cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011-2012
Παραπομπές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2011 2012 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2011 2012
Μίστερ Ρόμπερτς
μικρογραφία|260x260εσ|Ο [[Τζακ Λέμον στον ρόλο του Φρανκ Φέρλοου Πάλβερ που του χάρισε το πρώτο του βραβίο Όσκαρ]] Η ταινία Μίστερ Ρόμπερτς (αγγλ. Mister Roberts) είναι δραματική κομεντί παραγωγής 1955 σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ και Μέρβιν ΛεΡόι. Η ταινία είναι κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Τόμας Χέτζεν που μεταφέρθηκε πρώτα στο θέατρο από τον ίδιο τον Χέγκεν σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Τζόσουα Λόγκαν κι έπειτα στον κινηματογράφο σε προσαρμογή που έγινε από τον Φρανκ Σ. Νάτζεντ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Χένρι Φόντα, Τζέιμς Κάγκνεϊ, Γουίλιαμ Πάουελ (στην τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση) και Τζακ Λέμον. Ο Τζακ Λέμον βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του.
Υπόθεση
Ο Ντάγκλας Ρόμπερτς (Χένρι Φόντα), είναι υποπλοίαρχος σε ένα φορτηγό πλοίο του πολεμικού ναυτικού κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που ονειρεύεται κάποια στιγμή να πάρει μετάθεση σε αντιτορπιλικό πλοίο ώστε να αγωνιστεί ηρωικά για την πατρίδα του. Ο πόλεμος πλησιάζει προς το τέλος του και ο Ρόμπερτς το έχει ως καημό του ότι δεν έχει συμμετάσχει σε καμιά μάχη. Όλες του οι αιτήσεις για μεταφορά του σε άλλο πλοίο έχουν απορριφθεί από το δεσποτικό διοικητή του πλοίου, καπετάνιο Μόρτον (Τζέιμς Κάγκνεϊ), ο οποίος δεν είναι ιδιαίτερα αγαπητός από το πλήρωμα. Ο Ρόμπερτς συχνά έρχεται σε σύγκρουση με τον καπετάνιο για τα δικαιώματα των ανδρών οι οποίοι μέσα σε δυο χρόνια δεν έχουν πάρει ούτε μια άδεια. Στην διαμάχη του Ρόμπερτς με τον καπετάνιο του συμπαραστέκονται ο γιατρός του πλοίου (Γουίλιαμ Πάουελ) και ο υποπλοίαρχος σημαιοφόρος Φρανκ Φέρλοου Πάλβερ (Τζακ Λέμον). Όταν κάποια στιγμή το πλοίο αράζει στο νησί Ελίζιουμ με διαταγές που προϋποθέτουν άδεια στους άνδρες, ο καπετάνιος απαγορεύει στο πλήρωμα να κατέβει από το πλοίο και εκβιάζει τον Ρόμπερτς προκειμένου να τους επιτρέψει να κατέβουν από αυτό. Ο Ρόμπερτς συμφωνεί να μην ξαναστείλει αιτήσεις για μεταφορά στα κεντρικά και οι συμπεριφορά του απέναντι στο πλήρωμα αλλάζει. Αλλά μόλις οι άνδρες ανακαλύπτουν ότι ο λόγος για τον οποίον το έκανε ήταν για να τους βοηθήσει να πάρουν άδεια, σκαρφίζονται ένα σχέδιο για να τον βοηθήσουν να πάρει απόσπαση από το πλοίο.
Πληροφορίες παραγωγής
Ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τόμας Χέτζεν του 1946 καθώς και στο ομώνυμο θεατρικό των Τζόσουα Λόγκαν και Φρανκ Νάτζεντ που το διασκεύασαν για την μεγάλη οθόνη. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Τζον Φορντ, ο οποίος κάποια στιγμή αντικαταστάθηκε από τον Μέρβιν ΛεΡόι, ενώ κάποιες πρόσθετες σκηνές σκηνοθέτησε ο Τζόσουα Λόγκαν. Ο Χένρι Φόντα δεν ήταν η πρώτη επιλογή της εταιρίας Warner Bros. για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, παρά το γεγονός ότι τον είχε ερμηνεύσει στο Μπρόντγουεϊ και ήθελαν να τον αναθέσουν στον Μάρλον Μπράντο ή στον Γουίλιαμ Χόλντεν. Όταν ο Μπράντο απέρριψε την πρόταση της Warner, εφόσον ήταν απασχολημένος με άλλη παραγωγή, η εταιρία απευθύνθηκε στον Τάιρον Πάουερ. Η εταιρία θεωρούσε ότι ο Φόντα που είχε πολλά χρόνια να γυρίσει ταινία δεν αποτελούσε πλέον εμπορικό όνομα. Επίσης ο Φόντα στα πενήντα του θεωρούταν μεγάλος για το ρόλο. Ο Τζον Φορντ επέμεινε στον Φόντα εφόσον οι δυο τους είχαν κάνει πολλές και μεγάλες επιτυχίες στο παρελθόν και αρνήθηκε να σκηνοθετήσει την ταινία χωρίς εκείνον. Ο ρόλος του γιατρού δόθηκε αρχικά στον Σπένσερ Τρέισι ο οποίος τον απέρριψε κι έπειτα τον ανέλαβε ο Γουίλιαμ Πάουελ.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων όμως, ο Τζον Φορντ διαπληκτίστηκε τόσο με τον προστατευόμενό του Χένρι Φόντα, όσο και με τον Τζέιμς Κάγκνεϊ. Ο Κάγκνεϊ υποστήριξε ότι ο Φορντ ήταν γερο-στριμμένος και ότι συμπεριφερόταν άσχημα σε όλο το συνεργείο και το καστ. Φημολογείται επίσης ότι ο Φόντα γροθοκόπησε τον σκηνοθέτη στο πρόσωπο κι ότι αυτός ήταν ο λόγος που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα γυρίσματα και να αντικατασταθεί από τον Μέρβιν ΛεΡόι. Κάποιες σκηνές σκηνοθετήθηκαν επίσης από τον Τζόσουα Λόγκαν που είχε σκηνοθετήσει επίσης και το θεατρικό. Ο Τζακ Λέμον σύναψε φιλία με τον Τζέιμς Κάγκνεϊ, η οποία διήρκεσε μέχρι και το 1986, χρονιά που απεβίωσε ο Κάγκνεϊ. Η ταινία ήταν η τελευταία ταινία που ο Κάγκνεϊ γύρισε για λογαριασμό της Warner. Ο Γουίλιαμ Πάουελ συνάντησε προβλήματα μνήμης κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ενώ παράλληλα εμφάνισε προβλήματα υγείας και γι' αυτόν τον λόγο αποφάσισε να αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα 30 χρόνια πριν από τον θάνατό του.
Εμπορικότητα
Η ταινία έκανε επιτυχία, εφόσον έκανε εισπράξεις της τάξης των 21 εκατομμυρίων δολαρίων.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 3 βραβεία Όσκαρ. Έχασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από την ταινία του Ντέλμπερτ Μαν Μάρτι (Marty), ενώ χάρισε στον Τζακ Λέμον το πρώτο του Όσκαρ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1955 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μέρβιν ΛιΡόι Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Άγριλος Μεσσηνίας
Με την ονομασία  Άγριλος υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας. Και οι δύο ανήκουν στο νομό Μεσσηνίας:
Αγριλος Αγριλος
Γκάρντα (δήμος)
Η Γκάρντα (ιταλικά: Garda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Ραμόν Σεράνο Σούνιερ
Ο Ραμόν Σερράνο Σούνιερ (Ramón Serrano Súñer, 12 Σεπτεμβρίου 1901 - 1 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Ισπανός πολιτικός.
Γεννήθηκε στην Καρθαγένη το 1901 και πέθανε στη Μαδρίτη το 2003. Ο Σούνιερ είχε νυμφευτεί την αδελφή της γυναίκας του Φράνκο και ήταν ο πιο στενός συνεργάτης του, γνωστός ως cuñadísimo. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια και είχε σπουδάσει νομική. Κατά το πραξικόπημα του Φράνκο συλλαμβάνεται και φυλακίζεται λόγω της συγγένειας τους αλλά καταφέρνει να φυγαδευτεί. Το 1937 επιστρέφει και αναλαμβάνει Υπουργός Εσωτερικών και λίγο αργότερα Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Φράνκο. Ήταν αυτός που διαπραγματευόταν, μαζί με τον Φράνκο, την είσοδο ή μη της Ισπανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Ναζιστικής Γερμανίας με τον Χίτλερ στο Χεντάγιε, αν και επίσημα ονομάστηκε Υπουργός εξωτερικών στις 16 Οκτωβρίου 1940 και αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση το 1942. Από το 1940 αναλαμβάνει την εσωτερική οργάνωση της Φάλαγγας που ήταν και το μοναδικό πολιτικό κόμμα στην Ισπανία. Επίσης είχε διατελέσει και Ανώτατος δικαστής.
Ευδοκία Δεκαπολίτισσα
Η Ευδοκία Δεκαπολίτισσα ήταν Αυτοκράτειρα, ως σύζυγος τού Μιχαήλ Γ΄ τού μέθυσου από τον Οίκο της Φρυγίας ή του Αμορίου, τελευταίου Αυτοκράτορα του Οίκου αυτού.
Ο γάμος της
Ο Μιχαήλ Γ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του Θεόφιλο στον θρόνο το 842, αν και ήταν δύο ετών μόνο. Η μητέρα του Θεοδώρα μετέπειτα αγία και ο Θεόκτιστος αξιωματούχος τού κράτους ανέλαβαν μαζί την αντιβασιλεία. Το 855 ο Μιχαήλ Γ΄ έγινε 15 ετών και έκανε σχέση με την Ευδοκία Ιγγερίνα 9η απόγονο της Μαρίας, αδελφής τού Ηρακλείου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Η Θεοδώρα δεν επιδοκίμαζε την Ιγγερίνα και οργάνωσε μία συγκέντρωση υποψηφίων συζύγων για τον γιο της. Μία από αυτές ήταν η Ευδοκία Δεκαπολίτισσα. Δεν γνωρίζουμε άλλα στοιχεία, όμως οι υποψήφιες ήταν όλες με ευγενική καταγωγή και είχαν σχέση με την Αυλή. Το ίδιο είχε γίνει και πιο πριν για τον Θεόφιλο: σε μία όμοια συγκέντρωση είχε επιλεγεί η Θεοδώρα από την Ευφροσύνη των Ισαύρων μητριά τού Θεοφίλου. Έτσι και τώρα η Θεοδώρα επέλεξε την Ευδοκία ως νύφη της, ενώ δεν επετράπη στον Μιχαήλ Γ΄ να διαλέξει. Η Δεκαπολίτισσα έγινε Αυτοκράτειρα.
Αυτοκράτειρα
Ο Μιχαήλ Γ΄ έμοιαζε να αγνοεί τη νέα του σύζυγο και να συνεχίζει τη σχέση του με την Ιγγερίνα. Υπήρχε αντιπαράθεση αυτού με τους αντιβασιλείς, η οποία έφθασε στο αποκορύφωμά της τον Νοέμβριο τού 855: ο Μιχαήλ Γ΄ οργάνωσε τη δολοφονία τού Θεοκτίστου και την εκτόπιση της μητέρας του από την αντιβασιλεία. Στο πραξικόπημα βοήθησε ο θείος του Βάρδας (αδελφός της Θεοδώρας), ο οποίος αντικατέστησε τους αντιβασιλείς.
Στις αρχές του 856 ο Αυτοκράτορας περιόρισε τις επιζήσασες αδελφές του σε μονές. Τον Μάρτιο τού ίδιου έτους αφαιρέθηκε ο τίτλος της Αυγούστας από τη Θεοδώρα, της επετράπη όμως να διαμένει στο Παλάτι. Το επόμενο έτος κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον τού γιού της και εξαναγκάστηκε να ακολουθήσει τις θυγατέρες της ως μοναχή τον Αύγουστο/Σεπτέμβριο τού 857.
Δεν γνωρίζουμε τη στάση της Δεκαπολίτισσας κατά τη διάρκεια των συμβάντων αυτών. Αν και ήταν η νόμιμη σύζυγός του, αγνοείτο από τον Μιχαήλ Γ΄. Μάλιστα δύο τέκνα της Ιγγερίνας, ο Λέων ΣΤ΄ και ο Πατριάρχης Στέφανος Α΄ θεωρούνται τέκνα τού Μιχαήλ Γ΄ από αυτήν. Η Δεκαπολίτισσα συνέχισε να είναι Αυτοκράτειρα ως τη δολοφονία τού Μιχαήλ Γ΄ από τον Βασίλειο Α΄ τον Μακεδόνα στις 23-24 Σεπτεμβρίου 867. Η Ευδοκία δεν βλάφτηκε από τον Βασίλειο Α΄ και επέστρεψε στην οικογένειά της ως χήρα. Δεν επανεμφανίζεται στις ιστορικές πηγές.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Γ΄ τον Μέθυσο από τον Οίκο της Φρυγίας ή τού Αμορίου, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων· δεν απέκτησαν απογόνους.
Γκάτζο Βερονέζε
Το Γκάτζο Βερονέζε (ιταλικά: Gazzo Veronese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Λόφος Μαμάγιεφ
μικρογραφία|Άποψη του λόφου με το άγαλμα [[Η Μητέρα Πατρίδα Καλεί και της γύρω πόλης.]] Το Μαμάγιεφ Κουργκάν (Ρωσικά: Мамаев курган) ή στα ελληνικά Λόφος Μαμάγιεφ, είναι ένας επιβλητικός λόφος  με θέα την πόλη του Βόλγκογκραντ που έγινε πεδίο απίστευτα σκληρών συγκρούσεων στην διάρκεια της μάχης του Στάλινγκραντ. Οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να τον καταλάβουν παρά μόνο για μια μέρα με τεράστιες απώλειες και από τις δύο πλευρές. Η μη κατάληψη του στρατηγικής σημασίας λόφου κράτησε ζωντανή την ελπίδα για την τελική νίκη του Κόκκινου Στρατού.
Το όνομα στα ρωσικά σημαίνει «τύμβος του Μαμάι». Ο λόφος σήμερα κυριαρχείται από ένα συγκρότημα μνημείων με αναφορά στην μάχη του Στάλινγκραντ (Αύγουστος 1942 έως τις 2 Φεβρουαρίου 1943).
Όταν τοποθετήθηκε στον λόφο το 1967, το άγαλμα Η Μητέρα Πατρίδα Καλεί, ήταν το μεγαλύτερο ελεύθερο γλυπτό στον κόσμο ενώ σήμερα είναι το υψηλότερο γλυπτό γυναίκας στον κόσμο.
Βαρθολομαίος Γ΄ Γκίζι
O Βαρθολομαίος Γ΄ Γκίζι, (Ιταλικά: Bartolommeo III Ghisi, πέθανε το 1384) μέλος του Οίκου των Γκίζι ήταν Λατίνος φεουδάρχης στην Φραγκοκρατούμενη Ελλάδα, Κύριος της Τήνου, της Μυκόνου, της Κέας, της Σερίφου και Τριτημόριος της Εύβοιας (1352 - 1384). Ο Βαρθολομαίος Γ΄ Γκίζι ήταν γιος και διάδοχος του Γεωργίου Β΄ Γκίζι και της Σιμόνας κόρης του Καταλανού Αλφόνσο Φαδρίκ Αφέντη των Σαλώνων. Την περίοδο (1352 - 1358) που ήταν ανήλικος κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Σιμόνας. Η Δημοκρατία της Βενετίας τον διόρισε μέλος του Υψηλού Κυβερνητικού Συμβουλίου, σε αντάλλαγμα ο τιτλούχος Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης Ιάκωβος των Μπω αγόρασε την υψηλή κυριότητα στην Εύβοια (1383).
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Θεοδώρα Ασασίνα απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Γκίζι Κατηγορία:Ευγενείς του Δουκάτου του Αρχιπελάγους
Γκρετσάνα
Η Γκρετσάνα (ιταλικά: Grezzana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Κατάλογος βασιλέων της Βουργουνδίας
Ακολουθεί ο κατάλογος των βασιλέων, που κυβέρνησαν το Βασίλειο των Βουργουνδών και στην συνέχεια το Βασίλειο της Βουργουνδίας με τους Μεροβίγγειους, την Δυναστεία των Καρολιδών και το Βασίλειο της Αρλ σαν τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Παλαιός Οίκος της Βουργουνδίας
Ακολουθεί ο κατάλογος των πρωτο-Γερμανών γηγενών Βουργουνδών βασιλέων, που κυβέρνησαν το "Βασίλειο των Βουργουνδών" ή "Πρώτο Βασίλειο της Βουργουνδίας"
Ο Φλάβιος Αέτιος μετακίνησε τους Βουργουνδούς στην Σαβοΐα.
Διαίρεση του βασιλείου ανάμεσα στους τέσσερις γιους του Γκουντέριχου:
Μεροβίγγειοι
Οι Μεροβίγγειοι βασιλείς των Φράγκων Χιλδεβέρτος Α΄, ο μικρότερος αδελφός του Χλωτάριος Α΄ και ο ανεψιός του Θευδεβέρτος Α΄ κατέκτησαν το βασίλειο των Βουργουνδών από τον Γκοντομάρ Γ΄ που δολοφονήθηκε (534), το ενσωμάτωσε στο Βασίλειο των Φράγκων.
Όταν ενώθηκε με την Νευστρία κυβερνήθηκε με έναν βασιλιά αλλά με ξεχωριστή διοίκηση.
Δυναστεία των Καρολιδών
Οι γιοι του Λουδοβίκου του Ευσεβούς διαίρεσαν με την Συνθήκη του Βερντέν το Βασίλειο των Φράγκων (843), η Βουργουνδία διανεμήθηκε ανάμεσα στα αδέλφια.
Όταν απεβίωσε ο Λοθάριος Α΄ έγινε διανομή του βασιλείου ανάμεσα στους γιους του, οι Βουργουνδικές περιοχές διανεμήθηκαν ως εξής:
Για τους βασιλείς, κόμητες και δούκες της Προβηγκίας υπάρχει ο Κατάλογος κομήτων της Προβηγκίας.
Βασίλειο της Άνω Βουργουνδίας
Ο Λοθάριος Β΄ μετέτρεψε το τμήμα της Βουργουνδίας που κληρονόμησε στο Βασίλειο της Λοθαριγγίας, με τον πρόωρο θάνατο του αδελφού του Καρόλου δέχτηκε πολλά τμήματα από το νοτιότερο βασίλειο της Προβηγκίας. Όταν πέθανε ο Λοθάριος Β΄ (869) οι θείοι του Κάρολος Β΄ ο Φαλακρός και Λουδοβίκος Β΄ ο Γερμανικός διαίρεσαν το βασίλειο με την Συνθήκη του Μέρσεν (8 Αυγούστου 870). Ο Κάρολος Γ΄ ο Παχύς ένωσε ξανά ολόκληρο το βασίλειο της Βουργουνδίας με εξαίρεση το βασίλειο της Προβηγκίας (884), με τον θάνατο του (888) οι ευγενείς της Άνω Βουργουνδίας συγκεντρώθηκαν στον Άγιο Μαυρίκιο, εκεί εξέλεξαν νέο βασιλιά τον πρίγκιπα Ροδόλφο από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων. Ο Ροδόλφος δημιούργησε το Βασίλειο της Άνω Βουργουνδίας και κυβέρνησε ως Ροδόλφος Α΄ της Βουργουνδίας, προσπάθησε να κερδίσει όλο το παλιό βασίλειο του Λοθάριου Β΄ αλλά ο Αρνούλφος της Καρινθίας τον ανάγκασε να περιοριστεί στην Βουργουνδιακή περιοχή.
Ο Κορράδος Β΄ της Γερμανίας, ως Κορράδος Α΄ της Βουργουνδίας, ενσωμάτωσε την Άνω Βουργουνδία στη Γερμανία, και δημιούργησε το Βασίλειο της Αρλ, που ήταν το βασίλειο της Βουργουνδίας μέσα στη Γερμανική αυτοκρατορία με κυβερνήτη τον Γερμανό ηγεμόνα.
Αποκατάσταση
Την εποχή των βασιλέων της Βουργουνδίας Κορράδου Α΄ και Ροδόλφου Γ΄ η βασιλική εξουσία στην Βουργουνδία εξασθένησε σημαντικά, και οι τοπικοί ευγενείς ανέλαβαν την πρωτοβουλία. Όταν απεβίωσε πρόωρα ο Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας, η χήρα του Αγνή του Πουατιέ διετέλεσε αντιβασιλέας και κηδεμόνας τού ανήλικου γιου της Ερρίκου Δ΄. Ο Ροδόλφος του Ράινφελντεν δούκας της Σουηβίας, που είχε νυμφευτεί την αδελφή του Ερρίκου Γ΄, απέκτησε σταδιακά την βασιλική εξουσία στη Βουργουνδία. Όταν ο Ροδόλφος του Ράινφελντεν εξελέγη διεκδικητής αντιβασιλιάς (1079), ο Ερρίκος Δ΄ τού στέρησε όλες τις εξουσίες και τις παραχώρησε στους πρίγκιπες- επισκόπους της Λωζάνης και της Σιόν. Όταν τον Φεβρουάριο του 1127 δολοφονήθηκε ο Γουλιέλμος Γ΄, κόμης της Βουργουνδίας, ο Λοθάριος Γ΄ Σούπλινμπουργκ υποστήριξε στα κληρονομικά δικαιώματα της Βουργουνδίας τον εκ μητρός θείο τού Γουλιέλμου Γ΄, Κορράδο Α΄ του Τσέρινγκεν, που ήταν εκ μητρός εγγονός τού Ροδόλφου τού Ράινφελντεν.
Ο Οίκος του Τσέρινγκεν δεν είχε σταθερό βασιλικό τίτλο· σταδιακά άρχισαν να αποκαλούν τον εαυτό τους "δούκες και ρέκτορες της Βουργουνδίας". Ωστόσο ο βασιλιάς προσπάθησε να τους στερήσει τους τίτλους και περιόρισε την εξουσία τους ανατολικά από την Οροσειρά του Ιούρα. Οι προσπάθειες των Τσέρινγκεν να επεκταθούν δυτικά από την οροσειρά του Ιούρα δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα, με αποκορύφωμα μία αποτυχημένη στρατιωτική εκστρατεία (1153). Ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα κληρονόμησε τις περιοχές δυτικά από την Οροσειρά τού Ιούρα με τον γάμο του με την Βεατρίκη Α΄ της Βουργουνδίας διάδοχο της κομητείας της Βουργουνδίας. Ο γάμος αυτός περιόρισε οριστικά τις εξουσίες των Τσέρινγκεν με αυστηρό τρόπο, ανάμεσα στην Οροσειρά τού Ιούρα και τις Άλπεις· ο τελευταίος εκπρόσωπος της δυναστείας Βερθόλδος Ε΄ του Τσέρινγκεν απεβίωσε χωρίς απογόνους (1218). Με το τέλος τού Μπέρτολτ Ε΄, ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν έκανε κατάσχεση τού τίτλου τού ρέκτορα της Βουργουνδίας, που τον παραχώρησε στον μεγαλύτερο γιο και διάδοχό του Ερρίκο, ώστε να αποφύγουν να τον διεκδικήσουν οι κληρονόμοι των Τσέρινγκεν. Ο διορισμός αυτός ήταν σημαντικός, αλλά μόνο προσωρινά· όταν ο Ερρίκος εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας τον Απρίλιο του 1220, ο τίτλος σταδιακά εξαφανίστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Βουργουνδίας Βουργουνδίας
Εγκέφαλος αυτοκινήτου
Οι όροι Μονάδα Ελέγχου Κινητήρα (Engine Control Unit / ΕCU), ή Κεντρική Ηλεκτρονική Μονάδα Ελέγχου, είναι δυο από τις πολλές ονομασίες οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον εγκέφαλο αυτοκινήτου, όπως έχει επικρατήσει να ονομάζεται από τους τεχνικούς οχημάτων. Πρόκειται για ολοκληρωμένη μονάδα ηλεκτρονικού υπολογιστή η οποία, στα σύγχρονα αυτοκίνητα και φορτηγά, χρησιμοποιείται για τον έλεγχο όλων των λειτουργιών του ηλεκτρικού συστήματος αλλά και άλλων υποσυστημάτων του οχήματος.
Ο εγκέφαλος έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να ελέγχει κάθε σύστημα πάνω στο αυτοκίνητο. Τα πρώτα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου του κινητήρα αποτελούνταν από αρκετά ξεχωριστά ηλεκτρονικά συστήματα έλεγχου, σήμερα όμως υπάρχει μια τάση να χρησιμοποιείται ένα και μόνο ένα ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου, το οποίο είναι ο εγκέφαλος.
Χρήσεις
Αν και οι πρώτοι υπολογιστές για το αυτοκίνητο προορίζονταν αποκλειστικά για τον έλεγχο λειτουργιών του κινητήρα, όπως τον έλεγχο του μείγματος καυσίμου-αέρα και της ανάφλεξης / εκκίνησης, σήμερα είναι στάνταρ ο έλεγχος και άλλων υποσυστημάτων. Τέτοια είναι τα συστήματα:
Άλλα υποσυστήματα που μπορεί να ελέγχονται από μικροελεγκτή είναι τα φώτα πορείας, ο φωτισμός του χώρου επιβατών, οι υαλοκαθαριστήρες και η αντίσταση θέρμανσης του πίσω παρμπρίζ.
Μικροελεγκτής
Ο εγκέφαλος αποτελείται από ένα ή περισσότερα τυπωμένα κυκλώματα (πλακέτες) όπου ένας κεντρικός μικροεπεξεργαστής (μικροελεγκτής), υποστηριζόμενος από μνήμες και άλλα περιφερειακά, διαβάζει και ελέγχει, μέσω κατάλληλης εξωτερικής αρτηρίας (bus) δεδομένων αλλά και απευθείας σύνδεσης, τα διάφορα υποσυστήματα του αυτοκινήτου. Στα σύγχρονα επιβατικά και φορτηγά οχήματα, το καθιερωμένο εξωτερικό bus είναι το CAN.
Μνήμες
Ο μικροελεγκτής χρειάζεται ένα αποθηκευτικό μέσο (μνήμη) για το λογισμικό του και για αποθήκευση μόνιμων και προσωρινών πληροφοριών. Οι τύποι ολοκληρωμένων κυκλωμάτων μνήμης πού χρησιμοποιούνται σε εγκεφάλους αυτοκινήτου είναι:
CAN bus
Το CAN bus είναι ένας σειριακός ψηφιακός τρόπος σύνδεσης του εγκεφάλου με τα υποσυστήματα του αυτοκινήτου, ο οποίος χρησιμοποιεί μόλις 2 καλώδια. Πάνω σε αυτά τα 2 καλώδια είναι συνδεδεμένα τα περιφερειακά με σύνδεση συμβατή με CAN bus, όπως έξυπνοι αισθητήρες, μονάδα ηλεκτρονικής ανάφλεξης, υποσύστημα ABS, ενσωματωμένος υπολογιστής ταξιδιού, ελεγκτές φώτων. Εκεί συνδέεται και η διαγνωστική υποδοχή (φίσα), μέσω της οποίας το διαγνωστικό μηχάνημα του συνεργείου μπορεί να πάρει πληροφορίες για την κατάσταση του οχήματος και να εντοπίσει τη βλάβη.
Κυκλώματα προστασίας
Ζωτικά για την απρόσκοπτη λειτουργία του οχήματος, αλλά και την ασφάλεια των επιβαινόντων σε αυτό, είναι τα κυκλώματα προστασίας που παρεμβάλλονται μεταξύ του ηλεκτρικού κυκλώματος τροφοδοσίας του αυτοκινήτου και του κυκλώματος τροφοδοσίας του εγκεφάλου το οποίο παίρνει τάση από το πρώτο. Κατ' αυτό τον τρόπο, οι ανεπιθύμητες παρεμβολές του ηλεκτρικού συστήματος δεν επηρεάζουν τη λειτουργία της κεντρικής μονάδας ελέγχου. Ανάλογα κυκλώματα προστασίας διαθέτει οποιαδήποτε άλλη είσοδος ή έξοδος του εγκεφάλου.
Ειδικές περιπτώσεις
Εάν υπάρξει δυσλειτουργία ή αντικανονική λειτουργία του συστήματος (βλάβη), τότε ο εγκέφαλος περνάει σε ένα εφεδρικό λογισμικό ανάγκης (SOS), με τη βοήθεια του οποίου αποφεύγεται η ακινητοποίηση του οχήματος. Όταν αυτό ενεργοποιηθεί, λαμβάνονται αρχικές τιμές αντί των τιμών που δίνουν οι αισθητήρες, οι οποίοι αγνοούνται. Το λογισμικό ανάγκης σταθεροποιεί τη λειτουργία του κινητήρα μέσα σε φυσιολογικά όρια. Για παράδειγμα, εάν το σύστημα ελέγχου της θερμοκρασίας παρουσιάσει μια δυσλειτουργία στον αισθητήρα θερμοκρασίας περιβάλλοντος τότε, αντί να σταματήσει τη λειτουργία του εγκεφάλου, λαμβάνει σταθερές τιμές που έχει δώσει ο κατασκευαστής στο πρόγραμμα του εγκεφάλου ή λαμβάνει ως θερμοκρασία την τελευταία που έχει καταγραφεί πριν τη βλάβη. Αυτό επιτρέπει στον εγκέφαλο να λειτουργήσει σε οριακή βάση αντί να σταματήσει τελείως.
Συμβατικό σύστημα τροφοδοσίας καυσίμου
Τα καρμπυρατέρ χρησιμοποιούνταν στο μεγαλύτερο διάστημα του άνω του ενός αιώνα ζωής των μηχανών εσωτερικής καύσης τύπου Όττο (βενζινοκινητήρων). Όμως η έλευση της ηλεκτρονικής επανάστασης στη δεκαετία του 1980 κατάφερε να βρει τρόπο διείσδυσης στην αυτοκίνηση, παραγκωνίζοντας σε σύντομο χρονικό διάστημα τόσο το καρμπυρατέρ όσο και το διανομέα (ντιστριμπιτέρ). Από ένα σημείο και μετά, τα μηχανικά συστήματα αντικαθίστανται από ισχυρά ολοκληρωμένα κυκλώματα (αρχικά αναλογικά και έπειτα ψηφιακά) τα οποία αναλαμβάνουν τον έλεγχο της λειτουργίας του κινητήρα.
Για πολλές δεκαετίες πάντως, το καρμπυρατέρ μονοπωλούσε το ενδιαφέρον των ασχολούμενων με τις μετατροπές μια και οι γνώστες ήξεραν ότι μέσω αυτής συσκευής μπορούσαν να επιτευχθούν πολύ καλύτερες αγωνιστικές επιδόσεις από αυτές του εργοστασίου, αρκεί η ρύθμιση να ήταν σωστή. Το ντιστριμπιτέρ, από την άλλη πλευρά, ήταν ο συνδετικός κρίκος ο οποίος ολοκλήρωνε μια τέτοια βελτίωση. Πολλές φορές η προσθήκη δυο διπλών καρμπυρατέρ απογείωνε τις επιδόσεις του κινητήρα, αλλά ταυτόχρονα πολλαπλασίαζε τον αριθμό τον επισκέψεων στο συνεργείο προκειμένου αυτά να μείνουν ρυθμισμένα σωστά.
Ηλεκτρονικό σύστημα τροφοδοσίας καυσίμου
Για τη λειτουργία ενός υπολογιστικού συστήματος απαιτείται η εισαγωγή δεδομένων και η ύπαρξη των συναρτήσεων ώστε να εξαχθεί το απαιτούμενο αποτέλεσμα. Τα δεδομένα στον υπολογιστή ενός αυτοκινήτου παρέχονται αυτόματα από τους αισθητήρες που είναι τοποθετημένοι στην εισαγωγή την εξαγωγή αλλά και στο ίδιο το σώμα του κινητήρα. Αυτοί οι αισθητήρες φροντίζουν να ενημερώνουν τον εγκέφαλο με δεδομένα γύρω από την κατάσταση του κινητήρα, τις απαιτήσεις του οδηγού από αυτόν και τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Όσο περισσότεροι οι αισθητήρες, τόσο πληρέστερη θα είναι η εικόνα που έχει η κεντρική υπολογιστική μονάδα του ώστε να αποφασίσει σωστά. Αν όμως για λόγους οικονομίας ή απλότητας απουσιάζουν κάποιοι αισθητήρες, ο μικροελεγκτής είναι υποχρεωμένος αλλά και ικανός, στις περισσότερες περιπτώσεις, να προβεί σε εκτιμήσεις ως προς τις ελλείπουσες πληροφορίες, με βάση τους κανόνες που περιέχονται στο λογισμικό του.
Η ελάχιστη δυνατή σύνθεση αισθητήρων με την οποία μπορεί να λειτουργήσει ένας εγκέφαλος αυτοκινήτου αφορά τις ακόλουθες παραμέτρους:
Οι αισθητήρες αυτοί παρέχουν αναλογική έξοδο (π.χ. 0 έως 5 Volt) η οποία στη συνέχεια μεταφράζεται, μέσα στον εγκέφαλο ή πάνω στο αισθητήριο, από ένα μετατροπέα του αναλογικού σήματος σε ψηφιακό, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον μικροελεγκτή της κεντρικής μονάδας.
Ο εγκέφαλος με την σειρά του, αφού επεξεργαστεί όλες τις πληροφορίες που τον αφορούν, δίνει εντολές σε υποσυστήματα όπως αυτό της τροφοδοσίας καυσίμου. Εξαιτίας της ύπαρξης διαφορετικών συστημάτων ψεκασμού αλλά και του τρόπου λειτουργίας του τελευταίου που να ψεκάζει σε σειρά (κάθε ακροφύσιο προγραμματίζεται) ή παράλληλα (όλα τα ακροφύσια λειτουργούν ταυτόχρονα).
Οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται από την υπομονάδα ηλεκτρονικού ελέγχου του κινητήρα είναι περίπλοκοι. Η λειτουργία του κινητήρα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε αφενός να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της νομοθεσίας για τις εκπομπές καυσαερίων, αφετέρου να ικανοποιεί τους στόχους του κατασκευαστή (αξιοπιστία και επιδόσεις).
Οι διαθέσιμες τιμές διάρκειας ανοίγματος των ακροφυσίων σχηματίζουν έναν πίνακα στον οποίο ο εγκέφαλος, γνωρίζοντας τις στροφές και το φορτίο του κινητήρα, ανατρέχει και λαμβάνει την τιμή που αντιστοιχεί για παράδειγμα στις 1000 στροφές ανά λεπτό. Αντίστοιχοι πίνακες υπάρχουν στη μνήμη του για κάθε μια από τις παραμέτρους που ελέγχονται από του αισθητήρες.
Εγκεφαλος
Συγκριτικό δίκαιο
Με τον όρο Συγκριτικό Δίκαιο χαρακτηρίζεται γενικά η συστηματική σύγκριση διαφόρων αλλοεθνών νομικών θεσμών με κύριο σκοπό την παρακολούθηση της εξέλιξης του Δικαίου γενικά, αλλά και την βελτίωση του υφιστάμενου μιας χώρας.
Το Συγκριτικό Δίκαιο είναι σχετικά σύγχρονος κλάδος της νομικής επιστήμης που δημιουργήθηκε κατά το 2ο μισό του 20ου αιώνα. Η αναγνώριση της σημασίας του δικαίου αυτού από πολιτικούς επιστήμονες οδήγησε στη δημιουργία πολυάριθμων ιδρυμάτων, συνεδρίων αλλά και πλήθος σχετικών δημοσιευμάτων.
Ιστορία
Απαρχές του Συγκριτικού Δικαίου απαντώνται στους μεγάλους αρχαίους Έλληνες νομοθέτες του 6ου αιώνα π.Χ., όπως π.χ. ο Σόλων (στην Αθήνα), ο Λυκούργος στην αρχαία Σπάρτη, που προσπάθησαν να δημιουργήσουν νόμους μετά από συγκριτική μελέτη ξένης νομοθεσίας. Ομοίως και η δημιουργία της Δωδεκαδέλτου των Ρωμαίων που δημιουργήθηκε από τη νομοθεσία των πόλεων της Σικελίας περί τον 4ο αιώνα π.Χ. Αποκορύφωμα ενός πρώιμου Σ.Δ. θεωρείται εκείνο του Αριστοτέλη που προκειμένου να συντάξει ένα τέλειο σύνταγμα λέγεται ότι μελέτησε την ακολουθούμενη νομοθεσία (συντάγματα) 158 περίπου χωρών.
Παρά ταύτα η ανάπτυξη αυτού του είδους Δικαίου είχε ανέκαθεν ένα μεγάλο φραγμό το Εθιμικό Δίκαιο όπου κατά την αρχαιότητα έφερε και ιερό χαρακτήρα. Σήμερα ίσως να χαρακτηρίζεται κάθε εμπόδιο ανάπτυξής του «στενότητα αντίληψης» (όπως π.χ. οι πατροπαράδοτοι κανόνες, συνηθέστερα κοινωνικής συμπεριφοράς). Έτσι καθ΄ όλη τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αλλά και του Μεσαίωνα δεν υπήρξε καμία πρόοδος στη τεχνική αυτή, της νομικής σύγκρισης, αφού κύριος φραγμός ήταν το τότε υφιστάμενο Κανονικό Δίκαιο (εκκλησιαστικό) που κυριαρχούσε σε όλους τους τομείς.
Μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα η μελέτη αλλά και η επιδίωξη δικαιοσύνης μέσα από παραπομπές ενός πλήθους εθιμικών κανόνων που τις περισσότερες φορές ήταν αναχρονιστικοί ή ατελείς ή αρχαϊκοί θεωρούνταν αδιανόητες. Εκείνο όμως που αποτέλεσε την αφετηρία του Συγκριτικού Δικαίου ήταν ανεπιφύλακτα η Κωδικοποίηση του Δικαίου που ξεκίνησε τον ίδιο αιώνα η οποία και αποτέλεσε τελικά το εθνικό νομικό «στάτους» της κάθε χώρας.
Μέθοδοι Συγκρ. Δ.
Είναι γεγονός ότι τα εθνικά νομικά συστήματα που υφίστανται σήμερα ανά τη υφήλιο είναι πολύ περισσότερα ακόμη και από τα ίδια τα έθνη που αντιπροσωπεύονται στον ΟΗΕ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν γενικά τα ομοσπονδιακά κράτη, όπως οι ΗΠΑ όπου κάθε πολιτεία της διατηρεί διάφορο νομικό καθεστώς, χωρίς να έχουν πετύχει μια εσωτερική νομική ενοποίηση. Συνέπεια όλων αυτών είναι ότι η μελέτη τω νομικών συστημάτων να καθίσταται ένα πολύ δύσκολο και επίπονο έργο. Παρά ταύτα οι υφιστάμενες διαφορές κρίνονται κατά κλάδο (κώδικα ποινικό, αστικό κ.λπ.) που οι διαφορές δεν είναι μεγάλες και άλλες που διαφέρουν απόλυτα, ένεκα καθεστώτων ή περίεργων θρησκευτικών εθίμων περισσότερο.
Έτσι διακρίνονται δύο είδη συγκριτικής έρευνας η "μικροσύγκριση"" όπου αναλύονται οι νόμοι ίδιας νομικής οικογένειας, εξετάζοντας υπάρχουσες καινοτομίες και δυνατότητες εφαρμογών αυτών σε άλλες νομοθεσίες, και στη "μακροσύγκριση" που ερευνώνται ειδικότερα τα συστήματα με τις μεγαλύτερες διαφορές. Στους νομικούς ερευνητές περισσότερο ελκυστική μέθοδος φαίνεται η πρώτη, ενώ αντίθετα η δεύτερη φαίνεται περισσότερο προσφιλής σε κοινωνιολόγους, φιλοσόφους του Δικαίου και αντίστοιχους ιστορικούς ερευνητές.
* Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο
Στο Μουλέν Ρουζ
Το έργο Στο Μουλέν Ρουζ (γαλλικά: Au Moulin Rouge) είναι μια ελαιογραφία σε καμβά του Γάλλου ζωγράφου Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ. Ζωγραφίστηκε μεταξύ της περιόδου 1892 και 1895. Είναι μέρος της σειράς έργων του Τουλούζ-Λωτρέκ που απεικονίζουν το καμπαρέ Μουλέν Ρουζ που χτίστηκε στο Παρίσι το 1889. Στα υπόλοιπα έργα συμπεριλαμβάνονται το "Στο Μουλέν Ρουζ, ο Χορός" και η αφίσα "Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ".
Ο πίνακας απεικονίζει μια ομάδα από τρεις άνδρες και δύο γυναίκες που κάθονται γύρω από ένα τραπέζι. Από δεξιά προς τα αριστερά, οι άνθρωποι στο τραπέζι είναι: o Εντουάρντ Ντεζαντάν, η χορεύτρια Λα Μακαρονά, ο φωτογράφος Πωλ Σεσκό και ο φωτογράφος Μωρίς Γκιμπέρ. Η γυναίκα μπροστά και στα δεξιά είναι η αγγλίδα χορεύτρια Μέι Μίλτον. Στο βάθος, στα δεξιά, διακρίνεται η Λα Γκουλύ μαζί με παρέα. Στο βάθος, στα αριστερά βρίσκεται ο ίδιος ο Τουλούζ Λωτρέκ και ο Γκαμπριέλ Ταπιέ ντε Σελερόν.
O πίνακας "Στο Μουλέν Ρουζ" είναι ιδιοκτησίας του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο και μέρος της συλλογής Memorial Collection Helen Birch Bartlett, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1930. Εκτέθηκε στο Λονδίνο το 2011 στο Courtauld Institute of Art. Σήμερα βρίσκεται στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, ως μέρος της μόνιμης συλλογής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Τουλούζ Λωτρέκ στο Μουλέν Ρουζ, Smarthistory
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ Κατηγορία:Έργα με θέμα τη διατροφή
Ρόμπερτ Άνταμσον (φιλόσοφος)
Ο Ρόμπερτ Άνταμσον (Robert Adamson, 16 Ιανουαρίου 1852 – 8 Φεβρουαρίου 1902) ήταν Σκωτσέζος φιλόσοφος και καθηγητής της Λογικής στη Γλασκώβη.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Άνταμσον γεννήθηκε στο χωριό Κίνγκσμπαρνς, κοντά στο Σαιντ Άντριους της Σκωτίας. Ο πατέρας του ήταν νομικός σύμβουλος (solicitor) και η μητέρα του ήταν κόρη του Μάθιου Μπούιστ, διαχειριστή (factor) της περιουσίας του Λόρδου του Χάντινγκτον. Το 1855 ο Ρόμπερτ έμεινε ορφανός από πατέρα και η μητέρα του αφιερώθηκε στη μόρφωση των 6 παιδιών της. Από αυτά, ο Ρόμπερτ ήταν ο πιο επιτυχημένος από την αρχή και, τελειώνοντας το σχολείο, εισάχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου σε ηλικία 14 ετών και τέσσερα χρόνια αργότερα απεφοίτησε αριστούχος με πτυχίο φιλοσοφίας. Κατόπιν εξασφάλισε σειρά υποτροφιών για τη συνέχιση των σπουδών του.
Μετά από ένα διάστημα στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1871), όπου άρχισε τη μελέτη του της γερμανικής φιλοσοφίας, επέστρεψε στο Εδιμβούργο. Εκεί έγινε βοηθός πρώτα του Χένρυ Κάλντεργουντ και αργότερα του Α. Κάμπελ Φρέιζερ. Το 1874 προσλήφθηκε στη συντακτική ομάδα της Encyclopædia Britannica (9η έκδοση και κατόπιν 11η) και συνέχισε την επιμόρφωσή του διαβάζοντας πολύ στην Advocates' Library.
Σταδιοδρομία
Το 1876 ο Άνταμσον εγκαταστάθηκε στην Αγγλία ως διάδοχος του Γουίλιαμ Στάνλεϋ Τζέβανς στην έδρα της Λογικής και φιλοσοφίας στο Κολέγιο Όουενς του Πανεπιστημίου Βικτωρίας του Μάντσεστερ. Το 1893 επέστρεψε στη Σκωτία, αρχικώς στο Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν και τελικώς, το 1895, στην έδρα της Λογικής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, θέση την οποία κράτησε μέχρι την ημέρα του θανάτου του.
Εκτός από τα λίγα πρώτα χρόνια στην Αγγλία, ο Άνταμσον παρέδιδε στο πανεπιστήμιο χωρίς σημειώσεις. Το επόμενο έτος μετά τον θάνατό του, υπό τον τίτλο The Development of Modern Philosophy and Other Essays, οι σημαντικότερες παραδόσεις του εκδόθηκαν με μια σύντομη βιογραφική εισαγωγή από τον Γουίλιαμ Ρίτσι Σόρλυ του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ (Mind, xiii, 1904, σελ. 73 foil). Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού είναι παρμένο κατά λέξη από τις σημειώσεις ενός εκ των φοιτητών του. Ο Σόρλυ επιμελήθηκε και εξέδωσε τρία χρόνια αργότερα και το έργο του Άνταμσον Development of Greek Philosophy.
Εκτός από το επιστημονικό του έργο, ο Άνταμσον διεκπεραίωσε και μεγάλο όγκο διοικητικού έργου, τόσο για το Πανεπιστήμιο Βικτωρίας, όσο και για το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.
Σε όλες τις διαλέξεις του επεδίωκε την κριτική και την ιστορική μέθοδο, χωρίς να διατυπώσει μία δική του θεωρία. Αισθανόταν ότι οποιαδήποτε πρόοδος στη φιλοσοφία θα πρέπει να βασίζεται πάνω σε καντιανές μεθόδους. Συνήθιζε να πηγαίνει κατευθείαν στο τελικό ζήτημα, αγνοώντας τις μισές αλήθειες και αρνούμενος συμβιβασμούς. Θα άφηνε μια υπόθεση να τη δουλέψουν οι φοιτητές του και κατόπιν θα ασκούσε κριτική με όλη την αυστηρότητα της λογικής, και με μια βαθιά έλλειψη εμπιστοσύνης στη φαντασία, τη μεταφορά και τη στάση του «θέλω να το πιστέψω».
Φιλοσοφικές απόψεις
Καθώς ο Άνταμσον ωρίμαζε, η μεταφυσική αισιοδοξία του έφθινε. Αισθανόταν ότι η αύξηση της γνώσεως θα έπρεπε να έρχόταν από το βασίλειο των φυσικών επιστημών. Αλλά αυτή η εμπειρική τάση του προς τις φυσικές επιστήμες δεν τροποποίησε ποτέ τη μεταφυσική του στάση. Ο Άνταμσον έχει αποκληθεί καντιανός και νεοκαντιανός, ρεαλιστής όσο και ιδεαλιστής φιλόσοφος.
Ταυτοχρόνως, η κριτική του των άλλων απόψεων ήταν σχεδόν αρχετυπικά εγελιανή. Το σύνολο των διαδικασιών της λογικής αιτιολογήσεως ή της κρίσεως ήταν για αυτόν (1) αναλύσιμες μόνο δια της αφαιρέσεως και (2) συστατικό της απαγωγικής και επαγωγικής σκέψεως, δηλαδή ορθολογικές και εμπειριοκρατικές. Παράδειγμα της εμπειριοκρατικής του τάσεως αποτελούν οι στάσεις του απέναντι στο Απόλυτο και στον Εαυτό. Θεωρούσε τα «απόλυτα» δόγματα ως απλή μεταμφίεση της αποτυχίας, μια ανέντιμη απόπειρα να ενδυθεί η άγνοια με έναν πέπλο μυστηρίου. Για αυτό και δεν δεχόταν τον Εαυτό ως πρωτογενή, προσδιοριστική οντότητα. Αντιπροσώπευε μια εμπειριοκρατία που βασιζόταν στην πραγματικότητα πάνω στον ιδεαλισμό και ωστόσο ήταν πάντοτε σε εγρήγορση στο να εκθέτει τα σφάλματα κάθε συγκεκριμένης ιδεαλιστικής κατασκευής (πρβλ. το δοκίμιό του για την Ηθική Δημοκρατία, σε επιμέλεια Στάντον Κόιτ). Μεταγενέστερα, ο κριτικισμός του κατέληξε σε έναν κριτικό ρεαλισμό, ανάλογο με αυτόν του Μπέρτραντ Ράσελ.
Προσωπική ζωή
Η σύζυγος του Ρόμπερτ Άνταμσον ήταν η Μάργκαρετ Ντάνκαν, κόρη ενός εμπόρου του Μάντσεστερ, και είχε παρόμοιες απόψεις και προτιμήσεις, οπότε η ένωσή τους ήταν ευτυχισμένη. Η κόρη τους Σάρα Άντερσον (Sarah Gough Adamson, 1888-1963) έγινε τοπιογράφος που έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως.
Πηγές
Κατηγορία:Σκώτοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Λογικολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου
Ιλλάζι
Το Ιλλάζι (ιταλικά: Illasi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Νιθέτο Αλκαλά-Θαμόρα
Ο Νιθέτο Αλκαλά-Θαμόρα (Niceto Alcalá-Zamora y Torres, 6 Ιουλίου 1877 - 18 Φεβρουαρίου 1949) ήταν Ισπανός πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1877. Σπούδασε νομική. Ήταν αντιβασιλικός και φυλακίστηκε για αυτήν την δράση του. Διετέλεσε υπουργός Άμυνας το 1931 και ακόμα φυλακισμένος, καλείται και αναλαμβάνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Έχασε στις προεδρικές εκλογές του 1936 και αυτοεξορίστηκε στην Αργεντινή, όπου και πέθανε το 1949.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόεδροι της Δημοκρατίας της Ισπανίας Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας της Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία Κατηγορία:Ισπανοί δικηγόροι
Καραμπινιέροι
Το Σώμα των Καραμπινιέρων (ιταλικά: Arma dei Carabinieri), γνωστό ως Καραμπινιέροι (Carabinieri), είναι η εθνική στρατιωτική αστυνομία της Ιταλίας, η οποία αστυνομεύει αμφότερους τους στρατιωτικούς και τον αμάχο πληθυσμό.
Ιδρύθηκε αρχικά ως αστυνομική δύναμη του Βασιλείου της Σαρδηνίας. Κατά τη διαδικασία της ιταλικής ενοποίησης, ορίστηκε ως «Πρώτη Δύναμη» της νέας εθνικής στρατιωτικής οργάνωσης. Παρά το γεγονός ότι το Σώμα των Καραμπινιέρων βοήθησε στην καταστολή της αντιπολίτευσης, κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του Μπενίτο Μουσολίνι, ήταν επίσης υπεύθυνη για την πτώση του και πολλές μονάδες του διαλύθηκαν από τη Ναζιστική Γερμανία, γεγονός το οποίο οδήγησε μεγάλο αριθμό καραμπινιέρων στο να ενωθούν με το ιταλικό κίνημα αντίστασης. Από το 2001, αποτελεί έναν από τους τέσσερις κλάδους των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Οργάνωση
Της υπηρεσίας προΐσταται η Γενική Διοίκηση του Σώματως των Καραμπινιέρων (Comando generale dell'Arma dei Carabinieri), που αποτελείται από τον Γενικό Διοικητή (Comandante Generale), τον Γενικό Υποδιοικητή (Vice-Comandante Generale) και τον Επιτελάρχη (Capo di stato maggiore), με έδρα τη Ρώμη. Ο Επιτελάρχης διευθύνει, συντονίζει και εποπτεύει όλες τις δραστηριότητες της υπηρεσίας. Επιβλέπει άμεσα τους Διευθυντές Διοίκησης, Υγείας, Μηχανικού και της Κτηνιατρικής Επιτροπής. Οι κατώτεροι Διοικητές του Γενικού Επιτελείου έχει ανατεθεί το Εθνικό Κέντρο για την Πρόσληψη και την Επιλογή, το Εθνικό Κέντρο Διοίκησης και το Γραφείο Νομοθεσίας.
Οι Καραμπινιέροι είναι οργανωμένοι με βάση γεωγραφικά κριτήρια για αποστολές επιβολής του νόμου. Η εδαφική οργάνωση αποτελεί τον πυρήνα της υπηρεσίας, καθώς εμπεριέχει το 80% του προσωπικού και οργανώνεται ιεραρχικά σε πέντε διαπεριφερειακές, 19 περιφερειακές και 102 επαρχιακές διοικήσεις. Εκτός από την εδαφική οργάνωση, η Ειδική Κινητή Μονάδα Διοίκησης Παλίντορο (Palidoro, με έδρα τη Ρώμη) εποπτεύει τη Μεραρχία Κινητής Μονάδας, τη Μεραρχία Ειδικής Μονάδας και την Ομάδα Ειδικών Δραστηριοτήτων (ROS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας Κατηγορία:Ιταλικές ένοπλες δυνάμεις
Ranger 7
thumb|right|350px|Οι τηλεοπτικές κάμερες του Ranger. Το Ranger 7 (δασοφύλακας) ήταν διαστημικό σκάφος του προγράμματος Ranger της NASA με προορισμό να διαγράψει τροχιά σύγκρουσης με τη Σελήνη και να τηλεμεταδώσει φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας κατά την κάθοδο και μέχρι την τελική σύγκρουση. Το διαστημικό σκάφος έφερε έξι τηλεοπτικές φωτογραφικές μηχανές vidicon. Δύο από αυτές ήταν ευρείας οπτικής γωνίας (τις φωτογραφικές μηχανές Α και Β στο κανάλι F) και τέσσερις οξείας οπτικής γωνίας (τις φωτογραφικές μηχανές P1, P2, P3 και P4 στο κανάλι P). Οι φωτογραφικές μηχανές αποτελούσαν δύο διαφορετικά αλλά και ανεξάρτητα συστήματα, κάθε ένα με ανεξάρτητη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, χρονόμετρα, και τηλεπικοινωνιακό σύστημα μετάδοσης, ώστε να προσφέρουν μέγιστη δυνατή αξιοπιστία και πιθανότητα λήψης των υψηλής ποιότητας τηλεοπτικών εικόνων. Άλλα πειράματα δεν μετέφερε το διαστημικό σκάφος.
Περιγραφή του σκάφους
Τα διαστημόπλοια Ranger 6, 7, 8 και 9 ήταν μέρος του υποπρογράμματος Μπλοκ 3 του διαστημικού προγράμματος Ranger.
Η αλουμινένια βάση του διαστημοπλοίου είχε σχήμα εξαγωνικό διαμέτρου ενάμιση μέτρου. Κατά μήκος της βάσης ήταν τοποθετημένες οι μονάδες προώθησης και ηλεκτροδότησης. Η προέκταση της βάσης προς τα πάνω ήταν ένας κυλινδρικός πύργος σαν φουγάρο με τις τηλεοπτικές φωτογραφικές μηχανές στο εσωτερικό του. Δύο ηλιακοί συλλέκτες, μήκους 1,537 μέτρα ο καθένας και πλάτους 73,9 εκατοστά, ήταν αντιδιαμετρικά αναρτημένοι, φτάνοντας έτσι συνολικό μήκος 4,6 μέτρων. Μια κατευθυνόμενη παραβολική κεραίας υψηλής απολαβής τοποθετήθηκε σε μια από τις γωνίες της βάσης μακρυά από τους ηλιακούς συλλέκτες. Μια κυλινδρική quasiomnidirectional κεραία τοποθετήθηκε στην κορυφή του κυλινδρικού πύργου. Το όλο ύψος του διαστημικού σκάφους ήταν 3,6 μέτρα.
Η προώθηση για τους διαπλανητικούς ελιγμούς προερχόταν από μια μηχανή ώθησης ισχύος 224 Ν που έκαιγε υδραζίνη, και τέσσερις φυσητήρες πεπιεσμένου αερίου. Ο έλεγχος προσανατολισμού και τοποθεσίας σε τρεις άξονες γινόταν με φυσητήρες πεπιεσμένου αζώτου, σε συνδυασμό με ένα σύστημα 3 γυροσκοπίων, 4 κύριους και 2 εφεδρικούς ανιχνευτές του ήλιου, και έναν ανιχνευτή της γης. Η ηλεκτροδότηση γινόταν με 9.792 φωτοκύτταρα ηλιακής ενέργειας από πυρίτιο που περιλήφθηκαν στους δύο ηλιακούς συλλέκτες, συνολικής επιφάνειας 2,3 τετραγωνικών μέτρων και ισχύος 200 Wh. Δύο μπαταρίες AgZnO χωρητικότητας 1200 Wh η κάθε μια, τάσης 26,5 V και αντοχής για 9 ώρες λειτουργία εξασφάλιζαν την τροφοδοσία των δύο καναλιών με τις φωτογραφικές μηχανές. Δύο άλλες μπαταρίες AgZnO 1.000 Wh αποθήκευαν ρεύμα για τη λειτουργία του διαστημικού σκάφους.
Η τηλεπικοινωνία πραγματοποιούταν μέσω της quasiomnidirectional κεραίας χαμηλής απολαβής και της παραβολικής κεραίας υψηλής απολαβής. Οι πομποί του διαστημικού σκάφους περιελάμβαναν το τηλεοπτικό κανάλι F, ισχύος 60 W στα 959,52 MHz, το τηλεοπτικό κανάλι P, ισχύος 60 W στα 960,05 MHz, και ένα άλλο κανάλι αναμετάδοσης, το κανάλι 8, ισχύος 3 W στα 960,58 MHz. Η μονάδα τηλεοπτικής λήψης του Μπλοκ 3 ζύγιζε 173 κιλά (αντικαθιστώντας την κάψουλα προσσελήνωσης που χρησιμοποιήθηκε με τα Μπλοκ 2). Ο εξοπλισμός τηλεπικοινωνιών μετέτρεπε το σύνθετο τηλεοπτικό σήμα των φωτογραφικών μηχανών σε σήμα ραδιοσυχνοτήτων (RF) και στη συνέχεια το έστελνε για μετάδοση μέσω της κεραίας υψηλής απολαβής του σκάφους. Το τηλεοπτικό σήμα είχε αρκετό εύρος ζώνης προκειμένου να επιτρέπει τη γρήγορη λήψη και μετάδοση τηλεοπτικών εικόνων.
Περιγραφή της αποστολής
Την επόμενη μέρα, στις 29 Ιουλίου και στις 10:27 UT ο προγραμματισμένος διαπλανητικός ελιγμός πραγματοποιήθηκε με μια μικρή πυροδότηση των πυραύλων. Το μόνο απρόοπτο κατά τη διάρκεια της πτήσης ήταν η σύντομη απώλεια ενός σήματος του διαστημικού σκάφους από τον σταθμό DSIF στο ακρωτήριο Kennedy που παρακολουθούσε την αποστολή μετά από την εκτόξευση.
Το Ranger 7 έφθασε στο φεγγάρι στις 31 Ιουλίου 1965. Το κανάλι F ξεκίνησε τη μονόλεπτη διαδικασία προθέρμανσης 18 λεπτά πριν την πρόσκρουση. Η πρώτη εικόνα λήφθηκε στις 13:08:45 UT από ύψος 2.110 χλμ. Ακολούθησαν 4.308 φωτογραφίες άριστης ποιότητας κατά τη διάρκεια των τελευταίων 17 λεπτών της πτήσης. Η τελική εικόνα που λήφθηκε πριν από τη συντριβή του σκάφους έδειχνε λεπτομέρειες 0,5 μέτρων. Το διαστημικό σκάφος συγκρούστηκε στην επιφάνεια της σελήνης διαγράφοντας μια τροχιά υπερβολής με γωνία -5,57 μοιρών ως προς τον ισημερινό της σελήνης. Το επίπεδο της τροχιάς είχε έγκλιση 26.84 μοιρών ως προς τον ισημερινό της σελήνης. Μετά από πτήση 68,6 ωρών, το σκάφος συνετρίβη στις 13:25:48.82 UT με ταχύτητα 2.62 km/s σε μια τοποθεσία μεταξύ Mare Nubium και Oceanus Procellarum με συντεταγμένες 10.63 S, 339.34 E. Η τοποθεσία αργότερα ονομάσθηκε Mare Cognitum. Η απόδοση της αποστολής ήτανε γενικά άψογη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Ranger Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1964
Εθνική Αλγερίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αλγερίας Κ-17 είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 17 της Αλγερίας. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αλγερίας. Έδρα της ομάδας είναι το Stade 5 Juillet 1962. Συμμετέχει στις διοργανώσεις African U-17 Championship, UNAF U-17 Tournament και FIFA U-17 World Cup.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αλγερίας (ποδόσφαιρο) Αλγερια
Δόλιχος
Ο δόλιχος ήταν αγώνισμα δρόμου ημιαντοχής στην Αρχαία Ελλάδα, απόστασης μάλλον 4.800 μέτρων. Το 720 π.Χ. εισήχθηκε και στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι διάφορες καταχωρήσεις για τον δόλιχο ως σήμερα έχουν αλληλοσυγκρουόμενα στοιχεία ως προς την πραγματική απόσταση της διαδρομής του αγωνίσματος. Ωστόσο, η μέση αναφερόμενη απόσταση του αγώνα ήταν περίπου 18-24 γύρους, ή περίπου 4.800 μέτρα. Η διοργάνωσή του διεξαγόταν παρόμοια με τους σύγχρονους μαραθώνιους - οι δρομείς εκκινούσαν και τερμάτιζαν τον αγώνα εντός του σταδίου, αλλά η διαδρομή του αγώνα εκτεινόταν στους δρόμους γύρω από την περιοχή του σταδίου της Αρχαίας Ολυμπίας. Στη διαδρομή αυτή συχνά πλεύριζαν σημαντικά αγάλματα και βωμούς του ιερού της Ολυμπίας, και πριν επιστρέψουν στο στάδιο περνούσαν και από το άγαλμα της Νίκης που βρισκόταν στον περίφημο ναό του Διός.
Δόλιχος σε Νομίσματα
Ο Δόλιχος έχει επιλεγεί ως θέμα σε πολλά συλλεκτικά και αναμνηστικά νομίσματα. Ένα από τα πρόσφατα δείγματα, είναι το ελληνικό αναμνηστικό ασημένιο νόμισμα των €10, που κόπηκε το 2003 για τον εορτασμό των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Στην πίσω όψη του νομίσματος τρεις σύγχρονοι αθλητές τρέχουν κρατώντας σκυτάλες, ενώ στο παρασκήνιο εμφανίζονται τρεις αρχαίοι αθλητές που τρέχουν στο αγώνισμα δόλιχος.
Ολυμπιονίκες
Γνωστοί νικητές στο δόλιχο κατά τους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγωνίσματα δρόμου‎
Dia (αποσαφήνιση)
To DIA μπορεί να αναφέρεται σε:
Ναχαγιέ Βαλιέβσκα
Κατά την διάρκεια της Σερβικής επανάστασης το Νεχαγιέ ήταν από τις πρώτες περιοχές που ξεσηκώθηκαν κατά των Οθωμανών κι ήταν το επίκεντρο πολλών πολεμικών συγκρούσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας Βαλιεβσκα Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας
Μ.Γ.Σ.Σ. Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης
Ο Μουσικογυμναστικός Σύλλογος Σιδηροδρομικών Θεσσαλονίκης «Ο Θερμαϊκός» είναι από τα παλαιότερα σωματεία της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας. Ιδρύθηκε το 1925 και διατηρεί αθλητικά τμήματα ποδοσφαίρου και μπάσκετ καθώς και πολιτιστικά με χορωδία, τμήμα παραδοσιακών χορών και μουσικό εργαστήρι. Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το μαύρο και το λευκό.
Ιστορική αναδρομή
Την ίδρυση του αποφάσισε μια ομάδα σιδηροδρομικών της Θεσσαλονίκης με πρωτοπόρο τον Μαλιγκούδη, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου επί τριάντα έτη. Ο πρώτος αγώνας που θα δώσει η ομάδα του Θερμαϊκου ήταν ένας φιλικός αγώνας τον Οκτώβρη του 1925 με την Ένωση Κωνσταντινουπολιτών. Γύρω του συσπειρώθηκαν σταδιακά όλοι οι σιδηροδρομικοί της Βορείου Ελλάδος και το 1957 είχε 3.000 μέλη. Το πλεονέκτημά του ήταν πως οι ποδοσφαιριστές του δεν είχαν επαγγελματικές έννοιες, αφού τους βασικούς παίκτες οι ιθύνοντες φρόντιζαν να τους διορίζουν ως τεχνικούς ή υπαλλήλους στους ΣΕΚ. Επίσης, οι ΣΕΚ είχαν παραχωρήσει στο σύλλογο έκταση 30 στεμμάτων στην περιοχή των Σφαγείων για τη δημιουργία γηπέδου. Το εντευκτήριο του συλλόγου ήταν σε διαμέρισμα στην οδό Αριστοτέλους. Ο σύλλογος εκτός από ποδοσφαιρικό τμήμα, είχε επίσης τμήμα στίβου και αθλοπαιδιών.
Τα Πρώτα Χρόνια
Η πρώτη του συμμετοχή στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας ήταν την περίοδο 1925-26. Συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία ως το 1934 κατακτώντας το πρωτάθλημα την περίοδο 1932-33. Ανέβηκε πάλι στην Α΄ για μία σεζόν τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και έπεσε πάλι. Το 1957, με προπονητή τον Πάνο Μάρκοβιτς, αναδείχθηκε πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας και ανέβηκε στην Α΄ ΕΠΣΜ, όπου πρωταγωνίστησε για τρεις σεζόν. Την περίοδο 1959-60 αναδείχθηκε πρωταθλητής της πρώτης κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α' Εθνική μέσω του πρώτου πρωταθλήματος της Β' Εθνικής, το οποίο και άρχισε αμέσως μετά την λήξη των κατά τόπους πρωταθλημάτων. Έτσι ο Θερμαϊκός, όπως και άλλες ομάδες, βρέθηκαν την χρονιά 1959-60, να λαμβάνουν μέρος σε δύο πρωταθλήματα. Πρώτα αυτό της ΕΠΣΜ, που τελείωσε τον Φεβρουάριο και έναν μήνα αργότερα σε αυτό της Β' Εθνικής. Εκεί στον Βόρειο Όμιλο, θα βρεθεί αντίπαλος με τους Όλυμπο Κατερίνης, Ολυμπιακό Κοζάνης, Ασπίδα Ξάνθης, Ηρακλή Καβάλας, Απόλλων Σερρών, Ορφέα Ξάνθης και Μελιτέα Θεσσαλονίκης (ο οποίος και είχε έρθει δεύτερος στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΜ). Ο Θερμαϊκός θα καταλάβει την πρώτη θέση και έτσι θα κερδίσει και δεύτερο πρωτάθλημα, μέσα στην ίδια χρονιά.
Σημαντικοί παίκτες της περιόδου εκείνης υπήρξαν οι Κυνηγόπουλος, Ζλατάνος, Τιτόπουλος, Γριμπελάκος, Σαράντης, Φωτιάδης, Παπαγιαννάκης, Αγγελίδης, Βενετόπουλος, Βασάρας, Πασχαλίδης, Πατάκας, Σαμαρόπουλος, Καλαϊτζίδης κ.ά.
Πρωτάθλημα Α Εθνικής Κατηγορίας 1960-61
Η πιο σημαντική επιτυχία της ομάδας ήταν η συμμετοχή της στην Α' Εθνική την περίοδο 1960-61. Κατέλαβε την 15η θέση (προτελευταία) και υποβιβάστηκε. Σημείωσε 3 νίκες (επί του Εθνικού Πειραιά και του  Φωστήρα εντός και επί του  Παναιγιάλειου στο Αίγιο), 8 ισοπαλίες (ξεχωρίζουν αυτές με τον  ΠΑΟ και τον  Άρη εντός) και 19 ήττες. Τα τέρματά του ήταν 33-75.