cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαχία Χαν
Στρατιωτική καριέρα
Ο Γιαχία Χαν υπηρέτησε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως υπολοχαγός και αργότερα ως αρχηγός στο 4ο Τμήμα Πεζικού (Ινδία). Πολέμησε στο Ιράκ, την Ιταλία και τη Βόρεια Αφρική. Ήταν στρατιώτης στην Ιταλία πριν επιστρέψει στην Ινδία.
Πτώση από την εξουσία
Όταν οι ειδήσεις της παράδοσης του Δυτικού Πακιστάν έφτασαν στην εθνική τηλεόραση, η αυθόρμητη και συντριπτική δημόσια οργή για την ήττα του Πακιστάν από τους αντάρτες του Μπαγκλαντές και τον Ινδικό Στρατό, ακολουθούμενη από τη διαίρεση του Πακιστάν σε δύο μέρη, εκφράστηκε με διαδηλώσεις σε όλο το Πακιστάν. Οι φήμες για επικείμενο κρατικό πραξικόπημα από κατώτερους στρατιωτικούς αξιωματούχους κατά του Προέδρου Γιαχία σάρωσαν τη χώρα. Ο Γιαχία έγινε το υψηλότερο ατύχημα του πολέμου: για να αποτρέψει περαιτέρω αναταραχές, στις 20 Δεκεμβρίου 1971 παρέδωσε την προεδρία και την κυβέρνηση στον Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο - τον φιλόδοξο ηγέτη του ισχυρού και δημοφιλούς (τότε) Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν.
Λίγες ώρες μετά την αποχώρηση του Γιαχία, ο Πρόεδρος Μπούτο αντέστρεψε την ετυμηγορία για την φυλάκιση του Μουτζιμπούρ Ραχμάν και τον απελευθέρωσε για να τον δει στο Λονδίνο. Ο πρόεδρος Μπούτο υπέγραψε επίσης την κατοίκον εγκλεισμό του Γιαχία. Και οι δύο δράσεις διαδόθηκαν σε όλο τον κόσμο.
Θάνατος
Ο Γιαχία παρέμεινε υπό εντολή κατ 'οίκον περιορισμού μέχρι το 1979, όταν απελευθερώθηκε από την επιμέλεια του στρατιωτικού διοικητή Φαζλέ Χακ. Παρέμεινε έξω από τα φώτα τις δημοσιότητας και πέθανε στις 10 Αυγούστου 1980 στο Ραβαλπίντι, στο Παντζάμπ του Πακιστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πακιστανοί πολιτικοί
Βαγγέλης Καριμάλης
Βιογραφία
Ξεκίνησε το 1983 με τον στίβο και συγκεκριμένα στους δρόμους ημιαντοχής στον ΠΑΟ υπό την καθοδήγηση του Νίκου Ψαρομιχαλάκη. Κατέκτησε την τρίτη θέση στα 1.000μ με 2΄38 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων το 1984 στη Δράμα. Η 4η θέση στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες εφήβων στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας το 1987 στα 10.000μ είναι η μεγαλύτερη διάκριση του, ενώ εκεί πέτυχε Πανελλήνιο ρεκόρ στη κατηγορία με 29΄ 50΄΄40. Κατέκτησε 2 φορές το χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό στα βαλκανικά πρωταθλήματα ανωμάλου δρόμου το 1994 στην Κραϊόβα της Ρουμανίας και το 1997 στο Ναύπλιο.
Το 1989 στο Μιλάνο έτρεξε τον διάσημο αγώνα μισού μαραθωνίου "Stramilano" σε 1 ώρα 06΄ 11΄΄ κατακτώντας την 24η θέση. Γυμνάστηκε επίσης για έξι μήνες το 1991 με τον Ούγγρο προπονητή Μιχάι Ιγκλόι, το 1995 και 1996 με τον Σπήλιο Ζαχαρόπουλο και στο τέλος της καριέρας του με τον άλλοτε συναθλητή του Γιώργο Τσαλτάκη από το καλοκαίρι του 1996 μέχρι το 1998. Το 1999 μεταγράφηκε στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο.
Κατάκτησε την 1η θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων το 1987 στη Λάρισα με 14 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα. Επίσης, κατέκτησε την 1η θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα νέων το 1991 στη Θεσσαλονίκη με 29 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα, και την τρίτη θέση στα πανελλήνια πρωταθλήματα ανδρών στα 10.000μ το 1988 και 1996. Ατομικές επιδόσεις 29΄17΄΄81 στα 10χλμ με ρεκόρ συλλόγου στον Παναθηναϊκό και 14΄15΄΄77 στα 5χλμ. Σταμάτησε τον πρωταθλητισμό οριστικά το 2002.
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
3-υδροξυπροπανικό οξύ
Το 3-υδροξυπροπανικό οξύ ή β-υδροξυπροπανικό οξύ ή υδρακρυλικό οξύ ή δεοξυγλυκερινικό οξύ είναι το απλούστερο β-υδροξυοξύ. Στην όψη είναι ένα όξινο παχύρευστο υγρό με pKa = 4,5. Είναι πολύ διαλυτό στο νερό, διαλυτό στην αιθανόλη και αναμείξιμο με το διαιθυλαιθέρα. Αν επιχειρηθεί η απόσταξή του, αφυδατώνεται, παράγοντας προπενικό οξύ:
Το 3-υδροξυπροπανικό οξύ χρησιμοποιείται για τη βιομηχανική παραγωγή διαφόρων χημικών προϊόντων, όπως τα ακρυλικά.
Με υδρόλυση 3-αλoπροπανικού οξέος
Με υδρόλυση 3-αλοοπροπανικού οξέος από αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ :
Υδρόλυση 3-υδροξυπροπανονιτριλίου
Με υδρόλυση 3-υδροξυπροπανονιτρίλιου παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ :
Με αναγωγή οξοπροπανικού οξέος
Με μερική αναγωγή μηλονικού οξέος παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ :
Με ενυδάτωση προπενικού οξέος
Με υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται αρχικά τρι(2-καρβοξυαιθυλο)βοράνιο και στη συνέχεια 3-υδροξυπροπανικό οξύ :
Με πρώτη ύλη αιθένιο
1. Με προσθήκη υπαλογονώδους οξέος (HOX) σε αιθένιο παράγεται αρχικά 2-αλοαιθανόλη: :
Από αυτό το στάδιο διακρίνονται δύο (2) δυνατότητες σύνθεσης 3-υδροξυπροπανικού οξέος:
3α Από το 3-αλοπροπανονιτρίλιο παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ, όπως αναλύται λίγο παραπάνω (δείτε §2.2).
2β. Με επίδραση μαγνησίου, παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et2O|) παράγεται οργανομαγνησιακή ένωση, που με επίδραση αρχικά διοξειδίου του άνθρακα και με υδρόλυση του προϊόντος στη συνέχεια, παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ :
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Υδροξυοξέα
Παύλος Μπακογιάννης
Ο Παύλος Μπακογιάννης  (Βελωτά Ευρυτανίας, 10 Φεβρουαρίου 1935 – Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 1989) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος με αντιστασιακή δράση κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, πολιτικός και εκλεγμένος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Ευρυτανίας, ο οποίος δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.
Βιογραφία
Ο Παύλος Μπακογιάννης γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1935 στο χωριό Βελωτά της Ευρυτανίας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του παπα - Κώστα και της Ειρήνης Μπακογιάννη. Γυμνάσιο πήγε στο Θέρμο Τριχωνίδας, για ένα χρόνο στο Καρπενήσι (1950) και το τελείωσε στην Πάτρα στο Β' Γυμνάσιο Πατρών. Σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, παίρνοντας πτυχίο Πολιτικής Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων Μονάχου, Τύμπιγκεν και Κωνσταντίας (Konstanz), στο Πανεπιστήμιο της οποίας ανακηρύχθηκε κατόπιν Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών. Δίδαξε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και για 10 περίπου χρόνια διηύθυνε το ελληνόφωνο πρόγραμμα της ραδιοφωνίας της Βαυαρίας.
Ήταν διευθυντής του ελληνικού προγράμματος της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, όταν έγινε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Από τη θέση αυτή αντιτάχθηκε στο δικτατορικό καθεστώς και έκανε εκπομπές με σχόλια και ειδήσεις που αναμεταδίδονταν και από την Deutsche Welle και πολύ γρήγορα έγιναν σημείο αναφοράς του αντιδικτατορικού αγώνα.
Στο Μόναχο γνώρισε τη Ντόρα Μητσοτάκη, κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η οποία σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης και την οποία και παντρεύτηκε το 1974. Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, την Αλεξία και τον Κώστα.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ανάπτυξη της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ευρυτανίας. Το πρώτο του μάλιστα βιβλίο είχε τίτλο: "Η Ευρυτανία και οι οικονομικές της δυνατότητες" (Αθήνα, 1960). Κατήρτησε ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης της περιοχής, το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως πολιτικός θεωρούνταν ήπιος και συναινετικός. Θεωρούσε επιβεβλημένη την υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, την επούλωση των πληγών του Εμφυλίου και του Διχασμού και την Εθνική Συμφιλίωση. Στα πλαίσια αυτής του της πεποίθησης εργάστηκε για την επιτυχία του πρωτοποριακού, για την εποχή, εγχειρήματος συγκυβέρνησης Αριστεράς και Δεξιάς. Για τους ίδιους λόγους ήταν εισηγητής, εκ μέρους της Ν.Δ., του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου που υπερψηφίστηκε και έγινε Νόμος το καλοκαίρι του 1989.
Δολοφονία
Η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη δολοφόνησε τον Μπακογιάννη το πρωί της Τρίτης 26ης Σεπτεμβρίου 1989 στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου 35 στην Αθήνα, όπου στεγαζόταν το γραφείο του. Οι δράστες τον περίμεναν στις σκάλες που οδηγούσαν στο υπόγειο. Όταν εμφανίστηκε τον πυροβόλησαν πέντε φορές και τράπηκαν σε φυγή με το κλεμμένο αυτοκίνητο που το παράτησαν στην οδό Λέοντα Σγουρού 11. Ο σοφέρ άκουσε τους πυροβολισμούς, είδε τον Μπακογιάννη αιμόφυρτο στο πάτωμα και τον μετέφερε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός όπου και κατέληξε. Η δολοφονία του συγκλόνισε την πολιτική επικαιρότητα εκείνων των ημερών, η οποία μονοπωλούνταν από έναρξη της διαδικασίας για την παραπομπή των πολιτικών του σκανδάλου Κοσκωτά. Την ημέρα που δολοφονήθηκε συνέπεσε να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση η χρηματοδότηση του προγράμματος για την Ευρυτανία, που ο ίδιος είχε καταρτίσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Ευρυτανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Οικογένεια Μητσοτάκη Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες Κατηγορία:Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Αυγουστίνος Μπέα
O Αυγουστίνος Μπέα (Augustin Bea, 1881-1968) υπήρξε βιβλικός θεολόγος, καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και πρώτος πρόεδρος της συστημένης  από τον Πάπα Ιωάννη ΚΓ' Γραμματείας για την  δρομολόγηση   της ενότητας των Χριστιανών.
Βίος
Ο Αυγουστίνος Μπέα γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1881 στην πόλη Riedbohringen της Γερμανίας. Ήταν μοναχογιός του Καρλ Μπέα  και της Μαρίας Merk. Οι βασικές σπουδές του έλαβαν χώρα μεταξύ 1888-1900. Σπούδασε επί διετία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ και συγκεκριμένα μεταξύ 1900-1902. Τις διέκοψε με σκοπό την εισαγωγή του στο Τάγμα των Ιησουϊτών. Εκεί έμεινε  δέκα χρόνια και συγκεκριμένα ανάμεσα στα 1902 και 1912. Το 1912 χειροτονήθηκε ιερέας στο Βάλκενμπουργκ της Ολλανδίας. Σπούδασε για ένα εξάμηνο αρχαία μεσανατολική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1913 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Θεολογίας. Ακολούθως ανακηρύχθηκε ηγούμενος της μονής των Ιησουϊτών στο Άαχεν (1914-1917), καθηγητής της Παλαιάς Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή των Ιησουϊτών στο Βάλκενμπουργκ (1917-1921), έπαρχος του τάγματος για την περιοχή της Νότιας Γερμανίας (1921-1924),καθηγητής της Βιβλικής θεολογίας στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης (1924-1928) και καθηγητής στο Βιβλικό Ινστιτούτο της Ρώμης (1924-1959) και πρύτανης αυτού του ιδρύματος  (1930-1959). Διετέλεσε διευθυντής στο περιοδικό Biblica. Στο Βιβλικό Ινστιτούτο δίδαξε διάφορα αντικείμενα όπως ερμηνευτική, εισαγωγή και ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης,γεωγραφία και αρχαιολογία της Παλαιστίνης. Συνεργάσθηκε με τον Πάπα Πίο ΙΒ΄' για την σύνταξη της περί Αγίας Γραφής εγκυκλίου Divino afflante Spiritu (1943),σε πέντε χρόνια (1941-1945) την νέα λατινική μετάφραση του Ψαλτηρίου, η οποία εισήχθηκε σε λειτουργική χρήση. Στις 14 Δεκεμβρίου 1959 εξελέγη από τον Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ στο αξίωμα του καρδιναλίου. Το 1960 του ανατέθηκε η διέυθυνση της Γραμματείας του Βατικανού για την ενότητα των Χριστιανών. Ο καρδινάλιος Αυγουστίνος Μπέα ήταν ο εκ των βασικών συντελεστών από Ρωμαιοκαθολικής πλευράς της συνάντησης μεταξύ του πατριάρχη Αθηναγόρα Α΄ και του Πάπα Παύλου Στ΄ η οποία πραγματοποιήθηκε  στα Ιεροσόλυμα το 1964. Παρέδωσε αυτοπροσώπως την κάρα Πέθανε στις 16 Νοεμβρίου του 1968 στη Ρώμη.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί καρδινάλιοι
Πέδρο Τσιριβέγια
Ο Πέδρο Τσιριβέγια Μπούργος (ισπ. Pedro Chirivella Burgos, γεννημένος στις 23 Μαΐου 1997) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Λίβερπουλ ΦΚ ως μεσοαμυντικός. Από το καλοκαίρι του αγωνίζεται ως δανεικός στη Βίλεμ ΙΙ.
Αρχή της καριέρας
Ο Τσιριβέγια γεννήθηκε στη Βαλένθια και ήταν προϊόν της ακαδημίας της Βαλένθια ΚΦ πριν υπογράψει με τη Λίβερπουλ ΦΚ το 2013, μαζί με τον Σέργκι Κανός. Έλαβε αμέσως θέση στην ομάδα κάτω των 18 και υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο το 2014, με αποτέλεσμα να γίνει βασικός στην ομάδα κάτω των 21. Το 2015, στα πλαίσια φιλικών αγώνων πριν την έναρξη της χρονιάς, ο ποδοσφαιριστής έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα, μπαίνοντας ως αλλαγή σε δύο αγώνες στην Ασία.
Έλαβε την πρώτη του κλήση για τη Λίβερπουλ στις 17 Σεπτεμβρίου στα πλαίσια του αγώνα του Γιουρόπα Λιγκ 2015-16 απέναντι στη Ζιροντέν Μπορντό, έχοντας τον αριθμό 68 στη φανέλα. Έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα μπαίνοντας ως αλλαγή στο 28ο λεπτό, στη θέση του τραυματία Κόλο Τουρέ, ενώ το παιχνίδι έληξε με σκορ 1-1 στην έδρα της Μπορντό.
Στις 8 Ιανουαρίου 2016 έκανε τη δεύτερη του εμφάνιση για την ομάδα στον τρίτο γύρο του FA Cup απέναντι στην Έξετερ Σίτι.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2016 ξεκίνησε ως βασικός και έπαιξε για 100 λεπτά στον επαναληπτικό αγώνα του τέταρτου γύρου του FA Cup απέναντι στη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, ο οποίος έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της τελευταίας. Στις 9 Μαρτίου, ο ποδοσφαιριστής υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τη Λίβερπουλ μέχρι το 2020.
Διεθνής καριέρα
Ο Τσιριβέγια εκπροσώπησε την Ισπανία με την εθνική κάτω των 17, έχοντας πετύχει δύο τέρματα σε 15 συμμετοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκο Αχέντ Ιγκλς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1976 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1976 πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουνίου.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κάρολ Κόρμπου από τη Ρουμανία για πέμπτη φορά. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Γιάνος Χέγκεντις από τη Γιουγκοσλαβία και το χάλκινο ο Απόστολος Καθηνιώτης από την Ελλάδα.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουνίου.
Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:
• 4
Πίνακας μεταλλίων (1929—1976)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1976. Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1976 1976
Γεώργιος Χρυσοκόκκης
Ο Γεώργιος Χρυσοκόκκης ήταν γιατρός που έζησε στα μέσα του 14ου αιώνα στην Κωνσταντινούπολη και ασχολήθηκε με θέματα ιατρικής, γεωγραφίας και αστρονομίας.
Αφού μυήθηκε από τον μοναχό Μανουήλ τον Τραπεζούντιο στην περσική επιστήμη, και με βάση συλλογή έργων του Κωνσταντινουπολίτη γιατρού Γρηγορίου Χιονιάδη, ο Χρυσοκόκκης έγραψε ένα έργο που επιγράφεται:
«Του σοφωτάτου ιατρού κυρού Γεωργίου Χρυσοκόκκη εξήγησις εις την σύνταξιν των Περσών, εκτεθείσα προς τον αδελφόν κυρόν Ιωάννην τον Χαρσανίτην».
Το έργο αυτό περιλαμβάνει επιστημονικό γλωσσάριο, γνωστό ως «Ελληνοπερσικοί Πίνακες».
Ο Γεώργιος Χρυσοκόκκης υπήρξε δάσκαλος του Βησσαρίωνα και του Γεννάδιου Σχολάριου.
Φριτς Χάμπερ
Ο Φριτς Χάμπερ (Fritz Haber, 9 Δεκεμβρίου 1868 – 29 Ιανουαρίου 1934) ήταν Γερμανός χημικός, που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1918 για τη μέθοδό του για τη σύνθεση της αμμωνίας, που οδήγησε στην εύκολη παραγωγή τόσο λιπασμάτων, όσο και εκρηκτικών. Θεωρείται επίσης «πατέρας των χημικών όπλων» για σχετικές έρευνες και εφαρμογές του χλωρίου και άλλων δηλητηριωδών αερίων κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Του αποδίδεται επίσης, λανθασμένα όμως, η σύνθεση για πρώτη φορά της μεθυλενοδιοξυμεθαμφεταμίνης, που είναι γνωστή ως η δραστική ουσία του διεγερτικού Ecstasy.
Βιογραφία
Ο Χάμπερ γεννήθηκε στο Μπρεσλάου, το σημερινό Βρότσλαβ της Πολωνίας, το οποίο τότε ανήκε στη Γερμανία. Οι γονείς του ήταν Εβραίοι και άνηκαν στις πιο παλιές οικογένειες της πόλης. Η μητέρα του πέθανε πάνω στη γέννα του, αλλά ο πατέρας του, γνωστός έμπορος στην πόλη, τον σπούδασε (1886-1891): στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης υπό τον Ρόμπερτ Μπούνσεν, στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου με τον Α. Β. Χόφμαν και στο Τεχνικό Κολέγιο του Σαρλότενμπουργκ (σήμερα Πολυτεχνείο του Βερολίνου), όπου είχε δάσκαλο τον Καρλ Λίμπερμαν. Το 1901 ο Φριτς Χάμπερ παντρεύτηκε την Κλάρα Ίμερβαρ και το 1902 απέκτησαν ένα γιο, τον Χέρμαν. Πριν αρχίσει ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, εργάσθηκε στις επιχειρήσεις του πατέρα του και στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Ζυρίχη με τον Γκέοργκ Λούνγκε.
Βραβείο Νόμπελ
Από το 1894 ως το 1911 ο Χάμπερ ανέπτυξε μαζί με τον Καρλ Μπος στο Πανεπιστήμιο της Καρλσρούης τη Μέθοδο Χάμπερ-Μπος, που συνίσταται στην καταλυτική σύνθεση αμμωνίας από υδρογόνο και άζωτο από τον αέρα, σε υψηλή θερμοκρασία και πίεση. Το 1918 ο Χάμπερ τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Χημείας για την εργασία αυτή. Η Μέθοδος Χάμπερ-Μπος υπήρξε ένα ορόσημο στην Ιστορία της βιομηχανικής Χημείας, επειδή ανεξαρτητοποίησε την παραγωγή προϊόντων του αζώτου (λιπασμάτων, εκρηκτικών, κ.ά.) από τα αποθέματα ορυκτών του, ιδίως του νιτρικού νατρίου, που εξορυσσόταν μόνο στη Χιλή (γι' αυτό λέγεται και «νίτρο της Χιλής»). Η παραγωγή φθηνών νιτρικών λιπασμάτων απέτρεψε την πείνα εξαιτίας του υπερπληθυσμού της Γης.
Ο Χάμπερ ερεύνησε επίσης τις αντιδράσεις καύσεως, την εξαγωγή χρυσού από το νερό της θάλασσας, την προσρόφηση και θέματα Ηλεκτροχημείας. Μεγάλο μέρος των ερευνών του από το 1911 και μετά έγινε στο Ινστιτούτο Φυσικοχημείας και Ηλεκτροχημείας Κάιζερ Βίλχελμ στο Dahlem του Βερολίνου.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Χάμπερ διεδραμάτισε πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των χημικών όπλων (αερίων) του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Μέρος αυτού ήταν και η σχεδίαση και κατασκευή μάσκας αερίου με απορροφητικά φίλτρα. Εκτός από την καθοδήγηση των ομάδων παρασκευής χλωρίου και άλλων αερίων για χρήση στον πόλεμο χαρακωμάτων, ο Χάμπερ ήταν προσωπικά παρών για να επιβλέψει την ασφαλή για τους Γερμανούς στρατιώτες απελευθέρωση των αερίων κατά του εχθρού. Στον «πόλεμο των χημικών», αντίπαλός του ήταν ο Γάλλος χημικός Βικτόρ Γκρινιάρ (βραβείο Νόμπελ 1912).
Η σύζυγος του Χάμπερ, Κλάρα Ίμερβαρ, που ήταν και η ίδια χημικός (από τις πρώτες γυναίκες κατόχους διδακτορικού Χημείας στην Ιστορία παγκοσμίως), ήταν αντίθετη με την ενασχόληση του συζύγου της με τα δηλητηριώδη αέρια και τελικώς αυτοκτόνησε με το υπηρεσιακό του πιστόλι στον κήπο τους (2 Μαΐου 1915), αντιδρώντας στην επιτόπια παρουσία του κατά την πρώτη επιτυχημένη χρήση χλωρίου στη δεύτερη Μάχη του Υπρ (22 Απριλίου 1915). Την ίδια ημέρα ο Χάμπερ ανεχώρησε για το Ανατολικό Μέτωπο, για να οργανώσει και να επιβλέψει προσωπικά την απελευθέρωση δηλητηριωδών αερίων κατά των Ρώσων.
Στις μελέτες του πάνω στις επιδράσεις των δηλητηριωδών αερίων, ο Χάμπερ σημείωσε ότι η έκθεση σε χαμηλές συγκεντρώσεις δηλητηριώδους αερίου για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε συχνά τα ίδια αποτελέσματα με την έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις του ίδιου αερίου για μικρό χρονικό διάστημα. Διετύπωσε μια απλή μαθηματική σχέση ανάμεσα στη συγκέντρωση του αερίου και στον χρόνο εκθέσεως που χρειαζόταν για να επέλθει θάνατος. Αυτή η σχέση έγινε γνωστή ως «Κανόνας του Χάμπερ».
Ο Χάμπερ υπερασπίσθηκε τα χημικά όπλα ενάντια στις κατηγορίες ότι ήταν «απάνθρωπα», λέγοντας ότι ο θάνατος ήταν θάνατος, ανεξάρτητα από το μέσο που τον επέφερε. Κατά τη δεκαετία του 1920, επιστήμονες που εργάζονταν στο ινστιτούτο του ανέπτυξαν το χημικό προϊόν υδροκυανίου γνωστό ως «Κυκλώνας Β» (Zyklon B), που χρησιμοποιήθηκε ως εντομοκτόνο, και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στα Ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης.
Μεσοπόλεμος και θάνατος
Κατά τη δεκαετία του 1920 ο Χάμπερ διερεύνησε εξαντλητικά την εξαγωγή χρυσού από το θαλασσινό νερό και δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές εργασίες πάνω στο θέμα αυτό. Μετά από χρόνια ερευνών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συγκέντρωση του χρυσού στο νερό της θάλασσας ήταν πολύ μικρότερη από ό,τι πίστευαν παλαιότερα και ότι η εξαγωγή του από τη θάλασσα ήταν οικονομικώς ασύμφορη.
Με την άνοδο του αντισημιτισμού στη γερμανική κοινωνία, ο Χάμπερ, που ήταν Γερμανοεβραίος, σε μια προσπάθεια να προσαρμοσθεί, πρόδωσε την πίστη του και έγινε Χριστιανός. Παρόλα αυτά, υποχρεώθηκε να φύγει από τη Γερμανία το 1933 εξαιτίας των διωγμών των Ναζί, βασιζόμενων στη φυλετική παρά στη θρησκευτική ταυτότητα. Πήγε στο Κέμπριτζ για λίγους μήνες και εξέτασε την προοπτική να καταλάβει μία θέση στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Sieff (το σημερινό Ινστιτούτο Βάισμαν) στο Ρεχοβότ, αλλά ποτέ πια δεν εγκαταστάθηκε κάπου μόνιμα. Τον Ιανουάριο 1934, σε ηλικία 65 ετών, ο Φριτς Χάμπερ, απογοητευμένος από την κατασυκοφάντηση των (σημαντικών πραγματικά) επιστημονικών επιτευγμάτων του στην ίδια του την πατρίδα, πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ένα ξενοδοχείο της Βασιλείας της Ελβετίας. Η σορός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του είναι θαμμένες μαζί με εκείνες της πρώτης του συζύγου, της Κλάρας, στο κοιμητήριο Hornli της Βασιλείας. Κληροδότησε τη μεγάλη προσωπική του βιβλιοθήκη στο Ινστιτούτο Sieff.
Ο Χάμπερ στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο
Η ζωή του Χάμπερ, με τον έντονο δραματικό-δραματουργικό της χαρακτήρα («μυθιστορηματική» θα λέγαμε), ενέπνευσε συγγραφείς και πρόσφατα μία κινηματογραφική ταινία. Αναλυτικότερα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Επαρχία Ουτενά
Η Επαρχία Ουτενά (λιθουανικά: Utenos apskritis) είναι μια από τις 10 επαρχίες της Λιθουανίας. Έχει 186.400 κατοίκους.
Οικονομία
Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στην βιομηχανία μεταξιού και τροφίμων και στην παραγωγή μπύρας και κρασιού.
Train Of Thought
Το Train Of Thought είναι το έβδομο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Elektra".
Ιστορία του δίσκου
Το 2003, οι Dream Theater μπήκαν στο στούντιο για τη δημιουργία του έβδομου τους δίσκου, ο οποίος σε αντίθεση με το "Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory", συντέθηκε και ηχογραφήθηκε ταυτόχρονα. Οι ηχογραφήσεις διακόπηκαν για μία βορειοαμερικανική περιοδεία με τους Queensrÿche και τους Fates Warning, η οποία ονομάστηκε "Escape from the Studio Tour" και διήρκεσε για 32 συναυλίες. Στο τέλος της κάθε εμφάνισης, οι Dream Theater και οι Queensrÿche ανέβαιναν ταυτόχρονα στη σκηνή, παίζοντας εκτεταμένα medley και διασκευές.
left|thumb|210px|Οι Dream Theater στη [[Ρώμη κατά την περιοδεία του άλμπουμ]] Μετά το τέλος της περιοδείας, το συγκρότημα συνέχισε και ολοκλήρωσε τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ, το οποίο εμπνευσμένο από τις περιοδείες όπου διασκεύαζαν τα "Master of Puppets" των Metallica και "The Number of the Beast" των Iron Maiden, περιελάμβανε συνθέσεις με μικρότερη διάρκεια σε σχέση με το "Six Degrees of Inner Turbulence", του οποίου το ομώνυμο κομμάτι είχε διάρκεια 42 λεπτών.
Παρά το γεγονός ότι ο δίσκος δέχθηκε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5 αστέρια και το "Ultimate Guitar" 9,6 / 10, οι πιο άμεσες και μικρότερες σε διάρκεια συνθέσεις του αποτέλεσαν αντικείμενο κριτικής από πολλούς οπαδούς των Dream Theater. Σε αυτή την περίοδο, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τα πρώτα δύο βίντεο του σε μορφή DVD με τίτλο "Images and Words: Live in Tokyo/5 Years in a Livetime" μέσω της "Rhino Records", το οποίο βραβεύθηκε ως πλατινένιο στις 22 Μαρτίου 2006.
Το "Train Of Thought" σκαρφάλωσε στο Top-10 στη Φινλανδία, τη Σουηδία και τη Νορβηγία, όπως και το Top-20 στη Γερμανία και την Ιαπωνία. Επίσης, ανέβηκε στο # 53 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, πουλώντας 125.000 αντίτυπα μέχρι τον Ιούλιο του 2005.
Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ονομάστηκε "Train of Thought Tour", όπου οι Dream Theater άνοιγαν τις εμφανίσεις των Yes στις Ηνωμένες Πολιτείες, μία από τις σημαντικότερες επιρροές τους. Ακολούθησε περιοδεία σε όλο τον κόσμο με τον τίτλο "An Evening With Dream Theater", με το ζωντανό άλμπουμ "Live At Budokan" να ηχογραφείται κατά τις ιαπωνικές τους εμφανίσεις.
Λίστα Τραγουδιών
1. As I Am (Petrucci, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:47
3. Endless Sacrifice (Petrucci, Rudess, Myung, Portnoy) - 11:24
4. Honor Thy Father (Petrucci, Rudess, Myung, Portnoy) - 10:14
5. Vacant (LaBrie, Rudess, Myung) - 2:57
6. Stream of Consciousness (Petrucci, Rudess, Myung, Portnoy) - 11:16
7. In the Name of God (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 14:16
Θέσεις τσαρτ
Train Of Thought (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 11 Νοεμβρίου 2003
Μέλη των Dream Theater
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Train Of Thought" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Νέες Κυδωνιές Λέσβου
Οι Νέες Κυδωνιές γνώστες και ως Μπαλτζίκι είναι οικισμός 553 κατοίκων σύμφωνα με την ελληνική "Γενική Απογραφή Κτηρίων και Πληθυσμού-Κατοικιών 2011". Υπάγεται στη Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Λουτροπόλεως Θερμής του Δήμου Λέσβου κατά το Σχέδιο «Καλλικράτης». Όπως φαίνεται από τα δημοσιευμένα Αποτελέσματα Απογραφής Πληθυσμού του 1928 και του 1940, μεταξύ των ετών αυτών το τοπωνύμιο «Νέες Κυδωνιές» αντικατέστησε στα κρατικά έγγραφα εκείνο του «Βαλτζικίου», εξελληνισμένη εκδοχή του παλαιού, τουρκικού ονόματος του οικισμού, «Μπαλτζίκι» (Balçık/ Balcık). Το τοπωνύμιο "Μπαλτζικ'", κατά το λεσβιακό ιδίωμα, εξακολουθεί εντούτοις να χρησιμοποιείται προφορικά τουλάχιστον στη Λέσβο. Το τοπωνύμιο "Νέες Κυδωνιές" επελέγη ως υπόμνηση της προέλευσης των περισσοτέρων από τους εποίκους που εγκαταστάθηκαν στο παλιό Balcık ως πρόσφυγες βάσει της σύμβασης περί ανταλλαγής ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών που υπεγράφη στις 30 Ιανουαρίου 1923 στη Λωζάννη της Ελβετίας.
Οθωμανικοί χρόνοι
Για την ώρα διαθέτουμε μόνο δύο σημαντικά στοιχεία σχετικά με το οθωμανικό Balçık. Το πρώτο έχει να κάνει βέβαια με τη σημασία του τοπωνυμίου Balçık Hisar/ Balçık που αντικατέστησε, όπως φαίνεται στα οθωμανικά κατάστιχα φορολογικών απογραφών, το προηγούμενο Κυδώνα ως τα μέσα του 17ου αιώνα. Σύμφωνα με σχετικό λήμμα της τουρκικής έκδοσης της Εγκυκλοπαίδειας του Ισλαμ, η λέξη balçık προέρχεται από την λέξη balık που σημαίνει κατά κύριο λόγο «πόλη, πόλισμα» συμπεριλαμβανομένων των εννοιών «οχυρό, κάστρο, παλάτι». Ειδικά για τους Ογούζους Τούρκους, το φύλο που μετακινήθηκε περισσότερο δυτικά από τα συγγενικά του, η λέξη έχει και το νόημα της «λάσπης», δηλ. του μίγματος από χώμα και μέλι με το οποίο τα προϊσλαμικά τουρκικά φύλα κατασκεύαζαν πλίνθους, το βασικό δομικό υλικό των κτηρίων και των οικισμών τους. Έκτος όμως από την ετυμολογία και τη δημογραφία του Balçık στη Λέσβο, διαθέτουμε ορισμένα αποσπασματικά στοιχεία για την πολιτικο-οικονομική οργάνωση του οικισμού.
Σύμφωνα με απόφαση (οθωμ. τουρκ., hükm) της 9-10 Οκτωβρίου 1752, ο πληθυσμός του υπαγόμενου στον καζά Μυτιλήνης Balçık Hisar ανήκε όπως κι άλλοι οικισμοί στον φρούραρχο του Κάστρου της Μυτιλήνης. Κατά το ίδιο έγγραφο, ο φρούραρχος είχε παραχωρήσει κατά τα 1750-51 την είσπραξη φόρων σε ένα άτομο ονόματι Mehmed το οποίο ασκούσε στον πληθυσμό βία άξια καταγγελίας. Η περίπτωση αυτή, όπως παρατηρεί ο L. Payzın, είναι αντιπροσωπευτική της διάβρωσης που υφίστατο το τιμαριωτικό σύστημα σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία εκείνη την περίοδο. Μαζί με την κρίση στην οποία εισέρχεται το κλασσικό οθωμανικό σύστημα αναδιανομής παραγόμενου πλούτου, οι κάτοικοι του Balçık έχουν να αντιμετωπίσουν, από τη μια, τις ζημιές που προκαλούν κατά καιρούς θεομηνίες όπως οι σεισμοί αυτής της περιόδου, από την άλλη, την ολοένα στενότερη σχέση υποτέλειας της υπαίθρου στις ανάγκες της πόλης και, πιο ειδικά, τις συνέπειες των οικογενειακών ερίδων των πιο ισχυρών κοινωνικών ομάδων της όπως βλέπουμε στην εκδίκαση της υπόθεσης των κληρονόμων του διοικητού της Λέσβου Kulaksızzade Mustafa ağa (αποβιώσαντος στα 1832-33) .<mapframe latitude="39.2418" longitude="26.5354" zoom="11" width="400" height="300" align="right" />Εγκατάσταση Προσφύγων/ Εποίκων στα 1923
Τα στοιχεία της έκτακτης Απογραφής Προσφύγων του Απριλίου 1923, αφενός, άρθρα εφημερίδων της Μυτιλήνης του ίδιου έτους, αφετέρου, δεν μας επιτρέπουν να χρονολογήσουμε με ακρίβεια την εγκατάσταση προσφύγων από το Αϊβαλί στο Μπαλτζίκι στο τέλος του τελευταίου επεισοδίου του Α΄ παγκοσμίου πολέμου που ξετυλίχτηκε στη Μικρά Ασία/Ανατολία (από το 1923 Τουρκία). Στη μεν Απογραφή του 1923 καταγράφονται αριθμοί των προσωρινά εγκατεστημένων προσφύγων (ανδρών και γυναικών) μόνο σε γειτονικά χωριά όπως τα Μιστεγνά, η Πηγή, η Κώμη, που είχαν αξιόλογο πληθυσμό μουσουλμανικού θρησκεύματος ως την ελληνο-τουρκική ανταλλαγή πληθυσμών. Σε ένα λακωνικό άρθρο όμως της εφημ. Ελεύθερος Λόγος, διαβάζουμε τα εξής :
Κρίνοντας από τη συνέχεια της είδησης που φέρει τον τίτλο "Και ο Νομογεωπόνος", η εγκατάσταση προσφύγων στο Μπαλτζίκι πρέπει να ξεκίνησε χωρίς κρατική παρέμβαση και να συνεχίστηκε έτσι τουλάχιστον μέχρι την 12η Σεπτεμβρίου 1923 που ο γεωπόνος της Νομαρχίας Λέσβου επισκέφτηκε με συνοδεία τον τόπο "όπως επιστατήσουν εις την εγκατάστασιν της πρώτης ομάδος προσφύγων καλλιεργητών εκ της περιφερείας Κυδωνιών της Μ. Ασίας". Ίσως όμως εγκατάσταση προσφύγων/ εποίκων να μην είχε ξεκινήσει ποτέ πριν εκδηλωθεί μια κρατική παρέμβαση. Σε άρθρο της εφημ. Σάλπιγξ της Μυτιλήνης που αναφέρεται στην επίσκεψη Νομάρχη και Μητροπολίτη διαβάζουμε ότι συνοδεύτηκαν από τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής Κυδωνιών και Μοσχονησίων Προσφύγων, κ. Αθανάσιο Γκράβαλη. Σχετικά με αυτό ο πρόεδρος της Επιτροπής, Κων. Κολυφέτης ενημερώνει τον Αρχηγό Επαναστάσεως, όπως γράφει στο τηλεγράφημά του, αφήνοντας να εννοηθεί ότι εγκατάσταση εποίκων στο Μπαλτζίκ διενεργήθηκε κατόπιν άνωθεν εντολών περί διαχωρισμού αστών από αγρότες πρόσφυγες και διανομή των δευτέρων στα χωριά της Λέσβου. Στο θέμα αυτό χρειάζεται σίγουρα περισσότερη έρευνα στα γραπτά της εποχής και περισσότερη τύχη στην αναζήτηση σχετικών προφορικών μαρτυριών. μικρογραφία|Εξέλιξη Πληθυσμού των Ν. Κυδωνιών και των πιο κοντινών οικισμών από το 1928 έως την πιο πρόσφατη απογραφή (2011)
Όπερα σέρια
Τους τραγουδιστές συνοδεύει το συνεχές βάσιμο (μπάσο κοντίνουο), που αποτελείται από τσέμπαλο ή λαούτο και ένα μπάσο όργανο όπως βιολοντσέλο ή κοντραμπάσο.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Όπερα
Δήμος Μόγκιλα
Ο Δήμος Μόγκιλα (Могила ) είναι δήμος στο δυτικό κεντρικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πελαγονίας. Μόγκιλα ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μόγκιλα.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Μόγκιλα συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας
Ουλάν-Ουντέ
Η πόλη Ουλάν-Ουντέ (ρωσικά: Ула́н-Удэ́) είναι η πρωτεύουσα της Μπουργιατίας, μίας Δημοκρατίας που υπάγεται στη Ρωσική Ομοσπονδία. Έχει πληθυσμό 404.426 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η πόλη έχει το μεγαλύτερο γλυπτό κεφάλι του Λένιν στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Δημοκρατία της Μπουργιατίας
Νοβοσιμπίρσκ
Η πόλη ιδρύθηκε το 1893 ως Νικολάγεβσκ (προς τιμήν του τσάρου Νικολάου Β'), με σκοπό να δημιουργηθεί εκεί η μεγάλη γέφυρα του ποταμού Ομπ για τις ανάγκες του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρόμου. Η σημασία της αυξήθηκε περαιτέρω στις αρχές του 20ού αι. με την ολοκλήρωση της γραμμής Τουρκεστάν - Σιβηρία, η οποία συνδέει το Νοβοσιμπίρσκ με την κεντρική Ασία και την Κασπία θάλασσα. Το 1925 πήρε τη σημερινή του ονομασία, που σημαίνει Νέα Σιβηρική (ενν. πόλη).
Η πόλη απλώνεται στις όχθες του ποταμού Ομπ, στην πεδιάδα της δυτικής Σιβηρίας. Το κλίμα της είναι ηπειρωτικό, με πολύ βαρείς χειμώνες και χιονοπτώσεις, αλλά και καυτά ξηρά καλοκαίρια. Η μέση χειμερινή θερμοκρασία είναι -18/-20 °C και θερινή 20/22 °C, αλλά το χειμώνα μπορεί να φθάσει τους -35 °C και το καλοκαίρι τους 35 °C. Η διαφορά μεταξύ της υψηλότερης και χαμηλότερης θερμοκρασίας έχει φθάσει μέχρι και τους 88 °C!
Η βιομηχανική δραστηριότητα στο Νοβοσιμπίρσκ κυριαρχείται από τη βαριά μεταλλουργία και μηχανουργία. Η πόλη στεγάζει επίσης μερικά από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ρωσίας (που συγκεντρώνονται στο Ακαντεμγκοροντόκ), διάφορα επιστημονικά ιδρύματα και ένα ερευνητικό κέντρο.
Το Νοβοσιμπίρσκ καυχάται για την πολιτιστική ζωή του που συμπεριλαμβάνει όπερα και μπαλέτο, διάφορα θέατρα, μουσεία και στοές τέχνης, όπως και πολυάριθμες αθλητικές εγκαταστάσεις. Είναι επίσης γενέτειρα του Αλεξάντρ Καρέλιν, του κορυφαίου παλαιστή ελληνορωμαϊκής πάλης, με 3 χρυσά και 1 αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο.
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Όμπλαστ του Νοβοσιμπίρσκ
Χρήστος Ζαχόπουλος
Ο Χρήστος Ζαχόπουλος είναι πρώην γενικός γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας κατά την περίοδο 2004-2007. Κατά το ίδιο διάστημα ήταν επίσης ex officio (λόγω των καθηκόντων του) πρόεδρος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 1953 στη Θεσσαλονίκη και φοίτησε στο Τμήμα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του ΑΠΘ. Υπηρέτησε ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης κατά την περίοδο 1977-1997. Συνδέθηκε με προσωπική φιλία με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και τη γυναίκα του, Νατάσα. Το 1997, με την ανάληψη της προεδρίας του κόμματος από τον Κ. Καραμανλή, έγινε σύμβουλος Πολιτικού Σχεδιασμού στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, μέχρι το 2000. Έλαβε θέση αντιπροέδρου στη μη κερδοσκοπική εταιρία «Ανέμη» που ίδρυσε η Νατάσα Καραμανλή. Ανέλαβε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού το 2004 με υπουργό τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και αργότερα τον Γιώργο Βουλγαράκη και τον Μιχάλη Λιάπη, διατηρώντας ο ίδιος τη θέση του.
Κατηγορούμενοι επίσης στην υπόθεση ήταν ο Θέμος Αναστασιάδης, εκδότης της εφημερίδας Πρώτο Θέμα, ο οποίος υπέκλεψε το DVD το οποίο έδωσε η Εύη Τσέκου στην εφημερίδα και το παρέδωσε στο γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, ο Γιάννης Μακρυγιάννης, δημοσιογράφος της εφημερίδας Πρώτο Θέμα που ήταν παρών στην επίσκεψη της Τσέκου στα γραφεία της εφημερίδας και ο Χρήστος Νικολουτσόπουλος, εργατολόγος, που συνόδευε την Εύη Τσέκου στα γραφεία της εφημερίδας. Τον Οκτώβριο του 2009 ο Θέμος Αναστασιάδης καταδικάστηκε σε 19 μήνες φυλάκιση με αναστολή για δημοσίευση φωτογραφιών στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» που παρουσίαζαν τον Χρήστο Ζαχόπουλο σε προσωπικές στιγμές. Στην συνέχεια τον Απρίλιο 2013 έγινε έφεση και το Τριμελές Εφετείο αποφάσισε ομόφωνα την αθώωση του Θέμου Αναστασιάδη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι της υπόθεσης αθωώθηκαν.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα Κατηγορία:Υπουργείο Πολιτισμού Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Όπερα Μπούφα
Η όπερα Μπούφα είναι κωμική όπερα. Γεννήθηκε στο τέλος της εποχής του Μπαρόκ (1720-1730) και προέκυψε από τα σύντομα κωμικά μουσικά επεισόδια που παίζονταν ανάμεσα στις τρεις πράξεις μιας σοβαρής όπερας.
Μεταφέρει στοιχεία της ιταλικής θεατρικής κωμωδίας (Κομέντια ντελ άρτε). Έχει τα ίδια στοιχεία με την σοβαρή όπερα, δηλαδή ρετσιτατίβο και άρια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι το ανσάμπλ και τα περίφημα φινάλε που καμιά φορά είναι τόσο μεγάλα που μπορεί να καταλαμβάνουν τη μισή και παραπάνω διάρκεια της κάθε πράξης.
Ειναι παρομοια με την θαρθουελα της Ισπανιας.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Όπερα
1975
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1975 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Αναφορές
Κατηγορία:Έτη
Δήμος Αγίων Αναργύρων Καστοριάς
Ο δήμος Αγίων Αναργύρων  ήταν δήμος του νομού Καστοριάς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Καστοριάς. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού. Πήρε την ονομασία του από τη Μονή Αγίων Αναργύρων που βρίσκεται στα όριά του. Καταλάμβανε έκταση 97.340 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.845 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Κορησός.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγιων Αναργυρων
Λουίς Άρσε
Ο Λουίς Αλμπέρτο Άρσε Κατακόρα (ισπ. Luis Alberto Arce Catacora), γνωστός, επίσης, με το παρατσούκλι Λούτσο (ισπ. Lucho) είναι Βολιβιανός πολιτικός, Πρόεδρος της Βολιβίας από τις 8 Νοεμβρίου 2020. Διετέλεσε δύο φορές υπουργός Οικονομίας και Δημοσίων Οικονομικών από το 2006 μέχρι το 2017 και το 2019 υπό την προεδρία του Έβο Μοράλες. Έγινε πρόεδρος ύστερα από τη νίκη του στις εκλογές του 2020.
Πρώτα χρόνια
Ο Λουίς Άρσε γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1963 στη Λα Πας. Είναι γιος των δασκάλων Κάρλος Άρσε Γκονζάλες και Όλγα Κατακόρα. Ο Άρσε προέρχεται από οικογένεια που ανήκει στη μεσαία τάξη, Σπούδασε αρχικά ως λογιστής στο Ινστιτούτο Τραπεζικής Εκπαίδευσης στη Λα Πας, από το οποίο αποφοίτησε το 1984. Στη συνέχεια, απέκτησε το πτυχίο του στα οικονομικά από το Ανώτερο Πανεπιστήμιο του Σαν Αντρές και, ύστερα, απέκτησε τίτλο μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Ουόρικ στο Κόβεντρι του Ηνωμένου Βασιλείου.
Σταδιοδρομία
Ο Άρσε εργάστηκε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως δημόσιος υπάλληλος, ξεκινώντας την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην Κεντρική Τράπεζα της Βολιβίας το 1987. Επίσης, δίδαξε διάφορα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα σε διάφορα πανεπιστήμια της Βολιβίας, ενώ έδωσε διαλέξεις σε διάφορα πανεπιστήμια της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής και της Λατινικής Αμερικής όπως το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, το Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες και το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.
Υπουργός Οικονομικών της Βολιβίας
Στις 23 Ιανουαρίου 2006, ο Άρσε ορίστηκε υπουργός Οικονομικών της Βολιβίας από τον Έβο Μοράλες. Τρία χρόνια αργότερα, ανέλαβε το νεοσυσταθέν υπουργείο Οικονομίας και Δημοσίων Οικονομικών. Ορισμένα μέσα της Βολιβίας χαρακτηρίζουν τον Άρσε ως τον ιθύνοντα νου πίσω από την οικονομική ανάκαμψη της Βολιβίας. Ο ίδιος επέβλεψε την εθνικοποίηση των εταιριών υδρογονανθράκων, τηλεπικοινωνιών και εξορύξεων της χώρας, καθώς και τη δημιουργία της BancoSur. Επίσης, επέβλεψε τη ραγδαία αύξηση της βολιβιανής οικονομίας, με το ΑΕΠ της να αυξάνεται κατά 344% και την ακραία φτώχεια να μειώνεται από το 38% στο 15%.
Στις 24 Ιουνίου 2017, ο Άρσε παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Οικονομικών, καθώς διαγνώστηκε με καρκίνο του νεφρού και μετέβη στη Βραζιλία προκειμένου να εγχειριστεί. Ο ίδιος επανήλθε ως υπουργός Οικονομικών στις 23 Ιανουαρίου 2019.
Ως υπουργός Οικονομικών, ο Άρσε διατηρούσε ένα σχετικά χαμηλό προφίλ. Ο Κρίστοφερ Σαμπατίνι, ερευνητής της Λατινικής Αμερικής στο Chatham House και ιδρυτής του περιοδικού Americas Quarterly, χαρακτήρισε τον Άρσε ως «έναν από τους λίγους τεχνοκράτες στο MAS». Ο Σαμπατίνι έγραψε, επίσης, ότι «είναι μετρημένος» και «δεν υιοθετεί αμφιλεγόμενη ρητορεία». Ο ίδιος ο Άρσε έχει λάβει επαίνους σχετικά με τη συμβολή του στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Οι πολιτικές του ήταν καθοριστικές στη μείωση της φτώχειας στη χώρα κατά τη διάρκεια της θητείας του και στην οικονομική ανάπτυξη λόγω των εξαγωγών φυσικού αερίου. Γενικότερα, η παρακαταθήκη της θητείας του ως υπουργός Οικονομικών χαρακτηρίζεται θετική.
Εκλογική εκστρατεία του 2020
Ύστερα από την πολιτική κρίση του 2019, η οποία οδήγησε στην παραίτηση του Έβο Μοράλες και της κυβέρνησής του, η νέα πρόεδρος Τζανίνε Άνιες προκήρυξε νέες εκλογές. Στις 19 Ιανουαρίου 2020, ο Μοράλες ανακοίνωση, ύστερα από οκτάωρη συνάντηση στην Αργεντινή, ότι ο Λουίς Άρσε θα ήταν ο υποψήφιος του MAS για την προεδρία της χώρας, με υποψήφιο αντιπρόεδρο τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Νταβίντ Τσοκεουάνκα.
Οι αντίπαλοι του Άρσε τον χαρακτήρισαν ως μαριονέτα του Μοράλες, ενώ ο ίδιος και το κόμμα του απάντησαν σε αυτόν τον χαρακτηρισμό. Το στέλεχος του MAS Νταβίντ Απάζα προσπάθησε να διαχωρίσει την καμπάνια του Άρσε από τον Μοράλες δηλώνοντας ότι «κατηγορηματικά, ο Έβο δεν πρόκειται να εμπλακεί στην κυβέρνηση του αδερφού Λουίς Άρσε». Ο ίδιος ο Άρσε δήλωσε ότι ο Μοράλες «δεν θα έχει κανέναν ρόλο στην κυβέρνησή μας».
Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές φανέρωναν προβάδισμα του Άρσε, χωρίς να αποφεύγεται ο δεύτερος γύρος το Νοέμβριο. Μέχρι τις εκλογές, οι διάφοροι υποψήφιοι της δεξιάς συσπειρώθηκαν γύρω από τον πρώην πρόεδρο Κάρλος Μέσα, με την Άνιες και τον επίσης πρώην πρόεδρο Χόρχε Κιρόγα να αποσύρονται. Παρά το γεγονός ότι τα πρώτα αποτελέσματα έδιναν προβάδισμα στον Μέσα, η εταιρία Ciesmori έδινε στον Άρσε ένα ποσοστό της τάξης του 52,4% των ψήφων, αρκετό για να μην χρειαστεί η διεξαγωγή δεύτερου γύρου. Ο Άρσε και το κόμμα του ανακήρυξαν τη νίκη τους, την οποία και επιβεβαίωσε η Άνιες στο Twitter λίγο αργότερα. Ο Μέσα παραδέχτηκε την ήττα του σε συνέντευξη τύπου, δηλώνοντας ότι τα αποτελέσματα φανέρωναν μια ξεκάθαρη νίκη για τον Άρσε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βολιβίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Χουάν Λουίς Γκέρρα
Ο Χουάν Λουίς Γκέρρα (Juan Luis Guerra, 7 Ιουνίου 1957) είναι Δομινικανός τραγουδιστής.
Γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1957 στο Σάντο Ντομίγκο, Δομινικανή Δημοκρατία.
Singles
Ως κύριος καλλιτέχνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δομινικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Αρίστυλλος ο Αθηναίος
Ο Αρίστυλλος ο Αθηναίος ήταν ποιητής στην αρχαία Αθήνα. Άκμασε στη ίδια εποχή με τον Αριστοφάνη.
Για το έργο του δεν είναι τίποτα γνωστό, πιθανολογείται εντούτοις ότι ήταν αντίπαλος του Αριστοφάνη ή ότι τον διακωμωδούσε έντονα. Αυτό συμπεραίνεται από το γεγονός ότι ο Αριστοφάνης τον αποκαλούσε «αισχρολόγο» και «ασωτεύοντα»
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Τίτος Φλάβιος Πέτρο
O Τίτος Φλάβιος Πέτρο, λατιν. Titus Flavius Petro (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) από το γένος των Φλαβίων ήταν ο εκ πατρός πάππος του Αυτοκράτορα Βεσπασιανού.
Βιογραφία
Λεγόταν, ότι ήταν γιος ενός συμβασιούχου εργάτη, ο οποίος κάθε καλοκαίρι διέσχιζε τον Πο (Πάδο) για να βοηθήσει τους Σαβίνους με τις συγκομιδές τους. Ωστόσο ο Σουητώνιος γράφει, πως δεν επιβεβαίωσε αυτή την εκδοχή, όσο και αν έψαξε προσεκτικά. Ο Πέτρο γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρεάτε της Σαβινίας, στην περιοχή Λάτιο της κεντρικής Ιταλίας. Πολέμησε για τον Πομπήιο στον Εμφύλιο Πόλεμο τού Καίσαρα ως εκατόνταρχος (centurion) ή ως εθελοντής έφεδρος. Επειδή άφησε το πεδίο μάχης στα Φάρσαλα, εξασφάλισε από τον Ιούλιο Καίσαρα απαλλαγή με πλήρη χάρη και έγινε συλλέκτης φόρων.
Η σύζυγός του έγινε παιδαγωγός του εγγονού τους Βεσπασιανού, του μετέπειτα Αυτοκράτορα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Τέρτουλλα (π. 40 π - μετά το 9 μ.Χ.), κόρη τού Τέρτουλλου και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλάβιοι
The Greater of Two Evils
Το The Greater of Two Evils είναι στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast". Το άλμπουμ περιέχει επανεκτελέσεις τραγουδιών από τους πέντε πρώτους δίσκους των Anthrax, οι οποίοι είχαν αρχικά ηχογραφηθεί με τον Νιλ Τάρμπιν και τον Τζόι Μπελαντόνα στα φωνητικά.
Η ηχογράφηση του συγκεκριμένου άλμπουμ έγινε μέσα σε δύο ημέρες, με το συγκρότημα να παίζει ζωντανά στο στούντιο. Αυτή ήταν η τελευταία κυκλοφορία των Anthrax με τον τραγουδιστή Τζον Μπους, πριν την επιστροφή του Μπελαντόνα στο μικρόφωνο του συγκροτήματος.
Η αρχική ονομασία του άλμπουμ ήταν "Metallum Maximum Aeturnum".
Τραγούδια
1. Deathrider (Turbin, Ian, Lilker) - 3:04
2. Metal Thrashing Mad (Turbin, Spitz, Ian, Lilker, Benante) - 2:47
3. Caught in a Mosh (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:27
4. A.I.R. (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:21
5. Among the Living (Belladona, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:52
6. Keep It in the Family (Belladona, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 7:25
7. Indians (Belladona, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:38
8. Madhouse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:26
9. Panic (Turbin, Ian, Lilker) - 3:35
10. Iam the Law (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:03
11. Belly of the Beast (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:42
12. Efilnikufesin (N.F.L.) (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:57
13. Be All, End All (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:29
14. Gung-Ho (Turbin, Ian, Lilker) - 8:28
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "The Greater of Two Evils" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004 Κατηγορία:Compilation άλμπουμ των Anthrax
Νεοδαμώδεις
Οι νεοδαμώδεις ήταν μια κοινωνική ομάδα στην αρχαία Σπάρτη την οποία αποτελούσαν είλωτες που απελευθερώθηκαν μετά τη θητεία τους στον σπαρτιατικό οπλιτικό στρατό. Η ονομασία αποτελεί σύνθεση των λέξεων «νέος» και «» («δήμος» στη λακωνική διάλεκτο).
Η χρονολόγηση της πρώτης τους εμφάνισης παραμένει αβέβαιη. Ο Θουκυδίδης δεν παρέχει στο έργο του κάποια εξήγηση αναφορικά με την προέλευση των στρατιωτών αυτών. Επιβεβαιωμένα αποτελούσαν τμήμα του σπαρτιατικού στρατού κατά την περίοδο 420 – 369 π.Χ. Αναφέρεται πως 2.000 νεοδαμώδεις συμμετείχαν στην εκστρατεία που πραγματοποίησε ο βασιλιάς Αγησίλαος Β' στην Ιωνία το 396 – 394 π.Χ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός
Πυρκαγιές στην Αττική το 2009
Η μεγάλη πυρκαγιά στην ανατολική Αττική που ξεκίνησε το βράδυ στις 21 Αυγούστου 2009, από την περιοχή του Γραμματικού, είχε διάρκεια τεσσάρων ημερών και έκαψε συνολικά 210.000 στρέμματα, κυρίως πευκοδάσους. Η πυρκαγιά επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη βορειοανατολική Αττική, από την περιοχή του Γραμματικού και του Μαραθώνα, μέχρι το Πικέρμι και την Παλλήνη, κατακαίγοντας στο ενδιάμεσο, τμήμα της Πεντέλης στην περιοχή του Διονύσου. Η πυρκαγιά αυτή είναι η μεγαλύτερη που έχει γνωρίσει ποτέ ο νομός Αττικής. Παράλληλα μία άλλη μεγάλη πυρκαγιά στην δυτική Αττική έκαψε μεγάλο μέρος των δυτικών πλαγιών του Κιθαιρώνα και έφτασε μέχρι το Πόρτο Γερμενό.
Το χρονικό της πυρκαγιάς
Η μεγάλη πυρκαγιά στην ανατολική Αττική ξεκίνησε το βράδυ της Παρασκευής 21 Αυγούστου από την περιοχή κοντά στο παραθαλάσσιο οικισμό Σέσι Γραμματικού. Πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις και το πρωί του Σαββάτου 22 Αυγούστου άρχισε πλέον να απειλεί τις περιοχές του Γραμματικού, του Βαρνάβα, του Μαραθώνα και της Λίμνης του Μαραθώνα (40 χλμ. από την Αθήνα).
Ενισχυόμενη από τους δυνατούς ανέμους, κατευθύνθηκε νοτιότερα και έφτασε το βράδυ του Σαββάτου στα όρια του Αγίου Στεφάνου, της Άνοιξης, της Σταμάτας, της Ροδόπολης και του Διονύσου, ενώ από την Κυριακή 23 Αυγούστου η φωτιά πέρασε στην νότια πλευρά της Πεντέλης και έφτασε να καίει σπίτια στο Ντράφι, την Παλαιά Πεντέλη, την Ανθούσα, το Πικέρμι και την Παλλήνη. Χαρακτηριστικά εκκενώθηκαν περιοχές όπως ο Άγιος Στέφανος, η Πεντέλη, δύο νοσοκομεία και κατασκηνώσεις. 270px|right|thumb|Η πυρκαγιά όπως φαινόταν από την [[Λεωφόρος Κηφισού|Λεωφόρο Κηφισού στις 22 Αυγούστου.]]
Το βράδυ του Σαββάτου τέθηκε σε ισχύ ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας της Ε.Ε. μετά από σχετική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ιταλία, Γαλλία, Κύπρος, Αυστρία και Βουλγαρία υποσχέθηκαν συνδρομή με αεροσκάφη, ελικόπτερα, προσωπικό και λοιπά τεχνικά μέσα. Με την συνδρομή των επιπλέον δυνάμεων, η πυρκαγιά τέθηκε υπό έλεγχο μέχρι τη Δευτέρα 24 Αυγούστου. Η πυρκαγιά κατέκαψε συνολικά 210.000 στρέμματα, κυρίως πευκοδάσους, και ήταν μία από τις καταστροφικότερες που έχουν σημειωθεί στην Αττική.