cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόνι Ο'Σάλιβαν
Προσωπική ζωή
Ο Ο' Σάλιβαν έχει ταλαιπωρηθεί στη διάρκεια της ζωής του από προβλήματα κατάθλιψης, εξάρτησης ουσιών και γενικότερης έλλειψης αυτοπεποίθησης ακόμα και σε περιόδους επιτυχίας. Από το 2011 συνεργάζεται με τον στενό φίλο, ψυχίατρο και αθλητικό ψυχολόγο Steve Peters. Τη σεζόν 2012-13 ο Ο' Σάλιβαν έκανε ένα μεγάλο διάλειμμα από το επίσημο καλεντάρι και πέρασε κάποιες εβδομάδες σε μια φάρμα. Του αρέσει το τρέξιμο (κατέχει προσωπικό ρεκόρ 34 λεπτών και 54 δευτερολέπτων σε αγώνα 10χλμ κάτι που τον συμπεριέλαβε στους καλύτερους 1.500 δρομείς στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2008) κάτι που τον έχει βοηθήσει να καταπολεμήσει τους «δαίμονες» του ενώ επίσης ενδιαφέρεται για τη μαγειρική. Έχει εμφανιστεί δύο φορές στην εκπομπή του BBC Saturday Kitchen το 2014 και το 2021 ενώ έχει εμφανιστεί και στην εκπομπή Top Gear. Είναι υποστηρικτής της Άρσεναλ.
Ο Ο' Σάλιβαν δεν έχει επίσημα αφοσιωθεί σε κάποια θρησκεία αλλά έχει επιδείξει ενδιαφέρον κατά καιρούς στο Ισλάμ και στον Βουδισμό.
39 Ranking
Παγκόσμιο πρωτάθλημα σνούκερ: 7 (2001, 2004, 2008, 2012, 2013, 2020, 2022)
Πρωτάθλημα Ηνωμένου Βασιλείου: 7 (1993, 1997, 2001, 2007, 2014, 2017, 2018)
Όπεν Κίνας: 2 (1999, 2000)
Όπεν Σκωτίας: 2 (1998, 2000)
Όπεν Ουαλίας: 4 (2004, 2005, 2014, 2016)
World Όπεν: 1 (2004)
Αγγλικό Όπεν: 1 (2017)
Tour Championship: 1 (2019)
Σανγκάη Μάστερς: 2 (2009, 2017)
World Grand Prix: 2 (2018, 2021)
Asian Classic: 1 (1996)
Μάστερς Ιρλανδίας: 2 (2003, 2005)
Γερμανικό Μάστερς: 2 (1996, 2012)
Players Championship: 2 (2018, 2019)
Βρετανικό Όπεν: 1 (1994)
Malta Cup: 1 (2003)
Άλλοι
Μάστερς: 7 (1995, 2005, 2007, 2009, 2014, 2016, 2017)
IBSF Παγκόμσμιο Πρωτάθλημα Under-21: 1 (1991)
Junior Pot Black: 1 (1991)
Pink Ribbon: 1 (2015)
Σανγκάη Μάστερς: 2 (2018, 2019)
Power Snooker: 1 (2010)
Πρέμιερ Λιγκ: 10 (1997, 2001, 2002, 2005 x2, 2006, 2007, 2008, 2010, 2012)
Superstar International: 1 (1997)
Charity Challenge: 2 (1996, 2000)
Hamm Invitational Trophy: 1 (2008)
Scottish Masters Challenge: 1 (1993)
Masters Qualifying Event: 1 (1993)
Nescafe Extra Challenge: 1 (1993)
Players Tour Championship – Event 1: 1 (2011)
Kay Suzanne Memorial Trophy: 1 (2011)
Paul Hunter Classic: 1 (2013)
Μάστερς Σκωτίας: 3 (1998, 2000, 2002)
Βρετανικό Πρωτάθλημα U-16: 1 (1989)
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι αθλητές
Φουρνές Χανίων
Ο Φουρνές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Κερίτη, και είναι πλούσιο σε βλάστηση (κυρίως πορτοκαλιές, ελιές και πλατάνια). Νότια από το χωριό βρίσκονται τα Λευκά Όρη.
Δείτε επίσης
Κοινότητα Φουρνέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Ζαν-Μαρκ Σανελέ
Ο Ζαν-Μαρκ Σανελέ είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 23 Ιουλίου 1968 στο Παρίσι, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού.
Βιογραφία
Πέρασε σημαντικό μέρος της παιδικής του ηλικίας στην περιοχή της Λιόν. Ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από ηλικία 8 ετών, ενώ απέκτησε την πρώτη του άδεια ποδοσφαιριστή στον σύλλογο Κασκόλ ντ'Ουλέν. Πέρασε το απολυτήριό του το 1987.
Αγωνίστηκε σε συνολικά 221 αναμετρήσεις για την Λιγκ 1, εκ των οποίων οι 152 με τα χρώματα της ΦΚ Ναντ.
Με το συμβόλαιό του να ολοκληρώνεται το 2000, είχε την επιλογή να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ΛΟΣΚ του Χαλίλχοντζιτς ή την Ολιμπίκ Λιονναί του Ζακ Σαντινί.
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση το 2005, ανέλαβε καθήκοντα σκάουτερ αγώνων για λογαριασμό της Λε Μαν ΟΚ, την περίοδο κατά την οποία προπονητής της τελευταίας ήταν ο Φρεντερίκ Χαντζ. Στην συνέχεια, εργάστηκε στην ίδια θέση για λογαριασμό της Γκανγκάμπ, προτού αναλάβει, από το 2007, τον ίδιο αυτό ρόλο σκάουτερ εντός της πρώην ομάδας του, Ολιμπίκ Λιονναί.
Στις 3 Ιουνίου 2009, έλαβε μέρος στο ιωβηλαίο του Φρανκ Σιλβέστρ, το οποίο διεξήχθη στην Γουαδελούπη, αναμέτρηση στην διάρκεια της οποίας συνευρέθηκε εκ νέου με πρώην συμπαίκτες του, όπως οι Πατρίς Λοκό και Κριστιάν Καρεμπέ.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιστρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιμ Ολιμπίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ναντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρενόμπλ Φουτ 38
Κοινωνική κηπουρική στη Ροζάβα
Η περιοχή της Ροζάβα (Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας) που βρίσκεται στη Βόρεια και Βορειοδυτική Συρία, είναι μία διοικητικά de facto αυτόνομη από το 2013 κουρδική περιοχή, που διακρίνεται σε ξεχωριστά καντόνια και περιλαμβάνει αρκετές μεγάλες πόλεις και χωριά. Στο πλαίσιο της οργάνωσης της οικονομίας με βάση κοινωνικά μοντέλα ανάπτυξης, έχουν αναπτυχθεί σε πόλεις και χωριά της περιοχής εναλλακτικά εγχειρήματα για τη διαχείριση των αστικών κοινών πόρων και την αναδιαμόρφωση της ζωής στην πόλη, μεταξύ των οποίων οι αστικές καλλιέργειες αγαθών και το common gardening.
Αγροτικές καλλιέργειες στην περιοχή
Σύμφωνα με μαρτυρίες των ντόπιων, η περιοχή, πριν από τριάντα χρόνια, ήταν γεμάτη από δέντρα, όμως η συριακή κυβέρνηση του Μπασάρ αλ Άσαντ έστειλε στρατιώτες και τα έκοψαν όλα ("Thirty years ago this area was full of trees,” Adin says, "pointing at a dusty swathe of harvested wheat fields spreading to the horizon and the Turkish border beyond. Then the regime sent men to cut them all down.” ), αφού η περιοχή προοριζόταν για καλλιέργεια σιτηρών, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες ολόκληρης σχεδόν της χώρας, παρ' όλο που αυτό είχε σοβαρές επιπτώσεις στη γονιμότητα του εδάφους.
Η πορεία για τη δημιουργία κοινοτικών κήπων
Μετά από την επικράτηση των Κούρδων στη Βορειοδυτική Συρία, στο πλαίσιο της δημιουργίας μίας αμεσοδημοκρατικής, φεμινιστικής και οικολογικής κοινότητας, συστάθηκαν συμβούλια ("communes") σε κάθε κοινότητα, με σκοπό τη λήψη αποφάσεων που αφορούν όλες τις εκφάνσεις της ζωής των κατοίκων (πολιτική, εκπαίδευση, οικολογία, κλπ.). Πέρα από τα κοινοτικά συμβούλια, προέκυψαν συνεταιριστικές οργανώσεις, με σκοπό την ικανοποίηση των αναγκών των κατοίκων και την αυτονομία της κοινότητας. Έτσι, εγκαθιδρύθηκε ένα μοντέλο κοινωνικής οικονομίας, που βοήθησε στον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας, στην κοινωνική ένταξη των έως τότε περιθωριοποιημένων ομάδων (π.χ. γυναίκες) και στην κάλυψη των βασικών τοπικών αναγκών.
Από τα κοινοτικά συμβούλια και τους αγροτικούς συνεταιρισμούς άρχισαν να λαμβάνονται και οι πρώτες αποφάσεις σχετικά με την καλλιέργεια του εδάφους και την από κοινού διαχείριση των πόρων των κοινοτήτων. Έτσι, άρχισε η δημιουργία κοινοτικών κήπων σε ανοιχτούς χώρους των πόλεων, κατεστραμμένους έως τότε από τον πόλεμο, σε προαύλια κτηρίων και σχολείων· αποφασίστηκε η παύση της μονοκαλλιέργειας σιτηρών, καθώς και η εφαρμογή νέων μεθόδων και τεχνικών καλλιέργειας. Οι κοινοτικοί κήποι (common gardens) είναι ένα καλό παράδειγμα για τα οφέλη που αποκομίζουν όλα τα μέλη μίας κοινότητας, καθώς οι κοινοί πόροι (κοινά) είναι ανοιχτοί και προσβάσιμοι σε όλους, οι οποίοι με τη σειρά τους τους φροντίζουν, τους αξιοποιούν και τους διαχειρίζονται, σύμφωνα με τις συλλογικές κοινοτικές αποφάσεις, για να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Οι κυριότερες κουρδικές περιοχές της Συρίας στις οποίες τέτοιου είδους εναλλακτικά εγχειρήματα, όπως το "κοινοτικοί κήποι", έχουν αναπτυχθεί περισσότερο είναι οι πόλεις Καμισλί, Κομπάνι και Ντερίκ.
Καμισλί
Φρούτα και λαχανικά καλλιεργούνται σε πάρκα της πόλης, αλλά και σε άλλους ανοιχτούς χώρους που παλαιότερα δεν είχαν αυτήν τη χρήση, ενώ τα τελευταία χρόνια παρέμεναν καταστραμένοι γεμάτοι ερείπια και συντρίμμια, λόγω του πολέμου. Μετά από πρωτοβουλίες των κατοίκων, η κοινότητα μετέτρεψε τους χώρους αυτούς σε κήπους, που μοιάζουν με μικρά χωράφια μέσα στην πόλη, κατάλληλους για καλλιέργεια. Όπως εξηγεί ένας από τους κατοίκους, συμμετέχων στον εγχείρημα, "Αρχικά μαζέψαμε όλα τα σκουπίδια, μετά καθαρίσαμε το έδαφος και σπείραμε σπόρους. Μετά ξεκινήσαμε να καλλιεργούμε και να ποτίζουμε το έδαφος."· ενώ ένα άλλο μέλος της κοινότητας προσθέτει: "Έχουμε ήδη παραγωγή σε τομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές και μπάμιες." .
Κομπάνι
Το 2015, στο πλαίσιο του προγράμματος Κήποι της Ροζάβα, τα κοινοτικά συμβούλια αποφάσισαν τη δημιουργία σχολικών κήπων, προκειμένου οι μαθητές να μάθουν βιωματικά να φροντίζουν και να διαχειρίζονται τους κοινούς πόρους που τους προσφέρει η γη, σε συνδυασμό με τις θεωρητικές γνώσεις που αποκομίζουν από τη σχολική περιβαλλοντική εκπαίδευση. Το Κομπάνι ήταν η πόλη που δημιουργήθηκε ο πρώτος σχολικός κήπος, ενώ μέχρι σήμερα στην ευρύτερη περιοχή έχουν φτιαχτεί κοινοί, ανοιχτοί κήποι σε δώδεκα χωριά και σχολεία, παρέχοντας σε περισσότερους από 1000 μαθητές την ευκαιρία να ασχοληθούν ενεργά με την καλλιέργειά τους.
Ντερίκ
Η διεθνής κολεκτιβιστική οργάνωση International Commune of Rojava σχεδίασε το πρόγραμμα Κάνουμε τη Ροζάνα πράσινη πάλι (Make Rojava Green Again), το οποίο σε συνεργασία με την Αυτόνομη Διοίκηση ΒΔ. Συρίας το εφαρμόζει, μεταξύ άλλων, και στην πόλη αυτή. Έτσι, στην πόλη, αλλά και σε γύρω χωριά, έχουν φτιαχτεί ανοιχτοί κήποι, ενώ τα κοινοτικά συμβούλια έχουν ήδη αποφασίσει την κατασκευή ανεμογεννήτριας, καθώς και συστήματος καθαρισμού του νερού για την άρδευση της καλλιεργήσιμης γης. Τον Ιούνιο του 2020 ολοκληρώθηκε ένα ακόμη τμήμα του σχεδιασμού για τους κοινοτικούς κήπους του Ντερίκ, καθώς οι κάτοικοι μαζί με τα μέλη της οργάνωσης έφτιαξαν κήπους σε τρεις γειτονιές της πόλης, τους οποίους στο εξής θα μπορούσαν να φροντίσουν και να αξιοποιήσουν ισότιμα· ενώ ένα κομμάτι από τον καθένα από αυτούς παραχωρήθηκε για καλλιέργεια μόνο σε φτωχότερες οικογένειες, χωρίς άλλους πόρους, που δυσκολεύονται να ζήσουν.
Παραπομπές
__ΜΕΠΠ__
Κατηγορία:Ροζάβα
Ofcom
Το Γραφείο Επικοινωνιών (αγγ.: Office of Communications), κοινώς γνωστό ως Ofcom, είναι η εγκεκριμένη από την κυβέρνηση ρυθμιστική αρχή και αρχή ανταγωνισμού για τις ραδιοτηλεοπτικές, τηλεπικοινωνιακές και ταχυδρομικές βιομηχανίες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η Ofcom έχει ευρείες εξουσίες σε όλους τους τομείς της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου, των τηλεπικοινωνιών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Έχει θεσμοθετημένο καθήκον να εκπροσωπεί τα συμφέροντα των πολιτών και των καταναλωτών προωθώντας τον ανταγωνισμό και προστατεύοντας το κοινό από επιβλαβές ή προσβλητικό υλικό.
Μερικοί από τους κύριους τομείς στους οποίους προΐσταται η Ofcom είναι η αδειοδότηση, η έρευνα, οι κώδικες και οι πολιτικές, οι καταγγελίες, ο ανταγωνισμός και η προστασία του ραδιοφάσματος από την κατάχρηση (π. χ. πειρατικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί).
Η ρυθμιστική αρχή ιδρύθηκε αρχικά με τον νόμο του 2002 για το Γραφείο Επικοινωνιών και έλαβε την πλήρη εξουσία της από τον νόμο του 2003 για τις Επικοινωνίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεόραση στο Ηνωμένο Βασίλειο
Αυγοκαλάμαρα
Τα αυγοκαλάμαρα Κρήτης είναι σιροπιαστό γλύκισμα που μοιάζει με τις δίπλες. Η ζύμη παρασκευάζεται με αλεύρι, ζάχαρη, ελαιόλαδο, μπέικιν πάουντερ και αλάτι. Το φύλλο της ζύμης κόβεται με τη ροδέλα σε διάφορα σχήματα (τετράγωνα, ορθογώνια, λωρίδες) που μορφοποιούνται σε φιόγκους, θηλιές ή ρολάκια και τηγανίζονται σε ελαιόλαδο. Το σιρόπι παρασκευάζεται με ζάχαρη, μέλι και νερό. Τα συστατικά βράζονται σε κατσαρολάκι. Τα αυγοκαλάμαρα βουτιούνται στο σιρόπι, πασπαλίζονται με κανέλα και καρύδια, και είναι έτοιμα για σερβίρισμα.
Τα αυγοκαλάμαρα Χίου είναι μικρές ομελέτες γεμιστές με κιμά, με περιοχή προέλευσης την Βολισσό της κεντρικής Χίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Χίος Κατηγορία:Κρήτη
Υάμεια
Η Υάμεια είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, έχει μόνιμο πληθυσμό 93 κατοίκων. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Υάμειας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος. Βρίσκεται κοντά και ανάμεσα σε Μεθώνη (17 χλμ.), Φοινικούντα (7 χλμ.) και Χαρακοπιό (6 χλμ.), Κορώνη (10 χλμ.).
Τοποθεσία
Η Υάμεια Μεσσηνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 294 μέτρων, απέναντι από το βουνό Ζαρναούρα (υψόμετρο 518 μέτρα). Από την Υάμεια διέρχεται η 13η Eπαρχιακή Oδός Χαρακοπιού - Μεθώνης. Απέχει 272 χλμ. από την Αθήνα (3 ώρες και 10 λεπτά), 232 χλμ. από την Πάτρα (3 ώρες και 20 λεπτά), 27 χλμ. από την Πύλο (25 λεπτά), 50 χλμ. από την Καλαμάτα (1 ώρα) και 118 χλμ. από την Τρίπολη (1 ώρα και 40 λεπτά).
Στοιχεία παραγωγής και πληθυσμού
Η νεότερη παράδοση αναφέρει, ότι μετά το 1800 σταδιακά μετανάστευσαν προς το χωριό Υάμεια Κορώνης Μεσσηνίας, μεγάλες οικογένειες που κατάγονταν από την Αρκαδία, όπως οι οικογένειες των Μουρδουκουταίων και των Σαρδελαίων, που παλαιότερα ζώντας νομαδικά, όντας απασχολούμενοι ως βοσκοί, μετοίκησαν αρχικά στο χωριό Δεσύλλα της Μεσσηνίας και από εκεί μετανάστευσαν σταδιακά προς την περιοχή της Πυλίας.
Στοιχεία επίσης για τη λαογραφία της Υάμειας, αλλά και άλλων χωριών της περιοχής της Κορώνης, υπάρχουν και στο έργο της συγγραφέως και λαογράφου Γεωργίας Ταρσούλη.
Είναι αγροτική περιοχή, με κύριο προϊόν το ελαιόλαδο. Καλλιεργείται η ελιά (ποικιλία κορωνέικη) και γίνεται εμπόριο και εξαγωγή ελαιολάδου. Έχει επίσης μικρή κτηνοτροφία και πτηνοτροφία, Καφε-Παντοπωλείο και ενοικιαζόμενα διαμερίσματα.
Παλαιότερα είχε μεγαλύτερο πληθυσμό και λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο, το οποίο τώρα εκτελεί χρέη εκλογικού τμήματος και μικρής λαογραφικής συλλογής, μεταξύ άλλων χρήσεων.μικρογραφία|Ενοριακός Ιερός Ναός Άγιοι [[Μέγας Κωνσταντίνoς|Κωνσταντίνος και Ελένη Υάμειας.|εναλλ.=|αριστερά]]
Ενορία Υάμειας
Η Ενορία Υάμειας έχει 4 εκκλησίες. Τον Ενοριακό Ιερό Ναό, Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που πανηγυρίζει στις 21 Μαίου, την εκκλησία Αγίου Γεωργίου του Κοιμητηρίου, το εξωκλήσι Κοίμηση της Αγίας Άννας, κοντά στην περιοχή Χαμαλώνι, με την ομώνυμη πηγή, που πανηγυρίζει στις 25 Ιουλίου και το εκκλησάκι Κοίμηση της Θεοτόκου, κοντά στο Κοιμητήριο.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός Υάμεια επί Τουρκοκρατίας και μέχρι το 1916, ονομαζόταν Τζαΐζι. Στις 21 Απριλίου 1835, προσαρτήθηκε στο Δήμο Κολωνίδων, με έδρα την Κορώνη. Τουλάχιστον από το 1844 ως το 1916, το χωριό αναφερόταν επίσημα ως Τσαΐζι, ενώ από το 1916 μέχρι σήμερα, ως Υάμεια. Το χωριό αναφέρεται το 1853, επίσης σαν Τσαΐζα, στο β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Κολωνίδων, της Επαρχίας Πυλίας, με πληθυσμό 45 κατοίκων, με βάση την Απογραφή του 1851.
Στις 31 Αυγούστου 1912, αποσπάστηκε από το Δήμο Κολωνίδων και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Καπλανίου. Στις 26 Νοεμβρίου 1916, μετονομάστηκε σε Υάμεια. Στις 3 Οκτωβρίου 1925, αποσπάστηκε από την Κοινότητα Καπλανίου και ορίστηκε έδρα της Κοινότητας Υαμείας. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, αποσπάστηκε από την Κοινότητα Υαμείας και προσαρτήθηκε στο Δήμο Κορώνης, και στις 7 Ιουνίου 2010, αποσπάστηκε από το Δήμο Κορώνης και προσαρτήθηκε στο Δήμο Πύλου - Νέστορος.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.81022222222222" longitude="21.863555555555557" zoom="12" width="1000" height="210" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης Κατηγορία:Υάμεια
Μάχη του Πουατιέ (1356)
Η μάχη του Πουατιέ διεξήχθη κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου (1337-1453) στις 19 Σεπτεμβρίου 1356 κοντά στο Πουατιέ, έδαφος του δουκάτου της Ακουιτανίας. Ο βασιλιάς Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας επεδίωξε να αναχαιτίσει τον αγγλο-γασκωνικό στρατό με επικεφαλής τον Εδουάρδο τον Μαύρο πρίγκιπα, διάδοχο του στέμματος της Αγγλίας, ο οποίος είχε εξαπολύσει καταστροφική εκστρατεία. Με μια απερίσκεπτη τακτική, ο Ιωάννης Β' οδήγησε τα στρατεύματά του, αν και αριθμητικά πολύ ανώτερα, στην καταστροφή και συνελήφθη αιχμάλωτος, μαζί με τον μικρότερο γιο του Φίλιππο τον Τολμηρό και πολλά επιφανή μέλη της γαλλικής ιπποσύνης.
Ιστορικό
Δεκαοκτώ χρόνια μετά την έναρξη του Εκατονταετούς Πολέμου, εκμεταλλευόμενος τη διαμάχη μεταξύ του βασιλιά Ιωάννη Β' του Καλού και του γαμπρού του Καρόλου του Κακού, βασιλιά της Ναβάρρας, ο Άγγλος βασιλιάς Εδουάρδος Γ' έσπασε την εκεχειρία μετά τη νίκη του στη μάχη του Κρεσί. Ο γιος του, ο πρίγκιπας της Ουαλίας Εδουάρδος ο Μαύρος Πρίγκιπας, αποβιβάστηκε στο Μπορντώ με στρατεύματα τον Σεπτέμβριο του 1355 και επιδόθηκε σε λεηλασίες σε χωριά και πόλεις του νοτιοδυτικού τμήματος του βασιλείου της Γαλλίας.
Ο βασιλιάς της Γαλλίας Ιωάννης Β΄ αναζητώντας απεγνωσμένα χρηματοδότηση για να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα απειλή, τον Δεκέμβριο του 1355, συγκάλεσε τις Γενικές Τάξεις. Η αστική τάξη ήταν αντίθετη στη χρηματοδότηση. Με επικεφαλής τον νέο επόπτη των εμπόρων του Παρισιού Ετιέν Μαρσέλ, πλούσιο έμπορο υφασμάτων, οι επιδοτήσεις χορηγήθηκαν με αντάλλαγμα επίσημες υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις.
Ενώ οι Άγγλοι ανέβαιναν από τη βάση τους στο Μπορντώ προς τον Λίγηρα για νέες επιδρομές, ο βασιλιάς της Γαλλίας κατάφερε επιτέλους να συγκεντρώσει στρατό για να τους αντιμετωπίσει. Μια πρεσβεία του Πάπα κατέφθασε στη σκηνή για να πείσει τους Χριστιανούς πρίγκιπες να μην πολεμήσουν μεταξύ τους την Κυριακή που ήταν ημέρα εκεχειρίας. Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Μαύρος Πρίγκιπας, που δεν επιθυμούσε τη μάχη, προσφέρθηκε στους Γάλλους να εγκαταλείψει τα λάφυρά του, να απελευθερώσει τους αιχμαλώτους και να επιστρέψει τις κατακτήσεις του. Επιπλέον αναλάμβανε να μην τους πολεμήσει για επτά χρόνια. Αλλά το περιβάλλον του βασιλιά της Γαλλίας πίστευε ότι ήταν απαραίτητο να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία για να εξοντώσουν τους Άγγλους, δίνοντας ένα μάθημα στους μελλοντικούς επιτιθέμενους. Ο βασιλιάς απαίτησε από τον Μαύρο Πρίγκιπα να παραδοθεί, κάτι που ήταν απαράδεκτος όρος και έτσι ετοιμάστηκαν για τη μάχη.
Δυνάμεις
Ο αγγλικός στρατός υπό τον Μαύρο Πρίγκιπα είχε μόλις 7.000 άνδρες, καλά εκπαιδευμένους τοξότες και πεζικάριους που ισχυρή αμυντική θέση. Ο βασιλιάς της Γαλλίας, από την πλευρά του, παράταξε περίπου 14.000 άνδρες, χωρισμένους σε 4 μονάδες.
Η μάχη
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η μάχη του Πουατιέ, του [[Λουαζέ Λιεντέ]] Οι Άγγλοι εγκαταστάθηκαν σε ισχυρή αμυντική θέση σε λόφο 8 χλμ. νότια του Πουατιέ και μετά από ανεπιτυχείς διαπραγματεύσεις δέχθηκαν επίθεση. Η πρώτη γαλλική επίθεση περιελάμβανε δύναμη βαριά οπλισμένων ιπποτών, ισχυρή δύναμη τοξοτών και πολλούς πεζούς και οπλίτες. Οι Άγγλοι, που πολεμούσαν εξ ολοκλήρου πεζοί, τους απώθησαν. Ακολούθησε δεύτερη γαλλική επίθεση από 4.000 πεζούς άντρες υπό τον δελφίνο Κάρολο. Μετά από παρατεταμένο αγώνα και αυτή αποκρούστηκε. Καθώς οι άνδρες του δελφίνου υποχωρούσαν, επικράτησε σύγχυση στις γαλλικές τάξεις: περίπου οι μισοί άνδρες της τρίτης μονάδας τους, υπό τον Φίλιππο, δούκα της Ορλεάνης, έφυγαν από το πεδίο. Όσοι Γάλλοι είχαν απομείνει, συγκεντρώθηκαν γύρω από τον βασιλιά και εξαπέλυσαν μια τρίτη επίθεση εναντίον των πλέον εξουθενωμένων Άγγλων. Οι Γάλλοι ύψωσαν το ιερό τους λάβαρο της Χρυσής Φλόγας, δίνοντας το σήμα ότι δεν θα υπάρξει έλεος προς τον εχθρό και δεν θα συλληφθούν αιχμάλωτοι. μικρογραφία|250x250εσ|Η μάχη του Πουατιέ, [[Ευγένιος Ντελακρουά, 1830, Λούβρο]] Η μάχη άρχισε και πάλι, με τους Γάλλους σιγά σιγά να κυριαρχούν. Στη συνέχεια, μια μικρή έφιππη Αγγλο-Γασκονική δύναμη 160 ανδρών, που είχαν σταλεί νωρίτερα για να απειλήσουν τη γαλλική οπισθοφυλακή, εμφανίστηκε πίσω από την κύρια γαλλική δύναμη. Πιστεύοντας ότι ήταν περικυκλωμένοι, κάποιοι Γάλλοι τράπηκαν σε φυγή, κάτι που πανικόβαλε τους υπόλοιπους και σύντομα ολόκληρη η γαλλική δύναμη κατέρρευσε.
Πιστός στη φήμη της γενναιότητάς του, ο Ιωάννης Β΄ ξεκίνησε για να καταδιώξει τον Μαύρο Πρίγκιπα, αλλά πιάστηκε αιχμάλωτος μαζί με τον μικρότερο γιο του Φίλιππο τον Τολμηρό, ο οποίος, σύμφωνα με τα χρονικά, ενθάρρυνε τον πατέρα του, αργότερα έλαβε το δουκάτο της Βουργουνδίας ως ανταμοιβή για το θάρρος του. Μαζί τους, σύμφωνα με τις πηγές, αιχμαλωτίστηκαν 2.000 έως 3.000 ιππότες. Σκοτώθηκαν 2.500 Γάλλοι ευγενείς, όπως και άγνωστος αλλά μεγάλος αριθμός στρατιωτών. Οι απώλειες των Άγγλων ήταν πολύ μικρές, γύρω στους 300 άνδρες. Οι Γάλλοι που επέζησαν διασκορπίστηκαν και οι Αγγλο-Γασκώνοι αποσύρθηκαν στη Γασκώνη.
Μετά τη μάχη
μικρογραφία|306x306εσ|Εδαφικές αλλαγές μετά τη [[Συνθήκη του Μπρετινί. Σε σκούρο ροζ οι αγγλικές κτήσεις πριν από τη συνθήκη, σε ανοιχτό ροζ οι νέες αγγλικές προσαρτήσεις μετά τη συνθήκη. Με πράσινο χρώμα τα εδάφη του Καρόλου, βασιλιά της Ναβάρρας]] Την επόμενη άνοιξη συμφωνήθηκε διετής ανακωχή και ο Μαύρος Πρίγκιπας συνόδευσε τον αιχμάλωτο Ιωάννη στο Λονδίνο. Εξεγέρσεις ξέσπασαν σε όλη τη Γαλλία. Οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου και τα λύτρα καθυστέρησαν και ο Εδουάρδος Γ΄ ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία το 1359, στην οποία ηττήθηκε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι δύο πλευρές συμβιβάστηκαν και με η Συνθήκη του Μπρετινί το 1360 σηματοδοτεί το τέλος της πρώτης φάσης του Εκατονταετούς Πολέμου. Για την απελευθέρωση του βασιλιά τους οι Γάλλοι πλήρωσαν τεράστια λύτρα σχεδόν τριών εκατομμυρίων χρυσών φράγκων (με αυτή την ευκαιρία δημιουργήθηκε το νέο νόμισμα, το φράγκο) και παρέδωσαν στον βασιλιά της Αγγλίας το νοτιοδυτικό τρίτο του βασιλείου της Γαλλίας σε πλήρη κυριαρχία.
Επί πλέον, το βασίλειο της Γαλλίας βυθίστηκε σε μια από τις πιο σοβαρές κρίσεις στην ιστορία του. Η Γαλλία διοικήθηκε από τον διάδοχο δελφίνο Κάρολο, ο οποίος αντιμετώπισε τον διεκδικητή του θρόνου Κάρολο Β΄ της Ναβάρρας, την εξέγερση του Ετιέν Μαρσέλ και την εξέγερση Ζακερί το 1358, κατά την οποία οι χωρικοί αμφισβήτησαν τα προνόμια των ευγενών, που είχαν χάσει το κύρος τους στο Πουατιέ.
Εκείνη την εποχή φαινόταν ότι ο πόλεμος τελείωσε, αλλά οι Γάλλοι ξεκίνησαν επανάληψη των εχθροπραξιών το 1369 και ανακατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της χαμένης τους επικράτειας. Ο Εκατονταετής πόλεμος τελείωσε το 1453, με γαλλική νίκη.
Βαλέρι Λεγκάσοφ
Ο Βαλέρι Αλεξέγιεβιτς Λεγκάσοφ (ρωσσικά: Валерий Алексеевич Легасов, 1 Σεπτεμβρίου 1936 – 27 Απριλίου 1988) ήταν εξέχων Σοβιετικός επιστήμονας της ανόργανης χημείας και μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Σήμερα είναι γνωστός, κυρίως για το έργο του ως επικεφαλής της επιτροπής που ερευνούσε το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ.
Ο Λεγκάσοφ γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1936, στην Τούλα, από οικογένεια εργατών. Το 1961 αποφοίτησε από τη Σχολή Φυσικοχημικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Χημικής Τεχνολογίας "Ντμίτρι Μεντελέγιεφ" στη Μόσχα. Δούλεψε ως γραμματέας στην κρατική κομμουνιστική οργάνωση νέων στην τέως Σοβιετική Ένωση, Κομσομόλ του Ινστιτούτου Χημικής Τεχνολογίας της Μόσχας.
Ακόμη και πριν από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ, ο Λεγκάσοφ ήταν γνωστό ότι υπογράμμισε την ανάγκη για νέες μεθόδους ασφάλειας για την πρόληψη μεγάλων καταστροφών.
Πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ
Μέχρι το ατύχημα του Τσερνομπίλ στις 26 Απριλίου του 1986, ο Λεγκάσοφ ήταν ο πρώτος αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Ατομικής Ενέργειας Κουρτσάτοφ. Έγινε βασικό μέλος της κυβερνητικής επιτροπής που συγκροτήθηκε για να ερευνήσει τα αίτια της καταστροφής και να σχεδιάσει τον μετριασμό των συνεπειών της. Έλαβε τις πιο σημαντικές αποφάσεις για την αποφυγή ατυχημάτων και ενημέρωσε την κυβέρνηση για την κατάσταση στην περιοχή της καταστροφής. Δε δίστασε να μιλήσει στους συναδέλφους του επιστήμονες και στον Τύπο για τους κινδύνους για την ασφάλεια του κατεστραμμένου εργοστασίου και επέμεινε στην άμεση εκκένωση ολόκληρου του πληθυσμού της κοντινής πόλης Πρίπιατ. Τον Αύγουστο του 1986 παρουσίασε την έκθεση της σοβιετικής αντιπροσωπείας στην ειδική σύνοδο της Διεθνούς Οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ, αγγλικά: International Atomic Energy Agency, γνωστή και με το διεθνές αρκτικόλεξο IAEA) στην Βιέννη. Η έκθεσή του έδειξε ένα βάθος ανάλυσης και ειλικρίνειας στη συζήτηση για την έκταση και τις συνέπειες της τραγωδίας.
Θάνατος
Στις 27 Απριλίου του 1988, μια ημέρα μετά τη δεύτερη επέτειο του πυρηνικού ατυχήματος του Τσερνομπίλ και μία ημέρα πριν από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της έρευνας σχετικά με τα αίτια της καταστροφής, ο καθηγητής Λεγκάσοφ αυτοκτόνησε δια απαγχονισμού. Κάποιοι λένε στο διαμέρισμά του, άλλοι στο κλιμακοστάσιο του διαμερίσματός του, και μερικοί στο γραφείο του. Σε ένα συρτάρι, βρέθηκε ένα πιστόλι, αλλά ο καθηγητής επέλεξε να κρεμαστεί. Ο βρόχος ήταν δεμένος επαγγελματικά και το σχοινί ήταν ειδικό που χρησιμοποιούσαν οι ορειβάτες. Θάφτηκε στο νεκροταφείο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι στη Μόσχα.
Αυτή δεν ήταν η πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας του Λεγκάσοφ. Η αντιξοότητα της καταστροφής του Τσερνομπίλ στην ψυχολογία του ήταν ο παράγοντας που τον οδήγησε στην απόφασή του να αυτοκτονήσει. Σύμφωνα με πληροφορίες, πριν από την αυτοκτονία, ο Λεγκάσοφ ηχογράφησε αποκαλύψεις σχετικά με την καταστροφή. Σύμφωνα με μια ανάλυση της καταγραφής για την τηλεοπτική ταινία BBC Chernobyl Nuclear Disaster, ο Λεγκάσοφ ισχυρίζεται ότι η πολιτική πίεση λογόκρινε την αναφορά του σοβιετικού πυρηνικού απορρήτου στην έκθεσή του προς την ΔΟΑΕ, μια μυστικότητα που απαγορεύει ακόμη και στους χειριστές των εγκαταστάσεων να έχουν γνώση προηγούμενων ατυχημάτων αλλά και προβλημάτων στον σχεδιασμό του αντιδραστήρα.
Απόηχος
Η αυτοκτονία του Λεγκάσοφ προκάλεσε σάλο στη σοβιετική πυρηνική βιομηχανία. Συγκεκριμένα, το πρόβλημα με το σχεδιασμό των ράβδων ελέγχου σε αντιδραστήρες τύπου RBMK που διέθετε το Τσερνομπίλ έγινε γρήγορα δεκτό και αντιμετωπίσιμο.
Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1996, ο Ρώσος πρόεδρος Μπόρις Γιέλτσιν απένειμε στον Λεγκάσοφ (μεταθανάτια) τον τιμητικό τίτλο του Ήρωα της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το «θάρρος και τον ηρωισμό» που έδειξε στην έρευνά του για το ατύχημα.
Τον Λεγκάσοφ υποδύεται ο Τζάρεντ Χάρις στη μίνι σειρά των Sky/ HBO "Τσερνόμπιλ" (2019).
Μουνιαδόνα της Καστίλης
Η Μουνιαδόνα της Καστίλης (Mumadonna Sánchez, περί το 995 - 1066) βασίλισσα της Παμπλόνα (1011 - 1035) μέσω του γάμου της με τον Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα, μέλος της οικογένειας των Μπανού Γκομέζ ήταν μεγαλύτερο παιδί και κόρη του κόμη Σάντσο Γκαρσία της Καστίλης και της συζύγου του Ουρράκας. Ο Σάντσο Γ΄ χάρη στα δικαιώματα διαδοχής της συζύγου του πρόσθεσε στην Παμπλόνα την Κομητεία της Ριβαγόρθα (1017) και την Κομητεία της Καστίλης (1028). Παντρεύτηκε τον Σάντσο Γκαρθές Γ΄ στις 27 Ιουνίου 1011 και εμφανίζονται μαζί τα ονόματα τους στην παραχώρηση προνομίων στο μοναστήρι του Σαν Μιλλάν.
Κληρονόμος της Ριβαγόρθα και της Καστίλης
Το 1017 ο Γουλιέλμος της Ριβαγόρθα δολοφονήθηκε κατά την διάρκεια μιας εκστρατείας στην κοιλάδα του Αράν. Η νομιμότητα του Γουλιέλμου στην διακυβέρνηση της κομητείας είχε αμφισβητηθεί από την ξαδέλφη του Μάγιορ Γκαρθία κόρη του Γκαρθία Φερνάντεθ και τον σύζυγο της Ραϋμόνδου Γ΄ του Κάτω Παλιάρς. Η Μάγιορ και ο σύζυγος της ήταν έτοιμοι να διεκδικήσουν ολόκληρη την κομητεία αλλά η προσπάθεια τους σταμάτησε από τον Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του Μουνιαδόνα που ήταν η μεγαλύτερη κόρη του αδελφού της Μάγιορ κόμη Σάντσο Γκαρσία, νόμιμη διάδοχος της γιαγιάς της Άβας και κατά συνέπεια διάδοχος και του πατέρα της Άβας, κόμη Ραϋμόνδου Β΄ της Ριβαγόρθα. Τα στρατεύματα του Σάντσο Γ΄ επιτέθηκαν στην Ριβαγόρθα και κατέλαβαν την μισή περίπου κομητεία ενώ η υπόλοιπη μισή παρέμεινε στα χέρια του Μάγιορ Γκαρθία ως το 1025, τότε χώρισε με τον σύζυγο της και μεταφέρθηκε σχεδόν ολόκληρη η κομητεία στον Σάντσο Γ΄
Η τελευταία επιθυμία
Πέθανε όταν εκπληρώθηκε και η τελευταία της επιθυμία. Η τελευταία της επιθυμία ήταν "Η ασφαλής μεταφορά των αλόγων που είχε δανείσει και η απελευθέρωση των Σαρακηνών οι οποίοι είχαν προσηλυτιστεί τον χριστιανισμό υπό την επίδραση της. Ανακήρυξε το μοναστήρι του Σαν Μαρτίν ντε Τουρ ντε Φρομίστα ιδιοκτήτη των κτημάτων που είχε εκμεταλλευτεί δίνοντας περισσότερα ακίνητα στην Μπομπαντίγια, στο Αζέρο, όπως επίσης και ένα λιβάδι στην Βιλλότα. Μοίρασε τα πρόβατα, τις αγελάδες και τα άλογα στην Φρομίστα ανάμεσα στα εκκλησιαστικά κέντρα της Σάντα Μαρία, της Σαν Ζουάν Μπατίστα, και του Σαν Μαρτίν, τις αγελάδες τις οποίες κατείχε στις Αστούριες στον τόπο ταφής της στο μοναστήρι του Σαν Μαρτίν ντε Τουρ ντε Φρομίστα ενώ τρεις μοναχοί θα προσεύχονται για την ψυχή της"
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα απέκτησε:
Nederlandse Publieke Omroep
Το Nederlandse Publieke Omroep (συχνά αναφέρεται με τη συντομογραφία NPO, που σημαίνει "Ολλανδική Δημόσια Ραδιοτηλεόραση") ή Ολλανδικό Ίδρυμα Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης είναι Ολλανδικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός που διαχειρίζεται όλες τις δημόσιες ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες στην Ολλανδία. Το NPO είναι επίσης ο κάτοχος της άδειας ραδιοφάσματος και των δημόσιων συχνοτήτων DVB-T και DAB +.
Ιστορία
Πριν από την αναδιοργάνωση το 2000, το ολλανδικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό σύστημα διοικόταν από άλλο δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό, τον Nederlandse Omroep Stichting (NOS).
Στις 18 Μαΐου 2019, μετά τη νίκη της Ολλανδίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019, με το τραγούδι της "Arcade", η NPO (σε συνεργασία με το AVROTROS και το NOS θα συνδιοργανώσουν τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020.
