cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουλιέλμος Κλίτο
Πρώτα χρόνια
Όταν ο θείος του Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας νίκησε τον Ροβέρτο Β΄ στη "μάχη του Τινσεμπραί" (1106) ο Γουλιέλμος συνόδευσε τον πατέρα του στο Φαλαίζ όπου συνάντησε τον θείο του Ερρίκο Α΄ για πρώτη φορά. Ο Ερρίκος Α΄ τοποθέτησε τον μικρό Γουλιέλμο στη συνοδεία του Ελίας του Σαιν-Σανς, κόμη του Αρκ που είχε παντρευτεί μια κόρη του προστάτη και φίλου του δούκα Ροβέρτου. Ο μικρός Γουλιέλμος έμεινε υπό την προστασία της αδελφής του και του γαμπρού του Ελίας μέχρι τον Αύγουστο του 1110, τότε ο βασιλιάς ζήτησε να του τον παραδώσουν. Ο Ελίας απουσίαζε την ίδια στιγμή, το νοικοκυριό του αποφάσισε να φυγαδεύσει το παιδί στους εχθρούς του Ερρίκου Α΄ ώστε να βρίσκεται σε ασφαλή χέρια.
Πρώτη Νορμανδική εξέγερση
Ο μικρός Γουλιέλμος κατέφυγε αρχικά στον Ροβέρτο του Μπελέμ, εχθρό του βασιλιά που είχε μεγάλες εκτάσεις στα νότια του δουκάτου. Μετά την αιχμαλωσία του Ροβέρτου ο Ελίας και ο Γουλιέλμος δραπέτευσαν στην αυλή του Βαλδουίνου Ζ΄ της Φλάνδρας (1112). Μια ισχυρή ομάδα Νορμανδών βαρόνων δυσαρεστημένων με τον Ερρίκο Α΄ ξεκίνησε επανάσταση εναντίον του Άγγλου βασιλιά και υπέρ του Γουλιέλμου Κλείτου, είχαν την υποστήριξη του κόμη της Φλάνδρας, κυρίευσαν τα περισσότερα εδάφη στα βόρεια του δουκάτου.
Η εκστρατεία έληξε τελικά καταστροφικά, τον Σεπτέμβριο του 1118 ο Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας τραυματίστηκε θανάσιμα στην "πολιορκία της Ακρ" και πέθανε. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας ανέλαβε τον Γουλιέλμο υπό την προστασία του και επιτέθηκε στη Νορμανδία από τον Σηκουάνα αλλά τα Γαλλικά στρατεύματα συνετρίβησαν στη "μάχη του Μπρεμούλ" (20 Αυγούστου 1119). Ο Γουλιέλμος Κλίτο δραπέτευσε άοπλος, την επόμενη μέρα ο γιος του Άγγλου βασιλιά και πρώτος ξάδελφος του Γουλιέλμος Άντελιν του έστειλε το άλογο που είχε χάσει στη μάχη σαν ένδειξη ιπποτισμού. Η επανάσταση κατέρρευσε αλλά ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας εξακολουθούσε να υποστηρίζει τον Γουλιέλμο, τον Οκτώβριο του 1119 ενώ βρισκόταν στη Ρενς ζήτησε προστασία από τον πάπα και κάλεσε τον Ερρίκο Α΄ να απολογηθεί για τη συμπεριφορά του στο εξόριστο αγόρι.
Δεύτερη Νορμανδική εξέγερση
Ο θάνατος του Γουλιέλμου Άντελιν από πνιγμό (25 Νοεμβρίου 1120) έκανε τον Κλίτο νόμιμο διάδοχο του Αγγλικού θρόνου, ενώ παράλληλα είχε την υποστήριξη μεγάλης μερίδας των βαρόνων της Νορμανδίας. Τα προβλήματα για τον Ερρίκο έγιναν ακόμα μεγαλύτερα επειδή ο γιος του είχε αρραβωνιαστεί τη Σιβύλλα του Ανζού κόρη του Φούλκωνος Ε΄ του Ανζού που του έδωσε προίκα την κομητεία του Μαιν ανάμεσα στη Νορμανδία και το Ανζού. Ο Φούλκων ζήτησε από τον Ερρίκο Α΄ να του δώσει πίσω την προίκα της κόρης του αλλά εκείνος το αρνήθηκε.
Ο Φούλκων σε απάντηση αρραβώνιασε τη Σιβύλλα με τον ίδιο τον Γουλιέλμο Κλίτο, του έδωσε ταυτόχρονα σαν προίκα το Μαιν. Ο Ερρίκος Α΄ κατάφερε να ακυρώσει τον γάμο τον Αύγουστο του 1124 με την αιτιολογία ότι ήταν συγγενείς. Την ίδια χρονιά είχε ξεσπάσει μια αριστοκρατική επανάσταση στη Νορμανδία εναντίον του Άγγλου βασιλιά αλλά η έλλειψη οργάνωσης μεταξύ των αρχηγών και το οργανωμένο δίκτυο του Ερρίκου Α΄ είχε σαν αποτέλεσμα την ήττα τους τον Μάρτιο του 1124. Ο Ερρίκος Α΄ ζήτησε από τον γαμπρό του αυτοκράτορα Ερρίκο Ε΄ να επιτεθεί στη Γαλλία από τα ανατολικά αλλά ο Ερρίκος πέθανε την επόμενη χρονιά (1125).
Κόμης της Φλάνδρας
Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας συνέχιζε έντονα τις προσπάθειες να αναδείξει με κάθε μέσο τον Γουλιέλμο (1127). Τον Ιανουάριο του 1127 ο Γάλλος βασιλιάς του παραχώρησε το Γαλλικό Βεξίν για να το χρησιμοποιήσει σαν βάση με στόχο να επιτεθεί στη Νορμανδία, τον πάντρεψε ταυτόχρονα με την ετεροθαλή αδελφή της βασίλισσας Ιωάννα του Μονφερά. Ο Κάρολος Α΄ της Φλάνδρας δολοφονήθηκε (2 Μαρτίου 1127), ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ επιτέθηκε στη Φλάνδρα και ανάγκασε τους τοπικούς βαρόνους να δεχτούν σαν νέο κόμη τον Γουλιέλμο Κλίτο (30 Μαρτίου 1127).
Η θέση του εξασθένισε σύντομα λόγω της ανάδειξης ενός ισχυρού του αντιπάλου του Τιερί της Αλσατίας και της υποστήριξης που είχε με χρήματα από την Αγγλία. Τον Φεβρουάριο του 1128 η Σαιντ-Ομέρ και η Γάνδη τον κήρυξαν ανεπιθύμητο, ακολούθησε η Μπρυζ τον Μάρτιο, τον Μάιο του 1128 ο Τιερί κατάφερε να αποσπάσει τη Λιλ, αφήνοντας τον Γουλιέλμο να ελέγχει μόνο τα νότια τμήματα της Φλάνδρας. Ο Γουλιέλμος ωστόσο αντεπιτέθηκε και μαζί με τους Γάλλους συμμάχους του νίκησε τον Τιερί στη "μάχη του Άξποελ" (21 Ιουνίου 1128). Ο Γοδεφρείδος Α΄ του Λουβαίν ξεκίνησε μαζί με τον Γουλιέλμο την πολιορκία του Άαλστ (12 Ιουλίου 1128) με στόχο να καταλάβουν τη Γάνδη. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας ο Γουλιέλμος Κλίτος τραυματίστηκε ελαφρά σε αψιμαχία με έναν πεζικάριο και πέθανε από μόλυνση του τραύματος (28 Ιουλίου 1128) μπροστά στον αγαπημένο του γαμπρό Ελίας του Σαιν-Σανς, δεν άφησε κανένα παιδί.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας
Astronomica
Το Astronomica είναι το τέταρτο άλμπουμ του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Crimson Glory, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Spitfire Records". Επίσης, κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD με τρία επιπλέον τραγούδια, ενώ στις 16 Ιανουαρίου 2007 η εταιρεία "Metal Mind" κυκλοφόρησε αυτή την έκδοση του άλμπουμ συμπεριλαμβάνοντας στο δεύτερο CD το ΕΡ "War of the Worlds", το οποίο περιείχε οκτώ επιπλέον κομμάτια.
Για την προώθηση του δίσκου οι Crimson Glory περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τους Kamelot και τους Evergrey, αλλά λόγω προβλημάτων ανάμεσα στα μέλη του σχήματος, διαλύθηκαν και πάλι.
Τραγούδια
1. March to Glory (Drenning, Lords, Martinez) - 3:28
4. Astronomica (Drenning, Lords, Martinez) - 4:54
5. Edge of Forever (Drenning, Lords, Martinez) - 5:47
6. Touch the Sun (Drenning, Lords, Martinez) - 5:55
7. Lucifer's Hammer (Drenning, Lords) - 4:25
9. Cyber-Christ (Drenning, Lords) - 5:14
10. Cydonia (Drenning, Lords, Martinez) - 5:47
1. Painted Skies (Live)
2. Queen of the Masquerade (Live)
3. Lost Reflection (Live)
5. Astronomica (demo)
6. Touch the Sun (demo)
7. Dragon Lady (Live)
9. Painted Skies (Live)
10. Queen of the Masquerade (Live)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Astronomica" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Crimson Glory Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Ρομπέρ Τομά
Ο Ρομπέρ Τομά γεννήθηκε στο Γκαπ της Γαλλίας (28 Σεπτεμβρίου 1927 - 3 Ιανουαρίου 1989) και ήταν συγγραφέας, ηθοποιός και κινηματογραφικός σκηνοθέτης.
Όταν ήταν 18 ετών ισχυρίστηκε ότι είχε διαβάσει κάθε έργο, που δημοσιεύθηκε στα γαλλικά από το 1900.
Τα έργα του Τομά δεν ήταν ποτέ μοντέρνα και συχνά απορρίφθηκαν από Γάλλους κριτικούς και διανοούμενους. Αλλά το κοινό του τον αγάπησε και το καλύτερο δείγμα της δουλειάς του είναι κομψό και καλά κατασκευασμένο. Είναι επίσης διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο, στην περίεργη αντιπαράθεση της έντασης και του γέλιου.
Ο Τομά πέθανε 62 ετών στο Παρίσι. Το τελευταίο έργο του πριν από το θάνατό του το 1989 είναι «Ο Κύκλωπας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Ελληνικές φορεσιές
μικρογραφία|Ελληνικές παραδοσιακές φορεσιές ([[Μουσείο Μπενάκη)]] Κάθε ελληνική φορεσιά ή καλύτερα ελληνική τοπική φορεσιά  είναι ένα σύνολο ενδυμάτων, που χαρακτηρίζει μια ομάδα ανθρώπων που ζουν μέσα στον ελληνικό χώρο. Λειτουργεί όπως κάθε ενδυμασία: ντύνει και στολίζει το κορμί, και παρουσιάζει την όψη που επιθυμεί να δώσει εκείνος που την φορά στους τρίτους, παρέχοντας στον εαυτό του σιγουριά και άνεση. Μέσα στη συντηρητική και αυστηρή κοινωνία του χωριού και της μικρής πόλης, η σιγουριά και η άνεση πετυχαίνονται με την ομοιομορφία που προσφέρει μια στολή. Η στολή βασίζεται στην παράδοση και στη συντηρητικότητα και διαφέρει ριζικά από τη μόδα που βασίζεται στην αλλαγή. Η συντηρητικότητα στη φορεσιά δημιουργεί απαγορευτικά ταμπού, αλλά και ταμπού που λειτουργούν δίνοντας μαγικές ιδιότητες σε ορισμένα της τμήματα(ποδιά, ζωνάρι, κεφαλόδεσμοι κ.α.). Τα ενδύματα μιας συντηρητικής ομάδας μορφοποιούνται κατά εποχές από την επίδραση μιας άλλης δυνατότερης ανθρώπινης ομάδας. Εξαρτώνται όμως πάντα από τα τοπικά υλικά και το εμπόριο (άστυ-ύπαιθρος, κατακτητές-υπόδουλοι).
Γενικά
Οι τοπικές φορεσιές όπως εξελίχθηκαν από το Βυζαντινή Αυτοκρατορία και πέρα, δεν έχουν καμιά σχέση με τα αρχαιοελληνικά ενδύματα. Η ουσιαστική διαφορά από το αρχαιοελληνικό, με δωρική την προέλευση, ένδυμα στο μεταβυζαντινό δημιουργείται από τη φορά του στημονιού του υφάσματος πάνω στο κορμί. Τα ενδύματα αυτά είχαν το φάρδος του υφάσματος για μάκρος και, κατά βάση, ήταν άκοπα (φαρδύς όρθιος αργαλειός), ενώ τα μεταβυζαντινά ενδύματα έχουν το μήκος του υφάσματος για μάκρος και σχηματίζονται από τη συρραφή πολλών κομματιών υφάσματος (στενός πλαγιαστός αργαλειός).
Οι ελληνικές φορεσιές έχουν τολμηρούς χρωματικούς συνδυασμούς και παρουσιάζουν συχνά μεγάλη φαντασία στον τρόπο πού φοριούνται τα διάφορα τμήματα τους και στα χίλια δύο στολίδια πού τις ποικίλλουν. Σήμερα, οι ελληνικές φορεσιές, απλοποιημένες και συχνά παρανοημένες, φοριούνται μόνο σε ορισμένα μέρη τις γιορτές και σε διάφορες τουριστικές εκδηλώσεις.
Γυναικείες φορεσιές
Οι γυναικείες φορεσιές του τόπου μας ανήκουν ουσιαστικά σε δύο μεγάλες ομάδες. Σ' εκείνη με καθαρή βυζαντινή την προέλευση (ανάπτυξη τής δαλματικής) και σ' εκείνη πού οι βυζαντινές ρίζες συγχωνεύονται με τα ενδύματα τής δυτικής Αναγέννησης (φουστάνι).
Σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση της λαογράφου Αγγελικής Χατζημιχάλη οι γυναικείες φορεσιές χωρίζονται και σε τρεις κατηγορίες:
Τα γυναικεία τοπικά ενδύματα στον ελληνικό χώρο άρχισαν ν' αλλάζουν ριζικά με τη συνεχή εισβολή του κατά καιρούς δυτικού «συρμού» (μόδα), στην περίοδο αυτή αρχικά με τις ξενοφερμένες βασίλισσες (Αμαλία, Όλγα, Σοφία) και σε συνέχεια με τη συνεχή επαφή τής μικρής πόλης με την πρωτεύουσα και του χωριού με τη μικρή πόλη. Σημαντικές αλλαγές στις γυναικείες φορεσιές επέφερε και η μακρά περίοδος της Τουρκοκρατίας και η έλλειψη οικονομικών πόρων και πρώτων υλών που αυτή επέφερε.
Οι φορεσιές με το σιγκούνι
Οι φορεσιές με το σιγκούνι που κατέγραψε η Αγγελική Χατζημιχάλη είναι:
Οι φορεσιές με το καβάδι
Οι φορεσιές με το καβάδι που κατέγραψε η Αγγελική Χατζημιχάλη είναι:
Η φορεσιά αποτελούταν από φαρδιές, μακριές βράκες εσωτερικά, που φαίνονταν κάτω από το ποκάμισο. Το ποκάμισο ήταν μεταξωτό με μακριά, πλατιά μανίκια και είχε στολισμένο το άνοιγμα της τραχηλιάς και τα μανίκια με μεταξωτές και χρυσές μπιμπίλιες. Πάνω από το ποκάμισο τοποθετούσαν το μεταξωτό, ριγωτό συνήθως αντερί με τα μακριά μανίκια. Τα αντεριά ήταν στολισμένα στο μπροστινό άνοιγμα ως κάτω, και στα μανίκια με μεταξωτά κορδονάκια και γαϊτάνια. Γύρω από τη μέση, πάνω από το ποκάμισο και το αντερί έδεναν ένα μεγάλο μεταξωτό μαντήλι, τριγωνικά διπλωμένο, τον τσεβρέ. Το χειμώνα, οι νύφες και οι νιόπαντρες γυναίκες φορούσαν πάνω από το αντερί ένα γιλέκι, το μεϊντάνι. Το μεϊντάνι ήταν τσόχινο φοδραρισμένο με γούνα, τη μηλωτή. Τις καθημερινές φορούσαν ίδιο γιλέκο χαμηλότερης ποιότητας σε ύφασμα, με μηλωτή, το κοντογούνι.
Στις γιορτές φορούσαν πάνω από το αντερί, το μακρύ τσόχινο τζουμπέ φοδραρισμένο με σαμουρόγουνα ή κακουμόγουνα, που φαινόταν στο κατακόρυφο άνοιγμα μπροστά και στα κοντά ως τον αγκώνα μανίκια του.
Η συγκεκριμένη φορεσιά πήρε την ονομασία της από το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής, την Επισκοπή. Μοιάζει αρκετά με τη φορεσιά της Βεργίνας Βέροιας και του Ρουμλουκιού. Είναι ίσως από τις λίγες γνωστές φορεσιές που οι γυναίκες ύφαιναν ολομόναχες, με εξαίρεση το κέντημα που κοσμούσε το νυφικό καβάδι, το οποίο αγόραζαν έτοιμο.
Τα μέρη της ενδυμασίας
Οι περισσότερες φορεσιές αποτελούνται από:
Γενικά
Μέσα στο πλήθος των έντυπων εικόνων με ελληνικά θέματα, που ήδη από τα τέλη του 15ου αι. άρχισαν να κοσμούν τις διάφορες ευρωπαϊκές περιηγητικές εκδόσεις, οι απεικονίσεις ελληνικών φορεσιών κατέχουν ξεχωριστή θέση. Σε πολλά κείμενα των περιηγητών, ήδη από πολύ παλιά, προβάλλεται η εντύπωση που προκαλούσαν οι γυναικείες κυρίως φορεσιές με τα στολίδια, τα κεντήματα αλλά και ορισμένες ιδιομορφίες τους, που ξένιζαν τους Ευρωπαίους οι οποίοι «έπιαναν» στα νησιά αυτά, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς την Ανατολή.
Το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον για τα ελληνικά κοστούμια εγγράφεται βέβαια —κυρίως σε ότι αφορά τα παλιότερα χρόνια— στο γενικότερο ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για τα ανατολίτικα κοστούμια, που γοήτευαν με τη μεγαλοπρέπεια, τη χλιδή, τα λαμπρά χρώματα και τον πλούτο των στολιδιών τους. Το ενδιαφέρον αυτό αποτελεί παράλληλα μιαν ακόμη εκδήλωση της διάχυτης περιέργειας που χαρακτηρίζει τον Ευρωπαίο από την Αναγέννηση και μετά, και της τάσης του να γνωρίσει από κοντά τις μακρινές, «ξένες» χώρες.
Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια καταγραφής ανατολίτικων κοστουμιών εμφανίζονται ελληνικές φορεσιές, κυρίως των νησιών που αποτελούσαν απαραίτητους σταθμούς για τους Ευρωπαίους στα ταξίδια τους για την Ανατολή. Έτσι, φορεσιές των Κυκλάδων και των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου (ιδιαίτερα η χιώτικη, που ήταν φημισμένη για τα πλούσια υφάσματα, τα κεντήματα και τα στολίδια της) επανέρχονται σταθερά, ήδη από πολύ παλιά, σε εκδόσεις με αναφορά στον ελληνικό χώρο, οι οποίες πληθαίνουν όσο περνούν τα χρόνια. Μέσα στον 18ο αι. συναντάμε ελληνικές φορεσιές σχεδιασμένες από γνωστούς τότε ζωγράφους, με κορυφαία περίπτωση τον Francois Boucher.
Τάσεις
Η δεύτερη τάση ρίχνει το βάρος στον άνθρωπο-φορέα της ενδυμασίας, που απεικονίζεται ενταγμένος στο περιβάλλον του, συχνά σε μια δηλωτική-χαρακτηριστική δραστηριότητα ή σε στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής ή ακόμη και σε κάποιες ξεχωριστές εκδηλώσεις του μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο (όπως σε σκηνές γάμου, χορούς κτλ.).
Προβλήματα
Το γεγονός της αντιγραφής από προγενέστερα ή και σύγχρονα πρότυπα περιηγητικών εκδόσεων αποτελούσε πολύ συνηθισμένο φαινόμενο και στον τομέα των ενδυμασιών, με αποτέλεσμα να έχουμε και στο πεδίο αυτό στερεότυπες αλλά και αναχρονιστικές εικόνες που αναπαράγουν εικονογραφικά παλαιότερους τύπους φορεσιών ή κάποια εξαρτήματα τους.
Η αντιγραφή όμως δεν ακολουθεί πάντα το πρότυπο με ακρίβεια. Πολύ συχνά ο σχεδιαστής (ή και ο χαράκτης) επεμβαίνει παραποιώντας και αλλοιώνοντας το δεδομένο θέμα. Ακόμη και στις διαδοχικές εκδόσεις του ίδιου περιηγητικού έργου, επισημαίνονται κάποιες διαφοροποιήσεις.
Το πρόβλημα της ελεύθερης αντιγραφής παρουσιάζεται πιο οξύ στην περιοχή της ενδυμασίας, καθώς αποτελεί ένα εικαστικό θέμα ιδιαίτερα ευάλωτο στην επίδραση των εκάστοτε καλλιτεχνικών ρευμάτων και, γενικότερα, της τρέχουσας αισθητικής στις χώρες όπου γεννιούνται οι εικόνες αυτές. Όταν μάλιστα συμβαίνει ο σχεδιαστής της εικόνας να είναι ένας δόκιμος καλλιτέχνης με καταξιωμένο προσωπικό ύφος, τότε οι κίνδυνοι μιας δραστικής επέμβασης στη μεταφορά του προτύπου είναι μεγαλύτεροι. Επίσης σε πολλές περιπτώσεις ο σχεδιαστής βασιζόταν σε προφορικές υποδείξεις και περιγραφές του περιηγητή ή σε κάποιο πρόχειρο, γρήγορο και συνακόλουθα ελλειπτικά δουλεμένο σκίτσο του. Οι συνθήκες αυτές, όπως είναι φυσικό, άφηναν ευρύ πεδίο δράσης στη φαντασία.
Άλλοτε πάλι συμβαίνει ο σχεδιαστής να δανείζεται στοιχεία από δύο φορεσιές και να τα συνδυάζει σε μία.
Αλλά και στο επίπεδο της χάραξης, υπήρχαν κάποιοι κίνδυνοι σε ότι αφορά την ακριβή απόδοση του προτύπου εξαιτίας των δεσμεύσεων που επέβαλε ή, αντίθετα, των δυνατοτήτων που παρείχε στον χαράκτη το χαρακτικό ιδίωμα που χρησιμοποιούσαν σε κάθε περίπτωση. Η ξυλογραφία με την αδρότητα της «γραφής» της έδινε ένα πιο λιτό και άρα πιο συνοπτικό αποτέλεσμα, ενώ η χαλκογραφία με τον πλούτο και την ποικιλία των χαράξεων, την πολλαπλότητα των τόνων, τη φωτοσκίαση, μπορούσε να αναδείξει τις λεπτομέρειες, τα στολίδια και τα άλλα διακοσμητικά στοιχεία της γυναικείας φορεσιάς, καθώς και τις λεπτές πτυχώσεις και τη διαφοροποίηση των υφασμάτων που συναπαρτίζουν μια ενδυμασία, γεννώντας έτσι πιο πλούσιες και πιο ελκυστικές εικόνες, εικόνες που βέβαια μπορούσαν ν' ανταποκριθούν καλύτερα στην πραγματικότητα της κάθε φορεσιάς.
Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει στη δημιουργία παραπειστικών εικόνων είναι ο επιχρωματισμός των φορεσιών. Τα λαμπρά χρώματα των τούρκικων κοστουμιών παρέσυραν συχνά σε χρωματικές αυθαιρεσίες στις ελληνικές φορεσιές.
Ένα ακόμη στοιχείο που θα πρέπει να λαμβάνεται πάντα υπόψη κατά την εξέταση των απεικονίσεων των ελληνικών ενδυμασιών είναι η αυθαίρετη απόδοση και χαρακτηρισμός μιας φορεσιάς. Με στόχο δηλαδή την κάλυψη ορισμένων κενών ή και τον εμπλουτισμό της έκδοσης, χρησιμοποιούσαν φορεσιές άλλων τόπων, με αλλαγή βέβαια στον τίτλο της εικόνας, με αποτέλεσμα η φορεσιά μεταφερόταν αυτούσια ή με κάποιες παραλλαγές.
Πηγές
* Φορεσιες
Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ
Ο Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ, γαλλ.: Roussel de Bailleul, αγγλ.: Ράσελ Μπάλιολ (απεβ. 1077) ήταν Νορμανδός τυχοδιώκτης (ή εξόριστος), που ταξίδεψε στη Ρωμανία και εκεί εργάστηκε ως στρατιωτικός και διοικητής σώματος ανδρών από τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ΄ (β. 1068-71). Είναι επίσης γνωστός στα λατινικά ως Ursellus de Ballione ή Roscelin (Roskelin) de Baieul, ενώ η Άννα Κομνηνή τον αποκαλεί Ουρσέλιο. Σε σφραγίδα του αναγράφεται ως Φραγκόπουλος (i.e. Φράγκος).
Βιογραφία
Ο Ρουσέλ ήταν πιθανώς Φράγκος, αλλά σίγουρα περιπλανήθηκε με τους Νορμανδούς της Απουλίας στην Ιταλία, εγκαταστάθηκε στο Τέρρα ντι Οτράντο και υπηρέτησε υπό τον Ρογήρο των Ωτβίλ στη Σικελία. Σύμφωνα με τον Γκοφρέντο Μαλατέρρα (ιστορικό του 11ου αι.), ο Ρουσέλ διακρίθηκε για τη γενναιότητά του στη μάχη του Τσεράμι, όπου παρότρυνε τον κόμη Ρογήρο να καταδιώξει τους Σαρακηνούς, που διέφευγαν. Εκτός από αυτή τη σύντομη αναφορά του Μαλατέρρα, η Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής είναι η κύρια πηγή για τον Ρουσέλ.
Ήταν παρών στην εκστρατεία του Μάντζικερτ το 1071, αλλά δεν συμμετείχε στη μάχη, καθώς είχε προηγουμένως αποσταλεί από τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ΄ στο Κλιάτ για τροφή και λεηλασία. Μετά το καταστροφικό αποτέλεσμα της μάχης, κρατήθηκε σε Αυτοκρατορική υπηρεσία, καθώς το Κράτος χρειαζόταν καλούς στρατηγούς και στάλθηκε ξανά στη Μικρά Ασία με δύναμη 3.000 Γαλλο-Νορμανδικών βαρέων ιππέων. Εκεί ο Ρουσέλ κατέκτησε κάποια περιοχή στη Γαλατία και την ανακήρυξε ανεξάρτητο κράτος το 1073 με τον εαυτό του ως πρίγκιπα, ακολουθώντας το παράδειγμα που έθεσαν οι συμπατριώτες του Νορμανδοί στη Νότια Ιταλία. Πρωτεύουσά του ήταν η Άγκυρα. Νίκησε τον καίσαρα Ιωάννη Δούκα και λεηλάτησε τη Χρυσόπολη, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη. Υποστήριξε ακόμη και έναν υποψήφιο σφετεριστή, αλλά επειδή κατείχε εδάφη που επίσημα είχαν κατακτήσει οι Σελτζούκοι, ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Ζ΄ έπεισε τον Σελτζούκο πολέμαρχο Τουτούς Α΄ να απομακρύνει τον Ρουσέλ. Τόσο ο Δούκας όσο και ο Ρουσέλ ηττήθηκαν και συνελήφθησαν από τις τουρκικές δυνάμεις, αλλά ευτυχώς για τον Ρουσέλ η σύζυγός του μπόρεσε να πληρώσει τα λύτρα που ζήτησαν οι Τούρκοι. Αυτό επέτρεψε στον Ρουσέλ να επιστρέψει στην Αμάσεια, όπου ο λαός τον αγαπούσε τόσο, που ο Ρουσέλ έκανε τον εαυτό του αδιαμφισβήτητο κυβερνήτη. Όμως εγκαταλείφθηκε από τον λαό μέσω ενός τεχνάσματος τού Αλεξίου Κομνηνού (1074), τότε στρατηγού και μετέπειτα Αυτοκράτορα.
Το 1077 απελευθερώθηκε (ένεκα λύτρων) από φυλακή της Κωνσταντινούπολης, για να οδηγήσει ένα τάγμα εναντίον του επαναστάτη Νικηφόρου Βοτανιάτη. Τον νίκησε με ευχέρεια, αλλά μετά αυτομόλησε και τον ακολούθησε. Ο Αυτοκράτορας κάλεσε ξανά τους Σελτζούκους, που τον νίκησαν και τον συνέλαβαν στη Νικομήδεια. Παραδόθηκε στους Ρωμαίους και εκτελέστηκε.
Γαμετογένεση
Γαμετογένεση ονομάζεται η παραγωγή απλοειδών γεννητικών κυττάρων (γαμετών), δηλαδή ωαρίων και σπερματοζωαρίων σε οργανισμούς που αναπαράγονται αμφιγονικά. Οι γαμέτες παράγονται από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα τα οποία δημιουργούνται κατά την δεύτερη εβδομάδα ανάπτυξης του εμβρύου στην επιβλάστη, και μετακινούνται τις επόμενες δύο εβδομάδες προς τον λεκιθικό ασκό. Κατά την τέταρτη εβδομάδα, τα αρχέγονα αυτά κύτταρα επιστρέφουν στο σώμα του αναπτυσσόμενου εμβρύου για να καταλήξουν στις γονάδες (ωοθήκη ή όρχεις). Με μιτωτικές διαιρέσεις αυξάνουν τον αριθμό τους ενώ μετατρέπονται σε γαμέτες μέσω της διαδικασίας της γαμετογένεσης η οποία περιλαμβάνει την διαδικασία της μείωσης και της κυτταρικής διαφοροποίησης.
Ωογένεση
Η διαδικασία του σχηματισμού των ωαρίων ονομάζεται ωογένεση. Η ωρίμανση των ωαρίων ξεκινά πριν την γέννηση του θηλυκού ατόμου, ενώ είναι ακόμη έμβρυο. Με την επιστροφή των αρχέγονων γεννητικών κυττάρων στην θηλυκή γονάδα (ωοθήκη) κατά την 4η εβδομάδα κύησης, τα κύτταρα αυτά ξεκινούν μιτωτικές διαιρέσεις και μετατρέπονται σε πρωτοταγή ωοκύτταρα (primary oocytes). O αριθμός των πρωτοταγών ωοκυττάρων θα αυξηθεί σε 7 εκατομμύρια κύτταρα κατά τον 4ο μήνα και θα μειωθεί στα 1-2 εκατομμύρια κατά την γέννηση. Αρκετά από αυτά τα ωογόνια θα εισέλθουν στην μείωση Ι, όμως θα σταματήσουν κατά το στάδιο της πρόφασης Ι. Στον άνθρωπο η παραγωγή ωοκυττάρων ολοκληρώνεται στον έβδομο μήνα της κύησης και τα πρωτοταγή ωοκύτταρα παραμένουν σε αδράνεια μέχρι την εφηβεία. Μετά το πέρας της εφηβείας, θα ολοκληρωθεί η πρώτη μειωτική διαίρεση και θα σχηματιστούν δευτεροταγή ωοκύτταρα (secondary oocytes). Το ωοκύτταρο ονομάζεται πρωτοταγές ωοκύτταρο μέχρι την ολοκλήρωση της πρώτης μειωτικής διαίρεσής του και δευτερογενές ωοκύτταρο μέχρι την ολοκλήρωση της δεύτερης μειωτικής διαίρεσής του. H δεύτερη μειωτική διαίρεση θα ξεκινήσει μετά την ρήξη του ωοθυλακίου αλλά θα σταματήσει στο στάδιο της μετάφασης ΙΙ και θα ολοκληρωθεί μόνο εάν διεισδύσει ένα σπερματοζωάριο σε μια πιθανή γονιμοποίηση.
Σπερματογένεση
Η σπερματογένεση ξεκινά στην εφηβεία, στα σπερματικά σωληνάρια του όρχι. Τα μιτωτικά γαμετικά κύτταρα του όρχεως ονομάζονται σπερματογόνια. Μετά την ήβη, τα διάμεσα κύτταρα διεγείρουν τα σπερματογόνια για να πολλαπλασιαστούν, και ορισμένα από αυτά γίνονται πρωτοταγή σπερματοκύτταρα ύστερα από την τελευταία μιτωτική διαίρεση. Αυτά θα υποστούν την πρώτη μειωτική διαίρεση για να γίνουν δευτεροταγή σπερματοκύτταρα και μετά και την δεύτερη μειωτική διαίρεση θα γίνουν απλοειδείς σπερματίδες, οι οποίες θα ωριμάσουν και θα διαφοροποιηθούν σε σπερματοζωάρια.
Πηγές
Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα Κατηγορία:Γενετική Κατηγορία:Αναπτυξιακή βιολογία
Επτάεδρο
200px|μικρογραφία|δεξιά|Το [[τετραημιεξάεδρο είναι ένα παράδειγμα επταέδρου.]] Στη στερεομετρία, επτάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει επτά έδρες. Υπάρχουν πολυάριθμα τοπολογικώς σαφή επτάεδρα και ούτε ένα από αυτά είναι κανονικό πολύεδρο, έτσι η ονομασία κανονικό επτάεδρο είναι διφορούμενη.
Τοπολογικοί τύποι
Το επτάεδρο έχει έναν εκπληκτικό αριθμό διάφορων βασικών μορφών και τοπολογιών. Τα πιο γνωστά επτάεδρα είναι ίσως η εξαγωνική πυραμίδα και το πενταγωνικό πρίσμα. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το τετραημιεξάεδρο, του οποίου οι επτά έδρες είναι ισόπλευρα τρίγωνα που σχηματίζουν ένα υποτυπώδες προβολικό επίπεδο.
Κυρτά επτάεδρα
Υπάρχουν 34 τοπολογικώς διακριτά κυρτά επτάεδρα που έχουν τουλάχιστον 10 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους, τα οποία μπορούν να διαιρεθούν σε υποομάδες των 2, 8, 11, 8 και 5, με 6 έως 10 κορυφές αντίστοιχα. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.
Ένα παράδειγμα του κάθε τύπου απεικονίζεται παρακάτω, μαζί με τον αριθμό των ακμών σε κάθε μία από τις έδρες του. Οι εικόνες ταξινομήθηκαν με φθίνουσα σειρά πρώτα των υπαρχόντων έξι πλευρικών εδρών, εν συνεχεία των πέντε και ούτω καθεξής:
Οσόεδρο
120px|μικρογραφία|δεξιά|Οσόεδρο {2,7} Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με δέκα έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται επταγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,7}. Το επταγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 7 ακμές και 7 έδρες (δίγωνα).
Πηγές
Κατηγορία:Πολύεδρα
Λαζαρέτο Κέρκυρας
thumb|right|Το Λαζαρέτο Η νησίδα Λαζαρέτο (παλαιότερα γνωστή και ως Άγιος Δημήτριος) είναι ακατοίκητη και βρίσκεται απέναντι από την περιοχή Κοντόκαλι-Γουβιών της Κέρκυρας. Απέχει 2,5 ναυτικά μίλια από την ακτή και έχει έκταση 70,82 στρέμματα.
Για το όνομά της υπάρχουν δύο απόψεις. Κατά την πρώτη, σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία τα οποία βρίσκονται στα ιστορικά αρχεία της Κέρκυρας, οφείλεται στο γεγονός ότι στη νησίδα υπήρχε κτισμένη εκκλησία η οποία ήταν αφιερωμένη στην Παναγία της Ναζαρέτ (La Nazaret, όπως ονομαζόταν στα Λατινικά). Από το Λα Ναζαρέτ προήλθε η παραφθορά Λαζαρέτο, που είναι το σημερινό όνομα της νησίδας. Τα ερείπια της εκκλησίας υπάρχουν ακόμα εκεί. Η δεύτερη άποψη θέλει το όνομα να προέρχεται από λοιμοκαθαρτήριο (lazaretto, λαζαρέττο) που υπήρχε στο νησί.
Στη διάρκεια της Ενετικής κτήσης του νησιού, στις αρχές του 16ου αιώνα κατασκευάστηκε ένα μοναστήρι και αργότερα ένα λεπροκομείο.
Στη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής ίδρυσαν στη νησίδα στρατόπεδο συγκέντρωσης για τους αιχμάλωτους της Εθνικής Αντίστασης. Σήμερα σώζονται το διώροφο κτίριο που χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο των Ιταλικών δυνάμεων, μία μικρή εκκλησία και ο τοίχος όπου εκτελούσαν τους καταδικασμένους σε θάνατο.
Μετά την Απελευθέρωση και κατά την περίοδο 1946 με 1954, το Λαζαρέτο χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εκτέλεσης θανατοποινιτών έγκλειστων στις Φυλακές Κέρκυρας. Καταδικασθέντες με την εσχάτη των ποινών πολιτικοί κρατούμενοι, βασικά Κομμουνιστές, καθώς και ορισμένοι ποινικοί, τυφεκίσθησαν από αποσπάσματα της τότε Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού Κέρκυρας και τοποθετήθηκαν σε ανώνυμους τάφους. Ο εξακριβωμένος ληξιαρχικά αριθμός εκτελεσμένων πολιτικών κρατούμενων μεταξύ 1947 και 1949 ανέρχεται σε 111, όλοι άνδρες, με μέσο όρο ηλικίας κάτω των 30 ετών και το 80% από 19 έως 34. Συγγενείς θυμάτων πάντως κάνουν λόγο για περίπου 200, όντες αρκετοί όσοι καταδικάζονταν με αποφάσεις Εκτάκτων Στρατοδικείων. Πρώτος κατεγραμμένος το διάστημα αυτό είναι ο 23χρονος Πολύβιος Κολοβός το Μάιο του 1947, ενώ μέχρι το Μάιο του 1948 θανατώθηκαν ακόμη 66 (τουλάχιστον). Έχουν εξακριβωθεί 13 εκτελέσεις (μία ή δύο το μήνα), σχεδόν πάντα ομαδικές με αφετηρία 6 Κρητικών και αποκορύφωμα τους 15 στη δεύτερη του Μαρτίου. Δύο απεργίες πείνας των φυλακισμένων της Κέρκυρας, φέρονται αιτία για τη δραστική μείωση του αριθμού θυμάτων σε 7 κατά το επόμενο 8μηνο. Η επιμήκυνση, όμως, της διάρκειας του Εμφυλίου, οι προσωρινές αποτυχίες του Εθνικού Στρατού από τον ΔΣΕ και το ζήτημα της αποστολής παιδιών εκτός Ελλάδας εκ μέρους της Κυβέρνησης του Βουνού, πιθανότατα επέφεραν από το Φεβρουάριο του 1949 τη νέα κλιμάκωση του ρυθμού εκτελέσεων. Σε 7 μήνες διενεργήθηκαν εξακριβωμένα 13, συχνότερες αλλά σίγουρα λιγότερο μαζικές (ή και ατομικές) από εκείνες του 1948, γεγονός που ίσως σχετίζεται με μία τρίτη και μεγαλύτερη απεργία πείνας. Ούτε πάντως αυτή, ούτε τα αναμενόμενα έκβαση και πέρας των εχθροπραξιών, απέτρεψαν σε ένα σύνολο (τουλάχιστον) 37 θανάτων του δεύτερου "κύματος", οι 13 να σημειωθούν κατά το τελευταίο 40ήμερο — οι δε 9 έπειτα και την υποχώρηση του ΔΣΕ από το ελληνικό έδαφος και άρα την ουσιαστική λήξη του πολέμου περί τις 29 με 30 Αυγούστου. Ο πολιτικός κρατούμενος Θεοφάνης Γιάννου, 35 χρονών, αναφέρεται ως το 111ο θύμα της εμφυλιακής περιόδου στη νησίδα, κατόπιν ατομικού τυφεκισμού στις 29 Σεπτεμβρίου 1949. Μία 5ετία αργότερα, ακολούθησε ένας ακόμη καταδικασμένος για παράβαση του Αναγκαστικού Νόμου 375, ο Ιωάννης Μαριώλης (27) στις 16 Νοεμβρίου 1954. Μέχρι και σήμερα είναι ορατός ο τοίχος των εκτελέσεων, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον εναπομείναντα σωζόμενο της ερειπωμένης πλέον εκκλησίας Παναγία της Ναζαρέτ.
Κατανομή της εκτέλεσης των 112 εξακριβωμένων κρατούμενων στο Λαζαρέτο ανά μήνα του Εμφυλίου (από τη θέσπιση του Γ' Ψηφίσματος, Ιούνιος 1946) . Πηγή:
Το 1978 και σε εκπλήρωση της ευχής/υπόσχεσης "λίγα λουλούδια -όποιος από μας ζήσει- να φέρει στους τάφους μας", 38 συγγενείς και πρώην συγκρατούμενοι θυμάτων επισκέφθηκαν για πρώτη φορά το Λαζαρέτο. Το 1983 συνέστησαν το ομώνυμο σωματείο μνήμης, με ενέργειες του οποίου κατέστη δυνατή για το χώρο η προστασία του ιστορικού χαρακτήρα και φυσικού του περιβάλλοντος, εν τέλει δε η ανακήρυξη σε ιστορικά διατηρητέος. Επιτεύχθηκε η μεταφορά των αρμοδιοτήτων επί της νησίδας από την Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού ΕΟΤ στο Δήμο Κερκυραίων, η ματαίωση εγκατάστασης μονάδων πετρελαιοδεξαμενών και βιολογικού καθαρισμού σε αυτή και η διευθέτηση των τόπων εκτέλεσης και ταφής. Το 1992 χαρακτηρίστηκε ως ιστορικός χώρος υπό ειδική κρατική προστασία, όντας μνημείο αφενός ιατρικής ιστορίας, αφετέρου Εθνικής Αντίστασης αλλά και Εθνικής Συμφιλίωσης. Στη συνέχεια με το άρθρο 36 του Ν.4049/2012 (ΦΕΚΑ 35/23-02-2012) μεταβιβάσθηκε η πλήρη κυριότητα νομή και κατοχή επί της νησίδας στο Δήμο Κερκυραίων.
Νέναντ Κρίστιτσιτς
Ο Νέναντ Κρστίτσιτς (σερβικά: Nenad Krstičić, γεννημένος στις 3 Ιουλίου 1990) είναι Σέρβος διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Ερυθρό Αστέρα.
Λαζαρέτο Κέρκυρας
Σήμερα η νησίδα αποτελεί τόπο μνήμης των εκτελεσμένων πολιτικών κρατούμενων, στον οποίο διάφορες οργανώσεις πραγματοποιούν μνημόσυνο και προσκύνημα, ενώ υπεύθυνες για τη διαχείρισή του παραμένουν οι δημοτικές αρχές της ακριτικής πρωτεύουσας. Από κοινού αυτές με το σωματείο, τελούν κατά το δεύτερο 15θήμερο του Οκτωβρίου, πιθανότερο χρονικό σημείο αναστολής των εκτελέσεων (17 του μηνός η επίσημη λήξη του Εμφυλίου, 1949), την ετήσια εκδήλωση τιμής και σεβασμού προς τα θύματα.
Νέναντ Κρίστιτσιτς
Πρώιμη σταδιοδρομία και διάγνωση καρκίνου
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ΟΦΚ Βελιγραδίου. Την 1η Σεπτεμβρίου 2008, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σαμπντόρια, ύστερα από την επιμονή του Τζουζέπε Μαρότα, ο οποίος πίστευε ότι ο 17χρονος ήταν ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες που είχε φέρει ποτέ στο σύλλογο. Εντάχθηκε στην ομάδα νέων, με την οποία αγωνίστηκε στο τουρνουά νέων Τορνέο ντι Βιαρέτζο (Torneo di Viareggio). Το Νοέμβριο του 2008 αποκόμισε έναν τραυματισμό στο γόνατο και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για να αποκαταστήσει το πρόβλημα στο μηνίσκο. Κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας του, το Δεκέμβριο του 2008, παρουσιάστηκαν στομαχικά προβλήματα και, ενώ η αρχική διάγνωση μιλούσε για παγκρεατίτιδα, το αποτέλεσμα της ιστολογικής εξέτασης που είχαν διεξαγάγει οι γιατροί στην Ιταλία έδειξε πως έπασχε από μια σπάνια και επιθετική κακοήθη αιματολογική νόσο, το λέμφωμα του Μπέρκετ. Κατόπιν τούτου τον κάλεσαν εσπευσμένα πίσω στην Ιταλία (βρισκόταν για ολιγοήμερες διακοπές στην πατρίδα του) με σκοπό να αρχίσει αμέσως θεραπεία και φέρεται να του είπαν πως χωρίς άμεση θεραπεία είχε 48 ώρες ζωής. Ευτυχώς η άμεση υποβολή σε θεραπεία κατάφερε να αναστρέψει την ανάπτυξη του καρκίνου και ο Κρίστιτσιτς έζησε και συνέχισε να παίζει ποδόσφαιρο, αν και η περιπέτεια αυτή έφερε μεγάλο πισωγύρισμα στη σταδιοδρομία του. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για τρεις μήνες και κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του έχασε 25 κιλά. Τελικά, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Σαμπντόρια σε έναν αγώνα του Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Ντεμπρέτσενι στις 16 Δεκεμβρίου 2010. Στις 2 Δεκεμβρίου 2012 σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Σαμπντόρια εναντίον της Φιορεντίνα. Τραυματίστηκε στον αστράγαλο (ρήξη συνδέσμων αριστερής ποδοκνημικής) στις 14 Απριλίου στο τοπικό ντέρμπι με την Τζένοα, χάνοντας όλη την υπόλοιπη σεζόν.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2015 μετακινήθηκε με δανεισμό στη Μπολόνια, ωστόσο τραυματίστηκε στο δεξί γόνατο στις 2 Μαρτίου, μένοντας εκτός δράσης για περίπου ενάμιση μήνα. Το συμβόλαιο του με τη Σαμπντόρια ολοκληρώθηκε στις 18 Ιουλίου 2016.
Ντεπορτίβο Αλαβές
Στις 25 Ιουλίου 2016 αποκτήθηκε με ελεύθερη μεταγραφή από την ισπανική Ντεπορτίβο Αλαβές. Ο συμπατριώτης του Αλεξάνταρ Κατάι, ο οποίος είχε επίσης διαγνωστεί με σοβαρή ασθένεια νωρίτερα στη σταδιοδρομία του, υπέγραψε στην Αλαβές αργότερα το ίδιο καλοκαίρι και οι δύο τους έγιναν συμπαίχτες στη μεσαία γραμμή.
Ερυθρός Αστέρας
Στις 23 Αυγούστου 2017 εντάχθηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου υπογράφοντας διετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στο ντέρμπι εναντίον της Παρτίζαν στις 27 Αυγούστου 2017. Στις 3 Μαρτίου 2018 σημείωσε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο στη νίκη με 2–1 επί της Βόζντοβατς. Οκτώ ημέρες αργότερα σκόραρε πάλι στην ισοπαλία 1–1 με την Νάπρεντακ.
Επιστροφή στον Ερυθρό Αστέρα
Στις 1 Ιουλίου 2021 ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον Ερυθρό Αστέρα με τριετές συμβόλαιο, αφού βρέθηκε η λύση για αποδέσμευση από την ΑΕΚ με την οποία είχε συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι του 2022, ικανοποιώντας την επιθυμία του 31χρονου Σέρβου να κλείσει την καριέρα του στην πατρίδα του και την ομάδα της καρδιάς του.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Σερβίας στις 6 Φεβρουαρίου 2013, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Κύπρου, σε ηλικία 22 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Πρόγραμμα Διαύγεια
thumb|228x228px|Το λογότυπο της Διαύγειας Το Πρόγραμμα Διαύγεια ή Πρόγραμμα Δι@ύγεια δημιουργήθηκε με το νόμο 3861/2010 και αποσκοπεί στη δημοσίευση στο διαδίκτυο, σε ένα κεντρικό ιστότοπο, αποφάσεων των Κυβερνητικών Οργάνων και της Διοίκησης. Υποχρέωση δημοσίευσης έχουν τα Κυβερνητικά Όργανα, οι φορείς του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα και οι Ανεξάρτητες Αρχές, όπως και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ βαθμού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Σύνταγμα του Λουξεμβούργου
Το Σύνταγμα του Λουξεμβούργου είναι η ανώτερη μορφή νομοθεσίας του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Υιοθετήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1868, παρότι αποτελεί τεχνική τροποποίηση του πρώτου συντάγματος του Δουκάτου, που ίσχυε από την 1η Ιανουαρίου 1842.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Λουξεμβούργου Λουξεμβουργο
Σούζαν Κρούμινς
Η Σούζαν Κρούμινς (γεννημένη Σούζαν Κάικεν στις 8 Ιουλίου 1986) είναι Ολλανδή αθλήτρια του στίβου που εξειδικεύεται στα 5000 και στα 10,000 μέτρα.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 πήρε την 8η θέση στα 5000 μέτρα και την 14η θέση στα 10,000 μέτρα.
Παραπομπές
Η
Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Λουκάς Γκαλαμέλος
Ο Λουκάς Γκαλαμέλος (γεν. Λεβαδειά 26 Ιουνίου 1977) ηταν εν ενεργεία ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του μεσοεπιθετικού, με πολυετή καριέρα στις Εθνικές κατηγορίες και τις μικρές εθνικές ομάδες. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την ερασιτεχνική ομάδα της Αγίας Τριάδας Βοιωτίας από όπου, σε ηλικία 17 ετών μετεγγράφηκε στον Λεβαδειακό. Στις 23 Απριλίου του 1994 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στην Α΄ Εθνική κατηγορία.
Κατά σειρά, έχει παίξει στους εξής συλλόγους: Λεβαδειακό σε (Α΄ και Β΄ Εθνική), Πανηλειακό (2 φορές), Παναιγιάλειο , Καλλιθέα, Α.Ο. Μυκόνου, Οπούντιο Μαρτίνου , Αστέρα Ιτέας , έχοντας πολλές επαγγελματικές συμμετοχές. Τα τελευταία χρόνια αποτελεί στέλεχος του Παρνασσού Αράχωβας. Έχει συμμετάσχει σε όλες τις Εθνικές Ομάδες, από Παίδων έως και Εθνική Ελπίδων, με την οποία κατέκτησε την 2η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού
975
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 975 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Η δεύτερη εκστρατεία του Βυζαντινού αυτοκράτορα, Ιωάννη Τσιμισκή στη Συρία. Εκεί κατέστρεψε ολοκληρωτικά τα κράτη των Μουσουλμάνων στη Συρία και το Ισραήλ, βρήκε τα σανδάλια του Ιησού Χριστού καθώς και τις τρίχες της κόμης του Ιωάννη του Βαπτιστή. Ο Ιωάννης Τσιμισκής έφτασε μέχρι έξω από την Τρίπολη Λιβάνου και κατέστρεψε επίσης το χαλιφάτο του Μουιζ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γλυκέριος
Ο Γλυκέριος (λατ: Glycerius, 430 - μετά το 480) ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 473 έως το 474. Μετά τον θάνατο του Ολύβριου το 472 και μετά από ένα τετράμηνο μεσοβασιλείας, ο Γλυκέριος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στις 3 ή 5 Μαρτίου του 473. Πολύ λίγα από τα γεγονότα της βασιλείας του είναι γνωστά, εκτός από το ότι απώθησε την εισβολή των Οστρογότθων, οι οποίοι προσπάθησαν να εισβάλουν στην Ιταλία, και τους εξέτρεψε στη Γαλατία. Ο Γλυκέριος δεν αναγνωρίστηκε από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ και αντ' αυτού ορίστηκε ως αυτοκράτορας ο Ιούλιος Νέπως, τον οποίο ο Λέων Α΄ έστειλε με στρατό για να εισβάλει στη Δυτική Αυτοκρατορία.
Η βασιλεία
Με την ανάρρησή του στο θρόνο απαγόρευσε την εμπορία των εκκλησιαστικών αξιωμάτων, πρακτική που είχε κλονίσει την αξιοπιστία της εκκλησίας εκείνη την εποχή. Δέχθηκε επίθεση από τους Οστρογότθους τους οποίους απώθησε προσφέροντας τους δώρα και στρέφοντας τους σε φραγκικές περιοχές. Κατόπιν συνελήφθη από τον Ιούλιο Νέπωτα τον οποίο είχε αποστείλει ο Λέων Α΄. Παραιτήθηκε του θρόνου και αντάλλαξε τη βασιλεία του με μία επισκοπή στη Δαλματία. Τον διαδέχτηκε ο Ιούλιος Νέπως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Σύνταγμα της Ρουμανίας
Δομή
Το σύνταγμα της Ρουμανίας του 1991, όπως αναθεωρήθηκε το 2003, περιέχει 156 άρθρα, που ταξινομούνται σε 8 τίτλους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ρουμανίας Ρουμανια
971
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 971 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Συμμετοχή της Μποτσουάνας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Μποτσουάνα θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Από το ντεμπούτο της στους αγώνες το 1980, έχει πάρει μέρος σε όλες τις εκδόσεις των Ολυμπιακών Αγώνων.
Παραπομπές
Μποτσουάνα Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Αγριοσυκιά Εύβοιας
Η Αγριοσυκιά ή Αγριοσυκέα είναι μικρό ημιορεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, το οποίο βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους, σε υψόμετρο 439 μέτρα και τις ανατολικές πλαγιές του όρους Καλπακόβραχος. Απέχει 34 χλμ. ΒΑ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 45 χλμ. ΒΑ. από την Χαλκίδα. Το χωριό είναι κτισμένο σε καταπράσινη περιοχή και έχει πολλά πετρόχτιστα σπίτια. Προς τα βόρειά του, μέσω δρόμου που περνάει παράλληλα με τον χείμαρρο Κακομάρω, βρίσκεται η παραλία Πετάλη η οποία έχει βορειοανατολικό προσανατολισμό και είναι στρωμένη με άμμο και ψιλό βοτσαλάκι. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Τσεργών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Γλυφάδα, τη Νίκη και τα Κοτσίκια αποτελούν την τοπική κοινότητα Γλυφάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 18 κάτοικοι.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2013–14
Η περίοδος 2013–14 ήταν η 66η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Πρωταθλητής της Ε.Π.Σ. Λέσβου αναδείχθηκε ο Αιολικός Μυτιλήνης που νίκησε στον "υπερτελικό" της Ένωσης, στο γήπεδο Ατσικής Λήμνου, τον Κεραυνό Αγίου Δημητρίου με σκορ 5–0. Ως πρωταθλητής, ο Αιολικός κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στη Γ΄ Εθνική της περιόδου 2014–15. Κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Λέσβου αναδείχθηκε και πάλι ο Αιολικός Μυτιλήνης, χωρίς αγώνα. Ως κυπελλούχος Λέσβου επρόκειτο να αντιμετωπίσει στον "υπερτελικό" της Ένωσης τον κυπελλούχο Λήμνου Κεραυνό Αγίου Δημητρίου, που όμως αποσύρθηκε από τον αγώνα δηλώνοντας αδυναμία να μεταβεί στη Λέσβο όπου θα διεξαγόταν ο αγώνας. Ο Αιολικός κέρδισε παράλληλα το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Ομάδες και γήπεδα
1 Αγωνίστηκε σε αυτό μέχρι τον Φεβρουάριο, οπότε και ξεκίνησαν εργασίες ανακατασκευής. 2 Χρησιμοποίησε κυρίως άλλα γήπεδα ως έδρα, λόγω της κακής κατάστασης του δικού του γηπέδου και εκτέλεσης εργασιών ανακατασκευής.
Βαθμολογία
1 Ξεκίνησαν το πρωτάθλημα με αφαίρεση –2 βαθμών. 2 Ποινή αφαίρεσης –2 βαθμών. 3 Έχει ένα μηδενισμό.
Τελ. ενημέρωση: 29/03/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131016180621/http://epsl.gr/%CE%91-%CE%A4%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%9B%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%BF%CF%85/%CE%92%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Αποτελέσματα
1 στα χαρτιά 2 άνευ αγώνα Τελ. ενημέρωση: 29/03/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20130925133258/http://epsl.gr/%CE%91-%CE%A4%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%9B%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%BF%CF%85/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Ημιτελικοί
Τελ. ενημέρωση: 13/04/2014 Πηγή: [http://epsl.gr/%CE%91-%CE%A4%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%9B%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%BF%CF%85/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Τελικός
Τελ. ενημέρωση: 04/05/2014 Πηγή: [http://epsl.gr/%CE%91-%CE%A4%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%9B%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%BF%CF%85/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Β΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 28-29 Σεπτεμβρίου του 2013 με τη συμμετοχή 12 συλλόγων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ερμής Παμφίλων που παράλληλα κέρδισε την απευθείας άνοδο στην Α΄ Κατηγορία. Στα μπαράζ που ακολούθησαν, την άνοδο κέρδισε ο Α.Ο. Πολιχνίτου. Λόγω της ανόδου του Αιολικού Μυτιλήνης στη Γ΄ Εθνική, προέκυψε μια ακόμα θέση που καλύφθηκε από τον φιναλίστ των μπαράζ Παλλεσβιακό. Υποβιβάστηκε στην Β1 Κατηγορία ο Ορφέας Κεραμειών που υστερούσε στην τετραπλή (!) ισοβαθμία και ο Αστέρας Ιππείου μετά από μπαράζ.
Βαθμολογία
1 Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με αφαίρεση –2 βαθμών. 2 Ποινή αφαίρεσης –3 βαθμών.
Τελ. ενημέρωση: 05/04/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131014022722/http://epsl.gr/%CE%92-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%92%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Αποτελέσματα
1 στα χαρτιά Τελ. ενημέρωση: 05/04/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131014022558/http://epsl.gr/%CE%92-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Ανόδου
Ημιτελικοί
Τελ. ενημέρωση: 27/04/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131014022558/http://epsl.gr/%CE%92-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Τελικός
Τελ. ενημέρωση: 11/05/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131014022558/http://epsl.gr/%CE%92-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Υποβιβασμού
Ημιτελικοί
* Λόγω καλύτερης θέσης κατά την κανονική διάρκεια
Τελικός
Β1 Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Β1 Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 28-29 Σεπτεμβρίου του 2013 με τη συμμετοχή 9 συλλόγων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αίγειρος Μιστεγνών που παράλληλα κέρδισε την απευθείας άνοδο στην Β΄ Κατηγορία. Στα μπαράζ που ακολούθησαν, την άνοδο κέρδισε ο Α.Ο. Μεσοτόπου.
Βαθμολογία
1 Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με αφαίρεση –4 βαθμών. 2 Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με αφαίρεση –2 βαθμών.
Τελ. ενημέρωση: 08/03/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131016180848/http://epsl.gr/%CE%921-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%92%CE%B1%CE%B8%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Αποτελέσματα
Τελ. ενημέρωση: 08/03/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131014031319/http://epsl.gr/%CE%921-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Ημιτελικοί
Τελ. ενημέρωση: 30/03/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131014031319/http://epsl.gr/%CE%921-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Τελικός
Τελ. ενημέρωση: 13/04/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131014031319/http://epsl.gr/%CE%921-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%91%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Κύπελλο Λέσβου
Το Κύπελλο Λέσβου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 24-25 Αυγούστου του 2013 με τη συμμετοχή 23 συλλόγων. Κυπελλούχος Λέσβου αναδείχθηκε ο Αιολικός Μυτιλήνης.
Τελικός
Τελ. ενημέρωση: 29/01/2014 Πηγή: [https://web.archive.org/web/20131005231231/http://epsl.gr/%CE%9A%CF%8D%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF-%CE%9B%CE%AD%CF%83%CE%B2%CE%BF%CF%85 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Λέσβου]
Πρωτάθλημα
Το πρωτάθλημα της Λήμνου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 14-15 Σεπτεμβρίου του 2013 με τη συμμετοχή 15 συλλόγων, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομίλους (Α1 και Α2) που σχηματίστηκαν σύμφωνα με την τελική κατάταξη των συλλόγων στο πρωτάθλημα της περιόδου 2012–13. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε τρεις φάσεις. Μετά την ολοκλήρωση της Α΄ Φάσης, οι τέσσερεις πρώτοι από κάθε όμιλο σχημάτισαν έναν νέο όμιλο (Α΄ Όμιλος) από όπου θα προέκυπτε ο πρωταθλητής Λήμνου. Οι υπόλοιποι σύλλογοι σχημάτισαν επίσης ένα νέο όμιλο (Β΄ Όμιλος). Μετά και την ολοκλήρωση της Β΄ Φάσης, οι δύο τελευταίοι σύλλογοι του Α΄ Ομίλου και οι δύο πρώτοι του Β΄ Ομίλου αγωνίστηκαν σε μπαράζ, οι νικητές των οποίων ανήλθαν στην Α1 Κατηγορία. Πρωταθλητής Λήμνου αναδείχθηκε ο Κεραυνός Αγίου Δημητρίου.
Βαθμολογία
1 Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με αφαίρεση –2 βαθμών.