cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αστυπάλαια
Βυζαντινό Θέμα Αιγαίου
Γενικά, η έξαρση της πειρατείας έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικιστική δομή της περιοχής, με την παρακμή των παράλιων οικισμών, τη μετακίνηση των πληθυσμών προς το εσωτερικό των νησιών και την ανέγερση ορισμένων κάστρων για προστασία, από τη βυζαντινή διοίκηση σ' όσα από τα νησιά δεν έμειναν εντελώς έρημα. Στην Αστυπάλαια την εποχή αυτή ενδέχεται να ανάγεται το Κάστρο του Αγ. Ιωάννη, στη Νοτιοδυτική ακτή του νησιού, το οποίο αναφέρεται από τον αρχαιολόγο Ludwing Ross και σημειώνεται σε χάρτη του Buon Delmonti. Όμως η γενική εξασθένιση του Βυζαντινού κράτους πριν την κατάκτηση του από τους Λατίνους, είχε ως συνέπεια την εγκατάλειψη των νησιών του Ν. Αιγαίου από τον Βυζαντινό στόλο και οπωσδήποτε την έλλειψη ελέγχου της ναυσιπλοΐας.
Μιχαήλ Σεντιβόντζιους
Ο Μιχαήλ Σεντιβόντζιους (Michael Sendivogius, πολωνικά: Michał Sędziwój) (2 Φεβρουαρίου 1566 - 1636) ήταν Πολωνός αλχημιστής, φιλόσοφος και ιατρός. Ως πρωτοπόρος της χημείας, ανέπτυξε τρόπους καθαρισμού και δημιουργίας διαφόρων οξέων, μετάλλων και άλλων χημικών ενώσεων. Ανακάλυψε ότι ο αέρας δεν είναι μια μεμονωμένη ουσία και περιέχει μια ουσία που δίνει ζωή - αργότερα ονομάστηκε οξυγόνο - 170 χρόνια πριν από την ανακάλυψη του στοιχείου από τον Καρλ Βίλχελμ Σέλε. Προσδιόρισε σωστά αυτό το «τρόφιμο της ζωής» με το αέριο (επίσης οξυγόνο) που εκπέμπεται από τη θέρμανση νιτρικού κάλιου. Αυτή η ουσία, το «κεντρικό νιτρικό», είχε κεντρική θέση στο σχήμα του σύμπαντος του Σεντιβόντζιους.
Αστυπάλαια
Ενετοκρατία
Με την άλωση της Κωνσταντινούπολης και την κατάλυση του Βυζαντινού κράτους από τους Φράγκους, το 1204, το δυτικό φεουδαλικό σύστημα επεκτείνεται και στον ελλαδικό χώρο, με τη διανομή των γαιών της Βυζαντινής αυτοκρατορίας μεταξύ των Φράγκων κατακτητών. Οι Κυκλάδες και τα άλλα νησιά του Αρχιπελάγους περιέρχονται στη δικαιοδοσία της Βενετίας. Η κατάκτηση των νησιών και η δημιουργία του Δουκάτου της Νάξου πραγματοποιούνται από τον Ενετό Marco Sanudo ( ανεψιό του δόγη της Βενετίας ) με τη μορφή ιδιωτικής επιχείρησης. Έτσι ιδρύθηκε το Δουκάτο της Νάξου, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις στην περιοχή, με τον έλεγχο των “στενών” προς όφελος της Βενετίας, διατηρώντας ταυτόχρονα και μια σχετική ανεξαρτησία.
thumb|260px|Ο οικισμός της Αστυπάλαιας και στο βάθος το κάστρο
Η Αστυπάλαια, κατά τον G. Gerola, παραχωρήθηκε το 1207 από τον Δούκα του Αρχιπελάγους Marco Sanudo στον Ενετό ευγενή Τζοβάνι Ι Κουερίνι σε ανταπόδοση των υπηρεσιών του τελευταίου κατά την ίδρυση του νέου δουκάτου. Ο Querini θεωρήθηκε ετσι, ως ο ιδρυτής και πρώτος ιδιοκτήτης μιας οίκησης, που αποτέλεσε τον πυρήνα του σημερινού οικισμού. Σύμφωνα με τον Raymond – Joseph Loenertz όμως, που έχει ασχοληθεί διεξοδικά με τη γενεαλογία των Querini, η οικογένεια απέκτησε την κυριότητα του νησιού μόλις το 1413. Πάντως, σαφείς πληροφορίες για την πιθανή πρώτη αυτή οίκηση, καθώς επίσης και τον όποιο εποικισμό του νησιού, δεν υπάρχουν.
Μιχαήλ Σεντιβόντζιους
Βιογραφία
Στην Πολωνία εμφανίστηκε στην αυλή του Βασιλιά Σιγισμούνδου Γ΄ της Πολωνίας γύρω στο 1600, και γρήγορα απέκτησε μεγάλη φήμη, καθώς ο Πολωνός βασιλιάς ήταν ο ίδιος ενθουσιώδης της αλχημείας και μάλιστα πραγματοποίησε πειράματα με τον Σεντιβόντζιους. Στο Κάστρο Βάβελ της Κρακοβίας, ο θάλαμος όπου πραγματοποιήθηκαν τα πειράματά του παραμένει άθικτος. Οι πιο συντηρητικοί Πολωνοί ευγενείς σύντομα τον αντιπάθησαν, επειδή ενθάρρυνε τον βασιλιά να δαπανήσει τεράστια χρηματικά ποσά για χημικό πειραματισμό. Οι πιο πρακτικές πτυχές του έργου του στην Πολωνία αφορούσαν το σχεδιασμό μεταλλευτικών και μεταλλουργικών χυτηρίων. Οι εκτεταμένες διεθνείς επαφές του οδήγησαν στην απασχόλησή του ως διπλωμάτη από περίπου το 1600.
Αστυπάλαια
Ενετοκρατία
Από το 1207 ως και τις αρχές του 14ου αι. επικρατεί στο Αιγαίο σχετική ειρήνη με την εδραίωση της φράγκικης παρουσίας στο Αρχιπέλαγος, η πειρατεία όμως εξακολουθεί να μαστίζει τα νησιά και κατά την εποχή αυτή.
Μιχαήλ Σεντιβόντζιους
Βιογραφία
Στα τελευταία του χρόνια, ο Μιχαήλ Σεντιβόντζιους πέρασε περισσότερο χρόνο στη Βοημία και στη Μοραβία (τώρα στην Τσεχία), όπου του είχε παραχωρηθεί γη από τον αυτοκράτορα των Αψβούργων. Κοντά στο τέλος της ζωής του, εγκαταστάθηκε στην Πράγα, στην αυλή του Ροδόλφου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπου κέρδισε ακόμη μεγαλύτερη φήμη ως σχεδιαστής μεταλλευτικών ορυχείων και χυτηρίων. Ωστόσο, ο Τριακονταετής Πόλεμος του 1618-48 είχε τελειώσει ουσιαστικά τη χρυσή εποχή της αλχημείας: οι πλούσιοι προστάτες τώρα ξόδεψαν τα χρήματά τους για τη χρηματοδότηση του πολέμου και όχι τη χημική κερδοσκοπία και πέθανε σε σχετική αφάνεια.
Αστυπάλαια
Ενετοκρατία
Για τον λόγο αυτό, μετά τα πρώτα 50 χρόνια λατινικής κυριαρχίας, διαπιστώνεται ότι όλα σχεδόν τα νησιά έχουν κάποιου είδους οχύρωση. Πάντως τον πρώτο αιώνα μετά τη φράγκικη κατάκτηση, τα νησιά που είχαν ερημωθεί από τις επιδρομές των Αράβων έχουν επαναποικισθεί. Έτσι, ενώ στα χρόνια που πέρασαν είχαν ερημωθεί ακόμα και μεγάλα νησιά, στα μέσα του 14ου αιώνα παρουσιάζονται κατοικημένα πολυάριθμα μικρότερα, όπως η Αμοργός. Σέριφος, Σίφνος, Φολέγανδρος, Ανάφη ακόμη και η Αστυπάλαια.
Μιχαήλ Σεντιβόντζιους
Έργα
Ο Ντάνιελ Στολτς φον Στόλτσενμπεργκ στο Viridarium Chymicum (1624) επαινεί τον Σεντιβόντζιους ως συγγραφέα δώδεκα βιβλίων. Το πιο διάσημο από αυτά ήταν το «Νέο Χημικό Φως», που δημοσιεύθηκε το 1604. Εκτός από μια σχετικά σαφή έκθεση της θεωρίας του σχετικά με την ύπαρξη της «τροφής της ζωής» στον αέρα, τα βιβλία του περιέχουν διάφορες επιστημονικές, ψευδο-επιστημονικές και φιλοσοφικές θεωρίες, και μεταφράστηκαν επανειλημμένα και διαβάστηκαν ευρέως μεταξύ αξιωματούχων όπως ο Ισαάκ Νεύτων κατά τον 18ο αιώνα.
Αστυπάλαια
Επανάκτηση από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Η τελευταία, στα 1269 επανέρχεται στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, μετά την ανακατάληψη της από τον ναύαρχο του Βυζαντίου Λικάριο μαζί με άλλα νησιά, όπως π.χ. η Σίφνος.
Μιχαήλ Σεντιβόντζιους
Ο Σεντιβόντζιους στη μυθοπλασία
δεξιά|μικρογραφία|173x173εσ| Εικόνα από το βιβλίο Sędziwój του Γιούζεφ Μπόχνταν Ντζιεκόνσκι, έκδοση 1896 Η πρώτη εμφάνιση αυτού του χαρακτήρα στη μυθοπλασία ήταν στο βιβλίο Sędziwoj του 1845 του Γιούζεφ Μπόχνταν Ντζιεκόνσκι, συγγραφέα στην εποχή του ρομαντισμού στην Πολωνία. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 εμφανίστηκε σε πολλά βιβλία του Πολωνού συγγραφέα Άντζεϊ Πιλίπιουκ (Kuzynki 2003, Księżniczka 2004, Dziedziczki 2005). Ο Σεντιβόντζιους είναι επίσης ένας χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Γκούσταβ Μέιρινκ (μέρος του Goldmachergeschichten, August Scherl Verlag, Βερολίνο 1925 ), Γερμανού συγγραφέας από την Πράγα της Βοημίας, ο οποίος συχνά έγραφε για την αλχημεία και τους αλχημιστές.
Αστυπάλαια
Επανάκτηση από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Σύμφωνα με τον G. Gerola, το 1310 συνδυασμένη επιχείρηση του Giavanni II Querini και της οικογένειας των Γκριμάνι αποκαθιστά την κυριότητα της δυναστείας στο νησί, με συνιδιοκτήτη αυτή τη φορά την οικογένεια των Grimani. Η αναφορά αυτή, βέβαια, δεν συμβιβάζεται με τις απόψεις του R. J. Loenertz, ο οποίος γράφει ότι τα περί ανάκτησης του νησιού, το 1310 από τους Querini, οφείλονται στον Karl Hopf, αλλά δεν πιστοποιούνται. Αντίθετα πιστοποιείται από τον R. J. Loenertz η παρουσία των Grimani στην Αστυπάλαια, οι οποίοι το 1384 εμφανίζονται ως κύριοι της Αστυπάλαιας και της Αμοργού.
Μιχαήλ Σεντιβόντζιους
Ο Σεντιβόντζιους στη μυθοπλασία
Ο Πολωνός ρεαλιστής ζωγράφος του 19ου αιώνα, Γιαν Ματέικο απεικόνιζε τον Σεντιβόντζιους επιδεικνύοντας μεταμόρφωση ενός βασικού μετάλλου σε χρυσό ενώπιον του Βασιλιά Σιγισμούνδου Γ΄ της Πολωνίας.
Αστυπάλαια
Επανάκτηση από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
thumb|260px|Η είσοδος στο κάστρο της Αστυπάλαιας
Μιχαήλ Σεντιβόντζιους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Πολωνοί χημικοί Κατηγορία:Πολωνοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πολωνοί αλχημιστές Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Αστυπάλαια
Επανάκτηση από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Πάντως, μετά τα πρώτα χρόνια της φραγκικής κατάκτησης παρατηρείται μια γενική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στο Αρχιπέλαγος. Η “αιώνια¨ανασφάλεια στο νησιωτικό χώρο οξύνεται στις αρχές του 14 αι. με την πύκνωση των εμφανίσεων Τούρκων πειρατών. Το 1318 σηματοδοτεί τη νέα αυτή περίοδο αναστάτωσης στο Αιγαίο με συγκεκριμένες αναφορές σε ολοκληρωτικές ερημώσεις νησιών.
Οι επιδρομές και οι αρπαγές των Τούρκων κατά τον 14 αι., δεν περιορίζονται στο Αιγαίο, όπου η πειρατεία ήταν το γενικό φαινόμενο, αλλά επεκτείνονται μέχρι και το Ιόνιο. Από τα παράλια λοιπόν της Μ. Ασίας, ιδίως από το εμιράτο του Μεντεσέ, “πραγματική φωλιά πειρατών, πλέουν οι Τούρκοι στα απέναντι Δωδεκάνησα, αρπάζουν κοπάδια, σοδειές και αιχμαλωτίζουν τους κατοίκους”. Την εποχή αυτή πολλά νησιά του Αιγαίου ερημώνονται για λίγα ή πολλά χρόνια, όπως π.χ. η Τένεδος στα 1383 ή η Αστυπάλαια στο 1341, όταν επέδραμαν Τούρκοι από τη Μικρά Ασία με επικεφαλής τον Omar Morbassan, εμίρη του Αϊδινίου. Η καταστροφή από την επιδρομή ήταν μεγάλη, με αποτέλεσμα το νησί να εγκαταλειφθεί τελείως για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η συνεχώς αυξανόμενη παρουσία των Τούρκων αναγκάζει τη Βενετία σε αναθεώρηση της πολιτικής της, της σχετικής ανεξαρτησίας των διαφόρων αρχόντων, και σε ανάληψη άμεσης διοίκησης. Έτσι η δυναστεία των Γκύζη της Τήνου και Μυκόνου σβήνει το 1390, το Δουκάτο της Νάξου όμως εξακολουθεί την ανεξάρτητη πορεία του. Τελικά η συστηματική οχύρωση των οικισμών του Αιγαίου ανάγεται ακριβώς στο β' μισό του 14ου αι. και στις αρχές του 15ου. Στην ίδια περίοδο εντάσσεται και η περίπτωση οχύρωσης της Αστυπάλαιας.
Το 1413 ο Giovanni IV – Zannaki Querini, διοικητής της Τήνου και Μυκόνου, εποικίζει – εκ νέου – το έρημο νησί και εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις για μια μόνιμη παρουσία. Το γεγονός πιστοποιείται απ' όλους τους μελετητές. Με οικονομική συνεισφορά των Grimani κτίζει το Κάστρο (ή ανακαινίζει προϋπάρχουσα οχύρωση) και μεταφέρει εποίκους από την Τήνο και Μύκονο για να αξιοποιήσει το τιμάριο. Το όλο εγxείρημα επισημοποιείται με τη μετονομασία του νησιού σε “Αστυ – νέα”. Η μαζική και οργανωμένη αυτή πληθυσμιακή μεταφορά προσέκρουσε σε έντονη αντίδραση της Βενετικής διοίκησης, η οποία προσπάθησε να επιβάλει επιστροφή των εποίκων στα νησιά τους, χωρίς όμως επιτυχία.
Τελικά η ουσιαστική ίδρυση του νεότερου οικισμού της Αστυπάλαιας οφείλεται σε μια οργανωμένη και χρονικά εντοπισμένη προσπάθεια εκμετάλλευσης της φεουδαρχικής ιδιοκτησίας και συνδέεται με πράξη εποικισμού μέσω μαζικής μεταφοράς καλλιεργητών, φαινόμενο συνηθισμένο βέβαια στον Μεσαίωνα και ιδιαίτερα στις αποικίες των Φράγκων στην Ανατολή. Ακόμη, συμπίπτει χρονικά με τη μείωση της επιρροής της Βενετίας στον χώρο του Αιγαίου, τη συρρίκνωση του εμπορίου της Ανατολής και τη βούληση της Βενετικής διοίκησης για καλύτερη οργάνωση της άμυνας των κτήσεων της (το κάστρο της Αντιπάρου κτίζεται κι αυτό τον 15ο αι.).
Κεφτριαξόνη
Η κεφτριαξόνη, που πωλείται με την επωνυμία Rocephin, είναι αντιβιοτικό τύπου κεφαλοσπορίνης που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Αυτές περιλαμβάνουν λοιμώξεις του μέσου ωτός, ενδοκαρδίτιδα, μηνιγγίτιδα, πνευμονία, λοιμώξεις οστών και αρθρώσεων, ενδοκοιλιακές λοιμώξεις, δερματικές λοιμώξεις, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, γονόρροια και πυελική φλεγμονώδη νόσο. Χρησιμοποιείται επίσης μερικές φορές πριν από τη χειρουργική επέμβαση και μετά από μια πληγή δαγκώματος για να προσπαθήσει να αποτρέψει τη μόλυνση. Η κεφτριαξόνη μπορεί να χορηγηθεί με ένεση σε φλέβα ή σε μυ.
Αστυπάλαια
Επανάκτηση από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Ο Goavanni IV – Zannaki Querini πεθαίνει το 1421 και ο διάδοχος του, Giovanni, πάλι Querini, αποκτά το 1446 το ένα τέταρτο της Αμοργού, με παραχώρηση από τη Βενετική διοίκηση. Η συνιδιοκτησία της Αμοργού από τους Querini και τους Grimani πιστοποιεί τις σχέσεις των δύο οικογενειών, που, κατά τον Gerola, ανάγονται στην εποχή του Giovanni II Querini και την κοινή τους προσπάθεια ανάκτησης της Αστυπάλαιας. Με τον θάνατο του Giovvani Querini, η Αστυπάλαια και η νέα κτήση της Αμοργού περιέρχονται στον Francesco, γιο του Giovanni – Zanaki Querini, υπό την κυριαρχία του οποίου ο πληθυσμός της Αστυπάλαιας ανέρχεται το 1470 σε 400 μόλις άτομα. Το 1494 καταλύεται η ανεξαρτησία του δουκάτου της Νάξου, στα πλαίσια της αμεσότερης ανάμειξης της Βενετίας στο Αιγαίο, η προσπάθεια όμως δεν απέτρεψε την Οθωμανική εξάπλωση. Το 1537 ο Σουλεϊμάν Α' ο Μεγαλοπρεπής, εκστρατεύει εναντίον της Κέρκυρας, με αρχηγό του στόλου τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα. Η αποτυχία του εγχειρήματος στρέφει τον τελευταίο προς τις φραγκικές κτήσεις του Αιγαίου. Ερημώνει τα Κύθηρα, προσβάλλει την Αίγινα και την Κέα, παίρνοντας 1200 σκλάβους και συνεχίζει εναντίον των Κυκλάδων. Δεν είναι ξεκαθαρισμένο ποια νησιά επέταξε κατά σειρά, αλλά πάντως κατέλυσε τις τοπικές δυναστείες των Michieli στη Σέριφο, των Pisani στην Ίο, Ανάφη, Αντίπαρο και των Querini στην Αστυπάλαια και Αμοργό. Η Ενετική κατοχή επομένως για την Αστυπάλαια τελειώνει το 1537, χωρίς όμως καταστρεπτικά αποτελέσματα, γιατί ίσως το νησί είχε δηλώσει υποταγή προ της καταλήψεως του. Ανεξάρτητα απ' αυτό το 1540 με συνθήκη Βενετίας – Τουρκίας η Αστυπάλαια αποδίδεται επίσημα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Κεφτριαξόνη
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν πόνο στο σημείο της ένεσης και αλλεργικές αντιδράσεις. Άλλες πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια που σχετίζεται με το C. difficile, αιμολυτική αναιμία, νόσο της χοληδόχου κύστης και επιληπτικές κρίσεις. Δεν συνιστάται σε εκείνους που είχαν αναφυλαξία στην πενικιλίνη, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε εκείνους που είχαν ήπιες αντιδράσεις. Η ενδοφλέβια μορφή δεν πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβιο ασβέστιο. Υπάρχουν προσωρινές ενδείξεις ότι η κεφτριαξόνη είναι σχετικά ασφαλής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Είναι μια κεφαλοσπορίνη τρίτης γενιάς που δρα αποτρέποντας την κατασκευή του κυτταρικού τοιχώματος των βακτηρίων.
Αστυπάλαια
Τουρκοκρατία
thumb|260px|Χάρτης της Αστυπάλαιας του Giacomo Franco (1597). Από το 1537 έως το 1566 το νησί αυτοδιοικείται από το Συμβούλιο δημογερόντων, εκλεγόμενο με δικαστική, δημοσιονομική και διοικητική εξουσία. Το 1566, επί της εποχής του γιου του Σουλεϊμάν Α', του Σελίμ του Β', καταλύεται και το εναπομένον Δουκάτο του Αιγαίου και αποδίδεται στον Εβραίο τραπεζίτη, ευνοούμενο του Σουλτάνου, Ιωσήφ Νάζη. Η Αστυπάλαια είναι ένα από τα νησιά που περιλαμβάνονται στη δικαιοδοσία του. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας συνεχίζεται κατά κάποιο τρόπο και η οργάνωση του παλαιού Δουκάτου του Αιγαίου, που αποτελεί πια το “σαντζάκι της Νάξου”. Οι διοικητές του σαντζακίου είναι εκμισθωτές φόρων (Τούρκοι και αργότερα Έλληνες), που διοικούν κατά το παλιό φεουδαρχικό σύστημα αποδίδοντας φόρους στον “Καπουδάν Πασά”. Το σύστημα όμως ατονεί σιγά σιγά και η διοίκηση περνάει στους μπέηδες κάθε νησιού ή συγκροτήματος νησιών, οι οποίοι όμως, από φόβο των πειρατών αποφεύγουν να μένουν στα νησιά και έτσι, από τις αρχές του 17ου αι. κυρίως, αναπτύσσεται η τοπική αυτοδιοίκηση σε κάθε νησί. Με την επιβολή πάντως των Οθωμανών στο Αιγαίο και τον επανεποικισμό των νησιών – στην Αστυπάλαια μεταφέρεται Αλβανικός πληθυσμός – παρατηρείται βαθμιαία ύφεση των μεγάλων πειρατικών επιδρομών, με περιορισμό της δράσεως μεγάλων πειρατικών καραβιών και επιχειρήσεων.
Κεφτριαξόνη
Η κεφτριαξόνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1978 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1982. Είναι στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο.
Αστυπάλαια
Τουρκοκρατία
Νέα ένταση της αναρχίας στο Αιγαίο σημειώνεται κατά τον 17ο αι., με τις επιδρομές κυρίως Δυτικοευρωπαίων καθολικών πειρατών, κυρίως Γάλλων στην υπηρεσία του δούκα της Τοσκάνης, που έχουν ορμητήριο τη Μάλτα ( Ιππότες του Αγίου Ιωάννη ), το Λιβόρνο ( Ιππότες του Αγ. Στεφάνου ) και τη Μαγιόρκα. Η ένταση της πειρατείας στο Αιγαίο προϋποθέτει βέβαια την συνεργασία των νησιωτών, οι οποίοι αναγκάζονται να προσαρμοσθούν σ' αυτή την κατάσταση, συναλλασσόμενοι και συνεργαζόμενοι με τους πειρατές, και αποκτούν έτσι μεγάλη πείρα στη ναυτιλία, ως πλοηγοί στα ξένα πλοία.
Κεφτριαξόνη
Ιατρική χρήση
Η κεφτριαξόνη και άλλα αντιβιοτικά τρίτης γενιάς χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία οργανισμών που τείνουν να είναι ανθεκτικοί σε πολλά άλλα αντιβιοτικά. Λόγω της εμφάνισης αντοχής, η κεφτριαξόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων από Enterobacter. Πριν χρησιμοποιήσετε την κεφτριαξόνη, είναι σημαντικό να προσδιορίσετε την ευαισθησία των βακτηρίων. Στην περίπτωση σήψης, μπορεί να ξεκινήσει ως εμπειρική θεραπεία πριν από τον προσδιορισμό ευαισθησίας.
Αστυπάλαια
Τουρκοκρατία
Για την Αστυπάλαια έχουμε πληροφορίες ότι ανήκε κι αυτή στις πειρατοφωλιές, όπως και η Σύρα, Μήλος, Κίμωλος, Επισκοπή κ.α. Η παραμονή Τούρκων γινόταν έτσι όλο και πιο ανασφαλής στην περιοχή, με αποτέλεσμα την αδυναμία της κεντρικής εξουσίας να ασκεί τη διοίκηση σε όλη της την έκταση και κατά συνέπεια την ανάπτυξη του κοινοτικού συστήματος διοίκησης. Η ακαταστασία στην περιοχή εντείνεται ακόμη περισσότερο με τον Τουρκοενετικό πόλεμο του 1683–1699 και τη συμμετοχή Φράγκων πειρατών σε αυτόν. Οι νησιώτες αναγκάζονταν να επανδρώσουν τουρκικά πλοία και δημιουργήθηκαν με αυτόν τον τρόπο οι βάσεις για τη ναυτιλιακή ανάπτυξη των νησιών. Η ναυτιλία στο Αιγαίο εξελίχθηκε σε εμπορική κυρίως μετά την εδραίωση της τουρκικής κυριαρχίας και τον περιορισμό του εμπορίου των Ενετών.
Κεφτριαξόνη
Ιατρική χρήση
Οι ιατρικές χρήσεις περιλαμβάνουν:
Αστυπάλαια
Τουρκοκρατία
Γενικά τον 18ο και τον 19ο αιώνα η οικονομία των νησιών ακολουθεί μια ανοδική πορεία με παράλληλη άνοδο του πληθυσμού. Η Αστυπάλαια με γεωργοκτηνοτροφική κυρίως παραγωγή παρουσιάζει μια εμπορική δραστηριότητα, στην περιφέρεια όμως της Σύμης και της Καλύμνου. Έτσι, στα 1806 ο περιηγητής Turner αναφέρει για την Αστυπάλαια πληθυσμό 2.000 κατοίκους, ενώ ο John Galt στην περιήγηση του στην Ανατολή, μεταξύ 1809 – 1811, αναφέρει για το νησί πληθυσμό 1.500 κατοίκων και παραγωγή 20.000 κιλά σιτάρι.
Κεφτριαξόνη
Ιατρική χρήση
Η κεφτριαξόνη είναι επίσης φάρμακο επιλογής για τη θεραπεία της βακτηριακής μηνιγγίτιδας που προκαλείται από πνευμονιόκοκκους, μηνιγγιτιδόκοκκους, Haemophilus influenzae και "ευαίσθητα αρνητικά κατά γραμ εντεροβακτήρια, αλλά όχι Listeria monocytogenes."
Αστυπάλαια
Τουρκοκρατία
thumb|260px|Κάστρο Αστυπάλαιας
Κεφτριαξόνη
Ιατρική χρήση
Σε συνδυασμό με δοξυκυκλίνη ή αζιθρομυκίνη, η κεφτριαξόνη συνιστάται από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC) για τη θεραπεία της γονόρροιας. Από μόνο τη, δεν συνιστάται λόγω της δυνατότητας ανάπτυξης αντίστασης.
Αστυπάλαια
Τουρκοκρατία
Στις 4 Μαΐου 1823 οι Αστυπαλίτες κατήργησαν την οθωμανική κυριαρχία και έλαβαν μέρος στη Ναυμαχία του Γέροντα. Κατά τη διοικητική διαίρεση του 1828, που έγινε από τον Καποδίστρια, περιελήφθη στο νέο ελληνικό κράτος, αργότερα όμως με το πρωτόκολλο των Προστάτιδων Δυνάμεων του 1830 αποδόθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. μικρογραφία|240x240εσ|Ξημέρωμα κάτω από το Κάστρο Αστυπάλαιας Στο διάστημα του 1830–1870 η οικονομία του νησιού αναπτύσσεται, με την ισχυροποίηση του διαμετακομιστικού εμπορίου, η βιομηχανική όμως επανάσταση στην Ευρώπη και η καταστροφή του περίφημου εμπορίου της Ανατολής αναστατώνουν τις δομές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με δυσμενείς συνέπειες για το νησί. Επιχειρείται συγκέντρωση του ελέγχου και της εξουσίας, με την επιβολή φόρων και κατάργηση – μετά το 1870 – των προνομίων. Η Αστυπάλαια πλέον δεν μπορεί να ζήσει τον πληθυσμό της, που υπερβαίνει τις 4.000 και αρχίζει η μετανάστευση. Οι περισσότεροι αχθοφόροι κατά την περίοδο ακμής της Σύρου κατάγονταν από την Αστυπάλαια. Ο χαρακτηρισμός «αστροπαλίτης» υποβαθμίστηκε έτσι ώστε να σημαίνει γενικά τον "χαμάλη". Στη συνέχεια, επειδή οι αστροπαλίτες αυτοί δεν ήταν ούτε δημότες αλλά ούτε εγγεγραμμένοι στα μητρώα του λιμένος Σύρου, έφθασε ο όρος αστροπαλίτης να σημαίνει παράλληλα και εκείνον που δεν είχε δικαίωμα ψήφου.
Νεότερη ιστορία
Τον Απρίλιο του 1912 κατά τον Ιταλοτουρκικό πόλεμο, το νησί καταλαμβάνεται απο την Ιταλία. Τον Μάιο του 1914 καθώς οι διωγμοί στα απέναντι μικρασιατικά παράλια είχαν ενταθεί ενάντια στο ελληνικό στοιχείο, πολλοί Μικρασιάτες κατέφυγαν στα νησιά ανάμεσα στα οποία και η Αστυπάλαια. Τους τελευταίους μήνες του 1918, μετά τη λήξη του Α΄ παγκοσμίου πολέμου για την Τουρκία, άρχισε η παλιννόστηση των προσφυγών στη Μικρά Ασία. Συγκεκριμένα με τη ανακωχή του Μούδρου (1918) και την αποβίβαση του Ελληνικού στρατού στη Σμύρνη (1919) αρκετοί πρόσφυγες που είχαν παραμείνει στα Δωδεκάνησα επέστρεψαν στη Μικρά Ασία αλλά προσωρινά όπως αποδείχθηκε.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, πολλές οικογένειες Μικρασιατών εγκαταστάθηκαν πλέον οριστικά στην Αστυπάλαια και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.
Κεφτριαξόνη
Συγκεκριμένοι πληθυσμοί
Η κεφτριαξόνη εντάσσεται στην κατηγορία εγκυμοσύνης Β. Δεν έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί γενετικές ανωμαλίες σε μελέτες σε ζώα, αλλά υπάρχει έλλειψη ελεγχόμενων μελετών σε έγκυες γυναίκες.
Αστυπάλαια
Νεότερη ιστορία
Η ιταλική κυριαρχία διήρκεσε μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οπότε παραχωρείται στην Ελλάδα, μαζί με τα άλλα Δωδεκάνησα. Η επίσημη ενσωμάτωση με την Ελλάδα έγινε στις 7 Μαρτίου του 1948.
Κεφτριαξόνη
Συγκεκριμένοι πληθυσμοί
Τα νεογνά με υπερχολερυθριναιμία αντενδείκνυνται να λάβουν κεφτριαξόνη. Μπορεί να ανταγωνιστεί τη χολερυθρίνη και να την αντικαταστήσει από τη δέσμευση στη λευκωματίνη, αυξάνοντας τον κίνδυνο εγκεφαλοπάθειας της χολερυθρίνης.
Αστυπάλαια
Μορφολογία
Οι ακτές της Αστυπάλαιας είναι βραχώδεις, με όρμους και παραλίες. Μια μικρή λωρίδα γης περίπου 100 μέτρων, το Στενό, χωρίζει το νησί σε δύο τμήματα το μέσα και το έξω νησί. Στα νοτιοανατολικά υπάρχουν διάφορα μικρά νησιά, όπως η Αγία Κυριακή, ο Χονδρός, το Κουνούπι και ο Κουτσομύτης. Στα Δυτικά βρίσκονται οι νησίδες Οφιδούσα, Χτένια, Ποντικούσα και αλλες. Η πρωτεύουσα και κύριο λιμάνι του νησιού είναι η Αστροπαλιά, ή Χώρα.
Κεφτριαξόνη
Συγκεκριμένοι πληθυσμοί
Σύμφωνα με το ένθετο του πακέτου, οι κλινικές μελέτες δεν έδειξαν διαφορές στην αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της κεφτριαξόνης στη γηριατρική σε σύγκριση με τους νεότερους ασθενείς, αλλά «δεν μπορεί να αποκλειστεί η μεγαλύτερη ευαισθησία ορισμένων ηλικιωμένων ατόμων».
Αστυπάλαια
Προστατευόμενη τοποθεσία
Το Ανατολικό τμήμα της νήσου Αστυπάλαιας, οι γύρω νησίδες, η Οφιδούσα και η θαλάσσια ζώνη τους (Ακρ. Λάντρα - Ακρ. Βρύση) είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000, με κωδικό GR4210009, κατά μία συνολική έκταση 70,32 τ.χλμ.
Κεφτριαξόνη
Παρενέργειες
Αν και είναι γενικά καλά ανεκτή, οι πιο συχνές παρενέργειες που σχετίζονται με την κεφτριαξόνη είναι αλλαγές στον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, τοπικές αντιδράσεις στο σημείο χορήγησης, εξάνθημα και διάρροια.
Αστυπάλαια
Οικισμοί
thumb|260px|Χώρα, Αστυπάλαια. Εκτός από τη Χώρα που είναι η πρωτεύουσα, υπάρχει ένα ακόμη χωριό που ονομάζεται Ανάληψη (παλιά ονομασία Μαλτεζάνα ή Μαρτιζάνα) και απέχει δέκα χλμ από τη Χώρα. Εδώ βρίσκεται και το αεροδρόμιο του νησιού. Τους καλοκαιρινούς μήνες κατοικείται και το Λιβάδι, παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από τη Χώρα. Ένας ακόμη μικροσκοπικός οικισμός βρίσκεται στα ΒΑ του νησιού και λέγεται Βαθύ.
Κεφτριαξόνη
Παρενέργειες
Επίπτωση παρενεργειών μεγαλύτερη από 1%:
Αστυπάλαια
Αξιοθέατα
thumb|260px|Το [[Κάστρο Αστυπάλαιας|κάστρο της Αστροπαλιάς.]] thumb|260px|Η χώρα με το κάστρο από κοντινή λήψη Το σπουδαιότερο αξιοθέατο είναι το κάστρο της Αστυπάλαιας που αποτελεί κατάλοιπο της Ενετοκρατίας. Στις παρυφές του κάστρου βρίσκεται και η ονομαστή εκκλησία της Παναγίας της Πορταΐτισσας, που γιορτάζει στις 15 Αυγούστου. Στο πανηγύρι της προσφέρεται δωρεάν δείπνο σε όλους, με πρώτο πιάτο τη σπεσιαλιτέ του νησιού, το περίφημο Λαμπριανό, (κατσικάκι γεμιστό με ρύζι και συκωτάκια).Μέσα στο κάστρο, βρίσκονται οι εκκλησίες του Ευαγγελισμού και του Αγίου Γεωργίου. Σήμα κατατεθέν του νησιού είναι και οι πολύ καλά διατηρημένοι ανεμόμυλοι. Άξιο επίσκεψης είναι επίσης το κάστρο του Αγίου Ιωάννη, καθώς και τα δύο σπήλαια του νησιού, πλούσια σε σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Στη Χώρα βρίσκεται και το Αρχαιολογικό Μουσείο της νήσου, με αρκετά εξαιρετικά εκθέματα.
Συγκοινωνία
Η Αστυπάλαια συνδέεται ακτοπλοϊκά με τον Πειραιά και τα άλλα νησιά των Δωδεκανήσων μέσω του λιμανιού της Σκάλας. Στο νησί υπάρχει και αεροδρόμιο με σχετικά καλή σύνδεση με τον αερολιμένα Αθηνών και Ρόδου.
Μάντλεν Κάρολ
Η Μάντλεν Κάρολ (γεννημένη Edith Madeleine Carroll, γνωστή ως «Βασίλισσα του Βρετανικού Κινηματογράφου», Δυτικό Μπρόμγουϊτς, Staffordshire, West Midlands, Ηνωμένο Βασίλειο, 26 Φεβρουαρίου 1906 – Marbella, Ισπανία, 2 Οκτωβρίου 1987 ) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και του ραδιοφώνου. Γνωστή για τις ερμηνείες της σε Βρετανία και ΗΠΑ, τις δεκαετίες του ’30 και του ‘40. Στο απόγειο της καλλιτεχνικής της διαδρομής, το 1938, όταν είχε πια καθιερωθεί και ως σύμβολο του sex, ήταν η πλέον ακριβοπληρωμένη ερμηνεύτρια ρόλων, παγκοσμίως. Η πλέον αξιοσημείωτη εμφάνισή της στο σινεμά που της χάρισε διεθνή αναγνώριση, ήταν στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ (του οποίου υπήρξε αγαπημένη ηθοποιός, μαζί με τη Γκρέις Κέλι και την Κιμ Νόβακ), «Τα 39 Σκαλοπάτια» (1935), όπου εμφανίστηκε στο πλάι του συναδέλφου της, Ρόμπερτ Ντόνατ. Ωστόσο η καριέρα της τερματίσθηκε πρόωρα, κατόπιν δικής της επιλογής, αφού, λόγω θανάτου της αδελφής της, Μαργαρίτας, κατά τη διάρκεια βομβαρδισμών του Λονδίνου, το 1940 -1941 από τη ναζιστική αεροπορία αποφάσισε, σταδιακά,  να αποτραβηχτεί από τη σκηνή και να αφοσιωθεί στην παροχή συνδρομής σε θύματα του πολέμου.
Κεφτριαξόνη
Παρενέργειες
Μερικές λιγότερο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες (συχνότητα <1%) περιλαμβάνουν φλεβίτιδα, κνησμό, πυρετό, ρίγη, ναυτία, έμετο, αυξήση χολερυθρίνης, αύξηση κρεατινίνης, κεφαλαλγία και ζάλη.
Μάντλεν Κάρολ
Τα πρώτα χρόνια
Κόρη ενός Ιρλανδού καθηγητή ξένων γλωσσών από την επαρχία Limerick και της Ελένης, της Γαλλίδας συζύγου του, η Μάντλεν αποφοίτησε από το τοπικό Πανεπιστήμιο καλλιτεχνικών σπουδών με διάκριση, ενώ κατά τη διάρκεια των εκεί σπουδών της μετείχε στην θεατρική ομάδα του ιδρύματος. Αρχικά εργάσθηκε ως καθηγήτρια Γαλλικών στο Μπράιτον, αλλά σύντομα αναζήτησε δουλειά ως ηθοποιός στον περιοδεύοντα θίασο Seymour Hicks. Το ντεμπούτο της πραγματοποιήθηκε με την παράσταση του 1927 στο Γουέστ Έντ, με τίτλο The Lash. Καθώς αναδείχθηκε νικήτρια σε έναν διαγωνισμό για την ανάδειξη της ομορφότερης ηθοποιού, η Μάντλεν άμεσα προβλήθηκε σαν μία από τις καλλονές ηθοποιούς της εποχής της, με το κοινό να απολαμβάνει, μαζί με την ερμηνεία της και την αριστοκρατική εμφάνιση αλλά και το καλλιεργημένο της στυλ, στην ταινία The Guns of Loos (1928).
Αστυπάλαια
Αεροδρόμιο
Ο Κρατικός Αερολιμένας Αστυπάλαιας (IATA: JTY) συνδέει το νησί με την Αθήνα, τη Λέρο, την Κω και τη Ρόδο. Χρησιμοποιούνται αεροσκάφη DASH 8-100 (37 θέσεων). Υπάρχουν διαφορετικά δρομολόγια από και προς Αθήνα και από και προς Ρόδο κατά την καλοκαιρινή και κατά τη χειμερινή περίοδο.
Μάντλεν Κάρολ
Προσωπική ζωή και το τέλος
Η Κάρολ είχε μία πολυτάραχη προσωπική ζωή, καθώς παντρεύτηκε τέσσερις φορές, καταλήγοντας σε ισάριθμα διαζύγια. Σύζυγοί της, κατά σειρά, διετέλεσαν οι Philip Reginald Astley (1931 – 1939), Sterling Hayden (1942 – 1946), Henri Lavorel (1946 – 1949) και Andrew Heiskell (1950 – 1965). Τα τελευταία 21 χρόνια της ζωής της τα πέρασε συνταξιοδοτημένη, πρώτα στο Παρίσι και μετά στη Νότια Ισπανία. Διαγνωσμένη με καρκίνο του παγκρέατος, πέθανε σε ηλικία 81 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί
Αστυπάλαια
Ο Δήμος Αστυπάλαιας
Ο δήμος Αστυπάλαιας περιλαμβάνει το νησί της Αστυπάλαιας, καθώς και τις γύρω νησίδες. Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Αστυπάλαιας:
Σημειώνεται ότι με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.10.Γ. αυτού.
Διατελέσαντες δήμαρχοι
Ο δήμος Αστυπαλαίας συστάθηκε για πρώτη φορά στις 28 Σεπτεμβρίου 1948. Δήμαρχοι διετέλεσαν τα εξής πρόσωπα :
Βιβλιογραφία
-Μαρία Ζ. Σιγάλα, "Εικόνα της Κοίμησης της Θεοτόκου των όψιμων παλαιολόγειων χρόνων στην Αστυπάλαια", ΔΧΑΕ ΚΖ', Αθήνα 2006, 259-270.
Κεφτριαξόνη
Παρενέργειες
Η κεφτριαξόνη μπορεί να καθιζάνει στη χολή, προκαλώντας λάσπη χοληδόχου, ψευδολιθίαση και χολόλιθους, ειδικά στα παιδιά. Η υποπροθρομβιναιμία και η αιμορραγία είναι συγκεκριμένες παρενέργειες. Αναφέρεται αιμόλυση. Έχει επίσης αναφερθεί ότι προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια στα παιδιά. Όπως και άλλα αντιβιοτικά, η χρήση κεφτριαξόνης μπορεί να οδηγήσει σε διάρροια που σχετίζεται</i> με το Clostridium difficile, που</i> κυμαίνεται από ήπια διάρροια έως θανατηφόρα κολίτιδα.
Αντενδείξεις
Η κεφτριαξόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα με αλλεργία στην κεφτριαξόνη ή σε οποιοδήποτε συστατικό του σκευάσματος. Αν και υπάρχει αμελητέα διασταυρούμενη αντιδραστικότητα μεταξύ πενικιλλίνης και κεφαλοσπορινών τρίτης γενιάς, θα πρέπει να χρησιμοποιείται ακόμη προσοχή κατά τη χρήση κεφτριαξόνης σε ασθενείς με ευαισθησία στην πενικιλλίνη. Προσοχή πρέπει να δίνεται σε άτομα που είχαν προηγουμένως σοβαρές αλλεργίες στην πενικιλίνη. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε νεογνά με ίκτερο, ιδιαίτερα σε άτομα που είναι πρόωρα επειδή η κεφτριαξόνη αναφέρεται ότι εκτοπίζει τη χολερυθρίνη από τις θέσεις σύνδεσης λευκωματίνης, προκαλώντας δυνητικά εγκεφαλοπάθεια της χολερυθρίνης. Η ταυτόχρονη χρήση με ενδοφλέβια διαλύματα / προϊόντα που περιέχουν ασβέστιο σε νεογνά (≤28 ημέρες) αντενδείκνυται ακόμη και αν χορηγείται μέσω διαφορετικών γραμμών έγχυσης λόγω σπάνιων θανατηφόρων περιπτώσεων καθίζησης ασβεστίου-κεφτριαξόνης στους νεογνικούς πνεύμονες και νεφρά.
Μηχανισμός δράσης
Η κεφτριαξόνη είναι ένα αντιβιοτικό τρίτης γενιάς από την οικογένεια αντιβιοτικών κεφαλοσπορίνης. Είναι στην οικογένεια των αντιβιοτικών της β-λακτάμης. Η κεφτριαξόνη αναστέλλει επιλεκτικά και ανεπανόρθωτα τη σύνθεση των βακτηριακών κυτταρικών τοιχωμάτων μέσω δέσμευσης σε τρανσπεπτιδάσες, που ονομάζονται επίσης τρανσαμιδάσες, οι οποίες είναι πρωτεΐνες δέσμευσης πενικιλλίνης (PBPs) που καταλύουν τη διασταύρωση των πεπτιδογλυκανών πολυμερών που σχηματίζουν το βακτηριακό κυτταρικό τοίχωμα. Το κυτταρικό τοίχωμα πεπτιδογλυκάνης αποτελείται από μονάδες πενταπεπτιδίου που συνδέονται με ραχοκοκαλιά πολυσακχαρίτη με εναλλασσόμενες μονάδες Ν-ακετυλογλυκοζαμίνης και Ν-ακετυλολουραμικού οξέος. Τα PBPs δρουν σε ένα τερματικό τμήμα D-αλανυλ-ϋ-αλανίνης σε μια μονάδα πενταπεπτιδίου και καταλύουν το σχηματισμό ενός πεπτιδικού δεσμού μεταξύ της προτελευταίας D-αλανίνης και μιας μονάδας γλυκίνης σε ένα γειτονικό κλώνο πεπτιδογλυκάνης, απελευθερώνοντας την τερματική μονάδα D-αλανίνης. Η δομή της κεφτριαξόνης μιμείται το τμήμα D-αλανυλ-ϋ-αλανίνης και η PBP προσβάλλει τον δακτύλιο βήτα-λακτάμης στην κεφτριαξόνη σαν να ήταν το κανονικό υπόστρωμα D-αλανυλο-ϋ-αλανίνης. Η διασυνδετική δραστηριότητα της πεπτιδογλυκάνης διασυνδέσεως δραστικότητα του PBPs είναι ένας μηχανισμός κατασκευής και επισκευής που κανονικά συμβάλλει στη διατήρηση της ακεραιότητας του βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος, έτσι ώστε η αναστολή των PBPs οδηγεί σε βλάβες και καταστροφή του κυτταρικού τοιχώματος και τελικά στην κυτταρική λύση.
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση: Η κεφτριαξόνη μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλεβίως και ενδομυϊκά και το φάρμακο απορροφάται πλήρως. Δεν είναι διαθέσιμη από το στόμα.
Κατανομή: Η κεφτριαξόνη διαπερνά καλά τους ιστούς και τα σωματικά υγρά, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφαλονωτιαίου υγρού για τη θεραπεία λοιμώξεων του κεντρικού νευρικού συστήματος. Ο μέσος όγκος κατανομής σε ενήλικες είναι 5,8–13,5 λίτρα.
Αποβολή: Ο μέσος χρόνος ημιζωής σε υγιείς ενήλικες είναι 5,8-8,7 ώρες. Σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής αυξάνεται σε 11,4-15,7 ώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Θειαζόλες Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Λακτάμες Κατηγορία:Ετεροκυκλικές οργανικές ιμίνες
Τζον Τέρι
Ο Τζον Τέρι (αγγλικά: John George Terry, 7 Δεκεμβρίου 1980) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός και αυτήν την στιγμη εργάζεται ως βοηθός προπονητή στην Άστον Βίλα. Διετέλεσε αρχηγός της Εθνικής Αγγλίας, από τον Αύγουστο του 2006 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010, και από το Μάρτιο του 2011 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2012.
Ο Τέρι βραβεύτηκε ως Καλύτερος Αμυντικός της Χρονιάς από την UEFA το 2005, 2008 και 2009 και συμπεριλήφθηκε στο FIFPro World XI για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους, από το 2005 έως το 2008. Ήταν επίσης ο μόνος Άγγλος παίκτης που συμπεριλήφθηκε στην all-star ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006.
Ο Τέρι είναι ο πιο επιτυχημένος αρχηγός της Τσέλσι, αφού έχει κατακτήσει πέντε Πρωταθλήματα Αγγλίας, πέντε Κύπελλα Αγγλίας FA Cup και τρία Λιγκ Καπ από το 2004. Είναι ένας από τους πέντε παίκτες που έχουν κάνει πάνω από 500 εμφανίσεις για την Τσέλσι και επίσης, είναι ο αμυντικός με τα περισσότερα γκολ στην ιστορία της ομάδας. Το 2007, έγινε ο πρώτος αρχηγός που σήκωσε Κύπελλο Αγγλίας, στο νέο Στάδιο Γουέμπλεϊ στη νίκη της Τσέλσι με 1-0 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, καθώς επίσης και ο πρώτος παίκτης που σκόραρε σε διεθνές αγώνα εκεί, πετυχαίνοντας γκολ με κεφαλιά στην ισοπαλία 1-1 της Αγγλίας με τη Βραζιλία.
Τον Απρίλιο του 2017 ανακοινώθηκε πως ο Τέρι αποχωρεί από την Τσέλσι, ύστερα από 22 χρόνια στο σύλλογο. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την Άστον Βίλα.
Συλλογικοί
Τσέλσι
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Δημήτρης Μάρκος
Ο Δημήτρης Μάρκος (Κιλκίς, 31 Ιανουαρίου 1971) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της Νάουσας το 1987, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Το 1992 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό, όπου και παρέμεινε επί μία πενταετία. Είχε ένα πέρασμα χωρίς επιτυχία από την Αγγλία με τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ για να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αγωνιστεί κατά σειρά σε Καλαμάτα, ΑΕΚ, Άρη Θεσσαλονίκης και ΠΑΟΚ. Στην καριέρα του, από το 1987 ως το 2005, συμμετείχε σε 368 αγώνες εθνικών πρωταθλημάτων και πέτυχε 36 γκολ, χωρίς να υπολογίζονται οι αγώνες στο Κύπελλο και στην Ευρώπη.
Στην εθνική Ελλάδας
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 29 Ιανουαρίου 1992, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Αλβανίας, υπό τις οδηγίες του Στέφανου Πετρίτση. Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα είχε 17 συμμετοχές και ένα τέρμα.
Καριέρα σκάουτερ
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ακολούθησε αυτή του σκάουτερ. Τα πρώτα χρόνια συνεργάστηκε με την ΑΕΚ ενώ από το καλοκαίρι του 2013 υπήρξε επικεφαλής στο τμήμα σκάουτινγκ του Παναθηναϊκού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ρήσος (μυθολογία)
Ο Ρήσος, που ανατράφηκε από Ναϊάδες, συμμετείχε ως σύμμαχος του Πριάμου στον Τρωικό Πόλεμο, έφθασε όμως αργά, καθώς η πατρίδα του είχε δεχθεί επίθεση από τους Σκύθες κατά την εποχή που άρχισε ο Τρωικός Πόλεμος. Ο Ρήσος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μέσα στη σκηνή του από τον Διομήδη και τον Οδυσσέα κατά τη νυκτερινή τους αποστολή κατασκοπείας, οι οποίοι και άρπαξαν τα κατάλευκα άλογά του. Τα άλογα αυτά, σύμφωνα με κάποιον χρησμό, αν έτρωγαν τρωικό χόρτο και έπιναν νερό από τον Ξάνθο, θα έσωζαν την Τροία. Ο μύθος αυτός απετέλεσε το θέμα ομώνυμης αρχαίας τραγωδίας που αναφέρεται ως έργο του Ευριπίδη.
