cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νουριγιέ Γκιουλμέν
Στην Τουρκία
Ωστόσο, αν και εντός Τουρκίας η δημοσιοποίηση της υπόθεσης των δύο πανεπιστημιακών περιορίστηκε στα αριστερά αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ (κυρίως στην εφημερίδα Cumhuriyet), καθώς η πλειονότητα των ΜΜΕ τελούσε υπό τον άμεσο έλεγχο της κυβερνήσεως, τα διεθνή ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα επέτρεψαν την διάδοση του αγώνα τους σε διεθνές επίπεδο. Αριθμός δημοσίων προσώπων, όπως ο Τουρκοβέλγος ακτιβιστής Μπαχάρ Κιμγιονγκούρ, ο Τούρκος σχεδιαστής μόδα Μπαρμπαρός Σανσάλ, καθώς και ορισμένοι βουλευτές των τουρκικών αντιπολιτευόμενων κομμάτων CHP και HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών) επέδειξαν την υποστήριξή τους, ενημερώνοντας, παράλληλα, την διεθνή κοινή γνώμη σχετικά με την περίπτωσή τους.
Σε διεθνές επίπεδο
Ως αποτέλεσμα, διαδηλώσεις και ομάδες υποστήριξης και αλληλεγγύης οργανώθηκαν στο εξωτερικό, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας διανοούμενων, δημοσιογράφων, συνδικαλιστικών κινημάτων και πολιτικών προσωπικοτήτων.
Στις 26 Δεκεμβρίου 2016, προ της φυλακίσεώς της και της απαρχής της απεργίας πείνας της, ο ακτιβισμός της Νουριγιέ Γκιουλμέν ενάντια στην καταστολή που επεδείκνυαν οι τουρκικές αρχές σε βάρος των πανεπιστημιακών την είχε καταστήσει γνωστή μέσω του τηλεοπτικού σταθμού CNN International, το οποίος της αφιέρωσε ειδικό ρεπορτάζ στο πλαίσιο κατάταξης οκτώ γυναικών οι οποίες σημάδεψαν το 2016 (εντός της οποίας, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονταν, επίσης, οι Άνγκελα Μέρκελ και Χίλαρι Κλίντον). Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό, η Νουριγιέ Γκιουλμέν είχε, ήδη, συλληφθεί, συνολικά, παραπάνω από 30 φορές, ενώ μετέβαινε σε καθημερινή βάση, κρατώντας πανό διαμαρτυρίας, εμπρός σε γλυπτό στην Άγκυρα το οποίο αναπαριστούσε μία γυναίκα η οποία διάβαζε την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, προκειμένου να αιτηθεί την ανάκτηση της θέσης εργασίας της.
Κατά τις αρχές του Μαΐου του 2017, ο Ιταλός Τζάννι Πιττέλλα, ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μετέβη στην Άγκυρα, όπου και συναντήθηκε με τους Νουριγιέ Γκιουλμέν και Σεμίχ Εζακτσά, οι οποίοι, εκείνη την περίοδο, βρίσκονταν σε απεργία πείνας για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δύο μηνών. Εμπρός σε ομάδα διαδηλωτών οι οποίοι είχαν μεταβεί στον τόπο συνάντησης προς υποστήριξή τους, γνωστοποίησε την υποστήριξη και την αλληλεγγύη του προς τον αγώνα τους για μία πλήρη και ολική δημοκρατία στην Τουρκία.
Κατά την φυλάκισή τους στις 23 Μαΐου, η ΜΚΟ της Διεθνούς Αμνηστίας απηύθυνε ανοιχτή επιστολή προς τις τουρκικές αρχές, αιτούμενη την απελευθέρωσή τους, την προστασία τους και υπενθυμίζοντας το δικαίωμά τους στην ελευθερία της έκφρασης, καθώς και της ειρηνικής διαμαρτυρίας.
Στις 15 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, ο Μισέλ Τυμπιανά, πρόεδρος της ΜΚΟ EuroMed Rights, απηύθυνε έκκληση προς τους ευρωβουλευτές προκειμένου οι τελευταίοι να ασκήσουν πιέσεις στην τουρκική κυβέρνηση για την επανενσωμάτωση των Νουριγιέ Γκιουλμέν, Σεμίχ Εζακτσά και Εσρά Εζακτσά, καθώς και για τον τερματισμό της καταστολής σε βάρος της αντιπολίτευσης.
Τον Ιανουάριο του 2018, έπειτα από την αποφυλάκιση της Νουριγιέ Γκιουλμέν, Βέλγοι πανεπιστημιακοί δημοσίευσαν ανοιχτή επιστολή απευθυνόμενη προς τον Πρόεδρο της Τουρκίας, μέσω της οποίας εξέφραζαν την αλληλεγγύη τους προς τους Νουριγιέ Γκιουλμέν και Σεμίχ Εζακτσά, ενώ, παράλληλα, κατήγγειλαν την άδικη μεταχείρισή τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκίας Κατηγορία:Ακτιβισμός
Κενάν Μπαργκάν
Ο Κενάν Μπαργκάν (γενν. Ξάνθη, 25 Οκτωβρίου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Απόλλωνα Πόντου.
Καριέρα
Ο Μπαργκάν ξεκίνησε την καριέρα του από το Ναζιανζό Νέας Καρβάλης από όπου πήρε μεταγραφή για τον Οδυσσέα Αναγέννησης Σερρών, ο οποίος αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της τρίτης κατηγορίας του ελληνικού πρωταθλήματος, όπου παίζοντας σε 54 αγώνες πέτυχε 10 γκολ.
Το 2010, συμφώνησε με την ομάδα της Βέροιας, στην οποία παρέμεινε για πέντε χρόνια, αγωνιζόμενος σε 121 ματς και βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει την άνοδο της στην Superleague το 2012.
Τη σεζόν 2015-16, φόρεσε την φανέλα της Καλλονής και του Πανιωνίου, πριν υπογράψει στην ομάδα του Άρη στις 31 Αυγούστου 2016.
Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΛ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας‎‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πομάκοι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κοτ ντ'Αλμπάτρ
Η Κοτ ντ'Αλμπάτρ (γαλλικά: Côte d'Albâtre, ελληνικά: Αλαβάστρινη ακτή) αποτελεί τμήμα της γαλλικής ακτογραμμής της Μάγχης, που αντιστοιχεί στην ακτογραμμή του νομού Σεν-Μαριτίμ. Έχει μήκος 130 χιλιόμετρα που αποτελούνται από απότομους βράχους που διακόπτονται από εκβολές ποταμών.
Από το 2009 έχει χαρακτηριστεί ως τόπος Natura 2000.
Η ακτή
Η ακτή πήρε το όνομά της από την άσπρη απόχρωση των ψηλών ασβεστολιθικών βράχων της, εκ των οποίων οι πιο γνωστοί είναι της Ετρετά και οι ψηλότεροι του Τρεπόρ, που κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος της ακτογραμμής. Είναι μέρος του ίδιου γεωλογικού συστήματος όπως οι Λευκοί βράχοι του Ντόβερ στην απέναντι ακτή της Μάγχης, στη Μεγάλη Βρετανία.
Αυτή η γραφική βραχώδης ακτογραμμή αποτελεί την ακτή της περιοχής του Κω στο νομό Σεν-Μαριτίμ. Αρχίζει από το μεγάλο λιμάνι της Χάβρης, στις εκβολές του Σηκουάνα, και φθάνει μέχρι το μικρό ψαροχώρι Λε Τρεπόρ, διαγράφοντας μια απόσταση 130 περίπου χιλιομέτρων. Αποτελεί συνέχεια προς ανατολικά της Κοτ Φλερί (Ανθισμένη ακτή) του Καλβαντός.
Μερικά από τα μεγαλύτερα λιμάνια είναι η Διέππη, το Φεκάμπ (διάσημο για τη μονή του) και το Σαιν-Βαλερί-αν-Κω. Τρεις ποταμοί εκβάλουν στη Μάγχη κατά μήκος της ακτής, οι Βαλμόν, Αρκ και Μπρέλ, οι κοιλάδες των οποίων δημιουργούν ανοίγματα στους βράχους προς την ενδοχώρα. Στις εκβολές των ποταμών βρίσκονται οι κοινότητες:
Η ποδηλατική διαδρομή μεγάλων αποστάσεων GR 21 διανύει τμήμα της ακτής, από τη Χάβρη έως το Βελέτ-συρ-Μερ. Το στάδιο 6 του Γύρου της Γαλλίας 2015 (Tour de France) ακολούθησε την Κοτ ντ'Αλμπάτρ για μεγάλο μέρος από την Αμπεβίλ, στον όμορο νομό Σομ, έως τη Χάβρη.
Αυτός ο τόπος είναι επίσης γεμάτος ιστορία. Κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, λόγω της στρατηγικής του θέσης, οι Γερμανοί κατασκεύασαν οχυρωματικά έργα (Τείχος του Ατλαντικού) σε πολλά σημεία της ακτής, πολλά από τα οποία υπάρχουν ακόμη και σήμερα.
Καλλιτεχνικές, μουσικές και λογοτεχνικές αναφορές
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|[[Ετρετά]] μικρογραφία|260x260εσ|Ο πύργος Μιρομενίλ στην Τουρβίλ-συρ-Αρκ, εδώ γεννήθηκε ο Γκυ ντε Μωπασσάν «Από τη Διέππη έως τη Χάβρη η ακτή παρουσιάζει έναν συνεχή βράχο, περίπου εκατό μέτρα σε ύψος και ίσιο σαν τοίχο. Εδώ κι εκεί αυτή η μεγάλη γραμμή λευκών βράχων πέφτει απότομα και μια μικρή, στενή κοιλάδα, με απότομες πλαγιές και βότσαλα, κατεβαίνει από το οροπέδιο προς μια παραλία με βότσαλα, όπου καταλήγει σε μια ρεματιά σαν κοίτη χειμάρρου. Η φύση δημιούργησε αυτές τις κοιλάδες. Οι βροχές των καταιγίδων τις έδωσαν τη μορφή αυτών των χαράδρων, απέκοψαν ό,τι έμεινε από το βράχο και άνοιξαν δίοδο για τη θάλασσα, οι κοίτες των ποταμών λειτουργούν σαν πέρασμα για τον άνθρωπο. Κάπου-κάπου, ένα χωριό υπάρχει σ' αυτές τις κοιλάδες, όπου φυσά μανιασμένα ο άνεμος της ανοιχτής θάλασσας».
-Γκυ ντε Μωπασσάν, Το άλμα του βοσκού (Le saut du berger ), που δημοσιεύθηκε αρχικά στο λογοτεχνικό περιοδικό Ζιλ Μπλας.
Η Κοτ ντ'Αλμπάτρ ήταν ένα αγαπημένο θέμα των ιμπρεσιονιστών ζωγράφων, μεταξύ των οποίων οι Κλωντ Μονέ, Καμίλ Πισαρό και Πιερ-Ωγκύστ Ρενουάρ, και την επισκέπτονταν συχνά. Ανάμεσα στους τακτικούς επισκέπτες των ακτών της ήταν και συνθέτες που σχετίζονταν με τη θάλασσα, όπως ο Κλωντ Ντεμπυσσύ και ο Αλμπέρ Ρουσέλ. Άλλοι καλλιτέχνες που ζωγράφισαν τις ακρογιαλιές της ακτής είναι οι Γκυστάβ Κουρμπέ και Εζέν Μπουντέν.
Ο συγγραφέας Γκυ ντε Μωπασσάν πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κοτ ντ'Αλμπάτρ, στην Ετρετά, και αργότερα την επισκεπτόταν συχνά. Το σύντομο διήγημά του Ο Άγγλος της Ετρετά βασίζεται στη συνάντηση που είχε το 1868 με τον Άγγλο ποιητή Τσαρλς Σουίνμπερν, τον οποίο είχε σώσει από πνιγμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορμανδία Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορμανδίας Κατηγορία:Ακτές της Γαλλίας
Βολκάν Καχραμάν
Ο Βολκάν Καχραμάν (γερμανικά: Volkan Kahraman, 10 Οκτωβρίου 1979 - 8 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Αυστριακός διεθνής ποδοσφαιριστής. Κατά τη διάρκεια της αθλητικής του καριέρας αγωνιζόταν ως επιτελικός και πλάγιος μέσος, ενώ μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την προπονητική. Δολοφονήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 2023 στη Βιέννη από πρώην συνεργάτη του λόγω προσωπικών διαφορών.
Σε συλλογικό επίπεδο
Το 2000 αποκτήθηκε από την Τράμπζονσπορ, η οποία με τη σειρά της τον παραχώρησε δανεικό στην Ερζούρουμσπορ. Με την ομάδα του Ερζερούμ κατέγραψε 11 συμμετοχές στην Α΄ Κατηγορία του Τουρκικού Πρωταθλήματος για τη σεζόν 2000/01 και ακολούθως επέστρεψε στην Τράμπζονσπορ, από όπου όμως αποδεσμεύτηκε τον Ιούλιο του 2001. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αυστρία, αγωνιζόμενος για μια διετία στην Πάσινγκ, με την οποία την πρώτη σεζόν κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας.
Οι εμφανίσεις του κατά την επόμενη αγωνιστική περίοδο οδήγησαν στην κλήση του στην Εθνική Αυστρίας αλλά και στη μεταγραφή του τον Ιανουάριο του 2003 στην Αούστρια Βιέννης, τον σύλλογο στον οποίο είχε πραγματοποιήσει τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα. Με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων, ο Καχραμάν πανηγύρισε την κατάκτηση του εγχώριου νταμπλ.
Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε με τη σειρά στις Αούστρια Σάλτσμπουργκ, Σκόντα Ξάνθη, ΛΑΣΚ (δύο θητείες) και Πάσινγκ, ενώ πέρασε την τελευταία περίοδο της καριέρας του σε ομάδες των χαμηλότερων κατηγοριών της Αυστρίας (στις SK Schwadorf, SC Eisenstadt, Φιρστ Βιέννα, Favoritner AC και UFC Purbach). Μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας το 2009, συνέχισε να αγωνίζεται σε ερασιτεχνικό επίπεδο μέχρι και το 2015.
Εθνική ομάδα
Τον Αύγουστο του 2002, ο Καχραμάν πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση με την Εθνική Αυστρίας σε φιλική αναμέτρηση εκτός έδρας ενάντια στην Ελβετία (ήττα με 3-2). Συνολικά κατέγραψε τρεις συμμετοχές με το εθνόσημο, όλες εντός του 2002.
Μετέπειτα πορεία
Παρά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Καχραμάν παρέμεινε στον χώρο του ποδοσφαίρου ως προπονητής σε ομάδες χαμηλών κατηγοριών της Αυστρίας. Δολοφονήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 2023 σε προάστιο της Βιέννης, έπειτα από λογομαχία με πρώην συνεργάτη του, ο οποίος τον πυροβόλησε και στη συνέχεια αυτοκτόνησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜΦ Εξέλσιορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αυστριακοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Κατηγορία:Δολοφονημένοι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιρστ Βιέννα
Χρίστος Μαυροκορδάτος
Ο Χρίστος Μαυροκορδάτος είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1991-2006.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρίστος Μαυροκορδάτος γεννήθηκε στη Μόρφου στις 24 Μαρτίου 1948. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο γεωπονίας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην εδαφολογία στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Εργάστηκε στο Γραφείο Ευημερίας και στον Οργανισμό Γεωργικής Ασφάλισης, έως το 1991 που εξελέγη βουλευτής.
