cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υποστηρικτική ψυχοθεραπεία για ομοφυλόφιλους, λεσβίες και αμφιφυλόφιλους
Η υποστηρικτική ψυχοθεραπεία για ομοφυλόφιλους, λεσβίες και αμφιφυλόφιλους πρεσβεύει ρητά ότι η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλοφιλία δεν είναι ψυχικές ασθένειες. Μάλιστα, το να αποδεχθεί ένας άνθρωπος την ομοφυλοφιλική του ταυτότητα είναι κομβικό σημείο για να ξεπεράσει άλλες ψυχικές ασθένειες ή την κατάχρηση ουσιών. Ωστόσο υπάρχουν αρκετά άτομα για τα οποία ούτε η αυτού του είδους υποστηρικτική ψυχοθεραπεία, ούτε και η θεραπεία αλλαγής σεξουαλικού προσανατολισμού είναι κατάλληλες. Οι συμβουλευόμενοι με θρησκευτικά πιστεύω που καταδικάζουν την ομοφυλοφιλική συμπεριφορά ίσως χρειαστούν άλλες ψυχοθεραπευτικές μεθόδους προκειμένου να συμφιλιώσουν την σύγκρουση ανάμεσα στην σεξουαλικότητά τους και την θρησκεία τους.
Κατευθυντήριες οδηγίες
Οι σημερινές κατευθυντήριες οδηγίες προτρέπουν τους ψυχοθεραπευτές να βοηθήσουν τους συμβουλευόμενούς τους να ξεπεράσουν τον στιγματισμό της ομοφυλοφιλίας αντί να ξεπεράσουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους, σε αντίθεση με την ψυχιατρική των τελευταίων 100 ετών, η οποία μέχρι το 1974 θεωρούσε την ομοφυλοφιλία ψυχική νόσο. Καθώς αρκετοί επαγγελματίες ψυχικής υγείας δεν έχουν εξοικείωση με τις ιδιαίτερες κοινωνικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι συμβουλευόμενοι, λόγου χάρη κατά την διαδικασία της εκδήλωσης του σεξουαλικού προσανατολισμού και ειδικά σε συνδυασμό με άλλες παραμέτρους, όπως η ηλικία, η φυλή, η εθνικότητα ή οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία τους προτρέπει να ενημερωθούν καλύτερα για το πώς οι ομοφυλόφιλοι και αμφιφυλόφιλοι συμβουλευόμενοί τους αντιμετωπίζουν διακρίσεις σε καθημερινή βάση.
Πολλοί ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες εισπράττουν απόρριψη από το οικογενειακό τους περιβάλλον και δημιουργούν δικά τους δίκτυα υποστήριξης και άλλου τύπου οικογενειακές σχέσεις. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας οφείλουν να είναι καλά ενημερωμένοι σχετικά με αυτές τις πραγματικότητες και να λαμβάνουν υπ' όψιν τους την ποικιλία των διαφορετικών σχέσεων που συνάπτουν οι ομοφυλόφιλοι πελάτες τους. Για ορισμένους συμβουλευόμενους η ομοφυλόφιλη επιθυμία ίσως τους δημιουργεί προβλήματα, καθώς έρχεται σε σύγκρουση με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους· οι σωστά ενημερωμένοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας μπορούν να προσεγγίσουν τέτοιες περιπτώσεις, χωρίς ούτε να απορρίψουν ούτε και να ενθαρρύνουν τη σεξουαλική αποχή.
Δράσεις από την κυβέρνηση της Γερμανίας
Τον Μάρτιο του 2008, η Γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση συνόψισε την ομοφωνία στον τομέα της ψυχικής υγείας δηλώνοντας ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια και ότι οι «θεραπείες» αλλαγής σεξουαλικού προσανατολισμού είναι επικίνδυνες και δεν βοηθούν τους ομοφυλόφιλους. Η εκούσια αλλαγή του σεξουαλικού προσανατολισμού δεν αποτελεί επιλογή, σύμφωνα με την απάντηση της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής συζήτησης. Η γερμανική κυβέρνηση επίσης τόνισε ότι η υποστηρικτική ψυχοθεραπεία για ομοφυλόφιλους, λεσβίες και αμφιφυλόφιλους μπορεί να βοηθήσει τους συμβουλευόμενους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομοφυλοφιλία
Βίκυ Βανίτα
Η Βίκυ Βανίτα (Ηράκλειο Κρήτης, 15 Μαΐου 1948 – Αθήνα 8 Μαρτίου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία.
Έπαιξε σε πολλές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ συμμετείχε σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, όπως Το ρετιρέ το 1990.
Η πρώτη της εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη ήταν το 1968 στην ταινία Θύελλα στο σπίτι των ανέμων και έπαιξε σε πολλές γνωστές ταινίες, όπως η ταινία Ρεμπέτικο ως το 1984. Η τελευταία κινηματογραφική της εμφάνιση ήταν στην ταινία Εδώ είναι Βαλκάνια (1984).
Τη δεκαετία του 1980 παρουσίασε τηλεοπτική εκπομπή με τον ταχυδακτυλουργό Μάικ Λαμάρ. Το 1990 υποδύθηκε τη Νόρα Ζαχαροπούλου, πλούσια και εκκεντρική εργοδότρια της Κατερίνας Γιουλάκη στην κωμική τηλεοπτική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη Το ρετιρέ. Έπαιξε, επίσης, στην κωμική τηλεοπτική σειρά Είσαι το ταίρι μου όπου υποδυόταν την Αιμιλία, τυφλή θεία του Αλέξη Γεωργούλη και του Αλέκου Συσσοβίτη και συμμετείχε στη σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη Στο παρά 5.
Θάνατος
Το 2000 περίπου εμφανίστηκε ο καρκίνος της, που τον αντιμετώπισε μόνη της, κρυφά από όλους. Έλεγε ότι έπασχε από άσθμα. Πέθανε στο διαμέρισμα όπου διέμενε στον Νέο Κόσμο στις 8 Μαρτίου 2007 από καρκίνο του πνεύμονα, σε ηλικία 58 ετών, και αργότερα την βρήκε νεκρή η μητέρα της.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Εκλογές στο Πουέρτο Ρίκο
2008
Οι εκλογές αυτές ήταν ιστορικές, καθώς για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια έλαβε μέρος και ένα νέο κόμμα (το Κόμμα των Πορτορικανών για το Πουέρτο Ρίκο, PPR), μαζί με τα τρία που παραδοσιακά λαμβάνουν μέρος στις εκλογές. Το κόμμα αυτό είχε υποψήφιο Κυβερνήτη το Ροχέλιο Φιγκερόα.
Κυβερνήτης
(σύνολο ψήφων 21.298, ποσοστό 1,13%, μεταβολή +11,2)
Βουλευτικές εκλογές 2008
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν επίσης στις 4 Νοεμβρίου του 2008.
2012
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2012.
Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο
Το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD) κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στη Γερουσία, με 18 επί συνόλου 27 εδρών. Το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) κέρδισε συνολικά 8 έδρες, ενώ το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο (PIP) κέρδισε μία έδρα.
Δημοτικές
Το PPD κέρδισε την πλειοψηφία και στις δημοτικές εκλογές.
2016
Κυβερνήτης εξελέγη ο Ρικάρδο Ροσελό από το Νέο Προοδευτικό Κόμμα του Πουέρτο Ρίκο με ποσοστό 41,76% των ψήφων, ο οποίος ορκίστηκε στις 2 Ιανουαρίου 2017.
