cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νέδωνας
Καθεστώς προστασίας
Σύμφωνα με μελέτη του αρμόδιου υπουργείου: "Κατά διαστήματα εντός του πολεοδομικού ιστού της πόλης της Καλαμάτα, λόγω ανεπάρκειας της διατομής της κοίτης του ποταμού", παρουσιάζεται κίνδυνος πλημμύρας στην περιοχή "κατάντη της γέφυρας Σπάρτης έως την εκβολή του ποταμού στη θάλασσα".
Σπουδαιότητα
Η περιοχή είναι πολύ σημαντική και μπορεί να συγκριθεί σε ωραιότητα με τη χαράδρα της Λαγκάδας Ταΰγετου, στο ανατολικό τμήμα της διάβασης Καλαμάτας-Σπάρτης. Η Λαγκάδα είναι η φυσική συνέχεια του περάσματος Νέδωνα - Λαγκάδας ανάμεσα στην Καλαμάτα και στη Σπάρτη. Η σπουδαιότητα της περιοχής οφείλεται σε πολλούς παράγοντες όπως στο πολύ εντυπωσιακό τοπίο, στην πολύ καλή ποιότητα της βλάστησης που αποτελείται από πουρνάρι, αριά, σχίνο, αγριελιά, χαρουπιά, κουμαριά, φιλύκι, σφενδάμι, δάφνη κά. Ακόμη, στην ανάπτυξη αμιγούς παρόχθιας βλάστησης, στη συνεχή επιφανειακή ροή ύδατος για αρκετούς μήνες, ιδιαίτερα στο ΒΑ τμήμα της χαράδρας και τέλος στην ύπαρξη σπάνιων και φυτογεωγραφικά ενδιαφερόντων φυτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Μεσσηνίας Κατηγορία:Καλαμάτα
Εορδαϊκός (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία εορδαϊκός μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Στασινόπουλος
Το επίθετο Στασινόπουλος μπορεί να αναφέρεται:
Μεταμορφωσιγενές πέτρωμα
Στη κατηγορία των μεταμορφωσιγενών ή κρυσταλλοσχιστωδών πετρωμάτων ανήκουν τα πετρώματα εκείνα που έχουν ανακρυσταλλωθεί, δηλαδή έχουν μετασχηματισθεί κάτω από θερμότητα και πίεση σε βαθμό τέτοιο, ώστε να εμφανίζουν μορφή πολύ διαφορετική από τα αρχικά πετρώματα.
Συνεπώς και οι τρεις κατηγορίες των πετρωμάτων (ιζηματογενή, εκρηξιγενή και μεταμορφωσιγενή) υπόκεινται σε μετασχηματισμούς. Κατά το στάδιο των μετασχηματισμών αυτών τα εντός αυτών ορυκτά παίρνουν νέο προσανατολισμό και σχηματίζουν κάθετες σειρές προς τη διεύθυνση της ασκουμένης πίεσης. Το αποτέλεσμα είναι μια στρωματοειδής μορφή του πετρώματος, που, μερικές φορές, καταμερίζεται σε λεπτά φυλλάρια.
Ο Γνεύσιος, το πιο κοινό από τα μεταμορφωσιγενή πετρώματα παρουσιάζει χαρακτηριστική τη στρωματοειδή αυτή υφή. Οι μαρμαρυγιακοί σχιστόλιθοι είναι μεταμορφωσιγενή πετρώματα που σχηματίσθηκαν από μαρμαρυγία και χαλαζία με πολύ εμφανή τη φυλλοειδή υφή. Επίσης τα ορυκτά που εμφανίζουν επίπεδους κρυστάλλους όπως ο μοσχοβίτης, ο Βιοτίτης και ο χλωρίτης βρίσκονται στα συνήθη μεταμορφωσιγενή πετρώματα, στα οποία ανήκουν τα μάρμαρα, οι χαλαζίτες και μερικοί γραφίτες.
Ανάλογα με τον βαθμό της μεταμόρφωσης, διακρίνονται σε πετρώματα ισχυρής μεταμόρφωσης και πετρώματα ήπιας μεταμόρφωσης. Συνήθως, η ισχυρή μεταμόρφωση λαμβάνει χώρα με την άμεση επίδραση μάγματος (μεταμόρφωση επαφής), ενώ η ήπια γίνεται σε μεγαλύτερες από το μάγμα αποστάσεις ή υπό την επίδραση υπέρθερμων διαλυμάτων υπόγειου νερού (υδροθερμικά διαλύματα).
Εμμανουήλ Μαντάς
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Avin Oil
Η Avin Oil είναι εταιρεία εμπορίας πετρελαιοειδών με έδρα το Μαρούσι Αττικής στην Ελλάδα, με δραστηριότητα σε 9 χώρες. Αποτελεί θυγατρική της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ σε ποσοστό 100%.
Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1977 ως εμπορία λιπαντικών και το 1982 άρχισε να προμηθεύει με υγρά καύσιμα την Αττική. Το 1984 άρχισε να δραστηριοποιείται στη Βόρεια Ελλάδα. Από το 1985 ξεκίνησε την επέκτασή της στην αγορά της Πελοποννήσου ξεκινώντας από την περιοχή της Κορινθίας. Εν συνεχεία έδωσε έμφαση στη Δυτική Ελλάδα.
Δραστηριότητες
Δραστηριοποιείται στο χώρο με 660 πρατήρια καυσίμων που φέρουν το σήμα της σε όλη τη χώρα, και άλλα 440 στα Βαλκάνια. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας υγρών καυσίμων στην Ελλάδα. Το 2015 είχε ετήσιες πωλήσεις περίπου 2.600.000 μετρικών τόνων.
Η AVIN διαθέτει Σταθμούς Εξυπηρέτησης Αυτοκινήτων (ΣΕΑ) σε διάφορα σημεία στην Ελλάδα. Το 2015 η εταιρεία ανέλαβε τη λειτουργία και των πρατηρίων καυσίμων της Cyclon Hellas, η οποία απορροφήθηκε από τη ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ. Το ίδιο έτος, η AVIN τιμήθηκε με το βραβείο GOLD του Health & Safety Awards 2015.
Εξαγωγές
Η AVIN εξάγει πετρελαιοειδή σε χώρες των Βαλκανίων, όπως η Βουλγαρία, η Βόρεια Μακεδονία, η Αλβανία, η Σερβία και η Ρουμανία, αλλά και στην Κύπρο, την Ιταλία και τη Μάλτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Όμιλος Βαρδινογιάννη
Νήσος Κοζλοντούι
Το Κοζλοντούι (βουλγαρικά: остров Козлодуй) είναι νησί της Βουλγαρίας στον ποταμό Δούναβη. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο παραδουνάβιο νησί της Βουλγαρίας μετά το Μπελένε. Βρίσκεται απέναντι από την πόλη του Κοζλοντούι, έχει μήκος 7,5 χλμ., πλάτος κυμαινόμενο από 0,5 έως 1,6 χλμ. και έκταση 6,1 τετραγωνικά χλμ.
Το νησί βρίσκεται σε υψόμετρο 3 έως 4 μέτρα πάνω από το ποτάμι και η χλωρίδα αποτελείται από λεύκες. Πολλά πουλιά φωλιάζουν στο νησί, αγριόχηνες και αγριόπαπιες. Το νησί είναι προσβάσιμο μόνο με βάρκα.
Καρθαία
thumb|250px|Το ανώτερο τμήμα της Καρθαίας Η Καρθαία ήταν μία από τις τέσσερις αρχαίες Πόλεις-κράτη στην νήσο Κέα ή Τζιά στις Κυκλάδες, βρισκόταν στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, την αναφέρουν ο Στράβων και ο Παυσανίας. Η πόλη ήταν συνεχώς κατοικίσιμη 1300 χρόνια από την Γεωμετρική περίοδο (8ος αιώνας π.Χ.) μέχρι την Ύστερη αρχαιότητα (6ος αιώνας μ.Χ.) που ερημώθηκε. Τα ερείπια της Ακρόπολης, των οχυρώσεων και του κέντρου της αρχαίας πόλης διατηρήθηκαν πολλούς αιώνες στον λόφο της Άσπρης Βίγλας, ο Πίνδαρος την περιγράφει σαν "στενό δακτυλίδι γης". Οι δύο κοιλάδες του Καλαμίτση στα ανατολικά και του Βαθυπόταμου στα δυτικά όπως και η θάλασσα στα νότια δημιούργησαν ένα εξαιρετικό φυσικό τοπίο, σε αυτό βρήκαν καταφύγιο πτηνά σπάνιου είδους και αναπτύχθηκαν πολλά φαρμακευτικά βότανα. Η Καρθαία είναι προσβάσιμη οδικώς με εύκολο τρόπο από όλο το υπόλοιπο νησί με τα μονοπάτια τα οποία είχαν χαράξει και χρησιμοποιούσαν από την αρχαιότητα ή με βάρκες από την θάλασσα χωρίς την χρήση σύγχρονων ακτοπλοϊκών σκαφών ή πλοίων.
