cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάρλοτταουν
Σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής του 2016, η πόλη έχει 36.094 κατοίκους, ενώ η ευρύτερη αστική περιοχή έχει 76.728 κατοίκους (απογραφή 2016). Σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου κατοικεί στο αστικό συγκρότημα της Σάρλοτταουν. Οι κάτοικοι της Σάρλοτταουν είναι κατά 97,5% ευρωπαϊκής καταγωγής· κυρίως βρετανικής, ιρλανδικής και γαλλικής καταγωγής.
Ιστορία και εξέλιξη
250px|right|thumb|Η Σάρλοτταουν σε γκραβούρα του 19ου αιώνα Το 1720, Γάλλοι έποικοι ίδρυσαν κοντά στην θέση της σημερινής Σάρλοτταουν το Πορ Λα Ζουά (Port La Joye, δηλ. «Λιμένας "Η Χαρά"»). Τον Αύγουστο του 1758, η περιοχή και ολόκληρη η Νήσος του Πρίγκηπα Εδουάρδου έπεσε στα χέρια των Βρετανών, οι οποίοι, το 1764 ίδρυσαν την Σάρλοτταουν. Η πόλη ονομάστηκε έτσι προς τιμή της βασίλισσας Σαρλότ του οίκου Μεκλεμβούργου-Στρέλιτζ (Charlotte of Mecklenburg-Strelitz), συζύγου του βασιλιά Γεωργίου Γ΄ της Αγγλίας. Στα χρόνια της Αμερικανικής Επανάστασης, η πόλη λεηλατήθηκε από αμερικανούς επαναστάτες (17 Νοεμβρίου 1775).
Για πολλές δεκαετίες, η οικονομική ζωή της πόλης στηρίχθηκε στον σιδηρόδρομο και τα ναυπηγεία (και οι δύο δραστηριότητες δεν υφίστανται πλέον). Σήμερα, η Σάρλοτταουν αποτελεί το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής, με κύριες δραστηριότητες τον τουρισμό, την αλιεία, το εμπόριο και την ελαφρά βιομηχανία.
Στην Σάρλοτταουν έχει την έδρα του το Πανεπιστήμιο της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου (University of Prince Edward Island, ή UPEI), το οποίο ιδρύθηκε το 1969.
Αξιοθέατα
250px|right|thumb|Το επαρχιακό κοινοβούλιο (Province House) και το μνημείο των πεσόντων Καναδών στους παγκοσμίους πολέμους. Η Σάρλοτταουν είναι γνωστή για την όμορφη αρχιτεκτονική της βικτοριανής εποχής. Ο επισκέπτης μπορεί επίσης να θαυμάσει το επαρχιακό κοινοβούλιο (Province House), το «Χωλ των Ιδρυτών» της Καναδικής Συνομοσπονδίας (Founders Hall) και την οικία του υποκυβερνήτη της επαρχίας (Government House). Μπορεί επίσης να παρακολουθήσει θεατρικές παραστάσεις στο Κέντρο Τεχνών της Συνομοσπονδίας (Confederation Centre of the Arts).
Η πόλη συνδέεται με τον υπόλοιπο Καναδά οδικώς μέσω της Γέφυρας της Συνομοσπονδίας, και αεροπορικώς μέσω του διεθνούς αεροδρομίου της. Μέσα στην πόλη, ο επισκέπτης μπορεί να μετακινηθεί με τα αστικά λεωφορεία που μοιάζουν στην εμφάνιση με τραμ των αρχών του 20ου αιώνα.
Οικονομία
Η οικονομία της Σάρλοτταουν κυριαρχείται από τον δημόσιο τομέα. Τα επαρχιακά, ομοσπονδιακά και δημοτικά επίπεδα διακυβέρνησης είναι σημαντικοί εργοδότες στο κεντρικό τμήμα της κομητείας Κουίνς, όπως και οι τομείς της υγειονομικής περίθαλψης και της δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι εταιρείες τεχνολογίας έχουν αυξήσει το μερίδιό τους στο εργατικό δυναμικό της πόλης, ωστόσο οι πραγματικοί αριθμοί είναι αρκετά μικροί όταν εξαιρούνται τα τηλεφωνικά κέντρα. Άλλες σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν την ελαφρά βιομηχανία, όπως χημικά, βιοτεχνολογία και μηχανική κατεργασία.
Κυβέρνηση
Η Σάρλοτταουν έχει επτά έδρες (από τις 27) στη νομοθετική συνέλευση της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου. Ορισμένα από αυτά τα εκλογικά διαμερίσματα καταλαμβάνουν παρακείμενες αγροτικές περιοχές που δεν βρίσκονται εντός των ορίων της πόλης.
Η πόλη έχει μια ενιαία έδρα στη Βουλή των Κοινοτήτων. Το σημερινό μέλος του Κοινοβουλίου είναι ο Σον Κέισι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καναδά Κατηγορία:Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου
Δημήτριος Πασχάλης
Ο Δημήτριος Πασχάλης (Άνδρος 1864 - 1944) ήταν Έλληνας ιστοριογράφος και Αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή, του πανεπιστημίου Αθηνών και έπειτα ασχολήθηκε με αρχαιολογικές και ιστορικές μελέτες. Κατόπιν, και με δικά του έξοδα, ίδρυσε το Αρχαιολογικό Μουσείο της Άνδρου, το οποίο συγκέντρωσε τις αρχαιότητες που βρέθηκαν στο νησί. Επίσης διατέλεσε νομάρχης, σε διάφορους νομούς, για μια εικοσαετία (μέχρι το 1924).
Έγραψε πολλά έργα, μεταξύ άλλων και σημαντικότερων είναι τα εξής: Ανδριών αποικίαι (1898), Άνδρου ανέκδοτοι επιγραφαί (1899), Εποικισμός εν Άνδρω Πελοποννήσιων κατά το 18ο αιώνα (1924), Ιστορία της νήσου Άνδρου (1925 και 1927, 2 τόμοι), Λαογραφία της νήσου Άνδρου (1926), Θεόφιλος Καΐρης (1928), Ανδριακά σύμμεικτα (1928), Ευανθία Καΐρη (1928) κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Ανδρέας Μπόμης
Ο Ανδρέας Μπόμης (1938-2018) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και αθλητικός ρεπόρτερ.
Δημοσιογραφική σταδιοδρομία
Εργάστηκε κατά σειρά στις εφημερίδες Ακρόπολις (1959), Απογευματινή (1960-1984, από το 1975 ως αρχισυντάκτης), Ελεύθερος Τύπος (1983 ως διευθυντής έκδοσης) και Έθνος (1984-2000, ως εκδ. σύμβουλος, αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης). Επίσης, από το 1990 έως το 2000 συνεργάσθηκε με το Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.
Διετέλεσε ακόμη συνεργάτης στο περιοδικό "Πρώτο", γενικός διευθυντής στις Εικόνες και ο εμπνευστής του ένθετου αθλητικού έντυπου Εθνοσπόρ που πρωτοεκδόθηκε το 1992 και συνεχίζει με επιτυχία έως σήμερα. Ο Ανδρέας Μπόμης είχε στο ενεργητικό του και τηλεοπτικές παρουσίες, καθώς ήταν ο υπεύθυνος της εκπομπής "Αθλόραμα", ενώ εμφανίσθηκε σαν σχολιαστής της εκπομπής "Κόσμος των Σπορ".
