cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπιλίνα
Συλλογές
Ένας άλλος σημαντικός συλλέκτης, ο Αλεξάντερ Γκίλφερντινγκ, δημοσίευσε μια συλλογή με τίτλο Onega Bylinas Recorded by A.F. Gilferding το καλοκαίρι του 1871. Βελτίωσε τη δουλειά του Ρίμπνικοφ μεταγράφοντας τα μπιλίνι απευθείας από την τραγουδισμένη εκτέλεση παρά παρά τις προφορικές επαναλήψεις. Παρατήρησε ότι ο ρυθμός διέφερε μεταξύ των τραγουδιών και των εκφωνημένων εκδόσεων και ζήτησε από τους ερμηνευτές να κάνουν παύση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ των γραμμών, για να του δοθεί χρόνος να ηχογραφήσει τις λέξεις από το ίδιο το τραγούδι. Οργάνωσε επίσης τη συλλογή του ανά τραγουδιστή και όχι ανά θέμα και συμπεριέλαβε σύντομα βιογραφικά σημειώματα των ερμηνευτών με τα τραγούδια, που συλλέχθηκαν, εστιάζοντας έτσι στο ρόλο του τραγουδιστή στη σύνθεση του τραγουδιού. Μετά το έργο του Ρίμπνικοφ και του Γκίλφερντινγκ, πολλοί περισσότεροι μελετητές έψαχναν για μπιλίνι παντού στη βόρεια Ρωσία και έλαβαν μπιλίνι από τις ακτές της Λευκής Θάλασσας και τους ποταμούς που ρέουν προς τα βόρεια.
Ταξινομήσεις
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι κατηγοριοποίησης του μπιλίνα και οι μελετητές διαφωνούν σχετικά με το ποια ταξινόμηση θα χρησιμοποιήσουν. Οι μελετητές της μυθολογικής σχολής κάνουν διάκριση μεταξύ των μπιλίνι σχετικά με τους «μεγαλύτερους» και τους «νεότερους» ήρωες. Οι «παλαιότεροι» ήρωες έμοιαζαν με μυθολογικές μορφές, ενώ οι «νεότεροι» ήρωες έμοιαζαν με απλούς ανθρώπους. Η ιστορική σχολή ταξινομεί τα μπιλίνι με βάση το πριγκιπάτο στο οποίο έλαβε χώρα η ιστορία, όπως στους κύκλους του Κιέβου, του Νοβγκοροντίν και της Γαλικίας-Βολυνίας. Τα μυθολογικά μπιλίνι των γιγάντων και των παρόμοιων προέρχεται πιθανότατα πολύ πριν από την ίδρυση του κράτους Κιέβου και δεν μπορεί να ταξινομηθεί εύκολα ανά πριγκιπάτο. Οι μελετητές της ιστορικής σχολής συχνά εξετάζουν τα μυθολογικά μπιλίνι χωριστά. Άλλοι μελετητές ομαδοποιούν τα μπιλίνι με βάση το περιεχόμενο, όπως τα ηρωικά μπιλίνι, αυτά με μορφή παραμυθιού, αυτά τύπου νουβέλας και τα μπιλίνι τύπου μπαλάντας. Οι περισσότεροι μελετητές προτιμούν την ταξινόμηση με βάση τα πριγκιπάτα.
Λόγω της φύσης τους ως ερμηνευμένων κομματιών, οι τραγουδιστές μπιλίνι χρησιμοποιούν βασικά γραμμική και εύκολη στην παρακολούθηση δομή. Η δομή των μπιλίνι περιλαμβάνει συνήθως τρία βασικά μέρη, εισαγωγή, αφηγηματικό τμήμα και επίλογο. Η εισαγωγή περιλαμβάνει μερικές φορές ένα στίχο, για να προσελκύσει το κοινό να ακούσει. Οι εισαγωγές περιγράφουν συχνά τους ήρωες σε μια γιορτή, που τους δίνει ένα καθήκον ή ξεκινούν για μια αποστολή. Το αφηγηματικό τμήμα συνδέει την περιπέτεια με υπερβολικές λεπτομέρειες και υπερβολή, για να κάνει την ιστορία πιο συναρπαστική. Ο επίλογος αναφέρεται στην ανταμοιβή για την αποστολή, σε ένα ηθικό δίδαγμα ή μια αναφορά στη θάλασσα, δεδομένου ότι συχνά τα μπιλίνι εκτελέστηκαν σε μια προσπάθεια να ηρεμήσουν τη θάλασσα. Για να βοηθήσουν τους ακροατές να κατανοήσουν την ιστορία, οι τραγουδιστές χρησιμοποιούσαν «γραμμές ετικέτας» για να προλογίσουν ομιλίες ή διαλόγους, ρυθμίζοντας το κοινό που μιλάει σε ποιον.
Κοινά θέματα
Σκηνές που συνηθίζονται στα μπιλίνι περιλαμβάνουν έναν ήρωα που αφήνει τη μητέρα του, που βάζει σέλα σε ένα άλογο, που μπαίνει σε μια αίθουσα του συμβουλίου, που καυχιέται, που αναχωρεί πάνω από το τείχος μιας πόλης, που πηγαίνει σε ένα ταξίδι, που παρακινεί το άλογό του, στη μάχη, που ντύνεται το πρωί, που ανταλλάσσει χλευασμούς με έναν εχθρό, που γίνεται αδερφός εξ αίματος με έναν άλλο ήρωα και που ζητάει έλεος. Οι τραγουδιστές μπορούν να χρησιμοποιούν την αφήγηση αυτών των σκηνών σε πολλά από τα τραγούδια τους, ενσωματώνοντας διαφορετικά στοιχεία σε κάθε τραγούδι. Τα θέματα σε πολλά μπιλίνι περιλαμβάνουν τη γέννηση και την παιδική ηλικία ενός ήρωα, την πάλη ανάμεσα σε πατέρα και γιο, τη μάχη με ένα τέρας, τον φυλακισμένο ή απρόθυμο ήρωα, που επιστρέφει εγκαίρως, για να σώσει την πόλη του, το προξενιό ή τη νύφη, έναν σύζυγο που φτάνει στο γάμο της γυναίκας του και μία συνάντηση με μια μάγισσα, που μετατρέπει τους άνδρες σε ζώα. Χριστιανικές πεποιθήσεις αναμιγνύονταν με προχριστιανικές ιδέες μαγείας και παγανισμού στα μπιλίνι, για παράδειγμα, οι άγιοι φαίνεται να υπερασπίζονται τους θνητούς ενάντια στο σκοτάδι.
Σημαντικοί χαρακτήρες και πρωτότυπα
μικρογραφία|403x403εσ| Μίκουλα Σελιανίνοβιτς και Βόλγα Σβιατοσλάβιτς με το ντρουζίνα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι Κατηγορία:Ρωσική λογοτεχνία
Ξενοδοχείο Μετροπόλ (Βρυξέλλες)
Το Ξενοδοχείο «Μετροπόλ» (γαλλικά: Hôtel Métropole), ένα από τα παλαιότερα και ωραιότερα ξενοδοχεία των Βρυξελλών, χρονολογούμενο από τα τέλη του 19ου αιώνα, βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας, στη νότια πλευρά της Πλατείας ντε Μπρουκέρ (Place de Brouckère).
Ιστορία
Το Ξενοδοχείο «Μετροπόλ» εγκαινιάστηκε το 1895. Η ζυθοποιία Wielemans είχε αγοράσει το κτίριο και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Άλμπαν Σαμπλόν να σχεδιάσει το ξενοδοχείο, που γειτόνευε με την παρακείμενη μπιραρία της. left|thumb|250px|Η αίθουσα υποδοχής (reception hall), 2008 Οι αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις του 1900 – 1910 μετέτρεψαν το εσωτερικό του ξενοδοχείου σε ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό δείγμα τεχνοτροπίας αρ-νουβό. Η κεντρική του είσοδος είναι σε ρυθμό γαλλικής αναγέννησης, η οποία οδηγεί στη θαυμαστή αίθουσα υποδοχής (reception hall) με τα υπέροχα βιτρώ και την πλούσια αρ-νουβό διακόσμηση. right|thumb|250px|Βιτρώ στην αίθουσα υποδοχής, 2009 Το παρακείμενο καφέ «Μετροπόλ», με την περίτεχνη διακόσμηση που ανάγεται περίπου στο 1890, είναι ανοικτό στο κοινό και συγκεντρώνει πολιτικούς, διπλωμάτες και ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών.
Στο ξενοδοχείο «Μετροπόλ» πραγματοποιήθηκε το 1911 το επιστημονικό συνέδριο φυσικής Σολβέ (Solvay Conference), στο οποίο έλαβαν μέρος η Μαρία Κιουρί, ο Μαξ Πλανκ και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. Εδώ είχε διαμείνει και το πλήρωμα του αμερικανικού διαστημοπλοίου Τσάλεντζερ.
Διάσημοι επισκέπτες
Το Ξενοδοχείο «Μετροπόλ» των Βρυξελλών, κατά τη διάρκεια των 115 ετών λειτουργίας του, από το 1895 μέχρι σήμερα, έχει φιλοξενήσει διάσημους επισκέπτες: εστεμμένους και μέλη βασιλικών οικογενειών, αρχηγούς κρατών, πολιτικούς ηγέτες, συγγραφείς και καλλιτέχνες.
Όπως προκύπτει από το «βιβλίο φιλοξενουμένων», μεταξύ των διάσημων επισκεπτών του περιλαμβάνονται: οι βασιλείς Λεοπόλδος ο Γ΄ και Αλβέρτος του Βελγίου, ο βασιλιάς Ουμβέρτος της Ιταλίας, ο Σάχης του Ιράν, οι πρώην πρόεδροι των Η.Π.Α. Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και Λίντον Τζόνσον, ο Σαρλ Ντε Γκωλ, ο καγκελάριος της Γερμανίας Κόνραντ Αντενάουερ, ο Αμερικανός γερουσιαστής Τεντ Κέννεντυ κ. ά. Από τον τομέα της επιστήμης η Μαρία Κιουρί και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. right|thumb|250px|Το Καφέ Μετροπόλ, 2009 Στις διασημότητες από το χώρο των γραμμάτων και της τέχνης περιλαμβάνονται: οι συγγραφείς Ζαν Κοκτώ, Αντρέ Μωρουά και Αντρέ Ζιντ, ο θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός Σασά Γκιτρύ, οι συνθέτες Ρίχαρντ Στράους και Άρθουρ Ρουμπινστάιν, ο Ιταλός τενόρος Ενρίκο Καρούζο, οι σκηνοθέτες Φρανσουά Τριφό και Αντρέι Βάιντα, η Ισιδώρα Ντάνκαν και ο Ρώσος χορευτής Ρούντολφ Νουρέγιεφ, οι ηθοποιοί  Σάρα Μπερνάρ, Φερναντέλ, Ζαν Πιερ Ωμόν, Υβ Μοντάν, Σιμόν Σινιορέ, Μισέλ Μοργκάν, Άντονι Πέρκινς, Ανί Ζιραρντό, Άντονι Κουίν, Βιτόριο Γκάσμαν, Κλαούντια Καρντινάλε, Αλαίν Ντελόν, Πίτερ Ο’ Τουλ, Μισέλ Πικολί και Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ο τενόρος της όπερας Πλάθιντο Ντομίνγκο, ο Γάλλος τραγουδιστής Σαρλ Αζναβούρ κ. ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξενοδοχεία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βέλγιο Κατηγορία:Βρυξέλλες
Θέτις
Η Θέτις ήταν μία από τις Νηρηίδες της ελληνικής μυθολογίας και μάλιστα η αρχηγός τους, κόρη του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδος και απόγονος (εγγονή) του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τιθύoς. Ο θεός Δίας την επιθύμησε κι εκείνη δέχτηκε τις προσφορές του. Η Τιτανίδα Θέμις αποκάλυψε, κατόπιν, πως η Θέτις θα έφερνε στον κόσμο υιό ο οποίος θα ήταν δυνατότερος από τον πατέρα του. Φοβούμενος για την εξουσία του, ο Δίας έδωσε στη Θέτιδα ως σύζυγο ένα θνητό, τον Πηλέα. Στους γάμους του Πηλέα και της Θέτιδας παρευρέθηκαν όλοι οι θεοί, εκτός από την Έριδα, η οποία έριξε το μήλο της προτίμησης ανάμεσα στις θεές και στάθηκε η ουσιαστική αιτία για να ξετυλιχθεί το νήμα του Τρωικού Πολέμου. Η Θέτις, σύμφωνα με το μύθο, γέννησε ένα υιό, τον Αχιλλέα, τον οποίο προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να καταστήσει αθάνατο. Σε άλλη εκδοχή του μύθου, άλειψε το σώμα του νηπίου με αμβροσία και το έβαλε επάνω στη φωτιά, προκειμένου να καούν τα θνητά μέρη. Όταν διακόπηκε από τον τρομαγμένο πατέρα του παιδιού, εγκατέλειψε οργισμένη την εστία της. Σε μεταγενέστερη εκδοχή, φέρεται να βαπτίζει το παιδί στον ποταμό της Στύγας, κρατώντας το από την πτέρνα. Όλα τα σημεία που άγγιξε ο ποταμός έγιναν άτρωτα. Η πτέρνα όμως έμεινε στεγνή και ο Αχιλλέας απέκτησε το τρωτό σημείο του, έμβλημα της θνητότητάς του.
Οι θεές της αυγής
Τα συγκριτικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μια σύνδεση διάφορων θηλυκών θεοτήτων, διακριτών στην ελληνική και ινδουϊστική μυθολογία, με το πρωτότυπο μιας πρωτο-ινδοευρωπαϊκής θεάς της Αυγής, την Αουσός, μία από τις πολλές θηλυκές θεότητες της άνοιξης. Αντιπρόσωποι αυτής της σημαντικής ινδοευρωπαϊκής μορφής που περισσότερο από οποιεσδήποτε άλλες εκπροσωπούν τις λειτουργίες της στις αντίστοιχες ποιητικές παραδόσεις τους είναι η ινδουιστική Ούσας και η ελληνική Ηώς. Οι ιδιότητες αυτών των θεών, οι οποίες τους συνδέουν με το πρωτότυπό τους, παράγουν μια ακόμα μεγαλύτερη κληρονομιά στο ελληνικό έπος, έως ότου επικεντρώνονται και πάλι στην Αφροδίτη. Αναλύοντας τα στοιχεία που μοιράζονται μεταξύ τους η Αφροδίτη και η Ηώς, ως απόγονοι της ινδοευρωπαϊκής θεάς της Αυγής, αναγνωρίζουμε μοτίβα σημαντικά στην ιστορία της Θέτιδας.
Κυρίαρχη ανάμεσά τους είναι η ένωση της αθάνατης θεάς με ένα θνητό εραστή. Όπως και η Ούσας στους βεντικούς ύμνους, η Ηώς ενώνεται με διάφορους εραστές, μεταξύ των οποίων ο Τιθωνός, που είναι και προεξέχων στην επική ποίηση. Η Αφροδίτη σχετίζεται με πολλούς, ιδιαίτερα τον Αγχίση και η Θέτις ενώνεται με τον Πηλέα. Αν και η έκβαση μιας σχέσης αγάπης μεταξύ μιας αθάνατης και ενός θνητού μπορεί να είναι εν τέλει αγαθοεργής, το χαρακτηριστικό του εξαιρετικού πάθους σε μια τέτοια ιστορία είναι ξεκάθαρο. Σε αυτές τις περιπτώσεις στην εγγενή ένταση που προκαλείται ως αποτέλεσμα της αντιπαράθεσης μεταξύ των αθανάτων και των θνητών περιλαμβάνεται και μια συγκεκριμένη και θεμελιώδης σχέση μεταξύ των άχρονων θεών και του χρόνου. Η λειτουργία της θεάς της Αυγής στις ινδοευρωπαϊκές θρησκευτικές παραδόσεις, και συνεπώς η εγγενής λειτουργία της Ηούς, είναι το πρότυπο για αυτή τη σύνδεση. Η Ηώς φέρνει την ημέρα σε ύπαρξη: από μία άποψη δημιουργεί τον χρόνο, όπως στην Οδύσσεια 5.390.
Καθώς φέρνει την ημέρα σε ύπαρξη, στην πραγματικότητα ελέγχει το χρόνο. Ο χρόνος, όμως, ελέγχει τις ζωές των ανθρώπων, γερνώντας τους. Ωστόσο, η θεά, η ίδια, είναι πάντα εκείνη που ανανεώνεται. Το επίθετο της Ηούς (ηριγένεια, «πρωτο-γέννητη») εκφράζει την αντίθεση μεταξύ των συνεπειών που προκαλεί στους ανθρώπους η δραστηριότητά της και της ελευθερίας της σε σχέση με αυτές τις συνέπειες. Από την ανθρώπινη άποψη δεν είναι, απλά, αθάνατη, είναι ο φορέας της διαδικασίας μέσω της οποίας εκπληρώνεται η έννοια της θνητότητας.
thumb|250px|Η Θέτις παραδίδει στον Αχιλλέα τον οπλισμό του. Λεπτομέρεια από ερυθρόμορφο [[Αμφορέας του Ερμόνακα|αμφορέα του Ερμόνακα (5ος αι. π.Χ.)]]
Στην Ιλιάδα, η σύγκριση των δραστηριοτήτων της Θέτιδας με την πρώτη αυγή απεικονίζει το πνεύμα της συσχετίσεώς της με την Ηώ και τη σχέση της με το χρόνο, με ιδιότητες, δηλαδή, που κληρονόμησε από την ινδοευρωπαϊκή παράδοση. Στην Ιλιάδα, η Θέτις λέγει στον Αχιλλέα ότι θα ζητήσει την πανοπλία του από τον Ήφαιστο κατά την Αυγή: («γιατί θα επιστρέψω την Αυγή, με την ανατολή του ήλιου»). Επίσης, όταν η Θέτις ταξιδεύει στον Όλυμπο για να ζητήσει από τον Δία χάρη για τον Αχιλλέα, χρησιμοποιείται το επίθετο (ηερίη) για την περιγραφή της. Εκτός από το γεγονός ότι χρησιμοποιείται για τη Θέτιδα, το ιερίη απαντάται στην Ιλιάδα μόνο μία φορά (3.7). Όπως και το επίθετο της Ηούς (ηριγένεια, «πρωτο-γέννητη»), σχετίζεται, ενδεχομένως, με το (ήρι=ενωρίς). Η χρήση του ιερίη και το ταξίδι της Θέτιδας νωρίς την αυγή υποδεικνύουν τη σχέση της με την Ηώ ηριγένεια και,συνεπώς, τη σχέση της δύναμής τους με το χρόνο, τον καθοριστικό παράγοντα της ανθρώπινης ζωής.
Βέβαια, ορισμένα στοιχεία κοινών μοτίβων των θεοτήτων που μοιράζονται τη μυθολογία της θεάς της Αυγής διατηρούνται και στην Ιλιάδα: Έτσι και το αρχέτυπο της προστασίας του θνητού ήρωα αντιπροσωπεύει ένα κεντρικό χαρακτηριστικό που μοιράζονται οι θείες μητέρες ή ερωμένες, οι οποίες κληρονομούν τη μυθολογία της θεάς της Αυγής ή αφομοιώνονται σε αυτήν με το πέρασμα του χρόνου. Στις διάφορες παραλλαγές του, εκτός από την Ηώ και τη Θέτιδα στο Αιθιοπίς, περιλαμβάνει την Καλυψώ στην Οδύσσεια και την Αφροδίτη στον Ομηρικό Ύμνο στην Αφροδίτη και την Ιλιάδα. Τούτη η παράδοση είναι πολύ γνωστή στην Ιλιάδα, όπου σε δύο δραματικά επεισόδια η Αφροδίτη παρεμβαίνει για να προστατέψει τους αγαπημένους της από τον άμεσο κίνδυνο, αρπάζοντάς τους από τη μάχη την κρίσιμη στιγμή. Στη Γ΄ Ραψωδία σώζει τον Πάρι, τη στιγμή που πρόκειται να νικηθεί από τον Μενέλαο.
Η δύναμη της Θέτιδας
Καθορίζοντας τη Θέτιδα μέσω μιας επιλεκτικής παρουσίασης της μυθολογίας της, η Ιλιάδα κάνει τη ρητή, εμφατική χρήση των ιδιοτήτων της ως μητέρας τροφού – κουροτρόφου - και προστάτιδας. Για να το θέσουμε διαφορετικά, αυτή η όψη της μυθολογίας της Θέτιδας - η μητρική, προστατευτική της δύναμη - έτσι όπως προσαρμόζεται στην Ιλιάδα, αναδεικνύει μία από τις κεντρικές ιδέες του έπους, την αδυναμία, ακόμα και του μέγιστου των ηρώων. Ημίθεος όπως είναι ο Αχιλλέας, δεν μπορεί να αποφύγει το θάνατο. Ταυτόχρονα, η Ιλιάδα στρέφει την προσοχή μας στο ρόλο της Θέτιδας στο θεογονικό μύθο της διαδοχής. Με αυτόν τον τρόπο, βέβαια, το έπος αυτό καθορίζεται, προβάλλοντας, επιπλέον, έναν από τους σκοπούς του, που είναι η αφήγηση του θεογονικού μύθου και των λεπτομερειών της διαδικασίας διαδοχής στο πάνθεον του Ολύμπου.
Ο Πίνδαρος στην Ισθμιακή Ωδή 8 αποκαλύπτει τη Θέτιδα ως μορφή με κοσμικές δυνατότητες, της οποίας η ύπαρξη και μόνον υπόσχεται βαθύτατες συνέπειες για τους Θεούς. Όχι μόνο παράγει τη σύγκρουση μεταξύ του Δία και του Ποσειδώνα εξαιτίας της αγάπης τους για εκείνην, αλλά η δυνατότητά της να φέρει έναν υιό σπουδαιότερο από τον πατέρα του, απειλεί ολόκληρη τη θεία τάξη. Ο ανταγωνισμός που ξεσηκώνεται ανάμεσα στον Δία και τον Ποσειδώνα, λόγω της αγάπης τους για εκείνη, δεν έχει προηγούμενο αλλά η σημαντικότερη ισχύς της δε βρίσκεται εκεί. Η Θέμις συμβουλεύει το Δία και τον Ποσειδώνα να μη νυμφευτούν τη Θέτιδα, όχι γιατί θεωρεί πως ο ανταγωνισμός τους μπορεί να αποβεί μοιραίος, αλλά, μάλλον, διότι ένας τέτοιος γάμος μεταξύ της Θέτιδας και οποιουδήποτε Ολύμπιου («ανάμεσα στους αδελφούς του Δία») θα ήταν, αφ'εαυτού, καταστροφικός. Αν το θέμα ήταν, απλώς, να τελειώσει η σύγκρουση μεταξύ των αδελφών, τότε η λύσις θα ήταν να αποδοθεί η Θέτις σε έναν από τους δύο. Αν παντρευόταν τον έναν, η Θέτις, τότε ο άλλος δε θα μπορούσε να την πλησιάσει και η σύγκρουση θα σταματούσε οπότε η πιθανότητα να υπάρξει εκ νέου ανταγωνισμός δε θα υπήρχε ούτε ως πιθανότητα. Όμως, αυτό που φοβάται η Θέμις είναι περισσότερο η «εξορία» του Δία από έναν πιθανό διάδοχο, ισχυρότερο του ιδίου, αποτέλεσμα, δηλαδή, πεταλισμού. Η Θέμις, φύλακας της κοινωνικής τάξης, προσπαθεί, προφανώς, όχι μόνο να αποτρέψει μια φιλονικία που προκαλείται από κάποια ερωτική αντιζηλία μεταξύ αδελφών (φιλονικία πάντα αναστρέψιμη), αλλά ένα καταστροφικό νείκος (φιλονικία) σε κλίμακα διαδοχής γενεών. Αυτό είναι που η Θέτις έχει τη δύναμη να προκαλέσει και εδώ θεμελιώνεται η δύναμή της έναντι των θεωρητικά υπέρτερων Ολύμπιων θεών.
Η συντριπτική υπεροχή της Θέτιδας, όπως αποκαλύπτει ή 8η Ισθμιακή Ωδή, αποτελεί τον πυρήνα του Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Στην τραγωδία η Γαία (προσδιορισμένη ως Θέμις) γνωστοποιεί στον υιό της Προμηθέα το μυστικό της μελλοντικής συντριβής του Δία: ότι, δηλαδή, η Θέτις, με την οποία ο Δίας σχεδιάζει «να ενωθεί», πρόκειται να γεννήσει ένα τέκνο το οποίο θα είναι δυνατότερο από τον πατέρα του. Είναι αυτή η απειλή την οποία υπαινίσσεται ο Προμηθέας, με αυξανόμενη σαφήνεια, σε ολόκληρη την τραγωδία. Τούτη η γνώση είναι, παράλληλα, η ασφάλειά του στην προσπάθειά του να δεσμεύσει τον Δία. Αν και δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι τον τρόπο με τον οποίο η κατοχή αυτής της γνώσης μπορεί να είχε εξυπηρετήσει τον Προμηθέα στην τριλογία συνολικά, μπορούμε να πούμε ότι η πλοκή και η δραματική ένταση του Προμηθέα Δεσμώτη οργανώνεται γύρω από τη γνώση των Τιτάνων ότι η Θέτις είναι η απάντηση στη μόνη ερώτηση που απασχολεί τον Δία. Το μυστικό της Θέτιδας παρουσιάζεται στον Προμηθεά Δεσμώτη ως αναπόφευκτα συνδεδεμένο με την επιβίωση του Δία: η διακυβέρνησή του και το μέλλον του είναι εγκλωβισμένα στη μοιραία δύναμή της. Παρόλο που ο κίνδυνος ενάντια στον Δία από την απόπειρα της Ήρας, της Αθηνάς και του Ποσειδώνα (1.396) αποτράπηκε από τη Θέτιδα, είναι η ίδια που παρουσιάζεται ως μέγιστη πρόκληση ενάντια στην υπεροχή του, σύμφωνα με το μύθο όπως συναντάται στον Πίνδαρο και τον Αισχύλο. Η φράση της Ιλιάδας (στίχος 1.404) περιγράφει τον Αχιλλέα μέσα στα πλαίσια αυτής της παράδοσης της πάλης των επερχόμενων γενεών με τις προηγούμενες.
Ήρωες Ημίθεοι
Η Ιλιάδα, λοιπόν, μας δίνει μια φαινομενικά ασυμβίβαστη εικόνα. Πώς μπορεί να συμφιλιωθεί η κοσμική δυνατότητα της Θέτιδας με το περιορισμένο status της στην Ιλιάδα; Η αρχική μας εντύπωση είναι πως πρόκειται για θεότητα δεύτερης τάξης, της οποίας η θέση είναι κατώτερη από εκείνη των σημαντικότερων θεοτήτων του έπους. Η εκφρασμένη θλίψη της και η επαναλαμβανόμενη αδυναμία της μπροστά στην οδύνη του υιού της, την κάνουν να φαίνεται ευάλωτη με έναν τρόπο που δεν προσιδιάζει στους θεούς. Σε σύγκριση με την αγωνία της Θέτιδας, ένα επεισόδιο, όπως ο τραυματισμός της Αφροδίτης στην Ραψωδία Ε’ (334ff.), είναι παροδικό, και χρησιμεύει για να διευκρινίσει, απλώς, ότι οι Ολύμπιοι θεοί βρίσκονται πέρα από τον πρόσκαιρο ανθρώπινο πόνο. Δεν υπάρχει τίποτα, οπουδήποτε στην αθάνατη σφαίρα της Ιλιάδας, συγκρίσιμο με την περίλυπη απομόνωση της Θέτιδας.
Η λύση που υπονοείται στη μυθολογία της Θέτιδας, προϋποθέτει μια σχέση μεταξύ της σταθερότητας της θείας τάξης και της μεταβλητότητας της ανθρώπινης τάξης, όπου κάθε γενεά πρέπει να δημιουργεί την επόμενη. Νύξεις που υπενθυμίζουν την εχθρότητα και τον ανταγωνισμό μεταξύ των Θεών, λοιπόν – ακόμα και αν υπογραμμίζουν, απλώς, το ρόλο των Θεών ως θεατών στα ανθρώπινα πάθη - συνδέουν τη θεία και την ανθρώπινη φύση με μια βαθιά αμοιβαία σχέση. Ο καρπός της σχέσης του θεϊκού με το ανθρώπινο είναι, σχεδόν, πάντα στην παγκόσμια μυθολογία, ο «ημίθεος ήρωας», δηλαδή, ο άνθρωπος που αναζητά, μέσω της ανάληψης και της εκπλήρωσης του ηρωικού προτύπου, τη θεϊκή του φύση. Είναι, λοιπόν, αδύναμη η Θέτις στην προστασία της ή, απλώς επιζητώντας την πραγματική αθανασία του υιού της, τον ρίχνει ξανά στη μάχη; Η ουσία εδώ δεν είναι να αποφύγει ο ήρωας το θάνατο, αλλά να ζήσει σύμφωνα με τους κανόνες της ηρωικής ζωής. Τότε μόνο το αναπόφευκτο τέλος γίνεται ανάληψη στους μεγάλους ουρανούς των Ολύμπιων θεών.
Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
Θετις
4 Απριλίου
3 Απριλίου | 4 Απριλίου | 5 Απριλίου
Η 4η Απριλίου είναι η 94η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 271 ημέρες.
Μιχαήλ Μποτβίνικ
Ο Μιχαήλ Μοϊσέγιεβιτς Μποτβίνικ (ρωσικά: Михаи́л Моисе́евич Ботви́нник, 17 Αυγούστου 1911 - 5 Μαΐου 1995) ήταν Ρώσος Διεθνής Γκρανμαίτρ Εβραϊκής καταγωγής και ο έκτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι. Θεωρείται ευρέως ως ο "πατέρας" της μοντέρνας ρωσικής σκακιστικής σχολής.
Ο Μποτβίνικ διαδέχθηκε τον Αλεξάντρ Αλιέχιν στην κορυφή του παγκοσμίου σκακιού, όταν μετά το θάνατο του τελευταίου, ο Μποτβίνικ κέρδισε το τουρνουά υποψηφίων το οποίο διεξήχθη το 1948, και διατήρησε τον τίτλο του μέχρι το 1957, όταν τον απώλεσε από τον Βασίλι Σμισλόφ. Ανέκτησε τον τίτλο του στο ματς-ρεβάνς το 1958, αλλά τον ξαναέχασε το 1960 από τον Μιχαήλ Ταλ. Το 1961 όμως πήρε και πάλι πίσω τον τίτλο του από τον Ταλ, για να τον απωλέσει τελικά από τον Τιγκράν Πετροσιάν το 1963.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι Κατηγορία:Ρώσοι σκακιστές Κατηγορία:Σοβιετικοί σκακιστές
Αμάλθεια (εφημερίδα)
Η εφημερίδα Αμάλθεια ήταν η μακροβιότερη και μια από τις εγκυρότερες ελληνικές εφημερίδες που εκδιδόταν στη Σμύρνη πριν την Μικρασιατική Καταστροφή.
Ιστορία της εφημερίδας
Το 1840 την εφημερίδα ανέλαβε ο Ιάκωβος Σαμιωτάκης ο οποίος την πούλησε σαραντα δύο χρόνια αργότερα, αντί 650 χρυσών λιρών, στους Σωκράτη Σολωμονίδη και Γεώργιο Υπερίδη. Πλέον κυκλοφορούσε καθημερινά εκτός Τρίτης και Κυριακής, την δε Κυριακή εκδιδόταν ειδικό, δωρεάν για τους συνδρομητές, οκτασέλιδο στο οποίο εκτός από ειδήσεις δημοσιευόταν διηγήματα, πραγματείες, συνταγές μαγειρικής και συμβουλές υγιεινής. Τον Ιούλιο του 1887 γιορτάστηκαν τα πενήντα χρόνια της εφημερίδας με επίσημο γεύμα στο ξενοδοχείο Huck στο οποίο παρεβρέθησαν αντιπρόσωποι των αρχών της πόλης και διευθυντές όλων των ελληνικών και ξένων εφημερίδων της Σμύρνης.
Κάθε χρόνο από το 1888 μέχρι το 1894 η Αμάλθεια εξέδιδε εικονογραφημένα και πολυσέλιδα ημερολόγια-οδηγούς της Σμύρνης με πολυτελή βιβλιοδεσία στα οποία απεικονιζόταν η φιλολογική, εμπορική και κοινωνική ζωή της πόλης. Από το 1895 αντί του ημερολογίου-οδηγού εκδιδόταν πολυσέλιδα εικονογραφημένα φύλλα σε μεγάλο σχήμα και τρία χρόνια αργότερα ξεκίνησε να δίνει στους συνδρομητές της λογοτεχνικές εκδόσεις που τυπωνόταν στο τυπογραφείο της.
Η Αμάλθεια 'ηταν η πρώτη εφημερίδα στη Σμύρνη που άρχισε να πουλά τα φύλλα της στο δρόμο (1889). Τα επόμενα χρόνια η κυκλοφορία της έφτασε τα 2500 φύλλα και είχε εκατοντάδες συνδρομητές στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, στα νησιά του Αιγαίου, στην Μακεδονία και σε άλλες χώρες. Στο γλωσσικό ζήτημα οι συντάκτες της εφημερίδας τάχθηκαν κατά της δημοτικής γλώσσας και τη διετια 1907-1908 η πολεμική της εφημερίδας κατά των δημοτικιστών έγινε ιδιαίτερα σφοδρή. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Ιούνιο του 1899 δημοσιεύτηκε στην Αμάλθεια κατάλογος αρχαίων και νεότερων ελληνικών ονομάτων και ζητήθηκε από το δήμο τα ονόματα αυτά να αντικαταστήσουν τις υπάρχουσες ονομασίες συνοικιών και δρόμων προκειμένου η πόλη να ξαναβρεί τη χαμένη της αίγλη.
Αρχικά η Αμάλθεια χαιρέτησε με ενθουσιασμό το σύνταγμα του 1908, λίγο αργότερα όμως, και καθώς είχαν αρχίσει να γίνονται αντιληπτές οι πραγματικές προθέσεις των Νεοτούρκων, η εφημερίδα άλλαξε στάση στο θέμα.
Ύστερα από την Μικρασιατική καταστροφή οι Σολωμονίδης και Υπερίδης προσπάθησαν να συνεχίσουν την έκδοση της εφημερίδας στην Αθήνα χωρίς όμως επιτυχία. Το τελευταίο φύλλο της Αμάλθειας κυκλοφόρησε στις 28 Οκτωβρίου του 1923. Στον Υμηττό υπάρχει μοναδική οδός πανελλαδικά για την εφημερίδα, η οδός Αμαλθείας.
Πηγές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Σμύρνη Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Δυτική Σαχάρα
thumb|Χάρτης της Δυτικής Σαχάρας, από το χαρτογραφικό τμήμα του [[ΟΗΕ (2012)]]
Μάρκος Παγδατής
Ο Μάρκος Παγδατής (17 Ιουνίου 1985) είναι Κύπριος αντισφαιριστής. Γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου από γονείς με μαρωνιτική-λιβανέζικη και ελληνική-κυπριακή καταγωγή. Έγινε γνωστός το 2006, έχοντας αξιοσημείωτη παρουσία στο Αυστραλιανό Όπεν, και την ίδια χρονιά έφτασε στον ημιτελικό του Τουρνουά Γουίμπλεντον και στην 8η θέση στην παγκόσμια κατάταξη.
Δυτική Σαχάρα
Η Δυτική Σαχάρα (αραβικά: الصحراء المغربية, μεταγραφή: al-Ṣaḥrā' al-Gharbīyah, ισπανικά: Sahara Occidental) είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές του κόσμου, αποτελούμενη κυρίως από έρημο. Είναι μια περιοχή της βορειοδυτικής Αφρικής που συνορεύει με το Μαρόκο βόρεια, την Αλγερία βορειοανατολικά, τη Μαυριτανία ανατολικά και νότια και τον Ατλαντικό ωκεανό δυτικά. Έχει έκταση 266.000 τ.χλμ. και πληθυσμό (172η στον κόσμο) 576.000 κατοίκους σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022. Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Λααγιούν, όπου ζει η πλειονότητα του πληθυσμού. Τα αραβικά είναι η επίσημη γλώσσα, αλλά και τα ισπανικά χρησιμοποιούνται ευρέως ως δεύτερη γλώσσα. Τα εδάφη αυτά, που ήταν ισπανική αποικία, διεκδικούνται μεταξύ του Μαρόκου και του Μετώπου Πολισάριο, το οποίο κήρυξε την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας ανακηρύσσοντας τη  Λαοκρατική Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας (αραβικά: الجمهورية العربية, μεταγραφή: Al-Jumhūrīyya al-`Arabīyya aṣ-Ṣaḥrāwīyya ad-Dīmuqrātīyya).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυτική Σαχάρα
Μάρκος Παγδατής
2003
Ο Παγδατής ήταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής αντισφαίρισης εφήβων το 2003. Έγινε επαγγελματίας τον ίδιο χρόνο.
2004
Κάνει μέτριες εμφανίσεις στην αρχή του έτους που στη συνέχεια βελτιώθηκαν αρκετά. Στο US Open πραγματοποιεί την πρώτη του εμφάνιση σε Grand Slam, νικώντας μάλιστα στο πρώτο γύρο τον Ολιβιέρ Μουτίς (2–6, 6–2, 6–1, 7–5). Ήταν επίσης ένας από τους δύο αντισφαιριστές που κατάφεραν να αποσπάσουν σετ από τον μετέπειτα πρωταθλητή Ρότζερ Φέντερερ.
2006
Τα επιτυχή αποτελέσματα σε Γκραντ Σλαμ συνεχίστηκαν στο Γουίμπλεντον, όπου έφτασε ώς τον ημιτελικό, χάνοντας από τον Ραφαέλ Ναδάλ. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους κατάφερε να κερδίσει στον τελικό του China Open τον Κροάτη Mario Ancic και να αναδειχθεί νικητής της διοργάνωσης.
2007
Στις 4 Φεβρουαρίου του 2007 κατέκτησε το τουρνουά στο Ζάγκρεμπ, κερδίζοντας στον τελικό τον Κροάτη Ιβάν Λιούμπισιτς, με 2-1 (7-6, 4-6, 6-4). Στις 17 Ιουνίου αγωνίστηκε στον τελικό του τουρνουά Gerry Weber, στη Χάλε της Γερμανίας, ηττήθηκε όμως από τον Τσέχο Τόμας Μπέρντιχ με 7-5, 6-4.
Ο Μάρκος Παγδατής παίζει στη γερμανική Bundesliga 30 ετών για την TC Pfarrkirchen από το 2021 και ήταν πρωταθλητής Γερμανίας εκεί το 2022 και το 2023.
Εξωτερικές σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατηγορία Commons με τοπικό σύνδεσμο ίδιο με των Wikidata Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Winterland
Winterland είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή τετραπλού CD τον Σεπτέμβριο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Experience Hendrix".
Οι ηχογραφήσεις του box-set πραγματοποιήθηκαν στο "Winterland Ballroom" του Σαν Φρανσίσκο στις 10, 11 και 12 Οκτωβρίου 1968, με τους Experience να παίζουν δύο σετ κάθε βραδιά, φτάνοντας σε σύνολο έξι σετ σε τρεις ημέρες.
Το πρώτο CD αποτελείται αποκλειστικά από ηχογραφήσεις που έγιναν στις 10 Οκτωβρίου, το δεύτερο από την επόμενη ημέρα, το τρίτο από τις 12 Οκτωβρίου και το τέταρτο από κάποια κομμάτια από κάθε ημέρα, τα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν στα προηγούμενα CD, όπως και μία συνέντευξη του Χέντριξ στο "Garden" της Βοστώνης, έναν μήνα αργότερα.
CD 1
1. Tax Free (Hansson, Karlsson) - 15:15
2. Lover Man (Hendrix) - 5:21
3. Sunshine of Your Love (Bruce, Clapton, Brown) - 7:30
4. Hear My Train A Comin'  (Hendrix) - 11:33
5. Killing Floor (Howlin' Wolf) - 7:55
7. Hey Joe (Roberts) - 7:19
8. Star Spangled Banner (Key, Smith) - 5:56
Άλσφελντ
Το Άλσφελντ (γερμ. Alsfeld) είναι μια από τις καλύτερα διατηρημένες μεσαιωνικές πόλεις της Γερμανίας, στοιχεία και από την Αναγέννηση. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Φόγκελσμπεργκκραϊς (Vogelsbergkreis), στο κέντρο του κρατίδιου της Έσσης. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 16.000 κατοίκους (2022).
Winterland
CD 1
9. Purple Haze (Hendrix) - 5:37
Άλσφελντ
Το Άλσφελντ βρίσκεται στον άνω ρου του ποταμού Σβαλμ (Schwalm), καταλαμβάνει έκταση με τις υπαγόμενες σε αυτή γύρω αγροτικές περιοχές 129 τ.χλμ.
Winterland
CD 2
2. Like a Rolling Stone (Dylan) - 11:46
Άλσφελντ
Ιστορία
Από το 1247 το Άλσφελντ είναι πόλη της Έσσης και το 1254 η πόλη εντάχθηκε στο Rheinischer Städtebund. Ο Χέρμαν Β΄ της Έσσης εχτιστε εδώ το κάστρο το 1395 και μετέτρεψε την πόλη σε επίσημη κατοικία του. Η πόλη απολάμβανε αυξανόμενη ευημερία λόγω της ευνοϊκής γεωγραφικής της θέσης και των πολιτικών του Λαντγράβου της Έσσης. Οι εμπορικές συναλλαγές και τα χειροτεχνήματα άνθισαν και το Άλσφελντ εξελίχθηκε σε μια πλούσια, εργατική κοινότητα στην «Οδό μέσω της μικρής Έσσης». Απόδειξη αυτού είναι η εκκλησία, το μοναστήρι, οι πύργοι, το δημαρχείο και το σύστημα παροχής νερού. Το Άλσφελντ ήταν, για μια στιγμή, η κατοικία του Λαντγράβου Χέρμαν Β΄ της Έσσης, που έχτισε ένα κάστρο εδώ γύρω στο 1395. Μεγάλης σημασίας ήταν οι συντεχνίες, οι οποίες κέρδισαν επιρροή στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του λεγόμενου «Korebrief». Από το 1567 το Άλσφελντ ανήκε στην Έσση-Μάρμπουργκ και από το 1604 στο Έσση-Ντάρμσταντ.
Τον 16ο αιώνα, η δημιουργικότητα των πολίτων προκάλεσε μια «χρυσή εποχή» στην αρχιτεκτονική και το σχεδιασμό, με αποτέλεσμα την ανέγερση του δημαρχείου (1512 - 1516) και του σπιτιού γάμου (1564 -1571) - όλα μοναδικά κτίρια. Τα πολλά κτίρια με Ξυλοδεσιά, τα οποία υπάρχουν ακόμη σήμερα, είναι αυτά που κάνουν την πόλη τόσο μοναδικά ελκυστική. Μαζί με τους μεσαιωνικούς δρόμους και τον τυπικό τους χαρακτήρα, η πόλη θεωρείται ως το κόσμημα των πόλεων της Έσσης. Εκείνες τις εποχές ο πληθυσμός του Άλσφελντ ήταν περίπου 2500 - 3000.
Winterland
CD 2
4. Hey Joe (Roberts) - 5:12
5. Fire (Hendrix) - 3:20
Άλσφελντ
Ιστορία
Ενώ η γεωγραφική θέση του Άλσφελντ ήταν προς όφελός της, οδήγησε επίσης στο θάνατό της. Η πόλη επικεντρώθηκε σε σημαντικές εμπορικές οδούς και ο επόμενος πόλεμος των 30 ετών (1618–1648) είχε ως αποτέλεσμα λεηλασίες (1622), λιμοκτονία (1626), πανούκλα (1635), κατοχή (1640 και 1643-1646) και καταστροφή 226 κατοικημένων κτίρια και 80 εξοχικές κατοικίες (1646). Μέχρι το 1648 μόνο 1120 άνθρωποι ζούσαν ακόμα στην πόλη (κυρίως γυναίκες και παιδιά). Η οικονομική και κοινωνική πτώση της πόλης δημιούργησε έναν πληθυσμό αγωνιζόμενων μικροκαλλιεργητών, που δραστηριοποιούνται στη βιοτεχνία και στο εμπόριο, καθώς και στη γεωργία. Πολλά από τα ωραία κτίρια κατέρρευσαν.
Winterland
CD 2
6. Foxy Lady (Hendrix) - 5:12
Άλσφελντ
Ιστορία
Μόλις τον 19ο αιώνα, το 1832, το Άλσφελντ έζησε μια νέα άνοδο ως πρωτεύουσα επαρχίας. Η κατασκευή σιδηροδρόμων (1870) και η βιομηχανική επανάσταση οδήγησαν στον θεμελιώδη μετασχηματισμό του συστήματος των μικρών εκμεταλλεύσεων. Οι συνδέσεις αυτοκινητοδρόμων (1938) και η περαιτέρω εκβιομηχάνιση εξασφάλισαν ότι η τοποθεσία ανέκτησε την προηγούμενη γεωγραφική και οικονομική σημασία της. Ευτυχώς, διατηρήθηκε το ιστορικό κέντρο της πόλης. Μέχρι το 1972 ήταν η έδρα της περιοχής Άλσφελν έως ότου η περιοχή συγχωνεύθηκε με τη γειτονική περιοχή Λαούτερμπαχ (Lauterbach) και την περιοχή Σότεν (Schotten) στη σημερινή περιοχή Φόγκελσμπερκ (Vogelsberg).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Winterland
CD 2
8. Red House (Hendrix) - 12:24
9. Purple Haze (Hendrix) - 5:37
CD 3
1. Fire (Hendrix) - 4:59
2. Lover Man (Hendrix) - 4:29
3. Like a Rolling Stone (Dylan) - 11:48
4. Manic Depression (Hendrix) - 5:34
Αγία Αδαμαντίνη
Η Αγία Αδαμαντίνη έζησε την εποχή των διωγμών, κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, στην Αδριανούπολη της Θράκης. Ήταν σε πολύ νεαρή ηλικία όταν αυτή, οι άλλες 39 νεαρές συνασκήτριές της και ο διδάσκαλός τους Αμμούν ο διάκονος συνελήφθησαν από τον ηγεμόνα Βάβδο και οδηγήθηκαν στο βασιλιά της Θράκης Λικίνιο με την εντολή να θυσιάσουν στα είδωλα. Η Αγία, μαζί με τις συνασκήτριες και το διδάσκαλό τους, αρνήθηκε και έτσι ο βασιλιάς επεφύλαξε σε όλους μαρτυρικό θάνατο. Η Αγία Αδαμαντίνη μαρτύρησε στην πυρά, το έτος 305 μ.Χ.
Winterland
CD 3
5. Sunshine of Your Love (Bruce, Clapton, Brown) - 9:01
Αγία Αδαμαντίνη
Η μνήμη
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη της Αγίας Αδαμαντίνης την 1η Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι έχουν το όνομα Αδαμαντίνη αλλά και όσοι έχουν τα ονόματα Αδαμάντιος και Αδαμαντία.
Αδαμαντινη
Winterland
CD 3
6. Little Wing (Hendrix) - 4:01
7. Spanish Castle Magic (Hendrix) - 6:28
8. Red House (Hendrix) - 9:13
9. Hey Joe (Roberts) - 6:45
10. Purple Haze (Hendrix) - 3:42
11. Wild Thing (Taylor) - 3:30
CD 4
1. Foxy Lady (Hendrix) - 6:05
2. Are You Experienced? (Hendrix) - 7:27
3. Voodoo Child (Slight Return) (Hendrix) - 7:43
5. Star Spangled Banner (Key, Smith) - 6:10
6. Purple Haze (Hendrix) - 6:15
7. Boston Garden Backstage Interview - 19:04
Θέσεις τσαρτ
Winterland (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 13 Σεπτεμβρίου 2011
Τα μέλη του συγκροτήματος
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Winterland" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Αντριέν Ριτς
Η Adrienne Cecile Rich (16 Μαΐου 1929 – 27 Μαρτίου 2012) ήταν Αμερικανίδα ποιήτρια, δοκιμιογράφος και φεμινίστρια. Αποκαλούνταν "μια από τις πιο ευρέως διαβασμένες ποιήτριες του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα", η οποία έφερε "στο προσκήνιο την καταπίεση που ένιωθαν οι γυναίκες και οι λεσβίες". Άσκησε κριτική στις άκαμπτες μορφές των φεμινιστικών ταυτοτήτων και αξιοποίησε αυτό που ονόμαζε "λεσβιακή συηνέχεια" ; η οποία είναι η γυναικεία συνέχεια της αλληλεγγύης και της δημιουργικότητας που επηρέασε και γέμισε την ζωή των γυναικών. Η πρώτη ποιητική συλλογή της, με τίτλο A Change of World, επιλέχθηκε από τον ποιητή W. H. Auden για το βραβείο Yale Series of Younger Poets. Ο Auden προλόγισε αυτή την συλλογή. Η Ριτς αρνήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών, διαμαρτυρόμενη για την απόφαση του House SpeakerNewt Gingrich να τερματίσει την χρηματοδότηση του Εθνικού Ταμείου Τεχνών.
Μάθιου Φοξ
Ο Μάθιου Φοξ (Matthew Chandler Fox, γενν. 14 Ιουλίου 1966) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στη σειρά "Party of Five" στο ρόλο του Charlie Salinger, αλλά και για τη συμμετοχή στην δραματική σειρά Οι Αγνοούμενοι (Lost).
Είναι γιος των Loretta και Francis Fox, γεννήθηκε στο οικογενειακό τους ράντσο στην Πενσυλβάνια και είναι ο μεσαίος κατά σειρά ηλικίας από τους τρεις γιους της οικογένειας. Έχει σπουδάσει στην ακαδημία του Deerfield και στο πανεπιστήμιο Columbia. Αποφοίτησε το 1988 και ξεκίνησε την υποκριτική με την Atlantic Theater Company στη Νέα Υόρκη. Το 1992 παντρεύτηκε τη Margherita Ronchi αποκτώντας μαζί της δύο παιδιά, την Kylie και τον Byron. Η αγαπημένη του ομάδα είναι οι Philadelphia Eagles.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λα ελάσσονα
Η Λα ελάσσονα ή Λα μινόρε (A minor ή και Am) είναι μία ελάσσονα κλίμακα, η οποία έχει τονική τη νότα Λα και αποτελείται από τους φθόγγους Λα, Σι, Ντο, Ρε, Μι Φα και Σολ (φυσική Λα ελάσσονα). Η κλίμακα αυτή δεν έχει ούτε διέσεις ούτε υφέσεις. Ωστόσο, στην αρμονική Λα ελάσσονα η VII βαθμίδα οξύνεται ένα ημιτόνιο (το Σολ μετατρέπεται σε Σολ#). Σχετική της Λα ελάσσονα είναι η Ντο μείζονα και ομώνυμη η Λα μείζονα. Επίσης, υπάρχει και η Λα μελωδική ελάσσονα, η οποία σχηματίζεται με ανιούσα φορά και με κατιούσα (ανιούσα φορά: Λα, Σι, Ντο, Ρε, Μι, Φα#, Σολ# και κατιούσα φορά: Σολ, Φα, Μι, Ρε, Ντο, Λα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελάσσονες κλίμακες *
Δάσιος ο μάρτυρας
Ο Δάσιος ήταν μάρτυρας της Χριστιανικής Εκκλησίας.
Βίος
Ήταν στρατιώτης στο Δορόστολο κοντά στον ποταμό Ίστρο στην εποχή του Μαξιμιανού. Σύμφωνα με το έθιμο της εποχής μια φορά το χρόνο έπρεπε να θυσιαστεί ένας στρατιώτης προς τιμήν του θεού Κρόνου μετά από κλήρωση.Όταν ο κλήρος έπεσε στον Δάσιο εκείνος αρνήθηκε.Τελικά θανατώθηκε με ξίφος. Τιμάται στις 20 Νοεμβρίου. Η ακολουθία του έχει βρεθεί στον παρισινό κώδικα 259 φ μνημονευόμενος με τον προφήτη Οβδιού.
Πηγές
Δασιος
Έντιθ Έβανς
Η θεατρική καριέρα της Έβανς εκτείνεται σε μια περίοδο εξήντα ετών, κατά την διάρκεια των οποίων ενσάρκωσε πάνω από 100 ρόλους σε κλασικά έργα των Σαίξπηρ, Γκόλντσμιθ, Σεριντάν, Ουάιλντ και Congreve και συμμετείχε σε έργα σύγχρονων συγγραφέων όπως οι Μπέρναρντ Σω, Enid Bagnold, Κρίστοφερ Φράϊ και Νόελ Κάουαρντ. Δημιούργησε ρόλους σε δυο θεατρικά έργα του Σω : την Ορίνθια στο The Apple Cart (1929) και την Επιφάνεια στο The Millionairess (1940) ενώ βρέθηκε στις πρεμιέρες στο Ηνωμένο Βασίλειο άλλων δυο παραστάσεων : Heartbreak House (1921) και Back to Methuselah (1923).
Η Έβανς έγινε ευρέως γνωστή για την ενσάρκωση αριστοκρατικών γυναικών, όπως στους δυο πιο διάσημους ρόλους της ως Lady Bracknell στο The Importance of Being Earnest και ως Miss Western στην ταινία Tom Jones (1963). Κατά την ερμηνεία της ως Lady Bracknell, το χωρίο ‘A handbag’ έγινε συνώνυμο με το έργο του Ουάιλντ. Από την άλλη, ενσάρκωσε μια περιφρονημένη υπηρέτρια στο The Late Christopher Bean (1933), μια διαταραγμένη και ξεπεσμένη ηλικιωμένη γυναίκα στο The Whisperers (1967) και – ένας από τις καλύτερες εμφανίσεις της – την παραμάνα στον Ρωμαίο και Ιουλιέτα, ρόλο τον οποίο διατήρησε σε τέσσερις παραγωγές από το 1926 έως το 1961.
Βραβεία Όσκαρ
Η Έντιθ Έβανς ήταν υποψήφια τρεις φορές για Όσκαρ από το 1964 έως το 1968.
Άλλα κινηματογραφικά βραβεία
Η Έντιθ Έβανς κέρδισε το βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου από το National Board of Review για την ταινία The Nun's Story το 1959. Το NBR τής έδωσε επίσης το βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία The Chalk Garden το 1964 και το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία The Whisperers το 1967. Ο ρόλος της στην ταινία The Whisperers τής χάρισε βραβεία από την Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου, τον Hollywood Foreign Press Association και τον New York Film Critics Circle.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου
Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Ιστορία
Το κρατίδιο σχηματίστηκε από την συνένωση του πρώην γερμανικού κρατιδίου του Μεκλεμβούργου και του τμήματος της Πομερανίας που βρίσκεται δυτικά του Όντερ (αν και το Στετίνο με τα περίχωρά του δυτικά του Όντερ παραχωρήθηκε στην Πολωνία) που παρέμεινε στη Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το σημερινό κρατίδιο υφίσταται από τις 23 Αυγούστου 1990, λίγο πριν την γερμανική επανένωση, οπότε ανασυστάθηκε από την κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας (με ελαφρώς αλλαγμένα σύνορα) μαζί με τα υπόλοιπα γερμανικά κρατίδια στην πρώην Ανατολική Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας
Γκβαρντεΐσκι (Καζακστάν)
Το Γκβαρντεΐσκι είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κενρόκου-εν
δεξιά|μικρογραφία| Γέφυρα και δέντρα, Δεκέμβριος. δεξιά|μικρογραφία| Λιμνούλα Κασούμι, Νοέμβριος. Το Κενρόκου-εν (ιαπωνικά: 兼六園, Κήπος Έξι Χαρακτηριστικών) είναι παλιός ιδιωτικός κήπος, ο οποίος βρίσκεται στην Καναζάβα, στο νομό Ισικάβα της Ιαπωνίας. Μαζί με το Καϊράκου-εν και το Κόρακου-εν, το Κενρόκου-εν είναι ένας από τους Τρεις Μεγάλους Κήπους της Ιαπωνίας. Οι χώροι είναι ανοιχτοί όλο το χρόνο, εκτός από τις 29 Δεκεμβρίου έως τις 3 Ιανουαρίου κατά τη διάρκεια της ημέρας και φημίζονται για την ομορφιά τους όλες τις εποχές. Χρεώνεται ένα τέλος εισόδου.
Ιστορία
Το Κενρόκου-εν αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1620 έως τη δεκαετία του 1840 από τη φυλή Μαέντα, τους νταϊμιό, που κυβέρνησαν τον πρώην τομέα Κάγκα.
Ενώ η ημερομηνία αρχικής ανάπτυξης του κήπου, που θα γινόταν γνωστός ως Κενρόκου-εν είναι μάλλον ασαφής, μια εκδοχή της προέλευσης του κήπου μπορεί ίσως να χαρακτηριστεί από την ολοκλήρωση του καναλιού νερού Τατσούμι το 1632 από τον ΜαένταΤοσιτσούνε, τον τρίτο νταϊμιό της ισχυρής φυλής Μαέντα και κυβερνήτη του τομέα Κάγκα από το 1605 έως το 1639, καθώς αυτό το χαρακτηριστικό θα ενσωματωθεί αργότερα στη δημιουργία των γεμάτων στροφών υδάτινων οδών του κήπου το 1822.
Αντίθετα, άλλες εκδοχές της δημιουργίας του κήπου «λέγεται ότι προήλθαν όταν ο 5ος νταϊμιό Τσουνανόρι [ρ. 1645–1723] έχτισε [το 1676] το σπίτι Ρεντσιοτσίν στην πλαγιά, που βλέπει στο κάστρο Καναζάβα και έδωσε στον κήπο του το όνομα Ρεντσιτέι», γράφεται επίσης Ρέντσι-τέι, που σημαίνει «λίμνη του λωτού».
Δεν είναι γνωστά πολλά για το Ρεντσιτέι τα επόμενα χρόνια μετά την ονομασία του, κυρίως καθώς περίπου ογδόντα χρόνια μετά τη δημιουργία του, σχεδόν ολόκληρος ο κήπος καταστράφηκε από μια τεράστια πυρκαγιά το 1759. Ωστόσο, είναι γνωστό από έγγραφα της περιόδου ότι πριν από την πυρκαγιά, ο κήπος χρησιμοποιούταν συχνά και τον απολάμβαναν διαδοχικοί άρχοντες και συντηρητές για «διαφορετικές εκδηλώσεις συμποσίου, όπως η θέαση του φεγγαριού... απολαμβάνοντας πολύχρωμα σφεντάμια», και για να θαυμάζουν τα άλογα. Επιπλέον, ο τοπικός μύθος υποδηλώνει ότι το Ιερό Πηγάδι του Κενρόκου-εν – αναμφισβήτητα το παλαιότερο αντικείμενο στον κήπο, αν ο μύθος είναι αληθινός – προτείνει ότι:"Πριν από 1.200 χρόνια ένας χωρικός με το όνομα Τογκόρο σταμάτησε να πλύνει τις πατάτες του στο πηγάδι. Ξαφνικά, νιφάδες χρυσού άρχισαν να βγαίνουν από το πηγάδι, δίνοντας στην Καναζάβα - που σημαίνει «Χρυσός Βάλτος» - το όνομά του. Το νερό από το πηγάδι τρέχει στη λεκάνη καθαρισμού στο κοντινό Σιντοϊστικό ιερό και πολλοί άνθρωποι έρχονται στο Ιερό Πηγάδι για νερό για την τελετή του τσαγιού."Το τεϊοποτείο Σιγκούρε-τέι – κατασκευάστηκε το 1725 – επέζησε ως εκ θαύματος από την πυρκαγιά του 1759 και προσφέρει στοιχεία ότι όχι μόνο ήταν παρούσα η τελετή του τσαγιού πριν από τη φωτιά, αλλά το πιο σημαντικό ήταν και ο πολιτισμός, που συνδέθηκε με αυτό το περίτεχνο τελετουργικό, καθώς είχε σημαντική επίδραση στο σχεδιασμό του κήπου. Μετά την πυρκαγιά, το τεϊοποτείο συνέχισε να χρησιμοποιείται και αποκαταστάθηκε πλήρως κατά την περίοδο Μεϊτζί. Μπορεί ακόμα να το δει κανείς σήμερα στο τμήμα Ρεντσιτέι του κήπου.
Ένα άλλο αντικείμενο που υπήρχε μέσα ή γύρω από τον κήπο πριν από την πυρκαγιά του 1759 ήταν η παγόδα Καϊσεκίτο, η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται στον κήπο Κενρόκου-εν σε ένα νησί κοντά στο κέντρο της λίμνης Χισάγκο-ίκε. Αυτό το αντικείμενο όχι μόνο παρουσιάζει σημαντικό ενδιαφέρον λόγω των θεωριών, που υποδηλώνουν την προέλευσή του, αλλά απαιτεί επίσης πρόσθετη εξέταση λόγω του γεγονότος ότι «χτίστηκε από τον τρίτο άρχοντα Τοσιτσούνε» που έζησε από το 1594 έως το 1658, καθώς παρέχει απόδειξη ότι ίσως προηγείται της αρχικής δημιουργίας του Κήπου Ρεντσιτέι. Φυσικά, αυτό εξαρτάται από την ερμηνεία του καθενός σχετικά με το πότε δημιουργήθηκε αρχικά ο κήπος, μαζί με τις δύο θεωρίες σχετικά με την προέλευσή του. Η πρώτη θεωρία προτείνει ότι ήταν παλαιότερα μέρος μιας «παγόδας 13 επιπέδων, που κάποτε βρισκόταν στον κήπο Γκιοκούσεν-ιν στο Κάστρο Καναζάβα». Η δεύτερη θεωρία είναι λίγο πιο ενδιαφέρουσα από την πρώτη, καθώς υποδηλώνει ότι η παγόδα "επέστρεψε από την Κορέα από τον Κάτο Κιγιομάσα, όταν επέστρεψε από μια στρατιωτική εισβολή εκεί, και ότι παρουσιάστηκε στον Τογιοτόμι Χιντεγιόσι και στη συνέχεια μεταδόθηκε από αυτόν στον πρώτο άρχοντα [Μαέντα] Τοσίιε». Δεδομένου ότι αυτές οι στρατιωτικές επιδρομές από τον Κάτο Κιγιομάσα πιθανότατα έλαβαν χώρα μεταξύ 1592 και 1598, και καθώς ο Χιντεγιόσι πέθανε το 1598, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι αν η δεύτερη θεωρία είναι αληθινή, τότε η παγόδα πιθανότατα μπήκε στην Ιαπωνία και στα χέρια του Μαέντα Τοσίιε μεταξύ 1592 και 1598. Επιπλέον, και οι δύο θεωρίες σχετικά με την προέλευσή της θα μπορούσαν να είναι αληθινές, κάτι που θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι θα οδηγούσε σε μια τρίτη θεωρία πίσω από την προέλευση της παγόδας. Ίσως, ο Μαέντα Τοσίιε έλαβε από τον Χιντεγιόσι μια παγόδα 13 επιπέδων, την τοποθέτησε στον κήπο Γκιοκούσεν-ιν στο Κάστρο Καναζάβα και ένας επόμενος νταϊμιό τοποθέτησε την παγόδα στο σημείο, που βρίσκεται σήμερα στη σημερινή της μορφή. Ωστόσο, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία, που να υποδηλώνουν αυτήν την τρίτη θεωρία, αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να τεκμηριωθεί.
Ο κήπος βρίσκεται έξω από τις πύλες του Κάστρου Καναζάβα, όπου αποτελούσε αρχικά τον εξωτερικό κήπο και καλύπτει 114.436,65 m² (πάνω από 25 στρέμματα). Ξεκίνησε το 1676 όταν ο 5ος νταϊμιό Μαέντα Τσουνανόρι μετέφερε τη διοίκησή του στο κάστρο και άρχισε να διαμορφώνει έναν κήπο σε αυτήν την περιοχή. Ωστόσο, αυτός ο κήπος καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1759.
Η αποκατάσταση του κήπου ξεκίνησε το 1774 από τον 11ο νταϊμιό Χαρουνάγκα, ο οποίος δημιούργησε τον Σμαραγδένιο Καταρράκτη (Μιντόρι-τάκι) και το Γιούγκαο-τέι, ένα τεϊοποτείο. Οι βελτιώσεις συνεχίστηκαν το 1822 όταν ο 12ος νταϊμιό Ναρινάγκα δημιούργησε τα στριφογυριστά ρυάκια του κήπου με νερό, που αντλήθηκε από το κανάλι Τατσούμι. Ο 13ος νταϊμιό Ναριγιάσου στη συνέχεια πρόσθεσε περισσότερα ρυάκια και επέκτεινε τη λίμνη Κασούμι. Με αυτό, η σημερινή μορφή του κήπου ολοκληρώθηκε. Ο κήπος άνοιξε για το κοινό στις 7 Μαΐου 1874.
Ο κήπος ονομάστηκε από την Ματσουντάιρα Σαντανόμπου μετά από αίτημα του Ναρινάγκα. Το όνομά του προήλθε από τα «Χρονικά των διάσημων κήπων Λουογιάνγκ» (洛陽名園記), ένα βιβλίο του Κινέζου ποιητή Λι Γκεφέι (李格非), και αντιπροσωπεύει τα έξι χαρακτηριστικά ενός τέλειου τοπίου: ευρυχωρία, απομόνωση, τεχνοτροπία, αρχαιότητα, υδάτινες οδούς και πανοράματα.
Χαρακτηριστικά
Το χειμώνα, το πάρκο είναι αξιοσημείωτο για το γιουκιτσούρι — σχοινιά, που συνδέονται σε μια κωνική διάταξη, για να στηρίζουν προσεκτικά τα κλαδιά των δέντρων στις επιθυμητές διατάξεις, προστατεύοντας έτσι τα δέντρα από ζημιές, που προκαλούνται από τη σφοδρή χιονόπτωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κήποι στην Ιαπωνία
Ντιουσέν
Το Ντιουσέν είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, στην επαρχία Σαρκάντ. Χρησιμοποιεί την ώρα Αλμάτι, που βρίσκεται 6 ώρες μπροστά από την ώρα UTC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μαλιμπάι
Το Μαλιμπάι είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, ανατολικά του Αλμάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Γενικές εκλογές Γκάνας (2020)
Στις 7 Δεκεμβρίου 2020 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Γκάνα, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και τα 275 μέλη του Κοινοβουλίου. Είναι η 8η προεδρική εκλογή της χώρας από τότε που αποκαταστάθηκε ο πολυκομματισμός στη χώρα, το 1992.
Επικρατέστεροι υποψήφιοι είναι ο απερχόμενος Πρόεδρος Νάνα Ακούφο-Άντο και ο πρώην Πρόεδρος Τζον Ντραμάνι Μαχάμα. Ακόμα 12 υποψήφιοι συμμετείχαν στις εκλογές, από τους οποίους οι τρεις είναι γυναίκες. Πάνω από 17 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι (στις εκλογές του 2016 ήταν 15 εκατομμύρια) κλήθηκαν να ψηφίσουν στα 33.000 εκλογικά κέντρα (το 2016 ήταν 28.000).
Στις 9 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε ότι ο Νάνα Ακούφο-Άντο επανεξελέγη Πρόεδρος με το 51,59% των ψήφων, ενώ ο Τζον Ντραμάνι Μαχάμα ήρθε δεύτερος με το 47,37% των ψήφων.
Προεδρική εκλογή
Ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία, που όπως ορίζει το Σύνταγμα είναι μία φορά ανανεώσιμη. Η εκλογή γίνεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων. Ένας υποψήφιος για να ανακηρυχτεί νικητής πρέπει να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή να συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί κανένας νικητής τότε θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος στον οποίο θα αναμετρηθούν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου γύρου.
Βουλευτικές εκλογές
Τα 275 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για τετραετή θητεία.
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Γκάνας, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης.
Νέο Πατριωτικό Κόμμα – Νάνα Ακούφο-Άντο
Ο Πρόεδρος Ακούφο-Άντο διεκδικεί την επανεκλογή του για μία δεύτερη θητεία. Είναι πρώην Γενικός Εισαγγελέας (2001-2003) και Υπουργός Εξωτερικών (2003-2007). Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του τον Δεκέμβριο του 2019, και τον Ιούνιο του 2020 ανακοίνωσε ότι συνυποψήφιός του στις εκλογές θα είναι ο Αντιπρόεδρος Μαχαμούντου Μπαβούμια, ο οποίος είναι οικονομολόγος και τραπεζίτης.
Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο – Τζον Ντραμάνι Μαχάμα
Ο πρώην Πρόεδρος Μαχάμα διεκδικεί μία δεύτερη θητεία ως Πρόεδρος.