cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιβάν Σιλάγιεφ
Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία
Ο Σιλάγιεφ γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1930 στο Μπακτύζινο της περιφέρειας Νίζνι Νόβγκοροντ στην Ρωσική ΣΟΣΔ της ΕΣΣΔ. Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Αεροπορίας του Καζάν το 1954 ως μηχανικός μηχανών. Το 1959 έγινε μέλος του ΚΚΣΕ. Εργάστηκε στο εργοστάσιο αεροπορίας του Γκόρκι (σημερινό Νίζνι Νόβγκοροντ) από το 1954, ενώ από το το 1971 έως το 1974 ήταν ο επικεφαλής του εργοστασίου. Ο Σιλάγιεφ έγινε μετά αναπληρωτής υπουργός Αεροπορικής Βιομηχανίας και το 1981 έγινε υπουργός αεροπορικής βιομηχανίας στην πρώτη κυβέρνηση Νικολάι Τιχόνοφ. Ύστερα υπηρέτησε ως Υπουργός της Βιομηχανίας Μηχανών-Εργαλείων και Παραγωγής Εργαλείων από το 1980 έως το 1981. Στο 26ο συνέδριο του ΚΚΣΕ εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Το 1985, στην εποχή του Γκορμπατσώφ, αναβαθμίστηκε σε αναπληρωτή πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου και πρόεδρος του τμήματος παραγωγής και μηχανών του υπουργικού συμβουλίου στην πρώτη και δεύτερη κυβέρνηση του Νικολάι Ρύζκοφ. Παρέμεινε σε αυτές τις θέσεις μέχρι τον διορισμό του στο αξίωμα του Πρωθυπουργού της Ρωσικής ΣΟΣΔ το 1990.
Διορισμός
Η εκλογή στο αξίωμα του προέδρου του Συμβουλίου των Υπουργών - Κυβέρνηση της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας δεν θεωρούταν πολύ σημαντικό γεγονός: ο πρωθυπουργός εξελέγη μετά την εκλογή του προέδρου και του αντιπορέδρου του Ανωτάτου Σοβιέτ της Ρωσικής ΣΟΣΔ και μετά από μια συζήτηση για τη ρωσική γεωργία. Ο Μπορίς Γέλτσιν, πρόεδρος του ανωτάτου σοβιέτ της Ρωσικής ΣΟΣΔ, διατάχθηκε να επιλέξει υποψηφίους για το αξίωμα του πρωθυπουργού (τον οποίο θα ψήφιζε το Ανώτατο Σοβιέτ). Οι υποψήφιοι ήταν ο Μιχαήλ Μποτσάροφ, επιτυχημένος επιχειρηματίας, ηγέτης του συνεργατικού κινήματος και πρύτανης του Ινστιτούτου Αεροπορίας της Μόσχας Γιούρι Ρίζκοφ καθώς και ο Σιλάγιεφ. Ο Ρύζκοφ απέσυρε την υποψηφιότητα του πριν την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ψηφοφορίας. Κατά την εκλογή ο Μποτσάροφ παρουσίασε το πρόγραμμα του για τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία: η βιομηχανία θα ιδιωτικοποιηθεί και οι υποτροφίες σε επιχειρήσεις χωρίς κέρδη θα σταματήσουν στο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων 100 Ημέρες. Ο Σιλάγιεφ δεν είχε παρόμοια σχέδια αλλά θεωρούταν το φαβορί του Γέλτσιν για το αξίωμα.
Στον πρώτο γύρο ο Σιλάγιεφ κέρδισε 119 ψήφους και ο Μποτσάροφ 86. Για να εκλεγεί ο κάτοχος του αξιώματος, απαιτούνταν να έχει το 50% + 1 των ψήφων υπέρ του. Κάνενας από αυτούς δεν είχε την πλειοψηφία με το μέρος του. Βλέποντας ότι ο Σιλάγιεφ ήταν το φαβορί του Γέλτσιν και είχε περισσότερες ψήφους, ο Σιλάγιεφ συνέχισε χωρίς αντιπάλους στο δεύτερο γύρο και εξελέγη με μεγάλη πλειοψηφία.
Ο Γκορμπατσώφ προσπάθησε να σπάσει την συμμαχία Σιλάγιεφ-Γέλτσιν χωρίς επιτυχία. Το 1989, ο Βαλεντίν Πάβλοφ, πρωθυπουργός της ΕΣΣΔ από τις 14 Ιανουαρίου έως τις 22 Αυγούστου 1991, είχαν βρει αρκετές πληροφορίες μαζί όσον αφορά τα λάθη και τις παραλήψεις του Σιλάγιεφ, ώστε να πλήξει την θέση του ως αναπληρωτής πρωθυπουργός. Ο Σιλάγιεφ δεν τον συγχώρεσε ποτέ και οι σχέσεις των δύο ψύχραναν περαιτέρω όταν ο Πάβλοφ έγινε πρωθυπουργούς.
Κυβέρνηση Σιλάγιεφ
Ο Σιλάγιεφ δήλωνε επανειλημμένα ότι αν συνέκρουτε οδηγίες από τον Πρωθυπουργό της ΕΣΣΔ και τον Γέλτσιν, θα δρούσε πάντα σύμφωνα με τους νόμους της ΡΣΟΣΔ, δηλαδή ότι θα σεβαστεί τον Γέλτσιν. Κατά τη θητεία του ως πρωθυπουργός, ο Σιλάγιεφ δεν ήταν ποτέ ο ντε φάκτο αρχηγός του κυβερνητικού υπουργικού συμβουλίου, όντας πιστός στον Γέλτσιν και το Ανώτατο Σοβιέτ. Σε αντίθεση με τον Αλεξάντρ Βλάσοφ, τον προκάτοχο του, προσπάθησε να εκσυγχρονίσει την ρωσική κυβέρνηση. Ο Σιλάγιεφ αποφάσισε να μην εφαρμόσει το σύστημα νομενκλατούρα αλλά να εκλέξει το υπουργικό συμβούλιο με αντικειμενικές και επιστημονικές βάσεις. Για να το καταφέρει, ο Σιλάγιεφ προσέλαβε επαγγελματίες ψυχολόγους για να εξετάσει τους υποψηφίους. Από τους 200 υποψηφίους για το υπουργικό συμβούλιο, προτάθηκαν μόνο 14. Ωστόσο στο υπουργικό συμβούλιο βρήκαν θέση αρκετοί υποψήφιοι. Όλοι οι υποψήφιοι εξελέγησαν από το ανώτατο σοβιέτ, τον Γέλτσιν ή τον Σιλάγιεφ.
Η κυβέρνηση του Σιλάγιεφ δεν είχε ιδεολογική ενότητα. Η κυβέρνηση του είχε πολλά συντηρητικά μέλη όπως ο Ολέγκ Λόμποφ και ο Γκενάντι Κουλίκ. Τον Νοέμβριο του 1990 ο Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι παραιτήθηκε από το υπουργικό του αξίωμα δικαιολογώντας την παραίτηση του στην αποτυχία του Προγράμματος των 500 ημερών. Μερικοί σχολιαστές πιστεύουν ότι ο πραγματικός λόγος παραίτησης ήταν οι συγκρούσεις που είχε με διάφορα μέλη του υπουργικού συμβουλίου. Στις 5 Δεκεμβρίου 1990 ο υπουργός οικονομικών Μπορίς Φιοντόροφ παραιτήθηκε κατηγορώντας τους πρώτους αναπληρωτές πρωθυπουργούς ότι έπαιρναν σημαντικές αποφάσεις εξ ονόματος του υπουργείου. Ο Λόμποφ, πρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός για την περιφεριεακή ανάπτυξη, έγινε ντε φάκτο αρχηγός του υπουργικού συμβουλίου. Ο Λόμποφ ήταν ο ευνοούμενος του Γέλτσιν και προσπάθησε να αποδυναμώσει τη θέση του Γέλτσιν. Με την συναίνεση του Ανωτάτου Σοβιέτ ο Σιλάγιεφ ίδρυσε ένα δεκαεξαμελές προεδρείο για το υπουργικό συμβούλιο.
Άλλο ένα πρόβλημα για τον Σιλάγιεφ ήταν ότι το Ανώτατο Σοβιέτ υφάρπαζε εξουσίες της κυβέρνησης δημιουργώντας διπλότυπα όργανα όπως την επιτροπή μέσων μαζικής ενημέρωσης, ενώ υπήρχε ήδη ένα τέτοιο υπουργείο. Ο Βίκτορ Κίσιν, υπουργός βιομηχανίας, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι ο μόνος υπάλληλος του υπουργείου ήταν ο ίδιος. Τον Ιούλιο του 1990 ο Σιλάγιεφ ενέκρινε τη δημιουργία παράληλλων εκτελεστικών-νομοθετικών σωμάτων.
Τον Δεκέμβριο του 1990 το Συμβούλιο των Λαϊκών Αντιπροσώπων της Ρωσικής ΣΟΣΔ εμπιστεύτηκε τον Σιλάγιεφ και τη κυβέρνηση του για να δημιουργήσει ένα νέο σχέδιο για οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Το σχέδιο ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1991 και ονομαζόταν και ως "Σχέδιο Γέλτσιν-Σιλάγιεφ". Το σχέδιο επηρέαστηκε βαθιά από το πρόγραμμα των 500 ημερών και υποστήριξε την ιδιωτικοποίηση της οικονομίας και την εισαγωγή της οικονομίας της αγοράς. Το σχέδιο μεταρρύθμισης επικρίθηκε από ένα αξιωματούχο της Κρατικής Επιτροπής Οικονομικών Μεταρρυθμίσεων της σοβιετικής κυβέρνησης. Το αποκάλεσε ως δήλωση προθέσεων και μανιφέστο. Παρόλο που επικρίθηκε και για την έλλειψη πραγματικής στατιστικής προβολής. Ωστόσο το Ανώτατο Σοβιέτ το ενέκρινε. Οι υποστηρικτές του Γέλτσιν ήξεραν ότι το σχέδιο πρέπει να εκλεγεί πριν τις εκλογές τον Ιούνιο του 1991. Μετά τις εκλογές του Ιουλίου η κυβέρνηση της Ρωσίας παραιτήθηκε και το αξίωμα του πρωθυπουργού τέθηκε πάλι προς εκλογή. Ο Σιλάγιεφ είχε ισχυρούς αντιπάλους όπως ο Γιούρι Σκόκοφ, αλλά κέρδισε.
Στην σοβιετική πρωθυπουργία
Η Κρατική Επιτροπή Κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης απέτυχε να συλλάβει τον Σιλάγιεφ ή κάποιον άλλο υψηλόβαθμο ρώσο αξιωματούχο κατά το αυγουστιάτικο πραξικόπημα. Ο Σιλάγιεφ ήταν μεταξύ αρκετών ηγετικών αξιωματούχων της Ρωσικής ΣΟΣΔ που διέφυγαν στο εξοχικό του Γκορμπατσώφ μετά το πραξικόπημα. Στις 24 Αυγούστου το ]υπουργικό συμβούλιο της Ρωσικής ΣΟΣΔ εξέδωσε διάταγμα μεταφέροντας τα υπουργεία οικονομίας και επικοινωνιών στον άμεσο κυβερνητικό έλεγχο, ενώ ανέλαβε τον έλεγχο των αρχείων του ΚΚΣΕ και της Κα Γκε Μπε. Με την δύναμη της κυβέρνησης να έχει αποδυναμωθεί ο Γκορμπατσώφ δημιούργησε μια τετραμερή επιτροπή υπό την ηγεσία του Σιλάγιεφ, έχοντας μέλη τους Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι, Αρκάντι Βόλσκι, Γιούρι Λούζκοφ και Ιβάν Σιλάγιεφ. Αυτή η επιτροπή έγινε αργότερα η επιτροπή για την λειτουργική διαχείριση της σοβιετικής οικονομίας (ΕΛΔΣΟ), η οποία διαχειριζόταν την οικονομία και ήταν υπό την ηγεσία του Σιλάγιεφ. Η επιτροπή γρήγορα ξεπεράστηκε από την Διακρατική Οικονομική Επιτροπή (ΔΟΕ, γνωστή και ως Οικονομική Κοινότητα), η οποία ιδρύθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου υπό την ονομασία Διαδημοκρατική Οικονομική Επιτροπή. Η λειτουργία της ήταν να συγχρονίσει την οικονομική πολιτική εντός της Σοβιετικής Ενωσης. Ως πρόεδρος των δύο επιτροπών, ο Σιλάγιεφ προέδρευε μιας διαλυόμενης Σοβιετικής Ένωσης. Στις 6 Σεπτεμβρίου προεδρικό διάταγμα έδωσε στην ΔΟΕ τις ίδιες αρμοδιότητες με το υπουργικό συμβούλιο, και έτσι ο Σιλάγιεφ έγινε ντε φάκτο πρωθυπουργός της ΕΣΣΔ.
Όταν ανέλαβε το αξίωμα του ο Σιλάγιεφ ήθελε να δώσει περισσότερες εξουσίες στις σοβιετικές δημοκρατίες. Ωστόσο ύστερα άλλαξε γνώμη και ζήτησε από τον Γέλτσιν να επιστρέψει μεγάλο μέρος της εξουσίας που υφάρπαξε κατά το πραξικόπημα. Σε αυτό απέτυχε και η θέση του ως πρωθυπουργός της Ρωσικής ΣΟΣΔ αποδυναμώθηκε. Ο Όλεγκ Λόμποφ (πρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός του Σιλάγιεφ) ηγήθηκε της αντισιλαγεβικής φράξιας στο υπουργικό συμβούλιο της Ρωσικής ΣΟΣΔ και τον καθαίρεσε στις 26 Σεπτεμβρίου. Ο Λόμποφ τον διαδέχθηκε ως αναπληρωτή πρωθυπουργό της Ρωσικής ΣΟΣΔ. Ο Σιλάγιεφ, ως επιβλέπων της οικονομίας, ανέλαβε την εργασία να ξεκίνησε μεταρρυθμίσεις που θα ωφελούσαν αμοιβαία την κεντρική κυβέρνηση και τις σοβιετικές δημοκρατίες. Ο Σιλάγιεφ προσπάθησε να διατηρήσει μια ενσωματωμένη οικονομία ενώ ξεκινούσε την διαδικασία για την μετάβαση στην οικονομία της αγοράς. Στις 19 Δεκεμβρίου η ΕΛΔΣΟ διαλύθηκε με προεδρικό διάταγμα και στις 26 Δεκεμβρίου 1991, ημέρα διάλυσης της Ένωσης, ο Σιλάγιεφ παραιτήθηκε από το αξίωμα του ως πρόεδρος της ΔΟΕ.
Μετασοβιετική Ρωσία
Στις 18 Δεκεμβρίου 1991 ο Σιλάγιεφ έγινε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις Βρυξέλλες, κρατώντας το αξίωμα μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου 1994 όπου παραιτήθηκε. Τέλη του 1994 ο Σιλάγιεφ έγινε πρόεδρος του Συνδέσμου Παραγωγής Μηχανών του ΚΑΚ, αποτελούμενη από δεκάδες εταιρείες και οργανώσεις, κυρίως ρωσικές. Έγινε μέλος του Οικολογικού Κινήματος Σεντάρ το 1995. Από το 1998 είναι πρόεδρος της "Ιντουστριάλ Μασίν", ενός βιομηχανικού και οικονομικού ομίλου. Ήταν πρόεδρος της εθνικής επιτροπής που προωθούσε την οικονομική συνεργασία με τη Λατινική Αμερική. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2002 ο Σιλάγιεφ έγινε πρόεδρος της ρωσικής ένωσης μηχανικών. Η γυναίκα του πέθανε στις 18 Μαρτίου 2006. Στις εκλογές του 2007 ήταν υποψήφιος βουλευτής για το αγροτικό κόμμα αλλά δεν εξελέγη.
Αναγνώριση
Ο Σιλάγιεφ έχει βραβευτεί με το Τάγμα του Λένιν το 1971 (σε μια κλειστή συνεδρίαση του προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ) και το 1975 όπου βραβεύτηκε και με το παράσημο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας. Βραβεύτηκε με το Βραβείο Λένιν το 1972. Το 1981 τιμήθηκε με το Τάγμα της Οκτωβριανής Επανάστασης και το 2002 με το Εθνικό Βραβείο του Πέτρου του Μέγα. Στις 19 Οκτωβρίου 2000 και στις 21 Οκτωβρίου 2005 τιμήθηκε με το Δίπλωμα της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
1462 Ζάμενχοφ
Ο Ζάμενχοφ (Zamenhof) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,128. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Πολωνού Λ.Λ. Ζαμένχοφ, δημιουργού της τεχνητής γλώσσας Εσπεράντο (βλ. και 1421 Εσπεράντο).
Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση
Η Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση (Νέα ΜΕ.Ρ.Α.) ήταν ένα κεντροδεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε το 2013 από τον πρώην βουλευτή και υπουργό, Χρήστο Ζώη.
Ιστορικό
Η Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση ιδρύθηκε στις 21 Μαρτίου 2013 από τον πρώην βουλευτή Χρήστο Ζώη και τα υπόλοιπα στελέχη που είχαν αποχωρήσει από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, το Δεκέμβριο του προηγούμενου χρόνου. Στο νέο κόμμα εντάχθηκε και ο προερχόμενος από τη Νέα Δημοκρατία, βουλευτής Φθιώτιδας Νίκος Σταυρογιάννης, καθώς και άλλα στελέχη που αποχώρησαν από τη Ν.Δ.. Στις 28 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση, όπου παρουσιάστηκαν οι θέσεις του κόμματος.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, πραγματοποιήθηκε το ιδρυτικό συνέδριο της Νέας ΜΕ.Ρ.Ας, κατά το οποίο εξελέγη ομόφωνα πρόεδρος ο Χρήστος Ζώης και τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής.
Το Φεβρουάριο του 2014, η Νέα ΜΕ.Ρ.Α. συμμετείχε μαζί με το διαγραφέντα από τη Νέα Δημοκρατία βουλευτή, Βύρωνα Πολύδωρα, στην ίδρυση της Ένωσης για την Πατρίδα και τον Λαό, χωρίς να αναστείλει τη λειτουργία της, ενώ και άλλα στελέχη, προερχόμενα από τη Νέα Δημοκρατία και το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό εντάχθηκαν στο κόμμα.
Με το σχήμα αυτό συμμετείχε στις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου, στις οποίες συγκέντρωσε το 1,04% της λαϊκής ψήφου, και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή.
Στις 26 Αυγούστου 2014, ο βουλευτής του κόμματος Νίκος Σταυρογιάννης παραιτήθηκε του βουλευτικού του αξιώματος, καθώς εξελέγη Δήμαρχος Λαμιέων. Η έδρα του επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία και τον διαδέχτηκε ο Δημήτρης Μπριάνης.
Μετά τις ευρωεκλογές, η Νέα ΜΕ.Ρ.Α. ακολούθησε αυτόνομη πορεία.
Λαγυνά
Τα  Λαγυνά είναι μια κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στον δήμο Λαγκαδά και απέχει 13 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Είναι χτισμένο στους πρόποδες της βόρειας πλευράς της οροσειράς του Χορτιάτη, το υψόμετρο ξεκινάει από τα 110 έως τα 400 μέτρα.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε το 2011, το χωριό έχει 3.591 κατοίκους.
Ονομασία
Το όνομα του χωριού προήλθε από έναν κατασκευαστή λαγηνιών, ο οποίος κατασκεύαζε εκεί τα λαγήνια του εξαιτίας του κατάλληλου χώματος. Παλαιότερα, δεν υπήρχε όνομα για την περιοχή. Έτσι οι κάτοικοι, την αποκαλούσαν "Λαγυνά", κι έτσι από τότε έμεινε μέχρι και σήμερα.
Εκπαίδευση
Το χωριό διαθέτει ένα νηπιαγωγείο, ένα δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο.
Συγκοινωνία
Το χωριό εξυπηρετείται από τον ΟΑΣΘ, και πιο συγκεκριμένα από τρεις γραμμές. Αρχικά, από την γραμμή 83 κατά την επιστροφή της (Θεσσαλονίκη - Λαγκαδάς), και της γραμμής 83Β η οποία γραμμή διέρχεται από το κεντρικό εκκλησάκι και τερματίζει στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης.
Επίσης της γραμμής 86 (Θεσσαλονίκη - Λαγκαδίκια) κατά την επιστροφή της και των υπογραμμών 86Α, 86Β, 86M και 86R κατά την μετάβασή τους από το εξωτερικό κάτω μέρος του χωριού. Εσωτερικά του χωριού, στο κέντρο, και στο κεντρικό εκκλησάκι κοντά στην πλατεία διέρχεται η γραμμή 86Τ κατά την επιστροφή της και των υπογραμμών 86Ε, 86Κ, 86Ν κατά την μετάβασή τους.
Το χωριό επίσης εξυπηρετείται από την γραμμή 91Η που περνάει από τα χωριά Ηράκλειο και Περιβολάκι.
Παραπομπές και πηγές
Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης
Αντώνης Μιτζέλος
Ο Αντώνης Μιτζέλος (25 Ιουνίου 1961) είναι Έλληνας συνθέτης και κιθαρίστας της ελληνικής έντεχνης και ροκ σκηνής, με παράλληλη παρουσία σαν συνθέτης σύγχρονης κλασικής μουσικής. Η καταγωγή του είναι από τη Σκιάθο. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους Έλληνες βιρτουόζους της ακουστικής και ηλεκτρικής κιθάρας. Δεκάδες είναι τα τραγούδια και τα κιθαριστικά του σόλο στην Ελληνική και ξένη δισκογραφία. Είναι επίσης συγγραφέας, ενορχηστρωτής και τραγουδιστής. Θεμελίωσε το Ελληνικό Ροκ με τους Τερμίτες την δεκαετία του 1980.
Έργο
Έχει συνθέσει, πάνω από 200 τραγούδια στην Ελληνική και ξένη δισκογραφία, οργανική και σύγχρονη ορχηστρική μουσική. Επίσης έχει ασχοληθεί με την κλασική μουσική γράφοντας συμφωνίες, ορατόρια (Jeanne d'Arc - Belisario Capocci) και μουσική δωματίου. Συνθέτει μουσική και για το θέατρο (Orlando - Virginia Woolf - Πινακοφρίκη) κ.α, τηλεόραση (Μετράω στιγμές MEGA TV) και κινηματογράφο (Ο θησαυρός του Πάρνωνα - Κοινός Παρονομαστής του Σωτήρη Τσαφούλια κ.α,), αποσπώντας διεθνή βραβεία και διακρίσεις για τη μουσική (London film festival – Bridges festival - Cyprus International Film Festival). Έχει λάβει σαν συνθέτης 16 πλατινένιους και 10 χρυσούς δίσκους. Έχει παίξει σε πάνω από 3.500 ζωντανές παραστάσεις και περίπου σε 2.500 τραγούδια στην Ελληνική δισκογραφία σαν μουσικός. Σαν συνθέτης και κιθαρίστας έχει παίξει σε πάρα πολλά Ethnic-Jazz Festivals όπως το Pirineos Sur Festival στην Ισπανία, Hemispheres Festival in Sydney Αυστραλία, σε Γαλλία, Βέλγιο, Καναδά, Ν.Ζηλανδία, Τασμανία, Δανία, Μ.Βρετανία, Ολλανδία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Ρουμανία, Γερμανία, Φινλανδία, Πορτογαλία κ.α. Κορυφαίες ήταν οι συναυλίες στο Sfinks Festival, στα WOMAD Festivals και στο Montreux jazz festival στην Ελβετία (Verve night - Miles Davis Hall) με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τη Mari Boine και τον John McLaughlin στις 8 Ιουλίου 1999. Έχει δώσει συναυλίες σε ιστορικά θέατρα όπως το L'Olympia (Παρίσι) και το Dominion Theatre (Λονδίνο), το Βrooklyn NY Barbican Centre (ΗΠΑ), La Cigalle (Γαλλία), Palau de la Musica Barcelona (Ισπανία), Cirque Royal (Βέλγιο) στο Madison Square Garden του Manhattan - (USA) , La Cigale (Παρίσι), Town Hall της Nέας Υόρκης και στο Berklee Performance Center της Βοστώνης (Η.Π.Α) ,στην Αρχαία Ολυμπία, στο Ηρώδειο και στο αρχαίο θέατρο Δελφών κ.α.
Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες (μουσικούς, τραγουδιστές, στιχουργούς, σκηνοθέτες, ηθοποιούς). Κατά καιρούς συνεργάζεται με σημαντικούς διεθνείς μουσικούς όπως οι Earl "China" Smith (guitar/Bob Marley), Elton John, Scott Kreitzer (sax),Tom Saumman (piano), Amanda Homi , Scott Ambush (bass), Joel Rosenblatt , Ara Dinkjian , Arto Tunçboyacıyan , Akira Inaba, Cesaria Εvora, Night Ark, Angelo Branduardi, Paolo Conte, Julie Massino, Eiji Kawamura, Toshiro Imaizumi κ.α. παίζοντας κυρίως μουσική jazz rock fusion σε συνδυασμό με ethnic world music. Παίζει επίσης μαζί με όλους τους μεγάλους Έλληνες μουσικούς όπως είναι οι Πετρολούκας Χαλκιάς, Λευτέρης Ζέρβας, Γιάννης Ζευγώλης, Μιλτιάδης Παπαστάμου, Γιώργος Ζαμπέτας, Χρήστος Νικολόπουλος, Σπύρος Ιωαννίδης, Χρήστος Κωνσταντίνου, Ανδρέας Παππάς, Βαγγέλης Καρύπης, Γιάννης Σπάθας, Αχιλλέας Περσίδης, Άκης Τουρκογιώργης, Γιώργος Φακανάς, Γιώτης Κιουρτζόγλου και οι Μάρκος Αλεξίου, Παντελής Μπενετάτος,Τάκης Φαραζής κα. Από το 2012 ασχολείται με το πρότζεκτ του που ονομάζεται Κιθαρωδία και είναι αφιερωμένο στη διάδοση της ψιλής κιθάρισις, της λυρικότητας, της ελληνικότητας και πάνω από όλα της πίστης του συνθέτη ότι "η μουσική είναι τελικά η μόνη αλήθεια". Συνεχίζει να γράφει μουσική και τραγούδια, να δίνει παραστάσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, να συνεργάζεται με νέους καλλιτέχνες, μουσικούς και ερμηνευτές.
Δισκογραφία
Έχει εκδώσει 10 προσωπικά albums και 6 singles, έχει εκδώσει με τους Τερμίτες 7 δίσκους, 5 συλλογές και 2 συμμετοχές και έχει συμμετάσχει σαν συνθέτης σε άλλα 150 περίπου πολυσυλλεκτικά albums και συλλογές. Παράλληλα έχει ενορχηστρώσει 30 άλμπουμ για άλλους καλλιτέχνες. Τραγούδια του έχουν τραγουδήσει οι: Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Πέτρος Γαϊτάνος, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Γιάννης Κότσιρας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου, Φλέρυ Νταντωνάκη, Σοφία Βόσσου, Σάκης Μπουλάς, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Πυξ Λαξ, Γεωργία Νταγάκη, Μπάμπης Στόκας, Δήμητρα Γαλάνη, Πασχάλης, Ελένη Πέτα, Ελένη Βιτάλη, Κώστας Χατζής, Θέμης Αδαμαντίδης, Μελίνα Ασλανίδου, Έρρικα Πατρικίου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ανδρόνικος, Κατερίνα Τερζοπούλου, Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Θοδωρής Καρέλας, Χριστίνα Μαραγκόζη, Στέλλα Βαλάση, Καίτη Κουλιά, Διονύσης Τσακνής, Μαρία Στεφανή, Βιολέτα Ίκαρη, Ελισάβετ Καρατζώλη, Ραλλία Χρηστίδου, Ευσταθία, Βασιλική Στεφάνου, Μαρία Πασαλίδου, Χριστίνα Γκόλια, Φωτεινή Δάρρα, Γιάννης Σμοΐλης, Χρήστος Μάστορας, Rec - Amanda Homi, Akira Inaba, Spyro Gyra κ.α.
Δράκουλας (βιβλίο)
Δράκουλας (Dracula) είναι ο τίτλος μυθιστορήματος του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ Στόκερ, βασισμένο στο θρύλο του Κόμη Δράκουλα. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1897. Ανήκει στην παράδοση της γοτθικής λογοτεχνίας και αποτελεί επιστολικό μυθιστόρημα, η δράση του οποίου εκτυλίσσεται μέσα από επιστολές ή ημερολογιακές καταγραφές των χαρακτήρων του. Ο Στόκερ, για να γράψει τον Δράκουλα, μελέτησε κι εμπνεύστηκε από άλλα έργα με βρικόλακες, όπως Το Βαμπίρ του δόκτορα Τζον Πολιντόρι, από την Καρμίλα του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού και από τις Δεισιδαιμονίες Τρανσυλβανίας της Έμιλυ Γκέραρντ.
Η εφιαλτική εμπειρία του Τζόναθαν Χάρκερ στο Κάστρο του Κόμη Δράκουλα, στα Καρπάθια Όρη, αποτελεί την αρχή μιας αλυσίδας μακάβριων γεγονότων και τρομακτικών συμβάντων, καθώς ο μοχθηρός Δράκουλας φυλακίζει τον Χάρκερ στο κάστρο του και ξεκινάει για την Αγγλία, αναζητά αθώα θύματα για τον κόσμο των Νεκροζώντανων όπως την αθώα Λούσι και την αρραβωνιαστικιά του Χάρκερ, Μίνα. Μόνον ο Δρ. Βαν Χέλσινγκ κρατά το κλειδί της σωτηρίας και η φρικιαστική αλήθεια που αποκαλύπτει είναι πιο τρομακτική από κάθε εφιάλτη.
Πλοκή
Η ιστορία είναι γραμμένη σε επιστολική μορφή, ως μια σειρά γραμμάτων, καταχωρήσεων ημερολογίου και καταχωρήσεων ημερολογίων πλοίων, των οποίων οι αφηγητές είναι οι πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος. Μερικές φορές η ιστορία συμπληρώνεται με αποκόμματα εφημερίδων που αφηγούνται γεγονότα που συνέβησαν χωρίς την παρουσία κάποιου άμεσου μάρτυρα. Τα γεγονότα που απεικονίζονται στο μυθιστόρημα λαμβάνουν χώρα κατά χρονολογική σειρά, κυρίως στην Αγγλία και την Τρανσυλβανία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1890, μέσα στην ίδια χρονιά μεταξύ 3 Μαΐου και 6 Νοεμβρίου. Ένα σύντομο σημείωμα βρίσκεται στο τέλος του τελευταίου κεφαλαίου γραμμένο 7 χρόνια μετά τα γεγονότα που περιγράφονται στο μυθιστόρημα.
Όχι πολύ καιρό αργότερα, ένα ρωσικό πλοίο, η Δήμητρα, αφού έφυγε από τη Βάρνα της Βουλγαρίας, προσαράζει στις ακτές του Whitby της Αγγλίας. Το ημερολόγιο του καπετάνιου αφηγείται τη σταδιακή εξαφάνιση ολόκληρου του πληρώματος, έως ότου μόνο ο καπετάνιος παρέμεινε, αφού δέθηκε με το τιμόνι για να διατηρήσει την πορεία του πλοίου. Ένα ζώο που μοιάζει με «ένα μεγάλο σκυλί» φαίνεται να πηδάει από το πλοίο στη στεριά. Το φορτίο του πλοίου περιγράφεται ως ασημένια άμμος και 50 κουτιά από «μούχλα», ή χώμα από την Τρανσυλβανία. Αργότερα μαθαίνουμε ότι Δράκουλας αγόρασε πολλά ακίνητα σε όλο το Λονδίνο με το ψευδώνυμο «Κόμης ντε Βιλ» και κανόνισε να διανείμει τα 50 κιβώτια σε καθένα από αυτά, είτε χρησιμοποιώντας υπηρεσίες μεταφοράς είτε μεταφέροντάς τα ο ίδιος. Τα ακίνητα θα χρησιμεύσουν ως «λημέρια» για τον Δράκουλα, ενώ τα 50 κουτιά με το χώμα χρησιμεύουν ως «τάφοι» του, για να τον κρατούν ασφαλή όταν τρέφεται ή αναπληρώνει τις δυνάμεις του.
Σύντομα βλέπουμε εμμέσως τον Δράκουλα να παρακολουθεί τη Lucy Westenra, που ζει στο Whitby. Όσο περνάει ο καιρός, η Lucy αρχίζει να υποφέρει από επεισόδια υπνοβασίας και άνοιας. Η Lucy λαμβάνει τρεις προτάσεις γάμου από τον Δρ John Seward, τον Quincey Morris, και τον Arthur Holmwood (ο γιος του Λόρδου Godalming, τίτλο που αποκτά αργότερα ο ίδιος ο Arthur ). Η Lucy αποδέχεται την πρόταση του Arthur Holmwood και απορρίπτει τον Seward και τον Morris, αλλά οι τρεις άνδρες παραμένουν φίλοι. Ο Δράκουλας επικοινωνεί με έναν ασθενή του Δρ John Seward, τον Renfield, ένα τρελό άνθρωπο που επιθυμεί να καταναλώνει έντομα, αράχνες, πουλιά και αρουραίους για να απορροφήσει τη «δύναμη της ζωής» τους. Ο Renfield μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία του Δράκουλα και να δώσει στοιχεία για αυτόν.
Όταν η Lucy αρχίζει να σβήνει ανεξήγητα, ο Seward προσκαλεί τον παλιό του δάσκαλο, τον γιατρό Abraham Van Helsing, ο οποίος καταλαβαίνει αμέσως την πραγματική αιτία της κατάστασης της Lucy. Αρνείται όμως να την αποκαλύψει και αναφέρει ως διάγνωση την οξεία απώλεια αίματος. Προτείνει πολλές μεταγγίσεις αίματος και πράγματι ο Δρ Seward, ο Van Helsing, ο Arthur, και ο Quincey, όλοι προσφέρουν αίμα εκ περιτροπής στην ασθενή. Ο Van Helsing ορίζει επίσης να τοποθετηθούν λουλούδια σε όλο το δωμάτιό της και υφαίνει ένα κολιέ από μαραμένα άνθη σκόρδου για να το φορέσει η Lucy. Εκείνη όμως εξακολουθεί να σβήνει και φαίνεται να χάνει αίμα κάθε βράδυ. Ενώ και οι δύο γιατροί λείπουν, η Lucy και η μητέρα της δέχονται επίθεση από έναν λύκο. Η κα Westenra, ο οποία έχει μια καρδιακή πάθηση, πεθαίνει από τρόμο. Ο Van Helsing προσπαθεί να προστατεύσει τη Lucy με σκόρδο, αλλά η μοίρα τον ανατρέπει κάθε βράδυ, αφού είτε η μητέρα της Lucy αφαιρεί το σκόρδο από το δωμάτιό της, είτε η ίδια η Lucy το βγάζει πάνω στον ανήσυχο ύπνο της. Οι γιατροί έχουν βρει δύο μικρές τρύπες στο λαιμό της, τις οποίο ο Δρ Seward δεν μπορεί να εξηγήσει. Ο Van Helsing στη συνέχεια τοποθετεί ένα σταυρό γύρω από το λαιμό της Lucy, αλλά σύντομα βρίσκεται νεκρή με το σταυρό να λείπει. Ο Van Helsing ανακαλύπτει ότι μία από τις νοσοκόμες τον έκλεψε την προηγούμενη νύχτα.
Μετά το θάνατο της Lucy, οι εφημερίδες αναφέρουν ότι αρκετά παιδιά παρακολουθούνται τη νύχτα από μία «όμορφη κυρία». Ο Van Helsing, γνωρίζοντας ότι η Lucy έχει γίνει βαμπίρ, το αποκαλύπτει στον Δρ Seward, τον Λόρδο Arthur Godalming και τον Morris. Οι τρεις μνηστήρες και ο Van Helsing την εντοπίζουν και, μετά από μια αντιπαράθεση μαζί της, την παλουκώνουν στην καρδιά, την αποκεφαλίζουν και γεμίζουν το στόμα της με σκόρδο. Περίπου την ίδια εποχή, ο Jonathan και η Mina φτάνουν στην Αγγλία από τη Βουδαπέστη και συμμετέχουν στη μάχη κατά του Δράκουλα.
Οι κυνηγοί βαμπίρ μένουν στην κατοικία του Δόκτορος Seward, συνεδριάζοντας κάθε βράδυ και γράφοντας εκθέσεις που βασίζονται σε καθένα από τα διάφορα ευρήματά τους. Η Mina ανακαλύπτει ότι τα ημερολόγια και οι επιστολές τους περιέχουν συνολικά ενδείξεις που μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό του Δράκουλα. Τα συλλέγει, κάνει έρευνες σε αποκόμματα εφημερίδων, τοποθετεί τις πιο σχετικές καταχωρήσεις σε χρονολογική σειρά και δακτυλογραφεί αντίγραφα των εγγράφων που έχουν μαζέψει. Ο Jonathan Harker εντοπίζει τις αποστολές των κουτιών-τάφων και τα κτήματα που ο Δράκουλας έχει αγοράσει, προκειμένου να τα αποθηκεύσει εκεί. Ο Van Helsing διεξάγει έρευνα μαζί με τον Δρ Seward για να αναλύσει τη συμπεριφορά του ασθενούς Renfield και μαθαίνουν ότι επηρεάζεται άμεσα από τον Δράκουλα. Ερευνούν επίσης ιστορικά γεγονότα, τη λαογραφία και τις δεισιδαιμονίες από διάφορους πολιτισμούς για να κατανοήσουν τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του Δράκουλα. Ο Van Helsing δημιουργεί επιπλέον ένα ποινικό προφίλ του Δράκουλα, προκειμένου να κατανοήσει καλύτερα τις ενέργειές του και να προβλέψει τις κινήσεις του. Ο Arthur Holmwood βοηθά στη χρηματοδότηση της όλης επιχείρησης. Καθώς ανακαλύπτουν τις διάφορες ιδιοκτησίες που ο Δράκουλας είχε αγοράσει, οι άντρες πρωταγωνιστές συνεργάζονται για να λεηλατήσουν κάθε ακίνητο και έρχονται αρκετές φορές αντιμέτωποι με τον Δράκουλα. Καθώς ανακαλύπτουν κάθε ένα από τα κουτιά-τάφους διάσπαρτα σε όλο το Λονδίνο, τα ανοίγουν και τοποθετούν μέσα Άρτο Θείας Ευχαριστίας και μετά τα ξανασφραγίζουν. Αυτό καθιστά τα κουτιά εντελώς άχρηστα για τον Δράκουλα, αφού δεν μπορεί να τα ανοίξει, να μπει μέσα ή να τα μεταφέρει.
Αφού ο Δράκουλας μαθαίνει το σχέδιο της ομάδας εναντίον του, επιτίθεται στη Mina τρεις φορές και την αναγκάζει να πιει το αίμα του για να την ελέγξει. Αυτό προκαλεί βαμπιρισμό στη Mina και την αλλάζει, αλλά δεν τη μεταμορφώνει εντελώς σε βαμπίρ. Ο Van Helsing επιχειρεί να ευλογήσει τη Mina μέσω της προσευχής και με την τοποθέτηση ενός τμήματος Θείου Άρτου στο μέτωπό της, αλλά αυτό την καίει κατά την επαφή του και της αφήνει μια μεγάλη ουλή. Κάτω από τη δύναμη αυτής της κατάρας, η Mina ταλαντεύεται ανάμεσα σε μια κατάσταση συνείδησης και σε μία ημι-ύπνωση, κατά την οποία αντιλαμβάνεται το περιβάλλον και τις δράσεις του Δράκουλα. Ο Van Helsing την υπνωτίζει κατά την ώρα της αυγής φέρνοντάς την σε κατάσταση «έκστασης» για να παρακολουθήσει μέσω αυτής τις κινήσεις του Δράκουλα. Η Mina, φοβούμενη τη σύνδεση του Δράκουλα μαζί της, παρακαλεί την ομάδα να μην αναφέρουν τα σχέδιά τους μπροστά της από φόβο ότι ο Δράκουλας​ θα ακούει.
Το βιβλίο κλείνει με ένα σημείωμα του Jonathan Harker, επτά χρόνια μετά τα γεγονότα του μυθιστορήματος. Αναφέρει ότι ο Arthur Godalming και ο Δρ John Seward έχουν κάνει και οι δύο ευτυχισμένους γάμους. Δίνονται λεπτομέρειες από την έγγαμη ζωή του Jonathan με την Mina και τη γέννηση του γιου τους, στον οποίο έδωσαν τα ονόματα των τεσσάρων μελών της ομάδας: Quincey Arthur John Abraham, αλλά τον φωνάζουν κυρίως "Quincey". Ο μικρός Quincey εικονίζεται να κάθεται στα γόνατα του Van Helsing, καθώς αφηγούνται την περιπέτεια τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Μπραμ Στόκερ Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Μπλένταρ Κόλα
Ο Μπλένταρ Κόλα (αλβανικά: Bledar Kola, σε ελληνικές πηγές αναφέρεται και ως Χριστόφορος Κόλα, 1 Αυγούστου 1972) γνωστός και με το παρωνύμιο «Μπλέντι» είναι Αλβανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Κατά το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα αποτελώντας, μεταξύ άλλων, μέλος του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ. Επρόκειτο για αριστεροπόδαρο, ο οποίος μπορούσε να αγωνιστεί σε όλες τις θέσεις της μεσαίας γραμμής.
Πρώτα βήματα
Ο Κόλα γεννήθηκε την 1η Αυγούστου του 1972 στη Λέζα της βόρειας Αλβανίας και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την τοπική Μπεσελίντια. Ακολούθησαν οι Παρτιζάνι Τιράνων και Ελμπασάνι, μέσω των οποίων καθιερώθηκε στην ανώτερη κατηγορία του αλβανικού πρωταθλήματος και το καλοκαίρι του 1991 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναργειακού, με τον οποίο αγωνίστηκε για τρία χρόνια στη Β΄ Εθνική, όπου είχε προπονητές τους Άγγελο Αναστασιάδη και Γιάννη Κυράστα που συνέβαλαν καθοριστικά στην ποδοσφαιρική του εξέλιξη.
Απόλλων Αθηνών
Το 1994 ακολούθησε η μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου υπό τις οδηγίες του Γιάννη Παθιακάκη (τον οποίο επίσης χαρακτηρίζει σημαντικό για την καριέρα του ) αποτέλεσε μαζί με τους Ντέμη Νικολαΐδη, Μπέρναρντ Μπάρνιακ, Τάσο Μητρόπουλο, Αντώνη Μήνου κ.ά. βασικό στέλεχος ενός συνόλου που τερμάτισε στην τέταρτη θέση της Α΄ Εθνικής της σεζόν 1994-95 εξασφαλίζοντας την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και έφτασε την επόμενη χρονιά στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ο Κόλα αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης , με την ομάδα του να ηττάται από την ΑΕΚ με το βαρύ 7-1.
Πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στην Α΄ Εθνική κατά την πρεμιέρα του πρωταθλήματος 1994/95, όπου πέτυχε και το πρώτο του γκολ στην εντός έδρας ήττα με 3-2 από τον Παναθηναϊκό και με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων είχε 32 παρουσίες με 4 τέρματα. Την επόμενη σεζόν είχε 6 γκολ σε 31 συμμετοχές, σκοράροντας - μεταξύ άλλων - και στη μεγάλη νίκη του Απόλλωνα με 3-0 επί του Ολυμπιακού στο Στάδιο Καραΐσκάκη. Επιπλέον πέτυχε και τα δύο τέρματα του Απόλλωνα στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις με την Ολίμπια Λιουμπλιάνας (συγκεκριμένα στην εντός έδρας νίκη με 1-0 και στην ήττα με 3-1 στον επαναληπτικό).
Στον Παναθηναϊκό
Το καλοκαίρι του 1996 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος προερχόταν από την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την πορεία μέχρι την ημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ. Την πρώτη του σεζόν στους «πράσινους» συμμετείχε σε 25 αγώνες της Α΄ Εθνικής και πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στη διοργάνωση του Τσάμπιονς Λιγκ, αγωνιζόμενος ως αλλαγή στην εντός έδρας αναμέτρηση των προκριματικών ενάντια στη Ρόζενμποργκ, ενώ πήρε χρόνο συμμετοχής και στον εκτός έδρας αγώνα της Α΄ φάσης του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ κόντρα στη Λέγκια Βαρσοβίας (ήττα με 2-0 και αποκλεισμός για την ελληνική ομάδα). Ακόμη, αγωνίστηκε σε έναν ακόμη τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, πάλι ενάντια στην ΑΕΚ, η οποία επικράτησε με 5-3 στη διαδικασία των πέναλτι. Την επόμενη σεζόν μέτρησε 23 συμμετοχές για το πρωτάθλημα, τις οποίες πλαισίωσε με δύο τέρματα κόντρα σε Skoda Ξάνθη και Εθνικό, ενώ η ομάδα του ήταν για ακόμη μια φορά φιναλίστ του Κυπέλλου, χάνοντας με 1-0 από τον Πανιώνιο. Την αγωνιστική περίοδο 1998/99 είχε 25 παρουσίες με ένα γκολ για το πρωτάθλημα και επιπλέον συμμετείχε σε έναν ακόμη τελικό Κυπέλλου (ήττα με 2-0 από τον Ολυμπιακό). Καλύτερη του χρονιά σε ατομικό επίπεδο με τον Παναθηναϊκό ήταν η σεζόν 1999/2000, όταν χρησιμοποιήθηκε από τον Γιάννη Κυράστα σε ρόλο αριστερού μεσοεπιθετικού, σημειώνοντας επτά γκολ στην Α΄ Εθνική, μεταξύ των οποίων και ένα σε νικηφόρο ντέρμπι με την ΑΕΚ. Μεσούσης της επόμενης σεζόν και λίγους μήνες πριν τη λήξη του συμβολαίου του με τους «πράσινους» τέθηκε εκτός πλάνων, δεδομένου πως λόγω της απόκτησης του Γκανέζου Ντέρεκ Μπόατενγκ έπρεπε να βρεθεί μια θέση μη κοινοτικού στο ρόστερ της ομάδας.
Μετέπειτα καριέρα
Τον Ιανουάριο του 2001 έμεινε ελεύθερος και μεταπήδησε στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος του 2002, έχοντας ωστόσο περιορισμένο χρόνο συμμετοχής. Τη σεζόν 2002/03 αγωνίστηκε στην Καλλιθέα, με την οποία μέτρησε 16 συμμετοχές και ένα γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος, καθώς τον Ιανουάριο του 2003 βρέθηκε θετικός σε χρήση ινδικής κάνναβης με αποτέλεσμα να του επιβληθεί πρωτόδικα τιμωρία δύο ετών, η οποία εν τέλει μειώθηκε στους οκτώ μήνες. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.
Εθνική Αλβανίας
Ο Κόλα διετέλεσε υπήρξε μέλος της Εθνικής Νέων και Ελπίδων της Αλβανίας, ενώ κατόπιν διετέλεσε επί σειρά ετών διεθνής με την Εθνική Αλβανίας, μετρώντας 39 συμμετοχές και 6 τέρματα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του τον Δεκέμβριο του 1990, στην έκτος έδρας ήττα με 9-0 από την Ισπανία για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκoύ Πρωταθλήματος του 1992, ενώ η τελευταία του εμφάνιση με το εθνόσημο έλαβε χώρα το 2002 σε ανεπίσημη φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο το Κοσσυφοπέδιο, το οποίο τότε δεν ήταν μέλος της FIFA. Τα πρώτα του γκολ τα πέτυχε το 1997 σε αγώνα ενάντια στη Γερμανία (ήττα με 2-3), ευστοχώντας δύο φορές από το σημείο του πέναλτι.
Προπονητική καριέρα
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ξεκίνησε την ενασχόληση του με την προπονητική από τα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ. Τον Σεπτέμβριο του 2010, ο Κόλα ανέλαβε υπηρεσιακός προπονητής της «Ένωσης» μετά από ήττα της ομάδας σε αγώνα πρωταθλήματος κόντρα στον Ολυμπιακό Βόλου που είχε ως επακόλουθο την παραίτηση του Ντούσαν Μπάγεβιτς. Ως πρώτος προπονητής κάθισε στον πάγκο της ΑΕΚ στις αναμετρήσεις με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης για το Γιουρόπα Λιγκ και με την Ξάνθη για το εγχώριο πρωτάθλημα, μέχρι να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ομάδας ο Μανόλο Χιμένεθ.
Μετά το τέλος της συνεργασίας του με την ΑΕΚ, ο Κόλα διετέλεσε αρχικά βοηθός προπονητή στη Δόξα Δράμας τη σεζόν 2011/12 και προπονητής στον Απόλλωνα Σμύρνης (από τον οποίο αποχώρησε στη διάρκεια της καλοκαιρινής προετοιμασίας του 2012 λόγω διαφορών με τη διοίκηση), ενώ κατόπιν εργάστηκε στην κυπριακή Ομόνοια ως συνεργάτης του Τόνι Σαβέφσκι. Τον Ιανουάριο του 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναργειακού (στη Γ΄ Εθνική) και τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με τον Μαρίνο Ουζουνίδη, του οποίου έχει διατελέσει βοηθός στον Πανιώνιο, τον Παναθηναϊκό , την ΑΕΚ και από τον Φεβρουάριο του 2020 στον ΑΠΟΕΛ. Στα τέλη του 2018 είχε παρουσιαστεί από αλβανικά ΜΜΕ ως ένας από τους πιθανούς αντικαταστάτες του Κριστιάν Πανούτσι στη θέση του προπονητή της Εθνικής Αλβανίας, με τον ίδιο να διαψεύδει τα σενάρια.
Προσωπική ζωή
Ο Κόλα έχει πραγματοποιήσει σπουδές ιατρικής, τις οποίες όμως αναγκάστηκε να διακόψει. Μετά την άφιξή του στην Ελλάδα βαπτίστηκε Χριστιανός Ορθόδοξος λαμβάνοντας το όνομα Χριστόφορος, ενώ είναι παντρεμένος από το 2004 με Ελληνίδα. Εκτός της μητρικής του αλβανικής γλώσσας, ομιλεί ακόμη ελληνικά, αγγλικά και ιταλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ελμπασάνι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσελίντια Λέζα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάνι Τιράνων Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλωνα Σμύρνης Κατηγορία:Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα Κατηγορία:Αλβανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ19
Θρακομακεδόνες
Οι Θρακομακεδόνες είναι καλαίσθητη οικιστική περιοχή στα βόρεια προάστια του νομού Αττικής, κοντά στους πρόποδες της Πάρνηθας. Από το 2010 αποτελεί δημοτική ενότητα του Δήμου Αχαρνών στο βορειοανατολικό τομέα (Ζώνη Β) του λεκανοπεδίου Αττικής, με 6.200 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η έκταση σε 3,55 τ.χμ. και η πυκνότητα 1.746 κάτοικοι ανά τ.χμ. Είναι μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών. Κάτοικοι της περιοχής είναι αρκετοί Αθηναίοι καλλιτέχνες, πολιτικοί, ιατροί και επιχειρηματίες.
Ιστορία
Το 1956 ο σύνδεσμος Μακεδόνων και Θρακών ζήτησε από την κυβέρνηση να προταθεί κάποια περιοχή για κατοικία. Ο σχεδιασμός του οικισμού εκπονήθηκε από τον πολεοδόμο Κωνσταντίνο Δοξιάδη ως μια νέα ευρωπαϊκού τύπου περιοχή αποκλειστικής κατοικίας στα βόρεια του νόμου Αττικής. Το σχέδιο προέβλεπε μια περιοχή στην οποία όλες οι οδοί της να καταλήγουν στο κέντρο της, την πλατεία Αριστοτέλους. Επιπλέον η περιοχή για πολλούς εύπορους Αθηναίους αποτελούσε την εξοχική περιοχή μετά την Κηφισιά καθώς βρισκόταν σε μια έκταση πρασίνου στους ανατολικούς πρόποδες της Πάρνηθας. Η περιοχή υπήρξε αρχικά συνοικία του δήμου Αχαρνών, μέχρι το 1980 όπου και ανεξαρτητοποιήθηκε σε όμορη κοινότητα. Το 1992 η περιοχή βραβεύτηκε ως η πιο όμορφη περιοχή της Ευρώπης. Το 2010 με το πολεοδομικό σχέδιο Καλλικράτη η περιοχή προσαρτήθηκε ξανά στον δήμο Αχαρνών. Το 2004 στο νότιο μέρος της περιοχής σε έκταση που ανήκε στις Αχαρνές κτίσθηκε το Ολυμπιακό Χωριό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Το 2006 κατασκευάστηκε και το τελεφερίκ της Πάρνηθας προσελκύοντας αρκετούς κατοίκους του λεκανοπεδίου. Κατά τόπον Αντιδήμαρχος Θρακομακεδόνων είναι ο κ. Δημήτριος Γρ. Κωφός.
Χαρακτηριστικά
Η κοινότητα είναι αρκετά αραιοκατοικημένη (6.200 κάτοικοι στην απογραφή του 2011) και μεγάλη έκτασή του αποτελείται από κοινόχρηστους χώρους και πευκόφυτες ζώνες. Έχει καθαρά οικιστικό χαρακτήρα, κυκλικό ρυμοτομικό σχέδιο με φαρδείς συνοικιακούς δρόμους. Περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους της Πάρνηθας και διαθέτει τρεις βασικές εισόδους στην πόλη. Η πρόσβαση στην περιοχή είναι εφικτή από τις Αχαρνές, την Βαρυμπόμπη και από την έξοδο Καλυφτάκη στην Εθνική Οδό, στα σύνορα με την Κηφισιά.
Συγκοινωνία
Οι Θρακομακεδόνες εξυπηρετούνται από τρεις γραμμές του ΟΑΣΑ (504,726,725). Στους Θρακομακεδόνες βρίσκεται και το Τελεφερίκ της Πάρνηθας το οποίο οδηγεί στο ξενοδοχείο και καζίνο Regency Casino Mont Parnes. 5 χλμ. από την περιοχή βρίσκεται η στάση του προαστιακού "Δεκέλεια".
Αθλητισμός
Στους Θρακομακεδόνες διατηρούνται αθλητικά συγκροτήματα. Στην νοτιοανατολική πλευρά βρίσκεται γήπεδο ποδοσφαίρου, γήπεδα τένις και γκολφ, κλειστό γήπεδο μπάσκετ και βόλεϋ, ενώ στη δυτική πλευρά βρίσκεται το συγκρότημα των προσκόπων.
Υπηρεσίες
Στους Θρακομακεδόνες, υπάρχει ένα μικρό εμπορικό κέντρο με διάφορα μικρά καταστήματα (φαρμακείο, βιβλιοπωλείο κλπ). Υπάρχουν 4 καταστήματα μαζικής εστίασης καθώς και δύο περίπτερα. Διατίθεται από τον Δήμο δανειστική βιβλιοθήκη για τους κατοίκους, ενώ εξαιρετικά ενδιαφέρουσες είναι και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του Πνευματικού Κέντρου Θρακομακεδόνων, όπου πρόεδρος είναι ο Δήμαρχος Αχαρνών κ. Σπυρίδων Βρεττός και Αντιπρόεδρος ο αντιδήμαρχος κ. Μιχάλης Βρεττός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αχαρνών Κατηγορία:Αττική-επέκταση Κατηγορία:Βόρειος Τομέας Αθηνών Κατηγορία:Βόρεια Προάστια Αθηνών
Πέτρα Μάρκλουντ
Η Πέτρα Μάρκλουντ (Petra Linnea Paula Marklund, 12 Σεπτεμβρίου 1984), γνωστή και από το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο September, είναι Σουηδέζα τραγουδίστρια.
Σταδιοδρομία
Το 2003, σε ηλικία 18 ετών, η Πέτρα είχε την πρώτη της επιτυχία στη Σουηδία με το τραγούδι La La La (Never Give It Up). Ακολούθησαν τα singles We Can Do It (2003), September All Over (2004), Satellites (2005), Looking For Love (2005), Flowers On The Grave (2005), It Doesn't Matter (2005) και Cry For You (2006).
Στα τέλη του 2006 το single Satelites κυκλοφόρησε με επιτυχία στην Αμερική. Μέσα στο 2007 ένα ακόμα single της έγινε επιτυχία. Πρόκειται για το Cry For You που έφθασε στο νούμερο 1 του billboard dance club chart. Με ρυθμό παρόμοιο με αυτόν του Smalltown Boy των Bronski Beat το τραγούδι ήδη κάνει την εμφάνιση του στα τοπικά charts πολλών χωρών ενώ από τις 5 Ιουνίου παιζόταν στους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Η.Π.Α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές
Blizzard Entertainment
H Blizzard Entertainment, Inc. είναι αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης και διανομής βιντεοπαιχνιδιών, με έδρα την Καλιφόρνια, και τμήμα της Activision Blizzard. Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1991, υπό την ονομασία Silicon & Synapse, από τρεις απόφοιτους του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, στο Λος Άντζελες: Μάικλ Μόρεμ, Φρανκ Πιρς και Άλεν Άνταμ. Αρχική ενασχόληση της εταιρείας ήταν η δημιουργία ports για άλλες εταιρείας που δημιουργούσαν βιντεοπαιχνίδια, έως και το 1993, όπου δημιούργησαν το δικό τους λογισμικό, κυκλοφορώντας τα παιχνίδια Rock n' Roll Racing και The Lost Vikings. Το 1994, η εταιρεία μετονομάστηκε σε Chaos Studios, και μετά από λίγο πήρε την τρέχουσα ονομασία της Blizzard Entertainment, Inc., αφού αποκτήθηκε από την εταιρεία διανομής Davidson & Associates.
Μετά από λίγο καιρό, η εταιρεία κυκλοφόρησε την πρώτη της τεράστια επιτυχία, το Warcraft: Orcs & Humans. Μετά από αυτό, η εταιρεία συνέχισε να βγάζει επιτυχημένα παιχνίδια όπως το Warcraft, τη σειρά Diabo, το StarCraft και, το 2004, έβγαλε ένα από τα γνωστότερα MMORPG βιντεοπαιχνίδια το World of Warcraft. Τα πιο πρόσφατα πρότζεκτ της, είναι το πρώτο expansion του Diablo III, ένα παιχνίδι με κάρτες το Hearthstone: Heroes of Warcraft και, μεταξύ άλλων το MOBA βιντεοπαιχνίδι Heroes of the Storm. Μία από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες της είναι το όγδοο expansion του World of Warcraft, Shadowlands ενώ πρόσφατα είναι και τα Overwatch και Heroes of the Storm. Τα παιχνίδια αυτά μπορεί κανείς να τα τρέξει μέσω του προγράμματος Battle.net.
Στις 9 Ιουλίου 2008, η Activision συγχωνεύθηκε με την Vivendi Games, με αποκορύφωμα την ένταξη της επωνυμίας Blizzard στον τίτλο της προκύπτουσας εταιρείας συμμετοχών. Στις 25 Ιουλίου 2013, η Activision Blizzard ανακοίνωσε την αγορά 429 εκατομμυρίων μετοχών από τον κύριο ιδιοκτήτη Vivendi. Ως αποτέλεσμα, η Activision Blizzard έγινε μια εντελώς ανεξάρτητη εταιρεία.
Η Blizzard Entertainment φιλοξενεί ετήσιες συνεδρίες παιχνιδιών για να συναντηθούν οι φίλαθλοι και να προωθήσουν τα παιχνίδια τους: το πρώτο BlizzCon πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2005 και έκτοτε, όλα τα συνέδρια πραγματοποιήθηκαν στο Συνεδριακό Κέντρο Anaheim στο Anaheim της Καλιφόρνια. Το BlizzCon διαθέτει ανακοινώσεις που σχετίζονται με τα παιχνίδα της, προεπισκοπήσεις των επερχόμενων παιχνιδιών και περιεχομένου, συνεδρίες και πάνελ ερωτήσεων και απαντήσεων, διαγωνισμούς cosplay και εκδόσεις διαφόρων παιχνιδιών της Blizzard. Οι Blizzard WorldWide Invitationals ήταν εκδηλώσεις παρόμοιες με τις BlizzCon που πραγματοποιήθηκαν στη Νότια Κορέα και τη Γαλλία μεταξύ 2004 και 2008. Η συνεδρία αυτή πραγματοποιείται συνήθως τους φθινωπορινούς μήνες, μιας και τότε η εταιρία επιλέγει να κυκλοφορήσει τους περισσότερους τίτλους της. Ωστόσο το 2020 λόγω της πανδημίας του Covid-19 δεν πραγματοποιήθηκε η συνεδρία ενώ τον Φεβρουάριο του 2021 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά η BlizzConline μια διαδικτυακή έκδοση της συνδερίας. Η Blizzcon του 2021 έχει ακυρωθεί.
Ίδρυση 1991 - 1994
Η Blizzard Entertainment ιδρύθηκε από τους Michael Morhaime, Allen Adham και Frank Pearce ως Silicon & Synapse τον Φεβρουάριο του 1991, αφού και οι τρεις είχαν αποκτήσει πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες, το προηγούμενο έτος. Το όνομα "Silicon & Synapse" ήταν μια ιδέα από τους τρεις ιδρυτές, με το "silicon" να αντιπροσωπεύει το δομικό στοιχείο ενός υπολογιστή, ενώ το "synapse" το δομικό στοιχείο του εγκεφάλου. Το αρχικό λογότυπο δημιουργήθηκε από τον Stu Rose. Για τη χρηματοδότηση της εταιρείας, ο καθένας από αυτούς συνεισέφερε περίπου $ 10.000, ο Morhaime δανείστηκε το ποσό άτοκο από τη γιαγιά του. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών, η εταιρεία επικεντρώθηκε στη δημιουργία παραλλαγών παιχνιδιών για άλλα στούντιο. Οι παραλλαγές περιλαμβάνουν τίτλους όπως το The Lord of the Rings, Vol. I και Battle Chess II: Chinese Chess. Το 1993, η εταιρεία ανέπτυξε παιχνίδια όπως το Rock n 'Roll Racing και το The Lost Vikings (δημοσιεύθηκε από την Interplay Productions).
Γύρω στο 1993, ο συνιδρυτής Adham είπε στα άλλα στελέχη ότι δεν του άρεσε πια το όνομα "Silicon & Synapse", καθώς άτομα εκτός της εταιρείας μπέρδεψαν την έννοια του πυριτίου, το χημικό στοιχείο που χρησιμοποιείται στα μικροτσίπ με τη σιλικόνη, το υλικό που χρησιμοποιούνται στα εμφυτεύματα στήθους. Μέχρι το τέλος του 1993, ο Adham άλλαξε το όνομα σε "Chaos Studios", αντανακλώντας την τυχαία ανάπτυξη των διαδικασιών τους.
Στις αρχές του 1994, εξαγοράστηκαν από τον εκδότη Davidson & Associates για 6,75 εκατομμύρια δολάρια (11,8 εκατομμύρια δολάρια σήμερα). Λίγο μετά από αυτό το σημείο, τους προσέγγισε μια εταιρεία της Φλόριντα, την Chaos Technologies, η οποία ήθελε η εταιρεία να πληρώσει 100.000 δολάρια για να διατηρήσει το όνομα. Μη θέλοντας να πληρώσουν αυτό το ποσό, τα στελέχη αποφάσισαν να αλλάξουν το όνομα του στούντιο σε "Ogre Studios" μέχρι τον Απρίλιο του 1994. Ωστόσο, στην Davidson & Associated δεν άρεσε αυτό το όνομα και ανάγκασε την εταιρεία να το αλλάξει. Σύμφωνα με τον Morhaime, ο Adham άρχισε να ψάχνει ένα λεξικό από την αρχή, γράφοντας κάθε λέξη που φαινόταν ενδιαφέρουσα και τη διαβίβασε στο νομικό τμήμα για να δει αν είχε επιπλοκές. Μία από τις πρώτες λέξεις που βρήκαν ενδιαφέρουσα και διέγραψαν τη νομική επιταγή ήταν η "χιονοθύελλα", που τους οδήγησε να αλλάξουν το όνομά τους σε "Blizzard Entertainment" τον Μάιο του 1994. Μέχρι τον Μάιο, η Chaos Studios μετονομάστηκε σε Blizzard Entertainment.
Η εξαγορά από την Vivendi και το World of Warcraft (1995 - 2007)
Το 1996, η Blizzard Entertainment απέκτησε την Condor Games of San Mateo της Καλιφόρνια, η οποία εργαζόταν τότε στο παιχνίδι δράσης-rpg Diablo για τη Blizzard (ARPG). Η Condor μετονομάστηκε σε Blizzard North, με τα κεντρικά γραφεία της Blizzard στο Irvine να μετονομάζονται σε Blizzard South για να ξεχωρίσουν τα δύο γραφεία. Το Diablo κυκλοφόρησε στις αρχές του 1997 μαζί με το Battle.net, μια on-line υπηρεσία για το παιχνίδι. Η Blizzard North ανέπτυξε το sequel του παιχνιδιού, Diablo II (2000), και το πακέτο επέκτασής του, Lord of Destruction (2001). Μετά από αυτές τις κυκλοφορίες, ένας αριθμός βασικού προσωπικού από την Blizzard North αναχώρησε για άλλες ευκαιρίες, όπως ο Bill Roper. Η Vivendi πήρε την απόφαση τον Αύγουστο του 2005 να ενοποιήσει την Blizzard North με τη Blizzard South, μετεγκαθιστώντας το προσωπικό στα κύρια γραφεία της Blizzard στο Irvine και στη συνέχεια εγκαταλείποντας το όνομα "Blizzard South".