cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιας Αλογοάνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1991 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιας Αλογοάνο
Παναγιώτης Αμπατζής
Ο Παναγιώτης-Τάκης Αμπατζής (Μυτιλήνη, 1914 – 2005 ) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τη Λέσβο.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, όπου και ολοκλήρωσε τα εγκύκλια γράμματα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος στην Μυτιλήνη. Στο μεσοπόλεμο αγωνίστηκε για την εγκαθίδρυση της αβασίλευτης δημοκρατίας ενώ συνέβαλε στην έκδοση της βραχύβιας εβδομαδιάιας εφημερίδας Δημοκρατική Νεολαία (πρώτη έκδοση 4 Αυγούστου 1935 συνολικά εκδόθηκαν πέντε φύλλα) Στη Γερμανική Κατοχή συμμετείχε στις τάξεις του ΕΑΜ ενώ διέφυγε στην Τουρκία καταζητούμενος από τους Γερμανούς. Ταξίδεψε σε Χαλέπι, Τρίπολη Συρίας, Γάζα και στη Χάιφα. Επέστρεψε στη Μυτιλήνη μαζί με τον Γ. Μπουρδάρα και την επίσημη κυβερνητική επιτροπή που θα αναλάμβανε την Γενική Διοίκηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Ανέλαβε την οργάνωση των Λαϊκών Δικαστηρίων Μυτιλήνης του ΕΑΜ. Εξορίστηκε στην Ικαρία. Πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Μεγάλη Δούκισσα Ξένια Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας
Η Ξένια Αλεξάνδροβνα, ρωσ. Ксения Александровна (6 Απριλίου [Π.Η. 25 Μαρτίου] 1875 - 20 Απριλίου 1960) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν κόρη του Αυτοκράτορα της Ρωσίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Δάγμαρ των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουργκ (Μαρίας Φεοντόροβνας), κόρης του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1894 τον Αλέξανδρο Μιχαήλοβιτς των Σ.Χ.Γκόττορπ μεγάλο δούκα της Ρωσιας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Προγκρές Μ-49
Το Προγκρές Μ-49 (η NASA το ονόμασε Progress 14 ή 14P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 2004 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε τρόφιμα, νερό και οξυγόνο για το πλήρωμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Το συγκεκριμένο ήταν της έκδοσης Προγκρές Μ και είχε αριθμό σειράς 249.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 25 Μαΐου 2004 (12:34:23 GMT) και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού στις 27 Μαΐου (13:54:43 GMT). Παρέμεινε εκεί για δύο μήνες, μέχρι την αποσύνδεση του στις 30 Ιουλίου (06:04:48 GMT) προκειμένου η θύρα να απελευθερωθεί για το επόμενο διαστημόπλοιο, το Προγκρές Μ-50. Καταστράφηκε μερικές ώρες αργότερα στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2004
Loca (τραγούδι, Shakira)
Το τραγούδι έλαβε θετικές κριτικές, ενώ το single της αγγλόφωνης έκδοσης είχε εισπρακτική επιτυχία, μπαίνοντας σε αρκετές πεντάδες charts ανά τον κόσμο. Ενώ και η ισπανόφωνη έκδοση έλαβε εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας το νούμερο 1 των ελβετικών και των ισπανικών charts. Για την προώθηση του κομματιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο γυρίστηκε στη Βαρκελώνη. Το single έγινε διαμαντένιο στην Κολομβία και πολυπλατινένιο στην Ιταλία, το Μεξικό και την Ισπανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια της Shakira Κατηγορία:Latin pop τραγούδια
Κάσσανδρος (αδελφός του Αντίπατρου)
O Κάσσανδρος (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν ένας Μακεδόνας ευγενής.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιόλαου. Αδελφός του ήταν ο στρατηγός Αντίπατρος, ο πανίσχυρος αντιβασιλιάς.
μικρογραφία|300px|Νόμισμα τού Κάσσανδρου βασιλιά της Μακεδονίας, ανιψιού τού Κάσσανδρου γιου τού Ιόλαου.
Η οικογένεια τού Κάσσανδρου ήταν μακρινοί εξ αγχιστείας συγγενείς με τη Δυναστεία των Αργεαδών. Οι αδελφοί Κάσσανδρος και Αντίπατρος καταγόταν από την Παλίουρα, πόλη της Μακεδονίας· ήταν σύγχρονοι τού Αριστοτέλη. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή τού Κάσσανδρου.
Ομώνυμος με αυτόν ήταν ο ανιψιός του Κάσσανδρος της Μακεδονίας, γιος τού Αντίπατρου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία -ανώνυμη σε εμάς- Μακεδόνισσα ευγενή και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιπατριδών
Μπέιρα (αποσαφήνιση)
Η Μπέιρα μπορεί να αναφέρεται σε:
Μέρη
Πορτογαλία
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2004-05
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2004-05 ήταν το 13ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Τσέλσι για 2η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από τη Άρσεναλ. Η Τσέλσι κατέκτησε ξανά πρωτάθλημα μετά από 50 χρόνια αφού το προηγούμενο το είχε κατακτήσει το 1955. Θέση στο Champions League εξασφάλισαν επίσης η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Έβερτον αλλά και η Λίβερπουλ ως κάτοχος του τροπαίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2004-2005 Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Νιλ Ντε Πάου
Ο Νιλ Ντε Πάου (Nill De Pauw,, γενν. 6 Ιανουαρίου 1990) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον Ατρόμητο.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ντε Πάου άρχισε τη σταδιοδρομία τους στις ακαδημίες νέων της Λόκερεν, πριν ενταχθεί στην πρώτη ομάδα τη σεζόν 2008-09.
Την 1η Ιουλίου 2015, μετακινήθηκε στη γαλλική Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ, για 750.000 ευρώ.
Την 1η Ιουλίου 2015, επέστρεψε στο Βέλγιο για τη Ζούλτε Βάρεγκεμ, για 350.000 ευρώ.
Στις 26 Ιουλίου 2019, υπέγραψε με την τουρκική Ρίζεσπορ.
Στις 25 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο έξι μηνών με τον Ατρόμητο, με την επιλογή ανανέωσης για ακόμη ένα έτος, με ελεύθερη μεταγραφή.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Ντε Πάου έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές ομάδες του Βελγίου U16, U17, U18, U19 και U21, έχοντας συνδυαστικά 68 συμμετοχές και 19 γκολ. Με την Εθνική Βελγίου U17, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2007 στη Νότια Κορέα.
Διακρίσεις
Λόκερεν
Κύπελλο Βελγίου: 2011-12, 2013-14
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Λόκερεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζούλτε Βάρεγκεμ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίζεσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
STS-96
Πλήρωμα
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση:
Προγκρές Μ-50
Το Προγκρές Μ-50 (η NASA του έδωσε την ονομασία Progress 15 ή 15P) ήταν μη επανδρωμένο ρωσικό διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με τρόφιμα, νερό, οξυγόνο καθώς και για να μεταφέρει εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Ήταν της έκδοσης Πρόγκρες-Μ και είχε αριθμό σειράς 350.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 11 Αυγούστου 2004 (05:03:07 GMT). Συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού στις 14 Αυγούστου (05:01:08 GMT) όπου και παρέμεινε μέχρι και τις 22 Δεκεμβρίου. Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα μερικές ώρες αργότερα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ιάκωβος Β΄ της Μαγιόρκας
Ο Ιάκωβος Β΄ της Μαγιόρκας (ισπανικάː Jaime II de Mallorca, 31 Μαΐου 1243 - 29 Μαΐου 1311) ήταν Βασιλιάς της Μαγιόρκας (1276 - 1286 και 1295 - 1311) και Κόμης της Σερδάνια (1276 - 1311).
Βιογραφία
Ο πατέρας του δημιούργησε γι' αυτόν, ως δεύτερο επιζώντα υιό του, το βασίλειο της Μαγιόρκας, που περιελάμβανε: τις νήσους Μαγιόρκα, Ίμπιζα και Φορμεντέρα των Βαλεαρίδων, τις κομητείες Ροσελιό και Σερδάνια, την κυριότητα του Μονπελιέ, τη βαρωνία του Ωμελάς και την υποκομητεία του Καρλαντέ. Είχε την ψιλή επικυριαρχία της Μινόρκας των Βαλεαρίδων, που ανήκε ακόμη στους Μουσουλμάνους. Ήταν υποτελής του μεγαλύτερου αδελφού του Πέτρου Γ' βασιλιά της Αραγωνίας, από την επικυριαρχία του οποίου προσπαθούσε να αποδεσμευτεί. Έτσι στη Σταυροφορία της Αραγωνίας συμμάχησε με τον πάπα Μαρτίνο Δ' και τον Φίλιππο Γ΄ της Γαλλίας εναντίον του αδελφού του, αλλά νικήθηκε στη μάχη του Λες Φορμίγκουες το 1285. Το επόμενο έτος οι Βαλεαρίδες προσαρτήθηκαν στην Αραγωνία από τον γιο τού Πέτρου Γ΄, τον Αλφόνσο Γ΄, επιστράφηκαν όμως από τον αδελφό του τελευταίου, τον Ιάκωβος Β΄ το 1295 με τη συνθήκη του Ανάγκνι.
Μετά από αυτό ο Ιάκωβος Β' αφοσιώθηκε στην ανάπτυξη του βασιλείου του εσωτερικά: έκανε πολεοδομική αναμόρφωση, δημιούργησε γεωργική πολιτική, έδωσε έμφαση στην άμυνα και αναθεώρησε την οικονομία. Υλοποίησε ένα μεγάλο σχέδιο αγροτικού εποικισμού με την δημιουργία γεωργικών κέντρων. Αύξησε τα βασιλικά ενοίκια, ευνόησε τη δημιουργία προξενείων στη Γρανάδα και στη Β. Αφρική, δημιούργησε νέο νομισματικό σύστημα για το βασίλειο, προστάτευσε τη δημιουργία εργοστασίων κλωστοϋφαντουργίας και προώθησε την αύξηση της βασιλικής ισχύος έναντι των ευγενών και της Εκκλησίας. Διέταξε την κατασκευή ανακτόρων και κάστρων, όπως του ανακτόρου στο Περπινιάν, του ανακτόρου της Αλμουδαίνα, του Καθεδρικού ναού της Σάντα Μαρία στην Πάλμα της Μαγιόρκας -που τώρα είναι γνωστός ως Λα Σέου- και του κάστρου Μπελβέρ. Κινήθηκε νομικά εναντίον των Ναϊτών Ιπποτών και η αργότερα καταστολή τους, τού επέτρεψε να κατάσχει τον φόρο της δεκάτης που εισέπρατταν οι Ναΐτες ιππότες από τα νησιά.
Οικογένεια
Το 1275 νυμφεύτηκε με δική του πρωτοβουλία -και όχι του πατέρα του- την Εσκλαραμούνδα, κόρη του Ρογήρου Δ΄ κόμη της Φουά και είχε τέκνα:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Μάρεκ Τσεχ (Σλοβάκος ποδοσφαιριστής)
Ο Μάρεκ Τσεχ (γεννημένος στις 26 Ιανουαρίου 1983) είναι πρώην Σλοβάκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, τελευταίος σταθμός στην καριέρα του οποίου ήταν η πορτογαλική Μποαβίστα ΦΚ. Αγωνίστηκε κυρίως στην αριστερή πλευρά της άμυνας.
Ιάκωβος Β΄ της Μαγιόρκας
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Μαγιόρκας Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Μάρεκ Τσεχ (Σλοβάκος ποδοσφαιριστής)
Βιογραφία
Είχε αγωνιστεί κατά το παρελθόν για λογαριασμό των ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα, Σπάρτα Πράγας και ΦΚ Πόρτο. Στην διάρκεια της παρουσίας του στην Σπάρτα Πράγας, ο Τσεχ ήταν μέλος μίας εξαιρετικά ικανής αμυντικής γραμμής. Στην διάρκεια της σεζόν 2005–06, ήταν μέλος της ομάδας της Πόρτο, η οποία, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Κο Αντριάνσε, κατέκτησε τόσο το εγχώριο πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο. Διετέλεσε, επίσης, στέλεχος της Εθνικής Σλοβακίας, ενώ ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας η οποία προκρίθηκε για την τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2008.
Στις 15 Ιουλίου 2008, ο Τσεχ υπέγραψε στην Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον της Πρέμιερ Λιγκ έναντι ποσού της τάξεως των £1,4 εκατομμυρίων. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην διάρκεια του αμέσως επόμενου μήνα, αγωνιζόμενος ως μέσος στην ήττα της ομάδας του με σκορ 1–0 απέναντι στην Άρσεναλ, στα πλαίσια της εναρκτήριας αναμέτρησης για την σεζόν 2008–09 της σεζόν. Ο προπονητής της Άλμπιον, Τόνι Μόουμπρεϊ, χαρακτήρισε τον Τσεχ ως "επαγγελματία-πρότυπο", ενώ ανέφερε πως απέκτησε τον παίκτη, ώστε να δημιουργήσει ανταγωνισμό για τον βασικό αριστερό οπισθοφύλακα της ομάδας, Πολ Ρόμπινσον. Ο Τσεχ απέτυχε, ωστόσο, να βρει θέση βασικού στην ομάδα, πραγματοποιώντας μόλις 11 εμφανίσεις στην διάρκεια του συνόλου της σεζόν. Μετά την αναχώρηση του Τόνι Μόουμπρεϊ και την πώληση του Πολ Ρόμπινσον, ο Τσεχ καθιερώθηκε ως βασικός στέλεχος της ομάδας που έχτισε ο Ρομπέρτο Ντι Ματτέο. Πέτυχε τα δύο πρώτα του τέρματα για λογαριασμό της Γουέστ Μπρομ, στην διάρκεια μίας νίκης με σκορ 3–1 επί της Πλύμουθ Αργκάιλ στις 12 Σεπτεμβρίου 2009. Τον Μάιο του 2011, το συμβόλαιο του Τσεχ με την Άλμπιον ανανεώθηκε για έναν επιπλέον χρόνο μαζί με εκείνο του συμπαίκτη του, Ρομάν Μπέντναρ.
Τραμπζονσπόρ
Στις 31 Αυγούστου 2011, ανακοινώθηκε επίσημα πως ο Τσεχ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Τραμπζονσπόρ. Το συμβόλαιο που υπέγραψε ήταν διάρκειας 3 ετών, έναντι ετήσιας αμοιβής ύψους €1 εκατομμυρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σλοβάκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβακίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Σλοβακίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Τσεχίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα ΦΚ
Ρέα Σιλβία
Η Ρέα Σιλβία, γνωστή και ως Ιλία, ήταν κατά την αρχαία ρωμαϊκή μυθολογία η μητέρα των διδύμων Ρωμύλου και Ρώμου, οι οποίοι ίδρυσαν την πόλη της Ρώμης.
Ο μύθος
Την ιστορία της αφηγείται στο πρώτο του βιβλίο «Ab Urbe Condita» ο Τίτος Λίβιος. Σύμφωνα με την αφήγησή του, πατέρας της ήταν ο Νουμίτωρ, βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα και 5ος απόγονος του Τρώα ήρωα Αινεία. Ο νεότερος αδελφός του Νουμίτορος, ο Αμούλιος επιβουλεύτηκε το θρόνο και θανάτωσε τους αρσενικούς απογόνους του αδελφού του. Ο Αμούλιος ανάγκασε κατόπιν τη Ρέα Σιλβία να γίνει μια από τις Εστιάδες Παρθένες, ιέρειες τις θεάς Εστίας Βέστα, ορκισμένες να διαφυλάξουν την παρθενία τους για μια περίοδο τριάντα ετών. Με την πράξη του αυτή, ο Αμούλιος θεωρούσε πως εξασφάλιζε ότι η γραμμή του Νουμίτορος δεν θα αποκτούσε άλλο διάδοχο. Εντούτοις, η Ρέα Σιλβία υποστήριξε πως ο θεός Μαρς (το αντίστοιχο του ελληνικού Άρη), την πλησίασε και την αποπλάνησε στο δάσος, με αποτέλεσμα να γεννηθούν δίδυμα αγόρια. Όταν ο Αμούλιος το έμαθε, εξορισμένος φυλάκισε τη Ρέα Σιλβία και διέταξε έναν υπηρέτη να θανατώσει τα βρέφη. Αλλά ο υπηρέτης τα λυπήθηκε και τα άφησε στις όχθες του ποταμού Τίβερη, ο οποίος είχε ξεχειλίσει. Τα νήπια προστάτευσε ο Τιβερίνος, θεότητα του ποταμού. Όταν τα νερά αποσύρθηκαν από τη στεριά, η σκάφη επικάθισε στη ρίζα μιας συκιάς, που ονομάστηκε Ρωμινάλιος ερινεός. Τότε μια λύκαινα (Lupa), η οποία μόλις είχε χάσει τα δικά της μικρά, βρήκε τα δίδυμα και τα θήλασε. Στη σπηλιά της τα βρήκε ο βοσκός Φαυστύλος και τα πήρε στην καλύβα του όπου μεγάλωσαν μαζί με τη γυναίκα του, Άκκα Λαρεντία. Αργότερα ο Ρωμύλος και ο Ρώμος ίδρυσαν τη Ρώμη και ανέτρεψαν τον Αμούλιο, αποκαθιστώντας τον Νουμίτορα στο θρόνο της Άλβα Λόνγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία Κατηγορία:Ρωμαϊκή θρησκεία
Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ταεκβοντό ανδρών/γυναικών
Ο Ζήσιμος Μπέλος, το 1978 στο Μόναχο, κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ταεκβοντό ανδρών και γυναικών. Συνολικά, η Ελλάδα έχει κατακτήσει 46 μετάλλια, με τους Γιώργο Ιωνά και Μόρφω Δροσίδου να είναι οι.... πολυμεταλλιούχοι !
Τα ελληνικά μετάλλια
== Διοργανώσεις ==
== Πίνακας μεταλλίων == Από το 1976 έως το 2021
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τάε κβον ντο στην Ελλάδα
Κοινότητα Σακτουρίων
Η Κοινότητα Σακτουρίων είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Σακτούρια. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Παύλος, Κάτω Σακτούρια καθώς και τις νησίδες Παξιμάδια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Μαντώ Αραβαντινού
Η Μαντώ Αραβαντινού (1926 - 10 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια, δοκιμιογράφος και ηθοποιός.
Βιογραφικό
Η Μαντώ (Διαμαντώ) Αραβαντινού γεννήθηκε το 1926 στο Βόλο. Αυτό είναι το λογοτεχνικό της ψευδώνυμο. Το πραγματικό της όνομα ήταν Βασιλική Γκικοπούλου. Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν (1946). Κατά την περίοδο 1953-1955 εργάστηκε στο αθηναϊκό γραφείο του Associated Press. Επίσης, φοίτησε στη Σχολή Ξεναγών και εργάστηκε ως ξεναγός την περίοδο 1958-1968. Συμμετέσχε στον θίασο της Κατερίνας το 1947.
Το 1962 πρωτοπαρουσιάστηκε στον χώρο της λογοτεχνίας με την ποιητική συλλογή «Γραφή Α΄». Έζησε μεγάλο διάστημα στο εξωτερικό. Το 1967 πήγε στο τότε Δυτικό Βερολίνο ως υπότροφη του Ινστιτούτου Γκαίτε, παρέμεινε δε μέχρι το 1970. Κατόπιν πήγε στη Γαλλία, το 1971-1977, με πανεπιστημιακή (από τη Σορβόνη) υποτροφία για να κάνει έρευνα με θέμα τον Τζέιμς Τζόυς. Κατά την παραμονή της στο Παρίσι ήρθε σε επαφή με την ομάδα που εξέδιδε το πρωτοποριακό για την εποχή του περιοδικό Change.
Ρουπακιά (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ρουπακιά αναφέρονται οι εξής οικισμοί της Ελλάδας:
Μαντώ Αραβαντινού
Βιογραφικό
Ποιήματά της απαγγέλθηκαν τον Φεβρουάριο του 1975 στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Παρίσι, καθώς και στην Αβινιόν την περίοδο 1975-76. Τη μουσική που συνόδευε αυτές τις απαγγελίες τη συνέθεσε ο Iean Pierre Drouet. Στο Παρίσι ήταν συνεργάτης της γαλλικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Συντέλεια», «Πάλι» του Νάνου Βαλαωρίτη, «Χνάρι», «Ηριδανός», «Η συνέχεια» και με την εφημερίδα «Τα Νέα». Πήρε μέρος επίσης στην έκδοση των «Νέων Κειμένων». Είναι η σεναριογράφος δυο ταινιών του Φρεντερίκ Ροσίφ. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και των παρισινών Gens des Lettres. Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Στα πρώτα της έργα επηρεάστηκε από τον υπερρεαλισμό, όπως και απo τον Καβάφη. Αργότερα και από τον Τζόυς.
Ρουπακιά (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Ρουπακιά
Μαντώ Αραβαντινού
Βιογραφικό
Πέθανε το 1998.
Μεταφράσεις
Ακόμη μετέφρασε Βιρτζίνια Γουλφ, Κλοντ Σιμόν καθώς και τέσσερα μικρά αποσπάσματα από το «Finnegans wake» του Τζόις στο «Τζαίημς Τζόυς, Ζωή και Έργο» (Εκδόσεις Θεμέλιο, 1983).
Ανάφη
thumb|250px|Οι Κυκλάδες μικρογραφία|Panagia Kalamiotissa Η Ανάφη είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους. Βρίσκεται ανατολικά της Σαντορίνης με την οποία και αποτελούν τα νοτιοανατολικότερα νησιά των Κυκλάδων, και απέχει από τον Πειραιά 150 μίλια. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα Ανάφης, έδρα της ομώνυμης κοινότητας που έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός και βρίσκεται στο νότιο τμήμα της νήσου. Επίνειο και κύριος λιμένας της νήσου είναι ο Άγιος Νικόλαος.
Γεωγραφία
250px|thumb|Είσοδος του Δρακοντόσπηλου, στην ανατολική Ανάφη Η Ανάφη έχει σχήμα περίπου τριγωνικό με μία ανατολική χερσόνησο και η συνολική της επιφάνεια εκτιμάται στα 38,636 τ.χλμ. με συνολικό ανάπτυγμα ακτών 38 χιλιόμετρα. Είναι γενικά ορεινό νησί με έντονο ακτογραφικό διαμελισμό χωρίς όμως μεγάλες κολπώσεις. Μεγαλύτερη κορυφή είναι η Βίγλα στο μέσον του νησιού με υψόμετρο τα 582 μ. Άλλες αξιόλογες κορυφές είναι ο Κάλαμος, 386 μ., που βρίσκεται στη ΝΑ. χερσόνησο, ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, περίπου 350 μ., που βρίσκεται στο βόρειο άκρο, το Καστέλι και ο Προφήτης Ηλίας. Δεν υφίστανται ποταμοί αλλά μόνο χείμαρροι.
Η γεωλογική σύστασή της είναι στο κέντρο γρανιτική ενώ στη περιφέρεια κρυσταλλική νεογενής. Εντοπισμοί ελαφρόπετρας που παρατηρούνται στη νήσο φέρονται ως προϊόντα της μεγάλης έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης το 1500 π.Χ. Στο υπέδαφος της Ανάφης έχει διαπιστωθεί ύπαρξη μεταλλευμάτων κυρίως γαληνίτη, σμιθσονίτη, σιδήρου καθώς και μολύβδου. Στην περιοχή Βάγια, παρά τη δυτική ακτή, υφίσταται ιαματική θειούχα πηγή. Στο ανατολικό άκρο του νησιού δεσπόζει ο Βράχος, ένας ασβεστολιθικός μονόλιθος με ψηλότερη κορυφή το Κάλαμο. Ο Βράχος θεωρείται ως δεύτερος μεγαλύτερος μονόλιθος της Μεσογείου μετά το Γιβραλτάρ. Αποτελεί το εντυπωσιακότερο φυσικό αξιοθέατο του νησιού και πρόκληση για τους αναρριχητές. Μάλιστα, ο Γάλλος περιηγητής του 18ου αι., Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ, τον αποκαλεί τον πιο τρομακτικό βράχο του κόσμου. Στην κορυφή του Καλάμου (460 μ.), στην οποία οδηγεί μονοπάτι από τη Μονή Ζωοδόχου Πηγής, βρίσκεται η μονή της Παναγίας της Καλαμιώτισσας, που κτίσθηκε το 1715, δίπλα σε ερείπια μεσαιωνικού οχυρού. Στη βόρεια πλευρά του Καλάμου βρίσκεται και το Δρακοντόσπηλο, ένα ενδιαφέρον σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που όμως είναι πολύ δύσκολα προσβάσιμο.
Κλίμα
Η Ανάφη παρουσιάζει τυπικό μεσογειακό κλίμα, με θερμά, άνυδρα καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες (Ταξινόμηση κατά Κέππεν Csa). Κατακριμνήσεις παρουσιάζονται μόνο μεταξύ των μηνών Οκτωβρίου - Απριλίου.
Ακτογραφία
Ξεκινώντας από το βορειότερο άκρο της νήσου απαντώνται τα ακόλουθα ακρωτήρια και όρμοι:
Ακρωτήριο Δράπανο είναι το βορειότερο άκρο της νήσου,
Όρμος Λιβοσκόπου, νοτιότερα του προηγουμένου,
Όρμος Βρύση, ΝΑ. του προηγουμένου,
Ακρωτήριο Διάσκελο, ΝΑ. του προηγουμένου,
Όρμος Αγίου Αντωνίου, ΝΑ. του προηγουμένου,
Όρμος Καλαμιώτισσας, ΝΑ. του προηγουμένου, ο μεγαλύτερος της νήσου,
Ακρωτήριο Κάλαμος, ΝΑ. του προηγουμένου, το ανατολικότερο σημείο της νήσου,
Ακρωτήριο Μανιάτης, Δ-ΝΔ. του προηγουμένου,
Κάτω όρμος Καλαμιώτισσας, δυτικότερα προηγουμένου,
Ακρωτήριο Μεγάλος Ποταμός, δυτικότερα προηγουμένου,
Όρμος Καταλύματα, δυτικότερα προηγουμένου,
Ακρωτήριο Κλεισίδι, δυτικότερα προηγουμένου,
Όρμος κυρίου λιμένα Αγ. Νικολάου, δυτικότερα προηγουμένου,
Ακρωτήριο Πετράδια, δυτικότερα προηγουμένου,
Όρμος Καμένης Λαγκάδας, βορειοδυτικότερα προηγουμένου,
Ακρωτήριο Λύτρα, ΒΔ. προηγουμένου,
Όρμος Τρούλος, ο δυτικότερος της νήσου,
Όρμος Πράσα, βορειοανατολικότερα προηγουμένου,
Ακρωτήριο Ψαρή, BA. προηγουμένου,
Όρμος Λάκκιοι ή Βίγλα, ΒΑ. προηγουμένου,
Ακρωτήριο Άσπρο Βουνό, ΒΑ. προηγουμένου, και
Όρμος Σαμιακό που βρίσκεται δυτικά του βορειότερου ακρωτηρίου Δράπανο.
Ιστορία
Η Ανάφη διατήρησε αναλλοίωτο το όνομά της από την αρχαιότητα και μάλιστα από τους μυθικούς χρόνους με συνέπεια αν και πολύ μικρό σε έκταση νησί να παρουσιάζει αξιόλογο ενδιαφέρον στο πέρασμα των αιώνων.
Μυθολογία
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, οι Αργοναύτες, κατά τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, επιστρέφοντας στη πατρίδα τους από την Κολχίδα και επιχειρώντας και νυκτερινούς πλόες, έπεσαν σε καταιγίδα παρασυρόμενοι στο ανοικτό πέλαγος, όπου ναυαγοί πλέον στη θάλασσα άρχισαν να εκλιπαρούν τον θεό Απόλλωνα να τους σώσει. Ο Απόλλωνας ανταποκρινόμενος στις εκκλήσεις τους διέχυσε φως υπό μορφή κεραυνού οπότε και είδαν μπροστά τους να ξεπροβάλει από τη θάλασσα ολόκληρο νησί το οποίο και τελικά προσέγγισαν. Εκεί εξερχόμενοι οι Αργοναύτες ανήγειραν βωμό προς τιμή του Απόλλωνα του «Αιγλήτη» (= αυτού που λάμπει, Αίγλη) και ονόμασαν το νησί Ανάφη, (εκ του ρήματος αναφαίνω).
Η ίδια ιστορία μας μεταφέρεται και στα Ορφικά-Αργοναυτικά, από τον Ορφέα που υπήρξε αργοναύτης στην Αργώ. Στα Ορφικά η αφήγηση είναι πιο περιγραφική, δε λείπουν βέβαια και τα μυθολογικά στοιχεία. Μέσα απ το «βαριόηχο» κύμα του πελάγους και κάτω απ την απειλή μαύρων νεφών, ο Απόλλων ρίχνοντας φωτεινό βέλος από το βραχώδες έδαφος, εμφάνισε την Ανάφη.
Η περιγραφή που δίνεται και από τους δύο ποιητές εξαιρώντας τα μυθολογικά στοιχεία, παραπέμπει σε περιγραφή ηφαιστειακής έκρηξης, γεγονός που δεν πρέπει να μας εκπλήσσει μιας και στον υποθαλάσσιο χώρο του Αιγαίου, υπάρχει πληθώρα ηφαιστείων.
Ιστορικοί χρόνοι
Στην αρχαιότητα στην Ανάφη υπήρχε ιερό και ναός του Απόλλωνα του Αιγλήτη ή Αστεάλτα, εξ ου και ο Καλλίμαχος αναφέρει τη νήσο με το όνομα Αιγλήτη. Το όνομα Αστεάλτας αναφέρεται μοναδική φορά. Στον περίβολο του ιερού αυτού ναού του Απόλλωνα καλούμενου και «Αναφαίου», βρίσκονταν βωμοί και άλλων θεοτήτων όπως της Άρτεμης της Αφροδίτης, του Ασκληπιού των οποίων δέσποζε ο βωμός του Δία του «Κτησίου». Τη θέση αυτού του αρχαίου ιερού χώρου κατέχει σήμερα η «Μονή της Ζωοδόχου Πηγής » όπου και βρέθηκαν πολλά αρχαία που μεταφέρθηκαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, ενώ κάποια εξ ίσου σημαντικά φυγαδεύτηκαν στο Αυτοκρατορικό Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης, το γνωστό Ερμιτάζ, από τους Ρώσους την περίοδο που η νήσος τελούσε υπό ρωσική κατοχή (1770-1774).
Αρχαίες εορτές που τελούνταν στην Ανάφη ήταν τα Κάρνεια και τα Υακίνθεια.
Ερείπια της αρχαίας πόλης της Ανάφης βρίσκονται σε απόσταση 1,5 ώρας (πεζοπορία) από τη σύγχρονη πόλη, επί κωνικού υψώματος στο μέσον της νήσου, παρά το ξωκλήσι του Αγίου Μάμαντος όπου απαντώνται ερείπια τειχών και τάφων. Εξ αυτών διαπιστώνεται η ύπαρξη δωρικού στοιχείου στη νήσο. Μάλιστα ένας από τους σωζόμενους τάφους ανήκε στο γένος των Αιγιδών ή Τελεσικρατιδών που φέρονται να μετοίκησαν από τη Λακωνική περί τον 7ο αιώνα π.Χ. την ίδια εποχή που κατέλαβαν τη παρακείμενη νήσο Θήρα (Σαντορίνη). Ο δε δρόμος που συνέδεε το αρχαίο ιερό με την αρχαία πόλη ονομάζονταν «ιερά οδός».
Από την Ανάφη φέρεται να πέρασαν και οι Φοίνικες υπό τον Μεβλίαρον όταν μαζί με τον Κάδμο αναζητούσαν νέους τόπους μόνιμης εγκατάστασης, εξ ου και η Ανάφη φέρονταν και με το όνομα Μεβλίαρος ή με αποκοπή Βλίαρος. Σημειώνεται ότι ο Απολλώνιος ο Ρόδιος αποκαλεί την Ανάφη «βαιά» και «λυσσάδα νήσο».
Μεσαιωνικοί χρόνοι
Η Ανάφη μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, ακολούθησε τη μοίρα των άλλων Κυκλάδων. Τα νησιά αυτά δόθηκαν στη Βενετία και εκείνη επέτρεψε σε Βενετσιάνους πολίτες να τα καταλάβουν. Ο Βενετός Μάρκος Σανούδος μαζί με άλλους ευγενείς κυρίεψε 17 Κυκλαδονήσια. Τη Νάξο, Πάρο, Αντίπαρο, Κίμωλο, Μήλο, Αμοργό, Ίο, Κύθνο, Σίκινο, Σίφνο, Σύρο, Άνδρο, Ανάφη, Σαντορίνη, Αστυπάλαια, Τήνο και Μύκονο. Έκανε πρωτεύουσα του τη Νάξο και έτσι δημιουργήθηκε το Δουκάτο της Νάξου ή Δουκάτο του Αρχιπελάγους και ο Σανούδο έγινε ο πρώτος Δούκας του, το 1207. Την Ανάφη την παραχώρησε στον επίσης Βενετσιάνο Λεονάρντο Φώσκολο, που έγινε φόρου υποτελής του.
Τότε ο Γιαννούλης Γκοζαντίνι, μέλος οικογένειας από τη Μπολώνια της Ιταλίας, κατέλαβε την Ανάφη που στη βενετσιάνικη γλώσσα λεγόταν Namfio και αυτοανακηρύχτηκε ανεξάρτητος ηγεμόνας. Εν τω μεταξύ ο Τούρκικος στόλος άρχισε να εμφανίζεται στο Αιγαίο και να προκαλεί καταστροφές στα νησιά. Η Ανάφη τελικά ξαναπέρασε στα χέρια του Δούκα της Νάξου, Τζοβάννι Β' Κρίσπο που την έδωσε σαν τιμάριο στο συγγενή του, Γουλιέλμο Β' Κρίσπο, ο οποίος έχτισε και το κάστρο του νησιού. Ειρηνικά χρόνια κύλησαν για το νησί μέχρι το 1522 όταν εμφανίστηκε στη θάλασσα ο Τούρκος πειρατής Κούρτογλου που λεηλάτησε όλες τις Κυκλάδες και αργότερα ο διάσημος Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα ως ναύαρχος του Τουρκικού στόλου και κατέλαβε τα νησιά το ένα μετά το άλλο.
Η βενετσιάνικη οικογένεια των Πιζάνι ξαναπήρε την Ανάφη το 1528, παρόλο που τους απέτρεψε ο βενετσιάνος Βαΐλος της Κωνσταντινούπολης λέγοντας του ότι το νησί ήταν πια ακατοίκητο και δεν έμενε τίποτα εκεί παρά ο άδειος βράχος. Την κράτησαν όμως για λίγο και η Ανάφη, όπως και οι υπόλοιπες Κυκλάδες προσαρτήθηκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία μέχρι την επανάσταση του 1821.
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ (αγγλικός τίτλος: Childe Harold's Pilgrimage) είναι μεγάλο αφηγηματικό ποίημα, ένα από τα πιο γνωστά και πιο επιτυχημένα έργα του Άγγλου ποιητή Λόρδου Μπάιρον. Το πρώτο άσμα του ποιήματος δημοσιεύτηκε το 1812 και το τέταρτο το 1818.
Ανάφη
Δημογραφία
Ο πληθυσμός της Ανάφης στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 273 άτομα, όταν το 1850 πλησίαζε τους 1000 κατοίκους.
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Αφιερωμένο στην «Ιάνθη», το έργο είναι μια μακροσκελής αφήγηση σε τέσσερα άσματα σε στίχους, που περιγράφει τα ταξίδια και τις σκέψεις ενός κουρασμένου από τον κόσμο νεαρού άνδρα, ο οποίος είναι απογοητευμένος από τη ζωή της πολυτέλειας και των διασκεδάσεων και αναζητά την απόσπαση της προσοχής του σε ξένες χώρες. Σε μια ευρύτερη έννοια, εκφράζει την μελαγχολία και την απογοήτευση που ένιωθε μια γενιά κουρασμένη από τους Επαναστατικούς και Ναπολεόντειους Πολέμους.
Ανάφη
Δημογραφία
Συγκεκριμένα το 1848 αριθμούσε 895 κατοίκους, το 1853 τους 931 και το 1856 τους 952 κατοίκους. Από τότε άρχισε μια φθίνουσα πορεία του πληθυσμού. Το 1861 ήταν 692, το 1870 αυξήθηκαν στους 729, το 1879 μειώθηκαν στους 687, το 1889 ήταν 658, το 1896 ήταν 643, το 1907 έμειναν 579 και το 1920 αριθμούσαν 559 κάτοικοι. Η φθίνουσα αυτή πορεία συνεχίστηκε ομοίως όπως σε όλες τις Κυκλάδες. Πορεία του επίσημου πληθυσμού της Ανάφης:
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Το ποίημα συνέβαλε στη λατρεία του περιπλανώμενου Βυρωνικού ήρωα που πέφτει σε μελαγχολικές ονειροπολήσεις καθώς στοχάζεται σκηνές φυσικής ομορφιάς. Το έργο είχε μεγάλη επιρροή, όχι μόνο στη λογοτεχνία, αλλά και στη μουσική και τη ζωγραφική, και ήταν ισχυρή συμβολή στο κίνημα του ρομαντισμού.
Ανάφη
Δημογραφία
Κατά την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός του νησιού ήταν 479 κάτοικοι.
Η νήσος διαθέτει σήμερα ένα πολυδύναμο περιφερειακό (αγροτικό) ιατρείο, Γραφείο ΕΛΤΑ, ταχυδρομικό ταμιευτήριο, δημοτικό σχολείο, Γυμνάσιο με Τάξεις Λυκείου, αστυνομικό σταθμό και κοινοτική βιβλιοθήκη.* Σημειώνεται ότι η Ανάφη μέχρι πριν τη διοικητική διαίρεση του 1912 αποτελούσε ιδιαίτερο Δήμο. Μεταγενέστερα χαρακτηρίστηκε κοινότητα. Σήμερα μετά τον Νόμο Καποδίστρια αποτελεί αυτόνομο Δήμο.
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Το ποίημα αντικατοπτρίζει επίσης τις πολιτικές απόψεις του Μπάιρον, ιδιαίτερα την υποστήριξή του για την ελληνική ανεξαρτησία από την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Ανάφη
Δημογραφία
Ο Σύνδεσμος των Απανταχού Αναφαίων ιδρύθηκε το 1927 από την ανάγκη των Αναφαίων που διαμένουν στην Αθήνα να βοηθήσουν στην προβολή και στην επίλυση των προβλημάτων του νησιού. Το 1983 αγόρασαν με δικά τους έσοδα αίθουσα στον Άγιο Δημήτριο όπου στεγάζεται το Πολιτιστικό και Πνευματικό τους Κέντρο. Οι κυριότερες δραστηριότητες του Συνδέσμου των Απανταχού Αναφαίων είναι πολιτιστικές εκδηλώσεις και μαθήματα χορών, διμηνιαία έκδοση εφημερίδας από το 1984, αιμοδοσίες, συντήρηση μνημείων, βράβευση μαθητών και σπουδαστών.
Εκκλησιαστικά
Σήμερα η Ανάφη υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Θήρας Αμοργού και Νήσων και ειδικότερα στην αρχιερατική περιφέρεια Θήρας.
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Ο τίτλος αναφέρεται στον μεσαιωνικό όρο «παιδί», τίτλος για έναν νεαρό υποψήφιο για ιππότη ή για έναν νεαρό αριστοκρατικής οικογένειας.