Συνταγματικά
Στις 4 Ιουνίου 1951 οι πολίτες υπερψήφισαν σε ποσοστό 76,5% τον Δημόσιο Νόμο 81-600, με το οποίο παραχωρήθηκε αυτοδιοίκηση. Οι ψηφοφόροι ενέκριναν ένα σύνταγμα στις 3 Μαρτίου 1952 με ποσοστό 81,9% και στις 4 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου ενέκριναν τροποποιήσεις στο σύνταγμα, με ποσοστό 87,8%. Ακολούθησε η διεξαγωγή άλλων δημοψηφισμάτων, στα οποία εγκρίθηκαν μεταρρυθμίσεις στο σύστημα δικαιοσύνης (8 Νοεμβρίου 1960, 78,4% υπέρ), στα Οικονομικά (10 Δεκεμβρίου 1961, 82,8% υπέρ), στο εκλογικό σύστημα (3 Νοεμβρίου 1964, υπέρ της κατάργησης να διεξάγονται επαναληπτικές εκλογές για την πλήρωση κενωθεισών εδρών το 77,5%) και την μείωση του ορίου ηλικίας για χορήγηση δικαιώματος ψήφου από τα 21 στα 18 έτη (1η Νοεμβρίου 1970, το 59,2% υπέρ). Οι πολίτες καταψήφισαν στις 8 Δεκεμβρίου 1991 την πρόταση να τροποποιηθεί το σύνταγμα, με ποσοστό 54,1% κατά και την τροποποίηση του συντάγματος στις 6 Νοεμβρίου 1994 με ποσοστό 53,6% κατά. Αργότερα, στις 19 Αυγούστου 2012, καταψήφισαν και τις δύο προτεινόμενες τροποποιήσεις στο σύνταγμα, που θα επέφεραν μεταξύ άλλων τη μείωση των εδρών της βουλής. Το δημοψήφισμα που έγινε στις 10 Ιουλίου 2005 απέτυχε λόγω χαμηλής συμμετοχής (22,5%). Οι ψηφοφόροι τάχτηκαν σε ποσοστό 83,94% υπέρ ενός κοινοβουλίου με ένα σώμα.
Δημοψηφίσματα για το στάτους
Αξιοσημείωτα είναι και τα δημοψηφίσματα που έγιναν αναφορικά με το καθεστώς (στάτους) της χώρας. Έτσι, στα δημοψηφίσματα στις 23 Ιουλίου 1967 και στις 14 Νοεμβρίου 1993 οι πολίτες τάχτηκαν υπέρ της Κοινοπολιτείας σε ποσοστό 60,4% και 48,9% αντίστοιχα. Ωστόσο, στις 13 Δεκεμβρίου 1998 οι ψηφοφόροι σε ποσοστό 50,5% τάχτηκαν υπέρ της επιλογής "καμία λύση από τις παραπάνω" (είχαν να επιλέξουν ακόμα ανάμεσα στα κοινοπολιτεία, πολιτεία ή ελεύθερα συνδεδεμένη περιοχή). Για πρώτη φορά υπερψήφισαν τη λύση μιας πολιτείας σε δημοψήφισμα στις 6 Νοεμβρίου 2012 με ποσοστό 61% και πιο πρόσφατα, στις 11 Ιουνίου 2017 με ποσοστό 97%.
Σερένα Ουίλιαμς
Η Σερένα Ουίλιαμς (Serena Jameka Williams, 26 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Αμερικανίδα πρώην επαγγελματίας τενίστρια, η οποία κατόρθωσε να παραμείνει στο νούμερο 1 της παγκόσμιας κατάταξης για 319 εβδομάδες. Θεωρείται ως μια από τις καλύτερες τενίστριες όλων των εποχών.
Η Ουίλιαμς έχει κατακτήσει συνολικά 39 τίτλους Γκραν Σλαμ, 23 στο απλό, 14 στο διπλό μαζί με την αδερφή της, 2 στο διπλό μικτό και 4 χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1 στο απλό το 2012 και 3 στο διπλό γυναικών το 2000, 2008 και 2012). Το 2005 ανακηρύχθηκε από το περιοδικό Tennis ως η 17η καλύτερη των προηγούμενων 40 ετών. Είναι νεότερη αδερφή της πρώην νούμερο 1 στον κόσμο επαγγελματία τενίστριας Βένους Γουίλιαμς. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Laureus to 2003, το 2007 και ξανά για το 2009.
Αποχώρησε από την ενεργό δράση μετά το Αμερικανικό Όπεν του 2022.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1981 στο Σάγκινο, του Μίσιγκαν. Οι γονείς της εγκαταστάθηκαν μαζί με τις 5 κόρες τους στο Λος Άντζελες. Τα παιδιά έκαναν σχολείο στο σπίτι.
Σε ηλικία μόλις 4,5 ετών η Σερένα κέρδισε το πρώτο της τουρνουά. Ως την ηλικία των 10 ετών, είχε ήδη παίξει σε 49 τουρνουά και νικήσει σε 46 εξ αυτών. Το 1991 παρακολούθησε σχολή αντισφαίρισης και σε ηλικία 14 ετών, το Σεπτέμβριο του 1995 έγινε επαγγελματίας.
Πορεία προς την επιτυχία
Η νεαρή τενίστρια πέτυχε μεγάλες επιδόσεις την περίοδο 1996-1998. Έτσι, από το νούμερο 304 στη διεθνή κατάταξη των γυναικών, έφτασε στα τέλη του 1997 στο Νο 99. Την επόμενη χρονιά εισήλθε στην πρώτη εικοσάδα με τις καλύτερες αθλήτριες στον κόσμο. Το 1998 κατέκτησε τον τίτλο στο διπλό μικτό στο Γουίμπλεντον και στο Αμερικανικό Όπεν, με παρτενέρ το Μαξ Μίρνι. Στις 5 Απριλίου του 1999 έκανε την εμφάνισή της στη διεθνή κατάταξη με τις 10 καλύτερες αντισφαιρίστριες του κόσμου, στο Νο 9. Το 2002 αναρριχήθηκε στην πρώτη θέση, την οποία έχασε τον Αύγουστο του 2003, από την Κιμ Κλάιστερς. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2003 η μεγαλύτερη αδερφή της, Γετούντε Πράις, δολοφονήθηκε από ένοπλο στην περιοχή του Κόμπτον. Έπειτα από τραυματισμούς, που την ανάγκασαν να μη συμμετέχει σε αρκετά Γκραν Σλαμ, επέστρεψε στις νίκες το 2007 και το Σεπτέμβριο του 2008 κατέκτησε το Αμερικανικό Όπεν (μονό) με νίκη επί της Γελένα Γιάνκοβιτς, με 6-4, 7-5, ανακτώντας τον τίτλο του No. 1 στη διεθνή κατάταξη. Το 2009 κατέκτησε και το Αυστραλιανό Όπεν στο απλό γυναικών, νικώντας στον τελικό την Ντινάρα Σάφινα. Στις 4 Ιουλίου του 2009 κέρδισε στον τελικό του Ουίμπλεντον την αδερφή της, Βένους, με 7-6 (3), 6-2 και κατέκτησε το τρόπαιο .Οι αδερφές Ουίλιαμς έφτασαν στον τελικό και του διπλού το 2009, όπου νίκησαν τις Σαμάνθα Στότουρ και Ρένε Σταμπς, με 7-6(7-4), 6-4. Κέρδισαν τον 9ο τίτλο γκραν σλαμ στο διπλό στην καριέρα τους και για την Σερένα Ουίλιαμς ήταν ο δεύτερος συνεχής στο Ουίμπλεντον. Το Νοέμβριο του 2009 επέστρεψε στην πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Στις 30 Ιανουαρίου 2010 κατέκτησε ξανά το Αυστραλιανό Όπεν, με νίκη επί της Βελγίδας Ζυστίν Ενάν με 2-1 σετ (6-4, 3-6, 6-2). Στην ίδια διοργάνωση κατέκτησε και τον τίτλο στο διπλό γυναικών, με παρτενέρ την αδερφή της, Βένους, επικρατώντας των Κάρα Μπλακ και Λίζελ Χούμπερ με 6-4, 6-3. Τον Ιούνιο του 2010 οι αδερφές Βίνους και Σερένα Ουίλιαμς κατέκτησαν το διπλό στο Ρολάν Γκαρός και τον 4ο συνεχόμενο γκραν σλαμ τον τίτλο στο διπλό. Το δίδυμο επικράτησαν των Πέτσε και Σρεμπότνκι με 6-2, 6-3.Είναι μόλις το 3ο ζευγάρι όλων των εποχών που έχει κατακτήσει το διπλό και στα τέσσερα γκραν σλαμ.
Το 2012 η Σερένα επέστρεψε στις νίκες, κατακτώντας το Ουίμπλεντον (απλό και διπλό), το Αμερικανικό Όπεν (απλό) και δύο χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου (στο απλό και στο διπλό).
Το 2014 κατέκτησε το Αμερικανικό Όπεν για έκτη και τελευταία φορά στην καριέρα της. Με έξι κατακτήσεις στο Αμερικανικό Όπεν είναι η πολυνίκης του θεσμού. Το ρεκόρ των έξι κατακτήσεων στο Αμερικανικό Όπεν το μοιράζεται με την Κρις Έβερτ, η οποία έχει επίσης έξι κατακτήσεις.
Τον Ιανουάριο του 2015 η Σερένα κατέκτησε τον 6ο της τίτλο στο απλό του Αυστραλιανού Όπεν, επικρατώντας της ρωσίδας Μαρία Σαράποβα στον τελικό που έγινε στις 31 Ιανουαρίου. Τον Ιούνιο του 2015 η Ουίλιαμς κέρδισε και το απλό του Ρολάν Γκαρός και τον επόμενο μήνα το απλό του Γουίμπλεντον, τίτλο που κατέκτησε και τον Ιούλιο του 2016.
Απλό: 6 τελικοί (4 τίτλοι, 2 φιναλίστ)
(i) = σε κλειστό χώρο
Φιναλίστ (2)
== Παραπομπές ==
Νωπογραφία
Η νωπογραφία ή φρεσκογραφία (Ιταλικά: affresco) είναι τεχνική για την δημιουργία τοιχογραφιών, με βάση την οποία τα χρώματα απλώνονται απευθείας σε νωπή επιφάνεια. Με τον τρόπο αυτό τα χρώματα διατηρούνται για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κοιτίδα της τεχνικής της νωπογραφίας θεωρείται η Μινωική Κρήτη. Πάντως, όλες οι αιγαιακές τοιχογραφίες της εποχής του Χαλκού ήταν νωπογραφίες, αν και σε κάποιες περιπτώσεις λεπτομέρειες είχαν προστεθεί αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεχνικές ζωγραφικής
Μνημείο της συζυγικής τρυφερότητας και της αγάπης του λαού
Το μνημείο συζυγικής τρυφερότητας και αγάπης του λαού ήταν οβελίσκος που αναρτήθηκε στην Στουτγκάρδη το 1796 ως δείγμα ευγνωμοσύνης για την ανάρρωση του τότε δούκα της Βυρτεμβέργης Φρίντριχ Όιγκεν από βαριά αρρώστια. Ήταν έργο του Φίλιππ Γιάκομπ Σέφφαουερ.
Κρυονέρι (αποσαφήνιση)
Κρυονέρι (κρύο νερό) είναι όνομα συνηθέστερα ορεινών χωριών και οικισμών στην Ελλάδα πλούσια σε πηγές με άφθονο νερό:
Μνημείο της συζυγικής τρυφερότητας και της αγάπης του λαού
Ιστορικό του μνημείου
Στις αρχές της δεκαετίας του 1793 το Δουκάτο της Βυρτεμβέργης θρήνυσε δύο φορές τον ηγεμόνα του. Ο Καρλ Όιγκεν κατόπιν μακροχόνιας βασιλείας απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1793, ακολουθούμενος από τον αδελφό του, Λούντβιχ Όιγκεν, ο οποίος επίσης πέθανε μετά από διετή βασιλεία το 1795. Διάδοχός του ανέβηκε στο θρόνο ο Φρίντριχ Όιγκεν, ο οποίος και αυτός τη νύχτα της 18ης Ιουνίου 1795 προσβλήθηκε από εγκεφαλικό. Η λύπη που επικράτησε στο μικρό δουκάτο ήταν μεγάλη. Όταν ο Φρίντριχ Όιγκεν ανάρρωσε και έκανε την επόμενη δημόσια εμφάνισή του στις 24 Ιουνίου του ίδιου χρόνου, λαός πολύς προσήλθε στην αυλή του παλατιού και όλοι μαζί τραγούδησαν αυθόρμητα έναν ευχαριστήριο ύμνο. Η δούκισσα Φρειδερίκη Δωροθέα Σοφία φον Μπράντενμπουργκ Σβεντ συγκινήθηκε πολύ από την αυθόρμητη αυτή εκδήλωση αγάπης του λαού και πρότεινε να στηθεί ένα κατάλληλο μνημείο προς τιμή του διαδραματισθέντος γεγονότος. Κατασκευαστής του μνημείου ορίστηκε ο αυλικός γλύπτης Φίλιππ Γιάκομπ Σέφφαουερ. Το μνημείο ανεγέρθηκε το 1796, αλλά δεν έμεινε για πολύ. Ο διάδοχος Φρίντριχ Όιγκεν αφού ανέβηκε στον θρόνο έδωσε εντολή το 1807 να το μεταφέρουν σε μια άλλη πλατεία, όπου και τελικά κατεδαφίστηκε το 1817 κατά την ανάπλαση του χώρου όπου βρίσκονταν.
Κρυονέρι (αποσαφήνιση)
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μνημείο της συζυγικής τρυφερότητας και της αγάπης του λαού
Περιγραφή
Στις τέσσερις πλευρές της βάσης του οβελίσκου υπήρχε από ένα ανάγλυφο πλάτους 120 και ύψους 95 εκατοστά. Τα ανάγλυφα αυτά σε κλασσικό ρυθμό είχαν ως θέμα τέσσερις χρυσές επιγραφές που είχε ορίσει η Δούκισσα Φρειδερίκη. Το πρώτο ανάγλυφο εικόνιζε την σύζυγο, τα τέκνα και τρία εγκόνια του δούκα Φρίντριχ Όιγκεν, Το δεύτερο ανάγλυφο εικόνιζε παιδιά κάτω από ανοιχτό ουρανό με ακτίνες ήλιου, το τρίτο εικόνιζε πλήθος των υπηκόων χαιρετώντας τον δούκα, ενώ στο τέταρτο ανάγλυφο έδειχνε υπηόους που παρελάμβαναν αγροτικό και οικονομικό πλούτο. Τα ανάγλυφα ήταν κατασκευασμένα από γύψο και ήταν αναρτημένα σε μετάλινες πλάκες επάνω σε πέτρινη βάση, επάνω σε κριπήδωμα από δύο σκαλοπάτια στην κορυφή ενός χαμηλού τύμβου. Στην πανυγηρική τοποθέτηση θεμέλιου λίθου με ευαγγελισμό παρευρέθηκαν ο δούκας και οι διάδοχοι πρίγκηπες Βίλχελμ και Χάινριχ. Μαζί με τον θεμέλιο λίθο τοποθετήθηκαν ως συμβολικά κτερίσματα μια ενεπίγραφη χάλκινη πλάκα, οίνος και φρούτα, ενώ ο καθηγητής ιστορίας της Σχολής Καλών Τεχνών και αρχιβιβλιοθηκάριος της δημόσιας βιβλιοθήκης εκφώνησε τον εγκώμιο λόγο.
Βλαντίμιρ
thumb|right|Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως, Βλαντίμιρ. Το Βλαντίμιρ (ρωσικά: Владимир,προφορά [vlɐˈdʲimʲɪr]) είναι πόλη της Ρωσίας. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας και είναι χτισμένο στον ποταμό Κλιάζμα, 176 χλμ. ανατολικά της Μόσχας. Στην απογραφή του 2010 είχε 345.373 κατοίκους. Το Βλαντίμιρ ήταν μία από τις μεσαιωνικές πρωτεύουσες της Ρωσίας και δύο από τους καθεδρικούς ναούς του έχουν κηρυχθεί μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτισμικής Κληρονομιάς από την UNESCO. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Σεμιάζινο.
Ίδρυση
Η περιοχή του Βλαντίμιρ κατοικείται από την Παλαιολιθική εποχή. Κατά παράδοση η ίδρυση της πόλης ανάγεται στο έτος 1108, χρονολογία της πρώτης αναφοράς του Βλαντίμιρ στο Πρώτο Χρονικό. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, αποδίδεται η ίδρυση της πόλης καθώς και το όνομά της στο Βλαδίμηρο Μονομάχο, που κληρονόμησε την περιοχή ως τμήμα του Πριγκιπάτου του Ροστόφ-Σούζνταλ τον 11ο αι. Η ίδρυσή του αποδίδεται στην πρόθεση του Βλαδίμηρου να απομακρυνθεί από τα αρχαία κέντρα της επιρροής των βογιάρων, όπως το Ροστόφ και το Σούζνταλ. Το 1958 γιορτάστηκαν τα 850 χρόνια από την ίδρυση της πόλης.
Σύμφωνα με μία νεότερη θεωρία που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1990, η πόλη είναι ακόμα παλαιότερη. Με την επανερμηνεία ορισμένων χωρίων του Υπατιανού Κώδικα, όπου αναφέρεται επίσκεψη του Βλαδίμηρου του Μεγάλου στην περιοχή το 990, μερικοί μελετητές χρονολογούν την ίδρυση της πόλης νωρίτερα. Ωστόσο οι υποστηρικτές της παραδοσιακής θεωρίας αντιτείνουν ότι η νέα χρονολόγηση «κατασκευάστηκε» προκειμένου να δώσει αφορμή για νέους εορτασμούς το 1995.
Η γειτονική πόλη του Σούζνταλ π.χ. αναφέρεται από το 1024, και όμως κατά τη διάρκεια του 12ου αι. οι κάτοικοί του θεωρούσαν το Βλαντίμιρ νεότερη πόλη και αντιμετώπιζαν τους κατοίκους του με υπεροψία. Σε ένα χρονικό αναφέρεται ότι αντιμετώπιζαν τους κατοίκους του Βλαντίμιρ ως δουλοπάροικους και επιγόνους τους. Στις διαμάχες περί αρχαιότητας του 12ου και 13ου αι. το Βλαντίμιρ συχνά αναφέρεται ως «νέα πόλη» συγκρινόμενο με το Ροστόφ και το Σούζνταλ.
Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι δεν υπάρχουν αρχαιολογικά δεδομένα ή πηγές που να υποστηρίζουν την άποψη ότι το Βλαντίμιρ ιδρύθηκε το 990. Υπάρχουν όμως από την άλλη μεριά αρκετοί τοπικιστές του Βλαντίμιρ που βρίσκουν τα στοιχεία επαρκή.
Η ακμή
Ανεξάρτητα από το έτος ίδρυσής του, τα γεγονότα που ανέδειξαν την πόλη συνέβησαν μετά τα μέσα του 12ου αι. Καθώς αρχικά δεν ήταν παρά ένα αμυντικό φυλάκιο του πριγκιπάτου Ροστόφ-Σούζνταλ, το Βλαντίμιρ είχε μικρή πολιτική και στρατιωτική σημασία κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του Βλαδίμηρου Μονομάχου (1113–1125) και του γιου του Γιούρι Ντολγκορούκι (1154–1157).
Αργότερα (1157) ο Αντρέι Μπογκολιούμπσκι την έκανε πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου Βλαντίμιρ-Σούζνταλ κι έτσι άρχισε ο χρυσός αιώνας της πόλης, ο οποίος διήρκεσε μέχρι τη Μογγολική εισβολή. Το Βλαντίμιρ ήταν τότε μία από τις μεγαλύτερες και ομορφότερες πόλεις της Ευρώπης, ενώ, εκτός από πολιτικό κέντρο, έγινε και η έδρα της Ρωσικής Εκκλησίας. Ρώσοι, Γερμανοί και Γεωργιανοί τεχνίτες έκτισαν τους λευκούς πέτρινους καθεδρικούς ναούς, πύργους και παλάτια. Αντίθετα από άλλα κτήρια του Βορρά, το εξωτερικό τους διακοσμήθηκε με πέτρινα γλυπτά σε επίπεδο ανάγλυφο. Τρία μόνο από αυτά τα κτίσματα διατηρούνται σήμερα: ο Καθεδρικός της Κοιμήσεως, ο Καθεδρικός του Αγ. Δημητρίου και η Χρυσή Πύλη. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αντρέι οικοδομήθηκε ένα βασιλικό παλάτι στο Μπογκολιούμποβο και ο διάσημος Ναός της Μεσιτείας της Θεοτόκου στον ποταμό Νερλ, τα οποία θεωρούνται αριστουργήματα της μεσαιωνικής ρωσικής αρχιτεκτονικής.
Παρακμή
thumb|275px|Ο καθεδρικός ναός του Αγ. Δημητρίου είναι διακοσμημένος εξωτερικά με γλυπτά που αναπαριστούν την ιστορία του Δαβίδ Στις 8 Φεβρουαρίου του 1238 το Βλαντίμιρ καταλήφθηκε από τη μογγολική Χρυσή Ορδή του Μπατού Χαν. Μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε 32 πέτρινα κτήρια, μόνο την πρώτη μέρα. Μετά τους Μογγόλους το Βλαντίμιρ δεν ανένηψε ποτέ ολοκληρωτικά. Αν και εξακολούθησε να είναι η έδρα των Ρώσων Αρχιεπισκόπων, βαθμιαία έχασε την πολιτική του σημασία προς όφελος του Πριγκιπάτου της Μόσχας και του Νόβγκοροντ.
Αξιοθέατα
thumb|250px|Η Χρυσή Πύλη του Βλαντίμιρ, 1164 Το Βλαντίμρ ανήκει στο Χρυσό Δακτύλιο των ρωσικών πόλεων και δέχεται πολλούς επισκέπτες. Τα τρία κυριότερα μνημεία της πόλης, που μαζί με τα Λευκά Μνημεία του Σούζνταλ χαρακτηρίστηκαν από την UNESCO τμήμα της παγκόσμιας κληρονομιάς, είναι τα εξής:
Άλλα αξιοσημείωτα μνημεία της ρωσικής αρχιτεκτονικής βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή, στο Σούζνταλ, Γιούργεφ Πόλσκι, Μπογκολιούμποβο και Κίντεκσα.
Πηγές
Το παρόν άρθρο είναι βασισμένο στο αντίστοιχο της Αγγλικής Wp
Άλλοι δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Όμπλαστ του Βλαντίμιρ Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Seasons in the Abyss
Ιστορία του δίσκου
Ο δίσκος συνέχισε στο ύφος των πρώτων τεσσάρων δίσκων του συγκροτήματος και σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα των Slayer, αποτελεί μία μίξη του "Reign in Blood" και του "South of Heaven". Τα τραγούδια του δίσκου περιέχουν πολύπλοκα σόλο κιθάρας και τα γρήγορα thrash metal τραγούδια διαδέχονται μέσου ρυθμού κομμάτια. Το "Entertainment Weekly" έγραψε ότι αποτελείται από ζοφερά φωνητικά και φρενήρεις κιθάρες. Οι στίχοι των τραγουδιών έχουν ξεφύγει από τις αποκρυφιστικές αναφορές των πρώτων τους δίσκων και επικεντρώνονται σε θέματα τα οποία έχουν να κάνουν με κριτική σε πολέμους και ανθρώπινες αδυναμίες.
Το "Seasons in the Abyss" κυκλοφόρησε στις 9 Οκτωβρίου 1990 μέσω της "Def American" ανεβαίνοντας στο Top-20 στη Μεγάλη Βρετανία και το Top-40 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το άλμπουμ έγινε χρυσό στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το σινγκλ "Seasons in the Abyss" έφθασε ως το # 51 των βρετανικών τσαρτ.
Τραγούδια
1. War Ensemble (Hanneman, Araya) - 4:54
2. Blood Red (Hanneman, Araya) - 2:50
3. Spirit in Black (Hanneman, King) - 4:07
4. Expendable Youth (King, Araya) - 4:10
5. Dead Skin Mask (Hanneman, Araya) - 5:20
6. Hallowed Point (Hanneman, Araya, King) - 3:24
7. Skeletons of Society (King) - 4:41
8. Temptation (King) - 3:26
9. Born of Fire (Hanneman, King) - 3:07
10. Seasons in the Abyss (Hanneman, Araya) - 6:36
Βραβεία
Seasons in the Abyss (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μέλη των Slayer
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Slayer Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Οτιδήποτε αλλά απλό
Οτιδήποτε αλλά απλό (Ισπανικά: Antes muerta que Lichita, Μετάφραση: Θα ήμουν μάλλον νεκρή πολύ απλά) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2015.
Πρωταγωνιστούν Μάιτε Περρόνι, Αράτ ντε λα Τόρρε, Εδουάρδο Σανταμαρίνα, Ίνγκριντ Μαρτς και Τσαντάλ Αντέρε.
Υπόθεση
Η Λιτσίτα εργάζεται στην Iconika Ad Agency για 10 χρόνια αλλά αισθάνεται υποτιμημένη και αόρατη. Αποφασίζει να κάνει μια αλλαγή και μεταμορφώνεται από το "άβουλο κορίτσι" στη δυναμική Αλίσια. Ωστόσο, η αναρρίχηση στην κορυφή δεν είναι εύκολη και, στο δρόμο της, αντιμετωπίζει καταστάσεις που δοκιμάζουν τον χαρακτήρα και τις αξίες της.
Καστ
Γκεστ εμφανίσεις
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Σημαία της Ρουάντα
thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Λόγος σημαίας: 2:3]] Η νέα σημαία της Ρουάντα καθιερώθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 2001 και υψώθηκε για πρώτη φορά στις 31 Δεκεμβρίου του 2001. Η σημαία έχει τέσσερα χρώματα: μπλε, πράσινο και δύο τύπους από κίτρινο (στη μεσαία λωρίδα έχει το απλό κίτρινο και στη δεξιά μεριά της μπλε λωρίδας έναν ήλιο (σύμβολο του διαφωτισμού) που έχει χρώμα το κίτρινο του ήλιου).
Πρώτη σημαία
thumb|left|150px|Η πρώτη σημαία της Ρουάντα της περιόδου 1959-1962 Στις 28 Ιανουαρίου του 1961 ανακηρύχθηκε η δημοκρατία της Ρουάντα και χρησιμοποιήθηκε ως σημαία η τρίχρωμη με κάθετες λωρίδες, χρώματος κόκκινου, κίτρινου και πράσινου (τα λεγόμενα παναφρικανικά χρώματα), η οποία χρησιμοποιούνταν από το 1959.
Σημαία της περιόδου 1962-2001
thumb|left|150px|Η πρώην σημαία της Ρουάντα (1962-2001) Τα χρώματα της προηγούμενης σημαίας ήταν το κόκκινο, το κίτρινο και το πράσινο και στη μέση υπήρχε ένα αγγλικό R, με μαύρο χρώμα, ώστε να ξεχωρίζει από την πανομοιότυπη σημαία της Γουινέας. Η σημαία άλλαξε το 2001, λόγω του ότι συνδέθηκε με τις κτηνωδίες της γενοκτονίας στη χώρα.
Φύλλο συκής
Φύλλο συκής είναι το αντικείμενο που χρησιμοποιήθηκε στην τέχνη κατά τον 15ο αιώνα και αργότερα για να καλυφθούν τα γεννητικά όργανα σε απεικονίσεις ανθρώπων σε αγάλματα ή σε πίνακες.
Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη (κεφ.3), ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό, "" (άνοιξαν τα μάτια τους και κατάλαβαν ότι ήταν γυμνοί και έραψαν φύλλα συκής και έφτιαξαν περιζώματα για τον εαυτό τους). Έχοντας αυτό σαν παράδειγμα, οι καλλιτέχνες του 15ου αιώνα, κατά την Αναγέννηση, αναγκάστηκαν να καλύψουν τα γεννητικά όργανα σε νέα αλλά και σε υπάρχοντα έργα τέχνης.
Κατηγορία:Αγία Γραφή Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Βόλτα
thumb|right|300px|«Κυριακάτικη βόλτα στην παραλία», ελαιογραφία του [[Καρλ Σπίτσβεγκ, 1865]] Η βόλτα είναι συνήθως κεντρικός ανοιχτός δρόμος στην πόλη, παραλία ή το χωριό, που χρησιμεύει για περίπατο και κοινωνική συναναστροφή.
Κατηγορία:Οδοί και δρόμοι
Γιάκομπ Γκάουερμανν
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1773 στο Όφφινγκεν της Στουτγκάρδης. Αρχικά εργάστηκε ως λιθοξόος, και μετά σπούδασε Καλές Τέχνες στην Στουγκάρδη. Περιηγήθηκε περίπου έξι χρόνια σε Γερμανία και Ελβετία και έφτιαξε πλήθος σχεδιαγραμμάτων, τα οποία μετέφερε αργότερα στα έργα του. Το 1802 επισκέφτηκε το Τιρόλο και μετά την επιστροφή του έγινε γνωστός και απόκτησε φήμη. Έλαβε από τον Δούκα Γιόχαν της Αυστρίας την εντολή να ζωγραφίσει τα ωραιότερα τοπία της Αυστρίας. Απόκτησε δύο γιους, τον Φρίντριχ και Καρλ, οι οποίοι επίσης έγιναν ζωγράφοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Σκιτσογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί χαράκτες
1061 Παιώνια
Η Παιώνια (Paeonia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,692. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γένος φυτών.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Παιώνιας εκτιμάται σε 21,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Παιώνια γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παιωνια
Ανδρέας Σκιάς
Ο Ανδρέας Σκιάς (1861 - 1922) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου και του 20ού αιώνα, σφοδρός πολέμιος της δημοτικής γλώσσας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1861 στην Καλαμάτα, όπου και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση και καταγόταν από οικογένεια της Αβίας της Έξω Μάνης. Το 1878 εγγράφηκε στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα και μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών αποφοίτησε το 1884 με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Λειψίας και στο Πολυτεχνείο του Μονάχου όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1890. Επέστρεψε και το 1891 διορίστηκε υφηγητής και αργότερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Το 1884 διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο της Καλαμάτας και μετά από ένα χρόνο στην εμπορική σχολή της Χάλκης. Το 1895 διορίστηκε έφορος των αρχαιοτήτων και υπηρέτησε εκεί μέχρι που το 1910 διορίστηκε καθηγητής των ελληνικών γραμμάτων στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα, ενώ προηγουμένως είχε διδάξει εκεί ως υφηγητής για μια διετία. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του ελληνικού διδασκαλικού συλλόγου, πρόεδρος της επιτροπής του λαογραφικού αρχείου, σύμβουλος της εν Αθήναις αρχαιολογικής εταιρείας (1889-1914 και 1920-1925) και μέλος πολλών άλλων εταιρειών. Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στο Γύθειο και στην Ελευσίνα (1894-1902). Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας που το 1921 σύστηνε «νὰ καῶσι» τα αναγνωστικά που είχαν γραφτεί στη δημοτική γλώσσα. Δώρησε τη βιβλιοθήκη του στο Πανεπιστήμιο.
Απεβίωσε το 1922 στην Αθήνα.
Εργογραφία
Ο Σκιάς είχε πλούσια και αξιόλογη επιστημονική δράση. Σπουδαιότερα έργα του είναι τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Google Santa Tracker
Το Google Santa Tracker είναι ψυχαγωγική πλατφόρμα της Google με θέμα τα Χριστούγεννα. Το όνομα της αναφέρεται στον κύριο σκοπό λειτουργίας της πλατφόρμας, που είναι η ζωντανή κάλυψη και παρακολούθηση του ταξιδιού του Άι Βασίλη σε όλο τον κόσμο για να μοιράσει τα δώρα, στις 24 Δεκεμβρίου εκάστου έτους (Santa tracking). Τις υπόλοιπες ημέρες του Δεκεμβρίου, υπάρχει ένα εικονικό "χωριό". Εκεί οι χρήστες μπορούν να κάνουν διάφορες δραστηριότητες, όπως να παίξουν χριστουγεννιάτικα παιχνίδια, να δουν βίντεο με τον Άγιο Βασίλη και τα ξωτικά του κ.α.
Ιστορία
Ο θεσμός του Santa tracking ξεκίνησε το 1955, όταν ένα παιδάκι κάλεσε από λάθος την τότε CONAD, υπηρεσία της Άμυνας του στρατού ξηρά ς των Η.Π.Α και ζήτησε να μιλήσει στον Άγιο Βασίλη. Στην πραγματικότητα ήθελε να καλέσει έναν αριθμό που υποτίθεται πως θα σήκωνε ο ίδιος ο Άγιος, όπως διάβασε σε διαφήμιση σε εφημερίδα της περιοχής. Έτσι, η CONAD και μετέπειτα η NORAD (North American Aerospace Defense Command) άρχισε να μεταδίδει από την τηλεόραση και αργότερα από το ίντερνετ το ταξίδι του Αγίου Βασίλη σε όλο τον κόσμο για να παραδώσει τα δώρα, την παραμονή των Χριστουγέννων.
Με την ευρεία ανάπτυξη του διαδικτύου, η Google αποφάσισε να δείξει και αυτή το ταξίδι του Αγίου μέσω της πλατφόρμας Keyhole Earth Viewer (το σημερινό Google Earth). Στην αρχή το εγχείρημα δεν είχε μεγάλη δημοτικότητα, κυρίως επειδή το Keyhole Earth Viewer ήταν προϊόν επί πληρωμή. Στην πορεία προστέθηκαν και άλλες λειτουργίες. Τελευταία μεγάλη αναβάθμιση έγινε το 2018, όποτε προστέθηκαν νέες δραστηριότητες, και άλλαξε κατά πολύ η δομή του χωριού, ενώ επίσης προστέθηκε περιεχόμενο ειδικά για οικογένειες και σχολεία. Επίσης, δόθηκε η δυνατότητα στους χρήστες να καλούν τον Άγιο Βασίλη μέσω του Google Assistant.
Πως λειτουργεί
Στις 1 Δεκεμβρίου κάθε έτους, ανοίγει τις πύλες του διαδικτυακά ένα εικονικό χωριό, στον ιστότοπο της πλατφόρμας. Οι χρήστες μπορούν να κάνουν διάφορες δραστηριότητες, όπως να παίξουν χριστουγεννιάτικα παιχνίδια, να δουν βίντεο με τον Άγιο Βασίλη και τα ξωτικά του κ.α. Στο πάνω μέρος της σελίδας, υπάρχει αντίστροφη μέτρηση για το ταξίδι του Άι Βασίλη, στις 24 Δεκεμβρίου, παραμονή των Χριστουγέννων. Όταν έρθει εκείνη η ώρα, το χωριό μεταμορφώνεται σε χώρο ζωντανής κάλυψης της πορείας του Αγίου, αποτελούμενο από ένα χάρτη και πρόσθετες πληροφορίες για τις περιοχές που κάνει στάση ο Άγιος. Το ταξίδι του Αγίου διαρκεί 25 ώρες, και κατά τη διάρκειά του ο Άγιος επισκέπτεται τουλάχιστον μία πόλη από κάθε χώρα του Κόσμου, αρχίζοντας από τις ανατολικές εκτάσεις της Ρωσίας. Μόλις το ταξίδι ολοκληρωθεί, το χωριό επιστρέφει στην αρχική μορφή του. Παραμένει έτσι για όλη τη διάρκεια του έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστούγεννα Κατηγορία:Άι Βασίλης Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Google (υπηρεσίες)
Νανολιθογραφία
Η νανολιθογραφία (Nanolithography) είναι ένας αναπτυσσόμενος τομέας τεχνικών στη νανοτεχνολογία που ασχολείται με τη μηχανική (χάραξη, γραφή, εκτύπωση) δομών κλίμακας νανομέτρου. Ετυμολογικά, ο τεχνικός όρος, σε απλή ελληνική σημαίνει: «μικροσκοπικό γράψιμο πάνω στην πέτρα».
Πιστόλι αναισθητοποίησης
thumb|Πιστόλι αναισθητοποίησης με βέλος ηρεμιστικού Το πιστόλι αναισθητοποίησης ή αναισθητικό όπλο είναι ένα μη θανατηφόρο αεροβόλο όπλο το οποίο χρησιμοποιείται για τη μείωση της ευερεθιστότητας ή της διέγερσης στα ζώα μέσω αναισθητικών φαρμάκων που συνήθως αναφέρονται ως ηρεμιστικά. Το όπλο εκτοξεύει ένα βελάκι με υποδερμική βελόνα στην άκρη και γεμάτη με δόση ηρεμιστικού διαλύματος που είναι είτε ηρεμιστικό, είτε παραλυτικό, ή προκαλεί κωματώδη κατάσταση. Το όπλο καθιστά δυνατή την καταστολή των άγριων ζώων, ενώ τα κατοικίδια ζώα ναρκώνονται με τον ίδιο τρόπο που κάνουν οι άνθρωποι.
Νανολιθογραφία
Σήμερα, η νανολιθογραφία έχει εξελιχθεί για να καλύψει το σχεδιασμό δομών που κυμαίνονται από τη νανοκλίμακα (1nm) έως και τη μικροκλίμακα (1μm), ή κατασκευές που βρίσκονται στην περιοχή νανομέτρων. Ουσιαστικά, το πεδίο είναι παράγωγο της λιθογραφίας, καλύπτοντας μόνο σημαντικά μικρότερες δομές. Όλες οι νανολιθογραφικές τεχνικές μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: αυτές που «χαράζουν μόρια» αφήνοντας πίσω την επιθυμητή δομή και εκείνες που γράφουν άμεσα την «επιθυμητή δομή σε μια επιφάνεια», παρόμοια με τον τρόπο που ένας τρισδιάστατος εκτυπωτής δημιουργεί μια δομή.
Το πεδίο της νανολιθογραφίας γεννήθηκε λόγω της ανάγκης αύξησης του αριθμού των τρανζίστορ σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα προκειμένου να διατηρηθεί ο Νόμος του Μουρ. Ενώ οι λιθογραφικές τεχνικές υπάρχουν από τα τέλη του 18ου αιώνα, καμία δεν εφαρμόστηκε σε δομές νανοκλίμακας μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Με την εξέλιξη της βιομηχανίας ημιαγωγών, η ζήτηση για τεχνικές ικανές να παράγουν δομές μικρο- και νανο- κλίμακας αυξήθηκε στα ύψη. Η φωτολιθογραφία εφαρμόστηκε σε αυτές τις δομές για πρώτη φορά το 1958 ξεκινώντας την εποχή της νανολιθογραφίας.
Πιστόλι αναισθητοποίησης
Το «πιστόλι με βελάκια» μπορεί να εννοεί επίσης ένα όπλο που εκτοξεύει βελάκι που περιέχει εμβόλιο ή αντιβιοτικό.
Νανολιθογραφία
Έχει ποικίλες εφαρμογές στις μέρες μας (φωτοβολταϊκά, ηλεκτρονικά υλικά κ.α.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία
Πιστόλι αναισθητοποίησης
Ουσίες
Αρκετά φάρμακα ακινητοποίησης έχουν επινοηθεί για χρήση σε ηρεμιστικά βελάκια. Αυτά περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυροβόλα
Παιδιά της φυτείας
μικρογραφία|Μια σπάνια περίπτωση ενός μωρού μουλάτο που απεικονίζεται δίπλα στη μελαχρινή μητέρα του μωρού. [[John Brown (υποψήφιος για κατάργηση)|Ο Τζον Μπράουν, που ετοιμάζεται να κρεμαστεί, φιλάει το μωρό. Louis Ransom, 1863, που αναπαράγεται ως εκτύπωση Currier & Ives.]] Τα «Παιδιά της φυτείας» (αγγ.: "Children of the plantation") ήταν ένας ευφημισμός που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της δουλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να προσδιορίσει τους απογόνους που γεννήθηκαν από μαύρες σκλάβες και λευκούς άνδρες, συνήθως τον ιδιοκτήτη του δούλου, έναν από τους συγγενείς του ιδιοκτήτη ή τον επιβλέποντα της φυτείας. Ο βιασμός γυναικών σκλάβων ήταν συνηθισμένος στις φυτείες. Αυτά τα παιδιά γεννήθηκαν στη σκλαβιά, μέσω ενός νομικού δόγματος που είναι γνωστό ως partus sequitur ventrem. Ταξινομήθηκαν ως μουλάτο, ένας παλαιός όρος για ένα πολυφυλετικό άτομο. Ο κανόνας της μίας σταγόνας σήμαινε ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να είναι μέρος της λευκής κοινωνίας. Μερικοί από τους πατέρες αντιμετωπίζονται αυτά τα παιδιά και, μερικές φορές παρέχοντας εκπαιδευτικές ή ευκαιρίες καριέρας, ή manumitting (απελευθέρωση) τους. Παραδείγματα είναι ο Archibald και ο Francis Grimké, και τα παιδιά του Thomas Jefferson από τη Sally Hemings.
Το Queen Haley  The Story of an American Family (1993) είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, αργότερα ταινία, που έφερε στη δημοσιότητα τη γνώση των «παιδιών της φυτείας». Το Edward Ball 's Slaves in the Family (1998), γραμμένο από έναν Λευκό απόγονο ιδιοκτητών σκλάβων, περιγράφει αυτήν την περίπλοκη κληρονομιά. Ο Toni Morrison έγραψε ότι αυτή η σεξουαλική χρήση των σκλάβων ήταν γνωστή ως droit du seigneur, το «δικαίωμα του άρχοντα», ένας όρος που προέρχεται από τη φεουδαρχία της μεσαιωνικής Ευρώπης.
Η γενετική έρευνα το 1998 υπολόγισε ότι σχεδόν το 20% της γενετικής συνεισφοράς των Αφροαμερικανών προέρχεται από την Ευρώπη, η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη από την ευρωπαϊκή συνεισφορά στους Τζαμαϊκανούς ή τους Αϊτινούς.
Δείτε επίσης
Άλλα θέματα σκλαβιάς
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Φυλή και κοινωνία
Αμάρο Πάργο
Ο Αμάρο Ροδρίγκεθ Φελίπε ι Τεχέρα Ματσάδο (Ισπανική γλώσσα: Amaro Rodríguez Felipe y Tejera Machado) περισσότερο γνωστός ως Αμάρο Πάργο (Ισπανική γλώσσα: Amaro Pargo), 3 Μαΐου 1678 - 4 Οκτωβρίου 1747 ήταν διάσημος Ισπανός κουρσάρος που γεννήθηκε στην πόλη του Αγίου Χριστοφόρου του Λα Λαγούνα στην Τενερίφη (Κανάρια Νησιά). Ήταν ένας από τους πιο διάσημους πειρατές της χρυσής εποχής της πειρατείας.
Ο βίος του
Στα νιάτα του επηρεάστηκε από την παρουσία και την ανάπτυξη της πειρατείας στις Κανάριες Νήσους. Ήταν ο φόβος για κάποιους και θαυμαζόταν από άλλους. Προσάρμοσε τα αμπάρια των πλοίων για να μεταφέρουν τους σκλάβους που χρησιμοποιούνταν στις φυτείες της Καραϊβικής. Είχε μεγάλη περιουσία, αλλά και λόγω της φιλίας του με τη μοναχή Μαρία του Λεόν Μπέγιο και Ντελγάδο άρχισε να εκτελεί φιλανθρωπικό έργο και αφοσιώθηκε με ιδιαίτερο ζήλο στην ανακούφιση της φτώχειας. Ο Αμάρο Πάργο είδε πολλά θαύματα της μοναχής. thumb|230px|left|Τάφος του Αμάρο Πάργκο Χρόνια πριν από το θάνατό του, ανακηρύχθηκε Ιδάλγο (ευγενής), στη Μαδρίτη. Πέθανε στις 4 Οκτωβρίου του 1747 στον Άγιο Χριστόφορο του Λα Λαγούνα. Θάφτηκε στο μοναστήρι του Αγίου Δομίνικου της πόλης. Λόγω του συνεχούς αγώνα του για τα συμφέροντα του Ισπανικού Στέμματος εναντίον εχθρικών δυνάμεων, ο Αμάρο Πάργο θεωρήθηκε εθνικός ήρωας στην εποχή του. Ήταν ένας ξεχωριστός χαρακτήρας της εποχής του και είχε παρόμοια φήμη και δημοτικότητα όπως ο Μαυρογένης και ο Φράνσις Ντρέικ.
Εκταφή
Το 2013 η εκταφή των λειψάνων του έγινε από μια ομάδα αρχαιολόγων και εγκληματολόγων από το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, προκειμένου να εκπονηθεί μελέτη σχετικά με τον πειρατή. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις DNA καθώς επίσης και προσπάθεια ανάπλασης του προσώπου του. Η εκταφή χρηματοδοτήθηκε από τη γαλλική εταιρεία Ubisoft ώστε να κάνει τον Πάργο έναν από τους κύριους χαρακτήρες στο βιντεοπαιχνίδι Assassin's Creed IV: Black Flag.
Εξωτερικές σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Ισπανοί πειρατές Κατηγορία:Κουρσάροι
Τζο Κολκάχουν
Ο Τζο Κολκάχουν (Joseph William 'Joe' Colquhoun, 7 Νοεμβρίου 1926 – 13 Απριλίου 1987) ήταν Βρετανός συγγραφέας και καλλιτέχνης εικονογραφημένων ιστοριών (κόμικς) γνωστός περισσότερο για το έργο του με τίτλο Charley's War στο εβδομαδιαίο περιοδικό Battle Picture. Ακόμη ήταν ο πρώτος εικονογράφος της ποδοσφαιρικής σειράς Roy of the Rovers.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Harrow του Middlesex, ο Κολκάχουν υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Π.Π. Ακολούθως φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών "Kingston Upon Thames". Η επαγγελματική του ενασχόληση με τα κόμικς ξεκίνησε το 1951 με την εταιρεία Jungle Trails, ενώ στη συνέχεια εργάσθηκε για λογαριασμό του οίκου IPC Media σε τίτλους όπως τα περιοδικά Lion και Tiger, όπου φιλοτέχνησε την ιστορία Roy of the Rovers επί 6 έτη (1954 - 1959), παρότι ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν για το άθλημα του ποδοσφαίρου. Τον Ιούλιο του 1968 ξεκίνησε στο περιοδικό Jag της εταιρίας Fleetway, τη χιουμοριστική, ποδοσφαιρική σειρά Football Family Robinson Στις αρχές της δεκαετίας του '70 συνεργάσθηκε με τα χιουμοριστικά περιοδικά Buster και Cor!!, εν συνεχεία δε με το Battle Picture Weekly. Εκεί δημιούργησε τις σειρές Soldier Sharp: the Rat of the Rifles και Johnny Red, πριν ο εκδότης Dave Hunt του αναθέσει να φιλοτεχνήσει την ιστορία του Pat Mills με τίτλο Charley's War (1978 - 1985),.
Ο Κολκάχουν, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα με την υγεία του πέθανε πρόωρα, από καρδιακή ανακοπή στο Pool του Dorset, σε ηλικία μόλις 60 ετών.
Παραπομπές
Κολκαχουν Τζο
Pátria
Το "Pátria"  (Πατρίδα)  είναι ο εθνικός ύμνος του  Ανατολικού Τιμόρ και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας, στις 28 Νοεμβρίου 1975  (από την Πορτογαλία), λίγο πριν την εισβολή της Ινδονησίας, στις 7 Δεκεμβρίου 1975. Στις 20 Μαΐου 2002 υιοθετήθηκε επίσημα ως εθνικός ύμνος της ανεξάρτητης πια χώρας. Τον ύμνο έγραψε ο Francisco Borja da Costa (σκοτώθηκε την ημέρα της ειβολής, το 1975), ενώ συνθέτης είναι ο Afonso de Araujo.
"Pátria" (Πατρίδα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ανατολικού Τιμόρ
Καλάς
Οι Καλάς (αγγλικά: Kalash, νουριστάνι: Kasivo) είναι φυλή του ορεινού Πακιστάν και μέρους του Αφγανιστάν, η οποία ομιλεί την διάλεκτο Καλάς, η οποία υπάγεται στις δαρδικές, μία ομάδα των ινδοάριων διαλέκτων. Ο πληθυσμός τους ανέρχεται σε περίπου 5.000. Διαφέρουν από τις γειτονικές τους φυλές, τόσο εθνολογικά, όσο και κοινωνιολογικά, καθώς η θρησκεία τους αποτελεί αμάλγαμα ανιμισμού, πολυθεϊσμού και πρωτο-ινδουϊσμού,  όμως αρκετοί ασπάστηκαν το Ισλάμ. Στην Ελλάδα υπάρχουν κάποιοι που αποδίδουν αυτή τη διαφοροποίηση στο γεγονός ότι έχουν ελληνική καταγωγή, αφού θεωρούν τη φυλή τους μακρινή απόγονο των στρατευμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αποτελούν πληθυσμό που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, όμως έχουν γίνει αρκετές γενετικές έρευνες στις οποίες δεν προέκυψε ελληνική καταγωγή. Στους Καλάς απουσιάζει ο καθαρά ελληνικός απλότυπος 21 (E-M35).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές του Πακιστάν
1062 Λιούμπα
Η Λιούμπα (Ljuba) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,568. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λιούμπα εκτιμάται σε 55,10 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,067. Η Λιούμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 33 ώρες και 48 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιουμπα
Λεωνίδας Κύρκος
Ο Λεωνίδας Κύρκος (12 Οκτωβρίου 1924 - 28 Αυγούστου 2011), ήταν Έλληνας πολιτικός της Αριστεράς και είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής. Διατέλεσε πρόεδρος του ΚΚΕ Εσωτερικού και της ΕΑΡ.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1924 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν γιος του πολιτικού Μιχάλη Κύρκου και της Ιωάννας Θαλασσινού. Ο πατέρας του μαζί με τον Ιωάννη Πασαλίδη και άλλες προσωπικότητες από τον χώρο της Αριστεράς είχε ιδρύσει την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ).
Από το 1932 η οικογένεια του Λεωνίδα Κύρκου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ο ίδιος φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1942 εισήχθη και φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, εξαιτίας των επανειλημμένων πολιτικών διώξεων. Έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά στις μάχες στην περιοχή Εξαρχείων-Νεάπολης.
Ο Κύρκος μπήκε στην πολιτική και εξελέγη μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου το 1961, το 1963 και το 1964 με την ΕΔΑ. Κατά τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968, ο Κύρκος πήρε το μέρος των λεγόμενων ανανεωτικών δυνάμεων και συνέβαλε στη δημιουργία και καθιέρωση του ευρωκομμουνιστικού ΚΚΕ Εσωτερικού. Στις 21 Απριλίου 1967, συνελήφθη και παρέμεινε στη φυλακή για 5 χρόνια.
Κατά τη μεταπολίτευση εξελέγη βουλευτής, το 1974, με το ψηφοδέλτιο της Ενωμένης Αριστεράς και το 1977 με την Συμμαχία των Πέντε, δύο πολιτικούς σχηματισμούς στους οποίους συμμετείχε το ΚΚΕ Εσωτερικού. Ο Λεωνίδας Κύρκος εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ Εσωτερικού το 1981 και το 1984. Το 1985 παραχώρησε την έδρα του στο Ευρωκοινοβούλιο στον Κώστα Φιλίνη, προκειμένου να ηγηθεί του ΚΚΕ Εσωτερικού στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, όπου και κατέλαβε την μοναδική έδρα που κέρδισε το κόμμα.
Ο Κύρκος ήταν πρόεδρος και γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτερικού μέχρι το 1987, οπότε επήλθε η διάσπασή του. Μέσω αυτής και μετά την απομάκρυνση των διαφωνούντων, που ίδρυσαν υπό τον Γιάννη Μπανιά το ΚΚΕ Εσ.-Α.Α., δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 1987 η Ελληνική Αριστερά, της οποίας ο Κύρκος διατέλεσε εκλεγμένος πρόεδρος στα πέντε χρόνια της ύπαρξής της. Προκειμένου να αφιερωθεί στην ίδρυση και οργάνωση της Ελληνικής Αριστεράς, ο Κύρκος στις αρχές του 1987 παραιτήθηκε της βουλευτικής του έδρας υπέρ του Αντώνη Μπριλλάκη.
Πριν από τις εκλογές του Ιουνίου 1989 ίδρυσε μαζί με τον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Χαρίλαο Φλωράκη τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, του οποίου υπήρξε γραμματέας μέχρι τον Μάρτιο του 1991. Από το 1989 μέχρι το 1993 διατέλεσε βουλευτής με τον Συνασπισμό και στις τρεις κοινοβουλευτικές περιόδους που μεσολάβησαν, εκλεγόμενος πέρα από τις εκλογές του Ιουνίου 1989 και σε αυτές του Νοεμβρίου 1989 και Απριλίου 1990. Ο Λεωνίδας Κύρκος έγινε στόχος σφοδρής κριτικής από το χώρο του ΠΑΣΟΚ για τη συμμετοχή του Συνασπισμού στην κυβέρνηση Τζαννετάκη.
To 2000, προτάθηκε τιμητικά από το κόμμα του Συνασπισμού για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, όμως η Βουλή εξέλεξε τον ανθυποψήφιό του Κωστή Στεφανόπουλο. Το 2010, με επιστολή του δήλωσε στήριξη στο νέο κόμμα Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜ.ΑΡ.).
Στο τελευταίο του γράμμα ο Λεωνίδας Κύρκος έγραψε πως ο αγώνας για τον σοσιαλισμό με δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμό στον άνθρωπο πρέπει να συνεχίσει, γιατί δεν υπάρχει άλλη λύση για τον κόσμο. Ακόμα απέρριψε για άλλη μια φορά απόλυτα τη βία και τη μισαλλοδοξία ως αδιέξοδες, προτρέποντας σε σύγκρουση ιδεών. Από τον γάμο του το 1952 με την γιατρό Καλλισθένη Σμπαρούνη († 1994) απέκτησε δύο γιους, τον Μιχάλη και τον Μίλτο. Ο Μίλτος Κύρκος υπήρξε ευρωβουλευτής του κόμματος Το Ποτάμι. Ο Λεωνίδας Κύρκος πέρασε σχεδόν όλη του τη ζωή ως κάτοικος των Εξαρχείων, ενώ για μια δεκαετία περίπου αποτέλεσε έναν από τους αρκετούς επώνυμους ενοίκους της περίφημης μπλε πολυκατοικίας.
Πέθανε στις 28 Αυγούστου 2011 σε ηλικία 86 ετών. Ο θάνατος του προκάλεσε συγκίνηση σε σχεδόν σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο, ο οποίος τον τίμησε με χαρακτηρισμούς, όπως «του πολιτικού, που έβαζε το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό» και που «δίδαξε ευπρέπεια», «εμβληματική φυσιογνωμία», «μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Αριστεράς στην Ελλάδα», ενώ ο Συνασπισμός τον αποχαιρέτησε τονίζοντας μεταξύ άλλων πως ήταν «ένας πρωτοπόρος, ακαταμάχητος, διορατικός και ασυμβίβαστος ηγέτης της αριστεράς».
Η συγγραφική δραστηριότητα του Λεωνίδα Κύρκου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων συγγραμμάτων τα εξής βιβλία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989 Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
ΝΚ Ίντερ Ζάπρεσιτς
Η ΝΚ Ίντερ Ζάπρεσιτς είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ζάπρεσιτς, μια πόλη στα βόρεια του Ζάγκρεμπ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1929. Αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Druga HNL, μετά που υποβαθμίστηκε από την πρώτη κατηγορία την περίοδο 2012-13. Το παρατσούκλι της ομάδας είναι Keramičari ('Κατασκευαστές κεραμικών', επειδή η ομάδα επιχορηγείτο από το εργοστάσιων κεραμικών τη μεγαλύτερη περίοδο της ιστορίας τους). Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μπλε. Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο ŠRC Zaprešić.
Τίτλοι
🇭🇷 Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών:
🇭🇷 Druga HNL:
🇭🇷 Treća HNL - Κέντρο:
🇭🇷 Κύπελλο Κροατίας (ποδόσφαιρο ανδρών):
🇭🇷 Σούπερ Καπ Κροατίας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1929