cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μότυα
Αρχαιολογικά ευρήματα
Το νησί της Μότυα ανήκει στο "Ίδρυμα Ουίτακερ" που εδρεύει στο Παλέρμο και είναι γνωστό για τα περίφημα κρασιά των Μαρσάλων, οργανώνει εκδρομές στα αρχαία ερείπια του μικρού νησιού. Τα δείγματα κεραμικής δείχνουν επιδράσεις από πολλούς πολιτισμούς όπως Αιγυπτιακό, Ρωμαϊκό, Αττικό, και Φοινικικό. Το "Ταφέθ" ένα είδος κοιμητηρίου με αποτεφρωμένα οστά παιδιών δείχνει ότι γίνονταν θυσίες στους αρχαίους Φοινικικούς θεούς Τανίτ και Βαάλ. Το περίφημο γλυπτό "Ηνίοχος των Μοτύων" που βρέθηκε στα ερείπια της πόλης (1979) βρίσκεται σήμερα στο "Μουσείο του Τζουζέπε Γουίτακερ", παρουσιάζει έναν νικητή στρατιώτη και πρέπει να ήταν πολύ πλούσιος ο ιδιοκτήτης του. Το γλυπτό βρέθηκε στις Φοινικικές οχυρώσεις και χρονολογείται πριν από την εποχή που κατέστρεψε την πόλη ο Διονύσιος των Συρακουσών (397 π.χ.). Η εξαιρετικοί του ποιότητα δείχνει ένα καλλιτέχνη την εποχή που οι Έλληνες νίκησαν τους Πέρσες αλλά δεν μοιάζει με κανένα άλλο καλλιτεχνικό στυλ εκείνης της εποχής, ίσως να λεηλατήθηκε από τους Καρχηδόνιους την περίοδο 409 - 405 π.χ. από Ελληνική πόλη. Τα αρχαιολογικά ευρήματα τον Μάρτιο του 2006 περιλαμβάνουν μία οικία υψηλής αρχιτεκτονικής ποιότητας, αυτό δείχνει ότι η πόλη ήταν κατοικημένη για πολλά χρόνια μετά την καταστροφή της από τους Συρακουσίους, βρέθηκαν επίσης πολλά Φοινικικά βάζα, βωμοί και αργαλειοί. Ο συγγραφέας Λ. Σπραγκ ντε Καμπ (1907 - 2000) στο έργο του "Τα βέλη του Ηρακλή" (1965) περιγράφει τη "Μάχη της Μότυα" την εποχή που ο Διονύσιος των Συρακουσών έκανε εκστρατεία εναντίον των Φοινικικών πόλεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρχηδόνα Κατηγορία:Ερείπια στην Ιταλία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας Κατηγορία:Αποικίες της Φοινίκης στη Σικελία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Κέτσαπ μπανάνας
Το κέτσαπ μπανάνας ή σάλτσα μπανάνας είναι μία Φιλιππινέζικη σάλτσα που παρασκευάζεται από πολτοποιημένη μπανάνα, ζάχαρη, ξύδι και μπαχαρικά. Το φυσικό του χρώμα είναι σκούρο κίτρινο αλλά συνήθως βάφεται κόκκινο για να μοιάζει περισσότερο με το κέτσαπ ντομάτας. Παρασκευάστηκε πρώτη φόρα κατά την διάρκεια του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου όπου υπήρχε έλλειψη ντομάτας αλλά αντιθέτως μεγάλη παραγωγή μπανάνας.
Γεύση και χρήση
Το κέτσαπ μπανάνας έχει πιο γλυκιά γεύση από το κέτσαπ ντομάτας και είναι παρόμοιο στην γεύση με την Ινδονησιακή σάλτσα σόγιας και την Ταϊλανδέζικη γλυκιά σάλτσα τσίλι. Στα Φιλιππινέζικα νοικοκυριά αυτό το καρύκευμα χρησιμοποιείται ευρέος. Το προσθέτουν σχεδόν σε όλα τα πιάτα όπως ομελέτες, χοτ ντοκ, σάντουιτς, τηγανιτές πατάτες, Ψάρι και κρέας. Επίσης το κέτσαπ μπανάνας χρησιμοποιείται σε μακαρονάδες. Υπάρχει επίσης και μία καυτή έκδοση της σάλτσας όπου προστίθενται πικάντικα μπαχαρικά η οποία είναι το ίδιο γλυκιά με την απλή, απλά πιο καυτερή.
Το κέτσαπ μπανάνας εξάγεται σε χώρες που έχουν σημαντικό φιλιππινέζικο πληθυσμό (ΗΠΑ,Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Χονγκ Κονγκ, Γαλλία, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία).
Η Φιλιππινέζα τεχνολόγος τροφίμων Μαρία Ορόσα επινόησε την συνταγή του κέτσαπ μπανάνας.
παραπομπές
Κατηγορία:Σάλτσες
Τσχένα
μικρογραφία|Το Τσχάνα διαμορφωμένο σε μπάλες για να φτιαχτεί ρασγκούλλα Το τσχένα (νεπαλικά: छेना, χίντι: छेना, προφέρεται ˈtʃʰeːnaː, Όντια: ଛେନା, προφέρεται tʃʰena) ή τσχάνα (βεγγαλικά: ছানা, προφέρεται tʃʰana) είναι τυρόπηγμα ή τυρί, που προέρχεται από την Ινδική υποήπειρο, από βουβάλια ή τακτικό γάλα αγελάδας με την προσθήκη οξέων τροφίμων όπως χυμό λεμονιού αντί για πυτιά και τεντώσιμο. Είναι πολύ παρόμοιο ή ανάλογο με τυρί κότατζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βεγγαλική κουζίνα Κατηγορία:Τυριά αγελαδινού γάλακτος
Ριψόλαος ο Λακεδαιμόνιος
Ο Ριψόλαος ο Λακεδαιμόνιος (7ος αιώνας π.Χ.) ή Ρίψολκος, ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου στους 39ους (624 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Φίλιππος της Καστίλης
Ο Φίλιππος της Καστίλης, (Ισπανική γλώσσα : Felipe, 1231 - 28 Νοεμβρίου 1274) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν αρχιεπίσκοπος της Σεβίλης και πρίγκιπας (infante) της Καστίλης. Ήταν ο πέμπτος γιος του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της Ελισάβετ της Σουηβίας, κόρης του Φιλίππου, δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας. Ήταν κύριος του Βαλδεκορνέχια και ιππότης του Τάγματος του Ναού, σε μία από αυτές τις εκκλησίες τάφηκε σε ένα φέρετρο με το έμβλημα των ιπποτών του ναού. Εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Σεβίλης, επίσης εξελέγη ηγούμενος από το Σύλλογο του ναού της Σάντα Μαρία λα Μαγιόρ στη Βαλαδολίδ και του ναού των Αγίων Κοσμά & Δαμιανού στη Κοβαρούμπιας. Το 1258 άφησε την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία, παρά τις αντιρρήσεις του αδελφού του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης και παντρεύτηκε τη Χριστίνα της Νορβηγίας κόρη του Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας.
Πρώτα χρόνια
Ο θρύλος λέει ότι ο Αλφόνσος Ι΄ ζήτησε να του στείλει την κόρη του για να την παντρευτεί ο ίδιος επειδή η νόμιμη σύζυγος του Γιολάντα της Αραγωνίας κόρη του Ιάκωβου Α΄ της Αραγωνίας ήταν άκαρπη. Ο θρύλος ήταν ωστόσο ψευδής επειδή η Γιολάντα έκανε στον βασιλιά της Καστίλης συνεχώς πολλά παιδιά με τη βία από το 1258. Ο Χάακον Δ΄ έστειλε την κόρη του στο Βασίλειο της Καστίλης για να παντρευτεί έναν από τους αδελφούς του βασιλιά, η Χριστίνα πέρασε από τη Γαλλία και το Βασίλειο της Αραγωνίας όπου τη δέχτηκε με ενθουσιασμό ο βασιλιάς Ιάκωβος Α΄. Τον Ιανουάριο του 1258 η Χριστίνα έφτασε στη βασιλική αυλή της Καστίλης που βρισκόταν τότε στη Βαγιαδολίδ, υποψήφιοι μνηστήρες ήταν ο ίδιος ο Φίλιππος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Φρειδερίκος της Καστίλης. Η πριγκίπισσα διάλεξε τελικά τον Φίλιππο επειδή ο Φρειδερίκος είχε μια ουλή στο χείλος, αυτό της δημιούργησε άσχημη εντύπωση. Ο Αλφόνσος Ι΄ δήλωσε αργότερα ότι η Χριστίνα παντρεύτηκε τελικά τον Φίλιππο με τη δική του εντολή. Ο αρραβώνας ανάμεσα στον Φίλιππο και τη Χριστίνα έγινε τον Απρίλιο του 1258 στη Βαγιαδολίδ. Ο βασιλιάς του παραχώρησε μια μεγάλη σειρά από έσοδα όπως φοροαπαλλαγές, ενοίκια από τους Ιουδαίους, τα βασιλικά έσοδα της Άβιλα, τα εκκλησιαστικά έσοδα από τις αρχιεπισκοπές του Τολέδο, τις επισκοπές της Άβιλα και της Σεγόβια και τα έσοδα από μια σειρά πόλεων. Η θέση που κατείχε στην αρχιεπισκοπή της Σεβίλλης παρέμεινε κενή, αργότερα τον Μάιο του 1259 ο Πάπας Αλέξανδρος Δ΄ τοποθέτησε τον Ραιμούντο ντε Λοζάνα. Ο Ινφάντης Φίλιππος συμμετείχε στα "Κορτές της Σεβίλλης" (1261) και στον γάμο του ανεψιού του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα, μεγαλύτερου γιου και διαδόχου του Αλφόνσου Ι΄ (30 Νοεμβρίου 1269).
