cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CrossFit
Αγώνες CrossFit στην Ελλάδα
Οι παγκόσμιοι αγώνες CrossFit ή CrossFit Games διεξάγονται από το 2007 κάθε καλοκαίρι. Οι αγώνες αυτοί περιλαμβάνουν κατηγορίες για όλες τις ηλικίες, φύλα και ομάδες. Από το 2011, λόγω αυξημένης ζήτησης, υιοθετήθηκε ένα σύστημα επιλογής των αθλητών με βάση την επίδοσή τους, το οποίο εφαρμόζεται στο διαδίκτυο και λέγεται CrossFit Open. Σε αυτό, αρχικά οι αθλητές αγωνίζονται διαδικτυακά σε τοπική διοργάνωση, στη συνέχεια προάγονται να ανταγωνιστούν μεταξύ τους ζωντανά σε στάδια στα περιφερειακά αγωνίσματα (π.χ. Europe Regional Event), και καταλήγουν να αγωνίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο, όπου συμμετέχουν 80 αθλητές.
Αναλόγως, οι αγώνες CrossFit στην Ελλάδα πραγματοποιούνται από το 2010 σε πανελλήνιο επίπεδο. Κι ενώ οι πανελλήνιοι αγώνες δημιουργήθηκαν με βάση τα πρότυπα της Αμερικής, εντούτοις αποτελούν μια διαφορετική, ανεξάρτητη διοργάνωση. Στην αρχική διοργάνωση συμμετείχαν μόλις 40 άτομα, τα οποία αυξήθηκαν στα 650 το 2014, κάτι το οποίο δείχνει την πολύ μεγάλη εξάπλωση του αθλήματος στον ελληνικό χώρο. Λόγω των αυξημένων αναγκών, κάθε χρονιά εξασφαλίζονται μεγάλοι χώροι και ο αριθμός των συμμετεχόντων περιορίζεται στου 600 αθλητές. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη, χωρίς προκριματικούς αγώνες.
Οι κατηγορίες στις οποίες αγωνίζονται οι αθλητές είναι: teenage boys 16-18 χρόνων, fitness men/women, elite men/women και masters 35+ men/women. Οι αθλητές για να φτάσουν στα μετάλλια, αγωνίζονται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση αποτελείται από δύο ή τρεις κατά περίπτωση προκριματικές δοκιμασίες. Ο αριθμός των δοκιμασιών, των ασκήσεων που εκτελούνται και των αθλητών που προκρίνονται καθορίζεται από τη διοργανωτική επιτροπή. Ο αθλητής που προκρίνεται αποκτά τον τίτλο του πιο fit αθλητή στην Ελλάδα, κατ' αναλογία με τον τίτλο του πιο fit αθλητή στον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σωματική άσκηση
Ίγκορ Μιλαντίνοβιτς
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Μιλαντίνοβιτς κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Νεανίδων το 1993 και στο τέλος της χρονιάς ανακηρύχθηκε αθλητής της χρονιάς της Σερβίας και Μαυροβουνίου. Το 1994 έπαιξε για τη Γιουγκοσλαβία στην Ολυμπιάδα της Μόσχας, αποσπάζοντας ένα χάλκινο μετάλλιο στην 4η σκακιέρα. Γύρω στο 1995 μετακόμισε στην Ελλάδα, παίζοντας για τη χώρα αυτή σε τέσσερις Ολυμπιάδες, από το 1996 έως το 2002. Το αίτημά του να εκπροσωπήσει ξανά τη Σερβία & Μαυροβούνιο έγινε δεκτό από τη FIDE στις 5 Οκτωβρίου 2005.
Ο Μιλαντίνοβιτς ήταν νικητής, μαζί με τον Joël Lautier, κερδίζοντας τη μεταξύ τους παρτίδα στον 6ο γύρο του τουρνουά ισχυρής πρόσκλησης Sigeman & Co. στο Μάλμε το 1998.
Κέρδισε την 46η διοργάνωση του παραδοσιακού τουρνουά σκακιού Reggio Emilia 2003/04.
Ο Μιλαντίνοβιτς επέστρεψε αργότερα στη Σερβία και είναι μέλος της Σερβικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκάκι Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κόμμα Εργαζομένων (Βραζιλία)
μικρογραφία|250x250εσ|Από την ορκωμοσία του [[Πρόεδρος της Βραζιλίας|Προέδρου ντα Σίλβα το 2007.]] Το Κόμμα Εργαζομένων ( Partido dos Trabalhadores) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία, που ιδρύθηκε το 1980. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2002, το Κόμμα Εργαζομένων έγινε το μεγαλύτερο κόμμα του Βραζιλιάνικου κοινοβουλίου, και ένα από τα μεγαλύτερα της Λατινικής Αμερικής. Από τον Ιανουάριο του 2003 έως τις 31 Αυγούστου 2016 το Κόμμα Εργαζομένων συμμετείχε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση συνεργασίας. Εξέχοντα μέλη του κόμματος είναι ο πρώην Πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, και η Ντίλμα Ρούσεφ, που ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε Πρόεδρος της χώρας (2011- 2016).
Ιστορία
Το Κόμμα Εργαζομένων πρωτοεμφανίστηκε ως ένας παράγοντας που προωθούσε αλλαγές στις ζωές των εργαζομένων των πόλεων και της υπαίθρου. Προέκυψε από τα εργατικά κινήματα της βιομηχανικής ζώνης του Μεγάλου Σάο Πάολο που έκαναν μεγάλες απεργίες το 1978-80, και την παλαιά Βραζιλιάνικη αριστερά, τους αριστερούς συνδικαλιστές, ακτιβιστές, λόγιους και καλλιτέχνες που επέστρεψαν από την εξορία με το νόμο Αμνηστίας του 1979, και από τους οποίους πολλοί είχαν φυλακιστεί και βασανιστεί από το διδακτορικό καθεστώς, όπως η Ντίλμα Ρούσεφ. Το Κόμμα Εργαζομένων ιδρύθηκε επίσημα στις 10 Φεβρουαρίου 1980. Είναι εγγεγραμμένο στο Βραζιλιάνικο Ανώτατο Δικαστήριο Εκλογών με αριθμό ταυτοποίησης 13. Ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Λούλα ντα Σίλβα.
Μετά τις προεδρικές εκλογές του 2002 ο ντα Σίλβα έγινε ο 35ος Πρόεδρος της Βραζιλίας. Από τη θέση του υποστήριξε έναν συνδυασμό οικονομικής ανάπτυξης, αειφορίας και κοινωνικής ένταξης, με περισσότερες θέσεις εργασίας, αντιμετώπιση της φτώχειας και προαγωγή της εθνικής κυριαρχίας. Ο ντα Σίλβα επανεξελέγη Πρόεδρος στις εκλογές του 2006. Το κόμμα κέρδισε στις προεδρικές εκλογές του 2010, και η Ντίλμα Ρούσεφ έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της χώρας. Το 2014, με την επανεκλογή της Ρούσεφ επιβεβαιώθηκε ότι η πολιτική του κόμματος για οικονομική ανάπτυξη, αειφορία και κοινωνική ένταξη ήταν επιτυχής, ενώ αναπτύχθηκε και ο εκπαιδευτικός τομέας.
Αποτελέσματα εκλογών
μικρογραφία|250x250εσ|Οπαδοί του κόμματος στις εκλογές του 2018
4ocean
Η 4ocean είναι κερδοσκοπική εταιρεία που ιδρύθηκε στη Φλόριντα των ΗΠΑ το 2017 και πουλά βραχιόλια, τα οποία δημιουργούνται κυρίως από ανακυκλώσιμα υλικά και άλλα προϊόντα, των οποίων τα υλικά είναι υπεύθυνα για την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η εταιρεία χρησιμοποιεί ένα μέρος των εσόδων για να απομακρύνει έναν τόνο σκουπιδιών από τους ωκεανούς και τις ακτές, σε μια προσπάθεια να μειωθεί η ρύπανση από πλαστικά στους ωκεανούς. Η εταιρεία έχει πραγματοποιήσει δράσεις καθαρισμού των ακτών και των θαλασσών στο Μπαλί, την Αϊτή και την Φλόριντα.
Ιστορία
Η εταιρεία 4ocean ξεκίνησε όταν δυο νέοι απόφοιτοι πανεπιστημίου, ο Alex Schulze και ο Andrew Cooper, ταξίδεψαν στο Μπαλί της Ινδονησίας και διαπίστωσαν ότι οι παραλίες ήταν γεμάτες με πλαστικά απόβλητα. Όταν ενημερώθηκαν ότι για τους τόνους των πλαστικών στις ακτές υπεύθυνοι ήταν οι ντόπιοι που έφερναν το πλαστικό στην παραλία, ξεκίνησαν να αναζητούν ιδέες για να αυξήσουν τις δράσεις καθαρισμού των παραλιών. Εμπνεύστηκαν όταν έγιναν μάρτυρες ενός ψαρά που έσπρωχνε τους τόνους πλαστικού προς τον ωκεανό ώστε να οδηγήσει το ψαροκάικό του σε πιο ανοιχτά νερά. Έτσι ξεκίνησαν να δημιουργούν ένα επιχειρηματικό μοντέλο που θα επέτρεπε στους εθελοντές να έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα υλικά και τις απαραίτητες πηγές για την αφαίρεση των αποβλήτων που υπάρχουν στις θάλασσες και κατά μήκος των παραλιών.
Η 4ocean ισχυρίζεται ότι έχει αφαιρέσει πάνω από 8 εκατ. τόνους σκουπιδιών από διάφορους ωκεανούς και παραλίες από την αρχή της λειτουργίας της. Τον Ιανουάριο 2019, πάνω από 200 άνθρωποι εργάζονταν στην εταιρεία.
Βραβεία
Κατηγορία:Οικολογικό Κίνημα Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Μαυρήλιος Μεδιολάνων
Ο Μαυρήλιος (ιταλικά : Maurilio ή Maurisilio ή Mauricillo) (... - 661) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 661 έως το 662 και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία. στις 31 Μαρτίου.
Βιογραφία
Η ζωή του Αγίου Μαυρισιλίου είναι ως επί το πλείστον καλυμμένη από μυστήριο. Όσο για την επισκοπή του, ορισμένοι μελετητές πιστεύουν ότι διήρκεσε μόνο 4 μήνες, μεταξύ των ετών που αναφέρονται.
Δεν αναφέρεται στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο και το πρώτο έργο που το αναφέρει συγκεκριμένα είναι το «Beroldo Nuovo» του δέκατου τρίτου αιώνα. Σήμερα, ο Άγιος Μαυρήλιος τιμάται στη Μιλανέζικη βασιλική του Αγίου Σατύρου, όπου τον ένατο αιώνα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν κάτω από τον βωμό του ναού από τον Αρχιεπίσκοπο Ανσπέρτο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Εγκυκλοπαίδεια ή Λεξικό αλφαβητικά ταξινομημένο των τεχνών και των επαγγελμάτων
Η Encyclopédie, ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers (ελληνικά: Εγκυκλοπαίδεια, ή Συστηματικό Λεξικό των Επιστημών, των Τεχνών και Χειροτεχνίας), γνωστή ως Encyclopédie, ήταν μια γενική εγκυκλοπαίδεια που δημοσιεύθηκε στη Γαλλία μεταξύ 1751 και το 1772, με μετέπειτα συμπληρώματα, αναθεωρημένες εκδόσεις και μεταφράσεις. Είχε πολλούς συγγραφείς, γνωστούς ως «εγκυκλοπαιδιστές» (encyclopédistes). Συντάχθηκε από τον Ντενί Ντιντερό και, μέχρι το 1759, σε συνεργασία με τον Ζαν λε Ρον Ντ'Αλαμπέρ.
Η Encyclopédie είναι το πιο διάσημο έργο που δείχνει τη σκέψη του Διαφωτισμού. Σύμφωνα με τον Ντενί Ντιντερό στο λήμμα "Encyclopédie", ο στόχος της Encyclopédie ήταν «να αλλάξουμε τον τρόπο που οι άνθρωποι σκέφτονται» και για να μπορούν οι άνθρωποι να ενημερωθούν και να γνωρίζουν τα πράγματα. Αυτός και οι υπόλοιποι συντάκτες υποστήριζαν την εκκοσμίκευση της μάθησης, έξω από το πλαίσιο εκπαίδευσης των Ιησουιτών. Ο Ντιντερό ήθελε να ενσωματώσει όλη τη γνώση του κόσμου στην Εγκυκλοπαίδειά του και ήλπιζε ότι με το κείμενο θα μπορούσε να γίνει διάδοση της γνώσης στο ευρύ κοινό και τις μελλοντικές γενιές.
Ήταν επίσης η πρώτη εγκυκλοπαίδεια που είχε συνεισφορές από πολλούς επώνυμους συντάκτες, καθώς και η πρώτη γενική εγκυκλοπαίδεια που περιέγραφε τεχνικά θέματα. Στην πρώτη της έκδοση, οι δεκαεπτά τόμοι της συνοδευόταν με άλλους τόμους εικονογράφησης. Οι επόμενοι τόμοι εκδόθηκαν χωρίς την εικονογράφηση, ώστε να φθάσει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό στην Ευρώπη.
Συντάκτες της Εγκυκλοπαίδειας
Δεδομένου ότι ο στόχος των συντακτών της Encyclopédie ήταν να συγκεντρώσει όλες τις γνώσεις του κόσμου, οι Ντιντερό και Ντ'Αλαμπέρ ήξεραν ότι θα χρειαστούν πολλούς συνεργάτες για να τους βοηθήσουν στο έργο τους. Πολλοί από τους philosophes (φιλοσόφους) (διανοούμενοι του γαλλικού Διαφωτισμού) συνέβαλαν στην Encyclopédie, συμπεριλαμβανομένων του ίδιου του Ντιντερό, του Βολταίρου, του Ρουσσώ και του Μοντεσκιέ. Ο πιο παραγωγικός συντελεστής ήταν ο Λουί ντε Ζωκούρ, ο οποίος έγραψε 17.266 λήμματα μεταξύ 1759 και το 1765, ή περίπου οκτώ ανά ημέρα, που αντιστοιχεί στο 25% της Encyclopédie. Η δημοσίευση απετέλεσε μέρος όπου οι συντάκτες μπορούσαν να μοιραστούν τις ιδέες τους και τα ενδιαφέροντά τους.
Παρακάτω είναι ένας κατάλογος κάποιων από τους πιο γνωστούς συνεργάτες, με την περιοχή της συνεισφοράς του καθένα:
Λόγω της αμφιλεγόμενης φύσης μερικών από τα λήμματα, κάποιοι από τους συντάκτες τους οδηγήθηκαν στη φυλακή.
Στοιχεία για την Εγκυκλοπαίδεια
δεξιά|μικρογραφία|Προμετωπίδα του πρώτου τόμου της βιβλιοθήκης του Teyler Μουσείο Κατά προσέγγιση το μέγεθος της Encyclopédie:
Τιράζ: 4,250 αντίγραφα (σημείωση: ακόμα και απλά βιβλία του 18ου Αιώνα, σπάνια είχαν τιράζ περισσότερο από 1.500 αντίγραφα).
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Διαφωτισμός Κατηγορία:Ντενί Ντιντερό Κατηγορία:Γαλλική λογοτεχνία Κατηγορία:Γαλλικές εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Βιβλία του 18ου αιώνα
Καρλ Λάεμλε
Ο Καρλ Λάεμλε (Carl Laemmle ; γενν. Karl Lämmle ; 17 Ιανουαρίου 1867 - 24 Σεπτεμβρίου 1939) ήταν Γερμανός κινηματογραφιστής και ο ιδρυτής και μέχρι το 1934 ιδιοκτήτης της Universal Pictures. Έκανε την παραγωγή σε πάνω από 400 ταινίες.
Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους του πρώιμου κινηματογράφου. Γεννήθηκε στη Γερμανία και το 1884 μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου εργάστηκε για 20 χρόνια στο Σικάγο προτού ξεκινήσει να αγοράζει nickelodeons. Επεκτάθηκε στον κινηματογράφο, ιδρύοντας τη Laemmle Film Service, και αργότερα στην παραγωγή με την εταιρεία Independent Moving Pictures Company (IMP), που αργότερα μετονομάστηκε σε Universal Film Manufacturing Company, προτού λάβει το τελικό της όνομα Universal Pictures Company.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί κινηματογραφιστές
Μάχη του Ρύνδακος (1211)
Η Μάχη του Ρύνδακα διεξήχθη στις 15 Οκτωβρίου 1211 μεταξύ των δυνάμεων δύο από τα κύρια διάδοχα κράτη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, που ιδρύθηκαν μετά την άλωση του 1204 κατά την Δ΄ Σταυροφορία.
Ο Λατίνος αυτοκράτορας Ερρίκος της Φλάνδρας επιθυμούσε να επεκτείνει την επικράτειά του στη Μ. Ασία σε βάρος της Νίκαιας. Είχε ήδη επιτύχει μία νίκη το 1205 στο Αδραμύττιο, αλλά η ανάγκη να αντιμετωπίσει τους Βουλγάρους στην Ευρώπη τον ανάγκασε να συνάψει εκεχειρία και να φύγει. Μέχρι το 1211, μόνο ένας μικρός θύλακας γύρω από τις Πηγές παρέμενε στα χέρια των Λατίνων. Εκμεταλλευόμενος τις απώλειες που υπέστη ο στρατός της Νίκαιας κατά των Σελτζούκων στη μάχη της Αντιόχειας της επί του Μαιάνδρου, ο Ερρίκος αποβιβάστηκε με τον στρατό του στις Πηγές και βάδισε προς τα ανατολικά στον ποταμό Ρύνδακα (ή Αδρανό). Ο Ερρίκος είχε πιθανώς περίπου 260 Φράγκους ιππότες. Ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης είχε συνολικά μεγαλύτερη δύναμη, αλλά μόνο λίγους Φράγκους μισθοφόρους δικούς του, καθώς είχαν πληγεί ιδιαίτερα βαριά στη μάχη εναντίον των Σελτζούκων. Ο Λάσκαρης ετοίμασε ενέδρα στον Ρύνδακα, αλλά ο Ερρίκος επιτέθηκε στις θέσεις του και σκόρπισε τα στρατεύματα της Νίκαιας σε μία ολοήμερη μάχη στις 15 Οκτωβρίου. Η νίκη των Λατίνων, που κερδήθηκε σύμφωνα με πληροφορίες χωρίς απώλειες, ήταν συντριπτική: μετά τη μάχη ο Ερρίκος βάδισε αμαχητί στα εδάφη της Νίκαιας, φτάνοντας νότια μέχρι το Νυμφαίο.
Ο πόλεμος έληξε στη συνέχεια και οι δύο πλευρές συνήψαν τη Συνθήκη του Νυμφαίου, η οποία έδωσε στη Λατινική αυτοκρατορία τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Μυσίας μέχρι το χωριό Κάλαμος (σημερινό Γκελενμπέ), το οποίο επρόκειτο να είναι ακατοίκητο και να σηματοδοτήσει τα σύνορα μεταξύ των δύο κρατών.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας της Προύσας Κατηγορία:Μάχες στη Μεσαιωνική Μικρά Ασία
Κομνήνεια αποκατάσταση
Η Κομνήνεια αποκατάσταση είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από τους ιστορικούς για να περιγράψουν τη στρατιωτική, οικονομική και εδαφική ανάκτηση της Ρωμανίας υπό τη Δυναστεία των Κομνηνών, δηλ. από τον Αλέξιο Α΄ το 1081 ως τον Ανδρόνικο Α΄ το 1185.
Στην αρχή της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ η Αυτοκρατορία άρχισε να ξεδιπλώνεται, έπειτα από την ήττα της στο Μαντζικέρτ από τους Σελτζούκους το 1071. Στο ξεκίνημα της βασιλείας του Αλεξίου Α΄, η Αυτοκρατορία απειλήθηκε από τους Νορμανδούς του Ροβέρτου Γυισκάρδου, που από τη βάση τους στη Νότια Ιταλία εισέβαλαν στα Βαλκάνια. Όλα αυτά έγιναν, διότι η στρατιωτική διάρθρωση της Αυτοκρατορίας ήταν σε αταξία, καθώς είχε ολοένα και πιο πολύ στηριχθεί σε μισθοφόρους. Επίσης οι προηγούμενοι Αυτοκράτορες είχαν σπαταλήσει τα μεγάλα αποθέματα σε χρυσό της Κωνσταντινούπολης, οπότε η άμυνα της Αυτοκρατορίας είχε εξασθενίσει και υπήρχαν λίγα στρατεύματα για να καλύψουν όλες τις ανάγκες.
Ωστόσο οι Κομνηνοί κατάφεραν να επαναβεβαιώσουν τη Ρωμαϊκή υπεροχή στον κόσμο της Μεσογείου, στρατιωτικά και πολιτιστικά. Οι σχέσεις μεταξύ της Ρωμανίας και της Δυτικής Ευρώπης άκμασαν με αποκορύφωμα τη συνεργασία του Αλεξίου Α΄ και των επομένων Αυτοκρατόρων με τους Σταυροφόρους. Ο Αλέξιος Α΄ είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στην κλήση της Α΄ Σταυροφορίας. Ο διασκορπισμένος και αποδιοργανωμένος Ρωμαϊκός στρατός αναδιαρθρώθηκε σε μία ικανή πολεμική μηχανή, που έγινε γνωστή ως ο Ρωμαϊκός στρατός (της εποχής των Κομνηνών). Αν και η Αυτοκρατορία γρήγορα αποδιοργανώθηκε μετά το τέλος του Ανδρόνικου Α΄, τελευταίου Αυτοκράτορα των Κομνηνών, το 1185, η Κομνήνεια αποκατάσταση αντιπροσωπεύει μία από τις τελευταίες κορυφώσεις της ιστορίας των 15 αιώνων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Πριν από τους Κομνηνούς
Σχεδόν σε κάθε έτος μετά από το τέλος του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ η αριστοκρατία εξεγειρόταν σε όλη την Αυτοκρατορία, ανατολικά και δυτικά, προκαλώντας τον στρατό να κινείται εμπρός και πίσω, εκθέτοντας τα σύνορα σε λεηλασίες ομάδων Νορμανδών, Πετσενέγκων ή Σελτζούκων ιππέων. Τα όρια της Αυτοκρατορίας στη Νότιο Ιταλία τελικά χάθηκαν στους Νορμανδούς υπό τον Ροβέρτο Γυισκάρδο και τον γιο του Βοημούνδο Α΄, που γρήγορα στράφηκε στις ισχνά φυλασσόμενες Βαλκανικές επαρχίες της Ρωμανίας. Σε αυτές έκανε λεηλασίες και εισβολές. Στην επαρχία υπήρχαν ελεύθεροι αγρότες, αντίθετα με τη Δυτική Ευρώπη. Πάντως η αυξανόμενη δύναμη της αριστοκρατίας οδήγησε στην παύση της ελευθερίας τους και τη διεύρυνση των εκτάσεων των γαιοκτημόνων μέσω αγορών, αλλά και μέσω εκφοβισμού ή βίας. Ο Βασίλειος Β΄ ήταν αδίστακτα εναντίον της αυξανόμενης δύναμής τους και επιτυχής με τη συγκράτησή της· μετά το τέλος του όμως η διαδικασία ξεκίνησε πάλι και επιταχύνθηκε. Ένα άλλο θέμα προέκυψε με το τέλος του αδελφού του, του Κωνσταντίνου Η΄, που δεν είχε άρρενα διάδοχο. Οι γραφειοκράτες πάντρευαν τις δύο κόρες του Ζωή και Θεοδώρα με γηραιούς, ανίκανους άνδρες, ακατάλληλους για διακυβέρνηση, που ήταν ασύνετοι και σπαταλούσαν χρήματα για ασήμαντα πράγματα.
Ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης δύναμης της στρατιωτικής αριστοκρατίας, η πολιτική των γραφειοκρατών σκόπευε να εξασθενήσει την ισχύ της αριστοκρατίας με το να απελευθερώσει τους αγρότες της Ανατολής από τη στρατιωτική τους υπηρεσία και να τους μεταστρέψει σε πληθυσμό που θα πληρώνει φόρους. Η άμυνα των Ρωμαϊκών συνόρων περιέπεσε σε παρακμή, καθώς διαδοχικοί Αυτοκράτορες διέλυσαν μεγάλους στρατούς προηγούμενων εποχών με σκοπό να εξοικονομήσουν χρήματα. Αυτό έκανε τον στρατό πολύ αδύναμο για να αντιμετωπίσει τις εξωτερικές επιδρομές. Έπειτα οι γραφειοκράτες προσέλαβαν μισθοφόρους, πιο πολύ Νορμανδούς, για να αντικαταστήσουν τον επαγγελματικό στρατό και επεδίωξαν με ηλικιωμένους στρατιώτες να υπερασπιστούν τα αδύναμα σύνορα. Ωστόσο η αναξιοπιστία, η λιποταξία και η φιλοδοξία των μισθοφόρων αυτών, φανέρωνε ότι δεν σεβόταν την κρατική εξουσία. Διεξήγαγαν επιδρομές στη Μ. Ασία και μερικές φορές συνεργαζόταν με Σελτζούκους επιδρομείς, τους οποίους υπηρετούσαν, για να πολεμήσουν. Άλλοτε οι ομάδες αυτές μισθοφόρων υπηρετούσαν τους αριστοκράτες στις εξεγέρσεις τους. Κατά την περίοδο αυτή η σύγκρουση με τους Αρμένιους άρχισε πάλι. Οι κρατική διοίκηση, η οικονομία και το στρατιωτικό σύστημα παραμελήθηκαν και επλήγησαν από το ίδιο το κράτος, έτσι η εικόνα του Ρωμαϊκού κράτους έφτασε το 1071 να είναι κοντά στο χάος.
Έπειτα από τον πόλεμο με τους Σελτζούκους το 1071 ο Αυτοκράτορας Ρωμανός Δ΄ Διογένης προσπάθησε να επαναβεβαιώσει τη Ρωμαϊκή κυριαρχία στη Μ. Ασία και να ανακτήσει τα φρούρια που χάθηκαν από αυτούς με προδοσία, αλλά παρενοχλήθηκε στην πορεία του στην κεντρική και ανατολική Μ. Ασία από τους Αρμένιους υποτελείς του. Τότε ο Αλπ Αρσλάν σουλτάνος των Σελτζούκων, βλέποντας τη Ρωμαϊκή προέλαση προς το Μαντζικέρτ και τη ρήξη της συμφωνίας ειρήνης με τους Αρμένιους, αντί να επιτεθεί στο Χαλιφάτο των Φατιμιδών, έστρεψε τον στρατό του προς το Μαντζικέρτ. Όμως ο Ρωμαϊκός στρατός ήταν πολιτικά διαιρεμένος μεταξύ αντίπαλων αριστοκρατών, διεκδικητών της εξουσίας: οι Δούκες διέφυγαν από το πεδίο της μάχης κοντά στο Μαντζικέρτ, αφήνοντας τον Αυτοκράτορα μόνο του να πολεμήσει. Η μάχη με τον Αλπ Αρσλάν δεν ήταν άμεσα στρατιωτικά αποφασιστική, όμως τα μετέπειτα γεγονότα ξέφυγαν από τον έλεγχο και έτσι αποτελεί μία σημαντική στιγμή της ιστορίας της Ρωμανίας.
Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081-1118)
Η βασιλεία του Αλεξίου Α΄ είναι καλά τεκμηριωμένη από το έργο Αλεξιάδα της κόρης του Άννας Κομνηνής, που έχει λεπτομέρειες για όλα τα γεγονότα της βασιλείας του, αν και με κάποια μεροληψία υπέρ του Αλεξίου Α΄. Με την ανάρρησή του ο Αλέξιος Α΄ κληρονόμησε μία αρκετά ασθενή Αυτοκρατορία, που ήταν σχεδόν άμεσα απειλούμενη από σοβαρές επιδρομές Νορμανδών της Νότιας Ιταλίας. Οι Νορμανδοί χρησιμοποιούσαν την εκτόπιση του προηγούμενου Αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα ως casus belli για να εισέλθουν στα Βαλκάνια. Ο Αλέξιος Α΄ δεν είχε αρκετά ισχυρό στρατό για να αντισταθεί με επιτυχία στην εισβολή και αρχικά υπέστη σοβαρή ήττα στη Μάχη του Δυρραχίου (1081), πράγμα που επέτρεψε έπειτα στον Ροβέρτο και τον γιο του Βοημούνδο να καταλάβουν αρκετή περιοχή από τα Βαλκάνια.
Πράγματι οι Νορμανδοί κατέλαβαν το Δυρράχιο τον Φεβρουάριο του 1082 και προωθήθηκαν στην ενδοχώρα, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Ο Ροβέρτος έπειτα αναγκάστηκε να φύγει από την Ελλάδα για να υπερασπίσει τον επικυρίαρχό του πάπα Γρηγόριο Ζ΄, που του είχε επιτεθεί ο Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας. Ο Ροβέρτος άφησε τον Βοημούνδο υπεύθυνο του στρατού στην Ελλάδα· έπειτα από μερικές νίκες ο Βοημούνδος ηττήθηκε έξω από τη Λάρισσα. Αναγκάστηκε να αποσυρθεί στη Ν. Ιταλία, χάνοντας όλες τις περιοχές (εκτός της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου) που είχαν κερδίσει οι Νορμανδοί στην εκστρατεία. Η νίκη αυτή ξεκίνησε την Κομνήνεια αποκατάσταση.
Σύντομα μετά το τέλος του Ροβέρτου το 1085 οι Πετσενέγκες, μία νομαδική ομάδα από τα βόρεια του Δούναβη, εισέβαλε στην Αυτοκρατορία με μία δύναμη 80.000 ανδρών. Τότε ο Αλέξιος Α΄, αντιλαμβανόμενος ότι δεν θα μπορούσε να τους νικήσει με συμβατικά μέσα, συμμάχησε με μία άλλη νομαδική ομάδα -τους Κουμάνους- να τον συνδράμουν, με αποτέλεσμα τον αφανισμό της ορδής των Πετσενέγκων στη μάχη του Λεβουνίου στις 28 Απριλίου 1091.
Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου
Η Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου (γεννηθείσα στις 9 Απριλίου 1960 στο Κιλελέρ) είναι Ελληνίδα πολιτικός.
Κομνήνεια αποκατάσταση
Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081-1118)
Έπειτα ο Αλέξιος Α΄ έκανε μία σημαντική ενέργεια: κάλεσε τον πάπα Ουρβανό Β΄ να συνεισφέρει στον πόλεμο με τους Μουσουλμάνους στην Ανατολή. Ήλπιζε να ανακτήσει ειδικά τη Συρία και άλλες περιοχές, που ανήκαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τους προηγούμενους αιώνες. Πράγματι επέτυχε να συναθροισθεί ένα εντυπωσιακό μεγάλο σώμα Σταυροφόρων υπό τον Γοδεφείδο του Μπουγιόν, μεταξύ άλλων ευγενών, που ξεκίνησαν από τη Δυτική Ευρώπη και ταξίδευσαν μέσω της Μ. Ασίας ως τον τελικό προορισμό τους, την Ιερουσαλήμ. Αν και οι σχέσεις των Σταυροφόρων με τους Ρωμαίους δεν ήταν πάντα εγκάρδιες, η συμμαχία των δύο επέτυχε την ανακατάληψη πολλών σημαντικών πόλεων της Μ. Ασίας και της ίδιας της Ιερουσαλήμ. Μεταξύ του 1097 και του 1101 ο Αλέξιος Α΄ κατάφερε να ανακτήσει τη Νίκαια, τη Ρόδο, την Έφεσο και να κάνει την Αντιόχεια υποτελή του. Αυτό έφερε την Αυτοκρατορία στη μεγάλη έκταση που είχε πριν το Μαντζικέρτ το 1071.
Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής στην εκλογική περιφέρεια της Λάρισας. Τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν επανεξελέγη. Το 2018 αποχώρησε από την Χρυσή Αυγή.
Κομνήνεια αποκατάσταση
Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081-1118)
Με σκοπό να επιτευχθούν αυτές οι στρατιωτικές νίκες, ο Αλέξιος Α΄ έπρεπε να καταφύγει σε δραστικά μέτρα για να υποστηρίξει οικονομικά τις τόσες πολλές στρατιωτικές αποστολές. Έτσι έλιωσε πολλά εκκλησιαστικά αντικείμενα, πώλησε εκκλησιαστικές γαίες και χρησιμοποίησε στρατολόγηση για να κρατήσει τον στρατό του καλά στελεχωμένο. Αυτό μείωσε τη δημοτικότητά του, όμως κατάφερε να αναστήσει τη Ρωμανία ως το τέλος του το 1118.
Ιωάννης Β΄ Κομνηνός (1118-1143)
Ι Ιωάννης Β΄ συνέχισε τις στρατιωτικές επιτυχίες του πατέρα του και ήταν γνωστός σε όλη τη βασιλεία του ως ευγενικός και προσεκτικός διοικητής που δεν διακινδύνευσε ποτέ τις Ρωμαϊκές δυνάμεις σε μεγάλες συρράξεις, που θα μπορούσαν να επιφέρουν μεγάλες καταστροφές. Αντί γι'αυτό ανέκτησε μεθοδικά φρούρια σε όλη τη Μ. Ασία κατά τη βασιλεία του. Η πρόοδος ήταν αργή και σταδιακή, καθώς οι Σελτζούκοι ήταν ισχυροί και το Ρωμαϊκό στράτευμα δεν είχε ακόμη την προηγούμενη υψηλή ικανότητα. Παρ'όλα αυτά ο Ιωάννης έκανε σταθερή πρόοδο καθ'όλη τη βασιλεία του στο μέτωπο της Μ.Ασίας· τελικά κατέλαβε την οδό προς την Αντιόχεια και μπορούσε έτσι να παρακολουθεί τους πρίγκιπες των Σταυροφορικών κρατιδίων.
Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Κομνήνεια αποκατάσταση
Ιωάννης Β΄ Κομνηνός (1118-1143)
Στο Βαλκανικό μέτωπο ο Ιωάννης επέτυχε μία συντριπτική νίκη κατά των Πετσενέγκων στη μάχη της Βέροιας το 1122. Η νίκη του ήταν τόσο αποφασιστική, που μετά από αυτήν οι Πετσενέγκοι έπαυσαν να είναι ανεξάρτητος λαός και εξαφανίστηκαν από τις ιστορικές καταγραφές. Λόγω των συνεχών στρατιωτικών του επιτυχιών η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κρατήθηκε ασφαλής: οι επικράτειές της, απαλλαγμένες από λεηλασίες, αναπτύχθηκαν και ευημέρησαν.
Στην εποχή του ανασυγκροτήθηκε το Ρωμαϊκό στράτευμα, που έγινε μία επαγγελματική πολεμική δύναμη και όχι ένα συνονθύλευμα τοπικών δυνάμεων που ήταν πριν. Δημιούργησε μόνιμα, οχυρά στρατόπεδα στη Μ. Ασία και τα Βαλκάνια, όπου το στράτευμά του μπορούσε να συγκεντρωθεί και να εκπαιδευτεί και πρόσθεσε ένα μεγάλο σώμα ιπποτών στον στρατό, με πιο διάσημους τουςκατάφρακτους της Μακεδονίας. Αυτό επέτρεψε στους Ρωμαίους να πολεμούν αποτελεσματικά τους πιο ευκίνητους Σελτζούκους. Όμως το 1143 ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε, ίσως από δηλητηριώδες βέλος από ζηλόφθονες Σταυροφόρους, που δεν ήθελαν να καταπατήσει το κρατίδιό τους. Το αιφνίδιο τέλος του σταμάτησε τις συνεχιζόμενες κατακτήσεις στη Μ. Ασία και η ιστορικός Ζωή Όλντενμπουργκ πιστεύει ότι αν ο Ιωάννης Β΄ ζούσε λίγα ακόμη έτη, οι Ρωμαίοι θα είχαν κάνει μεγάλες ανακτήσεις εδαφών τους.
Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί
Το ακρωνύμιο Δ.Ε.Κ.Ο. σημαίνει Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί και χρησιμοποιείται για τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς που ανήκουν στο ελληνικό Δημόσιο ή σε κάποιο ποσοστό ελέγχονται από αυτό. Ενίοτε το ακρωνύμιο ερμηνεύεται λανθασμένα ως Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφέλειας (κάτι που θα γραφόταν ΔΕΚΩ). Πάντως η έννοια των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας (στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες) μπορεί να συμπίπτει λιγότερο ή περισσότερο με την έννοια των κρατικών επιχειρήσεων, χωρίς όμως να ταυτίζεται. Επίσης χρησιμοποιείται, με διαφορετική έννοια συνήθως, ο όρος Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας αναφερόμενος σε εταιρείες και οργανισμούς παροχής υπηρεσιών εκτός της ελεύθερης αγοράς, δηλαδή που δεν διαθέτουν τις υπηρεσίες ή τα «προϊόντα» τους προς πώληση στην αγορά, αλλά εκτελούν επικουρικές κοινωνικές ή οικονομικές υπηρεσίες σε διάφορους τομείς ή διαθέτουν τις υπηρεσίες τους σε τιμές, που απλώς καλύπτουν το κόστος, με άλλα λόγια κρατικές ή μη κρατικές μη-κερδοσκοπικές εταιρείες.
Κομνήνεια αποκατάσταση
Μανουήλ Α΄ Κομνηνός (1143-1180)
Επιπρόσθετα ο Μανουήλ Α΄ άνοιξε σχέσεις με τις χώρες της Δύσης, καθώς ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε όλα τα πράγματα της Δυτικής Ευρώπης: οργάνωνε ακόμη και κονταρομαχίες (joust). Λόγω της αγάπης του αυτής αύξησε τους διπλωματικούς δεσμούς με τη Δύση, οργανώνοντας συμμαχίες με τον πάπα και τους Σταυροφόρους της Ανατολής (Outremer) και αντιμετώπισε με επιτυχία την προβληματική Β΄ Σταυροφορία, που πέρασε από τα εδάφη του. Οι Ευρωπαίοι τον είχαν σε μεγάλη εκτίμηση και ο Λατίνος ιστορικός Γουλιέλμος της Τύρου τον περιγράφει ως "ο αγαπημένος του Θεού [...] ένας μεγαλόψυχος άνδρας με ασύγκριτη ενέργεια", επισημαίνοντας την καλή φήμη που συγκέντρωσε από τους προηγούμενους εχθρικά διακείμενους Δυτικο-Ευρωπαίους ηγέτες. Πράγματι από όλους του Ρωμαίους Αυτοκράτορες λέγεται ότι ο Μανουήλ Α΄, ήταν ο πλησιέστερος στο να θεραπεύσει την από αιώνες παλαιά ρωγμή μεταξύ της ανατολής και της Δύσης, αν και ποτέ δεν επέτυχε πλήρως αυτόν τον στόχο.
Αλλά στη Μ.Ασία η επιτυχία του Μανουήλ Α΄ ήταν γι'αυτούς πιο ύποπτη. Επί της βασιλείας του έγινε η βαριά ήττα από τους Σελτζούκους στο Μυριοκέφαλο το 1176. Οι ιστορικοί συζητούν πολύ καιρό για τη σημασία αυτής της μάχης, με μερικούς να την αποκαλούν απροσδόκητη καταστροφή, ενώ άλλοι να λένε ότι ο Αυτοκράτορας βγήκε από αυτή με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του ανέπαφο. Όλοι ωστόσο συμφωνούν ότι η Κομνήνεια εποχή του αήττητου τελείωσε με τη μάχη αυτή και η Αυτοκρατορία δεν επιτέθηκε ποτέ ξανά στη Μ.Ασία· ένα προαίσθημα της επικείμενης εξασθένησής της. Ανεξάρτητα από τα αληθή συμβάντα, είναι σαφές ότι οι έπειτα από το Μυριοκέφαλο, οι Ρωμαϊκές προελάσεις στη Μ.Ασία σταμάτησαν για πάντα και το μόνο που μπορούσε να γίνει, ήταν απλά να διατηρηθεί μόνο το status quo.
Ωστόσο οι απώλειες έκαναν γρήγορα καλό και το επόμενο έτος οι δυνάμεις του Μανουήλ Α΄ νίκησαν μία δύναμη "επιλεγμένων Σελτζούκων". Ο Ρωμαίος διοικητής Ιωάννης Βατάτζης, που κατέστρεψε τους εισβολείς αυτούς στη μάχη του Υελίου και Λειμόχειρος, όχι μόνο έφερε στρατεύματα από την πρρωτεύουσα, αλλά επίσης ήταν ικανός να συγκεντρώσει στρατό κατά μήκος της διαδρομής του. Αυτή είναι σημείο ότι ο Ρωμαϊκός στρατός παρέμεινε ισχυρός και ότι το αμυντικό πρόγραμμα της Δυτικής Μ.Ασίας ήταν ακόμη επιτυχές.
Ανδρόνικος Α΄ και το τέλος της Κομνήνειας αποκατάστασης
Με το τέλος του Μανουήλ Α΄ το 1180 η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μία ακόμη φορά βυθίστηκε σε μία κρίση διαδοχής, επειδή ο γιος του Αλέξιος Β΄ Κομνηνός ήταν μόλις 11 ετών. Η Αυτοκράτειρα Μαρία κυβερνούσε την Αυτοκρατορία ως αντιβασίλισσα, αλλά γρήγορα εκτοπίστηκε από μία σειρά εξεγέρσεων και στη θέση της ο Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός, εξάδελφος του Μανουήλ Α΄, έγινε Αυτοκράτορας. Αυτός ήταν γνωστός για την απίστευτη σκληρότητά του: συχνά χρησιμοποιούσε μεγάλες πράξεις βίας για να κάνει τους άλλους να ακολουθήσουν τις εντολές του, προκαλώντας μικρή συμπάθεια από τον κοινό λαό. Αν και ο Ανδρόνικος Α΄ εργάστηκα ακαταπόνητα για να ξεριζώσει τη διαφθορά στην Αυτοκρατορία, η αδέξια τακτική του εναντίον της αριστοκρατίας οδήγησε φυσικά σε διαφωνία και τελικά ανατράπηκε το 1185.
Εξίσου σημαντική ήταν η αποτυχία του να αποτρέψει τη Σφαγή των Λατίνων στην Κωνσταντινούπολη το 1182, όταν δεκάδες χιλιάδες Δυτικο-Ευρωπαίων εμπόρων σφαγιάστηκαν από όχλους σε έναν ξενοφοβικό πυρετό. Αυτό συνέβαλε στη διαίρεση μεταξύ Ανατολής και Δύσης, που κορυφώθηκε με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τα μέλη της Δ΄ Σταυροφορίας το 1204.
Αμπέλιος Μεδιολάνων
Ο Αμπέλιος (ιταλικά : Ampelio, λατινικά: Ampelius ) (... - 661) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 671 έως το 676. Τιμάται ως άγιος στην Καθολική Εκκλησία.
Βιογραφία
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή και την επισκοπή του Αμπελίου. Κυβέρνησε την επισκοπή του Μιλάνου σε μια περίοδο που σημαδεύτηκε από τα δεινά λόγω των Λομβαρδών. Ο Αμπέλιος μνημονεύεται ως άνθρωπος ικανός να κάνει θαύματα, αλλά δεν έχουμε λεπτομέρειες για τις πράξεις του.
Παραγωγικό αντιπαραθετικό δίκτυο
Μέθοδος
Το παραγωγικό δίκτυο δημιουργεί υποψηφίους ενώ το διαχωριστικό δίκτυο τους αξιολογεί. Ο διαγωνισμός λειτουργεί με όρους διανομών δεδομένων. Το παραγωγικό δίκτυο μαθαίνει να προβάλλει από έναν λανθάνοντα χώρο σε μια επιθυμητή κατανομή δεδομένων, ενώ το διαχωριστικό δίκτυο διακρίνει τους παραγμένους υποψήφιους από την πραγματική κατανομή. Ο στόχος εκπαίδευσης του παραγωγικού δικτύου είναι η αύξηση του ποσοστού σφάλματος του διακριτικού δικτύου (δηλ. να "ξεγελάσει" το διαχωριστικό δίκτυο με την παραγωγή νέων υποψηφίων που το διαχωριστικό δίκτυο πιστεύει ότι προήλθαν από την πραγματική κατανομή).
Ένα γνωστό σύνολο δεδομένων χρησιμεύει ως το αρχικό σύνολο εκπαίδευσης για τον διαχωριστή. ΤΟ διαχωριστικό μοντέλο εκπαιδεύεται παρουσιάζοντάς το με δείγματα από το σύνολο δεδομένων εκπαίδευσης, μέχρι να επιτευχθεί αποδεκτή ακρίβεια. Το παραγωγικό μοντέλο εκπαιδεύεται βάσει του κατά πόσο καταφέρνει να ξεγελάσει το διαχωριστικό. Συνήθως, το παραγωγικό σπέρνεται με τυχαία εισερχόμενη δειγματοληψία από προκαθορισμένο λανθάνοντα χώρο (π.χ. πολλαπλή κανονική κατανομή ). Στη συνέχεια, οι παραγμένοι υποψήφιοι αξιολογούνται από το διαχωριστικό. Οπισθοδιάδοση εφαρμόζεται και στα δύο δίκτυα έτσι ώστε το παραγωιγικό μοντέλο να παράγει καλύτερες εικόνες, ενώ το διαχωριστικό γίνεται πιο εξειδικευμένο στην ανίχνευση συνθετικών εικόνων. Το παραγωγικό μοντέλο είναι συνήθως ένα νευρωνικό δίκτυο ενώ το διαχωριστικό είναι ένα συνελικτικό νευρικό δίκτυο.
Εφαρμογές
Οι εφαρμογές των ΠΑΔ έχουν αυξηθεί ταχύτατα.
Μόδα, τέχνη και διαφήμιση
Τα ΠΑΔ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία φωτογραφιών φανταστικών μοντέλων μόδας, χωρίς να χρειάζεται πρόσληψη μοντέλου, φωτογράφου, καλλιτέχνη μακιγιάζ ή δαπάνες για στούντιο και μεταφορά. Τα GAN μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία διαφημιστικών εκστρατειών μόδας, συμπεριλαμβανομένων πιο ποικιλόμορφων ομάδων μοντέλων. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία πορτραίτων, τοπίων και εξώφυλλων άλμπουμ.
Επιστήμη
Τα GAN μπορούν να βελτιώσουν τις αστρονομικές εικόνες και να προσομοιώσουν τον βαρυτικό φακό για την έρευνα για τη σκοτεινή ύλη. Χρησιμοποιήθηκαν το 2019 για να μοντελοποιήσουν με επιτυχία τη διανομή της σκοτεινής ύλης σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση στο διάστημα και να προβλέψουν τον βαρυτικό φακό που θα συμβεί.
Τα ΠΑΔ έχουν προταθεί ως ένας γρήγορος και ακριβής τρόπος για τη μοντελοποίηση του σχηματισμού πίδακα υψηλής ενέργειας και για τη μοντελοποίηση ντους μέσω θερμιδομέτρων πειραμάτων φυσικής υψηλής ενέργειας. Τα ΠΑΔ έχουν επίσης εκπαιδευτεί ώστε να προσεγγίζουν με ακρίβεια τα σημεία συμφόρησης σε ακριβές υπολογιστικές προσομοιώσεις πειραμάτων σωματιδιακής φυσικής. Οι εφαρμογές στο πλαίσιο των παρόντων και προτεινόμενων πειραμάτων του CERN κατέδειξαν τις δυνατότητες αυτών των μεθόδων για την επιτάχυνση της προσομοίωσης και / ή τη βελτίωση της πιστότητας προσομοίωσης.
Ανησυχίες για κακόβουλες εφαρμογές
μικρογραφία| Μια εικόνα παραγμένη από ένα StyleGAN που μοιάζει παραπλανητικά πολύ με φωτογραφία πραγματικού προσώπου. Αυτή η εικόνα δημιουργήθηκε από ένα StyleGAN βάσει ανάλυσης πορτραίτων. Έχουν εγερθεί ανησυχίες σχετικά με την πιθανή χρήση της σύνθεσης εικόνων ανθρώπων με ΠΑΔ για κακόβουλους σκοπούς, π.χ. για την παραγωγή ψεύτικων και / ή ενοχοποιητικών φωτογραφιών και βίντεο. Τα GAN μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργηθούν μοναδικές, ρεαλιστικές φωτογραφίες προφίλ ατόμων που δεν υπάρχουν, προκειμένου να αυτοματοποιηθούν οι δημιουργίες ψεύτικων προφίλ κοινωνικών μέσων.
Το 2019 η πολιτεία της Καλιφόρνια συζήτησε και ψήφησε στις 3 Οκτωβρίου 2019 το νομοσχέδιο ΑΒ-602 που απαγορεύει τη χρήση των τεχνολογιών της σύνθεσης ανθρώπινης εικόνας για την δημιουργία ψεύτικης πορνογραφίας χωρίς τη συγκατάθεση των ατόμων που απεικονίζονται ενώ το νομοσχέδιο ΑΒ-730, το οποίο απαγορεύει τη διανομή παραποιημένων βίντεο πολιτικών υποψηφίων μέχρι 60 ημέρες πριν από εκλογές, υπογράφηκε από τον κυβερνήτη Gavin Newsom. Και τα δύο νομοσχέδια προτάθηκαν από το μέλος της Συνέλευσης Marc Berman. Οι νόμοι θα τεθούν σε ισχύ το 2020.
Το πρόγραμμα Media Forensics της DARPA μελετά τρόπους αντιμετώπισης πλαστών ειδήσεων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που παράγονται χρησιμοποιώντας GAN.
Άλλες εφαρμογές
Παραγωγικά αντιπαλικά δίκτυα που παράγουν φωτορεαλιστικές εικόνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την απεικόνηση εσωτερικής διακόσμησης, βιομηχανικών σχεδιασμών, παπουτσιών, ρούχων ή αντικείμενων για σκηνές σε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Τα δίκτυα αυτά έχουν αναφερθεί ότι χρησιμοποιούνται από το Facebook.
Τα GAN μπορούν να αναδημιουργήσουν τρισδιάστατα μοντέλα αντικειμένων από εικόνες, και πρότυπα μοντέλα κίνησης σε βίντεο.
Το 2016, χρησιμοποιήθηκαν GAN για τη δημιουργία νέων μορίων για μια ποικιλία πρωτεϊνικών στόχων που εμπλέκονται στον καρκίνο, τη φλεγμονή και την ίνωση. Το 2019 δημιουργήθηκαν μόρια από ΠΑΔ που ελέγχθηκαν πειραματικά σε ποντίκια.
Αναφορές
Κατηγορία:Γνωσιακή επιστήμη Κατηγορία:Τεχνητά νευρωνικά δίκτυα
Λένη
Λένη είναι ο τίτλος ελληνικής κοινωνικής σειράς που μεταδόθηκε από το Mega Channel τη σεζόν 2003-2004, με πρωταγωνίστρια την Κάτια Δανδουλάκη. Η σειρά αποτελείται από 20 επεισόδια. Το σενάριο της σειράς έγραψε η Μιρέλλα Παπαοικονόμου ενώ τη σκηνοθεσία επιμελείται ο Λάμπης Ζαρουτιάδης. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2003 και το τελευταίο στις 8 Μαρτίου 2004.
Υπόθεση
Η Ελένη Καραγιάννη, μια φιλόδοξη και δυναμική γυναίκα είναι χρόνια παντρεμένη με τον Πέτρο. Οι απαιτήσεις της δουλειάς της δεν έδωσαν στην Ελένη ούτε το περιθώριο αλλά ούτε και την επιθυμία να γίνει μητέρα. Η ανάγκη του παιδιού έγινε κρυφό παράπονο για τον Πέτρο, που απομονωμένος και καθόλου επιβεβαιωμένος από την Ελένη, καταφεύγει σε εφήμερες σχέσεις. Εκείνη όταν το ανακαλύπτει, του ζητάει να χωρίσουν. Μετά από έναν καβγά, η Ελένη φεύγει από το σπίτι και καταφεύγει στο εξοχικό του πατέρα της στο χωριό. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, κάποια στιγμή ανοίγει το port baggage και μέσα βρίσκει (προς μεγάλη της έκπληξη) κουλουριασμένο ένα κοριτσάκι, την Όλια! Η Ελένη προσπαθεί να μιλήσει με την Όλια και να μάθει πως βρέθηκε εκεί και ποιοι είναι οι γονείς της. Η μικρή αρχικά δεν μιλάει καθόλου. Όμως η Όλια είναι αυτό που έψαχνε η Ελένη στη ζωή της, το παιδί που ποτέ δεν είχε και θα της γνωρίσει ένα καινούργιο κόσμο. Οι δυο τους θα μείνουν μαζί δημιουργώντας μία δυνατή σχέση. Όταν κάποια στιγμή εμφανιστεί η πραγματική μητέρα της Όλιας, η Ελένη θα κάνει τα πάντα για να μην τη χάσει καθώς τα συναισθήματά της για αυτήν είναι τόσο δυνατά.
Ράνια Πρασσά
Η Ράνια Πρασσά (γεν. 10 Μαΐου 1976 στην Θεσσαλονίκη) είναι παλαίμαχη Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ γυναικών του 2001 ως μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας, ενώ το 2005-2006 αγωνίστηκε στον Μεγαλέξανδρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Χρυσόστομος Σανδραμάνης
Ο Χρυσόστομος Σανδραμάνης, γεννημένος στις 5 Απριλίου 2000 στην Αλεξανδρούπολη, είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 196 εκατοστά, αγωνίζεται ως Shooting Guard.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Σ. Καρδίτσας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στη Γιουγκοσλαβική Μακεδονία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Βουλγαρικά στρατεύματα εισέρχονται στην Μπίτολα στις 21 Απριλίου του 1941. Στην πραγματικότητα, καλωσορίστηκαν ως υποτιθέμενοι απελευθερωτές από το σερβικό ζυγό, καθώς τα φιλοβουλγαρικά αισθήματα επικρατούσαν κατά τα πρώτα στάδια της κατοχής.
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Γιουγκοσλάβοι αιχμάλωτοι εποπτεύονται από Βούλγαρους στρατιώτες και γερμανικό τεθωρακισμένο.
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ιταλικά στρατεύματα εισέρχονται στην Οχρίδα στις 12 Απριλίου του 1941.
Μαίρη Ιωαννίδου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της κολύμβησης
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στη Γιουγκοσλαβική Μακεδονία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Αιχμάλωτοι από την Γιουγκοσλαβική Μακεδονία στο στρατόπεδο Τιμισοάρα, τον Μάιο του 1941, πριν από την απελευθέρωσή τους. Με την μεσολάβηση της βουλγαρικής διοίκησης περισσότεροι από 12.000 αιχμαλώτους από την Γιουγκοσλαβική Μακεδονία που είχαν καταταγεί στον Γιουγκοσλαβικό στρατό ελευθερώθηκαν.
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στη Γιουγκοσλαβική Μακεδονία ξεκίνησε με την γερμανική κατοχή της Γιουγκοσλαβίας. Οι Σλαβομακεδόνες κομμουνιστές Αντάρτες του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Μακεδονίας, τμήμα του Γιουγκοσλαβικού ανταρτικού κινήματος, ξεκίνησαν μια πολιτική και στρατιωτική εκστρατεία, στις 11 Οκτωβρίου 1941 για να αντισταθούν στην κατοχή της Μακεδονίας του Βαρδάρη από τα βουλγαρικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά και τα αλβανικά στρατεύματα. Επισήμως, η περιοχή ονομαζόταν τότε Μπανόβινα του Βαρδάρη, επειδή το ίδιο το όνομα Μακεδονία ήταν απαγορευμένο στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας.
Αρχικά δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία, άρχισε να διευρύνεται μόνο το 1943 με την συνθηκολόγηση της Ιταλίας και της Σοβιετικής νίκες κατά της Ναζιστικής Γερμανίας. Ο ρόλος των Βουλγάρων κομμουνιστών, που απέφευγαν την οργάνωση μαζικής ένοπλης αντίστασης, ήταν επίσης ένας βασικός παράγοντας. Η επιρροή τους στην οργάνωση του Μακεδονικού Κόμματος παρέμεινε το κυρίαρχη μέχρι την άνοιξη του 1943, όταν ο ειδικός απεσταλμένος του Τίτο Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς έφτασε στη Μακεδονία. Αυτό οδήγησε στην ανάδειξη αντιβουλγαρικών παρτιζάνων ηγετών από την νέα γενιά, οι οποίοι ήταν πιστοί στη Γιουγκοσλαβία. Στο δυτικό τμήμα της περιοχής, οι Αλβανοί Παρτιζάνοι επίσης συμμετείχαν στο αντιστασιακό κίνημα.
Μετά που η Βουλγαρία άλλαξε στρατόπεδο στον πόλεμο, τον Σεπτέμβριο του 1944, η βουλγαρικός 5ος Στρατός που βρισκόταν στην Γιουγκοσλαβική Μακεδονία, γύρισε πίσω στα παλιά σύνορα της Βουλγαρίας. Στις αρχές Οκτωβρίου ο νεοσύστατος Βουλγαρικός Λαϊκός Στρατός, μαζί με τον Κόκκινο Στρατό, επέστρεψε στην κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία για να μπλοκάρει τις γερμανικές δυνάμεις που αποχωρούσαν από την Ελλάδα. Η Μακεδονία του Βαρδάρη απελευθερώθηκε στο τέλος του Νοεμβρίου, όταν η κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία ιδρύθηκε.
Η επιχείρηση αυτή ονομάστηκε ο Εθνικός Απελευθερωτικός Πόλεμος της Μακεδονίας (Народноослободителна борба на Македонија, Narodnoosloboditelna borba na Makedonija) από τους Παρτιζάνους, σε αντιστοιχία με τον μεγαλύτερο Λαϊκό Απελευθερωτικό Πόλεμο, αλλά οι μαχητές επίσης ανέπτυξαν περαιτέρω φιλοδοξίες για στην γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας. Αυτό σηματοδότησε την ήττα του βουλγαρικού εθνικισμού και τη νίκη του σλαβομακεδονικού στην περιοχή.
Αναφορές
Κατηγορία:Κομμουνιστικές επαναστάσεις Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Πόλεμοι των Βαλκανίων Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ανθή Σερρών
Η Ανθή είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 20 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ανθή βρίσκεται στον κάμπο των Σερρών, νότια του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 4 χλμ. Β. της Νιγρίτας και 17 χλμ. Ν.-ΝΔ. των Σερρών ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός που τις συνδέει. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Φυτόκιο και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νιγρίτης. Το 1956 με το ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956 μετονομάστηκε σε Ανθή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Ανθής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νιγρίτης του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 584 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,540 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Στέλλα Φουράκη
Η Στυλιανή "Στέλλα" Φουράκη (γεννηθείσα στις 24 Μαρτίου 1994) είναι ελληνίδα παίκτρια της καλαθοσφαίρισης. Αγωνίζεται για τον Ολυμπιακό στο ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Νικόλ Σούλη
Η Νικόλ Μπεθ Σούλη (γεν. 17 Μαΐου 1985 στο Σαλίνα των Ηνωμένων Πολιτειών) είναι παλαίμαχη αμερικανίδα καλαθοσφαιρίστρια, πολιτογραφημένη ελληνίδα. Αγωνίστηκε για την Γκριν Μπέι Φοίνιξ από το 2003 έως το 2007. Από το 2007 έως το 2011 αγωνίστηκε στον Αθηναϊκό και ύστερα για τους Φλάινγκ Φόξις για μια χρονιά (2011-2012). Το 2010 αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ γυναικών με την εθνική Ελλάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Εθνικοφροσύνη
Η εθνικοφροσύνη ήταν μία έννοια γύρω από την οποία οργανώθηκε ο επίσημος δημόσιος λόγος στην Ελλάδα από τον εμφύλιο πόλεμο ως και τη στρατιωτική δικτατορία. Αποτελούσε την ελληνική εκδοχή του ψυχροπολεμικού αντικομμουνισμού. Στον λόγο της εθνικοφροσύνης οι αριστεροί παρουσιάζονταν ως άτομα εκτός εθνικού κορμού και χαρακτηρίζονταν μεταξύ άλλων ως μιάσματα ή ΕΑΜοβούλγαροι.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Αντικομμουνισμός Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας
Φατμά Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Γ΄)
Η Φατμά Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:فاطمہ سلطان‎) (Τούρκικα: Fatma Sultan, 1574 - 1620) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1574 στη Μανίσα, και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Γ΄ και της συζύγου του Σαφιγιέ Σουλτάν.
Στις 6 Δεκεμβρίου 1593, η Φατμά, κατόπιν εντολής του Μουράτ, παντρεύτηκε τον Χαλίλ Πασά, Ναύαρχο του Στόλου. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στο Παλιό Παλάτι και γιορτάστηκε σε επταήμερη τελετή. Ο ιστορικός Μουσταφά Σελανίκη περιέγραψε τον ενθουσιασμό των πλήθους που αποδείχτηκαν να παρακολουθούν την περίτεχνη πομπή που μετέφερε τη Φατμά, η οποία ήταν κρυμμένη πίσω από κόκκινο σατέν πέπλο, στο παλάτι του νέου της συζύγου.
Τον Οκτώβριο του 1595 γέννησε έναν γιο, η οποία ενίσχυσε τη αγάπη του νέου Σουλτάνου Μεχμέτ και της Σαφιγιέ Σουλτάν για τον Χαλίλ Πασά. Μετά το θάνατο του Χαλίλ Πασά το 1603, παντρεύτηκε τον Χιζίρ Πασά τον Δεκέμβριο του 1604.
Πέθανε το 1620 στην Κωνσταντινούπολη, και είναι θαμμένη στο μαυσωλείο του πατέρα της, που βρίσκεται στην αυλή της Αγίας Σοφίας, στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Κατάλογος αστέρων της Πρύμνας
Ο παρών κατάλογος αστέρων της Πρύμνας παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Πρύμνα κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Γκουλντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Π *
Προτεσταντισμός στην Ελλάδα
Οι Προτεστάντες στην Ελλάδα αριθμούν περίπου 30.000 άτομα. Οι Προτεστάντες της Ελλάδας ανήκουν σε διάφορες ομολογίες, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας και της Κοινωνίας Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών Ελλάδας. Οι Συνάξεις του Θεού, η Διεθνής Εκκλησία Τετράγωνου Ευαγγελίου και οι πεντηκοστιανές εκκλησίες της Σύνοδος Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Ελλάδας αριθμούν από μόνες τους 12.000 περίπου μέλη.
Η ανεξάρτητη Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής είναι η μεγαλύτερη προτεσταντική ομολογία στην Ελλάδα, με 120 εκκλησίες.
Ιστορία
Η Ελλάδα άργησε αρκετά, για να φτάσει και να δεχθεί ισχυρό ερέθισμα από τη Μεταρρύθμιση. Μόλις το 1858 ιδρύθηκε η Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος (τότε ως Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία). Η πρώτη εκκλησία που δημιουργήθηκε στη χώρα ήταν στην Αθήνα, η Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία. Δεύτερη στη σειρά έρχεται η Εκκλησία του Βόλου. Η Ευαγγελική Κοινότητα της Ελλάδος ενισχύθηκε ιδιαίτερα με την έλευση των χιλιάδων Ποντίων και Μικρασιατών προσφύγων, καθώς στις περιοχές του Πόντου και της Μικράς Ασίας υπήρχαν ακμάζουσες Ευαγγελικές Εκκλησίες. Η μεγαλύτερη βρισκόταν στα Κοτύωρα (Ορντού). Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι εκκλησίες είχαν ιδρυθεί στη Φάτσα, το Σεμέν, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη κ.λ.π. Πρωτεργάτης της Μεταρρύθμισης στην Ελλάδα υπήρξε ο Μιχαήλ Καλαποθάκης. Βέβαια, και άλλες εκκλησίες διαμαρτυρόμενου δόγματος ιδρύθηκαν στη συνέχεια με βαρυσήμαντη δράση εντός του ελληνικού χώρου. Οι Ελεύθερες Ευαγγελικές Εκκλησίες καθώς και οι Βαπτιστικές Ευαγγελικές Εκκλησίες αποτελούν τις σημαντικότερες συναθροίσεις. Στο διαμαρτυρόμενο φάσμα εντάσσονται και οι πολυάριθμες συνάξεις Πεντηκοστιανών και αποστολικών εκκλησιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία στην Ελλάδα