cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ
Ιστορία
Την ιδέα της δημιουργίας του είχε ο φιλόμουσος και ερασιτέχνης συνθέτης βασιλικός σύζυγος της Βασίλισσας Βικτωρίας, πρίγκιπας Αλβέρτος όταν στα πλαίσια της μεγάλης έκθεσης του Λονδίνου που πραγματοποιήθηκε στο Χάιντ Παρκ το 1851, της οποίας ήταν πρόεδρος, βλέποντας το Κρύσταλ Πάλας που είχε ανεγερθεί τότε για τις ανάγκες της έκθεσης και που σημείωσε μεγάλη επιτυχία ανήγγειλε την ανάγκη της μελλοντικής ίδρυσης μιας μόνιμης μεγάλης αίθουσας τεχνών και επιστημών. Το 1861 πέθανε ο πρίγκιπας Αλβέρτος χωρίς να προλάβει να δει την ιδέα του να πραγματοποιείται. Τότε αποφασίστηκε να ξεκινήσουν οι διεργασίες της πραγμάτωσης του ονείρου του. Ένα μέρος των χρημάτων δόθηκε από τα έσοδα της προηγούμενης έκθεσης ενώ το μεγαλύτερο μέρος καλύφθηκε από δημόσιο έρανο που ενέκρινε η Βασίλισσα. Έτσι στις 20 Μαΐου του 1867 η Βασίλισσα Βικτώρια έθεσε το θεμέλιο λίθο ονομάζοντας το υπό ανέγερση κτίριο "Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ" τιμώντας το νεκρό σύζυγό της.
Ανέγερση
thumb|αριστερά|280px|Η Βασιλική Αίθουσα Αλβέρτου από την οδό Πριγκίπων.|εναλλ.=
Την σχεδίαση του κτιρίου ανέλαβαν οι αρχιτέκτονες υποστράτηγος Χένρυ Σκωτ και ο λοχαγός Φράνσις Φόουκ, αμφότεροι του Βασιλικού Μηχανικού και την κατασκευή οι αδελφοί Λούκας, όπου ακολουθώντας τη ελληνορωμαϊκή αρχιτεκτονική σε αναγεννησιακό ρυθμό ανήγειραν πενταώροφο αμφιθέατρο, ροτόντα με δύο κλιμακωτά φθίνοντα υπερώα που επιστέφονται με θόλο, συνολικού ύψους 40,4 μ. σε ελαφρά ελλειψοειδή μορφή μήκους 80,5 μ. και πλάτους 70,5 μ.
Κύριο υλικό της κατασκευής του χρησιμοποιήθηκε κόκκινο τούβλο και τερακότα και για τον θόλο μία σφυρήλατη μεταλλική κατασκευή με υαλοπίνακες. Εξωτερικά φέρει διακοσμητική ζωφόρο με δεκαέξι τμηματικές παραστάσεις, τέσσερις ανά περιφερειακό τεταρτημόριο, που απεικονίζουν τον «θρίαμβο των τεχνών και επιστημών», θυμίζοντας εκείνη της πομπής των Παναθηναίων του Παρθενώνα.
Αρχικά φέρεται να σχεδιάστηκε για χωρητικότητα 8.000 θεατών, τελικά κατέληξε για 6.500 θέσεις, αν και υποστηρίζεται ότι παλαιότερα κάποιες φορές ξεπέρασε και τις 9.000. Σήμερα για λόγους πληρέστερης ασφάλειας και περισσότερης άνεσης η χωρητικότητά του έχει περιοριστεί περίπου στις 5.500 θέσεις θεατών.
Έναρξη λειτουργίας
Η ολοκλήρωση του οικοδομήματος και η έναρξη λειτουργίας του αν και υπολογίστηκε για την ημέρα των Χριστουγέννων του 1870, τελικά η τελετή των εγκαινίων έγινε στις 29 Μαρτίου του 1871 στο όνομα της Βασίλισσας με εναρκτήριο λόγο του πρίγκιπα Εδουάρδου.
Σημειώνεται ότι ο εσωτερικός φωτισμός του αρχικά χρησιμοποιούσε φωταέριο και αντικαταστάθηκε με ηλεκτροφωτισμό το 1897.
Χρήση
Το κτίριο έχει διαβαθμιστεί στη πρώτη κατηγορία των διατηρητέων κτιρίων της Αγγλίας και η αίθουσά του θεωρείται μία από τις σημαντικότερες και δημοφιλέστερες αίθουσες συναυλιών του κόσμου και ίσως με τη μεγαλύτερη χρηστικότητα ιστορικών κτιρίων. Αφαιρούμενης της απλής τουριστικής επισκεψιμότητας σχεδόν καθημερινά δίδονται παραστάσεις, ή πραγματοποιούνται εκθέσεις, ομιλίες, συνέδρια κ.λπ. όπως και οι γνωστές συναυλίες του BBC που ετησίως φθάνουν κατά μέσο όρο τις 350.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στην Αγγλία
Σταθερά λεπτής υφής
Η σταθερά λεπτής υφής είναι μια θεμελιώδης αδιάστατη φυσική σταθερά που χαρακτηρίζει την δύναμη της ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης και συμβολίζεται με το ελληνικό γράμμα α.
Ιστορικό
Ο Άρνολντ Σόμμερφελντ εισήγαγε την σταθερά λεπτής υφής το 1916 για να εξηγήσει τις αποκλίσεις των φασμάτων εκπομπής από τις θεωρητικές προβλέψεις του ατομικού πρότυπου του Μπορ.
Ορισμός
Υπάρχουν τρεις ισοδύναμοι ορισμοί του α που χρησιμοποιούν διάφορες θεμελιώδεις φυσικές σταθερές:
όπου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός
2004 Λέξελ
Ο Λέξελ (Lexell) είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σουηδο-ρώσου αστρονόμου και μαθηματικού Άντερς Γιόχαν Λέξελ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Λέξελ είναι άγνωστα. Ο Λέξελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 26 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεξελ
Ανάκτορο του Βερολίνου
Έπειτα από την ενοποίηση της Γερμανίας, αποφασίστηκε να ξανακτισθεί όλο το εξωτερικό τού ανακτόρου, με το αρχικό στυλ του, εκτός από την ανατολική πλευρά. Το εσωτερικό θα είναι σύγχρονο, εκτός από τις προσόψεις μίας των αυλών του, που κατασκευάζονται με το αρχικό στυλ (αυλή του Σλύτερ, Σλύτερχοφ). Πάντως το δάπεδο σχεδιάστηκε, ώστε να επιτρέπει δυνατή ανακατασκευή αξιοσημείωτων ιστορικών δωματίων. Το κτήριο θα στεγάσει το μουσείο Χούμπολτ Φόρουμ και το σύνολο των γραφείων του κοινοβουλίου· προγραμματίστηκε να τελειώσει στις 14 Σεπτεμβρίου 2019.
Παραπομπές
Βερολινο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο
Τζος Γκραντ
Ο Τζόσουα "Τζος" Ντέιβιντ Γκραντ, ή απλώς Τζος Γκραντ (γεννήθηκε 7 Αυγούστου 1967) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μ. και αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ αλλά και ως πάουερ φόργουορντ.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Τζος Γκραντ εισήχθη το 1988 στο Πανεπιστήμιο "Γιούτα", και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Γιούτα Γιούτς. Από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα αποφοίτησε το 1993.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Γκραντ συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1993 και εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, στους οποίους παρέμεινε για ένα χρόνο.
Από το 1994 μέχρι και το 1996, ο Γκραντ αγωνίστηκε στην Ισπανία και συγκεκριμένα στη Βαλένθια (1994-95) και στη Μπαλονσέστο (1995-96).
Την τριετία 1996-99, αγωνίστηκε στις γαλλικές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ (1996-98) και Ελάν Μπεαρναί Πο-Ορτέζ (1998-99).
Το καλοκαίρι του 1999, ο Γκραντ ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, χωρίς να καταφέρει ωστόσο να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2000 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Μέσα στο 2001 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τη γαλλική Σολέ Μπασκέτ, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στην ιταλική Ροζέτο Σαρκς.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ροζέτο Σαρκς
Λαγυνά Έβρου
Τα Λαγυνά είναι χωριό του Νομού Έβρου.
Οι κάτοικοι ήρθαν πρόσφυγες το 1922 από το χωριό Κιουπλί (Κιούπι=μεγάλη λαγήνα, Küplü) της Ανατολικής Θράκης. Η παλαιά του ονομασία ήταν Τσομλεκτσί (Çömlekçi).
Το χωριό χτίστηκε στην πλαγιά για να μπορούν οι κάτοικοι να βλέπουν το αρχοντικό τους και την περιουσία τους κάτω από το φως του ήλιου.Τα κειμήλια φυλάγονται στο Εκκλησιαστικό Μουσείο που έστησε ο παπάς του χωριού στο γυναικωνίτη της Αγίας Παρασκευής.
Τα Λαγυνά είναι γνωστά και για τις ψαροταβέρνες με ποταμίσια ψάρια. Στα Λαγυνά υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός, ο οποίος εξυπηρετεί την τοπική κίνηση μεταξύ Αλεξανδρούπολης και Ορεστιάδος.
Πρόσφατα ανακαλύφτηκαν στο υδραγωγείο τάφοι προϊστορικών χρόνων που μοιάζουν με τους Μακεδονικούς. Γίνονται έρευνες.
Αγία Βαρβάρα Παραβόλας Αιτωλοακαρνανίας
Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παραβόλας, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας ανήκε στην επαρχία Τριχωνίδας του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
H Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, βόρεια της Τριχωνίδας και δίπλα στο Κουβελόρεμα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Απέχει περίπου 42 χλμ. Β.ΒΑ. του Μεσολογγίου.
Βαρασδάτης της Αρμενίας
Ο Βαρασδάτης, ήταν πρίγκιπας των Αρσακιδών της Αρμενίας που έγινε στην συνέχεια υποτελής βασιλιάς της Ρώμης (374 - 378). Γιος του πρίγκιπα Ανόβ της Αρμενίας διαδέχθηκε τον θείο του Παπ (370 - 374), εγγονός του βασιλιά της Αρμενίας Αρσάκη Β' (350 - 368). Ο επίσκοπος της εκκλησίας της Αρμενίας (Καθολικός) Ναρσής ο μέγας αναφέρει το όνομα του πατέρα του Ανόβ αλλά όχι της μητέρας του. Στη νεότητα του συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της 287ης Ολυμπιάδας του 369 όπου βγήκε πρωταθλητής στην πυγμαχία όπως έχει καταγραφεί τόσο στα αρχεία των βασιλέων της Αρμενίας όσο στους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων σε τιμητικές πλακέτες της Ολυμπίας, ήταν ο δεύτερος Αρμένιος Ολυμπιονίκης μετά τον προπάππου του βασιλιά της Αρμενίας Τιριδάτη Γ' τον μέγα. Στη νεότητα του έζησε πολλά χρόνια στη Ρώμη. Μετά τη δολοφονία του θείου του Παπ, ο αυτοκράτορας Ουάλης τον έστειλε να τον αντικαταστήσει στον θρόνο της Αρμενίας ως υποτελή βασιλιά υπό την ηγεσία του Μωυσή Μαμικονιάν από την γνωστή προ - Ρωμαϊκή οικογένεια με μεγάλη εξουσία στην Αρμενία. Ο Πέρσης βασιλιάς Σαπώρης Β΄ ζήτησε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Ουάλη να αποσύρει τα στρατεύματα του από το δυτικό τμήμα της Ιβηρίας που βρισκόταν υπό την διοίκηση των Σαυρομματών. Ο αυτοκράτορας έστειλε απεσταλμένους να συζητήσουν το θέμα αλλά ο Σαπώρης Β' απέρριψε τις προτάσεις με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ της Ρώμης και της Περσίας. Ο Ουάλλης άρχισε τις ετοιμασίες για πόλεμο με τον Σαπώρη (376) εξοπλίζοντας τον στρατό του με Γότθους μισθοφόρους ενώ έδιωξε τον νέο απεσταλμένο που έστειλε ο Σαπώρης Β' για να συζητήσουν το θέμα (377). Ο Σαπώρης απάντησε με λεηλασία των Ρωμαϊκών περιοχών της Ιβηρίας αλλά ενώ ετοιμαζόταν ο Ουάλης να εκστρατεύσει στην Περσία ξέσπασε νέος πόλεμος των Ρωμαίων με τους Γότθους ο Ουάλης έχασε την ζωή του στην μάχη της Αδριανούπολης απο τους Γότθους (378). Ο Βαρασδάτης εν τω μεταξύ σκότωσε τον αντιβασιλιά Μωυσή Μαμικονιάν (377) ο αδελφός και διάδοχος του Μανουήλ Μαμικονιάν τον ανέτρεψε από τον θρόνο (378) ο Μανουήλ Μαμικονιάν εξεγέρθηκε κατά των Περσών απαιτώντας την ανεξαρτησία της Αρμενίας από τους Ρωμαίους και τους Πέρσες. Ο Βαρασδάτης κατέφυγε στον Ουάλλη ο οποίος τον έστειλε σε εξορία στην Βρετανία όπου έζησε ώς τον θάνατο του, στον θρόνο της Αρμενίας θα τον διαδεχτούν τα ξαδέλφια του Αρσάκης Γ' και Βολογάσης γιοί του θείου του Παπ, οι γιοί του Χοσρόης Δ' και Βραχμσαπώρ θα βασιλεύσουν αργότερα στην Αρμενία ως υποτελείς των Περσών.
Αγία Βαρβάρα Παραβόλας Αιτωλοακαρνανίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παραβόλας του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Με το ΦΕΚ 183Α - 27/12/1990, αποσπάστηκε από την κοινότητα Παραβόλας και προσαρτήθηκε στον δήμο Παραβόλας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παραβόλας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου.
Βαρασδάτης της Αρμενίας
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας)
Αγία Βαρβάρα Παραβόλας Αιτωλοακαρνανίας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Γεώργιος Κοΐνης
Ο Γεώργιος Κοΐνης (21 Μαΐου 1906 - 19 Οκτωβρίου 1997) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Χρημάτισε βουλευτής Φωκίδας. Το 1964 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Φοίνικα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κουπάκι Φωκίδας και σπούδασε Νομικά, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Το 1934 άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Στις βουλευτικές εκλογές του 1950 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδας. Στις βουλευτικές εκλογές του 1964 εξελέγη ξανά βουλευτής, με την Ένωση Κέντρου στην εκλογική περιφέρεια Φωκίδας. Κηδεύτηκε στις 20 Οκτωβρίου 1997, από το ναό του Αγίου Λαζάρου, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Θάλεια Χατζοπούλου και είχαν ένα γιο και μια κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας
Νανίτον Μπόρο ΦΚ
Η Νανίτον Μπόρο Φούτμπολ Κλαμπ (αγγλικά: Nuneaton Borough Football Club) είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα από το Νανίτον. Η ομάδα συμμετέχει στην Κόνφερενς Πρέμιερ, την 5η κατηγορία Αγγλίας. Ιδρύθηκε το 1889 σαν Nuneaton St Nicholas. Έδρα της ομάδας είναι το Sperrin Brewery Stadium, χωρητικότητας 4500 θεατών. Την περίοδο 1983-84 και την περίοδο 1984-85 ήταν φιναλίστ στη Κόνφερενς Πρέμιερ. Έχει κερδίσει τη Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ τις περιόδους 1998-99, 1981-82, 1992-93 και 1995-96.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937 Κατηγορία:Νανίτον Μπόρο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
2005 Χένκε
Ο Χένκε (Hencke) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλτ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Καρλ Λούντβιχ Χένκε.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Χένκε είναι άγνωστα. Ο Χένκε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ως 13 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χενκε
Κύριοι δρόμοι της Δανίας
Η Δανία διαθέτει πάνω απο 1000 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμων. Οι δανικοί αυτοκινητόδρομοι ήταν προγραμματισμένο να κατασκευαστούν το 1960, αλλά τελικά κατασκευάστηκαν το 1972. Οι περισσότεροι αυτοκινητόδρομοι της Δανίας έχουν 4 λωρίδες (2 ανα κατεύθυνση), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. πλησιάζοντας την Κοπεγχάγη) έχουν 6 λωρίδες (3 ανα κατεύθυνση). Χαρακτηριστικό του οδικού δικτύου της Δανίας είναι ότι δεν υπάρχουν πουθενά διόδια, εκτός από τη Γέφυρα Έρεσουντ που συνδέει την Κοπεγχάγη με το Μάλμε της Σουηδίας.
Μέχρι το τέλος του 2008 η Δανία διέθετε 73.197 χλμ. ασφαλτοστρωμένων δρόμων, εκ των οποίων τα 1.111 χλμ. αυτοκινητόδρομοι. Οι αυτοκινητόδρομοι στη Δανία έχουν το όνομα της Ευρωπαϊκής οδού της οποίας είναι μέρος.
Ο τεχνικός σχεδιασμός και ο προγραμματισμός των εθνικών οδών είναι κάτω από την Vejdirektoratet. Τα καθήκοντα αυτού του γραφείου, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Μεταφορών της Δανίας, περιλαμβάνει επίσης την επισκευή και ανανέωση των δρόμων.
Η διαδικτυακή πύλη trafikken.dk παρέχει πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση των δανικών αυτοκινητοδρόμων.
Η Οδήγηση στη Δανία
thumb|100px|Τα όρια ταχύτητας στη Δανία thumb|300px|Ο οδικός χάρτης της [[Κοπεγχάγης.]]
Η οδήγηση στη Δανία γίνεται από τα δεξία. Οι οδηγοί είναι υποχρεωμένοι να έχουν αναμμένα τα φώτα των αυτοκινήτων τους στη χαμηλή σκάλα καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, ακόμη και το πρωί. Όλοι οι επιβάτες υποχρεούνται να φοράνε ζώνες ασφαλείας.
Το όριο ταχύτητας μέσα στην πόλη είναι 50 km/h, εκτός πόλεων 80 km/h και στους αυτοκινητοδρόμους 130 km/h. Τα λεωφορεία και τα φορτηγά δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 70 km/h εκτός πόλεων και το 80 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.
Μελλοντικές κατασκευές
Το πιο μεγάλο έργο που μελετάται στη Δανία είναι μια υπερκατασκευή που θα συνδέει τη Γερμανία με τη Δανία. Από τη μία προτείνεται η ζεύξη των δύο χωρών μέσω υποθαλάσσιας σήραγγας και από την άλλη μέσω καλωδιωτής γέφυρας. Η προτεινόμενη υποθαλάσσια σήραγγα έχει μήκος 17,6 χλμ και βάθος μέχρι 40 μέτρων έχοντας λιγότερο ρίσκο από τη γέφυρα. Οικονομικά η διαφορά είναι μικρή, με τη γέφυρα να κοστολογείται στα 5,2 δισ. ευρώ και τη σήραγγα στα 5,5 δισ. ευρώ. Η καλωδιωτή γέφυρα θα αποτελείται από μια κυρίως γέφυρα μήκους 3.208 μέτρων με τρία κυρίως ανοίγματα 724 μέτρων και δύο πλευρικά ανοίγματα μήκους 518 μέτρων το καθένα. Οι πυλώνες της θα έχουν ύψος 280 μέτρα και 65 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Το νότιο τμήμα σύνδεσης θα έχει μήκος 6.000 μέτρα και το βόρειο τμήμα 9.360 μέτρα. Η κατασκευή της γέφυρας θα μοιάζει πολύ με τη Γέφυρα Έρεσουντ. Από την άλλη πλευρά η υποθαλάσσια σήραγγα θα έχει 41 μέτρα πλάτος και 10 μέτρα ύψος και θα αποτελείται από τέσσερις επιμέρους σήραγγες, δύο με δύο λωρίδες κυκλοφορίας αυτοκινητόδρομο ο καθένας και δύο για τη σιδηροδρομική γραμμή. Οι μελέτες έχουν γίνει απο το 1999 και οι εργασίες είχαν προγραμματιστεί για το 2014, με στόχο αποπεράτωσης το 2020.
Νησία Φερόες
thumb|300px|Το τούνελ Norðoyatunnilin στα [[Νησιά Φερόες.]] Στα νησία Φερόες υπάρχουν 900 χιλιόμετρα ασφαλτοστρομένων δρόμων. Πιο συγκεκριμένα τα Νησιά Φερόες διαθέτουν
Αξιοσημείοτο είναι ότι τα Νησιά Φερόες διαθέτουν πολλές σήραγγες. Οι πιο μεγάλες είναι:
Γροιλανδία
Στη Γροιλανδία δεν υπάρχουν εθνικές οδοί, δηλαδή δεν υπάρχουν δρόμοι οι οποίοι να συνδέουν τους οικισμούς μεταξύ τους. Η χωρά διαθέτει 150 χιλιόμετρα δρόμων, εκ των οποίων μόλις τα 60 χιλιόμετρα είναι ασφαλτοστρωμένα.
thumb|center|1000px
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στη Δανία Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων
Ιούλιος Καίσαρας (Σαίξπηρ)
Ιούλιος Καίσαρας (αγγλικός τίτλος: The Tragedy of Iulius Cæsar) είναι θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Το έργο αναφέρεται στις συνθήκες γύρω από τη συνομωσία κατά του Ιουλίου Καίσαρα και στις συνέπειες της δολοφονίας του. Διαδραματίζεται στη Ρώμη και τους Φιλίππους και ο αφηγηματικός χρόνος δράσης, που είναι στην πραγματικότητα μεταξύ 44 και 42 π.Χ., στο έργο συμπυκνώνεται σε λίγες μέρες.
Η κύρια πηγή του Σαίξπηρ ήταν οι βιογραφίες του Ιουλίου Καίσαρα και του Βρούτου από το έργο Βίοι Παράλληλοι του Πλούταρχου στην αγγλική μετάφραση του 1579 από τον σερ Τόμας Νορθ. Ο Σαίξπηρ πιθανότατα ολοκλήρωσε το έργο το 1599, παίχτηκε για πρώτη φορά στις 21 Σεπτεμβρίου 1599 και εκδόθηκε το 1623.
Σε αντίθεση με πολλούς ήρωες σε άλλα έργα του Σαίξπηρ, ο Καίσαρας δεν είναι το κεντρικό πρόσωπο, εμφανίζεται μόνο σε τρεις σκηνές και δολοφονείται στην αρχή της τρίτης πράξης. Περισσότερο προβάλλεται ο Βρούτος και τα αντικρουόμενα συναισθήματά του ανάμεσα στο καθήκον του πατριωτισμού και την στοργή προς τον Καίσαρα.
Υπήρχαν πολλά «Δράματα του Καίσαρα» στην ελισαβετιανή περίοδο, αλλά η εκδοχή του Σαίξπηρ ήταν από τις πιο δημοφιλείς. Το έργο δεν εξαφανίστηκε ποτέ από το παγκόσμιο θεατρικό ρεπερτόριο και έχει διασκευαστεί αρκετές φορές.
Ιστορικό υπόβαθρο
Οι περισσότεροι μελετητές του Σαίξπηρ συμφωνούν ότι το έργο αντανακλά τη γενική ανησυχία της Ελισαβετιανής Αγγλίας και τους φόβους για τη διαδοχή της ηγεσίας. Την εποχή της συγγραφής και της πρώτης παράστασης, η ισχυρή βασίλισσα Ελισάβετ Α' ήταν ηλικιωμένη και είχε αρνηθεί να ορίσει διάδοχο, με αποτέλεσμα να ανησυχούν ότι ένας εμφύλιος πόλεμος παρόμοιος με αυτόν της Ρώμης μπορεί να ξεσπάσει μετά τον θάνατό της.
Υπόθεση
Η έργο διαδραματίζεται στη Ρώμη και προς το τέλος στην Ελλάδα (Σάρδεις και Φιλίππους). μικρογραφία|250x250εσ|Ο θάνατος του Ιούλιου Καίσαρα, Βιτσέντζο Καμουτσίνι (1798) Δύο Ρωμαίοι αξιωματούχοι παρακολουθούν τον λαό της Ρώμης να πανηγυρίζει για τη θριαμβευτική επιστροφή του Ιουλίου Καίσαρα μετά τη νίκη του κατά του αντιπάλου του Πομπήιου. Επιχειρούν να σταματήσουν τις γιορτές και να διαλύσουν τον κόσμο, αλλά αντιμετωπίζονται με προσβολές. Κατά τη διάρκεια της γιορτής των Λουπερκάλιων, ένας οιωνοσκόπος προειδοποιεί τον Καίσαρα να φυλάγεται γιατί θανάσιμος κίνδυνος τον περιμένει στις Ειδούς του Μαρτίου, αυτός όμως αγνοεί την προειδοποίηση. Εν τω μεταξύ, ο Κάσσιος προσπαθεί να πείσει τον Βρούτο να συμμετάσχει στη συνωμοσία για τη δολοφονία του Καίσαρα. Ο Βρούτος, φίλος του Καίσαρα και που πολλοί τον θεωρούσαν γιο του, διστάζει για τη δολοφονία, συμφωνεί ωστόσο ότι ο Καίσαρας κάνει κατάχρηση της εξουσίας του. Στη συνέχεια, μαθαίνουν από τον Κάσκα ότι ο Μάρκος Αντώνιος στη γιορτή των Λουπερκάλιων πρόσφερε στον Καίσαρα το στέμμα της Ρώμης τρεις φορές και ότι κάθε φορά ο Καίσαρας το αρνήθηκε με αυξανόμενη απροθυμία, ελπίζοντας ότι το πλήθος που παρακολουθούσε θα επέμενε να το δεχτεί. Λέει επίσης ότι το πλήθος επευφήμησε τον Καίσαρα που αρνήθηκε το στέμμα και αυτό αναστάτωσε τον Καίσαρα. Την παραμονή των Ειδών του Μαρτίου, οι συνωμότες συναντιούνται και αποκαλύπτουν ότι έχουν πλαστογραφήσει επιστολές υποστήριξης από τον ρωμαϊκό λαό για να δελεάσουν τον Βρούτο να συμμετάσχει. Ο Βρούτος διαβάζει τα γράμματα και, μετά από πολλή συζήτηση και ταραχή, αποφασίζει να συμμετάσχει στη συνωμοσία, πιστεύοντας ότι ο Καίσαρας πρέπει να σκοτωθεί για να αποτραπεί η δράση του εναντίον της Ρωμαϊκής δημοκρατίας. μικρογραφία|Το φάντασμα του Καίσαρα προειδοποιεί τον Βρούτο για την επικείμενη ήττα του. Χαλκογραφία από πίνακα του [[Ρίτσαρντ Γουέστολ (1802)]] Αφού αγνόησε τους οιωνούς καθώς και τα προαισθήματα της γυναίκας του Καλπουρνίας, ο Καίσαρας πηγαίνει στη Σύγκλητο. Καθ' οδόν, βλέπει τον οιωνοσκόπο και τον περιπαίζει: «Οι Ειδοί του Μαρτίου ήρθαν». Αυτός όμως του απαντά: «Ναι, ήρθαν, αλλά δεν πέρασαν». Οι συνωμότες τον πλησιάζουν με ένα ψεύτικο αίτημα και καθώς συζητούν, ο Κάσκας και οι άλλοι τον μαχαιρώνουν ξαφνικά. Ο Βρούτος χτυπάει τελευταίος. Όταν τον βλέπει, ο Καίσαρας παύει να αντιστέκεται και προφέρει την περίφημη φράση «Και συ τέκνον, Βρούτε;».
Οι συνωμότες διευκρινίζουν ότι διέπραξαν τον φόνο για το καλό της Ρώμης, προκειμένου να αποτρέψουν μια αυταρχική διακυβέρνηση και να σώσουν τη Ρωμαϊκή δημοκρατία. Το αποδεικνύουν αυτό καθώς δεν προσπαθούν να διαφύγουν από τη σκηνή. Ο Βρούτος εκφωνεί λόγο υπερασπιζόμενος τη δολοφονία και προς το παρόν το πλήθος είναι με το μέρος του. Ωστόσο, ο Μάρκος Αντώνιος απευθύνεται κι αυτός στον λαό πάνω από το πτώμα του Καίσαρα, ξεκινώντας με το πολυσυζητημένο «Φίλοι, Ρωμαίοι, συμπατριώτες, ακούστε με!» Τους θυμίζει τα επιτεύγματα του Καίσαρα για τη Ρώμη, τη συμπάθειά του προς τους φτωχούς και την άρνησή του να λάβει το στέμμα, αμφισβητώντας έτσι τον ισχυρισμό του Βρούτου για τη φιλοδοξία του Καίσαρα. Δείχνει το ματωμένο, άψυχο σώμα του Καίσαρα στο πλήθος για να τους κάνει να δακρύσουν και να κερδίσει τη συμπάθεια για τον νεκρό ήρωα και διαβάζει τη διαθήκη του Καίσαρα, στην οποία κάθε Ρωμαίος πολίτης θα έπαιρνε 75 δραχμές. Έτσι, ο Μάρκος Αντώνιος μεταστρέφει την κοινή γνώμη και ξεσηκώνει τον λαό να διώξει τους συνωμότες από τη Ρώμη. Μέσα στην αναταραχή, ένας αθώος ποιητής, ο Κίννας, συγχέεται με τον συνωμότη Λεύκιο Κίννα και δολοφονείται από τον όχλο.
Ο Αντώνιος συναντά στο σπίτι του τον υιοθετημένο γιο του Καίσαρα Οκταβιανό και τον Μάρκο Λέπιδο και σχηματίζουν τη Δεύτερη ρωμαϊκή τριανδρία. Συμφωνούν για το ποιοι αντίπαλοι πρέπει να διωχθούν. Εν τω μεταξύ, ο Βρούτος και ο Κάσσιος έχουν φύγει και συγκεντρώνουν στρατεύματα στο στρατόπεδό τους κοντά στις Σάρδεις. Ο Βρούτος επιτίθεται στον Κάσσιο επειδή έμαθε ότι δωροδοκήθηκε για τη δολοφονία, οι δυο τους τελικά συμφιλιώνονται. Ο Βρούτος μαθαίνει ότι η αγαπημένη του γυναίκα Πορκία αυτοκτόνησε υπό το άγχος της απουσίας του από τη Ρώμη. Τον ενημερώνουν επίσης ότι στη Ρώμη διώκονται οι υποστηρικτές της συνωμοσίας και ότι ο Κικέρων είναι μεταξύ των διωχθέντων. Εκείνη τη νύχτα, το φάντασμα του Καίσαρα εμφανίζεται στον Βρούτο, τον προειδοποιεί ότι θα ηττηθεί στη μάχη ενάντια στον Αντώνιο και τον Οκταβιανό και καταλήγει: «Οψόμεθα εις Φιλίππους». αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο θάνατος του Βρούτου, σχέδιο του [[Γιόχαν Χάινριχ Φίσλι (1785)]] Στη μάχη των Φιλίππων, τα στρατεύματα του Μάρκου Αντώνιου νίκησαν τον Κάσσιο. Κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Κάσσιος βάζει τον υπηρέτη του να τον σκοτώσει αφού έμαθε τη σύλληψη του καλύτερου φίλου του Τιτίνιου. Όταν ο Τιτίνιος, που δεν είχε συλληφθεί, βλέπει το πτώμα του Κάσιου, αυτοκτονεί. Από την πλευρά του, ο Βρούτος κερδίζει το πρώτο στάδιο της μάχης και αντιστέκεται στις λεγεώνες τού Οκταβιανού αλλά η νίκη του δεν είναι οριστική. Με βαριά καρδιά, ο Βρούτος μάχεται ξανά την επόμενη μέρα. Ζητά από τους φίλους του να τον σκοτώσουν, αλλά αυτοί αρνούνται. Ηττάται και αυτοκτονεί πέφτοντας πάνω στο σπαθί του που το κρατάει ένας πιστός του στρατιώτης.
Στη συνέχεια, υπάρχει ένας μικρός υπαινιγμός για ψυχρότητα μεταξύ του Μάρκου Αντώνιου και του Οκταβιανού που αποτελεί το θέμα ενός άλλου από τα ρωμαϊκά έργα του Σαίξπηρ, τον Αντώνιο και Κλεοπάτρα.
Το έργο τελειώνει με τον Μάρκο Αντώνιο να εκφωνεί μια ομιλία στην οποία υμνεί τον Βρούτο και τον περιγράφει ως τον μόνο ανιδιοτελή συμμετέχοντα στη συνωμοσία κατά του Καίσαρα: διακηρύσσει ότι ο Βρούτος παρέμεινε «ο ευγενέστερος Ρωμαίος από όλους» επειδή ήταν ο μόνος συνωμότης που πίστευε ότι έδρασε για το καλό της πατρίδας του.
Αποκλίσεις από τον Πλούταρχο
μικρογραφία|Το φάντασμα του Καίσαρα εμφανίζεται στον Βρούτο [[Έντουιν Όστιν Άμπεϊ (1905)]]
Ο Σαίξπηρ παρέκκλινε από τα ιστορικά γεγονότα και περιόρισε τον αφηγηματικό χρόνο δράσης, που είναι στην πραγματικότητα μεταξύ 44 και 42 π.Χ., σε λίγες μέρες. Συμπύκνωσε έτσι τις σκηνές ώστε το έργο να μπορεί να σκηνοθετηθεί πιο εύκολα και για να αυξήσει το δραματικό αποτέλεσμα.
Διασκευές
Το έργο έχει διασκευαστεί πολλές φορές για την όπερα, τον κινηματογράφο - οι πρώτες κινηματογραφικές προσαρμογές χρονολογούνται από το 1908 και το 1911- την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Μερικές από τις διασκευές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Μπάναστρ Τάρλετον
Ο Μπάναστρ Τάρλετον (Banastre Tarleton, 21 Αυγούστου 1754 - 15 Ιανουαρίου 1833), 1ος βαρώνος του Λίβερπουλ, κάτοχος του Μεγαλόσταυρου των Ιπποτών, ήταν Βρετανός στρατιωτικός και πολιτικός. Έγινε γνωστός με τη συμμετοχή του στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, όπου ξεχώρισε σε νεαρή ηλικία ως αξιωματικός του ιππικού με τις επιδρομές του στο έδαφος των Αμερικανών επαναστατών.
Μετά τον πόλεμο ασχολήθηκε με την πολιτική όπου και διακρίθηκε με το κόμμα των Ουίγων.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπάναστρ ήταν το τέταρτο από τα εφτά παιδιά του βαρώνου εφοπλιστή και δουλέμπορου Τζον Τάρλετον (1718-1773) του Λίβερπουλ, ο οποίος χρημάτισε και δήμαρχος της πόλης στα 1764 και του οποίου οι επαγγελματικές ενασχολήσεις εκτείνονταν έως την αμερικανική ήπειρο.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης προαλειφόμενος για καριέρα νομικού. Το 1773, με το θάνατο του πατέρα του κληρονόμησε 5.000 αγγλικές λίρες, ποσό τεράστιο εκείνη την εποχή. Οι κακές του συνήθειες όμως, ο τζόγος και οι γυναίκες, τον άφησαν με ελάχιστα από αυτά μόλις σε διάστημα ενός χρόνου. Το 1775 αγόρασε το αξίωμα (συνήθης πρακτική για τους ευγενείς στους ευρωπαϊκούς στρατούς της εποχής, με εξαίρεση τον Ρωσικό και Πρωσικό Στρατό) του δόκιμου αξιωματικού στο 1ο Σύνταγμα Δραγώνων της Αυτοκρατορικής Φρουράς.
Αμερικανική Επανάσταση
Το Δεκέμβριο του 1775, εθελοντής σάλπαρε από το λιμάνι του Κορκ της Ιρλανδίας για τη Βόρεια Αμερική, όπου η επανάσταση βρισκόταν στα σπάργανα. Σάλπαρε υπό την αρχηγία του λόρδου Κορνουόλις με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη της πόλης του Τσάρλεστον στην πολιτεία της Νότιας Καρολίνας, η οποία βρισκόταν σε στρατηγική θέση. Μετά την αποτυχία αυτής της προσπάθειας, ενσωματώθηκε στον κύριο κορμό του Βρετανικού Στρατού που ήταν στη Νέα Υόρκη υπό τις προσταγές του στρατηγού Χάουι. Η δράση του εκεί τού έδωσε τη θέση του ταξίαρχου του Ιππικού.
Γρήγορα ανέλαβε τη διοίκηση μονάδας ιππικού με αποστολή τις καταδρομικές ενέργειες στο έδαφος του εχθρού και τη συλλογή πληροφοριών. Η μονάδα του απέκτησε το προσωνύμιο Οι Κυνηγοί του Τάρλετον.
Ρόμπερτ Ντουφάλ
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν έφυγε από τη Ρώμη για την Πάδοβα το 1677 με τον Γιοχάννες Γκλάουμπερ και τον αδελφό του. Πιθανότατα έφυγε από την Πάδοβα για τη Βενετία, όπου έμεινε μέχρι το 1681. Το 1682 επέστρεψε στη Χάγη, όπου βοήθησε στη δημιουργία της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών της Χάγης με τους Βίλλεμ Νταουντάινς, Τέοντορ φαν ντερ Σχούερ (Theodor van der Schuer) και Ντάνιελ Μάιτενς τον νεότερο. Την ίδια χρονιά έγινε αυλικός ζωγράφος του Γουλιέλμου Γ΄ της Αγγλίας και εργάστηκε στο Het Loo Palace του Άπελντοορν και στο Χάμπτον Κορτ. Έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα, αφού απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Μεσιέ 101
Ο Μεσιέ 101 (γνωστός και ως γαλαξίας Ακιδωτός τροχός και NGC 5457) είναι μεγάλος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 27 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Είναι ο μεγαλύτερος γαλαξίας στην Ομάδα γαλαξιών Μ101. Εκπέμπει ακτίνες Χ.
Ιστορικό
Ο Μεσιέ 101 ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν τις 27 Μαρτίου 1781. Το 1789 ο Ουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε στον Μεσιέ 101 τρία νεφελώματα. Ήταν ένας από τους πρώτους γαλαξίες που αναγνωρίστηκαν ως σπειροειδείς από τον Κόμη του Ρος το 1851 και έφτιαξε πολλά σχέδια του γαλαξία.
Το 1996 παρατηρήσεις του ΔΤΧ έδειξαν ότι με βάση τους Κηφείδες ο Μεσιέ 101 απείχε 24 ± 2 εκατομμύρια έτη φωτός, ενώ με βάση τη λαμπρότητα των πλανητικών νεφελωμάτων απείχε 25,1 ± 1,6 εκατομμύρια έτη φωτός. Η σημερινή τιμή για την απόσταση του γαλαξία είναι 27 εκατομμύρια έτη φωτός.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2006 η ΝΑΣΑ και η ΕΣΑ δημοσίευσαν μία εικόνα του Μεσιέ 101, η οποία τότε ήταν η μεγαλύτερη και πιο λεπτομερής εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. Την εικόνα αποτελούσαν 51 ξεχωριστές εικόνες μαζί με κάποιες φωτογραφίες παρμένες από τη Γη.
Στον Μεσιέ 101 έχουν εντοπιστεί 5 υπερκαινοφανείς αστέρες, οι SN 1909A, SN 1951H, SN 1970G, του οποίου τα κατάλοιπα εντοπίστηκαν από το τηλεσκόπιο ακτίνων Χ Τσάντρα, SN2011fe και SN2023ixf. Ο 2011 fe είναι ένας υπερκαινοφανής αστέρας τύπου Ια, ο οποίος έχει το χαρακτηριστικό ότι ανακαλύφθηκε πολύ γρήγορα. Πρόκειται για τον υπερκαινοφανή με την πιο ταχεία ανακάλυψη. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2011 είχε φαινόμενο μέγεθος +10, το όποιο παραμένει σταθερό από τις 7 Σεπτεμβρίου. Όμως, από τις 17 Σεπτεμβρίου 2011, ο υπερκαινοφανής έχει αρχίσει να εξασθενεί. O SN2023ixf ανακαλύφθηκε στις 19 Μαΐου 2023 και δύο ημέρες αργότερα είχε φτάσει σε μέγεθος +11,1. Είναι υπερκαινοφανής τύπου ΙΙ.
Δομή
thumb|left|290px|Ο Μεσιέ 101 από ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο
Η διάμετρος του Μεσιέ 101 υπολογίζεται ότι είναι 170.000 έτη φωτός, περίπου 2 φορές αυτή του Γαλαξία μας. Η μάζα του δίσκου του Μεσιέ 101 υπολογίζεται ότι είναι 100 τρις ηλιακές μάζες και η μάζα του πυρήνα του είναι περίπου 3 x 109 ηλιακές μάζες.
Ένα άλλο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του Μεσιέ 101 είναι οι περιοχές ΗΙΙ, εκ των οποίων ένα σύνολο 3.000 φαίνεται στις φωτογραφίες. Οι πιο αξιοσημείωτες από αυτές έχουν δικό τους αριθμό NGC και είναι οι NGC 5447, NGC 5453, NGC 5455, NGC 5461, NGC 5462 και NGC 5471.
Ο Μεσιέ 101 είναι ασύμμετρος και θεωρείται ότι η αιτία αυτού του γεγονότος είναι η βαρυτική αλληλεπίδραση με κάποιον άλλο γαλαξία στο πρόσφατο παρελθόν. Ένα άλλο αποτέλεσμα αυτής της αλληλεπίδρασης ήταν το διαστρικό αέριο να συμπυκνωθεί, με αποτέλεσμα έντονη αστρογόνο δραστηριότητα στον Μεσιέ 101.
Κοντινοί γαλαξίες
Ο Μεσιέ 101 είναι ο μεγαλύτερος γαλαξίας στην Ομάδα Μ101, η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον εννέα γαλαξίες. Άλλα μέλη αυτής της ομάδας είναι οι NGC 5474, NGC 5585, NGC 5204, NGC 5477 και Holmberg V. Οι αλληλεπιδράσεις με τους γαλαξίες συνοδούς του έχουν τονίσει τη σπειροειδή δομή του και προκαλέσει έντονη δημιουργία άστρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 101 5457 Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος Κατηγορία:Γαλαξίες Arp
Βασίλειος Σταυρινός
Ο Βασίλειος Σταυρινός, (Κωνσταντινούπολη 1907 - Αθήνα, 12 Μαρτίου 1987), ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου. Πανελληνιονίκης Βαλκανιονίκης και μέλος της εθνικής ομάδας από το 1927 έως το 1934.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Κωνσταντινούπολη και στον τοπικό Α.Σ. Πέρα σαν ποδηλάτης παίρνοντας μέρος σε αγώνες ποδηλασίας. Το 1924 η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα και γράφτηκε στην ΑΕΚ στο τμήμα κλασικού αθλητισμού. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε αγώνες στα Παναθήναια του 1926 παίρνοντας δυο χρυσά στα 1000μ και στα 3000μ κι ένα αργυρό μετάλλιο στα 300μ. Τον Οκτώβριο του 1930 κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 400 μέτρα, το είχε ισοφαρίσει δύο μήνες πριν στα Εκατόμβαια , με την εθνική ομάδα 4χ400 είχε καταρρίψει τρεις φορές το πανελλήνιο ρεκόρ , ρέκορντμαν ήταν μια φορά και στα 300 μέτρα το 1928.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Άμστερνταμ το 1928. Σταμάτησε τον αθλητισμό το 1936.
Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του νεκροταφείου Βύρωνος στις 13 Μαρτίου 1987.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές στίβου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κανονικό Δίκαιο
Κανονικό Δίκαιο είναι η θεολογική επιστήμη, η οποία ερευνά επιστημονικά και εκθέτει συστηματικά το διαμορφωμένο μέσα στην Εκκλησία δίκαιο. Μέσω αυτού του δικαίου ρυθμίζεται η εξωτερική ζωή της Εκκλησίας, ως ορατού οργανισμού στον κόσμο, με βάση τα διαταχθέντα από τον Ιησού Χριστό και τους Αποστόλους, καθώς και βάσει των Ιερών Κανόνων, των εκκλησιαστικών διατάξεων, των ηθών, των εθίμων και των νόμων.
Το Κανονικό Δίκαιο είναι θεολογική επιστήμη, διότι οι Ιεροί Κανόνες και οι εκκλησιαστικές διατάξεις που καθορίζουν το πολίτευμα και τη διοίκηση της Εκκλησίας διατυπώνονται σε μορφή νόμου αλλά απαραίτητα έχουν θεολογική βάση και θεολογικές προϋποθέσεις.
Το Κανονικό Δίκαιο αποτελεί μέρος του Εκκλησιαστικού Δικαίου.
Οι Ιεροί Κανόνες που συναποτελούν το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας είναι οι Κανόνες των Αγίων Αποστόλων και των Συνόδων, οικουμενικών και τοπικών οι οποίοι ρυθμίζουν το βίο της Εκκλησίας Συστηματική καταγραφή των Κανόνων της Εκκλησίας τους έχει γίνει σε  6  τόμους από τους Γ. Α. Ράλλη - Μ Ποτλή (1852-1859)
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεολογία Κατηγορία:Εκκλησιαστικό Δίκαιο Κατηγορία:Κανονικό Δίκαιο
Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών
Η Διοίκηση Υποβρύχιων Καταστροφών είναι μια από τις Διοικήσεις του Αρχηγείου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού. Άλλοτε γνωστή ως ΜΥΚ, είναι η Διοίκηση στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι Ομάδες Ανορθόδοξου Πολέμου (ΟΑΠ), η Ομάδα Αμφίβιων Επιχειρήσεων (ΟΑΕ), η Ομάδα Εξουδετερώσεων Ναρκών (ΟΕΝ), τα Σκάφη Ανορθόδοξου Πολέμου (ΣΑΠ), τα Υποβρύχια Οχήματα (ΥΠΟΧ), η Σχολή Υποβρυχίων Καταστροφών (ΣΥΚ) και η Βάση  Υποβρυχίων Καταστροφών (ΒΥΚ).
Ιστορία
Η ιστορία της ΜΥΚ ξεκινάει το 1953 και ακολουθεί τυπικά την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Η Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών δημιουργήθηκε σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα των "Underwater Demolition Teams". Αρχικά λειτούργησε ως ομάδα αμφιβίων αναγνωρίσεων για την υποστήριξη αποβατικών σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού. Ακολούθησε η αποστολή Ελλήνων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών στις ΗΠΑ, έτσι ώστε να δημιουργηθεί πυρήνας στελεχών εκπαιδευτών. Τα πρώτα στελέχη οργάνωσαν στη συνέχεια τη Σχολή Υ/ΚΤ στην Ελλάδα. Επισήμως, η λειτουργία της ξεκίνησε το 1957 στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κανελλόπουλος (ΚΕΚΑΝ) υπό τη διοίκηση του πλοιάρχου Κ. Εγκολφόπουλου. Το 1968 δημιουργήθηκε η Διοίκηση Ομάδων Υποβρυχίων Καταστροφών (Δ/ΟΥΚ), με διοικητή τον αντιπλοίαρχο Γ. Στεφανάδη. Από το 1968 τόσο η σχολή Υ/ΚΤ όσο και οι ομάδες υποβρυχίων αναγνωρίσεων εντάχθηκαν στη Διοίκηση Ναυτικής Εκπαιδεύσεως (ΔΝΕ). Η μετονομασία της Δ/ΟΥΚ σε ΜΥΚ έγινε το 1969, με ταυτόχρονη αύξηση του αριθμού των επιχειρησιακών ομάδων, των οποίων η τελική μορφή καθορίστηκε το 1976. Το 2002 η Μονάδα μετονομάστηκε σε Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών.
Στρατεύσιμοι και Δ.Υ.Κ. σήμερα
Σύμφωνα με τον νόμο για τη συμμετοχή των στρατευμένων σε σχολείο ΥΚ χρειάζεται υπόλοιπο θητείας 12 μηνών.Μπορούν να συμμετάσχουν οι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ.), οι Οπλίτες Βραχείας Ανακατατάξεως (Ο.Β.Α.), ΣΜΥΝ ή ΣΜΥ, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί/αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού και οποιοδήποτε στρατιωτικό προσωπικό άλλων κλάδων των Ειδικών Δυνάμεων ή Ξένων Κρατών ή προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, που διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα και πληροί το όριο ηλικίας.
Οι απαιτούμενες επιδόσεις έχουν ως εξής:
Δομή
Η ΔYK είναι οργανωμένη σε υπομονάδες που ονομάζονται Ομάδες Υποβρυχίων Καταστροφών, κοινώς γνωστές σε συντετμημένη μορφή ως ΟΥΚ, που ειδικεύονται σε ένα συγκεκριμένο τομέα. Κάθε υπομονάδα αποτελείται από 25 άνδρες περίπου και χωρίζονται σε πέντε ομάδες των πέντε.
OYK 1&2 : Αυτές είναι οι κύριες επιθετικές ομάδες των ΟΥΚ που ειδικεύονται σε σαμποτάζ, επιδρομές και στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη θάλασσα.
ΟΥΚ 4 : Η ομάδα αυτή ειδικεύεται στις υποβρύχιες καταστροφές/ανατινάξεις εναντιων στόχων που μπορούν να εμποδίσουν μια αμφίβια προσέγγιση εχθρικής ακτής.
ΟΥΚ 5 : Αυτή η ομάδα είναι τμήμα της εφεδρείας που ενεργοποιείται μόνο σε περιόδους πολέμου ή σοβαρής έκτακτης ανάγκης. Αποτελειται από εφέδρους της MYK και εκπαιδευτές από το κύριο σώμα.
Η επιλογή των υποψηφίων και η εκπαίδευσή τους διαρκεί περίπου επτά μήνες και χωρίζεται σε τρεις φάσεις, είναι παρόμοια με εκείνη των Navy SEALs εκπαίδευση BUD / S του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Η εκπαίδευση έχει ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό αποτυχίας παρόμοιο με εκείνο των SEALs.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό Κατηγορία:Ναυτικές μονάδες και σχηματισμοί της Ελλάδας
Γκραν Πρι Γαλλίας 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Γαλλίας 2018 είναι ο 8ος αγώνας της σεζόν και διεξήχθη στην πίστα Paul Ricard στο Λε Καστελλέτ. Αυτή ήταν η πρώτη από το 2008 που διεξάγεται αγώνας Φόρμουλα 1 στη Γαλλία και η πρώτη φορά από το 1990 που διεξήχθη στη συγκεκριμένη πίστα.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 22 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 22 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 23 Ιουνίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Βαλτέρι Μπότας να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 24 Ιουνίου 2018.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Λεχ Κατσίνσκι
Ο Λεχ Κατσίνσκι, (Lech Aleksander Kaczyński, 18 Ιουνίου 1949 – 10 Απριλίου 2010) ήταν Πολωνός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας από το 2005 ως το θάνατό του.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1949 στη Βαρσοβία, όπου και σπούδασε νομικά. Μαζί με τον δίδυμο αδελφό του, τον Γιαροσλάβ Κατσίνσκι, ήταν ηγέτης του κόμματος Prawo i Sprawiedliwość (Νόμος και Δικαιοσύνη), το οποίο ίδρυσαν το 1989. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 23 Δεκεμβρίου 2005.
Κέρδισε το 54,04% των ψήφων, έναντι 45,96% για τον αντίπαλό του, Ντόναλντ Τουσκ, στον τελικό γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 23 Οκτωβρίου 2005. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 50,99%. Στον α΄ γύρο, στις 9 Οκτωβρίου, ο Τουσκ είχε προηγηθεί με 36,33% των ψήφων. Ο Καζίνσκι κέρδισε με 33,1%.
Το 2006 προκάλεσε θόρυβο στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τις δηλώσεις του υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής. To 2007 έγινε γνωστός για την αντίθεσή του σε πολλές προωθούμενες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, στη διάρκεια επίσκεψής του στην Ιρλανδία έκανε προσβλητικά σχόλια για τους ομοφυλόφιλους, που πυροδότησαν αντιδράσεις.
Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 η αυτοκινητοπομπή που μετέφερε τον Κατσίνσκι και το Γεωργιανό πρόεδρο Μιχαήλ Σαακασβίλι δέχτηκε πυρά ενώ περνούσαν από τα όρια της Νότιας Οσετίας. Τα πυρά ήταν από ρωσικές δυνάμεις, όπως επιβεβαίωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της Πολωνίας την επόμενη ημέρα. Η Μόσχα αρνήθηκε τις κατηγορίες για απόπειρα δολοφονίας του Κατσίνσκι και του Σαακασβίλι και έκανε λόγο για σκόπιμη πρόκληση από την Τιφλίδα.
Θάνατος σε δυστύχημα
thumb|right|205px|Ο τάφος του Κατσίνσκι Ο Κατσίνσκι σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στις 10 Απριλίου του 2010 όταν το προεδρικό αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε συνετρίβη ενώ προσπαθούσε να προσγειωθεί στο Σμολένσκ της Ρωσίας. Μαζί του στο αεροπλάνο ήταν η σύζυγός του Μαρία, καθώς και άλλοι Πολωνοί πολιτικοί και στρατιωτικοί. Ο Πολωνός πρόεδρος πήγαινε στο Σμολένσκ για να αποτίσει τιμές στους χιλιάδες Πολωνούς αξιωματικούς που είχαν σφαγιαστεί από Σοβιετικούς κατά τη σφαγή του Κατύν το 1940. Το αεροπλάνο κατέπεσε κοντά στο νεκροταφείο όπου θα μετέβαινε ο Λεχ Κατσίνσκι.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Πολωνίας Κατηγορία:Πανομοιότυποι δίδυμοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί αντιφρονούντες Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο) Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Θύματα της αεροπορικής καταστροφής στο Σμολένσκ Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Δήμαρχοι της Βαρσοβίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1991-1993) Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης της Πολωνίας
Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι
Ο Γιαρόσουαφ Αλεξάντερ Κατσίνσκι (πολωνικά: Jarosław Aleksander Kaczyński, 18 Ιουνίου 1949) είναι Πολωνός πολιτικός. Ήταν πρωθυπουργός της χώρας για δεκαπέντε μήνες την περίοδο 2006-2007.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1949 στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Με το δίδυμο αδερφό του, Λεχ Κατσίνσκι, το 1962 ήταν ηθοποιοί και έπαιξαν, παιδιά ακόμα, στην ταινία «Οι δύο Κλέφτες του Φεγγαριού».
Μαζί με το αδερφό του ηγήθηκαν του κόμματος Prawo i Sprawiedliwość (Νόμος και Δίκαιο). Διορίστηκε Πρωθυπουργός από τον αδερφό του, στις 10 Ιουλίου 2006 και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα τέσσερις ημέρες μετά.
Στις 21 Οκτωβρίου 2007 το κόμμα του ηττήθηκε στις εκλογές από τον Ντόναλντ Τουσκ. Ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι δήλωσε ότι θα παραιτηθεί στη διάρκεια της πρώτης συνόδου του νέου Κοινοβουλίου στις 5 Νοεμβρίου 2007, όπως και έγινε. Ο Τουσκ τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 9 Νοεμβρίου του ιδίου χρόνου.
Το 2010, έπειτα από τον τραγικό θάνατο του αδερφού του σε αεροπορικό δυστύχημα, ο Γιαροσλάβ διεκδίκησε την προεδρία και ήρθε δεύτερος στον πρώτο γύρο στις 20 Ιουνίου 2010 με 36,4% των ψήφων έναντι 41,5% για τον Μπρονίσλαφ Κομορόφσκι, ο οποίος τελικά επικράτησε στον δεύτερο γύρο, στις 4 Ιουλίου, με 53% των ψήφων. Ο Κατσίνσκι στον δεύτερο γύρο έλαβε ποσοστό 46,9% των ψήφων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνοί αντιφρονούντες Κατηγορία:Πανομοιότυποι δίδυμοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Νόμος και Δικαιοσύνη Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1991-1993) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1997-2001) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2001-2005) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2005-2007) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2007-2011) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2011-2015) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2015-2019) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2019-2023)
Δημοτικό Στάδιο Φυλής
Το Δημοτικό Στάδιο Φυλής είναι ένα πολλαπλών χρήσεων γήπεδο στη Φυλή της Αττικής και χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Αποτελεί την έδρα της ομάδας του Θρασύβουλου. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 3.142 θέσεις, ενώ επίσης διαθέτει και 8 λωρίδες στίβου γύρω από τον αγωνιστικό χώρο.
Ιστορία
Το γήπεδο χτίστηκε το 1989 στην Φυλή, στα ανατολικά της Δυτικής Αττικής και στους πρόποδες της Πάρνηθας. Το 2004 πραγματοποιήθηκαν κάποιες ανακαινίσεις όπως αναμόρφωση των χώρων κάτω από τη δυτική κερκίδα, καθώς αποτέλεσε προπονητικό κέντρο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (2004), ενώ την ίδια περίοδο δρομολογήθηκαν επιπλέον έργα, τα οποία ολοκληρώθηκαν το 2005 και περιελάμβαναν σουίτες, δημοσιογραφικά θεωρεία και νέα εξέδρα στο βόρειο πέταλο του σταδίου.
Το ρεκόρ θεατών στο γήπεδο έχει γίνει στις 19 Φεβρουαρίου του 2006 σε αγώνα μεταξύ του Θρασύβουλου και του Άρη, με 2.820 κομμένα εισιτήρια.
Πηγές
Πληροφορίες σταδίου @ stadia.gr
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αττική Κατηγορία:Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Αναβρυτό Αρκαδίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Αναβρυτό
Το Αναβρυτό ή ο Άνω Αναβρυτός είναι χωριό της Αρκαδίας, η ονομασία του οποίου ήταν Γαρδίκι έως και το 1927. Είναι κτισμένο στις δυτικές πλαγιές της κορυφής Τσεμπερού, σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 670 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει 15 χιλιόμετρα από τη Μεγαλόπολη και 30 χιλιόμετρα από την Τρίπολη, και μαζί με το Κάτω Αναβρυτό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αναβρυτού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φαλαισίας του Δήμου Μεγαλόπολης. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 14,783 χμ² (2011). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν απογραφεί 52 κάτοικοι. Ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι είναι γύρω στους 10, το καλοκαίρι αλλά και τις περιόδους αργίας το χωριό αυτό γεμίζει. Ακόμα για πολλές γενιές γίνεται το μέρος όπου μικροί και μεγάλοι που κατάγονται από εκεί μαζεύονται και το ζωντανεύουν. Επίσης διοργανώνουν αγώνες ποδοσφαίρου με τα κοντινά χωριά, αλλά και πανηγύρια.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Αναβρυτο
Σημαία της Νικαράγουας
thumb|250px|Σημαία της Νικαράγουας. Λόγος 3:5
Η σημαία της Νικαράγουας καθιερώθηκε στις 27 Αυγούστου του 1971. Βασίζεται στη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών της Κεντρικής Αμερικής. Αποτελείται από τρεις δίχρωμες οριζόντιες λωρίδες. Τα χρώματα είναι μπλε και λευκό. Στη μεσαία λωρίδα βρίσκεται το εθνόσημο της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικαράγουα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νικαράγουας
Μπάρτον Άλμπιον
Η Μπάρτον Άλμπιον είναι μια αγγλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Συμμετέχει στην Τσάμπιονσιπ, τη δεύτερη κατηγορία του ποδοσφαίρου Αγγλίας. Έδρα της ομάδας είναι το Pirelli Stadium, χωρητικότητας 6912 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1950. Έχει κερδίσει ένα πρωτάθλημα Φούτμπολ Κόνφερενς την περίοδο 2008-09 και ένα πρωτάθλημα στη Φούτμπολ Λιγκ Ουάν τη σεζον 2014-15.
Τη σεζόν (2014-2015) που ανέβηκε στη Φούτμπολ Λιγκ Ουάν η ομάδα ξεκίνησε με προπονητή τον Garry Rowett ο οποίος μεταγράφηκε στην Birmingham City και τη θέση του πήρε ο πρώην διασημος Ολλανδός επιθετικός και νυν προπονητής Jimmy Floyd Hasselbaink ο οποίος και την βοήθησε να πάρει το πρωτάθλημα.