cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμπορικός οίκος Ράλλη
Ιδρυτής του οίκου θεωρείται ο Χιώτης μεγαλέμπορος Στέφανος Ράλλης (1755 - 1827), ο οποίος εγκαταστάθηκε στη Μασσαλία. Ωστόσο, τη μεγάλη ακμή ο οίκος Ράλλη τη γνώρισε υπό τη διεύθυνση των πέντε γιών του Στέφανου Ράλλη, Ζαννή, Αυγουστή, Παντιά, Τομάζι (Θωμάς) και Ευστράτιου. Ο οίκος Ράλλη με το πέρασμα των χρόνων γίνεται ένας από τους σημαντικότερους εμπορικούς οίκους της εποχής, με υποκαταστήματα από το Λονδίνο και τη Μασσαλία, μέχρι την Περσία, την Ινδία, την Αγία Πετρούπολη, και τέλος και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Χαρακτηριστικό του μεγέθους της εταιρείας είναι το γεγονός ότι στα χρόνια της ακμής απασχολούσε 40.000 υπαλλήλους, παγκοσμίως.
Ο οίκος έπαψε να υφίσταται το 1961 όταν ο όμιλος εξαγοράστηκε από τον Isaac Wolfson.
Ιστορικό
Ο πρωτότοκος γιος του Στέφανου Ράλλη, ο Ζαννής αρχικά εγκαταστάθηκε γύρω στο 1810 στη Σμύρνη, το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο της ανατολικής Μεσογείου, τότε, και συνεταιριζόμενος με τους επίσης Χιώτες εμπόρους, Σεκιάρη και Αργέντη, ίδρυσε την εμπορική εταιρεία «Ράλλη, Σεκιάρη και Αργέντη», ενώ το 1814 ο Ζαννής ανοίγει υποκατάστημα στη Μάλτα, με την επωνυμία «Παράρτημα Ζαννή Ράλλη και Συντροφία». Το 1817 ακολουθεί και το υποκατάστημα του Λιβόρνο, το σημαντικότερο λιμάνι μεταφόρτωσης σιτηρών από τη Ρωσία προς τη δυτική Ευρώπη.
Από το 1819 η έδρα της εταιρείας μεταφέρθηκε στο Λονδίνο. Από το 1826 καθιερώθηκε και το όνομα της εταιρείας ως «Ralli Bros». Σύντομα επεκτάθηκε σε όλη τη Μεσόγειο, στην Περσία και στην Αμερική. Ο Στρατής ανέλαβε τη διεύθυνση του εμπορικού καταστήματος του Μάντσεστερ, ο Ζαννής της Οδησσού, ο Τομάζης της Κωνσταντινούπολης και της Τεργέστης, ο Αυγουστής της Μασσαλίας και ο Παντιάς του Λονδίνου, απ' όπου οργάνωνε όλη την επιχείρηση όντας ο εγκέφαλος αυτής. Το 1837 άνοιξαν καταστήματα στην Περσία, το 1851 στην Καλκούτα και το 1861 στη Βομβάη. Το εμπόριο μεταξιού απέφερε στην εταιρεία τεράστια κέρδη, καθιστώντας την αγορά της Ινδίας ως μια από τις πιο επικερδείς. Το 1840 επεκτάθηκαν και στην Αμερική, στην οποία είχαν σπουδάσει και τα πέντε αδέρφια. Άνοιξαν καταστήματα στη Νέα Ορλεάνη, στη Νέα Υόρκη και στη Σαβάννα της Τζόρτζια. Τη διεύθυνση ανέλαβαν συγγενικά πρόσωπά τους. Τα επόμενα χρόνια τη διεύθυνση του εμπορικού οίκου ανέλαβε ο Στέφανος Ράλλης, γιος του Αυγουστή, αφού κρίθηκε ως ο πλέον κατάλληλος. Το 1865 διαλύθηκε και επανασυστάθηκε με κύριους επενδυτές τον Στέφανο Αυγουστή Ράλλη και τον Ιωάννη Στράτου Ράλλη. Με την ίδρυση της εταιρείας πάρθηκε η απόφαση για αποχώρησή της από το εμπόριο σιτηρών της Νοτίου Ρωσίας, και το 1870 αποσύρθηκε και από την αγορά της Περσίας. Τον 20ο αιώνα επεκτάθηκε στην Κίνα, στην Ιαπωνία, την Αίγυπτο και στις χώρες της νοτίου Αφρικής. Το 1903 τα καταστήματα στη Νέα Υόρκη έκλεισαν. Τα ηνία της εταιρείας ανέλαβε ο γιος του Ιωάννη, Ευστράτιος (1876-1964).
Εκτός βέβαια από το εμπόριο η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε και στον τραπεζικό και ναυτιλιακό κλάδο. Το 1840 έγινε η πρώτη αναφορά σε πλοία της εταιρείας, αλλά ουσιαστικά η σημαντικότερη ενασχόληση της Ralli Brοs με τη ναυτιλία ήταν στο διάστημα 1942-1961, οπότε και ίδρυσε τη ναυτιλιακή εταιρεία Maritime and Trading Co. Η Ralli Brοs λειτουργούσε ως τράπεζα στο Λονδίνο και της είχε χορηγηθεί άδεια για τραπεζικές εργασίες από την Τράπεζα της Αγγλίας.
Το 1961 η Ralli Bros εξαγοράστηκε από τον Ισαάκ Γούλφσον και τα μέλη της οικογένειας Ράλλη αποσύρθηκαν από την εταιρεία. Λίγα χρόνια αργότερα η Rallis India πουλήθηκε στον ινδικό όμιλο Tata.
Εσωτερική οργάνωση
Η εσωτερική οργάνωση της εταιρείας βασίστηκε στη συγγένεια και στην κοινή καταγωγή. Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξύ του 1830 και του 1860 υπήρχαν 66 μέλη της οικογένειας Ράλλη με πρώτο βαθμό συγγένειας μεταξύ τους. Όλοι αυτοί είτε παντρεύτηκαν μεταξύ τους είτε συνδέθηκαν με επιγαμιαίες σχέσεις με άλλες 21 αρχοντικές χιώτικες οικογένειες, όπως αυτές των Σκαραμαγκάδων, των Αργέντηδων, των Πετροκόκκινων, των Σκυλίτσηδων, των Μαυροκορδάτων, των Ροδοκανάκηδων, των Ζιζίνιων, των Αγέλαστων κ.α. Σταδιακά τα μέλη της οικογένειας Ράλλη άρχισαν να αφομοιώνονται στην αγγλική αριστοκρατία, με αποτέλεσμα να επέλθει το τέλος της εποχής της τακτικής των συγγενικών σχέσεων και το προσωπικό ν΄ αρχίσει να επιλέγεται απλά από τον κοινό τόπο καταγωγής.
Τα σημαντικότερα μέλη της οικογένειας ήταν οι: Παντιάς Ράλλης, ο εγκέφαλος του εμπορικού οίκου και πρώτος πρόξενος της Ελλάδας στο Λονδίνο, Ζαννής Ράλλης, συνιδρυτής του οίκου και πρόξενος των ΗΠΑ στην Οδησσό, Θεόδωρος Ράλλης, διάσημος ζωγράφος, Στέφανος Ράλλης, μεγαλέμπορος κ.α.
Περαιτέρω ανάγνωση
* Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις
Κένταυρος Ξάνθης
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κένταυρος βρίσκεται σε απόσταση 26 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Ξάνθης και 13 χιλιόμετρα ανατολικά της Σμίνθης (έδρα του δήμου). Είναι ο μεγαλύτερος πληθυσμιακά οικισμός του Δήμου Μύκης και αποτελεί το μεγαλύτερο πομακοχώρι της Ελλάδας. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την καλλιέργεια του καπνού (κυρίως τα παλιότερα χρόνια) και την ποικιλία "μπασμά". Την δεκαετία του ΄70 πολλοί μετανάστευσαν και έγιναν τεχνίτες, μεταλλωρύχοι και οικοδόμοι. Η παλιά του ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας είναι Κετενλήκ.
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης, αναφέρεται το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μύκης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Μύκης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 2.580 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Απόλυτη ευφυΐα
Η ταινία Απόλυτη Ευφυία (πρωτότυπος τίτλος: Limitless) είναι ένα αμερικάνικο θρίλερ δράσης παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία Νιλ Μπέργκερ (Neil Burger)και σε σενάριο Λέσλι Ντίξον. Πρωταγωνιστές είναι οι Μπράντλεϋ Κούπερ, Αμπυ Κόρνις και Ρόμπερτ Ντε Νίρο.
Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα «Τα Σκοτεινά Λιβάδια» (The dark fields) του Άλαν Γκλυν (Alan Glynn).
Πλοκή
Ο μεγιστάνας των επιχειρήσεων Καρλ Βαν Λουν (Ντε Νίρο) βλέπει στον Έντυ μια μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία. Όμως ο Έντυ γίνεται στόχος δολοφόνων που τον καταδιώκουν για να φτάσουν στο θαυματουργό φάρμακο ΝΖΤ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φιλαδέλφεια
Γλώσσα Ούρντου
Η γλώσσα Ούρντου (αγγλική προφορά ΔΦΑ : [ˈʊərdu], اُردُو, Urdū, Ούρντου προφορά: ) (επίσης γνωστό ως Λάσκαρι τοπικά γραμμένο   '' {{{IPA | lʌʃkɜ: i:}}]) ή ακριβέστερα σύγχρονη τυποποιημένη Ούρντου, είναι τυποποιημένη γλώσσα καταχώριση της ινδουστανικής γλώσσας. Η Ούρντου συνδέεται ιστορικά με τους μουσουλμάνους της περιοχής του Ινδουστάν. Είναι εθνική γλώσσα και λίνγκουα φράνκα του Πακιστάν και επίσημη γλώσσα έξι ινδικών πολιτειών και μία από τις επίσημες γλώσσες στο Σύνταγμα της Ινδίας. Εκτός από το εξειδικευμένο λεξιλόγιό της η Ούρντου είναι αμοιβαία κατανοητή με τη Χίντι, που είναι συνδεδεμένη με την ινδουιστική κοινότητα. Η Ούρντου αναγνωρίστηκε από τον Βρετανό Ρατζ, όταν οι Βρετανοί αντικατέστησαν τις ιρανικές γλώσσες και τις τοπικές επίσημες γλώσσες των βόρειων ινδικών πολιτειών με την Ούρντου και την αγγλική γλώσσα το 1837
Καταγωγή
Η γλώσσα Ούρντου διαμορφώθηκε από τη γλώσσα Χαριμπόλι (Khariboli), μια διάλεκτο της γλώσσας Πράκριτ που ομιλείται στη βόρεια Ινδία, με πολλές περσικές και αραβικές λέξεις. Σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, δεν διαμορφώθηκε στο στρατόπεδο των μογγολικών στρατευμάτων. Η λέξη προέρχεται από την τούρκικη λέξη ορντού που σημαίνει στρατός. Παρ' όλα αυτά, είναι ελάχιστα τα τούρκικα στοιχεία που έχουν δοθεί στη γλώσσα Ούρντου. Οι λέξεις που έχει δανειστεί από τα Τούρκικα και τα Αραβικά προήλθαν από τα Περσικά και έχουν έρθει με την περσική μορφή και προφορά.
Ομιλητές και γεωγραφική διανομή
Υπάρχουν περίπου 60 με 70 εκατομμύρια γηγενείς ομιλητές της Ούρντου. Υπήρχαν 52 εκατομμύρια στην Ινδία με την απογραφή του 2011, κάπου 6% του πληθυσμού. Περίπου 10 εκατομμύρια στο Πακιστάν ή 7,57% από την απογραφή του 1998. Ακόμη πολλοί εκατοντάδες χιλιάδες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία και Μπανγκλαντές (όπου εκεί την αποκαλούν Μπιχάρι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ουρντου Ουρντου Ουρντου
Spider-Man 2
Το Spider-Man 2 είναι αμερικανική περιπέτεια παραγωγής 2004 σε σκηνοθεσία Σαμ Ράιμι και σε σενάριο του Άλβιν Σάρτζεντ. Είναι το δεύτερο μέρος της σειράς ταινιών και βασίζεται στον ομώνυμο ήρωα των κόμικς της Marvel. Ο Τόμπι Μαγκουάιρ επιστρέφει στο ρόλο του Πίτερ Πάρκερ όπως και οι Κίρστεν Ντανστ και Τζέιμς Φράνκο ως Μέρι Τζέιν Γουάτσον και Χάρι Όσμπορν αντίστοιχα ενώ στο καστ προστίθεται ο Άλφρεντ Μολίνα στο ρόλο του Doctor Octopus.
Τοποθετημένη δύο χρονιά μετά την πρώτη ταινία, ο Πίτερ Πάρκερ προσπαθεί να διαχειριστεί την προσωπική του ζωή καθώς και τα καθήκοντά του ως Spider-Man. Ο κύριος κακός είναι ο Δρ. Όττο Οκτάβιους, που χάνει τα λογικά του μετά από ένα αποτυχημένο πείραμα στο οποίο σκοτώνεται η σύζυγός του. Χρησιμοποιώντας τα μηχανικά του πλοκάμια, ο Οκτάβιους, με το όνομα πλέον "Dr. Octopus" απειλεί να θέσει σε κίνδυνο τις ζωές των κατοίκων της Νέας Υόρκης.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου 2004 στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Columbia Pictures και έλαβε καλές κριτικές. Έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ. Το 2007 κυκλοφόρησε η τελευταία συνέχεια της σειράς ταινιών Spider-Man του Σαμ Ράιμι. Ο Μαγκουάιρ και ο Μολίνα επανέλαβαν τους ρόλους τους στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) Spider-Man: No Way Home μέσω του πολυσύμπαντος.
Πλοκή
Ο Πίτερ Πάρκερ αγωνίζεται να ισορροπήσει τα καθήκοντά του στην καταπολέμηση του εγκλήματος με τις απαιτήσεις της προσωπικής του ζωής. Απολύεται από τη δουλειά του, αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και παλεύει να συνεχίσει τις σπουδές του στη φυσική στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Ο Πίτερ αποξενώνεται από την αγαπημένη του Μέρι Τζέιν Γουάτσον - η οποία τώρα είναι μια επιτυχημένη ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ - αλλά και από τον φίλο του Χάρι Όσμπορν, ο οποίος κατηγορεί τον Spider-Man ότι δολοφόνησε τον πατέρα του, τον Νόρμαν Όσμπορν. Επιπλέον, η Daily Bugle και ο εκδότης της Τζέι Τζόνα Τζέιμσον συνεχίζει να βγάζει πρωτοσέλιδα με τον Spider-Man και να τον κατηγορεί πως αποτελεί απειλή για τη Νέα Υόρκη.
Ο Χάρι, τώρα επικεφαλής του τμήματος έρευνας της εταιρίας Oscorp, χορηγεί την έρευνα του λαμπρού πυρηνικού επιστήμονα Όττο Οκτάβιους. Ο Οκτάβιους, ο οποίος ονειρεύεται να τελειοποιήσει την ηλεκτρική ενέργεια με σύντηξη, φοράει ένα λουρί που αποτελείται από ισχυρούς μηχανικούς βραχίονες με τεχνητή νοημοσύνη για να διεξάγει ένα πείραμα. Αν και το πείραμα δεν πηγαίνει καλά, ο αλαζόνας Οκτάβιους αρνείται να το σταματήσει και φέρνει καταστροφικά αποτελέσματα: σκοτώνεται η σύζυγός του, το νευρωνικό ανασταλτικό τσιπ που εμποδίζει τους βραχίονες από το να επηρεάζουν το μυαλό του Οκτάβιους καταστρέφεται και οι βραχίονες προσκολλούνται στη σπονδυλική του στήλη. Αναίσθητος, τον πηγαίνουν στο νοσοκομείο ώστε να του αφαιρέσουν τους μεταλλικούς βραχίονες, αλλά τα πλοκάμια αναπτύσσουν την ικανότητα να κινούνται από μόνα τους και σκοτώνουν τους χειρούργους. Ο Οκτάβιους καταφέρνει να αποδράσει. Τα πλοκάμια διαφθείρουν το μυαλό του Οκτάβιους, εκμεταλλευόμενα τη ματαιοδοξία του και το εγώ του, και αποφασίζει να ολοκληρώσει το πείραμα, παρά τον κίνδυνο. Για να βρει τα χρήματα που χρειάζεται για το πείραμα, ο Οκτάβιους - που ο Τζέιμσον τον έχει ονομάσει "Doctor Octopus" ή "Doc Ock" - ληστεύει μια τράπεζα, όπου παίρνει τη θεία Μέι ως όμηρο. Καθώς ο Spider-Man και ο Octopus παλεύουν, ο Πίτερ συνειδητοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά με τις δυνάμεις του. Σώζει τη θεία Μέι αλλά ο Οκτάβιους διαφεύγει.
Κατά τη διάρκεια ενός πάρτι, ο Πίτερ μαθαίνει ότι η Μέρι Τζέιν αρραβωνιάζεται το γιο του Τζέιμσον, Τζον Τζέιμσον και μαλώνει με το μεθυσμένο Χάρι για την πίστη που έχει ο Πίτερ στον Spider-Man. Καθώς ο Οκτάβιους ανακατασκευάζει τον πειραματικό του αντιδραστήρα, οι δυνάμεις του Πίτερ συνεχίζουν να παρουσιάζουν προβλήματα. Μετά την επίσκεψή του στο γιατρό, και την διάγνωση ότι το πρόβλημα δεν είναι σωματικό αλλά οφείλεται σε ψυχολογικό στρες, αποφασίζει να σταματήσει την ζωή του ως Spider-Man και να ακολουθήσει τα όνειρά του ως Πίτερ Πάρκερ. Η ζωή του βελτιώνεται καθώς δεν χρειάζεται να αφιερώνει τόσο πολύ χρόνο να βοηθάει άλλους. Το έγκλημα αυξάνεται 75% και άνθρωποι σκοτώνονται. Ωστόσο, ο Πίτερ σώζει ένα κοριτσάκι που παγιδεύεται σε ένα φλεγόμενο κτίριο και αργότερα μαθαίνει από τους πυροσβέστες ότι ένας άνδρας έχασε τη ζωή του στη φωτιά. Η θεία Μέι συμβουλεύει τον Πίτερ ότι κάποιες φορές είναι απαραίτητο κάποιος να θυσιάσει τα όνειρά του για να βοηθήσει άλλους.
Ο Οκτάβιους χρειάζεται τρίτιο για το πείραμά του και απειλεί τον Χάρι για να το αποκτήσει. Ο Χάρι δέχεται να δώσει στον Οκτάβιους ότι χρειάζεται με αντάλλαγμα τον Spider-Man, και του λέει ότι ο Πίτερ - που συχνά βγάζει φωτογραφίες του Spider-Man για την εφημερίδα - είναι ο μόνος τρόπος να τον εντοπίσει. Ο Οκτάβιους επιτίθεται στον Πίτερ ενώ βρίσκεται μαζί με τη Μέρι Τζέιν σε μια καφετέρια, την οποία απαγάγει με σκοπό να παρασύρει τον Spider-Man σε παγίδα. Ο Πίτερ, έχοντας ανακτήσει πλήρως τις δυνάμεις του, φοράει το κοστούμι του ξανά και παλεύει με τον Οκτάβιους σε όλη την πόλη. Δίνουν την τελευταία μάχη πάνω σε ένα τρένο. Ο Οκτάβιους καταστρέφει τα φρένα και ο Πίτερ βάζει όλη του τη δύναμη για να το σταματήσει. Εξουθενωμένος, λιποθυμάει και τότε επανεμφανίζεται ο Οκτάβιους. Τον παίρνει μαζί του και τον πηγαίνει στο Χάρι.
Ο Χάρι ανακαλύπτει ότι ο Spider-Man, ο χειρότερός εχθρός του, είναι ο καλύτερός του φίλος ο Πίτερ. Ο Πίτερ συνέρχεται και πείθει τον Χάρι να του αποκαλύψει την τοποθεσία του Οκτάβιους για να μπορέσει να σώσει τη Μέρι Τζέιν. Ο Πίτερ ανακαλύπτει που βρίσκεται ο Οκτάβιους. Καθώς μάχονται, ο Πίτερ αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα και τον παρακαλεί να σταματήσει το πείραμα. Έχοντας αποκτήσει τα λογικά του, ο Οκτάβιους χρησιμοποιεί τα μηχανικά του πλοκάμια για να ρίξει τον αντιδραστήρα μέσα στο νερό. Η Μέρι Τζέιν βλέπει τον Spider-Man ως Πίτερ, αλλά αυτός της λέει ότι δεν μπορούν να είναι μαζί, καθώς πάντα θα έχει εχθρούς.
Ο Χάρι βλέπει οράματα του πατέρα του στον καθρέφτη. Στις παραισθήσεις του, ο Νόρμαν απαιτεί από το Χάρι να σκοτώσει τον Πίτερ για να εκδικηθεί το θάνατό του. Ο Χάρι αρνείται και σπάει τον καθρέφτη, αποκαλύπτοντας ένα μυστικό δωμάτιο που περιέχει τον εξοπλισμό του Green Goblin. Η Μέρι Τζέιν, εν τω μεταξύ, αφήνει το γαμπρό στην εκκλησία και τρέχει στον Πίτερ. Του λέει ότι θέλει να είναι μαζί του παρά τον κίνδυνο. Αφού φιλιούνται, ο Πίτερ ανταποκρίνεται σε μια κλήση για βοήθεια και η Μέρι Τζέιν περιμένει την επιστροφή του.
Ανάπτυξη
Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του Spider-Man, ο Σαμ Ράιμι συμφώνησε να σκηνοθετήσει τη συνέχεια. Τον Απρίλιο του 2002, η Sony προσέλαβε τους Άλφρεντ Γκόου και Μάιλς Μίλαρ να γράψουν το σενάριο με τους Dr. Octopus, Lizard και Black Cat ως κακούς. Στις 8 Μαΐου 2002, μετά το ρεκόρ ανοίγματος του Spider-Man, η Sony ανακοίνωσε την κυκλοφορία της ταινίας το 2004. Με τίτλο The Amazing Spider-Man, δόθηκε ο προϋπολογισμός των 200.000.000 δολαρίων και με στόχο να κυκλοφορήσει στις 7 Μαΐου 2004. Τον επόμενο μήνα, ο Ντέιβιντ Κόεπ προστέθηκε στους σεναριογράφους.
Σενάριο
Το Σεπτέμβριο του 2002, ο Μάικλ Σαμπόν ανέλαβε να ξαναγράψει το σενάριο. Το προσχέδιό του είχε έναν νεότερο Όττο Οκτάβιους, ο οποίος σαγηνεύεται από τη Μέρι Τζέιν. Τα μηχανικά του άκρα χρησιμοποιούν ενδορφίνες για να αντιμετωπίσουν τον πόνο που προκαλείται από την προσκόλλησή τους με το σώμα του, τις οποίες ο Οκτάβιους απολαμβάνει. Όταν σε ένα ραντεβού με τη Μέρι Τζέιν τραυματίζει δύο κλεφτρόνια, η Μέρι Τζέιν τρομάζει και στην ακόλουθη μάχη με τον Spider-Man, τα πλοκάμια του προσπαθούν να τον σκοτώσουν. Στο προσχέδιο, ο Οκτάβιους είναι ο δημιουργός της γενετικά μεταλλαγμένης αράχνης που δάγκωσε τον Πίτερ στην πρώτη ταινία και του δίνει το αντίδοτο για να αφαιρέσει τις δυνάμεις του: αυτό σημαίνει ότι όταν ο Οκτάβιους αργοπεθαίνει από τα πλοκάμια του, θέλει να εξάγει τη σπονδυλική στήλη του Spider-Man για να σωθεί. Αυτό οδηγεί στη συμμαχία με το Χάρι στην τελευταία ταινία. Πριν από αυτό, ο Χάρι και η Daily Bugle βάζουν 10 εκατομμύρια αμοιβή για το κεφάλι του Spider-Man, στρέφοντας τους κατοίκους εναντίον του. Ο παραγωγός Αβί Αράντ απέρριψε το ερωτικό τρίγωνο Πίτερ-Μέρι Τζέιν-Οκτάβιους και βρήκε λάθος την κίνηση επικήρυξης 10 εκ. δολαρίων του Χάρι για τον Spider-Man.
Ο Ράιμι διάβασε όλα τα προσχέδια των Γκόου, Μίλαρ, Κόεπ και Σαμπόν και επέλεξε όλα όσα του άρεσαν μαζί με τον σεναριογράφο Άλβιν Σάρτζεντ. Θεωρούσε ότι θεματικά η ταινία έπρεπε να εξερευνήσει τη σύγκρουση του Πίτερ με την προσωπική του ζωή ενάντια της ευθύνης που ανέλαβε, ερευνώντας τα θετικά και αρνητικά αυτού που θα επιλέξει και πως τελικά αποφασίζει ότι μπορεί να είναι ευτυχισμένος ως μια ηρωική φιγούρα. Ο Ράιμι δήλωσε ότι η ιστορία είναι επηρεασμένη εν μέρει από το Superman II, στο οποίο ο υπερήρωας παράτησε για λίγο τα καθήκοντά του.
Box office
Το Spider-Man 2 ήταν η 2η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στις ΗΠΑ για το 2004 και η 3η παγκοσμίως. Παραμένει δεύτερο σε εισπράξεις σε σχέση με τις υπόλοιπες ταινίες της σειράς στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Spider-Man (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Spider-Man (σειρά ταινιών, 2002) Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:Green Goblin Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Φρίντριχ Λάιμπνιτς
Ο Φρίντριχ Λάιμπνιτς (Friedrich Leibniz ή Leibnütz; 1597–1652) ήταν Λουθηρανός νομικός και καθηγητής Ηθικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Είναι ο πατέρας του μεγάλου φιλοσόφου και επιστήμονα Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς (Gottfried Wilhelm Leibniz).
Βίος
Γεννήθηκε στο Άλτενμπουργκ (Altenburg) και ήταν υιός του Αμβρόσιου Λάιμπνιτς (Ambrosious Leibniz), δημοσίου υπαλλήλου, και της Άννας Ντόιερλιν (Anna Deuerlin), γυναίκας αριστοκρατικής καταγωγής.
Το 1622 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και έγινε αναλογιστής στο ίδρυμα αυτό. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε δύο τέκνα, τον Γιόχαν Φρίντριχ (Johann Friedrich) και την Άννα Ρόζινα (Anna Rosina). Από τον δεύτερο γάμο του δεν απέκτησε τέκνα και η σύζυγός του απεβίωσε το 1643. Το 1644 παντρεύτηκε την Καταρίνα Σμούκ (Catharina Schmuck), κόρη αναγνωρισμένου νομικού, με την οποία απέκτησε έναν υιό, τον μέγα φιλόσοφο, επιστήμονα και πολυμαθή Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς.
Στα 1646 ο Φρίντριχ Λάιμπνιτς έγινε αντιπρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας και καθηγητής της Ηθικής Φιλοσοφίας στην Λειψία, ενώ διατήρησε και την θέση του αναλογιστή. Απεβίωσε στην Λειψία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί
Κινγκ Κονγκ (ταινία, 1933)
Το Κινγκ Κονγκ (αγγλικά:King Kong) είναι μια αμερικανική κινηματογραφική ρομαντική ταινία περιπέτειας του 1933 σε σκηνοθεσία και παράγωγή των Μέριαν Κ. Κούπερ και Έρνεστ Μπ. Σόιντσακ. Το σενάριο είναι των Τζείμς Άσμορ Κρίλμαν και Ρουθ Ρόουζ, το οποίο βασίστηκε σε μια ιδέα των Μέριαν Κούπερ και Έντγκαρ Γουάλας. Πρωταγωνιστούν οι Φεί Ρεί, Μπρους Γκάποτ και Ρόμπερτ Άρμστρονγκ, και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη στις 2 Μαρτίου 1933.Η ταινία έλαβε κυρίως θετικές κριτικές. Έχει βαθμολογηθεί από το Rotten Tomatoes ως η τέταρτη καλύτερη ταινία τρόμου όλων των εποχών και ως η σαρακοστή έκτη καλύτερη ταινία όλων των εποχών .Είναι η πρώτη ταινία στο franchise του Κινγκ Κονγκ.
Η ταινία εξιστορεί την ιστορία ενός τεράστιου πλάσματος, είδους γορίλλα, ονόματι Κονγκ, το οποίο σκοτώνεται στην προσπάθεια του να αποκτήσει μια όμορφη νεαρή γυναίκα (Wray). Η ταινία περιέχει stop-motion σε μορφή κινουμένων σχεδίων που σχεδιάστηκαν από τον Willis O'Brien και το μουσικό σκορ το σύνθεσε ο Μαξ Σταίνερ. Το 1991, θεωρήθηκε ως «πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική» από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και επιλέχθηκε για συντήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου. Μια συνέχεια, με τίτλο Son of Kong, που γυρίστηκε και κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, με αρκετές ακόμη ταινίες με τον Κινγκ Κονγκ, οι οποίες έγιναν τις επόμενες δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένων δύο remakes που έγιναν, μια το 1976 και μια το 2005 αντίστοιχα, και μια επανεκκίνηση το 2017.
Πλοκή
Το 1933, ο σκηνοθέτης Carl Denham ταξιδεύει με τους συντελεστές της νέας του ταινίας σ`ένα νησί που δεν είναι καν χαρτογραφημένο για να ξεκινήσουν εκεί γυρίσματα. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι στο νησί υπάρχουν πλάσματα της πρϊστορικής εποχής καθώς και ο τεράστιος γορίλας "Kong", ο οποίος θα αιχμαλωτίσει την πρωταγωνίστρια της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1933 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Κινγκ Κονγκ (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με δεινόσαυρους Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής RKO Pictures Κατηγορία:Περιπετειώδεις ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ Κατηγορία:Ταινίες που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ερρίκος Αντώνιος της Αυστρίας
Βιογραφία
Ο Ερρίκος Αντώνιος Μαρία Ράινερ Κάρολος Γρηγόριος ήταν ο πέμπτος γιος του Ράινερ Ιωσήφ της Αυστρίας και της Ελισάβετ της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου Εμμανουήλ του Καρινιάνο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1868 μοργανατικά τη Λεοπολντίνε Χόφμανν (1840-1891), που το 1878 της δόθηκε ο τίτλος της Κυρίας του Βάιντεκ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Ιρακινό Κουρδιστάν
Το Ιρακινό Κουρδιστάν ή Περιοχή του Κουρδιστάν (κουρδικά: Herêmî Kurdistanî, αραβικά:إقليم كردستان العراق, προφέρεται: Iqlĩm Kurdistãn), είναι μια ημιαυτόνομη περιοχή στο Ιράκ, ομοσπονδιακά αναγνωρισμένη. Εντοπίζεται στα βόρεια του Ιράκ και αποτελεί τη μοναδική αυτόνομη περιοχή της χώρας. Επίσης αναφέρεται σπάνια και ως Νότιο Κουρδιστάν (Κούρδικα (κεντρικά): باشووری کوردستان‎, Κουρδικά (βόρεια): Başûrê Kurdistanê), αφού οι Κούρδοι το θεωρούν ως ένα από τα τέσσερα μέρη ενός ενιαίου Κουρδιστάν, το οποίο περιλαμβάνει, επίσης, μέρη της Νότιας Τουρκίας (Βόρειο Κουρδιστάν), της Βόρειας Συρίας (Rojava η Δυτικό Κουρδιστάν), και του Βορειοδυτικού Ιράν (Ανατολικό Κουρδιστάν).
Η περιοχή διοικείται από την Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση (Kurdistan Regional Government, KRG), με πρωτεύουσα την Αρμπίλ. Το Νότιο Κουρδιστάν έχει κοινοβουλευτική δημοκρατία με το δικό του περιφερειακό κοινοβούλιο, το οποίο περιλαμβάνει 111 θέσεις. Ο Μασούντ Μπαρζανί, ο οποίος ψηφίστηκε ως πρόεδρος, το 2005 αρχικά, επανεκλέχθηκε το 2009. Τον Αύγουστο του 2013 το κοινοβούλιο ψήφισε την επέκταση της προεδρίας του για άλλα δύο χρόνια. Η προεδρία του τερματίστηκε στις 19 Αυγούστου του 2015, αφού τα πολιτικά κόμματα απέτυχαν να φτάσουν σε συμφωνία για την επέκταση της θητείας του.
Το νέο Σύνταγμα του Ιράκ, ορίζει την Κουρδική Περιοχή ομοσπονδιακό τμήμα του Ιράκ και κηρύσσει τα κουρδικά και τα Αραβικά ως επίσημες γλώσσες του Ιράκ. Τα τέσσερα κυβερνεία των Ντουχάκ, Χάουλερ, Σιλεμανί και Χαλάμπτζα έχουν συνολικό μήκος 41,710 km2 και ο πληθυσμός τους αγγίζει συνολικά τα 3 εκατομμύρια (εκτίμηση του 2016). Το 2014, κάτα τη διάρκεια της Ιρακινής κρίσης, οι δυνάμεις του Ιρακινού Κουρδιστάν κατέλαβαν πολλές από τις αμφησβιτούμενες περιοχές του Βόρειου Ιράκ.
Η δημιουργία της αυτόνομης Κουρδικής Περιοχής, χρονολογείται από την Ιρακινοκουρδική Συμφωνία Αυτονομίας του Μάρτη του 1970, μεταξύ της Κουρδικής Αντιπολίτευσης και της Ιρακινής Κυβέρνησης, μετά από τον πολύχρονο Πρώτο Ιρακινοκουρδικό Πόλεμο. Ωστόσο, αυτή η συμφωνία δεν εφαρμόστηκε και το 1974 στο Βόρειο Ιράκ, ξέσπασε ο Δεύτερος Ιρακινοκουρδικός Πόλεμος, ένα ακόμα μέρος της Ιρακινοκουρδικής σύρραξης, μεταξύ των Κούρδων και της Αραβικής Κυβέρνησης του Ιράκ. Επιπλέον, κατά τον Ιρανοϊρακινό Πόλεμο της περιόδου 1980–88, ειδικά κατά την Καμπάνια του Αλ-Ανφάλ του Ιρακινού Στρατού, κατέστρεψε την περιοχή και τον πληθυσμό της περιοχής. Ως επακόλουθο των εξεγέρσεων του 1991, των Κούρδων στα βόρεια και των Σίας στον νότο, εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν, οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ιρακινού Κουρδιστάν, οι Πεσμεργκά, πέτυχαν στο να απωθήσουν τις κύριες Ιρακινές στρατιωτικές δυνάμεις από τον Βορρά.
Παρά τις σημαντικές απώλειες και την κρίση των Κούρδων προσφύγων στις παραμεθόριες περιοχές του Ιράν και της Τουρκίας, οι επιτυχίες των Πεσμεργκά και την δημιουργία, από τις δυτικές δυνάμεις, της βόρειας Ιρακινής ζώνης απαγόρευσης πτήσεων μετά τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, έθεσαν τις βάσεις για την αυτονομία των Κούρδων, ενώ διευκόλυναν την επιστροφή των προσφύγων. Επειδή οι Κούρδοι συνέχισαν να μάχονται τις Ιρακινές κυβερνητικές δυνάμεις, οι τελευταίοι εγκατέλειψαν το Κουρδιστάν τον Οκτώβριο του 1991, δίνοντας στην περιοχή, μια de facto αυτονομία. Το 1992, τα κύρια πολιτικά κόμματα της περιοχής, το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα και η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν, εγκατέστησαν την ημιαυτόνομη Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση. Μετά τον Πόλεμο στο Ιράκ, το 2003 και με τις ραγδαίες πολιτικές αλλαγές, συντάχθηκε νέο Σύνταγμα το 2005. Αυτό το Σύνταγμα, νομιμοποίησε την αυτονομία του Ιρακινού Κουρδιστάν.
Συνορεύει στα ανατολικά με το Ιράν, στα βόρεια με την Τουρκία, στα δυτικά με τη Συρία και στα νότια με το υπόλοιπο Ιράκ. Πρωτεύουσά του είναι η πόλη του Ερμπίλ, γνωστή στην κουρδική γλώσσα με την ονομασία Hewlêr ενώ οι δύο επίσημες γλώσσες είναι τα κουρδικά και τα αραβικά.
Η αυτονομία του Ιρακινού Κουρδιστάν αναγνωρίζεται από το Ιράκ και από τα Ηνωμένα Έθνη, βάσει του ιρακινού Συντάγματος.
Εκλογές
Εκλογές διεξάγονται για πρόεδρο και για βουλή. Οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται ανά 4 χρόνια.
Μαιρί
thumb|Μαιρί στην κοινότητα Ετρετά (Γαλλία). thumb|Μαιρί στο Σαο ε Λουάρ Μαιρί σε γαλλόφωνα κράτη και περιοχές είναι μικρού μεγέθους δημοτική αυτοδιοίκηση, ενίοτε με ληξιαρχείο και δημοτολόγιο, καθώς και το κτίριο που στεγάζει τις υπηρεσίες αυτές. Συναντάται σε μικρές επαρχίες, που δεν είναι ενταγμένες σε κάποια μεγαλύτερη πόλη. Συχνά συναντάται σε συνδυασμό και με αίθουσα μικρού σχολείου, οπότε ονομάζεται Μαιρί-Εκόλ (Mairie-École). Αντίστοιχό του στις μεγαλύτερες πόλεις είναι το Οτέλ ντε Βίλ ή δημαρχείο.
Ιρακινό Κουρδιστάν
Διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα
Το 2016 συστάθηκε στην Ερμπίλ γενικό προξενείο της Ελλάδας, υπαγόμενο στην πρεσβεία της Βαγδάτης.
Μαιρί
Η ετυμολογική προέλευση του όρου είναι από το λατινικό maior, και το γαλλικό maire, τον δήμαρχο. . Συναντάται από τον 13ο αιώνα, ενώ στον 14ο αιώνα συναντάται και ως mairerie.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοτική διοίκηση
Ιρακινό Κουρδιστάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ιράκ Ιρακινό Κουρδιστάν
Μιράλι Αχαΐας
Γεωγραφία
Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες των νότιων προεκτάσεων του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού σε υψόμετρο 560 μέτρων περίπου. Το Μιράλι απέχει οδικώς 25 χιλιόμετρα από την πόλη της Πάτρας και 3,5 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.
Κοινότητα Μιραλίου
Η Κοινότητα Μιραλίου του Δήμου Ερυμάνθου (τέως δημοτικό διαμέρισμα και πρώην ανεξάρτητη κοινότητα) καταλαμβάνει γεωγραφική έκταση 12.830 στρεμμάτων και περιλαμβάνει, πέρα από τον ομώνυμο οικισμό, τον συνοικισμό Βαρνό. Άλλες οικιστικές περιοχές του Μιραλίου είναι τα Γκοτσαίικα, τα Ζουμπαίικα και τα Μπακαλαραίικα.
Ναοί του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος (ενοριακός-κοιμητηριακός), τα ξωκλήσια του Αγίου Κωνσταντίνου, της Αγίας Παρασκευής και του Προφήτη Ηλία, καθώς και ο Άγιος Ανδρέας που παλιά αποτελούσε μονή.
Ονομασία
Σχετικά με την ονομασία του χωριού υπάρχουν δύο βασικές εκδοχές : α) ότι προέρχεται από την αλβανική λέξη "mira", που σημαίνει "καλά/καλός". β) ότι είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο "Μοίρα" ή "Μοίραλη" του πρώτου οικιστή ή ιδιοκτήτη έκτασης εκεί, λέξη που παραπέμπει με της σειρά ετυμολογικά και στην πρώτη εκδοχή.
Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του Μιραλίου έχουν βρεθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα της υστεροελλαδικής περιόδου, γεγονός που μαρτυράει την ανάπτυξη της περιοχής στην μυκηναϊκή εποχή.
Αναφέρεται στο οθωμανικό τιμάριο του 1461-63 ως "Mirali" και εμφανίζεται να έχει 10 κάτοικους. Στην βενετική καταγραφή Γκριμάνι του 1700 απογράφονται στο χωριό "Miralli" 112 κάτοικοι (23 οικογένειες).
Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν και δύο τοπωνύμια, τα Λακόστ και Στορκ, Φράγκικης καταγωγής που προφανώς ήταν τιμάρια ιπποτών στην περιοχή. Στη σημερινή θέση Βίλλες υπήρχε ο παλιός, εγκαταλελειμμένος πλέον, οικισμός του Κάτω Μοιραλίου ενώ το σημερινό χωριό αποκαλούνταν "Άνω Μοίραλι".
Ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει στα 1903 ότι το χωριό είχε 241 κατοίκους, γραμματείο, ενώ οι πρώτοι του οικιστές ήταν αρβανιτόφωνοι, η γνώση της οποίας γλώσσης είχε εκλείψει στο χωριό στις αρχές του 20ού αιώνα.
Παλαιότερα στο χωριό λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο, αδιάκοπα από το 1864 έως και το 1985. Αρχικά οι μαθητές συγκεντρώνονταν και παρακολουθούσαν το μάθημα από τον δάσκαλο στον γυναικωνίτη της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου και το 1898 χτίστηκε το πέτρινο κτίριο όπου στεγάστηκε το σχολείο.
Διοικητική εξέλιξη
Το τότε Μήραλι υπήχθη στις 20/04/1835 στον νεοσύστατο τότε Δήμο Φαρών￼￼. Με το ΦΕΚ 256Α στις 28/08/1912, και την θέσπιση των κοινοτήτων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και ορίζεται έδρα της νεοσύστατης τότε Κοινότητας Μηραλίου.
Στις 16/10/1940 η ονομασία του χωριού διορθώθηκε από «Μήραλι» σε «Μιράλιον», ομοίως και της κοινότητας.
Με το ΦΕΚ 244Α στις 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Πολιτισμός
Το χωριό διαθέτει πολιτιστικό σύλλογο από τον οποίο διοργανώνονται και πραγματοποιούνται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Στις 21 Μαΐου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, διεξάγεται γιορτινή εκδήλωση στο ομώνυμο εκκλησάκι του χωριού.
Κάθε καλοκαίρι, κατά τον μήνα Ιούνιο, πραγματοποιείται στο χωριό η "Γιορτή της Τσερέπας" και κατά τον μήνα Αύγουστο η βραδινή εκδήλωση της "Φεγγαράδας".
Αξιοθέατα
Αξίζει να δει κανείς τα λείψανα του αρχαίου οικισμού και νεκροταφείου, στη θέση Μαλιβέρνο - Κιβούρια, τις πέτρινες βρύσες και την πλατεία, τα παραδοσιακά σπίτια και την πέτρινη εκκλησία του Αγίου Νικολάου, καθώς και τις άλλες εκκλησίες της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Κοιλάδι Κοζάνης
Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Κοιλάδι Κιλκίς
Το Κοιλάδι, επίσημα Κοιλάδιον είναι ορεινό χωριό του Νομού Κοζάνης στη Δυτική Μακεδονία σε υψόμετρο 780 μέτρων.
Γεωγραφία-ιστορία
Το Κοιλάδι βρίσκεται στα δυτικά του νομού, προς τα όρια με το νομό Ιωαννίνων σε απόσταση 43,5 χλμ. δυτικά από τη Σιάτιστα και 70 χλμ. δυτικά της Κοζάνης. Το παλιό του όνομα επί τουρκοκρατίας ήταν Τσαβαλέρη και με αυτό αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λατορίστης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κοιλάδιο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Αγίασμα, τον Άγιο Θεόδωρο και την Αχλαδιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγιάσματος που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τσοτυλίου του δήμου Βοΐου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 3 κατοίκους.
Cactus
1969-1973
Οι Cactus δημιουργήθηκαν στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης στα τέλη του 1969 από τον μπασίστα Τιμ Μπόγκερτ και το ντράμερ Καρμάιν Άπις, πρώην μέλη των Vanilla Fudge. Η αρχική σκέψη ήταν στο σχήμα να συμπεριληφθούν ο τραγουδιστής Ροντ Στιούαρτ και ο κιθαρίστας Τζεφ Μπεκ, αλλά τελικά τα φωνητικά ανέλαβε ο Ράστι Ντέι των Amboy Dukes και την κιθάρα ο Τζιμ ΜακΚάρτι.
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ του στις 1 Ιουλίου 1970 μέσω της "Atlantic Records", περιέχοντας διασκευές στο "Parchman Farm" του Μόουζ Άλισον και το "You Can't Judge a Book by the Cover" του Γουίλι Ντίξον, το οποίο αποτέλεσε και το πρώτο σινγκλ του δίσκου. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ πραγματοποιήσαν ζωντανές εμφανίσεις σε Αμερική και Ευρώπη, παίζοντας σε κάποιες συναυλίες με τους Black Sabbath, οι οποίοι βρισκόταν στην περιοδεία για το "Paranoid".
Ακολούθησε το "One Way...Or Another" τον Φεβρουάριο του 1971 με τις διασκευές στο "Long Tall Sally" του Λιτλ Ρίτσαρντ και το "It Feels So Bad" του Τσακ Γουίλις. Το άλμπουμ μπήκε στο Top-100 του Billboard, όπως είχε κάνει και το ντεμπούτο του συγκροτήματος.
Την ίδια χρονιά, οι Cactus κυκλοφόρησαν τον τρίτο τους δίσκο με τίτλο "Restrictions". Τον δίσκο συνόδευαν τα σινγκλ "Evil" (του Howlin' Wolf) και "Alaska".
Για το "'Ot 'n' Sweaty" του 1972, το οποίο περιελάμβανε ζωντανές και στούντιο ηχογραφήσεις, οι Cactus άλλαξαν τη σύνθεση τους με μοναδικούς παραμένοντες τον Μπόγκερτ και τον Άπις. Τα φωνητικά ανέλαβε ο τραγουδιστής Πίτερ Φρεντς, την κιθάρα ο Γουέρνερ Φρίτζσλιγκς και στο συγκρότημα εντάχθηκε ο κιμπορντίστας Ντουέιν Χίτσινγκς.
Οι Cactus διαλύθηκαν στα τέλη του 1972, αλλά ο Χίτσινγκς δημιούργησε τους Τhe New Cactus Band με τον κιθαρίστα Μάικ Πινέρα των Iron Butterfly, τον μπασίστα Ρόλαντ Ρόμπινσον και το ντράμερ Τζέρι Νόρις. Η συγκεκριμένη σύνθεση κυκλοφόρησε το δίσκο "Son Of Cactus" ανεβαίνοντας μόλις στο # 183 των αμερικάνικων τσαρτ. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, στο συγκρότημα εντάχθηκαν ο μπασίστας Τσάρλι Σόουζα και ο ντράμερ των Captain Beyond, Μπόμπι Κάλντγουελ.
Το ίδιο διάστημα, οι Μπόγκερτ και Άπις σχημάτισαν τους Beck, Bogert and Appice μαζί με τον κιθαρίστα Τζεφ Μπεκ.
Επανένωση
Οι Cactus επανενώθηκαν το 2006 για μία εμφάνιση τον Ιούνιο στο "B.B. King Blues Club & Grill" της Νέας Υόρκης, ακολουθούμενη από άλλη μία στο "Sweden Rock festival". Η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε τον Μπόγκερτ, τον Άπις και τον ΜακΚάρτι, μαζί με τον πρώην τραγουδιστή των Savoy Brown, Τζίμι Κουνς και τον Ράντι Πρατ στη φυσαρμόνικα.
Στις 18 Ιουλίου 2006, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Cactus V" μέσω της "Escapi Music". Το 2008, ο ΜακΚάρτι αποχώρησε δίνοντας τη θέση του και πάλι στον Γουέρνερ Φρίτζσλιγκς, ενώ ο Έλιοτ Ντιν Ράμπινσον πήρε τη θέση του Τιμ Μπόγκερτ, ο οποίος δήλωσε κουρασμένος από τις περιοδείες.
Το 2011, ο ΜακΚάρτι επέστρεψε στους Cactus και στο συγκρότημα εντάχθηκε ο Πιτ Μπρέμι, αναλαμβάνοντας το μπάσο.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά blues rock συγκροτήματα
Σύνδρομο Μπέινμπριτζ-Ρόπερς
Το σύνδρομο Μπέινμπριτζ-Ρόπερς είναι μια πολύ σπάνια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ανωμαλίες, οι οποίες περιλαμβάνουν σοβαρή ψυχοκινητική ανάπτυξη, προβλήματα σίτισης, σοβαρές μεταγεννητικές καθυστερήσεις ανάπτυξης, διανοητικές αναπηρίες και σκελετικές ανωμαλίες.
Σημάδια και συμπτώματα
Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά αυτού του συνδρόμου περιλαμβάνουν:
Γενετική
Αυτή η κατάσταση προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο ASXL3, το οποίο θεωρείται μετάλλαξη de novo.
Οι γενετικές αλλαγές που περιγράφονται ως de novo (νέες) μεταλλάξεις μπορεί να είναι κληρονομικές ή σωματικές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μετάλλαξη συμβαίνει στο ωάριο ή στο σπερματοζωάριο ενός ατόμου, αλλά δεν υπάρχει σε κανένα από τα άλλα κύτταρα του ατόμου. Σε άλλες περιπτώσεις, η μετάλλαξη εμφανίζεται στο γονιμοποιημένο ωάριο αμέσως μετά την ένωση των ωαρίων και των σπερματοζωαρίων. (Είναι συχνά αδύνατο να πούμε ακριβώς πότε συνέβη μια μετάλλαξη de novo). Καθώς το γονιμοποιημένο ωάριο διαιρείται, κάθε προκύπτον κύτταρο στο αναπτυσσόμενο έμβρυο θα έχει τη μετάλλαξη. Οι μεταλλάξεις de novo μπορεί να εξηγήσουν γενετικές διαταραχές στις οποίες ένα προσβεβλημένο παιδί έχει μετάλλαξη σε κάθε κύτταρο του σώματος, αλλά οι γονείς δεν την έχουν και δεν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό της διαταραχής.
Αυτή η κατάσταση κληρονομείται με αυτοσωματικό κυρίαρχο τρόπο.
Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο Additional Sex Combs Like 3 (ASXL3) στο μακρύ σκέλος του χρωμοσώματος 18 (18q12.1) έχουν συσχετιστεί με αυτήν την κατάσταση.
Διάγνωση
Η διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο με γενετικούς ελέγχους.
Διαφορική διάγνωση
Σύνδρομο Μπόρινγκ-Όπιτς
Θεραπεία
Δεν υπάρχει επί του παρόντος γνωστή θεραπεία για αυτήν την πάθηση. Ωστόσο, τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν.
Ιστορία
Αυτή η κατάσταση περιγράφηκε για πρώτη φορά από τους Μπέινμπριτζ και λοιπούς το 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπάνια γενετικά σύνδρομα Κατηγορία:Αυτοσωμικές κυρίαρχες διαταραχές
Γιώργος Νταρακλίτσας
Ο  Γιώργος Νταρακλίτσας (γεννημένος την 1η Αυγούστου 1968, στην Καρδίτσα) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε κυρίως ως μέσος αλλά και ως δεξιός πλάγιος επιθετικός στον Άρη Θεσσαλονίκης και τον Ιωνικός Νίκαιας.
Ποδοσφαρική καριέρα
Ο Γιώργος Νταρακλίτσας, ξεκίνησε την καριέρα του από τη γενέτειρά του, την Καρδίτσα, αγωνιζόμενος με τα χρώματα της τοπικής Αναγέννησης. Το μεγάλο άλμα της καριέρας του πραγματοποιήθηκε το 1988, όταν και μεταγράφηκε στον Αρη, όπου και παρέμεινε για 1,5 χρόνο. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 4 Σεπτεμβρίου 1988 στον αγώνα Κυπέλλου Α.Ο. Χαλκίδας - Άρης Θεσσαλονίκης 0-3. Αγωνίζονταν κυρίως ως πλάγιος μέσος, αλλά χρησιμοποιήθηκε κάποιες φορές κι ως εξτρέμ. Με τους «κίτρινους» είχε συνολικά 28 συμμετοχές (23 για το Πρωτάθλημα και 5 για το Κύπελλο Ελλάδας) και τρία τέρματα.
Τον Δεκέμβριο του 1989 πήγε στον Ιωνικό όπου και έμεινε για 12 χρόνια, δηλαδή σχεδόν ολόκληρη την διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Το καλοκαίρι του 2004 μεταγράφηκε στον Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ - Α.Ο. Μάνης, ο οποίος αγωνίζονταν στην Γ’ Εθνική.
Συνέχισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στις χαμηλότερες κατηγορίες με τα χρώματα της Αγία Παρασκευή (2004-06), του Πρωτεά Παλαιάς Φωκαίας (2006-07) και του '''Α.Ο. Καρτεράδου Σαντορίνης''' (2008-09) όπου υπήρξε παίκτης και παράλληλα προπονητής της ομάδας. Την επόμενη χρονιά (2009-10) επέστρεψε για να αγωνιστεί με τη φανέλα της Αναγέννησης Καρδίτσας και στην ουσία να κλείσει την πολύχρονη καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.
Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του πορείας ακολούθησε προπονητική καριέρα σε τοπικές ομάδες της Καρδίτσας κρατώντας τυπικά τον διττό ρόλο του παίκτη-προπονητή: στον Αετό Αγίου Θεοδώρου Καρδίτσας (2010-11, 2013-14, 2017-18 και 2020), και στον  Ταυρωπός Καρδίτσας (2011-13 και 2014-15).
Ενδιάμεσα προπόνησε επίσης τον Α.Ο. Καρτεράδος Σαντορίνης (2015-2016), τον Ατρόμητο Παλαμά Καρδίτσας (2019) , την Αναγέννηση Καρδίτσας (2018-19) και τον Α.Ο. Σελλάνων Καρδίτσας (2020).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Τζο Κρίσπιν
Ο Τζόζεφ Στίβεν Κρίσπιν (γεννήθηκε στις ) είναι επικεφαλής προπονητής καλαθοσφαίρισης κολεγίου για το Πανεπιστήμιο Ρόουαν. Ο Κρίσπιν διορίστηκε επικεφαλής προπονητής των Προφς στις 9 Μαΐου 2016, αντικαθιστώντας τον Τζο Κάσιντι, ο οποίος παραμένει στο επιτελείο ως βοηθός.
Γεννημένος στο Πίτμαν του Νιου Τζέρσεϊ, ο Κρίσπιν πρωταγωνίστησε, με ύψος 1,83 μέτρων και βάρος 84 κιλών, ως πόιντ γκαρντ για το γυμνάσιο του Πίτμαν, οδηγώντας τους Πάνθερς στο κρατικό πρωτάθλημα του 1ου Ομίλου του Νιου Τζέρσεϊ το 1997, ενώ έθεσε την υψηλότερη επίδοση όλων των εποχών στην κομητεία Γκλούτσεστερ για το μπάσκετ γυμνασίου αγοριών (2.651 πόντοι σταδιοδρομίας). Ο Κρίσπιν ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ και αποτελεσματικούς πόιντ γκαρντ στην ιστορία του NJSIAA. Είχε κατά μέσο όρο 35,6 πόντους/G στις πορείες του ως ανώτερος και ως τριτοετής και συνολικά 24,9 πόντους/G στα τέσσερα χρόνια του. Σε 117 αγώνες κολεγίου, συμπεριλαμβανομένων των πλέι οφ, είχε μόνο ένα παιχνίδι που δεν κατάφερε να πετύχει διψήφιο αριθμό στο σκοράρισμα.
Ως κολεγιακός παίκτης, ο Κρίσπιν έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια μαζί με τον αδερφό του, Τζον. Ο Κρίσπιν ήταν μέλος της ομάδας του Πεν Στέιτ του 2001 που αναστάτωσε την εθνική δύναμη Νορθ Καρολάινα Ταρ Χιλς στο τουρνουά καλαθοσφαίρισης 1ης Κατηγορίας NCAA για να προκριθεί στην Φάση των 16.
Ο Κρίσπιν διέκρινε την περίοδο 2001-02 στο ΝΒΑ σε εκείνη με τους Λος Άντζελες Λέικερς και σε εκείνη με τους Φοίνιξ Σανς. Υπέγραψε επίσης με τους Μαϊάμι Χιτ το 2003 αλλά παραιτήθηκε πριν ξεκινήσει η χρονιά 2003-04.
Ο Κρίσπιν έχει παίξει επίσης στα ABA, CBA, USBL, με την Άνβιλ Βλοτσλάβεκ της 1ης Πολωνίας, με την Τέραμο στην Ιταλία, και με την Μπάνβιτ της 1ης Τουρκίας. Υπέγραψε με την Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο στην Ιταλία για την περίοδο 2010–11. Την επόμενη χρονιά, εντάχθηκε στην Αζοβμάς Μαριούπολ στην Ουκρανία.
Ο Κρίσπιν και η σύζυγός του είναι κάτοικοι του Γκλάσμπορο στο Νιου Τζέρσεϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέραμο Μπάσκετ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Μπάσκετ Μπρίντιζι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Βλοτσλάβεκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αζοβμάς Μαριουπόλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ. Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Λακκώματα Αχαΐας
Τα Λακκώματα είναι ορεινό χωριό της Αχαΐας στον δήμο Ερυμάνθου. Το χωριό βρίσκεται χτισμένο στην ιστορική περιοχή των Νεζερών, στους πρόποδες του ορεινού όγκου του Ερυμάνθου , μέσα στην κοιλάδα του ποταμού Πείρου και σχετικά κοντά στις πηγές του, σε υψόμετρο περίπου 610 μέτρων.
Το χωριό απέχει οδικώς περίπου 42 χλμ από την πόλη της Πάτρας, 40 χλμ από τα Καλάβρυτα και 21 χλμ από την έδρα του Δήμου Ερυμάνθου, την Χαλανδρίτσα.
Τοπική Κοινότητα Λακκωμάτων
Η Τοπική Κοινότητα Λακκωμάτων, τέως δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Φαρρών (1997-2010) και άλλοτε ανεξάρτητη κοινότητα (1912-1997), με έδρα τον ομώνυμο οικισμό, αποτελείται επίσης από τους γειτονικούς οικισμούς Τσαπουρνιά και Ρίκαβα (οικιστική θέση), με την συνολική της έκταση να καταλαμβάνει 20.751 στρέμματα και τον πληθυσμός της ανέρχεται στους 133 μόνιμους κατοίκους, ενώ των Λακκωμάτων ως αυτοτελής οικισμός σε 113 κατοίκους (Απογραφή 2011).
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του έχει προέλευση από τις μικρές κοιλάδες που διαμορφώνονται στο έδαφος της περιοχής.
Εμφανίζεται το 1700 στην βενετική καταγραφή "Grimani" με την ονομασία Licomati di Nexero (Λυκομάτι Νεζερού) και είχε 129 κατοίκους (39 οικογένειες). Το 1713 αναφέρεται πως το χωριό είχε δική του ενορία. Το 1903 αναφέρεται ότι είχε μονοτάξιο δημοτικό σχολείο αρρένων και ότι απείχε 4 ώρες από την Χαλανδρίτσα. Το χωριό φημιζόταν από παλιά για τα άφθονα ύδατά του ενώ παράλληλα φημίζεται η πηγή με την ονομασία "Άβορον".
Σε μικρή απόσταση από το χωριό (περίπου 1 χλμ) υπήρχε παλιότερα το εγκαταλελειμμένο προ του 1821 γυναικείο μοναστήρι της Παναγίας Καλογραιών, του οποίου σήμερα διασώζεται -όντας ανακαινισμένος- μόνο ο κτισθείς το 1798 αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου ναός, το οποιο σήμερα είναι γνωστό ως Παναγία Λειτουργός.
Διοικητική εξέλιξη
Στις 20/04/1835 το χωριό υπήχθη στον τότε Δήμο Νεζερών και στις 08/03/1841 (ΦΕΚ 5Α), με την κατάργηση του Δήμου Νεζερών, προσαρτάται στον τότε Δήμο Φαρών. Στις 28/08/1912 (ΦΕΚ 256Α), με την κατάργηση των δήμων και την θέσπιση των κοινοτήτων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και προσαρτάται στην τότε Κοινότητα Λακκωμάτων αποτελώντας ταυτόχρονα έδρα της. Στις 04/12/1997 (ΦΕΚ 244Α), σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010, όταν και εντάχθηκε στον ευρύτερο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης", όπου υπάγεται μέχρι σήμερα.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού των Λακκωμάτων σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές του ελληνικού κράτους είναι η εξής:
Αξιοθέατα και μονοπάτια
Η κεντρική εκκλησία των Λακκωμάτων, που είναι αφιερωμένη στους Παμμέγιστους Ταξιάρχες, αποτελεί διατηρητέο μνημείο και δεσπόζει μέσα στο κέντρο του χωριού. Στην περιοχή επίσης υπάρχουν πολλά όμορφα γραφικά ξωκλήσια, ενώ κοντά στο χωριό βρίσκεται και η ιστορική Mονή Παναγίας Χρυσοποδαρίτισσας που είναι χτισμένη σε ένα σπήλαιο, κοντά στην κοίτη του ποταμού Πείρου και αποτελεί τοπόσημο όλης της γύρω αλλά και της ευρύτερης περιοχής.
Ακόμα αξίζει κανείς να επισκεφθεί τον πανέμορφο, κατάφυτο από έλατα, οικισμό Μίχα-Τσαπουρνιάς, που υπάγεται κατά το ήμισυ στις τοπικές κοινότητες των Λακκωμάτων και του Νέου Κομπηγαδίου, όπως επίσης και τους παραδοσιακούς νερόμυλους στην παρόχθια περιοχή του ποταμού Πείρου, στην τοποθεσία "Μύλοι", εγγύς της Ρίκαβας.
Κάποια από τα σημαντικότερα μονοπάτια που υπάρχουν στην περιοχή είναι: α) προς το Κομπηγάδι, β) κατά μήκος του Πείρου ποταμού προς την Βαλμαντούρα και γ) προς την θέση Χιονότρυπα, ευρισκόμενη στα λεγόμενα αλπικά λιβάδια του Ερυμάνθου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Φυλακές Αλικαρνασού
χώρος αναψυχής
Τα αγροτικά
Τα αγροτικά είναι τίτλος δίσκου με ερμηνευτή τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Ο δίσκος εκδόθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1975. Συνθέτης των τραγουδιών του και στιχουργός δύο απ' αυτά είναι ο Θωμάς Μπακαλάκος και στιχουργός όλων των υπόλοιπων ο Διονύσης Τζεφρώνης. Επίσης ο Μπακαλάκος ερμηνεύει το προτελευταίο τραγούδι της 1ης όψεως και στο τελευταίο τραγούδι της 2ης όψεως συμμετέχει και Χορωδία. Ο Μπακαλάκος τον δίσκο αυτόν τον ετοίμασε το 1973 όμως η Χούντα απαγόρευσε την έκδοσή του καθώς και τη δημόσια εκτέλεση των τραγουδιών του. Παρ' όλα αυτά όμως ο Μπακαλάκος παρουσίασε ορισμένα τραγούδια του παράνομα σε μπουάτ στην Πλάκα τον Αύγουστο του 1973.
Λίστα τραγουδιών
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Βασίλης Παπακωνσταντίνου (δισκογραφία) Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας
Ο Λουδοβίκος Φίλιππος (Louis-Philippe Ier , 6 Οκτωβρίου 1773 – 26 Αυγούστου 1850) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν δούκας της Ορλεάνης (1793 - 1830), που έγινε Επικεφαλής του Γαλλικού Κράτους (1830 - 1848) και μετά βασιλιάς της Γαλλίας (1830 - 1848).
Βιογραφία
Ήταν απόγονος του Λουδοβίκου ΙΓ΄ και συγκεκριμένα του δεύτερου γιου του Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης, ιδρυτή του Οίκου της Ορλεάνης, από τον οποίο προήλθε αυτός ως μοναδικός βασιλιάς.
Ήταν, επίσης, γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης, ο οποίος επονομάστηκε "Φίλιππος Ισότης" και καρατομήθηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση και της Λουίζας Μαρίας Αδελαΐδας των Βουρβόνων.