cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντικέμπε Μουτόμπο
Ατλάντα Χοκς
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Mutombo_vs_rodman.jpg/170px-Mutombo_vs_rodman.jpg|μικρογραφία|267x267εσ| Ο Μουτόμπο εναντίον του [[Ντένις Ρόντμαν το 1996]] Μετά τη σεζόν 1995–96, ο Μουτόμπο υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο αξίας 55 εκατομμυρίων δολαρίων με τους Ατλάντα Χοκς. Μαζί με τον All-Star συμπαίκτη του, Στιβ Σμιθ, οδήγησαν την Ατλάντα σε συνεχόμενες νίκες, με ρεκόρ πάνω από 50 νίκες το 1996–97 (56–26) και το 1997–98 (50–32). Ο Μουτόμπο κέρδισε το βραβείο του Αμυντικού Παίκτη της Χρονιάς και τις δύο σεζόν, συνεχίζοντας να έχει εξαιρετικά αμυντικά νούμερα με τους Χοκς. Στα πλέι οφ του 1997, οι Χοκς νίκησαν τους Ντιτρόιτ Πίστονς σε πέντε αγώνες. Στο Παιχνίδι 1 αυτής της σειράς, ο Μουτόμπο ηγήθηκε  των σκόρερ και των ριμπάουντερ, με 26 πόντους και 15 ριμπάουντ αντίστοιχα, στη νίκη με 89-75. Στον επόμενο γύρο, παρά το γεγονός ότι είχε κατά μέσο όρο ένα νταμπλ-νταμπλ και 2,6 κοψίματα ανά παιχνίδι, οι Χοκς έχασαν στους πέντε αγώνες από τους υπερασπιστές του τίτλου, Σικάγο Μπουλς. Την επόμενη χρονιά τελείωσε με παρόμοιες επιδόσεις (είχε μέσο όρο μόνο 8,0 πόντους και 12,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι),  οι Χοκς έχασαν από τους Σάρλοτ Χόρνετς στα τρία παιχνίδια στον πρώτο γύρο. Τη χρονιά 1998-99 το ΝΒΑ απαγόρευσε το κούνημα των δακτύλων του Μουτόμπο και μετά από μια περίοδο διαμαρτυρίας, συμμορφώθηκε με τον νέο κανόνα.
Σε αυτή που θα ήταν η τελευταία του πλήρης σεζόν με τους Χοκς κατά τη διάρκεια της σεζόν 1999-00, ο Μουτόμπο είχε μέσο όρο 11,5 πόντους, 14,1 ριμπάουντ (ρεκόρ καριέρας και πρωταθλήματος) και 3,3 κοψίματα ανά παιχνίδι. Στις 14 Δεκεμβρίου 1999, σημείωσε 27 πόντους, με 11 στα 11 σουτ εντός πεδιάς, μάζεψε 29 ριμπάουντ (ρεκόρ καριέρας) και έκανε 6 κοψίματα, στη νίκη επί των Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Λευτέρης Μποχωρίδης
Εθνική Ελλάδος
Ο Μποχωρίδης συμμετείχε στην εθνική εφήβων Ελλάδος για τα Ευρωμπάσκετ του 2011 και του 2012, όπου η Ελλάδα κατέλαβε την 14η και την 11η θέση, αντίστοιχα. Ακολούθησε η συμμετοχή του στην εθνική Ελλάδος για ηλικίες κάτω των είκοσι ετών, με την οποία κατέκτησε την πέμπτη θέση στο Ευρωμπάσκετ του 2013 και την έκτη θέση την επόμενη χρονιά. Με την εθνική εφήβων μέτρησε 28 συμμετοχές με 214 πόντους (μ.ο: 7.64) και με την εθνική νέων ανδρών 22 συμμετοχές με 273 πόντους (μ.ο: 12.41).
Ντικέμπε Μουτόμπο
Φιλαδέλφεια 76ερς
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Lipofsky-Dikembe_Mutombo.jpg/220px-Lipofsky-Dikembe_Mutombo.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Ο Μουτόμπο με τους 76ερς το 2002 Στην προθεσμία ανταλλαγών του Φεβρουαρίου 2001, οι Χοκς αντάλλαξαν τον Μουτόμπο στους Φιλαδέλφεια 76ερς της Ανατολικής Περιφέρειας μαζί με τον Ρόσον ΜακΛέοντ. Μια εβδομάδα νωρίτερα, ο Μουτόμπο έπαιξε στο All-Star Game, όπου είχε 22 ριμπάουντ και τρία κοψίματα. Μαζί με τον Πολυτιμότερο Παίκτη του αγώνα, Άλεν Άιβερσον και τον προπονητή Λάρι Μπράουν, και οι δύο από τους 76ερς, η Ανατολή κέρδισε ύστερα από ανατροπή με 111-110, χάρη στις δυνατές επιδόσεις των δύο παικτών. Μετά το παιχνίδι, άρχισαν οι φήμες για μία ανταλλαγή που έστειλε τον Μουτόμπο στη Φιλαδέλφεια. Οι Σίξερς χρειάζονταν ένα σέντερ για να αντιμετωπίσει τους σέντερ των ομάδων της Δυτικής Περιφέρειας, Βλάντε Ντίβατς, Τιμ Ντάνκαν, Ντέιβιντ Ρόμπινσον ή Σακίλ Ο'Νιλ, εάν έφταναν στους Τελικούς του ΝΒΑ.
Στην αναμφισβήτητα καλύτερη σεζόν του ως επαγγελματίας, ο Μουτόμπο κέρδισε το τέταρτο βραβείο του Αμυντικού Παίκτη της χρονιάς εκείνη τη σεζόν. Κατά τη διάρκεια των πλέι οφ του 2001, νίκησαν τους Ιντιάνα Πέισερς σε τέσσερις αγώνες, τους Τορόντο Ράπτορς σε επτά αγώνες και τους Μιλγουόκι Μπακς σε σειρά επίσης επτά αγώνων. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου αγώνα εναντίον των Μπακς, ο Μουτόμπο σημείωσε 23 πόντους, άρπαξε 19 ριμπάουντ και έκανε 7 κοψίματα. Βοήθησε τους Σίξερς να φτάσουν στους Τελικούς του ΝΒΑ. Αφού έκαναν μια ανατροπή και κέρδισαν το Παιχνίδι 1 εναντίον των Λος Άντζελες Λέικερς (το μόνο παιχνίδι πλέι οφ που έχασαν οι Λέικερς το 2001), οι Σίξερς έχασαν τους επόμενους τέσσερις αγώνες και τη σειρά. Είχε μέσους όρους 16,8 πόντους, 12,2 ριμπάουντ και 2,2 κοψίματα. Ως ελεύθερος, υπέγραψε ξανά με τους Σίξερς μετά τη σεζόν, με τετραετές συμβόλαιο 68 εκατομμυρίων δολαρίων.
Λευτέρης Μποχωρίδης
Εθνική Ελλάδος
Έκανε το ντεμπούτο με την εθνική ανδρών στους αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 και συνέχισε στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2022. Τον Ιούνιο του 2021, κλήθηκε στην προεπιλογή της ομάδας για το Προολυμπιακό τουρνουά του Καναδά, αλλά στις 21 του μήνα, ανακοινώθηκε πως δεν βρίσκεται στην τελική επιλογή. Το 2022, αγωνίστηκε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2023 και στο Τουρνουά Ακρόπολις καθώς ήταν στην προεπιλογή για το Ευρωμπάσκετ 2022, χωρίς όμως να βρεθεί στην τελική δωδεκάδα. Με το εθνόσημο μετράει 21 συμμετοχές με 117 πόντους (μ.ο: 5.57).
Ντικέμπε Μουτόμπο
Φιλαδέλφεια 76ερς
Η σεζόν 2001–02 είδε μια αλλαγή στην ιεραρχία της Ανατολικής Περιφέρειας. Οι Σίξερς αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο των πλέι οφ, ενώ οι Νιου Τζέρσεϊ Νετς ανέβηκαν στην κορυφή της βαθμολογίας, φτάνοντας μέχρι τους Τελικούς εναντίον των Λέικερς (οι Νετς έχασαν).
