cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σειρά Τέιλορ
Γενίκευση
Υπάρχει ωστόσο μία γενίκευση της σειράς Τέιλορ  η οποία συγκλίνει στην τιμή της συνάρτησης για οποιαδήποτε φραγμένη συνεχή συνάρτηση στο (0,∞), χρησιμοποιώντας τον λογισμό των πεπερασμένων διαφορών. Ειδικότερα υπάρχει το ακόλουθο θεώρημα του Einar Hille, σύμφωνα με το οποίο για οποιοδήποτε t > 0, Εδώ το \Delta^n_h είναι ο τελεστής της n-οστής πεπερασμένης διαφοράς. Η σειρά είναι ακριβώς η σειρά Τέιλορ, εκτός από το ότι εμφανίζονται διαιρέσεις με πεπερασμένες διαφορές αντί για παραγωγίσεις: η σειρά μοιάζει με την σειρά Newton. Όταν η συνάρτηση f είναι αναλυτική στο a, οι όροι της σειράς συγκλίνουν στους όρους της σειράς Τέιλορ, και υπό αυτή την έννοια αποτελεί την γενίκευση της σειράς Τέιλορ.
Εν γένει για οποιαδήποτε άπειρη ακολουθία ai, ισχύει η ακόλουθη ταυτότητα δυναμοσειρών.
Κατάλογος σειρών Maclaurin κοινών συναρτήσεων
Ακολουθούν μερικά σημαντικά αναπτύγματα σειρών Maclaurin. Όλες οι σχέσεις ισχύουν για μιγαδικά x.
Εκθετική συνάρτηση:
Φυσικός λογάριθμος:
Πεπερασμένη γεωμετρική σειρά:
Άπειρη γεωμετρική σειρά:
Παραλλαγές της άπειρης γεωμετρικής σειράς:
Τετραγωνική ρίζα:
Διωνυμική σειρά (περιλαμβάνει και την τετραγωνική ρίζα για α = 1/2 και την άπειρη γεωμετρική σειρά για α = −1):
με γενικευμένους διωνυμικούς συντελεστές
Τριγωνομετρικές συναρτήσεις:
Υπερβολικές συναρτήσεις:
Συνάρτηση W του Lambert:
Οι αριθμοί Bk που εμφανίζονται στο ανάπτυγμα της tan(x) και tanh(x) είναι οι αριθμοί Bernoulli. Οι Ek στο ανάπτυγμα της sec(x) είναι οι αριθμοί Euler.
Πρώτο παράδειγμα
Υπολογισμός του πολυωνύμου Maclaurin 7ου βαθμού της συνάρτησης
Αρχικά η συνάρτηση ξαναγράφεται ως Για τον φυσικό λογάριθμο (με χρήση του συμβολισμού Ο) για την συνάρτηση του συνημιτόνου Η ανάπτυξη της τελευταίας έχει ένα μηδενικό σταθερό όρο που επιτρέπει να αντικατασταθεί η δεύτερη σειρα στην πρώτη και να γίνει παράλειψη των όρων τάξεως άνω του 7:
Καθώς το συνημίτονο είναι άρτια συνάρτηση, οι συντελεστές όλων των περιττών δυνάμεων x, x3, x5, x7, ... πρέπει να είναι μηδέν.
Δεύτερο παράδειγμα
Εύρεση της σειράς Τέιλορ στο 0 της συνάρτησης Για την εκθετική συνάρτηση και, όπως στο πρώτο παράδειγμα Υπόθεση ότι η δυναμοσειρά είναι Στη συνέχεια πολλαπλασιάζουμε με τον παρονομαστή και αντικαθιστούμε το συνημίτονο από παραπάνω Οι όροι μέχρι τέταρτης τάξεως είναι Συγκρίνοντας τους συντελεστές με την παραπάνω σειρά της εκθετικής συνάρτησης προκύπτει η επιθυμητή σειρά Τέιλορ
Τρίτο Παράδειγμα
Εδώ χρησιμοποιούμε μια μέθοδο που ονομάζεται Έμμεσο Ανάπτυγμα για να αναπτύξουμε  την συγκεκριμένη συναρτηση. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί αναπτύγματα Τέιλορ  γνωστών συναρτησεων
Ερώτημα: Αναπτύξτε την ακόλουθη συνάρτηση ως μια δυναμοσειρά του x Γνωρίζουμε τη σειρά Τέιλορ για την e^x Έτσι
Σειρές Τέιλορ ως ορισμοί
Τυπικά, οι αλγεβρικές συναρτήσεις ορίζονται από μία αλγεβρική εξίσωση, και οι υπερβατικές συναρτήσεις είναι (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συζητήθηκαν παραπάνω) εκείνες που ορίζονται από κάποια ιδιότητα τους, όπως μια διαφορική εξίσωση. Για παράδειγμα η εκθετική συνάρτηση είναι η συνάρτηση η οποία είναι ίση με την παράγωγό της σε κάθε σημείο και έχει την τιμή 1 στην αρχή των αξόνων. Ωστόσο, μία αναλυτική συνάρτηση μπορεί να οριστεί και από την οικεία σειρά Τέιλορ.
Οι σειρές Τέιλορ χρησιμοποιούνται για τους ορισμούς συναρτήσεων και τελεστών σε ποικίλους τομείς των μαθηματικών. Ειδικότερα, αυτό είναι αληθές σε περιοχές όπου οι ορισμοί των κλασικών συναρτήσεων δεν ισχύουν. Για παράδειγμα με την χρήση σειρών Τέιλορ, μπορεί κανείς να ορίσει αναλυτικές συναρτήσεις πινάκων και τελεστών, όπως ο εκθετικός πίνακας ή ο λογαριθμικός πίνακας.
Σε άλλους τομείς, όπως η τυπική ανάλυση, είναι πιο βολικό να εργάζεται κανείς με δυναμοσειρές. Έτσι είναι δυνατόν να οριστεί μία διαφορική εξίσωση ως δυναμοσειρά η οποία να αποδειχθεί ότι είναι η επιθυμητή λύση της εξίσωσης.
Σειρά Τέιλορ πολλών μεταβλητών
Η σειρά Τέιλορ μπορεί να γενικευθεί σε συναρτήσεις πολλών μεταβλητών με
όπου οι δείκτες υποδηλώνουν τις αντίστοιχες μερικές παραγώγους.
Οπου είναι είναι η βαθμίδα της \,f στο  και είναι ο πίνακας του Hesse. Χρησιμοποιώντας συμβολισμό δεικτών η σειρά Τέιλορ για πολλές μεταβλητές γίνεται
η οποία είναι συντετμιμένη εκδοχή πολλών δεικτών της πρώτης εξίσωσης της παραγράφου, σε πλήρη αναλογία με την περίπτωση της μίας μεταβλητής.
Παράδειγμα
200px|thumb|right|Ανάπτυγμα δευτέρας τάξης σειράς Τέιλορ (γκρίζο) μια συνάρτησης γύρω από την αρχή των αξόνων, κατά προσέγγιση. Υπολογισμός αναπτύγματος σειράς Τέιλορ μέχρι δευτέρας τάξεως γύρω από το για την συνάρτηση Αρχικά υπολογίζονται οι αναγκαίες μερικές παράγωγοι
Η σειρά Τέιλορ είναι
που σε αυτή την περίπτωση γίνεται
Αφού log(1 + y) είναι αναλυτική στο |y| < 1, προκύπτει για |y| < 1.
Κλασματική σειρά Τέιλορ
Με την εμφάνιση του κλασματικού λογισμού, προέκυψε το ερώτημα για το ποια θα ήταν η επέκταση των σειρών Τέιλορ στο νέο πεδίο. Οι Odibat και Shawagfeh απάντησαν στο ερώτημα το 2007, χρησιμοποιώντας την κλασματική παράγωγο Caputo,, και το x+\,\! που υποδεικνύει το όριο καθώς προσεγγίζεται το x\,\! από τα δεξιά, και έτσι η κλασματική σειρά Τέιλορ γράφεται:
Σύγκριση με σειρές Fourier
Η τριγωνομετρική σειρά Fourier επιτρέπει να εκφράσει μια περιοδική συνάρτηση (ή συνάρτηση ορισμένη σε ένα συμπαγές διάστημα) ως άπειρο άθροισμα των τριγωνομετρικών συναρτήσεων (ημιτόνων και συνημιτόνων). Υπό την έννοια αυτή, η σειρά Fourier είναι ανάλογη με σειρά Τέιλορ, δεδομένου ότι η τελευταία επιτρέπει να εκφράσει μια συνάρτηση ως ένα άπειρο άθροισμα. Παρ' όλα αυτά και οι δύο τύποι της σειράς διαφέρουν σε διάφορα σχετικά θέματα:
Αναφορές
Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση Κατηγορία:Μιγαδική ανάλυση Κατηγορία:Σειρές (μαθηματικά)
Γερτρούδη του Σύπλινγκενμπουργκ
Η Γερτρούδη, γερμ.: Gertrude von Süpplingenburg (18 Απριλίου 1115 - 18 Απριλίου 1143) από τον Οίκο των Σούπλινμπουργκερ ήταν πργκίπισσα της Γερμανίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βαυαρίας από το 1127 έως το 1138, μαργραβίνα της Τοσκάνης από το 1136 έως το 1139 και δούκισσα της Σαξονίας από το 1137 έως το 1138 και μετά μαργραβίνα της Αυστρίας και πάλι δούκισσα της Βαυαρίας μέχρι το τέλος της. Ήταν επίτροπος της Σαξονίας κατά την ανηλικιότητα του γιου της το διάστημα 1139–1142.
Βιογραφία
Η Γερτρούδη ήταν το μόνο παιδί του Λοθάριου δούκα της Σαξονίας και της συζύγου του Ρίχεντσας του Νόρτχαϊμ, κόρης του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας. Μετά το τέλος του τελευταίου βασιλιά των Σαλίων Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας, ο πατέρας της, υποστηριζόμενος από τον Αδαλβέρτο αρχιεπίσκοπο του Μάιντς εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας το 1125, και κυβέρνησε ως αυτοκράτορας της Γερμανίας από το 1133 έως το 1137.
Πρώτος γάμος
Για να ενισχύσει τους δεσμούς του με τον Οίκο των Γουέλφων, ο Λοθάριος πάντρεψε τη Γερτρούδη με τον Ερρίκο Ι΄ τον Υπερήφανο δούκα της Βαυαρίας από το 1126. Η πλούσια γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαΐου 1127 σε μία έκταση στο Λεχ, κοντά στο Άουγκσμπουργκ. Πράγματι ο δούκας Ερρίκος Ι΄ έγινε πιστός υποστηρικτής στον αγώνα του Λοθαρίου με τον αντίπαλο Οίκο των Χοενστάουφεν. Ο γάμος σηματοδότησε επίσης μία σημαντική αύξηση της δύναμης των Γουέλφων: το 1136 ο Λοθάριος παραχώρησε στον Ερρίκο Ι΄ την Ιταλική μαρκιωνία της Τοσκάνης και, μετά το τέλος του πεθερού του το 1137, ο Ερρίκος Ι΄ τον διαδέχθηκε επίσης ως δούκας της Σαξονίας. Επιπλέον κληρονόμησε εκτεταμένα σαξονικά αλλόδια εδάφη γύρω από το Σύπλινγενμπουργκ, το Μπράουνσβαϊγκ και το Nότχαϊμ. Σύμφωνα με τον σύγχρονο χρονογράφο Όθωνα του Φράιζινγκ, κυβέρνησε επάνω σε μία επικράτεια που εκτεινόταν «από τη Δανία ως τη Σικελία». Ο Ερρίκος Ι΄ και η Γερτρούδη είχαν έναν γιο, τον Ερρίκο τον Λέοντα, που γεννήθηκε το 1129, ο οποίος αργότερα έγινε δούκας της Σαξονίας και της Βαυαρίας.
Ο σύζυγος της Γερτρούδης είχε λάβει τα αυτοκρατορικά διάσημα από τον πεθερό του, ωστόσο ο τόσο ισχυρός όσο αλαζονικός απέτυχε να διαδεχθεί τον Λοθάριο ως βασιλιάς της Γερμανίας, όταν ηττήθηκε από τον αντίπαλό του Κορράδο Γ΄ των Χοενστάουφεν στις βασιλικές εκλογές τού 1138. Αρνούμενος να αποτίσει φόρο τιμής, τιμωρήθηκε με απαγόρευση και αποστερήθηκε από τα δουκάτα της Βαυαρίας και της Σαξονίας, τα οποία ο Κορράδος Γ΄ έδωσε στους αντιπάλους του, τον Λεοπόλδο μάργραβο της Αυστρίας] και τον Aλβέρτο των Ασκάνια την Άρκτο αντίστοιχα. Ενώ υπερασπιζόταν τα δικαιώματά του στη Σαξονία, ο Ερρίκος Ι΄ απεβίωσε ξαφνικά στο Κβέντλινμπουργκ το 1139, αφήνοντας τη Γερτρούδη μόνη με τον 10ετή γιο τους.
Επίτροπος
Ενεργώντας ως επίτροπος στη Σαξονία, η Γερτρούδη -με τη βοήθεια της μητέρας της βασίλισσας Ρίχεντσας- μπόρεσε να εξασφαλίσει τα δικαιώματα διαδοχής του γιου της, επιτυγχάνοντας τη συγκατάθεση του Κορράδου Γ΄. Έτσι το 1142 ο Ερρίκος ο Λέων επιτέλους έλαβε το δουκάτο της Σαξονίας από τον Κορράδο Γ΄ (ως Ερρίκος Γ΄), αφού ο Αλβέρτος η Άρκτος παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του. Ο ίδιος ο Ερρίκος ο Λέων παραιτήθηκε από τη διαδοχή του στο δουκάτο της Βαυαρίας, το οποίο ο Κορράδος Γ΄ παραχώρησε στον Ερρίκο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ μάργραβο της Αυστρίας.
Δεύτερος γάμος
Η Γερτρούδη και ο Ερρίκος Β΄ παντρεύτηκαν την 1η Μαΐου 1142 στο Μπράουνσβαϊγκ. Είχαν μία κόρη, τη Ρίχεντσα (1143-1200), αργότερα σύζυγο του Ερρίκου Ε΄ λαντγκράβου του Στέφλινγκ. Ο γάμος δεν παρήγαγε άρρενες κληρονόμους, καθώς η Γερτρούδη απεβίωσε κατά τον τοκετό στη μονή Κλόστερνοϊμπουργκ της Αυστρίας στις 18 Απριλίου 1143, που ήταν τα 28α γενέθλιά της. Τάφηκε στο Σότενστιφτ της Βιέννης.
Αργότερα ο Ερρίκος Β΄ Γιάζομιργκοτ νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Θεοδώρα Κομνηνή, ανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Το 1152 τον Κορράδο Γ΄ διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φρειδερίκος Α΄, ο οποίος έκανε τον γιο της Γερτρούδης, τον Ερρίκο τον Λέοντα, δούκα της Βαυαρίας το 1156 (ως Ερρίκος ΙΒ΄).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1127 τον Ερρίκο Ι΄ των Γουέλφων τον Υπερήφανο, δούκα της Βαυαρίας και, ως Β΄, δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκισσες της Σαξονίας Κατηγορία:Δούκισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας
Σαμπίνε Μουσιέρ
Η Σαμπίνε Μουσιέρ (Sabine Moussier, γεννημένη ως Ντιάνα Σαμπίνε Μουσιέρ Diana Sabine Moussier, 12 Ιουλίου 1966 -) είναι Γερμανο-Μεξικανή ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Ταινίες
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Λοντέβ
Η Λοντέβ (γαλλικά: Lodève, οξιτανικά: Lodeva) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας. Είναι υπονομαρχία του νομού και κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 7.424 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 10 002 κατοίκους (2016).
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λοντεβουά (γαλλικά: Lodévois).
Tοπωνυμία
Το όνομα της πόλης προέρχεται από το γαλατικό Luteva, Luteua, σύνθετη λέξη: lut=έλος, λάσπη + επίθεμα -eva, δηλαδή « λασπώδης πόλη ή βάλτος». Αυτή η λάσπη είναι ο πηλός που ονομάζεται αργιλίτης, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα για την κατασκευή κεραμικών.
Γεωγραφία
Είναι η πρωτεύουσα της αστικής περιοχής της Λοντέβ και της ευρύτερης περιοχής Λοντέβ.
Κλίμα
Η Λοντέβ έχει μεσογειακό κλίμα, με υψηλές θερμοκρασίες τα καλοκαίρια που ευνοούν την άφθονη αμπελουργία. Οι βίαιες καταιγίδες και η καταρρακτώδης βροχή παρατηρούνται συχνά στα τέλη του καλοκαιριού, οδηγώντας σε πλημμύρες, λάσπη και βάλτους που έδωσαν στην πόλη το όνομά της.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων, το 1573, η Λοντέβ έγινε θέατρο σφοδρών μαχών μεταξύ των Ρωμαιοκαθολικών και των Ουγενότων.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, οι πολίτες της πόλης συγκρότησαν μία επαναστατική ομάδα, που δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 1789 και ονομάστηκε «Κοινωνία φίλων του Συντάγματος». Με τη διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα στον λαό και τη μοναρχία, άλλαξε το όνομα σε «Κοινωνία των φίλων της ελευθερίας και της ισότητας».
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή ήταν το κέντρο μιας σταθερής αντίστασης κατά της ναζιστικής κατοχής.
Στα πλαίσια του τέλους του πολέμου της Αλγερίας, στην κοινότητα δημιουργήθηκε καταυλισμός από το 1962, προοριζόμενος για οικογένειες των Αρκί, Αλγερινών που πολέμησαν στο πλευρό των Γάλλων κατά τον πόλεμο της Αλγερίας. Ένα εργαστήριο υφαντικής δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τις συζύγους των πρώην Αρκί. Η Λοντέβ έχει ένα αρκετά μεγάλο αλγερινό πληθυσμό, απογόνους των Αρκί.
Πολιτισμός
Καθ 'όλη τη διάρκεια του χρόνου, η πόλη φιλοξενεί ένα ποικίλο πρόγραμμα γιορτών και εκδηλώσεων τόσο πολιτιστικών όσο και αθλητικών, καθώς και αγορές. Τα τελευταία χρόνια, η Πινακοθήκη του Μουσείου έχει κερδίσει εθνική αναγνώριση για τις μεγάλες εκθέσεις τέχνης.
Το Φεστιβάλ Ποίησης «Φωνή της Μεσογείου» (Voix de la Méditerranée), που ιδρύθηκε το 1998, γίνεται κάθε Ιούλιο για περίπου 9 ημέρες. Ποιητές, μουσικοί και συγγραφείς έρχονται από πολλές χώρες της Μεσογείου για να μοιραστούν τον πολιτισμό τους με αναγνώσεις ποίησης, συναυλίες και άλλα πολιτιστικά γεγονότα.
Η ετήσια «Γιορτή του Σαιν-Φυλκράν», επίσκοπος της Λοντέβ και πολιούχος της πόλης, γίνεται τον Μάιο και περιλαμβάνει την περιφορά των λειψάνων του αγίου και πανηγύρι.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Ο καθεδρικός ναός της Λοντέβ
Στην ευρύτερη περιοχή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Αξίοχος
Ο Αξίοχος Αλκιβιάδου Σκαμβωνίδης (μέσα του 5ου αιώνα-τέλη του 5ου αιώνα π.Χ) ήταν αρχαίος Αθηναίος πολιτικός και αριστοκράτης από την οικογένεια των Αλκμεωνίδων. Ήταν θείος του Αλκιβιάδη, με τον οποίο συνεργάστηκε σε αθηναϊκές και ξένες υποθέσεις. Αυτή η σχέση οδήγησε στην εμφάνιση του σ' αρχαία λογοτεχνικά κείμενα, όπως αυτά του Πλάτωνα και του Λυσία.
Βιογραφία
Γιος του Αλκιβιάδη, αδερφός του Κλεινία και πιθανώς ανιψιός της Ασπασίας, ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια των Αλκμεωνίδων. Οι ιστορικές πηγές, καθώς ένας επιτάφιος του Λυσία, αναφέρουν πως ο Αξίοχος είχε ένα γιο, τον Κλεινία Γ', ενώ ο αδερφός του ήταν πατέρας του γνωστού Αθηναίου στρατηγού και πολιτικού Αλκιβιάδη.
Όπως αναφέρει ο Ανδοκίδης και επιβεβαιώνουν αρχαιολογικά ευρήματα, ο Αξίοχος κατηγορήθηκε μαζί με τον Αλκιβιάδη για ασέβεια απέναντι στα Ελευσίνια μυστήρια, γεγονός που οδήγησε στην πανωλεθρία των Αθηναίων στην εκστρατεία στη Σικελία. Ο Αξίοχος έφυγε από την Αθήνα, χάνοντας την περιουσία του. Όπως και ο Αλκιβιάδης, έτσι κι αυτός φαίνεται να επέστρεψε στην Αθήνα κατά την περίοδο 411-407 π.Χ. Συμμετείχε στη δίκη των Δέκα Στρατηγών το 406 π.Χ (μετά τη ναυμαχία των Αργινουσών), τους οποίους υπερασπίστηκε - αυτή είναι η τελευταία ιστορική ένδειξη για την ύπαρξη του.
Στη λογοτεχνία
Αρκετοί αρχαίοι συγγραφείς είχαν συμπεριλάβει τον Αξίοχο στα έργα τους και ο χαρακτήρας του παρουσιάζεται ως σκανδαλώδης και υπερβολικός. Ο ομώνυμός διάλογος του Αισχίνη του Σφήττιου παρουσιάζει τη σχέση του με τον Αλκιβιάδη, ενώ ο διάλογος του Λυσία (την αυθεντικότητα του οποίου οι ιστορικοί αμφισβητούν) περιγράφει την περίπτωση αιμομικτικής ακολασίας με τον διάσημο ανιψιό του μέσω των γάμων με γυναίκα από την Άβυδο και της κόρης που προέκυψε. Ο Πλάτωνας παρουσιάζει την απώλεια της αυτοπεποίθησης και τη μάχη με τη συνείδηση του ενώ ο Αξίοχος βρίσκεται στο νεκροκρέβατο. Στον διάλογο Ευθύδημος, ο Πλάτωνας παρουσιάζει τον γιο του Αξίοχου, Κλεινία, να αποτελεί μαθητή του Σωκράτη που προβαίνει σε διαλεκτική κατά των σοφιστών Ευθύδημο και Διονυσόδωρο.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κάρεν Χόρνεϊ
Τα πρώτα της χρόνια
Η Χόρνεϊ γεννήθηκε στο Μπλανκενίζε της Γερμανίας σε αυστηρή προτεσταντική οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν πολύ αυστηρός και έδειχνε αδυναμία στον μεγαλύτερο αδελφό της και γι΄αυτό εκείνη συνδέθηκε συναισθηματικά περισσότερο με τη μητέρα της. Από πολύ νωρίς αισθάνθηκε την ανάγκη να επαναστατήσει στις κοινωνικές προσδοκίες για το φύλο της και αποφάσισε, αντί να επενδύσει στην εμφάνισή της, να δώσει έμφαση στη διάνοιά της. Σε αυτή την ηλικία (γύρω στα εννέα) άρχισε να αναπτύσσει έντονα συναισθήματα θαυμασμού για τον αδερφό της που όμως προκαλούσαν αμηχανία σε εκείνον και έτσι την απέφευγε. Τότε η Χόρνεϊ άρχισε να υποφέρει από κατάθλιψη, κάτι που θα την απασχολούσε για το υπόλοιπο της ζωής της.
Το 1904, όταν η Χόρνεϊ ήταν 19 ετών, η μητέρα της εγκατέλειψε τον πατέρα της Χόρνεϊ και έφυγε παίρνοντας τα παιδιά μαζί της.
Σπουδές και οικογένεια
Το 1906, παρά τις επιθυμίες των γονέων της, η Χόρνεϊ ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια στη Γερμανία που έκανε δεκτές γυναίκες. Για πρώτη φορά Γερμανικό πανεπιστήμιο δέχτηκε γυναίκα φοιτήτρια το 1900. Στα επόμενα χρόνια η Χόρνεϊ συνέχισε τις σπουδές της στο πανεπιστήμιου του Γκέτινγκεν. Εκείνη την εποχή γνώρισε τον φοιτητή οικονομικών Όσκαρ Χόρνεϊ και το 1909 τον παντρεύτηκε. Το ζευγάρι μετακόμισε το Βερολίνο, όπου η Χόρνεϊ συνέχισε τις σπουδές της στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Καριτέ.
Μέσα στον επόμενο χρόνο η ζωή της Χόρνεϊ άλλαξε δραστικά καθώς γέννησε το πρώτο της παιδί (την Μπριγκίττε Χόρνεϊ που αργότερα θα γίνονταν διάσημη ηθοποιός) και έχασε και τους δύο γονείς της. Προκειμένου να αντέξει τη συναισθηματική πίεση άρχισε να κάνει ψυχανάλυση, πρώτα με τον Καρλ Άμπραχαμ και αργότερα με τον Χανς Σαχς, που ήταν και οι δύο μαθητές του Φρόυντ και ακολουθούσαν τις ψυχαναλυτικές του πρακτικές. Το 1913 η Χόρνεϊ πήρε πτυχίο ιατρικής από το πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Εργασία
Το 1920 η Κάρεν Χόρνεϊ ήταν ήδη ιδρυτικό μέλος του Ψυχαναλυτικού Ινστιτούτου του Βερολίνου. Από κάποιο σημείο και μετά ανέλαβε πολλαπλούς ρόλους καθώς σχεδίαζε και διηύθυνε το πρόγραμμα σπουδών του Ινστιτούτου και δίδασκε ενώ παράλληλα έκανε και ψυχαναλυτική έρευνα. Ταυτόχρονα έβλεπε ασθενείς ιδιωτικά και συνέχισε να εργάζεται στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο.
Το 1923 ο Όσκαρ Χόρνεϊ χρεοκόπησε και πολύ σύντομα αρρώστησε και με μηνιγγίτιδα, γεγονότα που τον έκαναν εριστικό και τυραννικό. Την ίδια χρονιά ο αγαπημένος αδερφός της Χόρνεϊ πέθανε από πνευμονικό οίδημα κλονίζοντας ακόμα περισσότερο την ήδη λαβωμένη πνευματική υγεία της. Η Χόρνεϊ ξαναέπεσε σε κατάθλιψη και σκέφτηκε την αυτοκτονία.
Το 1926 τελικά η Κάρεν Χόρνεϊ και ο σύζυγός της χώρισαν και η Χόρνεϊ έφυγε από το σπίτι παίρνοντας μαζί της τα τρία τους παιδιά. Αργότερα παραδέχτηκε πως είχε μετανοιώσει που είχε επιτρέψει στον σύζυγό της να ασκεί εξουσία στα παιδιά της όταν εκείνα ήταν μικρά.
Στα επόμενα χρόνια η Κάρεν Χόρνεϊ συνέχισε να εργάζεται στο Ψυχαναλυτικό Ινστιτούτο του Βερολίνου αν και διαφωνούσε όλο και περισσότερο με τις κλασικές φροϋδικές θεωρίες και για τον λόγο αυτόν έρχονταν αντιμέτωπη όλο και περισσότερο με την αυξανόμενη ψυχρότητα του Φρόυντ αλλά και με την άνοδο του φασισμού στη Γερμανία, κάτι που την απασχολούσε έντονα. Τελικά το 1932 δέχτηκε την πρόσκληση του αυστροαμερικανού ψυχαναλυτή Φραντς Αλεξάντερ να εργαστεί μαζί του στο Ινστιτούτο Ψυχανάλυσης του Σικάγο και μετακόμισε στις Η.Π.Α. με τις κόρες της.
Εκείνη την εποχή, αντλώντας από τις εμπειρίες της εργαζόμενη ως ψυχαναλύτρια στο Μπρούκλιν, η Κάρεν Χόρνεϊ θα διαμόρφωνε τις περίπλοκες θεωρίες της. Το 1937 εξέδωσε τη Νευρωτική Προσωπικότητα των Καιρών Μας που είχε μεγάλη επιτυχία.
Το 1941 έγινε πρύτανης στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Ψυχανάλυσης ενώ ίδρυσε και την Ένωση για την Προώθηση της Ψυχανάλυσης μετά από την έντονη δυσαρέσκειά της με την αυστηρή και άκαμπτη ψυχαναλυτική κοινότητα της εποχής της.
Τελικά η Κάρεν Χόρνεϊ παραιτήθηκε λόγω της έντονης απόρριψης που έδειχνε στις φροϊδικές θεωρίες και άρχισε να διδάσκει στο Ιατρικό Κολέγιο της Νέας Υόρκης ενώ ίδρυσε και το American Journal of Psychoanalysis. Συνέχισε να διδάσκει και να εργάζεται ως ψυχαναλύτρια μέχρι τον θάνατό της το 1952.
Στις 6 Μαΐου 1955 άνοιξε στη Νέα Υόρκη η Κλινική Κάρεν Χόρνεϊ που κάνει έρευνα αλλά και εκπαιδεύει ιατρικό προσωπικό κυρίως στον τομέα της ψυχιατρικής ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως θερπευτικό κέντρο όπου οι ασθενείς αντιμετωπίζονται με ψυχοθεραπευτικές μεθόδους που στηρίζονται στις ιδέες της Χόρνεϊ.
Θεωρία νευρώσεων
Η Χόρνεϊ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις νευρώσεις και κατά τη διάρκεια των ετών που εργάστηκε ως ψυχαναλύτρια συνέλεξε και επεξεργάστηκε πολλά σχετικά στοιχεία από τους ασθενείς της με τα οποία διαμόρφωσε μια λεπτομερή και πολύπλοκη θεωρία νευρώσεων. Σε αντίθεση με τους συναδέλφους της που θεωρούσαν τις νευρώσεις μεμονωμένες αρνητικές αντιδράσεις του εγκεφάλου σε αρνητικά εξωτερικά ερεθίσματα, π.χ. διαζύγιο, θλίψη, κ.λ.π. ή τραυματικές εμπειρίες κατά την παιδική ηλικία, η Χόρνεϊ θεωρούσε τις νευρώσεις μία συνεχή διαδικασία κατά την οποία νέες νευρώσεις προκύπτουν κατά την ζωή ενός ατόμου. Αυτή της η άποψη συζητήθηκε πολύ κατά την εποχή της.
Η Χόρνεϊ θεωρούσε πως το εξωτερικό ερέθισμα δεν ήταν σημαντικός παράγοντας, εκτός ίσως κατά την παιδική ηλικία. Θεωρούσε πιο σημαντική την αδιαφορία προς το παιδί και πίστευε πως για την κατανόηση των νευρώσεων ήταν πιο σημαντική η αντίληψη του γεγονότος από το παιδί και όχι η πρόθεση του γονέα. Για παράδειγμα, αν ένας γονέας δεν δώσει σημασία στα συναισθήματα ενός παιδιού, εκείνο μπορεί να αισθανθεί ψυχρότητα. Η αθέτηση υποσχέσεων επίσης μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην ψυχική υγεία του παιδιού.
Η Χόρνεϊ αναγνώρισε δέκα νευρωτικές ανάγκες που μπορούν να διαχωρισθούν σε τρεις κατηγορίες. Θεωρητικά κάποιος μπορεί να εμφανίσει και τις δέκα αλλά στην πράξη οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζεται να εμφανίσουν ορισμένες μόνο από τις δέκα για να θεωρηθούν νευρωτικοί.
Συμφωνία
Επιθετικότητα
Απομάκρυνση
Ναρκισσισμός
Η Χόρνεϊ, σε αντίθεση με τον Φρόυντ και άλλους ψυχαναλυτές της εποχής της, θεωρούσε πως ο ναρκισσισμός δεν είναι φυσικό στοιχείο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης αλλά προϊόν επίδρασης κάποιου πρώιμου περιβάλλοντος σε κάποια προσωπικότητα. Σύμφωνα με τη Χόρνεϊ ο ναρκισσισμός διαφέρει από τις άλλες στρατηγικές άμυνας στο ότι εκείνος δεν είναι προϊόν κάποια έλλειψης αλλά το αντίθετο. Η αυτοεκτίμηση όμως ενός νάρκισσου δεν είναι ισχυρή γιατί δεν στηρίζεται σε πραγματικά επιτεύγματα.
Νεο-φροϋδισμός
Η Χόρνεϊ ίδρυσε, μαζί με τον συνάδελφό της Άλφρεντ Άντλερ, τη σχολή του Νεο-φροϋδισμού.
Αν και η Χόρνεϊ συμφωνούσε με τον Φρόυντ σε πολλά σημεία, σε πολλά άλλα κομβικά  διαφωνούσε. Όπως και πολλοί άλλοι που διαφωνούσαν με τον Φρόυντ, η Χόρνεϊ πίστευε ότι το σεξ και η επιθετικότητα δεν ήταν οι κύριοι διαμορφωτές της προσωπικότητας. Η Χόρνεϊ και ο Άντλερ θεωρούσαν ότι μεγαλύτερη επιρροή είχαν κάποιες κοινωνικές διαδράσεις κατά την παιδική ηλικία και όχι η καταπίεση των σεξουαλικών ορμών και επικεντρώθηκαν περισσότερο στο πως επιδρά στην προσωπικότητα ο συνειδητός νους και όχι μόνο η ασυνείδητη καταπίεση.
Η έννοια του Φρόυντ περί «φθόνου του πέους» δέχτηκε επίσης μεγάλη κριτική. Η Χόρνεϊ θεώρησε πως ο Φρόιντ απλά είχε ανακαλύψει τον φθόνο των γυναικών για την γενικότερη εξουσία των αντρών στον κόσμο. Η Χόρνεϊ δέχτηκε πως ορισμένες νευρωτικές γυναίκες μπορούσαν να εμφανίσουν «φθόνο του πέους» αλλά θεώρησε πως ο «φθόνος της μήτρας» εμφανίζεται εξίσου συχνά στους άντρες καθώς θεωρούσε πως οι άντρες φθονούσαν την ικανότητα των γυναικών να τεκνοποιούν. Ο βαθμός στον οποίον οι άντρες επιδιώκουν την επιτυχία μπορεί να είναι απλά ένα υποκατάστατο για το γεγονός πως δεν μπορούν να εγκυμονήσουν, να τεκνοποιήσουν και να θρέψουν παιδιά. Η Χόρνεϊ πίστευε επίσης πως οι άντρες φθονούν τις γυναίκες γιατί εκείνες απλά «υπάρχουν» ενώ οι άντρες κερδίζουν τον αντρισμό τους ανάλογα με την ικανότητά τους να παρέχουν και να επιτυγχάνουν.
Η Χόρνεϊ αγανακτούσε με την τάση των ψυχιάτρων να δίνουν τόση μεγάλη έμφαση στο αντρικό γεννητικό όργανο και αναθεώρησε το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα του Φρόυντ αφαιρώντας του τα σεξουαλικά στοιχεία λέγοντας πως η προσκόλληση στον έναν γονέα και η ζήλια ενάντια στον άλλον είναι απλά αποτέλεσμα άγχους που προκαλείται από κάποια διαταραχή της σχέσης παιδιού-γονέα.
Αν και διαφωνούσε σε βασικά σημεία με τις θεωρίες του Φρόυντ, η Χόρνεϊ προσπάθησε να τις αναπροσαρμόσει παρουσιάζοντας μια ολιστική και ανθρωπιστική θεώρηση της ψυχής που έδινε έμφαση στις πολιτισμικές και κοινωνικές διαφορές παγκοσμίως.
Γυναικεία ψυχολογία
(βλ. Κύριο λήμα Γυναικεία ψυχολογία)
Η Χόρνεϊ ήταν πρωτοπόρα και στον τομέα της γυναικείας ψυχιατρικής. Όντας μία από τις πρώτες γυναίκες ψυχιάτρους, ήταν η πρώτη γνωστή γυναίκα που παρουσίασε άρθρο για τη γυναικεία ψυχιατρική. Τα δεκατέσσερα άρθρα που έγραψε μεταξύ 1922 και 1937 συγκεντρώθηκαν στο βιβλίο της Γυναικεία Ψυχολογία. Ως γυναίκα αισθάνθηκε πως η χαρτογράφηση της γυναικείας συμπεριφοράς ήταν παραμελημένη. Στο άρθρο της «Το Πρόβλημα του Γυναικείου Μαζοχισμού» αισθάνθηκε πως απέδειξε πως οι κοινωνίες και οι πολιτισμοί παγκοσμίως ενθάρρυναν τις γυναίκες να εξαρτώνται από τους άντρες για αγάπη, πρεστίζ, πλούτο, φροντίδα και προστασία. Υπέδειξε πως είχε προκύψει στην κοινωνία μία τάση να ικανοποιούνται και να υπερεκτιμούνται οι άντρες. Οι γυναίκες αντίθετα θεωρούνται αντικείμενα γοητείας και ομορφιάς, αντίθετα προς τον υπέρτατο σκοπό κάθε ανθρώπινου πλάσματος, την αυτοπραγμάτωση.
Σύμφωνα με τη Χόρνεϊ οι γυναίκες παραδοσιακά κερδίζουν αξία μέσω των παιδιών τους και της οικογένειάς τους. Είπε περισσότερα για το θέμα στο άρθρο της «Η Καχυποψία Ανάμεσα στα Φύλα» στα οποία συνέκρινε τη σχέση των συζύγων με τη σχέση παιδιού-γονέα, μία παρεξήγηση που προκαλεί διάφορες νευρώσεις. Στο «Πρόβλημα του Μονογαμικού Ιδεώδους» ασχολήθηκε με τον γάμο όπως και σε άλλα έξι άλλα άρθρα. Στο άρθρο της «Μητρικές Συγκρούσεις» επιχείρησε να ρίξει νέο φως στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες που μεγαλώνουν εφήβους.
Η Χόρνεϊ πίστευε πως τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες έχουν την επιθυμία να είναι εφευρετικοί και παραγωγικοί. Οι γυναίκες μπορούν να ικανοποιήσουν αυτή την ανάγκη φυσικά και εσωτερικά με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Οι άντρες ικανοποιούν αυτή την ανάγκη μόνο εξωτερικά. Η Χόρνεϊ πρότεινε πως τα εξαιρετικά επιτεύγματα των αντρών στον τομέα της εργασίας ή οποιονδήποτε άλλον μπορούν να θεωρηθούν αντιστάθμισμα για την έλλειψη ικανότητας να γεννήσουν παιδιά.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’30 η Χόρνεϊ σταμάτησε να ασχολείται με τη γυναικεία ψυχολογία και στράφηκε προς τη μελέτη των νευρώσεων.
Το 1946 η Χόρνεϊ εξέδωσε το πρώτο βιβλίο αυτοβοήθειας με τίτλο «Σκέφτεσαι να Κάνεις Ψυχανάλυση;» στο οποίο έλεγε πως όλοι άνθρωποι με ελαφρές νευρώσεις μπορούν να γίνουν ψυχίατροι του εαυτού τους. Τόνιζε συνέχεια πως η αυτογνωσία αποτελούσε οδό για να γίνει κανείς καλύτερος και δυνατότερος άνθρωπος.
Αυτοπραγμάτωση
Η Χόρνεϊ συμφωνούσε με τον Μάσλοου ότι η αυτοπραγμάτωση είναι ο απώτερος σκοπός κάθε ανθρώπου. Πίστευε πως αν έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για τον εαυτό μας, δηλαδή τον πυρήνα της ύπαρξής μας και του δυναμικού μας, τότε μπορούμε να πραγματώσουμε αυτό το δυναμικό και να πετύχουμε όσα επιθυμούμε εντός λογικών πλαισίων. Πίστευε δηλαδή πως η αυτοπραγμάτωση ήταν ο σκοπός ζωής κάθε υγιούς ανθρώπου σε αντίθεση με την προσκόλληση του νευρωτικού σε μια ομάδα βασικών αναγκών.
Σύμφωνα με την Χόρνεϊ μπορούμε να έχουμε δύο θεωρήσεις του εαυτού μας: τον «αληθινό εαυτό» μας και τον «ιδεατό εαυτό» μας. Ο αληθινός εαυτός είναι αυτό που είμαστε. Ο ιδεατός εαυτός είναι αυτό που πιστεύουμε πως πρέπει να είμαστε. Ο αληθινός εαυτός έχει δυνατότητα ανάπτυξης, ευτυχίας, πραγμάτωσης αρετών, κ.λ.π. αλλά έχει και ελλείψεις. Ο ιδεατός εαυτός χρησιμεύει σαν πρότυπο για να βοηθήσει τον αληθινό εαυτό να αναπτύξει το δυναμικό του και να επιτύχει την αυτοπραγμάτωση. Αλλά πρέπει να γνωρίζουμε τις διαφορές ανάμεσα στον αληθινό και τον ιδεατό εαυτό μας.
Ο εαυτός του νευρωτικού ατόμου χωρίζεται ανάμεσα στον ιδεατό και τον αληθινό εαυτό με αποτέλεσμα να αισθάνεται πως δεν ανταποκρίνεται στο πρότυπο του ιδεατού εαυτού. Οι στόχοι που θέτει το νευρωτικό άτομο δεν είναι ρεαλιστικοί ή ακόμα και εφικτοί. Έτσι ο αληθινός εαυτός μετατρέπεται σε «μισητός εαυτός» και το νευρωτικό άτομο θεωρεί πως αυτός είναι ο αληθινός του εαυτός. Έτσι αιωρείται ανάμεσα σε μία επίπλαστη «τελειότητα» και σε μία έκφραση αυτο-απόρριψης. Η Χόρνεϊ αποκάλεσε αυτό το φαινόμενο «τυραννία των πρέπει». Κατέληξε πως αυτά τα εγγενή χαρακτηριστικά της ψυχής εμποδίζουν την αυτοπραγμάτωση εκτός και αν σπάσει με κάποιον τρόπο ο κύκλος της νεύρωσης μετά από θεραπεία ή σε ελαφρές περιπτώσεις μετά από κάποιο μάθημα ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Γερμανοί ψυχίατροι
3245 Γιενς
Ο Γιενς (Jensch) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,038. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους Γερμανούς αστρονόμους Φράιμουτ Μπέρνγκεν και Κ. Κιρς, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο Καρλ Σβάρτσιλντ στο Τάουτενμπουργκ της Θουριγγίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη τους αστρονόμου και κατασκευαστή πλανηταρίων `Αλφρεντ Γιενς (Alfred Jensch, 1912‒2001).
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή κλίση της τροχιάς του Γιενς ως προς την εκλειπτική, μόλις 19΄48΄΄, κάτι που θα καθιστούσε ευκολότερη μία πιθανή αποστολή διαστημοπλοίου από τη Γη προς αυτόν.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γιενς είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γιενς
Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος
Ο Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος (γενν. 26 Νοεμβρίου 2001) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος\κεντρικός μέσος για τον Ολυμπιακό, με δανεισμό από την Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Παναθηναϊκός
Ο Αλεξανδρόπουλος ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στον Παναθηναϊκό, στις ακαδημίες του οποίου αγωνιζόταν από το 2010.
Το πρώτο του επίσημο παιχνίδι με την αντρική ομάδα το έκανε στις 20 Οκτωβρίου του 2019 στο Περιστέρι απέναντι στον Ατρόμητο, αντικαθιστώντας τον αρχηγό της ομάδας, Δημήτρη Κουρμπέλη.
Στις 15 Ιουνίου 2021 επέκτεινε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό μέχρι το καλοκαίρι του 2024.
Πέτυχε το πρώτο του γκολ απέναντι στον Απόλλων Σμύρνης στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος σε μια νίκη 4-0 υπέρ του Παναθηναϊκού.
Ολυμπιακός (δανεικός)
Στις 3 Αυγούστου 2023, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Ολυμπιακό.Πέτυχε το πρώτο του γκολ με τον Ολυμπιακό στο δεύτερο αγώνα του τρίτου προκριματικού γύρου απέναντι στην Γκενκ βάζοντας το πιο σημαντικό γκολ της καριέρας του.
Εθνική ομάδα
Στις 24 Μαρτίου 2021, ο Αλεξανδρόπουλος κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας από τον προπονητή Τζον φαν ΄τ Σχιπ για τους επερχόμενους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 εναντίον της Ισπανίας και της Γεωργίας. Στις 28 Μαρτίου 2021, έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ως αλλαγή σε φιλικό αγώνα με την Ονδούρα.
Ουέιν Πάντον
Ο Ουέιν Πάντον (Wayne Panton) είναι πολιτικός από τα Nησιά Κέιμαν, που επί του παρόντος υπηρετεί ως πρωθυπουργός των Νήσων Κέιμαν.
Βιογραφία
Ο Πάντον είναι δικηγόρος που υπηρέτησε ως διευθύνων συνεργάτης της Walkers. Πριν γίνει πρωθυπουργός των Νήσων Κέιμαν, ο Γουέιν Πάντον υπηρέτησε ως υπουργός στην κυβέρνηση του PPM της περιόδου 2013–17 υπό την ηγεσία του πρώην πρωθυπουργού Άλντεν ΜακΛάφλιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Νησιών Κέιμαν
Ζόρδι Πουζόλ
Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές της καταλανικής πολιτικής και ιδεολόγος μιας πραγματιστικής μορφής του καταλανικού εθνικισμού που παρότι υποστηρίζει την υπεράσπιση και προώθηση του καταλανικού έθνους, απορρίπτει την ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας, αντιτάσσοντας τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού και επίσημα πολυεθνικού κράτους μεταξύ της Ισπανίας και των τριών μειονοτικών εθνών της.
Αποχώρησε από την πολιτική το 2003 παραχωρώντας τη θέση του στον νέο πρόεδρο της Δημοκρατικής Σύγκλισης της Καταλονίας, Αρτούρ Μας.
Ιδεολογία
Ο Ζόρδι Πουζόλ είναι μέχρι σήμερα μια από τις σταθερές αναφορές του καταλανικού εθνικισμού. Η πολιτική του δράση επέτρεψε τις ιδέες του να δοκιμαστούν στην πολιτική σκηνή τόσο σε καταλανικό όσο και σε ισπανικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα για τη θέση του καταλανισμού στη σύγχρονη Ισπανία και Ενωμένη Ευρώπη. Τα αρχικά του κείμενα εμφανίζουν επιρροές και από τον μαρξισμό που σταδιακά ωστόσο αντικαθίστανται από συντηρητικότερες θέσεις ενώ ο εθνικισμός εμφανίζεται να τελεί μια μεσσιανική λειτουργία. Την ίδια περίοδο θεωρούσε ότι το καταλανικό έθνος όφειλε να αναγεννηθεί μετά τη «μαύρη νύχτα» της δικτατορίας και να αφυπνιστεί κυρίως συνδεόμενο με τη συναισθηματική πλευρά των Καταλανών.
Κέντρο της καταλανικής ταυτότητας αποτελεί η γλώσσα, κοινό κτήμα όλων των Καταλανών, αυτοχθόνων ή ετεροχθόνων δεδομένου ότι ο εθνικισμός μπορεί να λειτουργήσει ενοποιητικά και για τους μετανάστες που κατέκλυσαν την Καταλονία από την δεκαετία του 1950 κι έπειτα. Η ενίσχυση της γλώσσας και της ταυτότητας συμβάλλει στην ενίσχυση του έθνους που είναι αναγκαία για την πρόοδο σε εθνική μα και παγκόσμια κλίμακα και που κρίνεται ευκολότερα εφαρμόσιμη στην Καταλονία λόγω του παραδοσιακού ευρωκεντρισμού της. Ο ευρωκεντρισμός της Καταλονίας για τον Πουζόλ σημαίνει αυτόματα την υποστήριξη ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού έθνους με υψηλά πολιτισμικά πρότυπα και ποιότητα ζωής.
Όσον αφορά την Ισπανία, θεωρεί πως πρέπει να αποδεχθεί επίσημα την πολυεθνική της φύση (όντας τα τέσσερα έθνη η Καστίλη-Ισπανία, η Καταλονία-Καταλανικές Χώρες, η Χώρα των Βάσκων και η Γαλικία) και να αποδεχθεί την ταυτότητα των εθνών της.
Οικογένεια, εκπαίδευση και αρχές της πολιτικής του δράσης
Στο πανεπιστήμιο σπούδασε Ιατρική και ήλθε σε επαφή με τον παράνομο καθολικό καταλανισμό ομάδων όπως το CC («Χριστός και Καταλονία») και η χριστιανική Αδελφότητα Μπιρτέλια (που υπήρξε πυρήνας από τον οποίο αναδείχθηκαν πολλές σημαντικές προσωπικότητες της Καταλονίας) και ατόμων όπως ο Αλβέρ Μανέν. Χάρη στην πολυγλωσσία του (καταλανικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά και ιταλικά) ήρθε σε επαφή με το ευρωπαϊκό χριστιανοδημοκρατικό ρεύμα. Υπό την επιρροή του καταλανιστή πολιτικού Ζοζέπ Μπενέτ, ενσωματώθηκε στον αγώνα για την υπεράσπιση και προώθηση της καταλανικής κουλτούρας και ταυτότητας, συμμετέχοντας ενεργά στην «πρώτη νίκη του πολιτικού καταλανισμού της δικτατορίας», στη διαμαρτυρία στο Μέγαρο Καταλανικής Μουσικής τον Μάιο του 1960. Ως αποτέλεσμα, συνελήφθη, βασανίστηκε και φυλακίστηκε για δυόμιση χρόνια, γεγονός που προκάλεσε μεγάλο κύμα αντιδράσεων τόσο στην Καταλονία όσο και στο εξωτερικό.
Με την αποφυλάκισή του αφιερώθηκε στο κτίσημο της Καταλανικής Τράπεζας που παράλληλα με τις οικονομικές της δραστηριότητες είχε ως σκοπό την ενίσχυση θεσμών προώθησης της καταλανικής κουλτούρας όπως την Καταλανική Εγκυκλοπαίδεια και το Òmnium Cultural.
Πρόεδρος της Δημοκρατικής Σύγκλισης της Καταλονίας και της Ζενεραλιτάτ
Ο θάνατος του Φράνκο το 1975 και η Ισπανική Μετάβαση στη Δημοκρατία συνδυάστηκαν με την ίδρυση της Δημοκρατικής Σύγκλισης της Καταλονίας το 1976 στην οποία συμμετείχε και ο Πουζόλ. Όργανο του νέου κόμματος υπήρξε μέχρι το 1982 η εφημερίδα El Correo Catalan, της οποία εκ των πραγμάτων πρόεδρος και αρχισυντάκτης υπήρξε ο ίδιος. Στις πρώτες ισπανικές βουλευτικές εκλογές εκλέχθηκε με τον συνασπισμό Δημοκρατική Συμφωνία για την Καταλονία ενώ ορίστηκε σύμβουλος της, ακόμη ανεπίσημης, Ζενεραλιτάτ από τον πρόεδρό της Ζοζέπ Ταραδέλιας. Το 1978 η Δημοκρατική Σύγκλιση της Καταλονίας ενώθηκε με τη Δημοκρατική Αριστερά της Καταλονίας και το χριστιανοδημοκρατικό καταλανιστικό κόμμα Δημοκρατική Ένωση της Καταλονίας στον κομματική συνασπισμό της Σύγκλισης και Ένωσης που θα κυριαρχούσε στο καταλανικό πολιτικό σκηνικό για τις επόμενες δεκαετίες.
Στις πρώτες εκλογές για τη Ζενεραλιτάτ, η Σύγκλιση και Ένωση αναδείχθηκε νικήτρια και κυβέρνησε ως κυβέρνηση μειοψηφίας με την υποστήριξη της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου και της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας. Ως πρόεδρος της Καταλονίας, ο Πουζόλ ανέφερε πως οι τρεις γραμμές στις οποίες θα κινείτο θα ήταν «η θεσμοποίηση της Καταλονίας, η υπεράσπιση της καταλανικότητας και της οικονομίας».
Ο Νόμος για την Ομαλοποίηση του Καθεστώτος των Αυτονομιών (γνωστό ως LOAPA στα ισπανικά), που όριζε την διεύρυνση του καθεστώτος της Αυτονομίας σε όλες τις περιφέρειες της Ισπανίας και όχι μόνο στην Καταλονία ή την Χώρα των Βάσκων, προκάλεσε την αντίδραση του καταλανισμού και την χρόνια αντιπάθεια του Πουζόλ με το Σοσιαλιστικό Κόμμα που τον προωθούσε. Αυτή η αντιπάθεια οξύνθηκε με αφορμή τις νίκες με απόλυτη πλειοψηφία του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Φελίπε Γκονθάλεθ στις ισπανικές εκλογές του 1982 και της Σύγκλισης και Ένωσης στις περιφερειακές καταλανικές του αντίστοιχου έτους. Την ίδια εποχή, ο αντιπρόεδρος της Δημοκρατικής Σύγκλισης, Μικέλ Ρόκα, προσπάθησε να προωθήσει αποτυχημένα ένα πανισπανικό κόμμα που θα κάλυπτε το πολιτικό κέντρο της ισπανικής πολιτικής ζωής, γνωστό ως Δημοκρατικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα και στο οποίο συμμετείχε και ο μελλοντικός πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ.
Το 1983 προώθησε την ίδρυση της Καταλανικής Εταιρείας Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης για να συμβάλει στην προώθηση της καταλανικής γλώσσας και ταυτότητας.
Ο Πουζόλ και η Σύγκλιση και Ένωση συνεργάτες των ισπανικών κυβερνήσεων
Μέχρι το 1993 η καταλανική και ισπανική πολιτική ζωή, με τα δύο προαναφερθέντα κόμματα να κυβερνούν με απόλυτες πλειοψηφίες δεν είχαν ιδιαίτερα κοινά σημεία τομής. Εν τούτοις, στις ισπανικές εκλογές του έτους αυτού, το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχασε την απόλυτη πλειοψηφία και χρειάστηκε την υποστήριξη της Σύγκλισης και Ένωσης για να κυβερνήσει, χωρίς ωστόσο η τελευταία να συμμετέχει στην κυβέρνηση. Η ταραχώδης συνεργασία έληξε με την άρνηση του Πουζόλ να ψηφίσει τον προϋπολογισμό του 1995 και την κήρυξη εκλογών.
Ως αποτέλεσμα της νίκης του Λαϊκού Κόμματος με απλή πλειοψηφία, ο Πουζόλ κλήθηκε να συνεργαστεί αυτή τη φορά με τον νέο πρωθυπουργό της Ισπανίας, Χοσε Μαρία Αθνάρ. Η σύγκλιση με την ισπανική δεξιά συνδυάστηκε με την άποψη του Πουζόλ ότι «η Καταλονία είχε την ηθική δύναμη να συμβάλει στη δημοκρατία και στο κοινό καλό της Ισπανία, ακόμη κι αν παραιτείτο από τις διεκδικήσεις της».
Αποχώρηση και σκάνδαλο
Η νέα νίκη με απόλυτη πλειοψηφία αυτή τη φορά του Λαϊκού Κόμματος το 2000 έκρινε μη αναγκαία τη συμμαχία με τη Σύγκλιση και Ένωση. Το 2003 ο Πουζόλ παραιτήθηκε από την προεδρία του κόμματος υπέρ του νέου προέδρου Αρτούρ Μας και παρά τις αντιδράσεις του προέδρου της Δημοκρατικής Ένωσης, Ζοζεπ Αντόνι Ντουράν ι Λιέιδα. Το ίδιο έτος δώρισε στη Βιβλιοθήκη της Καταλονίας 16.000 έγγραφα που είχε συγκεντρώσει κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας.
Τον Ιούλιο 2014 ο Ζόρδι Πουζόλ ομολόγησε δημόσια ότι είχε αποκρύψει γύρω στα τρία εκατομμύρια ευρώ από το ισπανικό δημόσιο με αποτέλεσμα να ξεκινήσει δικαστική έρευνα και να αμαυρωθεί η φήμη του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί Κατηγορία:Δημοκρατική Σύγκλιση της Καταλονίας Κατηγορία:Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας Κατηγορία:Καταλανικός εθνικισμός Κατηγορία:Καταλανοί βουλευτές
Γιακουμπά Ουαταρά
Ο Μπιλί Γιακουμπά Ουαταρά (Billy Yakuba Ouattara, γεννήθηκε 24 Ιανουαρίου 1992 στην Τέπα, Γκάνα) είναι Γκανογάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣ Μονακό του Γαλλικού Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Ουαταρά ξεκίνησε για πρώτη φορά την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη Γαλλία με την Ελάν Σαλόν του Γαλλικού Πρωταθλήματος το 2012 ως 20χρονος. Έπαιξε με αυτήν την ομάδα για δύο χρόνια προτού υπογράψει μονοετές συμβόλαιο με την ΑΣΚ Ντενάν-Βολτέρ ΠΑ, που αγωνιζόταν στην 2η Γαλλίας (LNB Pro B) εκείνη την εποχή. Κατά τη διάρκεια εκείνης της χρονιάς, βοήθησε την ομάδα να φτάσει στους τελικούς του LNB Pro B πριν χάσει τελικά τη σειρά από την Γερ-Τουλόν Βαρ Μπασκέτ. Στις 24 Ιουλίου 2015, ο Ουαταρά υπέγραψε με την ΑΣ Μονακό Μπασκέτ στο Μονακό, επιστρέφοντας στην Πρώτη Κατηγορία (Pro A) εκείνη τη χρονιά. Κατά τη δεύτερη χρονιά του στο Μονακό, ο Ουαταρά ονομάστηκε Γάλλος Pro A All-Star και βοήθησε το Μονακό να κερδίσει το Λίντερς Καπ απέναντι στην ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ το 2017.
Ο Ουαταρά υπέγραψε αμφίδρομο συμβόλαιο με τους Μπρούκλιν Νετς του NBA στις 21 Ιουλίου 2017, και έγινε ο πρώτος γεννημένος στο εξωτερικό παίκτης που υπέγραψε αμφίδρομη συμφωνία με ομάδα του NBA. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, θα είχε προγραμματίσει να μοιράσει χρόνο μεταξύ των Μπρούκλιν Νετς και της θυγατρικής τους στην G League, των Λονγκ Άιλαντ Νετς, με το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του να περνά στη θυγατρική ομάδα του Λονγκ Άιλαντ. Ωστόσο, λόγω προβλημάτων τραυματισμών καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς, δεν θα είχε ποτέ την ευκαιρία να παίξει με την ομάδα των Μπρούκλιν Νετς, έχοντας παίξει μόνο σε ένα παιχνίδι της G League με τους Λονγκ Άιλαντ Νετς εκείνη την περίοδο. Στις 17 Δεκεμβρίου 2017, ο Ουαταρά παραιτήθηκε από τους Νετς. Στις 17 Ιανουαρίου 2018, ο Ουαταρά επαναγοράστηκε από τους Λονγκ Άιλαντ Νετς.
Στις 30 Μαρτίου 2018, ο Ουαταρά υπέγραψε για το υπόλοιπο της περιόδου 2017-18 με το Μονακό.
Στις 17 Ιουλίου 2020 υπέγραψε με την Κοοσούρ Ρεάλ Μπέτις του Ισπανικού Πρωταθλήματος (Liga ACB). Στις 20 Ιουλίου 2021 υπέγραψε με την ΑΣ Μονακό του Γαλλικού Πρωταθλήματος (LNB Pro A). Η ΑΣ Μονακό παίζει επίσης στην Ευρωλίγκα.
Εθνική ομάδα
Από το 2017 αγωνίζεται με την εθνικής Γαλλίας με την οποία έχει 12 συμμετοχές.
Καλύβια Φυλακτής Καρδίτσας
Για οικισμούς της Ελλάδας με το όνομα Καλύβια δείτε: Καλύβια
Η Καλύβια Φυλακτής είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας σε υψόμετρο 880 μέτρα.
Γεωγραφία - αξιοθέατα
Τα Καλύβια Φυλακτής βρίσκονται δυτικά της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα σε απόσταση 10,5 χλμ. ΝΔ. από το Μορφοβούνι (έδρα του δήμου) και 29 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα. Θεωρείται συνοικισμός της γειτονικής και ορεινότερης υψομετρικά Φυλακτής που δημιουργήθηκε από τους κατοίκους της που καλλιεργούσαν τα χωράφια της περιοχής πριν την κατασκευή της τεχνητής λίμνης. Σε αυτήν υπήρχαν τα πρόχειρα καλύβια τους (μονόχωρες κατασκευές από καλάμια και λάσπη) για την αποθήκευση των αγροτικών προϊόντων και εργαλείων τους. Στα νοτιοανατολικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Μεγάλο Ποτάμι που το χωρίζει από τον οικισμό Καλύβια. Λόγω της τουριστικής ανάπτυξης των τελευταίων χρόνων διαθέτει τουριστικές υποδομές (ταβέρνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενώνες, ξενοδοχείο). Αξιοθέατα θεωρούνται η διαδρομή από το εκκλησάκι Αϊ Γιάννη Φυλακτής μέχρι το βορινό τμήμα της γειτονικής Πεζούλας και οι χώροι αναψυχής και άθλησης στα βορειοανατολικά του χωριού, δίπλα στην λίμνη Πλαστήρα, όπου υπάρχουν πλαζ, αναψυκτήριο και ένα θερινό πέτρινο θεατράκι μέσα σε δάσος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
La Galatea
thumb|250px|Η Λα Γαλάτεια σε μια εικόνα του Cecilio Pla Η Γαλάτεια (La Galatea) είναι μυθιστόρημα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες που δημοσιεύθηκε το 1585 στην Αλκαλά ντε Ενάρες με τον τίτλο Πρώτο μέρος της La Galatea, χωρισμένο σε έξι βιβλία. Ο Ασκάνιο Κολόνα είναι ο αφιερωτής της La Galatea, ο οποίος τη δεκαετία του 1580 ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε δύο πανεπιστήμια της Καστίλης: το Πανεπιστήμιο της Αλκαλά και το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα
Το μυθιστόρημα μάλλον άρχισε να γράφεται όταν ο Θερβάντες επέστρεψε από την αιχμαλωσία του στο Αλγέρι (Δεκέμβριος 1580). Είχε λίγη επιτυχία στα βιβλιοπωλεία, ειδικά σε σύγκριση με την τεράστια επιτυχία της Diana του Χόρχε δε Μοντεμαγιόρ και της Diana enamorada του Γασπάρ Χιλ Πόλο. Ο Θερβάντες καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του εκτιμούσε ιδιαίτερα το μυθιστόρημα και η πρόθεσή του ήταν να δημοσιεύσει το δεύτερο μέρος, αλλά πέθανε χωρίς να το κάνει.
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ισπανικά μυθιστορήματα
Lotus (δίσκος της Κριστίνα Αγκιλέρα)
πλαίσιο|αριστερά|249x249px|εναλλ.=|χωρίς-πλαίσιο Το «Lotus» (= λωτός) είναι το έβδομο στούντιο άλμπουμ της Αμερικανίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Κριστίνα Αγκιλέρα. Η RCA Records κυκλοφόρησε το άλμπουμ στις 9 Νοεμβρίου του 2012. Η μουσική της ενσωματώνει στυλ από ποπ με στοιχεία χορευτικής ποπ, ροκ με τη μορφή ανεβαστικών τραγουδιών και μπαλάντες με πιάνο. Η Αγκιλέρα περιέγραψε το άλμπουμ ως μια «αναγέννηση», αντλώντας έμπνευση από τα γεγονότα της ζωής της, την εμφάνισή της στο τάλεντ σόου «The voice» και το διαζύγιό της. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο οικιακό στούντιο της Αγκιλέρα. Ως υπεύθυνη παραγωγής συνεργάστηκε με ένα ευρύ φάσμα παραγωγών, μεταξύ των οποίων οι Alex da Kid, Max Martin, Lucas Secon και Tracklacers.
Με την κυκλοφορία του δίσκου, το «Lotus» έλαβε γενικά μικτές κριτικές από κριτικούς μουσικής, οι οποίοι ήταν διχασμένοι ως προς τους στίχους της και βρήκαν τη μουσική της συμβατική. Έκανε το ντεμπούτο στον αριθμό επτά στον αμερικανικό Billboard 200, με πωλήσεις 73.408 την πρώτη εβδομάδα. Σε διεθνές επίπεδο, το άλμπουμ μπήκε στα τσάρτ μετριοπαθώς, αλλά απέκτησε υψηλότερες θέσεις στον Καναδά και τη Ρωσία, όπου το άλμπουμ έφτασε στα 10 κορυφαία. Δύο σινγκλ κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ στη Βόρεια Αμερική. Το πρώτο σινγκλ «Your body» μπήκε στα top 40 των τσάρτ στις περισσότερες χώρες. Το δεύτερο, «Just a Fool», ήταν ένα ντουέτο με τον συνάδελφο της από το «The Voice» Μπλέικ Σέλτον και κορυφώθηκε στον αριθμό 71 του Billboard Hot 100. Παρόλο που δεν κυκλοφόρησε ως σινγκλ, το «Let There Be Love» ξεπέρασε τα τσαρτ του αμερικανικού «Dance Club Songs». Τον Αύγουστο του 2013, μαζί με ένα γράμμα προς τους οπαδούς της, η Αγκιλέρα κυκλοφόρησε ένα μουσικό βίντεο για το τραγούδι.