cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gabriel Knight 3: Blood of the Sacred, Blood of the Damned
Η ιστορία του παιχνιδιού εστιάζει στον ιδιωτικό ερευνητή Gabriel Knight και την βοηθό του, Grace Nakimura. Οι δυο τους βρίσκονται στη Γαλλία, και συγκεκριμένα στο χωριό Rennes-le-Château, με αφορμή την μυστηριώδη απαγωγή ενός βρέφους, γόνου ευγενούς οικογένειας. Επιπλέον, ο τίτλος πραγματεύεται διάφορες θρησκευτικές θεωρίες και αιρέσεις, τις οποίες εμπλουτίζει με ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία. Μεταξύ αυτών είναι ο θρύλος του Ιερού Δισκοπότηρου, του Βαμπιρισμού, των Ναϊτών Ιπποτών, των Ελευθεροτεκτόνων, της Αδελφότητας της Σιών και του Ιησού Χριστού.
Ενώ τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς είχαν διαφορετικό σχεδιασμό γραφικών, με το πρώτο να έχει computer-generated γραφικά και το δεύτερο full motion video, το Gabriel Knight 3 διαθέτει πλήρως τρισδιάστατα γραφικά. Την μουσική συνέθεσε ο David Henry και στον πρωταγωνιστικό ρόλο επέστρεψε ο ηθοποιός Tim Curry. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε την εποχή της κρίσης των βιντεοπαιχνιδιών περιπέτειας και δεν μπόρεσε να έχει την κριτική και εμπορική επιτυχία των προκατόχων του. Η μέτρια πορεία του Gabriel Knight 3 έφερε ως αποτέλεσμα να είναι το τελευταίο παιχνίδι περιπέτειας που εκδόθηκε από την Sierra.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Gabriel Knight Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1999 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γαλλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βαμπίρ στην ποπ κουλτούρα
NGC 4866
Ο NGC 4866 είναι φακοειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» ο οποίος απέχει περίπου 100 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 14 Ιανουαρίου 1787 και ανήκει στο Σμήνος της Παρθένου.
Την 1η Απριλίου 2015 ανιχνεύθηκε από το πρόγραμμα ASAS-SN (αγγλ. All Sky Automated Survey for SuperNovae) φωτεινή πηγή η οποία έλαβε την ονομασία ASASSN-15ga. Πιθανότατα πρόκειται για υπερκαινοφανή τύπου Ia.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου 4866 44600 08102
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1985
Τα 51α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 1985, απονεμήθηκαν στις 26 Ιανουαρίου 1986, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1985.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1985
Λουδοβίκος Αλέξανδρος του Λαμπάλ
Ο Λουδοβίκος Αλέξανδρος Ιωσήφ Στανισλάς, (Γαλλικά: Louis Alexandre Joseph Stanislas) (6 Σεπτεμβρίου 1747 - 6 Μαΐου 1768) ήταν ο γιος και ο κληρονόμος του Λουδοβίκου Ιωάννη Μάριου του Παντιέβρ, δισέγγονος του Λουδοβίκου ΙΔ’ από την γραμμή του νόμιμου γιού του και βασιλιά, Λουδοβίκου Αλέξανδρου της Τουλούζης. Ήταν γνωστός ως ο πρίγκιπας του Λαμπάλ από τη γέννηση του. Πέθανε πολύ νέος και δεν απέκτησε απογόνους.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1747, στο Μέγαρο της Τουλούζης (τώρα το κτήριο είναι έδρα της Τράπεζας της Γαλλίας, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού), στην Παρισινή κατοικία της οικογένειας του. Ο πατέρας του, ήταν ο Λουδοβίκος Ιωάννης Μάριος, Δούκας του Παντιέβρ και η μητέρα του, η πριγκίπισσα Μαρία-Θηρεσία-Φελισίτα των Έστε, κόρης του Φραγκίσκου Γ΄, δούκα της Μόντενα & Ρέτζο. Ο πρίγκιπας του Λαμπάλ, όπως ήταν γνωστός σε όλη του τη ζωή, ήταν το μοναδικό ζωντανό παιδί του ζεύγους, ανάμεσα σε συνολικά επτά παιδιά.
Μετά το θάνατο του θείου του και μεγαλύτερου αδελφού του πατέρα του Λουδοβίκου Ιωάννη Μάριο του Παντιέβρ, ο πρίγκιπας του Λαμπάλ έγινε ο κληρονόμος της περιουσίας του Παντιέβρ, μεγάλο μέρος της οποίας είχε αποσπάσει ο προπάππου του, Λουδοβίκος ΙΔ’, περνώντας την εκβιάστηκα από την άτεκνη ξαδέρφη του Άννα Μαρία Λουίζα της Ορλεάνης, δούκισσα του Μονπανσιέ. Στην συνέχεια την παραχώρησε στον γιο του Λουδοβίκο Αύγουστο του Μαιν. Ο τίτλος «πρίγκιπας του Λαμπάλ», δεν είχε απαραίτητα νομική σημασία, και είναι πολύ πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε κυρίως για εθιμοτυπικούς λόγους, όπως συνέβαινε με πολλά από τα παιδιά της αριστοκρατίας. Η μητέρα του πέθανε κατά τον τοκετό το 1754 σε ηλικία είκοσι επτά ετών.
Γάμος
Ο πατέρας του επέλεξε ως σύζυγος του, την Ιταλίδα πριγκίπισσα Μαρία Θηρεσία Λουΐζα της Σαβοΐας. Η γιορτή του γάμου διήρκεσε από τις 17 έως τις 27 Ιανουαρίου του 1767, με πανηγύρια στο Τορίνο και την Νανζίς. Πριν από το γάμο, ο Λουδοβίκος Αλέξανδρος επιθυμώντας να δει τη μελλοντική του γυναίκα από κοντά, πήγε κρυφά εκεί που έμενε η Μαρία Θηρεσία. Την συνάντησε μεταμφιεσμένος ως απλός υπηρέτης της χώρας και της πρόσφερε ένα μπουκέτο λουλούδια εκ μέρους του «αφεντικού» του. Κατά τη διάρκεια της γαμήλιας τελετής την επόμενη μέρα, η πριγκίπισσα σοκαρίστηκε όταν ανακάλυψε ότι ο ταπεινός άντρας που είχε συναντήσει την προηγούμενη μέρα ήταν στην πραγματικότητα ο ίδιος ο πρίγκιπας. Μετά την τελετή, για το μήνα του μέλιτος, ο Λουδοβίκος Αλέξανδρος και η σύζυγος του έμειναν στο Κάστρο της Νανζίς. Ο πατέρας του είχε επιλέξει συγκεκριμένα τη Μαρία Λουΐζα ως σύζυγο του γιου του λόγω της φημισμένης σεμνότητα της και της ομορφιάς της. Σκέφτηκε ότι μια ενάρετη σύζυγος σαν και εκείνη θα βοηθούσε τον γιο του να αλλάξει τον ανήθικο τρόπο ζωής του.
Η πριγκίπισσα Μαρία Θηρεσία ήταν το έκτο παιδί του πρίγκιπας του Καρινιάνο Λουδοβίκου Βίκτωρ, και της γερμανίδας Χριστίνας της Έσσης-Ρότενμπουργκ, αδελφή της Καρολίνας της Έσσης-Ρότενμπουργκ, της αείμνηστης πριγκίπισσας του Κοντέ. Μετά από τρεις μήνες ευτυχίας, ο Λουδοβίκος Αλέξανδρός, ο αθεράπευτος γυναικάς, σύντομα κουράστηκε από την συζυγική του ζωή και παράτησε την χαμηλών τόνων νεαρή του γυναίκα. Το έσκασε με τη Δεσποινίδα Σασσέν, μια χορεύτρια της όπερας, πέντε μήνες μετά το γάμο του. Λέγεται ότι στην συνέχεια έμπλεξε και με μια ηθοποιό. Ωστόσο, κάποια στιγμή τα χρέη του συσσωρευτήκαν τόσο πολύ, που για να μαζέψει χρήματα, έφτασε μέχρι του σημείου να πουλήσει τα διαμάντια της γυναίκας του.
Θάνατος
Μετά από μια σύντομη ζωή, ο Λουδοβίκος Αλέξανδρος πέθανε στις 6 Μαΐου 1768, δεκαέξι μήνες μετά το γάμο του, από μια αφροδίσια νόσο στο Κάστρο του Λουβεσιέν, στην αγκαλιά της πάντα ένθερμης συζύγου του. Πέθανε χωρίς να υπάρχει καμία επιπλοκή. Στο θάνατο του, ο πατέρας του ζήτησε από την εφημερίδα της Γαλλίας (Gazette de France) να δημοσιεύσει ένα μικρό σημείωμα για τον αποθανόντα πρίγκιπα:
''Ο Λουδοβίκος Αλέξανδρος Ιωσήφ Στανισλάς, του Οίκου των Βουρβόνων, και πρίγκιπας του Λαμπάλ, ο πρώτος κυνηγός της Γαλλίας, πέθανε στο Κάστρο του Λουβεσιέν, κοντά στις Βερσαλλίες, στις 6 του μήνα, στις οκτώμισι το πρωί, σε ηλικία είκοσι ετών και οκτώ μηνών. Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1747. Παντρεύτηκε στις 17 Ιανουαρίου 1767 με τη Μαρία Θηρεσία Λουΐζα του Καρινιάνο. Δεν μπορούμε παρά να επαινέσουμε το θάρρος που έδειξε αυτός ο πρίγκιπας κατά τη διάρκεια της μακράς του ασθένειας, μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής του. Λόγω του θανάτου του, το Βασίλειο θα ντυθεί πένθιμα για δέκα ημέρες''.
Θάφτηκε στην κρύπτη της οικογένειας στην εκκλησία «Saint-Lubin» του 13ου αιώνα του χωριού Ραμπουγιέ, κοντά στο Κάστρο του Ραμπουγιέ, την αγαπημένη κατοικία του πατέρα του. Το 1783, ο Δούκας του Παντιέβρ πούλησε τον Κάστρο του Ραμπουγιέ στον ξάδελφο του, τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ’. Στις 25 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, σε μια μακρά θρησκευτική πομπή, ο πατέρας του μετέφερε τα εννέα οστεοφυλάκια που περιείχαν τα λείψανα των γονέων του, των κόμηδων της Τουλούζης, της συζύγου του, Μαρίας Θηρεσίας των Εστέ, και των έξι από τα επτά παιδιά του, από τη μικρή μεσαιωνική εκκλησία του χωριού Ραμπουγιέ, στο παρεκκλήσι του «Collegiale Saint-Étienne» στο Ντρε.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ανυπότακτη Γαλλία
Το κόμμα Ανυπότακτη Γαλλία (La France insoumise·, αρκτικόλεξο: LFI ή FI), με επίσημο λογότυπο το πεζό ελληνικό γράμμα φ, είναι αριστερό γαλλικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 2016 από τον τότε Ευρωβουλευτή Ζαν-Λυκ Μελανσόν. Κύριες ιδεολογίες του κόμματος, είναι ο δημοκρατικός σοσιαλισμός, η εθνική κυριαρχία και ο οικοσοσιαλισμός.
Το κόμμα, με υποψήφιο τον Μελανσόν, συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2017 όπου έλαβε 19,5% και στις προεδρικές του 2022 όπου έλαβε 22%. Ενώ παλαιότερα είχε ισχνή παρουσία στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση, στις βουλευτικές εκλογές του 2022 ηγήθηκε της συμμαχίας NUPES, η οποία έλαβε ποσοστό 31,5% και 131 έδρες (από τις οποίες οι 72 ανήκουν στην Ανυπότακτη Γαλλία), καθιστώντας έτσι το κόμμα δεύτερη δύναμη στην χώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα στη Γαλλία
Κατάλογος πρωθυπουργών της Αυστραλίας
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τους διατελέσαντες πρωθυπουργούς της Αυστραλίας. Τα κόμματα που αναγράφονται αφορούν τις περιόδους πρωθυπουργικής θητείας των προσώπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ποταμός Ντέλαγουερ
Ο ποταμός Ντέλαγουερ (Delaware River) είναι σημαντικός ποταμός στην ακτή του Ατλαντικού στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η έκταση της λεκάνης απορροής του ποταμού είναι 35.570 τμ (14.119 τετραγωνικά μίλια) και καλύπτει πέντε πολιτείες των ΗΠΑ—Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Πενσυλβάνια, Μέριλαντ και Ντέλαγουερ. Πηγάζει σε δύο κλάδους από τα όρη Κάτσκιλ στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, διανύει απόσταση 674 χιλιομέτρων (419 μίλια) έως τον κόλπο του Ντέλαγουερ όπου εκβάλει στον Ατλαντικό Ωκεανό κοντά στο ακρωτήριο Μέι του Νιου Τζέρσεϊ και το ακρωτήριο Χενλόπεν του Ντέλαγουερ. Χωρίς τον Κόλπου του Ντέλαγουερ, το μήκος του ποταμού με τους δύο κλάδους του είναι 624 χιλιόμετρα (388 μίλια). Ο Ποταμός Ντέλαγουερ είναι ένας από τους 19 «Μεγάλους Ποταμούς» που συμμετέχουν στον Συνασπισμό Μεγάλων Ποταμών της Αμερικής.
Ο ποταμός Ντέλαγουερ πηγάζει σε δύο κλάδους που κατέρχονται από την δυτική πλευρά των όρεων Κάτσκιλ στη Νέα Υόρκη. Ο Δυτικός Κλάδος ξεκινά κοντά από το όρος Τζέφερσον στην πόλη Τζέφερσον της κομητείας Σκοχάρι. Ο Ανατολικός Κλάδος του ποταμού ξεκινά από το Μεγάλο Φαράγγι κοντά στο Ροξμπέρι της κομητείας Ντέλαγουερ. Οι δύο κλάδοι ρέουν δυτικά και συνενώνονται κοντά στο Χάνκοκ της κομητείας Ντέλαγουερ και ο ποταμός ρέει νότια ως Ντέλαγουερ. Στην πορεία του, ο ποταμός Ντέλαγουερ σχηματίζει τα όρια μεταξύ της Πενσυλβάνια και της Νέας Υόρκης, το σύνολο των ορίων μεταξύ Νιου Τζέρσεϊ και Πενσυλβάνια και το μεγαλύτερο μέρος των ορίων μεταξύ Ντέλαγουερ και Νιου Τζέρσεϊ. Ο ποταμός φτάνει στην ακτή μεταξύ Μόρισβιλ (Πενσυλβάνια) και Τρέντον (Νιου Τζέρσεϊ) στους καταρράκτες του Ντέλαγουερ. Το πλωτό, παράκτιο τμήμα του ποταμού εξυπηρετεί ως αγωγός για τη ναυτιλία και την μεταφορά που στόχευε στην ανάπτυξη των βιομηχανικών πόλεων του Τρέντον, του Κάμντεν και της Φιλαδέλφεια. Η μέση ροή ύδατος του ποταμού στις εκβολές του στον Κόλπο του Ντέλαγουερ είναι 330 κυβικά μέτρα (11.550 κυβικά πόδια) ανά δευτερόλεπτο.
Το 1609, έφτασε στον ποταμό ο Λόχος των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών καθοδηγούμενος από τον Χένρυ Χάντσον. Στον Χάντσον, Άγγλο περιηγητή, ανατέθηκε το έργο ανεύρεσης δυτικής διαδρομής προς το Καθέι (σημερινή Κίνα), αλλά οι ανακαλύψεις του έθεσαν τις βάσεις για τον Ολλανδικό εποικισμό της Βόρειας Αμερικής τον 17ο αιώνα. Οι πρώτοι Ολλανδικοί και Σουηδικοί οικισμοί δημιουργήθηκαν στο χαμηλό τμήμα του ποταμού και του Κόλπου του Ντέλαγουερ. Και οι δύο αποικιοκρατικές δυνάμεις ονόμασαν τον ποταμό South River (Νότιος ποταμός), εν αντιθέσει με τον ποταμό Χάντσον, που ήταν γνωστός ως North River (Βόρειος ποταμός). Μετά την απέλαση των Ολλανδών από τους Άγγλους οι οποίοι κατέλαβαν τον έλεγχο της αποικίας της Νέας Ολλανδίας το 1664, ο ποταμός ονομάστηκε Ντέλαγουερ από τον Σερ Τόμας Γουέστ 3ο Βαρώνο Ντε λα Γουέρ, Άγγλο ευγενή και πρώτο βασιλικό κυβερνήτη της αποικίας της Βιρτζίνια, ο οποίος υπερασπίστηκε την αποκοία κατά τον πρώτο πόλεμο μεταξύ Άγγλων και Πάουχαταν.
Προέλευση του ονόματος
upright|left|thumb|Τόμας Γουέστ, 3ος Βαρώνος Ντε Λα Γουέρ Ο ποταμός Ντέλαγουερ έλαβε το όνομα του από τον Τόμας Γουέστ, 3ο Βαρώνο Ντε Λα Γουέρ (1577–1618), Άγγλο ευγενή και πρώτο βασιλικό κυβερνήτη της αποικίας της Βιρτζίνια ο οποίος υπερασπίστηκε την αποικία κατά τον πρώτο πόλεμο μεταξύ Άγγλων και Πάουχαταν. Ο Λόρδος ντε λα Γουέρ διεξήγαγε τιμωρητική εκστρατεία για να υποτάξει τους Πάουχαταν όταν αυτοί σκότωσαν τον πρόεδρο του συμβουλίου της αποικίας, Τζον Ράτκλιφ, και επιτέθηκαν στους νεοσύστατους οικισμούς της αποικίας. Ο Λόρδος ντε λα Γουέρ κατέφθασε με 150 στρατιώτες εγκαίρως για να αποτρέψει την παράδοση και την επιστροφή στην Αγγλία των πρώτων εποικιστών στο Τζέιμσταουν και πιστώνεται την διάσωση της αποικίας της Βιρτζίνια. Το όνομα της βαρωνείας (μετέπειτα κομητείας) προφέρεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που προφέρεται και η λέξη Ντέλαγουερ και θεωρείται πως προέρχεται από την Γαλλική φράση de la Guerre.
Αναφέρεται συχνά πως ο ποταμός και ο κόλπος έλαβαν το όνομα «Ντέλαγουερ» από τις Αγγλικές δυνάμεις υπό τον Ρίτσαρντ Νίκολς που απέλασαν τους Ολλανδούς και κατέλαβαν την αποικία της Νέας Ολλανδίας το 1664. Ωστόσο, ο ποταμός και ο κόλπος ήταν ήδη γνωστοί με το όνομα Ντέλαγουερ από το 1641. Η πολιτεία του Ντέλαγουερ ήταν αρχικά μέρος της αποικίας της Πενσυλβάνια του Ουίλλιαμ Πεν. Το 1682, ο Δούκας του Γιορκ εκπλήρωσε το αίτημα του Πεν να αποκτήσει πρόσβαση στην θάλασσα και του εκμίσθωσε την περιοχή κατά μήκος της δυτικής ακτής του κόλπου του Ντέλαγουερ η οποία έγινε γνωστή ως «Κάτω Κομητείες του Ντέλαγουερ». Το 1704, δόθηκε πολιτική αυτονομία σε τρεις κάτω κομητείες για να σχηματίσουν ξεχωριστές επαρχιακές συνελεύσεις, αλλά μοιράστηκαν τον επαρχιακό κυβερνήτη τους με την Πενσυλβάνια μέχρι την διάσπαση των δύο αποικιών στις 15 Ιουνίου 1776, και παρέμειναν ανεξάρτητες πολιτείες μετά την εγκαθίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών. Το όνομα χρησιμοποιήθηκε επίσης ως ονομασία για τους Λενάπε, λαό γηγενών Αμερικανών (και την γλώσσα τους) οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή των λεκανών των ποταμών Σουσκεχάνα, Ντέλαγουερ, και του κάτω τμήματος του ποταμού Χάντσον στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες την διάρκεια του Ευρωπαϊκού εποικισμού. Ως αποτέλεσμα των αναταραχών που ακολούθησαν τον Γαλλοϊνδιανικό Πόλεμο, τον Αμερικανικό Επαναστατικό Πόλεμο και τις μεταγενέστερες απομακρύνσεις Ινδιάνων από τις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, το όνομα «Ντέλαγουερ» διαδόθηκε με την διασπορά των Λενάπε σε δήμους, κομητείες και άλλα γεωγραφικά διαμερίσματα στις Αμερικανικές Μεσοδυτικές πολιτείες και τον Καναδά.
Λεκάνη απορροής
thumb|Η λεκάνη απορροής του Ποταμού Ντέλαγουερ (και του Κόλπου Ντέλαγουερ) Η λεκάνη απορροής του Ποταμού Ντέλαγουερ καλύπτει περιοχή 36.570 τετραγωνικών χιλιομέτρων (14.119 τετραγωνικά μίλια) και περικλείει 42 κομητείες και 838 δήμους σε πέντε πολιτείες—Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Πενσυλβάνια, Μέριλαντ και Ντέλαγουερ. Η συνολική περιοχή αποτελεί περίπου το 0,4% της έκτασης των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2001, η λεκάνη απορροής ήταν κατά 18% γεωργική γη, 14% ανεπτυγμένη γη και 68% δασώδης περιοχή.
Υπάρχουν 216 παραπόταμοι και ρυάκια—συνολικά περίπου 22.622 χιλιόμετρα (14.057 μίλια)—στη λεκάνη απορροής. Ενώ στην λεκάνη απορροής κατοικούν 4,17 εκατομμύρια άνθρωποι σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Απογραφή του 2000 οι υδάτινες αυτές πηγές παρέχουν πόσιμο νερό σε 17 εκατομμύρια ανθρώπους—σχεδόν το 6% του πληθυσμού των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα νερά της λεκάνης του ποταμού Ντέλαγουερ χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη της «αλιείας, των μεταφορών, της ενέργειας, της ψύξης, της αναψυχής και άλλων βιομηχανικών και οικιστικών αναγκών». Είναι ο 33ος μεγαλύτερος ποταμός με βάση την ροή του, αλλά ο πλέον χρησιμοποιούμενος ποταμός ανά ημερήσιους τόνους μεταφοράς εμπορευμάτων. Η μέση ετήσια ροή ύδατος του Ντέλαγουερ είναι 330 κυβικά μέτρα (11.700 κυβικά πόδια) ανά δευτερόλεπτο στο Τρέντον του Νιου Τζέρσεϊ. Χωρίς φράγματα ή άλλα εμπόδια στο κύριο τμήμα του ποταμού, ο Ντέλαγουερ είναι ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες μεγάλους ποταμούς ελεύθερης πλεύσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δυτικός Κλάδος του Ντέλαγουερ
thumb|left|Οι πηγές του ποταμού Ντέλαγουερ συμπεριλαμβανομένων των δύο κλάδων του και άλλων παραποτάμων. Ο Δυτικός Κλάδος του Ποταμού Ντέλαγουερ (γνωστός και ως Κλάδος Μοχώκ) διασχίζει απόσταση περίπου 140 χιλιομέτρων (90 μιλίων) από τα βόρεια όρη Κάτσκιλ μέχρι το σημείο που συμβάλει με τον Ανατολικό Κλάδο του Ποταμού Ντέλαγουερ στο Χάνκοκ της Νέας Υόρκης. Τα τελευατία 9,7 χιλιόμετρα (6 μίλια) σχηματίζουν μέρος των ορίων μεταξύ Νέας Υόρκης και Πενσυλβάνια.
Ο Δυτικός Κλάδος πηγάζει από την κομητεία Σοχάρι της Νέας Υόρκης σε ύψος πάνω από 575 μέτρα (1.186 πόδια), κοντά στο όρος Τζέφερσον και ρέει με βίαια στο οροπέδιο με απότομες στροφές. Ο κλάδος ρέει γενικά νοτιοδυτικά, εισερχόμενος στην Κομητεία Ντέλαγουερ και διαπερνά τις πόλεις Στάμφορντ και Δελχί. Στο νοτιοδυτικό Ντέλαγουερ ακολουθεί μια εξαιρετικά ελικοειδή πορεία μέσω βουνών, γενικά προς νοτιοδυτικά. Στο Στίλσβιλ ο Δυτικός Κλάδος εγκλείστηκε την δεκαετία του 1960 για την δημιουργία της Δεξαμενής Κάνονσβιλ, την δυτικότερη δεξαμενή του συστήματος υδροδότησης της Νέας Υόρκης. Πρόκειται για την πλέον σύγχρονη δεξαμενή της Πόλης της Νέας Υόρκης και ξεκίνησε να λειτουργεί το 1964. Αντλώντας νερά από 1.180 τετραγωνικά χιλιόμετρα (455 μίλια), η χωρητικότητα της δεξαμενής είναι 362.000.000 κυβικά μέτρα (95,7 γαλόνια). Ο ποταμός ρέει προς τα μισά για να εισέλθει στην 71 χιλιομέτρων (44 μίλια) Σήραγγα του Δυτικού Ντέλαγουερ στο Τόμπκινς. Στη συνέχεια ρέει στο υδραγωγείο της Δεξαμενής Ροντάουτ όπου το νερό εισέρχεται στο Υδραγωγείο του Ντέλαγουερ μήκους 137 χιλιομέτρων (85 μίλια) που παρέχει περίπου το 50% της παροχής πόσιμου νερού της πόλης. Στο Ντέποσιτ, στα όρια μεταξύ των κομητειών Μπρουμ και Ντέλαγουερ στρέφεται απότομα νοτιοανατολικά και γίνεται παράλληλος με την Πολιτειακή Οδό 17 της Νέας Υόρκης. Συναντά τον Ανατολικό Κλάδο σε ύψος 270 μέτρα (880 πόδια) στο Χάνκοκ όπου σχηματίζεται ο Ντέλαγουερ.
Ανατολικός Κλάδος του Ντέλαγουερ
thumb|Ο Ανατολικός Κλάδος του Ποταμού Ντέλαγουερ κοντά στο Μάργκαρετβιλ (Νέα Υόρκη) Παρομοίως, ο Ανατολικός Κλάδος ξεκινά από μια μικρή λιμνούλα νότια του Μεγάλου Φαραγγιού στην πόλη Ρόξμπουρι στην Κομητεία Ντέλαγουερ, ρέοντας νοτιοδυτικά προς το σημείο κατακράτησης υδάτων της πόλης της Νέας Υόρκης όπου δημιουργείται η Δεξαμενή Πέπακτον, η μεγαλύτερη δεξαμενή του συστήματος υδροδότησης της Νέας Υόρκης. Οι παραπόταμοι του είναι ο ποταμός Μπίβερ Κιλ και το ρυάκι Γουιλογουίμοκ το οποίο ενώνεται με τον ποταμό 16 χιλιόμετρα (10 μίλια) πριν το σημείο συμβολής του Ανατολικού με τον Δυτικό Κλάδο. Η συμβολή των δύο κλάδων γίνεται νότια του Χάνκοκ.
Τόσο ο Ανατολικός Κλάδος όσο και ο Δυτικός Κλάδος του Ποταμού Ντέλαγουερ είναι παράλληλοι μεταξύ τους, ρέοντας νοτιοδυτικά.
Κοιλάδα του Άνω Ντέλαγουερ
thumb|left|Κωπηλασία κανό στον ποταμό στο Χωκς Νεστ (Νέα Υόρκη) Από το Χάνκοκ ο ποταμός ρέει ανάμεσα στα βόρεια Όρη Ποκόνο της Πενσυλβάνια και τα χαμηλά σχιστολιθικά τμήματα βόρεια των Κάτσκιλ. Ο ποταμός ρέει προς μια ευρεία κοιλάδα των Απαλαχίων, περνώντας από το παρατηρητήριο Χωκς Νεστ. Ο ποταμός στη συνέχεια συνεχίζει νοτιοανατολικά για 125 χιλιόμετρα (78 μίλια) μέσω αγροτικών περιοχών μεταξύ των ορίων Νέας Υόρκης και Πενσυλβάνια μέχρι το Πορτ Τζέρβις και τα Όρη Σαγουανγκούνκ.
Μινισίνκ
Στο Πορτ Τζέρβις της Νέας Υόρκης εισέρχεται στο αυλάκι του Πορτ Τζέρβις. Στο σημείο αυτό η οροσειρά Γουόλπακ έκτρέπει τον Ντέλαγουερ στην κοιλάδα Μινισίνκ όπου ακολουθεί τη νοτιοδυτική πορεία των διαβρωμένων κοιτών του σχηματισμού Μαρσέλους κατά μήκος των ορίων των πολιτειών Πενσυλβάνια–Νιου Τζέρσεϊ για 40 χιλιόμετρα (25 μίλια) μέχρι το τέλος της οροσειράς στο Γουόλπακ Μπεντ στον Δρυμό του Υδάτινου Χάσματος Ντέλαγουερ.
Το Μινισίνκ είναι μια θαμμένη κοιλάδα όπου ο Ντέλαγουερ ρέει στην κοίτη ενός παγετώνα ο οποίος θάφτηκε κατά την τελευταία περίοδο των παγετώνων. Στη συνέχεια περιτριγυρίζεται από την οροσειρά Κιτατίνυ, την οποία διασχίζει στο Υδάτινο Χάσμα Ντέλαγουερ, ανάμεσα στα σχεδόν κάθετα τοιχώματα ψαμμίτη, χαλαζίτη και κροκαλοπαγών πετρωμάτων, και έπειτα περνά από μια ήσυχη περιοχή αγρών και δασών με πεδιάδες και εσοχές, ώσπου να διασχίσει τον κάμπο των Απαλαχίων και εισέρχεται ξανά σε βουνά στο Ίστον της Πενσυλβάνια. Από το σημείο αυτό συνορεύει με διαστήματα ομαλών λόφων, και τοποθεσιών από γκρεμούς, εκ των οποίων οι πιο ομαλοί είναι οι Βράχοι Νοκαμίξον, μήκους 5 χιλιομέτρων (3 μιλιών) και ύψους 61 μέτρων (200 ποδιών).
Το Μονοπάτι των Απαλαχίων, το οποίο διαβαίνει την οροσειρά Κιτατίνυ στο Νιου Τζέρσεϊ και τα Μπλε Όρη στην Πενσυλβάνια, περνάει από τον Ποταμό Ντέλαγουερ στο Υδάτινο Χάσμα του Ντέλαγουερ κοντά στην Κολούμπια του Νιου Τζέρσεϊ.
Θόλος (αρχιτεκτονική)
μικρογραφία|Απεικόνιση της Θόλου της [[Επίδαυρος|Επιδαύρου.]] μικρογραφία|Δομή της Θόλου. Η Θόλος είναι ένα αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον κλασικό κόσμο. Περιλαμβάνει μια στρογγυλή δομή, συνήθως χτισμένη πάνω σε πλατφόρμα με λίγα σκαλοπάτια, και κυκλική κιονοστοιχία που υποστηρίζει μια καμπυλόσχημη οροφή. Η θόλος διαφέρει από τον μονόπτερο στο ότι διαθέτει τοίχους  και σηκό, ενώ ο μονόπτερος είναι απλούστερη δομή.
Ποταμός Ντέλαγουερ
Κοιλάδα του Κεντρικού Ντέλαγουερ
thumb|left|Οι «Καταρράκτες» στο Τρέντον
Θόλος (αρχιτεκτονική)
Ελλάδα
Στην Ελλάδα, η Θόλος είναι στρογγυλός ναός Ελληνικού περίπτερου αρχιτεκτονικού τύπου που περιβάλλεται από κυκλική κιονοστοιχία, όπως η Θόλος των Δελφών που χρονολογείται από το 370-360 π. Χ.
Το Φιλιππείο στην Άλτιν της Ολυμπίας ήταν ένα κυκλικό μνημείο Ιωνικού ρυθμού κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο και μάρμαρο, μια Θόλος με χρυσελεφάντινα αγάλματα του Φιλίππου, της οικογένειάς του, του Μεγάλου Αλέξανδρου, της Ολυμπιάδα ς, του Αμύντα III και της Ευρυδίκης Ι.
Ιταλία
Στις Ρωμαϊκές πόλεις βρίσκονταν στο κέντρο της αγοράς,  και ίσως χρησιμοποιούνταν ως ψαραγορές. Έχουν προταθεί και άλλες χρήσεις για την κεντρική θόλο, όπως ο χώρος στον οποίο διατηρούνταν τα πρότυπα βάρη και μέτρα αναφοράς, ή ως ιερό για τους θεούς της αγοράς. Σε μερικές αγορές στο κέντρο της αυλής είχαν κτίσει μια πηγή νερού αντί για θόλο.
Ποταμός Ντέλαγουερ
Ο κάτω Ντέλαγουερ και το πλωτό τμήμα
thumb|Το κάτω τμήμα του Ντέλαγουερ όπως φαίνεται από το Νιου Καστλ του Ντέλαγουερ. Μετά από το Τρέντον ο ποταμός ρέει μεταξύ Φιλαδέλφεια και Νιου Τζέρσεϊ προτού αποκτήσει μορφή πλατειάς και αργής εισχώρησης στην θάλασσα με πολλούς βάλτους σε κάθε πλευρά, ενώ εκπλατύνεται σταθερά στην εκβολή του, στον κόλπο του Ντέλαγουερ.
Θόλος (αρχιτεκτονική)
Ινδία
Οι πρώτοι αυτόνομοι ναοί στην Ινδία ήταν κυκλικοί, όπως ο Ναός του Bairat στο Ρατζαστάν, που περιλαμβάνει μια κυκλική κιονοστοιχία και περιβάλλοντα τοίχο, χτίστηκε κατά την εποχή του Αυτοκράτορα Ασόκα και κοντά του βρέθηκαν πέτρινες επιγραφές. Ο Ashoka έχτισε, επίσης, το Ναό Μαχαμπόντι στην Bodh Gaya περί το 250 π. Χ., και μια κυκλική δομή για να προστατεύσει το δέντρο Μπόντι. Αναπαραστάσεις της δομής του πρώιμου ναού βρίσκονται σε ανάγλυφα από το 100 π.Χ. στο Bhārhut και στο Sanchi. Κυκλικοί ναοί βρέθηκαν αργότερα και σε λαξευτές σπηλιές όπως οι Σπηλιές Tulja και Guntupalli.
Ποταμός Ντέλαγουερ
Ο κάτω Ντέλαγουερ και το πλωτό τμήμα
Ο ποταμός Ντέλαγουερ αποτελεί το σύνορο μεταξύ του Ντέλαγουερ και του Νιου Τζέρσεϊ. Για την ακρίβεια τα όρια μεταξύ Ντέλαγουερ και Νιου Τζέρσεϊ είναι η πλέον ανατολική ακτογραμμή ποταμού εντός του Κύκλου Δώδεκα Μιλίων του Νιου Καστλ, και έτσι υπάρχουν ορισμένα τμήματα που βρίσκονται στην δυτική πλευρά του ποταμού (δηλαδή την πλευρά του Νιου Τζέρσεϊ) αλλά ανήκουν διοικητικά στο Ντέλαγουερ. Το υπόλοιπο τμήμα των ορίων βρίσκεται στο μέσο του ποταμού.
Θόλος (αρχιτεκτονική)
Ινδία
Προτάθηκε ότι αυτές οι κυκλικές δομές με κιονοστοιχίες ίσως είναι εξέλιξη της ελληνικής Θόλου, αλλά και οι Ινδικές κυκλικές ξύλινες καλύβες θα μπορούσαν εξίσου να αποτέλεσαν έμπνευση.
Ποταμός Ντέλαγουερ
Ιστορία
thumb|left|upright=1.2|Ο πίνακας ζωγραφικής The Treaty of Penn with the Indians' (1771–1772) (Η Συνθήκη του Πεν με τους Ινδιάνους (1771–1772)) του Μπέντζαμιν Γουεστ, αναπαριστά την συνθήκη ειρήνης στο Σακαμάξον μεταξύ του Ουίλλιαμ Πεν και του Ταμαμέντ, του επικεφαλής της «φυλής Τερτλ» των Λενάπε. Ο Βολταίρος αναφέρθηκε σε αυτήν ως «τη μοναδική συνθήκη που δεν βλασφημήθηκε ποτέ και πως δεν θα σπάσει ποτέ».
Θόλος (αρχιτεκτονική)
Νεοκλασικισμός
Η κορυφή του Καπιτώλιου των ΗΠΑ είναι Θόλος. Στεγάζει τον φωτισμό και αποτελεί βάση για το Άγαλμα της Ελευθερίας. Και το Πάνθεον στο Παρίσι κορυφώνεται με θόλο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Ποταμός Ντέλαγουερ
Ιστορία
Ο ποταμός Ντέλαγουερ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Μεσοατλαντικής περιοχής. Τον 17ο αιώνα ήταν ο αγωγός για τον εποικισμό των Ολλανδών (Νέα Ολλανδία) και των Σουηδών (Νέα Σουηδία). Από το 1664, η περιοχή έγινε Αγγλική κτήση ως αποικία Κουάκερς που εγκαθίδρυσαν τις αποικίες της Πενσυλβάνια (μαζί με το σημερινό Ντέλαγουερ) και του Δυτικού Τζέρσεϊ. Τον 18ο αιώνα, πόλεις όπως η Φιλαδέλφεια, το Κάμντεν (τότε Κούπερς Φέρι), το Τρέντον, το Γουίλμινγκτον και του Νιου Καστλ ιδρύθηκαν γύρω από τον Ντέλαγουερ και η συνεχής εμπορευματική επιτυχία τους μέχρι τη σημερινή εποχή εξαρτάται από την πρόσβαση στον ποταμό για εμπόριο και ενέργεια. Ο ποταμός αποτελούσε το μονοπάτι για τον εποικισμό της Κοιλάδας Λιχάι στην βορειοανατολική Πενσυλβάνια και του βορειοδυτικού Νιου Τζέρσεϊ από μετανάστες του Γερμανικού Παλατινάτου—πληθυσμός που ήταν σημαντικός στην αγροτική ανάπτυξη της περιοχής.
Η διάβαση του Ντέλαγουερ από τον Ουάσινγκτον
thumb|upright=1.2|[[Ο Ουάσινγκτον διασχίζοντας τον Ντέλαγουερ (Washington Crossing the Delaware) του Εμάνουελ Λόιτσε, 1851. Λάδι σε καμβά. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη.]] Ίσως η πιο γνωστή «Διάβαση του Ντέλαγουερ» περιελάμβανε την αυτοσχέδια διάβαση με βάρκα που πραγματοποιήθηκε από τον στρατό του Τζορτζ Ουάσινγκτον κατά την διάρκεια της μάχης του Τρέντον της Αμερικανικής Επανάστασης τη νύχτα 25–26 Δεκεμβρίου 1776 ως μέρος της επιτυχούς απρόσμενης επίθεσης στα στρατεύματα της Έσσης που κατείχαν το Τρέντον (Νιου Τζέρσεϊ).
Κανάλια
thumb|left|upright=1.2|Εναπομείναν τμήμα του Καναλιού Ντέλαγουερ και Χάντσον όπως φαίνεται από την [[Εθνική οδός 209 (ΗΠΑ)|εθνική οδό 209 κοντά στο Σάμιτβιλ (Νέα Υόρκη)]] Το μέγεθος του εμπορίου της Φιλαδέλφεια πραγματοποίησε βελτιώσεις στον ποταμό κάνοντας το λιμάνι μεγάλης σημασίας. Μικρές βελτιώσεις έγιναν στην Πενσυλβάνια από το 1771. Το εμπόριο ήταν σημαντικό στο πάνω τμήμα του ποταμού, κυρίως πριν την ύπαρξη σιδηροδρόμου (1857).
Στο «πρόγραμμα του 1885» η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιχείρησε συστηματικά τον σχηματισμό καναλιού 7,9 μέτρων (26 ποδιών) πλάτους 180 μέτρων (600 ποδιών) από την Φιλαδέλφεια έως τον Κόλπο του Ντέλαγουερ. Η Πράξη αναφορικά με τον Ποταμό και τον Λιμένα του 1899 προέβλεπε κανάλι 9,1 μέτρων (30 ποδιών) πλάτους 180 μέτρων (600 ποδιών) από την Φιλαδέλφεια έως τον κόλπο.
Εθνικός Δρυμός Υδάτινου Χάσματος του Ντέλαγουερ
thumb|upright=1.2|Στον Ποταμό Ντέλαγουερ (On the Delaware River), λάδι σε καμβά (περ. 1861-63) από τον Τζορτζ Ίννες, [[Μουσείο Μπρούκλυν.]] Ο Εθνικός Δρυμός Υδάτινου Χάσματος του Ντέλαγουερ προέκυψε ως αποτέλεσμα της αποτυχίας ενός αμφιλεγόμενου σχεδίου για την κατασκευή ενός φράγματος στον ποταμό Ντέλαγουερ στο Τοκς Άιλαντ, βόρεια από το Υδάτινο Χάσμα του Ντέλαγουερ για τον έλεγχο των επιπέδων του νερού σε περιπτώσεις πλημμύρας καθώς και την υδροηλεκτρική παραγωγή ενέργειας. Το φράγμα θα δημιουργούσε λίμνη 60 χιλιομέτρων (37 μιλίων) στο κέντρο του υπάρχοντος πάρκου ως δεξαμενή. Από το 1960, ο σημερινός χώρος του δρυμού αποκτήθηκε από το Σώμα Μηχανικού του Στρατού μέσω απαλλοτρίωσης. Κατεδαφίστηκαν περίπου 3.000 με 5.000 οικίες, συμπεριλαμβανομένων ιστορικών τοποθεσιών ενώ 15.000 κάτοικοι μετατοπίστηκαν λόγω του προγράμματος.
Λόγω της έντονης περιβαλλοντικής εναντίωσης, τα μειωμένα κεφάλαια, και την μη αποδεκτή γεωλογική εκτίμηση της ασφάλειας του φράγματος, η κυβέρνηση μετέφερε την ιδιοκτησία στην Υπηρεσία Εθνικών Δρυμών το 1978. Η Υπηρεσία Εθνικών Δρυμών απέκτησε την επιμέλεια της προηγουμένως διακινδυνευόμενης περιοχης, και με την βοήθεια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των γύρω κοινοτήτων, ανέπτυξε υποδομές αναψυχής ενώ εργάστηκε στην διατήρηση των υπάρχοντων ιστορικών κατασκευών.
Αμπελουργία
Το 1984, το Υπουργείο Οικονομίας των ΗΠΑ ενέκρινε την δημιουργία περιοχής αμπελουργίας ή «Αμερικανική Αμπελοκομική Περιοχή» (ΑΑΠ) την ΑΑΠ Κοιλάδας Κεντρικού Ντέλαγουερ (Central Delaware Valley AVA) στη νοτιοανατολική Πενσυλβάνια και το Νιου Τζέρσεϊ. Στην περιοχή προστατευόμενης ονομασίας οίνου περιλαμβάνονται 96.000 εκτάρια (38.850 στρέμματα) γύρω από τον ποταμό Ντέλαγουερ βόρεια της Φιλαδέλφεια και του Τρέντον (Νιου Τζέρσεϊ). Στην Πενσυλβάνια, αποτελείται από την περιοχή γύρω από τον ποταμό Ντέλαγουερ στην Κομητεία Μπακς. Στο Νιου Τζέρσεϊ, η ΑΑΠ εκτείνεται κατά μήκος του ποταμού στην Κομητεία Χάντερντον και την Κομητεία Μέρσερ από το Τίτουσβιλ, βόρεια του Τρέντον, βόρεια έως το όρος Μασκονετκόνγκ. Μέχρι το 2013, δεν υπήρχαν οινοποιίες του Νιου Τζέρσεϊ στην ΑΑΠ Κοιλάδας Κεντρικού Ντέλαγουερ.
Ναυτιλία
thumb|Ο ποταμός Ντέλαγουερ στο [[Κάμντεν (Νιου Τζέρσεϊ), κοιτώντας προς την Φιλαδέλφεια]] Από το 1941, το Κυρίως Κανάλι του Ποταμού Ντέλαγουερ έχει βάθος 12 μέτρων (40 ποδιών). Σε τμήμα 165 χιλιομέτρων (102,5 μιλιων) του καναλιού από την Φιλαδέλφεια έως το Κάμντεν στο στόμιο του Κόλπου του Ντέλαγουερ, έγιναν έργα εκβάθυνσης στα 14 μέτρα (45 πόδια).
Μέχι το 2011, το αργό πετρέλαιο ήταν το εμπόρευμα με τον μεγαλύτερο δείκτη μεταφοράς στον ποταμό Ντέλαγουερ, καταλαμβάνοντας περίπου τη μισή ετήσια μεταφορά εμπορευμάτων. Σημαντικά λιμάνια στον ποταμό είναι το Λιμάνι της Φιλαδέλφεια, το Λιμάνι του Κάμντεν-Γκλόστερ, το Λιμάνι του Πώλσμπορο, το Λιμάνι του Γούιλμινγκτον και τα Διυλιστήρια του Ντέλαγουερ.
Γέφυρες
thumb|left|Η Γέφυρα Ντίνγκμαν μεταξύ της πόλης Σάντυστον στην Κομητεία Σάσεξ του Νιου Τζέρσεϊ και της Πόλης Ντέλαγουερ στην Κομητεία Πάικ της Πενσυλβάνια. Πρόκειται για την τελευταία ιδιωτική γέφυρα με διόδια στον ποταμό Ντέλαγουερ και μια από τις τελευταίες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο ποταμός Ντέλαγουερ είναι το κύριο εμπόδιο μεταξύ Νιου Τζέρσεϊ και Πενσυλβάνια. Οι περισσότερες από τις μεγάλες γέφυρες έχουν διόδια προς τα δυτικά και ανήκουν στην Αρχή Διαχείρισης του Ποταμού και του Κόλπου του Ντέλαγουερ, τον Οργανισμό Λιμένος του Ποταμού Ντέλαγουερ, την Επιτροπή Γέφυρας της Κομητείας Μπέρλινγκτον ή την Επιτροπή Μικτών Διοδίων Γεφυρών του Ντέλαγουερ.
Περιβαλλοντικά θέματα
thumb|Ο ποταμός στο νότιο τμήμα του [[Εθνικός Δρυμός Υδάτινου Χάσματος του Ντέλαγουερ|Εθνικού Δρυμού Υδάτινου Χάσματος του Ντέλαγουερ κοντά στο Πολιτειακό Δάσος Γουόρθινγκτον στο Νιου Τζέρσεϊ]] thumb|Πλημμύρες στο [[Γουέστφολ (Πενσυλβάνια)|Γουέστφολ της Πενσυλβάνια το 2006.]]
Υδροδότηση της Πόλης της Νέας Υόρκης
Αφότου η Νέα Υόρκη κατασκεύασε 15 δεξαμενές για την παροχή νερού στον πληθυσμό της, δεν είχε την άδεια να κατασκευάσει άλλες 5 κατά μήκος των παραποτάμων του ποταμού Ντέλαγουερ. Συνεπώς, το 1928 η πόλη αποφάσισε να αντλήσει νερό από τον ποταμό Ντέλαγουερ, και έτσι ήρθε σε ευθεία αντιπαράθεση με χωριά και πόλεις κατά μήκος του ποταμού στην Πενσυλβάνια που χρησιμοποιούσαν ήδη τον Ντέλαγουερ για την υδροδότηση τους. Η δύο πλευρές τελικά αντιμάχησαν στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, και το 1931, επετράπη στην Πόλη της Νέας Υόρκης να αντλεί 1.700.000 λίτρα (440 εκατομμύρια γαλόνια) νερού ημερησίως από τον Ντέλαγουερ και τους παραποτάμους του.
Πλημμύρες
Όμως, έχουν σημειωθεί σημαντικές πλημμύρες και πιο πρόσφατα. Το επίπεδο της στάθμης του ποταμού στο Ρίγκελσβιλ έφτασε στα 9,43 μέτρα (30,95 πόδια) στις 23 Σεπτεμβρίου 2004, στα 10,38 μέτρα (34,07 πόδια) στις 4 Απριλίου 2005 και στα 10,25 μέτρα (33,62 πόδια0 στις 28 Ιουνίου 2006, πολύ πάνω από τη μέση στάθμη των 6,7 μέτρων (22 ποδιών).
Μιας και το άνω τμήμα του Ντέλαγουερ έχει ελάχιστα πληθυσμιακά κέντρα γύρω από τις όχθες του, οι πλημμύρες στις περιοχές αυτές επηρεάζουν κυρίως ακατοίκητες πεδιάδες. Κάτοικοι στο μέσο τμήμα του Ντέλαγουερ βιώνουν πλημμυρικά φαινόμενα, με τρεις σημαντικές πλημμύρες εντός τριών ετών (2004–2006) να καταστρέφουν τις οικίες και τους αγρούς τους. Το χαμηλό τμήμα του Ντέλαγουερ από την Φιλαδέλφεια νότια προς τον Κόλπο του Ντέλαγουερ είναι ρηχό και πιο πλατύ από τα βορειότερα τμήματα, και δεν επηρεάζεται από πλημμύρες που σχετίζονται με τον ποταμό (αν και τα παλιρροιακά φαινόμενα μπορούν να προκαλέσουν μικρές πλημμύρες στην περιοχή.
Η Επιτροπή Λεκανοπεδίου του Ποταμού Ντέλαγουερ, μαζί με την τοπική αυτοδιοίκηση, εργάζονται για την διευθέτηση του φαινομένου των πλημμυρών κατά μήκος του ποταμού. Μιας και τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται περισσότερες καταστροφικές πλημμύρες, οι κάτοικοι της περιοχής θεωρούν πως πρέπει να γίνει κάτι, αλλά λόγω περιορισμένου προϋπολογισμού η πρόοδος είναι αργή.
Πετρελαιοκηλίδες
Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί ατυχήματα που είχαν ως αποτέλεσμα πετρελαιοκηλίδες στον Ντέλαγουερ.
thumb|center|800px|Σουηδικός ναυτικός χάρτης του 1655, που δείχνει μέρος του ποταμού Ντέλαγουερ, απο εκεί που ανήκε στην Σουηδική αποικία της [[Νέα Σουηδία|Νέας Σουηδίας.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Πενσυλβάνια Κατηγορία:Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ντέλαγουερ
Μιγκέλ Εράν
Ο Μιγκέλ Άνχελ Γκαρθία ντε λα Εράν (Μάλαγα, 25 Απριλίου,1996) γνωστός ως Μιγκέλ Εράν, είναι Ισπανός ηθοποιός. Είναι νικητής του βραβείου Γκόγια για τον καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό το 2016. Είναι ευρέως γνωστός για τους ρόλους του ως Ρίο στη σειρά La casa de papel και ως Κρίστιαν στη σειρά Élite.
Βιογραφία
Ο Μιγκέλ Γκαρθία Εράν γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1996 στη Μάλαγα της Ανδαλουσίας. Μετακόμισε σε μια γειτονιά της Μαδρίτης με τη μητέρα του, όταν ήταν παιδί. Δεν ήταν λάτρης του σχολείου, ούτε καλός μαθητής και ήθελε όταν μεγαλώσει να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων.
Καριέρα
Ο ηθοποιός έκανε το ντεμπούτο του το 2015 στη ταινία A cambio de nada του Ντανιέλ Γκουσμάν, όταν ήταν 19 ετών. Ο ρόλος αυτός του επέτρεψε να κερδίσει το βραβείο Γκόγια για τον καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό, το 2016. Ακολούθησαν γρήγορα δύο άλλα έργα για τον ηθοποιό, το 1898: Los últimos de Filipinas το 2016 και στη συνέχεια το The Invisible Guardian το 2017.
Στις αρχές του 2018, έγινε μέλος μιας άλλης ισπανικής παραγωγής που μεταδόθηκε από το Netflix, με τίτλο Élite, που δημιουργήθηκε από τους Νταρίο Μαδρόνα και Κάρλος Μοντέρο, όπου βρήκε τους συναδέλφους του από το La casa de papel, Μαρία Πεδράθα και Χάιμε Λορέντε και πρωταγωνίστησε ως Κρίστιαν Βαρέλα Εσπόσιτο, ένας έφηβος που λαμβάνει υποτροφία για να πάει σε ένα αριστοκρατικό σχολείο αφού το σχολείο του καταρρέει.
Το 2019, η τρίτη σεζόν του La casa de papel κυκλοφόρησε στο Netflix και η δεύτερη σεζόν του Élite, στην οποία εμφανίζεται μόνο σε ένα επεισόδιο, καθώς ήταν ασυμβίβαστο να συνδυαστούν τα γυρίσματα και των δύο σειρών.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, άρχισε να γυρίζει το Hasta el cielo (Sky High), ένα θρίλερ ληστείας σε σκηνοθεσία του Ντανιέλ Καλπαρσόρο στο οποίο πρωταγωνίστησε ως Άνχελ, ένας νεαρός άνδρας που μπαίνει σε μια συμμορία ληστών που έχει υπό έλεγχο όλη την κοινότητα. Σε αυτή την ταινία μεγάλου μήκους, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 18 Δεκεμβρίου 2020, συμμετέχουν επίσης οι Λουίς Τόσαρ (Ροχέλιο), Καρολίνα Γιούστε (Εστρέγια) και Ασία Ορτέγκα (Σόλε).
Στις 3 Απριλίου 2020, κυκλοφόρησε η τέταρτη σεζόν του La casa de papel. Τον Αύγουστο του 2020 γυρίστηκε η πέμπτη σεζόν της σειράς, η οποία αναφέρθηκε ότι θα είναι η τελευταία.
Τον Αύγουστο του 2021 ξεκίνησε τα γυρίσματα του Modelo 77, μιας ταινίας σε σκηνοθεσία του Αλμπέρτο Ροντρίγκες και στην οποία πρωταγωνιστεί μαζί με τον Χαβιέ Γκουτιέρεθ. Η ταινία εκτυλίσσεται στη Φυλακή της Βαρκελώνης κατά το έτος 1977, όπου ο Εράν υποδύεται έναν νεαρό λογιστή που έχει υπεξαιρέσει και καλείται να εκτίσει ποινές από 10 έως 20 χρόνια. Για να επιτύχει αυτή η δυσανάλογη τιμωρία, ο νεαρός άνδρας εντάσσεται σε μια ομάδα κρατουμένων που οργανώνονται για να ζητήσουν αμνηστία. Η ταινία είναι διαθέσιμη στους κινηματογράφους της Ισπανίας από τις 23 Σεπτεμβρίου 2022 και στο Movistar+ από τις 10 Φεβρουαρίου 2023.
Από την 1η Απριλίου 2022, κυκλοφορεί το Canallas, μια ταινία σε σκηνοθεσία του Ντανιέλ Γκουσμάν, στην οποία συμμετέχει ο Εράν.
Τον Ιούλιο του 2022 ξεκίνησε τα γυρίσματα της σειράς Los Farad. Μια πρωτότυπη σειρά του Amazon Prime Video στην οποία θα υποδυθεί τον Όσκαρ, έναν νεαρό άνδρα που θα εμπλακεί σε μια συνωμοσία εμπορίας όπλων στη Μαρβέγια κατά τη δεκαετία του 1980.
Προσωπική ζωή
Από τον Ιούνιο του 2016, είναι σε σχέση με την ηθοποιό Ούρσουλα Κορμπερό,την οποία γνώρισε στα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς La casa de papel.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
(στα αγγλικά).
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Θεώρημα Μπέυζ
Στη θεωρία πιθανοτήτων και στη στατιστική, το θεώρημα Μπέυζ (αγγλικά: Bayes) ή νόμος Μπέυζ ή κανόνας Μπέυζ, σχετίζει την τρέχουσα πιθανότητα με την αρχική πιθανότητα. Είναι σημαντικό στο μαθηματικό χειρισμό της υπό συνθήκη πιθανότητας.
Όταν εφαρμόζεται, οι πιθανότητες που χρησιμοποιούνται στο θεώρημα Μπέυζ μπορεί να έχουν διαφορετικές ερμηνείες. Σε μία από αυτές τις ερμηνείες, το θεώρημα χρησιμοποιείται άμεσα ως μέρος μιας συγκεκριμένης προσέγγισης της στατιστικής συμπερασματολογίας. Ειδικότερα, με την Μπεϋζιανή πιθανότητα, το θεώρημα εκφράζει το πως μια υποκειμενική άποψη θα πρέπει αναλογικά να αλλάξει οδηγώντας στην απόδειξη: αυτή είναι η συμπερασματολογία κατά Μπέυζ, η οποία είναι θεμελιώδους σημασίας στη στατιστική κατά Μπέυζ. Ωστόσο, το θεώρημα κατά Μπέυζ έχει εφαρμογές σε ένα ευρύ φάσμα υπολογισμών που αφορούν πιθανότητες, όχι μόνο στην κατά Μπέυζ συμπερασματολογία.
Το θεώρημα Μπέυζ πήρε το όνομα του έτσι από τον βρετανό κληρικό Τόμας Μπέυζ (1701–1761), ο οποίος πρώτος έδειξε τον τρόπο που χρησιμοποιούνται τα νέα στοιχεία για την ανανέωση των εκάστοτε πεποιθήσεων. Αυτό αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Πιερ Σιμόν Λαπλάς, ο οποίος πρώτος δημοσίευσε τη μοντέρνα διατύπωση το 1812 στο βιβλίο του Théorie analytique des probabilités. Ο Χάρολντ Τζέφρις (Harold Jeffreys) έθεσε τον αλγόριθμο του Μπέυζ και την διατύπωση του Λαπλάς σε αξιωματική βάση. Ο Τζέφρις έγραψε πως το θεώρημα Μπέυζ "είναι στη θεωρία πιθανοτήτων όπως αντίστοιχα το Πυθαγόρειο θεώρημα στη Γεωμετρία ".
Ορισμός θεωρήματος
Το θεώρημα Μπέυζ ορίστηκε μαθηματικά ως η ακόλουθη εξίσωση:.
όπου A και B είναι γεγονότα.
Εισαγωγικό παράδειγμα
Το σύνολο της παραγωγής ενός εργοστασίου παράγεται από τρεις μηχανές. Οι τρεις μηχανές ευθύνονται για το 20%, 30%, και 50% της παραγωγής, αντίστοιχα. Το όριο των ελαττωματικών αντικειμένων που παράγεται είναι: για την πρώτη μηχανή, 5%; για τη δεύτερη μηχανή, 3%; για την τρίτη μηχανή, 1%. Αν ένα αντικείμενο επιλέγεται τυχαία από το σύνολο της παραγωγής και βρεθεί να είναι ελαττωματικό, ποια είναι η πιθανότητα να έχει παραχθεί από την τρίτη μηχανή?
Η λύση είναι η ακόλουθη. Έστω Ai δηλώνουμε το γεγονός ότι το αντικείμενο που επιλέχθηκε τυχαία είχε παραχθεί από την i μηχανή (για i = 1,2,3). Έστω B δηλώνουμε το γεγονός ότι το αντικείμενο που επιλέχθηκε τυχαία είναι ελαττωματικό. Τότε γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
Αν το αντικείμενο παράχθηκε από τη μηχανή A1, τότε η πιθανότητα να είναι ελαττωματικό είναι 0.05 δηλαδή, P(B | A1) = 0.05. Συνεπώς, έχουμε
Ως εκ τούτου 2.4% από τη συνολική παραγωγή του εργοστασίου είναι ελαττωματική.
Ιωάννης Κακαδιάρης
Ο '''Ιωάννης Α. Κακαδιάρης''' είναι Ελληνοαμερικάνος επιστήμονας πληροφορικής, ο οποίος ανέπτυξε σύστημα προσδιορισμού ταυτότητας στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον. Είναι καθηγητής Επιστήμης των Υπολογιστών, Ηλεκτρονικής Μηχανικής και Μηχανικής Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Χιού Ρόι και Λίλι Κραντζ Κάλλεν (Hugh Roy and Lillie Cranz Cullen University). Επίσης από το 2011 είναι καθηγητής Βιοϊατρικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον.
Θεώρημα Μπέυζ
Εισαγωγικό παράδειγμα
Δηλώσαμε το B πως προέκυψε, και θέλουμε να υπολογίσουμε τη δεσμευμένη πιθανότητα του A3. Από το θεώρημα του Μπέυζ
Ιωάννης Κακαδιάρης
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Ιωάννης Κακαδιάρης σπούδασε στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1989. Αφού μετακόμισε στις ΗΠΑ, έλαβε το Μεταπτυχιακό του στην Επιστήμη των Υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Νόρθιστερν (Northeastern University) στη Βοστώνη το 1991. Έλαβε το διδακτορικό του το 1997 στην Επιστήμη των Υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Εμιράτο του Μεντεσέ
thumb|right|300px|Το εμιράτο του Μεντεσέ (με μπλε χρώμα) Το Εμιράτο του Μεντεσέ ή Μπεηλίκι του Μεντεσέ (τουρκικά: Menteşe Beyliği) ήταν ένα από τα τουρκομανικά εμιράτα της Ανατολίας, τα συνοριακά εμιράτα που ίδρυσαν οι Ογούζοι Τούρκοι μετά την παρακμή του Σελτζουκικού Σουλτανάτου του Ρουμ.
Θεώρημα Μπέυζ
Εισαγωγικό παράδειγμα
Δεδομένου ότι το αντικείμενο είναι ελαττωματικό, η πιθανότητα να παράχθηκε από την τρίτη μηχανή είναι μόνο 5/24. Αν και η τρίτη μηχανή παράγει το μισό από τη συνολική παραγωγή, παράγει ένα πολύ μικρότερο ποσοστό από τα ελαττωματικά αντικείμενα. Ως εκ τούτου, το ότι γνωρίζουμε πως το αντικείμενο που επιλέχθηκε ήταν ελαττωματικό μας δίνει τη δυνατότητα να αντικαταστήσουμε την αρχική πιθανότητα P(A3) = 1/2 με τη μικρότερη δεσμευμένη πιθανότητα P(A3 | B) = 5/24.
Ιωάννης Κακαδιάρης
Σύστημα Προσδιορισμού Ταυτότητας
Το σύστημα αυτό λειτουργεί με την εξαγωγή της μοναδικής βιομετρικής υπογραφής του προσώπου του ατόμου, η οποία βασίζεται σε τρισδιάστατο σχήμα, υφή, υπέρυθρες ακτίνες και μεταβλητές του χρόνου. Αν και οι παλαιότερες μέθοδοι εστίαζαν στην εμφάνιση - καταγραφή, αναπαράσταση και ταύτιση των χαρακτηριστικών του προσώπου όπως εμφανίζονται σε δισδιάστατες εικόνες του ορατού φάσματος, το προτεινόμενο σύστημα URxD χρησιμοποιεί μια διαδικτυακή κάμερα για να καταγράφει μια συνεχή ροή βίντεο η οποία χρησιμοποιείται για να ανιχνευθεί αν ένα άτομο έχει στραφεί προς τη τρισδιάστατη κάμερα. Aν το υποκείμενο, έχει στραφεί προς την κάμερα, για περισσότερο από δύο δευτερόλεπτα, το σύστημα ενεργοποιεί τον οπτικό σαρωτή και καταγράφονται τα τρισδιάστατα δεδομένα. Επίσης, μπορεί να διευκρινιστεί αν το άτομο φορά γυαλιά. Το σύστημα πέτυχε τα καλύτερα δημοσιευμένα αποτελέσματα όταν δοκιμάστηκε σε 4.007 σύνολα δεδομένων ως μέρος του Μεγάλου διεθνούς διαγωνισμού αναγνώρισης προσώπων που διοργανώθηκε από το NIST το 2007.
Θεώρημα Μπέυζ
Ερμηνείες
thumb|300px|Παρόμοια συλλογιστική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δείξουμε ότι κλπ.
Εμιράτο του Μεντεσέ
Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 1260/1290 μ.Χ., και ονομάστηκε από τον ιδρυτή του, μπέη Μεντεσέ. Η πρωτεύουσά του ήταν η πόλη Μίλας (αρχαία Μύλασα) στη νοτιοδυτική Ανατολία. Η καρδιά του εμιράτου αποτελείτο σχεδόν από την αρχαία Καρία (επαρχία Μούγλα της Τουρκίας τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας), περιλαμβάνοντας τις τρεις προεξέχουσες χερσονήσους αυτής της επαρχίας. Σημαντικά κέντρα του εμιράτου ήταν οι πόλεις Μπετσίν, Μίλας, Μπαλάτ, Ελμαλί, Φινίκε, Κας, Μάγρι (σύγχρονη Φετίγιε), Μούγλα, Τσαμελί, Ατζιπαγιάμ, Ταβάς, Μποζντογάν, Τσίνε.
Ιωάννης Κακαδιάρης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών
Εμιράτο του Μεντεσέ
Ίδρυση
Η πόλη Αϊδίνιο (αρχαίες Τράλλεις και αργότερα Σελεύκεια) ελεγχόταν από αυτό το εμιράτο για κάποιο καιρό, κατά τη διάρκεια του οποίου ονομαζόταν Γκιουζελχισάρ. Αργότερα πέρασε στην κατοχή του εμιράτου του Αϊδινίου στο βορρά, που ονόμασε την πόλη από τον ιδρυτή της δυναστείας του. Το εμιράτο του Μεντεσέ αποτελούσε σοβαρή ναυτική δύναμη στην εποχή του. Στο εμιράτο έγιναν σημαντικά έργα αρχιτεκτονικής, όπως το τέμενος του Φιρούζ Μπέη στην πόλη Μίλας και το τέμενος του Ηλία Μπέη στο Μπαλάτ.
Θεώρημα Μπέυζ
Ερμηνεία κατά Μπέυζ
Στην ερμηνεία κατά Μπέυζ, η πιθανότητα μετρά τον βαθμό αλήθειας. Το θεώρημα του Bayes τότε συνδέει το βαθμό αλήθειας σε μια πρόταση πριν και μετά τον υπολογισμό των δεδομένων. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι πιστεύεται με 50% βεβαιότητα ότι ένα νόμισμα είναι δύο φορές πιο πιθανόν να προσγειωθεί η πλευρά της κεφαλής απ' ό,τι η πλευρά των γραμμάτων. Αν το νόμισμα ριχθεί πολλές φορές και παρατηρηθεί, ότι ο βαθμός αλήθειας μπορεί να αυξηθεί, μειωθεί ή παραμείνει ίδιος εξαρτάται από τα αποτελέσματα.
Εμιράτο του Μεντεσέ
Πηγές
Μ Κατηγορία:Εμιράτα
Θεώρημα Μπέυζ
Ερμηνεία κατά Μπέυζ
Για πρόταση A και δεδομένα B,
Για περισσότερες πληροφορίες για την εφαρμογή του θεωρήματος Μπέυζ ως προς την ερμηνεία της πιθανότητας κατά Μπέυζ, κοίταξε συμπερασματολογία κατά Μπέυζ.
Ερμηνεία με συχνότητα
thumb|Εικονογράφηση της ερμηνείας συχνοτήτων με [[(θεωρία πιθανοτήτων)|δενδροδιαγράμματα. Το θεώρημα Μπέυζ συνδέει τις δεσμευμένες πιθανότητες και αντίστροφα.]]
Ο ρόλος του θεωρήματος Μπέυζ είναι η καλύτερα ορατή με δενδροδιαγράμματα, όπως φαίνεται στα δεξιά. Τα δύο δενδροδιαγράμματα ποσοστών με τα ίδια αποτελέσματα από A και B σε αντίθεση, για να ληφθούν οι πιθανότητες αντίστροφα. Το θεώρημα του Μπέυζ χρησιμεύει ως σύνδεσμος μεταξύ αυτών των διαφορετικών ποσοστών.
Απλή Μορφή
Για γεγονότα A και B, υπό την προϋπόθεση P(B) ≠ 0,
Σε πολλές εφαρμογές, για παράδειγμα συμπερασματολογία κατά Μπέυζ, το γεγονός B ορίζεται στη συζήτηση, και θέλουμε να εξετάσουμε το αντίκτυπο του να έχει παρατηρηθεί στην πραγματικότητα στα διάφορα πιθανά γεγονότα A. Σε αυτή την περίπτωση ο παρονομαστής της τελευταίας έκφρασης, η πιθανότητα του να δώσει απόδειξη B είναι σταθερό, αυτό που θέλουμε να υπολογίσουμε είναι το A. Το θεώρημα Μπέυζ μας δείχνει ότι οι δεσμευμένες πιθανότητες είναι ανάλογες του αριθμητή:
Αν τα γεγονότα A1, A2, ..., είναι ξένα και ανεξάρτητα π.χ., ένα από αυτά είναι βέβαιο ότι θα συμβεί, αλλά δεν μπορούν δύο να συμβούν ταυτόχρονα, και γνωρίζουμε τις πιθανότητες τους μέχρι την αναλογία, τότε μπορούμε να καθορίζουμε την σταθερά αναλογίας χρησιμοποιώντας το γεγονός ότι οι πιθανότητες τους πρέπει να αθροίζουν στο ένα. Για παράδειγμα, για δοσμένο γεγονός A, το γεγονός A το ίδιο και το συμπληρωματικό του ¬A είναι ξένα και ανεξάρτητα. Για να βρεθεί η σταθερά της αναλογίας c έχουμε
Προσθέτοντας τους δύο αυτούς τύπους συμπεραίνουμε ότι
Εναλλακτικός τύπος
Μια άλλη μορφή του θεωρήματος Μπέυζ είναι γενικά υπολογίσιμη όταν εξετάζουμε δύο διαγωνίσιμες καταστάσεις ή υποθέσεις είναι:
Για μια επιστημολογική ερμηνεία:
Για "αιτία" A και "αποτέλεσμα" B,
Εκτεταμένη μορφή
Συχνά, σε ένα διαμερισμό {Aj} για το δειγματοχώρο, ο χώρος του γεγονότος δίνεται ή γίνεται αντιληπτός σε ότι αφορά για P(Aj) και P(B | Aj). Είναι τότε χρήσιμο να υπολογίσουμε P(B) χρησιμοποιώντας το νόμο της ολικής πιθανότητας:
Στην ειδική περίπτωση όπου το A είναι μια δυαδική μεταβλητή: