cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαία μακεδονική γλώσσα
Η εκδοχή της μακεδονικής γλώσσας ως διαλέκτου της ελληνικής είναι η καθιερωμένη, όμως δεν έχει γίνει αποδεκτή από όλους. Στη νεότερη εποχή, η ύπαρξη ζητήματος της ελληνικότητας ή μη της γλώσσας, έχει επίσης γίνει μέρος της πολιτικής και διπλωματικής διαμάχης των χωρών οι οποίες έχουν περιοχές που αυτοπροσδιορίζονται με τον όρο ή παράγωγα της ονομασίας Μακεδονία.
Ταξινόμηση
Εξαιτίας της αποσπασματικής φύσης των μαρτυριών υπάρχουν ποικίλες ερμηνείες και προτάσεις για την ταξινόμηση της γλώσσας (Mallory and Adams (1997), σελ. 361):
Αρχαία ελληνική διάλεκτος
Είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν ότι η μακεδονική ήταν βόρεια ελληνική διάλεκτος, και ανάμεσά τους περιλαμβάνονται ακαδημαϊκοί όπως οι Φραντς Χάινριχ Λούντολφ Άρενς (Franz Heinrich Ludolf Ahrens) (1843) και Όττο Χόφμαν (Otto Hoffmann) (1906). Σύγχρονος υπέρμαχος αυτής της άποψης είναι ο καθηγητής Ολίβιε Μέισον (Olivier Masson), ο οποίος στο άρθρο του για την αρχαία μακεδονική γλώσσα, στην 3η έκδοση του Κλασικού Λεξικού της Οξφόρδης (1996), προτείνει ότι η μακεδονική σχετιζόταν με βορειοδυτικές ελληνικές διαλέκτους:
Οι ισχνές μαρτυρίες είναι ανοικτές σε ποικίλες ερμηνείες, και δεν υπάρχει οριστική απάντηση στο ερώτημα αν η αρχαία μακεδονική ήταν στην πραγματικότητα ελληνική διάλεκτος. Το πιθανότερο είναι ότι η μακεδονική δεν ήταν αρχαία ελληνική διάλεκτος στηριζόμενη στο αττικό ή το ιωνικό παράδειγμα, εξ ου και ο συχνός προσδιορισμός της ως αποκλίνουσα ελληνική διάλεκτος. Σε αυτό το σημείο έχει ενδιαφέρον να τονιστούν οι απόψεις των ειδικών της μακεδονικής ιστορίας, όπως ο Nicholas Goeffrey Lempiere Hammond (Χάμοντ) και ο Hermann Bengtson (Μπένγκτσον). Ο Ηammond θεωρεί τη μακεδονική διάλεκτο της ελληνικής, και ενώ αρχικά (1972) πίστευε ότι ανήκε στην αιολική ομάδα, τελικώς κατέληξε στη βορειοδυτική ελληνική ομάδα (1989), μετά από τις ανακαλύψεις που έγιναν στην Πέλλα τη δεκαετία του 1980. Συγκεκριμένα αναφέρει : «συμπερασματικά, η γλώσσα των Μακεδόνων ήταν μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη μορφή της ελληνικής, που αντιστάθηκε στις εξωτερικές επιδράσεις και ήταν συντηρητική στην προφορά. Παρέμεινε έτσι μέχρι τον τέταρτο αιώνα, όταν υποτάχθηκε ολοκληρωτικά στην πλημμυρίδα της κοινής ελληνικής. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη π.χ. ότι οι Μακεδόνες υιοθέτησαν ποτέ την ιλλυρική ή τη θρακική ως γλώσσα τους. Κανείς ποτέ δεν υπαινίχθηκε ότι οι Μακεδόνες μιλούσαν θρακικά, αν και ο Δημοσθένης και διάφοροι άλλοι θα χαίρονταν πάρα πολύ αν το είχαν κάνει».
Ο Herman Bengtson στα ειδικά βιβλία του για τη Μακεδονία, αλλά και στα γενικότερά του για την ελληνική ιστορία, όπως το Griechisce Geschichte : Von den Anfaengen bis in die Remische Kaiserzeit (Ελληνική Ιστορία: Από την αρχή μέχρι τα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) αναφέρει «Για τους σύγχρονους μελετητές το γλωσσολογικό υλικό από ανθρωπωνύμια, τοπωνύμια, ονόματα μηνών και θρησκευτικούς όρους ωθεί στο συμπέρασμα ότι οι Μακεδόνες ήταν ελληνόφωνος πληθυσμός. Η υπόθεση του ινδοευρωπαϊστή P. Kretschmer (Κρέτσμερ), ότι οι Μακεδόνες ήταν ανάμεικτος ελληνο-ιλλυρικός λαός είναι ελάχιστα πειστική. Έτσι, με τη σημαντική εξαίρεση του Julius Kaerst, η πλειοψηφία των σύγχρονων ιστορικών υποστηρίζει την ελληνοφωνία των Μακεδόνων, εντάσσοντάς τους στην ομάδα των βορειοδυτικών Ελλήνων».
Ελληνομακεδονική ομάδα
Ορισμένοι γλωσσολόγοι πιστεύουν ότι η μακεδονική γλώσσα ήταν αδελφή γλώσσα όλων των αρχαίων ελληνικών διαλέκτων και όχι μια ακόμη ελληνική διάλεκτος. Αν αυτή η άποψη είναι ορθή, τότε η μακεδονική και η ελληνική είναι δύο κλάδοι μιας ομάδας των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, που σχηματίζουν μια ελληνομακεδονική ομάδα, η οποία αναφέρεται ενίοτε ως ελληνική ομάδα. Τέτοιου είδους ορολογία θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρανοήσεις, αφού η ελληνική ομάδα των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών γίνεται συνώνυμη με τον ελληνικό κλάδο αυτών (που περιέχει όλες τις αρχαίες και σύγχρονες ελληνικές διαλέκτους). (βλ. Κατάλογος Γλωσσολόγου).
Ένας αριθμός μακεδονικών λέξεων, ιδιαίτερα στο λεξικό του Ησύχιου, αμφισβητούνται (π.χ. ορισμένοι δεν τις θεωρούν πραγματικές μακεδονικές λέξεις) και κάποιες υπέστησαν πιθανώς φθορά κατά τη μεταβίβαση. Έτσι, η λέξη «αβρούτες» στο λεξικό του Ησύχιου, πιθανώς διαβαζόταν ως αβρούϜες (αβρουϝες), με το ταυ (τ) να αντικαθιστά ένα δίγαμμα (ϝ). Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τούτη η λέξη θα μπορούσε να υπάρχει σε μια ελληνική διάλεκτο. Άλλοι όμως, κυρίως ο Αντουάν Μεγιέ (Antoine Meillet), βλέπουν το οδοντικό ως αυθεντικό και θεωρούν ότι η λέξη ανήκει σε μια ινδοευρωπαϊκή γλώσσα διαφορετική από την ελληνική.
Ανεξάρτητη παλαιοβαλκανική γλώσσα
Ορισμένοι γλωσσολόγοι θεωρούν ότι η μακεδονική γλώσσα όχι μόνον ήταν διακριτή, αλλά ότι ανήκε σε κάποιον ινδοευρωπαϊκό κλάδο διαφορετικό του ελληνικού (ή ελληνομακεδονικού), και προτείνουν ότι δεν είναι ιδιαίτερα συγγενική προς την ελληνική. Απορρίπτουν τις ισχυρές ελληνικές αντιστοιχίσεις που ανακαλύφθηκαν στη Μακεδονία και προτιμούν να την αντιμετωπίζουν ως ινδοευρωπαϊκή παλαιοβαλκανική γλώσσα, τοποθετώντας τη γεωγραφικά και γλωσσολογικά ανάμεσα στην ιλλυρική γλώσσα δυτικά, και τη θρακική γλώσσα ανατολικά.
Η υπόθεση ότι γλωσσολογικά η μακεδονική έστεκε ανάμεσα στην ιλλυρική και τη θρακική, διαμορφώνοντας έτσι ένα είδος ενδιάμεσης γλώσσας και ταυτόχρονα συνδεκτικό κρίκο ανάμεσα στις δύο, προϋποθέτει ότι η ιλλυρική και η θρακική υπήρξαν στο παρελθόν συγγενείς κλάδοι. Ωστόσο, ο θρακοϊλλυρικός κλάδος δεν ευνοείται ως υπόθεση, εξαιτίας της έλλειψης μαρτυριών.
Η λεξικογραφική δεξαμενή αποκαλύπτει ότι ορισμένες λέξεις της μακεδονικής δεν έχουν συνώνυμες στηνελληνική, αλλά διαθέτουν συνώνυμες με άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Υπάρχουν, επίσης, και κάποιες άλλες λέξεις που δεν έχουν συνώνυμα με οποιαδήποτε άλλη γλώσσα και είναι πιθανώς προ-ινδοευρωπαϊκής προέλευσης.
Γλωσσολογία και πολιτική
Το ζήτημα της αρχαίας μακεδονικής γλώσσας ή διαλέκτου φαίνεται πως υπήρξε παράδειγμα της στενής σχέσης ανάμεσα στην γλωσσολογική έρευνα και την πολιτική. Ο γνωστός γλωσσολόγος Γεώργιος Χατζιδάκις ασχολήθηκε με το ζήτημα λίγο πριν και κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, με δύο μονογραφίες (1896, 1911), στις οποίες απηύθυνε και μήνυμα στους «αδελφούς Μακεδόνες» που δοκιμάζονταν. Το συμπέρασμα του Χατζιδάκι ήταν ότι η μακεδονική «αδιαμφισβήτητα» υπήρξε διάλεκτος της αρχαίας ελληνικής. Παράλληλα, Βούλγαροι γλωσσολόγοι (π.χ. G. Kazaroff) απέκλειαν το ενδεχόμενο η αρχαία μακεδονική να σχετίζεται με την ελληνική και τη συνέδεαν με κάποια άλλη αρχαία γλώσσα των Βαλκανίων (π.χ. ιλλυρική ή θρακική). Το ενδιαφέρον στην Ελλάδα σχετικά με αυτό το ζήτημα, τουλάχιστον όσον αφορά το ευρύ κοινό, αναθερμάνθηκε την τριετία 1990-93, δηλαδή την περίοδο της μεγάλης εθνικιστικής έξαρσης με αφετηρία το Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα. Σχετικός τόμος που εκδόθηκε στη συγκεκριμένη περίοδο είχε τον τίτλο: «Η γλώσσα της Μακεδονίας: Η αρχαία μακεδονική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκοπίων» (Εκδόσεις Ολκός, 1992). Διάφορες ψευδοεπιστημονικές θεωρίες από επιστήμονες, συνήθως μη γλωσσολόγους, της Βόρειας Μακεδονίας συνδέουν τη γλώσσα με τη σύγχρονη, σλαβομακεδονική γλώσσα, συμπέρασμα το οποίο απορρίπτεται καθολικά από τη γλωσσολογία.
Το βασικό -γλωσσολογικό- πρόβλημα έχει ως αφετηρία την ουσιαστική έλλειψη στοιχείων σχετικά με τη μακεδονική. Όπως παραδέχεται η Άννα Παναγιώτου (2001), το 99% των επιγραφών που μας έχουν σωθεί από την Μακεδονία είναι γραμμένες στην αττική διάλεκτο, πιθανότατα εξαιτίας της επιβολής της αττικής διαλέκτου ως επίσημης γλώσσας του Μακεδονικού βασιλείου ήδη από τα τέλη του 5ου- αρχές 4ου αι. Π.Κ.Ε. Το υπόλοιπο 1% εκπροσωπείται από πολύ πρόσφατες ανακαλύψεις δύο κατάδεσμων (δηλαδή, αντικειμένων που περιέχουν κατάρες), οι αρχαιότεροι των οποίων χρονολογούνται από τον 4ο αι. Παρόλα αυτά, κάποια σχετικά ασφαλή συμπεράσματα για τη γραμματική και φωνολογία της γλώσσας μπορούν να εξαχθούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες Κατηγορία:Ελληνικές γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Παλαιός Παντελεήμονας Πιερίας
Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Παντελεήμονας Κιλκίς
Για οικισμούς με το όνομα Άγιος Παντελεήμονας δείτε: Άγιος Παντελεήμονας (αποσαφήνιση)
Ο Παντελεήμονας ή Παλαιός Παντελεήμονας είναι ημιορεινό χωριό της Πιερίας σε υψόμετρο 440 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα που κτίστηκε το 1914.
Στις αρχές του 1980 γυρίστηκαν σκηνές της ταινίας "Μεγαλέξαντρος" του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, αλλά και του "Αλαλούμ" των Χάρρυ Κλυνν, Γιάννη Κακουλίδη, καθώς και το 2008 για την τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος "Ματωμένα Χώματα" της Διδούς Σωτηρίου από τον σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη. μικρογραφία|Το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία
Οι εκκλησία του Αγίου Αθανασίου έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο ο οποίος είναι "μονόχωρο κτίσμα, με νάρθηκα σε υψηλότερο επίπεδο, τυπικό δείγμα κοιμητηριακού ναού του 18ου - 19ου αιώνα στην περιοχή". Πάνω από το χωριό βρίσκεται το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία.
Διοικητικά
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Νέο Παντελεήμονα και την Παραλία Παντελεήμονα αποτελούν την τοπική κοινότητα Παντελεήμονας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ολύμπου του δήμου Δίου - Ολύμπου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 11 κατοίκους. Αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 152Α-09/07/1918 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητας Πλαταμώνος, ενώ με το σχέδιο Καποδίστρια ανήκε στον πρώην δήμο Ανατολικού Ολύμπου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 34 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Κατηγορία:Δήμος Δίου - Ολύμπου
Νεροκούρος Χανίων
Ιστορία
Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το αναφέρει το 1577 σαν δύο χωριά (απάνω και κάτω), κάτι το οποίο δεν συμβαίνει σε άλλες αναφορές. Στην απογραφή του 1583 (Καστροφύλακας Κ237) αναφέρεται ως Anerocurù με 337 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Nerokúru με 30 χριστιανικές και 6 τουρκικές οικογένειες, όμως στη συνέχεια ο πληθυσμός των Τούρκων αυξήθηκε, καθώς Τούρκοι από τις επαρχίες του νομού μετεγκαταστάθηκαν στα Χανιά και γύρω από αυτά για προστασία από τις επαναστάσεις. Πριν γίνει τμήμα της Ελλάδας ο Νεροκούρος είχε πλειονότητα Τούρκων. Οι Τούρκοι έφυγαν με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923.
Το 1928 ο Νεροκούρος έχει 1.160 κατοίκους και ανήκει στο δήμο Χανίων, αλλά αποσπάται από αυτόν το 1940 και γίνεται έδρα κοινότητας. Ο πληθυσμός του πενταπλασιάστηκε ανάμεσα στις απογραφές του 1961 (460 κάτοικοι) και του 1971 (2.077 κάτοικοι), όταν οι οικισμοί Κατσιφαριανά και Καλικάς προσαρτήθηκαν στον Νεροκούρο. Η αύξηση του πληθυσμού συνεχίζει μέχρι σήμερα. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο Νεροκούρος μαζί με τις Μουρνιές αποτελούσε το δήμο Ελευθέριου Βενιζέλου.
Το 1976 ανακαλύφθηκε στη θέση Μετόχι Αγίου Γεωργίου κατά τη διάρκεια εκχέρσωσης με μπουλντόζα σε αγροτεμάχιο του Ινστιτούτου Υποτροπικών Φυτών και Ελιάς Χανίων ερείπια κτίσματος το οποίο στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε ως μινωική έπαυλη της μεσομινωικής περιόδου (περίπου 1600 ΠΚΕ). Είναι καλά διατηρημένο και έχει πλακόστρωτα δάπεδα, πολύθυρο και όροφο. Επίσης βρέθηκαν έργα κεραμικής και χάλκινα αντικείμενα. Από το 1977 έως το 1982, διενεργήθηκε ελληνοϊταλική ανασκαφική έρευνα η οποία ανακάλυψε ολόκληρο οικισμό. Ανατολικά βρέθηκε ένα τετράγωνο κτίσμα με μικρή δεξαμενή. Μια δεύτερη οικία βρέθηκε 300 μέτρα μακριά, με δύο αποθηκευτικούς χώρους και πλακόστρωτο δάπεδο.
Από το 2006 λειτουργεί στο αναπαλαιωμένο δημοτικό σχολείο του Νεροκούρου το Μουσείο σχολικής ζωής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί του δήμου Χανίων Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Χανίων
Τζέιμς Φελντίν
Ο Τζέιμς Φελντίν (αγγλ.: James Feldeine) (Νέα Υόρκη, 26 Ιουνίου 1988-) είναι Δομινικανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα της Μπαμέσο.
Σταδιοδρομία
Μετά τη συμμετοχή του στην Πανεπιστημιακή ομάδα, άρχισε την επαγγελματική του καριέρα στην Ισπανία και την Μπρεογκάν, όπου αγωνίστηκε δύο σεζόν όντας ένας από τους κορυφαίους σκόρερ της δεύτερης κατηγορίας της Ισπανίας. Τον Μάιο του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο με την Φουενλαμπράδα της Λίγκα ACB. Στις 8 Αυγούστου 2014 σύναψε συμβόλαιο ενός έτους με τον ιταλικό σύλλογο Παλακανέστρο Καντού. Στις 31 Μαΐου 2015 υπέγραψε στους Βακιέρος ντε Μπαγιαμόν του Πουέρτο Ρίκο για το υπόλοιπο της σεζόν 2014-15.
Στις 18 Αυγούστου 2015 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Ο Φελντίν ήταν από τους πιο σταθερούς και πολύτιμους παίκτες του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα όλη τη χρονιά και λόγω των καλών εμφανίσεων του ανανέωσε το συμβόλαιο του μέχρι το 2018. Στις 8 Ιανουαρίου 2016 με δικό του νικητήριο τρίποντο, από ασίστ του Διαμαντίδη, ο Παναθηναϊκός κέρδισε την Μάλαγα 68-66 στην Ευρωλίγκα. Μάλιστα μετά από ψηφοφορία το τρίποντο αυτό ήταν το κορυφαίο νικητήριο καλάθι της χρονιάς. Στις 6 Μαρτίου 2016 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Φάρο Κερατσινίου με 101-54 έχοντας 11 πόντους, 5 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα. Στις 18 Φλεβάρη 2017 κατέκτησε το δεύτερο Κύπελλο Ελλάδας της καριέρας του κόντρα στον Άρη, 68-59, κερδίζοντας μάλιστα τον τίτλο του MVP του τελικού αφού είχε 18 πόντους, 2 ασίστ, 2 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο. Τον Ιούνιο πανηγύρισε το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας του στην Ελλάδα, αφού ο Παναθηναϊκός νίκησε με 2-3 στη σειρά των τελικών τον Ολυμπιακό.
Στις 2 Αυγούστου 2017, ανακοινώθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα μέχρι το 2019, με τον Παναθηναϊκό να τον ευχαριστεί για την διετή προσφορά του. Στις 16 Μαρτίου 2018, αναδείχτηκε MVP της 26ης αγωνιστικής της Ευρωλίγκα. Με τον Ερυθρό Αστέρα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Σερβίας, ενώ στην EuroLeague της σεζόν 2017-18 αγωνίστηκε σε 28 παιχνίδια και είχε μέσο όρο 11,6 πόντους, 1,6 ριμπάουντ και 2,9 ασίστ.
Τον Αύγουστο του 2018, υπέγραψε στην Χάποελ Ιερουσαλήμ. Στις 14 Ιανουαρίου 2019 ανανέωσε με την Χάποελ μέχρι το 2021. Στις 14 Φλεβάρη 2019 κατέκτησε το κύπελλο Ισραήλ. Βρέθηκε επίσης στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος Ισραήλ. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2019, κατέκτησε το Λιγκ Καπ κόντρα στην Μακάμπι, νικώντας με 84-83 και τον ίδιο να πετυχαίνει 21 πόντους. Στις 13 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε το κύπελλο Ισραήλ, κόντρα στην Αϊρόνι Ναχαρίγια με 92-89. Την 1η Αυγούστου 2020, έμεινε ελεύθερος από την ισραηλινή ομάδα μετά από δυο χρόνια παρουσίας.
Στις 8 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την ισπανική Ρεάλ Μπέτις.
Στις 18 Ιουλίου 2021, συμφώνησε με την Αλ Κουβέιτ.
Στις 29 Νοεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε από την ιταλική Φορτιτούντο Μπολόνια. Τον Μάρτιο του 2022 υπέστη ρήξη επιγονατιδικού τένοντα στο αριστερό γόνατο και έμεινε εκτός δράσης ένα χρόνο.
Τον Μάρτιο του 2023, ενσωματώθηκε στη Χάποελ Τελ Αβίβ με την ομάδα να ανακοινώνει ότι προπονείται με την μέχρι να πείσει πως είναι σε θέση να βοηθήσει.
Στις 23 Ιουλίου 2023, επέστρεψε στην πατρίδα του προκειμένου να παίξει μπάσκετ για λογαριασμό της Μπαμέσο, αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στην Δομηνικανή Δημοκρατία.
Χάποελ Ιερουσαλήμ
Ατομικοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Μαρία Ιμμακουλάτα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1844-1899)
Η Μαρία Ιμμακουλάτα (ιταλ. Maria Immacolata di Borbone delle Due Sicilie, 14 Απριλίου 1844 - 18 Φεβρουαρίου 1899) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Βασιλιά των Δύο Σικελιών και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και πριγκίπισσα της Τοσκάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Κάρολο Σαλβάτορ της Αυστρίας, Πρίγκιπα της Τοσκάνης, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Δήμαρχος του Μπισκέκ
Ο Δήμαρχος της Πόλης του Μπισκέκ είναι επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας του πολιτικού συστήματος από το Κιργιστάν, τη Κυβέρνηση του Μπισκέκ. Το γραφείο του δημάρχου διαχειρίζεται όλες τις υπηρεσίες του δήμου, της δημόσιας περιουσίας, την αστυνομία και την πυροσβεστική προστασία, τις περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες, και να επιβάλλει όλους τους αστικούς και νόμους του κράτους εντός του Μπισκέκ.
Αυτός ορίζει τις βασικές κατευθύνσεις της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης της πόλης του Μπισκέκ, τη χρηματοπιστωτική, οικονομική και βιομηχανική πολιτική, την ανάπτυξη και την εφαρμογή στοχευμέων προγραμμάτων σε όλη την πόλη, τις δραστηριότητες τω δημαρχείων του Μπισκέκ. Επίσης, προβλέπει την εφαρμογή της διοικητικής μεταρρύθμισης, μέτρα για την ανάπτυξη του συστήματος της τοπικής αυτοδιοίκησης, για την αύξηση της αποτελεσματικότητας του έργου των φορέων της κυβέρνησης της πόλης, βελτιώνοντας και βελτιστοποιώντας τη δομή και της λειτουργίες του.
Το 2014 ο Δήμαρχος της Μόσχας Σεργκέι Σομπιάνιν και ο Δήμαρχος του Μπισκέκ Αλμπέκ Ιμπραΐμοφ υπέγραψαν το Πρόγραμμα Συνεργασίας για το εμπόριο, την οικονομική, επιστημονική, τεχνική και πολιτιστική συνεργασία για την περίοδο 2018-2020. Το 2018 η θέση του Δημάρχου του Μπισκέκ κατέχει ο Αλμπέκ Ιμπραΐμοφ.
Αναφορές
Κατηγορία:Πολιτική της Κιργιζίας
Χασίς
μικρογραφία|Μισοθρυμματισμένη πλάκα χασίς μικρογραφία|[[Σέμπσι: μια Μαροκινή μεγάλου μήκους πίπα για το κάπνισμα μαριχουάνας ή χασίς. Δεξιά διακρίνονται διάφορα εξαρτήματά της.]] μικρογραφία|Παρασκευή ρητίνης από κάνναβη. Ουταράχαντ, Ινδία.μικρογραφία|Ένα χασισοποτείο στο [[Κατμαντού το 1973.]]
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Ιστορικό
Μετά την ήττα του Κάρολου του Τολμηρού, στη διάρκεια της Μάχης του Νανσύ το 1477, το κάστρο των δουκών της Λωρραίνης ήταν σε κατάσταση προχωρημένης ερείπωσης. Ο δούκας Ρενέ Β΄ διέταξε το 1502 την ανακατασκευή του κάστρου στο στυλ της εποχής, συγκεκριμένα σε ένα παλάτι αναγεννησιακού ρυθμού. Τα έργα συνεχίστηκαν μέχρι το 1512, υπό τη βασιλεία του δούκα Αντωνίου που είναι σίγουρα ο εμπνευστής του θυρωρείου που περιλαμβάνει έφιππο άγαλμά του.
Χασίς
Με τον όρο χασίς ή χασίσι (συναντάται και ως  «σοκολάτα») εννοείται το συμπυκνωμένο στερεό παρασκεύασμα που προέρχεται από το φυτό Κάνναβη. Πολλές φορές με το ίδιο όνομα χαρακτηρίζονται και τα προϊόντα του φυτού αυτού που είναι τριών ειδών: ο ανθός (κορυφές) μαζί με φύλλα του φυτού (κοινώς: φούντα), η ρητίνη του φυτού καθώς και διάφορα σύνθετα μίγματα των προηγουμένων, αν και συνήθως το φυτό αναφέρεται ως Χασισόδεντρο ή Χασισιά.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Ιστορικό
Το παλάτι μίκρυνε σημαντικά υπό τη βασιλεία του Λεοπόλδου Α΄ της Λωρραίνης που είχε μεγαλύτερα σχέδια.
Χασίς
Η τιμή δρόμου για το χασίς στην Ευρώπη το 2011 κυμαινόταν από 3 ευρώ (Πορτογαλία) ανά γραμμάριο έως 18 ευρώ στη Μάλτα ή ακόμα και 200 κορώνες (20 ευρώ) στη Νορβηγία.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Ιστορικό
Στις μέρες μας το παλάτι αποτελεί αντικείμενο προστασίας καθώς θεωρείται ιστορικό μνημείο.
Χασίς
Ιστορία
Το χασίς έχει καταναλωθεί για πολλούς αιώνες, αν και δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία για το που πρωτοεμφανίστηκε. Ο Ηρόδοτος αναφέρει το φυτό ως καλλιεργούμενο στη Σκυθία καί τη Θράκη και ότι κατασκεύαζαν από αυτό υφάσματα. Η Βόρεια Ινδία έχει μακρά κοινωνική παράδοση στην παραγωγή του χασίς, γνωστό τοπικά ως τσάρας, το οποίο πιστεύεται ότι είναι η ίδια φυτική ρητίνη που καιόταν στο τελετουργικό μπουζ ρουζ της Αρχαίας Περσίας.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Αρχιτεκτονική
Το δουκικό παλάτι του Νανσύ αποτελεί το επιτυχημένο αρχιτεκτονικό αποτέλεσμα της ένωσης δύο ρυθμών: του γοτθικού και του Αναγεννησιακού, με τον τελευταίο αυτό ρυθμό να φτάνει με αρκετή καθυστέρηση στη Λωρραίνη.
Χασίς
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά του όρου "χασίς" είναι σε ένα φυλλάδιο που δημοσιεύθηκε στο Κάιρο το 1123, κατηγορώντας τους μουσουλμάνους Νιζάρι ότι ήταν "χασισοφάγοι". Τον 13ο αιώνα ο Ιμπν Ταϋμίγιαχ απαγόρευσε τη χρήση του χασίς. Ανέφερε ότι εισήχθη στην Ανατολή με την εισβολή των Μογγόλων (σε όλο τον 13ο αιώνα). Το κάπνισμα δεν ήταν συνηθισμένο στον Παλαιό Κόσμο παρά μόνο μετά την εισαγωγή του καπνού, οπότε μέχρι τον 16ο αιώνα το χασίς καταναλωνόταν ως βρώσιμο στον μουσουλμανικό κόσμο.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Αρχιτεκτονική
Η πρόσοψη προς τον δρόμο είναι τονισμένη από παράθυρα αναγεννησιακού ρυθμού που περιλαμβάνει, στον πρώτο όροφο, μπαλκόνια γοτθικού ρυθμού.
Χασίς
Ιστορία
Το 1596 ο Ολλανδός Γιαν Χούιγκεν φαν Λινσότεν έγραψε τρεις σελίδες στο "Bangue" (μπανγκ) στο ιστορικό του έργο που τεκμηριώνει τα ταξίδια του στην Ανατολή. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο χασίς της Αιγύπτου. Ανέφερε ότι το Μπανγκ χρησιμοποιείται επίσης πολύ στη Τουρκία και στην Αίγυπτο και παρασκευάζεται σε τρία είδη με τρία ονόματα, με το πρώτο από τους Αιγύπτιους να ονομάζεται Ασσίς (Χασίς (αραβικό).
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Το Θυρωρείο
Σε ρυθμό ιδαίτερα παραπλήσιο με αυτόν του κάστρου του Μπλουά, το θυρωρείο παρουσιάζει ένα έφιππο άγαλμα του δούκα Αντωνίου της Λωρραίνης κάτω από έναν επιβλητικό αέτωμα που οφείλεται στον αρχιτέκτονα Ζακ Βοτιέ την περίοδο 1511-1512. Η διακόσμηση είναι τυπική της πρώτης αναγέννησης της Λωρραίνης, της οποίας οι ιταλίζουσες διακοσμήσεις είναι ιδιαίτερα εκλεπτυσμένες.
Χασίς
Ετυμολογία
Ο λατινογενής όρος ασσασίν (assassin) στα αγγλικά σημαίνει δολοφόνος. Η λέξη ετυμολογικά συνδέεται με μια μουσουλμανική στρατιωτική, θρησκευτική αίρεση των Ασασίνων (Hashshashin), οπαδών του προφήτη Ισμαήλ που ξεκίνησε την αίρεση.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Περιγραφή
Η εσωτερική πρόσοψη κοσμείται από μια γαλαρία γοτθικού ρυθμού που ενισχύεται από πρόποδες, από μενταγιόν και από μούρα, στον πρώτο όροφο, σε έναν Αναγεννησιακό ρυθμό.
Χασίς
Ετυμολογία
Πιστεύεται πως οι Ασσασίνοι, που έδρασαν μεταξύ 8ου και 14ου αιώνα, παρασκεύαζαν από κάνναβη χασίς και έκαναν χρήση όταν ήθελαν να δολοφονήσουν κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο για πολιτικούς ή θρησκευτικούς λόγους. Λέγεται, μάλιστα, ότι στα υψώματα του Κασμίρ, όπου βρισκόταν ο αρχηγός τους, είχε χτιστεί ένας κήπος όμοιος με τον Παράδεισο που περιγράφεται στο Κοράνι. Έτσι, μαζί με το χασίς και τις υπόλοιπες απολαύσεις, ο επίδοξος δολοφόνος "βίωνε" την έννοια του Παραδείσου για να φανατιστεί.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Περιγραφή
Η μεγάλη αίθουσα στον όροφο, που ονομάζεται Γαλαρία των ελαφιών (Galerie des cerfs), ήταν μια μεγάλη αίθουσα αρχικά κοσμούσε μια υπέροχη οροφή με το φάτνωμα, η πρώτη στη Γαλλία διακοσμημένη με ζωγραφισμένες αναπαραστάσεις που δυστυχώς καταστράφηκαν το 1871 στη διάρκεια πυρκαγιάς.
Χασίς
Παρασκευή
Παρασκευάζεται με διάφορους τρόπους, που σε γενικές γραμμές περιλαμβάνουν την αποξήρανση των ανθών, το τρίψιμο και κοσκίνισμά τους, και στη συνέχεια τη συμπύκνωσή τους σε "πλάκες". Το τελικό προϊόν έχει χρώμα που ποικίλλει από σκούρο πράσινο σε καφέ ή μαύρο, ανάλογα με τη συγκεκριμένη τεχνική παρασκευής του, τον τόπο προέλευσης και την ποιότητά του. Η σκληρότητά του κυμαίνεται μεταξύ πλαστελίνης και ξύλου, ενώ με ελαφρά θέρμανση, μαλακώνει και θρυμματίζεται εύκολα στο κονίαμα από το οποίο προήλθε.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Περιγραφή
Ο Πύργος του ρολογιού περιλαμβάνει μια σπειροειδή σκάλα που επιτρέπει την πρόσβαση στους ορόφους από τις πτέρυγες του παλατιού. Ο τελευταίος, που περιλαμβάνει ένα κωδωνοστάσιο, φιλοξενεί πολλά από τα σύμβολα του δουκάτου της Λωρραίνης : τα γαϊδουράγκαθα, τον Σταυρό της Λωρραίνης, τα Alérions, και το στέμμα.
Χασίς
Παρασκευή
Από τα παρασκευάσματα της ινδικής κάνναβης, το χασίς είναι το πιο εύκολο στη μεταφορά, καθώς δεν απαιτείται κάποιο στεγανό δοχείο (όπως για το Χασισέλαιο) ή κάποια χάρτινη ή νάυλον συσκευασία (όπως για τη Φούντα), ενώ η περιεκτικότητά του στη δραστική ουσία THC είναι αρκετά μεγαλύτερη από τον ακατέργαστο ανθό (Φούντα).
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Περιγραφή
Το παλάτι διέθετε παλιότερα μια μεγάλη σκάλα με διπλή περιστροφή που έχει επίσης εξαφανιστεί σήμερα. Το κτίριο καταστράφηκε σημαντικά από τον δούκα Λεοπόλδο της Λωρραίνης που επιθυμούσε να κτίσει ένα μεγάλο δουκικό παλάτι, που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το Λούβρο. Με αυτό τον σκοπό, κατέστρεψε τα τρία τέταρτα του παλατιού του Ρενέ Β΄, όπως και την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που φιλοξενούσε εκείνη την εποχή τους πρώτους τάφους των δουκών της Λωρραίνης. Εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων, αλλά και λόγω της Γαλλικής κατοχής (1702-1714) της δουκικής πόλης, ο Λεοπόλδος, που την ίδια περίοδο ξαναέκτιζε το κάστρο του Λουνεβίλ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αυτό το σχέδιο του « Νέου Λούβρου ». Σήμερα, δεν παραμένουν από αυτή την εποχή παρά μόνο δύο κτίρια χαμηλού ύψους, που βρίσκονται στο βάθος του κήπου και σε μεγάλο βαθμό αλλαγμένα από την αρχική τους μορφή.
Χασίς
Χημική σύσταση
thumb|right|250px Η δραστική ουσία της Ινδικής Κάνναβης είναι η δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλη ή αλλιώς THC
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Περιγραφή
Στα θεμέλια αυτού του γιγάντιου παλατιού του οποίου η κατασκευή δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, ο Βασιλιάς της Πολωνίας και Δούκας της Λωρραίνης Στανισλάβ Λετσίνκσι έκτισε το παλάτι του κυβερνήτη και τον κήπο του.
Χασίς
Χρήση
Η χρήση του χασίς γίνεται καπνίζοντάς το σε ναργιλέ, τσιγάρο ή διάφορα είδη πίπας αλλά και με θέρμανσή του σε κάποιο κλειστό δοχείο (σπιρτόκουτο, ποτήρι κλπ.) και εισπνοή των ατμών. Επίσης το χασίς μπορεί να παρασκευαστεί και σε τσάι καθώς και να χρησιμοποιηθεί ως συστατικό σε διάφορα φαγητά και γλυκά.
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Περιγραφή
Αν η κατασκευή είχε ολοκληρωθεί, το παλάτι του Λεοπόλδου Α΄ της Λωρραίνης θα έπρεπε να είχε τις διαστάσεις του παλατιού του Κυβερνήτη και του κήπου του, με βάση την τετραγωνική αυλή του Λούβρου.
Χασίς
Αναφορές
Το χασίς αποτέλεσε κύρια θεματολογία στα ρεμπέτικα τραγούδια, πριν από την επιβολή της λογοκρισίας από τη μεταξική δικτατορία. Χαρακτηριστικοί στίχοι που αναφέρονται στο χασίς είναι:
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Περιγραφή
Μετά την πυρκαγιά του 1871, το βόρειο τμήμα της πρόσοψης αναπαλαιώθηκε σε αναγεννησιακό στυλ πολύ πιο έντονο από το θυρωρείο.
Χασίς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες Κατηγορία:Κάνναβη
Παλάτι των Δουκών της Λωρραίνης
Ιστορικό Μουσείο της Λωρραίνης
Το Μουσείο της Λωρραίνης παρουσιάζει την ιστορία της Λωρραίνης από την εποχή των πρώτων ανθρώπων, την ιστορία της δουκικής αυλής μέρος της οποίας είναι και ο διάσημος Στανισλάβ Λετσίνκσι. Οι συλλογές ολοκληρώνονται στην εποχή του Ναπολέοντα Α΄.
Η διαδρομή παρουσιάζει ταυτόχρονα αρκετούς από τους καλλιτέχνες που συνεισέφεραν στην άνοιξη της δουκικής αυλής της Λωρραίνης στο πέρασμα των αιώνων: τον Λιζιέ Ρισιέ, τον Ζωρζ ντε Λα Τουρ, τον Ζακ Καλλό, τον Λουί Κυφλέ, τον Κλοντιόν, όπως και τα εργοστάσια ψαμμόλιθου της Λωρραίνης (Λουνεβίλ…).
Το μουσείο συμπληρώνεται ταυτόχρονα από το Μουσείο των τεχνών και των λαϊκών παραδόσεων της Λωρραίνης, που βρίσκεται στο μοναστήρι των Φραγκισκανών (18ος αιώνας), προσαρτημένο από το παλάτι, όπως και από την εκκλησία (15ος αιώνας) και το παρεκκλήσι των Φραγκισκανών (17ος αιώνας) που φιλοξενεί τους τάφους των Δουκών της Λωρραίνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία Κατηγορία:Λωρραίνη Κατηγορία:Παλάτια στη Γαλλία
Τζέιμς Ντιν
Ο Τζέιμς Μπάιρον Ντιν (James Byron Dean), (8 Φεβρουαρίου 1931 - 30 Σεπτεμβρίου 1955) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Θεωρείται ένα πολιτιστικό είδωλο της εφηβικής επανάστασης και της κοινωνικής αποξένωσης, όπως εκφράζεται και στον τίτλο της πιο διάσημης ταινίας του, Επαναστάτης Χωρίς Αιτία ( 1955), στην οποία πρωταγωνιστεί ως τον προβληματισμένο έφηβο, Τζιμ Σταρκ. Οι άλλοι δύο ρόλοι που εκτόξευσαν και καθόρισαν την καριέρα και δόξα του ήταν αυτός του μοναχικόυ Καλ Τρασκ, στην ταινία Ανατολικά της Εδέμ (1955), και αυτός του Jett Rink, στην ταινία Ο Γίγας (1956). Η διαχρονική φήμη και δημοτικότητα του οφείλονται μόνο σε αυτές τις τρεις ταινίες.
Ο πρόωρος τραγικός θάνατός του πάνω στην ακμή της επιτυχίας του, έπειτα από αυτοκινητιστικό δυστύχημα, εδραίωσε την θρυλική του υπόσταση. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού που έλαβε μεταθανάτια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, και παραμένει ο μοναδικός ηθοποιός που έχει δύο μεταθανάτιες υποψηφιότητες. Το 1999, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε ως τον 17ο καλύτερο αστέρα κινηματογράφου της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ στην λίστα AFI 100 Χρόνια... 100 Αστέρια.
Βιογραφία
μικρογραφία|260x260εσ|Στην ταινία [[Ανατολικά της Εδέμ (ταινία)|Ανατολικά της Εδέμ (1955)]] Γεννήθηκε στο Φέρμουντ της Ιντιάνα το 1931 και ήταν ο μοναχογιός των Γουίντον Ντιν και Μίλντρεντ Ουίλσον. Μετά τον θάνατο της μητέρας του το 1940, ο πατέρας του τον έστειλε να ζήσει μαζί με τη θεία και το θείο του, Ορτένσε και Μάρκους Ουίλσον, στη φάρμα τους.
Το 1949 αποφοίτησε από το λύκειο και εγγράφηκε στο Κολλέγιο Santa Monica, με ειδίκευση στη νομική. Πήρε μεταγραφή για το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA), και άλλαξε τη κατεύθυνση του σε θέατρο, που είχε ως αποτέλεσμα την αποξένωση από τον πατέρα του.
Το 1950 ακολούθησε τη συμ­βουλή του δασκάλου του στο θεατρικό εργαστήρι στο οποίο συμμετείχε και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, με σκοπό να ασχο­ληθεί πλέον επαγγελματικά με την υποκριτική. Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο την ίδια χρονιά σε μία διαφήμιση της Pepsi. μικρογραφία|260x260εσ|Με τη [[Νάταλι Γουντ στην ταινία Επαναστάτης χωρίς αιτία (1955)]] Πέρα από τα πρώτα χρόνια στην υποκριτική τέχνη σε παραστάσεις του Μπρόντγουέϊ και τηλεοπτικά επεισόδια, ο Τζέιμς Ντιν πρόλαβε να πρωταγωνιστήσει σε τρεις κινηματογραφικές παραγωγές που έγιναν ιδιαιτέρως δημοφιλείς: Ανατολικά της Εδέμ (East of Eden, 1955), Επαναστάτης Χωρίς Αιτία (Rebel without a cause, 1955) και Ο Γίγας (The Giant, 1956). Οι δύο τελευταίες ταινίες του δημοσιεύτηκαν μετά θάνατον.
Βρήκε τραγικό θάνατο οδηγώντας το αυτοκίνητό του (Porsche 550 Spyder), κοντά στο Χολάμ της Καλιφόρνια, στις 30 Σεπτεμβρίου του 1955. Σύμφωνα με πηγές της αστυνομίας της Καλιφόρνια που έχουν δημοσιευτεί, ένας φοιτητής πανεπιστημίου ήταν ο υπεύθυνος για το θανατηφόρο τροχαίο καθώς μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο του γνωστού ηθοποιού. Ο Ρολφ Γούδεριχ, συνοδηγός του Ντιν, και ο φοιτητής τραυματίστηκαν σοβαρά αλλά επέζησαν.
Βιογραφικές ταινίες
Απο το 1976 εως το 2015, έχουν δημοσιευθεί 14 βιογραφικές ταινίες με κύριο θέμα την ζωή του Τζέιμς Ντιν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
The Deep Purple Singles A's and B's
Το Deep Purple Singles A's and B's είναι μία συλλογή τραγουδιών που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1978 από το χαρντ ροκ συγκρότημα Deep Purple. Συμπεριλαμβάνει όλα τα τραγούδια των Deep Purple που κυκλοφόρησαν σε μορφή σινγκλ στη Μεγάλη Βρετανία από το 1968 ως και το 1976. Η συλλογή αυτή επανεκδόθηκε από την εταιρεία "EMI" σε μορφή CD τον Ιανουάριο του 1993 με είκοσι κομμάτια ενώ η αρχική κυκλοφορία είχε δώδεκα.
Τα τραγούδια του δίσκου
2. One More Rainy Day (Lord, Evans)
3. Emmaretta (Blackmore, Lord, Evans)
4. Wring that Neck ''(Blackmore, Lord, Simper, Paice)
5. Hallelujah ''(Greenaway, Cook)
6. April part 1 (Blackmore, Lord)
7. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
8. Speed King (Demo) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
9. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
10. I'm Alone (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
11. Demon's Eye (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
12. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
Τα τραγούδια του CD
1. Hush (South)
2. One More Rainy Day (Lord, Evans)
3. Kentucky Woman Neil Diamond
4. Emmaretta (Blackmore, Lord, Evans)
5. Bird Has Flown ''(Blackmore, Lord, Evans)
6. Hallelujah ''(Greenaway, Cook)
7. Speed King (Demo) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
8. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
9. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
12. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
13. Never Before (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
14. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
15. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
16. Black Night Live (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
17. Might Just Take Your Life (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice)
18. Coronarias Redig (Blackmore, Lord, Paice)
19. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)
20. Love Child ''(Bolin, Coverdale)
Θέσεις τσαρτ
The Deep Purple Singles A's and B's (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1978
Τα μέλη των Deep Purple
Οι μουσικοί οι οποίοι έχουν παίξει σε τραγούδια αυτού του δίσκου προέρχονται από τέσσερις διαφορετικές εποχές του συγκροτήματος, την Mark I (1968-1969), την Mark II 1969-1973), την Mark III (1974-1975) και την Mark IV (1975-1976) και είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1978
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1990–91
Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1990-91 διεξήχθησαν σε τρεις ομίλους (των 18-19 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τέσσερις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και τέσσερις ομίλους (των 14-15 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 185 σωματεία (55 στην Α΄, 72 στη Β΄ και 58 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν το Καλαμάκι στον Α΄ όμιλο, τα Σούρμενα στο Β΄όμιλο και τα Πατήσια στο Γ΄ όμιλο. Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Γ.Σ. Πατησίων''', έπειτα από αγώνες μπαράζ μεταξύ των τριών πρωταθλητών ομίλων.
Στους τέσσερις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν ο Παπάγου, ο Παλληνιακός, η Ελπίδα Αγίων Αναργύρων και ο Σαρωνικός.
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1991 αναδείχτηκε ο Α.Ο. Κηφισιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1990-1991
Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία
Η Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία ιδρύθηκε από το Νικόλαο Γ. Πολίτη. Η επίσημη ίδρυση της Εταιρείας έγινε στις 11 Ιανουαρίου 1909, ενώ η άτυπη συνέλευση για το σκοπό αυτό έγινε στις 28 Δεκεμβρίου 1908 στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Όπως ορίζεται στον κανονισμό της «έργο της Εταιρείας είναι η καλλιέργεια και προαγωγή των λαογραφικών ερευνών και σπουδών, ιδίως των αναφερόμενων στη γνώση του ελληνικού και των άλλων λαών της Βαλκανικής». Η Λαογραφία ως επιστήμη εξετάζει τις «κατά παράδοσιν διά λόγου και πράξεων ή ενεργειών εκδηλώσεις του υλικού, πνευματικού και κοινωνικού βίου του λαού», αλλά ερευνά και «τον ζώντα, παρόντα άνθρωπον» στις ποικίλες εκδηλώσεις του. Πρέπει να τονισθεί ότι στο διάγραμμα της λαογραφικής ύλης, που δημοσίευσε ο Νικόλαος Πολίτης στον πρώτο τόμο του περιοδικού Λαογραφία (1909), μολονότι η Ελλάδα παρέμενε μια αγροτική χώρα (ακόμα το 1951, στην πρώτη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο απογραφή, ο αστικός πληθυσμός αποτελούσε μόνο το 38,60% του συνολικού πληθυσμού), εκείνος ενέτασσε μεταξύ των υπό διερεύνηση ζητημάτων και τα «βιομηχανικά επιτηδεύματα». Το ενδιαφέρον για την κοινωνική διάσταση υπήρχε άρα εξαρχής. Μετά τον πόλεμο εξάλλου αναπτύχθηκαν σε κατά το μάλλον ή ήττον αυτοτελείς κλάδους, δίπλα σε μια λαογραφία της συνέχειας, η κοινωνική λαογραφία, η φιλολογική λαογραφία, ενώ μια νεωτερική λαογραφία στρέφει κατεξοχήν το ενδιαφέρον της σε φαινόμενα λαϊκού πολιτισμού που διαμορφώνονται κατεξοχήν στον αστικό χώρο και, ευρύτερα, στο πλαίσιο του εξαστισμού (urbanization), ο οποίος εκτείνεται και στην περιφέρεια της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΛΕ
Γιώργος Μητσικώστας
Ο Γιώργος Μητσικώστας (Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1968) είναι Έλληνας σατιρικός κωμικός, τηλεοπτικός παρουσιαστής, δημοσιολόγος, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και σεναριογράφος τηλεοπτικών εκπομπών. Γνώρισε την άνθιση της καριέρας του μετά τη δεκαετία του 1990, κυρίως τηλεοπτικά.
Ρουτίνα
Είναι χαρακτηριστικός για τις μιμήσεις του. Η γενική ρουτίνα της μιμητικής του εμπεριέχει την μίμηση της φωνής ενός γνωστού προσώπου, αλλά χρησιμοποιεί επιδέξια και περίτεχνα τόσο τους μορφασμούς όσο και τη γενικότερη γλώσσα του σώματός του. Στις τηλεοπτικές εκπομπές του χρησιμοποιεί συνήθως και μεταμφιέσεις για να προσεγγίζει με τελειωτική εμφάνιση τα πρόσωπα που μιμείται.
Είναι γνωστός για τις μιμήσεις γνωστών πολιτικών, αλλά καλύπτει συχνά και άλλα πρόσωπα, όπως αθλητικούς αναλυτές και δημοσιογράφους.
Καριέρα
Το 1991 παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι της ΕΤ1 «Τα πήρες όλα κι έφυγες». Το 1992 ήταν ο κεντρικός δημιουργός της κωμικής σειράς «Πίτσι πίτσι με τον Μήτσι» στο MEGA, το οποίο παρουσίασε 84 επεισόδια σε 1 χρόνο. Αυτό αποτέλεσε και την πρώτη μεγάλη του επιτυχία. Το 1994 πρωταγωνίστησε στις σειρές 16 επεισοδίων «ΣΚΑΪ Μήτσι» (16 επεισοδίων), «Φτυστούς» και «Τρελλάς», οι οποίες μεταδόθηκαν από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ.
Το 1996 πρωταγωνίστησε στο πολύ γνωστό «Τάτσι Μίτσι Κώστα» στον ΑΝΤ1. Επανήλθε στα τηλεπαιχνίδια το 1997 με το «Σούπερ 13» ξανά στην ΕΤ1 (όπως και στην πρώτη του τηλεοπτική δουλειά). Το «Μήτσι χώστα», κωμική τηλεοπτική σειρά με έντονο πολιτικό περιεχόμενο, έγινε πραγματικότητα το 2001 και κράτησε για 6 χρόνια, στο ALTER. Η σειρά «Κώδικας Ντα Μήτσι» ακολούθησε στο ίδιο κανάλι κατά το 2006.
Τη σεζόν 2008-2009 παρουσίασε το «Fatus Olus», ένα τηλεπαιχνίδι ερωτήσεων στον ALPHA (το 3ο στην καριέρα του) στο οποίο οι παίκτες ήταν πολυάριθμοι, με έναν κεντρικό παίκτη ο οποίος καλούταν να κερδίσει όλους τους υπόλοιπους (εξ ου και το «fatus olus»). Επίσης, κατά το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα παρουσίασε την πολύ επιτυχημένη σατιρική εκπομπή «Ο Γιώργος σφύριξε», στο ίδιο κανάλι. Τον Ιούνιο του 2011 ξεκίνησε μία σειρά σατιρικών εκπομπών στον ραδιοφωνικό σταθμό ΑΝΤ1 Radio 97.2.
Τον Φεβρουάριο του 2014 επιστρέφει στα τηλεοπτικά δρώμενα, ξεκινώντας την παρουσίαση μίας νέας σατιρικής εκπομπής στον τηλεοπτικό σταθμό Epsilon με τον τίτλο «Μηtsi Show». Η εκπομπή μεταδίδεται από το ίδιο κανάλι και για δεύτερη συνεχόμενη τηλεοπτική σεζόν από τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
Παράλληλα με την τηλεόραση, τον Σεπτέμβριο του 2014 αρχίζει και την παρουσίαση μίας νέας σατιρικής εκπομπής στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90.1 FM. Η εκπομπή αυτή είναι καθημερινή και φέρει τον τίτλο «Mhtsi Om». Από τις 5 Φεβρουαρίου 2018 μέχρι τις 16 Ιουνίου του ίδιου έτους παρουσίαζε το καθημερινό «The Mitsi Show» στην ΕΡΤ1. Τον Δεκέμβριο του 2018 έγινε γνωστό ότι η εκπομπή δεν θα συνεχίσει, καθώς η εταιρεία παραγωγής της δήλωσε αδυναμία να προχωρήσει στην δημιουργία νέων επεισοδίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Μίμοι
Κύπελλο Αμερικής (ιστιοπλοΐα)
thumb|Το έπαθλο του Κυπέλλου Αμερικής. Το Κύπελλο Αμερικής (America’s Cup) είναι η διασημότερη ρεγκάτα της ιστιοπλοΐας και το παλαιότερο τρόπαιο στον διεθνή αθλητισμό, καθώς χρονολογείται πριν από την αναβίωση των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, με διαφορά 45 ετών.
Η αρχική του ονομασία ήταν Βασιλικό Κύπελλο (Royal Yacht Squadron cup), ενώ σήμερα έχει το όνομα του πρώτου σκάφους που κέρδισε τη ρεγκάτα, του "Αμέρικα".
Το Κύπελλο κέρδιζε ανελλιπώς η Ιστιοπλοΐκή Λέσχη της Νέας Υόρκης (New York Yachting Club) από το 1852 ή 1857 μέχρι το 1983 οπότε η ομάδα της "Αυστραλίας 2" (Australia II) κέρδισε το Κύπελλο, δίνοντας τέλος στο μεγαλύτερο σερί απανωτών νικών στα διεθνή αθλητικά χρονικά. Στο Κύπελλο που διεξήχθη στις 14 Φεβρουαρίου του 2010 κέρδισε η Αμερικανική Ιστιοπλοϊκή Λέσχη Γκόλντεν Γκέιτ, επικρατώντας με 2-0 της ελβετικής Société Nautique de Genève. Το 2013 το κύπελλο διεξήχθη στο Σαν Φρανσίσκο και κέρδισε η αμερικανική ομάδα Oracle Team. Το 2017 στις Βερμούδες νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Νέας Ζηλανδίας, Aotearoa.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα
Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα
Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) υπήρξε η σημαντικότερη και γνωστότερη από τις τρεις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (οι άλλες δύο ήταν η ΕΚΑΧ και η ΕΥΡΑΤΟΜ). Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1958 με τη θέση σε ισχύ της ομώνυμης Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (υπογραφή 25.3.1957). Με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1993 ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΟΚ μετονομάστηκε ως Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η οποία αποτέλεσε το σπουδαιότερο τμήμα του πρώτου από τους Τρεις Πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Συνθήκη της Λισαβόνας ενοποίησε τους Τρεις Πυλώνες αλλάζοντας δραστικά της δομή και τη λειτουργία της Ένωσης, όπως τη γνωρίζουμε με τη σημερινή της μορφή.
Προϊστορία του θεσμού
Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, με τις οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών εξαρθρωμένες, οι ΗΠΑ βρέθηκαν αντιμέτωπες με την ανάγκη αναχαίτισης (containment) του κομμουνισμού. Έτσι άρχισαν να πιέζουν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αναζητήσουν μορφές οικονομικής και αμυντικής συνεργασίας για την ανάσχεση της εξ ανατολών απειλής. Πρώτο μέτρο τους ήταν το Σχέδιο Μάρσαλ, για την αξιοποίηση του οποίου οι ευρωπαϊκές χώρες έπρεπε να επεξεργαστούν από κοινού ένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό το πρόγραμμα οδήγησε το 1948 στη σύσταση του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (από το 1961 Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης). Την ίδια περίοδο αρχίζουν να εκδηλώνονται και οι πρώτες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες. Έτσι το 1947 το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο προχωρούν στην τελωνιακή τους ένωση (Μπενελούξ).
Το διάστημα 1948-1954 θα εκδηλωθούν μια σειρά από πρωτοβουλίες (Συμβούλιο της Ευρώπης, ΕΚΑΧ, ΕΑΚ, ΔΕΕ) με περιορισμένα αποτελέσματα. Έτσι οι προσπάθειες στράφηκαν στην οικονομική συνεργασία. Δύο Διασκέψεις των έξι υπουργών Εξωτερικών της ΕΚΑΧ τον Ιούνιο του 1955 στη Μεσσήνη και το Μάιο του 1956 στη Βενετία έθεσαν τις βάσεις για την ανάπτυξη της οικονομικής συνεργασίας και τη συγκρότηση μιας κοινής αγοράς, χωρίς εσωτερικούς και με κοινούς εξωτερικούς δασμούς, προετοιμάζοντας έτσι την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, λίγο αργότερα.
Ίδρυση
right|170px|thumb|Οι πρώτες χώρες μέλη της ΕΟΚ με βάση τη συνθήκη της Ρώμης Στις 25 Μαρτίου 1957 υπεγράφη στη Ρώμη από τις αντιπροσωπείες των κρατών μελών της ΕΚΑΧ (Βέλγιο, Δυτική Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Ολλανδία) η συνθήκη με την οποία ιδρυόταν η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Με αυτήν τον υπερεθνικό οργανισμό που θα εγκαθίδρυε και θα συντόνιζε την Κοινή Αγορά η οποία θα επέτρεπε την ελεύθερη διακίνηση εμπορευμάτων, προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων, κατά τα πρότυπα του Διαφωτισμού και της επιγραμματικής εκφράσεως laissez faire, laissez aller, laissez passer. Με την ίδρυσή της, τα κράτη μέλη εκχώρησαν το κυριαρχικό δικαίωμα της δασμολογικής πολιτικής, το οποίο περιήλθε στη δικαιοδοσία των οργάνων της ΕΟΚ, αλλά και από την παλαιότερη Συνθήκη των Παρισίων (1951) με την οποία είχε ιδρυθεί η ΕΚΑΧ.
Στόχοι και επιδιώξεις
Σε αντίθεση με τη συνθήκη των Παρισίων, η συνθήκη δημιουργίας της ΕΟΚ ήταν απλώς ένα γενικό πλαίσιο δράσης. Με εξαίρεση την ΚΑΠ και την Τελωνειακή Ένωση, απλώς απαριθμούσε στόχους, αφήνοντας στα θεσμικά όργανα την ελευθερία δράσης για την εκπλήρωσή τους. Έτσι οι κοινοτικοί θεσμοί αποκτούσαν έναν αποφασιστικό ρόλο στην προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αν και οι εξουσίες τους περιορίζονταν σε σχέση με τις αντίστοιχες της συνθήκης των Παρισίων στον οικονομικό τομέα.
Αν και απώτερος σκοπός της ΕΟΚ ήταν η προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, σε πρώτη φάση δόθηκε προτεραιότητα στην οικονομική συνεργασία, στην υποβοήθηση της ανάπτυξης και στην εξάλειψη των οικονομικών ανισοτήτων. Η οικονομική ολοκλήρωση επελέγη ως μέσο για επίτευξη της βελτίωσης της οικονομικής αλλά και της κοινωνικής ευημερίας και εν τέλει για την προώθηση και της πολιτικής ολοκλήρωσης.
Για την ΕΟΚ ετέθη ο στόχος της ισόρροπης και σταθερής οικονομικής ανάπτυξης μέσω:
Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων προωθήθηκαν μια σειρά από δραστηριότητες που περιελάμβαναν: Παρά τη σημαντική πρόοδο οι περισσότερες από αυτές τις δραστηριότητες άρχισαν να δίνουν καρπούς μόλις στα μέσα της δεκαετίας του '90 και ακόμη και τώρα αποτελούν σε μεγάλο βαθμό ζητούμενο. Από αυτής της απόψεως, κύρια συμβολή της ΕΟΚ, μέχρι την ίδρυση της ΕΕ ήταν η προεργασία, μέσω της σύνταξης των νομικών κειμένων, των συμβάσεων και βέβαια της προετοιμασίας των συνειδήσεων των πολιτών των χωρών μελών.
Ιστορική εξέλιξη
Εν αντιθέσει προς την ΕΑΚ, που καταψηφίστηκε από το Γαλλικό κοινοβούλιο, οι συνθήκες της Ρώμης επικυρώθηκαν σύντομα και χωρίς προβλήματα. Παράλληλα οι δύο συνθήκες συμπληρώθηκαν από μια σειρά πρωτοκόλλων που υπογράφτηκαν στις Βρυξέλλες στις 17 Απριλίου 1957. Την 1η Ιανουαρίου 1958 άρχισε η λειτουργία των οργάνων της ΕΟΚ. Την περίοδο αυτή η κύρια αντίδραση προερχόταν από τη Μεγάλη Βρετανία, η οποία σε συνεργασία με Σκανδιναβικές κυρίως χώρες προχώρησε το 1960 στην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ).
Παράλληλα όμως είχαν αρχίσει να προχωρούν οι εργασίες για τη συγκρότηση μιας κοινής αγοράς. Έτσι την 1η Ιανουαρίου 1959 πραγματοποιείται η κατάργηση των πρώτων τελωνειακών δασμών, ενώ από το 1961 άρχισε η επεξεργασία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), η οποία συμφωνήθηκε τον Ιανουάριο του 1962, βασιζόμενη στην αρχή της προστασίας του αγροτικού εισοδήματος. Μέχρι την 1η Ιουλίου 1968 θα καταργούνταν όλοι οι εσωτερικοί δασμοί μεταξύ των έξι.