cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Ζούρος
Σταδιοδρομία και έρευνα
Ο Ζούρος κατέχει διδακτική και ερευνητική προϋπηρεσία, έχοντας σταδιοδρομήσει τόσο στο Τμήμα Γεωλογίας του Α.Π.Θ. όσο και στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Μυτιλήνη). Έχει εκπονήσει διάφορες ερευνητικές και επιστημονικές δράσεις Παράλληλα έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 100 ερευνητικές εργασίες σε ξένα περιοδικά κύρους και διεθνή συνέδρια, σχετικές με θέματα εφαρμοσμένης γεωμορφολογίας και περιβαλλοντικής γεωλογίας, ενώ το διεθνές έργο του έχει λάβει περισσότερες από 1.800 αναφορές
Από το έτος 1995 έχει δραστηριοποιηθεί τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, για την ανάδειξη του μοναδικού γεωλογικού φαινομένου, του απολιθωμένου δάσους της Λέσβου,  του μουσείου φυσικής ιστορίας στο Σίγρι της Λέσβου, καθώς και για τη διαφήμιση και διεθνή προβολή αυτών σε παγκόσμια κλίμακα.
Τον Σεπτέμβριο του 2012, ως συντονιστής ομάδας Ελλήνων ερευνητών, συνεισέφερε στην αναγνώριση και εν τέλει στην επίσημη κατάταξη της νήσου Λέσβου στα «Παγκόσμια Γεωπάρκα» του πλανήτη, γεγονός ιδιαίτερα τιμητικό για τη χώρα μας. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Γεωλογικής και Γεωμορφολογικής Κληρονομιάς (τα έτη 2010-2012), και επίσης συντονιστής της Ελληνικής Επιτροπής International Year of Planet Earth (2008-2010) Ο Ζούρος, συνεργατικά μαζί με άλλους Έλληνες επιστήμονες, έχει συγγράψει αρκετά βιβλία σχετικά με το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου, τη Λέσβο ως «Παγκόσμιο Γεωπάρκο» και για άλλα συναφή θέματα φυσικών καταστροφών ή προϊστορικών απολιθωμάτων
Τον Οκτώβριο του 2020, υπό την επίβλεψη του Ζούρου, ανακαλύφθηκαν σπάνια ευρήματα απολιθωμένων κορμών και φυλλοφόρων οριζόντων (εντυπωσιακά μεγάλου αριθμού), κατά τη διάρκεια σωστικών ανασκαφών -που διενεργεί το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου- κατά τις εργασίες κατασκευής του νέου οδικού άξονα Καλλονής - Σιγρίου, στα δυτικά της Λέσβου. Πρόσθετα, ένας γιγαντιαίος κορμός απολιθωμένου δένδρου αποκαλύφθηκε στο χωριό Βάρος της Λήμνου (το καλοκαίρι του 2020), κατά τη διάρκεια εργασιών ανασκαφής που πραγματοποίησε κλιμάκιο στελεχών του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου υπό τον καθηγητή Νικόλαο Ζούρο, γεγονός που πιστοποιεί την ύπαρξη του απολιθωμένου δάσους της Λήμνου.
Με πρωτοβουλίες του, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Λέσβου μετατράπηκε σε ένα «πράσινο μουσείο» με σχεδόν μηδενική ενεργειακή κατανάλωση
Τον Δεκέμβριο του 2020, σε ανασκαφές που έγιναν στη Λέσβο υπό τον συντονισμό του Ζούρου, βρέθηκε εντυπωσιακός απολιθωμένος κορμός, που διατηρείται σχεδόν ακέραιος μέσα σε λεπτόκκοκο ορίζοντα ηφαιστειακής στάχτης. Το εύρημα περιλαμβάνει πολλά ηφαιστειακά υλικά που κάλυψαν και διατήρησαν ακέραιo τον κορμό, τα κλαδιά και τις ρίζες του δένδρου.
Στα τέλη του 2020, σε ανασκαφές υπό τον καθηγητή Ζούρο, βρέθηκαν νέα σημαντικά ευρήματα στο απολιθωμένο δάσος Σιγρίου, που αποτελούν "μάρτυρες" της βιαιότητας των ηφαιστειακών εκρήξεων που σκέπασαν τη νήσο Λέσβο με τα ηφαιστειακά τους προϊόντα, πριν από 18 εκατομμύρια έτη. Κατά πόρισμά του, τα ευρήματα δείχνουν μια μοναδική εικόνα καταστροφής ενός οικοσυστήματος λόγω μιας γιγάντιας ηφαιστειακής έκρηξης (όπως λ.χ. οι ηφαιστειακές εκρήξεις της Σαντορίνης το 1630 π.Χ ή του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.). Σημειώνεται ότι οι περίπου 50 απολιθωμένοι κορμοί δένδρων σε επάλληλους ορίζοντες ευρέθησαν κατά τις σωστικές ανασκαφές στην περιοχή του απολιθωμένου δάσους στη Λέσβο. Πρόσθετα ο Ζούρος, μέσα από δράσεις που αναλαμβάνει, αναδεικνύει τις ομορφιές και την μοναδικότητα της Λέσβου και τάσσεται υπέρ του γεωτουρισμού γενικότερα.
Διακρίσεις και αναγνώριση
Το 2016, ο Ζούρος εξελέγη Πρόεδρος του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων της UNESCO
Το πολυποίκιλο έργο του έχει αναγνωρισθεί από διάφορους φορείς, καθώς και από τοπικά και εθνικά ΜΜΕ. Το 2015, συμμετείχε σε διεθνές πρόγραμμα συνεργασίας μεταξύ του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου και του Γεωπάρκου Yanqing της Κίνας για τη συντήρηση απολιθωμάτων, με ανταλλαγή τεχνογνωσίας για τη συντήρηση ιχνοαπολιθωμάτων Δεινόσαυρων στο Γεωπάρκο Yanqing του Πεκίνου.
Τον Δεκέμβριο 2021, ο καθηγητής Ζούρος συμμετείχε στο 9ο Διεθνές Συνέδριο Γεωπάρκων που διοργάνωσε το Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων σε συνεργασία με την UNESCO στο Γεωπάρκο Jeju της Κορέας και εκλέχθηκε πρόεδρος του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων για την επόμενη τετραετία (2022-2026).
Προσωπική ζωή
Ζει στη Μυτιλήνη και είναι νυμφευμένος από το 1997 με τη δικηγόρο Φανή Καρδάτου και έχουν ένα παιδί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Αιγαίου
Καρλ Φρίντριχ Άμπελ
Ο Καρλ Φρίντριχ Άμπελ (Carl Friedrich Abel, 22 Δεκεμβρίου 1723 - 20 Ιουνίου 1787) ήταν Γερμανός συνθέτης της κλασικής περιόδου. Ήταν βιρτουόζος της βιόλα ντα γκάμπα και συνέθεσε σημαντική μουσική για αυτό το όργανο.
Ένα από τα πλέον γνωστά του έργα έγινε διάσημο εξαιτίας ενός λάθους. Τον 19ο αιώνα ένα χειρόγραφο μια συμφωνίας, γραμμένο από τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ καταχωρήθηκε ως 3η Συμφωνία σε μι ύφεση K. 18 και εκδόθηκε ως τέτοια στην πρώτη έκδοση των απάντων του Μότσαρτ από τον οίκο Breitkopf & Härtel. Αργότερα ανακαλύφθηκε ότι στην πραγματικότητα η συμφωνία ήταν σύνθεση του Άμπελ που απλώς είχε αντιγραφεί από τον νεαρό Μότσαρτ ως άσκηση κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Λονδίνο το 1764. Η συμφωνία είχε αρχικά εκδοθεί ως το τελευταίο έργο στην συλλογή Έξι συμφωνίες, Opus 7.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθέτες της κλασικής εποχής Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Μαθητές του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Ευζώιος Βυζαντίου
Ο Ευζώιος διαδέχτηκε τον Αθηνόδωρο και ποίμανε την επισκοπή του Βυζαντίου για έξι έτη (148 - 154). Επί των ημερών του εκδηλώθηκε ο διωγμός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Πάπας Μαρίνος Α΄
Ο Μαρίνος Α΄ (Pope Marinus I, 830 - 15 Μαΐου 884) ήταν Πάπας. Είναι γνωστός και ως Μαρτίνος Β΄. Ήταν Πάπας από τις 16 Δεκεμβρίου του 882 μέχρι το θάνατό του, το Μάιο του 884.
Γεννήθηκε στη Ρώμη. Διορίστηκε αρχικά λεγάτος και υπό την ιδιότητά του αυτή στάλθηκε αρκετές φορές στο εξωτερικό. Διατέλεσε Πρόεδρος της Η΄ Οικουμενικής Συνόδου (869), επίσκοπος Καιρέας, θησαυροφύλακας της Αγίας Έδρας και λεγάτος στην Κωνσταντινούπολη. Στο θρόνο διαδέχτηκε τον Ιωάννη Η΄. Καθώς ήταν ήδη επίσκοπος, η εκλογή του προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς εκείνη την εποχή δεν επιτρεπόταν μετάθεση επισκόπου σε άλλη έδρα.
Καταδίκασε τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Φώτιο και αποκατέστησε τον (μετέπειτα Πάπα) Φορμόζο σε Καρδινάλιο. Η πολιτική του ήταν φιλοαγγλική. Συνδέθηκε φιλικά με τον Αλφρέδο της Αγγλίας και απήλλαξε την αγγλική αποστολή στη Ρώμη από κάθε φορολογία. Πέθανε στις 15 Μαΐου 884 και τον διαδέχθηκε ο Αδριανός Γ΄.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Τι Πονηρό Μου Ζητάς
Τι Πονηρό Μου Ζητάς λέγεται το δεύτερο άλμπουμ της Ελένης Φουρέιρα, το οποίο κυκλοφόρησε την 1η Ιουλίου 2012 από τη δισκογραφική εταιρεία Minos-EMI S.A.
Τζαμί Νερατζέ
Το Τζαμί Νερατζέ ή Νερατζές είναι κτίριο το οποίο βρίσκεται στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Το κτίριο στο παρελθόν υπήρξε καθολικό μονής του τάγματος των Αυγουστινιανών με το όνομα Σάντα Μαρία. Με την κατάκτηση του Ρεθύμνου από τους Οθωμανούς, η μονή μετατράπηκε σε τζαμί, το οποίο ήταν γνωστό ως το τζαμί του Γαζή Χουσεΐν Πασά ή τζαμί Νερατζέ. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και την αποχώρηση των μουσουλμάνων από την Κρήτη το 1924 το κτίριο μετατράπηκε σε ωδείο.
Το κτίριο έχει ορθογώνιο σχήμα και διαθέτει τρεις ημικυκλικούς θόλους. Χαρακτηριστικός είναι ο μιναρές του τζαμιού, με δύο εξώστες, ο οποίος είναι ο ψηλότερος στην πόλη. Κατασκευάστηκε το 1890, τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, από τον μηχανικό Γεώργιο Δασκαλάκη. Το κτίριο διαθέτει αναγεννησιακά στοιχεία, όπως κυκλικό φεγγίτη και παράθυρα και θύρωμα αναγεννησιακού ρυθμού. Το θύρωμα του ναού αποτελείται από δύο ημικίονες σε κάθε πλευρά με κορινθιακού ρυθμού κιονόκρανα και ξεχωριστό βάθρο για το καθένα, τα οποία υποστηρίζουν θριγκό. Πάνω από την πόρτα και κάτω από τον θριγκό υπάρχει τόξο. Στο μέσο του τόξου υπάρχει μεγάλο φουρούσι. Ανάμεσα τους δύο κίονες της κάθε πλευράς έχουν ανοιχθεί ημιελλιπτικές κόγχες. Η σύνθεση θεωρείται ότι βασίζεται στο έργο του Σεμπαστιάνο Σέρλιο.
1631 Κοπφ
Κατά το περιήλιό του ο Κοπφ εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και πλησιάζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κοπφ εκτιμάται σε 9,66 ± 1,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,250 ± 0,074. Ο Κοπφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 41 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοπφ
Λαυρέντιος Βυζαντίου
Ο Λαυρέντιος υπήρξε χριστιανός επίσκοπος Βυζαντίου, κατά τους περισσότερους επισκοπικούς καταλόγους, για έντεκα χρόνια και πέντε μήνες. Αναφέρονται διάφορες ημερομηνίες αρχιερατείας του, με επικρατέστερη τα έτη από το 154 έως το 166, αν και ο Νικηφόρος Κάλλιστος θεωρεί ότι χρειάζεται διόρθωση.
Οικογενειακές ιστορίες
Οικογενειακές ιστορίες είναι μία ελληνική κοινωνική τηλεοπτική σειρά αυτοτελών επεισοδίων, παραγωγής 2010-2022, που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV από τις 25 Σεπτεμβρίου του 2010 μέχρι της 1 Ιουλίου του 2022. Η σειρά παρουσιάζει διάφορα κοινωνικά θέματα καθημερινών ανθρώπων, με διαφορετικούς συντελεστές σε κάθε επεισόδιο να συμμετέχουν στη δραματοποίηση κάθε ιστορίας. Οι Οικογενειακές Ιστορίες έχουν προβληθεί κατά περιόδους από το 2010 έως το 2022, ενώ περιστασιακά έχουν προβληθεί και σε επανάληψη από το ίδιο κανάλι. Στη σειρά λαμβάνουν μέρος είτε γνωστοί είτε ερασιτέχνες ηθοποιοί, όπως επίσης και σπουδαστές υποκριτικής που αργότερα έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό.
Τον Μάρτιο του 2013 ο σταθμός δημιούργησε και μία δεύτερη σειρά με τους δημιουργούς και τους συντελεστές να παραμένουν οι ίδιοι. Η τίτλος αυτής ήταν "Όσα μου κρύβεις". Η διαφορά με τις "Οικογενειακές ιστορίες" ήταν ότι η συγκεκριμένη σειρά ασχολούνταν με πιο δύσκολα κοινωνικά ζητήματα όπως παρενοχλήσεις, βιασμοί, εκφοβισμός και άλλα ενώ οι σκηνές της σειράς χαρακτηρίστηκαν πιο προχωρημένες από αυτές της αρχικής σειράς. Η προβολή της σειράς γινόταν σε εβδομαδιαία βάση ενώ η ώρα προβολής ήταν λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Συμμετοχές
Στην σειρά συμμετείχαν κατά καιρούς διάφοροι επαγγελματίες ηθοποιοί. Μερικοί από αυτούς είναι οι:
Πλοκή
Η πλοκή της σειράς είναι τα προβλήματα, οι τσακωμοί, οι χωρισμοί καθώς και οι έρωτες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες και τα μέλη της ξεχωριστά. Σε κάθε επεισόδιο βλέπουμε και μια διαφορετική οικογένεια η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα και προσπαθεί κατά τη διάρκεια του επεισοδίου να τα λύσει. Πρέπει να σημειωθεί ότι η σειρά είναι προϊόν μυθοπλασίας και απλά βασίζεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε οικογένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha
Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας
Ιστορικό
Ο Κένταυρος ιδρύθηκε στις 9 Μαΐου 2006, με το καταστατικό του να εγκρίνεται με την υπ αριθ. 26309/06 απόφαση του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Εντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.ΚΑ.Σ.Χ., από τα τοπικά πρωταθλήματα της οποίας ξεκίνησε την πορεία του. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2006-07 ο Κένταυρος αγωνίστηκε στα πλαίσια της Β' Κατηγορίας Ε.ΚΑ.Σ.Χ. Καταλαμβάνοντας τη 2η θέση κέρδισε την άνοδό του στην Α' Κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2007-08, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα της Ε.ΚΑ.Σ.Χ. παίρνοντας εισιτήριο για τα πανελλαδικά πρωταθλημάτα.
Κατά την παρθενική του περίοδο στη Γ' Εθνική Κατηγορία, 2008-09, ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 11η θέση της τελικής βαθμολογίας, εξασφαλίζοντας την παραμονή του. Την ίδια χρονιά, το τμήμα εφήβων του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Εφήβων της Ε.ΚΑ.Σ.Χ. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, η ανδρική ομάδα του Κενταύρου τερμάτισε 4η στον όμιλό της με 17 νίκες και 9 ήττες στο ενεργητικό της. Παράλληλα κατέκτησε το Κύπελλο Ε.ΚΑ.Σ.Χ. για το 2010 κερδίζοντας στον τελικό τον Α.Σ. Ευρώπη '87 Πευκοχωρίου.
Την περίοδο 2010-11 ο Κένταυρος κατέλαβε την 4η θέση στην τελική κατάταξη, έχοντας συγκεντρώσει 18 νίκες και 8 ήττες. Τελικά την περίοδο 2011-12, ενώ ο σύλλογος δήλωσε κανονικά συμμετοχή στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, ανακοίνωσε την απόσυρσή του στα τέλη Νοεμβρίου επικαλούμενος οικονομικούς λόγους. Αυτό σήμαινε αυτόματα και τον υποβιβασμό του συλλόγου στο οικείο του τοπικό Πρωτάθλημα από την επόμενη χρονιά.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 ο Κένταυρος συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ε.ΚΑ.Σ.Χ. με νεανική ομάδα, καταλαμβάνοντας στην τελική βαθμολογία τη 10η και τελευταία θέση. Από τη στιγμή που την επόμενη περίοδο δεν οργανώθηκε Β' Κατηγορία, ο σύλλογος δεν υποβιβάστηκε.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Χ.
Έδρα του Κενταύρου είναι το Δ.Α.Κ. Αγίου Παύλου Νέας Καλλικράτειας. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Δημοσθένης Δασκαλάκης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο κ. Πυριτίδης.
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Κενταύρου Νέας Καλλικράτειας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα γυναικών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Χ., κατακτώντας την πρώτη θέση. Ο σύλλογος συμμετείχε κατόπιν στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στις εθνικές κατηγορίες ανάμεσα στις ομάδες του Βορρά, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να προκριθεί.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2011-12, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 2η θέση της τελικής βαθμολογίας. Τη χρονιά 2012-13 ο Κένταυρος τερμάτισε στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας κι ένα μηδενισμό.
Το τμήμα κορασίδων του συλλόγου διαθέτει στην τροπαιοθήκη του πέντε Πρωταθλήματα Ε.ΚΑ.Σ.Χ. και συγκεκριμένα κατά τα έτη 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας αναμένεται να διαγωνιστεί στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Χ..
Έδρα του Κενταύρου είναι το Δ.Α.Κ. Αγίου Παύλου Νέας Καλλικράτειας. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Δημοσθένης Δασκαλάκης.
Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του Κενταύρου λαμβάνει μέρος στα τοπικά πρωταθλήματα που βρίσκονται υπό την εποπτεία της Ε.ΠΕ.Σ.Θ. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 συμμετείχε στους αγώνες της Β' Κατηγορίας γυναικών, από τους οποίους, όμως, αποβλήθηκε με δύο μηδενισμούς.
Τμήμα στίβου
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2007-08 λειτούργησε για πρώτη φορά το τμήμα στίβου του συλλόγου σε επίπεδο ακαδημιών, έφηβων, παίδων και κορασίδων. Την επόμενη χρονιά, 2008-09, το σωματείο έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε επίσημους αγώνες στίβου έφηβων, παίδων και κορασίδων σε επαρχιακό και πανελλήνιο επίπεδο.
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2011 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας βρέθηκε στην 99η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων). Την επόμενη χρονιά σκαρφάλωσε στην 54η θέση (σε σύνολο 281 συλλόγων). Στην κατάταξη για το έτος 2013 βρέθηκε στην 53η θέση (σε σύνολο 294 συλλόγων).
Αξιόλογοι αθλητές
Η Ελίνα Τζένγκο, ως μέλος του Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας, έχοντας προπονητή το Γιώργο Μποτσκαριώβ, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στο ακοντισμό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2022. Θεωρείται ως ένα από τα ταλέντα του ελληνικού κλασικού αθλητισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χαλκιδικής Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Χ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2006 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2006
Μπράιαν Ίνο
Ο Μπράιαν Ίνο (Brian Peter George St. Jean le Baptiste de la Salle) είναι Άγγλος μουσικός, παραγωγός και θεωρητικός της ηλεκτρονικής μουσικής. Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1948. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Roxy Music, ενώ θεωρείται εφευρέτης της μουσικής ambient. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως οι Ντέιβιντ Μπάουι, Talking Heads και U2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Μεσονήσια Ρεθύμνης
Τα Μεσονήσια είναι χωριό της Κοινότητας Ελενών του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Βρίσκεται μεταξύ του χωριού Ελένες και Γερακαρίου. Απέχει από το Ρέθυμνο περίπου 40 χιλιόμετρα. Είναι στις υπώρειες του βουνού "Κατσονήσι" ή "Κατσονήχι" οπώς το αποκαλούν οι κάτοικοι του χωριού, σε υψόμετρο 750 μέτρα. Η ονομασία του οικισμού (Μέσον - Νήσου) παραπέμπει στην κεντρική θέση της περιοχής στην Κρήτη (Βορρά – Νότο). Οι εκκλησίες του χωριού είναι ο Άγιος Αντώνιος (προστάτης του χωριού), μονόκλιτος ναός βασιλικού ρυθμού, η Πανάγια Καρεμφυλάτη ή Καροφυλάτη, ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος Ονούφριος. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Στην απογραφή του 2011 απογράφηκαν 103 κάτοικοι ενώ σε αυτήν του 2001 ήταν 97. Στην περίοδο της Γερμανικής κατοχής, οι κάτοικοι του χωριού πήραν μέρος στην αντίσταση και το χωριό αποτέλεσε καταφύγιο ΄Αγγλων και ντόπιων αντιστασιακών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Βεγγαλικό λεξιλόγιο
Τα Βεγγαλικά (βεγγαλικά: বাংলা, Bangla) είναι γλώσσα Μαγκάντχι, εξελίχθηκε από τις γλώσσες Μαγκάντχι Πρακρίτ και Πάλι. Ο πυρήνας του βεγγαλικού λεξιλογίου κατάγεται ετυμολογικά από τις γλώσσες Μαγκάντχι Πρακρίτ και Πάλι. Ωστόσο, αιώνες μεγάλου δανεισμού και αντιδανεισμού από τα αραβικά, περσικά, τουρκικά, Σανσκριτικά, Αυστροασιατικές γλώσσες και άλλες γλώσσες, έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση της ευρύ φάσματος λέξεων με ξένες ρίζες. Έτσι η προέλευση δανεισμένων και αντιδανεισμένων λέξεων στο Βεγγαλικό λεξιλόγιο είναι ευρεία και ποίκιλη, λόγω επαφή με διάφορες γλώσσες για αιώνες.
Προέλευση λέξεων
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Πηγές των σύγχρονων λογοτεχνικών λέξεων της Βεγγαλικής Το τυπικό Βεγγαλικό λεξιλόγιο περιέχει περίπου 75.000 λέξεις, από τις οποίες οι 50.000 (67%) θεωρούνται তৎসম τοτσόμο (λέξεις άμεσα αντιδανεισμένες από τα Σανσκριτικά), 21.100 (28%) είναι তদ্ভব τοντμπομπό (μητρικό Βεγγαλικό λεξιλόγιο με Σανσκριτικές συγγενείς λέξεις), και οι υπόλοιπες είναι δανεισμένες από দেশী ντέσι "αυτόχθονες (αυστροασιατικές)" και বিদেশী μπιντέσι "ξένες" πηγές.
Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά δεν λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι ένα τεράστιο κομμάτι από αυτές τις λέξεις είναι αρχαϊκές ή σε μεγάλο βαθμό τεχνικές, ελαχιστοποιώντας τη πραγματική τους χρήση. Το παραγωγικό λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται στα σύγχρονα λογοτεχνικά έργα, στην πραγματικότητα, αποτελείται ως επί το πλείστον το 67% ιθαγενείς λέξεις τοντμπομπό, ενώ τα αντιδάνεια τοτσόμο αποτελούν μόνο το 25% του συνόλου. Τα δάνεια Ντέσι και μπιντέσι μαζί συνθέτουν το υπόλοιπο 8% από το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται στη σύγχρονη Βεγγαλική λογοτεχνία.
Λεξιλογικές διαφορές
Ο παρακάτω πίνακας συγκρίνει τις διαφορές των προφορικών και χρησιμοποιούμενων λεξιλογίων στο Μπαγκλαντές και τη Δυτική Βεγγάλη.
Παραδείγματα δανεισμένων λέξεων
Λόγω αιώνες επαφή με τους Ευρωπαίους, Μογγόλους, Άραβες, Πέρσες, και Ανατολικούς Ασιάτες, η βεγγαλική γλώσσα έχει απορροφήσει αμέτρητες λέξεις από ξένες γλώσσες, ενσωματώνοντάς συχνά εντελώς τα δάνεια στο βασικό λεξιλόγιο. Τα πιο κοινά δάνεια από ξένες γλώσσες που προέρχονται από τρία διαφορετικά είδη επικοινωνίας. Μετά από αιώνες επαφή από τη Περσία και τη Μέση Ανατολή, ακολουθούμενη από τις επιδρομές της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας, πολυάριθμες τουρκικές, αραβικές και περσικές λέξεις έχουν απορροφηθεί και ενσωματωθεί πλήρως στο λεξικό. Αργότερα, Ανατολικοί Ασιάτες ταξιδιώτες και Ευρωπαίοι αποικιοκράτες έφεραν λέξεις από τα πορτογαλικά, τα γαλλικά, τα ολλανδικά, και πιο σημαντικά από τα αγγλικά. Μερικά πολύ κοινά δάνεια παρουσιάζονται παρακάτω.
Αρχαία και Νέα Ελληνικά (গ্রিক - Γκρικ)
Κατηγορία:Βεγγαλική γλώσσα Κατηγορία:Γλώσσες του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Περγαντής Φιλμ
Η Περγαντής Φιλμ ήταν μια ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1959 από τον Έλληνα επιχειρηματία Ηλία Περγαντή. Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 7 ταινίες μέχρι το 1978 όποτε και σταμάτησε την παραγωγή ταινιών. Η «Περγαντής Φιλμ» καθ' όλη την περίοδο της κινηματογραφικής της παραγωγής συνεργάστηκε με γνωστούς ηθοποιούς της εποχής εκείνης όπως ήταν οι Τάκης Μηλιάδης, Φραγκίσκος Μανέλλης, Κώστας Καζάκος, Μίμης Φωτόπουλος, Κώστας Ρηγόπουλος, Άντζελα Ζήλεια, Κώστας Πρέκας, Θάνος Κωτσόπουλος, Βούλα Ζουμπουλάκη και ο Θανάσης Βέγγος.
Η κωμική ταινία «Ούτε μιλάει ούτε λαλάει» (1966) χαρακτηρίζεται ως η πιο εμπορική επιτυχία της εταιρείας η οποία έκοψε συνολικά 201.306 εισιτήρια, ενώ η ταινία «Τα σαράντα παλληκάρια» (1961) θεωρείται η μεγαλύτερη εμπορική αποτυχία της καθώς έκοψε μόνο 15.339  εισιτήρια κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας της.
Παραγωγή
Στον παράκατω πίνακα αναφέρονται το έτος κυκλοφορίας, ο τίτλος της ταινίας, ο σκηνοθέτης, η θέση στο box office και τέλος ο αριθμός εισιτηρίων που έκοψε η κάθε ταινία κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας της στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Έβρου 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Έβρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Έβρου.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Έβρου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Έβρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2015–16, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Έβρου είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Με τη συμμετοχή 11 συλλόγων διεξάγεται η Α΄ Κατηγορία, αντί για 14 όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί, καθώς ''Ο.Φ. Ισαακίου και Α.Ο. Νεοχωρίου επέλεξαν να δηλώσουν συμμετοχή στη Β΄ Κατηγορία και η Α.Ο. Καππαδοκών'' αποχώρησε και δε συμμετείχε σε καμία διοργάνωση. Η Α.Ε. Διδυμοτείχου κατέκτησε τον τίτλο. Οι 3 τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται με πιθανότητες να έχουμε υποβιβασμό 5 ομάδων αν οι 2 σύλλογοι του Έβρου που αγωνίζονται στη Γ΄ Εθνική (Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Έβρος Σουφλίου) επιστρέψουν στο τοπικό πρωτάθλημα. Πηγή: ThrakiSports.gr <references group="σ" />
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 35 συνολικά ομάδων σε τρείς ομίλους των 12 ή 11 ομάδων ο καθένας. Στην κλήρωση συμμετείχαν 38 σύλλογοι αλλά Α.Μ.Ο. Αμπελακίων, Άρης Πραγγίου και Α.Ε. Καρωτής αποχώρησαν πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος είχαμε αποχωρήσεις άλλων δυο συλλόγων (Α.Σ. Πέπλου και Ο.Φ. Ισαακίου). Οι πρωταθλήτριες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α' Κατηγορία, όμως και οι τρεις πρωταθλήτριες των ομίλων τους επέλεξαν να μην αγωνιστούν στην Α΄ κατηγορία αλλά να παραμείνουν στη Β΄ της περιόδου 2016-17. Έτσι την άνοδο πήραν οι δευτεραθλήτριες Θράκη Φερών, Ατρόμητος Ασπρονερίου και Ακρίτας Νέας Βύσσας
Οι τελικές βαθμολογίες είναι οι εξής:
1ος Όμιλος
1 Η ομάδα Α.Ο. Αγνάντια είναι ουσιαστικά η Κ20 του Εθνικού Αλεξανδρούπολης
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Έβρου. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 2016 με τον τελικό. Το κύπελλο κατέκτησε ο Α.Σ. Έβρος Σουφλίου.
4η Φάση
Πηγή: thrakisports.gr
Προημιτελικά
Από την 4η φάση 2 ομάδες περνάνε κατευθείαν στα ημιτελικά και 4 (2 ζευγάρια) αγωνίζονται σε προημιτελικούς αγώνες.
Πηγή: thrakisports.gr
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Έβρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
1632 Ζημπέμε
Ο Ζημπέμε (Sieböhme) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,702. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Ζήγκφριντ Μπέμε (Siegfried Böhme).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ζημπέμε εκτιμάται σε 26,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,075 ± 0,013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζημπεμε
241
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 241 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 241 (CCXLI) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Γορδιανού και Πομπηιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 994 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 241 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.
Γιάννης Μαγκλής
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αλύπιος Βυζαντίου
Ο Αλύπιος ή Αλύμπιος ή Ολύμπιος ήταν χριστιανός επίσκοπος στο Βυζάντιο. Διαδέχθηκε τον Λαυρέντιο κατά το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα, χωρίς να είναι εξακριβωμένο ακριβώς το πότε. Οι μεταγενέστεροι κατάλογοι τον παρουσιάζουν να επισκόπευσε δεκατρία έτη και μισό ενώ οι παλαιότεροι τρία. Το πιθανότερο, σύμφωνα με τη γνώμη των Μανουήλ Γεδεών και Χρυσόστομου Παπαδόπουλου, είναι να έμεινε στο Θρόνο μεταξύ 166 και 169.
Πηγές
Αλυπιος Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Σιδηροδρομική γραμμή Κατάκολου - Ολυμπίας
Η σιδηροδρομική γραμμή Κατάκολου - Αρχαίας Ολυμπίας είναι μία μετρική τοπική σιδηροδρομική γραμμή τουριστικού ενδιαφέροντος που ενώνει το λιμάνι του Κατάκολου με τον Πύργο και με την Αρχαία Ολυμπία. Είναι η πρώτη περιφερειακή γραμμή της Ελλάδας, κατασκευασμένη το 1882.
Ιστορία
Η αρχή έγινε στις 22 Σεπτεμβρίου 1878, όταν ο τότε δήμαρχος Πύργου, Πέτρος Αυγερινός, ζήτησε να κατασκευαστεί από τον μηχανικό Αλέξανδρο Στρέιτ η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή εκτός Αττικής, με σκοπό τη σύνδεση του Πύργου με το λιμάνι του Κατάκολου, ώστε να αυξηθεί η εξαγωγή σταφίδας. Το 1881, με νόμο δίνεται η εργολαβία στον δήμο Πύργου η κατασκευή και η εκμετάλλευση του σιδηρόδρομου για 60 χρόνια. Οι εργασίες ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1882 και ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους και τον Φεβρουάριο του 1883 η γραμμή εγκαινιάζεται επίσημα από τον βασιλιά Γεώργιο Α΄, ενώ παράλληλα, τον Ιούνιο του 1893, ιδρύεται η εταιρεία Σιδηρόδορμος Πύργου-Κατάκολου (ΣΠΚ).
Η γραμμή το 1896 υπέστη πλήγμα, λόγω της σταφιδικής κρίσης που ξέσπασε, μειώνοντας την εμπορική δραστηριότητα της γραμμής. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο ΣΠΚ εξαγοράστηκε από την "Εταιρεία Μεσημβρινών Σιδηροδρόμων Ελλάδος", η οποία σύντομα αναστέλλεται η λειτουργία της.
Η γραμμή μένει αμετάβλητη ως το 1951, όπου ο ΣΠΚ απορροφάται από τους ΣΠΑΠ και δρομολογούνται αμαξοστοιχίες από την Αρχαία Ολυμπία ως το Κατάκολο, μέσω συνδετήριας γραμμής των γραμμών των ΣΠΑΠ και του ΣΠΚ. Μάλιστα, το νέο δρομολόγιο τεράστια απήχηση στους κατοίκους της Ηλείας. Το 1975 καταργείται ο σταθμός Πύργου του ΣΠΚ και ξηλώνονται οι γραμμές, ενώ όλα τα δρομολόγια σταθμεύουν στο σταθμό των ΣΠΑΠ.
Τον Αύγουστο του 1998 η γραμμή καταργείται, αλλά επανέρχεται το 2004, ως τουριστική για την εξυπηρέτηση των τουριστών λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων 2004.
Αμαξοστοιχίες
Η γραμμή Κατάκολο-Πύργος δρομολογούνταν με τις παρακάτω αμαξοστοιχίες της κατασκευάστριας KRAUSS, οι οποίες φυλάσσονταν στα μηχανοστάσια του Κατάκολου και του Πύργου :
Υπηρεσίες
Σήμερα η γραμμή εξυπηρετείται από 3 ζεύγη δρομολογίων, με αυτοκινητάμαξες GTW (της μετρικής σειράς 4501)
Φούστα
μικρογραφία| Μία φούστα Μια φούστα είναι το κατώτερο τμήμα ενός φορέματος ή ενός τήβεννου ή ένα ξεχωριστό εξωτερικό ένδυμα που καλύπτει ένα άτομο από τη μέση και κάτω.
Στην απλούστερη μορφή, μια φούστα μπορεί να είναι ένα ενιαίο ένδυμα φτιαγμένο από ένα μόνο ύφασμα (όπως το παρεό). Ωστόσο, οι περισσότερες φούστες φοριούνται στο σώμα στο ύψος της μέσης ή των γοφών και καλύπτουν προς τα κάτω. Οι μοντέρνες φούστες είναι συνήθως κατασκευασμένες από υφάσματα ελαφρού έως μεσαίου βάρους, όπως τζιν, υφασμάτινες, πενιέ ή ποπλίνα. Φούστες από λεπτά ή εφαρμοστά υφάσματα φοριούνται συχνά με μεσοφόρι για να κάνουν το υλικό της φούστας καλύτερα καλυμμένο και για σεμνότητα.
Στη σύγχρονη εποχή, οι φούστες συνήθως φοριούνται από γυναίκες. Ορισμένες εξαιρέσεις περιλαμβάνουν το ιζάρ, που φοριέται από πολλούς μουσουλμανικούς πολιτισμούς και το κιλτ, ένα παραδοσιακό ανδρικό ένδυμα στη Σκωτία, στην Ιρλανδία και μερικές φορές στην Αγγλία. Σχεδιαστές μόδας όπως ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ, η Βίβιεν Γουέστγουντ, ο Κένζο και ο Μαρκ Τζέικομπς έχουν επίσης επιδείξει ανδρικές φούστες. Παραβιάζοντας τους κοινωνικούς κώδικες, ο Γκοτιέ εισάγει συχνά τη φούστα στις ανδρικές του συλλογές ένδυσης ως μέσο έγχυσης καινοτομίας στην ανδρική ενδυμασία, με πιο γνωστό το σαρόνγκ που έχει φορέσει ο Ντέιβιντ Μπέκαμ.
Το στρίφωμα των φουστών μπορεί να ποικίλλει από μίνι φούστα σε μήκος έως το δάπεδο και μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις πολιτισμικές αντιλήψεις της σεμνότητας και της αισθητικής, καθώς και την προσωπική γεύση του χρήστη, που μπορεί να επηρεαστεί από παράγοντες όπως η μόδα και το κοινωνικό πλαίσιο. Οι περισσότερες φούστες είναι αυτόνομα ρούχα, αλλά μερικά κομμάτια που μοιάζουν με φούστα μπορεί να είναι μέρος ενός άλλου ενδύματος, όπως κολάν, σορτς και μπικίνι.
Ιστορία
Οι φούστες έχουν φορεθεί από τους προϊστορικούς χρόνους ως ο απλούστερος τρόπος κάλυψης του κάτω σώματος. Ειδώλια που κατασκευάστηκαν από τον πολιτισμό Βίντσα (περίπου 5.700-4500 π.Χ.), τα οποία βρίσκονται στην επικράτεια της σημερινής Σερβίας και των γειτονικών Βαλκανικών εθνών από την αρχή της Εποχής του Χαλκού, δείχνουν γυναίκες με ρούχα σαν φούστα.
Στην Αρμενία ανακαλύφθηκε μια υφασμένη φούστα που χρονολογείται από το 3.900 π.Χ. στο συγκρότημα σπηλιών Areni-1. Οι φούστες ήταν η τυπική ενδυμασία για άνδρες και γυναίκες σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς στην Εγγύς Ανατολή και την Αίγυπτο. Οι Σουμέριοι στη Μεσοποταμία φορούσαν καυνάκη, ένα είδος φούστας από γούνα δεμένη με ζώνη. Ο όρος «καυνάκης» αρχικά αναφέρεται στο δέρας ενός προβάτου, αλλά τελικά τέθηκε σε εφαρμογή στο ίδιο το ένδυμα. Τελικά, οι ζωικές ζώνες αντικαταστάθηκαν από καυνάκη, ένα κλωστοϋφαντουργικό προϊόν που έμοιαζε με το δέρας των προβάτων. Το ύφασμα καυνάκης χρησίμευσε επίσης ως σύμβολο στη θρησκευτική εικονογραφία, όπως στον χνουδωτό μανδύα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.
Τα αρχαία αιγυπτιακά ενδύματα κατασκευάζονταν κυρίως από λινό. Για τις ανώτερες τάξεις, υπήρχαν όμορφα υφαντά και περίπλοκες πιέτες. Γύρω στο 2.130 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Παλαιού Βασιλείου της Αιγύπτου, οι άνδρες φορούσαν περιμετρικές φούστες (κιλτ) γνωστές ως σεντίτ. Κατασκευάστηκαν από ένα ορθογώνιο κομμάτι υφάσματος τυλιγμένο γύρω από το κάτω μέρος του σώματος και δεμένο στο μπροστινό μέρος. Στο Μέσο Βασίλειο της Αιγύπτου, μακρύτερες φούστες, που φτάνουν από τη μέση στους αστραγάλους και μερικές φορές κρέμονται από τις μασχάλες, είχαν γίνει της μόδας. Κατά τη διάρκεια του Νέου Βασιλείου της Αιγύπτου, κιλτ με πτυχωτό τριγωνικό τμήμα έγινε της μόδας για τους άνδρες. Κάτω από αυτά, φορούσαν ένα σεντέ ή ένα τριγωνικό περίζωμα, του οποίου τα άκρα δένονταν με κορδόνια.
Κατά την Εποχή του Χαλκού, στα νότια μέρη της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης, προτιμήθηκαν τα ενδύματα που έμοιαζαν με περιτυλίγματα. Ωστόσο, στη Βόρεια Ευρώπη, οι άνθρωποι φορούσαν επίσης φούστες και μπλούζες.
Κατά τον Μεσαίωνα, άνδρες και γυναίκες προτιμούσαν ενδύματα που έμοιαζαν με φόρεμα. Το κάτω μέρος των ανδρικών φορεμάτων είχε πολύ μικρότερο μήκος σε σύγκριση με εκείνο των γυναικών. Ήταν κομμένα κατά πλάτος και συχνά πιασμένα με πιέτες ή καρφιά, έτσι ώστε η ιππασία να ήταν πιο άνετη. Ακόμη και η πανοπλία ενός ιππότη είχε μια κοντή μεταλλική φούστα κάτω από το προστήθιο. Κάλυπτε τους ιμάντες που συνέδεαν τις σιδερένιες κνημίδες του άνω μέρος των ποδιών στο προστήθιο. Τεχνολογικές εξελίξεις στην ύφανση τον 13-15ο αιώνα, όπως οι αργαλειοί και το ψαλίδι με περιστρεφόμενες λεπίδες και λαβές, βελτίωσαν την κατασκευή παντελονιών και καλσόν. Έγιναν της μόδας για τους άνδρες και εφεξής έγιναν τυπική ανδρική ενδυμασία ενώ έγιναν ταμπού για τις γυναίκες.
Φούστες εξακολουθούν να φοριούνται από τους άνδρες και τις γυναίκες από πολλούς πολιτισμούς, όπως οι λούνγκι, λεχενγκά, κάνγκα και σαρόνγκ που φοριούνται στη Νότια Ασία και Νοτιοανατολική Ασία και το κιλτ που φοριέται στην Σκωτία και την Ιρλανδία.
Ένας από τους πρώτους γνωστούς πολιτισμούς που φορούσαν γυναικεία ρούχα που μοιάζουν με μίνι φούστες ήταν ο Ντουάν Τσου Μιάο (短裙 苗), το οποίο κυριολεκτικά σήμαινε «κοντόφουστες Μιάο» στα κινέζικα. Αυτό αφορούσε τις κοντές μίνι φούστες «που ίσα που κάλυπταν τους γλουτούς» που φορούσαν οι γυναίκες της φυλής, κάτι το οποίο πιθανότατα ήταν συγκλονιστικό για τους παρατηρητές στον Μεσαίωνα και την πρώιμη νεότερη περίοδο.
19ος αιώνας
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η περικοπή των γυναικείων φορεμάτων στο δυτικό πολιτισμό διέφερε ευρύτερα από ότι σε οποιονδήποτε άλλο αιώνα. Οι γραμμές μέσης ξεκινούσαν ακριβώς κάτω από το στήθος (η αυτοκρατορική σιλουέτα) και σταδιακά βυθίζονταν στη φυσική μέση. Οι φούστες ξεκινούσαν αρκετά στενές και μεγάλωναν δραματικά στη φούστα στεφάνης και το κρινολίνο που υποστηρίχθηκαν της δεκαετία του 1860. Στη δεκαετία του 1890, η φούστα «βροχερή μαργαρίτα» παρουσιάστηκε για περπάτημα ή ως αθλητικό είδος. Είχε ένα πολύ μικρότερο στρίφωμα μέχρι και 6 ίντσες από το έδαφος και τελικά θα επηρέαζε την ευρύτερη εισαγωγή κοντύτερων γραμμών μέσης στις αρχές του 20ου αιώνα.
Τον 19ο αιώνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπήρξε ένα κίνημα ενάντια στις φούστες ως μέρος του κινήματος βικτωριανής μεταρρύθμισης ενδυμασίας, και στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Εθνική Ένωση Μεταρρυθμίσεων Ενδυμασίας.
20ος και 21ος αιώνας
δεξιά|μικρογραφία| Μια φούστα του 21ου αιώνα Μετά το 1915, οι φούστες μήκους μέχρι τους αστραγάλους δεν φοριούνταν γενικά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Για τα επόμενα πενήντα χρόνια οι μοντέρνες φούστες έγιναν κοντές (1920), έπειτα μακριές (1930), έπειτα κοντύτερες (το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τους περιορισμούς στο ύφασμα), έπειτα μακριές (η «νέα εμφάνιση»), έπειτα κοντύτερες όλων των ειδών από το 1967 έως το 1970, όταν οι φούστες έγιναν όσο το δυνατόν πιο κοντές, όμως αποφεύγοντας την έκθεση των εσωρούχων, η οποία θεωρήθηκε ταμπού.
Από τη δεκαετία του 1970 και την άνοδο των παντελονιών για τις γυναίκες ως επιλογή για όλες, εκτός από τις πιο επίσημες περιστάσεις, κανένα μήκος φούστας δεν κυριαρχούσε στη μόδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, με στυλ κοντών και μήκους μέχρι τους αστραγάλους να εμφανίζονται συχνά δίπλα-δίπλα σε περιοδικά μόδας και καταλόγους.
Η φούστα είναι μέρος της μαθητικής στολής για κορίτσια σε πολλά σχολεία σε όλο τον κόσμο, με μήκη που ποικίλλουν ανάλογα με τον τοπικό πολιτισμό. Η φούστα με καρό πιέτες αποτελεί στοιχείο των στολών των κοριτσιών από τις αρχές του εικοστού αιώνα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον 21ο αιώνα, η φούστα έγινε μέρος του δυτικού ενδυματολογικού κώδικα για τις γυναίκες και φοριέται ως ένδυμα casual και εργασίας, καθώς και ως αθλητικό ένδυμα (π.χ. στην αντισφαίριση). Η φούστα μπορεί επίσης να είναι υποχρεωτική ως επίσημη ένδυση, όπως για αεροσυνοδούς, σερβιτόρες, νοσοκόμες και γυναίκες του στρατού. μικρογραφία| Πλήρης φούστα από μπλε δαμασκηνό (πίσω όψη). Εθνογραφική περιοχή: [[Ζίβιετς. Συλλογή του Κρατικού Εθνογραφικού Μουσείου της Βαρσοβίας]]
Ανδρική ένδυση
μικρογραφία| Ένας άντρας που φοράει [[The Utilikilts Company|Utilikilt το 2010]] Υπάρχει ένας αριθμός ενδυμάτων που διατίθενται στο εμπόριο για άνδρες που υπάγονται στην κατηγορία «φούστα» ή «φόρεμα». Αυτά είναι γνωστά από μια ποικιλία ονομάτων και αποτελούν μέρος του παραδοσιακού φορέματος για άνδρες από διάφορους πολιτισμούς. Η χρήση ποικίλλει - το ντότι είναι μέρος της καθημερινής ενδυμασίας στην ινδική υποήπειρο, ενώ το κιλτ περιορίζεται συνήθως σε περιστασιακή χρήση και η φουστανέλα χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά ως φορεσιά. Οι τήβεννοι, που είναι ένας τύπος φορεμάτων για άντρες, υπήρχαν σε πολλούς πολιτισμούς, όπως το ιαπωνικό κιμονό, το κινεζικό τσιονσάμ, το αραβικό θάουμπ και το αφρικανικό σεναγαλέζικο καφτάνι. Οι τήβεννοι χρησιμοποιούνται επίσης σε ορισμένες θρησκευτικές τελετές, όπως το ράσο στον Χριστιανισμό και διάφοροι τήβεννοι και μανδύες μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε ειδωλολατρικές τελετές. Παραδείγματα ανδρικών φουστών και ενδυμάτων που μοιάζουν με φούστα από διάφορους πολιτισμούς περιλαμβάνουν:
Εκτός από τη χρήση των σκωτσέζικων κιλτ, οι φούστες, φορέματα και παρόμοια ενδύματα στον δυτικό κόσμο θεωρούνται γενικώς αποκλειστικά γυναικεία ενδύματα που, ιστορικά, δεν ήταν πάντα έτσι. Ωστόσο, οι δυτικοί άντρες έχουν φορέσει φούστες ως μορφές διαμαρτυρίας πολιτών. Άλλοι δυτικοί άνδρες υποστηρίζουν τις φούστες ως μέτρο της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φούστες Κατηγορία:Ιστορία της ένδυσης
Clockwork Angels
Το Clockwork Angels είναι το εικοστό στούντιο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 12 Ιουνίου του 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και μέσω της "Roadrunner" στις Ηνωμένες Πολιτείες την ίδια ημέρα, ενώ κυκλοφόρησε στην Αυστραλία στις 8 Ιουνίου και στην Ευρώπη στις 13 Ιουνίου του ίδιου έτους.
Ιστορία του δίσκου
Τον Απρίλιο του 2010, οι Rush μπήκαν στα "Blackbird Studios" του Νάσβιλ, ηχογραφώντας τα κομμάτια "Caravan" και "BU2B". Παραγωγός ήταν ο Νικ Ρασκούλινετς με μηχανικό ήχου τον Ρίτσαρντ Τσίκι και τα δύο κομμάτια κυκλοφόρησαν σε μορφή σινγκλ μέσω διαδικτύου.
left|thumb|220px|Ο [[Άλεξ Λάιφσον στις 21 Ιουνίου 2011 στην συναυλία των Rush στο Ρότερνταμ]] Στις 29 Ιουνίου του ίδιου έτους, το συγκρότημα ξεκίνησε την "Time Machine Tour" και μετά από 44 συναυλίες στην Βόρεια και τη Νότια Αμερική μέχρι τις 17 Οκτωβρίου, πραγματοποίησαν ένα διάλειμμα, συνεχίζοντας την περιοδεία στα τέλη Μαρτίου του 2011, με εμφανίσεις σε Ευρώπη και Αμερική μέχρι τις 30 Ιουνίου. Κατά την διάρκεια των ζωντανών αυτών εμφανίσεων, το συγκρότημα έπαιζε ολόκληρο το άλμπουμ "Moving Pictures".
Το φθινόπωρο του 2011, οι Rush συνέχισαν τις ηχογραφήσεις για τον εικοστό τους δίσκο, στα "Revolution Recording Studios" του Τορόντο. Το σινγκλ "Headlong Flight" κυκλοφόρησε στις 19 Απριλίου 2012, μπαίνοντας στα καναδικά τσαρτ.
Το "Clockwork Angels" κυκλοφόρησε στις 12 Ιουνίου στην Βόρεια Αμερική, με την περιοδεία για την προώθηση του να ξεκινάει στις 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Μετά από 72 συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Ευρώπη, η περιοδεία ολοκληρώθηκε στο Κάνσας Σίτυ στις 4 Αυγούστου 2013.
Ο δίσκος ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ της πατρίδας των Rush, όντας ο πρώτος που κατάφερε κάτι τέτοιο μετά το "Signals" του 1982. Επίσης, ανέβηκε στην δεύτερη θέση του αμερικάνικου Billboard και το Top-10 σε άλλες τέσσερις χώρες.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,1 / 5, το γερμανικό "Metal Hammer" 7 / 7, η "The Guardian" 4 / 5, το "NOW Magazine" 4 / 5, το "Pop Matters" 7 / 10 και το "Metal Archives" 98%.
Βραβεία
Clockwork Angels (άλμπουμ)
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μέλη των Rush
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Clockwork Angels" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Πίπα
thumb|right|295px|Πίπα κατασκευασμένη από πλαστικά Μία πίπα καπνίσματος ή απλώς πίπα είναι μία συσκευή ειδικά κατασκευασμένη για το κάπνισμα καπνού. Αποτελείται από ένα θάλαμο καύσεως για τον καπνό (κύπελλο), στον οποίο είναι προσαρμοσμένο ένα λεπτό κοίλο στέλεχος, που καταλήγει σε ένα επιστόμιο. Οι πίπες μπορεί να είναι πολύ απλές, μοντέλα μαζικής παραγωγής, μέχρι πολύ ακριβά χειροποίητα έργα τέχνης από φημισμένους κατασκευαστές, τα οποία συχνά αποτελούν συλλεκτικά αντικείμενα. Το κάπνισμα πίπας είναι ο αρχαιότερος γνωστός παραδοσιακός τρόπός καπνίσματος.
Τα κύπελλα κατασκευάζονται συνήθως από ξύλο ερείκης, σηπιόλιθο ή πηλό. Λιγότερο συχνά είναι άλλα πυκνόκοκκα ξύλα, όπως κερασιάς, ελιάς, σφενταμιού, δρυός κ.ά.. Ορυκτά όπως ο κατλινίτης και ο στεατίτης έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί. Το κύπελλο της πίπας διακοσμείται κάποιες φορές με ανάγλυφα.
Ασυνήθιστα υλικά κατασκευής είναι το νεροκολόκυθο (όπως στην πίπα calabash) και ο πυρολυτικός άνθρακας (γνωστός και ως πυρολυτικός γραφίτης). Το μέταλλο και το γυαλί είναι ασυνήθιστα υλικά για πίπες καπνού, αλλά απαντώνται σε πίπες για το κάπνισμα άλλων ουσιών, όπως η κάνναβη.
Τα καπνά που προορίζονται για κάπνισμα σε πίπες συχνά δέχονται προσεκτική επεξεργασία και ανάμιξη για την επίτευξη αρώματος που δεν υπάρχει σε άλλα προϊόντα καπνού.
Βατομουριά
thumb|Πίπα από ξύλο βατομουριάς Οι περισσότερες πίπες που πωλούνται σήμερα, χειροποίητες είτε μαζικής παραγωγής, κατασκευάζονται από ξύλο ερείκης (γαλλ. bruyère). Το ξύλο αυτό είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για διαφορετικούς λόγους: Ο πρώτος και σπουδαιότερος είναι η φυσική του ανθεκτικότητα στη φωτιά. Ο δεύτερος είναι η ικανότητά του να απορροφά την υγρασία, καθώς η καύση παράγει και υδρατμούς. Το ξύλο προέρχεται από τα ριζικά εξογκώματα του είδους φυτού Erica arborea, που είναι ιθαγενές στα μεσογειακά εδάφη.
Σηπιόλιθος
thumb|Πίπα από σηπιόλιθο Ο σηπιόλιθος (ένυδρο πυριτικό μαγνήσιο), ένα ορυκτό που βρίσκεται σε μικρά επιφανειακά αποθέματα, ιδίως γύρω από την πόλη Εσκισεχίρ της Τουρκίας και στην Ελλάδα, εκτιμάται ιδιαίτερα για το ότι μπορεί να σκαλιστεί σε λεπτά διακοσμητικά σχήματα. Χρησιμοποιείται ήδη από τον 17ο αιώνα και, μαζί με τον πηλό, αντιπροσώπευαν τα συνηθέστερα υλικά για την κατασκευή πιπών πριν την εισαγωγή της βατομουριάς, τον 19ο αιώνα. Το φυσικό χρώμα του είναι το λευκό και είναι εξαιρετικά ελαφρό και ιδιαίτερα πορώδες υλικό, που απορροφά μόρια από τον καπνό κατά το κάπνισμα και βαθμηδόν μεταβάλλει το χρώμα του σε χρυσο-καφέ. Οι παλαιές, πολυχρησιμοποιημένες πίπες από σηπιόλιθο εκτιμώνται από συλλέκτες για το ξεχωριστό χρώμα τους. Κατά την επιλογή μιας πίπας από σηπιόλιθο συστήνεται να βεβαιωνόμαστε ότι το είναι πράγματι σκαλισμένη από συμπαγές κομμάτι σηπιολίθου και όχι από σκόνη του ορυκτού που συλλέχθηκε μετά το σκάλισμα, ανακατεύθηκε με κάποιο συνδετικό υλικό και μετά συμπιέσθηκε στο σχήμα πίπας. Αυτά τα προϊόντα δεν είναι απορροφητικά, δεν χρωματίζονται και δεν έχουν την ποιότητα των άλλων.
Πηλός
thumb|Πίπα από πηλό Οι πίπες από κεραμικό υλικό κατασκευάζονται είτε με καλούπι, είτε, για πίπες υψηλής ποιότητας, με διαμόρφωση στο χέρι. Θερμαίνονται πολύ κατά το κάπνισμα σε σχέση με άλλες πίπες και για τον λόγο αυτό είναι πιο δύσχρηστες. Οι υποστηρικτές τους ισχυρίζονται ότι, αντίθετα με άλλα υλικά, μία καλοφτιαγμένη πήλινη πίπα δίνει «καθαρό» καπνό, χωρίς «επίγευση» οσμών από το κύπελλο της πίπας. Κάποτε οι πήλινες πίπες πετιούνταν εύκολα και τα μεταβαλλόμενα σχέδιά τους κατά το παρελθόν χρησιμοποιούνται ως βοήθημα στη χρονολόγηση από αρχαιολόγους των νεότερων χρόνων. Κάποτε ήταν πολύ δημοφιλείς στην Ιρλανδία, όπου ονομάζονταν dúidín.
Calabash
thumb|right|Πίπα calabash με κύπελλο από σηπιόλιθο Οι καμπυλόγραμμες πίπες calabash κατασκευάζονται από νεροκολόκυθο και έχουν συνήθως κύπελλα από σηπιόλιθο ή πορσελάνη. Απαιτούν πολλή εργασία και για τον λόγο αυτό είναι σήμερα ακριβές, με αποτέλεσμα πίπες με ξύλινα στελέχη (συνήθως μαόνι), αλλά με το ίδιο κλασικό σχήμα, να πωλούνται ως calabash. Οι ξύλινες πίπες και οι calabash είναι λειτουργικώς ισοδύναμες, εκτός από το ότι η αποξηραμένη νεροκολοκύθα είναι σημαντικά ελαφρότερη κι έτσι στηρίζεται ευκολότερα από το στόμα. Κάτω από το κύπελλο υπάρχει ένας αεροθάλαμος που ξηραίνει τον καπνό και μειώνει τη θερμοκρασία του. Υπάρχουν και πίπες από βατομουριά που πωλούνται ως calabash. Αυτές συνήθως δεν διαθέτουν αεροθάλαμο και ονομάζονται έτσι μόνο εξαιτίας του σχήματός τους.
Μία πίπα calabash είναι μεγάλη και εύκολα αναγνωρίσιμη ως πίπα από μακριά, όταν χρησιμοποιείται π.χ. σε θεατρικές παραστάσεις. Οι παλαιότεροι ηθοποιοί που υποδύθηκαν τον πασίγνωστο ήρωα Σέρλοκ Χολμς, ιδίως οι Γουίλιαμ Τζιλέτ και Μπέιζιλ Ράθμποουν, εκμεταλλεύθηκαν αυτή την ιδιότητα όταν χρειαζόταν να υποδυθούν τον Χολμς να καπνίζει την πίπα του. Αυτός είναι ο λόγος που ο Χολμς απεικονίζεται στερεότυπα να καπνίζει με calabash. Στην πραγματικότητα, στις περισσότερες ιστορίες του περιγράφεται να προτιμά μακρές ευθείες πίπες (τύπου churchwarden) από κερασιά ή και πήλινες.
Πλαστικό
Πίπες κατασκευάζονται και από ποικιλία άλλων υλικών, μεταξύ των οποίων και τα πλαστικά. Η εταιρεία Redmanol κατασκεύαζε πίπες με διαφανή στελέχη κατά τη δεκαετία του 1920, ενώ μία σειρά κατασκευάζονταν και κυκλοφορούσαν από την Tar Gard Corporation (αργότερα Venturi) του Σαν Φρανσίσκο από το 1965 ως το 1975, με υλικά όπως ο πυρολυτικός άνθρακας, η φαινολική ρητίνη, το νάιλον, ο βακελίτης και άλλες πλαστικές ύλες, που επέτρεπαν υψηλότερες θερμοκρασίες μέσα στο κύπελλο, λιγότερη πίσσα και αισθητική ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων. Αφότου η Venturi σταμάτησε να κατασκευάζει πίπες, αρκετές εταιρείες συνεχίζουν να τις κατασκευάζουν από «Brylon», συνδυασμό νάιλον και λεπτού πριονιδιού, ως φθηνότερο υποκατάστατο για το ξύλο της βατομουριάς.
Οι ναργιλέδες
right|thumb|[[Αίγυπτος|Αιγυπτιακός ναργιλές shisha]]
Οι ναργιλέδες ή «υδρόπιπες» (hookah, ghelyan ή narghile) είναι μία ξεχωριστή κατηγορία από πίπες της Μέσης Ανατολής, στις οποίες ο καπνός ψύχεται και φιλτράρεται περνώντας μέσα από ένα δοχείο με νερό, τη σφαίρα ή φιάλη. Επομένως υπάρχουν δύο στελέχη: ένα άκαμπτο μεταλλικό, που οδηγεί τον καπνό στο νερό του δοχείου, και ένας εύκαμπτος σωλήνας με επιστόμιο, γνωστός ως «μαρκούτσι». Στο νερό μπορούν να προστεθούν παγάκια, φρουτοχυμοί, ή και γάλα, ενώ παραδοσιακά και ο καπνός αναμειγνύεται με κάποια γλυκαντική ουσία, όπως μέλι ή μελάσσα. Ο καπνός καίγεται μέσα σε ένα μεταλλικό ή γυάλινο χώρισμα πάνω από το κύπελλο, τον λουλά. Το χαρμάνι (μίγμα) καπνού που χρησιμοποιείται («τουμπεκί») παράγεται ειδικά για ναργιλέ.
Χρήση
thumb|275px|Ο [[Σέρλοκ Χολμς σε χαρακτηριστική πόζα, καπνίζοντας πίπα.]] Το κάπνισμα πίπας απαιτεί περισσότερη τεχνική από αυτό του τσιγάρου και του πούρου, καθώς και κάποια επιπλέον σύνεργα. Εκτός από την πίπα και σπίρτα ή αναπτήρα, οι καπνιστές συνήθως χρησιμοποιούν ένα εργαλείο γνωστό και ως περγκολέτσο, για τη συμπίεση και τη ρύθμιση του καπνού μέσα στο κύπελλο, καθώς και το άδεισμα του κυπέλλου από τα υπολείμματα, ενώ διαθέτουν και έναν καθαριστή πίπας ή «στέλεχος καθαρισμού», δηλαδή μία πολύ μακρόστενη βούρτσα που μπορεί να καθαρίσει και το στέλεχος της πίπας.