cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χατζή Αλή Χασεκή
Τρίτη διαμονή του στην Αθήνα
Με διάφορες ραδιουργίες τελικά ο Χατζή Αλής επέστρεψε το 1787 για τρίτη φορά, με φοβερές επιπτώσεις για τους νέους κοτζαμπάσηδες. Όσοι δεν έφυγαν, πιάστηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν τρομερά και θανατώθηκαν φρικτά. Παρουσίασε δε λογαριασμό τετρακοσίων χιλιάδων γροσίων εξαιτίας διαφόρων εξόδων που του δημιουργήθηκαν επί της εξορίας του. Έκανε συμβόλαιο με τους κοτζαμπάσηδες, ότι οι Χριστιανοί Αθηναίοι όλοι του χρωστάν τετρακόσιες χιλιάδες γρόσια που τους δάνεισε ως μετρητά, και έβαλαν ενέχυρο όλα τα υπάρχοντα του πληθυσμού, κτήματα, ακίνητα και κινητά. Διορία εξόφλησης ήταν δύο μήνες. Στην συνέχεια οι φόροι και κατατρεγμοί έγιναν φοβεροί. Ο Χατζή Αλής δήμευσε τα πάντα, ακόμα και τα κοσμήματα, προίκες, ρούχα και μπακιρικά από τα σπίτια. Από το 1788 ως το 1790 οι Ελληνικές οικογένειες φτώχεψαν εντελώς και εγκατέλειψαν την Αθήνα, ή αποδεκατίστηκαν από την φτώχεια, τις κακουχίες και τη θανατηφόρα επιδημία πανούκλας που ξέσπασε. Επειδή όμως τα χρέη της Αθήνας είχαν συμφωνηθεί να είναι όλων μαζί, όσοι απέμειναν αναγκαστικά πλήρωναν και το μερίδιο αυτών που είχαν φύγει. Όλη η περιοχή έγινε ένα ενιαίο κτήμα του Χατζή. Ξερίζωσε όλες τις πορτοκαλιές και τις ελιές από τα κτήματα των χριστιανών και τα μεταφύτεψε κάνοντας τεράστιο ελαιώνα. Μάζευε και το νερό για να ποτίζει το περιβόλι του.
Βιαιότητες του Χατζή Αλή
Ο Χατζαλής έβαζε καθημερινά να παρατηρούν τα λουτρά, και τις ωραιότερες γυναίκες έστελνε τους ανθρώπους του κρυφά να τις κλέψουν και να του τις φέρουν για το χαρέμι του. Μια από αυτές, η κυρά Ελγίνα, γυναίκα του Σταμάτη Σαρή δεν έπεσε στα χέρια του. Ο Σαρής ειδοποιήθηκε και φυγάδευσε την γυναίκα του στην Λειβαδιά. Όταν ο Σαρής επέστρεψε μόνος του μετά από πολύ καιρό, ο Χατζή Αλής τον έπιασε και τον σάπισε στο ξύλο, που κόντεψε να πεθάνει και σώθηκε μόνο με τα γιατροσόφια των γιατρών. Όταν το 1787 ο Χατζή Αλής επέστρεψε από την εξορία, εξαπάτησε τους νέους κοτζαμπάσηδες και όσους έπιασε, τους πήρε την περιουσία, τους φυλάκισε, βασάνισε και θανάτωσε φρικτά. Έστησε αγχόνη για τους αντιπάλους του, Έλληνες και Τούρκους. Κρέμασε τον Πέλο Τζιαβρή, Πέτρο Πιττάκη, τους αδελφούς Νικολάκη και Σωτήριο Πάρπανο, τον Αβράμιο, γραμματικό της κοινότητας, και τον Μήτρο Κεχαγιά. Έπνιξε τον Κιρχαντζή, που με το πλοίο του τον είχε οδηγήσει στην εξορία. Έπνιξε και κρέμασε αντίστοιχα δύο Οθωμανούς που ήταν με το μέρος του λαού, κάποιον Παλίτζικο και Μπεκίρη. Μετά την τρίτη επιστροφή του, συγκέντρωσε όλους τους άνδρες της πόλης και των σωριών, κληρικούς και λαϊκούς, και επί ποινή θανάτου ζήτησε να υπογράψουν χρεωστική ομολογία 400.000 γροσίων, καταβλητέων προς αυτόν. Αφού υπογράφτηκε η ομολογία και επεκυρώθηκε από τον καδή, κλείστηκαν οι πύλες της πόλης και εισπράχθηκε το ποσό σε χρήμα και αντάλαμα. Όσοι δεν πορούσαν να πληρώσουν φυλακίστηκαν. Φυλακίστηκαν και οι γυναίκες, των οποίων οι άντρες κατόρθωσαν να διαφύγουν. Οι φυλακές της Αθήνας γέμισαν άνδρες και γυναίκες. Μόνο οι τρεις γεροντότεροι εξαιρέθηκαν. Όλοι οι άλλοι μπήκαν στην φυλακή. Δεν χωρούσαν καθιστοί, παρά μόνον όρθιοι ο ένας δίπλα στον άλλο από τον πολύ συνωστισμό και οι ασθενέστεροι ξημέρωσαν πεθαμένοι όρθιοι. Στις φυλακές οι άνδρες φαλαγγίζονταν κάθε οκτώ ημέρες, ενώ τις γυναίκες τις έδεναν σε μαρμάρινη κολόνα και τις έδερναν με τις βέργες. Αλλά και τα παιδιά φυλακίστηκαν ως ενέχυρο των γονέων. Κατεδάφισε επίσης ορισμένα αρχαία μνημεία, στα οποία συγκαταλέγονται ο Πυλώνας του υδραγωγείου του Αδριανού και η γέφυρα του Ιλισσού. Μια Κυριακή αφού οι Τούρκοι συνέλαβαν και απήγαγαν τους εκκλησιαζομένους του ναού της Παναγίας Γοργοεπηκόου, ένας Τούρκος στρατιώτης απήγαγε στην φυλακή μαστιγώνοντας ανήλεα και τον ιερέα του ναού ντυμένος στα άμφια και κρατώντας στο χέρι θυμιατό. Κατέστρεψε το 1780 την Μονή του Σωτήρος Νικοδήμου, και για να σωθούν οι άλλες Μονές, η Μητρόπολη κατέβαλε το ποσό 3250 γροσίων χρέους. Η Μονή Ασωμάτων Πετράκη έγινε Βακούφιο υπό την προστασία της Σουλτάνας Μιχρισάχ. Ανάγκασε επίσης το Πατριαρχείο να εξώσει τον Μητροπολίτη Βενέδικτο, και να εγκαταστήσει τον Αθανάσιο και μόνο με την επέμβαση της Αγγλικής Πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη αποκαταστάθηκε ο Βενέδικτος.
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Αθήνα Κατηγορία:Αξιωματούχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πρόσωπα του 18ου αιώνα
Υπόθεση Παραντάιν
Η Υπόθεση Παραντάιν (Αγγλικά: The Paradine Case) είναι κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ γυρισμένη το 1947.
μικρογραφία|347x347εσ|[[Γκρέγκορι Πεκ και Ανν Τοντ σε σκηνή της ταινίας]]
Υπόθεση
Μια γοητευτική γυναίκα, η κυρία Παραντάιν, κατηγορείται ότι δηλητηρίασε τον ηλικιωμένο και τυφλό σύζυγό της. Προσλαμβάνει έναν δικηγόρο για να αναλάβει την υπεράσπισή της, ο οποίος, αν και παντρεμένος με μια γοητευτική σύζυγο, ελκύεται από την ομορφιά της κατηγορουμένης. Θα προσπαθήσει να βγάλει ένοχο τον ιπποκόμο και εραστή της Παραντάιν, όλα όμως θα καταλήξουν σε αποτυχία όταν θα αποδειχθεί η πραγματική της ενοχή και θα καταδικαστεί και αυτός θα εκτεθεί κοινωνικά.
Παρατηρήσεις
Πρόκειται για ένα κοσμικό δικαστικό δράμα. To σενάριο είναι μια παραλλαγή πάνω στο θέμα του ξεπεσμού από έρωτα. Είναι η ιστορία ενός άντρα προσκολλημένου στην εικόνα μιας γυναίκας, εικόνα  που ταιριάζει με τους πόθους του και τον τυφλώνει. Ο σκηνοθέτης σκέφτηκε αρχικά για τον ρόλο του Βρετανού δικηγόρου όχι τον Γκρέγκορι Πεκ αλλά τον Λόρενς Ολίβιε ως πιο κατάλληλο, ενώ για τον γυναικείο της κυρίας Παραντάιν, την Γκρέτα Γκάρμπο. Ο παραγωγός Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ όμως είχε υπογράψει συμβόλαιο με την Αλίντα Βάλι και προσδοκούσε να γίνει μια νέα Ίνγκριντ Μπέργκμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1947 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Selznick International Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μπεν Χεκτ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές
Γιελένα Ρομάνοβα
Η Γιελένα Νικολάγιεβνα Ρομάνοβα (ρωσ. Елена Николаевна Рома́нова, 20 Μαρτίου 1963, Βορόνεζ - 28 Ιανουαρίου 2007, Βόλγκογκραντ) ήταν Ρωσίδα ολυμπιονίκης του στίβου, στις μεσαίες αποστάσεις.
Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1963. Κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο το 1992 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2007.
Παραπομπές
Ρομανοβα Γελενα Ρομανοβα Γελενα Ρομανοβα Γελενα Ρομανοβα Γελενα Ρομανόβα
Ρόμπερτ Μπέλτραν
Ο Ρόμπερτ Αντάμε Μπέλτραν, περισσότερο γνωστός ως Ρόμπερτ Μπέλτραν (αγγλικά: Robert Beltran, γεννημένος στις 19 Νοεμβρίου 1953) είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός, κυρίως γνωστός για τον ρόλο του ως Διοικητής Chakotay στην τηλεοπτική σειρά Σταρ Τρεκ: Βόγιατζερ της δεκαετίας του 1990. Είναι επίσης γνωστός για τις συμμετοχές του σε θεατρικές παραστάσεις στην Καλιφόρνια.
Ιωάννης Σούτσος
Ο Ιωάννης Σούτσος (1804-1890) ήταν καθηγητής και Πρύτανις του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1804 στο Αρναούτκιοϊ στην ευρωπαϊκή του Βοσπόρου όχθη. Η καταγωγή του ήταν από επιφανή Βυζαντινή οικογένεια. Ο πατέρας του διορίστηκε δυο φορές ηγεμόνας της Βλαχίας και ακόμη μία φορά ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας.
Διδάχθηκε τα πρώτα του γράμματα στην πατρίδα του και στο Βουκουρέστι. Όταν ο πατέρας του πέθανε το 1821 στο Βουκουρέστι, ο νεαρός Ιωάννης μαζί με την μητέρα του και όλη την οικογένεια κατέφυγαν στην Τρανσυλβανία, για να σωθούν από την καταδιωκτική μανία των Τούρκων που είχε ξεσπάσει μετά την καταστροφή του Υψηλάντη. thumb|left|160px|Επιστολή του Ιωάννη Σούτσου ως διευθυντή του [[Γραφείον της Δημοσίου Οικονομίας|Γραφείου Δημοσίου Οικονομίας προς τον Υπουργό Εσωτερικών σχετικά με την επιτυχή ολοκλήρωση της απογραφής του 1861]] Ο Σούτσος ήλθε στην Ελλάδα το 1829 και παρέμεινε μια τριετία για να σπουδάσει νομικά και πολιτικές επιστήμες. Αργότερα πήγε στην Ελβετία και Γαλλία για να συμπληρώσει τις σπουδές του.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1835 και διορίστηκε πάρεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας, και το 1837 έκτακτος καθηγητής της πολιτικής οικονομίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο από τους πρώτους. Εκλέχτηκε Πρύτανις το 1847, και από το 1859 ήταν επίτιμος καθηγητής.
Από το 1851 ως το 1852 υπηρέτησε ως Νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος.
Διετέλεσε διευθυντής του Γραφείου Δημοσίου Οικονομίας του Υπουργείου Εσωτερικών την περίοδο 1860-1863, και διέκοψε την πανεπιστημιακή του υπηρεσία για μια μόνον τριετία όταν διετέλεσε σύμβουλος Επικρατείας από το 1864 ως το 1867.
Παρέμεινε καθηγητής ως τον θάνατό του και ήταν ο πρώτος καθηγητής που συμπλήρωσε πενήντα χρόνια διδασκαλίας. Στην εορτή της πεντηκονταετίας του η Νομική Σχολή του δώρισε εις ένδειξη τιμής μαρμάρινη προτομή, έργο της σμίλης του καλλιτέχνη Γεωργίου Βρούτου.
Απεβίωσε το 1890.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Σούτσου Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος
Μεράλ Ακσενέρ
Η Μεράλ Ακσενέρ (18 Ιουλίου 1956, τουρκικά: Meral Akşener) είναι Τουρκάλα πολιτικός. Υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών και αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου. Το 2016, ηγήθηκε της αντιπολίτευσης μέσα στο Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) εναντίον του ηγέτη Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Στις 25 Οκτωβρίου 2017, ίδρυσε το Καλό Κόμμα, του οποίου είναι ηγέτιδα.
Προσωπική ζωή
Η Μεράλ Ακσενέρ γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1956, στη γειτονιά Γκιούντογντου του Ιζμίτ του Κοτζαελί. Ο πατέρας της Ταχίρ Ομέρ και η μητέρα της Σιντίκα είναι Μουσουλμάνοι των Βαλκανίων από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν μεταξύ των εκατοντάδων χιλιάδων που έφυγαν από την Ελλάδα για να εγκατασταθούν στην Τουρκία το 1923.
Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο χώρο των Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά, εκπονώντας διδακτορική διατριβή στην ιστορία. Στη συνέχεια εργάστηκε ως λέκτορας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Γιλντίζ, στο Πανεπιστήμιο του Κοτζαελί και το Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά, πριν μπει στην πολιτική.
Η Ακσενέρ έχει περιγραφεί ως ευσεβής Μουσουλμάνα που προσεύχεται τακτικά. Είναι γνωστή στους υποστηρικτές της ως "Ασένα", από τη μυθική λύκαινα.
Σταδιοδρομία στην πολιτική
Η πολιτική της σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1994 όταν, παραιτούμενη από τη θέση της στο Πανεπιστήμιο, δέχτηκε την πρόσκληση από μέρους του Κόμματος του Ορθού Δρόμου / DYP, και έθεσε υποψηφιότητα για την θέση του δημάρχου της Επαρχίας Κοτζάελι στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου του ίδιου έτους. Αν και δεν κατάφερε να εκλεγεί, ωστόσο η γνωριμία της με την Πρόεδρο του κόμματος και Πρωθυπουργό Τανσού Τσιλέρ τη βοήθησε στην εξέλιξη της καριέρας της. Αφού έγινε πρόεδρος του προσωπικού ιδρύματος της Πρωθυπουργού για τις χήρες των πεσόντων αξιωματικών και πρόεδρος του γυναικείου τμήματος του DYP, το 1995 εκλέγεται και βουλευτής. Στην κυβέρνηση συνασπισμού που δημιουργήθηκε μετά την ήττα της Τσιλέρ, μεταξύ DYP και RP, η Ακσενάρ έγινε Υπουργός των Εσωτερικών από τις 8 Νοεμβρίου 1996 έως τις 30 Ιουνίου 1997, σε αντικατάσταση του Μεχμέτ Αγάρ, ο οποίος παραιτήθηκε, ως αποτέλεσμα της συμμετοχής του στο σκάνδαλο Σουσουρλούκ. Η Ακσενάρ ηγήθηκε της προσπάθειας να απομονωθούν τα στελέχη των υπηρεσιών Ασφαλειας που είχαν δεσμούς με συμμορίες παρανόμων. Γι' αυτό το σκοπό απέλυσε αρκετούς αξιωματούχους ακόμα και τον αρχηγό της Αστυνομίας της Κωνσταντινούπολης.
Η Ακσενέρ επανεξελέγη στο κοινοβούλιο στις γενικές εκλογές του 1999 ως εκπρόσωπος της Επαρχίας Κοτζαελί. Ωστόσο, πολύ σύντομα και λόγω της μείωσης της εκλογικής επιρροής του DYP, αμφισβήτησε την Τσιλέρ, σχηματίζοντας εσωτερική αντιπολίτευση με μερικούς ακόμα βουλευτές.
Τον Ιούλιο του 2001 εντάχτηκε στο κόμμα του Ερντογάν, για να το εγκαταλείψει ένα μήνα αργότερα, και να ενταχτεί στο MHP.
Η Ακσενάρ επανεξελέγη στις εκλογές του 2007 και του 2011, αντιπροσωπεύοντας την Επαρχία Κωνσταντινούπολης. Η Ακσενάρ δεν κατάφερε ποτέ να προσεγγίσει τον στενό πυρήνα γύρω από τον ηγέτη του MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, και όταν ο τελευταίος προσεταιρίζεται τον Ερντογάν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, η Ακσενέρ που κατηγορήθηκε για διασυνδέσεις με τους πραξικοπηματίες, εκδιώκεται από το κόμμα.
Ανακοίνωσε την ίδρυση του Καλού Κόμματος στις 25 Οκτωβρίου 2017, με το οποίο διεκδίκησε την Προεδρία της χώρας, στις εκλογές του 2018. Τελικά, κατετάγη 4η, με 3.649.030 ψήφους και 7,29%
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί
Πάπας Στέφανος Ε΄
Ο Πάπας Στέφανος Ε΄ , (885-891), διετέλεσε Πάπας Ρώμης από το Σεπτέμβριο του 885 έως τις 14 Σεπτεμβρίου του 891. Στις διαπραγματεύσεις του με την Κωνσταντινούπολη για το ζήτημά του Πατριάρχη Φωτίου Α΄, καθώς και στις σχέσεις του με τη νεοσύστατη σλαβική εκκλησία, συνέχισε την πολιτική του Νικόλαου Α΄.
Βιογραφία
Ο πατέρας του, Αδριανός, που ανήκε στη ρωμαϊκή αριστοκρατία, εμπιστεύτηκε τη μόρφωση του στο συγγενή τους, επίσκοπο Ζαχαρία, βιβλιοθηκάριο της Αγίας Έδρας. Χειροτονήθηκε καρδινάλιος στο Σάντι Κουάτρο Κορονάτι από τον Πάπα Μαρίνο Α΄, και η εμφανής «αγιότητά» του αποτέλεσε αφορμή για να εκλεγεί Πάπας.
Χειροτονήθηκε το Σεπτέμβριο του 885, χωρίς να περιμένει τη επικύρωση της εκλογής του από τον αυτοκράτορα. Ωστόσο όταν ο Κάρολος Γ΄ ανακάλυψε την ομοφωνία για την εκλογή του δε συνέχισε το θέμα.
Ο Στέφανος κλήθηκε να αντιμετωπίσει ένα λιμό που προκλήθηκε από την ξηρασία και τις ακρίδες. Καθώς το παπικό θησαυροφυλάκιο ήταν άδειο αναγκάστηκε να καταφύγει στην πατρική του περιουσία για να ανακουφίσει τους φτωχούς, να ελευθερώσει αιχμαλώτους και να επισκευάσει τους ναούς.
Προκειμένου να επαναφέρει την τάξη, υιοθέτησε τον Γκάι Γ΄ του Σπολέτο «σαν γιο του» και τον έστεψε αυτοκράτορα (891). Αναγνώρισε επίσης τον Λουδοβίκο τον τυφλό σαν βασιλιά της Προβηγκίας. Καθώς ο Αυρηλιανός, αρχιεπίσκοπος της Λυών δεν χειροτονούσε επίσκοπο τον Τεύτμπολντ που είχε εκλεγεί κανονικά επίσκοπος Λανγκρέ, τον χειροτόνησε ο ίδιος.
Έπρεπε επίσης να εναντιωθεί στις αυθαιρεσίες των αρχιεπισκόπων του Μπορντό και της Ραβέννας και να αντισταθεί στις επιθέσεις του Πατριάρχη Φωτίου εναντίον της Αγίας Έδρας. Η επιμονή του ήταν επιτυχής, με αποτέλεσμα ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ' εξόρισε τον Φώτιο. Γράφοντας κατά του Φωτίου, παρακάλεσε τον αυτοκράτορα να στείλει πλοία και στρατό για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των Σαρακηνών.
Ο Πάπας Στέφανος, που υποδέχτηκε πολλούς Άγγλους προσκυνητές και απεσταλμένους που έφερναν χρηματικές χορηγίες, τάφηκε στη στοά της Βασιλικής των Αποστόλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Νήσος Φάρα
Κατηγορία:Ορκάδες
Ντόμινικ Κίτινγκ
Ο Ντόμινικ Κίτινγκ (πραγματικό όνομα: Ντόμινικ Πάουερ αγγλικά:Dominic Keating) (γενν. 1 Ιουλίου 1961) είναι ένας Βρετανός ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου. Είναι ευρέως γνωστός για τον ρόλο του ως Τόνι στην κωμική σειρά Desmond's στο Channel 4 και για τον ρόλο του ως Υπολοχαγός Μάλκολμ Ριντ στο Σταρ Τρεκ: Αποστολή στο διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Ιωάννης Καρτάλης
Ο Ιωάννης Καρτάλης (1842 - 1908) ήταν Έλληνας πολιτικός και επιχειρηματίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα Πηλίου και ήταν γιος του Χατζηαντώνη Καρτάλη. Αδέρφια του ήταν οι Γεώργιος και Αριστείδης Καρτάλης. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο της Ζαγορας και εν συνεχεία μετέβη στην Αίγυπτο, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο βαμβακιού αποκτώντας σημαντική περιουσία.
Με την διαθήκη του άφησε εκατό χιλιάδες φράγκα με σκοπό να διατεθούν για την ανέγερση εμπορικής σχολής, η οποία υπάρχει ακόμα και σήμερα και φέρει το όνομά του.
Στις εκλογές του 1905 εξελέγη βουλευτής Λαρίσης. Το 1907 εξελέγη δήμαρχος Παγασών (Βόλου), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 20 Ιουνίου 1908, οπότε και πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Δήμαρχοι Βόλου Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Οικογένεια Καρτάλη
Η Παράσταση μιας Ζωής
Η παράσταση μιας ζωής (αγγλικά:Topsy-Turvy) είναι μια βρετανική δραματική ιστορική ταινία μιούζικαλ του 1999 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μαίκ Λιχ, με πρωταγωνιστές τον Άλλαν Κόρντουνερ ως Σιρ Άρθουρ Σάλιβαν και τον Τζιμ Μπρόντμπεντ ως Γουίλιαμ Σβένκ Γκίλμπερτ, μαζί με τους Τίμοθυ Σπολ, Λέσλει Μάνβιλ και Ρον Κούκ. Η ιστορία αφορά την περίοδο 15 μηνών απο το 1884 εώς και το 1885 που οδήγησε στην πρεμιέρα των Gilbert και Sullivan «s Το Mikado. Η ταινία επικεντρώνεται στη δημιουργική σύγκρουση μεταξύ του θεατρικού συγγραφέα και του συνθέτη και στην απόφασή τους να συνεχίσουν τη συνεργασία τους, η οποία οδήγησε στη δημιουργία αρκετών ακόμη Όπερες σαβοΐας.
Η ταινία δεν κυκλοφόρησε ευρέως, αλλά έλαβε πολύ ευνοϊκές κριτικές, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων βραβείων φεστιβάλ κινηματογράφου και δύο βραβεία Όσκαρ. Ενώ θεωρείται μια καλλιτεχνική επιτυχία ως μια σε βάθος απεικόνιση της βρετανικής ζωής στο θέατρο κατά τη βικτοριανή εποχή, η ταινία δεν ανέλαβε το κόστος παραγωγής της. Οι Leigh έπαιξαν ηθοποιούς που έκαναν το δικό τους τραγούδι στην ταινία, και οι ερμηνείες τραγουδιού κατηγορήθηκαν από ορισμένους κριτικούς, ενώ άλλοι επαίνεσαν την σκηνοθεσία του Μαίκ Λιχ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας
Γιοβάν Τσαούς
Βιογραφία
Ο Γιοβάν (Ιωάννης) Εϊτζηρίδης ήταν ποντιακής καταγωγής. Γεννήθηκε στην Κασταμονή του Πόντου το 1893. Υπηρέτησε στον οθωμανικό στρατό ως «τσαούς» (çavuş = λοχίας) από το οποίο και έμεινε το προσωνύμιο. Στην Τουρκία ήταν γνωστός μουσικός και λέγεται ότι έπαιξε ακόμα και στην αυλή του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β'. Μετά το άδοξο, για τους Έλληνες, τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας και την ανταλλαγή πληθυσμών, ο Τσαούς ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε αρχικά στον Πειραιά όπου διατηρούσε διώροφο σπίτι στο ισόγειο του οποίου λειτουργούσε ο ίδιος ραφείο και στη συνέχεια το μετέτρεψε σε ποτοπωλείο (ουζερί). Το 1937 μετακόμισε στην Κοκκινιά όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του. Πέθανε το 1942 από δηλητηρίαση (δηλητηριάστηκαν με τη σύζυγό του από ακατάλληλη τροφή, λόγω της πείνας στη γερμανική κατοχή).
Ο Γιοβάν Τσαούς ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος μουσικός. Έπαιζε πιάνο, βιολί, τζουρά, σάζ, ούτι, μπουζούκι, μπαγλαμά και ταμπουρά και έγραφε στίχους. Δεν ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική αλλά δίδασκε μπουζούκι. Μαθητές του ήταν πολλοί γνωστοί δεξιοτέχνες της εποχής, ανάμεσά του και ο Γιάννης Παπαϊωάννου.
Στο βιβλίο "Ρεμπέτικη Ιστορία 1-Περπινιάδης, Γενίτσαρης, Μάθεσης, Λελάκης (ο στιχουργός)" του Κ. Χατζηδουλή, (εκδόσεις Νεφέλη, 1978), στη σελ. 15 διηγείται ο Στελλάκης Περπινιάδης:
Η συμβολή του Γιοβάν Τσαούς στη δημιουργία και εξέλιξη του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού είναι πολύ μεγάλη διότι άνοιξε νέους δρόμους, μετέδωσε τις γνώσεις του και επηρέασε τους υπόλοιπους μουσικούς, συνθέτες και δημιουργούς της εποχής του.
Έργο
Οι ηχογραφήσεις του Γιοβάν Τσαούς έγιναν την περίοδο 1935-1937. Ο Τσαούς φέρεται να έχει ηχογραφήσει μόνο 12 δικά του τραγούδια με τις φωνές του Αντώνη Καλυβόπουλου και του Στελλάκη Περπινιάδη.
Ανάμεσα σε αυτά γνωστότερο είναι ίσως το «Πέντε μάγκες στον Περαία».
Τα υπόλοιπα τραγούδια του Γιοβάν Τσαούς φέρονται να είναι τα «Βλάμισσα», «Διαμάντω αλανιάρα», «Γιοβάν Τσαούς», «Γελασμένος», «Παραπονιούνται οι μάγκες», «Κατάδικος», «Μάγκισσα», «Σε μια μικρούλα», «Η Ελένη η ζωντοχήρα», «Ο πρεζάκιας» και το δημοτικοφανές «Δροσάτη Πελοπόννησος».
Όπως πολλοί συνθέτες της εποχής (Βαγγέλης Παπάζογλου, Ανέστος Δελιάς, Γιώργος Μπάτης και άλλοι), σταμάτησε να ηχογραφεί το 1937 όταν επιβλήθηκε η λογοκρισία από το καθεστώς του Μεταξά.
Πηγές
Τσαους Γιοβαν Τσαους Γιοβαν Τσαούς Γ Τσαους Γιοβαν
Γερμανικός ρομαντισμός
Ο γερμανικός ρομαντισμός αποτελεί το κυρίαρχο καλλιτεχνικό κίνημα στη φιλοσοφία, την τέχνη και τον πολιτισμό των γερμανόφωνων χωρών στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι βάσεις για τους Γερμανούς ρομαντικούς είχαν τεθεί πριν την Γαλλική Επανάσταση και τους ναπολεόντειους πολέμους. Τα γεγονότα αυτά και οι συνέπειες τους (όπως η ταπεινωτική γερμανική ήττα από τα γαλλικά στρατεύματα) άσκησαν επιρροή και σε πολιτισμικό πεδίο. Εκεί έρχεται και ανδρώνεται η γερμανική ρομαντική τέχνη, με τη στροφή του στην παράδοση, τον ιδεαλισμό, το ασυνείδητο και το συναίσθημα, απέναντι στην ορθολογιστική σκέψη του Διαφωτισμού αλλά και τα αυστηρά οροθετημένα πρότυπα του κλασικισμού.
Όπως είχε γράψει ο Γάλλος συγγραφέας και ποιητής Σαρλ Μπωντλαίρ στα μέσα του 19ου αιώνα - όταν το ρεύμα του ρομαντισμού έπνεε πια τα λοίσθια: « … ο ρομαντισμός είναι τέκνο του βορρά και ο βορράς αγαπά τα χρώματα˙ τα όνειρα και τα εξωτικά είναι παιδιά της ομίχλης…». Αυτή η φράση θα έλεγε κανείς ότι συνοψίζει άψογα τα στοιχεία του γερμανικού ρομαντισμού· επιστροφή στους θρύλους, στις παραδόσεις και στην εποποιία του γερμανικού λαού με τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ ή τον Μεσσία του Κλόπστοκ - όσο και της ρομαντικής ζωγραφικής του πρώτου μισού του 19ου αιώνα όπως τα ομιχλώδη τοπία του Friedrich.
Η σχολή Sturm und Drang, από τα τέλη της δεκαετίας του 1760 έως και τις αρχές της δεκαετίας του 1780, προετοίμασε το έδαφος για τα πρωτορομαντικά έργα στη γερμανική λογοτεχνία και μουσική.
Αρχιτεκτονική
Εμφανής είναι η νοσταλγία προς το παρελθόν. Βαυαροί εκπρόσωποι των τεχνών, όπως ο Καρλ Ρότμαν, ο Πέτερ φον Χες, ο Φέρντιναντ Στάντεμαν, ο Λούντβιχ Λάνγκε, ο Καρλ Ραλ, ταξιδεύουν στην Ελλάδα και εμπνέονται από τα αρχαιολογικά ευρήματα, το κλασικό παρελθόν και τα τοπία της, τα οποία απεικονίζουν σύμφωνα με τις ρομαντικές τάσεις της εποχής.
Το Μόναχο προσελκύει ακόμα και μετά τον εκθρονισμό του Όθωνα, Έλληνες καλλιτέχνες και σπουδαστές, χάρη στη μεγάλη καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Ο Λουδοβίκος Α' εντυπωσιάζεται από τις ελληνικές αρχαιότητες, από το ελληνικό τοπίο, από το αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του υποστηρίζει τους Έλληνες και τους αγώνες τους, και υιοθετεί τους αρχαίους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς για βαυαρικά κτίσματα.
Λογοτεχνία
Σημαντικοί εκπρόσωποι του ρομαντισμού στη γερμανική λογοτεχνία είναι οι Φρήντριχ Χαίλντερλιν, ο Φρίντριχ Σίλερ και ο Γκαίτε. Η τέχνη και η ζωή για τον ρομαντικό συγγραφέα είναι έννοιες αδιαχώριστες. Έτσι, στα πλαίσια του ρομαντικού κινήματος, ο αυθορμητισμός και η αυθεντικότητα της ατομικής εσωτερικής αλήθειας συνιστούν τα αποκλειστικά κριτήρια για την εκτίμηση κάθε έργου τέχνης, το οποίο, με τον μοναδικό του χαρακτήρα, οφείλει να εκφράζει το προσωπικό βίωμα του δημιουργού του.
Ζωγραφική
Ο γερμανικός ρομαντισμός όπως ήταν φυσικό, επεκτάθηκε και στη ζωγραφική. Η σχέση της γερμανικής λογοτεχνίας και φιλοσοφίας με το έργο των μεγάλων ρομαντικών Γερμανών ζωγράφων όπως ο Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ ή ο Φίλιπ Ότο Ρούνγκε είναι σαφέστατα μια άμεση σχέση σύνδεσης και επηρεασμού των δεύτερων από τις πρώτες. Μέσα από τα πρότυπα που πρέσβευαν η λογοτεχνία και η φιλοσοφία της εποχής, η γερμανική ρομαντική ζωγραφική έρχεται σε άμεση σχέση και συνδιαλλαγή ώστε να τα εκφράσει και οπτικά.
Μουσική
Άλλοι μουσικοί συνθέτες που συνδέθηκαν με το κίνημα του ρομαντισμού στη Γερμανία είναι οι Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Γιοχάνες Μπραμς, Φραντς Λιστ, Φέλιξ Μέντελσον-Μπαρτόλντυ, Ρόμπερτ Σούμαν, Ρίχαρντ Βάγκνερ, Γιόχαν Στράους, Καρλ Μαρία φον Βέμπερ.
Ο Μπετόβεν (1770-1827) έζησε και δημιούργησε στο απόγειο της ωριμότητας της κλασικής εποχής, αλλά μέσα στα έργα του και ιδιαίτερα από τη μέση περίοδο της δημιουργίας του, αναγγέλλεται η νέα εποχή, ο ρομαντισμός. Γι΄ αυτό και θεωρείται ο τελευταίος μεγάλος κλασικός και ο πρώτος μεγάλος ρομαντικός.
Οι τάσεις της εποχής ήταν φυσικό να επηρεάσουν και τη μουσική που από την πλευρά της εκφράζει όλες αυτές τις επιθυμίες και τα αισθήματα με νέες τεχνικές όπως:
Οι παρτιτούρες των ρομαντικών είναι γεμάτες σημειώσεις σχετικά με την εκτέλεση του έργου έτσι ώστε να μην αφήνουν μεγάλο περιθώριο αυτοσχεδιασμού, ενώ ένα είδος που αναπτύσσεται έντονα στην περίοδο αυτή είναι η "Προγραμματική Μουσική".
Σε αντίθεση με την "Απόλυτη Μουσική" που στηρίζεται στην καθαρή έμπνευση, η προγραμματική μουσική προσπαθεί να απεικονίσει παραστάσεις ή συναισθήματα χρησιμοποιώντας τα εκφραστικά μέσα που προσφέρουν τα μουσικά όργανα, όπως αντίστοιχα χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι τα χρώματα.
1797
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1797 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γερμανικός ρομαντισμός
Παραπομπές
ρομαντισμος Κατηγορία:Ρομαντισμός Κατηγορία:Γερμανικός ιδεαλισμός Κατηγορία:Γερμανική φιλοσοφία
Λεπάδι Ιωαννίνων
Το Λεπάδι είναι ορεινό χωριό της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων, επάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δερβιζιάνων. Απέχει 41 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης των Ιωαννίνων και 4 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Αχλαδιές. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα γειτονικά χωριά Αχλαδιές, Άνω Αχλαδιές, Βαδίστρα και Κολλαίικα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αχλαδεών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Σίξτος
Το Σίξτος (Sixtus) είναι Ρωμαϊκό όνομα, παραφθορά του ελληνικού «Ξυστός». Η αρχική του γραφή ήταν "Xystus". Δεν πρέπει να συγχέεται με το όνομα Σέξτους (Sextus), που σημαίνει «έκτος».
Υπήρξαν πέντε Πάπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το όνομα Σίξτος, εκ των οποίων οι πρώτοι τρεις έχουν καταγραφεί ως "Xystus":
Κράψη Ιωαννίνων
Η Κράψη είναι ιστορικό χωριό του νομού Ιωαννίνων που με το διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 ενσωματώθηκε στο Καλλικρατικό δήμο Ιωαννιτών.
Η Κράψη βρίσκεται σε απόσταση 42 χλμ. ανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 860 μέτρα.
Η αρχική τοποθεσία ήταν στη Μεγάλη Κράψη, όμως στη συνέχεια μεταφέρθηκε χαμηλά στους πρόποδες. Στο χωριό βρίσκεται ο ιερός ναός του Αγίου Νικολάου, ο οποίος χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Κράψης
Μεταπολιτευτικά, πρόεδροι διετέλεσαν:
...
Μπρίντζα ποντχαλάνσκα
Το μπρίντζα ποντχαλάνσκα (πολωνικά: bryndza podhalańska) είναι μαλακό τυρί από πρόβειο γάλα. Είναι παραδοσιακό προϊόν διατροφής που κατασκευάζεται στην περιοχή Ποντχάλε της Πολωνίας. Έχει έντονη, αλμυρή γεύση, λευκό χρώμα και συνήθως έχεις υφή πάστας.
Το μπρίντζα ποντχαλάνσκα είναι ποικιλία του τυριού μπρίντζα και είναι το πρώτο πολωνικό προϊόν διατροφής που έχει καταχωρηθεί ως περιφερειακό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορεί να παραχθεί μόνο σε συγκεκριμένη περιοχή της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Πολωνικά τυριά Κατηγορία:Πολωνικά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης Κατηγορία:Τυριά με ονομασία προέλευσης που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Πολωνικά παραδοσιακά προϊόντα
Ντένις Έπσταϊν
Ο Ντένις Έπσταϊν (γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1986) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής. Για την σεζόν 2013/14 και για τα επόμενα 3 χρόνια, συμφώνησε να αγωνίζεται στην ΦΣΦ Φραγκφούρτης, η οποία συμμετέχει στην δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.
Καριέρα
Ο Έπσταϊν έχει αγωνιστεί σε ακαδημίες της Μπάγερ Λεβερκούζεν, της Φορτούνα Κολωνίας και της ΦΚ Κολωνίας. Αγωνίζεται στα αριστερά, ως εξτρέμ, ως μέσος και περιστασιακά, ως αριστερός μπακ.
Γερμανικό πρωτάθλημα
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2005. Έπαιξε αρκετά παιχνίδια στην Κολωνία, αλλά κρίθηκε πως πρέπει να δοθεί δανεικός στη Ροτ-Βάις Έσσεν. Το 2007 μεταγράφεται στην Όφφενμπαχ, όπου μένει για μια σεζόν.
Ηρακλής
Το καλοκαίρι του 2008 ο Ηρακλής απέκτησε τον ποδοσφαιριστή. Έμεινε στην Θεσσαλονίκη για δύο σεζόν. Κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις προσελκύει το ενδιαφέρον πολλών μεγάλων ομάδων της Ελλάδας.
Ολυμπιακός - Κέρκυρα
Το καλοκαίρι του 2010 ο Ολυμπιακός απέκτησε τα δικαιώματά του. Ο Γερμανός δεν κατάφερε να κερδίσει θέση στο ρόστερ της ομάδας του Πειραιά και δόθηκε αμέσως δανεικός στην Κέρκυρα, όπου έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις και με την βοήθειά του οι Φαίακες έμειναν στην μεγάλη κατηγορία.
Ατρόμητος
Το καλοκαίρι του 2011 έμεινε ελεύθερος. Ο Ατρόμητος με αστραπιαίες κινήσεις τον απέκτησε. Στο Περιστέρι έγινε βασικός από την αρχή, ενώ έπαιξε και στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος του 2012. Ο Έπσταϊν ήταν ο δεύτερος παίκτης που σκόραρε για τον Ατρόμητο στις διεθνείς διοργανώσεις. Η σεζόν 2012/13, δεν ήταν ιδιαίτερα καλή για τον Γερμανό μέσο, που μετά από μέτριες εμφανίσεις, αποδεσμεύτηκε τον Ιανουάριο του 2013 από τον Ατρόμητο.
Φραγκφούρτη
Ο Έπσταϊν για την σεζόν 2013/14 και για τα επόμενα 3 χρόνια, συμφώνησε να αγωνίζεται με την ΦΣΦ Φραγκφούρτης στη δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροτ-Βάις Έσσεν Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίκερς Όφφενμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΣΦ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Cause for Conflict
Cause for Conflict είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Kreator, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "GUN Records".
Στην ιαπωνική έκδοση του άλμπουμ περιλαμβανόταν το κομμάτι "State Oppression", το οποίο ήταν διασκευή στο ιταλικό hardcore punk συγκρότημα Raw Power.
Οι κριτικές για το "Cause for Conflict" υπήρξαν μέτριες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3 / 5 και το "Metal Archives" με 70%.
Θέσεις τσαρτ
Cause for Conflict (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Ιούλιος 1995
Τα μέλη των Kreator
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Cause for Conflict" ήταν οι εξής:
1798
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1798 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πάντα να λες ναι
Το Πάντα να Λες "Ναι" (γαλλικά: Tais-toi quand tu parles) είναι κινηματογραφική ταινία του 1981, σε συμπαραγωγή Ιταλίας-Γαλλίας. Πρόκειται για παρωδία της σειράς ταινιών James Bond. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Philippe Clair, ενώ το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Enrico Oldoini. Στην ταινία παίζουν οι Aldo Maccione, Edwige Fenech, Jacques François, Philippe Clair, Tarak Harbi, Clément Harari και Jack Lenoir.
Υπόθεση
Ο Giacomo ονειρεύεται να γίνει ο James Bond. Συνεχώς ονειρεύεται δύσκολες αποστολές, τις οποίες φέρνει εις πέρας, περιστοιχιζόμενος πάντα από όμορφες γυναίκες. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι άνεργος, και καταδυναστεύεται από μια υπερπροστατευτική μητέρα, που του τηλεφωνεί συνεχώς για να μάθει αν είναι καλά. Τελικά, ο Giacomo, μπλέκεται σε περιπέτειες και φτάνει στην Τυνησία για να ζήσει όσα ονειρευόταν στα τρελά του όνειρα, κι έτσι γνωρίζει την πανέμορφη Béatrix.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Σόλομον Οκπάκο
Βιογραφικό
Ο Σόλομον Οκπάκο ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 2003 στην ερασιτεχνική Μπέντελ Γιουνάιτεντ και σε ηλικία 15 ετών, το 2005, εντάχθηκε στην α΄ ομάδα της. Το 2006 υπέγραψε στην επαγγελματική Κάνοου Πιλάρς (Kano Pillars F.C.), ομάδα της ανώτερης κατηγορίας της Νιγηρίας, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2008 και έφτασε ως τα ημιτελικά του Αφρικανικού Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη σεζόν. Το καλοκαίρι του 2010 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε στον Πανιώνιο.
Διεθνής
Ο Σόλομον Οκπάκο έχει αγωνιστεί με την ομάδα Νέων (Κ20) της Νιγηρίας και μετείχε στην προετοιμασία για την τελική φάση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων 2009 στην Αίγυπτο αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή. Με την ίδια ομάδα, ως Β΄ Ομάδα της Νιγηρίας, τον Απρίλιο του 2010 κατέκτησε το Κύπελλο Δυτικής Αφρικής. Μάλιστα, πέτυχε το δεύτερο γκολ στον τελικό στο 87΄, στη νίκη με 2-0 επί της Σενεγάλης.
Στη συνέχεια κλήθηκε στην ομάδα που προετοιμάστηκε για το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής αλλά τελικά δε συμπερλήφθηκε στους 23 που ταξίδεψαν εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μαμελόντι Σάνταουνς ΦΚ
Νησί Στύλος
Το νησί Στύλος (αλβανικά: Ishulli i Stillos) είναι μικρό νησί στη νοτιότερη ακτογραμμή της ακτής του Νομού Αυλώνα, (το οποίο βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος, 200 μέτρα από την ακτή του Ακρωτηρίου Στύλος) στην Αλβανία.
Το νησί και το ακρωτήριο ήταν στρατιωτική ζώνη μέχρι το 1992 και η πρόσβαση ήταν απαγορευμένη.
Το νησί είναι βραχώδες και με αραιά βλάστηση.
Έχει έκταση μισού εκταρίου, μήκους περίπου 80 μέτρων και πλάτους 100 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αλβανίας Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Βόρεια Ήπειρο
Σαμποτέρ (ταινία)
μικρογραφία|260x260εσ|[[Ρόμπερτ Κάμινγκς και Πρισίλα Λέιν σε σκηνή της ταινίας]] Το Σαμποτέρ (αγγλικά: Saboteur) είναι κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ η οποία γυρίστηκε το 1942.
Υπόθεση
Ένας εργάτης σε εργοστάσιο πολεμικού υλικού, κατηγορείται για ένα σαμποτάζ που δεν έκανε. Δραπετεύει από την αστυνομία και με τη βοήθεια μιας κοπέλας η οποία αρχικά ήθελε να τον παραδώσει, διασχίζει τις Η.Π.Α. από την Καλιφόρνια μέχρι τη Νέα Υόρκη με σκοπό την αναζήτηση του πραγματικού ενόχου, ο οποίος τελικά σκοτώνεται αφού πέφτει από το άγαλμα της Ελευθερίας.
Παρατηρήσεις
Με την ταινία αυτή ο Χίτσκοκ ήθελε να καταγγείλει τις διάφορες φασιστικές ομάδες οι οποίες δρούσαν στις Η.Π.Α. και να καταδείξει πως ο ναζισμός ήταν επικίνδυνος. Πολλά στοιχεία της ταινίας -τυπικά χιτσκοκικά- θα χρησιμοποιηθούν σε κατοπινές ταινίες του, όπως Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων, όπως αυτή που εκφράζεται η γοητεία του κενού, με την πτώση από το άγαλμα της Ελευθερίας. Το καδράρισμα της τελευταίας σεκάνς με τη γωνία λήψεως, την απόσταση της κάμερας επιτείνουν την αγωνία: η γενική οπτική, πλονζέ και κοντρ πλονζέ και λοξά, του αγάλματος και η μικροσκοπική μεγέθυνση της ραφής του μανικιού του παλτού του σαμποτέρ που ξηλώνεται ενισχύουν την αίσθηση του σασπένς. Στην ταινία υπάρχουν μερικά πλάνα που δείχνουν στο λιμάνι της Νέας Υόρκης το ναυάγιο ενός αμερικανικού πολεμικού πλοίου, του ‘’Νορμανδία’’. Εξαιτίας αυτών το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό μήνυσε την εταιρεία Universal, επειδή τα εξέλαβε ως υπαινιγμό για παραλείψεις του σχετικά με την ασφάλεια του πολεμικού πλοίου που βυθίστηκε. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης αργότερα εντόπισε μειονεκτήματα στην ταινία, στη συνέντευξή του στον Φρανσουά Τρυφώ: ο ηθοποιός Ρόμπερτ Κάμινγκς προερχόμενος από τον χώρο της ελαφράς κωμωδίας και επειδή το ύφος του ήταν διασκεδαστικό, δύσκολα θα αποτύπωνε την εμπερίστατη κατάσταση του ήρωα, η ηθοποιός Πρισίλα Λέιν δεν ήταν ‘’χιτσκοκική’’ καθώς ήταν πολύ ‘’οικεία’’ και ‘’κοινότοπη’’. Τέλος το σενάριο κατάφορτο από ιδέες δεν ήταν επαρκώς δεμένο.
Αρτούρας Καρνισόβας
Ο Αρτούρας Καρνισόβας (λιθουανικά: Artūras Karnišovas, γενν. 27 Απριλίου 1971, Κλάιπεντα, Λιθουανική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Λιθουανός πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 2,04 μέτρων, αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ.
Καριέρα
Ο Αρτούρας Καρνισόβας υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1987 στη Στατίμπα Βίλνιους. Στην ομάδα της Λιθουανίας παρέμεινε για τρία χρόνια.
Το 1990 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο "Σέτον Χολ". Αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Σέτον Χολ Πάιρατς.
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο "Σέτον Χολ" το 1994, σε ηλικία 23 ετών.
Το 1994 ταξίδεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Σολέ Μπασκέτ, στην οποία παρέμεινε για έναν χρόνο.
Τη διετία 1995-97 αγωνίστηκε στην ισπανική Μπαρτσελόνα, με την οποία κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας.
Το καλοκαίρι του 1997 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για έναν χρόνο, δίχως ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Είχε την τύχη να αγωνιστεί στον τελικό του ΝΒΑ-FIBA Τουρνουά OPEN με αντίπαλο τους Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν.
Τη διετία 1998-00 αγωνίστηκε στην ιταλική Φορτιτούντο Μπολόνια, ενώ το 2000 επέστρεψε στην Ισπανία και τη Μπαρτσελόνα. Στη δεύτερη θητεία του στη Μπαρτσελόνα κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα Ισπανίας (2001) και ένα Κύπελλο Ισπανίας (2001).
Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2001-02, ο Αρτούρας Καρνισόβας αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Αρτούρας Καρνισόβας έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Λιθουανίας.
Συγκεκριμένα, έχει αγωνιστεί με την Εθνική ομάδα της χώρας του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 και του 1996, στο Ευρωμπάσκετ του 1995 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1998.
Πηγές
Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Στατίμπα Βίλνιους Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1997 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998 Κατηγορία:Λιθουανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Επαρχία Γκουανακάστε
Η Επαρχία Γκουανακάστε (ισπανικά: Provincia de Guanacaste) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 10.140,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 264.274 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Λιμπέρια. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κάνιας και η Νικόγια.
Γεωγραφία
Η Επαρχία Γκουανακάστε βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα ανατολικά με την Αλαχουέλα και στα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά με την Πουνταρένας. Έχει έκταση 10.140,7 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας.
Πόλεις
Οι τρεις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Λιμπέρια, Κάνιας και η Νικόγια. Άλλες πόλεις είναι η Σάντα Κρους, η Μπαγάσες, η Φιλαδέλφια, η Λας Χούντας, η Τιλαράν, η Καρμόνα, η Λα Κρους και η Οχάντσα.
Καντόνια
Η Επαρχία Γκουανακάστε διαιρείται σε 11 καντόνια:
Γερμανικές πινακίδες αυτοκινήτων
Οι γερμανικές πινακίδες κυκλοφορίας αυτοκινήτων (KFZ-Kennzeichen) φανερώνουν την πόλη ή περιοχή στην οποία είναι δηλωμένο το συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Στην περίπτωση της περιοχής τα αρχικά μπορούν να προέρχονται και από την έδρα της περιοχής.
Χρήση
Ως το 2014 όταν στη Γερμανία κάποιος άλλαζε την έδρα της κύριας κατοικίας του ή αγόραζε καινούργιο αυτοκίνητο ήταν υποχρεωμένος να αγοράσει νέες πινακίδες κυκλοφορίας. ΑΠό την 1η Ιανουαρίου 2015 η διάταξη αυτή καταργήθηκε και διατηρούνται κατά κανόνα, αν αυτό είναι επιθυμητό, οι υπάρχουσες πινακίδες ακόμα και σε μετακόμιση ή αντικατάσταση του οχήματος.
Ιστορία
thumb|200px|Πινακίδα κυκλοφορίας με την γραμματοσειρά [[DIN 1451 (παλιά)]] thumb|200px|Πινακίδα κυκλοφορίας με την γραμματοσειρά [[FE (γραμματοσειρά)|FE (νέα, μετά το 1994)]] Το σύστημα εφαρμόστηκε την πρώτη Ιουλίου του 1956 στην Δυτική Γερμανία και στο Δυτικό Βερολίνο και από την πρώτη Ιανουαρίου 1992 στην ενωμένη Γερμανία. Το 1994 παρουσιάστηκαν η νέες πινακίδες με την γραμματοσειρά FE και ήταν διαθέσιμες παράλληλα με τις παλιές μέχρι το 2001. Από το 2000 και μετά χορηγούνται αποκλειστικά οι πινακίδες με τη σήμανση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κατάλογος γερμανικών πινακίδων κυκλοφορίας
thumb
Παραπομπές
Κατηγορία:Πινακίδες οχημάτων κατά χώρα
Ποιος σκότωσε το Χάρι;
Ποιος σκότωσε το Χάρι; (αγγλικά: The Trouble with Harry) είναι κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ που γυρίστηκε το 1955.
Υπόθεση
Σε μια ειδυλλιακή επαρχία του Βερμόντ βρίσκεται ένα πτώμα, του Χάρι. Ένας ηλικιωμένος ναυτικός που νομίζει πως αυτός τον σκότωσε στο κυνήγι, θάβει και ξεθάβει πολλές φορές το πτώμα. Καθώς όλοι ψάχνουν να βρουν την ταυτότητα του πτώματος ανακαλύπτουν πως τα είχε με την Τζένιφερ, αλλά κι αυτή η πληροφορία δεν φωτίζει τις συνθήκες θανάτου του Χάρι. Τελικά ανακαλύπτουν πως είχε πεθάνει από ανακοπή.
Παρατηρήσεις
Ήταν η πρώτη ταινία της Σίρλεϊ Μακ Λέιν.
Πηγή έμπνευσης
Βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του Βρετανού Τζακ Τρέβορ Στόρυ.
Παρατηρήσεις
Η ταινία συνδυάζει μαύρο χιούμορ και ίντριγκα. Πραγματεύεται « το μύθο του προπατορικού αμαρτήματος, όπου το πτώμα (το σημαίνον της ενοχής) γίνεται απλώς αιτία για να έρθουν οι άνθρωποι σε μια καλύτερη επαφή και γνωριμία μεταξύ τους »
Νταντί Γιουνάιτεντ
Η Νταντί Γιουνάιτεντ (αγγλικά: Dundee United) είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Νταντί στη Σκωτία. Ιδρύθηκε το 1909 με το όνομα Νταντί Χιμπέρνιαν αλλά το 1923 αποφάσισαν να αλλάξουν το όνομα αυτό σε «Νταντί Γιουνάιτεντ» όπου ισχύει μέχρι και σήμερα. Η Νταντί έχει το ψευδώνυμο Οι Τρομοκράτες ενώ οι οπαδοί της την αποκαλούν Οι Άραβες. Η Νταντί αγωνίζεται στο Τάνανταϊς Παρκ που βρίσκεται μέσα στην πόλη και έχει χωρητικότητα 14,209 θέσεων.
Η Νταντί έχει καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα Σκωτίας μία φορά, δύο φορές το Κύπελλο Σκωτίας, και άλλες δύο το Λιγκ Καπ Σκωτίας. Όσο για την έξοδο της στην Ευρώπη, έγινε την χρονιά του 1966-67 ενώ εμφανίστηκε 14 σερί φορές από το 1976 φτάνοντας μάλιστα στα προημιτελικά του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1984 και στον τελικό του ΟΥΕΦΑ το 1987,
Η Ίδρυση και τα επόμενα χρόνια (1909-1971)
thumb|left|250px|Η ομάδα το 1929-30 Τη σεζόν 1924-25, η Νταντί Γιουνάιτεντ κατάφερε να πάρει τον τίτλο της Δεύτερης Κατηγορίας, με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά να προβιβαστεί στην πρώτη κατηγορία. Όμως τα επόμενα δύο χρόνια υποβιβάστηκε εκ νέου στη Β´ Κατηγορία και μετά από αρκετά χρόνια κατάφερε πάλι να πάρει το πρωτάθλημα. Από τότε αγωνίστηκε τέσσερις ακόμα σεζόν, μέχρι που το 1959 έγινε προπονητής ο Τζέρι Κερ που έφερε τη Νταντί ψηλά, δηλαδή στη 2η θέση. Ο Τζέρι έκατσε στον πάγκο των Τρομοκρατών για 28 χρόνια. Σε όλο αυτό το διάστημα, πέρασαν πολλοί αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές όπως ο Ντένις Τζελέσπι, ο Τζιμ Ιρβειν, Ντουγκ Σμιθ, και Ρον Γιτς (ο οποίος το 1960 πήγε στη Λίβερπουλ ως αρχηγός).
thumb|right|250px|Η ομάδα το 1937-38 Την επόμενη χρονιά η Νταντί τερμάτισε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα, (μάλλον 5η, επειδή στο πρωτάθλημα αγωνίζονται 10 ομάδες) μια θέση πιο κάτω από τη μεγάλη της αντίπαλο, Νταντί. Τη δεκαετία του ΄60 πέρασαν πολλοί παίκτες από τη Σκανδιναβία και μερικοί από αυτούς ήταν ο Όρτζαν Πέρσον, Φιν Σίνμαν, Λέναρντ Γουίνγκ, Φιν Ντόσινγκ και ο Μόγκενς Μπεργκ. Στις 25 Αυγούστου 1966, η Νταντί κάνει τη μεγαλύτερη της νίκη που ισχύει ακόμη και σήμερα. Εκείνο το βράδυ, η Νταντί απέκλεισε την Μπαρτσελόνα από το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων νικώντας και μέσα στην Ισπανία με 2-1.
Η Εποχή του Τζιμ Μακ Λιν
Τα επόμενα χρόνια, η Νταντί και η Αμπερντίν έσπασαν στη μέση την κόντρα των Σέλτικ και των Ρέιντζερς Γλασκώβης, και δημιούργησαν τη νέα κόντρα αναμεταξύ τους. Στη Σκωτία τη μυθική κόντρα των Σέλτικ και Ρέιτζερς την αποκαλούν και ως Παλιά Φίρμα ενώ της Νταντί με την Αμπερντίν Νέα. Τον Ιούνιο του 1993 ο Τζιμ ύστερα από 22 χρόνια καριέρας στη Νταντί ανέλαβε ως Πρόεδρος της ομάδας.
Χρώματα & Έμβλημα
Τα κύρια χρώματα της Νταντί είναι το Πορτοκαλί και το Μαύρο. Οι φανέλες με αυτά τα χρώματα πρωτοεμφανίστηκαν στο ματς ενάντια των Ντάλας Τορνέιντο. Ο πρώτος χορηγός της, ήταν το 1987 μια εταιρεία του Έντι Τόμπσον με το όνομα VG. Αργότερα, έκαναν συμβόλαιο με την εταιρία κοσμημάτων Bellhaven, ενώ στη συνέχεια έκαναν διετές συμβόλαιο με τη Ρόβερ. Το κεντρικό έμβλημα είναι το λιοντάρι που στέκεται στα δύο πόδια και τα άλλα δυο στον αέρα. Αυτό το λιοντάρι συνήθως είναι γνωστό για τα εμβλήματα που είχαν οι βασιλιάδες στις σημαίες τους και στις ασπίδες τους αλλά και στις πανοπλίες των φρουρών και των πολεμιστών. Το 1993 παρουσίασαν το δεύτερο έμβλημα τους, με το λιοντάρι στο κέντρο σε μαύρο χρώμα, και από πίσω ως background τα χρώματα της ομαδας. Τη σεζόν 2010-11, θα έχει ως χορηγό της Κάλορ Γκας, εταιρία βιοκαυσίμων.
Το Στάδιο
Έδρα της Νταντί, είναι το Ταναντάις Πάρκ, που χτίστηκε για τις υποχρεώσεις της ομάδας. Το συγκεκριμένο στάδιο έχει 14,209 θέσεις και βρίσκεται στην περιοχή του Κλέπινγκτον που ανήκει στην Ντάντι. Βρίσκεται σε απόσταση 160 μέτρων από το στάδιο της μεγάλης τους αντίπαλου, της Νταντί ΦΚ που έχει το Ντένς Πάρκ το οποίο είναι μικρότερο (11,000) από της Γιουνάιτεντ. Οι πρώτες εργασίες για την ανέγερση του σταδίου άρχισαν το 1883 και δόθηκε το όνομα της περιοχής όπου χτίστηκε. Δηλαδή Κλέπινγκτον Παρκ. Αφού τέλειωσαν οι εργασίες την ίδια κιόλας χρονιά αγωνίστηκαν πολλές ομάδες. Αρχικά, το στάδιο ήταν για τη Νταντί Ιστ και για άλλες ομάδες της πόλης, όπου παρέμεινε τις χρονιές 1883-1884 και 1887-1891. Την ίδια χρονιά, η Νταντί Βάιολετ χρησιμοποίησε το στάδιο τις ίδιες χρονιές με τη Νταντί 1883-1884, και οι Τζόνστοουν Γουόντερς οι οποίοι το 1894, μετονομάστηκαν σε Νταντί Γουόντερς όπου χρησιμοποίησε το στάδιο για 11 περίπου χρόνια, μέχρι την ένωση των σωματείων και ιδρύθηκε η Νταντί που από το 1909 έχει ως έδρα το Ταναντάις Πάρκ (από την ίδρυση της Νταντί έκαναν τις αναγκαίες αλλαγές και έβγαλαν το στάδιο σε Ταναντάις Πάρκ.)
Πρωτάθλημα
Το πρώτο πρωτάθλημα της Νταντί ήρθε το 1925, όταν και ανακηρύχθηκε τότε πρωταθλήτρια της δεύτερης κατηγορίας του Σκωτσέζικου Πρωταθλήματος. Όταν ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία, μετά από δύο ποδοσφαιρικές σεζόν υποβιβάστηκε ξανά στη δεύτερη κατηγορία. Όμως τη σεζόν 1928-29 ξαναβγήκε πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά. Έπειτα ακολούθησε και πάλι υποβιβασμός αλλά βγήκε 2η το 1931-32. Εκεί παρέμεινε για αρκετά χρόνια, όπου τη σεζόν 1959-60 βγήκε πάλι 2η στο πρωτάθλημα της 2ης κατηγορίας, μόνο που ο προπονητής τους ήταν ο θρυλικός Τζέρι Κερ. Κατάφερε να ανέβει στην πρώτη κατηγορία όπου είχε μείνει εκεί για 35 ποδοσφαιρικές σεζόν. Μετά η ομάδα πέρασε στα χέρια του επίσης θρυλικού προέδρου, Τζιμ Μακ Λιν που έδωσε το πολυπόθητο πρωτάθλημα στη Νταντί, στην 1η κατηγορία της Σκωτίας τη σεζόν 1982-83 κάνοντας και έτσι για πρώτη επίσης φορά, έξοδο στην Ευρώπη στο Τσάμπιονς Λιγκ. Από το 1998 έχει τερματίσει στις πρώτες 5 θέσεις στις ποδοσφαιρικές σεζόν 2003-04, 2007-08, 2008-09, 2009-10 και 2010-11.
Κύπελλα
Η Ομάδα δεν πήγαινε ποτέ καλά στους αγώνες κυπέλλου αφού στο Κύπελλο Σκωτίας το 1974 είχε ένα απίστευτο σερί 6 ηττών. Αργότερα όμως και πριν τα τέλη της δεκαετίας του '70 κατάφερε έναν άθλο πηγαίνοντας τρεις φορές σε τελικό Κυπέλλου Σκωτίας. Το πρώτο της κύπελλο το πήρε το 1979-80, νικώντας τη μεγάλη της αντίπαλο την Αμπερντίν με 3-0. Στον τελικό ξαναπήγε τη σεζόν 1981-82 όπου έχασε με 2-1 από τη Ρέιντζερς.