Ανάφη
Πεζοπορία
Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε την Ανάφη είναι οι πεζοπορίες στα μονοπάτια της. Οι πιο ενδιαφέρουσες πεζοπορικές διαδρομές είναι οι παρακάτω:
Χώρα - Καστέλι - Άγιος Μάμας - Κάτω Μονή Καλαμιώτισσας 4,6 χλμ.: Διαδρομή προς το ανατολικό τμήμα του νησιού, που περνάει από τον λόφο Καστέλι με τα λείψανα της αρχαίας πόλης, συνεχίζει προς τo τοπίο της Χερσονήσου του Καλάμου, που περιλαμβάνεται στο δίκτυο Φύση Natura 2000 και καταλήγει στην Κάτω Μονή της Παναγίας της Καλαμιώτισσας στους πρόποδες του όρους του Καλάμου.
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Συγγραφή
Το ποίημα περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία, καθώς ο Μπάιρον δημιούργησε μέρος της ιστορίας από την εμπειρία που απέκτησε κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής περιοδείας του οπότε ταξίδεψε στην Πορτογαλία, τη Μεσόγειο και την Ελλάδα μεταξύ 1809 και 1811. Στα τελευταία άσματα ο φανταστικός προσκυνητής εμφανίζεται ως ο ίδιος ο συγγραφέας, καθιστώντας όλο και πιο δύσκολη τη διάκριση μεταξύ του ήρωα και του συγγραφέα. Ο Τσάιλντ Χάρολντ έγινε όχημα για τις πεποιθήσεις και τις ιδέες του ίδιου του Μπάιρον: στον πρόλογο του τρίτου άσματος, ο συγγραφέας γράφει ότι ο ήρωάς του είναι απλώς μια έκφραση του εαυτού του.
Ανάφη
Πεζοπορία
Κάτω Μονή Καλαμιώτισσας - Άνω Μονή Καλαμιώτισσας 2,55 χλμ.: Το μονοπάτι διαρκεί περίπου μία ώρα, ξεκινά από τους πρόποδες του Καλάμου και οδηγεί προς την κορυφή του, όπου βρίσκεται η Άνω Μονή της Παναγίας με θέα στο πέλαγος.
Χώρα - Άγιος Δημήτριος - Άγιος Αντώνιος 1,9 χλμ.: Διαδρομή που ξεκινάει από τη Χώρα και καταλήγει στο γραφικό εκκλησάκι το Αγίου Αντωνίου με τις τοιχογραφίες του 14ου αιώνα, στις ανατολικές ακτές του νησιού.
Χώρα - Σταυρός - Βίγλα - Παναγιά των Βουβών 1,70 χλμ.: Ένα μονοπάτι προς την ψηλότερη κορυφή του νησιού, τη Βίγλα, που στο παρελθόν υπήρξε παρατηρητήριο.
Χώρα - Βούνια - Βρύση: Διαδρομή που κατευθύνεται στη βόρεια πλευρά του νησιού και καταλήγει στη Βρύση, μία καταπράσινη τοποθεσία.
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Συγγραφή
Η «Ιάνθη», στην οποία είναι αφιερωμένο, είναι η Σαρλότ Χάρλεϊ, η 13χρονη κόρη της λαίδης Όξφορντ. Παρά την αρχική απροθυμία του Βύρωνα να δημοσιεύσει τα δύο πρώτα άσματα επειδή φοβόταν ότι θα αποκάλυπτε πάρα πολλά για τον εαυτό του, τελικά ενέδωσε στις πιέσεις των φίλων του και το έργο εκδόθηκε από τον εκδότη Τζον Μάρεϊ το 1812, φέρνοντας στον συγγραφέα την άμεση και απροσδόκητη προσοχή του κοινού. Η ​​πρώτη έκδοση των 500 αντιτύπων εξαντλήθηκε σε τρεις ημέρες και ακολούθησαν 6 ακόμη εκδόσεις μέσα σ' έναν μήνα. Ο Μπάιρον έγραψε αργότερα σχετικά: «Ξύπνησα ένα πρωί και ανακάλυψα ότι ήμουν διάσημος».
Ανάφη
Πεζοπορία
Χώρα - Βαγιά - Λάκκοι: Περπάτημα προς τη δυτική πλευρά του νησιού, που καταλήγει στη Βαγιά με τις ιαματικές πηγές θείου. μικρογραφία|Στην κορυφή του Καλάμου (Παναγιά Καλαμιώτισσα) Χώρα - Βάγια - Πλάκες 500 μ.
Χώρα - Ρούκουνας - Μέγας Ποταμός - Μονή Ζωοδόχου Πηγής(Καλαμιώτισσα)
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Περιεχόμενο
μικρογραφία|250x250εσ|Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ, [[Ουίλλιαμ Τέρνερ|Ουίλιαμ Τέρνερ, 1823.]] Ο νεαρός Χάρολντ, κουρασμένος από τις απολαύσεις του κόσμου και τις απερισκεψίες της ζωής του, προσπαθώντας να ξεφύγει από το ηδονιστικό παρελθόν του περιπλανιέται στην Ευρώπη, κάνοντας τα συναισθήματα και τις ιδέες του θέμα του ποιήματος. Σε κάθε τμήμα του ταξιδιού, ο ποιητής αναφέρει σχετικά ιστορικά γεγονότα και ανθρώπους.
Ανάφη
Φωτογραφίες
μικρογραφία|Ο επιβλητικός βράχος του Καλάμου
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την Ανάφη παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-423/17, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη του λιμένα της, καθώς και ο ΧΕΕ-423 που καλύπτει όλες τις ΝΑ. Κυκλάδες
Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ
Περιεχόμενο
Στο πρώτο άσμα βρίσκεται στην Ισπανία και την Πορτογαλία, όπου αφηγείται την αγριότητα της εισβολής των Γάλλων. Στο δεύτερο άσμα βρίσκεται στην Ελλάδα, ενθουσιασμένος από την ομορφιά του παρελθόντος μιας χώρας που είναι πλέον σκλαβωμένη στους Τούρκους. Το τρίτο άσμα τον βρίσκει στο πεδίο της μάχης του Βατερλώ και στη συνέχεια ταξιδεύοντας στον Ρήνο περνά στην Ελβετία, μαγεμένος από την ομορφιά του τοπίου και τους ιστορικούς συνειρμούς του. Στο τέταρτο άσμα, ο Χάρολντ ξεκινάει από τη Βενετία σε ένα ταξίδι στην Ιταλία, θρηνώντας για το εξαφανισμένο ηρωικό και καλλιτεχνικό παρελθόν και την κατάσταση των διαφόρων περιοχών της. Δυστυχώς, ούτε τα ηρωικά κατορθώματα των εθνών, ούτε η ενατένιση της φύσης δεν θεράπευσαν τον ήρωα από την «ασθένεια του αιώνα». Στο τέλος του ποιήματος, ο ήρωας αισθάνεται ακόμη δυστυχισμένος, κενός, χωρίς σκοπό, ανίκανος να υποδείξει το νόημα της ζωής του.
Φιλελληνισμός
Το δεύτερο άσμα αναφέρεται στην επίσκεψη του ήρωα στην Ελλάδα, όπου βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει για τους αρχαίους Έλληνες και τη συμβολή τους στον πολιτισμό. Η σύγκριση ανάμεσα στην ένδοξη αρχαιότητα και στον υπόδουλο ελληνισμό προκαλεί στον ποιητή συναισθήματα νοσταλγίας, λύπης και οργής. Αντικρίζοντας την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, ο ήρωας κάνει πικρές σκέψεις για τη φθορά του χρόνου και στιγματίζει την αρπαγή των μνημείων από το λόρδο Έλγιν (ανάμεσα στο 1801 και 1810). Το ποίημα επηρέασε τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς και συνέβαλε στην ενίσχυση του φιλελληνισμού, που τόσο βοήθησε την ελληνική επανάσταση. O Μπάιρον διέθεσε την περιουσία του στον αγώνα για την εθνική μας απελευθέρωση και πέθανε στο Μεσολόγγι το 1824.
Επίδραση
Το έργο εισήγαγε το λογοτεχνικό αρχέτυπο του Βυρωνικού ήρωα - που θυμίζει τον ίδιο τον Λόρδο Μπάιρον και αργότερα επαναλαμβάνεται σε πολλά έργα του. Είναι η μορφή του μελαγχολικού ρομαντικού αντιήρωα, ένας άνθρωπος χαρισματικός και συγχρόνως αλαζονικός, κυκλοθυμικός, κυνικός, με περιφρόνηση για τα πάντα, που βάζει την προσωπικότητά του πάνω από τον ίδιο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα του Λόρδου Μπάιρον
Δολοφονία του Γκράμος Παλούσι
Η δολοφονία του Γκράμος Παλούσι συνέβη στις 4 Σεπτεμβρίου 2004 στη Ζάκυνθο, όταν ο εικοσάχρονος Αλβανός Γκράμος Παλούσι, που γιόρταζε την νίκη της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Αλβανίας επί της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας, από Έλληνα κατά τη διάρκεια διαπληκτισμού μετά το τέλος του ποδοσφαιρικού αγώνα.
Το γεγονός οδήγησε σε εκτεταμένες διαμαρτυρίες σε διάφορες περιοχές της Αλβανίας και της Ελλάδας. Ο δράστης της δολοφονίας, Παναγιώτης Κλαδής, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη σε πρώτο βαθμό, ενώ αργότερα η ποινή του μειώθηκε στα 22 χρόνια από δευτεροβάθμιο δικαστήριο στις αρχές του 2010.
Περιστατικό
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2004, μετά την νίκη της εθνικής Αλβανίας επί της αντίστοιχης ομάδας της Ελλάδας, το θύμα μαζί με τον αδελφό του και έναν φίλο τους, δέχθηκαν επίθεση στο νησί της Ζακύνθου από τον Ελληνοαμερικανό Παναγιώτη Κλαδή και ακόμα έναν οπαδό της ελληνικής ομάδας. Ο Γκράμος Παλούσι μαχαιρώθηκε θανάσιμα από τον Παναγιώτη Κλαδή, ενώ οι άλλοι δύο Αλβανοί τραυματίστηκαν. Η Ελληνική Αστυνομία συνέλαβε δύο άτομα για την επίθεση. Το 2006, ο Παναγιώτης Κλάδης καταδικάστηκε αρχικά σε ισόβια φυλάκιση και το 2010, σε μειωμένη ποινή 22 ετών κάθειρξης για δολοφονία, ενώ ο συνεργός του καταδικάστηκε σε 12 μήνες φυλάκιση και τρία χρόνια με περιοριστικούς όρους.
Αντιδράσεις
Η πρώτη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου της Αλβανίας ξεκίνησε με τη ψήφιση δήλωσης διαμαρτυρίας των βουλευτών που καταδίκαζε τη δολοφονία του Γκράμος Παλούσι. Στη Θεσσαλονίκη διοργανώθηκε διαδήλωση με τη συμμετοχή του Φόρουμ Αλβανών Μεταναστών και αντιρατσιστικών οργανώσεων, ενώ δυο μέρες αργότερα αντιρατσιστική ομάδα κατέλαβε το πολιτικό γραφείο του τότε νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη. Στην Αθήνα διοργανώθηκε από αντιρατσιστικές οργανώσεις πορεία προς τη Βουλή των Ελλήνων, ενώ ομάδα αναρχικών προκάλεσαν επεισόδια μικρής έκτασης με ρίψεις βομβών μολότοφ χωρίς να υπάρξουν τραυματίες και συλλήψεις. Ανάλογες κινητοποιήσεις έγιναν στα Χανιά και τα Ιωάννινα.
Στην Αλβανία, ομάδες νέων διοργάνωσαν πορείες προς την πλατεία Μητέρας Τερέζας στα Τίρανα ενώ εκατοντάδες πολίτες παρευρέθηκαν στην κηδεία του. Το Αλβανικό Συμβούλιο Νεολαίας ζήτησε, από τον δήμο Τιράνων και τον τότε δήμαρχο και μετέπειτα πρωθυπουργό Έντι Ράμα, την μετονομασία οδού πλησίον του σταδίου Κεμάλ Στάφα στο όνομα του Γκράμος Παλούσι. Η εθνική ομάδα της Αλβανίας δώρισε στην οικογένεια του εκλιπόντος το ποσό των 10.000 δολαρίων, ενώ η Αλβανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου αιτήθηκε από τη FIFA την άδεια ώστε οι παίκτες της εθνικής ομάδας να μπορούν να φορούν μαύρα περιβραχιόνια στον επόμενο αγώνα με την εθνική ομάδα της Γεωργίας.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Παλουσι Γκραμος Κατηγορία:Ρατσισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Εγκλήματα μίσους Κατηγορία:Ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αθλητισμός στη Ζάκυνθο Κατηγορία:Χουλιγκανισμός
Σαν-νάκτζι
δεξιά|μικρογραφία|Σαν-νάκτζι (Βίντεο) Το σαν-νάκτζι (San-nakji, 산낙지 ) είναι είδος ωμού φαγητού, που φτιάχνεται με χταπόδι με μακριά πλοκάμια (Octopus minor), ένα μικρό είδος χταποδιού, που ονομάζεται νάκτζι (nakji) στα κορεατικά και μερικές φορές μεταφράζεται ως "μωρό χταπόδι" λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους του σε σύγκριση με το γιγάντιο χταπόδι (Enteroctopus dofleini). Τα χταπόδια σκοτώνονται συνήθως πριν κοπούν σε μικρά κομμάτια και σερβιριστούν. Όμως η δραστηριότητα των νεύρων στα πλοκάμια του χταποδιού κάνει τα κομμάτια να κινούνται μεταθανάτια στο πιάτο κατά το σερβίρισμα. Το εξαιρετικά πολύπλοκο νευρικό σύστημα του χταποδιού, με τα δύο τρίτα των νευρώνων του να εντοπίζονται στις νευρικές χορδές των πλοκαμιών του, επιτρέπει στο χταπόδι να δείξει μια ποικιλία αντανακλαστικών ενεργειών, που επιμένουν ακόμη και όταν δεν δέχονται εντολές από τον εγκέφαλο. Λιγότερο συχνά, ένα ζωντανό χταπόδι τρώγεται ολόκληρο. Το πιάτο ραντίζεται με σησαμέλαιο και καβουρντισμένο σουσάμι.
Κίνδυνοι κατά τη διάρκεια του φαγητού
μικρογραφία Επειδή οι βεντούζες στα κομμάτια των πλοκαμιών εξακολουθούν να είναι ενεργές, όταν σερβίρεται το πιάτο, θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή, όταν τρώτε σαν-νάκτζι. Οι ενεργές βεντούζες μπορεί να κολλήσουν στο στόμα ή στο λαιμό, όταν προσπαθήσει κάποιος να καταπιεί αυτά τα κομμάτια του χταποδιού. Αυτό μπορεί επίσης να προκαλέσει κίνδυνο πνιγμού σε μερικούς ανθρώπους, ιδιαίτερα εάν είναι μεθυσμένοι. Έχουν αναφερθεί αρκετά περιστατικά πνιγμού εξαιτίας του σαν-νάκτζι, όπως ένα περιστατικό το 2008 στο Γκουάνγκτζου. Υπολογίζεται ότι έξι άτομα πεθαίνουν κάθε χρόνο στον κόσμο από την κατανάλωση αυτού του φαγητού.
Γλωσσικές διαφορές
Τα λεξιλόγια στη Βόρειο και Νότιο Κορέα διαφέρουν για το νάκτζι: Οι Νοτιοκορεάτες αποκαλούν ως νάκτζι το Octopus minor, ένα μικρό είδος χταποδιού (συχνά μεταφράζεται λάθος ως "μωρό χταπόδι"), ενώ οι Βορειοκορεάτες αποκαλούν ένα καλαμάρι ως νάκτζι.
Επικράτηση
Το σαν-νάκτζι σερβίρεται σε κορεάτικα εστιατόρια, που σερβίρουν ωμό ψάρι σε φέτες, αλλά μπορεί επίσης να το βρείτε σε μπαρ ως σνακ, για να συνοδεύσετε αλκοολούχα ποτά, όπως το soju.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κακοποίηση ζώων Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα
Ιωαννίκιος Γ΄
Ο Ιωαννίκιος Γ΄ (κατά κόσμον Καρατζάς) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1761-1763.
Η ζωή του φαίνεται πως δεν ήταν ανεπίληπτη και υπάρχουν πολλές αναφορές γι' αυτόν. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περί το 1700. Ήταν γόνος οικογένειας Φαναριωτών και ο πατέρας του λεγόταν Γεώργιος. Το 1727, επί Πατριάρχη Παϊσίου Β΄ έγινε Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Πατριαρχείου και ορίστηκε προϊστάμενος του ναού του Εγρικαπίου, τον οποίο όμως βύθισε στα χρέη και γι'αυτό επαύθη από τους επιτρόπους του ναού.
Τον Μάιο του 1739 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Πεκίου. Και εκεί όμως έκανε πολύ κακή οικονομική διαχείριση και το 1746 πώλησε την Αρχιεπισκοπή σε άλλον για να αεξοφλήσει τα χρέη του και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1748 τοποθετήθηκε προεδρικώς στην Μητρόπολη Χαλκηδόνος από τον Πατριάρχη Παΐσιο Β΄. Ως Μητροπολίτης Χαλκηδόνος αγόρασε τη Μονή Αγίου Γεωργίου Κρημνού Χάλκης και το 1758 την ανακαίνισε. Το 1750 περιόδευσε, ως έξαρχος του Πατριάρχη, στη Μολδοβλαχία, Θράκη, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Κέρκυρα και Κεφαλονιά για συγκέντρωση οικονομικής βοήθειας. Αν και φαίνεται ότι συγκέντρωσε αρκετή ελεημοσύνη, όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη είχε ξοδέψει σχεδόν τα πάντα και ζήτησε και 25 πουγγιά που υποτίθεται ότι ξόδεψε στην περιοδεία του.
Εξελέγη Πατριάρχης στις 26 Μαρτίου 1761, μετά την καθαίρεση του προκατόχου του Σεραφείμ Β΄. Η εκλογή του ήταν αντικείμενο έντονης διαφωνίας και διχασμού των Φαναριωτών. Φαίνεται ότι δεν ήταν πρόσωπο κοινής αποδοχής λόγω διοικητικών και οικονομικών ατασθαλιών που του αποδίδονταν, ενώ και η οθωμανική εξουσία τον θεωρούσε αναξιόπιστο και αφερέγγυο. Ως Πατριάρχης αντιμετώπισε με ψυχρότητα τον Ευγένιο Βούλγαρη.
Πηγές
Ιωαννικιος Γ Κατηγορία:Μητροπολίτες Χαλκηδόνος Ιωαννικιος Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Γκουμαίικα Αχαΐας
Διοικητική εξέλιξη
Με το ΦΕΚ 251Α της 04/10/1889 αναγνωρίστηκαν ως οικισμός με την ονομασία «Γκουμέικα» και προσαρτήθηκαν στον τότε Δήμο Ακράτας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των δήμων, προσαρτήθηκσν στην τότε Κοινότητα Ποροβίτσας στην οποία υπάγονταν μέχρι την 04/02/1927, όταν, με το ΦΕΚ 20Α, προσαρτήθηκαν στην τότε Κοινότητα Παραλίας Ακράτας. Στις 07/04/1951 καταργήθηκαν ως οικισμός και αναγνωρίστηκαν εκ νέου στις 19/03/1961 με τη διορθωμένη ονομασία «Γκουμαίικα». Με το ΦΕΚ 99Α της 28/05/1985 ο οικισμός Γκουμαίικα καθώς και η τότε κοινότητα Κραθίου προσαρτήθηκαν στο σύγχρονο Δήμο Ακράτας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκαν στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Κραθίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ακράτας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Ο φωτογράφος του χωριού
Το σίριαλ θεωρείται πολύ επιτυχημένο και μάλιστα η σειρά θεωρείται η μεγαλύτερη επιτυχία του Νάσου Κέδρακα, ο οποίος ενσάρκωνε τον φωτογράφο, αν και είχε παίξει σε περισσότερες από 200 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Μάλιστα η σειρά αυτή είχε γυριστεί σε φιλμ, που είναι το μέσο εγγραφής των κινηματογραφικών ταινιών, αντί σε τηλεοπτική βιντεοταινία. Επίσης, είναι από τις παλαιότερες σειρές που διασώζονται στο Αρχείο της ΕΡΤ, ενώ είναι διαθέσιμη για προβολή μέσω του site του Ψηφιακού Αρχείου της ΕΡΤ.
Η σκηνοθεσία είναι του Αντώνη Βογιάζου ο οποίος ήταν ένας εκ των 6 συντελεστών της πρώτης επιτυχημένης αεροπειρατείας στον κόσμο το 1948.
Υπόθεση σειράς
Η υπόθεση της σειράς εκτυλίσσεται σε ένα ερημωμένο από τη μετανάστευση ελληνικό χωριό του Παρνασσού, τη Βάργιανη. Ο φωτογράφος του χωριού είχε ξενιτευτεί στην Αμερική με τον πατέρα του, αλλά σύντομα επέστρεψε στον τόπο του, αφού δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στους ρυθμούς δουλειάς εκεί. Στο χωριό ασχολείται με το μεράκι του, ως φωτογράφος, αλλά και ως καπνοκαλλιεργητής προκειμένου να τα βγάλει πέρα. Πολλοί από τους συγχωριανούς του, αλλά και άλλοι από τα γειτονικά χωριά, τον επισκέπτονται για φωτογράφηση, ενώ η προσωπική τους ιστορία γίνεται το θέμα κάθε επεισοδίου.
Συντελεστές της σειράς
Σκηνοθεσια: Αντώνης Βογιάζος
Παίζουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φωτογραφος του Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Ηθογραφία
Ψίνθος Ρόδου
205px|right|thumb|Η Κοιλάδα των Πεταλούδων Οι φυσικές ομορφιές όπως η πηγή Φασούλι, η πηγή Καμάρι και η μικρή κοιλάδα που διασχίζει το χωριό με τα μεγάλα αιωνόβια πλατάνια της, έχουν κάνει την Ψίνθο δημοφιλή προορισμό του τοπικού (ροδιακού) πληθυσμού τα Σαββατοκύριακα. Στην Ψίνθο βρίσκονται δύο Βυζαντινά μοναστήρια, το Ιαματικό Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας (ή «Ματικό») και το «Παρμένι». Και τα δύο μοναστήρια είναι στην εξοχή στο δρόμο προς Αρχίπολη. Επίσης στο βουνό πάνω από το χωριό, στον δρόμο προς την Κοιλάδα των Πεταλούδων, βρίσκεται και το μοναστήρι της «Καλόπετρας», που όμως διοικητικά ανήκε στον Δήμο Πεταλούδων. Στο Ιαματικό το Πάσχα, μετά την ημέρα της Ανάστασης, γίνεται κάθε χρόνο μεγάλο γλέντι. Από το χωριό δεν απέχει πολύ και η Κοιλάδα των Πεταλούδων. Πρόκειται για μια μαγευτική κοιλάδα, η οποία διασχίζεται από τον ποταμό Πελεκάνο και φιλοξενεί διάφορα ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας. Στην κοιλάδα αυτή συναντάμε το σπάνιο είδος πεταλούδας Panaxia quadripunctaria. κέντρο|μικρογραφία|246x246εσ|Γεφύρι στην Κοιλάδα των Πεταλούδων
Η Ψίνθος είναι διάσημη ως η περιοχή της τελευταίας μάχης μεταξύ των Τούρκων και των Ιταλών, στις 16 Μαΐου 1912, προτού οι πρώτοι, ηττημένοι, παραδώσουν ολόκληρο το νησί στους Ιταλούς και τον Ιταλό αντιστράτηγο Τζοβάννι Αμέλιο στις 17 Μαΐου 1912. Οι Τούρκοι υπέστησαν στη μάχη της Ψίνθου μεγάλες απώλειες και είχαν περί τους 200 νεκρούς ενώ οι Ιταλοί μόνο εννέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου