cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έρικ Κνούντσεν Σκάρσχολμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Δανίας
Στανίσουαφ Αύγουστος Πονιατόφσκι
Ο Στανίσουαφ Β΄ Αύγουστος (γεννημένος Στανίσουαφ Αντόνι Πονιατόφσκι, πολωνικά: Stanisław Antoni Poniatowski, 17 Ιανουαρίου 1732 - 12 Φεβρουαρίου 1798), γνωστός επίσης με τον βασιλικό λατινικό όνομα Στανισλάους Β΄ Αουγκούστους (λατινικά: Stanislaus II Augustus) ή Στανίσλαος Β΄ Αύγουστος, ήταν Βασιλιάς της Πολωνίας και Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας από το 1764 έως το 1795 και ο τελευταίος μονάρχης της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.
Ο Πονιατόφσκι γεννήθηκε σε πλούσια αριστοκρατική οικογένεια της Πολωνίας και έφτασε ως διπλωμάτης στη Ρωσική Αυτοκρατορική Αυλή στην Αγία Πετρούπολη το 1755 σε ηλικία 22 ετών και ενεπλάκη ρομαντικά με τη μελλοντική Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄. Με τη συνεργασία της, εξελέγη βασιλιάς της Πολωνίας από την Πολωνική Δίαιτα τον Σεπτέμβριο του 1764, μετά το θάνατο του Αυγούστου Γ΄. Αντίθετα με τις προσδοκίες, ο Πονιατόφσκι προσπάθησε να μεταρρυθμίσει και να ενισχύσει τη μεγάλη αλλά προβληματική Κοινοπολιτεία. Οι προσπάθειές του συνάντησαν εξωτερική αντιπολίτευση από τη γειτονική Πρωσία, τη Ρωσία και την Αυστριακή Αυτοκρατορία, όλες δεσμευμένες να διατηρήσουν την Κοινοπολιτεία αδύναμη. Από το εσωτερικό αντιτάχθηκε από συντηρητικά συμφέροντα, τα οποία θεωρούσαν τις μεταρρυθμίσεις ως απειλή για τις παραδοσιακές τους ελευθερίες και προνόμια που είχαν χορηγηθεί αιώνες νωρίτερα.
Η καθοριστική κρίση της πρώιμης βασιλείας του ήταν ο Πόλεμος της Συνομοσπονδίας του Μπαρ (1768-1772) που οδήγησε στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας (1772). Το τελευταίο μέρος της βασιλείας του είδε τις μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν από το Μείζων Σέιμ (1788-1792) και το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις ανατράπηκαν από τη Συνομοσπονδία της Ταργκοβίτσα του 1792 και από τον Πόλεμο Πολωνίας-Ρωσίας του 1792, οδηγώντας απευθείας στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας (1793), στην Εξέγερση του Κοστσιούσκο (1794) και στον τελικό και τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας (1795), σηματοδοτώντας το τέλος της Κοινοπολιτείας. Στερημένος από κάθε ουσιαστική δύναμη, ο Πονιατόφσκι παραιτήθηκε το Νοέμβριο του 1795 και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ως αιχμάλωτος στο Μαρμάρινο Παλάτι της Αγίας Πετρούπολης.
Ο Πονιατόφσκι θεωρείται ένας αμφιλεγόμενος χαρακτήρας στην ιστορία της Πολωνίας και επικρίνεται κυρίως για την αποτυχία του να αντισταθεί αποφασιστικά και να αποτρέψει τους διαμελισμούς, οι οποίοι οδήγησαν στην καταστροφή του πολωνικού κράτους. Από την άλλη πλευρά, μνημονεύεται ως ένας μεγάλος προστάτης των τεχνών και των επιστημών που έθεσε τα θεμέλια για την Επιτροπή Εθνικής Παιδείας, το πρώτο ίδρυμα του είδους του στον κόσμο, και χρηματοδότησε πολλά αρχιτεκτονικά αξιοθέατα.
Οικογένεια
Ο Πονιατόφσκι δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ως νέος, είχε αγαπήσει την ξαδέρφη του, Ελζμπιέτα Τσαρτορύσκα, αλλά ο πατέρας της, Άουγκουστ Αλεξάντερ Τσαρτορύσκι, δεν την ενέκρινε, γιατί δεν την θεωρούσε αρκετά σημαίνουσα ή πλούσια. Όταν αυτό δεν ήταν πλέον ζήτημα, εκείνη είχε ήδη παντρευτεί. Το pacta conventa του διευκρίνιζε ότι θα έπρεπε να παντρευτεί μια Πολωνή ευγενή γυναίκα, αν και ο ίδιος πάντα ήλπιζε να παντρευτεί σε κάποια από βασιλική οικογένεια.
Με την άνοδό του στο θρόνο, είχε ελπίδες να παντρευτεί την Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, γράφοντάς της στις 2 Νοεμβρίου 1763 σε μια στιγμή αμφιβολίας, «Αν ήθελα το θρόνο, ήταν επειδή σε είδα». Όταν κατέστησε σαφές μέσω του απεσταλμένου της, Ζεβούσκι, ότι δεν θα τον παντρευόταν, υπήρχαν ελπίδες για μια Αυστριακή αρχιδούκισσα, την Μαρία Ελισάβετ της Αυστρίας. Ένας γάμος με την Σοφία Αλβερτίνα της Σουηδίας προτάθηκε παρά τις θρησκευτικές διαφορές, αλλά η σύνεση αυτή ήταν αντίθετη στις αδερφές του, Λουντβίκα Μάρια Πονιατόφσκα και την Ιζαμπέλα Πονιατόφσκα, και δεν προέκυψε τίποτα από αυτό. Τον τελετουργικό ρόλο της βασίλισσας και της οικοδέσποινας της αυλής έπαιξε η αγαπημένη του ανιψιά, Ουρσούλα Ζαμόυσκα.
Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι αργότερα σύναψε έναν μυστικό γάμο με την Ελζμπιέτα Σιντουόφσκα. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Βιριντιάνα Φισερόβα, μια σύγχρονη που τους γνώριζε και τους δύο, αυτή η φήμη εξαπλώθηκε μόνο μετά το θάνατο του Πονιατόφσκι, ήταν γενικά δύσπιστη και, επιπλέον, κυκλοφόρησε από την ίδια την Ελζμπιέτα, οπότε ο γάμος θεωρείται από τους περισσότερους ως απίθανος. Είχε αρκετές αξιοσημείωτες ερωμένες, συμπεριλαμβανομένης της Ελζμπιέτα Μπρανίτσκα, η οποία ενήργησε ως πολιτικός σύμβουλος και χρηματοδότης του και είχε παιδιά με δύο από αυτές.
Με την Μαγκνταλένα Αγκνιέσκα Σαπιεζίνα (1739-1780), έγινε πατέρας των Κονστάντσια Ζφανόβα (1768-1810) και Μίχαου Τσιχότσκι (1770-1828).
Με την Ελζμπιέτα Σιντουόφσκα (1748-1810), έγινε πατέρας των Στανίσουαφ Κονοπνίτσι-Γκραμπόφσκι (1780-1845), Μίχαου Γκραμπόφσκι (1773-1812), Καζίμιες Γκραμπόφσκι (1770-?), Κονστάντσια Γκραμπόφσκα και Ιζαμπέλα Γκραμπόφσκα  (1776-1858).
Τίτλοι και τιμές
Η μετάφραση του πολωνικού κειμένου του Συντάγματος του 1791 δίνει τον τίτλο του ως Στανίσουαφ Αύγουστος, με τη χάρη του Θεού και τη θέληση του λαού, Βασιλιάς της Πολωνίας, Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας και Δούκα της Ρουθηνίας, Πρωσίας, Μασόβιας, Σαμογιτίας, Κιέβου, Βολυνίας, Ποδολίας, Ποντλάχια, Λιβονίας, Σμολένσκ, Σεβέριας και Τσερνίχιβ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Πολωνίας Κατηγορία:Μονάρχες της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Λιθουανίας Κατηγορία:Οικογένεια Πονιατόφσκι Κατηγορία:Οικογένεια Τσαρτορίσκι Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Πολωνοί γαιοκτήμονες Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πολωνοί φιλάνθρωποι Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Διπλωμάτες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Στρατιωτικό προσωπικό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Στρατιωτικό προσωπικό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνικοί εκπαιδευτικοί θεωρητικοί Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιδρυτές μουσείων Κατηγορία:Πολωνοί συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Πολωνοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί εξόριστοι Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Επίτιμα μέλη της Ακαδημίας Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Νικόλαος Σπυρόπουλος
Το ονοματεπώνυμο Νικόλαος ή Νίκος Σπυρόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ζαρκαδιά Καβάλας
Η Ζαρκαδιά (μέχρι το 1926 Καρατζιλάρ ) είναι χωριό του δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 598 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Βρίσκεται βορειοανατολικά της Καβάλας σε υψόμετρο 140 μέτρων. Η Ζαρκαδιά στις αρχές του 20ού αιώνα είχε μουσουλμανικό πληθυσμό και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού το 1911 είχε 460 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, στη Ζαρκαδιά εγκαταστάθηκαν 188 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων που προέρχονταν κυρίως από την Ανατολική Θράκη.
Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής η Ζαρκαδιά αποτελούσε ένα από τα πολλά κέντρα τροφοδοσίας του ΕΛΑΣ στα νοτιοδυτικά της οροσειράς της Λεκάνης. Στις 6 Ιουνίου του 1944 σημειώθηκε κοντά στο χωριό συμπλοκή ανάμεσα σε μικρή ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ και τμήμα βουλγαρικής χωροφυλακής.
Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος, η Ζαρκαδιά αποτελούσε μέχρι το 1997 έδρα ομώνυμης κοινότητας στην επαρχία Νέστου. Με βάση τις αλλαγές του προγράμματος Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσουπόλεως, ενώ από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Νέστου. Στην τοπική κοινότητα Ζαρκαδιάς εντάσσεται επίσης το χωριό Εκάλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νέστου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Τάφος του Ορέστη
Ο τάφος του Ορέστη βρίσκεται περίπου 600 μέτρα δυτικά του άνω κάστρου των Μυκηνών. Όπως και ο θησαυρός του Ατρέα, είναι ακόμα εντελώς άθικτος. Σύμφωνα με τον Άλαν Γουέις είναι ο αρχαιότερος από τους τρεις τάφους του τρίτου συγκροτήματος Θόλων στις Μυκήνες. Στον τάφο βρέθηκαν πλάκες από γυάλινη πάστα, οι οποίες ήταν διακοσμημένες με ιερούς δαίμονες. Ο τάφος ανακαλύφθηκε το 1896 από τον αρχαιολόγο Χρήστο Τσούντα και εξετάστηκε πιο προσεκτικά από τον Άλαν Γουέις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αργολίδα Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Σπυρίδων Ταλιαδούρος
Ο Σπυρίδων Ταλιαδούρος (1867 - 1936) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Στυλίδα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1926 και επανεξελέγη σε αυτές του 1928, και ως βουλευτής Καρδίτσας, με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος, στις εκλογές του 1932, του 1933, και πάλι ως Τρικάλων, στις εκλογές του 1935 και του 1936. Διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Ζαΐμη καθώς και Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Τσαλδάρη.
Απεβίωσε στις 7 Μαρτίου 1936 εν ενεργεία βουλευτής. Γιος του ήταν ο Αθανάσιος Ταλιαδούρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών
Φοβάμαι (τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου)
Το Φοβάμαι είναι τραγούδι του Έλληνα τραγουδιστή Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Το τραγούδι περιεχόταν στο δεύτερο ομώνυμο προσωπικό άλμπουμ του τραγουδιστή, που κυκλοφόρησε το 1982. Και ο δίσκος συνολικά αλλά και το τραγούδι ιδιαίτερα θεωρήθηκαν διαχρονικά και εξαιρετικά σημαντικά για την πορεία του ελληνόφωνου ροκ.
Το τραγούδι προέρχεται από τη μελοποίηση του Γιάννη Ζουγανέλη στο ομώνυμο ποίημα του Ανδρέα Πανταζή, από τη συλλογή ποιημάτων του «Εσωτερικό ταχυδρομείο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1982 Κατηγορία:Τραγούδια του Βασίλη Παπακωνσταντίνου
Μονούνιος Β΄
Ο Μονούνιος Β΄ (βασίλευσε από το 176 π.Χ. - 167 π.Χ.) Ιλλυριός βασιλιάς των Δαρδάνων, ήταν γιος του Λόνγκαρου που προκάλεσε πολλές ταραχές στην Μακεδονία μετά το 230 π.Χ., διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπάτο. Ο Μονούνιος Β΄ έμεινε γνωστός στην ιστορία για την μεγάλη του νίκη απέναντι στους Βαστάρνες όταν επιτέθηκαν στην Δαρδανία. Η κόρη του Ετούτα παντρεύτηκε τον βασιλιά των Αρδιαίων Γένθιο κάτι το οποίο θα μπορούσε να ενώσει όλα τα Ιλλυρικά βασίλεια, αυτό δεν έγινε τελικά επειδή ο μεγάλος του εχθρός Περσέας της Μακεδονίας συμμάχησε με τον Γένθιο. Έχουν βρεθεί πολλοί Ιλλυριοί βασιλείς με το όνομα "Μονούνιος" κάτι που προκαλεί μεγάλη σύγχυση στους ιστορικούς σχετικά με την καταγραφή τους και τις πράξεις καθενός.
Αναζήτηση συμμάχων
Ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας σχεδίαζε να νικήσει το αήττητο ιππικό των Δαρδάνιων προσλαμβάνοντας Βαστάρνες που ήταν στην καταγωγή Κέλτες. Την εποχή που βρισκόταν στην Θράκη (184 π.Χ.) έστειλε αντιπροσώπους στους βάρβαρους λαούς που ζούσαν πάνω από τον Δούναβη να τους ζητήσει να επιτεθούν στην Ιταλία. Οι Βαστάρνες δέχτηκαν σε δύο χρόνια την πρόταση του Φιλίππου Ε΄ και του πρόσφεραν μια δική τους πριγκίπισσα σύζυγο στον γιο του Μακεδόνα βασιλιά που τελικά θα ήταν ο Περσεύς, ήταν πάντα πρόθυμοι να πολεμήσουν μακριά από την πατρίδα τους. Την επόμενη χρονιά ο Φίλιππος Ε΄ άδειασε από πληθυσμό την Παιονία, τοποθέτησε Θράκες και άλλους βαρβάρους ώστε να προστατεύσει τα σύνορα του αφού βρισκόταν σε πόλεμο με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Ο πραγματικός στόχος του Φιλίππου Ε΄ ωστόσο ήταν να βάλει τους Βαστάρνες να εξαφανίσουν τους Δάρδανους που είχαν βασιλιά τον Μονούχιο Β΄, στην συνέχεια να εγκαταστήσει τα γυναικόπαιδα τους στην Κοιλάδα Πόλογκ και να τους στείλει στην Ιταλία. Το σχέδιο αυτό ήταν αρκετά πρωτότυπο και το εφάρμοσαν αργότερα οι Ρωμαίοι, τους Βαστάρνες συνόδευσαν οι Σκορδίσκοι που τους συνάντησαν στον δρόμο τους. Ο Φίλιππος Ε΄ τους εξασφάλισε ασφαλές πέρασμα μέσω της Θράκης αλλά όταν έφτασαν στην Αμφίπολη έμαθαν τα νέα για τον θάνατο του Μακεδόνα βασιλιά. Οι Θράκες και οι Βαστάρνες οπισθοχώρησαν αμέσως στην Ρίλα στην δυτική Θράκη αλλά ο διάδοχος Περσεύς τήρησε πιστά τα σχέδια του πατέρα του. Πολλοί Βαστάρνες επέστρεψαν στην Σωζόπολη και την Μεσημβρία στην Μαύρη Θάλασσα, άλλοι ωστόσο ήταν έτοιμοι να εφαρμόσουν την συμφωνία που είχαν κάνει με τον αείμνηστο βασιλιά.
