cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέγας Βασίλειος
To έργο του Μεγάλου Βασιλείου
Στο έργο τόνισε επίσης τη σημασία της διάκρισης μεταξύ ουσίας και ενεργειών του Θεού. Μεταξύ του άκτιστου Θεού και του κτιστού κόσμου υπάρχει οντολογικό χάσμα, που αποκλείει την κατ’ ουσία κοινωνία και σχέση μεταξύ τους. Ο Θεός καθίσταται αντιληπτός στον κόσμο διά των ενεργειών του. Το ότι ο κόσμος διατηρείται στο «είναι» οφείλεται στη δημιουργική, συνεκτική και ζωοποιό ενέργεια του Θεού.
Ο Βασίλειος υπήρξε θαυμαστής του μεγάλου Αλεξανδρινού φιλοσόφου Ωριγένη αλλά στο ερμηνευτικό του έργο απορρίπτει την αλληγορική μέθοδο και πλησιάζει προς την αντιοχειανή σχολή. Ερμηνεύει χρησιμοποιώντας το κείμενο ως αφορμή έκθεσης των προσωπικών του θέσεων.
Κεφαλαιώδης ήταν και η συμβολή του στην αξιολόγηση της θύραθεν παιδείας μέσα στη χριστιανική Εκκλησία. Μελετητής ο ίδιος και γνώστης της ελληνικής φιλοσοφίας, τη χρησιμοποιεί ως όργανο επεξεργασίας και διατυπώσεως των θεολογικών του αντιλήψεων. Η φιλοσοφία, κατά τον Βασίλειο, πρέπει να μελετάται υπό το νέο χριστιανικό πρίσμα. Δεν απορρίπτει τη μελέτη των κλασσικών γραμμάτων, αντίθετα προτρέπει στη χρήση τους ως ένδυμα της χριστιανικής θρησκευτικής διδασκαλίας.
Στον τομέα του μοναχισμού ανέλαβε δράση, θέτοντάς τον υπό τον έλεγχο της εκκλησιαστικής ηγεσίας και εισήγαγε την ομολογία της αφιερώσεως στο Θεό και της εντάξεως στην αδελφότητα, η οποία προέβλεπε αγαμία, υπακοή και ακτημοσύνη. Επίσης, έθεσε την αυθαίρετη πνευματικότητα του μοναχισμού στη σταθερή βάση της Αγίας Γραφής και τοποθέτησε τους μοναχούς στη γραμμή του κοινού βίου και της οργανωμένης δράσης.
Στις ημέρες του υπήρξε μια σοβαρή αίρεση, ο Αρειανισμός, και ο Άγιος αγωνίστηκε για την ενότητα της εκκλησίας, για αυτό έγραψε και σπουδαία θρησκευτικά συγγράμματα, όπως το «Περί Αγίου Πνεύματος» και εργαζόταν σκληρά προς την επίλυση των διαφορών, δείχνοντας μόνο τον δρόμο της αγάπης.
Πλούσιο είναι και το νομικό του έργο, το οποίο βρίσκουμε συγκεντρωμένο κυρίως στις επιστολές του προς τον Αμφιλόχιο Ικονίου, από τις οποίες προήλθαν οι 85 κανόνες που, αφού επικυρώθηκαν από τη Σύνοδο εν Τρούλω στα τέλη του 7ου αιώνα (691/2), αποτελούν έως σήμερα, ως συστατικό στοιχείο των νομοκανονικών συλλογών, βασικό βοήθημα του εκκλησιαστικού δικαίου. Το ίδιο ισχύει και για ένα άλλο νομικό του έργο, τους λεγόμενους «Μοναχικούς κανόνες», διατάξεις που αφορούν την οργάνωση των μονών και τη διαβίωση των μοναχών. Οι κανόνες αυτοί δεν επικυρώθηκαν ποτέ. Η έλλειψη ωστόσο συνοδικής επικυρώσεως δεν επηρέασε, λόγω του κύρους του συντάκτη, την εφαρμογή τους στην πράξη. Ενδεικτικό της μεγάλης εκτίμησης στο έργο του Μεγάλου Βασιλείου που έτρεφαν οι ερμηνευτές των δικαιϊκών πηγών, όχι μόνο του χώρου της Εκκλησίας αλλά και της Πολιτείας, αποδεικνύεται από τη συχνή παραπομπή των κανόνων του στα σχόλια των Βασιλικών, της τελευταίας δηλαδή επίσημης κωδικοποιήσεως που πραγματοποιήθηκε κατ΄ εντολήν του Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού στα τέλη του 9ου αιώνα. Ιδιαίτερα αισθητή είναι η επίδραση του Μεγάλου Βασιλείου στο Οικογενειακό Δίκαιο, όπου πρώτος έθεσε με κατηγορηματικότητα το όριο των τριών επιτρεπόμενων γάμων, που απετέλεσε μέχρι το 1982 πολιτειακό δίκαιο και εξακολουθεί ακόμη να ισχύει επί του θρησκευτικού γάμου.
Συγγραφικό έργο
thumb|Basilii Magni Opera, 1540 Τα έργα του κατατάσσονται σε τέσσερεις κατηγορίες.
Δογματικά συγγράμματα
α) Ανατρεπτικός του Απολογητικού του δυσσεβούς Ευνομίου. Αποτελείται από τρία βιβλία και καταφέρεται εναντίον του αρχηγού των Ανομοίων Ευνόμιο Κυζίκου.
β) «Προς Αμφιλόχιον, περί του Αγίου Πνεύματος». Επιστολική πραγματεία προς τον επίσκοπο Ικονίου Αμφιλόχιο σχετικά με το Άγιο Πνεύμα.
Ασκητικά συγγράμματα
α) Τα Ηθικά. Συλλογή 80 ηθικών κανόνων.
β) Όροι κατά πλάτος. Περιέχει 55 κεφάλαια με θέμα γενικές αρχές του μοναχισμού.
γ) Όροι κατ’ επιτομήν. Περιέχει 313 κεφάλαια, που αναφέρονται στην καθημερινή ζωή των μοναχών.
δ) Περί πίστεως.
ε) Περί κρίματος.
στ) Περί της εν παρθενία αληθούς αφθορίας. Έργο σχετικό με την παρθενική ζωή.
Ομιλίες
Ορισμένες από τις ομιλίες του είναι:
α) Εις την Εξαήμερον. Συλλογή 9 ομιλιών με θέμα τη δημιουργία του κόσμου.
β) Εις τους Ψαλμούς. Συλλογή 18 ομιλιών με αφορμή το περιεχόμενο των Ψαλμών του Δαυίδ.
γ) Περί του ουκ έστιν αίτιος του κακού ο Θεός.
δ) Περί πίστεως
ε) Κατά Σαβελλιανών, Αρείου και Ανομοίων
στ) Προς τους νέους, όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων . Το διασημότερο από τα κείμενα του Βασιλείου, στο οποίο πραγματοποιεί προσπάθεια γεφυρώσεως του χάσματος μεταξύ χριστιανικής και κλασσικής παιδείας.
ζ) Προτρεπτικός εις το άγιον βάπτισμα.
η) Εις το πρόσεχε σεαυτώ.
θ) Προς Πλουτούντας.
ια) Εις την μάρτυρα Ιουλίτταν και περί ευχαριστίας.
ιβ) περὶ τῆς πλεονεξίας, καὶ τοῦ ρητοῦ τοῦ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίου «Καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας, καὶ μείζονας οἰκοδομήσω»
Τοῦ πεινῶντός ἐστιν ὁ ἄρτος, ὃν σὺ κατέχεις· τοῦ γυμνητεύοντος τὸ ἱμάτιον, ὃ σὺ φυλάσσεις ἐν ἀποθήκαις· τοῦ ἀνυποδέτου τὸ ὑπόδημα, ὃ παρὰ σοὶ κατασήπεται· τοῦ χρῄζοντος τὸ ἀργύριον, ὃ κατορύξας ἔχεις. Ὥστε τοσούτους ἀδικεῖς, ὅσοις παρέχειν ἠδύνασο.
Επιστολές
Σώζονται 365 επιστολές με το όνομα του Μεγάλου Βασιλείου, που καλύπτουν την εικοσαετία από την επιστροφή του στην Καισάρεια από την Αθήνα έως και τον θάνατό του.
Ιερά λείψανα
Τα ιερά λείψανα του Μεγάλου Βασιλείου φυλάσσονται στις εξής τοποθεσίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Καισαρείας Κατηγορία:Βυζαντινοί άγιοι Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Τζιανλούκα Βιάλι
Ο Τζιανλούκα Βιάλι (ιταλικά: Gianluca Vialli, 9 Ιουλίου 1964 – 6 Ιανουαρίου 2023) ήταν Ιταλός προπονητής ποδοσφαίρου και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Το 1992 μεταγράφηκε στη Γιουβέντους για το ποσό των 12,5 εκατομμυρίων λιρών -παγκόσμιο ρεκόρ τότε. Κατά τη διάρκεια της περιόδου κέρδισε το Κύπελλο Ιταλίας, τη Σέριε Α, το Σούπερ Καπ Ιταλίας, ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Σε διεθνές επίπεδο, εκπροσώπησε την Εθνική Ιταλίας σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα, το 1986 και το 1990. Πήρε επίσης μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988, βοηθώντας τη χώρα του να φτάσει στα ημιτελικά και επιλέχθηκε -ως διακριθέντας- στην Πρώτη Ομάδα της Διοργάνωσης. Κατά τη διάρκεια της εικοσαετούς καριέρας του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σημείωσε 259 γκολ σε επίπεδο συλλόγων, 16 γκολ με την εθνική ομάδα ανδρών και 11 γκολ με την εθνική ομάδα Κ21 ετών, για συνολικά 286 γκολ σε περισσότερα από 500 εμφανίσεις.
Όταν αποσύρθηκε, εργάστηκε ως σχολιαστής στο κανάλι Sky Italia. Ήταν μέλος των τεχνικών της Εθνικής Ιταλίας και διετέλεσε αρχηγός αποστολής.
Ωστόσο, παραιτήθηκε από αυτόν τον ρόλο λόγω της μάχης που έδινε με τον καρκίνο από το 2017. Απεβίωσε στις 6 Ιανουαρίου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κρεμονέζε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές της Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γουότφορντ ΦΚ
Δήμος Ραχών
Ο Δήμος Ραχών λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του  νομού Σάμου από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Χριστό.
Ήταν ένας από τους τρεις δήμους, στους οποίους διαιρείτο διοικητικά η Ικαρία και ένας από τους οκτώ του νομού Σάμου. Ο Δήμος Ραχών βρισκόταν στα δυτικά του νησιού, περιελάμβανε τρία δημοτικά διαμερίσματα, είχε συνολικό πληθυσμό 2.238 κατοίκους και έκταση 101,8 τ. χλμ.. Ήταν ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της Ικαρίας.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Ικαρίας της  Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:δήμοι του νομού Σάμου
Σεπφώρα
Η Σεπφώρα (Εβραϊκά:ציפורה) ήταν η έβδομη κόρη του αρχιερέα της Μαδιάμ, Ιοθόρ/Ραγουήλ και η πρώτη σύζυγος του Μωυσή. Μαζί του απέκτησε δυο γιούς, τον Γερσόμ και τον Ελιέζερ. Το όνομά της σημαίνει "Άγριο Πουλί" (:Tzippor στα εβραϊκά σημαίνει πουλί)
Ο γάμος με τον Μωυσή
Μετά τον φόνο του Αιγυπτίου και την περιπλάνησή του στην έρημο, ο Μωυσής κατέφυγε στη Μαδιάμ. Εκεί είδε εφτά κοπέλες (οι κόρες του Ιοθόρ) να λογομαχούν με βοσκούς καθώς τις παραμέρισαν βίαια για να ποτίσουν πρώτοι τα πρόβατά τους. Ο Μωυσής τις υπερασπίστηκε παλεύοντας με τους άντρες. Έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη του ιερέα, ο Ιοθόρ τον έκανε βοσκό στα πρόβατά του και του έδωσε για σύζυγό του τη μικρότερη κόρη του, Σεπφώρα.
Το επεισόδιο στη σκηνή
Όταν ο Θεός είπε στον Μωυσή να επιστρέψει στην Αίγυπτο και να ελευθερώσει τους γιους του Ισραήλ, ο Μωυσής πήρε μαζί του τη γυναίκα και τους γιούς του. Στο δρόμο για την Αίγυπτο κατασκήνωσαν για το βράδυ κι εκεί συνέβη κάτι μυστήριο με πρωταγωνίστρια τη Σεπφώρα. Στη Βίβλο λέει ότι ο Θεός ήρθε για να σκοτώσει το Μωυσή (Έξοδος:4:24-27), τότε η Σεπφώρα γρήγορα πήρε ένα κοφτερό μαχαίρι και έκανε περιτομή στο Γερσόμ, και το εναπόθεσε στα πόδια του Μωυσή, λέγοντας "Είσαι Θεός του αίματος" (Έξοδος: 4:26). Κατά τους σχολιαστές και τους λογίους ο λόγος για τον οποίο ο Θεός ήρθε να σκοτώσει το Μωυσή ήταν η συμφωνία με τον Αβραάμ. Όπως αναφέρεται στη Γένεση όσα αρσενικά παιδιά δεν έκαναν περιτομή, θα αποκόπτονταν από το λαό διότι "Αυτός έσπασε τη συμφωνία Μου"(Γένεσις:17:10-14).
Κατά την Έξοδο
Αφού ο Μωυσής κατάφερε να απελευθερώσει τους Εβραίους από την Αίγυπτο, ο Ιοθόρ ήρθε στην κατασκήνωση των Εβραίων στο Σινά φέρνοντας μαζί τη Σεπφώρα και τους γιούς του Μωυσή. Η Βίβλος δεν αναφέρει πότε η Σεπφώρα ξανασυναντήθηκε με τον πατέρα της, μόνο ότι ο Ιοθόρ πήρε την οικογένεια του Μωυσή και πήγε να τον συναντήσει όταν άκουσε τι έκανε ο Θεός για τους γιους του Ισραήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
481
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 481 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει
To Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει  (γνωστό και ως Star Wars: Επεισόδιο 7 - Η Δύναμη Ξυπνάει) (αγγλικά: Star Wars: The Force Awakens) είναι αμερικανική ταινία διαστημικής όπερας του 2015, σκηνοθετημένη από τον Τζέι Τζέι Έιμπραμς. Η έβδομη ταινία της σειράς Star Wars έχει πρωταγωνιστές τους Χάρισον Φορντ, Κάρι Φίσερ, Μαρκ Χάμιλ, Άνταμ Ντράιβερ, Ντέιζι Ρίντλεϊ, Τζον Μπογιέγκα, Όσκαρ Άιζακ, Λουπίτα Νιόνγκο, Άντι Σέρκις, Ντόμναλ Γκλίσον, Άντονι Ντάνιελς, Πίτερ Μέιχιου και Μαξ φον Σίντοφ. Η ταινία  τοποθετείται χρονικά περίπου 30 χρόνια μετά τα γεγονότα της ταινίας Η Επιστροφή των Τζεντάι (1983), όπου η Επαναστατική Συμμαχία και η Γαλαξιακή Αυτοκρατορία έγιναν η Αντίσταση και το Πρώτο Τάγμα αντίστοιχα και ακολουθεί τις περιπέτειες του Φιν, της Ρέι Πάλπατιν, του Kάιλο Ρεν και του Πο Ντάμερον, μαζί με τους πρωταγωνιστές που επιστρέφουν από τις παλαιότερες ταινίες Star Wars.
Πλοκή
Περίπου τριάντα χρόνια μετά την καταστροφή του δεύτερου Άστρου του Θανάτου, ο Λουκ Σκαϊγουώκερ, ο τελευταίος Τζεντάι, έχει εξαφανιστεί. Το Πρώτο Τάγμα, ο διάδοχος της πρώην Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας, και η Αντίσταση, ένας στρατιωτικός οργανισμός που έχει την υποστήριξη της Δημοκρατίας και διοικείται από την δίδυμη αδελφή του Λουκ, την Στρατηγό Λέια Οργκάνα, χτενίζουν όλο τον Γαλαξία για να τον βρουν.
Σ' ένα χωριό στον πλανήτη Τζακού, ο πιλότος της Αντίστασης Πο Ντάμερον βρίσκει τον Λορ Σαν Τέκα για να πάρει έναν χάρτη με μέρος των συντεταγμένων για την τοποθεσία όπου βρίσκεται ο Λουκ. Στρατιώτες stormtrooper του Πρώτου Τάγματος, υπό τις διαταγές του μυστηριώδους Κάιλο Ρεν εισβάλουν στο χωριό, το καταστρέφουν, σκοτώνουν τους άμαχους και αιχμαλωτίζουν τον Πο. Το ανδροειδές του Πο όμως, ο BB-8, διαφεύγει με τον χάρτη κρυμμένο στην μνήμη του, και περιπλανιέται ώσπου τον σώζει από αιχμαλωσία μια ρακοσυλλέκτρια, η Ρέι.
Ενώ ο Ρεν χρησιμοποιεί τη Δύναμη στο μυαλό του Πο για να μάθει πού είναι ο BB-8, ο stormtrooper FN-2187, σοκαρισμένος από την σφαγή του χωριού, αποφασίζει να λιποτακτήσει και ελευθερώνει τον Πο για να πιλοτάρει ένα σκάφος διαφυγής. Κλέβουν ένα μαχητικό σκάφος TIE, το οποίο έπειτα από καταδίωξη συντρίβεται στον Τζακού και ο stormtrooper, που ο Ντάμερον ονοματίζει "Φιν", φαίνεται να είναι ο μόνος επιζών. Ο Φιν βρίσκει την Ρέι με τον BB-8 και τους λέει ψέματα πως είναι μέλος της Αντίστασης. Το Πρώτο Τάγμα τους εντοπίζει σε ένα χωριό και εξαπολύει αεροπορική επίθεση, αναγκάζοντας την Ρέι, τον Φιν και τον BB-8 να κλέψουν ένα σαράβαλο, που δεν είναι άλλο από το Μιλένιουμ Φάλκον και να διαφύγουν από τον πλανήτη. Το Μιλένιουμ Φάλκον στη συνέχεια κάνει μια εντυπωσιακή καταδίωξη με αντίπαλους στρατιώτες του Πρώτου Τάγματος.
Το Φάλκον παθαίνει βλάβη και μένει μετέωρο στο διάστημα. Όσο η Ρέι κάνει επισκευές, τους βρίσκουν ο Χαν Σόλο και ο Τσουμπάκα, οι οποίοι είχαν βάλει πομπό στο παλιό τους σκάφος για να το ξαναβρούν. Ο Χαν τους εξηγεί πως ο Λουκ προσπάθησε να ξαναφτιάξει το Τάγμα των Τζεντάι μετά τη Μάχη του Έντορ, αλλά ένας μαθητής του στράφηκε στη Σκοτεινή πλευρά της Δύναμης και έγινε ο Κάιλο Ρεν, καταστρέφοντας όλα όσα έχτισε ο Λουκ. Ο Λουκ εξαφανίστηκε, ψάχνοντας τον χαμένο πρώτο Ναό των Τζεντάι. Στην Βάση Starkiller, έναν πλανήτη ο οποίος μετατράπηκε σε υπερόπλο ικανό να καταστρέψει ολόκληρα ηλιακά συστήματα, ο Ρεν ακούει από τον Ανώτατο Ηγέτη Σνόουκ πως για να καταβάλει το κάλεσμα της φωτεινής πλευράς της Δύναμης, πρέπει να σκοτώσει τον πατέρα του, τον Χαν Σόλο. Το πλήρωμα του Φάλκον φτάνει στον πλανήτη Τακοντάνα και βρίσκει την Μαζ Κανάτα, η οποία μπορεί να βοηθήσει τον BB-8 να φτάσει στην Αντίσταση. Όμως ο Φιν, που ο μόνος σκοπός του ήταν να ξεφύγει από το Πρώτo Τάγμα, αποφασίζει να εγκαταλείψει την ομάδα. Η Ρέι, προσπαθώντας να του αλλάξει γνώμη, νιώθει κάτι να την καλεί. Βρίσκει σε μια αποθήκη ένα σεντούκι με το φωτόσπαθο του Άνακιν Σκαϊγουώκερ. Μόλις το πιάνει, βλέπει ένα μυστηριώδες όραμα και φεύγει τρομαγμένη, απορρίπτοντας την πρόθεση της Μαζ να της δώσει το φωτόσπαθο.
Η Βάση Starkiller ετοιμάζεται να καταστρέψει τον Ντ'Καρ και η Αντίσταση, με βοήθεια του Φιν ο οποίος γνωρίζει την βάση, καταστρώνει ένα σχέδιο διείσδυσης στην επιφάνεια της βάσης και εξουδετέρωσης της ενεργειακής ασπίδας, ώστε τα μαχητικά να μπορέσουν να επιτεθούν στο αδύναμο σημείο του υπερόπλου. Χρησιμοποιώντας το Φάλκον, ο Χαν, ο Τσουμπάκα και ο Φιν μπαίνουν στη βάση, χαμηλώνουν τις ασπίδες και ξαναβρίσκουν την Ρέι. Όμως το σμήνος των X-Wing δεν μπορεί να διαπεράσει το όπλο, έτσι ο Χαν και ο Τσουμπάκα τοποθετούν εκρηκτικά για να καταστρέψουν την ασπίδα. Εκεί, ο Χαν βρίσκει τον γιο του, Ρεν, τον αποκαλεί με το κανονικό του όνομα, Μπεν, και προσπαθεί να τον πείσει να εγκαταλείψει την σκοτεινή πλευρά. Ο Ρεν όμως, αν και συγκρούονται τα αισθήματά του, σκοτώνει τον πατέρα του. Ο Τσουμπάκα, οργισμένος, πυροβολεί και τραυματίζει τον Ρεν και πυροδοτεί τα εκρηκτικά. Τα X-Wing χτυπούν το όπλο, ξεκινώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση που αρχίζει να καταστρέφει την Βάση Starkiller.
Ο Ρεν, αν και τραυματισμένος, κυνηγά τον Φιν και την Ρέι στην επιφάνεια. Ρίχνει την Ρέι αναίσθητη πετάγοντάς την με την Δύναμη. Ο Φιν βγάζει το φωτόσπαθο του Άνακιν Σκαϊγουώκερ για να τον αντιμετωπίσει, αλλά τραυματίζεται σοβαρά. Ενώ ο Ρεν τραβά το φωτόσπαθο με την Δύναμη, αυτό καταλήγει στα χέρια της Ρέι και αρχίζει μια μονομαχία μεταξύ τους. Η Ρέι αρχικά χάνει, μα όταν ο Ρεν την στριμώχνει και προσφέρεται να την διδάξει αν έρθει με το μέρος του, η Ρέι συγκεντρώνεται στην Δύναμη και τελικά νικά τον αποδυναμωμένο Ρεν. Καταφέρνει να μπει στο Φάλκον μαζί με τον Φιν και τον Τσουμπάκα, ξεφεύγοντας από τον πλανήτη, προτού τα πάντα εκραγούν. Στο μεταξύ ο Σνόουκ διατάζει τον Στρατηγό Χαξ να εκκενώσει την βάση και να του φέρει τον καταβεβλημένο Ρεν, πριν την έκρηξη. Στον Ντ'Καρ, η Αντίσταση γιορτάζει τη νίκη της, ενώ η Λέια, ο Τσουμπάκα και η Ρέι θρηνούν τον θάνατο του Χαν. Εκείνη την στιγμή, ο R2-D2 ξυπνά και αποκαλύπτει το κομμάτι του χάρτη που συμπληρώνει αυτό που έχει ο ΒΒ-8. Αφήνοντας τον ακόμη αναίσθητο Φιν στο ιατρείο της βάσης, η Ρει παίρνει το Φάλκον μαζί με τον R2-D2 και τον Τσουμπάκα. Η Ρέι, ακολουθώντας τον χάρτη φτάνει σε ένα νησί στον ωκεανό ενός μακρινού πλανήτη, όπου βρίσκει ερημίτη τον Λουκ και του προσφέρει πίσω το φωτόσπαθο του πατέρα του.
Έιμπαρ
Η Έιμπαρ (επίσημη γραφή στα βασκικά Eibar, γραφή στα ισπανικά Éibar, κοινή προφορά, ['ejβar]) είναι κωμόπολη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Τοποθετημένη στην κοιλάδα του ποταμού Έγο, παραποτάμου του Ντέμπα, υφίσταται ως πόλη ήδη από τον 1346 και παραδοσιακά είναι γνωστή για τις βιοτεχνίες και βιομηχανίες επεξεργασίας σιδήρου που της έδωσαν το επίθετο villa armera, πόλη των όπλων, χαρακτηριστικό που μοιράζεται με τις γειτονικές Ερμούα, Σοράλουσε και Ελγόιμπαρ.
Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται σταθερά στις ανώτερες κατηγορίες του Ισπανικού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.
Σημαία της Θέουτα
thumb|right|Η σημαία της Θέουτα Η σημαία της ισπανικής αυτόνομης κοινότητας της Θέουτα είναι ασπρόμαυρη και αποτελείται από έναν θυρεό που χωρίζεται στα τέσσερα και σε σχήμα Χ, σχηματίζοντας 8 τριγωνικά κομμάτια, ίδιο με τη σημαία της Λισαβόνας. Έτσι, καταδεικνύεται η πορτογαλική κληρονομιά, καθώς ο θύλακας Θέουτα ήταν πορτογαλικό έδαφος από το 1430 έως στο πρώτο μισό του 17ου αιώνα. Επίσης, στη μέση υπάρχει ένα έμβλημα με το έμβλημα της Θέουτα. Στη σημαία των πολιτών δεν υπάρχει το τελευταίο.
Η πρώτη σημαία που υψώθηκε από τον πορτογαλικό στρατό στη Θέουτα ήταν η σημαία της πόλης της Λισαβόνας, το 1415.Η σημαία αυτή ονομάζεται επίσης σημαία του Αγίου Βικεντίου, πολιούχου αγίου της σημερινής πορτογαλικής πρωτεύουσας. Τη χρονιά εκείνη οι Πορτογάλοι έδιωξαν τους Άραβες και στην ουσία απελευθέρωσαν την πόλη. Για να εορταστεί αυτό, καθιερώθηκε η σημαία της Θέουτα να έχει ίδιο σχέδιο με τη σημαία της Λισαβόνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θέουτα Κατηγορία:Θέουτα
Αρχαία Ελίνα (Δυμόκαστρο)
Ιστορία της Αρχαίας Ελίνας
Ο τειχισμένος οικισμός δημιουργείται κατά την περίοδο των ύστερων κλασικών χρόνων. Το μεγαλύτερο μέρος των τειχών χτίστηκε κατά τον ύστερο 4ο π.Χ. αιώνα (περίμετρος 1.600 μ.), συγχρόνως με αυτά των άλλων μεγάλων αρχαίων οικισμών της Θεσπρωτίας, της Ελέας, των Γιτάνων και της Φανοτής (Ντόλιανης). Την περίοδο αυτή η έκταση του οχυρωμένου οικισμού ήταν εβδομήντα περίπου στρέμματα. Κατά την ελληνιστική εποχή, η οχύρωση επεκτείνεται προς τα δυτικά, περικλείοντας επιπλέον έκταση εκατόν πενήντα περίπου στρεμμάτων και καταλήγοντας στην ακτή, σε ένα αρκετά ασφαλισμένο μικρό λιμάνι, τη Σκάλα Ελληνικού. Ο οικισμός ακμάζει κατά τον 3ο και 2ο αι. π.Χ. Το 167 π.Χ. καταστράφηκε ύστερα από την επίθεση των ρωμαϊκών λεγεώνων του Αιμίλιου Παύλου, σε αντίθεση, όμως, με άλλους οχυρωμένους οικισμούς της Θεσπρωτίας -λόγω της καίριας θέσης του για τον έλεγχο των θαλάσσιων οδών του Ιονίου- δεν εγκαταλείφθηκε, αλλά συνέχισε να κατοικείται κατά τον 1ο αι. π.Χ. και μέχρι και τον 1ο αι. μ.Χ.
Σημερινή περιγραφή αρχαιολογικού χώρου
Η θέση του οχυρωμένου οικισμού είναι εξαιρετική, δίπλα στον όρμο Καραβοστάσι, ο οποίος στην αρχαιότητα θα πρέπει να εισχωρούσε βαθύτερα στον κάμπο, δημιουργώντας ένα μεγάλο φυσικό λιμάνι, όπως δηλώνει και το νεότερο όνομά του. Από τον ίδιο τον οικισμό, ο οποίος φαίνεται να ήταν στραμμένος προς τη θάλασσα, έχει κανείς εξαιρετική θέα προς το νότιο τμήμα της Κέρκυρας, τους Παξούς, τους Αντίπαξους και τη Λευκάδα. Από το καλοκαίρι του έτους 2000, μετά τον εντοπισμό τριών λαθρανασκαφών στο υψηλότερο σημείο της οχύρωσης, ξεκίνησε σωστική ανασκαφή στον αρχαίο οικισμό. Η έρευνα αυτή συνεχίστηκε τα έτη 2001 ~ 2002 και οδήγησε στη μερική αποκάλυψη κάποιων -ήδη από πριν εν μέρει ορατών- κτιρίων. Κατά τα έτη 2002-2008 πραγματοποιήθηκαν στο χώρο εργασίες ανάδειξης, που επικεντρώθηκαν στις δύο ανώτερες «ακροπόλεις» του οικισμού και περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, τον καθαρισμό από την οργιώδη βλάστηση, την απομάκρυνση των λιθοσωρών και των επιφανειακών χωμάτων που κάλυπταν τα τείχη και τα αρχαία κτίρια, τη διαμόρφωση της διαδρομής των επισκεπτών, τη στερέωση τοίχων των αρχαίων κτιρίων, την τοποθέτηση προστατευτικών στεγάστρων και τη συντήρηση των πολυάριθμων κινητών ευρημάτων.
Νοηματική Γλώσσα Αμάμι Οσίμα
Η Νοηματική γλώσσα της νήσου Αμάμι, ή Νοηματική γλώσσα Αμάμι Οσίμα (Νοηματική γλώσσα Αμάμι Ο Σίμα), είναι μια χωριάτικη νοηματική γλώσσα ή ομάδα γλωσσών στο Αμάμι Οσίμα, το μεγαλύτερο νησί των νήσων Αμάμι της Ιαπωνίας. Στη περιοχή Κονίγια του νησιού, υπάρχει μια υψηλή συχνότητα συγγενούς κώφωσης, η οποία είναι κυρίαρχη και τείνει να διατηρηθεί σε μερικές οικογένειες. Επιπλέον, η γεωλογία του εδάφους διατηρεί αυτές τις οικογένειες σε μεγάλο βαθμό διαχωρισμένες, έτσι ώστε να υπάρχει ακραία λεξιλογική γεωγραφική ποικιλομορφία σε όλο το νησί και επομένως η γλώσσα ίσως να μην είναι μια ενιαία γλώσσα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γλώσσες της Ιαπωνίας
Χρυσές Σφαίρες του 2014
Η 72η απονομή των Χρυσών Σφαιρών τίμησε τις καλύτερες παραγωγές του κινηματογράφου και της τηλεόρασης για τη χρονιά 2014 και μεταδόθηκε ζωντανά από τον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό NBC στις 11 Ιανουαρίου 2015. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια και οικοδέσποινες της βραδιάς ήταν για τρίτη συνεχόμενη φορά οι ηθοποιοί Τίνα Φέι και Έιμι Πόλερ. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 11 Δεκεμβρίου 2014 από τους ηθοποιούς Κέιτ Μπέκινσεϊλ, Πίτερ Κράουζ, Πόλα Πάτον και Τζέρεμι Πίβεν.
Το τιμητικό βραβείο συνολικής προσφοράς Σέσιλ Ντε Μιλ δόθηκε στον Τζορτζ Κλούνεϊ.
Ασσάριο
Το Ασσάριο (ασσάριον) ήταν αρχαία βασική και ρωμαϊκή μονάδα μέτρησης βάρους, μήκους, εμβαδού και χωρητικότητας καθώς και ομώνυμο νόμισμα. Το όνομα προέρχεται εκ της λατινικής "as", γενική πτώση "assis" (= ένας, μία), που προήλθε από τη δωρική διάλεκτο του Τάραντα: "ας", "αις" = εις, ένας.
Το Ασσάριο ήταν βασική μετρική μονάδα αρχικά των Ετρούσκων και στη συνέχεια των Ρωμαίων. Ως μονάδα βάρους ήταν ίσο προς 329 γραμμάρια, ενώ ως μονάδα μήκους ίσο με 297 χιλιοστόμετρα, ως μονάδα αγροτικής επιφάνειας ήταν ίσο προς 2.500 τετρ. μέτρα και ως μονάδα χωρητικότητας ίσο με 3 λίτρα και 23 κ. εκατοστά.
Κατηγορία:Ετρουσκικές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Ρωμαϊκές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κεραμίδι Μαγνησίας
Το Κεραμίδι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γενικά στοιχεία
Το Κεραμίδι είναι κτισμένο στις πλαγιές του Μαυροβουνίου, βόρεια του Πηλίου σε υψόμετρο 300 μέτρων. Απέχει από τις ακτές του Αιγαίου 5 χιλιόμετρα. Κοντινότερη παραλία είναι το Καμάρι που έχει εξελιχθεί σε παραθεριστικό θέρετρο της περιοχής.
Διοικητικά ανήκει σήμερα στον Δήμο Ρήγα Φεραίου ενώ μέχρι πρόσφατα υπήρξε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Ο πληθυσμός του είναι 338 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 551. Το Κεραμίδι είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός.
Το Κεραμίδι χτίστηκε κατά τον 16ο αιώνα σε απομονωμένη περιοχή που αποτελούσε καταφύγιο από τους Τούρκους κατακτητές αλλά και από τους πειρατές που πραγματοποιούσαν συχνές επιδρομές στις ακτές του Αιγαίου. Μέχρι την δεκαετία του 1950 ο οικισμός δεν είχε πρόσβαση από την στεριά και ο μόνος δρόμος επικοινωνίας ήταν ο θαλάσσιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Ρήγα Φεραίου
Αριασσός
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε στη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου, τον 3ο αιώνα π.Χ. Το όνομά της αναφέρεται (ως Ααρασσός) περίπου προς το 100 π.Χ. από τον Αρτεμίδωρο τον Εφέσιο, τον οποίον και χρησιμοποιεί ως πηγή του ο Στράβων έναν αιώνα αργότερα. Οι μοναδικές περαιτέρω αναφορές προς το όνομα της πόλης γίνονται από τον Πτολεμαίο στη διάρκεια του 2ου αιώνα μ.Χ., καθώς και εντός των καταλόγων των Χριστιανικών διακονιών (Notitiae Episcopatuum).
Αποτελούσε τμήμα της Πισιδίας και ανήκε αρχικά στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Το 189 π.Χ. πέρασε υπό τον έλεγχο του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου, ο τελευταίος βασιλέας του οποίου, Άτταλος Γ΄, κληροδότησε το βασίλειό του στη Ρώμη το 133 π.Χ. Υπό τον Οκταβιανό Αύγουστο η Αριασσός κατέστη μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Γαλατίας. Στους εκκλησιαστικούς καταλόγους εμφανίζεται ως τμήμα της ύστερης ρωμαϊκής επαρχίας της Παμφυλίας Σεκούντας, της οποίας πρωτεύουσα ήταν η Πέργη, καθώς και έδρα επισκοπής της μητρόπολης της τελευταίας.
Ερείπια
Νομίσματα τα οποία έχουν κοπεί στην Αριασσό έχουν ανακαλυφθεί από τις ανασκαφές στην περιοχή.
Τα ερείπια χρονολογούνται κυρίως από τη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο, με, ωστόσο, την ύπαρξη ορισμένων χρονολογούμενων από την πρότερη ελληνιστική περίοδο. Καλύτερα διατηρημένο εξ' αυτών είναι η χρονολογούμενη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. τρίτοξη είσοδος της πόλης, την οποία παλαιότερα κοσμούσαν τέσσερα αγάλματα. Μεταξύ των υπολοίπων κτιρίων περιλαμβάνονται ένα μεγάλου μεγέθους νυμφαίο και λουτρά, καθώς και μια εκτεταμένη περιοχή κατοικιών. Επίσης υπάρχει μεγάλος αριθμός ταφικών μνημείων.
Επισκοπή
Τα ονόματα τριών εκ των επισκόπων της επισκοπικής έδρας της Αριασσού είναι γνωστά: του Παμμένιου (συμμετείχε στην Α΄ Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381), του Θεόφιλου (συμμετείχε στη Σύνοδο τη Χαλκηδόνας το 451) και του Ιωάννη (υπογράφων από κοινού επιστολής των επισκόπων της επαρχίας προς τον Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ τον Θράκα το 458).
Τιμητική επισκοπή
Μην αποτελώντας, πλέον, έδρα επισκόπου, η Αριασσός είναι, σήμερα, καταχωρημένη από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.
Ονομαστικά αποκατασταθείσα ως Λατινική τιμητική επισκοπή το 1911, παραμένει χηρεύουσα, ενώ είχε στη διάρκεια της ιστορίας της τους παρακάτω κατόχους, όλους εκ του χαμηλότερου (επισκοπικού) βαθμού:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Περιοχή Μεσογείου (Τουρκία) Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Ιστορία της Αττάλειας Κατηγορία:Πισιδία Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας Αττάλειας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Αττάλειας Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Πισιδίας
Μαλάγια Μπερεστόβιτσα
Η Μαλάγια Μπερεστόβιτσα (Малая Берестовица, Brzostowica Mała) είναι χωριό στη Λευκορωσία, στην περιφέρεια Χρόντνο, στην επαρχία Μπιεραστάβιτσα. Είναι κοντά στο Χρόντνο. Την περίοδο 1920-39 ανήκε στη δεύτερη δημοκρατία της Πολωνίας και ήταν μέρος του βοεβόδα του Μπιάλιστοκ (1919-39). Μια σφαγή Πολωνών κατοίκων έγινε το 1939.
Το χωριό έχει μια ρωσική Ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Δημήτρη Σολούνσκι (χτισμένο το 1868) και ένα μουσείο του δέκατου όγδοου αιώνα που βρίσκεται στην πόλη είναι το επαρχιακό αρχιτεκτονικό μνημείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
485
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 485 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ζωρζ Φεντώ
Ο Ζωρζ Φεντώ (Γαλλικά: Georges Feydeau), γεννήθηκε στο Παρίσι στις 9 Δεκεμβρίου 1862 και πέθανε στο Ρυέιγ-Μαλμαιζόν στις 5 Ιουνίου 1921, ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, ζωγράφος και συλλέκτης έργων τέχνης, γνωστός για τα πολλά έργα βωντβίλ και τις φάρσες του.
Βιογραφία
Ο Ζωρζ Φεντώ γεννήθηκε στο Παρίσι, γιος του μυθιστοριογράφου Ερνέστ Φεντώ. Η οικογένεια ανήκε στη μεσαία τάξη και ο συγγραφέας μεγάλωσε σε καλλιτεχνικό και λογοτεχνικό περιβάλλον. Υπήρχαν φήμες, τις οποίες ο συγγραφέας επιβεβαίωσε το 1919, ότι ήταν γιος του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ' ή του αδελφού του δούκα του Μορνύ, με τους οποίους η μητέρα του είχε σχέσεις πριν το γάμο της.
Από μικρή ηλικία γοητεύτηκε από το θέατρο, και ως παιδί έγραψε τα πρώτα του έργα οργανώνοντας τους συμμαθητές του σε δραματική ομάδα. Στην εφηβεία του έγραφε κωμικούς μονόλογους και προχώρησε στη συγγραφή έργων. Το 1886, σε ηλικία 23 ετών, είχε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του με την κωμωδία Ράφτης κυριών αλλά ακολούθησε μια σειρά από αποτυχίες. Σταμάτησε να γράφει στις αρχές της δεκαετίας του 1890 και μελέτησε τις μεθόδους παλαιότερων δασκάλων της γαλλικής κωμωδίας, ιδιαίτερα του Εζέν Λαμπίς.
Το 1889, παντρεύτηκε τη Μαριάν Ντυράν, κόρη του διάσημου ζωγράφου Καρόλου Ντυράν. Ο γάμος εξασφάλισε οικονομική σταθερότητα στον Φεντώ ενώ έγραφε τα έργα του. Ωστόσο, μετά από χρόνια γάμου και αφού απέκτησαν τέσσερα παιδιά, το ζευγάρι χώρισε το 1909, χωρισμός που οδήγησε σε διαζύγιο το 1916. Μετά τον χωρισμό του ο Φεντώ εγκαταστάθηκε σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο πολύ κοντά στο σταθμό Σαιν-Λαζάρ, όπου και έμεινε για περίπου δέκα χρόνια, γεμίζοντας τους τοίχους της κρεβατοκάμαράς του με έργα καλλιτεχνών όπως ο Βαν Γκονγκ και ο Ουτριλό.
Έργο
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Σκηνή από το έργο Η κυρία του Μαξίμ, 2003 Η επιτυχία για τον Ζωρζ Φεντώ ήρθε το 1892 με τα έργα Ο κύριος πάει κυνήγι (Monsieur chasse,1892) και Σαμπινιόλ με το ζόρι (Champignol malgré lui, 1892) και συνεχίστηκε μεταξύ του 1892 και του 1916, με έργα, πολλά από τα οποία αποτελούν βασικό θεατρικό ρεπερτόριο στη Γαλλία και στο εξωτερικό έως σήμερα.
Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του είναι Το σύστημα Ριμπαντιέ (Le système Ribadier, 1892), το Ξενοδοχείο ο Παράδεισος (1894), Το έξυπνο πουλί (1896), Η κυρία του Μαξίμ (1899), ο θρίαμβος του οποίου επέτρεψε στον Φεντώ να ασχοληθεί δυο χρόνια με τη ζωγραφική, Ψύλλοι στ' αφτιά (1907), Το νου σου στην Αμέλια! (1908), Το καθάρσιο του μπέμπη (On purge bébé, 1910), Να μη σεργιανίζεις τσίτσιδη (Mais n'te promène donc pas toute nue, 1911), Η Ορτάνς είπε «Σκασίλα μου» (Hortense a dit: "Je m'en fous! ",1916).
Αν και τα έργα του δεν χαρακτηρίζονται ως σοβαρή κοινωνική κριτική, ο Φεντώ σατίρισε κάθε νέο συρμό στα ήθη των μικροαστών της εποχής, ενώ παράλληλα αξιοποίησε όλους τους παραδοσιακούς τύπους της ελαφράς κωμωδίας. Χρησιμοποίησε πολύπλοκο τεχνικό σκηνικό εξοπλισμό και πλούσια σκηνικά. Η επιτυχία του όμως οφείλονταν κυρίως στην καλοδουλεμένη πλοκή των έργων. Πρόκειται για αριστουργήματα ευρηματικότητας στη δημιουργία αλλοπρόσαλλων καταστάσεων και απίθανων περιπτώσεων παρεξηγήσεων, στα οποία ο συγγραφέας καυτηριάζει τη μετριότητα της αστικής τάξης, την οποία γελοιοποιεί.
Τα έργα του Φεντώ, ελαφρές κωμωδίες, φάρσες, βωντβίλ και μπουλβάρ, παρουσιάζουν χαρακτήρες, τους οποίους το κοινό μπορούσε εύκολα να αναγνωρίσει, απατημένους συζύγους, ανόητες συζύγους κλ, και περιλαμβάνουν ίντριγκες, συζυγικές απιστίες και διασκεδαστικές ανατροπές, όπου ο συγγραφέας με ανατρεπτική διάθεση, φρενήρεις ρυθμούς και ατέλειωτο χιούμορ, κάτω από μια εσκεμμένα απλοϊκή ματιά και φαινομενικά αφελείς διαλόγους, σατιρίζει τα μικροαστικά και αστικά ήθη, τη σεμνοτυφία και την υποκρισία της εποχής.
Διεθνής φήμη
Ο Φεντώ κέρδισε εθνική και διεθνή φήμη και μερικά από τα έργα του παρουσιάστηκαν ακόμη και στο εξωτερικό σε άλλες γλώσσες πριν παρουσιαστούν στη Γαλλία. Μετά τη μεγάλη επιτυχία που είχαν τα έργα όσο ο Φεντώ ήταν εν ζωή, ξεχάστηκαν μετά το θάνατό του μέχρι τη δεκαετία του 1940 και του 1950, όταν οι παραγωγές του Ζαν Λουί Μπαρό και της Κομεντί Φρανσαίζ οδήγησαν στην αναβίωση του ενδιαφέροντος για τα έργα του, αρχικά στο Παρίσι και στη συνέχεια παγκοσμίως.
Αν και πολλοί κριτικοί της εποχής του θεώρησαν ότι τα έργα του προορίζονταν για ελαφριά διασκέδαση, ο Φεντώ αναγνωρίζεται ως ένας από τους σπουδαίους Γάλλους θεατρικούς συγγραφείς. Τα έργα του επηρέασαν το ντανταϊστικό και το σουρεαλιστικό κίνημα καθώς και το θέατρο του Παραλόγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Κλίμακα Καρντάσεφ
μικρογραφία|500x500εσ|Κατανάλωση ενέργειας βάσει της κλίμακας Καρντάσεφ.
Η κλίμακα Καρντάσεφ (ρωσικά: Шкала Кардашёва, αγγλικά: Kardashev scale) κατατάσσει έναν πολιτισμό σύμφωνα με την ενέργεια που είναι σε θέση να καταναλώνει και να χειραγωγεί, η οποία και αντιστοιχεί ταυτόχρονα στο βαθμό εξάπλωσης του πολιτισμού αυτού στον Κόσμο. Προτάθηκε το 1964 από τον Ρώσο αστροφυσικό Νικολάι Καρντάσεφ (Nikolai Kardashev). Με την επέκταση της κλίμακας Καρντάσεφ και πριν τη μονάδα, προκύπτει μέτρο αξιολόγησης και του ανθρώπινου πολιτισμού στην ιστορία του. Η βασική βαθμονόμηση γίνεται με βάση τρεις ενεργειακές θέσεις στην κλίμακα που αντιστοιχούν στην ικανότητα πλήρους διαχείρισης των ενεργειακών πόρων ενός πλανήτη που κατοικείται (τύπος Α), του άστρου του αντίστοιχου ηλιακού συστήματος (τύπος Β) και του γαλαξία του (τύπος Γ). Δείγματα πολιτισμών που θα μπορούσαν να αντιστοιχιστούν στην επεκταμένη κλίμακα Καρντάσεφ, είναι ο ανθρώπινος και υποθετικοί πολιτισμοί.
Το έτος 2018, ο ανθρώπινος πολιτισμός έφτασε στο 0,73 της κλίμακας, ενώ σύμφωνα με σχετικούς υπολογισμούς, πιθανώς να φτάσουμε τον Τύπο Α σε 100 – 200 χρόνια, τον Τύπο Β σε μερικές χιλιάδες χρόνια (κατά την εκτίμηση του Φρήμαν Ντάυσον, γύρω στο έτος 11.200) και τον Τύπο Γ σε 100.000 έως 1 εκατομμύριο χρόνια.
Τύπος μηδέν (προέκταση κλίμακας)
μικρογραφία|Παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας από το 1960 έως το 2015.
Ένας πολιτισμός που στηρίζεται στην ενέργεια από τον πλανήτη στον οποίο κατοικεί, αντλώντας την κυρίως από πηγές που οι μορφές ενέργειας είναι ήπια αποθηκευμένες, βρίσκεται πριν των ορισμένων τύπων (Α, Β και Γ) στην κλίμακα Καρντάσεφ. Έτσι ονομάζεται τύπος μηδέν, καθώς βαθμολογείται κάτω της μονάδας στη λογαριθμική αυτή κλίμακα. Ένας τέτοιος πολιτισμός είναι ο σημερινός δικός μας που χρησιμοποιεί ως επί το πλείστον ενέργεια που έχει αποθηκευτεί από νεκρές πλέον μορφές ζωής σε πηγές όπως το κάρβουνο, το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο. Καθίσταται αντιληπτό ότι δεν έχουμε ακόμη φθάσει την μονάδα στην κλίμακα Kardashev. Σύμφωνα με τον Καρλ Σαγκάν, που επέκτεινε και βαθμονόμησε την κλίμακα Καρντάσεφ πριν τον τύπο Α, κατά τη βιομηχανική επανάσταση, το έτος 1900 ήμασταν στο 0,58 και το 2012 φτάσαμε στο 0,72 και από το 2018 στο 0,73. Σύμφωνα με σχετικούς υπολογισμούς, πιθανώς να φτάσουμε τον Τύπο Α σε 100 – 200 χρόνια.
Τύπος Α
Ο πολιτισμός Τύπου Α έχει καταφέρει να δαμάσει και καταναλώνει την ενέργεια που του προσφέρει ο ίδιος ο πλανήτης του, τον οποίο και ελέγχει πλήρως. Η θερμοκρασία και το κλίμα του πλανήτη ελέγχονται ή και αλλάζουν κατά βούληση, ενώ τα έντονα καιρικά φαινόμενα (τυφώνες και ισχυρές καταιγίδες) ελέγχονται απόλυτα και προσφέρουν την ενέργειά τους στον πολιτισμό αυτό. Πιθανώς και τα ηφαίστεια ή ακόμα και οι σεισμοί μπορούν να αλλάξουν κατά βούληση από έναν τέτοιο πολιτισμό. Επίσης, εμφανίζεται οίκηση σε απίθανα ως πρότινος μέρη, όπως στους ωκεανούς με πλωτές πόλεις. Για τον ανθρώπινο πολιτισμό στη Γη, ορατά πλέον σημάδια μετάβασης σε πολιτισμό Τύπου Ι από τον σημερινό Τύπου μηδέν, θεωρούνται η τιθάσευση της πυρηνικής ενέργειας, οι προσπάθειες παγκοσμιοποίησης στην οικονομία (Ευρωπαϊκή Ένωση), την γλώσσα, την κουλτούρα, το πολιτικό σύστημα, τη διεπικοινωνία (Διαδίκτυο), οι επιτυχημένες προσπάθειες πρόγνωσης και πρόκλησης σεισμών, οι τεράστιες κατασκευές που προστατεύουν την ξηρά από την εισβολή της θάλασσας (Κάτω Χώρες) κλπ.
Τύπος Β
μικρογραφία|Η [[Σφαίρα Ντάισον θα μπορούσε πιθανώς να υλοποιηθεί από έναν πολιτισμό τύπου Β έτσι ώστε να απορροφά την ενέργεια κάποιου αστέρα.]] Ο πολιτισμός Τύπου Β ελέγχει την ενέργεια του άστρου του και έχει ήδη αποικίσει το αστρικό του σύστημα. Στην περίπτωση του ανθρώπου της Γης θα έλεγχε τον Ήλιο, αντλώντας την ενέργεια του από εκεί, έχοντας πια εξαντλήσει τα αποθέματα ενέργειας του πλανήτη που κατοικεί και των πλανητών του ηλιακού συστήματος που έχει επίσης αποικίσει. Ο πολιτισμός σε αυτό το επίπεδο θεωρείται ήδη αθάνατος και κανένα γνωστό σημερινό όπλο μαζικής καταστροφής ή φυσική διεργασία δεν μπορεί να τον αφανίσει, καθώς είτε μπορεί να σταματήσει τις πυρηνικές αντιδράσεις και να αποτρέψει την έκρηξη του άστρου του ως Υπερκαινοφανούς (Supernova), είτε να μετακινήσει τον ίδιο του τον πλανήτη ώστε να διαφύγει της έκρηξης, είτε απλώς να μετοικήσει σε άλλο ηλιακό σύστημα. Σημειωτέον ότι η ενέργεια που καταναλώνει είναι 10 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη από την παραγόμενη ενέργεια ενός πολιτισμού Τύπου Α.
Τύπος Γ
Ο πολιτισμός Τύπου Γ ελέγχει την ενέργεια σε γαλαξιακό επίπεδο στο σύνολο του γαλαξία του και πιθανώς να έχει αποικίσει έναν ή περισσότερους γειτονικούς γαλαξίες. Ένας τέτοιος πολιτισμός έχει φτάσει σε επίπεδο να πειραματίζεται ενεργειακά ακόμη και με τις μαύρες τρύπες και τις σκουληκότρυπες. Μπορεί να πραγματοποιήσει ταξίδια στο χώρο και το χρόνο εντός του ιδίου σύμπαντος και έχει τη δυνατότητα να διαφύγει στο παρελθόν σε περίπτωση που στο σύμπαν του επέλθει θερμικός θάνατος. Παρομοίως, η ενέργεια που καταναλώνει είναι 10 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη από την παραγόμενη ενέργεια ενός πολιτισμού Τύπου Β.
Τύποι Δ και Ε (προέκταση κλίμακας)
Ο Ζολτάν Γκαλαντάι έχει ορίσει μία θεωρητική προέκταση της κλίμακας, με πολιτισμό τύπου Δ (που βρίσκεται εκτός των ορισμένων τύπων της κλίμακας Καρντάσεφ) αυτόν που μπορεί και ελέγχει την ενέργεια ολόκληρου του ορατού σύμπαντος και πιθανόν και της σκοτεινής ύλης. Πιθανώς να μπορεί να ταξιδέψει σε άλλα σύμπαντα ή να στείλει πληροφορία σε αυτά, ώστε να αναπτυχθεί πολιτισμός Τύπου μηδέν, με προοπτική να εξελιχθεί σε πολιτισμό Τύπου Α. Ένας τέτοιος πολιτισμός προσεγγίζει ή και υπερβαίνει ακόμα και τα εξωτικά όρια της επιστημονικής φαντασίας, με βάση τις σημερινές μας επιστημονικές γνώσεις, και πλησιάζει σε θεϊκές δυνατότητες, και ίσως να είναι αδύνατο να υπάρξει. Ο ίδιος ο Zoltan Galantai μάλιστα έχει συμφωνήσει ότι ένας τέτοιος πολιτισμός δεν θα ήταν ανιχνεύσιμος, καθώς οι πράξεις του δεν θα διέφεραν από τις ίδιες τις φυσικές διεργασίες. Μάλιστα έχουν διατυπωθεί και προεκτάσεις της κλίμακας ακόμα και στον τύπο Ε, όπου ένας πολιτισμός θα μπορεί να ελέγχει την συνολική ενέργεια σε όλα τα σύμπαντα, αν ο αριθμός τους είναι άνω του ενός, και επίσης θα μπορούσε να ελέγχει και να διαμορφώνει τους φυσικούς νόμους κατά βούληση, άρα πρακτικώς ένας τέτοιος πολιτισμός θα έφτανε στο επίπεδο της θεότητας.
Ο Μίτσιο Κάκου, στο βιβλίο του Parallel Worlds (Παράλληλοι Κόσμοι), έχει δώσει έναν εναλλακτικό ορισμό στον Τύπο Δ, ονομάζοντας έτσι τον πολιτισμό που μπορεί να ελέγχει και μη γαλαξιακές πηγές ενέργειας, όπως την λεγόμενη σκοτεινή ενέργεια.
Πηγές
Κατηγορία:Κλίμακες Κατηγορία:Πολιτισμοί Κατηγορία:Εξέλιξη Κατηγορία:Ιστορία τεχνολογίας Κατηγορία:Μελλοντολογία Κατηγορία:Επιστημονική φαντασία Κατηγορία:Εξωγήινη ζωή Κατηγορία:Τρανσουμανισμός Κατηγορία:Ενεργειακή ανάπτυξη
Ταντέα Βισκόντι
Η Ταντέα, εξελληνισμένα Θαδδαία, ιταλ. Taddea Visconti (1351 - 28 Σεπτεμβρίου 1381) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόρη του κυριάρχου τού Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη τού Μπερναμπό κοντοτιέρου, κυριάρχου τού Μιλάνου και της Βεατρίκης-Ρεγκίνας ντελα Σκάλα, κόρης τού Μαστίνο Β΄ κυρίου της Βερόνας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1367 τον Στέφανο Γ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βισκόντι Κατηγορία:Ιταλίδες δούκισσες
Κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (2010)
thumb|right|400px|Παγκόσμιος χάρτης με την κατάταξη των χωρών σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009. Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ), (Αγγλ. Human Development Index, HDI) αποτελεί μέτρο σύγκρισης του προσδόκιμου ηλικίας, του αλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και της ποιότητας ζωής ανά τον κόσμο. Με βάση αυτόν το Δείκτη, γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη ή αναπτυγμένη και επίσης για να μετρήσει την επίδραση των οικονομικών πολιτικών στην ποιότητα ζωής.
Η έκθεση (αναθεώρηση) του 2010 δημοσιεύτηκε στις 4 Νοεμβρίου και σε αυτήν οι χώρες κατατάσσονται ανά τέσσερις κατηγορίες (με πολύ υψηλή - αναπτυγμένες χώρες-, υψηλή, μεσαία και χαμηλή ανάπτυξη). Στην αναθεώρηση του 2010 περιλαμβάνονται συνολικά 169 χώρες, με πρώτη στην κατάταξη τη Νορβηγία και τελευταία τη Ζιμπάμπουε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Κάβαλιερ Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ
Κάβαλιερ Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ ονομάζεται φυλή σκύλου, που κατατάσσεται στους σκύλους συντροφιάς. Η διεθνής κυνολογική ομοσπονδία (F.C.I.) έχει κατατάξει την φυλή στην ομάδα 9 όπου ανήκουν οι σκύλοι συντροφιάς, κατηγορία 7 μαζί με τα king charles spaniel συγκροτώντας τα Αγγλικά μικρόσωμα σπάνιελ. Ο αριθμός του πρότυπου της φυλής σύμφωνα με την F.C.I. ειναι 136/12.01.2009/GB
Ιστορία
Το κάβαλιερ διαμόρφωσε τα χαρακτηριστικά του στην Αγγλία. Και εκεί καθιερώθηκε ως φυλή.
Υπάρχουν εργόχειρα, υφαντά και μαξιλάρια, καθώς και πολυάριθμοι πίνακες ζωγραφικής ήδη από τον 14ο αιώνα που εκθειάζουν μικρά σκυλάκια αυτού του τύπου.
Ο Βασιλιάς Κάρολος Α' αγαπούσε τα μικρόσωμα σπάνιελ και έδειχνε τόση αδυναμία στα κάβαλιερ, που τελικά πήραν το όνομά του. Με την ίδια θέρμη αγαπούσε τη φυλή και ο διάδοχός του, Βασιλιάς Κάρολος ο Β'. Μάλιστα, σύμφωνα με το ημερολόγιο του Samuel Pepys (μέλους του Αγγλικού Κοινοβουλίου), ο βασιλιάς παραμελούσε τα καθήκοντά του, προκειμένου να αφιερώσει χρόνο στα καβαλιεράκια του.
Η πτώση του Οίκου των Στιούαρτ επέφερε ανάλογη πτώση στη δημοτικότητα της φυλής.
Τα κάβαλιερ έτυχαν καλύτερης μεταχείρισης από τη Βασίλισσα Βικτόρια. Αυτή ασχολήθηκε με την εκτροφή και την προώθησή τους, με τη διαφορά βέβαια ότι ύστερα από κάποιες "ατυχείς συνευρέσεις" με τα κατοικίδια παγκ της βασίλισσας, τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των κάβαλιερ επιδέχτηκαν κάποιες αλλαγές: το κεφάλι, για παράδειγμα, έγινε πιο θολωτό. Ο σκύλος που προέκυψε ονομάστηκε αγγλικό σπάνιελ συντροφιάς και ο τύπος του κάβαλιερ με το επίπεδο κεφάλι σχεδόν εξαλείφθηκε. Στα 1920, σε μια προσπάθεια να επανέλθουν τα αρχικά εξωτερικά χαρακτηριστικά της φυλής, ο Αμερικανός Roswell Eldridge επισκέφτηκε το περίφημο Crufts Dog Show στην Αγγλία και προσέφερε χρηματικό έπαθλο 25 λίρες επί 4 συνεχόμενα χρόνια (1926-1929) για το καλύτερο αρσενικό ή θηλυκό blenheim spaniel του "παλαιού τύπου". Και τα κατάφερε.
Ανάλογο ενδιαφέρον για τον παλαιό τύπο αυτού του toy spaniel έδειξε και η Amice Pitt, κόρη του ζωγράφου Sir Everett Millais, η οποία θυμόταν τα μικρά σπάνιελ από τους πίνακες των μεγάλων κλασικών ζωγράφων και το θεώρησε πρόκληση να ασχοληθεί. Η Amice ήταν ήδη γνωστή εκτροφέας Τσόου Τσόου και ο πατέρας της εξέτρεφε Μπασέ Χάουντ. Ήταν, λοιπόν, εξοικειωμένη με την εκτροφή σκύλων. Και πραγματικά, χωρίς τη συγκεκριμένη κυρία, δεν θα υπήρχαν σήμερα κάβαλιερ.
To 1926, η Miss Mostyn Walker, εκτροφέας μιας άλλης φυλής, των βραχυκέφαλων King Charles Spaniel, είχε έναν σκύλο που τον έλεγαν Lord Pindi (άσπρο-καφέ), ο οποίος ζευγάρωσε με μια θηλυκιά ονόματι Ann. Από εκείνη τη γέννα έζησαν 2 κουτάβια που θύμιζαν τους απογόνους εκείνου του λεγόμενου παλαιού τύπου: ο Ann's Son χρώματος άσπρου-καφέ και ο Wizbang Timothy (άσπρο-μαύρο-καφέ).
Η Miss Mostyn Walker πήρε μαζί της τον Ann's Son σε μια συνάντηση και οι παρευρισκόμενοι έφεραν όσους παλιούς πίνακες μπορούσαν να βρουν που να απεικονίζουν εκείνα τα toy spaniel με το μακρύτερο ρύγχος. Το πρότυπο της φυλής βασίστηκε στα χαρακτηριστικά του Ann's Son και στους σκύλους που εμφανίζονταν στους πίνακες.
Η Mrs. Katie Eldred, γνωστή εκτροφέας που σήμερα ζει στη Βρετανική Κολομβία, στον Καναδά, ζούσε εκείνη την εποχή στην Αγγλία και μάλιστα έτυχε να παρευρεθεί σε εκείνη την ιστορική συνάντηση.
Το 1928, έτος ίδρυσης του Αγγλικού Ομίλου Κάβαλιερ Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ, πρόεδρος ήταν η Miss Mostyn Walker και γραμματέας η Mrs. Amice Pitt. Το 1944 η φυλή (και -κατά συνέπεια- ο Όμιλος της φυλής) αναγνωρίστηκε από τοn Αγγλικό κυνολογικό όμιλο. Στα μέσα του 20ου αιώνα, το κάβαλιερ αποτελούσε μια από τις δημοφιλέστερες φυλές στην Αγγλία. Το 1995, ο Αμερικανικός Κυνολογικός Όμιλος (American Kennel Club) συμπεριέλαβε τα Κάβαλιερ στους σκύλους συντροφιάς.
Τα μέλη αποφάσισαν να κρατήσουν το όνομα King Charles Spaniel και να προσθέσουν τη λέξη Cavalier, η οποία πιθανότατα προέκυψε από τη φράση: "Cavaliers versus Roundheads", που σημαίνει κατά λέξη "Βασιλόφρονες έναντι Κοινοβουλευτικών".
Περιγραφή
thumb|right|200px|Τρία Κάβαλιερ Κίνγκ Τσαρλς Σπάνιελ σε τρεις διαφορετικές αποχρώσεις: blenheim, tricolor και ruby. εναλλ.=|μικρογραφία|173x173εσ|Ομιλος Κάβαλιερ Ελλάδας. Το πρότυπο της φυλής είναι ενας ιδανικός χάρτης των φαινοτυπικών και γονοτυπικών χαρακτηριστικών ενός σκύλου ο οποίος συντάσσεται απο τον κυνολογικό όμιλο καταγωγής μίας φυλής σε συνεργασία με τις επιστημονικές επιτροπές της F.C.I.
To Κάβαλιερ Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ είναι μία από τις πιο διαδεδομένες φυλές συντροφιάς με ιδιαίτερη αγάπη και προσαρμογή σε οικογενειακό περιβάλλον.
Είναι αθλητικό, τρυφερό, θαρραλέο. Είναι σκύλος χαρωπός, πολύ ευγενικός, απόλυτα φιλικός, καθόλου επιθετικός, καθόλου νευρικός.
Αντιρρησίας συνείδησης
thumb|180px|right|Μνημείο για τους αντιρρησίες της στρατιωτικής υπηρεσίας λόγω συνείδησης, οι οποίοι «καθιέρωσαν και υποστηρίζουν το δικαίωμα στην άρνηση του φόνου». [[Tavistock Square, Λονδίνο. ]] Αντιρρησίας συνείδησης είναι το άτομο που αρνείται να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας όπου είναι πολίτης, λόγω της συνείδησής, του με βάση τις θρησκευτικές, ηθικές ή ιδεολογικές πεποιθήσεις του.
Κάβαλιερ Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ
Περιγραφή
Οι αναγνωρισμένοι χρωματισμοί του C.K.C.S. είναι:
- Μαύρο Πύρινο (Black and Tan): Κατάμαυρο με καφέ σημεία πάνω από τα μάτια, στα μάγουλα, εσωτερικά στα αυτιά, στο στήθος και στα πόδια και κάτω από της ουρά. Το καφέ χρώμα πρέπει να είναι φωτεινό.
- Λευκό / Φαιό-πύρινο (Blenheim): Πλούσια καστανοκόκκινα μπαλώματα, όμορφα κατανεμημένα σε μαργαριταρένια λευκή βάση. Μπαλώματα ομοιόμορφα χωρισμένα στο κεφάλι, αφήνοντας χώρο ανάμεσα στα αυτιά για το πολύ επιθυμητό σημάδι ή κηλίδα, μοναδικό χαρακτηριστικό της φυλής.
- Τρίχρωμο (Tricolor): Μαύρο και λευκό όμορφα κατανεμημένα, με πύρινα μπαλώματα πάνω από τα μάτια, στα μάγουλα, στο εσωτερικό των αυτιών, στο εσωτερικό των ποδιών και κάτω από την ουρά.
Το βάρος τους κυμαίνεται απο 5,4 εως 8 Kgthumb|left|200px|Ενήλικο Κάβαλιερ Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ (blenheim). Η τρίχα τους είναι ίσια, μακριά μεταξένια, λίγο κυματιστή, αλλά ποτέ με μπούκλες, ενώ τα πόδια, τα αφτιά και η ουρά καλύπτονται με πιο μακρύ τρίχωμα. Για να διατηρήσουν το τρίχωμά τους σε καλή κατάσταση, απαιτούν ένα ολιγόλεπτο βούρτσισμα καθημερινά.
Τα κάβαλιερς δεν επιτρέπεται να κουρεύονται, γιατί διατηρούν ένα διπλό μανδύα τριχώματος που τα προστατεύει από τις καιρικές συνθήκες.
Αντιρρησίας συνείδησης
Σε ορισμένες από τις χώρες όπου η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική, δίνεται η δυνατότητα στους αντιρρησίες συνείδησης να προσφέρουν εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία.