cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κριστίνα Αγκιλέρα
1999: Christina Aguilera
Στην ηλικία των 14 πηγαίνει στην Ιαπωνία και μαζί με την Κέιζο Νακανίσι ηχογραφεί το κομμάτι "All I Wanna Do". To 1998 συμμετείχε στο σάουντρακ της ταινίας "Μουλάν", ηχογραφώντας το τραγούδι "Reflection". Μετά από αυτό κέρδισε την προσοχή της RCA Records, όπου υπέγραψε συμβόλαιο. Το τραγούδι "Genie In A Bottle" από το επερχόμενο πρώτο στούντιο άλμπουμ της κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1999 και παρέμεινε για πέντε συνεχόμενες εβδομάδες στο νούμερο 1 της Αμερικής. Έχει πουλήσει πάνω από 7 εκατομμύρια αντίτυπα, κάνοντας το ένα από τα σινγκλ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ, που είχε το όνομά της. Έγινε οχτώ φορές πλατινένιο και πούλησε 9 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο έχει πουλήσει πάνω από 17 εκατομμύρια αντίτυπα. Ανάμεσα στα επόμενα σινγκλ, τα "What A Girl Wants" και "Come On Over Baby (All I Want Is You) έφτασαν επίσης στην πρώτη θέση. Το 2000 η ίδια κέρδισε το πρώτο της Grammy ως "Καλύτερη Πρωτοεμφανιζόμενη Τραγουδίστρια".
2000-2001: Mi Reflejo και My Kind of Christmas
Το Σεπτέμβριο του 2000 πέρασε στον χώρο της latin pop και κυκλοφόρησε το άλμπουμ Mi Reflejo. Περιείχε ισπανικές εκδοχές τραγουδιών του πρώτου της άλμπουμ, κάποιες νέες συνθέσεις αλλά και επανεκτελέσεις. Το άλμπουμ έφθασε στο #1 στο Billboard Latin Albums, παραμένοντας για 19 εβδομάδες και έγινε έξι φορές πλατινένιο. Με αυτό το άλμπουμ κέρδισε ένα Λάτιν γκράμμι και δύο Billboard Latin Music Awards. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και τον χριστουγεννιάτικο δίσκο της My Kind of Christmas με διασκευασμένα κομμάτια αλλά και δικά της. Το άλμπουμ έφτασε στην 28η θέση στο Billboard 200 των ΗΠΑ.
Την άνοιξη του 2001 άλλαξε κατεύθυνση και συμμετείχε με την Μία, την Πινκ και την Λιλ Κιμ στην επανεκτέλεση "Lady Marmalade", από την ταινία "Moulin Rouge". Παρά τις αρχικές αντιρρήσεις της δισκογραφικής της, εκείνη επέμενε να ηχογραφήσει το τραγούδι. Το "Lady Marmalade" σκαρφάλωσε στην κορυφή του Billboard Hot 100 για πέντε εβδομάδες μόνο με airplay, κάνοντάς το το πρώτο τραγούδι στην ιστορία που παρέμεινε για πάνω από μια βδομάδα στο τσαρτ μόνο με ραδιοφωνικές μεταδόσεις. Το τραγούδι κέρδισε ένα γκράμμι στην κατηγορία "Καλύτερη Ποπ Συνεργασία με Φωνητικά" το 2002.
2002-2003: Stripped
Το τέταρτό της προσωπικό άλμπουμ κυκλοφόρησε το Φθινόπωρο του 2002, με τον αποκαλυπτικό τίτλο Stripped και την ίδια να δοκιμάζεται σε διάφορα μουσικά μονοπάτια, με μεγαλύτερο μουσικό και στιχουργικό βάθος. Το πρώτο του σινγκλ, "Dirrty", της επέτρεψε να απελευθερωθεί από την εφηβική ποπ εικόνα της και να εκφράσει τη σεξουαλικότητα και το δυναμισμό της. Η Αγκιλέρα δημιούργησε και υιοθέτησε τη νέα της εικόνα, που ονόμασε Xtina και χαρακτηριζόταν από μαύρα μαλλιά, τατουάζ και σκουλαρίκια σε όλο το σώμα. Θεματικά το άλμπουμ αναφέρεται στην αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση, θίγοντας επίσης θέματα σεξουαλικής αποδοχής και ισότητας των φύλων. Το Stripped είχε μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στη δεύτερη θέση του Billboard 200 και καταφέρνοντας να πουλήσει 4.3 εκατομμύρια μονάδες στις ΗΠΑ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο πούλησε 2 εκατομμύρια αντίτυπα, κάνοντάς το το δεύτερο άλμπουμ από γυναίκα καλλιτέχνη με τις μεγαλύτερες πωλήσεις της δεκαετίας. Παγκοσμίως πούλησε 12 εκατομμύρια. Ακουλούθησαν 4 σινγκλ, από τα οποία το "Beautiful" έφτασε το νούμερο 2 στην Αμερική για 2 εβδομάδες και νούμερο 1 ανάμεσα σε πολλές χώρες και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην τελετή των Γκράμμι το 2004, το τραγούδι κέρδισε ένα γκράμμι για καλύτερη ποπ ερμηνεία. Τον Σεπτέμβριο του 2004 με τη συνοδεία της Μίσι Έλιοτ συμμετείχε στο σάουντρακ της ταινίας "Shark Tale" ερμηνεύοντας το κομμάτι "Car Wash".
2006-2007: Back to Basics και Keeps Gettin' Better
Τον Αύγουστο του 2006 κυκλοφόρησε το πέμπτο διπλό στούντιο άλμπουμ της, Back To Basics, με ήχους τζαζ, μπλουζ και σόουλ δεκαετίας '20, '30 και '40. Στην πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του, πήγε στην κορυφή των charts στο Billboard 200 και συνολικά πούλησε πάνω από 5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το Back To Basics γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία αφού έφτασε στην πρώτη θέση σε πάνω από δεκαπέντε χώρες συμπεριλαμβανόμενα στην Αυστραλία, Γερμανία, Καναδά, Ιρλανδία, Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, "Ain't No Other Man" έφτασε στην έκτη θέση του Billboard Hot 100 και πούλησε πάνω από 1.7 εκατομμύρια ψηφιακές μονάδες. Σε αυτό παρουσίασε το νέο της στυλ, ένα χαρακτήρα που ονόμασε Baby Jane.
Τον Ιανουάριο του 2008 η Κριστίνα Αγκιλέρα γέννησε το πρώτο της παιδί το οποίο ονόμασε Μαξ. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και το πρώτο της greatest hits άλμπουμ με τίτλο Keeps Gettin' Better — A Decade of Hits. Περιελάμβανε τα σινγκλ όλων των έως τότε άλμπουμ της, δύο νέα τραγούδια και δύο νέες εκδοχές παλιότερων σινγκλ της. Έφτασε στην 9η θέση στο Billboard 200, ενώ το ομότιτλο σινγκλ του έφτασε στην πέμπτη θέση στο Hot 100.
2010-2011: Bionic και Burlesque
Τον Ιούνιο του 2010 κυκλοφόρησε το έκτο της άλμπουμ Bionic. Περιελάμβανε τραγούδια με φουτουριστικό, πειραματικό ήχο και μπαλάντες. Η πρεμιέρα του πρώτου single, "Νοt Myself Tonight", έγινε στις 28 Απριλίου 2010 και κατάφερε να φτάσει μέχρι τη θέση 23 του Billboard Hot 100. To Bionic έφτασε στην 3η θέση στο Billboard 200 και πούλησε συνολικά 315.000 αντίτυπα στις ΗΠΑ. Σε διεθνές επίπεδο το άλμπουμ κορυφώθηκε μέσα στο top 10, μεταξύ των οποίων έκανε το ντεμπούτο του στην Αγγλία και κατάφερε να φτάσει στο Νο1 στο UK Albums Chart.
Το 2010 η Αγκιλέρα πήρε μέρος μαζί με τη Σερ στην ταινία Burlesque, στην οποία και είχε τον πρώτο ρόλο. Το άλμπουμ με τη σάουντρακ της ταινίας έφτασε στην 18η θέση των ΗΠΑ στο Billboard 200 και πιστοποιήθηκε ως χρυσό. Η χρονιά του 2010 ήταν γενικά ιδιαίτερα δύσκολη για την καλλιτέχνιδα καθώς πήρε διαζύγιο με τον πολλών χρόνων σύντροφο της. Την ίδια χρονιά το 2010 η Κριστίνα απέκτησε το δικό της αστέρι στη λεωφόρο της δόξας.
Το 2011 η Αγκιλέρα ήταν κριτής στην αμερικάνικη βερσιόν του The Voice, από την πρώτη σεζόν μέχρι και την τρίτη. Στην τέταρτη αποφάσισε να μην συνεχίσει, να ασχοληθεί περισσότερο με την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ. Την αντικατέστησε η τραγουδίστρια Σακίρα. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς βγήκε και το τραγούδι του συγκροτήματος Maroon 5 "Moves like Jagger" στο οποίο συμμετείχε και η Κριστίνα Αγκιλέρα. Ο βασικός τραγουδιστής των Maroon 5, Adam Levine, ήταν και κριτής στο The Voice of US μαζί με την Κριστίνα. Έφτασε στην πρώτη θέση του Billboard Hot 100 και πούλησε 7 εκατομμύρια ψηφιακά αντίτυπα.
2012-2013: Lotus
Το 2012 η Κριστίνα Αγκιλέρα ανακοίνωσε το όνομα του νέου άλμπουμ και σινγκλ της μέσω του λογαριασμού της στο κοινωνικό δίκτυο Twitter. Το Your Body κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου, και θα είναι το πρώτο σινγκλ του αναμενόμενου άλμπουμ της Lotus. Επίσης το βίντεο κυκλοφόρησε επίσημα στις 27 Σεπτεμβρίου. Το Your Body έφτασε στη θέση #34 του Billboard Hot 100 και το τραγούδι είχε μεγάλη επιτυχία. Το Lotus χαρακτηρίστηκε από την ίδια ως το μεγάλο της come-back στην μουσική βιομηχανία εξού και ο τίτλος Lotus που συμβολίζει την αναγέννησή της μετά από το διαζύγιο της και την εμπειρία της ως κριτής στο The Voice. Το Lotus έκανε το ντεμπούτο του στο Billboard 200 στην Αμερική στην 7η θέση με τις πωλήσεις τις πρώτης εβδομάδας να φτάνουν τα 73.408 αντίτυπα. Το άλμπουμ στην Αμερική είχε μεγάλη επιτυχία και κατάφερε να έχει ακόμα πιο ψηλές θέσεις στον Καναδά και σε ολόκληρη τη Ρωσία όπου το λεύκωμα έφτασε τα top 10. Το 2013 η Κριστίνα κυκλοφόρησε το τραγούδι της Let There Be Love η οποία το αφιέρωσε σε όλους της τους θαυμαστές και το τραγούδι έφτασε στο No1 στα charts.
To 2013 συμμετείχε στο τραγούδι του Pitbull "Fell this Moment" που έφτασε μέχρι τη θέση #8 στο Billboard Hot 100. Αργότερα τον ίδιο χρόνο συμμετείχε στο τραγούδι "Say Something" του συγκροτήματος A Great Big World που κατάφερε να φτάσει στη θέση #4 στο Billboard Hot 100.
2018: Liberation
Το 2018 η τραγουδίστρια Christina Aguilera κυκλοφόρησε το ένατο album της με τίτλο Liberation. Πιο συγκεκριμένα, στις 3 Μαΐου 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ της με τίτλο Accelerate μαζί με τους καλλιτέχνες Ty Dolla Sign και 2 Chainz. Την ίδια ημέρα κυκλοφόρησε και το βίντεο που συνόδευσε το σινγκλ. Το σινγκλ σημείωσε μέτρια επιτυχία στα γενικά charts, αλλά σκαρφάλωσε μέχρι το Νούμερο 1 το Billboard Dance Club Charts. Λίγες ημέρες αργότερα στις 11 Μαΐου 2018 κυκλοφόρησε το δεύτερο προωθητικό σινγκλ της τραγουδίστριας με τίτλο Twice. Πρόκειται για μια δυναμική μπαλάντα στην οποία η τραγουδίστρια μιλά για τα "βάσανα" της μουσικής βιομηχανίας, αλλά καταλήγει πάντα στο συμπέρασμα πως εάν έπρεπε να ξαναζήσει όλες αυτές τις κακές στιγμές θα το έκανε για τους fans της. Το πρώτο επίσημο σινγκλ του άλμπουμ Liberation κυκλοφόρησε στις 16 Μαΐου 2018 με τίτλο Fall in Line και αποτελεί μια συνεργασία μεταξύ της Christina Aguilera και της τραγουδίστριας Demi Lovato. Έχει πουλήσει πάνω από 200.000 αντίτυπα στην Αμερική και 500.000 παγκοσμίως. Πρόκειται για ένα δυναμικό τραγούδι που προστάζει όλες τις γυναίκες να μην κάνουν ότι τους λένε να κάνουν και πως πρέπει να μάθουν να είναι ανεξάρτητες. Η Aguilera είναι γνωστή στο φεμινιστικό κίνημα, αφού σε κάθε άλμπουμ της φροντίζει να υπάρχει έστω ένα τραγούδι που να αναφέρεται στην γυναικεία δύναμη. Ένα τέταρτο τραγούδι κυκλοφόρησε πριν από την επίσημη κυκλοφορία του άλμπουμ με τίτλο Like i Do, μια συνεργασία της Christina Aguilera και του rapper GoldLink. Μετά από την κυκλοφορία των προωθητικών σινγκλ, στις 15 Ιουνίου 2018 κυκλοφόρησε το άλμπουμ της καλλιτέχνιδας με τίτλο Liberation, στο εξώφυλλο του οποίου η τραγουδίστρια εμφανίζεται χωρίς μακιγιάζ και απελευθερωμένη από όλα τα προστάγματα του Hollywood. Το άλμπουμ αυτό αποτελεί το πρώτο άλμπουμ της τραγουδίστριας μετά από 6 χρόνια. Μέσα σε αυτό η τραγουδίστρια εξιστορεί την ζωή της τα χρόνια που δεν κυκλοφόρησε δική της μουσική. Μιλά για τις δυσκολίες της μουσικής βιομηχανίας, για το γεγονός πως ένιωθε λυπημένη που δεν κυκλοφορούσε μουσική και τέλος φτάνει στην "κάθαρση" με την κυκλοφορία του άλμπουμ της. Με την κυκλοφορία του άλμπουμ η Aguilera ανακοίνωσε και το Liberation Tour στην Βόρεια Αμερική, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία.
2019: The Xperience
Στις 31 Μαΐου 2019 θα ξεκινήσει το σόου της στο Las Vegas με τίτλο The Xperience. Πρόκειται για 16 συναυλίες στην "Πόλη της Αμαρτίας" για το οποίο η ίδια είναι πολύ ενθουσιασμένη. Ακολουθεί τα βήματα μεγάλων σταρ, όπως η Cher, Britney Spears, Celine Dion και Jennifer Lopez. Η ίδια δήλωσε πως πρόκειται για μια εμπειρία στην οποία όλοι καλούνται να βάλουν μια μάσκα και να ζήσουν ελεύθερα ή να βγάλουν την μάσκα που τους επιβάλει η κοινωνία και να απελευθερωθούν από κάθε κοινωνική νόρμα. Τα live shows θα γίνουν στο Zappos Theatre στο Las Vegas, έναν από τους πιο γνωστούς συναυλιακούς χώρους της πολιτείας αυτής.
Προσωπική ζωή
Το 2002 ξεκίνησε τη σχέση της με τον μουσικό Τζόρνταν Μπράτμαν και τρία χρόνια αργότερα, το 2005, παντρεύτηκαν. Στις 12 Ιανουαρίου 2008 γεννήθηκε ο γιος τους, Μαξ. Χώρισαν το 2010 και μέσα στην ίδια χρονιά εκείνη ξεκίνησε τη σχέση της με τον παραγωγό Μάθιου Ράτλερ, με τον οποίο είναι ακόμα μαζί και έχουν αποκτήσει μια κόρη, την Σάμερ-Ρέιν που γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 2014.
Δισκογραφία
Κύριο άρθρο: Δισκογραφία της Κριστίνα Αγκιλέρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες ποπ
Monkey Island 2: LeChuck’s Revenge
Το Monkey Island 2: LeChuck's Revenge είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας του 1991, που σχεδιάστηκε από τον Ρον Γκίλμπερτ και εκδόθηκε από τη Lucasfilm Games (γνωστή ως LucasArts από το 1991 μέχρι το 2021). Είναι το έκτο παιχνίδι που χρησιμοποίησε την μηχανή SCUMM του Ρον Γκίλμπερτ και το δεύτερο παιχνίδι της σειράς Monkey Island.
Σενάριο
Έτσι, στη χρονολογικά σωστή αρχή, ο Guybrush καταφέρνει να τερματίσει το εμπάργκο που επιβλήθηκε στο νησί Scabb από τον πειρατή Largo LaGrande. Ωστόσο, χάνει τη γενειάδα του LeChuck, η οποία πέφτει στα χέρια του LaGrande. Ο LaGrande χρησιμοποιεί τη γενειάδα για να αναστήσει τον πειρατή ζόμπι LeChuck, τον οποίο ο Guybrush είχε νικήσει στο πρώτο παιχνίδι. Η Voodoo Lady του λέει ότι θα καταφέρει να σταματήσει τον LeChuck μόνον εάν βρει το θησαυρό του Big Whoop. Στη συνέχεια λοιπόν ο Guybrush ψάχνει να βρει τα τέσσερα κομμάτια του χάρτη, που δείχνει το νησί όπου είναι κρυμμένο το Big Whoop. Μετά από αρκετές περιπέτειες που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων έρευνα σε βιβλιοθήκες και τη συμμετοχή σε διαγωνισμό φτυσίματος, ο Guybrush ολοκληρώνει το χάρτη που δείχνει τη θέση του Big Whoop στο Dinky Island. Χάνει τον χάρτη στον LeChuck, καταφέρνει όμως να φτάσει στο νησί και βρίσκει έναν παλιό του γνωστό από το πρώτο παιχνίδι, τον Herman Toothrot. Ευτυχώς, ο παπαγάλος του Toothrot θυμάται μια συζήτηση μεταξύ ναυτικών για τη γεωγραφική θέση του Big Whoop και οδηγεί τον Guybrush στην είσοδο μιας υπόγειας σπηλιάς όπου αυτός προσπαθεί να κατέβει χρησιμοποιώντας σκοινί.
Στο σημείο αυτό η αναδρομή στο παρελθόν τελειώνει, το σκοινί του Guybrush σπάει και αρχίζει ένα τρελό κυνηγητό με τον LeChuck στα τούνελ του Dinky Island, εναλλάσσοντας τους ρόλους του κυνηγού και του κυνηγημένου. Το φινάλε είναι απολαυστικό και αινιγματικό ταυτόχρονα: ο Guybrush επιβάλλεται του LeChuck, ο τελευταίος όμως με ένα ξόρκι τον κάνει να πιστεύει ότι είναι ο χαμένος του αδελφός Chuckie και ότι οι δυο τους βρίσκονται, σε παιδική ηλικία, με τους γονείς τους στο λούνα-παρκ του Big Whoop. Στο τέλος ο LeChuck κοιτά προς την κατεύθυνση του παίκτη και τα μάτια του αστράφτουν, ενώ η Elaine υποψιάζεται τι έγινε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Monkey Island Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια point-and-click Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της LucasArts Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με SCUMM Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Πριν από τη Θύελλα
μικρογραφία|260x260εσ|Το τρέιλερ της ταινίας Η ταινία Πριν Από τη Θύελλα (Πρωτότυπος Τίτλος Foreign Correspondent), γνωστή κι ως Ξένος Ανταποκριτής, είναι κατασκοπικό θρίλερ παραγωγής 1940, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι o Tζόελ ΜακΚρέι, η Λαρέιν Ντέι, ο Χέρμπερτ Μάρσαλ, ο Τζορτζ Σάντερς κι ο Έντμουντ Γκουέν.
Η ταινία αποτελεί τη δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη αφότου άφησε το Ηνωμένο Βασίλειο το 1939 (η πρώτη αμερικανική του ταινία ήταν το Ρεβέκκα (Rebecca (1940)). Ένα μεγάλο επιτελείο σεναριογράφων επιστρατεύτηκε για τη μεταφορά του πολιτικού μυθιστορήματος του Βίνσεντ Σίαν, του 1935, με τίτλο Personal History, αλλά μόνο τα ονόματα των Τσαρλς Μπένετ και Τζόαν Χάρισον αναφέρονται στους τίτλους αρχής.
Πλοκή
Ο Τζόνι Τζόουνς (Τζόελ ΜακΚρέι) είναι ρεπόρτερ σε μια εφημερίδα της Νέας Υόρκης. Ο αρχισυντάκτης του κύριος Πάουερς (Χάρι Ντέιβενπορτ) τον στέλνει στην Ευρώπη για να κάνει ρεπορτάζ πάνω στον πόλεμο που πρόκειται να εκραγεί από στιγμή σε στιγμή στη γηραιά ήπειρο. Ο Τζόουνς που υιοθετεί το ψευδώνυμο Χάντλεϊ Χάβερστοκ, φτάνει στην Αγγλία, όπου πρόκειται να συναντήσει έναν Ολλανδό διπλωμάτη τον κύριο Βαν Μιρ (Άλμπερτ Μπάσερμαν), ο οποίος έχει υπογράψει μυστική συνθήκη που αφορά δυο ευρωπαϊκά κράτη. Τα πράγματα όμως δεν βαίνουν όπως είχε υπολογίσει κι ο Τζόουνς αναγκάζεται να ζητήσει τη βοήθεια μιας νεαρής κοπέλας, της Κάρολ Φίσερ (Λαρέιν Μέι), προκειμένου να ξεσκεπάσει μια σπείρα κατασκόπων.
Πληροφορίες Παραγωγής
Ο παραγωγός Γουόλτερ Γουάνγκερ αγόρασε τα δικαιώματα του πολιτικού μυθιστορήματος Personal History του Βίνσεντ Σίαν, για 10.000 δολάρια, αλλά οι πρώτες διασκευές του από διάφορους σεναριογράφους δεν τον ικανοποίησαν. Ο Γουάνγκερ έδωσε την ελευθερία στους σεναριογράφους να απομακρυνθούν από το μυθιστόρημα του Σίαν, παρόλα αυτά πέρασαν πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί ένα σενάριο που να τον ικανοποιεί. Το 1940, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ είχε εγκαταλείψει το Ηνωμένο Βασίλειο κι είχε ήδη ξεκινήσει να εργάζεται για λογαριασμό του μεγαλοπαραγωγού του Χόλιγουντ Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ για την ταινία Ρεβέκκα. Ο Χίτσκοκ, που δεν είχε καλές σχέσεις με τον Σέλζνικ, ήταν διαθέσιμος μετά την ολοκλήρωση της ταινίας Ρεβέκκα να αναλάβει τη σκηνοθεσία της ταινίας. Ήταν χαρούμενος που του δινόταν η ευκαιρία να σκηνοθετήσει μια ταινία, για άλλη εταιρία παραγωγής εφόσον δεν ανεχόταν την τυραννία του Σέλζνικ. Ο σκηνοθέτης ήθελε τον Γκάρι Κούπερ και τη Τζόαν Φοντέιν για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, αλλά ο Κούπερ δεν ενδιαφερόταν να γυρίσει ταινία με πολιτικό περιεχόμενο εκείνη την περίοδο, ενώ ο Σέλζνικ δεν επέτρεψε τον δανεισμό της Φοντέιν για ταινία άλλης εταιρίας. Χρόνια αργότερα ο Κούπερ δήλωσε ότι μετάνιωσε που απέρριψε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία.
Τα γυρίσματα της ταινίας που έγιναν στα στούντιο της εταιρίας του Σάμιουελ Γκόλντγουιν καθώς και στο Λος Άντζελες ξεκίνησαν στις 18 Μαρτίου 1940 και ολοκληρώθηκαν στις 5 Ιουνίου 1940. Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας, ο σκηνοθέτης επέστρεψε στην Αγγλία κι όταν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσε ότι στην Αγγλία, αναμενόταν βομβαρδισμός του Λονδίνου από τους Γερμανούς από στιγμή σε στιγμή. Έτσι κάλεσε τον Μπεν Χεχτ να γράψει τον επίλογο της ταινίας, τη σκηνή στον ραδιοφωνικό σταθμό πριν ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί που αντικατέστησε το αυθεντικό κλείσιμο με δυο από τους χαρακτήρες της ταινίας να συζητούν το επεισοδιακό ταξίδι με το αεροπλάνο Empire. Η σκηνή του αναχαιτισμού του αεροσκάφους από τους Γερμανούς, είναι μια από τις σκηνές που συνεχίζει να προκαλεί δέος στους θεατές.
Ο Χίτσκοκ συχνά χρησιμοποιούσε οπτικά τρικ για να τονίσει τις δραματικές καταστάσεις, όπως για παράδειγμα, στη σκηνή στην οποία ο Τζόελ ΜακΚρέι το σκάει από το παράθυρο του ξενοδοχείου Europe, όπου αγγίζει κατά λάθος την φωτισμένη επιγραφή Hotel Europe στα γράμματα E και L, τα οποία σβήνουν για να αποκαλύψουν την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η Ευρώπη εκείνη την περίοδο Hot Europe (= Καυτή Ευρώπη). Επίσης εμφανίζεται κι η εικόνα του Χίτλερ στη σκηνή του ανεμόμυλου.
Υποδοχή
Το Πριν από τη θύελλα έκανε πρεμιέρα στις 16 Αυγούστου του 1940 στις Η.Π.Α. και στις 11 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς στην Αγγλία. Η προβολή της στην Αμερική έγινε μια ακριβώς μέρα πριν από τη Μάχη της Αγγλίας.
Η ταινία τα πήγε καλά στο Box-Office αν και είχε ζημία 369.973 δολαρίων λόγω του υψηλού της κόστους παραγωγής. Οι κριτικοί την υποδέχτηκαν θετικά, αν κι ορισμένοι τη θεώρησαν ως εξαιρετική B-movie. Η ταινία τράβηξε την προσοχή ενός από τους διαβόητους δημαγωγούς της εποχής, τον υπουργό Δημόσιας Διαφώτισης και Προπαγάνδας της Γερμανίας, Γιόζεφ Γκέμπελς, ο οποίος την αποκάλεσε: Προπαγανδιστικό αριστούργημα, που χωρίς αμφιβολία πρόκειται να εντυπωσιάσει τις μάζες των κατοίκων των κρατών του εχθρού.
Η ταινία θεωρείται 93% φρέσκια από τους κριτικούς της ιστοσελίδας Rotten Tomatoes.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε έξι υποψηφιότητες για βραβείο όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Έχασε το βραβείο όμως από το άλλο εγχείρημα του σκηνοθέτη, της ίδιας χρονιάς, την ταινία Ρεβέκκα. Ο Άλμπερτ Μπάσερμαν υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, έχασε επίσης το βραβείο από τον Γουόλτερ Μπρέναν νικητή για την ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ Ο λέων της δύσεως (The Westerner, 1940).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1940 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή
Καρμελίτα Γκέρατι
H Καρμελίτα Γκέρατι (αγγλικά: Carmelita Geraghty, 21 Μαρτίου 1901 - 7 Ιουλίου 1966) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, κυρίως του βωβού κινηματογράφου και ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Ιντιάνα και είναι κόρη του σεναριογράφου Τομ Γκέρατι. Στον κινηματογράφο ξεκίνησε την καριέρα της τις αρχές της δεκαετίας του 1920 ως κομπάρσος, όμως το 1925 έκανε την πρώτη της πρωταγωνιστική εμφάνιση, στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ, The Pleasure Garden. Το 1926, εμφανίστηκε και στην ταινία The Great Gatsby.
Η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 1935, στην ταινία Manhattan Butterfly . Δέκα χρόνια μετά την απόσυρσή της από τη μεγάλη οθόνη έγινε μία καταξιωμένη ζωγράφος. Τα πρώιμα έργα της ήταν ύφος γαλλικού ιμπρεσιονισμού. Πέθανε μετά από ανακοπή καρδιάς το 1966 και ενταφιάστηκε στο Hollywood Forever Cemetery, του Χόλυγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ζωγράφοι
Αγαμέμνων Μουρτζόπουλος
Ο Αγαμέμνων (Μένιος) Τιμ. Μουρτζόπουλος (1922-2005) ήταν Βολιώτης συνθέτης, ποιητής, φιλόλογος και δικηγόρος. Ο ίδιος δεν επιθυμούσε να δημοσιευτεί το έργο του όσο ζούσε.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Μένιος Μουρτζόπουλος γεννήθηκε στον Βόλο, όπου και έζησε τα πενήντα τελευταία χρόνια της ζωής του στο σπίτι του στον Άνω Βόλο. Ο πατέρας του ήταν γιατρός με σπουδές στην Ελλάδα, στη Γερμανία και στη Γαλλία. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του (Δημοτικό και Γυμνάσιο στον Βόλο), ο Μένιος κατέβηκε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε, μέσα στα χρόνια της Κατοχής, στη Νομική Σχολή, απ' όπου πήρε το πτυχίο του και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Ανήσυχο πνεύμα, παρακολούθησε τη Φιλολογία του ΑΠΘ, απ' όπου πήρε πτυχίο· εγγράφτηκε επίσης στη Θεολογία του ίδιου πανεπιστημίου, δίχως όμως να λάβει πτυχίο.
Δι αλληλογραφίας παρακολούθησε μαθήματα Συνθέσεως Μουσικής στο Τρίνιτι Κόλετζ του Λονδίνου, ενώ ήδη ως μαθητής απέσπασε βραβείο «Διὰ τὴν ἐπίδοσίν του εἰς τὰ θεωρητικὰ μαθήματα» από το Εθνικόν Ωδείον με Διευθυντή τον Μανώλη Καλομοίρη. Επίσης, έλαβε Τιμητική Μνεία «σε αναγνώριση της προσφοράς του στη μουσική-καλλιτεχνική ιστορία του Βόλου» από τη ΧΕΝ Βόλου (1988), από τον Σύνδεσμο «Οι φίλοι του Πηλίου» «για την προσφορά του στη Μουσική και τη Μουσικολογία» κ.ά.
Μουσικό έργο
Ο Αγαμέμνων Μουρτζόπουλος έγραψε δεκαεννέα μουσικά έργα, εκ των οποίων τα περισσότερα είναι συνθετικά ως προς το περιεχόμενο. Διάφορα έργα του παίχτηκαν και παίζονται κατά καιρούς σε διάφορους χώρους και αίθουσες· η πρώτη δημόσια παρουσίαση έργων του έγινε την άνοιξη του 1997, με έργα μουσικής δωματίου. Στο Μέγαρο Μουσικής παίχτηκαν τρία έργα του, μεταθανάτια, δύο υπό τη διεύθυνση Βύρωνα Φιδετζή και ένα από το Κουαρτέτο Εγχόρδων με τον Γιώργο Δεμερτζή.
Ποίηση
Πολύ αξιόλογο είναι και το ποιητικό έργο του Μένιου Μουρτζόπουλου. Από τα ποιήματά του, το 2011 εκδόθηκε από την Εκτυπωτική Καρδίτσας η ποιητική συλλογή «Ήχος Πλάγιος», επιμελημένη από τον Β. Αναγνωστόπουλο, ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Ίσως, ως ένα από τα καλύτερα ποιήματα της συλλογής αυτής θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί «Ο βασιλιάς της Αρίσβης».
Μελέτες και κριτικές
Σημαντικός είναι ο αριθμός μελετών, κριτικών και αναλύσεων έργων του Μουρτζόπουλου. Ορισμένα από αυτά έχουν δημοσιευτεί, όσο τα περισσότερα μένουν στην αφάνεια, ενώ άλλα είναι μισοτελειωμένα.
Εργογραφία
Ακολουθεί κατάλογος των έργων του Μουρτζόπουλου:
Μουσικές συνθέσεις
κ.ά.
Ποίηση
και πολλά άλλα αδημοσίευτα
Άλλα
Δημοσιευμένα: και πολλές επιφυλλίδες για διάφορα θέματα
Αδημοσίευτα: Μεταφράσεις, λογοτεχνικές μελέτες, κριτικές, αναλύσεις μουσικών έργων κ.ά.
Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος
Ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος (20 Αυγούστου 1919 - 10 Νοεμβρίου 2000) ήταν Έλληνας δικηγόρος, υπουργός, διορισμένος πρωθυπουργός της Ελλάδας από το δικτατορικό καθεστώς του Ιωαννίδη το 1973-1974.
Αγαμέμνων Μουρτζόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος
Γεννήθηκε στο Ψάρι Τριφυλίας και σπούδασε στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Σικάγου. Έγινε Υπουργός Οικονομικών (1967-71) στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κόλλια 1967 και Εσωτερικών (1971-73) επί δικτατορίας (Κυβέρνηση Γεώργιου Παπαδόπουλου 1967). Όταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και ο Σπύρος Μαρκεζίνης ανατράπηκαν από το πραξικόπημα Ιωαννίδη τον Νοέμβριο 1973, διορίστηκε από τη νέα Χούντα του Ιωαννίδη Πρωθυπουργός και Υπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού και Υπουργός Οικονομικών, μέχρι τη Μεταπολίτευση (1974), σχηματίζοντας την Κυβέρνηση Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου.
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 81 ετών, στις 10 Νοεμβρίου 2000, στην Αθήνα. Από το 1974, είχε εξαφανιστεί από τα φώτα της δημοσιότητας.
Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο
Α Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συντονισμού και Προγραμματισμού Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
269 Δικαιοσύνη
Η Δικαιοσύνη (Justitia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1887 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα του Δικαίου, αντίστοιχη προς την ελληνική Θέμιδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δικαιοσυνη
Πομπωνία
Πομπωνία Ι, μητέρα του Σκιπίωνα Αφρικανού
Η Πομπωνία Ι (π. 212 π.Χ.) ήταν Ρωμαία, που έζησε τον 3ο αι. π.Χ. Καταγόταν από μία ρωμαϊκή οικογένεια ευγενών, που ήταν από την τάξη των πληβείων και ήταν εξέχοντες ιππότες ή από την τάξη των ιππέων. Ήταν κόρη τού υπάτου Mάνιου Πομπώνιου Μάθωνα, υπάτου το 233 π.Χ. (ο οποίος φαίνεται να απεβίωσε το 211 π.Χ.) και παντρεύτηκε πιθανώς γύρω στο 237 π.Χ. τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα, δεύτερο γιο τού Ρωμαίου τιμητή Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα, από μία επιφανή οικογένεια πατρικίων. Ο σύζυγός της αργότερα έγινε στρατηγός και πολιτικός κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου και σκοτώθηκε σε μάχη στην Ιβηρική το 211 π.Χ. Από το γάμο της η Πομπωνία ήταν μητέρα τουλάχιστον δύο γιων, τού διάσημου Ρωμαίου στρατηγού Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Αφρικανού (236 π.Χ.-184 π.Χ./183 π.Χ.) και τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Ασιατικού (άκμασε το. 183 π.Χ.). Οι σύντομες αναφορές τού Τ. Λίβιου για την Πομπωνία την δείχνουν, ότι ήταν μία αφοσιωμένη θρησκευόμενη γυναίκα, πολύ απασχολημένη με τα οικιακά της καθήκοντα.
Πομπωνία ΙΙ, αδελφή του Τίτου Πομπώνιου Αττικού
Η Πομπωνία ΙΙ ήταν μία Ρωμαία, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. και ήταν μοναδική αδελφή τού φίλου τού Κικέρωνα, τού Ρωμαίου από την τάξη των ιππέων Τίτου Πομπώνιου Αττικού. Ήταν θεία της Καικιλίας Αττικής και προγιαγιά της Βιψανίας Αγριππίνας (πρώτης συζύγου τού μελλοντικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου).
Ο Κικέρων με την αποτελεσματική του μεσολάβηση μπόρεσε να κανονίσει η Πομπωνία να παντρευτεί τον μικρότερο αδελφό του Κόιντο Τούλλιο Κικέρωνα. Ο Κόιντος και η Πομπωνία παντρεύτηκαν το 68 π.Χ. Η Πομπωνία γέννησε τον Κόιντο με το ίδιο όνομα.
Ο Κόιντος και η Πομπωνία είχαν έναν μακρύ, δυστυχισμένο γάμο και διαφωνούσαν συνεχώς. Η Πομπωνία ήταν μία γυναίκα με ισχυρό χαρακτήρα. Η συνεχής έριδά τους αναστάτωνε πολύ τον Κικέρωνα, και αυτό το ανέφερε στις επιστολές του προς τον Αττικό. Ο Κικέρων προσπάθησε να βοηθήσει την κουνιάδα και τον αδελφό του να λύσουν τα προβλήματά τους, αλλά ο Κικέρων φυσικά υποστήριζε τον αδελφό του.
Όταν ο νεότερος Κόιντος Τούλλιος Κικέρων μεγάλωσε, προσπάθησε (ενθαρρυμένος από τους θείους του) να συμφιλιώσει τους γονείς του, αλλά δεν τα κατάφερε. Η Πομπωνία και ο πρεσβύτερος Κόιντος διαζεύχθηκαν αργότερα το 45 π.Χ. ή στις αρχές τού 44 π.Χ.
Τον Δεκέμβριο τού 43 π.Χ. ο Κικέρων, ο Κόιντος και ο μικρός Κόιντος εκτελέστηκαν με εντολή τού Ρωμαίου Μάρκου Αντώνιου, ενός της Β΄ Τριανδρίας.
Ως πράξη ευπρέπειας, ο Μ. Αντώνιος παρέδωσε τον Φιλόλογο, πρώην δούλο και προδότη τού Κικέρωνα, στην Πομπωνία. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, η Πομπωνία τιμώρησε τον Φιλόλογο για την προδοσία του με τρομερές τιμωρίες, οι οποίες περιλάμβαναν τον εξαναγκασμό του να κόψει κομμάτια από τη σάρκα του, στη συνέχεια να τα ψήνει και να τα τρώει.
Πομπωνία ΙΙΙ, μητέρα της Βιψανίας Αγριππίνας
Η Πομπωνία ΙΙΙ Καικιλία Αττική (Caecilia Attica), που συνήθως ονομάζεται Καικιλία Αττική (γεννημένη το 51 π.Χ.), ήταν κόρη τού Tίτου Πομπώνιου Αττικού, η πρώτη σύζυγος τού στρατηγού Mάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και μητέρα της Βιψανίας Αγριππίνας. Ήταν επίσης ανιψιά της Πομπονίας ΙΙ, κουνιάδας τού Κικέρωνα.
Πομπωνία ΙV, σύζυγος του Αύλου Πλαύτιου
Η Πομπωνία IV Γραικίνα (Graecina) ήταν μία Ρωμαία, που έζησε τον 1ο αι. Ήταν σύζυγος τού Ρωμαίου στρατηγού Aύλου Πλαύτιου, μακρινού συγγενή τής Ιουλίας Λιβίας (κόρης τού Δρούσου Ιουλίου Καίσαρα) και εγγονή τού Αυτοκράτορα Τιβέριου. Διάσημες εικασίες τη συσχετίζουν με τον πρώιμο Χριστιανισμό στη Ρώμη, όπως στο μυθιστόρημα και την ταινία Πού πας; (Quo Vadis?).
Πομπωνία V, εστιάδα παρθένα επί Καρακάλλα
Η Πομπονία V Ρουφίνα (Rufina) ήταν Εστιάδα Παρθένα υπό τον Αυτοκράτορα Καρακάλλα (βασ. 211–217). Ο Καρακάλλας διέταξε το τέλος της, επειδή παραβίασε τον όρκο τής αγνότητας.
Πομπωνία VI, κόρη της Αννίας Αυρηλίας Φαυστίνας
Η Πομπωνία VI Ουμμιδία (Ummidia) ήταν κόρη της Aννίας Αυρηλίας Φαυστίνας, απόγονος τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου και σύζυγος τού υπάτου Φλάβιου Αντιοχιανού. Για την κουνιάδα της Πομπωνία Γρατιδία και την ανιψιά της Πομπωνία Βάσσα, δείτε το άρθρο του αδελφού της Πομπώνιος Βάσσος (ύπατος το 259 & 271).
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Γναίος Κορνήλιος Σκιπίων Ασίνα
Ο Γναίος Κορνήλιος Σκιπίων Ασίνα, λατιν.: Gnaeus Cornelius Scipio Asina, (έζησε τον 3ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός, που συμμετείχε στον Α΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο.
Ο Σκιπίων Ασίνα ανήκε στο γένος πατρικίων των Κορνηλίων Σκιπιώνων. Ήταν γιος τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Βαρβάτου και αδελφός του Lucius Cornelius Scipio (υπάτου το 259 π.Χ.). Εκλεγμένος ύπατος για το έτος 260 π.Χ., ο Σκιπίων Ασίνα είχε την τιμή να κυβερνήσει τον πρώτο ρωμαϊκό στόλο, που ρίχθηκε στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Ενώ περιπολούσε στα ύδατα του στενού της Μεσσήνης μεταξύ Ιταλίας και Σικελίας, ο Σκιπίων Ασίνα έλαβε την πληροφορία ότι η Λιπάρα, στα νησιά Λιπάρι, επρόκειτο να αλλάξει προς τη ρωμαϊκή πλευρά. Πρόθυμος να εξασφαλίσει ένα τόσο σημαντικό λιμάνι και να κερδίσει δόξα για τον εαυτό του, όρμησε στα νησιά, χωρίς να σκεφτεί την ασφάλεια. Δεν είναι σαφές εάν οι Καρχηδόνιοι σχεδίασαν την όλη υπόθεση, αλλά ο ρωμαϊκός στόλος παγιδεύτηκε στο λιμάνι από τον Αννίβαλ Γίσκο. Χωρίς εμπειρία ναυτικού πολέμου, τα πληρώματα πανικοβλήθηκαν και διέφυγαν στη στεριά, αφήνοντας τα πλοία αφύλακτα και τον Σκιπίωνα Ασίνα να αιχμαλωτιστεί από τους Καρχηδονίους. Αν και δεν υπήρξε σχεδόν καμία μάχη, η συνάντηση είναι γνωστή ως η μάχη των νήσων Λιπάρι.
Η ατυχία τού χάρισε το υποτιμητικό επώνυμο Asina («γάιδαρος», κυριολεκτικά «γαϊδάρα», στα λατινικά), που τού έδωσαν πολιτικοί αντίπαλοι. Ούτε η ταπείνωση, ούτε η απώλειά του, τελείωσαν τη σταδιοδρομία του: το 254 π.Χ. ο Σκιπίωνας Ασίνα εξελέγη ύπατος για δεύτερη φορά και, μαζί με τον συνύπατό του Αύλο Ατίλιο Καϊατινό, επέτυχε την κατάκτηση της Πάνορμου (Παλέρμο, σημερινή πρωτεύουσα της Σικελίας).
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Ασίνα, ύπατος το 221 π.Χ.
Φαμπιάν Φαρνόλ
Ο Φαμπιάν Φαρνόλ (γεννημένος στις 2 Μαΐου 1985 στο Μπορντό της Γαλλίας) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από το Μπενίν ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για λογαριασμό της Κλερμόν Φουτ.
Μπρντα (Μπούντβα)
Η Μπρντα (σερβικά κυριλλικά: Брда) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα. Κατά την απογραφή του 2003, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί της Μπούντβα
Φαμπιάν Φαρνόλ
Βιογραφία
Επιστρέφοντας στην ομάδα απ'όπου ξεκίνησε την καριέρα του το 2009, του δόθηκε η άδεια να προπονείται με την πρώτη ομάδα του συλλόγου. Απέναντί του είχε μερικούς από τους καλύτερους επιθετικούς στην Λιγκ 1 και είχε την ευκαιρία να πάρει χρήσιμες συμβουλές από τους δύο έμπειρους τερματοφύλακες των Γιρονδίνων, Ουλρίχ Ραμέ και Σεντρίκ Καρασό. Παράλληλα, αποτελούσε βασική επιλογή για την δεύτερη ομάδα του συλλόγου.
Με το συμβόλαιό του να φτάνει στο τέλος του με την ομάδα της Ζιρόντ, ο Φαμπιάν αποφάσισε να υπογράψει στην Κλερμόν τον Ιούνιο του 2010, ως αναπληρωματικός του Μικαέλ Φαμπρ. Μετά τον τραυματισμό του τελευταίου τον Φεβρουάριο, ολοκλήρωσε την σεζόν 2010-2011 αγωνιζόμενος ως βασικός. Μετά την αποχώρηση ως δανεικού του Φαμπρ με προορισμό την ΡΚ Λανς, ο Φαρνόλ καθιερώθηκε ως βασικός για την σεζόν 2011-2012.
Στις 29 Φεβρουαρίου 2012, ο Φαμπιάν έλαβε την πρώτη του κλήση για την Εθνική Μπενίν στα πλαίσια μιας αναμέτρησης για τα Προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 απέναντι στην Αιθιοπία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μπενίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπενίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Σετούμπαλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λιμπούρν-Σαιν-Σεράν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κεβιγί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Μπενεβέντο
Το Μπενεβέντο (ιταλικά: Benevento, λατινικά: Beneventum) είναι πόλη και δήμος της Ιταλίας στην περιφέρεια της Καμπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας.
Βρίσκεται περίπου 50 χλμ. βόρεια της Νάπολης και στη θέση της αρχαίας πόλης Beneventum (ελληνικά: Βενεβεντός). Στα χρόνια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας πιστευόταν ότι είχε ιδρυθεί από τον Διομήδη μετά τον Τρωικό πόλεμο.
Αρχαιότητα
Το Μπενεβέντο ήταν μια από τις κύριες πόλεις στο Σάμνιον, βρισκόταν στην Αππία Οδό σε απόσταση 51 χιλιομέτρων ανατολικά από την Κάπουα. Δεν είναι ξεκάθαρο σχετικά με την φυλή που κατοικούσε την πόλη, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος λέει ότι την κατοικούσαν οι Ιρπίνοι, ο Τίτος Λίβιος είναι ασαφής και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την αποδίδει στους Σαμνίτες που ήταν διακριτή εθνότητα με τους Ιρπίνους αλλά είχαν κοινή καταγωγή.[7] Οι αρχαίοι συγγραφείς παρουσιάζουν το Μπενεβέντο σαν μια πανάρχαια προιστορική πόλη, ο Γάιος Ιούλιος Σολίνος και ο Στέφανος ο Βυζάντιος αναφέρουν ότι το ίδρυσε ο μυθικός Διομήδης. Την εποχή του ιστορικού Προκόπιου οι κάτοικοι της πόλης ήταν υπερήφανοι για την καταγωγή τους από τον Διομήδη, για να το αποδείξουν έδειχναν τους Χαυλιόδοντες του Καλυδώνιου Κάπρου. Ο Σέξτους Πομπήιος Φέστους αντίθετα χρέωσε την ίδρυση της πόλης στον Αύσων γιο του Οδυσσέα και της Κίρκης, η πληροφορία αυτή δείχνει ότι το Μπενεβέντο το κατοικούσαν πριν τους Σαμνίτες οι Αύσονες.
Σε ιστορικούς χρόνους πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Σαμνίτες οι οποίοι ήταν το ισχυρότερο Ιταλικό φύλλο και έφερε σε δύσκολη θέση τους Ρωμαίους. Στους 2 πρώτους Σαμνίτικους Πολέμους δεν μπόρεσαν να τους κατακτήσουν, τα κατάφεραν μόνο με την λήξη του Γ΄ Σαμνίτικου Πολέμου. Το Μπενεβέντο βρισκόταν στην κατοχή των Ρωμαίων την εποχή που ο Πύρρος της Ηπείρου υπέστη συντριβή στην περιοχή μετά από μάχη (274 π.Χ.). Έξι χρόνια αργότερα οι Ρωμαίοι ίδρυσαν στην περιοχή αποικία για να εξασφαλίσουν τα Λατινικά δικαιώματα. Η πόλη πήρε τότε το όνομα "Μπενεβέντο", οι Ρωμαίοι άλλαξαν το προηγούμενο όνομα "Μαλεβέντο" επειδή στην γλώσσα τους μεταφραζόταν ως "κακή τύχη". Το όνομα "Μαλεβέντο" που χρησιμοποιούσαν οι Όσκοι και οι Σαμνίτες προερχόταν από τους "Μαλιείς" όπως προφερόταν η λέξη στην Αρχαία ελληνική γλώσσα. Με τον ίδιο τρόπο καταγράφτηκαν και άλλες πόλεις στην νότια Ιταλία όπως το Αγκριτζέντο από τον Ακράγαντα και ο Σελινούντας Σικελίας από την Σελινούς. Σαν Ρωμαϊκή επαρχία το Μπενεβέντο έγινε μια εξαιρετικά εύφορη περιοχή, όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος καταλήφθηκε πολλές φορές από τους Ρωμαίους, ήταν πολύτιμο χάρη στην γειτνίαση με την Καμπανία και το κάστρο του. Στην περιοχή του εξελίχθηκαν δύο σημαντικές φάσεις του Β΄ Καρχηδονιακού πολέμου που σημάδευσαν την εξέλιξη του. Στην πρώτη ο Ρωμαίος Ύπατος Τιβέριος Σεμπρόνιος Γράκχος συνέτριψε τον Αννίβα στην Μάχη του Μπενεβέντο (275 π.Χ.). Στην δεύτερη ο Ρωμαίος Ύπατος Κουίντος Φούλβιος Φλάκκος εισέβαλε στον στρατό των Καρχηδόνιων που ήταν πλούσιο σε σιτηρά και άλλες προμήθειες και το λεηλάτησε (212 π.Χ.). Παρά το γεγονός ότι η περιοχή του Μπενεβέντο είχε καταστραφεί πολλές φορές από τις λεηλασίες των Καρχηδόνιων βρισκόταν ανάμεσα στις 18 μεγάλες Λατινικές αποικίες που προμήθευαν τους Ρωμαίους με στρατό και μέλι (209 π.Χ.). Δεν υπάρχει καμιά καταγραφή για το Μπενεβέντο κατά την διάρκεια του Κοινωνικού Πολέμου, φαίνεται ότι γλύτωσε από τις καταστροφές που υπέστησαν το Σάμνιον και οι υπόλοιπες πόλεις. Με την λήξη της Ρωμαϊκής δημοκρατίας περιγράφεται σαν μια από τις πλουσιότερες και ακμάζουσες πόλεις της Ιταλικής χερσονήσου.
Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Στην Δεύτερη Τριανδρία η περιοχή μοιράστηκε ανάμεσα στους Βετεράνους, η πόλη επεκτάθηκε όταν ο Οκταβιανός Αύγουστος ίδρυσε ένα δεύτερο προάστειο το "Μοντεσάρκιο", ο Νέρων αργότερα πρόσθεσε την "Κονκόρντια". Στην Μπενεβέντο βρέθηκαν σημαντικές επιγραφές την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Σεπτίμιος Σευήρος. Ο πλούτος της πόλης φαίνεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα και τις επιγραφές, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη σε ολόκληρη την νότια Ιταλία μετά την Κάπουα. Η ευημερία της φαίνεται επίσης από την θέση της στην συμβολή των δύο μεγαλύτερων διακλαδώσεων της Βίας Αππίας, ο ένας οδηγούσε από το Αρίανο Ιρπίνο στην Απουλία και ο άλλος από το Αικούλανον στην Βενόσα και τον Τάραντα. Ο Οράτιος περιγράφει με κολακευτικά λόγια το Μπενεβέντο στο ταξίδι του από την Ρώμη στο Μπρίντιζι). Η πόλη δέχτηκε συχνές επισκέψεις αυτοκρατόρων όπως ο Νέρων, ο Τραϊανός και ο Σεπτήμιος Σεβήρος, έκαναν πολλές αφιερώσεις. Για αυτούς τους λόγους η Ρωμαϊκή Σύγκλητος αποφάσισε να κατασκευαστεί στο Μπενεβέντο μια Θριαμβική αψίδα γνωστή ως Αψίδα του Τραϊανού, τα σχέδια της έκανε ο διάσημος αρχιτέκτονας Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός (114). Η Αψίδα του Τραϊανού ανηγέρθη στα ίδια πρότυπα με την Αψίδα του Τίτου στο Ρωμαικό Φόρουμ με σκηνές από την ζωή του βασιλιά, τμήματα της βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Ακολούθησαν πολλοί αυτοκράτορες που έκαναν πολλές κατασκευές σε μεγάλες πόλεις της αυτοκρατορίας και έδωσαν το όνομα τους για να το αποθανατίσουν. Την εποχή του Οκταβιανού Αυγούστου το Μπενεβέντο ανήκε στην περιφέρεια των Ιρπίνων, αργότερα ενσωματώθηκε στην Ιταλική Καμπανία. Η πόλη διατήρησε την σημασία της μέχρι την εποχή που ο Γότθος βασιλιάς Τωτίλας ισοπέδωσε τα τείχη της, ανοικοδομήθηκαν ωστόσο γρήγορα. Ο Παύλος ο Διάκονος την καταγράφει σαν πολύ πλούσια πόλη, περιγράφει αναλυτικά τόσο το Μπενεβέντο όσο και τις γύρω περιοχές. Στο Μπενεβέντο γεννήθηκε τον 1ο αιώνα π.Χ. ο διάσημος Ρωμαίος ποιητής Λούσιους Ορμπίλιους Πούπιλλος, έζησε πολλά χρόνια στην γενέτειρα του πριν μετακινηθεί στην πρωτεύουσα. Πολλοί ανδριάντες του αναγέρθηκαν για να τον τιμήσουν με πολλές επιγραφές, σε πολλές από αυτές καταγράφεται το όνομα ενός άλλου ποιητή του Αιλιανού, πιθανότατα μόνο από τοπική λατρεία.
Δουκάτο του Μπενεβέντο
Λίγο μετά την καταστροφή των τειχών του Μπενεβέντο από τον Τωτίλα (545) η πόλη έγινε η έδρα του πανίσχυρου Δουκάτου της Λομβαρδίας. Δεν είναι γνωστές οι συνθήκες με τις οποίες δημιουργήθηκε το Δουκάτο του Μπενεβέντο, οι Λομβαρδοί είχαν κατακτήσει την Κοιλάδα του Πάδου. Το Δουκάτο δημιουργήθηκε από τον Ζότο του Μπενεβέντο που ήταν ανεξάρτητος από τον Λομβαρδό βασιλιά. Ο διάδοχος του Ζότο από το Φριούλι Αρέχις Α΄ του Μπενεβέντο (πέθανε το 641) κατέλαβε την Κάπουα, τον Κρότωνα, την Αμάλφι, το Σαλέρνο αλλά δεν μπόρεσε να κατακτήσει την Νάπολη. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία διατήρησε μόνο την Νάπολη, την Αμάλφι, την Γκαέτα, το Σορρέντο και τις παραθαλλάσιες πόλεις της Απουλίας στην νότια Ιταλία. Ο βασιλιάς Λιουτπράνδος έκανε πολλές επεμβάσεις τοποθετώντας έναν υποψήφιο του για την διαδοχή, ο διάδοχος του Ράτχης ανακήρυξε ότι τα Δουκάτα του Σπολέτο και του Μπενεβέντο ήταν ξένες χώρες που απαγορευόταν το ταξίδι χωρίς βασιλική άδεια. Όταν κατέρρευσε το Λομβαρδικό βασίλειο (773) ο Αρέχις Β΄ του Μπενεβέντο έγινε πρίγκιπας της Φραγκίας, σε αποζημίωση παρέδωσε μερικές από τις περιοχές του στην Αγία Έδρα. Ο Σικονόλφος του Σαλέρνο, μικρότερος αδελφός του τελευταίου πρίγκιπα του Μπενεβέντο Σικάρδου που δολοφονήθηκε (839) έγινε ο πρώτος πρίγκιπας του Σαλέρνο (849). Το Μπενεβέντο καταγράφεται από έναν χρονικογράφο ως "Δεύτερη Παβία" μετά την απώλεια της Λομβαρδικής πρωτεύουσας. Το πριγκιπάτο του Σαλέρνο διατηρήθηκε πολύ λίγο επειδή ο Σικονόλφος πέθανε αμέσως μετά (849) και ο ανήλικος γιος του Σίκο του Σαλέρνο ανατράπηκε (853). Την περίοδο 891-895 το Μπενεβέντο κυβερνήθηκε ξανά από τους Βυζαντινούς.
Η ενωμένη Λομβαρδική κυριαρχία διατηρήθηκε μέχρι την εποχή που ο δούκας Πανδόλφος ο Σιδηροκέφαλος επεκτάθηκε από το Μπενεβέντο και την Παβία σε ολόκληρη την Νότια Ιταλία. Ο Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του έδωσε λίγο πριν τον θάνατο του τον Μάρτιο του 981 τον τίτλο του δούκα του Σπολέτου. Ο γιος και διάδοχος του Πανδόλφος Β΄ του Σαλέρνο έχασε ωστόσο τον τίτλο, τον ανέτρεψε ο Δούκας του Αμάλφι Μάνσο του Σαλέρνο και τον διαδέχθηκε με αυτοκρατορική αναγνώριση. Τις πρώτες δεκαετίες του 11ου αιώνα εμφανίστηκαν στην νότια Ιταλία δύο ακόμα Γερμανοί κυβερνήτες, ο Ερρίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατέκτησε την Καπούα και το Μπενεβέντο (1022) αλλά αποσύρθηκε μετά την αποτυχημένη πολιορκία της Τροίας. Τα ίδια αποτελέσματα είχε και ο Κορράδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μερικά χρόνια αργότερα (1038). Την ίδια εποχή τα κρατίδια του Μπενεβέντο, της Κάπουα και του Σαλέρνο βρέθηκαν συνεχώς σε εμφύλιες συγκρούσεις, τις εκμεταλλεύτηκαν οι Νορμανδοί που είχαν κατακτήσει την Νότια Ιταλία. Ο Ροβέρτος Γυισκάρδος κατέκτησε το Μπενεβέντο (1053), την κατάκτηση είχε εγκρίνει ο Ερρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1047) όταν του έκλεισαν τις πύλες ο Πανδόλφος Γ΄ του Μπενεβέντο και ο Λανδούλφος ΣΤ΄ του Μπενεβέντο. Οι πρίγκιπες αυτοί εκδιώχθηκαν από την πόλη και ανακλήθηκαν όταν ο πάπας απέτυχε να την υπερασπιστεί από τον Γυισκάρδο, η πόλη έπεσε στους Νορμανδούς (1077) και έγινε αργότερα παπική (1081)
Παπική κυριαρχία
Το Μπενεβέντο πέρασε ειρηνικά στον Πάπα όταν ο Ερρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το παραχώρησε στον πάπα Λέων Θ΄ με αντάλλαγμα την παπική υποστήριξη στην ίδρυση της επισκοπής του Μπάμπεργκ (1053). Ο Λάντουλφ Β΄ αρχιεπίσκοπος του Μπενεβέντο προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις αλλά συμμάχησε με τους Νορμανδούς και εκθρονίστηκε δύο χρόνια αργότερα. Το Μπενεβέντο παρέμεινε η κύρια δύναμη της εξουσίας του πάπα στην νότια Ιταλία, κυβερνήθηκε με διορισμένους ρέκτορες μέχρι την χρονιά που ο Ναπολέων Α΄ το παραχώρησε στον υπουργό του Σαρλ-Μωρίς ντε Ταλλεϋράν-Περιγκόρ με τον τίτλο του πρίγκιπα (1806). Ο Ταλλεϋράν δεν μπόρεσε ποτέ να εξασκήσει πραγματική εξουσία στο Μπενεβέντο και η πόλη επέστρεψε στον πάπα (1815), κατόπιν εισήλθε στην Ιταλική ενοποίηση (1860). Πολλοί πάπες επισκέφτηκαν το Μπενεβέντο, ο Πάπας Ονώριος Β΄ προσκάλεσε τον Ρογήρο Β΄ της Σικελίας για να συζητήσουν τους όρους ειρήνης (1128), ο ίδιος απέφυγε επειδή αισθανόταν ανασφάλεια. Οι δύο άντρες συναντήθηκαν ωστόσο στην γέφυρα του Μπενεβέντο, την επόμενη χρονιά οι κάτοικοι επαναστάτησαν εναντίον του πάπα και ο Ονώριος Β΄ κάλεσε τον Ρογήρο για βοήθεια. Ο Αντίπαπας Ανάκλητος Β΄ δραπέτευσε από την Ρώμη στο Μπενεβέντο όταν άκουσε ότι ο αντίπαλος του Πάπας Ιννοκέντιος Β΄ πέτυχε την αναγνώριση στον βορρά. Ο Ανάκλητος Β΄ αναγνώρισε τον Ρογήρο ως βασιλιά της Σικελίας και του παραχώρησε το δικαίωμα να στρατολογεί τους κατοίκους του Μπενεβέντο παρά το γεγονός ότι η πόλη ήταν παπική. Οι κάτοικοι αντέδρασαν έντονα στην κίνηση αυτή και αρνήθηκαν να προσχωρήσουν στο νέο βασίλειο. Ο Ροβέρτος Β΄ της Κάπουα κήρυξε εμφύλιο στον Ρογήρο Β΄, οι κάτοικοι του Μπενεβέντο συντάχθηκαν μαζί του και έδιωξαν τους οπαδούς του αντίπαπα από την πόλη. Ο Μανφρέδος της Σικελίας έπεσε σε μάχη εναντίον του Καρόλου του Ανδεγαυού κοντά στην πόλη (1266), η μάχη έμεινε γνωστή ως Μάχη του Μπενεβέντο.
Νεότερα χρόνια
Με την Ιταλική ενοποίηση το Μπενεβέντο έγινε η πρωτεύουσα στην Επαρχία του Μπενεβέντο, περιείχε περιοχές από το διαλυμένο Βασίλειο των Δύο Σικελιών. Τις επόμενες δεκαετίες η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, πέρα από την παραδοσιακή Γεωργία ιδιαίτερα στον καπνό και τα Δημητριακά οι κάτοικοι ασχολήθηκαν με την βιομηχανία, την υφαντουργία, την Ζαχαροπλαστική και την ξυλεία. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος το Μπενεβέντο στοχοποιήθηκε έντονα από την Συμμαχική Αεροπορία λόγω της θέσης του, βρισκόταν στον δρόμο που οδηγούσε από την Ρώμη στην Απουλία. Οι βομβαρδισμοί το καλοκαίρι του 1943 ήταν τόσο σκληροί που σκοτώθηκαν 2.000 άμαχοι και έμειναν άστεγοι άλλοι 18.000 σε έναν συνολικό πληθυσμό 40.000 κατοίκων. Η μισή πόλη καταστράφηκε, ανάμεσα τους ο σιδηροδρομικός σταθμός και ο Καθεδρικός ναός που οικοδομήθηκε ξανά την δεκαετία του 1960. Μετά από μια σύντομη κατοχή από τους Γερμανούς το Μπενεβέντο ελευθερώθηκε τελικά από τους Συμμάχους (2 Οκτωβρίου 1943). Έξι χρόνια αργότερα (2 Οκτωβρίου 1949) η πόλη επλήγη ξανά από μια φονική πλημμύρα. Από την δεκαετία του 1950 το Μπενεβέντο κυβερνήθηκε από φιλομοναρχικούς δημάρχους μέχρι την δεκαετία του 1990 που πέρασε στους Χριστιανοδημοκράτες. Η πόλη γνώρισε μεγάλη αύξηση πληθυσμού με την είσοδο νέων κατοίκων και μεγάλη οικοδομική ανάπτυξη στην οποία κυριάρχησε σε μεγάλο βαθμό η αναρχία.
Ιουδαίοι
Οι επιγραφές δείχνουν ότι οι Εβραίοι ζούσαν στο Μπενεβέντο τουλάχιστον από τον 5ο αιώνα μ.Χ. Τον 10ο αιώνα ο Ιουδαίος ταξιδιώτης Αχιμάας μπεν Φαλτί περιγράφει την Ιουδαϊκή κοινότητα του Μπενοβέντο μαζί με άλλες αντίστοιχες κοινότητες των πόλεων της νότιας Ιταλίας. Πολλοί συγγενείς του εγκαταστάθηκαν στην Γιεσιβά και μεγάλο μέρος της οικογένειας του διέμενε στο Μπενεβέντο. Ο πρίγκιπας Λανδούλφος Δ΄ του Μπενεβέντο ύστερα από εντολή που έδωσε ο Πάπας Αλέξανδρος Β΄ ανάγκασε μεγάλο τμήμα των Ιουδαίων να στραφούν στον χριστιανισμό. Όταν ο Ιουδαίος ταξιδιώτης Βενιαμίν της Τουδέλα επισκέφτηκε την περίοδο (1159 - 1165) το Μπενεβέντο κατέγραψε 200 Ιουδαϊκές οικογένειες που ζούσαν. Με παπική εντολή οι Ιουδαίοι του Μπενεβέντο δεν εκδιώχθηκαν όπως έγινε με τις υπόλοιπες πόλεις της νότιας Ιταλίας (1541). Αργότερα με εντολή του πάπα Παύλου Δ΄ εκδιώχθηκαν και από το Μπενεβέντο (1569). Τον επόμενο αιώνα (1617) η Ιουδαϊκή κοινότητα πήρε άδεια να εγκατασταθεί ξανά στην πόλη αλλά 13 χρόνια αργότερα εκδιώχθηκαν ξανά με την κατηγορία ότι δηλητηρίασαν τα πηγάδια. Από τότε οι οργανωμένες Εβραϊκές κοινότητες απουσίαζαν από το Μπενεβέντο. Οι Εβραίοι με εξαίρεση το Ισραήλ ζούσαν ανοργάνωτα στις πόλεις με τους υπόλοιπους πληθυσμούς, σποραδικά δέχτηκαν ρατσιστικές επιθέσεις.
Μνημεία και αξιοθέατα
Σημαντικά μνημεία της πόλης είναι:
Συμμετοχή της Βουλγαρίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018
Η Βουλγαρία συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στο Βερολίνο της Γερμανίας από τις 6-12 Αυγούστου με 14 αθλητές.
Οι συμμετέχοντες αθλητές επιλέχθηκαν από τη Βουλγαρική Ομοσπονδία Στίβου.
Παραπομπές
Βουλγαρία
Καισάριος Δαπόντες
Ο Κωνσταντίνος, μετέπειτα Καισάριος Δαπόντες (1713 ή 1714 – 4 Δεκεμβρίου 1784) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες στιχουργούς και χρονογράφους του 18ου αιώνα. Η πολυκύμαντη ζωή του Δαπόντε συνοδεύεται από ένα εκπληκτικά πληθωρικό, ποικίλο και ενδιαφέρον συγγραφικό έργο. Η ζωή του ήταν πολυτάραχη και το 1746 έπεσε στη δυσμένεια των Τούρκων, για να καταφύγει στην αυλή του Χάνη της Κριμαίας και το επόμενο έτος φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη για 20 μήνες, διάστημα που αφιέρωσε στη συγγραφή θρησκευτικών ύμνων, επιστολών και εκτενέστερων έμμετρων έργων, όπως ο Καθρέπτης γυναικών.