Στόχοι
Οι στόχοι του NPO είναι:
Εκπροσώπηση σε διεθνείς οργανισμούς
Το NPO είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης.
Βραβεία
Το 2013, το NPO έγινε ο νικητής του βραβείου για το Καλύτερο τηλεοπτικό σενάριο από έναν νεοφερμένο (για το σενάριο της ταινίας The Deflowering of Eva Van End, που γράφτηκε από την Anne Barnhoorn σε συνεργασία με NPO).
Επιπλέον ιστοσελίδες
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί στην Ολλανδία
Απανωμερίτης
Ο Απανωμερίτης (προβατίνα ή νταγκουνάκι) είναι ένα είδος ελληνικού παραδοσιακού χορού από την Κρήτη. Χορευόταν ευρέως στο Αμάρι και στην επαρχεία του Ρεθύμνου, αλλά και στο Ηράκλειο, μέχρι και λίγο μετά τον πόλεμο. Ονομάζεται και προβατινίστικος, λόγω του γεγονότος ότι οι χορευτές χτυπούν τα πόδια τους στο έδαφος, όπως όταν κάνουν τα πρόβατα όταν νευριάζουν.
Στις μέρες μας χορεύεται κυρίως από γυναίκες, αλλά παλαιότερα ήταν μικτός χορός. Κατά τη διάρκεια του χορού, τραγουδιόνταν και μαντινάδες.
Ο απανωμερίτης έχει μουσικό μέτρο δύο τετάρτων, αποτελείται από δέκα βήματα και η λαβή από τις παλάμες είναι με τα χέρια σταυρωτά προς τα κάτω. Χορεύεται κυκλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Σούζαν Χελμς
Προσωπική ζωή
Η Χελμς γεννήθηκε στο Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας, αλλά θεωρεί το Πόρτλαντ του Όρεγκον ως την γενέτειρά της. Οι αγαπημένες της δραστηριότητες είναι το πιάνο και άλλες μουσικές δραστηριότητες, το τρέξιμο, τα ταξίδια, η ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων, οι υπολογιστές και τομαγείρεμα. Κατοικεί στο Colorado Springs του Κολοράντο. Οι γονείς της, ο υπολοχαγός συνταγματάρχης (συνταξιούχος, USAF) Πατ και η Ντόρι Χελμς, κατοικούν στο Ντένβερ του Κολοράντο. Έχει τρεις αδελφές.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Η Χελμς αποφοίτησε από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ το 1980. Έλαβε την προμήθειά της και ανατέθηκε στην Βάση Πολεμικής Αεροπορίας Eglin της Φλόριντα, ως μηχανικός διαχωρισμού όπλων F-16 στο Εργαστήριο Εξοπλισμού Πολεμικής Αεροπορίας. Το 1982, έγινε βασικός μηχανικός για το διαχωρισμό όπλων F-15. Το 1984, επιλέχθηκε για να ξεκινήσει το μεταπτυχιακό της. Έλαβε Μεταπτυχιακό στην Επιστήμη της Αεροναυτικής και της Αστροναυτικής από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ το 1985 και ξεκίνησε να εργάζεται ως επίκουρη καθηγήτρια αεροναυτικής στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία. Το 1987, παρακολούθησε το πιλοτικό σχολείο της Πολεμικής Αεροπορίας στην Βάση Πολεμικής Αεροπορίας Edwards στην Καλιφόρνια. Αφού ολοκλήρωσε ένα έτος εκπαίδευσης ως μηχανικός δοκιμών πτήσης, της ανατέθηκε η θέση του αξιωματικού ανταλλαγής της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο Ίδρυμα Δοκιμών Μηχανικής Αεροδιαστημικής, στην Καναδική Πολεμική Βαση Cold Lake στην Αλμπέρτα του Καναδά, όπου εργάστηκε ως μηχανικός δοκιμών πτήσης και υπεύθυνος έργου στο αεροσκάφος CF-18. Διαχειριζόταν την ανάπτυξη προσομοίωσης συστήματος ελέγχου πτήσης CF-18 για τις Καναδικές Δυνάμεις όταν επιλέχθηκε για το πρόγραμμα αστροναυτών. αριστερά|μικρογραφία| Η Χελμς ως ταξίαρχος στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ Μετά από μια 12ετή καριέρα στην NASA που περιλάμβανε 211 ημέρες στο διάστημα, η Χελμς επέστρεψε στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ τον Ιούλιο του 2002 για να πάρει θέση στα κεντρικά της Πολεμικής Αεροπορίας Διαστημικού Ελέγχου των ΗΠΑ. Μετά από μια θητεία ως επικεφαλής του τμήματος Space Superiority της Διεύθυνσης Απαιτήσεων Διαστημικής Διοίκησης Πολεμικής Αεροπορίας στο Κολοράντο Σπρινγκς, Κολοράντο, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της 45ης Διαστημικής Πτέρυγας στην Βάση Πολεμικής Αεροπορίας Patrick κοντά στο Cape Canaveral της Φλόριντα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως αναπληρωτής διευθυντής επιχειρήσεων (Τεχνική Κατάρτιση) για τη Διοίκηση Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στην Αεροπορική Βάση Randolph κοντά στο Σαν Αντόνιο του Τέξας. Η Χελμς υπηρέτησε στην ομάδα εργασίας Επιστροφή στην Πτήση μετά το ατύχημα της Κολούμπια. Προήχθη σε ταξίαρχος τον Ιούνιο του 2006 και έγινε διοικητής του 45ου Space Wing την ίδια ημέρα της προαγωγής της.
Η Χελμς προήχθη σε ταγματάρχη τον Αύγουστο του 2009. Υπηρέτησε ως διευθυντής σχεδίων και πολιτικής στη Στρατηγική Διοίκηση των ΗΠΑ, στην Πολεμική Βάση Αεροπορίας Offutt στην Νεμπράσκα. Ήταν άμεσα υπεύθυνη έναντι του διοικητή Στρατηγικής Διοίκησης των ΗΠΑ για την ανάπτυξη και εφαρμογή της εθνικής πολιτικής ασφάλειας και καθοδήγησης, της στρατιωτικής στρατηγικής και καθοδήγησης, των εννοιών και της πολιτική απασχόλησης για το διάστημα και τα όπλα, όπως και κοινό δόγμα όπως αυτά ισχύουν για την διοίκηση και την εκτέλεση των αποστολών του. Ήταν επίσης υπεύθυνη για την ανάπτυξη του στρατηγικού πολεμικού σχεδίου του έθνους, των σχεδίων στρατηγικής υποστήριξης για τους διοικητές μαχητών θεάτρου και του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης για την αποστολή παγκόσμιου χτυπήματος.
Τον Ιανουάριο του 2011, η Χελμς προήχθη σε υπολοχαγός στρατηγός και ανέλαβε καθήκοντα ως διοικητής, 14η Πολεμική Αεροπορία (Στρατηγική Αεροπορικών Δυνάμεων), Διοίκηση Διαστημικής Αεροπορίας και διοικητής, Κοινή λειτουργική συνιστώσα για το διάστημα, Στρατηγική Διοίκηση των ΗΠΑ
Ως μηχανικός δοκιμών πτήσης, η Χελμς έχει πετάξει σε 30 διαφορετικούς τύπους στρατιωτικών αεροσκαφών των ΗΠΑ και του Καναδά.
Το 2013, η Χελμς προτάθηκε από τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα για να γίνει αντιπρόεδρος της Διαστημικής Διοίκησης της Πολεμικής Αεροπορίας. H γερουσιαστής Κλερ ΜακΚασκιλλ έθεσε μόνιμη αναμονή στον διορισμό, επειδή η Χελμς είχε απορρίψει μια κατηγορία σεξουαλικής επίθεσης και τιμώρησε τον κατηγορούμενο με μικρότερη κατηγορία που οδήγησε στην απόλυσή της από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, στο ρόλο της ως Αρχή Πολεμικής Συγκλήτου της Στρατονομίας, η οποία έχει ως ρόλο να επανεξετάζει όλα τα ευρήματα. Όπως εξήγησε ο δικηγόρος της Χελμς, η Χελμς θεώρησε ότι η εισαγγελία είχε αποτύχει να αποδείξει την υπόθεσή της πέρα από μια εύλογη αμφιβολία. Ο Ομπάμα απέσυρε τελικά τον διορισμό της Χελμς, η οποία αποσύρθηκε από την Πολεμική Αεροπορία το 2014.
Εμπειρία πτήσης στο διάστημα
δεξιά|μικρογραφία| Πορτρέτο της Χελμ στη NASA Η Χελμς επιλέχθηκε από τη NASA τον Ιανουάριο του 1990 και έγινε αστροναύτης τον Ιούλιο του 1991. Πέταξε στις αποστολές STS-54 (1993), STS-64 (1994), STS-78 (1996), STS-101 (2000) και υπηρέτησε στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ως μέλος του πληρώματος ISS Αποστολή 2 (2001). Μία βετεράνος πέντε διαστημικών πτήσεων, η Helms κατέγραψε 5.064 ώρες στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένου ενός EVA 8 ωρών και 56 λεπτών (παγκόσμιο ρεκόρ).
Ο πρωταρχικός στόχος της αποστολής STS-54 Endeavour, στις13-19 Ιανουαρίου 1993, ήταν η ανάπτυξη ενός δορυφόρου αναμετάδοσης δεδομένων της NASA ύψους 200 εκατομμυρίων δολαρίων (TDRS-F). Ένα διάχυτο φασματόμετρο ακτίνων Χ (DXS) που μεταφέρεται στον κόλπο ωφέλιμου φορτίου, συλλέγει πάνω από 80.000 δευτερόλεπτα ποιοτικών δεδομένων ακτίνων Χ, που θα επιτρέψουν στους ερευνητές να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την προέλευση του Γαλαξία μας. Το πλήρωμα απέδειξε τις αρχές της φυσικής από τις οποίες διέπονται καθημερινά παιχνίδια σε ένα διαδραστικό κοινό μαθητών δημοτικού σχολείου σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια εξαιρετικά επιτυχημένη δραστηριότητα εκτός οχήματος (EVA) είχε ως αποτέλεσμα νέα γνώση που θα ωφελήσει τη γενική συνέλευση του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η διάρκεια της αποστολής ήταν 5 ημέρες, 23 ώρες, 38 λεπτά, 17 δευτερόλεπτα. αριστερά|μικρογραφία| Η Χελμς βλέπει την τοπογραφία ενός σημείου στη Γη από το παράθυρο του ναδίρ του ISS. Στην αποστολή STS-64 Discovery, στις 9–20 Σεπτεμβρίου 1994, η Χελμς χρησίμευσε ως μηχανικός πτήσης για επιχειρήσεις τροχιάς και ως ο κύριος χειριστής RMS στο Space Shuttle. Ο κύριος στόχος αυτής της πτήσης ήταν να επικυρώσει τα χαρακτηριστικά σχεδίασης και λειτουργίας του Lidar in Space Technology Experiment (LITE), συλλέγοντας δεδομένα σχετικά με την τροπόσφαιρα και τη στρατόσφαιρα της Γης. Πρόσθετοι στόχοι περιελάμβαναν την ανάπτυξη και ανάκτηση του SPARTAN-201, ενός δορυφόρου ελεύθερης πτήσης που διερεύνησε τη φυσική της ηλιακής κορώνας και τον έλεγχο μιας νέας συσκευής ελιγμών EVA. Το Shuttle Plume Impingement Flight Experiment (SPIFEX) χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή εκτεταμένων δεδομένων σχετικά με τις επιπτώσεις της πρόσκρουσης jet thruster, για την προετοιμασία εργασιών εγγύτητας, όπως η σύνδεση του διαστημικού σταθμού. Η διάρκεια της αποστολής ήταν 10 ημέρες, 22 ώρες, 51 λεπτά.
Η STS-101 Atlantis, 19-29 Μαΐου 2000, ήταν μια αποστολή αφιερωμένη στην παράδοση και επισκευή κρίσιμου υλικού για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι κύριες ευθύνες της Χελμς κατά τη διάρκεια αυτής της αποστολής ήταν να πραγματοποιήσει σημαντικές επισκευές για να παρατείνει τη διάρκεια ζωής του Functional Cargo Block (FGB). Επιπλέον, είχε την κύρια ευθύνη του ενσωματωμένου δικτύου υπολογιστών και υπηρέτησε ως ειδικός αποστολής για ραντεβού με το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η διάρκεια της αποστολής ήταν 9 ημέρες, 20 ώρες και 9 λεπτά.
Η αποστολή στις 2 Μαρτίου έως τις 22 Αυγούστου 2001, ήταν αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και η Χελμς ήταν μέλος του δεύτερου πληρώματος που κατοικούσε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Άλφα. Το πλήρωμα της Εκστρατείας 2 (δύο Αμερικανοί αστροναύτες και ένας Ρώσος κοσμοναύτης) ξεκίνησε στις 8 Μαρτίου 2001, στο STS-102 Discovery και αγκυροβόλησε με επιτυχία στο σταθμό στις 9 Μαρτίου 2001. Το πλήρωμα του Expedition 2 εγκατέστησε και διεξήγαγε δοκιμές στον καναδικό διαστημικό σταθμό Robotic arm (SSRMS), πραγματοποίησε εσωτερικές και εξωτερικές εργασίες συντήρησης (ρωσικά και αμερικανικά), εκτός από ιατρικά και επιστημονικά πειράματα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο πλοίο, η Χελμς εγκατέστησε το airlock (που αναφέρθηκε στην αποστολή STS-104 ) χρησιμοποιώντας το SSRM. Εκείνη και οι συνεργάτες της πραγματοποίησαν επίσης έναν «περίπλου» του ρωσικού διαστημικού σκάφους Σόιζ και καλωσόρισαν το επίσκεψη του πληρώματος Σόγιουζ που περιλάμβανε τον πρώτο διαστημικό τουρίστα, τον Ντένις Τίτο. Στις 11 Μαρτίου πραγματοποίησε ένα παγκόσμιο ρεκόρ διάρκειας 8 ωρών και 56 λεπτών για να εγκαταστήσει υλικό στο εξωτερικό σώμα του εργαστηρίου. Η Χελμς πέρασε συνολικά 163 ημέρες στο διαστημικό σταθμό. Επέστρεψε στη γη με το πλήρωμα του STS-105 στο Discovery στις 22 Αυγούστου 2001.
Βραβεία και παρασημοφορήσεις
Η Χελμς εισήχθη στο Διεθνές Διαστημικό Πάνθεον το 2004. Εντάχθηκε στο Πάνθεον των γυναικών του Κολοράντο το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες
Λεμφοίδημα
Λεμφοίδημα (Lymphaedema) ονομάζεται κάθε οίδημα (πρήξιμο) στα άνω ή κάτω άκρα του ανθρώπινου σώματος, οφειλόμενο σε δυσλειτουργία - βλάβη των λεμφαγγείων.
Το λεμφικό σύστημα, Ανατομική
Οι ανατόμοι περιγράφουν το λεμφικό σύστημα παρομοιάζοντάς το σαν ένα δένδρο με πολλά ριζίδια (λεμφικά τριχοειδή) διακλαδιζόμενα μέσα στους ιστούς, τα οποία συνδυαζόμενα σχηματίζουν τις ρίζες (λεμφαγγεία), οι οποίες στη συνέχεια συνενούνται σχηματίζοντας ολοένα και μεγαλύτερες ρίζες μέχρις ότου τελικά σχηματιστεί ένα και μοναδικό μεγάλο αγγείο (ο θωρακικός πόρος). Τα λεμφαγγεία έχουν ηθμούς (λεμφαδένες) κατά τη διαδρομή τους, ιδιαίτερα στις εκφύσεις των άκρων (μασχαλιαίοι και βουβωνικοί λεμφαδένες). Στα άκρα το λεμφικό πλέγμα είναι εξαιρετικά πυκνό επιπολής, μεταξύ της επιδερμίδας και της εν τω βάθει περιτονίας. Η λέμφος (υγρό) κυκλοφορεί μέσα σε ένα δερματικό πλέγμα αναστομουμένων τριχοειδών, ενός επιπολής δικτύου (τα λεμφαγγεία έχουν κεντρομόλο κατεύθυνση) και ενός εν τω βάθει δικτύου, το οποίο ακολουθεί τη διαδρομή των αιμοφόρων αγγείων των άκρων. Τα εν λόγω πλέγματα συνδέονται μεταξύ τους με εγκάρσιες αναστομώσεις.
Το Λεμφικό Σύστημα, Φυσιολογία
Η λειτουργία του λεμφικού συστήματος συνίσταται στην απομάκρυνση διαφόρων ουσιών και κυττάρων από τον συνδετικό ιστό. Δύο κύριες δυνάμεις διέπουν την ανταλλαγή στον συνδετικό ιστό : η υδροστατική (συστολική) πίεση που τροφοδοτεί με θρεπτικά συστατικά διαμέσου των αρτηριδίων και η ενδαγγειακή (ογκωτική) πρωτεϊνική πίεση που προωθεί υγρά εντός των φλεβιδίων. Η προοδευτική μείωση της συστολικής πιέσεως κατά μήκος των τριχοειδών αγγείων αντιστρέφει την ανταλλαγή, από την έξοδο υγρών και ουσιών από τα αρτηρίδια στην επανείσοδο υγρών εντός των φλεβιδίων. Σ’ αυτόν τον απλό μηχανισμό υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο: η ογκωτική πίεση των πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού που τείνει να κατακρατεί υγρά, η "φυσική" πίεση του συνδετικού ιστού (ή με άλλα λόγια, η υδροστατική πίεση + την ολική πίεση των ιστών), η οποία τείνει να αντιτίθεται στην είσοδο των υγρών και τα ενδοθηλιακα κύτταρα (οι κυστικοί σχηματισμοί των οποίων μπορεί να παίζουν ρόλο στη μεταφορά ουσιών έξω από τα τριχοειδή). Αυτή η ανταλλαγή παρεμποδίζει τις μεγάλου μοριακού βάρους ουσίες (είτε αυτές προέρχονται από τα τριχοειδή είτε παράγονται in situ) από την επανείσοδο τους στην κυκλοφορία. Η λειτουργία του λεμφικού συστή¬ματος συνίσταται στην απομάκρυνση αυτών των μεταβολικών προϊόντων, ώστε να διατηρείται η ομοιόσταση των ιστών. Ο υπεύθυνος μηχανισμός για την πρόσληψη των ουσιών υψηλού μοριακού βάρους και των υγρών που συνδέονται με αυτές, είναι τα λεμφικά τριχοειδή, τα οποία επικοινωνούν με τους διαύλους των ιστών, στους οποίους κυκλοφορούν τα υγρά και οι ουσίες. Η κάθε δομή είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του, παρ’ όλου ότι ο ακριβής μηχανισμός λειτουργίας παραμένει ακόμη άγνωστος. Το τοίχωμα αυτών αποτελείται από ένα στρώμα ενδοθηλίου, ο βασικός υμένας συνήθως λείπει και ειδικά μεσοκυττάρια στηρίγματα είναι ελάχιστα. Όταν ο συνδετικός ιστός πληρούται από υγρό, η είσοδος των πρωτεινών γίνεται από διόδους που ανοίγουν γι’ αυτό το σκοπό στα λεμφικά τριχοειδή. Κατά τη μετακίνηση των ουσιών, η ιστική κίνηση κλείνει τις διόδους, εγκλωβίζοντας τις ενδοαυ¬λιακές ουσίες και προωθώντας τις στη λεμφική κυκλοφορία. Οι ουσίες αυτές και το υγρο που συνδέεται με αυτές αποτελούν τη λέμφο.
Κυκλοφορία της λέμφου
Από τα λεμφαγγεία και μετά η παλινδρόμηση της ροής εμποδίζεται από βαλβίδες και λείες μυίκές ίνες που συσπώνται αυτομάτως με την είσο¬δο των υγρών μέσα στον αυλό, προωθώντας τα υγρά αυτά κεντρομόλα. Ο ρυθμός και η πίεση της σύσπασης, καθώς και ο ρυθμός της λεμφικής ροής, έχουν καθορισθεί πειραματικά. Το λεμφικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την ομοιόσταση των υγρών στους ιστούς παρεμποδίζοντας τη συσσώρευσή τους σ’ αυτούς. Επίσης το λεμφικό σύστημα εμπλέκεται στον ανοσολογικό έλεγχο μέσω της κυκλοφορίας ανοσοκυττάρων στους λεμφαδένες (φέροντας σε επαφή τα μακροφάγα με μικροοργανισμούς και μη φυσιολογικά κύτταρα και συνδεόμενο με το ανοσοποιητικό σύστημα): επομένως, το λεμφικό σύστημα παίζει αποφασιστικό ρόλο στις βακτηριακές και παρασιτικές λοιμώξεις και στην εξάπλωση των νεοπλασματικών κυττάρων.
Οιδήματα κάτω άκρων
Οι συχνότερες τελικές διαγνώσεις αμφοτερόπλευρου Οιδήματος κάτω άκρων είναι:
Λεμφική ανεπάρκεια - Λεμφοίδημα
Με τον όρο αυτό εννοείται η αδυναμία του λεμφικού συστήματος να αντεπεξέλθει σε περιπτώσεις υπερφορτώσε¬ως αυτού με πρωτείνες και υγρά, τα οποία δεν μπορούν να απομακρυνθούν από μια δεδομένη περιοχή μέσα σε δεδομένο χρόνο μέσω οποιασδήποτε άλλης οδού. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι ανεπάρκειας: Όταν το έργο που θα πρέπει να επιτελεσθεί από το λεμφικό σύστημα, αυξηθεί σε μία ορισμένη περιοχή και η δυναμική του λεμφικού συστήματος μειωθεί οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές: αδυναμία λειτουργίας των βαλβίδων, που οδηγεί σε νέκρωση (δηλαδή συνδυασμένη λεμφική και φλεβική κυκλοφοριακή στάση).
Συνέπειες
Διαταραχή ή στάση της λεμφικής κυκλοφορίας σημαίνει κατακράτηση στο συνδετικό ιστό όλων όσων μπορούν να παροχετευθούν μόνο μέσω των λεμφαγγείων. Οι στάσιμες πρωτείνες κατακρατούν νερό. Το αποτέλεσμα, που ονομάζεται οίδημα, με την αρκούντως υψηλή περιεκτικότητα του σε πρωτεϊνούχες ουσίες, προάγει την παραγωγή ινών κολλαγόνου (ίνωση) και τη δημιουργία φλεγμονής, ιδιαίτερα καθώς τα διάφορα παθογόνα δεν μπορούν να απομακρυνθούν μέσω των λεμφαδένων. Το οίδημα επομένως εξελίσσεται σε υπερπλαστική ίνωση που μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή: αυτό είναι το οργανικό υπόστρωμα πολλών κλινικών συνδρόμων και είναι παντα παθογνωμικό του λεμφοιδήματος. Όταν το λεμφικό σύστημα υπερφορτώνεται, το οίδημα είναι αρχικά χαμηλής περιεκτικότητας σε λευκώματα, προοδευτικά όμως η υπερφόρτωση μειώνει την ικανότητα του λεμφικού συστήματος να αντεπεξέρχεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες, προσαρμοζόμενο με δομικές και λειτουργικές μεταβολές. Η δυναμική ανεπάρκεια μετατρέπεται στη συνέχεια σε μηχανική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λεμφικό σύστημα Κατηγορία:Παθήσεις των αγγείων
Πάπας Γρηγόριος Ζ΄
Ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ ( Gregorius VII, 1015 - 25 Μαΐου 1085), γεννηθείς με το όνομα Χίλντεμπραντ της Σοβάνα ( Ildebrando da Soana), ήταν Πάπας από την 22η Απριλίου 1073 μέχρι το θάνατό του το 1085.
Είναι γνωστός για τη Γρηγοριανή μεταρρύθμιση, για τη θέση του στην Έριδα της Περιβολής, τη διαφωνία του με τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ερρίκο Α' που επιβεβαίωσε την υπεροχή της παπικής εξουσίας και για το νέο εκκλησιαστικό δίκαιο για την εκλογή του Πάπα από το Κολλέγιο των Καρδιναλίων. Ήταν, επίσης, στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων για τη σχέση μεταξύ του αυτοκράτορα και του παπισμού προτού γίνει Πάπας. Ήταν ο πρώτος πάπας σε αιώνες που επέβαλε αυστηρά την αρχαία πολιτική της Δυτικής Εκκλησίας για την αγαμία του κλήρου και επίσης καταδίκασε την πρακτική της σιμωνίας.
Ο Γρηγόριος Ζ' αφόρισε τον Ερρίκο Δ' τρεις φορές. Ως εκ τούτου, ο Ερρίκος Δ' ανέθεσε στον Αντίπαπα Κλήμη Γ' να τον αντιπολιτευθεί στους αγώνες πολιτικής εξουσίας μεταξύ της Καθολικής Εκκλησίας και της αυτοκρατορίας του. Αποκαλέστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους Ρωμαίους ποντίφικες μετά την επιτυχία των μεταρρυθμίσεών του, αλλά ο Γρηγόριος Ζ' ήταν, κατά τη διάρκεια της θητείας του, περιφρονημένος από πολλούς για την εκτεταμένη χρήση της παπικής του εξουσίας.