cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λογοκρισία στην Πολωνία
Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία
Μετά το Πραξικόπημα του Μαΐου του 1926, η λογοκρισία με στόχο τον αντιπολιτευόμενο τύπο και έντυπα εντάθηκε. Στην πράξη, η Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία έχει περιγραφεί ως έχουσα «ήπια λογοκρισία». Η λογοκρισία ασκήθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών. Τα τυπογραφεία έπρεπε να παράσχουν εκ των προτέρων αντίγραφο στο Υπουργείο, το οποίο θα μπορούσε να διατάξει τη διακοπή της έκδοσης. Επιτραπεί στους εκδότες να αμφισβητήσουν την απόφαση του Υπουργείου στα δικαστήρια. Επιτρεπόταν στις εφημερίδες να αναφέρουν ότι υπόκεινται σε λογοκρισία δημοσιεύοντας κενούς χώρους. Ήταν σύνηθες οι εκδότες να παραβιάζουν το νόμο, για παράδειγμα καθυστερώντας την αποστολή του πρώτου αντιγράφου ενός βιβλίου στο Υπουργείο, πράγμα που σήμαινε ότι πολλά αμφιλεγόμενα βιβλία πωλούνταν στα βιβλιοπωλεία πριν πάρουν την απόφασή τους οι λογοκριτές του Υπουργείου. Το Σύνταγμα του Απριλίου του 1935 δεν συζητούσε το ζήτημα της ελευθερίας του Τύπου, το οποίο έχει θεωρηθεί ως ένα βήμα προς τα πίσω στα ζητήματα που σχετίζονται με τη λογοκρισία, και ένα διάταγμα νόμου για τον Τύπο του 1938 εισήγαγε μια διάταξη που επέτρεπε στο Υπουργείο Εσωτερικών να εμποδίσει τη διανομή ξένων τίτλων. Το 1939 έγινε η αμφιλεγόμενη σύλληψη του εκδότη και δημοσιογράφου Στανίσουαφ Ματσκιέβιτς.
Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, η λογοκρισία χρησιμοποιήθηκε συχνά «για την υπεράσπιση της ευπρέπειας» εναντίον συγγραφέων των οποίων τα έργα θεωρούνταν «ανήθικα» ή «διατάραξη της κοινωνικής τάξης». Ο Πολωνός ιστορικός Ρίσαρντ Νιτς περιέγραψε τη λογοκρισία εκείνης της εποχής ως «επικεντρωμένη κυρίως σε αναρχικούς, αριστερούς και κομμουνιστές συμπαθούντες μεταξύ των πρωτοποριακών συγγραφέων». Πολωνοί συγγραφείς των οποίων τα έργα λογοκρίθηκαν ήταν οι Αντόνι Σουονίμσκι, Γιούλιαν Τούβιμ, Γιούζεφ Γουομποντόφσκι, Μπρούνο Γιασιένσκι, Ανάτολ Στερν, Αλεξάντερ Βατ, Ταντέους Πάιπερ και Μάριαν Τσουχνόφσκι. Η λογοκρισία ταινιών (που επικεντρώνεται στη διασφάλιση της ευπρέπειας) έχει περιγραφεί ως εκτεταμένη, καθώς ο νόμος απαγόρευε όχι μόνο πορνογραφικές ταινίες αλλά και ταινίες που εμφανίζουν περιεχόμενο που «παραβιάζει γενικά τους κώδικες ηθικής και νόμου», μια διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει μια σειρά αμφιλεγόμενων αποφάσεων, και σύμφωνα με τους κριτικούς της, έκαναν τους λογοκριτές της ταινίας ίσους σε ισχύ με τους σκηνοθέτες. Ο διευθυντής του Κεντρικού Γραφείου Κινηματογράφου του Υπουργείου Εσωτερικών, συνταγματάρχης Λέον Γουσκίνο, έχει περιγραφεί ως ο «τρόμος των κινηματογραφιστών».
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Μετά τη γερμανική και σοβιετική κατοχή της Πολωνίας το 1939, οι δυνάμεις κατοχής εισήγαγαν και πάλι σημαντικά επίπεδα λογοκρισίας στα πολωνικά εδάφη. Οι Γερμανοί απαγόρευσαν τη δημοσίευση οποιουδήποτε κανονικού βιβλίου, λογοτεχνικής μελέτης ή επιστημονικής εργασίας στην πολωνική γλώσσα.
Η λογοκρισία αρχικά στόχευε βιβλία που θεωρούνταν «σοβαρά», συμπεριλαμβανομένων επιστημονικών και εκπαιδευτικών κειμένων και κειμένων που θεωρήθηκε ότι προάγουν τον πολωνικό πατριωτισμό. Επιτρεπόταν μόνο η μυθοπλασία που δεν είχε αντιγερμανικούς τόνους. Η απαγορευμένη λογοτεχνία περιελάμβανε χάρτες, άτλαντες και εκδόσεις αγγλικής και γαλλικής γλώσσας, συμπεριλαμβανομένων λεξικών. Δημιουργήθηκαν πολλά μη δημόσια ευρετήρια απαγορευμένων βιβλίων και πάνω από 1.500 Πολωνοί συγγραφείς χαρακτηρίστηκαν «επικίνδυνοι για το γερμανικό κράτος και τον πολιτισμό». Το ευρετήριο των απαγορευμένων συγγραφέων περιελάμβανε ορισμένους Πολωνούς συγγραφείς όπως οι Άνταμ Μιτσκιέβιτς, Γιούλιους Σουοβάτσκι, Στανίσουαφ Βισπιάνσκι, Μπολέσουαφ Πρους, Στέφαν Ζερόμσκι, Γιούζεφ Ιγκνάτσι Κρασέφσκι, Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ, Στανίσουαφ Βισπιάνσκι, Γιούλιαν Τούβιμ, Κόρνελ Μακουσίνσκι, Λεόπολντ Σταφ, Ελίζα Οζεσκόβα and Μάρια Κονοπνίτσκα. Η απλή κατοχή τέτοιων βιβλίων ήταν παράνομη και τιμωρούνταν με φυλάκιση. Η πώληση βιβλίων από πόρτα σε πόρτα απαγορεύτηκε και τα βιβλιοπωλεία —για τα οποία απαιτούνταν άδεια λειτουργίας— είτε άδειασαν είτε έκλεισαν. Ο Τύπος μειώθηκε από πάνω από 2.000 δημοσιεύσεις σε μερικές δεκάδες, όλες λογοκριμένες από τους Γερμανούς.
Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Μετά την κομμουνιστική κατάληψη της Πολωνίας, το Κεντρικό Γραφείο Ελέγχου Τύπου, Εκδόσεων και Παραστάσεων (ΚΓΕΤΕΠ, Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, GUKPiW) ιδρύθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας στις 5 Ιουλίου 1946, αν και εντόπισε την προέλευσή του στα όργανα που ίδρυσαν οι προσωρινές πολωνικές κομμουνιστικές αρχές το 1944. Η λογοκρισία επηρέασε όλες τις μορφές των μέσων ενημέρωσης: έντυπα, τηλεόραση, ραδιόφωνο και κάθε είδους παραστάσεις. Όλες οι εκδόσεις και τα θεάματα έπρεπε να λάβουν προηγούμενη έγκριση από το ΚΓΕΤΕΠ και είχε επίσης το δικαίωμα να ακυρώσει τυχόν άδειες δημοσίευσης ή μετάδοσης μέσων. Οι νόμοι για τον Τύπο υπέστησαν σημαντικές αναθεωρήσεις το 1984 και το 1989. Η λογοκρισία της κομμουνιστικής εποχής στόχευε θέματα που σχετίζονταν με τη σοβιετική καταστολή εναντίον Πολωνών πολιτών, έργα επικριτικά στον κομμουνισμό ή χαρακτηρισμένα ως ανατρεπτικά και μεγάλο μέρος της σύγχρονης μεταναστευτικής λογοτεχνίας. Όπως αλλού στο Σοβιετικό Μπλοκ, η λογοκρισία θεωρήθηκε ως επιβολή της κομματικής γραμμής του κομμουνιστικού κόμματος.
Οι έλεγχοι ήταν ιδιαίτερα αυστηροί κατά τα πρώτα χρόνια της κομμουνιστικής περιόδου (δηλαδή, κατά τη διάρκεια της σταλινικής εποχής στην Πολωνία). Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, η λογοκρισία δεν σήμαινε μόνο την αστυνόμευση του περιεχομένου, καθώς ακόμη και η άρνηση εκτύπωσης κειμένων που εγκρίθηκαν από την κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες, όπως αποδεικνύεται από ένα περιστατικό το 1953 όταν το εβδομαδιαίο Tygodnik Powszechny έκλεισε προσωρινά και έχασε το τυπογραφείο του, αφού αρνήθηκε να τυπώσει το μοιρολόγι του Ιωσήφ Στάλιν.
Τρίτη Πολωνική Δημοκρατία
Η ελευθερία του Τύπου κατοχυρώνεται τόσο στο σύγχρονο Σύνταγμα της Πολωνίας (1997) όσο και στον αναθεωρημένο νόμο για τον Τύπο. Ένα άλλο άρθρο του Συντάγματος αποτρέπει ρητά την προληπτική λογοκρισία, αν και δεν απαγορεύει την κατασταλτική λογοκρισία μετά τη δημοσίευση, η οποία θεωρητικά μπορεί να μην είναι ασύμβατη με τη σύγχρονη πολωνική νομοθεσία.
Ένα σχέδιο νομοθεσίας για τη λογοκρισία του διαδικτύου που περιελάμβανε τη δημιουργία μητρώου αποκλεισμένων ιστότοπων εγκαταλείφθηκε από την πολωνική κυβέρνηση στις αρχές του 2011, μετά από διαμαρτυρίες και αναφορές κατά της πρότασης.
Η τροποποίηση του 2018 στον Νόμο για το Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης έχει περιγραφεί από ορισμένους ιστορικούς και ακτιβιστές ως λογοκρισία, επειδή ποινικοποιεί δηλώσεις που ισχυρίζονται την ευθύνη του πολωνικού έθνους για το Ολοκαύτωμα.
Στις 24 Μαΐου 2019, η Πολωνία υπέβαλε προσφυγή για ακύρωση της Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ενιαία ψηφιακή αγορά στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Κόνραντ Σιμάνσκι, είπε ότι η οδηγία «μπορεί να οδηγήσει στην υιοθέτηση κανονισμών που είναι ανάλογοι με την προληπτική λογοκρισία, η οποία αποθαρρύνεται όχι μόνο στο Σύνταγμα της Πολωνίας, αλλά και στις συνθήκες της ΕΕ».
Παράκαμψη της λογοκρισίας
Για να αποφευχθεί η λογοκρισία, καθ΄ όλη τη διάρκεια των περιόδων που η λογοκρισία επηρέασε τους Πολωνούς συγγραφείς, ορισμένοι συγγραφείς στράφηκαν στην αυτολογοκρισία, άλλοι προσπάθησαν να εξαπατήσουν το σύστημα με μεταφορές και Αισωπική γλώσσα, ενώ άλλοι δημοσίευσαν τα έργα τους από τον πολωνικό υπόγειο Τύπο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας
Ηφαιστειακή έκρηξη της Κω
<mapframe latitude="36.752639" longitude="27.144470" zoom="10" width="264" height="296" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 27.143624,         36.724124        ]      }    }  ] }
Η ηφαιστειακή έκρηξη της Κω ήταν γεωλογικό συμβάν της Πλειστοκαίνου Εποχής. Η έκρηξη που έγινε πριν από 160.000 χρόνια, ήταν η μεγαλύτερη που έχει συμβεί στη νοτιοανατολική Μεσόγειο τα τελευταία 2.000.000 χρόνια και από τις πιο σφοδρές εκρήξεις στον κόσμο ξεπερνώντας κατά πολύ ακόμα και αυτή της Σαντορίνης, που είχε συμβεί τον 17 αιώνα π.Χ. και που αφάνισε ολοκληρωτικά τον Μινωικό πολιτισμό.
Εντασσόμενη στο ηφαιστειακό τόξο του ανατολικού Αιγαίου, και στο ηφαιστειακό κέντρο της Νισύρου, η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία των νησιών της περιοχής από νότια της Κω και ως την Τήλο.
Ηφαιστειακή δράση
Η ηφαιστειακή δράση της Κω είχε αρχίσει λίγο πιο βόρεια από εκεί που εντοπίζεται σήμερα, πριν από πέντε εκατομμύρια χρόνια, κατά το Πλειστόκαινο. Υπάρχει ύστερα μία σχετική ηρεμία, που διήρκεσε για μερικά εκατομμύρια ίσως χρόνια και που κορυφώνεται με τη μεγάλη αυτή έκρηξη στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Νισύρου και Κω. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η ηφαιστειακή τέφρα να βρεθεί έως και 550 χιλιόμετρα πιο μακριά, κοντά στο νησί της Κύπρου. Οι εκρήξεις (πιο ήπιες) άρχισαν από τη νήσο Γυαλί. Η πρώτη φάση της έκρηξης διήρκεσε μόνο λίγες ώρες. Κατά τη διάρκειά της το θαλασσινό νερό άρχισε σταδιακά να εισχωρεί στον κρατήρα - διαμέτρου 20 χιλιομέτρων- μέσα από τις ρωγμές που είχαν ήδη εμφανιστεί εξαιτίας των πολυάριθμων μικρό-εκρήξεων. Στη δεύτερη φάση, η οποία διήρκεσε για μερικές μέρες, έγινε η κατάρρευση της καλντέρας, δημιουργώντας τον κόλπο Κεφάλου, που βλέπουμε μέχρι και σήμερα. Το ηφαιστειακό υλικό της έκρηξης υπολογίζεται πως κινούνταν με 100 μέτρα το δευτερόλεπτο, στο εσωτερικό της θάλασσας. Εκτίναξε στην ατμόσφαιρα λιωμένα πετρώματα που έφταναν την ποσότητα των 240 δισεκατομμυρίων τόνων, ενώ η νήσος Γυαλί καλύφθηκε με ένα στρώμα κίσσηρης με πάχος 170 μέτρα, όπως και η Κως, που έφτασε τα 30 μέτρα. Τα πυρακτωμένα νέφη δεν άργησαν να καλύψουν μια απόσταση 8.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Υπολείμματα αυτής της έκρηξης βρέθηκαν στην Κάλυμνο, στην Κνίδο, στην Τήλο, καθώς και σε μεγάλο μέρος από τα παράλια της Μικράς Ασία. Το ηφαίστειο μετά από αυτήν την έκρηξη "σίγησε", και έτσι ο κρατήρας του, καλύφθηκε με θαλάσσια ιζήματα, που φτάνουν σε πάχος τα 40 μέτρα. Αφού πέρασαν χιλιάδες χρόνια δημιουργήθηκε ένας νέος υποθαλάσσιος κρατήρας στη θέση του, που ονομάζεται " Άβυσσος ". Η έκρηξη αυτή υπολογίζεται με βάση τον ηφαιστειακό δείκτη σε vei-7.
Το ηφαίστειο θεωρείται μέχρι και σήμερα ενεργό. Βρίσκεται δηλαδή ακόμα στην μετά-ηφαιστειακή του δραστηριότητα. Υπάρχουν σημεία στον κρατήρα του, που εκ τινάζουν σε μορφή πίδακων, πυρακτωμένα υλικά. Στην περίπτωση που συγκεντρώσει ξαφνικά πολύ μεγάλες ποσότητες μάγματος, θα βιώσουμε μια μεγάλη έκρηξη, σαν αυτή που είχε λάβει χώρα πριν από 160.000 χρόνια. Ωστόσο υπήρχαν στιγμές που οι επιστήμονες φοβήθηκαν για μια νέα έκρηξη, όπως το 1996 όπου η ευρύτερη περιοχή της Νισύρου συγκλονίστηκε από ένα πλήθος μικροσεισμών.
Παραπομπές
Κω Κατηγορία:Κως Κατηγορία:Νίσυρος
Πάνω Ακουρδάλια
Τα Πάνω Ακουρδάλια είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Θλίψη
Η λέξη Θλίψη μπορεί να αναφέρεται στα λήμματα:
Ευρωλίγκα ανδρών 2002-03
Η Ευρωλίγκα ανδρών 2002-2003 ήταν η τρίτη σεζόν της σύγχρονης εποχής της κορυφαίας Ευρωπαϊκής διασυλλογικής επαγγελματικής διοργάνωσης μπάσκετ. Συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων διοργανώσεων υπό την αιγίδα της FIBA Europe (ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών), αυτή είναι η 55η σεζόν της σπουδαιότερης Ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης στο χώρο της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Τη σεζόν 2002–03 συμμετείχαν 24 σύλλογοι από 13 διαφορετικές χώρες. Το φάιναλ-φορ (Final 4) έλαβε χώρα στο στάδιο Palau Sant Jordi, στην πόλη Βαρκελώνη της Ισπανίας, με τους οικοδεσπότες της Μπαρτσελόνα να επικρατούν στον τελικό της Μπένετον Τρεβίζο με σκορ 76-65, κατακτώντας έτσι το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία της Μπαρτσελόνα, μετά από 6 ανεπιτυχή Final Four αυτής της ομάδας στη δεκαετία του 1990.
Κανονική σεζόν
Στην Α' Φάση (κανονική διάρκεια), οι 24 ομάδες χωρίζονται σε 3 ομίλους, 8 ομάδων. Κάθε σύλλογος αντιμετωπίζει όλους τους υπόλοιπους του ομίλου του, 2 φορές. Μία εντός έδρας και μία εκτός. Έτσι, κάθε ομάδα δίνει 14 αγώνες στην Α' Φάση. Οι πρώτες 5 ομάδες κάθε ομίλου, αλλά και η καλύτερη 6η, προκρίνονται στον επόμενο γύρο.
Β' Φάση (Top 16)
Οι ομάδες που προκρίθηκαν από την Α' Φάση χωρίζονται σε 4 ομίλους, 4 ομάδων. Κάθε σύλλογος αντιμετωπίζει όλους τους υπόλοιπους του ομίλου του, 2 φορές. Μία εντός έδρας και μία εκτός. Έτσι, κάθε ομάδα δίνει 6 αγώνες στην Β' Φάση. Η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου προκρίνεται στο Φάιναλ 4.
Final − 4
Το Final−4 της Ευρωλίγκας ανδρών 2002-03 διεξήχθη στη Βαρκελώνη, στις 9 και 11 Μαΐου 2003.
Ημιτελικοί
Παρασκευή 9 Μαΐου 2003
Μικρός Τελικός
Κυριακή 11 Μαΐου 2003
Μεγάλος Τελικός
Κυριακή 11 Μαΐου 2003
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2003
Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου
Το Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου είναι ένα αρχαιολογικό μουσείο στην Αθήνα, Ελλάδα. Βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά της Ακρόπολης, στην περιοχή της Πλάκας (Θεωρίας 12). Ιδρύθηκε το 1976 και στεγάζει τη συλλογή των Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου, η οποία άρχισε να σχηματίζεται το 1923 και δωρήθηκε στο ελληνικό κράτος το 1972. Η συλλογή περιλαμβάνει περίπου. 6500 αντικείμενα προϊστορικής, αρχαίας ελληνικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης, που καλύπτουν σχεδόν έξι χιλιετίες ιστορίας (από τη Νεολιθική εποχή έως τον 19ο αιώνα).
Τα κτίρια
Το μουσείο στεγάζεται σε δύο κτίρια, τα οποία έχουν κοινή είσοδο στην οδό Θεωρίας. Το παλαιότερο κτίριο είναι ένα νεοκλασικό αρχοντικό που κατασκευάστηκε το 1894 ως κατοικία της οικογένειας Μιχαλέα. Έχει τρεις ορόφους, με εντυπωσιακές οροφογραφίες στον επάνω όροφο. Το αρχοντικό Μιχαλέα απαλλοτριώθηκε από το ελληνικό κράτος τις δεκαετίες 1960-1970 και αναστηλώθηκε για να στεγάσει μόνιμα τη συλλογή Κανελλοπούλου. Το 2007 κατασκευάστηκε η Νέα Πτέρυγα του Μουσείου από τον αρχιτέκτονα Π. Καλλιγά, με δωρεά της Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου και του Ιδρύματος Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου.
Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν πριν από την κατασκευή της Νέας Πτέρυγας έφεραν στο φως λείψανα υστεροβυζαντινής κατοικίας και μέρος της μεσαιωνικής οχύρωσης της Αθήνας (του λεγόμενου Ριζόκαστρου), που χτίστηκε τον 13ο αιώνα. Αυτά τα λείψανα έχουν διατηρηθεί στο υπόγειο της Νέας Πτέρυγας και είναι προσβάσιμα στο κοινό.
Η συλλογή
Η συλλογή Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου περιλαμβάνει περίπου. 6500 αντικείμενα Προϊστορικής, Αρχαίας Ελληνικής, Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής τέχνης. Ανάμεσά τους ξεχωρίσουν τα ειδώλια και αγγεία της Νεολιθικής και της Εποχής του Χαλκού, τα πολυάριθμα αρχαϊκά και κλασικά αγγεία, τα μεταλλικά αντικείμενα (αγγεία, όπλα, αγαλματίδια, βάρη, τελετουργικά σκεύη ), τα μαρμάρινα γλυπτά, τα κοσμήματα διαφόρων περιόδων (από χρυσό, άργυρο, χαλκό, γυαλί), τα νομίσματα, τα πορτρέτα τύπου Fayum, τα υφάσματα, τα χειρόγραφα, οι πρώιμες έντυπες εκδόσεις και οι περισσότερες από 350 εικόνες που χρονολογούνται από τον 14ο έως τον 19ο αιώνα.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το σύνολο των μελανόμορφων και ερυθρόμορφων αγγείων, που απεικονίζουν μυθολογικές σκηνές, τελετουργίες και καθημερινές δραστηριότητες της Αρχαϊκής και Κλασικής περιόδου. Ανάλογης σημασίας είναι και οι αττικές λευκές λήκυθοι του μουσείου, οι οποίες απεικονίζουν ταφικές σκηνές με τεχνική που θυμίζει τη μεγάλη ζωγραφική της Κλασικής περιόδου.
Η συλλογή είναι διεθνώς γνωστή για τις εξαιρετικές βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες που περιλαμβάνει. Αντιπροσωπεύονται πολλοί ζωγράφοι της Κρητικής Σχολής, οι οποίοι συνδύαζαν τη βυζαντινή παράδοση με εκφραστικά στοιχεία της ευρωπαϊκής Αναγέννησης: Νικόλαος Τζαφούρης, Μιχαήλ Δαμασκηνός, Εμμανουήλ Λαμπάρδος, Φραγκιάς Καβερτζάς, Ιερεμίας Παλλαδάς, Βίκτωρ και Εμμανουήλ Τζάνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ελλάδα
Ιππόται
Οι Ιππόται ή Ιππότες (Ἱππόται) ήταν πόλη στην αρχαία Βοιωτία. Ήταν ανεξάρτητη κάποια στιγμή της Αρχαϊκής εποχής. Βρισκόταν σε οροπέδιο στην περιοχή του Όρους Ελικών στα νοτιοανατολικά της Βοιωτίας, ανάμεσα στη Θίσβη και την Κορώνεια, πλησίον της σημερινής Αγίας Άννας στην πεδιάδα των Κουκούρων, η οποία σε έκταση περίπου 45 τετραγωνικών χιλιομέτρων ήταν επαρκής για να διατηρήσει μια μικρή πόλιν. Αργότερα η επικράτειά της χωρίστηκε μεταξύ της Θίσβης και της Κορώνειας.
Οι Ιππόται περιλαμβάνονται και σε μια ιστορία στην ελληνική μυθολογία.
Σαλαμιού
Η Σαλαμιού είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Γκοντβάνα
Περίπου 300 εκατομμύρια χρόνια πριν, η Γκοντβάνα και η Λαυρασία ενώθηκαν για να σχηματίσουν την υπερήπειρο Παγγαία, η οποία υπήρχε μέχρι πριν 200-180 εκατομμύρια χρόνια πριν. Στη συνέχεια, η Γκοντβάνα χωρίστηκε από τη Λαυρασία, στα μέσα του Μεσοζωικού αιώνα, με τη διάσπαστη της Παγγαίας, κινούμενη προς τα νότια. Στη συνέχεια η Γκοντβάνα χωρίστηκε σε επιμέρους ηπείρους.
Η Γκοντβάνα περιλάμβανε τις περισσότερες από τις εκτάσεις γης στο σημερινό νότιο ημισφαίριο, συμπεριλαμβανομένων της Ανταρκτικής, της Νότιας Αμερικής, της Αφρικής, της Μαδαγασκάρης και της Αυστραλίας, καθώς και την Αραβική Χερσόνησο και την Ινδική Υποήπειρο, οι οποίες πλέον έχουν μετακινηθεί ολόκληρες στο βόρειο ημισφαίριο.
Παραπομπές
κατηγορία:Παλαιογεωγραφία κατηγορία:Υπερήπειροι
Αντρέ Βίλας Μπόας
Ο Αντρέ Βίλας Μπόας (Luís André de Pina Cabral e Villas-Boas, 17 Οκτωβρίου 1977) είναι Πορτογάλος προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στην πόλη του Πόρτο. Είναι ο νεότερος προπονητής στην ιστορία του ποδοσφαίρου που έχει κερδίσει ένα ευρωπαϊκό τίτλο, το Γιουρόπα Λιγκ 2010-11 με την ομάδα της Πόρτο ΦΚ.Επίσης είναι ο προπονητής που έχει δαπανηθεί για αυτόν το μεγαλύτερο ποσό για μεταγραφή μια και η μεταγραφή του το Καλοκαίρι του 2011 από την Πόρτο ΦΚ στην Τσέλσι ΦΚ κόστισε 15 εκατομύρια ευρώ.
Τα πρώτα βήματα
Στην ηλικία των 16 ετών ο Αντρέ Βίλας Μπόας (οπάδος της Πόρτο) ζούσε στο στο ίδιο τετράγωνο με τον τότε προπονητή της Πόρτο ΦΚ τον Άγγλο Μπόμπι Ρόμπσον. Μετά από συζήτηση μεταξύ των δύο ο νεαρός ζήτησε να του επιτρέψει να παρακολουθεί τις προπονήσεις της Πόρτο ΦΚ.Μάλιστα, εξέφραζε την άποψη, πως ο Ρόμπσον θα έπρεπε να δίνει περισσότερες ευκαιρίες στον τότε νεαρό άσο του συλλόγου, Ντομίνγκος Πασιένσια τον οποίο ο Μπόας νίκησε ως προπονητή στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ  κόντρα στη Σπόρτινγκ Μπράγκα.Ο Ρόμπσον διόρισε Βίλας Μπόας  στο τμήμα παρατήρησης της  Πόρτο ΦΚ.Υπό την καθοδήγηση του Ρόμπσον, ο οποίος ήταν εντυπωσιασμένος με την άπταιστη γνώση  της αγγλικής γλώσσας, πέτυχε να πάρει το πρώτο δίπλωμα προπονητικής της UEFA στην κλάση C μόλις στην ηλικία των 17 ετών στην Σκωτία .Τότε είχε μια σύντομη θητεία ως προπονητής της εθνικής ομάδα κάτω των 21 ετών των Βρετανικών Παρθένών Νήσών.Το 2002 ξαναγυρίσει στην Πόρτο ΦΚ ως βοηθός του Ζοζέ Μουρίνιοτου άλλου προστατευόμενου του Μπόμπι Ρόμπσον.Ακολούθησε ως βοηθός προπονητή τον Μουρίνιο στις Τσέλσι και Ίντερ.
Ακαντέμικα
Την έναρξη της σεζόν 2009-10, ο Αντρέ Βίλας Μπόας εγκαταλείπει τον Μουρίνιο για να ακολουθήσει καριέρα πρώτου προπονητή.Πρώτος σταθμός η Ακαντέμικά ο Αντρέ Βίλας Μπόας καλείται να αναπληρώσει την κενή θέση που δημιουργήθηκε από την παραίτηση του Ροτζέριο Γκονζάλβες τον Οκτώβριο του 2009.Όταν προσλήφθηκε ο Βίλας Μπόας η Ακαντέμικα βολοδέρνει στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας χωρίς ακόμα νίκη. Υπό την καθοδήγηση του νεαρού προπονητή η Ακαντέμικα παίζει εντυπωσιακό ποδόσφαιρο και τερματίζει τελικά στην 11η θέση 10 βαθμούς μακριά από την ζώνη του υποβιβασμού.Φτάνει μάλιστα έως τα ημιτελικά του Πορτογαλικού Λίγκ καπ όπου και χάνει δύσκολα από την Πόρτο] με ένα γκολ προς το τέλος του αγώνα.
Πόρτο
Η εντυπωσιακή σεζόν με την Ακαντέμικα τον κάνουν περιζήτητο, τα ΜΜΕ της Πορτογαλία τον συνδεύουν με την Σπόρτινγκ Λισαβόνας αλλά ο Αντρέ Βίλας Μπόας καταλήγει στην Πόρτομετά την απομάκρυνση του Ζεσουάλντο Φερέιρα. Στις 7 Αυγούστου 2010, πανηγυρίζει το πρώτο του τρόπαιο, όταν η Πόρτο κερδίζει την  Μπενφίκα με 2-0 στον τελικό του πορτογαλικού Σούπερ καπ. Η σεζόν όμως μόλις είχε αρχίσει ακολούθησε Το πρωτάθλημα Πορτογαλίας,το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και το Κύπελλο Πορτογαλίας .Τα στατιστικά που συνοδεύουν τον Πορτογάλο προπονητή είναι εντυπωσιακά Στην πρώτη του σεζόν ως προπονητής, της Πόρτο
Τσέλσι
Στις 21 Ιουνίου 2011 η Τσέλσι καταβάλει στην Πόρτο το ποσό των 15 εκατομμυρίων € ως αποζημίωση για να αποκτήσει τον Αντρέ Βίλας Μπόας την ίδια μέρα ο Πορτογάλος υπέβαλεί την παραίτησή του από προπονητής της Πόρτο και μία μέρα μετά αναλαμβάνει επίσημα την θέση του προπονητή της Τσέλσι.Στην Τσέλσι η πίεση και η κακή πορεία στην Πρέμιερ Λιγκ οδηγούν την Τσέλσι στην απόφαση να απολύσει τον Πορτογάλο μανατζερ.
Τότεναμ Χότσπερ
Στις 3 Ιουλίου 2012 η Τότεναμ Χότσπερ ανακοινώνει την συμφωνία της με τον Αντρέ Βίλας Μπόας για 3 χρόνια.Την σεζόν 12/13 η Τότεναμ Χότσπερ με τον Άντρε Βίλας Μπόας στον πάγκο πραγματοποιεί με εξαιρετική πορεία τερματίζοντας στην 5η θέση της Πρέμιερ Λιγκ.Παρόλα αυτά το κακό ξεκίνημα την επόμενη σεζόν τον οδήγησε στην έξοδο.
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Αμέσως με την ανακοίνωση της απόλυσης του η ρώσικη ομάδα τον προσέγγισε και έτσι έγινε προπονητής της ρώσικης ομάδας. Εκεί κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο πριν παραιτηθεί από την ομάδα για οικογενειακούς λόγους.
Σανγκάη SIPG
Μέτα την αποχώρηση του από την ρώσικη ομάδα,υπέγραψε ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο με την κινέζικη ομάδα Σαγκάη SIPG,αντικαθιστώντας τον Σβέν Γκόραν Έρικσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Βρετανικών Παρθένων Νήσων Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Γέζι Ντούντεκ
Ο Γέρζι Χένρικ Ντούντεκ (πολωνική γλώσσα: Jerzy Henryk Dudek, γενν. 23 Μαρτίου 1973) είναι παλαίμαχος Πολωνός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Σταδιοδρομία
Ο Γέρζι Ντούντεκ έχει αγωνιστεί στις Κονκόρντια Κνούροβ και Σόκολ Τίχι, ενώ από το 1996 και έπειτα έχει αγωνιστεί στις Φέγενορντ, Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ στην Κωνσταντινούπολη, αποκρούοντας τις εκτελέσεις πέναλτι των Αντρέα Πίρλο και Άντριι Σεφτσένκο. Μέχρι το 2011 αγωνίστηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία στέφθηκε πρωταθλητής Ισπανίας (2007-2008) και κυπελλούχος (2011). Το <<κύκνειο άσμα>> του με τη φανέλα των «μερένχες» ήταν το παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής της Πριμέρα Ντιβιζιόν, όπου οι Μαδριλένοι αντιμετώπισαν την ήδη υποβιβασμένη ομάδα της Αλμερία στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου και την συνέτριψαν με 8-1. Ο Ντούντεκ βρισκόταν βασικός κάτω από τα γκολπόστ και αγωνίστηκε μέχρι το 79ο λεπτό της αναμέτρησης, όπου αντικαταστάθηκε από τον νεαρό τερματοφύλακα Ζέσους. Με δάκρυα στα μάτια, ο Πολωνός τερματοφύλακας άκουσε για τελευταία φορά το χειροκρότημα από τους οπαδούς των Μαδριλένων που βρίσκονταν στο γήπεδο. Αυτή ήταν μόλις η δεύτερη συμμετοχή του με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης σε επίσημο αγώνα. Με την Εθνική ομάδα της Πολωνίας έχει 59 συμμετοχές, ανάμεσά τους και οι τρεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002 στην Άπω Ανατολή (Ιαπωνία-Νότια Κορέα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κονκόρντια Κνούροβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΚΣ Τίχι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Σαραμά
Το Σαραμά είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2000-01
Το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2000-01 ή αλλιώς το Ερεντιβίζιε 2000-01 ήταν το 45ο πρωτάθλημα Ερεντιβίζιε. Ξεκίνησε στις 18 Αυγούστου 2000 και ολοκληρώθηκε στις 28 Μαΐου 2001.
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αϊντχόφεν για 16η φορά στην ιστορία της, ενώ υποβιβάστηκε στην Εέρστε Ντιβίζιε η Ρόζενταλ. Την είσοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ 2001-02 κέρδισαν οι Αϊντχόφεν, Φέγενορντ και Άγιαξ, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2001-2002 οι Ρόντα, Ουτρέχτη και Τβέντε (μέσω του κυπέλλου Ολλανδίας), ενώ στο Κύπελλο Ιντερτότο 2001 οι Βάαλβαϊκ και Χέρενφεν.
Ομάδες
Συνολικά 18 ομάδες αγωνίστηκαν στη συγκεκριμένη σεζόν: οι πρώτες 15 ομάδες της περσινής σεζόν, 2 νικητές των Play Offs ανόδου/υποβιβασμού και η πρωταθλήτρια της Εέρστε Ντιβίζιε 1999-00.
Αποτελέσματα
Πράσινο: Νίκη γηπεδούχου ομάδας Μπλε: Ισοπαλία <div style="margin-left:185px; padding-left:10px; width:200px; background-color:#FCC; font-size:11px; margin-bottom:10px;">Κόκκινο: Νίκη φιλοξενούμενης ομάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2000-2001 Κατηγορία:Έρεντιβιζι
Εκστρατεία της Μπετσουαναλάνδης
Η Εκστρατεία της Μπετσουαναλάνδης (Bechuanaland Expedition) ή Εκστρατεία Γουόρεν (Warren Expedition), της περιόδου του 1884-1885, ήταν βρετανική στρατιωτική εκστρατεία στη Μπετσουαναλάνδη, για την υπεράσπιση της βρετανικής κυριαρχίας εν όψει καταπατήσεων από τη Γερμανία, στη Τράνσβααλ και την καταστολή επαναστατημένων των πολιτειών Στελλαλάνδη και Γκόσεν των Μπόερς.
Το Δεκέμβριο του 1884, ο αρχιστράτηγος Τσαρλς Γουόρεν εστάλη ως βασιλικός ειδικός επίτροπος για τη διοίκηση στρατιωτικής εκστρατείας στη Μπετσουαναλάνδη, για την υπεράσπιση της βρετανικής κυριαρχίας εν όψει καταπατήσεων από τη Γερμανία, στη Τράνσβααλ και την καταστολή επαναστατημένων πολιτειών Στελλαλάνδη και Γκόσεν των Μπόερς, οι οποίες υποστηριζόταν από τη Τράνσβααλ και καταλάμβαναν εδάφη και βοοειδή από τις φυλές Τσουάνα της περιοχής. Η δύναμη του Γουόρεν που αποτελούνταν από 4.000 Βρετανούς και γηγενείς κατευθύνθηκε βόρεια από το Κέιπ Τάουν, συνοδεία των τριών πρώτων αεροστάτων παρατήρησης που χρησιμοποιήθηκαν από το Βρετανικό Στρατό Ξηράς σε πεδίο μάχης. Στις 22 Ιανουαρίου, ο Γουόρεν συναντήθηκε με τον ηγέτη των Μπόερς Πολ Κρούγκερ στον ποταμό Μόντερ, όπου ο Κρούγκερ σταμάτησε την εκστρατεία αναλαμβάνοντας ο ίδιος την ευθύνη για τη διατήρηση της τάξης στη Μπετσουαναλάνδη. Ωστόσο, ο Γουόρεν δεν εγκατέλειψε την πορεία του, και όταν κατέφτασε στη Μπετσουαναλάνδη διέλυσε τις δημοκρατίες της Στελλαλάνδης και του Γκόσεν χωρίς αιματοχυσίες και ως εκ τούτου η Μπετσουαναλάνδη έγινε βρετανικό προτεκτοράτο. Ο Γουόρεν ανακλήθηκε στη Βρετανία το Σεπτέμβριο του 1885.
Ο Σκωτσέζος ιεραπόστολος Τζον Μακένζι (1835–99), ο οποίος συνόδευσε το Γουόρεν, περιέγραψε τις εμπειρίες του από την εκστρατεία σε ένα σύγγραμμα του 1887, το Austral Africa: Losing It or Ruling It.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας Κατηγορία:Ιστορία της Νότιας Αφρικής
Εθνική Βιβλιοθήκη του Καμερούν
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Καμερούν (γαλλικά: Bibliothèque nationale du Cameroun) είναι η εθνική βιβλιοθήκη του Καμερούν, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Γιαουντέ.
Ιστορία
Σύμφωνα με την UNESCO, μόνο το 71,3% του ενήλικου πληθυσμού του Καμερούν (άνω των 15 ετών) ήταν εγγράμματοι (το 2010).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Καμερούν Κ
NGC 3875
Ο NGC 3875 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 325 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 27 Απριλίου 1785 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Λέοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 3875 36675 06739
Σκούλλι
Το Σκούλλι είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Σαμ Τζιανκάνα
Πρώτα χρόνια
Ο Τζιανκάνα γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου (μερικές πηγές λένε στις 24 Μαΐου) του 1908, στο Σικάγο του Ιλλινόις και ήταν γιος Ιταλών μεταναστών από τη Σικελία. Μεγάλωσε σε μια κακόφημη γειτονιά στη δυτική πλευρά του Σικάγου και ως έφηβος, ήταν μέλος μιας συμμορίας του δρόμου ονόματι "The 42s", η οποία εκτέλουσε διάφορες μικροδουλειές για τα μέλη της ισχυρής μαφίας του Σικάγου τη δεκαετία του 1920. επικεφαλής της οποίας τότε ήταν ο διαβόητος γκάνγκστερ Αλ Καπόνε.
Αργότερα ο Τζιανκάνα έγινε οδηγός και μπράβος στην οργάνωση του Καπόνε και συνελήφθη για πρώτη φορά το 1925 για κλοπή αυτοκινήτων. Κατά την ηλικία των 20 ετών ήταν ο κύριος ύποπτος σε έρευνες της αστυνομίας για τρεις δολοφονίες, αλλά ποτέ δεν δικάστηκε.
Άνοδος στο οργανωμένο έγκλημα
Από τη δεκαετία του '30 και μετά άρχισε η άνοδος του Τζιανκάνα στον υπόκοσμο του Σικάγου, καθώς με τη φυλάκιση του Αλ Καπόνε το 1931 η ηγεσία στη μαφία άλλαξε. Στις αρχές της δεκαετίας του 1940, ο Τζιανκάνα ξεκίνησε να αναλαμβάνει τις παράνομες δραστηριότητες τυχερών παιχνιδιών του Σικάγου, ιδιαίτερα εκείνες της αφρο-αμερικανικής γειτονιάς της πόλης. Μέσα από μια βίαιη σειρά γεγονότων, συμπεριλαμβανομένων των ξυλοδαρμών, απαγωγών και των δολοφονιών, ο ίδιος και οι συνεργάτες του κέρδισαν τον έλεγχο της προστασίας μαγαζιών, αυξάνοντας το ετήσιο εισόδημα της μαφίας του Σικάγου κατά εκατομμύρια δολάρια.
Όταν ο Τόνι Ακάρντο παραιτήθηκε από επικεφαλής της Μαφίας του Σικάγου στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Τζιανκάνα ανέλαβε την ηγεσία. Μέχρι το 1955 ελέγχε τις επιχειρήσεις τυχερών παιχνιδιών και πορνείας, το εμπόριο ναρκωτικών και άλλες παράνομες βιομηχανίες στην πόλη. Υπό την ηγεσία του, η μαφία του Σικάγου έγινε από μια σχετικά μικρή οργάνωση σε ένα ολοκληρωμένο εγκληματικό συνδικάτο. Κάποτε είχε πει σε έναν πράκτορα του FBI, ότι του "ανήκε" όχι μόνο το Σικάγο, αλλά και το Μαϊάμι και το Λος Άντζελες.
Σχέσεις με τους Κένεντι
Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν, ότι ο Σαμ Τζιανκάνα ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας της νίκης στις Προεδρικές εκλογές του 1960, που οδήγησε τον Τζον Φ. Κένεντι στην ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήταν ο Τζόζεφ Κένεντι, ένας πλούσιος επιχειρηματίας, διπλωμάτης και πολιτικός με ένα ταραγμένο παρελθόν, που διατηρούσε δεσμούς με αρκετούς μαφιόζους από την εποχή της ποτοαπαγόρευσης και στράφηκε προς τον Τζιανκάνα για να βοηθήσει τον γιο του να πάρει τους ψήφους της εκλογικής περιφέρειας του Ιλλινόις, καθώς και της μεγάλης κοινότητας των Ιταλο-αμερικανών.
Ο Τζιανκάνα επίσης ανέπτυξε στενές σχέσεις με τους Κένεντι μέσω του τραγουδιστή και ηθοποιού Φρανκ Σινάτρα, καθώς υπήρξε συνεταίρος του με ποσοστό 25% στο Καλ-Νέβα Λοτζ, ένα καζίνο ξενοδοχείο, όπου πολύ συχνά το επισκεπτόνταν οι αδερφοί Τζον και Ρόμπερτ Κένεντι.
Θεωρία συνωμοσίας και εμπλοκή
Με τη Δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι στις 22 Νοεμβρίου 1963, στο Ντάλας του Τέξας, πολλοί δεν πείστηκαν από την επίσημη έκθεση της Επιτροπής Γουώρεν και άρχισαν να κάνουν λόγο για ανάμιξη της μαφίας και ειδικότερα την άμεση εμπλοκή του Σαμ Τζιανκάνα και του Τζον Ροσέλλι, επειδή πίστευαν ότι παρά τη βοήθεια που παρείχαν στον ίδιο για την προεκλογική του εκστρατεία στις εκλογές του 1960, αυτός τους είχε προδώσει με την τοποθέτηση του αδελφού του, Ρόμπερτ στο Υπουργείο δικαιοσύνης, ο οποίος από την πρώτη στιγμή της άσκησης των καθηκόντων του ξεκίνησε έναν ανελέητο αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος στις ΗΠΑ, κάτι που προκάλεσε μεγάλη οργή στα αφεντικά της Μαφίας. Σε αυτήν τη θεωρία συνωμοσίας βασίζονται πολλοί και στο γεγονός ότι ο δολοφόνος του Όσβαλντ, Τζακ Ρούμπι διατηρούσε στενές επαφές με τη μαφία του Σικάγου, επικεφαλής της οποίας παρέμεινε ο Σαμ Τζιανκάνα.
Σχέσεις με τη CIA
Είναι ευρέως γνωστό και εν μέρει επιβεβαιώθηκε από τις ακροάσεις της Επιτροπής Τσερτς ότι κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Κένεντι, η CIA στρατολόγησε τον Τζιανκάνα και άλλους μαφιόζους για να δολοφονήσουν τον Φιντέλ Κάστρο. Ο Τζιανκάνα φέρεται να είπε ότι η CIA και η Κόζα Νόστρα ήταν «οι διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος».
Η Τζούντιθ Έξνερ ισχυρίστηκε ότι ήταν η ερωμένη τόσο του Τζιανκάνα όσο και του Τζον Κένεντι, και ότι παρέδιδε επικοινωνίες μεταξύ τους για τον Κάστρο. Η κόρη του Τζιανκάνα, Αντουανέτα, έχει δηλώσει ότι ο πατέρας της έκανε μια απάτη για να τσεπώσει εκατομμύρια δολάρια της CIA.
Σύμφωνα με τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα "Οικογενειακά Κοσμήματα" της CIA, που κυκλοφόρησαν το 1997 αποκάλυψαν ότι κάποιοι μαφιόζοι συνεργάστηκαν με τη CIA σε απόπειρες δολοφονίας κατά του Κάστρο. Τα έγγραφα της CIA που κυκλοφόρησαν το 2007 επιβεβαίωσαν ότι τον Σεπτέμβριο του 1960, η CIA στρατολόγησε τον πρώην πράκτορα του FBI Ρόμπερτ Μέιχιου για να συναντηθεί με τον εκπρόσωπο της Δυτικής Ακτής της μαφίας του Σικάγου, Τζον Ροσέλλι.
Όταν ο Μέιχιου επικοινώνησε με τον Ροσέλλι, ο Μέιχιου απέκρυψε ότι τον έστειλε η CIA, αντ' αυτού εμφανιζόταν ως συνήγορος διεθνών εταιρειών. Προσέφερε 150.000 δολάρια για να σκοτώσει τον Κάστρο, αλλά ο Ροσέλλι αρνήθηκε οποιαδήποτε πληρωμή. Ωστόσο ο Ροσέλλι σύστησε τον Μέιχιου σε δύο άντρες που ονόμαζε Σαμ Γκόλντ και Τζο. Ο "Σαμ Γκόλντ" ήταν ο Τζιανκάνα και ο "Τζο" ήταν ο Σάντο Τραφικάντε, ο οποίος ήταν αφεντικό της μαφίας στην Τάμπα της Φλόριντα και ένας από τους πιο ισχυρούς μαφιόζους στην προεπαναστατική Κούβα. Ο Γκλεν Κέσλερ της The Washington Post εξήγησε: «Αφού ο Φιντέλ Κάστρο οδήγησε μια επανάσταση που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Φουλχένσιο Μπατίστα το 1959, η CIA ήθελε απεγνωσμένα να εξοντώσει τον Κάστρο. Έτσι, η υπηρεσία αναζήτησε έναν εταίρο που ανησυχούσε εξίσου για τον Κάστρο—τη μαφία, που είχε προσοδοφόρες επενδύσεις σε κουβανέζικα καζίνο».
Ο Τζιανκάνα πρότεινε τη χρήση δηλητηριωδών χαπιών στο φαγητό και το ποτό του Κάστρο. Η CIA έδωσε αυτά τα χάπια στον υποψήφιο του Τζιανκάνα, Χουάν Όρτα, τον οποίο ο Τζιανκάνα παρουσίαζε ως διεφθαρμένο αξιωματούχο στη νέα κουβανική κυβέρνηση και ο οποίος είχε πρόσβαση στον Κάστρο. Μετά από έξι προσπάθειες να εισαγάγει το δηλητήριο στο φαγητό του Κάστρο, ο Όρτα απαίτησε απότομα να απαλλαγεί από την αποστολή, δίνοντας τη δουλειά σε έναν άλλο, ανώνυμο συμμετέχοντα. Αργότερα, ο Τζιανκάνα και ο Τραφικάντε έκαναν μια δεύτερη προσπάθεια χρησιμοποιώντας τον Άντονι Βερόνα, διοικητή της κουβανικής εξόριστης κυβέρνησης, ο οποίος, σύμφωνα με τον Τραφικάντε, είχε «αγανακτήσει με την προφανή αναποτελεσματικότητα». Ο Βερόνα ζήτησε έξοδα 10.000 δολαρίων και εξοπλισμό επικοινωνιών αξίας 1.000 δολαρίων. Το πόση δουλειά χρειάστηκε για τη δεύτερη προσπάθεια είναι άγνωστο, καθώς ολόκληρο το πρόγραμμα ακυρώθηκε αμέσως μετά λόγω της Εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων τον Απρίλιο του 1961.
Σύμφωνα με τα "Οικογενειακά Kοσμήματα", ο Τζιανκάνα ζήτησε από τον Μέιχιου να τοποθετήσει κοριούς στο δωμάτιο της τότε ερωμένης του Φίλις Μαγκουάιρ, την οποία υποπτευόταν ότι είχε σχέση με τον κωμικό Νταν Ρόουαν. Αν και τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Μέιχιου συναίνεσε, ο κοριός δεν τοποθετήθηκε λόγω της σύλληψης του πράκτορα που είχε επιφορτιστεί με την τοποθέτηση του. Σύμφωνα με τα έγγραφα, ο Ρόμπερτ Κένεντι απαγόρευσε τη δίωξη του πράκτορα και του Μέιχιου, ο οποίος σύντομα συνδέθηκε με την απόπειρα υποκλοπής τηλεπικοινωνιών, κατόπιν αιτήματος της CIA. Ο Τζιανκάνα και η Μαγκουάιρ, που είχαν μια μακροχρόνια σχέση, παρουσιάστηκαν αρχικά από τον Φρανκ Σινάτρα. Σύμφωνα με την Αντουανέτα Τζιανκάνα, η Μαγκουάιρ είχε ταυτόχρονη σχέση με τον πρόεδρο Κένεντι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μαφιόζοι σικελικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Λαθρέμποροι αλκοόλ Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας
Κυβερνήτης του Μίσιγκαν
Ο Κυβερνήτης του Μίσιγκαν (αγγλικά: Governor of Michigan), είναι ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της πολιτείας του Μίσιγκαν. Ο Κυβερνήτης, είναι ο αρχηγός του εκτελεστικού κλάδου και επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης του Μίσιγκαν. Επίσης, είναι ο ανώτατος αρχηγός των στρατιωτικών, αστυνομικών και ναυτικών δυνάμεων της πολιτείας.
Σημερινή και 49η Κυβερνήτης του Μίσιγκαν είναι η Δημοκρατική Γκρέτσεν Γουίτμερ, από την 1η Ιανουαρίου 2019.
Προϋποθέσεις για υποψηφιότητα
Οι κυβερνήτες του Μίσιγκαν, και οι αντικυβερνήτες τους, πρέπει να είναι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών (να έχουν Αμερικανική ιθαγένεια), να έχουν διαμείνει στο Μίσιγκαν τέσσερα χρόνια πριν από τις εκλογές, και να είναι τουλάχιστον 30 ετών.
Επίσης, αμφότεροι (κυβερνήτης και αντικυβερνήτης), δύναται να είναι υποψήφιοι, εάν δεν έχουν καταδικαστεί για κακουργηματικές πράξεις, καθώς και πολιτικά εγκλήματα (εάν κατείχαν προηγουμένως άλλα δημόσια αξιώματα).
Αρμοδιότητες και εξουσίες
Ο Κυβερνήτης διαθέτει κυρίως τις κάτωθι εξουσίες :
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μισιγκαν
Νικολάου
Το ελληνικό επίθετο Νικολάου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ζαν Ζενεβιέβ Λαμπρός
thumb|Πρώιμη πτήση με αερόστατο. Θεατές παρακολουθούν τη Γαλλίδα αεροστατίστρια Ζαν-Ζενεβιέβ Γκαρνερέν (γεν. 1779) να απογειώνεται με αερόστατο στις 28 Μαρτίου 1802. Λίγα χρόνια νωρίτερα, η Γκαρνερέν είχε γίνει η πρώτη γυναίκα που απογειώθηκε σε αερόστατο χωρίς άνδρα συνοδό. Έργο τέχνης δημοσιευμένο τη δεκαετία του 1870 σε ιστορικό περιοδικό μόδας του Παρισιού. thumb|Σχηματική αναπαράσταση του πρώτου αλεξιπτώτου του Γκαρνερέν που χρησιμοποιήθηκε στο άλμα του στο [[Παρκ Μονσώ, στις 22 Οκτωβρίου 1797. Η αναπαράσταση χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα.]] thumb|Η Γκαρνερέν αφήνοντας το αερόστατο και πραγματοποιώντας άλμα με τη βοήθεια αλεξιπτώτου, 1797. Αναπαράσταση από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Η Ζαν Ζενεβιέβ Γκαρνερέν (Jeanne Geneviève Garnerin, 1775–1847), το γένος Λαμπρός (Labrosse), ήταν Γαλλίδα αεροστατίστρια και αλεξιπτωτίστρια. Ήταν η σύζυγος του Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν, επίσης αεροστατιστή και εφευρέτη του αλεξιπτώτου χωρίς πλαίσιο.
Η Λαμπρός πέταξε για πρώτη φορά στις 10 Νοεμβρίου 1798, και ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες που πέταξαν με αερόστατο. Στη συνέχεια έγινε η πρώτη που πραγματοποίησε άλμα με αλεξίπτωτο μόνη της (σε γόνδολα), από υψόμετρο 900 μέτρων στις 12 Οκτωβρίου 1799.
Βιογραφία
Η Ζαν Λαμπρός ήταν μεταξύ του πλήθους που παρακολούθησε την πρώτη πτήση με αερόστατο υδρογόνου του Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν και το άλμα του με αλεξίπτωτο στο Παρκ Μονσώ, του Παρισιού στις 22 Οκτωβρίου 1797. Τον γνώρισε, έγινε μαθήτρια του, και πέταξε μαζί του στις 10 Νοεμβρίου 1798, στο Παρκ Μονσώ. Πολλές φορές αναφέρεται ως η πρώτη γυναίκα στον κόσμο που πέταξε με αερόστατο αν και η Ελιζαμπέτ Τιμπλ είχε πραγματοποιήσει ελεύθερη πτήση το 1784, και η Σιτογιέν Ανρί πέταξε με τον Γκαρνερέν στις 8 Ιουλίου 1798, τέσσερις μήνες πιο πριν.
Στις 12 Οκτωβρίου 1799, η Λαμπρός έγινε η πρώτη γυναίκα που πραγματοποίησε άλμα με αλεξίπτωτο από ύψος 900 μέτρων. Συνέχισε με την πραγματοποίηση κι άλλων απογειώσεων και αλμάτων με αλεξίπτωτα σε πόλεις της Γαλλίας και της Ευρώπης.
Περιοδεία στην Αγγλία
Ο Αντρέ-Ζακ κατείχε τη θέση του Επίσημου Αεροναυτικού της Γαλλίας και ήταν ανεπισήμως γνωστός ως aérostatier des fêtes publiques (αεροστατιστής δημοσίων τελετών), και έτσι το ζευγάρι επισκέφθηκε την Αγγλία το 1802 κατά τη διάρκεια της Ειρήνης της Αμιένης. Παραγματοποίησαν αρκετές πτήσεις επίδειξης, συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης απογείωσης από το Volunteer Ground στη North Audley Street, της Πλατείας Γκρόσβενορ όπου πραγματοποίησε άλμα με αλεξίπτωτο σε χωράφι κοντά στο Σεντ Πάνκρες. Η επίδειξη αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυτής της Αγγλικής λαϊκής μπαλάντας:
Η Ζαν Γκαρνερέν τον συνόδευσε στην τρίτη πτήση του πάνω από το Λονδίνο. Ένα από τα άλματα της με αλεξίπτωτο υπολογίζεται πως έγινε από υψόμετρο 2.438 μέτρων (8.000 πόδια). Όταν ο πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας συνεχίστηκε το 1803, το ζευγάρι αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την Αγγλία και να επιστρέψει στη Γαλλία, όπου συνέχισε την πραγματοποίηση πτήσεων και αλμάτων.
Οικογενειακός βίος
Ο σύζυγος της Γκαρνερέν απεβίωσε ο 1823. Στη συνέχεια γνωρίστηκε με τη Γαλλία ηρωίδα Μαρί-Τερέζ Φιγκέρ, τη Madame Sans-Gêne, η οποία είχε πολεμήσει στους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης και τους Ναπολεόντειους Πολέμους, και με την οποία άνοιξε εστιατόριο.
Η ανηψιά του Ελίζα Γκαρνερέν (γενν. 1791), έμαθε να πετά με αερόστατα σε ηλικία 15 ετών και πραγματοποίησε 39 επαγγελματικά άλματα με αλεξίπτωτο από το 1815 έως το 1836 σε Ιταλία, Ισπανία, Ρωσία, Γερμανία και Γαλλία.
Μνήμη
Στις 17 Οκτωβρίου 2006, η rue (οδός) Jeanne Garnerin στο Βισού της Γαλλίας ονομάστηκε προς τιμήν της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας Κατηγορία:Γυναίκες αεροπόροι Κατηγορία:Γάλλοι αεροπόροι
Μαρία Βλαδιμήροβνα της Ρωσίας
Η Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Βλαδιμήροβνα της Ρωσίας (Великая Княгиня Мари́я Влади́мировна Рома́нова/Velikaya Knyaginya Mariya Vladimirovna Romanova, 23 Δεκεμβρίου 1953 -) είναι κόρη του Μέγα Δούκα Βλαδίμηρου Κυρίλλοβιτς της Ρωσίας και τιτουλάρια αυτοκράτειρα της Ρωσίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1953 στη Μαδρίτη, και είναι το μοναδικό παιδί του Βλαδίμηρου Κυρίλλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Λεονίδα Μπαγκρατιόν πριγκίπισσας του Μουκράνι. Ανάδοχοι της είναι ο Νικόλαος των Χόεντσολερν-Ζίγκμαρινγκεν πρίγκιπας της Ρουμανίας και η Ιωάννα της Σαβοΐας βασίλισσα της Βουλγαρίας.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1976 παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο-Γουλιέλμο των Χόεντσολερν πρίγκιπα της Πρωσίας, στη Μαδρίτη. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
Η Μαρία ζει στη Γαλλία και την Ισπανία. Μιλάει εκτός από την μητρική της γλώσσα Ρωσικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά και μιλά επίσης λίγα Γερμανικά, Ιταλικά και Αραβικά.
Τιμητικές διακρίσεις
Εθνικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Παράλια Όρη
Τα Παράλια Όρη (αγγλικά: Coast Mountains) είναι τεράστια οροσειρά στις Παράλιες Οροσειρές του Ειρηνικού Ωκεανού της δυτικής Βόρειας Αμερικής, η οποία εκτείνεται από το νοτιοδυτικό Γιούκον μέσω της στενής λωρίδας γης της Αλάσκας και σχεδόν όλη την ακτή της Βρετανικής Κολομβίας νότια μέχρι τον ποταμό Φρέιζερ. Η ονομασία της οροσειράς προέρχεται από την εγγύτητά της στις ακτές της θάλασσας και συχνά αναφέρεται ως Παράλια Οροσειρά. Η οροσειρά περιλαμβάνει και ηφαιστειακά και μη ηφαιστειακά βουνά.
Έχει μήκος περίπου 1.600 χιλιόμετρα και πλάτος κατά μέσο όρο 300 χιλιόμετρα.
Γεωγραφία
Τα Παράλια Όρη αποτελούναι από τρεις υποδιαιρέσεις γνωστές ως Οροσειρές του Ειρηνικού, Οροσειρές Κίτιμα και Συνοριακές Οροσειρές. Οι οροσειρές του Ειρηνικού αποτελούν τη νοτιότερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων, που εκτείνονται από τις χαμηλότερες εκτάσεις του ποταμού Φρέιζερ έως τον Μπέλλα Κούλα. Σε αυτή την υποδιαίρεση περιλαμβάνονται τέσσερα από τα πέντε μεγάλα παράλια παγοκαλύμματα στα νότια Παράλια Όρη. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα εύκρατα σε γεωγραφικό πλάτος παγοκαλύμματα στον κόσμο και τροφοδοτούν έναν αριθμό μεγάλων ποταμών. Εκτός από την υλοτομία και το μεγάλο χιονοδρομικό κέντρο στην παραθεριστική πόλη Γουίσλερ, το μεγαλύτερο μέρος της γης στην περιοχή είναι εντελώς μη αναπτυγμένο. Το όρος Γουάντινγκτον, το ψηλότερο βουνό των Παράλιων Όρεων, βρίσκεται στη οροσειρά Γουάντινγκτον των οροσειρών του Ειρηνικού.
Ακριβώς βόρεια των Οροσειρών του Ειρηνικού βρίσκεται η κεντρική υποδιαίρεση γνωστή ως Οροσειρές Κίτιματ. Αυτή η υποδιαίρεση εκτείνεται από τον ποταμό Μπέλλα Κούλα και το κανάλι Μπουρκ στα νότια έως τον ποταμό Νας στα βόρεια.
Η τρίτη και βορειότερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων είναι οι Συνοριακές Οροσειρές, που εκτείνονται από τον ποταμό Νας στο νότο έως τον ποταμό Κέλσαλ στα βόρεια. Είναι επίσης η μεγαλύτερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων, που εκτείνονται στα σύνορα Βρετανικής Κολομβίας-Αλάσκας και βόρεια προς το Γιούκον που συνορεύουν με τη δυτική πλευρά της αποστράγγισης του ποταμού Γιούκον μέχρι το Πέρασμα Σαμπέιν, βόρεια του οποίου είναι οι Οροσειρές Γιούκον. Οι Συνοριακές Οροσειρές περιλαμβάνουν πολλές μεγάλες παγονησίδες, όπως την παγονησίδα Τζούνο μεταξύ του Τζούνο της Αλάσκας και της λίμνης Άτλιν στη Βρετανική Κολομβία, και το παγοκάλυμμα Στίκιν, το οποίο βρίσκεται μεταξύ του κάτω ποταμού Στίκιν και του ποταμού Γουάιτινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές του Καναδά Κατηγορία:Οροσειρά της Αλάσκας
Σουσκιού
Η Σουσκιού είναι κοινότητα της Επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Απελευθέρωση της Λέσβου
thumb|right|280px|Αναμνηστική φωτογραφία του 1912, που απεικονίζει το Εθνικό Κομιτάτο τις ημέρες της Απελευθέρωσης της Λέσβου Η Απελευθέρωση της Λέσβου είναι η καταγραφή πολλών σημαντικών γεγονότων με λεπτομέρειες για τα έτη 1912- 1913 που αφορούν κυρίως την Απελευθέρωση της Λέσβου, αλλά και άλλα μέχρι τότε υποδουλωμένα από τους Τούρκους νησιά του Αιγαίου.
Η κατάσταση στο Αιγαίο πριν την απόβαση στη Λέσβο
Ένας αφέντης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που βασίλεψε από το 1861 μέχρι το 1876, είχε συλλάβει τα μηνύματα των καιρών και προσπάθησε να κάνει τη χώρα του την πρώτη ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο. Επρόκειτο για τον σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ. Όμως οι οικονομικές δυσκολίες και η σχετικά σύντομη βασιλεία του, τον εμπόδισαν να ολοκληρώσει τα σχέδιά του. Στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, δυο Τούρκοι υπουργοί των ναυτικών ο Μαχμούτ Μουχτάρ (πρώην στρατιωτικός) και ο υποναύαρχος Χαλίλ, θέλησαν ν’ αναβιώσουν τους οραματισμούς του Αμπντούλ Αζίζ. Σχεδίασαν μεγάλα ναυτικά προγράμματα σε θετικότερη βάση. Πίστευαν ότι το Οθωμανικό κράτος για να συγκρατήσει τη δύναμή του, έπρεπε να διαθέτει ισχυρό στόλο, εκπαιδευμένα πληρώματα και ανάλογη συντήρηση των καραβιών. Και τα σχέδια αυτά επιβάρυναν υπερβολικά τον προϋπολογισμό του κράτους που είχε ήδη μεγάλα βάρη και αναγκαστικά τροποποιήθηκαν. Όμως, η Τουρκία δεν εγκατέλειψε τότε τα μεγάλα ναυτικά προγράμματα. Από εκεί ξεκίνησαν οι ρίζες για τους ναυτικούς εξοπλισμούς που προσπάθησε να υλοποιήσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία.