cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιώργος Καραγκούνης
Διεθνής καριέρα
150px|μικρογραφία|Το 2008 με την [[Εθνική Ελλάδος (ποδόσφαιρο ανδρών)|Ελλάδα]] Το 1997 κατέκτησε με την εθνική Ενόπλων το αντίστοιχο παγκόσμιο κύπελλο στην Τεχεράνη, ενώ το επόμενο καλοκαίρι ήταν ο αρχηγός της εθνικής Ελπίδων που κατέλαβε τη 2η θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κ-21 του 1998 (ήττα με 0-1 από την Ισπανία στον τελικό του Βουκουρεστίου).
Το ντεμπούτο του με την ομάδα Ανδρών της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε στις 20 Αυγούστου 1999 στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση (ο αγώνας διεξήχθη στην Καβάλα) εναντίον του Ελ Σαλβαδόρ (3-0) όταν υπό την τεχνική καθοδήγηση του Βασίλη Δανιήλ αγωνίστηκε σε ολόκληρο τον αγώνα.
Κορυφαία του στιγμή με τη γαλανόλευκη φανέλα υπήρξε η κατάκτηση του Euro 2004 στην Πορτογαλία, αγωνιζόμενος σε τέσσερις αναμετρήσεις της τελικής φάσης της διοργάνωσης (δεν αγωνίστηκε σε δύο, μεταξύ αυτών και του τελικού, λόγω συμπλήρωσης κίτρινων καρτών). Στην πρεμιέρα των αγωνιστικών υποχρεώσεων της Ελλάδας απέναντι στην Πορτογαλία σημείωσε το πρώτο τέρμα της διοργάνωσης με ένα εξαιρετικό σουτ στο 7', το οποίο εκτίναξε την ψυχολογία της ελληνικής ομάδας που μέχρι τότε αντιμετώπιζε με δέος τις διεθνείς διοργανώσεις και ήταν η αρχή της μετέπειτα θριαμβευτικής πορείας μέχρι την κατάκτηση του τίτλου της πρωταθλήτριας Ευρώπης.
Ήταν βασικό και αναντικατάστατο μέλος της ελληνικής ομάδας τόσο στο Euro 2008, όσο και δύο χρόνια αργότερα στο Μουντιάλ 2010, αγωνιζόμενος σε όλους τους αγώνες των τελικών φάσεων.
Οκτώ χρόνια μετά την επιτυχία του Euro 2004, στην αντίστοιχη διοργάνωση του 2012, ο έμπειρος, πλέον, Γιώργος Καραγκούνης αποτέλεσε τον φυσικό αρχηγό του ελληνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και στον κρισιμότερο αγώνα της φάσης των ομίλων με τη Ρωσία, πέτυχε το μοναδικό τέρμα της αναμέτρησης, δίνοντας τη νίκη - πρόκριση στην Ελλάδα για την προημιτελική φάση του θεσμού.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που μετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία, αγωνιζόμενος και τις τέσσερις φορές, ενώ είχε ήδη κάνει γνωστό πως με την ολοκλήρωση των υποχρεώσεων της Ελλάδας στη διοργάνωση θα αποσυρθεί από την εθνική ομάδα, έπειτα από 15 χρόνια συνεχούς παρουσίας, στη διάρκεια των οποίων κατέρριψε το ρεκόρ περισσότερων συμμετοχών που κατείχε ο Θοδωρής Ζαγοράκης (με 120), φθάνοντας συνολικά τις 139.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2014 ανακοινώθηκε από την ΕΠΟ η σύναψη διετούς συμβολαίου με τον Γιώργο Καραγκούνη για να αναλάβει πόστο στις εθνικές ομάδες και μία εβδομάδα αργότερα, στις 3 Οκτωβρίου, παρουσιάστηκε επίσημα ως Διευθυντής Ποδοσφαίρου των εθνικών ομάδων.
Πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Βαρυτημετρία
Η Βαρυτημετρία ή Βαρυτομετρία είναι ιδιαίτερος επιστημονικός κλάδος της εφαρμοσμένης Γεωφυσικής και ειδικότερα της Βαρυτικής Γεωφυσικής που αντικείμενό της είναι η μέτρηση της έντασης της βαρύτητας και κατ΄ επέκταση του όλου βαρυτικού πεδίου της Γης.
Οι μετρήσεις της έντασης της βαρύτητας γίνονται με ειδικά όργανα (διαφόρων τύπων) που λέγονται βαρυτήμετρα ή βαρυτόμετρα. Χάριν αυτών είναι δυνατόν να προσδιοριστεί αφενός το πεδίο βαρύτητας της Γης αλλά και της ισοδυναμικής επιφάνειας του πεδίου αυτού που λέγεται γεωειδές, ιδιαίτερα αναγκαίου στον ορισμό του μαθηματικού σχήματος της Γης. Εκ του τελευταίου αυτού λόγου η βαρυτημετρία είναι και σπουδαίος βοηθός του παράλληλου κλάδου, της Γεωδαισίας.
Το σύνολο των γεωγραφικών τόπων (σημείων) που πραγματοποιούνται βαρυτημετρικές εργασίες συνθέτουν τα λεγόμενα βαρυτημετρικά δίκτυα, βάσει των οποίων συντάσσονται οι βαρυτημετρικοί χάρτες ιδιαίτερα αναγκαίοι σε σεισμολογικές και γεωλογικές έρευνες.
Καραίικα Αχαΐας
Τα Καραίικα (ή Καρέικα) είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μόβρης (τέως δήμου) του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Βαρυτημετρία
Κατηγορία:Γεωφυσική Κατηγορία:Γεωδαισία
Καραίικα Αχαΐας
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει πληθυσμό 174 κατοίκους. Στα Καραίικα υπάρχει δημοτικό σχολείο από το 1902 το οποίο λειτουργεί έως σήμερα. Το χωριό απέχει οδικώς περίπου: 4 χιλιόμετρα από τα Σαγέικα, 8 χιλιόμετρα από την Κάτω Αχαΐα (Αχαγιά) και 30 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας, ενώ επίσης βρίσκεται και 13 χιλιόμετρα μακριά από τον Κρατικό Αερολιμένα Αράξου.
Ιστορία
Η ονομασία του χωριού είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται στους πρώτους οικιστές του, την οικογένεια Καρρά από το Γκέρμπεσι (σήμερα Προφήτης Ηλίας) των Καλαβρύτων. Αρχικά κατέβαινε στην περιοχή τον χειμώνα με τα πρόβατα του ο Αντώνης Καρράς λίγο μετά την επανάσταση του 1821, αργότερα τα παιδιά του εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην περιοχή και έπειτα από το 1860 ήρθαν κι άλλες οικογένειες. Η οικογένεια Καρρά αλλά και οι κάτοικοι του χωριού Γκέρμπεσι αναφέρεται ότι ήταν Αρβανίτες και μιλούσαν αρβανίτικα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Πρώτη φορά το χωριό αναφέρεται σε απογραφή πληθυσμού το 1879 με 155 κατοίκους.
Το 1912 με το Β.Δ. 18/4/1912 έγινε έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Καραίικων, ως το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής, που συμπεριλάμβανε και τους οικισμούς Ράχη, Γομοστό, Αποστόλου, Καραμεσηναίικα, Σκιαδέικα, Μπονταίικα και τα Βλαχαίικα. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων του χωριού πρώτη φορά συστάθηκε κοινότητα το 1872 μαζί με το Γομοστό και πρόεδρος εκλέχτηκε κάποιος Αθανασόπουλος ή Νιφόρας από το Γομοστό, ο οποίος δεν ανέλαβε το αξίωμα και παραχώρησε την θέση του προέδρου σε κάποιον από τα Καραίικα που λεγόταν Καρράς, έτσι και η κοινότητα ονομάστηκε Καραίικα από το όνομα του πρώτου προέδρου της. Η κοινότητα συνόρευε με την Κάτω Αχαΐα, τα Σαγαίικα, το Πετροχώρι και το Λιμνοχώρι. Το 1959 (ΒΔ 25/5/1959) το χωριό Αποστόλου αποσπάστηκε από την κοινότητα και συμπεριλήφθηκε στη κοινότητα Σαγαίικων.
Στα χρόνια της κατοχής, στα Καραίικα είχε δημιουργηθεί τοπική οργάνωση του ΕΑΜ και πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν σε αυτή. Σε δύο περιπτώσεις είχαν γίνει φονικές συμπλοκές μέσα στο χωριό μεταξύ ανταρτών και τον γερμανικό στρατό, μάλιστα σε μια συμπλοκή το 1943 καταστράφηκε το κτίριο του σχολείου.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μόβρης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Αντιγραφή του DNA
thumb|200px|Αντιγραφή του DNA: Η διπλή έλικα "ξεδιπλώνεται" καθώς σπάζουν οι δεσμοί υδροξοιδειου ανάμεσα στις συμπληρωματικές βάσεις, μετά κάθε κλώνος (μπλε) λειτουργεί σαν καλούπι για τη δημιουργία ενός νέου κλώνου (πράσινο).
Η αντιγραφή του DNA είναι η διαδικασία κατά την οποία το DNA αυτοδιπλασιάζεται προκειμένου να διατήρησει και να μεταβιβάσει τη γενετική πληροφορία από κύτταρο σε κύτταρο.
Η συμπληρωματιητα των βάσεων του DNA οδήγησε τους Τζέιμς Γουάτσον και Φράνσις Κρικ, όταν περιέγραφαν το μοντέλο τους για τη δομή του γενετικού υλικού το 1953, να γράψουν: «Είναι φανερό ότι το ειδικό ζευγάρωμα που έχουμε υποθέσει ότι δημιουργείται μεταξύ των βάσεων του DNA προτείνει έναν απλό μηχανισμό αντιγραφής του γενετικού υλικού.» Οι Τζέιμς Γουάτσον και Φράνσις Κρικ φαντάστηκαν μια διπλή έλικα η οποία ξετυλίγεται και κάθε αλυσίδα λειτουργεί σαν καλούπι για τη σύνθεση μιας νέας συμπληρωματικής αλυσίδας. Έτσι τα δύο θυγατρικά μόρια που προκύπτουν είναι πανομοιότυπα με το μητρικό και μεταξύ τους και καθένα αποτελείται από μια παλιά και μια καινούργια αλυσίδα. Ο μηχανισμός αυτός ονομάστηκε ημισυντηρητικός μηχανισμός και αποδείχθηκε πειραματικά in vivo.
Γενικά
Η διαδικασία της αντιγραφής, όπως υποδηλώνεται από την δομή της διπλής έλικας και τον ημισυντηρητικό μηχανισμό, φαίνεται απλή. Όμως ύστερα από πολύχρονη ερευνητική μελέτη, διαπιστώθηκε ότι η διαδικασία στην πραγματικότητα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη. Τα κύτταρα διαθέτουν ένα σημαντικό «οπλοστάσιο» εξειδικευμένων ενζύμων και άλλων πρωτεϊνών, που λειτουργούν ταυτόχρονα καταλύοντας τις χημικές αντιδράσεις με μεγάλη ταχύτητα και με εκπληκτική ακρίβεια.
Ο μηχανισμός της αντιγραφής έχει μελετηθεί πολύ περισσότερο στα προκαρυωτικά κύτταρα, και κυρίως στο βακτήριο Escherichia coli, γιατί το DNA τους είναι πολύ μικρότερο και απλούστερα οργανωμένο από το DNA των ευκαρυωτικών κυττάρων. Όμως τα βασικά στάδια του μηχανισμού της αντιγραφής παρουσιάζουν σημαντικές ομοιότητες και στα δύο είδη κυττάρων.
Η αντιγραφή του DNA αρχίζει από καθορισμένα σημεία, που ονομάζονται θέσεις έναρξης αντιγραφής. Το βακτηριακό DNA, που είναι κυκλικό, έχει μια μόνο θέση έναρξης της αντιγραφής και αντιγράφεται κάτω από ευνοϊκές συνθήκες σε λιγότερο από 30 λεπτά. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα, πριν την αντιγραφή το DNA κάθε χρωμοσώματος είναι ένα μακρύ γραμμικό μόριο, το οποίο έχει πολλές θέσεις έναρξης. Έτσι το DNA των ευκαρυωτικών κυττάρων αντιγράφεται ταυτόχρονα από εκατοντάδες σημεία σε όλο του το μήκος και στη συνέχεια τα τμήματα που δημιουργούνται ενώνονται μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο το DNA των ανώτερων ευκαρυωτικών οργανισμών, παρ’ ότι είναι περίπου 1000 φορές μεγαλύτερο από των προκαρυωτικών, αντιγράφεται πολύ γρήγορα.
thumb|200px|right|DNA ελικάση επιδιορθώνει τμήμα της αλυσίδας του DNA που έχει σπάσει.
Ένζυμα αντιγραφής
Υπάρχουν ακόμη κάποιες πρωτεΐνες, οι SSB πρωτεΐνες οι οποίες διατηρούν την αποδιάταξη των δυο κλώνων, όμως δεν αποτελούν ένζυμα.
Αντιγραφή
Για να αρχίσει η αντιγραφή του DNA, είναι απαραίτητο να ξετυλιχθούν στις θέσεις έναρξης της αντιγραφής οι δύο αλυσίδες. Αυτό επιτυγχάνεται με τη βοήθεια ειδικών ενζύμων, που σπάζουν τους δεσμούς υδρογόνου μεταξύ των δύο αλυσίδων. Τα ένζυμα αυτά ονομάζονται DNA ελικάσες. Όταν ανοίξει η διπλή έλικα, δημιουργείται μια «θηλιά», η οποία αυξάνεται και προς τις δύο κατευθύνσεις. Οι θηλιές που δημιουργούνται κατά την έναρξη της αντιγραφής σε ένα μόριο DNA είναι ορατές με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
Τα κύρια ένζυμα που συμμετέχουν στην αντιγραφή του DNA ονομάζονται DNA πολυμεράσες. Επειδή τα ένζυμα αυτά δεν έχουν την ικανότητα να αρχίσουν την αντιγραφή, το κύτταρο έχει ένα ειδικό σύμπλοκο που αποτελείται από πολλά ένζυμα, το πριμόσωμα, το οποίο συνθέτει στις θέσεις έναρξης μικρά τμήματα RNA, συμπληρωματικά προς τις μητρικές αλυσίδες, τα οποία ονομάζονται πρωταρχικά τμήματα. DNA πολυμεράσες επιμηκύνουν τα πρωταρχικά τμήματα, τοποθετώντας συμπληρωματικά δεοξυριβονουκλεοτίδια απέναντι από τις μητρικές αλυσίδες του DNA. Τα νέα μόρια DNA αρχίζουν να σχηματίζονται, καθώς δημιουργούνται δεσμοί υδρογόνου μεταξύ των συμπληρωματικών αζωτούχων βάσεων. DNA πολυμεράσες επιδιορθώνουν επίσης λάθη που συμβαίνουν κατά την διάρκεια της αντιγραφής. Μπορούν, δηλαδή, να "βλέπουν" και να απομακρύνουν νουκλεοτίδια που οι ίδιες τοποθετούν, κατά παράβαση του κανόνα της συμπληρωματικότητας, και να τοποθετούν τα σωστά. Ταυτόχρονα DNA πολυμεράσες απομακρύνουν τα πρωταρχικά τμήματα και τα αντικαθιστούν με τμήματα DNA.
Οι DNA πολυμεράσες λειτουργούν μόνο προς καθορισμένη κατεύθυνση και τοποθετούν τα νουκλεοτίδια στο ελεύθερο 3' άκρο της δεοξυριβόζης του τελευταίου νουκλεοτιδίου κάθε αναπτυσσόμενης αλυσίδας. Έτσι, λέμε ότι η αντιγραφή γίνεται με προσανατολισμό 5'→ 3'. Κάθε νεοσυντιθέμενη αλυσίδα θα έχει προσανατολισμό 5'→ 3'. Έτσι, σε κάθε διπλή έλικα που παράγεται οι δύο αλυσίδες θα είναι αντιπαράλληλες. Για να ακολουθηθεί αυτός ο κανόνας σε κάθε τμήμα DNA που γίνεται η αντιγραφή, η σύνθεση του DNA είναι συνεχής στη μια αλυσίδα και ασυνεχής στην άλλη. Τα κομματια της ασυνεχούς αλυσίδας ονομάζονται τμήματα Okazaki και συνδέονται μεταξύ τους με τη βοήθεια ενός ένζυμου, που ονομάζεται DNA δεσμάση. Το ίδιο ένζυμο συνδέει και όλα τα κομμάτια που προκύπτουν από τις διάφορες θέσεις έναρξης αντιγραφής.
Η αντιγραφή του DNA είναι απίστευτα ακριβής, μόνο ένα νουκλεοτίδιο στα 100.000 μπορεί να ενσωματωθεί λάθος. Τα λάθη που δεν επιδιορθώνονται από τις DNA πολυμεράσες, επιδιορθώνονται σε μεγάλο ποσοστό από ειδικά επιδιορθωτικά ένζυμα. Έτσι ο αριθμός τον λαθών περιορίζεται στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς στο ένα στα 1010.
thumb|center|700px|1.Ασυνεχής αλυσίδα,2.Συνεχής Αλυσίδα, 3.DNA Πολυμεράση (Polα), 4.DNA δεσμάση, 5.RNA πρωταρχικό τμήμα, 6.Πριμόσωμα, 7.Τμήμα Okazaki, 8.DNA πολυμεράση (Polδ), 9.DNA ελικάση, 10.Ελεύθερό τμήμα αλυσίδας,Πρωτεΐνες πρόσδεσης, 11.DNA ελικάση-Τοποϊσομεράση
Συνδέσεις
Κατηγορία:DNA Κατηγορία:Βιολογικές διαδικασίες
Λυσιστράτη (κωμωδία)
Υπόθεση
Στην αρχαία Αθήνα, κατά την περίοδο του πελοποννησιακού πολέμου, οι γυναίκες με επικεφαλής τη Λυσιστράτη αποφασίζουν να σταματήσουν τον πόλεμο και να ξαναφέρουν την ειρήνη στον τόπο τους. Ανάμεσα στις συγκεντρωμένες γυναίκες, ξεχωρίζουν εκτός από τη Λυσιστράτη, η Αθηναία Κλεονίκη, η νεαρή Μυρρίνη, και η Σπαρτιάτισσα Λαμπιτώ.
Την ίδια στιγμή ακούγονται φωνές ενθουσιασμού από την Ακρόπολη, σημάδι πως το δεύτερο σκέλος του σχεδίου της Λυσιστράτης πέτυχε. Οι ηλικιωμένες γυναίκες έχουν κυριεύσει την Ακρόπολη, εκεί όπου βρίσκεται το θησαυροφυλάκιο των δημοσίων χρημάτων με τα οποία επιδοτούντο οι πολεμικές επιχειρήσεις. αριστερά|μικρογραφία|Απεικόνιση της Λυσιστράτης από τον εικονογράφο [[Όμπρεϊ Μπίρντσλι ]] Η συγκέντρωση των γυναικών διαλύεται. Στη σκηνή μπαίνει τώρα ο Χορός που αποτελείται από ηλικιωμένους άντρες και ακολουθεί ένας δεύτερος Χορός από ηλικιωμένες γυναίκες. Οι άντρες, εξοργισμένοι από την ανταρσία των γυναικών, έρχονται κρατώντας χύτρες και αναμμένους πυρσούς. Οι γυναίκες από την άλλη πλευρά κρατάνε σταμνιά με νερό. Αρχίζει η αναμέτρηση. Οι άντρες απειλούν τις γυναίκες με τους πυρσούς τους, και οι γυναίκες τούς κατατροπώνουν αδειάζοντας τα σταμνιά τους πάνω στις φωτιές των αντρών.
Η Λυσιστράτη και ο Πρόβουλος επιδίδονται σ’ έναν αγώνα λόγων, όπου ο γυναικείος Χορός παραστέκεται στη Λυσιστράτη και ο αντρικός στον Πρόβουλο. Η Λυσιστράτη επαναλαμβάνει στον Πρόβουλο την απόφαση των γυναικών να επιβάλουν την ειρήνη, και ο Πρόβουλος εκδιώκεται από τις γυναίκες. Η αποχή έχει αρχίσει να γίνεται ανυπόφορη και για τα δύο φύλα. Όμως οι άντρες έχουν αρχίσει να αισθάνονται πολύ βαριές τις συνέπειες. Οι γυναίκες τους, σύμφωνα με τις οδηγίες της Λυσιστράτης, τους προκαλούν όσο γίνεται περισσότερο χωρίς όμως τελικά να υποκύπτουν στις επιθυμίες τους.
Παράλληλα το σχέδιο των γυναικών έχει επιτυχία και στη Σπάρτη. Ένας Σπαρτιάτης κήρυκας έρχεται και ζητά να ορίσουν οι Αθηναίοι αντιπροσώπους για να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις της ειρήνης. Οι Σπαρτιάτες απεσταλμένοι και οι Αθηναίοι, κάνουν έκκληση στη Λυσιστράτη να τους βοηθήσει στο συμβιβασμό. Η Λυσιστράτη το πετυχαίνει με τη βοήθεια μιας καλλονής, της προσωποποιημένης Συμφιλίωσης.
Η Λυσιστράτη κατηγορεί Αθηναίους και Σπαρτιάτες γιατί πρόδωσαν την κοινή θρησκευτική και πολιτιστική τους κληρονομιά. Οι δύο αντιπροσωπείες απορροφημένες από τα κάλλη της Συμφιλίωσης, κάνουν αμοιβαίες παραχωρήσεις και η ειρήνη εξασφαλίζεται.
Το αίσιο τέλος σφραγίζεται με ένα συμπόσιο που παραθέτουν οι γυναίκες μέσα σε μια αποθέωση από τραγούδια και χορούς.
Η σημασία του έργου
μικρογραφία|Προτομή του Αριστοφάνη, ο οποίος έγραψε την Λυσιστράτη. Το έργο αντιπροσωπεύει μια από τις καλύτερες στιγμές του Αριστοφάνη. Είναι η τελευταία προσπάθειά του να επικρατήσει η ειρήνη, μετά τους Αχαρνής (425 π.Χ.) και την Ειρήνη (421 π.Χ.). Από την Ειρήνη μέχρι τη Λυσιστράτη, έχουν διαδραματιστεί διάφορα πολιτικά γεγονότα: Η σύναψη της Νικιείου ειρήνης το 421 π.Χ., η άμεση σχεδόν παραβίασή της και από τις δύο πλευρές, η απώλεια της Δεκέλειας, του σπουδαιότερου οχυρού της Αθήνας, η καταστροφή της σικελικής εκστρατείας του 413 π.Χ., η αποστασία ενός μεγάλου μέρους της Αθηναϊκής συμμαχίας. Οι πληγές των αντιπάλων δεν άφηναν περιθώρια ούτε για ειρήνη ούτε για νέο πόλεμο. Όλοι ήταν ηττημένοι αλλά ταυτόχρονα αμετανόητοι.
