cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Π.Ο. Θύελλα Διασταύρωσης Ραφήνας
Συνέχισε -έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο- στο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας. Αρχικά, την περίοδο 2012-13 αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια και ακολούθως, συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, όπου επικρατώντας την τελευταία αγωνιστική του ΠΑΟ Λουτρακίου με 2-0, εξασφάλισε την 1η θέση του 11ου ομίλου και κέρδισε την ιστορική άνοδο -για πρώτη φορά στην ιστορία της- στη Γ' Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Στη Γ' Εθνική ωστόσο, δεν κατάφερε να κρατηθεί, καθώς την περίοδο 2013-14, στην πρώτη μόλις της συμμετοχή, τερμάτισε στην 11η θέση του 6ου ομίλου (με αντιπάλους όπως ΑΕΚ, Αιγάλεω, Ηλυσιακός κ.α.) σε σύνολο 15 ομάδων και υποβιβάστηκε. Η Θύελλα Ραφήνας απέσπασε ιστορική νίκη επί της ΑΕΚ με 1-0, όντας η πρώτη και μοναδική ομάδα που κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος την κέρδισε. Επιστρέφοντας προσωρινά στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ, την περίοδο 2014-15 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια, ωστόσο όμως στη συνέχεια, τερματίζοντας στη 2η θέση του 11ου ομίλου στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ αποτύγχανε την κατάκτηση της επανόδου. Επίσης, την ίδια περίοδο (2014-15), επικρατώντας με 1-0 του Ολυμπιακού Αγ. Στεφάνου στον τελικό στο Δημοτικό Γήπεδο Κορωπίου, αναδείχθηκε Κυπελλούχος ΕΠΣΑΝΑ, επίσης για πρώτη φορά στην ιστορία της. Παράλληλα συμμετείχε και στο Κύπελλο ερασιτεχνών Ελλάδας και έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης, όπου ηττήθηκε με 2-0 από τον Νέστο Χρυσούπολης και απέτυχε την κατάκτηση του. Στη συνέχεια, διατηρώντας το πείσμα για την πολυπόθητη άνοδο, την αμέσως επόμενη αγωνιστική περίοδο 2015-16 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλήτρια  και κέρδισε επίσης τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, όπου αυτή τη φορά τερματίζοντας στην 1η θέση του 11ου ομίλου, κέρδισε την πολυπόθητη επιστροφή στη Γ' Εθνική κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957
Χριστιάνα Σουρβίνου-Ίνγουντ
Η Χριστιάνα Σουρβίνου-Ίνγουντ (26 Φεβρουαρίου 1945 - 19 Μαΐου 2007) ήταν πανεπιστημιακός στον τομέα της αρχαιοελληνικής θρησκείας και μια από τις πιο σημαίνουσες Ελληνίστριες.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία του Λέοντα
Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διοικούνταν από τον Οίκο του Λέοντα από το 457 έτος της ανόδου τού Λέοντα Α΄, έως το 518 έτος τού τέλος τού Αναστασίου Α΄. Η κυριαρχία της δυναστείας των Λεωντιδών συνέπεσε με την ταχεία παρακμή, την κατάρρευση και την τελική πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά το τέλος της Δυτικής Αυτοκρατορίας, ο Αυτοκράτορας Ζήνων κατάργησε τη θέση του Δυτικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα και ανακηρύχτηκε ο μοναδικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία θα διαρκούσε για αρκετούς ακόμη αιώνες και οι επόμενες δυναστείες θα επένδυαν μεγάλα ποσά πόρων σε προσπάθειες να ανακαταλάβουν τις δυτικές επαρχίες.
Η δυναστεία των Λεωντιδών κυβέρνησε επίσης τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 474 έως την κατάργησή της το 480.
Λεων Α΄ και Λέων Β΄, 457-474
Μετά το τέλος του Μαρκιανού και το τέλος της δυναστείας τού Θεοδοσίου, ο Λέων Α΄ τοποθετήθηκε στο θρόνο από τον Αλανό στρατηγό Άσπαρ, ο οποίος υπηρετούσε ως αρχιστράτηγος του ανατολικού Ρωμαϊκού στρατού και απολάμβανε ρόλο παρόμοιο με αυτόν του Ρικίμερ στο Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που διόριζε αυτοκράτορες μαριονέτες. Ο Άσπαρ πίστευε ότι ο Λέων Α΄ θα ήταν μία αδύναμη μαριονέτα, αλλά ο Λέων Α΄ γινόταν ολοένα και πιο ανεξάρτητος από αυτόν, και αφού ο Άσπαρ και ο γιος του Αρδαβούρ δολοφονήθηκαν σε μία εξέγερση το 471, η Ανατολική Αυτοκρατορία αποκαταστάθηκε στην πλήρη Ρωμαϊκή ηγεσία, την οποία θα διατηρούσε για τους επόμενους αιώνες.
Μέχρι την άνοδο του Λέοντα Α΄, η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε σχεδόν καταρρεύσει εντελώς. Αν και απολάμβανε μία σύντομη αποκατάσταση της εξουσίας υπό τον Αυτοκράτορα Μαϊοριανό, η Δύση είχε περιοριστεί στη βόρεια Γαλατία, την Ιταλία και τμήματα της Ιλλυρίας από τα τέλη της δεκαετίας του 460. Ο Λέων Α΄ προσπάθησε να ανακαταλάβει τη Βόρεια Αφρική από τους Βανδάλους. Η εκστρατεία ήταν ανεπιτυχής και η Βόρεια Αφρική θα παρέμενε εκτός Αυτοκρατορικού ελέγχου μέχρι τη βασιλεία του Ιουστινιανού Α΄ στις αρχές του 500.
Ο Λέων Α΄ ήταν ο πρώτος Αυτοκράτορας που δεν ανακηρύχθηκε από τον στρατό, αλλά στέφθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, που εκπροσωπούσε την Εκκλησιαστική ιεραρχία. Αυτή η αλλαγή θα γινόταν τελικά μόνιμη και ο θρησκευτικός χαρακτήρας της στέψης αντικατέστησε πλήρως τη στρατιωτική εκδοχή του Μεσαίωνα.
Ως προϋπόθεση για μία συμμαχία με τους Ισαύρους, ο Λέων Α΄ πάντρεψε την κόρη του Αριάδνη με τον Ταρασικόδισα, ο οποίος πήρε το όνομα Ζήνων, το 466. Ο γιος τής Αριάδνης και του Ζήνωνα, Λέων Β΄, διαδέχθηκε τον πάππο του Λέοντα Α΄ μετά το τέλος εκείνου το 474, αλλά απεβίωσε μετά από μόλις 11 μήνες διακυβέρνησης και τον διαδέχθηκε ο Ζήνων.
Ζήνων και Βασιλίσκος, 474-491
Η βασιλεία του Ζήνωνα είδε το τέλος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η χρονολόγηση του τέλους είναι κάπως αμφιλεγόμενη. Μερικές φορές χρονολογείται στο 476, στις αρχές της βασιλείας του Ζήνωνα, όταν ο Γερμανός Ρωμαίος στρατηγός Oδόακρος καθαίρεσε τον τιτουλάριο Δυτικό Αυτοκράτορα Ρωμύλο Αυγουστύλο, αλλά αρνήθηκε να τον αντικαταστήσει με άλλη μαριονέτα. Ο Οδόακρος δέχθηκε τον Ιούλιο Νέπωτα, τον Δυτικό Αυτοκράτορα που υποστηριζόταν από τον Ζήνωνα, ως κυρίαρχό του και ενήργησε ως αντιβασιλέας του στην Ιταλία. Ο Νέπως δεν επέστρεψε στην Ιταλία, αλλά συνέχισε να βασιλεύει ως Δυτικός Αυτοκράτορας από τη Δαλματία μέχρι το τέλος του το 480.
Μετά το τέλος του Ιούλιου Νέπωτα, ο Ζήνων έγινε κυρίαρχος του Οδόακρου και δεν διόρισε άλλον Δυτικό Αυτοκράτορα, αλλά ανακηρύχτηκε ως ο μοναδικός Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, νομικά επανενώνοντας Δύση και Ανατολή για πρώτη φορά μετά από 85 χρόνια. Η θέση δεν θα διχαζόταν ποτέ ξανά.
Με τον Οδόακρο να ενεργεί όλο και πιο ανεξάρτητος, ο Ζήνων διαπραγματεύτηκε με τους Οστρογότθους του Θεοδώριχου, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί στη Μοισία. Έστειλε τον ηγεμόνα τους στην Ιταλία ως magister militum per Italiam ("αρχιστράτηγος για την Ιταλία"). Μετά την πτώση του Οδόακρου το 493, ο Θεοδώριχος, που είχε ζήσει στην Κωνσταντινούπολη στα νεανικά του χρόνια, κυβέρνησε μόνος του την Ιταλία. Έτσι, θεωρώντας τον Θεοδώριχο ότι κατέλαβε την Ιταλία ως το Οστρογότθικό του βασίλειο, ο Ζήνων διατήρησε τουλάχιστον μία ονομαστική υπεροχή στο Δυτικό τμήμα, ενώ απάλλαξε την Ανατολική Αυτοκρατορία από έναν απείθαρχο υφιστάμενο.
Ο Ζήνων καθαιρέθηκε για λίγο από τον Βασιλίσκο το 475 για είκοσι μήνες, αλλά ανέκτησε τον θρόνο του και φυλάκισε τον Βασιλίσκο και την οικογένειά του σε μία στεγνή κινστέρνα, όπου θα απεβίωναν από την έκθεση.
Αναστάσιος Α΄, 491-518
Ο Αναστάσιος Α΄, ένας ηλικιωμένος πολιτικός αξιωματούχος Ρωμαϊκής καταγωγής, έγινε Ρωμαίος Αυτοκράτορας μέσω γάμου με τη χήρα τού Ζήνωνα, την Αριάδνη, το 491. Ο Αναστάσιος Α΄ ήταν ικανός μεταρρυθμιστής και διαχειριστής, τελειοποιώντας το νομισματικό σύστημα που είχε εισάγει ο Κωνσταντίνος Α΄, σταθεροποιώντας το βάρος του χάλκινου φόλλι, του πιο συχνά χρησιμοποιούμενου νομίσματος σε όλη την Αυτοκρατορία. Ο Αναστάσιος Α΄ κατήργησε και το χρυσάργυρον, έναν μισητό φόρο που εισέπραταν κάθε τέσσερα χρόνια. Οι νομισματικές μεταρρυθμίσεις του Αναστασίου Α΄ οδήγησαν το Δημόσιο Θησαυροφυλάκιο να περιέχει το τεράστιο ποσό 145.150 kg (320.000 λίβρες) χρυσού μετά το τέλος τού Αυτοκράτορα.
Τον Αναστάσιο Α΄ θα διαδεχόταν ο Ιουστίνος Α΄, ο πρώτος Αυτοκράτορας της δυναστείας τού Ιουστινιανού.
Πηγές
Κατηγορία:6ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Οικονομία της Ελβετίας
Η οικονομία της Ελβετίας είναι μια από τις πιο προηγμένες και ιδιαίτερα ανεπτυγμένες οικονομίες ελεύθερης αγοράς στον κόσμο. Ο τομέας των υπηρεσιών έχει καταλήξει να διαδραματίζει σημαντικό οικονομικό ρόλο, ιδιαίτερα η ελβετική τραπεζική βιομηχανία και ο τουρισμός. Η οικονομία της Ελβετίας κατέχει την πρώτη θέση στον κόσμο από το 2015 στον Παγκόσμιο Δείκτη Καινοτομίας και τρίτη στην Έκθεση Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας του 2020. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ για το 2016, η Ελβετία είναι η τρίτη πλουσιότερη μεσόγεια χώρα στον κόσμο μετά το Λίχτενσταϊν και το Λουξεμβούργο. Μαζί με την τελευταία και τη Νορβηγία, είναι οι μόνες τρεις χώρες στον κόσμο με κατά κεφαλήν ΑΕΠ (ονομαστικό) πάνω από 90.000 δολάρια ΗΠΑ.
19ος αιώνας
Οι σιδηρόδρομοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εκβιομηχάνιση. ο πρώτος σιδηρόδρομος άνοιξε το 1847, μεταξύ Ζυρίχης και Μπάντεν. Παρά τον ανταγωνισμό μεταξύ ιδιωτικών παραγόντων, η Ελβετία καλύφθηκε με περισσότερα από 1000 χλμ διαδρομών μέχρι το 1860. Ωστόσο, το δίκτυο ήταν ελάχιστα συντονισμένο λόγω του αποκεντρωμένου συστήματος.
20ος αιώνας
Ο βιομηχανικός τομέας άρχισε να αναπτύσσεται τον 19ο αιώνα με μια laissez-faire βιομηχανική/εμπορική πολιτική, η ανάδειξη της Ελβετίας ως ένα από τα πιο ευημερούντα έθνη στην Ευρώπη, που μερικές φορές αποκαλείται και ως «ελβετικό θαύμα», ήταν μια εξέλιξη από τα μέσα του 19ου έως τις αρχές του 20ου αιώνες, μεταξύ άλλων που συνδέονται με τον ρόλο της Ελβετίας κατά τους Παγκόσμιους Πολέμους.
Η συνολική κατανάλωση ενέργειας της Ελβετίας, η οποία έπεφτε από τα μέσα της δεκαετίας του 1910 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1920, άρχισε να αυξάνεται ξανά στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Έμεινε στάσιμη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 πριν πέσει ξανά στις αρχές της δεκαετίας του 1940. αλλά η ταχεία ανάπτυξη ξεκίνησε για άλλη μια φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1940.
Στη δεκαετία του 1940, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οικονομία επωφελήθηκε από τις αυξημένες εξαγωγές και παράδοση όπλων στη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, η κατανάλωση ενέργειας στην Ελβετία μειώθηκε ραγδαία. Η συνεργασία των τραπεζών με τους Ναζί (αν και συνεργάστηκαν εκτενώς με τους Βρετανούς και τους Γάλλους) και οι εμπορικές τους σχέσεις με τις δυνάμεις του Άξονα κατά τη διάρκεια του πολέμου επικρίθηκαν αργότερα, με αποτέλεσμα μια σύντομη περίοδο διεθνούς απομόνωσης της Ελβετίας. Οι εγκαταστάσεις παραγωγής της Ελβετίας δεν υπέστησαν ζημιές από τον πόλεμο και στη συνέχεια τόσο οι εισαγωγές όσο και οι εξαγωγές αυξήθηκαν γρήγορα. Στη δεκαετία του 1950, η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ ήταν κατά μέσο όρο 5% και η κατανάλωση ενέργειας της Ελβετίας σχεδόν διπλασιάστηκε. Ο άνθρακας έχασε την κατάταξη του ως η κύρια πηγή ενέργειας της Ελβετίας, καθώς άλλα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, όπως το αργό και το διυλισμένο πετρέλαιο και το φυσικό και διυλισμένο αέριο, αυξήθηκαν.
Στη δεκαετία του 1960, η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ ήταν κατά μέσο όρο 4% και η συνολική κατανάλωση ενέργειας της Ελβετίας σχεδόν διπλασιάστηκε ξανά. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας το πετρέλαιο παρείχε πάνω από τα τρία τέταρτα της ενέργειας της Ελβετίας.
Στη δεκαετία του 1970 ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ μειώθηκε σταδιακά από το ανώτατο 6,5% το 1970. Στη συνέχεια, το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 7,5% το 1975 και το 1976. Η Ελβετία έγινε ολοένα και περισσότερο εξαρτημένη από το πετρέλαιο που εισάγεται από τους κύριους προμηθευτές της, το καρτέλ του ΟΠΕΚ. Η διεθνής πετρελαϊκή κρίση του 1973 προκάλεσε μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στην Ελβετία κατά τα έτη από το 1973 έως το 1978. Το 1974 υπήρξαν τρεις Κυριακές χωρίς αυτοκίνητα σε όλη τη χώρα, όταν απαγορεύτηκαν οι ιδιωτικές μεταφορές ως αποτέλεσμα του σοκ στον εφοδιασμό με πετρέλαιο. Από το 1977 και μετά το ΑΕΠ αυξήθηκε ξανά, αν και η Ελβετία επηρεάστηκε επίσης από την ενεργειακή κρίση του 1979, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη βραχυπρόθεσμη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στην Ελβετία. Το 1970 η βιομηχανία εξακολουθούσε να απασχολεί περίπου το 46% του εργατικού δυναμικού, αλλά κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης της δεκαετίας του 1970 ο τομέας των υπηρεσιών αναπτύχθηκε για να κυριαρχήσει στην εθνική οικονομία. Μέχρι το 1970, το 17,2% του πληθυσμού και περίπου το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού ήταν ξένοι υπήκοοι, αν και οι απώλειες θέσεων εργασίας κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης μείωσαν αυτόν τον αριθμό.
Στη δεκαετία του 1980, η οικονομία της Ελβετίας συρρικνώθηκε κατά 1,3% το 1982, αλλά αυξήθηκε σημαντικά για το υπόλοιπο της δεκαετίας, με ετήσια αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ περίπου 3% και 4%, εκτός από το 1986 και το 1987 όταν η ανάπτυξη μειώθηκε στο 1,9% και 1,6% αντίστοιχα.
Η οικονομία της Ελβετίας αμαυρώθηκε από αργή ανάπτυξη τη δεκαετία του 1990, έχοντας την ασθενέστερη οικονομική ανάπτυξη στη Δυτική Ευρώπη. Η οικονομία επηρεάστηκε από μια τριετή ύφεση από το 1991 έως το 1993, όταν η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 2%. Η συρρίκνωση έγινε επίσης εμφανής στους ρυθμούς αύξησης της κατανάλωσης ενέργειας και των εξαγωγών της Ελβετίας. Η οικονομία της Ελβετίας δεν σημείωσε κατά μέσο όρο αισθητή αύξηση (μόνο 0,6% ετησίως) στο ΑΕΠ.
Αφού απολάμβανε ποσοστά ανεργίας χαμηλότερα από 1% πριν από το 1990, η τριετής ύφεση προκάλεσε επίσης την άνοδο του ποσοστού ανεργίας στο κορυφαίο όλων των εποχών του 5,3% το 1997. Το 2008, η Ελβετία βρισκόταν στη δεύτερη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου ως προς την ονομαστική και την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης κατά κεφαλήν ΑΕΠ, πίσω από τη Νορβηγία. Αρκετές φορές στη δεκαετία του 1990, οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν αφού οι ονομαστικοί μισθοί δεν μπορούσαν να συμβαδίσουν με τον πληθωρισμό. Ωστόσο, ξεκινώντας το 1997, μια παγκόσμια αναζωπύρωση της νομισματικής κίνησης παρείχε τα απαραίτητα κίνητρα στην ελβετική οικονομία. Κέρδισε σιγά σιγά δυναμική και κορυφώθηκε το 2000 με αύξηση 3,7% σε πραγματικούς όρους.
21ος αιώνας
Στις αρχές της ύφεσης του 2000, όντας τόσο στενά συνδεδεμένη με τις οικονομίες της Δυτικής Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ελβετία δεν μπορούσε να ξεφύγει από την επιβράδυνση σε αυτές τις χώρες. Μετά την κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματιστηρίου μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, υπήρξαν περισσότερες ανακοινώσεις ψευδών στατιστικών επιχειρήσεων  και οι υπερβολικοί μισθοί των διευθυντών. Ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ μειώθηκε στο 1,2% το 2001. στο 0,4% το 2002· και σε - 0,2% το 2003. Αυτή η οικονομική επιβράδυνση είχε αξιοσημείωτο αντίκτυπο στην αγορά εργασίας.
Πολλές εταιρείες ανακοίνωσαν μαζικές απολύσεις και έτσι το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε από το χαμηλό του 1,6% τον Σεπτέμβριο του 2000 στο ανώτατο όριο του 4,3% τον Ιανουάριο του 2004, αν και πολύ κάτω από το ποσοστό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) του 9,2% στο τέλος του 2004.
Στις 10 Νοεμβρίου 2002 το οικονομικό περιοδικό Cash πρότεινε πέντε μέτρα για την εφαρμογή των πολιτικών και οικονομικών θεσμών για την αναζωογόνηση της ελβετικής οικονομίας:
Τα μέτρα αυτά εφαρμόστηκαν με επιτυχημένα αποτελέσματα ενώ η κυβέρνηση αγωνίστηκε για το Μαγικό Εξάγωνο της πλήρους απασχόλησης, της κοινωνικής ισότητας, της οικονομικής ανάπτυξης, της ποιότητας του περιβάλλοντος, του θετικού εμπορικού ισοζυγίου και της σταθερότητας των τιμών. Η ανάκαμψη που ξεκίνησε στα μέσα του 2003 σημείωσε ρυθμό ανάπτυξης κατά μέσο όρο 3% (το 2004 και το 2005 σημειώθηκε αύξηση του ΑΕΠ 2,5% και 2,6% αντίστοιχα· για το 2006 και το 2007, το ποσοστό ήταν 3,6%). Το 2008, η αύξηση του ΑΕΠ ήταν μέτρια το πρώτο εξάμηνο του έτους, ενώ μειώθηκε τα δύο τελευταία τρίμηνα. Λόγω του αποτελέσματος βάσης, η πραγματική ανάπτυξη έφτασε στο 1,9%. Ενώ συρρικνώθηκε κατά 1,9% το 2009, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει το τρίτο τρίμηνο και μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2010, είχε ξεπεράσει το προηγούμενο υψηλό της. Η ανάπτυξη για το 2010 ήταν 2,6%
Η κατάρρευση του χρηματιστηρίου το 2007-2009 επηρέασε βαθιά τα εισοδήματα από επενδύσεις που αποκτήθηκαν στο εξωτερικό. Αυτό μεταφράστηκε σε σημαντική μείωση του πλεονάσματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Το 2006, η Ελβετία κατέγραψε πλεόνασμα 15,1% ανά ΑΕΠ. Μειώθηκε στο 9,1% το 2007 και περαιτέρω μειώθηκε στο 1,8% το 2008. Ανάκαμψε το 2009 και το 2010 με πλεόνασμα 11,9% και 14,6% αντίστοιχα. Η ανεργία κορυφώθηκε τον Δεκέμβριο του 2009 στο 4,4%. Τον Αύγουστο του 2018 το ποσοστό ανεργίας ήταν 2,4%.
Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει την τάση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Ελβετίας σε τιμές αγοράς:
Δεδομένα
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τους κύριους οικονομικούς δείκτες την περίοδο 1980–2021. Ο πληθωρισμός κάτω του 5% είναι πράσινος.
Παραπομπές
Ελβετια
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2009
Τα 35α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2009
Φινλανδικές προεδρικές εκλογές 2018
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Φινλανδία στις 28 Ιανουαρίου 2018. Ο κάτοχος της προεδρίας, Σάουλι Νιινίστο έλαβε το 62,7% και εξελέγη για δεύτερη θητεία, αποφεύγοντας έναν δεύτερο γύρο. Η νέα του θητεία ξεκίνησε την 1η Μαρτίου 2018 και θα διαρκέσει ως την 1η Μαρτίου 2024. Παρότι ο Πρόεδρος εκλέγεται με άμεση εκλογή, ο Νιινίστο κέρδισε την πλειοψηφία σε όλους τους δήμους της χώρας, με εξαίρεση 13. Ο αντίπαλός του στις προεδρικές εκλογές του 2012, Πέκκα Χααβίστο, συγκέντρωσε ποσοστό 12,4% των ψήφων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2018 Φινλ
Κατασκευή συσκευών ημιαγωγών
Η κατασκευή συσκευών ημιαγωγών είναι η διαδικασία που χρησιμοποιείται για την κατασκευή συσκευών ημιαγωγών, συνήθως των συσκευών ημιαγωγού μετάλλου-οξειδίου (MOS) που χρησιμοποιούνται στα τσιπ ολοκληρωμένων κυκλωμάτων (IC), όπως σύγχρονοι επεξεργαστές υπολογιστών, μικροελεγκτές και τσιπ μνήμης όπως NAND flash και DRAM που υπάρχουν σε καθημερινές ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές. Είναι μια αλληλουχία πολλαπλών βημάτων φωτολιθογραφικών και χημικών σταδίων επεξεργασίας (όπως παθητικοποίηση επιφανειών, θερμική οξείδωση, επίπεδη διάχυση και απομόνωση διασταύρωσης ) κατά την οποία σταδιακά δημιουργούνται ηλεκτρονικά κυκλώματα σε μια γκοφρέτα(γουάφερ) από καθαρό ημιαγώγιμο υλικό. Το πυρίτιο χρησιμοποιείται σχεδόν πάντα, αλλά διάφοροι σύνθετοι ημιαγωγοί χρησιμοποιούνται για εξειδικευμένες εφαρμογές.
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βραβείο Ρόμι Σνάιντερ
Το Βραβείο Ρόμι Σνάιντερ (γαλλικά: Romy ​Schneider Award) είναι ένα γαλλικό βραβείο που απονέμεται κάθε χρόνο σε νέες και επερχόμενες γυναίκες ηθοποιοί που εργάζονται στη γαλλική κινηματογραφική βιομηχανία.
Ξεκίνησε το 1984 από τους Γάλλους δημοσιογράφους Μαρλέν και και Eugène Μόινιού και πήρε το όνομά του προς τιμήν τις ηθοποιού Ρόμι Σνάιντερ (1938- 1982).
Το βραβείο απονέμεται από μια κριτική επιτροπή κάθε χρόνο στο Παρίσι, σε συνδυασμό με το Βραβείο Πάτρικ Ντιούιρ (πρώην Βραβείο Ζαν Γκαμπέν).
Παραλήπτριες
Το 1994, η Γερμανίδα ηθοποιός Σάντρα Σπέιχερτ ήταν η πρώτη μη γαλλίδα και μέχρι στιγμής η μόνη γερμανόφωνη παραλήπτρια. Η νεότερη αποδέκτρια ήταν η Βανέσα Παράντις (17 ετών το 1990), και η παλαιότερη η Μάρι-Ζόσι Κρόζε (40 ετών το 2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στη Γαλλία
Υπερμοριακό συγκρότημα
Ένα υπερμοριακό συγκρότημα είναι ένα σύμπλεγμα μορίων που συγκρατούνται μεταξύ τους με μη ομοιοπολικούς δεσμούς. Ενώ ένα υπερμοριακό συγκρότημα μπορεί απλώς να αποτελείται από δύο μόρια (π.χ. μια διπλή έλικα DNA ή μια ένωση εγκλεισμού ) ή και από έναν καθορισμένο αριθμό στοιχειομετρικά αλληλεπιδρώντων μορίων σε ένα τεταρτοταγές σύμπλοκο, χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει μεγαλύτερα σύμπλοκα που αποτελούνται από αόριστους αριθμούς μορίων που σχηματίζουν είδη που μοιάζουν με σφαίρες, ράβδους ή και φύλλα. Κολλοειδή, υγροί κρύσταλλοι, βιομοριακά συμπυκνώματα, μικκύλια, λιποσώματα και βιολογικές μεμβράνες είναι παραδείγματα υπερμοριακών συγκροτημάτων. Οι διαστάσεις των υπερμοριακών συγκροτημάτων μπορεί να κυμαίνονται από νανόμετρα έως μικρόμετρα. Με αυτόν τον τρόπο επιτρέπουν την πρόσβαση σε αντικείμενα νανοκλίμακας χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση από κάτω προς τα πάνω σε πολύ λιγότερα βήματα από ένα μόνο μόριο παρόμοιων διαστάσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ποδηλασία στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Η ποδηλασία στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 πραγματοποιείται σε 2 εγκαταστάσεις, προκειμένου να φιλοξενήσει 24 αγωνίσματα, 12 ανδρών και 12 γυναικών.
Τα αγωνίσματα της ποδηλασία δρόμου θα διεξαχθούν στους δρόμους του Μινσκ, και της ποδηλασίας πίστας στην Αρένα Μινσκ.
Πίνακας μεταλλίων
{{legend|#ccf|Διοργανώτρια χώρα}}
Fremmedarbejderbladet
Η Fremmedarbejderbladet (ελληνικά: Το Περιοδικό του Αλλοδαπού Εργάτη ή Εφημερίδα του Αλλοδαπού Εργάτη, Yabanci Ișc̦iler Gazetesi, List Stranih Radnika, صحيفة العامل المغترب) ήταν περιοδική έκδοση για αλλοδαπούς εργαζόμενους στη Δανία που δημοσιευόταν μηνιαίως από το 1971 έως το 1977. Δημοσιευόταν στα δανικά, τουρκικά και σερβοκροατικά για όλη τη διάρκειά ύπαρξής του. Εκδόθηκε επίσης στα αραβικά από το 1971-1972, στα Ούρντου από το 1971-1972 και 1973-1977, και στα αγγλικά από το 1972-1973. Ο Όλε Χάμμερ υπηρέτησε ως αρχισυντάκτης. Η εφημερίδα μεριμνούσε ειδικά για τους ξένους εργάτες που έφθαναν στη Δανία από το 1960 έως το 1973 από την Τουρκία, τη Γιουγκοσλαβία, το Πακιστάν, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (συγκρίσιμη με τους Γκασταρμπάιτερ στη Γερμανία), και παρείχε πληροφορίες σχετικά με τη στέγαση, τις άδειες εργασίας, τη συλλογική διαπραγμάτευση, τους φόρους, την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, και τον δανικό πολιτισμό γενικότερα.
Η Fremmedarbejderbladet λάμβανε χρηματοδότηση από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του Συλλόγου Εργοδοτών της Δανίας, τη Δανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων, η Δανική Ομοσπονδία των Ανειδίκευτων Εργατών και των Εξειδικευμένων Εργαζομένων, το Υπουργείο Εργασίας, τη δανική Ένωση για τη Διεθνή Συνεργασία, από διαφημίσεις, συνδρομές και άλλους οργανισμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες στην αραβική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες στη δανική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες στην τουρκική γλώσσα
Μάκης Ψωμιάδης
Ο Μάκης (Χρυσόστομος) Ψωμιάδης (1948 - 6 Ιανουαρίου 2016) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, αθλητικός παράγοντας και εκδότης. Το όνομά του αναμίχθηκε σε διάφορα αθλητικά σκάνδαλα στην Ελλάδα, με αποκορύφωμα αυτό του 2011. Έγινε ευρέως γνωστός ως πρόεδρος των τμημάτων μπάσκετ και ποδοσφαίρου της ΑΕΚ, από τα ταμεία της οποίας υπεξαίρεσε μεγάλα ποσά. Μεγάλη δημοσιότητα έλαβε η δικαστική διαμάχη που είχε με τον υπουργό Κώστα Λαλιώτη, που ξεκίνησε όταν ο Ψωμιάδης τον κατηγόρησε μέσω της εφημερίδας που εξέδιδε για χρηματισμό και ο υπουργός -που εν τέλει δικαιώθηκε- τον μήνυσε για συκοφαντική δυσφήμηση. Κατηγορήθηκε επίσης για συμμετοχή σε βασανιστήρια από την εποχή της Δικτατορίας, λαθρεμπόριο, απαγωγές και βίαιες επιθέσεις. Η Interpol είχε εκδώσει εντάλματα για τη σύλληψή του.
Τα πρώτα χρόνια, η Χούντα και η Δίκη των ΕΑΤ-ΕΣΑ
Γεννήθηκε στην Καβάλα. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Θείος του ήταν ο αρχιμανδρίτης Άνθιμος Αραμπατζόγλου, γνωστός χουντικός. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα» (26 Αυγούστου 1976), στη δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ-ΕΣΑ, ο μάρτυρας Ιωάννης Κοντός κατέθεσε ότι, μεταξύ των βασανιστών υπήρχε και ένας ρασοφόρος, ο οποίος χτυπούσε με γκλομπ τους κρατούμενους. Τον «ρασοφόρο», ο Κοντός κατονόμασε ως Πολύκαρπο Ψυχογιό. Προς επιβεβαίωση της κατάθεσης, το δικαστήριο απευθύνθηκε στον αρχιβασανιστή του ΕΑΤ-ΕΣΑ, Μιχάλη Πέτρου. Ο Πέτρου, αφού κατέθεσε ότι ο «ρασοφόρος» δεν ήταν πραγματικός παπάς, αλλά γιος ιερέα, που χρησιμοποιούσε τα ρούχα του πατέρα του ως μεταμφίεση, κατονόμασε τον «Χρυσόστομο Ψωμιάδη, γιο του ιερέα της Νέας Φιλαδέλφειας με καταγωγή από την Καβάλα» ως τον «ρασοφόρο». Ο Ψωμιάδης είχε παρευρεθεί στη δίκη, συμπαραστεκόμενος -κατά δήλωσή του- στον κατηγορούμενο Θανόπουλο. Οι εφημερίδες της εποχής τον αποκαλούσαν «τραμπούκο» και «χουντικό».
Λαθρεμπόριο και Interpol
Κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε κύκλωμα λαθρεμπορίας και πώλησης χρυσού, παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος και λαθρεμπόριο βίντεο, όμως δεν φυλακίστηκε. Κατά τη δεκαετία του '90, η Ειδική Υπηρεσία Τελωνειακών Ερευνών (σημ. ΣΔΟΕ) είχε πληροφορίες πως, μια ομάδα με αρχηγό τον Ψωμιάδη έκανε λαθρεμπόριο χρυσού. Οι Αρχές έκαναν έφοδο σε διαμέρισμά του στην Καλογρέζα, όπου το μόνο λαθραίο που εντόπισαν ήταν μερικά δέρματα αλεπούς, ενώ κατέσχεσαν και κάποιες μαγνητοταινίες. Σχηματίστηκε δικογραφία, αλλά ο κατηγορούμενος προσεκόμισε ελβετικό διαβατήριο και αφέθηκε ελεύθερος, αφού πλήρωσε ένα πρόστιμο. Στα κατασχεμένα ντοκουμέντα ακουγόταν ο Ψωμιάδης να ανακρίνει και να βασανίζει πρώην συνέταιρό του στο λαθρεμπόριο και να συνομιλεί με αστυνομικούς, σχετικά με τον χρηματισμό τους, προκειμένου να τον αφήσουν να εισαγάγει παράνομα χρυσό στην Ελλάδα. Οι μαγνητοταινίες ποτέ δεν αξιοποιήθηκαν.
Εφημερίδα «Το Όνομα» και αντιδικία με τον Κώστα Λαλιώτη
Το 1995 εξέδωσε την εφημερίδα «Το Όνομα». Στις 15 Ιανουαρίου 1996, κατηγόρησε μέσω της εφημερίδας τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Κώστα Λαλιώτη, για χρηματισμό. Ο Λαλιώτης παρουσίασε τραπεζικές βεβαιώσεις για την πλαστότητα των παραστατικών και μήνυσε τον Ψωμιάδη για συκοφαντική δυσφήμιση, ψευδή καταμήνυση και πλαστογραφία κατά του Δημοσίου. Η ετυμηγορία στον Πρώτο Βαθμό ήταν η 12ετής κάθειρξη του κατηγορούμενου, για πλαστογραφία κατά του Δημοσίου και η 6ετής του φυλάκιση (3 για συκοφαντική δυσφήμιση και 3 για ψευδή καταμήνυση). Στο εφετείο οι δικαστές αποφάσισαν πως, δεν μπορούσε να στοιχειοθετηθεί κακουργηματική πλαστογραφία κατά του Δημοσίου, αλλά πλημμεληματική κατά του Λαλιώτη, η οποία είχε πια παραγραφεί κι έτσι ο Ψωμιάδης απαλλάχτηκε.
ΑΕΚ
Το 1988 ή το 1989 έγινε πρόεδρος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, επενδύοντας πολλά χρήματα στην ομάδα μπάσκετ. Την ημέρα που ανέλαβε την Ερασιτεχνική, δέχθηκε επίθεση στο Ζάππειο από άνθρωπο της νύχτας, ο οποίος τον μαχαίρωσε στους γλουτούς και τον πυροβόλησε στα πόδια. Ο Ψωμιάδης οδηγήθηκε στο Απολλώνειο Θεραπευτήριο, απ' όπου δραπέτευσε, λόγω του κινδύνου σύλληψής του, καθώς εκκρεμούσαν εντάλματα εις βάρος του. Αποχωρώντας από την Ερασιτεχνική, κατηγορήθηκε πως είχε αφήσει απλήρωτους τους παίκτες. Το 2002, ο πρώην παίκτης της ομάδας, Ντάνι Βρέινς, κατηγόρησε τον Ψωμιάδη στην αμερικάνικη εφημερίδα Salt Lake Tribune ότι απήγαγε έναν φίλο του και απειλούσε ότι θα τον σκότωνε, όταν εκείνος αρνήθηκε να αγωνιστεί σ' έναν αγώνα. Οι Αρχές δεν ερεύνησαν την υπόθεση, καθώς ο Βρέινς δεν έκανε καταγγελία.
Διετέλεσε πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ από το 2001 έως το 2003, κατακτώντας 1 Κύπελλο Ελλάδας (2002). Τον Ιανουάριο του 2003, ξεκίνησε η κόντρα του με τον τότε ποδοσφαιριστή της ομάδας, Ντέμη Νικολαΐδη, ο οποίος τον κατηγόρησε για ξυλοδαρμό και εκβιασμό. Αργότερα, ανακαλύφθηκε ότι στα λογιστικά της ΠΑΕ είχαν «περαστεί» στα βιβλία 4,5 δισεκατομμύρια δραχμές για έργα στους Θρακομακεδόνες, τα οποία ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν. Τον Μάρτιο του 2014, όντας κατηγορούμενος για υπεξαίρεση, υποστήριξε ενώπιον του δικαστηρίου πως πήρε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ΠΑΕ, προκειμένου να αποτρέψει την καταστροφή της ομάδας από ορισμένους επιτήδειους επιχειρηματίες. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους, κρίθηκε ένοχος για υπεξαίρεση 21,5 εκατ. ευρώ από την ΠΑΕ ΑΕΚ, από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων και καταδικάστηκε σε 10ετή κάθειρξη χωρίς αναστολή και μη εξαγοράσιμη. Τον Αύγουστο του 2015 αφέθηκε ελεύθερος, έπειτα από 4ετή κράτηση.
Άλλες ομάδες
Τη σεζόν 1999-00 ανέλαβε τον Εθνικό Πειραιά, ο οποίος υποβιβάστηκε. To 2005-06 ανέλαβε τον Ακράτητο, ο οποίος επίσης υποβιβάστηκε. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς, ο προπονητής της ομάδας, Ίλιε Ντουμιτρέσκου, κατηγόρησε τον Ψωμιάδη για επίθεση. Την επόμενη σεζόν ανέλαβε την ομάδα της Καβάλας, την οποία μετονόμασε σε Νέα Καβάλα, λόγω προηγούμενων χρεών του συλλόγου. Η Νέα Καβάλα προβιβάστηκε στη Σούπερ Λίγκα το 2009. Η εποχή Ψωμιάδη εκεί χαρακτηρίστηκε από κόντρες με τον τοπικό δήμο, σχετικά με οφειλές της ομάδας για τη χρήση του γηπέδου Ανθή Καραγιάννη.
Παρέμεινε στην Καβάλα μέχρι και το 2011, όταν -ενώ βρισκόταν στο τελικό στάδιο υλοποίησης του σχεδίου συγχώνευσης της ΠΑΕ με τον Ηρακλή- κρίθηκε ένοχος για το Σκάνδαλο των στημένων αγώνων. Συνελήφθη στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (όπου είχε διαφύγει προσπαθώντας να διαφύγει την σύλληψη), φυλακίστηκε, εκδόθηκε στην Ελλάδα όπου κρατήθηκε στον Κορυδαλλό και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια κάθειρξη για υπεξαίρεση από τα ταμεία της ΑΕΚ, ύψους 21,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Θάνατος
Πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 2016 από έμφραγμα, τεσσεράμισι μήνες μετά την αποφυλάκισή του από τον Κορυδαλλό, στις 21 Αυγούστου του 2015. Γαμπρός του είναι ο Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής Γιάννης Μπουρούσης.
Τζαμί Ακκαβούκ
Το τζαμί Ακκαβούκ (Akkavuk Mescidi) είναι τζαμί χωρίς μιναρέ στη συνοικία Ακ Καβούκ της Λευκωσίας, η οποία σήμερα βρίσκεται στη Βόρεια Λευκωσία. Το τζαμί χτίστηκε το 1902. Στο χώρο του τζαμιού φαίνεται να υπήρξε ένα μικρό μεσαιωνικό εκκλησάκι. Ένα μικρότερο τζαμί στην περιοχή χτίστηκε το 1895. Η αψίδα του αρχικού κτιρίου με ένα τοξωτό παράθυρο που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα επέζησε, αλλά όλα αυτά τα ίχνη έχουν αφαιρεθεί.
Το τζαμί έχει έκταση 132 τ.μ. και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 188 προσκυνητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμιά στη Λευκωσία
Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία του Ιουστινιανού
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε την πρώτη της χρυσή εποχή υπό τη Δυναστεία του Ιουστινιανού Α΄, η οποία ξεκίνησε το 518. με την ενθρόνιση του Ιουστίνου Α'΄. Υπό τη δυναστεία του Ιουστινιανού Α΄, ιδιαίτερα τη βασιλεία του Ιουστινιανού Α΄, η Αυτοκρατορία έφτασε στη μεγαλύτερη εδαφική της έκταση από την πτώση του δυτικού μέρους της, ενσωματώνοντας εκ νέου τη Βόρεια Αφρική, τη νότια Ιλλυρία, τη νότια Ισπανία και την Ιταλία στην Αυτοκρατορία. Η δυναστεία του Ιουστινιανού Α΄ έληξε το 602 με την εκτόπιση του Μαυρίκιου και την ενθρόνιση τού διαδόχου του Φωκά.
Πρώιμη ζωή και άνοδος στο θρόνο
Η δυναστεία του Ιουστινιανού Α΄ ξεκίνησε με την άνοδο του θείου του Ιουστίνου Α΄ στον θρόνο. Ο Ιουστίνος Α΄ γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό, τη Μπεντεριάνα (ί, τη δεκαετία του 450. Όπως πολλοί νέοι της επαρχίας, πήγε στην Κωνσταντινούπολη και κατατάχθηκε στον στρατό, όπου, λόγω των σωματικών του ικανοτήτων, έγινε μέλος των Εξκουβιτόρων, των φρουρών τού παλατιού. Πολέμησε στους Ισαυρικούς και Περσικούς πολέμους και ανέβηκε στις τάξεις για να γίνει ο διοικητής των Excubitores, που ήταν μία θέση με μεγάλη επιρροή. Σε αυτό το διάστημα, επέτυχε και τον βαθμό του συγκλητικού. Μετά το τέλος τού Αυτοκράτορα Αναστασίου, ο οποίος δεν είχε αφήσει σαφή κληρονόμο, υπήρξε μεγάλη διαφωνία για το ποιος θα γινόταν Αυτοκράτορας. Για να αποφασιστεί ποιος θα ανέβαινε στον θρόνο, συγκλήθηκε μία μεγαλειώδης συνάντηση στον Ιππόδρομο. Η Βυζαντινή Σύγκλητος, στο μεταξύ, συγκεντρώθηκε στη μεγάλη αίθουσα του ανακτόρου. Καθώς η Σύγκλητος ήθελε να αποφύγει εξωτερική ανάμειξη και επιρροή, πιέστηκαν να επιλέξουν γρήγορα έναν υποψήφιο. ωστόσο δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν. Προτάθηκαν αρκετοί υποψήφιοι, αλλά απορρίφθηκαν για διάφορους λόγους. Μετά από πολλές διαφωνίες, η Σύγκλητος επέλεξε να προτείνει τον Ιουστίνο Α΄ και στέφθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη τον Καππαδόκη στις 10 Ιουλίου.
Η βασιλεία του
αριστερά|μικρογραφία|300εσ|Σόλιδος με τον [[Ιουστίνος Α΄|Ιουστίνο Α΄, επιγρ.: D N IVSTINVS PP AVG / VICTORIA AVGVSTORVM CONOB.]] Ο Ιουστίνος Α΄, που καταγόταν από μία λατινόφωνη επαρχία, μιλούσε ελάχιστα ελληνικά, και ήταν σχεδόν εντελώς αναλφάβητος. Ως εκ τούτου, περικυκλώθηκε από ευφυείς συμβούλους, ο πιο αξιοσημείωτος από τους οποίους ήταν ο ανιψιός του, Ιουστινιανός (Α΄). Ο Ιουστινιανός μπορεί να άσκησε μεγάλη επιρροή στον θείο του και θεωρείται από ορισμένους ιστορικούς, όπως ο Προκόπιος, η πραγματική δύναμη πίσω από τον θρόνο. Μετά την άνοδό του, ο Ιουστίνος Α΄ αφαίρεσε τους άλλους υποψηφίους για τον θρόνο: δύο εκτελέστηκαν και τρεις τιμωρήθηκαν είτε με θάνατο είτε με εξορία. Σε αντίθεση με τους περισσότερους Αυτοκράτορες πριν από αυτόν, που ήταν Μονοφυσίτες, ο Ιουστίνος Α΄ ήταν πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός. Μονοφυσίτες και Ορθόδοξοι ήταν σε σύγκρουση για τις δύο φύσεις του Χριστού. Οι προηγούμενοι Αυτοκράτορες είχαν υποστηρίξει τη θέση των Μονοφυσιτών, η οποία βρισκόταν σε άμεση σύγκρουση με τις Ορθόδοξες διδασκαλίες του πάπα, και αυτή η διαμάχη οδήγησε στο Σχίσμα του Ακακίου. Ο Ιουστίνος Α΄, ως Ορθόδοξος, και ο νέος πατριάρχης Ιωάννης ο Καππαδόκης, ξεκίνησαν αμέσως την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρώμη. Μετά από λεπτές διαπραγματεύσεις, το Ακακιανό Σχίσμα έληξε στα τέλη Μαρτίου 519. Μετά από αυτή την αρχική Εκκλησιαστική αναμόρφωση, το υπόλοιπο της βασιλείας του Ιουστίνου Α΄ ήταν σχετικά ήσυχο και ειρηνικό. Το 525, ίσως με την επιμονή του Ιουστινιανού, ο Ιουστίνος Α΄ κατάργησε έναν νόμο, που ουσιαστικά απαγόρευε στους αυλικούς λειτουργούς να νυμφεύονται άτομα χαμηλής τάξης. Αυτό επέτρεψε στον Ιουστινιανό Α΄ να νυμφευτεί τη Θεοδώρα, η οποία ήταν χαμηλής κοινωνικής θέσης. Τα τελευταία του χρόνια, οι συγκρούσεις αυξήθηκαν γύρω από την Αυτοκρατορία. Υπήρξε αυξημένη διαμάχη με το Οστρογοτθικό βασίλειο που είχε ιδρυθεί στην Ιταλική Χερσόνησο. Ο βασιλιάς τους Θεοδώριχος Α΄ ήταν ύποπτος για συνωμοσίες των Ρωμαίων της Κωνσταντινούπολης και στράφηκε εναντίον της συγκλητικής τάξης της Ρώμης, φτάνοντας στο σημείο να εκτελέσει τον φιλόσοφο Βοήθιο, ο οποίος προσπαθούσε να τερματίσει τη δίωξη. Ωστόσο ο Θεοδώριχος Α΄ απεβίωσε το 526, έτσι έληξε ο διωγμός. Όμοια η αυτοκρατορία των Σασανιδών ξανάρχισε τις εχθροπραξίες με τους Ρωμαίους και ο Ιβηρικός πόλεμος άρχισε στα ανατολικά και δεν θα έφτανε στη λήξη του μέχρι τη βασιλεία τού Ιουστινιανού Α΄. Το 527 ο Ιουστίνος Α΄ διόρισε τον Ιουστινιανό συναυτοκράτορα, καθώς ο ίδιος είχε αρρωστήσει επικίνδυνα. Ο Ιουστίνος Α΄ ανάρρωσε από την ασθένεια, όμως αρκετούς μήνες αργότερα απεβίωσε από έλκος από μία παλαιά πληγή και ο Ιουστινιανός Α΄ ανέβηκε τότε στον θρόνο.
Ιουστινιανός Α΄
Η δύναμη της δυναστείας φάνηκε επί Ιουστινιανού Α΄. Μετά τη στάση του Νίκα, ο Ιουστινιανός Α΄ ανοικοδόμησε την πόλη και αναμόρφωσε το νόμο με τον «Ιουστινιάνειο Κώδικα».
Ο Ιουστινιανός Α΄ είχε κληρονομήσει έναν πόλεμο με την Περσία από τον θείο και προηγούμενο αυτοκράτορα Ιουστίνο Α΄. Ο Ιουστινιανός Α΄ συνέχισε τον πόλεμο, καταφέρνοντας να στείλει μία δύναμη μέχρι τον Ευφράτη, αλλά η επιδρομή σταμάτησε και έχασε τις απαρχές ενός νέου φρουρίου σε μία συντριπτική ήττα. Αυτό το αδιέξοδο οδήγησε τον Ιουστινιανό Α΄ να διαπραγματευτεί την «Αιώνια Ειρήνη», στην οποία συμφώνησε να πληρώσει 11.000 λίβρες χρυσού σε αντάλλαγμα για παύση των εχθροπραξιών και υπεράσπιση πολλών ορεινών περασμάτων.
Στη συνέχεια ξεκίνησε να ικανοποιήσει το όνειρό του για την ανόρθωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με εντολή του, ο ευνοημένος του στρατηγός Βελισάριος, άρχισε να ανακαταλαμβάνει την πρώην Ρωμαϊκή επικράτεια, ξεκινώντας από τους Βάνδαλους.
Οι Βάνδαλοι, αφού διατήρησαν τη βορειοαφρικανική κυριαρχία από την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχαν γίνει ικανοποιημένοι και χαλαροί. Ο στρατός τους, παρόλο που ήταν διπλάσιος από τους 15.000 άνδρες που διοικούσε ο Βελισάριος, ήταν πλημμελώς εκπαιδευμένος και ανεπαρκής για να αντιμετωπίσει μία Αυτοκρατορική απειλή. Ο Βάνδαλος βασιλιάς Γκελίμερ, προσπάθησε να περικυκλώσει τους Ρωμαίους στη μάχη στο Δέκιμον. Νίκησε τον Βελισάριο, αλλά έπαθε υστερία, όταν βρήκε το σώμα του νεκρού αδελφού του. Ο Βελισάριος συγκέντρωσε τους εναπομείναντες άνδρες του και διέλυσε την ανοργάνωτη μάζα των Βανδάλων, που τώρα δεν διοικούνταν καλά. Ο Βελισάριος συνέχισε να καταλαμβάνει την Καρχηδόνα και οι Ρωμαίοι έγιναν νικητές.
Τότε ο Ιουστινιανός Α΄ ανακάλεσε τον νικητή Βελισάριο. Στην Ιταλία, οι δυναστικές διαμάχες μεταξύ των ηγετών των Οστρογότθων έδωσαν στον Ιουστινιανό Α΄ την ευκαιρία να εισβάλει και έστειλε τον Βελισάριο στη Σικελία με 7500 άνδρες. Ο Βελισάριος έφτασε και συνάντησε μόνο μέτρια αντίσταση. Στη συνέχεια μετακόμισε στην ηπειρωτική Ιταλία. Αφού κατέστρεψε μία ανταρσία στην πρόσφατα κατακτημένη Βόρεια Αφρική, ο Βελισάριος αποβιβάστηκε στην ηπειρωτική Ιταλία. βρίσκοντας την ίδια μέτρια αντίσταση. Η Γοτθική φρουρά της Νεάπολης αντιστάθηκε ωστόσο, και μετά από αρκετούς μήνες πολιορκία, ο Βελισάριος λεηλάτησε την πόλη. Μετά από περισσότερες δυναστικές διαμάχες που ακολούθησαν, με αποτέλεσμα το τέλος δύο βασιλέων, ο Βελισάριος προσκλήθηκε στη Ρώμη από τον πάπα, ενώ ο βασιλιάς των Οστρογότθων βρισκόταν στη Ραβέννα. Στο άκουσμα αυτό, ο βασιλιάς Ουίτιγις έστειλε μία τεράστια δύναμη, ορισμένες αναφορές ανεβάζουν τη δύναμη μέχρι και 150.000, για να πολιορκήσουν τη Ρώμη. Ο Βελισάριος είχε οχυρώσει τη Ρώμη και ακολούθησε πολιορκία. Ένα χρόνο και εννέα μέρες αργότερα, μετά από μία εξαντλητική πολιορκία, ο Ουίτιγις είχε δείξει την απόλυτη ανικανότητά του ως βασιλιάς και ο Βελισάριος είχε δείξει τη λαμπρότητά του ως διοικητής. Στη συνέχεια, ο στρατός των Οστρογότθων κινήθηκε για να πολιορκήσει το Aριμίνιον, το οποίο υπέφερε λόγω έλλειψης τροφής. Ο Ναρσής, ένας άλλος Ρωμαίος στρατηγός, κλήθηκε να βοηθήσει και χρησιμοποίησε την επιρροή του για να βοηθήσει τον Βελισάριο να σπάσει την πολιορκία. Μετά από μία σφαγή στο Μιλάνο, αποκαλύφθηκαν διακοπές στην αλυσίδα διοίκησης του Nαρσή. Μετά από επιστολή του Βελισάριου, ο Ναρσής ανακλήθηκε από τον Ιουστινιανό. Στη συνέχεια, η εκστρατεία μετατράπηκε σε πόλεμο πολιορκιών, ο οποίος έληξε αφού ο Βελισάριος προσποιήθηκε, ότι αποδέχτηκε την προσφορά να γίνει αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Βάδισε μέσα στην πόλη αμαχητί, την κατέλαβε και μετά διέλυσε τον βασιλιά Ουίτιγι.
Ο Βελισάριος ανακλήθηκε από την Ιταλία και στη συνέχεια στάλθηκε αμέσως στο Περσικό μέτωπο, στο οποίο είχε ξεκινήσει ξανά πόλεμος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Οστρογότθοι ανακατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της Ιταλίας. Μετά την κατάρρευση του Περσικού μετώπου, με τους Πέρσες να ορκίζονται ότι δεν θα πολεμούσαν ποτέ ξανά τους Ρωμαίους μέχρι μετά το τέλος του, ο Βελισάριος ανέκτησε την Ιταλία και κατέλαβε τη νότια Ισπανία σε έναν πόλεμο που κράτησε 18 χρόνια.
Οι πόλεμοι ανακατάκτησης του Ιουστινιανού είχαν επεκτείνει την Αυτοκρατορία για να συμπεριλάβει τις πρώην Ρωμαϊκές επαρχίες της Ιταλίας, της Βαιτικής (Baetica) και της Ανθυπατικής Αφρικής (Africa Proconsularis). Αυτές οι προσθήκες επανέφεραν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα παλαιά της σύνορα.
Ιουστίνος Β΄
Μετά την ανάκτηση του Ιουστινιανού Α΄ και τα εκτεταμένα προγράμματα ανοικοδόμησης, το θησαυροφυλάκιο της Αυτοκρατορίας έμεινε άδειο. Το οικονομικό χάος αποδυνάμωσε την Αυτοκρατορία και ανάγκασε τον διάδοχό του Ιουστίνο Β΄, να αναστείλει τις πληρωμές στους Αβάρους. Ενώ οι Ρωμαίοι αποσπάστηκαν από τους Πέρσες, οι ορδές των Λομβαρδών υπό τον βασιλιά Αλμπόιν εισέβαλαν στην Ιταλία και σύντομα κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της χερσονήσου. Αργότερα οι πόλεμοι με τους Πέρσες δεν πήγαν καλά στη Συρία, με αποτέλεσμα ψυχική ασθένεια, που οδήγησε τον Ιουστίνο Β' στον τάφο του.
αριστερά|μικρογραφία|275x275εσ|Η Αυτοκρατορία, κοντά στο τέλος της βασιλείας του Μαυρίκιου, μετά από τις απώλειες που ακολούθησαν τις ανακτήσεις του Ιουστινιανού Α΄.
Ο Τιβέριος Β΄ διαδέχθηκε τον Ιουστίνο Β΄. Η τετραετής βασιλεία του σημαδεύτηκε από Αυτοκρατορική αδυναμία λόγω της υπερβολικής επέκτασης της Αυτοκρατορίας. Ενίσχυσε τη Ραβέννα, οι στρατηγοί του βρήκαν επιτυχία εναντίον των Περσών στις μάχες στην Αρμενία και κατά των Βερβέρων στη Βόρεια Αφρική. Ταυτόχρονα, οι Σλάβοι άρχισαν να μεταναστεύουν μέχρι την Ελλάδα. Ο υπερτεταμένος Αυτοκράτορας έμεινε από χρήματα, έτσι δεν μπόρεσε να πληρώσει τον Στρατό της Ανατολής, που πολεμούσε τους Πέρσες και οι στρατιώτες απείλησαν με ανταρσία. Καθώς οι δυνάμεις του αναπτύχθηκαν αλλού, οι Άβαροι το εκμεταλλεύτηκαν και ανάγκασαν τον Τιβέριο να να εγκαταλείψει τη βασική πόλη Σίρμιον. Μετά από αυτή την αποτυχία, ο Τιβέριος Β΄, που έφαγε κακή τροφή η οποία μπορεί να δηλητηριάστηκε σκόπιμα, αρρώστησε και απεβίωσε. μικρογραφία| [[Προξενικό δίπτυχο|Υπατικό δίπτυχο (540) του Ιουστίνου, γιου του Γερμανού, εξάδελφου του Ιουστινιανού Α΄.]]
Μαυρίκιος
Ο Μαυρίκιος, ο πέμπτος και τελευταίος Αυτοκράτορας της δυναστείας του Ιουστινιανού Α΄, φέρεται να καταγόταν από την Αρμενία και ξεκίνησε την καριέρα του στην Κωνσταντινούπολη ως νοτάριος. Τελικά ανήλθε στο βαθμό του γραμματέα της Αυτοκρατορικής σωματοφυλακής και, το 577 διορίστηκε αρχιστράτηγος του στρατού. Μετά από σκληρές εκστρατείες στην Ανατολή στον Ρωμαιο-Σασανιδικό Πόλεμο του 572-591, προήχθη στον βαθμό του πατρίκιου. Το 582 νυμφεύτηκε την Κωνσταντίνα, κόρη του Αυτοκράτορα Τιβερίου Β΄, και τον διαδέχθηκε στο θρόνο σε ηλικία 43 ετών.
Η βασιλεία του Μαυτικίου σημαδεύτηκε από συνεχείς οικονομικές δυσκολίες. Ο Μαυρίκιος ανέβηκε στον θρόνο και παρέλαβε μία εντελώς χρεοκοπημένη Αυτοκρατορία, και αυτή η οικονομική κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της βασιλείας του. Κληρονόμησε επίσης στρατιωτικά προβλήματα: οι Σλάβοι συνέχιζαν να μεταναστεύουν στην Αυτοκρατορία, πολλές φορές βίαια. Η Αυτοκρατορική κυριαρχία της Ιταλίας κατέρρεε τελείως. Έπρεπε επίσης να συνεχίσει τον πόλεμο με την Περσία, στον οποίο είχε πολεμήσει σε όλη τη στρατιωτική του σταδιοδρομία. Αυτός ο Περσικός πόλεμος αντιμετώπισε επίσης χρηματικές δυσκολίες: η μη πληρωμή των στρατιωτών οδήγησε σε μία μεγάλη ανταρσία το 588. Ωστόσο, η χρηματική εκκρεμότητα επιλύθηκε την επόμενη άνοιξη. Κατά τη διάρκεια της ανταρσίας, άρχισε ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ αντίπαλων φατριών στην Περσία και ο Μαυρίκιος είδε μία ευκαιρία. Έδωσε την υποστήριξή του στον Χοσράου Β΄ στην Περσία, ο οποίος κατάφερε να κερδίσει τον θρόνο. Αυτό έληξε τον Ρωμαιο-Σασανιδικό Πόλεμο των ετών 572-591.
Ο Μαυρίκιος έστρεψε τότε την προσοχή του στα Βαλκάνια, τα οποία, μετά από μία δεκαετία απροσεξίας του στρατού, είχαν καταστραφεί πλήρως από τους Σλάβους. Με την πλήρη προσοχή του στρατού, οι Ρωμαίοι απώθησαν τους Σλάβους, τους έδιωξαν από την αυτοκρατορία και στη συνέχεια ρήμαξαν τα εδάφη τους πέρα από τον Δούναβη. Οι Ρωμαίοι, μετά από αυτή την αποφασιστική νίκη, μπόρεσαν τώρα εύκολα να κρατήσουν τα σύνορα στον Δούναβη, όπως ήταν και πιο πριν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καθώς και να αποκτήσουν τον έλεγχο σε ορισμένες μικρές περιοχές στη νότια Δακία.
Παρά τις εκτεταμένες αυτές στρατιωτικές νίκες, ο Μαυρίκιος ήταν εξαιρετικά αντιδημοφιλής εντός των συνόρων της Αυτοκρατορίας, λόγω του γεγονότος ότι είχε πάντα ένα άδειο ταμείο και συχνά έπρεπε να μειώνει τις πληρωμές στους στρατιώτες του. Ως αποτέλεσμα αυτής της δυσαρέσκειας, καθαιρέθηκε από τους Πράσινους το 602 και αντικαταστάθηκε με τον εκλεκτό τους Φωκά.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία του Ιουστινιανού Κατηγορία:7ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:6ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιαουχένι Καράλιοκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι αθλητές της ποδηλασίας
Αγία Ραΐς
Η Αγία Ραΐς είναι Αγία παιδομάρτυς της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Καταγόταν από την Αίγυπτο.
Βίος
Η Ραΐς ήταν κόρη κάποιου ιερέα που ονομαζόταν Πέτρος. Όταν ήταν δώδεκα ετών, στάλθηκε σ' ένα γυναικείο μοναστήρι για να γίνει μοναχή. Μια μέρα που πήγε στην πηγή για να φέρει νερό, είδε πολλούς χριστιανούς δεμένους. Η Αγία επέπληξε τους κακοποιούς ομολογούμενη την πίστη της. Ο διοικητής Λουκιανός τής πρότεινε να φύγει για να μην πεθάνει, αλλά εκείνη αρνήθηκε.
Η Αγία Ραΐς και οι υπόλοιποι χριστιανοί μεταφέρθηκαν μέσω πλοίου στην Αντινοόπολις κι ήταν από τους πρώτους που έχασε την ζωή της. Όταν ο Λουκιανός φώναξε "Φτύνω τον Θεό των Χριστιανών" εκείνη γύρισε και τον έφτυσε. Οργισμένος, ο Λουκιανός διέταξε να αποκεφαλιστεί η Αγία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πάρις Χίλτον
Επίσης έχει εμφανιστεί σε διάφορες ταινίες όπως Η κούκλα και η πανούκλα (2008) και σε αυτήν της Σοφίας Κόπολα, Οι Ύποπτοι Φορούσαν Γόβες (2013).
Σχέσεις
Από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τον Νοέμβριο του 2005, υπήρξε σε σχέση με τον Έλληνα εφοπλιστή και παραγωγό ταινιών Πάρη Κασιδόκωστα, με τον οποίο ήταν και αρραβωνιασμένη για τέσσερις μήνες. Από τον Δεκέμβριο του 2005 μέχρι τον Μάρτιο του 2007, ήταν σε on-off σχέση με τον Έλληνα εφοπλιστή Σταύρο Νιάρχο ενώ έπειτα, από τον Φεβρουάριο έως τον Νοέμβριο του 2008, ήταν ζευγάρι με τον κιθαρίστα Μπέντζι Μάντεν.
Άλλες σχέσεις της ήταν ο Ισπανός μοντέλο Ρίβερ Βίπερι (2012-2014), ο επιχειρηματίας Τόμας Γκρος (2015-2016) και ο Αμερικανός ηθοποιός Κρις Ζίλκα. Τον Δεκέμβριο του 2019, ξεκίνησε τη σχέση της με τον Αμερικανό επιχειρηματία Κάρτερ Ρέουμ. Στις 13 Φεβρουαρίου 2021, Χίλτον και Ρέουμ αρραβωνιάστηκαν.
Sex tape
To 2003, διέρρευσε στο διαδίκτυο ένα sex tape της Χίλτον με τον τότε σύντροφο της, Ρικ Σάλομον. Ο Σάλομον κατέθεσε μήνυση εναντίον της εταιρίας που διένειμε την κασέτα αλλά και εναντίον της οικογένειας Χίλτον, την οποία κατηγόρησε ότι αμαύρωσε τη φήμη του υπονοώντας ότι είχε εκμεταλλευτεί την Χίλτον. Μήνυση προς την εταιρία διανομής, κατέθεσε αργότερα και η Χίλτον, ζητώντας 30 εκατομμύρια δολάρια για παραβίαση ιδιωτικής ζωής και συναισθηματικής αγωνίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σωκράκι Κέρκυρας
Το Σωκράκι είναι ένα χωριό στην βόρεια ορεινή πλευρά της Κέρκυρας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 450μ., στην κορυφογραμμή του Κοράκιου όρους και απέχει 22 χιλιόμετρα από την πόλη της Κέρκυρας. Η ονομασία του προκύπτει από παραφθορά της φράσης "Έσω Κοράκιον" που αφορά τη θέση του χωριού. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 254 κατοίκους και ανήκει διοικητικά στον δήμο Φαιάκων.
Στην απογραφή της Κέρκυρας, που διενεργήθηκε το 1812 και χειρόγραφο της σώθηκε στην εθνική βιβλιοθήκη του Παρισιού, το Σωκράκι είχε 455 κατοίκους. Η μεγαλύτερη εκκλησία του χωριού, η εκκλησία της Υπεραγίας Θεοτόκου Περιβολιώτισσας, ανεγέρθη τον 15ο αιώνα.
Παραπομπές
https://www.youtube.com/watch?v=t0Ey8NnMWKw
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://web.archive.org/web/20170617181257/http://www.corfu.gr/web/guest/de/faiakwn
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων