cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Π.Α.Σ. Γιάννινα (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Νεανίδες
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 το τμήμα Νεανίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα κατέκτησε το αντίστοιχο Πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας με προπονητή το Γιώργο Σιαμέτη. Στον τελικό επικράτησε της ομάδας των Αργοναυτών Αγρινίου με σκορ 39-85. Το Μάρτιο του 2014 συμμετείχε στα προκριματικά του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Νεανίδων που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, χωρίς να καταφέρει να περάσει στην τελική φάση.
Τον Ιανουάριο του 2015 οι Νεανίδες του Π.Α.Σ. Γιάννινα κατέκτησαν εκ νέου το τοπικό Πρωτάθλημα, νικώντας στον Τελικό την ομάδα της Νίκης Λευκάδας με σκορ 53-43. Τον Απρίλιο του 2015, πάντα με προπονητή το Σιαμέτη, συμμετείχαν στη διαδικασία των Προκριματικών για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, μέσα από την οποία πέρασαν αήττητες. Οι ομάδες που αντιμετώπισαν επιτυχώς ήταν οι Απόλλων Πατρών, Πελασγός Μεγαλόπολης και Λεωνίδιο. Στην τελική φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 2015, ωστόσο, δεν πέτυχαν καμία νίκη με αποτέλεσμα να τερματίσουν στην 6η και τελευταία θέση της κατάταξης.
Την αγωνιστική περίοδο 2019-20 το τμήμα Νεανίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα κατέκτησε το αντίστοιχο Πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας με προπονητή το Γιώργο Σιαμέτη για τρίτη συνεχόμενη φορά. Στον τελικό που έγινε στο ΔΑΚ Πρέβεζας επικράτησε του ΦΙΜΠΑ Πήγασου με 67-43. Σαν πρωταθλήτρια συμμετείχε στον πρώτο όμιλο της Β φάσης του πανελληνίου πρωταθλήματος που διεξήχθη στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης.Αντίπαλοι της ήταν ο ΣΑΚ Αστέρας, ο ΓΣ Ολύμπια Λάρισας, ο ΣΦΚ Πιερικός Αρχέλαος και ο ΑΦΣ Κεραυνός Αγ. Γεωργίου. Στην πρώτη αγωνιστική είχε ρεπό. Στη δεύτερη αγωνιστική αντιμετώπισε τον ΣΑΚ Αστέρα, τον οποίο κέρδισε με 66-56. Στην τρίτη αγωνιστική κέρδισε την Ολύμπια Λάρισας με 56-49. Την τέταρτη αγωνιστική έχασε από τον Πιερικό Αρχέλαο με 62-49. Στην πέμπτη και τελευταία αγωνιστική ηττήθηκε από τον Κεραυνό Αγ. Γεωργίου με 58-49. Με 2 νίκες και 2 ήττες και 6 βαθμούς κατέλαβε την τέταρτη θέση και αποκλείστηκε από την τελική φάση.
Την αγωνιστική περίοδο 2020-21 το τμήμα Νεανίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα κατέκτησε το αντίστοιχο Πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας με προπονητή την Ντίνα Σαρηγιαννίδου για τέταρτη συνεχόμενη φορά. Στον τελικό που έγινε στο Νέο κλειστό γυμναστήριο των Ιωαννίνων επικράτησε του ΣΚ Ιωάννινα με 62-48. Δεν δήλωσε συμμετοχή στη Β φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος.
Κορασίδες
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η ομάδα των Κορασίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια ομάδα της Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας για την ηλικιακή αυτή ομάδα. Στον Τελικό, η ομάδα του Χρήστου Βαχαρίδη και του Γιάννη Παπαδόπουλου επικράτησε του Πήγασου Αγρινίου με σκορ 51-47.
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα Κορασίδων του ΠΑΣ Γιάννινα αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΣΚΑΒΔΕ.Συμμετείχε στα τελικά του πανελληνίου 2012 της κατηγορίας τους καταλαμβάνοντας την 6η θέση.
Την περίοδο 2013-14 το τοπικό Πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΒΔΕ κατέκτησε εκτός από τις Νεανίδες και το τμήμα Κορασίδων του Συλλόγου. Στον Ημιτελικό επικράτησε των Αργοναυτών Αγρινίου με σκορ 30-51. Στον Τελικό που διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου της Άρτας νίκησε με σκορ 61-43 τη Νίκη Λευκάδας. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Νίκος Σκόρδος. Τον Απρίλιο του 2014 συμμετείχε στα προκριματικά του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Κορασίδων που διοργανώνει η Ομοσπονδία χωρίς να καταφέρει να περάσει στην τελική φάση.
Την αγωνιστική περίοδο 2016-17 η ομάδα των Κορασίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα έφτασε ως τον τελικό, όπου έχασε από τον ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασο Αγρινίου με 54-44 στο ΔΑΚ Πρέβεζας.
Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 η ομάδα των Κορασίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα έφτασε ως τον τελικό, όπου έχασε από τον ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασο Αγρινίου με 63-56 στο ΔΑΚ Άρτας.
Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 η ομάδα των Κορασίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα έφτασε ως τον τελικό, όπου έχασε από τον ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασο Αγρινίου με 39 - 28 στο ΔΑΚ Πρέβεζας.
Την αγωνιστική περίοδο 2019-20 η ομάδα των Κορασίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα έφτασε ως τον τελικό, όπου έχασε από τη Νίκη Λευκάδας με 46-39 στο νέο Τ9 της Άρτας.
Την αγωνιστική περίοδο 2020-21 η ομάδα των Κορασίδων του Π.Α.Σ. Γιάννινα έφτασε ως τον τελικό, όπου έχασε από τη Νίκη Λευκάδας με 57-41 στο νέο Τ9 της Άρτας.
Μίνι
Την περίοδο 2016-17 τα μίνι 2003 βγήκαν πρωταθλήτριες ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας στην Άρτα τον ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασο Αγρινίου με 55-48.
Την περίοδο 2017-18 τα μίνι 2004 βγήκαν πρωταθλήτριες ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας στην Πρέβεζα τη Νίκη Λευκάδας με 66-47.
Την περίοδο 2021-22 τα μίνι 2008 βγήκαν βγήκαν πρωταθλήτριες ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας στην Άρτα τη Νίκη Λευκάδας με 61-37.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιωαννίνων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Αντιγί (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Αντιγί (γαλλικά: Andilly) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ και στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αντιγιουά (γαλλικά: Andillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Prince of Persia: The Sands of Time
Το Prince of Persia: The Sands of Time είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας πλατφόρμας που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε Νοέμβριο του 2003 από την Ubisoft για τα Microsoft Windows, το GameCube, το PlayStation 2, το Xbox και μία δισδιάστατη εκδοχή για το Game Boy Advance. Πρόκειται για επανεκκίνηση της σειράς Prince of Persia, που δημιουργήθηκε από τον Jordan Mechner. Ο ίδιος υπηρέτησε ως δημιουργικός σύμβουλος, σχεδιαστής, και συγγραφέας σεναρίου για το The Sands of Time. Η επιτυχία του παιχνιδιού οδήγησε σε δύο συνέχειες, το Prince of Persia: Warrior Within και το Prince of Persia: The Two Thrones το 2004 και 2005, αντίστοιχα, καθώς και το Prince of Persia: The Forgotten Sands το 2010.
Η ιστορία ακολουθεί έναν πρίγκιπα, που αναφέρεται μόνο ως Prince μέσα στο παιχνίδι, του οποίου ο πατέρας λεηλατεί την πόλη ενός Μαχαραγιά, με την παρότρυνση του προδότη Βεζίρη της πόλης. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Prince αποκτά ένα εύρημα με το όνομα Dagger of Time (Στιλέτο του Χρόνου), ενώ ο στρατός του παίρνει μία κλεψύδρα με το όνομα Sands of Time (Άμμος του Χρόνου). Επισκεπτόμενος την πόλη Azad για να παρουσιάσει το Sands of Time ως δώρο στον ηγέτη της πόλης. Ωστόσο, ο Βεζίρης ξεγελά τον Prince να ελευθερώσει το Sands, μεταμορφώνοντας τον πληθυσμό της πόλης σε βάναυσα τέρατα. Συνεργάζεται με την κόρη του Μαχαραγιά, τη Farah, ώστε να διορθώσει το λάθος του και να επιστρέψει το Sands στην κλεψύδρα.
Τρόπος παιχνιδιού
Το Prince of Persia: The Sands of Time επικεντρώνεται κυρίως στα ακροβατικά και στην ευκινησία. Καθ 'όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, ο παίκτης θα πρέπει να διασχίσει το παλάτι αποφεύγοντας τις παγίδες, πηδώντας από πλατφόρμα σε πλατφόρμα και λύνοντας γρίφους.
Ως προς τη μάχη, το παιχνίδι παρέχει στον παίκτη μια πληθώρα τεχνικών για να νικήσει τους εχθρούς. Ένα παράδειγμα είναι η ικανότητα του Prince να αναπηδήσει στον τοίχο για να χτυπήσει τους εχθρούς του πισώπλατα. Το βασικό όπλο του Prince είναι ένα σπαθί, αλλά για να νικήσει κάποια τέρατα πρέπει να χρησιμοποιήσει το Dagger of Time (Στιλέτο του Χρόνου). Υπάρχουν τρία είδη εχθρών: ιπτάμενοι, τοξότες και πολεμιστές εδάφους.
Το Στιλέτο του Χρόνου περιέχει κάποιες δυνάμεις που επιτρέπουν στον Prince να ελέγχει το χρόνο. Έτσι, ο Prince μπορεί να γυρίσει πίσω το χρόνο, μέχρι και δέκα δευτερόλεπτα στο παρελθόν. Το Στιλέτο επιτρέπει επίσης στον Prince να σταματήσει το χρόνο και να παγώσει τους εχθρούς του, έτσι ώστε να έχει την ευκαιρία να τους νικήσει ευκολότερα. Ωστόσο, το Στιλέτο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περιορισμένο αριθμό χρήσεων, οι οποίες αναπληρώνονται με την απορρόφηση σύννεφων άμμων με το στιλέτο.
Ιστορία
Ο βασιλιάς Sharaman της Περσίας και ο γιος του, γνωστός ως Prince, περνούν από την Ινδία και κατευθυνόμενοι προς την Azad κατακτούν μια πόλη με τη βοήθεια ενός προδότη Βεζίρη που ανήκει στον μαχαραγιά της πόλης. Κατά τη διάρκεια της πρώτης μάχης του ο Prince θα προσπαθήσει να κερδίσει τιμή και δόξα οδεύοντας κατ' ευθείαν στο θησαυροφυλάκιο που περιέχει το θησαυρό του μαχαραγιά, εκεί ανακαλύπτει τη μυθική Sands of Time (Άμμο του Χρόνου) που συγκρατείται με ασφαλή τρόπο στο εσωτερικό μιας γιγάντιας Κλεψύδρας καθώς και το Dagger of Time (Στιλέτο του Χρόνου), για το οποίο σύντομα μαθαίνει ότι μπορεί να γυρίσει πίσω χρόνο. Όταν ο Prince παρουσιάζει το Στιλέτο στον πατέρα του, ο προδότης Βεζίρης το απαιτεί ως αντάλλαγμα, αλλά ο βασιλιάς ο Sharaman αρνείται. Οι Πέρσες τότε συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Azad έχοντας στη διάθεσή τους τον πλούτο του μαχαραγιά, καθώς και την όμορφη κόρη του τη πριγκίπισσα Farah, ως κρατούμενη.
Στην Azad ο Βεζίρης ο οποίος βρίσκεται τώρα στην υπηρεσία του βασιλιά Sharaman, κοροϊδεύει τον Prince έτσι ώστε να χρησιμοποιήσει το Στιλέτο για να απελευθερώσει τη Sands of Time από την Κλεψύδρα. Μια τρομακτική αμμοθύελλα καταπίνει το βασίλειο και η Sands of Time μετατρέπει όλους τους υπηρέτες του παλατιού σε τέρατα. Μόνο ο Prince, η Farah, και ο Βεζίρης παραμένουν αμετάβλητοι εξαιτίας των αντικειμένων που κρατούσαν εκείνη τη στιγμή, δηλαδή το Στιλέτο, ένα μενταγιόν, και ένα ραβδί, αντίστοιχα. Κατά την διάρκεια της καταστροφής, ο Βεζίρης απαιτεί το Στιλέτο από τον Prince, ο οποίος αρνείται και καταφέρνει να δραπετεύσει.
Ο Prince σύντομα συνεργάζεται με τη Farah, σε μια προσπάθεια να επιστρέψει το Sands of Time στην Κλεψύδρα, το οποίο κινεί ο Βεζίρης στην κορυφή του Tower of Dawn (Πύργος της Αυγής). Καθώς προχωρά μέσα από το παλάτι, το ζεύγος απειλείται συνεχώς από κίνδυνους που προέρχονται από τα τέρατα και από τις παγίδες οι οποίες ενεργοποιήθηκαν με σκοπό να τα σκοτώσουν. Ενώ αρχικά ο Prince δεν εμπιστεύεται τη Farah, οι δύο αρχίζουν να γνωρίζονται περισσότερο με την πάροδο του χρόνου. Μετά από μια μάχη φτάνουν στην Κλεψύδρα και ετοιμάζονται να ολοκληρώσουν την αποστολή τους, όταν ξαφνικά ο Prince διστάζει, γεμάτος υποψίες για τα κίνητρα της Farah. Πριν όμως η Farah μπορέσει να καθησυχάσει τον Prince, ο Βεζίρης πολεμά το ζευγάρι και χρησιμοποιεί τις μαγικές δυνάμεις του για να παγιδεύσει τη Farah και τον Prince σε έναν τάφο.
Ο Prince καταδιώκει και εντοπίζει τη Farah στην κορυφή του Πύργου της Αυγής αλλά αυτή φεύγει. Όταν ο Prince φτάνει τελικά στην κορυφή, βρίσκει τη Farah περικυκλωμένη από τα τέρατα και παρά τις προσπάθειές του να τη σώσει, η Farah βρίσκει το θάνατο της στην αίθουσα της Κλεψύδρας, αρκετά μετρά πιο κάτω. Εξοργισμένος από το θάνατο της αγαπημένης του, ο Prince χρησιμοποιεί το Στιλέτο για να σφάξει μέχρι και το τελευταίο από τα τέρατα του παλατιού. Κατεβαίνει στην αίθουσα της κλεψύδρας και κλαίει πάνω από το νεκρό σώμα της Farah.
Καθώς ο Prince πενθεί, ο Βεζίρης αναδύεται από τις σκιές και προσφέρει στον Prince μια συνεργασία για να πετύχει το σχέδιο του. Ο Prince αρνείται και εξαγριώνεται. Πριν μπορέσει ο Βεζίρης να τον σταματήσει, ο Prince εισάγει το Στιλέτο του Χρόνου στην Κλεψύδρα και γυρνά πίσω το χρόνο, ξυπνώντας το βράδυ πριν από την εισβολή του στο βασίλειο του μαχαραγιά.
Κρατώντας ακόμη το Στιλέτο του Χρόνου, βρίσκει κρυφά το δρόμο που οδηγεί στην κρεβατοκάμαρα της Farah, όπου και της λέει ολόκληρη την ιστορία του, την οποία εκείνη δεν θυμάται. Εκείνη τη στιγμή ο Βεζίρης ανακαλύπτει τον Prince και, φοβούμενος ότι το σχέδιό του για την προδοσία του μαχαραγιά θα αποτύχει, επιχειρεί να τον σκοτώσει. Στη μάχη που ακολουθεί, ο Prince σκοτώνει τον Βεζίρη. Επιστρέφει το Στιλέτο του Χρόνου στη Farah, η οποία τον ρωτά γιατί εφηύρε μια τέτοια απίστευτη ιστορία για να αποδείξει την προδοσία του Βεζίρη της. Ο Prince παραδέχεται ψευδώς ότι είναι απλά μια ιστορία, αλλά όταν εκείνη τον ρωτά το όνομά του, εκείνος της απαντά "μπορείς να με λες Kakolookiyam" και αναχωρεί, αφήνοντας τη Farah κατάπληκτη.
Αριαραμνεία
Η Αριαραμνεία ήταν πόλη στην αρχαία Καππαδοκία, ιστορική περιοχή στη σημερινή Τουρκία. Αναφερόμενη εντός επιγραφής στα ελληνικά και στα αραμαϊκά, η Αριαραμνεία αποτελούσε την έδρα τοπικού στρατιωτικού ηγέτη κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα π.Χ., κατά την περίοδο του Βασιλείου της Καππαδοκίας. Ο ιρανολόγος Αλιρεζά Σαπούρ Σαχπαζί σημειώνει πως πιθανότερο ενδεχόμενο είναι η ονομασία της Αριαραμνείας να προήλθε από τον Αριαράμνη, πατέρα του Αριαράθη Β΄ της Καππαδοκίας, καθώς και πιθανολογούμενου, επίσης, ιδρυτή της πόλεως.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αρχαίας Καππαδοκίας Κατηγορία:Βασίλειο της Καππαδοκίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
That's How You Write a Song
Το That's How You Write a Song είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τον Νορβηγό τραγουδιστή Αλεξάντερ Ρίμπακ. Θα εκπροσωπήσει τη Νορβηγία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018 στη Λισαβόνα.
Eurovision
Το Melodi Grand Prix 2018 ήταν η 56η έκδοση του Νορβηγικού εθνικού τελικού Melodi Grand Prix και επέλεξε τη συμμετοχή της Νορβηγίας για τον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2018. Επιλέχθηκαν δέκα τραγούδια για να συμμετάσχουν και οι επιλεγμένοι τραγουδιστές, συμμετοχές και συνθέτες αποκαλύφθηκαν στις 15 Ιανουαρίου 2018. Τα δέκα τραγούδια συναγωνίστηκαν κατά τη διάρκεια του τελικού στο Oslo Spektrum στις 10 Μαρτίου 2018, που φιλοξένησαν οι Kåre Magnus Bergh και Silya Nymoen. Οι τέσσερις πράξεις που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους από το νορβηγικό κοινό προχώρησαν στον "τελικό του αργύρου". Στον "τελικό του αργύρου", οι δύο πράξεις που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους από το κοινό προχώρησαν στον "χρυσό τελικό". Στον "χρυσό τελικό" η πράξη που έλαβε τις περισσότερες ψήφους από το κοινό κηρύχθηκε ο νικητής. Ο Alexander Rybak κέρδισε με το τραγούδι "That's How You Write a Song", το οποίο έλαβε το 71% των ψήφων στη "χρυσή δυάδα". Το τραγούδι αγωνίστηκε στο δεύτερο ημιτελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018, που πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας.
Ιστορικό κυκλοφορίας
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018 Κατηγορία:Singles του 2018
Κοινότητα Γωνιάς
Η Κοινότητα Γωνιάς είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Γωνιά. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και και τον οικισμό Άγιος Ανδρέας. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 534 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ανδρέα-Μάρκο Κουριδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Grup Servicii Petroliere
Η Grup Servicii Petroliere (GSP) είναι ρουμανική εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των θαλασσίων γεωτρήσεων, καθώς και άλλων σχετικών βοηθητικών εργασιών. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2004, ενώ, παράλληλα, τελεί υπό την ιδιοκτησία του Ρουμάνου επιχειρηματία Γκαμπριέλ Κομανέσκου, ο οποίος είναι κάτοχος ποσοστού της τάξεως του 90% επί του συνόλου των μετοχών, μέσω της εταιρείας Upetrom Grup Management.
Στη ρουμανική αγορά πετρελαϊκών υπηρεσιών και εξοπλισμού, η GSP έχει ως κύριο ανταγωνιστή την Petromservice, εταιρεία της οποίας ιδιοκτήτης είναι η Ένωση Εργαζομένων της Petrom.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο στόλος της GSP αποτελείτο από 13 πλοία πολλαπλών χρήσεων, οκτώ πλατφόρμες θαλάσσιας γεώτρησης, τρία πλοία θαλάσσιων κατασκευών και δύο πλωτούς γερανούς βαρέων βαρών.
Ιστορία
Στα τέλη του 2005, η GSP προχώρησε στην αγορά έξι θαλάσσιων πλατφορμών από την Petrom, έναντι ποσού της τάξεως των 80,3 εκατομμυρίων ευρώ (100 εκατομμύρια δολάρια). Στη συνέχεια, μία εκ των συγκεκριμένων πλατφορμών, ονομαζόμενη ως Fortuna, πωλήθηκε στην εταιρεία Oriental Oil Company, με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Δύο εκ των συγκεκριμένων πλατφορμών, οι Orizont και Atlas, βρίσκονται εντός του Περσικού Κόλπου και δύο εντός της Μαύρης Θάλασσας, οι Saturn, κατά μήκος των ακτών της Ρουμανίας, και Prometeu, πλησίον των ακτών της Τουρκίας. Στον Περσικό Κόλπο, η GSP πραγματοποιεί γεωτρήσεις για λογαριασμό της Oriental Oil Ltd.
Τον Νοέμβριο του 2009, η εταιρεία προχώρησε στην υπογραφή συμβολαίου συνολικής αξίας της τάξεως των 269 εκατομμυρίων δολαρίων, με τη ρωσική εταιρεία Stroygazmontazh, συμβόλαιο σύμφωνα με τους όρους του οποίου η Grup Servicii Petroliere δεσμεύεται για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου στη Μαύρη Θάλασσα. Το συγκεκριμένο εγχείρημα ήταν της Gazprom και περιελάμβανε την σύνδεση μεταξύ των αγωγών Ντζούμπγκα-Λαζρέφσκοε-Σότσι και του κεντρικού διηπειρωτικού αγωγού φυσικού αερίου μεταξύ Ρωσίας-Τουρκίας, στο ύψος της πόλης του Γκόρσκι, στην περιοχή του Τουάπσε.
Οικονομικός απολογισμός
Αριθμός εργαζομένων: 700 (2007)
Romaqua Group
Η Romaqua Group αποτελεί έναν εκ των κύριων παραγωγών μεταλλικού νερού και αναψυκτικών της Ρουμανίας. Με σημείο εκκίνησης το 1999, η εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια εργοστασίου εμφιάλωσης μεταλλικού νερού στο Μπόρσεκ. Παράλληλα, είναι ιδιοκτήτρια εργοστασίων εμφιάλωσης μεταλλικού και επιτραπέζιου νερού, καθώς και μη αλκοολούχων ποτών στο Σταντσένι και το Μπουστένι, πέραν των οποίων, επίσης, είναι ιδιοκτήτρια εργοστασίου ζυθοποιίας στο Λάνκραμ, καθώς και ενός εργοστασίου καφέ στο Βουκουρέστι. Ιδιοκτήτης της Romaqua είναι, με ποσοστό της τάξεως του 98% επί του συνόλου των μετοχών, η Romaqua Holdings, της οποίας μεγαλομέτοχος είναι ο επιχειρηματίας Οκταβιάν Κρέτσου.
Grup Servicii Petroliere
Οικονομικός απολογισμός
Κύκλος εργασιών:
Romaqua Group
Μεταξύ των προϊόντων της Romaqua περιλαμβάνονται οι επωνυμίες ανθρακούχων αναψυκτικών Giusto, Brifcor, Cico και Quick Cola, οι επωνυμίες μη ανθρακούχων αναψυκτικών Giusto Natura και Giusto Natura Plus, οι επωνυμίες φυσικών μεταλλικών νερών Stânceni, Aquatique και Borsec, η επωνυμία καφέ Metropolitan, καθώς και οι επωνυμίες μπύρας Albacher και Dorfer.
Grup Servicii Petroliere
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρουμανίας
Romaqua Group
Το 2006, η εταιρεία ξεκίνησε, εκ νέου, την εμπορευματοποίηση των επωνυμιών Brifcor και Cico, οι οποίες υφίσταντο κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου.
Οικονομικός απολογισμός
Κύκλος εργασιών:
Καθαρά έσοδα:
Ιωάννης Τιρρής
Ο Ιωάννης Τιρρής (1899 - 3 Αυγούστου 1988), του Δήμου, ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός από τον Έβρο. Υπηρέτησε ως βουλευτής Έβρου.
Βιογραφία
Εξελέγη βουλευτής Έβρου με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1936. Επανεξελέγη με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1946, το 1950 και το 1951 και με την ΕΡΕ το 1961 και το 1963.
Κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1952 (έλαβε 12.904 ψήφους) και στις αναπληρωματικές εκλογές του 1952 και στις εκλογές του 1956 με τη Δημοκρατική Ένωση, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής.
Πέθανε το 1988 και κηδεύτηκε στις 4 Αυγούστου από τον ιερό ναό του Κοιμητηρίου Καισαριανής. Με τη σύζυγό του, Μαρίκα, απέκτησαν παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Μπάρνιμ Δ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ
O Μπάρνιμ Δ΄, Barnim IV (1325 - 22 Αυγούστου 1365) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ-Ρύγκεν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Ελισάβετ τού Λίνντοβ-Ρούππιν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Μπόγκισλαφ Ε΄ και μικρότερος ο Βάρτισλαβ Ε΄.
Το 1326 διαδέχθηκε τον πατέρα του στην Πομερανία-Βόλγκαστ-Ρύγκεν. Ήταν ενός έτους και μαζί με τον αδελφό του κηδεμονεύτηκαν από έναν επίτροπο, που άσκησε την εξουσία. Το 1348 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας χορήγησε στον Μπάρνιμ Δ΄ να εξαρτάται άμεσα από το στέμμα και να μην είναι υποτελής σε κάποιον ενδιάμεσο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία τού Μεκλεμβούργου (1329-1364), κόρη τού Ιωάννη Β΄ κυρίου τού Βέρλε και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Βυτένις
Ο Βυτένις, λευκορωσικά Віцень (1260-1316) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (π. 1295-π. 1316). Έγινε ο πρώτος τού Οίκου του, που κυβέρνησε για ένα μεγάλο διάστημα. Στις αρχές τού 14ου αι. η φήμη του επισκιάστηκε από αυτήν τού αδελφού του Γκεντιμίνας, που οι ιστορικοί της εποχής μας τον θεωρούν ως έναν από τους μεγαλύτερους ηγεμόνες. Η εξουσία τού Βυτένις χαρακτηρίζεται από σταθερό πόλεμο σε μία προσπάθεια εδραίωσης της Λιθουανίας μεταξύ της Ρουθηνίας, της Μαζοβίας και τού Τευτονικού Τάγματος.
Βιογραφία
Για πρώτη φορά αναφέρεται το 1292 κατά την εισβολή τού πατέρα του στη Μαζοβία, όταν 800 άνδρες προχώρησαν ως τη Βέντσιτσα. Διαδέχθηκε τον πατέρα του π. το 1295 και έγινε μέγας δούκας. Σύντομα αναμείχθηκε με τις διαμάχες διαδοχής της Πολωνίας, υποστηρίζοντας τον Μπολέσλαφ Β΄ δούκα της Μαζοβίας, σύζυγο της Γκαουντεμούνντα (κόρης τού Τραϊντένις μεγάλου δούκα τη Λιθουανίας) έναντι τού Βλάντισλαφ Α΄ της Πολωνίας. Στη Ρουθηνία κατάφερε να ανακτήσει τις γαίες, που είχαν χαθεί έπειτα από τη δολοφονία τού Μινντάουγκας και κατέλαβε τα πριγκιπάτα Πίνσκ και Τουράου.
Περί το 1315 απεβίωσε χωρίς απογόνους· δεν γνωρίζουμε τις συνθήκες τού τέλους του. Η άποψη των Ρώσων ιστορικών ότι επλήγη από κεραυνό, είναι λανθασμένη. Η Τευτονική προπαγάνδα διέδωσε, ότι τον σκότωσε ο Γκεντιμίνας -τού οποίου ο Βυτένις ήταν κύριός του- και άρπαξε τον θρόνο. Ο Βυτένις αναφέρεται το 1315 για τελευταία φορά, κατά την ανεπιτυχή πολιορκία τού Χρίστμεμελ, πρώτου κάστρου που έκτισαν οι Τεύτονες Ιππότες στη δεξιά όχθη τού ποταμού Νέμαν. Ο μόνος γνωστός γιος του: Αυτό επέτρεψε στον Γκεντιμίνας να τον διαδεχθεί· κατά την εξουσία του η Λιθουανία θα γίνει μία μεγάλη στρατιωτική και πολιτική δύναμη στην Ανατολική Ευρώπη.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Amazing Fantasy
Το Amazing Adult Fantasy, μετονομασμένο σε Amazing Fantasy στο τελευταίο τεύχος του, είναι μια αμερικανική σειρά ανθολογίας βιβλίων κόμικ που δημοσιεύτηκαν από τη Marvel Comics από το 1961 έως το 1962, με τον τελευταίο τίτλο να αναβιώνεται με εμφανίσεις υπερηρώων το 1995 και στη δεκαετία του 2000. Το τελευταίο τεύχος της δεκαετίας του 1960, το Amazing Fantasy #15 (ημερομηνία έκδοσης Αυγ. 1962), εισήγαγε τον δημοφιλή υπερήρωα Spider-Man. Το Amazing Adult Fantasy έκανε πρεμιέρα με το τεύχος #7, αναλαμβάνοντας την αρίθμηση από το Amazing Adventures.
Κατηγορία:Αμερικανικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς υπερηρώων Κατηγορία:Marvel Comics
Αβράμιος Εφέσου
Ο Άγιος Αβράμιος, επίσκοπος Εφέσου (6ος αιώνας μ.Χ.), ήταν Βυζαντινός μοναχός και μετέπειτα μητροπολίτης.
Ακολούθησε αρχικώς τον μοναχικό βίο και έγινε Μητροπολίτης Εφέσου μετά το 533 μ.Χ.. Ταυτίζεται με τον ομώνυμο ηγούμενο (αββά) της Μονής Αβρααμιτών στην Κωνσταντινούπολη και της Μονής Βυζαντίων στα Ιεροσόλυμα, ο οποίος αναφέρεται από τον Ιωάννη Μόσχο. Με το όνομά του σώθηκαν δύο ομιλίες με τίτλους «Εις τον Ευαγγελισμόν» και «Εις την Υπαπαντήν», που εκδόθηκαν από τους Μ. Kraschaninnikov και Μ. Jugie το 1913 και έχουν μεγάλη σπουδαιότητα για τις πατρολογικές σπουδές.
Πηγή
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου
Τριτογενής τομέας
μικρογραφία|Ο κύκλος ζωής ενός προϊόντος Ο τριτογενής τομέας (ή τομέας των υπηρεσιών) είναι ο τρίτος από τους τρεις τομείς της οικονομίας σύμφωνα με την θεωρία των τριών τομέων. Οι άλλοι δύο τομείς είναι ο δευτερογενής τομέας και ο πρωτογενής τομέας.
Ο τριτογενής τομέας αποτελείται από την παραγωγή υπηρεσιών και όχι από την παραγωγή τελικών προϊόντων. Ο τομέας των υπηρεσιών αυτός περιλαμβάνει επίσης τις υπηρεσίες προσοχής, την παροχή συμβουλών,μεταφορικά μέσα υπηρεσιών πρόσβασης, εμπειρίας και τη συναισθηματική εργασία. Η παραγωγή πληροφοριών θεωρείται μορφή υπηρεσίας εδώ και πολύ καιρό, ωστόσο κάποιοι οικονομολόγοι την εντάσσουν πλέον σε ένα τέταρτο τομέα, τον τεταρτογενή τομέα.
Ο τριτογενής τομέας της βιομηχανίας συμπεριλαμβάνει την παροχή υπηρεσιών σε άλλες επιχειρήσεις, καθώς και την παροχή υπηρεσιών στους τελικούς καταναλωτές. Κατά την παροχή μιας υπηρεσίας, δύναται να γίνει μεταποίηση αγαθών (π.χ. στα εστιατόρια). Τέλος, στις υπηρεσίες μπορούν να συμπεριληφθούν και οι διαδικασίες της μεταφοράς, διανομής και πώλησης αγαθών από τον παραγωγό προς τον καταναλωτή. Κατηγορία:Βιομηχανία παροχής υπηρεσιών Κατηγορία:Τομείς οικονομικών δραστηριοτήτων Κατηγορία:Βιομηχανία
Αλεκτόρια
Η αλεκτόρια (Alectoria) είναι γένος από λειχήνες, που ανήκει στην τάξη λεκανοροειδή. Το γένος έχει περίπου 30 είδη, που φυτρώνουν στο έδαφος ή στους κορμούς ορεινών δέντρων.
thumb|left|225px|Το είδος Alectoria ochroleuca Στην Ελλάδα συναντώνται τα εξής τέσσερα είδη:
Πηγές
Αλεκτορια
Μέισον Μάουντ
Ο Μεισον Μάουντ  (Mason Mount γεννήθηκε 10 Ιανουαρίου 1999) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος ή επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.
Ο Μάουντ ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Τσέλσι σε ηλικία 6 ετών, αλλά αγωνίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά ως δανεικός στην ολλανδική Φίτεσε τη σαιζόν 2017-18 και την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην Ντέρμπι Κάουντι. Στη Φίτεσε αναδείχθηκε παίκτης της χρονιάς και μέλος της ομάδας της χρονιάς της Ερεντιβίζιε 2017-18. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την επαγγελματική ομάδα της Τσέλσι το 2019, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. Τις 22 Ιουλίου 2020 έγινε ο πρώτος απόφοιτος της ακαδημίας της Τσέλσι ο οποίος πραγματοποίησε 50 εμφανίσεις με την κύρια ομάδα την παρθενική του σαιζόν.
Ο Λαμπης πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Αγγλίας τις 7 Σεπτεμβρίου 2019. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 16 συμμετοχές σκοράροντας 4 φορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φίτεσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Ευρωπαϊκοί Αγώνες 2015
Οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες 2015, επίσης γνωστοί ως Μπακού 2015 ή Ευρωπαϊκοί Αγώνες Μπακού 2015 (αζερικά: Bakı 2015 Avropa Oyunları), είναι η εναρκτήρια έκδοση των Ευρωπαϊκών Αγώνων, ενός διεθνούς πολυαθλητικού γεγονότος για αθλητές που αντιπροσωπεύουν τις Εθνικές Ολυμπιακες Επιτροπές (ΕΟΕ) της Ευρώπης. Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, από τις 12 έως τις 28 Ιουνίου 2015, και περιέλαβε περισσότερους από 6.000 αθλητές από 50 ΕΟΕ αγωνιζόμενους σε 20 αθλήματα.
Οι Αγώνες έχουν επικριθεί από παρατηρητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αφότου αντίπαλοι του καθεστώτος φυλακίστηκαν ενώ επίσης σε ξένους δημοσιογράφους που θεωρήθηκαν επικριτικοί προς το καθεστώς δεν επετράπη η είσοδος στην χώρα.
Χώρες που έλαβαν μέρος
Συνολικά 50 ήταν οι χώρες που έλαβαν μέρος στη διοργάνωση. Ακολουθούν οι χώρες και δίπλα από την ονομασία τους ο αριθμός των αθλητών/τριών που πήραν μέρος:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκοί Αγώνες Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2015 Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις φιλοξενούμενες από το Αζερμπαϊτζάν
Κοινότητα Ζουριδίου
Η Κοινότητα Ζουριδίου είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 με την απόσπαση του οικισμού Ζουρίδι από την τότε κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 66 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Δρανδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητας:
Μαγυαροποίηση
μικρογραφία|320x320εσ|Οι Ούγγροι (Μαγυάροι) στο βασίλειο της Ουγγαρίας και της Κροατίας το 1890. Εδώ φαίνονται τα ποσοστά αυτών που δήλωσαν τα Ουγγρικά ως μητρική γλώσσα στην απογραφή του 1890. Η μαγυαροποίηση είναι η διαδικασία της αφομοίωσης (ή της πολιτιστικής αφομοίωσης) κατά την οποία οι μη Ούγγροι υιοθετούσαν την ουγγρική εθνική ταυτότητα και γλώσσα, είτε οικειοθελώς είτε λόγω της κοινωνικής πίεσης, συχνά με τη μορφή της αναγκαστικής πολιτικής που ακολουθούσε το ουγγρικό κράτος προπολεμικά.
Στην εποχή της εθνικής αφύπνισης, οι Ούγγροι διανοούμενοι μετέφεραν τις ιδέες του λεγόμενου πολιτικού έθνους και έθνους κράτους από τις δυτικές ευρωπαϊκές χώρες (ειδικά τις αρχές της πολυεθνικής Γαλλίας του 18ου αιώνα) που περιείχε την ιδέα της αφομοίωσης, γλωσσικά και πολιτισμικά, των μειονοτήτων.
Ο Ουγγρικός Νόμος περί εθνικοτήτων (1868) εγγυόταν ότι όλοι οι πολίτες του Βασιλείου της Ουγγαρίας (τότε μέρος της Διπλής Μοναρχίας), ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους, αποτελούσαν πολιτικά "ένα ενιαίο έθνος, το αδιαίρετο, ενιαίο ουγγρικό έθνος", και δεν μπορούσε να υπάρξει διαφοροποίηση μεταξύ τους εκτός από την επίσημη χρήση των γλωσσών και μετά μόνο εφόσον επιβαλλόταν από πρακτικούς λόγους. Παρά τον νόμο, η χρήση των μειονοτικών γλωσσών παραγκωνίστηκε σχεδόν παντού από την διοίκηση, ακόμη και στο δικαστικό σύστημα. Ακόμη και οι προσφυγές στον νόμο για τις εθνικότητας αντιμετωπίζονταν με περιφρόνηση ή κατάχρηση. Η ουγγρική γλώσσα υπερεκπροσωπούνταν στα δημοτικά σχολεία και σχεδόν όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετά χρησιμοποιούσαν τα ουγγρικά.
Κατά το τέλος του 19ου αιώνα, ο κρατικός μηχανισμός λειτουργούσε εξολοκλήρου στα ουγγρικά, όπως και όλη η οικονομία και η κοινωνική ζωή πάνω από το κατώτερο επίπεδο. Το 1910, το 96% των δημοσίων υπαλλήλων, το 91.2% όλων των δημοσίων υπαλλήλων, το 96.8% των δικαστών και εισαγγελέων, το 91.5% των καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και το 89% των ιατρών είχαν την ουγγρική ως μητρική γλώσσα. Η διαδικασία του εξουγγρισμού κινούταν με εξαιρετικά γρήγορη ταχύτητα στις πόλης. Σχεδόν όλοι οι Εβραίοι και οι Γερμανοί, αλλά και πολλοί Σλοβάκοι και Ρουθήνιοι της μεσαίας τάξης είχε εξουγγριστεί.
Το ποσοστό του πληθυσμού με τα ουγγρικά ως μητρική γλώσσα αυξήθηκε κατά σχεδόν οχτώ μονάδες σε 30 χρόνια, από 46.6% το 1880 σε 54.5% το 1910. Η απογραφή του 1910 (και τις προηγούμενες απογραφές) δεν καταχώρησε την εθνικότητα αλλά τη μητρική γλώσσα (και τη θρησκεία), με αποτέλεσμα να λαμβάνει κατά καιρούς κριτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:19ος αιώνας στη Σερβία Κατηγορία:Ουγγρική γλώσσα Κατηγορία:Ιστορία των Σέρβων Κατηγορία:Ιστορία της Βοϊβοντίνα υπό αψβουργική κυριαρχία Κατηγορία:Κοινωνική ιστορία της Ουκρανίας Κατηγορία:Κοινωνική ιστορία της Ρουμανίας Κατηγορία:Κοινωνική ιστορία της Ουγγαρίας Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας υπό αψβουργική κυριαρχία Κατηγορία:Βασίλειο της Ουγγαρίας Κατηγορία:Πολιτιστική αφομοίωση
Βασίλειος Παπαρρηγόπουλος
Ο Βασίλειος Παπαρρηγόπουλος (1895 - 4 Δεκεμβρίου 1976) του Ξενοφώντος, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως υπουργός στις πρώτες κυβερνήσεις του Καραμανλή στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '50.
Σταδιοδρομία
Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 (εξελέγη στις 19 Ιανουαρίου 1947 στη θέση του αποβιώσαντος Διονυσίου Βούλτζου), του 1950, με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951, Καλαβρύτων με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952 και ξανά Αχαΐας με την ΕΡΕ στις εκλογές των ετών 1956, 1958, 1961 και 1963.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1954 ανέλαβε υφυπουργός Οικισμού και Σεισμοπλήκτων Νήσων στην κυβέρνηση του Παπάγου, υπηρετώντας ως τις 4 Οκτωβρίου 1955.
Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1976 και τη χρονιά εκείνη έγινε στη Βουλή το πολιτικό του μνημόσυνο. Η κηδεία του έγινε στις 5 Δεκεμβρίου. Είχε μία κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικισμού και Σεισμοπλήκτων Νήσων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κοινότητα Καλονύκτου
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Μιχ. Γαλερό. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Αβράμιος Κρατείας
Ο Άγιος Αβράμιος, επίσκοπος Κρατείας (περ. 474 - 558 μ.Χ.), ήταν Βυζαντινός μοναχός και μετέπειτα επίσκοπος.
Ο Βίος του Αβραμίου Κρατείας, που αποδίδεται στον συναξαριστή Κύριλλο τον Σκυθοπολίτη, αποτελεί μια αξιόλογη πηγή για τη ζωή των μοναχών τον 6ο αιώνα. Ο Αβράμιος ανακηρύχθηκε άγιος, με τη μνήμη του να τιμάται τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 6 Δεκεμβρίου, ημέρα της κοιμήσεώς του.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 6ου αιώνα Κατηγορία:Σύροι άγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Αγριόγατος του Ιριομότε
Ο Αγριόγατος του Ιριομότε (Prionailurus bengalensis iriomotensis) είναι ένα υποείδος της Λεοπαρδογαλής (Prionailurus bengalensis), που ζει αποκλειστικά στην Ιαπωνική νήσο του Ιριομότε. Έχει χαρακτηρισθεί ως «Κρισίμως Κινδυνεύον» από την IUCN από το 2008, καθώς ο πληθυσμός τους είναι μικρότερος από 250 άτομα, μειώνεται διαρκώς και αποτελείται από έναν μοναδικό υποπληθυσμό. Από το 2007, υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει μόνο 100-109.
Στα ιαπωνικά ονομάζεται "ορεινή αγριόγατα του Ιριομότε" (西表山猫). Στις τοπικές διαλέκτους της γλώσσας Γιεγιάμα, είναι γνωστός ως "η αγριόγατα του βουνού" (ヤママヤー), "αυτό που λάμπει στο βουνό" (ヤマピカリャー) και "αυτός που έχει αστραφτερά μάτια" (メーピスカリャー).
Περιγραφή
Η γούνα του Αγριόγατου του Ιριομότε, είναι, ως επί το πλείστον, σκούρα γκρι και ανοιχτή καφέ. Οι τρίχες κατά μήκος της γνάθου, είναι λευκές. Υπάρχουν 5 με 7 λωρίδες που εκτείνονται από το μέτωπο προς το πίσω μέρος του κεφαλιού, αλλά σε αντίθεση με τη Λεοπαρδογαλή, οι λωρίδες σταματούν πριν φτάσουν στους ώμους. Σκούρες καφέ κηλίδες, καλύπτουν τις πλευρές του σώματός της, ενώ υπάρχουν 3 - 4 μαύρα σημάδια στο στήθος του. Η ουρά, έχει χρώμα σκούρο καφέ, με σκοτεινές κηλίδες στην πίσω πλευρά της και η άκρη της, είναι μαύρη.
Τα μάτια του Αγριόγατου του Ιριομότε, έχουν ελαφρύ πορτοκαλί χρώμα. Η μύτη του, είναι μεγάλη και επίπεδη, χωρίς η γούνα να καλύπτει το κοκκινωπό - καφέ χρώμα του δέρματός του. Οι ρίγες των ποδιών του, έχουν μήκος 29 - 37 mm, σε αντίθεση με τα 24 - 30 mm της κατοικίδιας γάτας.
Οι αρσενικοί Αγριόγατοι του Ιριομότε, έχουν μήκος 50 - 60 cm και ζυγίζουν 3,5 με 5 κιλά. Τα θηλυκά, είναι μικρότερα με μήκος 50 - 55 cm και βάρος 3 - 3,5 κιλά. Η ουρά τους, είναι παχιά από τη βάση ως την κορυφή, με 23 - 24 cm μήκος. Έχουν μακριά πλάτη με μικρή, παχιά ουρά. Ο λαιμός τους, είναι επίσης παχύς και οι ώμοι του μυώδεις, αν και το άλμα τους, είναι σχετικά μικρό. Σε αντίθεση με τις οικόσιτες γάτες, η ράχη τους, δεν μπορεί να λυγίσει απότομα. Ο Αγριόγατος, έχει 6 ζεύγη κοπτήρες, 2 ζεύγη κυνόδοντες, 4 ζεύγη προγομφίων και 2 ζεύγη γομφίων, με σύνολο 28 δόντια. Σε σύγκριση με τις άλλες γάτες, του λείπει ένα ζευγάρι προγομφίων στην επάνω γνάθο.
Κατανομή
thumb|right|200px|Ο χάρτης κατανομής του Αγριόγατου του Ιριομότε
Ο Αγριόγατος του Ιριομότε, είναι γηγενής στο ιαπωνικό νησί του Ιριομότε, το οποίο εκτείνεται περίπου 290 τετ. χιλιόμετρα. Το νησί του Ιριομότε, αποτελείται κυρίως από χαμηλά βουνά, ύψους 300 - 460 μέτρων, με υποτροπικά αειθαλή δάση. Το νησί αυτό, είναι ο μικρότερος οικότοπος αγριόγατας στον κόσμο.
Οι αγριόγατοι, ζουν κυρίως στα υποτροπικά δάση που καλύπτουν το νησί, σε υψόμετρο όχι μεγαλύτερο των 200 μέτρων. Προτιμούν τις περιοχές κοντά σε ποτάμια, σε δασικές εκτάσεις και σε χώρους με χαμηλή υγρασία.
Οικολογία και συμπεριφορά
Οι Αγριόγατοι του Ιριομότε, ζουν κυρίως στο έδαφος, αλλά μπορούν να σκαρφαλώνουν σε δέντρα, αλλά και να κολυμπούν στο νερό. Είναι νυκτόβια ζώα και είναι ιδιαίτερα ενεργά κατά τη διάρκεια του λυκόφωτος. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, κοιμούνται σε κοιλότητες δέντρων ή σε σπηλιές. Σηματοδοτούν την περιοχή τους με την ούρηση και την αφόδευση σε βράχους, σε δέντρα και σε θάμνους.
Φάσμα
Οι νεαροί αγριόγατοι, μπορεί να μείνουν παροδικά με ενήλικες. Οι θηλυκές αγριόγατες, επιτρέπουν στα νεαρά άτομα να μείνουν στην περιοχή τους, μέχρι την περίοδο του ζευγαρώματος.
Διατροφή
Οι Αγριόγατοι του Ιριομότε, είναι σαρκοφάγα ζώα και τρέφονται με διάφορα θηλαστικά, πουλιά, ερπετά, αμφίβια, ψάρια και καρκινοειδή. Συνήθως, τρώνε 400 - 600 γρ. τροφής την ημέρα. Οι άλλες αγριόγατες, κυνηγούν κυρίως μικρά θηλαστικά, τρωκτικά, κουνέλια, αλλά επειδή ο Αγριόγατος του Ιριομότε, δεν έχει να συναγωνιστεί με κανένα άλλο θηλαστικό στο νησί, τρέφεται με μια μεγάλη ποικιλία οργανισμών.
Στα θηλαστικά που τρώει, περιέχονται οι μαύροι αρουραίοι, οι αλεπούδες και νεαρά αγριογούρουνα. Η λεία τους, περιλαμβάνει και μια μεγάλη ποσότητα πτηνών, όπως πάπιες, κουκουβάγιες και λευκές νερόκοτες. Από ερπετά, μπορούν να φάνε βατράχους, γρύλους, αλλά και καβούρια. Όταν κυνηγούν σε βάλτους ή ακτές, μπορεί να τραφούν και με διάφορα ψάρια και γαρίδες του γλυκού νερού.
Όταν τρώνε πουλιά μεγαλύτερα από τσίχλες, οι άλλες γάτες μαδούν πρώτα τα φτερά και ύστερα το τρώνε, αλλά ο αγριόγατος, το τρώει χωρίς να του αφαιρέσει τα φτερά. Επίσης, σε αντίθεση με τις άλλες μεγάλες γάτες, δεν σκοτώνει αμέσως τη λεία του με το σπάσιμο του μυελού, αλλά το κρατάει στο στόμα του μέχρι να σταματήσει να κινείται.
Εποχιακές διατροφικές αλλαγές, έχουν παρατηρηθεί. Τρώνε βατράχια και ποντίκια όλο τον χρόνο, σαύρες το καλοκαίρι και την άνοιξη και τριγώνια πιο συχνά τον χειμώνα ή το φθινόπωρο.
Αναπαραγωγή
Κατά τη διάρκεια της περιόδου του ζευγαρώματος, οι Αγριόγατοι του Ιριομότε, γίνονται ενεργοί καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, καθώς και τα θηλυκά είναι πιο δραστήρια κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά και τις πρωινές ώρες. Πριν από την εποχή του ζευγαρώματος οι γάτες ζουν σε απομόνωση, αλλά όταν αρχίσει η περίοδος αναπαραγωγής συναντώνται με τα αρσενικά. Η εποχή του ζευγαρώματος διαρκεί από τον Δεκέμβριο έως τον Μάρτιο και τα θηλυκά ζευγαρώνουν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αποκορύφωμα την περίοδο Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου. Προς το τέλος του Φεβρουαρίου, «νηστεύουν» για περίπου δύο εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι γυναίκες αποκτούν οίστρο. Τα αρσενικά και τα θηλυκά, μένουν μαζί εκείνη την περίοδο, όπου πιστεύεται ότι σύλληψη συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτών των δύο εβδομάδων.
Η εγκυμοσύνη πραγματοποιείται μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου. Τα θηλυκά, γεννούν 1-3 γατάκια σε ένα κοίλο δέντρο ή σε σπήλαιο. Ο χώρος που επιλέχθηκε για τον τοκετό, πρέπει να είναι στεγνός και να έχει καλό εξαερισμό. Τα γατάκια μένουν με τη μητέρα τους για περίπου έντεκα μήνες. Τα μικρά, αρχίζουν να γίνονται πιο ανεξάρτητα κατά τη διάρκεια του τέλους και του χειμώνα. Μένουν στο φάσμα της μητέρας τους για μερικούς μήνες ή μερικά χρόνια. Τα γατάκια, γίνονται ώριμα στους είκοσι μήνες μετά τη γέννηση.
Διάρκεια ζωής
Εκτιμάται ότι οι Αγριόγατοι του Ιριομότε, ζουν 7 ή 8 χρόνια στην άγρια φύση και 8 με 9 χρόνια σε αιχμαλωσία. Η επαφή με ανθρώπους, τα τροχαία ατυχήματα, αλλά και οι παγίδες, μπορεί να μειώσουν τη ζωή τους στα 2 έως 5 χρόνια. Η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής ενός Αγριόγατου, ήταν τα 15 έτη, σε αιχμαλωσία.
Ταξινόμηση
Όταν ανακαλύφθηκε, το 1967, θεωρήθηκε ως το τελευταίο επιζών είδος ενός εξαφανισμένου γένους αιλουροειδών, του γένους Μαγαίλουρος (Mayailurus) και κατατάχθηκε με την ονομασία Mayailurus iriomotensis.Αργότερα, θεωρήθηκε ως υποείδος της Λεοπαρδογαλής και κατατάχθηκε στο γένος Πριοναίλουρος (Prionailurus).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ιαπωνίας Κατηγορία:Ζωντανά απολιθώματα Κατηγορία:Αιλουροειδή Κατηγορία:Αιλουρίδες
Κοινότητα Κάτω Βαλσαμονέρου
Η Κοινότητα Κάτω Βαλσαμονέρου είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1932 με το ΦΕΚ 282Α - 27/08/1932 με την απόσπαση του οικισμού Κάτω Βαρσαμόνερο από την τότε κοινότητα Φρατζεσκιανών Μετοχίων και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 193 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Δημήτριο Γρηγοράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Δορυφόρος (άγαλμα)
μικρογραφία| Καλοδιατηρημένο αντίγραφο της ρωμαϊκής περιόδου του Δορυφόρου του Πολύκλειτου στο [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης. Υλικό: μάρμαρο. Ύψος: 2,12 μέτρα.]] Ο Δορυφόρος του Πολύκλειτου είναι ένα από τα πιο γνωστά ελληνικά γλυπτά της κλασικής αρχαιότητας. Απεικονίζει έναν στιβαρό, μυώδη, όρθιο πολεμιστή, που αρχικά είχε ένα δόρυ ακουμπισμένο στον αριστερό του ώμο. Σε ελαφρώς υπερφυσικό μέγεθος, το χαμένο χάλκινο πρωτότυπο του έργου είχε χυτευθεί περίπου το 440 π.Χ., αλλά σήμερα είναι γνωστό μόνο από μεταγενέστερα (κυρίως ρωμαϊκής περιόδου) μαρμάρινα αντίγραφα. Ωστόσο, το έργο αποτελεί ένα σημαντικό πρώιμο παράδειγμα τόσο του κλασικού ελληνικού κοντραπόστου όσο και του κλασικού ρεαλισμού. Ως εκ τούτου, ο εμβληματικός Δορυφόρος άσκησε μεγάλη επιρροή αλλού στην αρχαία τέχνη.
Σύλληψη
Ο διάσημος Έλληνας γλύπτης Πολύκλειτος σχεδίασε ένα γλυπτό ως επίδειξη της γραπτής του πραγματείας, με τίτλο Κανών (ή «Κανόνας»), που αποτελεί παράδειγμα αυτού που θεωρούσε ότι ήταν οι απόλυτα αρμονικές και ισορροπημένες αναλογίες του ανθρώπινου σώματος στη γλυπτή μορφή.
Κάποια στιγμή τον 2ο αιώνα μ.Χ., ο Έλληνας ιατρικός συγγραφέας Γαληνός περιέγραψε τον Δορυφόρο ως την τέλεια οπτική έκφραση της αναζήτησης της αρμονίας και της ομορφιάς των Ελλήνων, η οποία αποδίδεται στο άψογο σμιλεμένο αρσενικό γυμνό σώμα.
Ο Πολύκλειτος είναι γνωστός ως ο καλύτερος γλύπτης ανδρών, με κύριο θέμα των έργων του άντρες αθλητές με εξιδανικευμένες σωματικές αναλογίες. Ο Πολύκλειτος πέτυχε μια ισορροπία μεταξύ μυϊκών εντάσεων και χαλάρωσης λόγω της χιαστικής αρχής στην οποία βασιζόταν.
Περιγραφή
Το πρωτότυπο κατασκευάστηκε από μπρούντζο περίπου το 440 π.Χ., αλλά τώρα έχει χαθεί (όπως και τα περισσότερα άλλα χάλκινα γλυπτά από γνωστούς Έλληνες καλλιτέχνες). Ούτε το αρχικό άγαλμα ούτε η πραγματεία έχουν βρεθεί ακόμη. θεωρείται ευρέως ότι καταστράφηκαν κατά την αρχαιότητα. Ευτυχώς, αρκετά ρωμαϊκά αντίγραφα σε μάρμαρο —με διαφορετική ποιότητα και πληρότητα— σώζονται για να αποδώσουν την ουσιαστική μορφή του έργου του Πολύκλειτου. μικρογραφία| Κεφαλή Δορυφόρου που ανασκάφηκε στη [[Βίλα των Παπύρων στην Πομπηία]] Το γλυπτό έχει ύψος περίπου 2 μέτρα και 12 εκατοστά. Ο Πολύκλειτος χρησιμοποίησε ευδιάκριτες αναλογίες κατά τη δημιουργία αυτού του έργου. Για παράδειγμα, η αναλογία του μεγέθους του κεφαλιού προς το σώμα είναι ένα προς επτά. Το κεφάλι της μορφής στρέφεται ελαφρά προς τα δεξιά, η βαριά μυώδης αλλά αθλητική φιγούρα του Δορυφόρου απεικονίζεται να στέκεται τη στιγμή που προχωρά μπροστά από μια στατική στάση. Αυτή η στάση αντικατοπτρίζει μόνο την παραμικρή αρχική κίνηση, όμως τα άκρα και ο κορμός φαίνονται να έχουν ανταποκριθεί πλήρως.
Το αριστερό χέρι κρατούσε αρχικά ένα μακρύ δόρυ. Ο αριστερός ώμος (στον οποίο στηριζόταν αρχικά το δόρυ) απεικονίζεται ως τεντωμένος και επομένως ελαφρώς ανασηκωμένος, με τον αριστερό βραχίονα λυγισμένο και τεντωμένο για να διατηρήσει τη θέση του δόρατος. Η στάση της φιγούρας είναι κλασικό κοντραπόστο, που φαίνεται περισσότερο στη γωνιακή τοποθέτηση της λεκάνης. Το δεξί πόδι της φιγούρας είναι ισιωμένο, απεικονίζεται να στηρίζει το βάρος του σώματος, με το δεξί ισχίο ανασηκωμένο και τον δεξιό κορμό συσπασμένο. Το αριστερό πόδι δεν φέρει βάρος και το αριστερό ισχίο πέφτει, και ο κορμός στην αριστερή πλευρά είναι ελαφρά τεντομένος. Ο δεξιός βραχίονας κρέμεται τοποθετημένος στο πλάι της μορφής, χωρίς να φέρει φορτίο. Είναι ίσως το αρχαιότερο σωζόμενο παράδειγμα ενός ελεύθερα κρεμασμένου βραχίονα σε άγαλμα.
Στα σωζόμενα ρωμαϊκά μαρμάρινα αντίγραφα, ένα μεγάλο γλυπτό κούτσουρο δέντρου προστίθεται πίσω από το ένα πόδι του αγάλματος για να υποστηρίξει το βάρος του. Αυτό δεν θα υπήρχε στον αρχικό μπρούτζο (η αντοχή σε εφελκυσμό του μετάλλου θα το έκανε περιττό). Συνήθως υπάρχει επίσης ένα μικρό υποστήριγμα για τη στήριξη του δεξιού χεριού και του κάτω βραχίονα.
Σωζόμενα αντίγραφα
Το γλυπτό ήταν γνωστό από το ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο που βρέθηκε στο Ερκολάνο και συντηρήθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης, αλλά, σύμφωνα με τον Φράνσις Χάσκελ και τον Νίκολας Πένι, πρώιμοι γνώστες όπως ο Γιόχαν Γιοάχιμ Βίνκελμαν το έδωσαν στη βασιλική συλλογή των Βουρβώνων στη Νάπολη χωρίς αξιοσημείωτα σχόλια. Το μαρμάρινο γλυπτό και μια χάλκινη κεφαλή που είχαν ανακτηθεί στο Ερκολάνο δημοσιεύτηκαν στο Le Antichità di Ercolano, (1767) αλλά δεν αναγνωρίστηκαν ότι αντιπροσώπευαν τον Δορυφόρο του Πολύκλειτου μέχρι το 1863.
Ένα άλλο αντίγραφο βρέθηκε το 2012, στις Ρωμαϊκές θέρμες του Μπαέλο Κλαούντια (έξω από την Ταρίφα, κοντά στο χωριό Μπολόνια, στη νότια Ισπανία).
Επιρροή
μικρογραφία| Άγαλμα του Αυγούστου της Πρίμα Πόρτα Ο Δορυφόρος δημιουργήθηκε κατά την υψηλή κλασική περίοδο. Σε αυτό το διάστημα, δόθηκε έμφαση στον ιδανικό άντρα που εμφανιζόταν με ηρωικό γυμνό. Το σώμα θα ήταν αυτό ενός νεαρού αθλητή που περιελάμβανε λαξευμένους μύες και νατουραλιστική στάση. Το πρόσωπο είναι γενικό, δεν εμφανίζει συναισθήματα. Μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι ο Δορυφόρος αντιπροσώπευε έναν νεαρό Αχιλλέα καθ' οδόν για τη μάχη στον Τρωικό πόλεμο, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει σύγχυση εάν το γλυπτό προορίζεται να απεικονίσει έναν θνητό ή έναν ήρωα. Έχουν γίνει επίσης συζητήσεις για το πού θα βρίσκονταν αυτά τα γλυπτά κατά την υψηλή κλασική περίοδο, ανάλογα με το πού ανακαλύφθηκαν. Για παράδειγμα, το αντίγραφο στη Νάπολη βρέθηκε στο δημοτικό Γυμνάσιο της Πομπηίας, γεγονός που παραπέμπει ότι είχε τοποθετηθεί κοντά σε προγράμματα γυμναστικής των νέων. Τα αντίγραφα ήταν επίσης συνηθισμένα για τους πελάτες να τοποθετούν μέσα ή έξω από το σπίτι τους.
Οι κανονικές αναλογίες του ανδρικού κορμού που καθιέρωσε ο Πολύκλειτος μεταφέρθηκαν στους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους στη μυϊκή κούραση, όπως παραδειγματίζεται από τον Αύγουστο της Πρίμα Πόρτα, ο οποίος φοράει τελετουργική ανάγλυφη πανοπλία πάνω από έναν εξιδανικευμένο μυώδη κορμό που φαινομενικά έχει το πρότυπο του Δορυφόρου. Η ίδια απεικόνιση έχει τα πόδια του αυτοκράτορα τοποθετημένα με τον ίδιο τρόπο όπως η στάση του Δορυφόρου.