cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η αποστολή (ταινία)
Υπόθεση
Οι ιεραποστολές των Ιησουιτών ήσαν ασφαλείς επειδή προστατεύονταν από τον ισπανικό νόμο. Η Συνθήκη της Μαδρίτης (Ιανουάριος 1750) ανακατένειμε τα εδάφη της περιοχής των ιεραποστολών, μεταφέροντάς τα στο Βασίλειο της Πορτογαλίας. Οι Πορτογάλοι αποικιοκράτες ζητούν τους ιθαγενείς για δούλους και, καθώς οι ανεξάρτητες ιεραποστολές μπορούν να παρεμποδίσουν την εξέλιξη αυτή, ο ειδικός παπικός απεσταλμένος Καρδινάλιος Αλταμιράνο, πρώην Ιησουίτης ο ίδιος, στέλνεται από το Βατικανό για να επιθεωρήσει τις ιεραποστολές και να αποφασίσει ποιες και αν θα έπρεπε να παραμείνουν.
Πιεζόμενος από τον Καμπέσα και από τον Πορτογάλο Κυβερνήτη Ντον Χόνταρ, ο Αλταμιράνο υποχρεώνεται να επιλέξει μεταξύ δύο κακών. Αν αποφασίσει υπέρ των αποικιοκρατών, τότε οι ιθαγενείς πληθυσμοί θα υποδουλωθούν. Αν αποφασίσει υπέρ των ιεραποστολών, τότε ολόκληρο το Τάγμα των Ιησουιτών μπορεί να τεθεί υπό απαγόρευση από τους Πορτογάλους και να υπάρξει κρίση στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στην Ευρώπη. Ο Καρδινάλιος Αλταμιράνο επισκέπτεται τις ιεραποστολές και εκπλήσσεται από τη δουλειά που έχει γίνει και την επιτυχία τους. Στην ιεραποστολή «Άγιος Κάρολος» του π. Γκαμπριέλ, επιχειρεί να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους θα ήταν καλό να κλείσει η ιεραποστολή και λέει στους Γκουαρανί ότι πρέπει να φύγουν επειδή «είναι το θέλημα του Θεού». Οι Γκουαρανί αμφισβητούν τον ισχυρισμό του και αντιτείνουν ότι θέλημα του Θεού ήταν να αναπτύξουν την ιεραποστολή. Οι πατέρες Γκαμπριέλ και Μεντόσα, παρά τον κίνδυνο του αφορισμού, δηλώνουν την πρόθεσή τους να υπερασπισθούν την ιεραποστολή τους μαζί με τους ιθαγενείς, αν οι ιδιοκτήτες των φυτειών και οι αποικιοκράτες επιτεθούν. Ωστόσο διαφωνούν ριζικά ως προς τον τρόπο αντιμετωπίσεως της απειλής. Ο Γκαμπριέλ πιστεύει ότι η άσκηση βίας είναι έγκλημα κατά του Θεού, ενώ ο Μεντόσα, με το πολεμικό παρελθόν και χαρακτήρα του, αποφασίζει να παραβεί τον όρκο της ιεροσύνης του προκειμένου να υπερασπισθεί στρατιωτικά την ιεραποστολή. Παρά τις επιθυμίες του πατρός Γκαμπριέλ, ο Μεντόσα διδάσκει τους ιθαγενείς την τέχνη του ευρωπαϊκού τύπου πολέμου και για μια φορά ακόμα ξαναπιάνει το ξίφος του.
Με την επίθεση κοινής πορτογαλο-ισπανικής δυνάμεως, η ιεραποστολή αμύνεται αρχικώς υπό τον Μεντόσα και τους Γκουαρανί. Αλλά ο Μεντόσα τραυματίζεται θανάσιμα όταν οι στρατιώτες καταστρέφουν μία παγίδα του και εισέρχονται στον καταυλισμό. Εκεί οι στρατιώτες συναντούν τον πατέρα Γκαμπριέλ και τα γυναικόπαιδα των Γκουαρανί να ψάλλουν χριστιανικούς ύμνους, προχωρώντας σαν σε λιτανεία. Ο πατήρ Γκαμπριέλ βρίσκεται στην αρχή της πομπής με τη Θεία Κοινωνία. Παρά το γεγονός αυτό, ο Ισπανός διοικητής διατάζει επίθεση και ο Γκαμπριέλ, οι υπόλοιποι ιερείς της ιεραποστολής και οι περισσότεροι ιθαγενείς πέφτουν νεκροί από τους πυροβολισμούς. Μετά τον θάνατο του πατρός Γκαμπριέλ, ένα παιδί περισυλλέγει τη Θεία Κοινωνία και οδηγεί την υπόλοιπη πομπή. Μόνο μια φούχτα διαφεύγουν ζωντανοί στο προαιώνιο σπίτι τους, τη ζούγκλα.
Σε έναν τελικό διάλογο μεταξύ του Καρδιναλίου Αλταμιράνο και του Ντον Χόνταρ, ο δεύτερος θρηνεί και αναφέρει πως ό,τι έγινε ήταν ατυχές, αλλά αναπόφευκτο, διότι «πρέπει να εργαζόμαστε εντός του κόσμου, και ο κόσμος είναι έτσι». Ο Αλταμιράνο τού απαντά: «Όχι, έτσι έχουμε κάνει εμείς τον κόσμο. Και εγώ μαζί τον έχω κάνει έτσι.» Μερικές ημέρες αργότερα, μια βάρκα με παιδιά επιστρέφουν στον τόπο της σφαγής της ιεραποστολής και περισώζουν λίγα υπάρχοντα. Μετά ξεκινούν να ανεβαίνουν το ποτάμι. Στην οθόνη εμφανίζεται ένα κείμενο που αναφέρει ότι πολλοί ιερείς ανά τον κόσμο συνεχίζουν και σήμερα να μάχονται για τα δικαιώματα των ντόπιων πληθυσμών, και κατόπιν ο στίχος α΄ 5 από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον: «Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.»
Τοποθεσίες γυρισμάτων
Η ταινία κινηματογραφήθηκε κυρίως στην Κολομβία, την Αργεντινή, τη Βραζιλία και την Παραγουάη. Οι σήραγγες του Φορτ Άμερστ (Amherst) στο Κεντ της Αγγλίας χρησίμευσαν ως σκηνικό της μονής όπου κρατήθηκε ο Μεντόσα μετά τον φόνο του αδελφού του.
Η μουσική
Η κλασικίζουσα μουσική της Αποστολής γράφτηκε από τον Ιταλό συνθέτη Ένιο Μορικόνε. Αρχίζοντας με ένα εκκλησιαστικό κομμάτι («Ως εν ουρανώ και επί της γης»), το οποίο εξελίσσεται στο «ισπανικό» μουσικό θέμα, περνά γρήγορα στο «γ(κ)ουαρανικό» θέμα, γραμμένο σε πολύ τοπικό ύφος με χρήση αρκετών ινδιάνικων μουσικών οργάνων. Αργότερα ο Μορικόνε ορίζει το θέμα «της Ιεραποστολής» ως ένα διαλεκτικό κομμάτι ανάμεσα στο «ισπανικό» και το «γουαρανικό» θέμα.
Εκτός από τα παραπάνω, υπάρχουν και άλλα, πιο δευτερεύοντα μουσικά θέματα, όπως της «Μετανοίας», της «Κατακτήσεως» και του «Άβε Μαρία Γουαρανί». Στο τελευταίο, μία μεγάλη χορωδία Ινδιάνων αποδίδει μία διασκευή του «Άβε Μαρία».
Βραβεύσεις και διακρίσεις
Βραβεία «Όσκαρ»
Βραβεία BAFTA
Χρυσές Σφαίρες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον Χριστιανισμό Κατηγορία:Βρετανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Εταιρεία του Ιησού Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Φανόδημος
Ο Φανόδημος, ο επιφανής ατθιδογράφος και πατέρας του ιστορικού Διύλλου, έζησε στο δεύτερο μισό του 4ου π.Χ. αιώνος και στις αρχές του 3ου. Η γενέτειρά του δεν είναι με βεβαιότητα γνωστή· εικάζεται μόνον ότι καταγόταν από την νήσο Ικό, για την οποία άλλωστε είχε γράψει ένα χρονικό με τίτλο Ικιακά. Διέμενε πάντως στην Αθήνα και υπήρξε οπαδός των θέσεων του Λυκούργου.
Έγραψε επίσης μια ιστορία της Δήλου με τίτλο Δηλιακά και μια Ατθίδα, αποτελούμενη από εννιά τουλάχιστον βιβλία, το σημαντικότερο και εκτενέστερο έργο του. Ο Φανόδημος δεν περιοριζόταν στη καταγραφή μόνον των ιστορικών γεγονότων, αλλά συμπεριελάμβανε στα έργα του και πολλές μυθολογικές αφηγήσεις. Ως ιστορικός δεν ήταν πάντοτε αντικειμενικός και αμερόληπτος. Εξυμνούσε φανερά τους Αθηναίους και υποτιμούσε τους αντιπάλους τους (όπως φαίνεται και στο διασωθέν απόσπασμα στο οποίο περιγράφει τη μάχη στον Ευρυμέδοντα ποταμό). Από τα έργα του διασώθηκαν 27 αποσπάσματα (όλα από την Ατθίδα). Αναφέρονται από τον Πλούταρχο, τον Αθήναιο, τον Διονύσιο τον Αλικαρασσέα, τον Σουίδα, τον Ησύχιο, τον Αρποκρατίωνα, το Μέγα Ετυμολογικόν κ.ά.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί κατηγορία:Ατθιδογράφοι
Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών
Η Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών είναι μία από τις οκτώ Περιφερειακές Ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής. Περιλαμβάνει το αστικό τμήμα του κέντρου του Λεκανοπεδίου της Αττικής που περικλείεται από την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, τα Τουρκοβούνια, τον Υμηττό και τον Ιλισό ποταμό. Το συγκρότημα συνορεύει με τον Βόρειο Τομέα, τον Δυτικό Τομέα και τον Νότιο Τομέα Αθηνών. Τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη κατέχει ο Γεώργιος Βλάχος.
Ο μόνιμος πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.002.212 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.. Η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 11.796,14 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Η έκτασή της είναι 87,27 τ.χλμ..
Διοικητική διαίρεση
Η Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών περιλαμβάνει τους εξής δήμους:
Παραπομπές
Αθηνων Κε Κεντρικου Τομεα Αθηνων
Προκόννησος
μικρογραφία|259x259εσ|Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου κ.Ιωσήφ Η Προκόννησος, γνωστή και ως Προικόνησος, Νήσος του Μαρμαρά ή και Αδελφόνησος, είναι ένα νησί στην Προποντίδα, το οποίο ανήκει στο σύμπλεγμα των Προκοννήσων ή νήσων του Μαρμαρά. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Κυζικινής Χερσονήσου και απέχει 70 ναυτικά μίλια από την Κωνσταντινούπολη.
Η Προκόννησος έχει έκταση 117 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι γνωστή για τα περίφημα λευκά της μάρμαρα, τα οποία εξορύσσονται κυρίως κοντά στον οικισμό Παλάτια, και με τα οποία κατασκευάστηκαν πολλά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη και στην Κύζικο. Από το μάρμαρο του νησιού ονομάστηκε η Προκόννησος και «νήσος του Μαρμαρά», καθώς και η ολόκληρη η Προποντίδα «θάλασσα του Μαρμαρά».
Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, στην Προκόννησο κατοικούσε συμπαγής ελληνικός πληθυσμός περίπου 10.000 ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν συγκεντρωμένοι στον κύριο οικισμό του νησιού, τα Παλάτια. Με την ανταλλαγή, οι περισσότεροι από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Ωρωπού, όπου δημιούργησαν τον οικισμό Νέα Παλάτια.
Η Προκόννησος (σήμερα στα τουρκικά Marmara Adası) ανήκει στην περιφέρεια του Balıkesir και η οικονομία της βασίζεται στην αλιεία, τη ναυτιλία και την αμπελουργία.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο διατηρεί ως σήμερα ενεργό τον τίτλο του «Μητροπολίτη Προικοννήσου», που φέρει σήμερα ο Ιωσήφ (Χαρκιολάκης), ενώ και η Καθολική Εκκλησία διατηρεί τον τίτλο του τιτουλάριου επισκόπου Προκοννήσου, ο οποίος είναι κενός από το 1967.
Ο Άγιος Τιμόθεος επίσκοπος Προικονήσου ήταν τοπικός άγιος του νησιού και σήμερα τιμάται με ναό που έκτισαν οι Μικρασιάτες στα Νέα Παλάτια Ωρωπού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προκοννησος Προκοννησος
Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Η Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι μια από τις εννέα σχολές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Κοσμήτορας του τμήματος της Νομικής είναι ο καθηγητής διεθνούς δικαίου και πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος.
Ιστορικό
Η Νομική Σχολή Αθηνών (Δικαστική τότε) ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα τον Απρίλιο του 1837 και ήταν μια από τέσσερις σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι πρώτοι καθηγητές που διορίστηκαν ήταν ο Γεώργιος Α. Ράλλης, ο οποίος διετέλεσε και πρώτος Κοσμήτορας της Σχολής, ο Χριστόδουλος Κλωνάρης, ο οποίος δεν αποδέχθηκε τον διορισμό του, ο Λέων Μελάς, ο οποίος επίσης δεν αποδέχθηκε τον διορισμό του, ο Περικλής Αργυρόπουλος, ο Γοδεφρείδος Φέδερ, ο Ιωάννης Σούτσος, ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος καθηγητής της έδρας της "Πλουτολογίας", δηλαδή των Οικονομικών και ο Γεώργιος Μαυροκορδάτος.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1973 4.000 φοιτητές κατέλαβαν το κτήριο της Νομικής διαμαρτυρόμενοι για το νομοθετικό διάταγμα 1347 της Χούντας των Συνταγματαρχών, με το οποίο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μπορούσε να ανακαλεί τις αναβολές στράτευσης των φοιτητών που απείχαν λόγω μαθημάτων. Η κατάληψη έληξε στο τέλος της επόμενης μέρας ύστερα από διαπραγματεύσεις φοιτητών και αστυνομίας. Στις 20 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε δεύτερη απόπειρα κατάληψης χωρίς όμως επιτυχία. Η κατάληψη της Νομικής αποτελεί την πρώτη οργανωμένη φοιτητική αντίδραση κατά του δικτατορικού καθεστώτος. Σήμερα στον προαύλιο χώρο της Νομικής Αθηνών υπάρχει αναμνηστική στήλη.
Εγκαταστάσεις και σπουδές
right|thumb|Το κεντρικό κτήριο της Νομικής. Το κεντρικό κτήριο της Σχολής βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Σόλωνος, Σίνα, Μασσαλίας και Ακαδημίας, ενώ μαθήματα πραγματοποιούνται σε κτήριο στην Ιπποκράτους 7, στο κτήριο της Γραμματείας της Σχολής (Ακαδημίας 45) και στα γραφεία των καθηγητών (Ιπποκράτους 33). Τα γραφεία των καθηγητών της Σχολής βρίσκονται σε τρία μέρη: στην Ακαδημίας 45, το τμήμα διεθνούς και ποινικού δικαίου, στην Ιπποκράτους 33, στην Σίνα 14 και στην Ασκληπιού 9.
Στατιστικά
Γενικά, η πίεση από τις οικογένειες για την απόκτηση ενός πτυχίου κύρους (π.χ. ιατρική η νομική) οδηγεί πάρα πολλούς μαθητές να επιλέγουν νομικές σχολές, με αποτέλεσμα να το μετανιώνουν αργότερα. Είναι ενδεικτικό ότι πέρα από τους 2.796 ενεργούς φοιτητές που είναι γραμμένοι σε κανονικά εξάμηνα (στοιχεία 2019) υπάρχουν και άλλοι 7.103 γραμμένοι εκτός κανονικών εξαμήνων, κάτι που οφείλεται στα συχνά λανθασμένα κριτήρια επιλογής σχολών από τους νέους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομική σχολή Αθηνών
Steel Rain
To Steel Rain (πρωτότυπος τίτλος: 강철비, Gangcheolbi) είναι νοτιοκορεατική θρίλερ ταινία δράσης του 2017 σε σκηνοθεσία και σενάριο Γουανγκ Γου-σουκ. Το σενάριο βασίστηκε σε μία ομότιτλη webtoon δουλειά του σκηνοθέτη, του 2011. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζονγκ Ου-σονγκ και Κουάκ Ντο-γον. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο δημοφιλής στη Νότια Κορέα για συνθέσεις ταινιών, Κιμ Τάε-σεόνγκ. Πρόκειται για μία παραγωγή της Mofac & Alfred και σε διανομή των Next Entertainment World και Netflix, στο οποίο κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά (2018). Συγκεκριμένα κυκλοφόρησε στις 14 Δεκεμβρίου του 2017 στη Νότια Κορέα και 14 Μαρτίου του 2018, παγκοσμίως, μέσω της πλατφόρμας του Netflix.
Η πλοκή της ταινίας έχει επίκεντρο ένα πραξικόπημα που γίνεται στη Βόρεια Κορέα, από δυσανασχετημένους στρατηγούς του Ανώτατου Ηγέτη (ή Ο Νούμερο 1, όπως αναφέρεται στην ταινία), οι οποίοι θεωρούν προδοσία το γεγονός ότι τόσα χρόνια πεινούσαν για να φτιάξουν πυρηνικά όπλα και τώρα που τα έχουν δεν τα χρησιμοποιούν. Ο Ανώτατος Ηγέτης βρίσκεται ανάμεσα από πυρά των πραξικοπηματιών, χωρίς να πεθάνει, αφού σώζεται από δύο κοπέλες και τον πρωταγωνιστή Έουμ, ο οποίος καταφέρνει και τον πάει στη Νότια Κορέα, όπου με τη βοήθεια του έτερου συμπρωταγωνιστή, Κουάκ, τον σώζουν, και αργότερα και τον πιθανό πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών. Επιμύθιο της ταινίας είναι πως μία πιθανή ενοποίηση δεν είναι ανέφικτη, αφού και οι μεν και δε είναι αμφότεροι Κορεάτες και πρέπει να ζουν ειρηνικά.
Η ταινία έλαβε σχετικά καλές κριτικές, έχοντας 7.1 σε πάνω από 4 χιλιάδες κριτικές στο iMDB και 76% στο Rotten Tomatoes, σε 66 κριτικές, όλες θεατών. Η ταινία, επίσης, υπήρξε υποψήφια και σε τέσσερις κατηγορίες στο Baeksang Arts Awards: Καλύτερου Σκηνοθέτη, Καλύτερου Σεναρίου, Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου και Καλύτερου Υποστηρικού Ρόλου, χωρίς να κερδίσει σε καμία. Παρόλα αυτά στα 23α Chunsa Film Art Awards, ο Τσανγκ Γου-σουνγκ, κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Ηθοποιού. Ενώ, τέλος, στα 38α Korean Association of Film Critics Awards, συμπεριλήφθηκε στις 11 Καλύτερης Ταινίες της Χρονιάς. Στις 29 Ιουλίου του 2020, κυκλοφόρησε και σίκουελ, ονόματι Steel Rain 2: Summit, με τους ίδιους ηθοποιούς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, χωρίς όμως να έχει αφηγηματική συνέχεια με το πρώτο έργο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Next Entertainment World
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2006
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Έισα Χάτσινσον
Ο Γουίλιαμ Έισα Χάτσινσον II (αγγλικά: William Asa Hutchinson, 3 Δεκεμβρίου 1950), είναι Αμερικανός πολιτικός, δικηγόρος και επιχειρηματίας, που υπηρέτησε ως 46ος Κυβερνήτης του Αρκάνσας από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Ιανουάριο του 2023. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Υφυπουργός Εσωτερικής Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών υπό την Κυβέρνηση Μπους από το 2003 έως το 2005, ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 3η περιφέρεια του Αρκάνσας από το 1997 έως το 2001, ως Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Αρκάνσας από το 1990 έως το 1995, καθώς και ως Εισαγγελέας των ΗΠΑ για την Δυτική περιφέρεια του Αρκάνσας, από το 1982 έως το 1985.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Άρκανσο Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1975-76
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1975-76 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 68 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Αίας Σαλαμίνας και ο Πανασπροπυργιακός. Υπερπρωταθλητής αναδείχτηκε η ομάδα του Ασπροπύργου, που επικράτησε στον άτυπο τελικό του αντιπάλου του. Και οι δυο πρωταθλητές ομίλων έλαβαν στη συνέχεια μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο., μέσω του οποίου διεκδίκησαν την άνοδο στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Από τη Β΄ ΕΠΣΠ, τους τίτλους κέρδισαν η Α.Ε. Χατζηκυριακείου και η Χαλκηδόνα Νήαρ Ηστ. Στη Γ΄ Πειραιώς πρωταθλητές αναδείχτηκαν ο Ακράτητος Καμινίων και οι Νέοι Δραπετσώνας.
Α΄ Κατηγορία
Στους ομίλους οι σύλλογοι χωρίστηκαν ως εξής:
Β΄ Κατηγορία
Στους ομίλους οι σύλλογοι χωρίστηκαν ως εξής:
Γ΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας ξεκίνησε στις 4 Απριλίου 1976 με τη συμμετοχη 16 συλλόγων χωρισμένων σε δυο ομίλους. Αξιοσημείωτη ήταν η επανεμφάνιση της ΑΟΕΚ μετά από μια οκταετία αδράνειας.
Στους ομίλους οι σύλλογοι χωρίστηκαν ως εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Κυπελλούχος της περιόδου 1975-76 αναδείχθηκε η Σπίθα Νίκαιας και προκρίθηκε στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου και αποκλείστηκε στην 3η φάση από τον Εδεσσαϊκό με 1-0 στην Έδεσσα.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1975-1976
Τζέσε Όουενς
thumb|250px|Ο Τζέσε Όουενς στο πόντιουμ των νικητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο. Από αριστερά: [[Ναότο Τατζίμα (Ιαπωνία), Τζέσε Όουενς (ΗΠΑ), Λουζ Λονγκ (Ναζιστική Γερμανία).]] Ο Τζέσε Όουενς (James Cleveland "Jesse" Owens, 12 Σεπτεμβρίου 1913 - 31 Μαρτίου 1980) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο, όπου και κέρδισε 4 χρυσά μετάλλια στα 100 μέτρα, στα 200 μέτρα, στο άλμα εις μήκος και αγωνιζόμενος στη Σκυταλοδρομία 4x100. Θεωρείται ένας από τους διασημότερους και σπουδαιότερους αθλητές όλων των εποχών.
Βιογραφία
Ο Τζέιμς Κλίβελαντ Όουενς γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1913 στο Όουκβιλ της Αλαμπάμα και ήταν το έβδομο από έντεκα παιδιά των Χένρι και Έμμα Αλεξάντερ Όουενς. Αναγνωρίστηκε σε εθνικό επίπεδο το 1933 στους Εθνικούς Αγώνες Στίβου Λυκείων των ΗΠΑ που διεξαγόταν στο Σικάγο, όπου ισοφάρισε το παγκόσμιο ρεκόρ των 100 γιαρδών (91 μέτρα) και πήδηξε 24 πόδια και ½ της ίντσας (7,56 μέτρα) στο άλμα εις μήκος. Αργότερα, ο Όουενς μπήκε στο Πανεπιστήμιο Οχάιο Στέιτ με αθλητική υποτροφία. Στις 25 Μαΐου 1935, στο Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν κατέρριψε 3 παγκόσμια ρεκόρ και ισοφάρισε ένα τέταρτο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1936, ο Τζέσε Όουενς κέρδισε 4 χρυσά ολυμπιακά μετάλλια, προκαλώντας έκπληξη και θαυμασμό, αλλά και την οργή των φυλετιστών του Γ' Ράιχ, κυρίως του Χίτλερ.
Βέβαια ο ίδιος, ο Τζέσε Όουενς δήλωσε: ''Ο Χίτλερ έπρεπε να έρθει και να φύγει απ’ το στάδιο πολύ συγκεκριμένες ώρες. Χρειάστηκε να αποχωρήσει πριν την απονομή των μεταλλίων για τα 100 μέτρα, αλλά πριν φύγει έτυχε να περάσω δίπλα απ’ τις θέσεις του επιτελείου του. Με χαιρέτησε από μακριά και τον χαιρέτησα κι εγώ''.
Στο βιβλίο του Τζέρεμι Σαπ, για τους Ολυμπιακούς του ’36, υπάρχει η εξής δήλωση του Όουενς: ''Δεν με σνόμπαρε ο Χίτλερ, αλλά ο Φράνκλιν Ρούσβελτ. Ο Πρόεδρος δεν μου έστειλε ούτε ένα τηλεγράφημα''...
Σημείωσε και παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα σε μήκος, το οποίο έμεινε ακατάρριπτο για 25 χρόνια (καταρρίφθηκε το 1960 από τον Ραλφ Μπόστον). Ο Τζέσε Όουενς εγκατέλειψε τον αθλητισμό, ενώ ύστερα από 35 χρόνια καπνίσματος πέθανε στις 31 Μαρτίου 1980 στο Τούσον της Αριζόνα, σε ηλικία 66 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος
Εκλογές στην Τζαμάικα
Εκλογές στην Τζαμάικα διεξάγονται κάθε 5 χρόνια (τακτικά) για την ανάδειξη των 63 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων (Κάτω Βουλής). Οι 63 βουλευτές της Κάτω Βουλής εκλέγονται από το λαό για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες, ενώ τα 21 μέλη της Γερουσίας (Άνω Βουλή, πριν την ανεξαρτησία: Νομοθετικό Συμβούλιο) διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη: τα 13 έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού και τα 8 έπειτα από πρόταση του αρχηγού της αντιπολίτευσης. Οι συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου γίνονται στο Κίνγκστον.
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
1677-1863
Οι πρώτες γενικές εκλογές με βάση το παλαιό αντιπροσωπευτικό σύστημα διεξήχθησαν το 1677. Στις εκλογές εκείνες εξελέγησαν 22 μέλη από 15 εκλογικές περιφέρειες. Οι εκλογές γίνονταν με αυτό το σύστημα από τα τέλη του 17ου αιώνα ως τα μέσα του 19ου αιώνα.
1884
Εκλογές έγιναν το Σεπτέμβριο του 1884 σε 8 από τις 9 περιφέρειες, με έναν υποψήφιο στην περιφέρεια Αγίας Μαρίας και Αγίας Άννας να εκλέγεται χωρίς αντίπαλο.
Επόμενες εκλογές
Μετά τις εκλογές του 1884 διεξήχθησαν γενικές εκλογές τα έτη: 1889, 1894, 1896, 1901, 1906, 1911, 1920, 1925, 1930, 1935, 1944, 1949, 1955, 1959 και 1962.
1944 - 1962
Από το 1944 μέχρι και τις τελευταίες εκλογές πριν την ανεξαρτησία, οι Εργατικοί διατήρησαν το προβάδισμα ως το 1955 και μετά το Εθνικό Κόμμα του Λαού κέρδισε την εξουσία. Στις εκλογές που έγιναν στις 12 Δεκεμβρίου 1944 κέρδισε το Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα, με 22 επί συνόλου 32 εδρών και τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 58,7%. Στις επόμενες εκλογές, στις 20 Δεκεμβρίου 1949, παρότι το Εθνικό Κόμμα του Λαού συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους, οι Εργατικοί κέρδισαν περισσότερες έδρες (17 έναντι 13 για το Εθνικό Κόμμα του Λαού), με τη συμμετοχή να είναι της τάξης του 65,2%.Οι επόμενες εκλογές στις 12 Ιανουαρίου 1955 έδωσαν τη νίκη στο Εθνικό Κόμμα του Λαού, με 18 επί συνόλου 32 εδρών και στις 28 Ιουλίου 1959 με 29 επί συνόλου 45 εδρών. Στις τελευταίες εκλογές πριν την ανεξαρτησία, που διεξήχθησαν στις 10 Απριλίου 1962, οι Εργατικοί επέστρεψαν στην εξουσία, καταλαμβάνοντας 26 έδρες επί συνόλου 45.
1967- 1997
Οι πρώτες εκλογές μετά την ανεξαρτησία διεξήχθησαν στις 21 Φεβρουαρίου 1967 και το Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα αναδείχθηκε νικητής, καταλαμβάνοντας 33 έδρες από τις συνολικά 53 στη Βουλή, με συμμετοχή 82,2%. Στις επόμενες εκλογές η εξουσία περιήλθε ξανά στο Εθνικό Κόμμα του Λαού, που κέρδισε 37 έδρες στις εκλογές στις 29 Φεβρουαρίου 1972 και 47 στις εκλογές που έγιναν στις 15 Δεκεμβρίου 1976 από τις συνολικά 53. Η δεκαετία του ' 80 χαρακτηρίστηκε από 3 εκλογικές αναμετρήσεις, που έγιναν στις 30 Οκτωβρίου 1980 (κατά τις οποίες σκοτώθηκαν 800 και πλέον άτομα σε επεισόδια βίας σχετικά με τις εκλογές ), στις 15 Δεκεμβρίου 1983 (πρόωρες) και στις 15 Ιανουαρίου 1989. Οι Εργατικοί κέρδισαν τις 2 πρώτες αναμετρήσεις, με 51 έδρες επί συνόλου 60 στη Βουλή το 1980 και όλες (συνολικά 60) το 1983, εξαιτίας της μη συμμετοχής του Εθνικού Κόμματος του Λαού της αντιπολίτευσης σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αθέτηση της υπόσχεσης που έδωσε το κυβερνών κόμμα για ενημέρωση των εκλογικών καταλόγων. Το Εθνικό Κόμμα του Λαού αναδείχθηκε όμως νικητής στις εκλογές του 1989, παίρνοντας τις 45 από τις 60 έδρες της Βουλής. Οι εκλογές εκείνες διεξήχθησαν αρκετά αργά, εξαιτίας των εκτάκτων συνθηκών μετά τον τυφώνα Τζίλμπερτ το 1988. Αυτός ήταν λόγος που παρατάθηκε η θητεία του τότε Κοινοβουλίου. Οι εκλογές του 1993 έγιναν στις 30 Μαρτίου και έδωσαν τη νίκη στο Εθνικό Κόμμα του Λαού, που κέρδισε 52 έδρες επί συνόλου 60. Τότε ξεκίνησε η μακρά θητεία του Π. Τζ. Πάτερσον στην πρωθυπουργία, την οποία είχε ήδη αναλάβει το 1992, μετά την παραίτηση του προκατόχου του, Μάικλ Μάνλεϊ. Το κόμμα του Πάτερσον κέρδισε και τις επόμενες εκλογές, που έγιναν στις 18 Δεκεμβρίου 1997, με 50 έδρες και έγινε το πρώτο κόμμα στην ιστορία που κέρδισε 3 συνεχείς νίκες σε εκλογές, οι οποίες ήταν οι πρώτες που παρακολουθήθηκαν από ξένους εκλογικούς παρατηρητές. Την ημέρα της ψηφοφορίας 1 άτομο σκοτώθηκε σε επεισόδια βίας και άλλα 4 τραυματίστηκαν.
2002
Στις εκλογές που έγιναν στις 16 Οκτωβρίου 2002 κέρδισε το Εθνικό Κόμμα του Λαού, που εξασφάλισε 34 από τις συνολικά 60 έδρες στη Βουλή. Ο Πέρσιβαλ Τζ. Πάτερσον παρέμεινε στην πρωθυπουργία και έγινε ο πρώτος πολιτικός ηγέτης που κέρδισε 3 συνεχείς εκλογές. Ο Πάτερσον παραιτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2006 και αντικαταστάθηκε από την Πόρσια Σίμσον-Μίλερ, την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό στην ιστορία της χώρας.
2007
Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα κέρδισε οριακή νίκη και πρωθυπουργός ορκίστηκε οκτώ ημέρες μετά, ο Μπρους Γκόλντινγκ. Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζαμάικα, 3 Σεπτεμβρίου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=400|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/– !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/–
2011
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Δεκεμβρίου 2011. Το Εθνικό Κόμμα του Λαού (PNP) εξασφάλισε 42 έδρες έναντι 21 για το Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα, με το αποτέλεσμα να περιγράφεται ως "σαρωτική νίκη". Κανένα από τα μικρά κόμματα δεν πέτυχε να πάρει έδρα. Ως αποτέλεσμα το PNP τερμάτισε 4 χρόνια διακυβέρνησης από τους Εργατικούς.
Ως αποτέλεσμα, η Πόρσια Σίμσον-Μίλερ ανέλαβε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά έπειτα από 5 χρόνια και ο Άντριου Χόλνες έγινε ένας από τους πρωθυπουργούς με την πλέον βραχύβια θητεία στην ιστορία της Τζαμάικα. Μερικοί αναλυτές υποδήλωσαν ότι η νέα πρωθυπουργός σκοπεύει να καταργήσει τη Μοναρχία στη χώρα.
Η ψηφοφορία κύλησε ομαλά και δεν σημειώθηκαν βίαια επεισόδια, σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές. Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών έστειλε παρατηρητές για να επιβλέψουν τις εκλογές στο νησί. Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζαμάικα, 29 Δεκεμβρίου 2011 !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=400|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/– !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/–
Δημοψηφίσματα
Στην Τζαμάικα διεξήχθη ένα δημοψήφισμα στις 19 Σεπτεμβρίου 1961 με ερώτημα την παραμονή στην Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών. Οι πολίτες καταψήφισαν με ποσοστό 54,1% την πρόταση να παραμείνει η Τζαμάικα στην Ομοσπονδία. Ως αποτέλεσμα, αποχώρησε και η ομοσπονδία διαλύθηκε το 1962. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα διαμορφώθηκε στο 61,5%.
Μέρλιν (κύκλος 3)
Ο Κύκλος τρία του Μέρλιν ξεκίνησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2010. Τα μόνιμα μέλη του καστ του τρίτου κύκλου περιλαμβάνουν τους Κόλιν Μόργκαν, Μπράντλεϊ Τζέιμς, Κέιτι ΜακΓκράθ, Έιντζελ Κόλμπι, Άντονι Χεντ, και Ρίτσαρντ Γουίλσον και επίσης η Εμίλια Φοξ εντάχθηκε στα μόνιμα μέλη του καστ. Ο Τζον Χερτ επανεμφανίστηκε στον ρόλο του ως τη φωνή του Μέγα Δράκου αλλά δεν ήταν πλέον από τα μόνιμα μέλη του καστ (αν και συνεχίζει να παρέχει την αφήγηση στο άνοιγμα της σειράς). Ο Κύκλος τρία αποτελείται από 13 επεισόδια. Η πρεμιέρα του κύκλου τρία παρακολουθήθηκε από 6,49 εκατομμύρια θεατές.
Ο κύκλος ήταν αξιοσημείωτος για την αλλαγή στον χαρακτήρα της Μοργκάνα από συμπαθητική ηρωίδα στους δύο πρώτους κύκλους σε κακιά με τον κύκλο 3, σύμφωνα με την ιστορική έννοια της Μοργκάνα ως νέμεση του Μέρλιν στους θρύλους του Βασιλιά Αρθούρου.
Το BBC επίσημα ανανέωσε τη σειρά για τον κύκλο 4 στις 10 Οκτωβρίου του 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Θάνος Χρήστου
Ο Θάνος Χρήστου (1960-2013) ήταν Έλληνας ιστορικός τέχνης με πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο για την εξέλιξη της ελληνικής τέχνης, ιδιαιτέρως της Επτανήσου και ειδικότερα της Κέρκυρας και αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σπάρτη το 1960. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Θεσσαλονίκη και ακολούθως τις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές του σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στην Ιστορία της Τέχνης στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα το 1995, όπου και δίδαξε στη συνέχεια το μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης στα Τμήματα Ιστορίας και Αρχειονομίας-Βιβλιοθηκονομίας. Τη δεκαετία του 1990 αναστήλωσε τη Δημοτική Πινακοθήκη της πόλης και συνέβαλε στην ανάδειξη του έργου δεκάδων εικαστικών καλλιτεχνών.
Το 2001 είχε εκδώσει στην Κέρκυρα μελέτη με θέμα «Η γλυπτική στα Ιόνια Νησιά» (εκδ. Απόστροφος, Κέρκυρα, σελ. 300).
Ήταν γιος του καταξιωμένου Καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης Χρύσανθου Χρήστου (1922-2016). Τους τελευταίους μήνες είχε αναλάβει, μεταξύ άλλων, το έργο της οργάνωσης του Ιδρύματος Χαρακτικής "Άρια Κομιανού" στο νησί των Φαιάκων
Πέθανε στην Κέρκυρα στις 23 Ιουλίου του 2013 σε ηλικία 53 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Σπίθας
right|200 px|thumb|Εξώφυλλο τεύχους του "Μικρού Ήρωος", με πρωταγωνιστή το ΣπίθαΟ Σπίθας είναι χαρακτήρας του ελληνικού περιπετειώδους αναγνώσματος Μικρός Ήρως (κάποτε και Κόμικς), ο οποίος επινοήθηκε από τον εκδότη και σεναριογράφο Στέλιο Ανεμοδουρά και μεταφέρθηκε στο χαρτί από τον εικονογράφο Βύρωνα Απτόσογλου, στα 1953. Πρόκειται για έναν έφηβο με μικρή διανοητική καθυστέρηση, τον απόλυτα αφοσιωμένο φίλο του Γιώργου Θαλάσση στον αγώνα τους κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εναντίον των Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων κατακτητών. Μαζί με την Κατερίνα, συνιστούν μια ακαταμάχητη τριάδα ηρώων.
Ο Σπίθας είναι σωματώδης και απεικονίζεται ως αστεία καρικατούρα με χαρακτηριστικά μεγάλη στρογγυλή μύτη και μεγάλα μάτια, ενώ είναι και ελαφρά τραυλός. Η περιορισμένη αντίληψη των πραγμάτων γύρω του, του επιτρέπει να εμφανίζει άγνοια κινδύνου και να υπομένει στωικά διάφορες αντιξοότητες, μαρτύρια των βασανιστών του, προκειμένου να κατανικήσει τη μεγάλη πείνα που τον διακατέχει στη σκλαβωμένη Αθήνα των ετών 1941-1944. Το "αιώνια πεινασμένο παιδί" είναι μια αγαθή δύναμη, που η συμπεριφορά του, μέσω των κειμένων του Ανεμοδουρά και των σχεδίων του Απτόσογλου εμπνέουν στο νεαρό αναγνώστη τις αρχές της αυτοθυσίας, του αλτρουισμού, της πίστης στο στόχο και της αλληλεγγύης. Η έκφραση "Μανούλα μου ..." που προηγείται κάθε του φράσης, χρησιμοποιείται εύστοχα για να αποδώσει την έκπληξή του όταν αντιμετωπίζει απρόοπτες καταστάσεις, υποδηλώνοντας μια άδολη, αγνή και αφελή παιδικότητα.
Ο Σπίθας εντάσσεται στο πλαίσιο των δευτεραγωνιστών που βοηθούν το βασικό ήρωα για την ολοκλήρωση του έργου του, αλλά και χαρίζουν τον απαιτούμενο ανάλαφρο τόνο στην ιστορία, ώστε να επέρχεται ισορροπία με το δραματικό στοιχείο, που συνυπάρχει έντονα.
Η τραγικότητα του χαρακτήρα
Ο Σπίθας ενσαρκώνει στο χαρτί το ταλαιπωρημένο και γεμάτο στερήσεις ελληνόπουλο της Κατοχής, ιδιαίτερα εκείνο των αστικών κέντρων, το οποίο βίωσε τη δοκιμασία της μεγάλης πείνας. Θυμίζει ακόμη, όπως τονίζει ο συγγραφέας που έχει ασχοληθεί επισταμένως με το λαϊκό ανάγνωσμα Γιώργος Βλάχος ήρωα αρχαίας τραγωδίας, αλλά και τον χαρακτηριστικό παλιάτσο της Commedia dell’ Arte. Κατά άλλη εκτίμηση, ο Σπίθας είναι γελωτοποιός χαρακτήρας.
Βιογραφία
Κατά τη σεναριακή εξέλιξη της ιστορίας του «Μικρού Ήρωα», ο Στ. Ανεμοδουράς αποφεύγει να παραθέσει λεπτομέρειες της οικογενειακής κατάστασης του χαρακτήρα, περιοριζόμενος σε περιστασιακές και αόριστες αναφορές, όπως π.χ. πως το πραγματικό του όνομα είναι Νίκος Κατσανίκος και το ότι ο Σπίθας είναι ορφανός, ενώ από συγγενείς υπάρχει εν ζωή μόνο μια γιαγιά του, στην επαρχία. Με βάση το γεγονός, ότι η έναρξη της διήγησης εντοπίζεται στα 1943, ο Σπίθας είναι γεννημένος το 1930. Ένδειξη πως ο συγγραφέας δεν είχε καν προβλέψει τη μακροβιότητα του αναγνώσματός του, ήταν η πρωτοβουλία του να παρουσιάσει απότομα τους τρεις ήρωές του (συμπεριλαμβανομένου του Σπίθα) να κερδίζουν τουλάχιστον 3-4 χρόνια ενηλικίωσης και ξαφνικά, στο τεύχος υπ’ αριθμό 17 να μετατρέπονται από παιδιά, σε εφήβους.
Δημοφιλία
Ένα σημαντικό στοιχείο, που αναδεικνύει τη σημασία την οποία απέδιδε στον Σπίθα ο δημιουργός του είναι ότι του αφιερώνει την πλειονότητα των τίτλων στα εξώφυλλα του περιοδικού. Πιο συγκεκριμένα, ο Σπίθας αναφέρεται σε συνολικά 73 τίτλους εξώφυλλων του περιοδικού, σε αντίθεση με το ίδιο το "Παιδί - Φάντασμα" (που αναφέρεται μόλις 8 φορές) ή την Κατερίνα (13 φορές). Συχνότατες ήταν και οι επιστολές των αναγνωστών του εντύπου, που είχαν τις περισσότερες φορές αποδέκτη το Σπίθα, παρά τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές. Τέλος, ο χαρακτήρας εμφανίσθηκε και σε θεατρική παράσταση, με τον ομώνυμο ρόλο να υποδύεται ο ηθοποιός Δημήτρης Πιατάς.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες χαρακτήρες κόμικς
Κατάλογος πόλεων του Ισραήλ
Σε αυτόν τον κατάλογο πόλεων του Ισραήλ αναφέρονται οι πόλεις του Ισραήλ με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων, σύμφωνα με την εκτίμηση πληθυσμού του 2019.
Κωνσταντίνος Τσιουπλάκης
Ο Κωνσταντίνος Τσιουπλάκης (1933 - 10 Μαΐου 1996), του Ελευθερίου υπήρξε Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από το Παλαιοχώρι Χαλκιδικής. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1974 με την Νέα Δημοκρατία και επανεξελέγη στις εκλογές του 1977, του 1981 και του  1985.
Απεβίωσε το 1996 σε ηλικία 63 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκιδικής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Οναγκάουα
Η Οναγκάουα (ιαπωνικά: 女川町 Onagawa-chō) είναι πόλη που βρίσκεται στο νομαρχιακό διαμέρισμα Μιγιάγκι της Ιαπωνίας. Κατά τις 31 Μαΐου 2017, η πόλη είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 6.660 κατοίκους και πυκνότητα πληθυσμού 102 ατόμων ανά τ.χλμ. σε 3.148 οικίες. Η συνολική έκταση της πόλης είναι 65,80 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Γεωγραφία
Η Οναγκάουα βρίσκεται στην άκρη της ακτής Σάνρικου του βορειοκεντρικού νομού Μιγιάγκι, με τα όρη Κιτακάμι στα δυτικά και την πόλη Ισινομάκι στα ανατολικά, νότια και βόρεια. Μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται στα όρια του Εθνικού Πάρκου Σάνρικου Φουκκό. Η Οναγκάουα είναι φυσικό λιμάνι βαθέων υδάτων, το οποίο βρίσκεται στη διασταύρωση δύο μεγάλων ωκεάνιων ρευμάτων και είναι γνωστό για την εμπορική βιομηχανία αλιείας του. Κοντά στη νότια πλευρά του κόλπου της Οναγκάουα βρίσκεται το εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας της Οναγκάουα.
Κλίμα
Η Οναγκάουα έχει υγρό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Cfa) που χαρακτηρίζεται από ήπια καλοκαίρια και κρύους χειμώνες με έντονη χιονόπτωση. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην Οναγκάουα είναι 11,1 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1213 χιλιοστόμετρα με τον Σεπτέμβριο ως τον πιο υγρό μήνα. Οι θερμοκρασίες είναι οι υψηλότερες κατά μέσο όρο τον Αύγουστο, περίπου στους 23,6 °C, και οι χαμηλότερες τον Ιανουάριο, γύρω στους -0,1 °C.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με ιαπωνικά δεδομένα απογραφής,  ο πληθυσμός της Οναγκάουα έχει μειωθεί ραγδαία τα τελευταία 40 χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
EK
Η συντομογραφία λατινικών & ελληνικών χαρακτήρων και αριθμός EK ή Ek ή ΕΚ ή εκ (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται ι-κέι) μπορεί να αναφέρεται:
Άνθη Ευλαβείας
Τα ΄Ανθη Ευλαβείας είναι ποιητική συλλογή που εκδόθηκε το 1708 από την Φλαγγίνειο Σχολή της Βενετίας. Περιλαμβάνει ποιήματα των μαθητών της Σχολής που συντέθηκαν προς τιμήν της Θεοτόκου με αφορμή την σχολική γιορτή εκείνης της χρονιάς για τον Δεκαπενταύγουστο και είναι αφιερωμένη στον Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Μελέτιο Τυπάλδο. Η συλλογή τυπώθηκε το 1708 από τον εκδοτικό οίκο των Βόρτολι της Βενετίας.
Η συλλογή περιλαμβάνει 19 ποιήματα, από τα οποία τα 9 είναι ανώνυμα, πρόλογο και επίλογο του ιερέα Λιβέριου Κολέτη και έναν λόγο για την Μετάσταση της Θεοτόκου, σε ομιλουμένη γλώσσα, γραμμένο από τον Γεώργιο Πατούσα, καθηγητή της σχολής. Τα ποιήματα της συλλογής είναι επιγράμματα στην αρχαία Ελληνική και την Λατινική γλώσσα και άλλα ποιήματα στην Ιταλική και την νέα Ελληνική γλώσσα. Ανάμεσα στα νεοελληνικά ποιήματα βρίσκονται και 4 σονέτα. Η θεματολογία των ποιημάτων είναι κυρίως θρησκευτική, αφού αφορμή της σύνθεσής τους ήταν ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου. Υπάρχουν όμως και ποιήματα εθνικού περιεχομένου, με αναφορές στην κατάσταση της Ελλάδας, ποιήματα που εξυμνούν τον Μελέτιο Τυπάλδο αλλά και σατιρικά. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η πολύ καλή τεχνική επεξεργασία του στίχου και της γλώσσας, κάτι που εξηγείται εύκολα από την παιδεία των συντακτών τους. Στα ποιήματα μπορούν να εντοπιστούν επιδράσεις από την μελέτη της αρχαίας ελληνικής και λατινικής γραμματείας, κυρίως από την Παλατινή Ανθολογία και τον ανακρεοντισμό, από την ιταλική λογοτεχνία (ιδίως ως προς την περίτεχνη μπαρόκ επεξεργασία του λόγου αλλά και στον τρόπο απεικόνισης και εξύμνησης της Θεοτόκου που διαφέρει από την παραδοσιακή ορθόδοξη αντίληψη) αλλά και κάποιες επιδράσεις από την κρητική λογοτεχνία. Αυτό είναι φυσικό, αφού οι μαθητές αυτοί ήταν κυρίως κρητικοί και επτανήσιοι, αλλά ερμηνεύεται και από μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες στην Φλαγγίνειο Σχολή διδάσκονταν δημώδη κείμενα.
Η θέση της συλλογής αυτής στην νεοελληνική λογοτεχνία είναι σημαντική κυρίως για ιστορικούς λόγους, επειδή σε αυτήν βρίσκουμε τα πρώτα αξιόλογα ποιητικά δείγματα μετά το 1669, όταν η κατάληψη της Κρήτης από τους Οθωμανούς διέκοψε την λογοτεχνική άνθηση των προηγούμενων αιώνων.
Βιβλιογραφία
Ανθη Ευλαβειας
Ελαία Αυλώνος Ευβοίας
Μέχρι το 1954 ονομαζόταν Κουρβίνο (τουρκική ονομασία). . Όμως, η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και οδικού δικτύου τους ανάγκασαν να μετακομίσουν σε κοντινά χωριά, κυρίως στο Αυλωνάρι και στο Πυργί. Έχει αρκετά φυσικά χαρακτηριστικά και πολλά ξωκλήσια. Έχει, επίσης, μία παραδοσιακή πηγή και ένα ρέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Toyota MR2
thumb|right|Toyota MR2 του 2003, τρίτης γενιάς. Το Toyota MR2 ήταν ένα σπορ διθέσιο αυτοκίνητο, με τον κινητήρα στο κέντρο και την κίνηση πίσω, που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από το 1984 μέχρι τον Ιούλιο του 2007, όταν και σταμάτησε η παραγωγή του στην Ιαπωνία. Υπήρξαν τρεις διαφορετικές γενιές του MR2:
Λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας
Η λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας ή LDL χοληστερίνη, όπως συχνά αναφέρεται, είναι μία από τις πέντε τάξεις λιποπρωτεϊνών. Οι λιποπρωτεΐνες είναι μόρια τα οποία επιτρέπουν την μεταφορά των λιπιδίων, όπως η χοληστερίνη, τα φωσφολιπίδια και τα τριγλυκερίδια, τα οποία είναι υδρόφοβα μόρια, μέσα στο εξωκυττάριο υγρό, όπως το αίμα. Το πρωτεϊνικό τμήμα της LDL αποτελεί η απολιποπρωτεΐνη Β100, η οποία είναι μια μονομερής πρωτεΐνη που αποτελείται από 4536 αμινοξέα και είναι από τις μεγαλύτερες γνωστές, μαζί με ένα μεγάλο αριθμό βοηθητικών πρωτεϊνών. Ο ρόλος της LDL είναι να μεταφέρει λιπίδια στα κύτταρα, στα οποία εισέρχεται όταν προσδεθεί στον υποδοχεα της LDL, ο οποίος στην συνέχεια ενδοκυτταρώνεται.
Toyota MR2
Σε όλες τις γενιές του, το MR2 είχε σχεδιαστεί για να είναι μικρό και οικονομικό στην παραγωγή, αλλά και με σπορ στυλ και ευχάριστο χειρισμό. Τα βασικά του στοιχεία σχεδίασης είναι τα γόνατα Mac-Pherson στις εμπρός και πίσω αναρτήσεις, και οι εγκάρσιας τοποθέτησης κινητήρες, και στις 3 γενιές του MR2, αν και κάθε γενιά διαφέρει σημαντικά στην αισθητική από την επόμενη.
Λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας
Η λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας συχνά αναφέρεται ανεπισήμως ως «κακή χοληστερίνη», επειδή μπορεί να μεταφέρει λιπίδια στα τοιχώματα των αρτηριών, να οξειδωθεί, να φαγοκυτταρωθεί από τα μακροφάγα της περιοχής τα οποία θα γίνουν αφρώδη κύτταρα και έτσι θα δημιουργήσει αθηρωματικές πλάκες. Από την άλλη, η λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας (HDL) αναφέρεται ως «καλή χοληστερίνη», επειδή μπορεί να απομακρύνει λιπίδια από τα μακροφάγα στα αρτηριακά τοιχώματα. Αυτοί οι χαρακτηρισμοί είναι πολύ απλουστευμένοι και ως εκ τούτου παραπλανητικοί.
Toyota MR2
Δημιουργία
Η εξέλιξη του αρχικού MR2 ξεκίνησε το 1976, όταν η Toyota ξεκίνησε ένα πρότζεκτ σχεδιασμού με στόχο την παραγωγή ενός αυτοκινήτου που θα ήταν ευχάριστο στην οδήγηση, αλλά και οικονομικό και ελαφρύ. Το πραγματικό έργο του σχεδιασμού ξεκίνησε το 1979, όταν ο Akio Yoshida από το τμήμα δοκιμών της Toyota άρχισε να αξιολογεί διάφορες εναλλακτικές λύσεις για την τοποθέτηση του κινητήρα και τη μέθοδο δίσκου. Η επιλογή έγινε τελικά να τοποθετήσει τον κινητήρα εγκάρσια στο κέντρο του αυτοκινήτου. Το αποτέλεσμα ήταν το πρώτο πρωτότυπο το 1981, που ονομάστηκε SA - X. Από το σχεδιασμό της βάσης του, το αυτοκίνητο άρχισε να εξελίσσεται σε ένα πραγματικό σπορ αυτοκίνητο, και περαιτέρω πρωτότυπα δοκιμάστηκαν έντονα τόσο στην Ιαπωνία όσο και στην Καλιφόρνια. Ένα σημαντικό μέρος των δοκιμών διεξήχθη στις πραγματικές διαδρομές του Willow Springs, όπου ο πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1 Dan Gurney δοκίμασε το πρωτότυπο.
Η Toyota παρουσίασε δημόσια το concept car (πρωτότυπο αυτοκίνητο) SV - 3 τον Οκτώβριο του 1983 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο, συγκεντρώνοντας τεράστιο μέρος από τα φώτα της δημοσιότητας, τόσο από τον Τύπο, όσο και από το κοινό. Το αυτοκίνητο είχε πλέον προγραμματιστεί να ξεκινήσει να διατίθεται εμπορικά κατά το δεύτερο τρίμηνο του 1984 στην ιαπωνική αγορά και σύντομα και στις άλλες αγορές διεθνώς, υπό την ονομασία MR2, που σημαίνει «Mid-ship ή Mid-engine, Rearwheel ή Runabout, 2-seater». Ειδικότερα όμως στη Γαλλία, το όνομα του μοντέλου έγινε το λίγο συντομότερο MR, για να αποφευχθεί η ομοιότητα στην προφορά του MR2 με τη γαλλική φράση est merdeux, που σημαίνει «(αυτό) είναι σκατά».
Πρώτη γενιά W10 (1984 - 1989)
Το μικρό και ελαφρύ MR2 ήταν μια κίνηση που κανείς δεν ανέμενε τότε από την Toyota. Το διθέσιο MR2 σίγουρα δεν ήταν πρακτικό σαν οικογενειακό αυτοκίνητο, ούτε είχε την πρόθεση να είναι, αφού είχε το ύφος και τις επιδόσεις ως βασικές προτεραιότητες. Το παρατσούκλι «Mid - engine, Runabout, 2-seater» δεν ήταν τόσο σαν ένα εργαλείο μάρκετινγκ, ήταν όμως η βασική φιλοσοφία του σχεδιασμού. Ορισμένες φήμες επιμένουν ότι το αρχικό MR2 σχεδιάστηκε από τη Lotus. Ωστόσο, ο χειρισμός του MR2 είχε σχεδιαστεί από την Toyota με τη βοήθεια του Roger Becker, μηχανικού της Lotus. Την συνεργασία της Toyota με την Lotus κατά τη φάση του πρωτοτύπου, μπορεί να δει κανείς στο AW11, που οφείλει πολλά στα θρυλικά σπορ αυτοκίνητα Lotus στις δεκαετίες του 1960 και του 1970. thumb|left|Πανοραμικό πλάνο ενός Toyota MR2 του 1986.
Ως κινητήρα, η Toyota επέλεξε να χρησιμοποιήσει τον ατμοσφαιρικό 4A - GE βενζίνης 1.587 cm³ 4-κύλινδρο σε σειρά, με διπλό εκκεντροφόρο επικεφαλής και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο. Αυτός ο κινητήρας επίσης είχε μπουζιά DENSO και μια μεταβλητή γεωμετρία εισαγωγής (T - VIS), προσφέροντας στον κινητήρα μέγιστη ισχύ 112 hp (84 kW) στις ΗΠΑ, 128 hp (95 kW) στο Ηνωμένο Βασίλειο, 116 ή 124 PS (85 ή 91 kW / 114 ή 122 hp) στην Ευρώπη (με ή χωρίς καταλύτη), 118 hp (88 kW) στην Αυστραλία και 130 PS (96 kW 128 hp) στην Ιαπωνία. Τα ιαπωνικά μοντέλα αργότερα βγήκαν με ισχύ 120 PS (88 kW, 118 hp). Ο ίδιος κινητήρας είχε ήδη εισαχθεί νωρίτερα στην AE86 Corolla, συγκεντρώνοντας ιδιαίτερα θετική δημοσιότητα. Ένα 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων ήταν η στάνταρ επιλογή και ένα αυτόματο κιβώτιο τεσσάρων ταχυτήτων ήταν προαιρετική. Σε οδικές δοκιμές που έλαβαν χώρα, έπιασε σε επιτάχυνση τα 0-100 χιλιόμετρα την ώρα σε μόλις 8 δευτερόλεπτα, και το 1/4 του μιλίου σε μόλις 16 δευτερόλεπτα, δηλαδή πολύ ταχύτερα από τα τετρακύλινδρα ανταγωνιστικά μοντέλα Pontiac Fiero και Fiat X1 / 9.
Το 1987 (σεζόν του 1988 για την αγορά των ΗΠΑ) η Toyota εισήγαγε έναν υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα για το MR2. Με βάση το ίδιο μπλοκ και την κεφαλή, με κωδικό 4A - GZE και ήταν εξοπλισμένο με ένα μικρό υπερσυμπιεστή τύπου Roots και intercooler Denso, με την αναλογία συμπίεσης να ελαττώνεται σε 8:1. Παρήγαγε ισχύ 145 ίππων (108 kW) και ροπή 190 Ν·m, και επιτάχυνε το μικρό αυτοκίνητο από 0 στα 100 km/h σε 6,5 έως 7,0 δευτερόλεπτα, αναλόγως με την έκδοση. Ο υπερσυμπιεστής ήταν με ιμάντα, αλλά ενεργοποιείται από ένα ηλεκτρομαγνητικό συμπλέκτη, έτσι ώστε να αυξάνει την οικονομία καυσίμου. Το βάρος αυξήθηκε στα 1.131 κιλά για τα υπερτροφοδοτούμενο μοντέλα, λόγω του βάρους του εξοπλισμού υπερσυμπιεστή και μιας νέας, ισχυρότερης μετάδοσης.
Δεύτερη γενιά W20 (1989 - 1999)
Με την συμπλήρωση της 5-ετίας από την εισαγωγή του, το MR2 έλαβε έναν πλήρη επανασχεδιασμό και η καινούρια αυτή εκδοχή κυκλοφόρησε στα τέλη του 1989. Το νέο αυτοκίνητο ήταν μεγαλύτερο και με βάρος 160 με 180 κιλά παραπάνω από τον προκάτοχό του. Το αμάξωμα ήταν πλέον πολύ πιο στρογγυλευμένο για να εκσυγχρονιστεί, και φάνηκε να μοιάζει έντονα με την Ferrari 348 και την Ferrari F355. Εξαιτίας αυτού, το νέο MR2 θεωρήθηκε τότε από μερικούς ως η «Ferrari του φτωχού». Παρά τα σχόλια αυτά, η νέα εμφάνιση ήταν σαφώς ελκυστική και αναμφίβολα βοήθησε τις πωλήσεις. thumb|left|Το ταμπλό ενός Toyota MR2 του 1990 - 1993 στις ΗΠΑ. Φαίνεται το τιμόνι με τον αερόσακο οδηγού.
Ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, το MR2 SW20 έφτασε την άνοιξη του 1990, ως μοντέλο 1991. Ο εξοπλισμός της δεύτερης γενιάς ήταν πλήρης για την κατηγορία του, έχοντας ακόμα και στάνταρ αερόσακο οδηγού. Τον Νοέμβριο του 1993, στο ξεκίνημα της σεζόν (model year) του 1994, απέκτησε και στάνταρ αερόσακο συνοδηγού, ο οποίος όμως δεν προσφερόταν στην Ιαπωνία, όπου τελικώς έφτασε τη σεζόν του 1996 ως προαιρετική επιλογή.
Εκδόσεις
Όσα MR2 κυκλοφόρησαν στην Ιαπωνία, είχαν ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 180 km/h και ηλεκτρονικό κόφτη της μέγιστης ταχύτητας επίσης στα 180 km/h, λόγω της εγχώριας νομοθεσίας. Επίσης, οι διαφορές στις εκδόσεις και στους κινητήρες ήταν οι εξής:
Ιαπωνική αγορά:
Ευρωπαϊκή αγορά:
Δεν υπήρξαν μοντέλα turbo που να προσφέρθηκαν επίσημα στην ευρωπαϊκή αγορά. Ωστόσο, πολλά μοντέλα πωλήθηκαν ανεπίσημα, μέσω της γκρίζας αγοράς.
Τρίτη γενιά W30 (1999 - 2007)
Η τρίτη γενιά του MR2 είχε τρία διαφορετικά ονόματα, αναλόγως με τη χώρα και την ήπειρο: Toyota MR-S στην Ιαπωνία, Toyota MR2 Spyder στις ΗΠΑ και Toyota MR2 Roadster στην Ευρώπη. Αρχικά, ξεκίνησε να διατίθεται στην Ιαπωνία τον Οκτώβριο του 1999, ενώ τον Μάρτιο του 2000 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.
Το τρίτο MR2 ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση από το απερχόμενο μοντέλο, καθώς ήταν ένα μέρος του πρότζεκτ «Toyota Genesis», ένα σχέδιο για να προσελκύσει αγοραστές από τη νεότερη ηλικιακή ομάδα, σε μια προσπάθεια να αυξήσει τις πωλήσεις στις ΗΠΑ. Η πιο προφανής αλλαγή ήταν η μετάβαση από μια hardtop ανοικτή οροφή σε μια πραγματική μετατρέψιμη μαλακή οροφή, δίνοντας στο αυτοκίνητο την ονομασία «Spyder».
Αισθητική
Πολλοί ισχυρίστηκαν ότι αυτό το αυτοκίνητο ήταν εμπνευσμένο από την Porsche Boxster πρώτης γενιάς, που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στα τέλη του 1996, λόγω της σχετικά παρόμοιας εμφάνισής της. Ωστόσο, το αρχικό πρωτότυπο του MR-S εμφανίστηκε το 1997 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο και είχε λίγο πιο γωνιακή και άκαμπτη εμφάνιση από το μοντέλο παραγωγής, το οποίο περιελάμβανε επιπλέον καμπύλες για ένα πιο αεροδυναμικό και ελκυστικό σύνολο. Ο αρχιμηχανικός Harunori Shiratori δήλωσε τότε ότι «Πρώτον, θέλαμε αληθινή απόλαυση οδήγησης, συνδυάζοντας καλή κυκλοφορία, χαμηλή αδράνεια και ελαφρύ αμάξωμα».
Τεχνικά στοιχεία
thumb|left|Το ταμπλό του MR2 τρίτης γενιάς.
Ο κινητήρας που διατέθηκε για την ZZW30 ήταν ο αλουμινένιος 1ZZ - FED, ένας 4-κύλινδρος σε σειρά, βενζίνης, με κυβισμό 1.794 cm³. Όπως και οι προκάτοχοί του, ο κινητήρας αυτός χρησιμοποιεί διπλούς εκκεντροφόρους κεφαλής και 16 βαλβίδες. Ο χρονισμός του εκκεντροφόρου εισαγωγής ήταν ρυθμιζόμενος μέσω του συστήματος VVT-i, το οποίο εισήχθη νωρίτερα στο MR2 το 1998 σε ορισμένες αγορές. Το νούμερο 143 hp της μέγιστης ισχύος ήταν αρκετά μικρότερο από την προηγούμενη γενιά, αλλά λόγω της ελαφρότητας του αυτοκινήτου μπορούσε ακόμα να κινηθεί αρκετά γρήγορα και να επιταχύνει από 0 στα 100 km/h σε 6,8 έως 8,7 δευτερόλεπτα, ανάλογα με την επιλογή μετάδοσης. Το βάρος του αυτοκινήτου ήταν μόλις 996 κιλά για τα μοντέλα με μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων.