cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιδηρομαγνητισμός
Ο σιδηρομαγνητισμός (Ferromagnetism) είναι ο βασικός μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένα υλικά (όπως ο σίδηρος) σχηματίζουν μόνιμους μαγνήτες, ή έλκονται από μαγνήτες. Στη φυσική, διακρίνονται πολλοί διαφορετικοί τύποι μαγνητισμού. Ο σιδηρομαγνητισμός (περιλαμβανομένου του σιδηριμαγνητισμού) είναι ο πιο ισχυρός τύπος: είναι ο μόνος τύπος που συνήθως δημιουργεί δυνάμεις που να είναι αρκετά ισχυρές για να γίνουν αισθητές και είναι υπεύθυνος για τα συνηθισμένα φαινόμενα του μαγνητισμού που εμφανίζονται στην καθημερινή ζωή. Οι ουσίες αποκρίνονται ασθενώς σε μαγνητικά πεδία με τρεις άλλους τύπους μαγνητισμού, παραμαγνητισμό, διαμαγνητισμό και αντισιδηρομαγνητισμό, αλλά οι δυνάμεις είναι συνήθως τόσο ασθενείς που μπορούν να ανιχνευθούν μόνο από ευαίσθητα όργανα σε ένα εργαστήριο. Ένα καθημερινό παράδειγμα σιδηρομαγνητισμού είναι ένας μαγνήτης ψυγείου (refrigerator magnet) που χρησιμοποιείται για να κρατά σημειώσεις στη θύρα ενός ψυγείου. Η έλξη μεταξύ ενός μαγνήτη και ενός σιδηρομαγνητικού υλικού είναι "η ιδιότητα του μαγνητισμού που πρωτοεμφανίστηκε στον αρχαίο κόσμο και σε μας σήμερα".
Οι μόνιμοι μαγνήτες (υλικά που μπορούν να μαγνητιστούν από ένα εξωτερικό μαγνητικό πεδίο και να παραμείνουν μαγνητισμένα αφού αφαιρεθεί το εξωτερικό πεδίο) είναι είτε σιδηρομαγνητικά είτε σιδηριμαγνητικά, όπως είναι άλλα υλικά που έλκονται σημαντικά προς αυτά. Μόνο λίγες ουσίες είναι σιδηρομαγνητικές. Οι συνηθισμένες είναι σίδηρος, νικέλιο, κοβάλτιο και τα περισσότερα από τα κράματά τους, μερικές ενώσεις των σπανίων γαιών και κάποια φυσικώς απαντώμενα ορυκτά όπως ο μαγνητίτης (lodestone).
Ο σιδηρομαγνητισμός είναι πολύ σημαντικός στη βιομηχανία και τη σύγχρονη τεχνολογία και είναι η βάση για πολλές ηλεκτρικές και ηλεκτρομαγνητικές συσκευές όπως οι ηλεκτρομαγνήτες (electromagnets), οι ηλεκτρικοί κινητήρες, οι γεννήτριες, οι μετασχηματιστές και η μαγνητική αποθήκευση (magnetic storage) όπως στα κασετόφωνα (tape recorders) και τους σκληρούς δίσκους.
Ιστορικό και διάκριση από τον σιδηριμαγνητισμό
Ιστορικά, ο όρος σιδηρομαγνητισμός χρησιμοποιήθηκε για οποιοδήποτε υλικό που μπορούσε να επιδείξει αυθόρμητο μαγνητισμό: μια καθαρή μαγνητική ροπή απουσία εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Αυτός ο γενικός ορισμός είναι ακόμα σε συνήθη χρήση. Πιο πρόσφατα, όμως, διαφορετικές τάξεις από αυθόρμητη μαγνήτιση έχουν αναγνωριστεί, όταν υπάρχουν περισσότερα από ένα μαγνητικό ιόν ανά πρωτογενή κυψελίδα (primitive cell) του υλικού, που οδήγησε σε έναν πιο αυστηρό ορισμό του "σιδηρομαγνητισμού" που χρησιμοποιείται συχνά για τη διάκρισή του από τον σιδηριμαγνητισμό. Ειδικά,
Αυτά τα φαινόμενα ευθυγράμμισης συμβαίνουν μόνο σε θερμοκρασίες κάτω από μια συγκεκριμένη κρίσιμη θερμοκρασία, που λέγεται θερμοκρασία Κιρί (για σιδηρομαγνήτες και σιδηριμαγνήτες) ή θερμοκρασία Νεέλ (για αντισιδηρομαγνήτες).
Μεταξύ των πρώτων ερευνών του σιδηρομαγνητισμού είναι οι πρωτοποριακές εργασίες του Αλεξάντρ Στόλετοφ (Aleksandr Stoletov) στη μέτρηση της μαγνητικής διαπερατότητας των σιδηρομαγνητικών, γνωστή ως καμπύλη Στόλετοφ (Stoletov curve).
Σιδηρομαγνητικά υλικά
Ο πίνακας στα δεξιά αναφέρει μια επιλογή από σιδηρομαγνητικές και σιδηριμαγνητικές ενώσεις, μαζί με τη θερμοκρασία πάνω από την οποία σταματούν να επιδεικνύουν αυθόρμητη μαγνήτιση (δείτε Θερμοκρασία Κιρί).
Ο σιδηρομαγνητισμός είναι μια ιδιότητα όχι μόνο των χημικών συστατικών ενός υλικού, αλλά της κρυσταλλικής του δομής και μικροσκοπικών οργανισμών. Υπάρχουν σιδηρομαγνητικά μεταλλικά κράματα, των οποίων τα συστατικά δεν είναι τα ίδια σιδηρομαγνητικά, που λέγονται κράματα Χόισλερ (Heusler alloys), από το όνομα του Fritz Heusler. Αντίθετα δεν υπάρχουν μη μαγνητικά κράματα, όπως τύπων του ανοξείδωτου χάλυβα, που να αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από σιδηρομαγνητικά μέταλλα.
Μπορούν επίσης να παρασκευαστούν άμορφα (μη κρυσταλλικά) σιδηρομαγνητικά μαγνητικά κράματα με πολύ γρήγορη βαφή (ψύξη) ενός υγρού κράματος. Αυτά έχουν το πλεονέκτημα ότι οι ιδιότητές τους είναι σχεδόν ισοτροπικές (δεν ευθυγραμμίζονται κατά μήκος ενός κρυσταλλικού άξονα)· αυτό καταλήγει σε χαμηλή απομαγνητότητα (coercivity), χαμηλή απώλεια υστέρησης, υψηλή διαπερατότητα και υψηλή ηλεκτρική ειδική αντίσταση. Ένα τέτοιο συνηθισμένο υλικό είναι η μετάπτωση κράματος μετάλλου-μεταλλοειδούς, παρασκευασμένου από περίπου 80% μέταλλο μετάπτωσης (συνήθως Fe, Co, ή Ni) και ενός μεταλλοειδούς συστατικού (B, C, Si, P, ή Al) που χαμηλώνει το σημείο τήξης.
Μια σχετικά νέα τάξη εξαιρετικά ισχυρών σιδηρομαγνητικών υλικών είναι οι μαγνήτες των σπανίων γαιών. Περιέχουν στοιχεία των λανθανιδών που είναι γνωστά για την ικανότητα τους να φέρουν μεγάλες μαγνητικές ροπές σε καλά εντοπισμένα f-τροχιακά.
Σιδηρομαγνήτες ακτινιδών
Στο NpFe2 ο προτιμητέος άξονας είναι. Πάνω από τη TC ~500 K ο NpFe2 είναι επίσης παραμαγνητικός και κυβικός. Η ψύξη κάτω από τη θερμοκρασία Κιρί (Curie temperature) παράγει μια ρομβοεδρική παραμόρφωση, όπου η ρομβοεδρική γωνία αλλάζει από 60° (κυβική φάση) σε 60,53°. Μια εναλλακτική περιγραφή αυτής της παραμόρφωσης είναι να θεωρηθεί το μήκος c κατά μήκος του μοναδικού τριγωνικού άξονα (αφού η παραμόρφωση έχει ξεκινήσει) και a ως την απόσταση στο κάθετο επίπεδο ως προς το c. Στην κυβική φάση αυτό μειώνεται σε = 1,00. Κάτω από τη θερμοκρασία Κιρί
που είναι η μέγιστη τάση σε οποιαδήποτε ένωση ακτινιδών. Το NpNi2 υφίσταται μια παρόμοια παραμόρφωση πλέγματος κάτω από την TC = 32 K, με μια τάση (43 ± 5) × 10−4. Το NpCo2 είναι σιδηριμαγνήτης κάτω από τους 15 K.
Εξήγηση
Το θεώρημα Μπορ-Βαν Λούεν (Bohr–van Leeuwen theorem), την δεκαετία του 1910, έδειξε ότι οι θεωρίες της κλασικής φυσικής δεν μπορούσαν να εξηγήσουν καμιά μορφή μαγνητισμού, συμπεριλαμβανόμενου του σιδηρομαγνητισμού. Ο μαγνητισμός θεωρείται σήμερα ως ένα καθαρά φαινόμενο κβαντικής μηχανικής. Ο σιδηρομαγνητισμός προκύπτει λόγω δύο φαινομένων της κβαντικής μηχανικής: του σπιν και της απαγορευτικής αρχής του Πάουλι.
Προέλευση του μαγνητισμού
Μια από τις θεμελιακές ιδιότητες ενός ηλεκτρονίου (πέρα από το ότι φέρει φορτίο) είναι ότι έχει μαγνητική διπολική ροπή (magnetic dipole moment), δηλαδή, συμπεριφέρεται ως ένας μικροσκοπικός μαγνήτης. Αυτή η διπολική ροπή προέρχεται από την πιο βασική ιδιότητα του ηλεκτρονίου, δηλαδή ότι έχει ένα κβαντομηχανικό σπιν. Λόγω της κβαντικής του φύσης, το σπιν του ηλεκτρονίου μπορεί να είναι σε μία μόνο από δύο καταστάσεις· με το μαγνητικό πεδίο να δείχνει είτε προς τα "πάνω" είτε προς τα "κάτω" (για οποιαδήποτε επιλογή του πάνω και του κάτω). Το σπιν των ηλεκτρονίων στα άτομα είναι η κύρια πηγή του σιδηρομαγνητισμού, αν και υπάρχει επίσης μια συνεισφορά από την τροχιακή στροφορμή του ηλεκτρονίου γύρω από τον ατομικό πυρήνα. Όταν αυτά τα μαγνητικά δίπολα σε ένα κομμάτι υλικού ευθυγραμμίζονται, (δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση) τα ατομικά μικροσκοπικά μαγνητικά πεδία τους προστίθενται μαζί για να δημιουργήσουν ένα πολύ μεγαλύτερο μακροσκοπικό πεδίο.
Όμως, υλικά που αποτελούνται από άτομα με συμπληρωμένες ηλεκτρονικές στιβάδες έχουν μηδενική ολική διπολική ροπή, επειδή η μαγνητική ροπή κάθε ηλεκτρονίου αναιρείται από την αντίθετη ροπή του δεύτερου δεύτερου ηλεκτρονίου στο ζεύγος. Μόνο τα άτομα με μερικώς συμπληρωμένες στιβάδες (δηλαδή, ασύζευκτα σπιν) μπορούν να έχουν μια καθαρή μαγνητική ροπή, έτσι ο σιδηρομαγνητισμός συμβαίνει μόνο σε υλικά με μερικώς συμπληρωμένες στιβάδες. Λόγω των κανόνων του Χουντ, τα πρώτα λίγα ηλεκτρόνια σε μία στιβάδα τείνουν να έχουν το ίδιο σπιν, αυξάνοντας συνεπώς την ολική μαγνητική ροπή.
Αυτά τα ασύζευκτα δίπολα (που συχνά καλούνται απλώς "σπιν" αν και περιλαμβάνουν γενικά και στροφορμή) τείνουν να ευθυγραμμίζονται παράλληλα σε ένα εξωτερικό μαγνητικό πεδίο, ένα φαινόμενο που λέγεται παραμαγνητισμός. Όμως, ο σιδηρομαγνητισμός εμπεριέχει και ένα πρόσθετο φαινόμενο: Τα δίπολα τείνουν να ευθυγραμμίζονται αυθόρμητα, προκαλώντας μία αυθόρμητη μαγνήτιση (spontaneous magnetization), ακόμα κι όταν δεν υπάρχει εφαρμοσμένο πεδίο.
Αλληλεπίδραση ανταλλαγής
Όταν δύο γειτονικά άτομα έχουν ασύζευκτα ηλεκτρόνια, αν τα σπιν των ηλεκτρονίων είναι παράλληλα ή αντιπαράλληλα επηρεάζει το αν τα ηλεκτρόνια μπορούν να μοιραστούν την ίδια στιβάδα ως αποτέλεσμα του φαινομένου της κβαντικής μηχανικής που λέγεται αλληλεπίδραση ανταλλαγής (exchange interaction). Αυτό με τη σειρά του επηρεάζει τη θέση των ηλεκτρονίων και την (ηλεκτροστατική) αλληλεπίδραση Κουλόμπ (Coulomb) και συνεπώς τη διαφορά ενέργειας μεταξύ αυτών των καταστάσεων. Αυτή η διαφορά ενέργειας μπορεί να είναι τάξεις μεγέθους μεγαλύτερη από τις διαφορές ενέργειας που σχετίζονται με την μαγνητική αλληλεπίδραση διπόλου-διπόλου (magnetic dipole-dipole interaction) λόγω του προσανατολισμού του διπόλου. Ως αποτέλεσμα, σε σιδηρομαγνητικά υλικά, γειτονικά σπιν τείνουν να ευθυγραμμιστούν στην ίδια κατεύθυνση. Σε κάποια οξείδια ημιαγωγών πρόσμιξης η αλληλεπίδραση RKKY (RKKY interaction) έχει επιδείξει ότι προκαλεί περιοδικές μαγνητικές αλληλεπιδράσεις μεγαλύτερης εμβέλειας, ένα σημαντικό φαινόμενο στη μελέτη μαγνητοηλεκτρονικά υλικά.
Τα υλικά στα οποία η ενέργεια ανταλλαγής είναι πολύ πιο ισχυρή από την ανταγωνιζόμενη αλληλεπίδραση διπόλου-διπόλου λέγονται συχνά μαγνητικά υλικά. Παραδείγματος χάρη, στον σίδηρο (Fe) η δύναμη ανταλλαγής είναι περίπου 1000 φορές πιο ισχυρή από την αλληλεπίδραση διπόλου. Συνεπώς, κάτω από τη θερμοκρασία Κιρί (Curie) σχεδόν όλα τα δίπολα σε ένα σιδηρομαγνητικό υλικό θα ευθυγραμμιστούν. Η αλληλεπίδραση ανταλλαγής είναι επίσης υπεύθυνη για τους άλλους τύπους αυθόρμητης διάταξης των ατομικών μαγνητικών ροπών που λαμβάνουν χώρα σε μαγνητικά στερεά, στον αντισιδηρομαγνητισμό και τον σιδηριμαγνητισμό.
Υπάρχουν διαφορετικοί μηχανισμοί αλληλεπίδρασης ανταλλαγής που δημιουργούν τον μαγνητισμό σε διάφορες σιδηρομαγνητικές, σιδηριμαγνητικές και αντισιδηρομαγνητικές ουσίες. Αυτοί οι μηχανισμοί περιλαμβάνουν άμεση ανταλλαγή, ανταλλαγή RKKY, διπλή ανταλλαγή και υπερανταλλαγή.
Μαγνητική ανισοτροπία
Αν και η αλληλεπίδραση ανταλλαγής κρατά τα σπιν ευθυγραμμισμένα, δεν τα ευθυγραμμίζει σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Χωρίς μαγνητική ανισοτροπία (magnetic anisotropy), τα σπιν σε έναν μαγνήτη αλλάζουν τυχαία κατεύθυνση σε απάντηση των θερμικών διακυμάνσεων (thermal fluctuations) και ο μαγνήτης είναι υπερπαραμαγνητικός (superparamagnetic). Υπάρχουν αρκετά είδη μαγνητικής ανισοτροπίας, με πιο συνηθισμένη την μαγνητοκρυσταλλική ανισοτροπία (magnetocrystalline anisotropy). Αυτή είναι μια εξάρτηση της ενέργειας από την κατεύθυνση της μαγνήτισης ως προς το κρυσταλλογραφικό πλέγμα (crystallographic lattice). Μια άλλη συνήθης πηγή ανισοτροπίας, η αντίστροφη μαγνητοσυστολή (inverse magnetostriction), επάγεται από εσωτερικό τάσεις. Οι μαγνήτες μοναδικής περιοχής (Single-domain magnets) μπορούν επίσης να έχουν μια ανισοτροπία σχήματος (shape anisotropy) λόγω των μαγνητοστατικών φαινομένων του σχήματος του σώματος. Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία του μαγνήτη, η ανισοτροπία τείνει να μειωθεί και υπάρχει συχνά μια θερμοκρασία φραγής στην οποία συμβαίνει μετάβαση σε υπερπαραμαγνητισμό.
Μαγνητικές περιοχές
Τα παραπάνω φαίνεται να προτείνουν ότι κάθε κομμάτι σιδηρομαγνητικού υλικού θα πρέπει να έχει ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, αφού όλα τα σπιν είναι ευθυγραμμισμένα, παρ'όλα αυτά ο σίδηρος και άλλοι σιδηρομαγνήτες βρίσκονται συχνά σε μια "μη μαγνητισμένη" κατάσταση. Ο λόγος για αυτό είναι ότι ένα κομμάτι σιδηρομαγνητικού υλικού διαιρείται σε μικροσκοπικά τμήματα που λέγονται μαγνητικές περιοχές (magnetic domains) (γνωστές επίσης ως περιοχές Βάις (Weiss domains)). Μέσα σε κάθε τομέα, τα σπιν ευθυγραμμίζονται, αλλά (αν το υλικό είναι στην χαμηλότερη ενεργειακή του διαμόρφωση, δηλαδή αμαγνήτιστο), τα σπιν των ξεχωριστών τομέων δείχνουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και τα μαγνητικά τους πεδία ακυρώνονται, έτσι το αντικείμενο δεν έχει καθαρό μαγνητικό πεδίο σημαντικής κλίμακας.
Τα σιδηρομαγνητικά υλικά διαιρούνται αυθόρμητα σε μαγνητικές περιοχές, επειδή η αλληλεπίδραση ανταλλαγής είναι μια δύναμη μικρής εμβέλειας, έτσι σε μεγάλες αποστάσεις πολλών ατόμων επικρατεί η τάση των μαγνητικών διπόλων να μειώνουν την ενέργειά τους προσανατολιζόμενα σε αντίθετες κατευθύνσεις. Αν όλα τα δίπολα σε ένα κομμάτι σιδηρομαγνητικού υλικού ευθυγραμμίζονται παράλληλα, δημιουργείται ένα μεγάλο μαγνητικό πεδίο που επεκτείνεται στον χώρο γύρω του. Αυτό περιέχει πολύ μαγνητοστατική ενέργεια. Το υλικό μπορεί να μειώσει αυτήν την ενέργεια διαιρούμενο σε πολλές περιοχές που δείχνουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις, έτσι το μαγνητικό πεδίο περιορίζεται σε μικρά τοπικά πεδία στο υλικό, μειώνοντας την ένταση του πεδίου. Οι περιοχές διαχωρίζονται από λεπτά τοιχώματα περιοχής (Domain walls) έναν αριθμό από μεγάλα μόρια, στα οποία η κατεύθυνση της μαγνήτισης των διπόλων εναλλάσσεται ομαλά από μια κατεύθυνση τομέα σε μια άλλη.
Μαγνητισμένα υλικά
Συνεπώς, ένα κομμάτι σιδήρου στην πιο χαμηλή του ενεργειακή κατάσταση ("αμαγνήτιστο") έχει γενικά μικρό ή καθόλου μαγνητικό πεδίο. Όμως, αν τοποθετηθεί σε ένα αρκετά ισχυρό μαγνητικό πεδίο, τα τοιχώματα περιοχής θα μετακινηθούν, αναπροσανατολίζοντας τις περιοχές, έτσι ώστε περισσότερα δίπολα να ευθυγραμμίζονται με το εξωτερικό πεδίο. Οι περιοχές θα παραμείνουν ευθυγραμμισμένες όταν το εξωτερικό πεδίο αφαιρεθεί, δημιουργώντας ένα δικό του μαγνητικό πεδίο που εκτείνεται στον χώρο γύρω από το υλικό, δημιουργώντας συνεπώς έναν "μόνιμο" μαγνήτη. Οι περιοχές δεν επιστρέφουν στην αρχική ελάχιστη ενεργειακή τους διαμόρφωση όταν αφαιρείται το εξωτερικό πεδίο επειδή τα τοιχώματα περιοχής τείνουν να 'πιαστούν' σε ελαττώματα του κρυσταλλικού πλέγματος, διατηρώντας τον παράλληλο προσανατολισμό τους. Αυτό εμφανίζεται στο φαινόμενο Μπαρκχάουζεν (Barkhausen effect): καθώς το μαγνητίζον πεδίο μεταβάλλεται, η μαγνήτιση αλλάζει σε χιλιάδες μικροσκοπικά ασυνεχή άλματα καθώς τα τοιχώματα περιοχής ξαφνικά "πιάνονται" πέρα από τα ελαττώματα.
Αυτή η μαγνήτιση ως λειτουργία του εξωτερικού πεδίου περιγράφεται από μια καμπύλη υστέρησης (hysteresis curve). Αν και αυτή η κατάσταση των ευθυγραμμισμένων περιοχών που βρίσκεται σε ένα κομμάτι μαγνητισμένου σιδηρομαγνητικού υλικού δεν είναι μια διαμόρφωση ελάχιστης ενέργειας, είναι μετασταθής και μπορεί να επιμένει για μεγάλες περιόδους, όπως φαίνεται από παραδείγματα του μαγνητίτη από τον πυθμένα της θάλασσας που έχει διατηρήσει την μαγνήτισή του για εκατομμύρια χρόνια.
Η θέρμανση και κατόπιν ψύξη (ανόπτηση) ενός μαγνητισμένου υλικού, που υποβάλλεται σε σφυρηλάτηση, ή σε εφαρμογή ενός γρήγορα ταλαντευόμενου μαγνητικού πεδίου από ένα απομαγνητίζον πηνίο, τείνει να απελευθερώσει τα τοιχώματα περιοχής από την καρφιτσωμένη τους κατάσταση και τα όρια της περιοχής τείνουν να επιστρέψουν σε μια χαμηλότερη ενεργειακή διαμόρφωση με μικρότερο εξωτερικό μαγνητικό πεδίο και συνεπώς απομαγνητίζουν το υλικό.
Οι εμπορικοί μαγνήτες κατασκευάζονται από "σκληρά" μαγνητικά υλικά με πολύ μεγάλη μαγνητική ανισοτροπία, όπως alnico και σκληρούς φερρίτες, με πολύ ισχυρή τάση κατεύθυνσης της μαγνήτισης κατά μήκος ενός άξονα του κρυστάλλου, τον "προτιμητέο άξονα". Κατά τη διάρκεια της κατασκευής τα υλικά υφίστανται σε διάφορες μεταλλουργικές διεργασίες σε ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, που ευθυγραμμίζει τους κρυσταλλικούς κόκκους, έτσι ώστε όλοι οι "προτιμητέοι" άξονες μαγνήτισης να δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση. Συνεπώς, η μαγνήτιση και το συνιστάμενο μαγνητικό πεδίο, "δομούνται μέσα" στην κρυσταλλική δομή του υλικού, κάνοντας πολύ δύσκολη την απομαγνήτιση.
Θερμοκρασία Κιουρί (Curie)
Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, η θερμική κίνηση, ή εντροπία, ανταγωνίζεται με τη σιδηρομαγνητική τάση ευθυγράμμισης των διπόλων. Όταν η θερμοκρασία αυξάνεται πέρα από μια συγκεκριμένη τιμή, που λέγεται θερμοκρασία Κιρί, υπάρχει μια δεύτερης τάξης μεταβολή φάσης και το σύστημα δεν μπορεί να διατηρήσει αυθόρμητη μαγνήτιση, έτσι η ικανότητά της να μαγνητίζεται ή να έλκεται από έναν μαγνήτη εξαφανίζεται, αν και εξακολουθεί να ανταποκρίνεται παραμαγνητικά σε ένα εξωτερικό πεδίο. Πέρα από αυτή τη θερμοκρασία, υπάρχει μια αυθόρμητη ρήξη της συμμετρίας (spontaneous symmetry breaking) και οι μαγνητικές ροπές ευθυγραμμίζονται με τις γειτονικές. Η ίδια η θερμοκρασία Κιρί είναι ένα κρίσιμο σημείο, όπου η μαγνητική επιδεκτικότητα είναι θεωρητικά άπειρη και αν και δεν υπάρχει καθαρή μαγνήτιση, οι συσχετίσεις των σπιν των περιοχών παρουσιάζουν διακυμάνσεις σε όλο το εύρος των κλιμάκων.
Η μελέτη των σιδηρομαγνητικών μεταβάσεων φάσεων, ειδικά μέσω του απλοποιημένου μοντέλου σπιν του Ίζινγκ (Ising), είχε μια σημαντική επίπτωση στην ανάπτυξη της στατιστικής φυσικής. Εκεί, αποδείχθηκε για πρώτη φορά καθαρά ότι οι προσεγγίσεις της θεωρίας του μέσου πεδίου (mean field theory) απέτυχαν να προβλέψουν τη σωστή συμπεριφορά στο κρίσιμο σημείο (που βρέθηκε να πέφτει κάτω από μια κλάση καθολικότητας που περιλαμβάνει πολλά άλλα συστήματα, όπως μεταπτώσεις υγρού-αερίου) και έπρεπε να αντικατασταθεί από τη θεωρία της ομάδας ανακανονικοποίησης (renormalization group).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής Κατηγορία:Μαγνητικά κράματα Κατηγορία:Μαγνητική διάταξη Κατηγορία:Μεταβολές φάσης
Ερίκα Βόλμερ
Η Ερίκα Βόλμερ (γερμανικά: Erika Vollmer), γεννημένη στο Γκρατς της Αυστρίας στις 23 Φεβρουαρίου 1925, ήταν Γερμανίδα, αθλήτρια της αντισφαίρισης. Το πατρικό της όνομα ήταν Ομπστ (Obst) και πήρε το όνομα του συζύγου της το 1947.
Μεταξύ 1953 και 1959 αγωνίστηκε σε επτά διαδοχικές διοργανώσεις του Γουίμπλεντον και πέτυχε το καλύτερό της αποτέλεσμα με το 1953, όταν έφτασε στον προημιτελικό. Το 1955 έχασε τον τελικό του απλού στο διεθνές πρωτάθλημα Ιταλίαςν από την Πατρίτσια Γουάρντ με 4-6, 3-6 το 1955 .. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν το 1954 πρώτη στο απλό και δεύτερη στο μεικτό με συμπαίκτη τον Ευγένιο Μιγκόνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτικογερμανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Επτανησιακά Φύλλα
Τα Επτανησιακά Φύλλα αυτοπεριγράφονται ως "φιλολογική - λογοτεχνική, λαογραφική και ιστορική έκδοση". Πρόκειται για λογοτεχνικό περιοδικό το οποίο εκδίδεται στη Ζάκυνθο μέχρι δυο φορές το χρόνο από τη δεκαετία του 1950. Ιδρυτής του ήταν ο Ζακυνθινός λόγιος Ντίνος Κονόμος (1918-1990) ο οποίος το εξέδιδε μέχρι τη δεκαετία του 1970 ή του 1980. Μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1990 επανεκδίδεται από τον λογοτέχνη, ερευνητή και ποιητή Διονύση Σέρρα. Το 2006 είχε φτάσει στον 26ο τόμο (ΚΣΤ'). Κάθε περιοδικό είναι ένας τόμος με αφιερώματα είτε με Ζακυνθινά είτε με λογοτεχνικά θέματα.
Αριθμός ISSN περιοδικού: 1105-4670
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οκτώ τεύχη των Επτανησιακών Φύλλων on line (1998-2003)
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Φίλιππος του Βελγίου
Ο Φίλιππος (Philippe/Filip, πλήρες όνομα: Φίλιππος Λεοπόλδος Λουδοβίκος Μαρία) είναι ο Βασιλιάς των Βέλγων, από τις 21 Ιουλίου 2013. Είναι μέλος της Βελγικής βασιλικής οικογένειας.
Πρώιμα χρόνια
Ο Φίλιππος γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1960 στις Βρυξέλλες. Ανάδοχοι στη βάπτισή του ήταν ο παππούς του Βασιλιάς Λεοπόλδος Γ΄ και η γιαγιά του Λουίζα Γκαζέλι.
Τα έτη 1978-1981 ο Φίλιππος φοιτούσε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Βελγίου, στην οποία στις 26 Σεπτεμβρίου 1980 ορκίστηκε ως ανθυπολοχαγός. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, από το οποίο αποφοίτησε το 1985 με μάστερ στις πολιτικές επιστήμες.
Έπειτα υπηρέτησε ξανά στις Ένοπλες Δυνάμεις του Βελγίου ως αλεξιπτωτιστής και καταδρομέας. Το 1989 παρευρέθηκε σε μια σειρά από ειδικές συνεδριάσεις στο Βασιλικό Ινστιτούτο Ανώτερης Άμυνας. Τον ίδιο χρόνο ανήλθε στο βαθμό του συνταγματάρχη. Στις 25 Μαρτίου 2001 απέκτησε το βαθμό του υποστράτηγου στο Βελγικό Στρατό Ξηράς, του υποπτέραρχου στη Βελγική Πολεμική Αεροπορία και του υποναυάρχου στο Βελγικό Πολεμικό Ναυτικό.
Γάμος και οικογένεια
Ο Φίλιππος παντρεύτηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1999 στις Βρυξέλλες την Ματθίλδη ντ Ουντεκέμ ντ Ακόζ, κόρη Βαλλώνου κόμη, απόγονο βελγικών και πολωνικών αριστοκρατικών οικογενειών. Απέκτησε μαζί της τέσσερα παιδιά:
Εξωτερικό εμπόριο
Στις 6 Αυγούστου του 1993 η βελγική κυβέρνηση διόρισε τον Πρίγκιπα Φίλιππο ως Επίτιμο Πρόεδρο του Βελγικού Συνδέσμου Εξωτερικού Εμπορίου. Στη θέση αυτή διαδέχτηκε τον πατέρα του, ο οποίος την κατείχε από το 1962.
Με αυτό του το αξίωμα ο Πρίγκιπας Φίλιππος ηγήθηκε σε πάνω από 60 οικονομικές αποστολές παγκοσμίως. Οι σημαντικότερες από τις οποίες ήταν:
Με την άνοδό του στο βελγικό θρόνο, το 2013, τα καθήκοντά του στο εξωτερικό εμπόριο μεταβιβάστηκαν στην αδελφή του Πριγκίπισσα Άστριντ.
Άνοδος στο θρόνο
Ο πατέρας του Φίλιππου, Βασιλιάς Αλβέρτος Β΄ ανακοίνωσε στις 3 Ιουλίου 2013 ότι θα παραιτηθεί υπέρ του γιου του στις 21 του ίδιου μήνα, για λόγους υγείας. Έτσι, στις 21 Ιουλίου, μία ώρα σχεδόν μετά την παραίτηση του Αλβέρτου, ορκίστηκε ο Φίλιππος ως Βασιλιάς των Βέλγων. Την ίδια στιγμή η Πριγκίπισσα Ελισάβετ, κόρη του Φίλιππου, έγινε διάδοχος του θρόνου της χώρας.
Τίτλοι
right|thumb|70px|Το μονόγραμμα του Βασιλιά Φιλίππου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
}
Κατηγορία:Βασιλείς του Βελγίου Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Ωζέ ντε Μπαλμπάν
Ο Ωζέ ντε Μπαλμπάν (συχνά απαντάται ως Oger de Balben, Otteger de Balben, ή Auger de Barben ), γεννήθηκε στο Ριζούλ. Υπήρξε ο τρίτος ηγούμενος του τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ από το 1160 ως το 1162.
Η ανιδιοτέλεια, η μετριοφροσύνη ακόμη και η ταπεινοφροσύνη, οι οποίες αξίες κυριαρχούσαν κατά τον πρώτο αιώνα ύπαρξη του Τάγματος, απέτρεψαν την εμφάνιση μνηστήρων κατά την διάρκεια των εκλογών εντός αυτού. Ο Ωζέ ντε Μπαλμπάν επελέγη δια βοής και και με την καθολική αποδοχή του συνόλου του Τάγματος. Ήταν ευγενής καταγόμενος από το Ντωφινέ, παλιός συμπολεμιστής του Ραϊμόν ντυ Πουί τον οποίο και διαδέχτηκε, σεβάσμιος εντός του Τάγματος για την πίστη του και την επιφυλακτηκότητά του, και του οποίου η γνώμη ήταν βαρύνουσας σημασίας στην αυλή του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηγούμενοι του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί μοναχοί Ωζε ντε Μπαλμπαν
Τσαρλς Μάκιντος
Ο Τσαρλς Ρένι Μάκιντος (Charles Rennie Mackintosh, 7 Ιουνίου 1868 - 10 Δεκεμβρίου 1928) ήταν Σκωτσέζος αρχιτέκτονας, ζωγράφος και σχεδιαστής. Γεννήθηκε στη Γλασκώβη το 1868.
Βιογραφία
Το 1884 ξεκίνησε ως μαθητευόμενος δίπλα στον Τζον Χάτσινσον και άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα τα απογεύματα στο School of Art της Γλασκώβης. Το 1889 έγινε βοηθός στο αρχιτεκτονικό γραφείο των Honeyman & Keppie. Ταυτόχρονα, εγγράφεται στο School of Art της Γλασκώβης. Η δεκαετία του 1890 ήταν μια δεκαετία μάθησης και ανάπτυξης για τον Μάκιντος, όπου συνέχισε την αρχιτεκτονική του εκπαίδευση, ταξίδεψε στην Ιταλία πριν ακόμα τελειώσει με την πρακτική του, καθώς κέρδισε μια υποτροφία, παρακολούθησε και έδωσε διαλέξεις και δημιούργησε νέες φιλίες οι οποίες τον βοήθησαν στην μετέπειτα πορεία του.
Παράλληλα με την εγγραφή του στο School of Art της Γλασκώβης, ο Μάκιντος ανέπτυξε μια καλλιτεχνική συνεργασία με τους Μάργκαρετ Μακ Ντόναλντ, Φράνσις Μακ Ντόναλντ και Χέρμπερτ Μάκνερ, ο οποίος ήταν και αυτός μαθητευόμενος μαζί με τον Μάκιντος στο γραφείο των Honeyman & Keppie, γνωστή ως "Οι Τέσσερις" ("The Four"). Ταξίδευαν σε διάφορες εκθέσεις σε όλη την Ευρώπη και εξέθεταν αφίσες, έπιπλα και μια ποικιλία από εκθέματα γραφιστικού design στη Γλασκώβη, το Λονδίνο, τη Βιέννη και το Τορίνο. Το κίνημα του Art Nouveau στη Βιέννη γνωστό με το όνομα "The Secession" πήρε πολλά στοιχεία απ' το ύφος των εκθεμάτων των "4". Αυτές οι εκθέσεις βοήθησαν ώστε να εδραιωθεί η φήμη του Μάκιντος όπως επίσης και να προωθηθεί το "Glasgow Style", του οποίου κύριοι εκφραστές του ήταν οι "4".
Το 1913 ο Μάκιντος εγκαταλείπει την εταιρία των Honeyman, Keppie & Mackintosh, στην οποία συμμετείχε ως συνεργάτης πλέον απ' το 1904. Αφού ανεπιτυχώς προσπάθησε να καθιερώσει τις δικές του πρακτικές και αντιλήψεις, αφοσίωσε όλο του το χρόνο στη ζωγραφική τοπίων. Επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία το 1927, ώστε να θεραπευθεί απ' τον καρκίνο της γλώσσας απ' τον οποίο έπασχε. Πεθαίνει στο Λονδίνο ένα χρόνο αργότερα, το 1928.
Η Φιλοσοφία του
Με μια φιλοσοφία πάνω στο design βαθιά ριζωμένη στη σκωτσέζικη παράδοση, ο Μάκιντος παρέβλεψε την αρχιτεκτονική της Ελλάδας και της Ρώμης ως ακατάλληλη για το κλίμα ή τις ανάγκες της Σκωτίας. Πίστευε ότι η αναγέννηση του Σκωτσέζικου Βαρονικού στυλ, προσαρμοσμένο πάντα στην σύγχρονη κοινωνία, θα εξυπηρετούσε σύγχρονες ανάγκες για την εποχή. Τα κτίρια του είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής του της άποψης.
Ο Μάκιντος δημιούργησε κτίρια αξιοπρόσεκτα για την κομψότητα και τη διαύγεια των χαρακτηριστικών που ορίζουν τους χώρους τους, για την επιδέξια εκμετάλλευση του φυσικού και τεχνητού φωτισμού τους και τέλος, για τις επιτήδειες λεπτομέρειες τους. Πίστευε ότι η κάθε κατασκευή design έπρεπε να λειτουργεί σαν μια ολότητα, στην οποία το κάθε επιμέρους στοιχείο, η κάθε λεπτομέρεια που θα εφευρίσκονταν έπρεπε να συνεισφέρει στη γενική λειτουργία του αντικειμένου ή κτιρίου.
Τα λόγια του Δημιουργού
Ο καλλιτέχνης μπορεί να έχει μια πλούσια φυσική οργάνωση, μια εύκολη αντίληψη και μια ξεκάθαρη ματιά για τα ουσιώδη (μια μεγάλη γκάμα από δεξιότητες). Αυτό όμως που τον χαρακτηρίζει πάνω απ' όλα και προσδιορίζει το επάγγελμα του, είναι η εξαιρετική ανάπτυξη των ευφάνταστων ικανοτήτων του, ειδικότερα η φαντασία η οποία δημιουργεί, όχι μόνο η φαντασία που αναπαριστά. Η δύναμη η οποία κατέχει ο καλλιτέχνης στο να αναπαριστά αντικείμενα, εξηγεί τον γεμάτο αυταπάτες χαρακτήρα της δουλειάς του, η ποίηση η οποία διαπνέει τα αντικείμενα και η τάση που έχουν προς το συμβολισμό. Παρόλα αυτά, η δημιουργική φαντασία είναι πολύ πιο σημαντική. Ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να επιτύχει την υπεροχή στην τέχνη του, αν δεν είναι προικισμένος με την ικανότητα της εφεύρεσης στον ύψιστο της βαθμό.
Το Έργο του
Το έργο του Charles R. Mackintosh μπορεί να διαιρεθεί σε τρεις βασικούς τομείς: Μερικά απ' τα πιο γνωστά έργα του είναι:
Το School of Art της Γλασκώβης
Ο Μάκιντος κέρδισε ένα διαγωνισμό για να σχεδιάσει το School of Art της Γλασκώβης, το πρώτο του αξίωμα και το πιο σημαντικό κτίριο. Το κτίριο έχει μια εκλεκτική ενότητα με στοιχεία επηρεασμένα απ' τη Σκωτσέζικη Βαρονική Αρχιτεκτονική (ογκομετρικές μάζες από βαρείς λίθους), από μοτίβα του κινήματος Αρ Νουβό (ανθηρά και γεωμετρικά μοτίβα στη σιδηροκατασκευή, στα κεραμίδια, στα πλακάκια και σε λεπτομέρειες του εσωτερικού χώρου) και από μοντέρνα υλικά και τεχνικές (τεράστια, βιομηχανικά συνδεδεμένα παράθυρα). Οι εσωτερικοί χώροι του κτιρίου σχεδιάστηκαν με ισάξια, ισομερή έμφαση σε συνεργασία με τη Μάργκαρετ Μακ Ντόναλντ. Ανθηρά και γεωμετρικά μοτίβα δίνουν χρώμα κλιμακωτά στα δωμάτια, πάνω σε μανδύες, έπιπλα, κουρτίνες, φωτιστικά και πήλινα είδη.
Το 'πιστεύω' και η αντίληψη της εταιρείας του Μάκιντος ήταν ότι η κατασκευή πρέπει να διακοσμείται και όχι η διακόσμηση να κατασκευάζεται. Με άλλα λόγια, ότι τα προεξέχοντα και τα απαιτούμενα στοιχεία πρέπει να επιλεχθούν κατάλληλα για τη διακόσμηση.
Το School of Art της Γλασκώβης είναι μια καινοτομία για την εποχή, μια τολμηρή αλλαγή από τις παραδοσιακές μεθόδους της αρχιτεκτονικής διακόσμησης. Χτισμένο από λίθους και τούβλα, καταλαμβάνει ένα δύσκολο, στενό και κεκλιμένο οικόπεδο. Ο Μάκιντος χρησιμοποίησε κατεργασμένο σίδηρο για να τοποθετήσει διακοσμητικά στοιχεία και έτσι ανέδειξε κάθε εσωτερικό και εξωτερικό χώρο του κτιρίου. Οι ασύμμετρες προσόψεις από τις τέσσερις βασικές πλευρές του κτιρίου είναι η καθεμία διακριτική, ενώ οι χώροι των ορόφων και ο εξαιρετικός φωτισμός του εσωτερικού σχεδιάστηκαν προσεκτικά και με μεγάλη επιτυχία.
Τα Δωμάτια Τσαγιού του Mackintosh
Ο Μάκιντος είναι γνωστός για τα δωμάτια τσαγιού. Ήταν ένα μέρος δημόσιας αναψυχής. Τα δωμάτια τσαγιού της Γλασκώβης,, τα οποία σχεδίασε στις αρχές του 1900 ήταν φωτεινοί, κομψοί εσωτερικοί χώροι που αποτελούσαν αντίθεση στην αμμώδη, καπνώδη, αστική πόλη της Γλασκώβης. Τα Willow Tea Rooms στο Sauchiehall Street ήταν ανάμεσα στα πιο πρωτότυπα κτίρια του και τα πιο ολοκληρωμένα στο σχέδιό τους πάνω στη διακόσμηση και την επίπλωση. Στο Salon de Luxe, στο εσωτερικό δωμάτιο του Willow, οι σερβιτόρες φορούσαν ακόμη και περιδέραια και φορέματα σχεδιασμένα απ' τον Μάκιντος.
Αν ακόμη άκμαζαν και λειτουργούσαν ως δωμάτια τσαγιού, στην πρωτότυπη εκδοχή τους, τα Willow Tea Rooms θα ήταν μαζί με το School of Art της Γλασκώβης και το Hill House, ένα απ' τα τρία αριστουργήματα του Μάκιντος.
Ένα μοναδικό είδος κτιρίου
Ο Mackintosh ήταν ένας τελειοποιημένος σχεδιαστής και τα περισσότερα απ' όσα γράφονται γι' αυτόν, έχουν να κάνουν σχέση με το ύφος του και μόνο. Αλλά τα δωμάτια τσαγιού που σχεδίασε, τα οποία εξαπλώνονται σε μεγάλο μέρος της καριέρας του, πρέπει να θεωρηθούν ως ένα ξεχωριστό είδος κτιρίου.
Το Salon de Luxe είναι η πιο ουσιώδης υπάρχουσα απόδειξη ενός πολύχρωμου και πολυτελούς ύφους. Η πολυτέλεια επίσης κάνει αίσθηση στα πλαίσια του είδους του συγκεκριμένου κτιρίου, ως μια εγχώρια, οικιακή σύνθεση.
Η καινοτομία και το κληροδότημα του Mackintosh στο design επίπλων
Ο Μάκιντος ενσωματώνει τις διάσημες καρέκλες του με την ψηλή πλάτη σε πολλά σχέδια design εσωτερικών χώρων προορισμένα για κτίρια με οικιακή σύνθεση. Στο πρώτο του σημαντικό αξίωμα, που ανέλαβε να κατασκευάσει το Windyhill στο Kilmacolm της Σκωτία, η καρέκλα με την ψηλή πλάτη που σχεδίασε και τοποθέτησε στο εσωτερικό του εδραίωσε το ύφος του για πολλούς εσωτερικούς χώρους που θα κατασκεύαζε στο μέλλον. Προσεκτικά τοποθετημένες στην οικιακή σύνθεση του δωματίου, αυτές οι καρέκλες συμπλήρωσαν αποτελεσματικά έναν αρχιτεκτονικό ρόλο, τονίζοντας και ταυτόχρονα ορίζοντας τον εσωτερικό χώρο.
Σε κάθε σχέδιο design αυτών των καρεκλών, το βάρος της σημασίας δίνεται στο αισθητικό αποτέλεσμα και όχι στη λειτουργικότητα ή την άνεση των καθήμενων. Υπό αυτή την έννοια, οι καρέκλες του Mackintosh δημιουργούν ένα ελαφρό αίσθημα "απόστασης και έλλειψης προσέγγισης", εννοώντας ότι οι εσωτερικοί χώροι του λειτουργούσαν πρωταρχικά σαν έργα τέχνης και όχι σαν άνετα καθιστικά. Αυτή η εντύπωση ορίζει ανάλογα τους εσωτερικούς χώρους του Mackintosh ως ολότητες.
Η ιστορική εξέλιξη και οι αρχές του
Ο Mackintosh αναδύθηκε απ' το κίνημα Arts & Crafts ως ένας αστικός αρχιτέκτονας που έγινε σταδιακά λιγότερο ενδιαφερόμενος στην αγροτική αισθητική και εμπνεύστηκε βαθμιαία απ' τα προοδευτικά κινήματα τέχνης της Γερμανίας και της Αυστρίας. Άφησε εκατοντάδες έργα design και ένα πλούσιο όγκο από πραγματοποιήσιμη δουλειά. Το διακριτικό του ύφος αναμειγνύεται με στοιχεία της σκωτσέζικης ιδιωματικής γλώσσας καθώς και με του Arts & Crafts στην Αγγλία και των οργανικών φορμών του Art Nouveau και εν τέλει καταλήγει να γίνεται μοντέρνος. Καθώς η δουλειά ωρίμασε τον Mackintosh, μεταχειρίστηκε τολμηρές γεωμετρικές φόρμες στη θέση της οργανικής εμπνευσμένης συμβολικής διακόσμησης.
Συνδυάζοντας μια προοδευτική καινοτομία με το πνεύμα του ρομαντισμού, ο Σκωτσέζος αρχιτέκτονας και designer δημιούργησε αρκετά κτίρια που επηρέασαν το ύφος της αρχιτεκτονικής των επόμενων ετών, καθώς και έπιπλα και διακοσμητικά σχέδια του πρώιμου 20ου αιώνα που επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό το design όλης της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Σχεδιαστές επίπλων Κατηγορία:Σκωτσέζοι ζωγράφοι Κατηγορία:Βρετανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Σκωτσέζοι καλλιτέχνες
Χοσέ Ενρίκε (ποδοσφαιριστής)
Ο Χοσέ Ενρίκε Σάντσεθ Ντίαθ (José Enrique Sánchez Díaz, 23 Ιανουαρίου 1986), γνωστός ως Χοσέ Ενρίκε, είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός στη Ρεάλ Σαραγόσα.
Αρχή της καριέρας
Γεννήθηκε στη Βαλένθια και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Λεβάντε Β, πριν κάνει την εμφάνιση του στη Βαλένθια ΚΦ. Από εκεί, κατέληξε δανεικός στη Θέλτα Βίγκο. Μετά το τέλος του δανεισμού, υπέγραψε συμβόλαιο με την Βιγιαρρεάλ ΚΦ. Οι καλές του εμφανίσεις στη Λα Λίγκα 2006-07 είχαν ως αποτέλεσμα την εκδήλωση ενδιαφέροντος για τον ποδοσφαιριστή από πλευράς αγγλικών συλλόγων.
Νιούκασλ
Στις 6 Αυγούστου 2007, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του Χοσέ Ενρίκε από τη Νιούκασλ για 6.3 εκατομμύρια λίρες. Υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ομάδα, η οποία κατάφερε να αποτρέψει τη μεταγραφή του στην Μάντσεστερ Σίτι και στη Λίβερπουλ ΦΚ. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Νιούκασλ στις 29 Αυγούστου στον αγώνα με τη Barnsley - ο αγώνας έληξε με σκορ 2-0 υπέρ της Νιούκασλ. Στις 23 Σεπτεμβρίου έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα στα πλαίσια της Πρέμιερ Λιγκ στον αγώνα με την Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ.
Οι συμμετοχές του με τη φανέλα της Νιούκασλ τη χρονιά 2007-08 ήταν σποραδικές, με τον προπονητή Σαμ Άλαρνταϊς να παραπέμπει στο νεαρό της ηλικίας του ποδοσφαιριστή για να δικαιολογήσει τις λίγες συμμετοχές του - σε περίπτωση απουσίας κάποιου αναγνωρισμένου αριστερού μπακ, τη θέλη λάμβανε ο μέσος Σαρλ Ν'Ζογκμπιά.
Μετά τη διαβάθμιση της Νιούκασλ τον Μάη του 2009, ο σύλλογος ξεκίνησε να πουλά τους κυριότερους παίκτες και αμυντικούς, όπως τον Χαμπίμπ Μπέιγ και τον Σεμπαστιάν Μπασόνγκ. Η μαζική φυγή παικτών από την Νιούκασλ, σε συνδυασμό με την εξαιρετική εμφάνιση του Ενρίκε, είχε ως αποτέλεσμα να εκδηλωθεί ενδιαφέρον για τον ποδοσφαιριστή από πλευρά της Σάντερλαντ ΑΦΚ, αν και ο ίδιος δήλωσε (στις 1 Δεκεμβρίου) σε συνέντευξη στην The Journal, «Δεν ενδιαφέρομαι για τη Σάντερλαντ. Ακόμα και αν οι εφημερίδες μιλούσαν για τη Τσέλσι, πάλι δεν θα ενδιαφερόμουν. Ενδιαφέρομαι για την ομάδα μου - αγαπώ την πόλη, αγαπώ τον σύλλογο και δεν ενδιαφέρομαι για μεταγραφή σ' άλλη ομάδα».
Στο τέλος της χρονιάς 2009-10, οι οπαδοί της Νιούκασλ ανακήρυξαν τον Χοσέ Ενρίκε ως τον Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Επίσης έλαβε θέση στην PFA Championship Team of the Year (Ομάδα της Χρονιάς στη Championship) μαζί με τους συμπαίκτες του Φαμπρίσιο Κολοτσίνι, Κέβιν Νόλαν και Άντι Κάρολ. Ο Χοσέ Ενρίκε πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την ομάδα στις 29 Μαρτίου 2010, στο ντέρμπι με τη Νότιγχαμ Φόρεστ (2-0).
Στις 16 Αυγούστου 2010, ξεκίνησε ως βασικός και έπαιξε για όλα τα 90 λεπτά ως αριστερός μπακ στον εκτός έδρας αγώνα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (3-0 υπέρ των γηπεδούχων), στα πλαίσια της Πρέμιερ Λιγκ. Στο τέλος της χρονιάς 2010-11, είχε κάνει συνολικά 36 εμφανίσεις στην Πρέμιερ Λιγκ για τη Νιούκασλ.
Λίβερπουλ
Στις 11 Αυγούστου 2011, ανακοινώθηκε επίσημα η μεταγραφή του από τη Νιούκασλ στη Λίβερπουλ έναντι του ποσού των 7 εκατομμυρίων λίρων. Την επόμενη μέρα, η επίσημη ιστοσελίδα της Λίβερπουλ ανακοίνωσε τη μεταγραφή του, λέγοντας πως ο Χοσέ Ενρίκε πέρασε τις ιατρικές εξετάσεις και υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τη Λίβερπουλ.
Στις 13 Αυγούστου 2011, ο Χοσέ Ενρίκε έκανε το ντεμπούτο του για τη Λίβερπουλ στην πρώτη αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ 2011-12, ξεκινώντας ως αριστερός μπακ στον αγώνα με την Σάντερλαντ ΑΦΚ (1-1). Στις 20 Αυγούστου 2011, έκανε τη δεύτερη του εμφάνιση και έπαιξε για 90 λεπτά στον αγώνα με την Άρσεναλ, ο οποίος έληξε με σκορ 0-2 υπέρ της Λίβερπουλ - σ' αυτό τον αγώνα, ο Ενρίκε αναγνωρίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης. Στις 24 Σεπτεμβρίου, έδωσε ασίστ στον Λουίς Σουάρες που πέτυχε το νικητήριο (2-1) γκολ κατά της Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς στο Anfield. Στις 1 Οκτωβρίου, έκανε την εμφάνιση του στο ντέρμπι με την Έβερτον ΦΚ, δίνοντας μια ασίστ στον Άντι Κάρολ - ο αγώνας έληξε με σκορ 2-0 υπέρ της Λίβερπουλ. Στις 2 Οκτωβρίου, ανακοινώθηκε ότι ο Ενρίκε αναγνωρίστηκε ως η καλύτερη θερινή μεταγραφή από τους οπαδούς της Λίβερπουλ με ποσοστό 74.5% των ψήφων, μπροστά από τους Τσάρλι Άνταμ και Κρεγκ Μπέλαμι. Στις 23 Δεκεμβρίου 2011, έλαβε μια θέση στην καλύτερη εντεκάδα για το πρώτο μισό της χρονιάς στην Πρέμιερ Λιγκ από την ESPN.com. Στις 26 Φεβρουαρίου 2012, βοήθησε τη Λίβερπουλ να κατακτήσει το πρώτο της τρόπαιο από το 2006, το Λιγκ Καπ. Στις 1 Απριλίου 2012, αναγκάστηκε να αγωνιστεί ως τερματοφύλακας στα τελευταία 13 λεπτά του αγώνα με την Νιούκασλ, καθώς ο Πέπε Ρέινα αποβλήθηκε για αντιαθλητικό μαρκάρισμα κατά του Τζέιμς Πεντς. Αν και δεν δέχθηκε κανένα τέρμα, η Λίβερπουλ έχασε τον αγώνα με σκορ 2-0.
Στις 30 Ιουνίου 2014, η Λίβερπουλ, μέσω της σελίδας της στο Facebook, ανακοίνωσε πως ο Χοσέ Ενρίκε επανήλθε στις προπονήσεις μετά τον τραυματισμό του. Στις 1 Οκτωβρίου, έκανε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ για τη Λίβερπουλ στον αγώνα κατά της ΦΚ Βασιλείας στην Ελβετία, παίζοντας για 90 λεπτά - ο αγώνας έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της Βασιλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Belle and Sebastian Write About Love
Το άλμπουμ είχε αρχικά αποκαλυφθεί από το συγκρότημα στις αρχές του 2010 όταν ανέφεραν στο Q&A της ιστοσελίδας τους ότι επισκέφτηκαν το Λος Άντζελες για ηχογραφήσεις. Σε επόμενη ερώτηση, ο Stuart Murdoch επιβεβαίωσε την επιστροφή του παραγωγού Tony Hoffer. Ο τίτλος ανακοινώθηκε από τον Murdoch στην ιστοσελίδα του συγκροτήματος στις 11 Αυγούστου του 2010. Στις 16 Αυγούστου, ο Murdoch παρουσίασε το εξώφυλλο, ανακοίνωσε την ημέρα της κυκλοφορίας και κυκλοφόρησε στο YouTube ένα βίντεο για μια μελλοντική εμφάνιση του συγκροτήματος σε τηλεοπτική εκπομπή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Νίκος Μαντζάρογλου
Ο Νίκος Μαντζάρογλου (Δρέσδη 1910 - Αθήνα 13 Απριλίου 1950 ) ήταν Έλληνας αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ πονγκ), της αντισφαίρισης, του χόκεϊ επί χόρτου και γενικά ήταν ένας πολυτάλαντος αθλητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Δρέσδη της Γερμανίας από Έλληνες γονείς, είχε μία αδελφή σύζυγος Σταμένη. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και από 14 ετών διακρίθηκε στην επιτραπέζια αντισφαίριση. Από το 1926 έως το 1929 που επέστρεψε στην Ελλάδα πήρε μέρος σε πολλά διεθνή τουρνουά ανά την Ευρώπη.
Ήταν και αθλητής της αντισφαίρισης και μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών το 1935 και το 1937, δεύτερος επίσης ήταν στο μεικτό το 1938. Στην επιτραπέζια αντισφαίριση αρχικά αναφέρεται αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών, το 1950 του συλλόγου "Υπαίθρια Ζωή".
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην αντιστασιακή οργάνωση "Όμηρος". Στις 12 Απριλίου 1950 έπεσε θύμα τροχαίου στο κέντρο της Αθήνας, ενώ διέσχιζε πεζός το δρόμο. Μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό σοβαρά τραυματίας και υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, αλλά υπέκυψε στα τραύματά του στις 13 Απριλίου 1950 και κηδεύτηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Ο τελευταίος του σύλλογος στην επιτραπέζια αντισφαίριση, η Υπαίθρια Ζωή, διοργάνωσε το Κύπελλο Μαντζάρογλου. Επίσης, το 1932 αναφέρεται αθλητής του του χόκεϊ επί χόρτου στον Όμιλο αντισφαίρισης.
Αναδείχθηκε:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Μέλη της οργάνωσης «Όμηρος» Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του χόκεϊ επί χόρτου
ROM (μνήμη)
Η ROM (Read-Only Memory, μτφ. μνήμη μόνο για ανάγνωση) είναι τύπος ηλεκτρονικής μνήμης, μόνο ανάγνωσης (γράφεται μόνο μία φορά από το εργοστάσιο που την κατασκευάζει) και μη πτητική (δεν χάνει τα δεδομένα της με τη διακοπή της τροφοδοσίας ρεύματος) που χρησιμοποιείται κυρίως σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές αλλά και σε ηλεκτρονικές συσκευές. Υπάρχουν ειδικές περιπτώσεις που μπορούμε να αλλάξουμε τα περιεχόμενα μιας μνήμης ROM αλλά αυτή η αλλαγή είτε γίνεται πολύ αργά είτε απαιτούνται ειδικά μηχανήματα και τεχνικές.
Ιστορία
Οι περισσότεροι οικιακοί υπολογιστές τη δεκαετία του '80 χρησιμοποιούσαν τη μνήμη ROM, για τη μόνιμη αποθήκευση του λειτουργικού συστήματος (που τότε ήταν σαφώς απλούστερο και μικρότερο σε χωρητικότητα ως πρόγραμμα), και για μία απλή έκδοση της BASIC. Για παράδειγμα ο Commodore 64 είχε 20 Kb ROM ενώ o ZX Spectrum είχε 32 Kb. Αργότερα το μέγεθος του λειτουργικού συστήματος μεγάλωσε σημαντικά και έτσι προτιμήθηκε από τους κατασκευαστές υπολογιστών, λόγω υψηλού κόστους, το λειτουργικό να φορτώνεται από ένα μαγνητικό μέσο, με τη βοήθεια μιας στοιχειώδους αρχικοποίησης από ένα λογισμικό που εγγράφεται στο BIOS. Παλαιότερα το BIOS αποθηκευόταν σε μια μνήμη EPROM ενώ τώρα αποθηκεύεται σε μνήμη τύπου Flash ROM.
Είδη άλλων μη πτητικών μνημών ROM
Υπάρχουν παρόμοιες μνήμες με τη ROM όσον αφορά κυρίως στη μη πτητικότητα τους όπως οι :
Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή
ROM
Rome Рим (значения)
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1999-2000
Β Ανδρών 1999-2000
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 26 Σεπτεμβρίου έως τις 19 Δεκεμβρίου 1999. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 9 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 16 Απριλίου 2000. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Αίαντα Ευόσμου για πρώτη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Β Βαθμολογία 20px|Β
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1999 2000 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1999 2000
Αντρέας Όγκρις
Ο Αντρέας Όγκρις είναι παλαίμαχος Αυστριακός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Βιογραφικό
Ο Όγκρις γεννήθηκε στην Βιέννη την 7η Οκτωβρίου του 1964. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1983 από την Αούστρια Βιέννης ,στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1997,με μικρά διαλλείματα όταν έπαιξε τη σεζόν 1990/91 στην Εσπανιόλ και στην ΛΑΣΚ Λιντς τον δεύτερο γύρο της σεζόν 1991/92.Το 1997, όταν και αποδεσμεύτηκε από την Αούστρια αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην Αντμίρα όπου και έκλεισε την πολυετή καριέρα του.
Με την Εθνική Αυστρίας αγωνίστηκε 63 φορές ,απο το 1986 όταν και έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα εναντίον της Αλβανίας, μέχρι και το 1997, πετυχαίνοντας 11 γκολ.Ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Αυστρίας στο Μουντιάλ το 1990.
Τίτλοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΑΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αντμίρα Βάκερ Μέντλινγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ
Εύα Φαφ
Η Εύα Φαφ (γερμανικά: Eva Pfaff), γεννημένη στο Κένιγκσταϊν ιμ Τάουνους της Δυτικής Γερμανίας στις 10 Φεβρουαρίου 1961, είναι Γερμανίδα, πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της κέρδισε 1 τίτλο στο απλό και 9 τίτλους WTA στο διπλό. Οι κορυφαίες παγκόσμιες κατάταξεις της ήταν 17η στο απλό το 1983 και 16η στο διπλό το 1988.
Μεγαλύτερη επιτυχία της ο τελικός του Αυστραλιανού όπεν στο διπλό το 1982 με συμπαίκτρια την Κλάουντια Κόντε Κιλς έχασαν από τις 	Μαρτίνα Ναβρατίλοβα και Παμ Σράιβερ με 6-4 και 6-2. Επίσης στα προημιτελικά του Αυστραλιανού όπεν στο απλό το 1982 και στο διπλό το 1983 και το 1987, στα προημιτελικά του Ρολάν Γκαρός στο διπλό το 1983, 1985 και το 1987, στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον στο διπλό το 1983 και το 1988.
Στο Φεντ καπ αγωνίστηκε με την Δυτική Γερμανία το 1982, 1983 και το 1988 με ρεκόρ 9 νίκες και 1 ήττα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτικογερμανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ατζαμής
Η λέξη Ατζαμής ή Ατζέμης προέρχεται εκ της αραβικής "Ατζέμ" που σημαίνει Πέρσης. Γενικά όμως η λέξη αυτή χαρακτηρίζει τον άπειρο, τον αγύμναστο και τον αμαθή.
Όπως οι Έλληνες χαρακτήριζαν κατά το "πας μη Έλλην, βάρβαρος", το ίδιο και οι Άραβες χαρακτήριζαν "πάντα μη Άραβα, Ατζαμή". Βαθμιαία όμως η λέξη περιορίστηκε μόνο για τους Πέρσες, τους οποίους οι Άραβες θεωρούσαν άσπονδους εχθρούς, καθώς και αιρετικούς (σιίτες), αποδίδοντάς τους χαρακτήρα χυδαίων και απολίτιστων, ενώ οι ίδιοι επαίρονταν ως οι μόνοι ευγενείς και πολιτισμένοι.
Εξ αυτού καθιερώθηκε και η λέξη αυτή στην ελληνική δημώδη γλώσσα ν' αποδίδεται με τη σημασία του αμαθούς, του άπειρου, του αδέξιου.
Κατηγορία:Πέρσες Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Εκφράσεις
Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού
Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, περισσότερο γνωστή με τα αρχικά ΔΕΗ, είναι ελληνική ανώνυμη εταιρεία παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος και εμπορίας φυσικού αερίου, από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα. Απασχολεί περίπου 17.500 εργαζόμενους και αντιστοιχεί το 62% περίπου του συνολικού κύκλου εργασιών του κλάδου παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου και νερού στη χώρα. Από τα τέλη του 2000 λειτουργεί ως ανώνυμη εταιρεία και είναι εισηγμένη στα χρηματιστήρια Αθηνών και Λονδίνου. Διατηρεί το 72,58%, σύμφωνα με στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ, του μεριδίου της αγοράς.
Μονοπώλιο
Το μονοπώλιο της ΔΕΗ στην παραγωγή, μεταφορά, διανομή και πώληση ηλεκτρικής ενέργειας έχει αρθεί πλήρως από το 2012, ενώ εξαίρεση αποτελούν τα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (ΜΔΝ) στα οποία έχει αρθεί μερικώς. Το εθνικό δίκτυο μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, συνολικού μήκους 208.000 χλμ. περίπου, έχει περάσει στην διαχείριση διαφορετικών εταιρειών, πλήρως θυγατρικών της ΔΕΗ κατά την σύσταση τους. Συγκεκριμένα, ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας είναι υπεύθυνος για το δίκτυο μεταφοράς (δίκτυο υψηλής τάσης 400kV, 150kV και 66kV), ενώ ο Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας είναι υπεύθυνος για το δίκτυο διανομής (δίκτυο μέσης τάσης 20kV, 15kV, 6.6kV, δίκτυο χαμηλής τάσης 400V) και διανέμει την ισχύ σε κάθε καταναλωτή της ελληνικής επικράτειας. Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας εποπτεύεται από τη ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) η οποία συστάθηκε το 1999 με σκοπό τον έλεγχο της τιμολογιακής και των άλλων πολιτικών του κλάδου και τη σταδιακή απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας έτσι ώστε η Ελλάδα να είναι σύμφωνη με τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί ελεύθερου ανταγωνισμού και κατάργηση των μονοπωλιακών αγορών.
Μονάδες παραγωγής και ορυχεία λιγνίτη
Τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ είναι τα εξής: