cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαρακτήρες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Ρόμπερτ Ντουμπόα / Bloodsport
Ο Ρόμπερτ Ντουμπόα (τον υποδύεται ο Ίντρις Έλμπα), με το ψευδώνυμο Bloodsport, είναι ένας μισθοφόρος, που αφού παραλίγο να σκοτώσει τον Superman με μια σφαίρα κρυπτωνίτη, ο Ντουμπόα γίνεται μέλος της Ομάδας Αυτοκτονίας, με σκοπό να καταστρέψουν το Project Starfish. μικρογραφία|271x271εσ|Ο [[Τζον Σίνα ως Peacemaker στο The Suicide Squad|αριστερά]]
Κρίστοφερ Σμιθ / Peacemaker
Ο Κρίστοφερ Σμιθ (τον υποδύεται ο Τζον Σίνα), με το ψευδώνυμο Peacemaker, είναι ένας αδίστακτος μισθοφόρος ο οποίος γίνεται μέλος της Ομάδας Αυτοκτονίας. Ο Σμιθ δολοφονεί τον Ρικ Φλαγκ, και μετά προσπαθεί να δολοφονήσει και την Ratcatcher 2, αλλά τον σταματά ο Bloodsport, πυροβολώντας τον στον λαιμό. Ο Σμιθ επιβιώνει και η Αμάντα Γουόλερ τον κάνει μέλος του A.R.G.U.S..
Ο σκηνοθέτης του The Suicide Squad και δημιουργός του Peacemaker Τζέιμς Γκαν είπε στον Σίνα να μην διαβάσει κανένα κόμικ και να φέρεται σαν μια αδίστακτη εκδοχή του Captain America.
Τεθ-Άνταμ / Black Adam
Ο Τεθ-Άνταμ (τον υποδύεται ο Ντουέιν Τζόνσον) είναι ένας πρώην σκλάβος από την αρχαία πόλη Κάντακ από 5.000 χρόνια πριν. Ο γιος του, Χουρούτ, κρίνεται άξιος από τον μάγο Shazam, για να ελευθερώσει την χώρα, αλλά μεταφέρει τις δυνάμεις του στον πατέρα του για να του σώσει την ζωή του, με κόστος την δική του. Ο Άνταμ εξοργίζεται και καταστρέφει τον βασιλιά και όσους δούλευαν για αυτόν, αλλά λόγω των καταστροφών που προκάλεσε φυλακίζεται από τους μάγους. Στο παρόν, ο Άνταμ ελευθερώνεται, και βλέποντας ένα ακόμα υπό δικτατορία Κάντακ, προσπαθεί να το ελευθερώσει, ότι και αν χρειαστεί να κάνει. Η Αμάντα Γουόλερ τον κρίνει επικίνδυνο και στέλνει την Justice Society για να τον σταματήσουν. Αυτός μετά από μάχες τα βρίσκει μαζί τους και όλοι μαζί ελευθερώνουν το Κάντακ, με τον Άνταμ να παίρνει το ψευδώνυμο Black Adam.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Χαρακτήρες της DC Comics
Βιντσέντζο Γκρίφο
Ο Βιντσέντζο Γκρίφο (γεννημένος στις 7 Απριλίου 1993) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Γερμανία, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.
Πρώτα χρόνια
Ο Γκρίφο γεννήθηκε στο Πφόρτζχαϊμ της Γερμανίας, από γονείς Ιταλούς μετανάστες. Η καταγωγή της μητέρας του είναι από την Απουλία, ενώ του πατέρα του από το Νάρο, στην Επαρχία Αγκριτζέντο της Σικελίας.
Συλλογική Καριέρα
Ο Γκρίφο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις τοπικές ομάδες νέων των 1. ΚφΡ Πφόρτσχαϊμ και Γκερμάνια Μπρέτζινγκεν, προτού μετακομίσει στην ομάδα της 2. Μπούντεσλιγκα, Καρλσρούη ΣΚ, το 2011.
Τον Ιούλιο του 2012 εντάχθηκε στην Χόφενχαϊμ ως ελεύθερος, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διετούς διάρκειας με τον σύλλογο. Αρχικώς αγωνιζόμενος με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου στην Ρεγκιονάλλιγκα Συντβέστ, σύντομα προβιβάστηκε στη πρώτη ομάδα της Χόφενχαϊμ, με την οποία και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Μπούντεσλιγκα στις 19 Οκτωβρίου 2012, σε μια εντός έδρας νίκη με σκορ 3-2 επί της Γκρόιτερ Φυρτ, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στην θέση του Τακάσι Ουσάμι. Οι εμφανίσεις του του απέφεραν την ανανέωση του συμβολαίου του για ακόμη δύο χρόνια, ενώ σημείωσε συνολικά 12 συμμετοχές ως αλλαγή στην διάρκεια της σεζόν 2012-13, καθώς και 13 συμμετοχές και 5 τέρματα στη Ρεγκιοναλίγκα. Στην διάρκεια του καλοκαιριού του 2013, προβιβάστηκε επισήμως στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, ενώ του δόθηκε η φανέλα με τον αριθμό 32. Πέρασε τις αμέσως επόμενες σεζόν αγωνιζόμενος ως δανεικός με τα χρώματα των Ντιναμό Δρέσδης και ΦΣΦ Φρανκφούρτης, όπου, με την Φρανκφούρτη, σημείωσε 7 τέρματα και 10 ασίστ σε σύνολο 35 συμμετοχών στην διάρκεια της σεζόν 2014-15.
Οι εμφανίσεις του οδήγησαν την ΣΚ Φράιμπουργκ να προχωρήσεις στην απόκτησή του έναντι ποσού ύψους €1,5 εκατομμυρίων τον Ιούλιο του 2015. Ο Γκρίφο διετέλεσε καθοριστικό ρόλο βοηθώντας την ομάδα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της 2. Μπουντεσλίγκα και την άνοδο στη Μπουντεσλίγκα, σημειώνοντας 14 τέρματα και 15 ασίστ σε συνολικά 31 συμμετοχές πρωταθλήματος κατά την διάρκεια της σεζόν 2015-16.
Στις πρώτες έξι αναμετρήσεις της σεζόν 2016-17, ο Γκρίφο σημείωσε ένα τέρμα και τέσσερις ασίστ στη Μπουντεσλίγκα, καθώς και τρία τέρματα σε δύο συμμετοχές για το Κύπελλο Γερμανίας.
Διεθνής Καριέρα
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2013 ο Γκρίφο έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ιταλίας U20 υπό τις οδηγίες του ομοσπονδιακού τεχνικού Αλμπέριγκο Εβάνι, πετυχαίνοντας ένα τέρμα στην διάρκεια ισοπαλίας με σκορ 3–3 απέναντι στην Ελβετία στο Λουγκάνο. Στις 14 Οκτωβρίου 2013, ο Γκρίφο έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ιταλίας U21 από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Λουίτζι ντι Μπιάτζιο ενόψει προκριματικής αναμέτρησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2015 για την Ιταλία απέναντι στο Βέλγιο.
Τρόπος παιχνιδιού
Σύγχρονος, έξυπνος και δημιουργικός μέσος, με ευκολία στην επίτευξη τερμάτων, ο Γκρίφο συνήθως αγωνίζεται ως χαφ στο αριστερό πλευρό, παρά το γεγονός πως είναι δεξιοπόδαρος, θέση η οποία του επιτρέπει να συγκλίνει προς το κέντρο και να σουτάρει προς την αντίπαλη εστία, λόγω της ικανότητάς του στο τελείωμα των φάσεων, καθώς και την εκτελεστική του δεινότητα από μακρινή απόσταση. Ευέλικτος πλέιμεϊκερ, είναι επίσης ικανός να αγωνιστεί ως επιθετικός μέσος, καθώς και αρκετές άλλες θέσεις στην επίθεση, ενώ έχει αρκετές φορές χρησιμοποιηθεί ως πλάγιος επιθετικός. Θεωρούμενος ως ταλαντούχος και υποσχόμενος νεαρός παίκτης, είναι κυρίως γνωστός για την τεχνική, το ένστικτο, την ευελιξία, καθώς και τις ικανότητές του στην ντρίμπλα, ενώ η διορατικότητά του, η απόσταση της πάσας του, η ικανότητά του στην εκτέλεση των στημένων φάσεων, καθώς και η ευστοχία του στις σέντρες τον καθιστούν ως έναν εξαιρετικό πάροχο για ασίστ. Ειδικός επί των στημένων φάσεων, είναι επίσης εύστοχος εκτελεστής στα φάουλ και τα πέναλτι.
Εξωτερικοί sύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Δρέσδης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΣΦ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ20
Λουδοβίκος Γ΄ της Μάντουα
O Λουδοβίκος Γ΄, ιταλ. Lodovico (Luigi) III, (5 Ιουνίου 1412 – 12 Ιουνίου 1478) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν μαρκήσιος της Μάντουα (1444-78).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη-Φραγκίσκου μαρκησίου της Μάντουα και της Πάολα Μαλατέστα, κόρης του Μαλατέστα Δ΄ κυρίου του Πέζαρο.
Ο πατέρας του ήταν κοντοτιέρος, υπαρχηγός στο στράτευμα του Φραντσέσκο Μπουσόνε. Τότε ξεκίνησε και ο Λουδοβίκος Γ΄ ως κοντοτιέρος, από το 1432. Το 1436 μπήκε στην υπηρεσία των Βισκόντι του Μιλάνου, μάλλον χωρίς την έγκριση του πατέρα του, ο οποίος τον εξόρισε από τη Μάντουα και όρισε διάδοχό του τον δευτερότοκο Κάρολο. Όταν το 1438 ο Ιωάννης-Φραγκίσκος εκμισθώθηκε από τους Βισκόντι, συμφιλιώθηκε με τον γιο του. Το 1444 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ως μαρκήσιος της Μάντουα, αν και μερικά φέουδα δόθηκαν στα αδέλφια του: τον Κάρολο, όπως η κυριότητα της Σαμπιονέτα, τον Τζανλουτσίντο και τον Αλεσάντρο. Έτσι η Μάντουα σμικρύνθηκε σε μέγεθος και έπειτα από χρόνια πολέμου και μεγάλες δαπάνες, είχε πενιχρά οικονομικά.
Το διάστημα 1445-50 υπηρέτησε ως κοντοτιέρος για το Μιλάνο, τη Φλωρεντία, τη Βενετία και τη Νάπολη και άλλαζε συμμάχους, ώστε να μένει η Μάντουα ειρηνική. Το 1448 στη μάχη του Καραβάτζο, αναγκάστηκε να διαφύγει. Το επόμενο έτος μπήκε στην υπηρεσία της Βενετίας, στον Συνασπισμό της με τη Φλωρεντία εναντίον του Μιλάνου. Το 1450 για να αποκτήσει κτήσεις για τη Μάντουα, έλαβε στρατό από τον Αλφόνσο της Νάπολης. Ο Φραγκίσκος Α΄ Σφόρτσα του Μιλάνου τον δελέασε με τις πόλεις Λονάτο, Πεσκιέρα και Άζολα της Βενετίας, που πριν ανήκαν στη Μάντουα. Η Βενετία αντέδρασε λεηλατώντας το Καστιλιόνε ντελε Στιβιέρε το 1452 και μισθώνοντας τον αδελφό του Κάρολο.
Το 1453 απέκρουσε το στρατό του Καρόλου, αλλά η Βενετία έστειλε άλλο στρατό υπό τον Νικολό Πιτσινίνο που έκανε τον Λουδοβίκο Γ΄ να ματαιώσει κάθε πρσπάθεια ανάκτησης της Άζολα. Η ειρήνη του Λόντι το 1454 τον ανάγκασε να επιστρέψει όλες τις κατακτήσεις του και να αποκηρύξει τις διεκδικήσεις του στις τρεις πόλεις. Όταν το 1456 απεβίωσε ο Κάρολος, πήρε την κυριότητά του της Σαμπιονέτας.
Το 1453 καταλήφθηκε η Κωνσταντινούπολη από τους Οθωμανούς και έξι έτη μετά ο πάπας Πίος Β΄ κάλεσε Συγκέντρωση στη Μάντουα με σκοπό το ξεκίνημα μίας νέας Σταυροφορίας εναντίον των Οθωμανών. Το κύρος της Μάντουα έφθασε στο υψηλότερο σημείο. Ωστόσο ο πάπας αναφέρει ότι η πόλη ήταν ανθυγιεινή, ζεστή και τα φαγητά κακής ποιότητας. Από το 1466 ο Λουδοβίκος Γ΄ ήταν κατά διαστήματα στην υπηρεσία των Σφόρτσα του Μιλάνου. Απεβίωσε το 1478 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της πόλης· τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος Α΄.
Η εκπαίδευση και η πνευματική του καλλιέργεια
Την εκπαίδευσή του ο πατέρας του την ανέθεσε στον ανθρωπιστή Βιττορίνο ντα Φέλτρε. Η διδασκαλία βασίστηκε σε ηθικές, θρησκευτικές αρχές, σχεδόν ασκητικές. Ο ντα Φέλτρε πίστευε ότι η μόρφωση ενός καλού πρίγκιπα θα ωφελήσει τους υπηκόους του. Όταν ανέλαβε εξουσία, ίδρυσε ναούς και φιλοξένησε τη Συγκέντρωση του πάπα. Επίσης, με πνεύμα ανθρωπισμού, πλακόστρωσε τις οδούς, οικοδόμησε έναν πύργο Ωρολογίου και αναδιοργάνωσε το κέντρο της πόλης. Προσκάλεσε ανθρωπιστές και καλλιτέχνες, όπως τον Λεόν Μπατίστα Αλμπέρτι που σχεδίασε τους ναούς του Σαν Σεμπαστιάνο και του Σαν Αντρέα και τον Αντρέα Μαντένια που ορίστηκε ζωγράφος της Αυλής των Γκοντζάγκα.
Οικογένεια
Το 1433 νυμφεύτηκε τη Βαρβάρα των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ και είχε τέκνα (που επέζησαν της ενηλικίωσης):
Επίσης είχε δύο εκτός γάμου κόρες, την Κατερίνα και τη Γαβριέλλα.
Λέγεται ότι οι κόρες του είχαν κυρτές ράχες και γι' αυτό ο Γκαλεάτσο-Μαρία απέκρουσε τη Σουζάννα από σύζυγο και πήρε τη Δωροθέα, της οποίας ο γάμος καθυστέρησε, ώσπου η Αυλή του Μιλάνου βεβαιώθηκε ότι το πρόβλημα κύρτωσης δεν ήταν τόσο μεγάλο όσο της αδελφής της. Η Σουζάννα έγινε μοναχή. Επίσης και η Καικιλία. Της Πάολα ο γάμος καθυστέρησε για τον ίδιο λόγο· το παιδί της ήταν θνησιγενές και πιστεύεται ότι η παραμόρφωσή της καθιστούσε δύσκολη την κύηση.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Μπρίτζετ Φόντα
Η Μπρίτζετ Φόντα (Bridget Jane Fonda Elfman ; 27 Ιανουαρίου 1964) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες The Godfather Part III (1990), Single White Female (1992), Singles (1992), Point of No Return (1993), Το φιλοδώρημα των 2.000.000 δολαρίων (1994) και Jackie Brown (1997). Είναι η κόρη του Πίτερ Φόντα, ανιψιά της Τζέιν Φόντα και εγγονή του Χένρι Φόντα.
Ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Β' Ηθοποιού για τον ρόλο της ως Mandy Rice-Davies στην ταινία Scandal (1989) και έδωσε την φωνή της στον χαρακτήρα της Jenna στην ταινία κινουμένων σχεδίων Balto (1991). Έλαβε υποψηφιότητα για Έμμυ για την ταινία In the Gloaming (1997) και δεύτερη υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για την ταινία No Ordinary Baby (2001).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Γεωργικό Καρδίτσας
Το Γεωργικό είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Tο Γεωργικό βρίσκεται στον κάμπο της Καρδίτσας, σε απόσταση περίπου 7 χλμ. ΝΔ. από το κέντρο της πόλης και έχει υψόμετρο 135 μέτρα. Στα βορειαδυτικά του είναι η Μητρόπολη με τον ποταμό Γαβρά αναμεσά τους, νοτιοανατολικά η Κρύα Βρύση και νότια το Ξινονέρι. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, το εμπόριο φρούτων και λαχανικών αλλά και οικοδομικές εργασίες. Ενοριακός ναός είναι ο Άγιος Νικόλαος (Μύρων).
Σε λόφο, νοτιδυτικά του χωρίου, έχει εντοπιστεί "μέγας θολωτός μυκηναϊκός τάφος", γι' αυτό και η περιοχή έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός. Τα ευρήματα που βρέθηκαν εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Καρδίτσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Σιμντ (χορός)
μικρογραφία|Ομάδα χορευτών εκτελεί τον χορό Σιμντί (Σιμντ) Ο Σιμντ (Οσσετικά: Симд), είναι Οσσετικός λαϊκός ομαδικός χορός. Εκτελείται σε ρυθμό 4/4, 2/4. Η ομορφιά του Σιμντ είναι το αυστηρό γραφικό περίγραμμα του χορού, η αντίθεση ανάμεσα στα μαύρα και άσπρα κοστούμια, η απαλότητα των κινήσεων, η αυστηρότητα των σχηματισμών γραμμών και η αρμονία που δημιουργείται από όλα τα παραπάνω.
Στην Νότια Οσετία υπάρχει το Κρατικό σύνολο τραγουδιού και χωριού "Σιμντ".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Γεωργίας Κατηγορία:Νότια Οσσετία
Εκδικητική πορνογραφία
Εκδικητική πορνογραφία (revenge porn) είναι η διανομή σεξουαλικών εικόνων ατόμων, ή βίντεο σεξουαλικού περιεχομένου, χωρίς το άτομο ή τα άτομα να έχουν δώσει τη συγκατάθεσή τους. Σε αρκετές χώρες του κόσμου αυτό θεωρείται σοβαρό ποινικό αδίκημα.
Γενικά
Το υλικό μπορεί να έχει γίνει από έναν σύντροφο σε οικεία σχέση με τη γνώση και τη συγκατάθεση του ατόμου εκείνη τη στιγμή, ή μπορεί να έγινε εν αγνοία του. Το άτομο που απεικονίζεται σε αυτές τις εικόνες ή βίντεο μπορεί να έχει υποστεί σεξουαλική βία κατά την εγγραφή του υλικού, που σε ορισμένες περιπτώσεις διευκολύνεται από ναρκωτικά όπως είναι το χάπι βιασμού, το οποίο επίσης προκαλεί μειωμένη αίσθηση πόνου και εμπλοκή στη σεξουαλική πράξη και αμνησία. Η κατοχή του υλικού μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους δράστες για εκβιασμό των ατόμων σε άλλες σεξουαλικές πράξεις, να τους εξαναγκάσουν να συνεχίσουν μια σχέση ή για να τους τιμωρήσουν για τη λήξη μιας σχέσης, καθώς επίσης να τους φιμώσουν, να βλάψουν τη φήμη τους, ή ακόμη και να το κάνουν με στόχο το οικονομικό όφελος.
Νομοθεσία
Ο όρος "εκδικητική πορνογραφία" αναφέρεται επίσης συνήθως στη μεταφόρτωση σεξουαλικού περιεχομένου στο Διαδίκτυο με σκοπό τον εξευτελισμό και τον εκφοβισμό του ατόμου που έχει διακόψει μια σχέση. Ο όρος συχνά χρησιμοποιείται λανθασμένα για να περιγράψει σενάρια μη «εκδίκησης», συμπεριλαμβανομένης της μη συναινετικής πορνογραφίας που διανέμεται από τους χάκερ ή από άτομα που επιδιώκουν κέρδος ή φήμη.
Οι εικόνες ή τα βίντεο που μεταφορτώνονται συνήθως συνοδεύονται από επαρκείς πληροφορίες για την αναγνώριση του εικονιζόμενου ατόμου (μια διαδικασία γνωστή ως ντόξινγκ) και συνήθως περιλαμβάνουν ονόματα και τοποθεσίες που μπορεί να περιλαμβάνουν επικίνδυνα σχόλια, συνδέσμους προς προφίλ σε κοινωνικά δίκτυα, διευθύνσεις κατοικίας ή και χώρους εργασίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα θύματα εκτίθενται σε διακρίσεις στο χώρο εργασίας, την καταδίωξη στον κυβερνοχώρο ή την σωματική επίθεση. Ορισμένες εταιρείες αναζητούν στο Διαδίκτυο πιθανές πηγές κακής δημοσιότητας, με αποτέλεσμα πολλά θύματα πορνογραφικής εκδίκησης να χάσουν τη δουλειά τους και να βρεθούν ουσιαστικά άνεργα. Ορισμένοι ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν ότι ο όρος "εκδικητική πορνογραφία" δεν πρέπει να χρησιμοποιείται και αντ' αυτού ότι θα πρέπει να αναφέρεται ως "σεξουαλική κακοποίηση που βασίζεται στην εικόνα."
Χώρες
Οι χώρες που έχουν ψηφίσει νόμους κατά της εκδικητικής πορνογραφίας περιλαμβάνουν τον Καναδά, τη Γερμανία, την Ιταλία, το Ισραήλ, τη Σιγκαπούρη, το Ηνωμένο Βασίλειο, 40 πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών—συμπεριλαμβανομένης της Ουάσινγκτον], τον αμερικανικό στρατό και εδάφη των ΗΠΑ, όπως του Πουέρτο Ρίκο και του Γκουάμ. Η Αυστραλία έχει επίσης ψηφίσει νόμο σε επίπεδο Κοινοπολιτείας που ξεκίνησε την 1η Σεπτεμβρίου 2018.
Το 2021, σχετική αυστηρή νομοθεσία για την εκδικητική πορνογραφία τέθηκε σε ισχύ και στην Ελλάδα, με αφορμή την υπόθεση του Στάθη Παναγιωτόπουλου. Αρκετές σοβαρές περιπτώσεις εκδικητικής πορνογραφίας έχουν ήδη καταγραφεί στην Ελλάδα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πορνογραφία Κατηγορία:Ψυχολογική κακοποίηση Κατηγορία:Σεξουαλική βία Κατηγορία:Έγκλημα στον κυβερνοχώρο
Τατουάζ στη φυλακή
Το τατουάζ στη φυλακή είναι η πρακτική της δημιουργίας και επίδειξης τατουάζ μέσα στις φυλακές. Σήμερα οι Αμερικανοί και Ρώσοι κρατούμενοι μπορεί να καταφύγουν στην συγκεκριμένη πρακτική θέλοντας να δηλώσουν είτε ότι είναι μέλη μιας συγκεκριμένης συμμορίας είτε έναν κώδικα ή κρυμμένα μηνύματα σχετικά με την προέλευσή τους ή τις εγκληματικές τους πράξεις. Λόγω της έλλειψης του αναγκαίου εξοπλισμού και της αποστείρωσής του, η πρακτική του τατουάζ στη φυλακή έχει μεγάλους κινδύνους για την υγεία των κρατουμένων όπως η μόλυνση από μεταδοτικές ασθένειες (ηπατίτιδα, AIDS) από τη χρήση μολυσμένων βελονών.
Διαδικασία
Μιας και το τατουάζ στη φυλακή είναι παράνομο στις Η.Π.Α., οι κρατούμενοι δεν έχουν πρόσβαση στον κατάλληλο εξοπλισμό για να το κάνουν. Αυτό τους ωθεί να βρίσκουν τρόπους δημιουργίας των κατάλληλων εργαλείων τατουάζ από τα πράγματά τους. Αυτοσχέδιοι μηχανισμοί τατουάζ έχουν συναρμολογηθεί από υλικά όπως μηχανικά μολύβια, μαγνήτες, τρανζίστορ ραδιοφώνου, συρραπτικά, συνδετήρες ή χορδές κιθάρας. Το μελάνι που χρησιμοποιείται επίσης γίνεται από μελάνι στυλό ή από λιωμένο πλαστικό, αιθάλη ανακατεμένη με σαμπουάν ή λιωμένο φελιζόλ. Τα τατουάζ στη φυλακή δε γίνονται χωρίς πληρωμή και οι καλλιτέχνες τατουάζ συνήθως πληρώνονται με οτιδήποτε όπως γραμματόσημα και τσιγάρα μέχρι και πραγματικά χρήματα.
