cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vincent Price
Σύνθεση
Ο Πράις ήταν φίλος του συγκροτήματος από την συμμετοχή του στην ζωντανή εκτέλεση του άλμπουμ "The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast" του μπασίστα του συγκροτήματος Ρότζερ Γκλόβερ στις 16 Οκτωβρίου 1975 στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, όπου είχε κάνει την εμφάνιση του σαν αφηγητής.
Σινγκλ και βίντεο
Στις 17 Μαΐου 2013 έγινε η πρεμιέρα του βίντεο κλιπ του τραγουδιού, το πρώτο το οποίο γύρισε το συγκρότημα από το "Sometimes I Feel Like Screaming" του 1996. Το σινγκλ κυκλοφόρησε στις 7 Ιουνίου σε μορφή 7" δίσκου βινυλίου μαζί με το "First Sign of Madness" και σε μορφή CD, έκδοση η οποία περιείχε εκτός των δύο προαναφερόμενων κομματιών, το "The Well Dressed Guitar" και τη ζωντανή εκτέλεση του "Wrong Man" τα οποία είχαν συμπεριληφθεί στην περιορισμένη έκδοση του δίσκου "Rapture of the Deep", ενώ στο σινγκλ συμπεριλήφθηκε και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού.
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Vincent Price ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 2013 Κατηγορία:Singles του 2013
Γιέβγκεν Μούρζιν
Ήταν ο προπονητής της Εθνικής Ουκρανίας στο Ευρωμπάσκετ 2015 και στο Ευρωμπάσκετ 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σοβιετικοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ουκρανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Νότιος πολικός αστέρας
Ο Νότιος πολικός αστέρας είναι ο σ Οκτάντος, ένας αστέρας στον Οκτάντα.
Η θέση του κοντά στο νότιο ουράνιο πόλο τον καθιστά τον «πολικό αστέρα» του νότιου ημισφαιρίου και τον νότιο αντίστοιχο του βόρειου πολικού αστέρα (Polaris), του αστέρα που βρίσκεται κοντά στον Βόρειο Ουράνιο Πόλο, στον αστερισμό της Μικρής Άρκτου. Στον παρατηρητή στο νότιο ημισφαίριο, ο σ Οκτάντος φαίνεται σχεδόν ακίνητος και όλοι οι άλλοι αστέρες του νότιου ουρανού δίνουν την εντύπωση ότι περιστρέφονται γύρω από αυτόν. Αποτελεί τμήμα ενός μικρού ημιεξαγώνιου σχήματος. Απέχει σήμερα από τον πραγματικό νότιο πόλο περισσότερο από μία μοίρα (63΄), και ο νότιος πόλος απομακρύνεται από αυτόν λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών. Ο νότιος πολικός αστέρας αποκαλείται στην αγγλική γλώσσα Polaris Australis. Είναι ωστόσο ένας αμυδρός αστέρας – με μέγεθος 5,5 είναι μετά βίας ορατός με γυμνό μάτι – γεγονός που τον καθιστά έναν πολικό αστέρα κάπως φτωχό, κυρίως συγκριτικά με τον πολύ πιο λαμπρό και εύκολα ορατό Πολικό Αστέρα του Βορρά.
Ο σ Οκτάντος είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας, που ανήκει στην κατηγορία των παλλόμενων μεταβλητών του τύπου «δ Ασπίδος» (delta Scuti), και απομακρύνεται από τη Γη και γενικότερα το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 11,9 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (42.800 χιλιόμετρα την ώρα).
Αναπαράσταση σε σημαία
Ο σ Οκτάντος είναι ο αμυδρότερος αστέρας που αναπαριστάνεται σε σημαία κράτους: Εμφανίζεται στη σημαία της Βραζιλίας, συμβολίζοντας την πρωτεύουσά της, την Μπραζίλια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου F Κατηγορία:Οκτάς (αστερισμός)
Νάουσα
Η Νάουσα ή επίσημα η Ηρωική πόλη της Νάουσας, ανήκει στην περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, κτισμένη στους πρόποδες του όρους Βερμίου, είναι ορεινή πόλη και, βάσει της τελευταίας απογραφής, το μεγαλύτερο ορεινό αστικό κέντρο της Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2011, ο πληθυσμός φτάνει τους 20.176 κατοίκους. Ο ευρύτερος Δήμος, μετά τη διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καλλικράτης, διαμόρφωσε τον πληθυσμό του σε 32.470 κατοίκους. Από το 1955 με βασιλικό διάταγμα χαρακτηρίζεται ως ηρωική πόλη για τους αγώνες και τις θυσίες των κατοίκων κατά την περίοδο των απελευθερωτικών αγώνων του 1822. μικρογραφία|Νάουσα μικρογραφία|Η Νάουσα χιονισμένη μικρογραφία|Το Δημοτικό Πάρκο της πόλης, τον χειμώνα μικρογραφία|Γενίτσαρος σε παραδοσιακό [[Αρχοντικό Μούγγρη της πόλης]] μικρογραφία|Το πάρκο Αγίου Νικολάου στη Νάουσα μικρογραφία|Ο ποταμός Αράπιτσα που διασχίζει την πόλη
Η Αράπιτσα της Νάουσας είναι ένα από τα λίγα ποτάμια στην Ελλάδα που έχουν ονομασία θηλυκού γένους. Ένα ποτάμι που έχει μείνει στην ιστορία για τη μεγάλη θυσία των γυναικών της πόλης, τον Απρίλιο του 1822, οι οποίες προτίμησαν να πέσουν αυτές και τα παιδιά τους στα νερά του παρά στα χέρια των Τούρκων. Στο σημείο της θυσίας των γυναικών, στην περιοχή Στουμπάνοι δίπλα στο ποτάμι της Αράπιτσας, υπάρχει το χαρακτηριστικό μνημείο, με το άγαλμα της Ναουσαίας με τα παιδιά στην αγκαλιά της.
Ετυμολογία
Η Νάουσα ήταν παλιότερα γνωστή και ως Νιάουστα. Πιθανότερο ενδεχόμενο θεωρείται η ίδρυσή της ως "Νέα Αυγούστα" από τους Ρωμαίους, με το "Νιαούστα" και τελικώς το "Νάουσα" να αποτελούν παραφθορά του. Άλλη λαϊκή ετυμολογία θεωρεί το όνομα "Νάουσα" ως ουσιαστικοποίηση του ρήματος "ναώ", δηλαδή ρέω ή επιπλέω (εξού και ναυτικός). Στον Μεσαίωνα όταν η Πόλη ήταν υπό την κυριαρχία των σέρβων ηγεμόνων είχε το όνομα Νιέγκους (σερβ. Његуш, Njeguš).
Κλίμα
μικρογραφία|Το πάρκο του Αγίου Νικολάου, το χειμώνα
Το κλίμα της Νάουσας είναι ηπειρωτικό μεσογειακό. Επηρεάζεται από τη γειτνίασή του κάμπου της Ημαθίας με τον Θερμαϊκό Κόλπο, αλλά και από τις μεταβολές της θερμοκρασίας και της βροχόπτωσης από τον ορεινό όγκο του Βερμίου, ο οποίος διαφοροποιεί σημαντικά τα μετεωρολογικά και κλιματικά χαρακτηριστικά της περιοχής, δημιουργώντας μία ορεινή και μία ημιορεινή ζώνη αυξημένης υγρασίας και μία πεδινή ζώνη με χαμηλό επίπεδο βροχοπτώσεων, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Στην περιοχή κυριαρχούν οι βόρειοι και βορειοδυτικοί άνεμοι χαμηλής και μέτριας έντασης, ενώ την άνοιξη κυριαρχούν οι νότιοι άνεμοι. Άλλοι παράγοντες μεταβολής των κλιματολογικών χαρακτηριστικών της περιοχής, οφείλονται στην ανθρώπινη παρέμβαση. Συγκεκριμένα λόγω της λειτουργίας των θερμοηλεκτρικών σταθμών στο οροπέδιο της Εορδαίας, καθώς και λόγω της δημιουργίας τριών τεχνητών λιμνών στο δέλτα του Αλιάκμονα, έχουμε συχνότερα την εμφάνιση πιο χαμηλών θερμοκρασιών κατά την περίοδο του χειμώνα στην περιοχή.
Γεωγραφία
Η Νάουσα βρίσκεται χτισμένη στο δυτικό τμήμα της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας, 22 χιλιόμετρα βορειότερα από την πρωτεύουσα του νομού Βέροια. Βρίσκεται 90 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης και 32 χιλιόμετρα νότια της Έδεσσας. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Βέρμιο. Οι ορεινοί όγκοι γύρω από τον οικισμό καλύπτονται από πλούσια βλάστηση, ενώ η περιοχή του Αγίου Νικολάου είναι ανακηρυγμένο ως Τοπίο ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους.
Ο ποταμός Αράπιτσα είναι ο σημαντικότερος υδροφορέας της περιοχής και διασχίζει την πόλη. Σε κοντινή απόσταση υπάρχουν τα ερείπια της περίφημης Σχολής του Αριστοτέλη, στην οποία διδάχτηκε σε νεαρή ηλικία από το μεγάλο φιλόσοφο Αριστοτέλη ο Μέγας Αλέξανδρος. Το μέρος έχει αξιοποιηθεί και τουριστικά, αλλά με σεβασμό προς το περιβάλλον, πράγμα που εγγυάται και η υπαγωγή του στο Πρόγραμμα LIFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οικονομία
Η ευρύτερη περιοχή της Νάουσας φημίζεται για την οινοπαραγωγή της. Το ομώνυμο κόκκινο κρασί Νάουσα, έχει λάβει πολλές διακρίσεις στη χώρα και στο εξωτερικό. Ήταν από τα πρώτα κρασιά στην Ελλάδα που κυκλοφόρησαν και εμφιαλωμένα. Το όνομα της ιδιαίτερης ποικιλίας του κρασιού αυτού είναι το ξινόμαυρο, που αποτελεί Ονομασία Προελεύσης Ανωτάτης Ποιότητος (Ο.Π.Α.Π.), και με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και γεύση που διαμορφώνονται τη μέθοδο "blank de noir". Η ευρύτερη πεδινή περιοχή της Νάουσας παράγει υψηλής ποιότητας ροδάκινα, μήλα και κεράσια και διατίθενται σε εγχώριες και διεθνείς αγορές. Η Νάουσα φημίζεται επίσης για το παραδοσιακό καρναβάλι της και με χορευτικό δρώμενο Μπούλες, που προσελκύει κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό επισκεπτών.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|Το εργοστάσιο του 19ου αι. που λειτουργεί ως Πανεπιστημιακό Τμήμα μικρογραφία|Παλιά σπίτια της Νάουσας μικρογραφία|Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Νάουσας, χτισμένο το 1911 μικρογραφία|Παλιά γειτονιά στη Νάουσα Σήμα κατατεθέν της πόλης είναι ο Πύργος του Ρολογιού, κοινώς «Ρολόι» που βρίσκεται μπροστά από το Δημαρχείο. Είναι δωρεά του βιομηχάνου Γεώργιου Αναστασίου Κύρτση, κτίστηκε το 1895 με πωρόλιθο και είναι ύψους 25 μέτρων. Διασώζει τον πρωτότυπο μηχανισμό του. Υπάρχουν σκέψεις να καταστεί προσβάσιμος για επισκέπτες, επιτρέποντας τη θέαση της πόλης.
Καινούριο σήμα κατατεθέν τείνει να γίνει ο Οβελίσκος που είναι τοποθετημένος στην κεντρική πλατεία της πόλης, έχει κατασκευαστεί το 2000 και ολοκληρωθεί το 2002. Έχει ύψος 11 μέτρα. Η πόλη δεν διαθέτει παλιές εκκλησίες καθώς όλες κάηκαν στο Ολοκαύτωμα της πόλης από τους Τούρκους, το 1822. Εξαίρεση αποτελεί ο μικρός Ναός του Προδρόμου, που διασώθηκε ως από θαύμα. Οι παλαιότεροι ναοί (Αγίου Γεωργίου και Παναγίας) χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα και είναι τρίκλιτες βασιλικές. Ακόμα παλαιότεροι ναοί που καταστράφηκαν το 1822 αντικαταστάθηκαν από μεταγενέστερες εκκλησίες.
Τα παραδοσιακά κτίρια μακεδονικού ρυθμού που υπάρχουν στη Νάουσα καταλαμβάνουν συνήθως αρκετά μεγάλο όγκο και είναι διώροφα με εσωτερική αυλή. Είναι κατασκευασμένα από πωρόλιθους, πλιθιά και ξύλα. Δυστυχώς σήμερα διασώζονται ελάχιστα από αυτά. Συγκεντρώνονται σε διάφορες συνοικίες/γειτονιές της πόλης: Ενώ στα «Πουλιάνα» και στα «Μπατάνια» υπάρχουν τα μεγαλύτερα, αστικά κτίρια, στα «Αλώνια» κυριαρχούν οι μικρότερες λαϊκές κατοικίες. Από τα μεμονωμένα κτίρια άξια μνείας είναι τα σχολεία «Γαλάκεια» και «Σεφέρτζειο» και το «Λάππειο» Γυμνάσιο που ονομάστηκαν έτσι από τα ονόματα των δωρητών.
Η πόλη είναι διάσπαρτη από Βιομηχανικά κτήρια που χρησιμοποιήθηκαν κατά τον 19ο και 20ο αιώνα κυρίως ως Κλωστοϋφαντουργεία. Από τη δεκαετία του 1990 και μετά τα εργοστάσια, σταδιακά έπαψαν να λειτουργούν, συνεπεία της παγκόσμιας κρίσης της κλωστοϋφαντουργίας. Έτσι, έμειναν στην πόλη άδεια κουφάρια να θυμίζουν το πλουσιότατο Βιομηχανικό της παρελθόν. Ήδη αρκετά από αυτά τα κτήρια έχουν περιέλθει στον Δήμο ο οποίος αρχίζει να τους αλλάζει χρήση, όπως ένα που στεγάζει το τμήμα Διοίκησης Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ενώ άλλα μετατρέπονται σε Μουσεία και πολυχώρους πολιτισμού.
Πάρκα
Η Νάουσα περιβάλλεται από πολύ πράσινο και διαθέτει αρκετά πάρκα. Το δημοτικό πάρκο που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1950, είναι έκτασης 30 περίπου στρεμμάτων, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ενδοαστικά πάρκα της Ελλάδας, με επιβλητική θέα στον κάμπο της Ημαθίας, τον διαμορφωμένο ανθόκηπο αλλά και μία λίμνη έκτασης 1,5 περίπου στρεμμάτων που φιλοξενεί ψάρια, πάπιες και κύκνους. To 2021 το δημοτικό πάρκο εντάχθηκε επίσημα ως πλήρες μέλος στην Ευρωπαϊκή Διαδρομή Ιστορικών Κήπων του Συμβουλίου της Ευρώπης (ERHG). Το γνωστότερο άλσος είναι αυτό του Αγίου Νικολάου.
Άγιος Νικόλαος
Σε απόσταση μόνο τριών χιλιομέτρων απ' το κέντρο της πόλης, βρίσκονται οι πηγές του ποταμού της Αράπιτσας μεσα σε πυκνή βλάστηση από πλατάνια. Η Αράπιτσα υδροδοτεί την πόλη και αρδεύει τα εύφορα κτήματα όλης της περιοχής. Στην τοπική βλάστηση υπάρχουν επίσης άγριο αυτοφυές πυξάρι, φλαμουριές και βελανιδιές. Στην τοποθεσία παρέχονται οργανωμένοι χώροι άθλησης όπως γήπεδα βόλλεϋ, μπάσκετ, τέννις, ποδοσφαίρου καθώς και ένα υπερσύγχρονο κλειστό κολυμβητήριο ολυμπιακών διαστάσεων. Επίσης υπάρχουν εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης των επισκεπτών με ξενοδοχεία και εστιατόρια.
Χιονοδρομικά κέντρα
Σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από την πόλη, βρίσκονται, τα χιονοδρομικά κέντρα Σελίου και το χιονοδρομικό κέντρο 3-5 Πηγάδια, που αποτελούν δύο από τα γνωστότερα χιονοδρομικά κέντρα της Κεντρικής Μακεδονίας. Μάλιστα, το χιονοδρομικό κέντρο Σελίου είναι το πρώτο οργανωμένο χιονοδρομικό κέντρο της χώρας και βρίσκεται στον οικισμό Κάτω Βέρμιο, ένα από τα ψηλότερα χωριά στην Ελλάδα. Το χιονοδρομικό κέντρο 3-5 Πηγάδια είναι μεταγενέστερο του Σελίου και ανήκει διοικητικά στον Δήμο της Ηρωικής Πόλης της Νάουσας. Αποτελεί ένα σύγχρονο χιονοδρομικό κέντρο σε υψόμετρο 1.430 - 2.005 μέτρων με χιονοδρομικές πίστες με κάθε βαθμό δυσκολίας και δρόμους αντοχής. Είναι το πρώτο χιονοδρομικό κέντρο που απέκτησε σύστημα τεχνητής χιόνωσης στην Ελλάδα.
Αρχαιολογικοί χώροι
Αρχαιολογικοί χώροι στην ευρύτερη περιοχή.
Από την προϊστορία μέχρι την οθωμανική κατάκτηση
Στη σημερινή θέση που είναι κτισμένη η Νάουσα δεν έχει εντοπιστεί αρχαίος οικισμός. Από την αρχαία ιστορία της περιοχής, αναφέρεται ότι κάτοικοί της ήταν οι Βρίγες, θρακική φυλή γνωστότερη στην ιστορία με το όνομα Φρύγες, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε όλη την Ημαθία γύρω στον 12ο αιώνα π.Χ.. Οι Βρίγες θα εκδιωχθούν αργότερα από την περιοχή από μακεδονικές φυλές και θα εγκατασταθούν στη Χαλκιδική. Οικιστικές εγκαταστάσεις που ανάγονται στην Εποχή του Χαλκού έχουν ερευνηθεί τις τελευταίες δεκαετίες στην ευρύτερη πεδινή περιοχή. Μεταγενέστερα ευρήματα από την αρχαϊκή εποχή μέχρι της ελληνιστική περίοδο έχουν ανασκαφεί στις θέσεις Κοπανός, Χαρίεσσα, και Λευκάδια, που οδηγούν στο συμπέρασμα ύπαρξης σημαντικής πόλης, και ίσως της πόλης Μίεζα ή Μέζα που αναφέρεται σε αφιέρωμα των Δελφών.
Οι σημαντικότερες αρχαιολογικές θέσης της
Το 168 π.Χ. μετά τη μάχη της Πύδνας η περιοχή περνά στα χέρια τών Ρωμαίων. Έκτοτε η περιοχή της Νάουσας περνά σε αφάνεια.
Η επανίδρυση
Το 1822 η Νάουσα εξεγέρθηκε κατά των Οθωμανών, αλλά η εξέγερση κατεστάλη τον Απρίλιο του ίδιου έτους με βαρύ φόρο αίματος. Προεστοί και αρκετοί χωρικοί της Βέροιας εκτελέστηκαν. Σύμφωνα με αναφορά του Γάλλου πρόξενου, στη Θεσσαλονίκη εστάλησαν μερικοί σάκκοι με κεφάλια και αυτιά των φερόμενων ως επαναστατών. Αρκετές γυναίκες αυτοκτόνησαν για να μη συλληφθούν από τους Τούρκους, πέφτοντας στον γκρεμό του ποταμού της Αράπιτσας. Άλλες απήχθησαν από τους Τούρκους. Σύμφωνα με ενθυμίσεις κατοίκου της Νάουσας, τον 19ο αιώνα αρκετοί Ναουσαίοι είχαν συγγενείς Τούρκους, καταγόμενους από τις γυναίκες που είχαν αρπαχτεί από τους Τούρκους το 1822. Λόγω του Ολοκαυτώματος της Νάουσας, όπως έγινε γνωστή η αιματηρή κατάπνιξη της επανάστασης τον Απρίλιο του 1822, το Ελληνικό κράτος απέδωσε στην πόλη τον τίτλο της "ηρωικής πόλης".
Παρά την καταστροφή της, η Νάουσα κατορθώνει να οικοδομηθεί και πάλι, σημειώνοντας αξιόλογη ανάπτυξη στα τέλη του 19ου αιώνα, με την ανάπτυξη ιδιαιτέρως της ανθηρής βιομηχανίας της κλωστοϋφαντουργίας. Τα βιοτεχνικά προϊόντα αυτή την περίοδο εξάγονται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Ο τομέας αυτός θα αποτελέσει και τη βάση για μεγάλη οικονομική ακμή που συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση από την Οθωμανική κυριαρχία για να παρακμάσει στις αρχές της δεκαετίας του '90. Η παρακμή του κλάδου οδήγησε σε κλείσιμο μεγάλων βιομηχανικών μονάδων και σε δραματική αύξηση της ανεργίας.
Στη Νάουσα παρατηρήθηκε ένα σημαντικό χρονικό κενό όσον αφορά στην κατοίκηση της περιοχής με οργανωμένη μορφή πολιτείας. Στην όψιμη Ρωμαιοκρατία και στα χρόνια που ακολούθησαν, οι αρχαίοι οικισμοί άρχισαν να παρακμάζουν. Ο ανασυνοικισμός, σύμφωνα με την τοπική παράδοση αλλά και έμμεσες ιστορικές μαρτυρίες, τοποθετείται τον 14ο αιώνα (1385-86), λίγο μετά την κατάληψη της Βέροιας από τους Τούρκους (γύρω στα 1383-87). Την εποχή εκείνη επικρατούσε αναρχία στην περιοχή καθώς άτακτες μονάδες γαζήδων έκαναν συχνές επιδρομές και καταλάμβαναν, συχνά για μικρό διάστημα, πόλεις και περιοχές της Μακεδονίας. Τρομαγμένοι κάτοικοι της περιοχής κατέφυγαν μεταξύ άλλων και στα όρια της σημερινής πόλης της Νάουσας, στα δάση και ορεινά άσυλά της και συνέβαλαν στην επανακατοίκηση της περιοχής. Ο ντόπιος τοπάρχης Σιαχ Λιάνης παραχώρησε σημαντικά προνόμια στους χριστιανούς κατοίκους της. Η τοποθεσία όπου είναι χτισμένη η πόλη σήμερα ήταν ιδανική, καθώς όλος ο κάμπος απλωνόταν στα πόδια των κατοίκων που μπορούσαν εύκολα να δουν επερχόμενους κινδύνους.
Μετά την ολοκληρωτική κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Οθωμανούς η περιοχή περιήλθε στα χέρια του Γαζή Αχμέτ Εβρενός, ένος από τους πιο δραστήριους στρατηγούς του σουλτάνου Μουράτ Α' στον οποίο η τουρκική παράδοση αποδίδει την κατάληψη σχεδόν κάθε σημαντικής πόλης της Μακεδονίας. Εδώ θα ιδρύσει βακούφι που οι απόγονοί του διατήρησαν στα Γιαννιτσά. Ο ελληνικός πληθυσμός στην περιοχή απολάμβανε εξ αρχής σημαντικά προνόμια, χάρη στην παρέμβαση της Βαλιντέ Χανούμ Σουλτάνας (Μάρα Μπράνκοβιτς, κόρης του Σέρβου ηγεμόνα Γεωργίου Μπράνκοβιτς και σύζυγος του Μουράτ Β'). Η Νάουσα ήταν χριστιανική πόλη εξ’ αρχής (εκτός από τον καδή (δικαστή) και το βοεβόδα (διοικητή) δεν ήταν άλλοι Οθωμανοί στην πόλη), με δικαιώματα αυτοδιοίκησης, δικής της φρουράς και με σημαντικά φορολογικά προνόμια, που επέτρεψαν τη γρήγορη συγκέντρωση πληθυσμού και την ανάπτυξη της χειροτεχνίας (οπλουργία, χρυσοχοΐα, υφαντουργία κλπ). Ήδη απ' τον 17ου αιώνα υπάρχει ένα αστικό κέντρο με χίλια περίπου σπίτια και οικονομική επιρροή στην περιοχή της κεντρικής Μακεδονίας και πιο πέρα (λόγω της θέσης στο δρόμο τών καραβανιών που συνέδεε τις νοτιοβαλκανικές αγορές). Ο Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει ότι κατοικείται κυρίως από Έλληνες κατά την επίσκεψή του το 17ο αιώνα.
Μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα λίγα είναι γνωστά για την πόλη. Η πρώτη σημαντική πληροφορία αναφέρεται στη στάση του 1705 όταν Τούρκος αξιωματούχος πήγε στην περιοχή με την εντολή να στρατολογήσει νέους για τα τάγματα των γενίτσαρων. Οι κάτοικοι, αρνήθηκαν να παραδώσουν τα παιδιά τους και σκότωσαν τον αξιωματούχο και δύο συνοδούς του. Με επικεφαλής τον αρματολό Ζήση Καραδήμο και τους δύο γιούς του, κάπου 100 άτομα ύψωσαν τη σημαία της ανταρσίας και προκαλούσαν πλήγματα στους κατακτητές. Απόσπασμα όμως από 800 Τούρκους κατόρθωσε να κυκλώσει τους αντάρτες και τελικά να σκοτώσει στη μάχη τον Καραδήμο. Οι δύο γιοί του θα συλληφτούν και θα καταδικαστούν σε θάνατο. Η στάση των Ναουσαίων του 1705, ήταν από τις σημαντικότερες του υπόδουλου Ελληνισμού, ήταν η αιτία να σταματήσει το παιδομάζωμα στον Ελληνικό χώρο.
Η ηρεμία θα διαρκέσει όμως λίγα μόνο χρόνια. Το Φεβρουάριο του 1822, η Νάουσα παρόλη την ευημερία της θα λάβει μέρος στα πλαίσια της Ελληνικής Επανάστασης. Την ημέρα εκείνη έγινε πανυγηρική κήρυξη της Επανάστασης στον Μητροπολιτικό ναό με δοξολογία, ορκωμοσία, επαναστατικά άσματα και ύψωση των σημαιών στους πύργους και τις πύλες της πόλης. Πολεμικές επιχειρήσεις με αρχηγούς τους Ζαφειράκη Θεοδοσίου και Αναστάσιο Καρατάσο, με στόχο τη δημιουργία ελεύθερου επαναστατικού καθεστώτος στην περιοχή, θα οδηγήσουν στην πολιορκία της πόλης από τα στρατεύματα του Διοικητή της Θεσσαλονίκης Μεχμέτ Εμίν Πασά, γνωστού ως Εμπού Λουμπούτ (ο ροπαλοφόρος). Η πόλη, παρά την ηρωική αντίσταση, θα υποκύψει τελικά στη δύναμη των 12.000 ανδρών του πασά στις 22 Απριλίου 1822, Κυριακή του Θωμά. Ακολούθησαν η καταστροφή της πόλης, λεηλασίες, σφαγές και διωγμοί του πληθυσμού. Αρκετές γυναίκες προτιμούν να σκοτωθούν πέφτοντας με τα παιδιά τους στ' αφρισμένα νερά του καταρράκτη της Αράπιτσας στους "Στουμπάνους" για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Σύμφωνα με τα επίσημα οθωμανικά ντοκουμέντα 409 Ναουσαίοι θα σκοτωθούν, 33 θα εγκαταλείψουν την πόλη και 198 θα λάβουν χάρη, όλοι ως επί το πλείστον άνδρες. Πάνω από 400 γυναικόπαιδα θα πωληθούν ως σκλάβοι. Οι περιουσίες των νεκρών και φυγάδων (655 σπίτια) και της εκκλησίας (226 σπίτια) θα δημευτούν. Ύστερα από αυτό το γεγονός η πόλη θα χάσει για τα επόμενα χρόνια τα προνόμιά της. Πολλοί Ναουσαίοι θα συνεχίσουν τον αγώνα του 1821 στη Νότιο Ελλάδα. Ναουσαίοι αγωνιστές που διακρίθηκαν είναι ο εκατόνταρχος Λάζαρος (Λάζος) Γεωργίου, οι αξιωματικοί (Ζ΄ τάξης) Δημήτριος Αγγελόπουλος, Κωνσταντίνος Καραμεσίνας και Φίλιππος Καραμεσίνας, οι υπερασπιστές της Ύδρας Κωνσταντίνος Γιάννη και Νικόλαος Τουφεξής, ο συναγωνιστής του Αναστάσιου Καρατάσου Γεώργιος Θεοδοσίου, οι υπαξιωματικοί Κωνσταντίνος Αθανασίου και Ιωάννης Μιχαήλ και οι Εμμανουήλ Πίπας (γεν. 1800), Αναστάσιος (Τάσιος) Εμμανουήλ (γεν. 1805), Άγγελος Ιωάννου (γεν. 1797), Δημήτριος Κωνσταντίνου (γεν. 1801) και ο Γεώργιος Κώστα (γεν.1804). Τη Νάουσα εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος Βάιος Γεωργίου στην Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους το 1829 και στην Δ΄ κατ' επανάληψη εθνοσυνέλευση στα Μέγαρα, το 1831.
Μόλις το 1849 θα επιτραπεί πάλι μια μορφή αυτοδιοίκησης με την εκλογή άρχοντα και σχετικής αυτονομίας. Από το1868 οι άρχοντες θα επιτραπεί να γίνουν δήμαρχοι της πόλης, τίτλος που θα είναι για τα επόμενα χρόνια συνεχώς σε χριστιανικά χέρια. Ο δήμαρχος μπορούσε επίσημα να αποφασίσει για τα κοινά και είχε οπλισμένους σωματοφύλακες.
μικρογραφία|Το πέτρινο Παλιογέφυρο έξω από τη Νάουσα. Παρόλη την καταστροφή, η Νάουσα θα αναρρώσει γρήγορα. Οι 198 Ναουσαίοι που έλαβαν χάρη, ανήκαν και στις πιο εύπορες οικογένειες. Εκτός από τα χωράφια, διέθεταν και 17 εργαστήρια, 26 βιοτεχνίες και 4 μεγάλες λανάρες. Έτσι υπήρξε η βάση και πάλι για οικονομική ανάπτυξη, ιδίως στην παρασκευή μάλλινων. Χριστιανικές οικογένειες θα μετακομίσουν στη Νάουσα ενώ οι αρχές προέτρεψαν και την εγκατάσταση μουσουλμανικών οικογενειών για την αποφυγή νέων κινημάτων. 70 μουσουλμανικές οικογένειες θα ανταποκριθούν στο κάλεσμα.
Στα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας η Νάουσα θα γνωρίσει εμπορική και βιομηχανική ακμή. Η ανάπτυξη θα ξεκινήσει κυρίως με τις μεταρρυθμίσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατά την περίοδο του Τανζιμάτ (Tanzimat) μεταξύ άλλων οι θρησκευτικές μειονότητες θα αποκτήσουν ίσα δικαιώματα με τους μουσουλμάνους και η ισότητα θα προσδώσει περισσότερη σιγουριά σε θέματα ιδιοκτησίας. Γύρω στις 20 οικογένειες θα αποτελέσουν τη βάση της οικονομικής ακμής για τα επόμενα χρόνια. Μέσω παντρειών πολλές από αυτές θα έχουν μετοχές και στις επιχειρήσεις άλλων οικογενειών. Το 1874-1875 ιδρύεται το εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας «Λόγγου–Κίρτση-Τουρπάλη» στη Νάουσα, η πρώτη ίσως βιομηχανία στα Βαλκάνια με τη σύγχρονη έννοια του όρου. Οι βιομήχανοι επωφελήθηκαν της διεθνής πτώσης της τιμής βαμβακιού, του φτηνού νερού ως ενέργεια και των χαμηλών μισθών και έτσι θα μπορέσουν να ανταγωνιστούν πλέον ικανοποιητικά τις εισαγωγές βαμβακερών από το εξωτερικό. Ακολουθούν στα επόμενα χρόνια και μέχρι της αρχές του 20ου αιώνα και άλλες βιομηχανικές μονάδες κλωστοϋφαντουργίας. Παράλληλα οι μέχρι τότε ισχυροί στην αγορά βούλγαροι παραγωγοί μάλλινων δεν ικανοποιούν πλέον ποιοτικώς τις ανάγκες κυρίως του Οθωμανικού στρατού και έτσι χάνουν σταδιακά την αγορά της Αυτοκρατορίας. Τα καινούργια εργοστάσια των Ναουσαίων επωφελούνται της ευκαιρίας και το εργοστάσιο Χατζηλαζάρου ειδικά αδυνατεί να ικανοποιήσει την αυξημένη ζήτηση του στρατού σε μάλλινα.
Στη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα (1904-1908) η Νάουσα αποτέλεσε σημαντικό κέντρο κατά της δράσης τών βούλγαρων κομιτατζήδων. Ελληνικά ανταρτικά σώματα υποστηρίζονταν από την πόλη με σημαντικότερους οπλαρχηγούς, τον Επαμεινώνδα Γκαρνέτα και Ιωάννη Σημανίκα. Ο Μακεδονικός Αγώνας αποτέλεσε την αφετηρία των νικηφόρων απελευθερωτικών πολέμων της περιόδου 1912-1913, που είναι γνωστοί στην ιστοριογραφία ως βαλκανικοί πόλεμοι. Η Νάουσα θα απελευθερωθεί από την Οθωμανική κυριαρχία στις 17 Οκτωβρίου του 1912. μικρογραφία|Το μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα που στεγάζεται στο παλιό επισκοπείο της πόλης. Κατά την απελευθέρωση, η Νάουσα θα είναι μια βιομηχανική πόλη και ο πληθυσμός της ήταν 9.000 με 12.000 κάτοικοι, από τους οποίους γύρω στο 20% εργάτες (ως επί το πλείστον ανύπαντρες γυναίκες). Η πόλη έχει το 1912 τρεις κλωστοϋφαντουργίες με 14.200 αργαλειούς. Άλλες 3 κλωστοϋφαντουργίες με 26.500 αργαλειούς στην Έδεσσα και Θεσσαλονίκη ανήκουν εξ’ ολοκλήρου σε Ναουσαίους. Η Νάουσα ελέγχει έτσι εκείνη την εποχή 6 από τις 10 μονάδες της Μακεδονίας που με τη σειρά της είχε τις μισές μονάδες παραγωγής ολόκληρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 90% των εργαζομένων στις μηχανοποιημένες μονάδες επεξεργασίας μαλλιού ελέγχονταν από Ναουσαίους. Τη ίδια χρονιά η πόλη διέθετε επίσης 3 μεγάλους και δεκάδες μικρούς μύλους, 3 ξυλουργικές μονάδες, και δεκάδες πιεστήρια, μεταξουργεία και μικρότερες βιοτεχνίες επεξεργασίας μαλλιών.
Η οικονομική ανάπτυξη θα συνεχιστεί αμείωτη και με την πόλη σαν τμήμα του Ελληνικού κράτους. Νέες βιομηχανικές μονάδες ιδρύονται, η γεωργία εκσυγχρωνίζεται με τη συστηματική δεντροκαλλιέργεια και το εξωτερικό εμπόριο σημειώνει άλματα. Ο πληθυσμός της πόλης γνώρισε σημαντική αύξηση όταν μεγάλος αριθμός Μικρασιατών προσφύγων εγκαταστάθηκαν στη Νάουσα, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή το 1922 και την επακόλουθη Συνθήκη της Λωζάννης.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής Ναουσαίοι θα συμμετάσχουν ενεργά στην Εθνική Αντίσταση. Ο μεγάλος όγκος των εργατών που υπήρχε στην πόλη είχε γίνει από προπολεμικά πεδίο στρατολόγησης για το ΚΚΕ. Ταυτόχρονα οι ορεινοί όγκοι γύρω από τη Νάουσα εδιναν τη δυνατότητα οργάνωσης ανταρτικών ομάδων. Έτσι στα γύρω βουνά ο (κομμουνιστικός) ΕΛΑΣ ο οποίος δεν ανέχεται άλλες οργανώσεις, εγκαθιστά το αρχηγείο και κέντρα υποδοχής στρατολογημένων. Ταυτόχρονα ξεκινάει η εμφύλια διαμάχη για τον έλεγχο του αντιστασιακού κινήματος.
Στα μέσα Σεπτεμβρίου 1944, ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Νάουσα. Τον Μάιο του 1945 θα γίνουν μεγάλες απεργίες του εργατικού κινήματος. Στον Εμφύλιο που ακολούθησε την Κατοχή, η πόλη θα δεχτεί συχνά αντάρτικες επιθέσεις. Το Αύγουστο του 1946 η πόλη θα δεχτεί επι τρεις μέρες επίθεση από μεγάλες ομάδες ανταρτών. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς η πόλη θα χτυπηθεί και πάλι από δύναμη 400 κομμουνιστών. Μεγάλο τμήμα της Νάουσας, που απαριθμούσε περίπου 12.000 κατοίκους θα πέσει θύμα της φωτιάς. Στα τέλη Ιανουαρίου του 1949 η πόλη θα καταληφθεί για δυο-τρεις μέρες, κατά τη διάρκεια της κατάληψης της η πόλη θα πυρποληθεί και πολλοί κάτοικοι ιδίως νέες και νέοι θα απαχθούν βίαια. Ταυτόχρονα εκτελούνται οι περισσότεροι από τους επιφανείς πολίτες μεταξύ των οποίων ο Δήμαρχος της πόλης. Αρκετοί από τους βίαια στρατολογηθέντες θα βρουν τον θάνατο λίγες μέρες αργότερα, καθώς θα ριχτούν αγύμναστοι και στην πρώτη γραμμή στη μάχη της Φλώρινας (12.02.49). Τον Ιούνιο 1949 η Νάουσα θα ξαναδεχτεί επίθεση και 300 κάτοικοι θα γίνουν όμηροι. Η Πολεμική Αεροπορία θα πλήξει όμως τους οπισθοχωρούντες αντάρτες που θα αφήσουν τελικά τους απαχθέντες ελεύθερους.
Μετά το τέλος του Εμφυλίου η Νάουσα ξαναγεννιέται από τη στάχτη της. Τα καταστραμμένα εργοστάσια ξαναχτίζονται, χιλιάδες εργάτες ξαναβρήκαν δουλειά και το πυρπολημένο αρχοντικό κέντρο ανοικοδομήθηκε. Από τη δεκαετία του '50 μέχρι και σήμερα παράγονται οι φλοκάτες στη Νάουσα. Συνάμα στον τομέα της γεωργίας καινούργιες δυναμικές καλλιέργειες θα συντελέσουν στην παραπέρα ανάπτυξη της πόλης και ο πλούσιος δασικός πλούτος του Βερμίου θα αξιοποιηθεί κατάλληλα.
Σιδηροδρομικές μεταφορές
Η Νάουσα εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό που εγκαινιάστηκε το 1894 επί σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλωρίνης. Από το 2009, εξυπηρετείται από τον προαστιακό Θεσσαλονίκης ο οποίος συνδέει την πόλη με τη Θεσσαλονίκη και μετά και με την Έδεσσα.
Δήμος Ηρωικής πόλης Νάουσας
Ο Δήμος της Νάουσας ιδρύθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1912, αμέσως μετά την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς. Με τις οργανωτικές αλλαγές του Προγράμματος Ανασυγκρότησης της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης « Καποδίστριας», ο Δήμος θα μεγαλώσει σημαντικά με την ενσωμάτωση των κοινοτήτων Αρκοχωρίου, Γιαννακοχωρίου, Ροδοχωρίου (με τους οικισμούς Ροδοχωρίου, Μεταμόρφωσης και Αγίου Παύλου) και Στενημάχου. Το 2011 με το πρόγραμμα τοπικής αυτοδιοίκησης Καλλικράτης, με τον δήμο Ηρωικής Πόλης Νάουσας συνενώθηκαν οι πρώην Δήμοι Ανθεμίων (Επισκοπή, Κοπανός, Λευκάδια, Μαρίνα, Πολλά Νερά, Μονόσπιτα, Χαρίεσσα) και Ειρηνούπολης (Αγγελοχώρι, Αρχάγγελος, Άνω Ζερβοχώρι, Παλαιό Ζερβοχώρι, Πολυπλάτανος).
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η πόλη της Νάουσας έχει αδελφοποιηθεί ή υπογράψει πρωτόκολλα φιλίας και συνεργασίας με τις ακόλουθες πόλεις:
Πολ Χέιμαν
Ο Πολ Χέιμαν (αγγλικά: Paul Heyman, 11 Σεπτεμβρίου 1965 - ...) είναι Αμερικανός δημοσιογράφος και μάνατζερ πάλης, καθώς και περιστασιακός ηθοποιός.
Τα πρώτα χρόνια
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 ως μάνατζερ άλλων παλαιστών. Το 1988, αποκτήθηκε από το World Championship Wrestling, στο οποίο συνέχισε ως μάνατζερ, έως και το 1993 και από τα χέρια του πέρασαν νέα ταλέντα, όπως ο θρυλικός Αντερτέικερ, τότε με άλλο όνομα. Στην εταιρεία WCW, πέρασε και από σχολιαστής, αλλά και ως παρασκηνιακός παραγωγός.
Αφεντικό στο ECW
Το 1993, ξεκίνησε την ιδέα μιας νέας εταιρείας. Σιγά - σιγά έγινε το αφεντικό του Eastern Championship Wrestling που ανήκε στον Τοντ Γκόρντον και μετά, πήρε την ονομασία Extreme Championship Wrestling. Το ECW με τις ιδέες του Χέιμαν και τον εναλλακτικό τρόπο που προσέγγιζε το κατς, έγινε γρήγορα διάσημο και απέκτησε οπαδούς. Το 2001 όμως χρεοκόπησε και ο Χέιμαν ως αφεντικό ανακοίνωσε τα δυσάρεστα στους οπαδούς.
Μάνατζερ στο WWE
Μετά το τέλος του ECW, ο Χέιμαν συνέχισε ως σχολιαστής στο WWE. Από το 2002 γίνεται μάνατζερ του Μπροκ Λέσναρ, τον οποίο βοηθά να φτάσει σύντομα στην κορυφή. Την περίοδο 2003-2004 γίνεται Γενικός Διευθυντής του SmackDown και έπειτα επιστρέφει ως μάνατζερ για τους Ντί-Βον και Μπούμπα Ρέι, τους Ντάντλεϊ Μπόιζ. Από το 2005 αρχίζει η ιδέα της αναγέννησης του ECW, τα δικαιώματα του οποίου έχει πλέον το WWE. Το 2006 γίνεται το ECW νέο τηλεοπτικό πρόγραμμα με δικό του ρόστερ και ο Χέιμαν γίνεται ο Γενικός Διευθυντής του. Έναν χρόνο αργότερα, αφού δεν συμφωνεί με το τρόπο που παρουσιάζεται το νέο ECW αποχωρεί από το WWE. Το 2012 επέστρεψε ως μάνατζερ του Μπροκ Λέσναρ, που επέστρεψε επίσης, μετά από πολλά χρόνια στην εταιρεία. Σύντομα έγινε ο μάνατζερ του Σι Εμ Πανκ, με τον οποίο άρχισε μια κόντρα το 2013. Μετά απο μια αποτυχημένη συνεργασία με τον Κέρτις Άξελ και τον Ράιμπακ, ο Χέιμαν ανέλαβε τον Σεζάρο το 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Αριστερή Ενότητα
Η Αριστερή Ενότητα δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2007 και αποτελεί δικτύωση αυτόνομων αριστερών σχημάτων με πολιτική και συνδικαλιστική δράση εντός και εκτός των Πανεπιστημίων. Πολιτικά είχε αναφορά στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το καλοκαίρι του 2015. Πλέον, δεν έχει αναφορά σε κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα.
Ίδρυση και συνιστώσες
Η ίδρυση της Αριστερής Ενότητας προέκυψε μετά από το πέρας των φοιτητικών κινημάτων του '06 και '07.
Κύριες συνιστώσες στη δημιουργία της Αριστερής Ενότητας ήταν το ΔΑΡΑΣ και τα Αριστερά Σχήματα.
Και οι δύο δυνάμεις συμμετείχαν ακόμη στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, μέσω του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, αλλά και στο αντιπολεμικό κίνημα.
Έτσι, τον Μάρτιο του 2007, τα Αριστερά Σχήματα σε συνεργασία με το ΔΑΡΑΣ και ανεξάρτητα σχήματα δημιούργησαν την Αριστερή Ενότητα, με σκοπό να αποτελέσει το όχημα για τη συμπόρευση όλων των αριστερών δυνάμεων μέσα στα Πανεπιστήμια.
Ιδεολογία
Λόγω του ότι η ΑΡ.ΕΝ. δεν είναι κόμμα, οργάνωση, ούτε πολιτική συμμαχία, αλλά ένα δίκτυο από σχήματα, δηλαδή μικρές πολιτικές οργανώσεις κυρίως σε πανεπιστήμια, είναι δύσκολο να εντοπισθεί ακριβής κοινή ιδεολογία ανάμεσά τους. Κοινή συνιστώσα των σχημάτων φαίνεται να είναι η αναφορά και έμπνευση από γενικότερα κινήματα τις αριστεράς, κυρίως σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού χαρακτήρα.
Ιδιαίτερη έμφαση φαίνεται να δίνεται από τα σχήματα που συμμετέχουν στην ΑΡ.ΕΝ. για αντιφασιστικά, αντιρατσιστικά, φεμινιστικά και ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα.
Τρόπος λειτουργίας
Στο Πανελλαδικό διήμερο στις 8-9 Μαρτίου του 2014 αποφασίστηκε η λήψη αποφάσεων σε όλες τις διαδικασίες της ΑΡΕΝ με τη μεθοδολογία μία ψήφος ανά σχήμα. Επίσης καθορίστηκε και ένα συντονιστικό της ΑΡΕΝ, αναγνωρισμένο και αποφασισμένο από όλα τα σχήματα, στο οποίο θα συμμετέχουν ορισμένα σχήματα κυκλικά μετά από κάθε πανελλαδική διαδικασία.
Πολιτικές Συμμαχίες
Η Αριστερή Ενότητα αποφάσισε στις φοιτητικές εκλογές του 2016 την κοινή κάθοδο με την ΕΑΑΚ και το ΑΡΔΙΝ σε μια σειρά φοιτητικών συλλόγων σε όλη την Ελλάδα υπό το όνομα "Αριστερή Ανατρεπτική Συνεργασία (ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ)".
Διάσπαση και αποχωρήσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ και ΚΟΕ
Τον Μάρτιο του 2014, οι δυνάμεις που πρόσκεινταν στην πολιτική οργάνωση Παρέμβαση (πρότερη διάσπαση της ΚΟΕ) αποχώρησαν από την ΑΡΕΝ.
Στο Πανελλαδικό διήμερο στις 10-11 Οκτωβρίου 2015, τα μέλη της ΑΡΕΝ που παρέμειναν στη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησαν από την Αριστερή Ενότητα, διαφωνώντας με την κατεύθυνση για σύγκρουση με την Ευρωζώνη που έβαζε η πλειοψηφία των σχημάτων της ΑΡΕΝ και με την κριτική στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Είχε προηγηθεί η αποχώρηση της πλειοψηφίας του ΚΣ αλλά και των μελών της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι η ΑΡΕΝ έπαψε πλέον να έχει αναφορά στο ΣΥΡΙΖΑ. Τα μέλη της ΑΡΕΝ που παρέμειναν στη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ ίδρυσαν το BLOCO - Δίκτυο Σχημάτων Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Μαουτχάουζεν (μουσική)
Μαουτχάουζεν (The Balad of Mauthausen) ονομάστηκε ο κύκλος τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία αποτελούν μελοποίηση -κατά κύριο λόγο- του αφηγηματικού έργου Μαουτχάουζεν του Ιάκωβου Καμπανέλλη, στο οποίο περιγράφεται ο έρωτας δύο κρατουμένων στο ομώνυμο στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο ποιητής Ιάκωβος Καμπανέλλης φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν. Το 1965 έγραψε τέσσερα ποιήματα που αφορούσαν εκείνη την περίοδο και ζήτησε από τον καλό του φίλο και συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη να τα μελοποιήσει. Ο Θεοδωράκης, ο οποίος είχε φυλακιστεί και ο ίδιος κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής σε γερμανικές και ιταλικές φυλακές, δημιούργησε όμορφες και αξέχαστες μελωδίες που αναδεικνύουν τα συγκινητικά ποιήματα του Καμπανέλλη. Εκείνα τα ποιήματα έγιναν έκτοτε παγκοσμίως γνωστά ως η τριλογία του Μαουτχάουζεν. Η συμβολή της τραγουδίστριας Μαρίας Φαραντούρη ήταν καθοριστική.
Στην αρχική ελληνική έκδοση του έργου, που ηχογραφήθηκε το 1966, περιλαμβάνονται τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα του Καμπανέλλη («Άσμα ασμάτων», «Ο Αντώνης», «Ο δραπέτης» και «Όταν τελειώσει ο πόλεμος») καθώς και άλλων ποιητών («Κουράστηκα να σε κρατώ» του Δημήτρη Χριστοδούλου, «Ο ίσκιος έπεσε βαρύς» του Γεράσιμου Σταύρου, «Πήρα τους δρόμους του ουρανού» του Τάσου Λειβαδίτη, και «Στου κόσμου την ανηφοριά», «Το εκκρεμές» και «Τ' όνειρο καπνός» του Νίκου Γκάτσου). Τραγουδάει η Μαρία Φαραντούρη.
Στην γερμανική έκδοση (Pläne) του έργου ("Mauthausen Trilogy"), που ηχογραφήθηκε μεταξύ των ετών 1995 και 1999, περιλαμβάνονται τα τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα του Καμπανέλλη σε τρεις γλώσσες: την Ελληνική, την Εβραϊκή και την Αγγλική. Το ύφος των τραγουδιών ποικίλει ανάμεσα στις γλωσσικές αποδόσεις μεταξύ της τζαζ και της κλασικής μουσικής. Τραγουδάνε η Μαρία Φαραντούρη, η Ελινόαρ Μοάβ Βενιάδη και η Νάντια Βάινμπεργκ. Στο τέλος αυτής της έκδοσης περιλαμβάνονται τα λόγια ενός επιζήσαντα από το Ολοκαύτωμα, του Σιμόν Βίσενταλ, ο οποίος ήταν κρατούμενος στο Μαουτχάουζεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Τραγούδια για το Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Τραγούδια του 1966
Περιφέρεια Παβλοντάρ
Η επαρχία Παβλοντάρ (Павлодар облысы, Pavlodar oblısı, پاۆلودار وبلىسى) είναι περιφέρεια του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Παβλοντάρ, με πληθυσμό 322.851 κατοίκων: 742.475 (απογραφή 2009) 806.983 (απογραφή 1999). Συνορεύει στα βόρεια με τη Ρωσία, και με τις ακόλουθες περιφέρειες του Καζακστάν, την περιφέρεια Ακμόλα στα δυτικά, με την περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στα νοτιοανατολικά, με την περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν στα βορειοδυτικά και την περιφέρεια Καραγκάντα στα νότια. Πολλοί άνθρωποι, ειδικά οι Ουκρανοί, μετανάστευσαν στο Παβλοντάρ στην εκστρατεία του Νικίτα Χρούστσοφ, την Καμπάνια των Παρθένων Χωρών.
Ο ποταμός Ιρτίς ξεκινάει από τα όρη Αλτάι στην Κίνα προς τη Ρωσία μέσω της περιφέρειας, ενώ το κανάλι Ιρτίς-Καραγκάντα διασχίζει το δυτικό τμήμα της περιφέρειας, και τραβάει μερικό από το νερό του ποταμού προς το Εκιμπαστούζ και την Καραγκάντα.
Το εθνικό πάρκο Μπαγιαναούλ βρίσκεται στην περιφέρεια, 100 χιλιόμετρα από το Εκιμπαστούζ.
Διοικητικές διαιρέσεις - Δημογραφικά στοιχεία (Ιανουάριος 2007)
Η περιφέρεια διαιρείται σε δέκα επαρχίες και τις πόλεις Παβλοντάρ, Ακσού και Εκιμπαστούζ. Τρεις πόλεις έχουν καθεστώς πόλεις στην περιφέρεια Παβλοντάρ. Αυτές είναι το Παβλοντάρ, το Ακσού και το Εκιμπαστούζ. μικρογραφία|Ποταμοί [[Ποταμός Ομπ|Ομπ και Ιρτύς, και οι λεκάνες απορροής τους]] Η περιφέρεια φιλοξενεί ένα εύρος εθνοτικών ομάδων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παβλονταρ
Ο Λαβύρινθος
Ο Λαβύρινθος (γνωστή και ως Ο Λαβύρινθος: Το τεστ) (αγγλικά: The Maze Runner) είναι Αμερικανική νεο-νουάρ δυστοπική ταινία θρίλερ, επιστημονικής φαντασίας και δράσης που κυκλοφόρησε το 2014 σε σκηνοθεσία του Ουές Μπαλλ (σκηνοθετικό ντεμπούτο) και βασίζεται στο μυθιστόρημα του Τζέιμς Ντάσνερ, Το τεστ. Η ταινία αποτελεί το πρώτο μέρος της σειράς Ο Λαβύρινθος και είναι σε παραγωγή των Έλεν Γκόλντσμιθ-Βέιν, Γουίκ Γκόντφρεϊ, Μάρτι Μπόουεν και Λι Στόλμαν, ενώ το σενάριο ανήκει στους Νόα Όπενχαϊμ, Γκραντ Πιρς Μάγιερς και Τ.Σ. Νόουλιν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Ντίλαν Ο'Μπράιεν, Κάγια Σκοντελάριο, Τόμας Μπρόντι-Σάνγκστερ, Κι Χονγκ Λι, Ουίλ Πούλτερ και Πατρίσια Κλάρκσον. Η ιστορία ακολουθεί τον δεκαεξάχρονο Τόμας, τον οποίο υποδύεται ο Ο'Μπράιεν, ο οποίος ξυπνάει σε ένα σκουριασμένο ανελκυστήρα χωρίς μνήμη, μόνο για να μάθει ότι παραδόθηκε σε έναν λαβύρινθο μαζί με αρκετά άλλα αγόρια, τα οποία προσπαθούν να βρουν την έξοδο του Λαβυρίνθου ο οποίος όμως αλλάζει συνεχώς. Όλα αυτά ενώ έχουν σχηματίσει μια λειτουργική κοινωνία, την οποία ονομάζουν Γκλέιντ.
Η ανάπτυξη του Λαβύρινθου ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2011 όταν η Fox αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος του Ντάσνερ με τα στούντιο Temple Hill Entertainment και TSG Entertainment. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στο Μπατόν Ρουζ της Λουιζιάνα στις 13 Μαΐου 2013 και ολοκληρώθηκαν στις 12 Ιουλίου 2013.
Ο Λαβύρινθος κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2014 στις Ηνωμένες Πολιτείες από την 20th Century Fox. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι θεώρησαν την ταινία καλύτερη από άλλες προσαρμογές εφηβικών βιβλίων σε ταινίες, με το τέλος και την έλλειψη της καθαρότητας στην πλοκής να λαμβάνουν αρνητικά σχόλια. Η ταινία ήταν εμπορική επιτυχία καθώς βρέθηκε στην κορυφή του box-office κατά τη διάρκεια του πρώτου Σαββατοκύριακου προβολής με έσοδα $32.5 εκατομμύρια και κάνοντάς την την έβδομη ταινία στη λίστα κατάταξης με τα μεγαλύτερα έσοδα πρώτου Σαββατοκύριακου κατά το μήνα Σεπτέμβριο. Συνολικά η ταινία απέφερε έσοδα περισσότερα από $348 εκατομμύρια παγκοσμίως, με προϋπολογισμό $34 εκατομμύρια.
Μια συνέχεια με τον τίτλο Ο Λαβύρινθος: Πύρινες Δοκιμασίες, κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια τρίτη και τελευταία ταινία με τον τίτλο Ο Λαβύρινθος: Η Τελική Δοκιμασία, κυκλοφόρησε στις 26 Ιανουαρίου 2018.
Πλοκή
Ένας έφηβος ξυπνάει μέσα σε ένα υπόγειο ανελκυστήρα χωρίς να θυμάται το ποιος είναι. Μια ομάδα από νεαρά αγόρια τον υποδέχεται σε μια μεγάλη καταπράσινη περιοχή, το «Γκλέιντ», η οποία είναι περιτριγυρισμένη από ψηλά, πέτρινα τείχη. Τα αγόρια («Γκλέιντερς») έχουν διαμορφώσει μια στοιχειώδη κοινωνία, με τον καθένα από αυτούς να έχει αναλάβει εξειδικευμένες εργασίες. Ο αρχηγός τους, ο Άλμπι, λέει ότι το κάθε αγόρι που έρχεται στο Γκλέιντ μέσω του ανελκυστήρα, θυμάται τελικά το όνομά του, αλλά τίποτα άλλο από το παρελθόν του. Το αγόρι μαθαίνει ότι ένας τεράστιος Λαβύρινθος που τους περιτριγυρίζει μπορεί να είναι η μόνη διέξοδος από το Γκλέιντ. Κατά τη διάρκεια της μέρας, καθορισμένοι Δρομείς βγαίνουν στον Λαβύρινθο και ψάχνουν ένα δρόμο διαφυγής, επιστρέφοντας στο Γκλέιντ πριν να πέσει η νύχτα οπόταν η είσοδος στον Λαβύρινθο κλείνει.
Καθώς βρίσκεται σε μια διαμάχη με ένα άλλο αγόρι, τον Γκάλι, το αγόρι θυμάται ότι το όνομά του είναι Τόμας. Την επόμενη μέρα, δέχεται επίθεση από τον Μπεν, έναν Δρομέα που βρίσκεται σε παραλήρημα εξαιτίας του τσιμπήματος από ένα Γκρίβερ – θανατηφόρα τεχνο-οργανικά πλάσματα τα οποία περιπλανιόνται στον Λαβύρινθο κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ο Μπεν εξορίζεται στον Λαβύρινθο για να πεθάνει, καθώς δεν υπάρχει θεραπεία για τον τραυματισμό του. Αργότερα, ο Άλμπι και ο Μίνο, ο αρχηγός των Δρομέων, ανιχνεύουν τα βήματα του Μπεν μέσα στον Λαβύρινθο. Ο Μίνο εμφανίζεται το σούρουπο να σέρνει τον Άλμπι, ο οποίος έχει τσιμπηθεί, προς το Γκλέιντ αλλά δεν προλαβαίνουν να περάσουν την είσοδο προτού αυτή κλείσει. Ο Τόμας, πριν κλείσει η είσοδος, τρέχει μέσα στον Λαβύρινθο για να βοηθήσει, με αποτέλεσμα να παγιδευτούν και οι τρεις έξω από το Γκλέιντ. Ο Τόμας δελεάζει ένα Γκρίβερ σε ένα μονοπάτι που κλείνει και το συνθλίβει. Τα τρία αγόρια καταφέρνουν να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια της νύχτας και επιστρέφουν το επόμενο πρωί στο Γκλέιντ προς έκπληξη όλων.
Το πρώτο κορίτσι καταφτάνει με τον ανελκυστήρα και αναγνωρίζει τον Τόμας, εκείνος όμως δεν μπορεί να τη θυμηθεί. Ο Τόμας, ο Μίνο και άλλοι μπαίνουν στον Λαβύρινθο για να εντοπίσουν το σώμα του Γκρίβερ που σκότωσε ο Τόμας και αφαιρούν μια μηχανική συσκευή από μέσα του, από την οποία ακούγονται διάφορα ηχητικά σήματα. Ο Γκάλι ισχυρίζεται ότι ο Τόμας με τις ενέργειές του έχει θέσει σε κίνδυνο την εύθραυστη ειρήνη που είχαν μεταξύ τους τα νεαρά αγόρια με τα Γκρίβερς και θέλει να τον τιμωρήσουν. Ο Νιουτ όμως, ο δεύτερος στην ιεραρχία στο Γκλέιντ, αντί να τιμωρήσει τον Τόμας τον καθορίζει ως Δρομέα. Ο Μίνο δείχνει στον Τόμας ένα μοντέλο του Λαβύρινθου το οποίο κατασκεύασαν οι Δρομείς, βασιζόμενοι στις εξερευνήσεις τους τα τελευταία τρία χρόνια. Τα τμήματα του Λαβυρίνθου είναι αριθμημένα και ανοιγοκλείνουν ακολουθώντας μια συγκεκριμένη ακολουθία. Ο Τόμας συνειδητοποιεί ότι η συσκευή που πήραν από το Γκρίβερ ανταποκρίνεται σε ένα τμήμα του Λαβύρινθου.
Η Τερέσα, το κορίτσι που έφτασε με τον ανελκυστήρα, έχει μαζί της δύο σύριγγες γεμάτες με μια άγνωστη ουσία. Υποθέτωντας ότι μπορεί να είναι το αντίδοτο για το τσίμπημα ενός Γκρίβερμ, χρησιμοποιούν τη μία για τον Άλμπι, ο οποίος αναρρώνει επιτυχώς. Ο Μίνο και ο Τόμας ριψοκινδυνεύουν και βγαίνουν ξανά στον Λαβύρινθο μαζί με τη συσκευή και ανακαλύπτουν μια πιθανή έξοδο. Το ίδιο βράδυ όμως, η είσοδος του Λαβύρινθου παραμένει ανοικτή με αποτέλεσμα τα Γκρίβερς να εισβάλλουν στον Γκλέιντ. Ακολουθεί μια σφαγή καθώς οι Γκλέιντερς προσπαθούν να παλέψουν τα Γκρίβερς ή να κρυφτούν. Ο Άλμπι, ο Ζαρτ και πολλοί άλλοι σκοτώνονται.
Ο Γκάλι επιτίθεται στον Τόμας κατηγορώντας τον ότι εκείνος ευθύνεται για όλα όσα έγιναν. Ο Τόμας, ο οποίος από τη μέρα που ήρθε στο Γκλέιντ έχει αναλαμπές από το παρελθόν του, τσιμπάει τον εαυτό του με ένα κομμένο κεντρί από ένα Γκρίβερ σε μια προσπάθεια να ανακτήσει πλήρως τη μνήμη του. Οι άλλοι χρησιμοποιούν τη δεύτερη σύριγγα με το αντίδοτο για να τον σώσουν. Καθώς είναι αναίσθητος, ανακαλεί ότι εκείνος και η Τερέσα δούλεψαν για τον οργανισμό ο οποίος δημιούργησε τον Λαβύρινθο, τον W.C.K.D. και ότι τα αγόρια, εν αγνοία τους, υπήρξαν αντικείμενο ενός πειράματος. Ο Τόμας ξυπνάει και μοιράζεται την πληροφορία με τους Νιουτ, Μίνο, Τσακ και Τερέσα. Ομολογεί επίσης ότι εκείνος και η Τεράσα έχουν δουλέψει για την W.C.K.D. και μελετούσαν τα αγόρια για χρόνια.
Εν τω μεταξύ, ο Γκάλι έχει αναλάβει αρχηγός και έχει σκοπό να θυσιάσει τον Τόμας και την Τερέσα στα Γκρίβερς για να επαναφέρει την ειρήνη. Πολλοί Γκλέιντερς όμως διαφωνούν, ελευθερώνοντας τον Τόμας και την Τερέσα και φεύγοντας μαζί τους στον Λαβύρινθο σε μια προσπάθεια να βρουν μια διέξοδο. Ο Γκάλι και μερικοί άλλοι, αρνούνται να τους ακολουθήσουν και να εγκαταλείψουν το Γκλέιντ. Στην πορεία τους μέσα στον Λαβύρινθο πολεμούν Γκρίβερς και αρκετοί έφηβοι σκοτώνονται. Οι επιζώντες καταφέρνουν τελικά να μπουν σε ένα εργαστήριο στο οποίο βρίσκονται διασκορπισμένα πτώματα. Σε ένα ηχογραφημένο βίντεο, μια γυναίκα με το όνομα Άβα Πέιτζ, εξηγεί ότι ο πλανήτης έχει καταστραφεί από μια τεράστια ηλιακή έκλαμψη, την οποία ακολούθησε μια πανδημία ενός θανατηφόρου ιού με το όνομα Έκλαμψη. Οι έφηβοι μαθαίνουν ότι ήταν μέρος ενός πειράματος για τη μελέτη και εύρεση της θεραπείας του ιού. Όταν η Πέιτζ ολοκληρώνει το μήνυμά της, πυροβολεί τον εαυτό της ενώ ένοπλοι άντρες εισβάλλουν στο εργαστήριο.
Ξαφνικά, ο Γκάλι εμφανίζεται στο εργαστήριο με ένα όπλο παραληρώντας εξαιτίας ενός τσιμπήματος από Γκρίβερ. Επιμένει ότι πρέπει να παραμείνουν στον Λαβύρινθο και στοχεύει τον Τόμας με το όπλο. Ο Μίνο σκοτώνει τον Γκάλι, ο οποίος πριν πέσει νεκρός, πυροβολεί και σκοτώνει τον Τσακ, ο οποίος μπήκε μπροστά από τον Τόμας για να τον προστατέψει. Ένοπλοι άντρες με καλυμμένα πρόσωπα μπαίνουν στο εργαστήριο και παίρνουν τους εναπομείναντες εφήβους οδηγώντας τους σε ένα ελικόπτερο. Το ελικόπτερο πετάει πάνω από απέραντη ερημιά και πλησιάζει μια κατεστραμμένη πόλη. Η ταινία τελειώνει με τους υποτιθέμενους νεκρούς επιστήμονες και τη νεκρή Πέιτζ να συναντιούνται σε ένα δωμάτιο. Η Πέιτζ σημειώνει ότι το τεστ στέφθηκε με επιτυχία και ότι τώρα οι επιζήσαντες εισέρχονται στη δεύτερη φάση του πειράματος.
Ανάπτυξη
Σε μια συνέντευξη με το Collider.com, ο σκηνοθέτης Ουές Μπαλλ δήλωσε ότι είχε φτιάξει μια μετα-αποκαλυπτική επιστημονικής φαντασίας τρισδιάστατη μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων σε υπολογιστή, ονόματι Ruin, την οποία σκόπευε να χρησιμοποιήσει ως πρόσβαση στο Χόλιγουντ. Παρουσίασε την ταινία στην εταιρεία 20th Century Fox. Αρχικά το στούντιο μελέτησε την ιδέα μιας προσαρμογής της μικρού μήκους ταινίας σε μεγάλου μήκους, καθώς είχε τον ίδιο τόνο με το βιβλίο του Λαβύρινθου, το οποίο ήδη σχεδίαζαν να φέρουν στη μεγάλη οθόνη. Αντί αυτού όμως, προσφέρθηκε η ευκαιρία στον Μπαλλ να σκηνοθετήσει την προσαρμογή του βιβλίου.
Προ-παραγωγής
Ο σχεδιαστής πλασμάτων Κεν Μπάρτελμεϊ σχεδίασε τα τέρατα Γκρίβερς για την ταινία.
Διανομή ρόλων
Για το ρόλο της Τερέσα, η Κάγια Σκοντελάριο ήταν η πρώτη επιλογή του Μπαλλ καθώς ήταν «φανταστική» και του άρεσε πάρα πολύ στην τηλεοπτική σειρά Skins. Ο Ντίλαν Ο'Μπράιεν, ο βασικός πρωταγωνιστής, είχε αρχικά απορριφθεί από τον Μπαλλ. Ο Μπαλλ αφηγείται: «Ο Ντίλαν ήταν στην πραγματικότητα ... τον είδα νωρίς, πολύ νωρίς, και τον προσπέρασα. Ήταν μια μεγάλη διδακτική εμπειρία καθώς τον προσπέρασα εξαιτίας των μαλλιών του. Είχε τα μαλλιά από το Teen Wolf και δεν μπορούσα να δω πέρα από αυτό. Έτσι ψάχναμε για τον Τόμας μας ο οποίος είναι ένας δύσκολος ρόλος για να φτιαχτεί, επειδή έρχεται στην ταινία ως αγόρι και φεύγει ως άντρας κι έτσι δεν μπορεί να είναι σαν ένας αστέρας δράσης που κάνει εντυπωσιακή είσοδο στην ταινία. Πρόκειται για έναν ευάλωτο χαρακτήρα στην αρχή ο οποίος στη συνέχεια εξελίσσεται, αποβάλλοντας την ευαλωτότητά του και στις επόμενες ταινίες γίνεται ο αρχηγός, ο οποίος αναδύεται μέσα από την ομάδα. Έτσι τελικώς η Fox είπε: 'Μόλις τελειώσαμε την ταινία The Internship. Υπάρχει αυτό το παιδί το οποίο παίζει εκεί και είναι 20 χρονών. Νομίζουμε ότι έχει κάτι.' Έτσι είδα την κασέτα και είπα 'Για μια στιγμή, το έχω ξαναδεί αυτό το παιδί.' Τον έψαξα στο διαδίκτυο και υπήρχε μια φωτογραφία του με τελείως ξυρισμένο το κεφάλι και ήταν αυτό το γλυκό, ευάλωτο παιδί και είπα 'Ουάου, ενδιαφέρον.' Και μετά είπα 'Για μια στιγμή, είναι τόσο οικείος' και κοίταξα πίσω στις κασέτες των ακροάσεων, οι οποίες ήταν χιλιάδες, και βρήκα τον Ντίλαν. Ο τύπος που είχα πει 'Όχι, οπωσδήποτε όχι αυτός.' Έτσι τον φέραμε πίσω και αρχίσαμε να μιλάμε μαζί του και έλεγα 'είναι ο πιο κουλ τύπος που υπάρχει.'» Ο Μπλέικ Κούπερ μπήκε στην ταινία μέσω Twitter. Ο Μπαλλ αποκάλυψε πολλά στο Twitter και πολλά παιδιά ήθελαν να υποδυθούν τον Τσακ. Ο Κούπερ ενοχλούσε συνεχώς τον Μπαλλ, μέχρι που ο Μπαλλ του είπε να δώσει την κασέτα της ακρόασής του στον υπεύθυνο για το κάστινγκ. Ο Μπαλλ εντυπωσιάστηκε από την ακρόαση του Κούπερ και τον πρόσθεσε στο καστ της ταινίας.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στο Μπατόν Ρουζ της Λουιζιάνα στις 13 Μαΐου 2013  και ολοκληρώθηκαν στις 12 Ιουλίου 2013.
Μετά-παραγωγής
Η ταινία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2014.
Soundtrack
Τη μουσική της ταινίας σε όλα τα κομμάτια συνέθεσε ο Τζον Πισάνο, με το soundtrack να περιέχει 21 κομμάτια. Κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2014. 250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κυκλοφορία
Αρχικά, η ταινία είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 14 Φεβρουαρίου 2014. Στις 5 Οκτωβρίου 2013, η κυκλοφορία μετακινήθηκε για αργότερα. Τα ΙΜΑΧ κυκλοφόρησαν την ταινία στις αίθουσές τους στις 19 Σεπτεμβρίου 2014.