cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάουλ Τσούκερ
Βίος
Σπούδασε αρχιτεκτονική και ιστορία της τέχνης στο Βερολίνο και το Μόναχο. Αποφοίτησε ως διπλωματούχος μηχανικός (Dipl.-Ing.) από το πολυτεχνείο του Βερολίνου και το 1913 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα (Dr.-Ing.). Η διδακτορική διατριβή του είχε θέμα «Αναπαραστάσεις του χώρου και η αρχιτεκτονική εικόνα στους ζωγράφους της Φλωρεντίας του πρώτου μισού του Quattrocento». Το 1920-1923 εργάστηκε ως συντάκτης περιοδικού για την ιστορία και την αισθητική της αρχιτεκτονικής. Εκτός από τη διδασκαλία σε διάφορα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Βερολίνο σχεδίασε τη δεκαετία του 1920 πολλές βίλες και καταστήματα. Το 1933 του αφαιρέθηκε η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος στη ναζιστική Γερμανία ως Εβραίος.
ΗΠΑ
Το 1934 μετανάστευσε στις ΗΠΑ και εργάστηκε ως λέκτορας στην αρχιτεκτονική και την ιστορία της τέχνης στη Νέα Σχολή Κοινωνικών Ερευνών και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ένωσης Κούπερ στη Νέα Υόρκη. Υπήρξε σύμβουλος μεταξύ άλλων το 1943 σε χώρο δοκιμών της Γιούτα, και βοήθησε γα να δημιουργηθεί το αποκαλούμενο γερμανικό χωριό, ρεαλιστικό αντίγραφο των κατοικιών του Βερολίνου, πεδίο δοκιμών για εμπρηστικούς και εκρηκτικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιήθηκαν σε πραγματικούς βομβαρδισμούς του Βερολίνου.
Αστικός χώρος
Ο Τσούκερ εξέτασε την αισθητική και τη λειτουργικότητα του αστικού χώρου με το έργο του Town and square: from the agora to the village green. Οι πλατείες κατά την άποψή του παίζουν σημαντικό ρόλο για τη ζωή του πολίτη. Από την αρχαία «Αγορά» των ελληνικών πόλεων-κρατών έως τα κοινά των χωριών της Νέας Αγγλίας, όλοι αυτοί οι κεντρικοί χώροι υπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Από τον μικρό δημόσιο χώρο έως τη μνημειακή πλατεία της μητρόπολης, η πλατεία είναι η καρδιά της πόλης, είναι βασικός παράγων για την πολεοδομία.
Εργογραφία
thumb|Wohn- und Geschäftshaus Taubenstraße 23 Βερολίνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Αντρ-ε-Λουάρ
Η Αντρ-ε-Λουάρ (γαλλικά: Indre-et-Loire) είναι νομός της κεντροδυτικής Γαλλίας στη διοικητική περιοχή Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ. Το όνομά του προέρχεται από τα δύο κύρια ποτάμια που τον διασχίζουν, τον Αντρ και τον Λίγηρα. Το INSEE και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 37. Ο νομός αντιστοιχεί περίπου στην πρώην επαρχία Τουραίν.
Το 2016, είχε πληθυσμό 606.223 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Τουρ, που βρίσκεται σε 237 χιλιόμετρα απόσταση νοτιοδυτικά του Παρισιού, και υπο-νομαρχίες οι Σινόν και Λος.
Ο νομός είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός για τα πολυάριθμα κάστρα, που είναι γνωστά ως κάστρα της κοιλάδας του Λίγηρα.
Γεωγραφία
Ο νομός Αντρ-ε-Λουάρ είναι ένας από τους τους 6 νομούς ( Αντρ-ε-Λουάρ, Ερ-ε-Λουάρ, Αντρ, Σερ, Λουάρ-ε-Σερ και Λουαρέ) της διοικητικής περιοχής Σαντρ-Βαλ-ντε Λουάρ. Συνορεύει στα βόρεια με το νομό Σαρτ, στα βορειοανατολικά με το νομό Λουάρ-ε-Σερ, νοτιοανατολικά με το νομό Αντρ, νοτιοδυτικά από το νομό Βιέν και δυτικά με το νομό Μαιν-ε-Λουάρ. Έχει έκταση 6.124 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βρίσκεται στο νότιο άκρο του λεκανοπεδίου του Παρισιού.
Ο ποταμός Λίγηρας διασχίζει το νομό από ανατολικά προς δυτικά, διαρρέει την πρωτεύουσα του νομού Τουρ και χωρίζει την περιοχή σε δύο μέρη. Άλλοι μεγάλοι ποταμοί είναι οι Σερ, Αντρ και Βιέν που συμβάλλουν με τον Λίγηρα μέσα στο νομό.
Το υψόμετρο ποτέ δεν υπερβαίνει τα 200 μέτρα. Είναι αρκετά λοφώδης στο νότο, κοντά στα ποτάμια, ενώ ο βορράς παραμένει επίπεδος. Η βόρεια όχθη κατά μήκος του Λίγηρα είναι λίγο πιο λοφώδης.
Το κλίμα είναι εύκρατο με θερμά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες.
Ιστορία
Ο νομός Αντρ-ε-Λουάρ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790. Δημιουργήθηκε από την ιστορική επαρχία Τουραίν και το ανατολικό τμήμα του Ανζού.
Η πρωτεύουσα Τουρ, κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, αποτέλεσε προπύργιο του Χριστιανισμού και της διάδοσής του από τότε που ο Σαιν-Μαρτέν έγινε επίσκοπος γύρω στο 375. Από τα μέσα του 15ου αιώνα, η βασιλική Αυλή εγκαταστάθηκε στην κοιλάδα του Λίγηρα και η Τουρ σε ορισμένες περιπτώσεις έγινε πρωτεύουσα της Γαλλίας, πρώτα κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου, αλλά και κατά τους Θρησκευτικούς πολέμους, από το 1588, όπως αποφασίστηκε από τον βασιλιά Ερρίκο Γ΄ μετά την Ημέρα των Oδοφραγμάτων. Η συμβολή του ποταμού Λίγηρα και του ποταμού Σερ έγινε κέντρο παραγωγής μεταξιού και άλλων ειδών πολυτελείας, συμπεριλαμβανομένου του εμπορίου κρασιού, δημιουργώντας μια ευημερούσα αστική τάξη.
Μετά τη δημιουργία του νομού το 1790 ο νομός παρέμεινε πολιτικά συντηρητικός, όπως κατέγραψε ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ σε πολλά από τα μυθιστορήματά του. Η συντηρητική Τουρ αρνήθηκε να καλωσορίσει τους σιδηρόδρομους οι οποίοι, κατεύθυναν τις γραμμές τους μέσω του Σαιν-Πιερ-ντε-Κορ στην ανατολική άκρη της πόλης. Για το μεγαλύτερο μέρος του 19ου αιώνα, ο νομός ήταν αγροτική περιοχή αλλά προς το τέλος του αιώνα άρχισε η εκβιομηχάνιση της περιοχής.
Το 1920 στο Συνέδριο της Τουρ δημιουργήθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας. Μέχρι το 1920, το Σαιν-Πιερ-ντε-Κορ είχε γίνει ένας σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος και κέντρο σιδηροδρομικών εργαστηρίων: είχε επίσης αποκτήσει φήμη ως προπύργιο αλληλεγγύης της εργατικής τάξης.
Μετά τη νίκη των Συμμάχων στη μάχη του Βατερλώ (18 Ιουνίου 1815), ο νομός κατελήφθη από τον πρωσικό στρατό από τον Ιούνιο 1815 έως τον Νοέμβριο 1818.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ο νομός κόπηκε στα δύο από τη γραμμή οριοθέτησης.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|290x290εσ|Η θέση του νομού Αντρ-ε-Λουάρ στην περιοχή [[Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ]] Ο νομός Αντρ-ε-Λουάρ χωρίζεται σε 3 διοικητικά διαμερίσματα, 19 καντόνια και 272 κοινότητες.
Πόλεις
μικρογραφία|Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Αντρ-ε-Λουάρ|εναλλ.=|292x292εσ Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Αντρ-ε-Λουάρ είναι:
Οικονομία
Στο νομό Αντρ-ε-Λουάρ είναι πολύ ανεπτυγμένη η αμπελοκαλλιέργεια. Από τα σταφύλια του παράγονται τα ονομαστά κρασιά Βουβραί, Μπουργκέιγ και Μοντλουί.
