cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chevrolet Corvette C7
Z06
thumb|left|Η παρουσίαση της Corvette C7 Stingray Z06 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ στις 14 Ιανουαρίου 2014.
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ στις 14 Ιανουαρίου 2014, παρουσιάστηκε και η έκδοση Corvette Z06 της C7, με ακόμα πιο μυώδες αμάξωμα, V8 κινητήρα LT4 κυβισμού 6.2 λίτρων, με υπερτροφοδότηση, ισχύ 650 hp και ροπή 880 N·m, παίρνοντας έτσι από την Corvette C6 ZR1 τον τίτλο της, έως τότε, ισχυρότερης Corvette στην ιστορία. Ο κινητήρας αυτός, συνδυάστηκε με το 7-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο TR-6070 ή προαιρετικά με το νέο τότε 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο Hydra-Matic 8L90, επίσης με μοχλούς paddles πίσω από το τιμόνι. Σημειωτέον ότι ήταν η πρώτη φορά που διατέθηκε αυτόματο κιβώτιο σε έκδοση Z06 της Corvette. Κυκλοφόρησε πρώτα στην αγορά των ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2015, για τη σεζόν (model year) του 2015, με βασική τιμή στα 78.995 δολάρια, ενώ σύντομα ακολούθησαν και οι εξαγωγικές αγορές διεθνώς. thumb|right|Chevrolet Corvette C7 Z06 Convertible επίσημης εξαγωγής στο [[Βέλγιο, σε φωτογραφία του 2017.]]
Τρεις ακριβώς μήνες μετά, στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης στις 17 Απριλίου 2014, έκανε πρεμιέρα και η Corvette C7 Z06 Convertible (καμπριολέ), η οποία έχει κοινά τεχνικά στοιχεία με την C7 Z06 κουπέ. Έγινε έτσι η πρώτη στην ιστορία Corvette Z06, από το 1963 που εμφανίστηκε αυτή η εκδοχή αμαξώματος (την πρώτη σεζόν της Chevrolet Corvette C2 και μόνο για μία σεζόν τότε και σε εξαιρετικά σπάνιο αριθμό αντιτύπων. Για την ακρίβεια, από τις 21.513 Corvette C2 που κατασκευάστηκαν τη σεζόν αυτή, μόλις οι 199 ήταν Corvette Z06 και φυσικά όλες παρήχθησαν σε κουπέ εκδοχή), που είναι διαθέσιμη και σε ανοικτή εκδοχή αμαξώματος. Η βασική τιμή της Corvette C7 Z06 Convertible κατά το λανσάρισμα, ήταν στα 83.995 δολάρια. Από το 2015, η Corvette C7 Z06 Convertible άρχισε να εξάγεται επίσημα και στην Ευρώπη.
Grand Sport (Z15)
thumb|right|Chevrolet Corvette C7 Grand Sport κάμπριο.
Η παραγωγή της σεζόν του 2017 διήρκησε από τις 11 Ιουλίου 2016 έως τις 29 Μαΐου 2017. Ήδη όμως από τον Απρίλιο του 2016, ο Tadge Juechter, ο αρχιμηχανικός της Corvette C7, είχε παρουσιάσει την νέα έκδοση Corvette Grand Sport, η οποία τελικώς κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2017, για την ίδια σεζόν. Διατηρήθηκε στην παραγωγή έως και την οριστική λήξη της έβδομης γενιάς της Corvette, τον Νοέμβριο του 2019.
Πρακτικώς, η έκδοση Grand Sport ήταν μια «μίξη» της Corvette C7 Z51 Stingray (δηλαδή του σπορ πακέτου Z51 Performance Package της στάνταρ έκδοσης) και του επιθετικότερου αμαξώματος της Corvette C7 Z06.
ZR1
Η Chevrolet Corvette C7 ZR1 βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην πλατφόρμα της C7 Z06, αλλά με πλήθος βελτιωτικών αλλαγών. Η κυριότερη ήταν ότι εξοπλίστηκε με τον εντελώς νέο V8 κινητήρα LT5 κυβισμού 6.2 λίτρων, που φέρει έναν υπερτροφοδότη 2.6 λίτρων από την εταιρεία Eaton που είναι κατά 52% μεγαλύτερος από αυτόν της C7 Z06. Για την μέγιστη δυνατή απόδοση, η ZR1 φέρει μεγαλύτερη πεταλούδα και νέο στρόφαλο, σε σχέση με τον κινητήρα της Z06, και ενεργείς εξατμίσεις, φυσικά πάντα τετραπλές, καθώς και βελτιωμένα συστήματα ψύξης του κινητήρα, που μάλιστα προσθέτουν 4 επιπλέον ψυγεία, φτάνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των 13 ψυγείων σε ολόκληρο το αυτοκίνητο. Ακόμα σημαντικότερο όμως, είναι το νέο διπλό σύστημα ηλεκτρονικού ψεκασμού / έγχυσης καυσίμου (injection), που μάλιστα τοποθετήθηκε για πρώτη φορά σε μοντέλο του ομίλου της General Motors. Ως αποτέλεσμα, ο κινητήρας αυτός αποδίδει ισχύ 755 hp (563 kW) στις 6.300 στροφές το λεπτό και ροπή 969,4 N·m (715 lb⋅ft) στις 4.400 στροφές το λεπτό, παίρνοντας έτσι τον τίτλο της ισχυρότερης Corvette στην ιστορία μέχρι σήμερα.
Ο κινητήρας της Corvette C7 ZR1 συνδυάστηκε με τα ίδια κιβώτια ταχυτήτων της C7 Z06, δηλαδή με το 7-τάχυτο μηχανικό TR-6070 ή προαιρετικά με το νέο τότε 8-τάχυτο αυτόματο Hydra-Matic 8L90, επίσης με μοχλούς paddles πίσω από το τιμόνι. Κατά συνέπεια, ήταν και η πρώτη φορά που διατέθηκε αυτόματο κιβώτιο σε έκδοση ZR1 της Corvette. Σύμφωνα με την Chevrolet, η επιτάχυνση 0-60 mph (0-97 km/h) έρχεται σε μόλις 2,85 δευτερόλεπτα, τα 0-100 km/h (0-62 mph) έρχονται σε 3,0 δευτερόλεπτα, τα 0-100 mph (0-161 km/h) έρχονται σε 6,0 δευτερόλεπτα και το 400άρι το ολοκληρώνεται σε 10,6 δευτερόλεπτα, με ταχύτητα εξόδου τα 215,7 km/h. Επίσης, ανακοίνωσε τότε ότι η μέγιστη ταχύτητα της Corvette C7 ZR1 είναι 212 mph, δηλαδή 341,18 km/h. thumb|right|Chevrolet Corvette C7 ZR1 Roadster ([[καμπριολέ) στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης, σε φωτογραφία στις 7 Απριλίου 2018.]]
Αντίθετα με τις προκατόχους Corvette ZR1, που είχαν κυκλοφορήσει αποκλειστικά σε κουπέ εκδοχή αμαξώματος, η C7 ZR1 προσφέρθηκε και ως καμπριολέ, για πρώτη φορά σε έκδοση ZR1 μετά το 1970. Η έκδοση convertible της C7 ZR1 έχει κοινά τεχνικά στοιχεία με την C7 ZR1 coupé και παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λος Άντζελες του 2017, που έλαβε χώρα από τις 1 έως τις 10 Δεκεμβρίου 2017. Οι επιταχύνσεις της έκδοσης κάμπριο παρέμειναν αμετάβλητες, αλλά το βάρος είναι κατά 27 κιλά μεγαλύτερο από το αντίστοιχο κουπέ, λόγω επιπρόσθετων ενισχύσεων στη δομή του σασί, προκειμένου να αντισταθμιστεί η απώλεια της οροφής. Ως αποτέλεσμα, η μέγιστη ταχύτητα έχει μειωθεί οριακά και είναι 338 km/h. Η εναρκτήρια τιμή της Corvette C7 ZR1 convertible ορίστηκε επίσημα στα 123.995 δολάρια.
C7.R
Στις 13 Ιανουαρίου 2014, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ, παρουσιάστηκε η επίσημη αγωνιστική έκδοση Chevrolet Corvette C7.R και έκανε το αγωνιστικό ντεμπούτο μέσα στο ίδιο έτος. Το μοντέλο έπαιρνε μέρος στο WeatherTech SportsCar Championship και ειδικότερα στην κατηγορία GT Le Mans (GTLM). Φέρει κινητήρα 5.500 cm³ V8, ισχύος 491 hp (366 kW) στις 6.000 στροφές το λεπτό και, πρακτικώς, ήταν η αγωνιστική έκδοση της Corvette Stingray Z06 της σεζόν του 2015.