Επανάσταση ευγενών
Μια ομάδα ευγενών συναντήθηκαν στη Λέρμα με στόχο να συνωμοτήσουν εναντίον του βασιλιά Αλφόνσου Ι΄ επειδή δεν ικανοποιούσε τα αιτήματα τους. Ο Ινφάντης Φίλιππος ήταν με το μέρος τους, συναντήθηκε με τον Βασιλιά της Ναβάρρας και τον έπεισε να παραχωρήσει άσυλο στους επαναστάτες σε περίπτωση που δραπετεύσουν από τα εδάφη του βασιλείου της Καστίλης και της Λεόν. Ο ινφάντης Φίλιππος χήρος δυο φορές παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τη Λέονορ Ροντρίγκες ντι Κάστρο, κόρη της αδελφής του Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα που ήταν ένας από τους σημαντικότερους επαναστάτες. Ο Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα είχε πολλούς λόγους να επαναστατήσει εναντίον του βασιλιά, δεν του παραχώρησε την Ντουράνγκο και ήταν δυσαρεστημένος από τις ικανότητες του Χερέθ ντε λα Φροντέρα. Η δυσαρέσκεια προσανατολίστηκε περισσότερο στον τρόπο διακυβέρνησης του Αλφόνσου Ι΄, οι ευγενείς ήθελαν περισσότερο να επανέλθει το παλιό καθεστώς στο οποίο είχαν περισσότερες εξουσίες. Ο Αλφόνσος Ι΄ ανησύχησε και ζήτησε από τον αδελφό του να τον πληροφορήσει, ο Φίλιππος δικαιολογήθηκε ότι οδηγούσε τα βασιλικά στρατεύματα στην Ανδαλουσία επειδή υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση στην πληρωμή του μισθού των αξιωματούχων. Τη συνάντηση της Λέρνα τη δικαιολόγησε σαν προσπάθεια να αποκτήσει ο Ινφάντης νέους συμβούλους επειδή οι παλιότεροι είχαν πεθάνει, ο Φίλιππος είπε ότι "δεν μπορούσε να κυβερνήσει χωρίς συμβούλους και φίλους". Ο Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα έγραψε στον βασιλιά ότι η συνάντηση στη Λέρνα δεν είχε στόχο τον ίδιο, του δήλωσε πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί του στο θέμα της είσπραξης των φόρων προκειμένουν να πάρουν οι ευγενείς τους απλήρωτους μισθούς τους. Ο Αλφόνσος Ι΄ διέταξε τον Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα, τον αδελφό του Φίλιππο και όλους τους ευγενείς να έρθουν στη Σεβίλλη για να υπερασπιστούν τον γιο του Φερδινάνδο τον τριχωτό που δέχτηκε επίθεση από τους μουσουλμάνους, οι ευγενείς αρνήθηκαν και ζήτησαν να συναντηθούν πρώτα με τον βασιλιά. Ο Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα υποκρίθηκε ότι έσπασε τους δεσμούς του με τους συνωμότες και πληροφόρησε τον Αλφόνσο Ι΄ για τις σχέσεις τους με τον βασιλιά της Ναβάρρας, με μια σειρά από επιστολές αποδείχτηκε η συμμετοχή στη συνωμοσία του Μαρινίδη σουλτάνου, ήθελε να εξασθενήσει τις εξουσίες του βασιλιά της Καστίλης. Ο Αλφόνσος Ι΄ τους αγνόησε και δήλωσε πρόθυμος να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τους επαναστάτες, τους ζήτησε να διακόψουν τις συνομιλίες τους με τον βασιλιά της Ναβάρρας αλλά εκείνοι τον αγνόησαν. Ο Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα δήλωσε μετά τη συνάντηση του με τον Αλφόνσο Ι΄ ότι δεν θα παραδώσει αξιώματα σε χριστιανούς ή σε μουσουλμάνους χωρίς να ενημερώσει πρώτα τον βασιλιά.
Προσπάθειες Αλφόνσου Ι΄ για ειρήνη
thumb|300px|right|Τάφος του Φιλίππου της Καστίλης και της δεύτερης συζύγου του Οι διαπραγματεύσεις με τους επαναστάτες ευγενείς ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 1272 στο Μπούργος, οι ευγενείς αρνήθηκαν να μείνουν στην πόλη, πήγαν σε γειτονικές περιοχές και μίλησαν με τον βασιλιά μέσω των απεσταλμένων τους. Οι επαναστάτες διαμαρτυρήθηκαν στον βασιλιά για τη συμπεριφορά του και τις απαιτήσεις του να δηλώσουν υποταγή στα βασιλικά διατάγματα, ζήτησαν μικρότερη συμμετοχή στα Κορτές και απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη του Μπούργος. Ο Αλφόνσος Ι΄ έκλεισε συνθήκη με τον βασιλιά της Ναβάρρας, ακύρωσε με αυτό τον τρόπο τη συμφωνία που είχαν κλείσει οι επαναστάτες με τη Ναβάρρα. Μετά τα "Κορτές του Μπούργος" (1272) στα οποία ο βασιλιάς προσπάθησε να κλείσει συμφωνία με τους ευγενείς οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν, ο Ινφάντης Φίλιππος και ο Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα έφυγαν για το Εμιράτο της Γρανάδας παρά το ότι ο Αλφόνσος Ι΄ έστειλε τον γιο του Φερδινάνδο και τον μικρότερο αδελφό του Εμμανουήλ της Καστίλης να τους ζητήσει να επιστρέψουν. Οι ευγενείς λεηλάτησαν την ενδοχώρα πριν φύγουν για τη Γρανάδα και έκλεψαν όλα τα βοοειδή παρά το γεγονός ότι ο βασιλιάς δήλωσε πρόθυμος να υποκύψει στα αιτήματα τους, ο Αλφόνσος Ι΄ πλησίασε συγκεκριμένα τον Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα και του υπενθύμισε ότι του έδωσε δώρο την Έθιχα παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του Φερδινάνδου Γ΄. Οι επαναστάτες ευγενείς αγνόησαν όλες τις βασιλικές εκκλήσεις, έφτασαν στη Γρανάδα και υπέγραψαν συμφωνία με τον σουλτάνο Μωάμεθ Α΄ με την οποία συμμάχησαν εναντίον του Αλφόνσου Ι΄. Ο ινφάντης Φίλιππος, ο Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα και οι γιοι του έδωσαν τον Ιανουάριο του 1273 όρκο υποτέλειας στον Ερρίκο Α΄ της Ναβάρρας, του δήλωσαν ότι βρίσκονται στην υπηρεσία του για να απαλλαγούν από όλες τις υποχρεώσεις τους από τον βασιλιά της Καστίλης. Ο Αλφόνσος Ι΄ έστειλε τον διάκονο του Καθεδρικού ναού της Σεβίλλης να πείσει τον αδελφό του να εγκαταλείψει τους επαναστάτες αλλά οι προσπάθειες απέτυχαν. Ο Χουάν Νούνιος ντι Λάρα γιος του Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα που ήταν μεσολαβητής απέναντι στον πατέρα του και τον Αλφόνσο Ι΄ εγκατέλειψε τον τελευταίο στις αρχές του 1273. Ο Αλφόνσος Ι΄ ωστόσο που είχε στόχο να κερδίσει τον αυτοκρατορικό θρόνο έστειλε τον γιο του Φερδινάνδο τον Τριχωτό, τη σύζυγο του Γιολάντη και τον αρχιεπίσκοπο Σάντσο Αραγωνίας μικρότερο γιο του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας να ξεκινήσουν ξανά τις διαπραγματεύσεις με τους εξόριστους ευγενείς. Μετά από αμέτρητες διαπραγματεύσεις ο βασιλιάς υπέκυψε σε όλα τα αιτήματα των επαναστατών, ο Νούνιο Γκονσάλες ντι Λάρα συναντήθηκε στα τέλη του 1273 με τη βασίλισσα στην Κόρδοβα, την ίδια εποχή ο Μωάμεθ Β΄ της Γρανάδας δήλωσε την υποταγή του στον Αλφόνσο Ι΄ αν και τα Χρονικά τοποθετούν εσφαλμένα τα γεγονότα το 1274. Τα ονόματα των ευγενών που επανήλθαν εμφανίστηκαν πάλι στα βασιλικά διατάγματα.
Θάνατος
Ο Ινφάντης Φίλιππος της Καστίλης πέθανε σε ηλικία 43 ετών (28 Νοεμβρίου 1274). Το σώμα του τάφηκε στην εκκλησία Σάντα Μαρία Λα Μπλάκα, ανήκε στους Ναΐτες Ιππότες και βρισκόταν στην Επαρχία της Παλένθια. Η ίδια εκκλησία στεγάζει τον τάφο της δεύτερης συζύγου του Ινές Ροδρίγεθ Χίρον, παλιά πίστευαν ότι ανήκε στην τρίτη σύζυγο του Λέονορ Ροδρίγεθ ντε Κάστρο αλλά η πρόταση απορρίφθηκε επειδή τα εμβλήματα του τάφου βρέθηκαν τα σύμβολα της οικογένειας Χίρον και όχι της οικογένειας Κάστρο. Τα οστά του ινφάντη Φιλίππου βρίσκονται σε έναν Γοτθικό τάφο στο παρεκκλήσι της εκκλησία του Αγίου Ιακώβου δίπλα από τα οστά της δεύτερης συζύγου του, στο ίδιο παρεκκλήσι υπάρχει τρίτος τάφος από τον 14ο αιώνα με τα οστά ενός ιππότη του Τάγματος του Σαντιάγκο. Οι τάφοι βρισκόντουσαν αρχικά στη χορωδία της εκκλησίας μέχρι την εποχή που η αρμόδια επιτροπή για τα μνημεία αποφάσισε να τα μετακινήσει στη σημερινή τους θέση.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1258 τη Χριστίνα των Σβέρρε, κόρη του Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας· δεν απέκτησαν απογόνους και η Χριστίνα απεβίωσε το 1262.
Ο Φίλιππος έκανε δεύτερο γάμο, με τη Ινές Ροδρίγεθ Χίρον, κόρη του Ροδρίγο Γκονθάλεθ Χίρον κυρίου της Φρετσίγια. Δεν απέκτησααν απογόνους και η Ινές απεβίωσε το 1265.
Μάλλον κόρη του ήταν η:
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Ρουρικίδες
Οι Ρουρικίδες (ουκρανικά: Рю́риковичі, «παιδιά του Ρούρικ») ήταν η κυβερνώσα δυναστεία του ανατολικού Σλαβικού κόσμου από τα τέλη του 9ου αιώνα μέχρι το 1598. Σύμφωνα με το Πρώτο Χρονικό, η δυναστεία ιδρύθηκε το 862 από το Ρούρικ, Βάραγγο φύλαρχο και ηγεμόνα τού Νόβγκοροντ, όταν η πόλη αυτή ήταν η de facto πρωτεύουσα του Χαγανάτου των Ρως. Το κατά πόσον ο Ρούρικ είναι υπαρκτό πρόσωπο ή (ακόμη και στην περίπτωση που υπήρξε) εάν πραγματικά ήταν αυτό που μαρτυρείται, αποτελεί αντικείμενο αμφισβήτησης, δεδομένου ότι το Πρώτο Χρονικό γράφτηκε δυόμιση αιώνες αργότερα. Ο πρώτος ιστορικά επιβεβαιωμένος Ρουρικίδης υπήρξε ο Όλεγκ, ιδρυτής του Κράτους των Ρως (βασίλευσε περ. 880 - 912).
Μετά τη διάσπαση τού Κράτους των Ρως και ιδιαίτερα κατά τη μογγολική εισβολή (αρχές 13ου αι.), διάφοροι κλάδοι της δυναστείας κυβέρνησαν τα ημιαυτόνομα κρατίδια που προέκυψαν. Πολλές φορές οι κλάδοι αυτοί επιδόθηκαν σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό μεταξύ τους για την εύνοια των κατακτητών ή τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και του εμπορίου. Προς τα τέλη του Μεσαίωνα κυριάρχησαν οι Ρουρικίδες της Μοσχοβίας, οι οποίοι τελικά εξεδίωξαν τους Μογγόλους (1480) και συνένωσαν τα ανατολικά Σλαβικά εδάφη (συνήθως δια της βίας) στο Βασίλειο της Ρωσίας.
Οι δύο πρώτοι τσάροι του Βασιλείου υπήρξαν οι τελευταίοι Ρουρικίδες: ο Ιβάν Δ' ο Τρομερός και ο Φιοντόρ Α' ο Κωδωνοκρούστης. Με το θάνατο του τελευταίου (1598) η Ρωσία μπήκε σε μία δεκαπενταετία απόλυτου χάους και πολωνικής κατοχής, την Εποχή των Αναστατώσεων (1598 - 1613). Όταν εκδιώχθηκαν οι Πολωνοί, νέος τσάρος ανέλαβε ο βογιάρος Μιχαήλ Α΄ Ρομάνοβ, ιδρυτής της δυναστείας των Ρομάνοβ, που κυβέρνησαν τη Ρωσία έως τη Επανάσταση του 1917.
Οι κλάδοι τού Οίκου
Οι δύο πρώτοι έγιναν εξαιρετέοι της διαδοχής (izgoi): Ο κύριος κλάδος του Κιέβου εξέλιπε το 1349. Ο Οίκος συνεχίστηκε με τον πλάγιο κλάδο τού Βλαντίμιρ, που τα μέλη του έγιναν πρίγκιπες της Μόσχας και μετά τσάροι της Ρωσίας.
Γενεαλογία Ρουρικιδών (9ος-11ος αι.)
πρίγκιπας του Νόβγκοροντ μεγάλοι πρίγκιπες του Κιέβου βασιλείς της Γαλικίας-Βολυνίας μεγάλοι πρίγκιπες του Βλαντίμιρ μεγάλοι πρίγκιπες της Μόσχας Αυτοκράτορες της Ρωσίας
Η κύρια γραμμή των μεγάλων πριγκίπων του Κιέβου, της Μόσχας και των πρώτων τσάρων της Ρωσίας
Ρουρικίδες   Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία
Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία
μικρογραφία|Η [[Ελλάδα (πορτοκαλί) και η Γαλλία (πράσινο), οι δύο συμμετέχοντες της συμφωνίας.]] Η Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία είναι αμυντική συμφωνία μεταξύ των χωρών της Ελλάδας και της Γαλλίας, η οποία υπογράφηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2021 μεταξύ των δύο χωρών και ψηφίστηκε ως νόμος στη Βουλή των Ελλήνων. Είναι μέρος του εξοπλιστικού πακέτου για το Ελληνικό Ναυτικό αγοράς φρεγατών Belh@rra ύψους 5 δισ. ευρώ. Η συμφωνία υπογράφηκε από τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κυριάκο Μητσοτάκη, από τη Γαλλίδα υπουργό Άμυνας Φλοράνς Παρλί και τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια. Μαζί με την αντίστοιχη αμυντική συμφωνία της Ελλάδας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εκτιμάται ως η σημαντικότερη διακρατική και στρατιωτική συμφωνία της Ελλάδας μετά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 2020 η Ελλάδα ανακοίνωσε την πρόθεσή της να αγοράσει νέες φρεγάτες. Προσφορές κατατέθηκαν από εταιρείες που προέρχονταν από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ισπανία και την Ολλανδία. Η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη αποφάσισε τον Σεπτέμβριο του 2021 να προχωρήσει στην αγορά από τη Γαλλία. Παράλληλα, προετοιμάστηκε το κείμενο της συμφωνίας το οποίο υπογράφηκε στις 28 Σεπτεμβρίου στο Παρίσι από τους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας των δύο χωρών, παρουσία των δύο Ηγετών. Η έκβαση του διαγωνισμού συνέπεσε χρονικά με μια άλλη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ, Αυστραλίας και Ηνωμένου Βασιλείου, και θεωρείται στρατηγικό γεωπολιτικό αντιστάθμισμα της τελευταίας. Την συμφωνία χαιρέτισαν οι ΗΠΑ, ενώ η ΕΕ αποφάνθηκε ότι είναι απολύτως συμβατή με τους κανόνες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και δεν στρέφεται εχθρικά προς κανένα τρίτο κράτος.
Στην συνάντηση που πραγματοποίησε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος στις 23 Οκτωβρίου 2021 με τον Γάλλο ομόλογό του ΑΓΕΕΔ συζήτησε από κοινού την εφαρμογή της στρατηγηκής εταιρικής σχέσης που υπογράφηκε. Κατά την επίσκεψή του αυτή στο Παρίσι ο Έλληνας στρατηγός παρασημοφορήθηκε με το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής.
Like a Prayer
Like a Prayer ονομάζεται το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 1989 από την εταιρεία Sire Records. Η Μαντόνα συνεργάστηκε με τους Stephen Bray, Patrick Leonard και Prince. Όντας ο πιο εσωστρεφής δίσκος της μέχρι εκείνη τη στιγμή της καριέρας της, περιγράφεται ως ένα εξομολογητικός δίσκος. Η Μαντόνα περίεγραψε το άλμπουμ ως μια συλλογή από τραγούδια για τη μητέρα της, τον πατέρα της, και τους δεσμούς με την οικογένειά της. Το αφιέρωσε στην μητέρα της, η οποία πέθανε από καρκίνο όταν η Μαντόνα ήταν πέντε ετών.
Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία
Ρήτρα αμοιβαίας άμυνας
Το Atlantic Council, μια αμερικανική δεξαμενή σκέψης στον τομέα των διεθνών σχέσεων, σημείωσε ότι «Το άρθρο 2 της συνθήκης μοιάζει πολύ με το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ».
Like a Prayer
Το άλμπουμ χρησιμοποιεί ζωντανή ενορχήστρωση και ενσωματώνει στοιχεία φανκ, γκόσπελ, και soul σε ένα γενικότερο ποπ στυλ. Η Μαντόνα άντλησε θέματα απ' την καθολική ανατροφή της όπως φαίνεται στο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ. "Like a Prayer". Οι στίχοι ασχολούνται με θέματα από την παιδική ηλικία και την εφηβεία της Μαντόνα, την σημασία της οικογένειας και τη σχέση με τον πατέρα της. Επίσης, τραγουδάει και για την ενδυνάμωση των γυναικών στο θρυλικό "Express Yourself". Μετά την κυκλοφορία του, το Like a Prayer επαινέθηκε απ' τους κριτικούς. Το Rolling Stone σχολίασε ότι η ποπ μουσική έρχεται πιο κοντά στην τέχνη.
Εμπορικά, το άλμπουμ έγινε μια διεθνής επιτυχία, φτάνοντας στην κορυφή των τσαρτς παγκοσμίως. Πιστοποιήθηκε τέσσερις φόρες πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και κυκλοφόρησε έξι σινγκλς: "Like a Prayer", "Express Yourself", "Cherish", "Oh Father", "Dear Jessie", και "Keep It Together". Το "Like a Prayer" έγινε το έβδομο νούμερο ένα της Μαντόνα στο Billboard Hot 100, ενώ το "Express Yourself" και το "Cherish" έφτασαν μέχρι το δύο. Παγκοσμίως, το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 15 εκατομμύρια αντίτυπα.
Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία
Αντιδράσεις
Η Τουρκία «εξοργίστηκε» από την ανακοίνωσή και δήλωσε την 1η Οκτωβρίου λέγοντας ότι «οι «μαξιμαλιστικοί ισχυρισμοί θαλάσσιας δικαιοδοσίας και εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδας ήταν αντίθετοι με το διεθνές δίκαιο και ότι θα ενίσχυε την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να προστατεύσει τα δικαιώματά της στην περιοχή».
Like a Prayer
Με τα βίντεο κλιπς της η Μαντόνα προώθησε τη δημιουργικότητά της και έγινε γνωστή ως μια εξέχουσα προσωπικότητα. Το μουσικό βίντεο για το "Like a Prayer" δέχτηκε μεγάλη επίθεση δημιουργώντας θρησκευτικές διαμάχες, αφού χρησιμοποίησε Καθολικές εικονογραφίες, όπως στίγματα, κάψιμο σταυρών και ένα όνειρο στο οποίο κάνει έρωτα με έναν άγιο, με αποτέλεσμα το Βατικανό να καταδικάσει το βίντεο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, μετά την κυκλοφορία του Like a Prayer, η Μαντόνα ονομάστηκε ως "καλλιτέχνης της δεκαετίας" από τα μέσα ενημέρωσης, όπως Billboard, MTV, και το Musician magazine.
Ιστορικό
Η Μαντόνα εργάστηκε για το άλμπουμ με τον Stephen Bray και τον Patrick Leonard, με τον οποίο συνεργάστηκε και για το True Blue το 1986. Επίσης, έκανε και ένα ντουέτο με τον Prince στο "Love Song". Η ηχογράφηση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1988 και συνεχίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 1989. Εν τω μεταξύ η Μαντόνα και ο σύζυγός της Sean Penn τον ίδιο μήνα, κατέθεσαν αίτηση διαζυγίου. Το περιστατικό ενέπνευσε την ίδια για το τραγούδι "Till Death Do Us Part", στο οποίο αναφέρεται λεπτομερώς στον αποτυχημένο της γάμο. Στο Like a Prayer ανέπτυξε εσωστρεφής θέματα χρησιμοποιώντας εξομολογητικούς στίχους για προσωπικά ζητήματα. Χαρακτήρισε το άλμπουμ της ως "μια συλλογή από τραγούδια για τη μητέρα μου, τον πατέρα μου, και την οικογένειά μου. [...] Πρέπει να είχαμε πολλά κότσια για να το κάνουμε αυτό". Υποστηρίχθηκε ότι το άλμπουμ της ήταν η πιο διαφορετική δουλειά της μέχρι σήμερα.
Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία
Αντιδράσεις
Οι Ηνωμένες Πολιτείες υιοθέτησαν τη συμφωνία μεταξύ Αθήνας και Παρισιού με εκπρόσωπο του Υπουργείου Εξωτερικών να λέει «[οι ΗΠΑ] υποστηρίζουν σθεναρά τον ρόλο της Ελλάδας στη δημιουργία σταθερότητας στην περιοχή». Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 14 Οκτωβρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελλάδα επέκτεινε επ' αόριστον την υπάρχουσα διμερή αμυντική τους συμφωνία, τη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας ΗΠΑ-Ελλάδας.
Like a Prayer
Ιστορικό
Ήταν αφιερωμένο στη μητέρα της, η οποία πέθανε όταν ήταν πέντε χρονών η Μαντόνα. Ο αγώνας της με την θρησκεία ενέπνευσε το άλμπουμ. Δηλώνει "Το θέμα του καθολικισμού τρέχει αχαλίνωτα μέσα από το άλμπουμ μου. Αγωνίζομαι για το μυστήριο και τη μαγεία που το περιβάλλει. Ο δικός μου καθολικισμός είναι σε συνεχή αναταραχή."
Σύνθεση
Το άλμπουμ σφύζει από 60's και αρχές 70's ήχους -των Beatles, Simon & Garfunkel και Sly and the Family Stone-. Όλα αντλούνται με έναν παράτολμο τρόπο, αν μερικές φορές klutzy, καλλιτεχνική αίσθηση των 80's. Δελτίο Τύπου δήλωσε ότι ο δίσκος περιλαμβάνει "μια σειρά από καυτά χορευτικά κομμάτια", αλλά σημείωσε, "ότι μεγάλο μέρος του υλικού [...] έχει έναν προσωπικό τόνο".
Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας Κατηγορία:Πολιτική της Γαλλίας Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Γεγονότα το 2021 Κατηγορία:Ελληνογαλλικές σχέσεις
Κακριδής
Το ελληνικό επώνυμο Κακριδής μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Like a Prayer
Σύνθεση
Η Μαντόνα άντλησε θέματα από την καθολική ανατροφή της. Η ίδια περιέγραψε το ομώνυμο τραγούδι, Like a Prayer ως "το τραγούδι ενός παθιασμένου νεαρού κοριτσιού τόσο ερωτευμένο με τον Θεό, που είναι σχεδόν σαν το αντρικό της πρότυπο. Από 8 έως 12 ετών, είχα τα ίδια συναισθήματα. Ήθελα πραγματικά να γίνω καλόγρια." Οι στίχοι ασχολούνται με θέματα από την παιδική της ηλικία όπως τον θάνατο της μητέρας της στο τραγούδι "Promise to Try", την σημασία της οικογένειας στο "Keep It Together", και την σχέση της με τον σκληρό πατέρα της στο "Oh Father". Στο "Express Yourself" τραγουδάει για την ενδυνάμωση των γυναικών ενώ στο "Till Death Do Us Part" για τη βίαιη διάλυση του γάμου της με τον Sean Penn. Το "Dear Jessie" το εμπνεύστηκαν από την κόρη του Patrick Leonard. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης θέματα αγάπης, όπως στο "Cherish" και "Love Song". Στο "Spanish Eyes" μιλάει για την αντιμετώπιση στα θέματα ταμπού του AIDS. Ο Jon Pareles έγραψε ότι το άλμπουμ "αναφέρεται σε μεγάλο βαθμό για την ανδρική δύναμη και την αγάπη".
Κληρονομιά
Ο Nicholas Fonseca από το Entertainment Weekly αναφέρει ότι το Like a Prayer είναι ένα "επίσημο σημείο καμπής" στη καριέρας της Μαντόνα, η οποία κέρδισε την "πολυαναμενόμενη, ουσιαστική κρίσιμη αναγνώριση". Ο Mark Savage από το BBC σημείωσε ότι η απελευθέρωση του άλμπουμ σηματοδοτεί τη στιγμή που οι κριτές αρχίσαν να περιγράφουν την Μαντόνα ως καλλιτέχνη, και όχι ως μια απλή ποπ τραγουδίστρια.
Σύμφωνα με τον κατάλογο των "All-Time 100 Albums" από τους κριτικούς του περιοδικού Time, το Like a Prayer είναι μία από τις 100 μεγαλύτερες και πλέον σημαντικότερες μουσικές συλλογές από το 1954 και μετά. Το 2003, το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε στο 237 στα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Εκτός από το ότι το άλμπουμ συγκαταλέγεται στην λίστα "Women Who Rock" το 2012 στο νούμερο 18 υπάρχει και στο βιβλίο 1001 "Albums You Must Hear Before You Die (1001 άλμπουμ που πρέπει να ακούσεις πριν πεθάνεις)".. Το 2006, το περιοδικό Q το τοποθετεί στον αριθμό 14 στη λίστα "40 καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του '80". Το 2005, μια δημοσκόπηση στην Βρετανία ψηφίζει το Like a Prayer στον νούμερο οχτώ για τα "The 100 Greatest Albums in Music History". Το 2012, το περιοδικό Slant Magazine βάζει το άλμπουμ στο νούμερο 20 στη λίστα του "Best Albums of the 1980s», λέγοντας, Στο τέλος των 80's η Μαντόνα ήταν ήδη ένας απ'τους μεγαλύτερους μουσικούς, αλλά με το Like a Prayer έγινε ένας απ'τους πιο σημαντικούς.
Κριτικές
Το Like a Prayer έλαβε πολύ καλές κριτικές. Η Μαντόνα επαινήθηκε για την αυτοβιογραφική σύνθεση των τραγουδιών και την βελτίωση στα φωνητικά της. Ο JD Considine τον Απρίλιο του 1989 σε μια κριτική στο Rolling Stone θεωρεί ότι ''η φήμη της Μαντόνα μέχρι εκείνη την στιγμή είχε χτιστεί πάνω στην "εικόνα παρά την τέχνη της", άλλα με το Like a Prayer η ίδια ζητούσε να την πάρουν σοβαρά οι κριτές ως καλλιτέχνιδα και ότι είναι απ' τις πιο δυνατές φωνές της δεκαετίας του ογδόντα. Ο Lloyd Bradley της Q είπε, "Η μουσική έχει ποικίλιες και είναι απρόσμενη. Στιχουργικά, είναι συγκινητική, έξυπνη και ειλικρινής".
Ο Stephen Thomas Erlewine από το Allmusic άρχισε το Like a Prayer είναι η πιο σαφής προσπάθεια της σε μια μεγάλη καλλιτεχνική δήλωση και προσφέρει μια ποικιλία από καλογραμμένα pop τραγούδια, καθιστώντας τα άλμπουμ της "καλύτερα και πιο συνεπής. Τέλος, ο Sal Cinquemani απ' το Slant Magazine δήλωσε μια συλλογή ποπ παρασκευών στρωμένα με ζωντανά όργανα, εξελιγμένες ρυθμίσεις, βαθύς στίχους, και πιο ισχυρότερα, σίγουρα φωνητικά. Στην επανεξέταση του άλμπουμ κατέληξαν ότι το Like a Prayer είναι ένα απ' τα πεμπτουσιακά ποπ άλμπουμ όλων των εποχών.
Εμπορικότητα
Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 11 στα Billboard 200, και μέσα σε τρεις εβδομάδες πήγε στο νούμερο ένα, όπου παρέμεινε για περισσότερο από έναν μήνα. Τα σινκγλς "Express Yourself" και "Cherish" έφτασαν και τα δύο στο νούμερο 2 στα Billboard Hot 100, ενώ το "Oh Father» ήταν το λιγότερο επιτυχημένο σινγκλ της από το 1984, φτάνοντας μέχρι το είκοσι. Το "Keep It Together" έφθασε στον αριθμό οκτώ, και το "Dear Jessie" έγινε hit στην Ευρώπη, με ένα βίντεο κινουμένων σχεδίων. Με την Nielsen SoundScan το 1991, το άλμπουμ πούλησε επιπλέον 575.000 αντίτυπα στις ΗΠΑ. Ήταν επίσης μεγάλη επιτυχία στην Ασία και την Ωκεανία καθώς και στην Ιαπωνία φτάνοντας στο νούμερο ένα και παραμένοντας 22 εβδομάδες εκεί. Επίσης, στην Ιαπωνία πιστοποιήθηκε χρυσό το 1990 και η Μαντόνα κέρδισε τρία βραβεία, "Artist of the Year", "Grand Prix Album of the Year και "Best Album of the Year". Έγινε έξι φορές πλατινένιο στο Χονγκ Κονγκ, περισσότερο από κάθε άλλο καλλιτέχνη εκείνη την δεκαετία. Το Like a Prayer μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 15 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαντόνα Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989 Κατηγορία:Άλμπουμ της Μαντόνα
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2001-02
Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2001–02 ξεκίνησε στις 13 Ιανουαρίου 2002 και ολοκληρώθηκε στις 26 Μαΐου 2002 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Γλυφάδα για έκτη φορά στην ιστορία της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2001 2002 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2001 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2002
Total War: Rome II
Το Total War: Rome II είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής το οποίο αναπτύχθηκε από την Creative Assembly και διανέμεται από την Sega, από τις 3 Σεπτεμβρίου του 2013 για τα Microsoft Windows. Έκτο συνολικά παιχνίδι της σειράς βιντεοπαιχνιδιών Total War, το Rome II αποτελεί διάδοχο του παιχνιδιού του 2004, Rome: Total War. Το παιχνίδι μας μεταφέρει στον 3 αιώνα π.χ, μια εποχή που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βάδιζε για την κατάκτηση της Καρχηδόνας και μια εποχή που οι διάδοχοι του Μέγα Αλέξανδρου πολεμούσαν για την κληρονομιά του.
Τρόπος παιχνιδιού
Το Total War: Rome II τοποθετείται στην περίοδο της κλασικής αρχαιότητας, ενώ η εκστρατεία ξεκινά το 272 π.Χ και διαρκεί για 300 χρόνια, ωστόσο ο παίκτης έχει επίσης τη δυνατότητα να παίξει περισσότερο.
Φατρίες
Στο αρχικό μενού, στην κατηγορία Νέα εκστρατεία (New campaign), υπάρχουν κουλτούρες σε κατηγορίες που η κάθε μια περιέχει μερικές διαθέσιμες φατρίες (factions) που μπορεί να διαλέξει μια από αυτές ο παίκτης για να ξεκινήσει το παιχνίδι στρατηγικής του με αυτήν. Κάθε κουλτούρα προσφέρει μπόνους σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού και για κάθε κράτος υπόκειται σε συγκεκριμένες κυρώσεις αλλά και ενισχυμένα χαρακτηριστικά. Με τον ίδιο τρόπο αν παίκτης διαλέξει άλλη κουλτούρα θα ανοίξουν επίσης και οι αντίστοιχες επιλογές κρατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Total War Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2013 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής πραγματικού χρόνου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ελλάδα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Linux Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sega
Πρώτη Ιντιφάντα
Παραπομπές
κατηγορία:Παλαιστίνη κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ Κατηγορία:Ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση
Ιωάννης Γαλανόπουλος
Ο Ιωάννης Γαλανόπουλος, ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός από την Πάτρα.
Ήταν σταφιδέμπορος και είχε βιοτεχνία με έδρα την Παραλία Πατρών. Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1933 και στις εκλογές του 1935.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
ISO 639-3
Το ISO 639-3 είναι διεθνές πρότυπο τυποποίησης για κωδικούς γλώσσας. Επεκτείνει τον alpha-3 κωδικό του ISO 639-2 με σκοπό να καλύψει όλες τις γνωστές γλώσσες, και θεωρείται υπερσύνολο του ISO 639-1 και των γλωσσών του ISO 639-2. Το Μέρος 2 περιλαμβάνει ομάδες γλωσσών, ενώ το Μέρος 3 όχι, συνεπώς το 639-3 δεν είναι υπερσύνολο του 639-2.
Στο προσχέδιο επέκτασης περιλαμβάνονται έως τώρα 7602 καταχωρήσεις. Η προτυποποίηση των γλωσσών βασίζεται σε τρεις πηγές: οι διακριτές γλώσσες που περιέχονται στο 639-2 είναι η βάση. Επεκτάθηκε με σύγχρονες γλώσσες από το Ethnologue 15η έκδοση και από ιστορικές ποικιλίες γλωσσών, αρχαίες γλώσσες και κατασκευασμένες γλώσσες απότον κατάλογο του Γλωσσολόγου.
Η επιχειρησιακή κατάσταση του εγχειρήματος από τον Ιανουάριο του 2005 είναι αυτή του Προσχέδιου Διεθνούς Προτυποποίησης (Draft International Standard / DIS). Το παρόν προσχέδιο αναφέρεται ως ISO/DIS 639-3.
Μακρογλώσσες
Ορισμένοι ISO 639-2/T κωδικοί που χρησιμοποιούνται για γλώσσες δεν αντιπροσωπεύουν επακριβώς τη γλώσσα στο 639-3, γιατί θεωρούνται μακρογλώσσες ή συλλογές γλωσσών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ISO 639
Σχέδιο
μικρογραφία|Αρχιτεκτονικό σχέδιο
Σχέδιο ονομάζεται η απεικόνιση ενός πράγματος ή μιας κατασκευής με γραφική ύλη σε χαρτί. Με την εμφάνιση των υπολογιστών και των γραφικών δυνατοτήτων τους η έννοια έχει επεκταθεί, ώστε να περιλαμβάνει και ηλεκτρονικές μορφές, οι οποίες αν εκτυπωθούν αποδίδουν ένα σχέδιο. Το σχέδιο μπορεί να είναι απλό και καθημερινό ή να χρησιμοποιείται σε επιστήμες μηχανικών και στις καλές τέχνες. Ανάλογα με τη φύση και τον σκοπό του, το σχέδιο υπακούει σε κατάλληλους κανόνες, ώστε οτιδήποτε να σχεδιάζεται να αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη λεπτομέρεια.
Ως προς τα όργανα σχεδίασης
Τα είδη του σχεδίου ως προς τα όργανα σχεδίασης είναι:
Ως προς τα στάδια σχεδίασης
Τα είδη του σχεδίου ως προς τα στάδια σχεδίασης είναι:
Σχέδια μηχανικών
Μερικά είδη του σχεδίου ως προς την ιδιότητα του μηχανικού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές
Μαυρόκαμπος Καστοριάς
Ο Μαυρόκαμπος Καστοριάς είναι ορεινός οικισμός (υψόμ. 820 μ., κάτ. 9 (2001). Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νομού Καστοριάς, 25 χλμ. ΒΔ της πόλης της Καστοριάς. Αναφέρεται το 1878 από τον Γάλλο Anne Synvet, χαρτογράφο, καθηγήτη της γεωγραφίας στο οθωμανικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης με 600 χριστιανούς ορθόδοξους και το 1886 ως χωρίον έχον 300 χριστιανούς και εκκλησίαν.  Το 1918 αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Χαλάρας και στη συνέχεια το 1927 την ομώνυμη κοινότητα. Με τη συμφωνία Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ από τον Νοέμβριο του 1924 έως τον Μάρτιο του 1925 μετανάστευσαν στη Βουλγαρία επτά οικογένειες οι περιουσίες των οποίων ρευστοποιήθηκαν. Κατά την απογραφή του 1951 απογράφηκαν 199 κάτοικοι. Πριν ενταχθεί στον Δήμο Καστοριάς ο Μαυρόκαμπος υπαγόταν στον Δήμο Κορεστίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Νικολό Βενιέρ
Ο Νικολό Βενιέρ (1483 - 1530) ήταν Άρχοντας της Πάρου (1518 - 1530).
Βιογραφία
Ο Νικολό Βενιέρ ήταν γιος του Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ άρχοντα συγκυβερνήτη των Κυθήρων και της Φιορέντζας Σομμαρίπα αρχόντισσας της Πάρου. Τα αδέλφια του ήταν η Τσετσίλια Βενιέρ αρχόντισσα της Πάρου και ο Μοϊζέ Βενιέρ, πατέρας του Δόγη της Βενετίας Σεμπαστιάνο Βενιέρ.
Οικογένεια
Ο Νικολό Βενιέρ νυμφεύτηκε μία γυναίκα με το όνομα Ζαντάνο και απέκτησε έναν γιο, τον:
Σύμφωνα με πολλές πηγές είχε μια κόρη από τη Βιολάντε Μπάφφο, την:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Βενιέρ Κατηγορία:Άρχοντες της Πάρου
Πόλεμος μεταξύ Ρως και Βυζαντινών (941)
Ο πόλεμος μεταξύ των Ρως και των Βυζαντινών του 941 διετελέστηκε σε δύο φάσεις. Η πρώτη, το 941, είδε τους Ρως και του συμμάχους τους, τους Πετσενέγους, να εισβάλουν στην Βιθυνία. Φτάνοντας εμπρός στην Κωνσταντινούπολη, υποχρεώθηκαν σε υποχώρηση, καθώς το ναυτικό του αυτοκράτορα Ρωμανού Α´ έκανε χρήση του υγρού πυρός. Το 943 ή το 944, ο Ιγκόρ ξεκίνησε εκ νέου εκστρατεία, ωστόσο ο νέος αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Ζ΄, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις πριν την άφιξή τους εμπρός στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίες ολοκληρώθηκαν με την υπογραφή λιγότερο ευνοϊκής συμφωνίας σε σύγκριση με εκείνη που είχε υπογραφεί κατά την περίοδο βασιλείας του Όλεγκ.
Πρώτη εκστρατεία (941)
Ο πόλεμος μεταξύ των Ρως και των Βυζαντινών του 941 έλαβε χώρα κατά την περίοδο βασιλείας του Ιγκόρ του Κιέβου. Η Χαζαρική Αλληλογραφία αποκαλύπτει πως η εκστρατεία σχεδιάστηκε από τους Χαζάρους, οι οποίοι επιθυμούσαν να εκδικηθούν τους Βυζαντινούς για τους διωγμούς που είχαν υποστεί οι Εβραίοι κατά την περίοδο βασιλείας του αυτοκράτορα Ρωμανού Λεκαπηνού.
Οι Ρως οι οποίοι είχαν, προηγουμένως, υπογράψει σύμφωνο συμμαχίας με τους Πετσενέγους αποβιβάστηκαν στις βόρειες ακτές της Μικράς Ασίας και εισέβαλαν στην Βιθυνία τον Μάιο του 941. Όπως συνήθως συνέβαινε, φαίνεται να ήσαν καλά ενημερωμένοι: η αυτοκρατορική πρωτεύουσα ήταν ανυπεράσπιστη και ευάλωτη σε τυχόν επιθέσεις. Πράγματι, ο βυζαντινός στόλος πολεμούσε τους Άραβες στην Μεσόγειο, ενώ η πλειοψηφία των αυτοκρατορικών στρατευμάτων ήσαν στρατοπεδευμένα κατά μήκος των ανατολικών συνόρων.
Ο Ρωμανός Α΄ (βασίλευσε μεταξύ 920-944) οργάνωσε την άμυνα της Κωνσταντινούπολης με 15 πλοία να είναι σε θέση, τόσο από την εμπρός όσο και από την πίσω πλευρά τους, να εκτοξεύουν υγρό πυρ. Ο στόλος του Ιγκόρ, ο οποίος ήλπιζε να αιχμαλωτίσει τα συγκεκριμένα πλοία, καθώς και τα πληρώματά τους, περικύκλωσε τα τελευταία. Ωστόσο, ο ίδιος αγνοούσε τον κίνδυνο στον οποίο εκθετόταν. Σε διάστημα μιας στιγμής, μέσω σωλήνων, το υγρό πυρ εκτοξεύθηκε με δύναμη προς τα πλοία των Ρως και εκείνα των συμμάχων τους. Ο Λιουτπράνδος της Κρεμόνας έγραψε σχετικά: "Οι Ρως, βλέποντας τις φλόγες, πήδαγαν στην θάλασσα, προτιμώντας το νερό από την φωτιά. Ορισμένοι πνίγηκαν, επιβαρυμένοι από το βάρος του εξοπλισμού τους, ενώ άλλοι, πάλι, πήραν φωτιά". Οι Ρως οι οποίοι γλίτωσαν του πνιγμού αιχμαλωτίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν από τους Βυζαντινούς.
Οι Βυζαντινοί πέτυχαν, με αυτό τον τρόπο, να εξουδετερώσουν τον στόλο των Ρως, ωστόσο δεν κατόρθωσαν να αποτρέψουν την λεηλασία των περιχώρων της Κωνσταντινούπολης από τους παγάνους, οι οποίοι εισχώρησαν σε βάθος στα νότια φτάνοντας μέχρι την Νικομήδεια, λεηλατώντας και σφάζοντας στο πέρασμά τους.
Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο Ιωάννης Κουρκούας και ο Βάρδας Φωκάς, δύο στρατηγοί πρώτης τάξεως, επέστρεψαν άμεσα στην Κωνσταντινούπολη, ώστε να εκδιώξουν τους εισβολείς. Οι Ρως μετατόπισαν άμεσα τις λεηλασίες και τις επιδρομές τους στην Θράκη, όπου και μετέφεραν το εναπομείναν τμήμα του στόλου τους. Κατά την υποχώρησή τους, και καθότι ήσαν βαρυφορτωμένοι από λάφυρα, αναχαιτίστηκαν από το βυζαντινό ναυτικό το οποίο ευρισκόταν υπό την ηγεσία του Θεοφάνη.
Οι βυζαντινές πηγές αναφέρουν πως οι Ρως έχασαν το σύνολο του στόλου τους κατά την αιφνιδιαστική αυτή επίθεση, σε σημείο που μονάχα μερικά πλοία πέτυχαν να επιστρέψουν στην βάση τους στην Κριμαία. Οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στην πρωτεύουσα, όπου και αποκεφαλίστηκαν.
Δεύτερη εκστρατεία και συμφωνία ειρήνης (944/945)
Όντας μη απογοητευμένος από την αποτυχία αυτή, ο Ιγκόρ ξεκίνησε, το 943 ή το 944, επιδρομή κατά της ακτογραμμής της Κασπίας και της Υπερκαυκασίας, ενώ το 945 κινήθηκε εκ νέου εναντίον της Κωνσταντινούπολης. Αυτή την φορά, ο αυτοκράτορας δεν περίμενε οι Ρως να φτάσουν ως την πρωτεύουσα. Αντιθέτως, απέστειλε πρεσβεία, η οποία συνάντησε τους Ρως επί του Δούναβη για την διαπραγμάτευση συμφωνίας.
Το περιεχόμενο της συμφωνίας αυτής, όπως αυτό διασώζεται εντός του Χρονικού των Περασμένων Ετών περιλαμβάνει έναν κατάλογο πληρεξούσιων των Ρως, άνω των πενήντα εκ των οποίων αναφέρονται με τα ονόματά τους, ενώ τα περισσότερα εξ'αυτών είναι σκανδιναβικής προέλευσης. Περιέργως, ήταν λιγότερο ευνοϊκό για τους Ρως απ'ότι εκείνο που είχε υπογραφεί κατά την διάρκεια της βασιλείας του Όλεγκ.
Απεσταλμένοι των Ρως (droujinniks, δηλαδή μέλη της droujina) μετέβησαν στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να επικυρώσουν την συγκεκριμένη συμφωνία. Το Χρονικό αναφέρει πως ορισμένοι εκ των πληρεξούσιων έδωσαν όρκο « σύμφωνα με τον νόμο των Ρως », δηλαδή « μέσω του όπλου τους και του Περούν, του θεού τους, καθώς και του Βολός, του θεού των βοειδών », ενώ άλλοι ορκίστηκαν στον Θεό των Χριστιανών, το οποίο και αποτελεί απόδειξη του γεγονότος πως, από την εποχή εκείνη, κιόλας, μέρος της αριστοκρατίας των Ρως είχε ήδη προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό.
Πέραν της Όλγας, συζύγου του Ιγκόρ, γίνεται αναφορά και σε δύο άλλες αρχόντισσες: την Πρεντσλάβα, σύζυγο του Βολόντισλαβ και την Σφάντρα, σύζυγο του Ούλεμπ. Είναι ασαφές εάν τα δύο αυτά ονόματα (αντιστοίχως σλαβικής και σκανδιναβικής προέλευσης) προέρχονται από συγγενείς του Ιγκόρ από την πλευρά του Ρούρικ ή προέρχονται από κάποια άλλη εξουσιάζουσα οικογένεια.
Η συμφωνία του 944/945 χρησιμοποίησε εκ νέου αρκετούς όρους προηγούμενων συμφωνιών. Οι Ρως υποσχόντουσαν να μην επιτεθούν κατά της Χερσονήσου, βυζαντινό θύλακα στην Κριμαία (άρθρο 8). Οι εκβολές του Δνείπερου (Μπελομπέρεγιε) θα διοικούνταν ταυτόχρονα και από τις δύο πλευρές. Ωστόσο, απαγορευόταν στους Ρως να περάσουν τον χειμώνα ή να βιαιοπραγήσουν σε βάρος των ψαράδων της Χερσονήσου (άρθρο 12). Το άρθρο 2 περιελάμβανε νέους όρους, οι οποίοι αφορούσαν το ναυτικό δίκαιο. Συγκεκριμένα, για την διάκριση μεταξύ των τίμιων ψαράδων και των επιδρομέων και πειρατών, κάθε πλεούμενο των Ρως όφειλε να έχει στην κατοχή του ειδική χάρτα την οποία εξέδιδε ο Πρίγκιπας του Κιέβου και η οποία ανέφερε συγκεκριμένα πόσοι ναυτικοί και πόσα πλοία κατευθύνονταν προς την Κωνσταντινούπολη. Ως αποτέλεσμα, τα πλεούμενα των Ρως ήταν σε θέση να ελέγχονται καλύτερα και να αναχαιτιστούν από τις αυτοκρατορικές αρχές.
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Δευτερογενείς πηγές
Κατηγορία:Πολιορκίες Κατηγορία:Πόλεμοι μεταξύ Ρως και Βυζαντινών Κατηγορία:Μάχες των Βίκινγκς Κατηγορία:Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Φρειδερίκος της Κάτω Λωρραίνης
Ο Φρειδερίκος της Κάτω Λωρραίνης ή Φρειδερίκος του Λουξεμβούργου (1003 - 18 Μαΐου 1065) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Μάλμεντι (1035 - 1065) και δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1046 - 1065).
Ήταν νεώτερος γιος του Φρειδερίκου και της Ερμεντρούδης και εγγονός του Ζίγκφριντ, κόμητος του Λουξεμβούργου. Το 1044 ο Γκοθέλο Α' δούκας της ενωμένης Λωρραίνης πέθανε και ο μεγαλύτερος γιος του, Γοδεφρείδος, τον διαδέχθηκε στο άνω τμήμα της, ενώ ο αυτοκράτορας αρνήθηκε να του δώσει το υπόλοιπο τμήμα απειλώντας να το δώσει στον μικρότερο ανίκανο αδελφό του, Γκοθέλο Β΄. Λόγω της επανάστασης του Γοδεφρείδου ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ' διόρισε δούκα της Άνω Λωρραίνης τον Φρειδερίκο, συγγενή του δούκα της Άνω Λωρραίνης Αδελβέρτου.
Με την βοήθεια του αδελφού του Αδαλβερόν Γ' επισκόπου του Μετς κατάφερε να ενισχύσει την εξουσία. Στάθηκε πιστός στον αυτοκράτορα, αλλά ηττήθηκε στην μάχη και άρχισε να μοιράζει την χώρα του. Πέθανε σε μάχη με τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας Άννο Β'. Ο αυτοκράτορας Ερρίκος Δ' τον αντικατέστησε με τον Γοδεφρείδο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τη Γκέρμπεργκα του Μπουλόν (του Οίκου της Φλάνδρας) (απεβ. π. 1049), κόρη του Ευσταθίου Α΄ του Μπουλόν και είχε τέκνο:
Μετά ο Φρειδερίκος έκανε το 1055 δεύτερο γάμο με την Ίντα των Μπίλλουνγκ (απεβ. 1102), κόρη του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σακξονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Κλεώνδας ο Θηβαίος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Parole parole
thumb|right|350px|Η Μίνα και ο Αλμπέρτο Λούπο τραγουδούν το parole parole το 1972. Το Parole parole είναι ένα τραγούδι ντουέτου των Τζιάννι Φερρίο, Λέο Κιόσσο και Τζιανκάρλο Ντελ Ρε. Το τραγούδι αρχικά ερμήνευσε η Μίνα και ο Αλμπέρτο Λούπο. Η Δαλιδά και ο Αλέν Ντελόν ηχογράφησαν το τραγούδι στα γαλλικά ως Paroles, paroles, που έγινε διεθνές hit και πρότυπο στη Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1972
Μιχαήλ Γιαννουκάκης
Ο Μιχαήλ Γιαννουκάκης (1868–1944) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1868 στη Σύρο. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ωστόσο δεν ασχολήθηκε με τη νομική. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και έγινε επιτυχημένος επιχειρηματίας. Ταυτόχρονα, άρχισε να ασχολείται με τη συγγραφή θεατρικών έργων, είτε μόνος του είτε με άλλους συναδέλφους του όπως ο Νικόλαος Λάσκαρης. Σημαντικά έργα του ήταν τα Αντιπεθερίνη, Ο γαμπρός μας και Στα παραπήγματα. Πραγματοποίησε επίσης σημαντικές συνεισφορές στον τομέα των μεταφράσεων, μιας και ήταν ο πρώτος Έλληνας που μετέφρασε έργα του Ερρίκου Ίψεν (Βρικόλακες και Το σπίτι της κούκλας). Υπήρξε επίσης συνεργάτης του περιοδικού Η Διάπλασις των Παίδων. Γιος του ήταν ο επίσης θεατρικός συγγραφέας Δημήτριος Γιαννουκάκης. Πέθανε το 1944 στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Άμορφα μέταλλα
Τα άμορφα μέταλλα, καλούμενα και υαλώδη μέταλλα, ή μεταλλικά γυαλιά, (όπως αναφέρονται συχνά) είναι στην ουσία κράματα τα οποία έχουν άμορφη στερεά δομή, σε αντίθεση με τα συνήθη κρυσταλλικά μέταλλα τα οποία στερεοποιούνται σε κάποιο κρυσταλλικό σύστημα.
Η πρώτη εργαστηριακή παρασκευή άμορφου μετάλλου που συντέθηκε με Βαφή υγρού (liquid quenching) στο κράμα χρυσού - πυριτίου (Au-Si) έγινε το 1959, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας από τον Ντούβεζ και τους συνεργάτες του. Από τότε έχει παρασκευαστεί ένας μεγάλος αριθμός άμορφων μετάλλων όπως με ευγενή μέταλλα, μεταβατικά μέταλλα, πυρίμαχα μέταλλα και κράματα βασισμένα σε σπάνια μέταλλα. Τα άμορφα μέταλλα έχουν επιτευχθεί σε συστήματα κραμάτων, σημαντικά για τις μηχανικές τους ιδιότητες, που περιέχουν ως κύριο συστατικό Fe, Co, Ni, Cu ή Ti, και αυτά τα κράματα έχουν χρησιμοποιηθεί εμπορικά λόγω των καλών  μηχανικών, φυσικών και χημικών ιδιοτήτων. Εκτός από τα ανωτέρω περιγραφέντα συστήματα κραμάτων, η αναζήτηση των άμορφων κραμάτων βασισμένων σε Αl και Mg έχει ακολουθηθεί ενεργά στοχεύοντας σε υψηλής αντοχής υλικά με χαμηλή πυκνότητα. Τα πρώτα επιτυχή δεδομένα, όσον αφορά το σχηματισμό άμορφων κραμάτων, που εκθέτουν καλή ολκιμότητα και υψηλή αντοχή παρουσιάστηκαν το 1987 για κράματα βασισμένα σε Al και το 1988 για κράματα βασισμένα σε Mg. Στην ανάπτυξη των νέων άμορφων κραμάτων σε συστήματα βασισμένα σε Α1 και Mg, η διάλυση σπάνιων στοιχείων της γη εμφανίζεται να παίζει κυρίαρχο ρόλο στο σχηματισμό της άμορφης φάσης όπως και η εμφάνιση των ενδιαφερουσών ιδιοτήτων των άμορφων κραμάτων.
Τα άμορφα κράματα έχουν υψηλή αντοχή, υψηλή σκληρότητα, υψηλή θερμοκρασία κρυστάλλωσης, υψηλού κορεσμού μαγνητική επαγωγή, χαμηλή δύναμη πίεσης, υψηλή μαγνητική διαπερατότητα και ιδιαίτερα χαμηλή επιδείνωση των μαγνητικών ιδιοτήτων με τη πάροδο του χρόνου και έχουν τύπο σύνθεσης:
TaXbZc ή Ta’Xb’Zc’Md
.
Παραγωγή
Οι μη-κρυσταλλικές φάσεις που αποτελούνται κυρίως από τα μεταλλικά στοιχεία καλούνται μεταλλικά γυαλιά ή άμορφα κράματα. Αυστηρά, ο όρος γυαλί αναφέρεται αποκλειστικά σε υλικά που παράγονται με την ψύξη ενός υγρού αποφεύγοντας την κρυστάλλωση. Εντούτοις, επειδή άμορφα κράματα που παράγονται με άλλες μεθόδους μπορεί να είναι ίδια με τα αντίστοιχα γυαλιά στη δομή και τις ιδιότητες, η διάκριση αγνοείται συχνά.
Οι κυριότερες μέθοδοι παρασκευής άμορφων κραμάτων, αναφορικά, είναι :
Σχηματισμός
Έχει γίνει σύνηθες να ονομάζονται τα άμορφα στερεά που γίνονται με τη βοήθεια της βαφής υγρού ως μεταλλικά γυαλιά. Σε αυτήν την περίπτωση τα υψηλά ποσοστά ψύξης επιτυγχάνονται με την παραγωγή ενός λεπτού στρώματος σε ένα υπόστρωμα που κατέχει υψηλή θερμική αγωγιμότητα. Η μεταφορά θερμότητας μεταξύ του λεπτού στρώματος και του υποστρώματος καθορίζει κατά ένα μεγάλο μέρος το ποσοστό βαφής, τη θερμική αγωγιμότητα και το πάχος του ίδιου του λεπτού στρώματος, που είναι επίσης σημαντική ποσότητα. Συγκρινόμενο με την βαφή ατμού, οι περισσότερες από τις μεθόδους βαφής υγρού έχουν το πλεονέκτημα ότι τα άμορφα κράματα μπορούν να παραχθούν σε αρκετά μεγάλες ποσότητες με το πάχος του σταθεροποιημένου στρώματος να είναι γενικά πολύ μεγαλύτερο από το πάχος των άμορφων μεταλλικών ταινιών που λαμβάνονται με την βαφή ατμού. Η τελευταία μέθοδος έχει, εντούτοις, το πλεονέκτημα ότι η υγρή κατάσταση παρακάμπτεται εντελώς. Δεδομένου ότι το αποτελεσματικό ποσοστό βαφής είναι συγκριτικά υψηλό είναι συχνά δυνατό τα άμορφα κράματα να διαφέρουν ευρέως στη σύνθεση και τη συγκέντρωση, πράγμα το οποίο δεν μπορεί να παρασκευαστεί με την βαφή υγρού.
Άλλες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για να λάβουν τα άμορφα κράματα είναι οι ηλεκτροεναπόθεση (electro-deposition), εναπόθεση χωρίς ηλεκτρόδια (electrodeless), ιονική εμφύτευση και στερεάς κατάστασης αντίδραση.