cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βομβαρδισμός του Ρότερνταμ
Ανασυγκρότηση της πόλης
Λόγω της έκτασης των καταστροφών από τον βομβαρδισμό και τις πυρκαγιές που προκλήθηκαν, ήταν σχεδόν άμεση η απόφαση κατεδάφισης σχεδόν ολόκληρης της πόλης, εξαιρουμένων των κτιρίων του Καθεδρικού ναού (Laurenskerk), του εμπορικού κέντρου Beurs, του Postkantoor (κτίριο του Ταχυδρομείου) και του Δημαρχείου.
Παρά την καταστροφή, η κατεδάφιση της πόλης συχνά θεωρείται ως ευκαιρία επίλυσης πολλών από τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το βιομηχανικό προπολεμικό Ρότερνταμ, όπως τις πυκνοκατοικημένες και υποβαθμισμένες γειτονιές, ενώ δόθηκε η δυνατότητα εκσυγχρονισμού του αστικού ιστού, ο οποίος είχε υπερβολικά ριζοσπαστικοποιηθεί κατά το παρελθόν. Δεν υπήρξαν σκέψεις για νοσταλγική επαναφορά της παλιάς πόλης, καθώς κάτι τέτοιο θα απέβαινε εις βάρος ενός πιο σύγχρονου μέλλοντος.
Ο Β. Βίττεφέεν (W.G. Witteveen) διευθυντής της λιμενικής αρχής, έλαβε εντολή να καταστρώσει σχέδια ανακατασκευής μόλις τέσσερις ημέρες μετά τον βομβαρδισμό και παρουσίασε το σχέδιό του στο δημοτικό συμβούλιο σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα. Το σχέδιο αυτό κατά βάση έκανε χρήση της δομής και διάταξης της παλιάς πόλης, αλλά εξελίχτηκε σε νέο σχέδιο, με φαρδύτερους δρόμους και πεζοδρόμια. Η κύρια και πλέον δραστική αλλαγή στο διάταξη της πόλης ήταν η μετακίνηση του κεντρικού αναχώματος (φράγματος) της πόλης, κατά μήκος της όχθης του ποταμού, ώστε να προστατευτεί η περιοχή Βάτερσταντ (Waterstad) από πλημμύρα. Η μετακίνηση αυτή αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό από το νεοσχηματισμένο "εσώτερο κύκλο της λέσχης του Ρότερνταμ", που πρότεινε την ενσωμάτωση της πόλης στον ποταμό Νιούε Μάας και ισχυρίστηκε ότι το ανάχωμα θα αποτελούσε ένα σημείο διαχωρισμού της πόλης.
Με το σχέδιο του Βίττεφέεν, κάποια από τα ως τώρα μισοτελειωμένα έργα αλλά και ένας αριθμός από νέα, επρόκειτο να υλοποιηθούν, όπως η κατασκευή της σήραγγας του Μάας (Maastunnel) και της Rotterdamsche bank. Η υλοποίηση αυτή κράτησε απασχολημένους τους Ολλανδούς κατοίκους της πόλης καθ' όλη τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, μέχρις ότου δόθηκε εντολή κατάπαυσης των εργασιών. Το ντοκιμαντέρ του Χέρμαν φαν ντερ Χορστ (Herman van der Horst) Houen zo! του 1952 παρουσιάζει το όραμα μερικών από αυτά τα έργα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο διάδοχος του Βίττεφέεν Κορνέλιους φαν Τράα (Cornelius van Traa) συνέταξε ένα εντελώς νέο σχέδιο ανασυγκρότησης - το «Basisplan voor de Herbouw van de Binnenstad» - που υιοθετήθηκε το 1946. Το σχέδιο του φαν Τράα ήταν πιο ριζοσπαστικό, εγκαταλείποντας την παλαιά διάταξη της πόλης και αντικαθιστώντας τη περισσότερο με ένα πλαίσιο αρχών παρά με δομικό σχεδιασμό. Το Basisplan έδινε ισχυρή έμφαση σε μεγάλους ανοικτούς χώρους και προωθούσε την ενσωμάτωση της πόλης με τον ποταμό μέσω δύο σημαντικών στοιχείων: Την κατασκευή της "λεωφόρου Μάας" (Maas Boulevard), η οποία έδινε νέα όχη στο μετακινηθέν ανάχωμα, υπό τη μορφή μιας ανοικτής λεωφόρου με δένδρα πλάτους 80 μ. και του "παραθύρου στον ποταμό", έναν "οπτικό" διάδρομο από το λιμάνι ως το κέντρο της πόλης. Και τα δύο έργα αποσκοπούσαν να αναδείξουν τις εργασίες του λιμανιού στους κατοίκους της πόλης.
Επειδή οι εργασίες ανασυγκρότησης ξεκίνησαν αμέσως μετά τον βομβαρδισμό, μέχρι το 1950, το λιμάνι της πόλης ανέκτησε τη φήμη του ως το ταχύτερο, σε εργασίες φορτοεκφόρτωσης, λιμάνι του κόσμου. Κατά την ίδια περίπου περίοδο, το κέντρο της πόλης στράφηκε προς τα βορειοδυτικά, ως αποτέλεσμα της εγκατάστασης εμποριών κέντρων στο άκρο της κατεστραμμένης πόλης και νέα σχέδια εμπορικών κέντρων, όπως αυτό της Λάινμπάαν (Lijnbaan) εξέφρασαν τις ριζοσπαστικές νέες ιδέες του Basisplan με χαμηλούς, ιδιαίτερα φαρδείς δρόμους πλάι σε πολύ ψηλά, πλακοειδούς μορφής κτίρια.
Αυτή η μεγάλης κλίμακας προσέγγιση χρησιμοποιήθηκε τόσο για νοσοκομεία όσο και για τα πάρκα (όπως το νοσοκομείο Dijkzigt Ziekenhuis και το πάρκο Zuider Park) αλλά έχει δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα (και ακόμη δίνεται) στη δημιουργία χώρων αναψυχής σε "ανθρώπινη κλίμακα", όπως έχει γίνει στον εμπορικό δρόμο Λάινμπάαν (Lijnbaan) η οποία αποτελεί χώρο για βόλτα για όσους ψωνίζουν ή απλά βλέπουν τις βιτρίνες, ενώ δοκιμάστηκαν εκεί και νέες τεχνικές, όπως οι "γυάλινοι τοίχοι" ώστε να συγχωνεύονται αρμονικά το εσωτερικό των χώρων με το εσωτερικό περιβάλλον. Παρά το ότι η αστική ανασυγκρότηση μπορεί να βρίθει από πολυπλοκότητες και διενέξεις, το "στάτους" του Ρότερνταμ ως πόλης-λιμάνι σήμαινε ότι δεν υπήρξαν οι ίδιες ενστάσεις στην ανακατασκευή του, όπως αντιμετώπισαν το Άμστερνταμ ή η Χάγη. Εν τούτοις, υπήρξαν σημαντικά κινήματα ατόμων που έμεναν μακριά από το κέντρο της πόλης και αντιτίθονταν στην κατασκευή ορισμένων συνοικιών όπως η De Horsten και η Hoogvliet που σήμερα κατοικούνται κυρίως από νοικοκυριά χαμηλών εισοδημάτων, όπου το κοινωνικό κεφάλαιο αποτιμάται περισσότερο τοπικά σε σύγκριση με την αντίστοιχη αποτίμηση σε μια πόλη ή γειτονιά.
Σήμερα το αρχικό σχέδιο του φαν Τράα έχει σχεδόν εξ ολοκλήρου αντικατασταθεί με νέα έργα. Για παράδειγμα, το Ναυτικό Μουσείο (Maritiem Museum) μπλοκάρει σχεδόν εξ ολοκλήρου τη λεωφόρο-"παράθυρο στον ποταμό" ενώ τα "κυβόσπιτα" (kubuswoningen) του Πιίτ Μπλομ (Piet Blom) σχηματίζουν ένα ακόμη "φράγμα" μεταξύ της πόλης και του ποταμού, ενώ το αρχικό Basisplan προέβλεπε ότι αυτά τα δύο στοιχεία έπρεπε να συνδέονται. Ο πύργος Euromast, που κατασκευάστηκε το 1960, αποτελεί μια προσπάθεια δημιουργίας οπτικού συνδέσμου μεταξύ πόλης και λιμανιού, μιας από τις τελευταίες προσπάθειες του σχεδίου του φαν Τράα, πριν από κατοπινές προσπάθειες, όπως η Boompjes Boulevard το 1991.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρότερνταμ Β
Αμακούσα
right|thumb|Τα νησιά Αμακούσα (Amakusa islands) στη Θάλασσα Γιατσουσίρο της νοτιοδυτικής Ιαπωνίας. Η μεγαλύτερη νήσος είναι η Σιμοσίμα. right|thumb|Μια άποψη των Αμακούσα (με το Κάμι-Αμακούσα σε πρώτο πλάνο) right|thumb|Ο ρωμαιοκαθολικός χριστιανικός ναός του Όε Η Αμακούσα (ιαπων. 天草), ονομασία που σημαίνει «Ουράνια χλόη», είναι μια συστάδα εβδομήντα περίπου νησιών και νησίδων έξω από τη δυτική ακτή του Κιούσου, του νοτιοδυτικότερου από τα τέσσερα μεγάλα νησιά της Ιαπωνίας. Η συνολική έκταση των νησιών Αμακούσα είναι 886 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο συνολικός πληθυσμός τους ήταν 126.445 κάτοικοι στην απογραφή του 2014.
Γεωγραφία
Το μεγαλύτερο νησί της συστάδας Αμακούσα είναι η Σιμοσίμα, που έχει μήκος 42,6 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 21,7. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 32°20΄ Βόρειο πλάτος και 130° Ανατολικό μήκος, διαχωριζόμενη από το υπόλοιπο έδαφος του Νομού Κουμαμότο από τη Θάλασσα Γιατσουσίρο. Η νήσος διαθέτει και θερμές πηγές. Τρία ακόμα νησιά της Αμακούσα είναι κάπως μεγάλα: το Κόμι-σίμα, το Ναγκασίμα και το Ζισισίμα.
Το νησιωτικό συγκρότημα δεν έχει ψηλά βουνά, με μόνο 4 κορυφές να ξεπερνούν σε υψόμετρο τα 460 μέτρα, ωστόσο το έδαφος των νησιών είναι τραχύ και λοφώδες. Εξαιτίας της ελλείψεως επίπεδης αρόσιμης γης, η καλλιεργήσιμη γη είναι διαμορφωμένη σε πεζούλες.
Ιστορία
Η Αμακούσα, μαζί με τη γειτονική Χερσόνησο Σιμαμπάρα, απετέλεσαν το κέντρο της Εξεγέρσεως της Σιμαμπάρα τον 17ο αιώνα, της οποίας ηγήθηκαν Ιάπωνες Χριστιανοί. Μετά την καταστολή της εξεγέρσεως οι Χριστιανοί που είχαν επιζήσει συνέχισαν να ακολουθούν την πίστη τους στα κρυφά, παρά τους σκληρούς διωγμούς.
Οικονομία
Τα κεραμικά της Αμακούσα έχουν αναγνωρισθεί από το ιαπωνικό κράτος.
Διοικητικά
Σήμερα τα νησιά είναι οργανωμένα από διοικητικής πλευράς στο Διαμέρισμα Αμακούσα, τον ομώνυμο Δήμο Αμακούσα και τον Δήμο Κάμι-Αμακούσα, όλα υπαγόμενα στον Νομό Κουμαμότο.
Κούνοϊ
Το Κούνοϊ (φερ.: Kunoy) είναι το όγδοο μεγαλύτερο σε έκταση νησί των Φερόων Νήσων. Βρίσκεται στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό και έχει έκταση 35,5 τ.χλμ.. Το Κούνοϊ έχει πληθυσμό 147 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022). Υπάρχουν δύο οικισμοί στο νησί το Κούνοϊ με 80 κατοίκους και το Haraldssund με 67 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022). Οι δύο αυτοί οικισμοί συνδέονται οδικώς μέσω μιας σήραγγας από το 1988. Το Haraldssund συνδέεται επίσης οδικώς με το γειτονικό νησί το Μπόρντοϊ το οποίο βρίσκεται ανατολικά του Κούνοϊ.
Αμακούσα
Συγκοινωνίες
right|thumb|Πορθμείο (φέρι-μποτ) που μεταφέρει επιβάτες μεταξύ των νησιών Αμακούσα. Η Αμακούσα εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Αμακούσα, που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Νήσου Σιμοσίμα. Επίσης τα νησια συνδέονται με το Κιούσου με τις «Πέντε Γέφυρες της Αμακούσα». Γίνονται όμως και δρομολόγια πορθμείων από την πόλη Χόντο και από το μικρό λιμάνι Ματσουσίμα, ενώ άλλα πλοία συνδέουν τα νησιά με τους γειτονικούς Νομούς Καγκοσίμα και Ναγκασάκι.
Κούνοϊ
Η βορειότερη ακτή του νησιού έχει χαρακτηριστεί ως Σημαντική περιοχή για τα πουλιά από την BirdLife International, λόγω της σημασίας του ως τόπος αναπαραγωγής για τα θαλασσοπούλια, ειδικά των υδροβατών (250 ζευγάρια) και κέπφους (200 ζευγάρια).
right|thumb|300px|Χάρτης του Κούνοϊ
Αμακούσα
Πηγές
Αμακουσα
Κούνοϊ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κούνοϊ
Ψευδές δίλημμα
Η λογική πλάνη του ψευδούς διλήμματος (γνωστή επίσης και ως ψευδής διχοτόμηση, πλάνη των άκρων, «άσπρο ή μαύρο» σκεπτικό, ψευδής διάζευξη, πλάνη «είτε/είτε» και πλάνη της διακλάδωσης) υφίσταται όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι δύο απόψεις, εναλλακτική η μία της άλλης, αποτελούν τις μοναδικές επιλογές, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει τουλάχιστον μία ακόμη επιλογή, η οποία όμως δεν γίνεται γνωστή. Οι δύο εναλλακτικές συχνά αποτελούν τα ακραία σημεία του φάσματος. Αντί των υπεραπλουστεύσεων και των ευσεβών πόθων, είναι καταλληλότερο να γίνει εξέταση ολόκληρου του φάσματος, όπως στην ασαφή λογική.
Η πλάνη του ψευδούς διλήμματος ανάγεται στην κατάχρηση του λογικού τελεστή «Ή». Άλλη κατάχρηση του τελεστή «ή» είναι η πλάνη της ψευδούς επιλογής. Για την κατάχρηση του τελεστή «και», βλέπε Πλάνη Συμφωνίας-πακέτου.
Το ψευδές δίλημμα δεν είναι απαραίτητα καθ' αυτό «δί-λημμα» ή διχοτόμηση, δηλαδή δεν περιορίζεται σε δύο επιλογές. Είναι δυνατόν να περιλαμβάνει τρεις (τριχοτόμηση) ή και περισσότερες, οπότε οι υπόλοιπες άγνωστες επιλογές ίσως παρελήφθησαν από αβλεψία.
Παραδείγματα
Το παραπάνω επιχείρημα αποτελεί ψευδές δίλημμα, διότι υπάρχουν αναρίθμητοι άλλοι λόγοι για τους οποίους ο Πέτρος μπορεί να άργησε στην δουλειά (ίσως αποφάσισε να παραιτηθεί χωρίς προειδοποίηση, ίσως αρρώστησε ξαφνικά και βρίσκεται στο νοσοκομείο, κλπ.). Εάν υπήρχε τρόπος να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχουν άλλες πιθανότητες πέρα από τις αρχικές δύο, τότε η λογική του επιχειρήματος θα ήταν ορθή. Μέχρι να γίνει κάτι τέτοιο, το επιχείρημα παραμένει πλανερό.
... εναλλακτικά μπορεί να παρουσιάζονται ως γεγονότα:
Νομικές επιπτώσεις
Στις Η.Π.Α., οι δικαστικές μάχες μεταξύ των οπαδών του δημιουργισμού και αυτών της εξελικτικής θεωρίας έχουν αποκληθεί «ψευδο-δυισμός» και αποτελούν περίπτωση ψευδούς διλήμματος.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Λογική πλάνη Κατηγορία:Εξαπάτηση Ψευδες Κατηγορία:Ψυχολογική χειραγώγηση Κατηγορία:Τεχνικές προπαγάνδας Κατηγορία:Σφάλμα
Μισραΐμ Μέμφις
Μέσα από ένα σύστημα συμβολισμού, επιδιώκει την τελειοποίηση του ανθρώπου, ο οποίος έτσι θα συμβάλλει στην τελειοποίηση της κοινωνίας.
Ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος Μισραΐμ και Μέμφις έχει Διεθνή έδρα την Μπολώνια της Ιταλίας και λειτουργεί επιπλέον σε Ελλάδα, Ρουμανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Βραζιλία, Καναδά, Ακτή Ελεφαντοστού και Μαδαγασκάρη.
Ιστορία
Ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος των Μισραΐμ και Μέμφις είναι αναμφισβήτητα το πλέον Ερμητικό Τεκτονικό Τάγμα στη διεθνή Τεκτονική σκηνή.
Ο Κυρίαρχος Μεγάλος Γενικός Ιεροφάντης εξασφαλίζει το συνεχές, έστω και εάν ο Τύπος τεθεί σε ύπνο στα κατώτερα δώματά του και, μερικές φορές, στα ανώτερα. Ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος των Μισραΐμ και Μέμφις, αναμφίβολα είναι ένας από τους ελάχιστους παραδοσιακούς και Κανονικούς Τύπους που εξακολουθούν να διατηρούν την ισχύ της μεταδόσεως.
Συνοπτικό χρονολογικό ευρετήριο γεγονότων
1782 :    Σύμφωνα με ντοκουμέντα που διατηρούνται ως τις μέρες μας ο Τύπος Μισραΐμ λειτουργεί στη Ζάκυνθο
1796 :    Σύμφωνα με ντοκουμέντα που διατηρούνται ως τις μέρες μας ο Τύπος Μισραΐμ λειτουργεί στη Βενετία
1801 :    Ο Filalete Abraham φέρνει τον Τύπο Μισραΐμ στη Βενετία        .
1848 :    Αφύπνιση του Τύπου Μισραΐμ (που είχε στο μεταξύ τεθεί εν ύπνω), παράλληλα με την προκήρυξη της Ενετικής Δημοκρατίας.
1862 :    Ο Τύπος Μέμφις έχει απορροφηθεί από την Μεγάλη Ανατολή, ο Marconis παραιτείται, ο  Joseph de Beauregard δεν δέχεται την παραίτηση, ούτε τη συρρίκνωση των βαθμών που εφαρμόσθηκε στη Γαλλία.
1865 :    Εκ νέου αφύπνιση του Τύπου Μισραΐμ (που είχε στο μεταξύ και πάλι τεθεί εν ύπνω).
1867 :    Ο Τύπος Μισραΐμ τίθεται και πάλι εν ύπνω. Δημιουργία, σε πλήρη νομιμότητα, και επί Μεγάλου Διδασκάλου του Πρίγκηπα Halim Pascia, ενός Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου και Υπατης Αρχής του Τύπου της Μέμφιδας. Το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο της Γαλλίας διαλύεται.
1868 :    Θάνατος του Etienne Marconis de Negre.
1869 :    Ο Tύπος Μέμφις τίθεται εν ύπνω μετά την εξορία του Μεγάλου Διδασκάλου.
1870 :    Αφύπνιση της Μεγάλης Ανατολής της Αιγύπτου από τον S.A.Zola.
1876 :    Ίδρυση μίας Μεγάλης Συμβολικής Στοάς, της Μεγάλης Εθνικής Στοάς της Αιγύπτου. Στις 25 Οκτωβρίου ο S.A.Zola απονέμει τους βαθμούς 95ο και 96ο στον Giuseppe Garibaldi και τον ονομάζει Μεγάλο Διδάσκαλο d’onore ad vitam του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου της Αιγύπτου. Στις 15 Νοεμβρίου η Μεγάλη Ανατολή της Αιγύπτου αφήνει στον Salvatore Sottile, Μεγάλο Διδάσκαλο στη Μεγάλη Ανατολή του Παλέρμο, μία χάρτα σύστασης ενός Κυρίαρχου Γενικού Συμβουλίου για τη διοίκηση του Τύπου  Μέμφις για την Ιταλία και την κοιλάδα του Παλέρμο.
1877 :    Η Μεγάλη Εθνική Στοά της Αιγύπτου καθίσταται ανεξάρτητη, αφήνοντας, όμως, στη Μεγάλη Ανατολή της Αιγύπτου τη διοίκηση των συμβολικών βαθμών του Τύπου Μέμφις.
1880 :    Το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο της Αιγύπτου τίθεται εν ύπνω. Οι εργασίες εξακολουθούν να λαμβάνουν χώρα στο Μεγάλο Μυστικό Ναό.
1881 :    Μετά την εκλογή του Giuseppe Garibaldi ως Παγκόσμιου Μεγάλου Ιεροφάντη για το Κυρίαρχο Θυσιαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αγγλίας και Ιρλανδίας, της Ιταλίας και της Ρουμανίας, η Αίγυπτος αναγνωρίζει αυτή τη νομιμότητα.
1883 :    Ο S.A.Zola παραιτείται και ονομάζει διάδοχο τον Ferdinando Francesco delli Oddi.
1890 :    Ο Salvatore Sottile αφυπνίζει τον Τύπου Μέμφις στο Παλέρμο και καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία.
1900 :    Ο Salvatore Mortorana καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία. Ο Ferdinando Francesco degli Oddi αναγνωρίζεται ως Μεγάλος Ιεροφάντης από τα Μεγάλα Θυσιαστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών, Αγγλίας και Ιρλανδίας, Ρουμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας και Αιγύπτου.
1901 :    Ο Paolo Figlia καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία.
1903 :    Ο Benedetto Trigona καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία.
1906 :    Ο Τύπος Μέμφις τίθεται εν ύπνω.
1921 :    Αφύπνιση του Τύπου Μέμφις στο Παλέρμο μέσω των 3 Πατριαρχών Giuseppe Sullirao, Giovanni Sottile και Reginald Gambier Mac Bean. O Reginald Gambier Mac Bean καθίσταται Μεγάλος Διδάσκαλος του Κυρίαρχου Θυσιαστηρίου για την Ιταλία και τις εξαρτώμενες περιοχές.
1923 :    Ο Reginald Gambier Mac Bean Υπάτη αρχή του Τύπου Μέμφις, δίδει όλες τις ισχείς του μέσω διπλώματος στον Marco Egidio Allegri.
1925 :    Ο Τύπος  τίθεται εν ύπνω από τον Marco Egidio Allegri εξ αιτίας των νόμων του Φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας που απαγορεύουν τον Τεκτονισμό, προκειμένου να αφυπνισθεί σε πλέον πρόσφορο χρόνο.
1945 :    16 Μαΐου. Ιστορική στιγμή για τον Τεκτονισμό. Ο Marco Egidio Allegri συνενώνει τους δύο Τύπους δημιουργώντας τον Αρχαίο και Αρχέγονο Ανατολικό Τύπο των Μισραΐμ και Μέμφις, ιδρύοντας το  Κυρίαρχο Μεγάλο Θυσιαστήριο της Αδριατικής, (Superum), τον Κυρίαρχο Μυστικό Ναό, το Έξοχο Κονσιστόριο των βαθμών 30° 90°, και το Κυρίαρχο Περιστύλιο των Ορφικών.
1949 :      Ο Marco Egidio Allegri θέτει [στα χαμηλά του Δώματα] τον Τύπο σε ύπνο και περνάει στην Αιώνια Μεγάλη Πυραμίδα, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Ottavio Ulderisco Zasio.
1966 :      Ο Ottavio Ulderisco Zasio περνάει στην Αιώνια Μεγάλη Πυραμίδα, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Gastone Ventura.
1971 :      Ο Gastone Ventura αφυπνίζει τον Τύπο σε όλα του τα Δώματα.
1981 :      Ο Gastone Ventura περνάει στην Αιώνια Μεγάλη Πυραμίδα, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Sebastiano Caracciolo.
1989 :      Εγκατάσταση του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου Μισραΐμ και Μέμφις και του Γυναικείου Αιγυπτιακού Τύπου στην Ελλάδα, από τον Κυρ. Μεγ. Γεν. Ιεροφάντη Sebastiano Caracciolo.
2007 :     8 Δεκεμβρίου. Εγκατάσταση του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου Μισραΐμ και Μέμφις στη Ρουμανία, από Έλληνα Αξιωματούχο.
16-12-2007 :    Ο Έλληνας Εθνικός Μεγάλος Διδάσκαλος - Εθνικός Μεγάλος Ταξιάρχης, Τριαντάφυλλος Κοτζαμάνης 33° 90° 96° περνάει στην Αιώνια Μεγάλη Πυραμίδα.
4-4-2013 :    Ο Κυρίαρχος Μεγάλος Γενικός Ιεροφάντης, Κυρίαρχος Μεγάλος Διδάσκαλος  Sebastiano Caracciolo 33° 90° 97° περνάει στην Αιώνια Μεγάλη Πυραμίδα, αφήνοντας διαθήκη υπέρ του Roberto Randellini.
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Ο Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος της Υιοθεσίας λειτουργεί υπό εξειδικευμένα τυπικά. Ακολουθεί την πιο καθαρή μυστηριακή γυναικεία Παράδοση που κατά το παρελθόν δημιούργησε τις Εστιάδες, τις Σίβυλλες και τις Ιέρειες των Δρυϊδών. Λειτουργεί από το 1989 και στην Ελλάδα.
«Αδελφέ μου, αυτά τα γάντια προορίζονται για τη γυναίκα η οποία αντιπροσωπεύει την τέλεια αντίθετη πολικότητά σου, δηλαδή τη σεληνιακή.»  (Από τη μύηση ΤΕΚΤΟΝΑ στον Αρχαίο και Αρχέγονο Ανατολικό Τύπο Misraim και Memphis.)
«Προσφέρετε αυτά τα γάντια στον Άνδρα της εκτιμήσεώς σας και της στοργής σας».(Από τη μύηση ΤΕΚΤΟΝΙΔΑΣ στον Αρχαίο και Αρχέγονο Ανατολικό Τύπο Misraim και Memphis.)
Τιμώντας και αποδίδοντας σεβασμό στις Γυναίκες ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος Μισραΐμ και Μέμφις, διατηρεί γι αυτές, ξεχωριστές Στοές όπου με τα ανάλογα τυπικά (που συντηρήθηκαν από τον Τύπο του Μισραΐμ ο οποίος αφυπνίσθηκε στη Βενετία το 1801, τα οποία ήσαν εμπνευσμένα από τον Αιγυπτιακό Τύπο του Καλιόστρο), εργάζεται επιδιώκοντας τη βελτίωση και την ενίσχυση του χαρακτήρα μέσω του οποίου βελτιώνει ολόκληρη την ανθρώπινη αδελφότητα.
Ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος Μισραΐμ και Μέμφις, δεν πιστεύει στην ομαδική μύηση, και δεν πιστεύει επίσης στη μικτή μύηση.
Πορθμός του Μαγγελάνου
thumb|right|200px|Ο Πορθμός του Μαγγελάνου από το διάστημα Ο Πορθμός του Μαγγελάνου είναι μια θαλάσσια δίοδος (πέρασμα), που βρίσκεται στο νότιο άκρο της Νοτίου Αμερικής και συνδέει τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό ωκεανό. Βρίσκεται στην περιοχή της Παταγονίας. Έχει μήκος 580 χλμ. και πλάτος 20-30 χλμ. Πήρε το όνομά του από τον Πορτογάλο θαλασσοπόρο Φερδινάνδο Μαγγελάνο, που πέρασε από εκεί το 1520, επιχειρώντας τον πρώτο περίπλου της υδρογείου. Το πέρασμα είναι το πιο σημαντικό φυσικό πέρασμα μεταξύ του Ειρηνικού και του Ατλαντικού ωκεανού, αλλά θεωρείται αρκετά δύσκολο να το διαπλεύσει κανείς, επειδή το κλίμα εκεί είναι αφιλόξενο και το πέρασμα πολύ στενό. Συγκεκριμένα στο πιο στενό του σημείο το πλάτος του είναι περίπου 4 χλμ.
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Η Γυναικεία φύση επιβάλλει διαφορετικές λειτουργίες από αυτές των ανδρών. Η Γυναικεία μύηση είναι Σεληνιακή ενώ η Ανδρική Ηλιακή. Στις Γυναικείες Στοές παρίσταται πάντοτε άνδρας (ήλιος), που πρέπει να φέρει υψηλό βαθμό του Τύπου, ο οποίος και είναι ο φορέας του φωτός προς τις Γυναίκες (Σελήνες).
Πορθμός του Μαγγελάνου
Ιστορία
Ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος που διέπλευσε το στενό το 1520, στη διάρκεια του περίπλου της γης. Επειδή τα πλοία του Μαγγελάνου μπήκαν στο στενό την 1η Νοέμβρη, ημέρα των Αγίων Πάντων, το στενό αρχικά ονομάστηκε Εστρέτσο ντε Τόδος ος Σάντος (Πέρασμα των Αγίων Πάντων). Αργότερα ο Ισπανός Βασιλιάς το μετονόμασε σε στενό του Μαγγελάνου προς τιμή του θαλασσοπόρου. Από την ανακάλυψή του και έπειτα η Ισπανική αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Χιλής είδαν το πέρασμα σαν το νότιό τους σύνορο. Η πρώτη προσπάθεια ισπανικής αποίκησης έγινε από τον Πέδρο Σαρμιέντο ντε Γαμπόα ο οποίος ίδρυσε τις πόλεις Νόμβρε δε Χεσούς και Ρέι Δον Φελίπε στις βόρειες πλευρές του περάσματος. Οι πόλεις υπέφεραν από σοβαρές ελλείψεις φαγητού, και στα χρόνια που ακολούθησαν το 1587 ο Άγγλος θαλασσοπόρος Σερ Τόμας Κάβεντις φτάνοντας στη Ρέι Δον Φελίπε το μόνο που βρήκε ήταν τα ερείπια της. Έτσι, μετονόμασε το μέρος σε Πορτ Φάμιν (λιμάνι της πείνας).
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Ο Γυναικείος Τύπος, όντας σε ύπνο περισσότερο από έναν αιώνα, αφυπνίστηκε οριστικά κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο του 1971 από τον τότε Αυτοκράτορα Κυρίαρχο Μεγάλο Γενικό Ιεροφάντη του Αρχαίου και Αρχέγονου Αιγυπτιακού Τύπου Μισραΐμ και Μέμφις Gastone Ventura 33° 90° 97°.
Πορθμός του Μαγγελάνου
Το στενό στην κατοχή της Χιλής
thumb|200px|left|Ο Πορθμός του Μαγγελάνου στο [[Πούντα Αρένας της Χιλής]] Ο πορθμός πέρασε στην κατοχή της Χιλής στις 23 Μαΐου του 1843. Ο Χιλιανός πρωθυπουργός ύστερα από συνεννοήσεις με τον Χιλιανό απελευθερωτή Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς διέταξε την αποστολή, καθώς ο τελευταίος φοβόταν την κατάληψη του πορθμού από το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Γαλλία. Ο πρώτος χιλιανός οικισμός ονομάστηκε Φουέρτε Μπούλνες και στήθηκε σε μια δασώδη περιοχή στη βόρεια πλευρά του στενού. Αργότερα ο οικισμός εγκαταλείφθηκε και το 1848, λίγο βορειότερα εκεί όπου τα μαγγελανικά δάση συναντούν τις πεδιάδες της Παταγονίας, ιδρύθηκε στη θέση του η πόλη της Πούντα Αρένας. Απέναντι από την Πούντα Αρένας (Punta Arenas), στην άλλη μεριά του περάσματος, στη Γη του Πυρός (Tierra del Fuego, βρίσκεται το χωριό του Πορβενίρ το οποίο αναπτύχθηκε στα τέλη του 1800 εξαιτίας της αναζήτησης χρυσού.
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Ο Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας και στα δυο ημισφαίρια εξαρτάται από τον Αυτοκράτορα, Κυρίαρχο Μεγάλο Γενικό Ιεροφάντη, Κυρίαρχο Γενικό Μεγάλο Διδάσκαλο, ο οποίος βοηθάται στο έργο του συνεργαζόμενος με την Έξοχη Μεγάλη Διδασκάλισσα -Βασίλισσα του Σαββά, η οποία διορίζεται απ' τον ίδιο, και η οποία επιλέγεται μεταξύ των Αδελφών Τέλειων Αιγυπτίων Διδασκαλισσών.
Πορθμός του Μαγγελάνου
Το στενό στην κατοχή της Χιλής
Μέχρι να ολοκληρωθεί η διώρυγα του Παναμά το 1914, το στενό του Μαγγελάνου ήταν η κύρια θαλάσσια οδός για τα ατμόπλοια που ταξίδευαν από τον Ατλαντικό προς τον Ειρηνικό ωκεανό. Θεωρούταν μάλιστα η μόνη ασφαλή οδός για να περάσει κανείς από το έναν ωκεανό στον άλλον. Προστατευμένο από τον Νότο από τη Γη του Πυρός και από το βορρά από τον όγκο της Νότιας Αμερικής, τα πλοία διέσχιζαν το στενό σχετικά εύκολα, χωρίς να έχουν να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους που έκρυβε ο πορθμός του Ντρέικ. Παρ'όλες τις φυσικές άμυνες που πρόσφερε το στενό όμως, τα πλοία και τα ιστιοφόρα προτιμούσαν τον πορθμό του Ντρέικ γιατί εκεί είχαν περισσότερο χώρο για μανούβρες. Ο πορθμός του Ντρέικ είναι το μικρότερο άνοιγμα του ωκεανού που χωρίζει το ακρωτήριο Χορν (το νοτιότερο σημείο της Νότιας Αμερικής) από την Ανταρκτική. Η θάλασσα εκεί είναι ανήσυχη, απρόβλεπτη, σε πολλά σημεία παγωμένη, και πλέουν παγόβουνα.
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Ο Αιγυπτιακός Γυναικείος Τύπος Υιοθεσίας», έχει τέσσερις Μυητικούς (1°, 2°, 3°, 4°) και δύο Διοικητικούς βαθμούς (5°, 6°).
Πορθμός του Μαγγελάνου
Χαρακτηριστικά
Το ανατολικό άνοιγμα είναι ένας ευρύς κόλπος στα σύνορα μεταξύ Χιλής και Αργεντινής. Τα σύνορα καθορίστηκαν στη Συμφωνία Ειρήνης και Φιλίας το 1984. Από τα δυτικά υπάρχουν αρκετά σημεία πρόσβασης από τον Ειρηνικό ωκεανό, αν και αυτό που διακρίνεται πιο εύκολα είναι το 200 χιλιομέτρων στενό που ξεκινάει από το Αρχιπέλαγος Βασίλισσα Αδελαΐδα (στο κέντρο αριστερά) και καταλήγει στον κύριο όγκο του Στενού (στο κέντρο χαμηλά). Τα νησιά και τα βουνά είναι σκεπασμένα με φωτεινό άσπρο χιόνι, ενώ όσο κατεβαίνουμε πιο χαμηλά προς τα βόρεια και ανατολικά τα τοπία είναι καθαρά (δείτε την πρώτη φωτογραφία της σελίδας, που ελήφθη από τον δορυφόρο Aqua στις 27 Αυγούστου του 2003).
Παραπομπές
Μαγγελάνου Μαγγελάνου Μαγγελάνου Μαγγελάνου
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
<table style="border: 1px solid rgb(170, 170, 170); margin: 0pt 0pt 1em 1em; background: rgb(249, 249, 249) none repeat scroll 0%; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" align="right" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" width="220"> <th colspan="4" align="center" bgcolor="#0099ff">Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας <th colspan="4" align="center" bgcolor="#0099ff">Γενικά
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Στο βαθμό 1° η Αιγυπτία Μαθήτρια οφείλει να μάθει να μελετά και να χειρίζεται τα στοιχεία που θα τη βοηθήσουν να αφυπνίσει τα δικά της γυναικεία προσόντα. Οφείλει, επίσης, να μάθει να διαλογίζεται στον εαυτόν της, και κυρίως στην προσωπικότητά της. Οφείλει να γνωρίζει την παράδοση και τις παραδοσιακές αξίες.
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
IATA PYR ICAO LGAD <th colspan="2" align="left" valign="top"> Τύπος Αεροδρομίου <td colspan="2" valign="top"> Στρατιωτικό
<th colspan="2" align="left" valign="top"> Χειριστής <td colspan="2" valign="top"> Ελληνική Πολεμική Αεροπορία <th colspan="2" align="left" valign="top">
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Στο βαθμό 2° η Αιγυπτία Εταίρα εισέρχεται στον αλχημικό ερμητισμό διαμέσου των συμβόλων του δένδρου και του όφι. Παραδοσιακά, αυτά τα σύμβολα είναι συνδεδεμένα με το γυναικείο στοιχείο και αναδύονται από το μύθο της Εύας και της Εδέμ.
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
Εξυπηρετεί <td colspan="2" valign="top"> Ανδραβίδα, Πύργος Ηλείας <th colspan="2" align="left" valign="top"> Υψόμετρο <td colspan="2" valign="top"> 17 μέτρα <th colspan="2" align="left" valign="top"> Γεωγραφικές Συντεταγμένες <td colspan="2" valign="top"> 37°56′N
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Στο βαθμό 4° η Τέλεια Αιγυπτία Διδασκάλισσα θα πρέπει να αφιερώσει τις ενέργειές της στη μελέτη της Καμπαλά. Αυτός είναι ένας βαθμός που απαιτεί μεγάλη προσοχή και κυρίως, σεμνότητα από τη στιγμή που σε αυτόν το βαθμό η γυναίκα αποκτά ένα συγκεκριμένο γνωστικό άνοιγμα, το οποίο θα μπορούσε να αφυπνίσει εντός της την έπαρση και την επιθυμία ισχύος. Εάν αυτό συμβεί, τότε όλη η μυητική διαδρομή χάνεται. Μόνον η Σεμνότητα θα μπορέσει να φέρει το Έργο σε επίτευξη !
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
21°17′E
Μισραΐμ Μέμφις
Γυναικείος Αιγυπτιακός Τύπος Υιοθεσίας
Ο βαθμός 5° προορίζεται για την ανά κράτος Εθνική Μεγάλη Διδασκάλισσα και ο 6° για την Παγκόσμια Μεγάλη Διδασκάλισσα, η οποία φέρει τον τίτλο «Βασίλισσα του Σαββά» σε ανάμνηση των επιλογών του Cagliostro.
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
<th colspan="4" bgcolor="#0099ff">Διάδρομοι
Μισραΐμ Μέμφις
Μύηση
Ο ουσιώδης σκοπός της μυήσεως είναι να θέσει σε κίνηση όλους τους  προσωπικούς και ατομικούς μηχανισμούς που οφείλουν να προκαλέσουν την υπέρβαση των ανθρώπινων περιορισμών, αφυπνίζοντας τις λανθάνουσες δυνατότητες απελευθερώσεως που φέρει μέσα του το ον.
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
<th rowspan="2" bgcolor="lightgrey"> Κατεύθυνση <th colspan="2" bgcolor="lightgrey"> Μήκος <th rowspan="2" bgcolor="lightgrey"> Επιφάνεια
Μισραΐμ Μέμφις
Μύηση
Η μύηση συνεπάγεται ουσιωδώς την εσωτερικότητα του ατόμου, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τη μάζα, γι αυτό δε και η μύηση μιας μάζας αποτελεί αντίφαση και κάτι τι το άτοπο.
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
Πόδια Μέτρα
Μισραΐμ Μέμφις
Μύηση
Η μύηση πρέπει να προκαλεί μέσα στο άτομο μια μεταστοιχείωση που το κάνει να συνειδητοποιήσει τη θειότητα που έχει μέσα του. Πρέπει να καθιστά το άτομο νέο άνθρωπο και να αποτελεί το σημείο εκκινήσεως της πραγματικής του απελευθερώσεως από τους ανθρώπινους περιορισμούς και της αφυπνίσεως της θείας συνειδητότητας.
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
<th align="left" valign="top"> 16 / 34 10.299 3.139  Άσφαλτος Η Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας (συντομογραφίες: IATA: PYR, ICAO: LGAD, ΥΠΑ: ΚΑΝΔ) είναι στρατιωτικό αεροδρόμιο που βρίσκεται 2,5 χιλιόμετρα από την Ανδραβίδα του Νομού Ηλείας. Η αεροπορική βάση ανήκει στην Πολεμική Αεροπορία, και σε αυτή στεγάζεται η 117 Πτέρυγα Μάχης και το Κέντρο Αεροπορικής Τακτικής (ΚΕΑΤ).
Μισραΐμ Μέμφις
Μύηση
Οι 90 βαθμοί του Τύπου του Μισραΐμ και οι 92 βαθμοί του Τύπου της Μέμφιδος έχουν ενωθεί συνθέτοντας, σε μια ειδική ονοματολογία, τους βαθμούς κλειδιά όλων των κλιμάκων, επιφυλάσσοντας τους τελευταίους βαθμούς για τους Συντηρητές του Τάγματος και του Τύπου.
Ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος των Μισραΐμ και Μέμφις απαρτίζεται από 95 βαθμούς στους οποίους προστίθενται δύο Διοικητικοί βαθμοί:
·               ο 96° ως προνόμιο του Εξόχου Μεγάλου Διδασκάλου - Εθνικού Μεγάλου Ταξιάρχη (33° 90° 96°) και
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
Ιστορικό
Τον Μάιο 1969 η μονάδα αναβαθμίστηκε σε πλήρη πτέρυγα μάχης, και ενέταξε στον στόλο της αεροσκάφη τύπου F-4E Phantom. Αυτό επέβαλλε πλήρη ανακατασκευή και αναβάθμιση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων, και το 1973 η 339 Σμηναρχία μετακινήθηκε στην Αεροπορική Βάση του Αράξου. Μεταξύ των υπόλοιπων αλλαγών στις υποδομές, ένας τρίτος διάδρομος και ραντάρ καιρού προστέθηκαν μέχρι το 1978. Τα πρώτα αεροσκάφη τύπου F-4E αφίχθησαν τον Απρίλιο του 1974, ενώ η παραγγελία ολοκληρώθηκε μέχρι τα τέλη του χρόνου, δίδωντας εξοπλισμό των δύο σμηναρχιών: αυτός που επιστράφηκε από την 339 Σμηναρχία, οδήγησε στον σχεδιασμό της 339 Πτέρυγας Παντός Καιρού η οποία έλαβε το ρόλο της αναχαίτισης, και τη 338 Σμηναρχία Βομβαρδιστικών. Αυτές οι δύο Σμηναρχίες παραμένουν στη Βάση της Ανδραβίδας μέχρι σήμερα υπό την 117 Πτέρυγα Μάχης. thumb|Αεροσκάφος McDonnell-Douglas F-4E (AUP) Phantom II στην Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας. Το 1975, εγκαταστάθηκε στην Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας η Σχολή Όπλων Τακτικής (ΣΟΤ), παρέχοντας εξειδικευμένα μαθήματα σχετικά με αεροπορικές τακτικές και ηλεκτρονικό οπλισμό. Επιπλέον, δημιουργήθηκε στην Ανδραβίδα, η 338 Μονάδα Πτήσεων Εκμάθησης, από τον Δεκέμβριο του 1976 έως τον Μάρτιο του 1989. Η συγκεκριμένη μονάδα διέθετε τέσσερα αεροσκάφη τύπου Lockheed T-33. Το 1983 η Σχολή Όπλων Τακτικής, μαζί με τις υπόλοιπες εξειδικευμένες σχολές της Πολεμικής Αεροπορίας που μέχρι τότε ήταν διασκορπισμένες σε διαφορετικές αεροπορικές βάσεις υπό διαφορετική διοίκηση, συνενώθηκαν ως μια μονάδα, το Κέντρο Αεροπορικής Τακτικής. Μία ακόμη μονάδα επιπέδου Πτέρυγας Μάχης έχει ως βάση την Ανδραβίδα.
Μισραΐμ Μέμφις
Μύηση
·               ο 97° ως προνόμιο του Κυριάρχου Γενικού Μεγάλου Ιεροφάντη (33° 90° 97°).
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
Πολιτική Χρήση
Ο αερολιμένας είχε πολιτική επιβατική λειτουργία από το 1968 έως το 1986. Η μοναδική εταιρεία που πετούσε από και προς τον αερολιμένα ήταν οι Ολυμπιακές Αερογραμμές, οι οποίες σταμάτησαν τα δρομολόγια τους προς Αθήνα το 1975. Σήμερα ο αερολιμένας βρίσκεται υπό αναστολή πολιτικής λειτουργίας.
Μισραΐμ Μέμφις
Μύηση
Όλη η σειρά των 95 βαθμών χωρίζεται σε δύο τμήματα και τέσσερις σειρές:
·               Το Τεκτονικό τμήμα (βαθμοί 1° έως 30°) με τη Συμβολική και τη Φιλοσοφική σειρά
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικά αεροδρόμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Ηλείας
Μισραΐμ Μέμφις
Μύηση
·               το Ιλλουμινιστικό τμήμα -με τη Μυστικιστική και την Καβαλιστική σειρά. (βαθμοί 30° 90° έως 33° 90° 95°)
Οι εργασίες όλων των Δωμάτων και όλων των Σωμάτων του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου των Μισραΐμ και Μέμφις πρέπει να διεξάγονται σε Δόξα του Υπέρτατου Κτίστη των Κόσμων Ο Αρχαίος και Αρχέγονος Ανατολικός Τύπος των Μισραΐμ και Μέμφις δεν έχει καμία απολύτως βλέψη σε κερδοσκοπικό ή κοινωνικο-πολιτικό επίπεδο. Αδιαφορεί για την πολιτική και σέβεται όλες τις θρησκευτικές ομολογίες.
Για μας ο Θεός είναι ένας, έστω και εάν τον επικαλούμαστε με διαφορετικά ονόματα, γι' αυτό υποστηρίζουμε όλες τις Θρησκείες εξ ίσου.
Μία από τις θεμελιώδεις αρχές του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου των Μισραΐμ και Μέμφις είναι ότι ο Θεός είναι η Αλήθεια και αυτή βρίσκεται παντού, αρκεί να την συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος με την εσωτερική εργασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυστικισμός Κατηγορία:Τεκτονισμός
Ρόμι
Ο Ρόμι (Rommy, πραγματικό όνομα: Romke Henstra, 8 Ιανουαρίου 1950 - 22 Απριλίου 2007) ήταν Ολλανδός τραγουδιστής, ένας απο τους μεγαλύτερους τραγουδιστές στην ιστορία της ολλανδικής σκηνής. Το 2007, έτος θανάτου του, ψηφίστηκε ως ο μεγαλύτερος Ολλανδός τραγουδιστής όλων των εποχών στα MTV Awards. Αιτία θανάτου του ήταν η λευχαιμία.
Άλαν Σίμονσεν
Ο Άλαν Σίμονσεν (Allan Rodenkam Simonsen, γεννήθηκε 15 Δεκεμβρίου 1952) είναι Δανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως δεξιός ακραίος επιθετικός και έκανε σπουδαία καριέρα τις δεκαετίες του 1970 και 1980. Τιμήθηκε με το βραβείο της Χρυσής Μπάλας το 1977, ενώ ήταν τρίτος το 1983 πίσω από τους Μισέλ Πλατινί (1ος) και Κένι Νταλγκλίς (2ος).
Βιογραφία
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα νέων της τοπικής λέσχης Βέιλε το 1963. Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία για την ανδρική ομάδα στις 24 Μαρτίου 1971 σε αγώνα εναντίον της Καρλσκόγκα που συνοδεύτηκε με νίκη 3–1. Αγωνιζόμενος ως δεξιός ακραίος επιθετικός καθιερώθηκε γρήγορα και κέρδισε εθνικούς τίτλους, το πρωτάθλημα Δανίας του 1971 και 1972 με τον σύλλογο, καθώς και το Κύπελλο Δανίας 1972.
Μετά από τρία γκολ σε έξι αγώνες στο Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, ο Σίμονσεν μετακόμισε στη Γερμανία για να παίξει επαγγελματικά για τους πρωταθλητές της  Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με τη Γκλάντμπαχ το (1975) σημειώνοντας 10 τέρματα σε 12 αγώνες.
Το 1977 ήταν η σημαντικότερη χρονιά στην καριέρα του. Στην αγωνιστική περίοδο 1976–77, ο Σίμονσεν βοήθησε τη γερμανική ομάδα να φτάσει στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών αντιμετωπίζοντας τη Λίβερπουλ. Στον αγώνα, σημείωσε ένα αξέχαστο γκολ από ένα ισχυρό σουτ για να ισοφαρίσει το παιχνίδι στο 1–1, αλλά τελικά οι Άγγλοι νίκησαν με 3–1. Στη συνέχεια ψηφίστηκε Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της χρονιάς του 1977 (Χρυσή Μπάλα), και έγινε ο πρώτος και ο μόνος μέχρι σήμερα Δανός που κέρδισε αυτό το βραβείο.
Το 1979 μετά από δύο επιτυχημένες χρονιές στη Μπορούσια και συνολικό απολογισμό 76 τέρματα σε 178 αγώνες πρωταθλήματος, μεταγράφηκε στη Μπαρτσελόνα. Την πρώτη του χρονιά ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας με 10 γκολ σε 32 αγώνες, ενώ το 1981 κατέκτησε με τον ισπανικό σύλλογο το Κύπελλο Ισπανίας και την επόμενη χρονιά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, σημειώνοντας το νικητήριο γκολ στον τελικό με αντίπαλο τη Σταντάρ Λιέγης. Η καριέρα του στη Μπαρτσελόνα έληξε άδοξα με τις μεταγραφές του συλλόγου το 1982 λόγω των περιορισμών του τότε συστήματος. Μετά από 6 μήνες που έπαιξε στην Αγγλία και στην Τσάρλτον, έκλεισε την καριέρα του στη ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του το 1989.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Λουξεμβούργου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βάιλε Μπόλντκλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάρλτον Αθλέτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βάιλε Μπόλντκλουμπ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Φρεντερίτσια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Νήσων Φερόε Κατηγορία:Δανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Λε Μπουσκέ-ντ'Ορμπ
Το Λε Μπουσκέ-ντ'Ορμπ (γαλλικά: Le Bousquet-d'Orb, οξιτανικά: Lo Bosquet d'Òrb) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τζον Χέρσελ
Ο Τζον Χέρσελ, (John Herschel) ήταν Άγγλος πολίτης, αστρονόμος και μαθηματικός (7 Μαρτίου 1792 – 11 Μαΐου 1871), γιος του εξίσου διάσημου αστρονόμου Ουίλιαμ Χέρσελ. Ο Τζον Χέρσελ εισήγαγε τη χρήση του συστήματος της Ιουλιανής ημέρας στην Αστρονομία και συνεισέφερε σημαντικά στη βελτίωση της Φωτογραφίας (κυανοτυπία). Δικοί του είναι οι φωτογραφικοί όροι «φωτογραφία», «αρνητικό» και «θετικό». Υπήρξε Α' Βαρονέτος Ιππότης του βασιλικού Γκελφικού Τάγματος του Ανόβερου και έταιρος της Βασιλικής Εταιρείας. Το πλήρες όνομά του ήταν Sir John Frederick William Herschel.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Τζον Χέρσελ γεννήθηκε στο Slough του Μπέρκσαϊρ και σπούδασε στο Κολέγιο του Ήτον και το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ (St. John's College). Αποφοίτησε πρώτος στη μαθηματική εξέταση "tripos" ("senior wrangler") το 1813. Ως φοιτητής συνδέθηκε με φιλία με τους Τσαρλς Μπάμπατζ και Τζορτζ Πίκοκ. Ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την Αστρονομία το 1816, όταν κατασκεύασε ένα κατοπτρικό τηλεσκόπιο διαμέτρου 18 ιντσών και εστιακής αποστάσεως 6,1 μέτρων. Ανάμεσα στο 1821 και το 1823 επανεξέτασε μαζί με τον James South τον κατάλογο διπλών αστέρων που είχε συντάξει ο πατέρας του. Για την εργασία αυτή τιμήθηκε το 1826 με το χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (το οποίο ξανακέρδισε το 1836).
Στη Νότιο Αφρική
Το 1833 ο Τζον Χέρσελ ταξίδεψε στη Νότιο Αφρική μαζί με το προαναφερθέν τηλεσκόπιο του, με σκοπό να συντάξει κατάλογο των αστέρων, των νεφελωμάτων και των άλλων ουράνιων σωμάτων του νότου, που είναι αόρατα από την Ευρώπη, ως συμπλήρωση και επέκταση της επισκοπήσεως του βόρειου ημισφαιρίου του ουρανού που είχε αναλάβει αρχικώς ο πατέρας του Ουίλιαμ και κατόπιν ο ίδιος ο Τζον. Κατέπλευσε στο Κέιπ Τάουν στις 15 Ιανουαρίου 1834. Ανάμεσα στις άλλες παρατηρήσεις του εκείνη την εποχή ήταν και η επιστροφή του Κομήτης του Χάλεϊ. Πέρα από το αστρονομικό του έργο, αυτό το μακρινό ταξίδι έδωσε στον Χέρσελ μια ανάσα από τις πιέσεις που δεχόταν στο Λονδίνο, όπου ήταν ένας από τους πλέον περιζήτητους επιστήμονες. Στη Νότιο Αφρική επιδόθηκε σε ποικιλία επιστημονικών ερευνών, ελεύθερος από μια αίσθηση υποχρεώσεων προς κάποια επιστημονικά προγράμματα, και θυμόταν αυτή την περίοδο ως την «ευτυχέστερη, πιθανότατα, της ζωής» του.
Με κίνητρο τις ιδέες του βαθμιαίου σχηματισμού της μορφής του τοπίου που διάβασε στις «Αρχές Γεωλογίας» του Τσαρλς Λάιελ, του έγραψε σχολιάζοντας και καλώντας για μια έρευνα των φυσικών αρχών που κρύβονται πίσω από το «μυστήριο των μυστηρίων», το πώς δηλαδή σχηματίσθηκαν τα διάφορα είδη ζωής. Υιοθετώντας μια άποψη για βαθμιαία ανάπτυξη, επιχειρηματολόγησε υπέρ της θεωρήσεως των ημερών της Βιβλικής Δημιουργίας ως εκτεινομένων σε δισεκατομμύρια χρόνια. Το γράμμα αυτό κυκλοφόρησε ευρύτερα, και ο Μπάμπατζ ενσωμάτωσε αποσπάσματά του σε έργο του. Όταν το πλοίο Μπηγκλ έπιασε στο Κέιπ Τάουν, ο πλοίαρχος του Robert FitzRoy και ο νεαρός τότε φυσιοδίφης Κάρολος Δαρβίνος επισκέφθηκαν τον Τζον Χέρσελ, στις 3 Ιουνίου 1836. Αργότερα, ο Δαρβίνος θα επηρεαζόταν από τις απόψεις του αστρονόμου καθώς ανέπτυσσε τη Θεωρία της Εξέλιξης: Στις πρώτες κιόλας γραμμές του διασημότερου έργου του «Η καταγωγή των ειδών» γράφει πως η πρόθεσή του είναι να ρίξει «λίγο φως στην προέλευση των ειδών — αυτό το μυστήριο των μυστηρίων, όπως έχει αποκληθεί από ένα εκ των μεγίστων φιλοσόφων μας», αναφερόμενος στον Τζον Χέρσελ.
Επιστροφή στο Λονδίνο
Ο Χέρσελ επέστρεψε στην Αγγλία το 1838, χρίστηκε ευγενής (baronet) και εξέδωσε το "Results of Astronomical Observations made at the Cape of Good Hope" («Αποτελέσματα αστρονομικών παρατηρήσεων από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας» το 1847. Σε αυτό το έργο πρότεινε και τα ονόματα που έχουν σήμερα οι επτά δορυφόροι του Κρόνου που ήταν τότε γνωστοί: Μίμας, Εγκέλαδος, Τηθύς, Διώνη, Ρέα, Τιτάνας και Ιαπετός. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1852, πρότεινε επίσης τα ονόματα που φέρουν σήμερα οι 4 μεγαλύτεροι δορυφόροι του Ουρανού, ερανιζόμενος από το έργο «Τρικυμία» του Σαίξπηρ: Άριελ, Ουμβριήλ, Τιτάνια και Όμπερον.
Ο Τζον Χέρσελ έγραψε και άλλα έργα, όπως το "Outlines of Astronomy" («Αστρονομίας περίγραμμα»,1849), "General Catalogue of 10,300 Multiple and Double Stars" («Γενικός κατάλογος 10.300 πολλαπλών και διπλών αστέρων», εκδόθηκε μεταθανάτια), «Οικείες διαλέξεις επί επιστημονικών θεμάτων» και "General Catalogue of Nebulae and Clusters" («Γενικός κατάλογος νεφελωμάτων και σμηνών»).
Ο Τζον Χέρσελ έγινε πατέρας τριών γιων, ο ένας από τους οποίους, ο Alexander Stewart Herschel, υπήρξε επίσης αστρονόμος, καθώς και εννέα θυγατέρων. Απεβίωσε στο Hawkhurst του Κεντ. Μετά την κηδεία του Τζον Χέρσελ, που έγινε με δημόσια δαπάνη, η σορός του τάφηκε στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ. Εκτός από τα δύο χρυσά μετάλλια της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, είχε τιμηθεί και με το Μετάλλιο Lalande του Γαλλικού Ινστιτούτου (1825) και με τον τίτλο του ιππότη (Σερ) από το 1831.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Βαρονέτοι της Μεγάλης Βρετανίας
Ενοχή
Ο όρος Ενοχή χρησιμοποιείται στο Δίκαιο με τελείως διαφορετικό περιεχόμενο και μπορεί να σημαίνει
Μάχη της Μπαζέιγ
Η μάχη της Μπαζέιγ (γαλ. Bataille de Bazeilles, γερμ. Kampf um Bazeilles) ήταν πολεμική εμπλοκή και μέρος της μάχης του Σεντάν και του Γαλλοπρωσικού Πολέμου του 1870 - 1871 γενικότερα. Είναι από τις πρώτες μάχες της σύγχρονης εποχής που έγινε μέσα σε κατοικημένη αστική περιοχή.
Η εξέλιξη της μάχης
Μια μέρα πριν από την έναρξη της μάχης, το ανιχνευτικό σώμα των Βαυαρών είχε αποτρέψει την ανατίναξη της σιδηροδρομικής γέφυρας από τους Γάλλους. Κατά την διάρκεια της καταδίωξης που επακολούθησε, οι Βαυαροί βρήκαν σθεναρή αντίσταση από τους Γάλλους, οι οποίοι τοποθέτησαν στο χωριό Μπαζέιγ μονάδες πεζικού και ναυτικού πεζικού της «Γαλάζιας διμοιρίας», με εντολή να υπερασπιστούν τον τόπο «μέχρι τελευταίας βολής». Οι δρόμοι και τα σπίτια οχυρώθηκαν. Στη μάχη που ακολούθησε Βαυαροί και Γάλλοι υπέστησαν μεγάλες απώλειες και κάλεσαν αλλεπάλληλες ενισχύσεις από τις εφεδρείες τους. Στην μάχη πήραν μέρος και οπλισμένοι πολίτες από τα γύρω σπίτια, εξοργίζοντας έτσι τους Βαυαρούς, οι οποίοι αντέδρασαν με εμπρησμούς των σπιτιών, από όπου έρχονταν τα πυρά. Μέχρι το μεσημέρι όλα τα σπίτια του χωριού κάηκαν.
Απώλειες
Οι Γαλλικές πηγές αναφέρουν ότι η «Γαλάζια Μεραρχία» την ημέρα αυτή έχασε 2.655 μέλη της.
Οι Βαυαροί αναφέρουν την απώλεια 213 αξιωματικών και 3.876 ανδρών γενικά, και ιδιαίτερα 64 νεκρούς αξιωματικούς και περίπου χίλιους στρατιώτες ειδικά στην μάχη της Μπαζέιγ.
Σύμφωνα με τους Γάλλους, 39 κάτοικοι του χωριού σκοτώθηκαν, και άλλοι 150 τραυματίστηκαν βαριά και πέθαναν στους επόμενους μήνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Πρωσίας
1556
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1556 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαριουπολίτικη διάλεκτος
Τα Μαριουπολίτικα, επίσης γνωστή ως Ρουμέικα (ρωσικά: Румейский язык, ουκρανικά: Румейська мова), είναι ελληνική διάλεκτος που ομιλείται από τους Έλληνες που ζουν κατά μήκος της βόρειας ακτής της Αζοφικής, στη νοτιοανατολική Ουκρανία. Παρά το γεγονός ότι τα Μαριουπολίτικα, μαζί με τη τουρκική διάλεκτο Ουρούμ, παρέμεινε η κύρια γλώσσα που ομιλείται από τους Έλληνες της Αζοφικής για αρκετό μέρος του 20ό αιώνα, σήμερα μόνο ένα μικρό μέρος του ελληνισμού της Ουκρανίας τη χρησιμοποιεί.
Ιστορία
Η Κριμαία ήταν ελληνική αποικία και για περισσότερα από χίλια χρόνια ως μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά την δεύτερη άλωση της Κωνσταντινούπολης, η Κριμαία έγινε πριγκιπάτο εντός της Ελληνικής Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Η εγκατάσταση των Ελλήνων στην περιοχή της στέπας στα βόρεια της Αζοφικής Θάλασσας χρονολογείται από τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1768-1774), όπου μετανάστευσαν εκεί για να ξεφύγουν από διώξεις.
Στον 20ό αιώνα, η Μαριουπολίτικη διάλεκτος χρησιμοποιούταν κυρίως από τους Έλληνες που κατοικούσαν στην περιοχή της Βόρειας Αζοφικής Θάλασσας. Υπάρχουν περίπου 17 χωριά που μιλούν τη γλώσσα αυτή. Οι σύγχρονοι μελετητές διακρίνουν πέντε υποδιαλέκτους της σύμφωνα με την ομοιότητά τους με το πρότυπο της Νέας Ελληνικής γλώσσας.
Τα Μαριουπολίτικα δεν είναι η μοναδική ελληνική διάλεκτος που ομιλείται στις βόρειες ακτές της Αζοφικής: στο χωριό Άναντολ μιλιέται η Ποντιακή διάλεκτος.
Υπαγωγή
Αρκετά συχνά τα Μαριουπολίτικα περιγράφονται ως ποντιακή διάλεκτος. Σύμφωνα με τους σύγχρονους ερευνητές, η κατάσταση δεν είναι τόσο απλή: τα επιχειρήματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν τόσο για τις ομοιότητες που παρουσιάζει με τα ποντιακά όσο και τις Βόρειες ελληνικές διαλέκτους. Κατά τον Μαξίμ Κισιλιέρ, ενώ τα Μαριουπολίτικα μοιράζονται κάποια χαρακτηριστικά τόσο με τα ποντιακά όσο και τις βόρειες ελληνικές διαλέκτους, είναι καλύτερο να θεωρούνται ξεχωριστή ελληνική διάλεκτος.
Έρευνα και λογοτεχνία
μικρογραφία|Τα ποσοστά των Ελλήνων (συμπεριλαμβανομένων των [[Ουρούμ) στην περιφέρεια Ντονέτσκ το 2001]] Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, η περιοχή της Μαριούπολης βίωσε μια αναβίωση του τοπικού ελληνικού (ρωμαίικου) πολιτισμού. Η Σοβιετική διοίκηση της περιοχής ίδρυσε ένα ελληνορωμαίικο θέατρο, διάφορα περιοδικά, μια εφημερίδα και ένα αριθμό σχολείων στην μαριουπολίτικη διάλεκτο. Ο μαριουπολίτης ποιητής ελληνικής καταγωγής Γκεόργκι Κοστοπράβ δημιούργησε μια μαριουπολίτικη ποιητική γλώσσα για το έργο του. Από τις 27 Οκτωβρίου 1930 έως τις 17 Δεκεμβρίου 1937 κυκλοφόρησε η εφημερίδα Κολεχτιβιςτίς (στη νέα ελληνική: Κολεκτιβιστής) γραμμένη στη μαριουπολίτικη διάλεκτο. Η διαδικασία ανεστράφη το 1937 καθώς ο Κοστοπράβ και πολλοί άλλοι Έλληνες της Αζοφικής και Ουρούμ σκοτώθηκαν λόγω των σταλινικών πολιτικών. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού μεταφέρθηκε σε γκουλάγκ.
Η μαριουπολίτικη διάλεκτος έγινε αντικείμενο γλωσσολογικής μελέτης στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και την δεκαετία του 1930, λόγω μιας εθνικής εκστρατείας ταυτοποίησης και περιγραφής των γλωσσών της Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, οι γλωσσολόγοι που μελετούσαν την γλώσσα έγιναν θύματα των σταλινικών πολιτικών (ξεκινώντας από το 1937). Η γλωσσολογική έρευνα της ξανάρχισε στις επόμενες 2-3 δεκαετίες.
Μελετητές της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού από το Κίεβο, υπό την ηγεσία του Αντρίι Μπιλέτσκι, συνέταξαν μια λεπτομερή περιγραφή της μαριουπολίτικης διαλέκτου και κατέγραψαν τον τοπικό ελληνικό πολιτισμό. Καθώς ήταν εμφανές ότι οι Έλληνες της Αζοφικής είχαν χάσει την ευχέρεια τους στην ελληνική γλώσσα, αναπτύχθηκε ειδικά για τη μαριουπολίτικη διάλεκτο ένα κυριλλικό αλφάβητο βασισμένο στο ρωσικό και ουκρανικό αλφάβητο.