Στατιστικά
thumb|right|Chevrolet Corvette C7 convertible στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της [[Γενεύης τον Μάρτιο του 2014.]] thumb|right|Chevrolet Corvette C7 Stingray convertible στο Διεθνές Σαλόνι της [[Ινδονησίας τον Σεπτέμβριο του 2014.]]
Στατιστικά, έναν μήνα μετά την έναρξη των πωλήσεων είχαν γίνει 485 παραδόσεις της C7, με το 38% των αντιτύπων να έχουν παραγγελθεί με το μηχανικό κιβώτιο, το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα σε όλα τα μοντέλα στον όμιλο της General Motors, αν και στα επόμενα χρόνια το ποσοστό αυτό άρχισε να μειώνεται ραγδαία και δραματικά. Επίσης, το 75% των αγοραστών της C7 την προτίμησε με το σπορ πακέτο Z51 Performance Package (Z51 Πακέτο Επιδόσεων) και το 54% από αυτούς που επέλεξαν το Z51 παρήγγειλαν το μοντέλο και με την ανάρτηση Magnetic Ride Control.
Τον Ιούλιο του 2017, η παραγωγή της Corvette C7 σταμάτησε προσωρινά, προκειμένου να γίνει μια αναβάθμιση εξοπλισμού στο εργοστάσιο κατασκευής της. Τον Νοέμβριο τον 2017, η παραγωγή ξεκίνησε εκ νέου και το μοντέλο κυκλοφόρησε στα τέλη Ιανουαρίου του 2018, κατευθείαν για τη σεζόν (model year) του 2019, έως και την οριστική λήξη της παραγωγής της έβδομης γενιάς στις 14 Νοεμβρίου 2019. Το αποτέλεσμα ήταν μια εξαιρετικά μεγάλη σεζόν, με διάρκεια παραγωγής 2 έτη ακριβώς. Κατά τη σεζόν αυτή, που ήταν και η τελευταία της C7, η Chevrolet κατασκεύασε 34.822 αντίτυπα της Corvette C7. Από αυτά, η πρώτη σε πωλήσεις έκδοση ήταν η Corvette Stingray Coupe, με το 33,0% της παραγωγής, ενώ ακολούθησαν η Grand Sport Coupe με 27,3% της παραγωγής και η Z06 Coupe με 17,1% της παραγωγής. Ειδικότερα η κορυφαία έκδοση Corvette ZR1 (που κατασκευάστηκε μόνο τη σεζόν του 2019, όπως προαναφέρθηκε) παρήχθη σε 2.953 αντίτυπα: 2.441 κουπέ και 512 καμπριολέ.
Από τα 34.822 αντίτυπα της σεζόν του 2019, τα 4.047 κατασκευάστηκαν για εξαγωγή και διατέθηκαν σε αγορές εκτός ΗΠΑ, νούμερο που ήταν το 11,6% της συνολικής παραγωγής της, μια αναλογία σχεδόν ίση με το 11,0% των C7 που είχαν εξαχθεί επίσημα τη σεζόν του 2018. Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία από αυτά, σχεδόν τα 3 χιλιάδες, προορίζονταν για τον Καναδά και ελάχιστα αντίτυπα διατέθηκαν στις άλλες ηπείρους.
Τεχνικά στοιχεία
thumb|right|Chevrolet Corvette C7 Z06 Cabriolet στο [[Ντίσελντορφ, Γερμανία, τον Οκτώβριο του 2015.]] thumb|right|Το ταμπλό της προηγούμενης Chevrolet Corvette C7 Z06 Cabriolet. Φαίνεται ο πίνακας οργάνων, με μέγιστη ένδειξη στο ταχύμετρο τα 360 χιλιόμετρα την ώρα.
Αντικατάσταση της C7
Η διάδοχος της Corvette C7, η Chevrolet Corvette C8, παρουσιάστηκε επίσημα στις 18 Ιουλίου 2019, με την Chevrolet να έχει κατασκευάσει στο εργοστάσιο παραγωγής της, στο Bowling Green του Κεντάκι, νέο τμήμα βαφής και τεχνολογικής ανάπτυξης για την C8 ήδη από τα μέσα του 2017. Για πρώτη φορά στην ιστορία του μοντέλου, η Corvette C8 φέρει κεντρομήχανη πλατφόρμα, δηλαδή με τον κινητήρα στο κέντρο του αμαξώματος και όχι στο μπροστινό μέρος, ακολουθώντας έτσι το πρότυπο της Ferrari. Ωστόσο, διατηρήθηκε σταθερά με V8 κινητήρες και η απόδοση της βασικής έκδοσης είναι στους 495 ίππους. Η μαζική παραγωγή της Corvette C8 ξεκίνησε τελικώς στις 3 Φεβρουαρίου 2020, ενώ της προκατόχου Corvette C7 έληξε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Corvette C7 Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
1843 Γιάρμιλα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γιάρμιλα εκτιμάται σε 25,74 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0611. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γιάρμιλα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιαρμιλα
Άλκαμο
Η Άλκαμο (ιταλικά: Alcamo, σιτσιλιάνικα: Àrcamu) είναι η τέταρτη πόλη της Ιταλικής επαρχίας του Τράπανι με πληθυσμό 45.374 κατοίκους. Συνορεύει με τη Μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο και βρίσκεται σε απόσταση 50 χιλιόμετρα από το Παλέρμο και το Τράπανι. Η πόλη έχει έκταση σήμερα 130.79 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη πυκνότητα στην επαρχία μετά την Έρυξ.
Χαρακτηριστικά
Η Αλκάμο βρίσκεται στο κέντρο του κόλπου του Καστελαμάρε σε υψόμετρο 258 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας σε ένα ασβεστολιθικό βουνό με μέγιστο ύψος 825 μέτρα, στα 500 μέτρα υψόμετρο υπάρχει ένα φυσικό καταφύγιο. Το κλίμα στην Άλκαμο είναι ήπιο με περισσότερες βροχοπτώσεις τον χειμώνα σε σχέση με το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 16.9 βαθμούς Κελσίου με υψηλότερες θερμοκρασίες τον Αύγουστο της τάξης των 24.8 βαθμών Κελσίου και χαμηλότερες τον Φεβρουάριο με 10.3 βαθμούς Κελσίου. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 558 χιλιοστά, βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο της τον Ιούλιο με 4 χιλιοστά και στο υψηλότερο τον Δεκέμβριο με 83 χιλιοστά. Υπάρχουν πολλές διαφωνίες σχετικά με την προέλευση του ονόματος "Άλκαμο", το πιθανότερο προέρχεται από το Αραβικό "Αλ-Κάμα" που μεταφράζεται ως "υγρό έδαφος" ή "εύφορα γη". Ο Λέων ο Αφρικανός αναφέρει ότι το όνομα έδωσε στην πόλη ο Άραβας ιδρυτής της Αλ-Καμούκ (828) αλλά χωρίς να μας παρουσιάζει στοιχεία. Άλλοι σχολιαστές λένε ότι πρόκειται για μια λέξη που ομιλείται στην τοπική διάλεκτο και σχετίζεται με το φυτό κολοκυθιά της ερήμου.
Αρχαιότητα
Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για την προϊστορική περίοδο, η περιοχή σύμφωνα με αρχαιολογικές ενδείξεις κατοικήθηκε από το 10.000 π.Χ. Ο αρχαιολόγος Πάολο Όρσι ανακάλυψε πολλά άλλα ευρήματα από τη Νεολιθική εποχή κοντά στον ποταμό Φιούμε Φρέντο (1899), βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάολο Όρσι στις Συρακούσες. Ο Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς μας δίνει την πληροφορία ότι υπήρχε στην περιοχή ένας οικισμός με το όνομα "Λονγκούρο" πάνω στο Όρος Μπονιφάτο. Μια παλιά παράδοση αφηγείται οτι ιδρύθηκε από Έλληνες που δραπέτευσαν από την Τροία. Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία οι κάτοικοι μετακινήθηκαν στους πρόποδες του βουνού και ασχολήθηκαν με την αγροτική παραγωγή, δημιούργησαν έναν νέο οικισμό με το όνομα "Λονγκαρίκουμ". Το όνομα εμφανίζεται τον 3ο αιώνα στη "Διαδρομή του Αντωνίνου του Ευσεβούς", πιθανότατα πρόκειται για το Λατινικό όνομα του "Λονγκούρο".
Άραβες
Η Άλκαμα ιδρύθηκε από τον Άραβα στρατηγό Άλ-Καμά (828) που έδωσε το όνομα του στη σύγχρονη πόλη, άλλες πηγές παραπέμπουν την ίδρυση της το 972. Το πρώτο έγγραφο με το όνομα της Άλκαμο παρουσιάζει ο Βέρβερος γεωγράφος Μωχάμετ αλ-Ιντρίσι (1099 - 1165), ο Ρογήρος Β΄ της Σικελίας του είχε αναθέσει τη συλλογή Γεωγραφικών χαρτών. Την περιγραφή έκανε από το "κάστρο του Καλατούμπο" από το οποίο έβλεπε ολόκληρη την περιοχή, το περιγράφει σαν ένα οικισμό με εύφορο έδαφος και πλούσια αγορά, οι Άραβες τον έλεγαν "Αλκαμάχ". Ο προσκυνητής από την Ανδαλουσία Ίμπν-Ζουμπαίρ σε ένα ταξίδι του από το Παλέρμο στο Τράπανι σταμάτησε στην Άλκαμο, την περιγράφει σαν μία πόλη με τζαμί και μουσουλμανική αγορά.
Νορμανδοί
Η Άλκαμο κατοικήθηκε τον Μεσαίωνα από Άραβες, ο Αραβικός πληθυσμός μειώθηκε σημαντικά όταν κατέκτησαν την πόλη οι Νορμανδοί (1060), τη μοίρασαν σε τέσσερα προάστια : Άγιο Βίτο, Άγιο Λεονάρδο, Άγιο Ιππόλυτο και Άγιο Νικολό ντελ Βάσο. Ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν μετά από εξεγέρσεις των Αράβων (1221 - 1243) τους μετακίνησε στη Λουκέρα και έφερε στην Άλκαμο χριστιανούς. Ο Ρεϊμόντο Περάλτα διεκδίκησε τη βαρονία του Άλκαμο από τον Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας (1340). Η βαρονία πέρασε στη συνέχεια στον γιο του Γουλιέλμο, την οικογένεια Βεντιμίλια, την οικογένεια Καμπρέρα, τον Πιέτρο Μπάλσαμο και τελικά στον Τζουζέπε Αλβάρες (1777). Τον 14ο αιώνα η Άλκαμο είχε μερικές χιλιάδες κατοίκους, πολλοί από αυτούς ήταν μετανάστες από άλλες περιοχές της Σικελίας και της Ιταλίας όπως η Πίζα, το Αμάλφι, η Μπολόνια, η Καλαβρία, η Λυγούρια και την Ισπανία.
Ο Αντονέλλο ντα Μεσσίνα μετακινήθηκε στην Άλκαμο (1438 - 1441) για να μάθει τις τεχνικές βυρσοδεψίας από τον Γουλιέλμο Αντράγκνα. Η πόλη ήταν σημαντικό κέντρο βιοτεχνίας και εμπορίου ιδιαίτερα σε σιτηρά και κρασί από τις γειτονικές πόλεις, είχε πολλούς τεχνίτες, αρτοποιούς και σιδηρουργούς. Η Άλκαμο βρισκόταν γύρω στο 1500 υπό την εξουσία του Καπετάνιου Φερδινάνδο Βέγκα που πολεμούσε τους Τούρκους πειρατές, οχύρωσε την πόλη με ισχυρά τείχη και τέσσερις μεγάλες πύλες. Την ίδια εποχή η Άλκαμο χωρίστηκε σε τέσσερα προάστια που πήραν το όνομα τους από τις αντίστοιχες εκκλησίες : Αγίου Γιάκομο, Αγίου Καλογήρου, Αγίου Φραγκίσκου της Ασσίζης και Μαγκιόρε Κιέζα. Η διανομή έγινε κατά μήκος των σημερινών λεωφόρων που διασχίζουν την πόλη. Όταν ο Κάρολος Κουίντος την επισκέφτηκε μετά την επιστροφή του από την Τυνησία έκλεισε η "Πύλη Τραπάνι" και άνοιξαν τέσσερις νέες πύλες : "Νέα Πύλη Τραπάνι", "Νέα Πύλη Παλέρμο", "Πύλη Στέλλα" και "Πύλη Νουόβο".
Οικοδόμηση της νεώτερης πόλης
Τον 16ο αιώνα η Άλκαμο εξελίχτηκε σε μεγάλο εκπαιδευτικό κέντρο με πολλά νέα σχολεία και δασκάλους. Η Παναγία εμφανίστηκε σε πολλές γυναίκες (1547) και μία εικόνα της λατρεύτηκε σαν "Η κυρία των θαυμάτων". Οι ασθένειες θέρισαν τον πληθυσμό στα τέλη του 16ου αιώνα, τα θύματα τάφηκαν στο κοιμητήριο του Αγίου Ιππολύτου. Ο Μαριάνο Μπάλο διέταξε την κατασκευή ενός θεάτρου (1667) που έγινε γνωστό σαν "Θέατρο Φερίνιο", αργότερα κατεδαφίστηκε και οικοδομήθηκε ξανά τη δεκαετία του 1960 και έμεινε γνωστό σαν "Σινέ Τεάτρο Γιούρο" ή "Θέατρο Κιέλο ντ΄Αλκάμο". Τον 18ο αιώνα στην Άλκαμο έγιναν πολλές επαναστάσεις και λαϊκές εξεγέρσεις. Ο αρχιτέκτονας Άντζελο Ιτάλια (1628 - 1700) οικοδόμησε τη "Βασιλική της Παναγίας της Αναλήψεως" (1699). Το εσωτερικό του ναού είναι διακοσμημένο με πολλά φρέσκος από τον Φλαμανδό ζωγράφο Γουλιέλμο Μπόρεμανς (1736 - 1737). Την ίδια εποχή ανακαινίστηκε η εκκλησία της Αγίας Ολιβίας και ξανακτίσθηκαν οι εκκλησίες του Αγίου Παύλου και του Αγίου Βαρθολομαίου (1689). Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού ολοκληρώθηκε (1699) και ακολούθησε μερικές δεκαετίες αργότερα η Κολλεγιακή εκκλησία (1767).
19ος αιώνας
Ο πληθυσμός της πόλης ανέκαμψε από την ασθένεια και έφτασε τους 13.000 κατοίκους (1798). Στις αρχές του 19ου αιώνα το φεουδαρχικό καθεστώς καταργήθηκε (1812) και η πόλη έγινε βασιλική περιουσία. Οι αρχιερείς Στέφανο Τρίολο Γκαλίφι και Τζιουζέπε Βιργκίλιο με τον βαρόνο Φελίτσε Πάστορε ήταν αντιπρόσωποι της Άλκαμο στο Ιταλικό Κοινοβούλιο. Στη διάρκεια μίας εξέγερσης (1820) έγιναν πολλοί φόνοι, ελευθερώθηκαν εγκληματίες και κάηκαν αρχεία, πολλοί άνθρωποι πέθαναν αργότερα από χολέρα (1829). Η κατασκευή του σημερινού δημαρχείου ξεκίνησε (1843) από τον βαρόνο Φελίτσε Πάστορε. Ο Στέφανος και ο Τζιουζέπε Τρίολο ύψωσαν την Ιταλική Τρικολόρε στο δημαρχείο της πόλης, δημιούργησαν ομάδες για να βοηθήσουν τον Τζουζέπε Γκαριμπάλντι και ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ έκδωσε μερικά διατάγματα. Στην Ιταλική Ενοποίηση οι αδελφοί Τρίολο και ο Τζιουζέπε Κόπολλα πολέμησαν στο πλευρό του Γκαριμπάλντι (1860). Ο δημόσιος φωτισμός τοποθετήθηκε στην Άλκαμο στα τέλη του 19ου αιώνα, στην τελετή της εορτής της Παναγίας των Θαυμάτων.
20ος αιώνας
Τα Αμερικάνικα στρατεύματα μπήκαν στην πόλη και την απελευθέρωσαν χωρίς αντίσταση (21 Ιουλίου 1943). Οι οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες προκάλεσαν εξέγερση του πληθυσμού που κατέλαβε το δημαρχείο και έβαλε φωτιά στα έγγραφα. Τη δεκαετία του 1960 το οικιστικό σύστημα της πόλης επεκτάθηκε σημαντικά στους πρόποδες του όρους Μπονιφάτιο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 σημειώθηκαν αιματηρές εμφύλιες μάχες στη Μαφία ανάμεσα στην παλιά ομάδα Γκρέκο και στη νέα Συμμορία των Κορλεονέζι με έδρα την Άλκαμο και με αρχηγό τον Βιτσέντζο Μιλάτσο. Ο Μιλάτσο δέχτηκε διαταγές από τον Σαλβατόρε Ριίνα να εξουδετερώσει τους Γκρέκο και να τους αντικαταστήσει με έμπιστους άντρες. Ο πόλεμος κράτησε πέντε χρόνια και ήταν αιματηρός με πολλά θύματα, την ίδια εποχή βρέθηκε στη Σικελία ένα διυλιστήριο ηρωίνης (1985).
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τράπανι
Παρκ Μπομ
Η Παρκ Μπομ (κορεατικά: 박봄, RR: Bak Bom MR: Pak Pom, 24 Μαρτίου 1997), παλαιότερα γνωστή ως Bom, είναι Νοτιοκορεάτισσα τραγουδίστρια, περισσότερο γνωστή για τη συμμετοχή της στο γυναικείο συγκρότημα 2NE1, στο οποίο υπήρξε μέλος από το 2009 έως και το 2016, όπου και διαλύθηκαν, ένα από τα πιο επιτυχημένα γυναικεία συγκροτήματα όλων των εποχών. Η Μπομ, γεννήθηκε στη Σεούλ κι έχει μία αδελφή μουσικό, παίκτρια του τσέλου. Τις εγκύκλιες σπουδές της τις έκανε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κατά τη διάρκεια χρόνων της στο δημοτικό διαγνώστηκε με ΔΕΠΥ. Αργότερα, γύρισε στην πατρίδα της για να αναζητήσει καριέρα στη μουσική βιομηχανία.
Η καριέρα της ξεκινάει αρχίζοντας να κάνει οντισιόν στην εταιρεία YG Entertainment, όπου βάσει των λεγομένων του ιδρυτή της, Γιανγκ Χιαν-σακ, έγινε δεκτή μετά από τρεις προσπάθειες. Κατά την παραμονή της εκεί ως εκπαιδευομένη, διαγνώστηκε με λεμφαδενοπάθεια, ασθένεια που την ταλαιπωρεί έως και σήμερα. Το 2006, ξεκίνησε δειλά δειλά τα πρώτα της βήματα, όταν συμμετείχε σε δύο σινγκλ των ήδη δημοφιλών Bing Bang. Η μεγάλη επιτυχία για αυτήν άρχισε να ξεκινάει από το 2009, όταν η YG, δημιούργησε το girl group 2NE1 και τη διόρισε ως βασική τραγουδίστρια. Το νεοσύστατο σχήμα, συνεργάστηκε με τους Bing Bang σε ένα τραγούδι και σχεδόν αμέσως απέκτησαν δημοφιλία.
Η επόμενη πενταετία κύλησε άκρως επιτυχημένα για αυτήν και το σχήμα, το οποίο κατάφερε πολύ μεγάλες πωλήσεις και βραβεύσεις. Ωστόσο, από το 2014, άρχισε να συναντά κάποιες δυσκολίες στην καριέρα της, αρχικά υπήρξε ύποπτη για κατοχή και εισαγωγή ναρκωτικών, όμως η κατηγορίες δεν καρποφόρησαν. Και, τέλος, το 2016, το επιτυχημένο συγκρότημα που συμμετείχε διαλύθηκε. Από το 2018, άρχισε ξανά να βγαίνει στο προσκήνιο, όταν υπέγραψε συμβόλαιο στη νεοσύστατη εταιρεία D-Nation Entertainment, κυκλοφορώντας εκεί το επιτυχημένο πρώτο της σινγκλ άλμπουμ, Spring, το 2019. Κατά τη διάρκεια της επιτυχίας που βίωνε στους 2NE1, έκανε και μία συμμετοχή καμέο στον κινηματογράφο, στην ταινία Girlfriends, καθώς επίσης και στην τηλεόραση, με κυριότερη αναφορά, την τηλεοπτική σειρά Roommate (2014).
Yoshiki
Ο Γιοσίκι Χαγιάσι (林 佳樹), 20 Νοεμβρίου 1965), ευρύτερα γνωστός ως Yoshiki, είναι Ιάπωνας μουσικός, συνθέτης και παραγωγός, γνωστός περισσότερο ως ο ντράμερ, πιανίστας και ιδρυτής της ιαπωνικής ροκ μπάντας, X Japan.
Πρώιμα χρόνια
Ο Γιοσίκι Χαγιάσι γεννήθηκε στην Τατεγιάμα της Ιαπωνίας και είναι ο μεγαλύτερος δύο αδερφών σε μια οικογένεια με μουσικό υπόβαθρο.
Καριέρα
Δημιούργησε τους X Japan μαζί με τον τραγουδιστή τους, Τοσίμιτσου "Toshi" Ντεγιάμα το 1982. Τέσσερα χρόνια αργότερα, δημιούργησε την δική του ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία, την Extasy Records, έτσι ώστε να κυκλοφορεί τους δίσκους των X Japan. Το απόγειο της καριέρας τους ήρθε το 1989, με την κυκλοφορία του δίσκου τους, Blue Blood. Μετά από τρία albums, και πάρα πολλές περιοδείες, η μπάντα διαλύθηκε το 1997.
Το 1994, ο Yoshiki συνεργάστηκε με τον ντράμερ των Queen, Ρότζερ Τέιλορ, στο κομμάτι Foreign Sand.
Έκανε μια συμμετοχή σε ένα παγκόσμιο tribute album στους KISS, το Kiss My Ass. Ως παραγωγός, έχει προωθήσει μέσω της Extasy Records πολλές τότε πρωτοεμφανιζόμενες μπάντες, όπως τους Luna Sea, τους Glay και τους Zi:Kill.
Μετά την διάλυση των X Japan, το επόμενο του βήμα ήταν η δημιουργία ενός νέου project, όπου εξελίχθηκε στους Violet UK, μία μπάντα που περιλαμβάνει ολοκληρωμένη ορχήστρα, πλήκτρα και άλλα. Μέχρι στιγμής η μπάντα δεν έχει κάποια επίσημη δισκογραφική κυκλοφορία. Έχουν κάνει μία συναυλία το 2002, που κυκλοφόρησε σε DVD το 2005 και περιλαμβάνει ορχηστρικές εκτελέσεις παλαιότερων κομματιών των X Japan, καθώς και δουλειά γραμμένη αποκλειστικά για τους Violet UK. Η μπάντα διαλύθηκε οριστικά το 2011.
Το 2013 συνεργάστηκε με τον παραγωγό των Beatles, Τζορτζ Μάρτιν, στην κυκλοφορία του άλμπουμ Yoshiki Classical.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:X Japan Κατηγορία:Ιάπωνες πιανίστες Κατηγορία:Ιάπωνες συνθέτες
Βιλαέτι του Πρίζρεν
Το Βιλαέτι του Πρίζρεν ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διοικητικό κέντρο του ήταν η πόλη Πρίζρεν όπου οφείλει και το όνομα του.
Το βιλαέτι δημιουργήθηκε το 1868 όταν αποσπάστηκαν το Σαντζάκι της Νις, το Σαντζάκι του Πρίζρεν, το Σαντζάκι Σκοπίων και το Σαντζάκι της Ντίμπρα δημιούργησαν το νέο βιλαέτι που υπήρξε μέχρι το 1877. Το βιλαέτι περιλάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας, Βόρεια Μακεδονία, και του Κοσσυφοπεδίου.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Βιλαέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική Βόρεια Μακεδονία
Θέρμη
Η Θέρμη είναι προάστιο και έδρα του ομώνυμου δήμου του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Θεσσαλονίκης σε υψόμετρο 65 μέτρων και απέχει 15 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Η Κοινότητα Θέρμης ιδρύθηκε το 1918 και αναγνωρίστηκε ως δήμος το 1994. Το 1998 στα πλαίσια της εφαρμογής του Ν.2539/97 («Καποδίστριας») συνενώθηκε με τις Κοινότητες Νέας Ραιδεστού, Ταγαράδων και Νέου Ρυσίου.
Ιστορία
Στην περιοχή του Σέδες βρέθηκαν ίχνη οικισμού της νεολιθικής εποχής (5000 π.Χ.), ενώ κατά την περίοδο των αρχαίων χρόνων και της κλασσικής αρχαιότητας είχε αναπτυχθεί μια σημαντική αρχαία πόλη, η Θέρμη, από την οποία σύμφωνα με τον Ηρόδοτο πήρε την επωνυμία του ο Θερμαϊκός κόλπος.
Στους παλαιοχριστιανικούς και βυζαντινούς χρόνους η Θέρμη, που ονομαζόταν τότε Σέδες, ήταν πλούσια αγροτική περιοχή και χρησιμοποιήθηκε για την εγκατάσταση μετοχίων αυτοκρατορικών μονών.
Έπειτα από την Δ' Σταυροφορία η Θέρμη περιήλθε στο Σταυροφορικό Βασίλειο της Θεσσαλονίκης (1204-1224) όπου έγινε διοικητικό κέντρο της πεδιάδας της Καλαμαριάς. Αυτή την εποχή χτίστηκε και ο Ενετικός Πύργος στο κέντρο του οικισμού που διασώθηκε έως το 1955. Έπειτα από την κατάληψη της Θεσσαλονίκης η Θέρμη προσαρτήθηκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου και έπειτα από λίγα χρόνια επέστρεψε στη Βυζαντική Αυτοκρατορία έως και το 1430.
Κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας (1430-1912) τα μετόχια κατασχέθηκαν και εγκαταστάθηκαν στη Θέρμη οθωμανοί γεωργοί, για τις ανάγκες των οποίων κατασκευάσθηκε ήδη από τον 16ο αιώνα τζαμί. Μέχρι την απελευθέρωση το «τσιφλίκι Σέδες» ανήκε στον Σουλεϊμάν Πασά. Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας ανήκε διοικητικά στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Με την αποχώρηση των Τούρκων από τη Μακεδονία το τσιφλίκι περιήλθε στο Ελληνικό Κράτος. Στις 11 Μαρτίου 1917, με διαταγή της προσωρινής κυβέρνησης του Βενιζέλου έγινε κατάληψη του «τσιφλικιού Σέδες» για τις ανάγκες του εποικισμού.
Οι πρώτοι πρόσφυγες που εποίκισαν την περιοχή από το 1914 προέρχονταν από την Μανδρίτσα της Ανατολικής Ρωμυλίας (60 οικογένειες) και από περιοχές της Ανατολικής Θράκης (Θούριο, Κιοπλή, Φανάρι και Κωνσταντινούπολη). Στη συνέχεια (1924-25) εγκαταστάθηκαν 73 οικογένειες από την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας (και ειδικότερα από τη Στενήμαχο και τα Άνω Βοδενά), ενώ το 1926 εγκαταστάθηκαν 64 οικογένειες από τον Πόντο (από τις περιοχές Κοτυώρων, Αργυρούπολης, Σαμψούντας και Νικοπόλεως), 27 οικογένειες από τη Δυτική Μικρά Ασία, 20 από τη Θράκη και 4 από τον Καύκασο. Μετά το 1920 έφθασαν και αρκετοί Βλάχοι και Σαρακατσάνοι.
Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Θέρμη ήταν αρχικά υπό γερμανική κατοχή και διοίκηση (04/1941- 07/1943) και εν συνεχεία υπό βουλγάρικη στρατιωτική διοίκηση και γερμανική διοίκηση (07/1943- 10/1944).
Μετά τη δεκαετία του '70 η Θέρμη αρχίσε να αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και από αγροτικός προσφυγικός οικισμός να μεταβάλλεται σε σύγχρονο περιαστικό οικισμό με αυξανόμενο πληθυσμό. Το 1981 αριθμούσε 3.120 κατοίκους, το 1991 5.998, ενώ το 2001 11.360. Η εκρηκτική αυτή πληθυσμιακή ανάπτυξη είναι αποτέλεσμα της μετεγκατάστασης κατοίκων της Θεσσαλονίκης.
Η Θέρμη χωρίζεται στις Περιοχές:
Οικονομία
Στη Θέρμη βρίσκονται οι έδρες ή οι εγκαταστάσεις πολλών μεγάλων επιχειρήσεων, όπως η Goody's, η Μασούτης ΑΕ, η SATO, η ΣIΜΕΝΣ Τηλεβιομηχανική, η Εγνατία Οδός ΑΕ και οι κεντρικές εγκαταστάσεις της Lidl Ελλάς.
Πρόσβαση
Πλησίον της Θέρμης διέρχεται η Ε.Ο 16 συνδέοντας την Θέρμη με την Θεσσαλονίκη προς τα δυτικά και με τον Πολύγυρο προς τα ανατολικά. Εναλλακτικά ο αυτοκινητόδρομος 24 μέσω του κόμβου της Θέρμης συνδέει πάλι την Θέρμη με την Θεσσαλονίκη προς τα δυτικά και με τα Νέα Μουδανιά προς τα νότια. Ο ΟΑΣΘ εξυπηρετεί την Θέρμη με τις γραμμές 66 και 67. Η γραμμή 66 ενώνει την Θέρμη με την Χαριλάου και η γραμμή 67 με το ΙΚΕΑ και το Τριάδι.
Πληθυσμός
Η εξέλιξη του πληθυσμού της Θέρμης έχει ως εξής: Η Θέρμη πλέον αποτελεί ένα πλούσιο προάστιο της Θεσσαλονίκης. Ο πληθυσμός της αυξάνεται ολοένα καθώς διαθέτει τράπεζες, αγορά, σουπερμαρκετ, υπηρεσίες για τους πολίτες.
Διαδρομές - Μονοπάτια
- Το Μονοπάτι του Βαθύλακκου - Τα Ορεινά Μονοπάτια - Λιβάδι Πετροκέρασα - Λιβάδι – Μακροκοπάνα με ποδήλατο - Περιστερά – Χορτιάτης με ποδήλατο - Μακροκοπάνα – Προφήτης Ηλίας - Άγιος Χαράλαμπος – Κίοσκι (Περιστερά) - Περιστερά – Ρέμα Αγίας Κυριακής - Περιστερά – Κορυφογραμμή - Περιστερά – Κάτω Περιστερά - Άγιος Ανδρέας – Ξωκλήσι Άγιος Χαράλαμπος – Στης «Περδίκας το Σπίτι»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Θέρμης Κατηγορία:Πόλεις του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Πόλεις της Ελλάδας Θερμη Κατηγορία:Λουτρά
Γκίκας Μαγιορκίνης
Ο Γκίκας Μαγιορκίνης (1978) είναι Έλληνας ιατρός με ειδίκευση στη Βιοπαθολογία, εξειδίκευση στην Κλινική Ιολογία και επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Ο Μαγιορκίνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλλίπολη του Πειραιά. Εισήχθη πρώτος στη σειρά του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1997 με τη δεύτερη προσπάθεια, κατόπιν, κατά δήλωσή του, λανθασμένων υπολογισμών την πρώτη φορά στα μαθήματα της Φυσικής και της Χημείας των Πανελληνίων Εξετάσεων.
Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή το 2004 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιοστατιστική. Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στη Μοριακή Επιδημιολογία Ιογενών Λοιμώξεων στο Εργαστήριο Υγιεινής Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Ειδικεύτηκε στη Βιοπαθολογία στα νοσοκομεία «Ανδρέας Συγγρός», «Λαϊκό» και 401 ΓΣΝΑ.
Σταδιοδρομία
Από το 2010 έως το 2017 εργάστηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής (2010-2011), υπότροφος Μαρί-Κιουρί (2011-2012), υφηγητής του Ιατρικού Ερευνητικού Συμβουλίου (2013-2017) και πανεπιστημιακός ερευνητικός λέκτορας (2014-2017) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ενώ από το 2013 μέχρι το 2017 διετέλεσε επίτιμος (honorary) επιμελητής κλινικής ιολογίας στο Τμήμα Αναφοράς Ιών, στον οργανισμό Public Health England (Δημόσια Υγεία της Αγγλίας) στο Κόλιντεϊλ του Λονδίνου. Στη συνέχεια χρίστηκε λέκτορας και κατόπιν επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 2020 συμμετείχε στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, ενώ αντικαθιστούσε τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα στην ενημέρωση του κοινού για την εξέλιξη της πανδημίας του κορονοϊού 2019-20 όταν ο τελευταίος απουσίαζε.
Υποτροφίες
Ο Γκίκας Μαγιορκίνης έχει τιμηθεί με πλήθος υποτροφιών, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι οι εξής: Είναι μέλος του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου, του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, του Βασιλικού Κολλεγίου Παθολόγων (Royal College of Pathology) και της Βασιλικής Εταιρίας Ιατρικής (Royal Society of Medicine). Επιπλέον, έχει περισσότερες από 60 δημοσιεύσεις και επιστολές σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά, ενδεικτικά New England Journal of Medicine και Lancet Infectious Diseases. Τα διεθνή ΜΜΕ έχουν καλύψει ευρέως το επιστημονικό έργο του Γκίκα Μαγιορκίνη όπως το BBC, το Economist , οι New York Times , το CNN  , το National Geographic αλλά και συνεντεύξεις και παρεμβάσεις του έχουν φιλοξενηθεί κατά διαστήματα στην Washington Post, Guardian, Euronews κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Νίκος Σωτηριάδης
Ο Νικόλαος Σωτηριάδης (1908-1941) υπήρξε Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στον ΠΑΟΚ. Σκοτώθηκε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο το 1941.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1908 στα Μουδανιά της Προύσας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1922 ήρθε με την οικογένειά του πρόσφυγας και εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στο Λευκό Αστέρα Θεσσαλονίκης, όπου τον εντόπισαν οι υπεύθυνοι του ΠΑΟΚ και το 1932 εντάχθηκε στην ομάδα του δικεφάλου. Αρχικά ήταν αναπληρωματικός του Χαλκιά. Το ντεμπούτο του έκανε στις 19 Φεβρουαρίου 1933 σε αγώνα κατά του Ηρακλή, στον οποίο πραγματοποίησε πολύ καλή εμφάνιση και η ομάδα του νίκησε με 4-1. Έτσι καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα.
Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας το 1937 και στη συνέχεια αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδας. Το 1940 αναδείχθηκε πρωταθλητής Βορείου ομίλου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και εν συνεχεία δευτεραθλητής Ελλάδας, αφού ηττήθηκε στον τελικό από την ΑΕΚ. Επίσης, αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1939, στον οποίο η ομάδα του ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 2-1.
Αγωνίστηκε σε έξι πανελλήνια πρωταθλήματα που προκρίθηκε ο ΠΑΟΚ:
Διεθνής
Ο Σωτηριάδης αγωνίστηκε σε ένα αγώνα με την Εθνική Ελλάδας, στις 20 Φεβρουαρίου 1938 στο γήπ. Λεωφόρου κατά της Παλαιστίνης για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου (σκορ 1-0). Ήταν αναπληρωματικός του Σκλαβούνου και κλήθηκε να τον αντικαταστήσει στο 15΄, όταν τραυματίστηκε.
Έτσι έγινε ο πρώτος διεθνής ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ και ο μοναδικός την προπολεμική περίοδο. Ως αναπληρωματικός μετείχε και σε άλλες αποστολές της Εθνικής ομάδας.
Ο θάνατός του στον πόλεμο του 1940-41
Με το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε στο μέτωπο ως λοχίας στο 50ο Σύνταγμα Πεζικού. Στις 28 Ιανουαρίου 1941 σε μια έφοδο της μονάδας του στο ύψωμα της Τσέροβας, στην Κλεισούρα, προσπαθώντας να κυριέψει το πολυβολείο των Ιταλών γαζώθηκε από μία ριπή στο στήθος και έπεσε ηρωικά μαχόμενος σε ηλικία 33 ετών.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου
Το Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου αποτελεί δημόσιο πανεπιστήμιο στο Νιούχαμ, Λονδίνο. Οι ρίζες του πανεπιστήμιου εντοπίζονται στο 1892 όταν το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Γουεστ Χαμ ιδρύθηκε. Έγινε πανεπιστήμιο το 1992. Τον Φεβρουάριο του 2009 είχε περισσότερους από 17 χιλιάδες φοιτητές από 135 χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Αγγλία Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο
Λούντολφ Μπακχάουζεν
Ο Λούντολφ Μπακχάουζεν (ολλανδικά: Ludolf Bakhuizen, επίσης αναγραφόμενος ως Backhuysen ή Backhuisen, 28 Δεκεμβρίου 1630 – 17 Νοεμβρίου 1708) ήταν γεννημένος στη Γερμανία Ολλανδός καλλιτέχνης της «χρυσής εποχής» της ζωγραφικής στην Ολλανδία, ο οποίος έγινε ο κορυφαίος θαλασσογράφος της χώρας όταν ο Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε και ο γιος του έφυγαν από την Ολλανδία για την Αγγλία το 1672.
Βίος
Ο Μπακχάουζεν γεννήθηκε στο Έμντεν της ανατολικής Φριζίας και πήγε στο Άμστερνταμ γύρω στα 165, εργαζόμενος ως υπάλληλος σε έναν έμπορο και καλλιγράφος. Ανακάλυψε ότι είχε τέτοια κλίση στη ζωγραφική, ώστε περί το 1650 εγκατέλειψε και τις δύο του εργασίες και αφοσιώθηκε στην τέχνη, αρχικά σχεδιάζοντας με πενάκι. Σπούδασε αρχικά με τον Άλλερτ φαν Έφερντινγκεν και στη συνέχεια με τον Χέντρικ Ντούμπελς, δύο διαπρεπείς "Δασκάλους" της εποχής και σύντομα έγινε διάσημος για τις θαλασσογραφίες του, στις οποίες συχνά απεικόνιζε τη θάλασσα φουρτουνιασμένη.
Ήταν φλογερός μελετητής της Φύσης και συχνά εξέθετε τον εαυτό του στη θάλασσα σε ανοικτή βάρκα ώστε να μελετήσει τα αποτελέσματα μιας θύελλας. Οι συνθέσεις του, οι οποίες είναι πολυάριθμες, είναι σχεδόν όλες παραλλαγή ενός θέματος, της θάλασσας και με περίεργο, δικό του στυλ, απεικονίζεται με εξαιρετικό ρεαλισμό ή πιστή αναπαράσταση της Φύσης. Κατά τα τελευταία χρόνια της σταδιοδρομίας του ο Μπακχάουζεν έθεσε το ταλέντο του στην υπηρεσία της χαρακτικής. Ζωγράφισε, επίσης, μερικά έργα άλλου τύπου τέχνης, όπως πορτρέτα, τοπία και σκηνές της καθημερινότητας.
Κατά τη διάρκεια του βίου του τον επισκέφθηκαν οι Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων και ο Πέτρος ο Μέγας, ενώ εργάστηκε επίσης για μερικούς Γερμανούς πρίγκηπες. Το 1669 εγκαινίασε πινακοθήκη στο Δημαρχείο του Άμστερνταμ. Ύστερα από μια επίσκεψή του στην Αγγλία, απεβίωσε επιστρέφοντας στο Άμστερνταμ στις 17 Νοεμβρίου 1708.
Παραπομπές
EB = Encyclopedia Britannica. Σε παρένθεση η χρονολογία έκδοσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
9 Νοεμβρίου
8 Νοεμβρίου | 9 Νοεμβρίου | 10 Νοεμβρίου
Η 9η Νοεμβρίου είναι η 313η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (314η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 52 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Επεμβατική καρδιολογία
Με τον όρο επεμβατική καρδιολογία εννοούμε την αιματηρή προσπέλαση του ασθενούς μέσω καθετηριασμού ενός από τα μεγάλα αγγεία που οδηγούν στην καρδιά. Σκοπό έχει είτε την διάγνωση,είτε την θεραπεία καρδιακής νόσου. Η επεμβατική καρδιολογία είναι υποειδικότητα της καρδιολογίας και χρειάζεται εξειδίκευση για την απόκτηση της επάρκειας της.
Πιο ειδικά η επεμβατική καρδιολογία περιλαμβάνει:
Η πιο συχνή χρήση της είναι για την διερεύνηση και θεραπεία ισχαιμικής νόσου,πού είναι και τα συχνότερα περιστατικά παγκοσμίως.
Ο πρώτος επιτυχής καρδιακός καθετηριασμός έγινε το 1977 από έναν Γερμανό Καρδιολόγο ονόματι Andreas Gruentzig στη Ζυρίχη. Το εργαστήριο όπου διενεργείται η επεμβατική καρδιολογία ονομάζεται εργαστήριο καρδιακού καθετηριασμού (cardiac catheterization lab).
Η διάρκεια μίας στεφανιογραφίας είναι περίπου τριάντα λεπτών (30) ενώ μία αγγειοπλαστική (το γνωστό μπαλονάκι) μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει την μιάμιση ώρα.Ο ασθενής κατά την διάρκεια της ιατρικής πράξης παραμένει σε εγρήγορση (χρησιμοποιείται τοπική αναισθησία).
