cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευάγγελος Μάλλιος
Μετά τη Χούντα
Τον Σεπτέμβριο του 1974, δύο μήνες μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ο Μάλλιος τέθηκε σε διαθεσιμότητα, ανακρίθηκε και στις 11 Νοεμβρίου του 1975 παραπέμφθηκε σε δίκη στο Μικτό Κακουργιοδικείο της Χαλκίδος. Στη διάρκεια της δίκης, η επονομαζόμενη και «δίκη των 15» αφού σε αυτή δικάστηκαν 15 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τα βασανιστήρια, κατατέθηκε από μάρτυρες πως «οι αστυνομικοί Μάλλιος, Μπάμπαλης, Καραπαναγιώτης και Κραββαρίτης ήταν ικανότατοι και εκτελούσαν υποδειγματικά τα καθήκοντά τους». Στις 17 Νοεμβρίου 1975 η αθηναϊκή εφημερίδα «Τα Νέα», κυκλοφορεί με τίτλο «Προκλητικοί οι βασανιστές στη Χαλκίδα»: ''«Οι κατηγορούμενοι είναι προκλητικοί. Γελάνε την ώρα που τα θύματά τους καταθέτουν για τα απάνθρωπα βασανιστήρια που υπέστησαν στην Ασφάλεια. Συνεχίζουν τον πόλεμο λάσπης κατά των μαρτύρων κατηγορίας, υποστηρίζοντας για μερικούς απ' αυτούς ότι συνεργάστηκαν με την Ασφάλεια»''. Ο Μάλλιος καταδικάστηκε σε ποινή δέκα (10) μηνών με δικαίωμα εξαγοράς. Τον Δεκέμβριο του 1975 παραπέμφθηκε σε νέα δίκη στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών και αθωώθηκε, ενώ τον Μάιο του 1976 αποτάχθηκε. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους οδηγήθηκε εκ νέου στο εδώλιο του κατηγορουμένου, αυτή τη φορά στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών και καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε ποινή φυλάκισης δεκαεπτά (17) μηνών.
Δολοφονία
O Μάλλιος δολοφονήθηκε μετά από ενέδρα της 17Ν στο Παλαιό Φάληρο. Μετά από πυροβολισμό από μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου εξέπνευσε τα ξημερώματα της επόμενης μέρας. Την «ευθύνη» της δολοφονίας ανέλαβε η ακρο-αριστερή επαναστατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» με προκήρυξη της που εγκατέλειψαν οι δολοφόνοι στο σημείο της επιθέσεως κατά του Αστυνόμου Ευάγγελου Μάλλιου.
Η 17Ν θεώρησε τη δολοφονία ως ηθική πράξη, καθώς ο Μάλλιος ήτανε αρχιβασανιστής στη Χούντα. Έγραψαν σε προκήρυξη τους: «Κανείς όμως από τον ελληνικό λαό δεν τρομοκρατείται όταν εκτελείται δίκαια ο βασανιστής και άρα τρομοκράτης του λαού Μάλλιος...» Επιπλέον, θεωρούσαν δίκαιη την πράξη τους επειδή ούτε η κυβέρνηση ούτε η Δικαιοσύνη κατάφερε να τιμωρήσει τους βασανιστές της χούντας. Η 17Ν ισχυρίστηκε σε άλλη της προκήρυξη πως η δολοφονία του Μάλλιου αντανακλούσε τη λαϊκή θέληση για κάθαρση Σε άλλη τους προκήρυξη διερωτηθήκανε ρητορικά αν είναι τρομοκρατία η εκτέλεση ενός τρομοκράτη-βασανιστή.
Επεισόδια ακροδεξιών στην κηδεία
Η νεκρώσιμη ακολουθία του Μάλλιου τελέστηκε στις 11:00 το πρωί της 16ης Δεκεμβρίου στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, όπου έγινε και η ταφή του. Μετά την κηδεία του σημειώθηκαν επεισόδια όταν ομάδα υποστηρικτών της Χούντας των Συνταγματαρχών επιτέθηκε κατά δημοσιογράφων και τραυμάτισε ορισμένους εξ αυτών. Μεταξύ των συλληφθέντων επιτιθέμενων ήταν και ο μετέπειτα πολιτικός Νίκος Μιχαλολιάκος.
Απόηχος
Ο Φράνσις Μπρουκς Ρίτσαρντς, πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα, την περίοδο της δολοφονίας, σε έκθεσή του προς το Φόρεϊν Όφις όπου μεταφέρει τα συμπεράσματά του μετά τη συνομιλία του με τον τότε Υπουργό Άμυνας Ευάγγελο Αβέρωφ, γράφει χαρακτηριστικά: « …[Ο Αβέρωφ] … υποστηρίζει πως ο Μάλλιος στάθηκε άτυχος επειδή ήταν υπεύθυνος του τομέα της Ασφάλειας που ανέκρινε τους κομμουνιστές. “Ο Μάλλιος δεν ήταν βασανιστής, μολονότι, όπως πολλοί άλλοι στη θέση του, είχε μάλλον χαστουκίσει κρατούμενους στη διάρκεια των ανακρίσεων”». Η εκτίμηση του πρέσβη είναι πως «βεβαίως … [ο Αβέρωφ] … ανήκει στη δεξιά πτέρυγα της κυβέρνησης και τα καθήκοντά του αυτήν την περίοδο, αλλά και οι πολιτικές του φιλοδοξίες μακροπρόθεσμα, τον κάνουν να αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη ανεκτικότητα τις απρεπείς πράξεις του προηγούμενου καθεστώτος. Αλλά γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η προειδοποίησή του για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις, που μπορεί να έχει η δολοφονία του Μάλλιου στους κύκλους της Δεξιάς, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη»
Ο Παύλος Μπακογιάννης σε εκτενές άρθρο του με τίτλο «“Τον ανάνδρως δολοφονηθέντα υπό των αναρχοκομμουνιστών”», όπως έγραφε το αγγελτήριο της κηδείας, σχολίασε τη δολοφονία και τον Μάλλιο. Ξεκινά καταλογίζοντας "αναδρία" (sic) στους δράστες, επειδή δολοφόνησαν τον Μάλλιο σε συνθήκες δημοκρατίας. Αμέσως όμως αντιπαραβάλλει τη δολοφονία με τα βασανιστήρια, παρατηρώντας πως οι δράστες της δολοφονίας είχαν απέναντί τους το κράτος, ενώ ο Μάλλιος είχε στη διάθεσή του τους μηχανισμούς του κράτους. Ο Μπακογιάννης επίσης προσδιορίζει τον αντικομμουνισμό σαν το ιστορικό και ιδεολογικό πλαίσιο εντός του οποίου έδρασε ο Μάλλιος. [...]
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αστυνομικοί Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
2715 Μίελικκι
Ο Μίελικκι (Mielikki) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από το όνομα της θεάς των δασών και του κυνηγιού στη φινλανδική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μίελικκι εκτιμάται σε 13,09 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι A, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,179 ± 0,027. Ο Μίελικκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 33 ώρες και 37 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μιελικκι
1882
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1882 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Αστραγαλομαντεία
Η αστραγαλομαντεία, η μαντεία με αστραγάλους, τα γνωστά οστάρια των ποδιών, υπήρξε αρχαία μαντική τέχνη. Ο Παυσανίας (7 25,6) αναφέρει περί αυτής χωρίς όμως σαφή περιγραφή του τρόπου με τον οποίο επιχειρούσαν αυτή την τέχνη.
Από το ανώμαλο δε κυβοειδές σχήμα των οσταρίων αυτών εικάζεται ότι μάλλον τα έριχναν (που και πως;) και εκ της πιθανής θέσης τους έκαναν προβλέψεις, πάντα κατά υποθέσεις.
Αναφέρει μάλιστα ότι η αστραγαλομαντεία ήταν η κύρια μαντική τέχνη στο ιερό του Ηρακλή κοντά στο Βουραϊκό ποταμό.
Κατηγορία:Αρχαία μαντική
Κλαρίσα Ορσίνι
Η Κλαρίσα (ιταλ. Clarice Orsini, 1450 - 1488) από τον Οίκο των Ορσίνι ήταν κόρη του Κυρίου του Μοντεροτόντο και παντρεύτηκε τον κυβερνήτη της Φλωρεντίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τζάκοπο Ορσίνι, Κυρίου του Μοντεροτόντο και Μπρατσιάνο, και της Μανταλένα Ορσίνι, κόρης του Κάρλο Ορσίνι, Κυρίου του Μπρατσιάνο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1469 τον Λαυρέντιο Α΄ των Μεδίκων, κυβερνήτη της Φλωρεντίας, μεγιστάνα, διπλωμάτη και προστάτη των Τεχνών. είχε τέκνα:
Γκρμπε
Το Γκρμπε (σερβικά κυριλλικά: Грбе) είναι χωριό στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Ρωσοπερσικός πόλεμος (1722-1723)
Ο ρωσοπερσικός πόλεμος 1722-1723, γνωστός στη ρωσική ιστοριογραφία ως περσική εκστρατεία του Μεγάλου Πέτρου, ήταν πόλεμος μεταξύ της ρωσικής και της περσικής αυτοκρατορίας που προκλήθηκε από την προσπάθεια του τσάρου να επεκτείνει την επιρροή της Ρωσίας στην Κασπία και περιοχές του Καυκάσου, προλαμβάνοντας την οθωμανική αυτοκρατορία από οποιεσδήποτε εδαφικές διεκδικήσεις στην περιοχή εις βάρος της Περσίας.
Η ρωσική νίκη επικύρωσε την παραχώρηση στη Ρωσία εδαφών στον βόρειο Καύκασο, τον νότιο Καύκασο και το σύγχρονο βόρειο Ιράν, στα οποία περιλαμβάνονταν οι πόλεις Ντερμπέντ (νότιο Νταγκεστάν) και Μπακού, καθώς και η περιβάλλουσα ύπαιθρος. Περιλαμβάνονταν, επίσης, οι επαρχίες Γκιλάν, Σιρβάν, Μαζανταράν και Αστραμπάντ σύμφωνα με τη συνθήκη της Αγίας Πετρούπολης (1723).
Τα εδάφη παρέμειναν στη ρωσική αυτοκρατορία επί 9 και 12 έτη, αντίστοιχα, όταν σύμφωνα με τη συνθήκη του Ρεστ του 1732 και τη συνθήκη της Γκαντζά του 1735, επεστράφησαν στην Περσία.
Προετοιμασίες
Πριν από τον πόλεμο τα ρωσικά σύνορα ήταν ο ποταμός Τέρεκ. Νότια του ποταμού βρίσκονταν τα υποτελή στην Περσία χανάτα του Νταγκεστάν. Απώτερα αίτια της σύρραξης ήταν η επιδίωξη της Ρωσίας να επεκταθεί προς τα νοτιοανατολικά και η προσωρινή αδυναμία της Περσίας. Κατά την έναρξη του πολέμου, η περσική πρωτεύουσα ήταν υπό πολιορκία. Η άμεση αφορμή ήταν η λεηλασία ορισμένων Ρώσων εμπόρων από ορεσίβιους υποτελείς του Σιρβάν. Στην περίοδο 1714-1720 οι Ρώσοι χαρτογράφησαν την Κασπία. Στις 15 του Ιουλίου του 1722 ο Πέτρος Α΄ εξέδωσε μανιφέστο σε πολλές τοπικές γλώσσες που δικαιολογούσε την εισβολή που σχεδιάστηκε από τον Ντιμίτριε Καντεμίρ. Ο Πέτρος συγκέντρωσε 22.000 πεζικό, 9.000 δραγόνους και 70.000 Κοζάκους, Καλμούχους και Τατάρους. Για τις μεταφορές δημιούργησε τον στόλο της Κασπίας στο Αστραχάν υπό τον Φίοντορ Απράκσιν. Το πεζικό, το πυροβολικό και η επιμελητεία μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στις εκβολές του ποταμού Σουλάκ ενώ το ιππικό εξεστράτευσε δια ξηράς από το Βόλγκογκραντ και το Μοζντόκ.
Πρώτη φάση (1722)
Ο στολίσκος έφτασε στις εκβολές του Σουλάκ στις 27 Ιουλίου 1722, όπου ο Πέτρος αποβιβάστηκε πρώτος στην ξηρά από τέσσερεις βαρκάρηδες. Εδώ έμαθε ότι το ιππικό του είχε ηττηθεί από τους Τσετσένους στο Εντερέι - την πρώτη φορά που οι δύο λαοί είχαν πολεμήσει. Ο Πέτρος απάντησε με τιμωρητική εκστρατεία χρησιμοποιώντας τον στρατό των Καλμούχων. Πήγε νότια και στρατοπέδευσε στην περιοχή που αργότερα ονομάστηκε Πετρόβσκ. Στις 12 Αυγούστου έφθασε στο Ταρκί, την πρωτεύουσα του Σαμχαλάτ, όπου ο κυβερνήτης τον υποδέχθηκε ως φίλος. Την επόμενη μέρα τράβηξε νότια προς το Ντερμπέντ, ενώ ο στολίσκος του τον ακολουθούσε κατά μήκος της παραλίας. Έστειλε απεσταλμένους στον επόμενο μεγάλο κυβερνήτη, τον Ουτσμί του Καραιτάγκ. Ο Ουτσμί σκότωσε τους απεσταλμένους και συγκέντρωσε 16.000 άνδρες στο Ουτεμίς για να του κλείσει τον δρόμο. Οι ορεσίβιοι πολέμησαν γενναία, αλλά δεν κατόρθωσαν να αντιταχθούν στο πειθαρχημένο πεζικό. Το Ουτεμίς κάηκε και όλοι οι αιχμάλωτοι απαγχονίστηκαν ως αντίποινα για τη δολοφονία των απεσταλμένων. Μαθαίνοντας το γεγονός ο Χαν του Ντερμπέντ πρόσφερε στον τσάρο τα κλειδιά της πόλης (23 Αυγούστου). Στο Ντερμπέντ κατέφθασαν νέα ότι ο στολίσκος είχε συναντήσει καταιγίδα και ότι οι περισσότερες από τις προμήθειες είχαν χαθεί. Δεδομένου ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ανεφοδιασμού ως το τέλος της σεζόν, άφησε ισχυρή φρουρά στο Ντερμπέντ, βάδισε πίσω στον ποταμό Τέρεκ, πήρε το πλοίο για το Αστραχάν και στις 13 Δεκεμβρίου έκανε θριαμβευτική είσοδο στη Μόσχα.
Δεύτερη φάση (1723)
Ο Βαχτάνγκ Στ΄ του Καρτλί (κεντρική Γεωργία) ήταν υποτελής των Περσών που τον κρατούσαν αιχμάλωτο επί επτά χρόνια. Δεδομένης της περσικής αδυναμίας έκανε μια συμφωνία με τη Ρωσία. Τον Σεπτέμβριο του 1722 βάδισε εναντίον της Γκαντζά. Όταν οι Ρώσοι δεν τον ακολούθησαν επέστρεψε στην Τιφλίδα (Νοέμβριος). Αυτή η πρόκληση της Περσίας οδήγησε σε καταστροφική εισβολή των Περσών στη χώρα του.
Το 1723 στρατηγός Ματιούσιν κατέλαβε το Μπακού (25 Ιουλίου) κατόπιν το Σιρβάν προς τα δυτικά και στη συνέχεια τις τρεις περσικές επαρχίες στη νότια ακτή της Κασπίας (Γκιλάν, επαρχία Μαζανταράν και Αστραμπάντ). Στις 12 Σεπτεμβρίου Ρώσοι και Πέρσες σύναψαν συμφωνία βάσει της οποίας οι πρώτοι θα εξεδίωκαν τους Αφγανούς και θα αποκαθιστούσαν τον Σαχ Ταμάσπ στον θρόνο με αντάλλαγμα την παραχώρηση του Ντερμπέντ, του Μπακού και των τριών νότιων επαρχιών της Κασπίας. Το επόμενο έτος ο πρίγκιπας Μεστσέρσκι πήγε στην Περσία, αλλά δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει την επικύρωση της συμφωνίας και παραλίγο να σκοτωθεί.
Συνέπειες
Ο πόλεμος είχε μεγάλες απώλειες και για τις δύο πλευρές. Η Περσία έχασε σημαντικά εδάφη της, ενώ η Ρωσία είχε βαρύτατες ανθρώπινες απώλειες. Η εκστρατεία αποδείχθηκε δαπανηρή αφού από τους 61.039 άνδρες που έλαβαν μέρος οι 36.663 δεν επέστρεψαν. Οι κατεχόμενες περιοχές υπέστησαν σημαντικές ζημιές από τους Ρώσους. Μία από τις συνέπειες της κατοχής του Γκιλάν ήταν η ταχεία μείωση της σηροτροφίας, καθώς οι απασχολούμενοι τράπηκαν σε φυγή και χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να αναβιώσει ο κλάδος.
Επιπλέον, η συνέχεια ήταν για τους Γεωργιανούς ηγεμόνες που υποστήριξαν την εκστρατεία του τσάρου Πέτρου Α΄. Στην ανατολική Γεωργία ο Βαχτάνγκ Στ΄ του Καρτλί έχασε τον θρόνο του και ζήτησε την προστασία της ρωσικής αυλής το 1724. Στη δυτική Γεωργία ο Αλέξανδρος Ε΄ της Ιμερετίας χρειάστηκε να αποδεχθεί την οθωμανική επικυριαρχία με επαχθείς όρους. Επιπλέον, οι Οθωμανοί, θορυβημένοι από τη ρωσική παρέμβαση, ενίσχυσαν την κυριαρχία τους κατά μήκος της ακτογραμμής του Καυκάσου.
Αντώνιος Μάλμος
Ο Αντώνιος Μάλμος (ιταλικά: Antonio Domenico Malmo, Χανιά, 2 Σεπτεμβρίου 1901 – Χανιά, 14 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν Χανιώτης, λόγιος, συλλέκτης, φιλότεχνος και ιδρυτής της Μάλμειου Βιβλιοθήκης των Χανίων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης το Σεπτέμβριο του 1901. Ο πατέρας του Nicola Malmo ήταν αξιωματικός των καραμπινιέρων και υπηρετούσε στο ιταλικό εκστρατευτικό σώμα στην Κρήτη στο πλαίσιο της επέμβασης των Μεγάλων Δυνάμεων κατά την ίδρυση της Κρητικής Πολιτείας. Μητέρα του ήταν η Zozefina (Pipina) Lia-Malmo κόρη του Μαλτέζικης καταγωγής και Βρετανού υπηκόου φαροφύλακα του Φάρου των Χανίων. Ο Αντ. Μάλμος είχε δύο μικρότερους αδελφούς, τον Αυγουστίνο και τον Ερρίκο. Η οικογένεια Μάλμο, σύμφωνα με πληροφορίες, κατείχε και τίτλους ευγενείας (μάλλον αυτόν του κόμη) και δικό της οικόσημο. Μετά την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων το 1909 και την Ένωση της Κρήτης το 1913, οι Μάλμο δεν επέστρεψαν στην Ιταλία και παρέμειναν στα Χανιά. Ο Αντ. Μάλμος έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σπίτι των γονιών του από ιδιώτες δασκάλους. Στα 12 του χρόνια έμεινε ορφανός από πατέρα και αναγκάστηκε να εργαστεί σε διάφορες εργασίες.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 εργάζεται ως κουρέας. Παράλληλα όμως δεν εγκαταλείπει τα γράμματα. Το 1921 ιδρύει τον «Εγκυκλοπαιδικό Κύκλο των Νέων» αναλαμβάνοντας τη θέση του «Αρχηγού». Στο Κύκλο, που στόχο είχε τον σχηματισμό βιβλιοθήκης, συμμετείχε και ο μαθητής γυμνασίου τότε Ε. Κριαράς. Ο «Κύκλος» λειτούργησε περίπου δύο χρόνια. Παράλληλα την εποχή αυτή δραστηριοποιείται και στο Σώμα Ελλήνων Προσκόπων ως αρχηγός της δεύτερης ομάδας προσκόπων της περιφέρειας Χανίων τη διετία 1922-1924.
Το 1927 γνωρίζει και παντρεύεται – με καθολικό γάμο – την Αγγελική Πλουμιδάκη από τις Μουρνιές, ανιψιά της Στυλιανής Πλουμιδάκη μητέρας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Μαζί απέκτησαν έναν γιο τον Βασίλειο. Ο γάμος αυτός δεν τελεσφόρησε και διαλύθηκε λίγο μετά τη γέννηση του παιδιού.
Λόγω της γνώσης ξένων γλωσσών – πρωτίστως ιταλικών – είχε συνεργαστεί με το Γερμανικό Προξενείο Χανίων κατά τη διάρκεια της Κατοχής ως διερμηνέας πράγμα που τον ταλαιπώρησε αργότερα, αφού κατηγορήθηκε (χωρίς αποδείξεις) ως δωσίλογος, αλλά τελικά αθωώθηκε.
Υπήρξε ευγενικός με κομψούς τρόπους και αριστοκρατική φυσιογνωμία. Αυστηρός, αινιγματικός και ιδιόρρυθμος αλλά ιδιαίτερα αγαπητός στους συμπολίτες του. Διέθετε δε τo αλάθητο συλλεκτικό ένστικτο πoυ του είχε χαρίσει το προσωνύμιο «χαρτοπόντικας». Χαρακτηριστικό του συλλεκτικού του ενστίκτου ήταν πως παραφύλαγε την υπηρέτρια του Ελ. Bενιζέλου πότε θα βγάλει τα σκουπίδια για να πάρει σημειώματα, επιστολές και σχέδια διπλωματικών εγγράφων.
Απεβίωσε στα Χανιά από καρδιακή προσβολή τον Σεπτέμβριο του 1971. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό τάφο στο Καθολικό (φράγκικο) νεκροταφείο των Χανίων. Εγγονή του είναι η Αγγέλα Μάλμου, εκπαιδευτικός προσχολικής αγωγής, εικονογράφος και συγγραφέας μυθιστορημάτων & θεατρικών έργων για παιδιά.
Μάλμειος Βιβλιοθήκη
left|thumb|230x230px|Η επιγραφή στην είσοδο της πρώην Μάλμειου Βιβλιοθήκης των Χανίων (2014) Η συλλεκτική μανία και η αγάπη προς το βιβλίο οδήγησαν τον Αντώνη Μάλμο να προχωρήσει στην ίδρυση της "Μάλμειου Βιβλιοθήκης των Χανίων". Η Μάλμειος Βιβλιοθηκη ιδρύθηκε το 1928 και αποτελούσε µία πολύτιμη συµβολή στα τοπικά γράμματα και γενικά στην χανιώτικη κοινωνία. Ο Α. Μάλμος άνοιξε τη βιβλιοθήκη του στους Χανιώτες αναγνώστες και ερευνητές. Με αυτόν τον τρόπο η Βιβλιοθήκη αυτή ήταν ίσως η μοναδική που λειτούργησε στα Χανιά αφού η Δημοτική Βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε το 1953, ενώ οι βιβλιοθήκες του Φιλολογικού Συλλόγου «Χρυσόστομος» και η ''Βιβλιοθήκη του Ελ. Βενιζέλου'' είχαν καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς του 1941 ή λεηλατηθεί κατά την Κατοχή.
Στις συλλογές της συμπεριλαμβάνονταν πλήθος ιστορικών και πολιτικών βιβλίων, αναφορές περιηγητών καθώς επίσης λογοτεχνικά βιβλία. Συνολικά η βιβλιοθήκη το 1971 συμπεριελάμβανε πάνω 11.000 τόμους. Παράλληλα ο Μάλμος συνέλεγε διάφορα αντικείμενα όπως γραμματόσημα, χαρτονομίσματα, μετάλλια & παράσημα, απολιθώματα, αντίκες και άλλα έργα τέχνης τα οποία με περηφάνια παρουσίαζε στους επισκέπτες της βιβλιοθήκης.
Παράλληλα με τη βιβλιοθήκη (ο Α. Μάλμος ήταν και εξαιρετικά φιλότεχνος) στο ίδιο κτίριο λειτουργούσε και μία υποτυπώδης πινακοθήκη με πίνακες κυρίως Κρητών καλλιτεχνών.
Σύμφωνα με το βιβλίο επισκεπτών της βιβλιοθήκης, κατά καιρούς την επισκέφθηκαν και προσωπικότητες, σύγχρονες της εποχής του Α. Μάλμου. όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Νίκος Κούνδουρος, η Μαρία Φαραντούρη αλλά και πολιτικοί όπως ο Ιωάννης Ζίγδης, ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης. thumb|163x163px|Η ταμπέλα ονοματοθεσίας της οδού Αντωνίου Μάλμου στην Παλιά Πόλη των [[Χανιά|Χανίων ]] Η βιβλιοθήκη αρχικά στεγαζόταν στην οδό Θεοφάνους στο ενετικό λιμάνι των Χανίων και από το 1957 μέχρι και το 1971 στην Παλιά Πόλη των Χανίων σε ένα οίκημα στη συμβολή των οδών Χατζημιχάλη Νταλιάνη και στην μικρή πάροδο που σήμερα φέρει το όνομα του ιδρυτή της, σε ένα κτίριο το οποίο κατά την Ενετοκρατία αποτελούσε τμήμα του καθολικού μοναστηριού της Madonna della Misericordia. Το κτίσμα αυτό καταστράφηκε από πυρκαγιά τον Μάιο του 2007 και σήμερα - μετά από εκτενή ανακαίνιση φιλοξενεί ξενοδοχειακή μόνάδα.
Το 1972, μετά το θάνατο του ιδρυτή της, η συλλογή, με πρωτοβουλία της οικογένειας και του τότε δημάρχου Χανίων Ιωάννη Πιμπλή, παραχωρήθηκε στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων, η οποία και ενσωματώθηκε στην κύρια συλλογή της.
Έμβλημα της βιβλιοθήκης ήταν μια στρογγυλή σφραγίδα με μία νεκροκεφαλή και με το ρητό ''«Μη λησμονείς ότι είσαι άνθρωπος». ''Η σφραγίδα είναι αυτή που ακόμη και σήμερα διακρίνει τα βιβλία της συλλογής του Αντωνίου Μάλμου στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
2716 Τούουλικκι
Ο Τούουλικκι (Tuulikki) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη θεά των ζώων στη φινλανδική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τούουλικκι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τουουλικκι
Αντρανίκ Οζανιάν
Ο Αντρανίκ Οζανιάν (Անդրանիկ Օզանյան, 25 Φεβρουαρίου 1865 - 31 Αυγούστου 1927) ήταν Αρμένιος στρατηγός, πολιτικός και μαχητής για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Είναι αναγνωρισμένος ως εθνικός ήρωας από πολλούς.
Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1865 στην Σεμπινκαραχισάρ, οθωμανική Αρμενία. Έπειτα από το θάνατο της μητέρας του όταν εκείνος ήταν ενός έτους, βοήθησε τον πατέρα του σε ξυλουργείο. Μετά το θάνατο της συζύγου και του γιου του σε νεαρή ηλικία, έγινε μέλος απελευθερωτικών κινημάτων και συμμετείχε στα διάφορα πολιτικά κόμματα.
Πήρε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους 1912-1913, με το βουλγαρικό στρατό. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου, συμμετείχε στην εκστρατεία στον Καύκασο και διορίστηκε στρατηγός των αρμενικών εθελοντικών μονάδων του ρωσικού στρατού. Το 1915 βοήθησε στη μάχη του Βαν.
Τα λείψανά του ετάφησαν στο κοιμητήριο του Περ Λασαίζ στο Παρίσι, το 1928 και δεν επέστρεψαν στην Αρμενία παρά μόνο το 2000, οπότε και ετάφη με στρατιωτικές τιμές στο κοιμητήριο του Γιεραμπλούρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οζανιάν Κατηγορία:Αρμένιοι επαναστάτες
Μες στον καθρέφτη και τι βρήκε η Αλίκη εκεί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Λιούις Κάρολ Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες
Windows 8
thumb|Το λογότυπο των Windows 8 [[Αρχείο:Windows Phone 8 en.svg|μικρογραφία|250x250εσ|Τα Windows 8 σε κινητό τηλέφωνο
]] Τα Windows 8 είναι έκδοση του λειτουργικού συστήματος Windows της Microsoft. Κυκλοφορήσαν στην αγορά στις 26 Οκτωβρίου 2012, όπως ανακοίνωσε η Microsoft. Προορίζονται για χρήση σε επιτραπέζιους και φορητούς υπολογιστές, καθώς και σε tablet.
Τα Windows 8 είναι πολύ διαφορετικά από τις προηγούμενες εκδόσεις των Windows. Χαρακτηριστική είναι η οθόνη έναρξης (startscreen), η οποία αποτελείται από πλακίδια και όχι από εικονίδια και διαθέτει εκτός από τα βασικά προγράμματα του υπολογιστή παιχνίδια και άλλες εφαρμογές, όπως ο καιρός. Η επιφάνεια εργασίας έχει μικρότερη πρακτική αξία σε σχέση με αυτήν που είχε στις προηγούμενες εκδόσεις. Τα νέα Windows θεωρητικά ανοίγουν μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα (διαφέρει ανάλογα με τον υπολογιστή). Έγινε πρόσφατη αναβάθμιση με σκοπό την βελτίωση και την καλύτερη δυνατή εκτέλεση διάφορων λειτουργιών και άλλων εντολών. Σκοπός τους δεν είναι μόνο η άριστη εκτέλεση απλών εργασιών αλλά και η άνοδος σε ένα άλλο επίπεδο τελευταίας τεχνολογίας.
Η υποστήριξη των windows 8 έληξε στις 12 Ιανουαρίου 2016  οπότε δεν λαμβάνουν πλέον ενημερώσεις ασφαλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
8
Γιάννης Φιλίππου
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου του 1985 και κατάγεται από τα Καλύβια Θορικού Αττικής. Φοίτησε στις Δραματικές Σχολές: «Αθηνών» - Γ.Θεοδοσιάδη και «Θεμέλιο» - Ν.Βασταρδή, από όπου και αποφοίτησε το 2007. Εργάζεται στο θέατρο και την τηλεόραση. Παράλληλα δραστηριοποιείται ως εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού σε σχολεία και θεατρικά εργαστήρια. Είναι μόνιμος συνεργάτης του [https://www.cbdmethod.com/ Κέντρου Γνωσιακού Συμπεριφορικού Δράματος της Δρ. Χάρις Καρνέζη].
Καριέρα
Έχει συνεργαστεί με θιάσους, ομάδες και πολιτιστικούς φορείς όπως: Εθνικό Θέατρο, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, Kids Theater, Μαγικές Σβούρες, θίασος '81, Splish-Splash (ομάδα βωβού - σωματικού θεάτρου), θέατρο Περίακτοι κ.ά.
Έχει δουλέψει με σκηνοθέτες όπως: Θωμάς Μοσχόπουλος, Βασίλης Νικολαΐδης, Ν.Νικολάου, Κ.Νικολαΐδη, Δημήτρης Αδάμης, Πάνος Κοκκινόπουλος, Μανούσος Μανουσάκης, Σπύρος Ρασιδάκης κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Γκράπα
thumb|right|200px|Ένα ποτήρι Γκράπα Η γκράπα (ιταλ. grappa) είναι παραδοσιακό ιταλικό αλκοολούχο ποτό που παράγεται από την απευθείας απόσταξη στεμφύλων με προσθήκη νερού.
Τρόπος παρασκευής
Τα στέμφυλα αποθηκεύονται σε δεξαμενές και τα υγρά που συγκεντρώνονται στον πυθμένα της δεξαμενής συλλέγονται και προστίθενται στα στέμφυλα την στιγμή της απόσταξης. Ορισμένοι αφού τα οξινίσουν διαβρέχουν άλλα αποθηκευμένα στέμφυλα για να διευκολύνουν την αλκοολική ζύμωση αλλά και για να βελτιώσουν τους οργανοληπτικούς χαρακτήρες των αποσταγμάτων τους.
Οι αποστακτικοί άμβυκες που θερμαίνονται άμεσα είναι μικρής χωρητικότητας. Στέμφυλα και νερό προστίθενται σε σχεδόν ίση ποσότητα καταλαμβάνοντας τα 2/3 του άμβυκα. Πραγματοποιείται δεύτερη απόσταξη του πρώτου αποστάγματος ή χρησιμοποιείται στη συνέχεια του άμβυκα μια μικρή στήλη ανακαθαρισμού η οποία διαθέτει 5 με 9 δίσκους και μετά υπάρχει ψυκτήρας. Η απόσταξη αυτή διαρκεί 3 με 5 ώρες και χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί οσμή καμένου είτε από την προσθήκη οινολάσπης είτε από τα στερεά που προέρχονται από τα στέμφυλα.
Οι περισσότεροι από τους μισούς άμβυκες που χρησιμοποιούνται στην Ιταλία χρησιμοποιούν την απευθείας θέρμανση με ατμό. Τα δοχεία χωρητικότητας 150-400 κιλών δέχονται τα στέμφυλα σε τρεις επιμέρους υποδοχείς, έτσι ώστε να μην συμπιέζονται και να διευκολύνεται το άδειασμά τους. Η διάρκεια της θέρμανσης είναι 1 - 2,5 ώρες και συνήθως χρησιμοποιούνται δυο άμβυκες έτσι, ώστε όταν ο ένας αποστάζει, ο άλλος αδειάζει και γεμίζει.
Προκειμένου να αποφύγουν το πρόβλημα της άμεσης θέρμανσης ορισμένοι παραγωγοί θερμαίνουν με τη βοήθεια υδατόλουτρου. Σε αυτή την περίπτωση τα στέμφυλα τοποθετούνται σε ένα δοχείο το οποίο είναι βυθισμένο σε νερό. Τα δοχεία αυτού του είδους αποστακτικών είναι της τάξης των 500 με 2500 λίτρων. Αν και απαιτείται μεγαλύτερος χρόνος και ενέργεια παράγονται αποστάγματα ανώτερης ποιότητας.
Το προϊόν της απόσταξης, για να δοθεί στην κατανάλωση, αραιώνεται με νερό μικρής σκληρότητας ή αποσκληρυμένο νερό, ψύχεται σε θερμοκρασίες από -4 ως -20 βαθμούς, διηθείται και εμφιαλώνεται.
Γκράπα Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Πέτερ Χάγκενντορφ
Ο Πέτερ Χάγκενντορφ (γερμ. Peter Hagendorf) υπήρξε μισθωτός στρατιώτης που πολέμησε στον τριακονταετή πόλεμο.
Βιογραφία
Πήρε μέρος στην έφοδο στο Μαγδεβούργο (γερμ. Magdeburger Hochzeit, Νοέμβριος 1630 - 20 Μαϊου 1631), όπου και τραυματίστηκε σοβαρά. Πολέμησε κυρίως με το σύνταγμα του Πάππενχαϊμ (γερμ. Gottfried Heinrich zu Pappenheim), ενώ υπηρέτησε και στον Σουηδικό στρατό ως αιχμάλωτος πολέμου. Πήρε μέρος στις μάχες στην Ιταλία, Γερμανία, Ισπανικές Κάτω Χώρες και στη Γαλλία, διανύοντας συνολικά 22.500 χιλιόμετρα. Παιδιά του ήταν εκτός των άλλων ο κληρικός Κρίστοφ Μέλχερτ και η Άννα Μαρία, ή Μάγκρετ όπως τη μνημονεύει στο ημερολόγιό του. Η πρώτη γυναίκα του και επτά από τα παιδιά του πέθαναν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο Πέτερ Χάγκενντορφ αρχικά ήταν ανώνυμος, μέχρι που η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε από τον ιστορικό Γιάν Πέτερς, μετά από έρευνες στους καταλόγους γεννήσεων και βαπτίσεων της ενορίας του Ένγκελροντ (γερμ. Engelrod).
Στη συλλογή χειρογράφων της Πρωσσικής Κρατικής Βιβλιοθήκης στο Βερολίνο σώζεται τμήμα του ημερολογίου του Χάγκενντορφ, το οποίο ανακαλύφθηκε το έτος 1993. Είναι το σημαντικότερο ιστορικό ντοκουμέντο από το οποίο σήμερα οι ερευνητές αντλούν στοιχεία περί των συνθηκών διαβίωσης των στρατιωτών της τότε εποχής. Καλύπτει μια εποχή είκοσι πέντε χρονών από το 1625 ως το 1649. Ο Χάγκενντορφ μετά το τέλος του πολέμου το 1648 αγόρασε από τον μισθό του δώδεκα φύλλα χάρτου και αφού τα διαίρεσε σε 192 σελίδες έγραψε λεπτομερώς τα πολεμικά απομνημονεύματά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Τριακονταετής Πόλεμος Κατηγορία:Γερμανοί μισθοφόροι
Καμούτα Λατάζι
Ο Σερ Καμούτα Λατάζι (Sir Kamuta Latasi, KCMG, OBE, 1936) είναι πολιτικός από το Τουβαλού, βουλευτής και μέλος του ανακτοβουλίου. Υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας του από τις 10 Δεκεμβρίου του 1993 ως τις 24 Δεκεμβρίου του 1996. Αντίθετος με την πρακτική των πολιτικών της χώρας του, που δεν ανήκουν σε κόμματα, ο Λατάζι ρέπει προς το ρεπουμπλικανισμό. Από τις 19 Μαρτίου 2010 ως τις 16 Απριλίου του ίδιου έτους ήταν υπηρεσιακός Γενικός Κυβερνήτης του Τουβαλού.
Προσωπικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1936. Είναι, εκτός από βετεράνος πολιτικός και γαιοκτήμονας. Παντρεύτηκε τη Λαίδη Ναάμα Μαχέου Λατάζι, πρώην βουλευτίνα. Ο Λατάζι ασχολείται στην οικία του με τον παραδοσιακό κήπο του, καλλιεργώντας πουλάκα.
Πρωθυπουργία
Ο Λατάζι εξελέγη πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο το Δεκέμβριο του 1993, μετά την αποχώρηση του Τομάζι Πουαπούα, ο οποίος θα αναμετρούνταν σε δεύτερο γύρο με τον Μπικενιμπέου Παενίου. .
Ζήτημα σημαίας
Στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, τέθηκε το ζήτημα αλλαγής της σημαίας της χώρας. Το αγγλικό Union Jack, που αποτελούσε μέρος της σημαίας αφαιρέθηκε με απόφαση της κυβέρνησης και ένα νέο σχέδιο σημαίας καθιερώθηκε. Το μέτρο αυτό όμως, που οι υποστηρικτές του Λατάζι είδαν ως προσπάθεια για αποκοπή από το αποικιακό παρελθόν, θεωρήθηκε αυθαίρετη πράξη της κυβέρνησης από το λαό. Στις εκλογές που διεξήχθησαν το Μάρτιο του 1998 ο Λατάζι ηττήθηκε στην εκλογική του περιφέρεια, Φουναφούτι. Το παλαιό σχέδιο με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου σε μικρό μέγεθος επαναφέρθηκε μετά την αλλαγή της κυβέρνησης. Το Λατάζι διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Παενίου.
Πρόεδρος της Βουλής, τίτλοι και επανεκλογή στη βουλή
Το 2006 ο Λατάζι εξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου. Παρά τις προηγούμενες ρεπουμπλικανικές του βλέψεις, το 2008 δέχτηκε τον τίτλο του Ιππότη από την Βασίλισσα της Αγγλίας. Παράλληλα, έγινε μέλος του Ανακτοβουλίου.
Στις γενικές εκλογές του 2015 επανεκλέχθηκε βουλευτής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τουβαλού Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Τουβαλού
2717 Τέλερβο
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τέλερβο είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τελερβο
Το πρόβλημα του λαθρεπιβάτη
Το πρόβλημα του λαθρεπιβάτη (free rider problem) αποτελεί ένα οικονομικό και πολιτικό φαινόμενο που απασχολεί τις κοινωνικές επιστήμες. Ως όρος σχετίζεται άμεσα με τις έννοιες της Τραγωδίας των Κοινών, το Δίλημμα του Φυλακισμένου και τη λογική της Συλλογικής Δράσης.
Προκύπτει από το γεγονός ότι κάποιοι επωφελούνται από πόρους, δημόσια αγαθά ή υπηρεσίες χωρίς να συνεισφέρουν με το μερίδιό που τους αναλογεί. Αποτελεί μια παραβατική συμπεριφορά, που είναι συνηθισμένη με αγαθά που δεν μπορούν να αποκλειστούν, όπως τα δημόσια και τα κοινά αγαθά. Όταν δεν υπάρχουν κατάλληλοι θεσμικοί κανόνες για την βιώσιμη διαχείριση ενός αγαθού ή αυτοί δεν εφαρμόζονται, καθένας έχει το κίνητρο να μη συνεισφέρει στην κοινή προσπάθεια, αλλά να λειτουργήσει εις βάρος των άλλων. Όταν όλοι συμπεριφέρονται κατ΄ αυτόν τον τρόπο, δεν παράγεται το συλλογικό όφελος, ενώ όταν κάποιοι συμπεριφέρονται με κριτήριο το συλλογικό συμφέρον και κάποιοι με ατομικά κριτήρια, το συλλογικό όφελος που θα παραχθεί δε θα είναι το βέλτιστο δυνατό.
Όπως γίνεται αντιληπτό το πρόβλημα του λαθρεπιβάτη είναι πολύ σημαντικό, καθώς τα άτομα ως ατομικές οντότητες έχουν ως στόχο τους τη μεγιστοποίηση του ατομικού τους οφέλους, ενώ ως συλλογικές, επιδιώκουν το συλλογικό όφελος στο βαθμό που το ατομικό τους όφελος επηρεάζεται στον ίδιο βαθμό με των υπολοίπων.
Περίπτωση κοινού αγαθού
Οι θάλασσες: Οι θάλασσες αποτελούν φυσικό σύστημα πόρου και όλοι ανεξαρτήτως ωφελούνται από αυτόν και είναι υπεύθυνοι για την συντήρηση και την διατήρησή του για τις μελλοντικές γενεές. Εάν όλοι συνεισφέρουν στην ορθολογική διαχείριση του πόρου αυτού, τα οφέλη που θα προκύπτουν θα είναι για όλους και σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς πολλές θαλάσσιες δραστηριότητες όπως η αλιεία, ο τουρισμός και η αναψυχή εξαρτώνται από την καλή ποιότητα των υδάτων. Εάν πάλι υπάρχουν ατομικές ή συλλογικές οντότητες, που εκμεταλλεύονται τον πόρο αυτό και όσα προσφέρει με παραβατικό τρόπο, όπως για παράδειγμα με την υπεραλίευση, την απόρριψη αποβλήτων ή ακόμα και την αποφυγή άσκησης περιβαλλοντικής πολιτικής, αποκομίζοντας ίδιον όφελος, ο πόρος δεν θα είναι δυνατόν να αποδώσει μελλοντικά κατά το καλύτερο δυνατό τρόπο. Εάν τέλος κανένας δεν δρα με βάση το συλλογικό συμφέρον, οδηγούμαστε στην καταστροφή του πόρου και στη Τραγωδία των Κοινών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομικά προβλήματα Κατηγορία:Διλήμματα
Βασίλης Πριόβολος
Ο Βασίλης Πριόβολος (1918-2018), γνωστός και ως καπετάν Ερμής, ήταν Έλληνας πολιτικός και αντιστασιακός, καπετάνιος του ΕΛΑΣ κατά την Κατοχή και αργότερα του ΔΣΕ κατά τον εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος διατέλεσε υπασπιστής του Άρη Βελουχιώτη. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης του Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου χρημάτισε αντιπρόεδρος της τότε Επιχείρησης Αστικών Συγκοινωνιών (ΕΑΣ), του σημερινού ΟΑΣΑ.
Βιογραφικό
Ο Βασίλης Πριόβολος γεννήθηκε το 1918 στην Χρύσω Ευρυτανίας, στα Άγραφα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και έλαβε πτυχίο πολιτικού μηχανικού. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εντάχθηκε στο ΚΚΕ.
Εντ Γουίν
Ο Γουίν ξεκίνησε την καριέρα του ως ερμηνευτής βοντβίλ,  και υπήρξε πρωταγωνιστής της θεατρικής σειράς Ziegfeld Follies, το 1914. Εκτός αυτού, ο Γουίν, σκηνοθέτησε, έγραψε και έκανε την παραγωγή σε αρκετές παραστάσεις που ανέβηκαν στο Μπρόντγουεϊ.
Βασίλης Πριόβολος
Κατοχή - Αντίσταση
Κατά την Κατοχή ήταν από τους πρώτους που στελέχωσαν τα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ, γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη του Άρη Βελουχιώτη και εντάχθηκε στον έφιππο ουλαμό, τους αποκαλούμενους μαυροσκούφηδες. Στο ένοπλο αντάρτικο έγινε γνωστός ως Ερμής. Ο Βελουχιώτης του ανέθεσε πολλές αποστολές, ενώ χαρακτηριστικό της στενής σχέσης τους είναι το γεγονός ότι τον είχε ορίσει επικεφαλής της ένοπλης ομάδας ασφαλείας στη Βίνιανη, έδρα της «Κυβέρνησης του Βουνού» και αρχηγείο του ΕΛΑΣ. Κατά την κάθοδο του Άρη στην Πελοπόννησο μετέβη και ο Ερμής, όπου αργότερα έγινε καπετάνιος της 3ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ.
Εντ Γουίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιουμορίστες Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Βασίλης Πριόβολος
Βάρκιζα - Εμφύλιος
Στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου διατέλεσε διοικητής του Αρχηγείου Παρνασσίδας του ΔΣΕ και συμμετείχε σε πολλές μάχες στο πλευρό του Γιάννη Αλεξάνδρου (καπετάν Διαμαντή). Με τακτική ανταρτοπολέμου κατόρθωσε να αναχαιτίσει τις επιχειρήσεις «Τέρμινους» και «Λαίλαψ» του ελληνικού Στρατού που στόχευαν στην εξόντωση του τοπικού ΔΣΕ.
Μετά την ήττα του ΔΣΕ, διέφυγε στη Γιουγκοσλαβία και έπειτα στη Ρουμανία, όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας, επιστρέφοντας τελικά στην Ελλάδα με την αμνηστία του 1978.
Μεταπολίτευση
Μεταπολιτευτικά προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, και ήταν υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1981, χωρίς να εκλεγεί. Τον Οκτώβριο του 1981, όταν το ΠΑΣΟΚ ανήλθε στην εξουσία, ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος που ανέλαβε το Υπουργείο Συγκοινωνιών, διόρισε τον Πριόβολο αντιπρόεδρο στην τότε Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών (ΕΑΣ), όπου παρέμεινε μέχρι το 1989. Επίσης διατέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Οργάνωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΟΑΕΑ) και του Πανελλήνιου Συλλόγου Μνήμης Άρη Βελουχιώτη.
Το 1992, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανακοίνωσε την κατάργηση και ιδιωτικοποίηση της ΕΑΣ, και την αντικατάστασή της από τις Συγκοινωνιακές Επιχειρήσεις (ΣΕΠ), μέλη των οποίων ήταν φυσικά πρόσωπα (ιδιώτες, γνωστοί ως «ΣΕΠίτες») στα οποία παραχωρήθηκε η άδεια κυκλοφορίας των λεωφορείων. Ο Πριόβολος μαζί με συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ ηγήθηκε της αντίδρασης στην ιδιωτικοποίηση με δυναμικές μεθόδους, και χαρακτηριστικά ήταν τα «ξεβρακώματα» των ΣΕΠιτών από ομάδες συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ με αρχηγό τον Ανδρέα Κολλά, «πρωτοπαλλήκαρο» του Πριόβολου. Τελικά το 1993, με την επιστροφή του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, οι αστικές συγκοινωνίες της πρωτεύουσας περιέρχονται ξανά στο ελληνικό Δημόσιο. Με τον Νόμο 2175/93 διαλύονται και θέτονται υπό εκκαθάριση οι ΣΕΠ και ιδρύεται η ανώνυμη εταιρεία Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών (ΟΑΣΑ Α.Ε.) ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ), και ως εξ ολοκλήρου κρατική επιχείρηση.
Ο Βασίλης Πριόβολος πέθανε σε ηλικία 100 ετών στις 10 Απριλίου 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949 Κατηγορία:Πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ
Ιακωβιτισμός
Ο Ιακωβιτισμός (αγγλικά: Jacobitism,, ιρλανδικά: Seacaibíteachas, σκωτικά γαελικά: Seumasachas) ήταν το πολιτικό κίνημα στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία για την αποκατάσταση του Ρωμαιοκαθολικού Στιούαρτ Βασιλιά Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας και των κληρονόμων του να τους θρόνους της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας. Το κίνημα πήρε το όνομά του από το Jacobus, λατινική μορφή του James, και αναφέρεται σε μια μακρά σειρά Ιακωβιτικών εξεγέρσεων μεταξύ 1688 και 1746.
Μετά την καθαίρεση του Ιακώβου Β΄ το 1688 και την αντικατάστασή του από την κόρη του Μαρία Β΄, αποκλείοντας από κοινού με τον σύζυγό της και πρώτο εξάδελφο (ανιψιό του Ιακώβου) Γουλιέλμο Γ΄, ο Στιούαρτ έζησε στην εξορία, προσπαθώντας κατά καιρούς να ανακτήσει το θρόνο. Τα οχυρά του Ιακωβιτισμού ήταν μέρη των Χάιλαντς της Σκωτίας και Βόρειοανατολικά Λόουλαντς, η Ιρλανδία και μέρη της Βόρειας Αγγλίας (κυρίως εντός των κομητειών της Νορθουμβρίας και του Λάνκασαϊρ). Σημαντική στήριξη υπήρχε επίσης στην Ουαλία και τη Νοτιοδυτική Αγγλία.
Οι Ιακωβίτες πίστευαν ότι η κοινοβουλευτική παρέμβαση με μοναρχική διαδοχή ήταν παράνομη. Οι Καθολικοί ήλπιζαν πως οι Στιούαρτς θα επανέφεραν τη νομιμότητα. Στη Σκωτία, ο Ιακωβιτισμός ενεπλάκη στο σύστημα των πολεμικών κλανς (φατριών) με αρχηγό του κινήματος τον μεγαλύτερο υίο του Ιακώβου Β' τον Κάρολο Στιούαρτ.
Με την καταστολή της επανάστασης του 1745 και την ήττα των Ιακωβιτών στη μάχη του Καλλόντεν το κίνημα βρέθηκε σε παρακμή. Ο Κάρολος Στιούαρτ και οι υποστηρικτές του κυνηγήθηκαν ενώ επακόλουθες προσπάθειες για την επαναφορά του πατέρα του στο θρόνο δεν υλοποιήθηκαν.
Το έμβλημα των Ιακωβιτών είναι η Λευκή Κονκάρδα. Η Ημέρα του Λευκού Ρόδου γιορτάζεται στις 10 Ιουνίου, την επέτειο της γέννησης του Παλαιού Διεκδικητή το 1688.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
EGEE
Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα EGEE (Enabling Grids for E-sciencE), έχει σαν κύριο στόχο του, την παροχή σε επιστημονικούς ερευνητές, τόσο του ακαδημαϊκού όσο και του βιομηχανικού τομέα, της δυνατότητας πρόσβασης σε υπολογιστικούς και αποθηκευτικούς πόρους μεγάλης κλίμακας, ανεξαρτήτου γεωγραφικής τοποθεσίας. Το ΕGEE, προσβλέπει επίσης στο να εξοικειώσει όσο το δυνατόν περισσότερους χρήστες με την ιδέα του υπολογιστικού πλέγματος.
Η υποδομή του EGEE έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 17.000 επεξεργαστικές μονάδες και 5 Petabyte αποθηκευτικού χώρου σε όλη την Ευρώπη, διασυνδέοντας 170 υπολογιστικά κέντρα. Η υποδομή αποτελείται από προσωπικούς υπολογιστές ή σχετικά φτηνούς εξυπηρετητές που διασυνδέονται τοπικά σε μορφή συστάδας (cluster), ενώ η διασύνδεση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο γίνεται πάνω από το Πανευρωπαϊκό Ερευνητικό Δίκτυο GEANT υψηλών ταχυτήτων.
Η υποδομή του EGEE εξυπηρετεί ομάδα εφαρμογών όπως η φυσική υψηλών ενεργειών και η βιοπληροφορική, οι κοινότητες των οποίων έχουν προσαρμόσει τον κώδικά τους σε περιβάλλον υπολογιστικού πλέγματος, ενώ και άλλες εφαρμογές όπως βιοχημείας, μετεωρολογίας, αεροναυπηγικής κ.α. είναι στην πιλοτική φάση προσαρμογής.
Ο διαμοιρασμός των πόρων και ο συντονισμός της εκτέλεσης των εφαρμογών-πελατών γίνεται με χρήση κατάλληλου, εξειδικευμένου ενδιάμεσου λογισμικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Ο Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος, γερμ. Mαximilian Wilhelm (13 Δεκεμβρίου 1666 – 16 Ιουλίου 1726) από τον Οίκο του Αννόβερου ήταν πρίγκιπας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Έγινε στρατάρχης της Αυστρίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Ίμπουρκ κοντά στο Οσναμπρύκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Αυγούστου των Γουέλφων, εκλέκτορα του Αννόβερου και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Παιδική ηλικία
Γεννήθηκε δίδυμος με έναν αδελφό, ο οποίος ήταν θνησιγενής. Η γέννα ήταν δύσκολη και φοβήθηκαν μήπως δεν ζήσει η Σοφία. Του έδωσαν το όνομα του Μαξιμιλιανού Ερρίκου των Βίττελσμπαχ, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας και του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Ο Μαξιμιλιανός Ερρίκος σε κυνήγι έχασε δύο δάκτυλά του και η Σοφία του έδειχνε εύνοια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Ρωσικό αυτοκρατορικό πολεμικό ναυτικό
Το Ρωσικό αυτοκρατορικό πολεμικό ναυτικό (ρωσικά: Российский императорский флот, κυριολεκτικά: Ρωσικός αυτοκρατορικός στόλος) ήταν το πολεμικό ναυτικό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το οποίο υπήρχε από το 1721 μέχρι την επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917, ενώ αυξήθηκε από μια μικρότερη δύναμη που υπήρχε πριν από την ίδρυση τακτικού ρωσικού ναυτικού από το Μέγα Πέτρο, κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκστρατείας στο Αζόφ.
Ο στόλος αυξήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα και από τις αρχές του 19ου αιώνα είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της δύναμής του, πίσω από το βρετανικό και γαλλικό στόλο όσον αφορά το μέγεθος. Το πολεμικό ναυτικό στη συνέχεια διάνυσε μια περίοδο παρακμής που οφείλεται στην αργή τεχνική και οικονομική ανάπτυξη της Ρωσίας κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, αλλά αναβίωσε στο τέλος του αιώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τσάρου Νικολάου Β΄ μέχρι και την καταστροφή του Στόλου του Ειρηνικού έπειτα από τον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο.
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε μικτά αποτελέσματα για το πολεμικό ναυτικό, με τους Γερμανούς να αποκτούν το πάνω χέρι στη Βαλτική, αλλά η Μαύρη Θάλασσα να παραμένει υπό ρωσικό έλεγχο. Η Ρωσική Επανάσταση σήμανε το τέλος του αυτοκρατορικού πολεμικού ναυτικού με τους ναύτες και τα πλοία του να αποτελούν τον πυρήνα του Σοβιετικού Πολεμικού Ναυτικού μετά τη δημιουργία του το 1918.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία
1883
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1883 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ζηναΐδα Βοναπάρτη
Η Ζηναΐδα Βοναπάρτη (Zénaïde Bonaparte, 8 Ιουλίου 1801 - 8 Αυγούστου 1854) ήταν κόρη του Ιωσήφ Βοναπάρτη.
Βιογραφία
Η Ζηναΐδα Λετισία Ιουλία γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1801 στο Παρίσι και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Ιωσήφ Βοναπάρτη και της Ζυλί Κλαρύ.
Όταν ήταν 14 ετών, ο Ναπολέων Βοναπάρτης σχεδίαζε να παντρέψει την Ζηναΐδα με τον Φερδινάνδο Ζ΄, τον εκθρονισμένο βασιλιά της Ισπανίας.
Στις 29 Ιουνίου 1822 παντρεύτηκε τον Κάρολο Λουκιανό Βοναπάρτη. Μαζί απέκτησαν δώδεκα παιδιά:
Πέθανε στις 8 Αυγούστου 1854 στη σε ηλικία 53 ετών. Είναι θαμμένη στο Ναό της Αγίας Μαρίας στη Βία Λάτα της Ρώμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Φωνή Ελευθερίας, Ελενίτα Βάργκας
Η Φωνή Ελευθερίας, Ελενίτα Βάργκας (πρωτότυπος τίτλος: La ronca de oro) είναι Κολομβιανή τηλεοπτική σειρά της CMO Producciones για την Caracol Televisión. Βασίζεται στην ζωή της κολομβιανής τραγουδίστριας Ελενίτα Βάργκας.
Οι Άνα Μαρία Εστουπινιάν και Μαχίδα Ισσά είναι πρωταγωνιστές. Οι Ντιέγο Καδαβίδ, Γκρίισι Ρεντόν και Μαρσέλα Μπενχουμέα είναι συμπρωταγωνιστές, ενώ οι Λάουρα Γκαρσία, Λεονάρντο Ακόστα παίζουν τους ρόλους των ανταγωνιστών.
Στην ελληνική τηλεόραση η σειρά προβλήθηκε το 2018 από την ΕΡΤ3.
Αθερινολόγος
Με το όνομα αθερινολόγος ή αθυρνολόγος ή μπέντουλας ονομάζεται ειδικό αλιευτικό εργαλείο που χρησιμοποιείται για το ψάρεμα κυρίως της αθερίνας, αλλά και άλλων μικρών ψαριών, συνήθως σε όρμους, λιμνοθάλασσες και λιμένες.
Περιγραφή
Ο Αθερινολόγος είναι μια τεράστια απόχη χωρίς λαβή, της οποίας η στεφάνη είναι από χοντρό σύρμα ή σιδερένια 6-8 χιλιοστομέτρων με διάμετρο περίπου τα δύο μέτρα η οποία φέρει δίχτυνο σάκο βάθους περί τα 1,5 με 2 μέτρα. Ο σάκος του αθερινολόγου είναι από ψιλό δίχτυ, δηλαδή έχει πολύ μικρά ανοίγματα (μάτια). Αρχικά η στεφάνη κρέμεται οριζόντια με 3 - 4 χοντρές πετονιές (ή λεπτά σχοινιά) που «ζυγίζονται» (ενώνονται) σε μία πετονιά (μάνα), περίπου 1 μέτρο πάνω από το κέντρο της στεφάνης.
Χρήση εργαλείου
Ο αθερινολόγος ρίχνεται στη θάλασσα είτε από εξέδρα, είτε από λέμβο με τη βοήθεια ενός κοντού (κονταριού). Για να βυθισθεί γρήγορα ο σάκος τοποθετούνται σ' αυτόν μικρά βάρη, μερικά χοντρά βότσαλα, μέχρι να φθάσει στο βυθό ή σε κάποιο επιθυμητό ύψος. Στη συνέχεια ακολουθεί το μαλάγρωμα του εργαλείου. Η μαλάγρα αποτελεί τροφή των ψαριών, (που παρασκευάζεται από ίσα μέρη από τυρί, ψωμί και άμμο), που ρίχνεται αργά-αργά σε μικροποσότητες πάνω από το εργαλείο. Όταν αρχίσουν και μαζεύονται τα ψάρια (περισσότερο από την όσφρησή τους παρά από την όρασή τους), ανασύρεται ο αθερινολόγος πολύ αργά και στη συνέχεια γρήγορα.
Φωτεινός σηματοδότης
Ο φωτεινός σηματοδότης ή στην καθομιλουμένη φανάρι είναι μια κατηγορία σηματοδοτών, οι οποίοι ρυθμίζουν την κυκλοφορία των οχημάτων με τη χρήση λαμπτήρων, οι οποίοι φωτοβολούν εναλλασσόμενα και περιοδικά. Ο τρόπος και ο χρόνος εναλλαγής των λαμπτήρων ρυθμίζεται από ειδικό ηλεκτρονικό σύστημα, που ελέγχει η Τροχαία και το αρμόδιο υπουργείο για τις συγκοινωνίες.
Αθερινολόγος
Πηγές
Αθερινολογος
Φωτεινός σηματοδότης
Το πρώτο φανάρι τοποθετήθηκε έξω από τη Βρετανική Βουλή στο Λονδίνο τον Δεκέμβριο του 1868. Το τοποθέτησε εκεί ο μηχανικός τρένων J. P. Knight. Ήταν ένα ανακατασκευασμένο σιδηροδρομικό φανάρι, με σηματοφόρους βραχίονες και με κόκκινες και πράσινες λάμπες. Οι λυχνίες αερίου ελέγχονταν από έναν μοχλό στη βάση τους, ώστε να φαίνεται προς την κυκλοφορία το κατάλληλο φως. Το ηλεκτρικό αυτόματο - θα λέγαμε - φανάρι κατασκευάστηκε στην Αμερική το 1912. Εφευρέτης του θεωρείται ο αστυνομικός Lester Wire από το Οχάιο. Το 1914 η Αμερικάνικη Εταιρεία Φωτεινών Σηματοδοτών τοποθέτησε ένα σύστημα με δύο χρώματα, κόκκινο και πράσινο, και έναν βομβητή (buzzer) για να προειδοποιεί για τις αλλαγές. Εμπνευστής του ήταν ο James Hoge. Το πρώτο τρίχρωμο φανάρι τεσσάρων κατευθύνσεων κατασκευάστηκε από τον αστυνομικό William Potts στο Ντιτρόιτ το 1920.
Τρίχρωμος φωτεινός σηματοδότης
Οι τρίχρωμοι σηματοδότες χρησιμοποιούνται για να ρυθμίζουν την κίνηση δίνοντας εκ περιτροπής προτεραιότητα σε πολυσύχναστα ρεύματα κυκλοφορίας, τα οποία διασταυρώνονται. Μια σπάνια περίπτωση είναι η εκ περιτροπής χρήση στενού δρόμου σε ρεύματα αντίθετης κατεύθυνσης (κυρίως λόγω έργων στο υπόλοιπο οδόστρωμα).
Συναντώντας κάποιος φωτεινούς σηματοδότες, μπορεί να διακρίνει και να επισημάνει τους διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας τους.
Κανονική λειτουργία του σηματοδότη
thumb|Κανονική λειτουργία σηματοδότη Ένας φωτεινός σηματοδότης βρίσκεται σε κανονική λειτουργία όταν χρησιμοποιεί περιοδικά και τα τρία χρώματα. Σε αυτή τη περίπτωση, ένα ρεύμα κυκλοφορίας έχει ερυθρό σηματοδότη, το οποίο επιβάλει διακοπή πορείας για όσο χρονικό διάστημα ένα άλλο ρεύμα κυκλοφορίας διέρχεται κανονικά έχοντας πράσινο σηματοδότη.
Στις περισσότερες χώρες και ιδίως στην Ευρώπη, οι τρεις λαμπτήρες έχουν κατακόρυφη διάταξη. Στην βάση βρίσκεται το πράσινο, στη μέση το κίτρινο και στη κορυφή το ερυθρό. Τα πράσινα και τα κόκκινα φώτα εναλλάσσονται περιοδικά, επιτρέποντας ή απαγορεύοντας αντίστοιχα την πορεία ενός ρεύματος κυκλοφορίας. Το κίτρινο φως ανάβει για λίγα δευτερόλεπτα, ως προειδοποίηση κάθε εναλλαγή μεταξύ πράσινου-κόκκινου και κόκκινου-πράσινου.
Πιο συγκεκριμένα, σε μερικές χώρες, όπως η Ελλάδα, το κίτρινο φως ανάβει μόνο για να προαναγγείλει τον ερυθρό σηματοδότη, οπότε υπαγορεύει στους οδηγούς των οχημάτων να σταματήσουν, εκτός αν βρίσκονται τόσο κοντά στο σηματοδότη, ώστε να είναι επικίνδυνο να σταματήσουν ξαφνικά (αναλόγως και με την ταχύτητα του οχήματος). Σε αυτή την περίπτωση, το κίτρινο φως ανάβει μόνο του, μόλις σβήσει το πράσινο φως και μέχρι να ανάψει το κόκκινο φως.
Όμως, σε πολλές χώρες του εξωτερικού, (παλαιότερα ίσχυε και στην Ελλάδα ) το κίτρινο φως ανάβει και για να προαναγγείλει τον πράσινο σηματοδότη, ώστε οι οδηγοί να τίθενται σε ετοιμότητα, για να συνεχίσουν την πορεία τους. Στα κράτη αυτά, το κίτρινο φως ανάβει τότε ταυτόχρονα με το κόκκινο, για λίγα δευτερόλεπτα, προτού σβήσει το κόκκινο και ανάψει πάλι μόνο το πράσινο φως.