cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ένωση Ιλίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Πρώτη τριετία στη Γ' Εθνική (2009-2012)
Αυτό που δεν πέτυχε την προηγούμενη χρονιά ο σύλλογος το κατάφερε την περίοδο 2011-12. Οι ομάδες του Ομίλου είχαν πλέον μειωθεί σε 12 στον αριθμό και ο σύλλογος ολοκλήρωσε τη χρονιά με συγκομιδή από 17 νίκες και 5 ήττες. Ισοβάθμισε στην κορυφή της βαθμολογίας με το Γ.Π.Σ. Χαλκίδας, ωστόσο χάρις στα μεταξύ τους αποτελέσματα η ομάδα του Ιλίου κατέκτησε τον τίτλο του Πρωταθλητή και κατ' επέκταση την άνοδο στη Β' Εθνική Κατηγορία.
Πρώτη άνοδος στη Β' Εθνική (2012-2014)
Το Ίλιον ανέβηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία (2012-13) σε μία χρονιά σημαντικών αλλαγών, αφού από τη χρονιά εκείνη και μετά αφενός το Πρωτάθλημα διοργανώθηκε σε δύο Ομίλους, Βορρά και Νότου, αφετέρου οι ομάδες της έπαψαν να αγωνίζονται στο Κύπελλο Ελλάδος μετά από μαζικές αποχωρήσεις για οικονομικούς λόγους που είχαν παρατηρηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Τον Όμιλο Νότου, όπου συμμετείχε το Ίλιον, συνέθεσαν 13 ομάδες στο σύνολο. Η Ένωση συγκέντρωσε στο πλαίσιο αυτό 11 νίκες και 13 ήττες, όσες και ο Χολαργός. Λαμβάνοντας υπόψιν και τα μεταξύ τους αποτελέσματα, το Ίλιον τοποθετήθηκε υψηλότερα στον τελικό πίνακα της κατάταξης και συγκεκριμένα στην 6η θέση. Παραγωγικότερος παίκτης της ομάδας σε πόντους αναδείχθηκε ο Χριστόφορος Λυκογιάννης (329 πόντοι). Μετά την αποχώρηση του Φώτη Καρακώστα από το σύλλογο το Δεκέμβριο του 2012 τη θέση του προπονητή της ομάδας του Ιλίου ανέλαβε ο Μάριος Δεσποτάκης.
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 οι ομάδες του Ομίλου Βορρά της Β' Εθνικής ανήλθαν σε 14 στον αριθμό. Το Ίλιον αποδείχθηκε λιγότερο ανταγωνιστικό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 11η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Ειδικότερα ισοβάθμισε με τα Εκπαιδευτήρια Δούκα, έχοντας συγκεντρώσει 11 νίκες και 15 ήττες. Ο καλαθοσφαιριστής Γιάννης Ροδοστόγλου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ για την ομάδα του Ιλίου, ενώ βρέθηκε και μέσα στην κορυφαία δεκάδα του Πρωταθλήματος (379 πόντοι).
Η περιόδος 2013-14 σημαδεύτηκε από τρεις αλλαγές προπονητή που έφεραν αστάθεια στην ομάδα: Μετά την πρώτη αγωνιστική ο Δεσποτάκης αποχώρησε για προσωπικούς λόγους και τον αντικατέστησε ο Δημήτρης Μισιακός στη θέση του πρώτου προπονητή. Από τη 13η μέχρι τη 17η Αγωνιστική προπονητής ανέλαβε ο Τζίμης Κουστένης, ο οποίος αποχώρησε τελικά για να αναλάβει θέση στον Ηλυσιακό. Τη σκυτάλη πήρε μέχρι το τέλος της χρονιάς ο πρώην καλαθοσφαιριστής Δημήτρης Παπαδόπουλος.
Διαδοχικές αλλαγές κατηγοριών (2014-σήμερα)
Τη χρονιά 2014-15 ο σύλλογος βρέθηκε εκ νέου στη Γ' Εθνική Κατηγορία, αυτή τη φορά στον 1ο Όμιλο Νότου. Την τεχνική ηγεσία του συλλόγου ανέλαβε τον Ιούνιο του 2014 ο Τάκης Πανούλιας. Τα αποτελέσματα της περιόδου αυτής αποδείχθηκαν ιδιαίτερα καλά, με αποτέλεσμα το Ίλιον να συγκεντρώσει 22 νίκες σε 26 αγώνες, απέναντι σε 13 αντιπάλους. Ισοβάθμισε στην κορυφή της βαθμολογίας με τον Έσπερο Α.Ο.Π.Α. Αντίθετα με αυτό που συνέβη δύο χρόνια πριν, στάθηκε ο άτυχος της ισοβαθμίας με αποτέλεσμα να χάσει τον τίτλο και να περιοριστεί στη 2η θέση. Παρ' όλα αυτά εξασφάλισε την άνοδο πετυχαίνοντας δύο πολύτιμες νίκες στις δύο τελευταίες αγωνιστικές.
Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 η ομάδα επέστρεψε στον Όμιλο Νότου της Β' Εθνικής, χωρίς, ωστόσο να καταφέρει να σταθεροποιήσει τη θέση της. Το Πρωτάθλημα ήταν σαφώς ανταγωνιστικότερο με 16 συμμετέχοντες. Η Ένωση είχε απολογισμό 11 νίκες και 19 ήττες και ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 13η θέση, εντός της ζώνης του υποβιβασμού. Το Φεβρουάριο του 2016 τον Πανούλια αντικατέστησε στον πάγκο της ομάδας ο μέχρι πρότινος δεύτερος βοηθός του, Γιώργος Ζαφειράκης. Τη θέση του πρώτου βοηθού διατήρησε ο Γιάννης Καναρέλης.
To Φεβρουάριο του 2016 ανακοινώθηκε η έναρξη εργασιών ώστε το ανοιχτό γήπεδο της Ένωσης Ιλίου να μετατραπεί σε Κλειστό Γυμναστήριο. Το Μάιο του 2016 στη θέση του πρώτου προπονητή προσελήφθη ο Γιάννης Καράμπελας.
Αγωνιστική περίοδος 2016-2017
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2016-2017, 2016-17, ο Α.Ο. Ένωση Ιλίου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και ειδικότερα στον 1ο Όμιλο Νότου.
Στο θεσμό του Κυπέλλου Ε.Σ.Κ.Α. η ομάδα του Ιλίου διαγωνίστηκε απευθείας στην «Ε' Φάση», όπου και γνώρισε τον αποκλεισμό κατόπιν εκτός έδρας ήττα από τη Δάφνη Δαφνίου με σκορ 84-75.
Έδρα του συλλόγου είναι το Β' Κλειστό Γυμναστήριο Ιλίου «Γιώργος Κακούρης». Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Γιώργος Λιόσης και έφορος του τμήματος ο Νίκος Γιαννίτσης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατήρησε από το Μάιο του 2016 μέχρι τον Ιανουάριο του 2017 ο Γιάννης Καράμπελας, με άμεσο συνεργάτη το Δημήτρη Σώχο. Στη συνέχεια τη θέση του ανέλαβε ο Γιάννης Κτιστάκης. Το ρόστερ της Ένωσης Ιλίου για την αγωνιστική περίοδο 2016-17 συνθέτουν οι παρακάτω αθλητές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2002
Μέγκαν Ρέιν
Η Μέγκαν Ρέιν, γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1996 στη Καλιφόρνια των Η.Π.Α. και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών και webcam model.
Βιογραφία
Η Μέγκαν Ρέιν γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1996 στο Palm Springs της Καλιφόρνια. Επέλεξε το όνομα Megan Rain γιατί έχει μεγάλη ομοιότητα με την ηθοποιό του Hollywood, Megan Fox. Μόλις ξεκίνησε την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό, για ένα μικρό χρονικό διάστημα χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Kiana Coleman, αλλά δεν είχε γυρίσει κάποια σημαντική σκηνή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η Μέγκαν Ρέιν ξεκίνησε τη καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό, μόλις ένα μήνα μετά τα δέκατα όγδοα γενέθλια της. Είχε έναν φίλο που συμμετείχε ήδη σε γκέι πορνό, οπότε είχε γνώση για τη συμμετοχή σε ερωτικές ταινίες. Ένα άλλο πράγμα που την οδήγησε να γίνει ηθοποιός ταινιών πορνό ήταν η έντονη σεξουαλική ζωή που είχε η Μέγκαν με έναν παλιότερο φίλο της. Συνήθιζαν να ανταλλάζουν μεταξύ τους γυμνές φωτογραφίες και να βιντεοσκοπούν τις ερωτικές τους σκηνές. Οι δεξιότητές της στο σεξ ήταν τόσο μεγάλες οπου αμέσως υπόγραψε συμβόλαιο. Μέσα στο πρώτο της έτος στον χώρο του πορνό, η Μέγκαν Ρέιν συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ταινίες για εταιρείες όπως The Factory, Hustler, Team Skeet, Digital Playground, Evil Angel, Blacked, Vixen και Brazzers. Κατά της καριέρας, έχει κερδίσει μόνο δύο βραβεία, έχοντας κερδίσει το βραβείο της κατηγορίας Superstar, των πορνογραφικών βραβείων Spank Bank. Η Μέγκαν ήταν επίσης υποψήφια για δεκάδες άλλα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Best New Starlet και Best Threeway Scene των AWN Awards.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Φρατ Πακ
Το Φρατ Πακ (Φρατ: πανεπιστημιακή αδελφότητα, Πακ: αγέλη, παρέα ) είναι ένα παρατσούκλι  που δόθηκε σε μια ομάδα κωμικών ηθοποιών που έχουν εμφανιστεί μαζί σε πολλές από τις κωμωδίες με τις υψηλότερες εισπράξεις από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η ομάδα θεωρείται ότι περιλαμβάνει τους Μπεν Στίλερ, Όουεν Γουίλσον, Λουκ Γουίλσον, Γουίλ Φέρελ, Στιβ Καρέλ, Τζακ Μπλακ, Πολ Ραντ και Βινς Βον.
Προέλευση
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από την εφημερίδα USA Today σε μια είδηση του Ιουνίου του 2004 και σύντομα υιοθετήθηκε και από άλλα μέσα ενημέρωσης. Πριν η USA Today τους βαπτίσει "Φρατ Πακ", το περιοδικό Entertainment Weekly αναφερόταν σε αυτούς ως "Σλάκερ Πακ", έχοντας νωρίτερα χρησιμοποιήσει τον όρο "Φρατ Πακ" για να περιγράψει τους ηθοποιούς Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Τόμπι Μαγκουάιρ, Ματ Ντέιμον, Μπεν Άφλεκ και Έντουαρτ Νόρτον, οι οποίοι έχουν παίξει μαζί σε δράματα. Μέχρι το 2005, το Entertainment Weekly είχε εγκαταλείψει τον όρο "Σλάκερ Πακ" και ευθυγραμμίστηκε με την USA Today, αναφερόμενος στην προαναφερθείσα ομάδα ηθοποιών ως "Φρατ Πακ".
Το όνομα είναι μια πλάγεια αναφορά στο "Ρατ Πακ" (το παρατσούκλι της παρεάς των Φρανκ Σινάτρα, Πίτερ Λόφορντ, Ντιν Μάρτιν, ο Σάμι Ντέιβις τζούνιορ και ο Τζόι Μπίσοπ),καθώς  και το μεταγενέστερο του Μπρατ Πακ (το παρατσούκλι της παρεάς των   Εμίλιο Εστέβες, Άντονι Μάικλ Χολ, Ρομπ Λόου, Άντριου Μακ Κάρθι, Ντέμι Μουρ, Τζουντ Νέλσον, Μόλι Ρινγκγουάλντ, και Άλι Σίιντι), σε συνδυασμό με μια αναφορά στη δημοφιλή ταινία "Old SChool" που η ομάδα συμμετείχε,  που σχετιζόταν με τις πανεπιστιμιακές αδελφότητες , και το σοφομορικό στυλ χιούμορ που χρησιμοποιείται σε πολλές από τις ταινίες τους. Ο Μπεν Στίλερ αποδοκίμασε τη χρήση του όρου, λέγοντας: «Νομίζω ότι το όλο θέμα για την ομάδα Φρατ Πακ είναι εντελώς παρασκευασμένο από τα Μ.Μ.Ε. ούτως ή άλλως».
Μέλη
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Ο Όουεν Γουίλσον (αριστερά) και ο Μπεν Στίλερ (δεξιά) με [[Έιμι Άνταμς|την Amy Adams τον Μάιο του 2009, προωθώντας την ταινία Νύχτα στο Μουσείο: Η μάχη του Σμιθσόνιαν.]] Αρχικά, τα βασικά μέλη περιλάμβαναν τους Τζακ Μπλακ, Γουίλ Φέρελ, Μπεν Στίλερ, Βινς Βον και τα αδέρφια Όουεν και Λουκ Γούιλσον οι οποίοι αναγνωρίστηκαν από την USA Today σε μια παλαιότερη ταινία. Αργότερα, οι Τζον Σ. Ράιλι, Ντέιβιντ Κόεχνερ και Στιβ Καρέλ συμπεριλήφθηκαν επίσης στην ομάδα. Το προηγούμενο έτος, η USA Today είχε συμπεριλάβει τους Carell, Paul Rudd, David Koechner και την Λέσλι Μαν ως το "νεανικό" τμήμα των Φρατ Πακ. Ενώ παρουσιάζε το Saturday Night Live τον Σεπτέμβριο του 2005, ο Καρέλ αυτοπροτάθηκε ως μέλος; ενώ μιλούσε για τους Στίλερ, Βον, Φερέλ, Όουεν Γούιλσον και Μπλακ, σχολίασε ότι είναι "ένας από την παρέα τώρα".
Το 2005, το περιοδικό Details αποκάλεσε τους Τζουντ Απατοου, Ανταμ Μακκέι και Τοντ Φίλιπς "Οι Φρατ μεσολαβητές". Ένα χρόνο αργότερα, ο Πολ Ράντ ονομάστηκε μέλος του Φρατ Πακ από την εφημερίδα New York Post και άλλες εκδόσεις. Ερωτηθείς από έναν συνεντευκτή στο The Advocate εάν η ταινία  Knocked Up θα τον εισαγάγει στο Φρατ Πακ, ο Ράντ είπε ότι ήταν σε "δοκιμαστική περίοδο" και ότι δεν είχε «μυηθεί ακόμα στην αδελφότητα».
Χρόνια αργότερα, σε μια συνέντευξη του 2011, ο Ραντ αναγνώρισε τη σχέση του με την ομάδα λέγοντας: «Σε ό,τι αφορά την ιδέα του Φρατ Πακ, είμαι χαρούμενος που συμπεριλήφθηκα. Νομίζω ότι τα αραχαιότερα μέλη της είναι πραγματικά ταλαντούχοι, και είμαι θαυμαστής όλων τους» Σε μια συνέντευξη του 2008 στο Moviefone 's Unscripted, ο Τζακ Μπλακ μύησε αστειευόμενος τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ στο Φρατ Πακ, λόγω του πρωταγωνιστικού του ρόλου στην ταινία Tropic Thunder με τον Μπλακ και τον Μπεν Στίλερ.
Τα μέλη του Φρατ Πακ έχουν εργαστεί τακτικά με ορισμένους σκηνοθέτες. Ο Γουές Άντερσον είναι κολεγιακός φίλος των αδελφών Γουίλσον και τους σκηνοθέτησε τόσο στο Bottle Rocket όσο και στο The Royal Tenenbaums (στο οποίο πρωταγωνιστεί και ο Στίλλερ). Ο Τοντ Φίλιπς σκηνοθέτησε το Old School και το Starsky &amp; Hutch. Ο Άνταμ ΜακΚέι σκηνοθέτησε το Anchorman: The Legend of Ron Burgundy, το Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby και το Step Brothers, το οποίο περιελάμβανε τον John C. Reilly σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Τζαντ Άπατοου είναι ο συγγραφέας/παραγωγός πολλών κωμωδιών Φρατ Πακ, συμπεριλαμβανομένου του Anchorman: The Legend of Ron Burgundy. Έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το 40-Year-Old Virgin, με πρωταγωνιστή τον Στιβ Καρέλ, και ακολούθησε το Knocked Up, με πρωταγωνιστές τον Σεθ Ρόγκεν και τον Πολ Ραντ, με ένα πέρασμα από τον Καρέλ. Ο Άπατοου ήταν επίσης συν-δημιουργός του The Ben Stiller Show. Ο σκηνοθέτης του Wedding Crashers, David Dobkin, συνεργάστηκε ξανά με τον Βινσ Βον για τη χριστουγεννιάτικη κωμωδία Fred Claus (2007).
Οι αδελφοί Φαρέλι έχουν σκηνοθετήσει τα μέλη του Φρατ Πακ, Μπεν Στίλερ στο There's Something About Mary και The Heartbreak Kid, τον Τζακ Μπλακ στο Shallow Hal και τον Όουεν Γουίλσον στο Hall Pass.
Μετά το The 40-Year-Old Virgin, υπήρχε  διάθεση για ένα παρατσούκλι της μορφής  Ομάδας Άπαταου ή της Μαφίας Άπαταου, η οποία πήρε το όνομά της από τον σκηνοθέτη/παραγωγό Τζαντ Άπαταου. Αυτή η ομάδα ηθοποιών, που αποτελείται από τους Seth Rogen, Danny McBride, Jay Baruchel, Paul Rudd, Michael Cera, Jason Segel, Jonah Hill, James Franco, Craig Robinson, Joe Lo Truglio, Martin Starr, Bill Hader, Christopher Mintz -Plasse, Ο Krumholtz και ο Evan Goldberg, εκτός από το ότι εμφανίζονται συχνά σε ταινίες του Φρατ Πακ, συχνά συνεργάζονται μεταξύ τους. Πολλοί θαυμαστές τους θεωρούν επίσης ως αναπόσπαστα μέλη του Φρατ Πακ.
Φιλμογραφία
Όλα τα μέλη του Φρατ Πακ δεν έχουν εμφανιστεί ποτέ σε μία ταινία μαζί. έχουν έρθει πιο κοντά στο Anchorman: The Legend of Ron Burgundy, στο οποίο συμμετείχαν όλοι εκτός από τον Owen Wilson (κυρίως σε δευτερεύοντες ρόλους και καμέο). Επίσης, ο Will Ferrell, ο Ben Stiller και ο David Koechner έχουν υπαρξει μέλη του καστ του τηλεοπτικού Saturday Night Live και όλα τα μέλη έχουν εκτελέσει χρέη παρουσιαστή του  Saturday Night Live. Ο Will Ferrell, ο David Koechner και ο Jack Black έχουν κάνει guest εμφανίσεις στο The Office με τον Steve Carell. Έχουν επίσης παρουσιαστεί όλοι κατά τη διάρκεια των βραβείων Όσκαρ. Ωστόσο, ο Owen Wilson και ο Steve Carell είναι τα μόνα μέλη που προτάθηκαν για Όσκαρ, με τον Γουίλσον να είναι υποψήφιος για το καλύτερο πρωτότυπο σενάριο για την συγγραφή σεναρίου του The Royal Tenenbaums  και ο Καρέλ υποψήφιος για τον καλύτερο ηθοποιό για την ερμηνεία του στο Foxcatcher. . Ομοίως, υπάρχουν και άλλες κωμωδίες που δεν πρωταγωνιστούν κανένα από τα μέλη της αρχικής ομάδας (Μπεν Στίλερ, Όουεν Γουίλσον, Λουκ Γουίλσον, Βινς Βον, Τζακ Μπλακ και Γουίλ Φέρελ), ή όπου πρωταγωνιστεί τουλάχιστον ένα μέλος από τη αρχική σύνθεση, αλλά χάρη σε στενούς φίλους ή συνεργάτες (ή άλλους κωμικούς ηθοποιούς ή κινηματογραφιστές με αρκετά παρόμοιο στυλ που έχουν συνεργαστεί μαζί τους), εξακολουθούν να διατηρούν την αίσθηση κωμωδίας Φρατ Πακ και είναι επίσης παρόμοιας φύσης, και έτσι τεχνικά μπορεί να θεωρηθεί τέτοια. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται σε) Happy Gilmore (1996), The Wedding Singer (1998), The Waterboy (1998), Big Daddy (1999), Me, Myself and Irene (2000), Little Nicky (2000), Scary Movie (2000), Bubble Boy (2001), Idiocracy (2006), Semi-Pro (2008), Pineapple Express (2008), The Hangover (2009), The Other Guys (2010), Kick-Ass (2010), No Strings Attached (2011), The Hangover Part II (2011), Friends with Benefits (2011), Ted (2012), The Hangover Part III (2013), Kick-Ass (2013), Identity Thief (2013), A Million Ways to Die in the West (2014), Guardians of the Galaxy (2014), Neighbors (2014), The Interview (2014), Ted 2 (2015), Ant-Man (2015), Daddy's Home (2015), Keeping Up with the Joneses (2016), Central Intelligence (2016), Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017), Jumanji: Welcome to the Jungle (2017), Daddy's Home 2 (2017), Ant-Man and the Wasp (2018), Long Shot (2019) και Jumanji: The Next Level (2019), μεταξύ άλλων που είναι παρόμοια με αυτή μιας κωμωδίας Φρατ Πακ.
Λεξ (ράπερ)
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 25 Σεπτεμβρίου 1984 και μεγάλωσε στην περιοχή του Φαλήρου. Ξεκίνησε αρχικά ως γκραφιτάς στους 2G (Good Guys) και το 1999 αποφάσισαν να ασχοληθούν με τη μουσική, δημιουργώντας τα Βόρεια Αστέρια. Με τα Βόρεια Αστέρια κυκλοφόρησαν 4 δίσκους προτού αποφασίσουν να χωρίσουν οι δρόμοι τους και να ακολουθήσει ο καθένας σόλο καριέρα. Ενδιάμεσα, είχε δημιουργήσει τα Ανάποδα Καπέλα μαζί με ένα άλλο μέλος των Βορείων Αστεριών, τον Μικρό Κλέφτη, κυκλοφορώντας το πρώτο τους άλμπουμ το 2007.
Το 2010 ξεκίνησε σόλο καριέρα.
Το 2014 κυκλοφόρησε τον πρώτο σόλο δίσκο του με τίτλο Ταπεινοί και Πεινασμένοι, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από το Vice ως "ένα από τα πιο 'real' δείγματα του σύγχρονου ελληνικού hip hop".
Αγία Πελαγία Γουβών Ηρακλείου
Γεωγραφία
Η Αγία Πελαγία είναι πεδινός οικισμός στο ΒΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου, δυτικά του ποταμού Αποσελέμη και κοντά στην Χερσόνησο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 19 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου.
Λεξ (ράπερ)
Το 2018 κυκλοφόρησε το άλμπουμ 2XXX.
Το καλοκαίρι του 2019 πραγματοποίησε μια συναυλία στο θέατρο Πέτρας της Αθήνας, όπου συγκεντρώθηκαν περίπου 10 χιλιάδες θεατές. Με αφορμή τη συναυλία ειπώθηκε ότι με κάθε live του "ανεβάζει τον πήχη στη ραπ σκηνή". Στις 21 Οκτωβρίου 2022, πραγματοποίησε συναυλία στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης, όπου συγκεντρώθηκαν περίπου 30.000 θεατές, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ για hip-hop συναυλία στην Ελλάδα.
Αγία Πελαγία Γουβών Ηρακλείου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Γουβών του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γουβών και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
Λεξ (ράπερ)
Το 2022 κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ "Metro".
Αγία Πελαγία Γουβών Ηρακλείου
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Γουβών Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Λεξ (ράπερ)
Οι στίχοι του Λεξ αφορούν θέματα όπως η οικονομική κρίση, η διαφθορά, τα ναρκωτικά,η αστυνομοκρατία και οι μικροπαραβατικότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998
Η Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη (28 Φεβρουαρίου 1998 - 28 Φεβρουαρίου 2003) ήταν η 9η κυβέρνηση της Κύπρου.
Ιστορικό
Η Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη προέκυψε μετά από τις προεδρικές εκλογές του 1998, στις οποίες ο Γλαύκος Κληρίδης επανεξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με ποσοστό 50,82%, διαδεχόμενη την Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993. Ο Γλαύκος Κληρίδης στον Α΄ γύρο των εκλογών είχε τη στήριξη του ΔΗΣΥ, ενώ στον Β΄ γύρο είχε και τη στήριξη των Ενωμένων Δημοκρατών, των Νέων Οριζόντων και του Κόμματος Φιλελευθέρων.
Μετά την εκλογή του, ο Γλαύκος Κληρίδης είχε καλέσει τα κόμματα να μετάσχουν σε κυβέρνηση καθολικής αποδοχής. Στην πρόσκληση αυτή ανταποκρίθηκαν η ΕΔΕΚ και οι Ενωμένοι Δημοκρατές, που συμμετείχαν στην κυβέρνηση με δικούς τους υπουργούς. Το Κόμμα Φιλελευθέρων συμμετείχε στη νέα κυβέρνηση με υπουργό τον πρόεδρο του κόμματος Νίκο Ρολάνδη, αλλά αμέσως μετά τις εκλογές το κόμμα συγχωνεύθηκε στον ΔΗΣΥ. Παρόλο που αρχικά είχε δηλωθεί από τον πρόεδρο των Νέων Οριζόντων Νίκο Κουτσού ότι το κόμμα θα συμμετείχε στην κυβέρνηση με τον ίδιο σε θέση υπουργού, εντούτοις ο Γλαύκος Κληρίδης δεν τον διόρισε σε θέση υπουργού. Μετά από την εξέλιξη αυτή οι Νέοι Ορίζοντες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν με διαφορετικό τρόπο στην κυβέρνηση. Επιπλέον, παρόλο που το ΔΗΚΟ δεν συμμετείχε στην κυβέρνηση, συμμετείχαν δύο υπουργοί που προέρχονταν από το ΔΗΚΟ (Ανδρέας Μουσιούττας και Ντίνος Μιχαηλίδης). Οι δύο αυτοί υπουργοί συμμετείχαν και στην προηγούμενη κυβέρνηση Κληρίδη αλλά αποχώρησαν λίγους μήνες πριν την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης μετά την απόφαση του ΔΗΚΟ να αποχωρήσει από την κυβέρνηση.
Η τελετή εγκατάσταση του Γλαύκου Κληρίδη και η διαβεβαίωση του έγιναν στις 28 Φεβρουαρίου 1998 σε έκτακτη συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων. Την ίδια μέρα ανακοινώθηκαν οι υπουργοί και έδωσαν τη νενομισμένη διαβεβαίωση.
Αρχική σύνθεση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την αρχική σύνθεση της κυβέρνησης:
Αλλαγές 1999
Στις 4 Ιανουαρίου 1999 οι υπουργοί Άμυνας και Παιδείας υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους μετά από απόφαση της ΕΔΕΚ να αποχωρήσει από την κυβέρνηση. Στη θέση του Υπουργού Άμυνας διορίσθηκε ο Γιαννάκης Χρυσοστομής και στη θέση του Υπουργού Παιδείας διορίσθηκε ο Ουράνιος Ιωαννίδης.
Στις 16 Μαρτίου 1999 ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Χρήστος Στυλιανίδης παραιτήθηκε για λόγους «αρχής σε θέματα εξυγίανσης και διαφθοράς της δημόσιας ζωής», μετά από καταγγελίες για διαφθορά που διατυπώθηκαν εναντίον του υπουργού Εσωτερικών Ντίνου Μιχαηλίδη. Ακολούθησε η παραίτηση του Υπουργού Εσωτερικών Ντίνου Μιχαηλίδη στις 18 Μαρτίου 1999. Στη θέση του διορίστηκε ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου. Στη θέση του Υπουργού Οικονομικών διορίστηκε ο Τάκης Κληρίδης. Στη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου διορίσθηκε ο Κώστας Σερέζης.
Τον Αύγουστο του 1999 παραιτήθηκε ο Υπουργός Άμυνας Γιαννάκης Χρυστοστομής και ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος Κώστας Σερέζης. Ο Γλαύκος Κληρίδης προχώρησε σε μερικό ανασχηματισμό της κυβέρνησης:
Μετέπειτα αλλαγές
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2002 ο Υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Κόσιης παραιτήθηκε. Στη θέση του διορίστηκε ο Αλέκος Σιάμπος.
Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
right|270px|thumb|Το Μαυσωλείο του [[Δίστομο Βοιωτίας|Διστόμου.]] Ως «Μαρτυρικά Χωριά και Πόλεις» χαρακτηρίζονται στην Ελλάδα χωριά ή πόλεις τα οποία έχουν υποστεί μεγάλες καταστροφές από ξένους εισβολείς ή κατακτητές σε περιόδους πολεμικών συγκρούσεων. Ο χαρακτηρισμός αυτός γίνεται επίσημα με προεδρικό διάταγμα. Αφορά συχνότερα οικισμούς που έχουν υποστεί μαζικές εκτελέσεις κατοίκων και καταστροφές την περίοδο της Κατοχής (1941-1944).
Παρακάτω αναφέρονται οι οικισμοί που είναι ήδη χαρακτηρισμένοι επίσημα ως μαρτυρικοί. Σημειώνεται βέβαια πως εκκρεμούν αποφάσεις για τον χαρακτηρισμό ως μαρτυρικών αρκετών ακόμα οικισμών της χώρας.
Κατάλογος αναγνωρισμένων μαρτυρικών πόλεων και χωριών
Ακολουθεί κατάλογος με τα επίσημα αναγνωρισμένα μαρτυρικά χωριά και πόλεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρτυρικοι Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα μαρτυρικα χωρια και πολεις της ελλαδας
Ελάτη (αποσαφήνιση)
Με τον όρο Ελάτη αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Εσπρέσο μαρτίνι
thumb|Ένα εσπρέσο μαρτίνι Το εσπρέσο μαρτίνι είναι κρύο αλκοολούχο ποτό με καφεΐνη που παρασκευάζεται με εσπρέσο, λικέρ καφέ και βότκα. Δεν είναι αληθινό μαρτίνι καθώς δεν περιέχει ούτε τζιν ούτε βερμούτ, αλλά είναι ένα από τα πολλά ποτά που ενσωματώνουν τον όρο στα ονόματά τους.
Προέλευση
Υπάρχουν αρκετοί ισχυρισμοί για την προέλευση του εσπρέσο μαρτίνι. Ένας από τους πιο συνηθισμένους ισχυρισμούς είναι ότι δημιουργήθηκε από τον Ντικ Μπράντσελ στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ενώ βρισκόταν στο Fred's Club στο Λονδίνο για μια νεαρή κοπέλα που ζήτησε κάτι που θα «με ξυπνήσει και μετά θα με γαμήσει». Ο Μπράντσελ έχει κάνει αυτόν τον ισχυρισμό σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε ευρέως. Ο Μπράντσελ έχει επίσης αναφερθεί σχετικά με τις συνθήκες της εφεύρεσης του ποτού, «Η καφετιέρα στο Soho Brasseries ήταν ακριβώς δίπλα στο σταθμό όπου σέρβιρα ποτά. Ήταν ένας εφιάλτης, καθώς υπήρχαν κατακάθια καφέ παντού, έτσι ο καφές ήταν πολύ στο μυαλό μου. Και όλα αφορούσαν τη βότκα τότε – την έπιναν όλοι οι άνθρωποι.»
Συνταγή
Οι συνταγές για ένα μαρτίνι εσπρέσο ποικίλλουν ανάλογα με την πηγή. Παραδοσιακά, περιλαμβάνουν Kahlúa ή Tia Maria.
To Difford's Guide συνιστά 1,5 ουγκιά (44 ml) βότκας, 1 ουγκιά (30 ml) ζεστού καφέ εσπρέσο και 2/3 ουγκιάς (20 ml) λικέρ καφέ. Τα υλικά χύνονται σε ένα σέικερ γεμάτο με πάγο. Το μείγμα στη συνέχεια ανακινείται, στραγγίζεται και χύνεται σε παγωμένο ποτήρι μαρτίνι. Το ρόφημα γαρνίρεται με κόκκους καφέ (και ίσως ξύσμα λεμονιού) και σερβίρεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοκτέιλ Κατηγορία:Καφές
Contra (σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Contra Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Τρομοκρατία στη μυθοπλασία Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Ρομποτική χειρουργική
Η ρομποτική χειρουργική, λέγεται και ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική, είναι ένα είδος χειρουργικής επέμβασης που γίνεται με τη χρήση ρομποτικών συστημάτων. Αναπτύχθηκε για να προσπαθήσει να ξεπεράσει τους περιορισμούς της προϋπάρχουσας ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής και να ενισχύσει τις ικανότητες των χειρουργών που εκτελούν ανοιχτή χειρουργική επέμβαση.
Στην περίπτωση της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής με ρομποτική υποβοήθηση, ο χειρούργος αντί να μετακινεί απευθείας τα όργανα, χρησιμοποιεί μία από τις δύο μεθόδους χειρισμού των οργάνων. Η μία μέθοδος περιλαμβάνει την άμεση χρήση του τηλεχειριστή, και η άλλη γίνεται με έλεγχο από τον υπολογιστή. Ο τηλεχειριστής είναι ένας μηχανισμός που επιτρέπει στον χειρουργό να εκτελεί τις κανονικές κινήσεις που σχετίζονται με τη χειρουργική επέμβαση. Οι ρομποτικοί βραχίονες πραγματοποιούν αυτές τις κινήσεις χρησιμοποιώντας τελικούς τελεστές και χειριστές για να εκτελέσουν την πραγματική χειρουργική επέμβαση. Από την άλλη, σε συστήματα ελεγχόμενα από τον υπολογιστή, ο χειρουργός χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή για να ελέγχει τους ρομποτικούς βραχίονες και τους τελικούς τελεστές του, αν και αυτά τα συστήματα μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται άμεσα από τον χειρουργό παρακάμπτοντας τον υπολογιστή. Ένα πλεονέκτημα της χρήσης της ρομποτικής χειρουργικής είναι ότι ο χειρουργός δεν χρειάζεται να είναι πάνω από τον ασθενή, γεγονός που οδηγεί στη δυνατότητα χειρουργικής εξ αποστάσεως.
Οι συσκευές μνήμης διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο στην πρόληψη τυχόν ταλαιπωρίας στη ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική. Οι λύσεις αποθήκευσης μνήμης μπορούν να εκτελούν πολλαπλές λειτουργίες με βάση το ιστορικό του ασθενούς. Μπορούν επίσης να υποδείξουν συγκεκριμένες πληροφορίες για τη μέτρηση των μετατοπίσεων βαθμονόμησης λόγω κακής ευθυγράμμισης του συστήματος μονάδας αποθήκευσης, διάρκεια ζωής των δεδομένων κ.α.
Η ρομποτική χειρουργική έχει επικριθεί για το κόστος της, με το μέσο κόστος το 2007 να κυμαίνεται από 5.607 έως 45.914 δολάρια ανά ασθενή. Το 2014, υπολογίζεται ότι έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 570.000 επεμβάσεις παγκοσμίως με το σύστημα χειρουργικής Ντα Βίντσι, με το ποσοστό αυτό να αυξάνεται σχεδόν κατά 10% κάθε χρόνο. Οι πιο συχνές χρήσεις είναι στη γυναικολογία και στην ουρολογία, με πάνω από το 75% των ρομποτικών επεμβάσεων να πραγματοποιούνται σε αυτές τις δύο ειδικότητες.
Χρήσεις
μικρογραφία|Σύστημα χειρουργικής Ντα Βίντσι με το εξάρτημα ασθενή (αριστερά) και την κονσόλα χειρούργου (δεξιά).
Σύγκριση με την παραδοσιακή χειρουργική
Οι σημαντικές πρόοδοι που έχουν παρατηρηθεί στον χώρο της ρομποτικής χειρουργικής είναι η χειρουργική από απόσταση, η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική και η μη επανδρωμένη χειρουργική. Χάρη στη ρομποτική, η επέμβαση γίνεται με ακρίβεια, μικρότερες τομές, μειωμένη απώλεια αίματος, λιγότερο πόνο και ταχύτερο χρόνο επούλωσης. Ως αποτέλεσμα υπάρχει μειωμένη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μειωμένη απώλεια αίματος, μεταγγίσεων και χρήσης παυσίπονων. Αντίθετα, η παραδοσιακή χειρουργική μειονεκτεί στον ότι έχει περιορισμένη πρόσβαση στη χειρουργική περιοχή, μεγάλο χρόνο αποκατάστασης, πολλές ώρες λειτουργίας, απώλεια αίματος, χειρουργικές ουλές και σημάδια.
Το κόστος των μηχανημάτων της ρομποτικής χειρουργικής κυμαίνεται από 1 εκατ. έως 2,5 εκατ. δολάρια τη μονάδα. Κι ενώ το κόστος των αναλώσιμων είναι συνήθως 1.500 δολάρια ανά διαδικασία, το κόστος της ίδιας διαδικασίας είναι υψηλότερο. Κι αυτό γιατί απαιτείται πρόσθετη χειρουργική εκπαίδευση για τη λειτουργία του συστήματος. Έχουν γίνει πολυάριθμες μελέτες για να καθοριστεί εάν αξίζει η αγορά τέτοιων συστημάτων. Οι απόψεις μέχρι σήμερα διίστανται. Οι χειρουργοί αναφέρουν ότι, παρόλο που οι κατασκευαστές τέτοιων συστημάτων παρέχουν εκπαίδευση σε αυτή τη νέα τεχνολογία, η φάση εκμάθησης είναι εντατική και οι χειρουργοί πρέπει να εκτελέσουν 150 έως 250 επεμβάσεις για να γίνουν έμπειροι στη χρήση τους. Κατά τη διάρκεια της φάσης εκπαίδευσης, οι ελάχιστα επεμβατικές επεμβάσεις μπορεί να διαρκέσουν έως και διπλάσιο από την παραδοσιακή χειρουργική επέμβαση, κι έτσι οι ασθενείς χρειάζεται να παραμείνουν υπό αναισθησία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Οι επιπλοκές που σχετίζονται με τη ρομποτική χειρουργική περιλαμβάνουν την αναγκαιότητα να μετατροπεί η ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική σε ανοιχτή (παραδοσιακή) επέμβαση, η επανεγχείρηση, ο μόνιμος τραυματισμός, η βλάβη στα σπλάχνα και η βλάβη στα νεύρα. Από το 2000 έως το 2011, σε δείγμα 75 υστερεκτομών που έγιναν με ρομποτική χειρουργική, οι 34 είχαν μόνιμο τραυματισμό και οι 49 είχαν βλάβη στα σπλάχνα. Οι ελάχιστες χειρουργικές επεμβάσεις σε διάφορες ειδικότητες έπρεπε να μετατραπούν σε ανοιχτή επέμβαση ή να χειρουργηθούν εκ νέου, ενώ στις περισσότερες έχει αναφερθεί κάποιου είδους βλάβη ή/και τραυματισμός. Για παράδειγμα, από τις επτά επεμβάσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης, σε μία ο ασθενής έπρεπε να υποβληθεί ξανά σε χειρουργική επέμβαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρομποτική Κατηγορία:Χειρουργική
Πυροκροτητής (σιδηρόδρομος)
Ο σιδηροδρομικός πυροκροτητής (αγγλικά: detonator) είναι ένας εκρηκτικός μηχανισμός που έχει το μέγεθος ενός νομίσματος και χρησιμοποιείται για να προειδοποιεί τους μηχανοδηγούς για πιθανούς κινδύνους. Τοποθετείται πάνω στης γραμμές και συνήθως ασφαλίζεται με ένα λουρί. Όταν ο τροχός του τρένου περνάει από πάνω του, εκρήγνυται και παράγει ένα δυνατό κρότο. Εφευρέθηκε το 1841 από τον Άγγλο εφευρέτη Edward Alfred Cowpe.
Χρήσεις
εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|Πυροκροτητής πάνω σε ράγα στο [[Βέλγιο]] εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|Πυροκροτητής στη [[Νότια Αφρική]] Οι τυπικές χρήσεις των πυροκροτητών περιλαμβάνουν:
Σε γραμμές υψηλών ταχυτήτων, οι πυροκροτητές μπορεί να χρειάζεται να τοποθετούνται και στης δυο ράγες.
Όπως με όλα τα εκρηκτικά, οι πυροκροτητές με το χρόνο μπορεί να γίνουν ασταθείς και για αυτό πρέπει να αντικαθίστανται συχνά.
Πυροδοτούνται με την πίεση και όχι με την πρόσκρουση, αυτό τους καθιστά ασφαλείς κατά τη μεταφορά τους καθώς δεν εκρήγνυνται μέσα σε στο κουτί μεταφοράς τους.
Σύνθεση
Σύμφωνα με το Military and Civilian Pyrotechnics, σελίδα 376, FORMULA 155 – Railroad Torpedo, η σύνθεση τους κατά μάζα είναι:
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18
Το Κύπελλο Κύπρου 2017-18 ή Κύπελλο Coca-Cola ήταν η 76η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ για 2η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2017-18 είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2017-18 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2017-18. Ωστόσο, 6 ομάδες της Β΄ κατηγορίας δεν δήλωσαν συμμετοχή (ΑΕΖ Ζακακίου, Χαλκάνορας Ιδαλίου, ΑΣΙΛ Λύσης, Εθνικός Άσσιας, ΘΟΪ Λακατάμιας, Ομόνοια Αραδίππου).
Στους επόμενους 3 γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, είχε τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν είχαν σημειωθεί τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός και είχε προαποφασιστεί να διεξαχθεί στο Νέο Στάδιο Γ.Σ.Π..
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018–19.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 12 από τις 22 ομάδες. Δεν συμμετείχαν ο Απόλλωνας και η ΑΠΟΕΛ οι οποίες αποτέλεσαν το ζευγάρι του τελικού την προηγούμενη περίοδο και η ομάδα fair play του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2016-17, Δόξα Κατωκοπιάς.
Μέσα από τη διαδικασία της κλήρωσης 7 ομάδες εξαιρέθηκαν από τον Α΄ γύρο. Οι ομάδες αυτές ήταν η Ομόνοια Λευκωσίας, ο Άρης Λεμεσού, η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, η ΑΕΚ Λάρνακας, ο Ερμής Αραδίππου, η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών και η ΠΑΕΕΚ Κερύνειας.
Οι αγώνες της φάσης αυτής ήταν μονοί. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεση πέναλτι.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 7 ομάδες που είχαν εξαιρεθεί από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΚ και ο Απόλλων. Ο τελικός διεξήχθη στις 16 Μαΐου 2018 στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ με σκορ 2-1.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ίντα Ρουμπινστάιν
Η Ίντα Λβόβνα Ρουμπινστάιν (ρωσικά: И́да Льво́вна Рубинште́йн) (3 Οκτωβρίου [ Ιουλ. ημερ. 21 Σεπτεμβρίου] – 20 Σεπτεμβρίου 1960)  ήταν Ρωσίδα χορεύτρια, ηθοποιός, υποστηρίκτρια της τέχνης και προσωπικότητα της Μπελ Επόκ. Έπαιξε με τα Ρωσικά Μπαλέτα του Ντιαγκίλεφ από το 1909 έως το 1911 και στη συνέχεια παραιτήθηκε, για να δημιουργήσει τη δική της εταιρεία. Το Boléro από τον Ραβέλ (1928) ήταν μεταξύ των επιτροπών της.
Νεανικά χρόνια και οικογένεια
Η Ρουμπινστάιν γεννήθηκε σε μια από τις πλουσιότερες οικογένειες της Ρωσίας, από Εβραίους γονείς στο Χάρκοβο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και μεγάλωσε στην Αγία Πετρούπολη. Για πολλά χρόνια, ήταν ένα μυστήριο, εάν γεννήθηκε στο Χάρκοβο ή στην Αγία Πετρούπολη, περιπλεγμένο από τη φήμη ότι η «Ίντα» ήταν σύντομο όνομα αντί για την «Αδελαΐδα». Η ίδια η Ρουμπινστάιν δεν θα επιβεβαίωνε πού γεννήθηκε, ούτε αν η Ίντα ήταν ψευδώνυμο, προτιμώντας την αύρα του μυστηρίου. Χρόνια μετά το θάνατό της, η ιστορική καταγραφή ανακαλύφθηκε στα αρχεία της Συναγωγής Kharkov Choral, όπου ο πατέρας της ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου: η γέννηση μιας κόρης, Ida Lvovna, στις 21 Σεπτεμβρίου ( OS, NS 5 Οκτωβρίου), στον πατέρα Lev Ο Ruvimovich, Επίτιμος Πολίτης του Χάρκοβο, και η μητέρα Ερνέστινα Ισαάκοβνα Ρουμπινστάιν, είχαν καταγραφεί υποχρεωτικά στο μητρώο το 1883. Είχε μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Ρέιτσελ, που γεννήθηκε το 1876.
Ο παππούς της Ίντα, Ρουβίμ (Ρομάν) Ρουμπινστάιν, ήταν επιτυχημένος έμπορος ζάχαρης στο Χάρκοβο. Μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη, όπου ίδρυσε την εταιρεία Roman Rubinstein & Sons με τους δύο γιους του, τον Λεβ (Λέων) και τον Άντολφ (Αντόν). Η οικογένεια πολλαπλασίασε την επένδυσή τους πολλές φορές και έγιναν εκατομμυριούχοι τη στιγμή, που γεννήθηκε η Ίντα. Η οικογένεια επεκτάθηκε ώστε να κατέχει αρκετές τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της Πρώτης Τράπεζας του Χάρκοβο, εργοστάσια ζάχαρης και ζυθοποιείων.
Η οικογένεια δώρισε μεγάλα χρηματικά ποσά σε φιλανθρωπίες, ιδιαίτερα στις τέχνες. Ο Λεβκαι ο Άντολφ ήταν και οι δύο καλά εκπαιδευμένοι. Φιλοξένησαν τακτικά διακεκριμένους διανοούμενους και καλλιτέχνες στο σπίτι τους. Ο γιος του Άντολφ Ιωσήφ έγινε ένας επιτυχημένος πιανίστας, που σπούδασε υπό τον Φραντς Λιστ.
Η μητέρα της πέθανε όταν η Ίντα ήταν πολύ μικρή, και το 1892, ο πατέρας της πέθανε στη Φρανκφούρτη, αφήνοντάς της μια τεράστια περιουσία. Το 1893, η 8χρονη Ίντα στάλθηκε στην Αγία Πετρούπολη, για να ζήσει με τη θεία της, την κοσμική "Μαντάμ" Γκόρβιτς (Horwitz). Η Ρουμπινστάιν μεγάλωσε στο αρχοντικό της θείας της στο περίφημο Promenade des Anglais της πόλης, όπου της δόθηκε η καλύτερη εκπαίδευση. Μιλούσε άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά. Όταν ενδιαφερόταν για την Αρχαία Ελλάδα, ένας Έλληνας καθηγητής κλήθηκε να την διδάξει στην Αγία Πετρούπολη.
Της δόθηκε επίσης η καλύτερη διδασκαλία στη μουσική, το χορό και το θέατρο, συμπεριλαμβανομένων μαθημάτων από εκπαιδευτές από τα ρωσικά αυτοκρατορικά θέατρα. Δεν είχε φυσική ικανότητα χορού, αλλά δούλευε συνεχώς στη στάση, τις κινήσεις και τις πιρουέτες της. Τελικά, εξαιτίας της κρυφής πρόθεσής της να βγει στη σκηνή η ίδια, πήγε στο Παρίσι με το πρόσχημα να συνεχίσει την εκπαίδευσή της.
Επαγγελματικά έτη
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ρουμπινστάιν στο Σεχραζάντ του Ρίμσκι-Κορσακόφ, 1910 μικρογραφία| Ο Ρουμπινστάιν ως Άγιος Σεμπαστιάν στο έργο «Το Μαρτύριο του Αγίου Σεμπαστιάν», 1911 μικρογραφία| Ρουμπινστάιν το 1922 Στο Παρίσι, η Ρουμπινστάιν ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός, εμφανιζόμενη στη σκηνή σε διάφορα στάδια "άσεμνης" αμφίεσης. Τα νέα έφτασαν στην Αγία Πετρούπολη και στα αυτιά της συντηρητικής Ορθόδοξης οικογένειας της. Ενώ ήταν απόλυτα αξιοσέβαστο να βλέπεις την ανώτερη τάξη στο θέατρο, η ηθοποιός δεν διέφερε από την πόρνη στα μάτια των τρομοκρατημένων συγγενών της. Ο γαμπρός της, ένας παρισινός γιατρός με το όνομα Λέβινσον (Levinson), την είχε κηρύξει νομικά τρελή, για να την δεσμεύσει σε ένα πνευματικό άσυλο, για να σώσει την τιμή της οικογένειας.
Η οικογένειά της στο Χάρκοβο και στην Αγία Πετρούπολη, δυσαρεστημένη με το ότι βρίσκεται σε άσυλο, ζήτησε να απελευθερωθεί και να σταλεί στο σπίτι. Όταν επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη, ήταν πάντα συνοδευόμενη από την γκουβερνάντα της, όπως ήταν συνηθισμένο για μια άγαμη νεαρή γυναίκα της κοινωνικής της τάξης. Για να κερδίσει την ελευθερία και το δικαίωμά της να ελέγξει την περιουσία της, παντρεύτηκε τον πρώτο ξάδερφό της Βλαντιμίρ Γκόρβιτς, ο οποίος ήταν ερωτευμένος μαζί της και της επέτρεψε να ταξιδέψει και να εκτελεί παραστάσεις.
Είχε, σύμφωνα με το πρότυπο του ρωσικού μπαλέτου, λίγη επίσημη εκπαίδευση. Διδάχθηκε από τον Μιχαήλ Φοκίν, και έκανε το ντεμπούτο της το 1908. Αυτή ήταν μια μοναδική ιδιωτική παράσταση της Salomé του Όσκαρ Ουάιλντ, στην οποία απογυμνώθηκε κατά τη διάρκεια του Χορού των επτά πέπλων.
Η Σεργκέι Ντιαγκίλεφ την πήρε με τα Ρωσικά Μπαλέτα και χόρεψε τον ομώνυμο ρόλο της Cléopâtre στην σεζόν του Παρισιού το 1909 και στη Σεχραζάντ ( Scheherazade) του Zobéide το 1910. Και τα δύο εξωτικά μπαλέτα χορογραφήθηκαν από τον Fokine και σχεδιάστηκαν από τον Λέων Μπακστ. Το φινάλε της Cléopâtre ενέπνευσε το Σουβενίρ του Kees van Dongen για τη σεζόν της Ρωσικής Όπερας του 1909. Ο σύντροφός της στο Σεχραζάντ ήταν ο μεγάλος Βάτσλαφ Νιζίνσκι. Το έργο Σεχραζάντ θαυμάζονταν εκείνη την εποχή για τον τολμηρό αισθησιασμό και τα πολυτελή σκηνικά του, αλλά αυτές τις μέρες σπάνια εκτελείται. Στις σύγχρονες προτιμήσεις, θεωρείται πάρα πολύ ως παντομίμα και ο τότε μοντέρνος ανατολίτικος χαρακτήρας του φαίνεται παρωχημένος.
Η Ρουμπινστάιν εγκατέλειψε τα Ρωσικά Μπαλέτα το 1911.
Εταιρείες Ρουμπινστάιν
Αφού έφυγε από τα Ρωσικά Μπαλέτα, η Ρουμπινστάιν δημιούργησε τη δική της εταιρεία χορού, χρησιμοποιώντας τον πλούτο, που είχε κληρονομήσει, και ανέθεσε πολλές πολυτελείς παραγωγές. Το 1911, ερμήνευσε στο έργο Le Martyre de Saint Sebastien. Η δημιουργική ομάδα ήταν ο Φοκίν (χορογραφία). ο Μπακστ (σχεδιασμός); Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο (κείμενο) και μουσική επιμέλεια από τον Ντεμπυσσύ. Αυτό ήταν και ένας θρίαμβος για τον τυποποιημένο μοντερνισμό του και ένα σκάνδαλο. Ο Αρχιεπίσκοπος του Παρισιού απαγόρευσε στους Καθολικούς να παρευρεθούν επειδή τον Άγιο Σεμπαστιάν τον υποδυόταν μια γυναίκα και μια Εβραία.
Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρουμπινστάιν εμφανίστηκε σε διάφορα έργα και στο Istar του Στάατ στην Όπερα του Παρισιού το 1924. Έπαιξε επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη βωβή ταινία του 1921 La Nave βασισμένη στο έργο του Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο με το ίδιο όνομα και σε σκηνοθεσία του γιου του. Μεταξύ 1928 και 1929, διέθυνε τη δική της εταιρεία στο Παρίσι με τη Νιζίνσκα ως χορογράφο. Της είχε ανατεθεί και έπαιξε στο Boléro του Μωρίς Ραβέλ το 1928. Άλλα έργα, που αναπτύχθηκαν το 1928 ήταν ο David του Massine, με μουσική του Sauguet, και Le Baiser de la fée, με μουσική του Στραβίνσκι, και χορογραφία του ΝιζίνσκαΝιζίνσκα. Το ρεπερτόριο περιλάμβανε επίσης το The Firebird ( L'Oiseau de Feu ) με μουσική του Στραβίνσκι και χορογραφία του Φοκίν. Αυτή ήταν μια από τις πιο εντυπωσιακές δημιουργίες για τα Ρωσικά Μπαλέτα. Η εταιρεία αναβίωσε το 1931 και το 1934, με νέα έργα. Έκλεισε την εταιρεία το 1935 και έδωσε την τελευταία της παράσταση με το έργο Jeanne d'Arc au bûcher στο Παρίσι, 1939.
Η Ρουμπινστάιν συχνά διοργάνωνε δωρεάν εκδηλώσεις μπαλέτου και συνέχισε να χορεύει μέχρι την έναρξη του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετέπειτα ζωή
Η Ρουμπινστάιν δεν θεωρείται ότι βρίσκεται στην πρώτη κατηγορία των μπαλαρίνων. Ξεκίνησε την εκπαίδευσή της πολύ αργά για να είναι δυνατή. Ωστόσο, είχε τεράστια σκηνική παρουσία και ήταν ικανή να δρα. Ήταν επίσης σημαντικός χορηγός της τέχνης και έτεινε να αναθέτει έργα, που ταίριαζαν στις ικανότητές της, έργα, που συνδύαζαν το χορό με το δράμα και τη θεατρική τέχνη. Το 1934, η γαλλική κυβέρνηση της απένειμε το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής και, στη συνέχεια, το 1939 τον Μεγάλο Σταυρό της Λεγεώνας, την υψηλότερη τιμή του. Το 1935, της απονεμήθηκε επίτιμη γαλλική υπηκοότητα και το 1936 μεταστράφηκε στο Ρωμαιοκαθολικισμό.
Το 1940, έφυγε από τη Γαλλία κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής και έφτασε στην Αγγλία μέσω της Αλγερίας και του Μαρόκου. Εκεί βοήθησε τους τραυματίες ελεύθερους Γάλλους στρατιώτες μέχρι το 1944. Ο Γουόλτερ Γκίννες (αργότερα Lord Moyne), ο μακροχρόνιος εραστής και χορηγός της, παρέμεινε υποστηρικτικός, παρέχοντας μια σουίτα στο Ritz Hotel, έως ότου δολοφονήθηκε από την Stern Gang στα τέλη του 1944. Επέστρεψε στη Γαλλία μετά τον πόλεμο, ζώντας τελικά στο Les Olivades στη Βανς.
Η Ρουμπινστάιν έζησε τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής της σχετικά ήσυχα. Πέθανε το 1960 στη Βανς της Γαλλίας και είναι θαμμένη εκεί κοντά.
Εικόνες και πίνακες
μικρογραφία| [[Βαλεντίν Σερόφ, πορτρέτο της Ίντα ως Σαλώμη, 1910.]] Η Ρουμπινστάιν τιμήθηκε πολύ στην τέχνη. Το πορτρέτο της από τον Βαλεντίν Σερόφ το 1910 σηματοδοτεί την πιο ολοκληρωμένη συνειδητοποίηση του ώριμου στυλ του. Ο γλύπτης του Art Deco Ντέμετρε Κίπαρους δημιούργησε ένα ειδώλιο της Ρουμπινστάιν και επίσης τη ζωγραφίσαν ο Αντόνιο ντε λα Γκαντάρα και ο Ζακ Εμίλ Μπλανς. Ο σχεδιαστής κοστουμιών Λέων Μπακστ δημιούργησε πολλές εικόνες της Ρουμπινστάιν σε διάφορους ρόλους. Η Ρουμπινστάιν δεν αγαπούσε το παρατεταμένο ποζάρισμα και κέρδισε τη φήμη ότι ήταν ένα δύσκολο θέμα. Για αυτόν τον λόγο, ο Μπλανς και άλλοι προτιμούσαν να δουλεύουν από φωτογραφίες.
Η Ρουμπινστάιν ήταν αμφιφυλόφιλη και το 1911 ξεκίνησε μια τριετή σχέση με τον ζωγράφο Ρομάιν Μπρουκς, ο οποίος δημιούργησε αρκετά εντυπωσιακά πορτρέτα, συμπεριλαμβανομένου ενός από τον χορευτή ως γυμνό μοντέλο για την Αφροδίτη. Τα πορτρέτα των Μπρουκς βασίστηκαν σε «μια εξαιρετική σειρά φωτογραφιών, που τραβήχτηκαν από τον Μπρουκς εκείνη την εποχή».
Πηγές
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι Κατηγορία:Ρωσίδες μπαλαρίνες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ρωσίδες μοντέλα Κατηγορία:Εβραίοι χορευτές Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Ρωσία Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες
Μπλερ Γουίλιαμς
Η Μπλερ Γουίλιαμς, γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου του 1994 και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου του 1994 στην Λόμα Λίντα της Καλιφόρνια των Η.Π.Α. Φοίτησε σε ιδιωτικό χριστιανικό σχολείο και στη συνέχεια σε καθολικό γυμνάσιο του Λος Άντζελες, από όπου και αποφοίτησε .Η Μπλερ πριν από την εισχώρησή της στον χώρο του πορνό, ήταν νηπιαγωγός και για 3 χρόνια ήταν δασκάλα στο κατηχητικό της ενορίας της, όπου ασχολούνταν με παιδιά ηλικίας 1-6 ετών. Ορισμένες από τις δραστηριότητές της στον συγκεκριμένο χώρο περιελάμβαναν την ανάγνωση χωρίων από τη Βίβλο και την παρακολούθηση σχετικών βίντεο.
Η συμμετοχή στο The Sex Factor
Η Μπλερ Γουίλιαμς, δεν είχε φιλήσει κανένα αγόρι μέχρι την ηλικία των δεκατεσσάρων ετών, ενώ η πρώτη της φορά που έκανε σεξ ήταν στην ηλικία των δεκαεννέα ετών. Πριν ξεκινήσει την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό και σε ηλικία είκοσι δύο ετών, η Μπλερ συμμετείχε (και αργότερα κέρδισε) στο ριάλιτι σόου, The Sex Factor. Το The Sex Factor ήταν μια τηλεοπτική σειρά-ριάλιτι, όπου παρουσίαζε η πορνοστάρ Άσα Ακίρα και οι διαγωνιζόμενοι αγωνίζονταν για το τελικό έπαθλο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων.
Καριέρα
Το 2015, μόλις ολοκληρώθηκε το ριάλιτι σόου όπου συμμετείχε και κέρδισε η Μπλερ, ξεκίνησε να συμμετέχει σε ταινίες πορνό. Τα είδη ταινιών πορνό όπου έχει συμμετάσχει είναι hardcore, threesome, POV, teen, lesbian, work και striptease. Μερικές από τις πιο διάσημες ταινίες της είναι η Paranormal Sexperiments(2016) και ο Dare Dorm(2016). Επίσης έχει συνεργαστεί με πολλές γνωστές εταιρίες και ιστοσελίδες της βιομηχανίας του πορνό, όπως Brazzers, Vixen, Swallowed.com, BAEB.COM, Evil Angel, Tushy.com και BANG.com. Το 2017 είχε δύο υποψηφιότητες στα βραβεία ερωτικών ταινιών AVN Awards. Έχει κερδίσει ένα βραβείο AVN και ένα Digital Playground Award στην κατηγορία του Deeper Deepthroat. Η Μπλερ Γουίλιαμς έχει ενισχύσει τα στήθη της με επιθέματα σιλικόνης και δεν έχει κανένα τατουάζ πάνω της. Διαθέτει ένα καλογυμνασμένο και καλλίγραμμο σώμα, με μετρήσεις 36D-29-38 και διαθέτει επίσης ένα ζευγάρι γαλάζιων ματιών.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Ζαν-Μπερνάρ Πουί
Ο Ζαν-Μπερνάρ Πουί (γαλλικά: Jean-Bernard Pouy), γεννημένος στις 2 Ιανουαρίου 1946 στο Παρίσι, είναι Γάλλος συγγραφέας αστυνομικών - νουάρ μυθιστορημάτων και διευθυντής λογοτεχνικών σειρών.
Πολυβραβευμένος συγγραφέας με μεγάλες επιτυχίες, έχει δημοσιεύσει πάνω από 130 μυθιστορήματα και πολυάριθμα διηγήματα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν-Μπερνάρ Πουί γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1946 στο Παρίσι. Ο πατέρας του ήταν σιδηροδρομικός υπάλληλος. Σπούδασε ιστορία τέχνης (τμήμα κινηματογράφου) και άσκησε διάφορα επαγγέλματα μέχρι την ηλικία των 35 ετών, όταν η συγγραφή έγινε η κύρια ασχολία του. Εργαζόμενος σε λύκειο του Ιβρί, μαθητές του ζήτησαν να τους διηγηθεί τα βιώματά του από τον Μάη του '68, έτσι έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα Ο Σπινόζα γαμάει τον Χέγκελ, το οποίο εκδόθηκε λίγα χρόνια αργότερα, το 1983. Το έργο, με ειρωνική και κυνική ματιά στον Μάιο του '68 αναδημοσιεύτηκε πολλές φορές και ακολούθησαν δύο συνέχειες. Με το δεύτερο μυθιστόρημά του, Κάψαμε μία Αγία (2001), μπήκε στη «Μαύρη Σειρά» των εκδόσεων Γκαλιμάρ, ενώ συνεχίζει να δημοσιεύει σε πολλούς άλλους εκδότες. Λάτρης της γλώσσας και της λογοτεχνίας, γράφει νουάρ μυθιστορήματα και διηγήματα, ανάμεσα στην κοινωνική κριτική και το ανατρεπτικό, αναρχικό χιούμορ, επηρεασμένος από την πειραματική γραφή ΟυΛιΠό, και επιβάλλει συνεχώς τυπικούς και αφηγηματικούς περιορισμούς στον εαυτό του, προσφέροντας πάντα στον αναγνώστη πολλά επίπεδα ανάγνωσης.
Παραγωγικός και πολύπλευρος συγγραφέας, ο Ζαν-Μπερνάρ Πουί έκανε εκπομπές στον σταθμό Γαλλία-Πολιτισμός, είναι επίσης αρθρογράφος και σκιτσογράφος. Έχει δημοσιεύσει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα, θεατρικά έργα, δοκίμια και σενάρια για κόμικς και ταινίες.
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά. Έχει τιμηθεί με βραβεία τόσο για μεμονωμένα μυθιστορήματα όσο και για το σύνολο του έργου του.
Έξω Κατοικίες Θήρας
Οι Έξω Κατοικίες είναι πολύ μικρός οικισμός των Φηρών στη Σαντορίνη ο οποίος βρίσκεται δίπλα και βορειοανατολικά τους στον δρόμο προς τον Έξω Γιαλό σε υψόμετρο 220 μέτρα. Απογράφεται για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 στην τότε κοινότητα Θήρας. Με βάση το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική κοινότητα Θήρας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θήρας του Δήμου Θήρας ενώ με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 26 κάτοικοι.
Παραπομπές
Έξω Κατοικίες Θήρας Κατηγορία:Δήμος Θήρας