω κόσμο στα τέλη Σεπτεμβρίου. Τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του 1942, περίπου 5.800 Εβραίοι απελάθηκαν στο Μπέλζεκ. Κατά τη διάρκεια αυτών των συλλήψεων, περίπου 1.200 Εβραίοι που προσπάθησαν να φύγουν σκοτώθηκαν στους δρόμους με τη βοήθεια της νεοσύστατης Ουκρανικής Βοηθητικής Αστυνομίας. Οι υπόλοιποι δουλοπάροικοι μεταφέρθηκαν σε εγκαταστάσεις εργασίας, με περίπου 450 ανθρώπους να δολοφονούνται το Φεβρουάριο του 1943. Οι τελευταίοι από τους Εβραίους του Ντροχόμπιτς μεταφέρθηκαν κατά ομάδες στο Δάσος Μπρονίτσκι (las bronicki) και σφαγιάστηκε σε λάκκους εκτελέσεων μεταξύ 21 και 30 Μαΐου 1943.
Ένας από τους πιο αξιοσημείωτους τρόφιμους του Γκέτο του Ντροχόμπιτς ήταν ο Μπρούνο Σουλτς, εκπαιδευτικός, γραφίστας και συγγραφέας των δημοφιλών βιβλίων Οδός κροκόδειλων και Καταστήματα κανέλας. Ζωγράφισε τοιχογραφίες για το παιδικό δωμάτιο ενός από εκ των Γερμανών αξιωματούχων πριν τον πυροβολήσουν, και μετά τον πόλεμο έγινε ο πιο διάσημος Πολωνός συγγραφέας που κρατήθηκε και σκοτώθηκε στο γκέτο. Οι μαθηματικοί Γιούλιους Σάουντερ και Γιούζεφ Σράιερ ζούσαν στο γκέτο πριν πεθάνουν το 1943. Το Ντροχόμπιτς απελευθερώθηκε από τις δυνάμεις του Κόκκινου Στρατού στις 6 Αυγούστου 1944. Υπήρχαν μόνο 400 επιζώντες που εγγράφηκαν στην εβραϊκή επιτροπή μετά το τέλος του πολέμου. Ο Φέλιξ Λάνταου, ένας SS Hauptscharführer αυστριακής καταγωγής που υπηρετούσε με μία Einsatzkommando με έδρα το Λέμπεργκ, συμμετείχε στις μαζικές εκτελέσεις Εβραίων και έγραφε γι΄ αυτό στο καθημερινό του ημερολόγιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Ουκρανία Κατηγορία:Εβραϊκά γκέτο στην υπό ναζιστική κατοχή Πολωνία Κατηγορία:Άινζατσγκρουπεν Κατηγορία:Θηριωδίες στην Ουκρανία
Αντώνιος Μπουρνιάς
Ο Αντώνιος Μπουρνιάς, γνωστός και ως Χατζηαντώνης, ήταν αγωνιστής του 1821, επικεφαλής της επανάστασης στη Χίο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Παρπαριά της Χίου το 1788.