cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταφή
Μυστική ταφή
Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα γνωστό άτομο μπορεί να ταφεί χωρίς ταυτότητα, ίσως για να αποφευχθεί η βεβήλωση του πτώματος, η τυμβωρυχία ή ο βανδαλισμός του τόπου ταφής. Αυτό μπορεί να συμβαίνει ιδιαίτερα με περιβόητους, κακούς ανθρώπους. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να είναι για να μην γίνει ο τάφος τουριστικό αξιοθέατο ή προορισμός προσκυνήματος.δεξιά|μικρογραφία| Ένα [[Μουσουλμάνος|μουσουλμανικό νεκροταφείο στη Σαχάρα, όλοι οι τάφοι δείχνουν σε όλη την έρημο τοποθετημένοι σε ορθή γωνία με τη Μέκκα]]Όταν ο Γουώλτ Ντίσνεϋ αποτεφρώθηκε οι στάχτες του θάφτηκαν σε μια μυστική τοποθεσία στο νεκροταφείο Φόρεστ Λόουν Μεμόριαλ Παρκ, στην Καλιφόρνια. Ορισμένες τοποθεσίες ταφής στο Forest Lawn, όπως αυτές των Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Μαίρη Πίκφορντ και Μάικλ Τζάκσον, είναι απομονωμένοι σε ιδιωτικούς περιφραγμένους κήπους ή μαυσωλεία χωρίς δημόσια πρόσβαση. Ένας αριθμός τάφων επίσης κρατείται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Οι φωτογραφίες, που τραβήχτηκαν στο Φόρεστ Λόουν δεν επιτρέπεται να δημοσιευτούν και το γραφείο πληροφοριών τους συνήθως αρνείται να αποκαλύψει πού ακριβώς είναι θαμμένα τα λείψανα διάσημων ανθρώπων.
Πολλαπλά πτώματα ανά τάφο
Ορισμένα ζευγάρια ή ομάδες ανθρώπων (όπως ένα παντρεμένο ζευγάρι ή άλλα μέλη της οικογένειας) μπορεί να επιθυμούν να ταφούν στον ίδιο τάφο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα φέρετρα (ή οι τεφροδόχοι) μπορεί απλώς να ταφούν δίπλα-δίπλα. Σε άλλα, ένα φέρετρο μπορεί να ενταφιαστεί πάνω από ένα άλλο. Εάν αυτό έχει προγραμματιστεί εκ των προτέρων, το πρώτο φέρετρο μπορεί να θαφτεί πιο βαθιά από ό,τι είναι η συνηθισμένη πρακτική, έτσι ώστε το δεύτερο φέρετρο να μπορεί να τοποθετηθεί πάνω του χωρίς να ενοχλεί το πρώτο. Σε πολλές πολιτείες της Αυστραλίας, όλοι οι τάφοι ορίζονται σε δύο ή τρία βάθη (ανάλογα με τον υδροφόρο ορίζοντα) για πολλαπλές ταφές, κατά την κρίση του κατόχου των δικαιωμάτων ταφής, με κάθε νέο ενταφιασμό πάνω από το προηγούμενο φέρετρο να χωρίζεται από ένα λεπτό στρώμα γης. Ως εκ τούτου, όλοι οι τάφοι σκάβονται σε μεγαλύτερο βάθος για την αρχική ταφή από τα παραδοσιακά έξι πόδια, για να διευκολυνθεί αυτή η πρακτική.
Η μαζική ταφή είναι η πρακτική της ταφής πολλών σορών σε μια τοποθεσία. Οι πολιτισμοί, που επιχειρούν γενοκτονία συχνά χρησιμοποιούν μαζική ταφή για τα θύματα. Ωστόσο, η μαζική ταφή μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να είναι το μόνο πρακτικό μέσο αντιμετώπισης ενός συντριπτικού αριθμού ανθρώπινων λειψάνων, όπως αυτά που προέρχονται από φυσική καταστροφή, τρομοκρατική ενέργεια, επιδημία ή ατύχημα. Αυτή η πρακτική έχει γίνει λιγότερο διαδεδομένη στον ανεπτυγμένο κόσμο με την έλευση των γενετικών δοκιμών, αλλά ακόμη και στον 21ο αιώνα λείψανα, που δεν μπορούν να ταυτοποιηθούν με τις τρέχουσες μεθόδους μπορούν να ταφούν σε ομαδικό τάφο.
Άτομα που θάβονται με έξοδα των τοπικών αρχών και θάβονται σε χωράφια μπορούν να ταφούν σε ομαδικούς τάφους. Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ πίστευαν κάποτε ότι θάφτηκε με τέτοιο τρόπο, αλλά σήμερα είναι γνωστό ότι τέτοιες ταφές δεν επιτρέπονταν ποτέ στη Βιέννη του Μότσαρτ, του οποίου ο δικαστής αρνήθηκε να συμφωνήσει με τους κανονισμούς ταφής, που θέσπισε ο Ιωσήφ Β'. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα λείψανα αγνώστων ατόμων μπορεί να ταφούν σε ομαδικούς τάφους σε χωράφια, καθιστώντας την εκταφή και τη μελλοντική ταυτοποίηση προβληματική για τις αρχές επιβολής του νόμου.
Τα πλοία του πολεμικού ναυτικού που βυθίζονται σε μάχη θεωρούνται επίσης ομαδικοί τάφοι από πολλές χώρες. Για παράδειγμα, η πολιτική του Αμερικανικού Ναυτικού κηρύσσει τέτοια ναυάγια ομαδικό τάφο (όπως το USS Arizona Memorial) και απαγορεύει την ανάκτηση λειψάνων. Αντί για ανάκτηση, οι δύτες ή τα υποβρύχια μπορούν να αφήσουν μια πλάκα αφιερωμένη στη μνήμη του πλοίου ή του σκάφους και του πληρώματος του και τα μέλη της οικογένειας καλούνται να παραστούν στην τελετή.
Οι τοποθεσίες μεγάλων πρώην πεδίων μάχης μπορεί επίσης να περιέχουν έναν ή περισσότερους ομαδικούς τάφους. Το οστεοφυλάκιο Ντουωμόν είναι ένας τέτοιος ομαδικός τάφος και περιέχει τα λείψανα 130.000 στρατιωτών και από τις δύο πλευρές της Μάχης του Βερντέν.
Οι κατακόμβες αποτελούν επίσης μια μορφή ομαδικού τάφου. Ορισμένες κατακόμβες, για παράδειγμα αυτές στη Ρώμη, ορίστηκαν ως κοινόχρηστος τόπος ταφής. Ορισμένες, όπως οι κατακόμβες του Παρισιού, έγιναν ομαδικός τάφος μόνο, όταν μεμονωμένες ταφές μεταφέρθηκαν από νεκροταφεία, που επρόκειτο να κατεδαφιστούν.
Ο Ιουδαϊσμός γενικά δεν επιτρέπει πολλά σώματα σε έναν τάφο. Εξαίρεση σε αυτό είναι ένας τάφος στο στρατιωτικό νεκροταφείο στην Ιερουσαλήμ, όπου υπάρχει ένα kever achim (εβραϊκά, «τάφος των αδελφών») όπου δύο στρατιώτες σκοτώθηκαν μαζί σε ένα τανκ και θάφτηκαν σε έναν τάφο. Καθώς τα σώματά τους δεν μπορούσαν να αναγνωριστούν χωριστά, θάφτηκαν σε έναν τάφο (μαζί με μέρη του τανκ).
Αποτέφρωση
μικρογραφία| Επιγραφές Κάντζι χαραγμένες σε επιτύμβιες στήλες στο ιαπωνικό νεκροταφείο στο Μπρουμ, Δυτική ΑυστραλίαΥπάρχουν πολλές κοινές εναλλακτικές λύσεις για την ταφή. Κατά την καύση το σώμα του νεκρού καίγεται σε ειδικό φούρνο. Το μεγαλύτερο μέρος του σώματος καίγεται κατά τη διαδικασία της αποτέφρωσης, αφήνοντας μόνο μερικά κιλά θραύσματα οστών. Τα σώματα των μικρών παιδιών και των βρεφών συχνά παράγουν πολύ λίγη «στάχτη», καθώς η στάχτη αποτελείται από οστά και οι νέοι έχουν πιο μαλακά οστά, κυρίως χόνδρο. Συχνά αυτά τα θραύσματα επεξεργάζονται (αλέθονται) σε μια λεπτή σκόνη. Γι' αυτό τα αποτεφρωμένα υπολείμματα ονομάζονται γενικά στάχτη. Τον τελευταίο καιρό, η καύση έχει γίνει μια δημοφιλής επιλογή στον δυτικό κόσμο.
Υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ευελιξία στην αντιμετώπιση των λειψάνων κατά την αποτέφρωση σε αντίθεση με την παραδοσιακή ταφή. Μερικές από τις επιλογές περιλαμβάνουν τη διασπορά της στάχτης σε ένα μέρος, που αγαπήθηκε από τον αποθανόντα ή τη διατήρηση της στάχτης στο σπίτι. Η στάχτη μπορεί επίσης να θαφτεί υπόγεια ή σε μια θέση σε ένα κολουμβάριο.
Ταφή σε σταυροδρόμι
Ιστορικά, η ταφή στα σταυροδρόμια ήταν η μέθοδος ταφής των εκτελεσθέντων εγκληματιών και αυτών, που είχαν διαπράξει αυτοκτονία. Στη Μεγάλη Βρετανία αυτή η παράδοση άλλαξε με τον νόμο περί ταφής αυτοκτονούντων του 1823, ο οποίος κατάργησε τις νομικές απαιτήσεις για την ταφή αυτών, που είχαν διαπράξει αυτοκτονία και άλλων ανθρώπων σε σταυροδρόμια. Οι διασταυρώσεις σχηματίζουν ένα σχήμα σταυρού και αυτό μπορεί να οδήγησε στην πεποίθηση ότι αυτά τα σημεία επιλέχθηκαν ως οι επόμενοι καλύτεροι τόποι ταφής σε καθαγιασμένο έδαφος. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι ότι οι αρχαίες τευτονικές (γερμανικές) εθνότητες έχτιζαν συχνά τους βωμούς τους στα σταυροδρόμια, και δεδομένου ότι οι ανθρωποθυσίες, ειδικά των εγκληματιών, αποτελούσαν μέρος του τελετουργικού, αυτά τα σημεία θεωρήθηκαν ως τόποι εκτελέσεων. Ως εκ τούτου, μετά την εισαγωγή του Χριστιανισμού, εγκληματίες και αυτόχειρες θάβονταν στα σταυροδρόμια κατά τη διάρκεια της νύχτας, για να αφομοιώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο την κηδεία τους με αυτή των παγανιστών. Ένα παράδειγμα ταφής σε σταυροδρόμι ήταν το περίφημο Τίμπουρν στο Λονδίνο, το οποίο βρισκόταν στο σημείο όπου ο ρωμαϊκός δρόμος προς το Έντζουεαρ και πέρα από αυτό συναντούσε τον ρωμαϊκό δρόμο, που κατευθυνόταν δυτικά από το Λονδίνο.
Από ανθρώπους
Τα κατοικίδια και άλλα ζώα συναισθηματικής σημασίας συχνά θάβονται τελετουργικά. Οι περισσότερες οικογένειες θάβουν τα νεκρά κατοικίδια ζώα στις δικές τους ιδιοκτησίες, κυρίως σε μια αυλή, με ένα κουτί παπουτσιών ή οποιοδήποτε άλλο είδος δοχείου που χρησιμοποιείται ως φέρετρο. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είναι γνωστό ότι μουμιοποιούσαν και έθαβαν γάτες, τις οποίες θεωρούσαν θεότητες.
Από άλλα ζώα
Οι άνθρωποι δεν είναι πάντα το μόνο είδος, που θάβει τους νεκρούς του. Οι χιμπατζήδες και οι ελέφαντες είναι γνωστό ότι ρίχνουν φύλλα και κλαδιά πάνω από πεσμένα μέλη των ομάδων της οικογένειάς τους. Σε μια ιδιαίτερα περίεργη περίπτωση, ένας ελέφαντας που πάτησε μια ανθρώπινη μητέρα και παιδί έθαψε τα θύματά του κάτω από ένα σωρό φύλλα πριν εξαφανιστεί στους θάμνους. Το 2013, ένα viral βίντεο έπιασε έναν σκύλο να θάβει ένα νεκρό κουτάβι σπρώχνοντας άμμο με τη μύτη του. Εικάζεται, ωστόσο, ότι αφού τα σκυλιά διατηρούν το ένστικτο να θάβουν την τροφή, αυτό απεικονίζεται στο βίντεο. Στα κοινωνικά έντομα, τα μυρμήγκια και οι τερμίτες θάβουν επίσης τα νεκρά μέλη της κοινότητάς τους ανάλογα με τις ιδιότητες του πτώματος και το κοινωνικό πλαίσιο.
Εκταφή
Η εκταφή είναι η πράξη της εκσκαφής, ειδικά ενός πτώματος. Αυτό γίνεται πιο συχνά, για να μεταφερθεί ένα σώμα σε διαφορετικό σημείο ταφής. Οι οικογένειες μπορούν να λάβουν αυτήν την απόφαση να τοποθετήσουν τον αποθανόντα σε ένα πιο κατάλληλο ή βολικό μέρος. Σε κοινόχρηστους τόπους ταφής της οικογένειας (π.χ. ένα παντρεμένο ζευγάρι), εάν ο προηγουμένως αποθανών έχει ταφεί για ανεπαρκές χρονικό διάστημα, το δεύτερο σώμα μπορεί να ταφεί αλλού έως ότου είναι ασφαλές να μεταφερθεί στον οικογενειακό τάφο. Στις περισσότερες δικαιοδοσίες μια νόμιμη εκταφή απαιτεί συνήθως δικαστική εντολή ή άδεια από τον πλησιέστερο συγγενή του θανόντος. Επίσης, σε πολλές χώρες απαιτούνται άδειες από κάποια κυβερνητική υπηρεσία για τη νόμιμα διεξαγωγή μιας εκταφής.
Η εκταφή ανθρώπινων λειψάνων γίνεται για διάφορους λόγους, που δεν σχετίζονται με τον τόπο ταφής, συμπεριλαμβανομένης της ταυτοποίησης του νεκρού ή ως μέρος μιας ποινικής έρευνας. Εάν ένα άτομο πεθάνει σε ύποπτες συνθήκες, η αστυνομία μπορεί να ζητήσει εκταφή, για να καθορίσει την αιτία του θανάτου. Οι εκταφές μπορεί επίσης να συμβούν ως μέρος τυμβωρυχία ή ως πράξη βεβήλωσης, για να δείξουν ασέβεια. Σε σπάνιες, ιστορικές περιπτώσεις (π.χ. Πάπας Φορμόζος ή Όλιβερ Κρόμγουελ), ένα σώμα μπορεί να εκταφεί για μεταθανάτια εκτέλεση, ανατομή ή απαγχονισμό. Αξιοσημείωτα άτομα μπορούν να εκταφούν, για να απαντηθούν ιστορικά ερωτήματα. Πολλές αρχαίες αιγυπτιακές μούμιες έχουν αφαιρεθεί για μελέτη και δημόσια προβολή. Η εκταφή δίνει τη δυνατότητα στους αρχαιολόγους να αναζητήσουν τα λείψανα, για να κατανοήσουν καλύτερα τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Στη λαογραφία και τη μυθολογία, η εκταφή έχει επίσης συσχετιστεί συχνά με την εκτέλεση τελετουργιών για την εκδίωξη εμφανίσεων των ζωντανών-νεκρών. Ένα παράδειγμα είναι το περιστατικό βαμπίρ Μέρσι Μπράουν του Ρόουντ Άιλαντ, το οποίο συνέβη το 1892.
Παραπομπές
Ταφικά έθιμα Τάφοι
Χέιτι Τάλβικ
Ο Χέιτι Τάλβικ (εσθονικά: Heiti Talvik, 9 Νοεμβρίου 1904 - Ιούλιος 1947) ήταν Εσθονός ποιητής και σύζυγος της λογοτέχνιδας Μπέτι Άλβερ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1904 στο Τάρτου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα ανήκει στην Εσθονία) και ήταν ένα από τα τρία παιδιά αστικής οικογένειας, ενώ ανάδοχός του ήταν η Φινλανδή συγγραφέας Άινο Κάλας. Παρακολούθησε μαθήματα στο Γυμνάσιο Ούγκο Τρέφνερ χωρίς όμως να ολοκληρώσει τη φοίτησή του, την οποία διέκοψε το 1921 για να εργαστεί στα ορυχεία της Κόχτλα - Γιάρβα.
Ταυτόχρονα έγραψε μερικά ποιήματα τα οποία δημοσιεύτηκαν σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά με κυριότερο τη Δημιουργία (εσθονικά: Looming) κατά το 1924. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1926 στο νυχτερινό σχολείο του Πάρνου και στη συνέχεια εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τάρτου αποφοιτώντας - με αρκετή καθυστέρηση λόγω προσωπικών επιλογών αλλά και στρατιωτικών υποχρεώσεων - το 1936.
Κατά τα φοιτητικά του χρόνια συνδέθηκε με τη λογοτεχνική ομάδα των Προφητών, μέσα από την οποία γνωρίστηκε με την Μπέτι Άλβερ, την οποία παντρεύτηκε το 1937. Το 1934 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο Πυρετός (εσθ:Palavik) και τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε η Μέρα της Κρίσεως (εσθ:Kohtupäev).
Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την οριστική προσάρτηση της Εσθονίας στη Σοβιετική Ένωση, συμπεριλήφθηκε στους εξέχοντες ποιητές της δεκαετίας του 1930 που λόγω της αυξημένης επιρροής τους διώχτηκαν από το νέο καθεστώς. Συγκεκριμένα, συνελήφθη το 1945 από τη NKVD και εξορίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της ρωσικής περιφέρειας Τιουμέν όπου πέθανε τον Ιούλιο του 1947 σε νοσοκομείο της περιοχής εξαιτίας σοβαρών προβλημάτων υγείας που ανέκυψαν κατά τη διάρκεια του εκτοπισμού του. Η τοποθεσία της ταφής του παραμένει άγνωστη.
Αποτίμηση
Ο Τάλβικ αναφέρεται ως ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της περίοδου του που διακρινόταν για τις γνώσεις και τον θαυμασμό του γύρω από την παγκόσμια και κλασική λογοτεχνία. Αναφέρεται ως ποιητικό πνεύμα με κύρια χαρακτηριστικά του τον ιδεαλισμό και το ειρωνικό στοιχείο. Κυριότερες επιρροές του ήταν αρχικά οι Γάλλοι ποιητές Σαρλ Μπωντλαίρ και Φρανσουά Βιλόν και έπειτα οι Ρώσοι Πούσκιν και Αλεξάντρ Μπλοκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί ποιητές Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου
Άννα Δημητρίεβιτς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1977 στο Κραγκούγιεβατς της Σερβίας, όπου και έζησε μέχρι τα 18 της. Έπειτα, λόγω της ενασχόλησής της με το μόντελινγκ, έζησε για τέσσερα χρόνια στο Μιλάνο αλλά και για μικρότερα χρονικά διαστήματα σε Νέα Υόρκη, Ιαπωνία, Γερμανία και Βραζιλία.
Τον Νοέμβριο του 2004, συμμετείχε στο επεισόδιο «Το προξενιό» της σειράς «10η εντολή», όπου συνεργάστηκε με τους Αντώνη Αντωνίου, Νένα Μεντή και Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο. Ακολούθησαν δύο κινηματογραφικές ταινίες, «Η εύκολη Λία» (2005) και «Πέρα από τη λίμνη» (2006).
Τη σεζόν 2006-2007, πρωταγωνίστησε στη σειρά του ΑΝΤ1, «Για την Άννα» (σκην. Μανούσος Μανουσάκης) ενώ παράλληλα, έκανε δύο σύντομες εμφανίσεις στις σειρές «Το Κόκκινο Δωμάτιο» και «Coupling». Τη σεζόν 2007-08, συμμετείχε σε κάποια επεισόδια της σειράς του MEGA, «Λατρεμένοι μου γείτονες» (σκην. Πιέρρος Ανδρακάκος). Τελευταία της τηλεοπτική δουλειά, ήταν η σειρά του MEGA, «Με λένε Βαγγέλη» (σκην. Στέφανος Μπλάτσος) τη σεζόν 2011-2012.
Τα τελευταία χρόνια, έχει αποσυρθεί από τον χώρο της υποκριτικής και εργάζεται ως βοηθός μητρότητας.
Προσωπική ζωή
Το 2006, στα γυρίσματα της σειράς «Για την Άννα» γνώρισε τον Θανάση Ευθυμιάδη και σύντομα έγιναν ζευγάρι. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο κόρες: την Σόφη (γενν. 2007) και την Ζωή (γενν. 2009).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες σερβικής καταγωγής
Γκάμπριελ Λούντμπεργκ
Ο Γκάμπριελ Ιφέανυι Ίφε Λούντμπεργκ (Κοπεγχάγη, 4 Δεκεμβρίου 1994) είναι Δανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,93 μέτρα, αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ στην Βίρτους Μπολόνια του Πρωταθλήματος Ιταλίας και της Ευρωλίγκα. Σύμφωνα με τη δανική εφημερίδα Έκστρα Μπλάντετ, ο Λούντμπεργκ αποτελεί τον καλύτερο καλαθοσφαιριστή της Δανίας, ενώ είναι και ο πρώτος Δανός καλαθοσφαιριστής στην ιστορία, που αγωνίστηκε στο ΝΒΑ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Τον Ιούλιο του 2019, ο Λούντμπεργκ υπέγραψε με την ΚΜ 1939 Κανάριας για δύο χρόνια με δικαίωμα προαίρεσης για τρίτο χρόνο. Ήρθε στην ομάδα από την ανταγωνίστρια Μπάσκετ Μανρέσα όπου ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της ομάδας που κέρδισε την άνοδο στη 1η Κατηγορία Ισπανίας (Liga ACB). Στις 9 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε με την Τενερίφη το Διηπειρωτικό Κύπελλο με τον ίδιο να έχει στον τελικό κόντρα στην Μπολόνια 8 πόντους και 5 ριμπάουντ.
Στις 13 Ιουλίου 2020 υπέγραψε με τη Στέλμετ Ζιελόνα Γκόρα του Πρωταθλήματος Πολωνίας. Είχε κατά μέσο όρο 20,4 πόντους, 3,8 ριμπάουντ, 5,4 ασίστ και 1,4 κλεψίματα ανά παιχνίδι στο VTB Πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της περιόδου 2020–21.
Στις 15 Φεβρουαρίου 2021, άφησε τη Ζιελόνα Γκόρα και υπέγραψε με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας για το υπόλοιπο της περιόδου. Τη σεζόν 2020-21, αγωνίστηκε σε 15 αγώνες στην Ευρωλίγκα έχοντας μέσο όρο 11.3 πόντους (67,7% δίποντα, 43,6% στα τρίποντα), με 2.5 ριμπάουντ και 2.2 ασίστ σε 20 αγωνιστικά λεπτά. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την ΤΣΣΚΑ στο Final-4 της Ευρωλίγκα, κάνοντας καλές εμφανίσεις αφού κόντρα στην Εφές είχε 15 πόντους και στον μικρό τελικό με την Αρμάνι πέτυχε 13 πόντους. Στις 10 Ιουνίου, κατέκτησε για πρώτη φορά την VTB Λίγκα, αφού η ΤΣΣΚΑ κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ούνικς Καζάν με 3-0. Στις 2 Ιουλίου 2021, ο Λούντμπεργκ υπέγραψε επίσημα τριετή (2+1) επέκταση με τον ρωσικό σύλλογο. Στις 11 Μαρτίου 2022, αποχώρησε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας λόγω της ρώσικης εισβολής στην Ουκρανία. Συνολικά, ο Δανός γκαρντ αγωνίστηκε σε 65 αγώνες, μετρώντας 10.4 πόντους, 2.4 ριμπάουντ, 2.4 ασίστ και 1.1 κλεψίματα.
Στις 12 Μαρτίου 2022, two-way συμβόλαιο με τους Φοίνιξ Σανς του ΝΒΑ, μέχρι το τέλος της σεζόν 2021-22. Με τους Σανς, μέτρησε 3,2 πόντους με 37,5% στα τρίποντα, 1,8 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ σε 11 λεπτά κατά μέσο όρο.
Εθνική ομάδα
Ο Λούντμπεργκ υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Δανίας. Τον Νοέμβριο του 2020, οδήγησε την ομάδα σε δύο συνεχόμενες νίκες-έκπληξη απέναντι στα φαβορί Λιθουανία και Τσεχία στον προκριματικό γύρο του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Ο Λούντμπεργκ είχε 28 πόντους στη νίκη επί της Λιθουανίας, η οποία ονομάστηκε αναμφισβήτητα η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του δανικού μπάσκετ. Απέναντι στην ομάδα της Τσεχίας σημείωσε 38 πόντους, πετυχαίνοντας 7 στα 9 τρίποντα.
Προσωπική ζωή
Ο Λούντμπεργκ είναι νιγηριανής και δανικής καταγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ 1939 Κανάριας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μανρέσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Παλακανέστρο Βαρέζε
Η Παλακανέστρο Βαρέζε (ιταλικά: Pallacanestro Varese) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Βαρέζε. Κατά την δεκαετία του '70, συμμετείχε σε όλους τους τελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης, κατακτώντας πέντε φορές τον τίτλο. Αγωνίζεται στην ιταλική Σέριε Α. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Πάλασπορτ Λίνο Ολντρίνι.
Ιστορία
Η Βαρέζε ιδρύθηκε το 1945 και ήδη στον τέταρτο χρόνο λειτουργίας της κατέλαβε την δεύτερη θέση στο ιταλικό πρωτάθλημα. Το 1961, κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα, κάτι που επανέλαβε τρία χρόνια αργότερα. Σαν Ίνις Βαρέζε έφθασε στους ημιτελικούς του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1965, όπου ηττήθηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
left|thumb|160px|Ο Φλαμπορέα σηκώνει το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της Βαρέζε το 1970 Η δυναστεία της Βαρέζε ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '60, όταν με προπονητή τον Άτσα Νίκολιτς κατέκτησε το νταμπλ στην Ιταλία, με προεξάρχοντες αστέρες τον Ντίνο Μενεγκίν, τον Άλντο Οσσόλα και τον Μανουέλ Ράγκα. Ακολούθησαν οι ευρωπαϊκοί τίτλοι του 1970, 1972 και 1973, ενώ ως το 1974, η ομάδα κατέκτησε τέσσερα ακόμη πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Ιταλίας, όντας φιναλίστ του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 και το 1974.
Η Βαρέζε αντιμετώπισε την Ρεάλ Μαδρίτης δύο φορές, το 1974 και το 1976, ξεκινώντας μία μεγάλη διαμάχη ανάμεσα στους δύο συλλόγους. Κέρδισε δύο ακόμη ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 1975 και το 1976, ενώ συμμετείχε στους τελικούς του 1977, 1978 και 1979, χωρίς επιτυχία. Κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα το 1977 και το 1978, όπως και το κύπελλο Κυπελλούχων του 1979-80, με αντίπαλο την Καντού στον τελικό.
Έκτοτε, η Βαρέζε δεν έχει κερδίσει κάποιον άλλο ευρωπαϊκό τίτλο, αν και το 1985 έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου Κόρατς, όπου ηττήθηκε από την Ολίμπια Μιλάνο. Το 1999, κατέκτησε το δέκατο της πρωτάθλημα και από το 2002 ως το 2005 αγωνίστηκε στο ULEB Cup, φθάνοντας δύο φορές ως την προημιτελική φάση.
Το 2008 υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας, αλλά επέστρεψε στο ανώτερο επίπεδο την επόμενη σεζόν, ανακτώντας ένα κομμάτι από την χαμένη αίγλη της το 2013, όταν έφθασε στον τελικό του κυπέλλου αλλά ηττήθηκε από την Σιένα.
Εμπορικές ονομασίες
Με βάση τις εμπορικές συμφωνίες, στην ονομασία της ομάδας εμπεριέχεται και ο εκάστοτε κύριος χορηγός:
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εγχώριοι
1960-61, 1963-64, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1972-73, 1976-77, 1977-78, 1998-99
1948-49, 1961-62, 1962-63, 1964-65, 1965-66, 1966-67, 1971-72, 1974-75, 1975-76, 1989-90
1971-72, 1984-85, 1987-88, 1998-99, 2012-13
Διεθνείς
1969-70, 1971-72, 1972-73, 1974-75, 1975-76
1966-67, 1979-80
1984-85
1966, 1970, 1973
1967, 1974, 1976, 1977
2016
Γιου-Σαν
Το Γιου-Σαν (玉山), γνωστό και μεταφρασμένο ως «Όρος του Ίασπη» ή όρος Γιου, είναι το υψηλότερο βουνό της Ταϊβάν, με υψηλότερη κορυφή 3.952 m πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, δίνοντας στην Ταϊβάν το τέταρτο μεγαλύτερο υψόμετρο μεταξύ όλων των νησιών της Γης. Παλαιότερα ήταν γνωστό στους Δυτικούς και ως Όρος Μόρισον, ονομασία που πιστεύεται ότι δόθηκε προς τιμή του Βρετανού σημαίνοντος πρεσβυτεριανού ιεραποστόλου του 19ου αιώνα Ρόμπερτ Μόρισον.
Τον χειμώνα το Γιου-Σαν είναι συχνά καλυμμένο με παχύ στρώμα χιονιού και τότε όλη η κορυφή αστράφτει σαν πολύτιμο πετράδι από το οποίο πήρε και το όνομά του.
Το Γιου-Σαν και τα κοντινά του βουνά συναποτελούν την Οροσειρά Γιου-Σαν, μέρος του Εθνικού Πάρκου Γιου-Σαν, του μεγαλύτερου σε έκταση από τα εννέα της χώρας και με το μεγαλύτερο μέσο υψόμετρο. Τα παρθένα δάση του φιλοξενούν πολλά ενδημικά είδη ζώων.
Η υψηλότερη κορυφή του βουνού και της οροσειράς είναι και η υψηλότερη σε ολόκληρη την περιοχή του δυτικού Ειρηνικού εκτός της Χερσονήσου Καμτσάτκα. Το βουνό δημιουργήθηκε κάτω από τη θάλασσα και υψώθηκε μέχρι το σημερινό του ύψος επειδή η Ευρασιατική τεκτονική πλάκα ανέρχεται καθώς η ωκεάνια Τεκτονική πλάκα των Φιλιππίνων γλιστρά από κάτω της.
Γεωγραφία και γεωλογία
thumb|left|255px|Ομίχλη στις πλαγιές του Γιου-Σαν thumb|left|255px|Η θάλασσα των νεφών από μονοπάτι πεζοπορίας στο Γιου-Σαν κατά την ανατολή του ήλιου Η νήσος Ταϊβάν βρίσκεται στο όριο δύο λιθοσφαιρικών τεκτονικών πλακών: της Ευρασιατικής και της εκείνης των Φιλιππίνων. Μέχρι και τα τέλη του Παλαιοζωικού αιώνα (πριν από περίπου 250 εκατομμύρια έτη), υπήρχε αμμώδης ιζηματογενής βυθός στην περιοχή. Καθώς οι δύο πλάκες άρχισαν να συγκλίνουν, ο φλοιός κάμφθηκε, η πρώτη πλάκα εφίππευσε την άλλη και δημιούργησε το νησί και το σημερινό τοπίο του: 165 βουνά ψηλότερα από 3.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το βουνό έχει 5 κύριες κορυφές, με την Κύρια Κορυφή να είναι η πλέον δημοφιλής για τους ορειβάτες:
Με την πανοραμική θέα του, τις δασωμένες πλαγιές και κοιλάδες του, το βουνό αποτελεί αγαπημένο μέρος για τους ορειβάτες της Ταϊβάν ενώ συχνά διεθνείς «συλλέκτες κορυφών» θα συνδυάσουν την ανάβαση στο Γιου-Σαν με αυτή του Κιναμπάλου και του Φούτζι για μια «Ασιατική Τριλογία» νησιωτικών κορυφών πεζοπορικής ορειβασίας.
Χλωρίδα και πανίδα
thumb|right|205px|Το «Αντρόγυνο» (Fu-ci), δυο κυπαρίσσια (Chamaecyparis formosensis) που επέζησαν από μία πυρκαγιά στο βουνό το 1963. Με τον Τροπικό του Καρκίνου να τη διασχίζει, η Ταϊβάν έχει κλίμα μεταξύ του τροπικού και του υποτροπικού. Εδώ οι περιοχές χαμηλού υψομέτρου υποστηρίζουν δάση αειθαλών πλατύφυλλων δέντρων. Καθώς ανεβαίνουμε σε υψόμετρο, αυτά αντικαθίστανται βαθμιαία από δάση φυλλοβόλων και κωνοφόρων. Στις βουνοκορφές υπάρχει αλπική ζώνη, όπου φύονται μόνο βρύα και χλόη.
Και οι τρεις ζώνες υπάρχουν στο Γιου-Σαν, που διατηρεί την πλουσιότερη και πιο ποικίλη άγρια ζωή στο νησί. Σύντομες έρευνες έχουν διαπιστώσει την παρουσία 130 ειδών πτηνών, 28 ειδών θηλαστικών, 17 ειδών ερπετών, 12 είδη αμφιβίων και 186 είδη πεταλούδων στο Εθνικό Πάρκο Γιου-Σαν. Μάλιστα το Γιου-Σαν αποκαλείται από μερικούς βιολόγους «η Κιβωτός», καθώς το θεωρούν ταμιευτήρα των σπάνιων ειδών της Ταϊβάν. Αποτελεί σχεδόν μια «εγκυκλοπαίδεια» των οικοσυστημάτων της νήσου, το ενδιαίτημα του ενός τρίτου των ενδημικών ειδών της, όπως τα θηλαστικά Capricornis swinhoei, Macaca cyclopis («μακάκος των βράχων της Ταϊβάν»), Ursus thibetanus formosanus («μαύρη αρκούδα της Φορμόζας») και Muntiacus reevesi, το πτηνό Urocissa caerulea («μπλε καρακάξα της Ταϊβάν») και τα μοναδικά ψάρια Hemimyzon taitungensis και Varicorhinus tamusuiensis του ποταμού Λεκουλέκου.
Ιστορικά στοιχεία
Το 1900, κατά την ιαπωνική κατοχή της Ταϊβάν, δύο Ιάπωνες ανθρωπολόγοι, οι Τορίι Ριουζό και Ουσινοσούκε Μόρι (1877-1926), έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που καταγεγραμμένα ανέβηκαν στην κορυφή του Γιου-Σαν. Ονόμασαν το βουνό στα ιαπωνικά Niitakayama (新高山) ή όρος Νιιτάκα, που σημαίνει το «Νέο Υψηλό Βουνό», επειδή ήταν ψηλότερο ακόμα και από το όρος Φούτζι (κατά 176 μέτρα). Το 1937 το Niitakayama έγινε μέρος του «Εθνικού Πάρκου Niitaka Alishan» (ιαπων.: 新高阿里山国立公園|新高阿里山国立公園]]).
Η ιαπωνική αυτή ονομασία του βουνού χρησιμοποιήθηκε ως το μυστικό σύνθημα που δόθηκε στον στόλο αεροπλανοφόρων του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Ναυτικού για να αρχίσει την Επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941. Συγκεκριμένα, ο κωδικός ήταν «Niitakayama Nobore» (δηλαδή «Ανεβείτε το Νέο Υψηλό Βουνό»).
Το 1966 ένα μεγάλο μπρούντζινο άγαλμα του Γιου Γιουρέν τοποθετήθηκε στην κορυφή και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1996, οπότε πετάχτηκε σε ένα φαράγγι από ακτιβιστές του κινήματος της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Ταϊβάν
Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
250px|thumb|Η πέτρα Lauci σε παραλία του Βίντζεμε, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε 250px|thumb|Το σπήλαιο των Αγγέλων (Eņģeļu ala) στον ποταμό Σάλατσα, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε 250px|thumb|Ιστορικό μονοπάτι με πεύκα κοντά στο χωριό Ματίσι, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε Το Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε (λετονικά: Ziemeļvidzemes biosfēras rezervāts) είναι το μόνο φυσικό καταφύγιο στη Λετονία, που βρίσκεται στην περιοχή του βόρειου Βίντζεμε κατά μήκος των συνόρων με την Εσθονία.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1961)
μικρογραφία|Ο Φιλ Χιλ κατά την διάρκεια του Γερμανικού Γκραν Πρι,οδηγώντας την Φεράρι 156. Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1961 ήταν το 12ο που διοργάνωσε η FIA. Περιελάμβανε μόνο 8 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν στις 14 Μαΐου στο Μονακό κι ολοκληρώθηκαν στις 8 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ. Στο Πρωτάθλημα αυτό μπήκε για 1η φορά Γκραν Πρι ΗΠΑ κι έτσι ο αγώνας των 500 μιλίων της Ινδιανάπολης βγήκε οριστικά απ' το καλεντάρι του Πρωταθλήματος. Το Πρωτάθλημα εκείνο σημαδεύτηκε απ' το θανατηφόρο ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη ο Δυτικογερμανός οδηγός της Ferrari Βόλφγκανγκ Φον Τριπς στο Γκραν Πρι Ιταλίας το οποίο διεξήχθη στις 10 Σεπτεμβρίου και το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα ο οδηγός αυτός να χάσει για πάντα τη ζωή του. Επίσης αρχικά είχε αποφασιστεί πως ο τελευταίος αγώνας του Πρωταθλήματος θα ήταν το Γκραν Πρι του Μαρόκου το οποίο ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί στις 29 Οκτωβρίου. Όμως στην πορεία το Γκραν Πρι αυτό ακυρώθηκε για οικονομικούς λόγους. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αμερικανός Φιλ Χιλ, ομόσταυλος του Τριπς στη Ferrari.
Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
Το φυσικό καταφύγιο περιλαμβάνει μία πληθώρα διαφορετικών φυσικών και ημιφυσικών οικοτόπων. Περιλαμβάνει τεράστιες περιοχές αρχέγονων και παραδοσιακών τοπίων. Η περιοχή περιλαμβάνει 25 φυσικά καταφύγια, ένα φυσικό πάρκο και δύο θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές. Πάνω από το μισό της περιοχής του Φυσικού καταφυγίου Βόρειου Βίντζεμε καλύπτεται από δάση και βάλτους.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1961)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1961 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1961
Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
Η περιοχή του Φυσικού καταφυγίου Βόρειου Βίντζεμε είναι ελκυστική για τους τουρίστες λόγω της εκπληκτικής του φυσικής ομορφιάς. Ο ποταμός Σάλατσα ξεκινά το ταξίδι του από τη γραφική λίμνη Μπουρτνιέκο και εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λετονίας
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2015-16
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2015-16 ήταν η 45η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ακρίτας Χλώρακας για 3η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείται με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν δίνει κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2014-15
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2015-16
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2014-15
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Ισοβαθμίες: <sup id=sα>α Ακρίτας-Αλκή 3-0, Αλκή-Ακρίτας 1-0 <sup id=sβ>β Ολυμπιάς-Ηρακλής 1-1, Ηρακλής-Ολυμπιάς 0-1 <sup id=sγ>γ Διγενής-Ορμήδεια FC 0-2, Ορμήδεια FC-Διγενής 2-4 <sup id=sδ>δ Εθνικός Λατσιών-ΑΠΕΠ 4-0, ΑΠΕΠ-Εθνικός Λατσιών 1-0
1Η ΑΠΕΠ είχε υποβιβαστεί με το τέλος του πρωταθλήματος. Ωστόσο, επειδή ο Νίκος & Σωκράτης Ερήμης, ο οποίος θα συμμετείχε στην Γ΄ κατηγορίας 2016-17, αποχώρησε πριν την έναρξη του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2016-17, η ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς, παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
1 Ο αγώνας ΑΠΕΠ-Ηρακλής έληξε με σκορ 2-2. Ωστόσο, κατακυρώθηκε με τέρματα 0-3 υπέρ του Ηρακλή μετά από απόφαση του Αθλητικού Δικαστή λόγω αντικανονικής συμμετοχής δύο ποδοσφαιριστών της ΑΠΕΠ.
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016
Κώστας Σερέζης
Ο Κώστας Σερέζης είναι Ελληνοκύπριος δημοσιογράφος. Διετέλεσε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Σερέζης γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 18 Απριλίου 1937. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Γιώργου Αρβανιτάκη και με υποτροφία στο Κολέγιο Τηλεόρασης του Ιδρύματος Τόμσον στη Γλασκώβη. Επιπλέον, έλαβε εκπαιδευτική απόσπαση στο τηλεοπτικά προγράμματα του BBC στο Λονδίνο.
Την περίοδο 1960-1974 εργάστηκε ως παραγωγός, σκηνοθέτης και εκφωνητής ενημερωτικών εκπομπών στο ΡΙΚ. Την περίοδο 1975-1997 διετέλεσε πολιτικός συντάκτης, τηλεσχολιαστής και δημιουργός πολλών εκπομπών στην ΕΤ1. Επιπλέον, είχε προσωπική στήλη στις εφημερίδες Ο Φιλελεύθερος και Ο Αγών. Ακόμη, παρέδιδε μαθήματα ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας στο Εργαστήρια Δημοσιογραφίας σε σεμινάρια του ΑΠΕ υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την περίοδο 1986-1999 ήταν συνεργάτης του ΡΙΚ από την Αθήνα.
Το 1998 τιμήθηκε με το βραβείο «Κωνσταντίνος Καλλιγάς» της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Το 2004 βραβεύθηκε από την Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στην Αθήνα.
Πολιτική καριέρα
Στις 19 Μαρτίου 1999 διορίστηκε κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως και τις 25 Αυγούστου 1999, οπόταν και παραιτήθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998
Γήλοφος Γρεβενών
Ο Γήλοφος είναι ορεινό χωριό του νομού Γρεβενών σε υψόμετρο 1.050 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Γήλοφος βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού, κοντά στα όρια με το νομό Τρικάλων και απέχει 68 χλμ. νοτιοανατολικά από τα Γρεβενά, 51 χλμ. βόρεια από τα Τρίκαλα και 13 χλμ. νότια από τη Δεσκάτη. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Τσιούκα και με το όνομα "Αρβανίτικη Τσιούκα" αναφέρεται σε χειρόγραφα της μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων, αλλά και στην οθωμανική απογραφή του 1454/14ΓΓ κατά την περίοδο 1454 - 1455. Στα έγγραφα αυτά καταγράφεται ότι ο πληθυσμός του ήταν αρβανίτες κτηνοτρόφοι, οι οποίοι και θεωρούνται οι ιδρυτές του χωριού τον 14ο αιώνα. Στην περιοχή "Άη Λιάς", κατά την περίοδο 1880 - 1912, βρισκόταν η Ελληνοτουρκική μεθόριος χωρίζοντας τον οικισμό και τα κτήματα του σε δυο μέρη. Στο μέρος της Οθωμανικής επικράτειας έμειναν τα σπίτια, ενώ στα βοσκοτόπια και τις καλύβες που πέρασαν στην Ελληνική οι κάτοικοι ίδρυσαν την "Νέα Τσιούκα" που το 1963 μετονομάστηκε σε Φωτεινό και ανήκει σήμερα στο δήμο Καλαμπάκας. Αξιοθέατο θεωρείται ο ναός του Αγίου Δημητρίου που κτίστηκε τον 18ο αιώνα. Οι  αγιογραφίες είναι του αγιογράφου Β. Τσουρχλή από τον Άγιο Γεώργιο Γρεβενών (παλιά ονομασία Τσουρχλί) και σε μια απεικονίζεται με φουστανέλα ο Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο εν Ιωαννίνοις.
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση, το 1918, προσαρτήθηκε ως Τσιούκα στην τότε κοινότητα Δεσκάτης και το 1927 μετονομάστηκε σε Γήλοφο. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, μαζί με τη Δεσκάτη, τον Άγιο Γεώργιο και το Διασελλάκι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Δεσκάτης που ανήκει στην δημοτική ενότητα Δεσκάτης του δήμου Δεσκάτης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 88 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών Κατηγορία:Δήμος Δεσκάτης
Αντώνης Μανίκας
Στον Πανιώνιο
Ο Αντώνης Μανίκας γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1959 και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε από την εφηβική του ηλικία μέχρι το 1990.
Εντάχθηκε στην εφηβική ομάδα του συλλόγου το 1974. Το 1977-78 προωθήθηκε στην πρωτη ομάδα και υπέγραψε ημιεπαγγελματικό συμβόλαιο σε ηλικία 19 ετών. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης γνώρισε πολλές χαρές με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 1979, τη συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου το 1989 και τη συμμετοχή σε αγώνες των Κυπέλλων Κυπελλούχων και ΟΥΕΦΑ.
Τη σεζόν 1978-79 είχε μεγάλη συμμετοχή στην κατάκτηση του πρώτου Κυπέλλου Ελλάδος στην ιστορία του Πανιωνίου, αφού αγωνίστηκε σε όλα τα ματς των πρώτων γύρων του Κυπέλλου, στους δύο προημιτελικούς αγώνες κατά του Άρη Θεσ. και στον πρώτο ημιτελικό κατά του Ολυμπιακού Π., λόγω τραυματισμού του βασικού τερματοφύλακα Ζαφείρη Κάκκαρη. Στη συνέχεια στρατεύτηκε και δεν μπόρεσε να είναι παρών στον επαναληπτικό ημιτελικό και στον τελικό.
Καθιερώθηκε ως βασικός στην ομάδα από τη σεζόν 1982-83. Τη χρονιά αυτή γνώρισε την αποθέωση αποκρούοντας πέναλτι στο νικηφόρο αγώνα εκτός έδρας κατά του Παναθηναϊκού (σκορ 3-1). Η ομάδα δεν πήγε πολύ καλά και κατέληξε να παίξει την παραμονή της σε αγώνα μπαράζ με τον Μακεδονικό. Ο Μανίκας ήταν βασικός πρωταγωνιστής στη νίκη-παραμονή με 3-2 της ομάδας του. Το ίδιο συνέβη και την επόμενη σεζόν, στον αγώνα μπαράζ με τον ΠΑΣ Γιάννινα (σκορ: 2-0).
Πολύ σημαντική ήταν η συμβολή του στην καταπληκτική πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος του 1987, όταν ο Πανιώνιος απέκλεισε διαδοχικά την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό για να αποκλειστεί στα ημιτελικά από τον Παναθηναϊκό. Ήταν παρών στη συμμετοχή της ομάδας του στον τελικό του 1989 αλλά στον πάγκο, μιας και τη θέση του βασικού είχε πάρει τότε ο Θεολόγης Παπαδόπουλος.
Είχε μεγάλη ικανότητα στην απόκρουση των πέναλτι, που είχε αποκτήσει από τη μαθητεία του κοντά στον παλιό μεγάλο διεθνή τερματοφύλακα Νίκο Πεντζαρόπουλο. Κατά την τριετία 1985-88 είχε αποκρούσει 15 πέναλτι, ενώ είχε δεχτεί μόλις τρία γκολ από εκτελέσεις της εσχάτης των ποινών.
Σε άλλες ομάδες
Στη συνέχεια της καριέρας του έπαιξε ακόμα στον Λεβαδειακό, τον ΠΑΣ Γιάννινα, στον Εθνικό Π. και στην Καλλιθέα. Σταμάτησε λίγο μετά την έναρξη της περιόδου 1998-99.
Στις Εθνικές ομάδες
Ο Μανίκας αγωνίστηκε σε όλες τις εθνικές ομάδες: νέων, ελπίδων, ολυμπιακή ομάδα και δύο φορές στην εθνική ανδρών.
Οι δυο συμμετοχές του ήταν στα φιλικά παιχνίδια με τη Ρουμανία (11/3/1987, σκορ: 1-1) και τη Σοβιετική Ένωση (23/3/1988, σκορ: 0-4). Και στα δύο μπήκε ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο.
Την ίδια περίοδο υπήρξε βασικός τερματοφύλακας της ολυμπιακής ομάδας στο προολυμπιακό τουρνουά για την πρόκριση στην Ολυμπιάδα της Σεούλ. Έπαιξε συνολικά σε πέντε ματς.
Προπονητής
Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής σε πολλές ομάδες κυρίως χαμηλών κατηγοριών, μέχρι επιπέδου Β΄ Εθνικής. Ως το τέλος της σεζόν 2009-10 σε 182 αγώνες Β΄ Εθνικής είχε 63 νίκες, 56 ισοπαλίες, 63 ήττες.
Ως ποδοσφαιριστής
Σύλλογοι
Εθνική ομάδα
Ολυμπιακή ομάδα
Εθνική Ελλάδος Ερασιτεχνών
Άνω Ποταμιά Νάξου
Η Άνω Ποταμιά είναι χωριό της κεντρικής Νάξου, σε υψόμετρο 180-190 μέτρων και με 127 κατοίκους (απογραφή 2011). Η Άνω Ποταμιά αποτελεί τον ανατολικό οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Ποταμιάς που συναποτελείται από τη Μέση Ποταμιά και τη Κάτω Ποταμιά σε διεύθυνση Ανατολή Δύση. Έχει χαρακτηριστεί από το 1978 παραδοσιακός οικισμός.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Επειδή σε παλαιότερες απογραφές οι οικισμοί Άνω, Κάτω και Μέση Ποταμιά απογράφονταν ως Ποταμιά στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται και οι τρεις, αλλά και το άθροισμά τους για να υπάρχει μια διαχρονική εικόνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Γλώσσα Ακόγιε
Η Ακόγιε, επίσης γνωστή ως Λοχίκι ή Μαϊχίρι (Μάι-Χέα-Ρι), είναι Ανγκανή γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας.
Φωνολογία
Η Ακόγιε έχει μικρό φωνολογικό ρεπερτόριο, το οποίο δεν είναι περιγραφεί λεπτομερώς.
Τα σύμφωνα είναι τα και ίσως το. Τα τέσσερα πρώτα συνήθως εκφράζονται σε μετά από ένα μονοφθογγικό φωνήεν, αν και μερικές φορές η εκφώνηση αποκλείεται για άγνωστους λόγους.
Η πιο πολύπλοκη συλλαβή είναι η ΣΣΦΦ: "τρίχα",  "μάτι".
Ο τόνος παίζει ρόλο στη σημασία της λέξης: ουρανός,  'καπάκι';  (είδος πουλιού),  "σώμα".
Περιλαμβάνει επίσης το /w/.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Κόμμα Δικαιοσύνης (Νότια Κορέα)
Το Κόμμα Δικαιοσύνης (Κορεατικά: 정의당, χάντσα: 正義黨, προφέρεται: Τζονγκουιντάνγκ ) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Νότια Κορέα. Ιδρύθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2012, κατόπιν διάσπασης από το Ενοποιημένο Προοδευτικό Κόμμα.
Ιστορία
Το Προοδευτικό Κόμμα Δικαιοσύνης μετονομάστηκε σε Κόμμα Δικαιοσύνης στο 2ο συνέδριο του κόμματος στις 16 Ιουνίου 2013. Στο 4ο συνέδριο που διεξήχθη στις 22 Νοεμβρίου 2015, το κόμμα συγχωνεύθηκε με τις εξωκοινοβουλευτικές ομάδες: Προπαρασκευαστική Επιτροπή για το Λαϊκό Κόμμα (2015) και Εργατική Πολιτική Συμμαχία, και μέλη του Εργατικού Κόμματος. Μετά τη συγχώνευση, αρχηγός του κόμματος έγινε η Σιμ Σανγκ-τζονγκ.
Τον Ιούλιο του 2017 η διετής θητεία της Σιμ στην ηγεσία του κόμματος έφτασε στο τέλος της, και στις εκλογές για νέο αρχηγό κέρδισε η βουλευτίνα Λι Τζονγκ-μι συγκεντρώνοντας το 56% των ψήφων. Την 2η Απριλίου 2018 το Κόμμα Δικαιοσύνης και το Κόμμα για Δημοκρατία και Ειρήνη συγκρότησαν την τεχνική κοινοβουλευτική ομάδα "Μέλη της ομάδας Ειρήνης και Δικαιοσύνης". Η συνεργασία ήταν απαραίτητη, επειδή σύμφωνα με το νόμο, για την ίδρυση κοινοβουλευτικής ομάδας χρειάζονται τουλάχιστον 20 μέλη. Τα 14 από τα 20 μέλη προήλθαν από το ΚΔΕ και τα 6 από το Κόμμα Δικαιοσύνης. Αρχηγός της ομάδας ήταν ο προοδευτικός σοσιαλιστής πολιτικός Ρο Χε-τσαν. Μετά τον θάνατό του, την 23 Ιουλίου 2018, η ομάδα διαλύθηκε. Στις συμπληρωματικές εκλογές του 2019, το Κόμμα Δικαιοσύνης ξανακέρδισε την έδρα του Ρο για την περιφέρεια Τσανγκουόν, συγκεντρώνοντας το 45,75% των ψήφων.
Τον Ιούλιο του 2019, στις εκλογές για την ηγεσία του κόμματος επανεξελέγη η Σιμ Σανγκ-τζονγκ, συγκεντρώνοντας το 83,58% των ψήφων.
Περιβάλλον
Το κόμμα απορρίπτει την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη και καλεί για επιδίωξη βιώσιμης ανάπτυξης. Ευνοεί τους φιλόζωους. Υποστηρίζει την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και περιορισμό της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Το κόμμα έχει αντιταχθεί στην πυρηνική ενέργεια ως εναλλακτική λύση, και ζητά να κλείσουν οι παλαιοί σταθμοί παραγωγής πυρηνικής ενέργειας και να μην κατασκευαστούν άλλοι.
Κοινωνικά ζητήματα
Το κόμμα ζητά την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων, υποστηρίζοντας την αυξημένη συμμετοχή των μειονοτήτων στην πολιτική σφαίρα. Υποστηρίζει την εξίσωση των φύλων στον εργασιακό τομέα και τη διατήρηση του γυναικείου δικαιώματος για έκτρωση. Το κόμμα συμφωνεί για αύξηση στα δικαιώματα των ατόμων με ειδικές ανάγκες, και για προστασία των μεταναστών από παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματά τους και οικονομικές διακρίσεις. Το κόμμα καταδικάζει κάθε μορφή καταπίεσης που βασίζεται στο φύλο ή τον ερωτικό προσανατολισμό ενός ατόμου. Ζητεί τη θέσπιση νομοθεσίας για τα εγκλήματα από μίση ή προκαταλήψεις ώστε να προστατευτούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων. Το κόμμα αναγνωρίζει όλες τις διάφορες οικογενειακές δομές χωρίς καμία διάκριση.
Εξωτερικές σχέσεις
Εν μέσω της σύγκρουσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας για την περιφερειακή ηγεμονία και των Ιαπωνικών απόπειρων επανεξοπλισμού, το κόμμα πιστεύει ότι η ειρήνη στην Κορεατική χερσόνησο είναι ζήτημα υψίστης σημασίας. Το κόμμα απορρίπτει κάθε μορφή ηγεμονίας εξίσου από τις δύο πλευρές, και δεν έχει καταλήξει σε μία θέση όσον αφορά το ζήτημα. Επιδιώκει τη σύναψη ειρηνευτικής συνθήκης με τον Βορρά, και μία οριστική λήξη στον Κορεατικό πόλεμο. Αν και η ενοποίηση Βορρά και Νότου είναι ένας θεμιτός στόχος, το κόμμα θεωρεί ότι η ενοποίηση μέσω πολέμου ή κατάρρευσης του βορειοκορεατικού καθεστώτος δεν είναι αποδεκτή λύση. Η ενοποίηση πρέπει να επιδιωχθεί με αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ των δύο χωρών και με περαιτέρω αύξηση των εμπορικών συναλλαγών και κοινών συνεργασιών.
Ηγεσία
μικρογραφία|250x250px| Ο Ρο Χε-τσαν (αριστερά) και ο Κανγκ Γκι-γκαπ (δεξιά) στην προεδρική εκστρατεία της Σιμ Σανγκ-τζονγκ [[Νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές (2017)|το 2017 |εναλλ.=]] μικρογραφία|250x250εσ|Οι οπαδοί του Κόμματος Δικαιοσύνης στην [[Νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές (2017)|προεδρική εκστρατεία του 2017]]
Κοινοβουλευτικοί αρχηγοί
μικρογραφία|250x250εσ|Οι οπαδοί της Σιμ Σανγκ-τζονγκ στη [[Μπούσαν το 2017]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κορεατικά (ko) Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Νότια Κορέα
13η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Ο Νίκολας Κένιον επισήμανε ότι «αυτή η Συμφωνία είναι η τελευταία "συμβατική" του Μότσαρτ και ότι μετά από αυτή ξεκινά ένας διαφορετικός κόσμος». Η Συμφωνία πιθανώς πρωτοεμφανίστηκε σε ένα κονσέρτο του Λέοπολντ και του Βόλφγκανγκ Αμαντέους στον οίκο του Άλμπερτ Μίκαελ φον Μάιρ, στις 22 ή 23 Νοεμβρίου, το 1771. Στο ίδιο κονσέρτο μπορεί να παρουσιάστηκε και η 12η Συμφωνία.
Δομή και ενορχήστρωση
Μία τυπική εκτέλεση της διαρκεί περίπου 9 με 10 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
13 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα
Ελλειψογράφος του Αρχιμήδη
μικρογραφία|Μανωμένα του Αρχιμήδη. Ο ελλειψογράφος  του Αρχιμήδη είναι ένα μηχανισμός που σχεδιάζει το σχήμα της έλλειψης. Αποτελείται από δύο οδηγούς των οποίων η κίνηση περιορίζεται σε δύο κάθετα κανάλια ή ράγες και μία ράβδο, η οποία είναι συνδεδεμένη με τους οδηγούς, έτσι ώστε η απόσταση των οδηγών να παραμένει σταθερή. Καθώς οι οδηγοί κινούνται μπρος-πίσω, κατά μήκος των κάθετων καναλιών, το άκρο της ράβδου κινείται σε ελλειπτική τροχιά. Οι ημιάξονες a και b της έλλειψης, έχουν μήκη ίσα με τις αποστάσεις του άκρου της ράβδου από καθέναν από τους δύο οδηγούς. Στο άκρο της ράβδου επισυνάπτεται κατάλληλο μέσο ανάλογα με την εργασία που θέλουμε να επιτελέσουμε (γραφίδα, κοπίδι κ.λ.π.). Συνήθως οι αποστάσεις α και β είναι ρυθμιζόμενες, έτσι ώστε το μέγεθος και το σχήμα της έλλειψης να μπορεί να αλλάξει.
Για την ιστορία του ελλειψογράφου δεν έχουμε σαφείς πληροφορίες. Η συσκευή χρονολογείται από την εποχή του Πρόκλο υ ίσως ακόμη και την εποχή του Αρχιμήδη. μικρογραφία|Ένα animation του ελλειψογράφου του Αρχιμήδη σε δράση. Ξύλινες εκδόσεις του ελλειψογράφου του Αρχιμήδη έχουν παραχθεί επίσης, ως παιχνίδια και πωλούνται με το ονομασία   Μηχανές που δεν κάνουν τίποτα (Kentucky do nothing machines). Σε αυτά τα παιχνίδια η γραφίδα αντικαθίσταται από μια απλή λαβή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωνικές τομές Κατηγορία:Εκπαιδευτικά παιχνίδια Κατηγορία:Παραδοσιακά παιχνίδια
Γκισέλα Γιανουζέφσκα
Η Γκισέλα Γιανουζέφσκα (γερμανικά: Gisela Januszewska, 22 Ιανουαρίου 1867 - 2 Μαρτίου 1943), γνωστή και με τα επώνυμα Καν, Ρόσενφελντ και Ρόντα (Kuhn, Rosenfeld and Roda), ήταν Αυστριακή ιατρός. Γεννήθηκε σε χωριό της Μοραβίας, το Ντρνοβιτς, μέρος τότε της Αυστρουγγαρίας (σήμερα της Τσεχίας). Ο πατέρας, ο Λέπολντ Ρόσενφελντ είχε πέντε παιδιά, ενώ η οικογένεια της ήταν εβραϊκής καταγωγής. Ο αδελφός της Αλεξάντερ Ρόντα Ρόντα ήταν γνωστός σατιρικός συγγραφέας. Η Γιανουζέφσκα πήγε σε ιδιωτικό σχολείο στο Μπρνο, ενώ λίγο αργότερα παντρεύτηκε τον αρκετά μεγαλύτερό της Χουακίμ Καν. Μη διάγοντας έναν όμορφο γάμο, νιώθοντας παράλληλα "παγιδευμένη" σε αυτόν, χώρισε λίγο καιρό αργότερα. Κατόπιν, μετακόμισε στην Ελβετία, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Εκεί έλαβε το πτυχίο ιατρικής, στις 12 Απριλίου 1898
Εκεί εργάστηκε ως εθελοντής στο γυναικείο νοσοκομείο, γρήγορα όμως μετακόμισε στη Γερμανική Αυτοκρατορία, έχουσα βραχύβια παραμονή. Το 1899, πήγε στη βοσνιακή πόλη Μπάνια Λούκα κι έγινε η πρώτη γυναίκα ιατρός της πόλης. Ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματά της εκεί ήταν που εξασφάλισε την ίση αντιμετώπιση του συστήματος υγείας για τις Βόσνιες Μουσουλμάνες. Το 1900, παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, ξανά μεγαλύτερο άνδρα -και τα 20 έτη - τον προϊστάμενό της, Λαντίσαλους Γιανουζέφκσι. Μετά τον γάμο της, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το πόστο της, όμως συνέχισε να εργάζεται επικεφαλής κλινικής εξωτερικών ασθενών, που ήταν γυναίκες μουσουλμάνες. Εκεί πραγματοποιούσε και μικροεπεμβάσεις, ενώ έγινε γνωστή για τις επιτυχίες που σημείωνε στη θεραπεία ασθενειών όπως η ευλογιά, ο τυφοειδής πυρετός, ο τύφος και η σύφιλη, μα κυρίως οστεομαλακία, πάθηση ευρέως διαδεδομένη στις γυναίκες μουσουλμάνες.
Το ζευγάρι μετακόμισε στο Γκρατς, μετά τη συνταξιοδότηση του Γιανουζέφκσι. Εκεί, η Γκισέλα γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς, για να πάρει το διδακτορικό της, όμως χωρίς επιτυχία, καθότι λίγο μετά ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Το 1916 έμεινε χήρα και ευθύς αμέσως εντάχθηκε στον πόλεμο στο ιατρικό σώμα κι έγινε ο πρώτος ιατρός του Militärkommando. Μετά τον πόλεμο έλαβε διάφορα μετάλλια που της απέδιδαν τιμές, όπως τον Γερμανικό Κόκκινο Σταυρό, αλλά και από το Αυστριακό Τάγμα. Αργότερα άνοιξε δικό γραφείο για να ασκεί την επιστήμη της. Το 1935 το έκλεισε, όμως συνέχισε το κοινωνικό της έργο. Το 1937, έλαβε τη μεγαλύτερη τιμή για Αυστριακό πολίτη, τον Σταυρό των Ιπποτών. Όμως σύντομα ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, και με την προσάρτηση της Αυστρίας στη Ναζιστική Γερμανία, γίνεται θύμα ρατσισμού. Το 1940, το διαμέρισμά της κατάσχεται κι εκείνη μεταφέρεται - από τη Βιεννή - στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Theresienstadt. Πέθανε στις 2 Μαρτίου του 1942, σε ηλικία 76 ετών, αφήνοντας την τελευταία της πνοή εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Παραπομπές
<References/>
Κατηγορία:Αυστριακοί ιατροί Κατηγορία:Εβραίοι ιατροί
Αεροπορικός κινητήρας
Ένας αεροπορικός κινητήρας είναι ένας κινητήρας σχεδιασμένος για να χρησιμοποιηθεί ως παραγωγός της απαραίτητης ενέργειας για να μετακινήσει ένα αεροσκάφος.