cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυβερνοπάνκ
Ιστορία
Έτσι το κυβερνοπάνκ δεν προέκυψε από παρθενογένεση αλλά από μία εμφανή προϋπάρχουσα τάση στην κοινότητα της επιστημονικής φαντασίας. Μετά τα μέσα της δεκαετίας του '70 η τάση αυτή ενσωμάτωσε δύο νέα χαρακτηριστικά: τη διάδοση των, καινοτόμων τότε, μικροϋπολογιστών στην αμερικανική κοινωνία, συνοδευόμενη από υποκουλτούρες όπως αυτή των χάκερ ή των φρίκερ, καθώς και το αντικαθεστωτικό ξέσπασμα του πανκ κινήματος. Στον Καναδά και στις ΗΠΑ μία ομάδα ανήσυχων, μποέμ διανοούμενων συγγραφέων όπως ο Ουίλιαμ Γκίμπσον, ο Τομ Μάντοξ, ο Τζον Σίρλεϊ και ο Μπρους Στέρλινγκ, μεγαλωμένοι με τα γραπτά των μπίτνικ και τα προστάγματα της αντικουλτούρας και του αντεργκράουντ της δεκαετίας του '60, ανέμειξαν αυτές τις τάσεις σε ένα καινούργιο μείγμα και τις συνδύασαν με αφηγηματικές μεθόδους καταγόμενες από τη νουάρ και από τη μεταμοντέρνα λογοτεχνία.
Ως το 1980 το κυβερνοπάνκ είχε με αυτόν τον τρόπο γεννηθεί, αποτελώντας τη νέα, ριζοσπαστική τάση της επιστημονικής φαντασίας και μετεξέλιξη του Νέου Κύματος. Εκείνη τη χρονιά γράφτηκε το διήγημα Κυβερνοπάνκ του Μπρους Μπέθκε και τρία έτη μετά ο τίτλος του υιοθετήθηκε ως δηλωτικό όλου του νέου ρεύματος από τον Gardner Dozois, αρχισυντάκτη του αμερικανικού λογοτεχνικού περιοδικού Ιsaac Asimov's Science Fiction Magazine. Επιπλέον, ήδη από το 1982, η κινηματογραφική ταινία Blade Runner του Ρίντλεϊ Σκοτ, βασισμένη σε μυθιστόρημα του Φίλιπ Ντικ, κατόρθωσε να οπτικοποιήσει τα θεμελιώδη κυβερνοπάνκ στοιχεία και προβληματισμούς και να αποτυπώσει ένα νέο όραμα για το μέλλον. Το 1984 εκδόθηκε ο Νευρομάντης του Γκίμπσον, το καθοριστικότερο κυβερνοπάνκ μυθιστόρημα, το οποίο κέρδισε τα τρία σπουδαιότερα βραβεία επιστημονικής φαντασίας και έφερε το νέο ρεύμα για τα καλά στο προσκήνιο. Το 1988 προβλήθηκε το ιαπωνικό κυβερνοπάνκ άνιμε Akira, ενώ ήδη η σύντομη τηλεοπτική σειρά Max Headroom από τη Μεγάλη Βρετανία είχε διαδώσει ακόμα περισσότερο το είδος.
Κατά τη δεκαετία του '90 το κυβερνοπάνκ έσπασε οριστικώς τα λογοτεχνικά σύνορα αλλά, παράλληλα, έχασε γρήγορα την αίγλη του. Οι τεχνολογίες των ηλεκτρονικών υπολογιστών, των τηλεπικοινωνιών και της γενετικής μηχανικής, από κοινού με την παγκοσμιοποίηση και τη ρύπανση του περιβάλλοντος, προχωρούσαν πλέον τόσο γοργά και αναμειγνύονταν με την καθημερινή ζωή σε διεθνές επίπεδο τόσο πολύ που το τυπικό αφηγηματικό σκηνικό του κυβερνοπάνκ, κάποτε κλεφτή ματιά στο κοντινό μέλλον, έμοιαζε συνηθισμένο και απομυθοποιημένο. Ωστόσο το είδος δεν εξαφανίστηκε, απλώς έχασε τον αυτοτελή χαρακτήρα του επηρεάζοντας όμως βαθύτατα σχεδόν κάθε έκφανση του φανταστικού.
Χαρακτηριστικά
Τα μυθιστορήματα και διηγήματα που χαρακτηρίζονται κυβερνοπάνκ συνήθως εκτυλίσσονται στη Γη του κοντινού μέλλοντος, σε έναν μεταβιομηχανικό υπερκαπιταλιστικό κόσμο όπου τα ταξικά χάσματα, η παγκοσμιοποίηση και η ρύπανση του περιβάλλοντος έχουν φτάσει στον μέγιστο βαθμό. Η ιστορία δανείζεται στοιχεία από τη νουάρ αστυνομική λογοτεχνία και τον μεταμοντερνισμό, επικεντρωμένη σε πρωταγωνιστές από το κοινωνικό περιθώριο, τον υπόκοσμο ή τις τεχνολογικές υποκουλτούρες (π.χ. χάκερ ή μισθοφόροι). Για τους αντιήρωες αυτούς η υψηλή τεχνολογία αποτελεί καθημερινότητα και όχι ερευνητική δραστηριότητα.
Συνηθισμένα μοτίβα του κυβερνοπάνκ, και βασικά δομικά συστατικά της ταυτότητάς του, είναι οι περιθωριοποιημένοι άνθρωποι σε πολιτισμικά συστήματα αυξημένης τεχνολογικής ανάπτυξης, όπου κάποια εξουσία (μία τυραννική κυβέρνηση, μία ομάδα από ισχυρές πολυεθνικές επιχειρήσεις ή μία φονταμενταλιστική θρησκεία) καταπιέζει τους πολίτες. Αυτή η εξουσία διατηρεί τη θέση της με τη βοήθεια της τεχνολογίας, συνήθως της τεχνολογίας πληροφοριών (υπολογιστές, ΜΜΕ) ή της προηγμένης γενετικής μηχανικής. Οι περισσότεροι δέχονται ευχαρίστως επεμβάσεις στο σώμα τους όπως προσθετικά άκρα, κλωνοποιημένα όργανα, εμφυτευμένα ηλεκτρονικά κυκλώματα, αισθητική χειρουργική ή γενετικές μεταλλάξεις. Ακόμα σημαντικότερη είναι η επέμβαση στο μυαλό: άμεση διασύνδεση του εγκεφάλου με υπολογιστές σε πλασματικά ψηφιακά περιβάλλοντα που αντικαθιστούν τις φυσιολογικές αισθήσεις, τεχνητή νοημοσύνη, χειραγώγηση του νευρικού συστήματος, συνθετικά ψυχοτρόπα ναρκωτικά και, όχι σπάνια, ένα παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριών εικονικής πραγματικότητας όπου τα δεδομένα είναι άμεσα προσπελάσιμα σε οπτικοποιημένη μεταφορική μορφή (κυβερνοχώρος). Αυτή είναι η «κυβερνητική» όψη του κυβερνοπάνκ.
Η «πανκ» πλευρά του παρουσιάζεται μέσω των αντιηρώων πρωταγωνιστών του, συνήθως αμοραλιστών εγκληματιών ή περιθωριοποιημένων απόκληρων που δρουν στα υπόγεια της κοινωνίας και χρησιμοποιούν τα τεχνολογικά μέσα του επικρατούντος κοινωνικοπολιτικού συστήματος για να πετύχουν τους δικούς τους στόχους ή, τελικά, για να το ανατρέψουν. Με το κυβερνοπάνκ η επιρροή του μεταμοντερνισμού στην ΕΦ γίνεται πλέον καθοριστική: στα σκηνικά των κόσμων του η προσομοίωση έχει αντικαταστήσει το πραγματικό, η πληροφορία έχει αντικαταστήσει τα βιομηχανικά αγαθά, το αυτοαναπαραγόμενο χάος θριαμβεύει και οποιαδήποτε συνήθης έννοια τάξης ή παραδοσιακής, υποτίθεται σταθερής, αξίας συνθλίβεται. Η απουσία πραγματικού συναισθήματος και η πληροφοριακή υπερφόρτιση συμπληρώνουν την εικόνα.
Το κυβερνοπάνκ ξεχωρίζει από άλλες παρόμοιες προσπάθειες χάρη σε μία συγκεκριμένη τεχνοτροπία και κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Η πλοκή, συνήθως μηδενιστική και αμφίσημη, απηχεί την αισθητική και τη θεματολογία του νουάρ και της αστυνομικής λογοτεχνίας. Το σκηνικό είναι αστικό, μεταβιομηχανικό και δυστοπικό, ενώ ο τόνος ζοφερός και απαισιόδοξος. Η μόλυνση του περιβάλλοντος έχει προχωρήσει πολύ, οι ανθρωπιστικές αξίες έχουν εκλείψει, η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική παγκοσμιοποίηση έχουν καταστήσει το έθνος και τα εθνικά σύνορα απαρχαιωμένες έννοιες. Επικρατεί ένα πνεύμα απεγνωσμένου διεθνισμού και οι πολυεθνικές εταιρείες κινούν τα νήματα. Η Ιαπωνία έχει αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως μητρόπολη των εξελίξεων, η ιαπωνική μαφία (γιακούζα) δρα ποικιλοτρόπως σε πλανητική κλίμακα, ο υπερπληθυσμός, η διαφθορά, η βιομηχανική κατασκοπεία και η εκμετάλλευση του Γ’ Κόσμου είναι δεδομένες καταστάσεις. Η υπέρτατη πολιτική ισχύς έγκειται στον έλεγχο της διεθνούς ροής πληροφοριών.
Οι χάκερ είναι οι πιο περιζήτητοι εγκληματίες και οι υπολογιστές το απόλυτο τεχνολογικό φετίχ. Στον πυρήνα ενός τέτοιου κοινωνικού οικοδομήματος κρύβεται μία δυϊστική αντίληψη που διακρίνει απολύτως το σώμα από τον νου, τη δράση από την κίνηση, αλλά από την άλλη θολώνει ως τον έσχατο βαθμό τα όρια μεταξύ ηθικού και ανήθικου, φυσικού και συνθετικού, πραγματικού και εικονικού. Κάθε ερμηνεία για τον κόσμο καταλήγει να φαίνεται αδύνατη και μια αίσθηση ματαιότητας θριαμβεύει. Σύμφωνα με τον μαρξιστή κριτικό Φρέντρικ Τζέιμσον, το κυβερνοπάνκ είναι η ανώτερη λογοτεχνική έκφραση «αν όχι του μεταμοντέρνου, τότε του ίδιου του τελευταίου σταδίου του καπιταλισμού». Για τον κριτικό λογοτεχνίας Ντάρκο Σούβιν από την άλλη, το κυβερνοπάνκ δεν εκφράζει συνολικά τον σύγχρονο μεταβιομηχανικό δυτικό πολιτισμό αλλά μόνο μία μικρή, μα σημαντική, ομάδα ατόμων η οποία συνιστά την οικονομικά ανώτερη τάξη της, εν πολλοίς άνεργης και περιθωριοποιημένης, σύγχρονης νεολαίας: ψηφιακά εγγράματους γνώστες των ΜΜΕ, της ηλεκτρονικής μουσικής, των υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων, μετόχους ενός παγκόσμιου τεχνολογικού δικτύου που επιζούν τρεφόμενοι απρόθυμα από τη βάση της πολυεθνικής καπιταλιστικής ευημερίας, ενσαρκώνοντας το κατώτερο επίπεδο της μεσαίας τάξης.
Λογοτεχνία
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 από την ευρύτερη επικράτεια του κυβερνοπάνκ ξεπήδησε το ατμοπάνκ (steampunk), ένα λογοτεχνικό ρεύμα το οποίο δεν έχει τόσο εμφανή δυστοπικό χαρακτήρα και όπου το σκηνικό της ιστορίας τοποθετείται όχι στο κοντινό μέλλον, αλλά σε έναν εναλλακτικό 19ο αιώνα, μετά τη βιομηχανική επανάσταση αλλά πριν την εξάπλωση της ηλεκτροδότησης. Η τεχνολογία στους ατμοπάνκ κόσμους είναι συνήθως πιο προηγμένη σε σχέση με την πραγματική τεχνολογία της εποχής αλλά, ελλείψει ηλεκτρονικών στοιχείων, βασίζεται στη δύναμη του ατμού και των κουρδιστών μηχανισμών, όπως πράγματι γινόταν τότε. Κατά τα άλλα, η κοινωνία, η αισθητική και η ατμόσφαιρα συνήθως αντανακλούν επακριβώς τις συμβάσεις του βικτοριανού κόσμου. Το ατμοπάνκ εμφανίστηκε όταν κάποιοι συγγραφείς άρχισαν συνειδητά να μιμούνται τα πρώιμα έργα επιστημονικής φαντασίας που γράφτηκαν πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, προσθέτοντάς τους στοιχεία του πολύ επίκαιρου κυβερνοπάνκ. Ορισμένοι μάλιστα πειραματίστηκαν τοποθετώντας το σκηνικό των ιστοριών τους ακόμη πιο πίσω χρονικά, συχνά στον Μεσαίωνα, διατηρώντας όμως την τεχνολογία του ατμού και των κουρδιστών μηχανισμών ως κεντρικούς πυλώνες του κόσμου τους. Μετά το 1990, το ατμοπάνκ άρχισε να απομακρύνεται από τις κυβερνοπάνκ ρίζες του: η αισθητική και τα μοτίβα του άρχισαν να χρησιμοποιούνται ακόμη και σε έργα φάνταζυ και να τοποθετούνται δίπλα-δίπλα με τα υπερφυσικά και μαγικά στοιχεία που αφθονούν στο είδος αυτό.
Μια άλλη παράλληλη εξέλιξη η οποία εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 είναι το μετακυβερνοπάνκ (postcyberpunk), ένα σύνολο έργων με εμφανή κυβερνοπάνκ χαρακτήρα αλλά με κεντρικούς ήρωες που επιχειρούν συνειδητά να βελτιώσουν το κοινωνικοπολιτικό καθεστώς, ή έστω να το διατηρήσουν και να αποτρέψουν περαιτέρω παρακμή του (π.χ. τα μυθιστορήματα του Νιλ Στίβενσον). Οι πρωταγωνιστές συνήθως είναι πιο ενεργά και σεβαστά μέλη της κοινωνίας σε σχέση με τους περιθωριακούς παρανόμους του Γκίμπσον, ενώ οι νέες τεχνολογίες του 21ου αιώνα παρουσιάζονται λιγότερο αλλοτριωτικές και υπό ένα θετικότερο πρίσμα. Το μετακυβερνοπάνκ φάνηκε να επικρατεί κατά τη δεκαετία του '90 εκτοπίζοντας το παραδοσιακό κυβερνοπάνκ στον λογοτεχνικό χώρο, την ίδια στιγμή που το τελευταίο έχανε τον διακριτό αβάν γκαρντ χαρακτήρα του, και έκανε όλο και πιο αισθητή την επιρροή του στον κινηματογράφο, στα κόμικς και στα βιντεοπαιχνίδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονική φαντασία Κατηγορία:Φουτουρισμός Κατηγορία:Μεταμοντερνισμός Κατηγορία:Υποκουλτούρες
Νορμανδοί
Νορμανδοί ή Νορμαννοί (γαλλικά: Normands, λατινικά: Nortmanni) ονομάζονταν πληθυσμοί το όνομα των οποίων εμφανίστηκε το πρώτο μισό του 10ου αιώνα, αρχικά στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Νορμανδία. Οι πληθυσμοί αυτοί προερχόταν από Βίκινγκ κατακτητές της περιοχής, με στοιχεία του τοπικού Μεροβιγγειανού πολιτισμού, Φράγκων με γερμανικές καταβολές και Ρωμαίων της Γαλατίας. Οι Νορμανδοί έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στην Ανατολή: Από το Δουκάτο της Νορμανδίας στην πατρίδα τους, στη Σικελία και τη Νότια Ιταλία, αλλά και σε άλλες περιοχές του Βυζαντίου (Ήπειρος, Μακεδονία), στην κατάκτηση της Αγγλίας, στις ηγεμονίες των Σταυροφορικών κρατών της Ανατολής, της Ουτρεμέρ, αλλά και στην Κύπρο. Το 1185 οι Νορμανδοί κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη, παρά την ηρωική άμυνα των κατοίκων, και τη λεηλάτησαν, θανατώνοντας 7.000 Θεσσαλονικείς.
Δείτε επίσης
* Κατηγορία:Νορμανδία
2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος
Το 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος (πρωτότυπος τίτλος: 2001: A Space Odyssey) είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας αμερικανικής και βρετανικής παραγωγής του 1968, σκηνοθετημένη από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Το σενάριο έχει γραφεί από τον Κιούμπρικ και τον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Άρθουρ Κλαρκ και είναι εν μέρει βασισμένο στο διήγημα του Κλαρκ The Sentinel. Πολύ συχνά θεωρείται ως επική ταινία, λόγω της μεγάλης διάρκειάς της, της πλοκής της αλλά και των οπτικών εφέ. Ολόκληρη η ταινία γυρίστηκε στην Αγγλία, σε παραγωγή της Metro-Goldwyn-Mayer.
Η ταινία περιστρέφεται γύρω από θέματα όπως η ανθρώπινη εξέλιξη, η τεχνητή νοημοσύνη και η εξωγήινη ζωή. Επίσης, είναι αξιοσημείωτη για την επιστημονική ακρίβεια των λεπτομερειών του σεναρίου, τα πρωτοποριακά (για την εποχή τους) ειδικά εφέ, τη χρήση του ήχου ως αφηγηματικού μέσου και την εξαιρετικά λιτή χρήση διαλόγου. Χαρακτηριστικές είναι επίσης και οι σεκάνς με μουσική επένδυση κομμάτια όπως ο Γαλάζιος Δούναβης του Γιόχαν Στράους και το Τάδε έφη Ζαρατούστρα του Ρίχαρντ Στράους. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ, το μοναδικό Όσκαρ του Κιούμπρικ.
Στις 29 Ιουνίου του 2018, δημοσιεύτηκε μια σπάνια τηλεφωνική συνέντευξη του Κιούμπρικ που εξηγεί το περίεργο τέλος της ταινίας, που για 50 χρόνια απασχόλησε κριτικούς και αναλυτές. Σύμφωνα με αυτή, ο αστροναύτης David Bowman έχει απαχθεί από οντότητες θεϊκές ή ενεργειακές, χωρίς σχήμα ή μορφή και στην ουσία πειραματίζονται μαζί του. Αν και ο σκηνοθέτης αναφέρει πως δεν του αρέσει να μιλάει για το έργο του, καθώς έτσι χάνεται η μαγεία του αυθεντικού συναισθήματος που θα προκαλέσει στον θεατή, καταλήγει πως αυτό το τέλος είναι η απεικόνιση ενός αστρικού ζωολογικού κήπου, στον οποίο εκείνοι συμπεριφέρονται στον Bowman όπως οι άνθρωποι στα ζώα. Ο αστροναύτης μετατρέπεται πλέον σε κάποιου είδους υπεράνθρωπο, σε σχέση με τους ανθρώπους στη Γη, και στέλνεται πίσω.
Το 1991, χαρακτηρίστηκε «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική» από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου
Πλοκή
Σε ένα προϊστορικό βέλτιστο, μια φυλή πιθήκων οδηγείται μακριά από τον νερόλακό της από μια αντίπαλη φυλή. Την επόμενη μέρα, βρίσκουν ότι ένας εξωγήινος μονόλιθος εμφανίστηκε ανάμεσά τους. Στη συνέχεια μαθαίνουν πώς να χρησιμοποιούν ένα κόκαλο ως όπλο και, εξελίσσονται σε κυνηγούς. Στη συνέχεια, επιστρέφουν για να διώξουν τους αντιπάλους τους με αυτό.
Εκατομμύρια χρόνια αργότερα, ο Δρ. Χέιγουντ Φλόιντ, Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Αστροναυτικής των Ηνωμένων Πολιτειών, ταξιδεύει στη βάση Clavius, ένα αμερικανικό φυλάκιο της Σελήνης. Κατά τη διάρκεια μιας ενδιάμεσης στάσης στον Διαστημικό Σταθμό 5, συναντά Ρώσους επιστήμονες που ανησυχούν ότι ο Clavius ​​φαίνεται να μην ανταποκρίνεται. Αρνείται να συζητήσει φήμες για επιδημία στη βάση. Στο Clavius, ο Χέιγουντ απευθύνεται σε μια συνάντηση προσωπικού στο οποίο τονίζει την ανάγκη για μυστικότητα σχετικά με τη νεότερη ανακάλυψή τους. Η αποστολή του είναι να διερευνήσει ένα τεχνούργημα που βρέθηκε πρόσφατα, έναν μονόλιθο που θάφτηκε τέσσερα εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα κοντά σε έναν κρατήρα. Καθώς ο Χέιγουντ και άλλοι αστροναύτες εξετάζουν το αντικείμενο, αυτό χτυπιέται από την ηλιακή ακτινοβολία, πάνω στο οποίο εκπέμπει ένα ραδιοφωνικό σήμα υψηλής ισχύος.
Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, το αμερικανικό διαστημικό σκάφος Discovery One ταξιδεύει στον Δία, με τους αστροναύτες και επιστήμονες, Δρ. Ντέιβιντ "Ντέιβ" Μπόουμαν και Δρ. Φρανκ Πούλ, μαζί με άλλους τρεις επιστήμονες σε ανασταλμένο animation. Οι περισσότερες λειτουργίες του Discovery ελέγχονται από τον HAL 9000, έναν υπολογιστή με ανθρώπινη προσωπικότητα. Όταν ο HAL αναφέρει την επικείμενη αστοχία μιας συσκευής ελέγχου κεραίας, ο Ντέιβ την ανακτά με ένα σκάφος EVA, αλλά δεν βρίσκει καμία βλάβη. Ο HAL προτείνει να εγκαταστήσει ξανά τη συσκευή και να την αφήσει να αποτύχει, ώστε το πρόβλημα να επαληθευτεί. Ο Ελεγχος αποστολής συμβουλεύει τους αστροναύτες, ότι ο HAL έχει κάνει λάθος, αλλά ο HAL το θεωρεί ανθρώπινο λάθος. Ανησυχώντας για τη συμπεριφορά του HAL, ο Ντέιβ και ο Φράνκ μπαίνουν σε ένα EVA, ώστε να μπορούν να μιλήσουν χωρίς να τους ακούει ο HAL. Συμφωνούν να αποσυνδέσουν το HAL εάν αποδειχθεί ότι κάνει λάθος, αλλά ο HAL παρακολουθεί τη συνομιλία τους διαβάζοντας τα χείλη τους.
Ενώ ο Φρανκ βρίσκεται έξω από το διαστημόπλοιο για να αντικαταστήσει τη μονάδα κεραίας, ο HAL αναλαμβάνει τον έλεγχο του EVA του, παρασύροντάς τον. Ο Ντέιβ χρησιμοποιεί άλλο ένα EVA για να σώσει τον Φρανκ. Ενώ είναι έξω, ο HAL απενεργοποιεί τις λειτουργίες υποστήριξης ζωής των μελών του πληρώματος σε ανασταλμένo animation, σκοτώνοντάς τους. Όταν ο Ντέιβ επιστρέφει στο διαστημόπλοίο με τον Φρανκ, ο HAL αρνείται να τον αφήσει να μπεί, γνωρίζοντας ότι το σχέδιό τους να τον απενεργοποιήσουν θέτει σε κίνδυνο την αποστολή. Ο Ντέιβ αφήνει το σώμα του Φρανκ και, παρόλο που δεν έχει κράνος με διαστημική στολή, βγαίνει ξαφνικά από το EVA, περνά με επιτυχία το κενό και ανοίγει χειροκίνητα την κλειδαριά έκτακτης ανάγκης του πλοίου. Πηγαίνει στον πυρήνα επεξεργαστή του HALκαι αρχίζει να αποσυνδέει τα κυκλώματά του, παρά το γεγονός ότι ο HAL τον παρακαλεί να μην το κάνει. Όταν ολοκληρωθεί η αποσύνδεση, παίζει ένα προηχογραφημένο βίντεο από τον Χέιγουντ, αποκαλύπτοντας ότι ο στόχος της αποστολής είναι να διερευνήσει το ραδιοφωνικό σήμα που στέλνεται από το μονόλιθο στον Δία.
Στον Δία, ο Ντέιβ βρίσκει έναν τρίτο, πολύ μεγαλύτερο μονόλιθο σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Φεύγει από το Discovery σε ένα EVA για να το ερευνήσει. Τραβιέται σε μια δίνη χρωματιστού φωτός και παρατηρεί παράξενα κοσμολογικά φαινόμενα και παράξενα τοπία χρωμάτων. Τελικά καταλήγει σε μια μεγάλη νεοκλασική κρεβατοκάμαρα όπου βλέπει, και γίνεται μελλοντικές εκδοχές του εαυτού του: πρώτα στέκεται στην κρεβατοκάμαρα,έπειτα γίνεται μεσήλικας,και ντυμένος με ρούχα αναψυχής γευματίζει και τέλος ως ηλικιωμένος ξαπλώνει στο κρεβάτι. Ένας μονόλιθος εμφανίζεται στους πρόποδες του κρεβατιού και καθώς ο Ντέιβ το πλησιάζει, μεταμορφώνεται σε ένα έμβρυο κλεισμένο σε μια διαφανή σφαίρα φωτός που αιωρείται στο διάστημα πάνω από τη Γη.
Ανάπτυξη
Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ μετά τα γυρίσματα της ταινίας S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα εντυπωσιάστηκε από την πιθανότητα της εξωγήινης ζωής και έτσι αποφάσισε να γυρίσει μια καλή ταινία επιστημονικής φαντασίας Ψάχνοντας για έναν κατάλληλο συνεργάτη στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας,ο Κιούμπρικ συμβουλεύτηκε από μια αμοιβαία γνωριμία, προσωπικό στην Columbia Pictures, τον Ρότζερ Κάρας, να συναντήσει τον γνωστό, τότε, συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, τον Άρθουρ Κλαρκ.
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 29 Δεκεμβρίου 1965 στη Σκηνή Η, στο Στούντιο Σέπερτον (Shepperton), στην Αγγλία. Το στούντιο αυτό επελέγη διότι οι διαστάσεις του ήταν γύρω στα 60 x 120 x 60 μέτρα.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με αστροναύτες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με διαστημικά προγράμματα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τις τεχνολογικές επιπτώσεις Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνολογία Κατηγορία:Ταινίες που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες) Κατηγορία:Επικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Παγκόσμιο κύπελλο κρίκετ γυναικών
Το Παγκόσμιο κύπελλο γυναικών είναι μία διεθνής οργάνωση του κρίκετ και στην οποία λαμβάνουν μέρος γυναίκες. Η πρώτη τέτοια διοργάνωση διεξήχθη στην Αγγλία το 1973, δύο χρόνια πριν τη διεξαγωγή του παγκοσμίου κυπέλλου των ανδρών.
Στη διοργάνωση του 2009, από τις 7 Μαρτίου ως τις 22 Μαρτίου του 2009, τον τίτλο κατέκτησε η Αγγλία με νίκη επί της Νέας Ζηλανδίας.
Στην επόμενη διοργάνωση, που διεξήχθη από τις 21 Ιανουαρίου ως τις 17 Φεβρουαρίου 2013 κέρδισε η Αυστραλία τον τίτλο, επικρατώντας με 114 ρόνια των Δυτικών Ινδιών.
Στην επόμενη διοργάνωση, που έγινε από τις 24 Ιουνίου ως τις 23 Ιουλίου 2017 στο Λονδίνο, τον τίτλο κατέκτησε η Αγγλία επικρατώντας της Ινδίας στον τελικό, με 9 ρόνια.
Στην πιο πρόσφατη διοργάνωση, που διεξήχθη από τις 4 Μαρτίου έως τις 3 Απριλίου 2022, τον τίτλο κατέκτησε η Αυστραλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρίκετ Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις
Origin
Το Origin είναι το πρώτο άλμπουμ πλήρης διάρκειας του ροκ συγκροτήματος Evanescence από τη Bigwig Entreprises. Αν και πολλοί θεωρούν πως πρόκειται στην ουσία για το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, η Amy Lee έχει δηλώσει πως πρόκειται για demo CD. Μετά την κυκλοφορία του, το 2000, διατέθηκε προς πώληση μονάχα για το κοινό της ιδιαίτερης πατρίδας του συγκροτήματος στο Little Rock, Αρκάνσας. Τυπώθηκαν μονάχα 2500 αντίτυπα, αλλά μετά την επιτυχία του γκρουπ, άρχισαν να πωλούνται πειρατικές εκδόσεις του Origin.
Για το πρώτο επίσημο άλμπουμ τους Fallen, οι Evanescence ηχογράφησαν ξανά τρία κομμάτια από το Origin. Τη στιγμή που τα "Whisper" and "My Immortal" έμειναν πρακτικά ίδια, το τραγούδι "Imaginary" άλλαξε πολύ δομικά και ακουστικά. Επιπροσθέτως, το συγκρότημα έπαιζε σε συναυλίες το "Even in Death".
Η Σύνθεση του Συγκροτήματος
Την περίοδο ηχογράφησης του album το συγκρότημα Evanescence αποτελούσαν τα παρακάτω μέλη:
Συμμετοχές
Στην ηχογράφηση συμμετείχαν επίσης οι παρακάτω μουσικοί και τραγουδιστές:
Ναυτία
Η ναυτία είναι μια δυσάρεστη, διάχυτη αίσθηση ανησυχίας και ενόχλησης, που συχνά θεωρείται ως παρόρμηση προς τον εμετό. Αν και δεν είναι οδυνηρή, μπορεί να είναι εξουθενωτική εάν είναι παρατεταμένο και έχει περιγραφεί ως τοποθετητής δυσφορίας στο στήθος, στην άνω κοιλιακή χώρα ή στο πίσω μέρος του λαιμού.
Όπως ο πόνος, ο σκοπός της ναυτίας είναι να αποθαρρύνει το άτομο ή το ζώο να επαναλάβει αυτό που προκάλεσε τη δυσάρεστη κατάσταση. Η μνήμη του πόνου προκαλεί ασφαλέστερες ή εξοργιστικές ενέργειες. Η μνήμη της ναυτίας προκαλεί αποτροπιασμό απέναντι σε ότι είχε καταναλωθεί πριν τον εμετό, ακόμα και αν το τρόφιμο που καταναλώθηκε δεν ήταν η αιτία της ναυτίας.
Η ναυτία είναι ένα μη ειδικό σύμπτωμα, που σημαίνει ότι μπορεί να έχει πολλές πιθανές αιτίες. Ορισμένες συχνές αιτίεςτης ναυτίας είναι η ασθένεια της κίνησης, η ζάλη, η ημικρανία, η λιποθυμία, η χαμηλή γλυκόζη στο αίμα, η γαστρεντερίτιδα και η τροφική δηλητηρίαση. Η ναυτία είναι παρενέργεια πολλών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένης της χημειοθεραπείας και της πρωινής ασθένειας στην πρώιμη εγκυμοσύνη. Η ναυτία μπορεί επίσης να προκληθεί από το άγχος, την απόρριψη και τη κατάθλιψη.
Τα φάρμακα που λαμβάνονται για την πρόληψη και τη θεραπεία της ναυτίας ονομάζονται αντιεμετικά. Τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα αντιεμετικά στις ΗΠΑ είναι η προμεθαζίνη, η μετοκλοπραμίδη και η νεότερη αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική ονδανσετρόνη. Η λέξη προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ναυσία,.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Έμετος
Η εορτή της Αναλήψεως στη Βενετία
Ανήμερα της Αναλήψεως στην Βενετία, γινόταν μια μεγαλοπρεπής γιορτή: η τελετή της "Μνηστείας με τη θάλασσα" ή την "Τελετή του Δακτυλίου", όπως ανεπίσημα ονομαζόταν.
Ιστορία
Η αρχή της γιορτής έγινε στα 998 σε ανάμνηση της νίκης των Βενετών, υπό το δόγη Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο, κατά των Ναρεντίνων (γνωστών και σαν "Πειρατές της Νερέτβα" (Παγανιά)) και της κατάκτησης της Δαλματίας. Σε ανάμνηση λοιπόν αυτής της νίκης, που εδραίωσε την κυριαρχία της Γαληνότατης Δημοκρατίας στην Αδριατική, γινόταν μια τελετή την ημέρα της Αναλήψεως.
Για 180 χρόνια τελούνταν μια απλή έξοδος του Δόγη προς την θάλασσα. Επί πάπα Αλεξάνδρου Γ΄, αυτή η απλή επίσκεψη αντικαταστάθηκε από μια μεγαλοπρεπή γιορτή, κατά την οποία ο Δόγης "νυμφευόταν" την θάλασσα! Ήταν η «γαμήλια τελετή» του Δόγη με την Αδριατική.
Η Τελετουργία
Ήταν μια τελετή θριάμβου και επίδειξης δύναμης στην οποία συμμετείχε σχεδόν όλη η πόλη της Βενετίας και την παρακολουθούσαν πολλοί ξένοι επίσημοι και μη. Ο Δόγης ταξίδευε με τον "Βουκένταυρο" από τον Άγιο Μάρκο ως το Λίντο. Τον συνόδευαν κι άλλα πολλά σκάφη, πολεμικά και επιβατικά, που μετέφεραν τους επιφανείς επισκέπτες, τους επίσημους, τους κληρικούς, τις διάφορες συντεχνίες, τον απλό λαό. Όλοι σχεδόν οι κάτοικοι συμμετείχαν στη γιορτή, μέσα σε πυροβολισμούς και μουσικές που παιάνιζαν πάνω στα πλεούμενα. Όταν το πλοίο έβγαινε από την λιμνοθάλασσα στο ανοιχτό πέλαγος, ο Πατριάρχης της Βενετίας έχυνε αγίασμα στην θάλασσα και ευλογούσε το δαχτυλίδι και τον Δόγη. Ύστερα ο Δόγης, μέσα από χρυσή χοάνη, έριχνε στο νερό ένα χρυσό δακτυλίδι-που ήταν τότε σύμβολο κυριαρχίας- λέγοντας «Desponsamus te, mare, in signum veri perpetuique dominii» (Σε νυμφευόμεθα, θάλασσα ως σημείον αληθούς και αιωνίου κυριαρχίας).
Ο "Βουκένταυρος"
Ο "Βουκένταυρος" ήταν το επίσημο πλοίο του Δόγη. Δεν έμοιαζε με κανένα άλλο κι είχε μάλλον ονομαστεί έτσι από το ότι ήταν διπλάσιο από τον «Κένταυρο» που αναφέρει ο Βιργίλιος στην Αινειάδα, (Bicentauro=Δικένταυρος). Χωρούσε διακόσιους άντρες (2Χ100). Είχε μεγάλη χλιδή, και όλο το κατάστρωμα ήταν σαλόνι, στολισμένο με αγάλματα, τρόπαια, αναθήματα κ.ά. Ήταν ένας πλωτός ναός!
Η εορτή της Αναλήψεως στη Βενετία (πίνακας)
thumb|320px|Ο Βουκένταυρος επιστρέφει στο Παλάτι των Δόγηδων την ημέρα της Αναλήψεως. Μόσχα, [[Μουσείο Πούσκιν]]
Με θέμα την τελετή αυτή υπάρχουν αρκετοί πίνακες των Καναλέττο (Βαρκελώνη, Museu Nacional d'Art de Catalunya - Λονδίνο, Πινακοθήκη Ντάλουιτς - Μόσχα, Μουσείο Πούσκιν - Φιλαδέλφεια, Museum of Art) και του Francesco Guardi.
Θεοφάνης Κακριδής
Ειδικεύτηκε στη λατινική φιλολογία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών υπό τον Κωνσταντίνο Σ. Κόντο, και εν συνεχεία απέκτησε ειδίκευση στη λατινική φιλολογία στη Γερμανία. Δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής λατινικής φιλολογίας.
Η εορτή της Αναλήψεως στη Βενετία
Παραπομπές
Κατηγορία:Πίνακες Κατηγορία:Βενετία Κατηγορία:Τελετές Αναληψεως
Θεοφάνης Κακριδής
Δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές εργασίες αλλά και μελέτες, που δημοσιεύτηκαν σε ξενόγλωσσα περιοδικά. Πέθανε από πνιγμό. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Κακριδής και εγγονός του ήταν ο Φάνης Κακριδής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Δήμος Μελίτης
Ο δήμος Μελίτης ήταν δήμος του νομού Φλώρινας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Φλώρινας. Βρισκόταν στα βορειοανατολικά του νομού, στα σύνορα με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και τον νομό Πέλλας. Αποτελούταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 269,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7.038 κατοίκους (απογραφή 2001).
Ο δήμος αποτελούταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
Γκοκχάν Ζαν
Ο Γκοκχάν Ζαν (τουρκικά: Gökhan Zan, Αντάκια, Τουρκία, 7 Σεπτεμβρίου 1981 ) είναι Τούρκος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του στην Μπεσίκτας και τη Γαλατασαράι, ενώ ήταν μέλος της αποστολής της Εθνικής Τουρκίας που έφτασε μέχρι τον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2008.
Σε επίπεδο συλλόγων
Ο Ζαν γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1981 στην Αντάκια της επαρχίας Χατάι και ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική Χατάισπορ με την οποία έγινε επαγγελματίας το 1999, αγωνιζόμενος στη δεύτερη κατηγορία και μετρώντας 13 συμμετοχές και δύο τέρματα. Ακολούθησε μια τριετία στην Τσανάκκαλε Νταρντανελσπόρ, με την οποία συμμετείχε στην ίδια κατηγορία και τον Ιούλιο του 2003 μεταγράφηκε στην Μπεσίκτας, με την οποία υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο.
Την πρώτη του σεζόν είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής (εμφανίστηκε σε μόλις δύο αγώνες πρωταθλήματος ) και την επόμενη παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στην Γκαζιάντεπσπορ. Επιστρέφοντας στην Μπεσίκτας, κατάφερε να βρει θέση στο κανονικό ροτέισον της ομάδας, διετέλεσε αρχηγός της και παράλληλα χρίστηκε διεθνής με την Εθνική Τουρκίας. Αποχώρησε από την ομάδα τον Ιούνιο του 2009, καθώς οι δύο πλευρές δεν ανανέωσαν τη συνεργασία τους. Με τη φανέλα της Μπεσίκτας, ο Ζαν κατάκτησε ένα πρωτάθλημα, τρία εγχώρια κύπελλα και ένα σούπερ καπ.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Γαλατασαράι, στην οποία εντάχθηκε ως ελεύθερος, όντας ένα από τα πολλά σημαντικά μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδας που περιλάμβαναν ακόμη τους Ελάνο, Καντέρ Κεϊτά, Λέο Φράνκο κ.ά. Ο Ζαν παρέμεινε στον σύλλογο μέχρι το 2015, ωστόσο οι συνεχείς τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να πραγματοποιήσει πολλές συμμετοχές Επιπλέον κατά τον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του βρισκόταν εκτός πλάνων του προπονητή Τσέζαρε Πραντέλι και με την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Ως παίκτης της Γαλατασαράι πανηγύρισε την κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων, ενός κυπέλλου και δύο σούπερ καπ.
Εθνική ομάδα
Ο Ζαν διετέλεσε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων της χώρας του. Αργότερα υπήρξε διεθνής με την Εθνική Τουρκίας, μετρώντας 36 συμμετοχές (μια εξ αυτών δεν αναγνωρίζεται ως επίσημη από τη FIFA ) από το 2006, όταν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την Τσεχία, μέχρι και το 2013 που αγωνίστηκε για τελευταία φορά σε φιλικό κόντρα στη Σλοβενία. Παράλληλα ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του EURO 2008 που διεξήχθη στην Αυστρία και την Ελβετία, παίρνοντας χρόνο συμμετοχής στις αναμετρήσεις εναντίον της Πορτογαλίας (για τη φάση των ομίλων), της Κροατίας στα προημιτελικά και της Γερμανίας στον ημιτελικό.
Χαρακτηριστικά παιχνιδιού
Ο Ζαν διακρινόταν για τον δυναμικό τρόπο παιχνιδιού και τις αμυντικές του ικανότητές ως απόρροια των σωματικών του προσόντων. Από την άλλη υστερούσε σε ταχύτητα, ενώ αντιμετώπιζε συχνά προβλήματα τραυματισμών.
Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Ζαν ασχολείται με την προπονητική. Τη σεζόν 2020/21 είναι βοηθός του Ομέρ Ερντογάν στη Χατάισπορ, η οποία συμμετέχει στη Σούπερ Λιγκ Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκαζιάντεπσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαταϊσπόρ
Ιωνάθαν
Ο Ιωνάθαν είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης. Ήταν γιος του βασιλιά Σαούλ (Α' Παρ. 8,33) και αδελφός της Μελχόλ ή Μιχάλ (Α' Βασ. 14,49) πρώτης συζύγου του βασιλέα Δαβίδ.
Φίλος του Δαβίδ
Κατά την Παλαιά Διαθήκη, ο Δαβίδ έγινε ο καλύτερος φίλος του Ιωνάθαν (Α' Βασ. 20,42), όμως ο Σαούλ ο πατέρας του Ιωνάθαν, μισούσε και ζήλευε τον Δαβίδ επειδή είχε γίνει πολύ αγαπητός στο λαό ειδικά μετά την νίκη του απέναντι στον Γολιάθ.
Θάνατος
Ο Ιωνάθαν, τα αδέρφια του και ο πατέρας του σκοτώθηκαν σε μάχη με τους Φιλισταίους στο όρος Γελβουέ. (Β' Βασ. 1,6) Τα κορμιά του Ιωνάθαν και του πατέρα του μεταφέρθηκαν στην πόλη Ιαβίς απο τους άντρες του Σαούλ και εκεί τα έκαψαν. Ύστερα τα κόκαλά τους τα έθαψαν κάτω απο καλλιεργημένη γη της Ιαβίς. (Α Βασ. 31,12-13)
Ο Δαβίδ θρήνησε και αυτόν και τον Σαούλ. Όταν έγινε βασιλιάς μάλιστα, λόγω της φιλίας που είχε με τον Ιωνάθαν, θέλησε να δείξει την εύνοιά του σε κάποιον που είχε απομείνει από την οικογένεια του Σαούλ. Έτσι ο Δαβίδ ρώτησε τον Σιβά, που ήταν υπηρέτης του Σαούλ, κι αυτός του υπέδειξε το Μεμφιβοσθέ, που ήταν γιος του Ιωνάθαν και που ήταν ανάπηρος στα πόδια. Ο Δαβίδ έστειλε ανθρώπους στο σπίτι του Μαχίρ, όπου βρισκόταν ο Μεμφιβοσθέ και τον έφεραν στο παλάτι. Ο Δαβίδ χάρη στην φιλία του με τον Ιωνάθαν του παραχώρησε την κληρονομιά του παππού του Σαούλ. (Β' Βασιλειών 9,1-13).
Σφαγή στο Ύψωμα 303
Η Σφαγή στο Ύψωμα 303 (Κορεατικά: 303 고지 학살 사건) ήταν ένα έγκλημα πολέμου που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κορέας στις 17 Αυγούστου του 1950 σε ένα ύψωμα πάνω από το Γουεγκγουάν (Waegwan) της Νότιας Κορέας. Σαράντα ένας Αμερικανοί στρατιώτες αιχμάλωτοι πολέμου εκτελέστηκαν με πυρά πολυβόλου από τον Λαϊκό Στρατό της Βόρειας Κορέας, κατά τη διάρκεια μιας από τις ελάσσονες συγκρούσεις της Μάχης της Περιμέτρου Πουζάν (Pusan)​​.
Ενώ επιχειρούσαν κοντά στο Ταεγκού (Taegu) κατά τη διάρκεια της Μάχης του Ταεγκού, στοιχεία του 2ου Τάγματος του Στρατού των ΗΠΑ, 5ο Σύνταγμα Ιππικού, 1η Μεραρχία ιππικού περικυκλώθηκαν από στρατεύματα της Βόρειας Κορέας που διέσχιζαν τον ποταμό Νακτόνγκ (Naktong), στο Ύψωμα 303. Οι περισσότεροι από τους στρατιώτες των ΗΠΑ κατάφεραν να ξεφύγουν, αλλά μία διμοιρία χειριστών όλμων αντελήφθη εσφαλμένα τους στρατιώτες της Βόρειας Κορέας ως ενισχύσεις από τον Νοτιοκορεατικό Στρατό, με αποτέλεσμα να συλληφθούν. Ο Βορειοκορεατικός στρατός κράτησε τους Αμερικανούς στο ύψωμα και αρχικά προσπάθησε να τους μεταφέρει μακριά από τη μάχη, διασχίζοντας τον ποταμό, αλλά δεν κατέστη δυνατό, λόγω της σφοδρής αντεπίθεσης. Οι αμερικανικές δυνάμεις ανέκοψαν τελικά την προέλαση απωθώντας με τα πυρά τους τον όγκο των Βορειοκορεατών. Καθώς άρχισαν να υποχωρούν, ένας από τους αξιωματικούς τους διέταξε να εκτελεστούν οι αιχμάλωτοι, ώστε να μην τους επιβραδύνουν.
Η σφαγή προκάλεσε αντιδράσεις και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης. Οι Αμερικανοί διοικητές με μηνύματα μέσω ασυρμάτου και ρίψη φυλλαδίων απαίτησαν να τιμωρηθούν οι ανώτεροι αξιωματικοί της Βόρειας Κορέας για τη θηριωδία. Οι Βορειοκορεάτες διοικητές, προβληματισμένοι για τον τρόπο που οι στρατιώτες τους μεταχειρίζονταν τους αιχμαλώτους πολέμου, εξέδωσαν αυστηρότερες κατευθυντήριες γραμμές για τη μεταχείριση των αιχμαλώτων του εχθρού. Αργότερα κατασκευάστηκαν μνημεία στο Ύψωμα 303, από το κοντινό στρατόπεδο Κάρολ (Camp Carroll) για να τιμηθούν τα θύματα της σφαγής.
Έναρξη του Πολέμου της Κορέας
Η 24η Μεραρχία Πεζικού ήταν ο πρώτος σχηματισμός που έστειλαν οι ΗΠΑ στην Κορέα. Ο σχεδιασμός προέβλεπε να δεχθεί το αρχικό "σοκ" της προέλασης των βορειοκορεατικών δυνάμεων, καθυστερώντας πολύ μεγαλύτερες βορειοκορεατικές δυνάμεις ώστε να κερδηθεί χρόνος για να καταφθάσουν ενισχύσεις. Η μεραρχία ήταν, κατά συνέπεια, μόνη για αρκετές εβδομάδες, καθώς επιχειρούσε να καθυστερήσει τους Βορειοκορεάτες, δημιουργώντας το κατάλληλο χρονικό περιθώριο για την 1η Μεραρχία Ιππικού και τις 7η και 25η Μεραρχίες Πεζικού, μαζί με άλλες υποστηρικτικές μονάδες της Όγδοης Αμερικανικής Στρατιάς, για να μετακινηθούν στις θέσεις τους. Στοιχεία εμπροσθοφυλακής της 24ης Μεραρχίας Πεζικού, γνωστά ως Ομάδα Κρούσης Σμιθ (Task Force Smith), γνώρισαν σοβαρή ήττα στη Μάχη του Οσάν (Osan) στις 5 Ιουλίου, την πρώτη αναμέτρηση μεταξύ των αμερικανικών και των βορειοκορεατικών δυνάμεων. Κατά την διάρκεια του πρώτου μήνα μετά από αυτή την ήττα, η 24η επανειλημμένα ηττήθηκε και απωθήθηκε νότια από βορειοκορεατικές δυνάμεις οι οποίες υπερτερούσαν σε μέγεθος και εξοπλισμό. Τα συντάγματα της 24ης Μεραρχίας συστηματικά ωθήθηκαν νότια, σε συγκρούσεις γύρω από το Τσοτσιγόν (Chochiwon), Τσονάν (Chonan) και Πιονταέκ (Pyongtaek). Η 24η έκανε μια τελική προσπάθεια στη μάχη του Ταετζόν (Taejon), όπου καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, καθυστέρησε, ωστόσο, τις δυνάμεις της Βόρειας Κορέας μέχρι την 20η Ιουλίου. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η δύναμη σε μάχιμο προσωπικό της Όγδοης Στρατιάς ήταν περίπου ίση με τις δυνάμεις της Βόρειας Κορέας που που επιτίθονταν στην περιοχή, με νέες μονάδες του ΟΗΕ να καταφθάνουν κάθε μέρα.
Η Περίμετρος Πουζάν στο Ταεγκού
Εν τω μεταξύ, ο Διοικητής της Όγδοης Στρατιάς Στρατηγός Γουόλτον Γουόκερ (Walton Walker) είχε ορίσει το Ταεγκού ως βάση της Στρατιάς. Ακριβώς στο κέντρο της Περιμέτρου Πουσάν​​, το Ταεγκού βρισκόταν στην είσοδο της κοιλάδας του ποταμού Νακτόνγκ, μια περιοχή όπου αριθμητικά μεγάλες δυνάμεις της Βόρειας Κορέας θα μπορούσαν να προωθηθούν, υποστηριζόμενες μεταξύ τους. Τα φυσικά εμπόδια που παρέχονταν από τον ποταμό Νακτόνγκ στα νότια και τα ορεινά εδάφη στα βόρεια συνέκλιναν γύρω από το Ταεγκού, το οποίο ήταν επίσης ο κύριος συγκοινωνιακός κόμβος και η τελευταία μεγάλη πόλη της Νότιας Κορέας εκτός από το ίδιο Πουζάν που παρέμενε στα χέρια των Ηνωμένων Εθνών. Από το νότο προς το βορρά, η άμυνα της πόλης καλυπτόταν από την Αμερικανική 1η Μεραρχία Ιππικού και τις Νοτιοκορεατικές 1η και 6η Μεραρχίας του 2ου Σώματος Στρατού της Ν. Κορέας. Η 1η Μεραρχία Ιππικού, υπό τις διαταγές του υποστράτηγου Χόμπαρτ Ρ. Γκέυ (Hobart R. Gay), διεσπάρησαν σε μια γραμμή κατά μήκος του ποταμού Νακτονγκ προς τα νότια, με τα 5ο και 8ο Συντάγματά του να κατέχουν μια γραμμή 24 χιλιομέτρων κατά μήκος του ποταμού και το 7ο Σύνταγμα Ιππικού σε εφεδρεία μαζί με τις δυνάμεις πυροβολικού, έτοιμο να ενισχύσει οπουδήποτε θα μπορούσε να επιχειρηθεί μια διείσδυση.
Πέντε μεραρχίες της Βόρειας Κορέας συγκεντρώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις του ΟΗΕ στο Ταεγκού. Από το νότο προς το βορρά, οι 10η, 3η, 15η, 13η, 1η μεραρχίες κατέλαβαν μια γραμμή από το Τουκσόνγκ-ντογκ (Tuksong-dong) και γύρω από το Γουεγκουάν (Waegwan) προς το Κουνγί (Kunwi). Ο στρατός της Βόρειας Κορέας σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει το φυσικό διάδρομο της κοιλάδας Νακτόνγκ από το Σανγκτζού (Sangju) ως το Ταεγκού ως κύριο άξονα της επίθεσης για την επόμενη νότια προώθηση. Στοιχεία από την βορειοκορεατική 105η Τεθωρακισμένη Μεραρχία υποστήριζαν επίσης την επίθεση.
Ξεκινώντας την 5η Αυγούστου, αυτές οι μεραρχίες πραγματοποίησαν πολλές απόπειρες να διαβούν τον ποταμό ώστε να επιτεθούν στις δυνάμεις του ΟΗΕ από την άλλη του πλευρά, σε μια προσπάθεια να καταλάβουν το Ταεγκού και να συντρίψουν την τελευταία αμυντική γραμμή του ΟΗΕ. Οι δυνάμεις των ΗΠΑ σημείωσαν επιτυχία στην απόκρουση των επιθέσεων της Βόρειας Κορέας, χάρη στην εκπαίδευσή τους και την υποστήριξη, αλλά οι δυνάμεις στους τομείς ευθύνης της Νότιας Κορέας δεν ήταν το ίδιο επιτυχής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​μεμονωμένες αναφορές και φήμες για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν και από τις δύο πλευρές άρχισαν να αναδύονται.
Στρατιωτική γεωγραφία
Το Ύψωμα 303 αποτελεί ένα επίμηκες οβάλ μήκους 3,2 χλμ, επί βορειοανατολικού-νοτιοδυτικού άξονα, με μέγιστη ανύψωση 303 μέτρων. Είναι ο πρώτος όγκος που υψώνεται βόρεια του Γουεγκγουάν και η νότια πλαγιά του κατηφορίζει προς την άκρη της πόλης. Το ύψωμα προσφέρει θέση παρατήρησης προς το Γουεγκγουάν, προς το οδικό δίκτυο που εξέρχεται από την πόλη, τις σιδηροδρομικές και οδικές γέφυρες που διασχίζουν τον ποταμό σε εκείνο το σημείο, καθώς και μεγάλα τμήματα της κοιλάδας του ποταμού στο βορρά και στο νότο. Η δυτική του πλαγιά τερματίζει στην ανατολική όχθη του ποταμού Νακτόνγκ. Από το Γουγκγουάν ένας δρόμος οδηγεί προς Βορρά και Νότο κατά μήκος της ανατολικής όχθης του Νακτόνγκ, ένας άλλος βορειοανατολικά μέσα από τα βουνά προς το Ταμπού-ντονγκ, και ακόμα ένας νοτιοανατολικά προς το Ταεγκού. Το Ύψωμα 303 ήταν ένα κρίσιμο χαρακτηριστικό του έδαφος στον έλεγχο της σιδηροδρομικής γραμμής Πουζάν-Σεούλ οδικής διέλευσης του Νακτόνγκ, καθώς και του ίδιου του Γουεγκγουάν.
Η σφαγή
Οι ακριβείς λεπτομέρειες της σφαγής είναι αποσπασματικά καταγεγραμμένες και βασισμένες στις περιγραφές των τεσσάρων Αμερικανών στρατιωτών που επέζησαν από το συμβάν. Τρεις Βορειοκορεάτες αιχμάλωτοι καταδείχθηκαν από τους επιζώντες ως συμμετέχοντες στις δολοφονίες, ωστόσο και οι τρεις αυτοί έδωσαν επίσης αντιφατικές πληροφορίες για το τι συνέβη.
Η βορειοκορεατική προέλαση
Η βορειότερη μονάδα του τομέα της 1ης Μεραρχίας Ιππικού ήταν ο 7ος λόχος του 5ου Συντάγματος Ιππικού. Κατείχε το Ύψωμα 303, την πλέον ακραία θέση στην δεξιά πλευρά της Όγδοης Στρατιάς. Στα βόρεια βρισκόταν η νοτιοκορεατική 1η Μεραρχία, η πρώτη μονάδα στη γραμμή του στρατού της Νότιας Κορέας.
Για αρκετές ημέρες η κατασκοπεία των δυνάμεων του ΟΗΕ είχαν αναφέρει πυκνές συγκεντρώσεις Βορειοκορεατών σε όλο το Νακτόνγκ, απέναντι από την νοτιοκορεατική 1η Μεραρχία. Νωρίς το πρωί της 14ης Αυγούστου, ένα σύνταγμα της Βόρειας Κορέας διέσχισε το Νακτόνγκ 9,7 χιλιόμετρα βόρεια του Γουεγκγουάν, μέσα στον τομέα της Νοτιοκορεατικής 1ης Μεραρχίας, μέσω μιας υποβρύχιας γέφυρας. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, νοτιοκορεατικές δυνάμεις στο ύψωμα, λίγο βορειότερα του ορίου των στρατών ΗΠΑ-Ν.Κ. δέχθηκαν επίθεση από αυτή τη δύναμη. Μετά το φως της ημέρας, μια αεροπορική επιδρομή κατέστρεψε μερικώς την υποβρύχια γέφυρα. Η επίθεση της Βόρειας Κορέας εξαπλώθηκε νότια και από ώρα 12:00 (KST) βορειοκορεατικά πυρά ελαφρών όπλων έπεσαν στον 7ο λόχο, 5ο Σύνταγμα Ιππικού, στο Ύψωμα 303. Αντί να κινηθούν ανατολικά προς τα βουνά, όπως είχαν κάνει έως τότε σε άλλες αποβιβάσεις, αυτή η δύναμη στράφηκε νότια και κατευθύνθηκε προς το Γουεγκγουάν.
Στις 03:30 το πρωί της 15ης Αυγούστου, άνδρες του 7ου λόχου πάνω στο Ύψωμα 303 εντόπισαν 50 στρατιώτες του Βορειοκορεατικού Πεζικού, που υποστηρίζονταν από δύο άρματα Τ-34, να κινούνται νότια κατά μήκος του παραποτάμιου δρόμου στη βάση του υψώματος. Εντόπισαν επίσης και έναν άλλο στίχο να κινείται προς τα πίσω τους, ο οποίος σύντομα ενεπλάκη με τον 6ο λόχο σε ανταλλαγή πυρών. Για να ξεφύγει από την περικύκλωση του εχθρού, ο 6ος λόχος αποσύρθηκε νότια, αλλά δεν έπραξε το ίδιο και ο 7ος λόχος. Μέχρι τις 08:30, οι Βορειοκορεάτες είχαν περικυκλώσει πλήρως τον 7ο λόχο, όπως επίσης και μια διμοιρία υποστήριξης του 8ου λόχου ολμιστών, πάνω στο Ύψωμα 303. Σε αυτό το σημείο, η δύναμη πάνω στο ύψωμα είχε αποκοπεί εντελώς από την υπόλοιπη αμερικανική δύναμη. Ένας στίχος ενισχύσεων, που αποτελείτο από τον 2ο λόχο του 5ου Συντάγματος Ιππικού και έναν ουλαμό από αμερικανικά άρματα, προσπάθησε να προσεγγίσει τον 7ο λόχο, αλλά δεν κατάφερε να διαπεράσει την βορειοκορεατική δύναμη που περιέβαλε το Ύψωμα 303.
Η σύλληψη των Αμερικανών στρατιωτών
Σύμφωνα με τις καταθέσεις των επιζόντων, πριν από την αυγή της 15ης Αυγούστου, η διμοιρία ολμιστών του 8ου λόχου αντελήφθη την δραστηριότητα του εχθρού κοντά στο Ύψωμα 303. Ο αρχηγός της διμοιρίας τηλεφώνησε στον 7ο λόχο του 5ου Συντάγματος Ιππικό, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι μια διμοιρία 60 στρατιωτών της Νότιας Κορέας θα έρθει να ενισχύσει τη διμοιρία ολμιστών. Αργότερα το πρωί η διμοιρία είδε δύο βορειοκορεατικά άρματα T-34 που ακολουθούνταν από 200 ή περισσότερους στρατιώτες του εχθρού στο δρόμο κάτω από αυτήν. Λίγο αργότερα, μια ομάδα από Κορεάτες εμφανίστηκαν στην πλαγιά. Μια περίπολος που πήγε να συναντήσει τους Κορεάτες που αναρριχώνταν, τους κάλεσε φωνάζοντας αλλά δέχτηκε ως απάντηση μια ομοβροντία πυρών αυτομάτων όπλων. Ο αρχηγός της διμοιρίας ολμιστών, παρ 'όλα αυτά, πίστευε ότι ήταν φίλιες δυνάμεις. Οι Αμερικανοί που παρακολουθούσαν δεν ήταν πεπεισμένοι ότι οι νέες αφίξεις ήταν στρατιώτες του εχθρού, μέχρι που τα κόκκινα αστέρια στα πηλήκιά τους άρχισαν να διακρίνονται. Όταν έφτασε εκείνη η στιγμή, ήταν πια υπερβολικά κοντά στις αμερικανικές θέσεις. Οι Βορειοκορεάτες έφτασαν μέχρι τα χαρακώματα, χωρίς οποιαδήποτε πλευρά να ρίξει ούτε έναν πυροβολισμό. Ο υπολοχαγός επικεφαλής της διμοιρίας διέταξε να παραδοθούν αμαχητί, καθώς ήταν κατά πολύ λιγότεροι και λιγότερο οπλισμένοι. Οι Βορειοκορεάτες γρήγορα αιχμαλώτισαν και τους 31 ολμιστές. Σύμφωνα ωστόσο με μία μαρτυρία, 42 άνδρες συνελήφθησαν στο λόφο.
Κράτηση
Αυτοί που συνέλαβαν αρχικά τους Αμερικανούς στρατιώτες δεν είχαν οι ίδιοι τη συνεχή κατοχή των κρατουμένων και τις δύο επόμενες ημέρες. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι κάποια στοιχεία της βορειοκορεατικής 3ης Μεραρχίας τους φρουρούσαν μετά τη σύλληψη. Κατά την πρώτη νύχτα της αιχμαλωσίας, οι Βορειοκορεάτες έδωσαν στους κρατουμένους νερό, φρούτα και τσιγάρα. Οι επιζώντες υποστήριξαν ότι αυτή ήταν η μοναδική τροφή και το νερό που οι Βορειοκορεάτες τους έδωσαν τις τρεις ημέρες της κράτησής τους. Οι Αμερικανοί έσκαψαν τρύπες στην άμμο για να βρουν νερό και να πιουν. Πρόθεση των Βορειοκορεατών ήταν να τους περάσουν απέναντι στο Νακτόνγκ εκείνο το βράδυ, αλλά τα αμερικανικά πυρά εμπόδισαν την ασφαλή διάβαση. Κατά τη διάρκεια της νύχτας δύο από τους Αμερικανούς και μπόρεσαν να χαλαρώσουν τα δεσμά τους, προκαλώντας μια σύντομη αναταραχή. Βορειοκορεάτες στρατιώτες απείλησαν να πυροβολήσουν και να σκοτώσουν τους Αμερικανούς, αλλά, σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός επιζώντος, ένας Βορειοκορεάτης αξιωματικός πυροβόλησε έναν από τους άνδρες του για την απειλή αυτή. Οι Βορειοκορεάτες αποπειράθηκαν να κρατήσουν κρυμμένους τους Αμερικανούς κατά τη διάρκεια της ημέρας και να τους μετακινούν τη νύχτα, αλλά επιθέσεις από άλλες αμερικανικές δυνάμεις δυσχέραιναν τις προσπάθειες.
Την επόμενη μέρα, 16 Αυγούστου, οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν μαζί με τους φρουρούς τους. Ένας από τους ολμιστές, ο Δεκανέας Ρόυ Λ. Νταίυ (Roy L. Day Jr), μιλούσε ιαπωνικά και μπόρεσε να συζητήσει με μερικούς από τους Βορειοκορεάτες. Εκείνο το απόγευμα είχε κρυφακούσει ένα Βορειοκορεάτη υπολοχαγό να λέει ότι θα σκοτώσει τους αιχμαλώτους, αν προήλαυναν κι άλλες αμερικανικές δυνάμεις πολύ κοντά σε αυτούς. Αργότερα εκείνη την ημέρα, άλλες αμερικανικές δυνάμεις άρχισαν να επιτίθενται στο Ύψωμα 303 για να ανακαταλάβουν τη θέση. Ο 2ος λόχος και αρκετά αμερικανικά άρματα δοκίμασαν για δεύτερη φορά να ξαναπάρουν το ύψωμα, που είχε πλέον κατ' εκτίμηση ένα τάγμα των 700 ανθρώπων. Η 61η Μοίρα Πυροβολικού και στοιχεία της 82ης Μοίρας Πυροβολικού έβαλλαν με πυρά επί του υψώματος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Εκείνο το βράδυ, ο 7ος λόχος κατάφερε να ξεφύγει από το Ύψωμα 303. Οι φρουροί πήραν πέντε από τους Αμερικανούς κρατουμένους - οι υπόλοιποι δεν ξέρουν τι απέγιναν.
Πριν από την αυγή της 17ης Αυγούστου, τα στρατεύματα τόσο από το 1ο και 2ο Τάγματα του 5ου Συντάγματος Ιππικού, υποστηριζόμενα από έναν λόχο της 70ης Επιλαρχίας Αρμάτων, επιτέθηκαν στο Ύψωμα 303, αλλά πυκνά πυρά βορειοκορεατικών όλμων τους σταμάτησαν στην άκρη του Γουεγκγουάν. Κατά τη διάρκεια του πρωινού, το αμερικανικό πυροβολικό βομβάρδισε σφοδρά τις θέσεις της Βόρειας Κορέας στο ύψωμα. Όλο το πρωί της 17ης Αυγούστου, οι Βορειοκορεάτες φρουροί αντάλλαξαν πυρά με τους στρατιώτες των ΗΠΑ που προσπαθούσαν να αποσπάσουν τους φυλακισμένους. Γύρω στις 12:00, η ​​βορειοκορεατική μονάδα που κρατούσε τους Αμερικανούς τους μετέφερε σε ένα χαντάκι πάνω στο λόφο, με μια ελαφρά συνοδεία 50 φρουρών. Πολλοί περισσότεροι Αμερικανοί κρατούμενοι προστέθηκαν στην ομάδα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ανεβάζοντας τον αριθμό των κρατουμένων στο Ύψωμα 303 σε 45. Ωστόσο, ένας επιζών εκτίμησε ότι ο αριθμός των κρατουμένων συνολικά ήταν 67, και ότι οι υπόλοιποι κρατούμενοι εκτελέστηκαν στις 15 ή 16 Αυγούστου.
Η εκτέλεση
Κατά τις 14:00 της 17ης Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε μία αεροπορική επιδρομή των Ηνωμένων Εθνών, στρέφοντας επί του υψώματος ναπάλμ, βόμβες, ρουκέτες και πολυβόλα. Εκείνη τη χρονική στιγμή, ένας αξιωματικός της Βόρειας Κορέας ανέφερε ότι οι Αμερικανοί τους πλησίαζαν και δεν μπορούν να συνεχίσουν να κρατούν τους κρατούμενους. Ο αξιωματικός διέταξε να εκτελεστούν οι άνδρες και, ακολούθως, οι Βορειοκορεάτες έθεσαν στα γόνατα τους Αμερικανούς και τους πυροβόλησαν, ενώ βρίσκονταν στο χαντάκι. Ένας από τους Βορειοκορεάτες, ο οποίος αργότερα συνελήφθη, είπε ότι όλοι ή οι περισσότεροι από τους 50 φρουρούς συμμετείχαν, αλλά μερικοί από τους επιζώντες είπαν ότι μόνο μια ομάδα από 14 Βορειοκορεάτες φρουρούς, υπό τις διαταγές των υπαξιωματικών τους, τους πυροβόλησαν με υποπολυβόλα τύπου PPSh-41. Πριν εγκαταλείψουν όλοι οι βορειοκορεάτες στρατιώτες την περιοχή, κάποιοι επέστρεψαν στο χαντάκι και πυροβόλησαν τους επιζώντες της αρχικής σφαγής. Μόνο τέσσερις ή πέντε  από τους Αμερικανούς επέζησαν, κρυπτόμενοι κάτω από τις σωρούς των άλλων. Συνολικά, 41 Αμερικανοί αιχμάλωτοι σκοτώθηκαν στο χαντάκι. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των ανθρώπων -26 συνολικά- ήταν από τη διμοιρία των ολμιστών, αλλά επίσης μεταξύ τους ήταν και άνδρες που πιάστηκαν αιχμάλωτοι αλλού.