cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λέρος
Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο
thumb|Ο προσφυγικός καταυλισμός μπροστά από το εγκαταλελειμμένο κτίριο του 11ου περιπτέρου του Ψυχιατρείου. Το 1957 διαµορφώθηκε η ιδέα να µετατραπούν τα άδεια κτίρια του ιταλικού ναυαρχείου στη Λέρο σε µια αποικία ψυχασθενών µε στόχο την απασχόλησή τους σε γεωργικές ασχολίες. Το Ψυχιατρικό Νοσοκοµείο Λέρου ιδρύθηκε µε τα Βασιλικά ∆ιατάγµατα στις 28-5-57 και δέχτηκε τους πρώτους 300 ασθενείς στις 2-1-1958 από το Λοιµοκαθαρτήριο Αθηνών, που είχαν µεταφερθεί εκεί από το ∆αφνί το 1953. Η επιλογή των ασθενών έγινε µε κριτήριο την έλλειψη επισκέψεων από συγγενικά πρόσωπα στα ιδρύµατα όπου νοσηλεύονταν για διάστηµα µεγαλύτερο των 12 µηνών. Σιγά σιγά ο αριθµός των ασθενών πολλαπλασιάστηκε, διότι µεταφέρθηκαν εκεί ασθενείς από τα ψυχιατρεία της Θεσσαλονίκης, των Χανίων και της Κέρκυρας. Η πρώτη ονοµασία του Ψυχιατρείου ήταν «Αποικία Ψυχοπαθών Λέρου» µε έδρα το Λακκί και δύναµη 650 κλινών. Το 1980 οι νοσηλευόµενοι έφθασαν τους 2000, το 1988 στους 1150 ενώ το 1991 ήταν 991. Στις αρχές τους 1980 το προσωπικό του ψυχιατρείου της Λέρου ανερχόταν σε χίλια περίπου άτοµα, αν και ο αριθµός των ψυχιάτρων ήταν µόνο δύο. Η πλειοψηφία του προσωπικού, που είχε φυλακτικό ρόλο, προήλθε απ' το ντόπιο πληθυσμό, ενώ για πολλά χρόνια ήταν ανύπαρκτη η επιστημονική στήριξη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση του ιδρυματισμού και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης των εγκλείστων, αφού δεν υπήρχε θεραπευτικό πλάνο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ξέσπασαν οι πρώτες καταγγελίες για τις κακές συνθήκες διαβίωσης των εγκλείστων στο ΚΘΛ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σταματήσουν οι μεταφορές ασθενών στη Λέρο με απόφαση του Υπουργείου Υγείας το 1982. Οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί και σήμερα το ψυχιατρείο λειτουργεί ως Κ.Θ.-Κ.Υ.Λέρου (Κρατικό Θεραπευτήριο-Κέντρο Υγείας Λέρου).
Γιώργος Γούσιας
Βίος
Γύρισε στην Ελλάδα μεταπολιτευτικά, το 1976, και εγκαταστάθηκε στο κέντρο της Αθήνας. Προσχώρησε στο Μαοϊκό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας (ΕΚΚΕ) και δύο χρόνια αργότερα, το 1978, εκδόθηκαν σε δύο τόμους τα απομνημονεύματά του (από τις εκδόσεις «Να υπηρετούμε το λαό» του ΕΚΚΕ) με τίτλο «Οι αιτίες για τις ήττες, τη διάσπαση του ΚΚΕ και της ελληνικής αριστεράς».
Λέρος
Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο
Τον Δεκέμβριο του 2015 μέσα στο χώρο του ψυχιατρείου, όπου ακόμη διαμένουν 200 νοσηλευόμενοι, με απόφαση της Κυβέρνησης και του Δήμου Λέρου, για τη "διαχείριση των προσφυγικών πληθυσμών", ιδρύθηκε hotspot (κέντρο καταγραφής και ταυτοποίησης προσφύγων) με προσφυγικό καταυλισμό δυναμικότητας 1.000 θέσεων. Κάτοικοι αλλά και επαγγελματίες ψυχικής υγείας εξέφρασαν τη βαθιά ανησυχία τους για την επαναλειτουργία, ως χώρου στρατοπεδισμού και μαζικής διαχείρισης ανθρώπων, αυτού του ιστορικά φορτισμένου τόπου που έγινε γνωστός ως "Το ένοχο μυστικό της Ευρώπης" από το ομώνυμο άρθρο του Observer.
Γιώργος Γούσιας
Βίος
Ο Γούσιας σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στις 15 Δεκεμβρίου 1979, καθώς παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο ενώ διέσχιζε την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας βγαίνοντας από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, όπου είχε πάει για να υποβληθεί σε εξετάσεις. Το ΚΚΕ χαρακτήρισε ύποπτο το δυστύχημα: η οδηγός του ΙΧ που παρέσυρε τον Γούσια, Βιολέτα Σμπαρούνη, αρχικά συνελήφθη από την Αστυνομία Πόλεων, αλλά δεν προέκυψε κάτι σε βάρος της.
Λέρος
Γεωγραφία
Το Γεωγραφικό ανάγλυφο του νησιού χαρακτηρίζεται από μικρούς λόφους και αναρίθμητους κολπίσκους με μεγαλύτερο τον κόλπο του Λακιού που είναι το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι στην ανατολική μεσόγειο, για αυτό τον λόγο άλλωστε οι Ιταλοί το 1932 δημιούργησαν εκεί τον κύριο ναύσταθμό τους στα Δωδεκάνησα. Άλλοι μεγάλοι όρμοι είναι των Αλίντων, της Γούρνας, του Βρωμόλιθου, ο κόλπος στο Παρθένι και το Μπλεφούτι και το Παντέλι. Το μεγαλύτερο υψόμετρο βρίσκεται στο Κλειδί (γύρω στα 300 μ περίπου), άλλα βουνά στη Λέρο είναι η Σκουμπάρδα και το Διαπόρι στα νότια και το Απιτίκι στα ανατολικά.
Γιώργος Γούσιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Λέρος
Δήμος Λέρου
Ο δήμος Λέρου περιλαμβάνει το νησί της Λέρου, τις γύρω νησίδες, καθώς και τα απομακρυσμένα νησάκια Κίναρος, Λέβιθα και Φαρμακονήσι. Έδρα του Δήμου είναι η Αγία Μαρίνα. Ο Δήμος Λέρου έχει μόνιμο πληθυσμό 7.917 κατοίκους. Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.10.Γ. αυτού.
Δήμαρχοι Λέρου
Ο δήμος συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Αγία Μαρίνα.
Οδικό δίκτυο
Το κύριο οδικό δίκτυο αποτελείται από τις Επαρχιακές οδούς που είναι:
Επίσης γίνονται ενέργειες επέκτασης του Επαρχιακού δικτύου σε συνεργασία με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ώστε να περιλάβει όλες της κύριες συνδέσεις του νησιού.
Οικισμοί και νησίδες
Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον Δήμο Λέρου:
Ιπποσύνη
thumb|Τοιχογραφία του 13ου αιώνα, η Λούνετ δίνει στον Ιβέιν το μαγικό δαχτυλίδι - μια σκηνή από τον [[Iwein του Χάρτμαν φον Άουε (Κάστρο Ρόντενεγκ, Άλτο Άντιτζε, Ιταλία)]] Η ιπποσύνη (γαλλικά: chevalerie) ή ο ιπποτικός κώδικας είναι ένας άτυπος και ποικίλος κώδικας δεοντολογίας που αναπτύχθηκε μεταξύ του 1170 και του 1220, ο οποίος ποτέ δεν αποφασίστηκε ούτε συνοψίστηκε σε ένα ενιαίο έγγραφο, που συνδέεται με το μεσαιωνικό θεσμό του ιπποτισμού. Οι συμπεριφορές των ιπποτών και των κυριών κυβερνώνταν από ιπποτικούς κοινωνικούς κώδικες. Τα ιδεώδη της ιπποσύνης διαδόθηκαν στη μεσαιωνική λογοτεχνία, ειδικά στην ύλη της Βρετανίας και στην ύλη της Γαλλίας, η οποία βασίστηκε στο Historia Regum Britanniae του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ, το οποίο εισήγαγε το θρύλο του βασιλιά Αρθούρου, που γράφτηκε στη δεκαετία του 1130.
Λέρος
Χωριά-οικισμοί
Το Παντέλι είναι ένα χωριό ψαράδων με μικρές ψαροταβέρνες και καφενεία, που έχει κρατήσει τον παραδοσιακό χαρακτήρα του, μακριά από το μαζικό τουρισμό. Είναι ένα από τα γραφικότατα σημεία του νησιού.
Ιπποσύνη
Ο κώδικας της ιπποσύνης που αναπτύχθηκε στη μεσαιωνική Ευρώπη, είχε τις ρίζες του σε προηγούμενους αιώνες. Εμφανίστηκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από την ιδεοποίηση του ιππικού με τη στρατιωτική γενναιότητα, την ατομική εκπαίδευση και την εξυπηρέτηση σε άλλους - ειδικά στη Γαλλία - μεταξύ των ιπποδρομιών στο ιππικό του Καρλομάγνου. Ο όρος "ιπποσύνη" προέρχεται από τον παλαιό γαλλικό όρο chevalerie, ο οποίος μπορεί να μεταφραστεί σε "άλογο στρατού".
Λέρος
Χωριά-οικισμοί
Βρομόλιθος ονομάζεται ένας ανοιχτός όρμος δίπλα στο Παντέλι της Λέρου. Έχει μεγάλη αμμουδερή και σε μερικά σημεία βοτσαλωτή παραλία. Κοντά βρίσκονται μικρά ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ψαροταβέρνες δίπλα στη θάλασσα. Απέναντι βρίσκεται το νησάκι της Αγίας Κυριακής με ένα εκκλησάκι στην πλαγιά του μικρού λόφου του.
Ιπποσύνη
Με την πάροδο του χρόνου, το νόημά της στην Ευρώπη έχει βελτιωθεί ώστε να τονίσει τις κοινωνικές και ηθικές αρετές γενικότερα. Ο κώδικας της ιπποσύνης, όπως έμενε από τον ύστερο μεσαίωνα, ήταν ένα ηθικό σύστημα το οποίο συνδύαζε το ήθος του πολεμιστή, την ευσέβεια του ιππότη και τους ευγενείς τρόπους, ενώ όλα συνωμοτούσαν για να καθιερώσουν μια έννοια τιμής και ευγένειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Μεσαίωνα
Λέρος
Χωριά-οικισμοί
Η Αγ.Μαρίνα, ένας γραφικός, παραδοσιακός, νησιώτικος οικισμός με θέα στην είσοδο ενός μεγάλου κόλπου και φυσικού λιμένα, είναι χτισμένος αμφιθεατρικά και ανεβαίνει προς το Πάτελο ή προς την Αγία Παρασκευή περνώντας δίπλα απ' το Μπρούτζι κι από εκεί στους γύρω λόφους.
Ο κόλπος του Λακκιού είναι ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια της Μεσογείου. Το Λακκί (Porto Lago) χτίστηκε κατά την διάρκεια της Ιταλικής κατοχής ως πόλη που στέγαζε αξιωματικούς και πολιτικό προσωπικό της παρακείμενης στρατιωτικής βάσης. Σήμερα, πέρα από το ότι είναι το κύριο λιμάνι του νησιού, αποτελεί και το εμπορικό του κέντρο.
Το Κριθώνι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1χλμ από την Αγία Μαρίνα και πριν τον οικισμό Άλιντα.
Ακτοπλοϊκή σύνδεση
Η Λέρος έχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με τα νησιά της Κω, της Ρόδου, της Πάτμου, της Σύρου με το δρομολόγιο που καταλήγει στον Πειραιά (ξεκινώντας από Ρόδο) από το λιμάνι του Λακκιού, ενώ ημερόπλοια συνδέουν καθημερινά το νησί με την Κάλυμνο, τους Λειψούς, τους Αρκιούς, το Αγαθονήσι και τη Σάμο.
Πανιώνιος Λέρου
|right|100px Ο '''Α.Ο. Καλαθοσφαίρισης Πανιώνιος Λέρου''' ιδρύθηκε το 1993 από μια παρέα φιλάθλων του νησιού με μικρασιατική καταγωγή, φίλων του μπάσκετ και φίλων του ιστορικού Πανιωνίου της Σμύρνης, με πρωτοστάτη το Φίλιππο Δημητρακόπουλο. Την προσπάθειά τους στήριξε η ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου της Ν. Σμύρνης στέλνοντας κατά καιρούς στις εκδηλώσεις και στους αγώνες στο τοπικό πρωτάθλημα διάφορα μέλη της ομάδας: παράγοντες, προπονητές ή παίκτες, όπως τους Βλάντο Τζούροβιτς, Φάνη Χριστοδούλου, Γιώργο Καράγκουτη, Π.Τζ. Μπράουν, Ισίδωρο Κούβελο, Γιώργο Κατσιφαράκη κ.ά. Η ομάδα δημιούργησε το πρώτο αξιοπρεπές γήπεδο μπάσκετ στο νησί, αλλά λίγα χρόνια αργότερα αδρανοποιήθηκε λόγω έλλειψης στοιχειωδών αθλητικών χώρων και κυρίως κλειστού γηπέδου. Από το 2006, που κατασκευάστηκε σοβαρό γήπεδο και επίκειται η κατασκευή κλειστού,το οποίο έχει πλέον κατασκευαστεί, ο σύλλογος δραστηριοποιήθηκε ξανά, δημιούργησε τμήματα υποδομής αγοριών-κοριτισών και μετέχει στο πρωτάθλημα της ΤΕ ΕΟΚ Δωδεκανήσου με προπονητή τον Μάριο Γραμμενά. Μετά τον κύριο Γρεμμενά και την επιτυχημένη συμβολή του στον "Πανιώνιο Λέρου" τον σύλλογο ανέλαβε ο κύριος Χατζηδάκης Γεώργιος ο οποίος έχει οδηγήσει τον σύλλογο σε σίγουρα μονοπάτια με την πλούσια αθλητική και προπονητική εμπειρία που διαθέτει. Το κύριο χαρακτηριστικό του συλλόγου είναι ότι λειτουργεί σαν οικογένεια
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη νήσο Λέρο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-4511, που καλύπτει και τη νήσο Κάλυμνο.
Ροδόπολη (αποσαφήνιση)
Το τοπωνύμιο Ροδόπολη μπορεί να αναφέρεται στις εξής περιοχές:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1962
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1962 διεξήχθη στις 4 Μαρτίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παπαβασιλείου της ΑΕΚ (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε η ΑΕΚ.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1962
Βουλευτικές εκλογές της Νότιας Οσετίας (2019)
Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Νότια Οσετία στις 9 Ιουνίου 2019.
Το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Οσσετία έχασε την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο. Μόνο τρία άλλα εκλεγμένα μέλη εξασφάλισαν την υποστήριξή τους εάν η Ενωμένη Οσσετία επρόκειτο να σχηματίσει κυβέρνηση, αφήνοντάς την με ισχνή πλειοψηφία. με διαφορά μίας έδρας
Εκλογικό σύστημα
Ένα νέο εκλογικό σύστημα εισήχθη πριν από τις εκλογές, εισάγοντας ένα μικτό εκλογικό σύστημα, με τις 17 από τις 34 έδρες να εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια, και οι άλλες 17 να εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Μεταξύ 2004 και 2014 όλες οι έδρες εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση.
Παραπομπές
2019 Νοτια Οσετια
Ζώνη Έβρου
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ζώνη (τοπωνύμια)
Η Ζώνη είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 110 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ζώνη βρίσκεται στον βόρειο Έβρο, προς τη μεθοριακή γραμμή της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και απέχει 39 χλμ. δυτικά από την Ορεστιάδα. Σε τοποθεσία, βορειοανατολικά του χωριού και ανάμεσα στα χωριά Μικρή Δοξιπάρα (ΒΑ.) και Χελιδόνα (Α.), υπάρχει τούμπα - τύμβος διαμέτρου 60 μέτρων και ύψους 7,5 που κατασκευάστηκε σταδιακά, στις αρχές του 2ου αιω. επάνω σε φυσικό ύψωμα, ώστε ο τύμβος να είναι ορατός από μακριά και βρισκόταν στο δρόμο που ένωνε την Αδριανούπολη με τη Φιλιππούπολη. Σε αυτόν ενταφιάστηκαν, μετά από καύση, τέσσερα μέλη μιας πλούσιας οικογένειας γαιοκτημόνων και δίπλα τα κτερίσματά τους, πέντε άμαξες που τους μετέφεραν στην περιοχή του τύμβου, τα υποζύγιά τους και πέντε ακόμη άλογα. Η περιοχή από το 2011 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος με την ονομασία Τύμβος Μικρής Δοξιπάρας - Ζώνης.
Ονομασία - Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζώνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τη Μικρή Δοξιπάρα και τη Χελιδόνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ζώνης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κυπρίνου του δήμου Ορεστιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 150 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Τον αρχαιολογικό χώρο Μεσημβρία - Ζώνη κοντά στην Αλεξανδρούπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Order of the Illuminati
Order of the Illuminati είναι ο τίτλος του τέταρτου άλμπουμ του αμερικάνικου speed metal συγκροτήματος Agent Steel, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Ιουνίου 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Scarlet Records.
Το συγκρότημα είχε μετονομαστεί σε Order of the Illuminati το 2001, ηχογραφώντας μία διασκευή στο "Hole In The Sky" των Black Sabbath για την συλλογή "Evil Lives: A True Metal Tribute To Black Sabbath". Την ίδια χρονιά αποσύρθηκε από την μουσική βιομηχανία ο ντράμερ Τσακ Πρόφους, δίνοντας την θέση του στον Ρίγκο Αμέζκουα.
Οι Agent Steel πήραν και πάλι το αρχικό τους όνομα και εμφανίστηκαν στο "Hellfest" του 2002, μαζί με τους Exodus, πριν υπογράψουν στην ιταλική Scarlet Records για την έκδοση του άλμπουμ. Για την προώθηση του δίσκου περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τους Exodus, τους Nuclear Assault, κ.α., αλλά αποχώρησαν πριν ολοκληρωθεί η περιοδεία λόγω διαφωνιών με το πρακτορείο που οργάνωνε τις συναυλίες.
Μέλη των Agent Steel
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Order of the Illuminati" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003 Κατηγορία:Άλμπουμ των Agent Steel
Σερέσο Όσακα
Η Σερέσο Όσακα (Ιαπωνικά: セレッソ大阪, Τσερέσο Όσακα, Seresso Ōsaka) είναι ιαπωνικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Οσάκα.
Η ομάδα συμμετέχει στην J1 League, την κορυφαία κατηγορία ποδοσφαίρου της χώρας. Το όνομα της ομάδας Cerezo που στα Ισπανικά σημαίνει κερασιά (ισπανική προφορά: Θερέθο, σε Ισπανικά Αμερικής: Σερέσο) είναι επίσης το λουλούδι της Οσάκα. Οι επίσημες έδρες της ομάδας βρίσκονται στην Οσάκα και στη Σακάι.
Ιστορία
Η ομάδα, η οποία αρχικά ονομαζόταν Yanmar Diesel, ξεκίνησε το 1957 ως εταιρική ομάδα της Yanmar και ήταν ένας αρχικός ιδρυτής του τώρα διαλυμένης Japan Soccer League (JSL). Με τέσσερις τίτλους ιαπωνικού πρωταθλήματος ήταν το στήριγμα της πρώτης κατηγορίας JSL μέχρι το 1990, όταν υποβιβάστηκε για πρώτη φορά, και έγινε μέλος της πρώην Φούτμπολ Λιγκ Ιαπωνίας το 1992.
Το 1993 ο σύλλογος συστήθηκε ως Όσακα Φούτμπολ Κλαμπ Α.Ε. (Osaka Football Club Ltd.) και υιοθέτησε το όνομα Σερέσο μετά από δημόσιο διαγωνισμό. Το 1994 κέρδισε το πρωτάθλημα JFL και προήχθη στην J1 League το 1995. Αυτό συνέπεσε επίσης με την πορεία της στους τελικούς του Κυπέλλου Ιαπωνίας, το οποίο έχασε από τη Σόναν Μπερουμάρε.
Στις 4 Νοεμβρίου 2017, κατέκτησε το Λιγκ Καπ Ιαπωνίας, τον πρώτο μεγάλο τίτλο της Σερέσο Όσακα. Στον τελικό της διοργάνωσης νίκησε την Καβασάκι Φροντάλε.
Την 1η Ιανουαρίου 2018 κέρδισε το Κύπελλο Ιαπωνίας, εξασφαλίζοντας τον δεύτερο μεγάλο τίτλο της. Στον τελικό της διοργάνωσης νίκησε τη Γιοκοχάμα Μαρίνος.
Στις 10 Φεβρουαρίου 2018 κέρδισε το Σούπερ Καπ Ιαπωνίας, κερδίζοντας την Καβασάκι Φροντάλε.
Τον Μάιο του 2018 άλλαξε το όνομά της από Osaka Soccer Club, Co. Ltd. σε Cerezo Osaka Co., Ltd.
Χρώματα
Το χρώμα της Σερέσο Όσακα είναι το ροζ, όπως τα άνθη κερασιάς, στα οποία βασίζεται το όνομα. Τα συνδυαστικά χρώματά της έχουν υπάρξει το μπλε και το μαύρο.
Κατά τη διάρκεια των ημερών της Yanmar Diesel, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η στολή ήταν κατακόκκινη, όπως της Ντεπορτίβο Τολούκα.
Γήπεδα
Οι έδρες της ομάδας είναι η Οσάκα και η Σακάι. Η ομάδα παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Κίντσο, με μερικούς σπουδαιότερους αγώνες να διεξάγονται στο Στάδιο Ναγκάι.
Μασκότ της ομάδας
Η κύρια μασκότ της ομάδας είναι ένας λύκος που ονομάζεται Lobby (Λόμπι), από την ισπανική λέξη για το λύκο, η οποία είναι lobo (ισπανική προφορά λόβο). Η άλλη μασκότ της ομάδας είναι η Madame Lobina, η μητέρα του Lobby.
Αντιπαλότητες
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Σερέσο είναι μία άλλη ομάδα της Οσάκα, η Γκάμπα Οσάκα. Ο μεταξύ τους αγώνας αναφέρεται ως το Ντέρμπι της Οσάκα.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Στο δημοφιλές manga Captain Tsubasa, ένας χαρακτήρας που ονομάζεται Teppei Kisugi γίνεται επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και εντάσσεται στη Σερέσο Όσακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερέσο Όσακα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιαπωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957 Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Γιάννης Παπαδημητρίου (βουλευτής)
Ο Γιάννης Παπαδημητρίου του Αθανασίου, (Υψηλό Χωριό Φωκίδας, 29 Μαρτίου 1912 - Αθήνα, 25 Δεκεμβρίου 2019 ) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής, δικηγόρος και πολιτικός, που διατέλεσε βουλευτής με την ΕΔΑ. Για την αγωνιστική του δράση καταδικάστηκε δυο φορές σε θάνατο έπειτα από την Κατοχή, ενώ εξορίστηκε συνολικά για 11 χρόνια. Υπήρξε ο γηραιότερος εν ζωή πρώην βουλευτής ως τον θάνατό του.
Βιογραφία
Σπούδασε Νομικά και προσελήφθη ως υπάλληλος στους Ελληνικούς Ηλεκτρικούς Σιδηροδρόμους (ΕΗΣ) το 1936 όπου από το 1941 έως το 1947 ήταν πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων όταν απολύθηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από στρατοδικείο. Έπειτα από την επανάληψη της δίκης του, αποφυλακίστηκε το 1954. Εν συνεχεία άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καβάλας με τη Δημοκρατική Ένωση στις εκλογές του 1956 και εν συνεχεία με την ΕΔΑ στις εκλογές του 1958, του 1961, του 1963 και του 1964 στη Β΄ Πειραιά. Ως βουλευτής ανέδειξε προβλήματα που άπτονταν της επίλυσης εργατικών προβλημάτων και της διαδοχικής ασφάλισης των εργαζομένων.
Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών υπέστη ξανά διώξεις και εκτοπίστηκε σε νησιά όπως η Γυάρος, η Λέρος και η Σαμοθράκη. Μετά τη Μεταπολίτευση αποκαταστάθηκε στους ΗΣΑΠ από όπου πήρε σύνταξη το 1987.
Για τους αγώνες του, ο Γιάννης Παπαδημητρίου τιμήθηκε με παράσημο από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ
Βίος
Γιος προτεστάντη πάστορα ο Κόλεριτζ σπούδασε στο Jesus College του Λονδίνου, στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ο Κόλεριτζ διακρίθηκε στις σπουδές του, εκδηλώνοντας παράλληλα ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα στη Γαλλική Επανάσταση.
Τα ενδιαφέροντά του ήταν ευρέα και πολυποίκιλα. Κατέστρωνε ουτοπικά σχέδια για ιδανικές κοινωνίες και μαζί με τον Γουόρντσγουορθ έγραψε και δημοσίευσε τις Λυρικές μπαλάντες το 1798, έργο χαρακτηριστικό του αγγλικού ρομαντισμού -σε αυτές περιλαμβάνεται το ποίημα Η μπαλάντα του γέρου Ναυτικού.
Tο ταξίδι του στη Γερμανία κατά την περίοδο 1798-99 ήταν καθοριστικό για την επιρροή του από τη γερμανική λογοτεχνία και τον γερμανικό ιδεαλισμό που μετέφερε στην Αγγλία μεταφράζοντας Σίλερ. Σε όλη την ενήλικη ζωή του ο Κόλεριτζ είχε εξοντωτικές κρίσεις άγχους και της κατάθλιψης. Εικάζεται ότι έπασχε από διπολική διαταραχή, η οποία δεν είχε εντοπιστεί κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ήταν σωματικά αδύναμος, κάτι που προήλθε πιθανώς από μια περίοδο ρευματικού πυρετού και άλλων ασθενειών κατά την παιδική ηλικία. Η θεραπεία για αυτές τις ασθένειες εκείνη την εποχή γινόταν με λάβδανο, με αποτέλεσμα να εθιστεί για όλη του τη ζωή στο όπιο.
Άπαντα
Η standard έκδοση επί του παρόντος είναι The Collected Works of Samuel Taylor Coleridge, με επιμέλεια Καθλίν Κόμπουρν et al (1969-2002), που εκδόθηκε (από το Princeton University Press και τον οίκο Routledge and Kegan Paul) στη Bollingen Series 75, σε σύνολο l6 τυπωμένων τόμων:
Μεταφρασμένα έργα στην Ελληνική
Στη βάση δεδομένων της BiblioNet απαντώνται τα παρακάτω μεταφρασμένα έργα του Κόλεριτζ :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Άγγλοι κριτικοί Κατηγορία:Ρομαντικοί ποιητές
Πολιτιστική διπλωματία
Ο όρος πολιτισμική διπλωματία, αγγλικά: cultural diplomacy, υποδηλώνει μια σύγχρονη εξέλιξη της κρατικής διπλωματίας.
Η πολιτιστική διπλωματία είναι ένα είδος δημόσιας διπλωματίας που περιλαμβάνει «την ανταλλαγή ιδεών, πληροφοριών, τέχνης, γλώσσας και άλλων πτυχών του πολιτισμού μεταξύ των εθνών και των λαών τους με σκοπό την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης». Ουσιαστικά «η πολιτιστική διπλωματία αποκαλύπτει την ψυχή ενός έθνους», η οποία με τη σειρά της δημιουργεί επιρροή. Αν και συχνά παραβλέπεται, η πολιτιστική διπλωματία μπορεί και παίζει σημαντικό ρόλο στην επίτευξη των προσπαθειών εθνικής ασφάλειας.
Σύμφωνα με τον Μπάργκορν
Ο Μπάργκορν στη δεκαετία του 1960 ορίζει ως πολιτιστική διπλωματία την τακτική που ακολουθήθηκε από την Σοβιετική Ένωση κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Αναφερόμενος σε διαστροφή των πολιτιστικών ανταλλαγών και της διαπολιτισμικής επικοινωνίας,περιγράφει ως κέντρο της πολιτικής, την συστηματική χρησιμοποίηση των πληροφοριών, των καλλιτεχνικών, επιστημονικών και άλλων πολιτιστικών υλικών,συμβόλων και ιδεών ως όργανα της εξωτερικής πολιτικής. Περιγράφει τη σοβιετική πολιτιστική διπλωματία ως εξαπάτηση και βασίζει το κατηγόρημα του στο γεγονός πως πέρα από το δογματισμό και το τοπικισμό, οι ανταλλαγές των επιστημόνων και του εξειδικευμένου προσωπικού με μη-κομμουνιστικές χώρες,εξυπηρετούσε την εξασφάλιση πατέντων, προσχεδίων και διαδικασιών, ενώ η οργάνωση της ημι - επίσημης λογοτεχνίας είχε στόχο να εξυμνεί και να ψεύδεται προς χάριν της κυβέρνησης. Η αμερικάνικη πολιτιστική διπλωματία στον Ψυχρό Πόλεμο χαρακτηρίστηκε ως όπλο σε μια αντίθετη ιδεολογία, δηλαδή ως αμυντική πολιτική μέσω της διασποράς του τρόπου σκέψης και δημιουργικής έκφρασης, μέσω ανταλλαγής ανθρώπων και έργων, ή ως μια επιθετική αντι - κομμουνιστική εξωτερική πολιτική. Σύμφωνα με το Liping, ο Ψυχρός πόλεμος διαμόρφωσε ένα περιβάλλον,όπου η πολιτιστική εξάπλωση συνεισέφερε στη ‘διαμόρφωση αυτοκρατορίας’ όταν οι στρατιωτικές δράσεις δεν μπορούσαν άμεσα να χρησιμοποιηθούν από τον αμοιβαίο φόβο της απόλυτης καταστροφής. Οι εκπαιδευτικές ανταλλαγές διευκόλυναν την πολιτιστική κυριαρχία των Η.Π.Α, που περιελάμβανε την πώληση ιδεών, αξιών, ιδεολογιών, τεχνολογιών, εμπορίου, στρατιωτικής άμυνας και τρόπους ζωής, οτιδήποτε δηλαδή προωθούσε την ευνοϊκή εικόνα και εξουσία. Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, η πολιτιστική διπλωματία μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Αμερικής υπήρξε αμφότερα αμυντική και παράλληλα επιθετική πολιτική. Κυριάρχησε ο πόλεμος ανάμεσα σε δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες, που προσπαθούσαν μέσω του πολιτισμού τους, ιδωμένος ως τρόπος του βίου, να επιβληθούν σε άλλες χώρες. Τις πρακτικές τις συνόδευε η πεποίθηση πως ο δεδομένος τρόπος αποτελούσε την καλύτερη πρόταση για την ανθρωπότητα. Η πειθώ που ασκήθηκε διαμέσου εκπαιδευτικών και ακαδημαϊκών ανταλλαγών, μέσω εκδηλώσεων μουσικής, θεάτρου κ.ά., εξυπηρέτησε την προαγωγή μιας συγκεκριμένης εικόνας για την εκάστοτε χώρα αλλά και μιας πρότασης πολιτισμού. «Πρέπει να ενώσουμε τις προσπάθειες μας με εκείνες άλλων ελεύθερων ανθρώπων,σε ένα παρατεταμένο και εντατικοποιημένο πρόγραμμα για να προωθήσουμε το σκοπό της ελευθερίας ενάντια στην προπαγάνδα της σκλαβιάς. Πρέπει να κάνουμε τους εαυτούς μας να ακουστούν στον κόσμο σε μια σπουδαία / μέγα καμπάνια της αλήθειας», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Harry Truman.
Ψυχρός Πόλεμος
Αν για την Αμερική η ‘Αλήθεια’ και η ‘Ελευθερία’ κυριαρχούσαν στην καμπάνια του πολιτισμού,για την Σοβιετική Ένωση υπήρξε η ‘Ειρήνη’ και η ‘Ασφάλεια’. Το πρόγραμμα του 27ου Συνεδρίου του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος,δέσμευε τους υποστηρικτές του ως προς την «επιδίωξη μιας επίμονης πολιτικής ενότητας, μια δράση για τη διαμόρφωση ενός διεθνούς εργατικού ταξικού κινήματος όλων των εργαζόμενων ανθρώπων, σε μια μάχη για τα κοινά ενδιαφέροντα τους, για τη διαρκή ειρήνη και ασφάλεια των ανθρώπων, για την εθνική ανεξαρτησία, τη δημοκρατία και τον σοσιαλισμό». Όπως αναφέρει ο Caute, ο Ψυχρός Πόλεμος δεν ήταν μια παραδοσιακή πολιτική και στρατιωτική σύγκρουση, αλλά ένας ιδεολογικός και πολιτιστικός ανταγωνισμός σε παγκόσμια κλίμακα και χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Η προσπάθεια επικράτησης του Κομμουνισμού, ηττήθηκε τόσο ηθικά, διανοητικά και πολιτιστικά, όσο και οικονομικά και τεχνολογικά. Επικρατεί η άποψη πως οι οργανωτικές και ιδεολογικές προκαταλήψεις του Ψυχρού Πολέμου, έχουν επηρεάσει, ό,τι ξέρουμε για την πολιτιστική διπλωματία ή πως την ίδια περίοδο η πρακτική γνώρισε την ιδιαίτερη ακμή της. To γεγονός πως η πολιτιστική διπλωματία λειτούργησε εξυπηρετώντας και επιβάλλοντας συγκεκριμένα κυβερνητικά συμφέροντα που θα μπορούσαν να οριστούν και ιμπεριαλιστικά, οδήγησε και στην άποψη πως «οι άνθρωποι επηρεάζονται ευνοϊκά όταν κυριαρχεί μια ειλικρινή προσπάθεια κατανόησης τους, [και δεν έχουν ευνοϊκή διάθεση] όταν η προσπάθεια επικεντρώνεται στο να πειστούν ως προς εσένα». Η λογική αυτή, που υποδηλώνει το σεβασμό απέναντι στις προτιμήσεις των άλλων, επανεμφανίζεται πιο δυναμικά τη σύγχρονη εποχή και όπως και τότε αντιτίθεται στην επιβολή. Η Schneider μιλώντας για την πολιτιστική διπλωματία στην σύγχρονη εποχή, υποστηρίζει πως «μια καλή πρακτική [της πολιτιστικής διπλωματίας], προκύπτει όταν συντονίζεται με τις προτιμήσεις και τα ενδιαφέροντα των ομολόγων των άλλων χωρών και όταν συμβαίνει η στρατηγική χρήση αυτής της γνώσης» .Η πολιτιστική διπλωματία επομένως οφείλει να συντονίζεται με τα ενδιαφέροντα που επικρατούν των πολιτών όπου και προσανατολίζεται.
Η σύζευξη της Π.Δ. με τη διάθεση για επιρροή ή επιβολή είναι δεδομένη, όμως φαίνεται πως συγχέεται και με άλλου τύπου επικοινωνιακές τακτικές.Ο Barghoorn μελετώντας τη χρήση των πολιτιστικών υλικών από τη Σοβιετική Ένωση μιλά για ένα «περίπλοκο αμάλγαμα προπαγάνδας, εξαπάτησης και κάποιες φορές αμοιβαία επικερδών ανταλλαγών». Η πολιτιστική διπλωματία χρίζεται προπαγάνδα συνεπώς, όταν επικρατούν συνθήκες εξαπάτησης και προσπάθειες αλλαγής αντιλήψεων.Σύμφωνα με τον Haigh, την περίοδο μεταξύ των δύο Παγκόσμιων πολέμων, παρενέβησαν οι κυβερνήσεις στις διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις και το έκαναν ασκώντας πολιτιστική προπαγάνδα, όχι όμως με την έννοια εκείνης που άσκησαν τα απολυταρχικά καθεστώτα. Η Π.Δ. συνδέεται προφανώς με μια άλλη μορφή προπαγάνδας, η οποία διαθέτει θετικές υποδηλώσεις. Η τοποθέτηση ενός υψηλού στελέχους της κυβέρνησης των ΗΠΑ στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου αναφέρει πως «τα πολιτιστικά προγράμματα πάντα υπήρξαν το κάλυμμα όπου τα προγράμματα πληροφόρησης λειτουργούσαν» ,τοποθέτηση που υποδεικνύει μια συγκεκριμένη σχέση μεταξύ πολιτιστικής διπλωματίας και πληροφόρησης. Η προπαγάνδα αποτελεί επίσης τακτική που στόχο έχει την πληροφόρηση. Υπάρχει όντως μια σύγχυση του όρου της πολιτιστικής διπλωματίας με εκείνους της προπαγάνδας,-μετέπειτα της Δημόσιας Διπλωματίας- όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά και οι Gienow-Hecht και Donfried ;
Παραπομπές
Κατηγορία:Διπλωματία Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Διπλωματια Κατηγορία:Τύποι διπλωματίας
Come as You Are (τραγούδι, Nirvana)
To Come as You Are είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού grunge συγκροτήματος Nirvana, γραμμένο από τον Κερτ Κομπέιν, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους Nevermind, το 1991. Ήταν το δεύτερο single που κυκλοφόρησε από τον εν λόγω δίσκο, το οποίο σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας το νούμερο 32 στα αμερικανικά Billboard Hot 100, στο νούμερο 3 των Mainstream Rock και Alternative Rock, καθώς και στο νούμερο 9 των βρετανικών charts. Στην Ιταλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο έγινε και χρυσό.
Για την προώθηση του κομματιού γυρίστηκε και video clip, το οποίο έχει ως θέμα το εξώφυλλο του δίσκου, Nevermind. Η σκηνοθεσία έγινε από τον Κέβιν Κέρσλεϊκ. Πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα τραγούδια των Nirvana, και το 2004, το περιοδικό Rolling Stone, το τοποθέτησε στη λίστα του με τα "500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών", στην 445η θέση, στην ίδια λίστα που κυκλοφόρησε το 2010, το κομμάτι είχε υποχωρήσει στην 452 θέση. Το 2005, στο Αμπερντήν, τοποθετήθηκε πινακίδα στον δρόμο, αφιερωμένη στο Κομπέιν και στο παραπάνω τραγούδι, η οποία αναγράφει: "Welcome to Aberdeen: Come As You Are".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Singles του 1992 Κατηγορία:Τραγούδια των Nirvana Κατηγορία:Singles της DGC Records
Black Panther (χαρακτήρας)
Ο Black Panther είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics. Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα-συντάκτη Σταν Λι και τον καλλιτέχνη-coplotter Τζακ Κίρμπι. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Fantastic Four #52 (εξώφυλλο με ημερομηνία Ιουλίου 1966) στην Ασημένια Εποχή των Κόμικ. Το πραγματικό όνομα του Black Panther είναι T'Challa και απεικονίζεται ως ο βασιλιάς και προστάτης του φανταστικού αφρικανικού έθνους της Wakanda. Μαζί με την κατοχή βελτιωμένων ικανοτήτων που επιτυγχάνονται μέσω των αρχαίων τελετουργιών Wakandan της κατανάλωσης της ουσίας του βοτάνου σε σχήμα καρδιάς, ο T'Challa βασίζεται επίσης στην επάρκειά του στην επιστήμη, την αυστηρή σωματική εκπαίδευση, τις δεξιότητες μάχης σώμα με σώμα και την πρόσβαση στον πλούτο και προχωρημένη τεχνολογία της Wakanda για την καταπολέμηση των εχθρών του.
Ο Black Panther είναι ο πρώτος σούπερ ήρωας αφρικανικής καταγωγής στα κύρια αμερικανικά κόμικ, έχοντας κάνει το ντεμπούτο του χρόνια πριν από τους πρώτους μαύρους υπερήρωες όπως ο Falcon (1969), ο Luke Cage (1972) και ο Blade (1973) της Marvel Comics ή ο Τζον Στιούαρτ (1971) της DC Comics. Σε μια ιστορία κόμικ, ο μανδύας του Black Panther χειρίζεται ο Κάσπερ Κόουλ, ένας πολυφυλετικός αστυνομικός της Νέας Υόρκης. Ξεκινώντας ως μιμητής, ο Κόουλ θα έπαιρνε αργότερα το ψευδώνυμο White Tiger και θα γινόταν σύμμαχος του T'Challa. Ο ρόλος του Black Panther και η ηγεσία της Wakanda δόθηκε επίσης στην αδερφή του T'Challa, Shuri, ενώ βρισκόταν σε κώμα για λίγο καιρό.
Ο Black Panther έχει κάνει πολλές εμφανίσεις σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές, ταινίες κινουμένων σχεδίων και βιντεοπαιχνίδια. Ο Τσάντγουικ Μπόουσμαν υποδύθηκε τον χαρακτήρα στην Τρία Φάση των ταινιών του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel: Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016), Black Panther (2018), Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018) και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019) και εξέφρασε εναλλακτικές εκδοχές του χαρακτήρα στην πρώτη σεζόν της σειράς κινουμένων σχεδίων What If...? (2021).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Φανταστικοί βασιλιάδες Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1963
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1963 διεξήχθη στις 17 Μαρτίου στην Αθήνα στην περιοχή του Αμαρουσίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παπαβασιλείου της ΑΕΚ (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε η ΑΕΚ.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1963 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Κυριακή της Ορθοδοξίας
Με την ονομασία Κυριακή της Ορθοδοξίας αναφέρεται από τους χρόνους της εικονομαχίας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία η πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η οποία πρωτοκαθιερώθηκε από τα μέσα του 9ου αιώνα.
Η Κυριακή της Ορθοδοξίας αποτελεί ιδιαίτερη χριστιανική θριαμβική εορτή, σε ανάμνηση της οριστικής αναστήλωσης των ιερών και σεπτών εικόνων στη Βασιλεύουσα από την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα το 842, οπότε και έπαψε από το γεγονός αυτό ο μακροχρόνιος σάλος που είχε δημιουργηθεί κατά την περίοδο της Εικονομαχίας. Στην Κωνσταντινούπολη, η αναστήλωση των εικόνων εορτάσθηκε το έτος εκείνο με λαμπρό πανηγυρισμό και λιτανεία με μεγάλη πομπή. Αναθεματίστηκαν οι εικονομάχοι, συλλήβδην οι αιρετικοί και όλοι οι αναθεματισθέντες από τις Οικουμενικές Συνόδους. Στο τέλος μνημονεύθηκαν και όλοι οι «αθλητές» της ευσέβειας και της ορθόδοξης πίστης.
Έτσι, σε ανάμνηση εκείνου του θριάμβου της Ορθοδοξίας κάθε χρόνο επαναλαμβανόταν στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η τελετή αυτή κατά τον ακόλουθο τρόπο: Ο κλήρος (ενδημούντες και παρεπιδημούντες) μαζί με τους μοναχούς που πρωτοστάτησαν στους αγώνες υπέρ των εικόνων τελούσαν «παννύχιον υμνολογίαν» στον Ιερό Ναό της Θεοτόκου των Βλαχερνών, στο τέλος της οποίας ακολουθούσε λαμπρή λιτανεία στη Μεγάλη Εκκλησία, όπου παρίστατο ο Αυτοκράτορας.
Σήμερα, σε ανάμνηση της αναστήλωσης των εικόνων, εορτάζεται σε ολους τους χριστιανικούς ναούς η «Κυριακή της Ορθοδοξίας» κατά την πρώτη Κυριακή των Νηστειών, δηλαδή 42 μέρες πριν το Πάσχα. Κατά τη λειτουργία αναγιγνώσκεται με ιδιαίτερη έμφαση περικοπή εκ της προς Εβραίους επιστολής (ια':24-26, και 32-40), όπου εκτίθενται οι αγώνες των αγίων ανδρών της Παλαιάς Διαθήκης υπέρ της πίστεως, καθώς επίσης και περικοπή από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (α' 40 κ.έ.), όπου ιστορείται η κλήση του Φιλίππου και Ναθαναήλ που ομολόγησαν τον Ιησού Χριστό ως υιόν του Θεού «Ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ Βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ».
Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, από Βασιλείας του Γεωργίου του Α', καθιερώθηκε την Κυριακή της Ορθοδοξίας να προσέρχεται ο Βασιλεύς στη Μητρόπολη Αθηνών και να απαγγέλλει παρά τω Δεσποτικώ το Σύμβολο της Πίστεως. Το αυτοκρατορικό αυτό έθιμο, έφθασε μέχρι των ημερών μας επί Βασιλέως Κωνσταντίνου Β', το οποίο μετά την μεταπολίτευση συνεχίζεται από τον εκάστοτε πρόεδρο της δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Εικονομαχία
Δήμος Προσοτσάνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
thumb|Δήμος Προσοτσάνης. Ο Δήμος Προσοτσάνης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν ένας δήμος του νομού Δράμας ο οποίος δημιουργήθηκε στις 20/01/1946, με αναγνώριση της Κοινότητας Προσοτσάνης σε Δήμο. Ο Δήμος με τη μορφή αυτή διατηρήθηκε μέχρι το 2010 οπότε προέκυψε ο νέος Δήμος Προσοτσάνης με συγχωνεύσεις άλλων δήμων του προγράμματος Καλλικράτης.
Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Έδρα του δήμου είναι η Προσοτσάνη.
Δημοτικά Διαμερίσματα
<ul> <li>Προσοτσάνη</li> <li>Ανθοχώρι</li> <li>Γραμμένη</li> <li>Καλή Βρύση</li> <li>Καλλιθέα</li> <li>Κοκκινόγεια</li> <li>Μικρόπολη</li> <li>Πανόραμα</li> <li>Πετρούσσα</li> <li>Πύργοι</li> <li>Χαριτωμένη</li> </ul>
Αναφορές
Προσοτσανης
Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές 2009
Οι δέκατες έβδομες Ομοσπονδιακές εκλογές στη Γερμανία πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009, τέσσερα χρόνια μετά τις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2005. Οι εκλογές διεξήχθησαν στο τέλος της τετραετούς διακυβέρνησης από τον μεγάλο συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλιστών, υπό την ηγεσία της Άνγκελα Μέρκελ.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα των εκλογών έδωσαν στην καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ μία δεύτερη θητεία, καθώς οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) επικράτησαν με ποσοστό 33,8% αλλά μείωσαν το ποσοστό τους σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές του 2005.
Οι Χριστιανοδημοκράτες δεν απέκτησαν απόλυτη πλειοψηφία αλλά θα προχωρήσουν σε σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με το Κόμμα Ελεύθερων Πολιτών (FDP) που αύξησε εντυπωσιακά τα ποσοστά του συγκεντρώνοντας 14,5%.
Οι σοσιαλιστές (SPD) ήταν οι μεγάλοι χαμένοι των εκλογών καθώς υποχώρησαν περίπου 11 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2005 και περιορίστηκαν στο 23,1%. Το ποσοστό αυτό είναι το χειρότερο του SPD στη σύγχρονη ιστορία του. Εντυπωσιακή άνοδο παρουσίασαν τα μικρότερα κόμματα που κατέγραψαν ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά.
Το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) κατέλαβε την τρίτη θέση με ποσοστό 14,5%, η αριστερά συγκέντρωσε ποσοστό 12,5% συγκεντρώνοντας πολύ υψηλά ποσοστά σε περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και οι πράσινοι συγκέντρωσαν 10,1%.
Προεκλογική περίοδος
Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν λίγες μέρες πριν τις εκλογές τους Χριστιανοδημοκράτες να προηγούνται με ένα ποσοστό που κυμαίνεται γύρω στο 36% και τους Σοσιαλιστές να ακολουθούν με 24%. Ακολουθούσαν οι πράσινοι και το κόμμα ελεύθεροι πολίτες με ποσοστά που κυμαίνονται γύρω στο 12% και στη συνέχεια η αριστερά με ποσοστά που άγγιζαν το 5%. Μεγάλη έκπληξη τελικά αποτέλεσε η Αριστερά που συγκέντρωσε διπλάσιο ποσοστό απ' αυτό που φαινόταν να συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις.
Οι πρόσφατες Ευρωεκλογές
Στις πρόσφατες Ευρωεκλογές του 2009 είχε επικρατήσει ο Χριστιανοδημοκρατικός σχηματισμός (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ που συγκέντρωσε το 30,7 των ψήφων και 34 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Ακολούθησαν οι Σοσιαλιστές (SPD) με 20,8% και 23 έδρες και οι Πράσινοι με 12,1% και 14 έδρες. Τέταρτη δύναμη είχαν αναδειχθεί οι ελεύθεροι πολίτες (FDP) με 12 έδρες ενώ η αριστερά (DIE LINKE) είχε συγκεντρώσει 7,5% και 8 έδρες όσες κατέλαβαν και οι Βαυαροί Χριστιανοδημοκράτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2009
Κλεινοβός
Ο Κλεινοβός, επισήμως γνωστός ως Κλεινό, παλαιότερα γνωστός ως Κλινοβός, είναι ορεινή κοινότητα του δήμου Μετεώρων και ανήκει στην περιφερειακή ενότητα Τρικάλων. Βρίσκεται στη νότια Πίνδο σε υψόμετρο 860 μέτρα ανάμεσα στις κορυφές Τριγγία, Κορίτιανος και Αμουτζέλος σε απόσταση 35 χλμ. από την Καλαμπάκα και 56 χλμ. από τα Τρίκαλα. Την κοινότητα αποτελούν τέσσερις οικισμοί, ο Κλεινοβός (Κλεινός), τα Αμπέλια, το Χρυσίνο και η Μπάσια. Oι μόνιμοι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, την υλοτομία και τον αγροτικό τομέα, ενώ ο πληθυσμός κατά τους καλοκαιρινούς μήνες διπλασιάζεται λόγω του παραθερισμού.
Ιστορία
Οι οικισμοί που αποτελούσαν τον Κλεινοβό φαίνεται να κατοικούνται μέσα σε όλη την Τουρκοκρατία και αναφέρεται και ως τόπος καταγωγής του βλαχόφωνου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως του Ματθαίου του Β’ (1596-1602). Από τον ίδιο αναφέρεται ως τόπος καταγωγής του και του επισκόπου Σταγών, Σηλυβρίας και αργότερα της Φιλιππούπολης Παΐσιου Β’ (1740-1822). Κατά την διάρκεια που ο Παΐσιος ήταν επίσκοπος Σταγών με μέριμνα του, αγιογραφήθηκε ο ναός του μοναστηρίου των Αγίων Αποστόλων, όπου βρίσκουμε τοιχογραφημένη την αυτοβιογραφία του, καθώς και οι ναοί της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Γεωργίου. Επιπρόσθετα από το χωριό κατάγονται ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος Α’ και ο αγωνιστής της επανάστασης, αρματολός της περιοχής του Ασπροποτάμου Γρηγόριος Λιακατάς (1795-1825). μικρογραφία|Ιερά Μονή Αγίων Αποστόλων Κλεινού. Ένα από τα παλιότερα δείγματα βλάχικου γραπτού λόγου βρίσκεται βρίσκεται σε μοναστήρι του χωριού, την Μονή Αγίων Αποστόλων, από τον ζωγράφο Μιχαήλ Αναγνώστου Δημητρίου από τη Σαμαρίνα με χρονολογία 1789. Οι στίχοι της επιγραφής είναι γραμμένοι σε τρεις διαφορετικές μορφές: καθαρεύουσα, δημοτική και βλάχικη (με ελληνικούς χαρακτήρες):
ΦΟΒΩ ΠΡΟΒΑΙΝΕ ΤΗΝ ΠΥΛΗΝ ΤΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ. ΤΡΟΜΩ ΛΑΜΒΑΝΕ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ. ΙΝΑ ΜΗ ΚΑΤΑΦΛΕΧΘΗΣ ΠΥΡΙ ΤΩ ΑΙΩΝΙΩ.
ΣΚΙΑΖΟΥ Κ΄ ΕΜΠΑΙΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ. ΤΡΕΜΕ Κ΄ ΕΠΕΡΝΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ. ΚΟΛΑΣΣΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑΙΣ ΑΝ ΘΕΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΗΣ.
ΙΝΤΡΑ ΜΠΑΣΙΑΡΕΚΑ ΚΟΥ ΜΟΥΛΤΑ ΠΑΒΡΙΕ. ΤΡΙΑΜΠΟΥΡΑ ΛΟΥΝΤΑΛΟΥΪ ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΜΝΙΚΑΤΟΥΡΑ. ΦΩΚΟΛΟΥ ΑΚΣΙ ΣΗ ΚΟΛΑΣΙΑ ΤΡΑ ΣΚΑΚΗ.
Κατά τον 18ο αιώνα αναφέρεται ως ένα από τα σημαντικότερα χωριά του Ασπροποτάμου, ωστόσο το 1831 καταστράφηκε εξαιτίας σφοδρής επιδρομής κλεφτών.
Το Κλίνοβο υπήρξε διοικητικό κέντρο του Ασπροποτάμου τόσο στην ύστερη τουρκοκρατία όσο και στην αρχή εντάξεως του στο ελληνικό κράτος, όπου ήταν η χειμερινή πρωτεύουσα του δήμου Χαλκιδέων (ως θερινή αναφέρεται η Κρανιά). Μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το Κλίνοβο συνέχισε να είναι κτηνοτροφικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής, είχε δικό του αστυνομικό σταθμό ενώ μετά το σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε την έδρα του Δήμου Κλεινοβού. Σήμερα στον οικισμό των Αμπελιών βρίσκεται η έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Κλεινοβού καθώς και το δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο στο οποίο φοιτούν τα παιδιά των κοινοτήτων της δημοτικής ενότητας.
Αξιοθέατα
Ο Κλεινός διαθέτει πολύ σημαντικά θρησκευτικά αξιοθέατα, με κυριότερα την ενεργή μονή της Χρυσίνου (ή Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσίνου ), τη μονή των Αγίων Αποστόλων (έχει χαρακτηριστεί ιστιρικό διατηρητέο μνημείο ), των οποίων η εορτή είναι και το πανηγύρι του χωριού και την κεντρική εκκλησία του χωριού της Αγίας Παρασκευής. Επιπλέον υπάρχουν αρκετά εξωκλήσια όπως της Αγίας Κυριακής, του Αγίου Παντελεήμονος, του Ιωάννη του Προδρόμου (κοιμητήριο), του Προφήτη Ηλία, του Αγίου Γεωργίου και της κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στη θέση «Μπάλτα» στους πρόποδες της Τριγκίας, σε υψόμετρο 1.315 μέτρα, βρίσκεται το εξωκλήσι του Αγίου Πνεύματος που χτίστηκε με την συνεισφορά της ΠΕΦΟ, και γι' αυτό είναι γνωστό ως η εκκλησιά του Ολυμπιακού. Στο συνοικισμό των Αμπελιών βρίσκεται και ο ναός του Αγίου Τρύφωνος.
Στη περιοχή υπάρχει και λειτουργεί ως και σήμερα η πετρόχτιστη βρύση του “Γκιγκόρι”, που παλιότερα αποτελούσε τη κεντρική βρύση του χωριού. Επιπρόσθετα το ορεινό τοπίο αφήνει τεράστια περιθώρια πεζοπορίας και γενικότερων φυσιολατρικών περιηγήσεων όλες τις εποχές του χρόνου.
Οι πηγές Καζάνι, Γκούρα και Λάκος τροφοδοτούν τον Κλεινοβίτικο, παραπόταμο του Πηνειού, ενώ ξεχωρίζουν οι κορυφές Τριγγία (2.204 μ., με θέα στα Τρίκαλα, τον Όλυμπο και τα Μετέωρα), Κουριτιανός (1.912 μ.), Μπαμπά (1.950 μ.) όπως και το δάσος Αμουτζέλος, σε υψομ. 1.700 μ., κατάφυτο με έλατα, πεύκα και θάμνους. Στη θέση «Ανοιξιάτικα» σε υψόμετρο 1.450 μέτρων, υπάρχει ορειβατικό καταφύγιο χωρητικότητας 35 ατόμων. Στην τοποθεσία αυτή οργανώθηκε το 1999 η 59η Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας - Αναρρίχησης. Η περιοχή έχει πλέον καταστεί δημοφιλής ορειβατικός και χιονοδρομικός (ορειβατικό σκι) προορισμός.
Παλιρροιόμετρο
Το παλιρροιόμετρο είναι ένα απλό όργανο σταθερής βάσης με το οποίο μετράται και παρακολουθείται η καθ' ύψος μεταβολή της στάθμης της θάλασσας. Πρόκειται για μεταλλικό (συνήθως από αλουμίνιο) ή ξύλινο βαθμολογημένο κανόνα (σανίδα) ανά 2 εκατοστά, που στερεώνεται μόνιμα σε κρηπίδωμα ή ειδικό φρεάτιο, όπως του Παλιρροιογράφου, προκειμένου να διασφαλίζεται η ήρεμη επιφάνεια από άλλους παράγοντες (άνεμος, κυματισμός κ.λπ.).
Κλεινοβός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://blogs.sch.gr/gymamplt/ https://www.dimosmeteoron.com/ https://www.infotouristmeteora.gr/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%AE/
Παλιρροιόμετρο
Η αρχή μέτρησης στο παλιρροιόμετρο, δηλαδή το «σημείο 0», καθορίζεται σε συνάρτηση σταθερού τοπογραφικού σημείου. Ο παρατηρητής αυτού καταγράφει τις διάφορες ενδείξεις της στάθμης σε καθορισμένα τακτά χρονικά διαστήματα του εικοσιτετραώρου και τελικά διαμορφώνει το παλιρροιογράφημα.
Παλιρροιόμετρα βρίσκονται εγκατεστημένα σε όλους τους κύριους λιμένες, ιδιαίτερα σε εκείνους που παρατηρείται μεγάλη μεταβολή, καθώς επίσης και σε διαύλους με έντονα παλιρροιακά φαινόμενα. Στην Ελλάδα, εκτός από τον Ευβοϊκό Κόλπο που παρουσιάζει και έντονο παλιρροιακό ρεύμα, όλες οι άλλες περιοχές δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερα σημαντική παλίρροια, που όμως λαμβάνεται υπόψη από προσεγγίζοντα πλοία με μεγάλο βύθισμα. Γενικές πληροφορίες για τις κατά τόπους (λιμένες) παλίρροιες περιλαμβάνονται στα διάφορα ναυτιλιακά βοηθήματα (βιβλία) όπως και σε όλους τους Πλοηγούς (βιβλία).
Εζέν Καμαρά
Ο Εζέν Καμαρά (Eugene Camara, 1942-2019) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα. Διορίστηκε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας το 2007.
Προφίλ
Γεννήθηκε στη Νζερεκορέ στις 21 Ιανουαρίου του 1942. Στις 9 Φεβρουαρίου 2007 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Λανσάνα Κοντέ. Προηγήθηκαν ταραχές και πολυήμερη γενική απεργία από την Αντιπολίτευση της χώρας, στις οποίες έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 50 άνθρωποι. Μία ημέρα μετά, περίπου 12 άνθρωποι, ανάμεσά τους και ένας στρατιωτικός, σκοτώθηκαν σε νέες συμπλοκές με πρωταγωνιστές τους οπαδούς της Αντιπολίτευσης, οι οποίοι αρνήθηκαν τον διορισμό του Καμαρά στην πρωθυπουργία. Τον διαδέχθηκε τελικά ο Λανσάνα Κουγιατέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας
Κάρολος ο Ανδεγαυός
Ο Kάρολος ο Ανδεγαυός των Καπετιδών-Ανζού (Γαλλικά: Charles d'Anjou, 21 Μαρτίου 1226 – 7 Ιανουαρίου 1285) γενάρχης του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού ήταν Βασιλιάς της Νεαπόλεως (1266 – 1285) ως Κάρολος Α΄, Βασιλιάς της Σικελίας (1266 - 1282) μετά την κατάκτηση της (1266), βασιλιάς της Αλβανίας (1272 - 1285), Κόμης του Ανζού και κόμης του Μαιν (1247 - 1285), κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ (1246 - 1285) με το γάμο του με τη Βεατρίκη της Προβηγκίας, πρίγκιπας της Αχαΐας (1278 - 1285) και Πρίγκιπας του Τάραντα (1266 - 1285). Τον Ιανουάριο του 1266 στέφθηκε με τις ευλογίες του Πάπα Κλήμη Δ΄ βασιλιάς της Σικελίας, την οποία κατέλαβε και με στρατό. Εκδιώχθηκε από το νησί μετά την επανάσταση του Σικελικού Εσπερινού (1282), από τότε μέχρι τον θάνατο του διεκδικούσε με πάθος τα δικαιώματα του στη Σικελία ως βασιλιάς της Νεαπόλεως.
Κληρονόμος πολλών μη αναμενόμενων τίτλων
Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός ήταν τελευταίο παιδί και υστερότοκος γιος του Λουδοβίκου του Λέοντα και της Λευκής της Καστίλης, μικρότερος αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Άγιου, του Αλφόνσου του Πουατιέ και της Αγίας Ισαβέλλας της Γαλλίας. Κατέκτησε τη Σικελία από τους Χοενστάουφεν και διεκδίκησε εδάφη στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Σικελικός Εσπερινός ωστόσο που έφερε την απώλεια της Σικελίας τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τα σχέδια του για ανασύσταση της Λατινικής αυτοκρατορίας.
Με τον γάμο του με τη Βεατρίκη της Προβηγκίας (1246) κληρονόμησε και Προβηγκία αφού ο πεθερός του Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Προβηγκίας όταν απεβίωσε (1245) επέλεξε τον ίδιο και τη Βεατρίκη ως διαδόχους του. Μετά τις κατακτήσεις του ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Αλβανίας (1272), αγόρασε το βασίλειο των Ιεροσολύμων (1277) και με διαθήκη του τελευταίου πρίγκηπα Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου κληρονόμησε το πριγκιπάτο της Αχαΐας (1278).
Ο Κάρολος και ο αμέσως μεγαλύτερος αδελφός του Φίλιππος Δαγόβερτος σαν μικρότεροι γιοι δεν είχαν δικαιώματα να κληρονομήσουν τίτλους όπως οι μεγαλύτεροι αδελφοί τους αλλά ο Φίλιππος πέθανε πρόωρα (1232). Το 1247 στέφθηκε κόμης του Ανζού και Μαιν από τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο τον Άγιο. Η αμέλεια που έδειξε απέναντι του η μητέρα του Λευκή της Καστίλης που είχε στρέψει όλο το ενδιαφέρον της στους μεγαλύτερους γιους της έκανε τον Κάρολο πολύ επίμονο, δυναμικό και φιλόδοξο χαρακτηριστικά που έδειξε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Κόμης της Προβηγκίας
Η ανάδειξη του στη θέση του κόμη της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ (1246) έγινε με πολλές δυσκολίες αφού οι μικρότερες αδελφές της συζύγου του Βεατρίκης έπεσαν θύμα απάτης του πατέρα τους Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ και της μητέρας τους Βεατρίκης της Σαβοΐας. Διεκδικούσαν την κομητεία του Φορκαλκιέ και την επικαρπία της κομητείας της Προβηγκίας, η Προβηγκία ήταν τμήμα της Βουργουνδίας και κατά συνέπεια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι τρεις πόλεις Μασσαλία, Αρλ και Αβινιόν ήταν σχεδόν ανεξάρτητες από το Γαλλικό βασίλειο και είχαν πολλές ελευθερίες, η εξουσία του Καρόλου δημιούργησε μια αυστηρή διοίκηση στις πόλεις καταργώντας τα προνόμια που είχαν, απαίτησαν δυο φορές (1252, 1278) να έχουν περισσότερα δικαιώματα.
Την επόμενη χρονιά (1247) ενώ βρισκόταν στην αυλή του αδελφού του Λουδοβίκου Θ΄ η αριστοκρατία των τριών πόλεων υπό την καθοδήγηση της πεθεράς του Βεατρίκης της Σαβοΐας δημιούργησε συνασπισμό εναντίον του. Το δυστύχημα για τον Κάρολο ήταν ότι είχε υποσχεθεί στον αδελφό του τη συμμετοχή του στην Ζ΄ Σταυροφορία και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στον εκβιασμό της Βεατρίκης παραχωρώντας της το Φορκαλκιέ και την επικαρπία στην Προβηγκία. Η πλούσια γη της Προβηγκίας του παρείχε όλα τα έσοδα για να εδραιώσει την εξουσία του, τα έσοδα του προέρχονταν ιδιαίτερα από το αλάτι, την ενοικίαση πολυτελών εξοχικών κατοικιών και την εξαγορά της στρατιωτικής θρησκείας. Οι πόλεις της επικρατείας του ευημερούσαν και ήταν αυτοδιοικούμενες, η εκκλησία δεν του παρείχε την κατάλληλη υποστήριξη όπως έκανε με τα αδέλφια του.