Λευτέρης Μποχωρίδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Ντικέμπε Μουτόμπο
Νιου Τζέρσεϊ Νετς
Αναζητώντας έναν μεγαλόσωμο παίκτη για να ανταγωνιστεί τους Σακίλ Ο'Νιλ και Τιμ Ντάνκαν, οι Νετς έστειλαν δύο παίκτες στη Φιλαδέλφεια με αντάλλαγμα τον Μουτόμπο. Όμως, ο Μουτόμπο πέρασε το μεγαλύτερο μέρος εκείνης της σεζόν με έναν τραυματισμό που τον περιόρισε σε μόλις 24 παιχνίδια. Συνήθως, ήταν ο έκτος παίκτης κατά τη διάρκεια της δεύτερης συνεχόμενης σειράς Τελικών των Νετς (έχασαν από τους Σπερς σε έξι παιχνίδια) και έτσι οι Νετς εξαγόρασαν τα υπόλοιπα δύο χρόνια του συμβολαίου του.
Νιου Γιορκ Νικς
Τον Οκτώβριο του 2003, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους Νιου Γιορκ Νικς. Μετά από μια εξαιρετική εμφάνιση εναντίον των Νιου Τζέρσεϊ Νετς, που περιελάμβανε 10 κοψίματα, οι οπαδοί των Νικς άρχισαν να κουνάνε τα δάχτυλά τους στον Μουτόμπο. Επέλεξε να απαντήσει με τον ίδιο τρόπο καθώς ένας διαιτητής του είπε ότι εφόσον η χειρονομία δεν απευθύνεται σε έναν συγκεκριμένο παίκτη, το πρωτάθλημα δεν θα τον τιμωρούσε. Τον Αύγουστο του 2004, οι Νικς τον αντάλλαξαν στους Σικάγο Μπουλς.
Χιούστον Ρόκετς
Πριν από τη σεζόν 2004–05, οι Μπουλς αντάλλαξαν τον Μουτόμπο στους Χιούστον Ρόκετς. Ο Γιάο Μινγκ και ο Μουτόμπο σχημάτισαν ένα από τα πιο αποτελεσματικά δίδυμα σέντερ του NBA. Στην πρώτη του σεζόν με τους Ρόκετς, ο Μουτόμπο είχε κατά μέσο όρο 15,2 λεπτά, 5,3 πόντους και 4,0 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Οι Ρόκετς αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο των πλέι οφ από τους Ντάλας Μάβερικς.
Στις 2 Μαρτίου 2007, στη νίκη επί των Ντένβερ Νάγκετς, σε ηλικία 40 ετών, ο Μουτόμπο έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ που κατέγραψε περισσότερα από 20 ριμπάουντ σε έναν αγώνα, με 22. Τη σεζόν 2007–08, ο Μουτόμπο έλαβε πολύ χρόνο συμμετοχής, όταν ο Γιάο έμεινε εκτός λόγω τραυματισμού και είχε διψήφιο μέσο όρο στα ριμπάουντ ως βασικός. Εν μέσω μιας σειράς 10 νικηφόρων αγώνων τη στιγμή του τραυματισμού του Γιάο, ο Μουτόμπο βοήθησε τους Ρόκετς να κερδίσουν 12 ακόμη παιχνίδια για να ολοκληρώσουν ένα σερί 22 νικών, τότε ρεκόρ ομάδας.
Στις 10 Ιανουαρίου 2007, στη νίκη με 102-77 επί των Λος Άντζελες Λέικερς, ο Μουτόμπο κατέγραψε πέντε κοψίματα και ξεπέρασε τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ σε συνολικές κοψίματα καριέρας, πίσω μόνο από τον Χακίμ Ολάζουον.
Πέρασε το πρώτο μέρος του 2008 ως ελεύθερος μένοντας εκτός δράσης, στις 31 Δεκεμβρίου 2008, ο Μουτόμπο υπέγραψε με τους Χιούστον Ρόκετς για το υπόλοιπο της σεζόν 2008-09 δηλώνοντας ότι το 2009 θα ήταν η η τελευταία του σεζόν. Σε ηλικία 43 ετών ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης στο ΝΒΑ το 2009. Στη δεύτερη περίοδο του Παιχνιδιού 2 των πλέι οφ απέναντι στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, προσγειώθηκε άτσαλα και μεταφέρθηκε εκτός παρκέ. Μετά το παιχνίδι, είπε, «τελείωσε για μένα η καριέρα μου» και ότι θα χρειαζόταν χειρουργική επέμβαση. Αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι ο τένοντας του τετρακέφαλου στο αριστερό γόνατο υπέστη ρήξη. Ανακοίνωσε την αποχώρησή του στις 23 Απριλίου 2009, μετά από 18 σεζόν στο ΝΒΑ.
Προφίλ παίκτη
Ο Μουτόμπο αγωνιζόταν ως σέντερ και θεωρήθηκε ως ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς όλων των εποχών. Με το παρατσούκλι «Mt. Mutombo» («Όρος Μουτόμπο»), ο συνδυασμός του ύψους, της δύναμης και των μακριών χεριών του, οδήγησε σε τέσσερα βραβεία Αμυντικού Παίκτη της Χρονιάς στο NBA, ένα κατόρθωμα που ισοφάρισε μόνο ο Μπεν Γουάλας. Ο Μουτόμπο ήταν μεταξύ των τριών κορυφαίων παικτών για το βραβείο του Αμυντικού Παίκτη της Χρονιάς για εννέα συνεχόμενες σεζόν από το 1994 έως το 2002. Βασικά στοιχεία της αμυντικής ικανότητας του Μουτόμπο ήταν η εξαιρετική του δύναμη στα κοψίματα και στα ριμπάουντ, έχοντας κατά μέσο όρο 2,8 και 10,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στο σύνολο της καριέρας του. Είναι ο δεύτερος όλων των εποχών στα κοψίματα και ο 20ός ριμπάουντερ όλων των εποχών. Ήταν επίσης οκτώ φορές All-Star και εξελέγη σε τρεις Κορυφαίες Ομάδες του NBA και έξι Κορυφαίες Αμυντικές Ομάδες. Μαζί με την αμυντική του ικανότητα, ο Μουτόμπο συνέβαλε και επιθετικά, έχοντας κατά μέσο όρο τουλάχιστον 10 πόντους ανά παιχνίδι μέχρι να φτάσει στην ηλικία των 35 ετών.
Στις αμυντικές του προσπάθειες οι αγκώνες του τραυμάτισαν αρκετούς παίκτες του NBA, συμπεριλαμβανομένων των Μάικλ Τζόρνταν, Ντένις Ρόντμαν, Πάτρικ Γιούιν, Ρέι Άλεν, Γιάο Μινγκ, ΛεΜπρόν Τζέιμς και Τρέισι ΜακΓκρέιντι. Ο πρώην συμπαίκτης του, Γιάο Μινγκ, έκανε ένα αστείο σχετικά με αυτό: «Πρέπει να μιλήσω με τον προπονητή για να μείνει ο Ντικέμπε εκτός προπόνησης, γιατί αν χτυπήσει κάποιον στην προπόνηση, είναι συμπαίκτης μας. Τουλάχιστον στους αγώνες είναι 50/50».
Προσωπική ζωή
thumb|Ο Μουτόμπο μιλά σε συνέδριο το 2012 Το 1987, ο μεγαλύτερος αδερφός του Μουτόμπο, Ίλο, άρχισε να παίζει κολεγιακή καλαθοσφαίριση στην τρίτη Κατηγορία για τους Σάθερν Ιντιάνα Σκρίμινγκ Ιγκλς ως 26χρονος πρωτοετής. Τα αδέρφια έπαιξαν μεταξύ τους σε ένα παιχνίδι το 1990 στο Κάπιταλ Σέντερ.
Γνώρισε τη σύζυγό του, Ρόουζ, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Κινσάσα το 1995. Ζουν στην Ατλάντα και έχουν μαζί τρία παιδιά. Υιοθέτησαν επίσης τέσσερα παιδιά από τους νεκρούς αδελφούς της Ρόουζ.
Ο Μουτόμπο τιμήθηκε με επίτιμο διδακτορικό Ανθρωπίνων Γραμμάτων από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Κόρτλαντ το 2004 για το ανθρωπιστικό του έργο στην Αφρική. Επίσης, ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν το 2010. Εκεί παρέδωσε την έναρξη της ομιλίας για το Κολέγιο Τεχνών και Επιστημών του Τζόρτζταουν, του οποίου είναι απόφοιτος. Έλαβε επίσης επίτιμο διδάκτορα από το Κολέγιο Χάβερφορντ τον Μάιο του 2011.
Τον Νοέμβριο του 2015, το NCAA ανακοίνωσε τον Μουτόμπο ως παραλήπτη των «Silver Anniversary Awards» για το 2016. Τα βραβεία απονέμονται ετησίως σε έξι πρώην αθλητές του NCAA στην 25η επέτειο του τελευταίου ακαδημαϊκού έτους της σταδιοδρομίας τους στο κολέγιο, αναγνωρίζοντας τόσο την αριστεία του παιχνιδιού όσο ήταν στο κολέγιο και τα επαγγελματικά επιτεύγματα μετά από αυτό. Στην ανακοίνωση αναφερόταν τόσο η μπασκετική του καριέρα όσο και η εκτεταμένη ανθρωπιστική του δράση.
Ανθρωπιστικό έργο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/14/Dikembe-Mutombo.jpg/220px-Dikembe-Mutombo.jpg|μικρογραφία| Ο Μουτόμπο μιλά σε κόσμο στη [[Σενεγάλη για τη σημασία του ύπνου κάτω από κουνουπιέρες]] Ο Μουτόμπο ξεκίνησε το Ίδρυμα Ντικέμπε Μουτόμπο για να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης στη γενέτειρά του, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το 1997. Οι προσπάθειές του του απέφεραν το Βραβείο Ιθαγένειας Τ. Ουόλτερ Κένεντι του NBA το 2001 και το 2009. Το 1999 εξελέγη ως ένας από τους 20 νικητές των Βραβείων Υπηρεσίας του Προέδρου, της υψηλότερης τιμής του έθνους για εθελοντική υπηρεσία. Το 2004, συμμετείχε στο πρόγραμμα Basketball Without Borders του NBA, όπου αστέρια του NBA, έκαναν περιοδεία στην Αφρική για να διαδώσουν την καλαθοσφαίριση και να βελτιώσουν τις υποδομές. Πλήρωσε για στολές και έξοδα για τη γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Ζαΐρ κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1996 στην Ατλάντα. Ο Μουτόμπο είναι εκπρόσωπος της διεθνούς υπηρεσίας αρωγής CARE και είναι ο πρώτος απεσταλμένος για νέους για το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη. Είναι μακροχρόνιος υποστηρικτής των Special Olympics και επί του παρόντος είναι μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Διευθυντών των Special Olympics, καθώς και Παγκόσμιος Πρεσβευτής. Υπήρξε πρωτοπόρος του Unified Sports, που φέρνει κοντά άτομα με και χωρίς διανοητική αναπηρία. Έπαιξε επίσης στο Unity Cup στη Νότια Αφρική πριν από τον Προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, μαζί με τον Νοτιοαφρικανό Πρόεδρο Τζέικομπ Ζούμα και αθλητές των Special Olympics από όλο τον κόσμο. Ο Μουτόμπο συμμετείχε για δεύτερη φορά στο Unity Cup το 2012.
Το 2012 το Ίδρυμα Μουτόμπο, σε συνεργασία με το alma mater του Μουτόμπο, το Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν, ξεκίνησε μια νέα πρωτοβουλία που στοχεύει να παρέχει φροντίδα σε παιδιά με προβλήματα όρασης από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος στην περιοχή της Ουάσιγκτον. Το 2020 το ίδρυμα ξεκίνησε την κατασκευή ενός σύγχρονου σχολείου νηπιαγωγείου και δημοτικού. Πήρε το όνομα του πατέρα του, ο οποίος πέθανε το 2003. Είναι το Samuel Mutombo Institute of Science & Entrepreneurship, που βρίσκεται έξω από την πόλη Μπούτζι-Μάγι στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Το 2011, ο Μουτόμπο ταξίδεψε επίσης στο Νότιο Σουδάν ως αθλητικός απεσταλμένος για το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Υπό αυτή την ιδιότητα, συνεργάστηκε με τον Σαμ Πέρκινς για να ηγηθεί μιας σειράς κλινικών μπάσκετ και ασκήσεων συγκρότησης ομάδων με 50 νέους και 36 προπονητές. Αυτό συνέβαλε στην αποστολή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να άρει τα εμπόδια και να δημιουργήσει έναν κόσμο στον οποίο τα άτομα με αναπηρία απολαμβάνουν αξιοπρέπεια και πλήρη ένταξη στην κοινωνία.
Τον Απρίλιο του 2020, ο Μουτόμπο εντάχθηκε επίσημα στην ομάδα του Ask The Doctor ως παγκόσμιος επικεφαλής διευθυντής της. Το Ask The Doctor είναι μια πλατφόρμα που συνδέει ανθρώπους από όλο τον κόσμο με κορυφαίους ιατρούς και επαγγελματίες υγείας.
Το 2021, δημιούργησε την ομώνυμη εταιρεία καφέ, αρχικά επικεντρωμένη στο Κονγκό, για να ενισχύσει τη συμμετοχή των γυναικών καλλιεργητών στο διεθνές εμπόριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Κλίμακα πλάτους
Με την ονομασία κλίμακα πλάτους (latitude scale), ή κλίμακα αποστάσεων (distance scale) φέρεται σε όλους τους ναυτικούς χάρτες τους λεγόμενους μερκατορικούς η κλίμακα επί της οποίας μετρώνται τα γεωγραφικά πλάτη καθώς και οι διάφορες αποστάσεις, εξ ου και η δεύτερη ονομασία.
Έχοντας υπόψη ότι στους μερκατορικούς χάρτες οι μεσημβρινοί παριστάνονται με ευθείες γραμμές παράλληλες μεταξύ τους και κάθετες στον Ισημερινό, τούτο συνεπάγει ότι αυτοί αποτελούν και την κλίμακα επί της οποίας και μετρώνται τα γεωγραφικά πλάτη. Λόγω όμως της χρησιμοποίησης των αυξομερών πλατών, οι αποστάσεις των παραλλήλων της αυτής διαφοράς  πλάτους δεν είναι ίσες, αλλά συνεχώς επιμηκύνονται κατ΄ αύξηση του πλάτους.
Κατά συνέπεια η κλίμακα πλάτους παρουσιάζει ανισομερείς διαιρέσεις. Άνισο επομένως γραμμικό μήκος θα παρουσιάζει και η διαφορά πλάτους Δφ = 1΄ της μοίρας, δηλαδή το ναυτικό μίλι, που θα είναι ίσο προς m επί τεμφ, φθάνοντας έτσι το άπειρο στους πόλους.
Σημειώνεται όμως ότι, αντίθετα, επί της Γης το ναυτικό μίλι ως τόξο μεσημβρινού διαφοράς πλάτους Δφ=1΄ παρουσιάζει σταθερό μήκος.
Από το γεγονός ότι η κλίμακα μήκους αποκλείστηκε για την μέτρηση αποστάσεων, απομένει προς τούτο η ανισομερής κλίμακα πλάτους η οποία και γίνεται αποδεκτή ως κλίμακα αποστάσεων των μερκατορικών χαρτών. Λόγω όμως του διαφορετικού γραμμικού μήκους του τόξου Δφ = 1΄, ανά τα διάφορα πλάτη, διαφορετικό θα είναι και το εκάστοτε γραμμικό μήκος του ναυτικού μιλίου. όσο και για μέτρηση αποστάσεων σε ναυτικά μίλια.
Η κλίμακα πλάτους στους ναυτικούς χάρτες φέρεται στο δεξιό και αριστερό περιθώρια αυτών καθώς και σε τυχόν ενδιάμεσο μεσημβρινό που φέρεται διαιρεμένος αυξομερώς σε μοίρες και πρώτα πλάτους. Σε Λιμενοδείτες πιθανόν να υφίστανται και υποδιαιρέσεις σε δεύτερα της μοίρας.
Πηγές
Κατηγορία:Ναυτικοί χάρτες Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Ασιάτες Αμερικανοί
250px|μικρογραφία|Ποσοστό των Ασιατών στις Ηνωμένες Πολιτείες Οι Ασιάτες Αμερικανοί είναι Αμερικανοί ασιατικής καταγωγής (συμπεριλαμβανομένων των πολιτογραφημένων Αμερικανών που είναι μετανάστες από συγκεκριμένες περιοχές της Ασίας και απόγονοι μεταναστών). Παρόλο που αυτός ο όρος είχε χρησιμοποιηθεί ιστορικά για όλους τους αυτόχθονες πληθυσμούς της ηπείρου της Ασίας, η χρήση του όρου «Ασιάτης» από το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών αποκλείει άτομα με καταγωγή από ορισμένα μέρη της Ασίας, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Ασίας που τώρα κατηγοριοποιούνται ως Μεσανατολίτες Αμερικανοί· και εκείνοι από την Κεντρική Ασία που κατηγοριοποιούνται ως Αμερικανοί της Κεντρικής Ασίας. Η κατηγορία της απογραφής "Ασιάτες" περιλαμβάνει άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως "Ασιάτες" ή ως "Κινέζοι, Ινδοί, Φιλιππινέζοι, Βιετναμέζοι, Ινδονήσιοι, Κορεάτες, Ιάπωνες, Πακιστανοί, Μαλαισιανοί ". Το 2020, ο εκτιμώμενος αριθμός των Ασιατών Αμερικανών ήταν 24.009.902, ήτοι το 7,2% του πληθυσμού
Οι Κινέζοι, οι Ινδοί και οι Φιλιππινέζοι Αμερικανοί αποτελούν το μεγαλύτερο μερίδιο του ασιατικού πληθυσμού της Αμερικής με 5 εκατομμύρια, 4.3 εκατομμύρια και 4 εκατομμύρια άτομα αντίστοιχα. Αυτοί οι αριθμοί ισοδυναμούν με 23%, 20% και 18% του συνολικού πληθυσμού των Ασιατών Αμερικανών, ή 1,5% και 1,2% του συνολικού πληθυσμού των ΗΠΑ. Αν και οι Ασιάτες μετανάστες σε μέρη των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών από τον 17ο αιώνα, η μεγάλης κλίμακας μετανάστευση ξεκίνησε μόλις στα μέσα του 19ου αιώνα. Νόμοι για τη μετανάστευση κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880-1920 απέκλειαν διάφορες ασιατικές ομάδες, απαγορεύοντας τελικά σχεδόν όλη τη μετανάστευση από την Ασία στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τη μεταρρύθμιση των νόμων για τη μετανάστευση κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940-60, καταργώντας τις ποσοστώσεις καταγωγής, η μετανάστευση αυξήθηκε ταχέως. Οι απογραφές του 2010 έδειξαν ότι οι Ασιάτες Αμερικανοί είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη φυλετική ομάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ιρίνα Βίλντε
Η Νταρίνα Ντμίτριβνα Πόλοτνιουκ ( το γένος  Μακόχον; Дарина Дмитрівна Полотнюк (Макогон); 5 Μαΐου 1907 – 30 Οκτωβρίου 1982), περισσότερο γνωστή με το ψευδώνυμό της Ιρίνα Βίλντε (Ірина Вільде), ήταν Ουκρανή και Σοβιετική συγγραφέας και ανταποκριτής. Τα έργα της Βίλντε θεωρούνται πλέον κλασικά της ουκρανικής λογοτεχνίας.
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Η Βίλντε γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1907 στο Τσερνίβτσι της Αυστροουγγαρίας. Ο πατέρας της ήταν ο Ντμίτρο Μακόχον, δάσκαλος και συγγραφέας, η μητέρα της, Αντολφίνα Γιανιζέφσκα, ήταν δασκάλα. Η Βίλντε ήταν παντρεμένη με τον Γιεβγέν Πόλοτνιουκ, που το 1943 εκτελέστηκε από την Γκεστάπο. Με τον Πόλοτνιουκ απέκτησε δύο παιδιά. Πέθανε μετά από μακροχρόνια ασθένεια στις 30 Οκτωβρίου 1982 και τάφηκε στο νεκροταφείο Λιτσάκιβσκι στο Λβιβ.
Το 1927 αποφοίτησε από το ιδιωτικό σχολείο Ιβάνο-Φρανκίβσκ. Αποβλήθηκε από το σχολείο το 1930 ως μέρος της αντι-ουκρανικής επιχείρησης Ειρηνοποίησης, παρ' όλα αυτά αποφοίτησε το 1932 από το "Πανεπιστήμιο του Ιωάννη Β' Καζίμιρ της Πολωνίας" (σήμερα Πανεπιστήμιο του Λβιβ). Αμέσως μετά την αποφοίτησή της, λόγω υλικής στέρησης, αναγκάστηκε να πιάσει δουλειά στο περιοδικό Zhinocha dolia (Γυναικεία μοίρα) στην Κολομύγια, όπου εργάστηκε μέχρι το 1939.
Λογοτεχνική δημιουργικότητα
Από το 1930 έως το 1939, δημοσίευσε μια σειρά από διηγήματα και μυθιστορήματα για τη ζωή της δυτικής ουκρανικής διανόησης, της μικροαστικής τάξης και των φοιτητών. Το πρώτο διήγημα του νεαρού συγγραφέα Povist zyttia (Η ιστορία της ζωής) εμφανίστηκε σε έντυπη μορφή το 1930. Το 1935 δημοσίευσε το μυθιστόρημα Metelyky na shpyl'kakh (Καρφιτσωμένες πεταλούδες) με το ψευδώνυμο «Ιρίνα Βίλντε». αριστερά|120x120εσ| Η συλλογή έργων της Iryne Vilde. αριστερά|120x120εσ| Υπογραφή της Iryna Vilde. Κατά την περίοδο του πολέμου, και μετά την ένωση της Δυτικής Ουκρανίας με την Ουκρανική ΣΣΔ, συνέχισε να περιγράφει τα γνωστά θέματα της οικογένειας στην αστική κοινωνία. Τα έργα της περιέχουν τεράστιο αριθμό χαρακτήρων — πρωταγωνιστές από όλες τις δημόσιες σφαίρες της Γαλικίας — κλήρο, εργαζόμενους, εργάτες, αγρότες, μικροαστούς, καθώς και πληροφορίες για τις δραστηριότητες διαφόρων κομμάτων και δημόσιων οργανισμών, την πολιτική της πολωνικής διοίκησης, την οικονομία, εκπαίδευση και πολιτισμό. Ανάμεσά τους η ανθολογία διηγημάτων Khymerne sertse (Η ιδιότροπη καρδιά, 1936), οι νουβέλες Metelyky na shpyl'kakh (Καρφωτές πεταλούδες, 1936), η ιστορία Povnolitni dity (Ενήλικα παιδιά, 1939), B'ie vos' ma (Το Ρολόι χτυπάει Οκτώ, 1936).
Ήταν μέλος της Ένωσης Συγγραφέων.
Ο Βίλντε έγραψε: «Για να πετύχει κάποιος την αθανασία πρέπει να περάσει δύο εξετάσεις: τη μία μπροστά στους συγχρόνους του, τη δεύτερη — πριν από την ιστορία».
Βραβεία και διακρίσεις
Η Βίλντε είναι βραβευμένη με λογοτεχνικά βραβεία που φέρουν τα ονόματα των Ιβάν Φράνκο και Τάρας Σεφτσένκο. Το 1965 της απονεμήθηκε το παράσημο το μετάλλιο της Τιμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Ουκρανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Κέιτι Ντάγκλας
Η Κάθριν Ελίζαμπεθ Ντάγκλας (γεννημένη στις 7 Μαΐου 1979) είναι Αμερικανίδα παλαίμαχη παίκτρια της καλαθοσφαίρισης. Αγωνιζόταν κυρίως ως σούτινγκ γκαρντ αλλά μπορούσε να αγωνιστεί και ως σμολ φόργουορντ. Ήταν γνωστή στο πρωτάθλημα για τις ικανότητες της στο σκοράρισμα από μεγάλη απόσταση και τον υψηλό αριθμό πόντων που πετύχαινε, καθώς και τις αμυντικές της ικανότητες. Γεννήθηκε στην Ινδιανάπολη και είναι αριστερόχειρας.
Στο γυναικείο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης (WNBA) έχει κερδίσει τους τίτλους Ολ-Σταρ και έχει επιλεχθεί σε ομάδες επίλεκτων παικτών. Το 2012 κέρδισε το πρωτάθλημα με τους Ιντιάνα Φέβερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Άγιος Γεώργιος Τρικερίου Μαγνησίας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Τρικερίου, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι παράλιος οικισμός στο βόρειο τμήμα του νησιού Παλαιό Τρίκερι στον Παγασητικό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τρικερίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τρικερίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Θάνατοι τον Ιούλιο του 2022
Θάνατοι το 2022 : Ιανουάριος - Φεβρουάριος - Μάρτιος - Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος - Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος
Παραπομπές
07
Kodansha
Η Kodansha Ltd. (ιαπωνικά: 株式会社講談社 Χέμπορν: Kabushiki-gaisha Kōdansha) είναι ιαπωνική εκδοτική εταιρεία με βάση το Μπουνκγιό του Τόκιο. Ιδρύθηκε το 1909 από τον Σέιτζι Νόμα και μέλη της οικογένειάς του συνεχίζουν να είναι ιδιοκτήτες της είτε άμεσα είτε μέσω του Noma Cultural Foundation.
Η Kodansha είναι η μεγαλύτερη ιαπωνική εκδοτική εταιρεία, και επίσης παράγει τα περιοδικά manga Nakayoshi, Afternoon, Evening και Weekly Shōnen Magazine, τα περισσότερο λογοτεχνικά περιοδικά Gunzō και Shūkan Gendai, και το ιαπωνικό λεξικό Nihongo Daijiten.
Ιστορία
Ο Σέιτζι Νόμα ίδρυσε την εταιρεια το 1909 ως spin-off της Dai-Nippon Yūbenkai (Greater Japan Oratorical Society) και παρήγαγε την πρώτη έκδοσή της: το λογοτεχνικό περιοδικό με τίτλο Yūben.
Το όνομα Kodansha είναι παρμένο από το "Kōdan Club," ένα πλέον σταματημένο περιοδικό που εκδίδονταν από την εταιρεία. Επίσης, έχει ρίζες στο 1911, όταν η εταιρεία συγχώνευθηκε με την Dai-Nippon Yūbenkai. Η Kodansha χρησιμοποιεί αυτό ως επίσημο νόμιμο όνομά της από το 1958. Το μότο της είναι "omoshirokute, tame ni naru" (面白くて、ためになる, "To be interesting and beneficial").
Η Kodansha έχει στην κατοχή της το Otowa Group, το οποίο διαχειρίζεται παράπλευρες εταιρείες, όπως οι King Records (επίσημο όνομα: King Record Co., Ltd.) και Kobunsha, ενώ επίσης εκδίδει το καθημερινό ταμπλόιντ Nikkan Gendai. Έχει στενές σχέσεις με τη Walt Disney Company και είναι επίσημος σπόνσορας της Tokyo Disneyland.
Περιοδικά manga
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τις κυκλοροφίες περιοδικών manga που κυκλοφόρησε η Kodansha, σύμφωνα με το Εταιρικό Προφίλ (2012, σελίδα 4).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανομείς manga Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι
Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1946. Σπούδασε ζωγραφική και ψηφιδωτό στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1964-1969) με καθηγητές τους Νίκο Νικολάου, Γιάννη Μόραλη και Ελλη Βοΐλα. Συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική, στο ψηφιδωτό και στη λιθογραφία, στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισίου (1972-1979) με καθηγητές τους Gustave Singier, Riccardo Licata και Hubert Haddad.
Παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1981 και το 1983 έλαβε μέρος στη 17η Μπιενάλε του Σάο Πάολο. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις, σε Ελλάδα και εξωτερικό. Εκτός της ζωγραφικής, έχει επίσης ασχοληθεί με τη γλυπτική, με το ψηφιδωτό και την ηχητική έκφραση. Το 1982 ξεκίνησε να διδάσκει ως επιμελητής στο προκαταρκτικό εργαστήριο της Α.Σ.Κ.Τ. Το 1984 εξελέγη τακτικός καθηγητής της σχολής, στην οποία υπηρέτησε και ως πρύτανης (2006-2010).
Είναι παντρεμένος με τη ζωγράφο Μάγδα Λεβεντάκου, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Ευθύφρων (Πλατωνικός διάλογος)
Ο Ευθύφρων είναι ένας πρώιμος διάλογος του Πλάτωνα που διαδραματίζεται λίγες ημέρες πριν από τη δίκη του Σωκράτη (399 π.Χ.) ανάμεσα στον Σωκράτη και τον Ευθύφρονα.
Οι δύο διαλεγόμενοι επιχειρούν να προσδιορίσουν τι σημαίνει «ευσέβεια» (τὸ εὐσεβές, τὸ ὅσιον), αλλά μετά από επανειλημμένες προσπάθειες παραδέχονται ότι δεν μπόρεσαν να πετύχουν το στόχο τους, γι’ αυτό και ο διάλογος χαρακτηρίζεται «πειραστικός» σαν ένα αποτυχημένο πείραμα, όπως χαρακτηρίζονται και άλλοι πρώιμοι διάλογοι του Πλάτωνα.
Τα πρόσωπα
Ο Σωκράτης είναι κατ’ εκείνο το έτος περίπου 70 ετών και κατηγορείται για το ότι επί χρόνια διέφθειρε τους νέους εισηγούμενος καινούριους θεούς (εννοείται το περίφημο σωκρατικό «δαιμόνιο») και μη αποδεχόμενος τους παλιούς. Η μήνυση που έχει κατατεθεί εναντίον του επικεντρώνεται στη ασέβειά του· είναι λοιπόν εύλογο να ενδιαφέρεται ο Σωκράτης για την έννοια της ευσέβειας.
Ο Ευθύφρων είναι ένα ιερό πρόσωπο, ένας μάντης, ο οποίος προσέρχεται στην επονομαζόμενη «βασιλέως στοά» της Αθήνας, όπου βρίσκεται η έδρα του ανώτατου δικαστικού άρχοντα. Σκοπός του είναι να καταθέσει μήνυση ενάντια στον ίδιο τον πατέρα του. Όπως διηγείται (4a-d), ο πατέρας του συνέλαβε έναν υπηρέτη του επειδή είχε σκοτώσει ένα μισθωτό εργάτη, έδεσε τον υπηρέτη χειροπόδαρα και τον έριξε σε ένα λάκκο, αφήνοντάς τον να πεθάνει από την πείνα και το κρύο. Θεωρώντας ότι ο θεϊκός νόμος δεν κάνει εξαιρέσεις για τους συγγενείς αλλά απαιτεί την καταγγελία ακόμα και των πιο οικείων, ο Ευθύφρων αναλαμβάνει τώρα να καταγγείλει τον πατέρα του ως δολοφόνο.
Δεν είναι γνωστό, εάν ο Ευθύφρων είναι ένα ιστορικό πρόσωπο ή πλασμένο από τον Πλάτωνα, αλλά στο όνομά του διαφαίνεται μια ειρωνική αιχμή, επειδή αυτός φέρεται να διαθέτει ευθεία φρόνηση, δηλαδή ευθυκρισία και σωφροσύνη.
Ανάλυση περιεχομένου
δεξιά|μικρογραφία|Σωκράτης
Ο Σωκράτης δεν επικρίνει τον Ευθύφρονα για την απόφασή του να καταγγείλει τον πατέρα του. Αντίθετα, παρουσιάζεται πρόθυμος να μάθει από αυτόν τι είναι ευσέβεια και τι ασέβεια, με τη δικαιολογία ότι μαθαίνοντάς τα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει καλύτερα τον κατήγορό του στην επικείμενη δίκη (5a-c).
Το σωκρατικό ερώτημα διατυπώνεται ως αναζήτηση εκείνης της γενικής έννοιας, βάσει της οποίας μπορεί να κριθεί κάθε ευσεβής και κάθε ασεβής πράξη. Αντί γι’ αυτήν, ο Ευθύφρων προσδιορίζει ως ευσέβεια εκείνο που επιχειρεί να κάνει ο ίδιος, καταδιώκοντας όποιον φόνευσε ή έκανε κάποια ιεροσυλία, έστω και αν αυτός είναι ο πατέρας του. Φέρνει μάλιστα ως επιχείρημα ότι και ο ίδιος ο Δίας ακρωτηρίασε τον πατέρα του, τον Κρόνο, επειδή αδίκησε καταπίνοντας τα παιδιά του (5c-6a). Ο Σωκράτης αντικρούει αυτή την απάντηση λέγοντας ότι αυτά είναι παραδείγματα ασέβειας και ευσέβειας, ενώ αυτός ζήτησε την «ιδέα» (εἶδος), δηλαδή το ουσιώδες κριτήριο, βάσει του οποίου μπορούν να κριθούν οι πράξεις ως ευσεβείς ή ασεβείς.
Η τρίτη προσπάθεια ορισμού συνίσταται στο ότι η ευσέβεια είναι κάτι το οποίο όλοι οι θεοί αγαπούν (9d-e). Αυτός ο ορισμός ξεπερνά τη δυσκολία της κατ’ άτομο ευαρέσκειας, αλλά κρίνεται επίσης ως ελαττωματικός. Ο Σωκράτης αποκαλύπτει το ελάττωμα θέτοντας το γνωστό ως "δίλημμα του Ευθύφρονα": Η ευσέβεια είναι άραγε ευσέβεια επειδή αγαπάται από τους θεούς, ή μήπως αγαπάται από τους θεούς επειδή είναι ευσέβεια; Αυτό είναι ένα δίλημμα που διήγειρε πολλές θεολογικές διαμάχες μετά τον Πλάτωνα, μολονότι ο Σωκράτης διευκρινίζει αμέσως, ποια είναι η ορθή απάντηση: Το αιτιολογικό θεμέλιο, στο οποίο στηρίζεται η ευσέβεια, δεν μπορεί να είναι η αγάπη των θεών, διότι αντίθετα η αγάπη των θεών έχει ως αίτιο την ευσέβεια των ανθρώπων. Μια πράξη δεν γίνεται ευσεβής επειδή την αγαπούν οι θεοί, αλλά είναι ευσεβής αφ’ εαυτής και πριν από κάθε θεϊκή ανταπόκριση. Το θεοφιλές είναι μια πρόσθετη ιδιότητα (11a: πάθος) της ευσέβειας και όχι η ουσία της.
Επειδή ο Ευθύφρων έχει περιέλθει σε αδιέξοδο, αναλαμβάνει ο Σωκράτης να τον βοηθήσει προτείνοντας τη δικαιοσύνη ως γενική περιοχή, εντός της οποίας βρίσκεται η ευσέβεια ως κάτι ειδικότερο (12d): «μόριον γὰρ τοῦ δικαίου τὸ ὅσιον» . Πράγματι, για να ορίσουμε την ευσέβεια είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τη γενική περιοχή (γένος), αλλά και την «ειδοποιό» διαφορά, η οποία διαφοροποιεί την ευσέβεια ως ειδική περιοχή (εἶδος, λατιν. species) από τη δικαιοσύνη. Ποιο είναι λοιπόν εκείνο το μέρος της δικαιοσύνης που διαφοροποιεί την ευσέβεια από κάθε άλλο; Ο Ευθύφρων απαντά (12e): είναι το μέρος που αναφέρεται στην υπηρεσία προς τους θεούς, ενώ ό,τι υπηρετεί τους ανθρώπους αποτελεί το υπόλοιπο μέρος της δικαιοσύνης. Ακόμα και σ’ αυτό ο Σωκράτης αντιτείνει ότι υπάρχει μια ασάφεια: Ποιος είναι ο σκοπός, προς τον οποίο τείνει η ευσέβεια ως υπηρεσία προς τους θεούς; Όχι, βέβαια, το να κάνει τους θεούς καλύτερους από ό,τι αυτοί είναι, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν μια ύβρις έναντι των θεών, οι οποίοι θεωρούνται άριστοι και τέλειοι. Απαιτείται λοιπόν μια ακόμα προσπάθεια.
Ο Ευθύφρων προτείνει έναν τελευταίο ορισμό (14b): Ευσέβεια είναι το να γνωρίζει κάποιος να ευχαριστεί τους θεούς με προσευχές και θυσίες, κι αυτό είναι κάτι που σώζει και τα σπίτια των ιδιωτών και τα κοινά συμφέροντα των πόλεων.
Ο Σωκράτης δεν ικανοποιείται ούτε με αυτή την προσπάθεια. Διότι εάν η ευσέβεια είναι μια τέτοια ανθρώπινη γνώση, τότε ισοδυναμεί με γνώση του τι ζητούμε από τους θεούς και τι τους προσφέρουμε, άρα ένα είδος εμπορικής ανταλλαγής (14e). Και παραμένει αδιευκρίνιστο, ποια ωφέλεια έχουν οι θεοί από όσα τους προσφέρουμε, ώστε φαίνεται να πλεονεκτούμε λαμβάνοντας αγαθά χωρίς αυτοί να ωφελούνται σε κάτι.
Σ’ αυτό το σημείο ο Ευθύφρων εγκαταλείπει βιαστικά τη συζήτηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας Κατηγορία:Πλάτων Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Σωκράτης
Καρολίνε Εστερχάζι
Η κόμισσα Καρολίνε Εστερχάζι ντε Γκαλάντα (galánthai grófnő Esterházy Karolina, 6 Σεπτεμβρίου 1811 – 14 Μαρτίου 1851) ήταν Ουγγαρέζα ευγενής, φίλη και μούσα του συνθέτη Φραντς Σούμπερτ. Η φαντασία του σε φα ελάσσονα D 940 είναι αφιερωμένη σε αυτήν.
Βιογραφία
Η Καρολίνε έλαβε μαθήματα μουσικής από τον Φραντς Σούμπερτ τα καλοκαίρια του 1818 και του 1824 στο οικογενειακό της κτήμα στο Σέλιλτζ. Κρίνοντας τόσο από τη συλλογή της από παρτιτούρες όσο και από τις σημειώσεις πάνω σε αυτές, φαίνεται ότι ήταν μια καταξιωμένη πιανίστρια. Μετά το καλοκαίρι του 1824, αυτή και ο Σούμπερτ παρέμειναν φίλοι μέχρι τον θάνατό του το 1828.
Στις 8 Απριλίου 1844, η Καρολίνε παντρεύτηκε τον κόμη Καρλ Φόλιοτ ντε Κρένεβιλ-Πουτέτ, αλλά ο γάμος του διαλύθηκε μέσα σε λίγους μήνες και το ζευγάρι χώρισε. Η Καρολίνε πέθανε στο Πρέσμπουργκ στις 14 Μαρτίου 1851, από εντερική διαταραχή.
Σχέση με τον Σούμπερτ
Η φύση των συναισθημάτων του Σούμπερτ για την Καρολίνε έχει γίνει αντικείμενο πολλών εικασιών.
Οι φίλοι του Σούμπερτ πίστευαν ότι ήταν ερωτευμένος με τη νεαρή κόμισσα χωρίς ανταπόδοση, και υπάρχουν αρκετές αναφορές σε αυτό στα γραπτά τους.
Ο Έντουαρντ φον Μπάουερνφελντ έγραψε για τον φίλο του:
«Ήταν, στην πραγματικότητα, ερωτευμένος με μια από τις μαθήτριές του, μια νεαρή κόμισσα Εστερχάζι [. . . ]. Εκτός από τα μαθήματά του εκεί, επισκεπτόταν και το σπίτι του κόμη, κατά καιρούς, υπό την αιγίδα του προστάτη του, του τραγουδιστή Βογκλ. [. . . ] Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο Σούμπερτ ήταν αρκετά ικανοποιημένος με το να κάθεται, να παραμείνει σιωπηλός στο πλευρό της λατρεμένης μαθήτριάς του και να χώνει το βέλος του έρωτα όλο και πιο βαθιά στην καρδιά του. [. . . ] Η κόμισσα Καρολίνε μπορεί να θεωρηθεί η ορατή, ευεργετική μούσα του».
Στη λαϊκή κουλτούρα
Ο Μόριτς φον Σβάιντ, στο σχέδιό του "Schubertiade at Josef von Spaun", έχει ζωγραφίσει μια προσωπογραφία της Καρολίνε Εστερχάζι να κρέμεται πάνω από το πιάνο που παίζει ο Σούμπερτ.
Ορισμένες ταινίες έχουν φανταστεί τη σχέση της Εστερχάζι με τον Σούμπερτ, συμπεριλαμβανομένων των Η σερενάτα του Σούμπερτ (Leise flehen meine Lieder, 1933), Unfinished Symphony (1934) και Ατελείωτη συμφωνία (Sinfonia d'amore, 1954).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς
Škoda 742
Το Škoda 742, κατά τον επίσημο κωδικό του εργοστασίου για όλες τις εκδόσεις, ήταν ένα μικρομεσαίο οικογενειακό σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παρήχθη από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto, από τον Αύγουστο του 1976 έως τον Ιανουάριο του 1990. Το μοντέλο κυκλοφόρησε σε πολλές διαφορετικές εκδόσεις, οι οποίες έφεραν τις εμπορικές ονομασίες Škoda 105, Škoda 120, Škoda 125, Škoda 130, Škoda 135 και Škoda 136, ανάλογα με τον κυβισμό και τον εξοπλισμό τους. Όλες είχαν τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση» και υπήρξαν τα τελευταία οικογενειακά, μη σπορ, αυτοκίνητα με την συγκεκριμένη διάταξη. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.020.250 αντίτυπα σειράς 742, όλα σε εργοστάσια της σημερινής Τσεχίας και, πριν τις 1 Ιανουαρίου 1993, τμήμα της τότε ενιαίας Τσεχοσλοβακίας.
Αντικατέστησε τα Škoda 100 / 110 και αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 1987 από το Škoda Favorit (κωδικός εργοστασίου: Type 781), το οποίο εισήγαγε τότε τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση», κοινώς «όλα εμπρός», τερματίζοντας το «όλα πίσω».
Εξέλιξη
Οι πρώτες μελέτες για τον διάδοχο των Škoda 100 / 110 ξεκίνησαν το 1971 και στα επόμενα χρόνια εξελίχθηκαν και εξετάστηκαν αρκετά υποψήφια πρωτότυπα. Το τελικό μοντέλο που επελέγη για παραγωγή, βασίστηκε στο πρωτότυπο Škoda 727 του 1972, που είχε τη διάταξη «όλα πίσω», καθώς βασιζόταν στο σασί των 100 / 110. Από την άλλη όμως, το 727 έφερε εντελώς διαφορετική αισθητική και είχε υποστεί σημαντικές βελτιώσεις με σκοπό να πληροί τις νέες ευρωπαϊκές προδιαγραφές ασφαλείας, καθώς η σειρά 100 / 110 δεν μπορούσε πλέον να ανταποκριθεί στα επερχόμενα αυστηρότερα στάνταρ.
Προηγουμένως, κατά τη διάρκεια της εξέλιξης, οι μηχανικοί της Škoda Auto σχεδίαζαν να εισάγουν τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση» και μάλιστα ένα από τα πρωτότυπα είχε αυτή τη διάταξη και πανομοιότυπη εξωτερική και εσωτερική εμφάνιση με το τελικό μοντέλο παραγωγής, αλλά την τελευταία στιγμή κάτι συνέβη και παρέμεινε το «όλα πίσω». Μάλιστα είχε κυκλοφορήσει, στα αμέσως επόμενα χρόνια μετά την εισαγωγή του, μια ανεπίσημη και επίμονη φήμη ότι η τότε Σοβιετική Ένωση δεν τους έδωσε την άδεια για αυτό και εξανάγκασε την εταιρεία να βγάλει απλώς μια βελτιωμένη μετεξέλιξη του προηγούμενου μοντέλου, διότι φοβήθηκε τότε ότι θα δημιουργούσε κάτι πολύ πιο σύγχρονο από τα ρωσικά αυτοκίνητα. Άλλοι πάντως, απορρίπτουν αυτό το ενδεχόμενο, υποστηρίζοντας ότι οι Σοβιετικοί αδιαφορούσαν πλήρως για τα πρότζεκτ της Škoda, καθώς οι ρυθμοί παραγωγής των τσεχικών αυτοκινήτων ήταν τότε μόλις το 1/10 του Σοβιετικού ετήσιου όγκου παραγωγής αυτοκινήτων και άρα δεν μπορούσαν πρακτικώς να αποτελέσουν απειλή για την ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία. Κατ' αυτούς, απλώς η Škoda διαπίστωσε τότε ότι «δεν της βγήκαν τα οικονομικά», κατά τα κοινώς λεγόμενα, για να ρίξει στην παραγωγή μια εντελώς νέα διάταξη μετάδοσης κίνησης.
Εισαγωγή
thumb|left|Škoda 105 S του 1980, στη [[Βουδαπέστη.]]
Τελικώς, τον Αύγουστο του 1976, ξεκίνησε η μαζική παραγωγή των Škoda 105 και 120. Αν και το σασί ήταν το ίδιο και οι κινητήρες είχαν βασιστεί στους προηγούμενους (με μια μικρή αύξηση του κυβισμού τους, όπως υποδήλωναν και οι αριθμητικές ονομασίες τους), τα νέα μοντέλα είχαν εντελώς διαφορετική αισθητική. Το 742 έδειχνε πιο δυναμικό και είχε μεγαλύτερα παράθυρα, δίνοντας έτσι την οπτική αίσθηση ότι ήταν πολύ μεγαλύτερο από τα Škoda 100 / 110, ενώ στην πραγματικότητα οι εξωτερικές διαστάσεις του ήταν σχεδόν αμετάβλητες. Ως αποτέλεσμα των μεγαλύτερων παραθύρων, το σαλόνι έδειχνε επίσης πιο ευρύχωρο και ήταν πιο φωτεινό, ενώ εισήγαγε και μία πρακτική καινοτομία, εξαιρετικά σπάνια τότε στα Δυτικά αυτοκίνητα: όλα τα μοντέλα (εκτός από το βασικό Škoda 105 S που είχε μόνο το ένα κάθισμα διαιρούμενο) είχαν διαιρούμενα πίσω καθίσματα, επιτρέποντας έτσι την χρήση ενός δεύτερου χώρου αποσκευών, που είχε τοποθετηθεί ανάμεσα στα πίσω καθίσματα και στο διαμέρισμα του κινητήρα.
Παράλληλα, τα 105 και 120 έφεραν εξ αρχής και σημαντικές πρακτικές και σχεδιαστικές βελτιώσεις «κάτω από το δέρμα»: το ψυγείο και ο ανεμιστήρας τους είχαν τοποθετηθεί μπροστά, προσφέροντας έτσι καλύτερη ψύξη του κινητήρα στις υψηλές ταχύτητες, ενώ και το καλοριφέρ ήταν πλέον μέσα στο ταμπλό, θερμαίνοντας πιο αποτελεσματικά το εσωτερικό του αυτοκινήτου τον χειμώνα.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|Το ταμπλό ενός Škoda 105 L του 1982, που έφεραν οι εκδόσεις 105 L και 120 L από το 1976 έως τα μέσα του 1987. thumb|right|Škoda 105 L του 1982 - 1983, με προσκέφαλα εμπρός και δύο εξωτερικούς πλαστικούς καθρέπτες.
Επίσης, υπήρξαν και σημαντικές αναβαθμίσεις στην ασφάλεια:
Υποδοχή
thumb|left|Škoda 130 LR (de Luxe / Rallye) του 1984 - 1988 εν δράσει.
Παράλληλα, οι πολιτικές εκδόσεις πετύχαιναν σταθερές πωλήσεις σε πολλές χώρες όλων των ηπείρων. Το 2-πορτο Škoda Rapid χαρακτηριστικά αποκλήθηκε «η Porsche του φτωχού», λόγω των πολύ καλών επιδόσεών του και του κρατήματός του στο δρόμο και συνετέλεσε περαιτέρω στις πολύ καλές πωλήσεις ακόμα και σε δεξιοτίμονες αγορές (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία) για την Škoda. Ενδεικτικώς, στο Ηνωμένο Βασίλειο 120.105 αντίτυπα όλων των εκδόσεων των Škoda διάταξης «όλα πίσω» πωλήθηκαν από τον Μάιο του 1977 έως τον Μάρτιο του 1990, με τα 17.000 από αυτά μόνο το 1987. Όταν τα μοντέλα Rapid αγοράζονταν καινούρια, υπήρχε και η δυνατότητα εργοστασιακής μετατροπής σε εκδόσεις Sport και Cabriolet (ανοικτό). thumb|right|Δεξιοτίμονο Škoda 120 LS του 1982 - 1983, στη [[Μάλτα, σε φωτογραφία του 1996.]]
Κατά κανόνα ήταν σκληροτράχηλα και αξιόπιστα αυτοκίνητα, καθώς είχαν σχεδιαστεί κυρίως για το τότε απαράδεκτο οδικό δίκτυο των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ. Από την άλλη, ακόμα και οι πλέον φανατικοί οπαδοί της εταιρείας έχουν παραδεχθεί ότι ο έλεγχος της ποιότητας κατασκευής θα μπορούσε να είχε κάπως βελτιωθεί κατά την συγκεκριμένη περίοδο. Επιπλέον, η διάταξη «κινητήρας πίσω / ψυγείο μπροστά», είχε το πλεονέκτημα της καλύτερης ψύξης του κινητήρα στις υψηλές ταχύτητες, αλλά ταυτόχρονα οι σωλήνες διασύνδεσης ψυγείου - κινητήρα ήταν ευάλωτοι σε αποφράξεις, που είχαν ως αποτέλεσμα συχνά κρούσματα υπερθέρμανσης του κινητήρα, που κάποιες φορές οδηγούσαν ακόμα και στο ακραίο σενάριο να καίγεται η φλάντζα της κυλινδροκεφαλής.
Τα μειονεκτήματα αυτά προκάλεσαν τότε μεγάλη ζημιά στο ίματζ της εταιρείας και μάλιστα είχαν πυροδοτήσει, σε πολλά κράτη, ανέκδοτα εις βάρος της Škoda (όπως το δημοφιλές στη Δυτική Ευρώπη και στην Ελλάδα: «γιατί έχουν τον κινητήρα πίσω; για να ζεσταίνονται τα χέρια σου όταν σπρώχνεις!»). Ωστόσο, στα νεότερα χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αξιοσημείωτη επανεκτίμησή τους και γενικότερα αντιμετωπίζονται πιο θετικά, ενώ πλέον έχουν αρχίσει να αναζητούνται από αρκετούς οπαδούς της κλασικής αυτοκίνησης, ως συλλεκτικά.
Αρχικές εκδόσεις
thumb|right|Škoda 105 L του 1977 - 1979, υπό την ονομασία 1050 L στη [[Γαλλία, με aftermarket το πίσω σπόιλερ που καθιερώθηκε το 1979.]]
Η αρχική παλέτα μοντέλων του 1976, περιελάμβανε τις εξής εκδόσεις:
Οι αριθμητικές ονομασίες αναφέρονταν στον κυβισμό των εκδόσεων: τα 105 S και 105 L έφεραν έναν κινητήρα 1.046 cm³, ισχύος 44 hp (33 kW; 45 PS), με τελική ταχύτητα 130 km/h. Το 120 L είχε τον ίδιο ακριβώς εξοπλισμό με το 105 L, αλλά με κινητήρα 1.174 cm³, ισχύος 49 hp (37 kW; 50 PS), επιτυγχάνοντας τελική ταχύτητα 140 km/h.
Όλοι οι κινητήρες των Škoda 742, τόσο οι αρχικοί, όσο και οι μεταγενέστεροι, ήταν υδρόψυκτοι 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4) 4-χρονοι, βενζίνης. Αρχικά, έως την ανανέωση του 1983, όλοι συνδυάζονταν με 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, ενώ με την ανανέωση καθιερώθηκε 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο σε αρκετές εκδόσεις.
Ειδικότερα στη Γαλλία, οι εκδόσεις 105 S και 105 L κυκλοφόρησαν ως 1050 S και 1050 L διότι ο τριψήφιος αριθμητικός κωδικός με το μηδενικό στην μέση προκάλεσε τη διαμαρτυρία της Peugeot, η οποία είχε ήδη κατοχυρώσει αυτό το σύστημα ονοματολογίας για τη γαλλική αγορά. Επίσης, το βασικό Škoda 105 S κυκλοφόρησε στη Φινλανδία ως 105 Super, αντί για Standard, και στην Ελλάδα ως 105 Sport, αν και στην πράξη ήταν ακριβώς το αντίθετο από τις δύο αυτές ονομασίες!
Προσθήκη νέων εκδόσεων και βελτιώσεις
thumb|right|Škoda 120 GLS του 1978 - 1981.
Μέσα στο 1977, εμφανίστηκε το πρώτο επιπλέον μοντέλο στην παλέτα, το Škoda 120 LS (de Luxe Sport), με τα εξής επιπρόσθετα στάνταρ στοιχεία εξοπλισμού: προσκέφαλα στα μπροστινά καθίσματα και μάλιστα ρυθμιζόμενα, στροφόμετρο (οι 3 φθηνότερες εκδόσεις δεν το διέθεταν ούτε καν ως έξτρα), ρυθμιζόμενες ζώνες ασφαλείας, θερμαινόμενο πίσω παρμπρίζ, δίδυμους κυκλικούς προβολείς και χρώμιο στα πλαίσια των παραθύρων. Το 120 LS έφερε τον κινητήρα με κυβισμό 1.174 cm³ του 120 L, αλλά απέδιδε ισχύ 54 hp (40 kW; 55 PS), εξαιτίας μιας διαφοράς στην ρύθμιση, φτάνοντας έτσι τελική ταχύτητα 150 km/h. Παρέμεινε στην παραγωγή έως τον Απρίλιο του 1987.
Τον Μάρτιο του 1978, έφτασε η κορυφαία έκδοση Škoda 120 GLS (Grand de Luxe Sport). Έφερε τον ίδιο κινητήρα και εξοπλισμό με το 120 LS, συν χρώμιο και στη μπροστινή γρίλια και γύρω από τον μπροστινά φώτα, καθίσματα με διαφορετικά υφάσματα, σύγχρονη επένδυση πολυουρεθάνης στις πόρτες και μάλιστα πλήρη (στα άλλα μοντέλα υπήρχε μια πιο φθηνή επένδυση στις πόρτες και μια λωρίδα με ακάλυπτο μέταλλο στο πάνω άκρο τους), ισχυρότερο δυναμό και φρένα, ενώ μπορούσε να παραγγελθεί με ηλιοροφή. Οι επιδόσεις του ήταν κοινές με αυτές του 120 LS. Παρέμεινε στην παραγωγή επίσης έως τον Απρίλιο του 1987. thumb|left|Škoda 120 GLS του 1982 - 1983, με δύο εξωτερικούς πλαστικούς καθρέπτες.
Τον Απρίλιο του 1978, ξεκίνησε η παραγωγή του Škoda 120 (Škoda 120 standard) με τον κινητήρα 1.174 cm³, ισχύος 49 hp (37 kW; 50 PS), του 120 L, αλλά ίδιο εξοπλισμό με το βασικό 105 S, συν ρύθμιση της κλίσης στην πλάτη των μπροστινών καθισμάτων (ανακλινόμενα). Ο λόγος που δεν ονομάστηκε τότε 120 S, κατ' αντιστοιχία με το 105 S, ήταν ότι είχε υπάρξει τότε πρόσφατα (1971 - 1974) μια αγωνιστική έκδοση του Škoda 100 / 110 υπό το όνομα Škoda 120 S (κωδικός εργοστασίου: Škoda 728) και η εταιρεία θέλησε να αποφύγει πιθανή σύγχυση. Η έκδοση 120 standard δεν διατέθηκε ποτέ στην Ελλάδα, ενώ διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Ιούλιο του 1983.
Το 1979, όλες οι εκδόσεις του Škoda 742 απέκτησαν ένα πλαστικό σπόιλερ στο πίσω μέρος, που βελτίωσε σημαντικά την ροή του αέρα γύρω από το αυτοκίνητο, καθώς και την αισθητική εμφάνιση της «ουράς». thumb|right|Škoda 120 LS του 1982 - 1983, με δύο εξωτερικούς πλαστικούς καθρέπτες και τους έξτρα πλαστικούς προφυλακτήρες.
Τον Μάρτιο του 1981, προστέθηκε το πληρέστερο 105 GL (Grand de Luxe), που ήταν ίδιο μηχανολογικά με τα 105 S και 105 L, πλην όμως έφερε τους δίδυμους κυκλικούς προβολείς και τον εξοπλισμό του κορυφαίου 120 GLS. Τον Ιούλιο του 1981, τα 105 GL και 120 GLS απέκτησαν οριζόντια, μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα πίσω φώτα, συν στάνταρ μαύρους πλαστικούς προφυλακτήρες, με λίγο διαφορετικό ντιζάιν (αυτούς του κίτρινου αυτοκινήτου της φωτογραφίας στον αρχικό πίνακα πληροφοριών). Στα άλλα μοντέλα, εμφανίστηκαν τότε έξτρα μαύροι πλαστικοί προφυλακτήρες, αλλά ίδιας σχεδίασης με τους στάνταρ μεταλλικούς. Το 105 GL παρήχθη από τον Μάρτιο του 1981 έως τον Ιούνιο του 1983, σε σχετικά λίγα αντίτυπα.
Ταυτόχρονα με την εισαγωγή του 105 GL, οι εκδόσεις 105 GL και 120 GLS απέκτησαν και ένα πολύ πιο σύγχρονο ταμπλό, επίσης από πλαστικό, αλλά διαφορετικού ντιζάιν, συν ένα πιο ογκώδες κεντρικό τμήμα στο τιμόνι. Το ίδιο ταμπλό υιοθετήθηκε το 1984 και από τις εκδόσεις της νέας τότε σειράς 130, μαζί με ένα εντελώς νέο τιμόνι.
Τον Οκτώβριο του 1981, εισήχθη η 2-πορτη κουπέ εκδοχή Škoda Garde, με την ισχυρότερη εκδοχή του κινητήρα 1.174 cm³, που απέδιδε 54 hp (40 kW; 55 PS), όπως και στα 4-πορτα σεντάν 120 LS και 120 GLS. thumb|left|Škoda 120 L του 1982 - 1983, όπως φαίνεται από τους προβολείς «σαν οθόνη τηλεόρασης», στην [[Πολωνία. Φέρει επίσης δύο εξωτερικούς πλαστικούς καθρέπτες και τους έξτρα πλαστικούς προφυλακτήρες.]]