Οι βιομηχανίες της περιοχής, χημικές, φαρμακευτικές και ηλεκτρικών ειδών, είναι συγκεντρωμένες στην Τουρ.
Στην Αβουάν υπάρχει σταθμός πυρηνικής ενέργειας.
Αξιοθέατα
Η περιοχή είναι γνωστή ως «κήπος της Γαλλίας». Η αντίθεση ανάμεσα στις εύφορες κοιλάδες και στα οροπέδια που τις χωρίζουν είναι εντυπωσιακή. Στις κοιλάδες, που είναι γεμάτες βοσκότοπους, οπωρώνες, αμπελώνες και κήπους βρίσκονται τα πιο φημισμένα κάστρα-πύργοι της Γαλλίας, στα οποία συγκαταλέγονται Αμπουάζ, Σενονσώ, Λος, Αζαί-λε-Ριντώ, Λανγκαί και Σινόν. Τουριστικό κέντρο είναι η πρωτεύουσα Τουρ.
Στην περιοχή βρίσκονται τρία από Τα πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας: το Μοντρεζόρ, το Καντ-Σαιν-Μαρτέν και το Κρισέ-συρ-Μανς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Μελίνα
Όνομα
Το όνομα 'Μελίνα προέρχεται είτε από το μέλι/τη μέλισσα (ή το αρχαιοελληνικό "μέλιττα"), είτε από το δέντρο μελιά (φράξο), είτε τέλος από το μελόκρασο. Στο ορθόδοξο εορτολόγιο η Μελίνα γιορτάζει είτε στις 16 Σεπτεμβρίου (όταν αναφέρεται στη μάρτυρα Αγ. Μελιτίνη ), είτε στις 29 Οκτωβρίου (όταν προέρχεται από συνένωση άλλων ονομάτων).
Πρόσωπα
Το όνομα Μελίνα χωρίς χρήση επωνύμου είναι ταυτισμένο στην κοινή συνείδηση με τη διάσημη Ελληνίδα ηθοποιό και πολιτικό Μελίνα Μερκούρη (1920-1994).
Άλλα επώνυμα πρόσωπα, φορείς του ονόματος Μελίνα είναι οι:
Άλλες χρήσεις
Άλλες χρήσεις της επωνυμίας Μελίνα απαντάται σε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος (κατά κόσμον Γεώργιος Παπαχρυσοστόμου, Αθηένου Λάρνακα, 25 Μαΐου 1949) είναι επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστιανιανής και πάσης Κύπρου, πρώτος τη τάξει των Αρχιεπισκόπων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.
Από το 2006 ήταν Μητροπολίτης Πάφου. Στις 24 Δεκεμβρίου 2022 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο 76ος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου με 11 ψήφους.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Γεώργιος Παπαχρυσοστόμου γεννήθηκε στο χωριό Αθηένου της Αγγλοκρατούμενης Κύπρου στις 25 Μαΐου 1949. Το 1967 αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και με υποτροφία του ΙΚΥ εισήχθη στο Τμήμα Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1972. Κατόπιν εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1980. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε χημεία και θεολογία.
Ιερατική πορεία
Διάκονος χειροτονήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1984 από τον Χωρεπίσκοπο Σαλαμίνος Βαρνάβα και Πρεσβύτερος στις 17 Μαρτίου 1985 από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α΄. Υπηρέτησε ως Καθηγητής Χημείας κατά τα έτη 1985-1996, ενώ το 1994 ορίστηκε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Στις 26 Μαΐου 1996 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Αρσινόης, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Πάφου. Στις 29 Δεκεμβρίου 2006 εξελέγη Μητροπολίτης Πάφου.
Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Κύπρου σε Πανορθόδοξες Διασκέψεις και στον διάλογο με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και τις ομολογίες των Λουθηρανών και Μεταρρυθμιστών  , καθώς και στις εργασίες της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» στην Κρήτη, το 2016.
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
Μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ στις 7 Νοεμβρίου 2022, ανέλαβε τοποτηρητής του θρόνου. Στις αρχιεπισκοπικές εκλογές της 18ης Δεκεμβρίου για ανάδειξη τριπροσώπου βρέθηκε στην δεύτερη θέση με 18,39% των ψήφων κλήρου και λαού. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου τον εξέλεξε νέο Αρχιεπίσκοπο Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου στις 24 Δεκεμβρίου 2022, με έντεκα ψήφους μεταξύ δεκαέξι μελών. Η ενθρόνιση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2023 στον Καθεδρικό ναό του Αποστόλου Βαρνάβα, στη Λευκωσία.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Γεωργιος Γεωργιος Γ
Γενισέισκ
Στην ρωσική απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 18.766 κατοίκων, το 2002 είχε 20.394 κατοίκους, το 1989 είχε 22.981 κατοίκους και το 1970 είχε 20.000 κατοίκους.
Η πόλη απέχει 348 χιλιόμετρα από το Κρασνογιάρσκ.
Μορονί
thumb|right|280px|Άποψη της Μορονί. Η Μορονί (αγγλικά: Moroni, مورونيMūrūnī) είναι η πρωτεύουσα (από το 1962) και μεγαλύτερη πόλη του νησιωτικού κράτους Κομόρες, με 60.200 κατοίκους το 2003. Η θέση της πόλης είναι στις δυτικές ακτές του νησιού Μεγάλη Κομόρα. Η Μορονί εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο Πρίγκιπας Σαΐντ Ιμπραχίμ (κωδικός IATA : HAH). Υπάρχει επίσης ένα λιμάνι με τακτική συγκοινωνία με άλλα νησιά στο αρχιπέλαγος των Κομόρων, όπως επίσης και με τη Μαδαγασκάρη και άλλα νησιά στον Ινδικό Ωκεανό. Εξάγει βανίλια, κακάο και καφέ.
Γενισέισκ
Ιστορία
Λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής της θέσης, γρήγορα αποτέλεσε το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της Ανατολικής Σιβηρίας.
Μορονί
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία των Κομορών Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Γενισέισκ
Ιστορία
Έγινε λιγότερο σημαντικό λόγω της οδικής και σιδηροδρομικής κατασκευής πιο νότια.
Το 1876, εγκαταστάθηκε τηλεγραφική σύνδεση με την πόλη του Κρασνογιάρσκ.
Με την άνοδο των Μπολσεβίκων, τα περισσότερα προπολεμικά ονόματα των οδών στην πόλη άλλαξαν.
Η παλιά πόλη περιλαμβάνεται από τη ρωσική κυβέρνηση στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της χώρας από το 2000.
Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Στο πλαίσιο των διοικητικών διαιρέσεων, το Γενισέισκ αποτελεί διοικητικό κέντρο του διαμερίσματος Γενισέισκι, παρόλο που δεν αποτελεί μέρος αυτού. Ως διοικητικό τμήμα, ενσωματώνεται ξεχωριστά ως η πόλη κράι του Γενισέισκ, μια διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των περιφερειών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη κράι του Γενισέισκ ενσωματώνεται ως Αστικό Οκρούγκ του Γενισέισκ.
Μεταφορές
Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Γενισέισκ.
Κλίμα
μικρογραφία|285x285εσ|Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, Γενισέισκ Το Γενισέισκ έχει ένα υποαρκτικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Dfc ), με μακρούς, εξαιρετικά κρύους χειμώνες και σύντομα, ζεστά καλοκαίρια. Η βροχόπτωση είναι μέτρια και είναι κάπως υψηλότερη το καλοκαίρι από ό,τι κατά τη διάρκεια άλλων περιόδων του έτους. Επηρεάζεται λιγότερο από ξερούς σιβηρικούς αντικυκλώνες το χειμώνα από τις περιοχές πιο ανατολικά.
Το Γενισέισκ έχει υψηλές χιονοπτώσεις για τα δεδομένα της Σιβηρίας με συνολικά 207,8 χιλιοστά υετού μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου, αν και κατά μέσο όρο όχι πολύ υψηλές ποσότητες σε σύγκριση με ψυχρά κλίματα κοντά στους ωκεανούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Κοινοτικό διαμέρισμα
Ο όρος Κοινοτικό διαμέρισμα περιέγραφε την υποδιαίρεση της Κοινότητας του Προγράμματος Καποδίστριας. Ο όρος εισήχθη το 1999, δύο χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου 2539/97 και καταργήθηκε με τον νόμο 3463/2006 για να αντικατασταθεί με τον όρο Τοπικό διαμέρισμα. Διοικητικά δεν αποτελούσαν αυτοδιοικούμενο θεσμό όμως διέθεταν δικό τους συμβούλιο.
Τα κοινοτικά διαμερίσματα αντιπροσώπευαν την επικράτεια κοινοτήτων που συγχωνεύθηκαν σε μία μεγαλύτερη Κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλιότερες διοικητικές διαιρέσεις της Ελλάδας
Άντριαν Πέιν
Σταδιοδρομία
Ο Άντριαν Πέιν φοίτησε στο Jefferson High School έχοντας κατά μέσο όρο 15,6 πόντους, 11,3 ριμπάουντ και 4 κοψίματα. Στα κολεγιακά του χρόνια βρέθηκε στο Michigan State, όπου στην τελευταία του σεζόν είχε 16,4 πόντους, 7,3 ριμπάουντ και 0,9 μπλοκ κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι. Το 2014 επελέγη στο νούμερο 15 του ντραφτ από τους Ατλάντα Χοκς, με τους οποίους αγωνίστηκε αρχικά στο Summer League έχοντας 12,5 πόντους και 7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Με τα «γεράκια» έπαιξε συνολικά σε τρεις αγώνες. Στις 20 Νοεμβρίου του 2014 υπέγραψε στους Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς του NBA Development League, ενώ στις 10 Φεβρουαρίου του 2015 πήγε ως «ανταλλαγή» από τους Ατλάντα Χοκς στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Μέχρι το τέλος εκείνης της σεζόν πρόλαβε να αγωνιστεί συνολικά σε 29 αγώνες, σκοράροντας 7,2 πόντους και μαζεύοντας 5,4 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Εκεί έμεινε ως το καλοκαίρι του 2017 με ένα μικρό «διάλειμμα» στη θυγατρική των Ατλάντα Χοκς, τους Έρι Μπέι Χοκς στο ΝΒΑ Development League. Επόμενος «σταθμός» της καριέρας του ήταν οι Ορλάντο Μάτζικ και η «θυγατρική» τους, Λέικλαντ Μάτζικ.
Τον Φεβρουάριο του 2018 ο Πέιν υπέγραψε στον Παναθηναϊκό στον οποίο έμεινε ως το τέλος της σεζόν, έχοντας 4.8 πόντους και 2.8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο αγωνιζόμενος σε 12 αγώνες της Ευρωλίγκα. Ο καλύτερός του αγώνας ήταν αυτός απέναντι στη Βαλένθια, όπου σκόραρε 12 πόντους και μάζεψε 8 ριμπάουντ έπειτα από 17 λεπτά.
Ο Αμερικανός σέντερ ξεκίνησε τη σεζόν 2018-19 στην Κίνα και συγκεκριμένα στην ομάδα Ναντζίνγκ Μάνκι Κινγκ, έχοντας 16.9 πόντους, 8.6 ριμπάουντ και 1.6 ασίστ ανά αγώνα.
Στις 13 Ιανουαρίου του 2019 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου. Στις 17 Φλεβάρη κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας. Στις 13 Μαρτίου του ίδιου έτους έμεινε ελεύθερος από τους πράσινους, αφού δεν κατάφερε να πείσει με τις εμφανίσεις του (είχε 2,5 πόντους με 37,5% δίποντα και 3 ριμπάουντ σε 4 αγώνες στην Ευρωλίγκα).
Στις 19 Μαρτίου 2019 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τη γαλλική Βιλερμπάν. Τον Μάιο κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας και στις 25 Ιουνίου 2019, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας. Τη σεζόν 2019-20 στην Ευρωλίγκα μέτρησε 10,5 πόντους και 3,9 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε από την λιθουανική Γιουβέντους. Στις 17 Φεβρουαρίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα, έχοντας κατά μέσο όρο 8.6 πόντους, 4.6 ριμπάουντ και 1.1 κλεψίματα.
Τον Μάρτιο του 2022, συμφώνησε με την Αλ Σαντ. Στις 22 Μαρτίου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατάρ αφού η Αλ Σαντ επικράτησε στη σειρά των τελικών της Αλ Γκαράφα με 2-1.
Θάνατος
Στις 9 Μάιου 2022, ανακοινώθηκε ο θάνατός του σε ηλικία μόλις 31 ετών. Ο Πέιν έχασε τη ζωή του από πυροβολισμό, στο Ορλάντο της Φλόριντα, όπως ανακοινώθηκε επίσημα από την αστυνομία του Όραντζ Κάουντι της Φλόριντα. Το συμβάν έγινε στη 1:37 τα ξημερώματα της Δευτέρας 9 Μαΐου 2022. ενώ διαπιστώθηκε ότι ήταν νεκρός στις 2:33. Σύμφωνα με την έκθεση της αστυνομίας, ο Πέιν έσπευσε να βοηθήσει μια φίλη του από πιθανή κακοποιητική πράξη και εντέλει δολοφονήθηκε από τον Λόρενς Ντόριτι, που ήταν ο σύντροφος της κοπέλας αυτής. Ο δράστης, ο οποίος έμεινε στον τόπο του εγκλήματος, συνελήφθη και του απαγγέλθηκε η κατηγορία της ανθρωποκτονίας.
Μόλις έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του Πέιν, ο αθλητικός και μπασκετικός κόσμος, μεταξύ των οποίων ο Παναθηναϊκός (πρώην ομάδα του), αποχαιρέτησαν τον αθλητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ήρι ΜπέιΧωκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1988
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο Ηρακλή Θ. Παράλληλα, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά έκανε το "νταμπλ", αφού κατέκτησε και το ανδρικό πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 48 σωματεία.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1988
Πιλάφι
Το πιλάφι είναι ένα πιάτο αποτελούμενο από ρύζι που έχει μαγειρευτεί σε αρωματικό ζωμό (broth). Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ρύζι μπορεί επίσης να επιτύχει το καφέ του χρώμα, από αναδυόμενα κομμάτια μαγειρεμένου κρεμμυδιού, καθώς και από μείγματα μπαχαρικών. Ανάλογα με την τοπική κουζίνα μπορεί επίσης να περιέχει κρέας, ψάρι, λαχανικά, ζυμαρικά και αποξηραμένους καρπούς. Είναι επίσης γνωστό και ως πιλάφ (pilav), πιλάου (pilau), πελάου (pelau), πουλάου (pulao), παλάου (palaw), παλάφου (palavu), πλοφ (plov), πολόφ (polov), πολό (polo), πολού (polu).
Το πιλάφι και παρόμοια πιάτα είναι κοινά στις κουζίνες των Βαλκανίων, Μέσης Ανατολής, Καυκάσου, Κεντρικής και Νότιας Ασίας, Ανατολικής Αφρικής, Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής. Είναι ένα βασικό είδος διατροφής και το εθνικό φαγητό στις κουζίνες του Αφγανιστάν, Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, Μπανγκλαντές, Βαλουχιστάν, Ιράν, Πακιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν, των Εβραίων από τη Μπουχάρα, Ουιγούρων, Κούρδων, Σουαχίλι (Κένυας, Τανζανίας και Ζανζιβάρης), της Κρήτης, Κιργιζίας και της Τουρκίας.
Ετυμολογία
thumb|left|250px|Κλασικό Τουρκικό πιλάφι. Ρύζι με arpa şehriye ([[κριθαράκι).]] Ο Αγγλικός όρος "pilaf" είναι δανεισμένος απευθείας από το Τουρκικό "pilav", το οποίο με την σειρά του προέρχεται από το Περσικό "polow" (پلو), Χίντι "pulāo", από το Σανσκριτικό "pulāka" (που σημαίνει "μπάλα από ρύζι"), το οποίο εν συνεχεία, πιθανόν να είναι Δραβιδικής καταγωγής. Η Αγγλική ορθογραφία είναι επηρεασμένη από το Νεοελληνικό "πιλάφι" ("pilafi"), το οποίο προέρχεται από το Τουρκικό "pilav".
Ιστορία
thumb|left|250px|Δημόσιο μαγείρεμα plov στην [[Τασκένδη.]] Είναι γνωστό ότι πιλάφι προσφέρθηκε στον Μέγα Αλέξανδρο, στο βασιλικό συμπόσιο που ακολούθησε μετά την κατάληψη της Σογδιανής, πρωτεύουσας της Μαρακάνδας (σημερινής Σαμαρκάνδης). Πιστεύεται ότι οι στρατιώτες από το στρατό του Αλεξάνδρου, έφεραν την προετοιμασία του πιλαφιού πίσω στην Μακεδονία, το οποίο κατόπιν, εξαπλώθηκε σε όλη την Αρχαία Ελλάδα.
Το αρχαίο Ινδικό κείμενο Μαχαμπαράτα αναφέρει ρύζι και κρέας μαγειρεμένα μαζί και η λέξη "pulao" ή "pallao" χρησιμοποιείται για να αναφερθεί ως πιάτο, στα έργα στα αρχαία Σανσκριτικά και Κανάντα, όπως το Yājñavalkya Smṛti. Πιστεύεται ότι η κατάλληλη προετοιμασία του πιλαφιού, τεκμηριώθηκε για πρώτη φορά, από έναν Πέρση λόγιο του 10ου αιώνα ονομαζόμενο Αμπού Αλί Ιμπν Σίνα (Abu Ali Ibn Sina ή άλλως Αβικέννα), ο οποίος στα βιβλία του για τις ιατρικές επιστήμες, αφιέρωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο για την προετοιμασία διαφόρων γευμάτων, συμπεριλαμβανομένων και πολλών ειδών πιλαφιού. Κατ' αυτόν τον τρόπο, περιέγραψε τόσο τα πλεονεκτήματα όσο και τα μειονεκτήματα, του κάθε αγαθού που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του πιάτου.thumb|right|250px|Το Shirin plov σε γραμματόσημο του [[Αζερμπαϊτζάν.]] Κατά συνέπεια, οι Ουζμπέκοι και οι Τατζέκοι, θεωρούν τον Ιμπν Σίνα, ως τον «πατέρα» του σύγχρονου πιλαφιού.
Το πιλάφι όλα αυτά τα χρόνια έγινε συνηθισμένο φαγητό στη Μέση Ανατολή και την Υπερκαυκασία, με παραλλαγές και καινοτομίες από τους Πέρσες, Άραβες, Τούρκους και Αρμένιους. Εισήχθη στο Ισραήλ από τους Εβραίους της Μπουχάρας και της Περσίας.
Κατά την περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης, οι παραλλαγές του φαγητού από την Κεντρική Ασία, εξαπλώθηκαν σε όλες της Σοβιετικές δημοκρατίες, γινόμενες έτσι τμήμα της κοινής σοβιετικής κουζίνας.
Μαγειρική
thumb|250px|Plov από το [[Αζερμπαϊτζάν, με qazmaq (ίδιο με το Περσικό tahdig), το οποίο σερβίρεται με σαλάτα του βοσκού (Coban Salatası). ]] thumb|right|250px|Plov από το [[Ουζμπεκιστάν, που παρασκευάζεται στο καζάνι ενός σπιτιού στην Τασκένδη.]] Οι Περσικοί όροι της μαγειρικής που αναφέρονται στην επεξεργασία του ρυζιού είναι πολλοί και έχουν εισχωρήσει στις γειτονικές γλώσσες: polov (ρύζι μαγειρεμένο σε ζωμό, ενώ οι κόκκοι παραμένουν χωριστά, στραγγίζοντας το μισό μαγειρεμένο ρύζι πριν την προσθήκη του ζωμού, στη συνέχεια "βράζεται στον ατμό", chelov (λευκό ρύζι με ξεχωριστούς κόκκους), kateh (κολλώδες ρύζι), biryani, και tajine (σιγομαγειρεμένο ρύζι, λαχανικά και κρέας μαγειρεμένα σε ένα ειδικά σχεδιασμένο πιάτο που επίσης ονομάζεται tajine). Υπάρχουν επίσης ποικιλίες από διαφορετικά πιάτα ρύζι, με λαχανικά και βότανα που είναι πολύ δημοφιλή μεταξύ των Ιρανών.
Υπάρχουν τέσσερις πρωταρχικές μέθοδοι για το μαγείρεμα του ρυζιού στο Ιράν: thumb|right|250px|Κάτοικος του [[Τατζικιστάν, παρασκευάζοντας «plov» (το εθνικό φαγητό του Τατζικιστάν), που αποτελείται από ρύζι, καρότα, κρεμμύδια, μπαχαρικά και κατσικίσιο κρέας / αρνίσιο κρέας.]] Στην Περσική κουζίνα, το rahkshi (επίσης γνωστό ως yahni), σε σούπα ή σε απόθεμα, συνήθως, σερβίρεται επάνω από το πιλάφι (πουλάο). thumb|250px|Πιλάφι από το [[Αζερμπαϊτζάν. Αριστερά: gara (Αρνί με κομμένα στη μέση βερίκοκα, δαμάσκηνα και κουκούτσια βερίκοκου). Δεξιά: ρύζι (χρωματισμένο εν μέρει, με κιτρινόριζα).]] Της Κεντρικής Ασίας, π.χ. το Τατζικικό και Ουζμπεκικό plov (Τατζικιστάν: палав, palav, Ουζμπεκιστάν: palov) ή ος (osh) διαφέρει από τα άλλα παρασκευάσματα, καθότι το ρύζι δεν βράζεται στον ατμό, αλλά, αντιθέτως, σιγοβράζει σε ένα πλούσιο στιφάδο από κρέας και λαχανικά, που ονομάζεται zirvak, έως ότου όλο το υγρό απορροφηθεί εντός του ρυζιού. Ένας περιορισμένος βαθμός βρασίματος σε ατμό, συχνά, επιτυγχάνεται καλύπτοντας το δοχείο. Συνήθως, μαγειρεύεται σε καζάνι (ή deghi) επάνω σε ανοικτή φωτιά. Το παραδοσιακό μαγείρεμα περιλαμβάνει πολλές περιφερειακές και σποραδικές παραλλαγές. Συνήθως, αυτό προετοιμάζεται με αρνί, ροδισμένο σε λίπος αρνιού ή λάδι και στη συνέχεια, βρασμένο με τηγανητά κρεμμύδια, σκόρδο και καρότα. Το plov με κοτόπουλο, είναι μεν σπάνιο, αλλά υπάρχει και σε παραδοσιακές συνταγές που κατάγονται από την Μπουχάρα. Το plov συνήθως καρυκεύεται με ολόκληρο μαύρο κύμινο, κόλιαντρο, οξυάκανθα (barberry), κοκκινοπίπερο, κατιφέ (καλέντουλα) και μαύρο πιπέρι. Κεφάλια από σκόρδο και φασόλια garbanzo, βυθίζονται εντός του ρυζιού κατά την διάρκεια του μαγειρέματος. Γλυκές παραλλαγές, με αποξηραμένα βερίκοκα, κράνμπερυ και σταφίδες, ετοιμάζονται στις ειδικές εκδηλώσεις.
Αν και συχνά ετοιμάζεται στο σπίτι για την οικογένεια και τους επισκέπτες, από τον επικεφαλής του νοικοκυριού ή την νοικοκυρά, σε ειδικές περιστάσεις, το palov παρασκευάζεται από τον oshpaz (αρχιμάγειρα του ος), ο οποίος, μαγειρεύει το εθνικό φαγητό πάνω σε ανοιχτή φωτιά, μερικές φορές εξυπηρετώντας έως και 1.000 άτομα από ένα και μοναδικό καζάνι, π.χ. στις διακοπές ή σε εκδηλώσεις, όπως γάμους. Το οshi nahor ή το "πρωινό plov", σερβίρεται νωρίς το πρωί (μεταξύ 6 και 9 π.μ.), στις μεγάλες συγκεντρώσεις των φιλοξενούμενων, συνήθως ως μέρος μιας συνεχιζόμενης γαμήλιας γιορτής.
Σήμερα, οι Ουζμπεκικού στυλ συνταγές μαγειρικής του plov, έχουν εξαπλωθεί σε όλες τις μετα-σοβιετικές χώρες.
Στις κουζίνες του Αφγανιστάν και του Παστούν, το kabuli palaw, γίνεται από ρύζι μπασμάτι, μαγειρεμένο μέσα σε ζωμό-σαν σάλτσα. Αυτό το φαγητό μπορεί να γίνει είτε με αρνί, είτε με κοτόπουλο ή βοδινό. Το kabuli palaw, ψήνεται στον φούρνο και επικαλύπτεται με τηγανητές φέτες καρότου και σταφίδες. Επίσης, μπορούν να προστεθούν ψιλοκομμένοι ξηροί καρποί, όπως φιστίκια, καρύδια ή αμύγδαλα. Το κρέας καλύπτεται από το ρύζι ή βυθίζεται στο μέσον του πιάτου. Το kabuli palaw, ρύζι με καρότα και σταφίδες, είναι πολύ δημοφιλές στη Σαουδική Αραβία, όπου είναι γνωστό σαν «roz Bukhari» (Αραβικά: رز بخاري), που σημαίνει «ρύζι από τη Μπουχάρα». thumb|right|upright|250px|Το χορτοφαγικό πιλάφι της Καρνατάκα με ράιτα (raita), Ινδία. Η κουζίνα του Αζερμπαϊτζάν, περιλαμβάνει πάνω από 40 διαφορετικές συνταγές plov. Ένα από τα πιο φημισμένα πιάτα, είναι plov του οποίου το ρύζι καλύπττεται από σαφράν και σερβίρεται με διάφορα βότανα και χόρτα, ένας διακριτικός συνδυασμός από το Ουζμπεκικό plov. Το παραδοσιακό plov από το Αζερμπαϊτζάν, αποτελείται από τρία διακριτά συστατικά, τα οποία σερβίρονται μεν ταυτόχρονα, αλλά, σε ξεχωριστές πιατέλες: ρύζι (ζεστό, ποτέ καυτό), gara (τηγανητό κρέας, αποξηραμένους καρπούς, αυγά ή μαγειρεμένο ψάρι ως συνοδευτικό του ρυζιού) και αρωματικά βότανα. Το ρύζι δεν αναμιγνύεται με τα άλλα συστατικά, ακόμη και όταν τρώγεται το plov.
Στην Ελληνική κουζίνα, το πιλάφι είναι αφράτο και μαλακό, αλλά ούτε σουποειδές ούτε κολλώδες, ρύζι το οποίο προηγουμένως έχει βράσει σε ζωμό κρέατος ή ζωμό αποθέματος. Στη Βόρεια Ελλάδα, θεωρείται κακή συμπεριφορά η προετοιμασία του πιλαφιού επάνω στη μαγειρική εστία· το σκεύος πρέπει να τοποθετηθεί σωστά εντός του φούρνου. Το γαμοπίλαφο (γάμος+πιλάφι) είναι το εκτιμώμενο πιλάφι που σερβίρεται παραδοσιακά, στους γάμους και τις μεγάλες γιορτές στην Κρήτη: το ρύζι βράζεται με αρνί ή ζωμό κρέατος, στη συνέχεια, τελειώνει με χυμό λεμονιού. Το γαμοπίλαφο αν και φέρει την ονομασία, δεν είναι πιλάφι, αλλά μάλλον κάποιο είδος ριζότο με κρεμώδη και όχι αφράτη υφή.
Στη Νότια Ασία, το pulao (ορισμένες φορές γράφεται και ως pulav), είναι πιάτο αποτελούμενο από ρύζι και συνήθως συμπεριλαμβάνει αρακά, πατάτες, πράσινα φασολάκια, καρότα, αρνί, βοδινό ή κοτόπουλο. Συνήθως, σερβίρεται σε ειδικές εκδηλώσεις και γάμους και έχει υψηλή περιεκτικότητα σε επισιτιστική ενέργεια και λίπη. Το pulao με κρέας, είναι παράδοση του Πακιστάν και της Βόρειας Ινδίας, ιδίως μεταξύ του μουσουλμανικού πληθυσμού. Το biryani είναι άλλο ένα πιάτο από ρύζι, παρόμοιο με αυτό του πιλαφιού, το οποίο εισήχθη στην κουζίνα της Νότιας Ασίας, κατά τη διάρκεια της περιόδου των Μογγόλων (Mughal).
Στη Γρενάδα και στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο, το pelau, περιλαμβάνει μπιζέλια περιστεριού (pigeon peas), είτε βοδινό, είτε κοτόπουλο και περιστασιακά κολοκύθα και κομμάτια παστής ουράς χοιρινού.
Το Γαλλικό poule au riz (Γαλλικά: pul ο ʁi, "κοτόπουλο με ρύζι"), προσφερόμενο συνήθως με la sauce suprême, συγκρίνεται μερικές φορές, με το πιλάφι.
Μια πολύ τροποποιημένη έκδοση της γαλλικής συνταγής, συχνά θεωρείται ως επηρεασμένη από αυτό που ονομάζεται arroz pilau, είναι γνωστή στη Βραζιλία ως arroz de frango desfiado ή ανακριβώς ως risoto de frango (Πορτογαλικά: aˈʁoʒ dʒi ˈfɾɐ̃gu dʒisfiˈadu, "τεμαχισμένο κοτόπουλο με ρύζι", Πορτογαλικά: ʁiˈzotu, "ριζότο κοτόπουλο"), στο οποίο το ρύζι τηγανίζεται ελαφρώς (και ενδεχομένως καρυκεύεται), αλατίζεται και ψήνεται έως ότου μαλακώσει (αλλά ούτε σουποειδές ούτε κολλώδες) είτε στο νερό ή στο ζωμό κοτόπουλου προστίθεται απόθεμα ζωμού κότας, κρεμμύδια και ορισμένες φορές πιπεριές φούσκα (μαγειρεμένα στο απόθεμα), τεμαχισμένο στήθος κοτόπουλου, πράσινα φασολάκια, σάλτσα ντομάτας, σάλτσα σόγιας και προαιρετικά λαχανικά (π.χ. κονσερβοποιημένος γλυκός αραβόσιτος, μαγειρεμένους κύβους καρότου, κύβους από κολοκυθάκια, άνθη από μπροκολίνι (broccolini), ψιλοκομμένο μπρόκολο ή μίσχοι μπροκολίνι / φύλλα τηγανισμένα σε καρύκευμα σκόρδου) και / ή βότανα (π.χ. δυόσμο, όπως στην canja) για να σχηματιστεί ένα μακρινό ομοιάζον με ριζότο πιάτο – αλλά γενικώς είναι αφράτο (ανάλογα με την υφή του ρυζιού που προστίθεται), καθώς γενικά, αφού αναμειγνύονται όλα τα συστατικά, δεν αφήνεται να μαγειρευτεί για παραπάνω από 5 λεπτά. Στην περίπτωση που δεν προστίθεται τεμαχισμένο στήθος κοτόπουλου, αντιθέτως, με το ρύζι να σερβίρονται μαζί με το κοτόπουλο και η sauce suprême, είναι γνωστή ως arroz suprême de frango (Πορτογαλικά: ɐˈʁo s(ː)uˈpɾẽm(i) dʒi ˈfɾɐ̃gu, "κοτόπουλο υπέρτατο ρυζιού").
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Υποημειώσεις
<references group="Υποσημ." /> <references group="Παρ. Υποσημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Ασιατική κουζίνα Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Φαγητό δρόμου Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ρύζι Κατηγορία:Κουζίνα της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα Κατηγορία:Τύποι φαγητού
Χριστοπιστία
Η Χριστοπιστία (1993-2004) ήταν μικρό ελληνικό κόμμα το οποίο έλαβε μέρος σε εθνικές εκλογές και σε ευρωεκλογές από το 1993 μέχρι το 2004.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1993 από τον Ευστάθιο Πατσαντζή, ως συνέχεια κομμάτων που είχε σχηματίσει στις προηγούμενες εκλογές (το «Ολυμπιακή Δημοκρατία» στις εθνικές εκλογές το 1977, το 1981, το 1985 και το 1989 και το «Βασιλομάχος» σε αυτές του 1990).
Έλαβε μέρος σε εθνικές εκλογές το 1993, το 1996, το 2000 και το 2004, ενώ σε ευρωεκλογές το 1994, το 1999 με 4 υποψηφίους και το 2004. Συμμετείχε στη Διακομματική Επιτροπή Εκλογών το 2004. Έκτοτε έπαψε να παίρνει μέρος στις εκλογές, αφού δεν κατέθεσε συνδυασμό στις εκλογές του 2007 (αν και είχε καταθέσει δήλωση συμμετοχής). Στις ευρωεκλογές του 2014 ο Πατσαντζής συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του Κινήματος Εθνικής Αντίστασης (Κ.Ε.ΑΝ) του Ιπποκράτη Σαββούρα, αλλά τελικά κάλεσε τον κόσμο σε αποχή, ζητώντας να μην ψηφιστεί ούτε ο ίδιος, όταν ανακάλυψε ότι ο Σαββούρας δεν τον καταχώρησε στο ψηφοδέλτιο ως "Πατσαντζής Ευστάθιος του Δημήτρη – Μονογενής", όπως είχαν συμφωνήσει, αλλά είχε αφαιρέσει το "Μονογενής".
thumb|right|250px|Χριστοπιστία, Ευστάθιος Πατσαντζής (2007 στο Σύνταγμα) Το 1993 πήρε 66 ψήφους , στις Ευρωεκλογές του 1994 18 ψήφους , στις βουλευτικές εκλογές του 1996, 71 ψήφους , στις Ευρωεκλογές του 1999 2.153 ψήφους, στις εκλογές του 2000 305 ψήφους , σε αυτές της 7ης Μαρτίου 2004 45 ψήφους και στις ευρωεκλογές του 2004 95 ψήφους.
Αναφέρεται ότι ο Πατσαντζής περιέφερε πλακάτ της Χριστοπιστίας στην πλατεία Συντάγματος, το οποίο είχε κρεμασμένο από το λαιμό του  και σύμβολο «κυκλικού διπλοσταυρού» στο μέτωπο το οποίο είναι μέρος του εμβλήματος του κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Καπιτώλια
Τα Καπιτώλια (Λατινικά: Ludi Capitolini) ή οι Καπιτώλιοι αγώνες, ήταν ετήσια αθλητική διοργάνωση στην αρχαία Ρώμη η οποία ιδρύθηκε το 387 π.Χ. από τον ηγεμόνα της πόλης, Μάρκο Φούριο Κάμιλλο, προς τιμή του Καπιτώλιου Δία και σε ανάμνηση της σωτηρίας της πόλης από τους Γαλάτες νωρίτερα κατά το ίδιο έτος. Η διάρκεια των αγώνων ήταν 16 ημέρες.
Με την πάροδο του χρόνου οι αγώνες έχασαν την αίγλη τους και καταργήθηκαν, ωστόσο άρχισαν να διοργανώνονται ξανά στα τέλη του 1ου αιώνα το 86 μ.Χ. από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Δομιτιανό, ο οποίος τα οργάνωσε κατά τα πρότυπα των Ολυμπιακών αγώνων στην Ελλάδα και ονόμασε τη διοργάνωση Agones Capitolini, και έτσι η οργάνωση των αγώνων τελούνταν πλέον κάθε 4 έτη, στην αρχή του καλοκαιριού, και οι συμμετέχοντες αθλητές ερχόταν από όλες τις περιοχές της αυτοκρατορίας. Οι νικητές των αγώνων τιμούνταν από τον ίδιο τον αυτοκράτορα και λάμβαναν ένα στεφάνι οξιάς, ενώ επίσης ήταν στην ευχέρεια του αυτοκράτορα να απονείμει στον νικητή τη Ρωμαϊκή υπηκοότητα ως ανταμοιβή για την νίκη του. Συμμετείχε και πλήθος ποιητών, ρητόρων, καλλιτεχνών και διασκεδαστών. Σε κάποιο σημείο οι αγώνες έγιναν τόσο δημοφιλείς, ώστε τα Καπιτώλια συνυπολογιζόταν πλέον στην αθλητική περίοδο όλων των μεγάλων διοργανώσεων της αρχαιότητας. Καταργήθηκαν οριστικά τον 4ο αιώνα μ.Χ. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές
Μηνίσκος
Ετυμολογικά, η λέξη μηνίσκος είναι αρχαία ελληνική: μήνη = Σελήνη και μηνίσκος = μισοφέγγαρο.
Ανατομική των μηνίσκων
Η άρθρωση του γόνατος είναι μια από τις πιο πολύπλοκες αρθρώσεις του ανθρωπίνου σώματος (αν όχι η πιο πολύπλοκη) όσον αφορά την κατασκευή της και τη λειτουργία της. Για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα της πολύμορφης κίνησης του γόνατος απαιτείται η αυστηρή και λεπτομερής συνεργασία πολλών ανατομικών μορίων που συνιστούν την άρθρωση αυτή.
Δύο πολύ βασικές κατασκευές της κατά γονάτου άρθρωσης είναι οι δύο μηνίσκοι. Αυτοί είναι ημισεληνοειδείς ελαστικές κατασκευές από κολλαγόνο ιστό και ινοχόνδρινη σύσταση με απαιτητικές ιδιότητες που παρεμβάλλονται μεταξύ των αρθρικών επιφανειών των μηριαίων και των κνημιαίων κονδύλων. Ο έσω μηνίσκος καλύπτει το 50% περίπου της επιφάνειας του έσω κνημιαίου κονδύλου ενώ ο έξω καλύπτει περίπου τα 2/3 της αρθρικής επιφανείας του έξω κνημιαίου κονδύλου.
Οι μηνίσκοι αποτελούνται κυρίως από κολαγόνο και πρωτεογλυκάνες. Είναι τοποθετημένοι στην περιφέρεια των αρθρικών επιφανειών των κονδύλων της κνήμης, τις οποίες κάνουν βαθύτερες, βελτιώνουν την επαφή τους με τους μηριαίους κονδύλους και αυξάνουν έτσι τη σταθερότητα του γόνατος. Παράλληλα απορροφούν και αμβλύνουν τις πιέσεις που ασκούνται καθημερινά πάνω στις αρθρικές επιφάνειες του γόνατος και διευκολύνουν τις στροφικές κινήσεις της κνήμης πάνω στο μηρό κατά την κάμψη και έκταση της άρθρωσης. Επιπλέον συμβάλλουν στην ομοιογενή διάχυση του αρθρικού υγρού μέσα στην άρθρωση και καλύτερη διατροφή του αρθρικού χόνδρου. Ο μηνίσκος μόνο στο κυρτό περιφερικό του τεταρτημόριο έχει αγγεία, τα οποία παίρνει από τον αρθρικό θύλακο και υμένα, ενώ το υπόλοιπο (μεγαλύτερο) κεντρικό του τμήμα δεν έχει αγγεία και τρέφεται από το αρθρικό υγρό. Γι' αυτό μόνο περιορισμένες ρήξεις στην περιφέρεια του μηνίσκου, που συμβαίνουν σε νέα άτομα, είναι δυνατόν να επουλωθούν με συντηρητική αγωγή. Με το περιφερικό αυτό αγγειακό δίκτυο φθάνουν στο μηνίσκο και νευρικές απολήξεις.
Τραυματισμοί και βλάβες των μηνίσκων
thumb|Ρήξη Μηνίσκου στη Μαγνητική τομογραφία|350px|left Οι Μηνίσκοι τραυματίζονται πάντα με έμμεση βία στροφικής καταπόνησης, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείς να το πάθεις όχι μόνο παίζοντας ποδόσφαιρο, ή μπάσκετ, ή ρακέτες, ή τένις, αλλά και με ένα απλό παραπάτημα σε σκαλοπάτι ή με ένα απλό γονάτισμα για να δέσεις τα κορδόνια σου. Τραυματισμοί Μηνίσκων υπάρχουν σε όλες τις ηλικίες, παιδική, μέση, και Τρίτη ηλικία. Η παχυσαρκία είναι ένας σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας. Στην Τρίτη ηλικία (50-75 ετών) οι ρήξεις μηνίσκων είναι κυρίως εκφυλιστικού τύπου, προϋπάρχει η λεγόμενη "μυξοειδής εκφύλιση" και τα συμπτώματα εκδηλώνονται μετά από καταπόνηση ή μετά από χρόνια φθορά. Δεν απαιτείται σαφής τραυματισμός ή απότομη κίνηση για να εκδηλωθούν. Εκδηλώνονται με ένα απλό γονάτισμα ή στα σκαλοπάτια, ή με λίγο τρέξιμο, ή μετά από ένα χορό. Ο ασθενής αναφέρει συνήθως ένα αίσθημα "κρακ" που τον οδήγησε στην ακινητοποίηση
Θεραπεία βλαβών των Μηνίσκων
Ανάλογα με το είδος της βλάβης των μηνίσκων, ανάλογα με τη βαρύτητα της βλάβης, τις τυχόν επιπλοκές, την ηλικία, το φύλο, το επάγγελμα και τις δραστηριότητες του ασθενούς, καθορίζεται η θεραπεία των διαφόρων βλαβών των μηνίσκων. Έτσι, σήμερα είναι βασικά διαθέσιμες τέσσερις μέθοδοι αντιμετώπισης βλαβών μηνίσκων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρθρώσεις
Ίπποκλος
Ο Ίπποκλος ήταν αρχαίος Έλληνας τύραννος της Λαμψάκου επί εποχής του Βασιλέως των Περσών Δαρείου του Α΄.
Ο Ίπποκλος είχε αναγνωρίσει τον Δαρείο ως κυρίαρχο και Μέγα βασιλέα της Περσικής Αυτοκρατορίας. Εκ του λόγου αυτού συμμετείχε στην εκστρατεία εκείνου που επεχείρησε κατά των Σκυθών το 513 π.Χ.
Κατηγορία:Ιωνία Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Λάμψακος
Tumblr
Το Tumblr είναι μία πλατφόρμα μπλόγκινγκ, ενώ αποτελεί επίσης και κοινωνικό δίκτυο, με το οποία μπορεί ένας χρήστης να δημιουργήσει μπλογκ και να ανεβάσει δημοσιεύσεις, εικόνες, βίντεο, αποφθέγματα, τραγούδια, άρθρα και ηχητικά μηνύματα. Ιδρύθηκε το 2007 στην Νέα Υόρκη από τον Ντέιβιντι Καρπ. Οι χρήστες μπορούν να ακολουθήσουν άλλους χρήστες ή να επιλέξουν να μετατρέψουν το μπλογκ τους σε ιδιωτικό.
Η ιστοσελίδα έχει σχεδόν 91.7 εκατομμύρια δημοσιεύσεις την ημέρα και αποκτά περίπου 15.000 νέους χρήστες κάθε μέρα. Το 2013 η εταιρία Yahoo! αγόρασε το Tumblr για 1.1 δισεκατομμύρια δολάρια.
Μέχρι και την 1η Μαρτίου 2016, το Tumblr φιλοξενούσε πάνω από 282.100.000 blogs και έφτασε τα 555 εκατομμύρια μηνιαίους επισκέπτες. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στην Νέα Υόρκη. Είναι η 21η διασημότερη ιστοσελίδα στις Η.Π.Α. και 44η παγκοσμίως (Μάρτιος 2016). Θεωρείται από τις πλέον ανερχόμενες και ανταγωνιστικές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστότοποι Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης Κατηγορία:Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης Κατηγορία:Νικητές Webby Award
Ιπποκλής
Με το όνομα Ιπποκλής, (σύνθετο ίππος + κλέος), αναφέρονται τα ακόλουθα ιστορικά πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Χαλκόστεγο Παλάτι
Το Χαλκόστεγο Παλάτι (πολωνικά: Pałac Pod Blachą) είναι παλάτι του 18ου αιώνα στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Πήρε το όνομά του (το οποίο είναι λιγότερο ακριβές στα πολωνικά) από τη χάλκινη στέγη, μια σπανιότητα στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Από το 1989 το Παλάτι αποτελεί παράρτημα του Μουσείου του Βασιλικού Κάστρου.
Το παλάτι είναι γειτονικό με το Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας και κατηφορικό προς την Πλατεία του Κάστρου και την Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας. Κάτω από το παλάτι, υπάρχει ακόμα μια στοά του 17ου αιώνα.
Ιστορία
Το αρχικό αριστοκρατικό σπίτι του Βαβζίνιετς Ρέφους χτίστηκε το 1651-56. Μετά την καταστροφή του 1657 από τον στρατό του Γεώργιου Β΄ Ράκοτσι, αναδιαμορφώθηκε πλήρως το 1698-1701 για τον Γέζι Ντομίνικ Λουμπομίρσκι.
Μετά το 1777, το παλάτι περιήλθε στην κατοχή του τελευταίου βασιλιά της Πολωνίας, του Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι, ο οποίος προσέλαβε τον αρχιτέκτονα Ντομένικο Μερλίνι για να επανασχεδιάσει τα δωμάτια και να ενώσει την πτέρυγα της βιβλιοθήκης του Βασιλικού Κάστρου. Στη συνέχεια, ο βασιλιάς παρουσίασε το ανακαινισμένο παλάτι στον ανιψιό του, τον Πρίγκιπα Γιούζεφ Πονιατόφσκι. Ο πρίγκιπας ήταν επιτυχημένος διοικητής στην Εξέγερση του Κοστσιούσκο του 1794 και αργότερα ένας από τους στρατάρχες του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Υπό την ιδιοκτησία του πρίγκιπα, το παλάτι έγινε κέντρο της υψηλής ταξικής κοινωνικής σκηνής της Βαρσοβίας.
Όταν η Βαρσοβία έγινε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας μετά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας (1795), το παλάτι έγινε έδρα του Πρωσικού Υπουργείου Πολέμου.
Το Χαλκόστεγο Παλάτι κάηκε σκόπιμα το 1944 από τους Γερμανούς εισβολείς. Το 1948-49 ανακατασκευάστηκε, βασισμένο σε πίνακες του 18ου αιώνα από τον Μπερνάρντο Μπελλόττο.
Το παλάτι είναι πλέον μουσείο, μέρος του Βασιλικού Κάστρου της Βαρσοβίας και φιλοξενεί μια ιστορική βιβλιοθήκη και μια μόνιμη έκθεση ανατολίτικων χαλιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλάτια στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ροκοκό αρχιτεκτονική στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ανακατασκευασμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Μπαρόκ ανάκτορα
Δόγης
Ο δόγης ήταν ο εκλεγμένος άρχοντας ή αρχηγός κράτους σε πολλές πόλεις-κράτη της Ιταλικής χερσονήσου την περίοδο που επικρατούσε ο Μεσαίωνας και η Αναγέννηση, οι πόλεις αναφέρονται ως "Εστεμμένες Δημοκρατίες". Η λέξη που προέρχεται από τη Νέα βενετική γλώσσα έφτασε στη Γαλλία μέσω της Αγγλίας και δημιουργήθηκε ο τίτλος του "Δούκα" από το Λατινικό "Δουξ" που σημαίνει "ηγέτης" ιδιαίτερα στον στρατό. Η σύζυγος του Δόγη πήρε τον τίτλο "Δόγισσα" και η διακυβέρνηση του Δόγη "Σθεναρχία".
Το αξίωμα στις Ιταλικές πόλεις
Οι Ιταλικές πόλεις - κράτη που κυβερνήθηκαν από Δόγη ονομάστηκαν "Εστεμμένες Δημοκρατίες". Οι δύο σημαντικότερες ήταν η Δημοκρατία της Βενετίας και η Δημοκρατία της Γένοβας ισχυρές εμπορικές και ναυτικές δυνάμεις που ήταν συνεχώς σε πόλεμο μεταξύ τους. Άλλη μιά ισχυρή Ιταλική πόλη που κυβερνήθηκε από δόγη ήταν το Αμάλφι. Η Ιταλική Δημοκρατία της Σεναρίκας ήταν επίσης άλλη μια δημοκρατία που εξέλεγε Δόγη από το 1343 έως την προσάρτησή της στο Ναπολιτάνικο Βασίλειο της Σικελίας (1797). Ο ιδρυτής του Σιωνισμού Τέοντορ Χερτσλ πρότεινε να περάσει ο τίτλος του Δόγη στον κυβερνήτη του μελλοντικού κράτους του Ισραήλ, αυτό τελικά δεν έγινε αποδεκτό.
Εκλογή
Η εκλογή του νέου Δόγη ανατέθηκε σε μία επιτροπή 40 μελών (1172), τους εξέλεξαν τέσσερις άντρες από το "Μεγάλο Συμβούλιο της Βενετίας" που περιείχε 12 άντρες με ετήσια θητεία. Μετά από αδιέξοδο στην εκλογή Δόγη (1229) ο αριθμός των εκλεκτόρων αυξήθηκε σε 41, νέες ρυθμίσεις στο Εκλογικό σύστημα (1628) διατηρήθηκαν μέχρι την πτώση της Δημοκρατίας της Βενετίας (1797). Ο σκοπός ήταν να ελαχιστοποιηθούν όσο το δυνατό περισσότερο οι επιδράσεις των ισχυρών οικογενειών της Βενετίας, γι'αυτό δημιουργήθηκε ένα εξαιρετικά περίπλοκο σύστημα εκλογής. Τα 30 μέλη του Μεγάλου Συμβουλίου που επελέγησαν με κλήρο μειώθηκαν με κλήρο στα 9, τα 9 εξέλεγαν 40 και τα 40 μειώθηκαν με κλήρο στα 12 που τελικά εξέλεγαν 25. Τα 25 μειώθηκαν με κλήρο στα 9 και τα 9 εξέλεγαν τα 41, τα 41 μειώθηκαν με κλήρο στα 11, τα 11 εξέλεγαν οριστικά τα 41 μέλη που θα προχωρούσαν στην εκλογή του νέου Δόγη. Κανένας δεν μπορούσε να εκλεγεί με λιγότερες από 25 ψήφους από τους 41 ή 9 από τους 11 - 12 εκλέκτορες ή 7 από τους 9 εκλέκτορες. Ο δόγης στη Γένοβα επιλέχτηκε αρχικά από τον λαό χωρίς περιορισμούς με λαϊκή ψηφοφορία, μετά τις μεταρρυθμίσεις (1528) οι πληβείοι αποκλείστηκαν και η επιλογή του νέου δόγη γινόταν από το Μεγάλο Συμβούλιο.
Κυβέρνηση
Οι Δόγηδες παρέμεναν στο αξίωμα τους ισόβια, οι εξουσίες τους ήταν αρχικά μεγάλες αλλά από το 1268 υπέστησαν μεγάλους περιορισμούς, έπρεπε να συμφωνήσουν πολλοί άλλοι αξιωματούχοι για τις μεγάλες αποφάσεις και δεν μπορούσαν να έχουν περιουσία σε ξένη γη. Μετά τον θάνατο του δόγη μια επιτροπή μπορούσε να ελέγξει τις πράξεις του και τη διαχείριση της κρατικής περιουσίας και να επιβάλλει στην οικογένεια του τα αντίστοιχα πρόστιμα. Το εισόδημα του δόγη δεν ήταν ποτέ μεγάλο γι'αυτό ο ίδιος ήταν πάντοτε υποχρεωμένος να ασχολείται με τις εμπορικές του επιχειρήσεις. Οι Δόγηδες της Γένοβας παρέμεναν ισόβια αλλά μετά τις μεταρρυθμίσεις του Αντρέα Ντόρια (1528) η θητεία τους περιορίστηκε σε δύο χρόνια. Η εξουσία παρέμεινε σε μιά αριστοκρατική ομάδα, εκμηδενίστηκαν οι φατρίες και οργανώθηκε ένα ολιγαρχικό σύστημα διακυβέρνησης.
Πηγές
Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας Κατηγορία:Βενετική Δημοκρατία Κατηγορία:Δημοκρατία της Γένοβας
5 Νοεμβρίου
4 Νοεμβρίου | 5 Νοεμβρίου | 6 Νοεμβρίου
Η 5η Νοεμβρίου είναι η 309η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (310η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 56 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κασάνεβα Αχαΐας
Διοικητική εξέλιξη
Στα 1901 αναφέρονται οικισμοί με τις ονομασίες «Κασσάναβα-Μαυρέντη». Η Κασσάνεβα αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 16/10/1940, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βερσοβάς. Με το ΦΕΚ 123Α της 19/08/1986 αποσπάστηκε από την τότε Κοινότητα Χρυσανθίου (πρώην Βερσοβάς) και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Χρυσαμπέλων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγείρας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Χρυσανθίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
IPhone 13 Pro
Τα iPhone 13 Pro και iPhone 13 Pro Max είναι έξυπνα τηλέφωνα της Apple Inc. Είναι τα κορυφαία smartphone στη δέκατη πέμπτη γενιά των iPhone, και διαδέχονται τα iPhone 12 Pro και iPhone 12 Pro Max. Ανακοινώθηκαν στις 14 Σεπτεμβρίου 2021 και έγιναν διαθέσιμα στις πρώτες χώρες στις 24 Σεπτεμβρίου. Οι συσκευές παρουσιάστηκαν μαζί με το iPhone 13 και το iPhone 13 Mini σε μια ειδική εκδήλωση της Apple στο Apple Park στο Κουπερτίνο της Καλιφόρνια στις 14 Σεπτεμβρίου, 2021.
Σημαντικές αναβαθμίσεις σε σχέση με τον προκάτοχό του είναι η βελτιωμένη διάρκεια ζωής της μπαταρίας, οι σημαντικά βελτιωμένες κάμερες, η λειτουργία "Cinematic Mode" στα 1080p 30 fps, η εγγραφή βίντεο ProRes, το νέο SoC A15 Bionic και ο ρυθμός ανανέωσης 120Hz, που διατίθεται στο εμπόριο ως ProMotion.
Παραπομπές
Κατηγορία:IPhone Κατηγορία:IOS (Apple)
Δημήτρης Ρέππας
Ο Δημήτρης Ρέππας (6 Ιουλίου 1952) είναι Έλληνας πολιτικός και οδοντίατρος, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Αρκαδίας και υπουργός. Είναι ο μακροβιότερος κυβερνητικός εκπρόσωπος στην ιστορία του θεσμού: κατείχε τη θέση από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1952 στο Λεωνίδιο Αρκαδίας. Είναι γιος του γιατρού Παναγιώτη Ρέππα, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Λεωνιδίου με την υποστήριξη της Δεξιάς για πολλά χρόνια. Από την πλευρά της μητέρας του Αμαλίας, το γένος Πουλίτσα, είναι εγγονός του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρωθυπουργού της Ελλάδας, Παναγιώτη Πουλίτσα.
Αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και το 1974 ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Οδοντιατρική Αθηνών, συνδέθηκε φιλικά με τους συμφοιτητές του Κώστα Λαλιώτη και Στέφανο Μανίκα, που και αυτοί αργότερα έγιναν βουλευτές και υπουργοί.
Διετέλεσε βουλευτής Αρκαδίας με το ΠΑΣΟΚ τις περιόδους 1981-1985 και 1989-2012.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν ηγετικό στέλεχος της λεγόμενης «ομάδας των λοχαγών» του ΠΑΣΟΚ, η οποία το 1996 βοήθησε τον Κώστα Σημίτη να επικρατήσει στη διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου, ενάντια στους Γεράσιμο Αρσένη και Άκη Τσοχατζόπουλο.
Στις κυβερνήσεις Σημίτη ο Δημήτρης Ρέππας διετέλεσε υπουργός Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και κυβερνητικός εκπρόσωπος από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001, καθώς και υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι τον Μάρτιο του 2004.
Στις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου διετέλεσε υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2011 και υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Μάιο του 2012.
Είναι νυμφευμένος με τη Βασιλική Κουκίου και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Παναγιώτη και τη Μαρία Χαρά.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Ταυτότητα Κασίνι
Στα μαθηματικά, η ταυτότητα Κασίνι λέει ότι για τον n-οστό αριθμό Φιμπονάτσι F_n ισχύει ότι Η ταυτότητα παίρνει το όνομά της από τον Τζοβάνι Ντομένικο Κασίνι.
Παραδείγματα
Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ταυτότητα για τους πρώτους αριθμούς Φιμπονάτσι:
Με χρήση πινάκων
Για κάθε n \in \N_+ οι αριθμοί Φιμπονάτσι ικανοποιούν την παρακάτω ισότητα πινάκων: Παίρνοντας την ορίζουσα και στα δύο μέλη, από τις ιδιότητες της ορίζουσας έχουμε ότι Επομένως,