cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπέρτολντ Λιουμπέτκιν
Βιογραφία
Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του πήρε μέρος σε ποικίλους διαγωνισμούς ανάμεσα στους οποίους ήταν και αυτός για το Παλάτι των Σοβιέτ στη Μόσχα (1931) καθώς και σε πολλές εκθέσεις, με πιο γνωστή αυτή για την οποία έφτιαξε το Εμπορικό περίπτερο της ΕΣΣΔ. Το πρώτο του σχέδιο που υλοποιήθηκε ήταν αυτό για μια πολυκατοικία διαμερισμάτων στο Παρίσι, 25 Avenue de Versailles(1928-31), σε συνεργασία με τον J.Ginsberg. Πρόκειται για ένα κτίριο με εννέα ορόφους, επηρεασμένο από τις καθαρές χαράξεις των σπιτιών του Le Corbusier και τις γυάλινες επιφάνειες του Διεθνούς Στυλ με έντονες εσοχές και εξέχοντα περβάζια πίσω από ένα απλό μπετονένιο σκελετό. Από το εσωτερικό του καταλαβαίνει κανείς ότι η πρότασή του για μια νέα τάξη αστικής διαβίωσης ήταν άνεση χωρίς χλιδή, οικονομία χωρίς ευτέλεια, στυλ χωρίς αυστηρότητα. Αργότερα,ίδρυσε την αρχιτεκτονική ομάδα Tecton (1932-1948) στο Λονδίνο μαζί με άλλους πολλά υποσχόμενους συναδέλφους του (A.Chitty, L.Drake, M.dugdale, V.Harding, G.Samuel,F.Skinner). Εδώ αρχίζει μια περίοδος αυξημένης παραγωγικότητας για τον Λουμπέτκιν με συνεχείς αναθέσεις είτε για ιδιωτικές κατοικίες, είτε για κοινόβια κτίρια και άλλα δημόσια έργα. Σαν ομάδα έκαναν το ντεμπούτο τους με το Gorilla House στο ζωολογικό κήπο του Λονδίνου στο Regents Park το 1932, όπου με τη βοήθεια του Δανού μηχανικού Ove Arup κατάφεραν να προσδώσουν προσαρμοστικότητα και ευελιξία στην κυκλική κάτοψη του κτιρίου,με κινητά πετάσματα,ώστε να δημιουργήσουν φιλικό περιβάλλον τόσο για το κοινό όσο και για τα ζώα όλους τους μήνες του χρόνου. Ύστερα,ανέλαβαν το Penguin House του ζωολογικού κήπου (1933-34) που ουσιαστικά είναι μια ευρύχωρη πισίνα με δυο έλικες-προβόλους που αποδεικνύουν τις γλυπτικές ιδιότητες του οπλισμένου σκυροδέματος. Όσον αφορά την κατασκευή κατοικιών, οι Tecton ξεκίνησαν το 1935 με το φιλόπνοο σχέδιο για το Highpoint One -ένα οχταόροφο συγκρότημα εξήντα πολυτελών διαμερισμάτων που θα πρόσφεραν όλες τις ανέσεις στους ιδιοκτήτες τους-κατασκευασμένο από μονολιθικές πλάκες οπλισμένου σκυροδέματος.Η πιλοτή οριοθετείται από την σταυροειδή οργάνωση των από πάνω κατοικιών.Τα ανώτερα επίπεδα είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε το φως να διαχέεται διαγώνια μέσα στα επιμέρους διαμερίσματα.Λίγα χρόνια μετά(1938)ολοκληρώθηκε και το Highpoint Two που ήταν ακόμα πιο πολυτελές από το πρώτο με διπλού ύψους καθιστικά δωμάτια που είχαν θέα στους μεγαλοπρεπείς κήπους.
Την ίδια περίοδο ο Λουμπέτκιν είχε αναλάβει τις εγκαταστάσεις για τον ζωολογικό κήπο του Dudley και του κέντρου υγείας του Finsbury. Το κέντρο υγείας του Finsbury με την πρόσοψή του από υαλότουβλα αποσκοπούσε στην επίτευξη της μέγιστης δυνατής υγιεινής του χώρου και την ευάερη και ευήλια ατμόσφαιρα. Ο Λουμπέτκιν θα συνεργαστεί το 1938 με τον Harold Ridley για τον σχεδιασμό της πόλης του Finsbury. Τα χρόνια μετά τον πόλεμο και την διάλυση της Tecton ο Λουμπέτκιν ασχολήθηκε με την αναπαραγωγή μιας σειράς μεγάλων πολυκατοικιών που οι εξωτερικές τους όψεις ήταν αποτέλεσμα της σπουδής του αρχιτέκτονα στις διαφορετικές εκδοχές που προκύπτουν από τον επανασχεδιασμό της σκακιέρας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το Spa Green (1943-50) στο Finsbury. Όμως, για λόγους αισθητικής οι όψεις δεν υπακούνε στην κάτοψη καθώς σχηματίζουν κατακόρυφα πλαίσια που περιλαμβάνουν διαφορετικές πτέρυγες. Η διάταξη των όγκων στον αστικό ιστό λειτουργεί ενοποιητικά με τα γύρω κτίρια και τους δρόμους.Τα συστήματα θέρμανσης και αποχέτευσης είναι προσεκτικά σχεδιασμένα όπως και οι είσοδοι-μια σε σχήμα λότζιας, άλλη με καμπυλωμένο σκέπαστρο. Σε σχήμα θόλου είναι και η οροφή του τελευταίου επιπέδου που αποτελεί χώρο συνάθροισης αλλά και χώρο για το στέγνωμα των ρούχων.Σε παρόμοια λογική σχεδιάστηκαν και τα Priory Green, Holford Square Houses και Hallfield Estate.
Το 1948 ο Λουμπέτκιν αναλαμβάνει το σχεδιασμό της βιομηχανικής περιοχής Peterlee,Co.Durham, στον οποίο αφοσιώθηκε μέχρι το 1950 και στόχος του ήταν ο επαναπροσδιορισμός της μοντέρνας πόλης. Παρά τις αναλυτικές μελέτες του για την τοπιογραφία, την κοινωνική ανάπτυξη, τα δίκτυα μεταφοράς,την ποικιλομορφία των όψεων των κτιρίων, το σχέδιό του τελικά δεν εκτελέστηκε διότι συνάντησε γραφειοκρατικά εμπόδια. Η μεγαλύτερη αναγνώριση της συνεισφοράς του στην αρχιτεκτονική ήταν η βράβευσή του με το Royal Gold Medal for Architecture το 1982.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι Κατηγορία:Ρώσοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Εβραίοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Φιόντορ Κοτάνοφ
Ο Φιόντορ (Φώτης) Ιβγκένιεβιτς Κοτάνωφ (συναντάται και ως Θεόδωρος, 5 Απριλίου 1914 - 15 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης, συμμετέχων στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, διοικητής του 384ου τάγματος πεζοναυτών, ταγματάρχης.
Στις αρχές Απριλίου 1943, ο καπετάνιος Κοτάνοφ διορίστηκε διοικητής του 384ου χωριστού τάγματος πεζοναυτών της Ναυτικής Βάσης της Οδησσού του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας.
Βιογραφία
Ο Φιόντορ (Φώτης) Κοτάνοφ γεννήθηκε στο χωριό Νέων-Χαραμπά, στην περιοχή Τσάλκα της Γεωργίας, γιος του Ευγένιου Γκεοργκίγιεβιτς και της Αναστασίας Κοτανίδη (Κοτάνοφ). Τα υψίπεδα της Τσάλκας είναι τόπος εγκατάστασης των Ελλήνων του Πόντου στη Γεωργία (διάβασε Έλληνες της Τσάλκας). Ο Φιόντορ είχε πέντε αδέρφια και τέσσερις αδερφές. Η οικογένεια Κοτάνοφ ήταν φτωχοί αγρότες. Από μικρή ηλικία, ο Φιόντορ άρχισε να εργάζεται ως βοσκός προβάτων και βοήθησε με τις δουλειές του σπιτιού. Αποφοίτησε από την Δ΄ τάξη του σχολείου. Το 1933 αποφοίτησε από τη Σχολή Πεζικού του Μπακού.
Μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή Πεζικού του Μπακού, υπηρέτησε ως διοικητής διμοιρίας και ομάδας αναγνώρισης σε συντάγματα ορεινών τυφεκίων. Υπηρέτησε στη Στρατιωτική Περιφέρεια της Υπερκαυκασίας. Το 1937, το τμήμα του Κοτάνοφ μεταφέρθηκε στην Άπω Ανατολή και υπηρέτησε μετά στο στόλο του Ειρηνικού.
Τον Ιούλιο του 1938, ο Κοτάνοφ συνελήφθη από την Ενκαβεντέ κατηγορούμενος για αντεπαναστατικές δραστηριότητας. Εννέα μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1939, αθωώθηκε, αφέθηκε ελεύθερος και επανήλθε στην υπηρεσία. Το 1939, ο Κοτάνοφ μετατέθηκε στη Σεβαστούπολη ως διοικητής του τάγματος πεζικού της παράκτιας υπηρεσίας του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας, γεγονός που τον έφερε σε επαφή με τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο το 1941.
Ενώ σπούδαζε στη Σχολή Πεζικού του Μπακού, ο Κοτάνοφ έγινε φίλος με τον συμφοιτητή Ιβάν, από το ελληνικό χωριό του Τσερντακλί κοντά στη Μαριούπολη. Ο Ιβάν σύστησε τον Φιόντορ στην αδελφή του Αλεξάνδρα και αργότερα παντρεύτηκαν. Με την Αλεξάνδρα Τσερτύλ απέκτησαν έναν γιο, τον Βαλέρι, στην Άπω Ανατολή το 1937 και μια κόρη, τη Φλόρα, το 1940 στη Σεβαστούπολη.
Ο Κοτάνοφ πολέμησε στην πολιορκία της Σεβαστούπολης, όπου ήταν διοικητής ενός τάγματος τυφεκίων της παράκτιας υπηρεσίας. Υπέστη σοβαρή διάσειση και νοσηλεύτηκε. Μετά τη νοσηλεία δίδαξε στα μαθήματα μετεκπαίδευσης αξιωματικών, αλλά όχι για μεγάλο διάστημα.
Στις 29 Αυγούστου 1943 ηγήθηκε του τάγματος του στη μάχη για πρώτη φορά καταλαμβάνοντας ένα γερμανικό φυλάκιο στην Μπεζιμένοφκα ως μέρος της απόβασης στο Τάγκανρογκ. Η μάχη ήταν μεγάλη επιτυχία με ελάχιστες απώλειες για τους Σοβιετικούς αλλά αρκετές για τους Γερμανούς. Την νύχτα της 9ης Σεπτεμβρίου ένα τάγμα αλεξιπτωτιστών στο τάγμα του Κοτάνοφ έκανε κατάβαση σε εχθρικό έδαφος κοντά στη Μαριούπολη και προχώρησε στην περιοχή για τη Μαριούπολη, σκοτώνοντας πάνω από 600 γερμανούς στρατιώτες και αξιωματικούς, καταστρέφοντας τον εξοπλισμό τους. Στις 17 Σεπτεμβρίου άρχισε να ηγείται του τάγματος του στην επίθεση για το Οσιπένκο, όπου πήραν δύο μπαταρίες του εχθρού και 29 οχήματα ως λάφυρο.
Τον Μάρτιο του 1944, 55 ναύτες από το τάγμα του Κοτάνοφ συμμετείχαν στην απόβαση του Ολσάνσκι. Οι περισσότεροι χάσανε τη ζωή τους σε δύο μέρες στις σκληρές μάχες αλλά τιμήθηκαν ως ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Κοτάνοφ ήθελε να ηγηθεί της απόβασης, αλλά δεν το έκανε και έδωσε την θέση του στον Κονσταντίν Ολσάνσκι. Συμμετείχε όμως στο σχεδιασμό της επιχείρησης. Λόγω της συμμετοχής του 384ου τάγματος στην απόβαση στο Νικολάγιεφ της Ουκρανίας έχει πάρει το όνομα "τάγμα του Νικολάγιεφ".
Ο Κοτάνοφ συμμετείχε στην απόβαση του Ολσάνσκι, σε άλλες μάχες, και διακρίθηκε στην δεύτερη επίθεση στο Ιάσιο και το Κισινιόφ. Ξεκινώντας στις 23 Αυγούστου 1944, ο Κοτάνοφ ηγήθηκε μιας επιχείρησης αποκλεισμού υποχωρούντων στρατευμάτων του εχθρού σε μια εκβολή στο Δνείστερο. Το επόμενο πρωί έκανε μια απόβαση με 60 άνδρες στο νερό, όπου διατήρησαν όλοι μαζί μια παρουσία στην περιοχή Κουντούκ, αιχμαλωτίζοντας πάνω από 4.000 στρατιώτες και αξιωματικούς οι οποίοι μετά από δύο ώρες μάχης παραδόθηκαν. Η επιχείρηση του Κοτάνοφ επέτρεψε την κατάληψη του δέλτα του Δούναβη.
Ηγήθηκε του τάγματος του σε επιτυχημένες αποβάσεις και καταδρομικές επιχειρήσεις στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Στις 29 Αυγούστου 1944 το τάγμα του συμμετείχε στην απελευθέρωση της Κωνστάντζας και στις 8 με 9 Σεπτεμβρίου 1944 μπήκε στη Βουλγαρία όπου καλοσωρίστηκε από τις βουλγάρικες δυνάμεις. Στις 20 Απριλίου 1945 τιμήθηκε με το βραβείο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης για την επιτυχία του στις πολεμικές επιχειρήσεις και παρέμεινε στη Βουλγαρία ως τον Ιούνιο.
Μεταπολεμικά χρόνια
Μετά το πόλεμο παρέμεινε στο ναυτικό και αποφοίτησε από τη στρατιωτική ακαδημία Φρούνζε το 1948, και ηγήθηκε για λίγο ενός τάγματος πριν αναλάβει καθηγητής το 1951. Δίδαξε σε σχολές του ναυτικού, και ήταν αναπληρωτής επικεφαλής του Ινστιτούτου Τεχνικής Στρατιωτικής Μηχανικής του Λένινγκραντ. Το 1964 αποστρατεύτηκε και έμεινε στο Λένινγκραντ ως τον θάνατο του στις 14 Σεπτεμβρίου 1993. Επισκέφθηκε την Βουλγαρία για να συμβάλει στα γυρίσματα μιας ταινίας για τον πόλεμο. Αναφέρεται στο βιβλίο Μικρή Γη του Λεονίντ Μπρέζνιεφ.
Τιμές
Σοβιετικές:
Βουλγάρικες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Κεντρικό Ινστιτούτο Αεροϋδροδυναμικής
thumb|250px|Το κτήριο του TsAGI Το Κεντρικό Ινστιτούτο Αεροϋδροδυναμικής (ρωσ. Центра́льный аэрогидродинами́ческий институ́т, ЦАГИ, αγγ. TsAGI). Ιδρύθηκε στη Μόσχα από τον Νικολάι Ζουκόφσκι πρωτοπόρο της Ρωσικής αεροπορίας τη 1 Δεκεμβρίου 1918.
Ιστορία
thumb|250px|Ο [[Νικολάι Ζουκόφσκι, ιδρυτής του TsAGI.]] Το TΣ.Α.ΓΚ.Ι. (ЦАГИ,TsAGI) ιδρύθηκε στη Μόσχα το 1918. Στις δεκαετίες του 1920 και 1930 τα έργα του ιδρύματος περιλάμβαν πρωτότυπα αεροπλάνων, τορπιλάκατους, αιολική ενέργεια. Σταδιακά, η κύρια κατεύθυνση του TsAGI εξελίχθηκε και επικεντρώνθηκε στην αεροδυναμική έρευνα.
Το 1937 το ινστιτούτο είχε τη μεγαλύτερη αεροσήραγγα στον κόσμο. Αυτή η αεροσήραγγα παρείχε τη δυνατότητα μελέτης της συμπεριφοράς πλήρους κλίμακας αεροσκαφών. Κατά τη διάρκεια του πολέμου το ίδρυμα στράφηκε σε εφαρμογές στρατιωτικών αεροσκαφών.
Έρευνα
Στο TsAGI γίνονται έρευνες σχετικά με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδυναμική Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Μεγάλος αττικός μελανόμορφος αμφορέας του Ζωγράφου του Νέσσου
Ο μεγάλος αττικός μελανόμορφος αμφορέας του Ζωγράφου του Νέσσου είναι αρχαιολογικό εύρημα που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Θεωρείται κεντρικό και σημαντικότατο έργο της αττικής κεραμικής και αγγειογραφικής τέχνης. Είναι το αρχαιότερο διακριτό καλλιτέχνημα του αττικού μελανόμορφου ρυθμού. Από το έργο αυτό πήρε το όνομά του ο άγνωστος, αλλά συμβατικά ονομαζόμενος ζωγράφος του Νέσσου.
Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε στην οδό Πειραιώς κοντά στο Δίπυλο του Κεραμικού.
Περιγραφή
Είναι αμφορέας με υψηλό λαιμό. Βρέθηκε θρυμματισμένος και ανασυγκολλήθηκε, ενώ τα τμήματα που λείπουν αντικαταστάθηκαν. Το χρώμα του είναι πολύ ανοιχτό και σπάνιο για αττικό αμφορέα. Το σχήμα του καινοτομεί. Η εικόνα στον λαιμό του αγγείου δείχνει τον σφριγηλό Ηρακλή να μάχεται τον κένταυρο Νέσσο. Τον έχει πιάσει με το αριστερό χέρια από τα μαλλιά, ενώ τον πιέζει με την αριστερή πατούσα του στην πλάτη. Στο δεξί χέρι κρατάει σπαθί, με το οποίο πρόκειται να σκοτώσει τον αντίπαλό του. Ο γενειοφόρος Κένταυρος εικονίζεται λιγνός, να υπερασπίζεται με τα χέρια του. Τα πόδια έχουν λυγίσει από την αδυναμία. Η εικόνα επιγράφεται με τα ονόματα των πρωταγωνιστών: «ΒΕΡΑΚΛΗΣ» αριστερόστροφη και «ΝΕΤΟΣ» δεξιόστροφη γραφή.
Στην κοιλιά του αμφορέα βλέπουμε μια δεύτερη εικόνα, στην οποία ο Περσέας κυνηγιέται από τις αδελφές της Μέδουσας για να τον σκοτώσουν. Φορούν Γοργόνειο προσωπείο και έχουν φτερά στην πλάτη.
Ιστορική τοποθέτηση
Χρονολογείται στα 620-610 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Αμφορέας Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Πραζικουαντέλη
Η πραζικουαντέλη (PZQ), που πωλείται με την επωνυμία Biltricide μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων τύπων παρασιτικών μολύνσεων από σκουλήκια. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται για σχιστοσωμίαση, κλωνορχίαση, οπισθορχίαση, λοιμώξεις από ταινίες, κυστικέρκωση, εχινοκοκκίαση και άλλες λοιμώξεις από τρηματώδη. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για μολύνσεις σκουληκιών του ματιού. Λαμβάνεται από το στόμα.
Παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν κακό συντονισμό, κοιλιακό άλγος, έμετο, πονοκέφαλο και αλλεργικές αντιδράσεις. Ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν συνιστάται για χρήση κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Η πραζικουαντέλη ανήκει στα ανθελμινθικά φάρμακα. Λειτουργεί εν μέρει επηρεάζοντας τη λειτουργία του αναρώφησης του σκουληκιού.
Η πραζικουαντέλη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1982. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Κτηνιατρικά φάρμακα Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες Κατηγορία:Λακτάμες Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες
Κατάλογος δημάρχων Κομοτηνής
Παραπομπές
Κομοτηνη
Σαιν-Ζαμ (Ατλαντικά Πυρηναία)
Η Σεν Ζαμ (Γαλλικά: Saint-Jammes) είναι γαλλικός Δήμος, ο οποίος βρίσκεται στο διαμέρισμα των Ατλαντικών Πυρηναίων (Pyrénées-Atlantiques) στην περιοχή της Ακουιτανία-Λιμουζέν-Πουατού-Σαράντ (Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes), στη νοτιοδυτική Γαλλία.
Απέχει δέκα χλμ βορειοανατολικά της Παι. Συνορεύει με τις κοινότητες Higuères-Souye στα βόρεια, Gabaston στα ανατολικά, Maucor και Bernadets στα δυτικά και Morlaàs στα νότια. Η κοινότητα εξυπηρετείται από τις οδούς 222 και 943. Υπάρχει επίσης τακτική σύνδεση με την Παι.
Πλησίον της κοινότητας ρέει ο παραπόταμος του ποταμού Αντούρ (Adour), Λουί (Luy), τα νερά του οποίου χρησιμοποιούνται για άρδευση.
Το όνομα Σεν Ζαμ (Saint-Jammes) εμφανίζεται πρώτη φορά ως Sent-Jacme το 1376 και ως Saint-Jayme το 1673.
Χαρακτηριστικό του Σεν Ζαμ είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει εκκλησία.
Στο δήμο υπάρχει δημόσιο δημοτικό σχολείο, αθλητικό κέντρο (Aime Capdeboscq), γήπεδο ποδοσφαίρου και γήπεδο τένις.
Κοινό κτήμα
thumb|175px|Εικόνα που χρησιμοποιείται ορισμένες φορές για να δείξει ότι ένα έργο είναι κοινό κτήμα
Αυτό μπορεί να σημαίνει:
Ιστορικά Στοιχεία
Ο όρος «κοινό κτήμα» αρχίζει να εμφανίζεται στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, αν και ως γενική έννοια το βρίσκουμε στο Ρωμαϊκό Δίκαιο ως ειδικότερη μορφή στο σύστημα των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας.
Η έλλειψη νομοθετικής πρόβλεψης δεν σήμαινε ωστόσο και πλήρη έλλειψη μηχανισμών προστασίας. Στη Γαλλία κατά την περίοδο της Αναγέννησης οι συντεχνίες των τυπογράφων είχαν θεσπίσει σχετικά ενιαίους κανόνες για την προστασία της πατρότητας των έργων τους. Κάποιοι μάλιστα γνωστοί εκδότες κατόρθωναν να αποκτήσουν με άδεια του βασιλιά ειδικά προνόμια που αντιστοιχούσαν με μονοπώλιο στην έκδοση και διάθεση ενός έργου, είτε αυτό ήταν παλαιό είτε σύγχρονό τους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η έννοια του «κοινού κτήματος» εμφανίζεται με νόμο που θέσπισε η Βασίλισσα Αννα το 1710. Ο νόμος αυτός θεσπίζει ένα είδος πνευματικών δικαιώματων (copyright) αναγνωρίζοντας στον δημιουργό μια περίοδο αποκλειστικής προστασίας του έργου η οποία διαρκούσε 14 χρόνια και μπορούσε να παραταθεί μια φορά. Η μέγιστη δηλαδή διάρκεια προστασίας ήταν τα 28 χρόνια.
Η σταθερή διεκδίκηση των συντεχνιών των τυπογράφων όμως ήταν η διαρκής προστασία. Η έκδοση και εμπορία εκκλησιαστικών,αρχαίων ελληνικών αλλά και σαιξπηρικών έργων ήταν πηγή σημαντικού εισοδήματος και η μετακίνηση των έργων αυτών στην κατηγορία του «κοινού κτήματος» θα τους αποστερούσε τα εισοδήματα αυτά. Οι υπερασπιστές της άποψης αυτής επικαλούντο το Common Law Copyright, σύμφωνα με το οποίο η νομική αντιμετώπιση της πνευματικής ιδιοκτησίας έπρεπε να είναι ανάλογη με εκείνη της ιδιοκτησίας, δηλαδή διαρκής προστασία και δυνατότητα του ιδιοκτήτη να τη μεταβιβαζει. Μια σειρά αποφάσεων των αγγλικών δικαστηρίων όμως καθιέρωσαν τελικά τον χρονικό περιορισμό της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας. «Η γνώση και οι επιστήμες δεν μπορούν να φυλακισθούν σε έναν ιστό αράχνης¨», έγραψε ο δικαστής Λόρδος Camden στην ιστορική απόφαση Donaldson κατά Beckett (1774). Την επόμενη χρονιά όμως (1775) ένας νέος νόμος (Copyright Act) αναγνώρισε σε ορισμένα αγγλικά και σκωτσέζικα Πανεπιστήμια διαρκή αποκλειστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας σε κάποιες εκδόσεις τους. Η «Βίβλος του Βασιλέως Ιακώβου» παραδείγματος χάριν δεν μπορεί να τυπωθεί και κυκλοφορήσει παρά μόνον από τα Πανεπιστήμια των Κέιμπριτζ και Οξφόρδης. Ο νόμος αυτός καταργήθηκε το 1988, αλλά η προστασία αυτή θα πάψει να ισχύει το 2039.
Προϋποθέσεις
Οι προϋποθέσεις χαρακτηρισμού ενός προστατευόμενου έργου πνευματικής ιδιοκτησίας σε «κοινό κτήμα» ποικίλλουν από χώρα σε χώρα.
Πάροδος Περιόδου Προστασίας Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία (Άρθρα 29- 31 του Ν.2121/1993) η οποία ακολουθεί τη σχετική Κοινοτική Οδηγία της 29/10/1993, η πνευματική ιδιοκτησία διαρκεί όσο η ζωή του δημιουργού και εβδομήντα (70) χρόνια μετά το θάνατό του, που υπολογίζονται από την 1η Ιανουαρίου του έτους το οποίο έπεται του θανάτου του δημιουργού. Μετά τη λήξη της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, το Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον Υπουργό Πολιτισμού, μπορεί να ασκεί κάποιες από τις εξουσίες που απορρέουν από το ηθικό δικαίωμα του δημιουργού στο έργο του. Ειδικότερα αυτές που περιγράφονται στο άρθρο 4 παρ. 1 περ. β’ και γ’ δηλαδή (1) την εξουσία αναγνώρισης της πατρότητας του δημιουργού πάνω στο έργο και ειδικότερα την εξουσία να απαιτεί, στο μέτρο του δυνατού, τη μνεία του ονόματός του στα αντίτυπα του έργου του και σε κάθε δημόσια χρήση του έργου του ή, αντίθετα, να κρατάει την ανωνυμία του ή να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο και (2) την εξουσία απαγόρευσης κάθε παραμόρφωσης, περικοπής ή άλλης τροποποίησης του έργου καθώς και κάθε προσβολής του δημιουργού οφειλομένης στις συνθήκες παρουσίασης του έργου στο κοινό.
Στην περίπτωση έργων συνεργασίας και μουσικών συνθέσεων με στίχους, εφόσον αμφότερες οι συνεισφορές του συνθέτη και του στιχουργού έχουν δημιουργηθεί ειδικά για τη συγκεκριμένη μουσική σύνθεση με στίχους, η πνευματική ιδιοκτησία διαρκεί όσο η ζωή του τελευταίου επιζώντος δημιουργού και εβδομήντα (70) έτη μετά το θάνατό του, που υπολογίζονται από την 1η Ιανουαρίου του έτους το οποίο έπεται του θανάτου του τελευταίου επιζώντος δημιουργού. (άρθρο 1 παρ. 1 της Οδηγίας 2011/77/ΕΕ)
Όταν ένα έργο δημοσιεύεται σε τόμους, τμήματα, τεύχη, αριθμούς ή επεισόδια και η διάρκεια προστασίας αρχίζει από τη στιγμή που το έργο κατέστη νομίμως προσιτό στο κοινό, η διάρκεια προστασίας υπολογίζεται για κάθε μέρος χωριστά.
Η διάρκεια προστασίας ενός οπτικοακουστικού έργου λήγει εβδομήντα (70) έτη μετά το θάνατο του τελευταίου επιζώντος μεταξύ των ακολούθων προσώπων: του κύριου σκηνοθέτη, του σεναριογράφου, του συγγραφέα διαλόγων και του συνθέτη μουσικής που γράφτηκε ειδικά για να χρησιμοποιηθεί στο οπτικοακουστικό έργο.
Σύμφωνα με την Κοινοτική Οδηγία η ερμηνεία ενός μουσικού έργου χαρακτηρίζεται ως κοινό κτήμα μετά από 50 χρόνια. Με βάση τον κανόνα αυτό μεγάλος αριθμός ηχογραφήσεων κλασσικής μουσικής χαρακτηρίζεται κάθε χρόνο ως κοινό κτήμα και απελευθερώνονται πλήρως από τα δικαιώματα των δημιουργών (που έχουν αποβιώσει προ 70 ετών) και από τα συγγενικά δικαιώματα (ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν προ 50 και περισσοτέρων ετών). Οι ηχογραφήσεις αυτές μπορούν επομένως να αντιγραφούν, να διανεμηθούν ακόμη και να «ανέβουν» στο διαδίκτυο χωρίς περιορισμούς.
Ο χαρακτηρισμός ενός έργου ως κοινού κτήματος δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πλέον περιορισμοί. Ένα πρόσωπο που εικονίζεται σε μια φωτογραφία παραδείγματος χάριν διατηρεί το δικαίωμα στην εικόνα του, ακόμη και αν η φωτογραφία ως έργο τέχνης έχει χαρακτηριστεί κοινό κτήμα. Σε κάποιες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, όπου δεν εφαρμόζεται το δίκαιο του δημιουργού, αλλά εκείνο του copyright, ο δημιουργός μπορεί να παραιτηθεί των δικαιωμάτων του και το έργο να χαρακτηρισθεί αμέσως ως κοινό κτήμα.
Λήξη Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας
Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας χορηγεί στον κάτοχό του το αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί και να εκμεταλλεύεται την περιγραφόμενη σε αυτό εφεύρεση για 20 χρόνια. Σε αντίθεση με την πνευματική ιδιοκτησία, το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δεν προστατεύει μόνο την υλική αποτύπωση της ιδέας αλλά και την ίδια την ιδέα.
Παραίτηση Δημιουργού
Παράγωγα έργα
Έργα που αποτελούν κοινό κτήμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση για τη δημιουργία προστατευόμενων παράγωγων έργων, τα οποία ο δημιουργός τους μπορεί να τα εκμεταλλευτεί όπως επιθυμεί και να περιορίζει κατά βούληση την πρόσβαση σε αυτά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινού κτήματος είναι το δημοτικό τραγούδι, το οποίο, κατά τον ν. 2121/1993 περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ως έκφραση της λαϊκής παράδοσης δεν προστατεύεται με πνευματικά δικαιώματα. Μια συλλογή όμως δημοτικών τραγουδιών, η οποία έχει πρωτοτυπία και δημιουργικό ύψος, μπορεί να προστατεύεται. Άλλο παράδειγμα είναι ένα λογοτεχνικό έργο του οποίου η προστασία έχει λήξει με το πέρασμα του χρόνου: ο καθένας μπορεί να το αναπαραγάγει ελεύθερα, αλλά αν κάποιος το μεταφράσει σε άλλη γλώσσα (παράγωγο έργο), δεν υποχρεούται να κάνει τη μετάφρασή του ελεύθερα προσιτή στο κοινό. Μπορεί να την εκμεταλλευθεί όπως θέλει, παρ' όλο που βασίζεται σε ελεύθερο περιεχόμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας
2098 Ζύσκιν
Ο Ζύσκιν (Zyskin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου γιατρού Λεβ Γιούργιεβιτς Ζύσκιν, καθηγητή στο Ιατρικό Ινστιτούτο της Κριμαίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ζύσκιν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζυσκιν
Δημογραφία της Κροατίας
μικρογραφία|αριστερά|Η πληθυσμιακή πυκνότητα της Κροατίας, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Αναγράφονται οι κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο των περιφερειών: Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Κροατίας είναι γνωστά μέσα από απογραφές, που συνήθως διεξάγονται κάθε δέκα έτη. Η κροατική στατιστική υπηρεσία έχει αναλάβει αυτό το έργο από το 1990, με την τελευταία απογραφή να έχει γίνει τον Απρίλιο του 2011. Ο μόνιμος πληθυσμός της Κροατίας στην απογραφή εκείνη ήταν περίπου 4,290 εκατομμύρια κάτοικοι, με πυκνότητα 75,8 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Πληθυσμός
Με πληθυσμό 4,29 εκατομμύρια κατοίκους, το 2011, η Κροατία βρισκόταν στην 125η θέση της παγκόσμιας πληθυσμιακής κατάταξης. Η πληθυσμιακή της πυκνότητα έφθανε τους 75,8 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Στο πεδίο του προσδόκιμου ζωής η μέση τιμή ήταν τα 78 έτη, ενώ ο δείκτης γονιμότητας βρισκόταν στο 1,50 ανά μητέρα, ένα ποσοστό που είναι από τα χαμηλότερα στον πλανήτη. Το κροατική στατιστική υπηρεσία έχει προβλέψει ότι ο πληθυσμός μπορεί να συρρικνωθεί στα 3,1 εκατομμύρια μέχρι το 2051, εξαιτίας του χαμηλού ποσοστού γεννήσεων και του επιπέδου της μετανάστευσης.
Το 2014 υπήρξαν 39.566 γεννήσεις στην Κροατία, εκ των οποίων οι 20.374 αφορούσαν αγόρια και οι 19.192 κορίτσια. Ο μέσος όρος ηλικίας των μητέρων κατά τη γέννηση του πρώτου παιδιού τους ήταν τα 28,4 έτη. Το 2009, 52.414 άτομα έχασαν τη ζωή τους στην Κροατία, 48,5% των οποίων έχασαν τη ζωή τους σε ιατρικές εγκαταστάσεις και 90% αυτών λάμβανε ιατρική θεραπεία. Οι Καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος ήταν τα κύρια αίτια θανάτου στη χώρα, με 26.235 και 13.280 θανάτους αντίστοιχα. Την ίδια χρονιά, υπήρχαν 2.986 βίαιοι θάνατοι, συμπεριλαμβανομένων 2.121 που οφείλονται σε ατυχήματα. Ο τελευταίος αριθμός περιλαμβάνει 616 θανάτους σε τροχαία δυστυχήματα.
Το 2009, συνολικά 22.382 γάμοι τελέσθηκαν στην Κροατία, καθώς και 5.076 διαζύγια. Η απογραφή του 2001 κατέγραψε 1.470.000 νοικοκυριά σε όλη τη χώρα.
Εθνικές ομάδες
Η Κροατία κατοικείται κυρίως από Κροάτες (90,42%), ενώ οι μειονοτικές ομάδες περιλαμβάνουν Σέρβους (4,36%), Βόσνιους, Ούγγρους, Ιταλούς, Αλβανούς, Σλοβένους, Γερμανούς, Τσέχους, Ρομά και άλλους (5,22%). Στο Σύνταγμα της Κροατίας περιέχονται 22 μειονοτικές ομάδες.
Γλώσσες
μικρογραφία|δεξιά|Λεξικό της κροατικής γλώσσας του 1991 Το κροατική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα της Κροατίας και μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 2013. Οι γλώσσες των μειονοτήτων βρίσκονται σε επίσημη χρήση από την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν πρόκειται για περιοχές αποτελούμενες από εθνικές μειονότητες σε ποσοστό πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού τους, ή όπου η τοπική νομοθεσία εξουσιοδοτεί τη χρήση τους. Αυτές οι γλώσσες είναι η τσεχική, η ουγγρική, η ιταλική, η ρουθηνιακή, η σερβική και η σλοβακική. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το 95,60% των πολιτών της Κροατίας, δήλωσαν τα κροατικά ως τη μητρική τους γλώσσα, το 1,23% δήλωσε τα σερβικά, ενώ καμία άλλη γλώσσα δεν συγκέντρωσε ποσοστό άνω του 0,5% των αυτοχθόνων ομιλητών της χώρας.
Πτήση 9525 της Germanwings
Η Πτήση της Germanwings με αριθμό 9525 (4U9525), ήταν μια προγραμματισμένη πτήση από το αεροδρόμιο της Βαρκελώνης El Prat με προορισμό το Ντύσελντορφ της Γερμανίας που εκτελούνταν από τη θυγατρική εταιρεία χαμηλού κόστους της Lufthansa. Η πτήση διεξήχθη στις 24 Μαρτίου 2015 με αεροσκάφος τύπου Airbus A320 και με νηολόγιο D-AIPX το οποίο κατέπεσε ηθελημένα από τον συγκυβερνητη Αντρέας Λούμπιτς λίγη ώρα μετά την απογείωσή του στην περιοχή Ντίνι-λε-Μπαιν των Γαλλικών Άλπεων, 100χλμ βόρεια της πόλης Νίκαια της Γαλλίας. Στο αεροσκάφος επέβαιναν 144 επιβάτες και 6 μέλη πλήρωμα.
Ατύχημα
μικρογραφία|αριστερά|Η πορεία της πτήσης 9525 Η πτήση 9525 της Germanwings απογειώθηκε από το διάδρομο 07R (07 δεξιός) του αεροδρομίου της Βαρκελώνης El Prat περίπου 11:01 (ώρα Ελλάδος) με προορισμό το Ντύσελντορφ της Γερμανίας και προγραμματισμένη ώρα άφιξης 12:39 (ώρα Ελλάδος).
Αεροσκάφος
Το αεροσκάφος που εκτελούσε την πτήση 9525 της Germanwings ήταν ένα Airbus A320-200 με νηολόγιο D-AIPX που ανήκε στη Lufthansa και είχε παραχωρηθεί στη θυγατρική της εταιρεία Germanwings. Το αεροσκάφος είχε Σειριακό αριθμό 147. Η πρώτη του πτήση πραγματοποιήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1990, και παραδόθηκε στη Lufthansa στις 5 Φεβρουαρίου 1991. Η Germanwings το απέκτησε αρχικά το 2003. Το 2004 επέστρεψε στη Lufthansa και δόθηκε ξανά στην Germanwings στις 31 Ιανουαρίου 2014.
Από τις 25 Μαρτίου 2015 η εταιρεία Germanwings άλλαξε τον αριθμό πτήσης του δρομολογίου Ντύσελντορφ-Βαρκελώνη και Βαρκελώνη-Ντύσελντορφ σε 4U9440 και 4U9441 αντίστοιχα.
Επιβάτες και πλήρωμα
Στο αεροσκάφος επέβαιναν 144 επιβάτες και 6 μέλη πληρώματος, με συντριπτική πλειοψηφία να είναι Γερμανικής και Ισπανικής εθνικότητας, από τουλάχιστον 18 έθνη συνολικά. Η αρίθμηση μπορεί να συγχέεται λόγω της διπλής ιθαγένειας. Στα θύματα συγκαταλέγονται και 16 μαθητές και 2 δάσκαλοι από το Λύκειο Γιόζεφ-Κένιγκ, της πόλης Χάλτερν αμ Ζε, στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, οι οποίοι βρίσκονταν στο Ινστιτούτο Τζιόλα, στην Λινάρς ντε Βάλες, στην Καταλονία, στα πλαίσια γλωσσικής ανταλλαγής με τοπικό σχολείο. Ο δήμαρχος της Χάλτερν, Μπόντο Κλίμπελ, την περιέγραψε ως «την πιο σκοτεινή ημέρα στην ιστορία της πόλης μας».
Ένας εκπρόσωπος της Germanwings ανακοίνωσε ότι ο πιλότος είχε 10 χρόνια εμπειρία πτήσης (6000 ώρες πτήσης) με την Germanwings και την Lufthansa.
Η Γερμανική Όπερα του Ρήνου επιβεβαίωσε ότι ο βαρύτονος μπάσος Όλεγκ Μπρίγιακ, 54 ετών ήταν μεταξύ των επιβατών, όπως και η κοντράλτο Μαρίνα Ράντνερ, 33 ετών, που συνοδευόταν από το σύζυγό της και το μωρό της. Τα μέλη της ομάδας ποδοσφαίρου Ντάλκουρντ ΦΦ, που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της 3ης κατηγορίας της Σουηδίας, είχαν κάνει κράτηση για να είναι στην πτήση αλλά άλλαξαν την τελευταία στιγμή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα
Κανταβρία
Η Κανταβρία (ή Καντάμπρια) είναι μία από τις 17 αυτόνομες περιοχές (ισπανικά: Comunidades Autónomas) που απαρτίζουν το Βασίλειο της Ισπανίας. Η Κανταβρία έχει πληθυσμό 562.309 κατοίκων. Η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Σανταντέρ.
Το έδαφος της Κανταβρίας καλύπτει 5.321 τ.χ. στα βόρεια παράλια της Ισπανίας.
Δείτε επίσης
thumb|400px|Τοπίο στην Κανταβρία
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11 ήταν η 56η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Άρης Λεμεσού για 4η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν στη Β΄ φάση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Στους αγώνες αυτές μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2011-12.
Οι ομάδες στις θέσεις 13-14 υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2011-12. Σύμφωνα με της προκήρυξη του πρωταθλήματος οι ομάδες που θα τερμάτισαν στις θέσεις 9-12 θα έδιναν μονούς αγώνες κατάταξης σε ουδέτερες έδρες και η τελευταία ομάδα θα διαβαθμιζόταν στην Γ΄ κατηγορία 2011-12. Στους αγώνες αυτές μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Ωστόσο, επειδή από την πρώτη αγωνιστική της Β΄φάσης κρίθηκε μαθηματικά ο υποβιβασμός της 12ης ομάδας, δεν έγιναν οι υπόλοιποι αγώνες.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2009-10
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2010-11
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2010-11:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2009-10
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2009-10:
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία της Α΄ φάσης ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης:
Πηγή: Αποτελέσματα
Α΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων της Β΄ φάσης:
Β΄ όμιλος
Στον όμιλο της διαβάθμισης ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθούν μονοί αγώνες: κάθε ομάδα θα αγωνιζόταν με τις υπόλοιπες τρεις σε ένα μονό αγώνα, σε ουδέτερη έδρα. Μετά, όμως, τα αποτελέσματα της πρώτης αγωνιστικής του ομίλου, η διαφορά βαθμών της 12ης ομάδας (ΑΣΙΛ) από τις υπόλοιπες δεν μπορούσε να καλυφθεί και γι' αυτό η ΚΟΠ αποφάσισε τη μη διεξαγωγή των υπόλοιπων δύο αγωνιστικών. Ο ΑΣΙΛ Λύσης έγινε η τρίτη ομάδα που υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία 2011-12.
ΑΣΙΛ-ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς 3-3 (Κοινοτικό Στάδιο Παρεκκλησιάς) Χαλκάνορας-Ονήσιλος Σωτήρας 2-3 (Στάδιο Εθνικού Άχνας)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Καστέλλι Πεδιάδος
thumb|Ο αρχαιολογικός χώρος, όπου βρισκόταν ο μινωικός-ελληνιστικός οικισμός και αργότερα κτίστηκε το βυζαντινό-βενετσιάνικο καστέλι. thumb|Ο ναός του Αφέντη Χριστού, του 14ου αιώνα Το Καστέλλι Πεδιάδος (επίσημο: Καστέλλιον) είναι κωμόπολη και ιστορική έδρα του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ηταν επίσης έδρα της Επαρχίας Πεδιάδος στο Νομό Ηρακλείου.
Γεωγραφικά - Γενικά στοιχεία
Το Καστέλλι βρίσκεται στο κέντρο του νησιού σε υψόμετρο 340 μέτρα ενώ απέχει περίπου 4 χλμ. ΒΑ. από τον Ευαγγελισμό (έδρα του δήμου) και 37 χλμ. ΝΑ. από το Ηράκλειο. Στη νοτιοδυτική άκρη του βρίσκεται το Αεροδρόμιο Καστελλίου. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία όπως και άλλα επαγγέλματα. Στην κωμόπολη υπάρχουν ανάμεσα στα άλλα Κέντρο Υγείας, ΚΕΠ, Ταχυδρομείο, Ειρηνοδικείο, Παιδικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο, Λύκειο, Αστυνομικό τμήμα, Αγροτικό Κτηνιατρείο, Γραφείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Δασονομείο.
Το Γυμνάσιο του χωριού έχει αναδείξει πολλούς και αξιόλογους επιστήμονες και καθηγητές πανεπιστημίου όπως ο Θεοχάρης Δετοράκης, ο Γεώργιος Κρασανάκης, ο Γεώργιος Μαλεγιαννάκης, ο Νικόλαος Μπελιμπασάκης, ο Άρης Τσαντηρόπουλος κ.ά.
Ο Δήμος, οι σχολικές κοινότητες και ο πολιτιστικός σύλλογος διοργανώνουν αξιόλογες πολιτιστικές εκδηλώσεις κατά την διάρκεια του χρόνου. Οι σημαντικότερες πραγματοποιούνται τον Αύγουστο με την ονομασία «Γιορτή του Ξενιτεμένου» της οποίας γιορτής εμπνευστής και δημιουργός ήταν ο αείμνηστος κοινοτάρχης και αναμορφωτής τού Καστελλίου Ιωάννης Μαλεγιαννάκης, και περιλαμβάνουν συναυλίες, φολκλορική μουσική, εκθέσεις θεατρικά δρώμενα, καθώς επίσης το Καρναβάλι την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Ο κεντρικός ναός είναι δίκλιτος και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αντώνιο (πολιούχος) καθώς και στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένης, ενώ υπάρχει και ανδρώα μονή του Τιμίου Προδρόμου Καλλέργη, με 3 μοναχούς.
Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη κατοίκησής της από την προϊστορία μέχρι σήμερα γι' αυτό και ο οικισμός "Καστέλλι" έχει κυρηχθεί από το 1995 αρχαιολογικός χώρος. Υπάρχουν ευρήματα τα πρωϊμότερα των οποίων ανάγονται στη νεολιθική περίοδο. Ο ελληνιστικός οικισμός του μάλλον καταστράφηκε γύρω στο 220 π.Χ. ενώ έχουν ανασκαφεί λείψανα από τη βυζαντινή και την ενετική φάση του οικισμού.
Το Καστέλλι αναφέρεται το 1583 στον Καστροφύλακα (Κ95) με το όνομα Pediada Proprio με 543 κατοίκους.
Παλαιότερα το Καστέλλι ήταν κοινότητα και σε αυτήν υπάγονταν οι οικισμοί:
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε Κοινότητα Καστελλίου
Σημείωση
Υπάρχουν ακόμα το Καστέλλι Γόρτυνας και το Καστέλλι Φαιστού καθώς και Καστέλλι Λασιθίου και Κίσσαμος (Καστέλλι) Χανίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καστελλίου Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Ολανδρικά γονίδια
Ολανδρικά ονομάζονται ορισμένα γονίδια του Υ χρωμοσώματος, που χαρακτηρίζει τα αρσενικά άτομα στον άνθρωπο, για τα οποία δεν υπάρχουν αντίστοιχες γονιδιακές θέσεις στο χρωμόσωμα Χ, που υπάρχει και στα αρσενικά και στα θηλυκά άτομα.
Ολανδρικα
Λεονίντας ντα Σίλβα
Ο Λεονίντας ντα Σίλβα (πορτογαλικά: Leônidas da Silva, 6 Σεπτεμβρίου 1913 – 24 Ιανουαρίου 2004) ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Ήταν ο πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1938 και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Είναι γνωστός ως ο «Άνθρωπος - λάστιχο» και το «Μαύρο Διαμάντι» και είναι ο ποδοσφαιριστής που καθιέρωσε το ανάποδο ψαλίδι στο ποδόσφαιρο.
Βιογραφία
Ο Λεονίντας ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα νέων Σάο Κριστοβάο και στη συνέχεια σε μικρές ερασιτεχνικές ομάδες για μικρά χρονικά διαστήματα.
Καριέρα σε συλλόγους
Γνωστός έγινε στη Μπονσουσέσο, όπου άρχισε να επιδεικνύει το πλούσιο ταλέντο του. Το 1933 πήγε στην Ουρουγουάη, τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική δύναμη εκείνη την εποχή και στην κορυφαία Πενιαρόλ, όμως σε ένα χρόνο, επέστρεψε στη Βραζιλία για να παίξει για την Βάσκο ντα Γκάμα. Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934, εντάχθηκε στη Μποταφόγκο και κέρδισε το πρωτάθλημα του Ρίο το 1935. Ξεκίνησε την καριέρα του ως έσω δεξιά αλλά η μεγάλη ευελιξία, η ταχύτητα και τα αθλητικά του προσόντα ήταν τέτοια που καθιερώθηκε ως κεντρικός επιθετικός.
Τον επόμενο χρόνο πήγε στη Φλαμένγκο, όπου έμεινε μέχρι το 1941. Για άλλη μια φορά, το 1939, η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα του Ρίο. Ήταν επίσης στο προσκήνιο του κινήματος κατά των προκαταλήψεων στο ποδόσφαιρο, ένας από τους πρώτους μαύρους παίκτες που εντάχθηκαν στην τότε «ελιτίστικη» ομάδα της Φλαμένγκο. Η καριέρα του δείχνει πως το ποδόσφαιρο μπόρεσε να προχωρήσει στην κοινωνική κλίμακα στη Νότια Αμερική. Εισαγωγή από τους Βρετανούς και γεμάτο κύρος της Ευρώπης, το ποδόσφαιρο ξεκίνησε στην ήπειρο ως ελίτ άθλημα - ειδικά στη Βραζιλία, όπου η δουλεία είχε καταργηθεί επίσημα μόνο το 1888. Αλλά η Νότια Αμερική πέρασε μια διαδικασία αστικοποίησης, με τους μετανάστες να χύνονται από την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Το Μπουένος Άιρες και το Μοντεβιδέο, το Ρίο ντε Τζανέιρο και το Σάο Πάολο στα νοτιοανατολικά της Βραζιλίας, όλα αναπτύχθηκαν με γρήγορο ρυθμό - και αυτές οι πόλεις αποδείχτηκαν γόνιμο έδαφος για να αναπτυχθεί το νέο άθλημα, συνεχίζοντας με όλα τα κοινωνικά επίπεδα. Στην ομάδα της Φλαμένγκο άνοιξε τα «σύνορα» για τους μαύρους παίκτες, απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, έγινε είδωλο, συμμετείχε σε διαφήμιση σοκολάτας (πρωτόγνωρο στοιχείο) και αναδείχθηκε στον πιο αποτελεσματικό σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 153 τέρματα σε 149 επίσημους αγώνες.
Ο Λεονίντας εντάχθηκε στη Σάο Πάολο το 1942 και παρέμεινε στο σύλλογο μέχρι την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1950. Όταν το 1942 πήρε μεταγραφή για τη Σάο Πάολο η ομάδα πούλησε οκτώ χιλιάδες εισιτήρια διαρκείας περισσότερα και στο γήπεδο 72.218 θεατές πλήρωσαν εισιτήριο για να τον δουν. Ο Λεονίντας είναι ο πιο γνωστός παίκτης που έχουν πιστωθεί για την επινόηση του «λακτίσματος ποδηλάτου» (ανάποδο ψαλίδι). Παρ' αυτά, ο πραγματικός δημιουργός της κίνησης είναι ο Χιλιανός Ραμόν Ουνζάγκα. Η πρώτη φορά που ο Λεονίντας χρησιμοποίησε αυτή την τεχνική ήταν στις 24 Απριλίου 1932. Στη Φλαμένγκο χρησιμοποίησε αυτή τη κίνηση μόνο μία φορά το 1939, εναντίον της Αργεντίνικης ομάδας Ιντεπεντιέντε. Το ασυνήθιστο σουτ κέρδισε τεράστια φήμη εκείνη τη στιγμή, προωθώντας το ποδόσφαιρο.
Για τη Σάο Πάολο, ο Λεονίντας χρησιμοποίησε το ανάποδο ψαλίδι σε δύο περιπτώσεις: το πρώτο στις 14 Ιουνίου 1942, και το πιο διάσημο από όλα, το χρησιμοποίησε στις 13 Νοεμβρίου 1948, με την εντυπωσιακή νίκη επί της Γιουβέντους με 8–0. Το παιχνίδι (και το γκολ) καταγράφηκε σε μια εικόνα και θεωρείται ως η πιο διάσημη εικόνα του παίκτη. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938, χρησιμοποίησε επίσης το ανάποδο ψαλίδι για να ευχαριστήσει τους θεατές. Όταν το έκανε, ο διαιτητής ήταν τόσο σοκαρισμένος από το ψαλίδι που δεν ήξερε αν ήταν εντός των κανόνων ή όχι. Για την ομάδα του Σάο Πάολο σημείωσε 144 γκολ σε 212 επίσημους αγώνες.
thumb|Σε φωτογραφία του 1946
Διεθνής καριέρα
Ο Λεονίντας αγωνίστηκε 19 φορές με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας μεταξύ 1932 και 1946, σημειώνοντας συνολικά 21 γκολ από τα οποία δύο στο ντεμπούτο του. Το 1938, ήταν ο πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου με 7 γκολ, σημειώνοντας τρία στη νίκη 6–5 επί της Πολωνίας - σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι που κρίθηκε στην παράταση και μέσα σε βροχή σε ένα λασπωμένο αγωνιστικό χώρο, το ένα μάλιστα χωρίς το ένα του παπούτσι.
Για πρώτη φορά το 1938 η Βραζιλία πήρε την καλύτερη ομάδα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Το 1930 και το 1934 εσωτερικές διαφορές εμπόδισαν μερικούς παίκτες να συμμετέχουν, ο Λεονίντας συμμετείχε το 1934 και έτσι αυτή τη φορά η ομάδα πλήρης ήταν από τα φαβορί. Για τον επόμενο αγώνα, κατά της Τσεχοσλοβακίας, ήταν ελαφρά τραυματισμένος, αλλά οι υπεύθυνοι της Βραζιλίας, ενδιαφερόμενοι για ενδεχόμενη τιμωρία στη χρήση του Νιτζίνιο, προτίμησαν να κρατήσουν τον Λεονίντας στην ομάδα (σημείωσε ένα γκολ). Η Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου είχε προειδοποιήσει τη FIFA για την ανώμαλη κατάσταση του Νιτζίνιο: αυτός ο παίκτης είχε ιταλική ιθαγένεια, εξακολουθούσε να είναι νομικά συνδεδεμένος με τη Λάτσιο, ομάδα που άφησε χωρίς άδεια το 1936, λόγω φόβου να στρατολογηθεί από τον ιταλικό στρατό στο δεύτερο Ιταλο-αιθιοπικό πόλεμο. Ο Λεονίντας κατάφερε να σκοράρει ενάντια στους Τσέχους, αλλά ο τραυματισμός του επιδεινώθηκε, καθιστώντας τον σίγουρα ανίκανο να χρησιμοποιηθεί στο επόμενο παιχνίδι - τον με την Ιταλία. Η Βραζιλία έχασε τον αγώνα 2–1 και για πολλά χρόνια ο προπονητής Αντεμάρ Πινέδα επικρίθηκε, καθώς πολλοί οπαδοί, χωρίς να γνωρίζουν την αληθινά κακή κατάσταση του ποδοσφαιριστή, πίστευαν ότι η απουσία του ήταν απλώς μια επιλογή που υπερηφανευόταν από τον προπονητή «να ξεκουράσει τον παίκτη για τον τελικό». Αυτή η εκδοχή εξακολουθεί να κυκλοφορεί, παρά το γεγονός ότι ο Λεονίντας είχε γράψει μία επιστολή, η οποία δημοσιεύθηκε από ορισμένες εφημερίδες εκείνη την εποχή, όπου διευκρίνισε τους λόγους της απουσίας του.
Ο κορυφαίος επιθετικός επέστρεψε για τον τρίτο αγώνα και σκόραρε δύο ακόμα γκολ στη νίκη με 4–2 απέναντι στη Σουηδία. Αναδεικνυόμενος ως πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, με 7 γκολ, και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης, ήταν ο πρώτος (από τους τρεις συνολικά) που κατάφεραν κάτι τέτοιο.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, σημείωσε συνολικά 564 γκολ σε 613 επίσημους και φιλικούς αγώνες, από τα οποία 385 σε επίσημους. Αφότου αποσύρθηκε, έγινε προπονητής της Σάο Πάολο. Εργάστηκε επίσης ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ο Lance» και σχολιαστής αγώνων, τόσο στο ραδιόφωνο, όσο και στην τηλεόραση, ενώ παράλληλα διατηρούσε κατάστημα επίπλων. Έζησε 91 χρόνια, μέχρι το 2004 πάσχοντας από τη Νόσο Αλτσχάιμερ, από την οποία είχε προσβληθεί τη δεκαετία του 1970, ενώ τα τελευταία δέκα χρόνια νοσηλευόταν σε κλινική. Η Μπονσουσέσο μετονόμασε το γήπεδό της προς τιμή του σε «Στάδιο Λεονίντας ντα Σίλβα».
Τίτλοι και διακρίσεις
Βραζιλία
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1934 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπονσουσέσο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μπερναρντίνο Μπουτινόνε
μικρογραφία| Παναγία και Βρέφος, 1490, [[Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο .]] Ο Μπερναρντίνο Μπουτινόνε (Bernardino Butinone, 1435 ή 1436 – 1507 ή 1508) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο Μιλάνο.
Γεννημένος στο Τρεβίλιο της Λομβαρδίας, ήταν γιος του Γιάκοπο ντα Τρεβίλιο (Jacopo da Treviglio), επίσης γνωστό ως Bernardo da Treviglio.
Τα πιο ελκυστικά έργα του Μπουτινόνε είναι μια σειρά από μικρά πάνελ που ζωγράφισε απεικονίζοντας τη ζωή του Χριστού, τα οποία σήμερα βρίσκονται διασκορπισμένα σε διάφορες συλλογές. Σε αυτά περιλαμβάνονται η λατρεία των βοσκών (Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο), η Λατρεία των Μάγων (Μουσείο Τέχνης του Μπρούκλιν), η Σφαγή των αθώων (Ινστιτούτο Τεχνών του Ντιτρόιτ), η Φυγή στην Αίγυπτο και η Αποκαθήλωση (Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο), ο Χριστός μεταξύ των Πατέρων (Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας, Εδιμβούργο) και το Δείπνο στη Βηθανία (Μουσείο Τέχνης Blanton, Πανεπιστήμιο του Τέξας, Ώστιν).
Επίσης, τοιχογράφησε τις τετράγωνες στήλες της Σάντα Μαρία ντέλλε Γκράτσιε του Μιλάνου.
Παραπομπές - Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Τσάρλι Χάας
Ο Τσαρλς Ντόλι "Τσάρλι" Χάας (Charles Doyle "Charlie" Haas II, γενν. 27 Μαρτίου 1972) είναι Αμερικανός πρώην παλαιστής. Έγινε γνωστός στην εταιρεία πάλης WWE, όπου πάλευε ως ομάδα μαζί με τον Σέλτον Μπέντζαμιν.
WWE
Οι δυο τους, μεταφέρθηκαν σε θυγατρική εταιρεία. Η μοίρα έπαιξε άσχημο παιχνίδι στον αδερφό του, αφού στις 15 Δεκεμβρίου του 2001, σε ηλικία 27 ετών πεθαίνει στον ύπνο του από καρδιά. Ο Τσάρλι προσφέρει τιμή στο όνομά του με διάφορους τρόπους και προσπαθεί να προσπεράσει το άσχημο συμβάν.
Ring of Honor
Το 2010 και αφού έφυγε από το WWE, συνέχισε στην ανεξάρτητη σκηνή και έγινε μέλος του ROH. Εκεί θα περιμένει έναν χρόνο για να συναντήσει και πάλι τον Σέλτον Μπέντζαμιν, με τον οποίο θα ξαναγίνουν ομάδα. Μαζί κατάφεραν σε δύο περιπτώσεις να γίνουν πρωταθλητές στην ομαδική κατηγορία. Τον Μάρτιο του 2013, ο Χάας ανακοίνωσε την απόσυρση του από την επαγγελματική πάλη.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Δημήτρης Καραδολάμης
Ο Δημήτρης Καραδολάμης, γεννημένος στο Κιλκίς στις 15 Αυγούστου 1987, είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 m και αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ στην ομάδα του Ηρακλείου για τον νότιο όμιλο του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής κατηγορίας.
Καριέρα
Ο Καραδολάμης ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Α.Ο.Κ. Γουμένισσας και στα δεκαεπτά του χρόνια μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε μόνο στην πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α1 του 2005-06 εναντίον του Μακεδονικού, όπου οι "κίτρινοι" επικράτησαν εντός έδρας με 84-66.
Την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην ομάδα του Μακεδονικού και επέστρεψε στον Άρη το 2007-08, για να πραγματοποιήσει πέντε ακόμη συμμετοχές.
Το 2008-09, φόρεσε την φανέλα της Α.Ε. Λάρισας και το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε στην ομάδα του ΟΦΗ. Παρέμεινε στην ομάδα του Ηρακλείου για τρεις σεζόν, βοηθώντας την να επιστρέψει στην Α2 εθνική κατηγορία.
Από το 2013 μέχρι το καλοκαίρι του 2015 φόρεσε την φανέλα της Δόξας Λευκάδας και την σεζόν 2015-16 αγωνίστηκε με την ομάδα του Ηρακλείου.