cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Internet Movie Database
Ιστορία
Η IMDb παρουσίασε το 2002 μια υπηρεσία που ονομάζεται IMDbPro. Μέσω αυτής της υπηρεσίας οι ηθοποιοί και οι υπόλοιποι συντελεστές μιας ταινίας μπορούν να αναρτήσουν το βιογραφικό τους και τη φωτογραφία τους, πληρώνοντας ετήσια συνδρομή.
Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2017, η IMDb περιείχε πληροφορίες για 4,5 εκατομμύρια τίτλους, συμπεριλαμβανομένων επεισοδίων, καθώς και 8,1 εκατομμύρια προσωπικότητες, και 80 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδικτυακές βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Εξαγορές της Amazon (εταιρία) Κατηγορία:Ιστότοποι για φιλμ Κατηγορία:Νικητές Webby Award
Ανδρέας Πούγιουρος
Ο Ανδρέας Χ. Πούγιουρος ήταν Κύπριος δικηγόρος, δήμαρχος Αμμοχώστου, πρεσβευτής της Κυπριακής Δημοκρατίας και πρόεδρος διαφόρων ημικρατικών οργανισμών της Κύπρου. Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1924.
Σπουδές
Αποφοίτησε από το Εμπορικό Λύκειο Αμμοχώστου. Σπούδασε νομικά στο Λονδίνο σε µία από τις τέσσερις αρχαιότερες νομικές σχολές της Αγγλίας, το The Honourable Society of Gray's Inn και αναγορεύθηκε σε Barrister-at-Law. Παρακολούθησε επίσης Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Το 1949 άνοιξε το δικηγορικό του γραφείο στην Αµµόχωστο. Το 1987 επαναδραστηριοποίησε το δικηγορικό του γραφείο στη Λεμεσό μαζί µε το δικηγόρο γιο του Σώζο Πούγιουρο.
Δήμαρχος Αμμοχώστου
Το 1953 εξελέγη µε μεγάλη πλειοψηφία δήμαρχος Αμμοχώστου, την οποία υπηρέτησε αρχικά για 25 χρόνια μέχρι το 1978. Το 1991 επανεξελέγη δήμαρχος του εκτοπισμένου πλέον δήμου Αμμοχώστου µε την ιδιαίτερα μεγάλη πλειοψηφία του 90,58% των ψηφοφόρων. Επανεκλέγεται δήμαρχος το 1996 με ποσοστό 88,48% και υπηρετεί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2001 οπόταν απεσύρθη οικειοθελώς. Ως δήμαρχος Αμμοχώστου προγραμμάτισε και εξετέλεσε, µε τη βοήθεια των συνεργατών του, έργα μεγάλης σημασίας που μετέτρεψαν την αναπτυσσόμενη πόλη της Αμμοχώστου σε µία από τις ωραιότερες πόλεις της Μεσογείου, έως το 1974 που η πόλη κατακτήθηκε από τον Τουρκικό στρατό. Το 1953 παρέλαβε την Αμμόχωστο σε κακή κατάσταση και την μετέτρεψε σε μια σύγχρονη, αναπτυγμένη και ευημερούσα πόλη η οποία είχε ραγδαία ανάπτυξη στον τουρισμό, στο εμπόριο, στη βιομηχανία και στον πολιτισμό. Αξίζει να αναφερθεί ότι ένα από τα έργα που υλοποίησε στην Αμμόχωστο ήταν η δημιουργία του αποχετευτικού συστήματος το 1974, όταν καμία άλλη κυπριακή πόλη δεν διέθετε τέτοιο σύστημα.
Κυπριακό πρόβλημα
Ως δήμαρχος Αμμοχώστου έπαιρνε ενεργό μέρος στο συνεχιζόμενο αγώνα του Κυπριακού λαού για απελευθέρωση από τη Μεγάλη Βρετανία. Έλαβε μέρος σε διεθνείς αποστολές στο εξωτερικό ζητώντας από Κυβερνήσεις να ασκήσουν πιέσεις στα Ηνωμένα Έθνη να εφαρμοστεί και για τον Κυπριακό λαό το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Υπήρξε µέλος της αποστολής αντιπροσώπων στο Λονδίνο για τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. Αποφασιστικά και χωρίς κανένα δισταγμό επέμεινε μέχρι τέλους πως η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος δεν έπρεπε να υπογράψουν. Μάλιστα τόνισε, εμφαντικά πως µε την υπογραφή των Συμφωνιών και των Συνθηκών Εγγυήσεως αναγνωρίζονταν επικυριαρχικά και επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία, η οποία τα είχε χάσει όταν η Αγγλία κήρυξε την Κύπρο ως αποικία της Μεγάλης Βρετανίας και µε τη Συνθήκη της Λωζάννης. Προηγουμένως συμβούλευσε την ηγεσία της Κύπρου και επέμεινε μέχρι τέλους και προς αποφυγή εμπλοκής της Τουρκίας στην Κύπρο τόνιζε συνεχώς πως ήταν προς το συμφέρον της Κύπρου να αποδεχτεί και το Σχέδιο Cyril Radcliffe και αργότερα το Σχέδιο Alan Lennox-Boyd και John Harding. Το 1956, όταν έγινε η τριμερής Διάσκεψη του Λονδίνου, ο Ανδρέας Πούγιουρος μετέβη στο Λονδίνο µε σκοπό να τη ματαιώσει γιατί όπως δήλωσε τότε δημοσίως ήταν ασυγχώρητο σφάλμα της Ελληνικής Κυβέρνησης να αποδεχτεί να συμμετάσχει σε αυτήν. Σε μεγάλη δημοσιογραφική διάσκεψη που συγκάλεσε στο Λονδίνο όταν οι συνεχείς προσπάθειες του και οι εκκλήσεις του προς τον ηγέτη της Ελληνικής Αντιπροσωπείας, Στεφανόπουλο, τότε Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, δεν καρποφόρησαν, δεν δίστασε να καλέσει τον Στεφανόπουλο να επιστρέψει  αμέσως στην Ελλάδα μετά τη φοβερή εις βάρος της Ελλάδας συμπεριφορά του Fatin Rüştü Zorlu -του τότε Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας- και τις βιαιοπραγίες των Τούρκων στην Τουρκία σε βάρος των Ελλήνων, τονίζοντας δημοσίως κατά τη δημοσιογραφική διάσκεψη ότι υπογράφοντας τη συμφωνία της τριμερούς υπέγραφε την πολιτική του καταδίκη και ότι προδίδει όχι μόνο τον Ελληνισμό της Κύπρου αλλά και τον Ελληνισμό της Ελλάδας γιατί µε την υπογραφή της Ελλάδας επαναφέρει τα «δικαιμώματα» της Τουρκίας πάνω στην Κύπρο, για πρώτη φορά από την κατάκτηση της Κύπρου από τη Μεγάλη Βρετανία.
Πρέσβης
Το 1978 ο Ανδρέας Πούγιουρος εκλήθη από τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Σπύρο Κυπριανού, να υπηρετήσει ως Πρέσβυς της Κύπρου στα Ηνωµένα ΄Εθνη στη Γενεύη. Διεπιστεύθη στους Διεθνείς οργανισμούς που εδρεύουν στη Γενεύη, καθώς επίσης και στους Διεθνείς Οργανισμούς στη Βιέννη και αργότερα στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Εκφωνούσε συχνά ομιλίες στα Ηνωμένα Έθνη και στο Συμβούλιο της Ευρώπης σχετικά με τον αντικατοχικό αγώνας της Κύπρου, αφήνοντας μεγάλη εντύπωση. Ενώ υπηρετούσε στη Γενεύη συνέγραψε διάφορες μελέτες στον τομέα των Ανθρωπίνων Επιστημών και τιμήθηκε από το Andrew Jackson University της Λουιζιάνα. Επίσης, εκπόνησε διατριβή με θέμα «Η αρχή και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών από απόψεως Διεθνούς Δικαίου» η οποία ενεκρίθη και του εδόθη PhD in International Relations στα θέματα «Διεθνείς Σχέσεις (Πολιτική Επιστήμη)».
Το 1980, το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου των Ανθρωπίνων Επιστημών (International Institure of Human Sciences) σε αναγνώριση των ικανοτήτων του στον τομέα των ανθρωπίνων επιστημών τον εξέλεξε σαν µέλος του Διεθνούς αυτού Ινστιτούτου. Οι Πρέσβεις των άλλων κρατών – µελών του ΟΗΕ αναγνωρίζοντας τις ικανότητες, τις γνώσεις, την ευθυκρισία και την ακεραιότητα του, εξέλεξαν τον Ανδρέα Πούγιουρο ως Πρύτανη του διπλωματικού Σώματος για 3 σχεδόν συνεχή χρόνια και σαν Πρόεδρο της ομάδας Εργασίας της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, µια θέση στην οποία συνεχώς επανεκλεγόταν για 3 συνεχή χρόνια. Η Επιτροπή αυτή εξέταζε καταγγελίες εναντίον κρατών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θεωρείται µια πολύ σοβαρή θέση και αυτό αντανακλούσε πάνω στην Κύπρο την οποία αντιπροσώπευε. Εξελέγη επίσης Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και υπό την ιδιότητά του αυτή πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες σε µια εποχή πολιτικών συγκρούσεων μεταξύ Ανατολής και Δύσης στα Ηνωμένα Έθνη. Από το 1983 μέχρι το 1987 υπηρέτησε ως Πρέσβυς της Κύπρου στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο κι εκεί µε τις συχνές ομιλίες του καλούσε τα κράτη-µέλη να ασκήσουν πιέσεις για να τερματισμό της κατοχής της Κύπρου από την Τουρκίας.
Συγγραφικό έργο
Ο Ανδρέας Πούγιουρος είναι συγγραφέας πάρα πολλών άρθρων πάνω στο Κυπριακό, επιστημονικών θεμάτων της ειδικότητάς του, νομικά, ανθρώπινα δικαιώματα, διεθνές δίκαιο, δημόσιες σχέσεις και άλλα. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Όταν οι μνήμες ζωντανεύουν:Οι αναμνήσεις ενός Δημάρχου» το οποίο αποτελεί ένα μέρος μόνο από τα απομνημονεύματα του.
Άλλες ιδιότητες
Ως δήμαρχος Αμμοχώστου επί σειράν ετών ήταν ο Πρόεδρος της Δημοτικής Λιμενικής Επιτροπής Αμμοχώστου που μελετούσε και έκανε εισηγήσεις στην Κυπριακή Κυβέρνηση για όλα τα προβλήματα του λιμένα Αμμοχώστου, από τον οποίο περνούσε σχεδόν το 80% του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου της Κύπρου. Την πολύτιμη αυτή πείρα για λιμενικά ζητήματα που απέκτησε την χρησιμοποίησε αργότερα όταν στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη ήταν µέλος μιας ειδικής Διεθνούς Επιτροπής που συνεστήθη ειδικά από τη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών πάνω στο Eμπόριο και την Ανάπτυξη που μελετούσε θέματα και προβλήματα που σχετίζονται µε τα λιμάνια διαφόρων χωρών του κόσμου. Ο Ανδρέας Πούγιουρος διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στην σύνταξη προτάσεων για κανονισμούς και εισηγήσεις για την καλύτερη και ομοιόμορφη λειτουργία λιμένων του κόσμου.
Το 1988 το Υπουργικό Συμβούλιο επέλεξε τον Ανδρέα Πούγιουρο ως Πρόεδρο της Αρχής Λιμένων Κύπρου ενός από τους πιο σημαντικούς Ηµικρατικούς Οργανισμούς της χώρας. Κατά την Προεδρία του έγινε για πρώτη φορά το μεγάλο σχέδιο Αναπτύξεως (Master Plan) του λιμανιού Λεμεσού και λήφθησαν σοβαρές αποφάσεις που τροχιοδρομοτούσαν την επί επιστημονικής βάσεως ανάπτυξη του λιμένα Λεμεσού και των άλλων λιμένων της Κύπρου.
Την περίοδο 1991-1993 διετέλεσε Πρόεδρος του Κυπριακού Οργανισμού Ανάπτυξης Γης. Κατά την περίοδο της προεδρίας του ελήφθησαν αποφάσεις και προχώρησε το Συμβούλιο σε ρηξικέλευθες αποφάσεις για διαχωρισμό εκατοντάδων οικοπέδων και ανέγερσης πολυάριθμων κατοικιών σε πολλές πόλεις και χωριά της Κύπρου. Έγινε µια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη στην ιστορία του Οργανισμού που βοήθησε πολλές εκατοντάδες οικογενειών να αποκτήσουν οικόπεδο και κατοικία.
Αντικατοχικός αγώνας
Αγωνίστηκε παντοιοτρόπως για την προβολή της κατεχόμενης πόλης της Αμμοχώστου τόσο στο εσωτερικό όσον και διεθνώς ζητώντας δικαιοσύνη για το λαό της Κύπρου, απόσυρση των ξένων στρατευμάτων κατοχής και των Τούρκων εποίκων και την παραχώρηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας το αναφαίρετο δικαιώματα τόσο της Αμμοχώστου όσο και των υπόλοιπων προσφύγων της Κύπρου της επιστροφής στις πατρογονικές τους εστίες. Μίλησε πολλές φορές στη Βουλή των Κοινοτήτων της Αγγλίας, στην Αμερικανική Γερουσία και Κογκρέσο και είχε επαφές µε ανώτερους αξιωματούχους Κυβερνήσεων της Ευρώπης και της Αμερικής διεκδικώντας πάντοτε τα διεθνώς κατοχυρωμένα δικαιώματα του λαού του και πάνω απ’ όλα το δικαιώμα επιστροφής όλων των προσφύγων στα σπίτια και τις περιουσίες τους.
Τιμές
Ο δήμαρχος Αθηνών Δημήτρης Αβραμόπουλος, αναγνωρίζοντας την πολυετή και σημαντική προσφορά του Ανδρέα Πούγιουρου ως Δημάρχου Αμμοχώστου, τον τίμησε στο Δημοτικό Μέγαρο Αθηνών µε το μετάλλιο της Πόλεως Αθηνών. Ο Δήμαρχος Πειραιώς Στέλιος Λογοθέτης, την 6η Μαΐου 1997, ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιώς τον ανακήρυξε Επίτιμο Δημότη της Πόλεως του Πειραιά. Δεκάδες δήμαρχοι και νομάρχες διαφόρων πόλεων της Ελλάδος τίμησαν καταλλήλως τον Ανδρέα Πούγιουρο για την πολυσχιδή δράση του ως δήμαρχος. Τιμήθηκε επίσης για την προσφορά του µε το ανώτερο μετάλλιο από τον Πρόεδρο του Διεθνούς Ρόταρυ και επίσης από τον Διεθνή Πρόεδρο των Lions Clubs International τιμήθηκε µε το μεγαλύτερο παράσημο. Επιπλέον, ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος του Ροταριανού Ομίλου Αμμοχώστου.
Τιμήθηκε επίσης από το Δημοτικό Συμβούλιου Αμμοχώστου µε το χρυσό μετάλλιο της Πόλεως και κατά την τελευταία συνεδρία του τότε Δημοτικού Συμβουλίου, Δεκέμβριος 2001, κατόπιν προτάσεως του Δημοτικού Συμβούλου Κωστάκη Τσίσιου, το Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα αποφάσισε όπως ονομάσει το Δημοτικό Πάρκο Αμμοχώστου  ως «Πάρκο Ανδρέα Χ. Πούγιουρου». Επιπρόσθετα, ομόφωνα σε ειδική τελετή στη Λευκωσία, από τον Δήμαρχο Αμμοχώστου Κίκη Καζαµία και το Δημοτικό Συμβούλιο ως «Επίτιμος δια βίου Δήμαρχος Αμμοχώστου» για την μεγάλη του προσφορά στην πόλη της Αμμοχώστου και στην Κύπρο.
Τιμήθηκε επίσης από πολυάριθμους αξιωματούχους πολλών κρατών, βουλών και γερουσιών του κόσμου και σημαντικών διεθνών οργανώσεων.
Απεβίωσε στις 19 Απριλίου 2012 σε ηλικία 88 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Κύπριοι διπλωμάτες Κατηγορία:Κύπριοι συγγραφείς Κατηγορία:Πρόεδροι Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου
Ρενέ Σαρ
Ο Ρενέ Σαρ (René Char) ήταν Γάλλος ποιητής του 20ού αιώνα και μέλος της Γαλλικής Αντίστασης. Γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1907 και πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 1988.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ρενέ Σαρ γεννήθηκε στο Λ'Ιλ-συρ-λα-Σοργκ στο νομό Βωκλύζ της Προβηγκίας, στη Γαλλία, το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά του Εμίλ Σαρ και της Μαρί-Τερέζ Ρουζέ και ο πατέρας του ήταν δήμαρχος και διευθυντής εταιρίας γύψινων έργων. Πέρασε την παιδική του ηλικία σε ένα τεράστιο οικογενειακό σπίτι του οποίου η κατασκευή στη μέση ενός πάρκου είχε μόλις ολοκληρωθεί κατά τη γέννησή του, στη συνέχεια εγγράφηκε ως εσωτερικός στο σχολείο της Αβινιόν και στη συνέχεια, το 1925, φοιτητής στο L'École de Commerce de Marseille (Εμπορική σχολή της Μασσαλίας), όπου μελέτησε Πλούταρχο, Φρανσουά Βιγιόν, Ρακίνα, τους Γερμανούς Ρομαντικούς, Αλφρέ ντε Βινύ, Ζεράρ ντε Νερβάλ και Σαρλ Μπωντλαίρ. Ήταν ψηλός (1,92 μ.), αθλητικός, ενεργός παίκτης του ράγκμπι. Μετά από σύντομη περίοδο εργασίας το 1927 εκτέλεσε τη στρατιωτική του θητεία στο πυροβολικό της Νιμ.
Σουρεαλισμός
Το πρώτο βιβλίο του Ρενέ Σαρ, Καμπάνες στην καρδιά (Cloches sur le cœur), εκδόθηκε το 1928 ως συλλογή ποίησης γραμμένο μεταξύ 1922 και 1926. Στις αρχές του 1929 ίδρυσε την επιθεώρηση Μεσημβρινοί (Méridiens) με τον Αντρέ Καγιάτ, η επιθεώρηση δημοσίευσε τρία τεύχη. Τον Αύγουστο έστειλε είκοσι έξι αντίγραφα του βιβλίου του Αρσενάλ, που δημοσιεύθηκε στη Νιμ, στον Πωλ Ελυάρ, ο οποίος το φθινόπωρο ήρθε να τον επισκεφθεί στο Λ'Ιλ-συρ-λα-Σοργκ. Στα τέλη Νοεμβρίου 1929, ο Σαρ μετακόμισε στο Παρίσι, όπου γνώρισε τον Λουί Αραγκόν, τον Αντρέ Μπρετόν και τον Ρενέ Κρεβέλ και εντάχθηκε στο κίνημα των σουρεαλιστών. Το Επάγγελμα της πίστης του θέματος (Profession de foi du sujet) δημοσιεύθηκε το Δεκέμβριο στο τεύχος της επιθεώρησης η Σουρεαλιστική επανάσταση ( La Révolution surréaliste). Μαζί με τους Μπρετόν και Ελυάρ έγραψαν το συλλογικό Επιβραδύνετε έργα (Ralentir Travaux). Έμεινε ενεργός στο σουρεαλιστικό κίνημα στις αρχές της δεκαετίας του 1930, αλλά απομακρύνθηκε σταδιακά από τα μέσα της δεκαετίας του '30 και μετά και δημιούργησε μια εντελώς προσωπική γραφή, υπαινικτική και αποφθεγματική. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, το έργο του Σαρ εμφανίστηκε σε διάφορες εκδόσεις, συχνά εικονογραφημένες με έργα τέχνης από αξιόλογους καλλιτέχνες, όπως οι Καντίνσκι, Πικάσο, Μπρακ, Μιρό, Ματίς, Νικολά ντε Σταλ και Βιέιρα ντα Σίλβα.
Γαλλική αντίσταση
Ο Ρενέ Σαρ προσχώρησε στη Γαλλική Αντίσταση το 1940, χρησιμοποιώντας το κωδικό όνομα «καπετάν Αλέξανδρος» και διοικούσε τη ζώνη αλεξιπτωτιστών στην Άνω Προβηγκία. Αρνήθηκε να δημοσιεύσει οτιδήποτε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά έγραψε τα Φύλλα του Ύπνου (Feuillets d'Hypnos,1943-1944) κατά τη διάρκειά της, είδος προσωπικού σημειωματάριου που ο ποιητής κρατούσε κατά τη διάρκεια της αντιστασιακής δράσης του, με πεζά ποιήματα με θέμα την αντίσταση. Το ίδιο διάστημα έγραψε επίσης την ποιητική συλλογή Μόνοι απομένουν (Seuls demeurent,1945).
Μετά τον πόλεμο
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και 1960, παρά τις σύντομες και ανεπιτυχείς εμπειρίες στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ο Σαρ έφτασε σε πλήρη ωριμότητα ως ποιητής.
Ο Ρενέ Σαρ είχε πολλούς φίλους και συνεργάτες, ανάμεσα στους οποίους οι συγγραφείς Αλμπέρ Καμύ, Ζωρζ Μπατάιγ και Μωρίς Μπλανσό και οι καλλιτέχνες Πάμπλο Πικάσο, Χοάν Μιρό. Το 1960 από σύμπτωση δεν επέβαινε στο αυτοκίνητο στο οποίο βρήκαν το θάνατο ο Αλμπέρ Καμύ και ο Μισέλ Γκαλιμάρ, μετά από θανατηφόρο ατύχημα. Δεν υπήρχε αρκετός χώρος και επέστρεψε την ίδια ημέρα με τρένο στο Παρίσι.
Ο συνθέτης Πιέρ Μπουλέζ έγραψε τρεις συνθέσεις σε ποίηση Ρενέ Σαρ: ο Ήλιος των Υδάτων (Le Soleil des eaux), το Γαμήλιο Πρόσωπο (Le Visage nuptial) και το Αδέσποτο σφυρί (Le Marteau sans maître). Μια φιλία αναπτύχθηκε επίσης μεταξύ του Ρενέ Σαρ και του Μάρτιν Χάιντεγκερ, ο οποίος περιέγραφε την ποίηση του Σαρ σαν «μια ορμητικότητα της δύναμης μέσα στο αναπόφευκτο» και ήταν επανειλημμένα φιλοξενούμενος του στο σπίτι του ποιητή στο Βωκλύζ.
Στη δεκαετία του 1960, δραστηριοποιήθηκε κατά της τοποθέτησης ατομικών όπλων στην Προβηγκία.
Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1988 στο Παρίσι. Το μέγαρο Καμπρεντόν (γνωστό και ως σπίτι του Ρενέ Σαρ) στη γενέτειρά του Λ'Ιλ-συρ-λα-Σοργκ περιλαμβάνει συλλογές από χειρόγραφα, σχέδια, πίνακες ζωγραφικής και έργα τέχνης.
Επιλογή έργων
Τα Άπαντα του Ρενέ Σαρ δημοσιεύθηκαν στην αναγνωρισμένη «Βιβλιοθήκη της Πλειάδας» (Gallimard) το 1983 με μια εισαγωγή του Jean Roudaut. Μια επαυξημένη μεταθανάτια επανέκδοση εμφανίστηκε το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρενέ Σαρ, ο ποιητής «του άλματος» εφημερίδα Καθημερινή
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερρεαλιστές ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Παπούνα του Μουχράνι
Ο Παπούνα, პაპუა მუხრანბატონი Papuna mukhranbatoni, (1651 – Φεβρουάριος 1717) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας (tavadi) τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου τού Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Υπήρξε βασιλικός πρίγκιπας (mukranbatoni) τού Mουχράνι και ex officio διοικητής τού βανάτου τού Σίντα Κάρτλι από το 1692 έως το 1696 και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Kάρτλι το 1692.
Βιογραφία
Ο Παπούνα ήταν γιος τού Κωνσταντίνου Α΄ από τη σύζυγό του Νταρεγιάν Αμπασίντζε και υπηρέτησε πιστά στον συγγενή του, βασιλιά Γεώργιο ΙΑ΄ τού Κάρτλι, τα στρατεύματα τού οποίου διοικούσε —μαζί με τον Γκιόργκι, δούκα τού Αράγκβι— σε μία αντιπαράθεση με τον στρατό τού βασιλιά Ηρακλή Α΄ τού Καχέτι στο Έρτσο-Τιανέτι το 1694. Ο πρίγκιπας Παπούνα υπέστη μία ήττα, αλλά η εμφάνιση τού Γεωργίου ΙΑ΄ αυτοπροσώπως στο Tιανέτι κατέληξε σε συμφωνία με τον Ηρακλή Α΄ για την αποκατάσταση τού status quo ante bellum προς το παρόν. Το 1696 ο Ηρακλής Α΄ χρησιμοποίησε τις ιρανικές δυνάμεις υπό τον Kαλμπ Αλί Χαν, έναν κυβερνήτη των Σαφαβιδών στο Kαχέτι, και ανάγκασε τον Γεώργιο ΙΑ΄ σε εξορία στο Iμερέτι. Οι κορυφαίοι ευγενείς τού Kάρτλι, όπως ο Παπούνα και ο Tαμάζ Ορμπελιάνι, παραδόθηκαν και στάλθηκαν από την ιρανική κυβέρνηση για φυλάκιση στο Kερμάν. Μετά την αποκατάσταση τού Γεωργίου ΙΑ΄ στον θρόνο το 1703, ο πρίγκιπας Παπούνα και άλλοι αξιωματούχοι της Γεωργίας απελευθερώθηκαν από την αιχμαλωσία.
Οικογένεια
Νυμφευμένος με την Tάμαρ (απεβ. το 1704), κόρη τού πρίγκιπα Λέβαν Aμπασίτζε. Είχαν έναν γιο:
Ο κόσμος του Απού
Ο κόσμος του Απού (Βεγγαλικά: অপুর সংসার, αγγλική μεταγραφή: Apur Samsar / ελληνική: Απούρ Σαμσάρ) είναι δραματική ταινία του 1959 με σκηνοθέτη τον Σατιατζίτ Ράι, και η τελευταία της τριλογίας του Απού.
Ενώ οι 2 προηγούμενες ταινίες, Το τραγούδι του δρόμου και Ο ανίκητος, είχαν ως επίκεντρο την παιδική ηλικία του Απού ως την ενηλικίωση του, ο κόσμος του Απού περιγράφει την ενήλικη ζωή του και τον έγγαμο βίο του. Η ταινία κέρδισε το εθνικό βραβείο της Ινδίας για την καλύτερη ταινία, καθώς και αρκετά διεθνή βραβεία. Θεωρείται ως μια από τις πλέον καταξιωμένες ταινίες όλων των εποχών μαζί με τις υπόλοιπες της τριλογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1959 Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Ινδικές δραματικές ταινίες
Α.Ε. Ψυχικού (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η Αθλητική Ένωση Ψυχικού είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Ψυχικού, ένα από τα βόρεια προάστια των Αθηνών. Ιδρύθηκε το 1985 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κίτρινο και το μπλε. Στο έμβλημά του εμφανίζεται ένα σκιουράκι που κρατά μπάλες διάφορων αθλημάτων.
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών ήταν το πρώτο του συλλόγου και παραμένει μέχρι σήμερα η «ναυαρχίδα» του. Ενεργή είναι επίσης ακαδημία νεαρών ηλικιακά αθλητών. Έδρα των τμημάτων καλαθοσφαίρισης είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ψυχικού, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών.
Ίδρυση
Η Αθλητική Ένωση Ψυχικού ιδρύθηκε το 1985 απο το Δημήτρη Χουλιαράκη, με σκοπό να γίνει μια εστία συνάντησης και άθλησης των παιδιών του Ψυχικού, που μέχρι τοτε δεν διέθετε καποιον ανάλογο χώρο. Οι πρώτοι υποστηρικτές της ιδέας αυτής ηταν οι Βασίλης Μιστριώτης, Κώστας Σαρρής, Άγγελος Τριανταφυλλόπουλος και ο Δημήτρης Δαβίας, ο οποίος ηταν και αυτος που σχεδίασε το διάσημο λογότυπο με το σκίουρο της ομάδος.
Ιδρυτικά μέλη της Α.Ε.Ψ., εκτος των προαναφερθέντων, ηταν οι Ρούσσιας Άλκης, Φράγκος Χρήστος, Βλασσοπούλου Χριστίνα, Χατζής Ιωάννης, Μουρτζίνης Δημήτριος, Τζωρτζάκης Νικόλαος, Αντωνάκος Κωνσταντίνος. Κυριακίδης Δώρης, Σπηλιόπουλος Νικόλαος, Γιαννακόπουλος Μάρκος, Δημητρόπουλος Διονύσιος, Μαραγκός Βασίλειος, Κουλέτσης Ηλίας, Σίκης Χρήστος, Μαναός Δημήτριος, Βλασταράκης Μιχαήλ, Ανδρουτσόπουλος Ανδρέας και Τριανταφυλλόπουλος Κώστας.
Η Ένωση δραστηριοποιήθηκε αρχικά στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης. Με μεγάλη προσπάθεια κατασκευάστηκε το 1985 το πρώτο της γήπεδο δίπλα στην παιδική χαρά Μετάλλινου στην οδό Παπαναστασίου. Γύρω από αυτό οργανώθηκε η Ακαδημία Καλαθοσφαίρισης με ομάδες διαφόρων ηλικιών. Το 1994, με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση του Δήμου και της πολιτείας, κτίσθηκε το Κλειστό Γυμναστήριο στην οδό Κοντολέοντος.
Συμμετοχή στα Τοπικά Πρωταθλήματα (1985-2008)
Στο διάστημα μεταξύ των ετών 1997 και 2007 η ομάδα του Ψυχικού αγωνίστηκε στη Β' Κατηγορία. Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 αναδείχθηκε Υπερ-πρωταθλήτρια της Β' Κατηγορίας και ταυτόχρονα εξασφάλισε την άνοδο στην Α' Κατηγορία.
Την επόμενη χρονιά, 2007-08 κατέλαβε τη δεύτερη θέση της τελικής βαθμολογίας, λαμβάνοντας το εισιτήριο ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία από κοινού με την πρωτοπόρο Α.Ε. Νέας Κηφισιάς του Ηλία Παπαθεοδώρου. Αξιοσημείωτα εκείνη τη χρονιά το Ψυχικό είχε το χαμηλότερο μπάτζετ της Κατηγορίας, ωστόσο διέθετε στο ρόστερ ποιοτικούς παίκτες, όπως ο Χέρμαν Μπούχερτ και ο Αλέξης Καλφόπουλος, που έκαναν εν τέλει τη διαφορά.
Σημειώνεται πως το 2003, οπότε και η ομάδα αγωνιζόταν στην Α' Ε.Σ.Κ.Α., τον Βαγγέλη Μαγουλά διαδέχθηκε στα καθήκοντα του πρώτου προπονητή ο Γιώργος Ρεμεντέλας, ο οποίος παρέμεινε στο πόστο αυτό για περισσότερο από μία δεκαετία, σε όλες τις ιστορικές μέχρι σήμερα ανόδους του συλλόγου. Σε όλόκληρη αυτή την πορεία ήταν επίσης παίκτες της ομάδας τα αδέρφια Ντίνος και Παύλος Αχής.
Παραμονή στη Γ' Εθνική (2008-2011)
Ανεβαίνοντας στη Γ' Εθνική, η Α.Ε. Ψυχικού εντάχθηκε για την περίοδο 2008-09 στο 2ο Όμιλο Νότου τον οποίο συνέθεσαν τη χρονιά εκείνη 14 ομάδες. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη η ομάδα βρέθηκε στην 6η θέση, έχοντας συγκεντρώσει 16 νίκες και 10 ήττες. Την ίδια συγκομιδή είχαν και οι σύλλογοι Κρόνος Αγίου Δημητρίου και Νέα Κηφισιά, οι οποίοι κατετάγησαν βάσει των επόμενων κριτηρίων υψηλότερα. Την ίδια περίοδο το Ψυχικό κατέκτησε και το Κύπελλο Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ. Αττικής, επικρατώντας στον Τελικό του Α.Ο. Ζωγράφου με σκορ 77-72.
Την επόμενη χρονιά, 2009-10, η ομάδα μεταφέρθηκε στον 1ο Όμιλο Βορρά όπου κλήθηκε να αντιμετωπίσει και πάλι 13 αντιπάλους. Στο πλαίσιο αυτό πέτυχε 17 νίκες σε 26 αγώνες ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 4η θέση της βαθμολογίας.
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 σημειώθηκε μία αξιοσημείωτη τετραπλή ισοβαθμία στο 2ο Όμιλο Νότου ανάμεσα στις ομάδες Ψυχικό, Λιβαδειά, Έξω Παναγίτσα και Αργοναύτη Τριγλίας, καθεμία από τις οποίες συγκέντρωσε 12 νίκες και 14 ήττες. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα το Ψυχικό βρέθηκε στην υψηλότερη διαθέσιμη θέση για τους ισοβαθμούντες που ήταν και η 7η στον πίνακα.
Διαδοχικές άνοδοι (2011-2013)
Η αγωνιστική περίοδος 2011-12 αποδείχτηκε ξεχωριστή για το σύλλογο, εφόσον σημαδεύτηκε από διπλή επιτυχία. Στα πλαίσια του 2ου Ομίλου Νότου, τον οποίο συνέθεσαν 12 ομάδες, εκείνη του Ψυχικού συγκέντρωσε 16 νίκες και 6 ήττες. Κατά συνέπεια βρέθηκε χωρίς ισοβαθμία στην 3η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Πρώτος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε ο Γιάννης Ψαθάς (293 πόντοι), με τον Κώστα Κεφαλά να τον ακολουθεί από κοντά (290 πόντοι). Μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου το Ψυχικό συμμετείχε σε αγώνα κατάταξης με την ομάδα που βρέθηκε στην αντίστοιχη θέση στον έτερο Όμιλο Νότου, τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας. Στο παιχνίδι αυτό, που έλαβε χώρα στο ουδέτερο Γυμναστήριο του Μετς, το Ψυχικό ηττήθηκε με σκορ 69-61, με αποτέλεσμα να είναι δεύτερο σε προτεραιότητα στην περίπτωση που προέκυπταν κενές θέσεις σε ανώτερες κατηγορίες. Τελικά τόσο ο Ιωνικός όσο και το Ψυχικό πήραν στη διάρκεια του καλοκαιριού το δρόμο προς τη Β' Εθνική Κατηγορία, λόγω της εθελοντικής αποχώρησης του Ηρακλείου και του Πανελληνίου αντίστοιχα.
Την ίδια χρονιά, το Ψυχικό κατέκτησε για δεύτερη φορά και το Κύπελλο Ανδρών της Ε.Σ.Κ. Αττικής. Στο Μεγάλο Τελικό που διοργανώθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Εργάνης στις 26 Μαΐου 2012, η ομάδα νίκησε με σκορ 99-76 τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, ενώ πολυτιμότερος παίκτης (MVP) του τελικού αναδείχθηκε ο καλαθοσφαιριστής Παναγιώτης Ντάσης, με τον Κώστα Κεφαλά να διακρίνεται επίσης.
Η επιτυχημένη πορεία του συλλόγου συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά, 2012-13, η οποία και αποδείχθηκε κομβική για την ιστορία του συλλόγου. Πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στη Β' Εθνική, κλήθηκε να αντιμετωπίσει 12 ομάδες στα πλαίσια του Ομίλου Νότου. Παρά την έλλειψη παραστάσεων από το επίπεδο αυτό, κατάφερε να τερματίσει αμέσως στην κορυφή με 22 νίκες και 2 ήττες, κερδίζοντας, όπως ήταν φυσικό, και την άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Προπονητής του συλλόγου στις διαδοχικές αυτές ανόδους ήταν ο Γιώργος Ρεμεντέλας, ο οποίος συμπλήρωνε 10 χρόνια παρουσίας στο σύλλογο. Στην ετήσια ψηφοφορία των προπονητών της κατηγορίας για λογαριασμό της ιστοσελίδας Infobasket.gr, στην καλύτερη πεντάδα της χρονιάς βρέθηκαν δύο αθλητές του συλλόγου, οι Νίκος Πέττας και Μάρκος Κολώκας, με τον πρώτο να λαμβάνει και την αναγνώριση ως πολυτιμότερος παίκτης (MVP) της χρονιάς. Επίσης, ο Πέττας ήταν και ο παραγωγικότερος σε πόντους παίκτης της κατηγορίας (και στους δύο Ομίλους), έχοντας σημειώσει 521 πόντους.
Πορεία στην Α2 Εθνική (2013-σήμερα)
Το φθινόπωρο του 2013 η ομάδα του Ψυχικού πραγματοποίησε το ντεμπούτο της αρχικά στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος και ακολούθως στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Τη θέση του προπονητή εξακολουθούσε να κατέχει ο Γιώργος Ρεμεντέλας. Στην Α' Φάση του Κυπέλλου ξεπέρασε επιτυχώς το εμπόδιο των Ικάρων Σερρών, τους οποίους νίκησε στην έδρα τους με σκορ 64-79. Στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης νίκησε στη δική της έδρα το Φιλαθλητικό Ζωγράφου με σκορ 77-67, προτού γνωρίσει στο επόμενο παιχνίδι εντός έδρας αποκλεισμό από τον Απόλλωνα Πατρών με σκορ 65-75. Στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο ο σύλλογος ήρθε αντιμέτωπος με 13 αντιπάλους σε διπλούς αγώνες, ενώ δεν προβλεπόταν διαδικασία Play-Offs. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 16 νίκες και 10 ήττες, που τον βοήθησαν να σκαρφαλώσει στην 4η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Αυτονόητα εξασφάλισε και την παραμονή του στην Κατηγορία. Ο καλαθοσφαιριστής του συλλόγου, Νίκος Πέττας, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Κατηγορίας (531 πόντοι σε 26 αγώνες, 20,42 κατά μ.ό.), επαναλαμβάνοντας το ίδιο επίτευγμα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά (την προηγούμενη στη Β' Εθνική). Διακρίθηκαν επίσης οι Νίκος Παπανικολάου (295 πόντοι σε 24 αγώνες, 12,33 κατά μ.ό.) και Φίλιππος Μοσχοβίτης (265 πόντοι σε 24 αγώνες, 11,04 κατά μ.ό.). Στους άλλους στατιστικούς πίνακες του συνόλου των ομάδων ο Πέττας βρέθηκε στην 3η θέση σε ό,τι αφορά τα Κερδισμένα Φάουλ (171 σε 26 αγώνες, 6,58 κατά μ.ό.), ενώ ο Παπανικολάου είχε την κορυφαία επίδοση στα Κοψίματα (26 σε 24 αγώνες, 1,08 κατά μ.ό.).
Το επόμενο φθινόπωρο το Ψυχικό ξεκίνησε την περίοδο 2014-15, όπως και την προηγούμενη, με τις υποχρεώσεις του στο Κύπελλο. Στην πρεμιέρα επικράτησε εντός έδρας της Α.Ε. Λιβαδειάς με σκορ 77-62, για να αποκλειστεί στη Β' Φάση - παίζοντας και πάλι στην έδρα του - από τον Άρη Θεσσαλονίκης με σκορ 65-90. Στις αρχές Μαΐου ο τελικός βαθμολογικός πίνακας του Πρωταθλήματος περιελάμβανε την ομάδα του Ψυχικού στην 5η θέση (σε σύνολο 14 ομάδων). Τρεις ομάδες είχαν τον ίδιο απολογισμό με 17 νίκες και 9 ήττες, με το Ψυχικό να τοποθετείται μεταξύ του Εθνικού Πειραιώς και της Λιβαδειάς βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης. Το Ψυχικό περιελάμβανε για άλλη μια χρονιά στις τάξεις του τον καλαθοσφαιριστή που συγκέντρωσε τους περισσότερους πόντους στην Κατηγορία, που αυτή τη φορά ήταν ο Γιάννης Δημάκος (467 πόντοι σε 24 αγώνες, 19,46 κατά μ.ό.), ενώ εντός της ομάδας διακρίθηκε επίσης ο Νίκος Παπανικολάου (295 πόντοι σε 24 αγώνες, 12,29 κατά μ.ό.). Στους άλλους στατιστικούς πίνακες του συνόλου των ομάδων ο Δημάκος βρέθηκε στην 3η θέση σε ό,τι αφορά τα Κερδισμένα Φάουλ (158 σε 24 αγώνες, 6,58 κατά μ.ό.), ενώ ο Παπανικολάου είχε τη δεύτερη καλύτερη επίδοση στα Κοψίματα (26 σε 24 αγώνες, 1,08 κατά μ.ό.).
Η πορεία του Ψυχικού στο Κύπελλο της επόμενης χρονιάς κράτησε εκ νέου για δύο αγώνες, προσθέτοντας ακόμη μία νίκη και μία ήττα στο ιστορικό του. Στα πλαίσια της Α' Φάσης απέκλεισε εκτός έδρας την ομάδα του Φιλίππου Βέροιας με το παιχνίδι να λήγει 68-79. Ακολούθως, στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης, αποκλείστηκε στην έδρα του με σκορ 64-76 από την Κηφισιά. Στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της χρονιάς 2015-16, στο οποίο έλαβαν μέρος 15 σύλλογοι, η ομάδα του Ψυχικού ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για την Κανονική Περίοδο με 14 νίκες και 14 ήττες. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στην 8η θέση, εκτός της νεοσύστατης διαδικασίας των Play-Offs. Κορυφαίος σκόρερ για λογαριασμό της ομάδας ήταν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Γιάννης Δημάκος (460 πόντοι σε 27 αγώνες, 17,04 κατά μ.ό.), ενώ διακρίθηκαν επίσης οι Βασίλης Αγγελακόπουλος (284 πόντοι σε 27 αγώνες, 10,52 κατά μ.ό.) και Νίκος Παπανικολάου (228 πόντοι σε 27 αγώνες, 8,44 κατά μ.ό.). Σε ό,τι αφορά το σύνολο των ομάδων, ο Δημάκος είχε τη δεύτερη καλύτερη επίδοση τόσο στη συλλογή πόντων όσο και στη συλλογή Κερδισμένων Φάουλ.
Το επόμενο φθινόπωρο το Ψυχικό διαγωνίστηκε μόλις μία φορά στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου. Αποκλείστηκε στην Α' Φάση όπου γνώρισε την ήττα από τον Πανιώνιο εντός έδρας με σκορ 63-85. Το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής για την περίοδο 2016-17 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και αναγνωρίστηκε ως ένα από τα ανταγωνιστικότερα των τελευταίων ετών. Το σωματείο του Ψυχικού ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη μέση της βαθμολογικής κατάταξης, εξασφαλίζοντας χωρίς προβλήματα την παραμονή του στο ίδιο επίπεδο της ιεραρχίας των Πρωταθλημάτων. Στη συλλογή του είχε 14 νίκες και 16 ήττες, ενώ δεν παρατηρήθηκε ισοβαθμία με άλλη ομάδα στην 9η θέση όπου και τερμάτισε. Τη μεγαλύτερη συλλογή πόντων για λογαριασμό της ομάδας πραγματοποίησαν οι Νίκος Παπανικολάου (389 πόντοι σε 30 αγώνες, 12,97 κατά μ.ό.) και Βασίλης Μουράτος (388 πόντοι σε 30 αγώνες, 12,93 κατά μ.ό.). Ακολούθησαν οι Θωμάς Νίκου (278 πόντοι σε 30 αγώνες, 9,27 κατά μ.ό.) και Σβεν Σμάιλαγκιτς (247 πόντοι σε 16 αγώνες, 15,44 κατά μ.ό.). Στους πίνακες των ατομικών επιδόσεων για το σύνολο των ομάδων ο Νίκου κατέλαβε την κορυφή εκείνου που αφορά τις Ασίστ (225 σε 30 αγώνες, 7,50 κατά μ.ό.), αλλά και τη δεύτερη θέση εκείνου των Κλεψιμάτων (57 σε 30 αγώνες, 1,90 κατά μ.ό.).
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, η Α.Ε. Ψυχικού έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Στο τελευταίο συμμετείχαν συνολικά 16 σύλλογοι από ολόκληρη την Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτό το Ψυχικό ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις έχοντας συγκεντρώσει 14 νίκες και 16 ήττες. Ισοβάθμισε με την Καρδίτσα απέναντι στην οποία βρέθηκε να μειονεκτεί βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα βρέθηκε στην 11η θέση, που δεν επαρκούσε για να αποφύγει τον υποβιβασμό χωρίς να συμμετάσχει στη διαδικασία των Play-Outs.
Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε ο Νίκος Τσιόκος (394 πόντοι σε 29 αγώνες, 13,59 κατά μ.ό.). Διακρίθηκαν επίσης οι Θωμάς Νίκου (334 πόντοι σε 30 αγώνες, 11,13 κατά μ.ό.), Νίκος Παύλος (358 πόντοι σε 28 αγώνες, 12,79 κατά μ.ό.), Πέτρος Νοέας (269 πόντοι σε 29 αγώνες, 9,28 κατά μ.ό.) και Γιάννης Ψαθάς (240 πόντοι σε 22 αγώνες, 10,91 κατά μ.ό.). Ο Νίκου ήταν, επίσης, ο αθλητής του Πρωταθλήματος με την κορυφαία επίδοση στη συλλογή Ασίστ (294 σε 30 αγώνες, 9,80 κατά μ.ό.).
Στα Play-Outs το Ψυχικό διασταυρώθηκε με τον 14ο στην κατάταξη Αρκαδικό έχοντας το πλεονέκτημα της έδρας. Στον πρώτο μεταξύ τους αγώνα στο Ψυχικό επικράτησε με σκορ 70-62. Στον επαναληπτικό της Τρίπολης διπλασίασε τις νίκες του με σκορ 66-82, εξασφαλίζοντας οριστικά την παραμονή του στην Α2 Εθνική.
Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος ο σύλλογος του Ψυχικού εντάχθηκε στη 2η Αγωνιστική της Α' Φάσης. Εκεί νίκησε εκτός έδρας τον Κ.Σ. Γέφυρας με σκορ 55-62. Η 3η Αγωνιστική ήταν και η τελευταία στην οποία συμμετείχε τη χρονιά αυτή, εφόσον ηττήθηκε με σκορ 67-64 εκτός έδρας από τη Νέα Κηφισιά.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ψυχικού, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Ερωτόκριτος Νεόφυτος. Υπεύθυνος της ομάδας είναι ο Βασίλης Κακομανώλης, έφορος ο Ιάκωβος Δρούγκας και team manager ο Σωτήρης Λατσούδας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το 2003 ο Γιώργος Ρεμεντέλας, με συνεργάτες τους Στέφανο Τριαντάφυλλο και Γιώργο Καρακώστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1985
Ουιγούροι
thumb|right|250px|Τρία μικρά κορίτσια ουιγουρικής καταγωγής στην κυριακάτικη αγορά της πόλης Χοτάν, στην αυτόνομη επαρχία Σιντσιάνγκ της Κίνας
Οι Ουιγούροι (ουιγουρικά: ئۇيغۇر, μεταγραμμένο στο λατινικό αλφάβητο ως Uyghur, απλά Κινέζικα: 维吾尔, στα παραδοσιακά Κινέζικα: 維吾爾, στο διεθνές φωνητικό αλφάβητο IPA: /uː.iˈɡʊr/ ) είναι τουρκογενής εθνοτική ομάδα που ζει στην Ανατολική και Κεντρική Ασία. Σήμερα, οι Ουιγούροι ζουν κυρίως στην αυτόνομη επαρχία της Σιντσιάνγκ (αναφέρεται και ως ανατολικό Τουρκιστάν) στην Κίνα. Το 80% των Ουιγούρων της Σιντσιάνγκ ζουν στο νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας, το Λεκανοπέδιο Ταρίμ. Εκτός της επαρχίας Σιντσιάνγκ, η μεγαλύτερη κοινότητα Ουιγούρων στην Κίνα βρίσκεται στην περιοχή Ταογιουάν, στη νοτιοκεντρική επαρχία της Χουνάν.
Εκτός Κίνας, σημαντικές κοινότητες Ουιγούρων ζουν στο Καζακστάν, το Κιργιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Μικρότερες κοινότητες είναι εγκατεστημένες στο Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, τη Ρωσία, τη Σαουδική Αραβία, τον Καναδά, τις ΗΠΑ και την Τουρκία.
Εθνική ταυτότητα
Στην εξέλιξη της ιστορίας, ο όρος "Ουιγούροι" έχει πάρει έναν όλο και περισσότερο διασταλτικό ορισμό. Αρχικώς δήλωνε ένα μικρό συνασπισμό φυλών των Γκάο-τσε/Τιέλε (συνομοσπονδία 9 τουρκικών φυλών ) στη Βόρεια Κίνα, Μογγολία και τα Όρη Αλτάι, αργότερα όμως υποδήλωνε την υπηκοότητα στο Χανάτο των Ουιγούρων. Τελικώς ο όρος επεκτάθηκε δηλώνοντας μια εθνότητα της οποίας οι ρίζες βρίσκονται στην πτώση του Χανάτου των Ουιγούρων το 842 μ.Χ., που προκάλεσε τη μετανάστευση των Ουιγούρων από τη Μογγολία στο Λεκανοπέδιο Ταρίμ. Το μεταναστευτικό αυτό ρεύμα αφομοίωσε και αντικατέστησε τους Ινδοευρωπαίους στην περιοχή και δημιούργησε μια ξεχωριστή ταυτότητα, καθώς η γλώσσα και η κουλτούρα των Τούρκων μεταναστών, εκτόπισε τελικώς τις αρχικές ινδοευρωπαϊκές επιρροές. Ο ρευστός αυτός ορισμός των Ουιγούρων και η διαφορετική γενεαλογία των σημερινών Ουιγούρων αποτελούν πηγή σύγχυσης σχετικά με το τι συνιστά την πραγματική ουιγουρική εθνογραφία και εθνογένεση.
Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν τους σημερινούς Ουιγούρους απόγονους πολλών λαών όπως των αρχαίων Ουιγούρων της Μογγολίας που έφτασαν στο Λεκανοπέδιο Ταρίμ μετά την πτώση του Χανάτου των Ουιγούρων, Ιρανικές φυλές Σακά αλλά και άλλων Ινδο-ευρωπαίων που κατοίκησαν στο λεκανοπέδιο Ταρίμ πριν την έλευση των Ουιγούρων Αναλύσεις DNA δείχνουν ότι οι λαοί της Κεντρικής Ασίας όπως οι Ουιγούροι είναι μίξη Καυκάσιων και Ανατολικών Ασιατών. Οι ακτιβιστές Ουιγούροι θεωρούν ότι είναι ιθαγενείς της περιοχής και απόγονοι των νεκρών που έχουν βρεθεί στις μούμιες του Ταρίμ. Από την άλλη έρευνα στην γενετική των αρχαίων Ταρίμ και των σχέσεων με τους σύγχρονους Ουιγούρους δείχνει αμφιλεγόμενες απόψεις. Λόγω των εθνοτικών αυτονομιστικών τάσεων στην περιοχή, σε αυτές τις έρευνες εμπλέκονται και αξιωματούχοι Κινέζοι αλλά και Ουιγούροι ακτιβιστές οι οποίοι θεωρούν ότι το αποτέλεσμα των ερευνών μπορεί να επηρεάσει τους ισχυρισμούς τους ότι είναι αυτόχθονες στην περιοχή.
Διώξεις
Τα τελευταία χρόνια έχουν πληθύνει οι αναφορές και οι έρευνες για τη μεταχείριση των Ουιγούρων από το κινεζικό κράτος. Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι λαμβάνουν χώρα διώξεις και εθνοκαθαριστικές ενέργειες -βλ. στείρωση, αναγκαστική εργασία- υπό βάρος αυτής της μειονότητας. Οι έρευνες αυτές αμφισβητούνται έντονα από το κομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας.
Το Μάρτιο του 2021, οι κυβερνήσεις της Γαλλίας, Ολλανδίας, Γερμανίας, Δανίας, Σουηδίας και Λιθουανίας προέβησαν σε διαμαρτυρία και επίπληξη των Κινέζων πρεσβευτών τους. Οι ΗΠΑ, μεταξύ των άλλων, επίσης διαμαρτυρήθηκαν στην Κίνα για την καταστολή της μειονότητας των Ουιγούρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ασία Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Αντισμήναρχος
Ο Αντισμήναρχος (Ασμχος) είναι Αξιωματικός (OF-4) της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, ανώτερος του επισμηναγού και κατώτερος του σμηνάρχου. Οι αντίστοιχοι βαθμοί στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς είναι ο Αντισυνταγματάρχης και στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Λιμενικό Σώμα ο Αντιπλοίαρχος.
Ετυμολογία
Η λέξη Αντισμήναρχος προέρχεται από το αντι + σμήνος + άρχω (διοικώ).
Διοίκηση Σμήνους
Κατά κανόνα, Αντισμήναρχος είναι ο Υποδιοικητής της Σμηναρχίας, γεγονός που υποδηλώνεται και από τη σύνθεση της λέξης.
Άλλες χώρες
Στην Πολεμική Αεροπορία αγγλόφωνων χωρών, ο αντίστοιχος βαθμός στις μεν Μεγάλη Βρεταννία, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, αποδίδεται Wing Commander στις δε ΗΠΑ και Καναδά Lieutenant colonel, δηλ. όπως και ο Αντισυνταγματάρχης του Στρατού Ξηράς.
Διακριτικό
Το διακριτικό του Αντισμηνάρχου στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία είναι τέσσερις γαλάζιες λωρίδες (τρεις φαρδιές και μία λεπτή) που πλαισιώνονται από μαύρες γραμμές και ένας ρόμβος που αποφύεται από την ανώτερη λωρίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Κουέντιν Σμιθ
Ο Κουέντιν Σμιθ (Quentin Smith, 27 Αυγούστου 1952 στη Νέα Υόρκη) είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Μίσιγκαν. Έχει εργαστεί στη φιλοσοφία του χρόνου, τη φιλοσοφία της γλώσσας, τη φιλοσοφία της φυσικής και τη φιλοσοφία της Θρησκείας. Ο Σμιθ έχει δημοσιεύσει πάνω από 140 άρθρα και έχει συγγράψει βιβλία, μόνος του ή με άλλους, ενώ επιμελήθηκε επτά βιβλία. Ήταν ο εκδότης του Prometheus Books και επικεφαλής εκδότης του ακαδημαϊκού περιοδικού Philo από το 2001 έως το 2007. Γνωστές είναι οι συνομιλίες (debate) που είχε με τον θεϊστή φιλόσοφο William Lane Craig για την ύπαρξη του Θεού.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι της θρησκείας Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Αλέξανδρος Ηρακλίεβιτς Μπαγκρατιόν
Ο Aλέξανδρος Μπαγκρατιόν ალექსანდრე ბაგრატიონ-მუხრანელი Aλεξάντρε Μπαγκρατιόν-Μουχρανέλι, Александр Ираклиевич Багратион-Мухранский Aλεξάντρ Ιρακλίεβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκυ, ( 1 Αυγούστου [20 Ιουλίου Π.Η.] 1853– 12 Νοεμβρίου [20 Οκτωβρίου Π.Η.] 1918) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού πριγκιπικού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού πρώην βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι και απόγονος τού Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας, τού προτελευταίου βασιλιά της Γεωργίας. Στρατηγός στην αυτοκρατορική ρωσική υπηρεσία και μέλος τού άμεσου κύκλου τού τσάρου Νικολάου Β΄, σκοτώθηκε από τους Μπολσεβίκους στη μεταπολεμική αναταραχή στη Ρωσία.
Βιογραφία
Το 1903 ο πρίγκιπας Αλέξανδρος διαδέχθηκε το τέλος τού εξαδέλφου του Κωνσταντίνου ως επικεφαλής τού υποκλάδου Σίντα Κάρτλι. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε υποστράτηγος και τέθηκε επικεφαλής τού συντάγματος ιππικού τού Σώματος Φρουράς. Το 1905 διορίστηκε υποστράτηγος à la suite στον Τσάρο Νικόλαο Β΄. Ήταν μέλος της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και προήχθη σε αντιστράτηγο το 1917. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους προσπάθησε να φτάσει στην πατρίδα του τη Γεωργία, αλλά συνελήφθη από τους Ερυθρούς Φρουρούς στον Βόρειο Καύκασο και χάθηκε κατά τη διάρκεια μίας μαζικής δολοφονίας αξιωματικών τού Αυτοκρατορικού στρατού στο Πιατιγκόρσκ τον Οκτώβριο του 1918.
Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος επέζησε από την ευγενή σύζυγό του, την οποία νυμφεύτηκε στην Τιφλίδα στις 6 Νοεμβρίου [25 Οκτωβρίου Π.Η.] 1881, τη Mαρία Ντιμιτρίεβνα Γκολοβάστεβνα (Τιφλίδα, 23 Οκτωβρίου [11 Οκτωβρίου Π.Η.] 1855 – Νίκαια, 25 Ιουνίου [12 Ιουνίου Π.Η.] 1932), κόρη τού αντιναυάρχου Ντμίτρι Ζαχάροβιτς Γκολοβάστεφ (13 Ιανουαρίου 1822 - 4 Νοεμβρίου 1886) και της συζύγου Λεωνίδας Εγκορόβνας φον Έσσεν. Αυτή ήταν εκ πατρός εγγονή τού Zάχαρ Αλεξέγιεβιτς Γκολοβάτσεφ και της Βαρβάρας Αλεξάντροβνας Ιβίνας, και εκ μητρός εγγονή Ιγκόρ (Γεωργίου) φον Έσσεν και της Ελισαβέτα Ραϊνγκολντόβνα φαν Σέλτινγκα.
Περισσότερο από αυτόν έζησαν δύο άλλα παιδιά του:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Μπιγκ Ι Λάνγκστον
Ο Έτορ Εουέν (Ettore Ewen, 1 Μαρτίου 1986) είναι Αμερικανός παλαιστής και πρώην αρσιβαρίστας, που εργάζεται για την εταιρεία πάλης WWE. Στα ρινγκ που εμφανίζεται είναι γνωστός ως "Μπιγκ Ι".
Πρόωρη ζωή
Ο Έουεν γεννήθηκε στη Φλόριντα απο Αφρό-Καραϊβικούς μετανάστες. Μεγαλώνοντας πέρασε απο διάφορα αθλήματα μέχρι που ασχολήθηκε με την άρση βαρών.
Καριέρα στην άρση βαρών
Σε ηλικία 24 ετών, ο Εουέν συμμετείχε σε διαγωνισμό άρσης βαρών, όπου έσπασε τέσσερα ρεκόρ στη πολιτεία της Φλόριντα. Την επόμενη χρονιά στη Πενσιλβανία κατάφερε να σπάσει άλλο ένα ρεκόρ.
Ξεκίνημα και τίτλοι
Το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στη θυγατρική εταιρεία Florida Championship Wrestling για να εκπαιδευτεί. Το 2012, ο Μπιγκ Ι Λάνγκστον κέρδισε το Πρωτάθλημα NXT, νικώντας τον Σεθ Ρόλινς.
Τον Δεκέμβριο του 2012, έκανε το ντεμπούτο του στο Raw ως ο σωματοφύλακας της Έι Τζέι Λι. Οι δύο τους συμμάχησαν με τον Ντολφ Ζίγκλερ και συνέχισαν ως τρίο στις εμφανίσεις τους στο σόου. Τον Αύγουστο του 2013 ο Λάνγκστον συνέχισε μόνος του, αφού έγινε face (δηλαδή συμπαθής στο κοινό). Τον Νοέμβριο σε επεισόδιο του Raw, ο Λάνγκστον νίκησε τον Κέρτις Άξελ και έγινε ο νέος Διηπειρωτικός Πρωταθλητής. Συνέχισε να υπερασπίζεται το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα και τον Φεβρουάριο του 2014 συνέχισε να εμφανίζεται απλώς ως "Μπιγκ Ι". Τον Μάιο έχασε το πρωτάθλημα απο τον Μπαντ Νιούζ Μπάρετ. Το καλοκαίρι ο Μπιγκ Ι ξεκίνησε μια κόντρα με τον Ρούσεβ. Σε δύο περιπτώσεις ο Μπιγκ Ι έχασε απο τον Ρούσεβ, τελειώνοντας έτσι τη κόντρα τους.
Νίου Ντέι
Το 2014, ο Μπιγκ Ι συμμετείχε στην ομάδα "Νίου Ντέι", μαζί με τους Κόφι Κίνγκστον και Εξέβιερ Γουντς. Οι τρεις τους, κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή του κοινού και να κατακτήσουν το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE 10 φορές.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Εφημεριδοπώλης
Ο εφημεριδοπώλης ήταν ο πλανόδιος πωλητής που το επάγγελμα του ήταν να πουλάει έντυπα, κυρίως εφημερίδες, εξ ου και η ονομασία του επαγγέλματος. Οι εφημεριδοπώλες, όπως & οι λούστροι, παλαιότερα τουλάχιστον, ήταν ως επί το πλείστον παιδιά ή έφηβοι.
Ο εφημεριδοπώλης πουλούσε εφημερίδες που έπαιρνε από το Πρακτορείο Διανομής Τύπου, περιφερόμενος σε όλους τους δρόμους και τα πολυσύχναστα μαγαζιά (καφενεία, ταβέρνες κλπ) της γειτονιάς πεζός έχοντας τις εφημερίδες στη μασχάλη ή με ποδήλατο, όπως ο ταχυδρόμος της ίδιας εποχής, έχοντας τις εφημερίδες σε τσάντα που του έδινε η εκδότρια εταιρεία, την οποία συνήθως κρατούσε στον ώμο. Αρκετοί όμως, προτιμούσαν στέκι και πάγκο, όπου γινόταν πώληση όχι μόνο των εφημερίδων, αλλά και διάφορων περιοδικών.
Κατηγορία:Εφημερίδες Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές Κατηγορία:Υπαίθριοι μικροπωλητές Κατηγορία:Παιδική εργασία
Αιμόνιο Ξάνθης
Το Αιμόνιο είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 500 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Αιμόνιο βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση περίπου 17 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Σμίνθη (έδρα του δήμου) και 31 χλμ. Β. από την Ξάνθη. Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης, ανάμεσα στην Κοτύλη (ΒΔ.), Μελίβοια (Α.-ΒΑ.) και Πάχνη (ΝΔ.) ενώ βόρεια και δυτικά περνάει ο χείμαρρος Κούλας, ένας από τους τρεις κλάδους του ποταμού Κόσυνθου. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης (όπως και όλα της Κοτύλης και στα πομάκικα λέγεται Βαλκάνοβα Επίσημα για πρώτη φορά αναφέρεται το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοτύλης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κοτύλη, το Δημάριο και την Πάχνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοτύλης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 75 κατοίκους..
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Γουίλιαμ Ντάμπιερ
thumbnail|right|400px|Το νέο ταξίδι του πλοιάρχου Ντάμπιερ στη Νέα Ολλανδία (Αυστραλία) το [[1699]] Ο Γουίλιαμ Ντάμπιερ (αγγλ.William Dampier, 1651 - Μάρτιος 1715) ήταν Άγγλος πειρατής, συγγραφέας και θαλασσοπόρος. Χαρτογράφησε πολλές περιοχές της Αυστραλίας και της Νέας Γουινέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1651 στο Ιστ Κόκερ της Αγγλίας και στα 16 του ήταν ναύτης. Πολέμησε στον τρίτο αγγλο-ολλανδικό πόλεμο στη μάχη του Schooneveld τον Ιούνιο του 1673. Το 1674 βρέθηκε ως διευθυντής φυτειών στην Τζαμάικα, αλλά σύντομα επέστρεψε στη θάλασσα.
Ο πατέρας του ήταν αγρότης και πέθανε το 1662 όταν ο Γουίλιαμ ήταν περίπου δέκα ετών, και η μητέρα του πέθανε το 1668 όταν ήταν έφηβος. Ο Ντάμπιερ πήγε αρχικά σε σχολείο Λατινικών, δεδομένου ότι οι γονείς του είχαν κατά νου να ασχοληθεί με το εμπόριο, αλλά μετά από τον θάνατό τους μεταφέρθηκε σε ένα άλλο σχολείο για να μάθει αριθμητική και γραμματική, που τον προετοίμαζαν για τη μελλοντική ζωή του ναυτικού και του συντάκτη. Από πολύ νεαρή ηλικία επρόκειτο να δει τον κόσμο, καθώς σε ηλικία δεκαοχτώ ετών ως μαθητευόμενος στο Weymouth, ταξίδεψε προς τη Γαλλία και αργότερα στη Νέα Γη. Όταν επέστρεψε στην Αγγλία, ο δεύτερος Ολλανδικός πόλεμος είχε ξεσπάσει, και ο Ντάμπιερ προσφέρθηκε εθελοντικά να εξυπηρετήσει στο βρετανικό ναυτικό στο Royal Prince που ηγούνταν ο Sir Edward Sprague. Στην ηλικία των είκοσι δύο, ο συνταγματάρχης William Helyar, πρότεινε στον Ντάμπιερ να διαχειριστεί τη φυτεία του στην Τζαμάικα. Σύντομα αφήνοντας αυτήν την απασχόληση που δεν του ταίριαζε, ασχολήθηκε ως υλοτόμος στον κόλπο Compeche, αλλά το πιο σημαντικό, ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου 1675-1678 που άρχισε ένα ταξίδι. Ο Ντάμπιερ άρχισε να καταγράφει τις παρατηρήσεις του ταξιδιού του από την ηλικία των 20. Οι περιγραφές αυτών των προηγούμενων άθλων, που πραγματοποιήθηκαν πριν από το πρώτο υπερατλαντικό ταξίδι του, περιλαμβάνονται στο Voyages and Discoveries, το δεύτερο βιβλίο του. Ήταν στην Καραϊβική Θάλασσα, στην αρχή του πρώτου ταξιδιού του διάρκειας δώδεκα ετών σε όλο τον κόσμο, όταν ο Ντάμπιερ άρχισε τις επαφές με τους πειρατές περίπου το 1679, στην ηλικία των είκοσι επτά.