Όπως όλες οι ιατρικές πράξεις και ακόμα περισσότερο οι επεμβατικές δεν είναι άμοιρες επιπλοκών και μάλιστα σοβαρών. Σίγουρα πάντως το όφελος υπερκαλύπτει το ρίσκο, μίας και τα ποσοστά σοβαρών επιπλοκών είναι αρκετά χαμηλά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρδιολογία
Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη
Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται το 1944, στη Ρώμη. Τα συμμαχικά στρατεύματα, που είχαν αποβιβαστεί στην νότια Ιταλία, κατευθύνονται προς το βορρά αλλά δεν έχουν φτάσει ακόμα στην ιταλική πρωτεύουσα. Στο μεταξύ ιταλικές αντιστασιακές οργανώσεις δραστηριοποιούνται κατά των Γερμανών και των ιταλικών φασιστικών δυνάμεων.
Ο Τζόρτζιο Μανφρέντι (Μαρσέλο Παλιέρο), κομμουνιστής και ένας από τους επικεφαλής της αντίστασης, αφού καταφέρνει με τη βοήθεια της σπιτονοικοκυράς του να ξεφύγει από τους Γερμανούς, που τον αναζητούν, αναζητά καταφύγιο στο σπίτι του Φραντζέσκο, ενός φίλου του τυπογράφου που μετέχει επίσης στην αντίσταση. Εκεί συναντά την αρραβωνιαστικιά του Φραντζέσκο, την Πίνα (Άννα Μανιάνι), που είναι χήρα, μητέρα ενός παιδιού, του Μαρτσέλλο (Βίττο Αννικιάρικο) και έγκυος και με την οποία ο Φραντζέσκο πρόκειται να παντρευτεί την επόμενη μέρα. Η Πίνα αρχικά αντιμετωπίζει τον Τζόρτζιο αρνητικά επειδή πιστεύει ότι είναι αστυνομικός όταν όμως καταλαβαίνει ότι είναι αντιστασιακός αλλάζει στάση απέναντί του. Με τη βοήθεια της Πίνα ο Τζόρτζιο έρχεται σε επαφή με τον καθολικό ιερέα Δον Πιέτρο Πελεγκρίνι (Άλντο Φαμπρίτσι), που βοηθάει την αντίσταση, και του ζητά να μεταφέρει μηνύματα και χρήματα σε μια ομάδα αντιστασιακών που βρίσκεται έξω από την πόλη, καθώς ο ίδιος δεν μπορεί να μετακινηθεί επειδή των αναζητά η Γκεστάπο. Ο Δον Πιέτρο πρόκειται να τελέσει το γάμο του Φραντζέσκο με την Πίνα. Ο Φραντζέσκο δεν είναι θρήσκος αλλά προτιμά να τον παντρέψει ένας πατριώτης ιερέας παρά ένας φασίστας ανώτερος υπάλληλος. Η Πίνα από την άλλη είναι μεν θρήσκα αλλά συχνά αναρωτιέται γιατί ο Θεός επιτρέπει να συμβαίνουν τόσο τρομερά πράγματα στους ανθρώπους. Ο γιός της ο Μαρτσέλλο μαζί με τους φίλους του συμμετέχει και αυτός στην αντίσταση βάζοντας βόμβες. Η αδερφή της Πίνα, η Λάουρα μένει μαζί της και εργάζεται μαζί με μια φίλη της, τη Μαρίνα, σε ένα καμπαρέ, όπου συχνάζουν ναζιστές και φασίστες. Η Μαρίνα είχε παλαιότερα δεσμό με τον Τζόρτζιο και τον αναζητά αν και έχουν χωρίσει. Τόσο η Λάουρα όσο και η Μαρίνα δεν μετέχουν στην αντίσταση.
Ο Διοικητής της Γκεστάπο στην πόλη, Φριτς Μπέργκμαν (Harry Feist), υποψιάζεται ότι ο Τζόρτζιο κρύβεται στο σπίτι του Φραντζέσκο. Για τη σύλληψή του γίνεται επιδρομή στο κτίριο όπου ήταν το σπίτι του Φραντζέσκο και συλλαμβάνονται δεκάδες άνδρες. Ο Τζόρτζιο καταφέρνει να ξεφύγει όμως ο φίλος του συλλαμβάνεται και οδηγείται μαζί με τους άλλους συλληφθέντες σε φορτηγά που περίμεναν έξω από το κτίριο. Η Πίνα τρέχει πίσω από τα φορτηγά που φεύγουν φωνάζοντας το όνομα του αρραβωνιαστικού της και σκοτώνεται από τα πυρά των στρατιωτών. Παρόντες στη δολοφονία της είναι μεταξύ άλλων ο γιός της και ο δον Πιέτρο. Αργότερα έξω από την πόλη μέλη της αντίστασης επιτίθενται στο κομβόι με τα φορτηγά που μεταφέρουν τους συλληφθέντες και τα στρατιωτικά οχήματα και πολλοί από τους συλληφθέντες, μεταξύ αυτών και ο Φραντζέσκο, καταφέρνουν να ξεφύγουν. Ο Φραντζέσκο επιστρέφει στη Ρώμη, βρίσκει το Τζόρτζιο και ζητούν τη βοήθεια του δον Πιέτρο που προσφέρεται να τους κρύψει σε ένα μοναστήρι.
Η ταινία και ο ιταλικός νεορεαλισμός
Από την προβολή της η ταινία χαρακτηρίστηκε ως δείγμα νεορεαλισμού και αποτελεί το πρώτο μέρος μιας άτυπης τριλογίας του Ροσελίνι που ονομάζεται Νεορεαλιστική τριλογία (ή Τριλογία του πολέμου) − οι άλλες δύο ταινίες που τη συμπληρώνουν είναι το Παϊζά (Paisà, 1946), γνωστό επίσης ως Αυτοί που έμειναν ζωντανοί, και το Γερμανία έτος μηδέν (Germania anno zero, 1948). Ο ιστορικός κινηματογράφου Ρόμπερτ Μπαργκόιν αναφέρει την ταινία σαν το «σημαντικότερο δείγμα αυτού του είδους κινηματογραφικής δημιουργίας (νεορεαλισμός) του οποίου ο χαρακτηρισμός αποδόθηκε από τον Αντρέ Μπαζέν». .
Αυτό που κάνει το φιλμ συγκλονιστικότερο είναι η γνώση ότι ο Ροσελίνι ξεκίνησε να το γυρίζει όταν οι Γερμανοί βρίσκονταν ακόμη στη Ρώμη. Με την ιταλική κινηματογραφική βιομηχανία κυριολεκτικά ερειπωμένη και τα στούντιο της Τσινετσιτά κλειστά, ο Ροσελίνι δεν μπορούσε παρά να γυρίσει την ταινία του σε πραγματικές τοποθεσίες υπό τον συνεχή φόβο της κατάσχεσης και της σύλληψης. Αργότερα, όταν οι Σύμμαχοι απελευθέρωσαν την Ιταλία, τα προβλήματα δεν σταμάτησαν. Ο Ροσελίνι μπόρεσε να πάρει άδεια για να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ (στην πραγματικότητα γύριζε σκηνές για το Roma città aperta) και το μόνο διαθέσιμο φιλμ που μπορούσε να βρει ήταν χαμηλής ποιότητας, κατάλληλο μόνο για βουβές ταινίες. Παρά τις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες όμως (ή ίσως εξαιτίας τους), το τελικό αποτέλεσμα όχι μόνο καταφέρνει να καταγράψει ένα κομμάτι της ιστορικής αλήθειας μέσα από τη μυθοπλασία του, αλλά αποτελεί κινηματογραφικό επίτευγμα. Έτσι μέσα από τα ερείπια και τις στάχτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αναδύθηκε το έργο που αποτέλεσε την αρχή του νεορεαλισμού και τη γέννηση του νέου ευρωπαϊκού κινηματογράφου.
Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ
Το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στο Μάντσεστερ. Η προέλευση του πανεπιστημίου προέρχεται από το Manchester Mechanics Institute και το Manchester School of Design, τα οποία δημιούργησαν το Πολυτεχνείο του Μάντσεστερ το 1970. Το 1992 μετεξελίχθηκε στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Αγγλία Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη
Η ταινία και ο ιταλικός νεορεαλισμός
Η προβολή της ταινίας στην Αμερική το 1946 λογοκρίθηκε με αποτέλεσμα να αφαιρεθούν 15 λεπτά από το φιλμ. Σε άλλες χώρες όπως η πρώην Δυτική Γερμανία η προβολή της απαγορεύτηκε από το 1951 ως το 1960, επίσης στην Αργεντινή η ταινία αποσύρθηκε από τις αίθουσες το 1947 έπειτα από κυβερνητική εντολή.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) (1946) Υποψηφιότητα:
National Board of Review (1946)
Ένωση Κριτικών Νέας Υόρκης (1946)
Φεστιβάλ των Καννών Μέγα Βραβείο του Φεστιβάλ - Ρομπέρτο Ροσελίνι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες του 1945 Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες ιταλικού νεορεαλισμού Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Ροσελίνι Κατηγορία:Αντιφασιστικές ταινίες
Υποθερμιδική δίαιτα
Υποθερμιδική ή ολιγοθερμιδική δίαιτα λέγεται μια δίαιτα στην οποία καταναλώνεται μικρότερη ποσότητα τροφής από την απαραίτητη για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του οργανισμού. Στις ολιγοθερμιδικές δίαιτες οι μερίδες είναι μικρότερες ώστε ημερησίως υπολογίζεται ότι αποδίδουν συνολικά 500-1000 διατροφικές θερμίδες λιγότερο. Μια δίαιτα ονομάζεται αυστηρά υποθερμιδική δίαιτα, όταν η συνολική ενεργειακή απόδοση της υπολογίζεται σε λιγότερο από 800 θερμίδες ημερησίως.
Οι υποθερμιδικές δίαιτες προτείνονται συνήθως ως δίαιτες αδυνατίσματος, κυρίως επειδή είναι απλές. Η Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. (FDA) για τον έλεγχο φαρμάκων αδυνατίσματος συγκρίνει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων με τα αποτελέσματα υποθερμιδικών διαιτών.
Απώλεια βάρους
thumb|Απώλεια βάρους κατά μέσο όρο με υποθερμιδικές δίαιτες (ανάλυση 80 κλινικών ερευνών με δείγμα 26.455 άτομα) και θεωρητική απώλεια σύμφωνα με τον ισχυρισμό των υποθερμιδικών διαιτών. |400px|right Οι υποθερμιδικές δίαιτες θεωρούν ότι προκαλείται απώλεια βάρους με βάση τους νόμους της θερμοδυναμικής και συγκεκριμένα τον πρώτο θερμοδυναμικό νόμο και την αρχή διατήρησης της ενέργειας. Ο Γουίλμπουρ Όλιν Ατγουώτερ προσδιόρισε ότι η καύση ενός γραμμαρίου καθαρού λίπους αποδίδει περίπου 9 θερμίδες. Οι υποθερμιδικές δίαιτες υποστηρίζουν ότι, εφόσον με μαθηματικό υπολογισμό προκύπτει ότι 1 κιλό λίπους με καύση αποδίδει περίπου 7000 θερμίδες, για να χάσει κάποιος 1 κιλό σωματικού λίπους πρέπει η τροφή που προσλαμβάνει να αποδίδει ενέργεια περίπου 7000 θερμίδες λιγότερο, δηλαδή
Ωστόσο, έρευνες που έχουν γίνει δείχνουν ότι άτομα που η τροφή τους αποδίδει περισσότερη ενέργεια από άτομα που ακολουθούν υποθερμιδική δίαιτα έχουν μεγαλύτερη απώλεια βάρους. Η εξήγηση είναι ότι η παραπάνω εξίσωση δε λαμβάνει υπόψιν το δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο. Η εφαρμογή του πρώτου θερμοδυναμικού νόμου σε ζωντανούς οργανισμούς δεν είναι απλή. Η εξίσωση που περιγράφει τον πρώτο θερμοδυναμικό νόμο (Q = ΔU + W) ισχύει μόνο για κλειστά συστήματα που βρίσκονται κοντά σε ισορροπία και δεν πραγματοποιούν χημικές αντιδράσεις. Αν μπορεί να ανταλλάσσεται ύλη μεταξύ του συστήματος και του περιβάλλοντος, τότε το σύστημα είναι ανοιχτό. Στην πραγματικότητα, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί είναι ανοικτά συστήματα, τα οποία απέχουν πολύ από κατάσταση ισορροπίας. Για την ερμηνεία τους πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν και οι ενεργειακές απώλειες, όπως περιγράφονται από τον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο. Είναι πιθανό να υπάρξουν απώλειες λιπώδους ιστού πριν να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας ή να παρατηρηθεί αλλαγή σύστασης των πρωτεϊνών, με αποτέλεσμα η κατανάλωση τροφής να απαιτεί παραπάνω ενέργεια από τον οργανισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίαιτες Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Λούκας Λεκάβιτσιους
Ο Λούκας Λεκάβιτσιους (Σιλάλε, Λιθουανία 30 Μαρτίου 1994-) είναι Λιθουανός επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,77 μέτρα και παίζει στη θέση του πλέι μέικερ για την Εθνική Λιθουανίας και την Ζάλγκιρις Κάουνας στο Πρωτάθλημα Λιθουανίας και στην Ευρωλίγκα.
Ζάλγκιρις Κάουνας
μικρογραφία|Ο Λεκαβίτσιους το 2015|αριστερά|234x234εσ Ο Λεκάβιτσιους ανδρώθηκε μπασκετικά στη Ζάλγκιρις Κάουνας στην δεύτερη ομάδα της οποίας άρχισε να αγωνίζεται το 2012. Στην πρώτη ομάδα της Ζάλγκιρις Κάουνας ξεκίνησε να παίζει από το 2014. Μαζί της κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Λιθουανίας, ενώ συμμετείχε και στην Ευρωλίγκα, όπου ειδικά την περίοδο 2016-2017 τα πήγε περίφημα, έχοντας 8,5 πόντους (75,9% βολές, 50,7% δίποντα, 33,8% τρίποντα), 3,5 ασίστ, 1,9 ριμπάουντ και 1,7 λάθη σε 18:06 λεπτά ανά αγώνα σε 30 εμφανίσεις.
Παναθηναϊκός
Στις 29 Ιουνίου του 2017 ο Λεκάβιτσιους υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διάρκειας με τον Παναθηναϊκό. Τη σεζόν 2017-2018 κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό το πρωτάθλημα Ελλάδας. Το καλοκαίρι του 2018 η οψιόν ανανέωσης που υπήρχε στο συμβόλαιό του με τους πράσινους ενεργοποιήθηκε και έτσι παρέμεινε στην ομάδα και τη νέα σεζόν. Τον Φλεβάρη του 2019 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον ΠΑΟΚ με 79-73. Τον Ιούνιο του 2019, κατέκτησε το δεύτερο του πρωτάθλημα με τα πράσινα νικώντας στην σειρά των τελικών τον Προμηθέα Πατρών με 3-0. Τη σεζόν 2018-19 σε 33 αγώνες Ευρωλίγκα, μέτρησε 4 πόντους και 1,3 ασίστ με ποσοστό 40.5% στα σουτ τριών πόντων, σε 10:50′ συμμετοχής. Το καλοκαίρι του 2019 αποχώρησε από τους πράσινους, με την ομάδα να τον ευχαριστεί για την προσφορά του.
Ζάλγκιρις Κάουνας
Στις 17 Ιουνίου 2019, ανακοινώθηκε η επιστροφή του Λεκάβιτσιους στην Ζάλγκιρις Κάουνας, μετά από δυο χρόνια στον Παναθηναϊκό και την Ελλάδα. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε το Κύπελλο Λιθουανίας. Ο Λέκα στη σεζόν μέτρησε 10,5 πόντους και 2,8 ασίστ κατά μέσο όρο. Στις 8 Ιουλίου 2020, ανανέωσε το συμβόλαιό του για ακόμα ένα χρόνο. Στις 15 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) της Ζαλγκίρις στη δεκαετία 2010-2020, όντας ένατος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 38,76%.
Στις 14 Φεβρουαρίου 2021, κατέκτησε το Κύπελλο Λιθουανίας, νικώντας στον τελικό την Λιετκαμπέλις με σκορ 76-69. Στις 7 Ιουνίου κατέκτησε για πέμπτη φορά το Πρωτάθλημα Λιθουανίας, αφού η Ζαλγκίρις κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ρίτας 3-0. Τη σεζόν 2020-21, έπαιξε στα 33 από τα 34 παιχνίδια της Ζαλγκίρις στην Ευρωλίγκα, μετρώντας 8,2 πόντους και 2,4 ασίστ σε 18:30 λεπτά μέσο όρο συμμετοχής. Είχε καλά ποσοστά ευστοχίας, καθώς σούταρε με 50% από το τρίποντο, με 86,4% από τη γραμμή των ελευθέρων βολών και με 57% στα σουτ δύο πόντων. Στη λιθουανική λίγκα είχε 10 πόντους και 3,3 ασίστ κατά μέσο όρο. Στο τέλος της σεζόν ανανέωσε το συμβόλαιό του για τα επόμενα δύο χρόνια (1+1).