cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζέι Κόβαν Μπράουν
Χάποελ Ιερουσαλήμ (2018–σήμερα)
Στις 13 Φεβρουαρίου 2020, ο Μπράουν σημείωσε 26 πόντους, ενώ πέτυχε 10-στα-21 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με έξι ριμπάουντ και πέντε ασίστ, οδηγώντας την Ιερουσαλήμ στον έκτο της τίτλο στο Κύπελλο Ισραήλ μετά τη νίκη με 92-89 επί της Ιρόνι Ναχαρίγια. Στη συνέχεια ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης MVP του τελικού. Ο Μπράουν είχε μέσο όρο 14,8 πόντους και 5,3 ασίστ ανά παιχνίδι κατά τη διάρκεια της περιόδου 2019-2020. Στις 13 Αυγούστου 2020, υπέγραψε εκ νέου με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ.
Χάποελ Τελ Αβίβ (2021–σήμερα)
Το καλοκαίρι του 2021, υπέγραψε με τη Χάποελ Τελ Αβίβ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος.
Προσωπική ζωή
Ο Μπράουν είναι γιος του Τζόνι Ρέι και της Άντζελα Μπράουν. Ο ξάδελφός του, Μπι Τζέι Τάιλερ, είναι πρώην παίκτης του NBA που έπαιζε επίσης με το Πανεπιστήμιο του Τέξας. Ο Τάιλερ κέρδισε τιμητικές διακρίσεις για την τρίτη ομάδα της Αμερικής από το Associated Press ως ανώτερος την περίοδο 1993–94 και ήταν η 20ή γενική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ το 1994 από τους Φιλαδέλφεια 76ερς.
Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Πηγή: RealGM
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαποέλ Τελ Αβίβ Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Γκιλμπόα Γκαλίλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Αστάνα Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ριπ βαν Ουίνκλ
Βασισμένο σε γερμανικό θρύλο, αφηγείται την ευτράπελη ιστορία του Ολλανδο-Αμερικανού αγρότη Ριπ βαν Ουίνκλ, ο οποίος πέφτει σε έναν μαγεμένο ύπνο στα βουνά της Νέας Υόρκης κατά τη διάρκεια της αγγλικής αποικιοκρατίας και ξυπνάει είκοσι χρόνια αργότερα, σε έναν πολύ αλλαγμένο κόσμο, έχοντας χάσει την Αμερικανική Επανάσταση.
Η ιδέα του μακροχρόνιου ύπνου είναι παλιά και απαντάται σε θρύλους, όπως του Χόνι Χαμάγκελ ή του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα.
Ο Ίρβινγκ έγραψε την ιστορία την εποχή που ζούσε προσωρινά στο Μπέρμιγχαμ. Η ιστορία διαδραματίζεται στα βουνά Κάτσκιλ της Νέας Υόρκης, κοντά στην περιοχή όπου κατοικούσε αργότερα ο συγγραφέας, ωστόσο παραδέχτηκε ότι: «Όταν έγραψα την ιστορία, δεν είχα πάει ποτέ στα Κάτσκιλς.»
Συγγραφή
Μετά από ένα αποτυχημένο επιχειρηματικό εγχείρημα με τα αδέρφια του, η εταιρεία πτώχευσε το 1818, ο Ίρβινγκ απογοητευμένος, στράφηκε στο γράψιμο για πιθανή ανόρθωση των οικονομικών του, αν και δυσκολευόταν να σκεφτεί ιστορίες. Στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας, όπου ο Αμερικανός κουνιάδος του είχε ανοίξει μια εμπορική εταιρεία, μετά από μια νοσταλγική συζήτηση μαζί του, ο Ίρβινγκ εμπνεύστηκε την ιστορία, κλείσθηκε στο δωμάτιό του και έγραφε ασταμάτητα όλη τη νύχτα τον Ριπ βαν Ουίλπ, μια από τις πρώτες ιστορίες της συλλογής Το βιβλίο με τα σκιαγραφήματα. Η συλλογή εκδόθηκε σε συνέχειες το 1819 - 1820 με το ψευδώνυμο Τζέφρι Κράιον, ένας Αμερικανός Τζέντλεμαν, το οποίο είχε χρησιμοποιήσει και στο προηγούμενο βιβλίο του, το χιουμοριστικό Ιστορία της Νέας Υόρκης που παρουσιάστηκε ως έργο του φανταστικού ιστορικού Ντίτριχ Νίκερμποκερ.
Ο Ντίτριχ Νίκερμποκερ, του οποίου επίσης έργα υποτίθεται ότι είναι και ο Ριπ βαν Ουίνκλ αλλά και άλλα διηγήματα του Ίρβινγκ όπως Ο μύθος της κοιμισμένης κοιλάδας, ήταν μια δημοσιογραφική φάρσα του Ουάσινγκτον Ίρβινγκ: ο ιστορικός εξαφανίστηκε μια μέρα μυστηριωδώς από το πανδοχείο του και παρά τις αγγελίες στις εφημερίδες δεν εμφανίστηκε ποτέ. Έτσι, ο ιδιοκτήτης του πανδοχείου πούλησε τα κείμενα που βρέθηκαν στο δωμάτιό του για τη διευθέτηση των οφειλών του.
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Ριπ βαν Ουίνκλ στο καπηλειό, John Quidor (1839) μικρογραφία|Ο Ριπ βαν Ουίνκλ μεταφέρει το βαρελάκι Μια εισαγωγή εξηγεί ότι αυτή η ιστορία βρέθηκε ανάμεσα στα χαρτιά ενός άνδρα ονόματι Ντίτριχ Νίκερμποκερ, ενός ιστορικού των Ολλανδών εποίκων της πολιτείας της Νέας Υόρκης.
Η ιστορία αρχίζει κατά την αγγλική αποικιακή εποχή στη σημερινή πολιτεία της Νέας Υόρκης. Σε ένα ειδυλλιακό χωριό Ολλανδών αποίκων ανάμεσα στον ποταμό Χάντσον και τα βουνά Κάτσκιλ, ο αγρότης Ριπ βαν Ουίνκλ ζει μια ήσυχη ζωή, είναι ένας απλός και καλόβολος άνθρωπος, με κάποια ελαττώματα. Έχοντας μια «ανυπέρβλητη απέχθεια για κάθε είδους δουλειά» συχνάζει στο καπηλειό με φίλους του και συχνά, για να ξεφύγει από την οργή και τη γκρίνια της γυναίκας του, τριγυρίζει στο δάσος με τον σκύλο του ή πάει για ψάρεμα και κυνήγι. Σε μια από αυτές τις αποδράσεις του στο βουνό, στη μέση του δάσους, ξαφνικά ακούει το όνομά του και βλέπει κάποιον ντυμένο με παλιομοδίτικα ολλανδικά ρούχα να κρατά ένα βαρελάκι με ποτό στον ώμο του. Ο Ριπ βοηθά τον άντρα να μεταφέρει το βαρελάκι και φθάνουν σε μια σπηλιά από όπου ακούγονται δυνατός θόρυβος. Προς μεγάλη του έκπληξη, βλέπει μια ομάδα εξίσου παράξενα ντυμένων ανδρών που παίζουν μπόουλινγκ. Χωρίς να ρωτήσει ποιοι είναι ή πώς ξέρουν το όνομά του, ο Ριπ πίνει μαζί τους και σύντομα μεθάει τόσο πολύ που τον παίρνει ο ύπνος.
Ο Ριπ ξυπνά ένα ηλιόλουστο πρωί και διαπιστώνει ότι έχουν συμβεί πολλές αλλαγές. Η γενειάδα του έχει μεγαλώσει υπερβολικά και έχει γίνει γκρίζα μέσα σε μια νύχτα, το μουσκέτο του έχει σαπίσει και ο σκύλος του έχει εξαφανιστεί. Επιστρέφοντας στο χωριό του, μετά βίας το αναγνωρίζει - παντού έχουν χτιστεί νέα σπίτια, και είναι γεμάτο ανθρώπους με άγνωστα ρούχα, κανένας από τους οποίους δεν τον αναγνωρίζει και τον αντιμετωπίζουν με καχυποψία. Κάποιος αγορεύει και βροντοφωνάζει λέξεις όπως εκλογές, πολίτες, συνέδριο, ήρωες του '76 και παρόμοια πράγματα που για τον Ριπ είναι εντελώς ακατανόητα. Όταν τον ρωτάνε τι ψήφισε στις εκλογές που μόλις έγιναν, δηλώνει ότι είναι ένας «φτωχός, ήσυχος άνθρωπος, κάτοικος του χωριού και πιστός υπήκοος του βασιλιά Γεωργίου Γ'», αγνοώντας ότι έγινε η Αμερικανική Επανάσταση, και τον κατηγορούν για προδότη και κατάσκοπο.
Μαθαίνει ότι πολλοί από τους παλιούς του φίλους είτε σκοτώθηκαν στον πόλεμο είτε έχουν εγκαταλείψει το χωριό και αναστατώνεται όταν βλέπει έναν νεαρό που έχει το όνομά του, τους τρόπους και τη νεότερη εμφάνισή του. Μια νεαρή γυναίκα δηλώνει ότι ο πατέρας της είναι ο Ριπ βαν Ουίνκλ, ο οποίος αγνοείται εδώ και 20 χρόνια και μια ηλικιωμένη γυναίκα τον αναγνωρίζει ως Ριπ. Η νεαρή γυναίκα και ο νεαρός Ριπ είναι τα παιδιά του και ο πρώτος έχει δώσει το όνομά του στον γιο της. μικρογραφία|250x250εσ|Η επιστροφή του Ριπ βαν Ουίνκλ, Albertis del Orient Browere (1833) Ο Ριπ μαθαίνει ότι η γυναίκα του έχει πεθάνει εδώ και αρκετό καιρό, αλλά δεν στεναχωριέται με τα νέα. Μαθαίνει επίσης, ότι οι άντρες που συνάντησε στα βουνά πρέπει να ήταν τα φαντάσματα του Άγγλου θαλασσοπόρου εξερευνητή Χένρυ Χάντσον και του πληρώματος του πλοίου του, γιατί κάθε είκοσι χρόνια ο Χάντσον εμφανίζεται στα βουνά για να δει την πρόοδο της κοιλάδας που φέρει το όνομά του και όποιος πίνει μαζί τους αποκοιμιέται μέχρι την ημέρα της νέας τους εμφάνισης.
Η κόρη του τον παίρνει στο σπίτι της, και απαλλαγμένος από τον «ζυγό του γάμου», περνά ευχάριστα γηρατειά. Αφηγείται την ιστορία του σε όλα τα παιδιά και τους ταξιδιώτες που επισκέπτονται το χωριό μέχρι που γίνεται γνωστή σε όλη τη χώρα και παρόλο που, σύμφωνα με τον αφηγητή κάποιες κακόβουλες φωνές ισχυρίζονται ότι δεν ήταν και πολύ στα λογικά του, ο φανταστικός ιστορικός Ντίτριχ Νίκερμποκερ βεβαιώνει ότι τουλάχιστον οι Ολλανδοί άποικοι δεν αμφέβαλαν ποτέ για την αλήθεια της ιστορίας του.
Η «αλήθεια» της ιστορίας υπογραμμίζεται ξανά στο υστερόγραφο, στο οποίο παρατίθεται συνοδευτική παρατήρηση του Νίκερμποκερ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι όχι μόνο είχε γνωρίσει προσωπικά τον Ριπ βαν Ουίνκλ, αλλά «είχε δει ακόμη και ένα έγγραφο για το περιστατικό υπογεγραμμένο με ένα σταυρό από το χέρι του ίδιου του δικαστή». Έτσι, καταλήγει, «η ιστορία είναι πέρα ​​από κάθε αμφιβολία αληθινή».
Θέμα
μικρογραφία|250x250εσ|Η αναγνώριση του Ριπ βαν Ουίνκλ Το θέμα δεν είναι καινούργιο: υπάρχουν πολλοί θρύλοι για ανθρώπους που κοιμήθηκαν για χρόνια, ακόμη και αιώνες, και αναφορές για άλλους που κοιμήθηκαν για να γλιτώσουν από διώξεις. Ο ιστοριογράφος Διογένης Λαέρτιος αφηγείται την ιστορία του σοφού Επιμενίδη, ο οποίος κοιμήθηκε για 57 χρόνια. Ο εβραϊκός θρύλος για τον Χόνι Χαμάγκελ αναφέρει ότι βλέποντας κάποιον να φυτεύει μια χαρουπιά, ένα δέντρο που υποτίθεται ότι χρειαζόταν 70 χρόνια για να δώσει καρπό, αποκοιμήθηκε και όταν ξύπνησε, το δέντρο ήταν γεμάτο καρπούς. Το ίδιο ισχύει και για τον ιαπωνικό θρύλο του Urashima Tarō, όπου ένας ψαράς που πιστεύει ότι έχει περάσει μόνο λίγες μέρες σε ένα υποθαλάσσιο παλάτι, στην πραγματικότητα, πίσω στο χωριό του, έχουν περάσει 300 χρόνια. Το γερμανικό παραμύθι Πέτερ Κλάους ο αιγοβοσκός, λέει σχεδόν την ίδια ιστορία με τον Ριπ βαν Ουίλνκλ, αλλά είναι μικρότερο και διαδραματίζεται σε ένα γερμανικό χωριό.
Και ο ίδιος ο αφηγητής, στο τέλος της ιστορίας, υποδεικνύει ότι η ιστορία θα μπορούσε να είναι εμπνευσμένη από τον θρύλο του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα που δεν πέθανε αλλά κοιμάται με τους ιππότες του στα βουνά της Θουρριγγίας, μια κατηγορία που ο υποτιθέμενος συγγραφές του διηγήματος φανταστικός ιστορικός Ντίτριχ Νίκερμποκερ, απέρριπτε.
Διασκευές
μικρογραφία|250x250εσ|Άγαλμα του Ριπ βαν Ουίλπ στο Ίρβινγκτον της [[Νέα Υόρκη (πολιτεία)|Νέας Υόρκης, πόλη που έλαβε το όνομά της προς τιμήν του Ουάσινγκτον Ίρβινγκ.]] Το διήγημα έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, θεατρικές παραστάσεις, όπερα, μιούζικαλ και άλλα μέσα. όπως έργα επιστημονικής φαντασίας, κινούμενα σχέδια, κόμικς, βιντεοπαιχνίδια, διάφορες παρωδίες και έχει εμπνεύσει πολλούς πίνακες ζωγραφικής.
Μετάφραση στα ελληνικά
Το έργο έχει μεταφραστεί σε συλλογές διηγημάτων του Ουάσινγκτον Ίρβινγκ, μερικές μεταφράσεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανική λογοτεχνία
Μπωζέ (Ρον)
Το Μπωζέ (γαλλικά: Beaujeu) είναι γαλλική κοινότητα, στο νομό Ρον στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Eίναι η ιστορική πρωτεύουσα της διάσημης για την οινοποιία της περιοχής Μπωζολαί, μιας παλαιάς επαρχίας της Γαλλίας. Έχει πληθυσμό 2.122 κατοίκους (2016).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Μπωζολαί και (ζ).
Τοπωνυμία
Η κοινότητα αναφέρεται με τη λατινική μορφή του Bellojoco το 1070.
Το όνομά της είναι μια λατινική σύνθεση, που χρονολογείται από τα τέλη του Μεσαίωνα. Δημιουργήθηκε στο λατινικό bellum (όμορφη) και το jugum, που σημαίνει ζυγός, αλλά έχει λάβει τη μεταφορική έννοια του βουνού ή της κορυφής βουνού.
Το όνομα Beaujeu μπορεί να ερμηνευτεί ως «όμορφη κορυφή».
Στα γαλλοπροβηγκιανά, την παραδοσιακή γλώσσα της περιοχής, το όνομα της πόλης είναι Bôjor ή Biôjœr.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|268x268εσ|Το Μπωζέ στα βόρεια του νομού [[Ρον (νομός)|Ρον]] Το Μπωζέ βρίσκεται στα βόρεια του νομού Ρον, σε υψόμετρο 277 έως 880 μέτρα. Έχει πληθυσμό 2.122 κατοίκους (2016) και έκταση 17,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Στη Θεολογική Εγκυκλοπαίδειά του, που δημοσιεύτηκε το 1849, ο αββάς Ζακ-Πωλ Μίνι παραθέτει τα ακόλουθα στοιχεία:
«... Η κατάσταση του Μπωζέ, στο βάθος της κοιλάδας του ποταμού Αρντιέρ, ανάμεσα στα βουνά Γκοντί και Κορνιγιόν, τα οποία σχηματίζουν ένα στενό άνοιγμα σε αυτό το σημείο, δημιούργησε μια παράδοση σύμφωνα με την οποία ο χώρος που καταλαμβάνει αυτή η πόλη ήταν ένας τεράστιος βάλτος και η παρατήρηση της περιοχής κάνει αυτή τη δήλωση αρκετά εύλογη. Πράγματι, φράζοντας τον ποταμό στη θέση που ονομάζεται Στενή-Γέφυρα, θα ήταν εύκολο να μετατραπεί σε λίμνη το Μπωζέ και τα γύρω λιβάδια.
Σύμφωνα με παλιά παράδοση, ο γιος του κυρίου του Μπωζέ πνίγηκε περνώντας με το άλογό του στους βάλτους και ο πατέρας του έκανε όρκο να χτίσει μια εκκλησία στο σημείο που βρέθηκε το σώμα του νεαρού πρίγκιπα. Στη συνέχεια, αποξήρανε τους βάλτους και εκπλήρωσε τον όρκο του. Σύντομα χτίστηκαν σπίτια γύρω από τη νέα εκκλησία και δημιούργησαν την πόλη ... » μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο του Μπωζέ
Δίκτυο μεταφορών
Από το 1869 έως το 1987, υπήρχε σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Μπελβίλ και Μπωζέ. Το 2004, το τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής ανάμεσα στις δύο κοινότητες, μήκους 11 χιλιομέτρων, μετατράπηκε σε «πράσινο διάδρομο», ένα είδος ποδηλατόδρομου προσβάσιμου σε όλους και ασφαλή σε όλο το μήκος του.
Ιστορία
Το Μπωζέ είναι η ιστορική πρωτεύουσα της παλαιάς επαρχίας Μπωζολα ί. Η περιοχή του Μπωζέ, με σημερινή μεγαλύτερη και κύρια πόλη την Βιλφράνς-συρ-Σον κράτησε το όνομα Μπωζολαί. Σήμερα, είναι παγκοσμίως γνωστή για τα κρασιά της.
Το Μπωζολαί ήταν ένα ημιαυτόνομο φέουδο των Κυρίων του Μπωζέ. Η βαρονία αποκτήθηκε τον 9ο αιώνα από τον Γκιγιώμ, κόμη του Λιονναί και του Φορέζ. Μετά τον θάνατό του, ο γιος του Μπεράρ έγινε ο πρώτος Κύριος του Μπωζέ.
Γύρω στο 1400, η βαρονία του Μπωζέ πέρασε στον οίκο των Βουρβόνων, με την παραχώρηση που έκανε ο Εντουάρ Β' στον θείο του Λουδοβίκο Β΄ του Μπουρμπόν.
Χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως φέουδο και τίτλος από τα μέλη του οίκου των Βουρβόνων και στη συνέχεια από τον οίκο της Ορλεάνης. Το 1522, ο Φραγκίσκος Α' της Γαλλίας κατάσχεσε το φέουδο και το έδωσε στη μητέρα του Λουίζα της Σαβοΐας και το 1531 η περιοχή επέστρεψε στο γαλλικό στέμμα.
Το 1833, το Μπωζέ, μικρή κοινότητα με 1.596 κατοίκους συγχωνεύτηκε με τη γειτονική Λεζ Ετού με 1.228 κατοίκους.
Οικονομία
μικρογραφία|250x250εσ|Αμπελώνες στα βόρεια του Μπωζέ Στους αμπελώνες του Μπωζέ έχει χορηγηθεί το πιστοποιητικό Ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης Μπωζολαί Βιλάζ (Beaujolais-Villages). Το Μπωζέ είναι επίσης η πρωτεύουσα αυτής της διάσημης επωνυμίας κρασιού που καλύπτει 35 κοινότητες.
Πολιτιστικές και εορταστικές εκδηλώσεις
Η γιορτή Σαρμαντέλ είναι ο σημαντικότερος εορτασμός του Μπωζολαί και διοργανώνεται κάθε χρόνο την τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρίου, με την ευκαιρία της αρχής διάθεσης του κρασιού Μπωζολαί Νουβώ. Συγκεντρώνεται κόσμος από όλη την περιοχή, όλη τη Γαλλία και πολλές ξένες χώρες για να καλωσορίσουν το νέο κρασί της χρονιάς στην ιστορική του πηγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις του Ρον-Αλπ
ΕΡΤ Λάρισας
Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Λάρισας (ΕΡΤ Λάρισας) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός της ΕΡΑ στη Λάρισα και συγκεκριμένα στον νομό Λαρίσης. Συνεργάζεται μαζί με την ΕΡΤ Βόλου και μαζί αποτελούν το δίκτυο Θεσσαλίας της ΕΡΑ. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ενημερωτικές εκπομπές τοπικού και περιφερειακού χαρακτήρα καθώς και εκπομπές πολιτισμού, περιβάλλοντος και αθλητισμού.
Ιστορικό
Ο ραδιοφωνικός σταθμός δημιουργήθηκε και ιδρύθηκε το 1948 στα πλαίσια των αναγκών του εμφυλίου για λόγους προπαγανδιστικούς αλλά και επικοινωνίας. Ξεκινάει τη λειτουργία του την 1η Ιουλίου 1949 ως Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων Κεντρικής Ελλάδος ο οποίος ανήκε στην ΥΕΝΕΔ. Στην αρχή εξέπεμπε από τα Βραχέα Κύματα στη συχνότητα των 6745KHz και κάλυπτε σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Το 1968 ο Σταθμός μεταφέρθηκε στο παλιό κτήριο του Στρατηγείου της 1ης Στρατιάς όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Στις 15 Νοεμβρίου 1982, ο ραδιοφωνικός σταθμός μεταβιβάζεται στην ΕΡΤ2 λόγω της κατάργησης της πρώην ΥΕΝΕΔ. Μετά τη συγχώνευση της ΕΡΤ1 και της ΕΡΤ2, ο ραδιοφωνικός σταθμός της Λάρισας αποτελεί τμήμα της Γενικής Διεύθυνσης Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ και μετονομάζεται σε ΕΡΑ Λάρισας.
Από την 1η Ιουλίου του 1998, η ΕΡΤ Λάρισας συνεργάζεται μαζί με την ΕΡΤ Βόλου και μαζί δημιούργησαν και αποτελούν το δίκτυο Θεσσαλίας της ΕΡΑ.
Η ΕΡΑ Λάρισας εκπέμπει μέχρι σήμερα στους 98.3 στα FM από το κέντρο εκπομπής "Δοβρούτσι". Ο ραδιοφωνικός σταθμός ξεκίνησε και επίσημα αλλάζοντας το όνομά του σε ΕΡΤ Λάρισας, μαζί με την πλήρη επαναλειτουργία της ΕΡΤ, στις 11 Ιουνίου του 2015.
Συχνότητες ΕΡΤ Λάρισας
Το σήμα της ΕΡΤ Λάρισας καλύπτει τον κάμπο της Κεντρικής Θεσσαλίας (Νομοί Λάρισας, Καρδίτσας και Τρικάλων).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία
Όθων Χόλλαντ
Ο Σερ Όθων Χόλλαντ (1316 - 3 Σεπτεμβρίου 1359) Άγγλος στρατιωτικός και ιδρυτικό μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας ήταν τρίτος γιος του Ρόμπερτ ντε Χόλλαντ, 1ου βαρόνου του Χόλλαντ και της Ματθίλδης λα Ζούτς. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Τόμας Χόλλαντ, 1ος κόμης του Κεντ που έγινε 1ος Κόμης του Κεντ ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας. Ο Όθων συμμετείχε στην εκστρατεία του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας στη Νορμανδία και πολέμησε στη μάχη της Καέν. Ο Κοντόσταυλος της Γαλλίας παραδόθηκε στον αδελφό του που τον παρέδωσε στον βασιλιά ο οποίος όταν επέστρεψαν στην Αγγλία ανέθεσε τη φύλαξη του στον Όθων μέχρι να πάρουν τα λύτρα, ο Όθων ήταν τόσο ελαστικός μαζί που κατάφερε να δραπετεύσει στη Γαλλία με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί. Έγινε με τον αδελφό του Τόμας ιδρυτικό μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1348). Συμμετείχε μαζί με τον Τόμας σε εκστρατεία στη Γαλλία, συνελήφθη αιχμάλωτος στο Ντωφινέ και ελευθερώθηκε, έγινε κατόπιν κυβερνήτης στα Νησιά της Μάγχης (1359). Πέθανε άτεκνος στη Νορμανδία, τα εδάφη του μεταβιβάστηκαν στους αδελφούς του Ρόμπερτ και Τόμας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Οικογένεια Χόλλαντ
Λουδοβίκος Β΄ της Βυρτεμβέργης-Ούραχ
Ο Λουδοβίκος Β΄, γερμ. Ludwig II (3 Απριλίου 1439 - 3 Νοεμβρίου 1457) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ (1450-1457).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ και της Μέχτιλτ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Το 1442 με τη συνθήκη στο Νύρτινγκεν, διαιρέθηκε η Βυρτεμβέργη. Στην κομητεία της Βυρτεμβέργης-Στουτγάρδης που δημιουργήθηκε, ο Λουδοβίκος Β΄ μεγάλωσε στην πρωτεύουσά της Ούραχ. Το 1450 απεβίωσε ο πατέρας του και για την επιτροπεία του 11ετούς Λουδοβίκου Β΄ προέκυψε διαφωνία. Τελικά τον ανέλαβε ο θείος του Ούλριχ Ε΄ κόμης της Βυρτεμβέργης. Όταν έφθασε στν ηλικία των 14 ετών ανακηρύχθηκε ενήλικας και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της κομητείας του.
Ήταν ασθενούς υγείας και το 1457 απεβίωσε σε ηλικία 18 ετών και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Έμπερχαρτ Ε΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Σουόνσι Σίτι
Η Σουόνσι Σίτι (ουαλικά: Clwb Pêl-droed Dinas Abertawe, αγγλικά: Swansea City Association Football Club) είναι μια ουαλική επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου η οποία έχει ως έδρα την πόλη Σουόνσι της Ουαλίας. Αγωνίζεται στην αγγλική Πρέμιερ Λιγκ. Η ομάδα δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Λίμπερτι Στέιντιουμ.
Ιστορία
Η Σουόνσι Σίτι ιδρύθηκε το 1912 και έγινε μέλος της Φούτμπολ Λιγκ το 1921. Έπαιξε στην παλιά Φούτμπολ Λιγκ Φέρστ Ντιβίζιον (την σημερινή Πρέμιερ Λιγκ), την περίοδο 1981-1982 τερματίζοντας στην έκτη θέση. Ακολούθως υποβιβάστηκε. Την περίοδο 2010-11 προβιβάστηκε ξανά στην Πρέμιερ Λιγκ μετά την νίκη της στα πλέι-οφ ανόδου της (Τσάμπιονσιπ και έτσι αποτελεί το πρώτο ουαλικό σωματείο που αγωνίστηκε στην κατηγορία από τότε που ονομάστηκε Πρέμιερ Λιγκ.
Ο σύλλογος ήταν γνωστός ως Σουόνσι Τάουν (αγγλικά: Swansea Town) μέχρι το 1969, όταν υιοθέτησε το όνομα Σουόνσι Σίτι για να αντικατοπτρίζεται σ' αυτό η αλλαγή του Σουόνσι σε πόλη. Από το 2005 η Σουόνσι Σίτι παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Λίμπερτυ Στάντιουμ. Πριν το 2005 έδρα της ομάδας ήταν το Βετς Φιλντ.
Επιτυχίες
.
Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1912 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912  Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουαλίας
Πράγκα (Βαρσοβία)
δεξιά|μικρογραφία| Χάρτης εντοπισμού Βόρειας και Νότιας Πράγκα μικρογραφία| Η οδός Ζαμπκόφσκα είναι ένας από τους κεντρικούς δρόμους της Πράγκα μικρογραφία| Ο [[Καθεδρικός Ναός των Αγίου Μιχαήλ του Αρχάγγελου και Αγίου Φλωριανού είναι μία από τις κύριες εκκλησίες της Πράγκα]] Η Πράγκα (πολωνικά: Praga) είναι συνοικία της Βαρσοβίας, στην Πολωνία. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Βιστούλα. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1432 και μέχρι το 1791 αποτελούσε ξεχωριστή πόλη με δικό της χάρτη πόλης. μικρογραφία| Μέρος της Πράγκα μετά τον γερμανικό βομβαρδισμό τον Σεπτέμβριο του 1939.
Ιστορία
Η ιστορική Πράγκα ήταν ένας μικρός οικισμός που βρισκόταν στην ανατολική όχθη του ποταμού Βιστούλα, ακριβώς απέναντι από τις πόλεις της Παλιάς Βαρσοβίας και του Μάριενστατ, που αποτελούν σήμερα τμήματα της Βαρσοβίας. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1432, πήρε το όνομά της από το πολωνικό ρήμα prażyć, που σημαίνει καίω ή ψήνω, καθώς καταλάμβανε μια δασική έκταση που κάηκε για να γίνει χώρος για το χωριό. Χωρισμένη από τη Βαρσοβία από ένα μεγάλο ποτάμι, αναπτύχθηκε ανεξάρτητα από την κοντινή πόλη, και στις 10 Φεβρουαρίου 1648 ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Δ΄ της Πολωνίας παραχώρησε στην Πράγκα προνόμια πόλης. Ωστόσο, καθώς ήταν ως επί το πλείστον προάστιο και τα περισσότερα κτίρια ήταν ξύλινα, η πόλη καταστράφηκε επανειλημμένα από πυρκαγιές, πλημμύρες και ξένους στρατούς. Επί του παρόντος το μόνο σωζόμενο ιστορικό μνημείο εκείνης της εποχής είναι η Εκκλησία της Παναγίας του Λορέτο.
Αν και υπήρξαν πολυάριθμες προσπάθειες να χτιστεί μια μόνιμη γέφυρα κατά μήκος του ποταμού, καμία δεν πέτυχε και η Πράγκα παρέμεινε μια ξεχωριστή οντότητα μέχρι τον 18ο αιώνα. Η επικοινωνία μεταξύ της πρωτεύουσας και της Πράγκα διατηρήθηκε με ιδιωτικά πλοία και, το χειμώνα, πάνω από τον πάγο. Τελικά, το 1791, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι, η Πράγκα προσαρτήθηκε στη Βαρσοβία ως συνοικία.
Η Μάχη της Πράγκα, ή Μάχη της Βαρσοβίας του 1794, ήταν μια ρωσική επίθεση κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο το 1794. Ακολούθησε μια σφαγή στην οποία πάνω από 20.000 κάτοικοι της Πράγκα έχασαν τη ζωή τους.
Σε αντίθεση με τα κεντρικά μέρη της Βαρσοβίας, η Πράγκα παρέμεινε σχετικά ανέγγιχτη κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και στη μεταπολεμική περίοδο της ανοικοδόμησης, η πρωτεύουσα ήταν το σπίτι για πολλά υπουργεία και δημόσιες εγκαταστάσεις.
Λόγω του παραδοσιακού χωριστού καθεστώτος της Πράγκα, υπάρχουν δύο καθολικές επισκοπές στη Βαρσοβία: η Αρχιεπισκοπή Βαρσοβίας με τον Καθεδρικό του Αγίου Ιωάννη και η Επισκοπή Βαρσοβίας-Πράγκα με τον Καθεδρικό Ναός των Αγίου Μιχαήλ του Αρχάγγελου και Αγίου Φλοριανού.
Η εγκαταλειμμένη συνοικία γνώρισε μια αναβίωση μετά το τέλος του κομμουνισμού το 1989, καθώς νέοι καλλιτέχνες μετακόμισαν σε πολλά από τα πρώην κτίρια εργοστασίων, προσελκύοντας πλήθη σε αναζήτηση για κάτι διαφορετικό από την Παλιά Πόλη. Η αυξανόμενη δημοτικότητα της περιοχής βοήθησε να μετατραπεί σε έναν από τους δημιουργικούς κόμβους της Πολωνίας και της Ευρώπης, καθώς έχει περιγραφεί ως μία από τις «πιο μοντέρνες γειτονιές στην Ευρώπη».
Διοικητική διαίρεση
Επί του παρόντος, η Πράγκα χωρίζεται διοικητικά σε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες της Βαρσοβίας Κατηγορία:Ιστορία της Βαρσοβίας
Γιαουνούτις
Ο Γιαουνούτις, γερμαν. Jaunutis (π. 1300 - μετά το 1366) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μεγάλος δούκας της Λιθουανίας (1341-1345).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Το όνομά του σημαίνει νέος άνδρας. Βαπτίστηκε Ιωάννης/Ιβάν. Ο Πολωνός ιστορικός Γιαν Τεγκόβσκι θεωρεί, ότι ο Γιαουνούτις γεννήθηκε το 1306-09.
Δεν αναφέρεται πριν την αποβίωση τού πατέρα του, τον οποίο διαδέχθηκε. Ήταν ο μεσαίος γιος και υπάρχουν διάφορες απόψεις, γιατί ο Γκεντιμίνας τον διάλεξε διάδοχό του: ήταν συμφωνία μεταξύ των παγανιστών γιων του Αλγκίρντας, Κεστούτις και των Ορθοδόξων γιων του Ναριμάντας, Καριγιότας, Λιουμπάρτας. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν ο πρώτος γιος από τη δεύτερη σύζυγό του: ο Γκεντιμίνας νυμφεύτηκε μία παγανίστρια και μετά την ορθόδοξη Γιέβα. Ή πάλι ίσως ο Γιαουνούτις να ήταν κοντά του τις τελευταίες του στιγμές και έτσι ήταν φυσικό να τον διαδεχθεί στη Λιθουανία και το Βίλνιους.
Οι αδελφοί του σύντομα θέλησαν να τον εκτοπίσουν. Τον υποστήριξε η μητέρα του Γιέβνα και ο Ναριμάντας, που ταξίδευσε στον Γιάνι Μπεγκ χάνο της Χρυσής Ορδής και συμμάχησε με αυτόν. Ο Γιαουνούτις φυλακίστηκε, αλλά δραπέτευσε και μετέβη στην αδελφή του Αυγούστα-Αναστασία, σύζυγο τού Συμεών πρίγκιπα της Μόσχας, όπου βαπτίστηκε ως Ιωάννης. Όμως η αδελφή του απεβίωσε το ίδιο έτος και ο Γιαουνούτις δεν έλαβε τη συνδρομή που ήθελε από τον Συμεών. Συμφιλιώθηκε με τον Ναριμάντας και έλαβε το δουκάτο τού Ζασουάουγιε. Αναφέρεται σε συμφωνία τού 1366, όχι όμως τού 1367, άρα απεβίωσε στο ενδιάμεσο.
Οικογένεια
Είχε γιους τους:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Νεμπιούνο
Το Νεμπιούνο (ιταλικά: Nebbiuno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Λούκας Σάλας
Ο Λούκας Εζέκιελ Σάλας (Lucas Ezequiel Salas, 28 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για την Ολίμπο.
Σαν Μαρτίν
Ο Σάλας αγωνίστηκε με την ακαδημία νέων της Σαν Μαρτίν και είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Αλιάνζα. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την Σαν Μαρτίν, με το ντεμπούτο του να γίνεται σε έναν αγώνα του Κυπέλλου Αργεντινής εναντίον της Ατλέτικο Σαρμιέντο το Νοέμβριο του 2011. Η πρώτη εμφάνιση του στο πρωτάθλημα ήρθε στις 11 Αυγούστου 2012, όπου αγωνίστηκε στα τελευταία τριάντα λεπτά στην εντός έδρας ήττα από την Κολόν. Στις 2 πρώτες σεζόν του με την ομάδα, ο Σάλας είχε 5 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Στην τρίτη σεζόν του, επιλέχθηκε σε 31 αγώνες, σημειώνοντας στην πορεία το πρώτο του γκολ, σε μία ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Βίγια Σαν Κάρλος στις 8 Σεπτεμβρίου 2013.
Αστέρας Τρίπολης
Αφού δεν αγωνίστηκε με την ομάδα στην Πριμέρα Ντιβισιόν, κατά τη διάρκεια των σεζόν 2016-17 και 2017-18, ο Σάλας τερμάτισε το συμβόλαιο του με το σύλλογο το Μάιο του 2018. Δύο μήνες αργότερα, ολοκλήρωσε την μετακίνηση του στον Αστέρας Τρίπολης.
Διεθνής σταδιοδρομία
Το 2012, ο Σάλας επιλέχθηκε στην Εθνική Αργεντινής U20, για τη διοργάνωση Four Nations Tournament στη Χιλή. Κέρδισε μία συμμετοχή, εναντίον του Μεξικού στις 9 Οκτωβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ολίμπο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Β Νασιονάλ
Τζίνα Λαμπρούση
Η Τζίνα (Γεωργία) Λαμπρούση (27 Ιανουαρίου 1993, Αθήνα) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στη Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως κεντρική.
Καριέρα
Η Πρεβεζάνα στην καταγωγή Γεωργία Λαμπρούση, ή Τζίνα όπως προτιμά να την αποκαλούν, ασχολήθηκε από πολύ μικρή ηλικία με τον αθλητισμό. Ξεκίνησε το 2002 με το αγωνιστικό αερόμπικ (συνδυασμός ασκήσεων ενόργανης και ρυθμικής γυμναστκής με μουσική), και μάλιστα υπήρξε και μέλος της εθνικής ομάδας. Μετά από έξι χρόνια όμως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το άθλημα αυτό λόγω του ύψους της, και με την παρακίνηση των προπονητών της στο αθλητικό γυμνάσιο που φοιτούσε, άρχισε να ασχολείται με την πετοσφαίριση. Έτσι το 2008, σε ηλικία 15 ετών εντάσσεται στις υποδομές του Ηρακλή Κηφισιάς, και λίγους μήνες αργότερα ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας νεανίδων. Την περίοδο 2008-09 κατέκτησε με τον Ηρακλή Κηφισιάς το Πρωτάθλημα Ελλάδας Κορασίδων, και την περίοδο 2010-11 το Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης νεανίδων. Σταδιακά προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του Ηρακλή, συμμετέχοντας στο Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 Γυναικών. Το Καλοκαίρι του 2013 Τζίνα Λαμπρούση έκανε το μεγάλο βήμα προς την τότε ανερχόμενη δύναμη της ελληνικής πετοσφαίρισης, τον Ολυμπιακό Πειραιώς, του οποίου αποτελεί πλέον βασικό στέλεχος. Αρχικά υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους, το οποίο ανανεώθηκε το 2014 αλλά και τον Μάϊο του 2017 γιά τρία ακόμη χρόνια.
The Best of Michael Jackson
Παραπομπές
κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Τζίνα Λαμπρούση
Διεθνής Καριέρα
Σε ηλικία 16 ετών το 2009 κλήθηκε στην Εθνική Νεανίδων, συμμετείχε στα Προκριματικά του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2010, και τον Αύγουστο του 2010 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Νεανίδων. Με την Εθνική γυναικών, της οποίας αποτελεί βασικό στέλεχος, έχει λάβει μέρος στους Μεσογειακούς του 2013 και του 2018, στην Ευρωπαϊκή Λίγκα, καθώς επίσης και σε προκριματικούς Παγκοσμίων και Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων. Το 2018 ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας που κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Ταραγόνας. Τον Αύγουστο του 2019 συμμετείχε με την εθνική Ελλάδας στους τελικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, στο οποίο η Ελλάδα κατέκτησε την 14η θέση μεταξύ των 32 χωρών που συμμετείχαν. Η Τζίνα Λαμπρούση μέχρι τον Μάιο του 2018 είχε πραγματοποιήσει 76 επίσημες συμμετοχές με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών.
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Εθνικά Πρωταθλήματα
6 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
6 Κύπελλα Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Λυδική γλώσσα
Η λυδική γλώσσα (ISO 639-3: xld, Glottolog: lydi1241) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν στην περιοχή της Λυδίας στην βορειοδυτική Μικρά Ασία.
Αποτελεί μέλος των γλωσσών της Ανατολίας, ωστόσο διαφέρει από όλες τις υπόλοιπες γλώσσες αυτής της ομάδας αυτής καθώς διαθέτει χαρακτηριστικά που δεν συναντώνται στις υπόλοιπες, ενώ γενικά η κατανόηση της γλώσσας είναι δύσκολη και με λιγοστά διαθέσιμα στοιχεία. Δεν είναι γνωστό αν οι διαφορές αυτές οφείλεται σε προ-λυδικά στοιχεία ή στο αν τα λυδικά διατήρησαν αρχαϊκά στοιχεία τα οποία οι άλλες γλώσσες της Ανατολίας μετέπειτα απώλεσαν. Τα τμήματα διασώζονται από την γλώσσα είναι σε τοιχογραφίες και σε χαράξεις νομισμάτων από τα τέλη του 8ου αιώνα έως τον 3ο αιώνα π.Χ., αλλά οι πλέον καλοδιατηρημένες επιγραφές με σημαντικό εύρος κειμένου είναι κυρίως αυτές του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ κατά την περίοδο της περσικής επικυριαρχίας των Αχαιμενιδών.
Συνολικά τα κείμενα που διασώζονται είναι πάνω από 100, και η μεγάλη πλειοψηφία τους έχει ανακαλυφθεί στις Σαρδείς η οποία ήταν η πρωτεύουσα της Λυδίας, και την τριγύρω περιοχή. Οι επιτύμβιες επιγραφές συνήθως ξεκινούν με τις λέξεις eś wãnaś ("αυτός ο τάφος"). Κατά τα γραπτά του Στράβωνα η λυδική γλώσσα είχε εξαφανιστεί τον 1ο αιώνα μ.Χ. στην κύρια περιοχή της Λυδίας, ωστόσο χρησιμοποιούνταν ακόμα από ομιλητές στην Κιβύρα οι οποίοι ήταν απόγονοι παλαιότερων Λυδίων αποικιστών οι οποίοι είχαν ιδρύσει την πόλη.
Σύστημα γραφής
Η λυδική γραφή, είναι αυστηρά αλφαβητική και σχετίζεται με ή προέρχεται από το ελληνικό αλφάβητο, ενώ έχει και επιρροές και από τις υπόλοιπες δυτικές γλώσσες της Ανατολίας. Το αλφάβητο αποτελείται από 26 γράμματα, 8 φωνήεντα και 18 σύμφωνα, και η κατεύθυνση της γραφής στα παλαιά κείμενα είναι είτε από τα αριστερά προς τα δεξιά, ή αντίστροφα από τα δεξιά προς τα αριστερά ιδίως στα μεταγενέστερα κείμενα. Η χρήση συμβόλων για τον διαχωρισμό των λέξεων ποικίλει. κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ|εναλλ.=|Το λυδικό αλφάβητο (τιμές [[Unicode στα άνω κελιά)]]Το διαθέσιμο σώμα κειμένων αποτελείται από περίπου 100 επιγραφές και προέρχεται κυρίως από τις Σάρδεις, ως διάφορα διατάγματα και επιτάφιοι στίχουι κάποιοι από τους οποίους είναι έμμετροι. Άλλες τοποθεσίες είναι στην κοιλάδα του Έρμου ποταμού, την κοιλάδα του Κάυστρου ποταμού, στην Αιολίδα, Αφροδισιάς, Σμύρνη, καθώς και μια επιγραφή στην πόλη Σιλσιλά της Άνω Αιγύπτου. Τα περισσότερα από τα κείμενα αυτά γράφτηκαν κατά τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ., ενώ υπάρχουν και λίγα που χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. . Οι βασικές γραμματικές αρχές είναι κατανοητές, αλλά το νόημα πολλών λέξεων εξακολουθεί να είναι άγνωστο.
Σύνταξη
Η βασική διευθέτηση των λέξεων είναι κατά την σειρά υποκείμενο-αντικείμενο-ρήμα, αλλά οι λέξεις μπορεί να εκτοπίζονται και μετά το ρήμα.
Μορφολογία
Τα ουσιαστικά και τα επίθετα διακρίνονται σε ενικό και πλυθηντικό αριθμό και έμψυχα και άψυχα γραμματικά γένη. Μόνο 3 πτώσεις είναι βέβαιες, ονομαστική, αιτιατική, και δοτική. Ενδέχεται να υπάρχουν και άλλες οι οποίες παραμένουν άγνωστες λόγω του μικρού αριθμού διασωζόμενων κειμένων.
Φωνολογία
Τα λυδικά έχουν 7 φωνήεντα: [a], [e], [i], [o], [u], [ã] και [ẽ]. Τα [ã] και [ẽ] συμβολίζουν την χρήση ρινικού φωνήεντος πριν από ρινικό σύμφωνο, όπου για το [ã] είναι [an]. Η διαφορά μεταξύ των [ã] και [ẽ] είναι λεπτή, καθώς το [ẽ] δεν φαίνεται να διαθέτει ρινικό [e]. Επίσης τα [e], [o], [ã], και [ẽ] χρησιμοποιούνται μόνο οξυμένα, ενώ το [y] χρησιμοποιείται σπάνια, όταν υποδηλώνει αλλόφωνο του [i] ή [e].
Η λυδική γλώσσα είναι αξιοσημείωτη για την εκτεταμένη χρήστη ομάδων συμφώνων, η οποία προέκυψε από την έκλειψη των βραχέων φωνηέντων στο τέλος των λέξεων, μαζί με φωνολογική συγκοπή, ενδεχόμενως γινόταν χρήση [ə] χωρίς να γράφεται στις περιπτώσεις αυτές.
Τύραννος
Άλλη μια λέξη πιθανής λυδικής προέλευσης είναι η λέξη τύραννος, για την οποία έχει γίνει η υπόθεση πως η αρχική εμφάνιση της σχετίζεται με την πόλη καταγωγής του Γύγη, του πρώτου βασιλιά της Λυδίας, ο οποίος κατάγονταν από την πόλη Θείρα και έτσι ήταν Θείραννος με το τύραννος να αποτελεί μετέπειτα παραφθορά, ή απλώς ήταν η λυδική λέξη για βασιλιάς.
Μόλυβδος
Η αρχαία ελληνική λέξη μόλυβδος, προέρχεται από το μυκηναϊκό mo-ri-wo-do, το οποίο στην λυδική γλώσσα ήταν mariwda- "σκούρο".
Κείμενο
Σε παρένθεση οι αριθμοί γραμμής:
Λέξεις
𐤠𐤭𐤬 - ΟΡΑ - Μήνας
𐤠𐤳𐤦𐤭𐤲𐤠𐤩 - ΛΑΚΡΙΣΑ - Τοίχος
𐤠𐤭𐤦𐤡 - - ΒΙΡΑ - Σπίτι
𐤠𐤭𐤦𐤲 - ΚΙΡΑ - Αγρός, Έδαφος, ή κάποιο ακίνητο αντικείμενο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε
Το όνομα  Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Νιμπιόλα
Η Νιμπιόλα (ιταλικά: Nibbiola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Μανβύντας
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και αδέλφια του ήταν οι Γιαουνούτις μέγας δούκας της Λιθουνίας, Αλγκίρντας μέγας δούκας της Λιθουανίας, Ναριμάντας δούκας τού Πινσκ, Καριγιότας δούκας τού Ναβαχρουντάκ, Λιουμπάρτας δούκας της Βολυνίας και Κεστούτις μέγας δούκας της Λιθουανίας.
Όταν το 1341 απεβίωσε ο πατέρας του, έλαβε το Κερναβέ και το Σλονίμ. Ο χρονικογράφος Ματίας τού Νόιενμπουρκ αναφέρει, ότι στη μάχη τού Στρέβα το 1348 απεβίωσαν δύο γιοί τού Γκεντιμίνας, ο Ναριμάντας και μάλλον ο Μανβύντας. Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο για τη ζωή του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Έμπερχαρντ Β΄ της Βυρτεμβέργης
Ο Έμπερχαρτ Β΄, γερμ. Eberhard II (1 Φεβρουαρίου 1447 - 17 Φεβρουαρίου 1504) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν, ως Έμπερχαρντ ΣΤ΄, κόμης της Βυρτεμβέργης-Στουτγκάρδης (1480-96) και μετά, ως Έμπερχαρντ Β΄, δούκας της Βυρτεμβέργης (1496-98).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Ε΄, κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ της Βαυαρίας, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ.
Το 1504 απεβίωσε στο κάστρο Λίντενφελς σε ηλικία 57 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ούλριχ ως δούκας της Βυρτεμβέργης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1466 την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.
Ολέτζο
Το Ολέτζο (ιταλικά: Oleggio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Πάολο Μπορσελίνο
Ο Πάολο Μπορσελίνο (ιταλικά: Paolo Borsellino, 19 Ιανουαρίου 1940 - 19 Ιουλίου 1992), ήταν Ιταλός δικαστής. Σκοτώθηκε από εκρήξη βόμβας που ήταν τοποθετήμενη σε αυτοκίνητο που είχε βάλλει η Σικελική μαφία, 57 ημέρες μετά τη δολοφονία του φίλου του και συναδέλφου δικαστή Τζοβάνι Φαλκόνε στο Καπάτσι. Ο Μπορσελίνο θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δικαστές που σκοτώθηκαν από τη Σικελική Μαφία και σημέρα τιμάται ως ένα από τα βασικά σύμβολα της μάχης του κράτους κατά της μαφίας. Τόσο ο Μπορσελίνο όσο και ο Φαλκόνε ονομάστηκαν ως ήρωες των τελευταίων 60 χρόνων από το περιοδικό Time της 13ης Νοεμβρίου 2006.
Η Δολοφονία
Στην τελευταία συνέντευξή του, που δόθηκε στις 21 Μαΐου 1992 στους Ζαν Πιέρ Μοσκάρντο και Φαμπρίτσιο Κάλβι, ο Μπορσελίνο μίλησε για την  πιθανή σχέση μεταξύ της Κόζα Νόστρα και πλούσιων Ιταλών επιχειρηματιών  όπως ο μελλοντικός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η συνέντευξη έλαβε μικρή κάλυψη από την  ιταλική τηλεόραση και προβλήθηκε μόνο μία φορά και μέσω δορυφορικού καναλιού RaiNews 24 το  2000, σε σύντομη προβολή διάρκειας μόλις  30 λεπτών (από τα 80 λεπτά της κανονικής διάρκειας της συνέντευξης).
Οι Έρευνες
Η αστυνομία του Παλέρμο κατηγόρησε τον Βιτσέντζο Σκαραντίνο έναν μικροκακοποιό, για τη τοποθέτηση της βόμβας ενεργώντας σύμφωνα με τις εντολές του Σαλβατόρε Ριίνα. Ο Ριίνα, επικεφαλής της Σικελικής μαφίας εκείνη την εποχή, καταδικάστηκε αργότερα σε ποινή ισόβιας κάθειρξης μαζί με τον Μπερνάρντο Προβεντσάνο και άλλους μαφιόζους για τις δολοφονίες του Μπορσελίνο και του Φαλκόνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Ιταλοί δικαστικοί
Γεώργιος Α΄ της Βυρτεμβέργης-Μέμπελγκαρντ
Ο Γεώργιος Α΄, γερμ. Georg I (4 Φεβρουαρίου 1498 - 17 Ιουλίου 1558) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης του Μέμπελγκαρτ (σημερινό Μονμπελιάρ) μεταξύ 1526-34 και 1553-58.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου, κόμη της Βυρτεμβέργης και της Εύας του Ζαλμ.
Το 1558 απεβίωσε στο κάστρο Κίρκελ σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1555 τη Βαρβάρα, κόρη του Φιλίππου Α΄ λαντγράβου της Έσσης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Μάργκαρετ Ιβές Άμποτ
Η Μάργκαρετ Ιβές Αμπότ (June 15, 1876 - June 10, 1955) ήταν Αμερικανίδα παίκτρια του γκολφ. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς του Παρισιού το 1900 και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο ατομικό γυναικών. Ήταν η πρώτη γυναίκα χρυσή ολυμπιονίκης των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του γκολφ Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του γκολφ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Εξοχή Καβάλας
H Εξοχή (μέχρι το 1928 Τόβλιανη ) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 142 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μέτρων, στις βορειοανατολικές απολήξεις του όρους Συμβόλου. Απέχει 22 χιλιόμετρα από την Καβάλα. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία, με την καλλιέργεια καπνού, καλαμποκιού, σιταριού, σταφυλιού και ελιών, και την κτηνοτροφία.
Ως οικισμός, δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και αρχικά ονομαζόταν Τόβλιανη. Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό, ο οποίος σύμφωνα με την στατιστική του Ελληνικού Στρατού του 1911, έφτανε τους 200 κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 1920 είχε 209 κατοίκους.
Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στην Εξοχή εγκαταστάθηκαν 44 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων, με το χωριό να αποκτά αμιγή ελληνικό πληθυσμό. Στην απογραφή του 1928 η Εξοχή είχε 243 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 έφτασε τους 387.
Η Εξοχή εντάχθηκε στην κοινότητα Κηπίων, της επαρχίας Παγγαίου, μέχρι το 1946, όταν προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ελευθερουπόλεως. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ελευθερούπολης και το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Παγγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Kawasaki Ki-10
The Kawasaki Ki-10 (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: «Μαχητικό Τύπου 95», συμμαχική ονομασία αναφοράς: «Perry») ήταν το τελευταίο διπλάνο μαχητικό του Αυτοκρατορικού Στρατού. Προϊόν της Kawasaki Kōkūki Kōgyō K.K., εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1935 και εξόπλισε μονάδες που έδρασαν στο Μαντσουκούο καθώς και στη Βόρεια Κίνα στα αρχικά στάδια του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου. Συνολικά παρήχθησαν 588 αεροσκάφη.
Ολέτζο Καστέλλο
Το Ολέτζο Καστέλλο (ιταλικά: Oleggio Castello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Kawasaki Ki-10
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Σχεδιαστής του Ki-10 ήταν ο Ιάπωνας αεροναυπηγός Τακέο Ντόι, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ρίχαρντ Φογκτ ως αρχισχεδιαστής στην Kawasaki. Το αεροσκάφος που ανέπτυξε, κατόπιν απαίτησης που εξέδωσε ο Αυτοκρατορικός Στρατός, επεκράτησε έναντι του ανταγωνιστικού Nakajima Ki-11 στον σχετικό διαγωνισμό και επιλέχθηκε, παρόλο που η πρόταση της Nakajima, ένα μονοπλάνο, ήταν πιο προηγμένη τεχνολογικά. Σημαντικό στοιχείο που επηρέασε την απόφαση αυτή ήταν η ανώτερη ευελιξία του Ki-10. Προκειμένου να αντισταθμιστεί η υστέρηση του αεροσκάφους σε ταχύτητα, από το τρίτο πρωτότυπο και μετά τοποθετήθηκε τρίφυλλη μεταλλική έλικα, ενώ σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι αεροδυναμικές αντιστάσεις χρησιμοποιήθηκαν πριτσίνια με χωνευτή κεφαλή. Οι πτέρυγες του Ki-10 ήταν άνισου εκπετάσματος και υποστηρίζονταν με αντηρίδες. Στις άνω πτέρυγες υπήρχαν επίσης πηδάλια κλίσης (αγγλ. ailerons). Η κατασκευή ήταν εξ ολοκλήρου μεταλλική, με υφασμάτινη επικάλυψη. Ο οπλισμός αποτελούνταν από δύο πολυβόλα των 7,7 mm τα οποία ήταν συγχρονισμένα ώστε να μπορούν να βάλουν μέσω της έλικας. Τα πρώτα αεροσκάφη παραγωγής προωθούνταν από υδρόψυκτο κινητήρα Kawasaki Ha9-IIa των 850 hp.
Ολέτζο Καστέλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Kawasaki Ki-10
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Ki-10 παραδόθηκαν σε μονάδες που έδρασαν στο Μαντσουκούο (Μαντζουρία) και στα αρχικά στάδια του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου ενώ σταδιακά αντικαταστάθηκαν από πιο προηγμένους τύπους αεροσκαφών, όπως το Nakajima Ki-27. Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος του Ειρηνικού, είχαν πλέον αποσυρθεί ολοκληρωτικά από τις μονάδες πρώτης γραμμής και αξιοποιούνταν πλέον ως εκπαιδευτικά καθώς και για άλλους υποστηρικτικούς ρόλους.
Εκδόσεις
Πηγή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ki-10 Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Ράτιμπορ Α΄ της Πομερανίας
Ο Ράτιμπορ Α΄, γερμαν. Ratibor I (π. 1124 - 1156) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1135-56). Είναι γενάρχης ιδιαίτερου κλάδου, των Ρατιμποριδών.
Βιογραφία
Μάλλον κυβέρνησε τη γη των πόλεων Σουούπσκ και Σουάβνο. Το 1135 οι παγανιστές σφαγίασαν τον αδελφό του Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας, που άφησε δύο ανήλικους γιους. Έτσι ο Ράτιμπορ Α΄ έγινε δούκας το διάστημα 1136-56.
Το 1135 λεηλάτησε την πόλη Κουνγκαχάλλα της Νορβηγίας (νυν Κουνγκάλβ της Σουηδίας). Κατά τη Σταυροφορία κατά των Βένδων το 1147 κατάφερε να τελειώσει την πολιορκία τού Τσέσυν μαζί με τον Αδαλβέρτο επίσκοπο τού Βολίν. Το 1153 ο Ράτιμπορ Α΄ και ο Αδαλβέρτος ίδρυσαν το αββαείο Στόλπε στον ποταμό Πέενε, κοντά στο Γκύτσκοβ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πριμπισλάβα, κόρη τού Γιαροσλάβ πρίγκιπα της Βολυνίας και είχε τέκνα:
Κοινότητα Χρομοναστηρίου
Η Κοινότητα Χρομοναστηρίου είναι κοινότητα του δήμου Ρεθύμνης στην περιφερειακή ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Χρωμοναστήρι (η παλιά γραφή, μέχρι το 1940, του Χρομοναστηρίου). Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει τους οικισμούς Καπεδιανά, Μύλοι και Πρινέδες. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Ούλριχ της Βυρτεμβέργης
Ο Ούλριχ, γερμ. Ulrich (8 Φεβρουαρίου 1487 - 6 Νοεμβρίου 1550) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης (1498-1519, 1534-1550).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ, κόρης του Σίμωνα Ζ΄ Βέκερ κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς.
Το 1550 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Χριστόφορος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1511 τη Σαβίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνo:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Θόδωρος Σπανόπουλος
Ο Θόδωρος Σπανόπουλος είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1956 ως το 1967.
Καριέρα
Ο Σπανόπουλος εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη από νεαρή ηλικία και αγωνίστηκε με την πρώτη ομάδα στις 8 Μαΐου 1957, όταν οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν από τον Παναθηναϊκό για το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Παίζοντας σαν δεξιός μέσος, πραγματοποίησε δύο ακόμη συμμετοχές στους αγώνες κατά του Ολυμπιακού και του Πανιωνίου.
Δεν συμμετείχε σε κανένα αγώνα για το τοπικό πρωτάθλημα του 1958, αλλά επανήλθε στην ομάδα ανδρών την σεζόν 1958-59, όταν έπαιξε σε δεκαπέντε από τους δεκαοχτώ αγώνες του Άρη για το πρωτάθλημα Ελλάδας, σκοράροντας στην εκτός έδρας νίκη του Άρη εναντίον του Εθνικού με 1-3.
Κατά τις δύο πρώτες χρονιές της Α' Εθνικής, αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός και επανήλθε στην βασική ενδεκάδα στο πρωτάθλημα του 1961-62, βοηθώντας την ομάδα του να καταλάβει την ενδέκατη θέση. Την επόμενη σεζόν, ο Άρης κινδύνεψε να υποβιβαστεί, με τον Σπανόπουλο να παίρνει ρόλο βασικού στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, ενώ έφθασε στην ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας.
Τις επόμενες χρονιές διακρίθηκε για τις ανασταλτικές του ικανότητες και αγωνίστηκε στους ευρωπαϊκούς αγώνες της ομάδας του κατά τις τρεις πρώτες εξόδους του Άρη, όπου αντιμετώπισε την ΑΣ Ρόμα, την Κολωνία και την Γιουβέντους. Τον Απρίλιο του 1966, υπέστη κάταγμα δεξιάς ωμοπλάτης, παραμένοντας εκτός αγωνιστικής δράσης για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Την επόμενη και τελευταία χρονιά της ποδοσφαιρικής καριέρας του Σπανόπουλου, έπαιξε λιγότερο αν και κατάφερε να σκοράρει το νικητήριο τέρμα στις 20 Νοεμβρίου 1966, στην εκτός έδρας νίκη του Άρη κατά του Αιγάλεω, η οποία έβγαλε την ομάδα της Θεσσαλονίκης από μία περίοδο τεσσάρων αγώνων χωρίς επιθετική συγκομιδή. Το ίδιο διάστημα, πέτυχε χατ-τρικ στη νίκη της ομάδας του κατά της Προοδευτικής Τούμπας και έπαιξε για τελευταία φορά (στην 'Α Εθνική) στην εκτός έδρας ήττα του Άρη από τον Παναθηναϊκό στις 8 Ιανουαρίου 1967. Η τελευταία του εμφάνιση με τη φανέλα του Άρη πραγματοποιήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1967 στον αγώνα κυπέλλου μεταξύ του Άρη και της Ελπίδος Κρυονερίου, στον οποίο οι κίτρινοι επικράτησαν με 2-0.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ο τυχοδιώκτης των δύο ηπείρων
Ο τυχοδιώκτης των δύο ηπείρων (Les Tribulations d'un Chinois en Chine) είναι μια γαλλική κωμωδία περιπέτειας του 1965 με πρωταγωνιστές τον Ζαν Πολ Μπελμοντό και την Ούρσουλα Άντρες. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Φιλίπ ντε Μπρόκα ενώ ο Ντανιέλ Μπουλανζέ έγραψε το σενάριο, το οποίο είναι βασισμένο χαλαρά στο μυθιστόρημα Οι περιπέτειες ενός Κινέζου στην Κίνα (γαλλικά: Les Tribulations d'un Chinois en Chine) του 1879 του Ιουλίου Βερν.
Πλοκή
Ο εκατομμυριούχος Αρτούρ Λεμπερέρ έχει βαρεθεί τη ζωή. Προσπαθεί να αυτοκτονήσει, αλλά αποτυγχάνει και μετά αποφασίζει να ταξιδέψει στο Χονγκ Κονγκ, για να δει αν μπορεί να θεραπευτεί η κατάθλιψή του.