cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λαζάρ Μλαντένωφ
Η καθαίρεση του Μλαντένωφ και τα αίτιά της
Και οι δύο πλευρές, Εξαρχικοί και Καθολικοί είχαν τους δικούς τους λόγους να θέλουν να τον προσεταιρισθούν, καθώς μεγάλος αριθμός Βουλγαροουνιτών θα προσχωρούσαν στην Εξαρχία. Οι καθολικοί ανησυχούσαν πως ίσως θα του δινόταν επαρχία στην Μακεδονία ως εξαρχικού επισκόπου. Μετά από έξι μήνες παραμονής του στην έδρα της Εξαρχίας στην Κωνσταντινούπολη κι ενώ λειτουργούσε σε βουλγάρικο ορθόδοξο ναό, τον Μάιο του 1895 αιφνιδίως θα επιστρέψει ο Μλαντένωφ στην Ουνία. Στις 15 Μαΐου μετέβη στην κατοικία του Αρμενοκαθολικού πατριάρχη και στις 26 Μαΐου απέστειλε επιστολή μετανοίας στον Πάπα Πίο XIII. Η μεταμέλειά του κρίθηκε ειλικρινής και στις 22 Ιουλίου 1895 αναχώρησε για τη Ρώμη. Εκεί θα παραμείνει αργός, σε μια Καθολική μονή, μέχρι το θάνατό του, το 1917,  παρόλο που ο Πάπας του είχε δώσει ελπίδες επιστροφής στην Μακεδονία. Ήταν διαγραμμένος από τα δίπτυχα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Καθολικής Εκκλησίας.
Πηγή
Κατηγορία:Βούλγαροι επίσκοποι Μλαντένωφ
Διονύσης Χιώτης
Ο Διονύσης Χιώτης είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Πρώτα βήματα
Ξεκίνησε την καριέρα του σε μια ομάδα της περιοχής όπου μεγάλωσε, τη Δάφνη Δαφνίου Χαϊδαρίου. Σε ηλικία μόλις 14 ετών αγωνιζόταν στην ανδρική ομάδα της Δάφνης μέχρι την ηλικία των 16 ετών. Εκεί τον είδε και τον ξεχώρισε ο τότε προπονητής των ακαδημιών της ΑΕΚ, Γιάννης Καραγιάννης, ο οποίος και εισηγήθηκε τη μεταγραφή του στους "κιτρινόμαυρους".
ΑΕΚ
Μετά από παραμονή 2,5 ετών στις ακαδημίες της ΑΕΚ ο τότε προπονητής της Ντούσαν Μπάγεβιτς αποφάσισε την "προαγωγή" του στην επαγγελματική ομάδα. Τον Ιανουάριο του 1999 πήγε δανεικός για 6 μήνες στον Εθνικό Πειραιώς και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς πήγε εκ νέου δανεικός στην ομάδα της Προοδευτικής για έναν χρόνο, όπου και πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις με αποκορύφωμα εκείνη με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό όπου η ομάδα του επικράτησε με 1-0. Επέστρεψε στην ΑΕΚ το επόμενο καλοκαίρι (2000-01) όντας κυρίως αναπληρωματικός, μέχρι την επόμενη (2001-02), όπου με την έλευση του Φερνάντο Σάντος έγινε βασικός, εκτοπίζοντας τον εκ των καλυτέρων μέχρι τότε τερματοφύλακα Ηλία Ατματσίδη. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε και το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με αντίπαλο τη σκωτσέζικη Χιμπέρνιαν για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ κατάφερε να κατακτήσει και τον πρώτο του τίτλο, εκείνο του Κυπελλούχου Ελλάδας, καθώς στον τελικό η ΑΕΚ νίκησε τον Ολυμπιακό με 2-1, όπου ψηφίστηκε ως ο πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής του αγώνα.
Η επόμενη χρονιά ήταν και η κορυφαία για τον ίδιο καθώς αγωνίστηκε στη σπουδαιότερη διασυλλογική διοργάνωση, το Champions League (2002-03), πραγματοποιώντας σπουδαίες εμφανίσεις με ομάδες "μεγαθήρια" του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, όπως Ρεάλ Μαδρίτης και ΑΣ Ρόμα, καταφέρνοντας να μην ηττηθεί σε κανέναν αγώνα. Την επόμενη χρονιά (2003-04) και μετά από ένα μέτριο ξεκίνημα της ομάδας έχασε τη θέση του βασικού μέχρι το καλοκαίρι του 2004 όπου με την έλευση, για δεύτερη φορά, του Φερνάντο Σάντος, απέκτησε ξανά τη θέση του στα μέσα της περιόδου, καθώς ένας τραυματισμός (κάταγμα μικρού δαχτύλου του χεριού) του στέρησε τη δυνατότητα να ξεκινήσει βασικός από την αρχή της. Την περίοδο 2005-06, στάθηκε άτυχος καθώς ένας τραυματισμός (ρήξη έξω μηνίσκου στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος) και η έλευση του Στέφανο Σορεντίνο, δεν του έδωσαν την ευκαιρία να αγωνιστεί. Με την έλευση του Ισπανού προπονητή Λορένσο Σέρα Φερέρ αποχώρησε από την ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2007 ύστερα από 12 χρόνια.
ΑΠΟΕΛ
Από το καλοκαίρι του 2008 μέχρι αυτό του 2015 αγωνίστηκε στην ομάδα του ΑΠΟΕΛ, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της περιόδου 2008-09 ως βασικός. Την ίδια χρονιά, αναδείχτηκε ως καλύτερος τερματοφύλακας στην Κύπρο. Την περίοδο 2009-10 ο ΑΠΟΕΛ μετά από δυο συγκλονιστικούς αγώνες, με πρωταγωνιστή τον Διονύση Χιώτη, κατάφερε να προκριθεί στους ομίλους του Champions League αφού ξεπέρασε τα εμπόδια της πρωταθλήτριας Σερβίας Παρτιζάν Βελιγραδίου και της πρωταθλήτριας Δανίας Κοπεγχάγης. Στην πρώτη αγωνιστική των ομίλων, με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης αναδείχθηκε κορυφαίος τερματοφύλακας της αγωνιστικής. Στη φάση των ομίλων των 16 καλύτερων ευρωπαϊκών ομάδων στο Champions League (2011-12) είχε καθοριστικό ρόλο στην πρόκριση της ομάδας στην προημιτελική φάση εναντίον της Ολιμπίκ Λυών, αποκρούοντας δύο συνεχόμενες φορές στη διαδικασία των πέναλτι (4-3). Το καλοκαίρι του 2014 ανανέωσε για έναν ακόμη χρόνο με τον κυπριακό σύλλογο, από τον οποίο αποχώρησε τελικά το 2015.
Α.Ο. Τρίκαλα
Τον Ιούνιο του 2015 έγινε γνωστή η συμφωνία του με τον Πανελευσινιακό, όμως με τις διοικητικές αλλαγές που ακολούθησαν στον αθηναϊκό σύλλογο, αποχώρησε τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου για να συνεχίσει στον Α.Ο. Τρίκαλα. Με την ομάδα των Τρικάλων αγωνίστηκε στην Β' Εθνική (Football League) την περίοδο 2015-16.
Απόλλων Σμύρνης
Το καλοκαίρι του 2016 ήρθε σε συμφωνία με τον Απόλλωνα Σμύρνης, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ως βασικός, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής (Football League) 2016-17 κι έπειτα από τη λήξη της περιόδου, το καλοκαίρι του 2017 και σε ηλικία 40 ετών, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.
Μετά το ποδόσφαιρο
Το καλοκαίρι του 2017, πιο συγκεκριμένα τον Ιούλιο και αμέσως μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Προοδευτική ως προπονητής τερματοφυλάκων. Τον Ιανουάριο του 2018 ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων στον Α.Ο. Αιγάλεω. Επίσης έχει δημιουργήσει την δική του ακαδημία τερματοφυλάκων, την Dionysis Chiotis Goalkeeper Academy.