Προσωπική ζωή
Ο Ανδρέας Μπόμης ήταν νυμφευμένος και έχει αποκτήσει έναν γιο, τον Παναγιώτη, που είναι εκδότης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του αθλητισμού
Προσαρμογή (οικονομικά)
Ως προσαρμογή, δηλαδή, περιγράφονται είτε τα μέτρα οικονομικής πολιτικής που λαμβάνει μια κυβέρνηση για να διορθώσει τη δημοσιονομική (αν)ισορροπία και να πετύχει πρωτογενώς ισοσκελισμένο προϋπολογισμό (αυτό αναφέρεται ειδικότερα ως δημοσιονομική εξυγίανση), είτε τα μέτρα που λαμβάνει για να ενισχύσει τις δυνατότητες ανάπτυξης της οικονομίας. Οι δύο αυτές περιπτώσεις -συνήθως- αμοιβαία αποκλείουν η μια την άλλη, δηλαδή είναι μάλλον αδύνατο να επιτευχθούν ταυτόχρονα σε περίπτωση που το πρόβλημα είναι ταυτόχρονα και ο ελλειμματικός προϋπολογισμός και οι χαμηλές δυνατότητες ανάπτυξης μια οικονομίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακροοικονομική
Παρμπρίζ
Το παρμπρίζ (pare-brise) ή ανεμοθώρακας ενός αεροπλάνου, αυτοκινήτου, λεωφορείου, φορτηγού ή τρένου είναι το εμπρόσθιο κρύσταλλο. Τα παρμπρίζ νέας τεχνολογίας είναι κατασκευασμένα από αντικολλητικό κρύσταλλο ασφαλείας, το οποίο αποτελείται από δύο καμπυλωτά φύλλα γυαλιού με ένα διάφανο πλαστικό στρώμα ανάμεσα, και τοποθετούνται πάνω στο πλαίσιο του οχήματος κολλητά - συνήθως χρησιμοποιώντας υλικά από μείγμα πολυουρεθάνης και σιλικόνης. Παλαιότερα τα παρμπρίζ ήταν κατασκευασμένα από ένα μόνο φύλλο γυαλιού το οποίο, κατά το στάδιο της παραγωγής, περνούσε από ειδικές διαδικασίες επισκλήρυνσης. Αυτά τα κρύσταλλα ήταν τοποθετημένα πάνω στο πλαίσιο με ειδικά ελαστικά ή ειδικές ελαστικές μονωτικές ασφάλειες. Οι ανεμοθώρακες νέας γενιάς συμβάλλουν στην συνολική ακαμψία ενός οχήματος.
Οι ανεμοθώρακες προστατεύουν τους επιβάτες από τον άνεμο, καιρικά φαινόμενα και διάφορα αντικείμενα όπως σκόνη, πετραδάκια και έντομα. Σε συνδυασμό με την οροφή ενός επιβατικού, ένα σωστά τοποθετημένο παρμπρίζ αυξάνει δραστικά την παθητική ασφάλεια του οχήματος ειδικά σε περίπτωση ανατροπής του αυτοκινήτου.
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων Κατηγορία:Γυαλί
Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σούρας
Ο Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σούρας, λατιν. Quintus Marcius Barea Sura (άκμασε τον 1ο αι.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Έγινε πεθερός του Τίτου και πάππος του Τραϊανού.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κοΐντου Μαρκίου Βαρέα Σοράνου υπάτου το έτος 34, από το γένος των Μαρκίων. Αδελφός τού πατέρα του ήταν ο Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σοράνος αντικαταστάτης ύπατος το έτος 52.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα αγνώστων στοιχείων και είχε τέκνα:
ΑΕΚ Λάρνακας (πετοσφαίριση)
H Αθλητική Ένωση Κιτίου, γνωστή ως ΑΕΚ Λάρνακας, είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών που εδρεύει στη Λάρνακα (Κίτιο ονομαζόταν η αρχαία ελληνική πόλη-βασίλειο της Κύπρου, στη θέση της σημερινής Λάρνακας). Η ΑΕΚ Λάρνακας δημιουργήθηκε στις 18 Ιουλίου 1994 από την ενοποίηση δύο ιστορικών κυπριακών σωματείων της Λάρνακας: της Ε.Π.Α. Λάρνακας και του Πεζοπορικού Λάρνακας.
Χρώματα έχει το κίτρινο και το πράσινο. Το κίτρινο χρώμα προήλθε από την ΕΠΑ και το πράσινο από τον Πεζοπορικό.
Πετοσφαίριση
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του σωματείου αποτελεί συνέχεια του αντίστοιχου τμήματος του Πεζοπορικού Λάρνακας. Η ΑΕΚ Λάρνακας έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα το 2007 και 2 κύπελλα. Επίσης, έχει κατακτήσει 1 Σούπερ Καπ το 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
Δημήτριος Γρίβας
Ο υποστράτηγος Δημήτριος Γρίβας (1829 - 1889) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός της νεώτερης Ελλάδας, πληρεξούσιος, βουλευτής και τέσσερις φορές υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Η καταγωγή του ήταν από την Αμφιλοχία. Ανήκε στην σπουδαία οικογένεια Γρίβα και πιο συγκεκριμένα ήταν γιος του Θεόδωρου Γρίβα και εγγονός της Μπουμπουλίνας. Διώχτηκε από την σχολή Ευελπίδων το 1845 εξαιτίας στρατιωτικής στάσης.
Ήταν αντιμοναρχικός και το 1847 συμμετείχε στο κίνημα του πατέρα του. Το 1862 συμμετείχε στην στάση του Ναυπλίου αλλά ύστερα από την αποτυχία του κινήματος κατέφυγε στη Γαλλία, απ' όπου επέστρεψε μετά την εκθρόνιση του Όθωνα για να συμμετάσχει στην πολιτική. Ήταν μέλος της τριμελούς επιτροπής που ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη για να προσφέρει το στέμμα στον Γεώργιο Α΄. . Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862.
Από τότε σταδιοδρόμησε στην πολιτική και συμμετείχε σε πολλές κυβερνήσεις ως υπουργός. Συγκεκριμένα χρημάτισε υπουργός στρατιωτικών (Κυβέρνηση Δεληγεώργη Οκτωβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη Νοεμβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη 1872 και στην Κυβέρνηση Βούλγαρη 1874). Το 1882 διετέλεσε αρχηγός του στρατού απ' όπου παραιτήθηκε για να εκλεγεί βουλευτής το 1885. Στις εκλογές του 1887 απέτυχε και αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.
Απεβίωσε το 1889 στη Μασσαλία της Γαλλίας, όπου είχε εγκατασταθεί. Η τελετή της κηδείας έγινε στην Αθήνα. Στον νεκρό αποδόθηκαν τιμές υποστράτηγου, ενώ την νεκρώσιμη πομπή παρακολούθησαν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, καθώς και αρχές της Αθήνας. Στον ναό μετέβη ο βασιλιάς. Μετά την κηδεία μεταφέρθηκε στη Βόνιτσα, όπου και ενταφιάστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Οικογένεια Γρίβα Κατηγορία:Οικογένεια Μπούμπουλη
Κίτσενερ (Οντάριο)
Το Κίτσενερ (αγγλικά: Kitchener) είναι πόλη στην καναδική επαρχία του Οντάριο. Είναι μια από τις τρεις πόλεις που αποτελούν τον Περιφερειακό Δήμο του Γουότερλου και αποτελεί περιφερειακή έδρα. Το Κίτσενερ βρίσκεται περίπου 100 χλμ. δυτικά του Τορόντο. Το Κίτσενερ παλαιότερα ήταν γνωστό ως Μπερλίν μέχρι το 1916. Η πόλη καλύπτει έκταση 136,86 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είχε πληθυσμό 233.222 κατά την απογραφή του 2016.
Ο Περιφερειακός Δήμος του Γουότερλου έχει 523.894 κατοίκους, καθιστώντας τον τη δέκατη μεγαλύτερη Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής (CMA) στον Καναδά και την τέταρτη μεγαλύτερη Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής στο Οντάριο. Το Κίτσενερ και το Γουότερλου θεωρούνται «δίδυμες πόλεις» που συχνά αναφέρονται από κοινού ως «Κίτσενερ-Γουότερλου» (K-W), αν και έχουν ξεχωριστές δημοτικές κυβερνήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Μαρκία Φουρνίλλα
Η Μαρκία Φουρνίλλα, λατιν. Marcia Furnilla ήταν Ρωμαία ευγενής, που έζησε τον 1ο αι. Ήταν η 2η σύζυγος του Τίτου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Κουίντου Μάρκιου Βάρεα Σούρα συγκλητικού και της Αντωνίας Φουρνίλλας. Ο πατέρας της ήταν από το γένος των Μαρκίων, που ήταν ευγενής και διακεκριμένη οικογένεια. Αδελφή της ήταν η Μαρκία, μητέρα τού Αυτοκράτορα Τραϊανού.
Ο πατέρας της ήταν φίλος του Βεσπασιανού, που ήταν πατέρας τού Τίτου. Θείος εκ πατρός της ήταν ο Κουίντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος συγκλητικός, πατέρας της Μάρκια Σερβίλια Σοράνα. Πάππος εκ πατρός της ήταν ο Κουίντος Μάριος Βάρεα Σοράνος ύπατος το 34 και αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) της επαρχίας της Αφρικής το 41-43. Εκ μητρός πάππος της μάλλον ήταν ο Άουλος Αντώνιος Ρούφος αντικαταστάτης ύπατος το 45.
Η Μαρκία Φουρνίλλα γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Ρώμη. Παντρεύτηκε τον Τίτο, που ήταν χήρος από τον πρώτο του γάμο, το 63· ο γάμος είχε κανονιστεί από τους γονείς τους. Ο γάμος πρόσθεσε κύρος στον Τίτο και προώθησε την πολιτική του σταδιοδρομία, καθώς, όπως ο Σουητώνιος περιγράφει, η Μ. Φουρνίλλα ήταν μία γυναίκα με πολύ καλές διασυνδέσεις. Στις 17 Σεπτεμβρίου 64 η Φουρνίλλα γέννησε την κόρη τους Φλαβία Ιουλία Τίτου στη Ρώμη.
Όπως και ο πρώτος γάμος τού Τίτου και αυτός εδώ ήταν σύντομος: η οικογένεια της Φουρνίλλα συνδεόταν με αντιπάλους του Αυτοκράτορα Νέρωνα και έπειτα από την αποτυχία της συνωμοσίας τού Πίσωνα το 65 οι συγγενείς της έχασαν την εύνοια του Αυτοκράτορα. Ο Τίτος, που δεν ήθελε να συνδέεται με δυνητικούς ανατροπείς, διέκοψε το γάμο με τη Φουρνίλλα, συνέχισε όμως να ανατρέφει την κόρη τους.
Η μετέπειτα μοίρα της Φουρνίλλας δεν είναι γνωστή. Όταν απεβίωσε, τοποθετήθηκε μαζί με τη μητέρα της στο μαυσωλείο του Γάιου Σουλπίκιου Πλατορίνου, ενός αξιωματούχου της περιόδου τού Αυγούστου και της αδελφής του Σουλπικίας Πλατορίνας, στη Ρώμη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Τίτο Φλάβιο Βεσπασιανό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνο:
Βραβεία Teen Choice
Τα Βραβεία Teen Choice (ή αλλιώς Teen Choice Awards) είναι ετήσια βραβεία που διοργανώνονται και προβάλλονται από το καλωδιακό κανάλι Fox, προς τιμή των μεγαλύτερων επιτευγμάτων στο χώρο της μουσικής, του κινηματογράφου, του αθλητισμού, της τηλεόρασης, της μόδας και άλλων, όπως ψηφίστηκαν έφηβους θεατές ηλικίας 14 με 17 χρονών. Οι νικητές λαμβάνουν μία αυθεντική σανίδα του σερφ κανονικού μεγέθους σχεδιασμένη με τα γραφικά των βραβείων κάθε χρονιάς. Στην διοργάνωση εμφανίζονται αρκετοί διάσημοι και μουσικοί ερμηνευτές. Τα βραβεία έχουν επίσης δημιουργήσει τα βραβεία εφήβων spin-off στο YouTube.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Μιχαήλ Αργυρόπουλος
Ο Μιχαήλ Αργυρόπουλος (Σμύρνη, 1862 - Αθήνα, 4 Ιουνίου 1949) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και ποιητής.
Οίβαλος
Ο Οίβαλος στην ελληνική μυθολογία ήταν ο όγδοος μυθικός βασιλιάς της Σπάρτης, απόγονος του Λέλεγα και του Λακεδαίμονα.
Μιχαήλ Αργυρόπουλος
Σπουδές και νομικός
Ακολούθησε νομικές σπουδές στην Αθήνα και στο Παρίσι. Λίγο αργότερα επέστρεψε στη γενέτειρά του, όπου άσκησε τη δικηγορία και παράλληλα ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία.
Οίβαλος
Ο μύθος
Σύμφωνα με τις λακωνικές παραδόσεις, ο Οίβαλος ήταν γιος του Κυνόρτα και πατέρας της Αρήνης, συζύγου του Αφαρέως. Σύμφωνα με άλλες αναφορές, ο Οίβαλος ήταν γιος του Περιήρους και πατέρας από τη Γοργοφόνη, του Ικαρίου, της Άρνης και του Τυνδάρεω. Ακόμα, ο Ιπποκόων λέγεται ότι ήταν νόθος γιος του από μια ερωμένη του.
Μιχαήλ Αργυρόπουλος
Συγγραφικό έργο
Ως συγγραφέας χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο "Ρήγας Ραγιάς". Εξέδωσε ποιητικές συλλογές, όπως "Τα ανιστόρητα" (1925).
Οίβαλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σπάρτης
Μιχαήλ Αργυρόπουλος
Συγγραφικό έργο
Στα έργα του διακρίνεται η νοσταλγία για την ιδιαίτερη πατρίδα του. Έργο του επίσης είναι τα "Τραγούδια του Γένους". (1913). Το 1932 κυκλοφόρησαν "Τα περασμένα και τα τωρινά". Μετά το θάνατο του Αργυρόπουλου κυκλοφόρησε το "Χρονικό της Ανατολής".
Πέθανε στην Αθήνα το 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Μη επανδρωμένο αερόχημα
Μη επανδρωμένα αεροχήματα - (ΜΕΑ) (αγγλικά: unmanned aerial vehicle - UAV, unmanned aerial system - UAS ή remotely piloted aircraft system - RPAS) ή drones (προφορά: ντρόουνς, έχει προταθεί η εξελληνισμένη μορφή δρόνοι ) ονομάζονται τα κάθε είδους ιπτάμενα οχήματα που δεν έχουν χειριστή στην άτρακτό τους, αλλά πραγματοποιούν πτήσεις είτε αυτόνομα είτε μέσω τηλεκατεύθυνσης. Οι προαναφερθείσες ονομασίες αναφέρονται στους ορισμούς που κατά καιρούς έχουν δοθεί για την περιγραφή αυτών των οχημάτων. Ο όρος UAV περιγράφει μόνο το χωρίς χειριστή αεροσκάφος. Ο όρος UAS περιλαμβάνει όλες τις συσκευές, το προσωπικό και τις διαδικασίες οι οποίες χρησιμοποιούνται προκειμένου το μη επανδρωμένο αεροσκάφος να θεωρείται ως ολοκληρωμένο σύστημα. Τέλος, ο όρος RPAS καθιερώθηκε σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και με την ανάγκη όλες οι πτήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών να έχουν τουλάχιστον έναν επιβλέποντα πιλότο στο έδαφος. Τα μη επανδρωμένα ιπτάμενα οχήματα συνήθως έχουν τη μορφή μικρού αεροπλάνου ή ελικοπτέρου με έναν ή περισσότερους κινητήρες και έλικες συντονισμένους για πλήρως ελεγχόμενη πτήση από ειδικό πρόγραμμα ή χειριστήριο εδάφους.
Είδη μη επανδρωμένων αεροσκαφών
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες:
Για τον προσδιορισμό του αριθμού των κινητήρων ή ελίκων χρησιμοποιείται ο όρος multicopter ή multirotor. Έτσι τα ελικόπτερα διαχωρίζονται σε quadcopters (με 4 έλικες), hexacopters, octacopters κλπ.
Ιστορία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών
Οι ιπτάμενες μηχανές με το όνομα drones χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα για πολεμικούς σκοπούς (αναγνωριστικούς, κατασκοπευτικούς ή και για μεταφορά βομβών) ή για ερασιτεχνικούς και ερευνητικούς σκοπούς.
Μελλοντικές χρήσεις
Μελετάται η μελλοντική χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών για ειρηνικούς σκοπούς, όπως μεταφορά φαρμάκων, βιολογικών υλικών για ιατρικές εξετάσεις και τροφίμων από και προς δύσβατες περιοχές, αξιοποιώντας τις μελέτες και την τεχνολογία η οποία τείνει να καθιερωθεί υπό τον όρο MatterNet αναφερόμενη στην εφαρμογή αυτόματου τρόπου μετακίνησης υλικών.
Χρήση του όρου «drone»
Σχετικά με τον όρο «drone» και τη μη χρήση του όρου αυτού για ειρηνικούς σκοπούς εξηγεί ο Michael Toscano, πρόεδρος, της Association for Unmanned Vehicle Systems International. Στο βίντεο του Michael Toscano και της Missy Cummings, Associate Professor of Aeronautics and Astronautics του MIT, αναφέρονται στη χρήση του όρου, άλλα και στις μεταφορές εμπορικών αγαθών, όπως αυτές θα διαμορφωθούν τα επόμενα 10-15 χρόνια. Για το τελευταίο έχουν δείξει ενδιαφέρον μεγάλες διεθνείς εταιρείες μεταφορών όπως η Fedex και η UPS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρομποτική  Κατηγορία:Ενσωματωμένα συστήματα
Αιτήματα του Σλοβακικού Έθνους
Τα Αιτήματα του Σλοβακικού Έθνους ( Žiadosti slovenského národa) ήταν ένα μανιφέστο, που εκδόθηκε από τους Σλοβάκους εθνικιστές κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848 στις περιοχές Αψβούργου. Προκάλεσε η συνειδητοποίηση των εθνικιστών ότι η ουγγρική κυβέρνηση δεν θα άκουγε τις εκκλήσεις του Λούντοβιτ Στουρ για τη σύσταση δημοσίων περιφερειακών συνελεύσεων και την αποδοχή μιας σλοβακικής αναφοράς σε μια εθνική συνέλευση.
Στις 10 Μαΐου 1848, τριάντα μέλη του κύκλου των εθνικιστών ακτιβιστών του Στουρ συναντήθηκαν στο Λίπτοσεντμικλος (νυν Λίπτοφσκι Μίκουλας), με πρωτοβουλία των Στέφαν Μάρκο Ντάξνερ και Γιαν Φρανσίσκι. Κατάρτισαν μια λίστα με δεκατέσσερις απαιτήσεις που περιελάμβαναν:
Οι εθνικιστές απέρριψαν τον τρόπο με τον οποίο η Ουγγαρία διοικούσε ως συγκεντρωτικό κράτος υπό εθνική ουκρανική υπεροχή και προσπάθησε να εδραιώσει τη Σλοβακική αυτονομία σε ένα μεταρρυθμισμένο κράτος. Μερικά από τα αιτήματά τους, όπως η έκκλησή τους για καθολική ψηφοφορία ανδρών, ήταν ασυνήθιστα ριζοσπαστικά για την εποχή και την τοποθεσία τους.
Τα αιτήματα ήταν η πρώτη δημόσια έκκληση, που έκανε την περιοχή γνωστή τότε ως Άνω Ουγγαρία (η πλειονότητα των οποίων είναι σήμερα σύγχρονη Σλοβακία) μια ξεχωριστή πολιτική οντότητα. Ανακοινώθηκαν στις 11 Μαΐου, αλλά δεν έγιναν αποδεκτά. Η συνέλευση στην οποία εκδόθηκαν ήταν αμελητέα και πριν μπορέσουν να παραδοθούν στον Φερδινάνδο Α ', τον βασιλιά της Ουγγαρίας και τον αυτοκράτορα της Αυστρίας, η ουγγρική κυβέρνηση δήλωσε ότι τα αιτήματα ήταν παράνομη, αντισυνταγματική και πανσλαβική πράξη.
Ο Στουρ και οι συνεργάτες του Γιόζεφ Μίλοσλαβ Χούρμπαν και Μίχαλ Μίλοσλαβ Χότζα στοχοποιήθηκαν με εντάλματα σύλληψης, που εκδόθηκαν την επομένη της έκδοσης της διακήρυξης. Αρκετοί από αυτούς, που συμμετείχαν στη διακήρυξη, φυλακίστηκαν και η κυβέρνηση κήρυξε στρατιωτικό νόμο στην Άνω Ουγγαρία. Οι Στουρ, Χούρμπαν και Χότζα υιοθέτησαν στη συνέχεια μια πιο ριζοσπαστική προσέγγιση. Λίγους μήνες αργότερα ίδρυσαν το Εθνικό Συμβούλιο της Σλοβακίας και ξεκίνησαν μια τελικά αποτυχημένη ένοπλη εξέγερση εναντίον της Ουγγρικής κυβέρνησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Σλοβακίας
METRO Foods Trading
Η METRO είναι μια από τις κύριες αλυσίδες σούπερ μάρκετ που απασχολούνται στη Κύπρο. Λειτουργεί 3 καταστήματα στη Λευκωσία και 1 κατάστημα στη Λάρνακα, ένα στη Λεμεσό και ένα στο Παραλίμνι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Κύπρου Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Πασαντίνα (Καλιφόρνια)
Η Πασαντίνα (αγγλ.: Pasadena) είναι πόλη στην Καλιφόρνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής του Λος Άντζελες, από το κέντρο του οποίου απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα. Διοικητικά υπάγεται στην Κομητεία του Λος Άντζελες. Η πόλη το 2010 είχε 137.122 κατοίκους, αποτελώντας την 40ή μεγαλύτερη πόλη της Καλιφόρνια και 180η των ΗΠΑ. Είναι γνωστή ως κέντρο θεωρητικών και εφαρμοσμένων ερευνών στους τομείς της ηλεκτρονικής και της διαστημικής τεχνολογίας. Στην πόλη αυτή βρίσκονται, μεταξύ πολλών άλλων ερευνητικών ιδρυμάτων, το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια και το Εργαστήριο Αεροπροώθησης (JPL) της NASA.
Παραπομπές
Πασαντινα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Εισόδου Αιτωλικού
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Εισόδου Αιτωλικού ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 0,800 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Αιτωλικό, στην είσοδο της πόλης από τη πλευρά του Μεσολογγίου, απ' όπου και πήρε το όνομά του. Εξυπηρετούσε την εκεί περιοχή ως προαιρετική στάση και δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.
Εισοδος Αιτωλικου Εισοδος Αιτωλικου Εισοδος Αιτωλικου
Γκέοργκ Χάμελ
Ο Γκέοργκ Καρλ Βίλχελμ Χάμελ (Georg Karl Wilhelm Hamel, 12 Σεπτεμβρίου 1877 – 4 Οκτωβρίου 1954) ήταν Γερμανός μαθηματικός ο οποίος ασχολήθηκε με τη μηχανική, τα θεμέλια των μαθηματικών και τη θεωρία των συναρτήσεων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντύρεν (Düren) της Ρηνανίας. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Άαχεν, το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ στο Βερολίνο, το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και το Πανεπιστήμιο της Καρλσρούης. Επιβλέπων στο διδακτορικό του ήταν ο Ντάβιντ Χίλμπερτ (Hilbert). Δίδαξε στο Πολυτεχνείο του Μπρνο το 1905, στο Αάχεν το 1912 και στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1919. Το 1927 μελέτησε το μέγεθος του χώρου κλειδιών για τη μηχανή κρυπτογράφησης Kryha. Το 1938 έγινε μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και το 1953 της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Απεβίωσε στο Λάντσχουτ (Landshut).
Μουσελίμης
Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με το όνομα Μουσελίμης (στην τότε δημώδη ελληνική γλώσσα) λεγόταν ο διοικητής μιας επαρχίας ή μικρής περιφέρειας που ασκούσε κυρίως καθήκοντα τοπάρχη. Ο τίτλος αυτός αντιστοιχούσε με τον αργότερα λεγόμενο Καϊμακάμη.
Οι Μουσελίμηδες διορίζονταν από την Υψηλή Πύλη. Όταν στα καθήκοντά τους ασκούσαν και χρέη δημάρχου καλούνταν Μουδίρηδες.
Επί Τουρκοκρατίας Μουσελίμηδες και Μουδίρηδες διορίζονταν και στον ελλαδικό χώρο.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι Κατηγορία:Τουρκοκρατία
Α.Ε. Ερμιονίδας
Η '''Α.Ε. Ερμιονίδας''' είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Κρανίδι του δήμου Ερμιονίδας στο νομό Αργολίδας. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Στάδιο Κρανιδίου.
Ιστορία
left|100px|thumb|Παλαιότερο σήμα Η Αθλητική Ένωση Ερμιονίδας ιδρύθηκε το 2011 μετά τη συγχώνευση 4 ομάδων της περιοχής της Ερμιονίδας: του «Ερμή Ερμιόνης» (έτος ίδρυσης 1926), της «Α.Ε. Κρανιδίου» (έτος ίδρυσης 1959), του «Πορτοχελιακού» (έτος ίδρυσης 1974) και του «Αστέρα Θερμησίας» (έτος ίδρυσης 1981). Ο Ερμής μόλις είχε κερδίσει την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, ενώ η Α.Ε. Κρανιδίου είχε υποβιβαστεί από αυτή. Η Α.Ε. Κρανιδίου και ο Πορτοχελιακός διατηρήθηκαν ως ομάδες υποδομής, ενώ ο Αστέρας Θερμησίας παρέμεινε ανενεργός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αργολίδος Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2011
Δικαιοστάσιο
Με τον όρο Δικαιοστάσιο (Moratorium) στη νομική ορολογία ονομάζεται η προσωρινή γενική ή μερική αναστολή δικαστικών πράξεων των εκδικασθέντων από τα Δικαστήρια υποθέσεων ως και η χρονική περίοδος αυτής, καθώς και η δικαστική άσκηση δικαιωμάτων, ιδίως επί υποθέσεων που ανάγονται συνηθέστερα στο Αστικό ή Εμπορικό Δίκαιο ή και ακόμα στο Διοικητικό Δίκαιο.
Ιστορία
Ο Θεσμός του δικαιοστασίου, σε περιόδους πολέμου, ήταν γνωστός από την αρχαιότητα, ιδιαίτερα στην αρχαία Ρώμη. Στη νεότερη Ελλάδα, το πρώτο δικαιοστάσιο που επιβλήθηκε ήταν εκείνο του 1862, αμέσως μετά την φερόμενη ως "έξωση" του Βασιλέως Όθωνα, που επιβλήθηκε από τις τότε Μεγάλες Δυνάμεις, προκειμένου ν΄ αντιμετωπιστεί το οικονομικό χάος που δημιουργήθηκε. Εκείνου ακολούθησαν διάφορα άλλα, τόσο σε γενικό όσο και σε τοπικό χαρακτήρα, με σπουδαιότερο εκείνο του 1912, στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, που επιβλήθηκε με τον Νόμο ΔΞΗ' (υπ' αριθμ. 4068) περί αναστολής παραγραφών, (ΦΕΚ 317/Α/6-10-1912), της κυβέρνησης του Ε. Βενιζέλου, που ίσχυσε μέχρι και το 1940, με διάφορες τροποποιήσεις. Ειδικότερα στην αρχή αλλά και σ΄ όλη την περίοδο του μεσοπολέμου που συνέβησαν πλείστες εσωτερικές αναστατώσεις, (επαναστάσεις, κινήματα, κ.λπ.), παράλληλα με τη σημειούμενη τότε παγκόσμια οικονομική κρίση, τα δικαιοστάσια διαδέχονταν το ένα το άλλο, επαναπαυμένοι έτσι οι πρωταίτιοι ότι ικανοποιούσαν με αυτά τους ταλαίπωρους πολίτες. Σημειώνεται δε ότι αφότου έληξε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, μετά από παρέμβαση του Βασιλέα Παύλου, όλες οι εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις, από του μεσοπολέμου και μετά, συζητήθηκαν υποχρεωτικά μέχρι τον Δεκέμβριο του 1953.
Τέλος τοπικού χαρακτήρα δικαιοστάσια ήταν εκείνα που επιβλήθηκαν στις σεισμόπληκτες περιοχές της Επτανήσου το 1953, (Ν.2719/1953), και τον επόμενο χρόνο στη Θεσσαλία (Ν.2919/1954), όπως και άλλα ομοίως που ακολούθησαν νεότερα.
Πηγές
Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο Κατηγορία:Ορολογία
Προεδρικές εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ (2009)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις 15 Μαρτίου. Οι κύριοι διεκδικητές του προεδρικού θώκου ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα από την Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία (ARENA) και ο υποψήφιος του κόμματος των πρώην ανταρτών, Μαουρίσιο Φούνες από το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN). Οι δημοσκοπήσεις έφερναν τον Φούνες να προηγείται του αντιπάλου του.
Αποτελέσματα
O Φούνες ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, καθώς έλαβε 51,3% των ψήφων. Αντιπρόεδρός του είναι ο Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν (Salvador Sánchez Cerén). Ο αντίπαλός του, Άβιλα, πήρε 48,7% των ψήφων. Ήταν η πρώτη φορά που το ARENA ηττήθηκε σε εκλογές έπειτα από 18 χρόνια. Ο νικητής χαρακτήρισε τη νύχτα των εκλογών ως την "ευτυχέστερη νύχτα της ζωής του" και λίγο μετά ο Άβιλα παραδέχθηκε την ήττα του. Οι εκλογικοί παρατηρητές από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών δεν ανέφεραν επεισόδια, παρότι σε εκλογικό κέντρο στην Τορόλα, του διαμερίσματος Μορασάν, υπήρξαν καταγγελίες ότι ψήφισαν και κάτοικοι από την Ονδούρα. Χώρες όπως η Ταϊβάν και οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι ανυπομονούσαν να συνεργαστούν με τη νέα κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ. Ο νέος πρόεδρος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουνίου του 2009.
Πρόεδρος, 15 Μαρτίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιος – Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
Παραπομπές
2009
Τσαρλς Γκουντγίαρ
Ο Τσαρλς Γκουντγίαρ (Charles Goodyear, 29 Δεκεμβρίου 1800 – 1 Ιουλίου 1860) ήταν Αμερικανός εφευρέτης, ο οποίος το 1839 ανέπτυξε μία διαδικασία βουλκανισμού του καουτσούκ, μία μέθοδο που τελειοποίησε το 1844 ενώ ζούσε και εργαζόταν στο Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη) και για την οποία έλαβε στις 15 Ιουνίου του 1844 το υπ' αριθμ. 3633 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από το Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας των Η.Π.Α.
Ο Γκουντγίαρ επινόησε τη διαδικασία του βουλκανισμού τυχαία μετά από πέντε χρόνια έρευνας. Αν και ο Γκουντγίαρ πιστώνεται συχνά με την εφεύρεσή του, σύγχρονα στοιχεία έχουν αποδείξει ότι οι κάτοικοι της Κεντρικής Αμερικής χρησιμοποιούσαν σταθεροποιημένο καουτσούκ για μπάλες και άλλα αντικείμενα από το 1600 π.Χ.
Βιογραφία
Ο Τσαρλς Γκουντγίαρ γεννήθηκε στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ στις 29 Δεκεμβρίου του 1800 και ήταν ο μεγαλύτερος από τα έξι συνολικά αδέλφια μιας αγροτικής οικογένειας και απόγονος του Στέφεν Γκουντγίαρ, ενός από τους ιδρυτές της αποικίας το 1863. Ο πατέρας του ήταν σιδεροτεχνίτης που έφτιαχνε γεωργικά και άλλα εργαλεία. Αλλά η δουλειά του δεν είχε προκόψει και η οικογένειά του ζούσε με μεγάλες στερήσεις.
Ο Τσαρλς πήρε μία στοιχειώδη μόρφωση και όταν ήταν 21 ετών μπήκε βοηθός στο σιδεράδικο του πατέρα του. Το μαγαζί εξακολουθούσε να έχει πολλά προβλήματα και ο νεαρός Γκουντγίαρ αποφάσισε να φύγει και να δοκιμάσει μόνος του την τύχη του. Δύο χρόνια μετά το γάμο του με την Κλαρίσα, μία γυναίκα που υποστήριζε τις ανησυχίες του, μετέφερε τις δραστηριότητές του στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) όπου γνώρισε εξαιρετική οικονομική άνθηση.
Εκεί τράβηξε το ενδιαφέρον του το ελαστικό κόμμι, το καουτσούκ όπως είναι περισσότερο γνωστό, ένα κολλώδες υλικό το οποίο δοκίμαζε η εταιρεία Roxbury Rubber Company στη Νέα Υόρκη. Ο Γκουντγίαρ παράτησε τη δουλειά του και προσπάθησε να βρει το κατάλληλο υλικό με το οποίο θ' αναμίγνυε το καουτσούκ για να το κάνει πιο εύχρηστο, γιατί στην παρούσα του κατάσταση ήταν σχεδόν άχρηστο. Στη ζέστη γινόταν μαλακό και κολλώδες, και στο κρύο γινόταν σκληρό και εύθραυστο. Έτσι άρχισε να πειραματίζεται σε αυτό εισπράττοντας πολλές απογοητεύσεις. Ο ίδιος μάλιστα είχε προχωρήσει την έρευνα σε καουτσούκ από την Ινδία. Τελικά οι προσπάθειές του απέδωσαν σε ένα νέο υλικό κατάλληλο για την κατασκευή ελαστικών παπουτσιών και άλλων ελαστικών προϊόντων.
Ωστόσο, για μια ακόμη φορά ο Γκουντγίαρ δεν φάνηκε τυχερός στην επιλογή του συνεργάτη του και ναυάγησε επιχειρηματικά. Τότε στράφηκε στην εταιρεία Roxbury Rubber Company στη Βοστώνη, πουλώντας τα δικαιώματα της ευρεσιτεχνίας του για την κατασκευή παπουτσιών κλπ., ώστε να εξοικονομήσει χρήματα και να συνεχίσει τα πειράματά του που αποσκοπούσαν στην ανακάλυψη της μεθόδου εκείνης που θα έκανε το καουτσούκ ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες.
Στο τέλος η τύχη φάνηκε να χαμογελά στον Γκουντγίαρ. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δοκίμασε το μείγμα τεχνητού καουτσούκ που της έστειλε, και του έκανε μία παραγγελία για να κατασκευάσει μ' αυτό ταχυδρομικούς σάκους. Έφτασε πράγματι το πρώτο δέμα στην Ταχυδρομική Υπηρεσία, αλλά όταν το βάλανε σε υψηλή θερμοκρασία αποδείχτηκε πάλι άχρηστο γιατί κολλούσε.
Αν και χρεωμένος, ο ακαταπόνητος Τσαρλς Γκουντγίαρ γύρισε ξανά στα πειράματά του. Όταν έμαθε πως μία εταιρεία καουτσούκ της Μασαχουσέτης είχε δοκιμάσει χωρίς επιτυχία ν' αναμίξει το θείο με το καουτσούκ, αγόρασε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο στα πειράματά του.
Μία μέρα του 1839 έβαλε ένα μείγμα θείου και καουτσούκ στον φούρνο και έφυγε για λίγο από το εργαστήριό του ξεχνώντας να το σβήσει. Όταν γύρισε το έσβησε αμέσως αλλά μόλις κρύωσε είδε πως το μείγμα αυτό μπορούσε ν' αντέξει πλέον στις μεταπτώσεις της θερμοκρασίας. Περισσότερα πειράματα απέδειξαν πως αν άφηνε το μείγμα να θερμανθεί μέχρι σημείου τήξεως τότε αυτό γινόταν ακόμα πιο πολύ ανθεκτικό.
Παρόλα αυτά κανείς Αμερικανός δεν δεχόταν ακόμα να τον βοηθήσει. Έτσι αναγκάστηκε να φύγει για την Ευρώπη. Προσπάθησε να ανοίξει ένα εργοστάσιο κατασκευής του καουτσούκ του στην Αγγλία, αλλά δεν μπόρεσε. Πήγε τότε στη Γαλλία αλλά και εκεί η επιχείρηση που κατάφερε να δημιουργήσει χρεωκόπησε λόγω αδιαφορίας των Γάλλων κεφαλαιούχων. Το 1855 συνελήφθη στο Παρίσι και οδηγήθηκε στη φυλακή για τα χρέη του.
Επέστρεψε στην Αμερική μερικά χρόνια αργότερα με κλονισμένη την υγεία του και το ηθικό του. Πέθανε πάμφτωχος στη Νέα Υόρκη την 1η Ιουλίου του 1860. Η εταιρεία του πωλήθηκε μαζί με τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας αντί 200.000 δολαρίων, χωρίς να γνωρίζει κανείς τα τεράστια κέρδη που θα απέφερε στο μέλλον. Το όνομα του Γκουντγίαρ δόθηκε στο μεγάλο αμερικανικό εργοστάσιο κατασκευής ελαστικού Goodyear Tire and Rubber Company, που ιδρύθηκε στο Οχάιο το 1898 και το 1926 έγινε η πρώτη παγκόσμια βιομηχανική εταιρεία για την κατεργασία ελαστικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Ο Άγγλος ασθενής (μυθιστόρημα)
Ο Άγγλος ασθενής είναι βραβευμένο μεταμοντέρνο, ιστορικό και ερωτικό μυθιστόρημα του Καναδού συγγραφέα με καταγωγή από τη Σρι Λάνκα, Μάικλ Οντάατζε.
Κύριο πρόσωπο αυτού του μυθιστορήματος είναι ένας μυστηριώδης τραυματίας, ο αποκαλούμενος «Άγγλος ασθενής», ο οποίος βρίσκεται σε έπαυλη που χρησιμεύει ως αναρρωτήριο του Καναδικού Στρατού στην Ιταλία τους τελευταίους μήνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κοντά του βρίσκονται άλλα τρία πρόσωπα: μια Καναδή νοσοκόμα, ένας Ιταλοκαναδός διαρρήκτης/κατάσκοπος και ένας Ινδός ναρκαλιευτής. Όλα αυτά τα πρόσωπα ζουν και ξαναζούν τα δικά τους τραύματα, ενώ παράλληλα αποκαλύπτεται η πραγματική ταυτότητα του Άγγλου ασθενούς.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα Αγγλικά το 1992 και βραβεύθηκε με το Βραβείο Μπούκερ εκείνης της χρονιάς. Το 2018 τιμήθηκε με το Χρυσό Μπούκερ, για τα 50 χρόνια του λογοτεχνικού βραβείου της Μεγάλης Βρετανίας.
Το 1996 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία του Άντονι Μινγκέλα. Η ομώνυμη ταινία απέσπασε εννέα βραβεία Όσκαρ το 1997, μεταξύ των οποίων και το βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Χρονιάς.
Πρόσωπα και υπόθεση
Το μυθιστόρημα Ο Άγγλος ασθενής περιγράφει την ιστορία τεσσάρων βασικών χαρακτήρων που συναντώνται στην Ιταλία λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ οι μάχες συνεχίζονται ακόμα μεταξύ Συμμάχων και Γερμανών στην Ιταλική Χερσόνησο.
250px|right|thumb|Η βίλα Σαν Τζιρολάμο στο Φιέζολε της [[Τοσκάνης είναι το κεντρικό σκηνικό του μυθιστορήματος Ο Άγγλος ασθενής.]] Σε μια μισογκρεμισμένη από βόμβες μεσαιωνική έπαυλη στο Φιέζολε της Ιταλίας, η Καναδή στρατιωτική νοσοκόμα Χάνα Λιούις φροντίζει έναν άγνωστο τραυματία. Ο Καναδικός Στρατός περιμάζεψε τον τραυματία στη Βόρεια Αφρική από Βεδουίνους που τον βρήκαν στην έρημο με βαριά εγκαύματα. Ο ασθενής μιλάει λίγο, με βρετανική προφορά, και η νοσοκόμα τού δίνει το όνομα «ο Άγγλος ασθενής». Στην έπαυλη φτάνει και ο Ντέιβιντ Καραβάτζιο, Καναδός ιταλικής καταγωγής διαρρήκτης που είχε στρατολογηθεί από τους Συμμάχους για κατάσκοπος, αλλά συνελήφθη από Ιταλούς φασίστες στη Φλωρεντία και τιμωρήθηκε με ακρωτηριασμό των αντιχείρων του. Η Χάνα γνωρίζει τον Καραβάτζιο από το Τορόντο. Στην αυλή της έπαυλης-αναρρωτηρίου φτάνει επίσης τυχαία ο Κιρπάλ Σινγκ ή Κιπ, Ινδός σιχ, ο οποίος είναι ναρκαλιευτής και εξουδετερωτής βομβών του Βρετανικού Στρατού.
Και τα τέσσερα πρόσωπα του έργου υποφέρουν από απώλειες και τραύματα που έχει φέρει ο πόλεμος : Η Χάνα υποφέρει από τον θάνατο του πατέρα της νωρίτερα στον πόλεμο, καθώς και από την αποβολή μετά από εγκυμοσύνη που προέκυψε από μια πρόσκαιρη σχέση της με κάποιον τραυματία στρατιώτη. Ο Καραβάτζιο θρηνεί για τη ζωή του που πήγε στράφι από διάρρηξη σε διάρρηξη και από γυναίκα σε γυναίκα. Ο Κιπ κατατρέχεται από τις απώλειες συναδέλφων και φίλων ναρκαλιευτών κατά τη διάρκεια του πολέμου. Και τέλος, ο ανώνυμος Άγγλος ασθενής, με μόνη περιουσία ένα αντίτυπο των Ιστοριών του Ηροδότου γεμάτο σημειώσεις, στενάζει όχι μόνον από τραύματα σωματικά αλλά και ψυχολογικά από έναν παντελώς χαμένο έρωτα.
Ο Κιπ σώζει τη Χάνα από εκρηκτικό μηχανισμό σε παγιδευμένο πιάνο στην έπαυλη, και σε λίγο οι δύο συνδέονται ερωτικά. Ο Καραβάτζιο κλέβει συστηματικά μορφίνη από τα αποθέματα της Χάνας για δικές του ανάγκες, ενώ παράλληλα προσπαθεί να βρει ποιος είναι πραγματικά ο Άγγλος ασθενής.
250px|right|thumb|Το οροπέδιο [[Γκιλφ αλ Κεμπίρ στη ΝΔ Αίγυπτο, κοντά στα σύνορα με τη Λιβύη, είναι ο χώρος που ο μυθιστορηματικός Άγγλος ασθενής εξερευνά μαζί με το ζεύγος Κλίφτον.]] Τελικά, με την πίεση του Καραβάτζιο και με ισχυρές δόσεις μορφίνης, ο Άγγλος ασθενής διηγείται την ιστορία του. Αποδεικνύεται έτσι πως δεν πρόκειται για Άγγλο, αλλά για τον Ούγγρο κόμη Λάσλο ντε Αλμάσι ή απλά Αλμάσι, εξερευνητή της Σαχάρας, ανάμεσα στην Αίγυπτο και τη Λιβύη, λίγο πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Αλμάσι είχε δημιουργήσει σχέση με την Κάθριν Κλίφτον, σύζυγο του συναδέλφου του Άγγλου εξερευνητή και κατασκόπου Τζέφρι Κλίφτον. Το καλοκάιρι του 1939, καθώς πλησίαζε ο πόλεμος, ο Τζέφρι Κλίφτον προσπάθησε να σκοτώσει τον Αλμάσι, ρίχνοντας ένα μικρό αεροπλάνο που πιλοτάριζε πάνω στον τελευταίο. Όμως το αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθεί ο ίδιος ο Κλίφτον και να τραυματιστεί βαριά η Κάθριν, που επέβαινε στο ίδιο αεροπλάνο. Ο Αλμάσι έκρυψε την τραυματισμένη στο Σπήλαιο των Κολυμβητών του Γκιλφ αλ Κεμπίρ και έφυγε πεζή στην έρημο για να ζητήσει βοήθεια. Όμως περίπολος του Βρετανικού Στρατού τον συνέλαβε ως ύποπτο για κατασκοπία. Όταν τον άφησαν, εκείνος πούλησε μυστικά στους Γερμανούς και κατάφερε να επιστρέψει, με άλλο μικρό αεροπλάνο, στη σπηλιά όπου είχε αφήσει την Κάθριν. Αλλά στο μεταξύ η Κάθριν είχε πεθάνει. Ο Αλμάσι πήρε τη νεκρή Κάθριν και την έβαλε στο αεροπλάνο για να φύγει. Ωστόσο, εν πτήσει το αεροπλάνο άρχισε να χάνει καύσιμα και έπιασε φωτιά. Ο Αλμάσι πήδηξε με αλεξίπτωτο και τον βρήκαν βαριά τραυματισμένο, με το σώμα του γεμάτο εγκαύματα, οι Βεδουίνοι, που τον παρέδωσαν στον Καναδικό Στρατό.
Το μυθιστόρημα τελειώνει με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το καλοκαίρι του 1945, καθώς ο Άγγλος ασθενής ψυχορραγεί. Όταν γίνεται γνωστή η ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, ο Κιπ είναι συντετριμμένος και φεύγει από την έπαυλη. Ο Καραβάτζιο τον αποχαιρετά, ενώ λίγο νωρίτερα σκέφτονταν πως οι Δυτικοί δεν θα χρησιμοποιούσαν ποτέ πυρηνικά όπλα «εναντίον λευκού έθνους». Χρόνια μετά ο Κιπ βρίσκεται στην Ινδία, γιατρός και παντρεμένος με δύο παιδιά, με τη σκέψη στη Χάνα. Και η Χάνα βρίσκεται στον Καναδά, μόνη στα τριάντα τέσσερα με την ανάμνηση του Κιπ.
Λογοτεχνικό ύφος, δομή και δημιουργία
Ο Άγγλος ασθενής κατατάσσεται στα μεταμοντέρνα μυθιστορήματα. Κατά τον Adhikari, το συγκεκριμένο έργο αποτελεί «λογοτεχνική ιστορία», επειδή είναι «διασταύρωση (επιστημονικής) ιστορίας και καθαρής μυθοπλασίας». Κατά τον McVey, ο Άγγλος ασθενής ανήκει στην κατηγορία της «ιστοριογραφικής μεταμυθοπλασίας», επειδή συνδυάζει στοιχεία ιστοριογραφίας (περιγραφές πραγματικών ή εμφανισιακά πραγματικών ιστορικών γεγονότων) με μεταμοντέρνα μυθοπλαστική δομή (ιστορίες προσώπων που πλέκονται και εξελίσσονται η μια μέσα στην άλλη με παράλληλες αφηγήσεις). Για τον Άγγλο ασθενή, ο Οντάατζε χρειάστηκε να δουλέψει επί μία πενταετία. Αποτελεί συνέχεια ενός άλλου μυθιστορήματος του ίδιου συγγραφέα με τίτλο Στο δέρμα του λιονταριού, το οποίο κυκλοφόρησε το 1987. Δύο από τους τέσσερις χαρακτήρες του Άγγλου ασθενούς, η Χάνα και ο Καραβάτζιο, υπάρχουν και στο προηγούμενο βιβλίο, στο Τορόντο της εποχής του Μεσοπολέμου. Και στα δύο βιβλία, ο συγγραφέας βάζει περιθωριακούς χαρακτήρες στη δίνη κοσμοϊστορικών μεταλλάξεων. Στο πρώτο βιβλίο, οι ήρωες είναι εργάτες μετανάστες που μπλέκονται στην κοινωνική αναταραχή που φέρνει το γρήγορο χτίσιμο μιας καναδικής μεγαλούπολης, ενώ στον Άγγλο ασθενή οι ήρωες έχουν παρασυρθεί, ακούσια ή εκούσια, στην καταστροφή που έχει φέρει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
250px|right|thumb|Ο πραγματικός Λάσλο Αλμάσι στο κέντρο, μεταξύ τεσσάρων Γερμανών στρατιωτών. Η φωτογραφία τραβήχθηκε το 1942 στο οροπέδιο Γκιλφ αλ Κεμπίρ της ΝΔ Αιγύπτου. Μερικά από τα πρόσωπα του έργου βασίζονται σε πραγματικούς χαρακτήρες. Ο Ούγγρος εξερευνητής της ερήμου Λάσλο Έντε Αλμάσι (László Ede Almásy) ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Την περίοδο του πολέμου, υπηρέτησε στην υπηρεσία αντικατασκοπείας του γερμανικού Άφρικα Κορπς, αλλά δεν πέθανε εξαιτίας τραυματισμού σε αεροπορικό ατύχημα. Ήταν ένας παράτολμος ομοφυλόφιλος, ο οποίος πέθανε το 1951 στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας από αμοιβάδωση που είχε κολλήσει στη Μοζαμβίκη τον προηγούμενο χρόνο. Όσο για το μυθιστορηματικό ζεύγος Κλίφτον, φημολογείται πως πηγή έμπνευσης του συγγραφέα υπήρξε το ζευγάρι Ρόμπερτ και Ντόροθι Κλέιτον (Sir Robert Clayton, Lady Dorothy Clayton) που εξερεύνησαν την έρημο και που πέθαναν και οι δύο νέοι· ο πρώτος από ίωση στη Λιβύη την 1η Σεπτεμβρίου 1932 και η δεύτερη σε αεροπορικό ατύχημα στην Αγγλία στις 15 Σεπτεμβρίου 1933. Ωστόσο, ο ίδιος ο Οντάατζε δήλωσε πως δεν γνώριζε την ιστορία του ζεύγους Κλέιτον πριν την κυκλοφορία του μυθιστορήματός του. .
Υποδοχή και εμπορική επιτυχία
Το μυθιστόρημα Ο Άγγλος ασθενής έγινε δεκτό με ευμενή σχόλια από κριτικούς της λογοτεχνίας. Στα θετικά σημεία τού προσμέτρησαν την όμορφη και καθαρή αφήγηση, τη δυνατή θεατρική πλοκή , τα διακριτικά αντιαποικιακά μηνύματα και τα δύσκολα ερωτήματα που δημιουργεί στον αναγνώστη σχετικά με την αναζήτηση ταυτότητας , το «αποκαλυπτικό σοκ» για τον ατομικό βομβαρδισμό της Χιροσίμας , την εμμονή με τα βιβλία και την απόλαυση της ανάγνωσης. Στα αδύνατα σημεία του, οι κριτικοί επισήμαναν μερικές στιγμιαίες μη ρεαλιστικές απεικονίσεις προσώπων ή καταστάσεων.
Το βιβλίο τιμήθηκε με το Βραβείο του Γενικού Κυβερνήτη του Καναδά το 1992. Την ίδια χρονιά, έλαβε το Βραβείο Μπούκερ εξ ημισείας με το μυθιστόρημα του Μπάρι Άνσγουορθ Ιερή πείνα. Το 2018, οι αναγνώστες το επέλεξαν ως το καλύτερο από όλα τα βιβλία που έχουν λάβει Βραβείο Μπούκερ στα 50 χρόνια του θεσμού και έτσι τιμήθηκε με το Χρυσό Βραβείο Μπούκερ.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα και μεταφράστηκε σε περισσότερες από 40 γλώσσες. Η πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία του βιβλίου επέτρεψε στον συγγραφέα να συνεχίσει το γράψιμο με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο, χωρίς να φοβάται τις οικονομικές συνέπειες πιθανών εμπορικών αποτυχιών.
Μετάφραση στα Ελληνικά
180px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Άγγλος ασθενής, εξώφυλλο έκδοσης του 1997 με εικόνα από την ομώνυμη ταινία. Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε στα Ελληνικά, σε μετάφραση του Γιούρι Κοβαλένκο, από τις Εκδόσεις Καστανιώτη προς το τέλος του 1996. Με την απονομή του Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για το 1996 στο ομώνυμο κινηματογραφικό έργο, η ελληνική μετάφραση του Άγγλου ασθενούς βρέθηκε στα δώδεκα ευπώλητα ξένα βιβλία του περιοδικού Διαβάζω καθ' όλη την άνοιξη του 1997. Μάλιστα, από τον Ιούνιο του 1997 και κατόπιν το εξώφυλλο της ελληνικής μετάφρασης άλλαξε με εικόνα από την ταινία.
Tο βιβλίο πέρασε μάλλον απαρατήρητο από τους Έλληνες κριτικούς της λογοτεχνίας, μέχρι την οσκαρική επιτυχία της ομώνυμης ταινίας.
Τον Ιούνιο του 2021, το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε ξανά από τις Εκδόσεις Πατάκη, σε νέα μετάφραση στα Ελληνικά από την Άννα Παπασταύρου.
Μεταφορά στον κινηματογράφο
Το έργο του Οντάατζε μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Βρετανό σκηνοθέτη του Άντονι Μινγκέλα. Η ταινία απέσπασε εννέα βραβεία Όσκαρ το 1997, μεταξύ των οποίων το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας της Χρονιάς 1996, το Όσκαρ Σκηνοθεσίας και το Όσκαρ β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ηθοποιό Ζυλιέτ Μπινός.
Το σενάριο της ταινίας δεν ακολουθεί επακριβώς το μυθιστόρημα. Για παράδειγμα, στην ταινία η Χάνα και ο Καραβάτζιο είναι από το Μόντρεαλ και δεν γνωρίζονται πριν να συναντηθούν στην Ιταλία. Στην ταινία, η Χάνα προβαίνει σε ευθανασία του Άγγλου ασθενούς με ισχυρή δόση μορφίνης· στο βιβλίο, αφήνεται να εννοηθεί ότι τελικά ο Άγγλος ασθενής πεθαίνει, αλλά δεν διευκρινίζεται πότε και πώς. Επίσης, στην ταινία, το αεροπλάνο με το οποίο ο Αλμάσι μεταφέρει τη σορό της Κάθριν δεν πιάνει φωτιά λόγω διαρροής καυσίμων, αλλά καταρρίπτεται από γερμανικά αντιαεροπορικά πυρά.
Σε άλλες γλώσσες
Κατηγορία:Καναδικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ερωτικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Γλωσσοκάτοχο
Γλωσσοκάτοχο ονομάζεται ειδικό χειρουργικό εργαλείο, λαβίδα, με την οποία έλκεται και κρατείται η γλώσσα εκτός του στόματος κατά το στάδιο της νάρκωσης προκειμένου να παραμένει ελεύθερη η είσοδος του αέρα στους πνεύμονες. Το εργαλείο χρησιμοποιείται επίσης στην οδοντιατρική και γναθοχειρουργική για παρόμοιους σκοπούς.
Κατηγορία:Ιατρικά εργαλεία
Αγγλία
Η Αγγλία (αγγλικά: England) είναι τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο είναι νησιωτικό κράτος βορειοδυτικά της ηπειρωτικής Ευρώπης. Συνορεύει βόρεια με τη Σκωτία και δυτικά με την Ουαλία. Η Αγγλία βρέχεται βορειοδυτικά από την Ιρλανδική Θάλασσα, ενώ νοτιοδυτικά από την Κελτική Θάλασσα. Η Βόρεια Θάλασσα στα ανατολικά και η Θάλασσα της Μάγχης στα νότια τη χωρίζουν από την ηπειρωτική Ευρώπη. Η Αγγλία αποτελεί κυρίως το κεντρικό και νότιο τμήμα του νησιού της Μεγάλης Βρετανίας, που βρίσκεται στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό. Στη χώρα επίσης ανήκουν 100 μικρότερα νησιά, όπως τα Νησιά Σκίλλυ και η Νήσος Ουάιτ.
Το έδαφος της Αγγλίας αποτελείται κυρίως από χαμηλούς λόφους και πεδιάδες, κυρίως στις κεντρικές και νότιες περιοχές. Ωστόσο, υπάρχουν και υψηλότερα εδάφη στα βόρεια (για παράδειγμα η ορεινή Περιοχή των Λιμνών (Lake District), τα Πέννινα Όρη και τα Γιόρκσαϊρ Ντέιλς) και στα νοτιοδυτικά (για παράδειγμα το Ντάρτμουρ και τα Κότσγουολντς). Η παλαιότερη πρωτεύουσα της Αγγλίας ήταν το Γουίντσεστερ μέχρι που αντικαταστάθηκε από το Λονδίνο κατά το 12ο αιώνα. Σήμερα το Λονδίνο είναι η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πληθυσμός της Αγγλίας, που αγγίζει τα 53 εκατομμύρια ανθρώπων, αποτελεί και το 84% του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου. Συγκεντρώνεται κυρίως γύρω από το Λονδίνο, τα νοτιοανατολικά αλλά και πολεοδομικά συγκροτήματα στα Μίντλαντς, τα βορειοδυτικά, τα βορειοανατολικά και το Γιόρκσαϊρ, καθένα από τα οποία αναπτύχθηκε ως μεγάλη βιομηχανική περιοχή κατά το 19ο αιώνα. Το Βασίλειο της Αγγλίας - το οποίο από το 1284 περιλαμβάνει και την Ουαλία - ήταν κυρίαρχο κράτος μέχρι την 1η Μαΐου του 1707, όταν οι νομοθετικές πράξεις που συμφωνήθηκαν με τη Συνθήκη της Ένωσης το προηγούμενο έτος τέθηκαν σε ισχύ, το ένωσαν με το Βασίλειο της Σκωτίας, δημιουργώντας το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1801 η Μεγάλη Βρετανία ενώθηκε με το Βασίλειο της Ιρλανδίας για να αποτελέσουν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας. Το 1922 το Ελεύθερο Ιρλανδικό Κράτος αποσχίστηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, που μετονομάστηκε επισήμως σε Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας.