cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τουρλίδα (πτηνό)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Μετά την αναπαραγωγή, οι ενήλικες συγκεντρώνονται στις ακτές (από τον Ιούλιο και μετά) (Hayman et al. 1986) για τη μετα-αναπαραγωγική έκδυση (moult) (Snow και Perrins 1998) πριν ταξιδέψουν προς το νότο στις περιοχές διαχείμασης μεταξύ Ιουλίου και Νοεμβρίου (del Hoyo et al. 1996). Το είδος επιστρέφει στα εδάφη αναπαραγωγής και πάλι, από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο, αν και κάποια μη αναπαραγωγικά πτηνά -συνήθως νεαρά άτομα- μπορούν να παραμείνουν στις περιοχές διαχείμασης όλο το χρόνο (del Hoyo et al. 1996). Κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα πουλιά συνήθως αναζητούν την τροφή τους μεμονωμένα ή σε μικρές ομάδες (del Hoyo et al. 1996). Ωστόσο, περιστασιακά συγκεντρώνονται σε σμήνη πολλών χιλιάδων ατόμων, ειδικά στις περιοχές όπου κουρνιάζουν (Snow και Perrins 1998).
Στην Ελλάδα, η τουρλίδα έρχεται για να ξεχειμωνιάσει σε πολλές ακτές της χώρας, -αν και δεν αναφέρεται στις Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά της Ελλάδας (ΣΠΕΕ)-. Ωστόσο, πολλά από τα πτηνά που παρατηρούνται στην επικράτεια είναι απλώς διαβατικά και χρησιμοποιούν τη χώρα ως σταθμό ανάπαυλας και ανεφοδιασμού.
Βιότοπος
thumb|right|300px|Τουρλίδα στο βιότοπό της
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το είδος συχνάζει σε λασπώδεις ακτές, κόλπους και εκβολές ποταμών (del Hoyo et al. 1996) με παλιρροιακά λασπώδη ή αμμώδη αλίπεδα (Snow και Perrins 1998 ), βραχώδεις (ακτές) και αμμώδεις παραλίες με πολλούς νερόλακκους (Johnsgard 1981, Snow & Perrins 1998), μανγκρόβια δάση, έλη με αλμυρό νερό (Snow και Perrins 1998), λιβάδια (Johnsgard 1981) και λασπώδεις ακτές σε παράκτιες λιμνοθάλασσες (Johnsgard 1981), λίμνες και ποτάμια (del Hoyo et al. 1996). Χρησιμοποιεί, επίσης, υγρά λιβάδια και καλλιεργήσιμα χωράφια κατά τη μετανάστευση (del Hoyo et al. 1996)
Στατιστικά, τα πέντε πρώτα προτιμώμενα οικοσυστήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο, είναι κατά σειράν τα εξής: Τυρφώνες υψιπέδων, βάλτοι, ερεικώνες, υγρά όξινα εδάφη με υπόστρωμα τύρφης και καλαμώνες.
Στην Ελλάδα, η τουρλίδα απαντάται κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε βαλτότοπους, υγρότοπους, αμμοθίνες, λιβάδια και άλλες ανοικτές υγρές περιοχές.
Μορφολογία
Η τουρλίδα, παρά το όχι τόσο ξεχωριστό της πτέρωμα, διακρίνεται εύκολα ανάμεσα στα σμήνη των καλοβατικών πτηνών, από το μεγάλο της μέγεθος. Είναι τα μεγαλύτερο από τα συγγενικά της είδη και γένη και, το πιο κοινό, τουλάχιστον στην Ευρώπη. Ένα, επίσης διακριτικό της γνώρισμα, αποτελεί το πολύ μακρύ και έντονα κυρτό προς τα κάτω ράμφος.
Εμφανίζει σχετικό φυλετικό διμορφισμό, με το θηλυκό να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το αρσενικό, αλλά έχει σαφώς μεγαλύτερο και πιο καμπυλωτό ράμφος. Κατά τα άλλα, τα δύο φύλα μοιάζουν μεταξύ τους τόσο, ώστε είναι δύσκολο να βρει κάποιος το φύλο ενός μοναχικού ατόμου, -αλλά πιο εύκολο να ξεχωρίσουν τα φύλα όταν παρατηρείται ένα ζευγάρι-.
Τα νεαρά άτομα μοιάζουν αρκετά με τους ενήλικες, αλλά έχουν σαφώς μικρότερο και πιο ίσιο ράμφος που, με τον καιρό καμπυλώνει όλο και περισσότερο. Επίσης, το πάνω μέρος του σώματός τους είναι πιο ανοιχτόχρωμο με μαυριδερά σημάδια, ενώ κατά μήκος του τραχήλου «τρέχει» μια στενή σκούρα λωρίδα που, στην αρχή της ράχης χωρίζεται σε δύο πλατύτερες. Οι ταρσοί και τα πόδια έχουν γκρι-μπλε χρώμα. thumb|left|300px|Ενήλικη τουρλίδα
Τροφή
Η διατροφή της τουρλίδας αποτελείται κυρίως από δακτυλιοσκώληκες και επίγεια έντομα (del Hoyo et al. 1996) (π.χ. κολεόπτερα και ορθόπτερα) (Johnsgard 1981), ειδικά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (del Hoyo et al. 1996), αν και ευχαρίστως στρέφεται σε καρκινοειδή, μαλάκια, πολύχαιτους σκώληκες (del Hoyo et al. 1996), αράχνες (Johnsgard 1981), αλλά και σωροκάρπια (berries) ή σπέρματα. Περιστασιακά τρέφεται με μικρά ψάρια, αμφίβια, σαύρες, μικρά πουλιά και μικρά τρωκτικά (del Hoyo et al. 1996).
Το ράμφος της τουρλίδας είναι εξαιρετικό εργαλείο, που το χρησιμοποιεί όχι μόνον για να «μαζεύει» την τροφή της από το έδαφος, αλλά και για να ανοίγει ή να σπάει το κέλυφος καρκινοειδών και μαλακίων. Η ανίχνευση της λείας γίνεται είτε οπτικά, είτε δια της αφής μέσω του ράμφους της, το οποίο διατηρεί σε συνεχή επαφή με το υπόστρωμα, σε πολύ μικρό βάθος. Όταν ανιχνευθεί το θήραμα, το ράμφος βυθίζεται περισσότερο, η λεία αποσπάται και καταβροχθίζεται. Με τα καρκινοειδή, η συμπεριφορά της είναι πιο «βίαιη», αφού τα τινάζει πέρα-δώθε με το ράμφος και κατόπιν τα εκσφενδονίζει στο έδαφος, μέχρι να αποσπαστούν τα άκρα τους.
Αναπαραγωγή
thumb|right|300px|Ενήλικο άτομο αναζητώντας τροφή Στις περιοχές όπου αναπαράγεται (βλ. Βιότοπος), η τουρλίδα κατασκευάζει τη φωλιά της απ’ ευθείας πάνω στο έδαφος ανάμεσα στα ρείκια ή τη σχετική βλάστηση. Το φώλιασμα αρχίζει από τα τέλη Απριλίου και μπορεί να φθάσει μέχρι νωρίς το Μάιο, ενώ η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο. Τις θέσεις κατασκευής της φωλιάς «προτείνει» το αρσενικό, αλλά την τελική επιλογή την έχει το θηλυκό. Η φωλιά είναι κατ’ ουσίαν μία ρηχή κοιλότητα στο έδαφος, ή ελαφρά υπερυψωμένη (Flint et al. 1984), σε ανοικτή θέση ή με κάλυψη από γρασίδι ή βούρλα (del Hoyo et al. 1996), συνήθως μακριά από το νερό (Johnsgard 1981), επιστρωμένη με λιγοστό φυτικό υλικό (ξεραμένο γρασίδι ή βρύα).
Η γέννα αποτελείται από 4, περιστασιακά 3 ή 5 αυγά, διαστάσεων 67,6Χ47,9 χιλιοστών και βάρους 76 γραμμαρίων, περίπου, από τα οποία το 6% είναι κέλυφος. Η εναπόθεση των αυγών γίνεται συνήθως με μεσοδιαστήματα 2 ημερών, αλλά αυτό μπορεί να κυμαίνεται. Η επώαση πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό, αν και κάποιες φορές συμμετέχει και το αρσενικό. Η αρχή της επώασης γίνεται μετά την εναπόθεση του τελευταίου αυγού και, η διάρκειά της είναι 26-30 ημέρες, περίπου.
Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι, γεννιούνται δηλαδή με τρίχωμα και μπορούν να ακολουθούν τους γονείς τους, αμέσως μετά την εκκόλαψη και το στέγνωμα του σώματός τους. Σιτίζονται και από τους δύο γονείς, αργότερα όμως αναλαμβάνει μόνο το αρσενικό. Καθοδηγούνται να αναζητούν την τροφή τους σε σχετικά αραιή, χαμηλή βλάστηση, γιατί εάν αφεθούν μόνοι τους, ακολουθούν από ένστικτο υψηλή και πυκνή βλάστηση, με τον κίνδυνο να πεθάνουν από έλλειψη τροφής. Αποκτούν κανονικό πτέρωμα και είναι ικανά να πετάξουν στις 5-6 εβδομάδες περίπου.
Κίνδυνοι
thumb|left|300px|Εν πτήσει Κατά την αναπαραγωγή του, το είδος απειλείται από την απώλεια και τον κατακερματισμό των βαλτωδών οικοτόπων, ως αποτέλεσμα της αποδάσωσης (del Hoyo et al 1996, Johnsgard 1981), όπως και την απώλεια των λειμώνων βόσκησης, ως αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της γεωργίας και των εγγειοβελτιωτικών έργων (del Hoyo et al 1996, Johnsgard 1981, Baines 1988) (π.χ. αποχέτευση, ανόργανη λίπανση και επανασπορά) (Baines 1988). Το είδος υποφέρει επίσης από υψηλή καταστροφή των αυγών και θνησιμότητα των νεοσσών (λόγω κυρίως του κουρέματος της χαμηλής βλάστησης με χλοοκοπτικά μηχανήματα) και τα υψηλά ποσοστά θήρευσης όταν φωλιάζει σε εγγειοβελτιωμένα λιβάδια (del Hoyo et al. 1996). Από την άλλη, οι πληθυσμοί στις κεντρικές ασιατικές στέπες έχουν μειωθεί μετά την εγκατάλειψη της γεωργικής γης και την επακόλουθη αύξηση στο ύψος της βλάστησης, καθιστώντας μεγάλες εκτάσεις ακατάλληλες για φώλιασμα. Το είδος έχει επίσης υποστεί μείωση του πληθυσμού, ως αποτέλεσμα του κυνηγιού (Johnsgard 1981) και, είναι ευαίσθητο στη γρίπη των πτηνών, ώστε να μπορεί να απειλείται από μελλοντικά κρούσματα του ιού (Melville και Shortridge 2006).
Οι διαχειμάζοντες πληθυσμοί απειλούνται από την όχληση στα παλιρροιακά αλίπεδα (del Hoyo et al 1996, Burton et al 2002α, 2002β ), λ.χ. από κατασκευαστικές εργασίες (Burton et al 2002α ) και τους πεζοπόρους (Burton et al 2002β), την οικιστική ανάπτυξη στους χώρους κούρνιασματος, τη ρύπανση (del Hoyo et al. 1996) και τις πλημμύρες στις εκβολές των ποταμών, στις ελώδεις περιοχές και στις αλυκές, που είναι το αποτέλεσμα της κατασκευής φραγμάτων (Burton 2006). Το είδος απειλείται επίσης από την υποβάθμιση των περιοχών όπου ξεκουράζεται κατά τη μετανάστευση, από τις εκχερσώσεις, τη ρύπανση, την ανθρώπινη όχληση και τη μειωμένη ροή των ποταμών (Kelin και Qiang 2006). Οι τοπικοί πληθυσμοί του είδους έχουν επίσης μειωθεί λόγω της λαθροθηρίας (del Hoyo et al . 1996).
Κατάσταση πληθυσμού
Οι αναπαραγόμενοι πληθυσμοί της τουρλίδας στη Δ. Ευρώπη, έχουν μειωθεί κατά τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ. Έτσι, μείωση 53% έχει καταγραφεί στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά την περίοδο 1970-2005 από την Εταιρία Απογραφής Κοινών Πτηνών (Common Birds Census) και την Επιθεώρηση Αναπαραγωγής Πτηνών (Breeding Bird Survey) (Eaton et al 2007, R. Gregory 2007). Μείωση 86% υπολογίζεται στην Ιρλανδία μεταξύ 1988 - 1991 και 2003 (Gibbons et al 1993, Hillis 2003) και μειώσεις έχουν καταγραφεί στη Φινλανδία (BirdLife International 2004) και Γερμανία (Hötker et al 2007). Στη Λιθουανία, υπάρχει μείωση 20 -30% ανά δεκαετία (L. Raudonikis in litt . 2007) και στην Ολλανδία 31% από το 1984 (AJ van Djik in litt. 2007). Ακαθόριστες, αλλά δυνητικά πολύ σημαντικές μειώσεις έχουν επίσης καταγραφεί στους κεντροασιατικούς πληθυσμούς του υποείδους ''Ν. a. orientalis'' (J. Kamp και S. Sklyarenko in litt . 2007).
Αυτοί είναι οι λόγοι που η IUCN έχει χαρακτηρίσει το είδος ως Σχεδόν Απειλούμενο (NT)
Για την Ελλάδα δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, εκτός του ότι κάποτε φώλιαζε στην περιοχή της Θράκης. Παρόλο που το κυνήγι της απαγορεύεται, η τουρλίδα υφίσταται πίεση από τη λαθροθηρία, στις περιοχές όπου σταθμεύει για να ξεκουραστεί κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο η Τουρλίδα απαντάται και με τις ονομασίες Τρουλίδα, (μεγάλο) Τρουλί, Τουρλίτι, Λωρίτης, Χοιροβοσκός (Νεοχώρι Αιτωλίας) και Μεγαλοτουρλίδα
Σημειώσεις
i. Η απόδοση στα ελληνικά της λατινικής λέξης arquata ως τοξορραμφής, είναι εντελώς τεχνητή και στερείται μεταφραστικής βάσης. Η κανονική απόδοση έπρεπε να είναι απλώς τοξωτός ή τοξοειδής, διότι στη λατινική ονομασία του είδους, ουδεμία αναφορά γίνεται στο ράμφος του πτηνού, παρόλο που εννοείται ότι πρόκειται για το συγκεκριμένο μορφολογικό στοιχείο. Ωστόσο, ελλείψει ονοματολογικών κριτηρίων στην ελληνική ορνιθολογική βιβλιογραφία, τηρείται η συγκεκριμένη ονομασία.
Πηγές
Κατηγορία:Σκολοπακίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πανίδα της Ινδονησίας Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Μήδεια
Μήδεια και Ιάσονας
Όταν ο Ιάσονας, αρχηγός της Αργοναυτικής εκστρατείας, έφτασε στην Κολχίδα, η Μήδεια τον ερωτεύτηκε και έθεσε στη διάθεσή του όλα τα μέσα της τέχνης της, ώσπου ο ήρωας να αποκτήσει το Χρυσόμαλλο δέρας. Ύστερα απ' αυτό ακολούθησε τον εραστή της και για να αργοπορήσει τον Αιήτη, ο οποίος τους καταδίωκε, τεμάχισε τον αδελφό της, Άψυρτο, και σκόρπισε στη θάλασσα τα μέλη του. Ο πατέρας τότε εγκατέλειψε την καταδίωξη και επιδόθηκε στην περισυλλογή των μελών του σφαγμένου παιδιού του.
Στην Ιωλκό αργότερα, ο Ιάσονας την παρακάλεσε να εκδικηθεί τον Πελία, φονιά του πατέρα και του αδελφού του κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του. Η Μήδεια τότε έπεισε τις κόρες του Πελία να τεμαχίσουν το σώμα του πατέρα τους και να το βράσουν, γιατί έτσι δήθεν θα κατόρθωναν να τον κάνουν πάλι νέο. Μετά την καταδίωξη του ζεύγους των εραστών από το γιο του Πελία, Άκαστο, κατέφυγαν στην Κόρινθο, όπου έζησαν για ένα διάστημα ευτυχισμένοι, μέχρις ότου ο Ιάσονας εγκατέλειψε τη Μήδεια για να μνηστευτεί την κόρη του βασιλιά Κρέοντα, Γλαύκη. Η Μήδεια και πάλι χρησιμοποίησε τα μαγικά της φίλτρα για να εκδικηθεί την αντίζηλή της. Της έστειλε δηλητηριασμένο χιτώνα σαν δώρο για το γάμο της, ο οποίος έβγαζε φλόγες και την έκαψε.
Παιδοκτονία
Η εκδίκησή της όμως δε σταμάτησε εδώ, αλλά έφτασε στο πιο αποτρόπαιο έγκλημά της. Σκότωσε τα δύο της παιδιά Φέρητα και Μέρμερο, που είχε αποκτήσει με τον Ιάσονα, ανέβηκε μετά σ' ένα άρμα που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες και έφτασε στην Αθήνα, όπου ενώθηκε με τον Αιγέα και απέκτησε τον Μήδο. Προσπάθησε όμως να δηλητηριάσει τον Θησέα κι έτσι ο Αιγέας την έδιωξε κι εκείνη κατέφυγε κοντά στο γιο της, Μήδο, στην Ασία, στη χώρα που από το όνομά της ονομάστηκε Μηδία.
Προς το τέλος της ζωής της κατέβηκε στα Ηλύσια Πεδία, όπου και έγινε σύζυγος του Αχιλλέα, παραμένοντας αθάνατη.
Αυτοκινητόδρομος Σχηματαρίου-Χαλκίδας
Σχηματάρι - Γέφυρα Ευρίπου
Το τμήμα του αυτοκινητοδρόμου μήκους 11 χιλιομέτρων ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2003 και παραδόθηκε στα τέλη του 2009. Ξεκίνησε με εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους ως δημόσιο έργο, αλλά στην συνέχεια παραχωρήθηκε στην εταιρία Νέα Οδός. Το έργο προέβλεπε την βελτίωση της υπάρχουσας εθνικής οδού (Σχηματάρι - Βαθύ - Χαλκίδα/ΕΟ 44α) και την δημιουργία αυτοκινητοδρόμου με 2 λωρίδες κυκλοφορίας και μια λωρίδα έκτακτης ανάγκης, ανά κατεύθυνση. Επίσης κατασκευάστηκαν 2 ανισόπεδοι κόμβοι (ο ένας στο Βαθύ και ένας πριν την Γέφυρα Ευρίπου). Με την ολοκλήρωση του άξονα η απόσταση από την Χαλκίδα μέχρι το Σχηματάρι διανύεται σε 10 λεπτά, σε αντίθεση με το προϋπάρχον δίκτυο όπου σε συνθήκες αυξημένης κίνησης χρειαζόταν ακόμα και 40 λεπτά. Το 2015 έγιναν σημαντικές εργασίες συντήρησης στο οδόστρωμα στο τμήμα αυτό.
Γέφυρα Ευρίπου - Νέα Λάμψακος
Το τμήμα από την Γέφυρα Ευρίπου μέχρι την Νέα Λάμψακο αποτελεί μέρος της Εθνικής οδού 77 και είναι διπλής κατευθύνσεως με μια λωρίδα ανά κατεύθυνση με λωρίδα έκτακτης ανάγκης. Το τμήμα κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε το 1993, όταν παραδόθηκε και η Γέφυρα του Ευρίπου. Ο άξονας διαθέτει έναν ανισόπεδο κόμβο που τον συνδέει με το κέντρο της Χαλκίδας και έναν ισόπεδο με την Εθνική οδό 44, ο οποίος πρόσφατα μετατράπηκε σε κυκλικό. Η Νομαρχία Εύβοιας είχε εκπονήσει μελέτες στις οποίες προβλεπόταν και το συγκεκριμένο τμήμα όπου θα κατασκευαζόταν νέα γέφυρα μέσα από την θάλασσα από την είσοδο της Γέφυρας του Ευρίπου και θα κατέληγε στην διασταύρωση της Νέας Λαμψάκου αλλά τελικά δεν συμπεριλήφθησαν στην Παράκαμψη της Χαλκίδας και έτσι δεν υπάρχει ακόμη ολοκληρωμένη μελέτη για την μετατροπή του τμήματος αυτού σε αυτοκινητόδρομο.
Νέα Λάμψακος - Βατώντας (Παράκαμψη Χαλκίδας)
Η Παράκαμψη της πόλης της Χαλκίδας αφορά την μελλοντική οδική αρτηρία η οποία θα ξεκινάει λίγο πριν τον κόμβο της Νέας Λαμψάκου, στην Εθνική Οδό 44 και παρακάμπτοντας ανατολικά την πόλη της Χαλκίδας, σε νέα χάραξη, θα καταλήγει στα Ψαχνά, συναντώντας την Εθνική Οδό 77. Το συνολικό μήκος της παράκαμψης θα είναι 16,6 χιλιόμετρα, με την μελέτη έξι ανισόπεδων κόμβων (στη Νέα Λάμψακο, στα Δύο Δέντρα, βόρεια και νότια του Αλιβερίου, στην Χαραυγή και στον Βατώντα). Από τα 16 χιλιόμετρα, τα 11 θα είναι διατομής αυτοκινητοδρόμου μέχρι τον ανισόπεδο κόμβο του Βατώντα, ενώ τα αλλά 5 είναι διπλής κατευθύνσεως και θα αποτελούν ουσιαστικά την σύνδεση του αυτοκινητοδρόμου με την υπάρχουσα ΕΟ 77 στα Ψαχνά. Προβλέπεται επίσης η δημιουργία σήραγγας στο Βαθροβούνι μήκους 500 μέτρων. Το έργο έχει προϋπολογισμό 180 εκατομμύρια ευρώ και ενώ αρχικά είχε σχεδιαστεί ως μία εργολαβία προβλέπεται να δημοπρατηθεί μετά το 2017 σε 3 εργολαβίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας Κατηγορία:Δρόμοι στη Βοιωτία
Νικόλαος Σεκουνδινός
Ο Νικόλαος Σεκουνδινός ( -1463) ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε τα πρώτα χρόνια του βίου του. Γεννήθηκε στην Εύβοια, ή στην Κρήτη γύρω στα τέλη του 14ου αιώνα. Κατ΄ άλλους ήταν ισπανός Έλληνας από την πόλη Σαγούντου, που είχαν ιδρύσει Ζακυνθινοί. Ο ίδιος αποκαλέι τον εαυτό του Ευβοέα, το οποίο και φαίνεται πιθανότερο. Εκπαιδεύτηκε προφανώς στα σχολεία της Κωνσταντινούπολης. Συνόδεψε τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο στην Ιταλία για να συγκροτήσει σύνοδο προς ένωση των δύο Εκκλησιών το 1439. Λόγω των αρίστων γνώσεων της Λατινικής γλώσσας έγινε επίσημος διερμηνέας της συνόδου. Διακρίθηκε ως άνδρας αξιολογώτατος, εμπειρότατος γνώστης της ελληνικής και λατινικής γλώσσας και άριστος διερμηνέας των συζητήσεων. Οι καρδινάλιοι τον εθαύμασαν και είπαν ότι η ευγλωτία του οφείλεται στην φώτιση του αγίου πνεύματος. Προσλήφθηκε στην Βενετία ως γραμματέας του δεκαμελούς συμβουλίου. Αποφάσισε να επιστρέψει στη πατρίδα του, αλλά εκεί επτώχευσε. Τότε αναγκάστηκε να ξαναπάει στην Ιταλία. Καθ'οδόν ναυάγησε, έχασε την γυναίκα του και τα παιδιά του, εκτός από ένα, μαζί με όλη του την περιουσία. Απαρηγόρητος επέστρεψε στην Βενετία. Το συμβούλιο της Βενετίας τον ευσπλαχνίστηκε και του δώρισε 600 δουκάτα, ενώ τον διόρισε δημόσιο υπάλληλο και του παραχώρησε ετήσιο μισθό 200ων δουκάτων.