Προσωπική ζωή - Φιλανθρωπικό έργο
Ο Διονύσης Χιώτης είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Τον Απρίλιο του 2010 όταν πληροφορήθηκε ότι ένα εννιάχρονο κοριτσάκι πάσχει από σπάνιο είδος καρκίνου και χρειαζόταν ένα ποσό κοντά στο μισό εκατομμύριο ευρώ ξεκίνησε με δική του πρωτοβουλία φιλανθρωπική εκστρατεία για να μαζευτούν τα χρήματα και να βοηθήσει τη μικρή και 4,5 χρόνια αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2014 (όπως γνωστοποίησε ο ίδιος), το κοριτσάκι είναι πλέον καλά στην υγεία του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μπόχουμιλ Χράμπαλ
Ο Μπόχουμιλ Χράμπαλ (Bohumil Hrabal, 1914 – 1997) ήταν Τσέχος συγγραφέας. Μαζί με τους Γιάροσλαβ Χάσεκ, Κάρελ Τσάπεκ και Μίλαν Κούντερα, ο Χράμπαλ θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Τσέχους συγγραφείς του 20ου αιώνα.
Η ζωή του
Ο Μπόχουμιλ Χράμπαλ γεννήθηκε στο Μπρνο (Brno) της (τότε) Τσεχοσλοβακίας το 1914. Ήταν διδάκτωρ της Νομικής από το φημισμένο Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας, αλλά δεν εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Άσκησε διάφορα επαγγέλματα προτού εκδώσει το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Λόγια ανθρώπου» (Hovory lidi, 1956). Εργάστηκε ως σιδηροδρομικός, τηλεγραφητής, εργάτης χαλυβουργίας, υπάλληλος συμβολαιογραφείου, αλλά και στο θέατρο.
Ο Χράμπαλ ζούσε στην Πράγα-Λίμπεν (Praha – Liben). To 1956, αγόρασε εξοχικό σπίτι στο Kersko, όπου περνούσε τον καιρό του εκεί μαζί με τις αγαπημένες του γάτες. Διάσημο έχει γίνει σήμερα το «Τείχος Χράμπαλ» στο Λίμπεν, όπου απεικονίζεται ο συγγραφέας ανάμεσα στις γάτες του.
Ο Χράμπαλ ήταν τακτικός θαμώνας στην μπυραρία «Στον Χρυσό Τίγρη» (U zlateho tygra) στην Οδό Husova 17 της Πράγας, που είναι γνωστό για τη συνάντηση του συγγραφέα εδώ με τον Τσέχο Πρόεδρο Βάτσλαβ Χάβελ και τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον.
Ο Χράμπαλ πέθανε στην Πράγα στις 3 Φεβρουαρίου του 1997. Έπεσε από τον πέμπτο όροφο του νοσοκομείου, όπου νοσηλευόταν, προσπαθώντας να ταΐσει περιστέρια. Υποστηρίζεται όμως και η εκδοχή ότι αυτοκτόνησε, πηδώντας από το μπαλκόνι του σπιτιού του στον τέταρτο όροφο. Είναι ενταφιασμένος στον οικογενειακό τάφο του στο Hradistko.
Τα έργα του
Επηρεασμένος από τους σουρεαλιστές συγγραφείς, η μυθιστορηματική πρόζα του Χράμπαλ συνδυάζει το συμβολισμό με το μαγικό ρεαλισμό. Χαρακτηριστικά του οι επιδέξιοι πειραματισμοί, η λυρική αφέλεια, τα φολκλορικά στοιχεία, ο ψεύτικος ηρωισμός, το έξυπνο χιούμορ, η ειρωνεία και οι ιδιοτροπίες της τύχης.
Τα πιο γνωστά από τα μυθιστορήματά του «Τρένα υπό στενή επιτήρηση», 1965 (ελληνική απόδοση «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν») και «Υπηρέτησα τον βασιλιά της Αγγλίας» (1971) μεταφέρθηκαν με παγκόσμια επιτυχία στον κινηματογράφο από τον Τσέχο σκηνοθέτη Γίρι Μένζελ (Jiri Menzel) στα 1966 και 2006, αντίστοιχα.
Άλλα έργα του Χράμπαλ είναι «Μαργαριτάρι στο βυθό» (1963), «Οι φλύαροι» (1964), «Μαθήματα χορού για ενήλικες» (1964), «Μικρή αγγελία για ένα σπίτι στο οποίο δεν θέλω πια να ζω» (1966), «Μια πολυθόρυβη μοναξιά» (1976) κ. ά. Πολλά από τα έργα του, όπως το μυθιστόρημά του «Υπηρέτησα τον βασιλιά της Αγγλίας», δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ στην Τσεχοσλοβακία.
Ο Χράμπαλ είχε συμπεριληφθεί στους απαγορευμένους συγγραφείς, όταν επιδοκίμασε το «Μανιφέστο των δύο χιλιάδων λέξεων» (1968), το οποίο είχε υπογραφεί από διάφορους διανοούμενους με αίτημα το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων. Από τότε τα έργα του κυκλοφορούσαν μόνο στο εξωτερικό.
Στο μυθιστόρημα «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν», ο νεαρός Μίλος εργάζεται ως μαθητευόμενος στο σιδηροδρομικό σταθμό ενός χωριού στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Τσεχοσλοβακία. Του αρέσει να βλέπει τα τρένα να περνούν και να κάνει όνειρα. Ο πόλεμος και οι συνέπειές του δεν τον πολυαπασχολούν. Το πρόβλημά του είναι ο ανεκπλήρωτος έρωτας του για μία ωραία γυναίκα. Έχει να λύσει ένα φλέγον προσωπικό ζήτημα: να ξεπεράσει το ερωτικό σύμπλεγμα του πρωτάρη και να καταφέρει να έχει μια ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή. Στην επιδίωξή του αυτή, θα γίνει ήρωας κωμικοτραγικών καταστάσεων, μέχρι που θα εμπλακεί σε μια επιχείρηση ανατίναξης ενός γερμανικού τρένου που μεταφέρει πυρομαχικά και θα γίνει, άθελά του, ήρωας της αντίστασης. Η κινηματογραφική μεταφορά του από τον Γίρι Μέντσελ βραβεύτηκε με Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας και άλλα διεθνή βραβεία.
Το έργο του Χράμπαλ «Υπηρέτησα τον βασιλιά της Αγγλίας» αφηγείται την πορεία του νεαρού  Γιάν Ντίτε, ο οποίος  από άσημος υπηρέτης του αυτοκράτορα της Αιθιοπίας  βίωσε έναν εξωφρενικό τρόπο ζωής,  τις πρώτες ερωτικές περιπέτειες, έρχεται σε επαφή με την αφρόκρεμα της τσέχικης υψηλής κοινωνίας, ξεκινά καινούργιες δουλειές σε κομψά ξενοδοχεία στο κέντρο της Πράγας. Είναι ερωτευμένος και παντρεύεται με τη Λίζα, μια νεαρή Γερμανίδα ναζί και αρχίζει να δουλεύει για τους Γερμανούς. Το όνειρό του γίνεται πραγματικότητα, κολυμπά στα πλούτη, αποκτά το δικό του ξενοδοχείο, αλλά τελικά προκαλεί την τύχη του, παγιδευμένος στα πλοκάμια των κομμουνιστικών αρχών.
Ο Μίλαν Κούντερα χαρακτήρισε το «Υπηρέτησα τον Βασιλιά της Αγγλίας» ως «Μία από τις πιο αυθεντικές λογοτεχνικές καταγραφές της μαγευτικής Πράγας. Απίστευτος συνδυασμός γήινου χιούμορ και μπαρόκ φαντασίας».
