cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νόαμ Τσόμσκι
Ο Τσόμσκι είναι ο εισηγητής της λεγόμενης «γενετικής-μετασχηματιστικής γραμματικής», κυρίως με το ριζοσπαστικό γλωσσολογικό του σύγγραμμα Συντακτικές Δομές του 1957. Η γενετική θεωρία για τη γλώσσα, παρά τις αλλεπάλληλες εξελίξεις και αναθεωρήσεις της, χαρακτηρίζεται από κάποιες σταθερές παραδοχές όπως η ακόλουθη: η ικανότητα του ανθρώπου να παράγει και να κατανοεί ασύλληπτο για τον ανθρώπινο νου αριθμό προτάσεων είναι έμφυτη και μας οδηγεί βάσιμα στην υπόθεση για την ύπαρξη γλωσσικών καθολικών, γενικευμένων δομών και περιορισμών στους οποίους υπακούν όλες οι φυσικές γλώσσες, παρά την παρατηρούμενη τεράστια τυπολογική ποικιλία τους. Η ύπαρξη μιας εγγενούς «Καθολικής Γραμματικής» καθιστά το παιδί ικανό να μαθαίνει τη μητρική του γλώσσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, παρά την αποσπασματικότητα των δεδομένων τα οποία προσλαμβάνει ο άνθρωπος κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
Ο Τσόμσκι αναφέρει ότι τα παιδιά δεν γεννιούνται «tabula rasa» (κενό χαρτί) αλλά είναι γενετικά προδιατεθειμένα, ώστε να μπορούν να δομήσουν την απόκτηση της γλώσσας. Σύμφωνα με αυτόν υπάρχει ένας έμφυτος μηχανισμός κατάκτησης της γλώσσας που  βοηθά τα παιδιά στο να κατακτήσουν και να αποκτήσουν την γλώσσα τους.
Συντακτικές Δομές (1957) και Βασική Θεωρία (1965)
Ο Τσόμσκι δημοσιεύει το 1957 τις Συντακτικές Δομές (Syntactic Structures), βιβλίο που αποτελεί σύνοψη της διδακτορικής του διατριβής (1955), η οποία είχε τίτλο Η Λογική Δομή της Γλωσσολογικής Θεωρίας (και η οποία δημοσιεύτηκε τελικά το 1975). Στις Συντακτικές Δομές ο Τσόμσκι εισάγει την έννοια της «μετασχηματιστικής γραμματικής». Ορίζει ως στόχο της γραμματικής την πρόβλεψη όλων των γραμματικών (δηλαδή ορθά σχηματισμένων) προτάσεων μιας γλώσσας και μόνον αυτών. Θεωρεί έτσι καταρχήν ότι η παραγωγή προτάσεων δεν περιγράφεται ικανοποιητικά στο πλαίσιο γραμμικών αναπαραστάσεων (όπως το πρότυπο πεπερασμένων καταστάσεων/πρότυπο του Markov), με το επιχείρημα ότι στις φυσικές γλώσσες είναι δυνατή η απεριόριστη παρεμβολή άλλων δομών μεταξύ δύο αλληλεξαρτώμενων συστατικών, ενώ ένα γραμμικό πρότυπο εξηγεί την αλληλεξάρτηση μόνο συνεχόμενων συστατικών. Έτσι, επιχειρηματολογεί υπέρ της άποψης ότι η πρόταση έχει ιεραρχική δομή, η οποία μπορεί να αναπαρασταθεί στο πλαίσιο των γραμματικών φραστικής δομής. Οι κανόνες φραστικής δομής προσφέρουν το πλεονέκτημα της «αναδρομής» (recursion), δηλ. της ιδιότητας των κανόνων να μπορούν να εφαρμόζονται απεριόριστα (στο πλαίσιο κυρίως της Βασικής Θεωρίας του 1965). Χαρακτηριστικό παράδειγμα αναδρομής του όρου πρόταση μπορεί να θεωρηθεί το εξής: [Η Μαρία ισχυρίστηκε [ότι άκουσε [τον Γιάννη να λέει [ότι η Κατερίνα δεν θέλει [να πάει εκδρομή μαζί μας]]]]]. Η παραπάνω πρόταση παράγεται χονδρικά από τους ακόλουθους κανόνες:
(*Π=πρόταση, ΟΦ=ονοματική φράση, ΡΦ=ρηματική φράση, σε παρένθεση οι προαιρετικοί όροι)
Επομένως, αν αρχίσουμε να επαναγράφουμε το Π σύμφωνα με τους κανόνες, μπορούμε να έχουμε:
Π-> ΟΦ + ΡΦ,
Σχέσεις Ελλάδας-Βενεζουέλας
Οι σχέσεις Ελλάδας-Βενεζουέλας είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Βενεζουέλας. Η Ελλάδα εκπροσωπείται στη Βενεζουέλα μέσω της πρεσβείας της στο Καράκας και ενός επίτιμου προξενείου στο Μαρακαΐμπο. Η Βενεζουέλα έχει πρεσβεία στην Αθήνα και επίτιμο προξενείο στον Πειραιά. Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη των Ηνωμένων Εθνών.
Νόαμ Τσόμσκι
Συντακτικές Δομές (1957) και Βασική Θεωρία (1965)
Π-> ΟΦ + Ρ + Π,
Σχέσεις Ελλάδας-Βενεζουέλας
Ελληνική κοινότητα στη Βενεζουέλα
Τα στοιχεία του Προξενικού Γραφείου στη Βενεζουέλα, εκτιμούν ότι η ελληνική κοινότητα έχει πληθυσμό περίπου 3.000 ατόμων, με την πλειοψηφία να εργάζεται στις εμπορικές, οικονομικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Υπάρχουν οργανωμένες ελληνικές κοινότητες, κυρίως στο Καράκας και μικρότερες στη Βαλένθια, όπου διδάσκεται η ελληνική γλώσσα και λειτουργούν ελληνορθόδοξες εκκλησίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βενεζουελα Ελλαδα
Νόαμ Τσόμσκι
Συντακτικές Δομές (1957) και Βασική Θεωρία (1965)
Π-> ΟΦ + Ρ + ΟΦ + ΡΦ,
Π-> ΟΦ + Ρ + ΟΦ + Ρ + ΟΦ + Π κ.ο.κ.
Αρχείο:Ssyntax tree.png
Κρίνεται ωστόσο ότι ούτε το πρότυπο φραστικής δομής επαρκεί πλήρως, για τους εξής λόγους:
α) δεν μπορεί να αποδώσει τη δομή προτάσεων με «ασυνεχή συστατικά», π.χ. (i) «Έφυγε η Μαρία από το σπίτι».
Η πρόταση παράγεται κανονικά ως εξής:
Εφαρμόζοντας τους κανόνες επαναγραφής, η δυνατή παραγόμενη δομή είναι η (ii) «η Μαρία έφυγε από το σπίτι» και οι κανόνες δείχνουν αυτό που διαισθητικά αντιλαμβανόμαστε, ότι η φράση «έφυγε από το σπίτι» αποτελεί ενιαίο συστατικό. Ωστόσο, και η πρόταση (i) δεν είναι αντιγραμματική, θεωρείται δηλαδή ορθά σχηματισμένη από έναν φυσικό ομιλητή. Είναι όμως γεγονός ότι δεν μπορεί να προβλεφθεί από τους ανωτέρω κανόνες.
Για τους παραπάνω λόγους, ο Τσόμσκι κρίνει αναγκαία τη συμπλήρωση της γραμματικής της φραστικής δομής με «μετασχηματιστικούς κανόνες», οι οποίοι θα εξηγούν τον μετασχηματισμό της μιας δομής σε μια άλλη, π.χ. της (i) στην (ii) ή της (iii) στην (iv) ή στην (v). Για παράδειγμα, η (iv) παράγεται από την (iii) με τον ακόλουθο μετασχηματιστικό κανόνα της παθητικοποίησης:
Οι δομικά συγγενείς προτάσεις θεωρείται ότι ανάγονται στην ίδια Βαθεία Δομή. Με την λειτουργία των κατάλληλων μετασχηματιστικών κανόνων, η Βαθεία Δομή μπορεί να δώσει στην Επιφανειακή Δομή διαφορετικές προτάσεις. Η διάκριση Βαθείας και Επιφανειακής Δομής ανάγεται κυρίως στο έργο του Τσόμσκι Απόψεις της Συντακτικής Θεωρίας (Aspects of the Theory of Syntax) του 1965, όπου γίνεται επίσης η προσάρτηση στη γραμματική και του σημασιολογικού τομέα, τον οποίο είχαν παραμερίσει οι δομιστικών καταβολών «Συντακτικές Δομές». Η σημασιολογική ερμηνεία (δηλ. η παραγωγή του νοήματος) της πρότασης, σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, γίνεται ήδη στη Βαθεία Δομή. Έτσι, το πρότυπο της μετασχηματιστικής γραμματικής, σε αυτό το πολύ πρώιμο στάδιο της γενετικής θεωρίας, τη λεγόμενη Βασική Θεωρία (Standard Theory), σχηματικά έχει ως εξής:
Λεξικό + Κανόνες Φραστικής Δομής ∇              Βαθεία Δομή>Σημασιολογικός τομέας (σημασιολογικές αντιπροσωπεύσεις) ∇                   Μετασχηματιστικοί Κανόνες ∇            Επιφανειακή Δομή ∇           Φωνολογικός Τομέας (φωνητικές αντιπροσωπεύσεις)
Διευρυμένη Βασική Θεωρία (δεκαετία 1970)
Από τις διαλέξεις του Τσόμσκι στην Πίζα της Ιταλίας το 1979, τέθηκαν οι βάσεις για μια νέα προσέγγιση, βασισμένη σε ένα πλαίσιο «Αρχών και Παραμέτρων». Η νέα προσέγγιση, τα θεωρητικά θεμέλια της οποίας περιγράφονται στο έργο Lectures on Government and Binding του 1981, αναβαθμίζει τον ρόλο της Καθολικής Γραμματικής. Σε όλες τις γλώσσες υπόκειται ένα σύνολο καθολικών, έμφυτων, αφηρημένων Αρχών (γενικοί περιορισμοί και γενικευμένα δομικά σχήματα). Ταυτοχρόνως, η παρατηρούμενη τυπολογική ποικιλία των γλωσσών οφείλεται σε μια σειρά από Παραμέτρους, δηλαδή καθολικά διαζευκτικά σύνολα τυπολογικών χαρακτηριστικών, από την παρουσία ή απουσία των οποίων καθορίζονται οι διάφορες ομάδες γλωσσών. Οι Παράμετροι συχνά παρομοιάζονται με διακόπτες, οι οποίοι ενεργοποιούμενοι σε διαφορετική θέση κάθε φορά, δίνουν διαφορετικές γλώσσες:
Μια χαρακτηριστική περίπτωση Παραμέτρου είναι η δυνατότητα/μη δυνατότητα παράλειψης του γραμματικού υποκειμένου (pro-drop parameter). Γλώσσες όπως η Ελληνική, που μπορούν να έχουν μη φωνολογικά εκπεφρασμένο υποκείμενο, χαρακτηρίζονται ως pro-drop γλώσσες, ενώ γλώσσες όπως τα αγγλικά, όπου η δήλωση του υποκειμένου είναι υποχρεωτική, χαρακτηρίζονται ως non pro-drop.
Έτσι, σύμφωνα με αυτήν την οπτική, το παιδί κατακτά εύκολα τη μητρική του γλώσσα, εφόσον κατέχει εγγενώς ένα σύνολο καθολικών αρχών και το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι, αφενός, με λίγες μόνο ενδείξεις από το περιβάλλον του, να ενεργοποιήσει τις κατάλληλες παραμετρικές επιλογές και, αφετέρου, να μάθει απλώς ένα σύνολο λεξημάτων, γραμματικών μορφημάτων και ιδιω(μα)τισμών.
Η νέα αυτή φάση της γενετικής θεωρίας συνοδεύεται από αλλαγές και στον «φραστικό δείκτη», δηλαδή στην φορμαλιστική απόδοση της δομής των προτάσεων. Η κυριότερη καινοτομία είναι η «Σύνταξη του Χ-τονούμενου» (που έχει την αφετηρία της στη Διευρυμένη Βασική Θεωρία, αγγλ. Extended Standard Theory (EST), και κυρίως στο άρθρο του Τσόμσκι (1970) «Remarks on Nominalization» ), σύμφωνα με την οποία κάθε φράση αποτελεί προβολή των ιδιοτήτων της κεφαλής της (της λέξης που αποτελεί τον πυρήνα της φράσης) και οργανώνεται σε τρία επίπεδα:
α) λεξική κατηγορία Χ, π.χ. Ο (όνομα), Ρ (ρήμα), Πρόθ (Πρόθεση), Επίθ (Επίθετο),
β) ενδιάμεση προβολή Χ΄, η οποία αποτελείται από την κεφαλή Χ και (το πολύ) ένα συμπλήρωμα. Ένα Ρ΄ π.χ. αποτελείται από ένα ρήμα και ένα αντικείμενο, ένα Ο΄ από ένα όνομα και μια ΟΦ σε γενική κ.λπ.
γ) μέγιστη προβολή Χ΄΄ ή ΧΦ, η οποία αποτελείται από έναν (προαιρετικό) χαρακτηριστή και το Χ΄. Έτσι, π.χ. ένα Ο΄΄ αποτελείται από ένα άρθρο και το Ο΄, ένα Ρ΄΄ από ένα λογικό υποκείμενο και το Ρ΄, ένα Επιθ΄΄ από έναν ποσοδείκτη και το Επίθ΄. Στο Χ΄ και στο Χ΄΄ μπορούν να προσαρτηθούν και ένα ή περισσότερα προαιρετικά προσαρτήματα (προσδιορισμοί). Έτσι, όλες οι φράσεις φαίνεται να υπακούουν στο ακόλουθο αφηρημένο σχήμα:
α. Χ΄΄--> (Υ), Χ΄
β. Χ΄ --> Υ, Χ΄ (αλλά και: Χ΄΄--> (Υ),Χ΄΄ «προσάρτηση σε μέγιστη προβολή»)
γ. Χ΄ --> Χ, (Υ)
Το κόμμα δηλώνει ελεύθερη διάταξη των στοιχείων, η οποία ρυθμίζεται από την παραμετροποίηση, και η παρένθεση προαιρετική παρουσία μίας φραστικής κατηγορίας. Ο κανόνας β. είναι προαιρετικός και επιτρέπει την δυνάμει άπειρη προσάρτηση προσδιορισμών (π.χ. ΕπιθΦ στο Ο' ή επιρρημάτων και ΠροθΦ στο Ρ'), με απεριόριστη επαναγραφή της ενδιάμεσης προβολής Χ΄.
Το βασικό διάγραμμα του Χ-τονούμενου (χωρίς προσαρτήματα και με ενεργοποιημένες τις παραμέτρους [Χαρ πριν] και [Κεφαλή πριν]) είναι το εξής:
Αρχείο:Xsyntax_tree.png
Η κοινή αυτή ανατομία που παρουσιάζουν οι φράσεις και των τεσσάρων βασικών λεξικών κατηγοριών (Ο, Ρ, Επίθ, Πρόθ), δηλαδή η δυνατότητα αναπαράστασής τους με τη σύμβαση του Χ-τονούμενου, θεωρείται ως μια καθολική Αρχή.
Άλλη σημαντική καινοτομία αυτού του προτύπου προς την κατεύθυνση της οικονομίας και της καθολικότητας (επικρατούσα τάση της θεωρίας κατά τη δεκαετία του '70 κ.εξ.) ήταν ο περιορισμός του αριθμού των μετασχηματιστικών κανόνων σε έναν μόνο, τον κανόνα «move α» (μετακίνησε το α). Έτσι, μια σειρά υποχρεωτικών και μη μετασχηματισμών, όπως η παθητικοποίηση, η ερώτηση κ.ά., ερμηνεύονται ως μετακινήσεις ενός στοιχείου (κεφαλής ή μέγιστης προβολής) από μια αρχική θέση σε μια άλλη, «επιφανειακή». Το μετακινημένο συστατικό αφήνει ένα ίχνος t στην αρχική του θέση, στην οποία και ερμηνεύεται σημασιολογικά, π.χ.
«Ποιο βιβλίο είπε η Μαρία ότι διάβασε t;» (η φράση «ποιο βιβλίο» ερμηνεύεται ως συμπλήρωμα του ρήματος διάβασε).
Και ένα παράδειγμα μετακινήσεων από τα αγγλικά: «Which book did Mary read t?»
Αρχείο:Mov-syntax tree.png
α) Το βοηθητικό did μετακινείται από την αρχική του θέση I (Infl), στην οποία δηλώνει την Κλίση (χαρακτηριστικά Χρόνου, εν προκειμένω αορίστου, και Συμφωνίας, δηλ. γ' ενικού προσώπου), στη θέση του συμπληρωματικού δείκτη C (complementizer), όπου δηλώνει την ερώτηση (μετακίνηση κεφαλής)
β) Η ΟΦ Mary μετακινείται από τη θέση του χαρακτηριστή της ΡΦ (VP), την αρχική θέση όπου παράγεται ο δράστης, στη θέση του χαρακτηριστή της IP, όπου θεωρείται ότι προσλαμβάνει (αφηρημένη) πτώση ονομαστική.
γ) Η wh-φράση «which book» ανυψώνεται από τη θέση συμπληρώματος του ρήματος σε θέση χαρακτηριστή της CP (β, γ: μετακινήσεις μέγιστης προβολής).
σσ. Και οι λειτουργικές κατηγορίες, π.χ. η Κλίση (I) και ο Συμπληρωματικός Δείκτης (C), ακολουθούν, όπως και οι λεξικές κατηγορίες, τη δομή του Χ-τονούμενου.
Η πιο πρόσφατη εκδοχή της θεωρίας (από τη δεκαετία του '90 και εξής), ο μινιμαλισμός, αποτυπώνεται μεταξύ άλλων στα έργα του The Minimalist Program (1995) και Minimalist Inquiries (2000) και αποτελεί προέκταση της θεωρίας «Αρχών και Παραμέτρων» της δεκαετίας του 1980.
Πολιτική
Ο Νόαμ Τσόμσκι είναι ευρέως γνωστός διανοούμενος, πολιτικός ακτιβιστής και επικριτής της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και άλλων κυβερνήσεων. Ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ελευθεριακός σοσιαλιστής, υποστηρικτής του αναρχοσυνδικαλισμού ενώ θεωρείται σημαίνουσα προσωπικότητα στο χώρο της Αριστεράς στις ΗΠΑ. Οι πολιτικές του θέσεις έχουν αλλάξει ελάχιστα από τη νεανική του ηλικία, και το περιβάλλον της εβραϊκής μεσοαστικής οικογένειας στο οποίο μεγάλωσε. Θεωρεί τις θέσεις του όχι ως ακριβείς πολιτικές θεωρίες αλλά ως ιδανικά που καλύπτουν τις ανάγκες του ανθρώπινου είδους, όπως η ελευθερία, κοινωνία, και ελευθερία συναναστροφής. Αντίθετα με τους μαρξιστές, ο Τσόμσκι θεωρεί πως η πολιτική δεν μπορεί να οριστεί από την επιστήμη.
Η κύρια ώθηση πίσω από τις πεποιθήσεις της πολιτικής κοσμοθεωρίας του Τσόμσκι είναι η ιδέα πως η αλήθεια σχετικά με την πολιτική πραγματικότητα διαστρεβλώνεται συστηματικά και οργανωμένα μέσω της χειραγώγησης από τα μεγαλο-επιχειρηματικά συμφέροντα, πολιτικές ελίτ, και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα οποία ελέγχονται επίσης από αυτά τα κέντρα εξουσίας, και ο ίδιος ασχολείται με την αποκάλυψη αυτών των δραστηριοτήτων. Θεωρεί πως η κοινή λογική είναι αρκετή για την ανακάλυψη της αλήθειας, εάν εφαρμοστεί υπό το πρίσμα της κριτικής σκέψης και με επίγνωση του ρόλου που διαδραματίζει η ιδιοτέλεια και αυτοεξαπάτηση στον εαυτό του καθενός καθώς και έναντι στους άλλους. Αν και έχει συμμετάσχει σε πολλές πολιτικές διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις, ταυτίζεται περισσότερο με τον τομέα της εκπαίδευσης και προσφέρει δωρεάν σεμινάρια και διαλέξεις με σκοπό την ενδυνάμωση και ενθάρρυνση ευρύτερης πολιτικής συνειδήσεως.
Θεωρεί πως οι περισσότερες θεωρίες συνωμοσίας είναι αναποτελεσματικές, καθώς δεν φέρνουν πρακτικά αποτελέσματα και αποπροσανατολίζουν τους ανθρώπους από το να ασχολούνται με την δημιουργία και βελτίωση της πολιτικής σε θεσμικό επίπεδο, όπου η ατομική χειραγώγηση είναι δευτερεύουσα ως προς τις ευρύτερες κοινωνικές εγκλίσεις. Σχετικά με την κριτική που έχει δεχθεί πως και οι δικές του θεωρίες αποτελούν θεωρία συνωμοσίας, απάντησε πως θεωρεί πολύ λογικό τα ΜΜΕ να χειραγωγούν τις πληροφορίες έτσι ώστε να αποτελούν ένα καλύτερο προϊόν προς πώληση, όπως κάθε άλλη επιχείρηση.
Εργογραφία
Πλήρης κατάλογος των εκδόσεων του Νόαμ Τσόμσκι διατίθεται στον ιστότοπο του ΜΙΤ.
Γλωσσολογία
Βιβλία που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά:
Πολιτική
Βιβλία που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι Κατηγορία:Αμερικανοί αναρχικοί Κατηγορία:Αμερικανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αναλυτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Εβραίοι γλωσσολόγοι Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Λογικολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Νόαμ Τσόμσκι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960 Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Εξάντας (ντοκιμαντέρ)
Ο Εξάντας είναι μια ελληνική σειρά ντοκιμαντέρ δημιουργημένη από τον Γιώργο Αυγερόπουλο που προβαλλόταν στον Alpha TV από το 2000 έως το 2003 και στη συνέχεια στη ΝΕΤ από το 2003 μέχρι και το κλείσιμό της τον Ιούνιο του 2013. Συνεχίζει να παράγει ντοκιμαντέρ και να τα προσφέρει διαδικτυακά, καθώς και αρκετά ντοκιμαντέρ προβάλλονται σε δημόσια ή ιδιωτικά κανάλια της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής και της Μέσης Ανατολής. Έχει καταφέρει και έχει αποσπάσει δεκάδες διεθνή βραβεία σε φεστιβάλ ενώ στην Ελλάδα έχει πάρει 7 φορές το τίτλο της καλύτερης ελληνικής σειράς ντοκιμαντέρ.
Η μουσική η οποία εμπλουτίζει αρκετά ντοκιμαντέρ είναι πρωτότυπη, γραμμένη για κάθε επεισόδιο.
Βραβεία & Διακρίσεις
Έχουν τιμηθεί 10 ντοκιμαντέρ της σειράς με 32 διεθνείς διακρίσεις συνολικά σε φεστιβάλ ντοκιμαντέρ και κινηματογράφου, που διοργανώθηκαν σε διάφορες χώρες του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά ντοκιμαντέρ
Επαρχία Τεμπέσα
Η Τεμπέσα (ولاية تبسة) είναι επαρχία (βιλάγια) της Αλγερίας. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Τεμπέσα, η οποία στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Θεβέστη. Μια ακόμη σημαντική πόλη είναι η Ελ Ουενζά. Η Τεμπέσα βρίσκεται μόλις 20 χιλιόμετρα δυτικά από τα σύνορα με την Τυνησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 648.703 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 12 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 28 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Τεμπεσα
46 (αριθμός)
Το 46 (σαράντα έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 45 και πριν από το 47. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 46:2 = 23, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 46 συμβολίζεται ως XLVΙ στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΜϚ´ ή μϚ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Κυβερνείο του Σφαξ
Το Κυβερνείο (νομός) Σφαξ είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο κεντρικό ανατολικό παραθαλάσσιο τμήμα της χώρας και πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Σφαξ. Έχει συνολική έκταση 7.545 τ.χλμ., (6ο σε έκταση), και πληθυσμό 904.000 (2007). Δημιουργήθηκε το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κουραμάδες Κέρκυρας
Οι Κουραμάδες είναι χωριό της Μέσης Κέρκυρας, σε απόσταση περίπου 10 χιλιομέτρων από την πόλη, και βρίσκεται μεταξύ των χωριών Καστελλάνοι, Καλαφατιώνες και Συναράδες. Ο μόνιμος πληθυσμός του ανέρχεται στα 180 περίπου άτομα, και αυξάνεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγω των παραθεριστών που στην πλειονότητά τους έχουν κουραμαδίτικη καταγωγή.
Ο χρόνος ίδρυσης του οικισμού είναι άγνωστος, αν και υπάρχουν ενδείξεις για τη συνεχή κατοίκηση της περιοχής από την αρχαιότητα. Συγκεκριμένα, έχουν ανακαλυφθεί στο παρελθόν ταφές σε πίθους και κεραμοσκεπείς τάφοι στους περιβάλλοντες χώρους των εκκλησιών του Αγίου Ιωάννη Καλυβίτη και του Σωτήρος. Άλλωστε, και σε άλλους οικισμούς της περιοχής υπάρχουν μαρτυρίες και ευρήματα που δείχνουν τη συνεχή κατοίκηση των χωριών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η πρώτη πάντως καταγεγραμμένη αναφορά στο χωριό ανάγεται στα μέσα του 13ου αιώνα, όταν οι Κουραμάδες φαίνεται ότι ήταν έδρα δεκαρχίας, μίας διοικητικής διαίρεσης που είχε θεσπιστεί από το Δεσποτάτο της Ηπείρου και υιοθετήθηκε για κάποιο διάστημα και από τους επόμενους κυρίαρχους της Κέρκυρας, τους ηγεμόνες της Νότιας Ιταλίας. Από τα τέλη του 15ου αιώνα και εξής, όμως, οι πηγές που διαθέτουμε, δεν είναι μόνο συνεχείς, αλλά και τόσο πλούσιες, ώστε να είμαστε σε θέση να ανασυνθέσουμε τη δημογραφική σύνθεση του χωριού, τις γενεαλογίες των κατοίκων του, αλλά και να σκιαγραφήσουμε τις προσωπικότητες πολλών από αυτούς με αρκετές λεπτομέρειες.
Οι Κουραμάδες είναι τόπος γέννησης μεταξύ άλλων των Τηλέμαχου Χυτήρη και του Αριστειδη Μπαλτά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Κυβερνείο του Μπεν Αρούς
Το Κυβερνείο του Μπεν Αρούς είναι ένα από τους 24 κυβερνεία της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βόρειο παραθαλάσσιο τμήμα της χώρας και πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Μπεν Αρούς. Έχει συνολική έκταση 761 τ.χλμ., (22ο σε έκταση), και πληθυσμό 542.700 (2006). Δημιουργήθηκε το 1983.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γέστρικλαντ
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γέστρικλαντ (σουηδικά: Gestriklands Fotbollförbund, Gestriklands FF) είναι ο οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του ποδοσφαίρου στην ιστορική επαρχία Γέστρικλαντ και αποτελεί μία από τις 24 περιφερειακές ομοσπονδίες της Σουηδικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε στις 28 Μαρτίου του 1915 και σήμερα έχει 46 μέλη.
Η ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών διοργανώσεων σε χαμηλότερο επίπεδο. Η έδρα της βρίσκεται στο Γέβλε και ο πρόεδρός της είναι ο Όργιαν Όλχστρεμ.
Διοργανώσεις πρωταθλήματος
Η Ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την διεξαγωγή των ομίλων των ακόλουθων κατηγοριών: • 2
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Γέστρικλαντ
Κάστρο του Μπέντζιν
Το Κάστρο του Μπέντζιν (πολωνικά: Zamek w Będzinie) είναι κάστρο στο Μπέντζιν στη νότια Πολωνία. Το πέτρινο κάστρο χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και προηγείται από μια ξύλινη οχύρωση που ανεγέρθηκε τον 11ο αιώνα. Ήταν μια σημαντική οχύρωση στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και αργότερα στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία.
Ιστορία
Το χωριό Μπέντζιν δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα. Το τοπικό ξύλινο φρούριο, που τα αρχεία δείχνουν ότι υπήρχε ήδη από τον 11ο αιώνα, καταστράφηκε κατά την εισβολή των Τάταρων το 1241 και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα το κάστρο αναβαθμίστηκε από ξύλινο φρούριο σε πέτρινο. Το πέτρινο κάστρο λειτούργησε ήδη από το 1348. Το αναπτυσσόμενο εμπορικό χωριό Μπίτομ έλαβε τα δικαιώματα του Μεγδεβούργου λίγο αργότερα, το 1358.
Το κάστρο προοριζόταν να είναι ένα στρατιωτικό φυλάκιο στα νοτιοδυτικά σύνορα του Βασιλείου της Πολωνίας (αργότερα, της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας). Ήταν η πιο δυτική οχύρωση και προοριζόταν να εμποδίσει οποιαδήποτε εισβολή ερχόταν στην Ελάσσων Πολωνία από εδάφη της Βοημίας ή της Σιλεσίας. Το 1364, το κάστρο επισκέφτηκε ο Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 1588, ο Μαξιμιλιανός Γ΄, Αρχιδούκας της Αυστρίας, κρατήθηκε αιχμάλωτος εδώ, μετά την ήττα του στον Πόλεμο της Πολωνικής Διαδοχής (1587–1588).
Το κάστρο ερήμωσε στα τέλη του 16ου αιώνα. Η πυρκαγιά του 1616 και οι ζημιές κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού το 1657 είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καταστροφή. Το φρούριο επισκευαζόταν περιοδικά, αλλά λόγω αλλαγών στη διάταξη των συνόρων και των σχέσεων μεταξύ της Πολωνίας και των γειτόνων της, έχασε μεγάλο μέρος της σημασίας του. Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, ο Μπέντζιν έπεσε στον έλεγχο της Πρωσίας και το κάστρο έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας Χοεντσόλερν. Το 1807, τα κοντινά εδάφη μεταφέρθηκαν στο Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1815 στην Πολωνία του Συνεδρίου. Το 1825 το κάστρο ουσιαστικά κατέρρεε και όταν ένα κομμάτι συνέτριψε έναν περαστικό, διατάχθηκε η κατεδάφιση του κάστρου, αλλά πριν ξεκινήσει, το κάστρο κηρύχθηκε μνημείο. Στη δεκαετία του 1830 το κάστρο αγοράστηκε από τον κόμη Έντβαρντ Ρατσίνσκι και ξαναχτίστηκε μερικώς, με μια προτεσταντική εκκλησία να στεγάζεται προσωρινά μέσα, αλλά μετά το θάνατο του Ρατσίνσκι το 1845, τα σχέδια για το άνοιγμα μιας ακαδημίας ή ενός νοσοκομείου εγκαταλείφθηκαν και το κάστρο για άλλη μια φορά ερειπώθηκε.
Το κάστρο δεν ξαναχτίστηκε μέχρι την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, όταν το 1952-1956 άνοιξε εκεί ένα μουσείο.
Μουσείο
Το κάστρο έγινε η τοποθεσία ενός μουσείου, το Μουσείο Λεκανοπεδίου το 1956. Το μουσείο έχει πολλές συλλογές: η πρώτη με οπλισμό, από τον Μεσαίωνα έως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η δεύτερη αφιερωμένη στην ιστορία του Κάστρου του Μπέντζιν, η τρίτη στα κάστρα των άλλων κοντινών κάστρων που ίδρυσε ο Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας και η τελευταία, στη στρατιωτική ιστορία της περιοχής Μπέντζιν.
Αρχιτεκτονική
Το κάστρο έχει δύο πύργους, έναν κυλινδρικό και έναν τετράγωνο. Μικρότερα κτίρια προσαρτήθηκαν στους πύργους. Υπήρχαν τρία στρώματα τειχών και το κάστρο συνδεόταν με τα τείχη της πόλης, τμήματα των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπεντζιν Κατηγορία:Ιστορία της Ελάσσονος Πολωνίας Κατηγορία:Μουσεία ιστορίας στην Πολωνία
Άννα Καβαθά
Η Άννα Καβαθά (γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1987) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης η οποία αγωνίζεται στη θέση της κεντρικής.
Καριέρα
Η Άννα Καβαθά έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Βύρωνα, στις οποίες βρέθηκε από μικρή ηλικία. Στην ομάδα του Βύρωνα παρέμεινε μέχρι το 2008, όταν και αποφάσισε να μεταπηδήσει στο Μαρκόπουλο.
Στην ομάδα του Μαρκόπουλου παρέμεινε μέχρι το 2010 χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Ωστόσο, οι -κατά διαστήματα- πολύ καλές εμφανίσεις που πραγματοποιούσε με τη φανέλα του Μαρκόπουλου, προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών ομάδων. Τελικά, η ομάδα η οποία την απέκτησε ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς.
Από το καλοκαίρι του 2013 και μέχρι σήμερα, η Άννα Καβαθά ανήκει στο δυναμικό της ΑΕΚ.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Άννα Καβαθά έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής πέντε συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Γκαμπριέλ Κόστα
Ο Γκαμπριέλ Κόστα (Gabriel Arcanjo Ferreira da Costa, γενν. το 1954) είναι πολιτικός, πρωθυπουργός του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, από τις 12 Δεκεμβρίου 2012 ως τις 25 Νοεμβρίου 2014. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία αλλά για βραχύβιο χρονικό διάστημα, από τις 28 Μαρτίου ως τις 7 Οκτωβρίου 2002.
Πρωθυπουργός
Ο Κόστα υπηρέτησε ως πρεσβευτής στην Πορτογαλία από το 2000 ως το 2002. Τον Απρίλιο του 2002 διορίστηκε πρωθυπουργός και ηγήθηκε κυβέρνησης συνασπισμού. Ωστόσο, απολύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2002 από τον Πρόεδρο Φραντίκε ντε Μενέζες έπειτα από αναταραχή στο στράτευμα με αφορμή κάποιες αμφιλεγόμενες κρίσεις. Στις 3 Δεκεμβρίου 2012 ο Κόστα διορίστηκε ξανά στο πρωθυπουργικό αξίωμα από τον Πρόεδρο Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα, έπειτα από την απόλυση του Πατρίς Τροβοάντα, ο οποίος απώλεσε την πλειοψηφία των εδρών του κόμματός του έπειτα από πρόταση δυσπιστίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Βελέστοβο
Το Βελέστοβο (Велестово) είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Airbus CC-150 Polaris
Ο χαρακτηρισμός CC-150 Polaris χρησιμοποιείται για τα επιβατικά Airbus A310 που χρησιμοποιούνται από τις Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Προέλευση
Το CC-150 αντικατέστησε το CC-137 Husky (τροποποιημένο Boeing 707) το 1997. Τα πέντε αυτά αεροσκάφη αγοράστηκαν αρχικά από την Καναδική αεροπορική εταιρεία Wardair. Το 1989 η Wardair συγχωνεύτηκε με την Canadian Airlines, οπότε και τα αεροσκάφη μεταφέρθηκαν στην δεύτερη. Στη συνέχεια τα αεροσκάφη αγοράστηκαν από τις Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις από την Canadian Airlines. Η αγορά περιλάμβανε και συμβόλαιο για την συντήρηση των αεροσκαφών για συγκεκριμένο αριθμό ωρών πτήσεως
Ρόλος στον Καναδικό Στρατό
Τέσσερα από τα πέντε αεροσκάφη μετατράπησαν στην Combi έκδοση, δηλαδή την βασική εμπορευματική έκδοση με ενισχυμένο πάτωμα και πλευρική εμπορευματική θύρα. Το πέμπτο μετατράπηκε σε μεταφορικό αεροσκάφος υψηλών προσώπων της Καναδικής Κυβέρνησης.
Το Polaris χαρακτηρίστηκε έτσι από την Μονάδα Αερομεταφοράς των Καναδικών Δυνάμεων. Το CC-150 μπορεί να μεταφέρει εξοπλισμό και εμπορεύματα σε μεγάλες αποστάσεις αλλά αδυνατεί στην μεταφορά υπερμεγέθων εμπορευμάτων και την αδυναμία χρήσης μη έτοιμων τροχοδιαδρόμων, κοινό χαρακτηριστικό στρατιωτικών αεροσκαφών.
Οι Καναδικές Δυνάμεις βασιζόντουσαν κυρίως σε μισθωμένα αεροσκάφη για την μεταφορά μεγάλων εμπορευμάτων, στρατιωτικού εξοπλισμού και στρατιωτικών οχημάτων. Αυτό γινόταν κυρίως με μισθωμένα αεροσκάφη τύπου Ilyushin Il-76 και περιστασιακά με το Antonov An-124 το οποίο και χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά της ομάδας Disaster Assistance Response Team - DART στη Σρι Λάνκα το 2005. Το Boeing C-17 Globemaster III, ένα πραγματικό στρατηγικό αεροσκάφος παραγγέλθηκε από τις Καναδικές Δυνάμεις για να καλύψει τις αδυναμίες του CC-150 Polaris. Με τα δύο αυτά αεροσκάφη καλύπτονται οι ανάγκες του Προγράματος Μελλοντικού Αερομεταφορικού.
Τα πέντε CC-150 χρησιμοποιούνται από την 437η μοίρα της Βασιλικής Καναδικής Πολεμικής Αεροποριας, RCAF στην Βάση του Τρέντον, Οντάριο.
Μετατροπή σε τάνκερ
Δϋο από τα πέντε CC-150 μετατρέπονται σε αεροσκαφη τάνκερ εναέριου ανεφοδιασμού για τον στόλο των CF-18 "Hornet". Η συμβατότητα του CC-137 έληξε όταν αποσύρθηκε ο τύπος. Η μετατροπή είναι μέρος του προγράμματος Airbus A310 MRTT. Το πρόγραμμα MRTT ξεκίνησε παράλληλα με την προκήρυξη της Γερμανικής Luftwaffe και αξιολογήθηκε ως συμφέρουσα οικονομική λύση για την Καναδική Πολεμική Αεροπορία (RCAF).
Η RCAF χρησιμοποίησε τροποποιημένα C-130 με τον χαρακτηρισμό "CC-130H(T)", για την εκπαίδευση των πληρωμάτων του CF-18 "Hornet". Η εκπαίδευση μέχρι τότε βασιζόταν σε συμμαχικά αεροσκάφη, μέχρι την απόκτηση των A310.
Το πρώτο τροποποιημένο CC-150 MRTT παραδόθηκε στην Καναδική Πολεμική Αεροπορία τον Οκτώβριο του 2004.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Επαρχία Τλεμσέν
Το Τλεμσέν (ولاية تلمسان) είναι επαρχία (βιλάγια) στη βορειοδυτική Αλγερία. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Τλεμσέν. Το Εθνικό Πάρκο Τλεμσέν βρίσκεται στην περιοχή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 949.135 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 20 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 53 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Τλεμσεν
Αλ Καφ (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Αλ Καφ είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βόρειο δυτικό μεσόγειο τμήμα της χώρας, στη παραμεθόριο με την Αλγερία. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Αλ Καφ. Έχει συνολική έκταση 4.965 τ.χλμ., (10ο σε έκταση), και πληθυσμό 257.300 (2007). Δημιουργήθηκε το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Αμβρόσιος Σερεμπρένικοφ
Ο Αρχιεπίσκοπος Αμβρόσιος, κατά κόσμο Αβραάμ Νικίτιτς Σερεμπρένικοφ ή Σερεμπριακόφ (ρωσ. Архиепископ Амвросий, Авраам Никитич Серебренников/Серебряков, 1745 – 13 Οκτωβρίου 1792) ήταν ιεράρχης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, συγκεκριμένα Αρχιεπίσκοπος Αικατερινοσλάβ και Χερσωνοταυρίδος (ως διάδοχος του Νικηφόρου Θεοτόκη), και Ακαδημαϊκός, γνωστός για τη ρητορική του ικανότητα.
Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε (ως Αβραάμ) στο χωριό Οτσινό του τότε Κυβερνείου του Καζάν, το σημερινό Βοτσινά στο Όμπλαστ του Κίροφ. Το 1758 εισήλθε στην εκκλησιαστική σχολή Βιάτσκαγια, μετά την οποία συνέχισε τις σπουδές του στη Σλαβοελληνολατινική Ακαδημία. Μετά την αποφοίτησή του από εκεί το 1768 δίδαξε στη Βιάτσκαγια και στη σχολή της Λαύρας Τρόιτσε-Σέργκιεβα. Το 1778 ο Αμβρόσιος μετατέθηκε στο Τμήμα Φιλοσοφίας της Σλαβοελληνολατινικής Ακαδημίας και το 1782 διορίστηκε πρύτανης της Θεολογικής Σχολής του Νόβγκοροντ, οπότε, προαγόμενος σε αρχιμανδρίτη, έγινε ηγούμενος της Μονής του Αγίου Αντωνίου του Νόβγκοροντ.
Το 1783 χειροτονήθηκε επίσκοπος και στις 26 Δεκεμβρίου ανέλαβε την Επισκοπή Ολόνετς και Καργοπόλεως, στη βόρεια Ρωσία. Στις 28 Νοεμβρίου 1786 διορίστηκε αρχιεπίσκοπος Αικατερινοσλάβ και Χερσωνοταυρίδος, διαδεχόμενος στον αρχιεπισκοπικό θρόνο τον Έλληνα Νικηφόρο Θεοτόκη, ο οποίος μετατέθηκε στην Αρχιεπισκοπή Άστραχαν και Σταυρουπόλεως. Με τη διαδοχή αυτή άλλαξε και η ονομασία της επισκοπής που ανέλαβε ο Αμβρόσιος, από «Σκλαβηνίου και Χερσωνοταυρίδος» σε «Αικατερινοσλάβ και Χερσωνοταυρίδος». Εκείνη την εποχή, η περιοχή της Νέας Ρωσίας κατοικήθηκε από αποίκους και «Παλαιούς Πιστούς» (σχισματικούς), κάτι που απαιτούσε ιδιαίτερη πνευματική και ηθική φροντίδα και καθοδήγηση από τον ποιμένα. Ο Αρχιεπίσκοπος Αμβρόσιος ασχολήθηκε με ιεραποστολική δράση και μετέστρεψε πολλούς Παλαιούς Πιστούς στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Φρόντισε επίσης για την ανατροφή των παιδιών των κληρικών, τη βελτίωση των ναών και του ηθικού επιπέδου των ιερέων.
Είχε την τιμή να βάλει τον ακρογωνιαίο λίθο στα θεμέλια του Καθεδρικού Ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Η Αυτοκράτειρα της Ρωσίας Μεγάλη Αικατερίνη τού δώρισε έναν διαμαντένιο σταυρό ραμμένο σε ένα επανωκαλύμμαυχο.
Από νεαρής ηλικίας ο Αμβρόσιος είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως ιεροκήρυκας με μεγάλες ρητορικές ικανότητες. Ως επιστέγασμα, ο επικήδειος λόγος του δεινού αυτού ρήτορα στην κηδεία του Πρίγκιπα Ποτέμκιν το 1791 θεωρείται ένα αριστούργημα της ρωσικής λογοτεχνίας γενικότερα, για τούτο τυπώθηκε και γνώρισε πολλές εκδόσεις υπό τον τίτλο «Τελευταίος ασπασμός». Ο Μητροπολίτης Κιέβου και Γαλικίας Ευγένιος (Μπολχοβιτίνοφ) απεκάλεσε αυτόν τον λόγο «πρότυπο συγκινητικής ευγλωττίας». Πολλά κηρύγματα του Αμβροσίου τυπώθηκαν επίσης, και πολλά άλλα σώζονται σε χειρόγραφα στη Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης. Γνώριζε τη γαλλική γλώσσα και μετέφρασε στη ρωσική το έργο του Μίλτον «Χαμένος Παράδεισος» όχι από το αγγλικό πρωτότυπο, αλλά από τη γαλλική μετάφραση του έργου. Συνέγραψε επίσης Σύντομη εισαγωγή στη ρωσική ρητορική (Μόσχα 1778, β΄ έκδ. 1791). Με βάση και τη συμμετοχή του στη σύνταξη ενός ετυμολογικού λεξικού, ο Αμβρόσιος έγινε μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας (της μετέπειτα Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών) το 1785. Απεβίωσε στην Πολτάβα σε ηλικία 47 ετών. Στη θέση του Αρχιεπισκόπου Αικατερινοσλάβ και Χερσωνοταυρίδος τον διαδέχθηκε ο Ρουμάνος κληρικός Γαβριήλ (κατά κόσμο Γρηγόριος Μπενουλέσκου-Μποντόνι).
Πηγές
‎Κατηγορία:Ιεράρχες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γιέμτλαντ-Χαργιεντόλεν
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γιέμτλαντ-Χαργιεντόλεν (σουηδικά: Jämtland-Härjedalens Fotbollförbund, JHFF) είναι ο οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του ποδοσφαίρου στις ιστορικές επαρχίες Γιέμτλαντ και Χαργιεντόλεν και αποτελεί μία από τις 24 περιφερειακές ομοσπονδίες της Σουηδικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε το 1928 και σήμερα έχει 63 μέλη.
Η ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών διοργανώσεων σε χαμηλότερο επίπεδο. Η έδρα της βρίσκεται στο Έστερσουντ και ο πρόεδρός της είναι ο Λιφ Νίλσον.
Διοργανώσεις πρωταθλήματος
Η Ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την διεξαγωγή των ομίλων των ακόλουθων κατηγοριών: • 2
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιέμτλαντ-Χαργιεντόλεν
Νικολά Γκρουνιτσκί
Ο Νικολά Γκρουνιτσκί (Nicolas Grunitzky, 5 Απριλίου 1913 -27 Σεπτεμβρίου 1969) ήταν αρχηγός κράτους και πρόεδρος του Τόγκο από το 1963 ως το 1967. Υπήρξε πρωθυπουργός από το 1956 ως το 1958 υπό το σύστημα loi cadre της γαλλικής αποικιοκρατίας, με βάση το οποίο συστάθηκε περιορισμένη "εθνική" κυβέρνηση στις κτήσεις της. Ο πολιτικός του αντίπαλος Σιλβάνους Ολίμπιο εξελέγη πρόεδρος του Τόγκο το 1958, όταν η χώρα ήταν ακόμα υπό γαλλική διοίκηση. Εξελέγη πρώτος πρόεδρος του ανεξάρτητου Τόγκο το 1960. Έπειτα από το πραξικόπημα του 1963 κατά το οποίο σκοτώθηκε ο Ολίμπιο, ο Γκρουνιτσκί επιλέχθηκε από τη στρατιωτική επιτροπή των πραξικοπηματιών για το αξίωμα του 2ου πρόεδρου του Τόγκο.
Δημοσθένης (στρατηγός)
Ο Δημοσθένης (457-413 π.Χ.) του Αλκισθένη, ήταν στρατηγός των Αθηναίων, από τους διαπρεπέστερους του Πελοποννησιακού Πολέμου. Διακρίθηκε στην εκστρατεία του 426 π.Χ. γύρω από την Πελοπόννησο, κατά την οποία οι Λακεδαιμόνιοι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν την Αττική. Έλαβε μέρος στην ατυχή Εκστρατεία στη Σικελία όπου ηττήθηκε από τους Συρακουσίους και θανατώθηκε μαζί με τον Νικία.
Νικολά Γκρουνιτσκί
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Ατακπαμέ από Γερμανό πατέρα πολωνικής καταγωγής και Τογκολέζα μητέρα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Παρίσι και υπηρέτησε στη δημόσια διοίκηση προτού ιδρύσει τη δική του εταιρεία. Ήταν γενικός γραμματέας του Τογκολέζικου Κόμματος για την Πρόοδο (Parti togolais du progrès) και εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου του Τόγκο το 1951. Ο Γκρουνιτσκί υπηρέτησε επίσης στη γαλλική εθνοσυνέλευση την περίοδο από το 1951 ως το 1958. Ήταν πρωθυπουργός από τις 12 Σεπτεμβρίου 1956 αλλά ανατράπηκε στις 16 Μαΐου 1958 και εξορίστηκε.
Δημοσθένης (στρατηγός)
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Νικολά Γκρουνιτσκί
Βιογραφία
Ο Γκρουνιτσκί διορίστηκε πρόεδρος από την "επιτροπή της εξέγερσης" με αρχηγό τον Εμανουέλ Μποτζολέ έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα που τερματίστηκε με τη δολοφονία του προέδρου Σιλβάνους Ολίμπιο (και γαμπρό του Γκρουνιτσκί). Ήταν το πρώτο στρατιωτικό πραξικόπημα στη Δυτική Αφρική μετά την ανεξαρτησία, και οργανώθηκε από ομάδα στρατιωτών υπό τη διεύθυνση του Λοχαγού Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά. Ο Γκρουνιτσκί επεχείρησε να ενοποιήσει τη χώρα με το να συμπεριλάβει αρκετά πολιτικά κόμματα στην κυβέρνησή του. Ωστόσο, ανατράπηκε σε αναίμακτο στρατιωτικό πραξικόπημα του οποίου ηγήθηκε ο Εγιαντεμά και στάλθηκε στην εξορία στο Παρίσι.
Τραυματίστηκε σε αυτοκινητικό ατύχημα στην Ακτή Ελεφαντοστού και πέθανε από επιπλοκές, σε νοσοκομείο της γαλλικής πρωτεύουσας το 1969.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους του Τόγκο Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τόγκο
Αχιλλεύς Λογιώτατος
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1847 στη Λάρισα. Η καταγωγή του ήταν από σπουδαία οικογένεια. Αφού πήγε σχολείο στην Αθήνα, παρακολούθησε για δύο χρόνια τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε στο Βίρτσμπουργκ της Βαυαρίας, όπου σπούδασε ιατρική. Από εκεί συνέχισε στη Βιέννη, όπου διέπρεψε ενάμισι έτος. Επέστρεψε στη Λάρισα το 1870 και εξάσκησε το ιατρικό επάγγελμα. Διέπρεψε ως επιστήμονας και φιλάνθρωπος.
Εκλέχτηκε βουλευτής το 1888 με μεγάλη πλειοψηφία. Αργότερα (1895) εκλέχτηκε επίσης δήμαρχος Λαρίσης, δεν μπόρεσε όμως να διατελέσει, διότι πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 4 Φεβρουαρίου 1896, ενώ ανάρρωνε από εγκεφαλικό. Η Κυβέρνηση τίμησε το έργο του με την μετά θάνατον απονομή του Σταυρού του Σωτήρα. Το ίδιο μετάλλιο του είχε προταθεί και εν ζωή το 1884, ο Λογιώτατος όμως από λόγους μετριοφροσύνης το είχε απορρίψει.
Η κόρη του Ιουλία ήταν παντρεμένη με τον Μιχαήλ Σάπκα.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Δήμαρχοι Λαρισαίων
Κεντρική Επιτροπή Πολωνοεβραίων
Η Κεντρική Επιτροπή Πολωνοεβραίων, ΚΕΠ (πολωνικά: Centralny Komitet Żydów w Polsce, γίντις: צענטראלער קאמיטעט פון די יידן אין פוילן) ήταν πολιτική εκπροσώπηση των Εβραίων στην Πολωνία χρηματοδοτούμενη από το κράτος στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδρύθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1944, ως διάδοχος της Προσωρινής Κεντρικής Επιτροπής των Πολωνοεβραίων που σχηματίστηκε ένα μήνα νωρίτερα υπό την ομπρέλα της κομμουνιστικής Πολωνικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ). Η ΚΕΠ παρείχε φροντίδα και βοήθεια στους Εβραίους που επέζησαν του Ολοκαυτώματος. Εκπροσωπούσε νόμιμα όλους τους εγγεγραμμένους Πολωνοεβραίους στην ΚΕΠ στις συναλλαγές τους με τη νέα κυβέρνηση και τις υπηρεσίες της. Υπήρχε μέχρι το 1950 όταν, μαζί με την Εβραϊκή Πολιτιστική Εταιρεία, όπου εκπρόσωποι της ΚΕΠ ίδρυσαν την Κοινωνικοπολιτιστική Ένωση Εβραίων στην Πολωνία.
Η Επιτροπή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση και την υλοποίηση των προσπαθειών των εβραϊκών αλίγια για τη Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή, και από τα μέσα Μαΐου 1948, στο νεοσύστατο Κράτος του Ισραήλ. Οι εργάτες της ΚΕΠ κατέγραψαν 86.000 επιζώντες τον Ιανουάριο του 1946 από όλη την προπολεμική Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία. Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, ο αριθμός των Εβραίων που εγγράφηκαν είχε αυξηθεί σε περίπου 205.000–210.000 (240.000 εγγραφές με πάνω από 30.000 αντίγραφα). Πάνω από 100.000 πρόσφυγες (ή, περίπου 180.000 σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ένγκελ), πολλοί με εργασιακές γνώσεις γίντις, ήρθαν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας από τη Σοβιετική Ένωση χάρη σε μια Πολωνο-Σοβιετική συμφωνία επαναπατρισμού. Ο Μάριαν Σπιχάλσκι υπέγραψε διάταγμα που τους επέτρεπε να εγκαταλείψουν την Πολωνία χωρίς βίζα ή άδειες εξόδου. Η Πολωνία ήταν η μόνη χώρα του Ανατολικού Μπλοκ που το έκανε. Την άνοιξη του 1947, με τη βοήθεια της ΚΕΠ, περισσότεροι από 150.000 Εβραίοι μετανάστευσαν (επιπλέον αριθμός, εκτός αυτής της περιόδου). Για να εξασφαλίσει την απελευθέρωσή τους, η ΚΕΠ συγκέντρωσε ομαδικές μαρτυρίες, ωστόσο, το πολωνικό διάταγμα εγκρίθηκε εύκολα από το Κρεμλίνο, επιδιώκοντας να υπονομεύσει τη βρετανική επιρροή στη Μέση Ανατολή. Η μετανάστευση των Εβραίων (γνωστή ως μπρίχα) υποκινήθηκε από την καταστροφή της εβραϊκής ζωής στην Πολωνία και την αντιεβραϊκή βία στην Πολωνία, με το πιο γνωστό περιστατικό να είναι το Πογκρόμ του Κιέλτσε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία
Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα
Ο Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα (Manuel Pinto da Costa, 1937-) είναι οικονομολόγος, που χρημάτισε Πρόεδρος του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε από το 2011 ως το 2016. Διετέλεσε ξανά αρχηγός Κράτους από την ανεξαρτησία το 1975 ως το 1991. Ηγήθηκε μονοκομματικού σοσιαλιστικού καθεστώτος, υπό το κόμμα "Κίνημα για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε (MLSTP)". Ομιλεί απταίστως πορτογαλικά και γερμανικά.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1937. Σπούδασε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Ανήλθε στην προεδρία της χώρας στις 12 Ιουλίου του 1975, οπότε και έγινε ανεξάρτητη. Ο Πίντο ντα Κόστα κυβέρνησε απολυταρχικά ως την εφαρμογή μέτρων για εκδημοκρατισμό της χώρας, το 1991.
Σε έκτακτο συνέδριο του MLSTP που διεξήχθη τον Μάιο του 1998 ο Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα εξελέγη χωρίς αντίπαλο στην προεδρία του κόμματος. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2005 εξελέγη να τον διαδεχθεί ο Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα.
Το 2002 ο ντα Κόστα δέχθηκε επίθεση ενόπλων στο γραφείο του. Παραμένουν άγνωστα τα κίνητρα αυτής της επίθεσης.
Στις εκλογές που έγιναν το 2011 ο ντα Κόστα κατήλθε ως ανεξάρτητος και εξελέγη για δεύτερη φορά (όχι συνεχόμενη) ως πρόεδρος του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο στις 7 Αυγούστου τον Εβαρίστο Καρβάλιο με ποσοστό γύρω στο 53% Η ορκωμοσία του έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου 2011.
Παραπομπές
Πιντο Πιντο Κατηγορία:Πρόεδροι του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
ΠΦΚ Μάρεκ Ντούπνιτσα
Πρώτα χρόνια (1919–1947)
Οι κάτοικοι του Ντούπνιτσα πρωτοείδα ποδόσφαιρο από τα ξένα στρατεύματα κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα επόμενα χρόνια, δημιουργήθηκαν 4 ποδοσφαιρικές ομάδες στην πόλη: Atletic, Slavia, ZHSK και Levski. Το 1923, οι ομάδες της πόλης συμμετείχαν στη δημιουργία της Southwest Football League και μεταξύ 1935 και 1944 οι ομάδες τις πόλης συμμετείχαν στους τελικού του εθνικού τουρνουά. Μέχρι το 1944 οι 4 ομάδας είχαν και δικό τους στάδιο.
Μάρεκ (1947–1970)
Το 1947 οι τέσσερις ομάδες αποφάσιαν να ενωθούν σε μία ομάδα, με το όνομα Μάρεκ. Μάρεκ είναι το παρατσούκλι για τον Stefan "Stanke" Dimitrov, ένα τοπικό ήρωα του κουμουνιστικού κόμματος. Η λέξη Μάρεκ σχηματίζεται από τα 5 παρατσούκλια του ήρωα: Μαρξιστής, Αντιφασίστας, Revolutionary, Emigrant, Communist.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας Κατηγορία:ΠΦΚ Μάρεκ Ντούπνιτσα
Πειραματικά οικονομικά
Πειραματικά οικονομικά είναι μια σχετικά νέα μέθοδος στην ιστορία της οικονομικής επιστήμης.
Ο κύριος σκοπός της είναι να δοκιμάζει πρακτικά, σε πραγματικές αλλά ελεγχόμενες συνθήκες, τις συνήθεις υποθέσεις της οικονομικής θεωρίας.
Συνήθως αυτό γίνεται σε ειδικά εργαστήρια όπου άνθρωποι (συνήθως φοιτητές) παίζουν οικονομικά παιχνίδια και πληρώνονται ανάλογα με την επιτυχία τους.
Τις περισσότερες φορές οι ερευνητές, συγκρίνουν την συμπεριφορά των πραγματικών ανθρώπων σε αυτά τα παιχνίδια με την πρόβλεψη της οικονομικής θεωρίας. Διαχρονικά η οικονομική θεωρία στηρίζεται στην υπόθεση του ορθολογισμού για να κάνει αυτές τις προβλέψεις.
Τον τελευταίο καιρό όμως, μεταξύ άλλων και χάρη στα ευρήματα των πειραματικών οικονομικών αυτή η υπόθεση χαλαρώνει. Δεχόμενοι ότι οι άνθρωποι ίσως δεν είναι πλήρως ορθολογιστές ερχόμαστε στο πεδίο των οικονομικών της Συμπεριφοράς.
Ιστορία
Πρωτοπόροι των πειραματικών οικονομικών θεωρούνται οι Βέρνον Σμιθ, Ράινχαρντ Ζέλτεν, με τους μεταγενέστερους οικονομολόγους Αλ Ροθ, Ελίζαμπεθ Όστρομ αλλά και τον ψυχολόγο Ντάνιελ Κάνεμαν να έχουν βραβευθεί με Νομπέλ για πειραματική δουλειά.
Τα πρώτα πειράματα είχαν να κάνουν με κλασικά προβλήματα όπως η συμπεριφορά απέναντι στην αβεβαιότητα και το ρίσκο.
Παραδείγματα
Το παράδοξο του Αλλαι είναι ένα από τα πιο γνωστά δείγματα μη συνεπούς συμπεριφοράς, σχετικό με το αξιωματικό μοντέλο των Φον Νώυμαν-Μόργκενστερν περί αποφάσεων υπό συνθήκες αβεβαιότητας. Δείχνει ότι μεγάλο μέρος ανθρώπων που παίρνουν σημαντικές αποφάσεις κατατάσσουν αβέβαιες προοπτικές με έναν τρόπο που δεν είναι συνεπής και δεν συμφωνεί με την Αρχή της Ανεξαρτησίας άσχετων εναλλακτικών. Βασικά αυτή η αρχή είναι που επιτρέπει να αναπαριστούμε προτιμήσεις περί αβέβαιων προοπτικών σαν μια γραμμική συνάρτηση του όφελους από κάθε βασική έκβαση (outcomes). θεωρείστε την ακόλουθη επιλογή κατάστασης (Α) ανάμεσα σε δύο λαχεία :
Το Λαχείο L1 υπόσχεται μία σίγουρη νίκη 30$, Το Λαχείο L2 έχει 80% πιθανότητες κέρδους 45$(και μηδέν στο 20% των περιπτώσεων). Τυπικά το L1 είναι αυστηρά προτειμώμενο από το L2 (τέτοια παρατηρούμενη συμπεριφορά καλλείται αποκαλυπτική προτίμηση). Τώρα θεωρήστε μία άλλη επιλογή κατάστασης (Β):
Το λαχείο Κ! υπόσχεται πιθανότητα 25% κέρδους 30$, το λαχείο Κ2 έχει 20% πιθανότητες κέρδους 45$. Έδω, μια τυπική εκλογή είναι το Κ2 σε σχέση με το Κ1 παρόλο που η κατάσταση Β διαφέρει από την κατάσταση Α μόνο στο ότι σε κάθε λαχείο, τρία τέταρτα από την αρχική πιθανότητα να κερδίσει κανέις ένα θετικό ποσό αναιρούνται Υποθέστε ότι το τυπικό υποκείμενο αποφασίζει ανάμεσα σε λαχεία με τον ακόλουθο τρόπο: Για κάθε ένα από τα βασικά αποτελέσματα, δίδεται ένα νούμερο που καταδεικνύει την ελκυστικότητά του. Παράδειγμα λέμε u(0)=0, u(45)=1, kai u(30)=v (0<v<1). Η συνολική ελκυστικότητα του λαχείου (σε σύγκριση με άλλο λαχείο) προκύπτει από το άθροισμα των της στοιχειώδους ελκυστικότητας των εκβάσεων, οι οποίες σταθμίζονται από την αντίστοιχη πιθανότητα εμφάνισης. Ανάμεσα σε δύο λαχεία, το προτιμώμενο είναι εκείνο το οποίο προσφέρει ένα υψηλότερο επίπεδο συνολικής ελκυστικότητας. Με αυτόν τον τρόπο, ο λήπτης της απόφασης, αναπτύσσει ένα μοντέλο χρησιμότητας von Neumann Morgenstern που υπερισχύει των ντετερμινιστικών εκβάσεων, η προσδοκία των οποίων παρέχει το κριτήριο για την επιλογή ανάμεσα σε αμφίβολα αποτελέσματα όπως τα λαχεία. Τώρα, στην κατάσταση Α, η αποκαλυπτική προτίμηση της L1 επί της L2 υποδηλώνει u(30) > 0.8 u(45), ή v > 0.8; ενώ η αποκαλυπτική προτίμηση της Κ2 επί της Κ1 στην περίπτωση Β δείχνει ότι 1/4 v < 1/5, or v < 0.8.