cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019
Μετέχουσες χώρες
Συμμετέχουν 1105 αθλητές που εκπροσωπούν 50 χώρες σε αυτό το πρωτάθλημα.
Παραπομπές
2019
Αλί Καριμλί
Ο Αλί Καριμλί (Əli Kərimli) γεννημένος Αλί Αμιρχούσεϊν ογλού Καρίμοφ ( Əli Əmirhüseyn oğlu Kərimov), στις 28 Απριλίου 1965 είναι ένας Αζέρος πολιτικός και ο επικεφαλής της ρεφορμιστικής πτέρυγας του κόμματος Λαϊκό Μέτωπο του Αζερμπαϊτζάν (APFP).
Βιογραφία
Ο Καρίμλι γεννήθηκε στην περιοχή Σαάτλι του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Μετά από τη στρατιωτική θητεία στο σοβιετικό στρατό το 1985, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μπακού. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ίδρυσε και ηγήθηκε του κινήματος Γιουρντ (Πατρίδα) που υποστήριξε τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις Τον Νοέμβριο του 1988, το Γιουρντ, υποστηριζόμενοαπό διανοούμενους, οργάνωσε μαθητικές συναντήσεις στο Μπακού για να διαμαρτυρηθεί για το κομμουνιστικό καθεστώς. Ειδικές μονάδες των υπηρεσιών ασφαλείας χρησιμοποιήθηκαν για την καταστολή των διαδηλώσεων. Όπως και οι άλλοι εθνικιστές του Αζερμπαϊτζάν, ο Καρίμοφ άλλαξε το όνομά του διαγράφοντας την ρωσική κατάληξη -οφ και έγινε Καριμλί.
Πολιτική καριέρα
Τον Ιούλιο του 1989 ο Καριμλί οδήγησε το Γιουρντ στο νεοδημιουργημένο κίνημα του Λαϊκού Μετώπου του Αζερμπαϊτζάν (ΛΜΑ). Ήταν επικεφαλής ενός κομματικού πυρήνα στο πανεπιστήμιο του και συμμετείχε στη δημιουργία του καταστατικού χάρτη του κινήματος.
Το 1991, αφού έλαβε το δίπλωμά του, άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής στο Νομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Μπακού. Ταυτόχρονα, ο Καριμλί εργάστηκε ως ανταποκριτής στην ανεξάρτητη εφημερίδα Azadlıq (Ελευθερία).
Τον Ιανουάριο του 1992, εξελέγη αναπληρωτής πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου του ΛΜΑ. Τον Απρίλιο του 1993, ο επικεφαλής του ΛΜΑ και Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Αμπουλφάζ Ελτσίμπεϋ (πρώτος εκλεγμένος Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης) διόρισε τον Καριμλί Υπουργό Εξωτερικών.
Από το 2003, ο Καρίμλι ζητά τη δημιουργία μίας ομάδας κομμάτων της αντιπολίτευσης. Την άνοιξη του 2005, με πρωτοβουλία του Καριμλί, δημιουργήθηκε το μπλοκ των τριών κομμάτων της Ελευθερίας (Αζιτζίκ), το οποίο περιλαμβάνει τους ρεφορμιστές του ΚΛΜΑ, το Κόμμα Ισότητας (Müsavat) και το Δημοκρατικό κόμμα.
Ως άλλη προσπάθεια κατά των δικαιωμάτων της αντιπολίτευσης, το διεθνές διαβατήριό του κατασχέθηκε, καθιστώντας τον Αλί Καριμλί ως έναν από τους λίγους ηγέτες της αντιπολίτευσης στον κόσμο χωρίς έγκυρο διεθνές διαβατήριο.
Ο Καρίμλι δραστηριοποιείται στη διοργάνωση διαμαρτυριών που έχουν πλήξει το Μπακού από τον Μάρτιο του 2011, ως μέρος ενός περιφερειακού κύματος αναταραχών. Ανακρίθηκε για οκτώ ώρες από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα Ζακίρ Καράλοφ στις 16 Απριλίου σχετικά με τις διαμαρτυρίες.
Κριτική
Ο Ράζι Νουρουλάγιεφ, πρώην Αναπληρωτής Πρόεδρος του κόμματος Λαϊκού Μετώπου του Αζερμπαϊτζάν, κατηγόρησε τον Αλί Καριμλί ότι έδωσε εντολή στα μέλη του κόμματος να δημιουργήσουν εκατοντάδες πλαστά προφίλ Facebook και ζήτησε από τον Αλί Καριμλί να αποκαλύψει την πηγή οικονομικής υποστήριξης για την εκπαίδευση του γιου του στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ.
Ο γιος του Τουρκέλ Καριμλί δέχεται κριτική στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι έχει πολυτελή και απρόσεκτη ζωή σε ακριβά κλαμπ του Λονδίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Υπουργοί του Αζερμπαϊτζάν
Ρεζεντά
Η ρεζεντά (Reseda) είναι γένος ποωδών αρωματικών φυτών, ιθαγενών της Ευρώπης, της νοτιοδυτικής Ασίας και της Β. Αφρικής, που συναντώνται στη φύση από τα Κανάρια Νησιά και την Ιβηρική Χερσόνησο στα δυτικά, μέχρι τη βορειοδυτική Ινδία στα ανατολικά.
Είναι φυτά ετήσια, διετή ή πολυετή, που φθάνουν σε ύψος από 40 μέχρι 130 εκατοστά. Τα φύλλα τους σχηματίζουν έναν κύκλο στο επίπεδο του εδάφους και πιο πάνω είναι διατεταγμένα σπειροειδώς πάνω στον βλαστό. Αναλόγως με το είδος, μπορεί να είναι οδοντωτά ή όχι και το μήκος τους να ποικίλλει πολύ, από 1 έως 15 εκατοστόμετρα. Τα άνθη εκφύονται πάνω σε λεπτές κατακόρυφες «μύτες» του φυτού, και το καθένα έχει διάμετρο μόλις 4 έως 6 χιλιοστά. Αναλόγως με το είδος, μπορεί να είναι λευκά, κίτρινα, πορτοκαλί ή πρασινωπά, με 4 έως 6 πέταλα. Ο καρπός είναι μικρή ξηρή κάψα, που περιέχει αρκετούς σπόρους.
Από κάποια είδη, ιδίως το R. luteola, ο άνθρωπος εξάγει από την αρχαιότητα έντονη κίτρινη βαφή, για αυτό και σε μέρη της Ελλάδας, ιδίως στην Κέρκυρα, ακόμα και το ίδιο το φυτό R. luteola αποκαλείται «άγρια βαφή».
Καλλιέργεια και χρήσεις
Η ρεζεντά πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Η σπορά γίνεται απευθείας στην επιφάνεια του προς φύτευση εδάφους. Το φυτό δεν αντιδρά καλά στη μεταφύτευση και δεν θα πρέπει να μετακινείται μετά το φύτρωμά του.
Τα άνθη της ρεζεντάς είναι πολύ αρωματικά και χρησιμεύουν σε ανθοδέσμες και διακοσμήσεις, ενώ το αιθέριο έλαιο που εξάγεται από αυτά στην παρασκευή αρωμάτων. Στη βικτωριανή Αγγλία ήταν πολύ συνηθισμένο να καλλιεργείται σε γλάστρες και ζαρντινιέρες παραθύρου για να αρωματίζει τον αέρα των πόλεων. Από την άλλη, η ρεζεντά είχε κατά την αρχαία ρωμαϊκή εποχή και ιατρικές χρήσεις, ως ηρεμιστικό και για την περιποίηση εκδορών. Η κίτρινη βαφή εξαγόταν από τις ρίζες του είδους R. luteola ήδη από το 1000 π.Χ. περίπου, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν άρχισαν να παράγονται φθηνότερες συνθετικές κίτρινες χρωστικές.
Ο Κάρολος Δαρβίνος χρησιμοποίησε το είδος R. odorata στις μελέτες του για τα αυτογονιμοποιούμενα φυτά, κάτι το οποίο κατέγραψε στο έργο του The Effects of Cross and Self-Fertilisation in the Vegetable Kingdom (1876).
Είδη
Από το 2014 αναγνωρίζονται γενικώς 41 είδη και υποείδη στο γένος Reseda, τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κραμβώδη Κατηγορία:Φυτικές βαφές
Βόιτσεχ Στάτλερ
Ο Βόιτσιχ Στάτλερ (Wojciech Korneli Stattler ή Albert Kornel Stattler) (20 Απριλίου 1800 – 6 Νοεμβρίου 1875) ήταν Πολωνός ρομαντικός ζωγράφος με ελβετική αριστοκρατική καταγωγή. Υπήρξε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών στη Κρακοβία και μαθητής του ήταν ο ζωγράφος Γιαν Ματέικο.
Βιογραφικό
Ο Βόιτσιχ Στάτλερ γεννήθηκε στη Κρακοβία, στις 20 Απριλίου 1800. Πατέρας του ήταν o Joachim Stattler, δημοτικός σύμβουλος στη Κρακοβία. Το 1816 ξεκίνησε να σπουδάζει μαθηματικά και φυσικές επιστήμες αλλά ένα χρόνο μετά γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Κρακοβίας και παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου με καθηγητές τους Άντιν Μπροντόφσκυ (Antoni Brodowski), Józef Peszka και Franciszek Lampi.
Από το 1818 μέχρι το 1827 έζησε στην Ιταλία όπου συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Σαν Λούκα, στη Ρώμη, με τον Αντρέα Πότσι και ιδιωτικά με τους Βιτσέντζο Καμουτσίνι και τον Μπέρτελ Θόρβαλντσεν. Σπούδασε επίσης στην Ακαδημία της Βιέννης με τον Αντόνιο Κανόβα. Το διάστημα 1819 -1825 έλαβε αρκετές κρατικές υποτροφίες.
Το 1829 πήγε στην πόλη Łańcut, στη νοτιοανατολική Πολωνία, όπου έκανε επί πληρωμή τα πορτρέτα των παιδιών του Κόμη Αλεξάντερ Ποτότσκι (Aleksander Potocki) και άλλων  μελών της οικογένειας. Το 1830 παντρεύτηκε στη Βιέννη την Ιταλίδα Klementyna Zerboni di Colonna. Την ίδια χρονιά, στην πόλη Puławy, έκανε τα προκαταρκτικά σχέδια για το πορτρέτο του Πρίγκιπα Adam Czartoryski και το 1831 έγινε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Κρακοβία, όπου έκανε μεγάλες αλλαγές χρησιμοποιώντας ζωντανά και γυμνά μοντέλα. Υπηρέτησε στη Σχολή μέχρι το 1857.
Το 1870 για οικονομικούς λόγους ο Στάτλερ μετακόμισε με την οικογένειά του στη Βαρσοβία αλλά αρνήθηκε να ζωγραφίσει 50 πορτρέτα του Τσάρου Αλεξάνδρου έναντι μεγάλης αμοιβής. Σε μεγάλη ηλικία ζωγράφισε θρησκευτικά θέματα.
Ο Στάτλερ πέθανε στη Βαρσοβία, στις 6 Νοεμβρίου 1875 και τάφηκε στο Νεκροταφείο Powązki. Υπήρξε φίλος των Γιούλιους Σλοβάτσκι, Αλεξάντερ Φρέντρο, Antoni Odyniec και Άνταμ Μιτσκιέβιτς. Είχε αποκτήσει ένα γιό, τον Henryk, το 1834.
Παραπομπές
Στάτλερ Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ασέβεια
Με τον όρο ασέβεια χαρακτηρίζεται η έλλειψη επαρκούς σεβασμού προς κάτι το οποίο θεωρείται ιερό, ή έστω αυτό το οποίο αντιλαμβάνεται ως τέτοια έλλειψη σεβασμού η πλειονότητα των μελών μιας κοινωνίας ή του ιερατείου μιας θρησκείας. Με τη γενικότερη έννοια, η λέξη ασέβεια σημαίνει και την έλλειψη σεβασμού προς ιεραρχικώς ανώτερα πρόσωπα στην κοινωνία ή στο στράτευμα. Η ασέβεια συγχέεται συχνά, αλλά και συνδέεται, με την ιεροσυλία, με τη διαφορά ότι η ασέβεια δεν αποτελεί απαραιτήτως μια πράξη. Η ασέβεια δεν συνδέεται με τη λατρεία με τη στενή έννοια, καθώς υπονοεί έλλειψη σεβασμού προς ένα ευρύτερο σύστημα αξιών. Μια από τις αντιρρήσεις των ειδωλολατρών εναντίον του Χριστιανισμού ήταν ότι, αντίθετα με τους οπαδούς άλλων μυστηριακών θρησκειών, οι πρώτοι Χριστιανοί αρνούντο να ρίξουν έστω και έναν κόκκο θυμιάματος ενώπιον ειδώλων των θεών, μια άρνηση πράξεως που αποτελούσε ασέβεια κατά την αντίληψη των ειδωλολατρών. Η ασέβεια στους αρχαίους πολιτισμούς αποτελούσε δημόσιο ζήτημα, αντί ατομικό θρησκευτικό, καθώς οι θρησκείες ήσαν ενσωματωμένες στο κράτος. Πιστευόταν ότι ασεβείς πράξεις ή η έλλειψη σεβασμού προς ιερά αντικείμενα η ιερείς μπορούσε να επιφέρει την οργή των θεών εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας.
Στην αρχαία Ελλάδα
Παρά την πραγματικότητα αυτή, υπήρξαν κάποιοι Αθηναίοι, και μάλιστα στην εποχή της ακμής της πόλεως, που καταδικάσθηκαν σε θάνατο ή εξορία με την κατηγορία της ασεβείας. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται ο Αλκιβιάδης και άλλοι 21 για την υπόθεση των Ερμοκοπιδών το 415 π.Χ., ωστόσο οι περισσότεροι από αυτούς κατάφεραν να διαφύγουν εύκολα από την πόλη, γεγονός που πρέπει να συναξιολογηθεί (ο Ανδοκίδης κατηγορήθηκε και αργότερα, το 400 ή το 399 π.Χ., σε σχέση με εκείνα τα γεγονότα). Ακόμα γνωστότερη είναι η καταδίκη σε θάνατο του μέγιστου φιλοσόφου Σωκράτη για ασέβεια (καθώς και για το ότι «διέφθειρε τη νεολαία») το 399 π.Χ.. Επίσης ο φιλόσοφος Αναξαγόρας κατηγορήθηκε για ασέβεια και πιθανότατα εξορίσθηκε, επειδή δίδασκε ότι ο Ήλιος ήταν «φλεγόμενος λίθος με διαστάσεις μεγαλύτερες της Ελλάδας». Εκτός αυτών, φέρονται ότι κατηγορήθηκαν «επί ασεβεία» και οι εξής αρχαίοι Έλληνες με αλφαβητική σειρά (πρέπει όμως να τονισθεί ότι υπάρχει έλλειψη ιστορικών αποδείξεων και ότι έχει υποστηριχθεί ότι κάποιες από τις περιπτώσεις ίσως να επινοήθηκαν από μεταγενέστερους ιστορικούς και άλλους συγγραφείς ):
Οποιοσδήποτε Αθηναίος πολίτης μπορούσε να κινήσει γραφή ασεβείας, με καταγγελία προς τον «άρχοντα βασιλέα». Οι δίκες διεξάγονταν δημοσίως στο δικαστήριο της Ηλιαίας και είχαν δύο μέρη: πρώτα οι Ηλιασταί δίκαζαν και απεφάσιζαν με ψηφοφορία εάν ο κατηγορούμενος ήταν ένοχος ή όχι, και στην πρώτη περίπτωση, επειδή ο νόμος δεν προέβλεπε κάποια συγκεκριμένη ποινή, το ακροατήριο στην Ηλιαία στο δεύτερο μέρος της δίκης απεφάσιζε την ποινή, που μπορεί να ήταν απλό πρόστιμο, εξορία, θάνατος, κατάσχεση περιουσίας ή ατιμία (στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων). Ωστόσο η συνηθέστερη ποινή ήταν η θανατική. Δεν υπήρχε το δικαίωμα για έφεση.
Πηγές
Κατηγορία:Θρησκευτικό δίκαιο Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι
Η Μητροπολιτική Πόλη του Κάλαρι είναι μια από τις Μητροπολιτικές Πόλεις της Ιταλίας στη Σαρδηνία, περιλαμβάνει την πρωτεύουσα Κάλιαρι και άλλους 17 Δήμους. Η Μητροπολιτική πόλη αντικατέστησε την Επαρχία του Κάλιαρι με κυβερνητικό διάταγμα (2016). Ο σημερινός δήμαρχος της Μητροπολιτικής Πόλης είναι ο Μασσίμο Ζεντά, εκλεγμένος με την Ιταλική Αριστερά. Ο αστικός πληθυσμός της πόλης είναι 432.000 κάτοικοι, ο Ευρύτερος αστικός πληθυσμός φτάνει τους 477.000 κατοίκους.
Η Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι έχει Μεσογειακό κλίμα με θερμά ξηρά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Είναι ασυνήθιστες οι θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών το καλοκαίρι ενώ τον χειμώνα πέφτει συχνά η θερμοκρασία κάτω από το μηδέν, οι πυκνές χιονοπτώσεις χρονολογούνται κάθε τριάντα χρόνια. Ο Ιανουάριος είναι ο πιο κρύος μήνας με μέση θερμοκρασία 10 βαθμούς Κελσίου και ο Αύγουστος ο θερμότερος μήνας με μέση θερμοκρασία 25 βαθμούς Κελσίου. Ο Αφρικάνικος αντικυκλώνας φέρνει πολλούς καύσωνες μετά τον Ιούνιο, από τα μέσα Ιουνίου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες και περιορίζονται σε λίγες απογευματινές μπόρες. Οι βροχοπτώσεις ξεκινούν στα μέσα Σεπτεμβρίου αλλά τα κρύα ξεκινούν τον Δεκέμβριο που είναι ο θερμότερος μήνας.
Δήμοι
Οι σημαντικότεροι Δήμοι στη Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Καλιαρι
Sunshine of Your Love
Το " Sunshine of Your Love " είναι ένα τραγούδι του 1967 του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Cream. Με στοιχεία hard rock, psychedelia και pop, είναι ένα από τα πιο γνωστά και πιο δημοφιλή τραγούδια των Cream. Ο Μπασίστας και τραγουδιστής Τζακ Μπρους βασίστηκε σε ένα ξεχωριστό μπάσο riff που ανέπτυξε μετά από μια συναυλία του Jimi Hendrix. Ο κιθαρίστας Ερίκ Κλαπτον και ο στιχουργός Pete Brown συνέβαλαν αργότερα στο τραγούδι. Ο ηχολήπτης Tom Dowd πρότεινε τη ρύθμιση του ρυθμού στην οποία ο ντράμερ Ginger Baker παίζει έναν ξεχωριστό ρυθμό, αν και ο Baker ισχυρίστηκε ότι ήταν η ιδέα του.
Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο δεύτερο άλμπουμ με τις καλύτερες πωλήσεις των Cream Disraeli Gears τον Νοέμβριο του 1967. Η Atco Records, η αμερικανική εταιρία του γκρουπ, δεν ήταν αρχικά σίγουρη για τις δυνατότητες του τραγουδιού. Μετά από συστάσεις από άλλους καλλιτέχνες που σχετίζονται με την εταιρία, κυκλοφόρησε μια μονόκλιτη έκδοση τον Δεκέμβριο του 1967. Το τραγούδι έγινε το πρώτο και υψηλότερο αμερικανικό single των Cream και ένα από τα πιο δημοφιλή single του 1968. Τον Σεπτέμβριο του 1968, έγινε μια μέτρια επιτυχία στο διάγραμμα μετά την κυκλοφορία του στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Singles της Atco Records Κατηγορία:Singles του 1968 Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Ισπανικές διάλεκτοι της Αμερικής
μικρογραφία|249x249εσ|Ποσοστό ισπανόφωνων στην αμερικανική ήπειρο Τα ισπανικά της Αμερικής (español/castellano de América, español americano) εμπεριέχουν τις διαλέκτους και ιδιώματα που ομιλούνται στην Αμερικανική ήπειρο ως αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης μεγάλου μέρους της στο Στέμμα της Καστίλης τον 16ο αιώνα. Ο όρος περιγράφει αποκλειστικά και μόνο τη γεωγραφική διάσταση της γλώσσας δεδομένου ότι τα κοινά χαρακτηριστικά των διαφόρων διαλέκτων όπως η σύγχυση των συριστικών φωνημάτων εμφανίζονται και σε ορισμένες διαλέκτους της Ισπανίας όπως η ανδαλουσιανική ή η κανάρια ενώ έτερα, πιο συντηρητικά χαρακτηριστικά, συνδέουν ορισμένα ιδιώματα ακόμη και με τα ισπανικά της Καστίλης. Γενικότερα, τα πλειοψηφικά γλωσσικά τους χαρακτηριστικά ανάγουν το σύνολο των διαλέκτων στα ισπανικά του Χρυσού Αιώνα (16ος-17ος αιώνας).
Οι Αμερικανοί ισπανόφωνοι αποτελούν περίπου το 90% των φυσικών ομιλητών της γλώσσας στον κόσμο, όντας τα ισπανικά (που λαμβάνουν αμφότερες τις ονομασίες castellano ή español) είναι επίσημη ή κυρίαρχη γλώσσα στο σύνολο των κρατών της Ισπανόφωνης Αμερικής· ομιλούνται και σε άλλα κράτη όπως το Μπελίζ ή οι ΗΠΑ.
Διάλεκτοι
Η ισπανική διαλεκτολογία στην Αμερικανική ήπειρο παραδοσιακά έχει προτείνει διάφορες διαλεκτολογικές ομάδες, όντας διάφορα τα κριτήρια. Μία αρχική διαφοροποίηση είναι η κατηγοριοποίηση των διαλέκτων σε υψηλές και χαμηλές, με τις πρώτες να παρουσιάζουν διατήρηση των συμφώνων και τις δεύτερες εξασθένισή τους κυρίως σε ενδοφωνηεντικές θέσεις. Σύμφωνα με τον συλλογικό τόμο Γκουτιέρες-Ρεσάκ 2014 αυτές είναι οι εξής:
Χαμηλές διάλεκτοι
Τα ισπανικά επίσης ομιλούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες από περίπου 45 εκατομμύρια άτομα, τα οποία διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τη οικεία τους διάλεκτο. Επομένως, παρά την ύπαρξη ορισμένων κοινών χαρακτηριστικών που οφείλονται στην επαφή με την αγγλική, δεν υφίσταται μια κοινή ισπανική διάλεκτος των ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες των Ηνωμένων Πολιτειών
Μυρτοποταμιά Μεσσηνίας
Η Μυρτοποταμιά Μεσσήνης είναι οικισμός του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 61 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Πληροφορίες
Η Μυρτοποταμιά ανήκει στην Κοινότητα Λυκότραφου, υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης, του Δήμου Μεσσήνης και βρίσκεται σε υψόμετρο 71 μέτρων. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Μισυρλί, ή Μισερλί και μέχρι το 1940 Μικροποταμιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Μάικ Καράκας
Ο Μιχαήλ Γιώργος Καράκας (2 Δεκεμβρίου 1911 - 2 Μαΐου 1992) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας παίκτης χόκεϊ επί πάγου στο NHL ( National Hockey League ). Γεννήθηκε στην Aurora της Μινεσότα και μεγάλωσε στο κοντινό Eveleth. Ήταν ο πρώτος Αμερικανός γεννημένος και εκπαιδευμένος τερματοφύλακας και ο πρώτος παίκτης ελληνικής καταγωγής. Ο Καράκας έπαιξε έξι ολόκληρες σεζόν με τους Chicago Black Hawks και εμφανίστηκε σε δύο τελικούς του Κύπελλου Στάνλεϋ, κερδίζοντας το μία φορά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του χόκεϊ επί πάγου Κατηγορία:Σικάγο
Μνημείο του Μενεκράτη
Το Μνημείο του Μενεκράτη είναι ένα κενοτάφιο της αρχαϊκής περιόδου, που ανακαλύφθηκε το 1843 στο λόφο της Γαρίτσας, στη Κέρκυρα.
Το μνημείο
Το μνημείο έχει ύψος 1,4 μ. και διάμετρο 4,7-4,9 μ. Ο αρχιτεκτονικός του τύπος τοποθετείται στην περίοδο 570 -540 π.Χ και είναι όμοιος με τον αρχιτεκτονικό τύπο του κενοταφίου που κατασκευάστηκε προς τιμήν του Κλεόβουλου, στη Λίνδο, στη Ρόδο. Είναι κατασκευασμένος από τοπικό ασβεστόλιθο και σύμφωνα με το ισοδομικό σύστημα τοιχοποιίας, με πέντε οριζόντιες στρώσεις ενώ η οροφή του είναι κωνική. Μαζί με το μνημείο ανακαλύφθηκε και ένα λιοντάρι, που είναι επίσης κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο, για το οποίο έχει διατυπωθεί η άποψή ότι ήταν τοποθετημένο πάνω στο κενοτάφιο. Έχει διατυπωθεί όμως και η άποψη ότι ανήκε στο Τάφο του Αρνιάδα. Σήμερα το λιοντάρι του Μενεκράτη εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κέρκυρας.
Σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στο μνημείο, και η οποία είναι γραμμένη στο Κορινθιακό αλφάβητο και σε δακτυλικό εξάμετρο, το μνημείο κατασκευάστηκε προς τιμήν του Μενεκράτη, που ήταν πρόξενος της Κέρκυρας στην αρχαία πόλη Οιάνθεια (η Οιάνθεια βρισκόταν κοντά στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το Γαλαξίδι) και ο οποίος χάθηκε στη θάλασσα (πιθανόν σε ναυμαχία). Η επιγραφή αναφέρει επίσης ότι οι κάτοικοι της Κόρκυρας κατασκεύασαν το μνημείο με τη βοήθεια του αδερφού του Μενεκράτη, Πραξιμένη, που έφτασε στην Κόρκυρα από την Οιάνθεια.
«''Υιού Τλασίαο Μενεκράτους τόδε σάμα Οιανθέως γενεάν τόδε δ' αυτώ δάμος εποίει- Ης γαρ πρόξενος, δάμου φίλος- αλλ' ενίπόντω Ώλετο• δαμόσιον δε καθίκετο πένθος Οιάνθην. Πραξιμενης δ' αυτώ ι. ηδ' απο πατριδος ενθων Συν δαμω τοδε σαμα κασιγνητοιο πονηθη''».
Τόσο το μνημείο όσο και το λιοντάρι ανακαλύφτηκαν το 1843, την περίοδο της Αγγλοκρατίας στην Κέρκυρα, κατά τη διάρκεια εργασιών κατεδάφισης του Βενετικού φρουρίου, στο λόφο της Γαρίτσας, από τον αγγλικό στρατό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κέρκυρα‎
Περιοχή Νανυούμπου
Η Περιοχή Νανυούμπου (Αγγλικά: Nanyumbu District, Σουαχίλι: Wilaya ya Nanyumbu), είναι μία από τις έξι περιοχές στη Περιφέρεια Μτουάρα (Mtwara Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα Βόρεια με το Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region), Ανατολικά με την Περιοχή Μασάσι (Masasi District), στα Νότια με τον Ποταμό Ρουβούμα (Ruvuma River) και τη Μοζαμβίκη και Δυτικά με την Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region).
Η ίδρυση της Επαρχίας Νανυούμπου (Nanyumbu District), ανακοινώθηκε στις 29 Ιουλίου 2005 από τον τότε Πρόεδρο της Τανζανίας Benjamin William Mkapa. Επαρχιακή πρωτεύουσα είναι η πόλη Μανγκάκα (Mangaka).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Νανυούμπου (Nanyumbu District) ήταν 150.857 άτομα (εκ των οποίων 72.237 γυναίκες και 78.620 άρρενες). Με μέση ετήσια αύξηση πληθυσμού 2,1 τοις εκατό. Το ΑΕΠ για την Περιοχή Νανυούμπου (Nanyumbu District) υπολογίζεται ετησίως σε Tshs 442.572.
Η Περιοχή Νανυούμπου (Nanyumbu District), καλύπτει έκταση 5.203,54 τ.χλμ., που αντιστοιχεί στο 30 τοις εκατό της Περιφέρειας Μτουάρα (Mtwara Region).
Τμήματα
Η Περιοχή Νανυούμπου (Nanyumbu District), διαιρείται διοικητικά σε 14 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών
Το Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών (ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ) (Αγγλικά MarLiNet) είναι ένα νέο θεματικό δίκτυο βιβλιοθηκών στην Ελλάδα, το οποίο περιλαμβάνει (2019) την πλειονότητα των οργανωμένων ναυτιλιακών συλλογών ανάμεσα σε ειδικές ή/και Πανεπιστημιακές Βιβλιοθήκες.
Περιοχή Νανυούμπου
Μεικτά Τμήματα
• 4
Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών
Σκοπός
Αποστολή του δικτύου αποτελεί η συμβολή στην ανάπτυξη δράσεων και υπηρεσιών που έχουν σκοπό τη συγκέντρωση του ναυτιλιακού πλούτου βιβλιογραφικών και σχετικών τεκμηρίων της χώρας μας, όπως επίσης και η προβολή και η διάδοση του. Η ιδέα της συνεργασίας μεταξύ βιβλιοθηκών που διαθέτουν συλλογές οι οποίες αφορούν τη ναυτιλία, τις ναυτικές επιστήμες και γενικότερα τις θαλάσσιες μεταφορές ικανοποιεί το κοινό όραμα της βελτίωσης των υπηρεσιών τους προς τους ειδικούς ερευνητές και ερευνήτριες και τους γενικούς αναγνώστες (χρήστες) και αναγνώστριες.
Περιοχή Νανυούμπου
Ασχολίες των κατοίκων
Περισσότερο από το 80 τοις εκατό των κατοίκων στην Περιοχή Νανυούμπου (Nanyumbu District), εξαρτώνται από τη γεωργία για την σίτισή τους αλλά και σε εισοδηματικό επίπεδο. Στις καλλιέργειες για την αύξηση του εισοδήματός των καλλιεργούν κάσιους, σουσάμι, κάρυα, μαυρομάτικα φασόλια και μπιζέλια. Καλλιέργειες σίτισης είναι ο αραβόσιτος, ρύζι, κασάβα, σόργο (ζαχαρόχορτο [sorghum]), μπιζέλια, σκληροκέλυφα φιστίκια, τσουκνίδες κ.ά.
Αγριανά Ηρακλείου
Τα Αγριανά είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών
Μέλη
Η ιδέα του Δικτύου γεννήθηκε  πριν από μια δεκαετία περίπου, με την αρχική συνεργασία τριών βιβλιοθηκών με σημαντικές ναυτιλιακές συλλογές, συγκεκριμένα της Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος Ευγενίδου, της Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη και της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Εποικοδομητικές συζητήσεις και το ενδιαφέρον των τριών αυτών θεσμικών οργάνων για συνεργασία οδήγησαν σε ένα  πρώτο Μνημόνιο Συνεργασίας στο οποίο δηλωνόταν η πρόθεση επέκτασής του με την προσθήκη και άλλων Ιδρυμάτων και Βιβλιοθηκών συναφούς ναυτιλιακού περιεχομένου.
Περιοχή Νανυούμπου
Κλίμα
Η ετήσια βροχόπτωση στην Περιοχή κυμαίνεται μεταξύ 400mm και 832mm και η μέση θερμοκρασία είναι μεταξύ 25°C και 32°C.
Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών
Μέλη
Σήμερα τα μέλη του ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ. είναι οι ακόλουθες βιβλιοθήκες
Περιοχή Νανυούμπου
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Αγριανά Ηρακλείου
Γεωγραφία
Τα Αγριανά είναι πεδινός οικισμός στο ΒΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκονται, στην ευρύτερη τουριστική περιοχή της Χερσονήσου, πάνω στην εθνική οδό Ηρακλείου-Αγίου Νικολάου (ΕΟ 90) και δίπλα στον ποταμό Αποσελέμη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Απέχουν 22 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου.
Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών
Λειτουργία
Οι βιβλιοθήκες – μέλη του ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ οι οποίες διαθέτουν σημαντικές ναυτιλιακές συλλογές, μοιράζονται το κοινό όραμα της βελτίωσης των υπηρεσιών τους και των συλλογών τους μέσω της ανάκτησης και της κοινής χρήσης δεδομένων προς τους ερευνητικό και γενικό αναγνωστικό κοινό τους. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιούνται πλέον τακτικά μηνιαίες συναντήσεις μέσω εκπροσώπων τους, για τον συντονισμό των δράσεων του Δικτύου. Επιπρόσθετα έχει προβλεφθεί η είσοδος νέου μέλους εφόσον διαθέτει τη βασική προϋπόθεση που είναι ο κοινός θεματικός άξονας στον τομέα της ναυτιλίας και ο οποίος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των συμμετεχόντων μελών.
Περιοχή Νανυούμπου
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μτουάρα
Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών
Λειτουργία
Το ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ. λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα μέλη έχουν συμφωνήσει στους κανόνες συνεργασίας, στις υποχρεώσεις και στα καθήκοντα εκάστου.
Αγριανά Ηρακλείου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Μετόχια Αγριανά και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χερσονήσου Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χερσονήσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών
Λειτουργία
Οι αρχές που διέπουν το δίκτυο είναι η αλληλοϋποστήριξη, ο διαδανεισμός υλικού και η συμπληρωματικότητα στη συμβολή εκάστου στον θεματικό τομέα του δικτύου.
Στερεό του Αϊνστάιν
Το στερεό του Αϊνστάιν είναι ένα θεωρητικό μοντέλο στερεών που προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1907, με σκοπό τη μελέτη της εξάρτησης της θερμοχωρητικότητας των στερεών από τη θερμοκρασία. Η σημασία του (απλουστευμένου) αυτού μοντέλου είναι μεγάλη, καθώς είναι σε θέση να εξηγήσει, σε αδρές γραμμές, τα πειραματικά δεδομένα που ήταν γνωστά εκείνη την εποχή όσον αφορά την εξάρτηση της θερμοχωρητικότητας των στερεών από τη θερμοκρασία, κάτι που δεν είναι δυνατόν να γίνει με τους νόμους της Κλασικής Φυσικής.
Το μοντέλο του στερεού του Αϊνστάιν είναι κατ' ουσίαν η εφαρμογή των νόμων της στατιστικής μηχανικής για κανονικές κατανομές. Το μοντέλο αυτό βασίζεται στις εξής υποθέσεις:
Αν και αμφότερες υποθέσεις σε ρεαλιστικά συστήματα είναι εσφαλμένες, μπορεί κανείς να αντλήσει σημαντικά συμπεράσματα που είναι σε θέση να εξηγήσουν χονδρικά την εμπειρικά γνωστή εξάρτηση της θερμοχωρητικότητας των στερεών από τη θερμοκρασία.
Πειραματικά δεδομένα
Το βασικό εμπειρικό δεδομένο της εποχής για πολλά στερεά ήταν ότι η θερμοχωρητικότητά τους είναι περίπου ίση με 3R ανά γραμμομόριο ουσίας, όπου R η παγκόσμια σταθερά των αερίων (νόμος των Dulong-Petit). Αυτό βρισκόταν σε συμφωνία με την Κλασική Φυσική, σύμφωνα με την οποία η ειδική θερμότητα πρέπει να είναι ανεξάρτητη της θερμοκρασίας. Ανεξάρτητα πειραματικά δεδομένα έδειξαν όμως ότι η θερμοχωρητικότητα μεταβάλλεται σύμφωνα με τη θερμοκρασία, πλησιάζοντας το μηδέν καθώς η θερμοκρασία τείνει στο απόλυτο μηδέν.
Η θεωρητική εξήγηση
Έστω σύστημα Ν, μη αλληλεπιδρώντων, ΚΑΤ συχνότητας ω το καθένα, σε θερμοδυναμική ισορροπία με περιβάλλον θερμοκρασίας Τ. Η ενέργεια κάθε ΚΑΤ ισούται με
όπου n=0,1,2,... ο κβαντικός αριθμός που χαρακτηρίζει την κατάσταση διέγερσης στην οποία βρίσκεται ο ταλαντωτής. Αν ε1,ε2,...,εN η ενέργεια του υπ' αριθμόν 1,2,...,Ν σωματιδίου με αντίστοιχο κβαντικό αριθμό n1,n2,...,nN, τότε η ενέργεια μιας τυχαίας μικροκατάστασης r του συστήματος θα ισούται με το άθροισμα των επιμέρους ενεργειών του κάθε ταλαντωτή. Συνεπώς,
Για παράδειγμα, μία από τις μικροκαταστάσεις του συστήματος θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε ταλαντωτές που βρίσκονται όλοι στη θεμελιώδη τους κατάσταση (n1,n2,...,nN=0). Στη περίπτωση αυτή, η ενέργεια θα ισούται προφανώς με Νħω/2.
Εν γένει, μπορούμε να πούμε ότι η τυχαία μικροκατάσταση r του συστήματος θα καθορίζεται πλήρως αν γνωρίζουμε ακριβώς σε ποια κατάσταση βρίσκεται ο κάθε ταλαντωτής. Δηλαδή, η τυχαία μικροκατάσταση r αντιστοιχεί σε μία συγκεκριμένη αλληλουχία κβαντικών αριθμών n1,n2,...,nN. Μαθηματικά,
Για να υπολογίσουμε τις διάφορες θερμοδυναμικές ποσότητες του συστήματος, θα χρειαστεί να υπολογίσουμε τη συνάρτηση επιμερισμού
Ο υπολογισμός της παραπάνω ποσότητας εκ πρώτης όψεως είναι, αν όχι πολύ δύσκολη, πρακτικά ακατόρθωτη καθώς υπάρχουν άπειρες μικροκαταστάσεις για το σύστημά μας (αφού ο κβαντικός αριθμός n κάθε ταλαντωτή μπορεί να πάρει τιμές από το μηδέν έως το άπειρο). Παρ' όλα αυτά, μπορούμε να κάνουμε χρήση της υπόθεσης που κάναμε ότι οι ταλαντωτές δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και ότι ταλαντώνονται με την ίδια συχνότητα για να υπολογίσουμε τη συνάρτηση επιμερισμού σε κλειστή μορφή.
Ας θεωρήσουμε αρχικά την απλουστευμένη περίπτωση των 2 ταλαντωτών (Ν=2). Οι δυνατές μικροκαταστάσεις ενός τέτοιου συστήματος είναι οι εξής:
Για να αθροίσουμε πάνω σε όλες τις καταστάσεις λοιπόν,
Συνεπώς,
Αντίστοιχα για Ν ταλαντωτές,
Άρα λοιπόν, η συνάρτηση επιμερισμού θα ισούται με
Όμως, οι δείκτες άθροισης n1,n2,...,nN είναι βωβοί. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα αθροίσματα της παραπάνω σχέσης είναι πανομοιότυπα. Θέτοντας λοιπόν n1=n2=...=nN=n, βρίσκουμε ότι
Για 0<x<1 ισχύει η ιδιότητα
συνεπώς
Η συνάρτηση επιμερισμού όμως ισούται με την παραπάνω ποσότητα υψωμένη στη δύναμη N:
Η εσωτερική ενέργεια, U, του συστήματος ισούται με
Η παραπάνω έκφραση απλοποιείται σημαντικά αν θεωρήσουμε ότι kBT>>ħω (βħω<<1). Συγκεκριμένα, βρίσκουμε ότι
όπου αγνοήσαμε όρους της τάξης του βħω. Μέχρι στιγμής, θεωρήσαμε ότι οι ταλαντωτές του στερεού είναι μονοδιάστατοι. Τα ίδια επιχειρήματα ακριβώς ισχύουν και στην τριδιάστατη περίπτωση, με την προφανή διαφορά ότι θα πρέπει να πολλαπλασιάσουμε το αποτέλεσμά μας με τον αριθμό των βαθμών ελευθερίας του συστήματος, δηλαδή με το 3. Η θεωρητική πρόβλεψη του μοντέλου του στερεού του Αϊνστάιν είναι λοιπόν ότι
Που είναι ακριβώς το γνωστό εμπειρικό αποτέλεσμα στο οποίο κατέληξαν οι Dulong-Petit για τη θερμοχωρητικότητα στερεών.
Ρεαλιστικότερα μοντέλα
Αν και η ακριβής μοντελοποίηση της εξάρτησης της θερμοχωρητικότητας των διαφόρων στερεών από τη θερμοκρασία είναι ένα περίπλοκο ζήτημα που απαιτεί εκτενή χρήση υπολογιστικών τεχνικών (οι λεπτομέρειες των οποίων εξαρτώνται από τη χημική σύσταση του κάθε στερεού), υπάρχουν ορισμένα ακριβέστερα αναλυτικά θεωρητικά μοντέλα από το εκείνο του Αϊνστάιν. Ένα τέτοιο μοντέλο είναι εκείνο του Debye, το οποίο είναι σε θέση να εξηγήσει τη συμπεριφορά της θερμοχωρητικότητας σε χαμηλές θερμοκρασίες (σε αντίθεση με εκείνο του Αϊνστάιν).
Πρόσθετα
Κατηγορία:Στατιστική μηχανική Κατηγορία:Φυσική συμπυκνωμένης ύλης
Κάρελ Πομπόρσκι
Ο Κάρελ Πομπόρσκι (τσεχικά: Karel Poborský, γεννήθηκε 30 Μαρτίου 1972) είναι Τσέχος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως δεξιός πλάγιος μέσος. Ήταν πιο γνωστός για την τεχνική του ικανότητα και ρυθμό.
Ο Πομπόρσκι ξεκίνησε και τελείωσε τη σταδιοδρομία του στην ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε, όπου ο αριθμός της φανέλας του (8) αποσύρθηκε προς τιμήν του. Κέρδισε επίσης τον τίτλο του Πρωταθλήματος Τσεχίας με τους δύο μεγαλύτερους συλλόγους της Πράγας - τη Σλάβια και τη Σπάρτα. Μεταξύ αυτών των εγχώριων θριάμβων, κέρδισε τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και έπαιξε επίσης για τη Μπενφίκα και τη Λάτσιο.
Μετά τον Πετρ Τσεχ, ο Πομπόρσκι κατατάσσεται δεύτερος στον αριθμό συμμετοχών για την εθνική ομάδα της Τσεχίας, με 118 συμμετοχές μεταξύ του 1994 και του 2006 και αποσύρθηκε από το διεθνές ποδόσφαιρο αφού έπαιξε στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της χώρας. Έπαιξε επίσης σε τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, όπου ονομάστηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996, στο οποίο βοήθησε τη Τσεχία να φτάσει στον τελικό.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Πομπόρσκι ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά με τις ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε, ΦΚ Βικτόρια Ζίζκοφ και ΣΚ Σλάβια Πράγας (τη σεζόν που ο Πάτρικ Μπέργκερ έφυγε για την Μπορούσια Ντόρτμουντ).
Ο Πομπόρσκι ήταν ένας από τους πολλούς παίκτες της Εθνικής Τσεχίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996 που έφυγε από την Τσεχία για να παίξει σε άλλη χώρα μετά το τέλος της διοργάνωσης. Τον Ιούλιο του 1996 υπέγραψε με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά, λόγω της αυξανόμενης δόξας του Ντέιβιντ Μπέκαμ, ο Πομπόρσκι κατάφερε να αγωνιστεί μόνο μιάμιση σεζόν στο Ολντ Τράφορντ. Κατάφερε να κερδίσει ένα μετάλλιο νικητή της Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 1996-97, όπου έπαιξε σε 22 από τους 38 αγώνες πρωταθλήματος και σκόραρε τέσσερα γκολ, βοηθώντας επίσης την Γιουνάιτεντ να φτάσει στους ημιτελικούς του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Τον Ιανουάριο του 1998, εντάχθηκε στην πορτογαλική Μπενφίκα, όπου έπαιξε το καλύτερο του ποδόσφαιρο, παίζοντας στο πλευρό του Ζοάο Πίντο και έγινε ένας από τους αγαπημένους παίκτες των φιλάθλων.
Εθνική ομάδα
Μετά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο το 2007, ο Πομπόρσκι άρχισε να εργάζεται ως τεχνικός διευθυντής για την εθνική ομάδα.
Λόμπα του Πομπόρσκι
Το όνομα του Πομπόρσκι συνδέεται συχνά με την απόδοσή του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996, όπου κατά τη διάρκεια του προημιτελικού αγώνα εναντίον της Πορτογαλίας, «τσίμπησε» την μπάλα και την πέρασε πάνω από τον τερματοφύλακα Βίτορ Μπαΐα. Το γκολ έγινε ένα σήμα κατατεθέν για τον Πομπόρσκι, καθώς αυτό το είδος σουτ αποδόθηκε σύντομα σε αυτόν.
Το 2008, ψηφίστηκε ως το καλύτερο γκολ στο πλαίσιο της δημοσκόπησης «γκολ της ημέρας» της Carlsberg στο Euro2008.com. Με σύλλογο, ο Πομπόρσκι σημείωσε παρόμοιο γκολ εναντίον της Πόρτο (και πάλι με τον Βίτορ Μπαΐα ως τερματοφύλακα), ενώ έπαιζε στη Μπενφίκα.
Προσωπική ζωή
Το 2016, ο Πομπόρσκι τοποθετήθηκε σε ιατρικό κώμα μετά από προσβολή από εγκεφαλική λοίμωξη, που άφησε τους μύες στο πρόσωπό του να παραλύσουν και να έχει υπερευαισθησία στο φως. Πέρασε τρεις εβδομάδες σε καραντίνα στο νοσοκομείο πριν αναρρώσει πλήρως.
Τίτλοι και διακρίσεις
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Σπάρτα Πράγας
Τσεχία
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τσεχίας (Πρώτη Κατηγορία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βικτόρια Ζίζκοφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάβια Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας
Ισπανική διάλεκτος της Καραϊβικής
Η ισπανική διάλεκτος της Καραϊβικής (ενδώνυμο: español caribeño) είναι μία από τις διαλέκτους της ισπανικής γλώσσας στην Αμερικανική ήπειρο. Οι ομιλητές της εκτείνονται στο σύνολο των ισπανόφωνων Αντίλλων (Κούβα, Πουέρτο Ρίκο, Δομηνικανή Δημοκρατία) και τα βόρεια παράλια της νοτίου Αμερικής (ακτές της Κολομβίας, Παναμά και Βενεζουέλας). Είναι παρούσα επίσης σε ισπανόφωνες κοινότητες στο Μαϊάμι και τη Νέα Υόρκη και σε προϊόντα της ποπ κουλτούρας όπως η μπατσάτα και το ρεγκετόν. Ο ορισμός της Καραϊβικής ως διακριτής διαλεκτολογικής επικράτειας είναι εν μέρη προβληματικός δεδομένης της μεγάλης παρουσίας σε αυτή πολυάριθμων διατοπικών, διαστρατικών και διαφασικών ιδιωμάτων. Παραδοσιακά οι δύο διακριτές περιοχές εντάσσονται στην ίδια διαλεκτολογική κατηγορία αν και υφίστανται ορισμένες διαφορές μεταξύ της διαλέκτουν των Αντίλλων (γνωστή ως español caribeño antillano) και των υπολοίπων.
Όντας οι ακτές της Καραϊβικής η περιοχή που υπέστη νωρίτερη τη γλωσσική επιρροή από την Ιβηρική χερσόνησο κατά την ενσωμάτωσή της στο στέμμα της Καστίλης, δέχθηκε γρήγορα μεγάλο αριθμό Αφρικανών σκλάβων (ομιλητών Νιγηροκογκολικών γλωσσών στην πλειοψηφία τους), γεγονός που διαμόρφωσε μια κοινή διαλεκτολογική βάση που γίνεται εμφανής στο λεξικό και την προφορά. Η επαφή των κύριων λιμένων της περιοχής με την Ανδαλουσία και τα Κανάρια αποτέλεσε έτερη επιρροή. Η περιφερειακή διάλεκτος συμβιώνει με τις κατά τόπους κρεολικές γλώσσες.
Στη φωνολογία χαρακτηριστικά της είναι η απουσία του χειλοδοντικού τριβόμενου (σεσέο), η σύγχυση του πλάγιου ουρανικού με το αντίστοιχο προσεγγιστικό (yeísmo), ο ρωτακισμός, η δάσυνση του υπερωικού τριβόμενου /x/ και του φατνιακού τριβόμενου /s/ σε συλλαβική έξοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Κούβας Κατηγορία:Γλώσσες του Πουέρτο Ρίκο Κατηγορία:Γλώσσες της Δομινικανής Δημοκρατίας Κατηγορία:Γλώσσες της Κολομβίας Κατηγορία:Γλώσσες της Βενεζουέλας Κατηγορία:Γλώσσες του Παναμά Κατηγορία:Ισπανικές διάλεκτοι της Αμερικής
Σλοβακικός Παράδεισος
Το Εθνικό Πάρκο «Σλοβακικός Παράδεισος» (σλοβακικά: Národný park Slovenský raj) είναι εθνικός δρυμός και πάρκο, ένα από τα εννέα εθνικά πάρκα της Σλοβακίας, και βρίσκεται στα βόρεια και κεντρικά της χώρας. Προστατεύει τη φύση της ομώνυμης οροσειράς.
Η έκταση του Πάρκου είναι 197,63 τ.χλμ., ενώ η ενδιάμεση προστατευτική ζώνη γύρω του καλύπτει άλλα 130,11 τ.χλμ. (327,74 τ.χλμ. στο σύνολο). 19 φυσικά καταφύγια, τα 11 «εθνικά», βρίσκονται μέσα στο πάρκο. Ο «Σλοβακικός Παράδεισος» προσφέρει πεζοπορικά μονοπάτια συνολικού μήκους 300 χιλιομέτρων, που σε πολλά σημεία είναι εφοδιασμένα με κάθετες σκάλες, αλυσίδες και μικρές γέφυρες. Περιέχει επίσης περίπου 350 σπήλαια, αλλά από αυτά μόνο το Σπήλαιο των Πάγων της Ντομπσίνσκα, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2000, είναι ανοικτό στο κοινό. Τα γραφεία του Πάρκου βρίσκονται στην πόλη Σπίσκα Νόβα Βες.
Δημιουργία και ιστορία του Πάρκου
Το πρώτο προστατευόμενο καταφύγιο στην περιοχή ιδρύθηκε το 1890. Το πρώτο προστατευόμενο φυτό εδώ υπήρξε το εντελβάις, το 1936.
Το όνομα «Σλοβακικός Παράδεισος» (Slovenský raj) εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1921 στο περιοδικό Krásy Slovenska και από τότε αντικατέστησε πολλά ονόματα που χρησιμοποιούνταν ως τότε. Στις 21 Αυγούστου 1964 ιδρύθηκε η πρώτη περιοχή «προστατευόμενου τοπίου» στη Σλοβακία στον Σλοβακικό Παράδεισο. Η περιοχή ανακηρύχθηκε Εθνικό Πάρκο στις 8 Ιανουαρίου 1988. Επιπλέον, από το 2004 μέρη του πάρκου ανήκουν στις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000.
Γεωγραφία
right|thumb|285px|Οι καταρράκτες αφθονούν στον Σλοβακικό Παράδεισο. Το Πάρκο απλώνεται σε τρεις περιφέρειες (κράι) της χώρας: την Περιφέρεια Μπάνσκα Μπίστριτσα, την Περιφέρεια Πρέσοβ και την Περιφέρεια Κόσιτσε.
Τα όρια του Πάρκου διαμορφώνουν τα όρη Χαμηλά Τάτρα (Nízke Tatry) στα δυτικά, το κεντρικό τμήμα των ορέων των Μεταλλείων στα νότια και η Λεκάνη Χόρναντ (Hornádska kotlina) στα βόρεια και βορειοανατολικά.
Τα ποτάμια και τα ρυάκια έχουν διανοίξει πολλά φαράγγια, ρεματιές και κοιλάδες, ενώ διαμορφώνουν και πολλούς καταρράκτες στον Σλοβακικό Παράδεισο. Σημαντικότερος ποταμός είναι ο Χόρναντ. Η καρδιά του Εθνικού Πάρκου είναι ένα καρστικό υψίπεδο που χωρίζεται σε αρκετά μικρότερα από βραχώδη φαράγγια. Τα γνωστότερα φαράγγια ή βαθιές ρεματιές είναι το Prielom Hornádu (το μακρύτερο από όλα, με μήκος 11,7 χιλιόμετρα, και με τη μεγαλύτερη ποικιλία βιολογικών ειδών), το Veľký Sokol, το Suchá Belá, το Piecky και το Kyseľ, όλα με πολυάριθμους καταρράκτες. Ο υψηλότερος καταρράκτης του Πάρκου είναι ο Závojový vodopád (= «Καταρράκτης του Πέπλου»), με ύψος 70 μέτρα. Υπάρχουν τεχνητές μικρές λίμνες, η μεγαλύτερη των οποίων είναι η Palcmanská Maša, που δημιουργήθηκε το 1956 και καλύπτει έκταση 850 στρεμμάτων. Χρησιμοποιείται για κολύμπι, υδάτινα σπορ, ψάρεμα και άλλες δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου.
Το υψηλότερο σημείο εντός του Πάρκου είναι η κορυφή Predná hoľa, με υψόμετρο 1.545 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Η Havrania skala (= «Βράχος του Κόρακα») με υψόμετρο 1.153 μέτρα προσφέρει όμως πανοραμική θέα. Το βραχώδες έξαρμα Tomášovský výhľad στα 680 μέτρα είναι δημοφιλές στους ορειβάτες και στους άλλους επισκέπτες για τη μοναδική θέα. Το χαμηλότερο σημείο, 470 μέτρα, είναι στην κοίτη του ποταμού Χόρναντ.
Γεωλογία
Ο γεωλογικός σχηματισμός των ορέων του Σλοβακικού Παραδείσου είναι μάλλον πολύπλοκος. Το μεγαλύτερο μέρος αποτελείται από δύο βασικές ενότητες: Η μικρότερη είναι η Μπέμπραβα στα δυτικά, που χωρίζεται από την ενότητα του Βόρειου Γκέμερ στα ανατολικά από το γεωλογικό ρήγμα Muráň. Αμφότερα είναι σχετικώς ομογενή και κυριαρχούν ιζηματογενή πετρώματα του Μεσοζωικού Αιώνα, όπως δολομίτες και ψαμμίτες. Καθώς αποτελούνται από ανθρακικά ορυκτά επιρρεπή στις καρστικές διαδικασίες, ο χαρακτήρας του Σλοβακικού Παραδείσου είναι αυτός ενός καρστικού υψιπέδου. Τα σχετικώς ομαλά και χαμηλά όρη του υψώθηκαν κατά την Τριτογενή και την Τεταρτογενή Περίοδο, κάτι που προκάλεσε τη διάνοιξη στενών κοιλάδων και φαραγγιών από το τοπικό δίκτυο ποταμιών και ρυακιών.
Βιολογία και οικολογία
Ο Σλοβακικός Παράδεισος εμφανίζει την πυκνότερη συγκέντρωση πεταλούδων σε όλη τη Σλοβακία, με 6,06 πεταλούδες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Οι λειμώνες Kopanecké επίσης περιέχουν εξαιρετικά πλούσια βιοποικιλότητα σε ανώτερα φυτά. Συνολικά το Εθνικό Πάρκο περιέχει περίπου 4.000 είδη ασπόνδυλων, που περιλαμβάνουν πάνω από 2.100 είδη πεταλούδων (λεπιδόπτερων εντόμων), 400 είδη ημίπτερων και 150 είδη μαλακίων. Τα σπονδυλωτά αντιπροσωπεύονται από περίπου 200 είδη, από τα οποία τα 130 είναι προστατευόμενα. Τα 40 είδη θηλαστικών περιλαμβάνουν αρκούδες, αλεπούδες, λύκους, αγριόγατες, ελάφια, αγριόχοιρους και κουνάβια. Το Εθνικό Πάρκο φιλοξενεί 65 απειλούμενα είδη, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται το στεπογέρακο, η ευρωπαϊκή ενυδρίδα και ο λαγόγυρος.
Το 90% του Πάρκου καλύπτεται από δάση. Τα περισσότερα δέντρα είναι οξιές και κωνοφόρα. Συνολικά το Πάρκο φιλοξενεί 930 είδη φυτών, από τα οποία τα 35 είναι προστατευόμενα, τα 6 ενδημικά του Πάρκου και τα 19 ενδημικά των Δυτικών Καρπαθίων.
Τουρισμός
Εκτός από τα πεζοπορικά μονοπάτια, το πάρκο προσφέρει και αρκετές ποδηλατικές διαδρομές, π.χ. κατά μήκος του ποταμού Χόρναντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβακίας Κατηγορία:Εθνικά πάρκα
Δεύτερο Πρόγραμμα (Σοβιετική Ένωση)
Το Δεύτερο Πρόγραμμα ήταν το τέταρτο τηλεοπτικό κανάλι της Σοβιετικής Κεντρικής Τηλεόρασης, που δημιουργήθηκε το 1967 για τη Μόσχα και το Λένινγκραντ. Άρχισε να εκπέμπει σε όλη τη Σοβιετική Ένωση το 1977. Περιείχε εκπομπές ψυχαγωγίας που παράγονταν στη Μόσχα και από τις σοβιετικές δημοκρατίες, μέσω των τηλεοπτικών σταθμών των Σοβιετικών δημοκρατιών.
Κατηγορία:Ρωσία-επέκταση Δ Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1977
Γαλατάς Αρκαδίας
Ο Γαλατάς είναι οικισμός στο Δήμο Γορτυνίας, στην Ελλάδα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε, συνολικά, 20 κατοίκους.
Γεωγραφία
Παλαιότερα, ήταν ένας εκ των, συνολικά, τριών οικισμών οι οποίοι αποτελούσαν την Κοινότητα Περδικονερίου, μαζί με το Μπουλιάρι και τον Συριαμάκο, ενώ, στη συνέχεια, υπαγόταν διοικητικά στο Δήμο Τροπαίων, ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Περδικονερίου.
Σιτζιατσουάνγκ
Η πόλη έχει σεισμολογικό κέντρο, πύργο τηλεόρασης και συνολικά η περιοχή γύρω από την πόλη είναι κυρίως ορεινή. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Χεμπέι και η μία από τις δύο πόλεις της επαρχίας άνω των 2.000.000 κατοίκων. Η άλλη είναι η Τανγκσάν.
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Αγία Μαρίνα Μιαμούς Ηρακλείου
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Σίγκφριντ Σέλμπερχερ
Ο Σίγκφριντ Σέλμπερχερ (γερμ. Siegfried Selberherr, 3 Αυγούστου 1955) είναι αυστριακός επιστήμονας στον τομέα της μικροηλεκτρονικής. Είναι καθηγητής στο ινστιτούτου μικροηλεκτρονικής του Πολυτεχνείου της Βιέννης. Το κύριο ερευνητικό του ενδιαφέρον είναι η μοντελοποίηση και προσομοίωση φυσικών φαινομένων στον τομέα της μικροηλεκτρονικής.
Επιτεύγματα
Στην επιστημονική του καριέρα ο καθηγητής Σέλμπερχερ, μαζί με τις ερευνητικές του ομάδες, έχει δημοσιεύσει πάνω από 400 εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά και πάνω από 1200 άρθρα σε πρακτικά συνεδρίων, από τα οποίες πάνω από 250 συνοδεύτηκαν με παρουσίαση κατόπιν πρόσκλησης. Επιπλέον, έχει δημοσιεύσει 3 βιβλία, έχει συμβάλει στη συγγραφή περισσότερων από 40 τόμων, και έχει εποπτεύσει πάνω από 100 διδακτορικές διατριβές.
Βραβεία
(επιλογή)
Σημαντικές δημοσιεύσεις
(επιλογή)
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί επιστήμονες
Ίντικαμ Αλίγιεφ
Ο Ίντικαμ Καμίλ ογκλού Αλίγιεφ (μερικές φορές επίσης γράφεται ως Ίντιγκαμ), γεννημένος στις 30 Νοεμβρίου 1962, στο Πούσκιν (τώρα Μπιλασουβάρ), στο Αζερμπαϊτζάν, πρώην τμήμα της ΕΣΣΔ, είναι υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικηγόρος στο Αζερμπαϊτζάν.
Μαζί με άλλους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Αλίγιεφ φυλακίστηκε στα μέσα του 2014 ως μέρος μίας καταστολής σε όλη τη χώρα. Τον Απρίλιο του 2015 το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 7,5 χρόνια φυλάκισης. Η σύλληψη του Αλίγιεφ θεωρείται ευρέως ότι έχει πολιτικά κίνητρα. Ο Αλίγιεφ είχε προηγουμένως φέρει πολλές υποθέσεις εναντίον των αρχών του Αζερμπαϊτζάν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Πριν από τη σύλληψή του, ο Αλίγιεφ ήταν διευθυντής της Νομικής Εταιρείας Εκπαίδευσης (LES). Στις 22 Απριλίου 2015, καταδικάστηκε σε φυλάκιση επτάμισι ετών. Κρίθηκε ένοχος για υπεξαίρεση και απάτη μεγάλης κλίμακας, παράνομες επιχειρήσεις και φοροδιαφυγή. Θεωρείται αιχμάλωτος συνείδησης από τη Διεθνή Αμνηστία. Στις 28 Μαρτίου 2016, το Ανώτατο Δικαστήριο του Αζερμπαϊτζάν άλλαξε την ποινή φυλάκισης από επτά χρόνια και έξι μήνες σε ποινή αναστολής πέντε ετών και διέταξε την απελευθέρωσή του. Ο Αλίγιεφ απελευθερώθηκε την ίδια μέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αζέρικα Κατηγορία:Ακτιβιστές Κατηγορία:Δικηγόροι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Φυλακές Σπατς
Οι φυλακές Σπατς ( Burgu i Spaçit ) ήταν μέχρι το 1991 στρατόπεδο εξόντωσης πολιτικών κρατουμένων της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας. Η φυλακή που διέθετε ορυχείο ήταν πολύ απομακρυσμένη στα βουνά κοντά στο χωριό Spaç (πρώην δήμος Orosh) στη Mirdita. Οι κρατούμενοι έπρεπε να εργάζονται στα ορυχεία χαλκού και πυρίτη που ήταν μέρος των εγκαταστάσεων. Το Spaç θεωρούνταν μια από τις χειρότερες φυλακές της χώρας, όπου χιλιάδες - υποτιθέμενοι - αντίπαλοι του κομμουνιστικού καθεστώτος έπρεπε να εκτίσουν μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης.
Ιστορία
Οι φυλακές διέθεταν ορυχείο για την εξοντωτική εργασία των κρατουμένων. Οι πρώτες εξορυκτικές δραστηριότητες ξεκίνησαν στο Spaç το 1954. Άρχισαν να λειτουργούν το 1968, ακολουθώντας το σταλινικό σύστημα Γκουλάγκ. Υπήρχε το πιο απλό κατάλυμα για τους κρατούμενους, που υπέφεραν σοβαρά από τη ζέστη του καλοκαιριού και το κρύο του χειμώνα, ξεχωριστά κελιά απομόνωσης, τραπεζαρία, διοικητικό κτίριο και καταλύματα για τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες που βρίσκονταν σε υπηρεσία. Έως και 1.400 άτομα φυλακίστηκαν στο στρατόπεδο εργασίας, αν και χτίστηκε μόνο για 400 κρατούμενους. Οι τρόφιμοι αναγκάζονταν να κάνουν πολύωρες εξοντωτικές δουλειές στα ορυχεία κάτω από τις πιο δύσκολες και ανθυγιεινές συνθήκες και πολύ άσχημο αέρα. Μια γέφυρα οδηγούσε πάνω από ένα κομμένο ρέμα στις σήραγγες. Το φαγητό ήταν λιγοστό, νερόβραστο και χωρίς βιταμίνες ή θερμίδες, όπως και στα γερμανικά στρατόπεδα εξόντωσης. Πολλοί από τους κρατούμενους κακομεταχειρίστηκαν και σκοτώθηκαν, άλλοι τραυματίστηκαν σοβαρά στη δουλειά ή πέθαναν από εξάντληση, οι περισσότεροι ήταν άρρωστοι λόγω κακής διατροφής και έλλειψης ιατρικής περίθαλψης.