Με το όνομα Ρήσος αναφέρεται στην Ιλιάδα και ένας ποταμός της Βιθυνίας, παραπόταμος του Γρανικού, και ο ομώνυμος ποτάμιος θεός. Ο ίδιος ο Θράκας βασιλιάς είχε κάποια σύνδεση με τη Βιθυνία εξαιτίας του έρωτά του με τη Βιθύνια κυνηγό Αργανθώνη.
Πηγές
Ρησος Ρησος
Μπλουζ
Με τον όρο μπλουζ (αγγλικά: blues) είναι το φωνητικό και οργανικό μουσικό ιδίωμα που εκφράζεται με  «μπλου» νότες (blue notes ή πεσμένες νότες) δηλαδή μια μπλουζ κλίμακα, συνήθως πεντατονική, με υφέσεις στην 3η και 7η νότα της, ενώ χρησιμοποιούνται συχνά επαναλαμβανόμενα μοτίβα, συνήθως δωδεκάμετρης μορφής. Γεννήθηκε στις αφροαμερικανικές κοινότητες των Η.Π.Α. ως ανάμειξη στοιχείων με αφρικανικές ρίζες, εκκλησιαστική μουσική, ύμνους του εμφυλίου πολέμου κ.ά. μουσικά ιδιώματα. Το μπλουζ επηρέασε σε σημαντικό βαθμό την παλιότερη, (σπιρίτσουαλς και γκόσπελ), και νεότερη αμερικανική και δυτικοευρωπαϊκή μουσική και συνδέθηκε με άλλα είδη όπως το ράγκταϊμ, η τζαζ, το ρυθμ εντ μπλουζ (rhythm and blues(R&B)) το ροκ εντ ρολ (rock and roll), το χιπ χοπ, την ποπ μουσική κ.ά.
Ετυμολογία
Η λέξη blue στα αγγλικά, εκτός από το μπλε χρώμα, σημαίνει την κακή ψυχική διάθεση.
Ιστορία του μπλουζ
Από τα σταυροδρόμια των λεωφόρων 61 και 49 και την πλατφόρμα του σιδηροδρομικού σταθμού του Κλάρκσντεϊλ, το μπλουζ μετακόμισε βόρεια στο Μπιλ Στριτ του Μέμφις και τα «Θεάματα των γιατρικών» (medicine shows ), για να επηρεάσουν τη λαϊκή μουσική σχεδόν σε όλο το εύρος της. Τα πρώτα μπλουζ ακολουθούσαν, σε ό,τι αφορά στο ρυθμικό τους πρότυπο, τον συχνά ακανόνιστο ρυθμό της φωνής, όπως φαίνεται σε ηχογραφήσεις της δεκαετίας του 1920, ακόμη και της δεκαετίας του 1930, από τους θρυλικούς Τσάρλι Πάτον, Μπλάιντ Λέμον Τζέφερσον, Ρόμπερτ Τζόνσον, Λάιτνινγκ Χόπκινς κ.ά.
Στη δεκαετία του 1930 και του 1940 τα μπλουζ κατέκτησαν τον Βορρά και πέρασαν στο ρεπερτόριο της μπιγκ μπαντ τζαζ. Η εισαγωγή του ηλεκτρικού ενισχυτή και η χρήση της τονικότητας της τζαζ άλλαξε ριζικά τη μορφή του «ηλεκτρικού» πλέον μπλουζ. Στις πόλεις του Βορρά, στο Σικάγο και το Ντιτρόιτ, μπλουζίστες και σόλο κιθαρίστες (lead quitarists) όπως ο Μάντι Γουότερς, ο Γουίλι Ντίξον, ο Τζον Λη Χούκερ, ο Χόουλινγκ Γουλφ και ο Έλμορ Τζέιμς έπαιξαν ηλεκτρικά και έκαναν δημοφιλή τα μπλουζ του Δέλτα του Μισισιπή, χρησιμοποιώντας στην μπάντα όργανα όπως το μπάσο, τα ντραμς, το πιάνο και περιστασιακά τη φυσαρμόνικα. Στην ίδια περίοδο στο Χιούστον ο Τι-Μπόουν Γουόκερ, και στο Μέμφις ο Μπι Μπι Κινγκ καθιέρωσαν ένα νέο στυλ που συνδύαζε την τεχνική της τζαζ με το ρεπερτόριο και την τονικότητα του μπλουζ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Βραβείο της Ρώμης
thumb|Η βίλα Μέντιτσι Prix de Rome (ελλ. απόδοση Πρι ντε Ρομ, βραβείο της Ρώμης) ήταν γαλλική υποτροφία για φοιτητές καλών τεχνών, αρχικά για ζωγράφους και γλύπτες, που ιδρύθηκε το 1663 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ' της Γαλλίας. Οι νικητές έλαβαν υποτροφία που τους επέτρεπε  να μείνουν στη Ρώμη, στην βίλα Μέντιτσι για τρία έως πέντε χρόνια με την οικονομική υποστήριξη του κράτους. Το βραβείο επεκτάθηκε στην αρχιτεκτονική το 1720, τη μουσική το 1803 και χαρακτικής το 1804. Το διάσημο βραβείο καταργήθηκε το 1968 από τον Αντρέ Μαλρώ, τότε Υπουργό Πολιτισμού.
Κατηγορία:Βραβεία που έχουν καταργηθεί Κατηγορία:Ρώμη Κατηγορία:Βραβεία της Γαλλίας
Ακαδημία των Καλών Τεχνών (Γαλλία)
Η Ακαδημία των Καλών Τεχνών (γαλλικά: Académie des Beaux-Arts) ιδρύθηκε το 1816 μέσω του διατάγματος της 21ης Μαρτίου. Αποτελεί διάδοχο της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής (1648), της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής (1669) και της Βασιλικής Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής (1671).
Ιστορία
Μετά την διάλυση, στην διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης των παλαιών ακαδημιών, ιδρύθηκαν, εντός του Ινστιτούτου της Γαλλίας, τρεις τάξεις, ανάμεσά τους μία « Λογοτεχνίας και Καλών Τεχνών », η οποία αποτελείτο από οκτώ τμήματα (γραμματική, αρχαίες γλώσσες, ποίηση, αρχαιότητες και μνημεία, ζωγραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική, καθώς και μουσική και απαγγελία). Το νομοθετικό διάταγμα των Υπάτων της 3ης Μπρυμαίρ του Έτους ΙΑ΄ (25 Οκτωβρίου 1802) διαίρεσε την τάξη αυτή σε τρεις νέες τάξεις, μεταξύ των οποίων μία Καλών Τεχνών. Η τελευταία αποτέλεσε και την βάση της νέας Ακαδημίας το 1816. Με βάση τον νόμο περί προγραμματισμού της έρευνας του 2006, η Ακαδημία των Καλών Τεχνών αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με ειδικό καταστατικό. Το 1835, οι συνεδριάσεις της ελάμβαναν χώρα το Σάββατο. Συγκεκριμένα, η ετήσια συνεδρίασή της, η μοναδική η οποία διεξαγόταν δημόσια, ελάμβανε χώρα το πρώτο Σάββατο του Οκτωβρίου.
Οργάνωση
Η ακαδημία είναι διαιρεμένη σε οκτώ τμήματα. Ο διαμοιρασμός των θέσεων μεταξύ των τμημάτων αυτών γνώρισε λίγες και σπάνιες τροποποιήσεις στην διάρκεια του 20ού αιώνα. Συγκεκριμένα, ιδρυθέν το 1985, το τμήμα VII αποτελείται από θέσεις οι οποίες αφαιρέθηκαν από τα υπόλοιπα τμήματα (I, II, III, V, VI). Το 1998, η θέση του ζωγράφου Υβ Μπραιγιέ, αποβιώσαντα το 1990, περιήλθε στο προαναφερθέν τμήμα, κενό το οποίο αναπληρώθηκε με την επιστροφή στο τμήμα V της θέσης την οποία κατείχε ο Ζαν Προντρομιντές.
Μετά το 2005, η Ακαδημία διαθέτει 57 θέσεις: πέντε θέσεις δημιουργήθηκαν το 1998 (τμήματα II, III, V, VI και VII), ενώ δύο το 2005, για λογαριασμό του νεοϊδρυθέντος τμήματος της φωτογραφίας. Μετά το 2015, η Ακαδημία διαθέτει 59 θέσεις.
Σημερινά Μέλη
Πρόεδρος για το 2016 : Ερίκ Ντεμαζιέρ, χαράκτης. Μόνον 47 θέσεις είχαν κάτοχο κατά την 1η Ιανουαρίου 2016. Τελευταία μεταβολή: θάνατος του Εζέν Ντοντένι στις 24 Δεκεμβρίου 2015.
Γυναικεία παρουσία: 3 μέλη.
Παλαιότερη χηρεία: θέση του Φρανσίς Ζιρό (τμήμα VII), χηρεύουσα από το 2006. Στο τμήμα ζωγραφικής, η θέση του Ζωρζ Ρονέρ παρέμεινε κενή από το 2000 έως το 2015.
Ξένοι συνεργάτες: 16 θέσεις (εκ των οποίων οι δύο κενές). Αντεπιστέλλοντα μέλη (Γάλλοι ή ξένοι): 59 θέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέχνες στη Γαλλία Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Παρίσι
Λευτέρης Παπαπέτρου
Ο Λευτέρης Παπαπέτρου είναι θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος. Το πραγματικό του όνομα είναι Θοδωρής Πετρόπουλος. Έχει χρησιμοποιήσει επίσης και το ψευδώνυμο Πέτρος Θεοδώρου.
Θέατρο
Το 2003 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο, Οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας, το οποίο ανέβηκε στο θέατρο Εμπορικόν, ενώ το 2009 συνυπέγραψε μαζί με τον Θοδωρή Αθερίδη και τον Παντελή Καναράκη το έργο, Θέλει η Ελλάδα να κρυφτεί, που ανέβηκε στο θέατρο Αλίκη. Από τη δεκαετία του 1990, μεταφράζει και διασκευάζει κάθε σεζόν πολλά θεατρικά έργα τα περισσότερα από τα οποία τυγχάνουν της μεγάλης αποδοχής του κοινού.
Μερικά από αυτά είναι:
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1990-91
Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1990-91 ήταν το 25ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία πήραν μέρος έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Η διοργάνωση διεξήχθη με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ, ως το διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε η Ίντερ Σίμπιου από τη Ρουμανία, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στον τελικό αντιμετώπισε την Μπουντουσνόστ Τίτογκραντ (σημερινή Ποντγκόριτσα) από το Μαυροβούνιο της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Η διοργάνωση διεξήχθη στη σεζόν 1990-91 από το Σεπτέμβριο 1990 ως τον Απρίλιο 1991.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1990 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1991
Θερμιδική αξία
Γενικά ο όρος θερμιδική αξία, λεγόμενη και ενέργεια τροφής, χαρακτηρίζει την ποσότητα μεγάλων θερμίδων (Kcal) που περιέχονται στα τρόφιμα, ανά είδος και τρόπου μαγειρέματος και που απελευθερώνονται κατά τη διάρκεια της καύσης τους.
Στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων, μονάδα της θερμιδικής αξίας είναι η μονάδα ενέργειας, το τζάουλ. Η δε σχέση με θερμίδα είναι 1 θερμίδα = 4,2 τζάουλ, ή 1 τζάουλ = 0,23 θερμίδες. Συνηθέστερα η θ.α. μετριέται σε μονάδες ενέργειας ανά μονάδα ουσίας (μάζας τροφής) όπως π.χ. kJ / kg, ή kJ / mol, ή kcal / kg, ή cal / gr.
Η Θ.Α. προσδιορίζεται συνηθέστερα από τον "θερμιδομετρικό όλμο" (ειδικό θερμιδόμετρο μέτρησης καύσης).
Πηγές
Κατηγορία:Διατροφολογία
Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος
Τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος αποτελούν τον αντίστοιχο οργανισμό των SOS Children's Villages στην Ελλάδα. Ο οργανισμός είναι ένα από τα μέλη του SOS Children’s Villages International. Πραγματοποιεί διάφορες δράσεις, όπως η συλλογή αγαθών, για την επίτευξη των στόχων του, δηλαδή της κάλυψης των αναγκών και της προστασίας των συμφερόντων και των δικαιωμάτων των παιδιών.
Ιδρύθηκε ως ειδικά αναγνωρισμένο φιλανθρωπικό σωματείο το 1974 και αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ). Λειτουργεί σύμφωνα με τις τέσσερις αρχές τις οποίες είχε θεσπίσει ο Χέρμαν Γκμάινερ (Hermann Gmeiner), δημιουργός της αυστριακής οργάνωσης SOS-Kinderdorf.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Φιλανθρωπικές οργανώσεις
Μάουρο Φοργκιέρι
Ο Μάουρο Φοργκιέρι (13 Ιανουαρίου 1935 – 2 Νοεμβρίου 2022) ήταν Ιταλός μηχανολόγος μηχανικός, περισσότερο γνωστός για τη δουλειά του ως σχεδιαστής αγωνιστικών αυτοκινήτων της Φόρμουλα 1 με τη Scuderia Ferrari κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Του πιστώνεται η εισαγωγή των πρώτων σχεδιασμένων πίσω πτερύγων στη Formula 1 στο Βελγικό Grand Prix του 1968 και η σχεδίαση του πρώτου εγκάρσιου αυτόματου γραναζιού, επίσης γνωστό ως T gear.
Πρώτα χρόνια
Ο Φοργκέρι εννήθηκε στη Modena της Emilia-Romagna, το μοναχοπαίδι του Ρεκλούς και της Άφρα Φοργκιέρι. Ο πατέρας του Ρέκλους, ένας τορναδόρος, έκανε πολεμικές εργασίες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για τα μηχανικά εργαστήρια Ανσάλντο της Νάπολης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μάουρο έζησε κυρίως με τη μητέρα του, περνώντας χρόνο στη Νάπολη, το Μιλάνο, τη Μόντενα και το Αμπιατεγκράσο. Μετά τον πόλεμο, η οικογένεια Φοργκιέρι επανενώθηκε και επέστρεψε στη Μόντενα, όπου ο Reclus άρχισε να εργάζεται στο εργαστήριο της Ferrari στο Maranello. Εν τω μεταξύ, ο Μάουρο ολοκλήρωσε το Επιστημονικό Λύκειο (Liceo Scientifico) και το 1959 απέκτησε βραβείο στη Μηχανολογία από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.
Σταδιοδρομία
μικρογραφία| Ο Φοργκιέρι (δεξιά) με τον [[Τζον Σέρτις επιθεωρώντας μια Ferrari 1512 το 1965 στο Νίρμπουργκρινγκ .]] Παρά το αρχικό ενδιαφέρον του για το σχεδιασμό της αεροπορίας, ο Φοργκιέρι δέχτηκε μια προσφορά πρακτικής άσκησης από τη Ferrari, όπου είχε εισαχθεί από τον πατέρα του. Ξεκινώντας την άνοιξη του 1960, ξεκίνησε μαθητεία στο τμήμα μηχανών. Ο Φοργκιέρι άρχισε να εργάζεται δίπλα σε πολλούς μηχανικούς που συμμετείχαν στην πρώιμη ιστορία της Ferrari, συμπεριλαμβανομένων των Βιτόριο Τζάνο, Κάρλο Τσίτι και Λουίτζι Μπάτσι, καθώς και του διευθυντή αγώνων Ρομόλο Ταβόνι. Εργάστηκε επίσης δίπλα στον Τζιανπάολο Νταλάρα, ο οποίος εντάχθηκε στη Ferrari λίγο μετά τον Φοργκιέρι το 1960. Η πρώιμη δουλειά του Μάουρο στο εργοστάσιο αφορούσε τόσο αγωνιστικά αυτοκίνητα όσο και αυτοκίνητα παραγωγής δρόμου.
Το 1961, μερικά βασικά στελέχη της Ferrari, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής σχεδιαστή Carlo Chiti, έφυγαν για να ενταχθούν στην αποσχισθείσα ομάδα της Formula 1 της ATS, σε μια εκδήλωση που έγινε γνωστή ως «η μεγάλη απελευθέρωση». Ο Forghieri παρέμεινε ως ο μόνος διαπιστευμένος μηχανικός στο προσωπικό. Αμέσως μετά την αποχώρηση, ο Φοργκιέρι κλήθηκε προσωπικά από τον Έντσο Φεράρι να αρχίσει να μελετά τις «πλήρες τεχνικές ερωτήσεις του Εργοστασίου» (λόγια του Φοργκιέρι). Καθώς ήταν μόλις 27 ετών εκείνη την εποχή, ο Forghieri έλαβε καθοδήγηση από μερικά πιο έμπειρα μέλη του προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων των Franco Rocchi, Walter Salvarani και Angelo Bellei. Σύντομα ο Φοργκιέρι διορίστηκε τεχνικός διευθυντής αγωνιστικών αυτοκινήτων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1984. Οι αρμοδιότητές του περιελάμβαναν την επίβλεψη της τεχνικής εξέλιξης, τη διαχείριση του τεχνικού τμήματος κατά τη διάρκεια των αγώνων και τη συνεργασία με άλλα τμήματα της Ferrari, συμπεριλαμβανομένου του τμήματος δοκιμών και του τμήματος σχεδίασης.