Ο Μονούνιος Β΄ έστειλε απεσταλμένους στην Ρώμη και τους προειδοποίησε ότι θα δεχτούν επίθεση από έναν μεγάλο και άγριο στρατό βαρβάρων που είχαν συμμαχήσει με τον Περσέα, οι αντιπρόσωποι από την Θεσσαλία επιβεβαίωσαν το γεγονός και δήλωσαν την στήριξη τους στον Μονούνιο. Ο Τίτος Λίβιος γράφει ότι οι Ρωμαίοι έστειλαν πράκτορες στην περιοχή, στην επιστροφή τους δήλωσαν ότι δεν βρήκαν τίποτα ύποπτο πέρα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη ο Δαρδανικός πόλεμος και μεγάλη συγκέντρωση Μακεδονικού στρατού στα σύνορα. Ο Περσέυς με την σειρά του έστειλε δικούς του αντιπροσώπους στην Ρώμη και δήλωσαν ότι δεν έχει καμιά σχέση ο Μακεδόνας βασιλιάς με τις δραστηριότητες των Βαστάρνων. Η Σύγκλιση δέχτηκαν τα αιτήματα του Περσέα, αναγνώρισε ότι δεν υπάρχει καμιά απειλή και δεν έκανε τίποτα για να υποστηρίξει τον Μονούνιο Β΄.
Η αποτυχημένη επίθεση των Βαστάρνων στους Δάρδανους
Οι Βαστάρνες, οι Σκορδίσκοι και οι Θράκες ξεκίνησαν μεγάλη επίθεση στην Δαρδανία (175 π.Χ.). Ο Μονούνιος κινητοποίησε κινητοποίησε τις δυνάμεις του, τις συγκέντρωσε στην πόλη δίπλα από τον στρατό των Βαστάρνων, περίμενε όμως να μπει ο χειμώνας για να φύγουν οι σύμμαχοι για τις χώρες τους. Όταν έμαθε ότι οι σύμμαχοι των Βαστάρνων αποχώρησαν και έμειναν μόνοι τους με 30.000 άντρες, αποφάσισε να δράσει, χώρισε τον στρατό του σε δύο τμήματα, το πρώτο θα τους επιτεθεί κατευθείαν, το δεύτερο θα κρυφτεί και θα τους επιτεθεί όταν κάνουν έφοδο στην πόλη. Το δεύτερο τμήμα του στρατού του Μονούνιου Β΄ χωρίς να γνωρίζει που βρίσκεται το πρώτο βρήκε τους Βαστάρνους στον κάμπο ανυπεράσπιστους και τους συνέτριψε. Οι Βαστάρνοι τράπηκαν σε φυγή, οι περισσότεροι πέθαναν στην προσπάθεια τους να διασχίσουν τον παγωμένο Δούναβη, σώθηκαν ελάχιστοι ανάμεσα τους και ο αρχηγός τους Κλοντίκους που τους είχε οδηγήσει σε εκστρατεία πριν από 4 χρόνια. Παρά την μεγάλη αποτυχία της στρατηγικής του Περσέα με τους Βαστάρνους οι Ρωμαίοι ανησύχησαν έντονα και πίστεψαν τους Δάρδανους που τους είχαν προειδοποιήσει, αποφάσισαν την διάλυση του Μακεδονικού βασιλείου. Ο Μονούνιος Β΄ πέτυχε με την τακτική του την επιβίωση και την ασφάλεια των Δαρδάνιων.
Ουδετερότητα
Ο Μονούνιος Β΄ πάντρεψε την κόρη του Ετούτα με τον βασιλιά των Αρδιαίων Γένθιο με στόχο να δημιουργήσει μια πανίσχυρη Ιλλυρική συμμαχία εναντίον των Μακεδόνων (169 π.Χ.) Ο Περσεύς ωστόσο κατέκτησε πολλές περιοχές στα νότια του κράτους των Δαρδάνιων, κατέλαβε την Κοιλάδα του Πόλογκ και πολλές περιοχές βόρεια και δυτικά από το Όρος Σκόδρος. Με τις επιδρομές ο Περσεύς κατέστρεψε όλες τις Ρωμαϊκές βάσεις που υπήρχαν στα βόρεια της Μακεδονίας, ο εφοδιασμός των Δαρδάνων σταμάτησε με αποτέλεσμα να διακόψουν τον πόλεμο με τους Μακεδόνες. Η κατάσταση αυτή έφερε δυσφορία στις σχέσεις ανάμεσα στον Γένθιο με τον πεθερό του που αποστάτησε και συμμάχησε με τον Περσέα, κράτησε ωστόσο ουδετερότητα στους πολέμους του Περσέα με τους Δάρδανους και την Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Όταν ο κορυφαίος Ρωμαίος στρατηγός Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος Μακεδονικός κατέστρεψε την Μακεδονία (167 π.Χ.) ο Μονούνιος του ζήτησε την διοίκηση της Παιονίας, ο Αιμίλιος Παύλος αρνήθηκε αλλά έδωσε το δικαίωμα στους Δάρδανους να εμπορεύονται αλάτι στην περιοχή. Την ίδια εποχή πολλοί Ιλλυριοί βασιλείς έχουν καταγραφεί με το όνομα "Μονούνιος" με αποτέλεσμα να υπάρχει σύγχυση σχετικά με τις χρονολογίες και τις πράξεις καθενός.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Κίζδερβεντ
Τοποθεσία
Ορεινό χωριό της Μικράς Ασίας ανάμεσα στην Προύσα και τη Νίκαια της Βιθυνίας, στο οποίο κατοικούσαν μόνο Χριστιανοί. Βρίσκεται σε ένα φυσικό πέρασμα, μεταξύ τεσσάρων βουνών, και το διασχίζει ο ποταμός Δράκος ο οποίος χύνεται στον κόλπο της Νικομήδειας.
Ιστορία
Η περιοχή Κίζδερβεντ πριν κατοικηθεί ήταν Αρμένικη. Μετανάστες από την Οχρίδα εγκαταστάθηκαν γύρω από ένα τεράστιο χάνι που γραπτές πληροφορίες αναφέρουν ότι ήταν βυζαντινό και το επισκεύασε ο Τεκελή Μεχμέτ Πασά, και έζησαν εκεί για τρεις περίπου αιώνες. Το χάνι αυτό βρίσκεται σε λιθόστρωτο δρόμο, γνωστό ως η λεωφόρος Βαγδάτης, η οποία στα βυζαντινά χρόνια ένωνε την Κωνσταντινούπολη με τη Βαγδάτη και συνέβαλε στην πρόοδο και ανάπτυξη του χωριού. Το χάνι ήταν το μεγαλύτερο από όλα κατά μήκος της λεωφόρου, και φιλοξενούσε μεγάλες προσωπικότητες και ανθρώπους διαφορετικών λαών.
Επειδή το χάνι ήταν σημαντικό, το οθωμανικό κράτος υποχρέωσε τους κατοίκους να το προστατεύουν με φρουρά 20 ανδρών κυρίως από τους ληστές. Στην πορεία η φρουρά έγινε μικτή με 10 άντρες και 10 γυναίκες. Όταν σε κάποια συμπλοκή σκοτώθηκε ένα κορίτσι της φρουράς, ο σουλτάνος, παραχώρησε το χάνι, μια μεγάλη έκταση 300 km2, απαλλαγή από τον κεφαλικό φόρο και τους έδωσε δικαίωμα οπλοφορίας. Ως φόρο τιμής στο κορίτσι, οι τουρκικές αρχές ονόμασαν το χωριό Κιζδερβεντ, από το Κιζ που στα τουρκικά σημαίνει κορίτσι και το Δερβέντ που σημαίνει το στενό πέρασμα ή σταθμός.
Λόγω των πολλών προνομίων η περιοχή προσέλκυσε περισσότερο πληθυσμό και το 1919 είχε γίνει κωμόπολη με 2800 κατοίκους.
Με τους Βαλκανικούς πολέμους, στις 14 Σεπτεμβρίου 1920 το χωριό κάηκε και οι εναπομείναντες κάτοικοι φιλοξενήθηκαν στο ελληνικό στρατόπεδο της Κίου για δύο χρόνια. Το 1922, με την ανταλλαγή πληθυσμών, έφυγαν και μετανάστευσαν στην Ελλάδα, στην Κομοτηνή ή άλλα χωριά της Ροδόπης και γενικότερα της Βόρειας Ελλλάδας. Το 1923 εγκαταστάθηκε στο χωριό μια ομάδα ανθρώπων που προερχόταν από την ανταλλαγή πληθυσμών.
Απασχόληση
Οι κάτοικοι ασχολούνταν με εκτροφή μεταξοσκώληκα για πολλά χρόνια και συνεισφέρανε στις ανάγκες της Προύσας σε κουκούλια μεταξιού, καθώς βρισκόταν πολύ κοντά. Στο παρελθόν επίσης ασχολούνταν με υφαντά (χαλιά) με χρήση λινών και μάλλινων νημάτων.
Συνεισφορά
Στο παρόν άρθρο χρησιμοποιήθηκαν τμήματα από κείμενο που επιμελήθηκε ο Πολυκράτης Παντσίδης.
Γεώργιος Ροδόπουλος (πολιτικός)
Ο Γεώργιος Ροδόπουλος (1860 - 1951) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Ανδρέα Ροδόπουλου, συμβολαιογράφου, που εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Λάρισα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εντάχθηκε στο δυναμικό της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος διατελώντας διευθυντής των τοπικών υποκαταστημάτων της στον Πύργο, τα Τρίκαλα, το Αίγιο, την Θεσσαλονίκη κ.α. ενώ χρημάτισε επίσης Διοικητής της Τράπεζας Κρήτης.
Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος Λάρισας. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902 για να παραιτηθεί, όμως, στις 28 Μαρτίου του 1903. Επανεξελέγη βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1923 και του 1928 (Λαϊκό Κόμμα).
Υπήρξε Πρόεδρος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Θεσσαλών.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει πέντε παιδιά: τον Κωνσταντίνο Ροδόπουλο, τον Μ. Καραγάτση, την Φωφώ, σύζυγο του Θεόδωρου Κασιμάτη, τον Νίκο Ροδόπουλο, επιχειρηματία, και την Ροδόπη, σύζυγο του διευθυντή της Αβερωφείου Γεωργικής Σχολής Φιλοποίμενα Τζουλιάδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τυρνάβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού (αγγλικά: The Curse of the Jade Scorpion) είναι αμερικανική αστυνομική κωμωδία του 2001, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γούντι Άλεν, ο οποίος και πρωταγωνιστεί. Στο καστ συμμετέχουν επίσης οι Έλεν Χαντ, Νταν Ακρόιντ, Ελίζαμπεθ Μπέρκλεϊ, Τζον Σακ, Γουόλας Σον, Ντέιβιντ Όγκντεν Στιρς και Σαρλίζ Θερόν. Η πλοκή εκτυλίσσεται γύρω από έναν ερευνητή ασφαλίσεων και μια εμπειρογνώμονα αποτελεσματικότητας που υπνωτίζονται και οι δύο από έναν κακοποιό υπνωτιστή με σκοπό να κλέψουν κοσμήματα.
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού έλαβε μεικτές κριτικές και ήταν εισπρακτική αποτυχία.
Υπόθεση
Το 1940, ο Σ. Γ. Μπριγκς (Γούντι Άλεν) είναι ασφαλιστικός ερευνητής στη Νέα Υόρκη και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία λόγω των πολλών του διασυνδέσεων και της ικανότητάς του να σκέφτεται σαν εγκληματίας. Η δουλειά του δεν εντυπωσιάζει την Μπέτι Αν Φιτζέραλντ (Έλεν Χαντ), ειδική σε θέματα αποτελεσματικότητας που αντιτάσσεται στον Σ. Γ. για τις παχωρημένες απόψεις του. Ωστόσο, η συμβουλές της συνήθως ακολουθούνται, επειδή έχει κρυφή σχέση με τον προϊστάμενό της, Κρις Μαγκρούντερ (Νταν Ακρόιντ), ο οποίος την καθησυχάζει συνεχώς ότι θα είναι ελεύθεροι να συνεχίσουν τη σχέση τους δημόσια, μόλις οριστικοποιήσει το διαζύγιό του με τη γυναίκα του.
Σε κάποιο κέντρο όπου διασκεδάζουν μερικοί υπάλληλοι της εταιρείας, ο Βόλταν (Ντέιβιντ Όγκντεν Στιρς), που κάνει ένα μαγικό νούμερο, καλεί την Μπέτι Αν και τον Σ. Γ. για να τους υπνωτίσει. Χρησιμοποιώντας τις λέξεις «Μαδαγασκάρη» και «Κωνσταντινούπολη», αντίστοιχα, ως λέξεις που τους φέρνουν σε έκσταση, τους κάνει να πιστέψουν ότι είναι νεόνυμφοι και τρελά ερωτευμένοι, γεγονός που προκαλεί γέλια στο ακροατήριο. Όταν ο Σ. Γ. επιστρέφει σπίτι το βράδυ, λαμβάνει μια κλήση από τον Βόλταν, ο οποίος χρησιμοποιεί τη λέξη "Κωνσταντινούπολη" για να τον ξαναφέρει σε έκσταση και τον διατάζει να κλέψει κοσμήματα. Όταν ξυπνά, ο Σ. Γ. δεν θυμάται τα εγκλήματα που διαπράττει και είναι αποφασισμένος να βρει τον ένοχο. Αρχίζει να ερευνά την Μπέτι Αν λόγω της ύποπτης συμπεριφοράς της (που στην πραγματικότητα σχετίζεται με τη σχέση της με τον Μαγκρούντερ) και μπαίνει κρυφά στο σπίτι της ένα βράδυ. Εκεί, βλέπει τον Μαγκρούντερ να λέει στην Μπέτι Αν ότι έχει συμφιλιωθεί με τη γυναίκα του και δεν θα πάρει διαζύγιο. Όταν ο Μαγκρούντερ φεύγει, η Μπέτι Αν μεθάει και προσπαθεί να πηδήξει από ένα παράθυρο. Ο Σ. Γ. τη σταματά και περνά τη νύχτα μαζί της, κρατώντας τη μακριά από άλλες αυτοκαταστροφικές ενέργειες.
Τελικά, οι έρευνες αρχίζουν να δείχνουν ότι ένοχος είναι ο Σ. Γ. οδηγώντας στη σύλληψή του. Εκείνος καταφέρνει να δραπετεύσει και να κρυφτεί στο σπίτι της Μπέτι Αν, όπου εκείνη τον κρύβει με απρόθυμα. Μια και ο Σ. Γ. δεν είναι πλέον διαθέσιμος, ο Βόλταν τηλεφωνεί στην Μπέτι Αν χρησιμοποιώντας τη λέξη "Μαδαγασκάρη" για να την υπνωτίσει και να τη βάλει να κλέψει. Βρισκόμενη σε έκσταση, νιώθει ακόμα ότι είναι ερωτευμένη και αποφασίζει να αποπλανήσει τον Σ. Γ. Τελικά οι συνεργάτες και φίλοι του Σ. Γ. Τζορτζ Μποντ (Γουάλας Σον) και Αλ (Μπράιαν Μάρκινσον) θυμούνται τον αρχικό υπνωτισμό και συνειδητοποιούν ότι είναι η αιτία των ληστειών. Ο Τζορτζ, ερασιτέχνης μάγος, ελευθερώνει τον Σ. Γ. από τη "μαγική" λέξη και αποκαθιστά τις αναμνήσεις του. Ο Σ. Γ. εντοπίζει το σημείο όπου η υπνωτισμένη ακόμα Μπέτι Αν παραδίδει τα κοσμήματα στον Βόλταν. Ο Βόλταν, όμως, αντιλαμβάνεται τον Σ. Γ. και τον πιάνει όμηρο προσπαθώντας να διαφύγει, αλλά λίγο αργότερα τον συλλαμβάνει η αστυνομία. Η ακόμα υπνωτισμένη Μπέτι Αν εκφράζει την αγάπη της για τον Σ. Γ. που εκμεταλλεύεται την κατάστασή της για να τη φιλήσει με πάθος, ενώ στη συνέχεια σβήνει τις αναμνήσεις της από το γεγονός.
Πίσω στη δουλειά, οι υπάλληλοι συζητούν ότι η Μπέτι Αν και ο Κρις πρόκειται να φύγουν για μια ρομαντική απόδραση. Ο Σ. Γ. υποβάλλει την παραίτησή του στον Κρις, ο οποίος, για να μην τον χάσει, του προτείνει αύξηση και του υπόσχεται να μην παρεμβαίνει πλέον η Μπέτι Αν στη δουλειά του, ενημερώνοντάς του ότι θα απαιτήσει να συνταξιοδοτηθεί αφού παντρευτούν, καθώς δεν θέλει η γυναίκα του να εργάζεται μαζί του. Αυτό ενοχλεί εμφανώς τον Σ. Γ. ο οποίος ανακοινώνει στην Μπέτι Αν την παραίτητήσή του και οι δυο τους πίνουν ένα ποτό αποχωρισμού. Στη συνέχεια, ο Αλ προσπαθεί να κάνει στον Σ. Γ. να παραδεχτεί ότι αγαπά την Μπέτι Αν. Ο Σ. Γ. κάνει πρόταση γάμου στην Μπέτι Αν, η οποία τον απορρίπτει και τον προσβάλλει ενώ ο Κρις προσπαθεί να τον πείσει να φύγει. Καθώς η Μπέτι Αν και ο Κρις ετοιμάζονται να φύγουν, ο απελπισμένος Σ. Γ. χρησιμοποιεί τη "μαγική" λέξη για να υπνωτίσει την Μπέτι Αν, η οποία ομολογεί στον Σ. Γ. ότι τον ερωτεύτηκε τη στιγμή που γνωρίστηκαν. Ο Κρις, έξαλλος, τρέχει να σταματήσει το διαζύγιό του. Ο Σ. Γ. και η Μπέτι Αν αποφασίζουν να πάνε στο διαμέρισμά της για να κάνουν σεξ. Στην πορεία, ο Σ. Γ. συνειδητοποιεί ότι η Μπέτι Αν δεν είναι πια υπνωτισμένη και ότι τον έχει επιλέξει με τη θέλησή του.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε μεικτές κριτικές. Το Metacritic δίνει στην ταινία μέση βαθμολογία 52 στα 100, με βάση 31 κριτικούς, υποδεικνύοντας «μεικτές ή μέτριες κριτικές».
Ο ίδιος ο Άλεν φαίνεται να συμφωνεί με ορισμένους κριτικούς, επισημαίνοντας ότι είναι ίσως η χειρότερη ταινία του. Ο Άλεν έχει πει ότι ένιωσε ότι απογοήτευσε τους υπόλοιπους ηθοποιούς παίζοντας ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Εξήγησε ότι μέρος του προβλήματος ήταν τα δαπανηρά σκηνικά, που καθιστούσαν υπερβολικά ακριβό το ξαναγύρισμα οποιασδήποτε σκηνής. Ο Άλεν παρατήρησε ότι είχε προσφέρει τον ρόλο του Σ. Γ. Μπριγκς τόσο στον Τζακ Νίκολσον όσο και στον Τομ Χανκς, αλλά αρνήθηκαν και οι δύο.
Με προϋπολογισμό παραγωγής 33 εκατομμυρίων δολαρίων, η Κατάρα του πράσινου σκορπιού είναι η πιο ακριβή ταινία του Άλεν. Σε σχέση με τις περισσότερες από επιτυχημένες παραγωγές του, η ταινία δεν πήγε καλά στις αμερικανικές αίθουσες με πωλήσεις εισιτηρίων άνω των επτά εκατομμυρίων δολαρίων. Τα παγκόσμια έσοδα της ταινίας ήταν 18,9 εκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία της, η ταινία άρχισε να απολαμβάνει μια καλτ αναγνώριση. Ο Ρότζερ Ίμπερτ έγραψε:"«Υπάρχουν απολαυστικά σημεία στην ταινία που ελάχιστη σχέση έχουν με την ιστορία. Η εμφάνιση και η αίσθησή της είναι ασυνήθιστη. Είναι ένας φόρος τιμής σε μια ασπρόμαυρη εποχή, κινηματογραφημένη έγχρωμη, με χρώματα που φαίνονται ταλαιπωρημένα και γερασμένα. Καμία ταινία νουάρ δεν γυρίστηκε έγχρωμη τη δεκαετία του 1940, αλλά αν είχε γυριστεί, έτσι θα έμοιαζε. Και δίνεται μεγάλη προσοχή στις γυναίκες που υποδύονται οι Χαντ, Μπέρκλεϊ και Θερόν. Δεν μοιάζουν τόσο με τις γυναίκες του κλασικού φιλμ νουάρ όσο με τις γυναίκες σε αφίσες φιλμ νουάρ - τα κοστούμια και το στιλ τους τις εξυψώνουν σε αρχέτυπα. Ειδικά η Χαντ διασκεδάζει με έναν έξυπνο ρόλο ντάμας που παραπέμπει, ίσως, στη Ρόζαλιντ Ράσελ στο Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου»."Ο ίδιος ρόλος έχει παραλληλιστεί από άλλους με αυτούς της Βερόνικας Λέικ στη Γαλάζια ντάλια και των Λορίν Μπακόλ και Μάρθα Βίκερς στο Πάθος και αίμα.
Αναφορές
Η Γαλλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Ντίμι Κατ αποτίει φόρο τιμής στην ταινία στο τραγούδι "Woody Woody", από το άλμπουμ της ZigZag.
Εθνοσυνέλευση του Βιετνάμ
Η Εθνοσυνέλευση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ (στα βιετναμέζικα: Quốc hội nước Cộng hoà xã hội chủ nghĩa Việt Nam) ) είναι το εθνικό νομοθετικό σώμα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ . Το Σύνταγμα του Βιετνάμ αναγνωρίζει τη συνέλευση ως «το ανώτατο όργανο της κρατικής εξουσίας». Η Εθνοσυνέλευση, ένα μονομελές σώμα 500 αντιπροσώπων που εκλέγεται για πενταετή θητεία, συνέρχεται στη σύνοδο δύο φορές το χρόνο. Η συνέλευση διορίζει τον πρόεδρο (αρχηγό κράτους), τον πρωθυπουργό (αρχηγό κυβέρνησης), τον αρχιδικαστή του Ανώτατου Λαϊκού Δικαστηρίου του Βιετνάμ, τον επικεφαλής της Ανώτατης Λαϊκής Εισαγγελίας του Βιετνάμ (ή «Ανώτατο Λαϊκό Γραφείο Εποπτείας και Επιθεώρησης », και την 21μελή Κυβέρνηση. Το Βιετνάμ είναι ένα αυταρχικό κράτος. Η Εθνοσυνέλευση έχει χαρακτηριστεί ως σφραγίδα για το Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ (VCP) ή ως ικανή να επηρεάσει μόνο θέματα χαμηλής ευαισθησίας στο καθεστώς. Το VCP ελέγχει τις διαδικασίες υποψηφιοτήτων και εκλογών σε κάθε επίπεδο. Το VCP έχει μεγάλη επιρροή στην εκτελεστική εξουσία και ασκεί έλεγχο μέσω της 150μελούς Κεντρικής Επιτροπής, η οποία εκλέγει το 15μελές Πολιτικό Γραφείο σε συνέδρια εθνικών κομμάτων που πραγματοποιούνται κάθε πέντε χρόνια. Τα μέλη του κόμματος κατέχουν όλες τις ανώτερες κυβερνητικές θέσεις. Συνταγματικά, η Εθνοσυνέλευση είναι ο ανώτατος κυβερνητικός οργανισμός και το ανώτατο αντιπροσωπευτικό όργανο του λαού. Έχει την εξουσία να συντάσσει, να εγκρίνει και να τροποποιεί το σύνταγμα και να εκδίδει και να τροποποιεί νόμους. Έχει επίσης την ευθύνη να νομοθετεί και να εφαρμόζει κρατικά σχέδια και προϋπολογισμούς. Μέσω των συνταγματικών της αρμοδιοτήτων καθορίζει τον δικό της ρόλο και τους ρόλους του Προέδρου του Βιετναμέζικου Κράτους, της Βιετναμέζικης Κυβέρνησης, των τοπικών λαϊκών συμβουλίων και των λαϊκών επιτροπών, του Ανώτατου Λαϊκού Δικαστηρίου και της Ανώτατης Λαϊκής Εισαγγελίας. Η συνέλευση μπορεί να αντικαταστήσει και να απομακρύνει τους υπουργούς της κυβέρνησης, τον ανώτατο δικαστή του Ανώτατου Λαϊκού Δικαστηρίου και τον γενικό εισαγγελέα της Ανώτατης Λαϊκής Εισαγγελίας. Τέλος, έχει τη δύναμη να ξεκινά ή να ολοκληρώνει πολέμους και να αναλαμβάνει άλλα καθήκοντα και εξουσίες που κρίνει αναγκαίες. Η θητεία κάθε Εθνοσυνέλευσης είναι πενταετής και οι συνεδριάσεις συγκαλούνται δύο φορές το χρόνο ή συχνότερα εάν ζητηθεί από τη Μόνιμη Επιτροπή της Εθνοσυνέλευσης.
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού
Σάουντρακ
Sophisticated Lady Μουσική Ντιουκ Έλινγκτον
Εθνοσυνέλευση του Βιετνάμ
Ρίζες
Ο πρόδρομος της σημερινής Εθνοσυνέλευσης του Βιετνάμ ήταν το Εθνικό Κογκρέσο των Αντιπροσώπων (Đại hội đại biểu quốc dân), που συγκλήθηκε στις 16 Αυγούστου 1945, στη βόρεια επαρχία Tuyên Quang. Αυτό το Κογκρέσο υποστήριξε την εθνική πολιτική γενικής εξέγερσης του Βιετ Μιν κατά των ιαπωνικών και γαλλικών δυνάμεων στο Βιετνάμ. Διόρισε επίσης την Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης ( Uỷ ban dân tộc giải phóng ) ως προσωρινή κυβέρνηση.
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού
Σάουντρακ
Two Sleepy People Μουσική Χόαγκι Καρμάικλ Στίχοι Φρανκ Λέσερ Εμηνεία Ερλ Φάδα Χάινς
Εθνοσυνέλευση του Βιετνάμ
Τελευταίες εκλογές
Στις εθνικές εκλογές του 2021, το Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ κέρδισε 486 έδρες, ενώ οι μη κομματικοί (ανεξάρτητοι) υποψήφιοι (που εξακολουθούν να συνδέονται με το Κομμουνιστικό Κόμμα) κέρδισαν τις υπόλοιπες 14. Μία έδρα στην επαρχία Μπιν Ντουόνγκ έμεινε κενή καθώς τπ Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο δεν επιβεβαίωσε ότι ο υποψήφιος που την κέρδισε δεν είχε τα προσόντα να εισέλθει στο κοινοβούλιο.
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού
Σάουντρακ
Tuxedo Junction Μουσική Μπάνι Φέιν, Γουίλιαμ Τζόνσον, Τζούλιαν Ντας & Έρσκιν Χόκινς Ερμηνεία Ντικ Χάιμαν & The Rainbow Room All Stars
Εθνοσυνέλευση του Βιετνάμ
Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης
Τα ακόλουθα πρόσωπα διατέλεσαν πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης.
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού
Σάουντρακ
How High The Moon Μουσική Μόργκαν Λιούις Στίχοι Νάνσι Χάμιλτον Ερμηνεία Ντικ Χάιμαν & The Rainbow Room All Stars
In a Persian Market Μουσική Άλμπερτ Γ. Κέτελμπεϊ Ερμηνεία Wilbur De Paris
Εθνοσυνέλευση του Βιετνάμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Βιετνάμ Βιετναμ
Η κατάρα του πράσινου σκορπιού
Σάουντρακ
Sunrise Serenade Μουσική Φράνκι Καρλ Στίχοι Τζακ Λόρενς Ερμηνεία Γκλεν Μίλερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001
Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου
Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου φέρεται ως το πρώτο δημοτικό περιφερειακό θέατρο στην Ελλάδα. Εμπνευστής και δημιουργός του από το 1980 ήταν ο τότε δήμαρχος Αγρινίου Στέλιος Τσιτσιμελής. . Ιδρύθηκε το 1981 και το 1983 εντάχθηκε επίσημα στον θεσμό των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων. Μέσω των 2 σκηνών που διαθέτει, την κεντρική και την παιδική - νεανική, κατάφερε να δώσει τη δυνατότητα στους καλλιτέχνες του τόπου να εκφράζονται και έτσι το κοινό να απολαμβάνει θεάματα με ψυχαγωγικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα, που στόχο έχουν την εξέλιξη του ανθρώπου, πολιτισμικά και κοινωνικά. Σε συνεργασία με τη «Θεατρική Διαδρομή» ανέβασε το 2010 στην Επίδαυρο έργο του Αριστοφάνη, Ιππής, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βασίλη Νικολαΐδη και με δύο σημαντικούς ηθοποιούς της κωμωδίας στους κύριους ρόλους, τον Παύλο Χαϊκάλη και τον Γιώργο Αρμένη.
Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραγωγών του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Αγρινιου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αγρίνιο
Αλένα Σιλέροβα
Η Αλένα Σιλέροβα (αγγλικά:Alena Schillerová), (γεννημένη στις 18 Μαρτίου 1964) είναι Τσέχα πολιτικός και δικηγόρος που υπηρετεί επί του παρόντος ως Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αντρέι Μπάμπις. Η Σιλέροβα είναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της Τσεχικής Δημοκρατίας που κατείχε αυτό το αξίωμα.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Το 1988 στην Σιλέροβα απονεμήθηκε το πτυχίο της διδάκτωρ Νομικής από το Πανεπιστήμιο Μάσαρυκ στο Μπρνο. Το 2000 έλαβε το διδακτορικό στο διοικητικό και γεωργικό συνεταιριστικό δίκαιο από το ίδιο πανεπιστήμιο.
Καριέρα
Από το 1991 έως το 2012, η ​​Σιλέροβα εργαζόταν στην Εφορία της Περιφέρειας του Μπρνο, όπου έγινε αναπληρώτρια διευθύντρια το 1995 και διευθύντρια το 2006. Από την αρχή του 2013 εργάστηκε για 18 μήνες ως αναπληρώτρια διευθύντρια της φορολογικής υπηρεσίας για την Νότια Περιοχή της Μοραβίας, καθώς και επικεφαλής του Τμήματος Μεθοδολογίας και Φορολογικής Απόδοσης. Έπειτα έγινε Διευθύντρια του Τμήματος Νομικής και Φορολογικής Διαδικασίας της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών, πριν διοριστεί Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών της Τσεχίας στις αρχές του 2016.
Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα
Ο Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα (Piero della Francesca, 1412 – 12 Οκτωβρίου 1492) ήταν Ιταλός ζωγράφος της πρώιμης Αναγέννησης. Ήταν επίσης γνωστός στους συγχρόνους του και ως μαθηματικός-γεωμέτρης. Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από την ηρεμία των χρωμάτων της και τις γεωμετρικές φόρμες, ειδικά ως προς την προοπτική της. Η επίδρασή του σε μεταγενέστερους καλλιτέχνες, όπως ο Λούκα Σινιορέλλι και Πιέτρο Περουτζίνο, είναι εμφανής.
Αλένα Σιλέροβα
Πολιτική σταδιοδρομία
Τον Μάιο του 2017, ο Αντρέι Μπάμπις πρότεινε την Σιλέροβα να τον αντικαταστήσει ως Υπουργό Οικονομικών. Εκείνη την εποχή, η πρωθυπουργός Μπούσλαβ Σομπότκα απέρριψε τον διορισμό της, λέγοντας ότι ήταν πολύ κοντά στον Μπάμπις. Αντ 'αυτής, ο Ιβάν Πίλνυ ανέλαβε τα καθήκοντα.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2017, μετά τις εθνικές εκλογές του ίδιου έτους, η Σιλέροβα διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στο υπουργικό συμβούλιο του επερχόμενου Πρωθυπουργού Αντρέι Μπάμπις, ως ανεξάρτητη. Ενώ στις 30 Απριλίου 2019 διορίστηκε Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός της Τσεχικής Δημοκρατίας.
Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα
Σύντομο βιογραφικό
Ο Πιέρο πιθανότατα έμαθε την τέχνη της ζωγραφικής από κάποιον από τους καλλιτέχνες της σχολής της Σιένα, που εργάζονταν εκείνη την εποχή στην πόλη του. και εργάστηκε στο Σανσεπόλκρο ως βοηθός του ζωγράφου Αντόνιο ντ' Ανγκιάρι (Antonio d'Anghiari), ο οποίος, καταγόμενος από το παρακείμενο ομώνυμο χωριό είχε εγκατασταθεί στο Σανσεπόλκρο προκειμένου να εκτελέσει κάποια παραγγελία. Το 1439 εργάστηκε μαζί με τον Ντομένικο Βενετσιάνο (Domenico Veneziano) σε νωπογραφίες στην παρακείμενη εκκλησία Sant’ Egidio του Νοσοκομείου Santa Maria Nuova της Φλωρεντίας. Η εργασία του Βενετσιάνο, ιδιαίτερα στην κατανομή του χώρου, επηρέασε τον νεαρό Πιέρο. Εργάστηκε σε πολλές πόλεις της Κεντρικής Ιταλίας, όπως Ρώμη, Φερράρα, Πέζαρο, Ανκόνα, Αρέτσο, Ρίμινι, Ουρμπίνο και Περούτζια, αλλά δεν έχασε την επαφή του με τη γενέτειρά του, την οποία απεικόνισε σε ορισμένα έργα του, όπως «Η Βάπτιση του Χριστού», ενώ οι λόφοι της απεικονίζονται και στη «Γέννηση». Με τις περιπλανήσεις του αυτές γνώρισε αρκετούς συναδέλφους του, μεταξύ των οποίων και τον Φρα Αντζέλικο, ο οποίος τον συνέστησε σε πολλούς διάσημους ζωγράφους της εποχής, όπως ο Μαζάτσιο και ο Μπρουνελλέσκι.
Αλένα Σιλέροβα
Πολιτική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η κυβέρνηση εισήγαγε έναν ψηφιακό φόρο 7% το 2019 με στόχο την αύξηση των κρατικών εσόδων φορολογώντας τη διαφήμιση από παγκόσμιους γίγαντες του διαδικτύου όπως το Google και το Facebook, με βάση προηγούμενες ιδέες για μια πανευρωπαϊκή νομοθεσία.
Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα
Σύντομο βιογραφικό
Το 1442 ο Πιέρο επέστρεψε στη γενέτειρά του, η οποία εκείνη την εποχή πέρασε στην επικυριαρχία της Φλωρεντίας. Εκείνη την περίοδο (1445) έλαβε παραγγελία να ζωγραφίσει το «Πολύπτυχο του Ελέους» (Polittico della Misericordia). Στη συνέχεια μετέβη στην Ανκόνα (1450) και από εκεί στο Λορέτο, όπου έλαβε παραγγελία για μια νωπογραφία, όπως αναγράφει ο Βαζάρι, για το σκευοφυλάκιο του ναού της Παναγίας. Φαίνεται ότι η παραγγελία έμεινε ημιτελής, καθώς ο Πιέρο έφυγε από το Λορέτο λόγω επιδημίας πανώλους που ενέσκηψε εκείνη την εποχή στην περιοχή. Πήγε στο Αρέτσο, όπου το 1452 άρχισε να εικονογραφεί το χοροστάσιο του ιερού ναού του Αγίου Φραγκίσκου με εικόνες (χωρίς χρονολογική σειρά) βασισμένες στον θρύλο του Τιμίου Σταυρού (La Legenda della vera Croce), τις οποίες ολοκλήρωσε το 1466. Στις νωπογραφίες αυτές φαίνεται η γνώση του και επιμέλειά του στην προοπτική καθώς και στη χρήση των χρωμάτων, παράλληλα με τη γεωμετρική αρμονία και την ικανότητα στη σύνθεση των εικόνων του.
Το 1455 ο Πιέρο βρίσκεται στην αυλή του Πάπα Νικολάου Ε΄, όπου ζωγράφιζε νωπογραφίες στο Ανάκτορο του Βατικανού, παραμένοντας εκεί και υπό τον Πάπα Πίο Β΄. Δυστυχώς, οι νωπογραφίες αυτές καταστράφηκαν, προκειμένου να εξοικονομηθεί χώρος για αντίστοιχες νωπογραφίες του Ραφαήλ. Την εποχή αυτή συναντήθηκε με τον αρχιτέκτονα Φραντσέσκο ντελ Μπόργκο (Francesco del Borgo), ο οποίος είχε αναλάβει τον εκσυγχρονισμό της εκκλησίας Santa Maria Maggiore. Ο ντελ Μπόργκο ήταν γνωστός και ως μαθηματικός, και αντάλλασσε με τον Πιέρο απόψεις σχετικές με τα μαθηματικά. Ο Πιέρο διακόσμησε εκεί το παρεκκλήσιο του Αγίου Μιχαήλ.
Αλένα Σιλέροβα
Προσωπική ζωή
Ο επίσημος ιστότοπος της τσεχικής κυβέρνησης αναφέρει ότι μιλά αγγλικά, γερμανικά και ρωσικά. Ωστόσο, η επάρκεια της στα αγγλικά τέθηκε υπό αμφισβήτηση το 2020 μετά από μια σειρά άρθρων από τσεχικά πρακτορεία ειδήσεων. Περαιτέρω ανησυχίες προέκυψαν από την άρνηση της υπουργού να πραγματοποιήσει συνεντεύξεις στα αγγλικά και επίσης ανέφερε ότι δεν συμμετείχε σε συναντήσεις της ΕΕ που διεξήχθησαν στα αγγλικά.
Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα
Σύντομο βιογραφικό
Λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του ο Πιέρο ασχολήθηκε με άλλα θέματα πλην της ζωγραφικής. Μεταξύ 1474 και 1482 συνέγραψε το έργο De prospectiva pingendi (Περί της προοπτικής στη ζωγραφική), στα χνάρια του Ευκλείδη και του Αλμπέρτι. Το πρωτότυπο κείμενο φυλάσσεται σήμερα στην Biblioteca Palatina στην Πάρμα, είναι χειρόγραφο γραμμένο από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, αφιερωμένο στον προστάτη του Δούκα Guidobaldo da Montefeltro και εικονογραφημένο με σχέδιά του επί γεωμετρικών, προοπτικών και αναλογικών μελετών. Ακολούθησε δεύτερο έργο, De quinque corporibus regularibus (Περί των πέντε κανονικών σωμάτων), στο οποίο ασχολείται με την ιδέα της τέλειας προοπτικής, βασισμένο στις ιδέες του Πλάτωνα και του Πυθαγόρα. Το χειρόγραφο, εικονογραφημένο από τον καλλιτέχνη, φυλάσσεται σήμερα στη Φλωρεντία. Η άποψη του Βαζάρι ότι ο καλλιτέχνης είχε τυφλωθεί λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του δεν φαίνεται να ευσταθεί, καθώς το δεύτερο χειρόγραφό του ολοκληρώθηκε το 1485.
Αλένα Σιλέροβα
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι πολιτικοί
Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα
Σύντομο βιογραφικό
Ο Πιέρο απεβίωσε στο σπίτι του στο Σανσεπόλκρο το 1492. Πέντε χρόνια νωρίτερα είχε συντάξει διαθήκη, με την οποία άφηνε τα υπάρχοντά του στην οικογένειά του και στην Εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Visit Uffizi Gallery - To see master piece of Piero della francesca
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Αντόνιο ντι Νατάλε
Ο Αντόνιο ντι Νατάλε (Antonio Di Natale, 13 Οκτωβρίου 1977) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Βιογραφία
Αφότου πέρασε από τα τμήματα υποδομής της Έμπολι, ο Ντι Νατάλε πραγματοποιήσε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Έμπολι το 1996, και παρέμεινε μέλος της ομάδας μέχρι το 2004, με εξαιρέσεις σύντομους δανεισμούς στις Ιπερτσόλα, Βαρέζε και Βιαρέτζο. Την αγωνιστική περίοδο 2001-02 βοήθησε την Έμπολι να πάρει την άνοδο από τη Σέριε Β, σκοράροντας 16 γκολ. Έγινε περισσότερο γνωστός στην πρώτη του χρονιά στη Σέριε Α το 2002-03, όπου σκόραρε 13 γκολ και βοήθησε την Έμπολι να μην υποβιβαστεί. Παρά το γεγονός ότι οι επόμενες χρονιές του δεν ήταν τόσο επιτυχημένες, πήρε μεταγραφή για την Ουντινέζε το 2004.
Ο Ντι Νατάλε έχει τις περισσότερες εμφανίσεις και τέρματα με την ομάδα της Ουντινέζε στη Σέριε Α με 191 γκολ και 385 εμφανίσεις, και στις διοργανώσεις της UEFA, με 17 γκολ και 37 εμφανίσεις. Με 209 γκολ είναι ο έκτος μεγαλύτερος σκόρερ της Σέριε Α και με 311 γκολ, ο όγδοος μεγαλύτερος Ιταλός σκόρερ σε όλες τις διοργανώσεις, μετά τους Σίλβιο Πιόλα, Αλεσσάντρο ντελ Πιέρο, Τζουζέπε Μεάτσα, Λούκα Τόνι, Ρομπέρτο Μπάτζιο, Φρανσέσκο Τότι και Φίλιππο Ιντζάγκι.
Σε διεθνές επίπεδο, ο Ντι Νατάλε έχει 42 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της Ιταλίας από το 2002 μέχρι το 2012, σκοράροντας 11 τέρματα. Συμμετείχε στο Euro 2008 και Euro 2012, όπου σκόραρε ένα γκολ στη διαδρομή της Ιταλίας μέχρι τον τελικό, και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2010, όπου σκόραρε άλλο ένα τέρμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Βαρέζε 1910 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Αγία Παρασκευή Καλαμπάκας Τρικάλων
Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλαμπάκας, του δήμου Μετεώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλαμπάκας του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1883 και, μέχρι το 1912, ονομαζόταν Ριζό. Κατόπιν μετονομάστηκε σε Παρασκευή και διατήρησε αυτή την ονομασία μέχρι το 1940, οπότε μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 11Α - 17/01/1953 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Διάβας και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλαμπάκας, ο οποίος, το 2018, μετονομάστηκε σε δήμο Μετεώρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Χετμανάτο
Το Χετμανάτο (ουκρανικά: Гетьманщина ή Гетьманат) είναι μια πολιτική οντότητα που κυβερνάται από έναν χετμάνο.
Το Χετμανάτο μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Σβάντεπολκ του Βίμπυ
Ο Σβάντεπολκ Κνούτσον, δαν.: Svantepolk Knutsson, (απεβ. περί το 1310) ήταν Σουηδός ιππότης και σύμβουλος. Έγινε πλούσιος φεουδάρχης στο Έστεργκέτλαντ.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο Kνουντ Βάλντεμαρσεν (π. 1205-1260), δούκας της Ρεβέλια, Μπλέκινγκε και Λόλαντ. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας (1170–1241) Η μητέρα του ήταν από την Πομερανία, της οποίας το μικρό όνομα δεν είναι γνωστό, αλλά αναφέρεται ότι καταγόταν από τη δουκική οικογένεια της Πομερελία. Το όνομα Σβάντεπολκ μπορεί να θύμιζε κάποιον μητρικό συγγενή σλαβικών πριγκιπικών δυναστειών. Ο αδελφός του ήταν ο Έρικ, δούκας του Χάλαντ.
Ο Σβάντεπολκ εγκαταστάθηκε στο Βίμπυ στο Έστεργκετλαντ στα τέλη του 13ου αι. Ήταν ιππότης και σύμβουλος από το 1290 περίπου. Το αρχοντικό του βρισκόταν στο Östra Ryd, μία ενορία του Σέντερκέπινγκ. Έγινε δικαστικός (lagman) του Έστεργκετλαντ.
Σύζυγός του ήταν η Βενεδίκτη των Μπγιέλμπο (απεβ. 1261), κόρη του Σούνε Φόλκεσον (απεβ. 1247), εγγονός του κόμη Μπίργκερ Μπρόσα (απεβ. 1202). Η μητέρα του Bενεδίκτη ήταν η Ελένα Σβέρκερσντοτερ, κόρη του βασιλιά Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας και της πρώτης συζύγου του Bενεδίκτης Έμπεσντοτερ του Χβίντε (απεβ. π. 1200). Ήταν αδελφή της βασίλισσας Αικατερίνης Σούνεσντοτερ (π. 1215 – 1252), συζύγου του βασιλιά Ερίκου ΙΔ΄ της Σουηδίας.
Ο Σβάντεπολκ Κνούτσον ήταν πατέρας της Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ (απεβ. π. 1350), συζύγου του Φόλκε Άλγκοτσον (απεβ. π. 1310) και αργότερα ηγουμένης του αβαείου Βρέτα. Ήταν γονείς του Σουηδού συμβούλου Kνουτ Φόλκεσον (απεβ. 1348).
Οι κόρες του Σβάντεπολκ και της Bενεδίκτης παντρεύτηκαν άρχοντες σουηδικής αριστοκρατίας και έγιναν πρόγονοι αρκετών σουηδικών ευγενών οικογενειών, φέρνοντας σημαντικές προίκες.
Νικόλαος Σπυρόπουλος (στρατιωτικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Τσολάκογλους και αμφιθαλής αδερφός του Γεωργίου Τσολάκογλου. Καταγόταν από την Μακρυκώμη Φθιώτιδας. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο ιππικό διατελώντας, μεταξύ άλλων, διοικητής ταξιαρχίας Ιππικού, επιτελάρχης των Γ΄ και Δ΄ Σωμάτων Στρατού, καθώς και υπαρχηγός και αρχηγός του Γενικού Επιτελείο Στρατού. Αποστρατεύθηκε μετά το 1933 με τον βαθμό του αντιστρατήγου.
Υπήρξε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου και στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.
Ήταν παντρεμένος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού‎
Στέφανος Μπάτορυ
Ο Στέφανος (πολων. Stefan Batory, ουγγρ. Báthory István, 27 Σεπτεμβρίου 1533 - 12 Δεκεμβρίου 1586) από τον Οίκο των Μπάτορυ, ήταν μαζί με τη σύζυγό του βασιλιάς της Πολωνίας και μέγας δούκας της Λιθουανίας (1576-86). Πιο πριν ήταν βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας (1571-76) και μετά πρίγκιπάς της (1576-86).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Στεφάνου Η΄, βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας και της Αικατερίνης Τελέγκντι, κόρης του Στέφεν, βασιλικού θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας.
Έγινε βοϊβόδας αφού νίκησε τον Γκασπάρ Μπέκες, διεκδικητή. Το 1576 έγινε ο 3ος εκλεγμένος βασιλιάς της Κοινοπολιτείας Πολωνίας-Λιθουανίας. Εργάστηκε στενά με τον καγκελάριο Γιαν Ζαμόυσκι. Τα πρώτα έτη της βασιλείας του εστιάστηκαν στην εγκαθίδρυση της εξουσίας, νικώντας τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων που αξίωνε τον θρόνο της Πολωνίας και καταβάλλοντας εξεγέρσεις, με πιο σημαντική αυτή του Ντάνζιγκ. Κυβέρνησε επί 10ετία μόνο, αλλά θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους ηγεμόνες της ιστορίας της Πολωνίας, ιδιαίτερα στον στρατιωτικό τομέα. Το κύριο επίτευγμά του ήταν η νικηφόρα εκστρατεία στη Λιβονία εναντίον της Ρωσίας, στο μέσο της σταδιοδρομίας του. Έτσι απώθησε τη Ρωσία, που είχε εισχωρήσει στα σύνορα της Κοινοπολιτείας και εξασφάλισε μία πολύ ευνοϊκή συνθήκη ειρήνης, την ειρήνη του Γιαμ Ζαπόλσκυ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα Γιαγκελλόνων, κόρη του Σιγισμούνδου Α΄ βασιλιά της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και, όταν ο Στέφανος απεβίωσε, τον διαδέχθηκε το ανιψιός της Άννας, ο Σιγισμούνδος Γ΄ Βάσα, γιος της αδελφής της, Αικατερίνης Γιακελλόνων.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Λιθουανίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Κωνσταντίνος Α΄ της Ιμερετίας
Ο Κωνσταντίνος Α΄, კონსტანტინე I Κωνσταντίνος Ι (απεβ. το 1327) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς του Ιμερέτι (δυτικής Γεωργίας) από το 1293 έως το 1327.