cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πωλίνα (τραγουδίστρια)
Βιογραφία
Στα χρόνια που ακολουθούν έως το 2020, μαζί με τον Κώστα Μπίγαλη, την Μαντώ, τον Δάκη, τον Κώστα Χαριτοδιπλωμένο εμφανίζονται σε μουσικές σκηνές και συναυλιακούς χώρους σε όλη την Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Πωλινα Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες ποπ
C3H8S
Ο μοριακός τύπος C3H8S μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα τρία (3) ισομερή:
Γ.Σ. Μεσσήνης
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Μεσσήνης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην κωμόπολη της Μεσσήνης, στη Μεσσηνία, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Μεσσήνης. Επίσημο έτος ιδρυσής του είναι το 1984, το έμβλημά του κοσμεί ένας ταύρος και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το κίτρινο. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης για αθλητές όλων των ηλικιακών βαθμίδων.
Ιστορική αναδρομή
Ο σύλλογος της Μεσσήνης την αγωνιστική περίοδο 2001-02 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π., λαμβάνοντας το δικαίωμα συμμετοχής για πρώτη φορά στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Έτσι, την περίοδο 2002-03, αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε εθνικό επίπεδο, καταλαμβάνοντας την 14η θέση στην τελική βαθμολογία του ομίλου του.
Η κακή αυτή επίδοση οδήγησε την ομάδα και πάλι στο τοπικό πρωτάθλημα, το οποίο, όμως, κατέκτησε εκ νέου την περίοδο 2003-04. Κατά συνέπεια, συμμετείχε και πάλι στη Γ' Εθνική την περίοδο 2004-05, όπου και κατάλαβε ξανά τη 14η θέση με μόλις δύο νίκες στο ενεργητικό της.
Ο σύλλογος διαθέτει μία επιπλέον συμμετοχή στη Γ' Εθνικής, κατά την αγωνιστική περίοδο 2007-08, οπότε και τερμάτισε και πάλι στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Την περίοδο 2011-12, στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. ισοβάθμισε στην 7η και 8η θέση με τον Σ.Α.Κ. Άτλαντα. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, συνέλεξε 20 νίκες και 2 ήττες και η βελτιωμένη αυτή επίδοση προσέφερε στην ομάδα ένα ακόμη Πρωτάθλημα και ένα νέο εισιτήριο στη Γ' Εθνική.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, o Γ.Σ. Μεσσήνης διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο Νότου. Έχοντας συγκεντρώσει 4 νίκες και 20 ήττες, κατέλαβε τη 13η και τελευταία θέση της τελικής βαθμολογίας γνωρίζοντας τον υποβιβασμό.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Μεσσήνης, χωρητικότητας 200 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου από τον Ιούλιο του 2013 είναι ο Κώστας Κρεμμυδάς, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Φεβρουάριο του 2014 ο Παύλος Νόντας. Το ρόστερ της Μεσσήνης για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μεσσηνίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1984 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1984 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Π.
Βασιλικό Αιτωλοακαρνανίας
Το Βασιλικό είναι πολύ μικρή νησίδα στον Πατραϊκό κόλπο και τη Λιμνοθάλασσα Κλείσοβας προς το νότιο μέρος της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Γερμανική κουζίνα
μικρογραφία|[[Μπράτβουρστ, ένα από τα πιο δημοφιλή φαγητά στη Γερμανία]] μικρογραφία|Το [[ΚαΝτεΒε στο Βερολίνο, ένα από τα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα τροφίμων στην Ευρώπη]] Η Γερμανική κουζίνα έχει εξελιχθεί ως εθνική κουζίνα μέσα από αιώνες κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής με παραλλαγές από περιοχή σε περιοχή.
Ορισμένες περιοχές της Γερμανίας, όπως η Βαυαρία και η γειτονική Σουηβία, έχουν κοινά πιάτα με την Αυστριακή και μέρη της Ελβετικής κουζίνας.
Ο Οδηγός Μισελέν το 2015 επιβράβευσε 11 εστιατόρια στη Γερμανία με τρία αστέρια, την ανώτατη βαθμολογία, ενώ σε άλλα 38 απονεμήθηκαν δύο αστέρια και σε 233 ένα αστέρι. Τα Γερμανικά εστιατόρια βρίσκονται στη δεύτερη θέση κατάταξης όσον αφορά τις επιβραβεύσεις μετά της Γαλλίας.
Κρεατικά
μικρογραφία|Γερμανικό [[Ζαουερμπράτεν|"Ζαουερμπράτεν" με κνέντελ πατάτας ]] Η μέση ετήσια κατανάλωση κρέατος είναι 59,7 κιλά. ανά άτομο. Προτιμώνται το χοιρινό, τα πουλερικά και το βοδινό κρέας. Άλλες ποικιλίες κρέατος είναι ευρέως διαθέσιμες, αλλά δεν παίζουν σημαντικό ρόλο. κέντρο|μικρογραφία|500x500εσ|Πηγή:Statista.com 2017 Στη Γερμανική κουζίνα το κρέας συνήθως μαγειρεύεται μπρεζέ (σιγοψήνεται), ενώ οι συνταγές για τηγανητά πιάτα συνήθως προέρχονται από τη Γαλλία και την Αυστρία. Αρκετοί τρόποι μαγειρέματος που εφαρμόζονται για να μαλακώσουν τα σκληρά κομμάτια έχουν εξελιχθεί σε εθνικές σπεσιαλιτέ, όπως το ζαουερμπράτεν (ξινό ψητό), που περιλαμβάνει μαρινάρισμα του βοείου κρέατος, του κρέατος αλόγου ή κρέας ελαφιού σε ξύδι ή μείγμα από ξύδι και κρασί για αρκετές ημέρες. δεξιά|μικρογραφία|Πιάτο με [[Κάριβουρστ]] Στη Γερμανία υπάρχει μεγάλη παράδοση στην παραγωγή λουκάνικων, με περισσότερα από 1.500 διαφορετικά είδη λουκάνικων (βουρστ) να φτιάχνονται. Τα περισσότερα βουρστ παρασκευάζονται με φυσικά περιβλήματα από εντόσθια χοίρων, προβάτων ή αρνιών. Από τα πιο δημοφιλή και κοινά είναι το μπράτβουρστ, που φτιάχνεται από κιμά χοιρινού κρέατος και μπαχαρικά, το βιένερ (βιεννέζικο), που είναι χοιρινό ή βοδινό κρέας που καπνίζεται και μαγειρεύεται σε υδατόλουτρο, και το μπλάτβουρστ (λουκάνικο αίματος) ή το σβάρβουρστ (μαύρο λουκάνικο) που φτιάχνονται από αίμα (συχνά χοίρων ή χηνών). Υπάρχουν επίσης χιλιάδες είδη αλλαντικών που διατίθενται. Υπάρχουν πολλές τοπικές σπεσιαλιτέ, όπως το βάις βουρστ (λευκό λουκάνικο) δημοφιλές στη Βαυαρία και το Κάριβουρστ (ανάλογα με την περιοχή, αχνισμένο χοιρινό λουκάνικο ή παραλλαγή του βάις βουρστ κομμένου σε φέτες και καρυκευμένο με κέτσαπ κάρι) δημοφιλές στις μητροπολιτικές περιοχές του Βερολίνου, του Αμβούργου και στην Περιοχή του Ρουρ. Από τον 13ο αιώνα στη Γερμανία η παρασκευή λουκάνικων διέπεται από αυστηρούς κανονισμούς όσον αφορά το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. Στο διάταγμα της αγοράς του Λάντσχουτ το 1236, ορίστηκε ότι μόνο κορυφαίας ποιότητας κρέας θα χρησιμοποιούταν για την παρασκευή λουκάνικων.
Ψάρια
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Ger%C3%A4ucherte_Sprotten.JPG|μικρογραφία|Καπνιστή [[παπαλίνα]] Από τα ψάρια αλμυρού νερού το πιο κοινό είναι ο Μπακαλιάρος Αλάσκας. Από τα ψάρια του γλυκού νερού στη γερμανική κουζίνα προτιμώνται η πέστροφα, η τούρνα, ο κυπρίνος και η Ευρωπαϊκή πέρκα. Τα πιάτα θαλασσινών παραδοσιακά αποφεύγονταν στις βόρειες παράκτιες περιοχές, εκτός από την παστή ρέγγα, που μπορεί να σερβίρεται σε ένα σάντουιτς, σε ρολό (φιλέτο παστής ρέγγας τυλιγμένο σε κυλινδρικό σχήμα γύρω από ένα κομμάτι αγγουράκι ή κρεμμύδι τουρσί) ή ως τηγανητή μαριναρισμένη ρέγκα.
Σήμερα, πολλά θαλασσινά ψάρια, όπως η φρέσκια ρέγγα, ο τόνος, το σκουμπρί, ο σολομός και οι σαρδέλες, σταθερά προσφέρονται σε όλη τη χώρα. Πριν από τη βιομηχανική επανάσταση και την συνακόλουθη ρύπανση των ποταμών, οι σολομοί βρίσκονταν παντού στους ποταμούς Ρήνος, Έλβας και Όντερ και μόνο σιγά-σιγά άρχισαν να επιστρέφουν, μαζί με μια αυξανόμενη συνείδηση για τα περιβαλλοντικά ζητήματα και τα επακόλουθα μέτρα, όπως οι αριστουργηματικές εγκαταστάσεις αποχέτευσης, η μείωση των γεωργικών καταλοίπων από φυτοφάρμακα, κτλ.
Οι ψαροκροκέτες είναι ένα δημοφιλές τρόφιμο που προκύπτει κατόπιν επεξεργασίας από λευκά ψάρια, όπως ο γάδος, ο μπακαλιάρος ή ο βακαλάος, κατόπιν παναρίσματος με κουρκούτι ή γαλέττα.
Λαχανικά
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Spargel_sauce_hollandaise.jpg|μικρογραφία|Τυπική μερίδα από σπαράγγια με [[Ολλανδική σάλτσα και πατάτες]] Τα λαχανικά συνήθως χρησιμοποιούνται σε στιφάδα ή σούπες λαχανικών, αλλά είναι και καλά συνοδευτικά πιάτα. Προτιμώνται τα καρότα, το κουνουπίδι, τα γογγύλια, το σπανάκι, τα μπιζέλια, τα φασόλια, το μπρόκολο και πολλοί τύποι λάχανου. Πολλά πιάτα κρεατικών σε όλη τη χώρα συνοδεύονται από τηγανητά κρεμμύδια. Περί το 1900, τα καρότα μερικές φορές ψήνονταν σε νερό, με ζωμό αντί για καφέ.
Τα σπαράγγια είναι ένα δημοφιλές εποχιακό συνοδευτικό ή κύριο πιάτο με ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση 1.5 χλγ. Η λευκή ποικιλία είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη Γερμανία και απαντάται συχνότερα από την πράσινη. Τα εστιατόρια μερικές φορές αφιερώνουν ολόκληρο κατάλογο στα λευκά σπαράγγια όταν είναι η εποχή τους. Η εποχή των σπαραγγιών παραδοσιακά ξεκινάει στα μέσα Απριλίου και τελειώνει την Ημέρα του Αγίου Ιωάννη (24 Ιουνίου).
Η δομή των γευμάτων
Παραδοσιακά, το κύριο γεύμα της ημέρας είναι το μεσημεριανό (μιταγκέσεν). Το βραδινό (αμπεντέσεν) είναι γενικά ένα μικρότερο γεύμα, που συχνά αποτελείται μόνο από μια ποικιλία από ψωμιά, κρέας ή λουκάνικα, τυρί και κάποια λαχανικά, παρόμοια με του πρωινού, ή ενδεχομένως σάντουιτς. Τα μικρότερα γεύματα που προστίθενται κατά τη διάρκεια της ημέρας ονομάζονται βέσπερ (εσπερινό), μπρόττσαϊτ (η ώρα του άρτου), Καφέ ουντ Κύχεν (καφές και κέικ) ή καφετρίνκεν (πόση καφέ). Πρόκειται για πολύ γερμανικό έθιμο και συγκρίσιμο με το αγγλικό Τσάι-στις-Πέντε, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ του μεσημεριανού γεύματος και του βραδινού δείπνου, συχνά τις Κυριακές με όλη την οικογένεια παρούσα.
Εντούτοις, στη Γερμανία, όπως και σε άλλα μέρη της Ευρώπης, οι συνήθειες της τραπεζαρίας έχουν αλλάξει κατά τα τελευταία 50 χρόνια. Σήμερα, πολλοί άνθρωποι τρώνε μόνο ένα μικρό γεύμα στη μέση της μέρας στη δουλειά, και συχνά ένα δεύτερο πρωινό, και απολαμβάνουν ένα ζεστό δείπνο το βράδυ στο σπίτι με όλη την οικογένεια.
Για άλλους, ο παραδοσιακός τρόπος διατροφής εξακολουθεί να είναι ο συνηθισμένος, και όχι μόνο στις αγροτικές περιοχές. Το πρωινό παραμένει πολύ δημοφιλές και μπορεί να είναι εκλεπτυσμένο και λουκούλλειο τα σαββατοκύριακα, με προσκεκλημένους φίλους ως επισκέπτες και το ίδιο ισχύει και για τον καφέ και κέικ. Από τη δεκαετία του 1990, το Κυριακάτικο μπραντς συνηθίζεται πολύ, ειδικά στις αστικές καφετέριες.
Συνοδευτικά πιάτα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Bratkartoffeln_1024_768.jpg|μικρογραφία|Γερμανικές πατάτες Τα νουντλς, που παρασκευάζονται από αλεύρι σίτου και αυγά, είναι συνήθως παχύτερα από τα ιταλικά επίπεδα ζυμαρικά. Ειδικά στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, η κυρίαρχη ποικιλία από ζυμαρικά είναι τα Σπέτσλε (Spätzle), που παρασκευάζονται με μεγάλο αριθμό αυγών, και τα μαουλτάσεν, παραδοσιακά γεμιστά νουντλς που μοιάζουν με τα ραβιόλια.
Εκτός από τα νουντλς συνηθίζονται και οι πατάτες. Οι πατάτες εισήλθαν στη γερμανική κουζίνα στα τέλη του 17ου αιώνα, και ήταν σχεδόν πανταχού παρούσες από τον 19ο αιώνα και μετά. Συνήθως βράζονται (σε αλμυρό νερό), αλλά και οι πατάτες πουρές και οι ψητές πατάτες είναι παραδοσιακά πιάτα. Οι τηγανητές πατάτες παραδοσιακά συνοδεύονται από κέτσαπ ή μαγιονέζα, ή συνδυασμό των δύο.
Κοινά πιάτα είναι τα ντάμπλινγκ (τα κλέσε στα βόρεια και τα κνέντελ στα νότια) και στη νότια Γερμανία τα νουντλς πατάτας, όπως τα σουπφνούντελν, που μοιάζουν με τα ιταλικά νιόκι.
Οι σαλάτες, και οι σύγχρονες παραλλαγές τους, καθώς και τα πιάτα για χορτοφάγους γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλή στη Γερμανία.
Μπαχαρικά και αρτύματα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Quarkkeulchen.jpg|αριστερά|μικρογραφία|Κουάρκκαουλτσεν, ένα επιδόρπιο σαν τηγανίτα με ζάχαρη και κανέλα Με εξαίρεση την μουστάρδα για τα λουκάνικα, τα γερμανικά πιάτα σπάνια είναι καυτά και πικάντικα. Τα πιο κοινά βότανα που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά είναι μαϊντανός, θυμάρι, δάφνη, σχοινόπρασο, μαύρο πιπέρι (σε μικρές ποσότητες), μούρα αρκεύθου, μοσχοκάρυδο και κύμινο. Κάρδαμο, γλυκάνισος και κανέλα χρησιμοποιούνται συχνά στα γλυκά κέικ ή ροφήματα που συνδέονται με τα Χριστούγεννα, και μερικές φορές στην παρασκευή αλλαντικών, αλλά κατά τα άλλα σπανίζουν στα γερμανικά γεύματα. Άλλα βότανα και καρυκεύματα, όπως ο βασιλικός, το φασκόμηλο, η ρίγανη, και οι καυτές πιπεριές τσίλι, έχουν γίνει δημοφιλή από τις αρχές της δεκαετίας του '80. Ο φρέσκος άνηθος ταιριάζει σε μια πράσινη σαλάτα ή ένα φιλέτο ψαριού.
Η μουστάρδα (ζενφ) είναι κοινότατο συνοδευτικό για τα λουκάνικα και χαρακτηρίζεται από επίπεδα δύναμης, με πιο κοινή εκδοχή την μέτρια καυτή (μίτελσκαρφ), που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην παραδοσιακή αγγλική και τη γαλλική μουστάρδα σε δύναμη. Το Ντίσελντορφ και τα περίγυρα του παράγουν μία ιδιαίτερα πικάντικη μουστάρδα, παρόμοια με την μουστάρδα Ντέλι αλλά πολύ διαφορετική από την Ντιζόν, η οποία χρησιμοποιείται εξίσου ως επιτραπέζιο συνοδευτικό και σε τοπικά πιάτα όπως το ζενφροστμπράτεν (ψητό κατσαρόλας με μουστάρδα). Στα νότια τμήματα της χώρας, παράγεται μια γλυκιά ποικιλία μουστάρδας που σερβίρεται σχεδόν αποκλειστικά με τη Βαυαρική σπεσιαλιτέ βάις βουρστ. Η Γερμανική μουστάρδα είναι συνήθως λιγότερο όξινη από τις Αμερικανικές.
Το χρένο χρησιμοποιείται συχνά ως άρτυμα, είτε μόνο του σερβιρισμένο ως πάστα εμπλουτισμένη με κρέμα, ή συνδυασμένο με μουστάρδα. Σε ορισμένες περιοχές της Γερμανίας, χρησιμοποιείται σε κρέατα και λουκάνικα ως αντικατάσταση της μουστάρδας. Η χρήση του στη Γερμανία έχει τεκμηριωθεί από τον 16ο αιώνα, όταν χρησιμοποιούταν ως φάρμακο και τρόφιμο, ενώ τα φύλλα του καταναλώνονταν ως λαχανικά.
Το σκόρδο ποτέ δεν ήταν σημαντικό συστατικό της παραδοσιακής γερμανικής κουζίνας, καθώς αποδοκιμάζεται για την δύσοσμη αναπνοή που προκαλεί, αλλά έχει αυξηθεί σε δημοτικότητα κατά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της επιρροής της γαλλικής, ιταλικής, ισπανικής, πορτογαλικής, ελληνικής και τουρκικής κουζίνας. Το άγριο σκόρδο, ένα αναδυόμενο βότανο από τους προηγούμενους αιώνες, έχει ανακτήσει τη δημοτικότητά του από τη δεκαετία του 1990.
Επιδόρπια
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Black_Forest_gateau.jpg|μικρογραφία|Τούρτα Μπλακ Φόρεστ Σε όλη τη χώρα διατίθεται μια μεγάλη ποικιλία από κέικ, τάρτες και γλυκά, που συνήθως φτιάχνονται με φρέσκα φρούτα. Στα κέικ τακτικά χρησιμοποιούνται μήλα, δαμάσκηνα, φράουλες και κεράσια. Το τσίζκεϊκ είναι δημοφιλέστατο, και συχνά φτιάχνεται με κουάρκ. Το σβαρτσβάλντερ κιρστόρτε είναι τούρτα Μπλακ Φόρεστ φτιαγμένη με κεράσια και είναι αντιπροσωπευτική μιας μεγάλης ποικιλίας από τυπικά γερμανικά τόρτε πληρωμένα με σαντιγί ή κρέμα βουτύρου. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Rote_Gr%C3%BCtze_Vanillesauce_2.jpg|αριστερά|μικρογραφία|Ρότε Γκρούτζε με σάλτσα βανίλιας Τα Γερμανικά ντόνατ (που δεν έχουν καμία τρύπα) είναι συνήθως μπάλες με γέμιση μαρμελάδα ή άλλη, και είναι γνωστά ως μπερλίνερ, φανκύχεν (στο Βερολίνο και την Ανατολική Γερμανία), κρέπελ ή κράπφεν, ανάλογα με την περιοχή. Τα αϊερκύχεν ή φανκύχεν είναι μεγάλες (διαμέτρου ~20-24 εκ), και σχετικά λεπτές (διαμέτρου ~5 χιλιοστών) τηγανίτες, συγκρίσιμες με τις γαλλικές κρέπες. Σερβίρονται επικαλυμμένες με ζάχαρη, μαρμελάδα ή σιρόπι. Υπάρχουν αλμυρές παραλλαγές με τυρί, κιμά ή μπέικον, καθώς και παραλλαγές με ψητές φέτες μήλου (που ονομάζονται απφελφανκύχεν, δηλαδή τηγανίτες μήλου), αλλά συνήθως εκλαμβάνονται μάλλον ως κύρια πιάτα παρά για επιδόρπια. Σε ορισμένες περιοχές, τα αϊερκύχεν γεμίζονται και τυλίγονται, αλλού κόβονται σε μικρά κομμάτια και στοιβάζονται στο πιάτο (που ονομάζεται Κάιζερσμαρν και συχνά περιέχει ψημένες σταφίδες). Η λέξη φανκύχεν σημαίνει τηγανίτα στα περισσότερα μέρη της Γερμανίας.
Ένα δημοφιλές επιδόρπιο στη βόρεια Γερμανία είναι το Ρότε Γκρύτσε, μία πουτίγκα κόκκινων φρούτων, που φτιάχνεται με μαύρα και κόκκινα φραγκοστάφυλα, σμέουρα και μερικές φορές φράουλες ή κεράσια μαγειρεμένη σε χυμό με άμυλο καλαμποκιού ως πυκνωτικό παράγοντα. Παραδοσιακά σερβίρεται με κρέμα, ή εναλλακτικά με σως βανίλιας ή κρέμα σαντιγί. Στις παραλλαγές του Ρότε Γκρύτσε συμπεριλαμβάνονται το Ράμπαμπερ γκρούτζε (πουτίγκα με ραβέντι) και Γκρύνε γκρύτσε (πουτίγκα φρούτων με φραγκοστάφυλο).
Τα παγωτά και τα σορμπέ είναι επίσης πολύ δημοφιλή. Τα Ιταλικά παγωτατζίδικα ήταν το πρώτο μεγάλο κύμα από επιχειρήσεις του τύπου φαγάδικα της διεθνούς κουζίνας στη Γερμανία, που ξεκίνησε γύρω στα μέσα του 1850 και ήταν ευρέως διαδεδομένα στη δεκαετία του 1920. Το παγωτό σπαγγέτι, είναι δημοφιλές επιδόρπιο που μοιάζει με πιάτο από μακαρόνια σπαγγέτι με σάλτσα ντομάτας και τριμμένο τυρί.
Εποχιακά
Ένα πολύ συνηθισμένο πιάτο στη Χριστιανική γερμανική κουλτούρα είναι το Βούρστεν μιτ Καρτόφελσαλατ, δηλαδή λουκάνικο με πατατοσαλάτα, που συνήθως σερβίρεται την Παραμονή Χριστουγέννων. Εδώ και λίγο καιρό και το τυρί ρακλέτ θεωρείται Χριστουγεννιάτικο έδεσμα. Μολονότι είναι Ελβετικής προέλευσης το πιάτο έχει ενσωματωθεί στις κουζίνες αρκετών περιοχών της Γερμανίας.
Αρτοποιία
Τα δημοφιλέστερα Γερμανικά ψωμιά είναι το σίκαλης-σίτου (ρόγκενμισμπροτ), το ψωμί τοστ (τόσμπροτ), το ολικής αλέσεως (φόλκονμπροτ), το σίτου-σίκαλης (βάιζενμισμπροτ), το λευκό ψωμί (βάισμπροτ), το πολύσπορο, συνήθως σίτου- σίκαλης-βρώμης με σουσάμι ή λιναρόσπορο (μέρκορνμπροτ), το σίκαλης (ρόγκενμπροτ), το μαύρο ψωμί σίκαλης με ηλιόσπορους (ζονενμπλούμενκερνμπροτ), το σκούρο ψωμί σίκαλης με κολοκυθόσπορους (κουρμπίσκερνμπροτ) και το ελαφρύ ψωμί σίτου-σίκαλης με ψητά κρεμμύδια (τσβίμπελμπροτ).
Ψωμάκια
Τα ψωμάκια τρώγονται μόνα τους ως σνακ ή γίνονται χοτ ντογκ.
Τα φραντσμπρότεν, με περιοχή προέλευσης το Αμβούργο, είναι μικρά γλυκά ψωμάκια ψημένα στο φούρνο με βούτυρο και κανέλα.
Αλκοολούχα ποτά
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Weizenbier-ukko.jpg|αριστερά|μικρογραφία|197x197εσ|Γερμανική μπύρα σίτου Η μπύρα είναι πολύ κοινή σε όλα τα μέρη της Γερμανίας, με πολλές τοπικές και περιφερειακές ζυθοποιίες να παράγουν μια μεγάλη ποικιλία από μπύρες. Η ανοιχτόχρωμη λάγκερ πίλσνερ, ένα στυλ που αναπτύχθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, είναι κυρίαρχη στις περισσότερες περιοχές της χώρας σήμερα, ενώ και η μπύρα σίτου (βάιζενμπιαρ) και άλλα είδη λάγκερ είναι κοινά, ειδικά στη Βαυαρία. Ορισμένες περιφέρειες έχουν τοπικές σπεσιαλιτέ, πολλές από τις οποίες, όπως και η βάιζενμπιαρ, είναι άλε παραδοσιακής ζύμωσης. Μεταξύ αυτών η Άλτμπιαρ, μια μαύρη μπύρα που διατίθεται γύρω από το Ντίσελντορφ και τον κάτω Ρήνο, η Κελς, μία παρόμοιου στυλ αλλά πιο ανοιχτόχρωμη μπύρα στην περιοχή της Κολωνίας, και η χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλη Μπερλίνερ Βάισε (Berliner Weiße), μια ξινή μπύρα που παράγεται στο Βερολίνο και είναι συχνά αναμειγμένη με σιρόπι σμέουρου ή γάλιου του αρωματικού. Από την Γερμανική επανένωση του 1990, η Σβάρτσμπιαρ (Schwarzbier) που ήταν κοινή στην Ανατολική Γερμανία, αλλά δυσεύρετη στη Δυτική Γερμανία, ακολούθησε ανοδική πορεία όσον αφορά τη δημοτικότητα στη Γερμανία. Ορισμένες μπύρες έχουν προκύψει από ανάμιξη με άλλα ποτά, όπως με ανθρακούχα λεμονάδα: Radler, Alsterwasser (σημαίνει νερό από τον ποταμό Άλστερ). σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Rheingaufloete.jpg|μικρογραφία|253x253εσ|Γερμανικό Ρίσλινγκ Κατόπιν των μεταρρυθμίσεων στη φορολογική νομοθεσία της μπύρας το 1993, πολλές ζυθοποιίες υιοθέτησαν αυτήν την τάση ανάμειξης μπύρας με άλλα ποτά, διαθέτοντας στο εμπόριο φιάλες με προπαρασκευασμένα μείγματα ποτών. Παραδείγματα είναι τα Bibob (από την Köstritzer), Veltins V+, Mixery (από την Karlsberg), Dimix (από την Diebels) και Cab (από την Krombacher).
Το κρασί είναι επίσης δημοφιλές σε όλη τη χώρα. Το γερμανικό κρασί προέρχεται κυρίως από τις περιοχές κατά μήκος του άνω και του μέσου Ρήνου και των παραποτάμων του. Τα Ρίσλινγκ και Σιλβάνερ είναι από τις πιο γνωστές ποικιλίες λευκού κρασιού, ενώ τα Πινό νουάρ και Ντόρνφελντερ είναι σημαντικά γερμανικά κόκκινα κρασιά. Το γλυκά γερμανικά κρασιά που πωλούνται στις αγγλόφωνες χώρες φαίνεται πως καλύπτουν ως επί το πλείστον την ξένη αγορά, καθώς σπανίζουν στη Γερμανία.
Το Κορν, ένα γερμανικό οινοπνευματώδες από βύνη (σιτάρι, σίκαλη ή κριθάρι), καταναλώνεται κυρίως στα μεσαία και βόρεια τμήματα της Γερμανίας. Το Όμπστλερ, από την άλλη πλευρά, που αποστάζεται από μήλα και αχλάδια, δαμάσκηνα, κεράσια (κιρσβάσερ) ή πράουστα, προτιμάται στα νότια τμήματα. Ο όρος Σναπς αναφέρεται και στα δύο είδη δυνατών λικέρ.
Όλα τα κρύα ποτά στα μπαρ και στα εστιατόρια πωλούνται σε ποτήρια με ένδειξη βαθμονόμησης που συχνά ελέγχεται από το Γραφείο Μέτρων και Σταθμών για να διασφαλιστεί ότι ο πελάτης παίρνει όλη την ποσότητα που δικαιούται.
Μη-αλκοολούχα ποτά
Στα δημοφιλή αναψυκτικά συμπεριλαμβάνονται τα Schorle, χυμός ή κρασί αναμειγμένο με ανθρακούχο μεταλλικό νερό, και τα Spezi, που φτιάχνονται από κόλα και Fanta με γεύση πορτοκάλι. Οι Γερμανοί είναι οι μοναδικοί μεταξύ των γειτόνων τους που προτιμούν το εμφιαλωμένο, ανθρακούχο μεταλλικό νερό, είτε σκέτο (σπρούντελ) ή αρωματισμένο (συνήθως λεμόνι) από τα μη ανθρακούχα.
Πόσιμο νερό άριστης ποιότητας είναι διαθέσιμο παντού και ανά πάσα στιγμή στη Γερμανία. Το νερό που παρέχεται από τις δημόσια δίκτυα ύδρευσης μπορεί να καταναλωθεί άνευ δισταγμού κατευθείαν από τη βρύση. Συνήθως, δεν περιέχει προσθήκη χλωρίου. Το πόσιμο νερό ελέγχεται από την κρατική αρχή για να εξασφαλιστεί ότι είναι κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση. Οι κανονισμοί είναι αυστηρότεροι από αυτούς για το εμφιαλωμένο νερό.
Περιφερειακή κουζίνα
Η Γερμανική τοπική κουζίνα είναι αντιπροσωπευτική κάθε περιοχής και περιλαμβάνει τη Βαυαρική κουζίνα (νότια Γερμανία) την κουζίνα της Θουριγγίας (κεντρική Γερμανία) και την Κάτω Σαξονική κουζίνα μεταξύ άλλων.
Βάδη-Βυρτεμβέργη
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Badische_Maultaschen.jpg|μικρογραφία|Μπάντισε Μαουλτάσεν (ζυμαρικά με γέμιση κρεατικά ή λαχανικά) Λόγω της φυσιογεωγραφικής κατάστασης στην Κοιλάδα του Άνω Ρήνου με το θερμότερο κλίμα της Γερμανίας, τα εύφορα ηφαιστειογενή εδάφη, όπου ήδη από την Ρωμαϊκή περίοδο χρησιμοποιούνταν ιαματικές πηγές και ιαματικά λουτρά με πολύ καλές χαρακτηριστικές υποδομές, η γειτνίαση με τη Γαλλία και τη Βάδη Ελβετίας είχε καλύτερες προοπτικές για την ανάπτυξη μίας υψηλής ποιότητας γαστρονομία από ότι με τη Βυρτεμβέργη ή τη Βαυαρία. Οι ιδιαίτερες φυτικές καλλιέργειες όπως του καπνού, του κρασιού, των φρούτων και η κηπουρική είναι υπερεθνικής σημασίας και προσφέρουν στους κατοίκους και στους επισκέπτες μια πλούσια και ευρεία ποικιλία από τοπικά προϊόντα. Τα σπαράγγια και τα κάστανα χρησιμοποιούνται στην κουζίνα τόσο επιδέξια όσο ο πατσάς και τα εσκαργκό, και μια ποικιλία από φρουτώδη επιδόρπια και γλυκίσματα προσφέρονται για το παραδοσιακό γερμανικό Καφε ουντ Κύχεν (καφές και κέικ, όπως η Βρετανική ώρα τσαγιού). Σε εθνικό επίπεδο η περιοχή αυτή επιδεικνύει την υψηλότερη πυκνότητα από τιμημένα με αστέρια εστιατόρια, όπως και η γειτονική περιοχή, η Αλσατία, που κάνει το ίδιο για τη Γαλλία.
Βαυαρία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Schweizerhaus04.jpg|μικρογραφία|Ψητό σβάινσάξε (κότσι χοίρου) Οι Βαυαροί δούκες, ειδικά του Οίκου των Βίττελσμπαχ, ανέπτυξαν τη Βαυαρική κουζίνα και την εκλέπτυναν ώστε να είναι άξια παρουσίασης στη βασιλική αυλή. Αυτή η κουζίνα ανήκε σε πλούσια νοικοκυριά, κύρια αστικά, από τον 19ο αιώνα. Η (παλαιά) Βαυαρική κουζίνα είναι στενά συνδεδεμένη με την τσέχικη και την αυστριακή κουζίνα (ιδιαίτερα από το Τιρόλο και το Σάλτσμπουργκ), κυρίως μέσω των Οίκων των Βίττελσμπαχ και των Αψβούργων. Ήδη από την αρχή, οι Βαυαροί ήταν στενά συνδεδεμένοι με τους γείτονές τους στην Αυστρία μέσω γλωσσικών, πολιτιστικών και πολιτικών ομοιοτήτων, οι οποίες επίσης αντικατοπτρίστηκαν στην κουζίνα.
Η χαρακτηριστική Βαυαρική κουζίνα αναπτύχθηκε περαιτέρω και από τις δύο ομάδες, με διακριτή ομοιότητα με τις κουζίνες της Φραγκονίας και της Σουηβίας. Μία Βαυαρική σπεσιαλιτέ είναι το μπρόττσαϊτ, ένα αλμυρό σνακ το οποίο αρχικά τρωγόταν μεταξύ του πρωινού και του μεσημεριανού γεύματος.
Η Βαυαρία είναι μέρος της Νοτιοανατολικής Γερμανίας, με συμπεριλαμβανόμενη την πόλη του Μονάχου και εκτείνεται στο χάρτη ως τις χώρες Αυστρία και Τσεχική Δημοκρατία. Η περιοχή βρίσκεται σε υψηλότερα υψόμετρα, και είναι γνωστή για τις καλλιέργειες τεύτλων και πατάτας και για την παραγωγή καλών μπύρων.
Αμβούργο
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Krabbentoast_mit_Dill_Hamburger_Snack_(retuschiert).jpg|μικρογραφία|Ένα σνακ χαρακτηριστικό του Αμβούργου: καφετί γαρίδες σε ψημένο ψωμί τοστ γαρνιρισμένο με άνηθο Λόγω της μακραίωνης ιστορίας του ως λιμένας, η παραδοσιακή κουζίνα του Αμβούργου είναι πολύ διαφοροποιημένη και γευστική καθώς η προμήθεια των συστατικών της ήταν ασφαλής. Μέχρι τον 20ο αιώνα, χαρακτηριζόταν κυρίως από το μεγάλο εύρος επιλογής από τα διαφορετικά είδη ψαριών του ποταμού Έλβα και την άμεση πρόσβαση τόσο στη Βόρεια όσο και στη Βαλτική Θάλασσα, εκ των οποίων και οι δύο απέχουν κατά 100 χλμ. κατά προσέγγιση από το κέντρο της πόλης. Οι γειτονικές περιοχές προμήθευαν στην πόλη-κράτος φρέσκα λαχανικά, τα φρούτα προέρχονταν κυρίως από μια περιοχή που ονομάζεται Άλτες λαντ (Παλαιά Γη) στα νοτιοδυτικά του Αμβούργου, και μέχρι την εκβιομηχάνιση η γειτονιά του Βίλχεμσμπουργκ θεωρούταν ως το «γαλακτερό νησί» του Αμβούργου.
Με το διεθνές εμπόριο πολλά μπαχαρικά και εξωτικά είδη τροφίμων από την Ασία και τη Νότια Αμερική καταστάθηκαν διαθέσιμα από τον 16ο αιώνα, τα οποία σύντομα ενσωματώθηκαν στις δημοτικές κουζίνες. Βάσει αυτού, η κουζίνα του Αμβούργου αναπτύχθηκε στα χαρακτηριστικά της όπως είναι σήμερα από την διαπεριφερειακή εναρμόνιση της Βόρειας γερμανικής με τη Σκανδιναβική κουζίνα. Δεδομένης της υψηλής οικονομικής σημασίας του, το Αμβούργο διαθέτει πολλά διεθνώς αναγνωρισμένα γκουρμέ εστιατόρια: 11 από αυτά ήταν βραβευμένα με ένα αστέρι Μισελέν το 2010.
Θουριγγία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Th%C3%BCringer_Rostbr%C3%A4tel.JPG|μικρογραφία|Θουριγγιανή μαριναρισμένη κοτολέτα χοιρινού (ροστμπράτελ) με τηγανιτές πατάτες Οι καλλιέργειες σίτου, αμπελιών, ζαχαρότευτλων, και κριθαριού αναπτύσσονται καλά, μαζί με μιας ποικιλίας από λαχανικά, κοντά στην Ερφούρτη, την πρωτεύουσα του κράτους. 3 τ.χλμ. κουνουπίδι, 100.000 τ.μ. λάχανο (Σαβοΐας, κόκκινο, λευκό), 150.000 τ.μ. γογγυλοκράμβη, και 150.000 τ.μ. μπρόκολο καλλιεργούνται με παραδοσιακές μεθόδους κοντά στην Ερφούρτη. Ντομάτες, μαρούλι, φασόλια, κρεμμύδια και αγγούρια καλλιεργούνται στο ανατολικό τμήμα της περιοχής κοντά στην Ιένα σε 49.000 τ.μ. γης. Η Θουριγγία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός βοτάνων στη Γερμανία, και στην πόλη της Κολλέντα, που κάποτε θεωρείτο ως η «πόλη της μέντας», συναθροίζονταν οι καλλιεργητές βοτάνων για έρευνες και μελέτες.
Τα πιο διάσημα φαγητά από τη Θουριγγία είναι τα Θουριγγιανά λουκάνικα και τα Θουριγγιανά ντάμπλινγκ. Εδώ παρασκευάζουν λουκάνικα: αχνισμένα, ζυγισμένα και επεξεργασμένα, όπως το Θουριγγιανό μέτβουρστ (μαλακό επεξεργασμένο λουκάνικο), το φέλντκικερ (επεξεργασμένο λουκάνικο που αφέθηκε να αποξηρανθεί για έως και οκτώ μήνες), το Θουριγγιανό λέμπερβουρστ (λουκάνικο από αχνιστό χοιρινό και συκώτι), το Θουριγγιανό ρότβουρστ (αχνισμένο λουκάνικο αίματος με φυσικό περίβλημα από κύστη) και το μετ (χοιρινός κιμάς).
Σαξονία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:S%C3%A4chsische_Kartoffelsuppe,_Alte_Apotheke,_Altk%C3%B6tzschenbroda.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Σαξονική πατατόσουπα (Καρτόφελσουπε) Σε γενικές γραμμές η κουζίνα είναι πολύ πλούσια και χαρακτηρίζεται από πολλές από τις ιδιαιτερότητες της κεντρικής Γερμανίας, όπως μια μεγάλη ποικιλία από σάλτσες που συνοδεύουν το κυρίως πιάτο και την τάση να προτιμώνται τα κνέντελ για συνοδευτικό πιάτο, από τις πατάτες, τα ζυμαρικά και το ρύζι. Στη σαξονική κουζίνα χρησιμοποιούνται επίσης πολλά ψάρια του γλυκού νερού, ιδιαίτερα κυπρίνοι και πέστροφες, όπως και σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη.
Η μεγάλη ιστορία της περιοχής επηρέασε κατά πολύ την κουζίνα. Στις ακμάζουσες και αναπτυσσόμενες πόλεις Δρέσδη και Λειψία τιμάται η πολυτελής κουζίνα (το καβούρι διανοείται μόνο ως συστατικό στο περίφημο πιάτο Λίπτσιγκερ Άλλερλαϊ). Σε άλλες φτωχές περιοχές όπου οι άνθρωποι χρειάστηκε να δουλέψουν σκληρά για αποκομίσουν τη συγκομιδή (όπως στα Όρη μεταλλεύματος), προτιμώνται τα χωριάτικα πιάτα. Στα κοινά πιάτα από εκεί περιλαμβάνονται οι πατάτες με κουάρκ, η πατατόσουπα ή η πατάτα με ψωμί και λινέλαιο. Στην περιοχή του Βογκτλαντ όπου οι χωρικοί ήταν ευπορότεροι επιβιώνει η παράδοση του Κυριακάτικου ψητού έως σήμερα.
Οι καλλιέργειες Δημητριακών και σιτηρών καλύπτουν το 62% της καλλιεργούμενης γης στη Σαξονία-Άνχαλτ. Κοντά στο Μπόρντε καλλιεργούνται σιτάρι, κριθάρι, βρώμη και σίκαλη που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή του μπέργκερ νάκεμπροτ, μίας πίτας που παράγεται εκεί από το 1931. Το υπόλοιπο 10% των καλλιεργούμενων εκτάσεων είναι φυτείες ζαχαρότευτλων για παραγωγή ζάχαρης, που διαδόθηκε μετά τον 19ο αιώνα, όταν η περιοχή είχε μια οικονομική άνθηση.
Διεθνείς επιρροές
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Doener_berlin_kraeuter.jpg|μικρογραφία|Το Γερμανικό [[Ντόνερ Κεμπάπ]] Το πρώτο κύμα από ξένους που ήρθαν στη Γερμανία ειδικά για να πουλήσουν τις σπεσιαλιτέ τους ήταν παγωτατζήδες από τη βόρεια Ιταλία, που άρχισαν να καταφθάνουν σε αισθητούς αριθμούς στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Με το πέρας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, από τις επαφές με τα Συμμαχικά στρατεύματα κατοχής και από την εισροή ολοένα και περισσότερων ξένων εργαζομένων που ξεκίνησε κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1950, πολλά ξένα πιάτα ενσωματώθηκαν στη γερμανική κουζίνα — ιταλικά πιάτα, όπως τα μακαρόνια και η πίτσα, έχουν γίνει βασική τροφή στη γερμανική δίαιτα. Το 2008, υπήρχαν περίπου 9.000 πιτσαρίες και 7.000 ιταλικά εστιατόρια στη Γερμανία. Η πίτσα είναι το αγαπημένο φαστ φουντ της Γερμανίας.
Προ του 1990, η κουζίνα της Ανατολικής Γερμανίας (1949-1990) δεχόταν επιρροές από τη ρωσική, την πολωνική, τη βουλγαρική και άλλων χωρών του Κομμουνιστικού μπλοκ. Οι ανατολικογερμανοί ταξίδευαν στο εξωτερικό, σε αυτές τις χώρες για διακοπές, και οι στρατιώτες έρχονται από τις χώρες αυτές στην Ανατολική Γερμανία φέρνοντας τα πιάτα τους μαζί τους. Ένα τυπικό πιάτο που ήρθε στην ανατολική γερμανική κουζίνα τοιουτοτρόπως είναι η σούπα σολιάνκα.
Βιομηχανία τροφίμων
Η Γερμανία είναι ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός γεωργικών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας γεωργικών προϊόντων στον κόσμο. Το 2013, η αξία των εξαγόμενων γερμανικών τροφίμων ήταν περί τα 66 δισ. €. Ορισμένα από τα τρόφιμα είναι διεθνώς γνωστά εμπορικά σήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα
Σεμπάστιαν Ρέιμαν
Ο Σεμπάστιαν Ρέιμαν (Sebastian Rejman, 13 Ιανουαρίου 1978-) είναι Φινλανδός τραγουδιστής, ηθοποιός και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Είναι ο τραγουδιστής και ο κιθαρίστας του συγκροτήματος The Giant Leap. Ενώ το Giant Leap βρίσκεται σε παύση, ο Rejman ίδρυσε μια νέα μπάντα που ονομάζεται Sebastian & The 4th Line Band.
Εκπροσώπησε τη Φινλανδία στη Eurovision 2019 μαζί με τον Darude με το τραγούδι "Look Away", το οποίο απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.
Γκωτιέ Α΄ ντε Ροζιέρ
Είχε πάρει μέρος στη Δ΄ Σταυροφορία και στην πολιορκία και πτώση της Κωνσταντινούπολης στον φράγκικο σταυροφορικό στρατό. Αναφέρεται ότι ο Γκιωτιέ ήταν αυτός που κατά τη λεηλασία της πόλης έκλεψε τη κάρα του Άγιου Ακίνδυνου και την μετέφερε στη Γαλλία.
Σεμπάστιαν Ρέιμαν
Προσωπική ζωή
Ο Ρέιμαν γεννήθηκε σε δίγλωσση οικογένεια, μιλώντας τόσο στα φινλανδικά όσο και στα Σουηδικά. Έχει έναν γιο (γεννήθηκε το 2016) και μια κόρη (γεννήθηκε το 2019) με την ηθοποιό Ίινα Κούστονεν.
Γκωτιέ Α΄ ντε Ροζιέρ
Σύμφωνα με το χρονικό του Μορέως όταν ο Γουλιέλμος Σαμπλίτης μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου το 1209 τη χώρισε σε φέουδα, τους πιο πιστούς ιππότες του του έδωσε βαρωνίες και στους υπόλοιπους τιμάρια. Στον Γκωτιέ ντε Ροζιέρ έδωσε στην περιοχή της Αρκαδίας κυρίως 24 τιμάρια. Μάλιστα ήταν πρώτος ιππότης που του έδωσε βαρωνία με τιμάρια.
C2H6S
Ο μοριακός τύπος C2H6S μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα δύο (2) ισομερή:
Σεμπάστιαν Ρέιμαν
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Φινλανδία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Γκωτιέ Α΄ ντε Ροζιέρ
Ο Ροζιέρ έχτισε κάστρο, Ματαγκριφόν (Mata-Grifon) το ονόμασε και σήμερα είναι γνωστό σαν Κάστρο της Άκοβας. Ήταν παντρεμένος με άγνώστου ονόματος γυναίκα και απέκτησε μαζί της γιο που τον ονόμασε επίσης Γκωτιέ που ήταν κληρονόμος και διάδοχος του στη βαρωνία.
C2H6S
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Γκωτιέ Α΄ ντε Ροζιέρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαρωνία της Άκοβας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
AdSense
Το Google AdSense είναι πρόγραμμα που τρέχει από την Google που επιτρέπει στους εκδότες στο Δίκτυο ιστότοπων περιεχομένου Google να εξυπηρετήσει αυτόματο κείμενο, εικόνα, βίντεο ή διαδραστικές διαφημίσεις στα μέσα ενημέρωσης, που στοχεύουν στο περιεχόμενο του ιστοτόπου και το κοινό. Αυτές οι διαφημίσεις χορηγούνται, ταξινομούνται και συντηρούνται από την Google. Το AdSense είναι ένας συμμετέχων στο πρόγραμμα AdChoices, έτσι οι διαφημίσεις AdSense συνήθως περιλαμβάνουν τριγωνικό εικονίδιο σχήμα του AdChoices. Το πρόγραμμα αυτό λειτουργεί επίσης για HTTP cookies.
Παραπομπές
Κατηγορία:Google (υπηρεσίες)
Γιαννάκης Σουλτάνης
Ο Γιαννάκης Σουλτάνης (Μοναστηράκι Αιτωλοακαρνανίας, 18ος αιώνας - Δομβραίνα Βοιωτίας, 16 Οκτωβρίου 1826) υπήρξε οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Ο Γιαννάκης Σουλτάνης γεννήθηκε στο Μοναστηράκι της Βόνιτσας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ο ίδιος υπέγραφε ολογράφως ως «Γιαννάκης Σουλτάνης Μοναστηρακιώτης». Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία γέννησης του, όπως δεν είναι γνωστό σήμερα ούτε το όνομα του πατέρα του. Έμεινε ορφανός από πολύ μικρός. Η μητέρα του λεγόταν Σουλτάνα και είχε τρία αγόρια, τον Αναστάση ή Αναγνώστη, που έπεσε μαχόμενος το 1822 στη μάχη του Αιτωλικού, το Γιωργάκη, που έφτασε μέχρι το βαθμό του υποστρατήγου, και τον τελευταίο τον Γιαννάκη. Σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής πολλοί αγωνιστές έπαιρναν το επώνυμο από το όνομα του πατέρα τους, ενώ εδώ ο Γιαννάκης παίρνει το επώνυμο Σουλτάνης από το όνομα της μητέρας του, Σουλτάνας.
Η μητέρα του σφυρηλατεί τα παιδιά της αρχίζοντας από την ανυπακοή στον κατακτητή, για να φτάσουν στον ένοπλο αγώνα και αν χρειαστεί, στο ολοκαύτωμα. Τα παιδιά της συμμετείχαν από την αρχή του αγώνα στον πόλεμο, κάτω από τις οδηγίες του οπλαρχηγού Γεωργίου Τσόγκα, που είχε τότε το αρματολίκι της Βόνιτσας.
Πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου επικεφαλής 48 ανδρών και σώθηκε κατά την Έξοδο. Κατόπιν ανασχημάτισε το σώμα του από Ακαρνάνες και κατέβηκε στο Ναύπλιο, όπου πήρε μέρος στο συμβούλιο των στρατηγών. Ενώθηκε με τον Καραϊσκάκη, και πήρε μέρος στην μάχη της Δόμβραινας, όπου και φονεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1826 ή 12 Νοεμβρίου 1826. Αν και στη μάχη αυτή καμία άλλη απώλεια δεν είχαν οι Έλληνες, ενώ προξένησαν πολλές στους εχθρούς, ο θάνατος του Σουλτάνη λύπησε όλους.
Ο Σουλτάνης κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Κακοσίου, από όπου διακομίστηκαν τα οστά του επί Δημάρχου Θίσβης Αλέξανδρου Κόλλια και παραδόθηκαν στον πρόεδρο του Ελεγκτικού συνεδρίου Σουλτάνη μαζί με το χρυσοστόλιστο μεταξωτό τσαμαντάνι του, που σωζόταν ακόμη. Στο κρανίο του διακρινόταν ένα γιγαντιαίο χάσμα, απομεινάρι απ' το θανάσιμο τραύμα που προξενήθηκε από το σπαθί.
Η εικόνα του είναι αναρτημένη στο Εθνολογικό Μουσείο, ενώ το όνομα του δόθηκε και σε οδό στην Αθήνα.
Πηγές
Σουλτανακης, Γιαννακης
Κωνσταντίνος Πελετίδης
Ο Κωνσταντίνος Πελετίδης (Ρυάκι Κοζάνης, 1953) είναι Έλληνας καρδιολόγος και πολιτικός, εν ενεργεία δήμαρχος Πατρέων από τη 1 Σεπτεμβρίου 2014.
Βιογραφία
Ο Πελετίδης γεννήθηκε το 1953 στο ορεινό χωριό Ρυάκι Κοζάνης και οι πρόγονοί του ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο. Τελείωσε το δημοτικό στο χωριό του ενώ το γυμνάσιο και το λύκειο στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Μετέπειτα σπούδασε Ιατρική στην Ιταλία και έκανε ειδικότητα στην καρδιολογία στο νοσοκομείο Γ.Ν Άγιος Ανδρέας στην Πάτρα. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί.
Η Πάτρα είναι η πόλη που επέλεξε να ζήσει, να ασκήσει το λειτούργημα του και να δραστηριοποιηθεί πολιτικά και κοινωνικά.
Συμμετείχε και συμμετέχει ενεργά στους συνδικαλιστικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες.
Έχει διατελέσει πρόεδρος των αγροτικών ιατρών του νομού Πέλλας, μέλος της τριμελούς επιτροπής ιατρών του Γ.Ν. Άγιος Ανδρέας. Στη συνέχεια ήταν μέλος του Δ.Σ της Ομοσπονδίας Ιατρών του Ι.Κ.Α και εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Ήταν μέλος και στη συνέχεια Πρόεδρος του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πατρών και Περιχώρων καθώς και μέλος του Δ.Σ του Φάρου Ποντίων.
Από την 1η Σεπτεμβρίου 2014 είναι δήμαρχος Πατρέων, διαδεχόμενος στο δημαρχιακό θώκο τον Γιάννη Δημαρά.
Είχε διατελέσει μέλος της νομαρχιακής επιτροπής Αχαΐας του Κ.Κ.Ε, ενώ υπήρξε και υποψήφιος βουλευτής του Κόμματος στις εθνικές εκλογές του 2007 και του 2009.
Τοπική αυτοδιοίκηση
Στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας συμμετέχει ανελλειπώς από το 1999 όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του Παναγιώτη Κοσιώνη «Πάτρα Μπροστά Ενωμένη». Το 2006 και το 2010 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Πατρέων με το συνδυασμό «Λαϊκή Συσπείρωση Πάτρας» υποστηριζόμενος από το ΚΚΕ, καταλαμβάνοντας στον πρώτο γύρο την τρίτη θέση με ποσοστό 16,52%, ήτοι 14.552 ψήφους, όπου και αποκλείστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Roblox
Το Roblox επιτρέπει στους χρήστες να σχεδιάζουν τα δικά τους παιχνίδια και να παίζουν μια μεγάλη ποικιλία παιχνιδιών που δημιουργούνται από άλλους χρήστες. Η πλατφόρμα φιλοξενεί παιχνίδια κοινωνικής δικτύωσης που κατασκευάζονται από εικονικά μπλοκ τύπου Lego. Από το καλοκαίρι του 2019, το Roblox έχει πάνω από 100 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες μηνιαίως. Σύμφωνα με το Youtube Gaming στο 2020 το Roblox βγήκε δεύτερο σε προβολές στο YouTube με 75 δισεκατομμύρια προβολές.
Roblox
μικρογραφία Το Roblox είναι πλατφόρμα δημιουργίας παιχνιδιών που επιτρέπει στους παίκτες να δημιουργήσουν τα δικά τους παιχνίδια χρησιμοποιώντας το περιβάλλον Roblox Studio. Τα παιχνίδια κωδικοποιούνται σε σύστημα αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα προγραμματισμού Lua για να χειριστούν το περιβάλλον του παιχνιδιού. Οι χρήστες είναι σε θέση να δημιουργούν περάσματα παιχνιδιών, τα οποία μπορούν να αγοραστούν μέσω εφάπαξ αγορών, καθώς και μικροσυναλλαγές μέσω προϊόντων των προγραμματιστών. Οι προγραμματιστές ανταλλάσσουν Robux που κέρδισαν από διάφορα προϊόντα στα παιχνίδια τους σε πραγματικό συνάλλαγμα μέσω του συστήματος Developer Exchange. Ένα ποσοστό των εσόδων από τις αγορές διαχωρίζεται μεταξύ του builderman και του Roblox.
Παίκτες
Το Roblox επιτρέπει στους παίκτες να αγοράζουν, να πουλούν και να δημιουργούν εικονικά στοιχεία. Τα ρούχα μπορούν να αγοραστούν από οποιονδήποτε, αλλά μόνο οι παίκτες-μέλη του Roblox Premium μπορούν να τα πουλήσουν. Μόνο οι διαχειριστές και της Roblox μπορούν να πουλούν αξεσουάρ, μέρη του σώματος, εργαλεία και πακέτα υπό τον επίσημο λογαριασμό χρήστη Roblox. Επίσης, ορισμένοι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να ανεβάζουν αξεσουάρ στον κατάλογο. Τα στοιχεία με περιορισμένη κυκλοφορία μπορούν να πωληθούν μόνο στον κατάλογο ή να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την ομάδα Premium.
Τα Robux είναι το εικονικό νόμισμα του Roblox που επιτρέπει στους παίκτες να αγοράζουν διάφορα στοιχεία. Οι παίκτες μπορούν να αποκτήσουν τα Robux ή μέσω αγορών με πραγματικό χρήμα, ή μέσω άλλου παίκτη που αγοράζει τα στοιχεία τους ή και από το να κερδίζουν κάθε 30 ημέρες Robux μέσω συνδρομής ως μέλη.
Εκδηλώσεις
Το Roblox περιστασιακά φιλοξενεί ζωντανές και εικονικές εκδηλώσεις. Μια τέτοια εκδήλωση είναι το RDC (Roblox Developer Conference). Διεξάγουν εικονικές εκδηλώσεις όπως το κυνήγι αυγών το Πάσχα ετησίως και έχουν φιλοξενήσει εκδηλώσεις όπως το BloxCon,Vans World και άλλα.
Αντιρατσιστικές προσπάθειες
Οι χρήστες του Roblox έχουν σημειωθεί για τις προσπάθειές τους κατά του ρατσισμού, με πολλούς τακτικούς χρήστες και συνιδρυτή Μπασκούζι να έχουν δηλώσει την υποστήριξή τους στις διαμαρτυρίες του Black Lives Matter.  Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2019, μια έρευνα της NBC News αποκάλυψε περισσότερους από 100 λογαριασμούς που συνδέονται με ακροδεξιές και νεοναζιστικές ομάδες. Αφού ενημερώθηκαν για τους λογαριασμούς από το NBC, οι συντονιστές του Roblox τους κατάργησαν. μικρογραφία|Το λογότυπο του Roblox το 2015
Επιδράσεις της Πανδημίας Covid-19
Η πανδημία COVID-19 έχει επηρεάσει το Roblox με πολλούς τρόπους. Λόγω των καραντίνων που επιβάλλονται από την πανδημία που περιορίζει την κοινωνική αλληλεπίδραση, το Roblox χρησιμοποιείται ως τρόπος για τα παιδιά να επικοινωνούν μεταξύ τους. Ένας από τους πιο γνωστούς τρόπους με τους οποίους πραγματοποιείται αυτή η μέθοδος επικοινωνίας είναι το φαινόμενο των πάρτι γενεθλίων που γίνονται στην πλατφόρμα. Την 1η Μαΐου 2020, η Roblox Corp. ανακοίνωσε έναν εικονικό έρανο για να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικά ιδρύματα που μάχονται τον COVID-19. Ο COVID-19 προκάλεσε σημαντική αύξηση τόσο στα έσοδα της πλατφόρμας όσο και στον αριθμό των παικτών σε αυτό, σύμφωνα με παρόμοια αποτελέσματα που βίωσε η πλειονότητα της βιομηχανίας τυχερών παιχνιδιών.
Ανάπτυξη
Η έκδοση beta του Roblox δημιουργήθηκε από τον συνιδρυτή Ντέιβιντ Μπασζούκι το 2004. Ο Μπασζούκι άρχισε να δοκιμάζει το πρώτο δοκιμαστικό εκείνο το έτος.
Τον Μάρτιο του 2007, το Roblox έγινε συμβατό με την COPPA, με την προσθήκη ασφαλούς συνομιλίας, μια αλλαγή που περιορίζει τους χρήστες ηλικίας κάτω των δεκατριών ετών στην επικοινωνία επιλέγοντας προκαθορισμένα μηνύματα από ένα μενού. Τον Αύγουστο, το Roblox πρόσθεσε το Builders Club, ένα premium membership, και τις βελτιώσεις του διακομιστή που εφαρμόστηκαν. Τον Σεπτέμβριο του 2019, η συνδρομή μετονομάστηκε σε Premium.
Τον Δεκέμβριο του 2011, το Roblox πραγματοποίησε την πρώτη εβδομάδα Hack, μια ετήσια εκδήλωση όπου οι προγραμματιστές Roblox εργάζονται για καινοτόμες ιδέες έξω από το κουτί για νέες εξελίξεις που παρουσιάζονται στην εταιρεία.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, το Roblox κυκλοφόρησε μια έκδοση iOS της πλατφόρμας παιχνιδιών.
Στις 1η Οκτωβρίου 2013, το Roblox κυκλοφόρησε το σύστημα Developer Exchange, επιτρέποντας στους προγραμματιστές να ανταλλάξουν τα Robux που κέρδισαν από τα παιχνίδια τους σε πραγματικό νόμισμα.
Στις 31 Μαΐου 2015, προστέθηκε ένα χαρακτηριστικό που ονομάζεται 'Smooth Terrain', αυξάνοντας τη γραφική πιστότητα του εδάφους και αλλάζοντας τη μηχανή φυσικής προσομοίωσης από τη χρήση στοχείων "μπλοκ" σε μια πιο ενιαία και ρεαλιστική εμφάνιση. Στις 20 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε το Roblox στο Xbox One, με μια αρχική συλλογή 15 παιχνιδιών που επιλέχθηκαν από το προσωπικό του Roblox. Τα νέα παιχνίδια Roblox για αυτήν την κονσόλα θα πρέπει να περάσουν από μια διαδικασία έγκρισης και υπόκεινται στα πρότυπα του Board Entertainment Ratings Software Board.
Τον Απρίλιο του 2016, το Roblox ξεκίνησε το Roblox VR για τον Oculus Rift. Τη στιγμή της κυκλοφορίας, περισσότερα από δέκα εκατομμύρια παιχνίδια ήταν διαθέσιμα σε 3D. Περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα, η λειτουργία ασφαλούς συνομιλίας αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε από ένα σύστημα που βασίζεται σε έναν επιτρεπτό κατάλογο (λευκή λίστα) με το σύνολο των αποδεκτών λέξεων για χρήστες κάτω των 13 ετών και σε μαύρη λίστα για άλλους χρήστες. Τον Ιούνιο, η εταιρεία ξεκίνησε μια έκδοση συμβατή με τα Windows 10. Παρόλο που η πλατφόρμα παιχνιδιών είχε παρουσία στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές από το 2004 μέσω της web εκδοχής του, αυτή είναι η πρώτη φορά που αναβαθμίστηκε με ένα αυτόνομο εκκινητή για Windows.
Υποδοχή και έσοδα
Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου Roblox Developers του 2017, αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι δημιουργοί στην πλατφόρμα παιχνιδιού (περίπου 1,7 εκατομμύρια) κέρδισαν συλλογικά τουλάχιστον 30 εκατομμύρια δολάρια το 2017. Ένας δημιουργός κάλυψε την προπτυχιακή του εκπαίδευση στο πανεπιστήμιο Duke χρησιμοποιώντας χρήματα από τη δημιουργία του.
Βραβεία και αναγνώριση
Το Roblox έχει λάβει τα ακόλουθα βραβεία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Μηχανές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Διαδικτυακά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια MMOG Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006 Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Κωνσταντίνος Σερεπίσος
Ο Κωνσταντίνος Σερεπίσιος ή Σερεπίσος (15 Ιουλίου 1912 - 16 Ιανουαρίου 2001) του Γεωργίου ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και νομάρχης.
Σπουδές και καταγωγή
Γεννήθηκε το 1912 στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας και είχε καταγωγή από την Πάλαιρο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Παντρεύτηκε τη Ζαφειρούλα Κωνσταντινίδου και απέκτησαν έναν γιο. Σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος, από το 1938.
Αντιστασιακή δράση
Ο Σερεπίσος ανέπτυξε αντιστασιακή δράση πολεμώντας με τον ΕΔΕΣ και τιμήθηκε με αριστεία ανδρείας και διάφορα άλλα μετάλλια για τη δράση του αυτή.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος του Ναπολέοντα Ζέρβα αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 1.045 ψήφους.
Στις 20 Απριλίου 1954 (ΦΕΚ Γ' 73) διορίστηκε Νομάρχης Πρέβεζας και υπηρέτησε εκεί έως τις 27 Σεπτεμβρίου 1954. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Νομάρχης Κιλκίς από τις 25 Οκτωβρίου 1954 έως τις 13 Μαΐου 1955, Νομάρχης Καστοριάς το 1956, Νομάρχης Άρτας (Άρτης) έως το 1958 και Νομάρχης Ημαθίας από το 1958 έως το 1962. Από το 1962 έως το 1964 ήταν Νομάρχης Ζακύνθου, από το 1964 έως το 1965 Νομάρχης Λέσβου, από το 1965 έως το 1967 Νομάρχης Σάμου, από το 1967 έως το 1968 Νομάρχης Λασιθίου και από το 1968 έως το 1969 Νομάρχης Θεσπρωτίας.
Μεταπολιτευτικά εξελέγη με τη νεοσύστατη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Λευκάδας στις εκλογές του 1974 με 7.774 ψήφους.
Θάνατος και κηδεία
thumb|Ο οικογενειακός τάφος του Κ. Σερεπίσου, στη Λευκάδα. Πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 2001 σε ηλικία 89 ετών και κηδεύτηκε την επομένη, από τον ιερό ναό της Παναγίας των Ξένων Λευκάδας. Ετάφη στον οικογενειακό τάφο που βρίσκεται στο νεκροταφείο της Λευκάδας.
Συγγραφικό έργο
Συνέγραψε έργα, όπως "Ιστορικαί αναδρομαί", Αθήνα (ανάτ. από το π. Παρνασσός, τ. ΛΘ') 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ Κατηγορία:Βουλευτές Λευκάδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Νομάρχες Άρτας Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου Κατηγορία:Νομάρχες Ημαθίας Κατηγορία:Νομάρχες Θεσπρωτίας Κατηγορία:Νομάρχες Καστοριάς Κατηγορία:Νομάρχες Κιλκίς Κατηγορία:Νομάρχες Λασιθίου Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας Κατηγορία:Νομάρχες Σάμου Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες
C2H7N
Ο μοριακός τύπος C2H7N, με μοριακή μάζα 45,0837±0,0023 amu, μπορεί να αναφέρεται στις ακόλουθες δύο (2) ισομερείς αζωτούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 0:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Οργανικές αμίνες Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις
Τζουράς
thumb|right|150px|Τζουράς Ο τζουράς (τουρκ. cura/ντζουρά) είναι νυκτό μουσικό όργανο, οκτάχορδο ή εξάχορδο. Κατάγεται απο την οικογένεια των λαουτοειδών οργάνων και ο παππούς του είναι το σάζι όπως και του μπουζουκιού και του μπαγλαμά. Ο αυθεντικός τζουράς είναι ο 3χορδος.