cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διονύσης Ν. Μουσμούτης
Βιογραφία
Ο Διονύσης Ν. Μουσμούτης είναι μέλος πολλών εταιρειών, επιστημονικών σωματείων, οργανισμών και πολιτιστικών φορέων, όπως της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας Ελλάδος, της Εραλδικής και Γενεαλογικής Εταιρείας, της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών, του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, του Μουσικού και Δραματικού Συλλόγου “Ωδείον Αθηνών”, του Κέντρου Έρευνας και Μελέτης του Ελληνικού Θεάτρου-Θεατρικό Μουσείο κ.ά., ενώ έχει εκλεγεί στα Διοικητικά Συμβούλια της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, του Συλλόγου “Ούγος Φώσκολος”. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.
Το 2011 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο Δοκιμίου του Ιδρύματος Ουράνη για το βιβλίο του Ούγκο Φόσκολο, Ιστορικά και βιογραφικά παραλειπόμενα.
Τον Αύγουστο του 2020 εξελέγη Επίτιμος Διδάκτορας του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Ναυτική Βάση Ευάγγελος Φλωράκης
Η Ναυτική Βάση Ευάγγελος Φλωράκης είναι κυπριακή ναυτική βάση που βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού δίπλα στη βιομηχανική περιοχή του Βασιλικού και τις εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, μεταξύ Λεμεσού και Λάρνακας. Πριν από τις 11 Ιουλίου 2011 ήταν η κεντρική βάση της διοίκησης του πολεμικού Ναυτικού της Κύπρου'''. '''Η διοίκηση της βάσης ήταν υπεύθυνη για την εποπτεία σε όλες τις ναυτικές εγκαταστάσεις στην ξηρά και του σχετικού προσωπικού.
Η βάση πήρε το όνομα της από τον υποστράτηγο Ευάγγελο Φλωράκη,  επικεφαλής της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς, ο οποίος σκοτώθηκε σε ατύχημα με ελικόπτερο, τον Ιούλιο του 2002. Πριν από τη μετονομασία ήταν γνωστή ως Ναυτική Βάση Μαρί.
Αναφορές
Κατηγορία:Στρατός της Κύπρου
Παλτόγκα
Η Παλτόγκα (ρωσ. Палтога) είναι χωριό 295 κατοίκων (2002) στην βορειοδυτική Ρωσία, στην Περιφέρεια Βόλογκντα.
Γεωγραφία
Βρίσκεται περίπου 6 χλμ. νοτιοανατολικά της λίμνης Ονέγκα. Από την κοινότητα διέρχεται η περιφερειακή οδός R37, μέσω της οποίας συνδέεται με την Βύτεγκρα.
Ιστορία
Η Παλτόγκα ιδρύθηκε στις 27 Ιουνίου 2001, με συγχώνευση των χωριών Ακούλοβο (Акулово), Αρίστοβο (Аристово), Βασγιούκοβο (Васюково), Καζάκοβο (Казаково), Κορομπαϊνικοβο (Коробейниково), Κουζνέτσοβο (Кузнецово), Παλτόγκσκι Περεβός (Палтогский Перевоз), Ρουστίνοβο (Рухтиново), Σεμγιόνοβο (Семёново), Σουχάρεβο (Сухарево), Τρόνινο (Тронино), Ουγκόλστσινα (Угольщина), Τσεβάκοβο (Чебаково) και Γιάσκοβο (Яшково)
Υποδομές
Στο χωριό υπάρχει σχολείο, δύο αγροτικά ιατρεία, δύο βιβλιοθήκες και τρεις πολιτιστικοί σύλλογοι. Επίσης υπάρχει ο ιστορικός ιερός ναός των Θεοφανίων (Церковь Богоявления Господня), ο οποίος χτίστηκε το 1733, καθώς και ιερός ναός της Θεοτόκου του 1810 (Церковь Иконы Божьей Матери Знамение).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρωσίας
Somebody to Love (τραγούδι, Queen)
Το Somebody to Love είναι τραγούδι του βρετανικού rock συγκροτήματος Queen, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο A Day at the Races, το 1976, ενώ αργότερα συμπεριλήφθηκε και στον δίσκο Greatest Hits, το 1981. Το κομμάτι το έγραψε εξ ολοκλήρου ο Φρέντι Μέρκιουρι. Το κομμάτι σε κάποιες περιπτώσεις παραλληλίζεται με το Bohemian Rhapsody, εξ αιτίας των πολύπλοκων μελωδιών του και των κιθαριστικών σόλο, όμως αντίθετα με το πρώτο, αυτό έχει στοιχεία gospel.
Με το τραγούδι αυτό οι Queen κατέστησαν σαφές στους κύκλους των υποστηρικτών τους ότι είναι ικανοί «να γράψουν ένα απολύτως hard rock κομμάτι, αλλά μέχρι κι ένα gospel». Ο Ρότζερ Τέιλορ λέει: «Το "Somebody to Love" αποτελεί καθαρά επηρεάστηκε από την Αρίθα Φράνκλιν. Ο Φρέντι είναι πολύ μέσα σε αυτό το ύφος. Προσπαθήσαμε να κάνουμε το κομμάτι χαλαρό, με gospel-ύφος. Και νομίζω ότι είναι το χαλαρότερο κομμάτι που κάναμε ποτέ». Το κομμάτι όλο αυτόν τον καιρό έχει υποστεί πάρα πολλές διασκευές, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί στην τηλεόραση, σε σειρές και σε σόου, καθώς και σε κινηματογραφικές ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Queen Κατηγορία:Τραγούδια του 1976 Κατηγορία:Singles του 1976 Κατηγορία:Τραγούδια του Τζορτζ Μάικλ Κατηγορία:Singles του 1993 Κατηγορία:Singles της Elektra Records Κατηγορία:Singles της Parlophone Κατηγορία:Singles της EMI Records Κατηγορία:Singles της Hollywood Records Κατηγορία:Θρησκευτικά τραγούδια
Αλέξανδρος Ιωάννης Κούζας
Ο Αλέξανδρος Ιωάννη Κούζα (Alexandru Ioan Cuza ή Alexandru Ioan I, 20 Μαρτίου 1820 - 15 Μαΐου 1873) ήταν Πρίγκιπας της Μολδαβίας, Πρίγκιπας της Βλαχίας και στη συνέχεια Domnitor (Ηγεμόνας) των Ρουμανικών Πριγκιπάτων. Ήταν εξέχουσα μορφής της Επανάστασης του 1848 στη Μολδαβία. Εισήγαγε μία σειρά μεταρρυθμίσεων, που συνέβαλαν στον εκσυγχρονισμό της Ρουμανικής κοινωνίας και των κρατικών δομών.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Μπίρλαντ, ο Κούζας ανήκε στην παραδοσιακή τάξη βογιάρων της Μολδαβίας, γιος του Ισπράβνικ (Επαρχου) Ιωάννη Κούζα (που ήταν επίσης γαιοκτήμονας στην επαρχία Φιλτσίου) και της συζύγου του Σουλτάνας, μέλους της οικογένειας Κοζαδίνη, Φαναριώτικης καταγωγής. Ο Αλέξανδρος έλαβε αστική ευρωπαϊκή εκπαίδευση. Αφού τελείωσε ένα γαλλικό λύκειο στο Ιάσιο, πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά και φιλολογία. Για ένα μικρό διάστημα σπούδασε στην Αθήνα. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του έγινε αξιωματικός του Μολδαβικού Στρατού (φτάνοντας στο βαθμό του συνταγματάρχη) και έπειτα διορίστηκε πρόεδρος σε ένα επαρχιακό δικαστήριο. Την ίδια περίοδο παντρεύτηκε την Έλενα, αδελφή του Θεόδωρου Οικογένεια Ροσέττι το 1844. Το 1848, γνωστό ως το έτος ευρωπαϊκών επαναστάσεων, η Μολδαβία και η Βλαχία εξεγέρθηκαν. Η Μολδαβική εξέγερση κατεστάλη γρήγορα, αλλά στη Βλαχία οι επαναστάτες ανέλαβαν την εξουσία και κυβέρνησαν το καλοκαίρι. Τα επαναστατικά κινήματα του Ιασίου που ήθελαν να αλλάξουν το αναχρονιστικό φεουδαρχικό σύστημα της Ρουμανίας, δεν άφησαν ασυγκίνητο τον Κούζα, που συμμερίστηκε τα αιτήματα των επαναστατών και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο αναδεικνύοντας τις φιλελεύθερες πεποιθήσεις του  κατά τη Μολδαβική εξέγερση και αποστελλόμενος στη Βιέννη ως κρατούμενος, από όπου δραπέτευσε με Βρετανική υποστήριξη.
Αφού επέστρεψε όταν έγινε ηγεμόνας ο Γρηγόριος Αλεξάνδρου Γκίκας. , έγινε υπουργός πολέμου της Μολδαβίας το 1858, εκπροσωπώντας επίσης το Γκαλάτσι στο ad hoc Διβάνι στο Ιάσιο. Ο Κούζας ενεργούσε ελεύθερα υπό τις εγγυήσεις των Ευρωπαϊκών δυνάμεων τις παραμονές του Κριμαϊκού Πολέμου για την αναγνώριση του ως Πρίγκιπα της Μολδαβίας. Ο Κούζα διακρίθηκε ως ομιλητής στις συζητήσεις και υποστήριξε ένθερμα την ένωση της Μολδαβίας και της Βλαχίας. Ελλείψει αλλοδαπού πρίγκιπα υποδείχθηκε ως υποψήφιος και για τα δύο πριγκιπάτα από το φιλοενωτικό Partida Naţională (επωφελούμενος μιας ασάφειας στο κείμενο της Συνθήκης των Παρισίων. Ο Κουζά εξελέγη τελικά Πρίγκιπας της Μολδαβίας στις 17 Ιανουαρίου 1859 (5 Ιανουαρίου με το Παλαιό ημερολόγιο) και, αφού υπό την «πίεση του δρόμου» άλλαξε η ψήφος στο Βουκουρέστι, επίσης Πρίγκιπας της Βλαχίας, στις 5 Φεβρουαρίου 1859 (24 Ιανουαρίου) . Παρέλαβε το φιρμάνι από το Σουλτάνο στις 2 Δεκεμβρίου 1861 κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Κωνσταντινούπολη. Τιμήθηκε με τα παράσημα του Τάγματος του Μετζιτιέ, του Τάγματος του Οσμανιέ, του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου και του Τάγματος του Σωτήρος.
Διπλωματικές προσπάθειες
Έτσι ο Κούζας πέτυχε μια de facto ένωση των δύο πριγκιπάτων. Οι Δυνάμεις τηρούσαν αντιφατική στάση, ο Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας παρέμενε υποστηρικτικός, ενώ το Αυστριακό υπουργείο μπλόκαρε την έγκριση μιας τέτοιας ένωσης στο Συνέδριο των Παρισίων. Εν μέρει ως συνέπεια αυτού, η εξουσία του Κούζα δεν αναγνωρίστηκε από τον ονομαστικό του επικυρίαρχο Αμπντούλ Αζίζ, Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου 1861 (και τότε η ένωση έγινε δεκτή μόνο για τη θητεία του Κούζα).
Η ένωση ανακηρύχθηκε επίσημα τρία χρόνια αργότερα, στις 5 Φεβρουαρίου 1862 (24 Ιανουαρίου), με τη νέα χώρα να φέρει το όνομα της Ρουμανίας, με το Βουκουρέστι ως πρωτεύουσα της.
Ο Κούζα επένδυσε τις διπλωματικές του ενέργειες στην απόκτηση περαιτέρω παραχωρήσεων από τις Δυνάμεις: τη συναίνεση του σουλτάνου για ένα ενιαίο κοινοβούλιο και ένα υπουργικό συμβούλιο όσο ζούσε ο Κούζας, σε αναγνώριση της πολυπλοκότητας του έργου. Έτσι, θεωρήθηκε ως η πολιτική ενσάρκωση μιας ενοποιημένης Ρουμανίας.
Μεταρρυθμίσεις
Διοίκησε από το 1859 ως το 1866.
Με τη βοήθεια του συμβούλου του Μιχαήλ Κογκιλνιτσεάνου, πνευματικού ηγέτη της επανάστασης του 1848, ο Κούζας εισήγαγε μια σειρά μεταρρυθμίσεων που συνέβαλαν στον εκσυγχρονισμό της ρουμανικής κοινωνίας και των κρατικών δομών. Το πρώτο μέτρο του αφορούσε την ανάγκη αύξησης των πόρων της γης και των εσόδων που διέθετε το κράτος με την «εκκοσμίκευση» (κατάσχεση) της περιουσίας των μοναστηριών το 1863. Πιθανώς πάνω από το ένα τέταρτο της γεωργικής γης της Ρουμανίας ελεγχόταν από αφορολόγητα Ορθόδοξα Μοναστήρια, που ενίσχυαν Έλληνες και άλλους ξένους μοναχούς σε ιερά μέρη όπως το Άγιο Όρος και η Ιερουσαλήμ (σημαντική διαρροή κρατικών εσόδων). Ο Κούζας έλαβε την υποστήριξη του κοινοβουλίου για να απαλλοτριώσει αυτές τις εκτάσεις. Πρότεινε αποζημίωση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, αλλά ο Σωφρόνιος Γ΄, Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, αρνήθηκε να διαπραγματευτεί. Ο Μητροπολίτης Μολδαβίας και όσοι κληρικοί διαμαρτυρήθηκαν για τις ενέργειές του τους επιβλήθηκε περιορισμός. Η επιδείνωση των σχέσεων με το Οικουμενικό Πατριαρχείο κλιμάκωσε τα μέτρα που έλαβε ο Κούζας και αφαίρεσε τη διεύθυνση των ιερατικών σχολών από την αρμοδιότητα της Ρουμανικής Εκκλησίας, έκλεισε τα τυπογραφεία της, απαγόρευσε τη χρήση της ελληνικής γλώσσας στους ρουμανικούς ναούς (εκτός των Ελληνικών κοινοτήτων), έπαυσε τους έλληνες ηγούμενους από τις μονές και δήμευσε τις περιουσίες τους. Κατάργησε τα εκκλησιαστικά δικαστήρια, εισήγαγε το θεσμό του πολιτικού γάμου και υπήγαγε το διαζύγιο στα πολιτικά δικαστήρια.
Μετά από αρκετά χρόνια η Ρουμανική κυβέρνηση απέσυρε την προσφορά της και καμία αποζημίωση δεν πληρώθηκε ποτέ στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τελικά τα ελληνικά ιδρύματα δεν αποζημιώθηκαν παρά τις δικαστικές διεκδικήσεις. Τα έσοδα του κράτους αυξήθηκαν με τον τρόπο αυτό χωρίς να προστεθεί οποιαδήποτε εγχώρια φορολογική επιβάρυνση Η αγροτική μεταρρύθμιση, η απαλλαγή των αγροτών από την απλήρωτη εργασία, η ελυθερία κινήσεών τους και ο αναδασμός ορισμένων εκτάσεων (1864) ήταν λιγότερο επιτυχείς. Προσπαθώντας να δημιουργήσει μια σταθερή βάση στήριξης μεταξύ των αγροτών, ο Κούζας βρέθηκε σύντομα σε σύγκρουση με την ομάδα των Συντηρητικών. Ένα φιλελεύθερο νομοσχέδιο που χορηγούσε στους αγρότες τίτλους για τη γη που καλλιεργούσαν καταψηφίστηκε. Στη συνέχεια οι Συντηρητικοί απάντησαν με ένα νομοσχέδιο που έθετε τέρμα σε όλα τα αγροτικά χρέη και υποχρεώσεις, αλλά έδινε στους γαιοκτήμονες τίτλους για όλη τη γη. Ο Κούζας άσκησε βέτο και στη συνέχεια διεξήγαγε δημοψήφισμα για να αλλάξει τη Σύμβαση των Παρισίων (το πραγματικό σύνταγμα), όπως ο Ναπολέων Γ΄.
Στις 2 Μαΐου 1864 διέλυσε τη Βουλή και εισήγαγε νέο Σύνταγμα, που τροποποιούσε τις διατάξεις της Συνθήκης του Παρισιού. Η θέση της εκτελεστικής έναντι της νομοθετικής ήταν πιο ενισχυμένη. Όταν κατατέθηκε πρόταση μομφής κατά της θητείας της κυβέρνησης από τη Συνέλευση, χρησιμοποίησε το στρατό για τη διάλυση του σώματος. Το δικαίωμα ψήφου δεν δινόταν μεν στους ακτήμονες, αλλά δινόταν σε πολύ περισσότερους αστούς. Το νέο Σύνταγμα επικυρώθηκε με δημοψήφισμα, προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα την ανεξαρτησία των Ρουμάνων. Ο Πρίγκηπας μετήλθε όλες τις μεθόδους εξαναγκασμού. Το σχέδιό του να καθιερωθεί η καθολική ψηφοφορία των ανδρών, μαζί με την εξουσία του Domnitor (Κυβερνήτη) να κυβερνά με διατάγματα, ψηφίστηκε με ψήφους 682.621 έναντι 1.307. Ετσι κυβέρνησε τη χώρα σύμφωνα με τις διατάξεις του Statutul dezvoltător al Convenției de la Paris ("Νόμος επέκτασης της Σύμβασης των Παρισίων"), οργανικού νόμου που εγκρίθηκε στις 15 Ιουλίου 1864. Με τις νέες απόλυτες εξουσίες του, ο Κούζας δημοσίευσε τον Αγροτικό Νόμο του 1863. Οι αγρότες έλαβαν τίτλους των γαιών που καλιεργούσαν, ενώ οι γαιοκτήμονες διατήρησαν την ιδιοκτησία του ενός τρίτου. Όπου δεν υπήρχε αρκετή γη διαθέσιμη για τη δημιουργία βιώσιμων εκμεταλλεύσεων με αυτό τον τρόπο, τα κρατικά εδάφη (από τα κατασχεθέντα μοναστήρια) θα χρησιμοποιούνταν για να δώσουν αποζημίωση στους γαιοκτήμονες.
Παρά τις προσπάθειες του υπουργικού συμβουλίου του Λάσκαρ Καταρτζίου να επιβάλει μια μεταβατική περίοδο, στην οποία θα διατηρείτο εν μέρει η απλήρωτη εργασία, η μεταρρύθμιση του Κούζα σήμανε την εξαφάνιση της τάξης των boyar ως προνομιούχου ομάδας και οδήγησε στη διοχέτευση του δυναμισμού προς τον καπιταλισμό και την εκβιομηχάνιση. Ταυτόχρονα, όμως, η διανομή της γης ήταν ακόμα κατώτερη των αναγκών και το πρόβλημα οξύνθηκε τις επόμενες δεκαετίες - καθώς οι αγρότες που περιήλθαν σε ένδεια ξεπούλησαν τη γη τους ή διαπίστωναν ότι ήταν ανεπαρκής για τις ανάγκες των αναπτυσσόμενων οικογενειών τους.
Οι μεταρρυθμίσεις του Κούζα περιλάμβαναν επίσης την υιοθέτηση του Ποινικού και του Αστικού Κώδικα με βάση το Ναπολεόντειο Κώδικα (1864), Νόμου για την Εκπαίδευση, που θέσπιζε δωρεάν υποχρεωτική δημόσια εκπαίδευση για τα δημοτικά σχολεία (1864, το σύστημα όμως έπασχε από δραστικές ελλείψεις στα παρεχόμενα κεφάλαια και ο αναλφαβητισμός εξαλείφθηκε περίπου 100 χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος). Ίδρυσε το Πανεπιστήμιο του Ιασίου (1860) και το Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου (1864), Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και Δραματική Σχολή. Χορηγεί υποτροφίες σε πολλούς νέους από άλλες Βαλκανικές χώρες για να φοιτήσουν σε σχολεία και στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Βοήθησε στην ανάπτυξη ενός σύγχρονου Ευρωπαϊκής μορφής Ρουμάνικου Στρατού, σε ενεργό σχέση με τη Γαλλία. Είναι ο ιδρυτής των Ρουμανικών Ναυτικών Δυνάμεων. Επεκτείνει το τηλεγραφικό δίκτυο σε όλη τη χώρα· μεταλλικές γέφυρες αντικαθιστούν τις παλιές πέτρινες και υπογράφει σύμβαση για την κατασκευή σιδηροδρομικού δικτύου στη χώρα. Ως προς την εξωτερική πολιτική του, επιτρέπει την διέλευση από τα εδάφη της χώρας του όπλων για τη Σερβία αν και δυσαρέστησε τις Μεγάλες Δυνάμεις. Βοήθησε δίνοντας άσυλο στους Βουλγάρους, Ούγγρους και Πολωνούς επαναστάτες. .
Πτώση και εξορία
Ο Κούζας απέτυχε στην προσπάθειά του να δημιουργήσει μια συμμαχία ευημερούντων αγροτών και ενός ισχυρού φιλελεύθερου πρίγκιπα, που θα κυβερνούσε αυταρχικά αλλά με φιλανθρωπία στο στυλ του Ναπολέοντα Γ΄. Ο Αγροτικός Νόμος είχε προκαλέσει την αντίδραση των πιο συντηρητικών, ενώ το πραξικόπημά του την αντίδραση των φιλελεύθερων, που τον κατηγορούσαν ως δικτάτορα. Αναγκασμένος να βασίζεται σε μια υποβαθμιζόμενη ομάδα επίλεκτων γραφειοκρατών, άρχισε να αντιμετωπίζει μια αυξανόμενη αντιπολίτευση μετά το νομοσχέδιο της αγροτικής μεταρρύθμισης, ενώ οι φιλελεύθεροι γαιοκτήμονες εξέφραζαν ανησυχίες για την ικανότητά του να εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους. Επίσης, οι διάφορες καταχρήσεις στη διοίκηση, τα συνεχή ελλείμματα στον κρατικό προϋπολογισμό, το διεφθαρμένο περιβάλλον του και ο διορισμός σε υψηλόμισθες θέσεις και αξιώματα ξένων κυρίως προσώπων, υποδαύλιζαν την αντίδραση στο πρόσωπό του. Τέλος, η υιοθεσία εκ μέρους του δύο νόθων γιων, που τους είχε αποκτήσει από την πριγκίπισσα Μαρία Ομπρένοβιτς Έτσι τα δυσαρεστημένα κοινωνικά στοιχεία -βογιάροι και συντηρητικοί- ενώθηκαν με σκοπό να τον ανατρέψουν. Συνομωτούσαν αρκετοί εξ αυτών σε ξένες πρωτεύουσες, παρουσιάζοντάς τον ως όργανο ρωσικών σχεδίων.
Ο Κούζας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τον λεγόμενο «συνασπισμό τερατογένεση» Συντηρητικών και Φιλελευθέρων. Στις 4 το πρωί στις 22 Φεβρουαρίου 1866, μια ομάδα στρατιωτικών συνωμόνων εισέβαλεστο παλάτι και υποχρέωσε τον πρίγκιπα να υπογράψει την παραίτησή του. Την επόμενη μέρα τον οδήγησαν με ασφάλεια στα σύνορα.
Ο διάδοχός του, Πρίγκηπας Κάρολος Χοεντσόλερν-Τσιγκμαρίνγκεν, ανακηρύχθηκε Κυβερνήτης ως Κάρολος Α΄ της Ρουμανίας στις 20 Απριλίου 1866. Η εκλογή ενός ξένου πρίγκιπα με δεσμούς με ένα σημαντικό πριγκιπικό οίκο, που νομιμοποίησε την ανεξαρτησία της Ρουμανίας (την οποία υλοποίησε ο Κάρολος μετά το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878), υπήρξε ένας από τους φιλελεύθερους στόχους στην επανάσταση του 1848.
Ο Κούζας πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στην εξορία, κυρίως στο Παρίσι, στη Βιέννη, στη Φλωρεντία και στο Βισμπάντεν, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, την ερωμένη του και τους δύο γιους του. Πέθανε στη Χαϊδελβέργη στις 3 Μαΐου του 1873. Τα λείψανά του είχαν ταφεί στην κατοικία του στη Ρουγκινοάσα, αλλά μεταφέρθηκαν στον Καθεδρικό των Τριών Ιεραρχών στο Ιάσιο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πηγές
Κουζας Ιωαννης Αλεξανδρος Κουζας Ιωαννης Αλεξανδρος
Μοχάμενταν ΣΚ (Ντάκα)
Η Μοχάμενταν ΣΚ (αγγλικά: Mohammedan SC) είναι αθλητικός σύλλογος στην Ντάκα του Μπανγκλαντές. Χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου, του κρίκετ και του χόκεϊ επί χόρτου, ενώ διαθέτει ακόμη τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, στίβου, κολύμβησης, ποδηλασίας, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, αντιπτέρισης, πυγμαχίας, καράτε και σκάκι.
Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών του συλλόγου είναι το πλέον επιτυχημένο. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Εθνικό Στάδιο Μπανγκαμπάντου, χωρητικότητας 36.000 θεατών. Ο σύλλογος μετέχει στην πρώτη κατηγορία της χώρας, την Πρέμιερ Λιγκ Μπανγκλαντές.
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών έχει κατακτήσει τα περισσότερα πρωταθλήματα από κάθε άλλο τμήμα του συλλόγου.
Επιτυχίες
.
Τμήμα κρίκετ ανδρών
Το τμήμα κρίκετ του συλλόγου αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία της χώρας. Είναι πολυνίκης της διοργάνωσης του πρωταθλήματος Ντάκα Πρέμιερ Λιγκ.
Άλλα τμήματα
Τα τμήματα χόκεϊ επί χόρτου, πετοσφαίρισης και αντιπτέρισης έχουν κατακτήσει τίτλους στα πρωταθλήματα της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1936 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μπανγκλαντές
Βαλλεκρόζια
Η Βαλλεκρόζια (ιταλικά: Vallecrosia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ασπίδα του Ηρακλή
Η ασπίδα του Ηρακλή (αρχαία ελληνικά: Ἀσπὶς Ἡρακλέους) είναι ένα αρχαϊκό ελληνικό επικό ποίημα που αποδόθηκε στον Ησίοδο κατά την αρχαιότητα. Θέμα του ποιήματος είναι η εκστρατεία του Ηρακλέους και του Ιόλαου εναντίον του γιου του Άρεως, ο οποίος προκάλεσε τον Ηρακλή σε μάχη καθώς ο Ηρακλής περνούσε από τη Θεσσαλία.
Περιγραφή
Το ποίημα βασίζεται σε ένα επεισόδιο των κατορθωμάτων του Ηρακλέους όπου σκοτώνει τον Κύκνο, γιο του Άρεως. Αποτελεί κυρίως πρόσχημα για μια μακροσκελή περιγραφή της ασπίδας του ήρωα.
Η ασπίδα αυτή είναι κατασκευασμένη από χαλκό, με ένθετα πολύτιμα υλικά: χρυσό, ασήμι, ελεφαντόδοντο και ήλεκτρο. Στο κέντρο της ασπίδας βρίσκεται ένας δράκος με την Έριδα, τη θεά
της διχόνοιας, στο κεφάλι του. Το μοτίβο περιβάλλεται από διάφορες μορφές, όπως κεφάλια φιδιών, μια Κενταυρομαχία, μια εικόνα του Ολύμπου και σκηνές από το μύθο του Περσέα.
Ἀσπὶς Ἡρακλέους (139-150) - Ἡσίοδος
Σύγκριση κειμένων
Το ποίημα του Ησίοδου ή ψευτο-Ησίοδου  σύμφωνα με ορισμένους μελετητές  είναι εμπνευσμένο από τη μακροσκελή περιγραφή της κατασκευασμένης από τον Ήφαιστο ασπίδας του Αχιλλέα στην Ιλιάδα του Ομήρου στίχοι 478-608 και είναι γραμμένο σε δακτυλικό εξάμετρο. Το απόσπασμα του Ὁμήρου - Ἰλιὰς- 18.535–8 με το απόσπασμα του Ἡσίοδου - Ἀσπὶς Ἡρακλέους 156–9 διαφέρουν μόνο από μία λέξη:
μικρογραφία|Ο [[Ηρακλής συγκρούεται με τον Κύκνο. Μουσείο του Λούβρου |273x273px]]
Διαδώση
Η δημοτικότητα της Ασπίδας του Ηρακλή στην Αθήνα του 6ου αιώνα π.Χ. μπορεί να αξιολογηθεί από την παρουσία της σε αττικά αγγεία μεταξύ 565 και 480 π.Χ. Μελετήθηκε επίσης  η πιθανότητα προφορικής και λογοτεχνικής μετάδοσης κατά την ίδια περίοδο.
Το έργο αυτό παρομοιάζεται με την "Ασπίδα του Αινεία " του Βιργίλιου και την πολύ πιο σύντομη περιγραφή της ασπίδας του Κρηναίου - Θηβαΐς (Στατίου). Ο γραμματικός Επαφρόδιτος της Χαιρώνειας έγραψε ένα σχόλιο για την Ασπίδα του Ηρακλή τον 1ο αιώνα μ.Χ., το οποίο δεν έχει διασωθεί, αλλά αναφέρεται αρκετές φορές από τον Στέφανο του Βυζαντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιλιάδα Κατηγορία:Ήφαιστος Κατηγορία:Ησίοδος Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη Κατηγορία:Ηρακλής
Βεσσάλικο
Το Βεσσάλικο (ιταλικά: Vessalico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Βάζια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Μάχη του Δερβέν Φούρκα
Η μάχη του Δερβέν Φούρκα (το σημερινό όνομα του χωριού είναι Καλαμάκι Λαμίας) ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 1821.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Όταν έγινε γνωστό ότι ο Ομέρ Βρυώνης και ο Κιοσέ Μεχμέτ Πασάς πορεύονταν με πολύ στρατό, ο Κομνάς Τράκας, επειδή ήξερε τα μέρη, στάλθηκε να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση, έχοντας μαζί του δύναμη 250 πολεμιστών.
Στην περιοχή Δερβέν Φούρκα (βασικό πέρασμα-δερβένι όλων των κατακτητών από την Αρχαιότητα) της Όθρυος συνάντησε το στρατό του Τελεχάμπεη, που στρατοπέδευε εκεί. Στη συμπλοκή που ακολούθησε, οι Έλληνες σκότωσαν λίγους Οθωμανούς, μεταξύ αυτών και τον σημαιοφόρο του Τελεχάμπεη. Από τότε ο τόπος αυτός ονομάζεται «του Μπαϊρακτάρη». Από τους Έλληνες σκοτώθηκαν 17 και ο σημαιοφόρος του Τράκα, και πληγώθηκαν μερικοί. Οι Έλληνες άρχισαν να πολιορκούν τους Οθωμανούς, οι οποίοι οχυρώθηκαν στο ναό του Αγίου Νικολάου. Την ίδια μέρα, κατά το βράδυ, κατέφτασαν οι Ομέρ Βρυώνης και Κιοσέ Μεχμέτ κι έλυσαν την πολιορκία. Ο Τράκας και οι άνδρες του αναχώρησαν για τους Κομποτάδες.
Το ερώτημα είναι αν οι συγγραφείς των ιστορικών βιβλίων αναφέρονται στην τοποθεσία που σήμερα είναι το σημερινό χωριό Καλαμάκι (πρώην Δερβέν Φούρκα) ή στην τοποθεσία που βρίσκεται στο 16ο χλμ. της Εθνικής Οδού Λαμίας-Δομοκού, στο οποίο αργότερα με τα πρώτα σύνορα υπήρχε ελληνική καζάρμα (στρατώνας, φρουραρχείο Χωροφυλακής) και οθωμανικό φυλάκιο, γιατί αποτελούσε σημαντικό πέρασμα και σημείο με πολύ καλή ορατότητα προς όλες τις πλευρές.
<mapframe latitude="39.017850" longitude="22.376747" zoom="10" width="200" height="100" align="right" />.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Φθιώτιδας
Βίλλα Φαράλντι
Η Βίλλα Φαράλντι (ιταλικά: Villa Faraldi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ντάκα Αμπάχανι
H Ντάκα Αμπάχανι (αγγλικά: Dhaka Abahani) είναι αθλητικός σύλλογος στην Ντάκα του Μπανγκλαντές. Χρώματα του συλλόγου είναι το γαλάζιο και το κίτρινο. Δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου και του κρίκετ. Τα τμήματα του συλλόγου αγωνίζονται σε επαγγελματικό επίπεδο.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε έπειτα από την αναδιοργάνωση της Ίκμπαλ Σπόρτινγκ Κλαμπ (Iqbal Sporting Club) το 1972 από τον Σέιχ Καμάλ, μεγαλύτερο γιο του Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν. Η πρώτη σημαντική εγχώρια επιτυχία για το ποδοσφαιρικό τμήμα ήρθε το 1974, με την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ντάκα Λιγκ. Αρκετές επιτυχίες σημείωσε και το τμήμα κρίκετ, κατακτώντας συνολικά 17 τίτλους πρωταθλήματος από την περίοδο 1974–75 έως και την περίοδο 2012–13.
Το τμήμα ποδοσφαίρου του συλλόγου είναι αρκετά επιτυχημένο. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Εθνικό Στάδιο Μπανγκαμπάντου, χωρητικότητας 36.000 θεατών. Ο σύλλογος μετέχει στην πρώτη κατηγορία της χώρας, την Πρέμιερ Λιγκ Μπανγκλαντές.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών είναι το δεύτερο πιο επιτυχημένο τμήμα του συλλόγου.
Επιτυχίες
.
Τμήμα κρίκετ
Το τμήμα κρίκετ του συλλόγου αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία της χώρας. Είναι πολυνίκης της διοργάνωσης του πρωταθλήματος Ντάκα Πρέμιερ Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1972 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1972 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μπανγκλαντές
Νέο Κράτος
Υπάρχουν δύο καθεστώτα του 20ού αιώνα που ονομάστηκαν Νέο Κράτος (Εστάντου Νόβου).
Σημαία της Μπιάφρα
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|[[Αρχείο:FIAV_111111.svg|23x23εσ23x23εσ Εθνική σημαία της Μπιάφρα. Αναλογία σημαίας: 1:2]] Η σημαία της πρώην Δημοκρατίας της Μπιάφρα αποτελείται από μια οριζόντια σημαία κόκκινου, μαύρου, και πράσινου χρώματος, συμπληρωμένο με ένα χρυσό ήλιο που ανατέλλει πάνω από μια χρυσή μπάρα.
Ήταν επίσης η έμπνευση για τη σημαία της βραχύβιας Δημοκρατίας του Μπενίν (που αποτελείται από τη Μεσοδυτική περιφέρεια που κατείχε η Μπιάφρα).
Είναι βασισμένη στη παναφρικανική σημαία σχεδιασμένη από τον Παγκόσμιο Σύλλογο Βελτίωσης των Νέγρων του Μάρκους Γκάρβεϊ και την Ομάδα Αφρικανικών Κοινοτήτων. Δεν πρέπει να συγχέεται με την ίδια σημαία του Μαλάουι.
Τέλος, η κίτρινη γραμμή κάτω από τον ήλιο υπόσχεται την εκδίκηση στους βόρειους για τους χαμένους αδελφούς και αδελφές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μπιάφρα
Χριστίνα Μπούρμπου
Η Χριστίνα Μπούρμπου (γενν. 21 Οκτωβρίου 2000, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της κωπηλασίας. Μαζί με τη Μαρία Κυρίδου, κέρδισε τέσσερα χρυσά μετάλλια για την Ελλάδα μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες. Κέρδισε το τελευταίο χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας
Πρόεδρος
Πρόεδρος ονομάζεται ο επικεφαλής μίας ομάδας προσώπων (κόμματος, συλλόγου, συνδέσμου, σωματείου, σχολικής τάξης, ομοσπονδίας κτλ.). Συνήθως είναι εκλεγμένο πρόσωπο αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις διορίζεται από ανώτερη αρχή. Η λέξη ετυμολογείται από τις λέξεις προ και έδρα. Παρόμοιας ετυμολογίας είναι και η λέξη president, η οποία προέρχεται από τα λατινικά prae- "προ" + sedere "έδρα". Αν και ο όρος αρχικά χαρακτήριζε τον πρόεδρο μίας συζήτησης, πλέον ο όρος χρησιμοποιείται για τον αρχηγό κράτους σε αρκετά κράτη, είτε είναι προεδρικές δημοκρατίες είτε κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.
Κατηγορία:Πολιτική Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας
Πρωθυπουργός της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου
Η μη αναγνωρισμένη διεθνώς "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου" κυβερνάται με το σύστημα της ημιπροεδρικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, στην οποία ο Πρόεδρος είναι αρχηγός του κράτους και ο Πρωθυπουργός επικεφαλής της κυβέρνησης, στηριζόμενοι από ένα πολυκομματικό σύστημα. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση και τη Συνέλευση της Δημοκρατίας. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη. Ο Πρωθυπουργός πρέπει να ελέγχει την πλειοψηφία του κοινοβουλίου, προκειμένου να κυβερνήσει.
Από το 1983 στην ΤΔΒΚ έχουν υπάρξει 10 πρωθυπουργοί. Ο άμεσος πρόγονος του αξιώματος είναι μια θέση γνωστή ως "Πρόεδρος της Τουρκοκυπριακής κοινοτικής συνελεύσεως". Ο μόνος άνθρωπος που κατείχε το αξίωμα ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς (29 Δεκεμβρίου 1969 - 5 Ιουλίου 1976). Υπήρχαν τρεις πρωθυπουργοί πριν από την μονομερής ανακήρυξη ανεξαρτησίας της τουρκοκυπριακής κοινότητας το 1983.
Από τις 12 Μαΐου 2022 τη θέση κατέχει ο Ουνάλ Ουστέλ.
Πρωθυπουργοί της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (1983–σήμερα)
Μετά την άρνηση της Κύπρου να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος, κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της η "Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου".
Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου
Σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Περλ Στρητ
Ο πρώτος κεντρικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για εμπορικούς σκοπούς στις Η.Π.Α. κατασκευάστηκε στο Μανχάταν από την εταιρία Edison Illuminating Company, με επικεφαλής τον Τόμας Έντισον.
Ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της οδού Περλ Στρητ καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1890 κατά την οποία καταστράφηκαν όλα τα δυναμό εκτός από ένα, που σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Greenfield Village, στο Ντίαρμπορν, στο Μίσιγκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Τα Γεράκια του Ειρηνικού
Τα Γεράκια του Ειρηνικού (Πρωτότυπος τίτλος:Across the Pacific) είναι μια αμερικανική κατασκοπική ταινία που χρονολογείται στην παραμονή των Ηνωμένων Πολιτειών στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ταινία σκηνοθετήθηκε πρώτα από τον Τζον Χιούστον και στη συνέχεια από τον Βίνσεντ Σέρμαν αφού ο Χιούστον προσχώρησε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρωταγωνιστούν οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Μαίρη Άστορ και ο Σίντνεϊ Γκρίνστριτ. Παρά τον τίτλο, η δράση της ταινίας δεν εξελίσσεται ποτέ στον Ειρηνικό Ωκεανό, αλλά κυρίως στον Παναμά. Ο τίτλος είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από την Warner Bros.. για μια βουβή ταινία περιπέτειας του 1926 με το ίδιο όνομα με πρωταγωνιστη τον Monte Blue, ο οποίος έχει επίσης μικρό ρόλο σε αυτή την ταινία. Ωστόσο, τα σενάρια των δύο ταινιών δεν έχουν καμία ομοιότητα μεταξύ τους. Αρχικά, είχε προγραμματιστεί ότι η ταινία θα απεικονίσει μια προσπάθεια να αποτραπεί ένα ιαπωνικό σχέδιο για να βομβαρδίσουν το Περλ Χάρμπορ. Όταν συνέβη ο πραγματικος βομβαρδισμός στο Περλ Χάρμπορ, το σενάριο γρήγορα ξαναγράφτηκε για να αλλάξει τη θέση της προγραμματισμένης επίθεσης στον Παναμά.
Ο σκηνοθέτης Τζον Χιούστον κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία του κατά τη διάρκεια της γυρισμάτων, ο οποιος ισχυρίστηκε ότι άφησε την ταινία κοντά στο τέλος της στο οποίο ο Μπόγκαρτ είναι παγιδευμένος σε ένα σπίτι συγκεντρωσης πυροβόλων όπλων. Ο Βίνσεντ Σέρμαν τελείωσε τη σκηνοθεσία της ταινίας, χωρίς το σενάριο που πήρε μαζί του ο Χιούστον, εξηγώντας ότι "ο Μπόγκι θα ξέρει να βγαίνει". Μια ασυγχώρητη έξοδος διαφυγής του Μπογκαρτ και ενα κακό φινάλε της ταινιας προβληθηκε, στην οποία ο Χιούστον δήλωσε «ότι στερείται αξιοπιστίας».
Πλοκή
Στα τέλη του 1941, ο λοχαγός Ρικ Λίλαντ (Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ) περνά στρατοδικειο και απαλλάσσεται από το αμερικανικό πολεμικό Ναυτικό μετά απο την κατηγορία για κλοπή. Προσπαθεί να ενταχθεί στον καναδικό στρατό, αλλά αυτοί αρνούνται ψυχρά. Επιβιβάζεται σε ένα ιαπωνικό πλοίο, το «Τζένοα Μάρου» στο Χάλιφαξ, με σκοπό να φτάσει στην Κίνα μέσω του καναλιού του Παναμά για να πολεμήσει για τον Τσιάνγκ Καϊ-σέκ.
Στο πλοίο συναντά την Καναδή Άλμπερτα Μάρλοου (Μαίρη Άστορ) και τον Δρ. Λόρενζ (Σίντνεϊ Γκρίνστριτ), καθηγητή κοινωνιολογίας, ο οποίος δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τους Ιάπωνες και έτσι δεν είναι δημοφιλής στις Φιλιππίνες όπου κατοικεί. Ο Λίλαντ, με τη σειρά του, διευκρινίζει στον Λόρενζ ότι δεν έχει καμία πίστη στη χώρα του και θα αγωνιστεί για όσους είναι πρόθυμοι να τον πληρώσουν.
Κατά τη διάρκεια μιας στάσης στη Νέα Υόρκη, ο Λίλαντ, που αποκαλύπτεται ότι ενεργει ως μυστικός πράκτορας με αποστολή να κατασκοπεύει τον Λόρενζ, αναφέρει στον συνταγματάρχη Χαρτ (Πολ Στάντον). Ο Λόρενζ είναι γνωστός κατάσκοπος του εχθρού, αλλά ο Χαρτ και ο Λίλαντ είναι αβέβαιοι για την Μάρλοου. Με την επιστροφή του στο πλοίο, ο Λίλαντ αφοπλιζει έναν Φιλιππινεζο (Ρούντι Ρομπλς) που είναι έτοιμος να πυροβολήσει τον Λόρενζ, κερδίζοντας έτσι την εμπιστοσύνη του Λόρενζ. Ο Ιαπωνο-Αμερικανός δεύτερης γενιάς Τζο Τοτσουόκο (Victor Sen Yung) ξεκινάει ως επιβάτης. Ο Λόρενζ προσπαθεί να συγκεντρώσει λεπτομέρειες από τον Λίλαντ σχετικά με τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις που φυλάσσουν το κανάλι του Παναμά. Εν τω μεταξύ, η Μάρλοου και ο Λίλαντ ασχολούνται με ένα ρομαντικό φλερτ.
Έχοντας παραδώσει τα χρονοδιαγράμματα μετά από ένα σκληρό παζάρι με τον Λόρενζ πάνω από την τιμή τους, ο Λίλαντ χτυπιεται από πίσω και πέφτει αναίσθητος. Ξυπνάει αρκετές ώρες αργότερα και διαπιστώνει ότι τόσο ο Λόρενζ όσο και η Μάρλοου έχουν φύγει από το ξενοδοχείο. Απευθύνει αμέσως έκκληση στον Σμιθ και τον προειδοποιεί να αλλάξει το πρόγραμμα περιπολίας. Στη συνέχεια, σε μια άκρη από έναν πληροφοριοδότη (Philip Ahn) μέσα σε ένα κινηματογραφικη αιθουσα, κατευθύνεται προς το Bountiful Plantation, όπου βλέπει ένα αεροσκάφος φορτωμένο με τορπίλες να προετοιμάζεται. Εντούτοις, συλλαμβάνεται και εισέρχεται στο σπίτι όπου συναντά τους Λόρενζ, Μάρλοου και Τοτσουόκο. Η Μάρλοου αποδεικνύεται ότι είναι η κόρη του ιδιοκτήτη της φυτείας, του Νταν Μορτον (Monte Blue), ενός μέθυσου, του οποίου η αδυναμία του την εκμεταλλεύτηκε ο Λόρενζ για να αποτελέσει τη βάση του για δραστηριότητες κατασκοπείας. Προς ανακούφιση του Λίλαντ, η μόνη συμμετοχή της Μάρλοου στην υπόθεση είναι η ανησυχία για τον πατέρα της.
Διανομή ρόλων
thumb|320px|Αλμπέρτα Μάρλοου (Μαίρη Άστορ) και Ρικ Λίλαντ (Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ) σε σκηνή από την ταινία.
Ραδιοφωνική προσαρμογή
Τα Γεράκια του Ειρηνικού προσαρμόστηκε ως ραδιοφωνική εκπομπη στο The Screen Guild Theatre της 25ης Ιανουαρίου 1943, που μεταδόθηκε με τους Μπόγκαρτ, Άστορ και Γκρίνστριτ, οι οποίοι επανέφεραν τους ρόλους της ταινίας τους.
box office
Σύμφωνα με τα αρχεία της Warner Bros, η ταινία κέρδισε $ 1.381.000 σε εγχώριο επίπεδο και $ 994.000 σε αγορές του εξωτερικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Παναμά Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια πολέμου Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία
Νόστος
thumb|Η Κίρκη προσφέρει την αθανασία στον Οδυσσέα Η λέξη νόστος σημαίνει την επιστροφή στην πατρίδα, τον επαναπατρισμό. Προέρχεται από το ρήμα νέομαι «επιστρέφω», «γυρίζω πίσω στην πατρίδα μου». Από τη λέξη νόστος προέρχεται η λέξη νόστιμος, αλλά και η λέξη νοσταλγία, που σημαίνει τον ψυχικό πόνο (άλγος) που γεννάει η προσμονή, η λαχτάρα της επιστροφής στην πατρίδα. Ο ξενιτεμένος, ονειρεύεται το ταξίδι του νόστου. Κι έρχεται κάποια στιγμή η ευλογημένη μέρα της επιστροφής, το «νόστιμον ήμαρ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Κλασικές σπουδές Κατηγορία:Ιλιάδα Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γραμματεία
Εξαγωγή χαρακτηριστικών
Στη μηχανική μάθηση, την αναγνώριση προτύπων και την επεξεργασία εικόνας, η εξαγωγή χαρακτηριστικών ξεκινά από ένα αρχικό σύνολο δεδομένων και δημιουργεί παράγωγες τιμές (χαρακτηριστικά) που προορίζονται να είναι ενημερωτικές και μη περιττές, διευκολύνοντας τα επόμενα βήματα εκμάθησης και γενίκευσης -σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, οδηγεί στην καλύτερη ανθρώπινη ερμηνεία των δεδομένων. Η εξαγωγή χαρακτηριστικών σχετίζεται με τη διαδικασία μείωσης διαστάσεων.
Όταν τα δεδομένα εισόδου προς επεξεργασία σε έναν αλγόριθμο είναι πολύ μεγάλα τω πλήθος και υπάρχει υποψία ότι είναι περιττά (π.χ. η ίδια μέτρηση σε πόδια και σε μέτρα ή η επαναλαμβανόμενη εικόνα που παρουσιάζεται ως εικονοστοιχεία), τότε μπορεί να μετατραπεί σε ένα σύνολο το οποίο αποτελείται από μειωμένα χαρακτηριστικά (ονομάζεται επίσης διάνυσμα χαρακτηριστικών). Ο προσδιορισμός ενός υποσυνόλου των αρχικών χαρακτηριστικών ονομάζεται επιλογή χαρακτηριστικών. Τα επιλεγμένα χαρακτηριστικά αναμένεται να περιέχουν το απαραίτητο ποσό πληροφορίας από τα δεδομένα εισόδου, ούτως ώστε η επιθυμητή εργασία να μπορεί να εκτελεστεί χρησιμοποιώντας αυτήν τη μειωμένη αναπαράσταση αντί για τα πλήρη αρχικά δεδομένα εισόδου.
Γενικά
Τα αποτελέσματα μπορούν να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας σύνολα χαρακτηριστικών τα οποία εξαρτώνται από την εφαρμογή που εξετάζουμε και συνήθως δημιουργούνται με τη βοήθεια ενόςειδικού. Μια τέτοια διαδικασία ονομάζεται μηχανική χαρακτηριστικών. Εναλλακτικά, χρησιμοποιούνται τεχνικές γενικής μείωσης διαστάσεων όπως:
Μάικλ Κόλινς
Ο Μάικλ Κόλινς (Michael Collins, 31 Οκτωβρίου 1930-28 Απριλίου 2021) ήταν Αμερικανός αστροναύτης και πιλότος δοκιμών. Ταξίδεψε δύο φορές στο διάστημα, την πρώτη φορά με το διαστημόπλοιο Gemini 10 και τη δεύτερη ως πιλότος του οχήματος διακυβερνήσεως της αποστολής Απόλλων 11. Ενώ ο Κόλινς παρέμεινε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, οι Νηλ Άρμστρονγκ και Μπαζ Όλντριν προσεδαφίσθηκαν με τη σεληνάκατο και έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που περπάτησαν πάνω στη Σελήνη. Ακόμα και χωρίς να πατήσει ποτέ πάνω στην επιφάνειά της, ο Κόλινς παραμένει ένας από τους μόλις 24 ανθρώπους στην Ιστορία της ανθρωπότητας που έχουν ταξιδέψει μέχρι τη Σελήνη. Υπήρξε επίσης ο 4ος άνθρωπος στην ιστορία (ο τρίτος Αμερικανός) που εκτέλεσε «περίπατο στο διάστημα» (δραστηριότητα εκτός σκάφους, EVA) και ο πρώτος που εκτέλεσε περισσότερους από έναν.
Μετά την αποχώρησή του από τη NASA το 1970 έγινε βοηθός υπουργός Εξωτερικών για τις Δημόσιες Υποθέσεις και μετά διευθυντής στο Εθνικό Μουσείο Αέρα και Διαστήματος, μέχρι το 1978.
Πέθανε σε ηλικία 90 ετών στις 28 Απριλίου 2021.
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Ο Μάικλ Κόλινς γεννήθηκε στη Ρώμη, στις 31 Οκτωβρίου 1930. Πατέρας του ήταν ο υποστράτηγος Τζέιμς Λώτον Κόλινς (1882-1963), που υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό επί 38 χρόνια. Μέχρι να φθάσει 17 ετών, ο Μάικλ είχε ζήσει στη Ρώμη, στην Οκλαχόμα, στη Νήσο των Κυβερνητών, στη Νέα Υόρκη, στο Πουέρτο Ρίκο, στο Σαν Αντόνιο και στην Αλεξάντρια της Βιρτζίνια.
Μετά την είσοδο των ΗΠΑ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Ουάσινγκτον, όπου ο Κόλινς έβγαλε το γυμνάσιο της Σχολής St. Albans. Η μητέρα του επιθυμούσε ο Μάικλ να μπει στη διπλωματική υπηρεσία, αλλά ο ίδιος αποφάσισε να ακολουθήσει τη σταδιοδρομία του πατέρα του, δύο θείων του, του αδελφού του και ενός εξαδέλφου του στις ένοπλες δυνάμεις, φοιτώντας στη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ, μία επιλογή που είχε το πλεονέκτημα ότι δεν πλήρωνε δίδακτρα. Απεφοίτησε από εκεί στην 185η θέση ανάμεσα σε 527 δόκιμους το 1952, όντας στο ίδιο έτος με τον αστροναύτη Εντ Χουάιτ. Η απόφασή του να επιλέξει να υπηρετήσει στην Πολεμική Αεροπορία βασίσθηκε στην προσμονή τού τι προόδους θα έφερναν τα επόμενα 50 χρόνια στην αεροναυτική, αλλά και στην επιθυμία του να αποφύγει κατηγορίες για νεποτισμό στον στρατό ξηράς, όπου ο θείος του, ο στρατηγός Τζ. Λώτον Κόλινς, ήταν Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου.
Θητεία στην αεροπορία
Ο Κόλινς ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του ως ιπτάμενος στην Αεροπορική Βάση του Κολόμπους, στο Μισισίπι, και μετά μετατέθηκε στη βάση του αεροδρομίου του Σαν Μάρκος και στην Αεροπορική Βάση «James Connally», αμφότερες στο Τέξας. Επιλέχθηκε για προχωρημένη ημερήσια εκπαίδευση μαχητικού στην Αεροπορική Βάση Νέλις, στη Νεβάδα, όπου πέταξε με F-86 Sabre. Ακολούθησε εκπαίδευση στην 21η Πτέρυγα Μαχητικών-Βομβαρδιστικών, στην Αεροπορική Βάση Τζωρτζ της Καλιφόρνια, όπου έμαθε να ρίχνει πυρηνικές βόμβες και ακολούθησε την πτέρυγα όταν εγκαταστάθηκε στη Βάση Σωμόν-Σεμουτιέ (σήμερα Quartier Général d'Aboville), στη Γαλλία, τον Ιούνιο του 1954.
Κατά τη διάρκεια μιας άσκησης του NATO το καλοκαίρι του 1956, ο Κόλινς υποχρεώθηκε να εκτιναχθεί από ένα F-86 μετά την εκδήλωση πυρκαγιάς δίπλα στο κόκπιτ. Διασώθηκε και επέστρεψε στη βάση του Σωμόν.
Ο Κόλινς γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο Πατρίτσια Μαίρη Φίνεγκαν σε ένα γεύμα αξιωματικών, καθώς εκείνη εργαζόταν στη λέσχη της αεροπορίας. Αφού αρραβωνιάστηκαν, έπρεπε να υπερβούν μία διαφορά στο θρήσκευμα, καθώς ο Κόλινς ήταν Επισκοπιανός, ενώ η οικογένεια της Φίνεγκαν ήταν αυστηρά Ρωμαιοκαθολική. Ο πατέρας του Κόλινς ωστόσο ήταν επίσης Ρωμαιοκαθολικός αρχικά και έγινε Προτεστάντης όταν νυμφεύθηκε. Αφού ο Κόλινς πήγε με τη μονάδα του στη Δυτική Γερμανία κατά την Ουγγρική Επανάσταση του 1956, τέλεσαν τους γάμους τους το καλοκαίρι του 1957.
Πιλότος δοκιμών
Ο Κόλινς συμπλήρωσε περισσότερες από 1500 ώρες πτήσεως, το ελάχιστο απαιτούμενο για την εισδοχή στη Σχολή Πιλότων Δοκιμών Πειραματικών Πτήσεων (Experimental Flight Test Pilot School) της Πολεμικής Αεροπορίας, στην Αεροπορική Βάση Έντουαρντς της Καλιφόρνια, οπότε έκανε τη σχετική αίτηση και παρουσιάσθηκε εκεί στις 29 Αυγούστου 1960, εντασσόμενος στην Τάξη 60-C (η οποία περιελάμβανε τους μελλοντικούς αστροναύτες Φρανκ Μπόρμαν και Τζιμ Ίργουιν).
Ο Μάικλ Κόλινς αποφάσισε να γίνει αστροναύτης μετά την πτήση του Mercury Atlas 6 με τον Τζων Γκλεν στις 20 Φεβρουαρίου 1962, οπότε τον γοήτευσε η σκέψη τού να μπορεί να γυρίσει γύρω από τη Γη μέσα σε 90 λεπτά. Αμέσως υπέβαλε αίτηση για τη δεύτερη ομάδα αστροναυτών. Μετά από ιατρικές και ψυχιατρικές εξετάσεις, καθώς και προσωπικές συνεντεύξεις στο Τέξας, στα μέσα Σεπτεμβρίου έμαθε ότι δεν είχε γίνει δεκτός. Ωστόσο, την ίδια χρονιά η Σχολή Πιλότων Δοκιμών Πειραματικών Πτήσεων μετονομάσθηκε σε «Σχολή Πιλότων Αεροδιαστημικών Ερευνών» (Aerospace Research Pilot School), καθώς η Πολεμική Αεροπορία προσπαθούσε να μπει στον χώρο των διαστημικών ερευνών. Ο Κόλινς υπέβαλε αίτηση να παρακολουθήσει ένα νέο μάθημα για τα βασικά της διαστημικής πτήσης, κατά το οποίο, εκτός από τη θεωρητική διδασκαλία, πέταξαν σε ύψος 90.000 ποδών με F-104 Starfighter. Εκτελώντας παραβολικές τροχιές, στο ανώτατο σημείο, μπορούσαν να αισθανθούν ένα σύντομο χρονικό διάστημα συνθηκών ελλείψεως βαρύτητας. Τελειώνοντας το μάθημα, ο Κόλινς επέστρεψε στην επιχειρησιακή δράση με μαχητικά τον Μάιο του 1963.
Λίγες εβδομάδες αργότερα η NASA ανακοίνωσε ότι δέχεται και πάλι αιτήσεις για υποψήφιους αστροναύτες. Ο Κόλινς πέρασε από την ίδια διαδικασία (χωρίς την ψυχιατρική εξέταση). Βρισκόταν στην Αεροπορική Βάση Ράντολφ, στο Τέξας, στις 14 Οκτωβρίου 1963 όταν Ντεκ Σλέιτον τον ζήτησε στο τηλέφωνο και τον ρώτησε αν ενδιαφερόταν ακόμα να γίνει αστροναύτης. Ο Κόλινς είχε φθάσει τότε περί τις 5 χιλιάδες ώρες πτήσης.
Στο διαστημικό πρόγραμμα
thumb|upright|Ο Μάικλ Κόλινς φορά τη στολή του για την πτήση του Απόλλων 11. Η εκπαίδευση άρχισε με 240 ώρες διδασκαλίας, οι 58 από τις οποίες ήταν αφιερωμένες στη γεωλογία, την οποία ο Κόλινς δεν καταλάβαινε και για την οποία δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ ιδιαίτερα. Μετά τη φάση αυτή, ο επικεφαλής του γραφείου αστροναυτών Άλαν Σέπαρντ ρώτησε τον καθένα από τους 14 εκπαιδευόμενους να κατατάξει τους άλλους με τη σειρά που θα ήθελε να πετάξει μαζί με τον καθένα τους στο διάστημα. Ο Κόλινς έβαλε τον Ντέιβιντ Σκοτ στην πρώτη θέση.
Μετά τη βασική εκπαίδευση, ο Κόλινς πήρε την ειδίκευση που είχε επιλέξει, την εργασία με διαστημική στολή και τη δραστηριότητα εκτός σκάφους («διαστημικό περίπατο»).
Πρόγραμμα Τζέμινι
thumb|upright|Οι Μάικλ Κόλινς και Τζων Γιανγκ Ο Κόλινς ορίσθηκε να είναι το πλήρωμα της αποστολής Τζέμινι 10 μαζί με τον Τζων Γιανγκ. Η τριήμερη αποστολή τους σκόπευε στη διαστημική συνάντηση με δύο διαφορετικά σκάφη-στόχους Agena (μη επανδρωμένα), τη διεξαγωγή δύο «διαστημικών περιπάτων» και 15 διαφορετικών πειραμάτων. Η ειδική εκπαίδευση έγινε ομαλά. Για τον μόλις τέταρτο διαστημικό περίπατο στην ιστορία δεν έλαβε χώρα υποβρύχια εκπαίδευση, κυρίως επειδή ο Κόλινς δεν είχε τον χρόνο. Προπονήθηκε απλώς στη χρήση του εκτοξευτήρα αζώτου για την προώθησή του.
Για την πρώτη του «δραστηριότητα εκτός σκάφους» ο Κόλινς δεν άφησε εντελώς το σκάφος, απλώς στάθηκε στο άνοιγμα με μία συσκευή που έμοιαζε με εξάντα. Στη βιογραφία του γράφει ότι αισθάνθηκε για μια στιγμή σαν ένας Ρωμαίος θεός που έτρεχε στα ουράνια με το άρμα του.
Πρόγραμμα Απόλλων
Οι συναντήσεις του προσωπικού γίνονταν πάντα τις Παρασκευές στο Γραφείο Αστροναυτών και στις 27 Ιανουαρίου 1967 ο Κόλινς ήταν εκεί όταν ο Ντον Γκρέγκορυ απάντησε στο κόκκινο τηλέφωνο και πληροφορήθηκε ότι είχε σημειωθεί πυρκαγιά στις δοκιμές του οχήματος διακυβερνήσεως της αποστολής Απόλλων 1. Κι όταν επιβεβαιώθηκε ότι το πλήρωμα είχε απανθρακωθεί, ο κλήρος έπεσε στον Κόλινς να πάει στο σπίτι της οικογένειας Τσάφη και να ανακοινώσει στη Μάρθα Τσάφη ότι ο σύζυγός της ήταν νεκρός. (Το Γραφείο Αστροναυτών ήταν ευαίσθητο στο να σπεύδει να ενημερώνει από κοντά τις οικογένειες των αστροναυτών για ένα θάνατο το ταχύτερο δυνατό, εξαιτίας του θανάτου του Θήοντορ Φρήμαν σε αεροπορικό δυστύχημα το 1964, οπότε ένας ρεπόρτερ εφημερίδας ήταν ο πρώτος που έφθασε σπίτι του .)
Μετά τις καθυστερήσεις στην εκπαίδευση, καθώς ο Μπόρμαν έλαβε μέρος στη διερεύνηση της πυρκαγιάς, το υποψήφιο πλήρωμα για το Απόλλων 8 άρχισε από την αρχή. Θα ήταν η πρώτη επανδρωμένη πτήση του νέου πυραύλου Saturn V. Στο ενδιάμεσο ο Κόλινς και ο Ντέιβιντ Σκοτ στάλθηκαν από τη NASA στην Αεροπορική Έκθεση των Παρισίων τον Μάιο του 1967. Εκεί συνάντησαν τους Σοβιετικούς αστροναύτες Πάβελ Μπελυάγιεφ και Κονσταντίν Φεοκτίστοφ, με τους οποίους μάλιστα ήπιαν βότκα μέσα στο σοβιετικό Tupolev Tu-134. Ο Κόλινς βρήκε ενδιαφέρον ότι κάποιοι Σοβιετικοί αστροναύτες εκπαιδεύονταν και αυτοί με ελικόπτερα και ο Μπελυάγιεφ είπε ότι έλπιζαν να πραγματοποιήσει μία πτήση γύρω από τη Σελήνη σύντομα.
Πρόβλημα υγείας
Κατά τη διάρκεια του 1968 ο Κόλινς αντιλήφθηκε ότι τα πόδια του δεν τον υπάκουαν πάντα, πρώτα σε αγώνες αμερικανικής χειροσφαίρισης, μετά όταν κατέβαινε σκάλες, οπότε το γόνατό του σχεδόν θα υποχωρούσε. Επίσης, το αριστερό του πόδι παρουσίαζε ασυνήθιστες αισθήσεις όταν βυθιζόταν σε ζεστό και κρύο νερό. Απρόθυμα, αναζήτησε ιατρική συμβουλή και η διάγνωση ήταν κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου οσφύος, μια κατάσταση που χρειαζόταν σπονδυλοδεσία δύο σπονδύλων. Η επέμβαση αυτή έγινε στο Νοσοκομείο Γουίλφορντ στην Αεροπορική Βάση Λάκλαντ του Τέξας και ο Κόλινς επί τρεις μήνες μετά φορούσε κολάρο αυχένα.
Απόλλων 8
Εξαιτίας του προβλήματος υγείας, ο Κόλινς δεν πέταξε στην αποστολή Απόλλων 8, οπότε, έχοντας εκπαιδευθεί για αυτή, έγινε «επικοινωνός θαλάμου» (capsule communicator, CAPCOM), ένας αστροναύτης δηλαδή αποσπασμένος στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολής, που είναι υπεύθυνος για την απευθείας επικοινωνία με το πλήρωμα κατά τη διάρκεια της αποστολής. Ως μέλος της «Πράσινης Ομάδας», κάλυψε τη φάση από την εκτόξευση μέχρι την προώθηση που έθεσε το σκάφος σε πορεία προς τη Σελήνη. Την επιτυχημένη ολοκλήρωση της πρώτης επανδρωμένης πτήσεως γύρω από τη Σελήνη, ακολούθησε η ανακοίνωση του πληρώματος της αποστολής Απόλλων 11: θα ήταν οι Νηλ `Αρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάικλ Κόλινς. Εκείνη την ημέρα, τον Ιανουάριο του 1969, δεν ήταν βέβαιο ότι αυτό θα ήταν το πλήρωμα για την πρώτη προσσελήνωση, αυτό θα εξαρτάτο από την επιτυχία των δοκιμών των Απόλλων 9 και Απόλλων 10 ως προς τη σεληνάκατο.
Απόλλων 11
Το γνωστό υφασμάτινο σηματάκι της αποστολής ήταν σχέδιο του Κόλινς. Κατά το εκπαιδευτικό στάδιο για την αποστολή αυτή ο Κόλινς είπε στον Ντεκ Σλέιτον ότι δεν θα ήθελε να πετάξει πάλι μετά το «11». Ο Σλέιτον προσφέρθηκε να τον βάλει πιο πίσω στην ακολουθία των πληρωμάτων μετά την πτήση.
Κατά την ημέρα που περιφερόταν ολομόναχος γύρω από τη Σελήνη, ο Κόλινς ποτέ δεν αισθάνθηκε μοναξιά, έγραψε, παρότι ειπωθηκε ότι «από την εποχή του Αδάμ κανένας άνθρωπος δεν γνώρισε τέτοια μοναξιά», με την έννοια ότι κανείς δεν είχε βρεθεί τόσο μακριά σε χωρική απόσταση από όλους τους άλλους ανθρώπους: ο Κόλινς αισθανόταν πάρα πολύ ως μέρος της αποστολής. Στην αυτοβιογραφία του γράφει ότι «αυτό το εγχείρημα δομήθηκε για τρεις ανθρώπους, και θεωρώ το δικό μου 1/3 ήταν το ίδιο απαραίτητο με το καθένα από τα άλλα δύο». Κατά τα 48 λεπτά της κάθε τροχιάς κατά τα οποία δεν είχε τηλεπικοινωνία με τη Γη, το αίσθημα που ανέφερε δεν ήταν μοναξιάς, αλλά μάλλον «ετοιμότητα, αναμονή, ικανοποίηση, εμπιστοσύνη, σχεδόν θριαμβικό συναίσθημα» (Collins 2001).