Αργότερα πήγε στην Νεάπολη με τον Θεόδωρο Γαζή στον βασιλιά Αλφόνσο της Αραγωνίας. Εκεί διέπρεψε μερικά χρόνια και από την Νεάπολη πήγε στην Πάδοβα το 1459, όπου μετέφρασε στα λατινικά τον Ονήσανδρο. Διορίστηκε ως γραμματέας του Πάπα.
Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1463.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Υδροθεραπεία
Η Υδροθεραπεία πρόκειται για θεραπεία με χρήση νερού, σε μορφή πάγου, υγρού ή ατμού, για μείωση των συμπτωμάτων διαφόρων λοιμώξεων, οξέος ή χρόνιου πόνου, προβλημάτων του κυκλοφορικού και άλλων. Περιλαμβάνει τύλιγμα, ψέκασμα ή ντους, αίθουσες ατμού και σάουνα, καθώς και καυτά και κρύα μπάνια μεταξύ αυτών δινόλουτρα, ποδόλουτρα ή χειρόλουτρα, και εδρόλουτρα (βύθισμα μόνο της πυελικής περιοχής). Στόχος είναι να διεγερθεί μια ανοσολογική ανταπόκριση ή να αποτοξινωθεί το σώμα με την αλλαγή της θερμοκρασίας του. Η υδροθεραπεία χρησιμοποιείται συχνά στη φυσιοπαθητική.
Κατηγορία:Λουτρά Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική
Ιωάννης Παπαδάκης-Στάικος
Ο Ιωάννης Παπαδάκης ή Στάικος (Βέροια, 1897 - Θεσσαλονίκη, 30 Μαρτίου 1986) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός. Ήταν από τους πρωτοστάτες στη δημιουργία του Δημοκρατικού Κέντρου, τη δεκαετία του '60.
Σταδιοδρομία
Βεροιώτης Βουλευτής και Υπουργός.
Σπούδασε εμπορικά. Η πολιτική σταδιοδρομία και δράση του χρονολογείται, αφότου (σε νεαρότατη ηλικία) προσέφερε τις εθελοντικές του υπηρεσίες στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης του 1916.
Ως έφεδρος αξιωματικός κατά τους δύο παγκοσμίους πολέμους, υπηρέτησε σε μονάδες του μετώπου.
Το 1922 (υπηρετών στις Σέρρες ως υπολοχαγός), πρωτοστάτησε στο Επαναστατικό Κίνημα Πλαστήρα. Ακολούθως, απεστάλη εκ μέρους του Γ.Ε.Σ. στη Βουλγαρία, δηλαδή σε εχθρική γειτονική χώρα, προσφέροντας ανεκτίμητες εθνικές υπηρεσίες.
Αποστρατευθείς, αναμίχθηκε ενεργώς με την πολιτική, ηγηθείς των βουλευτικών συνδυασμών των Φιλελευθέρων, στις εκλογικές περιφέρειες του Πρωτοδικείου Βεροίας και Βεροίας-Κατερίνης, εκλεγείς το πρώτο πληρεξούσιος της Δ' Συντακτικής Συνέλευσης του 1924, εκλεγείς δε εν συνεχεία 8-κις βουλευτής (1923, 1928, 1932, 1933, 1951, 1956, 1963. 1964) και δις διατελέσας Υπουργός (1945-1946, 1951-1952).
Υπήρξε μεταξύ των 17 πληρεξουσίων οι οποίοι καταψήφισαν στη βουλή τον δικτάτορα Θεόδωρο Πάγκαλο.
Κατά το Κίνημα 1935, ενοχοποιηθείς, παραπέμφθηκε και καταδικάσθηκε από το στρατοδικείο Λαρίσης.
Κατά τη Δικτατορία Μεταξά, παντοιοτρόπως εδιώχθη.
Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, ως έφεδρος λοχαγός πυροβολικού, διετέλεσε στην Αλβανία διοικητής μονάδος.
Στην Αθήνα, μετά την είσοδο των Γερμανών, πρωτοστάτησε στην περίθαλψη και αποστολή στις εστίες τους, των αναπήρων, τραυματιών και απολυθέντων στρατιωτών της Βορείου Ελλάδος. Επίσης μετά συναδέλφων της Β. Ελλάδος σε επανειλημμένες συσκέψεις, αντιμετώπισε τα, εκ της Κατοχής, προκύψαντα προβλήματα.
Μετά την αnελευθέρωση, ως Υπουργός Γεν. Διοικητής, επί Κυβερνήσεως Σοφούλη του 1946, συνετέλεσε στη αποκατάσταση του Κράτους στις βουλγαροκρατηθείσες περιοχές, ως Υπουργός δε Συγκοινωνιών, το 1951 - 1952 της Κυβερνήσεως Πλαστήρα - Βενιζέλου, εργάσθηκε λίαν επιτυχώς για την αναδιοργάνωση των Τ.Τ.Τ.
Στην ιεραρχία του Κόμματος των Φιλελευθέρων, διετέλεσε επί μακρόν μέλος του πολιτικού Συμβουλίου του Κόμματος, επίσης μέλος της Ανωτάτης Επιτροπής του Δημοκρατικού Κέντρου Β. Ελλάδος και μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου της Ενώσεως Κέντρου.
Κατά περιόδους εξέδωσε εφημερίδες Φωνή της Βεροίας, και Φρουρός Ημαθίας, δημοσίευσε δε πληθώρα άρθρων σε εφημερίδες Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Βεροίας.
Διά τις εν γένει υπηρεσίες του προς την πατρίδα έτυχε τιμητικών διακρίσεων, ήτοι, του Μεταλλίου Στρατιωτικής Αξίας, του Γαλλικού Πολεμικού Σταυρού, του Σερβικού Παρασήμου Ανδρείας, του Ιταλικού Πολεμικού Σταυρού (του Α’ Παγκοσμίου πολέμου), των Μεταλλίων των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, του Παρασήμου της Βουλής, και του Σταυρού του Φοίνικος.
Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη σε ηλικία 89 ετών στις 30 Μαρτίου 1986 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ναό του Αγίου Αντωνίου Βεροίας, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Βεροίας Παύλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βεροίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Ανατολικής Μακεδονίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Grecale (αντιτορπιλικό)
Το Grecale ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Maestrale που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1934 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρέμεινε σε υπηρεσία μεταπολεμικά με το Ιταλικό Ναυτικό (Marina Militare) μέχρι τον παροπλισμό του το 1964.
Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά της κλάσης Maestrale ναυπηγήθηκαν βάσει εντελώς νέου σχεδίου που αναπτύχθηκε προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα ευστάθειας που αντιμετώπιζαν τα προγενέστερα πλοία της κλάσης Folgore. Είχαν ολικό μήκος 106,7 m, πλάτος 10,15 m και μέσο βύθισμα 3,31 m το οποίο έφθανε στα 4,3 m με πλήρες φορτίο. Το εκτόπισμά τους ανέρχονταν σε 1640 t (1610 LT) με κανονικό φορτίο και έφθανε στους 2243 t (2208 LT) με πλήρες. Το πλήρωμά τους την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 190 αξιωματικούς και ναύτες.
Το προωστικό σύστημά τους μπορούσε να αποδώσει έως και 44000 shp, χάρη στους οποίους μπορούσαν να φτάσουν σε μέγιστη ταχύτητα πλεύσης 32-33 kn σε πραγματικές συνθήκες. Η ακτίνα δράσης ανέρχονταν σε 2600-2800 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 18 kn και στα 690 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 33 kn.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από δύο ζεύγη πυροβόλων των 120 mm που ήταν εγκατεστημένα σε ένα πύργο μπροστά και ακόμη έναν πίσω από την υπερκατασκευή. Διέθεταν επίσης δύο πυροβόλα των 120 mm που έβαλαν βλήματα φωτισμού/ανάδειξης στόχων (star-shells) καθώς και δύο τρίδυμους τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν τέσσερα πολυβόλα των 13,2 mm. Παρόλο που δεν διέθεταν σόναρ ώστε να μπορούν να δράσουν ως ανθυποβρυχιακά, διέθεταν δύο εκτοξευτές βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 56 νάρκες.
Εν μέσω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο προγενέστερος αντιαεροπορικός οπλισμός του Grecale αντικαταστάθηκε από οκτώ πυροβόλα των 20 mm. Προστέθηκαν επίσης δύο ακόμη εκτοξευτές βομβών βυθού καθώς και δύο πυροβόλα των 37 mm στη θέση των πρυμναίων τορπιλοσωλήνων και του αποστασιόμετρου στο μέσο του πλοίου. To 1949 πραγματοποιήθηκε ανακατασκευή της γέφυρας. Επίσης εγκαταστάθηκαν νέα ραντάρ ενώ ή νέα σύνθεση του αντιαεροπορικού οπλισμού αποτελούνταν πλέον από τρία πυροβόλα των 37 mm. Στα 1952–1953 τα όπλα των 37 mm αντικαταστάθηκαν από έξι πυροβόλα των 40 mm ενώ αφαιρέθηκαν και οι εναπομείναντες τορπιλοσωλήνες. Η μακρά πορεία των μετασκευών του Grecale ολοκληρώθηκε στα 1959–1960 με την μετατροπή του σε πλοίο διοίκησης χωρίς οπλισμό, πέρα από δύο πυροβόλα των 40 mm.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Maestrale Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Sweet Child O' Mine
To Sweet Child O' Mine είναι τραγούδι του αμερικανικού Rock συγκροτήματος Guns N' Roses, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο ντεμπούτο δίσκο τους Appetite for Destruction, το 1987. Επίσης, κυκλοφόρησε και single, το τρίτο από αυτόν τον δίσκο. Η μουσική γράφτηκε από τον Slash και τον Izzy Stradlin, ενώ οι στίχοι από τον Axl Rose. Ουσιαστικά, το άκρως δημοφιλές riff του τραγουδιού, ήταν μία κιθαριστική άσκηση του Slash, που μόλις την άκουσαν οι υπόλοιποι άρχισαν να δουλεύουν επάνω της. Στιχουργικά το κομμάτι είναι κατά βάση ερωτικό.
Το single σημείωσε εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στην κορυφή των αμερικανικών Billboard Hot 100 κι έτσι έγινε το πρώτο αλλά και το τελευταίο single του σχήματος που πιάνει εκεί την κορυφή. Στα βρετανικά chart έφτασε το νούμερο 6. Στις ΗΠΑ έγινε δις χρυσό και μία πλατινένιο πουλώντας 4,126,000 αντίτυπα. Για την προώθηση του τραγουδιού το συγκρότημα είχε κυκλοφορήσει και video clip, το οποίο υπάρχει και σε μία εναλλακτική εκδοχή του, που είναι όλο ασπρόμαυρο και με διαφορετικά πλάνα.
Το τραγούδι θεωρείται ένα από τα πιο σπουδαία τραγούδια του σχήματος, έχοντας διακριθεί πολλάκις από περιοδικά, sites και τηλεοπτικούς σταθμούς. Συγκεκριμένα, το περιοδικό Rolling Stone στη λίστα του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε στην 198η θέση. Ιδιαίτερα γνωστό θεωρείται και το riff του κομματιού το οποίο κι αυτό έχει διακριθεί αναλόγως. Σε μία ψηφοφορία του BBC, οι ακροατές ψήφισαν το riff ως το Καλύτερο Κιθαριστικό Riff όλων των εποχών.
Κομμάτια του single
7":
10":
12", CD:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Τραγούδια των Guns N' Roses Κατηγορία:Singles του 1988 Κατηγορία:Singles της Geffen Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Μικροϋπολογιστής
Αν και δεν υπάρχει αυστηρός ορισμός, ονομάζουμε μικροϋπολογιστή έναν υπολογιστή που διαθέτει μικροεπεξεργαστή ως κεντρική μονάδα επεξεργασίας. Άλλο ένα χαρακτηριστικό αυτών των υπολογιστών είναι ότι καταλαμβάνουν λίγο χώρο. Ο μικροϋπολογιστής εμφανίστηκε μετά τους μίνι υπολογιστές, με πιο αξιοσημείωτη αλλαγή την αντικατάσταση όλων των εξαρτημάτων που συναποτελούσαν την κεντρική μονάδα επεξεργασίας του μίνι υπολογιστή με έναν ολοκληρωμένο μικροεπεξεργαστή. Πολλά μοντέλα στην αρχή ήταν απλοϊκά στον σχεδιασμό, με τους πρώτους μικροεπεξεργαστές να έχουν την λειτουργικότητα των τσιπ των υπολογιστών χειρός (αριθμομηχανές). Ωστόσο, καθώς ο σχεδιασμός των μικροεπεξεργαστών αναπτύχθηκε ραγδαία από το 1970 και μετά, οι μικροϋπολογιστές έγιναν γρηγορότεροι και φτηνότεροι με παράλληλη αύξηση της δημοτικότητάς τους.
Ορισμός
Οι επιτραπέζιοι υπολογιστές, οι παιχνιδομηχανές, οι φορητοί υπολογιστές, οι υπολογιστές χειρός και άλλες παρόμοιες συσκευές μπορεί να θεωρηθούν ότι ανήκουν στην κατηγορία των μικροϋπολογιστών σύμφωνα με τον ορισμό που δώσαμε στην αρχή.
Ο όρος περιέγραφε τους πρώτους υπολογιστές που ήταν σχεδιασμένοι σε «ατομική κλίμακα». Ήταν αρκετά μικροί ώστε να χωρούν σε ένα γραφείο και αρκετά φθηνοί για να αποτελούν ιδιοκτησία ενός ατόμου αντί να αποτελούν ιδιοκτησία οργανισμών, επιχειρήσεων και να μοιράζονται σε πολλά άτομα. Η έλευση του προσωπικού υπολογιστή που θα εκτελούσε εφαρμογές όπως το VisiCalc τοποθέτησε τους μικροϋπολογιστές μέσα στον χώρο εργασίας, οπότε αυτοί άρχισαν να παραμερίζουν τους μίνι υπολογιστές και τους κεντρικούς υπολογιστές της περιόδου. Συστάδες μικροϋπολογιστών (clusters) μπορούν να αντικαταστήσουν ακόμα και κεντρικούς υπολογιστές (mainframes).
Καθημερινή χρήση του όρου
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και μετά η χρήση του όρου μικροϋπολογιστής μειώθηκε σημαντικά και πλέον δεν χρησιμοποιείται. Συνήθως συσχετίζεται με τους οκτάμπιτους οικιακούς υπολογιστές, όπως π.χ. οι Apple II, Commodore 64 και BBC Micro). Αν και μια μεγάλη κατηγορία συσκευών που βασίζονται σε μικροεπεξεργαστές (π.χ. παιχνιδομηχανές) εμπίπτουν στον ορισμό του «μικροϋπολογιστή», δεν αναφέρονται με αυτό το όνομα στην καθομιλουμένη.
Ο όρος μικροϋπολογιστής έχει πλέον αντικατασταθεί από τον όρο προσωπικός υπολογιστής (PC - Personal Computer), ο οποίος περιγράφει το γεγονός ότι έχει σχεδιαστεί με σκοπό να χρησιμοποιείται από ένα άτομο κάθε φορά σε αντίθεση με τους μίνι και τους κεντρικούς υπολογιστές.
Περιγραφή
Ο περισσότερος εξοπλισμός που χρησιμοποιείται σε έναν μικροϋπολογιστή είναι ενσωματωμένος σε ένα μόνο κουτί, αν και μερικά μέρη μπορούν να βρίσκονται σε μικρές αποστάσεις και να συνδέονται με το κουτί, όπως π.χ. το πληκτρολόγιο, το ποντίκι, η οθόνη κτλ. Γενικά ένας μικροϋπολογιστής δεν μπορεί να γίνει μεγαλύτερος, σε σημείο που να μην μπορεί να τοποθετηθεί πάνω σε ένα γραφείο. Αντίθετα ένας μίνι υπολογιστής, mainframe ή υπερυπολογιστής μπορεί να επεκτείνεται στον χώρο με την προσθήκη υπομονάδων φτάνοντας να καταλαμβάνει ολόκληρα δωμάτια.
Οι πιο πολλοί μικροϋπολογιστές εξυπηρετούν μόνο έναν χρήστη κάθε φορά, αν και ανάλογα με το λειτουργικό τους σύστημα μπορούν να εκτελούν ταυτόχρονα προγράμματα διαφορετικών χρηστών. Εκτός από την ΚΜΕ, ο μικροϋπολογιστής είναι εξοπλισμένος με τουλάχιστον έναν τύπο μονάδας αποθήκευσης δεδομένων, μια πολύ γρήγορη πτητική μνήμη γνωστή ως μνήμη τυχαίας προσπέλασης (RAM). Αν και μερικοί μικροϋπολογιστές (κυρίως οι οκτάμπιτοι) μπορούν να εκτελέσουν απλές εργασίες αρκούμενοι μόνο στη RAM, συνήθως μια μονάδα δευτερεύουσας αποθήκευσης είναι επιθυμητή. Στα πρώτα χρόνια της διάδοσης των μικροϋπολογιστών τον ρόλο της μονάδας δευτερεύουσας αποθήκευσης τον είχε μια απλή κασέτα που τοποθετούνταν σε ένα κασετόφωνο, το οποίο μπορούσε να είναι και αυτόνομη συσκευή. Αργότερα το ομολογουμένως αργό κασετόφωνο αντικαταστάθηκε από τον οδηγό εύκαμπτου δίσκου, στον οποίον ο χρήστης εισήγαγε τη εύκαμπτους δίσκους(δισκέτα), καθώς και σκληρούς δίσκους που ήταν ενσωματωμένοι στο κουτί του υπολογιστή.
Άλλα υποσυστήματα που αποτελούν μέρος ενός ολοκληρωμένου συστήματος μικροϋπολογιστή είναι το τροφοδοτικό και συσκευές εισόδου/εξόδου, όπως οι εκτυπωτές, η οθόνη και άλλες συσκευές διασύνδεσης με τον χρήστη.
Ιστορία
Ο πρώτος στον κόσμο εμπορικός μικροεπεξεργαστής ήταν ο 4004 της Intel, που κυκλοφόρησε στις 15 Νοεμβρίου του 1971. Ο 4004 επεξεργαζόταν 4 δυαδικά ψηφία (μπιτς) δεδομένων παράλληλα, δηλαδή ήταν τετράμπιτος (4 bit). Τριάντα χρόνια μετά, οι μικροϋπολογιστές σε ενσωματωμένα συστήματα (ευρισκόμενα σε οικιακές συσκευές, οχήματα και κάθε είδους εξοπλισμό) είναι συνήθως 8-bit, 16-bit, 32-bit, ή 64-bit. Επιτραπέζιοι μικροϋπολογιστές όπως ο Apple Macintosh και τα PC είναι κυρίως 16-bit ή 32-bit αλλά σταδιακά γίνονται 64-bit, ενώ οι σταθμοί εργασίας που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες και οι μηχανικοί και οι υπερυπολογιστές είναι 64-bit (με μία ή περισσότερες KME). Η πρώτη γενιά των μικροϋπολογιστών, που προορίζονταν για ειδικούς ηλεκτρολόγους μηχανικούς και για προσωπική χρήση από χομπίστες, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας 1970, με τον MITS Altair να αποτελεί το πιο γνωστό παράδειγμα. Το 1977 ξεκίνησε να κυκλοφορεί η δεύτερη γενιά, γνωστή και ως οικιακοί υπολογιστές. Αυτοί ήταν πιο εύκολοι στη χρήση από τους προκατόχους τους, οι οποίοι απαιτούσαν εξοικείωση με πρακτική ηλεκτροτεχνία. Το κρίσιμο γεγονός που μετέτρεψε το μικροϋπολογιστή από ένα χόμπι μιας μικρής ομάδας ανθρώπων σε εργαλείο για την επιχείρηση ήταν η διάθεση στην αγορά των προγραμμάτων VisiCalc (λογιστικό φύλλο) (αρχικά για τον Apple II). Μετά την έλευση από την IBM του IBM PC το 1981 ο όρος προσωπικός υπολογιστής σήμαινε κυρίως μικροϋπολογιστές συμβατούς με την αρχιτεκτονική του IBM PC (PC συμβατός).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής
Φαινόμενο μέγεθος
Το φαινόμενο μέγεθος (m) είναι αριθμός που καθορίζει πόσο λαμπρό είναι ένα ουράνιο σώμα, όπως φαίνεται από τη Γη. Όσο πιο λαμπρό φαίνεται ένα ουράνιο αντικείμενο, τόσο μικρότερη είναι η αριθμητική τιμή του μεγέθους του.
Ιστορία της έννοιας
Πρώτος καθόρισε μια κλίμακα λαμπρότητας ο Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός Ίππαρχος το 129 π.Χ.. Καθόρισε να έχουν τον αριθμό 1 τα πιο λαμπρά αστέρια, και τον αριθμό 6 τα μόλις διακρινόμενα με γυμνό οφθαλμό. Έτσι, τα αστέρια χαρακτηρίστηκαν ως πρώτου μεγέθους, δεύτερου μεγέθους, τρίτου μεγέθους κτλ. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος, περί το 140, διατήρησε αυτή την κλίμακα φαινομένων μεγεθών.
Πολλούς αιώνες αργότερα, το 1609, ο Γαλιλαίος κατασκεύασε αστρονομικό τηλεσκόπιο και μπόρεσε να δει με αυτό αστέρια με ασθενέστερη λαμπρότητα, οπότε χρησιμοποιήθηκαν φυσιολογικά οι επόμενοι αριθμοί, δηλαδή έβδομο μέγεθος, όγδοο μέγεθος, κλπ.
Σύγχρονη εποχή
Οι οπτικές συσκευές της εποχής μας μάς προσφέρουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες. Με κοινά κιάλια (με διάμετρο φακών 50mm) μπορούμε να δούμε αστέρια μέχρι φαινόμενο μέγεθος περίπου 10, ενώ με μικρό αστρονομικό τηλεσκόπιο (με διάμετρο φακού 7,5 εκατοστών) μέχρι φαινόμενο μέγεθος 11. Με το πανίσχυρο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ, που βρίσκεται έξω από την ατμόσφαιρα της Γης και άρα δεν επηρεάζεται από τις οπτικές παραμορφώσεις που αυτή προκαλεί, μπορούμε να δούμε αστέρια μέχρι φαινόμενο μέγεθος 30.
Με τη βελτίωση των οπτικών συσκευών και τη μέτρηση με ακρίβεια της λαμπρότητας των ουρανίων σωμάτων, φάνηκαν και τα προβλήματα της πανάρχαιας κλίμακας, όπου τα ουράνια σώματα χωρίζονταν σε μόνο έξι μεγέθη. Υπήρχαν αστέρες με φαινόμενο μέγεθος 1 (π.χ. ο Βέγας (Vega), ο Ρίγκελ (Rigel)), που ήταν πιο λαμπροί από άλλους αστέρες με φαινόμενο μέγεθος 1.
Κλίμακα Πόγκσον
Λίγο πριν το 1800, ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ έβαλε τις βάσεις της φωτομετρίας και τη μαθηματικοποίησης του φαινόμενου μεγέθους. Μελετώντας την φωτεινή ροή (luminus flux) των αστεριών, διαπίστωσε ότι η εισροή ενέργειας από αστέρια με φαινόμενο μέγεθος 1 ήταν περίπου 100 φορές μεγαλύτερη από την εισροή ενέργειας από αστέρια με φαινόμενο μέγεθος 6.
Το 1856, ο Άγγλος αστρονόμος Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον (Norman Robert Pogson), (23 Μαρτίου 1829 – 23 Ιουνίου 1891), που γεννήθηκε στο Νότιγχαμ και έζησε στην Οξφόρδη και στο Μαντράς των Ινδιών, κανονικοποίησε την κλίμακα των αστρικών φαινομένων μεγεθών, ορίζοντας ότι
Αν συμβολίσουμε με Α Β Γ Δ Ε Ζ την εισροή φωτεινής ενέργειας αντίστοιχα με τα φαινόμενα μεγέθη 1 2 3 4 5 6, θα ισχύει
Με ακριβείς μετρήσεις των εισροών φωτεινής ενέργειας των αστεριών, και με εφαρμογή των αναλογιών του Πόγκσον που αποδέχτηκε όλη η αστρονομική κοινότητα, τα μεγέθη έπαψαν να είναι ακέραιοι αριθμοί και έγιναν δεκαδικοί αριθμοί, και τα πολύ φωτεινά ουράνια σώματα απέκτησαν αρνητικούς αριθμούς φαινόμενου μεγέθους (με τη λογική ότι οι αρνητικοί αριθμοί είναι μικρότεροι από τους θετικούς). Η Αφροδίτη (Αυγερινός και Αποσπερίτης) έχει –4,4, η Πανσέληνος έχει –12,5 και ο Ήλιος έχει –26,7.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομικές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Ουράνια σώματα Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία
Innocence Is No Excuse
Innocence Is No Excuse είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "EMI".
Ο δίσκος παρουσίασε τους Saxon σε μία στροφή προς την αμερικανική αγορά, προσπαθώντας να κάνουν τον ήχο τους πιο εμπορικό και προσβάσιμο για το κοινό των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι αρχικές κριτικές ήταν μέτριες, αλλά με το πέρασμα των χρόνων το "Innocence Is No Excuse" αναγνωρίστηκε από κριτικούς και οπαδούς του συγκροτήματος. Παρ' όλα αυτά, η εμπορική απήχηση του άλμπουμ την εποχή της κυκλοφορίας του ήταν η μετριότερη από οποιονδήποτε δίσκο του συγκροτήματος από το 1980, αφού έφθασε μόλις ως το # 36 στα βρετανικά τσαρτ, παραμένοντας σε αυτά μόλις για 4 εβδομάδες.
Ο δίσκος αυτός, επανεκδόθηκε με ανέκδοτες ηχογραφήσεις, τον Φεβρουάριο του 2010, κυκλοφορία η οποία ανέβηκε στο # 43 των ελληνικών τσαρτ.
Θέσεις τσαρτ
Innocence Is No Excuse (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 2 Σεπτεμβρίου 1985
Back on the Streets (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Αύγουστος 1985
Rock 'n' Roll Gypsy (σινγκλ)
Τα μέλη των Saxon
Το Innocence Is No Excuse ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985
Γιάκομπ Βάσερμαν
Ο Γιάκομπ Βάσερμαν (Jakob Wassermann, 10 Μαρτίου 1873 – 1 Ιανουαρίου 1934) ήταν Γερμανός συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βάσερμαν γεννήθηκε στο Φυρθ, ήταν γιος μαγαζάτορα και έχασε τη μητέρα του σε νεαρή ηλικία. Ανέπτυξε πρόωρο ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία και δημοσίευσε διάφορα κείμενα σε μικρές εφημερίδες. Επειδή ο πατέρας του δίσταζε να στηρίξει τις λογοτεχνικές του φιλοδοξίες, ο Γιάκομπ μετά το σχολείο διετέλεσε για λίγο μαθητευόμενος σε έναν επιχειρηματία στη Βιέννη. Υπήρετησε τη στρατιωτική του θητεία στο Βύρτσμπουργκ και στη συνέχεια έμεινε στη νότια Γερμανία και στη Ζυρίχη. Το 1894 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, όπου εργάσθηκε ως γραμματέας και αργότερα ως επιμελητής κειμένων στο σατιρικό έντυπο Simplicissimus. Εκείνη την περίοδο γνώρισε τους Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Ούγκο φον Χόφμανσταλ και Τόμας Μαν.
Το 1896 ο Βάσερμαν δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, τη Melusine. Από το 1898 και μετά εργαζόταν ως θεατρικός κριτικός στη Βιέννη. Το 1901 νυμφεύθηκε τη Γιούλη Σπάγερ (Julie Speyer), από την οποία όμως πήρε διαζύγιο 14 χρόνια αργότερα, το 1915. Το 1918 νυμφεύθηκε και πάλι, με την Αυστριακή συγγραφέα Μάρτα Κάρλβαϊς (Marta Karlweis, λογοτεχνικό ψευδώνυμο Barbara Vogel).
Μετά το 1906 ζούσε πότε στη Βιέννη και πότε στο Αλτάουσε της Στυρίας, όπου και πέθανε σε ηλικία 60 ετών μετά από βαριά ασθένεια.
Το 1926 ο Βάσερμαν εκλέχθηκε μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Τεχνών (σήμερα Ακαδημία Τεχνών του Βερολίνου), από την οποία παραιτήθηκε το 1933, μόλις προλαβαίνοντας την εκδίωξή του από τους Ναζί. Το ίδιο έτος τα βιβλία του απαγορεύθηκαν στη Γερμανία εξαιτίας της εβραϊκής καταγωγής του.
Το έργο του
μικρογραφία|δεξιά|Ο Βάσερμαν το 1899 (σκίτσο του [[Εμίλ Ορλίκ)]] Το έργο του Βάσερμαν είναι επηρεασμένο από τον Ντοστογιέφσκι και το διακρίνει ψυχολογική παρατήρηση και προσπάθεια κοινωνικής κριτικής. Περιλαμβάνει ποίηση, δοκίμια, μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα. Σημαντικότερα έργα του θεωρούνται το μυθιστόρημα Der Fall Maurizius («Η υπόθεση Μαουρίτσιους», 1928) και η αυτοβιογραφία Mein Weg als Deutscher und Jude («Η ζωή μου ως Γερμανού και Εβραίου», 1921), στην οποία περιγράφει την τεταμένη σχέση ανάμεσα στη γερμανική και στην εβραϊκή του ταυτότητα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Arch Enemy
Οι Arch Enemy είναι σουηδικό death metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Χάλμσταντ το 1996 από τον κιθαρίστα Μάικλ Άμοτ και τον τραγουδιστή Γιόχαν Λίιβα. Το 2000, τα φωνητικά του συγκροτήματος ανέλαβε η Άντζελα Γκόσοβ, η οποία έδωσε τη θέση της στην Καναδή Αλίσα Γουάιτ-Γκλουζ, το 2014.Η θεματολογία των στίχων ασχολείται κυρίως με τον σατανισμό, τη θρησκεία και τον τρόπο της ζωής χωρίς όρια και νόμους.
Βιογραφία
Οι Arch Enemy δημιουργήθηκαν από τον κιθαρίστα Μάικλ Άμοτ μετά την αποχώρηση του από τους Carcass. Μαζί με τον μικρότερο του αδελφό, Κρίστοφερ, τον τραγουδιστή Γιόχαν Λίιβα και το ντράμερ Ντάνιελ Έρλαντσον, αποτέλεσαν την πρώτη σύνθεση του συγκροτήματος. Πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το άλμπουμ "Black Earth" του 1996, το οποίο κυκλοφόρησε σε παραγωγή του Φρέντρικ Νόρντστρεμ και συνδύαζε στοιχεία του thrash και του death metal. Η αρχική ιδέα ήταν ότι οι Arch Enemy αποτελούσαν το σόλο πρότζεκτ του Άμοτ, αφού ο ίδιος συνέθεσε όλα τα κομμάτια του δίσκου και εκτός της κιθάρας, έπαιξε και τα μέρη του μπάσου παρά το γεγονός ότι στο εσώφυλλο του δίσκου αναφερόταν ο Λίιβα ως μπασίστας. Ο δίσκος γνώρισε επιτυχία στην Ιαπωνία και η δημοτικότητα τους ανέβηκε μετά το γύρισμα του βίντεο κλιπ για το τραγούδι "Bury Me An Angel".
Στα τέλη του 1996, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο μπασίστας Μάρτιν Μπένγκστον και ο ντράμερ Πέτερ Γουίλντοερ, με τη νέα σύνθεση να ηχογραφεί το "Stigmata". Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1998 μπαίνοντας στο Top-100 του ιαπωνικού καταλόγου επιτυχιών. Την επόμενη χρονιά, ο Σάρλι Ντ' Άντζελο ανέλαβε το μπάσο, ενώ ο Έρλαντσον επέστρεψε στο τύμπανα του σχήματος, το οποίο περιόδευσε στη Λατινική Αμερική μαζί με τους Hammerfall και στην Ευρώπη μαζί με τους Dark Tranquillity, In Flames και Children of Bodom.
left|thumb|150px|Ο Μάικλ Άμοτ Το 1999, κυκλοφόρησε το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Burning Bridges" και οι Arch Enemy έγιναν ακόμη πιο γνωστοί περιοδεύοντας στην Ευρώπη και την Ιαπωνία μαζί με τους Cradle of Filth, περιοδεία κατά την οποία ηχογραφήθηκε το άλμπουμ "Burning Japan Live 1999". Για την επόμενη τους κυκλοφορία εντάχθηκε στο σχήμα η τραγουδίστρια Άντζελα Γκόσοβ, με το "Wages of Sin" να φτάνει στα δισκοπωλεία τον Απρίλιο του 2001, του οποίου η αμερικάνικη έκδοση περιελάμβανε ένα επιπλέον CD με ανέκδοτες ηχογραφήσεις, μεταξύ αυτών τις διασκευές στο "Starbreaker" των Judas Priest, το "Aces High" των Iron Maiden και το "Scream Of Anger" των Europe. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα εμφανίστηκε στο "Beast Feast festival" της Ιαπωνίας μαζί με τους Slayer, Sepultura, κ.α..
Τον Μάρτιο του 2002, περιόδευσαν και πάλι στην Ιαπωνία και στη συνέχεια πραγματοποίησαν τις πρώτες τους εμφανίσεις επί βρετανικού εδάφους, ως support συγκρότημα στους Opeth. Ο επόμενος τους δίσκος κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2003 με τίτλο "Anthems of Rebellion", με το συγκρότημα να εμφανίζεται ως πρώτο όνομα στο "Busan International Rock Festival" της Νότιας Κορέας στις 8 Αυγούστου. Ακολούθησε η αμερικάνικη περιοδεία τους μαζί με τους Hate Eternal, Evergrey και the Black Dahlia Murder, πριν συνεχίσουν στην Ευρώπη μαζί με τους Nevermore. Η χρονιά έκλεισε με άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία, αυτή τη φορά μαζί με τους Slayer και Hatebreed και μία βρετανική περιοδεία μαζί με τους Akercocke.
Το καλοκαίρι του 2005, ο κιθαρίστας Gus G. των Nightrage εντάχθηκε στο συγκρότημα για την αμερικάνικη περιοδεία τους, όταν ο Κρίστοφερ Άμοτ αποχώρησε από το συγκρότημα. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Doomsday Machine", του οποίου οι πωλήσεις έφθασαν τις 12.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, οδηγώντας το συγκρότημα για πρώτη φορά στο Top-100 του Billboard. Ο Φρέντρικ Έκεσον έγινε μέλος του σχήματος και οι Arch Enemy περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τους Trivium και στα τέλη της χρονιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους All That Remains, Mnemic και A Perfect Murder. Ακολούθησε άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία μαζί με τους Nevermore, Chimaira και Hate Eternal, ενώ στις 10 Ιουνίου 2006 συμμετείχαν στο "Download festival" μαζί με τους Metallica και Korn, πριν συνεχίσουν με την "Gigantour" των Megadeth, στην οποία συμμετείχαν και οι Opeth, Lamb of God, Overkill, κ.α..
Ο όγδοος δίσκος των Arch Enemy, με τίτλο "The Root of All Evil", κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2009 και περιείχε δώδεκα επανηχογραφήσεις κομματιών από τα τρία πρώτα άλμπουμ του συγκροτήματος με τον Γιόχαν Λίιβα στα φωνητικά. Το συγκρότημα εμφανίστηκε στο "Dubai Desert Rock Festival" μαζί με τους Opeth, Chimaira και Motörhead και περιόδευσε στην Ασία και την Αυστραλία, με πρώτη εμφάνιση στο "Loud Park festival" της Ιαπωνίας μαζί με ονόματα όπως οι Megadeth, Judas Priest, Slayer, Anthrax, Rob Zombie και Children of Bodom.
Στις 17 Μαρτίου 2014, η Άντζελα Γκόσοβ ανακοίνωσε την αποχώρηση της από το συγκρότημα, δίνοντας τη θέση της στην Καναδή Αλίσα Γουάιτ-Γκλουζ, παραμένοντας όμως στο μάνατζμεντ των Arch Enemy. Το πρώτο άλμπουμ με τη νέα τραγουδίστρια κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2014, με τίτλο "War Eternal", μπαίνοντας στο Top-50 του Billboard και το Top-10 στη Φινλανδία και τη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, ο Κορντλ αποχώρησε, δίνοντας τη θέση του στον Τζεφ Λούμις των Nevermore, με πρώτη περιοδεία της νέας σύνθεσης μία ευρωπαϊκή περιοδεία μαζί με τους Kreator. εναλλ.=Η Alicia White-Gluz. Η τρεχων τραγουδιστρια|μικρογραφία|331x331εσ|Η Alicia White-Gluz Στα τέλη Μαρτίου του 2017, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο "As The Stages Burn!" μέσω της Century Media, από το φεστιβάλ Wacken Open Air του 2016. Στη συνέχεια, έγινε γνωστό ότι στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους θα κυκλοφορήσει το δέκατο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Will to Power". Ο δίσκος σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση του φινλανδικού καταλόγου επιτυχιών, στην αντίστοιχη τρίτη του γερμανικού καταλόγου, όπως και στο Top-10 στη Νέα Ζηλανδία, την Τσεχία, την Αυστρία και την Ελβετία.
Πηγές
Κατηγορία:Σουηδικά melodic death metal συγκροτήματα
Decade of Aggression - Live
Decade of Aggression είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου και CD τον Οκτώβριο του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Def American".
Ιστορία του δίσκου
Το "Decade of Aggression" ηχογραφήθηκε σε τρεις διαφορετικές ζωντανές εμφανίσεις των Slayer κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Seasons in the Abyss". Το πρώτο μέρος της κυκλοφορίας προέρχεται από την εμφάνιση του συγκροτήματος στο Λέικλαντ της Φλόριντα, στις 13 Ιουλίου 1991. Τα πρώτα δύο και το έβδομο κομμάτι του δεύτερου μέρους ηχογραφήθηκαν στο "Wembley Arena" του Λονδίνου στις 14 Οκτωβρίου 1990 και τα υπόλοιπα επτά κομμάτια προέρχονται την εμφάνιση τους στο Σαν Μπερναντίνο της Καλιφόρνια στις 8 Μαρτίου 1991.
Οι συναυλίες αυτές έγιναν ως μέρος της περιοδείας "Clash of the Titans" την οποία πραγματοποίησαν μαζί με τους Anthrax, τους Megadeth και τους Alice in Chains. Αρχικός τίτλος του δίσκου ήταν "Decade of Decadence" αλλά τη συγκεκριμένη ονομασία έδωσαν οι Motley Crue στη συλλογή που κυκλοφόρησαν λίγους μήνες νωρίτερα, με αποτέλεσμα να πάρει την ονομασία "Decade of Aggression".
Μία βίντεο έκδοση ήταν προγραμματισμένη αλλά ακυρώθηκε λίγο πριν την κυκλοφορία της λόγω της διαφωνίας του συγκροτήματος, το οποίο δεν ήταν ικανοποιημένο από το αποτέλεσμα.
Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ το οποίο ηχογράφησε ο ντράμερ Ντέιβ Λομπάρντο πριν αποχωρήσει για να αντικατασταθεί από τον Πωλ Μπόσταφ.
Τραγούδια
CD 1
1. Hell Awaits (King, Hanneman) - 6:50
2. The Antichrist (King, Hanneman) - 3:50
3. War Ensemble (Araya, Hanneman) - 4:58
4. South of Heaven (Araya, Hanneman) - 4:25
5. Raining Blood (King, Hanneman) - 2:32
6. Altar of Sacrifice (King, Hanneman) - 2:48
7. Jesus Saves (King, Hanneman) - 4:12
8. Dead Skin Mask (Araya, Hanneman) - 4:58
10. Mandatory Suicide (Araya, King, Hanneman) - 4:00
11. Angel of Death (Hanneman) - 4:52
CD 2
2. Blood Red (Araya, Hanneman) - 2:50
3. Die by the Sword (Hanneman) - 3:35
4. Black Magic (King, Hanneman) - 3:28
5. Captor of Sin (King, Hanneman) - 3:34
6. Born of Fire (King, Hanneman) - 3:03
7. Postmortem (Hanneman) - 4:04