cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζίντζερ Ρότζερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ντάχλα
Η Ντάχλα (αραβικά: الداخلة‎, ισπανικά: Villa Cisneros) είναι πόλη στη Δυτική Σαχάρα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και βρίσκεται σε μία μικρή χερσόνησο στις αφρικανικές ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού, 550 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Ελ Αγιούν. Το 2012 ο πληθυσμός της υπολογίζονταν στους 97.635 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δυτικής Σαχάρας
Βιντσέντσο Κάμπι
μικρογραφία| Βιντσέντσο Κάμπι: πωλήτρια φρούτων (λεπτομέρεια), 1580, λάδι σε καμβά, 145 x 215 cm, [[Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο]] Ο Βιντσέντσο Κάμπι (Vincenzo Campi (1530/1535 - 1591) ήταν Ιταλός ζωγράφος του 16ου αιώνα που εργάστηκε στην Κρεμόνα κατά την Ύστερη Αναγέννηση. Ο Κάμπι είναι πιο γνωστός ως ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες της Βόρειας Ιταλίας που εργάστηκαν στο φλαμανδικό ύφος ρεαλιστικής ζωγραφικής.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Κάμπι γεννήθηκε σε μια οικογένεια διακεκριμένων καλλιτεχνών. Ήταν ο γιος του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Γκαλεάτσο Κάμπι (Galeazzo Campi) και ο μικρότερος αδελφός των ζωγράφων Τζούλιο και Αντόνιο. Ο Βιντσέντσο και ο Αντόνιο πιστεύεται ότι εκπαιδευτηκαν στο εργαστήριο του μεγαλύτερου αδελφού τους Τζούλιο, διακεκριμένου ζωγράφου και αρχιτέκτονα που εργαζόταν στην Κρεμόνα. Λίγες καταγραφές υπάρχουν για τα πρώτα χρόνια του Βιντσέντσο, με την πρώτη καταγραφή έργου του καλλιτέχνη να είναι ένα πορτρέτο (σήμερα χαμένο) του Αρχιδούκα Έρνεστ και του αδελφού του Ρούντολφ της Αυστρίας που ζωγράφισε κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Κρεμόνα το 1563. μικρογραφία| Ο Ιησούς καρφώνεται στον Σταυρό, 1577, λάδι σε καμβά, 210 x 141 cm, [[Μουσείο του Πράδο, Μαδρίτη]]
Μανιερισμός της Κρεμόνα και ρεαλισμός της Λομβαρδίας
Ενώ τα αδέλφια του Τζούλιο και Αντόνιο ειχαν σαφώς το ύφος του μανιερισμού της Κρεμόνα, ο Βιντσέντσο ήταν γνωστός για τον ρεαλισμό και τον «περιγραφικό τρόπο ζωγραφικής» όπως περιγράφεται από τον Φιλίππο Μπαλντινούτσιστο Notizie ως "μίμηση του πραγματικού." Η ανάπτυξη του ύφους του Βιντσέντσο πιστεύεται ότι οφείλεται τόσο στον θάνατο του αδελφού του Τζούλιο το 1573, όσο και στην επιρροή μιας σημαντικής παραγγελίας που έλαβε τον ίδιο χρόνο. Στον Βιντσέντσο ανατέθηκε να τοιχογραφήσει τα σχεδόν τριγωνικά τμήματα στην τοιχοποιΐα του Καθεδρικού Ναού της Κρεμόνα, τα οποία είχαν μείνει ημιτελή από τον ζωγράφο Πορντενόνε πριν από πενήντα χρόνια. Υποστηρίζεται ότι μέσω της απώλειας της υφολογικής καθοδήγησης του αδελφού του και της επιρροής των ακατέργαστων και εκφραστικών τοιχογραφιών του Πορντενόνε, ο Βιντσέντσο άρχισε να συγχωνεύει το ύφος του μανιερισμού της Κρεμόνα και του Λομβαρδικού ρεαλισμού στη ζωγραφική του.
Θρησκευτικά θέματα
Αν και δεν είναι αυτά που τους έκαναν γνωστούς, ο Βιντσέντσο και οι αδελφοί του ήταν πιο δραστήριοι ως ζωγράφοι θρησκευτικών θεμάτων. Η επιρροή του Πορντενόνε μπορεί να φανεί ξεκάθαρα στην εικόνα Αγίας Τράπεζας του 1575 του Βιντσέντσο, Ο Χριστός προ της Σταύρωσης που δείχνει τον αναπτυσσόμενο ρεαλισμό της Λομβαρδίας. Η Σταύρωση απεικονίζεται ασυνήθιστα με τον Χριστό να στέκεται αδέξια πάνω από το σταυρό ενώ το χέρι του τραβιέται στο έδαφος από το χέρι του εκτελεστή που βρίσκεται στα πόδια του. Η περίεργη στάση χρησιμοποιήθηκε από ένα πρώιμο σχέδιο του Πορντενόνε που απεικονίζει τα πάθη του Χριστού.
Ρωπογραφία της Βόρειας Ιταλίας
Ο Κάμπι είναι γνωστός για τη σημαντική συμβολή του στη γέννηση της ρωπογραφίας στη βόρεια Ιταλία. Το είδος εμφανίστηκε ξαφνικά μεταξύ 1580 και 1585 στην Κρεμόνα και την Μπολόνια, και η ανάπτυξή του επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από παρόμοια έργα ζωγραφικής από τους Φλαμανδούς καλλιτέχνες Πίτερ Άρτσεν και Γιοάχιμ Μπεκελάερ. Η πρόσβαση σε αυτά τα έργα κατέστη δυνατή χάρη στην εισαγωγή έργων ζωγραφικής της Φλαμανδικής ρωπογραφίας, ιδίως εκείνων του Μπεκελάερ, από την Αμβέρσα στην Κρεμόνα από πλούσιους εμπόρους, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας τραπεζιτών Αφφαιτάτι (Affaitati) που είχε περιουσία και στις δύο πόλεις. Είναι πολύ πιθανό ότι ο Κάμπι είχε πρόσβαση σε αυτά τα εισαγόμενα έργα ζωγραφικής μέσω της ζωγραφικής του για τον Οίκο των Φαρνέζι στην Πιατσέντσα, όπου η οικογένεια είχε σημαντικές συλλογές από αυτές τις εισαγόμενες φλαμανδικές σκηνές. Ο Κάμπι ήταν βασικός παράγοντας στη γέννηση της ζωγραφικής του είδους στη βόρεια Ιταλία, καθώς ήταν ο πρώτος που ζωγράφισε μια σειρά από πίνακες που απεικονίζουν κρεοπωλεία, πωλητές ψαριών και πωλητές πουλερικών ως παραγγελία για την πλούσια οικογένεια Fugger του Άουγκσμπουργκ.
Αυτή η εξέλιξη είδε την απομάκρυνση από τον μανιερισμό προς «αντι-μανιεριστικό» ρεαλισμό που περιγράφεται από τον ιστορικό τέχνης Βάλτερ Φριντλέντερ ως, «Υγιές προεγειωμένο πνεύμα (που έρχεται) σε ύπαρξη, παράλληλα με την έντονη μεταχείριση της μορφής που επιτεύχθηκε μέσω σκόπιμης εργασίας και ανανεωμένης επαφής με τη ζωντανή πραγματικότητα ». μικρογραφία| Ιχθυοπώλες, 1579, λάδι σε καμβά, 146 x 214 εκ. Μουσείο La Roche-sur-Yon. μικρογραφία| Vincenzo Campi, Ιχθυοπώλες περ. 1580, λάδι σε καμβά, 145 x 215 cm, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο μικρογραφία| Βιντσέντσο Κάμπι: Τρώγοντας ρικόττα, 1580, λάδι σε καμβά, Μουσείο Καλών Τεχνών της Λυών Οι απεικονίσεις του villano, (αγρότη) του Κάμπι απεικόνιζαν και ενίσχυαν τον σύγχρονο βορειοϊταλικό ισχυρισμό που υποστήριζε ότι ορισμένα τρόφιμα ήταν κατάλληλα μόνο για πολίτες υψηλής κοινωνικής τάξης και άλλα για τους χαμηλότερης κοινωνικής τάξης. Οι Ιχθυοπώλες του Κάμπι απεικονίζουν τις μορφές να τρώγουν φασόλια, μαύρο ψωμί και κρεμμυδάκια, τα οποία ήταν ακριβώς τα τρόφιμα που αναφέρονταν ως κατάλληλα μόνο για τις τάξεις των εργαζομένων, όπως αναφέρονται στην ιδαίτερα επιδραστική πραγματεία Trattato della Trattato  Natura de»cibi et del bere του Μπαρτολομέο Πιζανέλλι (Bartolomeo Pisanelli), που δημοσιεύθηκε το 1585. Το τυρί εμφανίζεται, επίσης, να είναι κατάλληλη τροφή για τις κατώτερες τάξεις, «(που) δεν έχουν τα μέσα να παρέχουν στον εαυτό τους άλλες πιο υγιεινές τροφές». Ο Κάμπι απεικονίζει τη χαμηλή στάθμη του τυριού ως τροφίμου στο έργο του Τρώγοντας ρικόττα, το οποίο μάλλον απεικονίζει κολακευτικά «λαίμαργους αγρότες» που γελούν και βάζουν με το κουτάλι φρέσκο τυρί στα ανοιχτά στόματά τους.
Παρά την επιλογή του Κάμπι να απεικονίσει τις κατώτερες εργατικές τάξεις, η μεταχείριση αυτών των θεμάτων δεν ήταν ούτε συμπαθητική ούτε ρομαντική. Με τη βαρεία χρήση των μεταφορών των τροφίμων και των καθιερωμένων χαρακτήρων, ο Κάμπι συχνά απεικονίζει τα θέματα του ως ακατέργαστα, σκοτεινά και σεξουαλικά διαθέσιμα. Ο ιστορικός τέχνης Μπάρρυ Γουίντ (Barry Wind) βλέπει αυτά τα έργα ως σύγχρονη επέκταση της κλασικής ιδέας των κοροϊδευτικών εκόνων, όπου ο πίνακας χρησίμευε ως ένα «αστείο» για μορφωμένο άνδρα με χαμηλή αίσθηση του χιούμορ ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Ψηφιδωτό του Αχιλλέα στη Σκύρο (Μουσείο Σπάρτης, αρ. 280)
Το Ψηφιδωτό του Αχιλλέα στη Σκύρο είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Σπάρτη που εκτίθεται στο εκεί αρχαιολογικό μουσείο με αριθμό 280 στην αίθουσα Β΄.
Ιστορικό του ευρήματος
Το ψηφιδωτό βρέθηκε το 1874 στον κήπο της οικίας του κυρίου Γεωργίου Μουραμπά στη Σπάρτη. Ήταν σκεπασμένο από το έδαφος σε βάθος ενός μέτρου. Καταγράφτηκε από τον αρχαιολόγο Παναγιώτη Σταματάκη της Αρχαιολογικής Εταιρείας και μελετήθηκε για πρώτη φορά το 1874 από τον Γερμανό Χίρσφελντ (1847-1895) και το 1876 από τον Ρούντολφ Βάιλ (1848 - 1914). Ακολούθησε λεπτομερής περιγραφή από τους Ντρέσσελ (1845 - 1920) και Μιλχόφερ (1852-1903) που δημοσίευσαν για πρώτη φορά τη λεπτομερή περιγραφή των εκθεμάτων της συλλογής του Αρχαιολογικού Μουσείου της Σπάρτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψηφιδωτά Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Αννώνη η πορφυρά
Οι καρποί του είναι στρογγυλεμένοι, πλάτους 15 έως 20 εκ. και καλύπτονται με καφέ φλοιό μαλακής υφής, που κάνει δύσκολη την τομή του καρπού κατά την ωρίμανση. Η επιφάνεια του καρπού έχει προεξοχές σαν άγκιστρα. Ο καρπός του φέρει πολλούς σπόρους, οι οποίοι έχουν χρόνο βλάστησης από 1 έως 6 μήνες. Τα δέντρα χρειάζονται περίπου 1 έως 3 χρόνια για να καρποφορήσουν και μπορούν να καλλιεργηθούν και σε γλάστρα.
Το είδος σχετίζεται στενά με το cherimoya, το γλυκόμηλο και τις υπόλοιπες Αννώνες (Annonas). Η soncoya είναι σχετικά άγνωστη μεταξύ των Αννώνων (Annonas)· ο καρπός της είναι αδιάφορης ποιότητας και δεν έχει προσελκύσει ενδιαφέρον για ευρεία καλλιέργεια. Οι καρποί έχουν την ίδια υφή με αυτούς του soursop, και ορισμένες φορές περιγράφονται ως έχοντες χορδές ή ινώδεις.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αννωνοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Κεντρικής Αμερικής Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Νίκος Κακαουνάκης
Ο Νίκος Κακαουνάκης (8 Ιουνίου 1938 - 30 Δεκεμβρίου 2009) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης. Γεννήθηκε στην Πολυρρηνία Καστελίου Χανίων. Ορφανός από πατέρα, σπούδασε στο εκκλησιαστικό λύκειο. Εν συνεχεία εργάστηκε στο πολιτικό γραφείο του βουλευτή Χανίων και υπουργού της Ένωσης Κέντρου Πολυχρόνη Πολυχρονίδη. Μερικά χρόνια αργότερα γνωρίστηκε με τον εκδότη Χρήστο Λαμπράκη, ο οποίος του πρότεινε να εργαστεί στο Βήμα, απ' όπου έκανε τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία το 1965.
Συμμετείχε ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα με τη δημοσιογραφική του πένα και την παρουσία του. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στον έντυπο τύπο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Μετά τη χούντα δημοσιογραφεί στα Νέα, όπου αναλαμβάνει επιτελικές θέσεις. Στο διάστημα αυτό γράφει το βιβλίο «2.650 μερόνυχτα συνωμοσίας». Το 1986 αποφασίζει να εκδώσει τη δική του εφημερίδα, Το καλάμι. Με την έκρηξη της ιδιωτικής ραδιοφωνίας αναλαμβάνει την πρωινή ζώνη του ραδιοφωνικού σταθμού ΣΚΑΪ 100.4, η οποία αποτελεί την απαρχή της παρουσίας του στα ερτζιανά. Οι ραδιοφωνικές του εκπομπές στον ΣΚΑΪ 100.4 τη δεκαετία του 1990, συγκέντρωναν πολύ μεγάλη ακροαματικότητα. Παράλληλα ασχολείται με την τηλεόραση του ΣΚΑΪ (και μετέπειτα Alpha TV) αναλαμβάνοντας αργότερα και τη γενική διεύθυνση του σταθμού. Εργάστηκε επίσης στον ραδιοφωνικό σταθμό FLASH 96 για πολλά χρόνια και στους τηλεοπτικούς σταθμούς Alter Channel, Mega Channel και Alpha TV. Το 1999 εξέδωσε την εφημερίδα Το Καρφί.
Άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο στις 10:15 το βράδυ της 30ής Δεκεμβρίου 2009 σε ηλικία 71 ετών. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τον έντονο και πληθωρικό λόγο και χαρακτήρα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Ντνίπρο Αρένα
Η Ντνίπρο Αρένα είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Ντνίπρο της Ουκρανίας. Χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά ως ποδοσφαιρικό γήπεδο και φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της ΦΚ Ντνίπρο. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 31.003 θεατών. Αντικατέστησε την παλιά έδρα της Ντνίπρο το Στάντιουμ Μετεόρ.
Φιλοξένησε τον αγώνα για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 ανάμεσα στην Ουκρανία και την Αγγλία καθώς το Ολυμπιακό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο στο Κίεβο βρισκόταν υπό ανακατασκευή ενόψει του Euro 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ουκρανία Κατηγορία:ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ
Ενέργεια στην Ιταλία
Σημαντικό μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται από εισαγωγές, κυρίως από την Ελβετία και τη Γαλλία. Το μερίδιο της πρωτογενούς ενέργειας που αφιερώνεται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι πάνω από 35%, και αυξάνεται σταθερά από τη δεκαετία του 1970.
Η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται κυρίως από φυσικό αέριο, το οποίο αποτελεί την πηγή περισσότερο από το 50% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται. Μια άλλη σημαντική πηγή είναι η υδροηλεκτρική ενέργεια, η οποία ήταν ουσιαστικά η μόνη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι το 1960. Η αιολική και η ηλιακή ενέργεια αυξήθηκαν γρήγορα μεταξύ 2010 και 2013 χάρη στα υψηλά κίνητρα. Η Ιταλία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον κόσμο.
Επισκόπηση
αριστερά|μικρογραφία| Η [[Eni θεωρείται μία από τις «μεγάλες» πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο. ]] Η ενέργεια στην Ιταλία προέρχεται κυρίως από ορυκτά καύσιμα. Μεταξύ των πιο χρησιμοποιούμενων πόρων είναι το πετρέλαιο (που χρησιμοποιείται κυρίως για τον τομέα των μεταφορών), το φυσικό αέριο (που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τη θέρμανση), ο άνθρακας και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται κυρίως από φυσικό αέριο, το οποίο αποτελεί την πηγή περισσότερο από το ήμισυ της συνολικής τελικής ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται. Μια άλλη σημαντική πηγή είναι η υδροηλεκτρική ενέργεια, η οποία ήταν ουσιαστικά η μόνη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι το 1960. Το πρώτο εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής στην ηπειρωτική Ευρώπη εγκαινιάστηκε στο Μιλάνο το 1883
Η Eni, με δραστηριότητες σε 79 χώρες, θεωρείται μία από τις επτά « μεγάλες » εταιρείες πετρελαιοειδών στον κόσμο και μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές εταιρείες στον κόσμο. Η περιοχή Val d'Agri, Basilicata, φιλοξενεί το μεγαλύτερο χερσαίο πεδίο υδρογονανθράκων στην Ευρώπη. Μέτρια αποθέματα φυσικού αερίου, κυρίως στην κοιλάδα του Πάδου και στην υπεράκτια Αδριατική Θάλασσα, έχουν ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια και αποτελούν σημαντικό ορυκτό πόρο. μικρογραφία| Ηλιακά πάνελ στο Piombino της [[Τοσκάνη|Τοσκάνης. Η Ιταλία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον κόσμο. ]]
Την τελευταία δεκαετία, η Ιταλία έχει γίνει ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον κόσμο, κατατάσσοντας τον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ένατο στον κόσμο. Η αιολική ενέργεια, η υδροηλεκτρική ενέργεια και η γεωθερμική ενέργεια είναι επίσης σημαντικές πηγές ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα. Η Ιταλία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που εκμεταλλεύτηκε τη γεωθερμική ενέργεια για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Το πρώτο ιταλικό εργοστάσιο γεωθερμίας κατασκευάστηκε στην Τοσκάνη, όπου βρίσκονται όλα τα σημερινά ενεργά γεωθερμικά εργοστάσια στην Ιταλία. Το 2014 η γεωθερμική παραγωγή ήταν 5,92 TWh.
Η παραγωγή ηλιακής ενέργειας από μόνη της αντιπροσώπευε σχεδόν το 9% της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα το 2014, καθιστώντας την Ιταλία τη χώρα με τη μεγαλύτερη συμβολή ηλιακής ενέργειας στον κόσμο. Ο φωτοβολταϊκός σταθμός Montalto di Castro, που ολοκληρώθηκε το 2010, είναι ο μεγαλύτερος φωτοβολταϊκός σταθμός παραγωγής ενέργειας στην Ιταλία με 85 MW. Άλλα παραδείγματα μεγάλων φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων στην Ιταλία είναι το Σαν Μπελίνο (70,6 MW), το Σελίνο Σαν Μάρκο (42,7 MW) και το Σαντ Αλμπέρτο (34,6 MW).
Οι ανανεώσιμες πηγές αντιπροσωπεύουν το 27,5% του συνόλου της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται στην Ιταλία, με την υδροηλεκτρική μόνο να φτάνει το 12,6%, ακολουθούμενη από την ηλιακή με 5,7%, την αιολική με 4,1%, τη βιοενέργεια με 3,5% και τη γεωθερμία στο 1,6%. Το υπόλοιπο της εθνικής ζήτησης καλύπτεται από ορυκτά καύσιμα (38,2% φυσικό αέριο, 13% άνθρακας, 8,4% πετρέλαιο) και από εισαγωγές.
Η Ιταλία διαχειριζόταν τέσσερις πυρηνικούς αντιδραστήρες μέχρι τη δεκαετία του 1980, αλλά το 1987, μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ, η μεγάλη πλειοψηφία των Ιταλών πέρασε σε δημοψήφισμα επιλέγοντας τη σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία. Η κυβέρνηση απάντησε κλείνοντας υπάρχοντες πυρηνικούς σταθμούς και σταμάτησε τις εργασίες σε έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, συνεχίζοντας να εργάζεται για το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας στο εξωτερικό. Η εθνική εταιρεία ενέργειας Enel λειτουργεί επτά πυρηνικούς αντιδραστήρες στην Ισπανία και τέσσερις στη Σλοβακία, και το 2005 συνήψε συμφωνία με την Électricité de France για έναν πυρηνικό αντιδραστήρα στη Γαλλία. Με αυτές τις συμφωνίες, η Ιταλία κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση στην πυρηνική ενέργεια και να εμπλακεί άμεσα στο σχεδιασμό, την κατασκευή και τη λειτουργία των σταθμών χωρίς να τοποθετήσει αντιδραστήρες σε ιταλικό έδαφος.
Κατάλογος μοναρχών της Γερμανίας
Αυτός είναι ένας κατάλογος των μοναρχών που ηγεμόνευσαν στις Γερμανικές επικράτειες τις κεντρικής Ευρώπης από τη διάσπαση της Φραγκίας το 843 (με την οποία δημιουργήθηκε ξεχωριστό Ανατολικό Φραγκικό Βασίλειο), μέχρι το τέλος της Αυτοκρατορικής Γερμανίας το 1918. Περιλαμβάνει επίσης τις διάφορες Γερμανικές συνομοσπονδίες μετά την κατάρρευση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους το 1806.
Σημειώσεις για τους τίτλους
Οι Αυτοκράτορες εμφανίζονται με έντονη γραφή. Οι αντίπαλοι βασιλείς, αντί-βασιλείς, και νεαροί συμβασιλείς είναι με πλάγια γραφή.
Όνομα-Σε παρένθεση το όνομα στα Γερμανικά. Βασιλιάς-Αρχή Βασιλείας. Αυτοκράτορας-Βασιλεία ως Αυτοκράτορας. Τέλος-Τέλος Βασιλείας.
Η Γερμανία μέσα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, 962–1806
Ο τίτλος "Βασιλιάς των Ρωμαίων", που χρησιμοποιείται στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Α.Ρ.Α.) θεωρείται ισοδύναμος του "Βασιλιάς της Γερμανίας". Οι επτά εκλέκτορες (Παλατινάτου [μετά Βαυαρίας], Σαξονίας, Βρανδεμβούργου, Βοημίας, Κολωνίας, Τρηρ, Μάιντς) εξέλεγαν έναν βασιλιά, ο οποίος κατόπιν πήγαινε στη Ρώμη για να στεφθεί αυτοκράτορας από τον Πάπα.
Το 936 ο Όθων Α΄ της Ανατολικής Φραγκίας ονομάζει τον εαυτό του "Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα του Γερμανικού Έθνους" (Α.Ρ.Α.Γ.Ε.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γερμανίας
Μπίργκιτ Πριντς
Η Μπίργκιτ Πριντς (Birgit Prinz, 25 Οκτωβρίου 1977) είναι Γερμανίδα ποδοσφαιρίστρια, που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού. Είναι η δεύτερη σκόρερ όλων των εποχών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Γυναικών, έχοντας πετύχει 14 γκολ.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1977 στη Φρανκφούρτη. Ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα στην ομάδα FSV Frankfurt το 1992. Το 1998 πήρε μεταγραφή στη FFC Frankfurt ενώ το 2002 αγωνίστηκε για λίγους αγώνες στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα, με την ομάδα της Carolina Courage, το οποίο και κατέκτησε πριν επιστρέψει στη FFC Frankfurt, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Έχει κατακτήσει αρκετές φορές το πρωτάθλημα και το κύπελλο Γερμανίας, καθώς και 3 φορές το Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών.
Το 1994 έκανε την πρώτη της συμμετοχή στην Εθνική ομάδα της χώρας της, την οποία έχει βοηθήσει με τα τέρματα που πέτυχε να κατακτήσει δύο παγκόσμια Κύπελλα ποδοσφαίρου, 5 Ευρωπαϊκά κύπελλα, καθώς και 3 φορές το χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Η ίδια έχει βραβευθεί με τον τίτλο της κορυφαίας παίκτριας ποδοσφαίρου της FIFA 3 φορές, ενώ έχει κατακτήσει και διάφορους άλλους προσωπικούς τίτλους.
Τον Αύγουστο του 2011 ανακοίνωσε την απόφασή της να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Προσωπική ζωή
Έχει σπουδάσει ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε της Φρανκφούρτης. Επίσης, έχει δηλώσει ανοιχτά πως είναι ομοφυλόφιλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες ποδοσφαιρίστριες Π Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γερμανία Κατηγορία:Νικητές του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA
Ευδόξιος ο Αντιοχείας
Ο Ευδόξιος ήταν χριστιανός Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως από το 360 ως το 369.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αραβισσό της Μικράς Αρμενίας και ο πατέρας του, Καισάριος, μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Μαξιμιανού. Έγινε μαθητής του επίσης ιερομάρτυρα Λουκιανού. Ο Φιλοστόργιος τον αναφέρει ως επιεική και κόσμιο, αλλά και δειλό.
Εξελέγη αρχικά επίσκοπος Γερμανικείας και, έχοντας προσχωρήσει στον Αρειανισμό, άρπαξε τον Θρόνο της Αντιόχειας. Όταν καθαιρέθηκε ο Μακεδόνιος, άρπαξε πραξικοπηματικά το Θρόνο της Κωνσταντινούπολης, με τη σύμφωνη γνώμη του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου. Ενθρονίστηκε στις 27 Ιανουαρίου του 360 από εβδομήντα δύο Αρειανούς επισκόπους.
Επί των ημερών της ποιμαντορίας του Ευδοξίου έγιναν με μεγαλοπρέπεια τα εγκαίνια του πρώτου ναού της Αγίας Σοφίας, τον Φεβρουάριο του 360. Επί των ημερών του όμως η Εκκλησία διασπάστηκε περαιτέρω, καθώς ομάδα αιρετικών συσπειρώθηκε γύρω από τους Αέτιο και Ευνόμιο και χειροτόνησαν άλλο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τον Ποιμένιο και κατόπιν τον Φλωρέντιο, ενώ ξεκίνησαν να χειροτονούν δικούς τους επισκόπους στη Λέσβο, στον Πόντο, στην Κιλικία, κλπ.
Ο Ευδόξιος πέθανε το 369 και οι Χριστιανοί της Κωνσταντινούπολης διχάστηκαν: οι μεν Ορθόδοξοι εξέλεξαν διάδοχό του τον Ευάγριο, οι δε Αρειανοί τον Δημόφιλο.
Πηγές
Ευδόξιος Κατηγορία:Αρειανισμός Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Μαρία Πολυδούρη
Η Μαρία Πολυδούρη (Καλαμάτα, 1 Απριλίου 1902 - Αθήνα, 29 Απριλίου 1930) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια της νεορομαντικής σχολής.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του εξαίρετου φιλολόγου Ευγένιου Πολυδούρη, από τη Μικρομάνη, και της Κυριακής Μαρκάτου, μιας γυναίκας με πρώιμες φεμινιστικές αντιλήψεις. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές της σπουδές στην Καλαμάτα, ενώ είχε φοιτήσει σε σχολεία του Γυθείου και των Φιλιατρών, αλλά και στο Αρσάκειο της Αθήνας για δύο χρόνια.
Έργο
Η Μαρία Πολυδούρη ανήκει στη γενιά του 1920, που καλλιέργησε το αίσθημα του ανικανοποίητου και της παρακμής. Ο έρωτας και ο θάνατος είναι οι δύο άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η ποίησή της. Είναι μεστή από πηγαίο λυρισμό που ξεσπά σε βαθιά θλίψη και κάποτε σε σπαραγμό, με εμφανείς επιδράσεις από τον έρωτα της ζωής της, Κώστα Καρυωτάκη, αλλά και τα μανιάτικα μοιρολόγια. Οι συναισθηματικές και συγκινησιακές εξάρσεις της Πολυδούρη καλύπτουν συχνά κάποιες τεχνικές αδυναμίες και στιχουργικές ευκολίες του έργου της. Ο Κώστας Στεργιόπουλος έχει πει για την Πολυδούρη :
Βραβείο Μαρία Πολυδούρη
Το Βραβείο Ποίησης «Μαρία Πολυδούρη» προκηρύσσει ετησίως ο Δήμος Καλαμάτας, η Κοινωφελής Επιχείρηση «Φάρις» και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Μεσσηνίας για έναν πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή σε πανελλήνια κλίμακα. Με το βραβείο έχουν τιμηθεί οι εξής:
Παραπομπές
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Γενιά του ’20 Κατηγορία:Λογοτεχνία-επέκταση
Black metal
Το Βlack metal είναι στυλ της heavy metal μουσικής. Έχει ρίζες από κλασικές thrash μπάντες όπως οι Sodom, οι Destruction αλλά και οι Celtic Frost, οι Bathory, οι Venom κ.ά.. Το λεγόμενο «δεύτερο κύμα» του black metal, που ήταν το πρώτο πλήρως συνειδητοποιημένο (οι ίδιες οι μπάντες πλέον χρησιμοποιούν τον όρο black metal), γεννήθηκε στη Νορβηγία, κυρίως απ' τους Mayhem και, αν και τα σκανδιναβικά συγκροτήματα συνεχίζουν να έχουν αρκετά μαζική σκηνή, το είδος έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο. Το Black Metal έχει πολλές φορές αντιμετωπισθεί με εχθρότητα από τη mainstream μουσική κουλτούρα λόγω των μισανθρωπικών και αντιχριστιανικών απόψεων που έχει η πλειοψηφία των black metal μουσικών. Επίσης πολλοί από τους πρωτοπόρους του είδους έχουν συνδεθεί με εμπρησμούς εκκλησιών και δολοφονίες. Για αυτούς τους λόγους και άλλους το black metal θεωρείται ένα underground είδος μουσικής. Επιπρόσθετα μερικοί black metal καλλιτέχνες έχουν συνδεθεί με εθνικοσοσιαλιστικές απόψεις είτε με ρητή δήλωση υπαγωγής ή θεματολογικά.
Πρώτο Κύμα
thumb|right|Οι Celtic Frost, ένα απ' τα γνωστότερα black metal συγκροτήματα. Το πρώτο κύμα του Black Metal αναφέρεται στις μπάντες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι οποίες επηρέασαν τον Black Metal ήχο και σχημάτισαν ένα πρωτότυπο για το είδος. Συχνά ηταν Thrash Metal και Speed Metal μπάντες.
Η έμπνευση για την ονομασία του είδους, επινοήθηκε από το δεύτερο album των Venom με τίτλο Black Metal (1982). Αν και με τα σημερινά πρότυπα, το album αυτό θεωρείται πιο πολύ Thrash Metal και όχι Black Metal. Η θεματολογία και οι εικόνες του album εστίαζαν περισσότερο σε αντιχριστιανικά και σατανικά θέματα, πιο πολύ απ´ότι στο παρελθόν. Η μουσική ήταν γρήγορη, η παραγωγή «βρώμικη» και τα φωνητικά ψηλά ή βαθειά. Τα μέλη των Venom επίσης υιοθέτησαν ψευδώνυμα, κάτι που εξαπλώθηκε ευρέως στους Black Metal μουσικούς. Η συντριπτική πλειοψηφία των Black Metal καλλιτεχνών σήμερα χρησιμοποιούν ψευδώνυμα.
Άλλη μια μεγάλη επιρροή για το Black Metal ήταν η Σουηδική μπάντα Bathory, με επικεφαλής τον Τόμας Φόρσμπεργκ (με το ψευδώνυμο Quorthon. Η μουσική των Bathory δεν ήταν απλά σκοτεινή, γρήγορη και έντονα παραμορφωμένη μαζί με αντιχριστιανικούς στίχους και εικόνες, αλλά ο Quorthon ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τα «τσιριχτά» φωνητικά, τα οποία όρισαν το Black Metal. Οι Bathory υιοθέτησαν αυτό το στυλ στα πρώτα τέσσερα τους album: Bathory (1984), The Return of Darkness and Evil (1985), Under the Sign of the Black Mark (1987) and Blood Fire Death (1988). Με το With Blood Fire Death και τα επόμενα δύο album Hammerheart και Twilight of the Gods, οι Bathory έγιναν οι πρωτοπόροι του είδους που θα γίνονταν γνωστό ως Viking Metal.
Άλλες μπάντες που συνήθως θεωρούνται μέρος του πρώτου κύματος, είναι οι Hellhammer και οι Celtic Frost (από Ελβετία), οι Kreator, Sodom και οι Destruction (από Γερμανία), οι Bulldozer και Death SS (από Ιταλία).
Το τέλος του πρώτου κύματος
Στα χρόνια πριν προκύψει η Νορβηγική Black Metal σκηνή, αξιοσημείωτες κυκλοφορίες έγιναν από Root and Master's Hammer (από Τσεχοσλοβακία), Von (από Η.Π.Α), Blasphemy (από Καναδά), Rotting Christ (από Ελλάδα) and Samael (από Ελβετία).
Στις χώρες της βόρειας Ευρώπης, μπάντες ξεκίνησαν να συσχετίζονται με αυτές τις μπάντες ή παλιότερες μπάντες του πρώτου κύματος. Στη Σουηδία οι Marduk, Dissection, Nifelheim και Abruptum. Στη Φινλανδία, προέκυψε μια σκηνή, η οποία ανέμειξε το Black Metal με στοιχεία από Death Metal και Grindcore, αυτό περιελάμβανε τους Beherit, Archgoat και Impaled Nazarene. Μπάντες όπως οι Demoncy και Profanatica προέκυψαν στις Η.Π.Α. Το αμερικάνικο και σουηδικό Death Metal ήταν πιο δημοφιλές εκείνη τη περίοδο.
Δεύτερο Κύμα
Το δεύτερο κύμα του Black Metal ξεκίνησε στις αρχές του της δεκαετίας του 1990 με πρωτοπόρο τη Νορβηγική Black Metal σκηνή. Κατά τη διάρκεια μεταξύ 1990 και 1994 ένας αριθμός Νορβηγών μουσικών ξεκίνησαν να παίζουν και να κυκλοφορούν ένα νέο είδος Black Metal μουσικής.Μέσα σε αυτά τα συγκροτήματα περιλαμβάνονται οι Mayhem, Thorns, Burzum, Darkthrone, Immortal, Satyricon, Enslaved, Emperor, Dimmu Borgir, Gorgoroth, Ulver, Carpathian Forest και οι Φινλανδοί Impaled Nazarene. Το ανέπτυξαν και το μεταμόρφωσαν σε ξεχωριστό είδος, το οποίο ξέφευγε απ'το Thrash Metal. Αυτό έγινε κυρίως λόγω ενός νέους είδους παιξίματος κιθάρας, το οποίο και ανέπτυξαν οι Snorre "Blackthorn" Ruch των Stigma Diabolicum/Thorns και ο Øystein "Euronymous" Aarseth των Mayhem. Ο Fenriz των Darkthrone έχει αποδώσει αυτή τη καινοτομία στους παραπάνω, πολλάκις μέσω συνεντεύξεων τους. Ο Fenriz θεωρεί ότι αυτό προέρχεται από τους Bathory και επίσης ανέφερε ότι αυτός ο τρόπος παιξίματος καθόρισε πολλές μπάντες τη δεκαετία του 1990. Πολλοί από τους καλλιτέχνες είναι υπεύθυνοι για διάφορα εγκλήματα (δες παρακάτω).Τα σκοτεινά θέματα με τα οποία ασχολούνταν οι μουσικοί του είδους συνδυάστηκαν και με σκοτεινή εμφάνιση, με την υιοθέτηση του corpse-paint(δες παρακάτω). Αυτός έγινε ένας τρόπος για πολλούς Black Metal καλλιτέχνες να διαχωρίσουν τους εαυτούς τους από τις υπόλοιπες metal μπάντες της εποχής. Black Metal σκηνές άρχισαν να εμφανίζονται σε όλη την Ευρώπη, κατά τη διάρκεια του 1990, οι οποίες ήταν εμπνευσμένες από τη Νορβηγική σκηνή ή από παλαιότερες μπάντες. Στην Πολωνία με πρωτοπόρους τις μπάντες Graveland και Behemoth. Στη Γαλλία με μία ομάδα μουσικών γνωστή ως Les Légions Noires, η οποία περιελάμβανε μπάντες όπως οι Mütiilation, Vlad Tepes, Belketre και Torgeist. Μπάντες όπως οι Black Funeral, Grand Belial's Key και οι Judas Iscariot εμφανίστηκαν εκείνη τη περίοδο στις Η.Π.Α. Μέχρι τα τέλη του 1990, πολλές θεωρούμες ως underground Νορβηγικές μπάντες όπως οι Emperor, Immortal, Dimmu Borgir, Ancient, Covenant/The Kovenant και οι Satyricon, συνεργάστηκαν με μεγάλες mainsream δισκογραφικές και έγιναν ευρέως γνωστές.
Κάψιμο Εκκλησιών
Μουσικοί και υποστηρικτές της Νορβηγικής Black Metal σκηνής πήραν μέρος σε παραπάνω από 50 εμπρησμούς Χριστιανικών εκκλησιών στη Νορβηγία από το 1992 μέχρι το 1996. Μερικά από αυτά τα κτήρια ήταν χιλιάδων ετών και ιστορικής σημασίας. Ένας από τους πρώτους και αξιοσημείωτους εμπρησμούς, ήταν αυτός της νορβηγικής εκκλησίας Fantoft, για την οποία η αστυνομία πίστευε πως ευθύνοταν ο Varg Vikernes του one-man μουσικού σχήματος Burzum. Το εξώφυλλο του Aske (στα νορβηγικά 'στάχτες'), ενός EP από Burzum είχε την εικόνα της εκκλησίας Fantoft, μετά τον εμπρησμό. Τον Μάιο του 1994, ο Vikernes βρέθηκε ένοχος για τον εμπρησμό του παρεκκλησιού Helmenkollen, της εκκλησίας Skjold και της εκκλησίας Åsane. Επίσης στο εξώφυλλο του album των Mayhem De Mysteriis Dom Sathanas απεικονίζεται ο καθεδρικός ναός Nidaros, τον οποίο θεωρείται ότι σχεδίαζαν να ανατινάξουν οι Vikernes και Euronymous. Η δολοφονία του Euronymous τον Αύγουστο του 1993 έβαλε ένα τέλος σε αυτό το σχέδιο και καθυστέρησε την κυκλοφορία του album. Οι Black Metal μουσικοί Samoth, Faust (και οι δύο μέλη των Emperor) και ο Jørn Inge Tunsberg (των Hades Almighty) επίσης καταδικάστηκαν για εμπρησμούς εκκλησιών.
Η δολοφονία του Euronymous
Στις 10 Αυγούστου του 1993, ένα γεγονός έκανε το Black Μetal πιο γνωστό στο ευρύ κοινό. Ο Νορβηγός Øystein 'Euronymous' Aarseth, κιθαρίστας των Mayhem δολοφονήθηκε απ'τον τότε μπασίστα των Mayhem, Varg Vikernes (αληθινό όνομα: Kristian Larsson Vikernes), μοναδικό μέλος του one-man band σχήματος, Burzum (από το 1991). Ο Vikernes μαχαίρωσε θανάσιμα τον Euronymous με πολλαπλά χτυπήματα. Το πτώμα του Euronymous βρέθηκε έξω από το διαμέρισμα του με 23 πληγές (μαχαιριές), δύο στο κεφάλι, πέντε στο λαιμό και δεκάξι στη πλάτη. Ο Vikernes υποστήριξε ότι ο Euronymous του επιτέθηκε πρώτος και πως οι περισσότερες πληγές στο σώμα του θύματος προκλήθηκαν από σπασμένα γυαλιά, τα οποία έπεσαν κατά τη διάρκεια της πάλης, μεταξύ των δύο ανδρών. Το δικαστήριο βρήκε ένοχο τον Vikernes για το φόνο του Euronymous, όπως και για τον εμπρησμό τεσσάρων εκκλησιών. Ο Vikernes χαμογέλασε καθώς άκουγε την ετυμηγορία του δικαστηρίου, μια εικόνα που μεταφέρθηκε ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στις 24 Μαΐου 2009 ο Vikernes αποφυλακίσθηκε με περιοριστικούς όρους.
Στίχοι και θεματολογία
Το βασικό θέμα στο οποίο επικέντρωσαν οι πρώτοι Black Metal καλλιτέχνες ήταν η αντίθεση στο Χριστιανισμό, κάτι που όμως μετά το κάψιμο εκκλησιών από Black Metal μουσικούς, μεταφράστηκε ως Σατανισμός από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία έκαναν λόγο για νεαρούς Σατανιστές που καίνε εκκλησίες. Με το πέρασμα των χρόνων η ποικιλία στη θεματολογία μεγάλωσε απίστευτα και συνεχίζει να μεγαλώνει συνεχώς. Οι στίχοι μπορεί να προωθούν Αντι-χριστιανισμό, Παγανισμό, Αθεϊσμό, Σατανισμό, κατάθλιψη, μισανθρωπία, νιχιλισμό, θάνατο και άλλα σκοτεινά θέματα. Άλλοι καλλιτέχνες μπορεί να εστιάζουν αποκλειστικά σε θέματα όπως οι εποχές (ειδικά το Χειμώνα), η φύση, οι παραδόσεις, η φιλοσοφία και η φαντασία.
Φωνητικά
Τα φωνητικά είναι κραυγές βρυχηθμού (brutal vocals). Τα φωνητικά του Black Metal μοιάζουν με τους βρυχηθμούς του Death Metal από το οποίο προέρχονται, καθώς το Death είναι συγγενές είδος μα παλιότερο. Η μόνη διαφορά των φωνητικών από το Black Metal είναι ότι στο Death Metal ο βρυχηθμός είναι πιο βαρύτονος, δηλαδή πιο χαμηλός τονικά (στη σλανγκ των ακροατών γνωστός και σαν «βόθρος»), ενώ στο Black Metal ο βρυχηθμός γίνεται σε τονική περιοχή υψηλότερη (συνήθως στην τονική περιοχή της κανονικής ομιλίας). Φυσικά αυτά ισχύουν μόνο για πρώιμους δίσκους των ιδρυτικών συγκροτημάτων του είδους (Mayhem, Darkthrone κ.α.). Σε επόμενα άλμπουμ ακόμη και τα ιδρυτικά συγκροτήματα έχουν αλλάξει κάποια στοιχεία, μα οι γενικές αρχές που ορίζουν το Black Metal τηρούνται.
Μουσικά όργανα
Στο «παραδοσιακό» black metal η κιθάρα έχει έντονη παραμόρφωση (distortion), οι νότες στη κιθάρα είναι μακρόσυρτες, παιγμένες με γρήγορα συνεχόμενα χτυπήματα, συνήθως χωρίς παύσεις (πράγμα που δεν ισχύει για μεταγενέστερα συγκροτήματα), τα ντραμς είναι δίκασα και πολύ δυνατά παιγμένα, με συνεχή γρήγορα χτυπήματα. Το μπάσο συνήθως δεν χρησιμοποιείται αν και στις νεότερες black metal μπάντες βλέπουμε το μπάσο να γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι στη μουσική τους. Το μπάσο συνήθως ακολουθεί την κιθάρα. Σε πολλές μπάντες λόγω της φτηνής παραγωγής το μπάσο υπάρχει αλλά δεν ακούγεται. Υπάρχουν όμως και ποιοτικές παραγωγές όπως των Sinistral King, και διορθωμένες μίξεις σε επανεκδόσεις δίσκων, π.χ. διορθωμένοι δίσκοι των Mayhem με πιο έντονο το μπάσο και χωρίς ψεύτικο trigger στα ντραμς. Αρκετές μπάντες χρησιμοποιούν πλήκτρα, ενώ δεν ήταν αυτός ο κυρίαρχος πρωταρχικός ήχος του είδους. Ανάλογα με το τι είδους black metal παίζει μια μπάντα, αλλάζουν και τα όργανα. Π.χ. στο Folk black metal έχουμε προσθήκη παραδοσιακών οργάνων κ.ο.κ.. Ένα κοινό χαρακτηριστικό είναι η επανάληψη της μουσικής.
Κιθάρες
Οι τυπικές κιθάρες στο black metal είναι εξάχορδες με δύο active (ενεργούς) humbucker μαγνήτες. Οι ενεργοί μαγνήτες αποδίδουν πιο ψυχρή χροιά. Κάποιες εταιρείες κιθάρας έχουν ονομάσει μοντέλα κιθάρας black metal, που έχουν μόνο ένα ενεργό μαγνήτη κοντά στη γέφυρα (bridge) της κιθάρας, διότι έτσι παράγεται εύκολα υψίσυχνος θόρυβος (δεν είναι ιδανικές για όλο το φάσμα της χροιάς· αποτελούν λάθος επιλογή για black metal). Οι διασημότεροι κιθαρίστες στο black metal, χρησιμοποιούν κιθάρες με δύο μαγνήτες. Το πετάλι κιθάρας Caline Mark 4 παράγει την κλασική μαυρομεταλλική χροιά παραμόρφωσης.
Η δημοφιλής ηλεκτρική κιθάρα ESP JH-600 BLACK (μαύρη Jeff Hanneman), η Schecter Damien Platinum-6 FR ή η φτηνή μα ποιοτική Harley Benton EX-84 Modern BK (και οι δύο με δύο ενεργούς humbucker) διαμέσω του πεταλιού Caline Mark 4 βγάζουν άμεσα άψογο μαυρομεταλλικό ήχο. Οι εξάχορδες Schecter με ενεργούς μαγνήτες πάλι είναι ιδανικές για το είδος. Ο Charles Hedger "Ghul" των Mayhem προτιμά τις κιθάρες Schecter. Ο Obsidian C των Keep of Kalessin προτιμά τις ηλεκτρικές κιθάρες ESP με δύο ενεργούς humbucker (μαγνήτες). Ο Olve Eikemo (Abbath Doom Occulta) προτιμά τις κιθάρες ESP (π.χ. το 2010) και (μεταγενέστερα) τις Schecter. Οι Solar κιθάρες δεν προτιμώνται για την χροιά τους στο black metal διότι δεν αποδίδουν πλήρως το συχνοτικό φάσμα παραμόρφωσης του είδους (προτιμώνται στο τεχνικό death metal, μα όχι στο κυρίως death metal διότι είναι πολύ ψυχρές). Οι εφτάχορδες κιθάρες συνήθως χρησιμοποιούνται στο death metal και όχι τόσο στο black metal. Οι Fender μονών μαγνητών δεν αποδίδουν όλο το φάσμα του νορβηγικού ήχου (άσκοπα χαμένος χρόνος σε ρυθμίσεις). Πολλοί μουσικοί εξελίσσουν την αντίληψή τους στον ήχο. Οι Marduk αρχικά ηχογραφούσαν με Fender, μα ανακάλυψαν ότι με κιθάρες ESP με ενεργούς μαγνήτες, ο ήχος είναι πιο ταιριαστός. Οι Mayhem στους μεταγενέστερους δίσκους, χρησιμοποιούν κιθάρες με ενεργούς μαγνήτες. Στους πρώτους δίσκους χρησιμοποιούσαν Gibson. Η κιθάρα PRS Santana είναι μεσόφωνη και δεν έχει ενεργούς μαγνήτες. Δεν είναι ιδανική για την κυρίως σύνθεση, όμως ταιριάζει για κάποια μακρόσυρτα riffs. Οι Ibanez και οι Jackson είναι εξίσου καλές. Οι κιθάρες Musicman δεν προτιμώνται, εκτός και αν ο κιθαρίστας των σόλο είναι δεξιοτέχνης (έχουν καθαρό ήχο, μα όχι την τυπική χροιά του είδους). Το πετάλι κιθάρας Revv G3 χρησιμοποιείται μόνο στα δεξιοτεχνικά σόλο (εάν αυτά υπάρχουν) και όχι ως βασικό. Ο Sigurd Wongraven (Satyr των Satyricon) χρησιμοποιεί πετάλια κιθάρας KHDK. Δεν υπάρχουν απόλυτοι κανόνες επιλογής κιθάρας, όμως η χρήση κιθάρας στα τυφλά δεν έχει επιθυμητά αποτελέσματα. Μπάσα προτιμώνται με ενεργούς μαγνήτες, και όχι μπάσα για τζαζ γιατί χάνονται ακόμα περισσότερο στη μίξη.
Αρχικά
Η φθηνή παραγωγή ήταν κάτι συνηθισμένο για τους πρώτους Black Metal καλλιτέχνες με χαμηλό προϋπολογισμό, ενώ οι ηχογραφήσεις γινόντουσαν συχνά στα σπίτια ή στις αποθήκες/υπόγεια των μουσικών. Ακόμα και όταν οι μουσικοί είχαν τη δυνατότητα να αυξήσουν την ποιότητα της παραγωγής, πολλοί από αυτούς διάλεγαν να διατηρήσουν τη μουσική τους lo-fi. Ο λόγος που το έκαναν αυτό ήταν γιατί ήθελαν να διατηρήσουν το είδος αληθινό, πιστό στις underground ρίζες του και να κάνουν τη μουσική πιο ωμή και παγερή.
Σήμερα
Το Black Metal είναι πιο γνωστό στο ευρύ κοινό σήμερα. Η τεχνολογία έχει εξελιχθεί και αυτό βοήθησε και το Black Metal να εξελιχθεί. Παλαιότερα σε αντίθεση με σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των Black Metal μουσικών, ακολουθούσε συνειδητά τον δρόμο του underground, μένοντας lo-fi. Σήμερα η σκηνή είναι πολύ μεγαλύτερη και κανείς μπορεί να συναντήσει μπάντες με απίστευτα χαμηλή ποιότητα ήχου αλλά και μπάντες με απίστευτα υψηλή ποιότητα ήχου. Ακόμα και σήμερα υπάρχει μια μερίδα μουσικών η οποία ακολουθεί συνειδητά την lo-fi παραγωγή, ηχογραφόντας σε υπόγεια με φθηνά όργανα ή δημιουργόντας μουσική με τη βοήθεια μουσικών προγραμμάτων σε Η/Υ, για τα ντραμς ή κάποιο άλλο όργανο, απόφεύγοντας έτσι την εύρεση ενός επιπλέον μουσικού για τη συγκεκριμένη θέση. Όσο για τις μπάντες που έχουν πολύ υψηλή ποιότητα ήχου κάνοντας ηχογραφήσεις με ακριβό εξοπλισμό, στα καλύτερα στούντιο, γίνονται συνήθως αποδέκτες έντονης κριτικής από μεγάλη μερίδα του Black Metal κοινού. Ένας κλασσικός μειωτικός χαρακτηρισμός, τον οποίο χρησιμοποιούν οι φανς, είναι η λέξη 'sell-out'. Αυτός ο χαρακτηρισμός δίνεται συνήθως σε μπάντες που δεν μένουν πιστοί στο είδος, κυνηγώντας χρήμα και φήμη ή επειδή συνεργάζονται με τις πιο γνωστές mainstream δισκογραφικές ή επειδή κάνουν ακριβά μουσικά βίντεο κλιπ και για άλλους λόγους.
Ζωντανές εμφανίσεις
Σε αντίθεση με μουσικούς άλλων ειδών, πολλοί Black Metal καλλιτέχνες δεν πραγματοποιούν ζωντανές εμφανίσεις. Mainstream Black Metal συγκροτήματα που επιλέγουν να δώσουν ζωντανές εμφανίσεις κάνουν χρήση σκηνικών και θεατρικών. Οι Mayhem και οι Gorgoroth ανάμεσα σε άλλες μπάντες έχουν κάνει αμφιλεγόμενες εμφανίσεις, στις οποίες υπήρξαν κομμένα κεφάλια ζώων, μακέτες σταύρωσης, μεσαιωνικά όπλα και τα μέλη των συγκροτημάτων λουσμένα με αίμα ζώων.
Οι Black Metal καλλιτέχνες πολλές φορές εμφανίζονται ντυμένοι στα μαύρα με μπότες μάχης, ζώνες με σφαίρες, περικάρπια με καρφιά ή ανάποδους σταυρούς/πεντάλφες για να τονίσουν την αντιχριστιανική ή αντιθρησκευτική στάση τους.Το πιο κλασσικό χαρακτηριστικό είναι η χρήση corpse-paint (δες παρακάτω).
Εικόνες
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι πιο πρωτοπόροι Black Metal καλλιτέχνες, χρησιμοποιούσαν απλές ασπρόμαυρες εικόνες. Αυτό μπορεί να έγινε σαν αντίδραση ενάντια στις Death Metal μπάντες, οι οποίες εκείνο το καιρό είχαν ξεκινήσει να χρησιμοποιούν ανοιχτόχρωμες εικόνες για τα album τους. Οι πιο underground Black Metal καλλιτέχνες διατήρησαν αυτό το στυλ (ασπρόμαυρο). Τα εξώφυλλα των album μπορεί να έχουν φανταστικά τοπία ή αληθινά τοπία της φύσης ή και βίαιες εικόνες και άλλου τύπου εικόνες, ανάλογα με τη θεματολογία με την οποία ασχολείται το κάθε συγκρότημα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το συγκρότημα παίζει Black Metal.
Λογότυπα
Τα Black Metal λογότυπα έχουν συνήθως λευκούς χαρακτήρες σε μαύρο φόντο, είναι δυσανάγνωστα και περιέχουν διάφορα σύμβολα π.χ ανάποδος σταυρός, πεντάλφα ή ανάποδη πεντάλφα, μαύρος ήλιος κ.ά..
thumb|left|100px|Ο Høst των [[Taake βαμμένος με corpse-paint]]
Corpse-Paint
Πολύ συχνή στους Black Metal καλλιτέχνες, η χρήση του corpse-painting, ενός είδους ασπρόμαυρου make-up (πολλές φορές ανεμειγμένο με πραγματικό ή ψεύτικο αίμα), το οποίο χρησιμοποιείται για να δημιουργεί παρόμοια με πτώματος εικόνα. Το corpse-paint χρησιμοποιείται από πολλούς Black Metal μουσικούς είτε σε ζωντανές εμφανίσεις, είτε για φωτογραφίσεις.
Νεότερο Black Metal
Το Black Metal σήμερα δεν είναι τόσο συγκεκριμένο όσο ήταν παλαιότερα. Έχει εξαπλωθεί σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Υπάρχουν πάρα πολλά συγκροτήματα, γνωστά ή λιγότερο γνωστά, που παίζουν Black Metal με επιρροές από άλλα είδη, και το κάθε άκουσμα εκφράζει ένα διαφορετικό συναίσθημα. Επίσης τα θέματα με τα οποία ασχολούνται τα Black Metal συγκροτήματα σήμερα, παρουσιάζουν μεγάλη θεματολογική ποικιλία και δεν περιορίζονται μόνο σε θέματα όπως ο Σατανισμός και ο Αντιχριστιανισμός.
σιγίλλιο (Sigil)
Λόγω της παρουσίας αλλεπάλληλων υπερδιαστημάτων (μη άμεσα αλληλουχικών διαστημάτων) ελαττωμένης τετάρτης (που λέγεται και μείζονα τρίτη ή διάστημα τεσσάρων ημιτονίων) είναι μυστηριώδης κλίμακα.
μυστική συγχορδία ή συγχορδία του Προμηθέα (Αλεξάντρ Σκριάμπιν, και ως κλίμακα)
Και σε οποιαδήποτε τονική της μεταφορά (transposition).
λόκρια (λοκρική, της Λοκρίδας, Locrian)
Συνήθως δεν προτιμάται στην κυρίαρχη μορφή δηλαδή στην κλίμακα 5ης βαθμίδας διότι δίνεται βάρος σε άλλα διαστήματα.
κυρίαρχη φρύγια κλίμακα (κυρίαρχη φρυγική, Phrygian dominant scale)
φρυγική του μι (σε τονικά διαστήματα) τρόπος (mode):	μι	φα	σολ	λα	σι	ντο	ρε	μι μείζονα:	1	♭2	♭3	4	5	♭6	♭7	1 ελάσσονα:	1	♭2	3	4	5	6	7	1
Η φρύγια προτιμάται εξίσου σε όλες τις βαθμίδες της διότι δεν διαταράσσεται το ύφος της.
Οι περισσότεροι μουσικοί της black metal, χρησιμοποιούν τους ημιτονικούς τύπους (η αρχική νότα στο ημιτονικό σύστημα γραφής μουσικών διαστημάτων είναι η μηδενική ενώ αντίθετα στο τονικό σύστημα ακριβώς η ίδια νότα είναι ο πρώτος τόνος).
Στην πράξη συνδυάζονται πολλές κλίμακες. Ο τρόπος σύνθεσης συνήθως υπάγεται στον μινιμαλιστικό μοντερνισμό (είδος ρομαντισμού, όχι με την σημασία ρομαντικός αλλά σύμφωνα με την μουσική ιστορική κατηγοριοποίηση). Ελάχιστες συνθέσεις είναι ατονικές· με διαστηματικά κριτήρια δηλαδή το black metal δεν είναι ακραίο είδος.
Κατά τον συνδυασμό κλιμάκων δίνεται έμφαση στα εξής διαστήματα ως μετάβαση μπροστά ή πίσω, ή και οκταβικά (σε άλλες οκτάβες). Η σειρά αναφέρεται από το πιο θριλερικό (horror) μουσικό διάστημα, στο λιγότερο, και αφορά είτε σειραϊκή εκτέλεση, είτε συνήχηση.
θριλερικά διαστήματα
Τα συναισθήματα των διαστημάτων παραμένουν εμφανή ακόμα και αν παρεμβάλλονται λίγες νότες. Όμως οι ενδιάμεσες νότες καλό θα ήταν να υπάγονται σε κλίμακα σχετικού ύφους. Τα υπερδιαστήματα (δηλαδή διαστήματα στα οποία όμως παρεμβάλλονται και άλλες νότες) έχουν τεράστια σημασία στη μουσική σύνθεση, διότι κατά τη σύνθεση σκοπός δεν είναι ο τέλειος έλεγχος δύο μόνο νοτών· αλλά η διαχείριση πολλών. Είναι πρακτικά αδύνατο όλες οι νότες να σχηματίζουν τα επιθυμητά διαστήματα. Η μουσική σύνθεση δηλαδή είναι ένας συμβιβασμός μεταξύ των ιδανικών διαστημάτων, και των μη ιδανικών διαστημάτων που δρουν μεταβατικά προς τα επιθυμητά. Οι μουσικές κλίμακες εξασφαλίζουν τον σωστό συμβιβασμό μεταξύ των επιθυμητών και μη επιθυμητών διαστημάτων, όμως στην πειραματική μουσική (και όχι μόνο) συχνά ο συνθέτης επιστρατεύει την διαστηματική σύνθεση, πράγμα που απαιτεί περισσότερη επιμέλεια.
Μία οκτάβα εμπεριέχει 12 ημιτόνια. Συμπληρωματικό οκταβικο διάστημα ονομάζεται το μουσικό διάστημα που προσθέτουμε με το αρχικό μας ώστε να συμπληρωθεί η οκτάβα. Έτσι προκύπτει κάθε συμπληρωματικό οκταβικό ζεύγος. Το τρίτονο μουσικό διάστημα συμπληρώνει οκτάβα με τον εαυτό του. Τα συμπληρωματικά οκταβικά ζεύγη διαστημάτων εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά ύφους/mood. Ως εκ τούτου το διάστημα 9 ημιτονίων είναι οκταβικό συμπληρωματικό του διαστήματος των 3 ημιτονίων και χρησιμοποιείται στο black metal (όμως λιγότερο). Επίσης το διάστημα 8 ημιτονίων είναι οκταβικό συμπληρωματικό του διαστήματος των 4 ημιτονίων και χρησιμοποιείται (όμως ακόμα λιγότερο).
Συχνά οι συνθέσεις στο black metal εμπεριέχουν περισσότερες από μία κλίμακες, μπλε νότες (δηλαδή εξαιρέσεις· π.χ. μία χρωματική νότα εκτός κλίμακας όπως στο μπλουζ), τονικές μεταθέσεις (π.χ. μετατροπίες φράσης σε διάφορες τονικότητες), χρωματικές φιοριτούρες (δηλαδή όχι απλώς μία στιγμιαία εξαίρεση), τεχνικές εκτός κλίμακας (όπως οι τεχνικές outside της τζαζ) και ατονικά στοιχεία. Αρκετοί καλλιτέχνες έχουν εκδόσει και πειραματικά άλμπουμ (π.χ. ο Morgan "Evil" Steinmeyer Håkansson των Marduk συμμετέχει στους Abruptum) τα οποία δεν υπάγονται απαραιτήτως στο black metal.
Οι κανόνες δεν είναι απόλυτοι. Υπάρχουν αρκετές σχολές και προκύπτουν διαμάχες μέσα στο black metal. Μία διαμάχη αφορά το ζήτημα εάν θα πρέπει να προβάλλονται όλα τα αρνητικά συναισθήματα, ή αν πρέπει να διαχωρίζονται τα θριλερικά (ωμή δυσαρμονία, σχετίζεται με ενεργητική βία, συναίσθημα μα κυρίως αντίδραση άμεσου τρόμου από έντονο γεγονός που δεν απαιτεί πολύωρη σκέψη) από τα μελαγχολικά (αρμονία, μη δυσαρμονία αλλά κακή ψυχική διάθεση/despondent mood, παθητικό βίωμα αρνητικών συναισθημάτων, έμφαση στην σκέψη αλλά μη ηρωική μη ανδρεία στάση).
Οι Gorgoroth εμφανίζουν μικτή επιλογή διαστημάτων. Πολλές (μα όχι όλες οι) συνθέσεις τους εστιάζουν σε κοινές ελάσσονες ακολουθίες διαστημάτων.
Η θριλερική σύνθεση χωρίς πλήκτρα θεωρείται η πιο ωμή και γνήσια στο black metal (εκτός εάν τα πλήκτρα βασίζονται σε noise samplepack/θορυβικό συνθετητή ήχου ή δείγματα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Black metal Κατηγορία:Είδη heavy metal
Μαλμπουισόν
Το Μαλμπουισόν (γαλλικά: Malbuisson) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μαλπά
Το Μαλπά (γαλλικά: Malpas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μπάλτσι
Το Μπάλτσι ή Μπέλτσι (ρουμανική προφορά:ˈbəlts', πολωνικά:Bielce, ρωσικά:Бельцы, ουκρανικά:Бєльці) είναι πόλη της Μολδαβίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη σε έκταση και οικονομική σημασία μετά το Κισινάου, και η τρίτη μεγαλύτερη όσον αφορά τον πληθυσμό μετά από το Κισιάνου και το Τιράσπολ. Η πόλη είναι ένας από τους πέντε δήμους της Μολδαβίας. Το Μπέλτσι αποκαλείται μερικές φορές και ως "η βόρεια πρωτεύουσα" και είναι το κατεξοχήν βιομηχανικό, πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο και κόμβος μεταφορών στο βόρειο τμήμα της χώρας. Βρίσκεται 127 χλμ. βόρεια από την πρωτεύουσα Κισινάου, και δίπλα στον ποταμό Ράουτ, ένα παραπόταμο του Δνείστερου, σε ένα ημιορεινό τοπίο της Στέππας του Μπέλτσι.
Κατηγορία:Πόλεις της Μολδαβίας
DOS
Το DOS είναι ένα αρκτικόλεξο (Disk Operating System, λειτουργικό σύστημα δίσκου) που αναφέρεται σε μία ομάδα λειτουργικών συστημάτων, τα οποία έτρεχαν σε πολλές, διαφορετικές μεταξύ τους, παραλλαγές προσωπικών υπολογιστών με τη χρήση της γραμμής εντολών. Ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε, επίσημα, από μόνο του σαν ονομασία κάποιου λειτουργικού συστήματος. Η ονομασία χρησιμοποιείται, σήμερα, κυρίως για το λειτουργικό σύστημα MS-DOS της Microsoft, το οποίο μπορούσε να εγκατασταθεί σε προσωπικούς υπολογιστές συμβατούς με IBM.
Πολλά λειτουργικά συστήματα ενσωματώνουν στην ονομασία τους τα αρκτικόλεξα και συνήθως η ονομασία αυτή χρησιμοποιούνταν όταν γίνονταν αναφορά στο λειτουργικό σύστημα καθενός συγκεκριμένου υπολογιστή (AmigaDOS, Apple DOS, Atari DOS, Commodore DOS).
Ιστορικό
Η ονομασία αρχικά πρωτοεμφανίστηκε στο λειτουργικό σύστημα DOS/360 της IBM το οποίο χρησιμοποιήθηκε στους κεντρικούς υπολογιστές της, οι οποίοι είχαν αρχιτεκτονική εντελώς διαφορετική από την αρχιτεκτονική που χρησιμοποιούσαν τα περισσότερα από τα υπόλοιπα λειτουργικά συστήματα στην ονομασία των οποίων περιλαμβάνονταν το DOS.
Το 1980 δημιουργήθηκε το 86-DOS (ή QDOS, Quick and Dirty Operating System), λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιούσε η Seattle Computer Products για τους υπολογιστές της που ήταν βασισμένοι στον επεξεργαστή 8086 της Intel.
Το 1981 η Microsoft δημιουργεί το MS-DOS για την IBM το οποίο αργότερα διαχωρίστηκε από το IBM PC DOS (ή PC DOS).
Γιδότοπος Ξάνθης
Ο Γιδότοπος είναι μικρός ορεινός οικισμός της Θράκης στον Δήμο Μύκης της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 15 κατοίκους.