cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006 είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Ξυλοτύμβου της επαρχίας Λάρνακας. Ιδρύθηκε το 2006. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Ξυλοτύμβου. thumb|120px|Παλαιότερο έμβλημα του ΠΟΞ.
Ιστορία
Ο Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006 ιδρύθηκε στις 10 Ιουλίου 2006 από την ενοποίηση των ποδοσφαιρικών ομάδων των σωματείων Κίμων Ξυλοτύμπου και Ομόνοια Ξυλοτύμπου.Κατά την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ). Το 2007 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο κέρδισε την ένταξη του στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην 11η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία. Την περίοδο 2008-09 τερμάτισε στην τέταρτη θέση, δύο μόλις βαθμούς κάτω από την τρίτη θέση που οδηγούσε στην Γ΄ κατηγορία. Τον προβιβασμό της διεκδίκησε και την περίοδο 2011-12, τερματίζοντας και πάλι στην τέταρτη θέση.
Την περίοδο 2016-17 ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στη Β΄ κατηγορία. Παράλληλα, κατέκτησε το Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17, κερδίζοντας στον τελικό τον Εθνικό Λατσιών με 2-1.
Την περίοδο 2017-18 διεκδίκησε την παραμονή του στην Β΄ κατηγορία μέχρι και το τελευταίο παιχνίδι. Τελικά διαβαθμίστηκε υστερώντας στην ισοβαθμία με το ΘΟΪ Λακατάμιας.
Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος κερδίζοντας την άνοδο του στη Β΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2020-2029
Την περίοδο 2019-20 ο Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006 συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στη δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961 Κατηγορία:Ξυλοτύμβου
Ανακωχή
Ο όρος ανακωχή απαντάται κυρίως στο Διεθνές Δίκαιο, ως όρος που χαρακτηρίζει την οποιαδήποτε αναστολή των εχθροπραξιών με αμοιβαία συμφωνία μεταξύ των εμπολέμων χωρών ή δυνάμεων.
Επίσης απαντάται και ως επίσημος όρος στη ναυτιλία, στους χειρισμούς ιστιοφόρου πλοίου ή σκάφους.
Κατά την πρώτη έννοια, η ανακωχή ως συμφωνία μεταξύ εμπολέμων μπορεί να περιέχει χρονικό διάστημα διάρκειάς της ή και να μην καθορίζει χρονικά όρια. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση μπορεί να επαναληφθούν οι εχθροπραξίες ανά πάσα στιγμή, αφού όμως το αναλαμβάνον μέρος την πρωτοβουλία της επανάληψης προειδοποιήσει έγκαιρα το έτερο. Οι σχετικές προθεσμίες προειδοποίησης θα πρέπει να καθορίζονται στην αρχική περί ανακωχής συμφωνία.
Η ανακωχή μπορεί να είναι είτε γενική (εφ΄ όλου του ή των μετώπων εχθροπραξιών), είτε μερική (τοπική). Στην πρώτη περίπτωση διακόπτονται οι εχθροπραξίες σε όλο το μέτωπο από όλα τα όπλα (ξηράς, θάλασσας και αέρος). Η γενική ανακωχή μπορεί να συναφθεί μόνο μεταξύ Βασιλέων, Προέδρων ή κυβερνήσεων των εμπολέμων ή μεταξύ Αρχηγών (στρατιωτικών) των εμπλεκομένων δυνάμεων εφόσον όμως οι τελευταίοι έχουν σχετική εξουσιοδότηση από τις κυβερνήσεις τους. Ειδικότερα σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον η μετά των κυβερνήσεών τους επικοινωνία δεν είναι δυνατή (λόγω οποιασδήποτε αιτίας), δικαιούνται να υπογράψουν ανακωχή χωρίς σχετική εξουσιοδότηση. Η ισχύς όμως μιας τέτοιας ανακωχής εξαρτάται από την ύστερη επικύρωσή της από την επίσημη κυβέρνηση του μέρους, και τούτο διότι η "γενική ανακωχή" εξέρχεται των τοπικών πλαισίων και περιλαμβάνει όρους πολιτικής και οικονομικής φύσεως. Αντίθετα, μερική ανακωχή ή απλά ανακωχή, μπορούν να συνάψουν και οι αρχηγοί των μικρότερων στρατιωτικών μονάδων χωρίς καμία εξουσιοδότηση, με την υποχρέωση όμως της γνωστοποίησής της, με τον ταχύτερο δυνατό τρόπο επικοινωνίας, στη προϊστάμενη στρατιωτική αρχή.
Η σύναψη γενικής ανακωχής δεν σημαίνει απαραίτητα και προοίμιο σύναψης ειρήνης. Αποτελεί όμως κατά γενικό κανόνα το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Πολλές φορές στην πράξη έχει διαπιστωθεί να μη δύναται η μία εκ των συμβαλλομένων στην ανακωχή κυβέρνηση να τηρήσει τους όρους της ανακωχής επειδή έχει παύσει να επιβάλλεται στους στρατιωτικούς της ηγέτες. Σε τέτοια περίπτωση, η εν λόγω κυβέρνηση υποχρεούται να λάβει όλα τα "ενδεδειγμένα μέτρα" ή και να παράσχει ακόμη ένοπλη συνδρομή στον αντίπαλο ή αντίπαλες δυνάμεις προκειμένου να καθυποτάξει τους απειθάρχητους. Ειδικά τέτοιες περιπτώσεις διαπιστώθηκαν πάρα πολλές και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαίτερα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν, ως γνωστό, στις περισσότερες εμπόλεμες χώρες υπήρξαν δύο κυβερνήσεις, μία φιλο-συμμαχική και μια φιλο-αξονική, καθώς και άλλες με ανεξάρτητες ομάδες που δεν υπάκουαν σε καμία από αυτές τις κυβερνήσεις.
Γενικά τα περί των όρων σύναψης και τήρησης της ανακωχής προβλέπονται στη διεθνή συμφωνία της Χάγης που αφορά στρατιωτικές αρχές πολιτισμένων χωρών δια των οποίων η ορθή εκτέλεση αυτής ανάγεται στην στρατιωτική αξιοπρέπεια των συμβληθέντων χωρών.
Τέλος οι όροι "Ανακωχή" και "Εκεχειρία" αντιδιαστέλλονται με τον όρο "Ειρήνη" ακριβώς λόγω του χρονικά πριορισμένου χαρακτήρα τους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Σιάτλ Σίχοκς
Οι Σιάτλ Σίχοκς (αγγλικά: Seattle Seahawks) είναι επαγγελματική ομάδα του αμερικανικού ποδοσφαίρου από το Σιάτλ της Ουάσινγκτον. Συμμετέχουν στο NFL. Οι Σίχοκς εισήλθαν στο NFL το 1976 μαζί με τους Τάμπα Μπέι Μπακανίρς. Ο ιδιοκτήτης των Σίχοκς είναι ο συν-ιδρυτής της Microsoft Πολ Άλλεν ενώ ο τωρινός προπονητής είναι ο Πίτ Κάρρολ. Οι Σίχος παίζουν στο CenturyLink Field.
Οι φίλαθλοι των Σίχοκς έχουν το προσωνύμιο "12ος άνθρωπος". Μάλιστα έχουν σπάσει δύο φορές το ρεκόρ Γκίνες για τους πιο δυνατούς (στον ήχο) φιλάθλους, το πρώτο στις 15 Σεπτεμβρίου 2013 με θόρυβο ύψους 136.6 ντεσιμπέλ σε αγώνα εναντίον των Σαν Φρανσίσκο 49ερς και το δεύτερο στις 2 Δεκεμβρίου 2013 σε αγώνα ενάντι στους Νιου Όρλεανς Σαίντς με θόρυβο ύψους 137.7 ντεσιμπέλ.
Οι Σίχοκς έχουν 3 τίτλους περιφέρειας. Είναι η μόνη ομάδα που έχει παίξει και στην NFC (περιφέρεια) και στην AFC (περιφέρεια). Έχουν συμμετάσχει σε 3 Σούπερ Μπόουλ με πιο πρόσφατο το 49ο (1 Φεβρουαρίου 2015) όπου ηττήθηκαν από τους Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς με 28-24.
Ιστορία
Μετά την ένωση της AFL με το NFL μια εταιρία στο Σιάτλ θέλησε να ιδρύσει ομάδα στην νεοσύστατη διοργάνωση. Το 1974 ανακοινώθηκε και επίσημα η δημιουργία της νέας ομάδας.
Το 1975 η ομάδα προσέλαβε τον Τζέισον Τόμπσον για γενικό διευθυντή της ομάδας. Το όνομα Σίχοκς (=ψαραετός) επιλέχθηκε στις 17 Ιουνίου 1975 μετά από δημόσιο διαγωνισμό με πάνω από 1.700 διαφορετικά ονόματα.
Οι Σίχοκς είναι η μόνη ομάδα στην ιστορία του NFL που έχει αλλάξει περιφέρεια. Η ομάδα ξεκίνησε να παίζει το 1976 στην NFC, ωστόσο άλλαξε περιφέρεια με τους Τάμπα Μπέι Μπακανίρς μία χρονιά μετά.
Το 1988 την ομάδα αγόρασε ο Κέν Μπέρινγκ για 79 εκατ. δολλάρια. Οι Σίχοκς κέρδισαν τον πρώτο τίτλο της κατηγορίας τους την ίδια χρονιά.
Το 1996 οι δυο ιδιοκτήτες της ομάδας μετέφεραν τα γραφεία (και όλες τις εργασίες) της ομάδας στην Καλιφόρνια, κίνηση που αρκετοί κριτικαραν, ωστόσο η ομάδα συνέχισε να παίζει στο Σιάτλ. Την αμέσως επόμενη χρονιά πούλησαν την ομάδα στον συν-ιδρυτή της Microsoft, Πόλ Άλλεν, για 200 εκατ. δολλάρια.
Το 2005 οι Σίχοκς έκαναν την καλύτερη σεζόν της ιστορίας τους με ρεκόρ 13-3, το οποίο ωστόσο έφτασασν και το 2013. Μάλιστα κέρδισαν και τον τίτλο περιφέρειας ωστόσο έχασαν στο Σούπερ Μπόουλ από τους Πίτσμπουργκ Στίλερς. Μέχρι τότε οι Σίχοκς είχαν 21 χρόνια να κερδίσουν σε αγώνα πλει-οφς (από το 1984).
Το 2010 οι Σίχοκς έγραψαν ιστορία καθώς κατάφεραν να μπουν στα πλέι οφς παρότι το ρεκόρ τους ήταν 7-9. Στα πλει-οφς κέρδισαν το πρώτο τους παιχνίδι ενάντι στους περσινούς πρωταθλητές Νιου Όρλεανς Σαίντς με 43-18 αλλά έχασαν από τους Σικάγο Μπέαρς στο δεύτερο παιχνίδι με 35-24.
Πρώτη κατάκτηση του Σούπερ Μπόουλ
Το 2013 ήταν εξαιρετική χρονιά για τους Σίχοκς αφού ισοβάθμησαν με τους Μπρόνκος για το καλύτερο ρεκόρ με 13-3. Μάλιστα 6 παίκτες των Σίχοκς επιλέχθηκαν για το Pro Bowl. Η ομάδα κατάφερε να προκριθεί στο Σούπερ Μπόουλ μετά από νικες στα πλέι-οφς έναντι στους Νιου Όρλεανς Σαίντς (23-15) και Σαν Φρανσίσκο 49ερς (23-17). Στο Σούπερ Μπόουλ στις 2 Φεβρουαρίου 2014 οι Σίχοκς κέρδισαν τους Ντένβερ Μπρόνκος και κατέκτησαν το πρώτο Σούπερ Μπόουλ της ιστορίας τους. Μάλιστα η άμυνα των Σίχοκς έμεινε στην ιστορία ως η καλύτερη στην εποχή του Σούπερ Μπόουλ. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομάδες αμερικανικού ποδοσφαίρου
Αξός Νάξου
Ο Αξός είναι μικρή κατάφυτη κοιλάδα στο χωριό Κωμιακή Νάξου, σε υψόμετρο 600 μ. Στην κοιλάδα αυτή βρέθηκε το 1908 ο μοναδικός θολωτός μυκηναϊκός τάφος που υπάρχει στη Νάξο. Από το όνομα της κοιλάδας και του ίδιου του τάφου «Αξός» πιθανώς προέρχεται το όνομα ολόκληρου του νησιού. Στο τοπικό ναξιακό ιδίωμα η Νάξος ονομάζεται και Αξία, ονομασία που πιθανώς να προέρχεται από το σύγχρονο όνομα του νησιού. Το τοπωνύμιο Αξός ταυτίζεται με το όνομα Άξος. Ο καταβιβασμός του τόνου στο Αξός είναι σύνηθες γλωσσικό φαινόμενο. Με την «κατ' αιτιατικήν συνεκφοράν» έχουμε την προσθήκη του ν.
Από την ελληνική μυθολογία παραδίδεται ότι το όνομα της Νάξου προήλθε από τον πρώτο οικιστή της, τον βασιλιά Νάξο, γιο του θεού Απόλλωνα και της κόρης του Μίνωα Ακάλλης. Στην Κρήτη ο Νάξος λεγόταν Όαξος και Αξός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νάξου Κατηγορία:Κοιλάδες της Ελλάδας
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Ο Φρανσουά Μπεροάλντ ντε Βερβίλ (γαλλικά: François Béroalde de Verville) (1556-1626) ήταν Γάλλος πεζογράφος της Αναγέννησης, ποιητής και διανοούμενος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπεροάλντ ντε Βερβίλ γεννήθηκε στο Παρίσι 27 Απριλίου 1556. Ήταν γιος του Ματιέ Μπρουάρ που ονομαζόταν επίσης Μπεροάλντ, Γάλλου θεολόγου και συγγραφέα, και της Μαρί Μπλετζ, ανιψιάς του Εβραίου  θεολόγου ουμανιστή Φρανσουά Βατάμπλ. Ο πατέρας του είχε ασπαστεί τον Καλβινισμό. Η παιδική του ηλικία κύλησε χωρίς αξιοσημείωτα γεγονότα μέχρι το 1562 όταν, ενώ η οικογένεια εγκατέλειψε τιςο Παρίσι λόγω των διώξεων των Ουγενότων, η μητέρα του πέθανε από την πανούκλα. Η οικογένεια παρέμεινε στη Γαλλία μέχρι μετά τη σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου, το 1573, πριν καταφύγει στη Γενεύη. Εκεί, ο πατέρας του έγινε κήρυκας του Ευαγγελίου και δάσκαλος, παρέχοντας εκπαίδευση τόσο θρησκευτική όσο και ανθρωπιστική, με μαθητές μεταξύ άλλων τους Αγκριπά ντ' Ωμπινιέ και Πιέρ ντε λ'Ετουάλ. Αυτό το περιβάλλον ήταν πολύ ευνοϊκό για την πολιτιστική αφύπνιση του Φρανσουά Μπεροάλντ, ο οποίος στη συνέχεια έφυγε για τη Βασιλεία όπου διδάχθηκε ωρολογοποιία και χρυσοχοΐα. Στη συνέχεια σπούδασε ιατρική και θεωρείται ότι αυτή την εποχή μυήθηκε στην αλχημεία.
Κλοντιόν (γλύπτης)
Ο Κλοντιόν, ψευδώνυμο του Κλωντ Μισέλ, γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1738 στο Νανσύ και πέθανε στις 29 Μαρτίου 1814 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος γλύπτης από τη Λωρραίνη εκπρόσωπος του στυλ ροκοκό.
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Βιογραφικά στοιχεία
Με το θάνατο του πατέρα του, 15 Ιουλίου 1576, αποφάσισε, σε ηλικία 27 ετών, να επιστρέψει στο Παρίσι. Παραχωρώντας όλη την κληρονομιά του στις δύο αδελφές του, στη συνέχεια σύχναζε τον κύκλο του Πιέρ ντε λ'Ετουάλ και προσηλυτίστηκε στον Καθολικισμό. Δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο: Πνευματικές ανησυχίες.
Κλοντιόν (γλύπτης)
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Βακχίδα μεταφέρεται από τον Βάκχο και Φαύνο, 1795, [[Πασαντίνα (Καλιφόρνια)]] Ο Κλοντιόν γεννήθηκε στο Νανσί της Λωρραίνης. Ο πατέρας του Τομά Μισέλ ήταν γλύπτης και η μητέρα του Αν Αντάμ ήταν αδελφή διάσημων γλυπτών. Στο Νανσί και πιθανώς στη Λιλ πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Το 1755 πήγε στο Παρίσι και μαθήτευσε στο εργαστήριο του θείου του Λαμπέρ-Σιγκισμπέρ Αντάμ, καθιερωμένου γλύπτη. Παρέμεινε τέσσερα χρόνια σε αυτό το εργαστήριο και μετά το θάνατο του θείου του έγινε μαθητής του Ζαν-Μπατίστ Πιγκάλ. Το 1759 πήρε το μεγάλο βραβείο γλυπτικής της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Το 1761 πήρε το πρώτο ασημένιο μετάλλιο για μελέτες σε μοντέλα. Το 1762 πήγε στη Ρώμη, όπου η δραστηριότητά του ήταν σημαντική μεταξύ 1767 και 1771.
Στη συνέχεια επέστρεψε στο Παρίσι. Απέκτησε σημαντικούς προστάτες και τα έργα του εκτέθηκαν συχνά στο Σαλόνι. Το 1782 παντρεύτηκε την Κατρίν Φλορ Παζού, κόρη του γλύπτη Ωγκυστέν Παζού, χώρισαν το 1794. Οι ταραχές που προκλήθηκαν από τη Γαλλική Επανάσταση τον οδήγησαν το 1792 πίσω στο Νανσί, όπου παρέμεινε μέχρι το 1798, ενώ οι δραστηριότητές του περιορίσθηκαν κυρίως στη διακόσμηση σπιτιών και στην κατασκευή μικρών αγαλματιδίων από τερακότα.
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια των εμφυλίων Θρησκευτικών πολέμων, το 1589, ακολούθησε τον Ερρίκο Γ΄, που εκδιώχθηκε από την Καθολική Λίγκα, στην εξορία στην Τουρ. Χωρίς άλλα έσοδα, έζησε μεταφράζοντας έργα του Τζάστες Λίπσιους και μέρος της Ντιάνας του Χόρχε ντε Μοντεμαγιόρ. Η πίστη του στον βασιλιά του οδήγησε στη χειροτονία του στον καθεδρικό ναό της Τουρ το 1595. Με τα οικονομικά του εξασφαλισμένα, άρχισε να παράγει το μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Το 1600 έγραψε την Ιστορία των μεταξοσκωλήκων, κατόπιν αιτήματος του βασιλιά Ερρίκου Δ΄, και συμμετείχε στον κύκλο των Παρακελσιανών γιατρών γύρω του.
Κλοντιόν (γλύπτης)
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κλοντιόν είναι γνωστός για τις μυθολογικές συνθέσεις νυμφών σε τερακότα. Φιλοτέχνησε επίσης έργα μεγάλης κλίμακας.
Μεταξύ των έργων του Κλοντιόν είναι ο Ζέφυρος και η Φλώρα, ένα άγαλμα του Μοντεσκιέ, η Κλεοπάτρα θνήσκουσα, Η μέθη του κρασιού και ένα τζάκι που βρίσκεται στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο.
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Βιογραφικά στοιχεία
Έγραψε στη συνέχεια πολλά βιβλία πριν πεθάνει τον Οκτώβριο του 1626.
Κλοντιόν (γλύπτης)
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κλοντιόν πέθανε στο Παρίσι στις 29 Μαρτίου 1814, την παραμονή της εισβολής στο Παρίσι των δυνάμεων του Έκτου Συνασπισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Συγγραφικό έργο
μικρογραφία|Το Ταξίδι των τυχερών πριγκίπων, 1610 Ο Μπεροάλντ ντε Βερβίλ είχε στενούς δεσμούς με το πνευματικό και δημιουργικό περιβάλλον του τέλους του 16ου αιώνα και των αρχών του 17ου αιώνα. Τα γραπτά του καλύπτουν ποικίλα θέματα όπως η ιστορία, τα μαθηματικά, η οπτική, η αλχημεία, η ιατρική, η ζωγραφική, η γλυπτική, ο έρωτας, το μετάξι. Έγραψε τόσο σε στίχους όσο και σε πεζό και σε όλα τα είδη: σατιρικά, ηθικά, πνευματικά, φιλοσοφικά και πολιτικά. Αντιπροσωπεύει τη μεταβατική λογοτεχνία από τη βασιλική αυλή των Βαλουά και τη γενιά της Πλειάδας στην αυλή των Βουρβόνων του Ερρίκου Δ΄ και το μπαρόκ, και, όπως ο σύγχρονος του Νικολά ντε Μοντρέ προσπάθησε να ανταγωνιστεί τη μετάφραση ξένων μυθιστορημάτων με τη δημιουργία πρωτότυπων έργων στη γαλλική γλώσσα.
Τα πρώτα του έργα αφορούσαν τα μαθηματικά, τη μηχανική (1578) και την ιστορία των οικοσήμων (1581). Τα πολυάριθμα ιστορικά και φιλοσοφικά έργα του περιλαμβάνουν: Έρευνες γύρω από τη Φιλοσοφική λίθο (1583), Διάλογος της Αρετής (1584). Η ιδέα της δημοκρατίας (1584), μια μετάφραση έργου του Τζάστες Λίπσιους (1592), Περί της ψυχής και της υπεροχής της (1593), Περί σοφίας (1593), Η Παρθένος της Ορλεάνης για την Ιωάννα της Λωρραίνης (1599), Ιστορία των μεταξοσκωλήκων (1600), Ιστορία της Ηρωδιάδας (1600) και γαλλική έκδοση με σχόλια της Υπνερωτομαχίας Πολύφιλου του Φραντσέσκο Κολόννα (1600).
Χημική ωκεανογραφία
Η χημική ωκεανογραφία είναι ο κλάδος της ωκεανογραφίας που συμβάλλει στη κατανόηση της θάλασσας, θεωρώντας τους ωκεανούς ως μοναδικό και πολύπλοκο χημικό σύστημα. Το αντικείμενό της είναι ο προσδιορισμός και η μελέτη των χημικών στοιχείων, των χημικών ενώσεων και των χημικών συστατικών, που απαντώνται στο ωκεάνιο περιβάλλον.
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Συγγραφικό έργο
Τα ποιητικά του έργα περιλαμβάνουν: Πνευματικές ανησυχίες, ποιήματα και άλλα φιλοσοφικά έργα (1583), ερωτικά ποιήματα όπως Οι στεναγμοί του έρωτα (1583). Συνέβαλε μεταφράζοντας στίχους στη Ντιάνα του Χόρχε ντε Μοντεμαγιόρ (1592). Έγραψε επίσης πνευματικά ποιήματα, Η Ουράνια μούσα (1593) και μετέφρασε τους Θρήνους του Ιερεμία, με τίτλο Το Σκότος (1599).
Ο Βερβίλ δημοσίευσε αρκετά μεγάλα μυθιστορήματα: Οι Περιπέτειες της Φλορίντ, γαλλική ιστορία σε 4 τόμους (Les Avantures de Floride, 1593-1596), Le Cabinet de Minerve (1596), ένα ημιτελές μυθιστόρημα Η Αποκατάσταση της Τροίας (Le Restablissement de Troye) (1597), Το Ταξίδι των τυχερών πριγκίπων (Le Voyage des princes fortunés, 1610) και Το ανάκτορο των περίεργων (Le Palais des curieux, 1612). Με την περίτεχνη πλοκή τους, τους πολλαπλούς χαρακτήρες και τις περιπετειώδεις καταστάσεις, αυτά τα μυθιστορήματα περιπέτειας είναι στα πρότυπα του ισπανο-πορτογαλικού ιπποτικού μυθιστορήματος περιπέτειας (όπως ο Αμαντίς της Γαλατίας) και του αρχαίου ελληνικού μυθιστορήματος (όπως το έργο του Ηλιόδωρου του Εμεσηνού ή του Αχιλλέα Τατίου), αλλά διαχωρίζουν τη γραμμή μεταξύ μυθοπλασίας και φιλοσοφικής ή εγκυκλοπαιδικής γραφής και συχνά παρεκκλίνουν σε συζητήσεις για ηθικά φαινόμενα ή σε συμβολική έκφραση (εμπνευσμένη από την Υπνερωτομαχία Πολύφιλου).
Χημική ωκεανογραφία
Οι ουσίες αυτές ταυτοποιούνται και εξετάζονται ως προς τις ιδιότητές τους, τη φύση τους, τις δυναμικές τους αλληλεπιδράσεις ενώ προσδιορίζονται οι συγκεντρώσεις τους. Ακόμη, η Χημική Ωκεανογραφία ερευνά τις φυσικοχημικές ιδιότητες του ωκεάνιου νερού ως χημικό διάλυμα, όπως επίσης τις αλληλεπιδράσεις του με ότι συνορεύει, δηλαδή την ατμόσφαιρα, τους βυθούς και τα παράλια, μελετά δηλαδή τα συστήματα υγρού-αερίου, υγρού-στερεού και αερίου-υγρού-στερεού. Επίσης, η Χημική Ωκεανογραφία ασχολείται όλο και περισσότερο με τις πολύπλοκες εφαρμογές και την οικονομική αξιοποίηση των διαφόρων συστατικών της θάλασσας. Η Χημική Ωκεανογραφία αφενός, μελετά τα φυσικά συστατικά των ωκεανών και αφετέρου, δραστηριοποιείται στον προσδιορισμό της χημικής σύστασης και των συγκεντρώσεων των ρύπων.
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Συγγραφικό έργο
Το πιο διάσημο έργο του είναι το παιχνιδιάρικο, χαοτικό, μπαρόκ, συχνά άσεμνο Τρόποι επίτευξης (Moyen de parvenir) που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1617 - μια παρωδία βιβλίων που περιλάμβαναν συζητήσεις κατά τη διάρκεια γευμάτων, όπως έργα του Ραμπελαί και τα Δοκίμια του Μισέλ ντε Μονταίν - στο οποίο πλήθος διάσημων ατόμων συζητούν και αστειεύονται (με συχνά χοντρό χιούμορ) για ιστορικά και φιλοσοφικά θέματα.
Το συγγραφικό έργο του Μπεροάλντ ντε Βερβίλ είναι τεράστιο και δείχνει μια συνεχή ενασχόληση του συγγραφέα με την εγκυκλοπαιδική μάθηση, την οργάνωση της γνώσης και τις δυσκολίες της μετάφρασης.
Χημική ωκεανογραφία
Το pH του θαλάσσιου νερού
Γενικά, το θαλάσσιο νερό είναι ένα διάλυμα με ελαφρά αλκαλικό χαρακτήρα. Στην ανοιχτή θάλασσα, το pH κυμαίνεται περίπου από 7,5 έως 8,4. Η κάθετη κατανομή παρουσιάζει μια έντονη διακύμανση τιμών στα ανώτερα 100 m της υδάτινης στήλης με σχετικά μεγάλες τιμές pH και μέγιστη 8,3. Κατεβαίνοντας μέχρι τα 1.200 m βάθος, το pH ελαττώνεται με τιμές 7,5-7,7. Ενίοτε, στα 400 m βάθος, το pH εμφανίζει ένα δεύτερο μέγιστο (7,9). Τέλος, στα μεγάλα βάθη το pH έχει σταθερή τιμή που εξαρτάται άμεσα από τις συνθήκες που επικρατούν στη θαλάσσια περιοχή.
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Συγγραφικό έργο
Σε μεγάλο βαθμό ξεχασμένος μετά τον 17ο αιώνα, το έργο του ανακαλύφθηκε ξανά τον 19ο αιώνα και επανεκτιμήθηκε από τους λογοτεχνικούς κριτικούς τα τελευταία χρόνια.
Χημική ωκεανογραφία
Το pH του θαλάσσιου νερού
Σε αβαθείς περιοχές, με έντονο αερισμό και φωτισμό, το pH έχει τις μεγαλύτερες σχετικά τιμές, μεγαλύτερες και από 8,9. Αντίθετα, στις θαλάσσιες περιοχές όπου εμποδίζεται η θαλάσσια κυκλοφορία και η ανανέωση του νερού ενώ ευνοείται η δημιουργία ανοξικών συνθηκών επιτρέποντας την απελευθέρωση υδροθείου, το pH έχει τις μικρότερες σχετικά τιμές, ακόμη μικρότερες και από 7, δηλαδή δημιουργείται όξινο περιβάλλον.
Μπεροάλντ ντε Βερβίλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Χημική ωκεανογραφία
Σύσταση του θαλάσσιου νερού
Το θαλάσσιο νερό περιέχει διαλυμένα και αιωρούμενα συστατικά. Μερικά από τα αιωρούμενα συστατικά τελικά θα διαλυθούν, ενώ άλλα θα αποτεθούν στο βυθό. Τα αιωρούμενα οργανικά σωματίδια είτε καταναλώνονται από διάφορους μικροοργανισμούς είτε αποσυντίθενται μέσω βακτηριακής δράσης και επιστρέφουν στο θαλάσσιο νερό ως θρεπτικά συστατικά. Τα αιωρούμενα ανόργανα σωματίδια παίζουν σημαντικό ρόλο στο θαλάσσιο περιβάλλον, διότι αποτελούν επιφάνειες καθίζησης των διαλυμένων συστατικών. Λόγω του μικρού μεγέθους τους παρουσιάζουν εκπληκτικά μεγάλη επιφάνεια αλληλεπίδρασης με το νερό. Για παράδειγμα, ένα μικρό κουταλάκι λεπτόκοκκης αργίλου αποτελεί συνολικά επιφάνεια εμβαδού μεγαλύτερου των 10 m2. Το θαλάσσιο νερό περιέχει διάφορα άλατα, ιχνοστοιχεία και αέρια. Τα περισσότερα από τα συστατικά αυτά βρίσκονται σε μικρές συγκεντρώσεις, οι οποίες παρουσιάζουν τεράστιο εύρος διακυμάνσεων. Το μεγαλύτερο μέρος τους είναι διαλυμένο στο θαλάσσιο νερό κυρίως με τη μορφή αλάτων, ενώ ένα μικρό μέρος βρίσκεται με τη μορφή αερίων. Βασικά, τα συστατικά του θαλάσσιου νερού διακρίνονται σε ύλη που είναι διαλυμένη και αιωρούμενη - σωματιδιακή.
Η Αρχή του Marcet
Τα κύρια συστατικά του θαλάσσιου νερού υπακούουν σε ένα νόμο που αναφέρεται στη σχετική σταθερότητα της συγκέντρωσής τους στη θάλασσα, γνωστός ως η Αρχή του Marcet. Ο Marcet διατύπωσε το νόμο αυτό το 1819 και από τότε η ισχύς του επιβεβαιώθηκε πολλές φορές με αντίστοιχες μετρήσεις. Η διατύπωση της Αρχής του Marcet είναι η ακόλουθη: Ο λόγος της συγκέντρωσης των κύριων συστατικών του θαλάσσιου νερού παραμένει χρονικά και τοπικά σχεδόν σταθερός, αν και το ολικό περιεχόμενο ποσό των αλάτων μπορεί να ποικίλλει ευρύτατα στο χωροχρόνο. Η σταθερότητα της αναλογίας των κύριων συστατικών συχνά ονομάζεται και "Νόμος του Dittmar". Ονομάσθηκε έτσι όταν μετά την αποστολή του H.M.S. Challenger η σταθερότητα αυτή επιβεβαιώθηκε από τον W. Dittmar, που δημοσίευσε το 1884 τα αποτελέσματα της ακριβούς ανάλυσης 77 δειγμάτων θαλάσσιου νερού, που είχαν συλλεγεί από διάφορα βάθη και διάφορα σημεία των ωκεανών της Γης.
Η Αρχή του Marcet έχει γενική ισχύ, παραβιάζεται όμως σε περιοχές άμεσης επαφής και αλληλεπίδρασης της θαλάσσιας μάζας με την ατμόσφαιρα, τους βυθούς και τα παράλια. Κάποιες από τις περιπτώσεις παραβίασης της Αρχής του Marcet είναι οι ακόλουθες:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωχημεία
NGC 6729
Το NGC 6729 ή Caldwell 68 είναι νεφέλωμα ανάκλασης/εκπομπής στον αστερισμό Νότιος Στέφανος. Έχει σχήμα βεντάλιας και φωτίζεται κυρίως από τον μεταβλητό αστέρα R νοτίου Στεφάνου.
Ιστορικό
Το ανακάλυψε o Άγγλος Άλμπερτ Μαρθ από τη Μάλτα το 1861, ενώ το ανακάλυψε επίσης ανεξάρτητα ο Γερμανός αστρονόμος Ιούλιος Σμιτ (Johann Friedrich Julius Schmidt) από την Αθήνα. Ο Σμιτ, διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών τότε, παρατήρησε επίσης την μεταβλητότητα του κεντρικού άστρου νεφελώματος, του R νοτίου Στεφάνου, του οποίου η φωτεινότητα επηρεάζει την φωτεινότητα του νεφελώματος.
Ο Σμιντ ήταν επίσης ο πρώτος ο οποίος υποπτεύθηκε ότι το νεφέλωμα μπορεί να μεταβλητό. Μετέπειτα παρατηρήσεις, τόσο δια οφθλαμού, όσο και με τη λήψη φωτογραφιών από το αστεροσκοπείο του Γιοχάνεσμπουργκ επιβεβαίωσαν την μεταβλητή φύση του νεφελώματος στις αρχές του 20ού αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6729 068 Κατηγορία:Νότιος Στέφανος (αστερισμός) Κατηγορία:Νεφελώματα ανάκλασης Κατηγορία:Νεφελώματα εκπομπής
Τίγρη του Τσαμπάβατ
Η τίγρη του Τσαμπάβατήταν μια θηλυκή τιγρη της Βεγγάλης η οποία έγινε γνωστή καθώς είναι υπεύθυνη για 436 θανάτους στο Νεπάλ, κατά τα τελευταία χρόνια  του 19ου αιώνα  και απαρχές 20ου. Έχει μπει στο βιβλίο Γκίνες για του περισσότερους θανάτους από τίγρη. Εν τελει σκοτώθηκε από τον Τζιμ Κόρμπετ το 1907.
Ιστορικό
Σύμφωνα με τον Peter Byrne, κυνηγό από το Νεπάλ, η τίγρη ξεκίνησε τις επιθέσεις της στο χωριό Ρούπαλ στο  δυτικό Νεπάλ, κοντά στα Ιμαλάια. Αρκετοί κυνηγοί προσπάθησαν να την θανατώσουν αλλά χωρίς επιτυχία. Τέλος, στάλθηκε κι ο στρατός του Νεπάλ. Παρά την αποτυχία να αιχμαλωτίσουν ή να σκοτώσουν την τίγρη, οι στρατιώτες  κατάφεραν να αναγκάσουν την τίγρη να εγκαταλείψει την επικράτειά της και να την οδηγήσει πέρα ​​από τα σύνορα (στον ποταμόSarda) στην Ινδία, όπου συνέχισε τις μακάβριες δραστηριότητες της στην περιοχή Kumaon. Η τιγρη μπορούσε να διανύσει μεγάλες αποστάσεις (20 m την ημέρα), ενώ σκότωνε πάντα την ημέρα. Η ζωή στην περιοχή αυτή έγινε πολύ δύσκολη, με τους άνδρες συχνά να αρνούνται να αφήσουν  τις καλύβες τους όταν άκουγαν τους βρυχηθμούς του αιλουροειδούς στο δάσος. Εν τέλει, ο αγγλικής καταγωγής κυνηγός Τζιμ Κόρμπετ πυροβόλησε και σκότωσε το ζώο.
Κατηγορία:Διάσημα ζώα Κατηγορία:Τίγρη
Gum 15
Το Gum 15 είναι νεφέλωμα το οποίο απέχει περίπου 3.000 έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Ιστία. Το σχήμα του διαμορφώθηκε από ισχυρούς αστρικούς ανέμους που προέρχονται από τα άστρα γύρω και μέσα στο ίδιο το νεφέλωμα. Στο κέντρο του Gum 15 βρίσκεται ο λαμπρός διπλός αστέρας HD 74804.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεφελώματα Κατηγορία:Ιστία (αστερισμός)
Φρέντρικτον
thumb|250px|Το δημαρχείο του Φρέντρικτον. Το Φρέντρικτον, Φρεντέρικτον ή Φρεντερικτόν (αγγλ.: Fredericton, γαλλ.: Frédéricton) είναι πόλη του Καναδά, και πρωτεύουσα της επαρχίας του Νιου Μπράνσγουικ. Το Φρέντρικτον, που είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Αγίου Ιωάννη στα νότια του Νιου Μπράνσγουικ, έχει πληθυσμό 58.220 κατοίκους (απογραφή 2016). Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας μετά το Μόνκτον και το Σεντ Τζον.
Ιστορία
Πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων, κοντά στην περιοχή του σημερινού Φρέντρικτον κατοικούσαν αυτόχθονες Μίκμακ και Μαλισίτ, που ασχολούνταν κυρίως με την καλλιέργεια καλαμποκιού.
Το 1692, Γάλλοι εξερευνητές και έποικοι υπό τον Ζοζέφ ντε Βιλμπόν (Joseph de Villebon) έχτισαν στην θέση του σημερινού Φρέντρικτον το Οχυρό Νασγουάκ (Fort Nashwaak), το οποίο για ένα διάστημα ήταν και πρωτεύουσα της γαλλικής αποικίας της Ακαδίας. Οι Γάλλοι εγκατέλειψαν το οχυρό 1700, μετά από καταστρεπτική πλημμύρα, που συνέβη λίγο καιρό μετά τον θάνατο του αρχηγού τους. Το 1732, Γάλλοι έποικοι που είχαν εκδιωχθεί από τους Βρετανούς από τα μέρη της σημερινής Νέας Σκωτίας, έφτιαξαν στην περιοχή του Φρέντρικτον το χωριό Άκρη της Αγίας Άννας (Pointe-Sainte-Anne).
Η Άκρη της Αγίας Άννας πυρπολήθηκε ολοσχερώς από τους Βρετανούς μετά την εκδίωξη των Ακαδιανών το 1755. Το 1783, στην περιοχή εγκαταστάθηκαν έποικοι πιστοί στο αγγλικό στέμμα (αγγλ.: Loyalists), οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από τις επαναστατημένες περιοχές της Νέας Αγγλίας. Με την δημιουργία της αποικίας του Νιου Μπράνσγουικ το 1784, το χωριό ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα την νεοσυσταθείσας επαρχίας και μετονομάστηκε σε Πόλη του Φρεδερίκου ή Φρεδερικόπολη (αγγλ.: Frederick's Town), προς τιμή του πρίγκηπα Φρεδερίκου Αυγούστου, δευτερότοκου γιου του τότε βασιλιά της Αγγλίας Γεωργίου Γ΄. Έναν χρόνο μετά, το όνομα της πόλης συντομεύθηκε σε Φρέντρικτον.
thumb|right|250px|Ο Καθεδρικός Ναός του Χριστού (Christ Church Cathedral) στο Φρέντερικτον χτίστηκε κατά την περίοδο 1845–1853 σύμφωνα με τα βρετανικά αρχιτεκτονικά πρότυπα της εποχής εκείνης.
Το 1945, η πόλη του Φρέντρικτον συγχωνεύθηκε με το γειτονικό Ντέβον, ενώ το 1973 η πόλη μεγάλωσε ακόμα περισσότερο απορροφώντας πολλές όμορες κοινότητες. Στις κοινότητες που απορροφήθηκαν από το Φρέντρικτον, περιλαμβάνεται και το Μέρυσβιλ (Marysville), περιοχή που γνώρισε μεγάλη άνθηση από τα μέσα του 19ου έως τα μέσα του 20ού αι., μιας και εκεί λειτουργούσαν μεγάλο εργοστάσιο επεξεργασίας ξύλου και μεγάλο βαμβακουργείο.
Η σύγχρονη πόλη
Το σημερινό Φρέντρικτον είναι το διοικητικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο της επαρχίας του Νιου Μπράνσγουικ. Οι κάτοικοι του Φρέντρικτον είναι κατά 88% αγγλόφωνοι απόγονοι Ευρωπαίων αποίκων. Στην πόλη υπάρχει και σημαντική γαλλόφωνη μειονότητα (6,5% των κατοίκων). Τα 2/3 των κατοίκων είναι χριστιανοί διαμαρτυρόμενοι. Βόρεια του Φρέντρικτον υπάρχει και ένας μικρός οικισμός αυτοχθόνων Μαλισίτ.
Στην πόλη έχουν την έδρα τους δύο πανεπιστήμια: το Πανεπιστήμιο του Νιου Μπράνσγουικ (University of New Brunswick), που είναι από τα αρχαιότερα πανεπιστήμια της Βορείου Αμερικής και διαθέτει και πολυτεχνική σχολή, και το Πανεπιστήμιο του Αγίου Θωμά (St. Thomas University), του οποίου το πρόγραμμα εστιάζεται περισσότερο στα Γράμματα και τις Τέχνες.
Το κέντρο της πόλης, το Επαρχιακό Κοινοβούλιο (Provincial Legislature), ο Καθεδρικός Ναός του Χριστού (Christ Church Cathederal), τα πανεπιστήμια και τα σπουδαιότερα αξιοθέατα του Φρέντρικτον βρίσκονται στη νότια όχθη του ποταμού Αγίου Ιωάννη (Σαουθσάιντ). Στο Φρέντρικτον, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την Αίθουσα Τέχνης Μπήβερμπρουκ (Beaverbrook Art Gallery), το Μουσείο Γιορκ-Σάνμπερυ (York-Sunbury Museum) και την αίθουσα θεάτρου και συναυλιών The Playhouse.
Στην βόρεια πλευρά του ποταμού Αγίου Ιωάννη (Νορσάιντ), τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται αρκετά προάστια, που κάποτε ήταν ανεξάρτητες κοινότητες, και να δημιουργούνται νέα εμπορικά κέντρα.
Συγκοινωνίες
Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο και συνδέεται με απευθείας πτήσεις με το Μόντρεαλ, το Τορόντο, το Χάλιφαξ και τη Βοστώνη των ΗΠΑ. Από το Φρέντρικτον επίσης διέρχεται ο Υπερκαναδικός Αυτοκινητόδρομος (αγγλ.: Transcanada Highway, γαλλ.: Autoroute Transcanadienne), που ξεκινάει από τη Βρετανική Κολομβία και καταλήγει στη Νέα Γη.
Κλίμα
Το κλίμα του Φρέντρικτον είναι ηπειρωτικό με χιόνια τον χειμώνα, και βροχές την άνοιξη και το καλοκαίρι. Η θερμοκρασία κυμαίνεται από 25 °C το καλοκαίρι έως –15 °C τον χειμώνα. Σε σύγκριση με άλλες περιοχές της καναδικής ενδοχώρας, ο χειμώνας είναι πιο ήπιος, αλλά πιο βαρύς σε σύγκριση με περιοχές των καναδικών παραλίων. Στην περιοχή, υπάρχουν πολλά νερά και πολλά δάση. Οι ανοιξιάτικες βροχές προκαλούν περιστασιακές πλημμύρες, κυρίως στις πιο χαμηλές γειτονιές του Φρέντρικτον.
Λουκάς Καγκελλάρης
thumb|right|250px|Παναγία η Νικοποιός (μετά την κλοπή των πολύτιμων λίθων), [[Άγιος Μάρκος (Βενετία)|Ναός του Αγίου Μάρκου στη Βενετία]] thumb|right|250px|Παναγία του Αγίου Λουκά, Santuario della Beata Vergine di San Luca, Μπολόνια thumb|right|250px|Παναγία Προστάτις Ρωμαίων, Basilica di Santa Maria Maggiore, Ρώμη Ο Λουκάς Καγκελλάρης ήταν Έλληνας Βυζαντινός αγιογράφος, ο οποίος έζησε τον 12ο αιώνα στην Κωνσταντινούπολη, όπου φιλοτέχνησε μερικές από τις καλύτερες εικόνες της Παναγίας. Εξαιρετικές εικόνες, όπως η Παναγία η Νικοποιός (Madonna Nicopeia), που κατέληξε στη Βενετία μετά την άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους το 1204, η Παναγία του Αγίου Λουκά (Madonna di San Luca), που μεταφέρθηκε στη Μπολόνια το 1160 και φέρει την επιγραφή Opus Lucae Cancellari, ή όπως την ανέγνωσε ο Antonio Masini (1599-1691) Cancellarii (Καγκελλαρίου), η Παναγία Προστάτις του ρωμαϊκού Λαού (Madonna Salus Populi Romani) στη Ρώμη, καθώς και άλλες με ελληνικές επιγραφές της περιόδου αυτής αποδίδονται πιθανότατα σε εκείνον.
Το έργο του συχνά συγχέεται με εκείνο του ομωνύμου του αποστόλου Λουκά. Ο Giovanni Lami (1697-1770), ο οποίος σθεναρά αντιτίθετο στην άποψη ότι ο Ευαγγελιστής Λουκάς ήταν αγιογράφος, θεωρούσε την εικόνα της Παναγίας του Αγίου Λουκά ως έργο κάποιου Luca Santo, Φλωρεντίνου ζωγράφου του 14ου αιώνα. Ισχυρίζετο ότι ο Luca Santo ήταν γιος κάποιου διορισθέντα Cancelliere και θεωρούσε απίθανη την υποστηριζόμενη άποψη ότι η εικόνα αυτή είχε μεταφερθεί από την Κωνσταντινούπολη. Πάντως, δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να αποδεικνύει τη διασύνδεση του Luca Santo ή του Luca Cancellari με την ισχυρή οικογένεια Cancellieri της Τοσκάνης, ή ακόμη και με την οικογένεια ευγενών Cancellari της Ρώμης.
Μετά την άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς (1453) απαντάται το επώνυμο της  Οικογένειας Καγγελάρη (Καγκελάρη ή Καγκελλάρη) στην Κέρκυρα, από όπου μέλη της μετανάστευσαν στην Κεφαλονιά (αρχές του 16ου αιώνα), στη Λευκάδα (τέλη του 17ου αιώνα) (Ιόνια Νησιά) και σε άλλα μέρη του ελλαδικού χώρου και της διασποράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί αγιογράφοι Λουκας Καγκελαρης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
MATLAB
Το MATLAB (matrix laboratory) είναι ένα περιβάλλον αριθμητικής υπολογιστικής και μια προγραμματιστική γλώσσα τέταρτης γενιάς. Αποθηκεύει και κάνει τις πράξεις με βάση την άλγεβρα μητρών. Η τρέχουσα έκδοσή του είναι η R2020b η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου του 2020.
Χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων, ωστόσο είναι πολύ "ισχυρό" και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για προγραμματισμό καθώς περιέχει εντολές από την C++ όπως την while, την switch και την if. Στον τομέα των γραφικών όσον αφορά τον μαθηματικό κλάδο μπορεί να υλοποιήσει συναρτήσεις πραγματικές, μιγαδικές, πεπλεγμένες συναρτήσεις δύο μεταβλητών και άλλες. Όσον αφορά τον στατιστικό κλάδο μπορεί να υλοποιήσει ιστογράμματα, τομεογράμματα, ραβδοδιαγράμματα, εμβαδογράμματα και άλλα.
Εκδόσεις
Ο αριθμός (ή ο αριθμός έκδοσης) είναι η έκδοση που έχει δημοσιευτεί βάση του προγράμματος Διαχειριστή Άδειας Ταυτόχρονης Χρήσης FLEXlm.
Για μια εκτενή λίστα των αλλαγών/ανανεώσεων τόσο της MATLAB όσο και των επίσημων λογισμικών εργαλείων, συμβουλευτείτε τις σημειώσεις των εκδόσεων της MATLAB.
The Walt Disney Company
Η The Walt Disney Company, γνωστή και ως Disney, είναι αμερικανική πολυεθνική κοινοπραξία μέσων ενημέρωσης και ψυχαγωγίας με έδρα το Walt Disney Studios στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια.
Η εταιρία ιδρύθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 1923 από τους αδερφούς Γουόλτ και Ρόι Ντίσνεϊ με την ονομασία "Disney Brothers Cartoon Studio". Στο παρελθόν είχε λάβει τις ονομασίες "The Walt Disney Studios" και "Walt Disney Productions", προτού λάβει την τωρινή της ονομασία το 1986. Η εταιρία καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος των κινουμένων σχεδίων στην αμερικανική βιομηχανία, πριν το άνοιγμά της σε παραγωγές ταινιών ζωντανής δράσης, στην τηλεόραση και στα θεματικά πάρκα ψυχαγωγίας και διασκέδασης.
Από την δεκαετία του 1980, η Ντίσνεϊ δημιούργησε και εξαγόρασε τμήματα με σκοπό την προώθηση πιο ενήλικου περιεχομένου, σε αντίθεση με τις μέχρι τότε παραγωγές της, οι οποίες ήσαν φιλικές προς την οικογένεια. Η εταιρία είναι γνωστή για το κινηματογραφικό στούντιο της, την The Walt Disney Studios, που περιλαμβάνει τις Walt Disney Pictures, Walt Disney Animation Studios, Pixar, Marvel Studios, Lucasfilm, 20th Century Studios, Searchlight Pictures και Blue Sky Studios. Άλλες επιχειρήσεις της Ντίσνεϊ περιλαμβάνουν τμήματα σχετικά με την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το steaming, τα θεματικά πάρκα και θέρετρα, τα καταναλωτικά προϊόντα, τις εκδόσεις και τις διεθνείς δραστηριότητες.
Μέσω αυτών των διαφόρων τομέων, στην Ντίσνεϊ ανήκουν το τηλεοπτικό δίκτυο ABC καθώς επίσης και τα Disney Channel, ESPN, Freeform, FX και το National Geographic, εκδοτικοί οίκοι, εταιρίες παραγωγής προϊόντων (merchandise) και μία σειρά από φίρμες θεατρικών και μουσικών παραγωγών. Ακόμα, κατέχει πλήθος υπηρεσιών streaming όπως τα Disney+, Hulu, ESPN+ και Hotstar και τον τομέα ψυχαγωγίας "Disney Parks, Experiences and Products",το οποίο είναι ένα σύνολο 14 θεματικών πάρκων, θέρετρων και γραμμών κρουαζιέρας ανά την υφήλιο. Ο χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων Μίκυ Μάους, δημιουργήθηκε το 1928 από τους Γουόλτ Ντίσνεϊ και Ουμπ Ίουερκς, είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες όλων των εποχών και αποτελεί την επίσημη μασκότ της εταιρίας.
Η εταιρεία, η οποία συμμετέχει στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE) με το σύμβολο μετοχών DIS, αποτελεί συστατικό του Dow Jones Industrial Average από το 1991. Τον Αύγουστο του 2020, σχεδόν τα δύο τρίτα των μετοχών της ανήκαν σε μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
1923-1928: Ίδρυση και περίοδος βουβού κινηματογράφου
Στις αρχές του 1923 στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι, ο ανιμέιτορ Γουόλτ Ντίσνεϊ δημιούργησε μία ταινία μικρού μήκους με τον τίτλο "Alice's Wonderland" (Η χώρα των θαυμάτων της Αλίκης) στην οποία συμμετείχε η μικρή Βιρτζίνια Ντείβις, και αλληλοεπιδρούσε με χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων. Μετά την χρεοκοπία της προηγούμενης εταιρίας του, Laugh-O-Gram Studio, ο Γουόλτ μετακόμισε στο Χόλυγουντ δίπλα στον αδελφό του, τον Ρόι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1923
Γεώργιος Τσατσάς
Ο Γεώργιος Τσατσάς (1912 - 1987) ήταν Έλληνας καθηγητής Φαρμακευτικής Χημείας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1974 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1987.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Πεχαμετρικός δείκτης
Οι δείκτες χρησιμοποιούνται στην ογκομετρία (αλκαλιμετρία, οξυμετρία) και οι συνηθέστεροι είναι το βάμμα του ηλιοτροπίου, η ηλιανθίνη, το μπλε της βρωμοθυμόλης και η φαινολοφθαλεΐνη σε αραιό αλκοολικό διάλυμα.
Εκτός από τους συνηθισμένους χρωματικούς δείκτες, στους οποίους η αλλαγή του pH μεταβάλλει το χρώμα, υπάρχουν και δείκτες των οποίων αλλάζει η οσμή όταν μεταβάλλεται το pH. Τέτοιοι δείκτες είναι το κρεμμύδι και η βανίλια. Επίσης στη ποσοτική χημική ανάλυση χρησιμοποιούνται οι οξειδοαναγωγικοί δείκτες σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις και συμπλοκομετρικοί δείκτες στην συμπλοκομετρία.
Θεωρία
Οι πεχαμετρικοί δείκτες επίσης ονομάζονται δείκτες οξέων - βάσεων ή ηλεκτρολυτικοί ή πρωτεολυτικοί δείκτες και συνήθως είναι ασθενή οξέα ή βάσεις. Η ιοντισμένη μορφή του δείκτη έχει διαφορετικό χρώμα από τη μη ιοντισμένη και έτσι όταν το pH αλλάξει ώστε να αλλάξει η μορφή του δείκτη η αλλαγή του pΗ γίνεται αντιληπτή.
Εάν ο δείκτης ΗΔ ιοντίζεται σύμφωνα με την αμφίδρομη χημική εξίσωση:
και το χρώμα του ΗΔ είναι διαφορετικό από το χρώμα του Δ- τότε εάν αυξηθεί η συγκέντρωση του Η3Ο+ η ιοντική ισορροπία μετατοπίζεται προς τα αριστερά και εμφανίζεται το χρώμα του ΗΔ ενώ εάν μειωθεί η συγκέντρωση του Η3Ο+ η ιοντική ισορροπία μετατοπίζεται προς τα δεξιά και εμφανίζεται το χρώμα του Δ-. Για να επικρατήσει το ένα χρώμα έναντι του άλλου πρέπει η συγκέντρωση της μορφής αυτής να είναι περίπου 10 φορές μεγαλύτερη απο την συγκέντρωση της άλλης μορφής. Εάν Κα είναι η σταθερά ιοντισμού του δείκτη ΗΔ και το pH = pKα η συγκέντρωση του ΗΔ είναι ίση με την συγκέντρωση του Δ- και δεν επικρατεί κανένα χρώμα. Σύμφωνα με την εξίσωση Henderson-Hasselbalch
όταν το pH < pKα -1 επικρατεί το χρώμα του ΗΔ (η ισορροπία είναι μετατοπισμένη προς τα αριστερά), ενώ όταν το pH > pKα +1 επικρατεί το χρώμα του Δ- (η ισορροπία είναι μετατοπισμένη προς τα δεξιά). Η φαινολοφθαλεΐνη που είναι ευρύτατα χρησιμοποιούμενος δείκτης στην αλκαλιμετρία έχει περιοχή αλλαγής χρώματος από pH 8,2 έως 10,0. Σε pH <8,2 είναι άχρωμη ενώ σε pH>10,0 είναι κόκκινη(φούξια). Σε ενδιάμεσα pH έχει διάφορες αποχρώσεις του ροζ.
Χρήσεις.
Οι δείκτες χρησιμοποιούνται στον κατά προσέγγιση προσδιορισμό του pH ενός διαλύματος. Είτε χρησιμοποιείται διηθητικό χαρτί σε μορφή ταινίας εμβαπτισμένο σε δείκτη οπότε μπορούμε να προσδιορίσουμε εάν το pΗ είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από συγκεκριμένη τιμή (το pKα του δείκτη), είτε χρησιμοποιείται χαρτί, εμβαπτισμένο σε ένα μείγμα δεικτών, γνωστό ως γενικός δείκτης (universal indicator) οπότε μπορούμε να προσδιορίσουμε σε ποια περιοχή βρίσκεται το pΗ (συνήθως με προσέγγιση μονάδας). Για μεγαλύτερη ακρίβεια χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικό πεχάμετρο.
Επίσης στην αναλυτική χημεία οι δείκτες χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του τελικού σημείου στις ογκομετρήσεις.
Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου
Η Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου είναι Ελληνίδα κοινωνιολόγος, πολιτικός και Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων.
Στο παρελθόν, έχει διατελέσει ευρωβουλευτής της ΝΔ (ΕΛΚ) και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθώς και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας "Κωνσταντίνος Καραμανλής",
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ρόδη Κράτσα γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1952, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης (Ελβετία). Ακολούθως, πραγματοποιήσε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην ευρωπαϊκή ενοποίηση στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.
Το 1998, η Ρόδη Κράτσα εξελέγη Δημοτική Σύμβουλος Αθηναίων με τη ΝΔ. Για σειρά ετών, διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας "Κωνσταντίνος Καραμανλής". Η Ρόδη Κράτσα είναι Πρόεδρος της Διεθνούς Οργάνωσης για την Προώθηση των Γυναικών της Ευρώπης - Βραβείο "Γυναίκες της Ευρώπης" (AIPFE).
Το 2004, επανεξελέγη ευρωβουλευτής με το ίδιο κόμμα, συμμετέχοντας στην Κοινοβουλευτική αυτή περίοδο στις Επιτροπές Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, Μεταφορών και Τουρισμού, Ελέγχου των Προϋπολογισμών αλλά και στην αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση. Μάλιστα, το 2007 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θέση την οποία διατήρησε έως το 2009.
Στις 26 Ιουνίου 2014, με απόφαση του πρόεδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά ανέλαβε καθήκοντα προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας "Κωνσταντίνος Καραμανλής".
Στις 2 Ιουνίου 2019 εξελέγη περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων.
Από το 1982 η Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου είναι παντρεμένη με τον βουλευτή και μετέπειτα υπουργό της ΝΔ, Απόστολο Κράτσα, με τον οποίο έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, το Γιώργο, και την Κωνστάντια.
Διακρίσεις
Έχει τιμηθεί από αρχηγούς κρατών, θρησκευτικούς ηγέτες, διεθνείς φορείς και πανεπιστήμια:
Είναι επίσης επίτιμη Διδάκτωρ δύο Πανεπιστημίων του εξωτερικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004 Κατηγορία:Περιφερειάρχες Ιονίων Νήσων
NGC 6334
Το NGC 6334 (άλλες ονομασίες: Η πατούσα της γάτας, Νεφέλωμα νύχια αρκούδας, Gum 64) είναι νεφέλωμα εκπομπής στον αστερισμό Σκορπιό.
Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ το 1837, όταν βρίσκονταν στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στη νότια Αφρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6334 Κατηγορία:Σκορπιός (αστερισμός) Κατηγορία:Νεφελώματα εκπομπής
Αποστολή: Μόσχα (ταινία)
Αποστολή: Μόσχα (Ρωσικά: Обратный отсчёт) είναι ταινία θρίλερ/δράσης/κατασκοπευτική ρωσικής παραγωγής το 2006.
Πλοκή
Ένας Ρώσος μυστικός πράκτορας δολοφονείται κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Πίσω του αφήνει ένα μήνυμα: Ένας τρομοκράτης ονομαζόμενος Χαντίντ πρόκειται να επιτεθεί στη Μόσχα σε 48 ώρες. Λείπει μόνο μια λεπτομέρεια, η τοποθεσία της βόμβας. Σε μια πόλη 20.000.000 ατόμων, κάθε δημόσιο κτίριο θα μπορούσε να είναι στόχος. Ο πράκτορας Στάρσκι και η ομάδα του αναλαμβάνουν την αποστολή να εντοπίσουν τη βόμβα. Όμως, πριν η ομάδα αναλάβει δράση, ανακαλύπτεται στο σώμα του νεκρού πράκτορα ένα μικροτσίπ που μεταφέρει ένα ανατριχιαστικό μήνυμα: Ανάμεσά σας υπάρχει ένας προδότης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αίγυπτο Κατηγορία:Ρωσικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Στράτων ο Λαμψακηνός
Ο Στράτων ο Λαμψακηνός (περ. 335 – περ. 269 π.Χ.) ήταν ένας φιλόσοφος της Περιπατητικής Σχολής, ο τρίτος κατά χρονική σειρά διευθυντής (σχολάρχης) του Λυκείου του Αριστοτέλη μετά τον θάνατο του Θεοφράστου. Αφοσιώθηκε ιδιαίτερα στη μελέτη των φυσικών επιστημών, αυξάνοντας τα νατουραλιστικά στοιχεία του αριστοτελισμού σε σημείο που αρνήθηκε την ανάγκη να υπάρχει ένας θεός που ενέργησε για τη δημιουργία του Σύμπαντος, προτιμώντας την άποψη ότι το Σύμπαν κυβερνάται από την ασυνείδητη δύναμη της φύσης και μόνο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας του ονομαζόταν Αρκεσίλαος ή Αρκέσιος. Ο Στράτων γεννήθηκε στη Λάμψακο μεταξύ του 340 και του 330 π.Χ. . Πιθανό είναι ότι γνώρισε τον Επίκουρο όταν ο τελευταίος δίδασκε στη Λάμψακο (310-306 π.Χ.). Στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε τη σχολή του Αριστοτέλη, το «Λύκειον», και μετά στην Αίγυπτο ως δάσκαλος του Πτολεμαίου Β΄. Στην Αίγυπτο αναφέρεται ότι δίδαξε και τον Αρίσταρχο τον Σάμιο. Επέστρεψε στην Αθήνα μετά τον θάνατο του Θεοφράστου (περ. 287 π.Χ.) και τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής του Λυκείου. Ο Στράτων απεβίωσε μεταξύ του 270 και του 268 π.Χ. .
Ο Στράτων αφοσιώθηκε ιδιαίτερα στη μελέτη των φυσικών επιστημών, και για τον λόγο αυτό αποκλήθηκε και Φυσικός. Ο Κικέρων, παρά το ότι εγκωμιάζει τα ταλέντα του, τον κατηγορεί ότι παραμέλησε «το πιο σημαντικό» μέρος της φιλοσοφίας, αυτό που αφορά την αρετή και την ηθική, παραδίδοντας τον εαυτό του στη διερεύνηση της Φύσεως. Στον μακρό κατάλογο των έργων του που δίνει ο Διογένης ο Λαέρτιος, υπάρχουν αρκετοί τίτλοι που αφορούν θέματα της ηθικής φιλοσοφίας, αλλά η μεγάλη πλειονότητα ανήκει πράγματι στις φυσικές επιστήμες. Κανένα έργο του δεν σώθηκε και οι απόψεις και θεωρίες του είναι γνωστές μόνο από τις αποσπασματικές αναφορές μεταγενέστερων συγγραφέων.
Φιλοσοφία
Ο Στράτων τόνιζε την ανάγκη για έρευνα με ακρίβεια και έδινε ως παράδειγμα την παρατήρηση του πώς το νερό που χύνεται από ένα στόμιο διασπάται σε ξεχωριστές σταγόνες ως απόδειξη ότι τα σώματα που πέφτουν επιταχύνονται.
Ενώ ο Αριστοτέλης όριζε τον χρόνο ως την αριθμήσιμη πλευρά της κινήσεως,, ο Στράτων υπεστήριξε ότι, επειδή η κίνηση και ο χρόνος είναι συνεχείς ενώ ο αριθμός διακριτός, ο χρόνος έχει μία ύπαρξη ανεξάρτητα από την κίνηση. Ο Στράτων ήταν επιφυλακτικός ως προς την αριστοτελική έννοια του τόπου ως «περιβάλλουσας επιφάνειας, προτιμώντας να τον θεωρεί ως τον χώρο που καταλαμβάνει ένα σώμα. Απέρριπτε επίσης την ύπαρξη του αριστοτελικού «αιθέρα».
Ο Στράτων υπερτόνιζε τον ρόλο του πνεύματος στη λειτουργία της ψυχής, της οποίας οι δραστηριότητες εξηγούνταν από το πνεύμα που εκτεινόταν σε όλο το ανθρώπινο σώμα από το «κυβερνόν μέρος» που βρισκόταν μέσα στο κεφάλι. Για τον Στράτωνα όλες οι αισθήσεις «νιώθονται» στον εγκέφαλο: όλο το «αισθάνομαι» εμπεριέχει σκέψη, και δεν υπάρχει σκέψη που να μη προέρχεται από τις αισθήσεις. Αρνιόταν την αθανασία της ψυχής και προσέβαλε τις «αποδείξεις» που έδινε ο Πλάτων στον Φαίδωνα.
Ο Στράτων πίστευε ότι όλη η ύλη αποτελείται από μικροσκοπικά σωμάτια, αλλά απέρριπτε τη θεωρία του Δημοκρίτου για τον κενό χώρο.
Στη σύγχρονη εποχή
Το όνομα του Στράτωνος σήμαινε λίγα πράγματα κατά τον ευρωπαϊκό Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, ωστόσο τον 17ο αιώνα το όνομά του έγινε γνωστό εξαιτίας των υποτιθέμενων ομοιοτήτων των θέσεών του με τις πανθεϊστικές απόψεις του Σπινόζα. Ο πλατωνιστής Ralph Cudworth, στην επίθεσή του κατά του αθεϊσμού το 1678, επέλεξε το σύστημα του Στράτωνος ως τον ένα από τους 4 τύπους αθεϊσμού, δημιουργώντας τον όρο «Υλοζωισμός» για να περιγράψει κάθε σύστημα στο οποίο η πρωτόγονη ύλη διαθέτει μία δύναμη ζωής. Αυτές οι ιδέες έφθασαν στον Πιερ Μπελ, που υιοθέτησε τον «στρατωνισμό» ως βασικές θέσεις της δικής του φιλοσοφίας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Περιπατητικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Λάμψακος