cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αστεροειδής τύπου G
δεξιά|μικρογραφία|[[Δήμητρα (πλανήτης νάνος)|Η Δήμητρα, ο μεγαλύτερος αστεροειδής, είναι τύπου G]] Ο αστεροειδής τύπου G είναι ένας σχετικά σπάνιος τύπος ανθρακούχων αστεροειδών, που αποτελεί περίπου το 5% του συνόλου. Ο πιο αξιοσημείωτος αστεροειδής σε αυτή την κατηγορία είναι η 1 Δήμητρα.
Γενικά τα αντικείμενα αυτού του τύπου είναι παρόμοια με τα αντικείμενα τύπου C, αλλά έχουν το γνώρισμα της ισχυρής απορρόφησης του υπεριώδους κάτω από τα 0,5 μm. Το χαρακτηριστικό απορρόφησης γύρω στα 0,7 μm μπορεί επίσης να είναι παρόν, το οποία είναι ενδεικτικό των φυλοσιλικονούχων μετάλλων, όπως η άργιλος ή η μαρμαρυγία.
Στην ταξινόμηση SMASS, ο τύπος G αντιστοιχεί στους τύπους Cgh και Cg, ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία (αντίστοιχα) του χαρακτηριστικού απορρόφησης στα 0,7 μm. Ο τύπος G, ο τύπος C και ορισμένα σπάνια είδη τύπων, μερικές φορές συγκαταλέγονται μαζί σε έναν ευρύτερο τύπο C ανθρακούχων αστεροειδών.
Δείτε επίσης
G
Fiat 500 (2007)
500 Abarth
Η κορυφαία έκδοση του 500 φέρει κινητήρα βενζίνης 1.4 λίτρων, με IHI RHF3-P turbo, ισχύος 135 PS (99 kW; 133 hp) στις 5.500 στροφές το λεπτό και με ροπή 180 N·m (206 N·m στο λεγόμενο sport mode) στις 3.000 στροφές το λεπτό. Συνδυάζεται με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο C510, χαμηλότερη ανάρτηση, ηλεκτρική υποβοήθηση στο τιμόνι dual-drive (με κανονική και SPORT επιλογή ρύθμισης), ζάντες αλουμινίου 6,5 x 16 ιντσών, σπορ αισθητικής, με ελαστικά 195/45 R16 και 4 δισκόφρενα, με τα μπροστινά αεριζόμενα. Στο σαλόνι φέρει στάνταρ δείκτη πίεσης turbo, ένδειξη για ανάγκη αλλαγής ταχύτητας στο κιβώτιο, αλουμινένια πεντάλ και σύστημα δορυφορικής πλοήγησης Blue&Me, με τηλεμετρική απεικόνιση.
500C
Στο 79ο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, τον Μάρτιο του 2009, παρουσιάστηκε επίσημα και μια έκδοση «ημι-κάμπριο», το Fiat 500C, ως ρετρό αναφορά στην υφασμάτινη οροφή του Fiat 500 του 1957 - 1975. Συγκεκριμένα, οι εξωτερικές διαστάσεις, οι κολώνες και τα τόξα του 500C παραμένουν ίδια εξωτερικά, πλην όμως φέρει ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη υφασμάτινη οροφή, που ανοίγει και κλείνει σε 3 στάδια, με το πάτημα δύο κουμπιών, ακόμα και εν κινήσει, με ταχύτητα οχήματος έως και 60 χιλιόμετρα την ώρα. Επίσης, αν και για τον εξωτερικό παρατηρητή φαίνονται όλα αμετάβλητα, οι πλευρικές κολώνες και το πλαίσιο του μπροστινού παρμπρίζ έχουν λάβει περαιτέρω ενισχύσεις «κάτω από το δέρμα», για προστασία των επιβατών σε ενδεχόμενη ανατροπή του οχήματος. thumb|right|Fiat 500C, μοντέλο του 2009.
Η έκδοση 500C προσφέρεται σε 11 εξωτερικά χρώματα, συν 3 διαφορετικά χρώματα για την υφασμάτινη οροφή: ανοιχτό κρεμ, σκούρο γκρι και σκούρο κόκκινο, έχοντας έτσι μεγάλη παλέτα χρωματικών συνδυασμών. Διατέθηκε σε 3 εκδόσεις εξοπλισμού:
Παραδόξως, το 500C λανσαρίστηκε πρώτα στο Ηνωμένο Βασίλειο, αμέσως μετά την παρουσίασή του, και σταδιακά εντός του 2009 στα άλλα κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ιταλία, ενώ στην Ελλάδα έφτασε στα τέλη του ίδιου έτους.
500L
thumb|right|Η παρουσίαση του Fiat 500L στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012.
Το 500L παρουσιάστηκε στο 82ο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, τον Μάρτιο του 2012, και κυκλοφόρησε στην Ευρώπη λίγους μήνες μετά, ενώ στις ΗΠΑ έφτασε την άνοιξη του 2013, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2014.
Ανανέωση του 2015
thumb|right|Fiat 500 τον Ιούλιο του 2015, μετά την ανανέωση, κατά την επίσημη παγκόσμια πρεμιέρα της. thumb|right|Το πίσω μέρος του προηγούμενου Fiat 500.
Τελικώς, η νέα εκδοχή των 500 και 500C παρουσιάστηκε επίσημα στις 4 Ιουλίου 2015, στην επέτειο των 8 ετών από την αρχική παρουσίαση του μοντέλου (4 Ιουλίου 2007, που ήταν ακριβώς 50 χρόνια μετά την παρουσίαση του πρώτου Fiat 500, στις 4 Ιουλίου 1957), και μπήκε σχεδόν ταυτόχρονα στη μαζική παραγωγή, για την σεζόν του 2016. Το μήκος του ανανεωμένου Fiat 500 έφτασε στα 3.571 χιλιοστά, αυξημένο κατά 25 χιλιοστά, αλλά το πλάτος, το ύψος και το μεταξόνιο παρέμειναν εντελώς αμετάβλητα. Αισθητικά, το 500 απέκτησε λίγο διαφορετικά μπροστινά φώτα, ενώ τα επίσης νέα, τεχνολογίας LED φώτα ημέρας να είναι από κάτω τους και να έχουν το σχήμα των μηδενικών του σήματος του 500. Μια έντονη ανανέωση έγινε και στα πίσω φώτα, τα οποία μοιάζουν πλέον με έναν δακτύλιο γύρω από ένα πλαστικό στο χρώμα του αμαξώματος, ενώ απέκτησαν και αυτά τεχνολογία LED. Επίσης, όλα τα 500 και 500C απέκτησαν μια τρισδιάστατη κάτω μπροστινή γρίλια, νέου σχεδιασμού, με διακόσμηση από χρώμιο, και στην οποία τοποθετήθηκαν τα φώτα ομίχλης. Παράλληλα, εμφανίστηκαν και νέες χρωματικές επιλογές, καθώς και νέας σχεδίασης ζάντες αλουμινίου 15 και 16 ιντσών.
Στο σαλόνι, η πιο εμφανής διαφορά ήταν στο ταμπλό, με νέους διακόπτες, νέο τιμόνι και έναν πίνακα οργάνων με πιο σύγχρονα ψηφιακά γραφικά. Επίσης, όλοι πλέον οι κινητήρες του Fiat 500 πληρούσαν τις ακόμα πιο αυστηρές προδιαγραφές καυσαερίων Euro 6. Ειδικότερα στην Ευρώπη, η νεότερη αυτή εκδοχή του 500 διατίθεται σε 3 εκδόσεις εξοπλισμού:
Η εμπορική άφιξη του Fiat 500 facelift στην Ελλάδα έγινε στα μέσα Σεπτέμβριου του 2015, ενώ ειδικότερα η έκδοση με τον κινητήρα ντίζελ έφτασε, όπως και σε όλα τα κράτη της Ευρώπης, στις αρχές του 2016.
Διακρίσεις
thumb|right|Fiat 500 και Fiat 500C. thumb|right|Ο χώρος αποσκευών ενός Fiat 500. thumb|right|Fiat 500 του 2013 στη [[Μινεάπολις|Μινεάπολη, Μινεσότα, ΗΠΑ.]]
Από το λανσάρισμά του μέχρι σήμερα, το Fiat Nuova 500 έχει κερδίσει μεγάλο αριθμό βραβείων και συγκεκριμένα τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Μοντέλα Fiat
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1961
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1961.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Flashpoint
Το άλμπουμ ανέβηκε στην έκτη θέση των βρετανικών τσαρτ και την 16η θέση του αμερικάνικου Billboard, ενώ μπήκε στο Top-10 στον Καναδά και τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία και τον Καναδά και ως ασημένιος δίσκος στην πατρίδα του συγκροτήματος. Παράλληλα, το σινγκλ "Highwire" γνώρισε επιτυχία, βοηθώντας την άνοδο της δημοτικότητας του δίσκου.
Λίστα Τραγουδιών
Όλα τα κομμάτια είναι συνθέσεις των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά.
Βραβεία
Flashpoint (άλμπουμ)
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Flashpoint" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Μικροί Κύριοι και Μικρές Κυρίες
Το Μικροί Κύριοι είναι σειρά παιδικών βιβλίων από τον Βρετανό συγγραφέα Ρότζερ Χάργκριβς, η οποία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1971. Το 1981 ξεκίνησε μια καινούρια σειρά βιβλίων, από τον ίδιο συγγραφέα, η οποία αυτή τη φορά φέρει τον τίτλο Μικρές Κυρίες. Μια παρόμοια σειρά βιβλίων, αλλά αυτή τη φορά με ζώα για κεντρικούς χαρακτήρες, με τίτλο Timbuctoo ξεκίνησε το 1978. Μετά τον θάνατο του Χάργκριβς το 1988, ο γιος του, Άνταμ Χάργκριβς, ξεκίνησε μια καινούρια σειρά βιβλίων με τίτλο Μικροί Κύριοι και Μικρές Κυρίες. Κάθε βιβλίο της πρωτότυπης σειράς, Μικροί Κύριοι και Μικρές Κυρίες, παρουσιάζει ένα διαφορετικό τύπο συμπεριφοράς, όπου ο κάθε χαρακτήρας είτε είναι αρσενικό είτε θηλυκός, παίρνει το όνομα της συμπεριφοράς που απεικονίζει και στο τέλος κάθε ιστορίας υπάρχει και ένα ηθικό δίδαγμα για τον κάθε χαρακτήρα. Οι χαρακτήρες των βιβλίων πολλές φορές συμπεριλαμβάνονται και σε άλλα βιβλία της σειράς ως συμπρωταγωνιστές. Μέχρι το 2021, συνολικά υπάρχουν 92 χαρακτήρες στα βιβλία Μικροί Κύριοι και Μικρές Κυρίες. Οι απλές ιστορίες των βιβλίων με τις πολύχρωμες εικόνες έχουν πουληθεί σε πάνω από 100 εκατομμύρια αντίτυπα σε 28 χώρες.
Κύριος Γαργαλίτσας
Ο πρώτος χαρακτήρας που δημιούργησε ο Ρότζερ Χάργκριβς για τα βιβλία του ήταν ο Κύριος Γαργαλίτσας (Mr. Tickle), τον οποίο εμπνεύστηκε από τον γιο του, Άνταμ, ο οποίος τον είχε ρωτήσει πως απεικονίζεται ένα γαργάλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδικά βιβλία
Σάντουρ
thumb|Η εκκλησία του Σάντουρ thumb|Το Σάντουρ Το Σάντουρ (φεροϊκά: Sandur) είναι χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Σάντοϊ. Το όνομά του σημαίνει «αμμώδη παραλία». Ο θησαυρός του Σάντουρ, που χρονολογείται στα τέλη του 11ου αιώνα, πιστοποιεί τη μακρά ιστορία του χωριού. Τον Ιανουάριο του 2022 ο πληθυσμός ήταν 527 κάτοικοι και είναι το πιο πυκνοκατοικημένο μέρος στο νησί Σάντοϊ. Ο Δήμος Σάντουρ αποτελείται μόνο από το χωριό Σάντουρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία των Φερόων Νήσων
Φλαμπουρέσι Τρικάλων
Το Φλαμπουρέσι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Το Φλαμπουρέσι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών, στις βόρειες πλαγιές του Ορέων Αντιχάσια σε υψόμετρο 840 μέτρα. Απέχει περίπου 35 χλμ. Β. από τα Τρίκαλα και 27 χλμ. ΒΑ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου).
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυμφαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα αποτελούν ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τυμφαίων του Δήμου Μετεώρων ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 111 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Everybody Hurts
Το Everybody Hurts είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος R.E.M., που κυκλοφόρησε αρχικά στο άλμπουμ Automatic for the People του 1992 και κυκλοφόρησε επίσης ως single το 1993. Έφτασε ση θέση Νο. 29 στο Billboard Hot 100 και στις πρώτες δέκα των τσαρτ στον Καναδά, την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Γαλλία.
Σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει χρήματα για τα θύματα του σεισμού στην Αϊτή το 2010, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν ζήτησε από τον Σάιμον Κάουελ να δημιουργήσει ένα single για φιλανθρωπικό σκοπό. Ο Κάουελ επέλεξε το "Everybody Hurts", ο Μπράουν συμφώνησε να παραιτηθεί του δικαιώματος ΦΠΑ για το single και οι R.E.M. συμφώνησαν να παραιτηθούν από όλα τα δικαιώματα. Το single κυκλοφόρησε με το όνομα Helping Haiti.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1992 Κατηγορία:Singles του 1993 Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια των R.E.M. Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Εμίρης του Κουβέιτ
Ο εμίρης του κράτους του Κουβέιτ είναι ο μονάρχης και αρχηγός κράτους του Κουβέιτ. Είναι το ισχυρότερο αξίωμα στη χώρα. Οι εμίρηδες του Κουβέιτ ανήκουν στην δυναστεία αλ-Σαμπάχ, καταγόμενοι από την Μπάνι Ούτμπα, ομοσπονδία φυλών στην Αραβική Χερσόνησο.
Από τις 30 Σεπτεμβρίου 2020, ο Ναουάφ αλ-Άχμαντ αλ-Τζαμπρ αλ-Σαμπάχ είναι ο εμίρης της χώρας.
Κανόνες και παράδοση διαδοχής
Η διαδοχή στον Κουβεϊτιανό θρόνο περιορίζεται στους απογόνους του Μουμπαράκ αλ-Σαμπάχ. Η θέση του Εμίρη παραδοσιακά εναλλάσσεται στους δύο κύριους κλάδους των αλ-Σαμπάχ, τους αλ-Αχμάντ και αλ-Σαλέμ. Ο εμίρης πρέπει, εντός ενός χρόνου από την εκλογή του, να ορίσει διάδοχο, ενώ ο υποψήφιος πρίγκιπας του στέμματος πρέπει να είναι ανώτερο μέλος της οικογένειας αλ-Σαμπάχ. Η πρόταση πρέπει να εγκριθεί από την Εθνοσυνέλευση με απόλυτη πλειοψηφία. Αν η ψήφος αποτύχει, ο Εμίρης υποβάλλει τα ονόματα τριών επιλέξιμων μελών για ψήφιση στην Εθνοσυνέλευση, όπου η Εθνοσυνέλευση θα επιλέξει έναν από τους τρεις ως διάδοχο.
Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον Εμίρη, αλλά ο διορισμός του πρέπει να εγκριθεί από την πλειοψηφία των βουλευτών της Εθνοσυνέλευσης.
Ρόλος της Εθνοσυνέλευσης
Η Εθνοσυνέλευση, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Συντάγματος, έχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να εγκρίνει ή να απορρίψει τον διορισμό ενός Εμίρη, επιτρέποντας την να καθαιρέσει έναν Εμίρη από το αξίωμα του. Το 2006, η Εθνοσυνέλευση καθαίρεσε τον Σαάντ αλ-Σαμπάχ επειδή ήταν ανίκανος να κυβερνήσει λόγω ασθένειας. Η εθνοσυνέλευση του Κουβέιτ είναι η πιο ανεξάρτητη στον αραβόφωνο κόσμο, έχοντας υψηλή θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβεϊτιανοί πολιτικοί
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1962
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1962.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Ανασχηματισμός
Κατηγορία:Κυβέρνηση
Πέτρος ο Πελοποννήσιος
Ο Πέτρος ο Πελοποννήσιος (1730-1777), επίσης γνωστός ως Πέτρος Λαμπαδάριος, υπήρξε ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της μεταβυζαντινής παραδόσεως και λαμπαδάριος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κατά τον 18ο αιώνα. Αποτελεί τη δεσπόζουσα φυσιογνωμία του μουσικού στερεώματος κατά το 18ο αιώνα.
Ο βίος του
Γεννήθηκε περί 1730 πιθανώς στο χωριό Γοράνοι Λακωνίας και απεβίωσε από επιδημία πανώλης το 1778 σύμφωνα με χειρόγραφο που αναφέρει την ημερομηνία θανάτου του. Το έργο του περιγράφεται από πηγές της εποχής ως μια ακούραστη και διαρκής εργασία επί των μουσικών δρωμένων κατά την οποία εξηγούσε τα παλαιά μουσικά μαθήματα, έγραφε κάθε μελωδία που ερχόταν στη φαντασία του έξωθεν ή έσωθεν, ενώ επιπρόσθετα μέλιζε και στίχους "ευγενών και λογίων του ημετέρου γένους". Μετά τον θάνατο του πατέρα του σε συμπλοκή με Τουρκαλβανούς, η μητέρα του τον έστειλε στη Μονή Αγίας Λαύρας (Μέγα Σπήλαιο-Καλάβρυτα). Εκεί τον βρήκε ένας περιοδεύων έμπορος και τον πήρε μαζί του στη Σμύρνη. Από εκεί και μετά η εξέλιξη του Πέτρου ήταν ραγδαία, λόγω της φυσικής του κλίσης στη μουσική και της μαθητείας του κοντά σε ιερομόναχο μουσικό και μετέπειτα στον πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Ιωάννη Τραπεζούντιο, με τον οποίο συνέψαλε ως Β΄ Δομέστικος, ίσως δε και ως Α΄. Από το 1770 και το θάνατο του Ιωάννη, υπό το Δανιήλ, ο Πέτρος έγινε λαμπαδάριος στο πατριαρχικό αναλόγιο. Με το Δανιήλ Πρωτοψάλτη και το Δομέστιχο Ιάκωβο Πελοποννήσιο δίδαξε μουσική στην ιδρυθείσα πατριαρχική μουσική σχολή από το 1776. Η κηδεία του Πέτρου έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία μάλιστα θέλησαν να παραβρεθούν και οι Δερβίσηδες της πόλης για να τον ψάλλουν, αφού πολύ τον σέβονταν και τον αγαπούσαν.
Χαρακτηρίζεται ως χαλκέντερος εργάτης της μουσικής ο οποίος "εθαυμάζετο υπό των συγχρόνων αυτού δια την έξοχον μουσικήν αυτού αντίληψιν και μίμησην, δυνάμενος μάλιστα να διαφυλάξη πιστώς δια της γραφής οιονδήποτε μέλος έστω και άπαξ ψαλλόμενον υπ άλλου. Εντεύθεν υπό των Οθωμανών καλείτο χιρσίζ (κλέπτης) και χότζας (διδάσκαλος)". Κατά μία άλλη άποψη, αν και όχι επικρατούσα, ο Πέτρος υπήρξε δερβίσης, ο οποίος είλκυε την καταγωγή του από οικογένειες Λακώνων οι οποίες βρίσκονταν στη Σμύρνη από τον 13ο αιώνα.
Το έργο του
μικρογραφία|350x350εσ|Δοξαστική [[Νεοβυζαντινή Οκτώηχος|οκτώηχος Θεαρχίῳ νεύματι]] Το έργο του Πέτρου διαχωρίζεται σε δύο μεγάλες θεματικές ενότητες. Την εκκλησιαστική μουσική και την κοσμική. Κατά την πρώτη το εξηγητικό του έργο είναι ανεπανάληπτο, αφού απλοποίησε ακόμα περισσότερο την κουκουζέλειον και Ιωάννου Τραπεζουντίου παρασημαντική, ενώ ερμήνευε και τις θέσεις αρχαιότερων μελών, αποτελώντας τον συνδετικό κρίκο του μουσικού εκκλησιαστικού συστήματος πριν από τη μέθοδο των τριών διδασκάλων. Η διαμόρφωση τής αναλυτικής αυτής σημειογραφίας είναι σημαντική για τη συμβολή στην εξέλιξη της εκκλησιαστικής μουσικής, αφού τελικά σήμερα αποτελεί τον κορμό της εκκλησιαστικής μουσικής παράδοσης. Με αυτόν τον τρόπο η παράδοση θα περάσει στα βιβλία όπου από το 19ο αιώνα αρχίζουν να εκδίδονται.
Το έργο του επίσης θεωρείται μεγάλο σε όγκο και ποιότητα και συνίσταται κυρίως σε πρωτότυπες συνθέσεις στο ύφος της βυζαντινής μουσικής και σε επεξεργασία παλαιοτέρων μουσικών διδασκάλων. Σήμερα ελάχιστο μέρος των συνθέσεών του έχει εκδοθεί, αφού το μεγαλύτερο μέρος σώζεται σε ανέκδοτα χειρόγραφα. Το γνωστότερο έργο του είναι το ειρμολόγιο. Ο ίδιος υπήρξε σπουδαίος συνθέτης και της δημοτικής μουσικής όπου τα τραγούδια του "αποτελούν σπάνια δείγματα της παλαιότερης εκκλησιαστικής και δημοτικής μουσικής μας παράδοσης...που σημείωσαν μάλιστα μεγάλη επιτυχία στην εποχή του και τραγουδήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και στα άλλα αστικά κέντρα της Ανατολής μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Μουσικοί της βυζαντινής μουσικής
Ροντρίγκο Ντουτέρτε
Ο Ροντρίγκο «Ρόντι» Ρόα Ντουτέρτε (φιλ.: Rodrigo "Rody" Roa Duterte, 28 Μαρτίου 1945), επίσης γνωστός ως Ντιγκόνγκ (φιλ. Digong) είναι Φιλιππινέζος δικηγόρος και πολιτικός, καθώς και ο 16ος Πρόεδρος των Φιλιππίνων από το 2016 έως το 2022. Είναι ο πρώτος πρόεδρος των Φιλιππίνων με καταγωγή από το Μιντανάο, καθώς και ο τέταρτος Βισάγιαν πρόεδρος.
Ως δήμαρχος της Πόλης Νταβάο, ο Ντουτέρτε ήταν ανάμεσα στους δημάρχους της χώρας με τη μεγαλύτερη θητεία, έχοντας διατελέσει δήμαρχος της πόλης για συνολικά 22 χρόνια. Έχει, επίσης, διατελέσει αντιδήμαρχος και βουλευτής για την πόλη.
Ο Ντουτέρτε έχει λάβει το προσωνύμιο «ο Τιμωρός» από το περιοδικό Time, ενώ θεωρείται συνδεδεμένος με την Ομάδα Θανάτου του Νταβάο, μία παραστρατιωτική οργάνωση η οποία κατηγορείται από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τις εξωδικαστικές δολοφονίες υπόπτων εγκληματιών, μεταξύ αυτών και εμπόρων ναρκωτικών. Ο τύπος και η ηγεσία της Εθνικής Αστυνομίας των Φιλιππίνων έχουν ασκήσει κριτική στην πολιτική του Ντουτέρτε, θεωρώντας την αναποτελεσματική.
Στις 9 Μαΐου 2016, ο Ντουτέρτε κέρδισε την προεδρική εκλογή των Φιλιππίνων, λαμβάνοντας 16.601.997 ψήφους που αντιστοιχούν στο 39,01% των ψήφων, επικρατώντας του πλησιέστερου αντιπάλου του Μαρ Ρόξας. Η εσωτερική του πολιτική επικεντρώνεται στην καταπολέμηση του παρανόμου εμπορίου ναρκωτικών, δρομολογώντας έναν εθνικό πόλεμο των ναρκωτικών. Έχει απειλήσει με την αποχώρηση της χώρας από τον ΟΗΕ και τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού με τη συμμετοχή της Κίνας και αφρικανικών κρατών ύστερα από την κριτική που του ασκήθηκε σχετικά με την αύξηση των εξωδικαστικών δολοφονιών στη χώρα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ επαίνεσε τον Ντουτέρτε για την απίστευτη δουλειά που κάνει στο ζήτημα των ναρκωτικών, αναφερόμενος σε διώξεις και μαζικές εκτελέσεις που έχουν προκαλέσει διεθνή κατακραυγή για τους χειρισμούς του Φιλιππινέζου προέδρου. Συγκεκριμένα 9000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, από την ημέρα που ανέλαβε εξουσία στη χώρα ο Ντουτέρτε, χωρίς να γίνεται διάκριση σε μεγαλέμπορους και "βαποράκια". .
Τον Μάιο του 2017 επέβαλε στρατιωτικό νόμο προκειμένου να αντιμετωπίσει το Ισλαμικό Κράτος στις Φιλιππίνες.
Τον Οκτώβριο του 2021, ο Ροντρίγκο Ντουτέρτε ανακοίνωσε ότι δεν ήταν υποψήφιος για αντιπρόεδρος το 2022 και θα αποσυρθεί από την πολιτική ζωή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι των Φιλιππίνων
Δώρα Μοάτσου-Βάρναλη
Η Δώρα Μοάτσου-Βάρναλη (3 Νοεμβρίου 1895 - 16 Μαρτίου 1979) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια.
Βίος
Η Δώρα Μοάτσου-Βάρναλη γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1895 στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης όπου γνώρισε τον Κώστα Βάρναλη. Εργάστηκε σαν καθηγήτρια φιλολογικών μαθημάτων σε γυμνάσια της Κρήτης και της Αθήνας ως το 1947. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1979.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Άγιος Βασίλειος Αγίου Βασιλείου Λακωνίας
Για συνώνυμο οικισμό στο Νομό Λακωνίας δείτε: Άγιος Βασίλειος Νεοχωρίου
Ο Άγιος Βασίλειος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γυθείου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Βασίλειος είναι χωριό στη νότια Λακωνία, 5 χλμ. δυτικά του Γυθείου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει 50 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,417 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαραθέας Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 επανήλθε στον νομό Λακωνίας. Το 1934 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Βασιλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Βασιλείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γυθείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γυθείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Σοφία Δωροθέα της Πρωσίας
Η Σοφία Δωροθέα της Πρωσίας (Sophia Dorothea von Preußen, 25 Ιανουαρίου 1719 - 13 Νοεμβρίου 1765) ήταν η σύζυγος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβιτ.
Βιογραφία
Η Σοφία Δωροθέα Μαρία γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1719 στο Βερολίνο, και ήταν το ένατο παιδί και η πέμπτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας του Αννόβερου.
Στις 10 Νοεμβρίου 1734 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Βρανδεμβούργου-Σβιτ στο Πότσδαμ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος ήταν 19 χρόνια μεγαλύτερος από την πριγκίπισσα και ονομάστηκε "τρελός Μαργράβος" εξαιτίας των φαρσών του και των αγενών τρόπων του. Η σχέση τους δεν ήταν ευτυχισμένη και τελικά έζησαν σε ξεχωριστά μέρη: η Σοφία έζησε στο Κάστρο Μονπλαιζίρ και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έζησε στο Κάστρο Σβιτ.
Η Σοφία Δωροθέα πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1765 στο Σβιτ σε ηλικία 46 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Σβιτ
Φουμίο Κισίντα
Ο Φουμίο Κισίντα (αγγλ. Fumio Kishida) (ιαπων. 岸田 文雄, 29 Ιουλίου 1957) είναι Ιάπωνας πολιτικός, πρωθυπουργός της Ιαπωνίας και πρόεδρος του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (LDP) από το 2021. Είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 2012 έως το 2017, και ως υπηρεσιακός υπουργός Άμυνας το 2017. Από το 2017 έως το 2020 διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου Πολιτικής Έρευνας του LDP.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένος σε πολιτική οικογένεια, ο Κισίντα πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στη Νέα Υόρκη. Αφού ξεκίνησε την καριέρα του στα οικονομικά, ο Κισίντα εισήλθε στην πολιτική και εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 1993 ως μέλος του LDP. Ο Κισίντα διορίστηκε σε διάφορες θέσεις στα υπουργικά συμβούλια των πρωθυπουργών Σίνζο Άμπε και Γιασούο Φουκούντα από το 2007 έως το 2008 και διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών το 2012 αφότου ο Άμπε ανέκτησε την πρωθυπουργία μετά τις γενικές εκλογές του 2012, υπηρετώντας για πέντε χρόνια και έγινε ο μακροβιότερος. - υπουργός Εξωτερικών στην ιαπωνική ιστορία. Ο Κισίντα παραιτήθηκε αργότερα από το υπουργικό συμβούλιο του Άμπε το 2017 για να ηγηθεί του Συμβουλίου Πολιτικής Έρευνας του LDP. Ο Κισίντα ανέλαβε επίσης τον έλεγχο της φατρίας Kōchikai του LDP το 2012 μετά το θάνατο του πρώην αφεντικού της φατρίας Μακότο Κόγκα.
Ο Κισίντα ήταν υποψήφιος στις εκλογές για την ηγεσία του LDP το 2020, ωστόσο έχασε από τον Γιοσιχίντε Σούγκα. Διεκδίκησε ξανά για την ηγεσία του κόμματος το 2021, κερδίζοντας αυτή τη φορά στον δεύτερο γύρο τον αντίπαλό του, Τάρο Κόνο. Ο Κισίντα επιβεβαιώθηκε ως πρωθυπουργός από την Εθνική Δίαιτα τέσσερις ημέρες αργότερα στις 4 Οκτωβρίου 2021 και οδήγησε το LDP σε νίκη στις γενικές εκλογές του 2021 αργότερα τον ίδιο μήνα. Ο Κισίντα έχει περιγραφεί ως ιδεολογικά μετριοπαθής μέσα στο LDP και έχει δηλώσει ότι η πρωθυπουργία του θα επικεντρωθεί σε ένα «νέο μοντέλο καπιταλισμού », επιδιώκοντας να εφαρμόσει αναδιανεμητικές πολιτικές για την επέκταση της μεσαίας τάξης. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, σκοπεύει να συνεχίσει να ενισχύει τον Τετραπλό Διάλογο για την Ασφάλεια στην επιδίωξη της στρατηγικής του Ελεύθερου και Ανοικτού Ινδο-Ειρηνικού.
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2020-21
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2020–21 ήταν το 32ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού και το 29ο πρωτάθλημα ως Α΄ κατηγορία που διοργάνωσε η ΕΠΟ. Έγινε με τη συμμετοχή εικοσιδύο ομάδων, που χωρίστηκαν σε δύο ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια.
Η διοργάνωση ήταν προγραμματισμένη να εκκινήσει την 1η Νοεμβρίου του 2020, κάτι που δεν κατέστη δυνατό λόγω των μέτρων για περιορισμό της πανδημίας του κορονοϊού. Στην πρώτη φάση οι ομάδες των δύο ομίλων θα αγωνίζονταν σε δύο γύρους. Ύστερα από την ολοκλήρωση των ομίλων θα διεξάγονταν διπλοί αγώνες κατάταξης μεταξύ των πρώτων για την ανάδειξη του πρωταθλητή, καθως και μεταξύ των δεύτερων για την τρίτη θέση.
Ύστερα από πολλούς μήνες απραξίας, αποφασίστηκε η οριστική έναρξη της διοργάνωσης στις 11 Απριλίου του 2021. Το αρχικό σύστημα διεξαγωγής άλλαξε, με τις ομάδες να αγωνίζονται σε ένα γύρο κατά την πρώτη φάση, ενώ και οι αγώνες κατάταξης ήταν μονοί, και διεξήχθησαν σε ουδέτερη έδρα.
Αγώνες κατάταξης
Ο μεγάλος τελικός για την ανάδειξη του πρωταθλητή μεταξύ ΠΑΟΚ και Αβάντων, καθώς και ο αγώνας για την τρίτη θέση μεταξύ ΑΕΛ και Αγίας Παρασκευής, διαξηχθησαν την Κυριακή 13 Ιουνίου στο Πανθεσσαλικό Στάδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021 Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Νίντα (ποταμός)
Ο Νίντα (πολωνικά: Nida) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία, αριστερός παραπόταμος του ποταμού Βιστούλα, στον οποίο ρέει κοντά στο Νόβι Κόρτσιν. Ο Νίντα έχει μήκος 154 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης 3.844 χλμ2. Αυτό περιλαμβάνει την προστατευόμενη περιοχή που ονομάζεται Πάρκο Τοπίου Νίντα.
Ο ίδιος ο Νίντα αποτελείται από δύο μικρότερους ποταμούς, τον Λευκό Νίντα και τον Μαύρο Νίντα, που συγχωνεύονται στο χωριό Μπζέγκι (Brzegi). Είναι τυπικός πεδινός ποταμός, με μικρή διαφορά στη στάθμη του νερού. Η κοιλάδα του Νίντα είναι πλατιά και καλυμμένη με λιβάδια. Στο στενότερο σημείο του, ο ποταμός έχει πλάτος μόλις 6 μ., ενώ στο πλατύτερο σημείο του έχει πλάτος 79 μ. Το βάθος κυμαίνεται από 0,4 έως 2,6 μ. Ο Νίντα είναι ένα από τα θερμότερα ποτάμια της Πολωνίας, καθώς το καλοκαίρι η θερμοκρασία του φτάνει έως και τους 27 βαθμούς Κελσίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βιστούλα
800 μέτρα στους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου
Τα 800 μέτρα στους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου έχουν πραγματοποιηθεί από τους άνδρες και τις γυναίκες από την εναρκτήρια έκδοση το 2011. Είναι ο τέταρτος πιο σημαντικός τίτλος στα 800 μέτρα μαζί με τα 800 μέτρα στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου, μετά από τα 800 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, τα 800 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και τα 800 μέτρα στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Η μορφή της διοργάνωσης έχει μία τελική σειρά και η τελική κατάταξη διαμορφώνεται από τους καλύτερους χρόνους σε αυτή την σειρά. Συνολικά έχουν διεξαχθεί πέντε φορές από το 2011.
Τα ρεκόρ των αγώνων για το αγώνισμα είναι 1:48.39 λεπτά για τους άνδρες, που καταρρίφθηκε από τον Αντρέας Άλμγκρεν το 2015, και 2:04.07 λεπτά για τις γυναίκες, που καταρρίφθηκε από την Άννα Σιλβάντερ το 2015. Το ρεκόρ των αγώνων στους άνδρες έχει καταρριφθεί δύο φορές: από τον Γιόχαν Ρόγκεστεντ το 2013, καθώς και από τον Αντρέας Άλμγκρεν το 2015. Το ρεκόρ των αγώνων στις γυναίκες έχει καταρριφθεί μία φορά: από την Άννα Σιλβάντερ το 2015.
Ο Τόμας Ροθ, από τη Νορβηγία, είναι ο πιο επιτυχημένος αθλητής της διοργάνωσης, έχοντας κερδίσει τρεις τίτλους συνολικά, ένα χρυσό, ένα αργυρό και ένα χάλκινο. Άλλοι αθλητές με χρυσά μετάλλια είναι ο Αντρέας Άλμγκρεν, ο Γιόχαν Ρόγκεστεντ και ο Γιόχαν Σβένσον από τη Σουηδία, καθώς και ο Ρόαλντ Φρέσκελαντ από τη Νορβηγία. Η Άννα Σιλβάντερ από τη Σουηδία, είναι η μοναδική γυναίκα που έχει κερδίσει δύο χρυσούς τίτλους στην πρόσφατη ιστορία των Νορδικών Αγώνων Κλειστού Στίβου.
Από το 2011 έως σήμερα έχουν αναδειχθεί πέντε πρωταθλητές από δύο διαφορετικές χώρες στους άνδρες και τέσσερις πρωταθλητές από δύο διαφορετικές χώρες στις γυναίκες. Οι πρώτοι πρωταθλητές ήταν ο Τόμας Ροθ στους άνδρες από τη Νορβηγία και η Σαρλότ Σένμπεκ στις γυναίκες από τη Σουηδία το 2011. Οι πιο πρόσφατοι πρωταθλητές είναι ο Αντρέας Άλμγκρεν και η Άννα Σιλβάντερ από τη Σουηδία.
Η Σουηδία είναι η πιο επιτυχημένη χώρα στο αγώνισμα, έχοντας κερδίσει επτά χρυσά μετάλλια, τρία στους άνδρες και τέσσερα στις γυναίκες. Η Νορβηγία είναι στη δεύτερη θέση με δύο χρυσά μετάλλια, μόνο στους άνδρες και η Φινλανδία στην τρίτη θέση με ένα χρυσό μετάλλιο, μόνο στις γυναίκες.
Γυναικών
thumb|right|Η πρωταθλήτρια το 2012, Καρίν Στόρμπακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορδικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου
Πρασονήσι Ψαρών
Το Πρασονήσι είναι βραχονησίδα του Αιγαίου πελάγους η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στις βορειοανατολικές ακτές των Ψαρών, νοτιοανατολικά από το ομώνυμο ακρωτήριο και βορειοδυτικά από το ακρωτήριο Κοκούδι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στον δήμο Ψαρών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.
Παραπομπές
Πρασονήσι Πρασονήσι Κατηγορία:Ψαρά Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Απολλινάριος ο Λαοδικείας
Ο Απολινάριος Λαοδικείας ήταν χριστιανός επίσκοπος της Λαοδικείας Παράλου στη Συρία. Κηρύχθηκε αιρετικός από την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο τον 4ου αιώνα. Υποστήριξε πως το δεύτερο πρόσωπο τη Αγίας Τριάδας (Λόγος), δεν ενώθηκε με ακέραιη ανθρώπινη φύση, αλλά πως εγκατοίκησε αντί της λογικής ψυχής στον άνθρωπο. Υπήρξε γόνιμος συγγραφέας, προσπάθησε να συγκροτήσει απολιναριστική εκκλησία, ενώ εναντιώθηκε με σφοδρότητα στον αρειανισμό, πράγμα που τον κατέταξε στις σεβαστές εκκλησιαστικής προσωπικότητες. Πέθανε περί το 390 το αργότερο μέχρι το 392.
Βίος
Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του Απολινάριου δεν είναι γνωστή, αλλά εικάζεται πως συνέβη περί το 315 στη Λαοδίκεια Πάραλο της Συρίας. Ο πατέρας του ήταν γραμματικός, αλεξανδρινής καταγωγής, όπου χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έγραψε εγχειρίδιο γραμματικής με παραδείγματα από χριστιανικά κείμενα. Δίπλα στον πατέρα του ο Απολλινάριος διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα και ειδικώς τα φιλοσοφικά και ποιητικά, με αποτέλεσμα να αποκτήσει και αυτός ποιητικό τάλαντο. Ο Φιλοστόργιος μάλιστα αναφέρει πως η φιλομάθειά του ήταν τόσο ευρεία, ώστε συγκρινόταν με τους Καππαδόκες πατέρες. Αρχικώς εξάσκησε το επάγγελμα του διδασκάλου και της ρητορικής, ενώ αργότερα ασχολήθηκε και με τη θεολογία, δίχως όμως να έχουμε λεπτομέρειες για την ενασχόλησή του αυτή. Πάντως είναι γεγονός πως τόσο ο ίδιος όσο και ο πατέρας του, που έφερε το ίδιο όνομα, είχαν στενή σχέση με τον ιερέα του Διονύσου Επιφάνιο. Ο Επιφάνιος υπήρξε δάσκαλός του Απολλινάριου, ενώ οι σχέσεις τους ήταν τέτοιες που έφτασε στο σημείο να λάβει, ως θεατής, μέρος σε τελετή του Διονύσου, κάτι που προκάλεσε τον αφορισμό του, αν και μετά από μετάνοια επέστρεψε.
Ο Απολλινάριος είχε υποδεχτεί τον Μ. Αθανάσιο κατά τη δεύτερη εξορία του στην πόλη της Λαοδίκειας. Ο Γεώργιος Λαοδικείας ήδη καταδικασμένος από τους ορθοδόξους, εξ αιτίας της κίνησής του αυτής, έδειξε εχθρότητα προς τον Απολλινάριο τον οποίο κατά τον Επιφάνιο Σαλαμίνας, εξόρισε και αφόρισε. Εν συνεχεία αποδεικνύεται υπέρμαχος των θέσεων της εκκλησίας, σχετικά με τη διδαχή των μαθημάτων διδασκαλίας από χριστιανούς, έναντι του Ιουλιανού, μεταφράζοντας κλασικά κείμενα και μεταγλωττίζοντας εκκλησιαστικά στην αρχαία ελληνική. Αρχικώς φαινόταν πως ήταν υποστηρικτής της Συνόδου της Νίκαιας, όπως μας πληροφορεί ο Μ. Βασίλειος, αλλά ήδη από το 352 κατά το Γρηγόριο Ναζιανζηνό, είχε αρχίσει να διατυπώνει δημόσια τις απόψεις του. Ο Απολλινάριος μάλιστα διατηρούσε αλληλογραφία με το Βασίλειο της Καισαρείας από το 355, αλλά χωρίς να θίξει σε κάποιο σημείο τη διδασκαλία του. Η διδασκαλία αυτή είναι φανερό πως προσδιοριζόταν από την προσπάθεια αντιμετώπισης των αρειανιστών και ιδίως του Ευνομίου.
Το 355/6 γίνεται πρεσβύτερος και περί το 360 επίσκοπος, όταν εκθρονίστηκε ο αρειανιστής Γεώργιος, με την εκλογή του να παρουσιάζει προβλήματα, καθώς οι μοναχοί πήραν μέρος στη χειροτονία του, δίχως δικαίωμα ψήφου. Στη σύνοδο αυτή μάλιστα καταδικάστηκε η διδασκαλία του όπως αυτή τη γνωρίζουμε από την Ομολογία του στον Ιοβιανό. Τελικά σκοπό του κάνει να διαδώσει τη διδασκαλία του στην Αντιόχεια, κυρίως μετά το 365, με αποτέλεσμα να κινήσεις τις υποψίες των Αντιοχειανών για αίρεση. Το 368 στη σύνοδο των Τυάνων ως ορθόδοξος επίσκοπος έλαβε θέση και ο Πελάγιος, κάτι που μάλλον δείχνει πως ήδη είχε συμβεί στροφή της εκκλησίας στην αντιμετώπιση του. Καταδίκη βέβαια δεν έχουμε κάτι που ενδυναμώνει τη θέση του Απολιναρίου, ενώ η εκλογή του Βιταλίου, ως σχισματικού επισκόπου στην Αντιόχειας, ισχυροποιεί τη θέση του , τη στιγμή που προχωρά σε πλήθος αντικανονικών και υπερόριων χειροτονιών. Σε αυτό το διάστημα μάλιστα γίνεται και ιδιαίτερα ερειστικός έναντι των αντιπάλων του. Τελικά το 379 συγκαλείται στην Αντιόχεια Σύνοδος Απολιναριστών, αλλά είναι εμφανές πως ήδη από το 375 πως η εκκλησία κινείται συντεταγμένα για την αντιμετώπιση των Απολιναριστών. Έτσι συγκαλούνται σύνοδοι, με κορυφαία την Β΄ Οικουμενική το 381, όπου καταδικάζουν την διδασκαλία του.
Το 388 τελικά αυτοκρατορικό διάταγμα απαγόρευσε τη δράση του Απολινάριου, ενώ μετά από αυτή την απόφαση χάνεται από το προσκήνιο. Ο θάνατός του επήλθε μεταξύ 390 και 392, από άγνωστα αίτια.
Πηγές
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Άγιος Βασίλειος Νεοχωρίου Λακωνίας
Ο Άγιος Βασίλειος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Νεοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γυθείου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Βασίλειος είναι πεδινός οικισμός στη νότια Λακωνία, στο βορειοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Μάνης, προς την ακτή του Λακωνικού κόλπου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 60 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρυουπόλεως Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 επανήλθε στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Καρυουπόλεως και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεοχωρίου. Το 1928 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1961. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νεοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γυθείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γυθείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Ώριμος Μεσαίωνας
thumb|Ευρώπη και περιοχή της Μεσογείου, περ. 1190 Ο Ώριμος Μεσαίωνας ήταν η περίοδος της ευρωπαϊκής ιστορίας που διήρκεσε από  το 1000 έως το 1300, περίπου. Του Ώριμου ή και Κλασικού Μεσαίωνα προηγήθηκε ο Πρώιμος και ακολούθησε ο Ύστερος Μεσαίωνας, ο οποίος τελείωσε γύρω στο 1500 μ.Χ. (κατά ιστοριογραφική σύμβαση).
Οι βασικές ιστορικές τάσεις του Μεσαίωνα περιλαμβάνουν τον ταχέως αυξανόμενο πληθυσμό της Ευρώπης, ο οποίος επέφερε μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές από την προηγούμενη εποχή, καθώς και τις πρώτης ενδείξεις αγροτικής εξόδου και αστικοποίησης. Μέχρι το 1250, η ισχυρή αύξηση του πληθυσμού είχε ωφελήσει σε μεγάλο βαθμό την ευρωπαϊκή οικονομία, η οποία έφτασε σε επίπεδα που δεν θα εμφανίζονταν ξανά σε ορισμένες περιοχές μέχρι τον 19ο αιώνα. Αυτή η τάση υποχώρησε κατά τη διάρκεια του Ύστερου Μεσαίωνα λόγω μιας σειράς καταστροφών, κυρίως του Μαύρου Θανάτου, αλλά και πολλών πολέμων καθώς και οικονομικής στασιμότητας.
Τον 11ο αιώνα, οι πληθυσμοί βόρεια των Άλπεων άρχισαν μια πιο εντατική εγκατάσταση, στοχεύοντας «νέα» εδάφη, ορισμένα από τις οποίες είχαν μετατραπεί σε ερημιά μετά το τέλος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σε αυτό που ο ιστορικός Σαρλ Ιγκουνέτ αποκάλεσε τις «μεγάλες εκκαθαρίσεις», οι Ευρωπαίοι καθάρισαν και καλλιέργησαν μερικά από τα απέραντα δάση και τα έλη που βρίσκονταν σε μεγάλο μέρος της ηπείρου. Ταυτόχρονα, οι άποικοι μετακινήθηκαν πέρα από τα παραδοσιακά όρια της Φραγκικής Αυτοκρατορίας σε νέα σύνορα πέρα από τον ποταμό Έλβα, τα οποία τριπλασίασαν το μέγεθος της Γερμανίας στη διαδικασία. Η Καθολική Εκκλησία, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμα της πολιτικής της ισχύος τότε, κάλεσε στρατούς από όλη την Ευρώπη σε μια σειρά σταυροφοριών κατά των Σελτζούκων Τούρκων. Οι σταυροφόροι κατέλαβαν τους Αγίους Τόπους και ίδρυσαν τα Σταυροφορικά Κράτη στο Λεβάντε. Άλλοι πόλεμοι οδήγησαν στις Βόρειες Σταυροφορίες. Τα χριστιανικά βασίλεια πήραν μεγάλο μέρος της Ιβηρικής χερσονήσου από τον μουσουλμανικό έλεγχο, και οι Νορμανδοί κατέκτησαν τη νότια Ιταλία, όλο το μέρος της σημαντικής αύξησης του πληθυσμού και τα πρότυπα επανεγκατάστασης της εποχής.
Ο Μεσαίωνας παρήγαγε πολλές διαφορετικές μορφές πνευματικών και καλλιτεχνικών έργων. Η εποχή είδε επίσης την άνοδο του εθνοκεντρισμού, που εξελίχθηκε αργότερα σε σύγχρονες εθνικές ταυτότητες στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, την άνοδο των μεγάλων ιταλικών πόλεων-κρατών και την άνοδο και πτώση του ισλαμικού πολιτισμού της Αλ-Άνταλους. Η ανακάλυψη των έργων του Αριστοτέλη, αρχικά έμμεσα μέσω της μεσαιωνικής εβραϊκής και ισλαμικής φιλοσοφίας, οδήγησε τον Μαϊμονίδη, τον Αβικέννα, τον Αβερρόη, τον Θωμά Ακινάτη και άλλους στοχαστές της περιόδου στην επέκταση του Σχολαστικισμού, ένας συνδυασμός των ιουδαιο-ισλαμικών και καθολικών ιδεολογιών με την αρχαία φιλοσοφία. Για μεγάλο μέρος αυτής της περιόδου, η Κωνσταντινούπολη παρέμεινε η πολυπληθέστερη πόλη της Ευρώπης και η βυζαντινή τέχνη έφτασε στο αποκορύφωμά της τον 12ο αιώνα. Στην αρχιτεκτονική, πολλοί από τους πιο αξιοσημείωτους γοτθικούς καθεδρικούς ναούς χτίστηκαν ή ολοκληρώθηκαν γύρω από αυτήν την περίοδο.
Η κρίση του Ύστερου Μεσαίωνα ξεκίνησε στις αρχές του 14ου αιώνα και σηματοδότησε το τέλος της περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαίωνας Κατηγορία:11ος αιώνας στην Ευρώπη Κατηγορία:12ος αιώνας στην Ευρώπη Κατηγορία:13ος αιώνας στην Ευρώπη
Disney's Aladdin (βιντεοπαιχνίδι)
Το Disney's Aladdin είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας βασισμένο στην ομώνυμη ταινία του 1992 που αναπτύχθηκε από την Virgin Games USA. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε από τη Sega για το Sega Genesis στις 11 Νοεμβρίου 1993 ως ένα από τα πολλά παιχνίδια που βασίστηκαν στην ταινία, συμπεριλαμβανομένου ενός άλλου παιχνιδιού που κυκλοφόρησε τον ίδιο μήνα από την Capcom για το Super NES.
Το παιχνίδι είναι ένα από τα παιχνίδια Genesis με τις περισσότερες πωλήσεις, πουλώντας τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα. Έλαβε επίσης μια σειρά από προσαρμοσμένες εκδόσεις για άλλες πλατφόρμες, όπως τα NES, Game Boy, Amiga και DOS.
Τρόπος παιχνιδιού
Το Disney's Aladdin είναι ένα παιχνίδι πλατφόρμας side-scrolling στο οποίο ο παίκτης ελέγχει τον Aladdin σε πολλά περιβάλλοντα και μια ιστορία που βασίζεται στην ομώνυμη ταινία. Οι κύριες μορφές επίθεσης του Αλαντίν εναντίον των εχθρικών χαρακτήρων είναι ένα άρωμα για επιθέσεις μικρής εμβέλειας και μήλα που μπορούν να εκτοξευθούν ως πυρομαχικά μεγάλης εμβέλειας. Τα μήλα είναι ένας πεπερασμένος πόρος, αλλά μπορούν να συλλεχθούν σε άφθονες ποσότητες σε όλο το παιχνίδι. Η υγεία του Αλαντίν υποδεικνύεται από μία γραμμή καπνού που προέρχεται από τη λάμπα του Τζίνι στην επάνω αριστερή γωνία της οθόνης. Η γραμμή μικραίνει κάθε φορά που ο Αλαντίν βλάπτεται από εχθρό ή περιβαλλοντικό κίνδυνο. Η υγεία μπορεί να αποκατασταθεί συλλέγοντας μπλε καρδιές Genie διάσπαρτες σε όλα τα επίπεδα. Αν ο Αλαντίν ξεμείνει από υγεία, μια ζωή θα χαθεί. Τα μπλε βάζα μέσα στα επίπεδα λειτουργούν ως σημεία ελέγχου από τα οποία ο Αλαντίν θα αναζωογονηθεί εάν είχε περάσει ένα πριν χάσει μια ζωή. Ο παίκτης κερδίζει επιπλέον ζωές συλλέγοντας χρυσά εικονίδια με το σχήμα του κεφαλιού του Αλαντίν κρυμμένα στα επίπεδα. Αν χαθεί η τελευταία ζωή του Αλαντίν, το παιχνίδι τελειώνει πρόωρα. Ο αριθμός των ζωών και των μήλων με τα οποία είναι εξοπλισμένος ο Aladdin στην αρχή του παιχνιδιού καθορίζεται από τη ρύθμιση δυσκολίας, η οποία μπορεί να προσαρμοστεί στο κύριο μενού. Εκτός από τα μήλα, ο Aladdin μπορεί να συλλέξει πετράδια, τα οποία μπορούν να ανταλλάσσονται με τον Πωλητή σε κάθε επίπεδο για επιπλέον ζωές και "ευχές". Οι ευχές επιτρέπουν στον παίκτη να συνεχίσει το παιχνίδι από το τρέχον επίπεδο αφού χάσει την τελευταία του ζωή αντί να χρειάζεται να ξεκινήσει ξανά από την αρχή. Μερικές φορές, "έξυπνες βόμβες" με τη μορφή της λάμπας του Τζαφάρ μπορούν να βρεθούν και να ενεργοποιηθούν, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα την εξάλειψη όλων των εχθρών στην οθόνη.
Εάν ο παίκτης συλλέξει ένα ή περισσότερα Genie Tokens και καθαρίσει ένα επίπεδο, ο παίκτης θα μεταφερθεί στο "Genie's Bonus Machine", ένα μίνι παιχνίδι που βασίζεται στην τύχη στο οποίο το πάτημα ενός κουμπιού ανταμείβει τον παίκτη με ένα τυχαίο έπαθλο που αποτελείται από ένα διαμάντι, πέντε μήλα ή μια επιπλέον ζωή. Το ποσό των Genie Tokens που συλλέγεται σε ένα επίπεδο καθορίζει τον αριθμό των γύρων που μπορούν να παιχτούν στο minigame. Όταν ο παίκτης τελειώσει τα Genie Tokens ή αν προσγειωθεί σε μια φωτογραφία του Jafar, το minigame θα τελειώσει. Εάν ο παίκτης πάρει ένα Abu Token σε δύο επίπεδα, ένα επίπεδο μπόνους με τον κατοικίδιο πίθηκο του Aladdin Abu ως χαρακτήρα παίκτη θα ξεκινήσει ακολουθώντας το Genie's Bonus Machine. Σε αυτά τα επίπεδα, ο παίκτης πρέπει να κάνει ελιγμούς με τον Abu αριστερά και δεξιά για να συλλέξει πολύτιμους λίθους, μήλα και επιπλέον ζωές που πέφτουν στο έδαφος αποφεύγοντας γλάστρες, πέτρες, ψάρια, ξαδέρφια του Iago, φύλακες του παλατιού και άλλους κινδύνους. Εάν ο Abu έρθει σε επαφή με έναν εχθρό, το επίπεδο μπόνους λήγει.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του παιχνιδιού ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1993, με μια ομάδα δέκα εμψυχωτών να εργάζονται στα καρέ κινουμένων σχεδίων, καθιστώντας το το πρώτο βιντεοπαιχνίδι που χρησιμοποιεί κινούμενα σχέδια με το χέρι. Στη συνέχεια, το έργο στάλθηκε στις εγκαταστάσεις της Virgin στην Καλιφόρνια για να ψηφιοποιηθεί. Το παιχνίδι χρησιμοποίησε παραδοσιακά κινούμενα σχέδια, τα οποία παρήχθησαν από animators της Disney υπό την επίβλεψη του προσωπικού κινουμένων σχεδίων της Virgin, συμπεριλαμβανομένου του παραγωγού κινουμένων σχεδίων Andy Luckey, του τεχνικού διευθυντή Paul Schmiedeke και του διευθυντή κινουμένων σχεδίων Mike Dietz, χρησιμοποιώντας μια εσωτερική διαδικασία "Digicel" για να συμπιέσει τα δεδομένα στο φυσίγγιο. Η Virgin έλαβε προθεσμία τον Οκτώβριο του 1993 για να ολοκληρώσει την παραγωγή, ώστε να συμπέσει με την κυκλοφορία βιντεοκασέτας της ταινίας. Αυτή η προθεσμία άφησε στη Virgin περίπου τα τρία τέταρτα του κανονικού χρόνου για να φτιάξει ένα παιχνίδι. Το παιχνίδι περιλαμβάνει μερικές μουσικές διασκευές από την ταινία, μαζί με πρωτότυπα κομμάτια που συνέθεσαν οι Donald Griffin και Tommy Tallarico. Το παιχνίδι παρουσιάστηκε στο Summer Consumer Electronics Show του 1993. Ο προϋπολογισμός για την κυκλοφορία του παιχνιδιού ήταν $250.000 από τον Jeffrey Katzenberg.
Εκδόσεις
Τα Amiga και DOS βασίστηκαν στην έκδοση Mega Drive/Genesis, με βελτιωμένη μουσική, ηχητικά εφέ και ενημερωμένο HUD. Οι εκδόσεις Game Boy και Nintendo Entertainment System, οι οποίες είναι παρόμοιες μεταξύ τους, έχουν αλλάξει σημαντικά από την αρχική έκδοση, με στοιχεία από την αρχική έκδοση να λείπουν και στις δύο εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων μπόνους "Inside The Lamp" και Abu. Η έκδοση Game Boy είναι συμβατή με το Super Game Boy. Αυτές οι εκδόσεις του παιχνιδιού αναπτύχθηκαν από την NMS Software, μια βραχύβια εταιρεία στα μέσα της δεκαετίας του 1990 που ιδρύθηκε από πρώην στελέχη της Elite Systems. Μια έκδοσση Windows 95 αναπτύχθηκε από την East Point Software και δημοσιεύτηκε από την Virgin Interactive Entertainment το 1997. Η έκδοση Game Boy Color, που αναπτύχθηκε από την Crawfish Interactive και δημοσιεύτηκε από την UbiSoft το 2000, είναι πιο πιστή στη θύρα Genesis, με περισσότερα πράγματα να διατηρούνται από το πρωτότυπο, ενώ λείπει ακόμα κάποιο περιεχόμενο. Σχεδιάστηκε μια έκδοση Sega CD του Aladdin, αλλά δεν ξεκίνησε ποτέ επίσημη ανάπτυξη.
Επανακυκλοφορία
Οι εκδόσεις Genesis, Game Boy και Super Game Boy του παιχνιδιού συμπεριλήφθηκαν μαζί με το The Lion King ως μέρος των Disney Classic Games: Aladdin and The Lion King, που κυκλοφόρησε για το Nintendo Switch, το PlayStation 4, το Xbox One και τα Microsoft Windows τον Οκτώβριο 29, 2019. Αυτές οι εκδόσεις περιλαμβάνουν καταστάσεις άμεσης αποθήκευσης, κουμπί "επαναφοράς", επιλογή επιπέδου και επιλογές για αθανασία και άπειρες ζωές. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης το demo της εμπορικής έκθεσης της έκδοσης Genesis, καθώς και μια έκδοση "Final Cut" που περιλαμβάνει νέες περιοχές, μοτίβα αφεντικών, γραφικά εφέ και άλλες αλλαγές. Το παιχνίδι συλλογής ενημερώθηκε ως Disney Classic Games Collection: Aladdin, The Lion King και The Jungle Book και περιλαμβάνει τις εκδόσεις SNES, Genesis και Game Boy του The Jungle Book καθώς και την έκδοση SNES του Aladdin. Ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις 9 Νοεμβρίου 2021, αλλά καθυστέρησε μέχρι τις 23 Νοεμβρίου 2021.
Σίκουελ
Σε μια συνεδρία "Devs Play" με τον Double Fine το 2014, ο Louis Castle, συνιδρυτής των Westwood Studios που αργότερα δούλεψε στο The Lion King, αποκάλυψε ότι το στούντιο είχε παρουσιάσει ένα δεύτερο παιχνίδι Aladdin που θα περιείχε εκ των προτέρων 3D sprites. περίπου την ίδια εποχή με το παιχνίδι Amiga Stardust και ένα χρόνο πριν από τη χρήση τους στο Donkey Kong Country, αλλά το έργο ακυρώθηκε από τη Disney.
Πωλήσεις
Την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του, η Sega απέστειλε 1.6 million μονάδες Aladdin παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων 800.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες 800.000 στην Ευρώπη. Οι μισές από τις ευρωπαϊκές αποστολές ήταν πακέτα με hardware. Τον ίδιο μήνα, έφτασε στην κορυφή του τσαρτ πωλήσεων Sega Genesis της Babbage στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το παιχνίδι πούλησε τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, καθιστώντας το το τρίτο παιχνίδι Sega Genesis με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών, μετά το Sonic the Hedgehog και το Sonic the Hedgehog 2.
Κριτικές
Κατά την κυκλοφορία, ο Famicom Tsūshin σημείωσε την έκδοση Mega Drive του Aladdin με 35 στα 40. Το παιχνίδι τιμήθηκε με το καλύτερο παιχνίδι Genesis του 1993 από την Electronic Gaming Monthly. Το βραβεύτηκαν επίσης με το καλύτερο Animation. Το παιχνίδι αξιολογήθηκε το 1994 στο Dragon #211 από τους Jay & Dee στη στήλη "Eye of the Monitor". Και οι δύο κριτικοί έδωσαν στο παιχνίδι 5 από 5 αστέρια. Το Mega τοποθέτησε το παιχνίδι στο #12 στα Κορυφαία Mega Drive Games όλων των εποχών.
Ο Levi Buchanan του IGN έδωσε στο παιχνίδι 8/10, αποκαλώντας το παιχνίδι "ένα platformer που απέδειξε ότι το Genesis, ενώ γερνούσε, ήταν ακόμα αρκετά ικανό για εξαιρετικό παιχνίδι και απολαυστικά έργα τέχνης".