cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron
Προώθηση
Το τελευταίο τρέιλερ «ξεκλειδώθηκε» από τους θαυμαστές στις 4 Μαρτίου 2015 μέσω της χρήσης διαφόρων hashtags στο Twitter, μία μέρα πριν τη μετάδοσή του κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας της τηλεοπτικής σειράς American Crime στις 5 Μαρτίου. Ο Μέντελσον ένιωσε πως «αυτό ήταν ένα ωραίο τελικό τρέιλερ, πειράζοντάς μας με αυτά που ήδη γνωρίζουμε και μερικές νέες πινελιές δράσης χωρίς να μας δίνει περισσότερες πληροφορίες» προσθέτοντας: «Εδώ έχουμε το τέταρτο και τελευταίο τρέιλερ της ταινίας Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron και δεν γνωρίζουμε όλα όσα συμβαίνουν με την έννοια της στιγμής-προς-στιγμής εξέλιξη στην τελική εκδοχή των 150 λεπτών. Έχω εκφράσει την ανησυχία μου από τον Οκτώβριο πως η Marvel και η Disney θα κυκλοφορούσαν τόσα πολλά τρέιλερ με αποτέλεσμα να πρόδιδαν τόσα πολλά από την πλοκή, καθώς και πληροφορίες των χαρακτήρων, μέχρι τον Μάιο. Αλλά αν αυτό είναι όντως το τελευταίο τρέιλερ των Εκδικητών 2 τότε, τουλάχιστον όσον αφορά τα τρέιλερ, κράτησαν την ταινία σχετικά χωρίς αποκαλύψεις». Μία εβδομάδα μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τρέιλερ, η Marvel αποκάλυψε πως το τρέιλερ είχε «σπάσει ρεκόρ» με περισσότερες από 35 εκατομμύρια θεάσεις.
Τον Απρίλιο του 2015, μέλη του καστ απένειμαν στον Ντάουνι το βραβείο MTV Generation στα κινηματογραφικά βραβεία MTV, προβάλλοντας ταυτόχρονα κι ένα αποκλειστικό βίντεο από την ταινία. Στις 27 Απριλίου, οι Ντάουνι και Ρένερ μαζί με στελέχη της Marvel Entertainment, χτύπησαν το εναρκτήριο κουδούνι του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης για τον εορτασμό της κυκλοφορίας της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η Disney ξόδεψε συνολικά $26.9 εκατομμύρια σε τηλεοπτικές διαφημίσεις για την ταινία, από ένα συνολικά υπολογιζόμενο προϋπολογισμό προώθησης $180 εκατομμυρίων.
Εμπορικά προϊόντα
Τον Ιανουάριο του 2015, η Warner Bros. Interactive Entertainment και η εταιρία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Traveller's Tales ανακοίνωσαν μία προσαρμογή Lego βιντεοπαιχνιδιού της πρώτης ταινίας Εκδικητών και της Εποχής του Ultron, η οποία θα κυκλοφορούσε στα τέλη του 2015 και θα ήταν διαθέσιμη σε διάφορες κονσόλες. Τον Μάρτιο του 2015, η Disney ανέφερε πως σκόπευε να διευρύνει τη στρατηγική της σχετικά με τα εμπορικά προϊόντα της ταινίας Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron, επεκτείνοντας δημογραφικά τον στόχο της σε γυναίκες και θαυμαστές του κάθε υπερήρωα μέλους της ομάδας των Εκδικητών χωριστά. Ο Πολ Γκίτερ, ανώτερος αντιπρόεδρος του τμήματος αδειοδότησης της Marvel για τα Καταναλωτικά Προϊόντα της Disney, ανέφερε: «Στην πρώτη ταινία επικεντρωθήκαμε κυρίως στους Εκδικητές ως ομάδα... Τώρα διευρύνουμε τη γραμμή και το πεδίο δράσης μας στο να δημιουργήσουμε προϊόντα τα οποία επικεντρώνονται τόσο στην ομάδα ως σύνολο αλλά και στον κάθε χαρακτήρα χωριστά». Το τμήμα συνεργάστηκε με τις εταιρίες Hasbro, Lego, Hot Wheels και Funko για φιγούρες δράσης, σετ παιχνιδιών και άλλων προϊόντων, καθώς και με την Under Armour για είδη ρουχισμού. Η Disney καθιέρωσε νέες συνεργασίες με εταιρίες φαγητών και συσκευασμένων προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των Sage Fruit, ConAgra, Crunchpak και Chobani.
Το τμήμα καταναλωτικών προϊόντων της Disney στην Ινδία συνεργάστηκε με 50 μάρκες για την προώθηση της ταινίας στη χώρα, κάτι που θεωρείται ο υψηλότερος αριθμός συνεργασιών που έγινε ποτέ για οποιαδήποτε ταινία - Hollywood ή Bollywood - που κυκλοφόρησε στην Ινδία (το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε η ταινία Ra.One με 25 συνεργασίες). Κάποιες από τις συνεργασίες ήταν με την Amazon India, την εταιρία παιχνιδιών Hamleys, το διαδικτυακό μαγαζί μόδας Myntra, τις εταιρίες Hero Cycles, Mountain Dew, Liberty Shoes, Tupperware και την αλυσίδα εστιατορίων Subway.
Κυκλοφορία
Η ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Θέατρο Ντόλμπι στο Χόλυγουντ στις 13 Απριλίου 2015, ενώ η Ευρωπαϊκή πρεμιέρα έλαβε χώρα στις 21 Απριλίου στο Vue West End στο Λονδίνο. Η ταινία κυκλοφόρησε σε 11 επικράτειες στις 22 Απριλίου, με την κυκλοφορία της να ανέρχεται στο 55% της διεθνούς αγοράς (44 χώρες) μέχρι το τέλος του Σαββατοκύριακου, πριν την ευρεία κυκλοφορία της στις κινηματογραφικές αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών την 1η Μαΐου σε 3D και IMAX 3D. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η ταινία κυκλοφόρησε σε 4,276 αίθουσες, συμπεριλαμβανομένων 2,761 3D αιθουσών, 361 IMAX, 400 υψηλής ποιότητας και 143 D-Box αιθουσών. Αρκετοί ιδιοκτήτες ανεξάρτητων αιθουσών στη Γερμανία (περίπου 700 οθόνες) μποϊκόταραν την ταινία ως απάντηση στην αύξηση που έκανε η Disney στο τέλος ενοικίασης από 47.7% σε 53% στις πωλήσεις εισιτηρίων. Οι ιδιοκτήτες ένιωσαν πως «τα αυξημένα τέλη, σε συνδυασμό με το κόστος ψηφιοποίησης, το αυξανόμενο κόστος του προσωπικού και προώθησης» μπορεί να οδηγήσουν κάποιους από αυτούς να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους. Η ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron αποτελεί μέρος της δεύτερης φάσης του MCU.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, το τηλεοπτικό δίκτυο TNT απέκτησε τα δικαιώματα τηλεοπτικής μετάδοσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου μπορούσε να προβάλει την ταινία δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία της στις κινηματογραφικές αίθουσες. Στις 4 Μαρτίου 2015, ξεκίνησε η προπώληση εισιτηρίων για την ταινία με το περιοδικό Variety να σημειώνει: «Το κενό δύο μηνών ανάμεσα στην προπώληση και την κυκλοφορία της ταινίας είναι πολύ μεγαλύτερο από το σύνηθες διάστημα, κάτι το οποίο αντανακλά τη μεγάλη ανυπομονησία του κόσμου» για την ταινία.
Home media
Η ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron ήταν διαθέσιμη από την Walt Disney Studios Home Entertainment για ψηφιακή λήψη στις 8 Σεπτεμβρίου 2015 και σε μορφή Blu-ray και DVD στις 2 Οκτωβρίου 2015. Η ψηφιακή και η Blu-ray έκδοση περιλαμβάνουν ένθετα πίσω από τις κάμερες, ηχητικό σχολιασμό, κομμένες σκηνές και στιγμές από τα γυρίσματα. Η ταινία συμπεριλήφθηκε επίσης σε ένα πακέτο 13 δίσκων με τον τίτλο «Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Η Συλλογή της Δεύτερης Φάσης», το οποίο περιείχε όλες τις ταινίες της δεύτερης φάσης από το κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel. Κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 2015. Η Walt Disney Studios Home Entertainment κυκλοφόρησε την ταινία σε Ultra HD Blu-ray στις 14 Αυγούστου 2018.
Τον Ιούλιο του 2015, ο Γουίντον δήλωσε πως δεν σκόπευε να κυκλοφορήσει την εκτεταμένη εκδοχή της ταινίας επειδή παρά την πολυπλοκότητα της ταινίας, ήταν ικανοποιημένος με την κινηματογραφική της εκδοχή και θεωρούσε πως δεν ήταν απαραίτητο να τροποποιηθεί.
Box office
Στις 15 Μαΐου 2015, η ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron έγινε η εικοστή πέμπτη ταινία στην κινηματογραφική ιστορία, η τρίτη των Marvel Studios και η όγδοη που διανεμήθηκε από τη Disney, η οποία ξεπέρασε το φράγμα του $1 δισεκατομμυρίου στο box office.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 75%, βασισμένο σε 360 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Πληθωρική και εντυπωσιακή, η ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron εξυπηρετεί ως μία παραγεμισμένη, αλλά κυρίως ικανοποιητική συνέχεια, επανενώνοντας το δύσκολα διαχειρίσιμο καστ της προκατόχου της με μερικές νέες προσθήκες, απέναντι σε ένα άξιο αντίπαλο». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic βαθμολόγησε την ταινία με 66/100 βασισμένη σε 49 κριτικές, με τη σήμανση «γενικά ευνοϊκές κριτικές». Η ψηφοφορία του κοινού στη σελίδα CinemaScore έδωσε στην ταινία βαθμό «A» σε μια κλίμακα από A+ μέχρι F, ενώ η υπηρεσία PostTrak ανέφερε πως από το κοινό που παρακολούθησε την ταινία, το 90% τη βαθμολόγησε θετικά και το 79% θα την πρότεινε.
Ο Τοντ ΜακΚάρθι από το περιοδικό The Hollywood Reporter ανέφερε: «Η ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron καταφέρνει στο μέγιστο να δημιουργήσει έναν άξιο αντίπαλο για τους υπερήρωές της και να τους δώσει μερικά καινούρια πράγματα να κάνουν, αλλά αυτή τη φορά οι σκηνές δράσης δεν είναι πάντα ικανοποιητικές». Ο Σκοτ Φούντας από το περιοδικό Variety έγραψε: «Αν αυτό ήταν η αποθέωση του πώς η επώνυμη ψυχαγωγία των μεγάλων στούντιο έφτασε να μοιάζει εν έτη 2015, τότε θα μπορούσαμε να ήμασταν πολύ χειρότερα. Σε αντίθεση με τον ομότιτλο χαρακτήρα, Η Εποχή του Ultron σίγουρα έχει ψυχή». Γράφοντας για την εφημερίδα Chicago Sun-Times και βαθμολογώντας την ταινία με 3,5/4, ο Ρίτσαρντ Ρόπερ ανέφερε: «Κάποια μέρα, μία ταινία Εκδικητών μπορεί να καταρρεύσει υπό το βάρος της ίδιας της καταπληκτικότητάς της. Εννοώ, πόσες φορές μπορούν να σώσουν τον κόσμο; Αλλά αυτή η μέρα δεν έχει φτάσει ακόμα». Ο Πίτερ Τράβερς από το περιοδικό Rolling Stone έγραψε: «Η Εποχή του Ultron είναι ένα ολόκληρο καλοκαίρι πυροτεχνημάτων μαζεμένο σε μία ταινία. Δεν πάει απλά στο 11, αρχίζει από εκεί. [Ο Τζος Γουίντον] παίρνει μερικές λάθος στροφές, δημιουργώντας κάποιο μπέρδεμα όταν η δράση γίνεται πολύ πυκνή. Αλλά αναρρώνει από αυτό σαν επαγγελματίας, επινοώντας ένα υπερθέαμα το οποίο είναι επικό με όλη τη σημασία της λέξης». Ο Ματ Ζόλερ Σέιτζ από τη σελίδα RogerEbert.com βαθμολόγησε την ταινία με 3/4, δηλώνοντας πως παρά το ότι είναι «μεγαλύτερη, πιο στεντόρια και πιο χαώδης» από την προκάτοχό της, «έχει επίσης περισσότερη προσωπικότητα-ειδικά του Γουίντον-από οποιαδήποτε άλλη ταινία στο εφτά ετών πια franchise». Η Έλεν Ο'Χάρα από το κινηματογραφικό περιοδικό Empire επαίνεσε τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χαρακτήρων, τις σκηνές δράσης και την ικανότητα του Γουίντον ως σκηνοθέτη, δηλώνοντας πως η ταινία «επαναπροσδιορίζει την κλίμακα που μπορούμε να αναμένουμε από τους υπερήρωές μας».
Αντιθέτως, ο Κένεθ Τουράν από την εφημερίδα Los Angeles Times ανέφερε: «Αν και αυτή η ταινία είναι αποτελεσματική στιγμή προς στιγμή, ελάχιστα πράγματα από αυτήν παραμένουν μετέπειτα στη μνήμη. Το ιδανικό όχημα για την εποχή της άμεσης αίσθησης και της άμεσης ικανοποίησης, εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει ίχνη σχεδόν αμέσως». Ο Σκοτ Μέντελσον από το Forbes ανέφερε: «Η ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron παίζει σαν μία υποχρέωση, ένα κουτί που πρέπει να τσεκάρεις από τη λίστα πριν όλα τα μέλη της προχωρήσουν σε πράγματα που θέλουν πραγματικά να κάνουν». Η Μανόλα Ντάργκις από την εφημερίδα The New York Times έγραψε: «Αυτοί οι Εκδικητές δεν εμφανίζονται πάντα με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν στην πρώτη ταινία, εν μέρη επειδή ο κακός δεν είναι το ίδιο αξέχαστος, παρά τη μεταξένια απειλή του κυρίου Σπέιντερ». Η Καμίλα Λονγκ από την εφημερίδα The Sunday Times επεσήμανε: «Δύο ώρες πλήξης και βυζιών προσθέτουν μια θλιβερή βάση στους νέους Εκδικητές».
Όπως και με την κυκλοφορία της ταινίας Φύλακες του Γαλαξία, η ταινία έλαβε μικτές κριτικές μετά την κυκλοφορία της στην Κίνα, λόγω κακής μετάφρασης. Η μετάφραση, η οποία ειπώθηκε πως ήταν πολύ κυριολεκτική, δημιούργησε σκέψεις πως «έγινε από την υπηρεσία μετάφρασης της Google».
Διακρίσεις
Τον Δεκέμβριο του 2015, η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών πρόσθεσε την ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron στη λίστα των πιθανών υποψηφιοτήτων για την κατηγορία των Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ, τα οποία θα απονέμονταν στην 88η τελετή των βραβείων, αλλά τελικά δεν επιλέχθηκε στις τελικές υποψηφιότητες.
Συνέχειες
Οι δύο συνέχειες της σειράς Εκδικητές με τίτλους Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη σκηνοθετήθηκαν από τους Άντονι και Τζο Ρούσο, ενώ το σενάριο έγραψε το δίδυμο Κρίστοφερ Μάρκους και Στίβεν ΜακΦίλι. Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου 2018 και η συνέχεια, Η Τελευταία Πράξη, στις 26 Απριλίου 2019. Το μεγαλύτερο μέρος του καστ της ταινίας επέστρεψε για τις συνέχειες, ενώ σε αυτό προστέθηκαν και αρκετοί χαρακτήρες από άλλες ταινίες του MCU.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Εκδικητές (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Αφρική Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σεούλ Κατηγορία:Ταινίες της Δεύτερης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λονδίνο Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Νικοδημισμός
Ο Νικοδημισμός είναι ή ήταν ένα κοινωνικό φαινόμενο κατά το οποίο κάποιος δείχνει εξωτερικά κάποια θρησκευτική συμπεριφορά διαφορετική από αυτήν που αντιστοιχεί στην εσωτερική του πίστη, αποκρύπτοντας έτσι την πραγματική του πίστη.
Ο όρος εισήχθη στον θρησκευτικό λόγο τον 16ο  αιώνα και συνεχίστηκε και τον 18ο αιώνα και περαιτέρω. Αρχικά αναφερόταν ως επί το πλείστον σε Προτεστάντες που έκρυβαν το πραγματικό τους δόγμα κατά την Αντι-μεταρρύθμιση, αλλά αργότερα χρησιμοποιήθηκε και για τους Καθολικούς. Τα πρόσωπα που εφάρμοζαν αυτή την πρακτική ονομάζονταν Νικοδημιστές.
Προέλευση
Κατά μία άποψη ο όρος εισήχθη από τον Ιωάννη Καλβίνο (1509-1564) το 1544 στο έργο του Excuse à messieurs les Nicodemites. Επειδή η γαλλική μοναρχία είχε αυξήσει τη δίωξη της αίρεσης  με το Διάταγμα του Φοντενεμπλό (1540), είχε γίνει όλο και πιο επικίνδυνο για τους Προτεστάντες να ασκούν το δόγμα τους δημοσίως, και έτσι εύρισκαν καταφύγιο στην μίμηση του απόστολου Νικοδήμου. Ο Καλβίνος κατέκρινε το φαινόμενο του Νικοδημισμού και απέρριπτε ότι για τους χριστιανούς μπορεί να υπάρχει διάκριση μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής πίστης.
Κατά τον Ginzburg (1970) ο νικοδημισμός αναπτύχθηκε αρχικά στο Στρασβούργο στα τέλη της δεκαετίας του 1520, οπότε και διατυπώθηκαν θεολογικά επιχειρήματα υπέρ της απόκρυψης της πραγματικής πίστης. Κρίνοντας τον Ginzburg, τον πρώτο σύγχρονο μελετητή που ασχολήθηκε με το θέμα της απόκρυψης, άλλοι υποστηρίζουν ότι το φαινόμενο έχει τις ρίζες του στους αποστολικούς χρόνους. Ήταν στρατηγική του Πέτρου και του Παύλου για τον προσηλυτισμό εβραίων στον Χριστιανισμό. Αποτελεί εκδήλωση μιας μακρόχρονης ευρωπαϊκής παράδοσης αντίστασης και απόκρυψης.
Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, 3:1-2,  εμφανίζεται ο Νικόδημος, Φαρισαίος και μέλος του Συνεδρίου. Αν και εξωτερικά παραμένει ευσεβής Εβραίος, έρχεται στον Ιησού κρυφά τη νύχτα για να διδαχθεί. Αν και τελικά ανακηρύχθηκε άγιος, η διπλή πίστη του ήταν κάπως ύποπτη. Κάποιος από τους Φαρισαίους, που λεγόταν Νικόδημος, άρχοντας των Ιουδαίων, ήρθε στον Ιησού νύχτα και του είπε: «Διδάσκαλε, ξέρουμε πως ο Θεός σε έστειλε να διδάξεις· γιατί κανείς δεν μπορεί να κάνει αυτά τα θαύματα που κάνεις εσύ, αν ο Θεός δεν είναι μαζί του»
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας
Ο Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας (WoT), επίσης γνωστός και ως Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας (GWOT), είναι όρος που αναφερόταν στη διεθνή στρατιωτική εκστρατεία που ξεκίνησε η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Οι στόχοι της εκστρατείας ήταν κατά κύριο λόγο οι εξτρεμιστικές ομάδες που βρίσκονταν σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο, με πιο γνωστές την Αλ Κάιντα, το Ισλαμικό Κράτος και τις διάφορες ομάδες-παρακλάδια τους.
Η ονομασία της στρατιωτικής επιχείρησης χρησιμοποιεί την έννοια του Πολέμου μεταφορικά για να αναφερθεί σε μια ποικιλία ενεργειών που δεν συνιστούν έναν συγκεκριμένο πόλεμο όπως ορίζεται παραδοσιακά. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» στις 16 Σεπτεμβρίου 2001 και στη συνέχεια λίγες ημέρες αργότερα σε επίσημη ομιλία του στο Κογκρέσο. Στην τελευταία ομιλία, ο Πρόεδρος Μπους δήλωσε: «Ο εχθρός μας είναι ένα ριζοσπαστικό δίκτυο τρομοκρατών και κάθε κυβέρνηση που τους υποστηρίζει». Ο όρος επικρίθηκε από τον Richard B. Myers, αρχηγό του Joint Chiefs of Staff, γι΄αυτό και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν πιο αποχρωματισμένοι όροι για τον ορισμό της διεθνούς εκστρατείας υπό τις ΗΠΑ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε στις 23 Μαΐου 2013 ότι ο Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας τελείωσε, λέγοντας ότι ο στρατός και οι υπηρεσίες πληροφοριών δεν θα κάνουν πόλεμο εναντίον μιας τακτικής, αλλά θα επικεντρωθούν σε μια πιο συγκεκριμένη ομάδα δικτύων όπου είναι αποφασισμένη να καταστρέψει τις ΗΠΑ Στις 28 Δεκεμβρίου 2014, η κυβέρνηση Ομπάμα (η οποία προτίμησε να χρησιμοποιήσει τον όρο Επιχείρηση στο εξωτερικό ) ανακοίνωσε το τέλος του μαχητικού ρόλου της αποστολής υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν. ωστόσο, οι ΗΠΑ συνέχισαν να παίζουν σημαντικό ρόλο στον πόλεμο στο Αφγανιστάν και το 2017, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διεύρυνε την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στο Αφγανιστάν. Η άνοδος του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL) οδήγησε στην παγκόσμια επιχείρηση Inherent Resolve και σε μια διεθνή εκστρατεία για την καταστροφή του ISIL.
Σύμφωνα με μια μελέτη του 2021 που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Ινστιτούτου Watson for International and Public Affairs, οι πολλοί πόλεμοι μετά τις 11 Σεπτεμβρίου που συμμετείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας προκάλεσαν τον εκτοπισμό, με συντηρητικο υπολογισμο, 38 εκατομμυρίων ανθρώπων από το Αφγανιστάν,Πακιστάν, Ιράκ,Λιβύη, Συρία, Υεμένη,Σομαλία και τις Φιλιππίνες. 25 εκατομμύρια άνθρωποι επέστρεψαν στα σπίτια τους μετά τον εκτοπισμό τους. Η μελέτη εκτιμά ότι αυτοί οι πόλεμοι προκάλεσαν το θάνατο 897.000 με 929.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 364.000 αμάχων, και κόστισαν 8 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Η κριτική του πολέμου κατά της τρομοκρατίας επικεντρώθηκε στην ηθική, την αποτελεσματικότητα και το κόστος του. Ορισμένοι, συμπεριλαμβανομένου του μετέπειτα προέδρου Μπαράκ Ομπάμα,  αντιτάχθηκαν στην ίδια τη φράση ως εσφαλμένη ονομασία. Η έννοια του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» έχει αποδειχθεί αμφιλεγόμενη, με τους επικριτές να κατηγορούν ότι έχει εκμεταλλευτεί οι συμμετέχουσες κυβερνήσεις για την επίτευξη μακροχρόνιων πολιτικών/στρατιωτικών στόχων, πως τη μείωσης των πολιτικών ελευθεριών, και τη μείωση των ανθρώπων δικαιώματα. Οι επικριτές υποστηρίζουν επίσης ότι ο όρος "πόλεμος" δεν είναι κατάλληλος σε αυτό το πλαίσιο (όπως ο όρος " πόλεμος κατά των ναρκωτικών "), καθώς η τρομοκρατία δεν είναι ένας αναγνωρίσιμος εχθρός και είναι απίθανο να σταματήσει η διεθνής τρομοκρατία με στρατιωτικά μέσα.
Ετυμολογία
Η φράση  πόλεμος κατά της τρομοκρατίας  έχει χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί συγκεκριμένα στη συνεχιζόμενη στρατιωτική εκστρατεία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και των συμμάχων τους ενάντια σε οργανώσεις και καθεστώτα που έχουν χαρακτηριστεί ως τρομοκράτες και αποκλείει άλλες ανεξάρτητες αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις και εκστρατείες όπως αυτές από τη Ρωσία και την Ινδία. Η σύγκρουση έχει επίσης αναφερθεί με άλλα ονόματα εκτός από τον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας. Είναι επίσης γνωστό ως:
Χρήση της φράσης και της ανάπτυξής της
Η φράση "πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία" υπήρχε στη λαϊκή κουλτούρα της Βόρειας Αμερικής και στην πολιτική γλώσσα των ΗΠΑ πριν από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Αλλά μόνο μέχρι τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου όπου εμφανίστηκε ως φράση παγκοσμίως αναγνωρίσιμη και μέρος του καθημερινού λεξικού. Ο Τομ Μπρόκαου, μόλις είδε την κατάρρευση ενός από τους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, δήλωσε «Οι τρομοκράτες κήρυξαν πόλεμο στην Αμερική». Στις 16 Σεπτεμβρίου 2001, στο Κάμπιντ Ντέιβιντ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους χρησιμοποίησε τη φράση  πόλεμος κατά της τρομοκρατίας  σε ένα δήθεν σχόλιο όταν απάντησε σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τον αντίκτυπο των ελευθεριών όπου δόθηκαν στις αρχές επιβολής του νόμου και στις αμερικανικές υπηρεσίες παρακολούθησης για τις αμερικανικές πολιτικές ελευθερίες : "Αυτό είναι ένα νέο είδος - ένα νέο είδος κακού. Και καταλαβαίνουμε. Και ο αμερικανικός λαός έχει αρχίσει να καταλαβαίνει. Οτι αυτός ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας θα διαρκέσει λίγο. Και ο αμερικανικός λαός πρέπει να κάνει υπομονή. Θα κάνω υπομονή. » Στις 20 Σεπτεμβρίου 2001, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής ομιλίας του σε κοινή σύνοδο του Κογκρέσου, ο Τζορτζ Μπους είπε: « Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας ξεκινά με την Αλ Κάιντα, αλλά δεν τελειώνει εκεί. Δεν θα τελειώσει μέχρι να βρεθεί, σταματήσει και να ηττηθεί κάθε τρομοκρατική ομάδα παγκόσμιας εμβέλειας. »
Τόσο ο όρος όσο και οι πολιτικές που υποδηλώνει αποτέλεσαν πηγή συνεχούς διαμάχης, καθώς οι επικριτές όπου υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει τον μονομερή προληπτικό πόλεμο και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων άλλα και παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Ο πολιτικός θεωρητικός Ρίτσαρντ Τζάκσον υποστήριξε ότι « «ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» είναι ταυτόχρονα ένα σύνολο πρακτικών - πολέμων, κρυφών επιχειρήσεων, οργανισμών και θεσμών - και μια συνοδευτική σειρά υποθέσεων, πεποιθήσεων, δικαιολογιών και αφηγήσεων - είναι μια ολόκληρη γλώσσα ή λόγος ». Ο Τζάκσον παραθέτει μεταξύ πολλών παραδειγμάτων μια δήλωση του Τζον Άσκροφτ ότι "οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου τράβηξαν μια φωτεινή γραμμή οριοθέτησης μεταξύ πολιτών και των αγρίων". Αξιωματούχοι της διοίκησης περιέγραψαν επίσης τους «τρομοκράτες» ως μισητούς, προδότες, βάρβαρους, τρελούς, στρεβλούς, διεστραμμένους, χωρίς πίστη, παρασιτικούς, απάνθρωπους και συνηθέστερα, κακούς. Αντίθετα, οι Αμερικανοί χαρακτηρίστηκαν γενναίοι, γεμάτοι αγάπη, γενναιόδωροι, ισχυροί, επινοητικοί, ηρωικοί και με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Εγκατάλειψη της φράσης από την κυβέρνηση των ΗΠΑ
Τον Απρίλιο του 2007, η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε δημοσίως ότι " εγκαταλείπει τη χρήση της φράσης "πόλεμος κατά της τρομοκρατίας", καθώς τη βρήκε λιγότερο χρήσιμη. Αυτό το εξήγησε πιο πρόσφατα από τη λαίδη Ελίζα Μάνινγχαμ-Μπάλερ. Στη διάλεξή της στο Reith το 2011, η πρώην επικεφαλής της MI5 είπε ότι οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν «έγκλημα και όχι πράξη πολέμου. Έτσι, ποτέ δεν ένιωσα χρήσιμο να αναφερθώ σε έναν πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. » μικρογραφία|Επιστολή του Μπαράκ Ομπάμα που αναφέρει την ιδιοποίηση κονδυλίων του Κογκρέσου για "Επιχειρήσεις στο εξωτερικό/Παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας" Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα σπάνια χρησιμοποίησε τον όρο, αλλά στην εναρκτήρια ομιλία του στις 20 Ιανουαρίου 2009, δήλωσε: «Το έθνος μας βρίσκεται σε πόλεμο, ενάντια σε ένα εκτεταμένο δίκτυο βίας και μίσους». Τον Μάρτιο του 2009 το Υπουργείο Άμυνας άλλαξε επίσημα το όνομα των επιχειρήσεων από «Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» σε «Επιχείρηση Έκτακτης Ανάγκης στο Εξωτερικό» (OCO). Τον Μάρτιο του 2009, η κυβέρνηση Ομπάμα ζήτησε από τα μέλη του προσωπικού του Πενταγώνου να αποφύγουν τη χρήση του όρου και αντ 'αυτού να χρησιμοποιήσουν την "Επιχείρηση Έκτακτης Ανάγκης στο εξωτερικό". Βασικοί στόχοι της κυβέρνησης Μπους "πόλεμος κατά της τρομοκρατίας", όπως η στόχευση της Αλ Κάιντα και η δημιουργία διεθνών αντιτρομοκρατικών συμμαχιών να παραμένουν σε ισχύ.
Τον Μάιο του 2010, η κυβέρνηση Ομπάμα δημοσίευσε μια έκθεση που περιγράφει τη στρατηγική της για την εθνική ασφάλεια. Το έγγραφο σταμάτησε τη φράση της εποχής Μπους "παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας" και αναφορά στον "ισλαμικό εξτρεμισμό" και ανέφερε: "Δεν πρόκειται για έναν παγκόσμιο πόλεμο ενάντια σε μια τακτική τρομοκρατία ή μια θρησκεία-το Ισλάμ. Είμαστε σε πόλεμο με ένα συγκεκριμένο δίκτυο, της Αλ Κάιντα και τους τρομοκράτες που την υποστηρίζουν, η προσπάθειες επίθεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, τους συμμάχους μας και τους εταίρους μας »
Τον Δεκέμβριο του 2012, ο Τζον Τζόνσον, ο Γενικός Σύμβουλος του Τμήματος Άμυνας, μιλώντας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, δήλωσε ότι ο πόλεμος εναντίον της Αλ Κάιντα θα τελειώσει όταν η τρομοκρατική ομάδα αποδυναμωθεί, έτσι ώστε να μην είναι πλέον ικανή για «στρατηγικές επιθέσεις» και είχε «καταστραφεί αποτελεσματικά». Σε εκείνο το σημείο, ο πόλεμος δεν θα ήταν πλέον ένοπλη σύγκρουση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, και ο στρατιωτικός αγώνας θα μπορούσε να αντικατασταθεί από την επιβολής του νόμου.
Τον Μάιο του 2013, δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο Μπαράκ Ομπάμα εκφώνησε μια ομιλία που χρησιμοποίησε τον όρο "παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας" (όπως μεταγράφηκε επίσημα από τον Λευκό Οίκο): «Τώρα, μην κάνετε λάθος, οι τρομοκράτες ακόμα απειλούν το έθνος μας.Στο Αφγανιστάν, θα ολοκληρώσουμε τη μετάβασή μας στην ευθύνη του Αφγανιστάν για την ασφάλεια αυτής της χώρας.Πέρα από το Αφγανιστάν, πρέπει να ορίσουμε την προσπάθειά μας όχι ως έναν απεριόριστο «παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», αλλά ως μια σειρά επίμονων, στοχευμένων προσπαθειών για την εξάρθρωση συγκεκριμένων δικτύων βίαιων εξτρεμιστών που απειλούν την Αμερική. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό θα περιλαμβάνει συνεργασίες με άλλες χώρες ». Παρ 'όλα αυτά, στην ίδια ομιλία, σε μια προσπάθεια να τονίσει τη νομιμότητα των στρατιωτικών ενεργειών που ανέλαβαν οι ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι το Κογκρέσο είχε επιτρέψει τη χρήση βίας, και συνέχισε λέγοντας: "Σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο και το διεθνές δίκαιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται σε πόλεμο με την Αλ Κάιντα, τους Ταλιμπάν και τις συναφείς δυνάμεις τους. Είμαστε σε πόλεμο με μια οργάνωση που αυτή τη στιγμή θα σκότωνε όσους περισσότερους Αμερικανούς θα μπορούσαν αν δεν τους σταματήσουμε πρώτη. Αυτός είναι λοιπόν ένας δίκαιος πόλεμος-ένας πόλεμος που διεξάγεται αναλογικά, σε έσχατη λύση και για αυτοάμυνα ».
Παρ 'όλα αυτά, η χρήση της φράσης "Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας" επιμένει στην Πολιτική των ΗΠΑ. Το 2017, για παράδειγμα, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς χαρακτήρισε τον βομβαρδισμό του στρατώνα της Βηρυτού του το 1983 «το πρώτο βήμα σε έναν πόλεμο που έχουμε διεξάγει έκτοτε - τον παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».
Πρόδρομος των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου
Τον Μάιο του 1996, η ομάδα Παγκόσμιο Ισλαμικό Μέτωπο για την Τζιχάντ κήρυξε ιερό αγώνα κατά των Εβραίων και των Σταυροφόρων (WIFJAJC), που χρηματοδοτήθηκε από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν (και αργότερα αναμορφώθηκε ως Αλ Κάιντα), ξεκίνησε να σχηματίζει μια μεγάλη βάση επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν, όπου το ισλαμιστικό εξτρεμιστικό καθεστώς των Ταλιμπάν είχαν καταλάβει την εξουσία νωρίτερα το έτος. Τον Αύγουστο του 1996, ο Μπιν Λάντεν κήρυξε τζιχάντ κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Τον Φεβρουάριο του 1998, ο Οσάμα Μπιν Λάντεν υπέγραψε ένα φατβά, ως επικεφαλής της Αλ Κάιντα, κηρύσσοντας πόλεμο στη Δύση και το Ισραήλ. τον Μάιο η Αλ Κάιντα κυκλοφόρησε ένα βίντεο που κηρύσσει τον πόλεμο στις ΗΠΑ και τη Δύση.
Στις 7 Αυγούστου 1998, η Αλ Κάιντα χτύπησε τις πρεσβείες των ΗΠΑ στην Κένυα και την Τανζανία, σκοτώνοντας 224 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων 12 Αμερικανούς. Σε αντίποινα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον ξεκίνησε την επιχείρηση «Άπειρη προσέγγιση», μια εκστρατεία βομβαρδισμών στο Σουδάν και το Αφγανιστάν εναντίον στόχων που οι ΗΠΑ ισχυρίζονταν ότι σχετίζονται με το WIFJAJC αν και άλλοι έχουν αμφισβητήσει εάν ένα φαρμακευτικό εργοστάσιο στο Σουδάν χρησιμοποιούταν έως εγκαταστάσεις χημικές πολέμου.Παρήγαγε πολλά ανθελονοσιακά φάρμακα και περίπου το 50% των φαρμακευτικών αναγκών του Σουδάν. Οι επιθέσεις δεν κατάφεραν να σκοτώσουν οποιονδήποτε ηγέτη του WIFJAJC ή των Ταλιμπάν.
Ακολούθησαν τα η επίθεσης της χιλιετίας 2000, τα οποία περιελάμβαναν απόπειρα βομβιστικής επίθεσης στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες. Στις 12 Οκτωβρίου 2000, ο βομβαρδισμός USS Cole σημειώθηκε κοντά στο λιμάνι της Υεμένης και σκοτώθηκαν 17 ναυτικοί του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου
Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, δεκαεννέα (19) άνδρες έκαναν αεροπειρατεία σε τέσσερα αεροσκάφη, όλα με προορισμό την Καλιφόρνια. Μόλις οι αεροπειρατές ανέλαβαν τον έλεγχο των αεροπλάνων, είπαν στους επιβάτες ότι είχαν μια βόμβα στο αεροσκάφος και θα σώσουν τη ζωή των επιβατών και του πληρώματος μόλις ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους - κανένας επιβάτης και πλήρωμα δεν υποψιάστηκαν πραγματικά ότι θα χρησιμοποιούσαν τα αεροπλάνα ως όπλα αυτοκτονίας αφού δεν είχε ξαναγίνει στην ιστορία, και πολλές προηγούμενες απόπειρες αεροπειρατείας είχαν επιλυθεί με τους επιβάτες και το πλήρωμα να διαφεύγουν αβλαβείς αφού υπάκουσαν στους αεροπειρατές. Οι αεροπειρατές-μέλη του τρομοκρατικού πυρήνα του Αμβούργου -έριξαν επίτηδες τα δύο αεροσκάφη στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη. Και τα δύο κτίρια κατέρρευσαν μέσα σε δύο ώρες από τη φωτιά που προκλήθηκε από τη σύγκρουση, καταστρέφοντας τα κοντινά κτίρια και έκαναν ζημιές σε άλλα. Οι αεροπειρατές έπεσαν με το τρίτο αεροσκάφος στο Πεντάγωνο στην κομητεία Άρλινγκτον της Βιρτζίνια, λίγο έξω από την Ουάσινγκτον, DC. Το τέταρτο αεροσκάφος συνετρίβη σε πεδιάδα κοντά στο Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια, αφού μερικοί από τους επιβάτες και το πλήρωμά του επιχείρησαν να ανακτήσουν τον έλεγχο του αεροσκάφους, που οι αεροπειρατές είχαν ανακατευθύνει προς την Ουάσινγκτον, για να στοχεύσουν τον Λευκό Οίκο ή το Καπιτώλιο των ΗΠΑ. Καμία από τις πτήσεις δεν είχε επιζώντες. Συνολικά 2.977 θύματα και οι 19 αεροπειρατές χάθηκαν στις επιθέσεις. Οι δεκαπέντε από τους δεκαεννέα ήταν πολίτες της Σαουδικής Αραβίας και οι άλλοι από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (2), την Αίγυπτο και τον Λίβανο.
Στις 13 Σεπτεμβρίου, για πρώτη φορά τότε, το ΝΑΤΟ επικαλέστηκε το άρθρο 5 της Βόρειας Ατλαντικής Συνθήκης, το οποίο δεσμεύει κάθε κράτος μέλος να θεωρεί μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός κράτους μέλους ως ένοπλη επίθεση εναντίον όλων τους. Η επίκληση του άρθρου 5 οδήγησε στην επιχείρηση Eagle Assist και στην επιχείρηση Active Endeavor. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2001, ο Πρόεδρος Μπους υπέγραψε την Άδεια Χρήσης Στρατιωτικής Δύναμης κατά των Τρομοκρατών που εγκρίθηκε από το Κογκρέσο λίγες ημέρες πριν, η εξουσιοδότηση είναι ακόμα ενεργή και χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει πολυάριθμες στρατιωτικές ενέργειες.
Στόχους των ΗΠΑ
μικρογραφία|247x247εσ|{{legend|#89e885|[[NATO}}{{legend|#85c3e8|Αντιτρομοκρατική Πρωτοβουλία για τη Σαχάρα}}{{legend|#ea7070|Σημαντικές Στρατιωτικές Επιχειρήσεις • (Αφγανιστάν • Πακιστάν • Ιράκ • Σομαλία • Υεμένη)}}{{legend|#bee885|Άλλοι σύμμαχοι που εμπλέκονται σε μεγάλες επιχειρήσεις}}
Σημαντικές τρομοκρατικές επιθέσεις από την Αλ Κάιντα και συνδεδεμένες ομάδες:
1. Βομβιστικές επιθέσεις στην πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών του 1998
• 2. Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου
• 3. Βομβαρδισμοί στο Μπαλί 2002
• 4. Βομβαρδισμοί Μαδρίτης 2004 •
5. Βομβαρδισμοί Λονδίνου 2005
Η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους καθόρισε τους ακόλουθους στόχους στο Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας:
Επιχείρηση Διαρκής Ελευθερία
μικρογραφία| Το Παράσημο όπου απονέμεται σε μονάδες που έχουν συμμετάσχει στην [[Μετάλλιο αποστολής Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας|επιχείρηση Enduring Freedom]] Η επιχείρηση Enduring Freedom είναι η επίσημη ονομασία που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση Μπους για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, μαζί με τρεις μικρότερες στρατιωτικές δράσεις, κάτω από την ομπρέλα του παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Αυτές οι παγκόσμιες επιχειρήσεις έχουν σκοπό να αναζητήσουν και να σκοτώσουν τυχόν μαχητές ή συνεργάτες της Αλ Κάιντα.
Αφγανιστάν
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2001, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Τζορτζ Μπους υπέβαλε τελεσίγραφο στην κυβέρνηση των Ταλιμπάν του Αφγανιστάν (Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν), να παραδώσει τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και τους ηγέτες της Αλ Κάιντα που δρούσαν στη χώρα. Οι Ταλιμπάν ζήτησαν αποδεικτικά στοιχεία για τη σχέση του Μπιν Λάντεν με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και, εάν αυτά τα στοιχεία δικαιολογούσαν δίκη, προσφέρθηκαν να διεκπεραιώσουν μια τέτοια δίκη σε Ισλαμικό Δικαστήριο υπό τη Σαρία. αριστερά|μικρογραφία| Στρατιώτης του αμερικανικού στρατού της 10ης μεραρχίας βουνού στην [[Νουρεστάν (περιοχή)|επαρχία Νουριστάν, Ιούνιος 2007]] μικρογραφία| Ένας Αμερικανός στρατιώτης στην [[Χοστ (περιοχή)|επαρχία Χοστ του Αφγανιστάν]] Στη συνέχεια, τον Οκτώβριο του 2001, οι αμερικανικές δυνάμεις (με το Ηνωμένο Βασίλειο και τους συμμάχους του συνασπισμού) εισέβαλαν στο Αφγανιστάν για να εκδιώξουν το καθεστώς των Ταλιμπάν. Στις 7 Οκτωβρίου 2001, η επίσημη εισβολή ξεκίνησε με τις βρετανικές και τις αμερικανικές δυνάμεις να πραγματοποιούν αεροπορικές επιδρομές επί εχθρικών στόχων. Η Καμπούλ, η πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, έπεσε στα μέσα Νοεμβρίου. Τα υπολείμματα της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν ξέφυγαν στα κακοτράχαλα βουνά του ανατολικού Αφγανιστάν, κυρίως στην Τορά Μπόρα. Τον Δεκέμβριο, οι δυνάμεις του συνασπισμού (οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ ) πολέμησαν εντός αυτής της περιοχής. Πιστεύεται ότι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν διέφυγε στο Πακιστάν κατά τη διάρκεια της μάχης.
Τον Μάρτιο του 2002, οι ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ και άλλες χώρες εκτός του ΝΑΤΟ ξεκίνησαν την επιχείρηση Anaconda με στόχο την καταστροφή τυχόν εναπομείναντων δυνάμεων της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν στην κοιλάδα Shah-i-Kot και τα βουνά Arma του Αφγανιστάν. Οι Ταλιμπάν υπέστησαν μεγάλες απώλειες και εκκένωσαν την περιοχή.
Οι Ταλιμπάν ανασυντάχθηκαν στο δυτικό Πακιστάν και άρχισαν να εξαπολύουν επίθεση αντάρτικου τύπου εναντίον των δυνάμεων του Συνασπισμού στα τέλη του 2002. Σε όλο το νότιο και ανατολικό Αφγανιστάν, ξέσπασαν επιθέσεις μεταξύ των αυξανόμενων Ταλιμπάν και των δυνάμεων του συνασπισμού. Οι δυνάμεις του συνασπισμού απάντησαν με μια σειρά στρατιωτικών επιθέσεων και αύξηση των στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Τον Φεβρουάριο του 2010, οι δυνάμεις του συνασπισμού ξεκίνησαν την επιχείρηση Moshtarak στο νότιο Αφγανιστάν μαζί με άλλες στρατιωτικές επιθέσεις με την ελπίδα ότι θα καταστρέψουν την εξέγερση των Ταλιμπάν μια για πάντα. Ειρηνευτικές συνομιλίες διεξάγονταν επίσης μεταξύ των μαχητών που συνδέονται με τους Ταλιμπάν και των δυνάμεων του συνασπισμού.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, το Αφγανιστάν και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν μια συμφωνία ασφαλείας, η οποία επιτρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες και τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ να παραμείνουν στο Αφγανιστάν τουλάχιστον έως το 2024. Ωστόσο, στις 29 Φεβρουαρίου 2020, οι Ηνωμένες Πολιτείες με τους Ταλιμπάν υπέγραψαν μια υπό όρους ειρηνευτική συμφωνία στη Ντόχα, τη Συμφωνία της Ντόχας, η οποία απαιτούσε από τα αμερικανικά στρατεύματα να αποχωρήσουν από το Αφγανιστάν εντός 14 μηνών, εφόσον οι Ταλιμπάν συνεργάζονταν με τους όρους της συμφωνίας να μην «επιτρέψουν κανένα από τα μέλη, άτομα ή ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Αλ Κάιντα, για να χρησιμοποιήσουν το έδαφος του Αφγανιστάν για να απειλήσουν την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους ». Η αφγανική κυβέρνηση δεν ήταν μέρος της συμφωνίας και απέρριψε τους όρους της σχετικά με την απελευθέρωση κρατουμένων. Αφού ο Τζο Μπάιντεν έγινε πρόεδρος, μετέφερε την ημερομηνία αποχώρησης -στόχο στις 31 Αυγούστου 2021. Η απόσυρση συνέπεσε με την επίθεση των Ταλιμπάν το 2021, όπου οι Ταλιμπάν νίκησαν τις Αφγανικές Ένοπλες Δυνάμεις με αποκορύφωμα την πτώση της Καμπούλ στις 15 Αυγούστου 2021. Την ίδια μέρα, ο πρόεδρος του Αφγανιστάν Ασράφ Γκανί κατέφυγε στο Τατζικιστάν και οι Ταλιμπάν κήρυξαν τη νίκη και τον πόλεμο τελειωμένο. Ο αμερικανικός στρατός ανέλαβε τον έλεγχο του αεροδρομίου της Καμπούλ στο πλαίσιο της επιχείρησης «Σύμμαχοι καταφύγιο» για την εκκένωση πολιτών και ορισμένων Αφγανών. Στις 19 Αυγούστου 2021, οι Ταλιμπάν επαναανακήρυξαν το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν.
Αφγανιστάν
Διεθνής Δύναμη Βοήθειας για την Ασφάλεια
μικρογραφία|222x222εσ| [[Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών|Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ με τον Πρόεδρο των Αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Στρατηγό Ρίτσαρντ Μ. Μάιερς και μαζί τους στρατιωτικοί εκπρόσωποι από 29 χώρες του παγκόσμιου συνασπισμού για τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, στο Πεντάγωνο, 11 Μαρτίου 2002.]] μικρογραφία|Χάρτης των χωρών που συνεισφέρουν στρατεύματα στην ISAF από τις 5 Μαρτίου 2010. Σημαντικοί συντελεστές (πάνω από 1000 στρατιώτες) σε σκούρο πράσινο, άλλοι συντελεστές σε ανοιχτό πράσινο και πρώην συνεργάτες σε ματζέντα. Η Διεθνής Δύναμη Υποστήριξης Ασφάλειας (ISAF) υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 για να βοηθήσει την Αφγανική Μεταβατική Διοίκηση και την πρώτη εκλεγμένη κυβέρνηση μετά τους Ταλιμπάν. Με μια νέα εξέγερση των Ταλιμπάν, ανακοινώθηκε το 2006 ότι η ISAF θα αντικαταστήσει τα αμερικανικά στρατεύματα στην επαρχία στο πλαίσιο της επιχείρησης Enduring Freedom.
Η Βρετανική 16η Ταξιαρχία Αεροπορικής Επίθεσης (αργότερα ενισχύθηκε από τους Βασιλικούς Πεζοναύτες ) αποτέλεσε τον πυρήνα της δύναμης στο νότιο Αφγανιστάν, μαζί με στρατεύματα και ελικόπτερα από την Αυστραλία, τον Καναδά και την Ολλανδία. Η αρχική δύναμη αποτελείτο από περίπου 3.300 Βρετανούς, 2.000 Καναδούς, 1.400 από τις Κάτω Χώρες και 240 από την Αυστραλία, μαζί με ειδικές δυνάμεις από τη Δανία και την Εσθονία και μικρές δυνάμεις από άλλα έθνη. Η μηνιαία προμήθεια εμπορευματοκιβωτίων φορτίου μέσω πακιστανικής διαδρομής προς την ISAF στο Αφγανιστάν είναι πάνω από 4.000 και κοστίζει περίπου 12 billion ρουπίες Πακιστάν.
Φιλιππίνες
Τον Ιανουάριο του 2002, η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών, Ειρηνικός, αναπτύχθηκε στις Φιλιππίνες για να συμβουλεύσει και να βοηθήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις των Φιλιππίνων στην καταπολέμηση των Φιλιππινέζων ισλαμιστικών ομάδων. Οι επιχειρήσεις επικεντρώθηκαν κυρίως στην απομάκρυνση της ομάδας Abu Sayyaf και του Jemaah Islamiyah (JI) από το προπύργιο τους στο νησί Basilan. Το δεύτερο μέρος της επιχείρησης πραγματοποιήθηκε ως ένα ανθρωπιστικό πρόγραμμα που ονομάζεται "Επιχείρηση Χαμόγελα". Ο στόχος του προγράμματος ήταν να παράσχει ιατρική φροντίδα και υπηρεσίες στην περιοχή του Μπασιλάν στο πλαίσιο ενός προγράμματος "Καρδιές και μυαλά".
Joint Special Operations Task Force-Οι Φιλιππίνες διαλύθηκαν τον Ιούνιο του 2014, τερματίζοντας μια επιτυχημένη 12ετή αποστολή. Αφού το JSOTF-P είχε διαλυθεί, τον Νοέμβριο του 2014, οι αμερικανικές δυνάμεις συνέχισαν να επιχειρούν στις Φιλιππίνες με το όνομα "PACOM Augmentation Team", μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 2015. Την 1η Σεπτεμβρίου 2017, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Jim Mattis όρισε την επιχείρηση Pacific Eagle-Philippines (OPE-P) ως επιχείρηση έκτακτης ανάγκης για την υποστήριξη της κυβέρνησης των Φιλιππίνων και του στρατού στις προσπάθειές τους να απομονώσουν, να υποβαθμίσουν και να νικήσουν τις θυγατρικές του ISIS (συλλογικά αναφέρεται ως ISIS-Φιλιππίνες ή ISIS-P) και άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις στις Φιλιππίνες. Μέχρι το 2018, οι αμερικανικές επιχειρήσεις εντός των Φιλιππίνων κατά τρομοκρατικών ομάδων συμμετείχαν έως και 300 συμβούλους.
Trans-Sahara (Βόρεια Αφρική)
Operation Enduring Freedom-Trans Sahara (OEF-TS), τώρα Operation Juniper Shield, είναι το όνομα της στρατιωτικής επιχείρησης που διεξάγεται από τις ΗΠΑ και τα κράτη-εταίρους στην περιοχή της Σαχάρα/Σαχέλ της Αφρικής, που αποτελείται από αντιτρομοκρατικές προσπάθειες και αστυνόμευση ενόπλων για τη διακίνηση ναρκωτικών σε όλη την κεντρική Αφρική.
Κέρας της Αφρικής και της Ερυθράς Θάλασσας
Η επιχείρηση Enduring Freedom - Horn of Africa είναι μια επέκταση της επιχείρησης Enduring Freedom. Σε αντίθεση με άλλες επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στην επιχείρηση Enduring Freedom, το OEF-HOA δεν έχει συγκεκριμένο οργανισμό ως στόχο. Το OEF-HOA επικεντρώνει τις προσπάθειές του να διαταράξει και να εντοπίσει της μαχητικές δραστηριότητες στην περιοχή και να συνεργαστεί με πρόθυμες κυβερνήσεις για να αποτρέψει την επανεμφάνιση μαχητικών κυττάρων και δραστηριοτήτων.
Τον Οκτώβριο του 2002, δημιουργήθηκε η Συνδυασμένη Κοινή Ομάδα Εργασίας-Κέρας της Αφρικής (CJTF-HOA) στο Τζιμπουτί στο Camp Lemonnier. Περιέχει περίπου 2.000 προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών και ειδικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ (SOF) και των δυνάμεων του συνασπισμού, Combined Task Force 150 (CTF-150).
Η Task Force 150 αποτελείται από πλοία από μια ομάδα χωρών που μετατοπίζονται, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, του Καναδά, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, των Κάτω Χωρών, του Πακιστάν, της Νέας Ζηλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πρωταρχικός στόχος των δυνάμεων του συνασπισμού είναι να παρακολουθούν, να επιθεωρούν, να επιβιβάζονται και να σταματούν τις ύποπτες αποστολές όπου εισέρχονται στην περιοχή του Κέρατος της Αφρικής και να επηρεάζουν την επιχείρηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την ελευθερία του Ιράκ.
Στην επιχείρηση περιλαμβάνεται η εκπαίδευση επιλεγμένων ενόπλων δυνάμεων των χωρών του Τζιμπουτί, της Κένυας και της Αιθιοπίας στην αντιτρομοκρατική και αντιστασιακή τακτική. Οι ανθρωπιστικές προσπάθειες που διεξάγονται από το CJTF-HOA περιλαμβάνουν την ανοικοδόμηση σχολείων και ιατρικών κλινικών και την παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε εκείνες τις χώρες των οποίων οι δυνάμεις εκπαιδεύονται.
Το πρόγραμμα επεκτείνεται στο πλαίσιο της Αντιτρομοκρατικής Πρωτοβουλίας για τη δυτική Σαχάρα, καθώς το προσωπικό του CJTF βοηθά επίσης στην εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων του Τσαντ, του Νίγηρα, της Μαυριτανίας και του Μάλι. Ωστόσο, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δεν περιλαμβάνει το Σουδάν, όπου πάνω από 400.000 έχασαν τη ζωή τους σε έναν συνεχιζόμενο εμφύλιο πόλεμο.
Την 1η Ιουλίου 2006, ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που υποτίθεται ότι γράφτηκε από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν προέτρεψε τους Σομαλούς να δημιουργήσουν ένα ισλαμικό κράτος στη χώρα και προειδοποίησε τις δυτικές κυβερνήσεις ότι το δίκτυο της Αλ Κάιντα θα πολεμήσει εναντίον τους εάν επέμβουν εκεί.
Ο πρωθυπουργός της Σομαλίας ισχυρίστηκε ότι τρεις «ύποπτοι για τρομοκρατία» από τις βομβιστικές επιθέσεις της πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών το 1998 προστατεύονται στο Κισμάγιο. Στις 30 Δεκεμβρίου 2006, ο αναπληρωτής ηγέτης της Αλ Κάιντα, Ayman al-Zawahiri, κάλεσε τους μουσουλμάνους σε όλο τον κόσμο να πολεμήσουν εναντίον της Αιθιοπίας και της TFG στη Σομαλία.
Στις 8 Ιανουαρίου 2007, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τη Μάχη της Ρας Καμπόνι βομβαρδίζοντας το Ρας Καμπόνι χρησιμοποιώντας πυροβόλα από το AC-130.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2009, οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ σκότωσαν δύο άνδρες και τραυμάτισαν και συνέλαβαν άλλους δύο κοντά στο σομαλικό χωριό Baarawe. Αυτόπτες μάρτυρες ισχυρίζονται ότι ελικόπτερα που χρησιμοποιήθηκαν για την επιχείρηση προήλθαν από πολεμικά πλοία με γαλλική σημαία, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό να επιβεβαιωθεί. Μια οργάνωση που συνδέεται με την Αλ Κάιντα με έδρα τη Σομαλία, η Αλ Σαμπάμπ, επιβεβαίωσε τον θάνατο του «σεΐχη διοικητή» Σάλεχ Αλί Σάλεχ Ναμπάν μαζί με έναν απροσδιόριστο αριθμό αγωνιστών. Ο Ναμπάν, ένας Κενυάτης, αναζητούνταν σε σχέση με τις επιθέσεις στη Μομπάσα του 2002.
Πόλεμος στο Ιράκ
μικρογραφία|Ένα βρετανικό αεροσκάφος C-130J Hercules ξεκινά αντίμετρα φωτοβολίδων πριν γίνει το πρώτο αεροσκάφος του συνασπισμού που προσγειώνεται στον πρόσφατα επαναλειτουργικό στρατιωτικό διάδρομο στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Βαγδάτης Ο πόλεμος στο Ιράκ ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2003 με μια αεροπορική εκστρατεία, η οποία ακολούθησε αμέσως από μια επίθεση εδάφους υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Μπους επικαλέστηκε το ψήφισμα 1441 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο προειδοποιούσε για "σοβαρές συνέπειες" για παραβιάσεις, όπως το Ιράκ που διαθέτει όπλα μαζικής καταστροφής. Η κυβέρνηση Μπους δήλωσε επίσης ότι ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν μέρος του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, ένας ισχυρισμός που αμφισβητήθηκε αργότερα και αμφισβητήθηκε. Το Ιράκ είχε καταχωρηθεί ως κράτος χορηγός της τρομοκρατίας από τις ΗΠΑ από το 1990, όταν ο Σαντάμ Χουσεΐν εισέβαλε στο Κουβέιτ.
Η πρώτη επίθεση εδάφους έγινε στη μάχη του Umm Qasr στις 21 Μαρτίου 2003, όταν μια συνδυασμένη δύναμη βρετανικών, αμερικανικών και πολωνικών δυνάμεων ανέλαβε τον έλεγχο της λιμενικής πόλης Umm Qasr. Η Βαγδάτη, η πρωτεύουσα του Ιράκ, έπεσε στα χέρια των αμερικανικών στρατευμάτων τον Απρίλιο του 2003 και η κυβέρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν διαλύθηκε γρήγορα. Την 1η Μαΐου 2003, ο Μπους ανακοίνωσε ότι οι μεγάλες μάχιμες επιχειρήσεις στο Ιράκ είχαν λήξει. Ωστόσο, προέκυψε εξέγερση εναντίον του συνασπισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και της πρόσφατα αναπτυσσόμενης ιρακινής στρατιωτικής και μετα-Σαντάμ κυβέρνησης. Η εξέγερση, η οποία περιελάμβανε ομάδες που συνδέονταν με την Αλ Κάιντα, οδήγησε σε πολύ περισσότερα θύματα του συνασπισμού από την εισβολή. Άλλα στοιχεία της εξέγερσης καθοδηγήθηκαν από τα φυγά μέλη του καθεστώτος Μπάαθ του Προέδρου Χουσεΐν, το οποίο περιελάμβανε Ιρακινούς εθνικιστές και παναραβιστές. Πολλοί ηγέτες ανταρτών ήταν Ισλαμιστές και ισχυρίστηκαν ότι πολεμούσαν έναν θρησκευτικό πόλεμο για να αποκαταστήσουν το Ισλαμικό Χαλιφάτο των περασμένων αιώνων. Ο Σαντάμ Χουσεΐν συνελήφθη από τις αμερικανικές δυνάμεις τον Δεκέμβριο του 2003 και εκτελέστηκε το 2006.
Το 2004, οι αντάρτικες δυνάμεις ενισχύθηκαν. Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν επιθέσεις σε προπύργια ανταρτών σε πόλεις όπως η Νατζάφ και η Φαλούτζα.
Τον Ιανουάριο του 2007, ο Πρόεδρος Μπους παρουσίασε μια νέα στρατηγική για την Επιχείρηση Ιρακινή Ελευθερία βασισμένη στις θεωρίες και τις τακτικές της επανάστασης που αναπτύχθηκαν από τον στρατηγό Ντέιβιντ Πετρέους. Η αύξηση των στρατευμάτων του Ιρακινού Πολέμου του 2007 ήταν μέρος αυτού του «νέου δρόμου προς τα εμπρός», που μαζί με την υποστήριξη των ΗΠΑ από σουνιτικές ομάδες που είχε προηγουμένως επιδιώξει να νικήσει, αποδόθηκε με μια ευρέως αναγνωρισμένη δραματική μείωση της βίας έως και 80%.
Ο πόλεμος εισήλθε σε νέα φάση την 1η Σεπτεμβρίου 2010, με το επίσημο τέλος των αμερικανικών πολεμικών επιχειρήσεων. Όπου ο Πρόεδρος Ομπάμα διέταξε την απόσυρση των περισσότερων στρατευμάτων το 2011, αλλά άρχισε την ανακατανομή δυνάμεων το 2014 για την καταπολέμηση του ISIS. Από τον Ιούλιο του 2021, υπήρχαν περίπου 2.500 αμερικανικά στρατεύματα στο Ιράκ, τα οποία συνεχίζουν να βοηθούν στην αποστολή για την καταπολέμηση των υπολειμμάτων του ISIS.
Πακιστάν
Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ο πρώην πρόεδρος του Πακιστάν Πέρβες Μουσάραφ τάχθηκε στο πλευρό των ΗΠΑ εναντίον της κυβέρνησης των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν μετά από τελεσίγραφο του τότε προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους. Ο Μουσάραφ συμφώνησε να δώσει στις ΗΠΑ τη χρήση τριών αεροπορικών βάσεων για την επιχείρηση Enduring Freedom. Ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Κόλιν Πάουελ και άλλοι αξιωματούχοι της αμερικανικής διοίκησης συναντήθηκαν με τον Μουσάραφ. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2001, ο Μουσάραφ απευθύνθηκε στο λαό του Πακιστάν και δήλωσε ότι, ενώ αντιτίθεται στη στρατιωτική τακτική ενάντια στους Ταλιμπάν, το Πακιστάν κινδυνεύει να κινδυνεύσει από μια συμμαχία Ινδίας και ΗΠΑ εάν δεν συνεργαστεί. Το 2006, ο Μουσάραφ κατέθεσε ότι αυτή η στάση πιέστηκε από απειλές από τις ΗΠΑ, και αποκάλυψε στα απομνημονεύματά του ότι είχε «παίξει στον πόλεμο» τις Ηνωμένες Πολιτείες ως αντίπαλο και αποφάσισε ότι θα κατέληγε σε απώλεια για το Πακιστάν.