Η Λυσιστράτη έχει τα ίδια αισθήματα με τον Τρυγαίο της Ειρήνης. Αντίθετα με τον Δικαιόπολη των Αχαρνέων, η Λυσιστράτη και ο Τρυγαίος θέλουν την ειρήνη όχι για λόγους προσωπικού συμφέροντος, ούτε μόνο για το καλό της Αθήνας, αλλά για το συμφέρον ολόκληρου του ελληνικού κόσμου.
Η ειρήνη στο τέλος του έργου επιτυγχάνεται με κάποιες αμοιβαίες παραχωρήσεις. Η Λυσιστράτη πείθει αφενός τους Αθηναίους να παραιτηθούν από την Πύλο, που έγινε Αθηναϊκή κτήση κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων, και αφετέρου τους Σπαρτιάτες, να παραιτηθούν από τρεις άλλες περιοχές.
Η συμφιλίωση επισφραγίζεται στο τέλος του έργου με τον Σπαρτιάτη τραγουδιστή να επικαλείται και να υμνεί θεότητες τις οποίες αναγνώριζαν και λάτρευαν και οι Αθηναίοι. Ο Σπαρτιάτης είναι αυτός που, κατά πάσα πιθανότητα κλείνει το έργο υμνώντας την Αθηνά, πολιούχο θεά της Αθήνας, που όμως λατρευόταν και στη Σπάρτη ως Αθηνά «χαλκίοικος»: «Ύμνησε τη θεά την πιο δυνατή, που όλους τους νικά, τη θεά με το χάλκινο σπίτι».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμωδίες του Αριστοφάνη Κατηγορία:Αντιπολεμικά έργα Κατηγορία:Γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα
Λιπόξαϊς
Στην ελληνική μυθολογία ο Λιπόξαϊς ή Λιποξάιος ήταν μυθικός βασιλιάς των Σκυθών και γενάρχης λαών της Σκυθίας.
Κατά τον Ηρόδοτο, ήταν γιος του πρώτου βασιλιά Ταργίταου κι εγγονός του Δία. Όταν πέθανε ο πατέρας του, βασίλεψε αρχικά μαζί με τους αδελφούς του Κολάξαϊ και Αρπόξαϊ. Ο μύθος λέει ότι κάποια μέρα έπεσαν από τον ουρανό τέσσερα χρυσά αντικείμενα, ένα αλέτρι, ένας ζυγός, ένας πέλεκυς και μία φιάλη. Τα αδέλφια πλησίασαν με πρώτους τους Λιπόξαϊ και Αρπόξαϊ, αλλά μόλις αυτοί πήγαν να τα πιάσουν τα αντικείμενα έπαιρναν φωτιά. Όταν προσπάθησε ο Κολάξαϊς, η φωτιά έσβησε και τα πήρε στα χέρια του. Θεωρώντας το θεϊκό σημάδι, οι Λιπόξαϊς και Αρπόξαϊς παραιτήθηκαν από τον θρόνο και έμεινε μόνος βασιλιάς ο Κολάξαϊς.
Ο Λιπόξαϊς αναφέρεται ότι έγινε γενάρχης του σκυθικού φύλου των Αυχατών.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
1810
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1810 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων
Το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (Σ.Α.Γ.Ε.) αποτελεί όργανο συμβουλευτικού χαρακτήρα, το οποίο συγκροτείται από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Α/ΓΕΕΘΑ), τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Α/Γ.Ε.Σ.), τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Α/Γ.Ε.Ν.) και τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Α/Γ.Ε.Α.).
Σκοπός του είναι να αποφασίζει και να εισηγείται στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας (Υ.ΕΘ.Α.) οτιδήποτε έχει σχέση με την στρατηγική, τον σχηματισμό και γενικότερα τον τρόπο λειτουργίας των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Θωρακοβάρις
Η Θωρακοβάρις (Θ/Β) ήταν ατμοκίνητη κανονιοφόρος με θωράκιση στα πυροβολεία και στη γέφυρα, πολεμικό πλοίο του μέσου του 19ου - αρχών του 20ου αιώνα και ήταν η εξέλιξη των πολεμικών πλοίων γραμμής, τα οποία δεν είχαν θωράκιση.
Ιστορικές θωρακοβάρεις ήταν το USS Monitor που συμμετείχε στη ναυμαχία του Χάμπτον Ρόουντς εναντίον της θωρακοβάριδος CSS Virginia, το 1862.
Στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ανήκε η θωρακοβάρις Βασιλεύς Γεώργιος Α' (1866-1915).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ατμοκίνητα πλοία Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Πίτερ Μυλίερ ο νεότερος
Βιογραφία
Ο Μυλίερ γεννήθηκε στο Χάαρλεμ. Έμαθε να ζωγραφίζει από τον πατέρα του, Πίτερ Μυλίερ τον πρεσβύτερο και ταξίδεψε στην Ιταλία, εργαζόμενος στη Ρώμη (1656–1670), τη Γένοβα (1670–1684) και τη βόρεια Ιταλία μέχρι τον θάνατό του στο Μιλάνο. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Κάρλο Αντόνιο Ταβέλλα (Carlo Antonio Tavella) και ο Πιέτρο Τσινιαρόλι (Pietro Cignaroli, ενεργός το 1716 στο Μιλάνο). Είναι γνωστός για τα ιταλικά τοπία σε ύφος του Τόμας Βάικ (Thomas Wijck).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ζεράρ Πικέ
Ο Ζεράρ Πικέ Μπερναμπέου (Gerard Piqué Bernabéu, καταλανική προφορά ΔΦΑ : [ʒəˈɾar piˈke], ισπανική προφορά [ʝeˈɾar piˈke], 2 Φεβρουαρίου 1987) είναι Ισπανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του το πέρασε με την φανέλα της Μπαρτσελόνα, στην οποία και τελείωσε την καριέρα του το 2022. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς της γενιάς του.
Αν και ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα, πήγε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2004, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, πριν επιστρέψει πίσω στην Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρντιόλα, βοηθώντας τον σύλλογο στο να κατακτήσει πολλά τρόπαια.
Ο Πικέ είναι ένας από τους τέσσερις παίκτες να έχουν κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ δύο χρόνια στη σειρά με διαφορετικές ομάδες, ενώ οι υπόλοιποι είναι οι Μαρσέλ Ντεσαγί, Πάολο Σόουζα και Σαμουέλ Ετό.
Έχει εκπροσωπήσει επίσης την εθνική ομάδα Ισπανίας, κάνοντας το ντεμπούτο του στις 11 Φεβρουαρίου του 2009. Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012.
Προσωπική ζωή
Μεγάλωσε σε Καταλινική οικογένεια. Ο πατέρας του, Τζόαν είναι επιχειρηματίας ενώ η μητέρα του, Μοντσεράτ, είναι διευθύντρια ενός νοσοκομείου τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης στη Βαρκελώνη. Έχει έναν μικρότερο αδελφό, τον Μαρκ.
Το 2011 ξεκίνησε τη σχέση του με την Σακίρα. Οι δυο τους γνωρίστηκαν όταν εκείνος συμμετείχε στο videoclip του τραγουδιού της, "Waka Waka (This Time For Africa)", το επίσημο τραγούδι του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010. Μαζί έχουν αποκτήσει δύο γιους: τον Μίλαν (γενν. 22 Ιανουαρίου 2013) και τον Σάσα (γενν. 29 Ιανουαρίου 2015). Τον Ιούνιο του 2022 ανακοίνωσε τον χωρισμό του από την Σακίρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καταλονίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Ο Αγνοούμενος
Ο Αγνοούμενος είναι αμερικανική ταινία του 1982 σε σκηνοθεσία του Κώστα Γαβρά και σε σενάριο του σκηνοθέτη και του Ντόναλντ Στιούαρτ. Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Τόμας Χάουζερ, που αναφέρεται στην πραγματική ιστορία του Αμερικανού δημοσιογράφου Τσάρλι Χόρμαν, εξαφανισθέντα στη Χιλή του Αουγούστο Πινοσέτ.
Πλοκή
Ο Αμερικάνος δημοσιογράφος Τσάρλι Χόρμαν εξαφανίζεται στη Χιλή όταν γίνεται το πραξικόπημα του Πινοσέτ. Στη χώρα καταφτάνει ο πατέρας του, ο Έντμουντ, ο οποίος θεωρεί ότι οι ιδεολογικές απόψεις του γιου του τον οδήγησαν σε αυτό το γεγονός. Επίσης, έχει κακές σχέσεις με τη σύζυγο του γιου του, την Μπεθ, καθώς έχει και εκείνη τις ίδιες απόψεις.
Κατά τη διάρκεια των ερευνών, όμως, ο Έντμουντ ανακαλύπτει ότι η αμερικανική πλευρά καθυστερεί επίτηδες την υπόθεση και πως οι ΗΠΑ συνεργάζονται με το δικτατορικό καθεστώς της Χιλής. Στην πορεία, οι σχέσεις του με την Μπεθ αποκαθίστανται. Στο τέλος, οι αμερικανικές αρχές τον πληροφορούν πως ο γιος του δικαίως είναι νεκρός, καθώς είχε ριζοσπαστικές πολιτικές αντιλήψεις.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών από κοινού με την ταινία Ο Δρόμος. Ο Κώστας Γαβράς και ο Ντόναλντ Στιούαρτ κέρδισαν το βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τη Χιλή του Πινοσέτ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό
Ομπογιάν
Το Ομπογιάν (Обоя́нь) είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ομπογιάνσκι στην Περιφέρεια Κουρσκ της Ρωσίας, που βρίσκεται στη δεξιά όχθη του του ποταμού Πσιόλ στη συμβολή με τον ποταμό Ομπογιάνκα, 60 χιλιόμετρα νότια του Κουρσκ, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας. Ο πληθυσμός ήταν 13.565 άτομα στην απογραφή του 2010, μειωμένος σε σύγκριση με τα 14.618 στην απογραφή του 2002 και τα 15.360 στην απογραφή του 1989.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1639 ως φρούριο στα νότια σύνορα του ρωσικού κράτους. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1779. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ομπογιάν καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα στις 17-19 Απριλίου 1918. Κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, το Ομπογιάν ελεγχόταν από τα στρατεύματα του Στρατηγού Ντενίκιν στις 17-30 Αυγούστου 1918 και από τις 13 Σεπτεμβρίου 1918 μέχρι τις 26 Νοεμβρίου 1919. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ομπογιάν καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα από τις 16 Νοεμβρίου 1941 έως τις 18 Φεβρουαρίου 1943.
Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Ομπογιάν εξυπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ομπογιάνσκι. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη στην επαρχία Ομπογιάνσκι ως πόλη επαρχιακής σημασίας του Ομπογιάν. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη επαρχιακής σημασίας του Ομπογιάν είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα Ομπογιάνσκι ως Αστικός Οικισμός Ομπογιάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Προσωπικός ψηφιακός οδηγός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής Κατηγορία:Διαχείριση χρόνου
Δελφός
Κατά την παράδοση, ο Δελφός πήρε ως σύζυγό του τη Νύμφη Κασταλία και απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, τον Καστάλιο και τη Φημονόη. Ως γιος τους φέρεται επίσης και ο Πύθης. Ο Παυσανίας γράφει ότι το χάλκινο άγαλμα του Δελφού βρισκόταν σε απόσταση 60 σταδίων από την πόλη των Δελφών, στον δρόμο μεταξύ της κορυφής του Παρνασσού και του Κωρυκείου Άντρου.
Σύμφωνα με μία διαφορετική παράδοση, ο Δελφός ήταν αρχηγός των αποίκων Κρητών που έφθασαν στη Φωκίδα και ίδρυσαν εκεί τους Δελφούς. Πραγματικά, σε αργυρό νόμισμα των Δελφών (μεταξύ 421 και 357 π.Χ.) απεικονίζεται ο Δελφός ως μελαψός Κρητικός, άλλοι όμως υποστηρίζουν ότι αυτή η μορφή ανήκει στον Αίσωπο.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Δισκοβολία ανδρών
Η δισκοβολία ήταν ένα από τα αγωνίσματα του προγράμματος του στίβου, που έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900, στο Παρίσι. Στις 14 και 15 Ιουλίου 1900, 16 αθλητές από 8 χώρες συμμετείχαν.
Ρεκόρ
Αυτά ήταν τα ρεκόρ της δισκοβολίας (σε μέτρα) πριν τον αγώνα. * ανεπίσημο
== Αποτελέσματα ==
Τελικός
Δεν άλλαξε η κατάταξη κατά τον τελικό, παρά το γεγονός ότι ο πρώτος δεν μπόρεσε να κάνει μια σωστή βολή.
Δεξικρέοντας
Στην ελληνική μυθολογία ο Δεξικρέοντας (Δεξικρέων) ήταν Σάμιος έμπορος που, όταν μια ημέρα «έπιασε» λιμάνι στην Κύπρο, έλαβε εντολή από τη θεά Αφροδίτη να γεμίσει το πλοίο του αποκλειστικά και μόνο με νερό και στη συνέχεια να ανοιχθεί στο πέλαγος. Ο Δεξικρέων έκανε ό,τι του είχε πει η θεά. Σε μια στιγμή απλώθηκε νηνεμία, η οποία κράτησε πολλές ημέρες, και τα πλοία παρέμεναν ακίνητα. Τότε οι πλοίαρχοί τους απέστειλαν με βάρκες ανθρώπους στον Δεξικρέοντα για να αγοράσουν νερό. Το απροσδόκητο αυτό εμπόριο άφησε μεγάλα κέρδη στον Δεξικρέοντα, που έστησε άγαλμα στη θεά.
Πηγές
Δεξικρε Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
Best of the Beast
Το Best of the Beast είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή μονού και διπλού CD στις 24 Σεπτεμβρίου 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ".
Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από όλη την καριέρα του συγκροτήματος μέχρι τότε, όπως και ένα νέο κομμάτι με τίτλο "Virus" το οποίο κυκλοφόρησε και σε μορφή σινγκλ, ανεβαίνοντας στο Top-20 της Μεγάλης Βρετανίας.
Έκδοση μονού CD
1. The Number of the Beast (Harris) - 4:49
2. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:31
3. Fear of the Dark (Live) (Harris) - 7:21
4. Run to the Hills (Harris) - 3:50
5. '''Bring Your Daughter... to the Slaughter' (Dickinson)'' - 4:44
6. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:35
7. Aces High (Harris) - 4:31
8. Be Quick or Be Dead (Dickinson, Gers) - 3:21
9. 2 Minutes to Midnight (Dickinson, Smith) - 6:04
10. Man on the Edge (Bayley, Gers) - 4:18
12. Running Free (Live) (Harris, Di' Anno) - 3:25
13. Wasted Years (Smith) - 5:06
14. The Clairvoyant (Harris) - 4:27
15. The Trooper (Harris) - 4:11
16. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:10
Έκδοση διπλού CD
CD 1
1. Virus (Harris, Bayley, Gers, Murray) - 6:30
2. Sign of the Cross (Harris) - 11:17
3. Man on the Edge (Bayley, Gers) - 4:18
4. Afraid to Shoot Strangers (Live) (Harris) - 6:48
5. Be Quick or Be Dead (Dickinson, Gers) - 3:21
6. Fear of the Dark (Live) (Harris) - 7:21
7. '''Bring Your Daughter... to the Slaughter' (Dickinson)'' - 4:44
8. Holy Smoke (Harris, Dickinson) - 3:49
9. The Clairvoyant (Harris) - 4:27
10. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:31
11. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:35
12. Heaven Can Wait (Harris) - 7:24
13. Wasted Years (Smith) - 5:06
CD 2
1. Rime of the Ancient Mariner (Live) (Harris) - 13:10
3. 2 Minutes to Midnight (Dickinson, Smith) - 6:04
4. Aces High (Harris) - 4:31
5. Where Eagles Dare (Harris) - 6:10
7. The Number of the Beast (Harris) - 4:49
9. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:10
10. Wrathchild (Harris) - 2:54
11. Phantom of the Opera (Harris) - 7:20
12. Sanctuary (Harris, Di' Anno, Murray) - 3:13
13. Strange World (Harris) - 5:25
14. Iron Maiden (Harris) - 3:57
Βραβεία
Best of the Beast (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Best of the Beast" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Τορόντο Σίτι
Η Τορόντο Σίτι ήταν μια καναδική ποδοσφαιρική ομάδα από το Τορόντο. Μεταξύ 1961 και 1967, χρησιμοποιώντας αυτό το όνομα συμμετείχε τόσο στην Eastern Canada Professional Soccer League όσο και στην United Soccer Association. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1961 από τον Steve Stavro και συμμετείχε στην Eastern Canada Professional Soccer League. Το 1966, ο Steve Stavro διαφώνησε με τους διαχειριστές του πρωταθλήματος και απέρυσε την ομάδα από αυτό.
Το 1966, ο Stavro βοήθησε στη δημιουργία της United Soccer Association και ένταξε στο νέο πρωτάθλημα μια ομάδα με το όνομα Τορόντο Σίτι. Η United Soccer Association αρχικά ήθελε να ξεκινήσει το πρωτάθλημα την Άνοιξη του 1968. Ωστόσο, ένα αντίπαλο πρωτάθλημα, το National Professional Soccer League, ανακοίνωσε ότι ήταν έτοιμο να ξεκινήσει το 1967. Έτσι, επειδή δεν ήθελε να χάσει έδαφος από τους αντιπάλους, αποφάσισε να αρχίσει άμεσα το πρωτάθλημα. Χωρίς δικούς του ποδοσφαιριστές, επέλεξε να εισάγει ολόκληρες ομάδας από την Ευρώπη και τη Νότια Αμερική. Η πρόθεση ήταν ότι οι ομάδες αυτές θα αντιπροσωπεύουν τα franchises κατά την εναρκτήρια σεζόν, δίνοντάς τους χρόνο για να δημιουργήσουν το δικό τους ρόστερ για την επόμενη σεζόν. Η Τορόντο Σίτι εκπροσωπήθηκε από την σκωτσέζικη Χιμπέρνιαν ΦΚ.
Μαζί με τις Cleveland Stokers, Detroit Cougars, New York Skyliners, Boston Rovers και Washington Whips, η Τορόντο Σίτι συμμετείχε στην Eastern Division. Στην παραγματικότητα, οι ομάδες αυτές ήταν οι Στόουκ Σίτι Φ.Κ., Γκλεντόραν ΦΚ, C.A. Cerro, Σάμροκ Ρόβερς και Αμπερντίν ΦΚ αντίστοιχα. Η Τορόντο Σίτι τερμάτισε στην τρίτη θέση, πίσω από τιςStokers και Whips. Το Δεκέμβριο του 1967 οι United Soccer Association και NPSL ενοποιήθηκαν στην North American Soccer League. Ως αποτέλεσμα, μερικά από τα franchises της πρώτης, συμπεριλαμβανομένης της Τορόντο Σίτι, καταργήθηκαν. Αυτό έγινε γιατί δεν ήθελαν να υπάρχουν περισσότερες από μία ομάδες από την ίδια πόλη στην νέα NASL. Η Τορόντο Σίτι έχασε τη θέση της από την Toronto Falcons.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961 Κατηγορία:Χιμπέρνιαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καναδά Κατηγορία:Τορόντο Σίτι Κατηγορία:Τορόντο
Αρπόξαϊς
Στην ελληνική μυθολογία ο Αρπόξαϊς ή Αρποξάιος ήταν μυθικός βασιλιάς των Σκυθών και γενάρχης λαών της Σκυθίας.
Κατά τον Ηρόδοτο, ήταν γιος του πρώτου βασιλιά Ταργίταου εγγονός του Δία και αδελφός των Κολάξαϊ και Λιπόξαϊ. Ο μύθος λέει ότι κάποια μέρα έπεσαν από τον ουρανό τέσσερα χρυσά αντικείμενα ένα αλέτρι, ένας ζυγός, ένας πέλεκυς και μία φιάλη. Τα αδέλφια πλησίασαν με πρώτους τους Λιπόξαϊ και Αρπόξαϊ, αλλά μόλις αυτοί πήγαν να τα πιάσουν τα αντικείμενα έπαιρναν φωτιά. Όταν προσπάθησε ο Κολάξαϊς, η φωτιά έσβησε και τα πήρε στα χέρια του. Θεωρώντας το θεϊκό σημάδι, οι Λιπόξαϊς και Αρπόξαϊς παραιτήθηκαν από τον θρόνο και έμεινε μόνος βασιλιάς ο Κολάξαϊς.
Ο Αρπόξαϊς έγινε γενάρχης των Σκυθικών φύλων των Κατιάρων και των Τράσπειων.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Δηικόωντας
Πηγές
Δηικοοντας Δηικοοντας
Νικίας ο Μαλλώτης
Ο Νικίας ο Μαλλώτης ήταν αρχαίος Έλληνας ορυκτολόγος, ιστορικός και γεωγράφος. Καταγόταν από την πόλη Μαλλός της Κιλικίας, εξ ου και η ονομασία του.
Δεν είναι γνωστή ακριβώς η εποχή που άκμασε, από το γεγονός όμως ότι τον αναφέρει ο Πλούταρχος, θεωρείται ότι έζησε και άκμασε πολύ προ αυτού, ή λίγο πριν της εποχής του, δηλαδή μέχρι τις αρχές του 1ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
1811
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1811 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Δεύτερος Κρητικός Πόλεμος
Μετά το περας του Πρώτου Κρητικού Πολέμου το 201 π.Χ., αρκετές πόλεις της Κρήτης τέθηκαν υπό την επιρροή της Ρόδου. Οι κτήσεις της τελευταίας στην ανατολική Κρήτη της επέτρεψαν να μειώσει το φαινόμενο της πειρατείας στην περιοχή, ωστόσο οι επιθέσεις δεν έπαψαν να υφίστανται, κάτι που οδήγησε στο Δεύτερο Κρητικό Πόλεμο.
Οι λεπτομέρεις δεν είναι γνωστές στους σύγχρονους μελετητές, ωστόσο η πειρατεία κατά των εμπορικών πλοίων πρέπει να ήταν και πάλι η σπίθα του πολέμου. Φαίνεται πως οι Κρήτες και οι Ρόδιοι ήρθαν αντιμέτωποι τουλάχιστον σε μια μάχη, κατά την οποία ο στρατηγός των Ροδίων, ο Αριστοκράτης, διέψευσε τις προσδοκίες τους για νίκη. Για μια ακόμη φορά η Ρόδος προσέτρεξε στη Ρώμη για να ζητήσει τη διαμεσολάβησή της.
Ένα δεύτερο γεγονός, που πρέπει να έλαβε χώρα το 153 π.Χ. και το οποίο παραθέτει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, είναι η κατάληψη της Σίφνου από τους Κρήτες και η λεηλασία των ναών της.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητικοί πόλεμοι (ελληνιστική περίοδος) Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Κρήτης Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Ρόδου
Μετακεντρικό διάγραμμα
Το Μετακεντρικό διάγραμμα είναι ένας πίνακας που συντάσσεται από τον ναυπηγό σχεδιαστή κατά τη ναυπήγηση πλοίου που αφορά την εκάστοτε θέση του Μετάκεντρου στα διάφορα βυθίσματα που μπορεί (προβλέπεται) να λάβει το πλοίο.
Το σχεδιάγραμμα αυτό είναι συνήθως τετράγωνο όπου παρίστανται δύο άξονες, ο αριστερός κάθετος που παριστά τα επίπεδα L των διαφόρων ισάλων (βυθίσματα) και το οριζόντιο κάτω που παριστά το επίπεδο K της τρόπιδας του σκάφους.
Ο σχεδιασμός του διαγράμματος αυτού γίνεται ως ακολούθως: Από το σημείο L της άνω δεξιάς γωνίας φέρεται η οριζόντια LL που παριστά σε κλίμακα τη σχεδιασθείσα για το μέγιστο φόρτο ίσαλο και η κάθετος LK που παριστά το σχεδιασθέν μέγιστο βύθισμα σε πόδες. Κάτω από την LL φέρονται σε παράλληλες ευθείες (οριζόντιες) και ίσες μεταξύ τους αποστάσεις τα σημεία L1, L2, L3, L4, L5 κ.λπ. που παριστούν επίπεδα άλλων ισάλων που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό. Από το κάτω αριστερό άκρο Κ φέρεται διαγώνιος προς το άνω δεξιό άκρο του διαγράμματος, η KL. Από τα σημεία τομών της ΚL με τις οριζόντιες ευθείες των διαφόρων ισάλων φέρονται κατακόρυφοι προς τον κάτω άξονα Κ, έτσι επ΄ αυτού ορίζονται τα διάφορα σημεία Κ (ξεκινώντας την αρίθμησή τους από δεξιά προς τ΄ αριστερά) K1, K2, K3, K4 και K5 αντίστοιχα.
Υπολογίζοντας στη συνέχεια τη κάθετη απόσταση του Κέντρο άντωσης πλοίου που βρίσκεται κάτω από την εκάστοτε ίσαλο καθώς και την απόσταση του αντίστοιχου μετάκεντρου πάνω από κάθε ίσαλο υποτυπόνωνται αυτές πάνω και κάτω των αντιστοίχων ισάλων στο διάγραμμα με τα αντίστοιχα σημεία B1, B2,  B3,   B4,   B5..., και  M1, M2, M3, M4, και M5. Στη συνέχεια χαράσσονται οι καμπύλες που διέρχονται από τα σημεία αυτών και που παριστούν τη καμπύλες των κέντρων Άντωσης και των Μετακέντρων.
Το Μετακεντρικό διάγραμμα είναι πολύχρήσιμο διότι δείχνει αμέσως το Μετακεντρικό ύψος από το αντίστοιχο Κέντρο Άντωσης και την τρόπιδα, για κάθε μία των ισάλων. Από το ίδιο δε διάγραμμα μπορεί εύκολα να υπολογισθεί το ύψος του μετάκεντρου από το κέντρο άντωσης και από την τρόπιδα για οποιοδήποτε ενδιάμεσο βύθισμα, αν χαραχθεί μια οριζόντια γραμμή με δεδομένο το μέσο βύθισμα του πλοίου, και από το σημείο που αυτή τέμνει τη διαγώνιο KL μια κατακόρυφη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ευστάθεια πλοίου Κατηγορία:Διαγράμματα
Ναυμαχία της Λάδης (201 π.Χ.)
Η Ναυμαχία της Λάδης (201 π.Χ.) αποτελεί μαζί με αυτή της Χίου, που διεξήχθη το ίδιο έτος, τις δύο ναυμαχίες με τις οποίες ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Φίλιππος ο Ε' επιχείρησε να πάρει από τους Ρόδιους τον έλεγχο του Αιγαίου. Ιστορικά και τα δύο γεγονότα εντάσσονται στα πλαίσια του Πρώτου Κρητικού Πολέμου (205 έως 200 π.Χ.)
Υπόβαθρο
Το 205 π.Χ., ολοκληρώθηκε με τη Συνθήκη της Φοινίκης ο Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος ενάντια στη Ρώμη. Επιθυμώντας να πάρει τον έλεγχο του συνόλου του ελληνικού κόσμου, ο Φίλιππος σκέφτηκε να επωφεληθεί από το γεγονός ότι οι Ρωμαίοι ήταν απασχολημένοι σε πόλεμο κατά της Καρχηδόνας, ώστε να υποτάξει τη Ρόδο, την κυριότερη αντίπαλό του. Στα πλαίσια της προσπάθειάς του αυτής αποφάσισε το 203 π.Χ. να ναυπηγήσει έναν ισχυρό στόλο με τη βοήθεια του οποίου άρχισε να πραγματοποιεί επιθέσεις στις Κυκλάδες, στις κτήσεις της πτολεμαϊκής Αιγύπτου και στα εδάφη του βασιλείου της Περγάμου.
Γεγονότα
Καταλαμβάνοντας τη Σάμο αιχμαλώτισε σημαντικό αριθμό πτολεμαϊκών πλοίων που ναυλοχούσαν εκεί. Ενισχυμένος με τα πτολεμαϊκά πλοία, ο στόλος του Φιλίππου, ο οποίος αριθμούσε πλέον 53 κατάφρακτα πλοία, άγνωστο αριθμό αφράκτων και 150 λέμβους και πρίστεις, απέπλευσε με κατεύθυνση προς τη Μίλητο τον Απρίλιο ή Μάιο του 201 π.Χ. Το στόλο αυτό κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι Ρόδιοι στη Λάδη, ένα νησάκι έξω από το λιμάνι της Μιλήτου. Οι δυνάμεις τους περιελάμβαναν άγνωστο αριθμό καταφράκτων, αφράκτων, ημιολίων και τριημιολίων. Λεπτομέρεις σχετικά με τη μάχη έχουμε ελάχιστες. Ο ιστορικός Πολύβιος, επικαλούμενος τις μαρτυρίες του Ζήνωνα και του Αντισθένη, αναφέρει μόνο ότι οι δυο ροδιακές πεντήρεις έπεσαν αύτανδρες στα χέρια του Φιλίππου, ενώ ένα ακόμη πλοίο σήκωσε το δόλωνα και αποχώρησε από την μάχη. Ακολούθως πολλά από τα γειτονικά πλοία έκαναν το ίδιο αναγκάζοντας και το ναυαρχό τους στο τέλος να βγει μαζί τους στην ανοιχτή θάλασσα. Κατόπιν, βοηθούμενοι από τον άνεμο οι Ρόδιοι έφτασαν στην ακτή της Μύνδου και από εκεί μετέβησαν την επόμενη ημέρα στην Κω. Ο Φίλιππος αποβιβάστηκε θριαμβευτής στη Μίλητο, κάτι που εντυπωσίασε τόσο τους κατοίκους, ώστε να του επιφυλλάξουν θριαμβευτική υποδοχή, καθώς και στο ναύαρχό του, Ηρακλείδη τον Ταραντίνο.
Από τα ελάχιστα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας φαίνεται ότι η μάχη κρίθηκε από κάποιον επιθετικό ελιγμό του Ηρακλείδη, αλλά και την φυγομαχία ορισμένων Ροδίων καπετάνιων, οι οποίοι πιθανόν θεώρησαν χαμένη την μάχη, όταν ο βασιλιάς της Περγάμου, Άτταλος Α', και σύμμαχός τους, δεν έστειλε βοήθεια.
Συνέπειες
Η νίκη αυτή έδωσε την δυνατότητα στον Φίλιππο να θέσει υπό τον έλεγχό του την Μίλητο και την περιοχή της, κάτι που άνοιξε το δρόμο για την μικρασιατική του εκστρατεία κατά της Περγάμου. Τα γεγονότα που ακολούθησαν μέχρι το τέλος του επόμενου χρόνου, οδήγησαν τους Ρωμαίους στην απόφαση να εμπλακούν για άλλη μια φορά στις υποθέσεις του ελλαδικού χώρου, επιφέροντας το ξέσπασμα του Δεύτερου Μακεδονικού Πόλεμου.
Βιβλιογραφία
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;"><i> </i>
1,000 Hours
1,000 Hours είναι το ντεμπούτο EP από τους Green Day. Είχε κυκλοφορήσει τον Απρίλιο του 1989, από την Lookout! Records, τη δισκογραφική εταιρία που στήρηξε την ανάπτυξη της μπάντας στα πρώτα χρόνια τους πριν από την υπογραφή τους με μια γνωστή δισκογραφική εταιρία το 1993.
Ηχογράφιση και κυκλοφορία
Το 1,000 Hours ηχογραφήθηκε το 1988, ενώ η μπάντα ήταν ακόμα με το όνομα "Sweet Children", και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1989 σε βινύλιο μόνο, με πολλά διαφορετικά χρώματα του βινυλίου διαθέσιμα (κόκκινο, μπλε, πράσινο, μοβ, κίτρινο, και σαφή) σε περιορισμένες ποσότητες. Μετά την κυκλοφορία του, ήταν επίσης διαθέσιμο με ένα ροζ κάλυμμα (μαύρο βινύλιο μόνο). Λίγο μετά την ηχογράφιση, η μπάντα άλλαξε το όνομά τους σε Green Day, παρά τις αντιρρήσεις του ιδιοκτήτη του Lookout Records Lawrence Larry" Livermore.
Το 1991, όλα τα τραγούδια από το 1,000 Hours επανεκδόθηκαν στο δίσκο 39/Smooth. Παρέμεινε σε έντυπη μορφή από το Lookout! records μέχρι τον Αύγουστο του 2005, όταν Green Day αφαιρέθηκαν από αυτην τη δισκογραφική εταιρία.
Προσωπικό
Κατηγορία:Δισκογραφία των Green Day
Δισκέτα Zip
Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Μαχμούντ Αμπντούλ Ραούφ
Ο Μαχμούντ Αμπντούλ Ραούφ, γεννημένος στις 9 Μαρτίου 1969 στο Γκάλφπορτ του Μισισίπι με το όνομα Κρις Γουέιν Τζάκσον, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε για εννέα σεζόν στο ΝΒΑ, όντας ένας από τους πιο εύστοχους παίκτες στις ελεύθερες βολές, με ρεκόρ το ποσοστό 95,6% την σεζόν 1993-94.
Καριέρα
Ο Ραούφ γεννήθηκε στο Γκάλφπορτ το 1969 και μεγάλωσε με την μητέρα του, Ζακλίν Τζάκσον, όπως και τα δύο του αδέλφια, Ομάρ και Ντέιβιντ. Κατά τα παιδικά του χρόνια, η οικογένεια του ζούσε σε συνθήκες φτώχειας, με αποτέλεσμα να χάσει την τέταρτη τάξη του δημοτικού σχολείου και να αναγκαστεί να παρακολουθήσει ειδικό τμήμα για να καλύψει το χαμένο έδαφος. Παράλληλα, υπέφερε από σύνδρομο Τουρέτ, κάτι που διαγνώστηκε όταν ήταν σε ηλικία δεκαεπτά ετών. Παρά τις δυσκολίες, ο Ραούφ ήταν ένας από τους καλύτερους αθλητές του λυκείου του και στην τελευταία του χρονιά είχε μέσο όρο 29,9 πόντων και 5,7 ασίστ ανά παιχνίδι, με αποτέλεσμα να τον καλέσουν στο "McDonald's All-American Game", ενώ ανακηρύχθηκε Mississippi Mr. Basketball το 1987 και το 1988.
Στα 19 του χρόνια ξεκίνησε την φοίτηση το στο πανεπιστήμιο της πολιτείας της Λουιζιάνα (LSU), σκοράροντας 48 πόντους στο τρίτο παιχνίδι του εναντίον του Λουιζιάνα Τεκ, ενώ την ίδια χρονιά πέτυχε 53 πόντους εναντίον του πανεπιστημίου της Φλόριντα και 55 πόντους με δέκα τρίποντα με αντίπαλο τους Ole Miss Rebels. Στην πρώτη του σεζόν έπαιξε συνολικά σε 32 αγώνες, με 30,2 πόντους μέσο όρο και ανακηρύχθηκε κορυφαίος καλαθοσφαιριστής στην νοτιοανατολική περιφέρεια. Στην δεύτερη του χρονιά, είχε μέσο όρο 27,8 πόντων και συμπεριλήφθηκε στην παναμερικανική ομάδα της χρονιάς για δεύτερη συνεχή σεζόν.
Το 1990, επιλέχθηκε στην τρίτη θέση των ντραφτ από τους Ντένβερ Νάγκετς. Σε έξι χρονιές με τους Νάγκετς, είχε σταθερά περισσότερους από δέκα πόντους κατά μέσο όρο, ενώ ήταν πρώτος σε ποσοστό στις ελεύθερες βολές σε ολόκληρη την λίγκα το 1993-94 και το 1995-96. Το 1993, κέρδισε το βραβείο του πιο βελτιωμένου παίκτη του ΝΒΑ. Τα προσωπικά του ρεκόρ ήρθαν όταν το Νοέμβριο του 1995 είχε 30 πόντους και 20 ασίστ εναντίον των Φοίνιξ Σανς και στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους πέτυχε 51 πόντους εναντίον των Γιούτα Τζαζ.
Το καλοκαίρι του 1996, δόθηκε στους Σακραμέντο Κινγκς, στους οποίους παρέμεινε για δύο σεζόν. Το 1998, υπέγραψε διετές συμβόλαιο στην Φενέρμπαχτσε έναντι 3,4 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά αποχώρησε πριν ολοκληρώσει την πρώτη του χρονιά, δηλώνοντας ότι έχασε το ενδιαφέρον του για το άθλημα. Τον Αύγουστο του 2000, επέστρεψε στην αγωνιστική δράση μετά από έναν χρόνο, υπογράφοντας στους Βανκούβερ Γκρίζλις, με τους οποίους είχε μέσο όρο 6,5 πόντων και 1,9 ασίστ σε 41 αγώνες. Τον Δεκέμβριο του 2003, υπέγραψε στην ρωσική Ουράλ Γκρέιτ και το καλοκαίρι του 2004 στην ιταλική Σεντίμα Ροζέτο. Με την Ροζέτο είχε 18,4 πόντους και 2,2 ασίστ, με αποτέλεσμα να υπογράψει το καλοκαίρι του 2005 στην Ούντινε, αλλά δεν αγωνίστηκε ολόκληρη την σεζόν λόγω προβλήματος στον αχίλλειο τένοντα.
Το 2006, επέστρεψε και πάλι στην αγωνιστική δράση, υπογράφοντας στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 17 αγώνες της Ευρωλίγκα με 4,6 πόντους ανά αγώνα. Το Νοέμβριο του 2007, υπέγραψε στην σαουδαραβική Αλ-Ιτιχάντ και δύο χρόνια αργότερα συμφώνησε με την ιαπωνική Κιότο Χάναριζ. Αγωνίστηκε για τελευταία χρονιά την σεζόν 2010-11.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βανκούβερ Γκρίζλις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουράλ Γκρέιτ Περμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ροζέτο Σαρκς
Βάρντα
Η Βάρντα (Varda) είναι Άινου, θεϊκό πνεύμα του φανταστικού κόσμου που δημιούργησε ο Άγγλος συγγραφέας Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν.