cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υαλουρονικό νάτριο
Τενοντίτιδα του Τετρακεφάλου
Η τενοντίτιδα του Τετρακεφαλικού τένοντα (Quadriceps Tendonitis, Jumper’s knee) είναι μια αθλοπάθεια του γόνατος, δηλαδή ένα σύνδρομο καταπόνησης (overuse syndrome), το οποίο οφείλεται σε επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς καταπόνησης ή και ενίοτε σε βίαιο άλμα, και αφορά την κατάφυση του Τετρακεφάλου μυός στον άνω πόλο της Επιγονατίδας. Η αρχική βλάβη είναι η τριβή του τένοντα στη μηριαία τροχιλία με την επακόλουθη φλεγμονή, ή η μερική ρήξη των εν βάθει ινών του τένοντα είτε κοντά στην επιγονατίδα, είτε στην κατάφυση του τετρακεφάλου στον άνω πόλο της επιγονατίδας. Με την επαναλαμβανόμενη τριβή, και με τους επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς, οι ίνες του τετρακεφάλου, δεν επουλώνονται και υφίστανται εκφυλιστικές αλλοιώσεις, οι οποίες οδηγούν σε φλεγμονή, ινοχόνδρινη μεταπλασία και σπάνια σε ασβεστοποίηση στην περιοχή της αρχικής βλάβης. Μάλιστα, εάν μια καταφυτική τενοντίτιδα του τετρακεφάλου μυός χρονίσει, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για πλήρη τραυματική ρήξη του τετρακεφάλου σε ένα βίαιο άλμα, οπότε χρειάζεται εγχείρηση. Η Τενοντίτιδα του Τετρακεφάλου επιδέχεται αρκετές θεραπευτικές πρακτικές όπως ξεκούραση, περιγονατίδα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τοπικούς βελονισμούς αναγέννησης του τένοντα (Needling, prolotherapy), φυσικοθεραπείες, κλπ.
Οστεοαρθρίτις Μεσοφαλαγγικών αρθρώσεων δακτύλων χειρός
Η αναγκαιότητα χρήσης υαλουρονικού Νατρίου στις εγγύς μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις της χειρός (1ΦΦ), είναι σπάνια, γιατί δυστυχώς η οστεοαρθρίτις Heberden προσβάλλει τις μικρές άπω μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις (2ΦΦ, PIP), όπου είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει έγχυση υαλουρονικού λόγω του ελάχιστου χώρου. Πάντως στις 1ΦΦ αρθρώσεις (DIP) η βελόνα ινσουλίνης εισάγεται πλάγια και άνω και η χωρητικότητα της αρθρώσεως είναι μισό έως ένα ml υαλουρονικού. Χρειάζεται προσοχή να μην τρυπηθεί το αγγειονευρώδες δεμάτιο (δακτυλική αρτηρία + φλέβα + νεύρο) που πορεύεται πλάγια και προς τα κάτω. Καλό είναι το μεσάρθριο διάστημα να “ανοίγεται” με χρήση «κινέζικων δακτύλων baboo»
Κανόνες χρήσης υαλουρονικού Νατρίου
Πέραν των σύντομων οδηγιών των εσώκλειστων εντύπων στα σκευάσματα, αρχές χρήσης εγχύσεων υαλουρονικού Νατρίου σε ανθρώπινες αρθρώσεις διατυπώθηκαν το έτος 2003 από τον Jubb RW και συνεργάτες. Η εταιρεία Fidia εξέδωσε εικονογραφημενο οδηγό χρήσης, μόλις στις 01-01-2011 με τίτλο «Hyalart®: Εγχειρίδιο ενέσιμης ενδαρθρικής θεραπείας. Η Τεχνική». . Στο παρελθόν υπήρξε σημαντικό κενό στις οδηγίες χρήσης αλλά και λανθασμένες οδηγίες. Για παράδειγμα η κατασκευάστρια εταιρεία Fidia του HYALART® πρότεινε και χορηγούσε το 1998 δωρεάν βελόνες 21G-30mm για έγχυση, που απεδείχθησαν επώδυνες, τραυματικές και προκαλούσαν ενίοτε υμενίτιδα ή και κάποια μικρή αιμορραγία ιδίως σε ασθενείς υπό λήψη Sintrom®, Iscover®, ή Aspirin-Salospir®. Οι βασικές αρχές εγχύσεων υαλουρονικού Νατρίου στην Ορθοπεδική έχουν ως εξής:
Αντενδείξεις, ανεπιθύμητες ενέργειες και επιπλοκές στη χρήση υαλουρονικού Νατρίου
Γ. Ανεπιθύμητες ενέργειες – Επιπλοκές - Υπερδοσολογία: Στις εσώκλειστες οδηγίες χρήσης των υαλουρονικών που κυκλοφορούν στο εμπόριο αναγράφονται οι εξής πληροφορίες:
Δ. Επιπλοκές: Οι κατωτέρω επιπλοκές δεν αναφέρονται στα εσώκλειστα έντυπα των κυκλοφορούντων υαλουρονικών.
Το υαλουρονικό νάτριο στην Πλαστική Χειρουργική
Όπως είναι γνωστό το υαλουρονικό νάτριο αρχικά χρησιμοποιήθηκε στην Οφθαλμολογία είναι σε ενέσιμη μορφή για εγχύσεις εντός του υαλώδους σώματος, είτε ως τεχνητά δάκρυα σε ξηροφθαλμία. Ακολούθησε η χρήση από τους Ορθοπεδικούς σε αρθρώσεις και Τένοντες και τελευταία χρόνια άρχισε η χρήση του από Πλαστικούς χειρουργούς. Η Πλαστική Χειρουργική χρησιμοποιεί υποδόριες ενέσεις υαλουρονικού Νατρίου στο πρόσωπο για προσωρινή αντιμετώπιση των ρυτίδων (Fine lines, wrinkles) και επίσης σε γέλη επάλλειψης (Gel application) για εξωτερική χρήση «ανάπλασης». Το Αμερικανικό FDA (Food and Drug Administration) ενέκρινε τη χρήση αυτή ως “cosmetic treatment of fine lines on the face”. .
Παραπομπές-Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Πολυσακχαρίτες Κατηγορία:Οργανικά πολυμερή Κατηγορία:Ενώσεις νατρίου
Ενέργεια (αποσαφήνιση)
Η ενέργεια αναφέρεται γενικά σε κάτι που συμβαίνει. Πιο συγκεκριμένα:
Βρετονικό Κομμουνιστικό Κόμμα
Το Βρετονικό Κομμουνιστικό Κόμμα (βρετον.: Strollad komunour Vreizh) ήταν βρετονικό κομμουνιστικό και αυτονομιστικό κίνημα.
Ιστορία
Το Βρετονικό Κομμουνιστικό Κόμμα ιδρύθηκε το 1971. Αποτέλεσε συνέχεια του Απελευθερωτικού Μετώπου Βρετάνης.
Ανακοίνωσε τη διάλυσή του το 1980.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αυτονομιστικά κόμματα Κατηγορία:Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα στη Γαλλία Κατηγορία:Βρετονικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Μαοϊστικές οργανώσεις στη Γαλλία
Χόρχε Μπουρουτσάγα
Ο Χόρχε Λουίς Μπουρουτσάγα (Jorge Luis Burruchaga (ισπανική προφορά: [ˈxoɾxe βuruˈtʃaɣa], γεννήθηκε 9 Οκτωβρίου 1962) είναι Αργεντινός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Ως ποδοσφαιριστής κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο 1986 με την Εθνική Αργεντινής.
Καριέρα
Ξεκίνησε να παίζει το 1980 για την Αρσενάλ Σαραντί στη δεύτερη κατηγορία της Αργεντινής. Μεταγράφηκε στην Ιντεπεντιέντε το 1982 και έκανε ντεμπούτο στη νίκη εναντίον της Εστουντιάδες στις 12 Φεβρουαρίου. Ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε το Μετροπολιτάνο 1983, το Κόπα Λιμπερταδόρες και το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1984.
Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη γαλλική ομάδα Ναντ, όπου έπαιξε για επτά χρόνια. Στην πρώτη του χρονιά στο πρωτάθλημα κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου ξένου ποδοσφαιριστή. Έπαιξε επίσης ένα χρόνο για την Βαλανσιέν, όπου συμμετείχε σε σκάνδαλο δωροδοκίας με τη συμμετοχή της πρωταθλήτριας Γαλλίας και Ευρώπης Μαρσέιγ στη «νίκη» 1-0 στο πρωτάθλημα στη Βαλένσιεν στις 20 Μαΐου 1993.
Επέστρεψε στην Αργεντινή για την τελευταία του περίοδο στην Ιντεπεντιέντε, και κέρδισε δύο Κύπελλα το 1995. Αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στις 10 Απριλίου 1998.
Ο Μπουρουτσάγα ήταν μέρος της ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, σημειώνοντας δύο γκολ, συμπεριλαμβανομένου του γκολ που έδωσε στην Αργεντινή τη νίκη 3-2 εναντίον της Δυτικής Γερμανίας στον τελικό αγώνα. Συμμετείχε επίσης σε όλους τους αγώνες της Αργεντινής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 και σημείωσε ένα γκολ στη διοργάνωση. Σημείωσε συνολικά 13 γκολ για την Αργεντινή σε 59 παιχνίδια μεταξύ 1983 και 1990.
Προπονητής
Ο Μπουρουτσάγα διετέλεσε αρχικά προπονητής της Αρσενάλ Σαραντί το 2002. Την περίοδο 2005-06 υπέγραψε στην Εστουδιάντες Λα Πλάτα. Το Μάιο του 2006, ανέλαβε την Ιντεπεντιέντε. Από το 2008 έως το 2009 υπήρξε τεχνικός της Μπάνφιλντ. Στις 5 Μαίου 2009 επέστρεψε στην Αρσενάλ Σαραντί έως το 2010. Από το 2011 είναι προπονητής της Λιμπερτάδ
Τίτλοι
Ως προπονητής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρσενάλ Σαραντί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ναντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αρσενάλ Σαραντί Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εστουδιάντες Λα Πλάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιντεπεντιέντε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάνφιλντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλουμπ Λιμπερτάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1983 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1989 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Κούνουκου
Ο όρος κούνουκου (παπιαμέντο: kunuku) ή κόνουκο (ισπανικά: conuco), ο οποίος προέρχεται από τα ταΐνο, αναφέρεται, στην περιοχή της Καραϊβικής, στην παραδοσιακή μέθοδο εκμετάλλευσης των γαιών. Η συγκεκριμένη μέθοδος εκμετάλλευσης, βασιζόμενη στην τροφοπαραγωγή, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους Αραουάκους, ενώ, στη συνέχεια, υιοθετήθηκε, κατά την άφιξή τους, από τους Καραΐβους.
Η συγκεκριμένη παραδοσιακή μέθοδος γεωργίας, η οποία αποτελούσε μία «λελογισμένη μορφή εκμετάλλευσης των γαιών», αφανίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά κατά την άφιξη των Ευρωπαίων, καθώς οι τελευταίοι κατάργησαν τους παραδοσιακούς τρόπους ζωής και εφάρμοσαν το σύστημα των φυτειών.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Ιωάννης Αγγελικούσης
Ο Ιωάννης Αγγελικούσης (Λονδίνο, 16 Νοεμβρίου 1948 - Αθήνα, 10 Απριλίου 2021) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και ιδιοκτήτης της "Angelicoussis Shipping Group", ιδρυθείσα από τον πατέρα του, Αντώνη Αγγελικούση. Ήταν ο κορυφαίος, ελληνικής καταγωγής, εφοπλιστής για το 2017, σύμφωνα με την "Lloyd's List". Ήταν γιος του Αντώνη Αγγελικούση και της Μαρίας Παπαλιού. Ξεκίνησε να εργάζεται στην εταιρεία του πατέρα του το 1973. Αδελφή του ήταν η Άννα Αγγελικούση, η οποία αποτελεί μια από τις ισχυρές γυναίκες της ελληνικής εφοπλιστικής κοινότητας.
Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στις 10 Απριλίου του 2021.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Ιωάννης Αγγελικούσης εισήλθε στην εταιρεία του πατέρα του το 1973. Ανέλαβε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Angelicoussis Shipping Group το 1989, μετά τον θάνατο του πατέρα του Αντώνη Αγγελικούση.
Το 1992 ίδρυσε την Kristen Navigation (μετονομάστηκε σε Maran Tankers Management το 2009), η οποία ανέλαβε το κομμάτι των tankers, ενώ το επόμενο έτος προχώρησε στις πρώτες παραγγελίες 5 πλοίων capesizes, χύδην φορτίου, από τα ναυπηγεία Hyundai Heavy Industries.> Εκείνη την εποχή ήταν τα μεγαλύτερα πλοία του είδους που είχε παραγγείλει ποτέ Έλληνας εφοπλιστής. Το 2000 αποφάσισε να επεκτείνει τον τομέα των tankers, με νέες παραγγελίες πλοίων Aframaxes, Suezmaxes και VLCCs.
Το 2000 η αδελφή του, Άννα, αποχώρησε και ίδρυσε τον δικό της εφοπλιστικό όμιλο (Pantheon Tankers, Alpha Bulkers, Alpha Gas.) ενώ το 2001 ο Γιάννης Αγγελικούσης απέκτησε το σύνολο των μετοχών της εταιρείας.
Τον Σεπτέμβριο 2003 προχώρησε στην αγορά του πρώτου του πλοίου μεταφοράς LNG, του Maran Gas Asclepius, ιδρύοντας παράλληλα την θυγατρική Maran Gas Maritime που ασχολείται με τον τομέα των υγραεριοφόρων. Το 2005 η Marin Gas προχώρησε και στην πρώτη παραγγελία για πλοίο LPG.
Ο Ιωάννης Αγγελικούσης έκανε συχνές εμφανίσεις στην "Lloyd's List", ενώ συγκαταλεγόταν στους κορυφαίους του χώρου της παγκόσμιας ναυτιλίας. Υπήρξε 5ος το 2015 και 4ος το 2014 στον κόσμο, στον κατάλογο της Lloyd's για τους 100 ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στην ναυτιλία.
Επί των ημερών του, η Angelicoussis Shipping Group έγινε ο ελληνόκτητος όμιλος με τον μεγαλύτερο στόλο σε αριθμό πλοίων και χωρητικότητα. Μέχρι το 2020, ο όμιλος είχε επισήμως 139 πλοία και άλλα 14 πλοία υπό παραγγελία.
Τον Μάρτιο 2015, ο Αγγελικούσης είχε καθαρή αξία 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με την Bloomberg. Εκτός από την κατοχή του μεγαλύτερου ελληνόκτητου στόλου, ο Αγγελικούσης ήλεγχε τον μεγαλύτερο στόλο που φέρει ελληνική σημαία.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την Ελισάβετ Αγγελικούση. Η μοναχοκόρη τους, Μαρία Αγγελικούση, σπούδασε ιατρική και εργάζεται για την "Angelicoussis Group" από το 2009 ενώ συμμετέχει στην λήψη όλων των σημαντικών επενδυτικών αποφάσεων και στις καθημερινές εργασίες των τριών εταιρειών διαχείρισης. Τον Δεκέμβριο 2015, της απονεμήθηκε το "Βραβείο Ελληνικής Ναυτιλίας Επόμενης Γενιάς" της Lloyd's List για "την επιτυχή αντιμετώπιση της πρόκλησης της διαχείρισης μιας από τις μεγαλύτερες και πιο σεβαστές οικογενειακές ναυτιλιακές ομάδες στον κόσμο". Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και εργάστηκε ως νοσοκομειακή γιατρός στο Ηνωμένο Βασίλειο, πριν από την είσοδό της στην "Angelicoussis Shipping Group" το 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Εφοπλιστές
Βαλένθια (αποσαφήνιση)
Η λέξη Βαλένθια μπορεί να αναφέρεται:
Αγιάζ Ισχάκι
Ο Γκαγιάζ Ισχάκι επίσης γνωστό ως Αγιάζ Ισχάκι (Гаяз Исхакый, Гаяз Исхаки, Gajaz Ishaki, 10 Φεβρουαρίου 1878 — 22 Ιουλίου 1954) ήταν ηγετικό πρόσωπο του ταταρικού εθνικού κινήματος, συγγραφέας, δημοσιογράφος, εκδότης και πολιτικός.
Βιογραφία
Ο Γκαγιάζ Ισχάκι γεννήθηκε το 1878 στο χωριό Γιαουσίρμα κοντά στο Καζάν σε μια οικογένεια Τατάρων Μισάρ. Σε εκείνη την ηλικία έλαβε εκπαίδευση στο σπίτι από τον πατέρα του και μετά εστάλη να σπουδάσει σε μια θρησκευτική σχολή (μεντρεσέ). Συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Ρωσοταταρικό σχολείο δασκάλων (1898-1902).
Ο Γκαγιάζ Ισχάκι μετακόμισε στο Καζάν το 1904, όπου γνωρίστηκε με τους σοσιαλιστές και υιοθέτησε μερικές από τις απόψεις τους. Συμμετείχε σε επαναστατικές δραστηριότητες και, στη συνέχεια, συνελήφθη και απεστάλη σε φυλακή κοντά στην πόλη Αρχάγγελσκ στη βόρεια Ρωσία το 1907.
Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου 1917 ασχολήθηκε με δραστηριότητες που στόχευαν στην επίτευξη πολιτιστικής αυτονομίας για τους Τατάρους του Βόλγα και άλλους τουρκικούς λαούς της Ρωσίας. Ως αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων του, οι σοβιετικές αρχές ξεκίνησαν μια εκστρατεία παρενόχλησης και δίωξης εναντίον του και των συνεργατών του. Αναγκάστηκε να μεταναστεύσει το 1920. Μετά την εγκατάστασή του στη Γερμανία, ο Γκαγιάζ Ισχάκι άρχισε να δημοσιεύει το ταταρόγλωσσο περιοδικό "Milli Yul" ("Ο Τρόπος του Έθνους") το 1928.
Το 1939 το περιοδικό έκλεισε και ο Ισχάκι αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Τουρκία. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, συμμετείχε σε πολιτικές δραστηριότητες. Σ΄αυτό το στάδιο ο κύριος στόχος του ήταν η αποκατάσταση της Ταταρικής εθνικότητας που χάθηκε το 1552 όταν το Χανάτο του Καζάν ηττήθηκε και προσαρτήθηκε από το Πριγκηπάτο της Μόσχας.
Καθ΄όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Γκαγιάζ Ισχάκι ταξίδεψε στην Πολωνία, τη Γερμανία, την Ιαπωνία, την Κίνα και την Τουρκία, όπου προσπάθησε να ιδρύσει ταταρικό τύπο και να ενώσει της διάσπαρτες ταταρικές κοινότητες.
Ο Γκαγιάζ Ισχάκι πέθανε το 1954 και τάφηκε στο νεκροταφείο Εντιρνεκαπί της Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάταροι
Γκου-σου-Λαντέ
Το Γκου-σου-Λαντέ (γαλλικά: Goux-sous-Landet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
LS
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων LS ή Ls ή ls  μπορεί να αναφέρεται:
Κάρσον Κλαρκ
Ο Κάρσον Κλαρκ (γεννημένος στις 20 Ιανουαρίου 1989) είναι Αμερικανός διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 196εκ και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.
Καριέρα
Ο Κάρσον Κλαρκ ξεκίνησε να παίζει βόλει στην σχολική ομάδα του γυμνασίου Σάουθερν της Καλιφόρνια, ενώ το 2005 εισήχθη στο λύκειο Σάντα Μπάρμπαρα, όπου επίσης αγωνιζόταν με τη σχολική ομάδα. Το 2008 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο UC Ιρβάιν, με την ομάδα βόλει του οποίου αγωνίστηκε στο πανεπιστημιακό πρωτάθλημα NCAA, το οποίο μάλιστα και κατέκτησε δύο φορές, το 2009 και το 2012.
Το 2012 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και ταξίδεψε στην Ευρώπη για λογαριασμό της γαλλικής Μονπελιέ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2014, μεταπήδησε στην πολωνική Τράνσφερ Μπίντγκοτς, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Κάρσον Κλαρκ μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα Λιγκ Καπ.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Κάρσον Κλαρκ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των ΗΠΑ από το 2010 και έχει καταφέρει να κατακτήσει αρκετούς τίτλους σε εθνικό επίπεδο.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Τάρο ο Γιος της Δράκαινας
Τάρο ο Γιος της Δράκαινας (ιαπωνικά: 龍の子太郎, Χέπμπορν: Tatsu no Ko Tarō) είναι ταινία άνιμε και μάνγκα φαντασίας, σκηνοθετημένη από τον Kirio Urayama.
Περτίναξ Βυζαντίου
Ο Περτίναξ ήταν χριστιανός επίσκοπος του Βυζαντίου.
Πληροφορίες για το βίο του υπάρχουν στην ιστορία του Δωροθέου. Εκεί γίνεται γνωστό ότι ο Περτίναξ ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος ως στρατηγός απεστάλη στη Θράκη. Όταν προσβλήθηκε από κάποια ασθένεια έμαθε ότι συμβαίνουν πολλά θαύματα μεταξύ των πιστών της νέας θρησκείας, του Χριστιανισμού στην πόλη του Βυζαντίου. Αυτό τον οδήγησε να αποταθεί στον τότε επίσκοπο της πόλης Αλύπιο, που τότε διέμενε στην Ελαία. Κατόπιν της θεραπείας του, την οποία θεώρησε αποτέλεσμα των προσευχών του Αλυπίου, απαρνήθηκε την εθνική θρησκεία, παραιτήθηκε από το στράτευμα και βαπτίστηκε Χριστιανός. Έπειτα από μικρό χρονικό διάστημα χειροτονήθηκε από τον Αλύπιο πρεσβύτερος και μετά το θάνατό του τον διαδέχθηκε στον επισκοπικό θώκο.
Τάρο ο Γιος της Δράκαινας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες anime Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1979
Περτίναξ Βυζαντίου
Από την προσωπική του περιουσία ανήγειρε τον τρίτο επισκοπικό οίκο της Εκκλησίας των Βυζαντίων, στην περιοχή των Συκεών, τον μετέπειτα Γαλατά της Κωνσταντινουπόλεως, και μάλιστα σε παραθαλάσσια τοποθεσία, που ο ίδιος επονόμασε Ειρήνη. Σε αυτή την τοποθεσία άρχισαν να οικοδομούν τα σπίτια τους πολλοί χριστιανοί, δημιουργώντας οιονεί μία μικρή πόλη.
Οι Πατριαρχικοί κατάλογοι τον φέρουν να επισκόπευσε δεκαεννέα έτη (169 – 187), αλλά μάλλον σε αυτά περιλαμβάνονται και τα έτη κατά τα οποία ήταν ιερέας. Πέθανε το έτος 187.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
The Hot Rock
Το The Hot Rock είναι το τέταρτο άλμπουμ των Sleater-Kinney. Κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου 1999 από την Kill Rock Stars. Την παραγωγή έκανε ο Roger Moutenot, τον οποίο η μπάντα επέλεξε για την παραγωγή του στο "I Can Hear the Heart Beating as One" των Yo La Tengo. Ηχογραφήθηκε στο Avast Studio στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον τον Ιούλιο του 1998. Το άλμπουμ σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στον ήχο της μπάντας, αφού προσανατολίζεται σε μια πιο χαλαρή και ζοφερή κατεύθυνση από το βραχνό πανκ ροκ στυλ των προκατόχων του. Τα λυρικά θέματα του άλμπουμ διερευνούν τα ζητήματα των αποτυχημένων σχέσεων και της προσωπικής αβεβαιότητας. Αφότου κυκλοφόρησε, το άλμπουμ έφτασε στο #181 του Billboard 200 και το #12 του Billboard Heatseekers Album. Ήταν το πρώτο άλμπουμ της μπάντας που μπήκε στα τσάρτς. 2 κομμάτια από το άλμπουμ, τα "Get Up" και "A Quarter to Three", κυκλοφόρησαν σαν singles.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999 Κατηγορία:Δισκογραφία των Sleater-Kinney
Ολυμπιανός Βυζαντίου
Ο Ολυμπιανός διαδέχτηκε τον Περτίνακα και διετέλεσε επίσκοπος Βυζαντίου για έντεκα έτη (187 – 198).
Επί της αρχιερατείας του, το 196, κατελήφθη το Βυζάντιο από το Ρωμαίο αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο, ο οποίος του αφαίρεσε τα δίκαια της μητροπόλεως και το υπήγαγε στη θρακική Ηράκλεια, της οποίας παρέμεινε επισκοπή για πάνω από έναν αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Φρανσίσκο Φαντούλ
Ο Φρανσίσκο Φαντούλ (Francisco José Fadul, 15 Δεκεμβρίου 1953-) είναι πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 3 Δεκεμβρίου του 1998 ως τις 19 Φεβρουαρίου του 2000. Υπήρξε αρχηγός του Ενωμένου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PUSD), από το 2002 ως το 2006.
Πρωθυπουργία
Μέλημα της κυβέρνησης Φαντούλ ήταν οι μισθοί των στρατιωτικών. Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με πρωθυπουργό το Φαντούλ ορκίστηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1999 ενώπιον των Βιέιρα και Μανέ. Τον Απρίλιο του 1999 μίλησε για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο και είπε ότι οι εκλογές θα διεξάγονταν κανονικά όπως είχαν προγραμματιστεί.
Έπειτα από την εκλογή του Κούμπα Ιαλά ως Προέδρου, ο Φαντούλ αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Καετάνο Ν'Τσάμα το Φεβρουάριο του 2000. Στη συνέχεια κατηγόρησε τον τελευταίο για διαφθορά.
Μετά την πρωθυπουργία
Εξελέγη πρόεδρος του PUSD στο συνέδριο του κόμματος, στις 18 Δεκεμβρίου του 2002.
Τον Μάιο του 2005 εμποδίστηκε επίσημα με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου από το να διεκδικήσει το προεδρικό αξίωμα στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, για τεχνικούς λόγους. Εκπρόσωπος του κόμματός του ανέφερε ότι στην πραγματικότητα ο αποκλεισμός του Φαντούλ οφειλόταν στη λιβανέζικη καταγωγή του πατέρα του. Λίγο αργότερα το Δικαστήριο ανέτρεψε τη δική του απόφαση και ενέκρινε την υποψηφιότητα του Φαντούλ. Ο πρώην πρωθυπουργός κατήλθε υποψήφιος με το PUSD και ήρθε 4ος με 2,85% των ψήφων στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, οι οποίες διεξήχθησαν στις 19 Ιουνίου του 2005.
Αποχώρηση από το κόμμα του
Το 2006 ο Φαντούλ ζήτησε την παραίτηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και μέλους του PUDS, Ναμουάνο Ντίας, που είχε κατηγορηθεί για διαφθορά. Ως απάντηση στην άρνηση του Αριστίντες Γκόμες και του ίδιου του Ντίας να παραιτηθεί ο τελευταίος, ο Φαντούλ αποχώρησε από την ηγεσία του PUSD και εγκατέλειψε την πολιτική. Παραιτήθηκε επίσης από προεδρικός σύμβουλος στον Πρόεδρο Βιέιρα.
Επάνοδος στην πολιτική
Τον επόμενο χρόνο επανήλθε στα πολιτικά και ίδρυσε νέο κόμμα, το Κόμμα για τη Δημοκρατία την Ανάπτυξη και την Ιθαγένεια (PADEC), τον Μάιο του 2007. Επίσης, διεκδίκησε την αρχηγία του PUSD διά της δικαστικής οδού και έμεινε πιστός στο ότι ήταν εκείνος ο νόμιμος πρόεδρος του κόμματος. Στις 19 Ιουλίου του 2007 απαίτησε την παραίτηση ή καθαίρεση του πρωθυπουργού Μαρτίνιο Ντάφα Καμπί, καθώς επίσης και τη διάλυση της Βουλής με τη συνακόλουθη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών την άνοιξη του 2008. Το Μάιο του ιδίου έτους, ως επικεφαλής Δικαστηρίου για Οικονομικά Θέματα, ανακοίνωσε τις προθέσεις του να μηνύσει τον Καμπί για λίβελο, λέγοντας ότι ο πρωθυπουργός τον είχε κατηγορήσει εσφαλμένα για διασπάθιση χρήματος. Μετά τη δολοφονία του Νίνο Βιέιρα, ο Φαντούλ ξυλοκοπήθηκε από 15 άνδρες που ήταν ντυμένοι στρατιώτες και εισέβαλαν στην οικία του ληστεύοντάς τον και βιαιοπραγώντας εναντίον της συζύγου του, τον Απρίλιο του 2009.
Παραπομπές
Φαντουλ
Κατάλογος χωρών ανά ονομαστικό ΑΕΠ (CIA World Factbook 2008)
thumb|Παγκόσμιος χάρτης που απεικονίζει το μέγεθος του ΑΕΠ με βάση τα στοιχεία του [[World Factbook για το 2007.]]
Ακολουθεί κατάλογος των παγκόσμιων οικονομιών που ταξινομούνται κατά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) στις επίσημες συναλλαγματικές ισοτιμίες αγοράς ή κυβέρνησης.
Ο κατάλογος περιλαμβάνει την κατάταξη σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του World Factbook της CIA για το 2008.
Πηγές
ΑΕΠ
Κόρακας (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Κόρακας (αρχ. Κόραξ) μπορεί να αναφέρονται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Γεώργιος Μέγας Κομνηνός
Ο Γεώργιος Μέγας Κομνηνός (1255-μετά το 1284) ήταν Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας από το 1266 ως το 1280. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Μανουήλ Α' και της τρίτης συζύγου του, της Τραπεζούντιας ευγενούς, Ειρήνης Συρίκαινας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του οι προστριβές για την προσέγγιση η μη της ανασυσταθείσας Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δημιούργησαν έντονη ρήξη στα εσωτερικά της Τραπεζούντας.
Διαδέχτηκε τον αδελφό του Ανδρόνικο Β' το 1266. Οι εσωτερικές διαμάχες ανάμεσα στους Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες της Τραπεζούντας (η Κωνσταντινούπολη είχε ήδη απελευθερωθεί από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας) και στην τοπική αριστοκρατία πήραν μεγάλες διαστάσεις. Οι μεγάλες οικογένειες της τοπικής αριστοκρατίας έβλεπαν με εχθρότητα τις επαφές που αναπτύσσονταν μεταξύ των αρχών της Τραπεζούντας και των αρχών της Κωνσταντινούπολης, όπως η αποτυχημένη προσπάθεια για μια επιγαμία ανάμεσα στους δύο αυτοκρατορικούς οίκους (Παλαιολόγων και Μεγάλων Κομνηνών). Η κρίση οξύνθηκε ιδιαίτερα και λόγω της θρησκευτικής πολιτικής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου ο οποίος υποστήριζε την ένωση των Καθολικής και Ορθόδοξης εκκλησίας.
Την ίδια εποχή η παρουσία Τουρκομανικών φύλων γίνονταν όλο και πιο έντονη. Σε μια εκστρατεία του κατά των Τουρκομάνων το 1280, στο Ταυρέζιο όρος, στα νότια της επικράτειας της Τραπεζούντας, ο Γεώργιος προδίδεται από τους τοπικούς άρχοντες και αιχμαλωτίζεται από τους εχθρούς.
Το 1282 όμως απελευθερώνεται, εν τω μεταξύ στον θρόνο έχει ανέβει ο αδελφός του Ιωάννης Β' Μέγας Κομνηνός. Ο Γεώργιος με τους οπαδούς του προσπάθησε να διεκδικήσει τον θρόνο, όμως τελικά ο Ιωάννης κατέστειλε την επανάσταση που προκάλεσε. Ο Ιστορικός Μιχαήλ Πανάρετος τον χαρακτήρισε «πλάνο», επειδή στα τελευταία χρόνια της ζωής του περιπλανιόταν εξόριστος.
Οικογένεια
Από μία άγνωστη σύζυγο ή ερωμένη, ο Γεώργιος είχε μια κόρη, η οποία παντρεύτηκε κάποιον Γεωργιανό ευγενή.
Νομίσματα
Έκοψε χάλκινα νομίσματα διαμέτρου 21 και 27 χιλ. με τον αυτοκράτορα όρθιο να κρατά σκήπτρο και σφαίρα ή λάβαρον. Επιγραφή: ΓΕΩΡΓΙΟC ΔΕCΠΟΤΗC ΚΟΜΝΗΝ. Στην άλλη ο άγ. Ευγένιος κρατώντας σταυρό ή ο άγ. Γεώργιος με επιγραφή Ο ΑΓΙΟC ΓΕΩΡΓΙΟC.
Γκραν-Σαρμόν
Το Γκραν-Σαρμόν (γαλλικά: Grand-Charmont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Εθνική Λαϊκή Συνέλευση της Γουινέας Μπισάου
Η μονοθάλαμη Εθνική Λαϊκή Συνέλευση της Γουινέας-Μπισσάου (Assembleia Nacional Popular da Guiné-Bissau) είναι το νομοθετικό σώμα της Γουινέας-Μπισσάου και σχηματίζεται έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Μαρτίου του 2019 και οι έδρες είναι 102, εκ των οποίων τα 100 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση (λίστα κομμάτων). Οι δύο εναπομείνασες έδρες προορίζονται για τους πολίτες της αφρικανικής χώρας που ζουν στο εξωτερικό. Η θητεία των μελών της Εθνοσυνέλευσης είναι πενταετής. Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης από το 2014 είναι ο Σιπριάνο Κασάμα.
Στην Εθνοσυνέλευση ποσοστό 13,73% των μελών της είναι γυναίκες.
Οι πρώτες εκλογές μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2012 διεξήχθησαν το 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Γουινέας-Μπισσάου
Συνορίτες
Συνορίτες (συν+όριο) ονομάζονται οι ιδιοκτήτες αγρών που συνορεύουν με συγκεκριμένο αγρό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομικοί όροι
Star Wars: The Old Republic
Star Wars: The Old Republic είναι ένα μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων πολλαπλών παικτών (MMORPG) βασισμένο στον κόσμο του πολέμου των άστρων. Αναπτύχθηκε από την  BioWare Austin και μια συμπληρωματική ομάδα της BioWare Edmonton, το παιχνίδι ανακοινώθηκε  στις  21 Οκτωβρίου 2008, σε μια κλειστή εκδήλωση (απαιτούνταν πρόσκληση για να παρευρεθείς). Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για το λειτουργικό Microsoft Windows στις 20 Δεκεμβρίου του 2011 στη Βόρεια Αμερική και ένα μέρος της Ευρώπης. Η πρώιμη πρόσβαση στο παιχνίδι ξεκίνησε μια βδομάδα πριν την κυκλοφορία του, στις  13 Δεκεμβρίου 2011, για εκείνους που είχαν προ-παραγγείλει το παιχνίδι online η Πρόσβαση άνοιξε σταδιακά με βάση την ημερομηνία προ-παραγγελίας.
Αν και δεν γνωστοποίησε επισήμως, με βάση τις εκτιμήσεις, θεωρείται ένα από τα πιο ακριβά παιχνίδια που έχουν αναπτυχθεί. Το παιχνίδι είχε ένα εκατομμύριο συνδρομητές μέσα σε τρεις ημέρες από την έναρξή του, καθιστώντας το, το « ταχύτερα αναπτυσσόμενη ΜΜΟ ποτέ » σε όλο τον κόσμο, παρόλο που μέσα στους επόμενους μήνες το παιχνίδι έχασε ένα σεβαστό μερίδιο των συνδρομητών του. Το παιχνίδι έχει υιοθετήσει από το υβριδικό επιχειρηματικό μοντέλο free-to -play διατηρώντας όμως και την δυνατότητα  δυνατότητα συνδρομής. Το παιχνίδι δέχθηκε θετικές αντιδράσεις κατά την κυκλοφορία του και έκτοτε είχε πολλά updates και expansion packs. Έχουν κυκλοφορήσει πολλά βιβλία και κόμικς βασισμένο στο παιχνίδι. Εκτιμάται ότι το παιχνίδι είχε 139 εκατομμύρια $ πρόσθετα έσοδα, εκτός από το εισόδημα των συνδρομών, το 2013.
Πλοκή
Η ιστορία διαδραματίζεται στου στο φανταστικό σύμπαν του Star Wars Legends  λίγο μετά την  καθιέρωση μιας αδύναμης ειρήνης ανάμεσα στην αναδυόμενη Αυτοκρατορία των Sith  και την Γαλαξιακή Δημοκρατία, 300 χρόνια μετά τα γεγονότα των παιχνιδιών Star Wars: Knights of the Old Republic και περισσότερα από 3.500 χρόνια πριν από τα γεγονότα στις ταινίες.
Οι Jedi θεωρούνται υπεύθυνοι για την επιτυχία των Sith κατά τη διάρκεια του καταστροφικού 28 χρόνων Μεγάλου Γαλαξιακού Πολέμου( ο οποίος οδήγησε στη Συνθήκη τουCoruscant πριν από τον « ψυχρό πόλεμο »), και έτσι επιλέγουν να μετεγκατασταθούν από τον Coruscant στον Tython, όπου η Jedi Order είχε αρχικά ιδρυθεί ,για  να ζητούν καθοδήγηση από το Force. Οι Sith ελέγχουν τον Korriban, όπου έχουν αποκαταστήσει την Ακαδημία των Sith. Το  κινηματογραφικό τρέιλερ του παιχνιδιού  "Return" απεικονίζει τα γεγονότα της επανάκτησης του Korriban από τους Sith.
Κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων, ένας λαθρέμπορος που ονομάζεται Nico Okarr οδηγήσει στο κελί του σε μια φυλακή η οποία βρίσκεται σε τροχιά γύρο από τον Korriban από την Jedi, Satele Shan, και τον δάσκαλο της, Kao Cen Darach. Ξαφνικά, ένας Sith ονόματι Darth Malgus, ο οποίος λειτουργεί ως το κύριο ανταγωνιστή, και ο αφέντης του ο Vindican, μαζί με πολλούς στρατιώτες Sith , επιτίθενται στη βάση. Η Satele, ένας στρατιώτης ονόματι Jace Malcom, και ο Okarr ξεφεύγουν της μάχης, αλλά ο Darach δολοφονείται από τον Malgus. Τότε ο Malgus αποτελειώνει τον Vindican, ο οποίος είχε λαβωθεί από τον Darach. 10 χρόνια αργότερα, νέες συγκρούσεις έχουν προκύψει. Στο κινηματογραφικό τρέιλερ "Hope", η Sateleκαι μερικοί στρατιώτες μια ομάδα κρούσης των Sith της οποίας μέλος είναι ο Malgus. Ο Malcom, ο οποίος έχει γίνει διοικητής του στρατεύματος, αναφέρει ότι, παρά τις απώλειες , υπάρχει ακόμα ελπίδα , υπάρχει ακόμα «μια σπίθα του θάρρους ". Αργότερα όμως στο κινηματογραφικό τρέιλερ "Deceived" , ο Malgus, αφού φαίνεται να επιβιώσει από την επίθεση νωρίτερα , αν και με μια μάσκα που καλύπτει μύτη και το στόμα του, οδηγεί μια στρατιά Sith μέσα στο ναό των Jedi στον Coruscant, σκοτώνοντας πολλούς Jedi , συμπεριλαμβανομένου του Jedi Master Ven Zallow.
Μετά τον θάνατο του Jedi Grand Master Zym, η Master Satele Shan ορίζεται ως η νέα Jedi Grand Master. Το παιχνίδι τοποθετείται στον ψυχρό πόλεμο λίγο μετά αυτά τα γεγονότα, με την Jedi Order και την Galactic Republic αγωνίζονται για να διατηρήσουν τον έλεγχό τους στους core worlds, ενώ οι Sith συνωμοτούν για την πτώση τους και την επέκταση της Sith Empire. Η σύγκρουση διαδραματίζεται σε πολλά μέτωπα και σε πολλούς πλανήτες, ενώ οι γηγενείς φατρίες  ασχολούνται με πολιτικούς αγώνες ή τον εμφύλιο πόλεμο.
Η BioWare δήλωσε, πριν από την κυκλοφορία του πως το παιχνίδι θα επικεντρωθεί σημαντικά στην ιστορία. Κάθε μία από τις οκτώ κλάσεις έχει μια  ιστορία τριών πράξεων που εξελίσσεται καθώς ο χαρακτήρας ανεβαίνει επίπεδα. Μια συλλογική προσπάθεια μεταξύ της BioWare, της LucasArts, της EA Games και της Dark Horse Comics οδήγησε στα webcomics με τίτλους Star Wars: The Old Republic – Threat of Peace και Star Wars: The Old Republic – Blood of the Empire, με σκοπό να  καθορίσει το backstory του παιχνιδιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια MMORPG Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Star Wars
Μάρκος Α΄ Βυζαντίου
Ο Μάρκος παρέμεινε επίσκοπος Βυζαντίου για δεκατρία έτη (198 – 211), κατά το διάστημα δηλαδή του διωγμού του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου κατά των Χριστιανών σε Γαλατία, Αίγυπτο, Καρχηδόνα και Καππαδοκία. Είναι αμφιλεγόμενο αν όλη αυτή την περίοδο διοικούσε ο ίδιος την επισκοπή ή αν, εξ αιτίας του διωγμού, παρεμβλήθηκε διοίκηση κάποιου πρεσβυτέρου για περίπου οκτώ έτη.
Πηγές
Μαρκος Α Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Στέφανος Δημουλάς
Ο Στέφανος Δημουλάς είναι Έλληνας χορευτής νεοκλασικού μπαλέτου και χορογράφος με έδρα το Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι γνωστός για το ρόλο του ως Μάνος Χατζηδάκις στο ντοκιμαντέρ ‘’Μάνος Χατζιδάκις: Είδωλο στον Καθρέφτη (2008)’’, το οποίο απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Ντοκυμαντέρ στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Είναι, επίσης, γνωστός ως ακτιβιστής της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.
Το 2019, εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Attitude για το τεύχος του Pride μαζί με τον πατέρα του.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Το 1994, ο Στέφανος Δημουλάς γεννήθηκε με γονείς το Νεοπτόλεμο Δημουλά και τη Λουκία Ντίνου στο Βόλο Μαγνησίας. Μεγάλωσε στο Βόλο και αργότερα μετακόμισε στη Γλασκώβη της Σκωτίας για να συνεχίσει ανώτερες σπουδές στο Μοντέρνο Μπαλέτο στη Βασιλική Ακαδημία της Σκωτίας. Το 2015, αποφοίτησε από τη Βασιλική Ακαδημία της Σκωτίας με Μπάτσελορ πτυχίο στο Μοντέρνο Μπαλέτο.
Σύμφωνα με πηγές, έχει συνεργαστεί με αρκετές διασημότητες όπως η Κέιτ Μος, ο Άρθουρ Πίτα κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες χορευτές Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί
Γεώργιος Κίτσος (αθλητικός παράγοντας)
Ο Γεώργιος Κίτσος υπήρξε μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ) (1930-1932), η οποία σήμερα ονομάζεται Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, Γενικός Γραμματέας του ΣΕΓΑΣ (1927 - 1931) , και αρχηγός της ελληνικής ολυμπιακής αποστολής στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932.
Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Πανιωνίου Γυμναστικού Συλλόγου Σμύρνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή Κατηγορία:Στίβος στην Ελλάδα *
Γκραν'Κομπ-Σατλέ
Το Γκραν'Κομπ-Σατλέ (γαλλικά: Grand'Combe-Châteleu) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μονοδιάστατος χώρος
Μονοδιάστατος χώρος στη φυσική και τα μαθηματικά είναι μια ακολουθία ν αριθμών η οποία μπορεί να γίνει κατανοητή ως σημείο ενός πολυδιάστατου χώρου. Έστω ότι ο χώρος αυτός είναι ν διαστάσεων, τότε, όταν το ν = 1, το σύνολο όλης αυτής της περιοχής ονομάζεται Μονοδιάστατος Ευκλείδειος χώρος.
Πολύτοπα
Το μόνο κανονικό πολύτοπο σε μία διάσταση είναι το ευθύγραμμο τμήμα, και συμβολίζεται με { }.
Συστήματα συντεταγμένων σε μονοδιάστατους χώρους
Τα πιο γνωστά συστήματα συντεταγμένων σε μία διάσταση είναι η ακολουθία αριθμών και η γωνία.
Κατηγορία:Διάσταση
Μιλέβα Μάριτς
Η Μιλέβα Μάριτς (Милева Марић Ајнштајн, 19 Δεκεμβρίου 1875 - 4 Αυγούστου 1948) ήταν Σέρβα φυσικός και σύζυγος του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Έχει υποστηρίξει πως βοήθησε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στις έρευνές του. Παραμένει μυστήριο αν ο ισχυρισμός της Μιλέβας Μάριτς είναι αληθινός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι φυσικοί Κατηγορία:Σέρβοι μαθηματικοί Κατηγορία:Βοϊβοντίνα
Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ο Κάρολος Δ΄ (Karel IV., 14 Μαΐου 1316 – 29 Νοεμβρίου 1378), γεννημένος ως Βεγκέσλαος, ήταν βασιλιάς της Βοημίας και ο πρώτος βασιλιάς της Βοημίας που έγινε επίσης αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν μέλος του Οίκου του Λουξεμβούργου από την πλευρά του πατέρα του και του Οίκου των Πρεμυσλιδών από την πλευρά της μητέρας του, γεγονός το οποίο τόνιζε επειδή τον έκανε να έχει δύο αγίους ως άμεσα προγόνους.
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του Ιωάννη της Βοημίας, ο οποίος έχασε τη ζωή του στη μάχη του Κρεσύ στις 26 Αυγούστου 1346. Η μητέρα του, Ελισάβετ της Βοημίας, ήταν αδελφή του Βεγκέσλαου Γ΄, του τελευταίου από τους άρρενες βασιλείς της Βοημίας από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών. Ο Κάρολος κληρονόμησε την Κομητεία του Λουξεμβούργου από τον πατέρα του και εξελέγη βασιλιάς του βασιλείου της Βοημίας. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1347, ο Κάρολος στέφθηκε βασιλιάς της Βοημίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Τα παιδικά του χρόνια ο Κάρολος τα πέρασε στο κάστρο Κρίβοκλατ. Το 1334, η πρώτη γυναίκα του, Λευκή του Βαλουά, γέννησε στο κάστρο την κόρη τους, Μαργαρίτα. Για να διασκεδάσει τη Βασίλισσα και τους νεαρούς πρίγκιπες, ο Κάρολος ζήτησε από τους χωρικούς να πιάσουν αηδόνια και να τα ελευθερώσουν σε μια δασώδη περιοχή κάτω από το κάστρο. Σήμερα, μπορεί ο επισκέπτης του κάστρου να διασχίσει το "μονοπάτι των Αηδονιών".
Ο Κάρολος κληρονόμησε την Κομητεία του Λουξεμβούργου και το Βασίλειο της Βοημίας από τον πατέρα του. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1347, ο Κάρολος στέφθηκε βασιλιάς της Βοημίας.
Στις 11 Ιουλίου 1346 οι Πρίγκηπες-Εκλέκτορες τον εξέλεξαν βασιλιά των Ρωμαίων (rex Romanorum), αντί του Λουδοβίκου Δ΄. Ο Κάρολος στέφθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1346 στη Βόννη. Μετά τον θάνατο του αντιπάλου του, επανεξελέγη στις 17 Ιουνίου 1349 και στέφθηκε ξανά βασιλιάς των Ρωμαίων στις 25 Ιουλίου του ιδίου έτους. Στις 6 Ιανουαρίου 1355 στέφθηκε βασιλιάς της Ιταλίας και στις 5 Απριλίου έγινε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η στέψη του ως βασιλιάς της Βουργουνδίας καθυστέρησε μέχρι τις 4 Ιουνίου 1365, οπότε και έγινε ο προσωπικός ηγεμόνας όλων των βασιλείων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Βασιλεία
Η περίοδος κατά την οποία βασίλευε ο αυτοκράτορας Κάρολος Δ΄ ήταν η χρυσή εποχή της Πράγας. Με την υποστήριξη αυτού του σοφού και μορφωμένου βασιλιά ανοικοδομήθηκε το κάστρο της πόλης και ανεγέρθηκαν πολλά νέα ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο του Καρόλου, το πρώτο πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης, ενώ κορυφώθηκε και η ανέγερση θρησκευτικών κτηρίων. Το 1340, ο Κάρολος Δ΄ ξαναέχτισε το παλάτι και το 1344 θεμελίωσε τον γοτθικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βίτου, του σημαντικότερου οροθέσιου της Πράγας. Το 1347, ο Κάρολος Δ΄ ίδρυσε την εκκλησία της Παναγίας του Χιονιού για να γιορτάσει τη στέψη του και την ίδια χρονιά ίδρυσε το μοναστήρι Να Σλόβανεχ. Την επόμενη χρονιά (1348) ίδρυσε τη Νέα Πόλη της Πράγας (Νόβε Μέστο), όπου στο κέντρο της αγοράς έχτισε έναν ξύλινο πύργο, στον οποίο, μία φορά το χρόνο, εκτείθονταν τα κοσμήματα του Στέμματος. Το 1351, ίδρυσε την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στην Πράγα, ως ενοριακή εκκλησία της άνω Νέας Πόλης. Το 1354, ίδρυσε ένα μοναστήρι στη θέση της σημερινής εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης στην Πράγα, ως ενθύμιο για τη νίκη του στη Μάχη του Σαν Φελίτσε στην Ιταλία (1332) ενώ το 1357 ξεκίνησε υπό την αιγίδα του η κατασκευή της Γέφυρας του Καρόλου. Το 1360-1362, κατόπιν διαταγής του κατασκευάστηκαν τα οχυρωματικά έργα γύρω από το νότιο άκρο του Μικρού Μέρους, γνωστά ως Τείχος του Λιμού (Χλάντοβα Ζεντ). Σύμφωνα με την ιστορία, ο Κάρολος διέταξε να κατασκευαστεί το τείχος με σκοπό να προσφέρει δουλειά στους φτωχούς κατοίκους σε μία περίοδο λιμού. Ο Κάρολος Δ΄ ίδρυσε επίσης το κάστρο Κάρλσταϊν, 25 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πράγας, το οποίο εξυπηρετούσε τρεις σκοπούς: ήταν εξοχική κατοικία, θησαυροφυλάκιο για τα κοσμήματα του Στέμματος και σύμβολο του θεϊκού δικαιώματος του Καρόλου να κυβερνά την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Επιπλέον, ο Κάρολος Δ΄ ίδρυσε την πόλη Κάρλοβυ Βάρυ. Σύμφωνα με το θρύλο, ανακάλυψε μία από τις ιαματικές πηγές που θα έκαναν διάσημη την πόλη, όταν ένα από τα λαγωνικά του έπεσε σε αυτήν.
180px|μικρογραφία|αριστερά|Άγαλμα του Καρόλου Δ΄ στην Πράγα (1848).
Μνημεία
Στο κέντρο της πλατείας των Ιπποτών του Σταυρού, βρίσκεται το μπρούντζινο, νεογοτθικό άγαλμα του Καρόλου Δ΄. Η μορφή του περιλαμβάνεται και στα γλυπτά του Πύργου της Γέφυρας του Καρόλου. Για τον Κάρολο Δ΄ έχτισε ο Πέτερ Πάρλερ το παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων στο βασιλικό ανάκτορο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τη Λευκή του Βαλουά, κόρη του Καρόλου, Κόμη του Βαλουά, και είχε τέκνα;
Το 1348 απεβίωσε η Λευκή και ο Κάρολος Δ΄ έκανε 2ο γάμο, με την Άννα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Ροδόλφου Β΄ του Ρήνου. Απέκτησαν ένα γιο:
Το 1362 απεβίωσε η Άννα των Πιάστ και ο Κάρολος Δ΄ έκανε 4ο γάμο, με την Ελισάβετ της Πομερανίας, κόρη του Μπόγκισλαβ Ε΄ της Πομερανίας-Στολπ, και είχε τέκνα:
Ο Κάρολος Δ΄ ήταν 4ος εξάδελφος με την 3η σύζυγό του Ελισάβετ της Πομερανίας.
Όρκα
Η όρκα ή όρκη (Orcinus orca), η οποία εξαιτίας της κοινής αγγλικής ονομασίας της (killer whale) μεταφράζεται και ως φάλαινα δολοφόνος, ανήκει στην οικογένεια κητών δελφινίδες (Delphinidae). Σε αντίθεση με ότι φρονεί η κοινή γνώμη, οι όρκες είναι γνήσια δελφίνια, για την ακρίβεια τα μεγαλύτερα του είδους τους, καθώς εμφανίζουν περισσότερες ομοιότητες με αυτά, παρά με τα λοιπά μέλη της οικογένειας των οδοντοκητών. Οι όρκες απαντώνται σε όλους τους ωκεανούς, από τις παγωμένες περιοχές της Αρκτικής και της Ανταρκτικής έως τις τροπικές θάλασσες. Ως είδος, έχουν ποικίλη διατροφή, αν και συχνά επιμέρους πληθυσμοί εξειδικεύονται σε συγκεκριμένα είδη θηραμάτων. Κάποιες τρέφονται αποκλειστικά με ψάρια, ενώ άλλες κυνηγούν θαλάσσια θηλαστικά όπως θαλάσσιους λέοντες, φώκιες, θαλάσσιους ίππους, ακόμη και μεγάλες φάλαινες. Οι όρκες θεωρούνται κορυφαίοι θηρευτές, καθώς δεν έχουν φυσικούς εχθρούς και τρέφονται ακόμα και με μεγάλους καρχαρίες.
Οι όρκες είναι ιδιαίτερα κοινωνικές. Κάποιοι πληθυσμοί αποτελούνται από οικογένειες βασιζόμενες στη γραμμή αίματος της μητέρας, οι οποίες είναι οι σταθερότερες από τις αντίστοιχες κάθε άλλου ζωικού είδους. Οι πολύπλοκες κυνηγετικές τεχνικές και οι φωνητικές συμπεριφορές τους, οι οποίες είναι συχνά διαφορετικές σε ξεχωριστές ομάδες και κληροδοτούνται στις επόμενες γενιές, έχουν χαρακτηριστεί ως εκδηλώσεις πολιτισμού.
Οι άγριες όρκες δεν αποτελούν απειλή για τον άνθρωπο, αν και έχουν καταγραφεί περιπτώσεις φαλαινών-δολοφόνων σε αιχμαλωσία που τραυμάτισαν ή σκότωσαν τους εκπαιδευτές τους σε θαλάσσια πάρκα. Οι όρκες έχουν σημαντική θέση στις παραδόσεις ιθαγενών, με δοξασίες που ποικίλλουν: κάποιοι τις θωρούν ως τις ψυχές των ανθρώπων, ενώ άλλοι ως ανελέητους δολοφόνους.
Εξέλιξη
Η όρκα είναι ένα από τα 35 είδη στην οικογένεια δελφινίδες, η οποία πρωτοεμφανίστηκε περίπου πριν από 11 εκατομμύρια χρόνια. thumb|left|Σκελετός όρκας Το γενεαλογικό δένδρο της όρκας πιθανότατα αποκόπηκε νωρίς από τα υπόλοιπα είδη. Παρότι έχει μορφολογικές ομοιότητες με την πυγμαία φάλαινα-δολοφόνο, τη «λανθασμένη» φάλαινα δολοφόνο, και τις φάλαινες-πιλότους, μια μελέτη των γονιδιακών αλληλουχιών του κυτοχρώματος β από τον Richard Leduc έδειξε ότι οι πιο κοντινοί σωζώμενοι συγγενείς του είναι τα δελφίνια snubfin του γένους Orcaella.
Περιγραφή
Οι όρκες έχουν μαύρη πλάτη, άσπρο στέρνο και πλευρές, και μια λευκή περιοχή πάνω και πίσω από το μάτι. Τα νεογνά γεννιούνται με μια κιτρινωπή ή πορτοκαλί απόχρωση που αργότερα ξεθωριάζει έως ότου γίνει λευκή. Οι όρκες έχουν βαρύ και στιβαρό σώμα (σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλα δελφίνια) και ένα μεγάλο ραχιαίο πτερύγιο ύψους μέχρι 2 μέτρων. Πίσω από το πτερύγιο, έχουν μία «κηλίδα-σέλα» κατά μήκος της πλάτης. Στις όρκες της Ανταρκτικής η απόχρωση της πλάτης μπορεί να κυμαίνεται από ανοιχτό γκρι μέχρι σχεδόν λευκό. Οι ενήλικες όρκες είναι ευδιάκριτες και σπανίως συγχέονται με οποιοδήποτε άλλο θαλάσσιο πλάσμα. Αντίθετα, οι νεαρές όρκες, όταν βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τον παρατηρητή μπορεί να θεωρηθούν λαθεμένα ως ψευδόρκες (Pseudorca crassidens) ή γράμπος.
thumb|Σύγκριση του μεγέθους της όρκας με τον μέσο [[Άνθρωπος|άνθρωπο.]]
Η όρκα είναι το μεγαλύτερο σωζόμενο μέλος της οικογένειας των δελφινιών. Το αρσενικό συνήθως έχει μήκος που κυμαίνεται μεταξύ 6 και 8 μέτρων, και ζυγίζει πάνω από 6 τόνους. Τα θηλυκά είναι μικρότερα, και το μήκος τους μπορεί να είναι από 5 έως και 7 μέτρα, ενώ ζυγίζουν 3-4 τόνους.
Η μεγαλύτερη αρσενική όρκα η οποία καταγράφηκε ποτέ είχε μήκος 9,8 μέτρα και ζύγιζε 10 τόνους, ενώ η μεγαλύτερη θηλυκή είχε μήκος 8,5 μέτρα και ζύγιζε 7,5 τόνους. Τα νεογέννητα ζυγίζουν περίπου 180 κιλά και έχουν μήκος 2,4 μέτρα. Το μεγάλο μέγεθος της όρκας και η δύναμή της την καθιστούν ένα από τα γρηγορότερα θαλάσσια θηλαστικά, καθώς είναι ικανή να κινηθεί με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 56 χιλιόμετρα την ώρα.
Κύκλος ζωής
thumb|Ενήλικη αρσενική όρκα με το χαρακτηριστικό ψηλό ραχιαίο πτερύγιό της κολυμπά στα νερά κοντά στο [[Tysfjord της Νορβηγίας]]
Οι θηλυκές όρκες ωριμάζουν γύρω στα 15 τους χρόνια. `Εχουν περιόδους πολυοιστρικών κύκλων και μη κυκλικές περιόδους διάρκειας τριών έως 16 μηνών. Η εγκυμοσύνη διαρκεί από 15 έως 18 μήνες. Προς αποφυγή της ενδογαμίας, τα αρσενικά ζευγαρώνουν με θηλυκά από άλλα κοπάδια. Τα θηλυκά γεννούν συνήθως ένα μικρό κάθε πέντε περίπου χρόνια. Σε εγκατεστημένα κοπάδια γεννήσεις συμβαίνουν κάθε περίοδο του χρόνου, αν και τον χειμώνα είναι πιο συνηθισμένες. Η θνησιμότητα είναι εξαιρετικά μεγάλη κατά τους πρώτους έξι με επτά μήνες ζωής, όταν το 37-50% των μικρών πεθαίνει. Ο απογαλακτισμός ξεκινά στους 13 περίπου μήνες και ολοκληρώνεται στα δύο χρόνια. Σύμφωνα με παρατηρήσεις σε διάφορες περιοχές, όλες οι αρσενικές και θηλυκές όρκες του κοπαδιού συμμετέχουν στη φροντίδα των μικρών. Οι όρκες και οι φάλαινες πιλότοι είναι δύο από τα πολλά είδη (ανάμεσα στα οποία και ο άνθρωπος) των οποίων τα θηλυκά περνούν περίοδο εμμηνόπαυσης και ζουν για δεκαετίες αφού σταματήσουν να αναπαράγονται. Οι όρκες είναι τα μοναδικά κητώδη των οποίων το κεφάλι γίνεται κοντύτερο όσο μεγαλώνουν.
Τα θηλυκά αναπαράγονται μέχρι περίπου το 40ό έτος ήλικίας τους, που πρακτικά σημαίνει ότι κατά μέσο όρο μεγαλώνουν πέντε μικρά στη ζωή τους. Το μέσο προσδόκιμο ζωής για θηλυκά στο φυσικό τους περιβάλλον είναι 50 χρόνια, με μέγιστο τα 80-90 χρόνια. Ένα θηλυκό ονόματι Granny (J2) είναι η γηραιότερη γνωστή όρκα και εκτιμάται ότι είναι 103 ετών. Τα αρσενικά ωριμάζουν σεξουαλικά στην ηλικά των 15 ετών, όμως τυπικά δεν αναπαράγονται μέχρι τα 21. Τα αρσενικά στο φυσικό τους περιβάλλον ζουν κατά μέσο όρο 29 χρόνια, με μέγιστο 50-60. Ένα αρσενικό, γνωστό ως «Old Tom», αναφέρεται ότι εντοπιζόταν κάθε χειμώνα από τη δεκαετία του 1840 έως το 1930 ανοικτά της Νέας Νότιας Ουαλίας, στην Αυστραλία. Αν αυτό αληθεύει θα ήταν έως και 90 ετών. Η εξέταση των δοντιών του έδειξε ότι πέθανε σε ηλικία περίπου 35 ετών, όμως αυτή η μέθοδος προσδιορισμού ηλικίας πιστεύεται πλέον ότι είναι ανακριβής για γηραιότερα ζώα. Ένα αρσενικό, γνωστό στους ερευνητές ως Pacific Northwest (με αναγνωριστικό J1) εκτιμάται ότι ήταν 59 ετών όταν πέθανε το 2010. Η διάρκεια ζωής σε αιχμαλωσία είναι τυπικά σημαντικά συντομότερη, συνήθως κάτω από 25 χρόνια. Ωστόσο πολλά άτομα είναι ζωντανά στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους, ενώ κάποια ζουν και μετά τα 40 τους.
Ευφυΐα
Οι όρκες έχουν το δεύτερο βαρύτερο εγκέφαλο από όλα τα θαλάσσια θηλαστικά. Όταν βρίσκονται σε αιχμαλωσία μπορούν να εκπαιδευτούν και συχνά περιγράφονται ως ευφυείς, αν και είναι δύσκολο να προσδιοριστεί η ευφυΐα ειδών των οποίων το φυσικό περιβάλλον και η συμπεριφορά είναι πολύ διαφορετικά από των ανθρώπων
thumb|left|Μία όρκα παίζει με μια μπάλα πάγου, λίγη ώρα αφότου ένας μελετητής είχε πετάξει μια χιονόμπαλα στη φάλαινα. Οι όρκες μιμούνται η μία την άλλη, και φαίνεται πως διδάσκουν εκούσια διάφορες τεχνικές σε άλλους συγγενείς τους. Αυτό γίνεται πιο εμφανές όταν φάλαινες-δολοφόνοι βγαίνουν εσκεμμένα στις παραλίες για να πιάσουν φώκιες. Στη Χερσόνησο Valdés, μερικές φορές ενήλικες όρκες αρπάζουν φώκιες από την ακτή, και τις αφήνουν κοντά στα μικρά τους, βοηθώντας τις νεαρές φάλαινες να εξασκηθούν στις δύσκολες τεχνικές αρπαγής με τα εξασθενημένα πλέον θηράματα. Στα νησιά Crozet, οι μητέρες σπρώχνουν τα μικρά τους στις ακτές, περιμένοντας ώστε, αν χρειαστεί, να τραβήξουν τα μικρά τους πίσω στη θάλασσα.