cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονοπώλιο (Άρτα)
Συνοικία
Η συνοικία ήταν επίσης γνωστή και για το Τζαμί του Κιλίτς Μπέη, ένα από τα έξι τζαμιά που υπήρχαν εντός της πόλης της Άρτας. Η ημερομηνία κατασκευής του τζαμιού είναι άγνωστη αλλά πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκε περίπου την ίδια εποχή με το τζαμί του Φαΐκ Πασά και είχε προσόδους που ανερχόταν σε 1000 γρόσια, τα οποία λάμβανε ο ιμάμης. Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος μας πληροφορεί ότι το τζαμί είχε χτιστεί πάνω στα ερείπια χριστιανικού ναού αφιερωμένου στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Μετά την απελευθέρωση της Άρτας, το τζαμί του Κιλίτς Μπέη καταστράφηκε ενώ τα μοναδικά τζαμιά που διασώθηκαν έως σήμερα είναι το τζαμί του Φαΐκ Πασά και το Φεϋζούλ Τζαμί.
Η πλατεία
Σημείο αναφοράς για τη συνοικία αποτελούσε η πλατεία Μονοπωλίου, η οποία μαζί με την πλατεία του Ρολογιού ήταν οι δύο πλατείες της Άρτας. Η πλατεία λόγω της κεντρικής θέσης της, υπήρξε στενά συνδεδεμένη με κάποια από τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας της Άρτας. Tο Μονοπλιό ήταν το μέρος όπου λάμβανε χώρα το αποκριάτικο έθιμο των Μπαντίδων, το οποίο είχε τις ρίζες του στην εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου, όταν δεσπότης ήταν ο Κάρολος Α΄ Τόκκος. Οι Αρτινοί, με την άδεια του δεσπότη, φορούσαν προσωπίδες και χόρευαν στους δρόμους της πόλης κατά τη διάρκεια της Αποκριάς. Όταν η Άρτα έπεσε στα χέρια των Τούρκων το 1449, οι κάτοικοι της Άρτας, με αίτημα τους προς τον Σουλτάνο, διατήρησαν το προνόμιο του να εορτάζουν το καρναβάλι και να φοράνε προσωπίδες. Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, οι κάτοικοι για να σατιρίσουν τα γεγονότα της εποχής, επινόησαν το εξής δίστιχο : «Πάει το μαλακό σ' Παπούλια μ', πάει το μεντζικό σ', το πήραν οι μπαντίδ' Παπούλια μ', το παν στο Μονοπλιό». Το Μαλακώφ ήταν Ρωσικό οχυρό και ο Μεντζικώφ ήταν ένας Ρώσος πρίγκιπας που το υπερασπιζόταν, ενώ ο Παπούλιας συμβόλιζε τον εύθυμο και γλετζέ άνθρωπο, ο οποίος σύμφωνα με το έθιμο πήγαινε στην γυναίκα του Ρώσου υποπρόξενου της Άρτας και έπαιρνε και φόραγε ένα μαλακό και ένα μεντζικό, τα οποία ήταν γυναικεία φορέματα και ξεκινούσε μαζί με την παρέα του από την συνοικία του Πλάτανου (σημερινή πλατεία Κακαβά), τραγουδώντας και πειράζοντας τον κόσμο που συναντούσε κατά μήκος του Ρωμιοπάζαρου. Ταυτόχρονα από την πλατεία Μονοπωλείου ξεκινούσε η παρέα των Μπαντίδων, οι οποίοι όταν συναντούσαν τον Παπούλια, του έβγαζαν τα γυναικεία φορέματα και όλοι μαζί τραγουδώντας το δίστιχο, γύριζαν στο Μονοπλιό και γιόρταζαν το καρναβάλι. thumb|left|360px|Ο ναός της Κασσωπίτρας στην πλατεία Μονοπωλείου. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η πλατεία υπήρξε τόπος εκτέλεσης αιχμαλώτων και αμάχων όπως μαρτυρούν και οι ακέφαλοι σκελετοί που βρέθηκαν στις ανασκαφές, δίπλα από το ναό της Κασσωπίτρας. Η επιλογή της πλατείας όπως και του πλατάνου στη γέφυρα της Άρτας, είχε να κάνει με το γεγονός ότι αποτελούσαν πολυσύχναστα μέρη και η θέα των νεκρών λειτουργούσε παραδειγματικά για τους υπόδουλους Έλληνες. Μετά το ξέσπασμα της Ελληνικής επανάστασης του 1821, η καχυποψία και οι βιαιότητες των Τούρκων απέναντι στους Αρτινούς αυξήθηκαν ενώ οι εκτελέσεις ανάγκασαν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να εγκαταλείψει την πόλη και να αναζητήσει ένα πιο ασφαλές καταφύγιο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός ενδεκάχρονου παιδιού, το οποίο υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των εκτελέσεων στην πλατεία Μονοπωλίου. Σύμφωνα με την μαρτυρία, ο δήμιος των Τούρκων αποκεφάλιζε τα άτυχα θύματα και στη συνέχεια τοποθετούσε σε πασσάλους τα κεφάλια, κατά μήκος της αγοράς. Η φρίκη ήταν τέτοια που οι περισσότεροι κάτοικοι της συνοικίας εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, μη αντέχοντας τις κραυγές πόνου των βασανιζομένων. Η πλατεία Μονοπωλίου υπήρξε πιθανόν και ο τόπος εκτέλεσης των Ελλήνων και Φιλελλήνων αιχμαλώτων της Μάχης του Πέτα διότι σύμφωνα με τον Σεραφείμ Ξενόπουλο, δίπλα από την πλατεία υπήρχε ένα νεκροταφείο όπου είχαν θαφτεί πολλοί αγωνιστές από το Πέτα.
Στις 24 Ιουνίου 1881, ημέρα απελευθέρωσης της πόλης, πλήθος πολιτών είχε εξέλθει στους δρόμους για να υποδεχτεί τον ελληνικό στρατό. Η επίσημη υποδοχή έλαβε χώρα στο ύψος του ναού των Αγίων Θεοδώρων με το στήσιμο αψίδας και στις 4 μ.μ κατέφθασε ο αξιωματικός Σκαρλάτος Σούτσος, ο οποίος ενώπιον του μητροπολίτη Άρτας Σεραφείμ, ανακοίνωσε την κατάληψη της Άρτας. Το δημοτικό συμβούλιο, για να τιμήσει αυτή τη σημαντική στιγμή για την πόλη της Άρτας, έλαβε την απόφαση να μετονομαστεί η πλατεία Μονοπωλίου σε πλατεία Ελευθερίας και η πλατεία του Ρολογιού σε πλατεία Βασιλέως Γεωργίου του Α΄. Παρ' όλα αυτά, η νέα ονομασία δεν κατάφερε να βρεί εύφορο έδαφος στην τοπική κοινωνία της πόλης και έτσι επικράτησε μέχρι και σήμερα η παλαιά ονομασία. Μετά την απελευθέρωση άρχισαν σταδιακά να οργανώνονται οι κρατικές δομές και δίπλα στην πλατεία Μονοπωλίου εγκαταστάθηκε το πρώτο δημαρχείο της πόλης, με δήμαρχο τον Ιωάννη Αντωνόπουλο, το οποίο στεγάστηκε σε ένα κτίριο μεταξύ των σημερινών οδών Αγίας Σοφίας και Σταματελοπούλου.
Εβδομαδιαία αγορά
thumb|380px|Τμήμα της οδού Σκουφά από το ναό του Αγίου Γεωργίου έως την πλατεία Μονοπωλείου. Την περίοδο από τον 17ο ως τα τέλη του 19ου αιώνα και μετά υπήρχαν τρεις αγορές στην Άρτα: το Ρωμιοπάζαρο το οπόιο εκτείνονταν στη σημερινή οδό Σκουφά μέχρι την πλατεία Μονοπωλίου, το Τουρκοπάζαρο από το Ρολόι μέχρι τη σημερινή λαική αγορά και τα Εβραϊκά από την πλατεία Μονοπωλίου ως το κάστρο. Η κυκλοφορία και η ανταλλαγή των προίοντων στην τοπική αγορά της Άρτας πραγματοποιούνταν μέσω της καθημερινής αγοράς, της εβδομαδιαίας αγοράς και της ετήσιας εμποροπανήγυρης.
Η καθημερινή αγορά λειτουργούσε κατά κύριο λόγο στο Ρωμιοπάζαρο και είχε περίπου 400 καταστήματα, κατά κύριο λόγο παπουτσάδικα και μαχαιράδικα, ενώ δεν υπήρχε μπεζεστένι. Η ετήσια εμποροπανήγυρη της Άρτας λάμβανε χώρα στη συνοικία Μουχούστι και διεξάγονταν κάθε Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με τον Βενετό υποπρόξενο της Άρτας Μαρίν Ντε Λούνα, η εμποροπανήγυρη άρχιζε την 1η Σεπτεμβρίου και τελείωνε στις 8 του ίδιου μήνα ενώ σύμφωνα με τον Σεραφείμ Ξενόπουλο διαρκούσε 10 ημέρες και ξεκινούσε στις 14 Σεπτεμβρίου και έληγε στις 24 του μήνα.
Η εβδομαδιαία αγορά διεξάγονταν κάθε Κυριακή ενώ μετά τις ταραχές που ξέσπασαν το 1777 ανάμεσα σε Έλληνες και Εβραίους με παρότρυνση του Κοσμά του Αιτωλού, η διεξαγωγή της αγοράς μετατέθηκε για την Πέμπτη. Οι χριστιανοί απαίτησαν από τις τουρκικές αρχές να αλλάξει η ημέρα διεξαγωγής της αγοράς διότι η Κυριακή εξυπηρετούσε οικονομικά και θρησκευτικά μόνο τους Εβραίους. Η εβδομαδιαία αγορά γινόταν στην πλατεία Μονοπωλίου και οι κάτοικοι των γύρω χωριών εμπορεύονταν κυρίως είδη διατροφής όπως γιαούρτι, αβγά, γάλα, τυρί, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Η πώληση αυτών των ειδών δεν προξενούσε ιδιαίτερη ζημιά στους εμπόρους της πόλης, οι οποίοι δε διακινούσαν ανάλογα είδη στην τοπική αγορά. Η πλατεία αποτελούσε τόπο συνάντησης χωρικών και εμπόρων και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας όπως αναφέρει και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης, ο οποίος κατά την παραμονή του στην Άρτα, γνώρισε τους εμπόρους που συναθροίζονταν στην πλατεία και πραγματοποίησε διάφορες εμπορικές συναλλαγές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες της Άρτας
Great Wall Safe
Το Great Wall Safe ή SUV G5 είναι μεσαίο SUV αυτοκίνητο το οποίο παρήγαγε η κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία Great Wall από το 2001 έως το 2009 και η συναρμολόγησή του γινόταν στη Ρωσία. Η αρχική εκδοχή του μοντέλου, πριν την έντονη ανανέωση που έλαβε χώρα το 2004, είχε μεγάλη ομοιότητα με το δεύτερης γενιάς Toyota 4Runner.
Βασικά στοιχεία
Διαχρονικά, το Safe κυκλοφορούσε σε δυο εκδόσεις σχετικά με την μετάδοση της κίνησης: στην πισωκίνητη 4x2 (κωδικός : CC6460FMK00) και στην τετρακίνητη 4x4 (κωδικός : CC6460FMK20), και με εκπλήρωση των ευρωπαϊκών προδιαγραφών καυσαερίων αρχικά Euro 2 και στη συνέχεια Euro 3. Επίσης, για το συγκεκριμένο μοντέλο είχε κατασκευαστεί ο αποκλειστικός βενζινοκινητήρας 491QE των 2.237 κυβικών εκατοστών και ισχύος 105 ίππων.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
- Μπροστινά φρένα: δισκόφρενα - Πίσω φρένα: ταμπούρα ή δισκόφρενα
Παραπομπές
Safe Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα
Η νοσταλγός
Η νοσταλγός είναι νουβέλα του διάσημου Έλληνα δοκιμιογράφου και πεζογράφου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Το έργο γράφτηκε το 1894. Το 2005 το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από την σκηνοθέτρια Ελένη Αλεξανδράκη και το 2013 μεταφέρθηκε στο θέατρο από τον σκηνοθέτη Δήμο Αβδελιώδη.
Πλοκή
Η Άννα, που είναι παντρεμένη με τον Παντελή, έναν πολύ μεγαλύτερο άνδρα, αποφασίζει να επιστρέψει στο νησί όπου γεννήθηκε. Πείθει τον Μαθιό, έναν νεαρό βοσκό, να τη βοηθήσει να δραπετεύσει από τον σύζυγό της και να επιστρέψει στο νησί της. Ο Μαθιός είναι κρυφά ερωτευμένος με την Άννα και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους ελπίζει να κρατήσει την Άννα για πάντα. Αλλά η Άννα νοσταλγεί μόνο τον τόπο που γεννήθηκε. Η νύχτα είναι φεγγαρόλουστη και η βάρκα με την οποία ταξιδεύουν έχει αντί για πανί το φουστάνι της Άννας. Ο άντρας της Άννας, ανήσυχος, την ακολουθεί για να την πείσει να γυρίσει πίσω.
Η ταινία
Η νοσταλγός είναι μια ελληνική ταινία που κυκλοφόρησε το 2005 σε σκηνοθεσία Ελένης Αλεξανδράκη. Το σενάριο βασίζεται στην ομώνυμη νουβέλα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, η οποία γράφτηκε το 1894. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Όλια Λαζαρίδου και τα γυρίσματα έγιναν στη Νίσυρο. Η ταινία μεταφέρει την ιστορία από τη Σκιάθο, την πατρίδα του Παπαδιαμάντη, στο νησί της Νισύρου. Κέρδισε ένα Ελληνικό Κρατικό Βραβείο Κινηματογράφου για την καλύτερη μουσική.
Βραβεία
Το 2005, στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Η νοαταλγός προβλήθηκε σε ειδικό αφιέρωμα στην ηθοποιό Όλια Λαζαρίδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος)
Η Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος αποτέλεσε την πρώτη περίοδο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Ξεκίνησε στις 16 Αυγούστου 1960 και ολοκληρώθηκε στις 15 Ιουλίου 1970. Η σύνθεση της Βουλής των Αντιπροσώπων για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο προέκυψε μέσω των Βουλευτικών Εκλογών του 1960.
Ιωάννης Β΄ της Λεγκνίτσα
Ο Ιωάννης Β΄, πολων. Jan II Legnicki (1477 - 6 Μαρτίου 1495) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσα (από το 1488, μαζί με τον αδελφό του).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Λεγκνίτσα, Χόινουφ, Στσέλιν, Ολάβα, Μπζεγκ, Λούμπιν και της Λουντμίλας των Ποντιέμπραντυ, κόρης του Γεωργίου της Βοημίας.
Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος)
Εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου της Βουλής
Στην πρώτη συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο (16 Αυγούστου 1960), έγινε εκλογή για την ανακήρυξη του προέδρου του σώματος, καθώς και του αντιπροέδρου. Προεδρεύων του σώματος στην πρώτη συνεδρία ήταν ο πρεσβύτερος των Ελλήνων βουλευτών Χαρίδημος Χατζήχαρος και αντιπροεδρεύων ο πρεσβύτερος των Τούρκων βουλευτών Νιαζί Μανιέρα.
Ιωάννης Β΄ της Λεγκνίτσα
Βιογραφία
Έπειτα από το τέλος του πατέρα του το 1488, ο Ιωάννης Β΄ και οι νεότεροι αδελφοί του Φρειδερίκος Β΄ και Γεώργιος Α΄ τον διαδέχθηκαν στη Λεγκνίτσα, Χόινουφ, Λούμπιν. Καθώς ήταν ανήλικοι, επίτροπος ανέλαβε η μητέρα τους, που έλαβε ως εισόδημα το Μπζεγκ και την Ολάβα.
Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος)
Εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου της Βουλής
Σύμφωνα με το σύνταγμα ο Πρόεδρος της Βουλής προέρχεται από την Ελληνική κοινότητα (Ελληνοκύπριοι) και ο Αντιπρόεδρος της Βουλής προέρχεται από την Τουρκική κοινότητα (Τουρκοκύπριοι). Πρόεδρος της Βουλής για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο εξελέγη ο Γλαύκος Κληρίδης χωρίς ανθυποψήφιο. Αντιπρόεδρος της Βουλής για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο εξελέγη ο Ορχάν Μουντερίσογλου, χωρίς ανθυποψήφιο.
Ιωάννης Β΄ της Λεγκνίτσα
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε 18 ετών άγαμος το 1495 και τα δουκάτα έμειναν στους δύο αδελφούς του, που ενηλικιώθηκαν το 1498. Το 1502 απεβίωσε και η Λουντμίλα και το Μπζεγκ και η Ολάβα περιήλθαν στους Φρειδερίκο Β΄ και Γεώργιο Α΄. Το 1521 απεβίωσε άτεκνος ο Γεώργιος Α΄ και ο Φρειδερίκος Β΄ έμεινε μόνος κυβερνήτης.
Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος)
Εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου της Βουλής
Λόγω των δικοινοτικών διαταραχών της περιόδου 1963-1964 οι Τουρκοκύπριοι βουλευτές εγκατέλειψαν τις θέσεις τους, οι οποίες έκτοτε παραμένουν κενές. Επιπλέον, λόγω της έκρυθμης κατάστασης δεν πραγματοποιήθηκαν βουλευτικές εκλογές το 1965, αλλά η Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος παρατεινόταν κάθε χρόνο με σχετική νομοθεσία έως το 1970.
Έλληνες βουλευτές
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την κατανομή των 35 εδρών της βουλής της ελληνικής κοινότητας ανά κόμμα και εκλογική περιφέρεια όπως προέκυψε με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 1960 και όπως ολοκληρώθηκε μετά από αλλαγές που προήλθαν (ανεξαρτητοποίηση, κενές έδρες).
Ιωάννης Β΄ της Λεγκνίτσα
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος)
Τελική σύνθεση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει σε αλφαβητική σειρά τους Έλληνες βουλευτές της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Σημειώσεις: 1 Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το Πατριωτικό Μέτωπο. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960. Για την πλήρωση της κενωθείσας έδρας διεξήχθη αναπληρωματική εκλογή στις 25 Σεπτεμβρίου 1960. Εξελέγη ο Δάφνης Παναγίδης ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτής στις 28 Σεπτεμβρίου 1960. Το 1996 παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα και η έδρα παρέμεινε κενή. 2 Ο Λεύκιος Ροδοσθένους έχασε τη βουλευτική του ιδιότητα μετά από απόφαση της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 21ης Ιουλίου 1961. Η βουλευτική έδρα παρέμεινε κενή. 3 Ο Πέτρος Στυλιανού εκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Ιουλίου 1960 ως υποψήφιος του Πατριωτικού Μετώπου. Το 1962 διαγράφηκε από το Πατριωτικό Μέτωπο και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής για το υπόλοιπο της θητείας του. 4 Ο Γεώργιος Τζιρκώτης εκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Ιουλίου 1960 ως υποψήφιος του Πατριωτικού Μετώπου. Το 1966 διαγράφηκε από το Πατριωτικό Μέτωπο και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής για το υπόλοιπο της θητείας του. 5 Την 21η Απριλίου του 1966 ο Γεώργιος Τομπάζος, με επιστολή του προς την ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, υπέβαλε την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα, αποδεχόμενος το διορισμό του ως Υπουργού Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960 στις 19 Απριλίου του 1966. Η βουλευτική έδρα παρέμεινε κενή. 6 Την 21η Απριλίου 1966 ο Τίτος Φάνος, με επιστολή του προς την ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, υπέβαλε την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα, αποδεχόμενος το διορισμό του ως Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960 στις 19 Απριλίου του 1966. Η βουλευτική έδρα παρέμεινε κενή. 7 Ο Κώστας Χριστοδουλίδης εκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Ιουλίου 1960 ως υποψήφιος του Πατριωτικού Μετώπου.. Το 1966 διαγράφηκε από το Πατριωτικό Μέτωπο και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής για το υπόλοιπο της θητείας του.
Τούρκοι βουλευτές
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την κατανομή των 15 εδρών της βουλής της τουρκικής κοινότητας ανά κόμμα και εκλογική περιφέρεια όπως προέκυψε με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 1960 και όπως ολοκληρώθηκε μετά από αλλαγές που προήλθαν (αλλαγή κόμματος).
Τελική σύνθεση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει σε αλφαβητική σειρά τους Τούρκους βουλευτές της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Σημειώσεις: 8 Τον Δεκέμβριο του 1961 δημιουργήθηκε η Ανεξάρτητη Τουρκική Ομάδα, στην οποία εντάχθηκαν έντεκα από τους δεκαπέντε Τουρκοκύπριους βουλευτές: Αζίζ Αχμέτ Αλτάι, Ορχάν Μουντερίσογλου, Μπουρχάν Ναλμπάντογλου, Νεμπίλ Ναμπί, Ιμπραχίμ Ορχάν, Αλή Χαλίτ Ριζά, Σομέκ Σιακίρ Σελτσιούκ, Ραμαντάν Τζεμίλ, Σιεμσιεντίν Χαλίτ Κιαζίμ, Αντνάν Χασάν Γκιουβενέρ, Νεντζέτ Χουσεΐν. 9 Ο Οσμάν Ορέκ εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960. Για την κενωθείσα έδρα του διεξήχθη αναπληρωματική εκλογή στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 στις οποίες εκλέχθηκε ο Μεχμέτ Κεμάλ Ντενίς ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 28 Σεπτεμβρίου 1960. 10 Ο Νιαζί Μανίερα εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960. Για την κενωθείσα έδρα του διεξήχθη αναπληρωματική εκλογή στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 στις οποίες εκλέχθηκε ο Νεμπίλ Ναμπί ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 28 Σεπτεμβρίου 1960. 11 Ο Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960. Για την κενωθείσα έδρα του διεξήχθη αναπληρωματική εκλογή στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 στις οποίες εκλέχθηκε ο Ιμπραχίμ Ορχάν ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 28 Σεπτεμβρίου 1960. 12 Ο Σιεμσιεντίν Χαλίτ Κιαζίμ σκοτώθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1963 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τη θέση του κατέλαβε η σύζυγός του, Αϊλά Χαλίτ Κιαζίμ, η οποία ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 25 Οκτωβρίου 1963.
Πυρρίας ο Αιτωλός
Ο Πυρρίας ο Αιτωλός (3ος/2ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Αιτωλία, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 145ους (200 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Ταύρου
Η Ταύρου είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Μικίων ο Βοιωτός
Ο Μικίων ο Βοιωτός (3ος/2ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Βοιωτία, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία ότι στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 146ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (196 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Γεώργιος Α΄ του Μπζεγκ
Ο Γεώργιος Α΄, πολων. Jerzy I brzeski (1481/83 - 30 Μαΐου 1521) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσα (1488-1505, μαζί με τον αδελφό του) και του Μπζεγκ/Μπρηγκ (από το 1505).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Λεγκνίτσα, Μπζεγκ, Χόινουφ, Στσέλιν, Ολάβα, Λούμπιν και της Λουντμίλας, κόρης του Γεωργίου της Βοημίας.
Η Λουντμίλα απεβίωσε το 1503 και το Μπζεγκ και η Ολάβα περιήλθαν στους δύο γιούς της, που συνέχισαν να συγκυβερνούν ως το 1505. Τότε αποφάσισαν τη διαίρεση των γαιών: ο Γεώργιος Α΄ έλαβε το Μπζεγκ και το Λούμπιν. Το 1521 απεβίωσε ο Γεώργιος Α΄, 39 ετών, και η σύζυγός του Άννα έλαβε ως εισόδημα το Λούμπιν, σύμφωνα με τον νόμο. Το Μπζεγκ κληρονομήθηκε στον Φρειδερίκο Β΄. Το 1547 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Β΄ και το 1550 η Άννα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1516 την Άννα, κόρη του Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη 1935
Η Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη 1935 (Οκτώβριος - Νοέμβριος 1935) προέκυψε μετά το Κίνημα Κονδύλη 10ης Οκτωβρίου 1935 που έριξε την Κυβέρνηση Τσαλδάρη.
Το ζήτημα της αλλαγής του πολιτεύματος - από αβασίλευτη Δημοκρατία σε βασιλευομένη - είχε γίνει αγκάθι για τις σχέσεις των μελών της κυβέρνησης Τσαλδάρη. Ενώ οι βουλευτές του Λαϊκού κόμματος και ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχαν αποφασίσει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τη λύση του πολιτειακού, οι συνεργαζόμενοι βουλευτές του κόμματος του Γ. Κονδύλη, του Ι. Μεταξά, αλλά και ανεξάρτητοι βασιλόφρονες βουλευτές καθώς και τμήμα των αξιωματικών του Στρατού ζητούσαν την αλλαγή του πολιτεύματος, κατ' αρχήν με ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης και κατόπιν με επικυρωτικό ή μη δημοψήφισμα στο οποίο θα αποφαινόταν τελεσίδικα ο λαός (όπως είχε γίνει και με την προηγούμενη μεταβολή του πολιτεύματος από Βασιλευομένη σε Αβασίλευτη Δημοκρατία).
Το πρωί της 10ης Οκτωβρίου 1935, ο πρωθυπουργός δέχτηκε στο σπίτι του στην Κηφισιά τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, οι οποίοι ζήτησαν την παραίτηση της κυβέρνησής του. Συγκεκριμένα, ο υποστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, διοικητής του Α' Σώματος Στρατού, ο υποναύαρχος Οικονόμου, αρχηγός του Ναυτικού Επιτελείου, και ο πτέραρχος Ρέππας, Διοικητής της Αεροπορίας, ως μέλη της «Επαναστατικής Επιτροπής», ζήτησαν την απομάκρυνση της κυβέρνησης λόγω ανικανότητας να χειρισθεί το πολιτειακό. Ο Τσαλδάρης συγκάλεσε εκτάκτως υπουργικό συμβούλιο και, με τη σύμφωνη γνώμη των υπουργών, η κυβέρνηση παραιτήθηκε.
Στη συνεδρίαση της Εθνοσυνέλευσης, την ίδια ημέρα, ορκίστηκε η κυβέρνηση του Γεωργίου Κονδύλη.
Επίσης, η Ε' Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, ψήφισε την κατάργηση της Αβασίλευτης Δημοκρατίας, επικύρωσε την απόφαση για διενέργεια δημοψηφίσματος στις 3 Νοεμβρίου 1935, εξουσιοδότησε τον Πρωθυπουργό Γ. Κονδύλη να ασκεί τη βασιλική εξουσία ως Αντιβασιλέας, επανέφερε σε ισχύ το Σύνταγμα του 1911 (προσωρινά, και μέχρι να ψηφιστεί νέο Σύνταγμα). Η επόμενη κίνηση της νέας κυβέρνησης ήταν η επιβολή Στρατιωτικού Νόμου, με την ενεργοποίηση του νόμου ΔΞΘ΄ «περί καταστάσεως πολιορκίας καθ' άπασαν την Επικράτειαν»
Στις 23 Οκτωβρίου 1935, δημοσιεύτηκε στο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Α 489/ 1935) ο Αναγκαστικός Νόμος «περί εκτοπίσεως ατόμων αποπειρωμένων να προκαλέσωσι διατάραξη της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας και της ησυχίας της Χώρας», με τον οποίο άνοιξε ο δρόμος για τη δημιουργία τόπων εξορίας των αντιφρονούντων (κυρίως κομμουνιστών) τις επόμενες δεκαετίες. Αρμόδιοι υπουργοί για την εκτέλεση του νόμου αυτού, καθίσταντο οι υπουργοί Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, οι οποίοι είτε ύστερα από πρόταση της Αστυνομίας είτε αυτεπαγγέλτως και έπειτα από κοινή απόφαση, μπορούσαν να εκτοπίσουν κάθε άτομο το οποίο είτε δια λόγου είτε δια έργου είτε δια εικόνων ή και με οποιονδήποτε άλλον τρόπο αποσκοπούσε στο να προκαλέσει τη διατάραξη της δημόσιας τάξεως ή την προτροπή των πολιτών σε εξέγερση κατά των νόμων και του ίδιου του Κράτους. Οι αποφάσεις στέλνονταν από τα αρμόδια υπουργεία στις κατά τόπους αστυνομικές αρχές και εκτελούνταν αμέσως, χωρίς να προβλέπεται οποιοδήποτε ένδικο μέσο εναντίον τους.
Στις 3 Νοεμβρίου 1935, με το εξωπραγματικό ποσοστό του 97,8% υπέρ της παλινόρθωσης, η Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία ανήκε και τυπικά πλέον στο παρελθόν. . Στις 25 Νοεμβρίου 1935, ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ και ο διάδοχος Παύλος, καθώς και αρκετά μέλη της βασιλικής οικογένειας αποβιβάζονται στο Φάληρο, όπου γίνονται δεκτοί με ενθουσιασμό. Την ίδια ημέρα, δημοσιεύεται το πρώτο - ύστερα από δώδεκα χρόνια - διάγγελμά του, στο οποίο εκφράζει εκτός από την ικανοποίησή του για την επιστροφή του στο θρόνο και την πεποίθηση ότι, υπό τη Βασιλεία του, η Ελλάδα θα γνωρίσει και πάλι ένδοξες στιγμές.
Η χορωδία του Χαρίτωνα
Η χορωδία του Χαρίτωνα είναι μια ελληνική ταινία του 2005 σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη. Υποβλήθηκε από την Ελλάδα στα 79α Όσκαρ για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, αλλά δεν έγινε δεκτή ως υποψήφια.
Πλοκή
Ο Χαρίτων Ουλιάνοφ, ο γυναικάς διευθυντής ενός σχολείου μιας κωμόπολης κατά την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών προετοιμάζει τους μαθητές του για τους αγώνες των χορωδιών. Η άφιξη του νέου ταγματάρχη στην πόλη αναστατώνει τον διευθυντή, καθώς και οι δύο ερωτεύονται την ίδια γυναίκα.
Διακρίσεις
Η ταινία προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Νίκη:
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Μανώλης Τζανακάκης (ποδοσφαιριστής)
Ο Μανώλης (Εμμανουήλ) Τζανακάκης (Τζερμιάδο Λασιθίου, 30 Απριλίου 1992) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος αμυντικός για τη κυπριακή Καρμιώτισσα του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Κύπρου.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα υποδομής της Superleague 2 και την ομάδα του Εργοτέλη, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στις 29 Νοεμβρίου 2011. Μέχρι το 2013, αγωνίστηκε σε 46 αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, ενώ παράλληλα προσκλήθηκε και φόρεσε τη φανέλα της εθνικής Ελπίδων για τέσσερις αγώνες.
Τον Ιούλιο του 2013, συμφώνησε με την ομάδα του Ολυμπιακού. Αμέσως παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Εργοτέλη, όπου την σεζόν 2014-15 πραγματοποίησε 23 ακόμη συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Superleague. Τη σεζόν 2015-16, δόθηκε εκ νέου δανεικός, αυτή τη φορά στη κυπριακή Ανόρθωσις, όπου έπαιξε σε δεκαέξι αγώνες και πέτυχε ένα γκολ. Αφού αφέθηκε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό, χωρίς πραγματοποίηση συμμετοχών, υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διαρκείας με τον Άρη, στις 26 Αυγούστου 2016.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Παναιτωλικό, μέχρι το καλοκαίρι του 2021.
Στις 15 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τη Ξάνθη της Superleague 2.
Τον Αύγουστο του 2022, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη κυπριακή Καρμιώτισσα που συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Χρυσό Καπέλο του Σίφφερσταντ
thumb|Το Χρυσό Καπέλο του Σίφφερσταντ, στο Ιστορικό Μουσείο του Σπάιερ
Κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα βρέθηκαν σε τέσσερις περιοχές της Ευρώπης ισάριθμα κωνικά καπέλα τα οποία ήταν κατασκευασμένα από ένα κράμα μετάλλων, με κυρίαρχο μέταλλο το χρυσό. Τα τέχνεργα αυτά φένεται να ήταν τοποθετημένα πάνω σε άλλα κωνικά καπέλα, που πιθανόν ήταν κατασκευασμένα από οργανικά υλικά, και αποτελούσαν την εξωτερική τους διακόσμηση. Ένα από αυτά βρέθηκε κοντά στην πόλη Σίφφερσταντ, στη νοτιοδυτική Γερμανία και γι’ αυτό είναι γνωστό ως Χρυσό Καπέλο του Σίφφερσταντ.
Έχει βάρος 350 γρ. και είναι κατασκευασμένο από ένα κράμα μετάλλων: 86,37% χρυσό, 13% άργυρο, 0,56% χαλκό και 0,07% κασσίτερο. Έχει πάχος 0,2 -0,25 εκ. (εκτός από το γείσο που είναι αρκετά πιο λεπτό καθώς έχει πάχος 0,08 -0,13 εκ.), ύψος 29,6 εκ. και μέγιστη διάμετρο 18 εκ. Το γείσο του έχει πλάτος 4,5 εκ.
Το καπέλο του Σίφφερσταντ είναι διακοσμημένο με σειρές από οριζόντιες ζώνες και κυκλικά μοτίβα. Υπάρχουν επίσης δύο σειρές διακοσμημένες με σχέδια τα οποία μοιάζουν με μάτια (τα σχέδια αυτά υπάρχουν και στα χρυσά καπέλα που βρέθηκαν στο Έζελσντορφ και στο Βερολίνο) ενώ η κορυφή του καπέλου δε φέρει κανένα διακοσμητικό σχέδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα) Κατηγορία:Αρχαιολογία στη Γερμανία
Κιάδος
Το Κιάδος (κυπριακή προφορά: Τζιάος) είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Αγέμαχος ο Κυζικινός
Ο Αγέμαχος ο Κυζικινός (3ος/2ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Κύζικο, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 147ους (192 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται επίσης και από τον περιηγητή του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανία στο έργο Ελλάδος περιήγησις. Εκεί σχολιάζει πως είχε δει τον ανδριάντα του Αγέμαχου στην Ολυμπία και πως η επιγραφή του ανδριάντα, ενώ τον προσδιόριζε ως Κυζικηνό, ανέφερε πως είχε γεννηθεί στο Άργος.
Παραπομπές
Αγεμαχος Αγεμαχος Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Σφυριδούπολη Εύβοιας
Η Σφυριδούπολη είναι ακατοίκητος πεδινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 53 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στη νότια Εύβοια σε απόσταση 9 χλμ. Δ. από την Κάρυστο και 5,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Μαρμάρι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καρύστου του δήμου Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαρμαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Παραλία Βέργας Μεσσηνίας
Η Παραλία Βέργας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 2.125 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βέργας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Τοποθεσία
Η Παραλία Βέργας βρίσκεται σε υψόμετρο 18 μέτρων, απέχει 5 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και είναι η προέκταση της Παραλίας Καλαμάτας. Μέχρι το 1972, ονομαζόταν Αγριλιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Βάκιλλος του άνθρακα
Ο βάκιλλος του άνθρακα (επιστημονική ονομασία: Bacillus anthracis) είναι βακτήριο που προκαλεί την επικίνδυνη, λοιμώδη νόσο του άνθρακα. Το βακτήριο Bacillus anthracis είναι το μόνο παθογόνο βακτήριο από όλο το γένος βακτηρίων Bacillus.
Χαρακτηριστικά
Απομονώθηκε σε καθαρή μορφή από τον Ρόμπερτ Κοχ το 1877. Ο συγκεκριμένος βάκιλος προκαλεί την αρρώστια του άνθρακα. Το βακτήριο του βάκιλου είναι θετικό κατά Γκραμ και έχει σπόρους.
Η νόσος αυτή προσβάλει συνήθως τα φυτοφάγα ζώα (βοοειδή, πρόβατα, γίδια κ.α.), και σπανιότερα τον άνθρωπο.
Μετάδοση
Μπορεί να διαδοθεί με τέσσερις τρόπους: μέσω δέρματος (ο οποίος ειναι ο συχνότερος τρόπος), με την εισπνοή, μέσω της γαστρεντερικής οδού και με ενοφθαλμισμό με μολυσμενη βελόνα - συμβαίνει συνήθως σε χρήστες ναρκωτικών..
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάκιλλος (γένος)
Αγρύπνια (ταινία 2005)
Η Αγρύπνια είναι ελληνική δραματική ταινία του 2005 σε σκηνοθεσία Νίκου Γραμματικού.
Συμμετείχε στο 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας, και στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Πολλώνια
Τα Πολλώνια ή τα Απολλώνια είναι παραθαλάσσιο χωριό, στο βορειοανατολικό άκρο της Μήλου σε υψόμετρο 10 μέτρα. Τα Πολλώνια είναι το δεύτερο λιμάνι της Μήλου μετά τον Αδάμαντα, ενώ πήραν το όνομά τους πιθανόν από το ναό του Απόλλωνα που υπήρχε στο Φάρο της Πελεκούδας (στα ανατολικά του οικισμού). Από τα Πολλώνια υπάρχει τακτική σύνδεση με ένα μικρό πλοίο με την Κίμωλο. Η κεντρική παραλία των Πολλωνίων είναι αμμώδης και δημοφιλής στους παραθεριστές. Υπάρχουν ακόμα δύο παραλίες στο χωρίο, η οργανωμένη παραλία του "Πολυχρόνη" και η "πίσω θάλασσα".
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πέραν Τριοβασάλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Κοινότητα Τριοβασάλου που υπάγεται στο Δήμο Μήλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 272 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Μήλου
Λούκα Μιλούνοβιτς
Ο Λούκα Μιλούνοβιτς (γεννημένος στις 21 Δεκεμβρίου 1992 στο Βελιγράδι) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού για την ομάδα της ΦΚ Βοζντοβατς.
Καριέρα
Ο Μιλούνοβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ΟΦΚ Βελιγραδίου την σεζόν 2011-12, συνεχίζοντας την επόμενη χρονιά στην Ζούλτε Βάρεγκεμ από το Βέλγιο, όπου αγωνίστηκε σε δώδεκα ματς πρωταθλήματος.
Τον Ιανουάριο του 2012, συμφώνησε με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, όπου παρέμεινε ως το καλοκαίρι του 2014, παίζοντας σε 46 παιχνίδια και πετυχαίνοντας 10 γκολ.
Από το 2014 ως το 2016, φόρεσε την φανέλα του Πλατανιά, όπου αγωνίστηκε σε 47 ματς της Superleague σκοράροντας 9 φορές. Παράλληλα, πραγματοποίησε 16 συμμετοχές και σκόραρε 5 γκολ με την εθνική νέων της Σερβίας.
Τον Αύγουστο του 2016, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς συνεργασίας με την ομάδα του Άρη.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζούλτε Βάρεγκεμ‎‎‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα‎‎‎‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά‎‎‎‎ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Επαρχία Ενγιάνγκ
Η επαρχία Ενγιάνγκ (Κινεζικά: 恩阳区, πινγίν: Ēnyáng Qū) είναι μια επαρχία στην πόλη νομαρχιακού επιπέδου Μπαζόνγκ, στην επαρχία Σιτσουάν στην Κίνα. Δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 2013 μετά από διάσπαση 12 πόλεων και 12 δήμων από την επαρχία Μπατσόου. Έχει έκταση 1.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (390 τετραγωνικά μίλια) και έχει πληθυσμό 620.000 κατοίκων. Η έδρα της περιφέρειας βρίσκεται στην πόλη Ενγιάνγκ.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η επαρχία Ενγιάνγκ χωρίζεται σε 12 πόλεις: και 12 δήμους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κίνας
Νύμφη εντόμου
μικρογραφία| Νύμφη του σκαθαριού Cetonia aurata Η νύμφη ή πλαγγόνα (pupa, «κούκλα») είναι το στάδιο της ζωής ορισμένων εντόμων που υφίστανται μεταμόρφωση μεταξύ ανώριμων και ώριμων σταδίων. Τα έντομα που περνούν από το στάδιο της νύμφης είναι ολομετάβολα: περνούν από τέσσερα διακριτά στάδια στον κύκλο ζωής τους, τα στάδια τους είναι το αυγό, η προνύμφη, η νύμφη και το ενήλικο. Οι διαδικασίες εισόδου και ολοκλήρωσης του σταδίου της νύμφης ελέγχονται από τις ορμόνες του εντόμου, ιδιαίτερα τη νεανική ορμόνη, την προθωρακοτρόπο ορμόνη και την εκδυσόνη.
Διάρκεια
Το στάδιο της νύμφης μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες, μήνες ή και χρόνια, ανάλογα με τη θερμοκρασία και το είδος του εντόμου. Για παράδειγμα, το στάδιο της νύμφης διαρκεί οκτώ έως δεκαπέντε ημέρες στις πεταλούδες μονάρχης. Η νύμφη μπορεί να εισέλθει σε λήθαργο ή διάπαυση μέχρι την κατάλληλη εποχή για να αναδυθεί ως ενήλικο έντομο. Στα εύκρατα κλίματα οι νύμφες συνήθως μένουν αδρανείς κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ στις τροπικές περιοχές οι χρυσαλλίδες συνήθως το κάνουν κατά την ξηρή περίοδο.
Εμφάνιση
Τα έντομα αναδύονται (κλείνουν) από τις νύμφες διασπώντας το κάλυμμά τους. Οι περισσότερες πεταλούδες αναδύονται το πρωί. Στα κουνούπια η ανάδυση γίνεται το βράδυ ή τη νύχτα. Στους ψύλλους, η διαδικασία πυροδοτείται από δονήσεις που υποδηλώνουν την πιθανή παρουσία κατάλληλου ξενιστή. Πριν από την ανάδυση, το ενήλικο μέσα στον εξωσκελετό της νύμφης ονομάζεται φαρατική. Μόλις το ενήλικο αποβάλει το κάλυμμα της νύμφης, ο άδειος εξωσκελετός της νύμφης ονομάζεται έκδυμα. Στα περισσότερα υμενόπτερα (μυρμήγκια, μέλισσες και σφήκες) το έκδυμα είναι τόσο λεπτό και μεμβρανώδες που «τσαλακώνεται» καθώς αποβάλλεται.
Ζευγάρωμα νυμφών
Σε μερικά είδη των Λεπιδόπτερων, ειδικά του Heliconius, το ζευγάρωμα με τη νύμφη είναι μια ακραία μορφή αναπαραγωγικής στρατηγικής στην οποία το ενήλικο αρσενικό ζευγαρώνει με μια θηλυκή νύμφη που πρόκειται να αναδυθεί, ή με το νεοπλασμένο θηλυκό. Αυτό συνοδεύεται από άλλες ενέργειες, όπως το κάλυμμα του αναπαραγωγικού συστήματος του θηλυκού με σφραγίδα, στερώντας την πρόσβαση σε άλλα αρσενικά ή εκκρίνοντας μια αντι-αφροδισιακή φερομόνη.
Άμυνα
Οι νύμφες είναι συνήθως ακίνητες και σε μεγάλο βαθμό ανυπεράσπιστες. Για να ξεπεραστεί αυτό, οι νύμφες συχνά καλύπτονται με ένα κουκούλι, κρύβονται στο περιβάλλον ή σχηματίζονται υπόγεια. Υπάρχουν ορισμένα είδη Λυκαινίδων πεταλούδων που προστατεύονται στο στάδιο της νύμφης τους από μυρμήγκια. Ένα άλλο μέσο άμυνας από τις νύμφες άλλων ειδών είναι η ικανότητα να παράγουν ήχους ή δονήσεις για να τρομάζουν πιθανούς θηρευτές. Μερικά είδη χρησιμοποιούν χημικές άμυνες συμπεριλαμβανομένων των τοξικών εκκρίσεων. Οι νύμφες των κοινωνικών υμενόπτερων προστατεύονται από τα ενήλικα μέλη της κυψέλης.
Χρυσαλλίδα
μικρογραφία|271x271εσ| Η χρυσαλλίδα της πεταλούδας Euploea core, που δείχνει την προέλευση του όρου από την λέξη χρυσός. Η χρυσαλλίδα είναι το νυμφικό στάδιο των πεταλούδων. Ο όρος προέρχεται από τον μεταλλικό-χρυσό χρωματισμό που έχουν οι νύμφες πολλών πεταλούδων, και την ελληνική λέξη χρυσός.
Όταν η κάμπια μεγαλώσει πλήρως, φτιάχνει ένα κουμπί από μετάξι το οποίο χρησιμοποιεί για να στερεώσει το σώμα της σε ένα φύλλο ή ένα κλαδάκι. Τότε το δέρμα της κάμπιας ξεκολλάει για τελευταία φορά. Κάτω από αυτό το παλιό δέρμα υπάρχει ένα σκληρό δέρμα που ονομάζεται χρυσαλλίδα.
Επειδή οι χρυσαλλίδες είναι συχνά επιδεικτικές και σχηματίζονται στο ύπαιθρο, είναι τα πιο γνωστά παραδείγματα νυμφών. Οι περισσότερες χρυσαλλίδες συνδέονται σε μια επιφάνεια με μια διάταξη που μοιάζει με Velcro από ένα μεταξωτό μαξιλαράκι που υφαίνεται από την κάμπια, συνήθως κολλημένο στην κάτω πλευρά μιας επιφάνειας, και το κρεμαστρικό άγκιστρο ή τα άγκιστρα που προεξέχουν από το πίσω μέρος της χρυσαλλίδας ή του κρεμαστήρα στην άκρη της κοιλιάς της νύμφης με τον οποίο η κάμπια στερεώνεται στο μεταξωτό μαξιλάρι.
Όπως και άλλοι τύποι νυμφών, το στάδιο της χρυσαλλίδας στις περισσότερες πεταλούδες είναι ένα στάδιο στο οποίο υπάρχει μικρή κίνηση. Ωστόσο, ορισμένες χρυσαλλίδες πεταλούδας είναι ικανές να μετακινούν τα κοιλιακά τμήματα για να παράγουν ήχους ή να τρομάζουν τους πιθανούς θηρευτές. Μέσα στη χρυσαλλίδα εμφανίζεται ανάπτυξη και διαφοροποίηση. Η ενήλικη πεταλούδα αναδύεται από αυτό και επεκτείνει τα φτερά της αντλώντας αιμολέμφο στις φλέβες των φτερών. Αν και αυτή η ξαφνική και ταχεία αλλαγή από νύμφη σε ενήλικο ονομάζεται συχνά μεταμόρφωση, η μεταμόρφωση είναι στην πραγματικότητα ολόκληρη η σειρά αλλαγών που υφίσταται ένα έντομο από αυγό σε ενήλικο.
Όταν αναδύεται, η πεταλούδα χρησιμοποιεί ένα υγρό, που μερικές φορές ονομάζεται κοκουνάση, το οποίο μαλακώνει το κέλυφος της χρυσαλλίδας. Επιπλέον, χρησιμοποιεί δύο αιχμηρά νύχια που βρίσκονται στις παχιές αρθρώσεις στη βάση των μπροστινών φτερών για να μπορέσει να βγει έξω. Έχοντας αναδυθεί από τη χρυσαλλίδα, η πεταλούδα κάθεται συνήθως στο άδειο κέλυφος για να επεκταθούν και να σκληρύνουν τα φτερά της.
Κουκούλι
Τα κουκούλια μπορεί να είναι σκληρά ή μαλακά, αδιαφανή ή ημιδιαφανή, συμπαγή ή δικτυωτά, διαφόρων χρωμάτων ή να αποτελούνται από πολλαπλά στρώματα, ανάλογα με τον τύπο της προνύμφης του εντόμου που τα παράγει. Ορισμένες προνύμφες προσαρτούν μικρά κλαδιά, σφαιρίδια κοπράνων ή κομμάτια βλάστησης στο εξωτερικό του κουκούλι τους σε μια προσπάθεια να το κρύψουν από τα αρπακτικά. Άλλες φτιάχνουν το κουκούλι τους σε κρυμμένη θέση—στην κάτω πλευρά ενός φύλλου, σε μια σχισμή, κάτω κοντά στη βάση ενός κορμού δέντρου, κρεμασμένο από ένα κλαδάκι ή κρυμμένο σε πεσμένα φύλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έντομα
Ανεμαρί Χάινριχ
Η Ανεμαρί Χάινριχ ή Ανεμαρί Χένριτς (9 Ιανουαρίου 1912 – 22 Σεπτεμβρίου 2005, Annemarie Heinrich) ήταν γερμανικής καταγωγής φωτογράφος, πολιτογραφημένη Αργεντινή, ειδικευμένη στην προσωπογραφία και στη γυμνή φωτογραφία. Θεωρείται ως μία από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της φωτογραφίας στην Αργεντινή.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1921 στο Ντάρμστατ στην Έσση της Γερμανίας και μετακόμισε το 1926 στο Λαρόκε στην επαρχία Έντρε Ρίος της Αργεντινής με την οικογένειά της που προσπαθούσε να ξεφύγει από τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν στη συνθηκολογημένη Γερμανία του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1930, άνοιξε το πρώτο φωτογραφείο στο Μπουένος Άιρες. Δύο χρόνια αργότερα, μετακόμισε σε έναν μεγαλύτερο χώρο, όπου άρχιζε να φωτογραφίζει ηθοποιούς του Τεάτρο Κολόν, της κύριας όπερας της πόλης. Οι φωτογραφίες της χρησιμοποιήθηκαν ως εξώφυλλο σε διάφορα περιοδικά, όπως El Hogar, Sintonía, Alta Sociedad, Radiolandia και Antena, για πολλές δεκαετίες.
Κατά την διάρκεια της σταδιοδρομίας της, κατάφερε να αποτυπώσει με τη φωτογραφική της μηχανή, διασημότητες του αργεντίνικου κινηματογράφου, όπως οι Τίτα Μερέλο, Κάρμεν Μιράντα, Ζούλι Μορένο και Μίρτα Λεγκράντ, αλλά και προσωπικότητες από τον χώρο του πολιτισμού, όπως οι Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Πάμπλο Νερούδα και Εβίτα Περόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φωτογράφοι Κατηγορία:Αργεντινοί φωτογράφοι
SloMo (τραγούδι της Σανέλ)
Το "SloMo" είναι ένα τραγούδι της Ισπανοκουβανής τραγουδίστριας Σανέλ Τερέρο. Το τραγούδι θα εκπροσωπήσει την Ισπανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας.
Γενικά
Σε μια συνέντευξη Τύπου, η Σανέλ ανέφερε ότι το τραγούδι έκανε λόγο για "ενδυνάμωση, για να νιώθεις άνετα με το σώμα σου, δυνατός, μεγάλος και να πατάς καλά, να φορέσεις το στέμμα σου και να τσιμπήσεις στο έδαφος. Είναι αδύνατο να μην σηκωθείς από την καρέκλα."
Benidorm Fest 2022
Το "SloMo" διαγωνίστηκε στο Benidorm Fest 2022, ένα φεστιβάλ τραγουδιού που διοργανώθηκε από το TVE που χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή της συμμετοχής της Ισπανίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Palau Municipal d'Esports l'Illa de Benidorm στο Benidorm της κοινότητας της Βαλένθια. Δεκατρείς καλλιτέχνες και τραγούδια διαγωνίστηκαν σε τρεις παραστάσεις: δύο ημιτελικοί στις 26 και 27 Ιανουαρίου 2022 και ο τελικός στις 29 Ιανουαρίου 2022. Κάθε ημιτελικός περιλάμβανε έξι ή επτά τραγούδια και τέσσερα προκρίθηκαν στον τελικό. Τα αποτελέσματα κάθε παράστασης καθορίστηκαν μέσω ενός συνδυασμού δημόσιας ψηφοφορίας, δημοσκοπικής κριτικής επιτροπής και κριτικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων. Οι δεκατέσσερις διαγωνιζόμενες πράξεις ανακοινώθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου 2021, ενώ τα ανταγωνιστικά τραγούδια έκαναν πρεμιέρα στις 21 Δεκεμβρίου 2021.
Το "SloMo" κέρδισε τον πρώτο ημιτελικό με 110 βαθμούς και στη συνέχεια κέρδισε τον τελικό με 96 βαθμούς. Στον ημιτελικό, το "SloMo" έλαβε τους περισσότερους πόντους από την κριτική επιτροπή ειδικών και δημοσκοπικών, ενώ στον τελικό, το "SloMo" έλαβε τους περισσότερους πόντους από τον ειδικό και το "Terra" του Tanxugueiras κέρδισε το δημοσκοπικό και την τηλεψηφοφορία.
Το "SloMo" συγκέντρωσε μόλις το 3,97% των τηλεψήφων, όντας στην τρίτη θέση έναντι του "Ay mamá" της Rigoberta Bandini με 18,08% και του "Terra" των Tanxugueiras με 70,75%.
Όταν κέρδισαν τον διαγωνισμό, οι συγγραφείς κατηγορήθηκαν για λογοκλοπή του σινγκλ της Σέρβας τραγουδίστριας Dara Bubamara το 2017, "Extravagantno", που γράφτηκε από τους Stefan Đurić και Slobodan Veljković, από την ίδια την Bubamara και τον Đurić.
Στη Eurovision
Η 66η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision θα πραγματοποιηθεί στο Τορίνο της Ιταλίας και θα αποτελείται από δύο ημιτελικούς στις 10 Μαΐου και 12 Μαΐου 2021 και τον μεγάλο τελικό στις 14 Μαΐου 2022. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλα τα έθνη με εξαιρέσεις της διοργανώτριας χώρας και των "Μεγάλων Πέντε" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) απαιτείται να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς προκειμένου να διαγωνιστούν στον τελικό- οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον τελικό. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιστικές χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με χώρες με ευνοϊκή ιστορία ψηφοφορίας να τοποθετούνται στο ίδιο δοχείο.
Charts
Το τραγούδι έφτασε στο #2 στο Spotify Viral 50 Global στις 3 Φεβρουαρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2022 Κατηγορία:Singles του 2022 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 Κατηγορία:Ισπανικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Ερριέττα Αικατερίνη Αγνή του Άνχαλτ-Ντέσαου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1744 στο Ντέσαου και ήταν το τρίτο παιδί και δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου Β΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Γκίζελας Αγνής του Άνχαλτ-Κέτεν. Σε ηλικία έξι μηνών έγινε κοσμήτορας του Αββαείου του Χέρφορντ.
Στις 26 Οκτωβρίου 1779 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γιοστ του Λοέν στην Οικία Μπόσφελντ στο Ρέντα-Βίντενμπρυκ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Από το 1795 η Ερριέττα και ο Ιωάννης ζούσαν στο Ντέσαου και είχαν έντονο ενδιαφέρον για την κοινωνική ζωή της πόλης.
Πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1799 στο Ντέσαου σε ηλικία 55 ετών.
Η Μαύρη Ντάλια
Μαύρη Ντάλια (Black Dahlia) είναι το ψευδώνυμο που δόθηκε μετά θάνατον στην Ελίζαμπεθ Σορτ (29 Ιουλίου 1924 – 15 Ιανουαρίου 1947), μιας Αμερικανίδας ηθοποιού που δολοφονήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια το 1947. Επειδή το πτώμα της ακρωτηριάστηκε και κόπηκε στη μέση, η υπόθεσή της απασχόλησε πολύ την κοινή γνώμη και έγινε ιδιαίτερα γνωστή. Οι εφημερίδες έδιναν συχνά ψευδώνυμα σε σοβαρά και ειδεχθή εγκλήματα, έτσι ονόμασαν και την Ελίζαμπεθ Σορτ ως «η Μαύρη Ντάλια». Το συγκεκριμένο όνομα πιθανόν να προέρχεται από την ταινία φιλμ νουάρ, "Η Γαλάζια Ντάλια" του 1946.
Το σώμα της Ελίζαμπεθ βρέθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1947, στο Λάιμερτ Παρκ, νότια του Λος Άντζελες. Η υπόθεση της δολοφονίας της, η οποία παραμένει ανεξιχνίαστη, έχει υπάρξει η πηγή για πολλές εικασίες και διάφορους πιθανούς υπόπτους, και παράμενει μία από τις παλαιότερες ανεξιχνίαστες υποθέσεις δολοφονίας στην ιστορία του Λος Άντζελες.
Πρώτα χρόνια
Η Ελίζαμπεθ Σορτ γεννήθηκε στο Χάιντ Παρκ, στη Βοστώνη και ήταν η τρίτη από τις 5 κόρες των Κλέο και Φοίβη Μέι (Σώγιερ) Σορτ. Μεγάλωσε στο Μέντφορντ στη Μασαχουσέτη, ένα προάστιο της Βοστώνης. Ο πατέρας της έχτιζε μίνι γήπεδα γκολφ μέχρι το κραχ του 1929, όπου έχασε και τα περισσότερά του χρήματα. Μία μέρα το 1930, πάρκαρε το αυτοκίνητο του σε μία γέφυρα κι έπειτα εξαφανίστηκε. Πολλοί θεώρησαν ότι αυτοκτόνησε πηδώντας από την γέφυρα την μέρα εκείνη. Η γυναίκα του, Φοίβη Μέι Σορτ, μετακόμισε την οικογένεια της σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Μέντφορντ και έπιασε δουλειά ως βιβλιοθηκάριος για να μπορεί να την στηρίξει. Μετά από καιρό, έλαβε ένα απολογητικό γράμμα από τον σύζυγό της, από το οποίο έμαθε ότι είναι ζωντανός και μένει στην Καλιφόρνια.
Αποφθέγματα των Πατέρων
μικρογραφία|Αποφθέγματα των Πατέρων: Μια Συλλογή των Πατέρων της Ελληνικής [[Ορθόδοξη Εκκλησία|Ορθόδοξης Εκκλησίας, 14 αιώνας, εξώφυλλο. Φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη. ]] Τα Αποφθέγματα των Πατέρων (λατινικά: Apophthegmata Patrum), γνωστά επίσης με το όνομα "Γεροντικόν" ή "Πατερικόν", είναι μια συλλογή με περισσότερες από 1.000 σύντομες ιστορίες και ρητά από τους Πατέρες της Ερήμου περίπου από τον 5ο αιώνα μ.Χ.