cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φωτοηλεκτρικό φαινόμενο
Το φαινόμενο αναλυτικά
Το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο συνίσταται στην παρακάτω συμπεριφορά ενός φωτιζόμενου μετάλλου:
Η αδυναμία της Κλασικής Φυσικής να ερμηνεύσει το φαινόμενο
Η Κλασική Φυσική υποστηρίζει ότι ένα σώμα απορροφά ή εκπέμπει ενέργεια κατά τρόπο συνεχή και έτσι αδυνατεί να ερμηνεύσει το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο.
Συγκεκριμένα:
Ερμηνεία στα πλαίσια της κβαντικής μηχανικής
Η ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου έγινε το 1905 από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν που πήρε το βραβείο Νόμπελ για αυτή του την εργασία. Για να ερμηνεύσει το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, ο Αϊνστάιν υπέθεσε ότι η ενέργεια ενός ηλεκτρομαγνητικού κύματος δεν είναι ισοκατανεμημένη στο κυματικό μέτωπο αλλά μεταφέρεται σε διακριτές ποσότητες που ονομάζονται φωτόνια. Η διαπίστωση αυτή αποτέλεσε, μαζί με την ερμηνεία της ακτινοβολίας του μέλανος σώματος από τον Πλανκ και την παρατήρηση του φαινομένου Κόμπτον το θεμέλιο της θεωρίας για τον κυματοσωματιδιακό δυϊσμό του φωτός αλλά και της πρώιμης Κβαντικής Μηχανικής.
Ο Αϊνστάιν θεώρησε ότι κάθε φωτόνιο, όταν δίνει την ενέργειά του, τη δίνει ολόκληρη και μόνο σε ένα ηλεκτρόνιο κάθε φορά. Αν αυτή είναι αρκετή για να αντισταθμίσει την έλξη που δέχεται το ηλεκτρόνιο από τον πυρήνα, το ηλεκτρόνιο απελευθερώνεται. Διαφορετικά, εκπέμπει την ακτινοβολία που απορροφήθηκε στο περιβάλλον. Το τελευταίο εξηγεί γιατί αν η ακτινοβολία έχει συχνότητα μικρότερη της συχνότητας κατωφλίου, το μέταλλο δεν φορτίζεται, όσο και αν το φωτίσουμε.
Έτσι, η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που δέχεται το σώμα αποτελείται από δέσμες φωτονίων. Η ενέργεια του κάθε φωτονίου είναι ανάλογη της συχνότητάς του και είναι
όπου h η σταθερά του Πλανκ. Όταν η συχνότητα της ακτινοβολίας είναι υψηλότερη από τη συχνότητα κατωφλίου, η μέγιστη κινητική ενέργεια ενός φωτοηλεκτρονίου είναι
όπου b το έργο εξαγωγής. Η συχνότητα κατωφλίου f_0 συνδέεται με το έργο εξαγωγής με την εξής εξίσωση:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Ηλεκτρικά φαινόμενα Κατηγορία:Φωτοφυσικά φαινόμενα Κατηγορία:Άλμπερτ Αϊνστάιν Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
Νέαρχος
Ο Νέαρχος υπήρξε ο επικεφαλής του στόλου του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στην Ασία. Ήταν κρητικής καταγωγής, γιος του Ανδροτίμου (πιθανόν από τη Λατώ). Ο Βασιλιάς Φίλιππος Β΄ τον εξόρισε στην Αμφίπολη, καθώς ο ίδιος είχε πέσει στη δυσμένεια του. Αργότερα αποκαταστάθηκε από τον Αλέξανδρο και ανέλαβε διοικητής της Λυκίας στη Μικρά Ασία.
Εκστρατεία στην Ασία
Ο στόλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην αρχή της εκστρατείας του, περιλάμβανε 150 με 160 πολεμικά πλοία, κυρίως τριήρεις (από τις οποίες 29 ήταν Αθηναϊκές) και δεκάδες μεταγωγικά. Ξεκινώντας ο Νέαρχος από τον Υδάσπη ποταμό, έπλευσε στις ακτές του Περσικού κόλπου και έφτασε στις εκβολές του Ευφράτη ποταμού. Αποκομμένος ο στόλος, χωρίς τρόφιμα και χωρίς την υποστήριξη του στρατού, περνώντας από άγνωστα μέρη έφτασε και μετά από πολλές δυσκολίες κατόρθωσε να φτάσει στο Ευφράτη, χάρη της ικανότητας του Νέαρχου που με πραότητα, αποφασιστικότητα και θάρρος ξεπέρασε τα εμπόδια και τη δεισιδαιμονία των ναυτών του που διογκώθηκε λόγω του άγνωστου του εγχειρήματος.
Η κάθοδος του Ινδού ποταμού από το στόλο του Μ. Αλεξάνδρου με το ναύαρχο Νέαρχο και το μεγάλο ταξίδι από τις εκβολές του Ινδού ποταμού μέχρι τον Περσικό Κόλπο αποτελούν μια απ' τις μεγαλύτερες εποποιίες του Αρχαιοελληνικού Ναυτικού. Σύντομα θα ακολουθήσουν η εξερεύνηση των ακτών της Αραβίας και της Κασπίας, ενώ η Ανατολική Μεσόγειος γίνεται ελληνική λίμνη προστατευμένη από τα καράβια των Πτολεμαίων και των Σελευκιδών.
Με την επικράτηση των Μακεδόνων το εμπόριο και η ναυτιλία γνωρίζουν νέα άνθιση, όμως, λόγω της επέκτασης των Μακεδόνων, τα λιμάνια της Ασίας και της Αιγύπτου μεγαλώνουν σε βάρος του Πειραιά. Οι Μακεδόνες επεκτείνουν συνεχώς την επικράτειά τους και μεταφυτεύουν το ελληνικό στοιχείο μέχρι τις εσχατιές του τότε γνωστού κόσμου. Εξαιτίας αυτού η ελληνική γλώσσα και γραφή θα γίνουν διεθνείς.
Έπειτα από το θάνατο του Μεγάλου Αλέξανδρου, ο Νέαρχος παρέμεινε στην αρχηγία του στόλου, ωστόσο παρέδωσε την διοίκηση της Λυκίας στον Αντίγονο.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες Κατηγορία:Αρχαία Αμφίπολις Κατηγορία:Ιστορία του Μπαχρέιν Κατηγορία:Γεωγράφοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κατηγορία:Ναύαρχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Λουγκόλα
Το Λουγκόλα είναι ένας οργανισμός των χρηστών του ελεύθερου λογισμικού της Μπίτολας. Ξεκίνησε να λειτουργεί τον Μάρτιο 2004 με βοήθεια του κύριου Αλεξάνταρ Μπαλάλοβσκι. Τα μέλη είχαν το πρώτο ραντεβού τους στις 15 Μαρτίου 2004 όπου διάλεξαν και τον πρόεδρό τους. Το Λουγκόλα είναι ο πρώτος τέτοιος οργανισμός της Βόρειας Μακεδονίας και υπερφανεύεται για αυτό. Σήμερα ο οργανισμός διαθέτει πολλά μέλη και ελπίζεται ότι στο μέλλον θα αποκτήσει περισσότερα μέλη, χρήστες του Linux.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Εποχή του λίθου στην Ελλάδα
Με τον όρο εποχή του λίθου στην Ελλάδα  εννοούμε μια μεγάλη σε διάρκεια περίοδο, που ξεκινά από την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στον Ελληνικό γεωγραφικό χώρο και φτάνει μέχρι τη διάδοση της μεταλλουργίας και την επικράτηση του χαλκού οπότε ξεκινά η εποχή του χαλκού για την Ελλάδα.
Χρονολόγηση
Η χρονολόγηση αυτών των περιόδων δεν είναι αυστηρή και ίσως αλλάξει καθώς νέα στοιχεία ανακαλύπτονται με τις έρευνες των ειδικών.
Συνοπτική παρουσίαση
Τα όρια ανάμεσα στις τρεις περιόδους που χωρίζεται παραδοσιακά η εποχή του λίθου δεν είναι αυστηρά καθορισμένα και αλλάζουν από μελέτη σε μελέτη και από μελετητή σε μελετητή. Μόνο η τελική περίοδος η νεολιθική, που σημαδεύει την κοινωνική οργάνωση του ανθρώπου σε οικισμούς, είναι πιο εύκολα διακριτή και αναγνωρίσιμη. Παρόλα αυτά, ο χωρισμός αυτός είναι πρακτικός και βοηθά πολύ στην ταξινόμηση των ευρημάτων και την παρουσίαση της περιόδου.
Παλαιολιθική περίοδος
Οι διαφωνίες των επιστημόνων ως προς τη χρονολόγηση του αρχαιότερου ανθρωπολογικού ευρήματος του ελληνικού χώρου, μέχρι στιγμής, του ανθρώπινου κρανίου και τμημάτων σκελετού από το σπήλαιο των Πετραλώνων Χαλκιδικής, επιβάλλουν τον αναγκαστικό παραγκωνισμό του από οποιαδήποτε αξιολόγηση σαν αμφιλεγόμενο.
Οι αρχαιότερες αρχαιολογικές μαρτυρίες ανάγουν την πρώτη κατοίκηση στον ελληνικό γεωγραφικό χώρο στην παλαιολιθική περίοδο, που σύμφωνα με τις λίγες ραδιοχρονολογήσεις που υπάρχουν σήμερα, ξεκινά συμβατικά περίπου το 40000 π.Χ. Τα ευρήματα για αυτή την περίοδο είναι περιορισμένα, συνήθως επιφανειακά, μια και η έρευνά της βρίσκεται στα πρώτα βήματα, με αποτέλεσμα να μην είναι σχεδόν τίποτα γνωστό για τον παλαιολιθικό πληθυσμό της χώρας.
Μεσολιθική περίοδος
Το 10000 π.Χ. ξεκινά συμβατικά για τον ελληνικό χώρο η ελάχιστα ερευνημένη και μελετημένη επιπαλαιολιθική ή μεσολιθική περίοδος. Πολύ νωρίς, ήδη από την 11η χιλιετηρίδα π.Χ., τεκμηριώνεται από τα ευρήματα από το σπήλαιο Φράγχθι της Αργολίδας η στροφή του πληθυσμού προς το Αιγαίο για ψάρεμα και εισαγωγή οψιανού από τη Μήλο, επιβεβαιώνοντας τους στενούς δεσμούς του με τη θάλασσα από πολύ πρώιμο στάδιο.
Νεολιθική περίοδος
Μέχρι την έναρξη της νεολιθικής περιόδου (με τα έως τώρα γνωστά δεδομένα περίπου στα μέσα της 8ης χιλιετίας π.Χ.), η κατοίκηση στις διάφορες θέσεις που έχουν εντοπιστεί είναι σταθερή αλλά εποχιακή και δεν μπορούμε να μιλάμε για μόνιμους οικισμούς. Αν και η κατοίκηση σε μερικές από τις θέσεις αυτές έχει τεκμηριωθεί ότι συνεχίζεται και κατά τη νεολιθική περίοδο, το τοπίο αλλάζει τώρα δραστικά και ιδρύονται σε όλη την Ελλάδα πολυάριθμοι μεγαλύτεροι ή μικρότεροι νέοι οικισμοί.
Κατά τη νεολιθική περίοδο αναπτύσσεται στην Ελλάδα σημαντικός πολιτισμός, που δείχνει μια συνεχή εξέλιξη αλλά και τοπικό χαρακτήρα και μπορούμε να διακρίνουμε αυτόνομους πολιτισμούς κατά γεωγραφική περιφέρεια (Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδονία, Κρήτη κλπ.), και κατά οικισμό (Σέσκλο, Διμήνι, Ραχμάνι, Λάρισα κλπ.). Από τα αρχαιολογικά ευρήματα σκιαγραφείται ένας πολιτισμός που με τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στους οικισμούς εξαπλώνεται σε όλο τον Ελληνικό χώρο και που αποκτά ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά που τον διαχωρίζουν από σύγχρονους βορειότερους και ανατολικότερους πολιτισμούς, αν όχι από την αρχή τουλάχιστον προς το τέλος της περιόδου.
Αξιολόγηση
Πρέπει να τονιστεί από την αρχή ότι οι γνώσεις μας για μια τόσο μακραίωνη περίοδο είναι άνισες και αποσπασματικές. Η περισσότερο γνωστή περίοδος είναι η νεολιθική, που είναι η νεότερη και μικρότερη σε διάρκεια. Αυτό συμβαίνει γιατί η έρευνα για την πρώιμη εποχή του λίθου βρίσκεται στα πρώτα της βήματα στην Ελλάδα, πράγμα που οφείλεται κυρίως σε δύο λόγους:
Από τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν προκύπτουν στοιχεία για τη γλώσσα, τη θρησκεία ή άλλα πολιτισμικά χαρακτηριστικά, για τους πληθυσμούς της εποχής του λίθου στην Ελλάδα. Φαίνεται όμως, όπως επισημαίνουν πολλοί μελετητές, ότι ήδη από αυτήν την περίοδο μπαίνουν οι βάσεις για τη δημιουργία των λαμπρών πολιτισμών της εποχής του μετάλλου αλλά και της πρώιμης ιστορικής περιόδου.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνική προϊστορία
Γιάννης Μποσταντζόγλου
Ο Γιάννης Μποσταντζόγλου (γεν. Ιωάννης Βοσταντζόγλου) είναι Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 12 Σεπτεμβρίου 1951.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπουδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν και επιπλέον τελείωσε τη θεατρική σχολή Κατσέλη το 1972. Έλαβε μέρος σε πάρα πολλές ταινίες, θεατρικές παραστάσεις και σίριαλ της τηλεόρασης, ερμηνεύοντας χαρακτηριστικούς ρόλους. Επίσης, έχει εργασθεί ως αφηγητής σε εκπομπές του ραδιοφώνου
Επί αρκετά χρόνια υπήρξε υδατοσφαιριστής στην ομάδα πόλο του Παναθηναϊκού.
Είναι γιος του ζωγράφου Μποστ. Έχει, επίσης, μεταγλωτίσει τον χαρακτήρα του Λοχία και στις τρεις ταινίες της σειράς Αυτοκίνητα. Ζει στο κέντρο της πρωτεύουσας, στην περιοχή της Ακρόπολης.
Από το 1991 είναι ζευγάρι με τη συνάδελφό του, Δήμητρα Παπαδήμα και έχουν αποκτήσει μια κόρη, τη Θαλασσινή (γεν. 1996). Επίσης, έχει κι έναν γιο, τον Μέντη (γεν. 1979) από προηγούμενο γάμο του.
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Δήμος Δεσκάτης
Ο Δήμος Δεσκάτης είναι δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Δεσκάτης και Χασίων.
Πρωτεύουσά του είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του, η κωμόπολη Δεσκάτη.
Ο πληθυσμός του είναι 5.852 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (7.383 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001).
Διατελέσαντες δήμαρχοι
Η κοινότητα Δεσκάτης του νομού Κοζάνης ιδρύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1918 με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Το 1943 υπήχθη στην επαρχία Ελασσόνος του νομού Λαρίσης. Το 1964 υπήχθη στην επαρχία Γρεβενών του νομού Γρεβενών και αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 30 Οκτωβρίου 1964. Πρώτος δήμαρχος διετέλεσε ο Ιωάννης Χατζηζήσης.
Καταφύγιο Θηραμάτων Μπάνγκα-Κιπενγκέρε
thumb|250px|right|Χάρτης όπου φαίνεται η Διακύμανση Κιπενγκέρε (Kipengere Range). Το Καταφύγιο Θηραμάτων Μπάνγκα-Κιπενγκέρε (αγγλικά: Mpanga-Kipengere Game Reserve), είναι μια προστατευόμενη περιοχή στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) των Νοτίων Υψιπέδων (Southern Highlands) της Τανζανία, στην Ανατολική Αφρική. Το καταφύγιο, καλύπτει μια έκταση 1.574 τ.χλμ.. Το υψόμετρο κυμαίνεται από τα 1.800 μ. έως τα τις 23.000 μ. Εκτός από τη διατήρηση της άγριας ζωής, το καταφύγιο είναι ένα σημαντικό σημείο απορροής για τις εκβολές πολλών ποταμών οι οποίοι τροφοδοτούν το Μεγάλο Ποταμό Ρουάχα (Great Ruaha River) και παρέχει το νερό για τους υγροτόπους Ουσάνγκου (Usangu wetlands).
Γεωγραφία
Το Καταφύγιο Θηραμάτων Μπάνγκα-Κιπενγκέρε (Mpanga-Kipengere Game Reserve) βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Διακύμανσης Κιπενγκέρε (Kipengere Range) (οροσειρά Λίβινγκστον). Βρίσκεται εν μέρει στην Περιοχή Μακέτε (Makete District) και εν μέρει στην Περιοχή Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe District). Παραπόταμοι του Μεγάλου Ποταμού Ρουάχα οι οποίοι προέρχονται από εκεί, περιλαμβάνουν τους Ποταμούς Μπαράλι (Mbarali), Μλομπότζι (Mlomboji), Κιμάνι (Kimani) και Ιπέρα (Ipera), οι οποίοι βασικά ρέουν προς τα βόρεια. thumb|850px|centre|Πανόραμα της Διακύμανσης Κιπενγκέρε (Kipengere Range) μετά των δασών της -λήψη από το άκρο του υψώματος Κιτούλο με κατεύθυνση δυτική-.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Περιφέρειας Ντζόμπε Κατηγορία:Προστατευόμενες περιοχές της Τανζανίας
Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ
Το Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ (Fürstentum Birkenfeld) έχει το όνομα του άπο την πόλη και περιοχή Μπίρκενφελντ στη Ρηνανία-Παλατινάτο στη Γερμανία. Η περιοχή οριοθετείται από (από το νότο και με τη φορά του ρολογιού), με τις περιφέρειες του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel) του Σάαρ (Saarland), του Τριρ Σάαμπουργκ (Trier-Saarburg), του Μπέρνκάστελ Βίτλιχ (Bernkastel-Wittlich), του Ράιν Χούνσρουκ (Rhein/Hunsrück), του Μπάντ Κρόιτσναχ (Bad Kreuznach) και του Κούζελ (Kusel).
Ιστορία
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το νότιο ήμισυ του Νομού του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel) παραχωρήθηκε ως έδαφος στο Σαάρ(Saarland) ,και το υπόλοιπο μικρό μέρος που απομένει στην Πρωσία στη συνέχεια αποκαλείται επισήμως Restkreis Sankt Wendel δηλαδή ( "υπόλοιπο διαμέρισμα του Sankt Wendel").Το 1937 η περιοχή του Όλντεμπουργκ και Μπίρκενφελντ (Oldenburgian Birkenfeld) συγχωνεύθηκε με την υπόλοιπη περιοχή του Σανκτ Βέντελ(Sankt Wendel) για να αποτελέσουν το νέο πρωσικό διαμέρισμα του Μπίρκενφελντ(Birkenfeld).
Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο ακόμη 24 χωριά του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) παραχωρήθηκαν στο Σάαρ(Saarland). Έτσι, πριν από το 1970, η περιοχή πήρε τη σημερινή της μορφή.
Γεωγραφία
Ο ποταμός Νάε (Nahe) περνά μέσα από την περιοχή από βορρά προς νότο. Το τμήμα δυτικά του ποταμού βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του Βουνού Χούνσρουκ (Hunsrück).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σάαρλαντ Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο Κατηγορία:Γερμανικά ιστορικά κράτη
Μανουέλ Λοκατέλλι
Ο Μανουέλ Λοκατέλλι (Manuel Locatelli, 8 Ιανουαρίου 1998) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Γιουβέντους δανεικός από τη Σασσουόλο και της εθνικής ομάδας της Ιταλίας.
Ο Λοκατέλι ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του από τη Μίλαν, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του το 2016. Τη σαιζόν 2018-19 δόθηκε δανεικός στη Σασσουόλο με υποχρέωση αγοράς για 14 εκατομμύρια ευρώ. Το 2021 αποκτήθηκε ως δανεικός από τη Γιουβέντους.
Ο Λοκατέλι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 2020. Είναι μέλος της αποστολής της Ιταλίας για το Euro 2020. Στον αγώνα του ομίλου εναντίον της Ελβετίας σκόραρε δύο φορές.
Σωκράτης ο Σχολαστικός
Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός (380 - 440) ήταν χριστιανός εκκλησιαστικός ιστορικός του 5ου αιώνα, σύγχρονος του Σωζομενού και του Θεοδωρήτου του Κύρου.
Είναι ο συγγραφέας της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, η οποία καλύπτει την παλαιοχριστιανική περίοδο κατά τη διάρκεια των ετών 305-439.
Βιογραφία
Ο Σωζομενός και ο Θεοδώρητος ο Κύρου τον αναφέρουν και χρησιμοποίησαν το έργο του. Καταγόταν από την Αθήνα αλλά εκτός από αυτό το στοιχείο δεν έχουμε σχεδόν κανένα άλλο σχετικά με τη ζωή του. Στους προλόγους του αναφέρει δύο διδασκάλους του, τον Ελλάδιο και τον Αμμώνιο, εθνικούς ιερείς από την Αλεξάνδρεια που είχαν φύγει από εκεί λόγω μιας εξέγερσης και είχαν εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη. Η εξέγερση αυτή, που είχε καταστρέψει το Σεραπείο της Αλεξανδρείας, χρονολογείται το 391 μ.Χ. Ο Σωκράτης αργότερα περιόδευσε στην Παφλαγονία και στην Κύπρο
Η εκκλησιαστική ιστορία
Η Εκκλησιαστική Ιστορία του καλύπτει την περίοδο 305-439. Θεωρείται ότι το έργο γράφτηκε το 439 ή λίγο αργότερα, όχι όμως μετά το 450. Είναι βέβαιο ότι γράφτηκε όταν βασίλευε ο Θεοδόσιος Β'. Σκοπός του έργου ήταν η συνέχιση του έργου του Ευσέβιου. Είναι γραμμένο σε απλά Ελληνικά της εποχής και αναφέρεται στα σχετικά με την Εκκλησία γεγονότα από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου μέχρι τα σύγχρονά του, κυρίως όμως στο θέμα του Αρειανισμού. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη αντικειμενικότητα, επιμέλεια και αξιοπιστία. Παραθέτει επίσης κείμενα συνόδων και επισήμων αποφάσεων, πράγμα που αυξάνει ακόμη περισσότερο την αξία του έργου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κωνσταντίνος Δόβας
Ο Κωνσταντίνος Δόβας (Κόνιτσα, 20 Δεκεμβρίου 1898 - Αθήνα, 24 Ιουλίου 1973) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τις 20 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Νοεμβρίου του 1961.
Στρατιωτική Σταδιοδρομία
Έπειτα εισήχθη στην Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1918 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού ενώ αργότερα σπούδασε στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου του Παρισιού. Έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στον Πόλεμο του 1940-41. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην οργάνωση «Επιτροπή Συνταγματαρχών» των Τσακαλώτου, Σπηλιωτόπουλου, Κιτριλάκη και Λιώση καθώς και στην οργάνωση «Θέρος», που δημιουργήθηκε από την επιτροπή και είχε ως σκοπό την προώθηση αξιωματικών του ελληνικού στρατού στη Μέση Ανατολή ή στις αντάρτικες οργανώσεις καθώς και τη συλλογή πληροφοριών κατά των δυνάμεων Κατοχής.
Μετά την Απελευθέρωση, όντας ταξίαρχος, διακρίθηκε ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου και κυρίως κατά τη Μάχη της Κόνιτσας μεταξύ του Εθνικού στρατού και του ΔΣΕ, που κράτησε από τις 25 Δεκεμβρίου του 1947 έως τις 4 Ιανουαρίου του 1948, κατά την οποία τραυματίστηκε ελαφρά.
Μετά τον Εμφύλιο έφτασε μέχρι του βαθμού του αντιστρατήγου και υπηρέτησε σε διάφορες επιτελικές και μάχιμες θέσεις, διατελώντας μεταξύ άλλων αρχηγός ΓΕΕΘΑ από το 1954 μέχρι το 1959. Το 1960 ανέλαβε Αρχηγός του στρατιωτικού οίκου του βασιλιά Παύλου.
Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1961 ορκίστηκε υπηρεσιακός Πρωθυπουργός και διεξήγαγε τις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961, για τις οποίες κατηγορήθηκε από σύσσωμη την αντιπολίτευση για «βία και νοθεία» καθώς η διεξαγωγή των εκλογών έγιναν μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας με υποκινητές και αυτουργούς στρατιωτικούς και αξιωματικούς των σωμάτων ασφαλείας, οι οποίοι ήταν οργανωμένοι σε παραστρατιωτικές ομάδες και είχαν δράση ανεξέλεγκτη από το επίσημο κράτος. Παρέδωσε την Κυβέρνηση στον νικητή των εκλογών Κωνσταντίνο Καραμανλή στις 4 Νοεμβρίου του 1961. Τον Δεκέμβριο του 1964 και έπειτα από πιέσεις της Ε.Δ.Α προς τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, ο Δόβας αποχώρησε από την θέση του στο Παλάτι.
Μετέπειτα δραστηριότητες
Συμμετείχε τον Δεκέμβριο του 1967 στο αποτυχημένο Κίνημα του τέως Βασιλιά Κωνσταντίνου, εκπονώντας το σχέδιο δράσης μαζί με τον αντιστράτηγο Ι. Μανέτα. Απεβίωσε στις 24 Ιουλίου του 1973. Ήταν νυμφευμένος από το 1930 με τη Μικρασιάτισσα καθηγήτρια βιολιού, Μαργαρίτα Λευκιάδου.
Αγκάλη
Η Αγκάλη είναι περισσότερο δημώδης αλιευτικός όρος με τον οποίο χαρακτηρίζεται μικρός όρμος με λίγο υψηλές ακτές που αφενός μεν προφυλάσσει από κάποιους ανέμους, αφετέρου ο βυθός είναι αμμώδης ή με μικρά χαλίκια, που προτιμάται για προσωρινό αγκυροβόλιο. Αναφορά σ΄ αυτή έχει κάνει και ο εθνικός ποιητής:
Με το όνομα Αγκάλη φέρονται επίσης και οικισμοί στη κοινότητα Άνω Μεριάς της Μήλου καθώς και παραθαλάσσιοι οικισμοί στην Εύβοια (Αγκάλη Εύβοιας) και τη Φολέγανδρο (Αγκάλη Φολεγάνδρου).
Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία Κατηγορία:Όρμοι
Ήλιδα
Η Ήλιδα ή Ήλις ήταν πόλη-κράτος της αρχαίας Ηλείας στην Πελοπόννησο, κτισμένη, κατά τον Παυσανία (23-26), στην αριστερή όχθη του Πηνειού ποταμού, πριν αφήσει την ορεινή ενδοχώρα, και ρέει δίπλα από το γυμνάσιο. Ο Στράβων (337) αναφέρει ότι διαρρέεται από τον Πηνειό: «ρει δε δια της πόλεως ο Πηνειός ποταμός παρά το γυμνάσιον».
Όμως, και οι δύο συμφωνούν ότι στην αριστερή πλευρά του Πηνειού: «κατελάμβανον εν μεγάλη εκτάσει τα ποικίλα και ανοικτά οικοδομήματα τα προορισμένα δια τας γυμναστικάς και σωματικάς ασκήσεις... η ακρόπολις της Ήλιδος, η δία Ήλις, (Ομηρ. Ιλ. Β' 615)είναι πανάρχαια και προϊστορική... αλλά την μεγίστην αίγλην προσέλαβεν η Ήλις δια της ευφυίας, μεθ' ης ανέπτυξεν εις το τελειότατον σημείον την μεγαλοπρέπειαν της τελέσεως των Ολυμπιακών αγώνων, εξ ων έλαβε φήμην παγκόσμιον». Γράφει στο βιβλίο του "Η Ηλεία δια μέσου των αιώνων" ο Δ. Φ. Γεώργιος Παπανδρέου.
Προϊστορία
«''Δύο οδοί ήγον παρ' αρχαίοις εκ της πόλεως Ήλιδος εις Ολυμπίαν· τούτων δ' η μεν καλουμένη ορεινή οδός 130 σταδίων(24980 μέτρων) ήτο συντομωτέρα και δυσβατωτέρα, ήρχετο από Ήλιδος, εχώρει προς Α. παρά τον Πηνειόν,... Η δε πεδινή, η δ' άλλως ιερά οδός καλουμένη, ήτο μακροτέρα μεν, δηλ. 300 σταδίων (57700), μέτρων, ων τα 180 από Ήλιδος εις Λετρίνους και τα 120 από Λετρίνους εις Ολυμπίαν, αλλ' επίπεδος, ευρυχωροτάτη και τελειοτάτη ένεκα της χρησιμότητος αυτής[...].''» Από το βιβλίο του Δ. Φ. Γεώργιου Παπανδρέου "Η Ηλεία δια μέσου των αιώνων" σελ. 103.
Ίδρυση
Σύμφωνα με τη μυθολογία ιδρύθηκε από τον Αέθλιο που ήταν και ο πρώτος βασιλιάς της Ήλιδας, υιό του Διός και της Πρωτογένειας της θυγατρός του Δευκαλίωνος και της αδελφής του Έλληνος.
«Ούτος δ' ενυμφεύθη την Καλύκην, θυγατέρα του Αιόλου, υιού του Έλληνος, και αγαγών αποικίαν εκ Θεσσαλίας ιδρύθη εν τω πεδινώ της Ήλιδος γεννησας τον Ενδυμίωνα[...].» Δ. Φ. Γ. Παπανδρέου.
Όξυλος ήρθε από την Αιτωλία και ένωσε τα πολίσματα που βρήκε στην περιοχή σε μια ενιαία πόλη. Θεωρούνταν και ότι ίδρυσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και προσάρτησε στο κράτος του την Ολυμπία, μάλιστα οι αθλητές που συμμετείχαν στους αγώνες υποχρεούνταν ένα μήνα πριν να προετοιμαστούν στην Ήλιδα.
Άλλοι σπουδαίοι βασιλείς της Ήλιδας ήταν: Ο Αέθλιος, (το όνομά του υποσημαίνει τον άθλο), ο Ενδυμίων, ο Επειός, ο Αιτωλός, ο Ηλείος ή Ήλιος, (οι κάτοικοι, εξ αυτού, αντί επειοί τώρα ονομάζονται ηλείοι), ο Αυγείας, (γιος του Ηλείου-Ήλιου, μετά τον Αυγεία, βασιλιάς των Ηλείων έγινε ο Αγαθοσθένης, γιος του Αυγεία, μαζί με τον Αμφίμαχο και τον Θάλπιο, γιοί του Άκτορα (αδελφού του Αυγεία), Όξυλος, ο Λάιας, ο Ίφιτος κ.α. της Πίσας: ο Οινόμαος, ο Πέλοπας, Κλεοσθένης, Δαμοφών (τύραννος).
Ολυμπιακοί Αγώνες
Η Ήλιδα, ως διοργανώτρια - πόλις-κράτος - των Πανελλήνιων Αγώνων "τα Ολύμπια", είχε την εποπτεία πλέον των 1.200 ετών, από το 776 π.Χ. έως το 393 μ.Χ. Ο πληθυσμός της πόλης, κατά την ιστορική εποχή, ξεπερνούσε τις 60.000 κατοίκους. Είχε τρία γυμνάσια (Ξυστός, Μαλθώ μέσα στο γυμνάσιο αυτό υπήρχε και το Βουλευτήριο - το Λαλίχμιο - από το όνομα του δωρητή). Τρίτο Γυμναστήριο ήταν η Παλαίστρα, για την προπόνηση των παλαιστών και λόγω του σχήματός του ονομαζόταν Τετράγωνον: «Άξιο μάλιστα προσοχής είναι ότι, ενώ στην Ολυμπία υπήρχε ένα Γυμνάσιο και μια Παλαίστρα για την προπόνηση των αθλητών, στην Ήλιδα εκτός της Παλαίστρας ήταν δύο συγκροτήματα Γυμνασίων, το καθένα πολύ μεγαλύτερο, καθώς φαίνεται, εκείνου της Ολυμπίας, αν βασιστούμε στην περιγραφή του Παυσανίου»[...]. Την πρωταρχική θέση που είχε η πρωτεύουσα στην οργάνωση και διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων φανερώνει και το γεγονός ότι τα Γυμνάσια και η Παλαίστρα της Ήλιδος ήταν κτισμένα ήδη στον 5ον αιώνα π.Χ., αφού τα αναφέρει ο Ξενοφών, ενώ μόλις τρεις αιώνες αργότερα απέκτησε τα δικά της η Ολυμπία. (την Παλαίστρα στον 3ο αιώνα π.Χ. και το Γυμνάσιο στον 2 αιώνα π.Χ.»[...]. Οι αθλητές ήταν υποχρεωμένοι να προσέρχονται ένα μήνα ενωρίτερα προκειμένου να γυμναστούν, να μάθουν τους κανονισμούς και να γίνει ο διαχωρισμός των αθλητών κατά άθλημα, ηλικία και κατηγορία. Χαρακτηριστικά αξιοθέατα είναι: το αρχαίο θέατρο της Αρχαίας Ήλιδας, δεν είχε κερκίδες αλλά οι θεατές παρακολουθούσαν τις παραστάσεις από τα πρανή καθισμένοι στο έδαφος. Η παλαίστρα, μέσα σε αυτήν υπήρχαν και τα αγάλματα των αθλητών Πολύκτορου και Σωσάνδρου. Έξω από τα γυμνάσια προς την αγορά υπήρχε Ἑλλανοδικαιώνας, η στοά προς μεσημβρία των ελλανοδικών και η στοά των Κερκυραίων. Είχε επίσης αγορά, λουτρά, βαλανεία καθώς και το κτήριο που οι δεκάξι γυναίκες ύφαιναν το πέπλο της θεάς Ήρας για τα «Ηραία». Τα Ηραία, ήταν Αγώνες γυναικών που διεξάγονταν κι αυτοί κάθε τέσσερα χρόνια ενδιάμεσα των Ολυμπιακών Αγώνων, σε ανάμνηση του ειρηνευτικού ρόλου που είχαν οι δεκαέξι αιρετές γυναίκες, προερχόμενες από ισάριθμες πόλεις της Ηλείας που κατοικούνταν τότε: «Μια ζωτικής σημασίας ιστορική Ηλειακή Σελίδα. Την οποία άφησαν στη θέληση της μνήμης. Όπου και έζησε! Κατά τον Γ. Ζώρα, η Κλειταγόρα (μία εκ των δεκαέξι γυναικών από την Αντρηΐδα), υπήρξε και μεγάλη ιέρεια κατά την τέλεση των Ολυμπιάδων. Τριών Ολυμπιάδων. Είναι δε η πρώτη, η οποία παραδίδοντας τη δάδα σε αθλητή πρωτοείπε την προτρεπτική φράση «την ελλά, ω Καλλινίκη!» «Γύρνα τον κόσμο μ' αυτήν, άξιε νικητή»[...], γράφει: στο βιβλίο της Όστρακα εξ Αντρηΐδος, η «Κυμαία» Πόπη Μπούνια - Πασπαλιάρη έκδοση του Δήμου Ανδραβίδας 2010. Ονόματα μερικών εκ των δεκαέξι ηλείων γυναικών: Η Μεγιστώ από τη Λέτρυνα (ιέρεια), η Κλειταγόρα (ιέρεια-ρήτωρ) από την Αντρηΐδα(Αντραβίδα), η Κρατισίκλεια(φιλόσοφος), η Καλλιστράτη από την Πίσα, η Αγαστηΐς από την Ήλιδα, η Θεσπιάς από το Επιτάλιον, η Πολυκρίτη, η Ερυξώ, η Τιμόκλεια, η Αρετοφίλη, η Άδμεια... Ο Αθηναίος μας πληροφορεί ότι στην Ήλιδα οργανώνονταν, Αγώνες κάλλους για άνδρες (ανδρικά καλλιστεία) προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. .
DMF
Η συντομογραφία DMF αντιστοιχεί στις ακόλουθες χημικές ενώσεις:
Ήλιδα
Ιππικοί Αγώνες
Την εποχή του Ομήρου, στην Ήλιδα, διεξάγονταν ιππικοί αγώνες με έπαθλο έναν τρίποδα "περί τρίποδος γαρ έμελλον θεύσεσθαι". Μερικοί πίστευαν ότι ο Όμηρος εννοούσε τους Ολυμπιακούς αγώνες, όταν βάζει τον Αυγεία να κατακρατεί τα τέσσερα αγωνιστικά άλογα που είχαν έρθει να κερδίσουν βραβεία. Η Πισάτις τότε δεν ήταν υπό τον Αυγεία, αλλά μόνο η Ηλεία(Ήλιδα), και στην Ήλιδα δεν έγιναν ποτέ Ολυμπιακοί αγώνες, παρά μόνο στην Ολυμπία πάντοτε. Ο αγώνας που συζητάμε, φαίνεται ότι έγινε στην Ήλιδα, όπου οφειλόταν και το χρέος: "και γαρ τω χρείος οφείλετ' εν Ήλιδι δίη τέσσαρες αθλοφόροι ίπποι." (ΙΛ. Λ 698) Στραβ. Γεωγρ. Η. C 355. «Σε ορισμένο τμήμα της Αγοράς της Ήλιδας εξ άλλου που λεγόταν Ιππόδρομος, οι Ηλείοι, όπως πληροφορεί ο Παυσανίας, γύμναζαν τα άλογά τους. φαίνεται ότι κα η ονομασία της Αγοράς ως Ιπποδρόμου οφείλεται στο ότι εκεί σε χρόνους παλαιότερους τελούνταν και ιππικοί αγώνες όπως στην Αγορά των Αθηνών διεξάγονταν παλιά αγώνες δρόμου»[...]. γράφει: ο Ν. Γιαλούρης σε άρθρο του στο 3 τεύχος του περιοδικού ΗΛΕΙΑΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ 1994.
Ακμή και παρακμή
Η Ήλιδα έκοβε και δικά της νομίσματα, "ήδη από το τέλος του 6 αι. π.Χ., καθώς και το ότι υφίσταται κατ' αυτήν ακριβώς την περίοδο Βουλή των Ηλείων και Δήμος των Ηλείων που, παράλληλα με την Ολυμπιακή Βουλή εκδίδουν και αυτοί ψηφίσματα" γράφει: στο βιβλίο του Αρχαία Ήλις ο Νικ. Γιαλούρης, ενώ ήταν σύμμαχος της Σπάρτης μέχρι τον Πελοποννησιακό πόλεμο που έγινε μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας και αργότερα στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία αποτέλεσε τμήμα της ρωμαϊκής επαρχίας της Αχαΐας. Η πόλη κατοικήθηκε και στα πρώτα βυζαντινά χρόνια και γνώρισε την οριστική παρακμή όταν ο Θεοδόσιος Α' απαγόρευσε τους ολυμπιακούς αγώνες.
Η ανακάλυψη
Ερείπια της αρχαίας πόλης διατηρούνταν ορατά και το 1911 άρχισαν οι πρώτες ανασκαφικές έρευνες από τον Αυστριακό αρχαιολόγο Ότο Βάλτερ. Το 1968, οι εργασίες για να περάσει ένας αρδευτικός αγωγός, ο οποίος προοριζόταν για την άρδευση του κάμπου της Αμαλιάδας, έφεραν στο φως έναν αρχαιολογικό θησαυρό. Η ανασκαφή, υπό τον τότε έφορο αρχαιοτήτων Ολυμπίας Νίκο Γιαλούρη, ήταν μείζονος κλίμακος και έγινε με εργατικά χέρια. "Αναδύθηκε" μέρος της αρχαίας πόλης που έσφυζε από ζωή, οργάνωση, δρόμους, ευρήματα πάσης φύσεως (μαρμάρινα, χάλκινα, πήλινα με νομίσματα). Η τέχνη της Ήλιδας μπορεί να συγκριθεί σε ποιότητα και αριθμό με τον πλούτο των ευρημάτων της αρχαίας Ολυμπίας. Η ανασκαφή απέδειξε κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για την έρευνα: Η Ήλιδα ήταν αρμόδια για την οργάνωση και προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων. Και αυτό αντανακλάται και στην εικόνα της Αγοράς της αρχαίας πόλης, που ήταν το κέντρο που κατηύθυνε το έργο του Ιερού της Ολυμπίας, στην οποία δέσποζαν τα κτίρια που συνδέονταν με τους Αγώνες: δύο συγκροτήματα Γυμνασίων, μία παλαίστρα, ο Ελλανοδικαιών και η Στοά των Ελλανοδικών. Τα κτίρια αυτά κρίνονταν απαραίτητα γιατί όσοι φιλοδοξούσαν να πάρουν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο δρόμο τους για την Ολυμπία ήταν υποχρεωμένοι να σταματήσουν πρώτα και να παραμείνουν για αρκετό διάστημα στην Ήλιδα, όχι μόνο για την αναγκαία προπόνησή τους αλλά και γιατί εκεί γινόταν η δοκιμασία των αθλητών και η κατάταξή τους κατά ηλικία και κατηγορία.
Σήμερα η αρχαία πόλη είναι επισκέψιμη. Διαθέτει σύγχρονο αρχαιολογικό Μουσείο, Αρχαίο Θέατρο(αναστηλωμένο) και ξύλινο θέατρο για τις ανάγκες του Διεθνούς Φεστιβάλ της Αρχαίας Ήλιδας, με αξιόλογες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και όχι μόνο.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Αχαϊκή Συμπολιτεία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Ανώπολη Ηρακλείου
Η Ανώπολη  (επίσημο: Ανώπολις) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την θάλασσα, στα βορειοανατολικά της περιφερειακής ενότητας και σε απόσταση 17 χιλιομέτρων ανατολικά από την πόλη του Ηρακλείου.
Ιστορία
Πρώτη αναφορά
Η Ανώπολις αναφέρεται για πρώτη φορά σε ντοκουμέντο της βενετοκρατούμενης Κρήτης σε συμβόλαιο του 1271 :
Ενετοκρατία-Τουρκοκρατία
Στην απογραφή των Ενετών το 1583, η Ανώπολις έχει 113 κατοίκους. Στη διάρκεια των Επαναστάσεων στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη του 1866 και του 1897, πολλοί κάτοικοι του χωριού και μοναχοί της Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου σφαγιάστηκαν.
Τοπική Οικονομία
Η Ανώπολη κατά την μεγαλύτερη έκταση της είναι πεδινή περιοχή, ενώ η κύρια ασχολία των κατοίκων εντοπίζεται στην αγροτική οικονομία. Τα κυριότερα αγροτικά προϊόντα που παράγει η περιοχή είναι ελαιόλαδο, σταφίδα, κηπευτικά και κτηνοτροφικά φυτά. Στο χωριό υπάρχει επίσης νηπιαγωγείο και δραστήριος Πολιτιστικός Σύλλογος.
Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Ανωπόλεως
Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Ανωπόλεως βρίσκεται στα νοτιονατολικά της Ανωπόλης και σε υψόμετρο 170 μ. Πρωτύτερα, το σημερινό μοναστήρι ήταν μετόχι της Μονής Αγίου Ιωάννου του «Μπεζέτη», ανατολικά της Ανώπολης, στη συνέχεια όμως εγκαταστάθηκε στην τωρινή του θέση, εξαιτίας των συχνών επιδρομών. Η μονή συμμετείχε στον αγώνα για την απελευθέρωση και μνημονεύεται η ύπαρξη κρυφού σχολειού για τα κρητικόπουλα της περιοχής. Το 1896 οι καλόγεροι της μονής και οι κάτοικοι της Ανώπολης σφαγιάστηκαν από τους Οθωμανούς, και το μοναστήρι καταστράφηκε. Αργότερα ο ηγούμενος Καλλίνικος επανίδρυσε τη Μονή, το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Η μονή γιορτάζει στις 8 Μαΐου, ανήμερα του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου.
Υδάτινο πάρκο
Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται υδάτινο πάρκο Water City.
Κοινότητα Ανωπόλεως
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ανωπόλεως περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γούρνες και Χάνι του Κοκκίνη, καθώς και την Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 3.604 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Περβολαράκη.
Κοινοτάρχες Ανωπόλεως
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ανωπόλεως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανωπολ Ανω Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Λάμπρος Νάκος
Ο Λάμπρος Νάκος ή Νάκου ήταν Έλληνας από τη Λιβαδειά, Φιλικός και συντελεστής στην Επανάσταση του 1821 και ως αγωνιστής αλλά και ως πολιτικός, εκλεγμένος πληρεξούσιος σε πολλές εθνοσυνελεύσεις και μινίστρος (υπουργός).
Βιογραφικά στοιχεία
Αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Νάκος και αυτός αγωνιστής στην επανάσταση.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες μινίστροι της Αστυνομίας Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Καλόξυλος Νάξου
Ο Καλόξυλος είναι πεδινό χωριό-οικισμός της κεντρικής Νάξου, στο λεκανοπέδιο της Τραγαίας, σε υψόμετρο 300 μέτρων περίπου. Μαζί με τους οικισμούς του Χαλκείου, Ακαδήμους και Κεραμί αποτελούν το χωριό Χαλκί της τοπικής κοινότητας Χαλκείου, της Δημοτικής Ενότητας Δρυμαλίας και υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Όλοι οι παραπάνω οικισμοί έχουν 368 κατοίκους (απογραφή 2011). Απέχει περίπου 500 μέτρα από τον «κεντρικό» οικισμό Χαλκί και 16 χλμ από την Χώρα της Νάξου. Η παλαιότερη γραπτή μνεία του ονόματος του χωριού είναι σε έγγραφο στις 9 Μαρτίου 1539. Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Τελευταία «ανεξάρτητη» απογραφή του οικισμού είχαμε το 1971 και είχε 140 κατοίκους. Για διοικητικούς λόγους ο οικισμός προσμετράται στον οικισμό του Χαλκείου, αν και είναι διακριτά ξεχωριστός.Ο οικισμός συνεχίζει να υπάρχει και να κατοικείται τα επόμενα χρόνια, δεν έχουμε όμως επίσημη καταγραφή του πληθυσμού του στις απογραφές γιατί προσμετράται μαζί με τον πληθυσμό του Χαλκείου και άλλων όμορων οικισμών (όπως των Ακαδήμων και του Κεραμίου, συνολικά 368 κάτοικοι στην απογραφή του 2011).
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), υπάγεται στον οικισμό Χαλκί της Τοπικής Κοινότητας Χαλκείου ( 543 κ.). Η τ.κ. Χαλκείου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
εναλλ.=Η Αγία Τριάδα|μικρογραφία|Η Αγία Τριάδα
Γεωγραφία
Ο Καλόξυλος βρίσκεται στην κεντρική Νάξο σε υψόμετρο 300 μέτρων περίπου. Απέχει 17 χλμ από την πόλη της Νάξου (Χώρα). και 500 μέτρα από το Χαλκί.
Οικισμός
Ο οικισμός έχει μακρόστενο σχήμα με κατεύθυνση από τον νότο προς το βορρά και λίγο ανατολικά. Διασχίζεται από τις οδούς της Αγίας Τριάδας και των Αγίων Αποστόλων, που είναι κεντρικά σοκάκια του χωριού και στο μεγαλύτερο μέρος τους δεν είναι προσβάσιμα από οχήματα. Περιβάλλεται από περιβόλια και οπωροφόρα δένδρα. Στα βόρεια, στο τέλος του κυρίως οικισμού, μετά το νεκροταφείο, υπάρχει λιθόκτιστο γεφυράκι και τα παλιά πλυσταριά του χωριού.
Νότια του χωριού διέρχεται η επαρχιακή οδός Χώρας-Απειράνθου, που είναι και παλαιότερη κύρια οδική αρτηρία του νησιού. Από εκεί είναι και η κύρια είσοδος, η οποία οδηγεί στην οδό της Αγίας Τριάδος, που διέρχεται μπροστά από τον κεντρικό ναό της Αγία Τριάδος. Το υπόλοιπο χωριό διασχίζεται από την οδό Αγίων Αποστόλων που φτάνει βόρεια μέχρι το νεκροταφείο.
Από την επαρχιακή οδό Χαλκίου-Κεραμωτής στα ανατολικά το χωριό έχει άλλες τέσσερις εισόδους. Η πρώτη και νοτιότερη οδηγεί στον κύριο όγκο του οικισμού. Η δεύτερη που ξεκινάει από την στάση «Πυρνιά» των λεωφορείων φτάνει στην οδό των Αγίων Αποστόλων. Η τρίτη οδηγεί στο νεκροταφείο του χωριού.
Η τέταρτη είσοδος οδηγεί σε έναν μικρό οικισμό του χωριού που βρίσκεται 300 περίπου μέτρα βόρεια του κυρίως οικισμού και ονομάζεται Πάνω Καλόξυλος. Ο Πάνω Καλόξυλος διασχίζεται από την οδό του Αγίου Παντελεήμονος.
Κοιλάδα Καλόξυλου
Η κοιλάδα του Καλόξυλου καταλαμβάνει το βόρειο ανατολικό τμήμα του οροπέδιου της Τραγαίας. Προς τα βόρεια συνορεύει με την κοινότητα της Μονής. Προς τα ανατολικά φτάνει μέχρι και τις απότομες πλαγιές του όρους Φανάρι, του τρίτου σε ύψος στη Νάξο. Το Φανάρι τροφοδοτεί την κοιλάδα με νερά που με πολυάριθμες ρεματιές διασχίζουν την κοιλάδα και κάποιες τον ίδιο τον οικισμό. Σε αυτές τις ρεματιές ευνοείται η πλούσια βλάστηση σε πλατάνια, βελανιδιές, πρίνους και ασφεντάμους.
Η εύφορη κοιλάδα είναι κατάφυτη με ελαιώνες και αμπέλια. Οι οικονομία του χωριού βασιζόταν στην ελαιοπαραγωγή και γιαυτό κάποτε είχε δύο τουλάχιστον καλά εξοπλισμένα ελαιοτριβεία. Στην κοιλάδα υπάρχουν ακόμα και σήμερα πολλά περιβόλια με μικρή όμως παραγωγή, όπως και μικρά ποιμνιοστάσια.
Διάφορα
Οι κάτοικοι του χωριού έχουν διατηρήσει στο πέρασμα των χρόνων την παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική με τα γραφικά δρομάκια, τις καμάρες, τα πανέμορφα σπίτια, με αυλές και λουλούδια.
εναλλ.=Μαρμάρινο σκαλιστό κιονόκρανο στην Αγία Τριάδα|μικρογραφία|Μαρμάρινο σκαλιστό κιονόκρανο στην Αγία Τριάδα εναλλ.=Εσωτερικό της Αγίας Τριάδας|μικρογραφία|Εσωτερικό της Αγίας Τριάδας
Αγία Τριάδα
Το επιβλητικό μαρμάρινο τέμπλο είχε φιλοτεχνηθεί από τον πασίγνωστο Τηνιακό Γιαννούλη Χαλεπά.
εναλλ.=Χώρος περιπάτου και ξεκούρασης|μικρογραφία|Χώρος περιπάτου και ξεκούρασης εναλλ.=Ελαιώνας στον Πάνω Καλόξυλο|μικρογραφία|Ελαιώνας στον Πάνω Καλόξυλο
Βυζαντινές Εκκλησιές και ξωκλήσια
Ο κάμπος της Τραγαίας είναι γνωστός για το πλήθος των βυζαντινών εκκλησιών. Έτσι και στην περιοχή του Καλόξυλου υπάρχουν αρκετές:
Ελαιοτριβεία
Ο Καλόξυλος σαν ελαιοπαραγωγικό χωριό είχε τέσσερα προβιομηχανικά ελαιοτριβεία. από τα οποία σήμερα διασώζονται δύο.
Ελαιοτριβείο και πρώτη ηλεκτρική εταιρεία
Ένα από αυτά έχει ξεχωριστή ιστορία:
Βρίσκεται μέσα στον οικισμό και είναι ιδιοκτησία της Μίνας Βερώνη. Έχει ανακαινιστεί-αναπαλαιωθεί όπως ήταν πριν πολλές δεκαετίες και είναι επισκέψιμο. Έχει χρησιμοποιηθεί σαν πολιτιστικό κέντρο του χωριού και έχει φιλοξενήσει πολλές εκθέσεις τέχνης.
Λαογραφικό Μουσείο
Η ιδιωτική συλλογή του Φλώριου Χωριανόπουλου με πολλές χιλιάδες αντικείμενα και σκεύη παλαιότερων χρόνων. Το μουσείο, άνοιξε για το κοινό το 2014 και βρίσκεται κοντά στην είσοδο του χωριού, απέναντι από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας.
εναλλ.=Οδός Αγίων Αποστόλων. Στο βάθος ο Ναός των Αγίων Αποστόλων και της Αγίας Αικατερίνης|μικρογραφία|Οδός Αγίων Αποστόλων. Στο βάθος ο Ναός των Αγίων Αποστόλων και της Αγίας Αικατερίνης
Συλλογή Φωτογραφιών
εναλλ.=Οδός Αγίου Παντελεήμονος στον Πάνω Καλόξυλο|μικρογραφία|Οδός Αγίου Παντελεήμονος στον Πάνω Καλόξυλο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Ταξινομία
Η Ταξινομία είναι η επιστήμη της ταξινόμησης. Τα διάφορα ταξινομικά συστήματα αποτελούνται από ταξινομικές μονάδες οι οποίες συχνά κατατάσσονται ιεραρχικά σε ταξινομικές βαθμίδες έχοντας μεταξύ τους σχέσεις υποείδους/υπερείδους. Για παράδειγμα, η ταξινομική μονάδα «αυτοκίνητο» είναι υποείδος της ταξινομικής μονάδας «όχημα». Έτσι κάθε αυτοκίνητο είναι και όχημα, αλλά κάθε όχημα δεν είναι και αυτοκίνητο.
Βιολογία
Ο κλάδος της Βιολογίας που ασχολείται με την συστηματική ταξινόμηση των ειδών λέγεται Συστηματική. Σε αυτή συμπεριλαμβάνεται και η Ταξινομία του Λινναίου.
* Κατηγορία:Ιεραρχία
Βαροκλινικότητα
Στη Μηχανική των ρευστών, καλούμενη και Ρευστομηχανική, με τον όρο βαροκλινικότητα (κατ΄ επίσημη απόδοση του αγγλικού όρου baroclinity ή baroclinicity) χαρακτηρίζεται η κατάσταση εκείνη των ρευστών (γενικότερα) όπου οι επιφάνειες σταθερής πίεσης τέμνουν τις επιφάνειες της σταθερής πυκνότητας. Έτσι υπό αυτή την κατάσταση η πυκνότητα σε οποιαδήποτε δοσμένη πίεση μεταβάλλεται σύμφωνα με την οριζόντια θέση σε μια κατακόρυφη διατομή. Η μέση θερμοκρασία τέτοιας μορφής διατομής εξαρτάται από τη μέση πυκνότητα του αυτού σημείου.
Η Βαροκλινικότητα αποτελεί ένα μέτρο διαστρωμάτωσης των ρευστών και κυρίως των αερίων, ιδιαίτερη χρήση της οποίας κάνει η Μετεωρολογία. Η μηδενική βαροκλινικότητα χαρακτηρίζει την βαροτροπικότητα.
Ειδικότερα για τις ανάγκες πρόβλεψης του καιρού με καθαρά αριθμητικές διαδικασίες η ατμόσφαιρα θεωρητικά εκλαμβάνεται ως βαροτροπική (μεταβολή καθ΄ ύψους της ασκούμενης πίεσης). Έτσι αν σε γενόμενες παρατηρήσεις επί του αυτού καθ΄ ύψους επιπέδου από το έδαφος διαπιστωθούν σε ευρύτερη οριζόντια κλίμακα διαφορές στη θερμοκρασία και την πίεση τότε το πεδίο αυτό είναι βαροκλινικό που σημαίνει μεταβολή των καιρικών φαινομένων λόγω «βαροκλινικής αστάθειας».
Συνηθέστερα οι παρατηρήσεις αυτές γίνονται σε ύψος 5.700 μέτρων όπου ο γεωστροφικός άνεμος αποτελεί την καλλίτερη προσέγγιση του πραγματικού. Το δε υψομετρικό αυτό επίπεδο χαρακτηρίζεται ως βασικό μετεωρολογικό επίπεδο της κατανομής του ανέμου στην ατμόσφαιρα. Κύριο μετεωρολογικό όργανο που καταγράφει την βαροκλινικότητα είναι ο βαροθερμογράφος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δυναμική ρευστών Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Baroklin instabilitet
Παναγία των Παρισίων
Ιστορία
Η κατασκευή του άρχισε το 1160 και τον θεμέλιο λίθο έθεσε ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄ και ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας. Ο ναός αποπερατώθηκε περί τα μέσα του 13ου αι. Το 1699 υπέστη ακρωτηριάσεις, με το δικαιολογητικό της επισκευής του. Τα πλέον άξια ιδιαίτερης προσοχής σημεία, που προκαλούν τον θαυμασμό της αρχιτεκτονικής του ναού, είναι η υπέροχη πύλη με τον υπεράνω αυτής τεράστιο ρόδακα και τις δύο εκατέρωθεν αυτής πύλες, τα περίφημα γλυπτά, τα δύο κωδωνοστάσια ύψους 68 μ. καθώς και ο εσωτερικός διάκοσμος με τα έξοχα υαλογραφήματα (βιτρώ) στα παράθυρα.
thumb|left|125px|Το παράθυρο της βόρειας πλευράς του ναού.
Πριν από την εμφάνιση του Χριστιανισμού στη Γαλλία, στη θέση που είναι σήμερα η Παναγία των Παρισίων, υπήρχε Ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στον Δία. Πριν την Παναγία των Παρισίων θεμελιώθηκαν 4 εκκλησίες επάνω στα θεμέλια αυτού του αρχαίου ναού, που ήταν αφιερωμένος στον Δία.
Στις 2 Δεκεμβρίου του 1804 στον ναό στέφθηκε αυτοκράτορας ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης.
Με κέντρο δράσης τον ναό συνέγραψε ο Βικτόρ Ουγκώ το κλασσικό μυθιστόρημα με το τίτλο Η Παναγία των Παρισίων.
Τα τελευταία χρόνια ο ναός είχε πολλά προβλήματα συντήρησης, και καθώς η κρατική επιχορήγηση δεν ήταν επαρκής, έκανε έρανο σε ιδιώτες, ώστε να μπορέσει να καλύψει τα έξοδα.
Στις 15 Απριλίου του 2019, κατά τη διάρκεια αποκατάστασης του ναού, ξέσπασε πυρκαγιά, η οποία οδήγησε σε κατάρρευση της οροφής και του κεντρικού οβελού της εκκλησίας.
Δυτική πλευρά
Η είσοδος στον καθεδρικό γίνεται από τρεις πύλες στα δυτικά, που είναι στολισμένες με περίτεχνα γλυπτά. Επίσης σε μεσαιωνικές τοιχογραφίες αναπαρίσταται ο βίος της Παρθένου, η Δευτέρα Παρουσία και η ζωή της Αγίας Άννας. Επάνω από τις πύλες βρίσκεται η στοά με τα αγάλματα των βασιλέων της Ιουδαίας και του Ισραήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Γαλλία Παρισιων Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Εκκλησίες στο Παρίσι Κατηγορία:Βασιλικές
Σεβάν (πόλη)
Το Σεβάν (αρμενικά: Սևան) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα, καθώς και ένα από τα δημοφιλέστερα θέρετρα της Αρμενίας στην επαρχία Γκεγαρκουνίκ, στις βορειοδυτικές ακτές της λίμνης Σεβάν. Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο μεγαλύτερο από 1.925 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, απέχοντας 65 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Γερεβάν και 35 χιλιόμετρα βόρεια του επαρχιακού κέντρου Γκαβάρ.
Το Σεβάν περιβάλλεται από τον Εθνικό Δρυμό Σεβάν, μια φυσική προστατευόμενη περιοχή που εκτείνεται από τα βορειοανατολικά τμήματα της πόλης στα νοτιοδυτικά, ενώ η λίμνη Σεβάν αποτελεί το φυσικό σύνορο της πόλης προς τα ανατολικά.
Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 19.229. Ωστόσο, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός του Σεβάν είναι 19.200 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Δημοσθένης Παπαμάρκος
Ο Δημοσθένης Παπαμάρκος (1983) είναι Έλληνας συγγραφέας και σεναριογράφος. Είναι γνωστός κυρίως για τη συλλογή διηγημάτων Γκιακ, αλλά έχει επίσης ασχοληθεί με τα κόμικς και τον κινηματογράφο.
Βιογραφία και λογοτεχνικό έργο
Ο Παπαμάρκος γεννήθηκε το 1983 στη Μαλεσίνα Λοκρίδας, όπου και μεγάλωσε. Ήδη από τα σχολικά του χρόνια, ο πατέρας του τον ενθάρρυνε να γράψει κάποιο βιβλίο και, πράγματι, έγραψε τα πρώτα του μυθιστορήματα, Η αδελφότητα του πυριτίου και Ο τέταρτος ιππότης, σε μικρή ηλικία, ως μαθητής Γυμνασίου και Λυκείου. Πολλά χρόνια αργότερα, το 2012 κυκλοφόρησε η πρώτη του συλλογή διηγημάτων, ΜεταΠοίηση.
Το 2013, στο πλαίσιο της διδακτορικής του εργασίας για το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επισκέφτηκε την περιοχή της Μικράς Ασίας και το ταξίδι αυτό τον ενέπνευσε να ξεκινήσει να γράφει κάποια διηγήματα. Αυτά συγκεντρώθηκαν στο βιβλίο Γκιακ (2014), το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και εξαιρετικές κριτικές. Χαρακτηριστικό του Γκιακ είναι η χρήση του αρβανίτικου ιδιώματος της περιοχής όπου μεγάλωσε.
Ο Παπαμάρκος έχει επίσης συμμετάσχει στη συλλογή Στον ίσκιο του βασιλιά (2017), που αποτελείται από διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων εμπνευσμένα από το έργο του Στίβεν Κινγκ.
Άλλες ασχολίες
Ο Παπαμάρκος, μαζί με τους Χάρη Λαγκούση και Γιάννη Οικονομίδη, έχει γράψει το σενάριο για την ταινία Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς, σε σκηνοθεσία του Οικονομίδη.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13
Το Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2012–13 (γνωστό και ως Football League ΟΠΑΠ) για τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο διεξήχθη με τη συμμετοχή 21 ομάδων. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου.
Δημοσθένης Παπαμάρκος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13
Από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο της Α΄ Κατηγορίας είχαν υποβιβαστεί οι ομάδες Εργοτέλης, Παναιτωλικός και Δόξα Δράμας, ενώ από την Γ΄ Κατηγορία προβιβάστηκαν οι πρωταθλητές Βορείου και Νοτίου ομίλου Εθνικός Γαζώρου και Απόλλων Σμύρνης αντίστοιχα, αλλά και μέσω play offs η Νίκη Βόλου.
Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε στις 26 Μαΐου 2013. Την απευθείας άνοδο εξασφάλισαν ο Απόλλων Σμύρνης, ο Εργοτέλης και η Καλλονή, ενώ υποβιβάστηκαν ο Θρασύβουλος Φυλής και η Αναγέννηση Επανομής. Στα Πλέι-Οφ για μία θέση στην Α΄Εθνική συμμετείχαν ο Παναιτωλικός, ο Ολυμπιακός Βόλου, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1908 και η Νίκη Βόλου.
Αναδιάρθρωση της κατηγορίας σε 21 ομάδες
Mε απόφαση που εξέδωσε το απόγευμα της Τετάρτης 12 Σεπτεμβρίου 2012, το συμβούλιο της Football League - Football League 2 δέχτηκε το αίτημα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας να αναδιοργανωθεί το πρωτάθλημα με τρεις ομάδες επιπλέον. Έτσι με την απόφαση της Φούτμπολ Λιγκ: «Σε εκτέλεση της από 12/09/2012 απόφασης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, το Διοικητικό Συμβούλιο της Football League ΟΠΑΠ-Football League 2 ΟΠΑΠ ενέταξε τις ομάδες Ολυμπιακός Βόλου, Καβάλα και Ηρακλής στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, τροποποιώντας την Προκήρυξη Πρωταθλήματος της αγωνιστικής περιόδου 2012-2013, εις τρόπον ώστε το πρωτάθλημα να διεξαχθεί με 21 ομάδες και στο τέλος του πρωταθλήματος να προβιβασθούν στη Super League τέσσερις (4) ΠΑΕ.. Δηλαδή, το επόμενο πρωτάθλημα στην Σούπερ Λίγκα θα διεξαγόταν με 18 ομάδες αφού από την Football League θα ανέβαιναν 4 ομάδες, και από το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκα θα έπεφταν δύο. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με την επίσημη αποδοχή-επικύρωση της απόφασης από τη γενική συνέλευση της Σούπερ Λιγκ.