cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευπαλίνειο όρυγμα
Ιστορικά στοιχεία
thumb|right|445x445px|Τομή που δείχνει τις δυο σήραγγες (1)-η κύρια σήραγγα, (2)-η μικρότερη για τον αγωγό του νερού και (3) κάθετο όρυγμα πρόσβασης Η κατασκευή του ορύγματος έγινε με εντολή του τυράννου Πολυκράτη και εκτιμάται ότι η κατασκευή του κράτησε 10 χρόνια. Ο σχεδιαστής και μηχανικός του έργου ήταν ο Ευπαλίνος, γιος του Ναυστρόφου από τα Μέγαρα. Το άνοιγμα της σήραγγας είναι περίπου 1.80x1.80 μ. και το μήκος της 1036 μέτρα. Μερικά μέτρα κάτω από την κύρια σήραγγα έχει σκαφτεί μια μικρότερη, από την οποία περνούσε το νερό.
Phyrosun
Μουσική
Στις 2 Απριλίου του 2017 συνεργάστηκε με τους Athens Finest στο κομμάτι Voodoo. Στις 5 Αυγούστου οπτικοποιήθηκε ένα ακόμα κομμάτι, το Ό,τι Γίνει Εδώ, από τον δίσκο Φλέγον Θέμα. Το 2018 συνεργάστηκε, μετά από χρόνια, με τον παραγωγό Snap Your Fingaz και κυκλοφόρησε το κομμάτι Σημάδια. Στις 8 Αυγούστου του ίδιου έτους και σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Τσαουσόπουλου, βγήκε το κομμάτι Ένα Αλλά, το οποίο καυτηριάζει την ελληνική showbiz. Στις 17 Οκτωβρίου, ο Phyrosun συνεργάστηκε με τον iLLEOo στο τραγούδι Flex.
Ευπαλίνειο όρυγμα
Ιστορικά στοιχεία
Εκτιμάται ότι ο σκοπός του ορύγματος ήταν όχι μόνο να μεταφερθεί νερό από την πηγή πίσω από το βουνό προς στην πρωτεύουσα της Σάμου (το σημερινό Πυθαγόρειο), αλλά αυτό να γίνει με τρόπο που δεν ήταν ανιχνεύσιμος από επιδρομείς, οι οποίοι θα μπορούσαν εύκολα, αν έβλεπαν τον επιφανειακό αγωγό, να τον καταστρέψουν και να στερήσουν την πόλη από τον βασικότερο πόρο της. Από το όρυγμα λοιπόν το νερό οδηγούνταν μέσα από το τείχος της πόλης.
Phyrosun
Μουσική
Στις 20 Φεβρουάριο του 2020, κυκλοφόρησε το άλμπουμ με τίτλο Η Κάθαρση σε παραγωγή του Phaser Heartless η οποία περιλαμβάνει 15 κομμάτια και τα feats που συμμετέχουν είναι: Ασαρκος, Hatemost, Xplicit, Marco Bartoli, Sonqo Pura, Ju Ju αλλά και Sparky - T & Denjah - D.
7 Νοεμβρίου 2020, κυκλοφορεί το single «Όσο Μιλάνε» σε συνεργασία με τον Mente Fuerte αλλά και τον Oge στην μουσική παραγωγή.
Συνεργασίες
Ευπαλίνειο όρυγμα
Ιστορικά στοιχεία
Ο Ηρόδοτος, η μοναδική πηγή που έχουμε για το Ευπαλίνειο όρυγμα, περιγράφει και την κύρια αλλά και τη βοηθητική σήραγγα.
Phyrosun
Μουσική
Μερικοί καλλιτέχνες με τους οποίους έχει συνεργαστεί ο Phyrosun είναι οι: Ευθύμης, Εισβολέας, Άσαρκος και Hatemost (ΒήταΠεις), Explicit (Στοίχιμα), Ταφ Λάθος (Ψυχόδραμα), Sifu Versus, 12ος Πίθηκος, Dask (Giants), MC Yinka, DJ Rico, DJ the Boy, Υποχθόνιος, TNS, Ταραξίας, Master Tempo, Tus, Σκιές, Bo, Σοφία Στρατή, Ημισκούμπρια, Ominus, Jerome a.k.a The Source, Worms, Neon, Θύτης, Δώρο Θεού, G Bani, Λεκτικός Επεξεργαστής, DJ S, Zetel, Don G, D Minds, Cenobite, Sinis Kamikaze (Styles Unlimited), Sixteen Pads (Styles Unlimited), Cisco Kid, Goat, Oxcide Neutrino, Addict, Snap Your Fingaz, Mr Νobody, El Greco, Νeso, Ion, Kaz, Xino, Ace Kali, Rg, Word of Mouth, Mpelafon, T.O, Mims, Eversor, Gio Melody, Λόγος Απειλή.
Ευπαλίνειο όρυγμα
Το κείμενο του Ηροδότου
Η μοναδική αναφορά στο Ευπαλίνειο όρυγμα είναι αυτή του Ηροδότου (Γ,60) :
<blockquote cite="http://el.wikisource.org/wiki/%CE%97%CF%81%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%93%27#60"> Ἐμήκυνα δὲ περὶ Σαμίων μᾶλλον, ὅτι σφι τρία ἐστὶ μέγιστα ἁπάντων Ἑλλήνων ἐξεργασμένα, ὄρεός τε ὑψηλοῦ ἐς πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀργυιάς, τούτου ὄρυγμα κάτωθεν ἀρξάμενον, ἀμφίστομον. 2 τὸ μὲν μῆκος τοῦ ὀρύγματος ἑπτὰ στάδιοι εἰσί, τὸ δὲ ὕψος καὶ εὖρος ὀκτὼ ἑκάτερον πόδες. διὰ παντὸς δὲ αὐτοῦ ἄλλο ὄρυγμα εἰκοσίπηχυ βάθος ὀρώρυκται, τρίπουν δὲ τὸ εὖρος, δι᾽ οὗ τὸ ὕδωρ ὀχετευόμενον διὰ τῶν σωλήνων παραγίνεται ἐς τὴν πόλιν ἀγόμενον ἀπὸ μεγάλης πηγῆς. 3 ἀρχιτέκτων δὲ τοῦ ὀρύγματος τούτου ἐγένετο Μεγαρεὺς Εὐπαλῖνος Ναυστρόφου. τοῦτο μὲν δὴ ἓν τῶν τριῶν ἐστι, δεύτερον δὲ περὶ λιμένα χῶμα ἐν θαλάσσῃ, βάθος καὶ εἴκοσι ὀργυιέων• μῆκος δὲ τοῦ χώματος μέζον δύο σταδίων. 4 τρίτον δέ σφι ἐξέργασται νηὸς μέγιστος πάντων νηῶν τῶν ἡμεῖς ἴδμεν• τοῦ ἀρχιτέκτων πρῶτος ἐγένετο Ῥοῖκος Φιλέω ἐπιχώριος. τούτων εἵνεκεν μᾶλλόν τι περὶ Σαμίων ἐμήκυνα..
Phyrosun
Μπάσκετ
Ασχολείται με το μπάσκετ. Ξεκίνησε από τις Ακαδημίες των Σουρμένων σε ηλικία 10 ετών και έφτασε μέχρι Β' Εθνική. Έχει αγωνιστεί σε διάφορες ομάδες όπως: Νήαρ Ηστ, Αρίων, Πρωτέας Βούλας, Σούρμενα, Γ. Σ. Αργυρούπολης, Αργοναύτης Ραφήνας, Πορφύρας, Εστία Φιλίας, Φοιτητικός Φιλίας, και Α.Ο Πικερμίου. Αγωνίζεται μέχρι σήμερα στη θέση του play maker.
Ευπαλίνειο όρυγμα
Το κείμενο του Ηροδότου
Απόδοση: [3.60.1] Τα παρατράβηξα τα σχετικά με τους Σαμίους για τον λόγο ότι οι Σάμιοι έχουν κατασκευάσει τα τρία μεγαλύτερα έργα που υπάρχουν στην Ελλάδα. Το πρώτο από τα τρία είναι ένα όρυγμα με δύο στόμια, που αρχίζει κάτω από ένα βουνό ψηλό ώς εκατόν πενήντα οργιές. [3.60.2] Το μάκρος του ορύγματος είναι επτά στάδια, το ύψος και το πλάτος του οκτώ πόδια. Σε όλο το μάκρος του είναι σκαμμένο άλλο όρυγμα, με βάθος είκοσι πήχες και πλάτος τρία πόδια, και μέσα απ᾽ αυτό περνάει το νερό και φτάνει με σωλήνες στην πόλη ξεκινώντας από μεγάλη πηγή. [3.60.3] Αρχιτέκτονας αυτού του ορύγματος ήταν ο Μεγαρέας Ευπαλίνος, γιος του Ναυστρόφου. Το δεύτερο είναι ο μόλος του λιμανιού, μέσα στη θάλασσα, που έχει βάθος ακόμη και είκοσι οργιές και μάκρος πάνω από δύο σταδίους. [3.60.4] Το τρίτο έργο είναι ένας ναός που έχουν κατασκευάσει, ο μεγαλύτερος απ᾽ όσους ξέρω, που πρώτος του αρχιτέκτονας υπήρξε ο Ροίκος, ο γιος του Φιλέα, ντόπιος. Γι᾽ αυτούς τους λόγους παρατράβηξα κάπως τα σχετικά με τους Σαμίους.
Phyrosun
Θέατρο
Με την υποκριτική ασχολήθηκε από την ηλικία των 5 ετών μέχρι και την εφηβεία του. Έχει συμμετάσχει σε πολλές παραστάσεις σε παιδικό θέατρο. Στην τηλεόραση συμμετείχε στο Θέατρο της Δευτέρας στο έργο Ο Φούρναρης, η Φουρνάρισσα και ο παραγιός που προβαλλόταν από το κανάλι της ΕΡΤ1.
Ευπαλίνειο όρυγμα
Το κείμενο του Ηροδότου
Σύγκριση μεγεθών που αναφέρει ο Ηρόδοτος :
Οι τεχνικές που χρησιμοποίησε ο Ευπαλίνος
Ο Ευπαλίνος χρησιμοποίησε έξυπνες τεχνικές για να σιγουρευτεί ότι οι δυο σήραγγες θα ενώνονταν ακόμη και αν υπήρχαν λάθη στις μετρήσεις του.
Phyrosun
Θέατρο
Έχει εμφανιστεί στις παραστάσεις:
Ευπαλίνειο όρυγμα
Οι τεχνικές που χρησιμοποίησε ο Ευπαλίνος
Σχηματικά:
Στο οριζόντιο επίπεδο: Οριζόντια τομή του σχεδιασμού του Ευπαλίνου για το όρυγμα
Phyrosun
Σίγμα Κατατεθέν (Mixtape - 2008)
Λίστα τραγουδιών
Ευπαλίνειο όρυγμα
Οι τεχνικές που χρησιμοποίησε ο Ευπαλίνος
Στο κατακόρυφο επίπεδο: Κάθετη τομή του σχεδιασμού του Ευπαλίνου για το όρυγμα
Phyrosun
Πυρ & Μανία (LP, Lyra Records, 2011)
Η πρώτη σόλο δισκογραφική του δουλειά του Phyrosun. Το άλμπουμ περιέχει 17 κομμάτια και παραγωγές από παραγωγούς της ελληνικής σκηνής. Κυκλοφόρησε από την Εταιρία Γενικών Εκδόσεων (Lyra) και την Inflowence Muzik τον Ιανουάριο του 2011.
Ευπαλίνειο όρυγμα
Αναφορές
Κατηγορία:Υδραγωγεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου Κατηγορία:Σήραγγες στην Ελλάδα Ευπαλινειο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Σάμου
Phyrosun
Πυρ & Μανία (LP, Lyra Records, 2011)
Λίστα τραγουδιών
Φλέγον Θέμα (LP, Ιnflowence Muzik, 2015)
Τρίτο προσωπικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2015 από την Ιnflowence Muzik.
Λίστα τραγουδιών
Η Κάθαρση (LP, Ιnflowence Muzik, 2020)
Τέταρτο album σε συνεργασία με Phaser Heartless στην παραγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Αλφάμα
Η Αλφάμα είναι η πιο παλιά συνοικία της Λισαβόνας.
Βρίσκεται στην πλαγιά ανάμεσα στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου (Castelo de São Jorge) και στον ποταμό Τάγο. Είναι η παλιά αραβική συνοικία της πορτογαλικής πρωτεύουσας και το όνομά της προέρχεται από το αραβικό Al-hamma, (الحمّة) που σημαίνει θερμές πηγές ή λουτρά.
Αποτελείται από τις ενορίες São Miguel, Santo Estêvão και São Vicente de Fora και τμήμα των δρόμων Rua do Barão και Rua São João da Praça. Ο Rua do Barão πήρε αυτό το όνομα καθώς ο João Fernandes da Silveira, πρώτος βαρώνος του Alvito και υπουργός των Βασιλιάδων της Πορτογαλίας, Αλφόνσο Ε΄ της Πορτογαλίας (Dom Afonso V) και Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας (Dom João II), έζησε εκεί.
Κατά τα χρόνια της κυριαρχίας των Μαυριτανών στο μεγαλύτερο τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου (και στην Λισαβόνα) (8ος αιώνας μ. Χ.), η Αλφάμα ήταν ολόκληρη η πόλη. Αργότερα επεκτάθηκε προς τα δυτικά, στη συνοικία Μπάιξα, που σήμερα είναι το κέντρο της πορτογαλικής πρωτεύουσας. Ο μεγάλος σεισμός της Λισαβόνας το 1755 δεν προκάλεσε ζημιές στην Αλφάμα, που παρέμεινε ένας γραφικός λαβύρινθος με στενούς δρόμους και μικρά οικοδομικά τετράγωνα.
Στην Αλφάμα βρίσκονται ο Καθεδρικός Ναός της Λισαβόνας, που είναι η παλαιότερη εκκλησία της πορτογαλικής πρωτεύουσας, το Μοναστήρι της Χάριτος (Convento da Graça), το Μοναστήρι του Αγίου Βικεντίου (Monastery of São Vicente de Fora), όπου είναι θαμμένοι οι βασιλιάδες του Οίκου Braganza (Dinastia de Bragança), και η μπαρόκ εκκλησία της Σάντα Ενγκράσια, του 17ου αιώνα, η οποία έχει μετατραπεί στο Εθνικό Πάνθεον(Panteão Nacional). Εκεί είναι θαμμένοι Προέδοι της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, μερικοί από τους πιο σημαντικούς Πορτογάλους συγγραφείς κ.α. Πάνω από την Αλφάμα δεσπόζει το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου (Castle of São Jorge), το οποίο υπήρξε για πολλά χρόνια βασιλική κατοικία.
Γερμανική λαογραφία
Η Γερμανική λαογραφία είναι καταγεγραμμένη λαογραφία από τα Γερμανικά φύλα. Συχνά χρησιμοποιείται ως σημείο εκκίνησης για την ανασυγκρότηση της Κοινής Γερμανικής μυθολογίας:
Αλφάμα
Στην Αλφάμα υπάρχουν πολλά εστιατόρια στα οποία μπορεί κανείς να ακούσει φάντος.
Κατηγορία:Συνοικίες της Λισαβόνας
Εργατικό κίνημα
Το εργατικό κίνημα αποτελείται από το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα και το πολιτικό εργατικό κίνημα. Το συνδικαλιστικό εργατικό κίνημα συγκροτείται από την οργάνωση των εργατών και προσπαθεί να βελτιώσει τις εργασιακές συνθήκες (όπως για παράδειγμα τους μισθούς και τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν οι νόμοι). Το πολιτικό εργατικό κίνημα σε αρκετές χώρες, αποτελείται από ένα πολιτικό κόμμα το οποίο εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Το εργατικό κίνημα αναπτύχθηκε ως απάντηση της ανάπτυξης του βιομηχανικού καπιταλισμού, μαζί με το σοσιαλισμό. Ωστόσο ενώ το εργατικό κίνημα στοχεύει στην ενδυνάμωση των εργατών και την προάσπιση των συμφερόντων τους, ο στόχος του σοσιαλισμού είναι να αντικαταστήσει το καπιταλιστικό σύστημα εξ ολοκλήρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα Κατηγορία:Εργασιακή οικονομική
Φαίστος (ποιητής)
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Λούινγκ
Το Λούινγκ (αγγλικά: Luing) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εβρίδων. Έχει έκταση 14,3 τ.χλμ. και 195 κατοίκους (2011). Πρωτεύουσα του νησιού είναι ο οικισμός Cullipool και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια του Άργκαϊλ και Μπιουτ. Το Λούινγκ είναι επίσης το μεγαλύτερο νησί των νησιών Σλέιτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουινγκ
Βιομηχανοποίηση
Βιομηχανοποίηση ή ἐκβιομηχάνιση είναι η περίοδος κοινωνικής και οικονομικής αλλαγής η οποία μετατρέπει μια αγροτική κοινωνία σε βιομηχανική και συμπεριλαμβάνει επανοργάνωση της οικονομίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία Κατηγορία:Βιομηχανική επανάσταση Κατηγορία:Βιομηχανία Κατηγορία:Οικονομική ανάπτυξη
Γενικές εκλογές στη Νέα Σκωτία (2017)
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Σκωτία, επαρχία του Καναδά στις 30 Μαΐου του 2017, για να εκλεγούν τα μέλη της 41ης Βουλής της επαρχίας..
Οι Φιλελεύθεροι υπό τον πρωθυπουργό Στίβεν ΜακΝιλ κέρδισαν εκ νέου τις εκλογές με μια κυβέρνηση πλειοψηφίας.
Παραπομπές
2017 Κατηγορία:Νέα Σκωτία Νεα Σκωτια
Σπυρος Θωμάτος-Γεννατάς
Ο Σπύρος Θωμάτος (1932-2012) υπήρξε Έλληνας κιθαρίστας κεφαλληνιακής καταγωγής, που ακολούθησε παράλληλα ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στο χώρο της Μουσικής στη Ζυρίχη.
Γεννήθηκε στο Άντεν το 1932, όπου ο πατέρας του είχε εμπορικές επιχειρήσεις.
Σε ηλικία 15 ετών πήγε στην Αθήνα και νοσηλεύτηκε στη "Σωτηρία", όπου γνώρισε έναν μουσικό που τον μύησε στην τέχνη. Έτσι μελέτησε κλασική κιθάρα με τον Θανάση Διαμαντόπουλο και τον Γεράσιμο Μηλιαρέση, παίρνοντας δίπλωμα από το Ελληνικό Ωδείο το 1958. Αργότερα μελέτησε και με τον Αντρές Σεγκόβια στην Ακαδημία Κιτζιάνα της Σιένα και ειδικεύθηκε σε διάφορα μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έγχορδα κοντά στον Εμίλιο Πουγιόλ. Στους δασκάλους του και η περίφημη Νάντια Μπουλανζέ.
Από το 1961 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελβετία και από το 1965 ως το 1991 δίδαξε στο Ωδείο της Ζυρίχης, με το οποίο συνεργαζόταν συνεχώς, όσο του επέτρεπαν κάποια προβλήματα στους τένοντες των δαχτύλων του. Έπαιζε διάφορα όργανα και συνόδευε με την κιθάρα λαϊκούς χορευτές.
Το 1966 ίδρυσε στη Ζυρίχη το "Τρίο Θωμάτος" και το 1973 το "Gitarrentrio Thomatos".
Έχει μεταγράψει για κιθάρα διάφορα έργα για άλλα όργανα και έχει επίσης αποκαταστήσει πολλά παλιά έργα για κιθάρα, που τα ανακάλυψε στις ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες. Έχει εμφανιστεί σε πολλά ρεσιτάλ στην Ελβετία, τη Γαλλία, την Αυστρία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, κ.λπ., τόσο ως σολίστ όσο και με το Τρίο του. Έχει επίσης πλούσιες δισκογραφικές επιδόσεις.
Απεβίωσε στην Ελβετία το 2012. Κληροδότησε στο Ληξούρι με τη διαθήκη του μια μικρή πλατεία, εκεί που ήταν το σπίτι του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες
Κατάλογος τηλεοπτικών σειρών του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Οι τηλεοπτικές σειρές του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) είναι Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε χαρακτήρες των Marvel Comics. Τοποθετούνται ή επηρεάζονται από τις ταινίες του MCU.
Το MCU αρχικά επεκτάθηκε στην τηλεόραση μετά την δημιουργία της Marvel Television το 2010, με την εταιρεία να έχει παράγει 12 σειρές με την ABC Studios από τον Σεπτέμβριο του 2013 μέχρι τον Οκτώβριο του 2020. Κυκλοφόρησαν στο ABC, το Netflix, το Hulu, και το Freeform. Οι βασικές σειρές του ABC επηρεάστηκαν από τις ταινίες και περιλάμβαναν χαρακτήρες που εμφανίστηκαν στις ταινίες, και αναφέρονται ως οι σειρές "Marvel Heroes". Μια συνδεδεμένη ομάδα σειρών του Netflix οι οποίες έκαναν crossover μεταξύ τους λεγόταν "Marvel Knights". Σειρές νεαρών ενηλίκων παράχθηκαν για το Freeform και το Hulu, με το τελευταίο να είχε μια νέα ομάδα σειρών σχεδιασμένη με τίτλο "Adventure into Fear" πριν κλείσει η Marvel Television τον Δεκέμβριο του 2019.
Η Marvel Studios, η εταιρεία παραγωγής πίσω από τις ταινίες, ξεκίνησε την ανάπτυξη των δικών τους σειρών το 2018 για την συνδρομητική πλατφόρμα Disney+. Η πρώτη από αυτές τις σειρές έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 2021, ως μέρος της Τέταρτης Φάσης του franchise, και ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 2022. Τουλάχιστον πέντε καινούργιες σειρές και δύο συνεχιζόμενοι κύκλοι είναι προγραμματισμένα να είναι μέρος της Πέμπτης Φάσης, και άλλες έξι σειρές και δύο συνεχιζόμενους κύκλους σε ανάπτυξη. Οι τηλεοπτικές σειρές των Marvel Studios παράγονται από την Marvel Studios Animation, με τις φάσεις να περιλαμβάνουν επίσης Ξεχωριστές Παρουσιάσεις. Οι σειρές των Marvel Studios έχουν μεγαλύτερους προϋπολογισμούς από αυτές της Marvel Television, και συνδέονται περισσότερο με τις ταινίες. Πολλαπλοί ηθοποιοί των σειρών της Marvel Television έχουν επαναλάβει τους ρόλους τους σε παραγωγές των Marvel Studios.
Φάση Τέσσερα
Δύο Ξεχωριστές Παρουσιάσεις επίσης περιλήφθηκαν στην Φάση Τέσσερα.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (τηλεοπτικές σειρές)
Καλαθοσφαίριση στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας
Η Καλαθοσφαίριση διοργανώθηκε στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 2006 στην Μελβούρνη. Ανακοινώθηκε ότι η καλαθοσφαίριση θα αποτελέσει μέρος των Αγώνων της Κοινοπολιτείας το 2018 στην Χρυσή Ακτή.
Ιστορία
Η καλαθοσφαίριση στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες διεξήχθη για πρώτη φορά το 2006, όταν οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μελβούρνη. Η Αυστραλία κέρδισε τους πρώτους Αγώνες της Κοινοπολιτείας και το χρυσό μετάλλιο τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. Οι ομάδες της Νέας Ζηλανδίας και οι ομάδες της Αγγλίας αποχώρησαν με αργυρά και χάλκινα μετάλλια αντίστοιχα. Ανακοινώθηκε το 2011 ότι το μπάσκετ θα επιστρέψει στους αγώνες στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 2018 που πραγματοποιήθηκε στην Χρυσή Ακτή.
Ανδρικά Τουρνουά
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις Κατηγορία:Κοινοπολιτεία των Εθνών
Ένδικο βοήθημα
Ένδικο βοήθημα ονομάζεται κάθε μέσο που δίνει ο νόμος στον πολίτη, με το οποίο ο τελευταίος μπορεί να προσφύγει στα δικαστήρια. Με το ένδικο βοήθημα ο πολίτης εισάγει μια διαφορά προς κρίση σε ένα δικαστήριο.
Η παροχή ένδικων βοηθημάτων στους πολίτες είναι τμήμα του δικαιώματος δικαστικής προστασίας (δικαστικής ακρόασης) των πολιτών. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να προσφεύγουν σε ανεξάρτητα και αμερόληπτα δικαστήρια για την επίλυση διαφορών τους με το κράτος ή με άλλους πολίτες.
Υπάρχουν διάφορα ένδικα βοηθήματα ανάλογα με το είδος της διαφοράς που θέλει ο πολίτης να υπαγάγει σε δικαστική επίλυση και με τον κλάδο του Δικαίου που ρυθμίζει τη συγκεκριμένη διαφορά.
Ιδιωτικό Δίκαιο
Για τις διαφορές Ιδιωτικού Δικαίου (μεταξύ πολιτών), οι οποίες εκδικάζονται από τα πολιτικά δικαστήρια, κύριο ένδικο βοήθημα είναι η αγωγή. Άλλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως σε διαφορές στο πλαίσιο της αναγκαστικής εκτέλεσης (της εφαρμογής μιας δικαστικής απόφασης σε βάρος του ηττηθέντος διαδίκου παρά τη θέλησή του).
Ποινικό Δίκαιο
Στο Ποινικό Δίκαιο μόνος αρμόδιος για την υποβολή μιας υπόθεσης σε δικαστική κρίση είναι ο Εισαγγελέας με την άσκηση της ποινικής δίωξης. Ως εκ τούτου εισαγωγικά της δίκης ένδικα βοηθήματα με τη στενή έννοια του όρου για τους πολίτες δεν υπάρχουν. Παρεμφερή με ένδικα βοηθήματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν η μήνυση και η έγκληση. Η μήνυση και η έγκληση αναγγέλλουν στον Εισαγγελέα ή στις αστυνομικές αρχές την τέλεση ενός εγκλήματος. Αν η αναγγελία γίνεται από το ίδιο το θύμα ονομάζεται έγκληση, αν γίνεται από τρίτον ονομάζεται μήνυση.
Διοικητικό Δίκαιο
Στο Διοικητικό Δίκαιο (διαφορές πολίτη-κράτους) κύρια ένδικα βοηθήματα προς τα διοικητικά δικαστήρια είναι η προσφυγή, η αγωγή και η αίτηση ακύρωσης. Με την προσφυγή και την αίτηση ακύρωσης ζητά ο διοικούμενος την ακύρωση ή τροποποίηση μιας διοικητικής πράξης, ενώ με την αγωγή ζητά την αποκατάσταση ζημίας που υπέστη από πράξη ή παράλειψη οργάνου της διοίκησης. Στο πλαίσιο του διοικητικού καταναγκασμού (επιβολής μιας διοικητικής πράξης από τη διοίκηση παρά τη θέληση του διοικημένου) υπάρχει, όπως και στην αναγκαστική εκτέλεση, το ένδικο βοήθημα της ανακοπής.
Τα ένδικα βοηθήματα δε θα πρέπει να συγχέονται με τα ένδικα μέσα, τα οποία είναι μέσα για τον έλεγχο ή επανάκριση μιας ήδη εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Τα ένδικα μέσα έπονται συνεπώς των ενδίκων βοηθημάτων.
Ενδικο βοηθημα
Αρκάς
Ο Αρκάς είναι Έλληνας σκιτσογράφος και συγγραφέας. Ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '80 δημοσιεύοντας τη σειρά Ο Κόκκορας στο περιοδικό Βαβέλ και στη συνέχεια στο Παρά Πέντε και στο Μικρό Παρά Πέντε. Το έργο του αποτελείται κυρίως από σειρές με συγκεκριμένο θέμα - πρωταγωνιστές που δημοσιεύονται σε περιοδικά και εφημερίδες και συγκεντρώνονται στη συνέχεια σε άλμπουμ. Από τα έργα του ο Ισοβίτης έχει γίνει σειρά με μαριονέτες για την ελληνική τηλεόραση από τον Μάνθο Σαντοριναίο. Δουλειές του έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, πολωνικά, ρουμανικά, σέρβικα και βουλγάρικα), ενώ έχει γράψει και θεατρικά έργα.
Το πραγματικό ονοματεπώνυμο του εν λόγω συγγραφέα είναι άγνωστο, καθώς ο ίδιος δεν το έχει αποκαλύψει, ενώ τα ονόματα Αντώνης Ευδαίμων και Γεράσιμος Σπανοδημήτρης που έχει χρησιμοποιήσει σε έργα του, θεωρούνται ψευδώνυμα. Επίσης, έχει προταθεί το όνομα Άρης Καστρινός (απ’ όπου υποτιθέμενα προέρχεται και το ΑΡ-ΚΑΣ).
Αναφορές στο έργο του
Δύο βιβλία του Πέτρου Μαρτινίδη αναφέρονται σε έργα του Αρκά, ένα από τα οποία έχει εικονογραφηθεί με strips από τη δουλειά του.
Κριτική
Διάφορα ΜΜΕ και αρθρογράφοι έχουν εστιάσει στις πολιτικές του πεποιθήσεις κάνοντας λόγο για έκφραση alt-right ιδεολογίας στην Ελλάδα.
Ο ίδιος ο Αρκάς, καθώς και ΜΜΕ και αρθρογράφοι, χαρακτήρισαν τις επικρίσεις απόπειρα λογοκρισίας, ενώ υποστήριξαν ότι η σάτιρα του Αρκά στοχεύει το φαινόμενο της πολιτικής ορθότητας, επειδή το θεωρεί επικίνδυνο και ικανό να απειλήσει κατοχυρωμένα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελευθερία του λόγου.
Λόγω της αλλαγής του περιεχομένου και των πολιτικών μηνυμάτων των έργων του ανα τα χρόνια καθώς και της ανωνυμίας του ορισμένοι εικάζουν πως ο αυθεντικός Αρκάς έχει πεθάνει και πλέον τα υποτιθέμενα έργα του δημιουργούνται από τρίτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς κόμικς
Ιλιά Φρανκ
Ο Ιλιά Φρανκ (ρωσικά: Илья́ Миха́йлович Франк, 23 Οκτωβρίου 1908 - 22 Ιουνίου 1990) ήταν Σοβιετικός φυσικός ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1958 μαζί με τον Πάβελ Τσερενκόφ και τον Ίγκορ Γιεβγένεβιτς Ταμ. Πήρε το βραβείο για την εξήγηση του φαινομένου της ακτινοβολίας Τσερενκόφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες
Αμφισημία
Η πλάνη της αμφισημίας ή αμφισημίας σοφίσματος επιτυγχάνεται με τη χρήση μίας λέξης η οποία μπορεί να πάρει περισσότερες από μία έννοιες μέσα στα συμφραζόμενα του ίδιου επιχειρήματος, ενώ υποτίθεται ότι η λέξη φέρει την ίδια έννοια κάθε φορά που χρησιμοποιείται.
Για παράδειγμα:
Η πλάνη της αμφισημίας συχνά χρησιμοποιείται με λέξεις οι οποίες φέρουν βαρύ συναισθηματικό φορτίο και πολλές σημασίες. Αυτές οι σημασίες συχνά συμπίπτουν, αν χρησιμοποιηθούν μέσα σε κατάλληλα επιλεγμένα συμφραζόμενα, αλλά ο επιχειρηματολόγος που αποσκοπεί στην πλάνη μπορεί να προκαλέσει μία «σημειολογική μετατόπιση», αλλάζοντας ανεπαίσθητα και σταδιακά τα συμφραζόμενα, ούτως ώστε να επιτύχουν την αμφισημία εξισώνοντας δύο διαφορετικές έννοιες της λέξης.
Η μεταφορά αποτελεί αμφισημία διαφορετικού είδους:
Εδώ, η αμφισημία συνίσταται στην μεταφορική χρήση του γαϊδάρου ως αναφορά σε κάποιον ανόητο, άξεστο ή και αχάριστο άνθρωπο, αντί για το αρσενικό του είδους Equus asinis.
Η αμφισημία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εκτός της ορολογίας της λογικής ως ιδιότητα της γλώσσας να επιδέχεται διττή ερμηνεία. Με άλλα λόγια η γλώσσα γίνεται διφορούμενη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογική πλάνη Κατηγορία:Ασάφεια
Κόβεντρι
Το Κόβεντρι (αγγλικά: Coventry) είναι πόλη της Αγγλίας στα Γουέστ Μίντλαντς. Έχει πληθυσμό περίπου 306.000 κατοίκων και είναι η 9η μεγαλύτερη πόλη στην Αγγλία και η 11η μεγαλύτερη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Βρίσκεται 153 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου και 30 χιλιόμετρα ανατολικά του Μπέρμιγχαμ. Το Κόβεντρι ήταν η πρώτη πόλη παγκοσμίως που αδελφοποιήθηκε με μια άλλη πόλη, συγκεκριμένα με το Στάλινγκραντ της ΕΣΣΔ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή οι κάτοικοι της πόλης ήθελαν να δείξουν τη συμπαράστασή τους στον σοβιετικό Κόκκινο Στρατό κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ.
Η πόλη συνδυάζει τον τωρινό βιομηχανικό της χαρακτήρα με τα απομεινάρια της μεσαιωνικής της ιστορίας. Αποτελεί δείγμα του αστικού σχεδιασμού της δεκαετίας του '50, η ανάγκη για τον οποίο δημιουργήθηκε από τις αρχές της πόλης και τις καταστροφές από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σε αντίθεση με άλλες μεγάλες πόλεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Κόβεντρι δεν έχει κάποιου είδους "επεκταμένη" μητροπολιτική αστική περιοχή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα όρια της πόλης σχεδιάστηκαν έτσι, ώστε να περιλαμβάνουν όλα τα προάστιά της, αν και είναι λίγα σε αριθμό.
Στην πόλη έχουν την έδρα τους δυο πανεπιστήμια, το Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι στο κέντρο και το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ στα νότια προάστια. Επίσης, 6,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται το Αεροδρόμιο Κόβεντρι.
Ιστορία
thumb|right|200px|Η Λαίδη Γκοντάιβα, John Collier
Οι Ρωμαίοι ίδρυσαν άλλον έναν οικισμό, ενώ άλλος ένας αναπτύχθηκε γύρω από ένα σαξωνικό γυναικείο μοναστήρι γύρω στο 700 από την Αγία Οσμπούργκα, το οποίο αργότερα το 1016 ερειπώθηκε από την εισβολή του βασιλιά Κνούτου και του Δανικού στρατού του.
Ο κόμης Λεόφρικ της Μερκίας και η σύζυγός του, Γκοντγκίφου, ίδρυσαν το 1043 ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων σε ένα λόφο που έβλεπε στον ποταμό Σόου, στα ερείπια του παλαιού γυναικείου μοναστηριού, και η πόλη του Κόβεντρι αναπτύχθηκε γύρω από αυτόν. Το μοναστήρι καθιέρωσε μια αγορά, η οποία προκαλούσε με τη σειρά της εισροή αγαθών και χρημάτων στην πόλη, καθώς και φορολογία. Σύμφωνα με το θρύλο, καθώς η ιστορικότητα και ο ρεαλισμός του γεγονότος για εκείνη την περίοδο αμφισβητείται, η Λαίδη Γκοντίβα περιφέρθηκε στους δρόμους της πόλης γυμνή πάνω σε ένα άλογο, ως διαμαρτυρία για την υψηλή φορολογία που επιβαλλόταν στην πόλη.
Κατά το Μεσαίωνα (1100-1500), η πόλη αναπτύχθηκε ως κέντρο μαλλιού και υφαντουργίας. Μέχρι το 1100, το Κοινό των Βενεδικτίνων της πόλης ίδρυσε έναν καθεδρικό ναό, από τους μεγαλύτερους στη Βρετανία. Μάλιστα, οι επίσκοποι του Λίτσφιλντ συχνά αναφέρονταν ως "επίσκοποι Λίτσφιλντ και Κόβεντρι" (1102-1541). Οι επόμενοι τρεις αιώνες χαρακτηρίζονται από οικοδομικό οργασμό, όπως φανερώνεται από οικοδομήματα που σώζονται ακόμη στο κέντρο της πόλης, όπως η εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ που έγινε καθεδρικός το 1918 και η Αίθουσα Συνεδριάσεων της Αγίας Μαρίας, που χτίστηκε το 1342 από τη συντεχνία των εμπόρων της πόλης. Από την ίδια περίοδο χρονολογείται και το τείχος της πόλης, το οποίο είχε αρχικά 12 πύλες (σήμερα σώζονται μόνο 2). Μέχρι το 1400, το Κόβεντρι ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Αγγλίας, πίσω από το Λονδίνο, το Μπρίστολ και την Υόρκη. Το 1451, το Κόβεντρι έγινε αυτόνομη κομητεία, έχοντας ήδη αποκτήσει την ιδιότητα της "πόλης" λόγω αρχαίας εθιμικής συνήθειας.
Το 1539, ο βασιλιάς Ερρίκος Η' της Αγγλίας διέταξε το κλείσιμο του κοινοβίου των Βενεδικτίνων και την καταστροφή του αρχικού καθεδρικού της πόλης, της Αγίας Μαρίας. Από τότε παρήκμασε και το εμπόριο υφασμάτων, συνεπώς και η πόλη. Εμπορική και βιομηχανική δραστηριότητα υπήρχε, αν και σε μικρότερο βαθμό. Αναπτύχθηκε η ωρολογοποιία, φέρνοντας το Κόβεντρι στην τρίτη θέση σε όλη τη χώρα στη δραστηριότητα αυτή Σταδιακά, η βιομηχανία παρήκμασε λόγω ανταγωνισμού από τους Ελβετούς ωρολογοποιούς και έτσι ο μεγάλος αριθμός ειδικευμένων τεχνιτών πέρασε στη βιομηχανία ποδηλάτων, αυτοκινήτων και μηχανών.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, οπότε και έγινε δημοφιλής η χρήση ποδηλάτων, στο Κόβεντρι κατασκευάζονταν τα μηχανικά τμήματα των ποδηλάτων και έτσι κυριάρχησε στη βιομηχανία ποδηλάτων της Βρετανίας (π.χ. Εταιρεία Rover). Ορισμένοι από τους κατασκευαστές αυτούς μεταπήδησαν σε άλλες μορφές βιομηχανίας, όπως οι αυτοκινητοβιομηχανίες Ντάιμλερ και Τζάγκουαρ. Κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα υπήρχαν εταιρείες της πόλης που κατασκεύαζαν οικογενειακά αυτοκίνητα για την ανερχόμενη μεσαία τάξη της χώρας, ωστόσο λίγες επέζησαν από τις συγχωνεύσεις και εκσυγχρονισμούς που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η παραγωγή αυτοκινήτων στην πόλη τερματίστηκε το 2006, όταν το εργοστάσιο της Peugeot μεταφέρθηκε στη Σλοβακία. Τα κεντρικά γραφεία σχεδιασμού της Τζάγκουαρ βρίσκονται ακόμα στην πόλη: παρόλο που η εταιρεία έκλεισε το εργοστάσιο παραγωγής της εκεί το 2004, κάποιες επιχειρησιακές λειτουργίες γίνονται εκεί.
thumb|left|200px|Το Κόβεντρι μετά το βομβαρδισμό στις [[16 Νοεμβρίου 1940]] thumb|right|200px|Στις [[28 Σεπτεμβρίου 1941, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ επισκέπτεται τα ερείπια του Καθεδρικού της πόλης]]
Το 1918, η πόλη απέκτησε και πάλι καθεδρικό ναό, καθώς η Αγγλικανική Εκκλησία όρισε ως καθεδρικό την εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ (14ος αιώνας).
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κόβεντρι υπέστη μεγάλης κλίμακας βομβαρδισμούς από τους Ναζί. Στις 14 Νοεμβρίου 1940, η Λουφτβάφε έριξε 500 τόνους ισχυρών εκρηκτικών και 30.000 εμπρηστικές βόμβες στο κέντρο και στα εργοστάσια της πόλης (η επιδρομή έμεινε γνωστή ως Coventry Blitz). 568 άνθρωποι σκοτώθηκαν και καταστράφηκαν 46.000 κατοικίες, καθώς και το 75% της βιομηχανίας της πόλης. Τον Απρίλιο του 1941 ακολούθησαν και άλλες αεροπορικές επιδρομές, ενώ πυρκαγιά κατέστρεψε το κέντρο της πόλης και τον Καθεδρικό Ναό.
Από τον βομβαρδισμό της πόλης δημιουργήθηκε στα γερμανικά ο όρος "coventri(si)eren", που πέρασε και στην αγγλική γλώσσα ως "coventrate", που σήμαινε την ολοκληρωτική καταστροφή μιας πόλης σε μια επιδρομή. Ο όρος επινοήθηκε πιθανότατα από τον Γκέμπελς και εντάσσεται σε μια ομάδα ευφημισμών των Ναζί, όπως π.χ. ο όρος Τελική Λύση.
Το 1962, πλάι στα ερείπια του παλιού ναού του Αγίου Μιχαήλ χτίστηκε ο νέος Καθεδρικός Ναός, ο οποίος με την μοντερνιστική του σχεδίαση πλάι στην παλαιά μεσαιωνική κατασκευή τονίζει την ένωση και συμφιλίωση. To 1967 ανεγέρθηκε το πρώτο τζαμί της πόλης στην Eagle Street.
Κατά τις του '50 και του του '60, το Κόβεντρι γνώρισε τη "χρυσή του εποχή" λόγω της άνθησης της βιομηχανίας του. Το διαθέσιμο εισόδημα των κατοίκων του ήταν από τα υψηλότερα στη χώρα και από την οικονομική αυτή ευρωστία ωφελήθηκαν ο αθλητισμός και οι τέχνες. Κατασκευάστηκαν νέες αθλητικές εγκαταστάσεις, με πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων, και η ποδοσφαιρική ομάδα Κόβεντρι Σίτι ανέβηκε στην Α' Κατηγορία. Παράλληλα, κατασκευάστηκε το Belgrade Theatre και η Herbert Art Gallery. Ωστόσο, η δεκαετία του '70 έφερε την παρακμή στη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία και το Κόβεντρι επλήγη σε μεγάλο βαθμό, καθώς τα χρόνια που ακολούθησαν είχε από τους υψηλότερους δείκτες ανεργίας στη χώρα. Τα τελευταία χρόνια, η πόλη έχει επανέλθει με νέες βιομηχανίες να εδρεύουν εκεί.
Στις 12 Μαρτίου 2008, ανακαλύφθηκε στο κέντρο της πόλης μια βόμβα της Λουφτβάφε που είχε ξεμείνει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν είχε εκραγεί ακόμα. Ομάδα εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανισμών επιστρατεύτηκε από το Βρετανικό Πεζικό και έγινε ελεγχόμενη έκρηξη. Αποκλείστηκαν αρχικά περιοχές κοντά στο σημείο της βόμβας, αλλά αργότερα όλο και μεγαλύτερα τμήματα του Κόβεντρι.
Κάτω από το κέντρο της πόλης κυλάει ο ποταμός Σέρμπορν, ο οποίος επιστρώθηκε μετά την ανοικοδόμηση της πόλης μεταπολεμικά κι έτσι δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός. Τα νέα σχέδια ανοικοδόμησης και διάπλασης του κέντρου της πόλης προβλέπουν ότι ο ποταμός θα εκτεθεί και πάλι και στις όχθες του θα γίνουν πεζόδρομοι.
Οικονομία
Το Κόβεντρι αποτελεί βιομηχανικό κέντρο από το 1896. Οι κύριες βιομηχανίες του περιλαμβάνουν: αυτοκίνητα, ηλεκτρονικό εξοπλισμό, μηχανές, αγροτικό εξοπλισμό, τεχνητές ίνες, αεροδιαστημικά υλικά και τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό. Τα τελευταία χρόνια, η πόλη έχει απομακρυνθεί από τον τομέα των κατασκευαστικών βιομηχανιών και στρέφεται κυρίως σε επιχειρήσεις, χρηματοοικονομικά, έρευνα και ανάπτυξη, διοικητική μέριμνα, σχεδιασμό και διασκέδαση.
Πολιτική
thumb|right|200px|Το κτίριο που εδρεύει Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης
Το Κόβεντρι αποτέλεσε ανεξάρτητο δήμο το 1889, καθώς προηγουμένως ανήκε στο Γουόρικσαϊρ, αν και πέρασε μια περίοδο 400 ετών που αποτελούσε ξεχωριστή κομητεία. Το 1974, έγινε μητροπολιτική περιφέρεια της κομητείας Γουεστ Μίντλαντς, αν και ήταν εντελώς ξεχωριστό προάστιο του επεκτεινόμενου αστικού κέντρου του Μπέρμιγχαμ. Το 1986, καταργήθηκε το Κομητειακό Συμβούλιο των Γουσε Μίντλαντς και το Κόβεντρι ανεξαρτητοποιήθηκε διοικητικά. Παρόλ' αυτά, εξακολουθεί να συνδέεται με το Γουόρικσαϊρ, λόγω της γεωγραφικής του θέσης.
Το Κόβεντρι θεωρούνταν επί μακράν "προπύργιο" των Εργατικών, μέχρι τις τοπικές εκλογές του 2006, οπότε και νίκησαν οι Συντηρητικοί, αρχηγός των οποίων είναι ο Κεν Τέιλορ. Αρχηγός των Εργατικών είναι ο Τζον Μάτον. Στο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου, το Κόβεντρι εκπροσωπείται με τρεις Βουλευτές, ενώ με τέσσερις εκπροσωπείτο μέχρι το 1997. Στις 15 Μαΐου 2008, νέος δήμαρχος του Κόβεντρι εκλέχτηκε ο Άντι Μάτσετ. Επίσκοπος του Κόβεντρι από τον Απρίλιο του 1998 μέχρι το Δεκέμβριο του 2007 ήταν ο Αιδεσιμότατος Κολιν Μπένετς, ενώ από τις 3 Μαρτίου 2008 είναι ο Αιδεσιμότατος Δρ. Κρίστοφερ Κόκσγουορθ.
Δημογραφικά στοιχεία
Όπως οι περισσότερες πόλεις της Μεγάλης Βρετανίας, το Κόβεντρι έχει ένα μεγάλο πληθυσμό εθνικών μειονοτήτων, που φτάνουν το 25,2% του πληθυσμού (2006). Μεγαλύτερη θρησκευτική μη χριστιανική μειονότητα αποτελούν οι Σιχ. Το 8,2% του πληθυσμού είναι Ινδοί, το 2,2% Πακιστανοί, το 1,7% Αφρικανοί, το 1,2% Μαύροι της Καραϊβικής, το 1,5% Κινέζοι και το 0,7% Βρετανο-Ασιάτες από το Μπανγκλαντές.
Αξιοθέατα στην πόλη
thumb|150px|Σεντ Μέρι Χολ
Επιρροές στη σύγχρονη κουλτούρα
Το 1966, το ντουέτο των Peter and Gordon τραγούδησε για τη Λαίδη Γκοντάιβα, που κυκλοφορούσε στους δρόμους του Κόβεντρι γυμνή πάνω στο άλογό της.
Στο Κόβεντρι αφιέρωσαν οι The Specials το τραγούδι «Ghost Τown», συγκρότημα που πριν τη δημιουργία του είχε σχηματίσει την μπάντα "The Automatics" το 1977 στην πόλη.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Κόβεντρι και το Στάλινγκραντ (νυν Βόλγογκραντ) ήταν οι πρώτες παγκοσμίως αδελφοποιημένες πόλεις, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: οι κάτοικοι του Κόβεντρι ήθελαν να δείξουν τη συμπαράστασή τους στον Κόκκινο Στρατό κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ. Στη συνέχεια, η πόλη αδελφοποιήθηκε με τη Δρέσδη της Γερμανίας, ως κίνηση ειρήνης και συμφιλίωσης μετά το τέλος του πολέμου. Η πόλη είναι πλέον αδελφοποιημένη με άλλες 26 πόλεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Η πριγκίπισσα της Ήλιδας
Η πριγκίπισσα της Ήλιδας (γαλλικός τίτλος: La Princesse d'Élide) είναι πεντάπρακτη κωμωδία-μπαλέτο του Μολιέρου, με μουσική του Ζαν-Μπατίστ Λυλί, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις Βερσαλλίες στις 8 Μαΐου 1664 ως μέρος βασιλικής πολυτελούς γιορτής. Στη συνέχεια παρουσιάσθηκε στο κοινό στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ τον Νοέμβριο 1664 από τον θίασο του Μολιέρου, που τότε ήταν γνωστός ως ο θίασος του Κυρίου, μοναδικού αδελφού του βασιλιά.
Το θέμα περιστρέφεται γύρω από το τέχνασμα που επινόησε ένας πρίγκιπας για να κάνει μια ψυχρή και αδιάφορη πριγκίπισσα να τον ερωτευθεί.
Η Αρμάντ Μπεζάρ έπαιζε τον ρόλο της πριγκίπισσας και ο Μολιέρος τον ρόλο του Μόρωνα, του γελωτοποιού της. Η Αρμάντ Μπεζάρ γνώρισε μεγάλη προσωπική επιτυχία, εντυπωσιάζοντας τους ευγενείς της αυλής με τη χάρη και τα αστραφτερά και κομψά φορέματά της.
Συγγραφή
Η πρώτη πράξη του έργου και τμήμα της δεύτερης είναι σε στίχους, καθώς ο Μολιέρος σκόπευε να γράψει ολόκληρο το έργο έμμετρο. Με εντολή του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, ο συγγραφέας αναγκάστηκε να επισπεύσει, τελειώνοντας το έργο σε πεζό και δεν το διόρθωσε όταν το ανέβασε πάλι το φθινόπωρο: «Εργαζόταν, είναι αλήθεια, σε τρία έργα: τον Μισάνθρωπο, που είχε ήδη αρχίσει να γράφει, τον Ταρτούφο, που σκεφτόταν να γράψει αλλά δεν είχε αρχίσει ακόμη, και τον Δον Ζουάν, που έκανε πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους.»
Κατά τη διάρκεια της ζωής του Μολιέρου, το έργο δεν αποτέλεσε αντικείμενο ξεχωριστής έκδοσης, αλλά συμπεριλήφθηκε στον επίσημο απολογισμό των εορτασμών των Βερσαλλιών που τυπώθηκε το φθινόπωρο του 1664 και επανεκδόθηκε αρκετές φορές. Σαν αυτόνομη έκδοση εκτυπώθηκε έναν αιώνα αργότερα.
Πρόσωπα
μικρογραφία|265x265εσ|Παράσταση του έργου στις [[Ανάκτορο των Βερσαλλιών|Βερσαλλίες το 1664]]
Υπόθεση
μικρογραφία|Εξώφυλλο της έκδοσης του 1682 Το έργο διαδραματίζεται στην αρχαία Ελλάδα.
Ο ηγεμόνας της Ήλιδας Ιφίτας θέλει να παντρέψει την κόρη του και την αφήνει ελεύθερη να επιλέξει. Όμορφη, νέα, σαγηνευτική αλλά αδιάφορη στον έρωτα, η πριγκίπισσα της Ήλιδας περιβάλλεται από τρεις Έλληνες πρίγκιπες υποψήφιους μνηστήρες: τον Αριστομένη, τον Θεοκλή και τον Ευρύαλο. Η περήφανη καλλονή αρνείται τους δύο πρώτους πρίγκιπες που παρουσιάζονται αρχικά και τη φλερτάρουν για να τη διεκδικήσουν.
Η πριγκίπισσα μιλάει με τις δύο ξαδέρφες της, Αγλάντη και Σύνθια, που την κατακρίνουν για την ψυχρότητά της απέναντι στους μνηστήρες και τον ίδιο τον έρωτα. Η πριγκίπισσα απαντά ότι ο έρωτας είναι αδυναμία και ότι ο γάμος είναι ένα είδος δεσμού, όπου ο σύζυγος ασκεί την τυραννία του. Οι ξαδέρφες, αντίθετα, πιστεύουν ότι ο έρωτας είναι ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα που υποδουλώνει ακόμη και θεούς και ότι είναι αδύνατο να αντισταθείς.
Η πριγκίπισσα καλεί τον Ευρύαλο και αρχίζουν μια συζήτηση για τον έρωτα. Ο πρίγκιπας, ακολουθώντας τις συμβουλές του Μόρωνα, της λέει ότι δεν βρήκε ποτέ καμία αντάξιά του και, όπως και η ίδια, δεν πιστεύει στον έρωτα. Η πριγκίπισσα του απαντά ότι η αδιαφορία είναι μια σωστή γυναικεία αρετή, η οποία όμως γίνεται άσχημη και ασυνήθιστη σε έναν άντρα, σε σημείο να αντιπροσωπεύει προσβολή. Ο Ευρύαλος τη ρωτάει πώς μια γυναίκα σαν αυτήν που δεν ενδιαφέρεται πολύ να ερωτευτεί μπορεί να προσέξει τέτοιου είδους προσβολές. Αυτή του απαντά ότι μπορεί κανείς να μην επιθυμεί να ερωτευτεί, αλλά οπωσδήποτε χαίρεται να τον αγαπούν. Ο Ευρύαλος δεν συμφωνεί και μετά από στιχομυθίες σχετικά με τον έρωτα καταλήγει λέγοντάς της ότι του είναι αδύνατο να ερωτευτεί.
Η πριγκίπισσα ζηλεύει, έχει καταλήξει να τον ερωτευθεί. Ο Ευρύαλος ζητά το χέρι της ξαδέρφης της αλλά η πριγκίπισσα, πληγωμένη από την περιφρόνησή του και ζηλεύοντας, ζητά από τον πατέρα της να αποτρέψει τον γάμο. Ο Ιφίτας εκπληρώνει το αίτημα της κόρης του, ο Ευρύαλος της εξομολογείται τον έρωτά του, η πριγκίπισσα αντιλαμβάνεται ότι και η ίδια τον αγαπά και παντρεύονται. Οι δύο άλλοι πρίγκιπες παντρεύονται τις δύο ξαδέρφες της πριγκίπισσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Γκάρι Χέιλοκ
Ο Γκάρι Χέιλοκ (Garry Andrew Haylock, 31 Δεκεμβρίου 1970) είναι παλαίμαχος Άγγλος επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Αγγλία σε ομάδες χαμηλών κατηγοριών, στην Α΄ κατηγορία της Ιρλανδίας και στην Ελλάδα στον Πανιώνιο για μία σεζόν. Έχει ύψος 1,73 μ. Σήμερα είναι προπονητής.
Βιογραφικό
Ο Γκάρι Χέιλοκ γεννήθηκε στο Μπράντφορντ. Ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ξεκίνησε από τη Χάντερσφιλντ Τάουν το 1989. Στη διάρκεια της σεζόν δόθηκε δανεικός στην ιρλανδική Σέλμπουρν, με την οποία έκανε ντεμπούτο στις 14 Ιανουαρίου 1990. Έπαιξε επίσης στις ιρλανδικές Λίνφιλντ και Πόρτανταουν πριν έλθει στον Πανιώνιο το 1998, όταν προπονητής ήταν ο Ρόνι Γουίλαν. Με τον Πανιώνιο αγωνίστηκε στο Κύπελλο Κυπελλούχων της σεζόν 1998-99, φτάνοντας ως τα προημιτελικά, που αποτελεί την καλύτερη ευρωπαϊκή πορεία του συλλόγου. Επίσης συμμετείχε με ιρλανδικές ομάδες άλλες 30 φορές στα ευρωπαϊκά κύπελλα και σκόραρε δύο φορές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Μετά την ελληνική περιπέτεια ο Χέιλοκ αγωνίστηκε ως το 2006 σε διάφορες ομάδες σε Ιρλανδία και Βόρεια Ιρλανδία, με τις οποίες κατέκτησε πέντε κύπελλα και τρία πρωταθλήματα.
Από το Δεκέμβριο του 2006 άρχισε να εργάζεται ως προπονητής στην Γέντινγκ ΦΚ (Yeading United F.C.) και από το Mάιο του 2007 στη Χέιζ εντ Γέντινγκ Γιουνάιτεντ (Hayes & Yeading United F.C.), που προήλθε από συγχώνευση της πρώτης του ομάδας με την Χέιζ ΦΚ.
Τίτλοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάντερσφιλντ Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρντς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκλέναβον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκλεντόραν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίνφιλντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτανταουν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νταντάλκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάμροκ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλμπουρν ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γέντινγκ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χέιζ εντ Γέντινγκ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φάρνμπορο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γέντινγκ ΦΚ
Παίονες
{{Απόφθεγμα|πλάτος=300px|απόφθεγμα= «Αυτάρ Πυραίχμης άγε Παίονας αγκυλοτόξους (με τα κυρτά τόξα) τηλόθεν εξ Αμυδώνος απ΄Αξιού ευρύ ρέοντος, Αξιού ου (του οποίου) κάλλιστον ύδωρ επικίδναται (απλώνεται) αίαν (γαίαν}»|πηγή=Ιλιάδα, Β΄848-850}} Οι Παίονες ήταν αρχαίο φύλο που κατοικούσε βόρεια τής αρχαίας Μακεδονίας. Αρχικά κατοικούσαν στην άνω κοιλάδα του Αξιού και τη δυτική Ιλλυρία, και επεκτάθηκαν στη Βοττιαία μέχρι τον Στρυμόνα. Τα ομηρικά έπη αναφέρουν τους Παίονες ως κατοίκους αυτής της περιοχής. Πριν από την ίδρυση του μακεδονικού κράτους περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν τη Μακεδονία μέχρι την περιοχή των Σελλών της Ηπείρου και των Δολόπων της Θεσσαλίας. Κυριότερες πόλεις της ήταν η Αμυδών, οι Στόβοι και η Σίρις. Αργότερα περιορίστηκαν στην Αμφαξίτιδα Παιονία, όπως αναφέρει και ο Στράβων και στην περιοχή της κοιλάδας του Στρυμόνα. Στα χρόνια του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχαν περιοριστεί στον μέσο Αξιό και στην κοιλάδα του Στρυμόνα. Το 284 π.Χ. ενσωματώθηκαν στο Μακεδονικό Βασίλειο.
Μυθολογία
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο εραστής της Σελήνης, ο Ενδυμίων από την Ηλεία είχε τρεις γιους, τον Παίονα, τον Επειό και τον Αιτωλό. Ο Ενδυμίων για να δώσει το βασίλειό του σε έναν από αυτούς, τους έβαλε να τρέξουν σε αγώνα δρόμου στην Ολυμπία, όπου νίκησε και πήρε την βασιλεία ο Επειός. Ο Παίονας λυπήθηκε και έφυγε για να εγκατασταθεί στην επάνω κοιλάδα του Αξιού που ονομάστηκε Παιονία. Ο θεός Αξιός γέννησε τον Πηλεγώνα, γενάρχη των Παιόνων, μετά τον έρωτα του ποταμού με τη μεγαλύτερη κόρη του Ακεσσαμενού, βασιλιά της γειτονικής στον Αξιό Πιερίας, την Περίβοια.
Στον Τρωικό πόλεμο, οι Παίονες «με τα αγκυλωτά τόξα» (Ιλιάδα, Β΄ 848-850) «που φορούσαν περικεφαλαίες με αλογοουρά» ήταν σύμμαχοι των Τρώων, εμφανίζονται να μάχονται στο πλευρό τους, υπό τον βασιλιά Πυραίχμη και τον Αστερόπαιο.
Ιστορία
Ο Στράβων γράφει για τους Παίονες ότι ήταν Θράκες, και συμπληρώνει ότι από άλλους θεωρούνταν ότι προέρχονταν από άποικους Φρύγες και άλλοι ότι από αυτούς προέρχονταν εκείνοι. Αποτελούνταν από πολλές φυλές γνωστές με το όνομα Παίονες, Σιροπαίονες, Γρααίοι, Λαιαίοι, Παιόπλαι, Παναίοι.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ξεκάθαρα ότι οι Παίονες ζούσαν στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα: «εἴη δὲ ἡ Παιονίη ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ πεπολισμένη» και πως ήταν άποικοι των εκ της Τροίας Τευκρών.
Μεγάλες πόλεις ήταν η Άστιβος (σημερινό Στιπ, στην Βόρεια Μακεδονία), ο Δόβηρος (πιθανόν η Δοϊράνη) και το Αστραίον (σημερινή Στρώμνιτσα). Πιθανόν οι Στόβοι (σημερινό Στόμπι) να ήταν η πρωτεύουσα του κράτους.
Κατά την εκστρατεία του Ξέρξη στην Ελλάδα συμμετείχαν στον στρατό του, άλλοι ως σύμμαχοι και άλλοι ως υποτελείς. Ο Φίλιππος Β΄ μετά τον θάνατο του βασιλιά των Παιόνων Άγη, εξεστράτευσε εναντίον τους και τους κατέκτησε (355-354 π.Χ.). Εκείνη την εποχή υπήρχε και αντίθεση στην Αθήνα για την πολιτική του Φιλίππου. Ο Ισοκράτης απλώς αναφέρει ότι ο Φίλιππος υπέταξε τους Παίονες και τους έκανε υπηκόους του. Αντίθετα ο Δημοσθένης τον κατηγορούσε για τον εξαναγκασμό των Παιόνων να συμμαχήσουν μαζί του ή να υποταχθούν ενώ προηγουμένως ήταν ελεύθεροι και σύμμαχοι των Αθηναίων. Ο Αλέξανδρος μετέπειτα εξεστράτευσε επίσης εναντίον τους, όταν αποπειράθηκαν να στασιάσουν. Κατά την εκστρατεία του στην Ασία χρησιμοποίησε Παίονες ως ελαφρά σώματα ψιλών.
Πυρκαγιά του Αμβούργου
thumb|right|350px|Η μεγάλη πυρκαγιά του Αμβούργου Η πυρκαγιά του Αμβούργου μαίνονταν το τριήμερο μεταξύ 5ης και 8ης Μαΐου 1842 καταστρέφοντας μεγάλο μέρος του αρχαίου κέντρου της πόλης. Οι φλόγες ήταν ορατές σε απόσταση πενήντα χιλιομέτρων.
Πορεία και έκβαση της πυρκαγιάς
Η πυρκαγιά ξέσπασε τη νύχτα της 4ης προς την 5η Μαΐου 1842 στην οικία αρ. 42, όπου ζούσε ο Κόεν, κατασκευαστής πούρων. Η αιτία της πυρκαγιάς δεν εξακριβώθηκε. Ο νυχτοφύλακας την αντιλήφθηκε αμέσως και φώναξε την πυροσβεστική, η οποία όμως δεν μπόρεσε να τη σβήσει. Τα γύρω σπίτια έπιασαν φωτιά. Ο καιρός ήταν ήπιος και ο άνεμος αναζωπύρωσε τη φωτιά, μεταδίδοντάς την σε όλη την πόλη. Ένα χρόνο αργότερα, στις 8 Μαΐου 1843 οι πολίτες του Αμβούργου διενήργησαν τιμητικές εκδηλώσεις και κυκλοφόρησαν αναμνηστικά νομίσματα και μετάλλια προς τιμή των θυμάτων και των μαχητών της φωτιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμβούργο Κατηγορία:Πυρκαγιές Κατηγορία:Καταστροφές στη Γερμανία
Ο κόκκινος βράχος (ταινία)
Πλοκή
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στη Ζάκυνθο, το «Φιόρο του Λεβάντε», το έτος 1883. Η αρχοντοπούλα Φωτεινή Σάντρη (Ίντα Χριστινάκη) ζει ανέμελη ζωή με τον μικρότερο αδελφό της, τον Μίμη (Νίκος Φιλιππόπουλος). Όμως, η άφιξη για διακοπές του σαραντάρη πρώτου εξαδέλφου του, Άγγελου Μαρίνη (Λυκούργος Καλλέργης), βγάζει τη Φωτεινή απ' την ανεμελιά και τη γεμίζει σκοτούρες και προβληματισμούς. Ο Άγγελος ερωτεύεται με πάθος τη Φωτεινή, η οποία όμως αποκρούει τα αισθήματά του λόγω της συγγένειας και τον αναγκάζει να επιστρέψει απογοητευμένος στην Αθήνα.
Λίγους μήνες αργότερα, η Φωτεινή μαθαίνει ότι ο Πατριάρχης έχει επιτρέψει να παντρεύονται δύο πρώτα ξαδέλφια, και γράφει στον Άγγελο πως τον αγαπά, ζητώντας του να γυρίσει πίσω. Πληροφορείται, όμως, ότι στο μεταξύ ο Άγγελος παντρεύτηκε μιαν άλλη κοπέλα και, μέσα στην απόλυτη απελπισία της, πέφτει και τσακίζεται από τον Κόκκινο Βράχο.
Παρατηρήσεις
Είναι η πρώτη μεταφορά του μυθιστορήματος του Ξενόπουλου στον κινηματογράφο, ενώ το έργο συνεχίζει να ανεβαίνει σε σύγχρονες θεατρικές σκηνές.
Ο διευθυντής παραγωγής Βάγγος Βακογιάννης προσέγγισε τον Φιλοποίμενα Φίνο για να αναλάβει την τεχνική υποστήριξη της ταινίας, όμως εκείνος αρνήθηκε, ενώ ανέλαβε τελικά τη φωνοληψία και την εργαστηριακή επεξεργασία της ταινίας, με πρόφαση πως γύριζε άλλη ταινία. Για τον ρόλο της Φωτεινής Σάντρη ήθελε την Έλλη Λαμπέτη και για τον ρόλο του Άγγελου Μαρίνη τον Γιώργο Παππά, ενώ ο Σπέντζος δεν ήθελε τον Γρηγορίου για σκηνοθέτη της ταινίας και πρότεινε τον Κάρολο Κουν. Τελικά ο Κουν, με τον οποίο συνεργάστηκε ο Γρηγορίου για δεκαπέντε ημέρες, πρότεινε για τον ρόλο του Μαρίνη τον Λυκούργο Καλλέργη. Η Ίντα Χριστινάκη προερχόταν από τους σπουδαστές της σχολής του Κάρολου Κουν και εκπλήρωνε τις απαιτήσεις του Γρηγορίου για την ερμηνεία της Φωτεινής Σάντρη από «ένα πρόσωπο εντελώς καινούργιο». Τελικά ο Κουν αποχώρησε από τη σκηνοθεσία της ταινίας για λόγους οικονομικούς (ο Σπέντζος δεν του έδινε τα χρήματα που ήθελε) και επαγγελματικούς (ετοίμαζε το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης).
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1949. Κόβοντας 78.477 εισιτήρια, η ταινία κατατάχθηκε στην 2η θέση ανάμεσα σε 8 ταινίες της ίδιας σεζόν. Πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Τζένης Ρουσσέα, που ήταν ακόμα μαθήτρια σχολείου.
Παρά την επιτυχία που σημείωσε η ταινία, ο Ξενόπουλος δεν κατάφερε να την παρακολουθήσει, γιατί ήταν κατάκοιτος.
Στο ιστολόγιο anemourion διαβάζουμε:"Από τη γενικότερη τάση, η οποία θέτει στο επίκεντρο τη σύγχρονη' ζωή, διαφοροποιείται η πρώτη προσπάθεια του Γρηγόρη Γρηγορίου, που μεταφέρει στον κινηματογράφο το δημοφιλές μυθιστόρημα του Γρηγορίου Ξενόπουλου Ο κόκκινος βράχος. Με χρηματοδότη τον διανομέα Χρήστο Σπέντζο, ο Γρηγορίου δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα ομάδα, με οπερατέρ-μοντέρ τον Δημήτρη Γαζιάδη, μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, πρωταγωνιστές την Ίντα Χριστινάκη και τον Λυκούργο Καλλέργη, και καταφέρνει, με μεγάλες δυσκολίες, ελάχιστα μέσα και πολλές καλλιτεχνικές υποχωρήσεις από τα αρχικά σχέδια να γυρίσει ένα έργο εποχής με κατά το δυνατόν ελάχιστο κόστος. Η κριτική αναγνωρίζει τη «φιλότιμη προσπάθεια» και δείχνει, για μία από τις σπάνιες φορές, διάθεση να παραβλέψει ή να δικαιολογήσει τις ατέλειες. Με τη φροντισμένη δουλειά και τη σκηνοθεσία του, η οποία επιχειρεί να φωτίσει τον ψυχισμό των ηρώων του, ο Γρηγορίου κατατάσσεται στις ελπίδες του ελληνικού κινηματογράφου για ένα καλλιτεχνικό άνοιγμα."