cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσαρλς Ντόους
Η αντιπροεδρία
Το 1927 ο Κούλιτζ ανακοίνωσε ότι δεν θα έθετε εκ νέου υποψηφιότητα για Πρόεδρος. Ο Ντόους υπεστήριξε και πάλι τον Φρανκ Λόουντεν στο συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος το 1928, όπως είχε κάνει και το 1920, αλλά το χρίσμα για την προεδρική υποψηφιότητα πήγε στον Χέρμπερτ Χούβερ. Κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο Ντόους θα επιλεγόταν και αυτή τη φορά ως υποψήφιος Αντιπρόεδρος, αλλά ο Κούλιτζ κατέστησε σαφές ότι θα θεωρούσε τυχόν δεύτερη υποψηφιότητα του Ντόους για την αντιπροεδρία ως προσβολή. Επιλέχθηκε έτσι ο Τσαρλς Κέρτις από το Κάνσας.
Τα μετέπειτα
Μετά τη λήξη της θητείας του ως Αντιπροέδρου, ο Ντόους υπηρέτησε ως ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Λονδίνο, από το 1929 μέχρι το 1931. Συνολικά, ο Ντόους υπήρξε πολύ αποτελεσματικός ως πρεσβευτής, όπως θα βεβαίωνε στα απομνημονεύματά του ο τότε πρίγκιπας και μετέπειτα βασιλιάς Εδουάρδος Η΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Καθώς η Μεγάλη οικονομική ύφεση επέλαυνε στις ΗΠΑ, ο Ντόους αποδέχθηκε την έκκληση του Προέδρου Χέρμπερτ Χούβερ να εγκαταλείψει τη θέση του πρέσβεως και να τεθεί επικεφαλής της νεοϊδρυμένης κρατικής «Εταιρείας Χρηματοδοτήσεων Ανορθώσεως» (Reconstruction Finance Corporation, RFC). Αλλά μετά από λίγους μήνες ο Ντόους παραιτήθηκε από την RFC, καθώς ως μέλος του Δ.Σ. της κινδυνεύουσας τράπεζας «City National Bank and Trust Company» του Σικάγου αισθάνθηκε υποχρεωμένος να εργασθεί για τη σωτηρία της. Πολιτικοί του αντίπαλοι υπαινίχθηκαν ότι υπό την ηγεσία του Ντόους η RFC είχε ευνοήσει αυτή την τράπεζα. Αυτοί οι υπαινιγμοί σημάδευσαν το τέλος της σταδιοδρομίας του Ντόους στον δημόσιο τομέα. Για τις προεδρικές εκλογές του 1932, ο Χούβερ σκέφθηκε την πιθανότητα να προτείνει τον Ντόους στη θέση του Κέρτις, αλλά ο Ντόους απέρριψε τη δυνητική αυτή πρόταση.
Ο Ντόους επέστρεψε στην ενασχόληση με τον τραπεζικό τομέα, υπηρετώντας επί σχεδόν δύο δεκαετίες ως πρόεδρος του Δ.Σ. της City National Bank and Trust Co., από το 1932 μέχρι τον θάνατό του. Απεβίωσε στο μεγάλο σπίτι του στο Έβανστον από έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ηλικία 85 ετών. Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο Ρόουζχιλ του Σικάγου.
Η κληρονομιά του
''«ένας αυτοδημιούργητος άνθρωπος, που εκτιμούσε τη σκληρή δουλειά και την εξοικονόμηση πόρων, με το δεύτερο να μετριάζεται από τη χριστιανική γενναιοδωρία του. Πέρασε τη ζωή του προάγοντας τις εδραίες ρεπουμπλικανικές αξίες του μικρού κράτους με περιορισμένους προϋπολογισμούς. Η φιλοσοφία του Φραγκλίνου Ρούζβελτ του μεγάλου κράτους που ξοδεύει από δω και από κει ήταν κατάρα για αυτόν.»''
Μετά τον θάνατο και της συζύγου του το 1957, το σπίτι του δίπλα στην όχθη της λίμνης στο Έβανστον (οδός Greenwood 225) πέρασε στην ιδιοκτησία του σημερινού Κέντρου Ιστορίας του Έβανστον, όπως είχε αποφασίσει ο Ντόους. Το κέντρο διατηρεί την οικία ως μουσείο. Η οικία έχει ανακηρυχθεί Εθνικό Ιστορικό Τοπόσημο, υπό την ονομασία «Charles G. Dawes House».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αντικομμουνιστές
Δήμος Λασιώνος
Ο δήμος Λασιώνος ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρχαίας Ολυμπίας. Ο δήμος είχε έκταση 22.950 στρέμματα και μόνιμο πληθυσμό 1.915 κατοίκους.
Ακολουθώντας το σχέδιο Καποδίστρια, το κοινοτικό συμβούλιο του Αντρωνίου, σαν μεγαλύτερο δημοτικό διαμέρισμα, έδωσε το όνομα Λασιών στο νέο δήμο, από την Λασιώνα, γνωστή πόλη της περιοχής κατά την αρχαιότητα.
Έδρα του ήταν ο οικισμός Χάνι Πανόπουλου που βρίσκεται στο κέντρο της πρώην κοινότητας Αντρωνίου.
Air France
Η Air France (Compagnie Nationale Air France) αποτελεί θυγατρική εταιρεία της Air France-KLM. Πριν την εξαγορά της KLM, ήταν ο κρατικός αερομεταφορέας της Γαλλίας, με 71,654 άτομα προσωπικό (τον Ιανουάριο του 2005).
Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας (τώρα της Air France-KLM) βρίσκονται στο αεροδρόμιο Σαρλ ντε Γκωλ, κοντά στο Παρίσι. Η εταιρία μετέφερε 43.3 εκατομμύρια επιβάτες στο διάστημα μεταξύ Απριλίου 2001 και Μαρτίου 2002 και είχε έσοδα 12.53 δισεκατομμύρια Ευρώ. Η θυγατρική της Air France, Régional, εκτελεί πτήσεις σε περιφερειακά αεροδρόμια της Ευρώπης.
Τον Μάιο του 2004 η AF απέκτησε την πλειοψηφία των μετοχών της ολλανδικής KLM Royal Dutch Airlines και δημιούργησε την εταιρεία Air France-KLM. Η Air France-KLM είναι η μεγαλύτερη εταιρεία του κόσμου από πλευράς εσόδων και η τρίτη μεγαλύτερη (μεγαλύτερη στην Ευρώπη) από πλευράς επιβατικής κίνησης.
Η Air France-KLM είναι κομμάτι της αεροπορικής συμμαχίας SkyTeam, μαζί με τις Delta Air Lines, CSA Czech Airlines, Aeroméxico, Alitalia, Aeroflot, Air Europa, China Airlines, China Eastern, China Southern, Kenya Airways, Korean Air,Tarom Air και Vietnam Airlines(Μάιος 2012). Τόσο η Air France όσο και η KLM εξακολουθούν να πετούν χρησιμοποιώντας τα δικά τους χρώματα και εμπορικά σήματα. Είναι όμως πιθανό στο μέλλον αυτό να αλλάξει.
Ιστορία της Air France
Ιδρύθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1933, με τη συγχώνευση των Air Orient, Compagnie Générale Aeropostale, Societé Generale de Transport Aerien, Air Union και CIDNA (Compagnie Internationale de Navigation). Η νέα εταιρεία είχε πυκνό ευρωπαϊκό δίκτυο, ενώ πρόσθετοι προορισμοί ήταν και οι γαλλικές αποικίες στη Βόρεια Αφρική και αλλού. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μετέφερε τη λειτουργία της στην Καζαμπλάνκα, Μαρόκο.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρεία κρατικοποιήθηκε, και η νέα εταιρεία με το όνομα Societé Nationale Air France δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1946. Η εταιρεία άλλαξε όνομα με ειδικό νομοσχέδιο στις 16 Ιουνίου 1948, οπότε και οριστικοποιήθηκε η σύνθεση των μετόχων της. Η Compagnie Nationale Air France, όπως ονομάστηκε, ήταν κατά 70% κρατική, και το κράτος εξακολουθούσε να έχει ένα σημαντικό ποσοστό (54%) στην εταιρεία μέχρι του 2002. Στις 4 Αυγούστου 1948 ο νέος τότε πρόεδρος της εταιρείας, Μαξ Υμάνς (Max Hymans), ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ανανέωσης και ανάπτυξης της εταιρείας, με τη χρήση μοντέρνων τζετ αεροσκαφών και συστημάτων, ειδικά των νέων αεροσκαφών Sud Aviation Caravelle και του νέου Boeing 707.
Το 1949 η εταιρεία ήταν ιδρυτικό μέλος της SITA (Societé Internationale de Telecommunications Aeronautiques). Η εταιρεία χρησιμοποίησε το De Havilland Comet για σύντομο χρονικό διάστημα από το 1953 και το αντικατέστησε με το Vickers Viscount. Το 1959 η εταιρεία ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το Sud Aviation Caravelle. Σύντομα ξεκίνησε τη χρήση αεροσκαφών Boeing, ενώ από το 1974 ως κρατική εταιρεία της Ευρώπης, προμηθεύεται κυρίως αεροσκάφη Airbus για το στόλο της.
Δήμος Λασιώνος
Οικολογία
Στην περιοχή βρίσκεται το δρυοδάσος της Κάπελης, μοναδικό στα Βαλκάνια. Η περιβαλλοντική ποιότητα του δάσους και γενικά της περιοχής επιβεβαιώνεται από την αξιολόγηση της ως σημαντικής περιοχής για τα πουλιά της Ελλάδας (Σ.Π.Π.Ε.). Δυστυχώς, το δάσος κάθε χρόνο εκχερσώνεται για να φυτεύουν μερικοί κάτοικοι πατάτες. Θεαματική είναι η πτώση του ποσοστού της κατώτερης διαμέτρου των δέντρων και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος καταστροφής του λόγω της μη ανανέωσης. Πολλοί αριθμημένοι δασικοί δρόμοι διασχίζουν την Κάπελη που προσφέρεται για ιππασία και ποδηλατοδρομία.
Φαράγγια και σπήλαια
Στην ίδια περιοχή βρίσκεται το φαράγγι του Αντρωνίου 150 περίπου μέτρα χαμηλότερα από το επίπεδο του χωριού. Περικλείεται από τις δυο επιβλητικές και απότομες χαράδρες που τις διασχίζουν ο ομηρικός ποταμός Σελλήεις (Πηνειακός Λάδωνας) από τη μια και το Παλιοπόταμο από την άλλη. Στην διαδρομή, που πραγματοποιείται με τα πόδια, υπάρχουν εγκαταλειμμένοι νερόμυλοι, το σπήλαιο με τους σταλακτίτες καθώς και διάφορες φυτοκοινωνίες με πλατύφυλλα και αειθαλή δένδρα. Στην πλούσια πανίδα του φαραγγιού ανήκουν πολλά είδη πουλιών και ζώων. Από ορνιθολογική άποψη η περιοχή παρουσιάζει ενδιαφέρον, κυρίως λόγω του χρυσαετού και του λευκονώτη. Τα περισσότερα είδη ζώων και πουλιών της περιοχής προστατεύονται από διεθνείς συνθήκες. Πριν 50 χρόνια υπήρχαν ακόμη αγριόχοιροι, ζαρκάδια και ελάφια. Εδώ κυνηγούσε ο Ξενοφώντας όταν ήταν εξόριστος στο Σκιλλούντα. Ακόμη, στα χωριά Τσίπιανα και Κρυόβρυση υπάρχουν πλούσιες πηγές και ελατοδάση. Το σπήλαιο με τους σταλακτίτες πάνω από το ποτάμι στην διαδρομή για το φαράγγι του Αντρωνίου, αγνώστου ηλικίας, το σπήλαιο-θέατρο του Αμαρκιανού ηλικίας 500.000 ετών στα Τσίπιανα, από το θόλο του οποίου κρέμονται σταλακτίτες σε παράλληλες σειρές, καθώς και η σπηλιά της Διακότρυπας στη Βερβηνή (Κρυόβρυση) παρουσιάζουν ιδιαίτερο γεωφυσικό ενδιαφέρον.
Air France
Ιστορία της Air France
Το 1976, η εταιρεία ξεκίνησε πτήσεις Παρίσι - Νέα Υόρκη με το νέο υπερηχητικό αεροσκάφος Concorde, αλλά χρησιμοποίησε αυτόν τον τύπο αεροσκάφους και σε άλλα δρομολόγια (τα οποία και εγκαταλείφθηκαν το 1982). Με τη χρήση αυτού του αεροσκάφους, η πτήση Παρίσι - Νέα Υόρκη, ολοκληρωνόταν σε 3 ώρες και 20 λεπτά, με ταχύτητα διπλάσια αυτής του ήχου.
Στις 12 Ιανουαρίου 1990, όλες οι αεροπορικές εταιρείες της Γαλλίας, οι Air France, Air Inter, Air Charter και UTA, συγχώνευσαν τις δραστηριότητές τους στον Όμιλο Air France.
Μια νέα εταιρεία συμμετοχών, η Groupe Air France, δημιουργήθηκε στις 25 Ιουλίου 1994. Είχε την πλειοψηφία των εταιρειών Air France και Air Inter (που μετονομάσθηκε σε Air France Europe). Το 1997 η Air France Europe απορροφήθηκε πλήρως από την Air France. Τον Φεβρουάριο του 1999, η γαλλική κυβέρνηση ιδιωτικοποίησε εν μέρει με μετοχές που διέθεσε στο χρηματιστήριο στο Παρίσι. Έγινε ιδρυτικό μέλος της συμμαχίας SkyTeam το 2000.
Τα πέντε Concorde της AF αποσύρθηκαν από την υπηρεσία στις 31 Μαΐου 2003 λόγω μειωμένης κίνησης μετά το ατύχημα του 2000 και λόγω του συνεχώς αυξανόμενου κόστους λειτουργίας. Λίγους μήνες αργότερα και η τελευταία εταιρεία που χρησιμοποιούσε ακόμη τα Concorde, η British Airways, απέσυρε αυτού του τύπου τα αεροσκάφη.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, η Air France και η ολλανδική KLM Royal Dutch Airlines ανακοίνωσαν την συγχώνευσή τους σε μία νέα εταιρεία με την ονομασία Air France - KLM. Η συγχώνευση ολοκληρώθηκε στις 5 Μαΐου 2004. Οι μέτοχοι της Air France κατέχουν το 81% της εταιρείας (το 44% η γαλλική κυβέρνηση, το 37% άλλοι ιδιώτες μέτοχοι). Το μερίδιο της γαλλικής κυβέρνησης μειώθηκε από 54,4% (στην πρώην AF) στο 44%, κάνοντας έτσι ιδιωτική την εταιρεία. Τον Δεκέμβριο του 2004, το γαλλικό κράτος αποφάσισε να πωλήσει το 18,4% του μεριδίου της στην Air France - KLM, κατέχοντας σήμερα ποσοστό κάτω του 20%.
Ο Στόλος της Air France
Τον Αύγουστο του 2021, ο στόλος της Air France περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Προορισμοί της Air France
Η Air France πετάει σε 20 προορισμούς εσωτερικού και 181 εξωτερικού, σε 83 χώρες σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Αμερική και Ωκεανία. μικρογραφία|307x307εσ|Air France Boeing 777-200ER F-GSPP
Συμφωνίες κοινού κωδικού
Η Air France έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Γαλλικά εμπορικά σήματα
Δήμος Λασιώνος
Μνημεία-Αξιοθέατα
Στα σημαντικότερα αξιοθέατα συμπεριλαμβάνεται το Μυκηναϊκό νεκροταφείο 50 θαλαμοειδών τάφων στη θέση Παλιομποκοβίνα στα σύνορα Αντρωνίου (Πανόπουλο) και Μποκοβίνας (Αγ. Τριάδος). Ακόμη, τα ερείπια της αρχαίας πόλης Λασιών, που βρίσκονται στη μεγαλοπρεπή θέση «Κούτι», όπου ήταν χτισμένο το κάστρο, τα οποία ανακάλυψε και περιέγραψε ο αρχαιολόγος Welker το 1842.
Επίσης, ο Βυζαντινός Ναός των Αγ. Αναργύρων στο Αντρώνι με τις μοναδικές τοιχογραφίες του. Μια από αυτές είναι και ο Άγιος Σκύλος Αντρωνίου, που αναπαριστά έναν Άγιο με κεφάλι κυνηγόσκυλου της περιοχής και σώμα ανθρώπου. Δίπλα του, επίσης, υπάρχει μία άγνωστη στην ορθόδοξη και την καθολική εκκλησία αγιογραφία με το τίτλο «Κυνο-βιάρχης».
2002
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2002 για το Δήμο Λασιώνος:
2006
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2006 για το Δήμο Λασιώνος:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λ Δ *
Ηρακλής Γαζέπης
Ο Ηρακλής Γαζέπης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ζαφειρίου Γαζέπη, κτηματίου της Χαλκίδας. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Γαζέπης. Εξελέγη δήμαρχος Χαλκίδας το 1874 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1879, του 1883 και του 1887. Κατά τη διάρκεια της θητείας του πραγματοποίησε πληθώρα έργων ενώ στα αρνητικά της θητείας του συγκαταλέγεται η κατεδάφιση των μεσαιωνικών τειχών της Χαλκίδας.
Εξελέγη βουλευτής Χαλκίδος στις εκλογές του 1890 και βουλευτής Εύβοιας στις εκλογές του 1892.
Απεβίωσε στις 17 Αυγούστου 1899.
Χρήστος Δογιάμας
Ο Χρήστος (Ίτσος) Δογιάμας ήταν οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Μπαροβίτσα (Καστανερή), Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος (Ίτσος ) Δογιάμας γεννήθηκε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα στην Μπαροβίτσα (Καστανερή), Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς.
Συμμετείχε από νωρίς, ως οπλίτης στο Μακεδονικό Αγώνα, συνεργαζόμενος με τους συγχωριανούς ξαδέλφους του Τραϊανό, Λάζαρο, Δημήτριο και Γεώργιο Δογιάμα. Εξελίχθηκε σε υπαρχηγό και ομαδάρχη στο σώμα του Λάζαρου Δογιάμα και έδρασε κατά το 1907 στη λίμνη των Γιαννιτσών. Στη συνέχεια και έως το τέλος του Μακεδονικού Αγώνα δραστηριοποιήθηκε στις περιοχές της Παιονίας, του Πάικου, της Αλμωπίας και της Γευγελής, ερχόμενος σε σύγκρουση με Βούλγαρους κομιτατζήδες καθώς και οθωμανικά στρατιωτικά αποσπάσματα, όντας επικεφαλής δικής του ένοπλης ομάδας. Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας και την είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκρότησε ένοπλη ομάδα, από κοινού με τον ξάδελφό του, οπλαρχηγό Γεώργιο Δογιάμα προκειμένου να αντιμετωπίσουν Βούλγαρους κομιτατζήδες που εισήλθαν εκ νέου στη Μακεδονία. Σε μάχη που σημειώθηκε το 1916 μεταξύ της ένοπλης ομάδας του Χρήστου Δογιάμα και του Γεώργιου Δογιάμα με ομάδα Βουλγάρων κομιτατζήδων, έχασε τη ζωή του ο ίδιος και ο κουνιάδος του ξαδέλφου του, Γεώργιος Κεχαγιάς, αφού πρώτα εξόντωσαν δύο κομιτατζήδες.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Μπαντάρ-ε Μαχσάχρ
Η Μπαντάρ-ε Μασάχρ (περσικά: بندرماهشهر, επίσης γράφεται ως Μπαντάρ-ε Μαχσάχρ, Μπαντάρ-ε Μασούχρ, Μπαντάρ Μαχ Σαρ, Μπαντάρ-μασούρ, Μπαντάρ-Μανσούρ, Μπαντάρ Μασούρ, Μπαντάρ Μάσουρ, γνωστή και ως Μπαρ Αντάζ, Μασάχρ, Μαχ Σαχρ, και Μασούρ) είναι πόλη και πρωτεύουσα της Σαχρεστάν (διοικητική υποδιαίρεση του Ιράν) Μασάχρ στην Επαρχία Χουζιστάν στο Ιράν. Στην απογραφή του 2017, η πόλη είχε πληθυσμό 297.531 κατοίκων.
Η Μπαντάρ-ε Μασάχρ είναι μια αρχαία πόλη και λιμάνι της επαρχίας Χουζιστάν στο νοτιοδυτικό Ιράν. Αρχικά ήταν γνωστή ως Ρεϋσάχρ και μετά ως Ματσουλέχ, και τελικά έγινε γνωστή ως Μπαντάρ-ε Μασούρ. Το 1965 μετονομάστηκε σε Μπαντάρ-ε Μαχ Σαχρ.
Η λέξη Μαχ-σάχρ είναι περσική και σημαίνει "πόλη του φεγγαριού". Το λιμάνι της πόλης είναι ένα από τα πιο σημαντικά στο Ιράν, καθώς εξαγάγει φυσικό αέριο και διυλισμένα προϊόντα από το Αμπαντάν.
Η Μαχσάχρ έχει δύο πανεπιστήμια, το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Αζάντ της Μαχσάχρ και το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Αμιρκαμπίρ στην πανεπιστημιούπολη της Μαχσάχρ. Και τα δύο πανεπιστήμια επικεντρώνονται σε προγράμματα μηχανικής, ειδικά στο πετρέλαιο και στη πετροχημική εφαρμοσμένη μηχανική. Οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούν τα περσικά. Οι ντόπιοι κάτοικοι κατάγονται ως επί το πλείστον από οικογένειες των Καναβάτι και Μπαντάρι. Υπάρχει επίσης μια τοπική Αραβική μειονότητα των οποίων οι ρίζες ανάγονται στο Καμπάν του Ιράκ.
Κλίμα
Στις 31 Ιουλίου 2015, η Μπαντάρ-ε Μαχσάχρ είχε θερμοκρασία αέρα 46 °C και σημείο δρόσου 32 °C. Μαζί, η πόλη είχε δείκτη θερμότητας 74 °C και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δείκτης θερμότητας που έχει καταγραφεί ποτέ οπουδήποτε στον κόσμο.
Μονάδα Αεροπορικών Επιχειρήσεων (Κύπρος)
Η Μονάδα Αεροπορικών Επιχειρήσεων (Μ.Α.ΕΠ.) είναι μονάδα, που υπάγεται στο Αρχηγείο της Αστυνομίας Κύπρου, η οποία χειρίζεται τα εναέρια μέσα διαθέσιμα στην Αστυνομία. Ιδρύθηκε στις 10/06 το 2008. Από τo Μάιο του 1990 μέχρι και τις 09 Ιουνίου 2008 λειτουργούσε ως Αεροπορική Πτέρυγα Αστυνομίας (Α.Π.Α.).
Αρμοδιότητες και Καθήκοντα
Οι Αρμοδιότητες και τα Καθήκοντα της Μ.Α.ΕΠ. είναι : 1. Επιτήρηση των Ακτών και των Χωρικών Υδάτων της Δημοκρατίας και η διενέργεια περιπολιών εντός της περιοχής του FIR Λευκωσίας, σε συνεργασία με άλλες αρμόδιες υπηρεσίες για την πρόληψη και εξιχνίαση του εγκλήματος, ιδιαίτερα της διακίνησης ναρκωτικών, της λαθρομετανάστευσης, του λαθρεμπορίου και της τρομοκρατίας.
2. Επιτήρηση και παρακολούθηση των κύριων οδικών αρτηριών και της τροχαίας κίνησης.
3. Διενέργεια περιπολιών εντός του FIR Λευκωσίας με σκοπό τον εντοπισμό και διάσωση ζωής και περιουσίας σε περιπτώσεις θεομηνιών ή οποιωνδήποτε ατυχημάτων και δυστυχημάτων.
5. Κατάσβεση πυρκαγιών σε συνεργασία με άλλες αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους.
6. Έρευνες για διάσωση ζωής και περιουσίας και εντοπισμό τεκμηρίων με τη βοήθεια δυτών.
7. Μεταφορά ή συνοδεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ξένων επισήμων ή υψηλά ιστάμενων κυβερνητικών προσώπων.
8. Μεταφορά μελών της Αστυνομίας ή άλλων Κρατικών Λειτουργών σε ειδικές υπηρεσιακές αποστολές.
9. Εκτέλεση οποιωνδήποτε αποστολών που ανατίθενται από το Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (Κ.Σ.Ε.Δ).
10. Εκτέλεση οποιωνδήποτε άλλων καθηκόντων που ανατίθενται από τον Αρχηγό Αστυνομίας ή το Βοηθό Αρχηγό (Υ).
Δείτε επίσης
Θέματα σχετικά με σώματα ασφαλείας Κύπρου:
Θέματα σχετικά με την αποστολή της Μ.Α.ΕΠ.:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αεροπορικων Κατηγορία:Αεροπορία στην Κύπρο
Ο Πορτοφολάς
Το Ο Πορτοφολάς (πρωτότυπος τίτλος: Pickpocket) είναι μία γαλλική σινεφίλ ταινία του 1959, σε σκηνοθεσία και σενάριο Ρομπέρ Μπρεσόν. Το έργο βασίζεται ελαφρώς στο περίφημο έργο του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Έγκλημα και Τιμωρία. Πρωταγωνιστούν οι Μαρτίν Λα Σαλ, Μαρίκα Γκριν, Ζαν Πελεγκρί και Πιέρ Λεϊμαρί. Το παρόν έργο ήταν το πρώτο που ο Μπρεσόν, έγραψε ένα πρωτότυπο σενάριο και δε διασκεύασε ένα υπάρχον.
Επίκεντρο της ταινίας είναι ένας ευγενικός νέος, ο Μισέλ, ο οποίος, προσπαθώντας να επιβιώσει, διαπράττει μικρές κλοπές. Αργότερα, όμως, αυτές οι κλοπές, γίνονται συχνότερες, και ο Μισέλ, πλέον, μετέτρεψε τούτο τον παράνομο και βιοποριστικό του τρόπο σε τέχνη. Κατόπιν, η αστυνομία τον συλλαμβάνει κι αυτό τον κάνει να σκεφτεί τις ηθικές προεκτάσεις της παρανομίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1959 Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Σινεφίλ ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρομπέρ Μπρεσόν
Ελεγκτικό Συνέδριο
μικρογραφία|260x260εσ
Το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι ένα από τα τρία ανώτατα δικαστήρια της Ελλάδας (μαζί με τον Άρειο Πάγο και το Συμβούλιο της Επικρατείας). Είναι το ανώτατο δημοσιονομικό Δικαστήριο. Ταυτόχρονα έχει και διοικητικές αρμοδιότητες. Κατά μια παλαιότερη άποψη για το λόγο αυτό θεωρείται διφυές όργανο. Η άποψη αυτή είναι λανθασμένη και μη ισχύουσα σήμερα. Το γεγονός ότι ασκεί και διοικητικές δημοσιονομικού χαρακτήρα αρμοδιότητες, δεν αλλάζει την νομική του φύση ως Δικαστηρίου. Ακριβώς όπως και το ΣτΕ δεν αλλάζει φύση όταν το Ε΄ τμήμα του επεξεργάζεται τα κανονιστικά διατάγματα. Δηλαδή στις περιπτώσεις αυτές οι πράξεις που εκδίδει το Δικαστήριο είναι δικαστικές πράξεις και όχι διοικητικές. Αποστολή του είναι ο έλεγχος των δαπανών αλλά κυρίως των λογαριασμών του κράτους, τόσο του Δημοσίου, όσο και των ΟΤΑ. Αρμοδιότητά του επίσης είναι ο καταλογισμός των "δημοσίων υπολόγων" (έλεγχος και απόδοση ευθύνης σε διαχειριστές του Δημοσίου), καθώς και η αστική ευθύνη των δημοσίων υπαλλήλων και υπαλλήλων ΟΤΑ και λοιπών ΝΠΔΔ για θετικές ζημίες που προκάλεσαν κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους ευθέως ή αναγωγικά στο κράτος ή στο οικείο ΝΠΔΔ. Παράλληλα μπορεί να εκδικάζει και διοικητικές διαφορές ουσίας που του έχουν ανατεθεί με ειδική διάταξη νόμου και προσιδιάζουν στην φύση του όπως για παράδειγμα οι διαφορές από το "πόθεν έσχες" των υπουργών, βουλευτών, κλπ.
Ιστορικά Στοιχεία
Ο έλεγχος των δημοσίων δαπανών στα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας
Το Ελεγκτικό Συνέδριο συστήθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 27ηςΣεπτεμβρίου/9ης Οκτωβρίου 1833, στο Ναύπλιο. Στην ουσία όμως το Ελεγκτικό Συνέδριο του 1833, αποτελούσε μετασχηματισμό και μεταρρύθμιση, περισσότερο συστηματική εκείνου που εγκρίθηκε και εκδόθηκε από την Δ' Εθνική Συνέλευση του Άργους, με το υπ' αριθ. Γ ́ Ψήφισμα της 26ης Ιουλίου 1829, όταν πρώτος Κυβερνήτης του Ελληνικού Κράτους ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας.
Με το Γ ́ Ψήφισμα της Δ ́ Εθνικής Συνελεύσεως «Περί διορισμού της Γερουσίας και του Υπουργικού Συστήματος» συστήθηκε για πρώτη φορά αντάξια των φιλόδοξων σχεδίων του Κυβερνήτη, υπηρεσία ελέγχου των δημοσίων χρημάτων το «Λογιστικόν και Ελεγκτικόν Συμβούλιον». Το Συμβούλιο αυτό αποτελείτο από τρία μέλη τα οποία διόριζε η Κυβέρνηση. Ήταν Σώμα ανεξάρτητο, υπαγόμενο απ’ ευθείας στον Αρχηγό του Κράτους.
Το «Λογιστικόν  και  Ελεγκτικόν  Συμβούλιον»,  με  το  άρθρο  Α'  του  Ψηφίσματος  της  Δ'  Εθνικής Συνελεύσεως, του Άργους, αριθ. Γ', της 26 Ιουλίου 1829, ανέλαβε τον αναδρομικό έλεγχο, σε δεύτερο βαθμό, των δημοσίων λογαριασμών, από την 6 Ιανουαρίου 1828, δηλαδή αμέσως, μετά την άφιξη του πρώτου Κυβερνήτη του ελληνικού Κράτους του Ι. Καποδίστρια, μέχρι της 30ης Σεπτεμβρίου του 1829, καθώς και τον τακτικό έλεγχο, σε δεύτερο βαθμό των δημοσίων εσόδων και της διαχειρίσεώς τους από την 1η Οκτωβρίου του 1829 και εφεξής.
Το «Ελεγκτικόν  Συμβούλιον»  του  1829,  εγκαταστάθηκε  αρχικά  στο  Κυβερνείο  της  Αίγινας  και  τον Δεκέμβριο  του  1829,  όταν  έγινε  από  τον  Κυβερνήτη  η μεταφορά  της  έδρας  της  ελληνικής  Κυβέρνησης  στην επίσημη πρώτη πρωτεύουσα του ελληνικού Κράτους, σύμφωνα, με την απόφαση της Γ’ Εθνικής Συνελεύσεως της Τροιζήνας  του  1827,  στο  Ναύπλιο,  σε  κτίριο  που  σώζεται  μέχρι  σήμερα,  μαζί  με  την  «επί  της  Οικονομίας Επιτροπήν».
Η σύσταση του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Η σύσταση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έγινε με το διάταγμα της 27ης Σεπτεμβρίου/9ης Οκτωβρίου 1833. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, του οποίου η αρμοδιότητα ορίστηκε «δι’ όλον το Βασίλειον» εγκαθιδρύθηκε ως «ανώτατη ως προς το διοικητικόν (administration) ελεγκτική Αρχή» (παρ. 2β ́) με  σαφώς διακεκριμένες διοικητικές και δικαστικές αρμοδιότητες.
Στη δικαιοδοσία  του  Ελεγκτικού  Συνεδρίου  υπήχθη  «όλον  το  λογιστικόν  του  Κράτους»  και  η  οποία εξειδικευόταν με το να «επιτηρεί τους υπολόγους υπηρέτας αυτού» (παρ. 3). Η έννοια του δημοσίου υπολόγου προσδιορίζεται από το ίδιο το καταστατικό διάταγμα και εξειδικεύεται σε όλους όσοι «ή δυνάμει της υπηρεσίας των ή δυνάμει ειδικής παραγγελίας, ή δυνάμει αμφοτέρων τούτων, εισπράττουν ή εξοδεύουν δημόσια χρήματα»(παρ. 16).
Οι αρμοδιότητες  του  Ελεγκτικού  Συνεδρίου  καταλαμβάνουν  σημαντικό  τμήμα  του  ιδρυτικού διατάγματος.1 Τα κεφάλαια «Περί της αρμοδιότητος του Ελεγκτικού Συνεδρίου» και «Σύστημα υπηρεσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου» αναφέρονται στη λειτουργία του Σώματος ως δικαστικής αρχής ή, άλλως, ως «ανώτατης Ελεγκτικής Αρχής», καταλαμβάνοντας είκοσι εννέα συνολικά άρθρα. Ως δικαστική αρχή το Ελεγκτικό Συνέδριο, σύμφωνα με το ιδρυτικό διάταγμα «είναι ανεξάρτητον από πάσαν Γραμματείαν ως προς τας εργασίας του» (παρ. 15).
Η δικαστική  αρμοδιότητα  του  Συνεδρίου,  την  οποία  επιτελούσε  σε  συμβούλιο  και  όχι  σε  δημόσια συνεδρίαση, αφορούσε στον κατασταλτικό έλεγχο των λογαριασμών των δημοσίων υπολόγων, οι οποίοι είχαν την υποχρέωση, αφού καταστρώσουν τους λογαριασμούς τους, να τους παραπέμπουν σε αυτό εντός τακτής προθεσμίας (παρ. 17). Η υποβολή των λογαριασμών έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί «το πολύ 12 μήνας μετά την έκπνευσιν ενός οικονομικού έτους» εντός  του  οποίου  έπρεπε  «να είναι εντελώς αποπερατωμένον το ελεγκτικόν όλου του Κράτους» (παρ. 18).
Η πρώτη συγκρότηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Το Σώμα συγκροτήθηκε από τον Πρόεδρο, τον Επίτροπο της Επικρατείας, ο οποίος «έχει χρέος να επιτηρή το ελεγκτικόν του  Κράτους  πανταχού  κατά  τους  νόμους  και  κατά  την  τάξιν,  να  ενεργή  προς  αυτόν  τον  σκοπόν, και επομένως  να  παρευρίσκεται  εις  τας  συνεδριάσεις  του Συνεδρίου»  (παρ.  46),  έναν  Αντιπρόεδρο,  ο  οποίος  «έχει  τας αυτάς εργασίας ως και οι λοιποί Ελεγκταί, αλλ ́ εν απουσία του Προέδρου αναπληροί τον τόπον του» (παρ. 7),  από τέσσερις ελεγκτές και ένα γραμματέα.
Πρώτος Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου διετέλεσε ο Γάλλος Α. Regny,πρώτος Αντιπρόεδρος ο Ανδρέας Παπαδόπουλος, Γραμματέας του Τμήματος της Οικονομίας επί Καποδίστρια, ως ελεγκτές δε διορίστηκαν οι Ι. Θεοτόκης, Γ. Καρακατζάνης, Γ. Πλέσσας και Μ. Μαργαρίτης.
Αρμοδιότητες - Έλεγχοι
Το Ελεγκτικό Συνέδριο πραγματοποιεί κάθε έτος ελέγχους υποχρεωτικούς εκ του νόμου και ελέγχους σε πεδία δημόσιας διαχείρισης που επιλέγει ύστερα από εκτίμηση κινδύνων.
Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται:
(i) Ο έλεγχος επί του Απολογισμού και του Ισολογισμού του Κράτους για τη σύνταξη της οικείας έκθεσης που απευθύνεται στη Βουλή.
(ii) Οι προσυμβατικοί έλεγχοι επί σχεδίων συμβάσεων ποσού άνω των 300.000 ευρώ.
(iii) Οι έλεγχοι στους λογαριασμούς των δημοσίων υπολόγων και όσων εξομοιώνονται με αυτούς.
(iv) Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των συστημάτων εσωτερικού ελέγχου των φορέων που υπάγονται στην ελεγκτική του δικαιοδοσία.
Στη δεύτερη κατηγορία ελέγχων περιλαμβάνονται:
(i) Έλεγχοι επιδόσεων, δηλαδή έλεγχοι που στοχεύουν στη διατύπωση ελεγκτικής γνώμης επί της οικονομικότητας, αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας της δημόσιας διαχείρισης, με αποκλεισμό εκτιμήσεως επί της σκοπιμότητας των ενεργειών των ελεγχόμενων διαχειρίσεων.
(ii) Στοχευμένοι έλεγχοι συμμόρφωσης επί διαχειριστικών πεδίων υψηλού ελεγκτικού ενδιαφέροντος όταν κρίνεται ότι η διαχειριστική δραστηριότητα εμφανίζει κινδύνους αξιοπιστίας των λογαριασμών ή παρατυπίας των υποκείμενων στους λογαριασμούς συναλλαγών.
(iii) Έλεγχοι εντοπισμού συστημικών παθογενειών στη δημόσια διαχείριση που συνοδεύονται από ανάλυση των αιτίων που τις προκαλούν καθώς και από συστάσεις στηριγμένες στη διάγνωση των αιτίων.
Το Ετήσιο Πρόγραμμα Ελέγχων καλύπτει το σύνολο της ελεγκτικής δραστηριότητας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Αυτή διενεργείται μέσω των Υπηρεσιών Επιτρόπων αυτού και του Τμήματος Ελέγχων του Δικαστηρίου. Το Τμήμα Ελέγχων, συνεργαζόμενο με τις Υπηρεσίες Επιτρόπων, προετοιμάζει σχέδιο του Ετήσιου Προγράμματος Ελέγχων, το οποίο υποβάλλεται προς έγκριση στην Ολομέλεια.
Για την κατάρτιση του Προγράμματος λαμβάνονται υπ’ όψη κυρίως οι ελεγκτικές δυνάμεις του Δικαστηρίου σε συνδυασμό με τις ελεγκτικές του υποχρεώσεις καθώς και οι προτεραιότητες ελέγχου ενόψει των πεδίων επικινδυνότητας στη δημόσια διαχείριση που έχουν εντοπισθεί. Η εκτέλεση του Προγράμματος εποπτεύεται από το Τμήμα Ελέγχων σε συνεργασία με τις αρμόδιες Υπηρεσίες Επιτρόπου οριζόντιας αρμοδιότητας.
Στην ελεγκτική δραστηριότητα του Δικαστηρίου δεν περιλαμβάνεται μόνον η εκτέλεση των ελέγχων που έχουν προγραμματισθεί, υποχρεωτικών και μη υποχρεωτικών, αλλά επίσης και οι μελέτες, οι επισκοπήσεις, οι προπαρασκευαστικές εργασίες και η εν γένει παρακολούθηση της δημόσιας διαχείρισης. Κι’ αυτό, είτε ενόψει προγραμματισμού νέων ελέγχων που θα ενταχθούν σε επόμενο Ετήσιο Πρόγραμμα Ελέγχων ή σε τροποποίηση του ισχύοντος, είτε και άνευ της προοπτικής αυτής, δοθέντος ότι αυτοτελώς, κατά την ελεγκτική αντίληψη του Δικαστηρίου, και μόνη η αίσθηση από τον ελεγχόμενο ότι παρακολουθείται η δράση του, έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Δομή και Οργάνωση
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποτελείται από:
Η Γενική Επιτροπεία της Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αποτελείται από:
Οι αρμοδιότητες του ασκούνται από την Ολομέλεια, τα Τμήματα και τα Κλιμάκια.
Πλήρης Ολομέλεια: Αποτελείται από τον Πρόεδρο, τους Αντιπροέδρους και τους Συμβούλους.
Μείζων Ολομέλεια: Αποτελείται  από  τον  Πρόεδρο,  τους  Αντιπροέδρους  και  είκοσι (20) Συμβούλους  που  προκύπτουν  από κλήρωση.
Ελάσσων Ολομέλεια: Λειτουργεί σε τρεις ελάσσονες σχηματισμούς. Αποτελείται από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου και από δεκατέσσερις (14) Αντιπροέδρους και Συμβούλους.
Τμήματα: Κάθε Τμήμα αποτελείται από έναν Αντιπρόεδρο ή το νόμιμο αναπληρωτή του, ως Πρόεδρο, δύο Συμβούλους και δύο Παρέδρους.
Κλιμάκια: Κάθε Κλιμάκιο αποτελείται από έναν Σύμβουλο, ως πρόεδρο και δύο Παρέδρους.
Συνολικά στο Ελεγκτικό Συνέδριο υπηρετούν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικαστικές αρχές Κατηγορία:Διοικητικό Δίκαιο Κατηγορία:Δίκαιο στην Ελλάδα
Καλός Σαμαρείτης
Ο Καλός Σαμαρείτης (ή "Ευποιία") αποτελεί φιλανθρωπική αδελφότητα κυριών που ιδρύθηκε στον Πειραιά στην αρχή του 20ου αιώνα. Κύριος σκοπός της οργάνωσης αυτής ήταν η περίθαλψη ασθενών και πτωχών. Για κάποιο χρονικό διάστημα συντηρούσε δι΄ ιδίων εξόδων "επαγγελματική σχολή απόρων κορασίδων".
Την μεγαλύτερη όμως δραστηριότητα ο "Καλός Σαμαρείτης" ανέπτυξε κατά την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά το άδοξο τέλος της Μικρασιατικής εκστρατείας όταν φρόντισε για την περίθαλψη και ανακούφιση μεγάλου αριθμού Ελλήνων προσφύγων.
Κατηγορία:Αδελφότητες Κατηγορία:Πειραιάς
Celebration (άλμπουμ των Uriah Heep)
Celebration είναι ο τίτλος του 22ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sanctuary Records". Στην Αμερική το άλμπουμ κυκλοφόρησε ένα μήνα αργότερα.
Τραγούδια
1. Only Human (Box, Lanzon) - 3:19
2. Bird of Prey (Box, Byron, Hensley, Newton) - 3:58
4. Stealin'  (Hensley) - 4:38
5. Corridors of Madness (Box, Lanzon) - 5:19
6. Between Two Worlds (Box, Lanzon) - 6:07
7. The Wizard (Hensley, Clarke) - 3:12
8. Free Me (Hensley) - 3:25
9. Free 'n' Easy (Box, Lawton) - 2:32
10. Gypsy (Box, Byron) - 4:32
11. Look at Yourself (Hensley) - 3:43
13. Easy Livin'  (Hensley) - 2:54
14. Lady in Black (Hensley) - 5:30
Θέσεις τσαρτ
Celebration (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 26 Οκτωβρίου 2009
Μέλη των Uriah Heep
Το "Celebration" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μπέρνι Σο - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Φιλ Λανζόν - πλήκτρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Μομτσίλο Γιάνκοβιτς
Ο Μομτσίλο Γιάνκοβιτς (σερβικά : Момчило Јанковић), (Νις 24 Νοεμβρίου 1883 - Βελιγράδι 27 Νοεμβρίου 1944) ήταν Γιουγκοσλάβος πολιτικός και υπουργός στις κατοχικές κυβερνήσεις της Σερβίας κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.
Βιογραφία
Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στην Νις και έπειτα σπούδασε στην νομική σχολή του Βελιγραδίου. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Νις όπου εργάστηκε ως γραμματέας του δικαστηρίου του πρωτοδικείου της πολης το 1910. Ο Γιάνκοβιτς επιμελήθηκε την εφημερίδα «Εμπόριο» του Νις το 1911.
Εξελέγη το 1938 μέλος του Κοινοβουλίου του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας στις εκλογές του Δεκεμβρίου 1938. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Βελιγράδι όπου εργάστηκε ως δικηγόρος. Κατά την Γερμανική κατοχή ήταν υπουργός δικαιοσύνης της Στην κατοχική κυβέρνηση του Μίλαν Ατσίμοβιτς. Έπειτα στην κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας του Μίλαν Νέντιτς ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Αποσύρθηκε από την κυβέρνηση στις 5 Οκτωβρίου 1941 λόγω διαφωνίας με την πολιτική των παραχωρήσεων στους Γερμανούς. Μετά από αυτό αποσύρθηκε από την πολιτική.
Συνελήφθη από την νέα κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας στις 21 Οκτωβρίου 1944 δικάστηκε σε στρατιωτικό δικαστήριο του πρώτου σώματος της προλεταριακής όπου τον καταδίκασε σε θάνατο κι εκτελέστηκε με τουφεκισμό. Το 2012 δικαστική απόφαση αποκατέστησε το όνομα του.
Παντρεύτηκε την Έρνα Μίλιτσα Λούκσιτς με τον οποία είχε τρεις γιους, τον Σλόμπονταν (1920), τον Πέντραγκ (1921) και τον Μίλαν (1927). Η Έρνα είχε από τον προηγούμενο γάμο της με τον Ντούσαν Πόποβιτς (1884-1918) μια κόρη την Μάρα (1917-2007) που παντρεύτηκε μέλος της οικογένειας Πρότιτς.
Πηγές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι νομικοί Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου της Σερβίας
Χάλστατ
Το Χάλστατ (γερμανικά: Hallstatt) είναι χωριό στην περιοχή Salzkammergut στο αυστριακό κρατίδιο της Άνω Αυστρίας και είναι χτισμένο σε απότομη όχθη της ομώνυμης λίμνης (Hallstättersee). Στο χώρο αυτό αναπτύχθηκε στην πρώιμη εποχή του σιδήρου ο «πολιτισμός του Χάλστατ». Το Χάλστατ μαζί με τα αξιοθέατα του Νταχστάιν συνθέτουν το πολιτιστικό τοπίο Χάλστατ-Νταχτστάιν του Σαλτσκάμεργκουτ, το οποίο αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Το Χάλστατ είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός λόγω της μοναδικότητας του τοπίου του, που συνδυάζει την ιστορική αρχιτεκτονική του γραφικού οικισμού, τη λίμνη και τα ψηλά βουνά που την περιβάλλουν καθώς και τα πλούσια προϊστορικά, ιστορικά, αρχαιολογικά και πολιτιστικά αξιοθέατα της περιοχής και της δυνατότητας για χειμερινά σπορ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 το Χάλστατ είχε 946 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το Χάλστατ βρίσκεται στο εσωτερικό Salzkammergut στην ομώνυμη λίμνη σε υψόμετρο 508 μέτρων. Στην στενή λωρίδα της όχθης ανάμεσα στα απότομα βουνά ξεπροβάλλουν τα πυκνοχτισμένα σπίτια με τμήματά τους ακόμα να είναι χτισμένα πάνω στη λίμνη. Ένας κύριος δρόμος διασχίζει το χωριό και τη μικρή πλατεία της αγοράς. Η έκτασή του είναι 9,1 χμ από Βορρά προς Νότο και 13,2 από Δυτικά προς Ανατολικά. Η συνολική επιφάνειά του είναι 59,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 34,8 αυτής καλύπτεται από δάσος. Τμήματα της κοινότητας είναι τα εξής: Gosauzwang, Lahn, Salzberg, Hallstatt.
Γκριγκόρυ Ποπώφ
Ο '''Γκριγκόρυ Μ. Ποπώφ' (ρωσικά: Григорий Михайлович Попов'') ήταν σοβιετικός στρατιωτικός και διπλωμάτης, επικεφαλής της Στρατιωτικής Αποστολής της ΕΣΣΔ στην Αθήνα το 1944.
Χάλστατ
Τοπωνύμιο
Αντίθετα με τη δημοφιλή άποψη, «Χάλ» (Hall) πιθανόν δεν είναι το παλιό Κελτικό όνομα για το «αλάτι» (το οποίο ήταν “*saleinom”) επειδή ο αρχικός φθόγγος  h-  αντί του ιστορικού s-  είναι χαρακτηριστικό των Βρυθονικές γλώσσες αλλά όχι των ηπειρωτικών κελτικών. Το όνομα μάλλον προέρχεται από τα παλαιά γερμανικά (“hallan”, φλοιός από αλάτι) (Stifter 2005) ερμηνεία που επιβεβαιώνεται από την ύπαρξη των αλατωρυχείων κοντά στο χωριό.
Γκριγκόρυ Ποπώφ
Γενικά
Ο Γκριγκόρυ Ποπώφ γεννήθηκε το 1913. Στις γραμμές του Κόκκινου Στρατού εντάχθηκε το 1931 και έγινε μέλος του σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος το 1937. Αποφοίτησε από τη σχολή πεζικού το 1934 και το 1939 από τη Στρατιωτική Ακαδημία "Μ.Β. Φρούνζε" της Μόσχας. Από τον Μάιο του 1939 σε διπλωματική υπηρεσία με πρώτο διορισμό την Κίνα.
Γεώργιος Γαζέπης
Ο Γεώργιος Γαζέπης (1860 - 1929) ήταν Έλληνας καθηγητής της Οφθαλμολογίας και πολιτικός.
Γκριγκόρυ Ποπώφ
Γενικά
Ο Γκριγκόρυ Ποπώφ έχοντας τον βαθμό του συνταγματάρχη πεζικού και φερόμενος επικεφαλής σοβιετικού οκταμελούς κλιμακίου (μεταξύ των οποίων και ο βετεράνος του Ισπανικού Εμφυλίου συνταγματάρχης Βασίλη Τρόγιαν) αναχωρώντας από βρετανικό αεροδρόμιο στην Ιταλία, έφθασε στις 26 Ιουλίου του 1944, ριπτόμενοι με αλεξίπτωτα στη λεγόμενη "ορεινή Ελλάδα", (πιθανολογείται κοντά στο αεροδρόμιο Νεράιδας). Μία ή δύο ημέρες μετά την άφιξή του συναντήθηκε με τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ του Ε.Λ.Α.Σ. και ΕΑΜ όπου τους ενημέρωσε για την πρόθεση των Σοβιετικών να μην απελευθερώσουν την Ελλάδα, γεγονός που επίσημα ανακοίνωσε ο Ι. Στάλιν λίγες μέρες αργότερα - στις 18 Αυγούστου 1944. Παρά ταύτα δεν απέφευγε να φωτογραφίζεται με πολλά στελέχη "των βουνών", καθώς ακόμα και με μέλη της βρετανικής στρατιωτικής αποστολής, δίνοντας περισσότερο την εντύπωση του σοβιετικού παρατηρητή. Μάλιστα σε αναφόρα του προς τη Μόσχα χαρακτήρισε τους Έλληνες αντάρτες ως μία "ένοπλη συμμορία η οποία δεν χρίζει σοβιετικής υλικής στήριξης".
Χάλστατ
Αρχαιότητα
Ως το τέλος του 19ου αιώνα το Χάλστατ ήταν προσβάσιμο μόνο με πλοίο από την αντίπερα όχθη της λίμνης Χάλστατ όπως συμβαίνει και σήμερα αν μεταφορικό μέσο είναι το τρένο. Το ίδιο το χωριό καλύπτει κάθε ελεύθερο χώρο γης μεταξύ του βουνού και της λίμνης. Τα παρόχθια σπίτια επικοινωνούσαν μεταξύ τους μόνο με βάρκες ή μέσω του «πάνω δρόμου» ενός στενού διαδρόμου που περνούσε μέσα από τις σοφίτες. Ο πρώτος δρόμος προς το Χάλστατ διανοίχτηκε το 1890 εν μέρει με τη χρήση εκρηκτικών. Παρότι ο τόπος ήταν απομονωμένος και αφιλόξενος, σ’ αυτόν έχουν εντοπιστεί ορισμένα από τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης κατοίκησης λόγω των πλούσιων ποσοτήτων φυσικού αλατιού που εξορύσσονται για χιλιάδες χρόνια, αρχικά στο σχήμα καρδιών (καρδιές του Χάλστατ). Το αλάτι ήταν πολύτιμος πόρος και έτσι η περιοχή ήταν ιστορικά πολύ πλούσια. Το πρώτο αλατωρυχείο του κόσμου είναι προσβάσιμο στο κοινό, σε τοποθεσία πάνω από το κέντρο του Χάλστατ. Ορισμένα από τα αρχαιότερα ευρήματα, όπως λίθινα εργαλεία, χρονολογούνται γύρω στο 5000 π.Χ. Το αλάτι διατήρησε πολλά αγαθά σε άριστη κατάσταση όπως ξύλο, δέρμα, υφάσματα, παπούτσια και κοσμήματα.
Γεώργιος Γαζέπης
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ζαφειρίου Γαζέπη, κτηματίου της Χαλκίδας. Αδελφός του ήταν ο Ηρακλής Γαζέπης. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι δίπλα στον Φωτεινό Πανά. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ειδικεύθηκε στην οφθαλμολογία διατηρώντας δική του κλινική. Το 1899 διορίστηκε καθηγητής της Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1910, οπότε και παύθηκε. Επανήλθε στην έδρα της οφθαλμολογίας το 1912 παραμένοντας μέχρι και τον θάνατό του, το 1929.
Γκριγκόρυ Ποπώφ
Γενικά
Στα Δεκεμβριανά που ακολούθησαν στο τέλος του ίδιου έτους βρισκόταν στην Αθήνα με επίσημα καθήκοντα διπλωματικού αντιπροσώπου της Σοβιετικής Ένωσης στην ελληνική κυβέρνηση, (μοναδική ρωσική Αρχή την περίοδο εκείνη στην Αθήνα) που και τότε απέφυγε επιδεικτικά οποιαδήποτε ανάμιξη, αλλά και οποιαδήποτε δήλωση. Οι μόνες επαφές που διατηρούσε με πολιτικά πρόσωπα την περίοδο εκείνη και λίγο αργότερα ήταν με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.
Χάλστατ
Αρχαιότητα
Ο αρχαιολόγος Γιόχαν Γκέοργκ Ράμζαουερ (1795-1874) ανακάλυψε ένα μεγάλο προιστορικό κοιμητήριο στα ορυχεία του Ζάλζμπεργκ κοντά στο Χάλστατ (1846), οι ανασκαφές ολοκληρώθηκαν το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Οι ανασκαφές έφεραν στην επιφάνεια 1.500 τάφους χωρίς οικισμό, πιθανότατα καλύφτηκε από το σημερινό χωριό. Οι 1300 τάφοι περιείχαν 2000 ανθρώπους που ήταν γυναίκες ή παιδιά ή βρέφη. Επίσης ένα από τα πρώτα σιδηρουργεία ανασκάφηκε εκεί. Το εμπόριο και ο συνακόλουθος πλούτος επέτρεψαν την ανάπτυξη ενός εξελιγμένου πολιτισμού ο οποίος λόγω της θέσης των ευρημάτων ονομάστηκε Πολιτισμός Χάλστατ. Λόγω των εξαιρετικών ευρημάτων από τα ταφικά μνημεία η πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (800-400 π.Χ.) αποκαλείται Περίοδος του Χάλστατ. Εκείνη την περίοδο οι Ιλλυριοί έφθασαν στην Ευρώπη αλλά το 400 π.Χ. οι Κέλτες εισέβαλαν στους οικισμούς τους εκτός από τις απροσπέλαστες ορεινές περιοχές, όπου διατήρησαν τη θέση τους. Το βασίλειο του Νόρικουμ ήταν το πρώτο κράτος που ιδρύθηκε από τους Κέλτες στη θέση της σημερινής Αυστρίας. Το 303 π.Χ. κατολίσθηση κατέστρεψε τον οικισμό και τερμάτισε προσωρινά την εξορυκτική δραστηριότητα στη λεγόμενη «ανατολική ομάδα». Το Νόρικουμ έγινε Ρωμαϊκή επαρχία στα χρόνια γύρω από τη γέννηση του Χριστού και τα αλατωρυχεία συνέχισαν να λειτουργούν καθ΄ όλη τη Ρωμαϊκή περίοδο.
Νεότερα χρόνια
Το 300 μ.Χ. διαδίδεται σταδιακά ο χριστιανισμός ενώ τον 6ο αιώνα η περιοχή πέφτει στα χέρια των Βαυαρών. Το 1000 μ.Χ. η εξόρυξη αποκτά τη σημασία που είχε στα προϊστορικά και ρωμαϊκά χρόνια. Το 1284 ο δούκας Albrecht I των Αψβούργων κατασκευάζει πύργο στην περιοχή ο οποίος αποδεικνύει την αξία του στη διάρκεια του «πολέμου του αλατιού» μεταξύ του Albrecht και του αρχιεπισκόπου Konrad IV του Σάλτσμπουργκ. Το 1311 το Χάλστατ αποκτά τα δικαιώματα της πόλης-αγοράς. Το 1494 ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός Ι παραχωρεί προνόμια και επισκέπτεται προσωπικά την περιοχή. Το 1595 κατασκευάζεται ο παλιότερος αγωγός του κόσμου μήκους 40 χιλιομέτρων. Το 1734 ανακαλύπτεται το πλήρως διατηρημένο σώμα ενός αλατωρύχου που χρονολογείται στο 300 π.Χ. και ονομάστηκε «ο άνθρωπος του αλατιού». Το 1750 πυρκαγιά κατέκαψε το χωριό αλλά και τα διοικητικά κτήρια των αλατωρυχείων. Το 1846 εργάτες ανακαλύπτουν αρχαία οστά και ο Γιόχαν Γκέοργκ Ραμσάουερ, διευθυντής των ορυχείων, αναγνωρίζει τη σημασία των ευρημάτων και ξεκινά ανασκαφές, φέρνοντας στο φως τα διάσημα ταφικά μνημεία του Χάλστατ. Το 1997 η UNESCO αναγράφει την περιοχή «Χάλστατ-Νταχστάιν/Σαλτσκάμεργκουτ» στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Αυστρίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αυστρία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αυστρία
Γκριγκόρυ Ποπώφ
Γενικά
Μετά την αποστολή του στην Ελλάδα, το 1945, εντάχθηκε στη Κεντρική Κατασκοπευτική Διεύθυνση του Σοβιετικού Στρατού, τη γνωστή GRU (ГРУ). Αργότερα υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Πρεσβεία της ΕΣΣΔ στον Καναδά. Μιλούσε άπταιστα αγγλικά και κινεζικά.
Πέθανε στη Μόσχα το 1980.
Κρίσεις
Γράφει σχετικά γι΄ αυτόν ο τότε ανταποκριτής του "Μπι-Μπι-Σι" στην Αθήνα Κένεϋ Μάθιους "Οι Ρώσοι είχαν τον άνθρωπό τους στην Αθήνα, έναν συνταγματάρχη, τον Ποπώφ, την αληθινή εικόνα της μη επεμβάσεως. Καθόταν στο τραπέζι του Ξενοδοχείου της Μεγάλης Βρεταννίας μασώντας τα βρεταννικά τρόφιμα απρόσιτος απαθής".
Ο δε Σόλων Γρηγοριάδης σημειώνει "Μάταιες υπήρξαν οι προσπάθειες των ηγετών της αριστεράς να του αποσπάσουν κάποια υπόδειξη. Μάταιες μέχρι τέλους και οι ελπίδες για σοβιετική παρέμβαση. Αλλά η τακτική που ακολουθούσαν ήταν σαν η επέμβαση αυτή να θεωρείτο βέβαιη...". Αλλά και ο Β. Ραφαηλίδης κρίνοντας ομοίως για το απόρρητο των συνομιλιών που είχε ο Ποπώφ με τους ηγέτες της αριστεράς παραπέμπει στη μετέπειτα αναδίπλωσή της στη Πολιτική κρίση Καΐρου (1944).
Πηγές
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί
Γεώργιος Γαζέπης
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη βουλευτής Χαλκίδος στις εκλογές του 1899 παραμένοντας, όμως, βουλευτής μόνο για την α΄ σύνοδο αυτής. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 εξελέγη βουλευτής Ευβοίας.
Απεβίωσε το 1929 από καρδιακό επεισόδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκίδας Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Οφθαλμίατροι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες οφθαλμίατροι
Παντελής Γκίκας
Ο Παντελής Γκίκας (1838 - 1910) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Εξελέγη βουλευτής Ύδρας στις εκλογές του 1895 και επανεξελέγη βουλευτής Ύδρας στις εκλογές του 1899, εκλογές του 1895 και του 1905.
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας
Ιεσσαί του Καχέτι (γιος του Λέβαν)
Ο Ιεσσαί (იესე, Γιέσσε), γνωστός και ως ' Isa Khan Gorji (, Ισά Χαν Γκόργιι) (c. 1527 – 1580) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας του βασιλικού οίκου Kakheti, του οποίου η καριέρα άνθισε στην υπηρεσία της δυναστείας των Σαφαβιδών του Ιράν και περιελάμβανε αρκετά χρόνια ως κυβερνήτης του Shaki στο σημερινό Αζερμπαϊτζάν.
Υδροπλάνο (σκάφος)
Υδροπλάνο (ή θάντερμποατ) είναι ένα γρήγορο μηχανοκίνητο, όπου το σχήμα του κύτους είναι τέτοιο ώστε σε ταχύτητα, το βάρος του σκάφους υποστηρίζεται από δυνάμεις πλανίσματος παρά από απλή πλεύση.
Ιεσσαί του Καχέτι (γιος του Λέβαν)
Πρώιμη ζωή
Ο Ιεσσαί ήταν γιος του βασιλιά Λέοντα της Καχέτης από την πρώτη του σύζυγο Τινατίν Γκουριέλι. Ως νεαρός πρίγκιπας, ο Τζέσι τοποθετήθηκε από τον πατέρα του επικεφαλής των γεωργιανών βοηθών που ζήτησε ο σάχης των Σαφαβίδων Ταχμάσπ Α' κατά τη διάρκεια του πολέμου του με την Οθωμανική Αυτοκρατορία (1532–55). Μετά τη σύναψη της ειρήνης, ο Jesse αφέθηκε όμηρος στο Ιράν, όπου ασπάστηκε το Ισλάμ και έγινε γνωστός ως 'Isa Khan Gorji. Το 1558 ή το 1560 έγινε από τον Σάχη Ταχμάσπ Α' κυβερνήτης του Shaki, μιας μουσουλμανικής πόλης κοντά στα σύνορα της πατρίδας του. Κατά την επίθεσή του, ανυψώθηκε επίσης στο βαθμό του farzand ("γιος") από τον βασιλιά των Σαφαβίδων. Ο Τζέσι θα μπορούσε να ήταν ένας ανώνυμος Γεωργιανός πρίγκιπας που αναφέρθηκε από τον Άγγλο εξερευνητή Άντονι Τζένκινσον ως παρευρισκόμενος στο ακροατήριό του με τον Σάχη Ταχμάσπ στις 20 Νοεμβρίου 1562. Εναλλακτικά, ο Γεωργιανός πρίγκιπας ταυτίζεται με τον Νταούντ Χαν, αδελφό του βασιλιά Σίμωνα Α' του Καρτλί.
Υδροπλάνο (σκάφος)
Μια βασική πτυχή των υδροπλάνων είναι ότι χρησιμοποιούν το νερό για ανέλκυση αντί για πλευστότητα, καθώς και για ώθηση και κατευθυντικότητα. Όταν ταξιδεύετε με υψηλή ταχύτητα, το νερό περνάει βίαια προς το κάτω μέρος του σκάφους (γάστρα). Επομένως, το νερό ασκεί ίση και αντίθετη δύναμη προς τα πάνω, ανυψώνοντας τη συντριπτική πλειοψηφία του κύτους έξω από το νερό. Αυτή η διαδικασία, που συμβαίνει στο επιφάνεια του νερού, είναι γνωστό ως "foiling".