Είναι νυμφευμένος με την Ανδρούλα Χατζηαντώνη και έχει ένα υιό και μια κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε πρόεδρος του Κλάδου Υπαλλήλων του Οργανισμού Γεωργικής Ασφάλισης, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΑΣΥΔΥ, μέλος (γενικός ταμίας) του διοικητικού συμβουλίου της Παγκύπριας Ένωσης Γεωπόνων, μέλος της Κεντρικής Γραμματείας της Ένωσης Κυπρίων Αγροτών (ΕΚΑ) και επαρχιακός γραμματέας ΕΚΑ Αμμοχώστου.
Ήταν μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής και της Επαρχιακής Γραμματείας ΑΚΕΛ Αμμοχώστου και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2006.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. Επιπλέον, ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κυπριακού Κλάδου του Κοινοπολιτειακού Κοινοβουλευτικού Συνδέσμου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι γεωπόνοι Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μετάλλιο Φιλανθρωπίας Κάρνεγκι
Το Μετάλλιο Φιλανθρωπίας Κάρνετζι είναι ένα ιδιωτικό βραβείο φιλανθρωπίας, το οποίο απονέμεται από την οικογένεια ιδρυμάτων Κάρνετζι. Τα τελευταία χρόνια το μετάλλιο αποδίδεται στη Νέα Υόρκη. Το Μετάλλιο δόθηκε για πρώτη φορά στις 10 Δεκεμβρίου 2001.
Σχετικά με το μετάλλιο
Το Μετάλλιο Φιλανθρωπίας Κάρνετζι εγκαινιάστηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2001. Αυτό το βραβείο, που δημιουργήθηκε κατά την εκατονταετή τήρηση της επίσημης καριέρας του Άντριου Κάρνετζι ως φιλάνθρωπου, απονέμεται σε ένα ή περισσότερα άτομα που έχουν αφιερώσει τον ιδιωτικό τους πλούτο για το δημόσιο καλό.
Σε ποιούς απονέμεται
Το Μετάλλιο Φιλανθρωπίας Κάρνετζι τιμά τα φιλανθρωπικά επιτεύγματα του κ. Carnegie αναγνωρίζοντας τα επιτεύγματα άλλων φιλανθρώπων των οποίων τα εργα: Εκτός από την παροχή διεθνούς αναγνώρισης σε τέτοια άτομα, οικογένειες και ιδρύματα, η τελετή απονομής μεταλλίων και συναφείς εκδηλώσεις διεγείρουν αυτό που ο κ. Carnegie ονόμασε «επιχείρηση ευγένειας», διευρύνοντας τον κύκλο των διεθνών δωρητών και προωθώντας την δέσμευση του να δώσει σε όσους έχουν ανάγκη.
Κουρτ Άτερμπεργκ
Ο Κουρτ Μάγκνους Άτερμπεργκ (Kurt Magnus Atterberg, Γκέτεμποργκ 12 Δεκεμβρίου 1887 – Στοκχόλμη 15 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Σουηδός συνθέτης, αρχιμουσικός και μουσικοκριτικός από τους σημαντικότερους της χώρας του κατά τον 20ό αιώνα. Είναι, κυρίως, γνωστός για τις όπερες, τα μπαλέτα και τις συμφωνίες του.
Βιογραφικά στοιχεία
Ενώ, ήδη, σπούδαζε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, γράφτηκε και Βασιλικό Κολλέγιο Μουσικής της Στοκχόλμης, το 1910, παρουσιάζοντας την Ραψωδία του και μια ατελή έκδοση της Πρώτης του Συμφωνίας. Εκεί, μεταξύ 1910-1911, παρόλο κατά βάσιν αυτοδίδακτος, σπούδασε σύνθεση και ενορχήστρωση με τον Α. Χαλέν (Andreas Hallén). Έκανε το ντεμπούτο του στη διεύθυνση ορχήστρας, σε μια συναυλία στο Γκέτεμποργκ το 1912, παρουσιάζοντας σε πρεμιέρα την Πρώτη του Συμφωνία και την Εισαγωγή Κοντσέρτου σε Λα Ελάσσονα, Op. 4. Σπούδασε και στη Γερμανία (1911, 1913).
Αν και συνέχισε να συνθέτει και να διευθύνει, ο Άτερμπεργκ απολάμβανε, επίσης, μιας εκπληκτικής σταδιοδρομίας σε αρκετούς διαφορετικούς οργανισμούς. Διορίστηκε στο Σουηδικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Μητρώου το 1912, προχωρώντας στο να γίνει επικεφαλής τμήματος, το 1936, και εργάστηκε εκεί μέχρι τη συνταξιοδότησή του, το 1968. Συνεργάστηκε με την Εταιρεία Σουηδών Συνθετών το 1918, μαζί με άλλους σημαντικούς συνθέτες, όπως ο Χούγκο Αλβέεν. Έξι χρόνια αργότερα εξελέγη πρόεδρος της Εταιρείας, διατηρώντας τη θέση του μέχρι το 1947. Υπήρξε κριτικός μουσικής για το Stockholms Tidningen από το 1919 μέχρι το 1957 και γραμματέας της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Μουσικής από το 1940 έως το 1953. Η έκτη συμφωνία του (1927-8) τιμήθηκε με το α’ βραβείο στον διαγvνισμό «Κολούμπια» για τα 100 χρόνια του θανάτου του Σούμπερτ, συνοδευόμενο από χρηματικό ποσό 2000 λιρών. . Νυμφεύτηκε 2 φορές, το 1915 και το 1925. Πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1974 στη Στοκχόλμη, σε ηλικία 86 ετών, και ενταφιάστηκε στο Βόρειο Νεκροταφείο (Norra begravningsplatsen) της πόλης.
Σχέση με τη Γερμανική τέχνη
Κατά την εποχή του Τρίτου Ράιχ, ο Άτερμπεργκ διατηρούσε επαφή με γερμανούς συνθέτες και μουσικούς φορείς, προκειμένου να ενισχύσει τις σουηδο-γερμανικές μουσικές σχέσεις. Παρουσίασε δικά του έργα στη Γερμανία, μερικές φορές με περίφημες ορχήστρες, αλλά και αρκετοί διάσημοι γερμανοί μαέστροι διηύθυναν συμφωνίες του Άτερμπεργκ. Δεν δίστασε ποτέ να «περάσει» τις γερμανικές επαφές που είχε δημιουργήσει με την πάροδο των χρόνων στους σουηδούς συναδέλφους του ή να εργαστεί πάνω σε σουηδικά έργα που γράφηκαν στη Γερμανία. Μεταξύ 1935-1938 ο Άτερμπεργκ διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου Διεθνών Συνθετών, που ιδρύθηκε από τον Ρίχαρντ Στράους το 1934. Η συνεχιζόμενη σχέση του με τους μουσικούς συλλόγους της Ναζιστικής Γερμανίας μετά το 1933 χρησιμοποιήθηκε για προπαγανδιστικούς σκοπούς από το Τρίτο Ράιχ.
Υπάρχουν αντισημιτικά αποσπάσματα στην αλληλογραφία του Άτερμπεργκ και στη χρήση της γλώσσας, ιδιαίτερα εμφανή σε διαμάχες με τον συνθέτη Μ. Πέργκαμεντ (Moses Pergament), κριτικό μουσικής για την Svenska Dagbladet. Σε μια επιστολή του, το 1923 στον Pergament, ο Atterberg έγραφε ειρωνευόμενος: «Θα μπορούσατε να ξεκινήσετε τον εαυτό σας ως συνθέτη που δεν θα μπορούσα να ονειρευτώ ... Μέχρι στιγμής, είστε, όντως, ο επίσημος διάδοχος ενός θεμελιωδώς καθαρού εβραϊκού συνθέτη - τότε γιατί όχι και στο όνομα;» Η διαμάχη μεταξύ των δύο ανδρών προέκυψε από τις, διαμετρικά διαφορετικές, καλλιτεχνικές τους τάσεις και από το γεγονός ότι, ο Άτερμπεργκ ήταν ηγετική προσωπικότητα στη σουηδική μουσική σκηνή και υποστηρικτής της ρομαντικής εθνικής ταυτότητας. Αντίθετα, ο Πέργκαμεντ, μαζί με τους Γ. Νίστρεμ (Gösta Nystroem) και Χ. Ρόζενμπεργκ (Hilding Rosenberg) ανήκαν σε πιο «μοντέρνα» πτέρυγα.
Μουσικολογικά στοιχεία
Η εργογραφία του Άτερμπεργκ κυμαίνεται, από σαφείς και έντονες μελωδικές συνθέσεις μικρής κλίμακας, μέχρι εντυπωσιακά συμφωνικά έργα. Ο ανεπιφύλακτος στόχος του ήταν να δημιουργήσει ζωντανά, ουσιαστικά μέρη τόσο για το μελωδικό προσκήνιο όσο και για τα περιβάλλοντα «στρώματα» της συνοδείας. Η σταθερότητα και ο πλούσιος κορεσμός των αποτελεσμάτων του είναι, επίσης εν μέρει, το αποτέλεσμα εκτεταμένης γνώσης των οργάνων. Η ρομαντική του διάθεση προδίδεται σε διάφορες συνθέσεις. Δίνει ιδιαίτερη βάση στον ρομαντισμό, ως στυλιστικό ιδανικό, στην Έβδομη Συμφωνία του (Sinfonia romantica), με την απρόσκοπτη μορφή του, την παρατεταμένη μελωδία και την πολυδιάστατη αρμονία του. Το πάθος και τα πάθη ήταν κάποιες άλλες διαθέσεις τις οποίες σκόπευε να απεικονίσει, κυρίως στις όπερες του (όπως το Fanal, για παράδειγμα). Άλλες συνθέσεις, όπως το Κουαρτέτο Εγχόρδων, Opus 11, η μουσική μπαλέτου και αρκετές από τις ορχηστρικές σουίτες (υπάρχουν δέκα συνολικά), διακρίνονται από τη λεπτεπίλεπτη υφή τους. Η τρίτη από αυτές τις σουίτες, μάλιστα, έχει καταστεί ένα από τα πιο συχνά εκτελούμενα έργα του. Παρά τους περιορισμούς που επιβάλλει η φόρμα, η «αλληλεπίδραση» του σόλο βιολιού και της βιόλας με την ορχήστρα, διαπερνάται από την απολαυστική αίσθηση της μελωδικής γραμμής, που αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό της μουσικής του. Το ύφος του, ρομαντικό αρχικά, πλουτίστηκε αργότερα με ιμπρεσιονιστικά και πολυτονικά στοιχεία.
Παμπιανίτσε
Το Παμπιανίτσε (πολωνικά: Pabianice) είναι πόλη και η πρωτεύουσα του Πόβιατ Παμπιανίτσε στο Βοεβοδάτο Λοτζ στην κεντρική Πολωνία. Ο πληθυσμός του είναι 64.757 κάτοικοι (2019). Βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Λοτζ και ανήκει στη μητροπολιτική περιοχή αυτής της πόλης. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό στο Βοεβοδάτο Λοτζ. Η περιοχή της πόλης καλύπτει 32,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι η 10η μεγαλύτερη στο Βοεβοδάτο Λοτζ.
Σύμφωνα με στοιχεία του 2009, τα 32,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα που καλύπτει το Παμπιανίτσε, διαχωρίζονται ως εξής: γεωργική γη: 53%, δάση: 9% και η πόλη καλύπτει το 6,70% του Πόβιατ Παμπιανίτσε.
Τα γειτονικά διοικητικά τμήματα είναι: Γκμίνα Ντόμπρον, Γκμίνα Κσαβέρουφ, πόλη του Λοτζ, Γκμίνα Παμπιανίτσε και Γκμίνα Ζγκουφ.
Μεταφορές
αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ| Προγραμματισμένη διαδρομή S8 προς τη Βαρσοβία. Το Παμπιανίτσε έχει δει σημαντικές αλλαγές στις υποδομές τα τελευταία χρόνια εν μέσω αυξημένων επενδύσεων και οικονομικής ανάπτυξης. Η πόλη διαθέτει πολύ βελτιωμένη υποδομή με νέους δρόμους. Το Παμπιανίτσε έχει τώρα ένα καλό κυκλικό οδικό σύστημα. Η παράκαμψη Παμπιανίτσε (δρόμος ταχείας κυκλοφορίας S14) άνοιξε τον Μάιο του 2012. Ωστόσο, τμήματα του S8 (μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 67) βρίσκονται υπό κατασκευή και αναμένονταν να ολοκληρωθούν εντός του 2012.
Κοντά στο Παμπιανίτσε υπάρχει ένα διεθνές αεροδρόμιο, το Αεροδρόμιο Λοτζ «Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ» (IATA: LCJ, ICAO: EPLL) που βρίσκεται 11 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Παμπιανίτσε στον μεσοπόλεμο. Το Παμπιανίτσε ιδρύθηκε τον 10ο ή τον 11ο αιώνα και ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας του Οίκου των Πιαστ. Το 1297, ο Βλαντίσλαφ Α΄ ο Βραχύς παραχώρησε προνόμια πολης. Το Παμπιανίτσε ήταν μια ιδιωτική εκκλησιαστική πόλη, η οποία ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Σιέραντζ της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1555, ο Πολωνός Βασιλιάς Σιγισμούνδος Β΄ Αύγουστος εξέδωσε προνόμιο, το οποίο δημιούργησε συντεχνίες στο Παμπιανίτσε. μικρογραφία|372x372εσ| Εκκλησίας της Αγίας Μαρίας, η μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης. μικρογραφία|220x220εσ| Το Παλάτι του Έντερς Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Παμπιανίτσε είχε έναν σημαντικό πληθυσμό Εβραίων, που αποτελούσε περίπου το ένα τέταρτο όλων των κατοίκων της πόλης. Οι Εβραίοι ζούσαν στην πόλη από το 1700. Μετά την κοινή γερμανική-σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ήταν η αφορμή για το ξεκίνημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη ήταν υπό γερμανική κατοχή. Στο πλαίσιο του Ιντελιγκέντσακτιον, στα τέλη του 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις τοπικών Πολωνών ιντελιγκέντσια, οι οποίοι αρχικά φυλακίστηκαν σε ένα στρατόπεδο τοπικής διαμετακόμισης και στο κοντινό στρατόπεδο συγκέντρωσης Ραντόγκοστς, και στη συνέχεια είτε απελάθηκαν σε άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης είτε κυρίως δολοφονήθηκαν σε κοντινά δάση. Ντόπιοι Πολωνοί δάσκαλοι και ακτιβιστές δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια μεγάλων σφαγών στο κοντινό δάσος Γουαγκιεβνίκι (εντός των σημερινών ορίων του Λοτζ) τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1939. Οι Γερμανοί απέλασαν επίσης περίπου 1.000 Πολωνούς από την πόλη τον Δεκέμβριο του 1939. Υπό τη γερμανική κατοχή δολοφονήθηκε σχεδόν ολόκληρος ο εβραϊκός πληθυσμός. Κάποιοι δολοφονήθηκαν στην πόλη, αρκετές χιλιάδες στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, όπου δολοφονήθηκαν αμέσως με αέριο και άλλοι εκδιώχθηκαν στο Λοτζ και σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην περιοχή. Επέζησαν μόνο περίπου 150 από τους 9.000 Εβραίους που πιστεύετε ότι ζούσαν στο Παμπιανίτσε είχαν στην αρχή του πολέμου. Η γερμανική κατοχή έληξε το 1945.
Δημογραφία
Πρόσφατα, ο πληθυσμός του Παμπιανίτσε μειώνεται σταθερά. Μεταξύ 2002 και 2016 μειώθηκε από 72.444 σε 66.265 (μείωση περίπου 400 ατόμων κάθε χρόνο).
Ανεργία
Σύμφωνα με στοιχεία πηγής από το 2009, το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν στο επίπεδο των 1844,96 ζλότι. Σύμφωνα με τα στοιχεία πηγής από τον Οκτώβριο του 2011, το μέσο ποσοστό ανεργίας στο Παμπιανίτσε είναι στο επίπεδο του 15,6%.
Νέναντ Ντιμιτρίεβιτς
Ο Νέναντ Ντιμιτρίεβιτς ( Ненад Димитријевиќ  ; γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1998) είναι Βορειομακεδόνας επαγγελματίας πόιντ γκαρντ καλαθοσφαιριστής για τη Βαλένθια της 1ης Ισπανίας. Είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Βόρειας Μακεδονίας.
Παμπιανίτσε
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Παμπιανίτσε είναι αδελφοποιημένο με:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Παμπιανίτσε Κατηγορία:Κυβερνείο Πιότρκουφ Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939)
Νέναντ Ντιμιτρίεβιτς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 19 Ιουνίου 2021, υπέγραψε με τη Βαλένθια της 1ης Ισπανίας.
Mediaset
Η Mediaset S.p.A. επίσης γνωστή ως Gruppo Mediaset, είναι ιταλική εταιρεία μέσων μαζικής ενημέρωσης που είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός τηλεοπτικός φορέας στη χώρα.
Ιδρύθηκε το 1987 από τον πρώην Ιταλό πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι και εξακολουθεί να ελέγχεται σήμερα με ποσοστό συμμετοχής 38,6% από την εταιρεία συμμετοχών της οικογένειας Μπερλουσκόνι Fininvest. Ο όμιλος ανταγωνίζεται κατά κύριο λόγο τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό RAI και τον ιδιωτικούς ομίλους La7 και Sky plc (Sky Italia).
240px|thumb| Ο Πύργος της Mediaset
Τα κεντρικά γραφεία της Mediaset βρίσκονται στο Μιλάνο της Λομβαρδίας. Πολλά από τα στούντιο βρίσκονται στην περιοχή Μιλάνο 2 του Σεγκράτε, ένα δήμο που συνορεύει με το Μιλάνο, όπου ξεκίνησαν το 1978 οι εκπομπές του τοπικού σταθμού "TeleMilano" (που τώρα ονομάζεται Canale 5 της Mediaset). Μετά την συγχώνευση με διάφορους τοπικούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς για τη δημιουργία της κοινοπραξίας Canale 5, η μεγάλη παραγωγή μεταφέρθηκε στο Κολόνιο Μοντσέσε, όπου ήταν υπήρχε η υποδομή του πρώην "Telealtomilanese". Η εταιρεία διαθέτει επί του παρόντος τρία κύρια κέντρα τηλεοπτικής παραγωγής, στο Μιλάνο (Σεγράτε, Κολόνιο Μοντσέσε) και τη Ρώμη.
Λόγω της εγγύτητάς τους με την Ιταλία, η Αλβανία, η Κροατία, η Ελβετία, η Ελλάδα, η Μάλτα, το Μονακό, το Μαυροβούνιο, το Σαν Μαρίνο, η Πόλη του Βατικανού και η Σλοβενία ​​λαμβάνουν επίσης τηλεοπτικό σήμα της Mediaset. Εκτός από τα εγχώρια τηλεοπτικά ενδιαφέροντά της, η Mediaset διαθέτει επίσης μια σειρά από ενημερωτικές, ψυχαγωγικές και αθλητικές ιστοσελίδες, όπως επίσης κατέχει το 50,1% της ισπανικής ραδιοτηλεοπτικής εταιρείας Mediaset España Comunicación και την εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών Medusa Film.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Ιταλίας Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας
Μητρική εταιρεία
Η μητρική εταιρεία είναι μια εταιρεία που κατέχει πάνω από 50% από τις μετοχές με δικαίωμα ψήφου σε άλλη επιχείρηση για τον έλεγχο της διαχείρισης και λειτουργίας στην πράξη και της επιρροής ή εκλογής του Δ.Σ. της. Η δεύτερη εταιρεία θεωρείται θυγατρική της μητρικής εταιρείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εταιρική μορφή Κατηγορία:Επιχειρηματικά μοντέλα
Τζος Γκρελ
Ο Τζέσι Τζέιμς Γκρελ (Jessie James Grelle)είναι ευρεύως γνωστός με το όνομα Τζόσουα (Τζος) Γκρέλ (Joshua "Josh" Grelle) είναι Αμερικανός ηθοποιός φωνής και σεναριογράφος για την αγγλική μεταγλώττιση των άνιμε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1985 στο Κλίφτον του Τέξας.
Αποφοίτησε από το λύκειο του Κλίφτον.Η πρώτη του δουλειά στο χώρο της μεταγλώττισης των άνιμε ήταν στο The Wallflower.
Ο Γκρελ έχει δουλέψει με διάφορες εταιρίες όπως Funimation,ADV Films,Bang Zomm! Entertainment,Seraphim Digital,Sentai Filmworks.
Έχει δώσει τη φωνή του στον Οξ Φόρντ από το Soul Eater,τον βασιλιά Έντουαρντ τον 5ο από το Black Butler,τον Hughes από το Fairy Tail,τον Ζεν Γουιστέρια από το Akagami no shirayukihime,τον Zeno από το Yona of the dawn κι πολλοί άλλοι ρόλοι.
Προσωπική ζωή
Ο Γκρελ έχει έναν μικρότερο αδερφό. Το 2017 ο Τζος Γκρελ παντρεύτηκε με την σύντροφο του Τζοάνα Μπέιτι.
Τα χόμπι του είναι η ζωγραφική,το γράψιμο και να παίζει βιντεοπαιχνίδια.
Κάτυ Σαρκ (ιστιοφόρο)
Το Κάτυ Σαρκ (αγγλικά:Cutty Sark) ήταν ένα εμπορικό ιστιοφόρο πλοίο που καθελκύστηκε στο ποταμό Κλάιντ στο Νταμπάρτον της Σκωτίας στις 23 Νοεμβρίου 1869. Ήταν ένα από τα τελευταία και ταχύτερα πλοία που κατασκευάστηκαν προς το τέλος του 19ου αιώνα. Το Κάτυ Σαρκ πήρε το όνομά του από την ηρωίδα, μια νεαρή μάγισσα, που εμφανίζεται στο σατιρικό ποίημα του 1791 «Ταμ Ο Σάντερ» του Ρόμπερτ Μπαρνς.
Γενικά
Ένας Σκωτσέζος εφοπλιστής, ο Τζον Γουίλς, αποφάσισε να φτιάξει ένα νέο, γρήγορο ιστιοφόρο για να μεταφέρει σύντομα και αποτελεσματικά το τσάι από την Κίνα στην Αγγλία. Απευθύνθηκε τότε σε έναν νέο κατασκευαστή πλοίων, τον Ηρακλή Λίντον. Το Κάτυ Σαρκ, που αποτελεί σπάνια κατασκευή με σκελετό από επεξεργασμένο σίδερο και επένδυση από ξύλο, αποδείχθηκε ανθεκτικότατο ταξιδεύοντας σε όλες τις θάλασσες του κόσμου για 84 συνολικά χρόνια.
Στις 16 Φεβρουαρίου του 1870 το Κάτυ Σαρκ θα κάνει το πρώτο του από τα οκτώ συνολικά ταξίδια του προς την Σαγκάη. Εκείνη την περίοδο ήταν ένα από τα πενήντα εννέα ιστιοφόρα που έκαναν αυτό το δρομολόγιο. Μια χρονιά πριν, το 1869, άνοιξε το κανάλι του Σουέζ και η απόσταση μεταξύ Κίνας και Αγγλίας μειώθηκε κατά 3.300 μίλια και 12 ημέρες. Το 1877 το Κάτυ Σαρκ ήταν πλέον ένα από τα μόλις εννέα ιστιοφόρα που εκτελούσαν το δρομολόγιο.
Με την είσοδο των ατμόπλοιων το Κάτυ Σαρκ δεν θα καταφέρει να παραμείνει ένα από τα γρηγορότερα σκάφη μεταφοράς τσαγιού και ο ιδιοκτήτης του δεν αποκόμισε τα αναμενόμενα κέρδη. Φτάνοντας στην Κίνα τον Απρίλιο του 1878 ο καπετάνιος Τιπτάφτ, νικημένος από τον ατμό, δεν κατάφερε να βρει φορτίο τσαγιού και αναγκάστηκε να μεταφέρει διάφορα εμπορεύματα σε όλο τον κόσμο, όπως π.χ άνθρακα από το Ναγκασάκι στη Σαγκάη, λινάρι από τη Μανίλα στη Νέα Υόρκη, λινάρι, λιπαντικά, τσάι και το αυστραλιανό ταχυδρομείο από την Καλκούτα στην Μελβούρνη.
Σήμερα το πλοίο βρίσκεται στο Γκρίνουιτς του Λονδίνου και λειτουργεί ως μουσείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά πλοία Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Λες (Σεν-ε-Μαρν)
Το Λες (γαλλικά: Lesches) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεσουά (γαλλικά: Leschois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Θυγατρική εταιρεία
Η θυγατρική εταιρεία είναι μια εταιρεία που ανήκει ή ελέγχεται από άλλη εταιρεία, η οποία ονομάζεται η μητρική εταιρεία ή εταιρεία συμμετοχών. Η θυγατρική μπορεί να είναι ιδιωτική ή κρατική επιχείρηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εταιρική μορφή Κατηγορία:Επιχειρηματικά μοντέλα Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Βίκτορ Κλαβέρ
Ο Βίκτορ Κλαβέρ Αρόκας (Βαλένθια, 30 Αυγούστου 1988) είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,07 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ στης Βαλένθια.
Βαλένθια (2006–2012)
Ο Κλαβέρ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με τις ομάδες νέων του σχολείου του, Σαγράδο Κοραθόν ΗΗ. Μαρίστας δε Βαλένθια, στην Ισπανία. Έκανε την επαγγελματική πρώτη εμφάνισή του με τη Βαλένθια την περίοδο 2006–07. Έπαιξε στη διοργάνωση δεύτερου επιπέδου της Ευρώπης, το EuroCup, για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2007–08, και κέρδισε την περίοδο 2009–10.
Έπαιξε επίσης στην κορυφαία ευρωπαϊκή κατηγορία, την Ευρωλίγκα, τη χρονιά 2010–11, και είχε μέσο όρο 10,9 πόντους και 4,9 ριμπάουντ, σε 14 αγώνες.
Πόρτλαντ Μπλέιζερς (2012–2015)
Ο Κλαβέρ επιλέχθηκε στην 22η θέση του ντραφτ από τους Πόρτλαντ Μπλέιζερς στο ντραφτ του 2009 στο NBA. Στις 12 Ιουλίου 2012, ο Κλαβέρ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τους Μπλέιζερς. Διορίστηκε στους Άινταχο Στάμπιντ του NBA D-League στις 7 Δεκεμβρίου 2012 και ανακλήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2012. Την επόμενη μέρα, έκανε το πρώτο του ξεκίνημα ως βασικός στο ΝΒΑ, πετυχαίνοντας 4 πόντους σε 25 λεπτά με 5 ριμπάουντ και 2 ασίστ. Ο Κλαβέρ επανατοποθετήθηκε στους Άινταχο Στάμπιντ στις 14 Δεκεμβρίου 2012 και ανακλήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012. Έπαιξε σε 80 παιχνίδια για τους Μπλέιζερς τα επόμενα τρία χρόνια.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2015, ο Κλαβέρ ανταλλάχθηκε, μαζί με τους Ουίλ Μπάρτον, Τόμας Ρόμπινσον και με μία επιλογή του πρώτου γύρου του 2016 που προστατεύονταν από λαχεία, στους Ντένβερ Νάγκετς με αντάλλαγμα τους Άρον Άφαλο και Αλόνζο Γκι. Τρεις μέρες αργότερα, παραιτήθηκε από τους Νάγκετς πριν παίξει σε ένα παιχνίδι με αυτούς.
Χίμκι (2015)
Την 1η Μαρτίου 2015, ο Κλαβέρ υπέγραψε με την ΜΚ Χίμκι της Ρωσίας για το υπόλοιπο της χρονιάς. Στις 17 Ιουλίου 2015, ο Κλαβέρ και η Χίμκι χώρισαν τους δρόμους τους.
Απόπειρα επιστροφής στην Ισπανία
Τον Αύγουστο του 2015, είχε μία συμφωνία με την Μπασκόνια, αλλά η Βαλένθια χρησιμοποιώντας το δικαίωμα της πρώτης άρνησης, ταίριαξε με την προσφορά και διατήρησε τα δικαιώματά του στην Ισπανία. Η Μπασκόνια προφανώς δεν ήθελε να πληρώσει για εξαγορά στη Βαλένθια, αλλά ο Ισπανός φόργουορντ δεν ήθελε να παίξει στην παλιά του ομάδα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν ήθελε να παίξει σε μία ομάδα που την επόμενη χρονιά επρόκειτο να αγωνιστεί στο δεύτερο επίπεδο, του EuroCup, κάτι που οδήγησε στην υπογραφή του Κλαβέρ με μία ομάδα εκτός των ισπανικών συνόρων.
Μπαρτσελόνα (2016–2021)
Στις 20 Ιουλίου 2016, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα, αφού η νέα του ομάδα κατέληξε σε συμφωνία με τη Βαλένθια για την απόκτηση των δικαιωμάτων του. Στις 2 Ιουλίου 2019, επέκτεινε το συμβόλαιό του με την ομάδα έως το 2022. Στις 12 Ιουλίου 2021, ο Κλαβέρ χώρισε επίσημα τους δρόμους του με τον σύλλογο μετά από πέντε χρόνια. Τη σεζόν 2020-21, αγωνίστηκε κατά μέσο όρο για 12:36, έχοντας 2,3 πόντους και 1,9 ριμπάουντ σε 1 αγώνες Ευρωλίγκα.
Επιστροφή στη Βαλένθια (2021–σήμερα)
Στις 13 Ιουλίου 2021, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Βαλένθια και αγωνίζεται ξανά για τη γενέτειρά του Βαλένθια.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2010, του 2014, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου η Ισπανία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Ισπανία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άινταχο Σταμπίντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2009 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γεγονότα Ιουλίου 2017
3 Ιουλίου
στη διάρκεια των δύο τελευταίων ημερών. (AP μέσω CBS News) (News Corp Australia)
(Reuters)
4 Ιουλίου
(NPR)
12 Ιουλίου
(Reuters) (The Washington Post)
25 Ιουλίου
Flash. (Reuters) (CNN)
31 Ιουλίου
07
Οζόρκουφ
Το Οζόρκουφ (πολωνικά: Ozorków, γίντις: אוזורקוב‎) είναι πόλη του Πόβιατ Ζγκιες στο Βοεβοδάτο Λοτζ (από το 1919) στην κεντρική Πολωνία, η οποία βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Μπζούρα. Ο πληθυσμός του είναι 19.809 κάτοικοι (2016).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Εκκλησία του Αγίου Ιωσήφ στην αγορά. Η ιστορία της πόλης χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Το 1415 ένα μικρό χωριό με απρόσιτα δάση και βάλτους, που ανήκαν στην οικογένεια Στσαβίνσκι αναφέρθηκε σε ένα από τα πολωνικά χρονικά. Το 1807, ο μελλοντικός ιδιοκτήτης του Οζόρκουφ, ο Ιγκνάτσι Σταζίνσκι, ελπίζοντας να επεκτείνει την κλωστοϋφαντουργική του επιχείρηση, έφερε 19 υφασματέμπορους από τη Σαξωνία στο χωριό. Το 1815, ο αριθμός τους έχει αυξηθεί σε 117, ενώ το Λοτζ είχε 331.
Ένα χρόνο αργότερα, το 1816, στο χωριό παραχωρήθηκαν δικαιώματα πόλης και έγινε η πρωτεύουσα του Πόβιατ Οζόρκουφ. Το 1817, η οικογένεια Σχόσεροφ, που ήρθε από το Άαχεν, εγκαταστάθηκε στην πόλη και ίδρυσε τον πρώτο σύγχρονο βαμβακοκλωστήριο. Το Οζόρκουφ ήταν ο πρώτος οικισμός που γνώρισε τη σύγχρονη ανάπτυξη της βιομηχανίας βαμβακιού και μαλλιού κοντά στον ποταμό Μπζούρα και που αργότερα εξαπλώθηκε στο Ζγκιες και στο Λοτζ, δημιουργώντας το μεγαλύτερο πολωνικό κέντρο της κλωστοϋφαντουργίας. Λόγω της ταχέως αναπτυσσόμενης βιομηχανίας οι εκτάσεις άρχισαν να εξαντλούνται και ήδη το 1820 οι οικογένειες των επιχειρήσεων αγόρασαν γεωργικές εκτάσεις από κοντινά χωριά. Το 1828 ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σε 5.669 κατοίκους. Το Οζόρκουφ κατοικήθηκε από έναν μεγάλο πληθυσμό Εβραίων και Γερμανών πολιτών, επομένως μια συναγωγή και μια Ευαγγελική Εκκλησία χτίστηκαν τα επόμενα χρόνια, τα οποία επίσης μετέτρεψαν την πόλη σε έναν πολυπολιτισμικό οικισμό. Τη δεκαετία του '30, ο Καρλ Σλόσερ δημιούργησε ένα εργοστάσιο στο κέντρο της πόλης, το οποίο επηρέασε επίσης πολύ τον πληθυσμό. Μετά την πτώση της Νοεμβριανής Εξέγερσης, η πόλη υπέστη στασιμότητα που προκλήθηκε από την απώλεια παραγγελιών για τον στρατό της Πολωνίας του Συνεδρίου, τα κατασταλτικά δασμολογικά εμπόδια, τον αυξανόμενο ρόλο των Ζγκιες και Λοτζ, καθώς και από τη μετατόπιση της αγοράς υφασμάτων βαμβακιού και μαλλιού. Το 1864, κατά τη διάρκεια της Ιανουαριανής Εξέγερσης, ο ντόπιος ηγέτης των Πολωνών ανταρτών, Βαβζίνιετς Γεζιόρκσι, απαγχονίστηκε από τους Ρώσους στην πλατεία της αγοράς. Το 1866, υπό τον έλεγχο του Πολωνού Κόμη Φέλιξ Γουμπιένσκι, το Οζόρκουφ έγινε προστατευόμενη πόλη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερες επενδυτικές ευκαιρίες.
Η εποχή της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος), που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1939, ήταν μια τραγική περίοδος στην ιστορία της πόλης. Ήδη στις 12 Σεπτεμβρίου 1939, οι Γερμανοί δολοφόνησαν μερικούς κατοίκους του Οζόρκουφ σε μια σφαγή 13 Πολωνών στο κοντινό Γουαγκιεβνίκι (σημερινή περιοχή του Λοτζ). Η πόλη ενσωματώθηκε απευθείας στο Τρίτο Ράιχ και μεταξύ του 1943 και του 1945 ονομάστηκε Brunnstadt (Μπρούνσταντ). Η πολιτική εξόντωσης του κατακτητή (η δολοφονία 6.000 Εβραίων και η δίωξη του πολωνικού πληθυσμού) οδήγησε σε δραστική μείωση του πληθυσμού. Το 1940, οι Γερμανοί απέλασαν εκατοντάδες Πολωνούς από την πόλη και δημιούργησαν επίσης στρατόπεδο διέλευσης στον τοπικό κινηματογράφο για τους Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από την περιοχή. Στη συνέχεια, οι νέοι απελάθηκαν από το στρατόπεδο σε καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία, ενώ τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι απελάθηκαν στο Γενικό Κυβερνείο (γερμανοκρατούμενη κεντρική Πολωνία), ενώ τα σπίτια, τα καταστήματα και τα εργαστήρια τους παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum («Ζωτικός χώρος»). Οι Εβραίοι εξαναγκάστηκαν να ζήσουν σε γκέτο και μερικοί στη συνέχεια δολοφονήθηκαν στην πόλη. Εκατοντάδες στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, όπου δολοφονήθηκαν αμέσως με αέριο. Άλλοι μεταφέρθηκαν βίαια σε στρατόπεδα εργασίας ή στο Γκέτο του Λοτζ, όπου αργότερα δολοφονήθηκαν. Μόνο λίγοι επέζησαν. Η ιστορική συναγωγή που βρίσκεται στην οδό Βισίνσκι καταστράφηκε πλήρως από γερμανικά στρατεύματα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι μερικοί Πολωνοί έφερναν φαγητό σε Εβραίους γείτονες στο γκέτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Ζγκιες Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Λεζινί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Λεζινί (γαλλικά: Lésigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεζινιέν (γαλλικά: Lésigniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λεντόν-αν-Μπρι
Το Λεντόν-αν-Μπρι (γαλλικά: Leudon-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεντοναί (γαλλικά: Leudonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λιεσαίν (Σεν-ε-Μαρν)
Το Λιεσαίν (γαλλικά: Lieusaint) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λιεσαινταί (γαλλικά: Lieusaintais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Καβνταντίκ
Το Καβνταντίκ (επίσης, Κεβνταντίχ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κουμπαντλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Το Καβνταντίκ είναι Αζερικό και Κουρδικό χωριό στο Κουμπαντλί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουμπαντλί
Απόστολος Τερζής
Ο Απόστολος Τερζής (13 Μαρτίου 1971) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής ποδοσφαίρου που υπηρετεί ως προπονητής στον Άρη Θεσσαλονίκης στην Super League. Ο πατέρας του, Γιώργος Τερζής, υπήρξε ποδοσφαιριστής του Άρη Θεσσαλονίκης και της Βέροιας κατά τη δεκαετία του 1970.
Καριέρα
Μετά από μια χωρίς διακρίσεις καριέρα ως παίκτης (αμυντικός) έγινε προπονητής της ομάδας Νέων της Βέροιας το 2015. Στα δύο χρόνια που ήταν εκεί, διετέλεσε και ως υπηρεσιακός προπονητής στην πρώτη ομάδα της Βέροιας.
Το καλοκαίρι του 2017 διετέλεσε για λίγο προπονητής της Σπάρτης και ακολούθησε μια ακόμη σύντομη θητεία ως υπηρεσιακός κόουτς της Βέροιας τον χειμώνα του 2018.
Το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε ως βοηθός προπονητής στον Άρη, καταλήγοντας ως υπηρεσιακός προπονητής, πρώτα τον Νοέμβριο του 2018 και μετά τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο του 2019.
Το 2023 επίσης ξανά ανέλαβε ως κανονικός προπονητής τον Άρη.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Όμιλος εταιρειών
Ο όμιλος εταιρειών είναι μια συλλογή μητρικών και θυγατρικών εταιρειών που λειτουργούν ως μια ενιαία οικονομική οντότητα, μέσα από μια κοινή πηγή ελέγχου. Η έννοια του ομίλου χρησιμοποιείται συχνά στο φορολογικό δίκαιο, τη λογιστική και (πιο σπάνια) στο εταιρικό δίκαιο για να αποδώσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ενός μέλους του ομίλου σε ένα άλλο ή στο σύνολό του. Εάν οι εταιρείες του ομίλου ασχολούνται με εντελώς διαφορετικές επιχειρηματικές δραστηριότητες, τότε ονομάζεται όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων. Η διαμόρφωση των εταιρικών ομίλων συνήθως περιλαμβάνει την ενοποίηση μέσω συγχωνεύσεων και εξαγορών, αν και η έννοια του ομίλου επικεντρώνεται στις περιπτώσεις στις οποίες τα συγχωνευμένα και επίκτητα νομικά πρόσωπα εξακολουθούν να υπάρχουν παρά τις περιπτώσεις στις οποίες διαλύονται από την μητρική. Ο όμιλος μπορεί να ανήκει σε εταιρεία συμμετοχών η οποία μπορεί να μην έχει έμπρακτες λειτουργίες.
Ευάγγελος Παραβάντης
Ο Ευάγγελος Παραβάντης (1901-1980) του Τρύφωνος, ήταν Έλληνας νομικός, εισαγγελέας και νομάρχης. Καταγόταν από παλαιά οικογένεια πολιτικών από την Αργολίδα. Γεννήθηκε στον Αχλαδόκαμπο το 1901. Υπηρέτησε ως εισαγγελέας επί 14 χρόνια. Το 1950 διορίστηκε Νομάρχης Αρκαδίας Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Νομάρχης Λέσβου, από το 1951 έως το 1953 και τον Μάρτιο του 1953 διορίστηκε Νομάρχης Ροδόπης.
Κηδεύτηκε στη γενέτειρά του στις 5 Μαρτίου 1980. Ήταν παντρεμένος με παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Αρκαδίας Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου Κατηγορία:Νομάρχες Ροδόπης Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Λιμόζ-Φουρς
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λιμοφυρκασιέν (γαλλικά: Limofurcaciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λισί
Το Λισί (γαλλικά: Lissy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Χουμουλένιο
Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στα αιθέρια έλαια του είδους Humulus lupulus (λυκίσκος), από το οποίο πήρε το βοτανικό όνομά του. Ως σεσκιτερπένιο, είναι ισομερές του β-καρυοφυλλενίου ενώ και οι δύο φυσικές ενώσεις απαντώνται συχνά μαζί, ως ένα μείγμα σε πολλά αρωματικά φυτά.
Εξάπλωση
μικρογραφία| Το φυτό Humulus lupulus Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του αιθέριου ελαίου από τον ανθοφόρο κώνο του λυκίσκου, Humulus lupulus, από τον οποίο προέρχεται η ονομασία του. Η συγκέντρωση του ποικίλλει μεταξύ των διαφορετικών ποικιλιών του φυτού, αλλά μπορεί να είναι έως και 40% της μάζας του αιθέριου ελαίου.
Το χουμουλένιο και οι συναφείς σε αυτό ενώσεις, στη διαδικασία παρασκευής της μπύρας προσδίνουν σε πολλές μπύρες το άρωμα του «λυκίσκου». Έχει βρεθεί ότι οι ευγενείς ποικιλίες λυκίσκου έχουν υψηλότερα επίπεδα χουμουλενίου, ενώ άλλες πικρές ποικιλίες λυκίσκου περιέχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα. Πολλά εποξείδια χουμουλενίου παράγονται κατά τη διαδικασία της ζυθοποιητικής παρασκευής της μπύρας. Σε επιστημονική μελέτη που περιελάμβανε αέρια χρωματογραφία-φασματομετρία μάζας μετά από ανάλυση δειγμάτων διαπιστώθηκε ότι τα προϊόντα υδρόλυσης του εποξειδίου χουμουλενίου II παράγουν συγκεκριμένα ένα άρωμα «λυκίσκου» στη μπύρα.
Το α-χουμουλένιο έχει ανευρεθεί με φυσικό τρόπο σε πολλά αρωματικά φυτά σε όλες τις ηπείρους του πλανήτη, συχνά μαζί με το ισομερές του, το β-καρυοφυλλένιο. Οι αποδεδειγμένες αέριες εκπομπές α-χουμουλενίου στην ατμόσφαιρα είναι από: πεύκα, πορτοκαλιές, καπνό, και ηλιοτρόπια.
Το χουμουλένιο περιέχεται στα αιθέρια έλαια αρωματικών φυτών όπως π.χ. Salvia officinalis (κοινό φασκόμηλο), Lindera strychnifolia, είδη ginseng, έως και 29,9% των αιθέριων ελαίων της Mentha spicata, στην οικογένεια τζίντζερ (Zingiberaceae), 10% του ελαίου φύλλων του είδους Litsea mushaensis, μιας κινέζικης δάφνης, 4% του εκχυλίσματος φύλλων του είδους Cordia verbenacea, ενός θάμνου στην τροπική Νότια Αμερική, αλλά με 25% trans-καρυοφυλλένιο και είναι μια από τις χημικές ενώσεις που συμβάλλουν στη γεύση του μπαχαρικού Persicaria odorata (γνωστό αλλιώς ως βιετναμέζικο κόλιανδρο) και στο χαρακτηριστικό άρωμα της κάνναβης.
Βιοσύνθεση
Το χουμουλένιο είναι ένα από τα πολλά σεσκιτερπενοειδή που προέρχονται από το διφωσφορικό φαρνεσυλικό (FPP). Ο σχηματισμός χουμουλενίου από FPP καταλύεται από ένζυμα σύνθεσης σεσκιτερπενίων.
Αυτή η βιοσύνθεση μπορεί να υλοποιηθεί -συνθετικά- στο εργαστήριο παρασκευάζοντας αλλυλική κασσιτερίνη από φαρνεσόλη, που ονομάζεται σύνθεση Corey.
Έρευνα
Σε εργαστηριακές μελέτες, το χουμουλένιο μελετάται για πιθανές αντιφλεγμονώδεις δράσεις.
Το 2015 ερευνητές στη Βραζιλία αναγνώρισαν το α-χουμουλένιο ως ενεργό παράγοντα που συμβάλλει στις εντομοαπωθητικές ιδιότητες του ελαίου φύλλων του είδους Commiphora leptophloeos, ιδίως κατά του επικίνδυνου κουνουπιού Aedes aegypti.
Ατμοσφαιρικές εκπομπές
Το α-χουμουλένιο είναι βιογενής πτητική οργανική ένωση, που εκπέμπεται από πολυάριθμα φυτά με σχετικά υψηλό δυναμικό για δευτερογενή οργανικό σχηματισμό αερολύματος στην ατμόσφαιρα.
Αντιδρά γρήγορα με το όζον στο ηλιακό φως (φωτοοξείδωση) για να σχηματίσει οξυγονωμένα προϊόντα. Το α-χουμουλένιο έχει πολύ υψηλό συντελεστή ταχύτητας αντίδρασης (1,17×10−14 cm3 μόριο−1s−1) σε σύγκριση με τα περισσότερα μονοτερπένια. Δεδομένου ότι περιέχει τρεις διπλούς δεσμούς, είναι εφικτό να παραχθούν χημικές ενώσεις πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, που η καθεμιά μπορεί να συμπυκνωθεί για να σχηματίσει δευτερεύον οργανικό αεροζόλ.