Σχέδια
Υπάρχει πλήθος διαφορετικών συμβόλων που παραπέμπουν σε πολλές συμμορίες ή ομάδες. Συγκεκριμένες εικόνες όπως ο ιστός της αράχνης αναπαριστά τη διάρκεια της ποινής του κρατούμενου. Το κάθε τατουάζ δάκρυ μπορεί να συμβολίζει από ένα πραγματοποιημένο φόνο. Τα τατουάζ επίσης χρησιμοποιούνται ως μέσο έκφρασης σχετικά με το ποιοι είναι οι κρατούμενοι ως άνθρωποι. Για παράδειγμα τα μέλη της Λευκής υπεροχής έχουν σχετικά τατουάζ που εκφράζουν τα πιστεύω τους. Μερικά κοινά σύμβολα που χρησιμοποιούνται καθ' αυτόν τον τρόπο είναι η εκατοστιαία τιμή (100%), που λειτουργεί ως ένας δείκτης που υποδηλώνει τη φυλετική καθαρότητα ενός ρατσιστή. Επίσης άλλα σύμβολα είναι η Valknut και η σβάστικα. Τρεις κουκκίδες τοποθετημένες με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν ένα τρίγωνο, αναπαριστούν το απόφθεγμα mi vida loca ή η τρελή ζωή μου για έναν Μεξικανό φυλακισμένο και παραπέμπουν στη Μεξικανική Μαφία, ενώ οι τέσσερις κουκκίδες έχουν το ίδιο νόημα αλλά όμως συναντώνται σε Μεξικανικά μέλη συμμοριών που σχετίζονται με τη Nuestra Familia. Ένα ρολόι χωρίς δείκτες συμβολίζει τη φυλάκιση, ενώ οι ιστοί της αράχνης συμβολίζουν τον εγκλεισμό και ο αριθμός 13 συμβολίζει την ατυχία.
Συνηθισμένο είναι και το τατουάζ πέντε κουκκίδων, τοποθετημένες σε χιαστί που συχνότερα συναντάται τοποθετημένο στο χέρι, με διαφορετικές ερμηνείες σε διαφορετικές κουλτούρες.
Περισσότερο συνηθισμένο στη Αγγλία, αν και συναντάται και αλλού, είναι το τατουάζ τεσσάρων κουκκίδων τοποθετημένο στους αστραγάλους. Συμβολίζει τα αρχικά ACAB (All Coppers Are Bastards, μετάφραση: Όλοι οι αστυνομικοί είναι μπάσταρδοι). Ή το τατουάζ με μια τελεία σε κάθε χέρι μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη, όπου η πρώτη γίνεται κατά την έναρξη της ποινής και η δεύτερη κατά την ολοκλήρωσή της.
Στην Ιρλανδία ένα συνηθισμένο τατουάζ που κάνουν στον εαυτό τους οι πρώην κρατούμενοι είναι μια απλή κουκκίδα που τοποθετείται κάτω από το μάτι, χρησιμοποιώντας μελάνι Ινδίας, κοινώς γνωστή με τον όρο κουκκίδα φυλακής.
Ένα τατουάζ κουκκίδα αναμορφωτηρίου επίσης συμβόλιζε τη φυλάκιση. Αυτό το είδος τείνει να εκλείψει σημαντικά, ειδικά μετά το κλείσιμο των συγκεκριμένων ιδρυμάτων κράτησης ανηλίκων. Ακόμα ένα λιγότερο συνηθισμένο τατουάζ φυλακής της εποχής των αναμορφωτηρίων, ήταν το γάντι του αναμορφωτηρίου που ονομάστηκε έτσι καθώς το πίσω μέρος της παλάμης του εγκληματία αφού γινόταν με περίγραμμα, γεμιζόταν με μελάνι Ινδίας.
Ένας ιστός της αράχνης που είναι τοποθετημένος στον αγκώνα, συμβολίζει τη διάρκεια της φυλάκισης.
Κίνδυνοι
Μιας και οι μηχανές τατουάζ είναι αυτοσχέδιες και δεν υπάρχουν τα μέσα σωστής αποστείρωσης, εγείρονται σημαντικοί κίνδυνοι για την υγεία. Θανατηφόρες ασθένειες όπως η ηπατίτιδα και το HIV/AIDS μπορεί να μεταδοθούν μέσω των μολυσμένων βελονών. Επίσης οι αυτοσχεδιασμοί στην δημιουργία του μελανιού μπορεί να καταστρέψει τους ιστούς του δέρματος, να δημιουργήσει μόνιμες ουλές ή να περιέχει επιβλαβείς για τον οργανισμό ουσίες.
Πολύξενος Επιφανής Σωτήρ
Ο Πολύξενος Επιφανής Σωτήρ (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ινδοελληνικού βασιλείου ο οποίος κυβέρνησε κατά την περίοδο μεταξύ 100 και 80 π.Χ. (οι εκτιμήσεις διίστανται σε 100 π.Χ. και 85 με 80 π.Χ.) στην Γανδάρα και την Πενταποταμία. Διασώζονται πολύ λίγα νομίσματα του και εκτιμάται πως η βασιλεία του ήταν βραχύχρονη.
Τατουάζ στη φυλακή
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία
Πολύξενος Επιφανής Σωτήρ
Περιγραφή
Στα χάλκινα νομίσματα του η Αθηνά απεικονίζεται στην μια πλευρά ενώ η αιγίδα της στην άλλη. Κάποια από τα μονογράμματα των νομισμάτων του υπάρχουν και στα νομίσματα του Στράτωνα Α´, Ηλιοκλή Β´ και Αρχίβιου.
Γιαννουσαίικα Καρδίτσας
Τα Γιαννουσαίικα είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας ο οποίος βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και νότια της λίμνης Πλαστήρα. Το χωριό απέχει περίπου 35 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα και είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Ίταμος σε υψόμετρο 970 μέτρα ενώ στα δυτικά του περνά ο ποταμός Ταυρωπός. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καροπλεσίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Αγία Αγάθη, το Ανθηρό, το Καροπλέσι και τα Κουκκαίικα αποτελούν την κοινότητα Καροπλεσίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιτάμου του δήμου Καρδίτσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 44 κατοίκους ενώ το 1981 και το 1991 είχε 79 και 102 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Ο βοσκός (τραγούδι)
Ο βοσκός (Der einsame Hirte, The Lonely Shepherd) είναι ο τίτλος μελωδικού τραγουδιού σε σύνθεση Τζέημς Λαστ, σε εκτέλεση Γκεόργκε Ζαμφίρ. Η μελωδία του βοσκού επένδυσε μουσικά πολλές ταινίες. Παίχτηκε από πολλούς μουσικούς και διαμορφώθηκε σε πολλά μουσικά στυλ.
Ιστορικό
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1977 στο μουσικό άλμπουμ του Τζέημς Λαστ «Russland Erinnerungen» (μτφ. Αναμνήσεις από τη Ρωσία). Το ίδιο χρόνο, κυκλοφόρησε και ως σινγκλ, κατακτώντας την 22η θέση στην κατάταξη των τσαρτ στη Γερμανία. Με αυτήν την εκτέλεση, ο Ρουμάνος αυλιστής Γκεόργκε Ζαμφίρ, έτυχε διεθνούς αναγνωρισιμότητας αν και είχε εκδόσει και άλλες μουσικές παραγωγές στο παρελθόν. Μεταξύ άλλων, συνόδευσε τον Τζέημς Λαστ σε μια περιοδεία του το 1978.
Ο βοσκός χρησιμοποιήθηκε ως σάουντρακ σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Το 1979, χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες της αυστραλέζικης σειράς «Golden Soak» του Γαλλοαυστραλού Ανρί Σαφράν και το 1984 χρησιμοποιήθηκε για να επενδύσει μουσικά το υποψήφιο για Όσκαρ μικρού μήκους ντοκιμαντέρ «Paradise» του Ινδοκαναδού Ίσου Πατέλ. Το 2003, χρησιμοποιήθηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο για να επενδύσει μουσικά το τέλος της ταινίας «Kill Bill: Volume 1». Όταν κυκλοφόρησε η ταινία σε DVD, εσφαλμένα αναφέρεται ότι ο Γκεόργκε Ζαμφίρ είναι ο παραγωγός του τραγουδιού.
Είναι ένα δημοφιλές τραγούδι που τυχαίνει να έχει σημαντική αναγνωρισιμότητα ιδιαίτερα από τις ταινίες που το χρησιμοποίησαν ως σάουντρακ. Διάφοροι καλλιτέχνες διασκεύασαν το μελωδικό τραγούδι,. όπως ο Εκουαδοριανός μουσικός Λέο Ρόχας που με την απόδοση του κομματιού εξασφάλισε την νίκη του στον τελικό της πέμπτης σεζόν του διαγωνισμού ταλέντων «Γερμανία έχεις ταλέντο» και την πρώτη του δισκογραφική δουλειά.
Παραπομπές
Βοσκος Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Πυθαγόρεια τριάδα
Μια πυθαγόρεια τριάδα αποτελείται από τρεις θετικούς ακέραιους αριθμούς α, β, και γ, τέτοιοι ώστε να ισχύει η σχέση α2 + β2 = γ2, ευρέως γνωστή ως πυθαγόρειο θεώρημα. Μια τέτοια τριάδα συνήθως γράφεται (α, β, γ), και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αριθμοί (3, 4, 5) εφόσον ισχύει. Εάν (α, β, γ) είναι πυθαγόρεια τριάδα, τότε ομοίως θα είναι και η (κα, κβ, κγ) για οποιοδήποτε θετικό ακέραιο κ.
Μια πρωτογενής πυθαγόρεια τριάδα είναι αυτή για την οποία οι α,β,γ είναι πρώτοι μεταξύ τους (δηλαδή ο μέγιστος κοινός διαιρέτης των α,β,γ είναι 1).
Τύπος για εύρεση πυθαγόρειων τριάδων
Οι πυθαγόρειες τριάδες είναι άπειρες και δίνονται από τον τύπο:
Αν k,m είναι τυχαίοι ακέραιοι τότε ισχύει:
Άρα: ώστε
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Θεωρία αριθμών Κατηγορία:Γεωμετρία του τριγώνου Κατηγορία:Διοφαντικές εξισώσεις
Τα τρία πρόσωπα της Άννας
Τα τρία πρόσωπα της Άννας (Ισπανικά: Tres veces Ana) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2016. Η σειρά είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1995, Μόνο η αγάπη ("Lazos de amor").
Πρωταγωνιστούν: Αντζελίκ Βογιέρ, Σεμπαστιάν Ρούλι, Νταβίντ Σεπέδα, Πέδρο Μορένο, Μπλάνκα Γκέρρα, Σουσάνα Ντοσαμάντες, Ραμίρο Φουματσόνι και Έρικ ντελ Καστίγιο.
Υπόθεση
Αυτή που ποτέ δε χάνει τις ελπίδες ότι θα ξαναβρεί την αδερφή της είναι η Άνα Λάουρα που έχει γίνει μια όμορφη νεαρή κοπέλα με καλή καρδιά αλλά πολύ μοναχική εξαιτίας της αδυναμίας της. Η Άνα Λετίσια είναι το ακριβώς αντίθετο, μια γυναίκα φιλόδοξη και εκβιάστρια, η οποία δε θέλει για κανένα λόγο να επιστρέψει η αδελφή της επειδή αυτό θα σήμαινε το μοίρασμα της περιουσίας όπως και της προσοχής και της αγάπης της οικογένειάς της και του θείου της του Μαριάνο για τον οποίο νιώθει έναν αρρωστημένο πόθο.
Ο Μαρσέλο, ο σύζυγος της Άνα Λετίσια, είναι ιδιωτικός ερευνητής και είναι πολύ κοντά στο να βρει την Άνα Λουσία γι’ αυτό και η κακιά Άνα Λετίσια διατάζει να τον σκοτώσουν για να σταματήσει η έρευνά του. Αλλά, ο Μαρσέλο επιζεί και απλώς χάνει τη μνήμη του. Μια γυναίκα, η Ρεμέδιος, τον βοηθάει και του δίνει ένα νέο όνομα, Σαντιάγο. Χωρίς να το φαντάζεται, οι πράξεις της Άνα Λετίσια ενώνουν τη μοίρα του άντρα της μ’ εκείνη της χαμένης της αδελφής. Στα όνειρα του Σαντιάγο εμφανίζεται συνεχώς μια όμορφη γυναίκα και παρόλο που δεν ξέρει ποια είναι, επειδή δε θυμάται τη γυναίκα του, την Άνα Λετίσια, τη μέρα που γνωρίζει την Άνα Λουσία την αναγνωρίζει αμέσως ως τη γυναίκα στα όνειρά του.
Κάστ
Γκεστ εμφανίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Triple-DES
Το Triple-DES είναι κρυπτοσύστημα το οποίο αποτελείται από 3 συστήματα DES σε σειρά. Η έξοδος δηλαδή του πρώτου συστήματος είναι η είσοδος του δευτέρου του οποίου η έξοδος είναι η είσοδος του τρίτου. Σχηματικά. Αποδίδει καλύτερη κρυπτογράφηση διότι πρέπει να υποκλαπούν 3 κλειδιά και όχι ένα.
Κατηγορία:Κρυπτογραφικοί αλγόριθμοι
Στέρνα Αργολίδας
Η Στέρνα είναι πεδινό χωριό του Νομού Αργολίδος. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων στην κοιλάδα του Ίναχου ποταμού. Αποτελούσε τμήμα στο παρελθόν του Καποδιστριακού Δήμου Λυρκείας και σήμερα το χωριό υπάγεται στην κοινότητα Στέρνας της δημοτικής ενότητας Λυρκείας του δήμου Άργους-Μυκηνών, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 το χωριό είχε πληθυσμό 122 κατοίκων. Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας.
Κύρια οικονομική δραστηριότητα της Στέρνας όπως και της ευρύτερης περιοχής είναι ο αγροτικός-κτηνοτροφικός τομέας με πολλά στρέμματα ελαιόδεντρων, αμπελιών, οποροφόρων δέντρων και λιβαδιών. Το χωριό τυχαίνει να βρίσκεται δίπλα στον κόμβο Στέρνας του Αυτοκινητόδρομου Μορέα (Α7) και έχει εύκολη πρόσβαση προς την Κόρινθο, την Τρίπολη και το Άργος.
Το κλίμα είναι θερμόξηρο Μεσογειακό με ζέστα, ξερά καλοκαίρια και ήπιους, υγρούς χειμώνες και δεν διαφέρει απο το κλίμα της γύρω περιοχής και του Άργους.
Κοντινοί οικισμοί αποτελούν η Λύρκεια, το Μαλαντρένι, το Σχοινοχώρι και το Γυμνό.
Πληθυσμός
Απο το 1879 μέχρι το 1940 ο οικισμός παρουσιάζε μία αυξητική τάση αλλά απο το 1951 και έπειτα ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά.
Κάρλι Ρέι Τζέπσεν
Η Κάρλι Ρέι Τζέπσεν (21 Νοεμβρίου 1985) είναι Καναδή τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός. Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Βρετανική Κολομβία, ερμήνευσε αρκετούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στα μιούζικαλ του σχολείου της και σπούδασε μιούζικαλ στο Κολέγιο Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Βικτόρια του Καναδά. Μετά την αποφοίτησή της, εγκαταστάθηκε ξανά στο Βανκούβερ και διαγωνίστησε στην πέμπτη σεζόν του Canadian Idol το 2007, όπου κατέλαβε την τρίτη θέση. Το 2008, η Τζέπσεν κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο με επιρροές από την φολκλορική μουσική, Tug of War, στον Καναδά.
Η αναγνωρισιμότητα της Τζέπσεν ήρθε το 2012, όταν το single της "Call Me Maybe" έλαβε σημαντική δημοφιλία ; το τραγούδι αυτό ήταν το single με τις περισσότερες πωλήσεις εκείνη την χρονιά, κατακτώντας την πρώτη θέση σε 18 χώρες. Ως αποτέλεσμα, υπέγραψε συμβόλαιο με τις δισκογραφικές εταιρείες School Boy Records και Interscope Records. Ο δεύτερος δίσκος της Τζέπσεν, Kiss, κυκλοφόρησε αργότερα την ίδια χρονιά. Ήταν μια ελαφριά εμπορική επιτυχία καθώς έλαβε την δέκατη θέση στον Καναδά και τις ΗΠΑ. Το 2014, η Τζέπσεν έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μπρόντγουει ως ο ομώνυμος χαρακτήρας στην Cinderella. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε τον τρίτο δίσκο της, Emotion, ο οποίος χαρακτηρίζεται για την επιρροή από την μουσική της δεκαετίας του 1980 και για το μίγμα dance-pop και synth-pop με στοιχεία indie. Ενώ έλαβε μικρότερη εμπορική επιτυχία από το Kiss, το single "I Really Like You" έγινε επιτυχία και έλαβε τα θετικά σχόλια των κριτικών. Το 2016 η Τζέπσεν συμμετείχε στην τηλεοπτική ειδική εκπομπή Grease: Live και χάρισε την φωνή της στην ταινία κινουμένων σχεδίων Ballerina. Ο τέταρτος δίσκος της, Dedicated, κυκλοφόρησε στις 17 Μαΐου 2019, μαζί με τον επόμενο δίσκο Dedicated Side B που κυκλοφόρησε έναν χρόνο μετά.
Η Τζέπσεν έλαβε αρκετά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τριών Juno Awards, ένα μουσικό βραβείο Billboard και ένα βραβείο Allan Slaight Award, παράλληλα με πολλές υποψηφιότητες για βραβεία Grammy, για MTV Video Music Awards, Polaris Music Prize και People's Choice Awards. Τον Μάιο 2015, η Τζέπσεν είχε πουλήσει πάνω από 25 εκατ. δίσκους παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί
Ιουδαιοπαλαιστινιακή αραμαϊκή γλώσσα
Η ιουδαιοπαλαιστινιακή αραμαϊκή γλώσσα (ISO 639-3: jpa, Glottolog: pale1261) είναι αρχαία διάλεκτος των αραμαϊκών η οποία ομιλούνταν από τους Εβραίους στην Ιουδαία και τον Λεβάντε κατά την ασμοναϊκή, ηρωδιανή, και ρωμαϊκή περίοδο, και αργότερα στην Συρία-Παλαιστίνη και το δουκάτο της Παλαιστίνης έως τον 13ο αιώνα. Θεωρείται πως μια διάλεκτος της γλώσσας αυτής ομιλούνταν από τον Ιησού Χρηστό. Το κείμενο της αραμαϊκής αποκάλυψης -γνωστό και ως 4Q246- το οποίο βρέθηκε στην πόλη Κουμράν είναι επίσης γραμμένο σε αυτή την γλώσσα.
Υπήρχαν κάποιες διαφορές μεταξύ των διαλέκτων της Ιουδαίας και της Γαλιλαίας, και τα περισσότερα κείμενα που διασώζονται είναι στην διάλεκτο της Γαλιλαίας.
Σύνοψη
Μετά την καταστολή του Τρίτου Ιουδαϊκου Πολέμου της εξέγερσης του Μπαρ Κόχμπα το 135 π.Χ. από τους Ρωμαίους, η πνευματική δραστηριότητα του ιουδαϊσμού μετακινήθηκε στην Γαλιλαία. Με την μετέπειτα αραβική κατάκτηση της περιοχής τον 7ο αιώνα τα αραβικά αντικατέστησαν την γλώσσα αυτή. μικρογραφία|Σελίδα χειρογράφου του [[Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ]] Το πλέον αξιοσημείωτο κείμενο της γλώσσας είναι το Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ, το οποίο εξακολουθεί να μελετάται στην σύγχρονη εποχή στις εβραϊκές θρησκευτικές σχολές καθώς και στο ακαδημαϊκό πλαίσιο, αν και σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με το βαβυλωνιακό Ταλμούδ το οποίο έχει σχεδόν εξ ολοκλήρου γραφεί στα εβραϊκά βαβυλωνιακά αραμαϊκά. Υπάρχουν και κάποια παλαιότερα κείμενα στην ιουδαιοπαλαιστινιακή αραμαϊκή γλώσσα, όπως το Μεγκιλλάτ Ταανίτ, από το οποίο περιέχονται αποσπάσματα και στο βαβυλωνιακό Ταλμούδ.
Πολλά από τα πρωτότυπα χειρόγραφα έχουν υποστεί αλλαγές κατά το πέρασμα του χρόνου, καθώς ο τρόπος γραφής τους κρίθηκε λανθασμένος από τους ομιλητές των ανατολικών αραμαϊκών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αραμαϊκές γλώσσες Κατηγορία:Εβραϊκές γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Μεταφορά στο Εθνικό Δίκαιο (νομική)
Στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μεταφορά είναι μια διαδικασία, με την οποία τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνουν ισχύ σε μια οδηγία με τη λήψη κατάλληλων μέτρων εφαρμογής. Η μεταφορά στο Εθνικό Δίκαιο γίνεται συνήθως είτε από πρωτογενή νομοθεσία είτε από Παράγωγο (ή Δευτερογενές) Δίκαιο.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την έγκαιρη, και σωστή υλοποίηση της μεταφοράς στο Εθνικό Δίκαιο, και την σωστή εφαρμογή της, ώστε να επιτευχθούν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Εσφαλμένη μεταφορά μπορεί να προκύψει από αδράνεια (με εξαίρεση ορισμένες διατάξεις), αποκλίσεις (άλλο πεδίο, ορισμός ή απαίτηση), " επιχρύσωση " (υπέρβαση των απαιτήσεων της οδηγίας), "διπλοπαρκάρισμα" (επικάλυψη μεταξύ των υφισταμένων εθνικών νομοθεσιών και της μεταφερθείσας οδηγίας), ή "κανονιστική παρεκτροπή" (υπερβολική εφαρμογή ή κατάσταση αβεβαιότητας όσον αφορά την κατάσταση του κανονισμού).
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά κρατών που δεν έχουν μεταφέρει επαρκώς τις οδηγίες. Επιπρόσθετα, κάθε φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση ενός Κράτους Μέλους μπορεί να υποβάλει καταγγελία στην Επιτροπή σχετικά με την εσφαλμένη ή καθυστερημένη μεταφορά μιας οδηγίας της ΕΕ ή "για οποιοδήποτε μέτρο (νομοθετικής, κανονιστικής ή διοικητικής πράξης) ή πρακτική που αποδίδεται σε Κράτος Μέλος, τα οποία θεωρούν ασυμβίβαστα με μια διάταξη ή μια αρχή του Κοινοτικού Δικαίου".
Η Επιτροπή δημοσιεύει μια ετήσια έκθεση που συνοψίζει τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρθηκε η νομοθεσία της ΕΕ, με στατιστικές σχετικά με τον αριθμό και τον τύπο των παραβάσεων, ανά χώρα και τομέα.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
Κατηγορία:Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Εθνικό Μουσείο Εζέν Ντελακρουά
Το Μουσείο Ευγένιου Ντελακρουά βρίσκεται στην Πλατεία Φύρστενμπεργκ (6, Rue de Furstenberg) στο Παρίσι, πολύ κοντά στη μεσαιωνική εκκλησία Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε. Στεγάζεται στην κατοικία, όπου ο Ντελακρουά έζησε και εργάστηκε από το 1857 ως το θάνατό του, το 1863. Ο Ντελακρουά εγκαταστάθηκε στο σπίτι αυτό στις 28 Δεκεμβρίου 1857 (Μετρό: Saint-Germain-des-Prés).
Ο λόγος της μετακόμισής του στην περιοχή αυτή από την προηγούμενη κατοικία – στούντιο της Οδού Νοτρ-Νταμ-ντε-Λορέτ (Rue Notre-Dame-de-Lorette) στην περιοχή της «Νέας Αθήνας» (Nouvelle Athènes), όπου ζούσε μέχρι τότε, ήταν το γεγονός ότι, λόγω της κλονισμένης υγείας του, δεν μπορούσε να πηγαινοέρχεται καθημερινά στην Εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου (Saint-Sulpice), όπου είχε αναλάβει να ζωγραφίσει τις τοιχογραφίες στο Παρεκκλήσιο των Αγγέλων.
Η καινούργια κατοικία του Ντελακρουά, που βρισκόταν πολύ κοντά στην Εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου, όπου εργαζόταν, αποτελούνταν από το διαμέρισμά του και το συνδεόμενο με μια σιδερένια εξωτερική σκάλα εργαστήριό του, που έβλεπε σ’ ένα κήπο με σπάνια σκιερά δέντρα. Όπως ο ίδιος έλεγε στην εξαδέλφη του Josephine de Forget, με την οποία είχε και ερωτική σχέση, ήταν πολύ ευχαριστημένος με το καινούργιο σπίτι και το γραφικό κήπο του, που τη θέα του απολάμβανε από το εργαστήριό του.
Μετά το θάνατο του Ντελακρουά στις 13 Αυγούστου 1863, διάφοροι ένοικοι διέμειναν στο διαμέρισμά του και σε κάποια στιγμή συζητούσαν να κατεδαφιστεί το ξεχωριστό από το κυρίως διαμέρισμα εργαστήριο, προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος στάθμευσης. Για να αποφευχθεί η καταστροφή, οι ζωγράφοι Μωρίς Ντενί (Maurice Denis) και Πωλ Σινιάκ (Paul Signac), μαθητές του Ντελακρουά, μαζί με άλλους φίλους του, ίδρυσαν την Εταιρεία Φίλων του Ευγένιου Ντελακρουά, η οποία μίσθωσε το εργαστήριο και το διαμέρισμά του.
Το 1952, ανακοινώθηκε ότι η κατοικία – στούντιο του Ντελακρουά επρόκειτο να πωληθεί. Με το ενδεχόμενο αυτό, η Εταιρεία Φίλων του Ντελακρουά παραχώρησε τις συλλογές του ζωγράφου στα Κρατικά Μουσεία της Γαλλίας, με τον όρο να δημιουργηθεί ένα μουσείο προς τιμήν του. Το 1971 ιδρύθηκε το «Εθνικό Μουσείο Ευγένιου Ντελακρουά», το οποίο από το 2004 έχει ενσωματωθεί στο Μουσείο του Λούβρου.
Το Μουσείο Ντελακρουά
Το εργαστήριο χτίστηκε σε σχέδια και με την επίβλεψη του ίδιου του Ντελακρουά το καλοκαίρι του 1857. Οι δύο ανάγλυφες μετόπες και το μεγάλο αρχαιοπρεπές ανάγλυφο που κοσμούν την εξωτερική πρόσοψη του εργαστηρίου προς τον κήπο αγοράστηκαν από τον ίδιο τον Ντελακρουά. Στο εργαστήριο αυτό ζωγράφισε ο Ντελακρουά πολλούς από τους πίνακές του: «Ταφή του Χριστού» (Τόκιο), «Δρόμος για το Κάλβαρι» (Μετς), «Ο Οβίδιος ανάμεσα στους Σκύθες» (Λονδίνο), «Η Ερμίνια και οι βοσκοί» (Στοκχόλμη), «Η απαγωγή της Ρεβέκας» (Λούβρο), «Ο Άμλετ και ο Οράτιος στην Κόλαση» (Λούβρο), «Αραβικός καταυλισμός τη νύχτα» (Βουδαπέστη) κ. ά.  Εδώ επίσης φιλοτέχνησε τα σχέδια για τις μεγαλοπρεπείς τοιχογραφίες στην Εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου: «Η πάλη του Ιακώβ με τον Άγγελο» και «Ο διωγμός του Ηλιόδωρου από το ναό» (1861).
Πηγές
Ντελακρουα Μουσειο
Νιαγκάν
Το Νιαγκάν (ρωσικά: Нягань) είναι πόλη στα βορειοδυτικά της Χαντιμανσίας στη Ρωσία. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Ομπ και 230 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Χάντι-Μανσίσκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Έριχ φον Στρόχαΐμ
Ο Έριχ φον Στρόχαΐμ (γερμανικά: Erich Oswald Hans Carl Maria von Stroheim) (22 Σεπτεμβρίου 1885 - 12 Μαΐου 1957) ήταν αυστριακό-αμερικανός σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος, γνωστός περισσότερο ως κινηματογραφικός αστέρας και avant garde, οραματιστής σκηνοθέτης της εποχής του βωβού κινηματογράφου. Η αριστουργηματική του προσαρμογή του βίβλιου McTeague του Φρανκ Νόρις, με τίτλο Απληστία, θεωρείται μία από τις καλύτερες και πιο σημαντικές ταινίες που έγιναν ποτέ. Μετά από συγκρούσεις με τα αφεντικά των στούντιο του Χόλυγουντ πάνω σε θέματα προϋπολογισμού και δικαιωμάτων των εργαζομένων, ο Στρόχαιμ σταμάτησε να εργάζεται ως σκηνοθέτης και στη συνέχεια ακολουθησε μια καριέρα ως ηθοποιός χαρακτήρων, ιδιαίτερα στον γαλλικό κινηματογράφο. Για τις πρώτες καινοτομίες του ως σκηνοθέτη, ο Στρόχαιμ εξακολουθεί να αναφερεται στην ιστορία του κινηματογράφου ως ένας από τους πρώτους από τους σκηνοθέτες. Βοήθησε να εισαχθούν πιο εξελιγμένα πεδία και νευρικά σεξουαλικά και ψυχολογικά υπόγεια ρεύματα στον κινηματογράφο. Αγαπημένος από τους παρισινούς νεο- σουρεαλιστές σκηνοθέτες γνωστούς ως Letters, τιμάται από τον Letterist Μορίς Λεμέτρ με μια ταινία αφιερώμα διαρκειας 70 λεπτών του 1979 με τίτλο "Erich von Stroheim".
Πρώτα χρόνια
Ο Στρόχαΐμ γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας το 1885 ως Έριχ Όσβαλντ Στρόχαιμ, γιος του Μπένο Στρόχαΐμ και της Γιοχάνα Μπόντι Εβραίικης καταγωγης.
Ο Στρόχαΐμ μετανάστευσε στην Αμερική στις 26 Νοεμβρίου 1909. Κατά την άφιξή του στο νησί Ellis ,ισχυριζόταν ότι ήταν ο Κόμης Εριχ Όσβαλντ Χανς Καρλ Μαρία φον Στρόχαιμ και Νοόντβαλλ, γόνος μιας αυστριακής αριστοκρατικής οικογενειας. Ωστόσο, για πρώτη φορά βρήκε δουλειά ως πλανοδιος πωλητής που τον οδήγησε στο Σαν Φρανσίσκο και στη συνέχεια στο Χόλιγουντ.
Κινηματογραφική καριέρα
Μέχρι το 1914 δούλευε στο Χόλιγουντ. Άρχισε να ασχολείται με κινηματογραφικές ταινίες ως κασκαντέρ και στη συνέχεια με μικρούς ρόλους και ως σύμβουλος στη γερμανική κουλτούρα και μόδα. Η πρώτη του ταινία, το 1915, ήταν το The Country Boy, η οποία ήταν επιτυχία. Ο πρώτος βασικός ρόλος του ήταν στην ταινία Παλιά Χαϊδελβέργη.
Ξεκίνησε να δουλεύει με τον DW Griffith, παίρνοντας έναν πρωταγωνιστικό ρόλο ως Φαρισαίος στην ταινία Μισαλλοδοξία. Επιπλέον, ο Στρόχαΐμ εργάστηκε ως ένας από τους πολλούς βοηθούς σκηνοθέτες της Intolerance, μιας ταινίας που ιστορικά έμεινε γνωστή για το μεγαλο cast της. Αργότερα, με την είσοδο της Αμερικής στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, έπαιξε ρόλους γερμανών κακοποιών σε ταινίες όπως η "Σίλβια της Μυστικής Υπηρεσίας" και το The Hun Within. Στην Καρδιά της Ανθρωπότητας, κόβει τα κουμπιά από τη στολή της νοσοκόμας με τα δόντια του, και όταν διαταράσσεται από ένα κλάμα ενός μωρού, το ρίχνει έξω από ένα παράθυρο.
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Στρόχαΐμ στράφηκε στο γράψιμο σεναρίων και στη συνέχεια σκηνοθέτησε σε δικό του σενάριο την ταινία Τυφλοί σύζυγοι το 1919. Ως σκηνοθέτης, ο Στρόχαΐμ ήταν γνωστός ως δικτατορικός και απαιτητικός, ανταγωνίζοντας συχνά τους ηθοποιούς του. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες της εποχής του βωβου κινηματογραφου, δημιουργώντας ταινίες που αντιπροσωπεύουν κυνικές και ρομαντικές απόψεις της ανθρώπινης φύσης. Οι επαναλαμβανόμενες τροπές στις ταινίες του περιλαμβάνουν την απεικόνιση των επιστάτων, και την απεικόνιση χαρακτήρων με σωματικές αναπηρίες. Οι επόμενες σκηνοθετικές του προσπάθειες ήταν η χαμένη ταινία The Key Pass (1919) και οι Ανόητες συζύγοι (1922), στην οποία επίσης πρωταγωνίστησε. Συμφωνα με αναφορες του Studio ήταν η πρώτη ταινία που κόστισε ένα εκατομμύριο δολάρια. Η απροθυμία ή η ανικανότητα του Στρόχαΐμ να τροποποιήσει τις καλλιτεχνικές του αρχές για τον εμπορικό κινηματογράφο, η έντονη προσοχή στη λεπτομέρεια, η επιμονή του στην σχεδόν πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία και το κόστος των ταινιών του οδήγησαν σε διαμάχες με τα στούντιο. Με το πέρασμα του χρόνου, έλαβε λιγότερες ευκαιρίες να αναλαβει σκηνοθετης σε καποια ταινία. Το 1929, ο Στρόχαΐμ απολύθηκε ως σκηνοθέτης της ταινίας Βασίλισσα Κέλι μετά από διαφωνίες με την Γκλόρια Σουάνσον και τον παραγωγό και χρηματοδότη Τζόζεφ Κένεντι για το αυξανόμενο κόστος της ταινίας και την εισαγωγή του Στρόχαΐμ για το άσεμνο θέμα στο σενάριο της ταινίας.
Μετά την Βασίλισσα Κέλι και το Walking Down Broadway, ένα έργο από το οποίο απολύθηκε, ο Στρόχαΐμ επέστρεψε στη δουλειά κυρίως ως ηθοποιός, τόσο στις αμερικανικές όσο και στις γαλλικές ταινίες. Η φυσιογνωμια του, καθώς και ορισμένοι από τους κακόβουλους ρόλους του, του έδωσαν το ψευδώνυμο "ο άνθρωπος που αγαπάς να μισείς".
Πηγαινοντας στη Γαλλία την παραμονή του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ο Στρόχαΐμ ήταν έτοιμος να σκηνοθετησει την ταινία La dame blanche σε δικό του σενάριο. Ο Ζαν Ρενουάρ έγραψε το διάλογο, ο Ζακ Μπεκέρ έπρεπε να είναι βοηθός σκηνοθέτης και ο ίδιος ο Στρόχαΐμ, ο Louis Jouvet και ο Jean-Louis Barrault ήταν οι πρωταγωνιστες. Ο Max Cossvan ήταν ο παραγωγός για λογαριασμό της εταιρειας Demo-Film. Η παραγωγή παρεμποδίστηκε από την εκδήλωση του πολέμου την 1η Σεπτεμβρίου 1939 και ο Στρόχαΐμ επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Στρόχαΐμ είναι ίσως πιο γνωστός ως ηθοποιός για το ρόλο του ως φον Ραουφενσταιν στην ταινία Η Μεγάλη Χίμαιρα του Ζαν Ρενουάρ (1937) και ως ο Μαξ φον Μάγερλινγκ στη Λεωφόρο της δόξας του Billy Wilder (1955). Για τη δεύτερη ταινία, ο Στρόχαΐμ ηταν υποψηφιος για το βραβείο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Αποσπάσματα από τη Βασίλισσα Κέλι χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία. Πολλοί κριτικοί κινηματογράφου συμφωνούν ότι ο Στρόχαΐμ ήταν πράγματι ένας από τους πρώτους μεγάλους σκηνοθέτες. Ο χαρακτήρας του Στρόχαΐμ στη λεωφόρο της δοξας είχε επομένως μια αυτοβιογραφική βάση που αντανακλούσε τις ταπεινωσεις που υπέστη κατα την διαρκεια της καριέρα του.
Μετά την εμφάνισή του στη Λεωφορο της δόξας του 1950, ο Στρόχαΐμ μετακόμισε στη Γαλλία όπου πέρασε το τελευταίο κομμάτι της ζωής του. Εκεί η σιωπηλή του κινηματογραφική δουλειά ήταν πολύ θαυμασμένη από καλλιτέχνες στη γαλλική κινηματογραφική βιομηχανία. Στη Γαλλία επαιξε σε κινηματογραφικές ταινίες, έγραψε αρκετά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν στα γαλλικά και δούλεψε σε διάφορα μη υλοποιημένα κινηματογραφικά έργα.
Προσωπική ζωη & Θάνατος
Ο Στρόχαΐμ παντρεύτηκε τρεις φορές. Ήταν παντρεμένος με την Μάργκαρετ Νοξ από το 1913 έως το 1915. Ο δεύτερος γάμος του ήταν με την Μάε Τζόουνς από το 1916 έως το 1919. Ποτέ δεν πηρε διαζυγιο από την τρίτη σύζυγό του Valerie Germonprez, αν και έζησε με την ηθοποιό Ντενίζ Μπερνάκ, από το 1939 μέχρι το θάνατό του. Η Μπερνάκ επίσης πρωταγωνίστησε μαζί του σε αρκετές ταινίες. Δύο από τους γιους του Στρόχαΐμ εντάχθηκαν τελικά στον κινηματογράφο: Ο Έριχ ο νεωτερος (1916-1968) ως βοηθός σκηνοθέτης και ο Τζόζεφ (1922-2002) ως ηχολήπτης.
Το 1956, ο Στρόχαΐμ άρχισε να υποφέρει από σοβαρό πόνο στην πλάτη, ο οποίος διαγνώστηκε ως καρκίνος του προστάτη. Τελικά έμεινε παράλυτος και μεταφέρθηκε στο σαλόνι του για να λάβει το βραβείο Λεγεώνα της τιμής από μια επίσημη αντιπροσωπεία. Πέθανε στο κάστρο του στο Maurepas κοντά στο Παρίσι στις 12 Μαΐου 1957 στην ηλικία των 71 ετών, όπου ζούσε με την μακροχρονια ερωμενη του Ντενίζ Μπερνάκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αυστροούγγροι
Αχλαδιάκες Χανίων
Οι Αχλαδιάκες είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλαιοχώρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πελεκάνου, του δήμου Καντάνου - Σελίνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Οι Αχλαδιάκες είναι ορεινός οικισμός στο Δ. ΝΔ. τμήμα του νομού Χανίων, πάνω από τον όρμο Σελίνου του Λιβυκού Πελάγους και βορειοανατολικά της Παλαιοχώρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 510. Απέχει 73 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Αχλαδιακές και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοχώρας του νομού Χανίων. Καταργήθηκε το 1951 για να επανασυσταθεί το 1981 ως Αχλαδιάκες. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοχώρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πελεκάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πελεκάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καντάνου-Σελίνου.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Εθνικό Κέντρο Οπτικoακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας
Το Εθνικό Κέντρο Οπτικoακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας (ΕΚΟΜΕ) είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.3429/2005 και Ν. 3899/2010), φορέας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Iδρύθηκε με τον [http://www.et.gr/idocs-nph/pdfimageSummaryviewer.html?args=sppFfdN7IQP5_cc--m0e11csAWGTW0xkFUkVI7qcYQq8rzSZFxgk-cIla_9YS9vGkAYi3ORfmarM6Ym_fEOTFrid0KJ4FstW4kicnjz_3u4G8qOBlZzQoc77k1-A9Eyz7vqZ2xJ5_DZvkHXMfOy21cu9ItdZMbnb7fJJ6N6it54h2ZK3seomaw.. Ν. 4339/2015] και ξεκίνησε την επίσημη λειτουργία του τον Δεκέμβριο του 2017 με στόχο την στήριξη της οπτικοακουστικής παραγωγής στην Ελλάδα, μέσω της υλοποίησης δράσεων στους τομείς της προσέλκυσης άμεσων Επενδύσεων, της Ψηφιοποίησης και της Εκπαίδευσης στην οπτικοακουστική παραγωγή.
Δομή και λειτουργία του ΕΚΟΜΕ
Η ίδρυσή του EKOME (Ν.4339/2015, ΦΕΚ Β’ 133/29-10-2015), αποσκοπεί στην ενίσχυση του εγχώριου οπτικοακουστικού τομέα και στην προσέλκυση διεθνών οπτικοακουστικών παραγωγών στην Ελλάδα
Αναλυτικότερα, η εταιρεία “Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας Α.Ε.” ή “ΕΚΟΜΕ" ανήκει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα όπως προβλέπει η νομοθεσία (Ν.3429/2005, Ν. 3899/2010 και Ν. 4972/2022) και λειτουργεί με τη νομική μορφή της Ανώνυμης Εταιρείας, με έδρα την Αθήνα. Στις σχέσεις του με την αλλοδαπή η επωνυμία του φορέα αποδίδεται ως “National Centre of Audiovisual Media and Communication S.A.”