cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wasp
Δεκαετία του 1980
Η Τζάνετ για λίγο παραδίδει τα σκήπτρα στο Όραμα, μα σύντομα παίρνει τα ηνία πίσω. Η νέα ομάδα αποδεικνύεται δύσκολη και η Τζάνετ τα βάζει με τον Ηρακλή, που έχει θέμα με μία γυναίκα στην ηγεσία. Τότε είναι που γνωρίζει τον Διαστημικό Φαντομά και τον νικά. Κατά τη διάρκεια του Μυστικού Πολέμου η Τζάνετ αιχμαλωτίζεται από τον Magneto, όμως αλλάζει την κατάσταση προς το όφελός της, προσποιούμενη ότι έχει γοητευτεί και μαθαίνει τα σχέδιά του και τον νικά, φεύγοντας να ειδοποιήσει τους Εκδικητές.
Δεκαετία του 1990
Πολλά χρόνια αργότερα, η Τζάνετ επιστρέφει στους Εκδικητές, αρχικά ως αναπληρωματικό μέλος, αργότερα ως πλήρες. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου τής Μοίρας, η Τζάνετ γίνεται αρχηγός των Ηνωμένων Εκδικητών για μεγάλες διαφορετικές περιόδους, υπό τον λόγο ότι έχει "εσωτερική της δύναμη και ευκινησία στην καθοδήγηση της ομάδας χωρίς να γίνεται ελεγχομανής". Μετά τον Πόλεμο της Μοίρας, η Τζάνετ επιστρέφει στους Εκδικητές με την αρχηγία και οδηγώντας την ομάδα σε πολλές μάχες, όπως και με τον Κανγκ τον Κατακτητή που εισέβαλε στη Γη..
Δεκαετία του 2000
Η Τζάνετ για άλλη μία φορά γίνεται ηγέτης των Εκδικητών και συνεχίζει να βεβαιώνει ότι είναι μία ισχυρή παρουσία τής ομάδας. Υπό την ηγεσία της η ομάδα έχει πλειοψηφία γυναικών πλέον για πρώτη φορά στην ιστορία των Εκδικητών. Αν και η σχέση της με τον Χανκ Πυμ παραμένει δυνατή για μεγάλο διάστημα, αρνείται την πρότασή του να ξαναπαντρευτούν, λέγοντας ότι δεν θα τον ξαναπαντρευτεί ποτέ. Κατά τη διάρκεια της πλοκής τού Λεοντόκαρδου του Άβαλον, η Τζάνετ εμφανίζεται να πολεμά και ως γίγαντας, μια ικανότητα που σπάνια ως τότε χρησιμοποιούσε. Είναι τόσο δυνατή σε αυτό το μέγεθος που μπορεί να τα βάλει και με τζετ. Έχει ένα σύντομο φλερτ με τον συμπολεμιστή της Hawkeye.
Εκδικητές, Διαλυθείτε
Σε μία συζήτηση με για τον δεσμό της με τον Hawkeye με την Scarlet Witch,  η ψιλοζαλισμένη Wasp ομολογεί τη φοβία της για εγκυμοσύνη και κατά λάθος αναφέρει τα παιδιά της Γουάντας Μάξιμοφ  των οποίων την αφύσικη οντότητα η Αγκάθα Χάρκνες είχε σβήσει από τη μνήμη της Μάγισσας. Αυτό που ξέφυγε από το στόμα της προκαλεί στην Κόκκινη Μάγισσα μια αυξανόμενη αστάθεια και αύξηση των δυνάμεων της, προκαλώντας έναν νευρικό κλονισμό που οδηγεί στα γεγονότα της σειράς "Εκδικητές Διαλυθείτε" Avengers Disassembled. Η Τζάνετ πέφτει σε κώμα από μια καταστροφική She-Hulk κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης της Κόκκινης Μάγισσας στην Έπαυλη των Εκδικητών. Ο Χανκ Πυμ την προσέχει στο νοσοκομείο και όταν συνέρχεται, επανασυνδέονται και μαζί αποχωρούν από τους Εκδικητές, για να χτίσουν μια νέα ζωή μαζί στην Οξφόρδη.
Δυνατοί Εκδικητές
Η Τζάνετ βαν Ντάυν επιλέγεται ως μέλος των Δυνατών Εκδικητών από τον Κάρολ Ντάνβερς και τον Τόνυ Σταρκ ως μέλος της Πρωτοβουλίας των Πενήντα Πολιτειών. Κατά την διάρκεια αυτής τής προσπάθειας να καταστρέψει την ανθρωπότητα, εκείνη συμπεραίνει σωστά ότι ο Ultron έχει καταλάβει το σώμα τού Iron Man  Όταν εξωγήινα όντα συμβιωτές επιτίθενται στην Νέα Υόρκη, η Τζάνετ χρησιμοποιεί μία φόρμουλα που της έδωσε ο Χανκ Πυμ - ο οποίος τελικά ήταν ένας σφετεριστής Σκραλ- το οποίο της δίνει τη δυνατότητα να γιγαντώνεται χωρίς τις παρενέργειες. Στην αρχή της μάχης, γίνεται για λίγο ένα συμβιωτικό τέρας, πριν θεραπευτεί από τον Σταρκ
Μυστική Εισβολή
Η Τζάνετ είναι ανάμεσα στους Δυνατούς Εκδικητές, που πολεμούν το διαστημόπλοιο των Σκραλ. Αργότερα μαζί με τους υπόλοιπους Εκδικητές αντιμετωπίζει τους Σκραλ, ενώ κατά την διάρκεια της μάχης, ο πραγματικός λόγος του ορού που ο Σκραλ-Χανκ Πυμ της έδωσε αποκαλύπτεται. Αφού η Βασίλισσα Βεράνκε θεωρείται νεκρή, ο σφετεριστής Σκραλ πατάει το πλήκτρο που αυξάνει επί τόπου το μέγεθος της Τζάνετ. Συνειδητοποιεί ότι το "νέο" σωματίδιο Πυμ της έχει δώσει την ικανότητα να γίνει βιο-βόμβα. Η Τζάνετ μεγεθύνεται σε τεράστιο ύψος, εκπέμποντας θανάσιμες μαύρο-μοβ ριπές ενέργειας, και είναι έτοιμη να εκραγεί. Η Τζάνετ επιχειρεί να διαφύγει του πεδίου τής μάχης διασκορπιζόμενη στο τίποτα. Ο Thor συντετριμμένος ορκίζεται να εκδικηθεί για χάρη της.
Μετά τον θάνατο της Τζάνετ, ο Χανκ Πυμ καταλήγει στο να αναλάβει εκείνος τον ρόλο τής Wasp.
Δεκαετία του 2010
Ακολουθώντας τα γεγονότα του Avengers vs. X-Men, αποκαλύφθηκε ότι η Τζάνετ βαν Ντάυν δεν είχε πεθάνει τελικά, μα, είχε διαφύγει στο Μικροσύμπαν. Χρησιμοποιώντας την κάρτα επικοινωνίας των Εκδικητών, καταφέρνει να στείλει σήμα βοήθειας με την βοήθεια ενός ντόπιου του Κρου-Σάνι. Ο Γίγαντας, ο Captain America, ο Thor και ο Iron Man πηγαίνουν στο Μικροσύμπαν, για να την απελευθερώσουν και την βρίσκουν ζωντανή να πολεμά έναν κακό άρχοντα, τον Λόρδο Γκούζαρ, που έχει κατακτήσει το Μικροσύμπαν. Αφού τον νικήσουν απελευθερώνουν το Μικροσύμπαν από την τυραννία του και επιστρέφουν μαζί στο κανονικό σύμπαν.
Η Τζάνετ επιστρέφει στην Ομάδα Ενότητας Εκδικητών. Μυστικά χρηματοδοτεί την ομάδα, ώστε να αποφευχθεί η ανάμειξη της κυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια των γεγονότων με τους Απάνθρωπους, η Τζάνετ επιστρέφει στο Μικροσύμπαν, για να σώσει μία οικογένεια που έχει οδηγηθεί εκεί μετά από την αφύπνιση ενός Απάνθρωπου. Εκεί αντιμετωπίζει ξανά τον Γκουζαρ, πριν γυρίσει στο κανονικό σύμπαν. Στη μάχη των Εκδικητών με τους Καβαλάρηδες του Θανάτου, η Wasp χρησιμοποιεί την ικανότητά της να μεγεθύνεται και να ελέγχει τα έντομα. Αφού η ομάδα νικηθεί και η Γη καταστραφεί, η Wasp είναι η μόνη άνθρωπος που επιβίωσε και ξεκινά σχέση με τον Havok (Άλεξ Σάμερς) με τον οποίο αποκτά μία κόρη, την Κέιτι. Χρόνια αργότερα, στον Πλανήτη Χ, αιχμαλωτίζεται όταν εκείνη και ο Όλεθρος καταστρέφουν ένα φράγμα ταχύοντος, αποτρέποντας ένα ταξίδι στον χρόνο. Καταφέρνουν να αποτρέψουν την καταστροφή τής Γης, συνάπτοντας συμμαχία με τον Κανγκ και προβάλλοντας τα μυαλά τους πίσω στους παλιούς τους εαυτούς (με την φυσικής μορφής μεταφορά στον χρόνο να είναι ακόμα αδύνατη) μα ο Κανγκ παίρνει την κόρη τους σε ένα μέρος εκτός χρόνου, για να την "προστατεύσει" από τις αλλαγές τού χωροχρόνου, ο Κανγκ στη συνέχεια προσπαθεί να την χρησιμοποιήσει ως όμηρο, για να αναγκάσει τον Όλεθρο να σταματήσει να του επιτίθεται. Αν και ο Άλεξ παραμορφώνεται μετά την μάχη, εκείνος και η Τζάνετ παραμένουν μαζί. Μαζί τους επικοινωνεί ο Ιμμόρτους (Immortus) λέγοντας ότι μπορεί να επιστρέψει την κόρη τους, αν λάβουν δράση την σωστή χρονική στιγμή σύλληψής της, μα τους προειδοποιεί για την απειλή τού Κόκκινου Κρανίου.
Αφού το Κόκκινο Κρανίο προκαλέσει μία "αλλαγή ηθικής" σε όλους όσοι ήταν παρόντες (ήρωες ή κακοποιοί) στην καταστροφή του, ο Άλεξ επιχειρεί να διαφωνήσει ως προς τη ζωή της Τζάνετ με τους X-Men, οι οποίοι ετοιμάζονται να θέσουν σε λειτουργία μία γενετική βόμβα που θα καταστρέψει όλους του μη-μεταλλαγμένους στην ακτίνα τής έκρηξης, μα αποδέχεται την απόφαση. Αφού ο Καρνάζ θυσιάζεται, για να περιορίσει την έκρηξη, ο Άλεξ επιχειρεί να λάβει τα εύσημα, μα η Τζάνετ διαβλέπει την απάτη. Αν και όλα γίνονται κανονικά, οι δυο τους χωρίζουν για τα καλά, όταν ο Άλεξ γίνεται ένας από τους τρεις (οι άλλο δύο είναι ο Τόνυ Σταρκ και ο Sabretooth) που διατηρήθηκαν στην νέα κατάσταση.
Δυνάμεις και Ικανότητες
Χρησιμοποιώντας την κυτταρική εμφύτευση υποατομικών σωματιδίων Πυμ, η Wasp διαθέτει τη δύναμη να αλλάζει το φυσικό της μέγεθος, εκτρέποντας/αποκτώντας τη μάζα τού σώματός της από μία εναλλακτική διάσταση τον Κόσμο. Είναι ικανή να σμικρυνθεί σε ελάχιστα εκατοστά ή να γιγαντωθεί ως και εκατοντάδες μέτρα. Ενδιάμεσα μεγέθη είναι δυνατά μα καταπονούν το σώμα της. Αρχικά, αυτές οι δυνάμεις δίδονταν από χρήση τού αερίου των σωματιδίων Πυμ μέσω ειδικών κάψουλων και βιοχημικής αύξησης του Χένρυ Πυμ. Με τον καιρό όμως, το σώμα της απορρόφησε αρκετά σωματίδια ώστε να προκαλέσει στα κύτταρά της να μεταλλαχτούν από την συνεχή έκθεση στα σωματίδια Πυμ, επιτρέποντάς της να αλλάζει μέγεθος κατά βούληση.
Στο συρρικνούμενο μέγεθος, η δύναμή της αυξάνεται καθώς η σωματική της μάζα συμπιέζεται. Σε γιγάντιο μέγεθος, η δύναμη και η αντοχή της αυξάνονται γεωμετρικά με το ύψος της, φτάνοντας σε υπεράνθρωπα επίπεδα. Παρά τα πλεονεκτήματα του γιγάντιου μεγέθους, η Τζάνετ συνήθως προτιμά να παραμένει μικροσκοπική Wasp, χρησιμοποιώντας την ικανότητα γιγάντωσης μόνο σε καιρούς υψηλού κινδύνου.
Στο μικρό της μέγεθος, η Wasp αναπτύσσει ένα ζεύγος ημιδιάφανων φτερών εντόμου στην πλάτη της ως αποτέλεσμα γενετικών μετατροπών που παρήχθησαν από τον Χανκ Πυμ. Αυτά της προσδίδουν τη δύναμη της πτήσης, σε ταχύτητα ως και 64 χλμ/ώρα.
Η Wasp είναι ικανή να συλλέξει και να αυξήσει την φυσική βιοηλεκτρική της ενέργεια, απελευθερώνοντάς την μέσω των χεριών της σε μορφή δυναμικών ηλεκτρικών ακτίνων ενέργειας, τα οποία αποκαλεί "ακτίνες κεντρίσματος" "κεντρίσματα" "κεντριά σφήκας". Αρχικά, χρειάζονταν ειδικές συσκευές στους καρπούς, ώστε να παραχθούν αυτά, μα, ξανά, η απορρόφηση του σωματιδίου Πυμ, της επιτρέπει να χρησιμοποιεί την ικανότητα αυτή χωρίς βοήθεια.
Οι γενετικές μετατροπές τής Wasp τής προσδίδουν επίσης την ικανότητα να εξάγει μικροσκοπικές κεραίες στους κροτάφους της, οι οποίες της επιτρέπουν να επικοινωνεί τηλεπαθητικά, καθώς και να ελέγχει τα έντομα. Όμως, αυτή είναι μία ικανότητα που σπάνια χρησιμοποιεί.
Η Βαν Ντάυν παρουσιάζει πολλές μη υπεράνθρωπες ικανότητες που της προσέδωσαν την φήμη και την προσοχή, με μεγαλύτερο προσόν το γούστο της στην μόδα. Σε όλες σχεδόν της εμφανίσεις της, παρουσιάζει μία νέα στολή, που υπονοείται ότι σχεδίασε και κατασκεύασε η ίδια ως χαρισματική σχεδιάστρια μόδας. Είναι επίσης ικανή ερασιτέχνιδα σεναριογράφος. Η Wasp είναι εκπαιδευμένη στην άοπλη μάχη από τον Captain America και στην μάχη χρησιμοποιεί την ειδικές δυνάμεις που έλαβε από τον Χένρυ Πυμ. Επιπροσθέτως, η Wasp είναι η πιο διαισθητική ενώ είναι έμπειρη και καλή στην στρατηγική. Με ευκολία συμπέρανε ότι ένα χημικό ατύχημα προκάλεσε μια μορφή σχιζοφρένειας στον Χένρυ   και ότι η σχέση μεταξύ της Scarlet Witch και του Vision είναι αποτέλεσμα της πρόσμιξης της προσωπικότητας του Ανθρώπου Θαύμα και καταλαβαίνει ότι η ταυτότητα του Iron Man είναι ο Τόνυ Σταρκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κίρμπι Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Νίκος Πολίτης (λογοτέχνης)
Ο Νίκος Πολίτης (1918 - 1995) ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Δημοσίευσε πολλές ποιητικές συλλογές καθώς και πεζά. Το 1965 τιμήθηκε με το β΄ κρατικό βραβείο πεζογραφίας για το μυθιστόρημα Εξωτερικός μονόλογος. Αρθρογραφούσε για μεγάλο διάστημα στην εφημερίδα "Η Καθημερινή".
Παραπομπή
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ηράκλεια Τραχινίας
Η Ηράκλεια είναι ένα χωριό στην Φθιώτιδα της Ελλάδας. Βρίσκεται στην πεδιάδα μεταξύ του όρους Οίτη και το Μαλιακό Κόλπο, κοντά στην πόλη της Λαμίας.
Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν γνωστή με το Μουσταφάμπεη, από ένα τοπικό Οθωμανό γαιοκτήμονα. Διατήρησε αυτή την ονομασία μέχρι τις 4 Ιουλίου 1915, όταν μετονομάστηκε σε Ηράκλεια Τραχινίας, από μια κοντινή αρχαία πόλη, την Ηράκλεια στο Τραχύ. Έλαβε το σημερινό της όνομα στις 31 Μαρτίου του 1943.
Από την ίδρυση του ανεξάρτητου Βασιλείου της Ελλάδος, ο οικισμός αποτελεί μέρος του νομού Φθιώτιδας (αρχικά το 1835-1899 και πάλι το 1909-1943 στο νομό Φθιώτιδος και Φωκίδας). Ανήκε πρώτα στον Δήμο Οιτιέων (20 απριλίου 1835), μετά στον Δήμο Ηρακλειωτών (2 Ιουλίου 1841), πριν γίνει ανεξάρτητη κοινότητα (Κοινότητα Μουσταφάμπεη) στις 31 Αυγούστου 1912. Με το σχέδιο Καποδίστριας του 1997 έγινε μέρος του Δήμου Γοργοποτάμου, και από το 2011 αποτελεί μέρος του δήμου της Λαμίας και της δημοτικής ενότητας Γοργοποτάμου. Ο πληθυσμός ήταν 469 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Φωκίδας
Θερινό πρωτάθλημα Ο.Π.Α.Π.
Το Θερινό Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ ήταν μια διοργάνωση ποδοσφαίρου που διεξαγόταν τη θερινή περίοδο στην Ελλάδα υπό την αιγίδα του Ο.Π.Α.Π. κατά τη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας, από το 1968 ως το 1974.
Λεπτομέρειες
Το Θερινό Πρωτάθλημα του ΟΠΑΠ αποτελούσε την ελληνική εκδοχή του Κυπέλλου Ιντερτότο ή Ράπαν, αφού βασικός σκοπός της διεξαγωγής του ήταν να υπάρχουν παιχνίδια για το δελτίο ΠΡΟ-ΠΟ. Ουσιαστικά ήταν ένα "τουρνουά", στο οποίο οι σύλλογοι μετείχαν με τους αναπληρωματικούς τους και με παίκτες από την ερασιτεχνική και εφηβική ομάδα. Η διαφορά από το Ιντερτότο ήταν πως πριν από την έναρξη του Θερινού Πρωταθλήματος οι σύλλογοι όφειλαν να δηλώσουν με ποιους παίκτες θα συμμετάσχουν, σε αντίθεση με το Κύπελλο Ιντερτότο/Ράπαν, στο οποίο οι σύλλογοι ανάλογα με την πορεία της προετοιμασίας μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και υπό μεταγραφή παίκτες.
Η διοργάνωση διεξαγόταν από τον Ιούλιο ως το Σεπτέμβριο και η συμμετοχή των ομάδων δεν ήταν υποχρεωτική. Όσες ομάδες ανήκαν στην Α' Εθνική αγωνίζονταν χωρισμένες σε δύο ομίλους, Βόρειο και Νότιο και οι προερχόμενες από τη Β΄ Εθνική σε τέσσερις υποομίλους: Α΄ και Β΄ Νοτίου Ομίλου και Α΄ και Β΄ Βορείου Ομίλου. Ακολουθούσαν αγώνες κατάταξης σε ουδέτερο γήπεδο ανάμεσα στους νικητές των ομίλων αλλά και στις ομάδες που τερμάτιζαν στις υπόλοιπες θέσεις. Ανάλογα με την τελική θέση στην κατάταξη στις ομάδες δίνονταν κλιμακούμενα χρηματικά έπαθλα. Σε κάποιες περιπτώσεις τα χρηματικά έπαθλα δίνονταν χωρίς αγώνα κατάταξης, κυρίως στις τελευταίες θέσεις. Επίσης, δινόταν χρηματικό "Έπαθλο Ήθους", στις ομάδες με τους λιγότερους τιμωρημένους παίκτες.
Π.χ. το 1971 ο Εθνικός Π., ως πρωταθλητής ΟΠΑΠ Α΄ Εθνικής, έλαβε 500.000 δρχ. ενώ ο τελευταίος (δωδέκατος) Παναθηναϊκός έλαβε 70.000 δρχ. Ο Βύζας Μεγάρων και η Καστοριά, πρωταθλητές ΟΠΑΠ των δύο ομίλων Β΄ Εθνικής, έλαβαν από 300.000 δρχ. ενώ οι τελευταίες ομάδες από 50.000 δρχ. Τέλος δόθηκαν Έπαθλα Ήθους 100.000 δρχ. στην Α΄ Εθνική (το μοιράστηκαν ΑΕΚ και Βέροια) και 50.000 δρχ, στη Β΄ Εθνική (το μοιράστηκαν έξι σύλλογοι).
Το θερινό πρωτάθλημα καταργήθηκε το 1974, λίγους μήνες μετά από την πτώση του στρατιωτικού καθεστώτος και ουδέποτε επαναλήφθηκε.
1974
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε την Κυριακή 30 Ιουνίου, με τις συναντήσεις της 1ης αγωνιστικής. Επισημαίνεται ότι, με αρκετή χρονική καθυστέρηση, στο Θερινό Α΄ Εθνικής εντάχθηκαν, ο Άρης Θεσσαλονίκης, ο Ολυμπιακός Βόλου και ο Πανσερραϊκός, καθώς οι δυο τελευταίοι είχαν εμπλακεί προηγουμένως σε αγώνες κατάταξης για την παραμονή τους στην (κανονική) Α΄Εθνική, της περιόδου 1973-74.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας
Πλησιόσαυρος
thumb|250px|Πλησιόσαυρος
Ο Πλησιόσαυρος (Plesiosaurus) είναι γένος θαλάσσιων ερπετών, της τάξης των σαυροπτερύγιων, και πιστεύεται ότι ίσως εξαφανίστηκε 65 εκατομμύρια χρόνια πριν. Σήμερα υπάρχουν μερικοί μόνον απολιθωμένοι σκελετοί του, σε μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής. Από το γένος των θαλάσσιων σαυροπτέρυγων, είναι ο μοναδικός αντιπρόσωπος της οικογένειας των πλησιοσαυριδών.
Σύμφωνα με μία εκδοχή, το τέρας του Λοχ Νες ήταν στην πραγματικότητα είδος του γένους των Πλησιόσαυρων.
Οι πλησιόσαυροι ήταν αρπακτικά ζώα και ζούσαν σε παράκτιες περιοχές κυρίως της βόρειας Ευρώπης αλλά πολλές φορές πλησίαζαν και τα πιο βαθιά νερά.
Περιγραφή
Το σώμα τους ήταν πεπλατυσμένο, με μικρό ύψος 100-130 εκατοστά και μήκος έως 14,5 μέτρα. Διέθετε, επίσης, 100-150 σπονδύλους με επίπεδες αρθρωτές επιφάνειες. Χαρακτηρίζονταν από μικρό κεφάλι, μακρύ λαιμό και  ισχυρά σαγόνια με κωνικά ίσια δόντια. Ωστόσο είχε και έντονα ανεπτυγμένους κυνόδοντες και ογκώδες θωρακισμένο σώμα με (ίσως) κοντή ουρά. Βεβαίως, ορισμένα είδη είχαν και κοντό λαιμό και μεγάλο κεφάλι. Επίσης, τα άκρα τους ήταν διαμορφωμένα ως νηκτικά πτερύγια.
Περίοδος
Οι Πλησιόσαυροι φαίνεται να έζησαν από τα τέλη της ύστερης τριαδικής περιόδους μέχρι τα τέλη της ύστερης κρητιδικής δηλαδή εμφανίστηκε πριν 205 εκατομμύρια χρόνια και εξαφανίστηκε πριν 65 εκατομμύρια χρόνια.
Εμφανίσεις σε μύθους
Ο Πλησιόσαυρος εκτός απο το ότι θεωρείτε το τέρας του Λοχ Νες έχει επηρεάσει την ανθρώπινη φαντασία σε σημαντικά επίπεδα. Πολλοί έφτασαν σε σημείο να ισχυριστούν ότι το εν λόγω ερπετό δεν έχει εξαφανιστεί καθώς κάποιος πληθυσμός έχει καταφέρει να επιβιώσει σε σημεία που ο άνθρωπος δεν έχει πρόσβαση. Ως απόδειξη παρουσιάστηκε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1934 στις όχθες του Λοχ Νες με ένα παρόμοιο πλάσμα και τον μακρύ λαιμό του να προεξέχει απο το νερό.
Ανακάλυψη
Το 1823 ανακαλύφθηκαν τα απομεινάρια ενός μεγάλου ζώου που κανείς δεν είχε δει παρόμοιο. Ο γεωλόγος και παλαιοντολόγος Γουίλιαμ Κόνιμπεαρ το περιέγραψε ως ένα φίδι που περνά μέσα από καβούκι χελώνας. Αργότερα επιλέχθηκε το όνομα πλησιόσαυρος που σημαίνει <<συγγενής με τις σαύρες>>.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλησιοσαυρίδες Κατηγορία:Προϊστορικά ερπετά
Μπέντζαμιν Μπλουμ
Ο Μπέντζαμιν Σάμιουελ Μπλουμ (21 Φεβρουαρίου 1913 – 13 Σεπτεμβρίου 1999) ήταν Αμερικανός Ψυχολόγος της Εκπαίδευσης, ο οποίος συνεισέφερε στην ταξινόμηση των εκπαιδευτικών στόχων και στη θεωρία της Mastery learning. Επίσης, διήθυνε μια ερευνητική ομάδα, η οποία διεξήγαγε μια σημαντική έρευνα σχετικά με την ανάπτυξη εξαιρετικού ταλέντου, τα αποτελέσματα της οποίας είναι σχετικά με την αναζήτηση της υπεροχής, του εξαιρετικού επιτεύγματος και της ανωτερότητας.
Βιογραφία
Ο Μπέντζαμιν Μπλουμ γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1913 στο Λάνσφορντ της Πενσυλβάνια. Το 1935 απέκτησε τα διπλώματα Μπάτσελορ και Μάστερ από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Το Μάρτιο του 1942, έλαβε το Διδακτορικό του στη Ψυχολογία της Εκπαίδευσης από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου 1999.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί ψυχολόγοι
Ποταμοχώρι Ξάνθης
Το Ποταμοχώρι είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 550 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ποταμοχώρι βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, σε απόσταση 35 χλμ. ΒΑ. από την Ξάνθη και 21 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και στα πομάκικα λέγεται με τη βουλγαρική ονομασία Ντουρέτσκα. Δίπλα από το χωριό περνάει ο χείμαρρος Ξερό που καταλήγει ανατολικότερα στον Ξεροπόταμο (αρχικό τμήμα του ποταμού Κομψάτου). Λίγο πριν την βόρεια είσοδο υπάρχει το γεφύρι Κανλί Κιουπρί με μια καμάρα και δύο ανακουφιστικά ανοίγματα με κάθετα τα πλαϊνά τους ενώ δίπλα του είναι κτισμένο εκκλησάκι αφιερωμένο στους Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο και Άγιο Δημήτριο τον Στρατηλάτη (στα μέσα του 20ου αιώνα). και είναι αφιερωμένο στους άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο και τον άγιο Δημήτριο τον Στρατηλάτη. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Σατρών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σατρών του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 58 κατοίκους. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Δήμος Γόρτυνας
Ο Δήμος Γόρτυνας  είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Γόρτυνας, Αγίας Βαρβάρας, Κόφινα και Ρούβα. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 462.71 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 15.632 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκαν οι Άγιοι Δέκα.
Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019, έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1990-91 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1990-91, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1990-91, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1990-91 και οι 30 από τις 43 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1990-91.
Διεξήχθη σε 7 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Στους προκριματικούς γύρους έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Σε περίπτωση και που ο επαναληπτικός έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους 4 επόμενους γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που εσημειώθη εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που εσημειώθησαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι. Ο τελικός ήταν μονός.
Α΄ προκριματικός γύρος
Στον Α΄ προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1990-91 και 30 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1990-91 (οι 10 πρώτες στη βαθμολογία κάθε ομίλου την ημέρα της κλήρωσης).
Β΄ προκριματικός γύρος
Στον Β΄ προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ προκριματικό γύρο και οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1990-91.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ προκριματικό γύρο και οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1990-91.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και ο Ολυμπιακός. Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Ιουνίου 1991 στο Μακάρειο Στάδιο στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 1-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1990-1991
Ουβάν
Το Ουβάν (γαλλικά: Ouvans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κίτσος Μαλτέζος
Ο Κίτσος Μαλτέζος-Μακρυγιάννης (14 Αυγούστου 1921 - 1 Φεβρουαρίου 1944) ήταν Έλληνας φοιτητής Νομικής.
Εκτελέστηκε την 1η Φεβρουαρίου του 1944 από μέλη του ΕΛΑΣ Σπουδάζουσας, κίνηση που επικρίθηκε σφοδρά από τον αστικό χώρο.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Γιάννη Μαλτέζου - Μακρυγιάννη και της Φούλας Κωνσταντινίδου. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του καθηγητή του Πολυτεχνείου, Γεώργιου Μαλτέζου, τρισέγγονος του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάνη, καθώς και απόγονος της παλαιάς οικογένειας Σκουζέ. Ως μαθητής εντάχθηκε στην ΕΟΝ ως βαθμοφόρος. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στα εκπαιδευτήρια Μακρή.
Πολιτική δράση
Το 1942, ως φοιτητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ και μετέπειτα στο ΕΑΜ νέων, όπου ανήλθε στην ιεραρχία. Σύντομα όμως μεταπήδησε στην Ρ.Α.Ν, θεωρώντας τις πρακτικές που εφάρμοζαν οι εαμικές οργανώσεις, και συγκεκριμένα η ΕΠΟΝ, ως αηδιαστικές «για να κρατήσει τον έλεγχο του Ταμείου Απόρων Φοιτητών». Η ΡΑΝ συμμετείχε στη δημιουργία του μετωπικού Εθνικού Σύνδεσμου Ανωτάτων Σχολών (ΕΣΑΣ), οργάνωση στην οποία συμμετείχαν άτομα τα οποία οπλοφορούσαν με άδεια από την κατοχική κυβέρνηση (π.χ τα μέλη της Οργάνωσης Χ). Κατά τον Αναστάσιο Πεπονή, ο Μαλτέζος είχε συγκρουστεί μαζί τους.
Με την ολοένα και μεγαλύτερη καταστολή που εφάρμοζαν οι κατοχικές δυνάμεις εναντίον των μελών της ΕΠΟΝ, καταστολή που γινόταν με τη συνεργασία μελών του ΕΣΑΣ, η κατάσταση δυναμιτίστηκε, κάτι το οποίο αργότερα θα είχε ως αποτέλεσμα και τη δολοφονία του Μαλτέζου. Συγκεκριμένα, μέλη της Χ συνέλαβαν και παρέδωσαν στην Ασφάλεια, μετά από βασανιστήρια, τα μέλη της ΕΠΟΝ που έλεγχαν το Ταμείο Απόρων Φοιτητών, τα οποία μεταφέρθηκαν τελικά στις φυλακές Χαϊδαρίου. Την επόμενη μέρα ο ΕΣΑΣ διαβεβαίωνε την κυβέρνηση ότι «το πλείστον των φοιτητών επιθυμεί την ησυχία εν τω πανεπιστημίω». Κατά την διάρκεια του Ιανουαρίου, η κατοχική κυβέρνηση ενέτεινε την πίεση και τις επιθέσεις απέναντι στους Επονίτες φοιτητές ενώ παράλληλα αυξάνονταν τα φαινόμενα συνεργασίας του ΕΣΑΣ με αυτή.
Ερμηνείες του λόγου της εκτέλεσης
Κατά την Αναστασία Λυγούρα η εκτέλεση του Μαλτέζου έλαβε χώρα είτε για παραδειγματισμό και εκδίκηση για την αποχώρησή του από την ΕΠΟΝ, είτε ως οφειλόμενη σε προσωπικά κίνητρα, καθώς οι εκτελεστές ήταν προσωπικοί του φίλοι, ή σε συνδυασμό αυτών των δύο. Αντιθέτως, ο Τάσος Κωστόπουλος αναφέρει πως αποτέλεσε μία «πλήρως δικαιολογημένη κίνηση αυτοάμυνας της αντίστασης» ενώπιον του ενδεχομένου κατάδοσης από τον Μαλτέζο πρώην συντρόφων του στην Ειδική Ασφάλεια, με την οποία συνεργαζόταν από τον Ιανουάριο του 1944 ο ΕΣΑΣ.
Υστεροφημία
Στην κηδεία του παρευρέθηκε ο κατοχικός πρωθυπουργός όπου μίλησε εναντίον του ΕΑΜ. Η δολοφονία του συγκλόνισε αρκετούς συμφοιτητές και συντρόφους του, ενώ υπήρξαν αντίποινα εναντίον ΕΑΜιτών που συνελήφθησαν και παραδόθηκαν στους Γερμανούς, καθώς και απόπειρα δολοφονίας του Άδωνι Κύρου, από μέλη του ΕΣΑΣ και της Ειδικής Ασφάλειας, ο οποίος τραυματίστηκε στη σπονδυλική στήλη και διασώθηκε μετά από προσωπική παρέμβαση του Ιωάννη Ράλλη. Λόγω της εκτέλεσης, εντός της ΕΠΟΝ συνέβησαν αποχωρήσεις μελών.
Οι αντιεαμικές οργανώσεις (ΠΕΑΝ,ΡΑΝ,Εθνική Δράσις, Ιερή Ταξιαρχία) καταδίκασαν τη δολοφονία του Μαλτέζου και κατηγόρησαν τους αντιπάλους τους ως «εχθρούς της πατρίδας». Αντιθέτως, οι επονίτες φοιτητές υπερασπίστηκαν την πράξη του Κουρουνιώτη καθώς «απάλλαξε τον τόπο από ένα ελληνόφωνο κάθαρμα». Από τους δράστες, οι Αντωνόπουλος και Χλιόβας βρήκαν μαρτυρικό θάνατο στην Ειδική Ασφάλεια, ενώ ο Μικές Κουρουνιώτης εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, στις 13 του μήνα με πρωτοβουλία του ΓΕΣ, 29 μέλη του ΕΣΑΣ στελέχωσαν την ομάδα πληροφοριών «ΚΙΤΣΟΣ», ως φόρος τιμής στον Μαλτέζο.
Λογοτεχνικές αναφορές
Ο συγγραφέας Ρόδης Ρούφος εξέδωσε την δεκαετία του 1950 το ιστορικό μυθιστόρημα Το Χρονικό μιας σταυροφορίας (τριλογία), ενώ ο Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος την Τειχομαχία. Και τα δύο μυθιστορήματα είναι αφιερωμένα στη μνήμη του Μαλτέζου, από τον οποίο εμπνεύστηκαν οι συγγραφείς. Ο ποιητής Νίκος Πολίτης του αφιέρωσε το ποίημα Μοιρολόγι της Λεωφόρου Αμαλίας.
Βιβλιογραφία
Δευτερογενείς πηγές
Κατηγορία:Μέλη της ΡΑΝ Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές Κατηγορία:Οικογένεια Μακρυγιάννη
Χέρμπερτ φον Κάραγιαν
right|200px| thumb|right|200px|Ο Κάραγιαν στο [[Ωδείο Ηρώδου του Αττικού το 1939]] thumb|right|200px|Η πλατεία με το όνομα του μεγάλου μουσικού στο [[Σάλτσμπουργκ]] Ο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν (Herbert von Karajan, 5 Απριλίου 1908 – 16 Ιουλίου 1989) ήταν Αυστριακός διευθυντής ορχήστρας. Ο Κάραγιαν διηύθυνε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου για τριάντα πέντε χρόνια.
Καταγωγή
Ο Κάραγιαν ήταν ο γιος οικογένειας ελληνικής καταγωγής από το Σάλτσμπουργκ. Ο προπάππος του, Γεώργιος Ιωάννης Καραγιάννης, γεννήθηκε στην Κοζάνη και έφυγε για τη Βιέννη το 1767, λόγω της τουρκοκρατίας, και τελικά κατέληξε στο Κέμνιτς του τότε Εκλεκτοράτου της Σαξωνίας. Ο γιος του Θεόδωρος εργάστηκε στη βιομηχανία υφασμάτων της Σαξωνίας και τιμήθηκε από τον Φρειδερίκο-Αύγουστο Α΄ την 1 Ιουνίου 1792 με την αποδοχή του στην τάξη των ευγενών. Από τότε υπάρχει το «von» στο όνομα της οικογενείας, το οποίο αργότερα έγινε Κάραγιαν.
Στις 11 Ιουλίου 1869, μετά την μετοίκησή του στην Αυστρία, ο Θεόδωρος φον Κάραγιαν πήρε και τον τίτλο του Ιππότη (Ritter), ο οποίος επίσης μεταδόθηκε κληρονομικώς. Οι παραδοσιακοί βιογράφοι απέδιδαν σλοβακική και σερβική καταγωγή ή απλώς σλαβική καταγωγή στη μητέρα του, ωστόσο, η μητέρα του, μέσω του παππού του ο οποίος γεννήθηκε στο Μοϊστράνα στο δουκάτο της Καρνιόλας (στην σημερινή Σλοβενία), ήταν Σλοβένα. Έτσι, ο Κάραγιαν συσχετιζόταν με τον αυστριακό συνθέτη σλοβενικής καταγωγής Χούγκο Βολφ. Οι γονείς του ήταν η Μάρτα φον Κάραγιαν και ο Ερνστ φον Κάραγιαν. Πιθανολογείται ότι ο Κάραγιαν ήξερε μερικά σλοβένικα.
Βιογραφία
Ο Κάραγιαν γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ ως Χέριμπερτ Ρίτερ φον Κάραγιαν. Από το 1916 ως το 1926 σπούδασε στο Mozarteum στο Σάλτσμπουργκ. Το 1929 διηύθυνε τη «Σαλώμη» στο Festspielhaus του Σάλτσμπουργκ, και από το 1929 ως το 1934 ήταν ο πρώτος Καπελμάιστερ στο Στάντεατερ στο Ουλμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Το 1933 έκανε την έναρξη διεύθυνσής του στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ με τη σκηνή της «Walpurgisnacht» στην παραγωγή του Φάουστ υπό τον Μαξ Ράιναχαρτ. Το επόμενο έτος, και πάλι στο Σάλτσμπουργκ, διεύθυνε την Φιλαρμονική Ορχήστρα Βιέννης για πρώτη φορά, και από το 1934 ως το 1941, ήταν διευθυντής στην όπερα του Άαχεν της Γερμανίας. Τον Μάρτιο του 1935 δόθηκε μια σημαντική ώθηση στη σταδιοδρομία του, όταν υπέβαλε αίτηση για την ιδιότητα μέλους στο ναζιστικό κόμμα. Το ίδιο έτος, ο Κάραγιαν διορίστηκε ως νεώτερος «Generalmusikdirektor» της Γερμανίας στο αστικό θέατρο του Άαχεν. Σημείωσε σημαντική επιτυχία με την διεύθυνση της όπερας «Τριστάνος και Ιζόλδη» του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Το 1946 ο Κάραγιαν έδωσε την πρώτη μεταπολεμική συναυλία του στη Βιέννη με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα Βιέννης, αλλά του απαγορεύθηκε να διευθύνει περαιτέρω τις δραστηριότητές της από τις ρωσικές αρχές (όπως και η Γερμανία, έτσι και η Αυστρία είχε διαιρεθεί σε τέσσερις τομείς κατοχής - ένα γαλλικό, ένα αμερικανικό, ένα σοβιετικό και ένα βρετανικό τομέα κατοχής, ενώ η Βιέννη είχε διαιρεθεί σε τέσσερις τομείς) λόγω του ναζιστικού παρελθόντος του. Το 1948 έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής της Gesellschaft der Musikfreunde στην Βιέννη. Διηύθυνε επίσης στη Σκάλα στο Μιλάνο. Το 1955 διορίστηκε διευθυντής μουσικής στην Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου ως διάδοχος του Βίλχελμ Φούρτβενγκλερ. Από το 1956 ως το 1964, ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής όπερας της Βιέννης. Επίσης είναι ο εμπνευστής του Πασχαλινού Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Αυστριακοί ελληνικής καταγωγής
Οικογένεια Γρηγοράκηδων
Με το επώνυμο Γρηγοράκης φέρεται μία από τις τρεις σπουδαίες ιστορικές και ηγεμονικές οικογένειες της Μάνης που διακρίθηκε ιδιαίτερα στη τελευταία πεντηκονταετία της τουρκοκρατίας στην Ελλάδα.
Ιστορικά στοιχεία
Η καταγωγή της οικογένειας αυτής δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη λόγω έλλειψης ιστορικών στοιχείων. Κατά διάφορες παραδόσεις θεωρείται εγχώρια και πολύ παλαιά, κατ΄ άλλες ότι τα μέλη της ήταν έποικοι στη Μάνη μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης από τον γενάρχη της Γρηγοράκη Κομνηνό. Λέγεται επίσης πως η οικογένεια ήταν κλάδος της βυζαντινής Δυναστείας των Κομνηνών. Αυτό όμως που θεωρείται βέβαιο είναι ότι η οικογένεια αυτή πρωτοεμφανίστηκε στα Άλυκα της δυτικής Μάνης (πιθανότατα μαζί με τον Μαυρομιχάλη, όταν οι Οθωμανοί διάβηκαν στην αρχή την Ευρώπη από τον Ελλήσποντο το 1340, και πολλές οικογένειες ήρθαν από τη Θράκη), από την οποία και μετοίκησαν αργότερα στην ανατολική Μάνη στο Σκουτάρι Λακωνίας και τον Αγερανό. Από εποχής Ενετοκρατίας, όταν η Πελοπόννησος πέρασε στην κυριαρχία των Ενετών και ο στρατηγός Πολάνι με τη βοήθεια 6.000 Μανιατών κατέλαβε το κάστρο του Μυστρά (1687) και ο θρυλικός στρατάρχης Μοροζίνι με την αρμάδα του έδωσε ζωή στη μέχρι τότε έρημη περιοχή του Γυθείου, Μαραθονήσι, όπως λεγόταν τότε, η οικογένεια των Γρηγοράκηδων φέρεται να είναι η πρώτη που τόλμησε και εγκαταστάθηκε στη περιοχή για να αναδειχθεί σε μια αξιοσέβαστη πολεμική πατριά με δύναμη, πολιτισμό, ευγένεια αλλά και πλούτο που το πέρασμά της στην ιστορία χαράχτηκε με σπουδαία κάστρα, πύργους, αξιόλογης αρχιτεκτονικής, εκκλησίες αλλά και ευεργεσίες. Την Οικογένεια των Γρηγοράκηδων στη νέα εγκατάστασή τους ακολούθησαν και άλλες οικογένειες με αξιολογότερες τους Καβαλιεράκηδες και Καλκαντήδες.
Από την οικογένεια αυτή των Γρηγοράκηδων αναπτύχθηκαν πολλοί επιμέρους οικογενειακοί κλάδοι όπως οι Τζαννετάκηδες, Θοδωριάνοι, Τζωρτζιάνοι, (αντί Γεωργιάνοι), Αντωνιάνοι, Εξαρχιάνοι κ.λπ. Κάθε κλάδος εξ αυτών διατηρούσε δικούς του Πύργους και κατά κάποιο τρόπο "καπετανία".
Μέλη
Άλλα διάσημα μέλη:
Πανεπιστήμιο της Λιέγης
Το Πανεπιστήμιο της Λιέγης (γαλλ. Université de Liège), συντομογραφικά ULiège, είναι μείζον δημόσιο πανεπιστήμιο στο Βέλγιο με έδρα την πόλη Λιέγη της Βαλλωνίας. Η επίσημη γλώσσα του είναι η γαλλική. Περισσότεροι από δύο χιλιάδες άνθρωποι στο ίδρυμα, καθηγητές, ερευνητές και τεχνικοί, ασχολούνται με την επιστημονική έρευνα κάθε είδους, τόσο βασική όσο και εφαρμοσμένη. Οι φοιτητές και φοιτήτριές του το 2018 ήταν 24.522, εκ των οποίων οι 4.600 από ξένες χώρες, ενώ το σύνολο των μισθοδοτούμενων ήταν 4.300. Είναι μέλος της Ενώσεως Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων.
Ιστορία
Το Πανεπιστήμιο της Λιέγης ιδρύθηκε το 1817 από τον Γουλιέλμο Α΄, τότε βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών, και από τον Υπουργό Παιδείας του, Άντον Ράινχαρντ Φαλκ. Η ίδρυσή του ήταν απότοκος μιας μακράς πνευματικής παραδόσεως στην πόλη, που χρονολογείται από τις απαρχές της Επισκοπής-πριγκιπάτου της Λιέγης. Από τον 11ο αιώνα η επιρροή του πριγκιπάτου προσέλκυσε σπουδαστές και εξέχοντες λογίους και φιλοσόφους, όπως τον Πετράρχη, προκειμένου να μελετήσουν στις βιβλιοθήκες του. Η φήμη των μεσαιωνικών σχολών του έδωσε στην πόλη τη φήμη και τον χαρακτηρισμό «μια νέα Αθήνα».
Η Λιέγη υποδείχθηκε ως η έδρα μιας νέας Ακαδημίας σε ένα διάταγμα του Μεγάλου Ναπολέοντα, με ημερομηνία 17 Μαρτίου 1808 και θέμα την οργάνωση ενός «αυτοκρατορικού πανεπιστημίου». Αυτή η Ακαδημία θα ήταν ένα ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα αποτελούμενο από δύο Σχολές (Τεχνών και Φυσικών Επιστημών), το πρώτο της Λιέγης. Τελικώς όμως η Λιέγη χρωστά το πανεπιστήμιό της στον Γουλιέλμο Α΄, ο οποίος έλαβε υπόψη του τη βαθιά παράδοση ανώτερων σπουδών της πόλεως όταν απεφάσισε να ιδρύσει ένα νέο πανεπιστήμιο στη Βαλλωνία.
Σήμερα, εγκατεστημένο κατά μεγάλο μέρος στο νοτιότερο διαμέρισμα Σαρτ Τιλμάν της Λιέγης, 10 περίπου χιλιόμετρα από το κέντρο, το Πανεπιστήμιο ανήκει στη γαλλόφωνη κοινότητα του Βελγίου. Το 2009 το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο του Ζανμπλού (Faculté universitaire des sciences agronomiques de Gembloux, FUSAGx), ενσωματώθηκε στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης, όπου φέρει την ονομασία «Gembloux Agro-Bio Tech».
Οργάνωση
Το Πανεπιστήμιο έχει τις εξής 11 Σχολές:
Επιπροσθέτως, το Πανεπιστήμιο της Λιέγης έχει στην ιδιοκτησία του:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιεγη Κατηγορία:Λιέγη
Γκούσταφ Βίνκλερ
Ο Γκούσταφ Βίνκλερ (Gustav Frands Wilzeck Winckler, 13 Οκτωβρίου 1925 - 20 Ιανουαρίου 1979) ήταν Δανός τραγουδιστής και συνθέτης. Εκπροσώπησε τη Δανία μαζί με την Μπίρτε Βίλκε, στη Γιουροβίζιον το 1957 με το τραγούδι Skibet Skal Sejle I Nat όπου ήρθε 3ος με 10 πόντους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Δανοί συνθέτες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Δανία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1957 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ουά-ε-Παλέ
Το Ουά-ε-Παλέ (γαλλικά: Oye-et-Pallet, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Γλώσσα προγραμματισμού χαμηλού επιπέδου
Μια γλώσσα προγραμματισμού χαμηλού επιπέδου είναι μια γλώσσα προγραμματισμού η οποία είναι πολύ κοντά στην γλώσσα μηχανής γι' αυτό και ονομάζεται χαμηλού επιπέδου.
Μια γλώσσα χαμηλού επιπέδου δεν χρειάζεται μεταγλωττιστή ή διερμηνευτή, ο επεξεργαστής για τον οποίο γράφτηκε η γλώσσα μπορεί να τρέξει το πρόγραμμα όπως είναι. Συγκριτικά με τις γλώσσες υψηλού επιπέδου η γλώσσα χαμηλού επιπέδου είναι εξαρτημένη από το μηχάνημα και ένα πρόγραμμα το οποίο έχει γραφτεί για ένα συγκεκριμένο μηχάνημα δεν μπορεί να τρέξει σε κάποιο διαφορετικό, επίσης είναι δύσκολή στην μάθηση και πολύπλοκη.
Οι γλώσσες προγραμματισμού χαμηλού επιπέδου μερικές φορές χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: της πρώτης γενιάς, και της δεύτερης γενιάς.
Πρώτη γενιά
Η πρώτη γενιά γλώσσα προγραμματισμού, ή 1GL, είναι η γλώσσα μηχανής. Είναι η μόνη γλώσσα μικροεπεξεργαστή που μπορεί να επεξεργαστεί άμεσα χωρίς προηγούμενη μετατροπή. Επί του παρόντος, οι προγραμματιστές σχεδόν ποτέ δεν γράφουν τα προγράμματα άμεσα σε κώδικα μηχανής, επειδή απαιτεί προσοχή σε πολλές λεπτομέρειες οι οποίες σε γλώσσα μια υψηλού επιπέδου γίνονται αυτόματα, και επίσης απαιτεί απομνημόνευση κωδικών για κάθε οδηγία που χρησιμοποιείται. Για το λόγο αυτό, η δεύτερης γενιάς γλώσσες προγραμματισμού παρέχουν ένα επίπεδο αφαίρεσης πάνω από την γλώσσα μηχανής.
Παράδειγμα: Μια συνάρτηση σε 32-μπιτ x86 γλώσσα μηχανής για τον υπολογισμό της νιοστής ακολουθίας Φιμπονάτσι:
8B542408 83FA0077 06B80000 0000C383 FA027706 B8010000 00C353BB 01000000 B9010000 008D0419 83FA0376 078BD98B C84AEBF1 5BC3
Δεύτερη γενιά
Η δεύτερη γενιά γλωσσών προγραμματισμού ή 2GL, είναι η συμβολική γλώσσα. Θεωρείται μία από τις γλώσσες της δεύτερης γενιάς, διότι ενώ δεν είναι η μητρική γλώσσα κάποιου μικροεπεξεργαστή, απαιτεί από τον προγραμματιστή της συμβολικής γλώσσας να γνωρίζει την μοναδικότητα και τις ιδιαιτερότητες κάθε μικροεπεξεργαστή (όπως είναι οι καταχωρητές και το σύνολο εντολών). Οι οδηγίες της συμβολικής γλώσσας μετατρέπονται σε γλώσσα μηχανής. Η συμβολική γλώσσα μπορεί να δεχτεί αφαίρεση σε κάποιο ανώτερο επίπεδο, παρόμοια με την αφαίρεση της γλώσσας μηχανής σε συμβολική γλώσσα.
Παράδειγμα: Η ίδια συνάρτηση υπολογισμού της ακολουθίας Φιμπονάτσι σε συμβολική γλώσσα:
fib: mov edx, [esp+8] cmp edx, 0 ja @f mov eax, 0 ret @@:   cmp edx, 2 ja @f mov eax, 1 ret @@:   push ebx mov ebx, 1 mov ecx, 1 @@:       lea eax, [ebx+ecx] cmp edx, 3 jbe @f mov ebx, ecx mov ecx, eax dec edx jmp @b @@:   pop ebx ret
Δείτε επίσης
Χαμηλου επιπεδου
Ιουδαιοχριστιανικός πλατωνισμός
thumb|110px|right|Πλάτων
Ως ιουδαιοχριστιανικός πλατωνισμός προσδιορίζεται το αποτέλεσμα της φιλοσοφικής επίδρασης που άσκησε ο πλατωνισμός στη διαμόρφωση της ιουδαϊκής και της χριστιανικής θεολογίας.
Ο πλατωνισμός ως φιλοσοφία δεν αφορά αποκλειστικά τις απόψεις του Πλάτωνα (περ. 429-347 Π.Κ.Χ.) καθαυτές αλλά το σύνολο της πλατωνικής παράδοσης όπως αναπτύχθηκε αυτή ποικιλοτρόπως σε μήκος χρόνου περίπου 8 αιώνων.
Ιουδαϊκός πλατωνισμός
Η επίδραση του λεγόμενου «μέσου πλατωνισμού» υπήρξε σαφής στον ελληνιστικό Ιουδαϊσμό. Ο Ιουδαίος φιλόσοφος Φίλων (περ. 20/30 π.Χ.-45/50 π.Χ.), ο οποίος έζησε και έδρασε στην ελληνιστική Αλεξάνδρεια όπου διέμενε τότε η μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα της Διασποράς, είναι χαρακτηριστικός εκπρόσωπος αυτής της τάσης. Επίσης, σοφιολογικά συγγράμματα, όπως το βιβλίο Σοφία Σολομώντος, που εμφανίστηκαν εκείνη την περίοδο αποτελούν δείγμα της επίδρασης που είχαν οι διδασκαλίες του Πλάτωνα στο μεταγενέστερο Ιουδαϊσμό και της προσπάθειας που καταβαλλόταν να συνδυαστούν οι προσωπικές και κοινοτικές εξ αποκαλύψεως εμπειρίες του λαού Ισραήλ με τις γενικές νοητικές φιλοσοφικές θεωρήσεις που προέρχονταν από την ελληνική φιλοσοφία. Είχε ήδη προηγηθεί ο ελληνιστής Ιουδαίος φιλόσοφος Αριστόβουλος του Πανέα (160 Π.Κ.Χ.) ο οποίος ισχυριζόταν ότι ο Πλάτων και ο Πυθαγόρας είχαν διαβάσει τα συγγράμματα του Μωυσή.
thumb|140px|left|Φίλων Για τον Φίλωνα, η (πρότερη στωική) αντίληψη του Λόγου ως ενεργού, συμφυούς χαρακτηριστικού του Θεού που δρα εγκόσμια, της ενιαίας αρχής και φορέα των Μορφών (λόγων), έχει κεφαλαιώδη σημασία —όπως συμβαίνει και με τη δημιουργική προσαρμογή της πυθαγόρειας-πλατωνικής δυάδας από την ύστερη ιουδαϊκή αντίληψη της Σοφίας του Θεού. Ο Φίλων θεωρεί ότι οι πλατωνικές «ιδέες» ενσωματώνονται στον Λόγο. Η κοσμολογία του βασίζεται στον πλατωνικό ιδεαλισμό, δηλαδή στη δοξασία ότι μεταξύ του υπέρτατου Όντος και του υλικού κόσμου υφίσταται η επικράτεια των πνευματικών αρχέτυπων, που είναι αιώνια, άυλα και που αναγνωρίζονται μόνο διανοητικά, τα οποία προϋπήρχαν της δημιουργίας του υλικού κόσμου. Ο Φίλων αναγνωρίζει πλατωνική αντανάκλαση στο εδάφιο Έξοδος 3:14 όπου ο Θεός λέει στον Μωυσή ότι το όνομα του είναι «» σύμφωνα με την ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα, μια έκφραση που χρησιμοποιούσαν ήδη οι πλατωνιστές για να κατονομάσουν το Θεϊκό "όντως ον". Επιπλέον, θεωρεί ότι διάφορες ελληνικές δοξασίες έχουν Βιβλική προέλευση. Η αλληγορική ερμηνεία των Γραφών που εισηγήθηκε επηρέασε τη χριστιανική ερμηνευτική της Βίβλου με ανεξίτηλο τρόπο.
Το πλατωνικό φιλοσοφικό σύστημα αποτέλεσε το κυρίαρχο στοιχείο στον συγκρητισμό του Φίλωνα, ο οποίος με τη σειρά του επηρέασε —εκτός από την εξέλιξη του Ιουδαϊσμού— τους νεοπλατωνιστές φιλοσόφους και τους εκκλησιαστικούς πατέρες.
Χριστιανικός πλατωνισμός
Οι χριστιανοί φιλόσοφοι δεν υιοθέτησαν ποτέ τον πλατωνισμό στο σύνολό του. Εντούτοις, το σύνολο της χριστιανικής θεολογίας βρισκόταν σε εξάρτηση, τουλάχιστον ως κάποιο βαθμό, από την εκάστοτε ελληνική φιλοσοφία —κατά κύριο λόγο τον πλατωνισμό. Κάποιοι δε χριστιανοί στοχαστές δέχτηκαν ιδιαίτερα ισχυρή πλατωνική επίδραση έτσι ώστε μπορούν να προσδιοριστούν ως χριστιανοί πλατωνιστές. Το φαινόμενο του χριστιανικού πλατωνισμού μπορεί να χωριστεί σε γενικές γραμμές ανάμεσα α) στον εξαρτώμενο από τον Φίλωνα και τον μέσο πλατωνισμό και β) στον εξαρτώμενο από τον νεοπλατωνισμό (3ος αιώνας Κ.Χ.).
Κάποια από τα βασικά στοιχεία του μέσου πλατωνισμού που επέδρασαν στον Χριστιανισμό περιλαμβάνουν α) την τελεολογία, β) την ελεύθερη βούληση σε σχέση με τη θεία πρόνοια, γ) την κοσμολογία και δ) τη σχέση του Πατέρα με τον Υιό και μεταγενέστερα τις αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ των προσώπων της Τριάδας ε) καθώς επίσης και την πολιτική θεωρία . Επίσης, μερικοί Χριστιανοί υποστήριξαν την πίστη στην αθανασία της ψυχής με πλατωνικά επιχειρήματα. Ο Πέλικαν συνοψίζει ως εξής: «Δύο χριστιανικά δόγματα αποτελούν πιθανώς τις πιο αξιόπιστες ενδείξεις του συνεχούς ελέγχου της ελληνικής φιλοσοφίας επί της χριστιανικής θεολογίας: το δόγμα της αθανασίας της ψυχής και το δόγμα της απολυτότητας του Θεού» . Οι θέσεις περί Θεού που καταγράφει ο Πλάτων στο έργο του Πολιτεία αποτέλεσαν τη βάση για τη μεταγενέστερη εμφάνιση της αποφατικής θεολογίας —της θεολογίας του τι δεν είναι ο Θεός. Τόσο το λεξιλόγιο όσο και τα επιχειρήματα της πλατωνικής φιλοσοφίας αποδείχτηκαν ζωτικό εννοιολογικό πεδίο στη φιλοσοφική διάρθρωση του Χριστιανισμού.
thumb|110px|right|Ωριγένης Μολονότι η πρωτοχριστιανική εκκλησία του 1ου αιώνα διέκειτο εχθρικά προς την ελληνική φιλοσοφία, τα πράγματα άλλαξαν σταδιακά κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα. Τα πρώτα σπαράγματα βέβαια της Πλατωνικής φιλοσοφίας μπορούν να βρεθούν και στην Καινή Διαθήκη, όπου ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ Προς Κορινθίους Επιστολή, αναφερόμενος στο σώμα της εκκλησίας, εικονίζει και ζωγραφίζει την ιδανική πολιτεία του Πλάτωνα. Ο παλαιότερος χριστιανικός πλατωνισμός εκπροσωπείται υποτυπωδώς στον Ιουστίνο τον Μάρτυρα (περ. 150 Κ.Χ.) αλλά και σαφέστερα από τον Αθηναγόρα τον Αθηναίο (τέλη 2ου αιώνα), σε μια εποχή κατά την οποία ορισμένοι Χριστιανοί άρχισαν να αποκαλούν την πίστη τους «φιλοσοφία» και αναζητούσαν να εντοπίσουν κοινά στοιχεία με μη Χριστιανούς στοχαστές. Σε πιο ανεπτυγμένη μορφή εκπροσωπείται από τους αλεξανδρινούς Κλήμη (περ. 150-215) και Ωριγένη (περ. 176-254). Ο Κλήμης υπήρξε απροκάλυπτα δεκτικός στον πλατωνισμό, ενώ ο Ωριγένης συγκεκαλυμμένα, αν και ήταν ο βαθύτερα επηρεασμένος από τους δύο. Ο Ωριγένης, όπως και ο Πλωτίνος, υπήρξε μαθητής του Αμμώνιου Σακκά και υπήρξε «βασικά ένας χριστιανός νεοπλατωνικός». Δόγματα που ανέπτυξε ο Ωριγένης και τα οποία τον έφεραν σε δυσχερή θέση ήταν α) η άποψη που διακρατούσε για τον Υιό ως Λόγο και Δημιουργό, β) η πίστη του σε διαδοχικές ενσαρκώσεις και κόσμους και γ) η άρνηση των αιωνίων βασάνων —όντας κατά βάση ιδέες εντελώς ξένες προς τον Χριστιανισμό οι οποίες προέκυψαν από μια παραγωγική ερμηνεία τόσο του στωικισμού όσο και του πλατωνισμού.
thumb|110px|left|Γρηγόριος Ναζιανζηνός Τον επόμενο αιώνα, οι Καππαδόκες πατέρες Βασίλειος Καισαρείας (περ. 330-379), Γρηγόριος Ναζιανζηνός (329-περ. 390) και Γρηγόριος Νύσσης (προ 395) επηρεάστηκαν —παρά την απροκάλυπτη εχθρότητά τους— από τον πλατωνισμό του Πλωτίνου και του Πορφύριου αλλά και του Ωριγένη. Ήδη τον 4ο αιώνα μεταξύ των εκκλησιαστικών πατέρων υπήρχαν αντιλήψεις επηρεασμένες από τον πλατωνισμό οι οποίες θεωρούνταν «παραδοσιακές», παγιωμένες. Λίγο αργότερα, κατά τον 6ο αιώνα, η μυστηριώδης μορφή του λεγόμενου «Διονύσιου του Αρεοπαγίτη» είναι βαθιά επηρεασμένη από τον νεοπλατωνιστή Πρόκλο και τον Δαμάσκιο —τον τελευταίο σχολάρχη της Ακαδημίας των Αθηνών. Ο Ψευδο-Διονύσιος άσκησε μεγάλη επιρροή κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, και ιδιαίτερα στο μεγαλύτερο φιλόσοφο του Μεσαίωνα, τον Θωμά τον Ακινάτη. Στη λατινική Δύση, ο Μάριος Βικτορίνος (περ. 350) είναι εντελώς πλατωνιστής, βαθιά επηρεασμένος από τον Πορφύριο, και ο Αυγουστίνος είναι επίσης βαθιά επηρεασμένος από πλατωνικές ιδέες —μάλιστα θεωρεί ότι ήταν "τα βιβλία των πλατωνιστών" που τον έβαλαν στην τελική ευθεία του ταξιδιού του προς τη χριστιανική πίστη. Ισχυρή είναι, επίσης, η επίδραση που άσκησε ο νεοπλατωνισμός στον πνευματικό δάσκαλο του Αυγουστίνου, τον Αμβρόσιο Μεδιολάνων (περ. 339-397). Λίγο αργότερα, ο Ρωμαίος Βοήθιος (490-525) κάνει φανερό ότι έχει βαθιά επίγνωση του πλατωνισμού της εποχής του. Ο χριστιανικός μυστικισμός, που αφορά την εμπειρία της άμεσης επικοινωνίας με τον Θεό, βρήκε ως αποτελεσματικό μέσο έκφρασης την ορολογία του πλατωνισμού. Αιώνες αργότερα, κατά τον 13ο αιώνα, η διδασκαλία του Θωμά Ακινάτη παρέμενε κατά βάση πλατωνική.
Είναι φανερό ότι ο πλατωνισμός υπήρξε η μοναδική ισχυρή εξωτερική πνευματική επιρροή στον Χριστιανισμό κατά τα στάδια της διαμόρφωσής του. Αυτή η επίδραση συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα (Σχολή της Σάρτρης), του Βυζαντίου και της Αναγέννησης (Ακαδημία της Φλωρεντίας) μέχρι τους πλατωνιστές του Κέιμπριτζ (ξεχωρίζουν οι More και Cudworth) και της σύγχρονης εποχής. Ταυτόχρονα, σε αντίθεση με τον αριστοτελισμό, ο πλατωνισμός καθώς ήταν περισσότερα από φιλοσοφικό σύστημα βρισκόταν σε συνεχή σύγκρουση με τον Χριστιανισμό —παρά τη μακραίωνη επίδραση που άσκησε τόσο σε αυτόν όσο και γενικότερα στον δυτικό πολιτισμό.
Θεμελιώδεις διαφορές Πατερικής Θεολογίας και Πλατωνισμού-Νεοπλατωνισμού
Ως προς τα θέματα αυτά, το ερώτημα που συχνά γεννάται είναι το ποια ακριβώς ήταν η σχέση του Χριστιανισμού με την πλατωνική και νεοπλατωνική φιλοσοφία και ποιος ο βαθμός και τα πλαίσια της επιρροής τους στην πατερική θεολογία.