cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέι Γουέστ
Η Μέι Γουέστ (αγγλ. Mae West), (17 Αυγούστου 1893 – 22 Νοεμβρίου 1980) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, τραγουδίστρια, δραματουργός, σεναριογράφος, κομεντιέν και σύμβολο του σεξ, της οποίας η καριέρα διήρκεσε επτά δεκαετίες και είναι γνωστή για τα άσεμνα, για την εποχή της, διφορούμενα σχόλια και για την σεξουαλική της ανεξαρτησία. Γύρισε μόλις δώδεκα ταινίες εκ των οποίων οι γνωστότερες είναι οι εξής: Night After Night, 1932, She Done Him Wrong, 1933, I'm No Angel, 1933, Belle of the Nineties, 1934, My Little Chickadee, 1940 και Το Φλογερό Αγοροκόριτσο (Myra Breckinridge, 1970).
Η Γουέστ ξεκίνησε από τη βόντβιλ, απ' όπου μεταπήδησε στα θέατρα της Νέας Υόρκης πριν τη μετάβασή της στο Χόλιγουντ, στα σαράντα της χρόνια, ως ηθοποιός και συγγραφέας κωμωδιών και ήταν η ποιότητα της σάτιράς της τόσο σκανδαλιστική ώστε να την κάνει μύθο. Η Γουέστ με την βραχνή κοντράλτο φωνή της ξεστόμισε ατάκες που παρέμειναν αναλλοίωτες στο χρόνο και χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα, όπως: Πιστόλι είναι αυτό που φουσκώνει στην τσέπη σου ή απλά χάρηκες που με είδες;, Ξεκίνησα Χιονάτη, αλλά λερώθηκα, Δώσε στον άνδρα ένα χέρι να στο βάλει όπου θέλει. Λόγω του χαρακτήρα των ταινιών της, η Γουέστ ήταν μια από τις πιο αμφιλεγόμενες σταρ της εποχής της, συνάντησε πολλά προβλήματα και υπέστη λογοκρισία. Αντιτάχθηκε στο σύστημα πρωταγωνιστώντας σε κωμωδίες που σατίριζαν τη μικροαστική ηθική και το αμερικανικό κοινό εν μέσω οικονομικής κρίσης τη θαύμαζε γι' αυτό. Όταν η κινηματογραφική της καριέρα έληξε, εκείνη συνέχισε να γράφει βιβλία και θεατρικά, καθώς και τις εμφανίσεις της στο Λας Βέγκας και στο Ηνωμένο Βασίλειο σε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Όταν κάποια φορά της ζητήθηκε να σχολιάσει τις διάφορες προσπάθειες που έκαναν κάποιοι προκειμένου να σταματήσουν την καριέρα της εκείνη απάντησε:
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 15η στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Γιώργος Αγγελόπουλος (τερματοφύλακας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Σταθμός Ευαγγελισμός (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Ευαγγελισμός είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 3. Βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και πήρε το όνομά του από το Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στο Κολωνάκι, μπροστά από το οποίο βρίσκεται. Εγκαινιάστηκε στις 28 Ιανουαρίου 2000. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Στον χώρο εκδόσεως εισιτηρίων του σταθμού εκτίθενται αρχαιολογικά ευρήματα που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της κατασκευής του και συγκεκριμένα ένα αρχαίο νεκροταφείο με ταφικό περίβολο, ο Πεισιστράτειος αγωγός και ένας δρόμος. Κατά τον μεταπολιτευτικό σχεδιασμό της γραμμής 3, η αρχική χωροθέτηση του σταθμού στα σχέδια του 1979, είχε αποφασιστεί να γινόταν στο πάρκο Ριζάρη και με την ονομασία «Ιλίσια». Το 1991 με την δημοπράτηση της γραμμής, ο σταθμός τελικά χωροθετήθηκε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.
Από τη σήραγγα που συνδέει τον σταθμό Ευαγγελισμός με τον σταθμό Σύνταγμα, μία διακλάδωση της γραμμής οδηγεί σε σήραγγα μονής γραμμής που συνδέει τις γραμμές 2 και 3 του Αθηναϊκού Μετρό. Οι αιχμές των αλλαγών τροχιάς αυτής της γραμμής βλέπουν προς τους σταθμούς Πανεπιστήμιο και Ευαγγελισμός. Η συνδετήρια αυτή σήραγγα δεν χρησιμοποιείται από συρμούς που εκτελούν δρομολόγια, αλλά μόνο από κενούς ή υπηρεσιακούς. Μελλοντικά ο σταθμός θα έχει ανταπόκριση με την υπό κατασκευή γραμμή 4 και θα γίνει κομβικός σταθμός.
Πρόθεση της νέας διοίκησης της Αττικό Μετρό Α.Ε. που ανακοινώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2019 περί μετονομασίας του σταθμού σε "Παύλος Μπακογιάννης" ανακλήθηκε κατόπιν σφοδρών αντιδράσεων της οικογένειάς του.
Έργα τέχνης
Στο σταθμό εκτίθεται το αφηρημένο γλυπτό Mott Street της γλύπτριας Χρύσας στο επίπεδο έκδοσης εισιτηρίων.
Επίσης, στο Πάρκο Ριζάρη ακριβώς μπροστά από την είσοδο του σταθμού είναι τοποθετημένο το έργο του Γιώργου Ζογγολόπουλου «Στήλη» του 1999.
Παραπομπές
Ευαγγελισμος Ευαγγελισμος
Αυτοκράτορας Σουιζέι
Ο Αυτοκράτορας Σουιζέι (ιαπωνικά: 綏靖天皇), επίσης γνωστός ως Καμουνουνακαουαμίμι νο Μικότο (神沼河耳命), ήταν ο δεύτερος θρυλικός αυτοκράτορας της Ιαπωνίας σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Πολύ λίγα είναι γνωστά για αυτόν τον Αυτοκράτορα λόγω έλλειψης διαθέσιμου υλικού για περαιτέρω επαλήθευση και μελέτη. Ο Σουιζέι είναι γνωστός ως «θρυλικός αυτοκράτορας» μεταξύ των ιστορικών, καθώς η πραγματική του ύπαρξη αμφισβητείται. Ένας θρυλικός λογαριασμός από το Κοτζίκι (ιαπωνικά χρονικά) αναφέρει ότι ο Σουιζέι έγινε αυτοκράτορας αφού έλαβε τον τίτλο του διαδόχου από τον ετεροθαλή αδερφό του λόγω της γενναιότητάς του σχετικά με ένα σχέδιο δολοφονίας. Η βασιλεία του Σουιζέι ξεκίνησε το 581 π.Χ., είχε μια γυναίκα και έναν μοναδικό γιο, ο οποίος υποτίθεται ότι έγινε ο επόμενος αυτοκράτορας μετά το θάνατό του το 549 π.Χ.
Θρυλική αφήγηση
Ενώ το Κοτζίκι παρέχει λίγες πληροφορίες για τον Σουιζέι, αναφέρει το όνομά του, τη γενεαλογία του και ένα αρχείο για την άνοδό του στο θρόνο. Γεννήθηκε κάπου το 632 π.Χ. και ήταν ένας από τους γιους του Αυτοκράτορα Τζίμου και της επικεφαλής συζύγου του Χιμεταταράισουζου-χίμε. Η αναφορά στο Κοτζίκι αναφέρει ότι ο μεγαλύτερος αδερφός του Σουιζέι, Καμουγιαϊμίμι, ήταν αρχικά ο διάδοχος. Όταν ο Τζίμου πέθανε, ένας άλλος από τους γιους του ονόματι Ταγκισιμίμι προσπάθησε να καταλάβει τον θρόνο, δολοφονώντας όσους βρίσκονταν στο δρόμο του. Ο Ταγκισιμίμι γεννήθηκε από μια κατώτερη σύζυγο που ονομαζόταν Αχιράτσου-χίμε και ήταν μεγαλύτερη από τον νόμιμο κληρονόμο του Τζίμου. Όταν η Χιμεταταράισουζου-χίμε έμαθε για την πλοκή, προσπάθησε μάταια να προειδοποιήσει τους γιους της μέσω τραγουδιών και ποιημάτων. Ενώ ο Σουιζέι ενθάρρυνε τον Καμουγιαϊμίμι να σκοτώσει τον Ταγκισιμίμι, δεν μπόρεσε να τον βρει για να δολοφονήσει τον ετεροθαλή αδερφό του. Ο Σουιζέι αποφάσισε με τον μεγαλύτερο αδερφό του για το όπλο που επρόκειτο να χρησιμοποιήσει και μόλις το έλαβε ολοκλήρωσε την πράξη για αυτόν. Ο Καμουγιαϊμίμι παραχώρησε τα δικαιώματά του ως διάδοχος σύντομα στον Σουιζέι, καθώς πίστευε ότι ο πιο γενναίος μικρότερος αδερφός του θα έπρεπε να είναι ο νέος Αυτοκράτορας.
Το όνομα του Αυτοκράτορα Σουιζέι πριν την ανάληψη παραμένει άγνωστο, αλλά οι καταγραφές στο Κοτζίκι αναφέρουν ότι κυβέρνησε από το παλάτι του Τακαόκα-νο-μίγια στο Κατσουράγκι, σε αυτό που θα ονομαζόταν Επαρχία Γιαμάτο. Ενώ υπάρχει μία άλλη πιο εκτεταμένη αναφορά στο Νιχόν Σόκι, η ενότητα είναι πιο γεμάτη μύθους. Ο Σουιζέι θεωρείται συμβατικά ότι βασίλεψε από το 581 έως το 549 π.Χ. Παντρεύτηκε την Ισουζουγιόρι-χίμε σε άγνωστη ημερομηνία, και οι δυο τους είχαν έναν γιο. Ο Αυτοκράτορας Σουιζέι φέρεται να πέθανε το 549 π.Χ. και ο τάφος του ονομάζεται επίσημα Tsukida no oka no e no misasagi. Τον διαδέχθηκε ο μονάκριβος γιος του, ο Πρίγκιπας Σικιτσουχικοταματέμι, ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας Ανέι.
Γνωστές πληροφορίες
Η ύπαρξη τουλάχιστον των εννέα πρώτων αυτοκρατόρων αμφισβητείται λόγω ανεπαρκούς διαθέσιμου υλικού για περαιτέρω επαλήθευση και μελέτη. Επομένως, ο Σουιζέι θεωρείται από τους ιστορικούς ως «θρυλικός Αυτοκράτορας» και κατατάσσεται ως ο πρώτος από τους οκτώ Αυτοκράτορες χωρίς συγκεκριμένους θρύλους που σχετίζονται με αυτούς. Το όνομα Suizei -tennō του αποδόθηκε μεταθανάτια από τις μεταγενέστερες γενιές, και κυριολεκτικά σημαίνει «χαρούμενη υγιής ειρήνη». Το όνομά που του αποδόθηκε μπορεί να είχε μονιμοποιηθεί αιώνες μετά τη ζωή του, πιθανώς κατά την περίοδο κατά την οποία οι θρύλοι για την προέλευση της δυναστείας των Γιαμάτο συντάχθηκαν ως τα χρονικά γνωστά σήμερα ως Κοτζίκι. Αν και η πραγματική τοποθεσία του τάφου του δεν είναι γνωστή, ένα αυτοκρατορικό μισασάγκι ή τάφος του Σουιζέι διατηρείται επί του παρόντος στην Κασιχάρα. Ο πρώτος αυτοκράτορας που οι ιστορικοί δηλώνουν ότι μπορεί να υπήρχε στην πραγματικότητα είναι ο Αυτοκράτορας Σουτζίν, ο 10ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Έξω από το Κοτζίκι, η βασιλεία του Αυτοκράτορα Κίνμεϊ ( c. 509 – 571 μ.Χ.) είναι η πρώτη για την οποία η σύγχρονη ιστοριογραφία μπορεί να ορίσει επαληθεύσιμες ημερομηνίες. Τα συμβατικά αποδεκτά ονόματα και ημερομηνίες των πρώτων Αυτοκρατόρων δεν επιβεβαιώθηκαν ως «παραδοσιακά» όμως, μέχρι τη βασιλεία του Αυτοκράτορα Κάνμου μεταξύ 737 και 806 μ.Χ.
Παραπομπές
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ|[[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνική αυτοκρατορική σφραγίδα — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Θρυλικοί αυτοκράτορες της Ιαπωνίας
Μαρία των Έστε
Η Μαρία των Έστε (Maria d'Este, 8 Δεκεμβρίου 1644 - 20 Αυγούστου 1684) ήταν κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Έστε, Δούκα της Μόντενα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1644 στη Μόντενα, και ήταν το όγδοο παιδί και η νεότερη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Έστε, δούκα της Μόντενα και της πρώτης συζύγου του Μαρίας-Αικατερίνης Φαρνέζε.
Τον Οκτώβριο του 1667 παντρεύτηκε με πληρεξούσιο τον Ρανούτσο Β΄ Φαρνέζε δούκα της Πάρμας και επίσημα την 1η Ιανουαρίου 1668 στη Μόντενα. Μαζί απέκτησαν εννέα παιδιά:
Πέθανε στις 20 Αυγούστου 1684 στη Πάρμα σε ηλικία 39 ετών. Είναι θαμμένη στη Βασιλική της Σάντα Μαρία ντέλα Στεκάτα στη Πάρμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Έστε Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκισσες της Πάρμας
Επιβεβαίωση του επομένου
Η επιβεβαίωση του επομένου αποτελεί λογική πλάνη τύπου υποθετικής πρότασης. Επιβεβαίωση του επομένου έχουμε όταν μία υποθετική πρόταση με ένα ηγούμενο και ένα επόμενο τείνει να αποδείξει ότι η αληθινότητα του επομένου προεξοφλεί την αληθινότητα του ηγουμένου, πράγμα που δεν ισχύει αμφίδρομα.
Στην στερεότυπη συμβολική γραφή, ο ακόλουθος υποθετικός συλλογισμός καταδεικνύει την πλάνη της επιβεβαίωσης του επομένου:
Αυτό το λογικό σφάλμα ονομάζεται «πλάνη επιβεβαίωσης του επομένου» διότι συνάγεται εσφαλμένα από την δεύτερη πρόταση ότι η κατάφαση του επομένου προϋποθέτει την αληθινότητα του ηγουμένου. Για να παρασταθεί το σφάλμα, παρατίθεται ένα παράδειγμα. Το εξής επιχείρημα είναι εμφανώς εσφαλμένο:
Το επιχείρημα αυτό είναι εμφανώς εσφαλμένο, αλλά το ακόλουθο ίσως είναι πιο απατηλό:
Ωστόσο, η Άννα μπορεί στην πραγματικότητα να είναι γάτα. Παραμένει θνητή αλλά δεν είναι άνθρωπος.
Η μόνη περίπτωση στην οποία ένα επιχείρημα τέτοιου τύπου θα μπορούσε να είναι έγκυρο είναι όταν η πρώτη πρόταση εμπεριέχει το «εάν και μόνο εάν» αντί για απλώς «εάν».
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Λογική πλάνη
Αυτοκινητόδρομοι της Βόρειας Μακεδονίας
Οι αυτοκινητόδρομοι στη Βόρεια Μακεδονία, που ονομάζονται αβτοπάτ (Σλαβομακεδονικά: автопат) και το όνομα, όπως και η μετάφρασή της σε περισσότερες γλώσσες, σημαίνει δρόμος αυτοκινήτων.
Το σύστημα δρόμων το έχει κληρονομήσει από την πρώην Γιουγκοσλαβία. Τα διόδια επί πληρωμή(patarini) παραμένουν στη θέση τους και το όριο ταχύτητας είναι 130 χλμ/ώρα (81 mph).[1]
Οι αυτοκινητόδρομοι είχαν αρχικά επισημανθεί με κίτρινο χρώμα στης γραμμές και ορισμένα από αυτά παραμένουν στη θέση τους, έχουν όμως σταδιακά καταργηθεί και αντικατασταθεί με λευκό. Οι πινακίδες των αυτοκινητόδρομων διατηρούν το πράσινο χρώμα στο φόντο τους, ένα χαρακτηριστικό που μοιράζονται με την Ελβετία, την Ιταλία, τη Δανία, τη Σουηδία, την Ελλάδα, τη Λιθουανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, καθώς και τις άλλες δημοκρατίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Οι δρόμοι είναι ευθύγραμμοι στο σύνολό τους με καλή επίστρωση άσφαλτου, και καλύτερα διατηρημένοι από τις εθνικές οδούς.
Αυτοκινητόδρομος Α1
Το μεγάλο μέρος του αυτοκινητόδρομου χτίστηκε ενώ η Βόρεια Μακεδονία ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας, με το τμήμα του Κουμάνοβο-Petrovec να άνοιξε για πρώτη φορά για την κυκλοφορία το 1979. Ο αυτοκινητόδρομος ολοκληρώθηκε το 2004 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.
Για περίπου 30 χιλιόμετρα μεταξύ του αεροδρομίου των Σκοπίων και το Βέλες, η διασπάσεις του αυτοκινητόδρομου, δημιουργεί μια σταδιακή απόσταση αρκετών χιλιομέτρων.
Ο αυτοκινητόδρομος Α1 είναι μέρος της ευρωπαϊκής οδού Ε75.
Αυτοκινητόδρομος Α2
Ο αυτοκινητόδρομος Α2 είναι μια οδός η οποία θα συνδέσει την Kriva Palanka και τα σύνορα Deve Bair στην διασταύρωση με τη Βουλγαρία και την Οχρίδα. Η διαδρομή περνάει μέσα από τα Σκόπια της περιφερειακής οδούς και εισέρχεται στον αυτοκινητόδρομο που έχει ήδη κατασκευαστεί που συνδέει το Τέτοβο με το Γκόστιβαρ. Το τμήμα της διαδρομής που παρακάμπτει το Kicevo και τελειώνει στην Οχρίδα σχεδιάζεται να μετατραπεί σε αυτοκινητόδρομο με 4 λωρίδες εως το 2016.
Αυτοκινητόδρομος Α4
Ο αυτοκινητόδρομος Α4 είναι η σύνδεση των Σκοπίων με το Κοσσυφοπέδιο, και είναι μέρος της ευρωπαϊκής οδού Ε65.
Το επόμενο τμήμα του Α4 θα συνδεθεί με το Štip (διασταύρωση Α3) μέσω Radoviš και την Στρούμιτσα στα σύνορα με τη Βουλγαρία, κοντά στο Νόβο Σέλο.[2][3]
Στατιστικά
30px Εθνική Οδός 5Κ (Βόρεια Μακεδονία) 30px Αυτοκινητόδρομος Α1 (Βόρεια Μακεδονία) 30px Αυτοκινητόδρομος Α3 (Βόρεια Μακεδονία) 30px Αυτοκινητόδρομος Α4 (Βόρεια Μακεδονία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφορές στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων
Μαγδαληνή Σίβυλλα της Πρωσίας
Η Μαγδαληνή-Σίβυλλα, γερμ. Magdalene-Sibylle (31 Dekembrioy 1586 - 12 Φεβρουαρίου 1659) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του δούκα της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας.
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας και της Μαρίας-Ελεονώρας του Λα Μαρκ, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1607 τον Ιωάννη-Γεώργιο Α΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας Κατηγορία:Εκλέκτειρες της Σαξονίας
Μονμαού
Το Μονμαού (γαλλικά: Montmahoux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μιχόλ Μάρτιν
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιρλανδίας
Ταξίδι προς τη Δύση
Το Ταξίδι προς τη Δύση (κινέζικα: 西遊記, πινγίν: Xī Yóu Jì) είναι κινέζικο μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε τον 16ο αιώνα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Μινγκ και αφιερώθηκε στον Wu Cheng'en. Είναι ένα από τα τέσσερα κλασικά μυθιστορήματα της κινεζικής λογοτεχνίας. Περιγράφεται ως το πιο δημοφιλές λογοτεχνικό έργο στην Ανατολική Ασία. Η μετάφρασή του από τον Arthur Waley, με τίτλο Monkey, είναι γνωστή στις αγγλόφωνες χώρες.
Το μυθιστόρημα είναι μια εκτεταμένη περιγραφή του προσκυνήματος του βουδιστή καλόγερου Xuanzang της δυναστείας των Τανγκ, που ταξίδεψε στις "Δυτικές Περιοχές" (Κεντρική Ασία και Ινδία) για να αποκτήσει τα βουδιστικά ιερά κείμενα (σούτρα) και επέστρεψε πίσω μετά από αρκετές δίκες και πολύ πόνο. Ο καλόγερος αναφέρεται με το όνομα Tang Sanzang στο μυθιστόρημα. Το μυθιστόρημα διατηρεί το ευρύ περίγραμμα του ταξιδιού του Xuanzang αλλά προσθέτει στοιχεία από λαϊκούς μύθους και την εφευρετικότητα του συγγραφέα : ο Gautama Buddha δίνει αυτό το έργο στον καλόγερο μαζί με τρεις προστάτες που συμφωνούν να τον βοηθήσουν ως εξιλέωση για τις αμαρτίες τους. Αυτοί οι σύντροφοι είναι Sun Wukong, Zhu Bajie και Sha Wujing, μαζί με ένα άσπρο άλογο. Η ομάδα των προσκυνητών ταξιδεύει προς τη φώτιση με τη δύναμη και την αρετή της συνεργασίας.
Το Ταξίδι προς τη Δύση έχει ρίζες στην κινεζική λαϊκή θρησκεία, την κινεζική μυθολογία και τη φιλοσοφία του κονφουκιανισμού, του ταοϊσμού και του βουδισμού. Πάντα δημοφιλές, το μυθιστόρημα είναι παράλληλα μια κωμική ιστορία περιπέτειας, μια χιουμοριστική σάτιρα της κινεζικής γραφειοκρατίας, μια πηγή πνευματικής γνώσης και μια εκτεταμένη αλληγορία.
Βατ Σι Μουάνγκ
Ο βουδιστικός ναός Βατ Σι Μουάνγκ ή Σιμουόνγκ (στη λαοτινή γλώσσα: ວັດສີເມືອງ, στα αγγλικά: Wat Si Muang ή Simuong) βρίσκεται στη πρωτεύουσα του Λάος, Βιεντιάν.
Χτίστηκε το 1563, όταν η περιοχή ανήκε στο Βασίλειο του Lan Xang. Σύμφωνα με το θρύλο κατά τη κατασκευή του θυσίασαν μια έγκυο γυναίκα στο Θεό.
Ο ναός αποτελείται από δύο δωμάτια. Στο δωμάτιο που βρίσκεται μπροστά βρίσκεται συνήθως ένας βουδιστής μοναχός που ευλογεί τους πιστούς ενώ στο πίσω δωμάτιο υπάρχει ο κύριος βωμός και αγάλματα και εικόνες του Βούδα.
Μπροστά στο ναό υπάρχει άγαλμα του βασιλιά Σισαβάνγκ Βονγκ (Sisavang Vong).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδιστικοί ναοί Κατηγορία:Λάος
Ναιζέ-λε-Γκρανζ
Το Ναιζέ-λε-Γκρανζ (γαλλικά: Naisey-les-Granges, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Άρτεμις 30
Το Άρτεμις 30 είναι ένα αντιαεροπορικό οπλικό σύστημα σχεδιασμένο το 1982 και παραγόμενο από την εταιρεία πρώην Ελληνική Βιομηχανία Όπλων (ΕΒΟ), σημερινά (ΕΑΣ) Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα. Οι σχεδιαστές του είναι ο Αναστάσιος Γεωργίου και ο Αθανάσιος Καλλιγέρης, οι οποίοι είχαν σχεδιάσει πολλά μέρη διπλών κανών για χρήση από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στο Αιγαίο Πέλαγος. Το σύστημα ονομάστηκε από την αρχαία Ελληνική θεά του κυνηγιού, Άρτεμις.
Δημοκράτες 66
Οι Δημοκράτες 66 (ολλ. Democraten 66, D66) είναι οικονομικά φιλελεύθερο και κοινωνικά προοδευτικό κόμμα στις Κάτω Χώρες. Τοποθετείται στην δεξιά του πολιτικού φάσματος όσον αφορά τα κοινωνικο-οικονομικά θέματα και στο κέντρο γενικότερα, ενώ χαρακτηρίζεται και ως σοσιαλ-φιλελεύθερο. Σημερινός ηγέτης του κόμματος είναι ο Σίγκριντ Κάαγκ, ενώ ιδρύθηκε το 1966 από μία ομάδα πολιτικά ανένταχτων και μορφωμένων νέων υπό τον δημοσιογράφο Χανς φαν Μιέρλο.
Άρτεμις 30
Το Άρτεμις 30 αποτελείται από διπλά αυτόματα κανόνια 30 χιλιοστών Mauser MK30 Μοντέλο F, συνδεδεμένα σε έναν μεγάλο κεντρικό γεμιστήρα τύπου τυμπάνου, όλα μαζί εδραιωμένα σε ένα τετράτροχο ρυμουλκούμενο όχημα. Το σύστημα έχει χωρητικότητα 500 φυσιγγίων έτοιμων προς βολή. Στην συνήθη του ανάπτυξη, έχει 6 συστοιχίες ανά πυροβολαρχία, μέγιστη εμβέλεια 8.400 μέτρων και ρυθμό πυρός 800 φυσίγγια ανά λεπτό, ανά κάνη.
Δημοκράτες 66
Ο κύριος στόχος του κόμματος ήταν να μετατραπεί το πολίτευμα της Ολλανδίας στα πρότυπα του προεδρικού συστήματος των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις εκλογές του 1967, το κόμμα κέρδισε 7 από τις συνολικά 150 στη Βουλή των Αντιπροσώπων, περισσότερες από κάθε άλλο νεοσύστατο κόμμα. Τα εκλογικά αποτελέσματα του κόμματος χαρακτηρίζονται γενικά από μεγάλη αστάθεια, αφού σε κάποιο σημείο έφτασε τις 24 έδρες ενώ, μετά τις εκλογές του 2010, κέρδισε 10 έδρες. Βρέθηκε στην κυβέρνηση στις περιόδους 1973-1977, 1981-1982, 1994-2002 και 2003-2006.
Αρχηγός του κόμματος και αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας της Βουλής των Αντιπροσώπων είναι ο Αλεξάντερ Πέκτολτ από το 2006. Βρέθηκε στην αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Ρούτε. Το κόμμα έχει έναν μικρό αριθμό εκλεγμένων αντιπροσώπων στις περιφέρειες, αλλά έχουν έναν σχετικά μεγάλο αριθμό δημάρχων που πρόσκεινται στο κόμμα, οι οποίοι διορίζονται. Το κόμμα συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα ποσοστά τους σε μεγάλες πόλεις, ειδικά σε αυτές που έχουν πανεπιστήμιο.
Άρτεμις 30
Πλάτος: 2375 mm
Δημοκράτες 66
Το πρόγραμμα των Δημοκρατών 66 στηρίζεται στις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Σημαντικές αποφάσεις παίρνονται ύστερα από δημοψηφίσματα. Είναι μέλος της Φιλελεύθερης Διεθνούς, του Ευρωπαϊκού Φιλελεύθερου Δημοκρατικού και Μεταρρυθμιστικού Κόμματος και της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη.
Άρτεμις 30
Ύψος: 2,25 m
Έλληνες στην Τσεχία
Οι Έλληνες στην Τσεχική Δημοκρατία είναι μικρή κοινότητα Ελλήνων, η οποία αριθμεί λίγες χιλιάδες άτομα. Σύμφωνα με στοιχεία του 2008, στην Τσεχία ζούσαν 3.500 Έλληνες. Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής παροικίας στην Τσεχία κατοικεί στην Πράγα, την Τσεχική Σιλεσία και τη Βόρεια Μοραβία. Η ελληνική κοινότητα της Τσεχίας άρχισε να αναπτύσσεται από την δεκαετία του 1940, όταν πολλοί Έλληνες πολίτες (κυρίως κάτοικοι της Μακεδονίας) έφυγαν από την Ελλάδα λόγω του εμφυλίου πολέμου και μετοίκησαν σε χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Περίπου 12 χιλιάδες εγκαταστάθηκαν σε περιοχές όπου ζούσαν Γερμανοί.
Άρτεμις 30
Συνολικό βάρος: 6840 kg
Δημοκράτες 66
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα Κατηγορία:Προοδευτισμός
Έλληνες στην Τσεχία
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τσεχία
Κόλιν Γκρόουβς
Ο Κόλιν Πίτερ Γκρόουβς (Colin Peter Groves, 24 Ιουνίου 1942 - 30 Νοεμβρίου 2017) ήταν καθηγητής βιολογικής ανθρωπολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας στην Καμπέρα της Αυστραλίας.
Άρτεμις 30
Βαθμός FirePer Βαρέλι: 720-850 rpmPer
Κόλιν Γκρόουβς
Ο Γρόουβς γεννήθηκε στην Αγγλία στις 24 Ιουνίου 1942 και απέκτησε μπάτσελορ από το University College London το 1963, και διδακτορικό από το Royal Free Hospital School of Medicine το 1966. Από το 1966 έως το 1973 ήταν μεταδιδακτορικός ερευνητής και επιστημονικός συνεργάτης (Teaching Fellow) στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ, στο Queen Elizabeth College και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1974 και είναι έκτοτε στο Αυστραλιανό Εθνικό Πανεπιστήμιο, του οποίου έγινε καθηγητής το 2000.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι η ανθρώπινη εξέλιξη, τα πρωτεύοντα, η ταξινόμηση θηλαστικών, η σκελετική ανάλυση, η βιολογική ανθρωπολογία, η εθνοβιολογία και η βιογεωγραφία. Έχει κάνει εκτεταμένη έρευνα πεδίου στην Κένυα, την Τανζανία, τη Ρουάντα, την Ινδία, το Ιράν, την Κίνα, την Ινδονησία, τη Σρι Λάνκα και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Άρτεμις 30
Carriage: 1.600 rpm (ονομαστική)
Κόλιν Γκρόουβς
Ήταν ενεργό μέλος της οργάνωσης Australian Skeptics και δημοσίευσε πολλές εργασίες σκεπτικιστικού περιεχομένου καθώς και ερευνητικές εργασίες πάνω στα ενδιαφέροντά του. Έχει επίσης έρθει πολλές φορές σε αντιπαράθεση με δημιουργιστές και πολέμιους της εξέλιξης.
Άρτεμις 30
Ταχύτητα ρύγχους (γύρος EBO): 1025 m / s
Κόλιν Γκρόουβς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζωολόγοι
Άρτεμις 30
Συχνότητα (ονομαστική): 400 Hz
Τάση (ονομαστική): 115/200 V
Υψόμετρο Τόξο: -5 ° - + 85 °
Απαιτήσεις επάνδρωσης Δύο άτομα: 1 Gunner 1 Φορτωτής πυρομαχικών (μερικώς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυροβολικό Κατηγορία:Στρατιωτικός εξοπλισμός της Ελλάδας
Άρνηση του ηγουμένου
Η άρνηση του ηγουμένου είναι ένα είδος λογικής πλάνης.
Έστω ότι κάποιος στο επιχείρημά του πρώτα αρνιόταν να αποδεχθεί το «αν» της υπόθεσης (το ηγούμενο) και κατόπιν δεν αποδεχόταν επίσης το «τότε» (το επόμενο):
Το επιχείρημα αυτό ονομάζεται άρνηση του ηγουμένου, διότι κατά τον σχηματισμό του υπάρχει άρνηση του ηγουμένου της δεύτερης πρότασης. Έτσι έχουμε ανακολουθία. Εάν επιχειρηματολογούμε τοιουτοτρόπως, σφάλουμε. Για παράδειγμα:
Είναι φανερό πως το ότι τρώω ποπ-κορν όταν είμαι στον κινηματογράφο δεν μηδενίζει την πιθανότητα να τρώω ποπ-κορν και κάπου αλλού. Όταν αποτελεί μέρος πιο περίπλοκης επιχειρηματολογίας, ο συλλογισμός αυτός ίσως να μοιάζει πειστικός εξαιτίας της πιθανής σύγχυσης ανάμεσα στο «εάν» και στο «εάν και μόνο εάν». Η άρνηση του ηγουμένου είναι έγκυρη, εάν η πρώτη πρόταση περιέχει το «εάν και μόνο εάν» αντί για το απλό «εάν». Έτσι τρώω ποπ-κορν στον κινηματογράφο, όχι μόνο «πάντα» αλλά και αποκλειστικά εκεί.
Παράβαλε: επιβεβαίωση του επομένου.
Όμπλαστ Μοράβα
μικρογραφία|Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Η περιφέρεια του Μοράβα (σερβικά : Моравска област) ήταν περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Τσούπρια. Είχε έκταση 2.899 τετραγωνικά χλμ και 183.959 κατοίκους. Καταλάμβανε την κεντρική βόρεια Σερβία και την κοιλάδα του ποταμού Μοράβα όπου πήρε και το όνομα του.
Κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία. Άλλες μεγάλες πόλεις ήταν η Γιαγκόντινα, η Παρασίν, η Σβιλάινατς, Ρέκοβατς και η Δεσπότοβατς.
Αναφορές
Όμπλαστ Μοραβα Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Σερβίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Λουίζα Φρειδερίκη της Βυρτεμβέργης
Η Λουίζα-Φρειδερίκη, γερμ.: Louise Frederica von Württemberg (3 Φεβρουαρίου 1722 - 2 Αυγούστου 1791) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Mεκλεμβούργου-Σβερίν.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο (επιζόν) τέκνο του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου πρίγκιπα της Βυρτεμβέργης και της Ερριέττας-Μαρίας των Χόεντσολερν, κόρης του Φιλίππου-Γουλιέλμου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.
O πατέρας της απεβίωσε το 1731 σε ηλικία 33 ετών. Ο πατέρας του Έμπερχαρντ-Λουδοβίκος απεβίωσε το 1733 χωρίς άρρενα διάδοχο, έτσι τον διαδέχθηκε ο 2ος εξάδελφός του Κάρολος-Αλέξανδρος.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 2 Μαρτίου 1746 τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε:
Χιονίτες
thumb|300px|Οι Χιονίτες και οι γείτονές τους το 400 μ.Χ. Ο όρος Χιονίτες (Αγγλικά: Chionites, Μέσα Περσικά: Xiyōn ή Hiyōn, Αβεστικά: Xiiaona, Σογδιανά: xwn, Παχλαβί: Xyon) είναι η ρωμανική μεταγραφή του εθνωνύμου ενός σημαντικού νομαδικού λαού της Υπερωξιανής, Βακτρίας και του Ιράν, της περιόδου από τον 4ο έως τον 7ο αιώνα μ.Χ.
Νανκραί
Το Νανκραί (γαλλικά: Nancray) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Χιονίτες
Οι Χιονίτες εμφανίζονται συνώνυμοι με το λαό των Χούνα της κλασικής και μεσαιωνικής Ινδίας, και πιθανώς με τους Ούννους της ύστερης αρχαιότητας. Είναι ασαφές αν οι Χιονίτες συνδέονταν με ένα λαό που ονομαζόταν στην Αρχαία Κίνα Σιουν-γιου, Σιεν-γιουν ή/και Σιονγκ-νου (απαντάται ως Χιονγκ-νου συνήθως σε ελληνικά σημερινά κείμενα).
Πρώτη φορά περιγράφηκαν από τον Ρωμαίο ιστορικό, Αμμιανό Μαρκελλίνο, που ήταν στη Βακτρία την περίοδο 356-357 μ.Χ., ο οποίος ανέφερε ότι ζούσαν μαζί με τους Κοσσανούς. Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος επισημαίνει ότι οι Χιονίτες είχαν προηγούμενα ζήσει στην Υπερωξιανή και μετά την είσοδό τους στη Βακτρία έγιναν υποτελείς των Κοσσανών. Επηρεάστηκαν δε πολιτισμικώς από αυτούς και είχαν υιοθετήσει τη Βακτριανή γλώσσα. Οι Χιονίτες είχαν επιτεθεί στην Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, αλλά αργότερα υπό έναν αρχηγό τους με το όνομα Γρυμβάτης, υπηρέτησαν ως μισθοφόροι στο σασσανιδικό στρατό.
Εντός των Χιονιτών φαίνεται να υπήρχαν δύο κύρια υποσύνολα, γνωστά στις ιρανικές γλώσσες με τα ονόματα "Karmir Xyon" και "Spet Xyon". Τα προθέματα καρμίρ (κόκκινος) και σπέτα (λευκός) αναφέρονται σε παραδόσεις της Κεντρικής Ασίας, σύμφωνα με τις οποίες συγκεκριμένα χρώματα συμβόλιζαν τα σημεία του ορίζοντα. Οι Καρμίρ Χιόν (Κόκκινοι Χιονίτες) ήταν γνωστοί στις ευρωπαϊκές πηγές ως "Κερμιχιώνες" ή "Κόκκινοι Ούννοι", και κάποιοι τούς έχουν ταυτίσει με τους Κιδαρίτες ή τους Αλχόν. Οι Σπετ Χιόν (Λευκοί Χιονίτες), αναφερόμενοι ως "Λευκοί Ούννοι" στις ευρωπαϊκές πηγές, εμφανίζονται να είναι οι γνωστοί στην Ινδία με την ονομασία Σβέτα Χούνα, και συχνά ταυτίζονται, αν και με αρκετές αντίθετες απόψεις, με τους Εφθαλίτες.
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ευρώπης
Αγία Ματρώνα η εν Θεσσαλονίκη
H Αγία Ματρώνα η εν Θεσσαλονίκη είναι μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη Θεσσαλονίκη που μαρτύρησε τον 3ο αι μ.Χ. Η μνήμη της τιμάται στις 27 Μαρτίου.
Βίος
Η οσία Ματρώνα έζησε στη Θεσσαλονίκη και υπήρξε ακόλουθος μιας πλούσιας και ευγενούς Ιουδαίας, της Παντίλλης ή Παυτίλλης, συζύγου του στρατοπεδάρχη της Θεσσαλονίκης. Όταν έγινε γνωστό ότι ήταν χριστιανή φυλακίσθηκε και βασανίσθηκε μέχρι θανάτου, ώσπου παρέδωσε το πνεύμα της. Το σώμα της ρίχθηκε έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης και ακολούθως οι χριστιανοί της πόλης το παρέλαβαν και το ενταφίασαν κοντά στη λεωφόρο, που σύμφωνα με τους ιστορικούς τοποθετείται στη Χρυσή Πύλη της Θεσσαλονίκης, στη σημερινή Πλατεία Δημοκρατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Θεσσαλονίκη
Σμαρκ Μισέλ
Ο Σμαρκ Μισέλ (Georges Jean-Jacques Smarck Michel ή απλώς Smarck Michel, 29 Μαρτίου 1937 – 1η Σεπτεμβρίου 2012 ) ήταν πολιτικός και επιχειρηματίας από την Αϊτή. Χρημάτισε Πρωθυπουργός της χώρας από το 1994 ως το 1995. Ο Σμαρτ ήταν ο τρίτος πρωθυπουργός επί προεδρίας του Ζαν Μπερτράντ Αριστίντ και ο πρώτος που διορίστηκε μετά την επιστροφή του Αριστίντ από την εξορία.
Προσωπικά στοιχεία
Ο Μισέλ γεννήθηκε στο Σαν Μαρκ και καταγόταν από οικογένεια στρατιωτικών. Ακολούθησε σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, τις οποίες ολοκλήρωσε στις ΗΠΑ. Παντρεύτηκε τη Βικτουάρ Μαρί-Ροζ Στερλίν, με την οποία απέκτησε 1 γιο και 2 κόρες.
Προτού ασχοληθεί με την πολιτική είχε επιχείρηση με μανάβικο και ήταν υπεύθυνος στον οικογενειακό τους φούρνο.
Πολιτική καριέρα
Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε όταν διορίστηκε ως υπουργός Εμπορίου.Διορίστηκε Πρωθυπουργός στις 27 Οκτωβρίου 1994 και ο διορισμός του εγκρίθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1995, οπότε και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα. Παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 16 Οκτωβρίου 1995.
Ο Μισέλ πέθανε κοντά στο Πορτ-ο-Πρενς από εγκεφαλικό όγκο σε ηλικία 75 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αϊτής
Έιμι Ρόμπσαρτ
Η Έιμι Ρόμπσαρτ (Amy Robsart, 7 Ιουνίου 1532 - 8 Σεπτεμβρίου 1560), γνωστή και ως Έιμι Ντάντλεϋ, ήταν η πρώτη σύζυγος του λόρδου Ρόμπερτ Ντάντλεϊ, ευνοούμενου της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Είναι κυρίως γνωστή για το θάνατό της υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες.
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Έιμι Ρόμπσαρτ γεννήθηκε στο Νόρφοκ, και ήταν κόρη ενός πλούσιου γαιοκτήμονα, του Σερ Τζον Ρόμπσαρτ και της Ελίζαμπεθ Σκοτ. Γείτονές τους ήταν οι Ντάντλεϋ, των οποίων πατριάρχης ήταν ο Τζον Ντάντλεϋ, 1ος Δούκας του Νορθάμπερλαντ, και ένας από τους αντιβασιλείς κατά την περίοδο βασιλείας του βασιλιά Εδουάρδου Στ' της Αγγλίας.
Σε ηλικία περίπου 17 ετών, η Έιμι παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Ντάντλεϊ, 1ο κόμη του Λέστερ, έναν από τους νεότερους γιους του Νορθάμπερλαντ. Η ένωση των δύο έμοιαζε να έγινε από έρωτα, μιας και οι δύο οικογένειες ήταν εύπορες. Άλλωστε στο προγαμιαίο τους συμβόλαιο βασικός όρος ήταν πως ο γάμος θα τελούταν μόνο αν και οι δύο συναινούσαν με τη θέλησή τους.
Ο γάμος, στον οποίο παραβρέθηκε ο ίδιος ο Εδουάρδος ΣΤ', σύντομα αποδείχτηκε να είναι η αρχή μιας δυστυχισμένης ιστορίας. Μετά την ενθρόνιση της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, ο Ντάντλεϋ περνούσε τον περισσότερο καιρό του στην Αυλή με τη νεαρή βασίλισσα, ίσως προωθώντας τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Ακόμη και σήμερα δεν έχουν εξακριβωθεί οι φήμες που οργίαζαν εκείνο τον καιρό, πως οι δυο τους διατηρούσαν παράνομο δεσμό, γι’ αυτό και ο Ρόμπερτ απέκτησε υψηλή θέση και την εύνοια της βασίλισσας, κάτι που θα ζήλευε ο καθένας.
Δεν άφησε την Έιμι να τον ακολουθήσει στην αυλή, επειδή – σύμφωνα πάντα με τις φήμες – δεν ήθελε να θυμίζει στη βασίλισσα πως ο αγαπημένος της ήταν παντρεμένος. Στις αρχές του 1560, η Ρόμπασαρτ διέμενε στην έπαυλη του Κάμνορ Πλέις, κοντά στο Άμπινγκντον του Μπέρκσαϊρ. Το σπίτι ανήκε σε φίλους του Ντάντλεϋ, κάποιοι από τους οποίους διέμεναν μαζί της. Παρόλο που ο θρύλος την θέλει φυλακισμένη εκεί, είναι μάλλον πιθανότερο να είχε πλήρη ελευθερία κινήσεων.
Θάνατος
Η Έιμι Ρόμπσαρτ είναι διάσημη για τον τρόπο που πέθανε, γεγονός που συνέβη στο Κάμνορ Πλέις την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 1560, μέρα οπού τελούταν πανηγύρι προς τιμήν της Παναγίας στο Άμπινγκντον. Η Έιμι έδωσε σε όλο το υπηρετικό της προσωπικό άδεια να πάει στο πανηγύρι, και μάλιστα επέμεινε όταν κάποιοι αρνήθηκαν. Ωστόσο η σύντροφός της, κυρία Όντινγκσγκελ, αρνήθηκε να φύγει, θεωρώντας απρέπεια το να συγχρωτιστεί με τους υπηρέτες. Επίσης έμειναν η κυρία Όουενς, η ηλικιωμένη μητέρα του προηγούμενου ιδιοκτήτη του σπιτιού, και η κυρία Φόστερ, σύζυγος του τότε ιδιοκτήτη του σπιτιού.
Όταν οι υπόλοιποι επέστρεψαν από το πανηγύρι, βρήκαν την Έιμι να κείτεται νεκρή στα πόδια μια μικρής σκάλας, που οδηγούσε από το δωμάτιό της στο χωλ, με το λαιμό σπασμένο. Ο Ρόμπερτ Ντάντλεϋ και η Ελισάβετ έμαθαν ταυτόχρονα τα νέα, και έδειξαν γνήσια σοκαρισμένοι. Ο Ντάντλεϋ έστειλε έναν φίλο του στην εξοχή για να δει την κατάσταση και δεν παραβρέθηκε στην κηδεία.
Θεωρίες
Εξαιτίας των ύποπτων συνθηκών θανάτου της γυναίκας, πολλοί πίστεψαν πως ο Ντάντλεϋ διέταξε το φόνο, που θα του άνοιγε το δρόμο για να παντρευτεί τη Βασίλισσα. Ωστόσο, είναι μάλλον απίθανο να ενορχήστρωσε τη δολοφονία, καθώς θα πρέπει να μπορούσε να αντιληφθεί πως το σκάνδαλο που θα ακολουθούσε το θάνατο της γυναίκας του θα κατέστρεφε τις όποιες πιθανότητες γάμου με την Ελισάβετ.
Άλλοι υπέθεσαν πως το φόνο γνώριζε και ίσως διέταξε η ίδια η Ελισάβετ. Είναι γνωστό πως ανέφερε σε κάποια άσχετη στιγμή στον Ισπανό πρέσβη πως η σύζυγος του Ντάντλεϋ ήταν κοντά στο θάνατο.
Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει πως ο θάνατός της ήταν διαταγή του Γουίλιαμ Σέσιλ, του γραμματέα της Βασίλισσας. Ο Σέσιλ έχασε μέρος της δύναμής του με την άνοδο του Ντάντλεϋ, και ήταν πιθανό πως αν ο Ντάντλεϋ νυμφευόταν τη Βασίλισσα, θα ακύρωνε όλα όσα για τα οποία ο Σέσιλ δούλεψε τα προηγούμενα χρόνια, και κατ’ επέκταση ο Σέσιλ είχε ισχυρό κίνητρο για να διαπράξει φόνο. Σίγουρα ήταν ικανός να αντιληφθεί πως το σκάνδαλο που θα ακολουθούσε το θάνατο της Έιμι θα απέτρεπε τη Βασίλισσα από το να παντρευτεί το Ρόμπερτ, πράγμα που θα επανέφερε εκείνον σε θέση ισχύος. Αν και ο Σέσιλ είχε το καλύτερο κίνητρο και τα περισσότερα να κερδίσει από το θάνατο της Έιμι, δεν υπάρχουν αποδείξεις που να υποστηρίζουν αυτή τη θεωρία. Σε κάθε περίπτωση, η φορτισμένη ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε εξαιτίας του περιστατικού αποθάρρυνε την Ελισάβετ να προχωρήσει με το γάμο.
Ένα άλλο γεγονός που είναι γνωστό, είναι πως η Έιμι έπασχε από κάποια πάθηση στο στήθος, ίσως από καρκίνο του μαστού ή ανεύρυσμα στην αορτή. Η σύγχρονη έρευνα πάνω στον καρκίνο ενισχύει την υπόθεση πως έπασχε από καρκίνο του μαστού, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε φθορά των οστών. Αυτό ίσως και να ήταν ο λόγος που μικρή πίεση ήταν αρκετή για να σπάσει ο λαιμός της, σαν και αυτή που δημιουργεί η πτώση από μια μικρή σκάλα. Συχνά επίσης αναφέρεται η σκέψη πως η Έιμι αυτοκτόνησε, είτε εξαιτίας των πόνων από την ασθένειά της ή από την ψυχική οδύνη που της προκαλούσε η απιστία του συζύγου της. Αυτό είναι και μια πιθανή εξήγηση για την παράξενη συμπεριφορά της όταν επέμεινε να απομακρυνθούν οι υπηρέτες από το σπίτι εκείνη τη μέρα. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να ειπωθεί ποιητικά πως πέθανε από ραγισμένη καρδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι
Μυρτέα Εύβοιας
Η Μυρτέα ή Μυρτιά είναι πεδινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Μυρτέα βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου) και 70 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Χαλκίδα (μέσω Αλιβερίου) σε υψόμετρο 40 μέτρα. Βορειοδυτικά του χωριού είναι το Όριο, νοτιοδυτικά το Πυργί και βορειοανατολικά η Μουρτερή με την παραλία της στον όρμο Κύμης. Ως οικισμός αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας ενώ επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, με την ονομασία Μουρτάρα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Διστύων. Το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Μυρτέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Όριο και την Μουρτερή αποτελούν την τοπική κοινότητα Ορίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αυλώνος του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Εύβοια και τον δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας υπάρχει ο οικισμός Μυρτιάς Εύβοιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Ζηνόδωρος ο Παιανιεύς
Ο Ζηνόδωρος ο Παιανιεύς ή Ζηνόδωρος ο Γεωμέτρης (200 - 140 π.Χ.) ήταν Έλληνας μαθηματικός με καταγωγή από την Παιανία.
Βιογραφικό
Αναφέρεται πως ήταν φίλος του μαθηματικού Φιλονίδη του Λαοδίκειου και πως έκανε 2 ταξίδια στην Αθήνα. Από τον τρόπο γραφής του, εκτιμάται πως έζησε περίπου την ίδια εποχή με τον Αρχιμήδη. Αναφορά του υπάρχει και στο έργο Περί εστίασης των Κατόπτρων του Διοκλή του Αλεξανδρινού ως αστρονόμος, και πως ταξίδεψε στην Αρκαδία για να μελετήσει το φαινόμενο της καύσης από τις ακτίνες του ηλίου που αντανακλώνται στον καθρέπτη.
Ο Ζηνόδωρος είναι κυρίως γνωστός για τις μελέτες του σχετικά με τα ισοπεριμετρικά σχέδια, την μελέτη των εμβαδών και περιμέτρων διαφορετικών γεωμετρικών κατασκευών. Το έργο δεν διασώζεται ωστόσο έχουν διασωθεί αποσπάσματα του από τον Θέωνα τον Αλεξανδρινό. Βάσει των αποσπασμάτων αυτών και σύμφωνα με τον μαθηματικό των αρχών του 20ου αιώνα Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, έχει αναφερθεί ως ο πατέρας του λογισμού των μεταβολών, κλάδου των μαθηματικών που ασχολείται με την μεταβολή των συναρτήσεων.
Αξιώματα
Τα πιο σημαντικά θεωρήματα που προκύπτουν από τη μελέτη του Ζηνοδώρου είναι:
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Ναν (Ντου)
Το Ναν (γαλλικά: Nans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2004-2005
Β Ανδρών 2004-2005
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 17 Οκτωβρίου 2004 έως τις 23 Ιανουαρίου 2005. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 30 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 8 Μαΐου 2005. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Ρεθύμνου για πρώτη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Β Βαθμολογία 20px|Β
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σίμα Τσιεν
Ο Σίμα Τσιεν (司馬遷, 145 π.Χ. - 86 π.Χ.) ήταν Κινέζος ιστορικός της Δυναστείας των Χαν. Θεωρείται ο πατέρας της Κινεζικής ιστοριογραφίας για το έργο του, τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού, μια γενική ιστορία της Κίνας, που καλύπτει πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, από τον κίτρινο αυτοκράτορα έως την κυριαρχία του αυτοκράτορα Γου Χαν. Το έργο του έθεσε τα θεμέλια για τη μετέπειτα ιστοριογραφία όχι μόνο στην Κίνα αλλά και την ευρύτερη βορειοανατολική Ασία σε Βιετνάμ, Κορέα και Ιαπωνία. Αν και ο τίτλος που διέθετε ήταν του αστρολόγου της αυτοκρατορικής αυλής (太史令, Ταϊσί Λινγκ), έγινε ευρύτερα γνωστός από τις μετέπειτα γενιές ως ο Μεγάλος Ιστορικός (太史公, Ταϊσί Γκονγκ) για το μνημειώδες έργο του.
Νεανική ζωή και εκπαίδευση
Ο Σίμα Τσιεν γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λονγκμεν, κοντά στη σημερινή πόλη Σανσί. Ανατράφηκε σε μια οικογένεια αστρολόγων. Ο πατέρας του, Σίμα Ταν, υπηρέτησε ως έπαρχος των μεγάλων γραφέων του αυτοκράτορα Γου Χαν. Οι κύριες αρμοδιότητές του περιελάμβαναν τη διαχείριση της αυτοκρατορικής βιβλιοθήκης και τη συντήρηση ή τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου. Λόγω της εντατικής εκπαίδευσης που του δώθηκε από τον πατέρα του, ήδη από την ηλικία των δέκα, ο Σίμα Τσιεν είχε αποκτήσει εμπειρία στην μελέτη παλαιών κειμένων. Υπήρξε μαθητής των διάσημων Κομφούκιων Κονγκ Ανγκουό και Ντονγκ Ζονγκσου. Στην ηλικία των είκοσι ετών, με την υποστήριξη του πατέρα του, ο Σίμα Τσιεν ξεκίνησε ένα ταξίδι σε όλη τη χώρα, συλλέγοντας χρήσιμα, από πρώτο χέρι, ιστορικά αρχεία για την κύρια εργασία του, Τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού (史記). Ο σκοπός του ταξιδιού του ήταν να ελέγξει τις αρχαία φήμες και τους μύθους και να επισκεφτεί αρχαία μνημεία, όπως τους φημισμένους τάφους των αρχαίων βασιλέων Γιου και Σαν. Τα μέρη που είχε επισκεφθεί περιλαμβάνουν τις πόλεις Σαντονγκ, Γιουνάν, Χέμπεϊ, Ζεσιάνγκ, Τζιανγκσού, Τζιανγκσί και Χουνάν.
Μετά τα ταξίδια του, επιλέχθηκε να είναι βοηθός του κυβερνητικού παλατιού. Τα καθήκοντα του περιελάμβαναν την επιθεώρηση διαφόρων περιοχών της χώρας, με τον αυτοκράτορα Γου Χαν. Το 110 π.Χ., σε ηλικία τριάντα πέντε ετών, ο Σίμα Τσιεν εστάλη προς τα δυτικά σε μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίον ορισμένων «βαρβαρικών» φυλών. Την ίδια χρονιά, ο πατέρας του αρρώστησε και δεν μπόρεσε να παραστεί στις αυτοκρατορικές θυσίες Φενγκσαν. Υποπτευόμενος ότι η ζωή του πλησίαζε στο τέλος της, κάλεσε τον γιο του πίσω για να ολοκληρώσει το ιστορικό έργο που είχε αρχίσει. Ο Σίμα Ταν ήθελε να ακολουθήσει στενά την πρόοδο των Χρονικών της Άνοιξης και του Φθινοπώρου - το πρώτο χρονικό στην ιστορία της κινεζικής λογοτεχνίας. Τροφοδοτημένος με την έμπνευση του πατέρα του, ο Σίμα Τσιεν άρχισε να συντάσει τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού κατά το 109 π.Χ.. Το 105 π.Χ., ο Σίμα ήταν μεταξύ των μελετητών που επιλέχθηκαν για τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου. Ως ανώτερος αυτοκρατορική επίσημος, ο Σίμα ήταν επίσης σε θέση να προσφέρει συμβουλές για τον αυτοκράτορα σχετικά με τις γενικές κρατικές υποθέσεις.
Το 99 π.Χ., ο Σίμα Τσιεν ενεπλάκη στην υπόθεση Λι Λινγκ, όπου οι Λι Λινγκ και Λι Γκάνγκλι, αξιωματικοί του στρατού που ηγήθηκαν εκστρατείας εναντίον του Xiongnu στο βορρά, νικήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν. Ο αυτοκράτορας Wu απέδωσε την ήττα στον Λι Λινγκ, και όλοι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι τον καταδίκασαν στη συνέχεια. Ο Σίμα ήταν ο μόνος άνθρωπος που υπερασπίστηκε τον Λι Λινγκ, ο οποίος δεν ήταν ποτέ φίλος του αλλά τον οποίο σεβόταν. Ο αυτοκράτορας Wu ερμήνευσε την υπεράσπιση του Σίμα στον Λι ως επίθεση στον γαμπρό του, Λι Γκάνγκλι, και καταδίκασε τον Σίμα σε θάνατο. Εκείνη την εποχή, η εκτέλεση μπορούσε να μετατραπεί είτε σε χρήματα είτε σε ευνουχισμό. Δεδομένου ότι ο Σίμα δεν είχε αρκετά χρήματα για να ξεπληρώσει το «έγκλημα» του, επέλεξε τον τελευταίο και στη συνέχεια ρίχτηκε στη φυλακή, όπου έμεινε τρία χρόνια. Ο Σίμα αποκάλεσε τον ευνουχισμό του «τη χειρότερο όλων των τιμωριών.
Το 96 π.Χ., μετά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, ο Σίμα επέλεξε να ζήσει ως ευνούχος του παλατιού για να ολοκληρώσει τις ιστορίες του, αντί να αυτοκτονήσει όπως αναμενόταν για έναν ευγενή-μελετητή που είχε ντροπιαστεί με ευνουχισμό.
Ιστοριογραφία
Αν και το ύφος και η μορφή των κινεζικών ιστορικών συγγραμμάτων μεταβλήθηκε δια μέσου των αιώνων, τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού έχουν καθορίσει την ποιότητα και το ύφος από την δημιουργία τους και μετά. Πριν από τον Σίμα, ιστορίες γράφτηκαν ως ορισμένα γεγονότα ή ως ορισμένες περιόδοι της ιστορίας των κρατών· Η ιδέα του για μια γενική ιστορία επηρέασε μεταγενέστερους ιστοριογράφους όπως τον Ζενγκ Κιάο (郑樵) στην συγγραφή του Τονγκσί (通史) και τον Σίμα Γκουάνγκ στην συγγραφή του Ζιτζί Τονγκγιάν. Η κινεζική ιστορική μορφή της δυναστικής ιστορίας, ή της "ζισουαντί" ιστορίας των δυναστειών, κωδικοποιήθηκε στη δεύτερη δυναστική ιστορία από το "Βιβλίο του Χαν" του Μπαν Γκου, αλλά οι ιστορικοί θεωρούν το έργο του Σίμα ως πρότυπό τους, το οποίο και στέκεται ως η "επίσημη μορφή" της ιστορίας της Κίνας.
Στην συγγραφή των Αρχείων του Μεγάλου Ιστορικού, ο Σίμα ξεκίνησε ένα νέο στυλ γραφής, παρουσιάζοντας την ιστορία σε μια σειρά βιογραφιών. Το έργο του εκτείνεται σε 130 κεφάλαια - όχι με ιστορική αλληλουχία, αλλά χωρίζεται σε συγκεκριμένα θέματα, συμπεριλαμβανομένων τα χρονικά, και τις πραγματείες - για τη μουσική, τις τελετές, ημερολόγια, τη θρησκεία, την οικονομία, και τις εκτεταμένες βιογραφίες. Ο Σίμα επηρέασε και το στυλ ιστοριογραφίας ξένων χωρών, με λαμπρό παράδειγμα το Κορεάτικη ιστορία, Σένγκουκ Σετσί (三国 史记).
Κώστας Αγέρης
Ο Κώστας Αγέρης (πραγματικό όνομα: Κωνσταντίνος Παπαγερίδης) (Κοζάνη, 22 Ιανουαρίου 1989) είναι Έλληνας τραγουδιστής της Ποντιακής παραδοσιακής μουσικής και του λαϊκού, λυράρης, συνθέτης, στιχουργός και ηχολήπτης.
Σίμα Τσιεν
Ιστοριογραφία
Ο Σίμα υιοθέτησε μια νέα μέθοδο στην διευθέτηση των ιστορικών δεδομένων και μια νέα προσέγγιση στο γράψιμο ιστορικών αρχείων. Ανέλυσε τα αρχεία και τα διευθέτησε σε εκείνα που θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το σκοπό των Αρχείων του Μεγάλου Ιστορικού. Σκόπευε να ανακαλύψει τα πρότυπα και τις αρχές της ανάπτυξης της ανθρώπινης ιστορίας. Ο Σίμα τόνισε επίσης, για πρώτη φορά στην ιστορία της Κίνας, ότι οι ρόλοι των μεμονωμένων ατόμων είναι αυτοί που επηρεάζουν την ιστορική εξέλιξη της Κίνας. Επιπλέον, ο ίδιος πρότεινε επίσης την ιστορική αντίληψη του ότι μια χώρα δεν μπορεί να ξεφύγει από τη μοίρα της.
Κώστας Αγέρης
Πληροφορίες
Έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό από τον διαγωνισμό "The Voice of Greece" όπου είχε κατακτήσει την πρώτη θέση. Έχει συνεργαστεί με πολλά μεγάλα ονόματα, ενδεικτικά Βασίλης Καρράς, Αντώνης Ρέμος, Σταμάτης Κραουνάκης, Δημήτρης Μητροπάνος, Γιώργος Μαργαρίτης, Λευτέρης Πανταζής, Θέμης Αδαμαντίδης, Γιώργος Νταλάρας, Μελίνα Ασλανίδου κ.α.
Σίμα Τσιεν
Ιστοριογραφία
Σε αντίθεση με το Βιβλίο του Χαν, το οποίο συντάχθηκε υπό την επίβλεψη της αυτοκρατορικής δυναστείας, τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού ήταν μια ιδιωτική γραπτή ιστορία, αφού αρνήθηκε να το γράψει ως επίσημη ιστορία, καλύπτοντας μόνο αυτούς της υψηλής βαθμίδας. Το έργο καλύπτει επίσης τα άτομα των κατώτερων τάξεων και ως εκ τούτου, θεωρείται ως ένα πραγματικό «ρεκόρ» της πιο σκοτεινής πλευράς της δυναστείας.
Στην ουσία ο Σίμα γράφει επηρεασμένος από την κομφουκιανική ηθική, κρίνοντας πως χρέος του ιστορικού είναι να διαμεσολαβεί για την μνήμη της αρετής και της κακίας. Αναγνωρίζει την αστάθεια του κόσμου στην απόδοση της δικαιοσύνης (άλλοι λέει σφαγείς πεθαίνουν σε βαθειά γηρατιά και άλλοι αγνοί πεθαίνουν νεότατοι) και καταλήγει πως ο ιστορικός είναι ουσιαστικά που έχει το χρέος στον κόσμο να κρίνει (με βάση τις αρχές του Κομφούκιου) και να καταγράψει το δίκαιο και το άδικο για κάθε άνθρωπο. Είναι ο διαμεσολαβητής που διατηρεί στην μνήμη των ανθρώπων την ηθική γαλήνη.
Κώστας Αγέρης
Πληροφορίες
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες λυράρηδες ποντιακής λύρας
Σίμα Τσιεν
Αστρολογία
Ο Σίμα και ο πατέρας του ήταν και οι δύο δικαστικοί αστρολόγοι (Ταίσι) 太史 στην Πρώην δυναστεία των Χαν. Εκείνη την εποχή, ο αστρολόγος είχε σημαντικό ρόλο, όντας αρμόδιος για την ερμηνεία και την πρόβλεψη της πορείας της κυβέρνησης, σύμφωνα με την πορεία του ήλιου, του φεγγαριού και των άστρων, καθώς και την επίδραση άλλων φαινομένων όπως οι ηλιακές εκλείψεις και οι σεισμοί.
Πριν από την κατάρτιση των Αρχείων του Μεγάλου Ιστορικού, το 104 π.Χ., ο Σίμα Τσιεν δημιούργησε το Ταϊτσούλι (太初历), το οποίο μπορεί να μεταφραστεί ως «Το πρώτο ημερολόγιο» βάσει του ημερολογίου Κιν. Το Ταϊτσούλι ήταν ένα από τα πιο προηγμένα ημερολόγια της εποχής. Η δημιουργία του Ταϊτσούλι θεωρήθηκε ως μια επανάσταση στο κινεζική ημερολογιακή παράδοση, μιας και ανέφερε ότι υπήρχαν 365,25 ημέρες σε ένα έτος, και 29,53 ημέρες σε ένα μήνα.
Ο μικρός πλανήτης 12620 Σιματσιέν ονομάστηκε προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι ιστορικοί Κατηγορία:Ευνούχοι
Ρουθ (βιβλίο)
μικρογραφία|270x270εσ|Η [[Ρουθ συναντάει τον Βοόζ, στα χωράφια]] Ρουθ, ονομάζεται το όγδοο βιβλίο της Χριστιανικής Παλαιάς διαθήκης. Φέρει ως τίτλο το όνομα μιας Μωαβίτισσας γυναίκας, την ιστορία της οποίας περιγράφει. Επειδή αυτή η ιστορία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της εποχής των Κριτών, το βιβλίο κατατάσσεται στα Ιστορικά Βιβλία' της Παλαιάς Διαθήκης, αμέσως μετά το βιβλίο Κριτές, ενώ στην Τανάκ το βιβλίο κατατάσσεται στην τριακοστή θέση, δηλαδή στην δεύτερη θέση της τρίτης ομάδας βιβλίων, η οποία φέρει τον τίτλο Αγιόγραφα''.
Συγγραφέας της Ρουθ θεωρείται ο προφήτης Σαμουήλ, ο οποίος το συνέγραψε το 1000-900 π.Χ. Το βιβλίο εκτιμάται πολύ από τους Εβραίους, οι οποίοι συνηθίζουν να το διαβάζουν κατά τη διάρκεια της Πεντηκοστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης