cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλαρρύτες Ιωαννίνων
Κτηνοτροφία
Το κύριο επάγγελμα του πληθυσμού στους ορεινούς όγκους των Τζουμέρκων ήταν και είναι αυτό του κτηνοτρόφου. Οι Καλαρρύτες, λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, είναι ιδεώδης περιοχή για νομαδική κτηνοτροφία. Οι κτηνοτρόφοι μετακινούνται κάθε χρόνο από τους απέραντους ορεινούς θερινούς βοσκότοπους, στα χειμαδιά. Η συνεχής μετακίνηση επιβάλλει ειδικούς όρους διαβίωσης. Με τη νομαδική κτηνοτροφία αξιοποιούνται οι εκτεταμένοι ορεινοί βοσκότοποι της περιοχής των Καλαρρυτών. Στα χειμαδιά και τις παράκτιες περιοχές, τα φυλλώματα των θάμνων χρησιμεύουν ως τροφή των κοπαδιών, ενώ παρέχουν βοσκή ακόμη και οι ελώδεις εκτάσεις των πεδιάδων, κατά το όψιμο φθινόπωρο και την αρχή της άνοιξης.
Στα ορεινά βοσκοτόπια ανεβαίνουν τα κοπάδια από τα μέσα Μαΐου και κατεβαίνουν στα μέσα Οκτωβρίου. Μαζί με τα ποίμνια μετακινούνται οι ποιμένες και οι οικογένειές τους. Απαραίτητη παλιότερα ήταν η χρήση αλόγων και ημίονων για τη μεταφορά της οικοσκευής, ξυλείας και σανού.
Το επάγγελμα του κτηνοτρόφου συνδέεται και με την εμπορία των κτηνοτροφικών προϊόντων. Έτσι αναπτύχθηκε εμπορική δραστηριότητα μεταξύ Καλαρρυτών, Θεσσαλίας και Αμβρακικού κόλπου. Οι ποιμένες κέρδιζαν τα προς το ζην από τις πωλήσεις των προϊόντων τους: τυρί μυζήθρα, ανθότυρο, βούτυρο, με εξαγωγές και στο εξωτερικό.
Βιοτεχνία - Υφαντική
Στους Καλαρρύτες, το μαλλί χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη για την κατασκευή ειδών ρουχισμού. Οι γυναίκες ύφαιναν στον αργαλειό όλα τα υφάσματα για τα καθημερινά ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα με ποικιλία χρωμάτων (κόκκινο, ώχρα, μπλε), που έβαφαν μόνες τους βουτώντας τα νήματα σε φυτικές βαφές, δημιοργημένες από ποικιλίες ντόπιων φυτών. Το αποτέλεσμα ήταν να μετατραπεί από οικιακή κυρίως τέχνη σε βιοτεχνία και να γίνει η κοινότητα κέντρο παραγωγής μάλλινων ειδών ρουχισμού, υφασμάτων και ταπήτων (φλοκάτες).
Κύρια όμως επαγγελματική απασχόληση έγινε η ύφανση του καλαρρυτινού μάλλινου υφάσματος για κάπες άσπρες και μαύρες: μακριές για τους βοσκούς και αγρότες στην Αλβανία και Ελλάδα, κοντές για τους ναυτικούς και ψαράδες στην Αδριατική θάλασσα. Οι ράφτες κάπας, που αποκαλούνταν καποτάδες ή καπάδες, συναγωνίστηκαν με μεγάλη επιτυχία τη συντεχνία των καποτάδων στα Ιωάννινα. Η παραγωγή και η διακίνηση του χοντρού μάλλινου υφάσματος έγινε ένας από τους σημαντικότερους λόγους επικοινωνίας μεταξύ Ηπείρου και Ιταλίας. Το εμπόριο του μάλλινου υφάσματος και της κάπας γρήγορα έγινε εξαγωγικό και απλώθηκε σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου, την Ισπανία, Αυστρία, Ανκόνα, Βενετία και Τεργέστη αλλά και Ανατολικά: Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Μόσχα και Οδησσό.
Χρυσοκεντητάδες
Οι χρυσοκεντητάδες των Καλαρρυτών, γνωστοί με το όνομα τερζήδες, άκμασαν χάρη στην ύπαρξη του εμπορίου παραδοσιακής φορεσιάς, στην εισαγωγή πρώτων υλών, στην ύπαρξη εξειδικευμένων τεχνιτών και αξιόλογων εργαστηρίων και βιοτεχνίας με παράδοση ολόκληρων αιώνων.
Οι τερζήδες κεντούσαν τις ενδυμασίες Ελλήνων και Τουρκαλβανών με δεξιοτεχνία και υπομονή, χρησιμοποιώντας χρυσοκλωστές (τιρτίρια). Οι οικονομικές συνθήκες στην κοινότητα επέτρεψαν να αναπτυχθεί μια ανθούσα βιοτεχνία για δύο περίπου αιώνες.
Έμποροι
Ο τομέας όπου πραγματικά διέπρεψαν οι Καλαρρυτινοί ήταν το εμπόριο στο εσωτερικό της Ελλάδος αλλά και στο εξωτερικό. Οι πραματευτάδες ανέπτυξαν από τα μέσα του 18ου αιώνα μέχρι την καταστροφή του χωριού στις αρχές του 19ου αιώνα, πολύ προσοδοφόρες επιχειρήσεις στις τοπικές και Ευρωπαϊκές αγορές.
Όταν εγκαταστάθηκαν στια Γιάννενα, οι φορολογικές ελαφρύνσεις που τους δόθηκαν τους διευκόλυναν να έχουν δυναμική παρουσία στην αγορά και να παραγκωνίσουν τους Γιαννιώτες εμπόρους. Με τα κεφάλαια που συγκέντρωναν άρχισαν να αναπτύσσουν εμπορικές δραστηριότητες και συναλλαγές με άλλες πόλεις του εσωτερικού και εξωτερικού.
Πρώτο εμπορικό προϊόν ήταν το μάλλινο ύφασμα για κάπες, προϊόν γνώριμο για διακίνηση, αφού η βιοτεχνική παραγωγή γινόταν στη γενέτειρά τους και το εμπορευόταν αποκλειστική Καλαρρυτινοί έμποροι. Οι πρώτοι από αυτούς ήταν ο Γ. Δουρούτης στην Ανκόνα και ο Γ. Τουρτούρης στη Βενετία.
Στα Ιωάννινα γνωστά ήταν τα καταστήματα των αδελφών Γεωργίου και Νικολάου Λάμπρου, Ιωάννη και Αποστόλου Παράσχη, Γεωργίου Τουρτούρη, ενώ αργότερα, μετά το 1815, των Δνμητρίου Δαμίρη, Νικολάου Σγούρου.
Στο εξωτερικό άνοιξαν εμπορικούς οίκους σε πολλές πόλεις της Ιταλίας, Αυστρίας ακόμη και της Ρωσίας, και από αυτούς οι μεν πλούσιοι μετανάστευσαν τελικά στους τόπους εμπορίου, οι δε μικρομεσαίοι επέστρεφαν στην πατρίδα ως καταστηματάρχες. Σε κάθε ταξίδι επιστροφής, οριστικής ή προσωρινής, έφερναν χρήματα και βιομηχανικά αγαθά στον τόπο τους, ανοικοδομούσαν τα σπίτια και ανέβαζαν το βιοτικό επίπεδο των οικογενειών τους.
Τα εμπορικά προϊόντα ήταν ποικίλα : ακατέργαστο δέρμα, σκουτί (χοντρό ύφασμα για ρούχα), βαμβάκι από τη Μακεδονία και Θεσσαλία, λαγοτόμαρα, κερί, πρινοκόκκι, βελανίδι, μετάξι από την Αγιά κυρίως στη Νάπολη. Τα εισαγόμενα προϊόντα τους ήταν φέσια, κρεμέζια (κόκκινη φυσική χρωστική ουσία), βελούδινα υφάσματα, τιρτίρια (νήματα από χρυσό ή επιχρυσωμένο άργυρο για διακόσμηση στολών) καθώς και αποικιακά προϊόντα.
Αγωγιάτες
Για τη διεξαγωγή του διαμετακομιστικού εμπορίου αλλά και τη διακίνηση των ανθρώπων, αναπτύχθηκε από τον 18ο μέχρι και τον 20ό αιώνα, η τάξη των αγωγιατών, κατοίκων που διέθεταν ζώα για μεταφορές και δεν είχαν οικονομικά κεφάλαια. Στην αρχή συγχωνεύονταν σε ομάδες, τα γνωστά καραβάνια. Αργότερα αναλάμβαναν μόνοι τους τη μεταφορά. Ο αρχηγός έκανε την οικονομική συμφωνία και ήταν υπεύθυνος για την καλή διατήρηση και παράδοση του εμπορεύματος.
Ως καλοί γνώστες των χερσαίων ηπειρωτικών οδικών αξόνων, μετέφεραν τα εμπορεύματα από τη Θεσσαλία ως τον Αμβρακικό κόλπο και από την Ήπειρο ως τα Βαλκάνια. Γνώριζαν τους εμπορικούς οίκους στο εξωτερικό, τα εμπορικά πανηγύρια και τα κέντρα των εμπορικών συναλλαγών. Όταν το εμπόριο ατόνησε και αναπτύχθηκαν νέοι οδικοί άξονες, οι αγωγιάτες εργάστηκαν στις τοπικές μεταφορές των κτηνοτρόφων στα βοσκοτόπια, στο τοπικό εμπόριο, τη μεταφορά ανθρώπων, οικοδομικών υλικών και τοπικών προϊόντων.
Αγιογράφοι
Το 18ο αιώνα, οι Καλαρρύτες έγιναν ένα μικρό καλλιτεχνικό κέντρο ζωγραφικής εκκλησιών με ιδιαίτερα λαϊκά στοιχεία. Πολλοί ονομαστοί αγιογράφοι άφησαν τα ονόματά τους σε αγιογραφήσεις τους σε μοναστήρια και εκκλησίες της Ηπείρου και της Θεσσαλίας.
Για παράδειγμα, ο Δημήτριος Ζούκης, αγιογράφος και μουσικός, το 1783 τοιχογράφησε το ναό του Αγίου Αθανασίου στην Καστανιά Καλαμπάκας και το 1974 το νάρθηκα της Μονής Υπαπαντής στα Μετέωρα. Φορητές εικόνες του υπάρχουν στη Μονή Αγίας Τριάδος, ενώ σώζεται και η εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο ναό Αγίου Αθανασίου Μονοδενδρίου στο Ζαγόρι.
Γνωστός είναι και ο αγιογράφος Γεώργιος, ο οποίος με τον αδελφό του Στέργιο ιστόρησε το 1737 το παρεκκλήσι του Προδρόμου της Μονής Βύλιζας, κοντά στους Καλαρρύτες. Ο Γεώργιος φιλοτέχνησε το 1734 την εικόνα του Προδρόμου στους Λογάδες και το 1748 την εικόνα του Αγίου Νικολάου στη Ρεντίνα. Το 1761 ένας άλλος Στέργιος με τον αδελφό του Ιωάννη, ιστόρησαν το παρεκκλήσι των Αγίων Πάντων στην Καλαμπάκα.
Ενδυμασίες
Οι γυναικείες και ανδρικές καθημερινές φορεσιές χαρακτηρίζονται από τη λιτότητα των υφασμάτων και την απλότητα του διάκοσμου. Τα μόνα διακοσμητικά στοιχεία είναι τα κεντήματα της ποδιάς, του κεφαλόδεσμου και του σιγκουνιού.
Η καθημερινή γυναικεία φορεσιά αποτελείται από μάλλινη φούστα ή αμάνικο φόρεμα με κέντημα στον ποδόγυρο, μάλλινη ποδιά υφασμένη στον αργαλειό, κοντή ζακέτα (μπολκάκι), μάλλινες κάλτσες και τσαρούχια. Η ηλικία καθόριζε το χρώμα της φούστας : κρεμεζί στον ποδόγυρο για τις νέες, ανοιχτό μπλε για τις μέσης ηλικίας και σκούρο μπλε με τελείωμα βελούδο για τις ηλικιωμένες.
Η επίσημη ενδυμασία που φορούσαν οι γυναίκες σε γάμους και γιορτές αποτελείται από μακρύ σκουρόχρωμο φόρεμα μπροκάρ σε διάφορα χρώματα με μαύρο κέντημα, συγκούνι (σάρικα), το οποίο ανάλογα με την οικονομική κατάσταση είχε πλούσιο ή φτωχό κέντημα, μαύρη ποδιά κεντημένη με πολλά λουλούδια, ασημένια συρματερή ζώνη, λεπτές κεντημένες μάλλινες κάλτσες και λουστρίνι παπούτσι. Το κεφαλομάντηλο ήταν μαύρο, κεντημένο με κουκάκια (φουντίτσες από μεταξωτό νήμα) δεμένο με καρφοβέλονο ασημένιο ή χρυσό. Η ποδιά της νύφης την πρώτη μέρα του γάμου είναι από κρεπ σατέν και καταλήγει σε πλισέ, ενώ πάνω από αυτό ράβονται σε σειρές τρέσες από μεταξωτές δαντέλες.
Μουσική
Η μουσική παράδοση υπόκειται στους κανόνες της Ηπειρώτικης μουσικής. Τα τέσσερα βασικά μουσικά όργανα είναι το κλαρίνο, το βιολί, το λαούτο και το ντέφι. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός προσαρμόστηκαν και είναι άρρηκτα δεμένα με τον ορεινό χώρο και την επαγγελματική ιδιότητα.
Οι χαρακτηριστικότεροι χοροί των Καλαρρυτινών είναι του Γιανκώστα ή ΓιάννηΚώστα, αργός χορός, και ο Μπαλατσός, αργός στα τρία, ο οποίος χορεύεται κυρίως από άντρες που τραγουδούν όλοι στα βλάχικα ή στα ελληνικά. Κύριο χαρακτηριστικό των τραγουδιών και των χορών είναι οι αργοί και μακρόσυρτοι ήχοι, καθώς και οι αργοί και ποικίλοι βηματισμοί. Στα τραγούδια αρχίζουν οι γυναίκες και απαντούν οι άντρες.
Πανηγύρια
Το τριήμερο των Απόκρεω, ετοιμάζεται γεύμα και χορός στην πλατεία και για τη Σαρακοστή φασολάδα. Το πρωί της Καθαρής Δευτέρας καίγεται ο Τέγος, ο καρνάβαλος του χωριού.
Το καλοκαίρι, γίνονται ξεχωριστά πανηγύρια με αφορμή τις θρησκευτικές γιορτές:
Συνάντηση βλαχόφωνων κοινοτήτων της περιοχής
Κάθε χρόνο, τον Ιούλιο, ανταμώνουν οι κάτοικοι πέντε βλαχόφωνων χωριών της περιοχής (Καλαρρύτες, Συρράκο, Παλαιοχώρι, Βαθύπεδο και Ματσούκι).
Το γλέντι γίνεται κάθε χρόνο εκ περιτροπής σε ένα από τα παραπάνω χωριά και διαρκεί 2 ημέρες. Συμμετέχουν οι κοινότητες και οι πολιτιστικοί σύλλογοί τους, με χορευτικά συγκροτήματα, παραδοσιακά δρώμενα και αναφορές στην ιστορία, τα ήθη και έθιμα των χωριών. Ο κύκλιος χορός, ακόμη και σήμερα, διατηρεί την παλιά του μορφή, δηλαδή στον εσωτερικό κύκλο χορεύουν οι άντρες και στον εσωτερικό οι γυναίκες.
Αξιοθέατα
Ολόκληρος ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος, καθώς υπάρχουν πολλές παλιές παραδοσιακές κατοικίες, δείγματα της ηπειρωτικής αρχιτεκτονικής.
Στην πλατεία υπάρχει μια μαρμάρινη στήλη με ονόματα, όλων των επώνυμων κατοίκων του χωριού που διέπρεψαν στα γράμματα και στο εμπόριο (18ος και 19ος αιώνας). Ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρίας και πρωτεργάτες στην επανάσταση των Καλαρρυτών τον Ιούλιο του 1821.
Το παλιό δημοτικό σχολείο βρίσκεται πίσω από την πλατεία. Το διδακτήριο είναι των αρχών του 20ου αιώνα και αφού έπαψε να λειτουργεί ως σχολείο το 1981, ανακηρύχθηκε διατηρητέο οικοδόμημα και θα μετατραπεί σε μουσείο ιστορίας και λαογραφίας των Καλαρρυτών.
Κοινοτάρχες Καλαρρυτών
Από το 1883 ως το 1912 λειτουργούσε ο Δήμος Καλαρρυτών, που είχε υπαχθεί στο νομό Άρτας. Το 1925 ιδρύεται η Κοινότητα, η οποία αποσπάστηκε από το νομό Άρτας και υπήχθη στο νομό Ιωαννίνων. Το 2010 η Κοινότητα καταργήθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Κόμητες της Βαρκελώνης
Ο Κόμης της Βαρκελώνης (καταλανικά: Comte de Barcelona, ισπανικά: Conde de Barcelona, λατινικά: Comites Barcinonenses) ήταν ο τίτλος που χρησιμοποιούσαν οι κυβερνήτες της Κομητείας της Βαρκελώνης από τον 9ο μέχρι τον 15ο αιώνα. Ο Καρλομάγνος δημιούργησε την Κομητεία της Βαρκελώνης όταν κατέκτησε τα εδάφη στα βόρεια του ποταμού Έβρου, έκανε τη διανομή τους σε διάφορες κομητείες με σημαντικότερη την κομητεία της Βαρκελώνης. Η διοίκηση της κομητείας έγινε σταδιακά κληρονομική, ενώ την εποχή που ο Οίκος των Καπετιδών αντικατέστησε τους Καρολίδες, η εξουσία των Φράγκων είχε εξασθενήσει σημαντικά. Τον 12ο αιώνα η κομητεία της Βαρκελώνης ενώθηκε με το Βασίλειο της Αραγωνίας και δημιουργήθηκε το Στέμμα της Αραγωνίας. Ο Γάλλος βασιλιάς παραιτήθηκε της υψηλής κυριότητας του στην περιοχή της κομητείας με τη "Συνθήκη του Κορμπέιγ".
Η Βαρκελώνη μαζί με άλλες προσαρτημένες κομητείες στο Στεμμα, θα συνθέσουν με το πέρασμα των αιώνων το Πριγκιπάτο της Καταλωνίας που ήταν ένα από τα βασικά τμήματα του Στέμματος της Αραγωνίας υπό την κυριότητα του βασιλιά της Αραγωνίας ο οποίος στο εξής έφερε και τον τίτλο του κόμη της Βαρκελώνης. Στα τέλη του 15ου αιώνα το Στέμμα της Αραγωνίας ενώθηκε με το Στέμμα της Καστίλης και δημιουργήθηκε το Βασίλειο της Ισπανίας. Η Καταλωνία ωστόσο είχε τους δικούς της νόμους, έθιμα, κοινοβούλιο και φορολογικό σύστημα, τα οποία διατήρησε μέχρι και τον 18ο αιώνα όταν ξέσπασε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής. Ο τίτλος του κόμη της Βαρκελώνης παρέμεινε ένας από τους κληρονομικούς τίτλους του βασιλιά της Ισπανίας. Τον τίτλο ανέδειξε ξανά τον 20ο αιώνα ο εξόριστος Ισπανός πρίγκιπας Χουάν, Κόμης της Βαρκελώνης (1941), ο οποίος υιοθέτησε τον ιστορικό τίτλο του Κόμη της Βαρκελώνης χωρίς ωστόσο να διεκδικήσει τον τίτλο του Βασιλιά της Ισπανίας. Στη διεκδίκηση του Ισπανικού θρόνου παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Χουάν Κάρλος. Με τον θάνατο του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο (1975), ο Χουάν Κάρλος επέστρεψε στον Ισπανικό θρόνο και το 1977 απέδωσε επίσημα πλέον τον τίτλο του Κόμη της Βαρκελώνης στον πατέρα του, ο οποίος τον διατήρησε μέχρι τον θάνατο του (1993). Η σύζυγος του κόμη Χουάν, Μαρία ντε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών διατήρησε επίσης τον τίτλο της κόμισσας της Βαρκελώνης μέχρι τον δικό της θάνατο (2000).
Οίκος της Τραστάμαρα
Η Κομητεία της Βαρκελώνης ήταν ένα από τα συστατικά στοιχεία στη Μοναρχία της Ισπανίας όταν την κυβέρνησε ο Οίκος των Αψβούργων.
Οίκος των Αψβούργων
Στη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου ανάμεσα στη Γαλλία και την Ισπανία των Αψβούργων, τον τίτλο του κόμη της Βαρκελώνης σφετερίστηκαν την περίοδο 1641 -1652 οι Βουρβόνοι βασιλείς της Γαλλίας:
Οίκος των Αψβούργων (επαναφορά)
Με την άνοδο στον θρόνο της Ισπανίας του Φίλιππου δούκα του Ανζού, ως Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας, ο κόμης της Βαρκελώνης έγινε κληρονομικός τίτλος των βασιλέων της Ισπανίας. Ο Φίλιππος Ε΄ έφερε την οριστική συγχώνευση του Στέμματος της Αραγωνίας με το Ισπανικό στέμμα (1707 - 1716). Από τότε ο τίτλος του κόμη της Βαρκελώνης ήταν ένας από τους τίτλους του Ισπανού μονάρχη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης Βαρκελώνης Κατηγορία:Στέμμα της Αραγωνίας Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
.ps
.ps είναι ο κωδικός χώρας ανώτερου επιπέδου του Διαδικτύου ccTLD που έχει επίσημα εκχωρηθεί στο Κράτος της Παλαιστίνης. Διαχιερίζεται από την Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή Ονομασίας Διαδικτύου.
Εγγραφές πραγματοποιούνται μόνο από πιστοποιημένους χρήστες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Παλαιστίνη Κατηγορία:Top-level domains
סיומת אינטרנט Toppdomän
71
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 71 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βαλντάνιο
Το Βαλντάνιο (ιταλικά: Valdagno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
.pw
μικρογραφία .pw είναι ο top-level domain κωδικός για το Παλάου στο Διαδίκτυο.
Παραπομπές
Toppdomän
Μαρία Αικατερίνη Μπρίνιολε
Η Μαρία-Αικατερίνη, ιταλ. Maria Caterina Brignole (7 Οκτωβρίου 1737 - 18 Μαρτίου 1813) από τον Οίκο του Μπρίνιολε ήταν κόρη Γενουάτη ευγενούς, του μαρκησίου του Γκρόπολι και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα του Μονακό και μετά πριγκίπισσα του Κονντέ.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Τζουζέπε Μπρίνιολε 7ου μαρκησίου του Γκρόπολι και της Μαρίας-Άννας Μπάλμπι.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1757 τον Ονώριο Γ΄ ντε Ματινιόν πρίγκιπα του Μονακό και είχε τέκνα:
Το 1795 απεβίωσε ο Ονώριος Γ΄ και η Μαρία-Αικατερίνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κονντέ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μπρίνιολε Κατηγορία:Δούκισσες της Βουρβόνης Κατηγορία:Δούκισσες της Γκιζ
Χριστόφορος Άγγελος
Ο μοναχός Χριστόφορος Άγγελος (αγγλικά: Christopher Angelus ή Angel, 1575, Γαστούνη Ηλείας - 1638, Οξφόρδη)  ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Πελοπόννησο το τελευταίο τέταρτο του 16ου αιώνα και πέθανε στην Οξφόρδη την 1η Φεβρουαρίου του 1638. Τα τελευταία τριάντα χρόνια της ζωής του τα πέρασε την Αγγλία.
Βιογραφικά στοιχεία
Η ζωή του Χριστόφορου Άγγελου μπορεί να ανασυγκροτηθεί μόνο σχηματικά και αποσπασματικά. Βασική διαθέσιμη βιογραφική πηγή αποτελεί ένα έργο του, που εκδόθηκε στην Οξφόρδη το 1617, στα ελληνικά και στα αγγλικά, με τον τίτλο: Πόνησις Χριστοφόρου του Αγγέλου, Έλληνος, του πολλών πληγών και μαστίγων γευσαμένου αδίκως παρά των Τουρκών διά την εις Χριστόν πίστιν.
Τα πρώτα χρόνια
Από επιστολή που δημοσιεύει ο ίδιος στο τέλος της ανατύπωσης του Πόνησις, στα 1620, γεννήθηκε στη Γαστούνη της Πελοποννήσου. Από τον τόπο του έφυγε νεάζων τη ηλικία, (τουτέστιν, από πέντε και δεκαέτου), διά την των διδασκάλων απορίαν, διότι θέλησε χάριν λόγου τε και παιδείας σπουδάσαι. Άρχισε να ταξιδεύει στην Ελλάδα, κατά καιρόν σπουδάζων, και που μεν πολύ, που δε ολίγον. Το 1606 ή 1607 έφθασε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Στο Πόνησις αναφέρει ότι όταν ἐφθασε εκεί έλειπε είκοσι χρόνια από την πατρίδα του, άρα ήταν περίπου 35 χρονών.
Η περίοδος παραμονής στην Αθήνα
Στην Αθήνα μαθήτευσε σε έναν διάσημο δάσκαλο, τον οποίο όμως μισούσε ο οθωμανός διοικητής. Όταν ο Χριστόφορος Άγγελος έφθασε στην Αθήνα φορούσε μοναχικό ράσο. Πότε όμως εντάχθηκε στο μοναστικό σχήμα δεν αναφέρεται σε καμία έντυπη έκδοση των έργων του, ενώ στην ιδιόχειρη σημείωση στο τέλος του χειρογράφου της αγγλικής μετάφρασης του Πόνησις σημειώνει: Χριστόφορος Άγγελος έλλην πελοποννήσιος μοναχός τη τάξει του αγίου Βασιλείου του μεγάλου.... Το κόκκινο χρώμα του ράσου του και το στενόμακρο γένι του, που δεν έμοιαζε με των χριστιανών κληρικών, κατέστησαν τον Άγγελο ύποπτο στις οθωμανικές αρχές των Αθηνών. Συνελήφθη και φυλακίστηκε ως Ισπανός. Η δίκη του έγινε την παραμονή του μπαϊραμιού (Ιούλιος). Οι Οθωμανοί δικαστές του ζήτησαν να αλλαξοπιστήσει. Ο Άγγελος αρνήθηκε να μεταστραφεί στον μουσουλμανισμό και προτίμησε να υποστεί τη φυλακή και τα βασανιστήρια. Με ζωηρή περιγραφή και εικόνες, ο Άγγελος διηγείται τα βασανιστήρια που υπέστη: ...και ούτοι ήρξαντο τύπτειν με μετά ραπίδων, ως φαίνεται εν τω σχήματι, δύο άνδρες υγραίνοντες τας ραπίδας των εν αλμυρώ ύδατι, και όταν ο είς άνω έφερε την μίαν ραπίδα ο έτερος κατέφερε την ετέραν ραπίδα.
Μισοπεθαμένος, και αφού κατακρατήθηκαν τα βιβλία του και τα χρήματά του, αφέθηκε ελεύθερος. Μετά από μία εβδομάδα κυκλοφόρησε η φήμη ότι θα συλληφθεί και θα του ζητηθεί ή να αλλαξοπιστήσει εντός μίας ώρας ή να φονευθεί. Με τη βοήθεια μερικών φίλων του κατόρθωσε να φύγει από την Αθήνα. Στο δρόμο συναντήθηκε με μερικούς εμπείρους εμπόρους, που του πρότειναν να μεταβεί στην Αγγλία, ότι οι Άγγλοι αγαπώσι τους Έλληνας και τα γράμματα των Ελλήνων σφόδρα, και ότι έστι μοναρχία, και ευρίσκονται εκεί και πολλοί αγαθώτατοι και σοφώτατοι, και ελεύθεροι άνδρες, ενώ τα πράγματα δεν είναι ήρεμα ούτε στη Γερμανία, ούτε στη Γαλλία, ούτε στην Ιταλία.
Η περίοδος παραμονής στην Αγγλία
Χωρίς να έχουμε περαιτέρω λεπτομέρειες του ταξιδιού του, η αφήγηση συνεχίζεται από την άφιξη στο Γιάρμουθ της Αγγλίας μέσω Φλάνδρας, όπου έφθασε το 1608, και είχε την τύχη να συναντήσει τον επίσκοπο της περιοχής. Ο επίσκοπος του φέρθηκε με ευμένεια, του χάρισε ένα χρυσό νόμισμα και τον έστειλε στο πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, όπου έμεινε περίπου δύο χρόνια. Εκεί σπούδασε και απέκτησε φιλικούς δεσμούς με διάφορους από τους καθηγητές του, και ιδίως τον μεταφραστή Τζον Ρίτσαρντσον, στον οποίο αφιερώνει τα διάφορα έργα του.
Λόγω του υγρού κλίματος υπέφερε από δύσπνοια και οι γιατροί του συνέστησαν να μεταβεί στην Οξφόρδη, όπου το κλίμα ήταν καλύτερο. Εξοπλισμένος με συστατική επιστολή από το Κολλέγιο της Τριάδος (Trinity College), με ημερομηνία 10 Μαΐου 1610, έγινε δεκτός στο κολέγιο Μπάλλιολ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, όπου συνέχισε τις σπουδές του.
Το πρώτο γνωστό του σύγγραμα είναι η αυτοβιογραφία του στην οποία εξιστορεί την ζωή του και τις κακουχίες του υπό την Οθωμανική αυτοκρατορία, και κατόπιν τα υπόλοιπα επικεντρώθηκαν στην προσέγγιση και κοινά σημεία μεταξύ Βρετανών και Ελλήνων, καθώς και στο έντονο αντιοθωμανικό αίσθημα. Στα συγγράμματα του υπήρξαν επίσης κάποιοι ασυνήθιστοι ισχυρισμοί, όπως το ότι μέσω υπολογισμών που αναφέρει πως έκανε ο τελευταίος των Μωαμεθανών θα καταστρεφόταν το 1876.
Θάνατος
Ο Χριστόφορος Άγγελος απεβίωσε την 1η Φεβρουαρίου 1638, σε ηλικία 67 περίπου ετών και άφησε πίσω του τη φήμη ενός αγνού Έλληνα και ενός τίμιου και άκακου ανθρώπου. Ετάφη στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Αββά (Saint Ebbe) την επομένη του θανάτου του. Στο Πρακτικό της εκκλησίας υπάρχει η εξής καταχώρηση για τον θάνατό του: Christopher Angell a Greeke borned in Peloponesse he was duried 2 of February 1638. Επίσης, στο Κολέγιο Μπάλλιολ, στον κατάλογο του Άντριουθ Κλαρκ (Andrew Clark, 114v) υπάρχει το ακόλουθο σημείωμα: ''Christopher Angel, a Greek bur at st. Ebbe's 2 Fb. 1638/9''.
Εργογραφία
Το συγγραφικό έργο του Χριστόφορου Άγγελου, το οποίο μάλιστα κατόρθωσε να λάβει μία θέση στα αγγλικά γράμματα, μπορεί να θεωρηθεί ως το μέσο για την πρώτη φιλολογική επαφή των βρετανικών πανεπιστημίων με τη νεοελληνική πραγματικότητα της περιόδου. Εκτός από τα τέσσερα συγγράμματα, που περιγράφονται παρακάτω, του αποδίδονται ακόμη τρία, τα οποία όμως δεν έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τα εξής έργα: α) Βιβλίον περί των αγίων Μυστηρίων, β) Ερμηνεία των ιερών Μυστηρίων, γ) Εξήγησις του αγίου Συμβόλου.
Οι παραστάσεις του Πόνησις
Το φυλλάδιο του Πόνησις εμπεριέχει δύο παραστάσεις, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό βιβλιογραφικά, αφού η έκδοση θεωρείται ως η πρώτη εικονογραφημένη παραγωγή των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων της Οξφόρδης (Oxford University Press). Η πρώτη παράσταση, με τον συγγραφέα Χριστόφορο Άγγελο σε φάλαγγα να ραβδίζεται από δύο μουσουλμάνους, ανταποκρίνεται στο πρώτο αυτοβιογραφικό μέρος του κειμένου. Η δεύτερη παράσταση σχετίζεται με το δεύτερο μέρος, όπου ο συγγραφέας καταθέτει μία Επιστολή εγκωμιαστική της Αγγλίας και πάντων των κατοικούντων εν αυτή, παρουσιάζοντας εικονογραφικά την Αγγλία σε εμβληματική μορφή. Τα αρχικά σχέδια, ιδιαίτερα κακότεχνα, βρίσκονται σε χειρόγραφο (20x15 εκ.) της αγγλικής μετάφρασης του Πόνησις, που είναι θησαυρισμένο στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη (χφ 121.1). Είναι σχεδιασμένα, τουλάχιστον το πρώτο, πιθανώς από το χέρι του ίδιου του συγγραφέα. Παράλληλα, στο ελληνικό τυπογραφικό δοκίμιο, που βρίσκεται στο Κολλέγιο του Corpus Christi, στην Οξφόρδη, οι παραστάσεις είναι καλύτερα σχεδιασμένες, μάλλον από χέρι κάποιου ερασιτέχνη σχεδιαστή ή φίλου του Χριστόφορου Άγγελου.
Το πρώτο σχέδιο απεικονίζει τον συντάκτη του Πόνησις Χριστόφορο Άγγελο να είναι δεμένος σε ξύλινο πλαίσιο και να δέχεται ραβδισμούς από δύο Οθωμανούς. Βρίσκεται σχεδιασμένο σε ξεχωριστό χαρτί (8x9 εκ.), που είναι προσαρτημένο στο φ. 3r του αγγλικού χειρογράφου της Γενναδείου, ενώ εκείνο του ελληνικού τυπογραφικού δοκιμίου του Corpus Christi College βρίσκεται στο φ. Α3r. Στην ελληνική έντυπη έκδοση του 1617 η παράσταση είναι τοποθετημένη στο φ. Α3r.
Ένα κείμενο που συνοδεύει τη σελίδα της παράστασης προσπαθεί να εγγυηθεί για την ειλικρίνεια του συγγραφέα σχετικά με το μαρτύριο που περιγράφεται: ''Επειδή μάρτυρας ώδε ουκ έχω, ίνα κατά το παρόν μαρτυρώσι την αλήθειαν του πάθους μου, τούτου ένεκα αυτόν τον αιώνιον Πατέρα τε και Θεόν των όλων τίθημι μάρτυρα και δικαστήν. Τούτω τω τρόπω ο Θεός ο αιώνιος, τιμωρήσοι με εν τω νυνί αιώνι, και εν τω μέλλοντι, εάν μη ούτως έπαθον παρά των Τουρκών αδίκως, διά την εις Χριστόν πίστιν, ως γράφεται η υπόθεσις''.
Το περιγραφικό κείμενο που συνοδεύει το σχέδιο είναι: Είχον γαρ ξύλα παχέα, καθά στηρίγματα οίκου επί της γης, και εν εκείνοις εδέσμευσάν με, και ούτως ήρξαντο τύπτειν με μετά ραπίδων, ως φαίνεται εν τω σχήματι, δύο άνδρες υγραίνοντες τας ραπίδας εν αλμυρώ ύδατι, και όταν ο είς άνω έφερε την μίαν ραπίδα ο έτερος κατέφερε την ετέραν ραπίδα τύπτοντές με, ίνα μηδαμώς έχω τινά ανάπαυσιν, και ίνα αλγή με σφόδρα.
Στην ψευδεπίγραφη έκδοση του 1618 (=1620) έχουμε επανασχεδιασμό της παράστασης, η οποία, εκτός από τις αλλαγές στο σχέδιο, αποκτάει πλαίσιο και την ακόλουθη λεζάντα: ''These signifie two Turkes, beating Christopher Angelo with two Cudgels on each side of him, one strikes him on the head, and the other on the side. And hee remayned one houre dead, as the Athenians told him, after he was revived''.
thumb|left|250px|Εμβληματική μορφή της Αγγλίας. Ξυλογραφία από την έντυπη έκδοση του Πόνησις στα 1617 (φ. A3r). Το δεύτερο σχέδιο απεικονίζει μια εμβληματική μορφή της Αγγλίας, η οποία παριστάνεται με έναν κορμό ανθρώπινου σώματος με στέμμα, δίπλα στον οποίο βρίσκεται μία ιδιαίτερα μικρόσωμη μορφή σε στάση ικεσίας. Στο χειρόγραφο της Γενναδείου το ξεχωριστό φύλλο της παράσταση βρίσκεται προσαρτημένο στο φ. 4v (15x15 εκ.), ενώ στο τυπογραφικό δοκίμιο του Corpus Christi College είναι επικολλημένο στο φ. Α6v, πίσω από τη σελίδα των σφαλμάτων (errata).
Η παράσταση του αγγλικού χειρογράφου της Γενναδείου είναι σχεδιασμένη μάλλον από το ίδιο χέρι με εκείνη του τυπογραφικού δοκιμίου και σχεδόν πανομοιότυπη. Οι διαφορές που εντοπίζονται αφορούν στις μορφές που βρίσκονται εκατέρωθεν της εμβληματικής κεντρικής μορφής της Αγγλίας. Στο χφ 121.1 της Γενναδείου έχουμε τρεις μορφές, μία στα δεξιά και δύο στα αριστερά της κεντρικής μορφής. Η μορφή στα δεξιά συμβολίζει τον Χριστόφορο Άγγελο κατά την αποβίβασή του στο λιμάνι του Γιάρμουθ. Οι μορφές στα αριστερά αντιπροσωπεύουν την επισκοπική συνοδεία που υποδέχτηκε τον Άγγελο στην Αγγλία. Η πρώτη μορφή, που απεικονίζεται με ράβδο, ράσο και καπέλο, προφανώς είναι ο επίσκοπος που υποδέχτηκε τον Άγγελο, ενώ η δεύτερη μορφή, που είναι σβησμένη με μελάνι ώστε να μην συμπεριληφθεί στην παράσταση της έντυπης έκδοσης, παριστάνει τη συνοδεία του επισκόπου. Η παράσταση συνοδεύεται από επεξηγηματικές επιγραφές (σώμα, πηγούνι, μάτια, μαλλιά, στέμμα, μικρόσωμη μορφή) στα αγγλικά. Και το σχέδιο του τυπογραφικού δοκιμίου συνοδεύεται από επεξηγηματικό κίμενο, στα ελληνικά. Η σβησμένη μορφή του χειρογράφου απουσιάζει από το δοκίμιο, ενώ η μορφή του έλληνα μετατοπίζεται στην άλλη πλευρά, τώρα με σκούφο και φουστανέλα.
Οι επιγραφές πιθανώς προορίζονταν για την ξυλογραφία του εντύπου, αλλά αυτό ήταν πέρα από τις ικανότητες είτε του ξυλογράφου είτε του τυπογράφου, γι' αυτό και τελικά παραλείπονται. Στο έντυπο μάλιστα έχει παραλειφθεί και η άλλη μορφή, παραμένοντας τελικά μόνο ο έλληνας, ο οποίος κατευθύνεται προς την Αγγλία για να βρει καταφυγή.
Στις εκδόσεις του 1617 (ελληνική και αγγλική) η παράσταση είναι η ίδια, ενώ στην έκδοση του 1618 επαναχαράσσεται, περιβάλλεται από ελλειψοειδές πλαίσιο, η κεντρική μορφή αποκτάει άκρα και ο Έλληνας βρίσκεται κρεμασμένος από το δεξί της χέρι. Στην ψευδεπίγραφη έκδοση του 1618 (=1620) η παράσταση επαναχαράχθηκε εκ νέου. Τώρα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά δεν είναι τόσο σχηματικά, η μορφή είναι καλυμμένη με χειριδωτό και ποδήρη χιτώνα, ενώ στο κεφάλι φέρει τρίλοβη κορώνα. Η μορφή του έλληνα τοποθετείται στα αριστερά, σε αντίθεση με τα άλλα έντυπα. Δεδομένου ότι αυτή η έκδοση αναμφίβολα προοριζόταν στο να προσελκύσει τη μητροπολιτική φιλανθρωπία, κάποια αναφορά στο Λονδίνο ήταν απαραίτητη. Τώρα το στόμα δηλώνει το Λονδίνο και η μύτη τον ποταμό Τάμεση.
Ο τύπος της παράστασης δεν είναι καινούριος. Χρησιμοποιείται και από άλλους συγγραφείς της περιόδου της τουρκοκρατίας. Σε μια έκδοση Βενετίας του 1686, που αποτελεί μετάφραση από τα λατινικά του ιστορικού βιβλίου, γνωστού ως Ιουστίνος, ο μεταφραστής Ιωάννης Μάκολας ο Αθηναίος, λέει χαρακτηριστικά για την Ελλάδα, την Αττική και την πόλη των Αθηνών: Η γνώμη γουν του Φίλωνος Ιουδαίου κατά τινα τρόπον φαίνεται να ήτον μία προφητική φωνή, όστις τον περίγειον τούτον άπαντα κόσμον ως έν τι σώμα ζώου είναι φησί, κεφαλήν δε σώματος την Ελλάδα καλεί, οφθαλμόν δε κεφαλής την Αττικήν, και κόρην αυτού οφθαλμού τας χρυσάς μοι Αθήνας, το περιέχον εν ταύταις της σοφίας αινιττόμενος.
Εγχειρίδιον
thumb| Η σελίδα τίτλου της έκδοσης του Εγχειριδίου στα 1619 thumb| Η σελίδα τίτλου της δίγλωσσης έκδοσης του Εγχειριδίου στα 1678
Αποστασία
thumb|Η ελληνική σελίδα τίτλου της έκδοσης της Αποστασίας στα 1624
Το έργο αποτελείται από 24 σελίδες με 35 αράδες η καθεμιά, διαιρείται σε τρία μέρη και δώδεκα κεφάλαια. Το πρώτο μέρος αφιερώνεται στην αποστασία της Εκκλησίας, το δεύτερο στον άνθρωπο της αμαρτίας και το τρίτο στους αριθμούς του Δανιήλ και της Αποκάλυψης. Ο Χριστόφορος Άγγελος δεν ήξερε λατινικά. Το ομολογεί και ο ίδιος σε μία σημείωση που βρίσκεται στο τέλος της λατινικής έκδοσης του Εγχειριδίου, το οποίο τυπώθηκε το 1619, μαζί με την ελληνική έκδοση: ''Christophorus Angelus Graecus / Lectori. Errata siqua alia, qvae sertà plurima sint, necesse est, (Amico Lector) tibi inter legendvm, occurant: ea tu pro tuo arbitrio corrigas velim, proptere à qvod ego linguam Latinam minimè callorem, eaque de causâ errata non pauca ignarus pratericem''. Η λατινική μετάφραση εκπονήθηκε πιθανώς από τον Guilielmus Turner (1610-1643, εκδ.) στο Λονδίνο ή κάποιο φίλο του Μητροφάνη Κριτόπουλου. Σε γράμμα του δεύτερου προς τον Τύρνηρο, όπως τον αποκαλεί, γράφει: Τω κυρίω Χριστοφόρω χρείαν έχοντι του μεθερμηνεύοντος το αυτού πονημάτιον εις την λατινίδα, ει συναντιλήψει καλών ποιήσει, είτε διά σαυτού, είτε δι' άλλου των φίλων. Όπως διαβάζουμε στη σ. 16 του εντύπου, Τούτο το βιβλίον εγράφη, και ετυπώθη ταις ιδίαις δαπάναις Χριστοφόρου του Αγγέλου του Έλληνος. Αφιερώνεται στις δύο ευρυκοώσαις Ακαδημίες, της Οξφόρδης και της Κανταβριγίας, ως ευχαριστίας σήμα και ως δώρον πεποιημένον αφιλαργύρω τρόπω, τοποθετώντας έτσι τον εαυτό του εκτός οικονομικών σκοπιμοτήτων. Η αφιέρωση έχει την υπογραφή: χριστόφορος άγγελος έλλην, πάλαι τιμωρηθείς αδίκως, χριστού ένεκα.
Η μελέτη του Χριστοφόρου Αγγέλου περί της Αποστασίας της Εκκλησίας, είναι το τελευταίο γνωστό βιβλίο του, και ταυτόχρονα το πρώτο ελληνόγλωσσο ερμηνευτικό έντυπο με εσχατολογικό και αποκαλυπτικό περιεχόμενο. Ως προς το περιεχόμενό του παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι αποτελεί ένα ντοκουμέντο για τη μελέτη όχι τόσο της ελληνικής εσχατολογικής σκέψης την περίοδο που εκδίδεται, αλλά της ένταξής του στο μεταρρυθμιστικό κίνημα της Εκκλησίας της Αγγλίας και της στάσης της έναντι της παπικής Εκκλησίας και του φαινομένου των Οθωμανών. Το υλικό και τα στοιχεία που χρησιμοποιεί ο Άγγελος στην πραγματεία του αυτή προέρχονται κυρίως από την προτεσταντική αποκαλυπτική παράδοση, χωρίς βέβαια να παραθεωρείται και η ελληνόγλωσση σχετική γραμματεία και παράδοση. Ως αναγνωστικό κοινό δεν θα πρέπει να προσδιοριστεί μόνο το αγγλικό, αλλά κυρίως το ευρωπαϊκό, αφού η μετάφραση που συνοδεύει το ελληνικό κείμενο είναι στη λατινική γλώσσα. Η θέση του, ως προς την ταύτιση του αντιχρίστου διαφοροποιείται από ολόκληρη την προηγούμενη εσχατολογική και αποκαλυπτική γραμματεία. Απορρίπτει τη διαμορφωμένη εσχατολογική προτεσταντική παράδοση προσδιορισμού και ταύτισης του αντιχρίστου με τον Πάπα μέσα σε μία αγγλικανική χώρα. Χρησιμοποιεί τη διάκριση μεταξύ της αληθινής αποστασίας, δηλαδή της αίρεσης (που ταυτίζεται με τον έσχατο λατίνο) και του αληθινού αντιχρίστου, του ανθρώπου δηλαδή της ανομίας (που είναι ο έσχατος Μωάμεθ). Γι' αυτό του το βιβλίο ο Χριστόφορος Άγγελος κατηγορείται από τον Νικόλαο Κομνηνό Παπαδόπουλο για καλβινικές επιρροές.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Ιστορία της Ηλείας Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Σπαναίικα (τοπωνύμιο)
Με την ονομασία Σπαναίικα μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Οικισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ζωολογικός κήπος Λονδίνου
Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου(αγγλικά: London Zoo) είναι ένας μεγάλος ζωολογικός κήπος που βρίσκεται στην αγγλική πρωτεύουσα. Άνοιξε στις 27 Απριλίου 1828. Φιλοξενεί 673 είδη ζώων. Είναι επιστημονικός ζωολογικός κήπος και την δοίκησή του την αναλάμβανει η ζωολογικη κοινότητα του Λονδίνου.
Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου άντεξε τον Ά και τον Β παγκόσμιο πόλεμο, ενώ λειτούργησε και κατά την Βρετανική α Αυτοκρατορία.
Ζώα του κήπου
Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου φιλοξενούσε στο παρελθόν διάσημα και πολύ αγαπητά ζώα στο κοινό. Κάποια από αυτά ήταν ο αφρικανικός ελέφαντας Τζάμπο (ο μεγαλύτερος αφρικανικός ελέφαντας) ο δυτικός πεδινός γοριλας Guy the gorila, το θηλυκό γιγάντιο πάντα Chi Chi, ο ιπποπόταμος Obaysch, η πολική αρκούδα Brumas, και ο γορίλας Bongo Junior.
Τάκης Μανδραφλής
Ο Παναγιώτης (Τάκης) Μανδραφλής, γεννημένος στις 16 Οκτωβρίου του 1962, είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '80 και του '90 και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Επίσης είναι πολιτικός, εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος Αιγάλεω
Διακρίθηκε για τη δύναμη και την αποτελεσματικότητά του, στοιχεία που τον είχαν κατατάξει μεταξύ των πλέον σκληροτράχηλων αμυντικών παικτών που εμφανίσθηκαν ποτέ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Το μεγάλο του ύψος (1,88 μ.) και το όλο "σκανδιναβικό" παρουσιαστικό του βοήθησαν στο να αποτελέσει μια ευδιάκριτη φυσιογνωμία που δεν περνούσε απαρατήρητη τόσο από αντιπάλους, όσο και από φιλάθλους.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε από την εφηβική ομάδα του Α.Ο. Αιγάλεω στα μέσα της δεκαετίας του 1970 και την περίοδο 1981-82 ντεμπουτάρισε στη Β' Εθνική με την πρώτη ομάδα. Έπαιξε ξανά στον ίδιο σύλλογο, 15 χρόνια αργότερα, τη σεζόν 1995-96, στη Δ' Εθνική. Με τα χρώματα του Αιγάλεω αναδείχθηκε πρωταθλητής Β' Εθνικής, το 1983, διάκριση που τον πριμοδότησε για να εισαχθεί στην ΕΑΣΑ. Σπουδαία ήταν η παρουσία του και στον Ιωνικό Νίκαιας, με τον οποίο κατάκτησε επίσης τίτλο Β' Εθνικής (1989) και στη συνέχεια πραγματοποίησε πολλές εμφανίσεις στην Α' Εθνική, ως βασικός σέντερ-μπακ, τις περιόδους 1989-90 και 1990-91.
Το 1991 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε στην Γ' Εθνική την περίοδο 1991-92 κατακτώντας την άνοδο, με προπονητή τον Γιάννη Κυράστα και την περίοδο 1992-93 στην Β' Εθνική, όποτε και το 1993 αποδεσμεύτηκε.
Αγωνίσθηκε επίσης με τους συλλόγους του Α.Ο. Νεάπολης Νίκαιας και του Εθνικού Αστέρα (στη Γ' Εθνική), του Ακράτητου Άνω Λιοσίων (Δ΄Εθνική), της Αγίας Ελεούσας (Δ' Εθνική) και του Α.Ο. Ποντίων Νίκαιας, όπου πήγε το 1997 και αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Πειραιά κατακτώντας το πρωτάθλημα 1997-98 και την άνοδο στη Δ' Εθνική, ενώ παράλληλα ήταν προπονητής του Αιγάλεω.
Ως προπονητής, κέρδισε τον τίτλο Γ' Εθνικής με την ομάδα του Αιγάλεω, τη σεζόν 1998-99.
Απασχολήθηκε επίσης, ως προπονητής της Εθνικής Ομάδας Γυναικών, ενώ την περίοδο 2008-09 ανέλαβε εκ νέου τεχνικός του Αιγάλεω στη Γ' Εθνική.
Το 2012 εργάσθηκε σαν προπονητής της Προοδευτικής, για λιγότερο όμως από μήνα, πιο συγκεκριμένα από τις 4 μέχρι τις 30 Απριλίου του 2012. . Είναι πρόεδρος του Θεμιστοκλή Αιγάλεω.
Παραπομπές
Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης Μανδραφλης Τακης
Βαλντάστικο
Το Βαλντάστικο (ιταλικά: Valdastico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βιτσέντσα, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βιτσέντσα
72
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 72 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεγονότα
Αρχίζει η κατασκευή του Κολοσσαίου της Ρώμης
Θάνατοι
Ο Απόστολος Θωμάς πεθαίνει μαρτυρικά στην Ινδία Κατηγορία:Έτη
1500 Γυβάσκυλα
Ο Γυβάσκυλα (Jyväskylä) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,56. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της χώρας αυτής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Γυβάσκυλα είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυβασκυλα
Γενικές εκλογές στα Φώκλαντ (2017)
Οι γενικές εκλογές των Νήσων Φώκλαντ για το 2017 πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017. Εξελέγησαν και τα οκτώ μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (πέντε από την εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ και τρία από την εκλογική περιφέρεια της Καμπ με καθολική ψηφοφορία, με κάθε μέλος της Στάνλεϊ να έχει μέχρι 5 ψήφους και το κάθε μέλος της Καμπ να έχει μέχρι 3 ψήφους. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 80% στη Στάνλεϊ  και 86% στο στρατόπεδοην περιφέρεια Καμπ.
Ήταν η τρίτη εκλογή από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα των Νήσων Φώκλαντ, που αντικατέστησε το Νομοθετικό Συμβούλιο των Νήσων Φώκλαντ (που υπήρχε από το 1845). Δεδομένου ότι κανένα πολιτικό κόμμα δεν δραστηριοποιείται στις Φώκλαντ, όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι. Μόνο τρία μέλη της προηγούμενης συνέλευσης κέρδισαν επανεκλογή, με τον Ίαν Χάνσεν να είναι το μόνο μέλος της κυβέρνησης που άυξησε το ποσοστό της ψήφου του.
Εκστρατεία
Οι εκλογές επικρίθηκαν από την κυβερνήτρια της επαρχίας Τιέρα ντελ Φουέγο, Ροσάνα Μπερτόνε, η οποία περιέγραψε την ψηφοφορία ως «παράνομη νομοθετική εκλογική πράξη» και δήλωσε ότι οι μόνες νόμιμες εκλογές για τα νησιά ήταν οι επαρχιακές εκλογές της Αργεντινής, που διεξήχθησαν το 2015 στη Γη του Πυρός, στη δικαιοδοσία της οποίας υπάγονται οι Φώκλαντ σύμφωνα με την διεκδίκηση κυριαρχίας της Αργεντινής στα νησιά.
Αποτελέσματα
Στην εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ εξελέγησαν οι Ρότζερ Κένεθ Σπινκ (651 ψήφοι), Λιόνα Λουσίλα Βιντάλ Ρόμπερτς (559), Μαρκ Τζον Πόλαρντ (534), Στέισι Τζον Μπράγκερ (476) και Μπάρι Ελσμπάι (404 ψήφοι). Στην περιφέρεια Καμπ εξελέγησαν οι Ίαν Χάνσεν (149 ψήφοι), Τέσλιν Σιόμπαν Μπάρκμαν (139) και Ρότζερ Άντονι Έντουαρντς (130).
Μάχη του Ρίμνικ
Γεγονότα
Μετά την νίκη στις Φοκσάνες, ο Ποτιόμκιν μετέφερε τις κύριες δυνάμεις του ρωσικού στρατού στις Μπεντέρες. Την ίδια ώρα, οι Τούρκοι με αρχηγό τον Γιουσούφ-πασά και 220.000 στρατιώτες άρχισαν να πλησιάζουν τις Φοκσάνες, όπου βρισκόταν το σώμα των Αυστριακών, το οποίο έστειλε σώμα στα ανατολικά του Προύθου για την αποδιοργάνωση των Ρώσων. Ο Σουβόροφ δέχθηκε να βοηθήσει και αφού αυτός και το σώμα του διήνυσαν 100 χιλιόμετρα σε 2-3 μέρες, ενώθηκε με τους Αυστριακούς.
Μάχη και απώλειες
Στις 11 (22) Σεπτεμβρίου 1789, ο Σουβόροφ με 25.000 στρατιώτες, παρά τις τετραπλάσιες (100.000 στρατιώτες) δυνάμεις των Τούρκων, πέρασε τον ποταμό Ρίμνικ και επιτέθηκε στους Τούρκους. Η μάχη του Ρίμνικ διήρκεσε 12 ώρες, και οι Τούρκοι έχασαν 20.000 στρατιώτες ενώ οι Ρώσοι και οι Αυστριακοί 600 στρατιώτες. Για την νίκη στο Ρίμνικ ο Σουβόροφ έλαβε από την Αικατερίνη Β' το τίτλο του κόμη του Ρίμνικ και το Τάγμα του Αγίου Γεωργίου Α' Τάξης, καθώς επίσης το τίτλο του κόμη της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι Κατηγορία:Μάχες Αυστριακής Αυτοκρατορίας
.py
.py είναι ο top-level domain κωδικός για την Παραγουάη στο Διαδίκτυο.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραγουάη Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Νήμα (υπολογιστές)
μικρογραφία|400px|Μια διεργασία με δύο νήματα εκτέλεσης. Όταν τρέχουμε ένα πρόγραμμα το λειτουργικό σύστημα δημιουργεί μια διεργασία μέσα στην οποία τρέχει παράλληλα με τις υπόλοιπες διεργασίες του συστήματος. Το πρόγραμμα μπορεί να δημιουργήσει νήματα, δηλαδή ελαφριές διεργασίες που τρέχουν παράλληλα μέσα στο χώρο μνήμης της διεργασίας. Τα νήματα μπορούν εύκολα να επικοινωνήσουμε μεταξύ τους και να δούνε κοινές μεταβλητές σε αντίθεση με τις διεργασίες που τρέχουν ανεξάρτητα.
Στην πληροφορική, ένα νήμα εκτέλεσης (Αγγλικά: thread) είναι η μικρότερη ακολουθία προγραμματισμένων εντολών που μπορεί να υποστεί διαχείριση ανεξάρτητα από το λειτουργικό σύστημα. Ένα νήμα είναι μια ελαφριά διεργασία. Η υλοποίηση των νημάτων και των διεργασιών διαφέρει από το ένα λειτουργικό σύστημα στο άλλο. Στις περισσότερες όμως περιπτώσεις ένα νήμα εμπεριέχεται σε μια διεργασία. Μπορούν να υπάρχουν πολλαπλά νήματα μέσα στην ίδια διεργασία, τα οποία μπορούν να μοιράζονται πόρους από το σύστημα, όπως μνήμη. Διαφορετικές διεργασίες δεν μπορούν να μοιράζονται τους ίδιους πόρους. Συγκεκριμένα, τα νήματα μιας διεργασίας περιέχουν τις εντολές προς την εκτελούμενη διεργασία (δηλαδή τον κώδικα της) και το εννοιολογικό της πλαίσιο (οι τιμές των μεταβλητών της σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή.
Σε έναν απλό επεξεργαστή, η πολυνημάτωση (multithreading) πραγματοποιείται με τη μέθοδο της πολυπλεξίας με διαίρεση χρόνου (όπως στην πολυεπεξεργασία): ο επεξεργαστής μεταπηδάει μεταξύ των διάφορων νημάτων. Αυτή η εναλλαγή μεταξύ των διεργασιών ονομάζεται Μεταγωγή περιβάλλοντος (Αγγλικά: context switch), και συμβαίνει σε πολύ τακτά χρονικά διαστήματα, τέτοια έτσι ώστε ο χρήστης έχει την εντύπωση ότι τα νήματα εκτελούνται την ίδια στιγμή. Μόνο σε έναν επεξεργαστή με πολλούς επεξεργαστικούς πυρήνες, τα νήματα εκτελούνται πραγματικά ταυτόχρονα και κάθε πυρήνας εκτελεί ένα συγκεκριμένο νήμα ή εργασία.
Η υποστήριξη για νήματα ποικίλει ανάμεσα στις γλώσσες προγραμματισμού: κάποιες γλώσσες απλά δεν υποστηρίζουν την εκτέλεση παραπάνω του ενός νήματος για ένα πρόγραμμα ταυτόχρονα. Παραδείγματα τέτοιων γλωσσών είναι η Python και η OCaml οι οποίες παρόλο που έχουν βιβλιοθήκες για δημιουργία νημάτων δεν εκτελούνται τα νήματα ταυτόχρονα. Άλλες γλώσσες περιορίζονται στη χρήση νημάτων χρήστη τα οποία δεν είναι ορατά στο πυρήνα και έτσι δεν μπορούν να εκτελεστούν ταυτόχρονα. Μόνο τα νήματα πυρήνα που είναι ορατά στον χρονοδρομολογητή του πυρήνα, μπορούν να εκτελεστούν ταυτόχρονα.
Πολλά σύγχρονα λειτουργικά συστήματα υποστηρίζουν τόσο νήματα καταμερισμού χρόνου, όσο και νήματα παράλληλης πολυεπεξεργασίας, στον χρονοδρομολογητή τους. Ο πυρήνας ενός λειτουργικού συστήματος επιτρέπει στους προγραμματιστές να χειρίζονται τα νήματα μέσω της διεπαφής κλήσεων συστήματος. Ορισμένες υλοποιήσεις λέγονται νήμα πυρήνα, ενώ ελαφρά διεργασία είναι ο ειδικός τύπος νήματος πυρήνα που μοιράζεται την ίδια κατάσταση και πληροφορίες. Στα συστήματα unix υπάρχει το POSIX στάνταρντ για δημιουργία POSIX νημάτων.
Πως διαφέρει ένα νήμα από μια διεργασία
Ένα νήμα διαφέρει από μια διεργασία ενός πολυεπεξεργαστικού λειτουργικού συστήματος στα εξής:
Ένα πρόγραμμα που μεταγλωττίζεται δημιουργείται ένα εκτελέσιμο αρχείο. Αυτό όταν εκτελείται δημιουργείται μια νέα διεργασία μέσα στην οποία τρέχει ο εκτελέσιμος κώδικας. Το λειτουργικό σύστημα φροντίζει να δημιουργήσει χώρο μνήμης-διευθύνσεων για την διεργασία. Στο unix κάθε εκτέλεση του εκτελέσιμου αρχείου δημιουργεί μια νέα ξεχωριστή διεργασία η οποία τρέχει παράλληλα (ή ψευδοπαράλληλα με την τεχνική διαίρεσης χρόνου - όταν έχουμε ένα επεξεργαστή). Το νήμα είναι μια πολύ πιο "ελαφριά" μορφή διεργασίας όπου η δημιουργία είναι εκατοντάδες φορές πιο γρήγορη από την δημιουργία μιας διεργασίας. Τα νήματα τρέχουν παράλληλα όπως και οι διεργασίες. Η ιδέα είναι ότι δημιουργούμε μια διεργασία και μέσα από αυτή δημιουργούμε νήματα τα οποία έχουν πρόσβαση στο χώρο μνήμης της διεργασίας. Ας δούμε ένα παράδειγμα POSIX νήματος το οποίο μεταγλωττίζεται στο unix με την gcc thread.c -o thread -lpthread:
Στο συγκεκριμένο παράδειγμα έχουμε ένα πρόγραμμα το οποίο μόλις εκτελεστεί το λειτουργικό σύστημα δημιουργεί την διεργασία μέσα στην οποία τρέχει. Στην συνέχεια το πρόγραμμα δημιουργεί ένα νήμα μέσω της συνάρτησης pthread_create( &mythread, NULL, thread_function, NULL) το οποίο εμφανίζει το μήνυμα Το νήμα λέει γεια! 20 φορές με καθυστέρηση 1 δευτερόλεπτο κάθε φορά στην οθόνη. Παρόλο που μέσα στο πρόγραμμα δημιουργήσαμε μόνο ένα νήμα, στην πράξη τρέχουν δύο νήματα. Η συνάρτηση main τρέχει μέσα στην διεργασία ως νήμα και στην συνέχεια δημιουργείται το δεύτερο νήμα μέσω της pthread_create. Η pthread_create "σπάει" το κύριο νήμα main σε δύο νήματα που τρέχουν παράλληλα. Η συνάρτηση pthread_join παίρνει ως παράμετρο tο νήμα που δημιουργήσαμε μόλις ολοκληρώσει το "ενώνει" με το κύριο νήμα main. Η συνάρτηση pthread_join λειτουργεί και ως εκκαθαριστής των νημάτων. Αν συνεχώς δημιουργούμε νήματα χωρίς να τρέχουμε την pthread_join το σύστημα θα φτάσει στον μέγιστο αριθμό επιτρεπόμενων νημάτων και η pthread_create δεν θα μπορεί να δημιουργεί νέα νήματα.
Πολυνημάτωση
Η πολυνημάτωση (Αγγλικά: multithreading) αποτελεί ένα ευρέως διαδεδομένο μοντέλο προγραμματισμού και εκτέλεσης διεργασιών το οποίο επιτρέπει την ύπαρξη πολλών νημάτων μέσα στα πλαίσια μιας και μόνο διεργασίας. Τα νήματα αυτά μοιράζονται τους πόρους της διεργασίας και μπορούν να εκτελούνται ανεξάρτητα. Η πολυνημάτωση δεν πρέπει να μπερδεύεται με την πολυδιεργασία (Αγγλικά: multitasking) όπου έχει να κάνει με την εκτέλεση προγραμμάτων δηλαδή διεργασιών παράλληλα σε ένα υπολογιστικό σύστημα με πολλούς επεξεργαστές. Το πλεονέκτημα ενός πολυνηματικού προγράμματος είναι ότι του επιτρέπει να εκτελείται γρηγορότερα σε υπολογιστικά συστήματα που έχουν πολλούς επεξεργαστές, επεξεργαστές με πολλούς πυρήνες, ή κατά μήκος μιας συστοιχίας υπολογιστών. Για να μπορούν να χειραγωγηθούν σωστά τα δεδομένα, τα νήματα θα πρέπει ορισμένες φορές να συγκεντρωθούν σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα έτσι ώστε να επεξεργασθούν τα δεδομένα στη σωστή σειρά. Ένα ακόμα πλεονέκτημα της πολυδιεργασίας (και κατ επέκταση της πολυνημάτωσης) ακόμα και στους απλούς επεξεργαστές ( με έναν πυρήνα επεξεργασίας) είναι η δυνατότητα για μια εφαρμογή να ανταποκρίνεται άμεσα. Έχοντας ένα πρόγραμμα που εκτελείται μόνο σε ένα νήμα, αυτό θα φαίνεται ότι κολλάει ή ότι παγώνει, στις περιπτώσεις που εκτελείται κάποια μεγάλη διεργασία που απαιτεί πολύ χρόνο. Αντίθετα σε ένα πολυνηματικό σύστημα, οι χρονοβόρες διεργασίες μπορούν να εκτελούνται παράλληλα με άλλα νήματα που φέρουν άλλες εντολές για το ίδιο πρόγραμμα, καθιστώντας το άμεσα ανταποκρίσιμο.
Τα λειτουργικά συστήματα προγραμματίζουν τα νήματα με έναν από τους δύο παρακάτω τρόπους:
Διεργασίες, νήματα πυρήνα και νήματα χρήστη
Ta Πράσινα νήματα είναι νήματα χρήστη που υλοποιούνται σε επίπεδο εφαρμογής και δεν χρησιμοποιούνται κλήσεις συστήματος μέσα στο πυρήνα σε αντίθεση με τα χαμηλού επιπέδου νήματα naive threads τα οποία χρησιμοποιούν κλήσεις συναρτήσεων πυρήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Νήματα
73
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 73 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αρύβαλλος
Ο αρύβαλλος ήταν ένα μικρό σφαιρικό δοχείο με στενό στόμιο το οποίο χρησιμοποιούνταν στην Αρχαία Ελλάδα. Η συνήθης χρήση του ήταν ως δοχείου που περιείχε αρώματα ή ελαιόλαδο, και συχνά απεικονίζεται στη ζωγραφική αγγείων να χρησιμοποιείται από αθλητές κατά τη διάρκεια του μπάνιου τους. Στις αναπαραστάσεις αυτές, το δοχείο είναι μερικές φορές επισυνημένο στον καρπό του αθλητή, ή κρέμεται από το λουρί του σε μια υποδοχή του τοίχου.