Μετά την πτώση του κομμουνισμού, ο Χράμπαλ συνέχισε να ασκεί, με βαθύ σκεπτικισμό, δριμεία κριτική και στην εκκολαπτόμενη τότε νέα τσέχικη δημοκρατία. right|thumb|220px|Ο Χράμπαλ ανάμεσα στις πολυαγαπημένες του γάτες. Παράσταση σε τοίχο στη συνοικία διαμονής του, Liben
Πηγές
•“501 Great Writers” (Edit. Julian Patrick), Apple Press, London, 2009. •Εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα», λήμμα «Χράμπαλ, Μπόχουμιλ», τόμ. 61, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996. •Αγγλόφωνο λήμμα “Bohumil Hrabal” της  wikipedia. •Αθηνόραμα.gr /Σινεμά – 6/12/2007 (http://www.athinorama.gr/cinema/default.aspx?=1626)
Πρώιμη νεότερη περίοδος
Στην ιστορία, η πρώιμη νεότερη περίοδος της νεότερης εποχής ακολουθεί τα τέλη του Μεσαίωνα. Παρά το γεγονός ότι τα χρονολογικά όρια της περιόδου είναι ανοικτά προς συζήτηση, το χρονικό πλαίσιο καλύπτει την περίοδο μετά το τέλος του τμήματος της μετα-κλασσικής εποχής (περ. 1500), γνωστού ως Μεσαίωνα, μέσα από την αρχή της Εποχής των Επαναστάσεων (περ. 1800) και ποικιλοτρόπως οριοθετείται από τους ιστορικούς το ότι ξεκινά με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, με την περίοδο της Αναγέννησης και με την Εποχή των Ανακαλύψεων (ειδικά με τα ταξίδια του Χριστόφορου Κολόμβου από το 1492, αλλά και με την ανακάλυψη του θαλάσσιου δρόμου προς την Ανατολή το 1498), και ότι τελειώνει γύρω από τη Γαλλική Επανάσταση το 1789.
Οι ιστορικοί κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν υποστηρίξει ότι από μια παγκόσμια σκοπιά, το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της πρώιμης νεότερης περιόδου ήταν ο παγκοσμιοποιημένος χαρακτήρας της. Η περίοδος είδε την εξερεύνηση και την αποίκιση της Αμερικής και την άνοδο των συνεχών επαφών μεταξύ προηγουμένως απομονωμένων περιοχών του κόσμου. Οι ιστορικές δυνάμεις ενεπλάκησαν στο παγκόσμιο εμπόριο. Αυτό το παγκόσμιο εμπόριο αγαθών, φυτών, ζώων και καλλιέργειες τροφίμων έφερε ανταλλαγές στον Παλαιό Κόσμο και το Νέο Κόσμο. Η Κολομβιανή ανταλλαγή επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το ανθρώπινο περιβάλλον.
Οικονομίες και των θεσμοί άρχισαν να εμφανίζονται, όλο και πιο περίπλοκοι και παγκόσμια διαρθρωμένοι κατά τη διάρκεια της πρώιμης νεότερης περιόδου. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε στις μεσαιωνικές πόλεις-κράτη της Βόρειας Ιταλίας, ιδιαίτερα στη Γένοβα, Βενετία, και το Μιλάνο. Η πρώιμη νεότερη περίοδος είδε επίσης την άνοδο και την έναρξη της κυριαρχίας της οικονομικής θεωρίας του μερκαντιλισμού. Είδε επίσης τον Ευρωπαϊκό αποικισμό της Αμερικής, της Ασίας και της Αφρικής κατά τον 15ο έως το 19ο αιώνα, που διέδωσε τον Χριστιανισμό σε όλο τον κόσμο.
Οι πρώτες νεότερες τάσεις σε διάφορες περιοχές του κόσμου αντιπροσώπευαν μια μετατόπιση μακριά από τους μεσαιωνικούς τρόπους οργάνωσης, πολιτικά και άλλες φορές οικονομικά. Η περίοδος στην Ευρώπη γνώρισε την πτώση της φεουδαρχίας και περιλαμβάνει την Μεταρρύθμιση, τον καταστροφικό Τριακονταετή Πόλεμο, την Εμπορική Επανάσταση, την Ευρωπαϊκή αποίκιση της Αμερικής, και τη χρυσή εποχή της πειρατείας.
Κυβερνώντας την Κίνα στις αρχές της πρώιμης νεότερης περιόδου, η Δυναστεία των Μινγκ ήταν «μία από τις μεγαλύτερες εποχές διακυβέρνησης με τάξη και κοινωνική σταθερότητα στην ιστορία της ανθρωπότητας». Μέχρι το 16ο αιώνα, η οικονομία των Μινγκ διεγείρεται από το εμπόριο με τους Πορτογάλους, Ισπανούς, και Ολλανδούς Η περίοδος Αζούτσι-Μομογιάμα στην Ιαπωνία είδε το εμπόριο Νανμπάν μετά την άφιξη των πρώτων Πορτογάλων.
Άλλες αξιοσημείωτες τάσεις της πρώιμης νεότερης περιόδου περιλαμβάνουν την ανάπτυξη της πειραματικής επιστήμης, την επιτάχυνση των ταξιδιών μέσω βελτιώσεων στη χαρτογραφία και τον σχεδιασμό των πλοίων, όλο και ταχύτερη τεχνολογική πρόοδο, εκκοσμικευμένη πολιτική και ανάδειξη των εθνικών κρατών. Οι ιστορικοί συνήθως χρονολογούν ως τέλος της πρώιμης νεότερης περιόδου, όταν η Γαλλική Επανάσταση του 1790 ξεκίνησε τη νεότερη περίοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία Κατηγορία:Ιστορικές περίοδοι
Ρότενμπουργκ ομπ ντερ Τάουμπερ
Το Ρότενμπουργκ ομπ ντερ Τάουμπερ (γερμανικά Rothenburg ob der Tauber ) είναι πόλη στην περιοχή Άνσμπαχ (Ansbach) της Μέσης Φρανκονίας (Mittelfranken) στην Φρανκονική περιοχή της Βαυαρίας, στη Γερμανία. Το Ρότενμπουργκ είναι διάσημο για την καλά διατηρημένη μεσαιωνική παλιά του πόλη, που αποτελεί πόλο έλξης για τουρίστες από όλο τον κόσμο. Πρόκειται για μέρος του δημοφιλούς Ρομαντικού Δρόμου που διαπερνά τη νότια Γερμανία.
Το Ρότενμπουργκ ήταν Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη από τα τέλη του Μεσαίωνα μέχρι το 1803.
Μεσαίωνας
Το 1070, ο Κόμης Κόμπουργκ - Ρότενμπουργκ, στον οποίο επίσης άνηκε το χωριό Gebsattel, έχτισε το κάστρο Ρότενμπουργκ στην κορυφή του βουνού πάνω από τον Ποταμό Tauber.
Η δυναστεία του Κόμητος Κόμπουργκ - Ρότενμπουργκ έσβησε το 1116. Ο τελευταίος κόμης, ο Κόμης Χάινριχ, Αυτοκράτορας Ερρίκος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας διόρισε τον ανιψιό του Κόνραντ φον Χοενστάουφεν (Konrad von Hohenstaufen) ως διάδοχο των ιδιοκτησιών του Κόμπουργκ - Ρότενμπουργκ.
Το 1142, ο Κόνραντ φον Χοενστάουφεν, ο οποίος έγινε Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας (1138-52) και αυτοαποκαλούμενος Βασιλιάς των Ρωμαίων, διαπραγματεύτηκε ένα μέρος της μονής του Neumünster στο Würzburg πάνω από το χωριό Detwang και έχτισε το κάστρο Στάουφφερ - Ρότενμπουργκ σε αυτό το φθηνότερο οικόπεδο. Εκεί ίδρυσε το δικαστήριο και διόρισε επόπτες ως επιμελητές του.
Σε 1170, η πόλη του Ρότενμπουργκ ιδρύθηκε κατά τον χρόνο ολοκλήρωσης του κάστρου Staufer. Το κέντρο της πόλης ήταν η αγορά και η Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου (στα γερμανικά: St. Jakob). Μπορεί να δει κανείς την ανάπτυξη της αρχαιότερης οχύρωσης, το παλιό κελάρι/παλιά τάφρο και την αγορά του γάλακτος. Τα τείχη και οι πύργοι χτίστηκαν το 13ο αιώνα. Διασώζονται ο "Λευκός Πύργος" και ο "Πύργος Markus" με την αψίδα Röder.
Το 1274 παραχωρήθηκαν στο Ρότενμπουργκ προνόμια από τον Βασιλιά Rudolf of Habsburg ως μια Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη. Δημιουργήθηκαν στην πόλη τρεις διάσημες αγορές και τους επόμενους αιώνες η πόλη είχε μεγάλη ανάπτυξη.he city expanded. Οι πολίτες της πόλης και οι Ιππότες του Hinterland έχτισαν το Φραγκισκανικό μοναστήρι και το νοσοκομείο της πόλης (το 1378/78 εντάχθηκαν εντός των τειχών της πόλης). Το German Order ξεκίνησε το χτίσιμο της εκκλησίας του Αγίου Ιακώβου, η οποία χρησιμοποιείται από το 1336. Το προσκύνημα Heilig Blut (κυρ. Άγιο Αίμα) προσέλκυσε πολλούς προσκυνητές στο Ρότενμπουργκ- ο πληθυσμός τότε ήταν περίπου 5,500 άτομα εντός των τειχών και 14,000 εκτός των τειχών της πόλης.
Το 1356 το κάστρο Staufer καταστράφηκε από έναν ισχυρό σεισμό, ενώ το τελευταίο απομεινάρι του αποτελεί το εκκλησάκι St. Blaise.
Ο τριακονταετής πόλεμος
Τον Οκτώβριο του 1631, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου, ο καθολικός Johann Tserclaes, Κόμης του Tilly, θέλησε να διασχίσει από το Ρότενμπουργκ τον στρατό του, ο οποίος αποτελούταν από 40,000 στρατιώτες. Λόγω του άσχημου χειμώνα, ζήτησε να μπει στην πόλη για να βρουν οι 40,000 στρατιώτες του τροφή και κατάλυμα. Αν και η πόλη ήταν αρκετά μικρή, δε δίστασε να τους απαγορεύσει την είσοδο και να βρεθεί σε κατάσταση Πολιορκίας. Διατηρώντας το αριθμητικό τους πλεονέκτημα, οι στρατιώτες του Tilly εύκολα νίκησαν το Ρότενμπουργκ έχοντας απώλειες μόνο 300 στρατιώτες. Με το πέρας του χειμώνα συνέχισαν την πορεία τους, εγκαταλείποντας το Ρότενμπουργκ φτωχό και σχεδόν άδειο.
Επιπλέον, το 1634 η βουβωνική πανώλη εξολόθρευσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ενώ οι πλούσιοι κάτοικοι και οι μοναχοί τράπηκαν σε φυγή. Χωρίς καμία δύναμη και χρήματα, το Ρότενμπουργκ σταμάτησε να αναπτύσσεται - πράγμα που συντέλεσε στο διατηρήσει έως και σήμερα τον μεσαιωνικό του χαρακτήρα, με τους πύργους και δεκάδες σπίτια διατηρημένα από τότε.
19ος αιώνας
Από το 1803, η πόλη αποτελεί μέρος της Βαυαρίας. Ο διάσημος γερμανός ζωγράφος τοπίων Eugen Bracht επισκέφθηκε το Ρότενμπουργκ το 1877 και αν και έμεινε μόνο δύο ημέρες, ήταν σαφώς εντυπωσιασμένος. Μερικά χρόνια αργότερα, ειδικά καλλιτέχνες του Ρομαντισμού, όπως ο Hans Thoma και ο Carl Spitzweg, επισκέφθηκαν το Ρότενμπουργκ ακολουθούμενοι από το πρώτο κύμα τουριστών. Νόμοι δημιουργήθηκαν για να αποτρέψουν σημαντικές αλλαγές στην πόλη.
Σύγχρονη εποχή
Το Ρότενμπουργκ είχε ξεχωριστή σημασία για τους ιδεολόγους Ναζί. Θεωρούσαν ότι επρόκειτο για την επιτομή της γερμανικής πατρίδας. Κατά τη δεκαετία του 1930, η ναζιστική οργάνωση KDF (Kraft durch Freude) "Δύναμη μέσω της Ευτυχίας" διοργάνωνε συχνά ημερήσια ταξίδια εκεί από όλο το ράιχ. Αυτή η πρωτοβουλία την υποστήριζαν σθεναρά οι κάτοικοι του Ρότενμπουργκ- πολλοί από τους οποίους συμμερίζονταν τις απόψεις των εθνικοσοσιαλιστών- τόσο λόγω των χρηματικών απολαβών που απολάμβαναν, όσο και επειδή θεωρούσαν την πόλη τους την επιτομή της γερμανικής ιδιοσυγκρασίας. Τον Οκτώβριο του 1938 όλοι οι Εβραίοι πολίτες εκδιώχθηκαν από το Ρότενμπουργκ.
Η δημιουργία της ιδανικής ναζιστικής κοινότητας, υπενθύμιζε στους πολίτες της Γερμανίας τον τρόπο με τον οποίο οι Ναζί επιθυμούσαν να ζουν ως οικογένεια και ως κοινότητα. Το Ρότενμπουργκ απλά ήταν το απόλυτο παράδειγμα της Ναζιστικής ιδεολογίας- ως η ιδανική οικογενειακή ζωή. Στη συνέχεια και άλλες γερμανικές πόλεις αντέγραψαν αυτό το παράδειγμα του Ρότενμπουργκ, δημιουργώντας την τάση αναγνώρισης της κοινότητας του Ρότενμπουργκ ως την ιδανική ναζιστική κοινότητα, όπως εμφανιζόταν στην προπαγάνδα της εποχής.
Ο ξεχωριστός αυτός τρόπος ζωής υποστηρίχθηκε περισσότερο όταν εισήχθη η ανατροφή των υιών της ναζιστικής Γερμανίας, οι οποίοι αρχικά μεγάλωναν σε μια ναζιστική ή χιτλερική οργάνωση, έπειτα προστάτευαν τα ιδανικά της ναζιστικής Γερμανίας και του Φύρερ Αδόλφου Χίτλερ ως πολίτες ή ως στρατιωτικό προσωπικό. Έτσι μόρφωναν την κεντρική ιδέα του ναζιστικού πατριωτισμού, προστατεύοντας τα δικά τους πιστεύω. Με πολλούς τρόπους το Ρότενμπουργκ επιδείκνυε βασικά στοιχεία της ναζιστικής ιδεολογίας και υποστήριζε την διάδοσή της σε ολόκληρη τη Γερμανία και οπουδήποτε στην Ευρώπη ζούσε γερμανόφωνος πληθυσμός.
Τον Μάρτιο του 1945, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου, Γερμανοί στρατιώτες παρέμειναν στην άμυνα του Ρότενμπουργκ. Στις 31 Μαρτίου έπεσαν βόμβες στην πόλη από 16 αεροπλάνα, σκοτώνοντας 37 ανθρώπους και καταστρέφοντας 306 σπίτια, 6 δημόσια κτίρια, 9 παρατηρητήρια και πάνω από 2000 ft του τείχους.
Ένας Αμερικάνος υψηλόβαθμος στρατιωτικός, ο John J. McCloy, γνωρίζοντας την ιστορική σημασία και την ομορφιά του Ρότενμπουργκ, διέταξε από τον Αμερικάνο Στρατηγό Jacob L. Devers να μη προβεί σε περαιτέρω καταστροφή της πόλης.
Η Πόλη
Το δημαρχείο Rathaus είναι ένα αξιοσημείωτο αναγεννησιακό κτήριο. Το πίσω Γοτθικό μέρος του κτιρίου χρονολογείται από το 1250 και το μπροστά μέρος του κτηρίου σε Αναγεννησιακό ρυθμό προστέθηκε το 1572. Αυτό το κτίριο ήταν η έδρα της κυβέρνησης για την πόλη-κράτος κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα και για την πόλη του Ρότενμπουργκ από το έτος σχηματισμού της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Ο πύργος του δημαρχείου του Ρότενμπουργκ ob der Tauber είναι ένα από τους μοναδικούς προσβάσιμους πύργους της πόλης του Ρότενμπουργκ. Ο άλλος είναι ο πύργος Roedertor στο ανατολικό άκρο της πόλης, και είναι ανοιχτός καθημερινά για τους επισκέπτες που έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τη θέα της πόλης από το υψηλότερο δωμάτιο του κτιρίου (61 μέτρα ύψος).Το δωμάτιο επίσης περιέχει χειρόγραφα σχετικά με την κατασκευή και την ιστορία του τείχους της πόλης.
μικρογραφία|Θέα του Ρότενμπουργκ από την κορυφή του πύργου Roeder Ενώ τα κτίρια εντός των τειχών της πόλης αντανακλούν την μεσαιωνική ιστορία, η πόλη δεν παύει να είναι μια φυσιολογική μοντέρνα γερμανική πόλη με μια παραχώρηση στο εμπόριο τουρισμού. Στους τουρίστες απευθύνονται πολλά καταστήματα και ξενοδοχεία που είναι συγκεντρωμένα γύρω από την Πλατεία του δημαρχείου και σε άλλους μεγάλους δρόμους (όπως οι Herrngasse και Schmiedgasse). Επίσης στην πόλη βρίσκεται το Μουσείων των Εγκλημάτων, που περιέχει διάφορες συσκευές ποινών και βασανιστηρίων που χρησιμοποιούνταν κατά τον Μεσαίωνα. Αυθεντικό γλύκισμα του  Ρότενμπουργκ ob der Tauber αποτελεί η "χιονόμπαλα" (γερμ. Schneeball)- τηγανητή ζύμη σε σχήμα σαν μια μπάλα που καλύπτεται είτε με άχνη ζάχαρη ή σοκολάτα.
Μουσεία
μικρογραφία|Έκθεμα στο Μουσείο Εγκλημάτων
Η Μαγική Φλογέρα
Με την ονομασία Η Μαγική Φλογέρα ή Ο Μαγικός Αυλός μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Ρότενμπουργκ ομπ ντερ Τάουμπερ
Πολιτιστικές αναφορές
Το Ρότενμπουργκ έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, κυρίως σε ταινίες φαντασίας. Ήταν η έμπνευση για το χωριό του του  Πινόκιο στην ταινία της Walt Disney το 1940 . Μερικές φορές συγχέεται με την πόλη που εμφανίζεται στο τέλος της ταινίας του Γουίλι Γουόνκα και το Εργοστάσιο Σοκολάτας (1971) - αυτή ήταν η πόλη Nördlingen. Η πόλη υπηρέτησε ως μια βάση για την φανταστική πόλη του Lebensbaum ("δέντρο της ζωής") στο βιντεοπαιχνίδι Σκιά των Αναμνήσεων (η Σκιά του Πεπρωμένου στην Αμερικανική αγορά). Πολλές εικόνες από την πόλη που χρησιμοποιήθηκαν σε ορισμένα μέρη της ταινίας  Ο Υπέροχος Κόσμος των Αδερφών Γκριμ, και στο τρέιλερ της ταινίας η κάμερα πετά πάνω από την πόλη με κατεύθυνση από την κοιλάδα προς το Δημαρχείο. Στο ανακαινισμένο τείχος μπορεί κανείς να βρει μια πινακίδα που αναφέρεται στην ταινία αυτή. Στο  Ρότενμπουργκ έγινε μέρος των ταινιών ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του θανάτου – Μέρος 1 (2010) και Μέρος 2 (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις-κράτη Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Οχυρωμένες πόλεις Κατηγορία:Μνημεία στη Γερμανία Κατηγορία:Κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Ελένη (δορυφόρος)
Η Ελένη (αγγλικά: Helene) είναι δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Πήρε το όνομά του από την Ωραία Ελένη της ελληνικής μυθολογίας, η οποία ήταν εγγονή του Τιτάνα Κρόνου. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Κρόνος XII (Saturn XII). Ενώ η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1980 S 6. Βρίσκεται στην ίδια τροχιά με τη Διώνη (στο σημείο Λαγκράνζ L4) και γι'αυτό πολλές φορές αποκαλείται και Διώνη Β.
Εξερεύνηση
Οι κοντινότερες απεικονίσεις της Ελένης πραγματοποιήθηκαν από τη διαστημική συσκευή Κασσίνι - Χόιχενς, από ένα πέρασμα της σε απόσταση 36.000 χιλιομέτρων το 2007. Η Ελένη στοχεύθηκε για νεότερες απεικονίσεις, των 1.800 χλμ, κατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης αποστολής του Κασσίνι, στις 3 Μαρτίου του 2010. Τέλος, το Κασσίνι τράβηξε πολύ κοντινές φωτογραφίες που απεικονίζουν την Ελένη, στις 18 και 20 Ιουνίου του 2011. Τις έλαβε από απόσταση 6.968 χλμ., και αποτελούν το δεύτερο κοντινότερο πέρασμα του Κασσίνι από την Ελένη. Αυτές οι φωτογραφίες και αυτές που λήφθηκαν το Μάρτιο του 2010, θα βοηθήσουν τους επιστήμονες στην σφαιρική χαρτογράφηση αυτού του μικρού δορυφόρου από πάγο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Επαρχιακό Μουσείο του Αλμπαθέτε
Το Επαρχιακό Μουσείο του Αλμπαθέτε (Museo Provincial de Albacete) είναι μουσείο αρχαιολογίας και καλών τεχνών που βρίσκεται στο Αλμπαθέτε, στην Ισπανία. Το μουσείο υπάρχει με διάφορες μορφές από το 1927 και στεγάσθηκε στο παρόν κτήριο, στο Πάρκο Abelardo Sánchez, το 1978. Τα εκθέματά του δίνουν έμφαση στην ανάπτυξη του περιφερειακού πολιτισμού και τέχνης, και το μουσείο διαιρείται σε ενότητες για την αρχαιολογία, τις καλές τέχνες, και την εθνολογία.
Η πτέρυγα καλών τεχνών Benjamín Palencia δίνει έμφαση σε έργα του 20ού αιώνα και περιλαμβάνει πολλά έργα από ντόπιους σύγχρονους καλλιτέχνες.
Ρίκι Στιμμπόατ
Ο Ρίτσαρντ Χένρι Μπλαντ (Richard Henry Blood Sr, 28 Φεβρουαρίου 1953) είναι Αμερικανός πρώην παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, Ρίκι "Ο Δράκος" Στιμμπόατ. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE, όπου διδάσκει σε νέα ταλέντα.
Καριέρα
Ο Στιμμπόατ, είναι ένας από τους λίγους παλαιστές, που σε όλη του την καριέρα, παρέμεινε αγαπητός στο κοινό, παρά τα σενάρια που χρησιμοποιούνται στο Κατς. Ο "Δράκος" όπως τον αποκαλούσαν, έγινε πρότυπο για πολλές επόμενες από εκείνον γενιές, και πλέον θεωρείται από τους κορυφαίους αθλητές της Επαγγελματικής Πάλης. Αγωνίστηκε από το 1976 έως το 1994. Είναι περισσότερο γνωστός για την καριέρα του στις εταιρείες American Wrestling Association (AWA), National Wrestling Alliance (NWA), World Championship Wrestling (WCW), και World Wrestling Federation (WWF).
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη, από Άγγλο πατέρα και Ιαπωνέζα μητέρα. Ο γιος του, τον οποίο απέκτησε από την πρώτη του γυναίκα Μπόνι, ονομάζεται Ρίτσαρντ Jr. και είναι επίσης παλαιστής, που εμφανίζεται με το όνομα Ρίτσι Στιμμπόατ και έχει συμβόλαιο με το WWE. Και ο αδερφός του Στιμμπόατ, ασχολήθηκε με την πάλη αλλά χωρίς επιτυχία.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Αφινικός συνδυασμός
Στα μαθηματικά, ο αφινικός συνδυασμός n σημείων είναι ο γραμμικός συνδυασμός των σημείων με πραγματικούς συντελεστές  που έχουν άθροισμα 1. Δηλαδή, είναι το σημείο όπου. Στους κυρτούς συνδυασμούς, επιπλέον ισχύει ότι τα είναι μη-αρνητικοί αριθμοί.
Παραδείγματα
700px|thumb|center|Παραδείγματα αφινικών συνδυασμών για δύο και τρία σημεία στον Ευκλείδειο χώρο. Με μπλε το σύνολο των σημείων που δίνονται ως αφινικοί συνδυασμοί των A, B και C.
Γυμναστική στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η γυμναστική περιλαμβάνεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα και αποτελεί ένα από τα βασικά ολυμπιακά αθλήματα. Το 1928 στην Ολυμπιάδα του Άμστερνταμ προστέθηκαν και τα γυναικεία αγωνίσματα γυμναστικής.
Ως το 1980 στις Ολυμπιάδες γινόταν μόνο η ενόργανη γυμναστική. Από το 1984 στο Λος Άντζελες προστέθηκε και η ρυθμική γυμναστική που είναι καθαρά γυναικείο άθλημα. Το 2000 στο Σίδνεϊ μπήκε το τραμπολίνο.
Αγώνες ενόργανης γυμναστικής υπήρχαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.
Άνδρες
Το ολυμπιακό πρόγραμμα περιλαμβάνει οκτώ ανδρικά αγωνίσματα ενόργανης: έξι ατομικά αγωνίσματα οργάνων, το ατομικό σύνθετο και το ομαδικό σύνθετο. Σε παλιότερες ολυμπιάδες διεξήχθησαν και άλλα αγωνίσματα γυμναστικής.
Γυναίκες
Το ολυμπιακό πρόγραμμα περιλαμβάνει έξι γυναικεία αγωνίσματα ενόργανης: τέσσερα ατομικά αγωνίσματα οργάνων, το ατομικό σύνθετο και το ομαδικό σύνθετο. Σε παλιότερες ολυμπιάδες διεξήχθη και μια παραλλαγή της σημερινής ρυθμικής.
Σημείωση: Το ομαδικό με όργανα ήταν ένα είδος ρυθμικής γυμναστικής. Περιλάμβανε ασκήσεις ομάδων στο έδαφος με μπάλες, κορύνες, κορδέλες και κρίκους.
Ρυθμική γυμναστική
Το 1952 και το 1956 είχαν διεξαχθεί ασκήσεις με όργανα της ρυθμικής (μπάλες, κορύνες, κορδέλες και κρίκους) ως αγώνισμα της ενόργανης.
Ελληνικά μετάλλια
Η Ελλάδα έχει συνολικά 12 μετάλλια (5 χρυσά, 3 ασημένια, 4 χάλκινα) στη γυμναστική. Από αυτά ένδεκα είναι από την ενόργανη (τα περισσότερα το 1896) κι ένα στη ρυθμική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Σφαξ
Η Σφαξ, ή Σαφάκις (αραβικά: صفاقس Ṣafāqis) είναι πόλη και λιμένας της Τυνησίας, η δεύτερη σε πληθυσμό της Χώρας και πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού.
Γενικά
Βρίσκεται στη κεντροανατολική Τυνησία, στη βόρεια ακτή του Κόλπου του Γκαμπές (γνωστότερος και ως Μικρή Σύρτη) και σε απόσταση περίπου 270 χλμ. ΝΑ. από την Τύνιδα. Έχει κτιστεί στη θέση δύο αρχαίων οικισμών. Σήμερα αποτελεί ένα από τους σπουδαιότερους λιμένες της βορείου Αφρικής καθώς επίσης και σπουδαίο σιδηροδρομικό κόμβο. Το 1984 αριθμούσε περίπου τους 232.000 κατοίκους, ενώ το 2005 έφθασε τους 360.000 κατοίκους.
Ο λιμένας Σφαξ άρχισε να κατασκευάζεται το 1895 στην αρχή ως αλιευτικός λιμένας για να εξελιχθεί πολύ γρήγορα σε εμπορικό κέντρο και αγορά φωσφορικών αλάτων. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πετρελαϊκά κοιτάσματα όπου και έχουν αναπτυχθεί βιομηχανίες φωσφάτων.
Ιστορία
Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Σφαξ καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του Άξονα και αναδείχθηκε σε μεγάλη στρατιωτική βάση. Μετά το τέλος του πολέμου, επανήλθε ως προτεκτοράτο στη Γαλλία μέχρι το 1956, όπου ολόκληρη η περιοχή της Τυνησίας ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας Κατηγορία:Λιμένες της Τυνησίας
Περικεφαλαία
Την περικεφαλαία την χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι και οι μεσαιωνικοί λαοί για να προστατεύσουν οι στρατιώτες το κεφάλι τους. Οι περικεφαλαίες ήταν μπρούντζινες και είχαν συχνά στην κορυφή λοφίο από ουρά αλόγου. Με το πέρασμα των χρόνων, τα σχέδια άλλαζαν.
Ελληνικές περικεφαλαίες
Ο παλαιότερος τύπος ελληνικής περικεφαλαίας είχε κράνος με πολλά κομμάτια και λοφίο. Χρησιμοποιήθηκε μέχρι τον 7ο αι. π.Χ. Η Κορινθιακή ήταν απλούστερη. Εξέλιξη αυτών των τύπων ήταν η Ιλλυρική. Η Κορινθιακή περικεφαλαία εξελίχθηκε στα αφτιά για να ακούν οι στρατιώτες στη μάχη. Η Χαλκηδική άφηνε όχι μόνο τα αφτιά αλλά και τα χείλη ελεύθερα. Στο διάστημα μεταξύ 5ου-2ου αι. π.Χ, χρησιμοποιούνταν περισσότερο η Θρακική περικεφαλαία. Είχε υψηλή κορυφή μπροστά και προφύλασσε τα μάγουλα. Προέρχεται από τις λέξεις «περί» και «κεφάλι».
Κοινότητα Σκεπαστής Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Σκεπαστής είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 44Α - 10/02/1930 με την απόσπαση του οικισμού Σκεπαστή από την κοινότητα Αχλαδέ και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 267 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Απόστολο Σωπασουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Ιππόκαμπος (ψάρι)
thumb|right|250px|Ο ιππόκαμπος, το «αλογάκι της θάλασσας» Ο Ιππόκαμπος ανήκει στο ομώνυμο γένος των ιχθύων, της οικογένειας των συγναθιδών, της κλάσης των ακτινοπτερυγίων. Απαντάται στα παράλια ύδατα, κυρίως στις βόρειες θάλασσες και στη Μεσόγειο.
Χαρακτηριστικά
Κυριότερα γνωρίσματά του είναι η όρθια στάση του. Το μήκος του φθάνει τα 25 εκατοστά, έχει ρύγχος βραχύ και σωληνοειδές που καταλήγει σε στόμα ευρύ. Από τον τράχηλο εκφύονται δύο μικρά πτερύγια. Το σώμα του είναι πεπιεσμένο που καλύπτεται εξ ολοκλήρου από διογκωμένα λέπια που απολήγουν σε ακίδες κατά εμφανείς χρωματικές ζώνες. Ως κακός κολυμβητής χρησιμοποιεί πολύ συχνά την συλληπτήρια ουρά του για να γαντζωθεί σε σταθερά αντικείμενα, όπως κοράλλια.
Συνηθέστερος χρωματισμός του Ιππόκαμπου είναι φαιοπράσινος στη ράχη με ασπρόμαυρες κηλίδες και ανοιχτόχρωμος στη κοιλιά που αισθητά προεξέχει. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ιππόκαμπου είναι η ιδιόρρυθμη ζωοτοκία του, δηλαδή τα αυγά του θηλυκού τα οποία παραλαμβάνει ο αρσενικός και τα οποία τοποθετεί σε ειδικό ασκό της κοιλίας του όπου και εκκολάπτονται. Μετά δε την εκκόλαψη ο ασκός σχίζεται και εξέρχονται οι μικροί ιππόκαμποι.
Οι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πλίνιος, ο Διοσκουρίδης κ.ά. απέδιδαν στον ιππόκαμπο θεραπευτικές ιδιότητες. Αντίθετα ο Αιλιανός θεωρεί το κρέας του ιππόκαμπου δηλητηριώδες.
Είδη
Κυριότερα είδη ιππόκαμπου είναι δύο: ο Ιππόκαμπος ο ιππόκαμπος (Hippocampus hippocampus) συνών. Ιππόκαμπος ο βραχύραμφος (Hippocampus brevirostrus) ή βραχύρρυγχος ιππόκαμπος, και ο Ιππόκαμπος ο σταγονώδης (Hippocampus guttulatus) ή στικτός ιππόκαμπος" (Hippocampus guttulatus), που είναι μικρότερος του πρώτου, φθάνει σε μήκος τα
Αλιεία
Οι ψαράδες χρησιμοποιούν τον ιππόκαμπο ως δόλωμα. Δεν υφίσταται ιδιαίτερη απαγόρευση αλιείας του.
Ενυδρείο
Ο ιππόκαμπος δεν θεωρείται εύκολο ψάρι για ενυδρείο, πλην όμως οι ποικιλίες Kuba, Hudsanius και Guttulatus μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν σε πολύ καλά οργανωμένο ενυδρείο. Αυτό σημαίνει ότι ο πυθμένας του θα πρέπει να παρουσιάζει βραχώδη κατασκευή με διάφορα κλαδιά – φύκια (οριζόντια ή κάθετα) για να μπορούν σ΄αυτά να στηρίζονται. Η θερμοκρασία του νερού θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ των 23 και 28 βαθμών Κελσίου ενώ η οξύτητά του να είναι περίπου pH 8. Οι ιππόκαμποι του ενυδρείου τρέφονται συχνότερα από άλλα ψάρια με φρέσκια τροφή. Μπορούν να συμβιώσουν αρμονικά μόνο με άλλα ήρεμα ψάρια (ενυδρείου).
Λαογραφία
Λόγω της σχεδόν όρθιας στάσης του και της ανατομίας της κεφαλής του που προσομοιάζει με εκείνη του αλόγου σε πολλές γλώσσες η κοινή του ονομασία είναι αλογάκι ή άλογο της θάλασσας.
Σε κάποιες περιοχές της θεσσαλίας ονομάζονται ως ποντίκια της θάλασσας.
Λόγω της ιδιαιτερότητάς της ωοτοκίας του το όνομά του επιλέγεται συχνά σε ονομασίες κέντρων διασκέδασης, μπαρ κ.λπ.
Πηγές
Κατηγορία:Συγναθόμορφα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Σύνταγμα της Βουλγαρίας
Το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας (βουλγάρικα: Конституция на Република България) είναι η ανώτατη και βασικότερη νομοθεσία της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Το σημερινό σύνταγμα, που είναι χρονολογικά το τέταρτο σύνταγμα στην ιστορία της Βουλγαρίας, εγκρίθηκε στις 12 Ιουλίου 1991 από την 7η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Βουλγαρίας και ορίζει το πολίτευμα της χώρας ως ενιαία κοινοβουλευτική δημοκρατία. Έχει τροποποιηθεί πέντε φορές (το 2003, το 2005, το 2006, το 2007 και το 2015).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκαιο της Βουλγαρίας Βουλγαρια
Μανόλης Στεφανάκης
Ο '''Μανόλης Ι. Στεφανάκης''' είναι Έλληνας αρχαιολόγος, καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας και Νομισματικής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Πανεπιστημίου Αιγαίου. Υπήρξε καθηγητής της Κλασικής Αρχαιολογίας στη Σχολή Ξεναγών Κρήτης και δίδαξε στα Πανεπιστήμια της Κρήτης, Θεσσαλίας και το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα σχετίζονται με την κλασική αρχαιολογία, τη νομισματική και την αρχαιοσεισμολογία.
Αρχαιολογικές έρευνες
Διευθύνει την πανεπιστημιακή αρχαιολογική έρευνα στην Αρχαία Κυμισάλα της Ρόδου. Είναι επίσης μόνιμος συνεργάτης του «Azoria Project», αρχαιολογικής έρευνας που διεξάγεται στην ανατολική Κρήτη από το University of North Carolina at Chapel Hill και την American School of Classical Studies at Athens.
Ο Μανόλης Στεφανάκης είναι συνιδρυτής και διευθύνει την έκδοση της Ευλιμένης επιστημονικού περιοδικού με μελέτες στην Κλασική Αρχαιολογία, την Επιγραφική, τη Νομισματική και την Παπυρολογία της Μεσογειακής Αρχαιολογικής Εταιρείας στο Ρέθυμνο.
Βραβεύσεις
Τιμήθηκε με το χρυσό έμβλημα της Πολωνικής Νομισματικής Εταιρείας στη Βαρσοβία για τη συμβολή του στην αρχαία ελληνική νομισματική.
Ενδεικτική εργογραφία
Βιβλιογραφική αναφορά και δημοσιεύσεις :
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες νομισματολόγοι
Κόμης της Ανατολής
Ο κόμης της εώας (από το Ἠώς, «αυγή, ανατολή», λατιν.: comes Orientis) ήταν στρατιωτικό και πολιτικό αξίωμα της πρώιμης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο κόμης της εώας από το 314 ήταν πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής της διοίκησης της Ανατολής, δεύτερος σε τάξη μετά τον έπαρχο των πραιτωρίων. Σταδιακά αρμοδιότητες του κόμη δόθηκαν στον Βικάριο και τέλος παρέμεινε ως τιμητικός τίτλος στην Ανατολή (τελευταία μαρτυρία το 325). Παρ' όλα αυτά αναφέρεται τον 6ο αιώνα να έχει αντικαταστήσει στην εξουσία τον Βικάριο και να έχει ξανά αρμοδιότητες. Ο κόμης διέμενε στην Συριακή Αντιόχεια, όπου ήταν και έδρα του.
Κόμητες
Κόμητες της εώας διετέλεσαν οι εξής :
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
Καταφύγιο του Κρο-Μανιόν
Το Καταφύγιο του Κρο-Μανιόν (γαλλικά: L'abri de Cro-Magnon) είναι προϊστορικός αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, στην κοινότητα Λεζ Εϊζί-ντε-Τεγιάκ-Σιρέιγ, στο νομό Δορδόνης, μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού. Στον χώρο αυτό βρέθηκαν κατάλοιπα οστών των ανθρώπων Κρο-Μανιόν, εργαλεία και κοσμήματα. Η ηλικία των ευρημάτων τοποθετείται γύρω στα 28.000 έτη πριν από σήμερα.
Από το 1979, το καταφύγιο του Κρο-Μανιόν αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO μαζί με τα άλλα ευρήματα των Προϊστορικών τοποθεσιών και διακοσμημένων σπηλαίων της κοιλάδας του Βεζέρ.
Ο αρχαιολογικός χώρος άνοιξε για το κοινό το 2014.
Ονομασία
Το όνομα «Cro-Magnon» προέρχεται από ένα τοπωνύμιο που αναφέρεται σε ένα μικρό φυσικό καταφύγιο που βρίσκεται στην κοινότητα Λεζ Εϊζί-ντε-Τεγιάκ-Σιρέιγ. Ο όρος προέρχεται από το εκγαλλισμένο οξιτανικό Cròs-Manhon (προφ./krɔ.ma.ˈɲu/). Το πρώτο συνθετικό σημαίνει «κοιλότητα, τρύπα», ενώ το δεύτερο πιθανόν σημαίνει «μεγάλο» (από το λατινικό magnus) ή να είναι το όνομα ενός ατόμου.
Ευρήματα
αριστερά|μικρογραφία|Αναμνηστική πλάκα Το 1868, κατά τη διάρκεια των κατασκευαστικών εργασιών διάνοιξης δρόμου, εργάτες βρήκαν οστά ζώων, εργαλεία πυρόλιθου και ανθρώπινα κρανία στους πρόποδες βράχου. Ο Γάλλος γεωλόγος Λουί Λαρτέ κλήθηκε για ανασκαφές και βρήκε τους σκελετούς τεσσάρων προϊστορικών ενηλίκων και ενός βρέφους, μαζί με διάτρητα κελύφη που χρησιμοποιούνταν ως στολίδια, ένα αντικείμενο κατασκευασμένο από ελεφαντόδοντο και επεξεργασμένα κέρατα ταράνδου που σχετίζονται με τον Ωρινάκειο πολιτισμό. Η παρουσία περιδέραιων και εργαλείων υποδηλώνει την έννοια των ταφικών αγαθών.
Αυτοί οι «άνθρωποι του Κρο-Μανιόν» ταυτοποιήθηκαν ως η προϊστορική ανθρώπινη φυλή της Ευρώπης που έζησαν στην Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο (35.000 έως 10.000 έτη πριν), διαφορετική από τον «άνθρωπο του Νεάντερταλ», που προηγήθηκε αυτών και ανακαλύφθηκε στη Γερμανία το 1856. Ο όρος Κρο-Μανιόν στα τέλη του 19ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε με μια γενική έννοια για να περιγράψει όλους τους Homo sapiens στην Ευρώπη. Αργότερα υπήρξαν ευρήματα σε όλη την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο όρος χρησιμοποιήθηκε για οποιονδήποτε πρώιμο σύγχρονο άνθρωπο σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη είχε βρεθεί. Ο όρος παραμένει σε χρήση, αλλά από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 τυπικά περιορίστηκε στους πρώιμους σύγχρονους ανθρώπους στην Ευρώπη. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν σήμερα τους όρους Homo sapiens και Ευρωπαίοι πρόωροι σύγχρονοι άνθρωποι (EEMH). μικρογραφία|Λίθινα εργαλεία, Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της [[Τουλούζη|Τουλούζης]] Τα λείψανα αποτελούνται από κρανία και μερικά σκελετικά υπολείμματα και θεωρείται ότι αντιπροσωπεύουν ενήλικες - τρεις άνδρες και μία γυναίκα-, που πέθαναν σε προχωρημένη ηλικία, και ένα βρέφος, οι οποίοι τοποθετήθηκαν στο χώρο, μαζί με κομμάτια κελύφους και δοντιών ζώων σε αυτό που φαίνεται να ήταν μενταγιόν ή κολιέ, σε μια φαινομενικά σκόπιμη ταφή.
Η ανάλυση της παθολογίας των σκελετών δείχνει ότι οι άνθρωποι αυτής της περιόδου ζούσαν μια σωματικά δύσκολη ζωή. Εκτός από μολύνσεις, αρκετά από τα άτομα που βρέθηκαν στο καταφύγιο είχαν κατάγματα στους σπονδύλους, υποδηλώνοντας τραυματισμό. Η γυναίκα είχε επιβιώσει για κάποιο διάστημα με κάταγμα κρανίου. Δεδομένου ότι αυτοί οι τραυματισμοί είναι απειλητικοί για τη ζωή ακόμη και σήμερα, αυτό υποδηλώνει ότι οι Κρο-Μανιόν είχαν αναπτύξει κοινοτική διαβίωση και φρόντιζαν ο ένας τον άλλον.
Σε αντίθεση με τους Νεάντερταλ, οι σκελετοί έδειξαν ομοιότητες με τους σύγχρονους ανθρώπους: το ίδιο υψηλό μέτωπο, όρθια στάση και λεπτό σκελετό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιολιθική περίοδος
Ίλος του Δαρδάνου
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Ίλος Α΄ ήταν βασιλιάς των Δάρδανων. Ο Ίλος ήταν εγγονός του Δία και ένα από τα τέσσερα παιδιά του Δαρδάνου και της Βατείας, κόρης του Τεύκρου. Τα αδέλφια του ήταν ο διάδοχος του Εριχθόνιος της Τρωάδος και πιθανότατα ο Ζάκυνθος από τον οποίο πήρε το όνομα του η νήσος Ζάκυνθος. Ο Ίλος μετά από μακρόχρονη και ευημερούσα βασιλεία πέθανε χωρίς να αφήσει παιδιά, τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Εριχθόνιος που έγινε ο προπάτορας της βασιλικής δυναστείας της Τροίας. Ο εγγονός του Εριχθόνιου Ίλος του Τρώα πήρε προς τιμήν του το όνομα του και ίδρυσε την Τροία. Ο Όμηρος καταγράφει σε μερικά σημεία την τοποθεσία, που βρισκόταν ο τάφος του Ίλου στο μέσο της πεδιάδας της Τροίας.
Πηγές
Ιλος του Δαρδανου
Διεθνής Αερολιμένας Λάρνακας
Ο Διεθνής Αερολιμένας Λάρνακας-Γλαύκος Κληρίδης (IATA: LCA, ICAO: LCLK), βρίσκεται περίπου 4 χιλιόμετρα Νοτιοδυτικά της πόλης της Λάρνακας. Πρόκειται για το κύριο διεθνές αεροδρόμιο της Κύπρου και την κύρια πύλη εισόδου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Αερολιμένας διαθέτει δύο τερματικούς σταθμούς. Ο κύριος τερματικός λειτούργησε τον Νοέμβριο του 2009 και αποτελείται από δύο επίπεδα: ένα για τις αναχωρήσεις και ένα για τις αφίξεις. Ο δεύτερος τερματικός σταθμός χρησιμοποιείται σήμερα ως εφεδρικός αλλά και για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών αεροσκαφών, για τη μεταφορά φορτίου και για επισκέψεις επισήμων.
Ο νέος τερματικός σταθμός διαθέτει 16 αερογέφυρες (φυσούνες) για την επιβίβαση και αποβίβαση από και στα αεροσκάφη.
Ιστορία
Το Αεροδρόμιο της Λάρνακας κατασκευάστηκε πολύ εσπευσμένα, μέσα σε δύο μήνες, μετά την τουρκική εισβολή το 1974, για να αντικαταστήσει τον Διεθνή Αερολιμένα Λευκωσίας ο οποίος έκλεισε στις 20 Ιουλίου 1974 και από τότε βρίσκεται εντός της ζώνης κατάπαυσης του πυρός. Ο χώρος στον οποίο χτίστηκε το Αεροδρόμιο Λάρνακας, δίπλα από την Αλυκή της Λάρνακας, χρησιμοποιούνταν ως μικρό αεροδρόμιο τη δεκαετία του 1930 και ως στρατιωτική βάση από τους Βρετανούς αποικιοκράτες. Στη συνέχεια χρησιμοποιόταν ως σκυβαλότοπος της Λάρνακας. Το Διεθνές Αεροδρόμιο Λάρνακας άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του στις 8 Φεβρουαρίου 1975 με πολύ περιορισμένες και πρόχειρες κτηριακές εγκαταστάσεις. Ουσιαστικά επρόκειτο για λυόμενα κτήρια με ξεχωριστές αίθουσες για τις αφίξεις και αναχωρήσεις. Οι πρώτες εταιρίες που χρησιμοποίησαν το νέο αυτό αεροδρόμιο ήταν οι Κυπριακές Αερογραμμές με αεροσκάφη Viscount 800 τα οποία ενοικιάστηκαν από την British Midland και η Ολυμπιακή Αεροπορία με αεροσκάφη NAMC YS-11. Ο διάδρομος του αεροδρομίου της Λάρνακας, τoν πρώτο χρόνο λειτουργίας του διέθετε το κατάλληλο μήκος ( 1300 μέτρα αρχικά στις 8.2.1975 και 1500 λίγο αργότερα) για χρήση από ελικοφόρα αεροσκάφη του μεγέθους του Viscount. Μέχρι το Καλοκαίρι του 1976 είχε συμπληρωθεί η επέκταση του στα 2200 μέτρα και ενίσχυση του ώστε να είναι κατάλληλος για αεριωθούμενα αεροσκάφη (jet aircraft) του μεγέθους του DC8-55 και ακολούθησαν και άλλες επεκτάσεις. Ο φωτισμός του διαδρόμου στην αρχή ήταν επιφανειακός και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από κανονικό φωτισμό.