cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οχιά της Γκαμπόν
μικρογραφία|292x292εσ|Η οχιά της Γκαμπόν (Αφρική). Η Οχιά της Γκαμπόν είναι είδος φιδιού που συναντάται κυρίως στην κεντροδυτική Αφρική, στη Γκαμπόν. Είναι η οχιά με τα μεγαλύτερα δόντια και οι σιελογόνοι της παράγουν το περισσότερο δηλητήριο στον κόσμο. Μπορεί να σκοτώσει με ένα δάγκωμα και απαντάται ακόμη στην κεντρική, ανατολική και νότια Αφρική. Στα τέλη του 2019 ανακαλύφθηκε πως ο γιγαντιαίος βάτραχος του Κονγκό έχει την ιδιότητα να μεταμορφώνεται και να προσομοιάζει στην οχιά αυτή προκειμένου να αποφεύγει τους θηρευτές.
Χαρακτηριστικά
Πρόκειται για ένα φίδι που το χρώμα του είναι ανοιχτό και σκούρο καφέ σε συνδυασμό με ροζ, μωβ ρίγες και διαμαντοειδείς σχηματισμούς στην πλάτη του. Γύρω από τα μικρά μάτια του έχει ανοιχτόχρωμες και σκουρόχρωμες ρίγες. Έχει κεφάλι που μοιάζει με ξεραμένο, πεσμένο φύλλο και μικρή ουρά, κάνοντάς το έτσι να είναι ένα εξαιρετικό καμουφλάζ μέσα στο δάσος.
Μπορούν να φτάσουν μέχρι 11 κιλά σε βάρος (ή 25 pounds) και μήκος 1,8 μέτρα (6 feet) και κατατάσσεται στις μεγαλύτερες και πιο βαριές οχιές αυτού του είδους στην Αφρική, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Το κεφάλι των πιο μεγάλων δηλαδή μπορεί να είναι 15 εκατοστά (6 inches) στο παχύ του μέρος.
Ζουν σε υγρά μέρη όπως δάση και συνήθως βρίσκονται ανάμεσα στα φύλλα του δάσους στη γη.
Διατροφικές συνήθειες
Μικρά και μεσαία θηλαστικά ή πουλιά είναι το κυρίως γεύμα τους. Η τακτική που χρησιμοποιεί αυτή η οχιά είναι να παραμένει κρυμμένη μέχρι να περάσει από κοντά της κάποιο θύμα. Επίσης χτυπά και παραμένει στη σημείο μέχρι η λεία της να πεθάνει, σε αντίθεση με άλλα φίδια που χτυπούν και απελευθερώνουν τη λεία.
Παρόλα αυτά, πολύ σπάνια επιτίθενται σε ανθρώπους καθώς είναι πράα από τη φύση τους, και τα περισσότερα δαγκώματα προκύπτουν επειδή κάποιος πάτησε πάνω σε αυτά. Αν γίνει το παραπάνω, θα σηκώσει το πάνω μέρος του σώματός του απειλητικά σε στάση επίθεσης πριν χτυπήσει. Εφόσον δεν έχει γενικά πρόθεση να επιτεθεί σε ανθρώπους, μπορεί να ελέγξει την ποσότητα του δηλητηρίου που θα απελευθερώσει, ενώ μπορεί η επίθεση να κυμανθεί από μηδέν αποτέλεσμα έως σχεδόν ακαριαίος θάνατος.
Αν έχουμε ένα πολύ πεινασμένο φίδι, αυτό μπορεί να χτυπήσει σε πολλές μεριές και μερικά δαγκώματα μπορεί να προκύψουν από λάθος στόχο.
Γεννήσεις
Τα φίδια αυτά γεννάνε 50-60 μικρά σε μια γέννα και αυτά γεννιούνται ζωντανά.
Προσδόκιμο ζωής
Είναι περίπου 20 χρόνια. αριστερά|μικρογραφία|313x313εσ|Η οχιά της Γκαμπόν στο ζωολογικό πάρκο Λουίσβιλ.
Προστασία
Καθώς αυτά τα φίδια αποτελούν μέρος της τροφικής αλυσίδας και βοηθούν να συντηρηθεί ένα δάσος, θα ήταν σοφό αν βρεθούμε στην Αφρική και το δούμε, να το αφήσουμε ήσυχο αν δεν έχει πρόθεση να επιτεθεί ή ενοχλεί στο μέρος που βρισκόμαστε. Μιλήστε στους δικούς σας για την οικολογική προστασία που προσφέρουν όπως η αποτροπή από τις γεννήσεις πολλών τρωκτικών.
Ομοιότητες με τον βάτραχο του Κονγκό
Επιστήμονες εξηγούν στο Journal of National History ότι και στην συμπεριφορά και στην εμφάνιση ο συγκεκριμένος βάτραχος μοιάζει στην οχιά μόνο σε περιπτώσεις κινδύνου. Πιθανολογείται βεβαίως ότι η οχιά στην οποία μεταμορφώνεται είναι η οχιά της Γκαμπόν. Η έρευνα είχε ως στόχο βατράχους που μεταμορφώνονται σε φίδια και αυτά ήταν τα πρώτα αποτελέσματα. Πρόκειται για περίπτωση μπατεσιανού μιμητισμού, όπως εξηγούν. Χαρακτηριστικά: «Η μελέτη μας βασίζεται σε δέκα χρόνια δουλειάς επί του πεδίου και σε απευθείας παρατηρήσεις από ερευνητές που είχαν την τύχη να δουν τη συμπεριφορά του βατράχου από πρώτο χέρι. Είμαστε πεπεισμένοι ότι πρόκειται για ένα παράδειγμα Μπατεσιανού μιμητισμού, όπου ένα αβλαβές είδος αποφεύγει τους θηρευτές προσποιούμενο ότι είναι κάποιο επικίνδυνο ή τοξικό ζώο» είπε ο Δρ. Έλι Γκρίνμπαουμ, του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Ελ Πάσο. Ακόμη ο επιστήμων τόνισε: «Για να δοκιμάσουμε πλήρως τη θεωρία μας, θα έπρεπε να δείξουμε θηρευτές να παραπλανιούνται επιτυχώς, μα αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο στη φύση, όπου οι βάτραχοι εντοπίζονται σπάνια. Ωστόσο, με βάση πολλαπλές πηγές στοιχείων στην έρευνά μας, είμαστε βέβαιοι ότι η υπόθεσή μας περί μιμητισμού υποστηρίζεται επαρκώς».
Ο ήχος που βγάζουν
Παρατηρήθηκε ακόμη ότι όπως η οχιά αυτή βγάζει έναν μακρόσυρτο ήχο πριν επιτεθεί, έτσι και ο βάτραχος βγάζει ήχο που προσομοιάζει με εκείνον του αέρα που βγαίνει από ένα μπαλόνι. Η οχιά γέρνει το κεφάλι της όταν θέλει να επιτεθεί και υπάρχουν στοιχεία πάνω από έναν αιώνα πριν ότι και ο βάτραχος έρχεται σε κατάσταση επίθεσης κάπως έτσι, μη στηριζόμενος στα μπροστινά του πόδια και να γέρνει.
Η τοποθεσία σημαντικός παράγοντας
Βρέθηκαν 11 τοποθεσίες όπου και ο βάτραχος του Κονγκό και η οχιά της Γκαμπόν ζουν στο ίδιο φυσικό περιβάλλον. Πιστεύουν ότι και αυτό είναι μιμητισμός.
Ιστορική εξέλιξη
Πριν από 4 με 5 εκατομμύρια χρόνια στις αρχές της Πλειοκαίνου θεωρείται ότι συνυπήρξαν τα δυο είδη, δηλαδή εξελίχθηκαν την ίδια χρονική περίοδο. Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω το πώς φέρονται, το που ζουν και το πως μοιάζουν λοιπόν μας δίνει την εντύπωση αυτού του μιμητισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εχιδνίδες Κατηγορία:Πανίδα της Αφρικής
Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (Καζακστάν)
Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (καζαχικά: Ұлттық экономика министрлігі) είναι το κεντρικό εκτελεστικό όργανο της κυβέρνησης του Καζακστάν. Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας είναι αρμόδιο τις τους τομείς του στρατηγικού σχεδιασμού, της φορολογικής και δημοσιονομικής πολιτικής, καθώς και για την τελωνειακή πολιτική, τον δημόσιο δανεισμό και το δημόσιο χρέος, τις συμπράξεις μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τα σχέδια κρατικών επενδύσεων, την προστασία του ανταγωνισμού και του περιορισμού των μονοπωλιακών δραστηριοτήτων στην αγορά, των φυσικών μονοπωλίων και των ρυθμιζόμενων αγορών καθώς και των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών σχέσεων.
Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας είναι επίσης αρμόδιο για τη ρύθμιση της διεθνούς οικονομικής ολοκλήρωσης, για τη ρύθμιση και την ανάπτυξη δραστηριοτήτων οι οποίες σχετίζονται με το εξωτερικό εμπόριο, για τη ρύθμιση των εμπορικών δραστηριοτήτων, για τη διαχείριση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων, μεταξύ των οποίων και η βελτίωση της ποιότητας της εταιρικής διοίκησης, η ανάπτυξη του συστήματος της δημόσιας διοίκησης, η ανάπτυξη δημοσίων πολιτικών με σκοπό την παροχή δημοσίων υπηρεσιών, η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση σχετικά με όλα τα παραπάνω θέματα, η μετανάστευση του πληθυσμού καθώς και το αποθεματικό του κράτους.
Ιστορία
Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας του Καζακστάν ιδρύθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1993 με την επωνυμία Υπουργείο Οικονομίας.
Το Υπουργείο Οικονομίας και Προγραμματισμού του Προϋπολογισμού συγκροτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2002 σύμφωνα με το διάταγμα υπ' αρ. 931 του προέδρου του Καζακστάν "σε σχέση με τα μέτρα για την περαιτέρω βελτίωση της δημόσιας διοίκησης της Δημοκρατίας του Καζακστάν". Ο νέος αυτός φορέας προέκυψε από τη συγχώνευση των λειτουργιών του οικονομικού σχεδιασμού που αποτελούσαν αρμοδιότητα του Υπουργείος Οικονομίας και των λειτουργιών που αφορούσαν το εμπόριο και τον σχεδιασμό του κρατικού προϋπολογισμού που αποτελούσαν αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών.
Στις 16 Ιανουαρίου 2013, το Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης και Εμπορίου σύμφωνα με ειδικό διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας του Καζακστάν σε σχέση με την περαιτέρω βελτίωση του συστήματος δημόσιας διοίκησης της Δημοκρατίας του Καζακστάν, αναδιοργανώθηκε με συγχώνευση στο Υπουργείο Οικονομίας και Προϋπολογισμού.
Στις 6 Αυγούστου 2014, κατά τη διαδκασία αυτής της αναδιοργάνωσης, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας αντικατέστησε το Υπουργείο Οικονομίας και Προγραμματισμού του Προϋπολογισμού του Καζακστάν. Επίσης, το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Καζακστάν είναι αρμόδιο για τις λειτουργίες των αναδιοργανωμένων υπηρεσιών: τις στατιστικές μελέτες, τη ρύθμιση των φυσικών μονοπωλίων, την προστασία του ανταγωνισμού, καθώς και την προστασία των δικαιωμάτων των καταναλωτών.
Περιστέρια Δράμας
Τα Περιστέρια ή η Περιστεριά είναι ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Τα Περιστέρια βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας και στις δυτικές πλαγιές των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 550 μέτρα. Το χωριό απέχει 30 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Καλαμπάκι (έδρα δήμου) και 27 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Δράμα. Η παλιά ονομασία του, στην περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Δεμιρτζόγιαννη ή Ντεμιρτζόγιαννη, σύνθετη λέξη από την τουρκική "Ντεμίρ" που σημαίνει σίδερο και την "Όργιαννη" που σημαίνει χωριό, δηλαδή "Σιδεροχώρι". Η σημερινή του οφείλεται σε μια μεγάλη σπηλιά με αγριοπερίστερα που υπάρχει κοντά στο χωριό, του οποίου οι κάτοικοι μετακινήθηκαν σε αστικά κέντρα. Τις αρχές του 90’ άρχισε να κατοικείται εποχιακά τις περιόδους των διακοπών.
Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 53 οικογένειες προσφύγων (192 άτομα). Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται ως Καβακλή το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νουσρατλή (σημερινός Νικηφόρος). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Περιστέρια. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Πηγάδια και τον Αίγειρο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πηγαδίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δοξάτου του Δήμου Δοξάτου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 10 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δοξάτου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2007–08
Για την περίοδο 2007–08, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η σεζόν 2007-08 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α ερασιτεχνική
Η περυσινή δεύτερη Θύελλα Ελεούσας αντικατέστησε στην Δ εθνική τον Σταυραετό Συρράκου αφού δεν δήλωσε συμμετοχή όπως είχε δικαίωμα.Το Συρράκο δήλωσε συμμετοχή στην Α ερασιτεχνική.
Η πρωταθλήτρια Πίνδος Κόνιτσας ανέβηκε στην Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Β ερασιτεχνική
Δεν δήλωσε συμμετοχή σε σχέση με πέρυσι ο ΠΑΣ Αβέρωφ 2001.Ο Θρίαμβος Σαρακατσαναίων έγινε ΑΣ Καλπάκι Θρίαμβος.Ανέβηκε από την Γ ερασιτεχνική ο ΠΑΣ Αγίας Μαρίνας.
Γ ερασιτεχνική
Δεν κατέβηκαν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΣ Αγίου Δημητρίου,ΑΟ Παρακαλάμου.Ομάδες που δεν κατέβηκαν πέρυσι αλλά κατεβαίνουν φέτος είναι ο ΠΑΣ Μπισδουνάκι,ΠΑΣ Δρίσκος,ΠΑΣ Γραμμένου,Πανφρουριακός,Παντελεήμων Δροσοχωρίου.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν τα σωματεία της ΕΠΣΗΠ.
Πηγές
08 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2007-2008
Έλεκ Μπένεντεκ
μικρογραφία| Έλεκ Μπένεντεκ, περ. το 1925 Ο Μπένεντεκ Έλεκ (ανατολική σειρά ονόματος) ή Έλεκ Μπένεντεκ (δυτική σειρά ονόματος, ουγγρικά: Elek Benedek) (30 Σεπτεμβρίου 1859 - 17 Αυγούστου 1929) ήταν Ούγγρος δημοσιογράφος και συγγραφέας, ευρέως γνωστός ως «Μεγάλος παραμυθάς σεκέλικων παραμυθιών».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπέντενεκ γεννήθηκε στο Κίσμπατσον της Τρανσυλβανίας, που σήμερα ονομάζεται Μπατσάνι και ανήκει στη Ρουμανία. Σπούδασε στο Οντορχέιου Σεκουγιέσκ (ρουμανικά: Odorheiu Secuiesc) και αργότερα στη Βουδαπέστη. Μαθήτευσε δίπλα στον Γιομπ Σεμπέσι συλλέγοντας λαογραφικά στοιχεία. Το αποτέλεσμα ήταν μια συλλογή από Τρανσυλβανικά λαϊκά παραμύθια, η οποία γνώρισε τόσο θετική κριτική, ώστε ο νεαρός Έλεκ Μπένεντεκ εγκατέλειψε τις σπουδές του. Εργάστηκε αρχικά ως δημοσιογράφος για τη Budapest Hírlap (Εφημερίδα Βουδαπέστη) καθώς και για άλλες εφημερίδες.
Ήταν μέλος του ουγγρικού κοινοβουλίου στη Βουδαπέστη μεταξύ των ετών 1887 και 1892. Στις ομιλίες του αναφερόταν θετικά στη λογοτεχνία των νέων και στη «λαϊκή ποίηση», τη λαϊκή γλώσσα και τη δημόσια εκπαίδευση.
Συντάκτης και συγγραφέας
Το 1889 ίδρυσε, μαζί με τον Lajos Pósa, το πρώτο ουγγρικό λογοτεχνικό περιοδικό για νέους, που είχε τίτλο Az Én Újságom (Το περιοδικό μου). Επίσης, ήταν ένας από τους εκδότες του Jó Pajtás (Καλό παιδί) μαζί με τον Zsigmond Sebők.
Αλφρέδος ο Αγγλικός
Ο Αλφρέδος ο Αγγλικός ή Αλφρέδος ο Φιλόσοφος ή Αλφρέδος του Sarashel (αγγλ. Alfred of Sarashel, Alfredus Anglicus, Alfred the Philosopher, ή Alfred the Englishman), ήταν Άγγλος αριστοτελικός φιλόσοφος, που γεννήθηκε στην Αγγλία στα τέλη του 12ου αιώνα και απεβίωσε τον 13ο αιώνα.
Έλεκ Μπένεντεκ
Συντάκτης και συγγραφέας
Επιμελήθηκε επίσης μια σειρά από βιβλία που προορίζονταν για τη νεολαία με τον τίτλο Kis Könyvtár (Μικρή βιβλιοθήκη). Αυτή η σειρά αργότερα έγινε γνωστή ως Benedek Elek Kis Könyvtára (Μικρή βιβλιοθήκη του Έλεκ Μπένεντεκ).
Αλφρέδος ο Αγγλικός
Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή του, πέρα από το ότι ταξίδεψε στην Ισπανία και εργάσθηκε στη Σχολή Μεταφραστών του Τολέδο, όπου μετέφρασε αρκετά κείμενα από την αραβική και την αρχαία ελληνική στη λατινική γλώσσα.
Έλεκ Μπένεντεκ
Συντάκτης και συγγραφέας
Το 1900, ο Έλεκ Μπένεντεκ εντάχθηκε στο Kisfaludy Tarsasag (Ομάδα Kisfaludy), μια ομάδα διάσημων Ούγγρων συγγραφέων και ποιητών. Έγραψε επίσης ποιήματα, θεατρικά έργα, μυθιστορήματα και ιστορική λογοτεχνία, αλλά τα πιο διάσημα έργα του ήταν τα Παραμύθια Σέκελι.
Αλφρέδος ο Αγγλικός
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγγλοι φιλόσοφοι
Έλεκ Μπένεντεκ
Συντάκτης και συγγραφέας
Το 1885, δημοσιεύθηκε η συλλογή Székely Tündérország (Σέκελι παραμυθοχώρα), η οποία περιείχε τα πρώτα πρωτότυπα παραμύθια των συγγραφέων. Έξι χρόνια αργότερα, το 1891, εμφανίστηκε το Székely mesemondó (Σέκελι παραμυθάς).
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Μπέντενεκ ήταν το Magyar mese-mondavilág (Ο κόσμος των ουγγρικών παραμυθιών και θρύλων), μια συλλογή σε πέντε τόμους που δημοσιεύθηκε μεταξύ 1894 και 1896 και ήταν αφιερωμένη στην ουγγρική χιλιετία.
Δίπλα στα πρωτότυπα παραμύθια, τοποθετούσε τις μεταφράσεις τους. Ανάμεσα σε αυτά τα παραμύθια βρίσκονται πολλά από τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ και η μετάφραση του Χίλιες και μία νύχτες στα ουγγρικά.
Μετά τη Συνθήκη του Τριανόν (με την οποία η κυριαρχία της Τρανσυλβανίας μεταβιβάστηκε στη Ρουμανία), ο Μπέντενεκ επέστρεψε στο χωριό του, το Κίσμπατσον, όπου επιμελούνταν το περιοδικό για νέους Cimbora (Φίλος) μέχρι τον θάνατό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Χαλιφάτο του Σοκότο
Το Χαλιφάτο του Σοκότο ήταν σουνιτικό μουσουλμανικό χαλιφάτο στην δυτική Αφρική που ιδρύθηκε από τον Οσμάν νταν Φόντιο κατά τον πόλεμο του Φουλάνι το 1804. Διαλύθηκε όταν οι Βρετανοί κατέλαβαν την περιοχή το 1903 και προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο προτεκτοράτο της βόρειας Νιγηρίας.
Αναπτύχθηκε στο πλαίσιο πολλαπλών ανεξάρτητων βασιλείων ενώ στο απόγειό του το χαλιφάτο είχε ενώσει πάνω από 30 διαφορετικά εμιράτα και είχε συγκεντρώσει πάνω από 10 εκατ. κατοίκους στην πιο ισχυρή πολιτεία της περιοχής και μια από τις σημαντικότερες αυτοκρατορίες στην Αφρική του 19ου αιώνα. Το χαλιφάτο του Σοκότο ήταν μια συνομοσπονδία εμιράτων που αναγνώρισε την κυριαρχία του Αμίρ αλ Μουμινίν, του σουλτάνου του Σοκότο. Το χαλιφάτο έφερε μια οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή επί δεκαετίες. Εκτιμάται ότι 1-2.5 εκατ. μη μουσουλμάνοι σκλάβοι συνελήφθησαν κατά την διάρκεια του πολέμου Φουλάνι. Οι σκλάβοι αυτοί παρείχαν εργασία στις φυτείες και είχαν την δυνατότητα να γίνουν μουσουλμάνοι.
Παρόλο που οι Ευρωπαίοι άποικοι κατήργησαν την πολιτική εξουσία του χαλιφάτου, ο τίτλος του σουλτάνου διατηρήθηκε και παραμένει μια σημαντική θρησκευτική θέση για τους σουνίτες μουσουλμάνους στην περιοχή μέχρι και σήμερα. Η τζιχάντ του Οσμάν νταν Φόντιο αποτέλεσε έμπνευση για την επιβολή της τζιχάντ σε άλλα μέρη της σουδανικής σαβάνας αλλά και πέρα από το σύνορα της σημερινής Νιγηρίας, γεγονός που οδήγησε στην ίδρυση ισλαμικών κρατών σε περιοχές που αργότερα ονομάστηκαν Σενεγάλη, Μάλι, Ακτή Ελεφαντοστού, Τσαντ, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Σουδάν.
Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον
Το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον (αγγλ. University of Wisconsin–Madison, γνωστό και απλώς ως University of Wisconsin, UW, UW–Madison) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο με έμφαση στην έρευνα, που βρίσκεται στην πόλη Μάντισον, πρωτεύουσα της Πολιτείας Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το έτος που το Ουισκόνσιν ανακηρύχθηκε πολιτεία, το 1848, και αποτελεί το «επίσημο» πολιτειακό πανεπιστήμιό του και τη «ναυαρχίδα» του Συστήματος του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, που περιλαμβάνει πανεπιστημιοπόλεις σε αρκετές πόλεις. Είναι το παλαιότερο δημόσιο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν και παραμένει το μεγαλύτερο. Η κύρια πανεπιστημιόπολή του, εκτάσεως 3.780 στρεμμάτων, που βρίσκεται στις όχθες της Λίμνης Μεντότα, περιέχει τέσσερα Εθνικά Ιστορικά Τοπόσημα. Επιπλέον αυτής της εκτάσεως, το ίδρυμα έχει στην ιδιοκτησία του έναν ιστορικό δενδοκομικό κήπο 4.860 στρεμμάτων, που ιδρύθηκε το 1932, 6,5 χιλιόμετρα νοτίως της κυρίως πανεπιστημιόπολης.
Η δομή του Πανεπιστημίου περιλαμβάνει 20 σχολές και κολέγια. Το ίδρυμα χορηγεί πτυχία σε 136 γνωστικά πεδία, μεταπτυχιακά διπλώματα master σε 148 πεδία και διδακτορικά σε 120 πεδία. Το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μαντισον αποτελεί μείζονα παράγοντα της οικονομίας του Ουισκόνσιν ως ο μέγιστος εργοδότης στην πολιτεία, με περισσότερους από 21.600 εργαζόμενους.
Το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μαντισον είναι ένα από τα πανεπιστήμια «Public Ivy» των ΗΠΑ, δηλαδή ένα από τα δημόσια πανεπιστήμια που είναι ικανά να προσφέρουν συγκρίσιμη φοιτητική εμπειρία και ακαδημαϊκή αριστεία με εκείνες των κορυφαίων ιδιωτικών πανεπιστημίων (Ivy League).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουισκονσιν-Μαντ Πανεπιστημιο
Ανδρόνικος Κοντοστέφανος (γιος του Ισαάκιου)
Ο Ανδρόνικος (άκμασε 1125-1156) από τον Οίκο των Κοντοστεφάνων ήταν αριστοκράτης και στρατιωτικός διοικητής στη Ρωμανία.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ισαακίου, που υπηρέτησε κατά τη βασιλεία του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού με αποκορύφωμα την ανεπιτυχή αποστολή του ως μεγάλου δούκα (ναυάρχου) εναντίον των Νορμανδών το 1107/08.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως αξιωματικός του στρατού υπό τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό, γιο του Αλεξίου Α΄. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες· διακρίθηκε αρκετά ώστε να αποκτήσει την εύνοια του Αυτοκράτορα. Η σταδιοδρομία του είναι καλύτερα καταγεγραμμένη κατά τη βασιλεία του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, γιου του Ιωάννη Β΄. Το 1144 διοίκησε την εκστρατεία εναντίον του Ραϋμόνδου των Πουατιέ, συζύγου της Κωνσταντίας πριγκίπισσας της Αντιόχειας. Μαζί του ήταν ο αδελφός του Ιωάννης, ο στρατηγός Προσούχ και ο μεγάλος δούκας (ναύαρχος) Δημήτριος Βρανάς με το στόλο του.
Οι Ρωμαίοι γρήγορα ελευθέρωναν τα φρούρια της Κιλικίας, που είχε καταλάβει ο Ραϋμόνδος και προωθήθηκαν ως τα προάστια της Αντιόχειας, στα οποία έκαναν επιδορμή. Όταν όμως οι Ρωμαίοι άρχισαν την επιστροφή, ο Ραϋμόνδος τους πλησίαζε με τον στρατό του, σκοπεύοντας να τους επιτεθεί. Ο Ανδρόνικος και οι δικοί του πληροφορήθηκαν την παρουσία του με μικρή ακολουθία κοντά στο μέρος που στρατοπέδευσαν και επιτέθηκαν σε αυτόν και στον κύριο στρατό του. Ο τελευταίος αποσύρθηκε γρήγορα πίσω από τα τείχη της Αντιόχειας, ενώ ο Ραϋμόνδος δεν επέστρεψε στην πόλη, παρά μόνο αφού έπεσε η νύχτα.
Ο Ανδρόνικος έλαβε μέρος και στην εκστρατεία στο Μπρίντιζι το 1156, αλλά οι λεπτομέρειες δεν μας είναι γνωστές. Ασθένησε και λίγο πριν αποβιώσει εκάρη μοναχός με το όνομα Αντώνιος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1125 τη Θεοδώρα, κόρη του Αδριανού Κομνηνού (γιου του σεβαστοκράτορα Ισαάκιου Κομνηνού, μεγαλύτερου αδελφού του Αλεξίου Α΄) και είχε τέκνα:
Η σύζυγός του επέζησε αυτού, καθώς και ο γιος του Ιωάννης και μία κόρη του.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Αλχημιστής
Αλχημιστής ονομάζεται ο ασχολούμενος με την αλχημεία. Από αυτή τη σημασία προήλθαν και οι ακόλουθοι τίτλοι και ψευδώνυμα:
Εθνικό Μουσείο του Αφγανιστάν
Το Εθνικό Μουσείο του Αφγανιστάν (περσικά: موزیم ملی افغانستان, Mūzīyam-e mellī-ye Afghānestān, παστού: د افغانستان ملی موزیم, Də Afghānistān Millī Mūzīyəm), γνωστό και ως Μουσείο της Καμπούλ, είναι διώροφο κτίριο το οποίο βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το κέντρο της Καμπούλ στο Αφγανιστάν. Προς το παρόν πραγματοποιούνται εργασίες ανακαίνισης και επέκτασής του. Το μουσείο θεωρούνταν κάποτε ως ένα από τα καλύτερα του κόσμου.
Η συλλογή του μουσείου υπήρξε παλαιότερα μία από τις πιο σημαντικές στην Κεντρική Ασία, με πάνω από 100.000 εκθέματα που τα οποία χρονολογούνται από αρκετές χιλιετίες. Με την έναρξη του εμφυλίου πολέμου το 1992, το μουσείο λεηλατήθηκε αρκετές φορές με αποτέλεσμα να χαθεί το 70% των 100.000 εκθεμάτων. Από το 2007, αρκετοί διεθνείς οργανισμοί βοήθησαν στην επαναφορά περισσότερων από 8.000 εκθεμάτων, από τα οποία το πιο πρόσφατο είναι ένα γλυπτό από ασβεστόλιθο από τη Γερμανία. Περίπου 843 αντικείμενα επιστράφηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο το 2012, συμπεριλαμβανομένων των περίφημων φιλντισίων του Μπαγκράμ του 1ου αιώνα.
Ιστορικά στοιχεία
Το Εθνικό Μουσείο του Αφγανιστάν άνοιξε το 1919 κατά τη βασιλεία του βασιλιά Αμανουλάχ Χαν. Η συλλογή αρχικά ήταν τοποθετημένη στο παλάτι Μπαγκέ Μπαλά, αλλά μετακινήθηκε το 1922 και άρχισε να λειτουργεί ως «αποθήκη σπάνιων αντικειμένων». Μετακινήθηκε στη σημερινή του θέση το 1931. Η ιστορικός Νάνσι Ντουπρί συνέγραψε έναν οδηγό για το μουσείο (A Guide to the Kabul Museum) το 1964. Το 1973 προσλήφθηκε ένας Δανός αρχιτέκτονας για να σχεδιάσει ένα νέο κτίριο για το μουσείο, αλλά τα σχέδια δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Το 1989, το Τίλια Τεπέ μεταφέρθηκε σε υπόγειο θάλαμο στην Κεντρική Τράπεζα του Αφγανιστάν.
Μεταξύ 2003 και 2006 δαπανήθηκαν περίπου 350.000 δολάρια για την ανακαίνιση του κτιρίου. Πολλά από τα πιο πολύτιμα αντικείμενα είχαν σφραγιστεί σε μεταλλικά κιβώτια και απομακρύνθηκαν για ασφάλεια. Επαναφέρθηκαν και καταγράφηκαν το 2004. Κάποια αρχαιολογικά αντικείμενα βρέθηκαν σε θόλους στην Καμπούλ, ενώ ακόμη μία συλλογή βρέθηκε στην Ελβετία. Από το 2007, η UNESCO και η Interpol συνέβαλαν στην επιστροφή περισσότερων από 8.000 αντικειμένων, με το πιο πρόσφατο να είναι ένα γλυπτό από ασβεστόλιθο από τη Γερμανία και 843 εκθέματα από το Βρετανικό Μουσείο που επεστράφησαν τον Ιούλιο του 2012.
Το 2012, ένα αρχιτεκτονικό γραφείο από την Ισπανία κέρδισε διαγωνισμό για το νέο σχέδιο του Εθνικού Μουσείου του Αφγανιστάν. Οι εργασίες επέκτασης του μουσείου με βάση τους διεθνείς κανονισμούς ξεκίνησαν το 2013.
Συλλογές
thumb|upright|Χαρακτικό σε φίλντισι από την Καπίσα, την πρωτεύουσα της [[Αυτοκρατορία των Κοσσανών|Αυτοκρατορίας των Κοσσανών, 1ος με 2ο αιώνα μ.Χ.]]
Πολλοί θησαυροί από ελεφαντόδοντο εκτίθενται στο μουσείο, όπως και οι αρχαιότητες από το Κουσάν, τον πρώιμο Βουδισμό και το πρώιμο Ισλάμ. Ένα από τα πιο διάσημα κομμάτια του μουσείου το οποίο διασώθηκε από την ταραγμένη περίοδο της δεκαετίας του 1990 είναι η επιγραφή Ραμπατάκ του βασιλιά Κανίσκα.
Αρχαιολογικά εκθέματα
Το Εθνικό Μουσείο της Καμπούλ είναι το αποθετήριο πολλών από τα πιο εντυπωσιακά αρχαιολογικά ευρήματα στη χώρα. Σε αυτά περιλαμβάνονται τοιχογραφίες από το Ντιλμπερτζίν, επιγραφές, τμήματα αρχιτεκτονικής, γλυπτά, μεταλλικά αντικείμενα και νομίσματα που ανασκάφθηκαν κατά τις γαλλικές ανασκαφές στο Άι-Χανούμ και το Σουρχ Κοτάλ, η εντυπωσιακή συλλογή αντικειμένων που βρέθηκαν σε μια αποθήκη εμπόρων στην πόλη Μπαγκράμ, στην οποία περιλαμβάνονται φιλντίσι από την Ινδία, καθρέφτες από την Κίνα και γυάλινα σκεύη από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τα κεφάλια από μάρμαρο της Χαντά, βουδιστικά γλυπτά από το Τεπέ Σαρντάρ και άλλα μοναστικά ιδρύματα στο Αφγανιστάν, και μια μεγάλη συλλογή ισλαμικής τέχνης από τις περιόδους των Γκαζβανιδών και των Τιμουριδών που βρέθηκαν στο Γκάζνι.
Νομισματική συλλογή
Το Εθνικό Μουσείο διαθέτει μια μεγάλη συλλογή νομισμάτων. Ο Αυστριακός νομισματολόγος Ρόμπερτ Γκομπλ ανέφερε ότι περιείχε 30.000 αντικείμενα κατά τη διάρκεια μιας εκ μέρους της UNESCO επιθεώρησης της συλλογής. Δεν είναι γνωστές οι μεταβολές που υπέστη η συλλογή κατά τη διάρκεια των διάφορων πολέμων έκτοτε. Η συλλογή περιέχει το μεγαλύτερο μέρος του αρχαιολογικού υλικού που βρέθηκε στο Αφγανιστάν. Η Γαλλική Αρχαιολογική Αντιπροσωπεία στο Αφγανιστάν (DAFA) δημοσίευσε τα ευρήματα κερμάτων που βρέθηκαν στην πόλη Σουρχ Κοτάλ. Μερικά από τα νομίσματα που βρέθηκαν κατά την ανασκαφή του Μπαγκράμ έχουν εκτεθεί. Μέρος της θρυλικής συλλογής του Μιρ Ζάκα, μια πολύ ασυνήθιστη συλλογή που περιείχε τεράστιους αριθμούς νομισμάτων από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα μ.Χ., με συνολικά 11.500 ασημένια και χάλκινα νομίσματα, φυλάσσονταν στο μουσείο. Το μουσείο έχει διορίσει επιμελητή για τη Νομισματική, αλλά η συλλογή παραμένει κλειστή για τους μελετητές και το ευρύ κοινό.
Η περιοδεύουσα συλλογή
Ορισμένα σημαντικά τμήματα της συλλογής, συμπεριλαμβανομένων των υλικών από το Μπαγκράμ, το Άι Χανούμ, το Τεπέ Φουλόλ, καθώς και τα χρυσά κοσμήματα από τους έξι ανασκαμμένους τάφους στο Τίλια Τεπέ, βρίσκονται σε περιοδεύουσα έκθεση από το 2006. Εκτίθενται σε διάφορα μουσεία του κόσμου προτού επιστρέψουν στο μουσείο της Καμπούλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν Κατηγορία:Μουσεία στο Αφγανιστάν
Remington Model 700
Το Ρέμιγκτον Μοντέλο 700 είναι μια σειρά από τουφέκια κεντρικού πυρός που χειρίζονται μέσω του κλειστήρα, κατασκευάζονται από την Remington Arms από το 1962. Πρόκειται για μια εξέλιξη των τουφεκίων Remington 721 και 722, τα οποία εισήχθησαν το 1948. Τα στρατιωτικά τουφέκια M24 και M40, που χρησιμοποιούνται από τον αμερικανικό στρατό και το USMC, αντίστοιχα, βασίζονται πάνω στο μοντέλο 700.
Τα τουφέκια της σειράς Remington 700 έρχονται συχνά με ένα εσωτερικό γεμιστήρα 3ων, 4ων ή 5 σφαίρων, ανάλογα με το διαμέτρημα της σφαίρας, μερικά από τα οποία έχουν μια αρθρωτή πλάκα δαπέδου για γρήγορη εκφόρτωση και μερικά από τα οποία είναι "τυφλά" (χωρίς πλακάκι). Από το 1978 έως το 1982, η Remington πρόσφερε το Sportsman 78, το οποίο είναι το ίδιο μοντέλο 700, αλλά με φθηνότερα χαρακτηριστικά όπως ένα απλό κοντάκιο. Το Sportsman 78 δεν συμπεριλήφθηκε στην ανάκληση που επηρέασε την σκανδάλη. Το τουφέκι μπορεί επίσης να παραγγελθεί με ένα αφαιρούμενο γεμιστήρα. Το μοντέλο 700 διατίθεται σε πολλές διαφορετικές διαμορφώσεις κοντακιού, κάννης και διαμετρήματος, με πολλές παραλλαγές εξωτερικού κατασκευαστή στην αγορά.
Ανάπτυξη
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο μηχανικός της Remington Arms Merle Walker άρχισε να σχεδιάζει εναλλακτικές λύσεις χαμηλότερου κόστους στο Μοντέλο 30, οι οποίες οδήγησαν στο Μοντέλο 721. Αυτά χρησιμοποίησαν έναν κυλινδρικό κορμό που παράγεται από κυλινδρικούς μεταλλικούς ράβδους που θα μπορούσε να στραφεί σε ένα τόρνο, αντί να επεξεργαστεί σε μια σειρά εργασιών φρεζαρίσματος, που μείωσε σημαντικά το κόστος παραγωγής. Επιπλέον, τα μικρά μεταλλικά μέρη, συμπεριλαμβανομένου του κάτω μέταλου, σφραγίστηκαν και τα αποθέματα δεν επεξεργαστήκαν τόσο πολύ όσο τα παλαιότερα μοντέλα. Περαιτέρω εξελίξεις της βασικής δράσης του 721 υπό την καθοδήγηση του Walker πάραξαν το μοντέλο 722 και το μοντέλο 725 και τελικά το 1962 το μοντέλο 700.
Ο Walker επιδίωξε να αυξήσει την ακρίβεια των τουφεκίων, χρησιμοποιώντας σφιχτή ανοχή σφάλματος στο θάλαμο και την οπή, ενα σύντομο κενό και πολύ γρήγορο χρόνο κλειδώματος. Όπως και το προηγούμενο μοντέλο 721, η δράση του Remington 700 σχεδιάστηκε για μαζική παραγωγή. Το Remington παρήγαγε αρχικά δύο παραλλαγές του Μοντέλου 700, το ADL και το BDL, με κλειστήρες μακράς και βραχείας απόστασης, που επέτρεψαν το κάθισμα διαφορετικών σφαιρών. Το 1969, η Remington πρόσθεσε αρκετές αναβαθμίσεις στο τουφέκι, συμπεριλαμβανομένου ενός μακρύτερου καλύμματος κλειστήρα, ενός κοχλιωτού κλειστήρα και βελτιωμένου φινιρίσματος κοντακιού. Τέσσερα χρόνια αργότερα, άρχισε η παραγωγή αριστερόχειρων εκδόσεων του τουφεκιού, για να ανταγωνιστεί το μοντέλο Savage 110, το οποίο ήταν τότε το μόνο σημαντικό τουφέκι που κατασκευάστηκε με παραλλαγή αριστερόχειρης χείρησης. Άλλες εκδοχές του τουφέκι, συμπεριλαμβανομένου του κλειστήρα τιτανίου 700ti, το 700SPS (ο οποίος αντικατέστησε το ADL το 2005) και το CDL έχουν εισαχθεί από τότε. Εκτός από την εξέλιξή του ως κυνηγετικό όπλο, το Μοντέλο 700 παρείχε επίσης τη βάση για τουφέκια και τα τουφέκια αστυνομικών σκοπευτών, ξεκινώντας με το τουφέκι M40 το 1966, το οποίο είχε αρχικά διαταχθεί από το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ. Ο αμερικανικός στρατός ενέκρινε το M24 Sniper Weapon System (Σύστημα όπλου ελεύθερου σκοπευτή) το 1986.
Σχεδιασμός
Πρόκειται για χειροκίνητη λειτουργία κλειστήρα με δύο εμπρόσθιες προεξοχές διπλής όψης. Το πρόσωπο του κλειστήρα είναι σε εσοχή, καλύπτοντας πλήρως τη βάση του φυσιγγίου. Ο εξαγνιστής είναι ένας κλιπ σχήματος C που κάθεται μέσα στην επιφάνεια του κλειστήρα. Ο εκτοξευτήρας είναι ένα έμβολο στην επιφάνεια του κλειστήρα που ενεργοποιείται από ένα ελικοειδές ελατήριο. Ο κλειστήρας είναι κατασκευασμένος από 3 τεμάχια, συγκολλημένος μαζί (κεφαλή, σώμα και λαβή). Ο κορμός αλέθεται από χάλυβα στρογγυλής διατομής.
Σάλι Ρουθ Ράμλερ
Η Σάλι Ρουθ Ράμλερ, σύζυγος Στρούικ, γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1894 και πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1993, ήταν Τσεχοσλοβάκα μαθηματικός.
Remington Model 700
Σχεδιασμός
Σε αυτά μπορούν να προστεθούν διάφορες διαμορφώσεις γεμιστήρων. Ένα γεμιστήρα χωρίς πλάκα δαπέδου, ένα συμβατικό γεμιστήρα με αφαιρούμενη πλάκα δαπέδου και αφαιρούμενο γεμιστήρα. Υπάρχουν τυποποιημένες καταναλωτικές εκδόσεις καθώς και εκδόσεις σχεδιασμένες για στρατιωτική και αστυνομική χρήση. Ορισμένες παραλλαγές έρχονται με δίποδα, ιμάντες και άλλα αξεσουάρ.
Σάλι Ρουθ Ράμλερ
Νεανικά χρόνια και κατάρτιση
Η Σάλι Ρουθ Ράμλερ γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1894 στην Κολομία (Ουκρανία), έκτο παιδί του Γκέρσον Ράμλερ (1863-1930), εβραίου εμπόρου, και της Φραντζίσκα Ρόζενμπλατ. Το 1897 η οικογένεια μετακόμισε στην Πράγα. Η Ράμλερ σπούδασε στο γερμανικό γυμνάσιο θηλέων Královské Vinohrady, από όπου αποφοίτησε στις 7 Ιουλίου 1914, 21 ημέρες πριν από την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, με άριστη βαθμολογία. Από το 1914 έως το 1918 σπούδασε μαθηματικά και φυσική στη Φιλοσοφική Σχολή του Γερμανικού Πανεπιστημίου της Πράγας, αλλά τα ενδιαφέροντά της ήταν πολύ ευρύτερα: σύγχρονες γλώσσες, ιστορία, φιλοσοφία, αθλητισμός και σύγχρονος χορός.
Remington Model 700
Μοντέλο 700: τυπικές εκδόσεις
Η Remington παράγει το μοντέλο Mountain LSS με κάννη από ανοξείδωτο χάλυβα και ελασματοποιημένο κοντάκιο. Οι εκδόσεις με βαρύτερες κάννες και ελασματοποιημένα κοντάκια, όπως το μοντέλο 700 SPS varmint, είναι διαθέσιμα για κυνήγι τρωκτικών. Το Μοντέλο 700 ADL αντικαταστάθηκε ως το πιο οικονομικό Model 700 από το Model 700 SPS (Special Purpose Synthetic) σε νεότερη παραγωγή.
Σάλι Ρουθ Ράμλερ
Νεανικά χρόνια και κατάρτιση
Το 1919, ήταν η πρώτη γυναίκα που ανακηρύχθηκε διδάκτωρ μαθηματικών του Γερμανικού Πανεπιστημίου της Πράγας (σημερινό Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα). Η διατριβή της Axiomatik der affinen Geometrie in zwei und drei Dimensionen ασχολήθηκε με τα αξιώματα στη συγγενική γεωμετρία και επιβλέφθηκε από τους Γκέρχαρντ Κοβαλέφσκι και Γκέοργκ Πικ.
Σταδιοδρομία
Το 1921, η Ράμλερ πέρασε εξετάσεις διδασκαλίας στα μαθηματικά και τη φυσική και της επετράπη να διδάσκει σε δευτεροβάθμια σχολεία όπου η γλώσσα διδασκαλίας ήταν τα γερμανικά. Λίγο αργότερα εργάστηκε ως καθηγήτρια μαθηματικών και φυσικής στο Γερμανικό Γυμνάσιο Θηλέων στην Πράγα ΙΙ. Τον Ιούλιο του 1921, παρακολούθησε μαθήματα γυμναστικής στη Γερμανία. Τον Σεπτέμβριο του 1921, παρακολούθησε το Συνέδριο των Γερμανών μαθηματικών στην Ιένα. Τον Μάρτιο του 1922 πήγε σε εκπαιδευτικό ταξίδι στο Λουξεμβούργο και τον Ιανουάριο του 1923 σε εκπαιδευτικό ταξίδι στη Γερμανία.
Remington Model 700
Μοντέλο 700: τυπικές εκδόσεις
Ο Remington παρήγαγε ένα τυφεκιοφόρο όπλο 700 ML από το 1996 και μετά. Το EtronX σύστημα ανάφλεξης ηλεκτρονικού εκκινητή που υλοποιήθηκε στο Μοντέλο 700 EtronX εισήχθη το 2000, αν και αυτό το μοντέλο ήταν μια εμπορική αποτυχία και σταμάτησε την παραγωγή το 2003, μαζί με τους ίδιους τους εκκινητές EtronX.
Σάλι Ρουθ Ράμλερ
Σταδιοδρομία
Το 1923 παντρεύθηκε τον Ολλανδό μαθηματικό και ιστορικό Ντιρκ Γιαν Στρούικ, τον οποίο είχε γνωρίσει στο Συνέδριο της Ιένας. Μεταξύ 1923 και 1926, το ζευγάρι χρησιμοποίησε την υποτροφία Ροκφέλερ που έλαβε ο Στρούικ για να ταξιδέψει στην Ευρώπη, να μελετήσει και να συνεργαστεί με επιστήμονες της εποχής τους, όπως ο Τούλιο Λέβι-Κιβίτα, ο Ρίτσαρντ Κουράν και ο Ντέιβιντ Χίλμπερτ. Η Ράμλερ εργάστηκε ως ιστορικός των μαθηματικών, εξέτασε την ιδιοκτησία της Πράγας του μαθηματικού Μπέρναρντ Μπολζάνο και συνεργάστηκε στην ιταλική μετάφραση των θεμελίων της Ευκλείδειας Γεωμετρίας.
Το 1926 μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν ο Ντιρκ Στρούικ δέχτηκε μια θέση στο MIT. Η Ράµλερ τερµάτισε την επιστηµονική της σταδιοδροµία. Βοήθησε τον σύζυγό της να οικοδομήσει την καριέρα του, τον συνόδευσε σε περιοδείες διαλέξεων και σε ταξίδια σε όλο τον κόσμο και μεγάλωσε τις τρεις κόρες τους: τη Ρουθ Ρεμπέκα, την Ανν και τη Γκουέντολιν.
Remington Model 700
Μοντέλο 700P: Αστυνομική Παραλλαγή
μικρογραφία| Remington Μοντέλο 700P. Η Remington εμπορεύεται το μοντέλο 700 σε στρατιωτικές δυνάμεις και αστυνομικές δυνάμεις βάσει του εμβληματικού σήματος "Remington Law Enforcement" και "Remington Military", ενώ το στρατιωτικό μοντέλο 700 που ονομάζεται Model 700P ("Police").
Σάλι Ρουθ Ράμλερ
Σταδιοδρομία
Πενήντα οκτώ χρόνια (το 1977) μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της (1919), η Σάλι Ρουθ Στρούικ δημοσίευσε μια εργασία στη γερμανική γλώσσα με τίτλο "Flächengleichheit und Cavalierische Gleichheit von Dreiecken" (Επιφανειακή ισότητα και καβαλική ισότητα τριγώνων). Το σύντομο περιεχόμενο της εργασίας αυτής δημοσιεύθηκε στο περιοδικό με κριτές Zentralblatt für Mathematik und ihre Grenzgebiete. (Central Journal of Mathematics and its Frontiers.) Η συγγραφέας έδωσε ως διεύθυνση την πόλη Βελμόντ, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ. Το άρθρο δημοσιεύτηκε με τη βοήθεια του ελβετικής καταγωγής Άγγλου μαθηματικού Πολ Μπερνέζ.
Remington Model 700
Μοντέλο 700P: Αστυνομική Παραλλαγή
Η σειρά 700P φαίνεται να έχει επηρεαστεί από τα σχέδια, τα χαρακτηριστικά και την επιτυχία του M24 Sniper Weapon System και της σειράς M40, με ένα χαρακτηριστικό της σειράς Model 700P να είναι ή βαρύτερη και πυκνότερη κάννη για αυξημένη ακρίβεια και μειωμένη ανάκρουση. Το τουφέκι ετοιμάστηκε για την σφαίρα .308 Winchester καθώς και το .223 Remington, .243 Winchester, 7 χιλιοστά Remington Magnum, .300 Winchester Magnum, .300 Remington Ultra Magnum και .338 Lapua Magnum. Το 700P έχει κάννη 660 χιλοστών (26 ιντζών), απο μπλοκ αλουμινίου, το οποίο κατασκευάζεται από την HS Precision.
Σάλι Ρουθ Ράμλερ
Σταδιοδρομία
Πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1993, στη Μασαχουσέτη, σε ηλικία 99 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Τσέχοι μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί
Remington Model 700
Μοντέλο 700P: Αστυνομική Παραλλαγή
Το μοντέλο 700P διατίθεται επίσης στο κοινό.Η Remington πωλεί επίσης το πρότυπο, Αμερικάνικο Στρατιωτικό Leupold Mark IV M3 10X40 mm τηλεσκοπικό στόχαστρο ως προαιρετικό αξεσουάρ. Η Remington προσφέρει παρόμοιες, λιγότερα δαπανηρές εκδόσεις κάτω από το όνομα Special Purpose Synthetic (ή SPS).
Μοντέλο 700 - Στρατιωτική Έκδοση
μικρογραφία| M24 SWS (δεξιά άποψη) Τόσο το στρατιωτικό M24 Sniper Weapon System και Πεζοναυτικό M40 τουφέκι ελεύθερων σκοπευτών είναι χτισμένα με βάση το Remington Μοντέλο 700, με κύρια διαφορά τη τροποποιημένη κάννη. Το M24 χρησιμοποιεί τη μακρά δράση και το M40 χρησιμοποιεί τον κλειστήρα με μικρή δράση. Ο λόγος για αυτό είναι ότι το M24 προοριζόταν αρχικά για το μεγαλύτερο .300 Winchester Magnum. Το M40, ωστόσο, δεν προοριζόταν για πιο ισχυρό .300 Winchester Magnum, όμως η πρόθεση του Ναυτικού Σώματος ήταν να υιοθετήσει την σφαίρα .300 Winchester Magnum. Η καθυστέρηση του Ναυτικού Σώματος έχει οδηγήσει σε αλλαγή στη υιοθεσία, ο σημερινός στόχος είναι για το Μ40 να υλοποιεί την σφαίρα .338 Lapua Magnum. μικρογραφία| Το τουφέκι M2010 του Στρατού των ΗΠΑ (δεξιά άποψη) Το συμβαλλόμενο κέντρο κοινών πυρομαχικών και θνησιμότητας του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών έχει συνάψει με την Remington μια σύμβαση σταθερής τιμής (FFP) αορίστου χρόνου παράδοσης / απεριόριστης ποσότητας (ID / IQ) (W15QKN-10-R-0403) για την αναβάθμιση έως και 3.600 M24 Sniper Weapon Τα συστήματα (SWS) που επί του παρόντος βρίσκονται στο στρατό σε εκκρεμότητα, ως "M24E1". Η κύρια αλλαγή διαμόρφωσης για αυτό το σύστημα είναι η μετατροπή διαμετρήματος από 7.62mm ΝΑΤΟ (.308 Winchester) σε .300 Winchester Magnum για να παρέχει στους στρατιώτες πρόσθετη ικανότητα και εμβέλεια εμπλοκής ακριβείας. Η σύμβαση είναι για περίοδο πέντε (5) ετών και έχει εγγυημένη ελάχιστη αξία $ 192K με πιθανή αξία έως και 28,2 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό το βραβείο ακολουθεί μια πλήρη και ανοικτή ανταγωνιστική αξιολόγηση διαρκείας εννέα μηνών, η οποία ξεκίνησε με την απελευθέρωση της αίτησης για υποβολή προτάσεων του Στρατού στις 13 Ιανουαρίου 2010. Το πρόγραμμα θα εκτελεστεί υπό την εποπτεία του Project Manager Soldier Weapons, Picatinny Arsenal, NJ, και θα διαχειρίζεται η δευτερεύουσα μονάδα του, Product Manager Individual Weapons. Το 2009 ο αμερικανικός στρατός άλλαξε το όνομα του όπλου από το M24E1 στο ενισχυμένο τουφέκι Sniper XM2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπλα
Νοτιο-Αμερικανική πλάκα
μικρογραφία Η Νοτιο-Αμερικανική πλάκα είναι μια τεκτονική πλάκα που περιέχει το μεγαλύτερο μέρος της Νότιας Αμερικής καθώς και μια αρκετά μεγάλη περιοχή του βυθού του Ατλαντικού Ωκεανού που εκτείνεται προς τα ανατολικά στην Αφρικανική πλάκα με την οποία σχηματίζεται το νότιο τμήμα της Μεσο-Ατλαντικής Ράχης.
Οριοθετείται στα βόρεια από την Καραϊβική πλάκα και τον ωκεάνιο φλοιό της Βορειο-Αμερικανικής πλάκας, νότια από την Ανταρκτική πλάκα, την Πλάκα Scotia και την πλάκα Sandwich, δυτικά από την Πλάκα της Νάσκα και ανατολικά από την Αφρικανική πλάκα.
Σύμφωνα με γεωλογικές έρευνες η Νοτιο-Αμερικανική πλάκα απομακρύνεται από τη Μεσο-Ατλαντική Ράχη κινούμενη δυτικά: «Κομμάτια των ορίων των πλακών που αποτελούνται από εναλλαγές σχετικά μικρών ρηγμάτων μετασχηματισμού και τμήματα μεσοωκεάνιων ραχών αντιπροσωπεύονται από ένα όριο που ακολουθεί τη γενική τάση.» Με αποτέλεσμα, η πλάκα Nazca που κινείται προς τα ανατολικά και είναι πιο πυκνή, υποβυθίζεται κάτω από τη Νοτιο-Αμερικάνικη πλάκα, κατά μήκος της ακτής της ηπείρου στον Ειρηνικό, με ρυθμό 77 χιλιοστόμετρα ετησίως Η σύγκρουση αυτών των δύο πλακών είναι υπεύθυνη για την ανύψωση των Άνδεων και για τη δημιουργία των πολυάριθμων ηφαιστείων που υπάρχουν σε αυτές.
Παραπομπές
Νοτιοαμερ
Κανείς δε λέει σ' αγαπώ
Κανείς Δε Λέει Σ' Αγαπώ είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega τη σεζόν 2004-2005. Το σενάριο της σειράς υπέγραψαν η Μαρκέλλα Γρηγορίου με την Αντιγόνη Παππά, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Στέφανος Κοντομάρης. Η σειρά απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα κατά τη προβολή της, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προβάλλεται σε επανάληψη συχνά από τον σταθμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Ρέι Λιότα
Ο Ρέι Λιότα (Ray Liotta, Νιούαρκ, Νιου Τζέρσι, 18 Δεκεμβρίου 1954 - 26 Μαΐου 2022) ήταν Αμερικανός πολυβραβευμένος ηθοποιός και παραγωγός κινηματογράφου.
Απόφοιτος της σχολής υποκριτικής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, ο Λιότα διακρίθηκε αρχικά συμμετέχοντας σε τηλεοπτικές σειρές, όπως στο σίριαλ «Στην Εντατική», λαμβάνοντας ένα βραβείο Emmy κι ένα Prism. Ακολούθως, ασχολήθηκε με το σινεμά αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές για τη συμμετοχή του στην ταινία του Τζοναθαν Ντέμι με τίτλο «Άγριο Θηλυκό» (1986). Η ερμηνεία του, ωστόσο στο έργο του Μάρτιν Σκορτσέζε, «Goodfellas» («Τα Καλά Παιδιά») του 1990, όπου ενσάρκωσε τον Χένρι Χιλ, ήταν αυτή που τον έφερε στο προσκήνιο της παγκόσμιας προσοχής. Θεωρείται ένας καλλιτέχνης με ευρεία θεματολογία ρόλων, τόσο κωμικών, όσο και δραματικών. Το 2004 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο Μπρόντγουεϊ λαμβάνοντας μέρος στην παράσταση «Match», ενώ παράλληλα, τιμήθηκε με απονομή του 70ου ετήσιου βραβείου Drama League. Ακόμη, ήταν υποψήφιος για τη διάκριση Screen Actors, μετά την ερμηνεία του ως Φρανκ Σινάτρα στην τηλεταινία «The Rat Pack» (1998).
Προσωπική ζωή
Ο Λιότα ήταν νυμφευμένος με την επίσης ηθοποιό Μισέλ Γκρέις από το 1997 έως το 2004. Πέθανε στις 26 Μαΐου 2022 στον ύπνο του καθώς βρισκόταν στη Δομινικανή Δημοκρατία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Δουξ
Δουξ (λατινικά: dux, πληθ. duces) στα Λατινικά σημαίνει -μεταξύ άλλων- ηγέτης, στρατηγός, και αργότερα δούκας και τα παράγωγά του, όπως Δόγης, Ντούτσε κ.τλ. Κατά τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, η λέξη dux μπορούσε να αναφέρεται σε οποιονδήποτε διοικούσε στρατεύματα, ακόμα και σε ξένους ηγέτες, αλλά δεν ήταν επίσημος στρατιωτικός βαθμός. Γράφοντας τα Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου (Commentarii de bello gallico), ο Ιούλιος Καίσαρας χρησιμοποιεί τον όρο μόνο για τους Κέλτες στρατηγούς, με μια εξαίρεση για έναν Ρωμαίο διοικητή, ο οποίος δεν κατείχε κανέναν επίσημο βαθμό.
Αρχική χρήση
Μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο όρος dux δεν ήταν ούτε επίσημη έκφραση ούτε βαθμός μέσα στην Ρωμαϊκή στρατιωτική ή διοικητική ιεραρχία. Στο Ρωμαϊκό στρατό, δουξ μπορούσε να είναι ένας στρατηγός που ήταν επικεφαλής δύο ή περισσότερων λεγεώνων. Ενώ ο τίτλος δουξ μπορούσε να αναφερόταν σε ύπατο ή διοικητή (imperator), συνήθως αναφερόταν σε έπαρχο Ρωμαϊκών επαρχιών. Ως έπαρχος ο δουξ ήταν και ο ανώτερος διοικητικός αξιωματούχος, και ο στρατιωτικός διοικητής των Ρωμαϊκών λεγεώνων που στάθμευαν στα όρια της επαρχίας.
Αλλαγή της χρήσης του όρου
Μέχρι τα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ., ο όρος είχε αποκτήσει μια πιο ακριβή έννοια, ορίζοντας τον διοικητή εκστρατευτικής δύναμης, αποτελούμενης συνήθως από αποσπάσματα (vexillationes) από έναν ή περισσότερους στρατιωτικούς σχηματισμούς. Τέτοιοι διορισμοί γίνονταν για να αντιμετωπιστούν συγκεκριμένες στρατιωτικές απειλές όταν η προς αντιμετώπιση απειλή φαινόταν μεγαλύτερη από τις δυνατότητες του είδους της τυπικής δύναμης του Ρωμαϊκού Στρατού που είχε τη βάση της στην επαρχία, στην περίοδο του απόγειου της Αυτοκρατορίας.
Δεν ήταν παρά μόνο στο τέλος του 3ου αιώνα όταν ο όρος dux αναδείχθηκε ως τακτικός στρατιωτικός βαθμός που κατείχε ανώτερος αξιωματικός limitaneii – δηλαδή στρατευμάτων συνόρων σε αντίθεση με των comitatenses, στρατευμάτων του Αυτοκρατορικού Στρατού) – με ορισμένη γεωγραφική περιοχή ευθύνης.
Ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Κατά τη διάρκεια της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (~284 μέχρι 565-610), Δεσποτική φάση, στα Λατινικά Dominate), οι εξουσίες του δουξ διαχωρίστηκαν από το ρόλο του κυβερνήτη και δόθηκαν στο νέο αξίωμα που ονομάστηκε dux. Τώρα ο δουξ ήταν το ανώτατο στρατιωτικό αξίωμα στην επαρχία και διοικητής των λεγεώνων, αλλά ο κυβερνήτης έπρεπε να εξουσιοδοτήσει τη χρήση των εξουσιών του δούκα. Αλλά από τη στιγμή που δινόταν η εξουσιοδότηση, ο δούξ μπορούσε να δράσει ανεξάρτητα από τον κυβερνήτη και να χειριστεί τα στρατιωτικά θέματα.
Μετά τη μεταρρύθμιση της Τετραρχίας του Διοκλητιανού, οι επαρχίες οργανώθηκαν σε Διοικήσεις (dioceses), κάθε μία από τις οποίες διοικούσε ένας Vicarius (Αντιπρόσωπος). Όπως με τους Κυβερνήτες των επαρχιών, έτσι και τον Vicarius βοηθούσε ένας δουξ. Αυτός δουξ ήταν ανώτερος από τους άλλους δούκες της Διοίκησης, και όταν ο vicarius καλούσε τις λεγεώνες της Διοίκησης σε δράση, ο δουξ τις είχε όλες υπό τις εντολές του. Το αξίωμα του δουξ ήταν κάτω από αυτό του magister militum (στρατιωτικός διοικητής), το οποίο ήταν κάτω από αυτό του praetorian prefect (Έπαρχος Πραιτορίων), πάνω από τον οποίο ήταν ο Αυτοκράτορας.
Κατοπινή εξέλιξη του όρου
Κατά την Βυζαντινή περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο τίτλος dux επιβίωσε (στη Βυζαντινή γλώσσα δούξ, δούκες) ως βαθμός ίσος του στρατηγού. Στα τέλη του 10ου με αρχές του 11ου αιώνα, ο δούξ ή κατεπάνω ήταν επικεφαλής μεγάλων περιφερειών που αποτελούνταν από μικρότερα θέματα και επίσης επικεφαλής επαγγελματικών ταγμάτων του Βυζαντινού στρατού (σε αντίθεση με τις μεγάλες δυνάμεις που ομοίαζαν με εθνοφυλακές των περισσότερων θεμάτων). Κατά την περίοδο των Κομνηνών, ο τίτλος δουξ αντικατέστησε εντελώς τον τίτλο του στρατηγού στον προσδιορισμό του στρατιωτικού αξιωματούχου επικεφαλής ενός θέματος. Στο Βυζαντινό Πολεμικό Ναυτικό εμφανίστηκαν δούκες του ναυτικού κατά τη δεκαετία το 1070, και κατά τη δεκαετία του 1090 δημιουργήθηκε το αξίωμα του μεγάλου δουκός ως Διοικητή όλου του Βυζαντινού Ναυτικού· δηλαδή ο μέγας δουξ ήταν το ανώτατο ναυτικό αξίωμα της εποχής.
Ο τίτλος έδωσε επίσης το όνομα στην αριστοκρατική οικογένεια των Δουκών, η οποία κατά τους 9ο με 11ο αιώνα έδωσε πολλούς Βυζαντινούς αυτοκράτορες και στρατηγούς, ενώ αργότερα απόγονοι που έφεραν το όνομα (μητρογονικά από την αρχική οικογένεια) ίδρυσαν το Δεσποτάτο της Ηπείρου στην βορειοδυτική Ελλάδα.
Χρήση μετά τη Ρωμαϊκή εποχή
Ο Βασιλιάς Αρθούρος, σε μία από τις πρώτες εμφανίσεις του στην λογοτεχνία περιγράφεται ως dux bellorum ("δουξ των μαχών") στους πολέμους των Ρωμαίο-Βρετανών εναντίον των Αγγλοσαξόνων. Ένα χρονικό από το μοναστήρι του Αγίου Μαρτίνου στην Κολωνία αναφέρει ότι το μοναστήρι είχε δεχθεί επιδρομή από τους Σάξονες το 778, αλλά ξανακτίστηκε από κάποιον "Olgerus, dux Daniæ" (ο οποίος μπορεί να ήταν το ιστορικό πρόσωπο γύρω από το οποίο χρίστηκε ο μύθος του Ogier τοπυ Δανού), με τη βοήθεια του Καρλομάγνου. Το Dux είναι επίσης η ρίζα για διάφορους φεουδαρχικούς τίτλους ευγενείας όπως (μέσω του Γαλλικού duc) το αγγλικό duke, το Ισπανικό και Πορτογαλικό duque, και το Βενετικό doge, το Ιταλικό duca και duce, και το Βυζαντινό δούκας.
Ο Ιταλός φασίστας δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι χρησιμοποίησε τον τίτλο dux (στα Ιταλικά duce) για την ενσάρκωση της ηγεσίας του. Ένα φασιστικό μότο ήταν το "DVX MEA LVX", "Ο Ντούτσε είναι το Φως μου".
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Βαθμοφόροι ρωμαϊκού στρατού Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Ο Πεπτωκώς Άγγελος
Ο Πεπτωκώς Άγγελος (γαλλικά: L'Ange Déchu) είναι ελαιογραφία σε καμβά που φιλοτεχνήθηκε το 1847 από τον Γάλλο ζωγράφο Αλεξάντρ Καμπανέλ και εκτίθεται στο Μουσείο Fabre της Γαλλίας.
Περιγραφή
Πρόκειται για ένα ρομαντικό έργο. Η φιγούρα, που απεικονίζει τον βιβλικό Σατανά, είναι ζωγραφισμένη σαν Αρχαίος Έλληνας ήρωας με αψεγάδιαστο, αγαλματένιο σώμα. Ο σκοπός αυτής της επιλογής είναι το μήνυμα ότι η εξωτερική ομορφιά και η ηθική δεν πάνε απαραίτητα μαζί. Τα μάτια του είναι σκοτεινά και κοιτούν τον παρατηρητή, για να δημιουργηθεί ένα δέσιμο ανάμεσά τους. Το βλέμμα του είναι πολύ εκφραστικό, ανακατεύοντας θλίψη, οργή και περιφρόνηση απέναντι σε αυτόν που τον έδιωξε, τον Θεό. Επίσης, κυλά ένα δάκρυ από το δεξί του μάτι, που συμβολίζει είτε τη θλίψη του για την εξορία του από τον Παράδεισο, είτε τον πληγωμένο εγωισμό του. Τα φτερά του, παρόλο που είναι όμορφα και ιριδίζοντα, φαίνεται να σκουραίνουν από τις άκρες προς τα πάνω, σαν να σαπίζουν σταδιακά. Επιπλέον, στο βραχώδες μέρος όπου βρίσκεται πια ο άγγελος, υπάρχουν γύρω του κλαδιά με αγγάθια. Τέλος, στο φωτεινό φόντο φαίνονται οι υπόλοιποι άγγελοι που είναι ανέμελοι, σχεδόν διάφανοι και ενσωματωμένοι με τον ουρανό.