Αρχαιολογικός χώρος
Η Ακρόπολη της Κάρθαιας περιβάλλεται από τείχη με μήκος περισσότερο από 2 χιλιόμετα μεταξύ 4ου και 2ου αιώνα π.Χ., το κατώτερο επίπεδο της Ακρόπολης ήταν κατάλληλο για να κατασκευαστούν ναοί και δημόσια κτήρια. Στο κατώτερο επίπεδο που ήταν στην στάθμη της θάλασσας υπήρχε ο ναός του Πυθίου Απόλλωνα (530 π.Χ.), σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα ήταν ο σημαντικότερος τόπος λατρείας στην πόλη. Μπροστά στον ναό υπήρχαν πολλά αφιερώματα στον Απόλλων με διατάγματα του Δήμου της Κάρθαιας, βρισκόντουσαν σε δημόσια εμφάνιση. Στο ανώτερο επίπεδο υπήρχε ένας μικρότερος ναός αφιερωμένος στην Αθηνά (500 π.Χ.). Τα αρχιτεκτονικά γλυπτά του ναού παριστάνουν σκηνές της Αμαζονομαχίας, φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιουλίδας. Ένα εξαιρετικό μαρμάρινο κτίσμα που χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. με το όνομα "Πρόπυλον" βρισκόταν στην είσοδο του δρόμου που οδηγούσε στην Ακρόπολη. Στα δυτικά ανέβαινε ένα λιθόστρωτο μονοπάτι που χρονολογείται στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ., στα ανατολικά μια αρχαϊκή σκάλα λαξευμένη στον βράχο οδηγούσε στο μονοπάτι το οποίο έκανε την σύνδεση ανάμεσα στο κατώτερο και το ανώτερο επίπεδο. Στο ανώτερο επίπεδο της Ακρόπολης βρισκόταν άλλο ένα δημόσιο κτίσμα η "Κατασκευή Δ" που χρονολογείται το 300 π.Χ. Μια μνημειακή σκάλα με έξι σκαλοπάτια οδηγούσε σε ένα Προστώο με έξι ημι-αυλακωτούς Δωρικούς Κίονες, ο τετράγωνος Σηκός είχε δάπεδο καλυμμένο με λευκά θαλάσσια βότσαλα, στις τρεις πλευρές ορθογωνίου από πορφυρή ηφαιστιογενή λίθο και κωνική λίθινη βάση που όριζε το κέντρο του σηκού. Στους πρόποδες της πλαγιάς, στο ρέμα του Βαθυποτάμου βρίσκεται το λίθινο αρχαίο θέατρο κυκλικής μορφής που φιλοξενούσε 1.000 άτομα, βρίσκεται ακόμα σε περίοδο ανασκαφών και συντήρησης, απέναντι από το θέατρο εντοπίστηκαν Ρωμαικά λουτρά.
Η Καρθαία ήταν στην αρχαιότητα ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια των Κυκλάδων. Ο βυθισμένος προβλήτας μήκους 160 μέτρων και πλάτους 35 μέτρων ήταν κατασκευασμένος από πέτρες και βότσαλα, διακρίνεται ανάμεσα στους δύο όρμους και έφτανε μέχρι την απέναντι βραχονησίδα. Στην κορφή του λόφου της Άσπρης Βίλας στην θέση που βρίσκεται σήμερα η εκκλησία Θεοτόκος των Μυρτιών υπήρχε αρχαίος ναός αφιερωμένος σε άγνωστη θεότητα. Μια βασιλική των πρώτο-Χριστιανικών χρόνων βρίσκεται σήμερα στις όχθες του Βαθυπόταμου, στην αρχαιότητα υπήρχε στην ίδια θέση ναός αφιερωμένος στην Δήμητρα. Όλες οι πλαγιές του λόφου ήταν καλυμμένες στην αρχαιότητα με τα σπίτια των Καρθαίων, σήμερα διακρίνονται με ερείπια και σωρούς από πέτρες. Σε μερικά σημεία της αρχαίας πόλης όπως απέναντι από το μονοπάτι που συνδέει τους ναούς του Απόλλωνα και της Αθηνάς έχουν βρεθεί ερείπια από υδραγωγεία, λειτουργούσαν από την Ελληνιστική περίοδο μέχρι την ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το αρχαίο νεκροταφείο βρίσκεται στην κοιλάδα του Καλαμίτση έξω από τα τείχη της πόλης, πολλοί τάφοι σκάφτηκαν μέσα στην αρχαία Ακρόπολη όταν τον 7ο αιώνα μ.Χ. καταστράφηκαν οι αρχαίοι ναοί του Απόλλωνα και της Αθηνάς, ήταν η τελευταία εποχή που η Καρθαία είχε κατοίκους. Η περιοχή της αρχαίας πόλης-κράτους της Καρθαίας επεκτεινόταν σε ολόκληρο το νοτιοανατολικό νησί, παντού βρίσκονται διάσπαρτα αρχαία ερείπια από οικίες και μεταλλουργικές δραστηριότητες. Η εξυπηρέτηση των κατοίκων γινόταν στην αρχαιότητα με ένα μεγάλο δίκτυο λιθόστρωτων δρόμων που είναι τα σημερινά μονοπάτια της Κέας. Τα ερείπια της αρχαίας Καρθαίας ήταν πάντοτε ορατά, αυτό παρότρυνε πολλούς ταξιδιώτες να την επισκεφτούν τον 17ο αιώνα, πολλοί περισσότεροι τον 18ο και τον 19ου αιώνα, μέχρι το 1811 έκαναν το σφάλμα να την ταυτίζουν με την πρωτεύουσα Ιουλίδα.
Ανασκαφές
Τον Δεκέμβριο του 1811 επισκέφθηκε την Κέα ο Δανός αρχαιολόγος Πήτερ Ούλουφ Μπρόντστεντ (Peter Oluf Brondsted) ο οποίος και διαπίστωσε από τις επιγραφές που έφερε στο φως την ακριβή θέση της αρχαίας αυτής πόλης. Όπως αναφέρει στο σχετικό σύγγραμμά του μεταξύ των ανευρεθέντων ήταν και δύο τιμητικές επιγραφές που άρχιζαν με τις λέξεις «Ο Δήμος Καρθαίων…». Εκτός από τα ερείπια των αρχαίων τειχών της πόλης, υπήρχε το πολυάνδριον των Καρθαίων στο οποίο και αποκαλύφθηκαν πολλοί τάφοι της ρωμαϊκής περιόδου. Στο χώρο αυτό σώζεται και μια θολωτή τετράγωνη οικοδομή που ίσως ν' αποτελεί οικογενειακό τάφο ή μνημείο. Οι ανασκαφές και η αποκατάσταση των μνημείων της Καρθαίας οργανώθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στα Συνέδρια με τίτλο "Ανακάλυψη και αποκατάσταση της αρχαίας Καρθαίας στην Κέα" (2002-2008 και 2011-2015), χρηματοδοτήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εργασίες είχαν σαν αποτέλεσμα την αποκάλυψη των ναών του Απόλλωνα, της Αθηνάς, του κτιρίου Δ, του Πρόπυλον, του θεάτρου και των υπόλοιπων μνημείων.
Διονύσιος Οικονομόπουλος
Ο Διονύσιος Οικονομόπουλος (1830–1890) υπήρξε Έλληνας ιατρός και λόγιος.
Πηγές
Οικονομοπουλος Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης
Ο Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης (Αγγλ. Flintheart Glomgold) είναι φανταστικός χαρακτήρας των κόμικς της Ντίσνευ. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους αντιπάλους του Σκρουτζ Μακ Ντακ, καθώς κατέχει τον τίτλο του «Δεύτερου πιο πλούσιου παπιού του κόσμου» και έχει προσπαθήσει αρκετές φορές να ξεπεράσει τον Σκρουτζ, χωρίς όμως επιτυχία.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1956, στην ιστορία του Καρλ Μπαρκς Το Δέυτερο Πιο Πλούσιο Παπί του Κόσμου, που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 1956 στο περιοδικό Uncle Scrooge #15. Η ελληνική έκδοση της ιστορίας δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 1994 στο ΚΟΜΙΞ #69.
Ο Χρυσοκούκης μοιάζει σε πολλά σημεία με τον Σκρουτζ, αλλά έχει και πολλές διαφορές. Ζει στη Νότιο Αφρική, όπου έχει ένα Θησαυροφυλάκιο ίδιο με του Σκρουτζ, άλλα αντί να έχει το σήμα του Δολαρίου έχει το σήμα της Αγγλικής Λίρας. Ο Χρυσοκούκης έχει μία εξώπορτα κάστρου στην είσοδο του θησαυροφυλακίου του, ένα κανόνι στην πόρτα του γραφείου και μία μπανιέρα με χρήματα, όπως ο Σκρουτζ, έχοντας σχεδόν όσα λεφτά έχει κι εκείνος. Ο Χρυσοκούκης του μοιάζει αρκετά, τόσο στην εμφάνιση, όσο και στον χαρακτήρα, αλλά και στον τρόπο ντυσίματος, όμως ενσαρκώνει την κακή πλευρά ενός μεγιστάνα όπως ο Σκρουτζ. Είναι το ίδιο άπληστος, φιλάργυρος και τσιγκούνης, αλλά είναι πιο κακός, μοχθηρός και αδίστακτος. Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τα πιο ύπουλα και ανήθικα κόλπα για να πετύχει αυτό που θέλει και μάλλον γι' αυτό η μοίρα του τον έχει καταδικάσει να βγαίνει πάντα δεύτερος.
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς) Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων)
2897 Όλε Ρέμερ
Ο `Ολε Ρέμερ (Ole Römer) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού αστρονόμου Όλε Ρέμερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του αστεροειδή είναι άγνωστα. Ο `Ολε Ρέμερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 36 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα, μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ολε Ρεμερ
Access All Areas
Το Access All Areas είναι η 10η συλλογή της τραγουδίστριας Άννας Βίσση και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2012 σε Ελλάδα και Κύπρο από τη Sony Music. Είναι η πρώτη συλλογή της Βίσση που περιλαμβάνει τραγούδια από τα πρώτα χρόνια της πορείας της μέχρι το 2012.
Η συλλογή κυκλοφόρησε αρχικά σε 500 αριθμημένα αντίτυπα, ενώ μετά την εξάντλησή τους, η εταιρεία κυκλοφόρησε επιπλέον 750 αντίτυπα το Μάρτιο του 2013.
Η έκδοση αποτελείται από 5 CD, ενώ συνοδεύεται από ένα λεύκωμα με δημοσιευμένες και ανέκδοτες φωτογραφίες τραβηγμένες από τη φωτογράφο Christine Crokos. Το εξώφυλλο επιμελήθηκε ο Μιχάλης Καββαδίας.
Πορεία στα chart
"↑θέση επανέκδοσης"
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Άννας Βίσση Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Μοναστηράκι (Αθήνα)
Το Μοναστηράκι είναι κεντρική συνοικία της Αθήνας γύρω από την Πλατεία Μοναστηρακίου, η οποία εκτείνεται στη νότια πλευρά της οδού Ερμού, από το ύψος της Πλατείας Μητροπόλεως έως την Πλατεία Θησείου. Γειτνιάζει με τις συνοικίες του Ψυρρή, της Πλάκας και του Θησείου.
Η ονομασία της προέρχεται από την παλιά εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αθήνας, που βρίσκεται χτισμένη επί της πλατείας, και παλαιότερα ήταν μετόχι μοναστηριού και συγκεκριμένα, της Μονής Καρέα στον Υμηττό. Στην Πλατεία Μοναστηρακίου δεσπόζει επίσης το παλιό Τζαμί Τζισταράκη που έχει κατασκευαστεί το 1759 και το οποίο σήμερα στεγάζει παράρτημα του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης.
Η περιοχή του Μοναστηρακίου εθεωρείτο διαχρονικά μέρος της συνοικίας του Ψυρρή, η οποία έφτανε μέχρι το Θησείο και τα όρια της Πλάκας. Άρχισε να υφίσταται ως ξεχωριστή συνοικία μετά τη διάνοιξη της οδού Ερμού το 1835.
Η εκκλησία
Στην πλατεία βρίσκεται το καθολικό παλαιάς μονής της περιοχής. Την εποχή της Φραγκοκρατίας ήταν ιδιόκτητη Μονή του Νικολάου Μπονεφατσή. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας αναφέρεται ως μετόχι της Μονής Τίμιου Προδρόμου Καρέα που βρίσκεται στον Υμηττό. Κατά τα νεότερα χρόνια μεταβλήθηκε σε ενοριακό ναό της περιοχής, όπου τιμάται η Κοίμηση της Θεοτόκου και πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου («Δεκαπενταύγουστος»).
Το τζαμί
Το τζαμί χτίστηκε από τον Τούρκο βοεβόδα Τζισταράκη το 1759 με υλικό παρμένο από παλαιά κτίρια. Για το μαρμαροκονίαμα των τοίχων, ανατινάχτηκε η 17η κολώνα του Ναού του Ολυμπίου Διός. Οι παλιοί Αθηναίοι πίστευαν ότι κάτω από κάθε κίονα του ναού βρισκόταν παγιδευμένη μία κατάρα, κάτι που επιβεβαιώθηκε με το ξέσπασμα λιμού στην πόλη. Σύμφωνα με τον ίδιο μύθο, ο ναός του Διός θρήνησε τόσο δυνατά την καταστροφή της στήλης, που εκείνο το βράδυ κανείς δεν κοιμήθηκε στην Αθήνα. Ηρέμησε μόνο με τη δολοφονία του βοεβόδα.
Μετά την Επανάσταση του 1821, το κτήριο είχε διάφορες χρήσεις για πάνω από έναν αιώνα, ενώ το 1924 μετατράπηκε σε λαογραφικό μουσείο. Ο Γεώργιος Δροσίνης προσέφερε δύο πολύτιμες συλλογές, τα έπιπλα, σκεύη και εικόνες από τον Δανό Κ. Πελφ και τα ιαπωνικά αγγεία του Γρ. Μάνου. Το μετονόμασε σε Εθνικό Μουσείο Κοσμητικών Τεχνών. Σήμερα, το τζαμί στεγάζει παράρτημα του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και φιλοξενεί πλούσια συλλογή κεραμικών, κυρίως προερχόμενα από τη Μικρά Ασία.
Ο σταθμός του Μετρό
300px|μικρογραφία|δεξιά|Η εγκιβωτισμένη κοίτη του [[Ηριδανός (Αττικής)|Ηριδανού δίπλα στις αρχαιότητες]]
Ο Σταθμός Μοναστηρακίου είναι κομβικός σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 9,069 από το σταθμό Πειραιά, και επί της γραμμής 3 του Αττικού Μετρό. Εγκαινιάστηκε στις 17 Μαΐου του 1895 και αρχικό όνομα του σταθμού ήταν Μοναστήριον, το οποίο έχει διατηρηθεί στις πινακίδες του σταθμού της γραμμής 1. Είναι εν μέρει υπαίθριος, τύπου ανοικτού ορύγματος, και εν μέρει υπόγειος, σε τοξοειδή ανάπτυξη και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2003, όταν έγιναν έργα εκσυγχρονισμού του παλαιότερου σταθμού και ταυτόχρονα εγκαινιάστηκε ο σταθμός που εξυπηρετεί τη γραμμή 3 που είναι εξ ολοκλήρου υπόγεια.
Το παζάρι
Κοντά στην πλατεία Μοναστηρακίου, βρίσκεται η πλατεία Αβησσυνίας, που βρίσκεται και το παζάρι ("Γιουσουρούμ"), παλιότερα γνωστό για τα παλαιοπωλεία. Σήμερα οι παλιατζήδες και οι μικροπωλητές εξακολουθούν να είναι αρκετοί αν και τα περισσότερα καταστήματα πουλάνε καινούργια προϊόντα, ως επί τω πλείστον τουριστικά είδη και προϊόντα ένδυσης και υπόδησης (κυρίως ρούχα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Άλμπερτ Αϊνστάιν
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (γερμανική γλώσσα:  Albert Einstein , ορθός τονισμός Άινσταϊν, Ουλμ, 14 Μαρτίου 1879 – Πρίνστον, 18 Απριλίου 1955) ήταν Γερμανός φυσικός εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής το 1921 για το Φωτοηλεκτρικό φαινόμενο. Είναι ο θεμελιωτής της Θεωρίας της Σχετικότητας και από πολλούς θεωρείται ο σημαντικότερος επιστήμονας του 20ού αιώνα και ένας απ'τους μεγαλύτερους όλων των εποχών. Εξέδωσε πάνω από 300 επιστημονικές δημοσιεύσεις, καθώς και 151 συγγράμματα για το ευρύ κοινό.
Είναι πιο γνωστός στο ευρύ κοινό ιδιαίτερα για τον τύπο του E=mc² που αναφέρεται από πολλούς ως «η πιο διάσημη εξίσωση στη φυσική».
Η επίδραση των ανακαλύψεων του Αϊνστάιν σχετικά με την φύση του χώρου και του χρόνου, εξακολουθεί να αποτελεί κεντρικό αντικείμενο της επιστημονικής έρευνας σε φυσική, κοσμολογία, και μαθηματικά, ενώ το επώνυμο του χρησιμοποιείται συχνά ως χαρακτηρισμός για να δηλώσει πως κάποιος έχει υψηλή ευφυΐα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ουλμ (Ulm) της Γερμανίας. Σπούδασε στo ETH Ζυρίχης (Πολυτεχνική Ακαδημία της Ζυρίχης) στην Ελβετία όπου ολοκλήρωσε με επιτυχία τέσσερα χρόνια σπουδών στη Φυσική. Μετά την αποφοίτησή του, το 1900, πήρε την ελβετική υπηκοότητα, εργάστηκε για δύο μήνες ως καθηγητής μαθηματικών και, το 1902, προσλήφθηκε ως εξεταστής στο Ελβετικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών στη Βέρνη. Το 1921 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ «για τη συμβολή του στη θεωρητική φυσική, και για την εξήγηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου». Το 1940 πολιτογραφήθηκε Αμερικανός.
Το 1952 του προτάθηκε η προεδρία του νεοσύστατου τότε κράτους του Ισραήλ, την οποία αρνήθηκε για διάφορους λόγους.
Απεβίωσε στο Πρίνστον του Νιού Τζέρσεϊ στις 18 Απριλίου του 1955.
Έργο μιας μεγαλοφυΐας
Στα πρώτα 15 χρόνια του 20ού αιώνα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ανέπτυξε μια σειρά από θεωρίες που διακήρυξαν, για πρώτη φορά, την ισοδυναμία της μάζας προς την ενέργεια ενώ ταυτόχρονα έδωσαν εντελώς νέο περιεχόμενο στις έννοιες του χώρου, του χρόνου και της βαρύτητας. Οι θεωρίες αυτές ήταν κατ' ουσίαν μια βαθιά αναθεώρηση της παλαιάς Νευτώνειας Φυσικής και αποτέλεσαν επανάσταση για την επιστημονική αλλά και φιλοσοφική έρευνα.
Το 1905 δημοσίευσε τέσσερα άρθρα στο γερμανικό επιστημονικό περιοδικό Χρονικά της Φυσικής ( Annalen der Physik ) (τόμος 17) καθώς και τη διατριβή με την οποία απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Στο πρώτο από τα τέσσερα άρθρα έδωσε την εξήγηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου, για την οποία του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ το 1921.
Στηρίχθηκε στην υπόθεση της κβάντωσης η οποία είχε εισαχθεί μερικά χρόνια νωρίτερα από τον Μαξ Πλανκ για τη ερμηνεία της ακτινοβολίας του μέλανος σώματος.
Οι δύο αυτές εργασίες των Πλανκ και Αϊνστάιν αποτέλεσαν την αρχή της κβαντικής μηχανικής.
Αργότερα ο Αϊνστάιν εναντιώθηκε στη θεωρία των κβάντων, γιατί δεν μπορούσε να πιστέψει ότι οι νόμοι της φυσικής μπορούν να εμπεριέχουν τυχαιότητα. Με τα δικά του λόγια: «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Θεός παίζει ζάρια με τον κόσμο».
Στο δεύτερο άρθρο του ασχολήθηκε με την κίνηση Μπράουν. Η κίνηση Μπράουν είναι η τυχαία κίνηση μικροσκοπικών κόκκων στερεού σε ένα σώμα υγρού (π.χ. γύρη σε νερό). Ο Αϊνστάιν υποστήριξε ερμηνεύοντας από στατιστικής πλευράς τα πειραματικά δεδομένα ότι αυτή η κίνηση οφείλεται σε συγκρούσεις των κόκκων με τα μόρια του υγρού.
Στο τρίτο από τα άρθρα που δημοσίευσε το 1905 διατύπωσε την θεωρία του για την κίνηση του φωτός. Υποστήριξε ότι η ταχύτητα της κίνησης είναι ανεξάρτητη από την κίνηση του πομπού και του δέκτη και σταθερή για δεδομένο μέσο διάδοσης (π.χ. κενό, νερό, γυαλί). Στο τέταρτο έδειξε ότι από αυτό συνάγεται η ισοδυναμία μάζας και ενέργειας, δίνοντας τον διάσημο τύπο E = mc^2. Τα δύο αυτά άρθρα αποτελούν τον πυρήνα της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας. Από πλευράς φυσικών φαινομένων, η ισοδυναμία μάζας και ενέργειας δηλώνει ότι η μάζα είναι δυνατόν να μετατραπεί σε ενέργεια και το αντίστροφο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση της πυρηνικής ενέργειας όπου έχουμε μείωση ή αύξηση μάζας στους πυρήνες των ατόμων και ανάλογη έκλυση ή απορρόφηση ενέργειας από αυτούς μέσω των φαινομένων της πυρηνικής διάσπασης και της πυρηνικής σύντηξης.
Τον Νοέμβριο του 1915, ο Αϊνστάιν παρουσίασε τη γενική θεωρία της σχετικότητας σε μία σειρά διαλέξεων ενώπιον της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Σύμφωνα με αυτήν η ελκτική δύναμη της βαρύτητας διαδίδεται στο χώρο με την ταχύτητα του φωτός και επηρεάζει οτιδήποτε υπάρχει στο χώρο, ακόμα και τις ακτινοβολίες. Το τελευταίο καθιστά δυνατή την ύπαρξη μελανών οπών, φαινόμενο που παρατηρήθηκε πολύ αργότερα. Το 1919, κατά τη διάρκεια μίας ηλιακής έκλειψης, ο σερ Άρθουρ Έντινγκτον ( Eddington ) παρακολούθησε το φως αστέρων καθώς αυτοί περνούσαν κοντά από τον ήλιο. Αυτό ήταν βεβαίως δυνατό γιατί η σελήνη κάλυπτε το φως του ήλιου, με αποτέλεσμα ο ουρανός να είναι αρκετά σκοτεινός. Οι μετρήσεις του έδειχναν απόκλιση της θέσης των αστεριών όταν βρισκόταν κοντά στον ήλιο, σε σχέση με τη θέση που είχαν τη νύχτα. Η απόκλιση αυτή συμφωνούσε με την προβλεπόμενη από τη γενική θεωρία της σχετικότητας απόκλιση λόγω καμπύλωσης του φωτός των αστεριών από το ισχυρό βαρυτικό πεδίο του ήλιου. Αυτό απετέλεσε την πρώτη πειραματική επιβεβαίωση της καινούργιας θεωρίας για τη βαρύτητα και έκανε τον Αϊνστάιν παγκοσμίως γνωστό.
Το 2016 επιβεβαιώθηκε επιτυχώς μέσω επιστημονικών πειραμάτων η ύπαρξη των βαρυτικών κυμάτων τα οποία προβλέπονται από τη θεωρία της σχετικότητας.
Προσωπική ζωή
Το 1903 παντρεύτηκε την συμφοιτήτριά του Μίλεβα Μάριτς, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Χανς Άλμπερτ και τον Έντουαρτ, ενώ είχε αποκτήσει με την ίδια και μια κόρη τη Λίζερλ, η τύχη της οποίας αγνοείται. Το 1919, μετά το διαζύγιό του με την Μίλεβα, παντρεύτηκε την ξαδέλφη του, Έλσα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Άλμπερτ Αϊνστάιν στο συμφωνητικό του διαζυγίου είχε υποσχεθεί στην πρώτη σύζυγό του, Μίλεβα Μάριτς, ότι θα της έδινε τα χρήματα που θα εξασφάλιζε από το βραβείο Νόμπελ, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν γι' αυτήν και για την ανατροφή των παιδιών τους.
Εκτός από την αγάπη του για τη φυσική, αγαπούσε επίσης και τη μουσική καθώς έπαιζε βιολί.
Ο Αϊνστάιν υπήρξε υπέρμαχος του σοσιαλισμού και φανατικός επικριτής του καπιταλισμού. Στο βιβλίο του Γιατί Σοσιαλισμός; εκφράζει τις πολιτικές του πεποιθήσεις.
Πειθαρχική ποινή
Πειθαρχική ποινή καλείται η επιβαλλόμενη ποινή σε δημόσιους υπαλλήλους ή στρατιωτικούς από τους ιεραρχικά προϊσταμένους τους ή από τα κατά νόμο συγκροτούμενα συμβούλια.
Οι πειθαρχικές ποινές για τους πρώτους είναι: η επίπληξη, το πρόστιμο, η μετάθεση, ο υποβιβασμός, η προσωρινή παύση και η οριστική παύση. Για δε τους δεύτερους είναι: ο περιορισμός, η επίπληξη, η κράτηση, η φυλάκιση, η αργία και η απόταξη.
*
Κομητεία της Ενπούριες
Η Κομητεία της Ενπούριες (καταλανικά: Comtat d'Empúries, ισπανικά: Condado de Ampurias) ήταν μεσαιωνική κομητεία στη σημερινή ομώνυμη φυσική επαρχία. Κέντρα της αποτέλεσαν οι πόλεις της Καστελιό δ' Ενπούριες και του Σαν Μαρτί δ' Ενπούριες (το αρχαίο Εμπόριο) γύρω από τον ποταμό Τερ. Υπήρξε μια από τις τελευταίες καταλανικές κομητείες που ενώθηκαν με το Στέμμα της Αραγώνας, προκαλώντας για μεγάλο διάστημα προβλήματα στους Κόμητες της Βαρκελώνης λόγω της εχθρικής της στάσης εναντίον τους.
Προέκυψε στα πλαίσια της φραγκικής Ισπανικής Μαρκίας γύρω στο 785 ως έδαφος που εξαρτάτο από τη γειτονική κομητεία της Ζιρόνα. Ο πρώτος γνωστός κόμης φαίνεται να ήταν ο Ερμενγκέ (πιθ. 813-817). Στη συνέχεια ενώθηκε με τη γειτονική κομητεία του Ροσελιό· για τον επόμενο αιώνα διατηρήθηκε κάτω από την άμεση σχεδόν εξουσία του βασιλιά της Φραγκίας, στο σημείο του να χρησιμοποιηθεί ως ναυτική δύναμη κρούσης εναντίον του Εμιράτου της Κόρδοβας. Οι κάτοικοι εκμεταλλευόμενοι τα καράβια τους επιδίδονταν και στην πειρατεία.
Η οριστική διάσπαση της ένωσης συνέβη το 991, με τον Ούγο Α΄ να είναι ο πρώτος κόμης της Ενπούριες. Η μεταφορά της πρωτεύουσας στην Καστελιό μάλλον έλαβε χώρα στα μέσα του 11ου αιώνα. Ο Πόντιος A΄ την ίδια εποχή υπήρξε ο πρώτος κόμης που δήλωσε υποτελής του κόμη της Βαρκελώνης. Έκτοτε οι κόμητες συμμετείχαν στην πολιτική ζωή των καταλανικών κομητειών που οριζόταν από την παραπάνω κομητεία, την ισχυρότερη και αδιαμφισβήτητη κυρίαρχο της Καταλονίας. Επίσης συμμετείχαν και στις στρατιωτικές εκστρατείες όπως αυτή της μάχης του Μυρέ ή της κατάκτησης του Βασιλείου της Μαγιόρκας και της Βαλένθια, συνεισφέροντας εποίκους ιδιαίτερα στον εποικισμό των Βαλεαρίδων.
Το 1322 η αρχική δυναστεία των απογόνων του Σουνιάριου έμεινε δίχως διαδόχους· την κομητεία ανέλαβαν οι κόμητες της Καρδόνα. Τρία χρόνια αργότερα τη θέση τους πήρε ο γιος του Ιακώβου του Δικαίου, Πέτρος Α΄ της Ενπούριες. Εν τέλει ενσωματώθηκε στην Κομητεία της Βαρκελώνης από τον Μαρτίνο τον Ανθρώπινο το 1402.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μεσαιωνικές κομητείες της Καταλωνίας
Leopard 2
Το Leopard 2 είναι γερμανικό κύριο άρμα μάχης το οποίο κατασκευάζεται από την εταιρεία Krauss-Maffei. Το τανκ έχει σχεδιαστεί σε δύο βασικές παρτίδες: την αρχική του Leopard 2A4 και την βελτιωμένη του Leopard 2A5 και μεταγενέστερων εκδόσεων, οι οποίες διαθέτουν ενισχυμένη πανοπλία και πυργίσκο καθώς και πλήθος άλλων βελτιώσεων. Αν και αρχικά σχεδιάστηκε για τις ανάγκες του στρατού της Δυτικής Γερμανίας, ενώ σήμερα υπηρετεί σε 15 χώρες. Μέχρι στιγμής έχουν κατασκευαστεί 3.480 μονάδες. Όλα τα μοντέλα διαθέτουν ψηφιακά συστήματα ελέγχου πυρός με αποστασιόμετρα λέιζερ, ένα πλήρως σταθεροποιημένο κύριο όπλο, πολυβόλα και προηγμένες λειτουργίες νυχτερινής όρασης και σκοπεύσεως (στα πρώτα μοντέλα γινόταν χρήση συστημάτων LLLTV, αργότερα έγινε εισαγωγή συστημάτων θερμικής απεικόνισης). Το Leopard 2 καθώς κινείται έχει την δυνατότητα να βαλει εναντίον άλλων κινούμενων στόχων χωρίς να επηρεάζεται από την μορφολογία του εδάφους.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Leopard 2 έχουν χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο της Βοσνίας, στο Κοσσυφοπέδιο και στο Αφγανιστάν. Συγκεκριμένα στο Αφγανιστάν, τα Leopard ήρθαν πολλές φορές αντιμέτωπα με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, χωρίς όμως σημαντικές φθορές ή απώλειες. Μετά από επίθεση των Ταλιμπάν σε καναδικό Leopard 2A6M, ένας Καναδός αξιωματικός δήλωσε ότι «εάν η επίθεση είχε πραγματοποιηθεί σε οποιοδήποτε άλλο όχημα, είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν θα υπήρχαν επιζώντες».
Leopard 2A6
Τα Leopard 2 A6 αντιπροσωπεύουν την πιο ώριμη τεχνολογικά εκδοχή του Leopard 2.
Τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά του Leopard 2 Α6 είναι: βάρος 62, 3 τόνοι,συνολικό μήκος με την κάννη 9,97 μέτρα,μήκος 7,7 μέτρα, πλάτος 3,74 μέτρα, συνολικό ύψος 3 μέτρα, ενώ το πλήρωμά του αποτελείται από 4 μέλη.Το άρμα προωθείται από ένα πετρελαιοκινητή-ρα MTU MB873 Ka-501 V12 συνολικής ιπποδύναμης 1.500 ίππων και κιβώτιο ταχυτήτων Renk HSWL 354, που επιτρέπει στο άρμα να κινείται με ταχύτητα 68-72 χλμ./.ώρα επί του οδοστρώματος και 55 χλμ./ώρα εκτός οδοστρώματος, ενώ η αυτονομία του φτάνει τα 500-550 χλμ. Η σχέση ιπποδύναμης με το βάρος του άρματος είναι 24 ίπποι/τόνο, γεγονός που του δίνει μεγάλη ευκινησία στο πεδίο της μάχης.
Ο οπλισμός του Leopard 2 Α6 αποτελείται από το βασικό πυροβόλο των 120 χλστ./L55λείας κάννης της εταιρείας Rheimetall AG,ενώ το Leopard 2Α5 διαθέτει το 120 χλστ./L44, επίσης της ιδίας εταιρείας. Το μήκος του L55 είναι 6,6 μέτρα και του L44, 5,3 μέτρα. Η διαφορά των 1,3 μέτρων στο μήκος της κάννης,επιτρέπει στο Leopard 2 A6 να μπορεί να βάλει τα βλήματα με μεγαλύτερη ταχύτητα. Τα βλήματα που μπορεί να βάλει είναι στο πλέον καινούργιο DM 63, το APFSDS DM53, (ταχύτητα εξόδου από την κάννη L55 είναι 1750 μέτρα/δευτ.), το παλαιό DM 43A1 KE, το DM 33 KE, και το DM 12 HEAT. Το άρμα δε διαθέτει αυτόματο σύστημα τροφοδοσίας του πυροβόλου και η διαδικασία εκτελείται από τον γεμιστή. Το άρμα διαθέτει 42 βλήματα για το κύριο πυροβόλο, εκ των οποίων τα 15 είναι έτοιμα για χρήση και τα υπόλοιπα αποθηκευμένα σε προστατευόμενο από εκρήξεις χώρο, που βρίσκεται στο εμπρόσθιο μέρος του σασί αριστερά από τη θέση του οδηγού. Το συζυγές πολυβόλο MG-3 του άρματος, είναι διαμετρήματος 7,62 χλστ., όπως και το πολυβόλο,το οποίο το χειρίζεται ο αρχηγός του πληρώματος στην οροφή. Τέλος, εκατέρωθεν του πύργου είναι τοποθετημένοι 16 συνολικά εκτοξευτές καπνογόνων.
Το Σύστημα Ελέγχου Πυρός του Leopard 2A6 είναι το EMES 15 A2, το οποίο αποτελείται από το βασικό σκοπευτικό του πυροβολητή με σταθεροποιημένο καθρέπτη στους δύο άξονες, το τηλέμετρο Laser, τη θερμική κάμερα Ophelios, τη μονάδα ελέγχου του πυροβολητή και του αρχηγού, την οθόνη του αρχηγού, τον υπολογιστή, τα χειριστήρια του αρχηγού, τον βαλιστικό υπολογιστή, τον αισθητήρα ανύψωσης του πυροβόλου,τον αισθητήρα ανέμου. Ο πυροβολητής διαθέτει,επίσης, βοηθητικό σκοπευτικό FERO-Z18 Α2 με δυνατότητα μεγέθυνσης x8, ανεξάρτητοπανοραμικό περισκόπιο PERI R-17 A2 (τοποθετη-μένο πίσω από τη θέση του αρχηγού), στο οποίο περιλαμβάνεται και θερμική κάμερα Ophelios με δυνατότητα μεγέθυνσης x2 και x8, που επιτρέπει στον αρχηγό να παρακάμπτει τον πυροβολητή,ενώ μπορεί να στέλνει την εικόνα στον πυροβολητή, ενώ αυτός ψάχνει για άλλους στόχους. Η ύπαρξη του αυτόνομου περισκόπιου του αρχηγού με την ενσωματωμένη θερμική κάμερα, δίνει τη δυνατότητα στο πλήρωμα να μπορεί να αντιμετωπίζει πολλαπλούς στόχους .Επιπρόσθετα, έχει τοποθετηθεί σύστημα GPS, ενώμπορεί να τοποθετηθεί το Σύστημα Διαχείρισης Μάχης Iniochos.
Η θωράκιση του άρματος είναι αυτή που διακρίνει τα Leopard 2 Α6 από τις υπόλοιπες εκδόσεις, τουλάχιστον εξωτερικά. Η θωράκιση και των δύο αρμάτων έχει αυξηθεί με την προσθήκη πλακών συνθετικής θωράκισης τρίτης γενιάς που σχηματίζουν τοξοειδή διαμόρφωση στο εμπρόσθιο μέρος του άρματος. Τα τμήματα αυτά της θωράκισης μπορούν να αφαιρεθούν σε περίπτωση που το άρμα χτυπηθεί. Επιπρόσθετα διαθέτει πλήρη θωράκιση οροφής.Αυτό σημαίνει ότι το άρμα προστατεύεται από πλήγματα υποπυρομαχικών, βομβιδίων, και πυραύλων εδάφους-εδάφους. Ανάλογη επαύξηση της θωράκισης με την τοποθέτηση αντίστοιχων πλακών έχει υιοθετηθεί και από τις δύο πλευρές του πύργου του άρματος καθώς και στο σασί, ενώ στο εσωτερικό του άρματος έχει εφαρμοστεί αντιθραυσματική επένδυση που περιορίζει τις απώλειες από τα θραύσματα που προκαλούνται μετά από προσβολή του άρματος.
Leopard 2A6 στον Ελληνικό Στρατό
Ο Ελληνικός Στρατός έχει στην κατοχή του 170 Leopard 2A6 HEL(ελληνική έκδοση του Leopard 2A6).
Κύρια άρματα μάχης παρομοίων ρόλων, δυνατοτήτων και χρονολογίας
Σε αλφαβητική σειρά ονομασίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα Krauss-Maffei
Κατηγορία:Άρματα μάχης Κατηγορία:Άρματα μάχης του Ελληνικού Στρατού Κατηγορία:Γερμανικά άρματα μάχης
Ένωση Ελλήνων Μουσουργών
Η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών (συντομογραφία: ) είναι ένα ιστορικό σωματείο που ιδρύθηκε το 1931 από Έλληνες συνθέτες. Σκοπός του σωματείου, όπως αναγράφεται στο καταστατικό ίδρυσής του, είναι να προστατεύει, αλλά και να προάγει την ελληνική μουσική δημιουργία. Άλλος εξίσου σημαντικός σκοπός ήταν η ανάπτυξη αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της Ένωσης, καθώς και η περιφρούρηση των πνευματικών τους δικαιωμάτων.
Το πρακτικό της ίδρυσης υπέγραψαν με αλφαβητική σειρά οι συνθέτες: Αλέκος Αλμπέρτης, Αθανάσιος Αργυρόπουλος, Στέφανος Βαλτετσιώτης, Μάριος Βάρβογλης, Σπύρος Καίσαρης, Μανώλης Καλομοίρης, Αλέκος Κόντης, Αλέκος Κυπαρίσσης, Γιάννης Κωνσταντινίδης, Νικόλαος Λάβδας, Διονύσιος Λαυράγκας, Δημήτρης Μητρόπουλος, Ανδρέας Νεζερίτης, Τιμόθεος Ξανθόπουλος, Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου, Σταύρος Προκοπίου, Αιμίλιος Ριάδης, Δημήτρης Ρόδιος, Γεώργιος Σκλάβος, Ιωάννης Φραγκόπουλος, Νίκος Χατζηαποστόλου και Ιωάννης Ψαρούδας. Η ίδρυση της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών επισημοποιήθηκε τελικά στις 8 Ιουνίου του 1931, με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών. μικρογραφία|Το πρακτικό της ίδρυσης.
Δράση
Αξίζει να αναφερθεί ότι οι πρώτες κινήσεις για την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων των συνθετών, έγιναν από τον Δημήτρη Λεβίδη, ο οποίος υπήρξε και πρόεδρος της Ένωσης από το 1945 έως τον Ιούνιο του 1947. Επίσης, κατά τη μεταπολεμική περίοδο δημιουργήθηκε κάποια πόλωση στο χώρο των συνθετών, με αφορμή τα διαφορετικά μουσικά ρεύματα που άρχισαν να διαμορφώνονται και να επικρατούν στην Ελλάδα. Πάντως, παρά τις κατά καιρούς διαμάχες και έντονες αντιπαραθέσεις, στην Ένωση συμπεριλήφθηκε τελικά σχεδόν ολόκληρο το μουσικό δυναμικό της χώρας.
Πρόεδροι, μέλη των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων, αλλά και απλά μέλη, υπήρξαν οι σημαντικότεροι Έλληνες συνθέτες: Διονύσιος Λαυράγκας, Μανώλης Καλομοίρης, Αντίοχος Ευαγγελάτος, Θόδωρος Αντωνίου,  Γιάννης Ιωαννίδης, Σόλων Μιχαηλίδης, Γιάννης Α. Παπαπαϊωάννου, Θεόφραστος Σακελλαρίδης, Μενέλαος Παλλάντιος, Λεωνίδας Ζώρας, Αλέκος Ξένος, Δημήτρης Δραγατάκης, Γιάννης Κωνσταντινίδης (Κώστας Γιαννίδης), Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου), Γιώργος Σισιλιάνος, Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Μιχάλης Αδάμης, Γιάννης Χρήστου, Ιάννης Ξενάκης, Γιάννης Μαρκόπουλος,  Μίμης Πλέσσας,  Γιάννης Α.  Παπαϊωάννου, Νίκος Μαμαγκάκης, Αργύρης Κουνάδης, Θάνος Μικρούτσικος και πάρα πολλοί άλλοι.
Η Ένωση σήμερα
Έχει συνεργασθεί καλλιτεχνικά με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Ελληνικό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και με άλλους φορείς για τη διεξαγωγή συναυλιών, μουσικών αφιερωμάτων και διαγωνισμών σύνθεσης.
Η Ένωση συνεργάζεται στενά με τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη» για μουσικολογικά ζητήματα, καθώς και για θέματα αρχειακού υλικού. Επίσης, από τον Νοέμβριο του 2003 και για 13 περίπου έτη, εξέδιδε ένα διμηνιαίο περιοδικό, το "μουσικής Πολύτονον" το οποίο φιλοξενεί συνεντεύξεις, μουσική επικαιρότητα ελληνική αλλά και ξένη, μουσικολογικές έρευνες, πολυσέλιδα αφιερώματα και οτιδήποτε αφορά στη διεθνή αλλά και εγχώρια μουσική δημιουργία. Από τον Φεβρουάριο του 2023, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών απαρτίζεται από τους: Ιωσήφ Παπαδάτο (πρόεδρο), Ιάκωβο Κονιτόπουλο (γενικό γραμματέα και υπεύθυνο γενικού προγραμματισμού), Λεόντιο Χατζηλεοντιάδη (α' αντιπρόεδρο και υπεύθυνο διεθνών σχέσεων της ΕΕΜ), Ελένη Σκάρκου (β' αντιπρόεδρο και εκπρόσωπο της Ένωσης στην Ε.Λ.Σ.), Λεωνίδα Κανάρη (ταμία), Μαρία - Χριστίνα Κριθαρά (ειδική γραμματέα), Χρήστο Αναστασίου (έφορο) και τα μέλη Βασίλη Κίτσο και Μιχαήλ Κεφάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Αμφιδρόμια
Στην αρχαιότητα αμφιδρόμια ονομαζόταν η μετά τον τοκετό τελετή του καθαρμού. Επειδή, τόσο η γέννηση όσο και ο θάνατος αποτελούσαν γεγονότα, που συνδέονταν κατά τις τότε αντιλήψεις με την ακαθαρσία, η οποία έπρεπε αμέσως να εξαλειφθεί. Έτσι, μετά το τοκετό εκτός της λεχώνας, του βρέφους και της μαίας έπρεπε να καθαρθούν και όλοι εκείνοι, που ήλθαν με αυτούς σε επαφή, καθώς μόνο τότε είχαν δικαίωμα να πλησιάσουν άλλους ανθρώπους.
Την πέμπτη ημέρα μετά τον τοκετό, αφού καθαρίζονταν και ο οίκος, τοποθετούσαν στην εξώθυρα στέφανο από κλάδο ελιάς, αν το βρέφος ήταν αγόρι ή μάλλινη ταινία κομψά δεμένη, αν ήταν κορίτσι, (στέφανον εκφέρει Ησύχιος). Κατόπιν, άρχιζε η τελετή του γενικού καθαρμού. Το βρέφος, πιθανώς στην αγκαλιά της τροφού, περιφέρονταν γρήγορα γύρω από την εστία της οικίας (εξ ου και η ονομασία «αμφιδρόμια»), την οποία παρακολουθούσαν εν πομπή και όλοι οι παρευρισκόμενοι συγγενείς. Μετά από αυτό, την 7η μέρα, γιορτάζονταν αι εβδόμαι, ή κατ' άλλους την 10η μέρα (δεκάτην θύειν εστιάν Ισαίος) ή γενέθλια θύειν, όπου και ονομάτιζαν το βρέφος. Στη συνέχεια ακολουθούσαν θυσίες και συμπόσια στα οποία συμμετείχαν οι συγγενείς και φίλοι της οικογένειας, όπου και πρόσφεραν διάφορα δώρα χωρίς να εξαιρούνται από την τελετή και οι δούλοι της οικίας.
Κατά τον Ησύχιο, το όνομα στο βρέφος δινόταν την ημέρα των αμφιδρομίων. Στις αναπαραστάσεις των αμφιδρομίων των αρχαίων καλλιτεχνών περιλαμβάνεται παρόμοια σχετικά με τη γέννηση του Διονύσου: μια μαινάδα και ένας σάτυρος κρατούν κάνιστρο, όπου αναπαύεται βρέφος, το οποίο φαίνεται να περιφέρουν με κινήσεις γρήγορες ή χορευτικές.
Κατηγορία:Αρχαίος βίος Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές Κατηγορία:Τελετές
Καρπενησιώτης
Ο Καρπενησιώτης είναι ποταμός του νομού Ευρυτανίας. Πηγάζει από τις δυτικές πλαγιές του Τυμφρηστού και ρέει νοτιοδυτικά όπου ενώνεται τελικά με τον Κρικελλοπόταμο (Κρικελιώτη) σχηματίζοντας τον ποταμό Τρικεριώτη, ο οποίος καταλήγει στην τεχνητή Λίμνη Κρεμαστών. Το μήκος του είναι 15 χιλιόμετρα.
Φυσικό περιβάλλον - Οικισμοί
Ο Καρπενησιώτης ρέοντας νοτιοδυτικά διασχίζει την κοιλάδα που σχηματίζεται ανάμεσα στα βουνά Καλιακούδα και Χελιδώνα. Η βλάστηση που κυριαρχεί στις πλαγιές των βουνών αποτελείται από έλατα ενώ στις όχθες του ποταμού κυριαρχούν τα φυλλοβόλα πλατύφυλλα, όπως πλατάνια. Γύρω από τον ποταμό είναι χτισμένα πολλά χωριά της Ευρυτανίας που γνωρίζουν τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια όπως το Μεγάλο Χωριό και το Μικρό Χωριό.
Βαλκανικός γλωσσικός δεσμός
Βαλκανικός γλωσσικός δεσμός  ή Balkansprachbund είναι το όνομα που έχει δοθεί στις ομοιότητες στη γραμματική, τη σύνταξη, το λεξιλόγιο και τη φωνολογία των γλωσσών των Βαλκανίων, αν και ανήκουν σε διαφορετικούς κλάδους της Ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας, όπως της Ελληνικής, των λατινογενών, της Αλβανικής, και των σλαβικών γλωσσών.
Ενώ το κοινό λεξιλόγιο των γλωσσών είναι σχετικά μικρό, οι γραμματικές τους έχουν ένα μεγάλο βαθμό ομοιότητας, όπως η υιοθέτηση ενός κοινού πτωτικού συστήματος και η τάση προς την αναλυτικότητα.
Οι γλώσσες που μοιράζονται αυτές τις ομοιότητες είναι η ελληνική, η βλάχικη, μεγλενορουμάνικη, η ιστρορουμανική, η βουλγάρικη, η σλαβομακεδονική, η τορλακική σερβική και η αλβανική.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Βαλκάνια Κατηγορία:Νεοελληνική γλώσσα Κατηγορία:Νοτιοσλαβικές γλώσσες Κατηγορία:Ανατολικές ρομανικές γλώσσες
Περσέας (αποσαφήνιση)
Περσέας ή Περσεύς είναι ελληνικό ανδρικό όνομα που χρησιμοποιείται ήδη από την αρχαιότητα.
Το λήμμα Περσέας μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:
Ησύχιος
Με το όνομα Ησύχιος φέρονται οι ακόλουθοι δύο Έλληνες γραμματικοί και ένας Χριστιανός μάρτυρας:
Εκλογές Εθνοσυνέλευσης του Μπουτάν (2008)
Το Μπουτάν διεξήγαγε τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές για την Εθνοσυνέλευση, που απαρτίζεται από 47 έδρες, στις 24 Μαρτίου του 2008, στις οποίες έλαβαν μέρος δύο πολιτικά κόμματα: το Κόμμα για την Ειρήνη και την Ευημερία στο Μπουτάν (DPT για το  Druk Phuensum Tshogpa), το οποίο προήλθε από τη συγχώνευση του Ενωμένου Λαϊκού Κόμματος του Μπουτάν και το Κόμμα Όλου του Λαού, υπό την ηγεσία του πρώην Πρωθυπουργού  Γίγκμε Τίνλεϊ και το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού  (PDP). Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 80%. To Σύνταγμα επικυρώθηκε στις 18 Ιουλίου του 2008.
Παραπομπές
εκλογές 2008
Σερίφ Γκιορέν
Ο Σερίφ Γκιορέν (Τούρκικα: Şerif Gören) είναι Τούρκος (από τη μειονότητα της Δυτικής Θράκης) σκηνοθέτης γεννημένος στην Ξάνθη 14 Οκτωβρίου 1944. Το 1956 πήρε υποτροφία από τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας Τζελάλ Μπαγιάρ και φοίτησε στο Γυμνάσιο Αρρένων της Κωνσταντινούπολης (İstanbul Erkek Lisesi). Εκεί το 1962 θα γνωριστεί με τον σκηνοθέτη Hürrem Erman (ο οποίος επίσης ήταν Τούρκος γεννημένος στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στην Θεσσαλονίκη το 1913 ) και θα ξεκινήσει να δουλεύει στον κινηματογράφο. Επίσης έχει δουλέψει και ως ηθοποιός μικρών ρόλων, σε διάφορες ταινίες.
Διάσημος είναι ο Σερίφ Γκιορέν για την ταινία "Ο Δρόμος" που σκηνοθέτησε για λογαριασμό του σκηνοθέτη Γιλμάζ Γκουνέϊ ο οποίος εκείνη την εποχή βρισκόταν στην φυλακή (για τις πολιτικές του πεποιθήσεις). Η ταινία αυτή πήρε το βραβείο "Χρυσός Φοίνικας" στο Φεστιβάλ των Καννών το 1982.
Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία
Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία σχηματίζεται από αρκετές αυτοκέφαλες εκκλησίες, στο ευρύτερο σώμα (κοινωνία) του Ανατολικού Ορθόδοξου Χριστιανισμού η λειτουργία του οποίου διεξάγεται παραδοσιακά στην Ελληνιστική Κοινή, την γλώσσα της Καινής Διαθήκης, και της οποίας ο κλήρος είναι πλήρως ή κυρίαρχα ελληνικός εθνικά ή ήταν κατά το μεγαλύτερο τμήμα της ιστορίας της, όπως στην περίπτωση του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας που τέθηκε υπό πλήρη μη ελληνικό έλεγχο περί το 1899.
Ετυμολογία
Ιστορικά, ο όρος «Ελληνορθόδοξοι» έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει όλες τις Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες, αφού ο όρος «Έλληνες» μπορεί να αναφέρεται στην κληρονομιά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια των πρώτων οκτώ αιώνων της χριστιανικής ιστορίας, οι περισσότερες σημαντικές πνευματικές, πολιτιστικές και κοινωνικές εξελίξεις στη Χριστιανική Εκκλησία έλαβαν χώρα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ή στη σφαίρα επιρροής της, όπου η ελληνική γλώσσα ήταν ευρέως ομιλούμενη και χρησιμοποιούμενη για τα περισσότερα θεολογικά γραπτά. Η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, η Κωνσταντινούπολη, ήταν ένα πρώιμο σημαντικό κέντρο του Χριστιανισμού και οι λειτουργικές πρακτικές, παραδόσεις και δόγματά του υιοθετήθηκαν σταδιακά σε όλη την Ανατολική Ορθοδοξία, παρέχοντας ακόμα τα βασικά πρότυπα της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Έτσι, οι Ανατολικοί Ορθόδοξοι ονομάστηκαν «Έλληνες» (Ρωμιοί) Ορθόδοξοι ή «Ρωμαιορθόδοξοι» (Rum-orthodox), με τον ίδιο τρόπο που οι Δυτικοί Χριστιανοί ονομάστηκαν «Ρωμαιοκαθολικοί». Ωστόσο, η ονομασία «Ελληνική» εγκαταλείφθηκε από τις σλαβικές και άλλες ανατολικές ορθόδοξες εκκλησίες ως μέρος των εθνικών αφυπνίσεων των λαών τους, ξεκινώντας ήδη από τον 10ο αιώνα μ.Χ. Έτσι, στις αρχές του 21ου αιώνα, γενικά μόνο εκείνες οι Εκκλησίες που ήταν πιο στενά συνδεδεμένες με τον ελληνικό ή τον βυζαντινό πολιτισμό και εθνότητα ονομάζονταν «ελληνορθόδοξοι» στην κοινή γλώσσα.
Η Ελληνική Ορθοδοξία έχει επίσης οριστεί ως θρησκευτική παράδοση που έχει τις ρίζες της στη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας.
Ιστορία
Οι Ελληνορθόδοξες εκκλησίες προέρχονται από εκκλησίες που ίδρυσαν οι Απόστολοι στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή κατά τον 1ο αιώνα.
Εκκλησίες
Οι εκκλησίες όπου εφαρμόζεται όρος «Ελληνική Ορθόδοξη» είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορθοδοξία
Κελούτ
thumb|250px|Το Κελούτ το 1980 Το Κελούτ ή Κελούντ (Kelut ή Kelud) είναι ενεργό στρωματοηφαίστειο στην Ανατολική Ιάβα, στο νησί της Ιάβας, στην Ινδονησία. Το ηφαίστειο έχει ύψος 1.731 και στη κορυφή έχει ένα κρατήρα ο οποίος περιέχει μια μικρή ηφαιστειακή λίμνη. Το Κελούτ έχει εκραγεί πάνω από 31 φορές από το 1000 μ.Χ. και μετά, και κάποιες από αυτές συγκαταλέγονται ανάμεσα στις φονικότερες που έχουν λάβει χώρα στην Ινδονησία. Η έκρηξη του Κελούτ το 1919 προκάλεσε ένα λαχάρ το οποίο σκότωσε 5.160 ανθρώπους, ενώ φονικά λαχάρ έλαβαν επίσης χώρα το 1875, το 1901, το 1951 και το 1966. To 1586 ένα λαχάρ προκάλεσε περίπου 10.000 θανάτους.
Περιγραφή
Το Κελούτ βρίσκεται στην ανατολική Ιάβα, Ινδονησία, στο λεγόμενο δακτύλιο της φωτιάς. Το ηφαίστειο ορθόνεται περίπου 1.600 μέτρα πάνω από τις πεδιάδες Κεντίρι και Μπιλχάρ, ανάμεσα στο ηφαίστειο Γκουνούγκ Ουίλις στα δυτικά και το σύμπλεγμα των ηφαιστείων Κάουι και Μπουτάκ στα ανατολικά. Η πόλη Κεντίρι βρίσκεται 27 χιλιόμετρα μακριά από το ηφαίστειο. Το σχήμα του είναι ανώμαλο εξαιτίας των πολλών κρατήρων και των ηφαιστειακών δόμων.
Τον κρατήρα του ηφαίστειου καταλαμβάνει μια ηφαιστειακή λίμνη, η οποία είναι η πηγή των καταστροφικών λαχάρ του ηφαιστείου. Η λίμνη πριν το 1875 είχε όγκο 78 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, αλλά μετά το λαχάρ του 1875 μειώθηκε στο μισό. Μετά την έκρηξη του 1919 με το πολύνεκρο λαχάρ έγιναν προσπάθειες αποξήρανσης της λίμνης με την κατασκευή αγωγών, με αποτέλεσμα η στάθμη της λίμνης να χαμηλώσει κατά περίπου 50 μέτρα. Η κατασκευή τους ολοκληρώθηκε το 1926 όμως η έκρηξη του 1951 εμβάθυνε το κρατήρα κατά 70 μέτρα. Μετά την έκρηξη του 1966 κατασκευάστηκε άλλος ένας αγωγός 45 μέτρα χαμηλότερα. Μετά την έκρηξη του 1990 η λίμνη γέμισε το κρατήρα και είχε βάθος 33 μέτρα και έκταση 95 στρέμματα και όγκο περίπου διπλάσιο απ'ότι πριν την έκρηξη του 1990, με όγκο 2 περίπου εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Η λίμνη είναι θερμότερη από το περιβάλλον της. Πριν το 1990 είχε θερμοκρασία 31°C, αλλά αυξήθηκε πριν την έκρηξη στους 39°C, ενώ το 1996 έφτασε μέχρι τους 50°C. Το 2000 η θερμοκρασία της ήταν 36°C.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
Το Κελούτ έχει εκραγεί πάνω από 31 φορές από το 1000 μ.Χ. και μετά, και κάποιες από αυτές συγκαταλέγονται ανάμεσα στις φονικότερες που έχουν λάβει χώρα στην Ινδονησία. Ο χρόνος ανάμεσα σε δύο διαδοχικές εκρήξεις τα τελευταία 700 χρόνια ήταν ανάμεσα σε 9 και 75 χρόνια, με μέσο όρο τα 23 χρόνια. Η έκρηξη του 1586 προκάλεσε ένα λαχάρ το οποίο είχε αποτέλεσμα το θάνατο περίπου 10.000 ανθρωπων και θεωρείται ως ένα από τα φονικότερα στην ιστορία. To 1875 εξαιτίας των ισχυρών βροχοπτώσεων, το τοίχωμα της λίμνης έσπασε και μέρος της λίμνης χύθηκε προς τα νοτιοδυτικά προκαλώντας ένα λαχάρ το οποίο έφτασε σε απόσταση 13 χιλιόμετρων με αποτέλεσμα εκτεταμένες καταστροφές στο Μπλιτάρ και το Σρέγκατ.
Το ηφαίστειο εξερράγη τις 13 Φεβρουαρίου 2014, τοπική ώρα (UTC +7) περίπου 22:50. Έκρηξη ώθησε τις αρχές να απομακρύνουν περισσότερους από 76.000 ανθρώπους από τις εστίες του. Η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 4 ατόμων, τα οποία βρίσκονταν όλα εντός εφτά χιλιομέτρων από το ηφαίστειο. Οι τρεις πέθαναν από αναπνευστικά προβλήματα, ενώ ο τέταρτος πλακώθηκε από ένα τοίχο. Η ηφαιστειακή στάχτη έφτασε σε υψόμετρο 17 χιλιομέτρων και κατακαθίσε στο έδαφος ακόμη και 500 χιλιόμετρα μακριά από το ηφαίστειο. Τα διεθνή αεροδρόμια της Σουραμπάγια, της Γιογκιακάρτα, του Σόλο και του Μπαντούνγκ και τα τοπικά αερόδρομια του Μαλάνγκ, Σεμαράνγκ και Σιλακάπ έκλεισαν. Τέσσερα από αυτά επαναλειτούργησαν την επόμενη μέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
ΚΟΑ
Το αρκτικόλεξο ΚΟΑ μπορεί να αναφέρεται:
Αριστομένης (ο Ακαρνάν)
Ο Αριστομένης (??? – 192 π.Χ.) ήταν Έλληνας από την Ακαρνανία, φίλος και κόλακας του Αγαθοκλή, ο οποίος για μια περίοδο κυβέρνησε την Αίγυπτο ως επίτροπος του ανήλικου Βασιλέως της Αιγύπτου Πτολεμαίου Ε' του Επιφανούς.
Κατά τη διάρκεια της επιτροπείας του Αγαθοκλή, ο Αριστομένης ήταν πανίσχυρος. Οι εκδηλώσεις θαυμασμού του προς το πρόσωπο του αντιβασιλιά ήταν καταφανείς και προκλητικές: για παράδειγμα φορούσε ένα δαχτυλίδι με τη μορφή του αντιβασιλιά και όταν απέκτησε μια κόρη της έδωσε το όνομα Αγαθόκλεια. Όταν ξέσπασε επανάσταση ενάντια στον Αγαθοκλή το 202 π.Χ. ο Αριστομένης ήταν ο μοναδικός ανάμεσα στους φίλους του που προσπάθησε να κατευνάσει τους οργισμένους Μακεδόνες. Ωστόσο απέτυχε στην προσπάθειά του αυτή, γλυτώνοντας παρά τρίχα το θάνατο. Μετά την εκτέλεση του Αγαθοκλή (ο οποίος τεμαχίστηκε από το μανιασμένο πλήθος), ο Τληπόλεμος, ένας στρατιωτικός που ηγήθηκε της στάσης, ορίστηκε επίτροπος.