cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μικ Σουμάχερ
2021
Ο Σουμάχερ προκρίθηκε στη δέκατη ένατη θέση στο τον πρώτο του αγώνα στο Μπαχρέιν, μπροστά από τον συμπαίκτη του Μαζέπιν. Στον αγώνα γύρισε στον πρώτο γύρο αλλά κατάφερε να συνεχίσει, τερματίζοντας τελικά τελευταίος από τους υπόλοιπους στη 16η θέση. Στον επόμενο αγώνα, στο Γκραν Πρι της Εμίλια Ρομάνα, τράκαρε μπροστά από την έξοδο των pit κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αυτοκινήτου ασφαλείας, σπάζοντας το μπροστινό του φτερό. Το pit lane έκλεισε στη συνέχεια για να επιτρέψει την απομάκρυνση των συντριμμιών, εμποδίζοντάς τον να μπει για επισκευές για δύο γύρους. Τερμάτισε ξανά τον αγώνα 16ος. Στο Μονακό είχε ένα μεγάλο ατύχημα στις ελεύθερες δοκιμές και η ομάδα δεν μπόρεσε να επισκευάσει το αυτοκίνητό του εγκαίρως για τις κατατακτήριες. Έκανε μια από τις μοναδικές προσπεράσεις του Γκραν Πρι, περνώντας τον Μαζέπιν στο Grand Hotel Hairpin στον πρώτο γύρο. Στο Αζερμπαϊτζάν, προσπέρασε τον Μαζέπιν λίγο πριν τη γραμμή τερματισμού, με μόλις 0,074 δευτερόλεπτα για να διεκδικήσει τη 13η θέση.
Ο Σουμάχερ τελείωσε την πρώτη του σεζόν στην 19η θέση στο πρωτάθλημα οδηγών, μπροστά από τον συμπαίκτη του Μαζέπιν αλλά χωρίς πόντους.
2022
Ο Σουμάχερ θα παραμείνει με τη Haas για το 2022, με συμπαίκτη τον Κέβιν Μάγκνουσεν και θα υπηρετήσει επίσης ως εφεδρικός οδηγός για τη Φερράρι μαζί με τον Αντόνιο Τζιοβινάτσι.
Ο Σουμάχερ προκρίθηκε δωδέκατος και τερμάτισε ενδέκατος στο άνοιγμα της σεζόν στο Μπαχρέιν κερδίζοντας θέσεις λόγω της αποχώρησης τόσο των δυο Red Bull όσο και του Πιερ Γκασλί και πετυχαίνοντας τον καλύτερο τερματισμό του στην Φ1 μέχρι στιγμής. Ο Σουμάχερ έχασε το Γκραν Πρι της Σαουδικής Αραβίας μετά από μια συντριβή στις κατατακτήριες. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για προληπτικούς ελέγχους και αφέθηκε ελεύθερος χωρίς τραυματισμούς. Έκανε την αγωνιστική του επιστροφή για το Αυστραλιανό Γκραν Πρι, ξεκινώντας 15ος και τερματίζοντας 13ος. Ο Σουμάχερ έτρεχε στην πρώτη δεκάδα με τρεις γύρους να απομένουν από το Γκραν Πρι του Μαϊάμι, αλλά συγκρούστηκε με τον Σεμπάστιαν Φέτελ κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας προσπέρασης και έπεσε στη δέκατη πέμπτη θέση. Έφτασε στην τρίτη περίοδο των κατατακτηρίων (Q3) για πρώτη φορά στη Φόρμουλα 1 στο Ισπανικό Γκραν Πρι αλλά τελείωσε τον αγώνα εκτός των πόντων. Είχε ένα βαρύ ατύχημα που χώρισε το αυτοκίνητό του στη μέση στο Γκραν Πρι του Μονακό, προκαλώντας τον αγώνα να σταματήσει υπό το καθεστώς κόκκινης σημαίας.
Εφεδρικός οδηγός για Mercedes και McLaren (2023–)
Τον Δεκέμβριο του 2022, η Ferrari ανακοίνωσε ότι τερμάτισε τη συνεργασία τους με τον Σουμάχερ μετά από τέσσερα χρόνια, καθώς ο Σουμάχερ είχε ενταχθεί στην ακαδημία οδηγών τους το 2019. Την ίδια μέρα η Μερτσέντες επιβεβαίωσε επίσημα ότι ο Σουμάχερ ανέλαβε το ρόλο του εφεδρικού οδηγού για το 2023.
Μιλώντας στον Τύπο, ο διευθυντής της ομάδας Τότο Βολφ είπε: «Ο Μικ είναι ένας ταλαντούχος νεαρός οδηγός και είμαστε χαρούμενοι που τον έχουμε στην ομάδα. Είναι εργατικός, έχει μια ήρεμη και μεθοδική προσέγγιση και εξακολουθεί να διψά να μάθει και να βελτιωθεί ως οδηγός. Όλα αυτά είναι σημαντικά χαρακτηριστικά και είμαστε ενθουσιασμένοι που θα μας βοηθήσει να αναπτύξουμε το W14».
«Γνωρίζουμε επίσης ότι με δύο χρόνια εμπειρίας σε αγώνες στη Φόρμουλα 1 υπό τη ζώνη του, θα είναι έτοιμος να μπει στο μονοθέσιο σε σύντομο χρονικό διάστημα για να αντικαταστήσει είτε τον Λιούις (Χάμιλτον) είτε τον Τζορτζ (Ράσελ), εάν παραστεί ανάγκη».
Περαιτέρω, έγινε έφεδρος οδηγός (μαζί με τον Άλεξ Παλού) για τη Μακλάρεν, η οποία έχει μια συμφωνία με τη Mercedes για παροχή κινητήρων, που σημαίνει ότι θα είναι επίσης διαθέσιμος το 2023 για να αντικαταστήσει τον Λάντο Νόρις ή τον Όσκαρ Πιάστρι, εάν είναι απαραίτητο.
Στις 7 Ιουνίου ο Μικ οδήγησε το W14 στην πίστα της Βαρκελώνης για να αναπτύξει τα καινούρια ελαστικά που θα φέρει η Pirelli αργότερα στην χρονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Αλβανοαμερικανοί
Οι Αλβανοί Αμερικάνοι (ενικός: Shqiptar i Amerikes / πληθυντικός: Shqiptaret e Amerikes) είναι Αμερικανοί με πλήρη ή μερική αλβανική καταγωγή. Σύμφωνα με τα στοιχεία από μια έρευνα του 2008 από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, υπάρχουν 201.118 Αμερικανοί με πλήρη ή μερική αλβανική καταγωγή.
Ιστορία
Η πλειοψηφία αυτού του πρώτου κύματος των μεταναστών, περίπου 10.000 άτομα, δεν είχε την πρόθεση να εγκατασταθεί μόνιμα στις ΗΠΑ, και επέστρεψαν στην Αλβανία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.Μια άλλη ομάδα μεταναστών από την Αλβανία έφτασε στις ΗΠΑ, η οποία εγκαταστάθηκε και παντρεύτηκε στη νέα τους χώρα. Ο αριθμός των Αλβανών που ανέφερε τα αλβανικά ως μητρική τους γλώσσα το 1920 ήταν περίπου 6.000.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Αλβανοί που μετανάστευσαν στις ΗΠΑ ήταν κυρίως πολιτικοί μετανάστες και το 1970 ο αριθμός τους είχε αυξηθεί περίπου στις 17.000.
Μετά την Απέλαση των Τσάμηδων από την Ελλάδα, στον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, υποστηρίζοντας ότι υφίσταντο διώξεις και διακρίσεις από την Κομμουνιστική κυβέρνηση στην Αλβανία. Κατάφεραν να διατηρήσουν τις παραδόσεις και τη γλώσσα τους, και το 1973 δημιούργησαν τον Σύλλογο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Τσαμουριά η οποία αργότερα συγχωνεύτηκε και μετετράπη στην Αλβανική Αμερικανική Οργάνωση Τσαμουριά που στοχεύει στην προστασία των δικαιωμάτων τους. (βλ Τσάμηδες).
Συμπεριλαμβάνοντας τις οικογένειες που εγκατέλειψαν τη μητρική τους γλώσσα, εκτιμάται ότι περίπου 70.000 πολίτες με αλβανικό υπόβαθρο ζούσαν στις ΗΠΑ το 1980.
Στη δεκαετία του 1990, πολλοί Αλβανοί από την Αλβανία, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως πρόσφυγες πολέμου. Μια άλλη Αλβανική Αμερικανική (Κοσσοβάροι Αλβανοί) κοινότητα στην περιοχή του Ριβερσάιντ/Σαν Μπερναρντίνο της Καλιφόρνια που περιλαμβάνει Κοσοβάρους που μπήκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στη Κοινή Αποθεματική Αεροπορική Βάση Μαρτς στο Ριβερσάιντ.
Αμερικανοί Αρμπερεσέ
Μερικοί από τους πρώτους Αλβανούς που έφτασαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μετανάστες από την Ιταλία, που κατάγονταν από μια ομάδα Αλβανών που είναι γνωστοί ως Αρμπερεσέ. Οι Αρμπερεσέ ήταν μια ομάδα Αλβανών που κατέφυγαν στο Βασίλειο της Νάπολης τον 15ο αιώνα για να αποφύγουν την εισβολή από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Αυτή η ομάδα των Αλβανών είναι διακριτή από τους άλλους Αλβανούς Αμερικανούς, λόγω των ιταλοποιημένων ονομάτων και εξασκούν την Αλβανική Ελληνική Καθολική θρησκεία. Παρ'όλα αυτά, οι Αρμπερεσέ έχουν ισχυρή αίσθηση της ταυτότητάς τους, και είναι μοναδικοί στο ότι μιλούν μια αρχαϊκή διάλεκτο των αλβανικών Τοσκ που ονομάζεται Αρμπερές, η οποία δεν έχει καμία Οθωμανική επιρροή.
Η Ευρύτερη Νέα Ορλεάνη έχει μια μεγάλη κοινότητα Αρμπερεσέ, καταγόμενοι ως επί το πλείστον από Σικελούς μετανάστες του 19ου αιώνα. Συχνά, όπου υπάρχουν Ιταλοί, υπάρχουν μερικοί Αρμπερεσέ αναμεμειγμένοι μαζί τους. Ως εκ τούτου, οι Αμερικανοί Αρμπερεσέ είναι συχνά δυσδιάκριτοι από τους Ιταλούς Αμερικανούς λόγω της αφομοίωσής τους στην Ιταλική Αμερικανική κοινότητα.
Γεωγραφική κατανομή
Το 2015, οι περιοχές με το μεγαλύτερο πληθυσμό Αμερικανών με αλβανική καταγωγή είναι η Νέα Υόρκη, η Ινδιανάπολη, το Βόρειο Νιου Τζέρσεϊ, η Φιλαδέλφεια, η Βοστώνη, το Ουόρστερ, το Κλίβελαντ, το Σικάγο, το Ντιτρόιτ, το Χάρτφορντ και το Ουοτέρμπουρι στο Κονέκτικατ.
Ο ταχέως αναπτυσσόμενος αλβανικός πληθυσμός στο Λίνκολν Παρκ μέσα στην Μητροπολιτική Περιοχή της Πόλης της Νέας Υόρκης είναι η δεύτερη μεγαλύτερη έξω από την Νέα Υόρκη από μόνη της, και επεκτείνεται σε κοντινές περιοχές στην κομητεία Πάσσαϊκ, συμπεριλαμβανομένων των Πόμπτον Λέικς, Ουέιν και Τοτόουα. Επιπλέον, η κομητεία Μπέργκεν είναι το σπίτι σε ένα αυξανόμενο αλβανικό πληθυσμό, σε πόλεις όπως οι Γκάρφιλντ, Έλμγουντ Παρκ, Χάσμπρουκ Χάιτς και Φερ Λον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανική διασπορά
Αποένζυμο
Αποένζυμο είναι το πρωτεϊνικό τμήμα ορισμένων ενζύμων, το οποίο μόνο του είναι ανενεργό. Στις περιπτώσεις αυτές, που είναι και οι περισσότερες, καταλυτική δράση εμφανίζεται μόνο με τη μορφή του ολοενζύμου, δηλ. ενός συμπλόκου του αποενζύμου με ένα συνένζυμο που αποτελεί το καταλυτικό ενεργό τμήμα του ενζύμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένζυμα
Χρήστος Μαστραπάς
Ο Χρήστος Μαστραπάς (1836-1902) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, βουλευτής και υπουργός Στρατιωτικών. Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Δωρίδα το 1836 και ήταν γιος του Βασιλείου Μαστραπά αγωνιστή του 1821. Το 1858 εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε το 1861 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Με τον βαθμό του λοχαγού αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και εξελέγη πληρεξούσιος Δωρίδας στη Β΄ Εθνοσυνέλευση (1864), ακολουθώντας τότε την ομάδα του Επ. Δελιγιώργη πρωτοστατώντας σε όλες τις τότε ακρότητες.
Στη συνέχεια όταν εξελέγη βουλευτής Δωρίδας, (1865), εγκατέλειψε το στρατό μέχρι τη λήξη της Α΄ Περιόδου, όπου και επανήλθε.
Το 1892 επί υπηρεσιακής κυβέρνησης του Κ. Κωνσταντόπουλου ανέλαβε υπουργός των Στρατιωτικών από 10 Φεβρουαρίου μέχρι 10 Ιουνίου του 1892.
Το 1895 παραιτήθηκε του στρατού μετά την νέα εκλογή του ως βουλευτής την περίοδο 1895-1898.
Με την έναρξη όμως του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 εγκατέλειψε τα βουλευτικά έδρανα και έλαβε μέρος με το βαθμό του συνταγματάρχη ως διοικητής της 2ης ταξιαρχίας στο μέτωπο της Θεσσαλίας. Στις λεγόμενες "μάχες των Διαβάσεων" (Μελούνας και Προφήτη Ηλία) παρερμηνεύοντας διαταγή του Διαδόχου Κωνσταντίνου διέταξε γενική οπισθοχώρηση, προβάλλοντας όμως σθεναρή αντίσταση στη κορυφή της Διάβασης του Προφήτη Ηλία όπου λαμβάνοντας στη συνέχεια ενισχύσεις προέλασε εκ νέου προς το Γκριτζόβαλι απ΄ όπου είχε υποχωρήσει. Στη τελική έκβαση του πολέμου απέκρουσε με επιτυχία την έφοδο των Τούρκων στη Λαμία.
Σημειώσεις
Ο Θ. Πάγκαλος στα "Απομνημονεύματά του", (Αθήνα 1950 - σελ. 21), χαρακτηρίζει τον Χ. Μαστραπά ως "αμαθή, άψυχο, στερούμενο της στοιχειωδεστάτης τακτικής μόρφωσης".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Μ
Κρις Μέρφι
Ο Κρίστοφερ Σκοτ Μέρφι (αγγλικά: Christopher "Chris" Scott Murphy, 3 Αυγούστου 1973), είναι Aμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Κονέκτικατ, από τον Ιανουάριο του 2013. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Προηγουμένως, έχει διατελέσει ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 5η περιφέρεια του Κογκρέσου του Κονέκτικατ από το 2007 έως το 2013, ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας του Κονέκτικατ για την 16η περιφέρεια, από το 2003 έως το 2007, καθώς και Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Κονέκτικατ από την 81η περιφέρεια, από το 1999 έως το 2003.
Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2012, με ποσοστό 54.8% έναντι 43.1% της τότε Ρεπουμπλικανής ανθυποψήφιάς του. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2018, με ποσοστό 59.5% έναντι 39.4% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του.
Βιογραφία
Ο Κρις Μέρφι, γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1973 στο Γουάιτ Πλέινς της Νέας Υόρκης και είναι γιος της Κάθριν και του Σκοτ Μέρφι. Μεγάλωσε στην ευρύτερη περιοχή του Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Θεωρείται ότι είναι ιρλανδικής και πολωνικής καταγωγής.
Αποφοίτησε το Λύκειο "Wethersfield High School" στο Γουέδερσφιλντ του Κονέκτικατ το 1992. Σπούδασε Ιστορία στο Κολλέγιο Γουίλιαμς στη Μασαχουσέτη, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1996. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Κολλέγιο Γουίλιαμς, φοίτησε για ένα χρόνο (1994-1995) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σε πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών.
Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ στο Χάρτφορντ, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 2002.
Προσωπική ζωή
Ο Μέρφι είναι παντρεμένος από τον Αύγουστο του 2007 με την Κάθριν Χόλαχαν, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Διαμένουν στο Τσέσαϊρ του Κονέκτικατ (μια περιοχή στην ευρύτερη περιοχή του Νιου Χέιβεν).
Μαζαρακιά
Η Μαζαρακιά είναι χωριό στο νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Μαργαριτίου. Βρίσκεται νότια της Ηγουμενίτσας και βόρεια από το Μαργαρίτιο. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του Δήμου Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 1928 ήταν 1209 κάτοικοι. Το 2001 αριθμούσε 525 κατοίκους.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο.
Ιστορικά στοιχεία
Στο βόρειο μέρος μιας ράχης (θέση «Παλιόκαστρο»), που υψώνεται ανάμεσα στα σημερινά χωριά Μαζαρακιά και Μεσοβούνι, έχουν εντοπιστεί ερείπια αρχαίου περιτειχισμένου οικισμού. Ο οικισμός επιβίωσε και στη ρωμαϊκή εποχή, χάρη στα στρατηγικά πλεονεκτήματα της θέσης του, καθώς βρισκόταν πάνω σ' ένα διεθνή χερσαίο ρωμαϊκό δρόμο που οδηγούσε στη ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής, από την οποία εξαρτιόταν διοικητικά. Η ακμή του οφειλόταν επίσης σε οικονομικούς λόγους, καθώς ο μικρός αλλά εύφορος κάμπος της Μαζαρακιάς ήταν, σε όλες τις εποχές, πρόσφορος για γεωργική εκμετάλλευση, ενώ τα γύρω βουνά ευνοούσαν την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Σουμάντ Μίσρα
Γεννήθηκε στο Φαϊζαμπάντ της πολιτείας Ούταρ Πραντές κι έμαθε αντισφαίριση από τον πατέρα του. Έπαιξε στην ομάδα της Ινδίας στο κύπελλο Ντέιβις για εννέα χρόνια μεταξύ 1947 και 1956 και ήταν αρχηγός της το 1952 και το 1953. Έφτασε στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον στο διπλό μαζί με τον Τζίμυ Μεχτά το 1947 και το 1948 και και στο Αμερικανικό όπεν το 1947. Γιος του είναι ο Γκόραβ Μίσρα επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Κέρδισε στο απλό το πρωτάθλημα αντισφαίρισης της Ινδίας, το μετέπειτα "Indian open", το 1945, το 1947 και το 1952, ήταν φιναλίστ το 1948 και το 1949. Κέρδισε επίσης τον τίτλο στο απλό στο πρωτάθλημα Κευλάνης το 1958 και 1959 και το πρωτάθλημα Μαλαισίας το 1959. Ήταν ο φιναλίστ στο πρώτο πρωτάθλημα αντισφαίρισης της Ασίας το 1949.
Διετέλεσε γραμματέας της Ινδικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης από το 1963 έως το 1966 και της επιτροπής διαχείρισης της ITF (Διεθνής ομοσπονδία αντισφαίρισης) κατά τη διάρκεια του 1965-67.
Εκτός από αντισφαίριση έπαιζε σε υψηλό επίπεδο τοιχοσφαίριση (σκουός) και γκολφ.
Αντώνιος Ζώης
Ο Αντώνιος Ζώης (1869 - 1941) ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Μοναστήρι της Πελαγονίας της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνιος Ζώης γεννήθηκε το 1869 στο Μοναστήρι. Στις 17 Απριλίου του 1903 οι Βούλγαροι ανατίναξαν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης το Γαλλικής σημαίας ατμόπλοιο «Γκουανταλκιβίρ». Το γεγονός προκάλεσε το μένος των Οθωμανικών αρχών κατά πάντων των χριστιανών. Τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης δημιούργησαν ανάλογες συνθήκες και στο Μοναστήρι, όπου στις 23 Απριλίου (του Αγίου Γεωργίου) σημειώθηκαν βιαιοπραγίες κατά των χριστιανών. Ο Αντώνιος Ζώης βρέθηκε κυνηγημένος από Τούρκους στρατιώτες και άλλους, που κατευθύνονταν κατά πάνω του με μαχαίρια. Μπόρεσε να διασωθεί καταφεύγοντας στο σπίτι ενός Εβραίου που τον έκρυψε. Αργότερα, την ίδια χρονιά, συμμετείχε στην εξέγερση του Ίλιντεν (Προφήτη Ηλία) που διοργάνωσαν οι Βούλγαροι και έδρασε στην ευρύτερη περιοχή του Μοριχόβου. Στα τέλη Δεκεμβρίου του 1903 αποχώρησε από το Μορίχοβο διαφωνώντας με τη δράση των Βουλγάρων εναντίον των Ελλήνων. Φεύγοντας αποχαιρέτησε τους ντόπιους προύχοντες λέγοντας συμμετείχε στην εξέγερση με σκοπό να πολεμήσει τους Τούρκους και όχι να εκβιάζει τους άλλους να γίνουν Βούλγαροι.
Επανήλθε σχεδόν ένα χρόνο αργότερα (το Σεπτέμβριο του 1904) στην περιοχή, υπό τις διαταγές του αρχηγού της Εθνικής Επιτροπής Μοναστηρίου, ιατρού Κωνσταντίνου Μιχαήλ «Μόναχου» με σκοπό την ένοπλη οργάνωση των Ελλήνων της περιοχής. Συγκρότησε ένοπλο σώμα με στόχο την προστασία των κατοίκων από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες. Κατάφερε να οργανώσει τους Έλληνες της περιοχής και δέχτηκε πολλούς οπλίτες στο σώμα του από τα χωριά Γρούνιστα, Σταραβίνα, Ζόβικ, Βουδιμίρτσι, Γραδέσνιτσα, Πετάλινο, Μάκοβο, Σουχοδόλι, Παράλοβο, Μπροντ και Σκοτσιβίρι. Από τον Απρίλιο του 1905 συνεργάστηκε με τον αξιωματικό Χρήστο Τσολακόπουλο «Ρέμπελο» και τον αντικαταστάτη του Δημήτριο Βαρδή. Το 1906 τραυματίστηκε και αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αθήνα προκειμένου να νοσηλευτεί. Τον Ιούλιο του 1906 επανήλθε στη Μακεδονία, συνεργαζόμενος με τον οπλαρχηγό Λάζαρο Βαρζή "Ζαρκάδα" από τη Γαλατινή Κοζάνης. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον αξιωματικό Βασίλειο Παπά "Βρόντα" και τον αντικαταστάτη του Δημήτριο Παπαβιέρο "Γκούρα" έως το 1908. Μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων του ανατέθηκε η παρακολούθηση Τούρκων και Βουλγάρων στην περιφέρεια του Μοναστηρίου λόγω των κρίσιμων και περίεργων συνθηκών που επικρατούσαν. Όταν διαπιστώθηκε ότι οι Νεότουρκοι σχεδίαζαν τη δολοφονία του, φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ και επανήλθε στις παραμονές του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Συμμετείχε με εθελοντικό σώμα στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Ο Αντώνιος Ζώης τον Οκτώβριο του 1912 απελευθέρωσε το Μορίχοβο από τους Τούρκους και ύψωσε την Ελληνική σημαία δηλώνοντας ότι το απελευθερώνει εν ονόματι του Βασιλέως Γεωργίου. Τελικά μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, η περιοχή πέρασε στο Βασίλειο της Σερβίας.
Μετά τους πολέμους, ο Αντώνιος Ζώης εγκαταστάθηκε στη Φλώρινα, στην οδό Ηράκλειας. Στη Φλώρινα εργάστηκε ως παιδονόμος. Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, ο Αντώνιος Ζώης, όντας γέρος και άρρωστος, εγκαταστάθηκε στο χωριό Φλάμπουρο της Φλώρινας για λόγους ασφαλείας, καθώς η Φλώρινα βομβαρδίζονταν συχνά από την Ιταλική αεροπορία. Αυτοκτόνησε τον Απρίλιο του 1941, όταν τα Γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Φλώρινα.
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Πελαγονία
Εδουάρδο Σανταμαρίνα
Ο Εδουάρδο Σανταμαρίνα (Eduardo Santamarina, γενν. 9 Ιουλίου 1968) είναι Μεξικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Ο Σανταμαρίνα πήρε μαθήματα υποκριτικής στο Centro de Educación Artística (CEA- Κέντρο της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης) στην Πόλη του Μεξικού. Έκανε το ντεμπούτο του το 1992. Οι πιο ξεχωριστοί ρόλοι του ήταν μέχρι σήμερα στις τηλενουβέλες Marisol το 1996 και Rubi το 2004.
Ο Εδουάρδο νυμφεύθηκε την ηθοποιό Ιτατί Καντοράλ το 2000, που γέννησε τα δίδυμα αγόρια του ζευγαριού, Χοσέ Εδουάρδο και Ρομπέρτο Μιγκέλ. Ο Σανταμαρίνα και η Καντοράλ υπέβαλαν αίτηση διαζυγίου το 2003 και ο γάμος διαλύθηκε τυπικά το 2004.
Μετά από το διαζύγιο τους, άρχισε μια σχέση με την ηθοποιό Σουσάνα Γκονσάλες μέχρι τον χωρισμό τους τον Νοέμβριο του 2007.
Σήμερα είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Μαϊρίν Βιγιανουέβα, που γέννησε την κόρη τους Χούλια στις 18 Ιουλίου 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βασικός Νόμος (Ισραήλ): Το Ισραήλ σαν Έθνος-Κράτος του Εβραϊκού Λαού
O Βασικός Νόμος: Το Ισραήλ ως Έθνος-Κράτος του Εβραϊκού Λαού (חוק יסוד: ישראל - מדינת הלאום של העם היהודי), ανεπίσημα γνωστός ως Νόμος του Έθνους-Κράτους ή Νόμος Εθνικότητας, είναι ένας Ισραηλινός Βασικός Νόμος που καθορίζει τη φύση του Κράτους του Ισραήλ ως έθνους-κράτους του Εβραϊκού Λαού. Ο Νόμος εγκρίθηκε από την Κνεσέτ με 62 ψήφους υπέρ, 55 κατά και δύο αποχές στις 19 Ιουλίου 2018 (7 του μήνα Αβ, εβραϊκού έτους 5778).
Η πρώτη έκδοση του νομοσχεδίου υποβλήθηκε από τον βουλευτή Avi Dichter του κόμματος Καντίμα (Kadima) και έλαβε τη στήριξη από 39 άλλα μέλη της Κνεσέτ, από την συμπολίτευση και την αντιπολίτευση. Μια εναλλακτική, ευρύτερη εκδοχή, του αρχικού νομοσχεδίου είχε συνταχθεί και υποβληθεί από τους βουλευτές Ayelet Shaked, Yariv Levin και ο Robert Ilatov.
Αουαλά-Γιαλιμαπό
Το Αουαλά-Γιαλιμαπό (γαλλικά: Awala-Yalimapo) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Γαλλικής Γουιάνας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμοπιέν (γαλλικά: Camopiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλικής Γουιάνας
Μινύας
Ο Άλμος, που κληρονόμησε τη βασιλεία του Ορχομενού από τον παλαιό και άκληρο βασιλιά Ετεοκλή, είχε 2 θυγατέρες, τη Χρύση και τη Χρυσογένεια. Η πρώτη από αυτές ζευγαρώθηκε με τον Άρη και έκανε γιό τον Φλεγύα. Η άλλη κόρη του Άλμου, η Χρυσογένεια, έσμιξε με τον Ποσειδώνα κι έφερε στον κόσμο τον Χρύση. Ο Χρύσης έγινε πατέρας του Μινύα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
90377 Σέντνα
Η 90377 Σέντνα (σύμβολο: ), κατά την αστρονομική ονοματοδοσία, είναι ουράνιο σώμα πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα.
Δομή και τροχιά
thumb|center|Καλλιτεχνική αναπαράσταση της Σέντνα Η Σέντνα έχει διάμετρο περίπου 1.000 χιλιόμετρα, όπως υπολογίστηκε με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012. Απέχει 13 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Η απόσταση αυτή ισοδυναμεί με σχεδόν 12 ώρες φωτός ή 90 αστρονομικές μονάδες (90 φορές δηλαδή την απόσταση Γης - Ήλιου). Λόγω της μακρινής απόστασης από τον Ήλιο η θερμοκρασία στην επιφάνειά της πρέπει να κυμαίνεται στους 30 K (-243 °C). Αφότου ανακαλύφθηκε, εντοπίσθηκε και σε πολλές παλαιότερες φωτογραφίες του 2001-2003.
Η επιφάνεια της Σέντνα είναι κοκκινωπή, σχεδόν σαν αυτή του πλανήτη Άρη. Το χρώμα αυτό οφείλεται στη διάσπαση λόγω ραδιενέργειας των υλικών που βρίσκονται στην επιφάνειά της, και εκτιμάται ότι απαντάται συχνά στα σώματα που βρίσκονται σε αυτές τις περιοχές του ηλιακού συστήματος. Η επιφάνεια αντανακλά περίπου το 35% του φωτός που προσπίπτει σε αυτή, ένα ποσοστό που θεωρείται πολύ μεγάλο. Μια πιθανή εξήγηση είναι το γεγονός ότι οι πτητικές ουσίες παραμένουν στερεοποιημένες λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας, αυξάνοντας έτσι την ανακλαστικότητα της Σέντα.
Η Σέντνα είναι έξω από τη Ζώνη του Κάιπερ και γι'αυτό τυπικά δεν συγκαταλέγεται στα ουράνια σώματα αυτής της Ζώνης. Η απόστασή της από τον Ήλιο είναι το ένα δέκατο αυτής του Νέφους του Όορτ. Ανήκει στα λεγόμενα αντικείμενα διασκορπισμένου δίσκου (eng.:Scattered-disc objects), τα οποία βρίσκονται ανάμεσα στο Νέφος του Όορτ και στη ζώνη του Κάιπερ.
Ρίτσαρντ Μπράνσον
Ο Σερ Ρίτσαρντ Τσαρλς Νίκολας Μπράνσον (Sir Richard Charles Nicholas Branson, 18 Ιουλίου 1950) είναι Βρετανός επιχειρηματίας. Τη δεκαετία του 1970 ίδρυσε τον όμιλο Virgin, ο οποίος σήμερα ελέγχει περισσότερες από 400 εταιρείες σε διάφορους τομείς.
Ο Μπράνσον εξέφρασε την επιθυμία του να γίνει επιχειρηματίας σε νεαρή ηλικία. Το πρώτο του επιχειρηματικό εγχείρημα, σε ηλικία 16 ετών, ήταν ένα περιοδικό με το όνομα Student. Το 1970 ίδρυσε μια δισκογραφική επιχείρηση που λειτουργούσε με ταχυδρομικές παραγγελίες. Το 1972 άνοιξε μια αλυσίδα δισκοπωλείων, τη Virgin Records - αργότερα γνωστή ως Virgin Megastores. Η επωνυμία Virgin αναπτύχθηκε γρήγορα κατά τη δεκαετία του 1980, καθώς ίδρυσε την αεροπορική εταιρεία Virgin Atlantic και επέκτεινε τη μουσική εταιρεία Virgin Records. Το 1997 ίδρυσε τον όμιλο Virgin Rail για να υποβάλει προσφορά για franchises επιβατικών σιδηροδρόμων κατά τη διάρκεια της ιδιωτικοποίησης της British Rail. Η Virgin Trains λειτούργησε το franchise InterCity West Coast από το 1997 έως το 2019, το franchise InterCity CrossCountry από το 1997 έως το 2007 και το franchise InterCity East Coast από το 2015 έως το 2018. Το 2004 ίδρυσε την εταιρεία διαστημικών πτήσεων Virgin Galactic, με έδρα το Mojave Air and Space Port στην Καλιφόρνια, γνωστή για το υποτροχιακό διαστημικό αεροπλάνο SpaceShipTwo που σχεδιάστηκε για διαστημικό τουρισμό.
90377 Σέντνα
Δομή και τροχιά
thumb|right|Αυτές οι τρεις φωτογραφίες δείχνουν την ανακάλυψη της Σέντνα. Είναι από τις [[14 Νοεμβρίου 2003 και ώρα 6:32 έως 9:38 UTC.]]
Ανακάλυψη
Τη Σέντνα παρατήρησαν για πρώτη φορά στις 14 Νοεμβρίου 2003 ο Μάικλ Μπράουν στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, Τσαντ Τρουχίλο (Chad Trujillo) (Gemini-Observatory) και ο Ντέιβιντ Ραμπίνοβιτς (David Lincoln Rabinowitz, Yale University) χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Schmidt των 1,2 μ. στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Επιπλέον επεξεργασία έγινε με το Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ και το Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ. Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στις 15 Μαρτίου 2004.
Ρίτσαρντ Μπράνσον
Στις 11 Ιουλίου 2021 ταξίδεψε ως επιβάτης στο Virgin Galactic Unity 22 στην άκρη του διαστήματος, μια υποτροχιακή δοκιμαστική πτήση για την εταιρεία διαστημικών πτήσεων Virgin Galactic.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
90377 Σέντνα
Ετυμολογία
Λόγω της παγερής επιφάνειάς της, διάλεξαν για όνομα το «Σέντνα», που στη μυθολογία Ινουίτ των Εσκιμώων, είναι η θεά της θάλασσας και μένει στα βαθιά παγωμένα νερά του Ατλαντικού ωκεανού.
Ανεξήγητα
Καθώς είναι το πιο απομακρυσμένο μέχρι σήμερα γνωστό σώμα του ηλιακού μας συστήματος, η Σέντνα εγείρει ερωτήματα πολύ περισσότερο από άλλους αστεροειδείς. Η μεγάλη αυτή απόσταση από τον ήλιο, για παράδειγμα, δεν εξηγείται από τις σύγχρονες θεωρίες για το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος. Ενώ οι πλανήτες υποτίθεται ότι σχηματίστηκαν από τη συνένωση και τις συγκρούσεις πλανητοειδών, αυτό δεν μπορεί να ισχύει στη Ζώνη του Κάιπερ. Επειδή εκεί το πρωτοπλανητικό υλικό ήταν πολύ πιο αραιό απ' ό,τι στις εσωτερικές περιοχές του ηλιακού συστήματος, θα χρειάζονταν εκατοντάδες δισεκατομμύρια χρόνια για δημιουργία σωμάτων, τη στιγμή που η διάρκεια ζωής του πρωτοπλανητικού δίσκου είναι μικρότερη από δέκα εκατομμύρια χρόνια.
Έχει φεγγάρι η Σέντνα;
thumb|Η Σέντνα. Σε αυτή την εικόνα δεν φαίνεται να έχει φεγγάρι. Η περίοδος περιστροφής γύρω από τον άξονά της προσδιορίστηκε αρχικά στις σαράντα ημέρες. Επειδή αυτή η περίοδος θα σήμαινε πολύ μικρή γωνιακή ταχύτητα υπάρχει η υποψία ότι η Σέντνα έχει ένα φεγγάρι που την επιβραδύνει λόγω παλιρροϊκής έλξης.
Στις 14 Απριλίου 2004 η NASA δημοσίευσε καινούργιες φωτογραφίες που είχε πάρει το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ στις οποίες δεν φαινόταν να υπάρχει κανένα συνοδεύων σώμα. Τελικά μια ομάδα επιστημόνων του Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics με αρχηγό τον Scott Gaudi έκανε προσεκτικές παρατηρήσεις μεταξύ Οκτωβρίου του 2004 και Ιανουαρίου 2005 και απέρριψε τις προηγούμενες μελέτες. Η Σέντνα περιστρέφεται με περίοδο δέκα με δεκαοχτώ ωρών, πράγμα που αποκλείει και κάθε συζήτηση περί φεγγαριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σέντνα Σεντνα
Αγία Ούρσουλα
Η Αγία Ουρσούλη ή Αγία Ούρσουλα είναι Αγία της Δυτικής Εκκλησίας. Ήταν πριγκίπισσα κόρη του Βασιλιά της Βρετάνης Δεονάτου. Εχριστιανίσθηκε στη Γαλατία και στις Χώρες του Ρήνου. Θανατώθηκε από τους Ούνους το 453. Η μνήμη της εορτάζεται, από τη Δυτική Εκκλησία στις 21 Οκτωβρίου.
Υπό τη προστασία της Αγίας Ουρσούλης δημιουργήθηκε τον 6ο αιώνα το γνωστό γυναικείο μοναχικό Τάγμα Ουρσουλινών (καλογριών).
Προς τιμή της Αγίας και παρθένου Ούρσουλας ο Χριστόφορος Κολόμβος ονομάτησε τις νήσους που ανακάλυψε στο δεύτερο ταξίδι του το 1493, τις γνωστές Νήσοι Παρθένου ή Νήσοι Παρθένων (Virgin islands) στη Καραϊβική.
Ουρσουλα
Ονταγουάρα
Η Ονταγουάρα (小田原市) είναι πόλη της Ιαπωνίας της περιφέρειας της Καναγκάουας. Η πόλη ιδρύθηκε την 20η Δεκεμβρίου του 1940. Το 2008, η πόλη είχε πληθυσμό 198.717 και πυκνότητα πληθυσμού 1.748,30 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η ολική έκταση της πόλης είναι 114,09 τ.χλμ..
Ιστορία
Η στρατηγική θέση της πόλης στο δρόμο του Τοκάιντο (Tōkaidō), μεταξύ της ορεινής Χακόνε και της ακτής του Σαγκάμι, της έδωσε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Ιαπωνίας. Πριν την περίοδο Έντο το κάστρο της Ονταγουάρας ήταν το κέντρο των πολεμιστών Χογιό (Hōjō clan). Κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο το κάστρο ελεγχόταν από το Τοκάιντο. Σήμερα ένα αντίγραφο του κάστρου στέκει στο λόφο πάνω από την πόλη. Την 15η Αυγούστου η Ονταγουάρα ήταν η τελευταία πόλη της Ιαπωνίας που βομβαρδίστηκε από τους Συμμάχους στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Τρεις Πύργοι της Γιοκοχάμα
Οι Τρείς Πύργοι της Γιοκοχάμα είναι σύνολο ιστορικών πύργων στο λιμάνι της Γιοκοχάμα, στην Ιαπωνία. Οι τρείς πύργοι έχουν τα ψευδώνυμα Ο Βασιλιάς (ο Ρήγας), Η Βασίλισσα (Η Ντάμα) και ο Βαλές.
Οι Τρεις Πύργοι
Οι τρεις πύργοι είναι:
Το κτήριο του νομαρχιακού γραφείου της Γιοκοχάμα (Ο Ρήγας)
Είναι το δεύτερο γηραιότερο κτήριο νομαρχιακού γραφείου στην Ιαπωνία, και έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο ιστορικής κληρονομιάς. Το κτήριο του νομαρχιακού γραφείου της Γιοκοχάμα, γνωστό και ως ο Πύργος του Ρήγα, ανοικοδομήθηκε το 1928 στην θέση του προηγούμενου νομαρχιακού γραφείου, που καταστράφηκε στον Μεγάλο Σεισμό του Καντό, και αποτελεί έκφραση της τεχνοτροπίας της Αρ Ντεκό, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ευρώπη την εποχή εκείνη. Το στυλ αυτοκρατορικής κορόνας, και η εξωτερική επένδυση του κτηρίου με τραχιά πλακάκια, επιβεβαιώνουν το ψευδώνυμο «Ρήγας». Την ώρα του ηλιοβασιλέματος, το κτήριο βάφεται με τα χρώματα του δύοντος ήλιου, χαρίζοντας ένα μαγευτικό θέαμα. Επιπλέον, ο πύργος του Ρήγα έχει χρησιμοποιηθεί ως πλατό γυρισμάτων για διάφορες ιαπωνικές σειρές και ταινίες.
Η αίθουσα αναμνηστικών του λιμανιού της Γιοκοχάμα (Ο Βαλές)
Το κτήριο, που στεγάζει την αίθουσα αναμνηστικών του λιμανιού της Γιοκοχάμα, οικοδομήθηκε το 1917 σε νεο-αναγεννησιακό στυλ και επενδυμένο εξωτερικά με κόκκινα τούβλα, στέκει ως υπενθύμιση του ένδοξου παρελθόντος της Γιοκοχάμα. Όταν κατά την διάρκεια της νύχτας, η κορυφή του πύργου φωτίζεται, η αντανάκλαση στα κόκκινα τούβλα προσφέρει ένα αξέχαστο θέαμα. Το κτήριο έχει οριστεί ως μνημείο ιστορικής κληρονομιάς.
Ο Θρύλος
Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, αν καταφέρεις να βρεθείς σε ένα σημείο από το οποίο μπορείς να δεις και τους τρεις πύργους ταυτόχρονα και κάνεις μία ευχή, η ευχή σου θα πραγματοποιηθεί. Το καλύτερο σημείο, για να έχει κανείς θέα και στους τρείς πύργους, είναι το Ōsanbashi Pier.
Αραβικό σύστημα αρίθμησης
Το αραβικό ή ινδο-αραβικό σύστημα αρίθμησης αποτελείται από τα δέκα ψηφία: 0,1,2,3,4,5,6,7,8 και 9, τα οποία βασίζονται στο Ινδο-αραβικό σύστημα αρίθμησης, το πιο διαδεδομένο σύστημα συμβόλων αριθμητικής αναπαράστασης του κόσμου σήμερα.
Τρεις Πύργοι της Γιοκοχάμα
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Αραβικό σύστημα αρίθμησης
Παραπομπές
Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης
Χρήστος Παλαμάς
Ο Χρήστος Παλαμάς (Πάτρα 1849 - Μεσολόγγι 1925 ) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε νομάρχης και έπαρχος σε διάφορες περιφέρειες.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος Μιχαήλ Παλαμά, πρωτοδίκη Πατρών και γόνου της Μεσολογγίτικης οικογένειας Παλαμά, και της Πηνελόπης Πεταλά. Αδελφός του ήταν ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. Το 1866, μετά τον θάνατο των γονιών του, εγκαταστάθηκε με τα αδέρφια του στο Μεσολόγγι, όπου κατοικούσε ο θείος του που είχε οριστεί επίτροπός τους. Εκεί περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και έπειτα εγγράφηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε με επιτυχία. Την περίοδο 1891 - 1907 άσκησε την δικηγορία στην Πάτρα ενώ από το 1910 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μεσολόγγι ασκώντας εκεί την δικηγορία.
Αναφέρεται ότι έγραφε ποίηση.
Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Κανάρη και είχαν παιδιά. Εγγονός του ήταν ο πολιτικός και διπλωμάτης Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς.
Πολιτική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της ζωής του υπηρέτησε ως ανώτατος αξιωματούχος σε πολλές περιφέρειες και επαρχείες της Ελλάδας. Υπήρξε υπάλληλος στη νομαρχία Αχαΐας, της οποίας μάλιστα διετέλεσε τρεις φορές νομάρχης κατά τις περιόδους 1901 - 1902 , 1906 (για λίγους μήνες) και 1906 - 1909. Επίσης χρημάτισε νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος τις περιόδους 1891 - 1892 και 1892 - 1893, έπαρχος Αιγίου και Κέρκυρας καθώς και νομάρχης Μεσσηνίας.
Υπήρξε υποστηρικτής της πολιτικής του Χαρίλαου Τρικούπη.
Πηγές
Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος Κατηγορία:Νομάρχες Μεσσηνίας Χρηστος Κατηγορία:Έπαρχοι Αιγιαλείας Κατηγορία:Έπαρχοι Κέρκυρας
Σάντφορντ Μπομπ
Ο Σάντφορντ Γουίλσον Μπομπ (λατινικό αλφάβητο : Sandford Wilson Bobb), (Αλλαχαμπάντ, 24 Δεκεμβρίου 1883 - ), ήταν Βρετανικής καταγωγής Ινδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν αναπληρωτής δικαστής στο Αλλαχαμπάντ το 1927 κι επαρχιακός δικαστής το 1937.
Έπαιξε με την εθνική ομάδα της Ινδίας στο κύπελλο Ντέιβις του 1926 χάνοντας τον μοναδικό αγώνα που έδωσε στο διπλό εναντίον της Τσεχοσλοβακίας.
Στο πρωτάθλημα Ινδίας ήταν φιναλίστ το 1923, στα ημιτελικά το 1924 και στα προημιτελικά το 1928. Είχε αγωνιστεί στο Γουίμπλεντον του 1926 όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο, την ίδια χρονιά είχε συμμετάσχει και στο Ρολλάν Γκαρός χάνοντας στον δεύτερο γύρο. Το 1925 ήταν φιναλίστ στο διεθνές πρωτάθλημα της Βεγγάλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ινδοί δικαστικοί
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 1989
Το 4ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 1989 διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μαζί με τα αντίστοιχα: ανδρών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλητής σύλλογος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Βαθμολογία
* 19 σωματεία βαθμολογήθηκαν με 5β. τουλάχιστον.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1989 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Διδακτική
Η διδακτική είναι η επιστήμη (στο πλαίσιο των επιστημών της αγωγής) ή κατά άλλους κλάδος της παιδαγωγικής επιστήμης, που ασχολείται με τα προβλήματα της διδασκαλίας γενικά (γενική διδακτική) και με τα προβλήματα της διδασκαλίας του κάθε μαθήματος ειδικά (ειδική διδακτική). Ο όρoς «διδακτική» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Βόλφανγκ Ράτκε (W. Ratichius, 1571-1635) και λίγο αργότερα από τον Ιωάννη Αμός Κομένιο (1591-1670), όταν έγραψε το πρώτο βιβλίο διδακτικής με τίτλο Didactica Magna (Μεγάλη διδακτική). Διδακτική λοιπόν είναι μια επιστημονική περιοχή, η οποία προετοιμάζει τους εκπαιδευτικούς, τους βοηθά και συμβάλλει στο έργο τους, συνιστά δηλαδή ένα επιστημονικό τομέα που συνεισφέρει στην ακαδημαϊκή μόρφωση και την επαγγελματική κατάρτιση των υποψηφίων και των υπηρετούντων εκπαιδευτικών. Διακρίνεται σε γενική και ειδική διδακτική.
Ετυμολογία - Εννοιολογική προσέγγιση
Ετυμολογικά προέρχεται από το ρήμα «διδάσκω», που σημαίνει μεταδίδω με συστηματικό τρόπο σε κάποιον το αντικείμενο μάθησης. Βιωματικά το προσεγγίζουμε ως τη διδασκαλία των μορφωτικών αγαθών και της σχολικής μάθησης και γενικά ως μια επιστημονική θεωρία για τη διδασκαλία.
Παρατηρώντας τον όρο «διδακτική» μπορούμε να εντοπίσουμε άλλες έννοιες, λέξεις-κλειδιά που σχετίζονται με τον όρο, όπως «μέθοδοι διδασκαλίας», «διδακτέα ύλη», «μέσα διδασκαλίας» κ.ο.κ.. Ο όρος "διδακτική" πρωτοεμφανίστηκε στον ευρωπαϊκό χώρο τον 17ο αιώνα και συγκεκριμένα το 1657. Το 19ο αιώνα δεν παρατηρήθηκε διαφοροποίηση, απλά μια εξέλιξη του όρου, και τέλος τον 20ό αιώνα σχετίστηκε με τη σωκρατική μέθοδο και την εμφάνιση της μεθόδου Project. Μετά από συστηματική μελέτη πηγών έχει αποδειχθεί ότι δεν υπάρχουν απόλυτα συνώνυμες έννοιες, αλλά παρεμφερείς έννοιες, όπως η μόρφωση, η μάθηση, η πληροφορία, η διδασκαλία. Η προσέγγιση της έννοιας "διδακτική" γίνεται βάσει των εξής θεωριών: διδακτική μόρφωση, διδακτική μάθηση, κυβερνητική διδακτική, κριτική-επικοινωνιακή διδακτική, διδακτική Curriculum και η κριτική αποτίμηση.
Μελετητές της διδακτικής στο παρελθόν
Αρκετοί μελετητές έχουν ασχοληθεί με την έννοια "διδακτική". Ένας από αυτούς ήταν ο Ιωάννης Αμός Κομένιος, ο οποίος πραγματεύθηκε τα προβλήματα της διδασκαλίας και της μάθησης στο πλαίσιο μιας καθολικής θεολογικοφιλοσοφικής θεωρίας. Η διδακτική στον Κομένιο νοείται ως η τέχνη της διδασκαλίας "όλων των πραγμάτων σε όλους τους ανθρώπους". Βασική διδακτική ιδέα του Κομένιου αποτελεί και η φυσική μάθηση, η οποία ακολουθεί τους τρόπους διδασκαλίας της φυσικής μάθησης. Πριν από τον Κομένιο, ο όρος «διδακτική» χρησιμοποιήθηκε από τον Ρατίχιο, ο οποίος υποστήριζε ότι νέοι και ηλικιωμένοι θα μπορούσαν σε μικρό χρονικό διάστημα και εύκολα να μάθουν άλλες γλώσσες. Επιπλέον, ήθελε να θεμελιώσει την αγωγή και τη διδασκαλία πάνω σε ψυχολογικές βάσεις, στη φύση του ανθρώπου, και όλα να γίνονται χωρίς καταπίεση.
Σύγχρονες διδακτικές θεωρίες
Σύμφωνα με τις σύγχρονες παιδαγωγικές θεωρίες (θεωρίες μάθησης) μια άλλη έννοια της διδακτικής θεωρίας είναι η κατεύθυνση των προγραμμάτων σπουδών (Curriculum). Ο όρος περιλαμβάνει την ύλη, τους στόχους διδασκαλίας, τη συστηματική σπουδή των διδακτικών βιβλίων, ωρολόγιων προγραμμάτων και άλλων μέσων διδασκαλίας. Ένας νέος επιστημονικός κλάδος, ο κλάδος της κυβερνητικής, μπορεί να θεωρηθεί αφετηρία της διδακτικής θεωρίας. Η διδακτική θεωρία παρουσιάζεται ως θεωρία της κατεύθυνσης των διδαδικασιών της διδασκαλίας και της μάθησης. Αυτές οι διαδικασίες περιέχουν τις μορφές της διδασκαλίας, τα ατομικά ή ομαδικά προγράμματα, τις διδακτικές μηχανές κ.λπ. Η κυβερνητική είναι μια επιστήμη που πηγάζει από τις περιοχές των μαθηματικών, της τεχνολογίας και της βιολογίας και έχει ως στόχο να δημιουργήσει μια ενιαία θεωρία, με την οποία θα μπορούσαν να ερμηνευτούν όλα τα φαινόμενα κατεύθυνσης και ελέγχου πληροφοριών, είτε αυτές παρουσιάζονται στον κόσμο των ζώων είτε σε τεχνικά συστήματα. Σε αυτό το σημείο μπορεί να γίνει μια σύγκριση μεταξύ των παλαιότερων διδακτικών θεωριών και των σύγχρονων. Οι μεν πρώτες θεωρίες προσπαθούν να λύσουν σχετικά προβλήματα με τους σκοπούς διδασκαλίας και μάθησης και με την εκλογή του περιεχομένου της διδασκαλίας, ενώ στις άλλες τόσο το περιεχόμενο της διδασκαλίας όσο και οι σκοποί είναι δεδομένοι από την κάθε κοινωνία και από τους ειδικούς των διαφόρων επιστημονικών κλάδων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Παιδαγωγική
2468 Ρέπιν
Ο Ρέπιν (Repin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου ζωγράφου Ιλιά Ρέπιν.
Σιλόπη
Η Σιλόπη (κουρδικά: Silopî) είναι πόλη και έδρα του ομώνυμου διαμερίσματος στην Επαρχία Σιρνάκ (γνωστή στα κουρδικά ως Σιρνάχ) του Βορείου Κουρδιστάν. Κατοικείται κυρίως από Κούρδους των φυλών Σιπέρτι και Ζέουκαν, και είχε πληθυσμό 103.831 κατοίκους το 2021.
Ο δήμαρχος Ανταλέτ Φιντάν του HDP εξελέγη το 2019, αλλά καθαιρέθηκε την ίδια χρονιά και αντικαταστάθηκε από τον υποκυβερνήτη (καϊμακάμη) Σεζέρ Ίσικτας ως «φροντιστής ορισμένος από το κράτος» (αποτελέσματα δημάρχου).
2468 Ρέπιν
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ρέπιν είναι V. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ρεπιν
Σιλόπη
Μεγάλα τμήματα της πόλης υπέστησαν ζημιές το 2016 κατά τη διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ των τουρκικών δυνάμεων και του PKK.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Ιωάννα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ, κόμισσα του Έμπερσταϊν
μικρογραφία|Επιτύμβιο γλυπτό του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Έμπερσταϊν και της συζύγου του Ιωάννας του Χάναου-Λίχτενμπεργκ στην εκκλησία του Αγ. Ιακώβου στο Γκέρνσμπαχ.
Η Ιωάννα, γερμ.: Johanna von Hanau-Lichtenberg, grafin von Eberstein (1507 - 27 Ιανουαρίου 1572) από τον Οίκο του Χάναου ήταν Γερμανίδα ευγενής γυναίκα, κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ, που με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Έμπερσταϊν.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Γ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ (18 Οκτωβρίου 1482 - 15 Μαΐου 1538) και της Σιβύλλας των Τσέρινγκεν (26 Απριλίου 1485 - 10 Ιουλίου 1518), κόρης του Χριστοφόρου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.
Η Ιωάννα παντρεύτηκε στις 6 Νοεμβρίου 1522 με τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Έμπερσταϊν (3 Μαΐου 1497 - 1 Ιουλίου 1562). Ο σύζυγός της προέδρευε του αυτοκρατορικού Δικαστηρίου από το 1546 έως το 1555. Η Ιωάννα και ο Γουλιέλμος Δ΄ αναφέρονται αρκετές φορές στο Χρονικό του Τσίμμερν.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τοξοβολίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τοξοβολία Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
Στέφανος Β΄ της Νάπολης
Ο Στέφανος ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης από τον Σεπτέμβριο του 755 έως το 766 και το 794, και Επίσκοπος Νάπολης την περίοδο 766 — 799.
Ως ο πιο δραστήριος από τους ναπολιτάνους ευγενείς της εποχής, ο Στέφανος διορίστηκε στη θέση του δουξ από τον στρατηγό Σικελίας, όπου υπαγόταν τότε το Δουκάτο.
Το 761, ακολουθώντας την επίσημη πολιτική των βυζαντινών αυτοκρατόρων στο θέμα της εικονομαχίας, ο δούκας αρνήθηκε να δεχτεί τον επίσκοπο Παύλο Β΄, ο οποίος είχε διοριστεί από τον πάπα και ήταν υπέρ του προσκυνήματος των εικόνων. Το 763, στα γράμματά του, ο Στέφανος χαρακτήρισε τον στρατηγό της Σικελίας Αντίοχο, ως αρχηγό του, "σεβάσμιο πατρίκιο και πρωτοστρατηγό". Ωστόσο, ήδη το 764, ο Στέφανος αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τους νόμους κατά του προσκυνήματος των εικόνων και δέχτηκε τον Επίσκοπο Παύλο Β' ..
Λίγο πριν το 766, ο Στέφανος διεξήγαγε πόλεμο με τον Δούκα του Μπενεβέντο Αρέχι Β', ηττήθηκε, και αναγκάστηκε να δώσει όμηρο τον γιο του Καισάριο.
Το 766, η Νάπολη χτυπήθηκε από επιδημία πανώλης, η οποία αφαίρεσε τη ζωή πολλών κατοίκων, συμπεριλαμβανομένου, ενδεχομένως, του επισκόπου Παύλου Β'. Οι Ναπολιτάνοι εξέλεξαν τον Στέφανο ως νέο επίσκοπο τους, πήγε αμέσως στη Ρώμη και χειροτονήθηκε από τον Πάπα. Έχοντας γίνει επίσκοπος, ο Στέφανος ήδη το 767 παραιτήθηκε από το δουκάτο υπέρ του γιου του Γρηγόριου, και μέχρι το θάνατό του ήταν επικεφαλής της Επίσκοπος Νάπολης.
Όταν ο Γρηγόριος πέθανε το 794, ο Στέφανος κυβέρνησε και πάλι τη Νάπολη για λίγους μήνες μόνος του, και στη συνέχεια έγινε συν-αντιβασιλέας του γαμπρού του Θεοφύλακτου.
Ο Στέφανος πέθανε το 799. Ο διάδοχός του στην επισκοπική κατάταξη ήταν ο Παύλος Γ΄ ο νεότερος. Παιδιά του ήταν ο Γρηγόριος Δούκας της Νάπολης 766-794, ο Καισάριος (γεννημένος το 762) αναφέρεται ως ο praefectus urbi της Νάπολη και η Ευπραξία σύζυγος Θεοφύλακτου Δούκα της Νάπολης 794-801.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Ιβάν Κοζεντούμπ
Γεννημένος στις 8 Ιουνίου του 1920 στο Σούμι, ο Κοζεντούμπ κατετάγη στη Σοβιετική Αεροπορία το 1940, αλλά άργησε να ριχτεί στη μάχη, αφού οι εξαιρετικές ικανότητές του έκαναν τους ανωτέρους του να τον χρησιμοποιήσουν επί χρόνια ολόκληρα ως εκπαιδευτή(χρειάστηκε μάλιστα να επιμείνει πάρα πολύ για να τον αφήσουν να πάει στο μέτωπο). Όταν τελικά έγινε δεκτό το αίτημα του να πάει στην πρώτη γραμμή, την άνοιξη του 1943, η Σοβιετική Αεροπορία ήταν πλέον έτοιμη να επιτύχει αεροπορική υπεροχή έναντι της Λούφτβαφφε. Τον Ιούλιο του 1943, έλαβε το βάπτισμα του πυρός στη Μάχη του Κούρσκ, όπου 2.400 σοβιετικά αεροπλάνα αντιμετώπισαν 1.800 γερμανικά. Η πρώτη κατάρριψη του 23χρονου πιλότου σημειώθηκε κατά τη δεύτερη μέρα εκείνης της μάχης (6 Ιουνίου 1943) και ήταν ένα Γιούνκερς 87 (Στούκας). Το αρχικό αεροπλάνο του ήταν το La-5, εφοδιασμένο με τον ακτινωτό κινητήρα Μ-82 των 1.300 ίππων, ενώ σε όλη τη σταδιοδρομία του πετούσε μόνο Λαβότσκιν. Τις επόμενες 3 μέρες πάνω από το Κουρσκ κατέρριψε άλλο ένα Ju87 και ένα Bf109. Ακολούθησαν μερικές αποστολές συνοδείας βομβαρδιστικών Pe-2, κατά τις οποίες έριξε άλλα τρία Bf109, ένα Ju87 καθώς και το πρώτο του Fw190.
Μέχρι τις αρχές του 1945, ο 25χρονος πλέον πιλότος είχε ξεπεράσει τις 50 νίκες, πετώντας με La-7 αυτήν την περίοδο, και είχε πλέον ως μοναδικό στόχο τον Αλεξάντρ Ποκρίσκιν των 59 καταρρίψεων. Πράγματι, τον ξεπέρασε στις 31 Μαρτίου 1945 με την 60η του κατάρριψη και τελικά αναδείχτηκε πρώτος άσσος όλων των Συμμάχων με 62 καταρρίψεις μέσα σε 21 μήνες. Αναλυτικά τα 62 θύματά του από το 1943 ως το 1945 ήταν 56 μονοκινητήρια αεροπλάνα, εκ των οποίων τα 39 μαχητικά (20 Fw190, 18 Bf109, 17 Ju87, 1 Ta152H) και 6 δικινητήρια (3 Hs129, 2 He111, 1 Me262), ενώ του είχε απονεμηθεί δύο φορές ο τίτλος του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Στρατάρχες της Σοβιετικής Αεροπορίας
Πόλεμος του Γ΄ Συνασπισμού
Ο Πόλεμος του Τρίτου Συνασπισμού ήταν στρατιωτική σύγκρουση κατα τη διάρκεια των ετών 1805 και 1806, αν και οι αγγλογαλλικές εχθροπραξίες μαίνονταν από το 1803.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Αγγλίας Κατηγορία:Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Έντουαρντ Βίβιαν Μπομπ
Ο Έντουαρντ Βίβιαν Μπομπ (λατινικό αλφάβητο : Edward Vivian Bobb), (Άγκρα, 27 Ιουλίου 1902 - ?), ήταν Βρετανικής καταγωγής στρατιωτικός και Ινδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Ήταν πρωταθλητής Ινδίας στο απλό το 1921, 1926, 1927, 1930, 1933, και το 1937 και φιναλίστ το 1934. Πρωταθλητής στα διεθνές πρωταθλήματα : Βεγγάλης το 1927, Καλκούτας το 1929, 1930, 1933, Ουτάρ Πραντές το 1931, δυτικής Ινδίας το 1932, 1934, 1939, 1940, και φιναλίστ το 1933, Βορειοδυτικής Ινδίας το 1933, Μπάντρας το 1933, Parsi Gymkhana Open το 1933, 1938, Βομβάης το 1934, 1938, 1940. Είχε συμμετάσχει στο Γουίμπλετον και το πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας.
Αγωνίστηκε για την Ινδία στο κύπελλο Ντέιβις του 1928 σημειώνοντας μία νίκη και τέσσερις ήττες φτάνοντας με την Ινδική ομάδα στα προημιτελικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
Τα Παιδιά του Παραδείσου
Τα Παιδιά του Παραδείσου (τίτλος στα γαλλικά : Les Enfants du Paradis) είναι γαλλική δραματική ταινία του Μαρσέλ Καρνέ σε σενάριο Ζακ Πρεβέρ, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1945.
Πρόκειται για ένα αριστούργημα του ποιητικού ρεαλισμού και είναι μία από τα σπάνιες γαλλικές υπερπαραγωγές που γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας. Πρωταγωνιστούν ο Ζαν-Λουί Μπαρό και η Αρλετί.
Η διάρκεια της ταινίας είναι 190 λεπτά.
Η ταινία
Ο Παράδεισος του τίτλου, είναι ένας θεατρικός όρος, που αναφέρεται στις υψηλότερες θέσεις ενός θεάτρου, όπως τα άνω θεωρεία. Αυτές είναι γενικά οι φθηνότερες θέσεις.
Η ταινία αναφέρεται στον θεατρικό κόσμο του Παρισιού των αρχών του 19ου αιώνα και αφηγείται την ιστορία μιας γυναίκας ελευθερίων ηθών και τεσσάρων ανδρών - ενός μίμου, ενός ηθοποιού, ενός εγκληματία και ενός αριστοκράτη - που την αγαπούν με εντελώς διαφορετικούς τρόπους. Eπίκεντρο είναι η περιοχή με τα περισσότερα θέατρα εκείνη την εποχή, το ονομαζόμενο Βουλεβάρτο του Εγκλήματος (Boulevard du Crime) λόγω των αιματηρών μελοδραμάτων που παίζονταν κάθε βράδυ, σημερινό Boulevard du Temple. Οι τέσσερις άντρες που διεκδικούν την άστατη γυναίκα βασίζονται σε πραγματικές γαλλικές προσωπικότητες της δεκαετίας του 1820 και του 1830.
Πρόκειται για μια «αναπαράσταση μιας ολόκληρης εποχής, αυτής των αρχών του 19ου αιώνα, ακριβώς με τον τρόπο που αυτή γράφτηκε στους πολυπληθείς, θορυβώδεις δρόμους του Παρισιού και στα φθαρμένα από τη χρήση καθίσματα των επιβλητικών θεάτρων της πόλης».