cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρίστοφ Γκράουπνερ
Αφάνεια και επανανακάλυψη
Ωστόσο, οι περισσότερες προσπάθειες για την αναβίωση των έργων του Γκράουπνερ έγιναν από τη δεκαετία του 1980 και έπειτα, από διάφορους ερευνητές και μουσικολόγους, οι οποίοι ανέλαβαν να μελετήσουν διεξοδικά τη μουσική του. Επίσης, δημοσιεύτηκαν λεπτομερή άρθρα και μελέτες για τα έγγραφα και τα αρχεία στην Αυλή του Ντάρμστατ, διαφωτίζοντας άγνωστες πτυχές της ζωής του συνθέτη. Τρεις διατριβές ήταν πολύ σημαντικές: Η μελέτη του Φολ (H. Cutler Fall) για τις καντάτες των παραμονών του Πάσχα, η μελέτη του Σμιτ (Rene Schmidt) για τις Χριστουγεννιάτικες καντάτες και η μελέτη του Βίκερ (Vernon Wicker) για τις καντάτες για σόλο μπάσα. Ο Γκρόσπιτς (Christoph Grosspietsch) δημοσίευσε μια εκτεταμένη μελέτη των εισαγωγών του Γκράουπνερ, το 1994.
Παρά τη διεξοδική έρευνα, υπήρχαν σχετικά λίγες ηχογραφήσεις έργων του Γκράουπνερ. Αυτό άρχισε να αλλάζει το 1998, όταν η Hermann Max δημιούργησε ένα CD με έργα του συνθέτη. Η τσεμπαλίστα από το Μόντρεαλ, Ζενεβιέβ Σολί, (Geneviève Soly) βρήκε ένα χειρόγραφο του Γκράουπνερ στο Πανεπιστήμιο Yale, το 2000 ,και άρχισε να παίζει και να ηχογραφεί έργα του. Τον Απρίλιο του 2005, ο οίκος «Carus Music» δημοσίευσε θεματικό κατάλογο της ενόργανης μουσικής του Γκράουπνερ (GWV), ενώ υπάρχουν πλάνα για την ηχογράφηση της φωνητικής μουσικής του συνθέτη.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Ο Γκράουπνερ ήταν εξαιρετικά παραγωγικός. Υπάρχουν περίπου 2.000 διασωθέντα έργα στον κατάλογό του, μεταξύ των οποίων 113 συμφωνίες (sinfonias), 85 εισαγωγές (σουίτες), 44 κοντσέρτα, 8 όπερες, 1.418 θρησκευτικές και 24 κοσμικές καντάτες, 66 σονάτες και 40 παρτίτες για το κλαβεσέν. Ως προς τη μορφή, οι καντάτες του Γκράουπνερ πλησιάζουν το στυλ ροκοκό, που έκανε την εμφάνισή του εκείνη την εποχή. Οι τρίο σονάτες -γραμμένες στη μορφή φούγκας- και τα κοντσέρτα αποτελούν τη γερμανική παραλλαγή αυτών των δύο ιταλικών μουσικών ειδών. Σχεδόν όλα τα χειρόγραφα του συνθέτη στεγάζονται στο ULB (Τεχνική Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου), στο Ντάρμστατ της Γερμανίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Γιώργος Πρίντεζης
Ο Γιώργος Πρίντεζης (Σύρος, 22 Φεβρουαρίου 1985) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μέτρα αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στον Ολυμπιακό, αποτελώντας τον μακροβιότερο καλαθοσφαιριστή στην ιστορία της ομάδας με συνολικά 20 σεζόν, όντας κυρίως τη δεκαετία 2010-2020 βασικό στέλεχος σε Πρωτάθλημα Ελλάδας και Ευρωλίγκα. Ήταν επίσης βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας για πάνω από μια δεκαετία, με μεγαλύτερη επιτυχία το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 2009.
Πρώτα χρόνια
Την περίοδο 2006-07, ο Πρίντεζης δόθηκε δανεικός από τον Ολυμπιακό Πειραιώς στην Ολύμπια Λάρισας στο ελληνικό πρωτάθλημα, όπου είχε μέσο όρο 11,5 πόντους και 3,9 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στο ελληνικό All-Star Game της ίδιας σεζόν, κέρδισε τον διαγωνισμό καρφωμάτων. Επίσης, στο τέλος της σεζόν ψηφίστηκε ως ο Καλύτερος Νέος Παίκτης του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Μετά από αυτή την επιτυχία, επέστρεψε στον Ολυμπιακό. Το καλοκαίρι του 2007 επελέγη στο νούμερο 58 του NBA Ντραφτ από τους Σαν Αντόνιο Σπερς, από τους οποίους έγινε αλλαγή για τους Τορόντο Ράπτορς, ωστόσο δεν αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα.
Μάλαγα
Το 2009, υπέγραψε συμβόλαιο 3 ετών με τον ισπανικό σύλλογο της ACB Ουνικάχα Μάλαγα, με ρήτρα αποδέσμευσης για το ΝΒΑ μετά το δεύτερο έτος, αξίας 3.600.000 ευρώ. Στις 27 Απριλίου 2011, έμεινε ελεύθερος από τον ισπανικό σύλλογο.
Επιστροφή στον Ολυμπιακό
Το καλοκαίρι του 2014, ανανέωσε με τον Ολυμπιακό μέχρι το 2017.
Το 2015, έφτασε μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκα για τρίτη φορά στη σταδιοδρομία του, στον οποίο ο Ολυμπιακός έχασε από την Ρεάλ Μαδρίτης με 78-59. Κατέκτησε όμως το πρωτάθλημα Ελλάδας για δεύτερη φορά στη σταδιοδρομία του, μπαίνοντας στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης. Το 2016, κέρδισε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το πρωτάθλημα Ελλάδας με τον Ολυμπιακό, πραγματοποιώντας πολύ καλή απόδοση στους τελικούς, μπαίνοντας παράλληλα στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης, για τέταρτη φορά. Στο τέλος της σεζόν ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό για τρία ακόμη χρόνια. Το 2017, έφτασε μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκα, όπου ο Ολυμπιακός ηττήθηκε από την Φενέρμπαχτσε με 80-64. Στην Ελλάδα δεν κατέκτησε κάποιο τίτλο.
Το 2018 έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της Ευρωλίγκα όπου και αποκλείστηκε από την Ζαλγκίρις Κάουνας. Δεν κατέκτησε κάποια ελληνική διοργάνωση, χάνοντας το Κύπελλο Ελλάδας στον τελικό από την ΑΕΚ, 88-83, με τον ίδιο να έχει 10 πόντους, ενώ ηττήθηκε στη σειρά των τελικών του πρωταθλήματος από τον Παναθηναϊκό με 3-2. Το 2019, δεν κατάφερε με τους ερυθρόλευκους την πρόκριση στα προημιτελικά, ενώ στην Ελλάδα μετά από απόφαση της διοίκησης, υποβιβάστηκε στην Α2 Εθνική.
Στις 22 Οκτωβρίου 2019, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για την καλύτερη ομάδα της δεκαετίας 2010-2020 στην Ευρωλίγκα. Στις 16 Νοεμβρίου 2019, έγινε ο τρίτος παίκτης με τουλάχιστον 3.000 πόντους στην ιστορία της Ευρωλίγκα. Στις 20 Μαρτίου 2020, το καλάθι του Πρίντεζη που είχε οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του τροπαίου της Ευρωλίγκα το 2012, αναδείχτηκε ως το καλύτερο νικητήριο καλάθι της δεκαετίας 2010-2020. Στις 21 Απριλίου 2020, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέρος της καλύτερης ομάδας παικτών της Ευρωλίγκα για την δεκαετία 2010-2020. Στις 16 Ιουνίου 2020, ανανέωσε με τον Ολυμπιακό για ακόμη μια σεζόν. Στις 12 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) του Ολυμπιακού στη δεκαετία 2010-2020, όντας πρώτος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 94.53%.
Τον Ιανουάριο του 2021, έφτασε τα 1.000 αμυντικά ριμπάουντ στην Ευρωλίγκα και έγινε ο πέμπτος παίκτης στην ιστορία που φτάνει σε αυτόν τον αριθμό. Στις 5 Μαρτίου 2021, έγινε ο παίκτης με τα περισσότερα εύστοχα δίποντα στην ιστορία της Ευρωλίγκα έχοντας 1.039 εύστοχα σε 2.097 προσπάθειες.
Στις 15 Ιουλίου 2021, συμφώνησε για την ανανέωση της συνεργασίας του με τον Ολυμπιακό για ακόμα μια σεζόν. Έτσι φόρεσε την ερυθρόλευκη φανέλα για 20ή χρονιά και έγινε ο μακροβιότερος καλαθοσφαιριστής στην ιστορία των «ερυθρόλευκων». Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι τη σεζόν 2021-22, αποτελεί τον νέο αρχηγό της ομάδας. Στις 10 Οκτωβρίου 2021, έφτασε τους 3.539 πόντους καριέρας στην Α1 Εθνική και έφτασε στην 11η θέση των καλύτερων σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος. Στις 17 Οκτωβρίου, μπήκε στην πρώτη δεκάδα παικτών με τα περισσότερα αμυντικά ριμπάουντ (1.062) στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ελλάδας, ξεπερνώντας τον Αντώνη Φώτση (1.059). Στις 26 Οκτωβρίου, ξεπέρασε τους 3.500 πόντους στην καριέρα του στην διοργάνωση της Ευρωλίγκα. Μάλιστα έγινε ο τέταρτος παίκτης στην ιστορία που φτάνει αυτό τον αριθμό πόντων. Στις 9 Δεκεμβρίου στο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι με τα 2/4 δίποντα που ευστόχησε έφτασε τα 1.404 εύστοχα σουτ στην καριέρα του στην Ευρωλίγκα σε 354 ματς. Έτσι έγινε ο κορυφαίος παίκτης στη διοργάνωση στα εύστοχα σουτ εντός πεδιάς (δίποντα και τρίποντα). Στις 7 Φεβρουαρίου 2022 κόντρα στον Άρη, έγινε ο 18ος αθλητής στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ελλάδας που έφτασε τα 1.500 ριμπάουντ και ο 11ος παίκτης στην ιστορία που ξεπέρασε τους 3.600 πόντους. Στις 20 Φεβρουαρίου κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 81-73. Στις 8 Μαΐου, με τους 11 πόντους που σημείωσε απέναντι στον Ιωνικό μπήκε στη δεκάδα των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Στις 17 Ιουνίου 2022, κατέκτησε το τέταρτο πρωτάθλημα στην καριέρα του αφού ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό στη σειρά των τελικών με 3-0. Αμέσως μετά το τέλος του πρωταθλήματος, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τα παρκέ σε ηλικία 37 ετών και μετά από 21 χρόνια επαγγελματικής καριέρας. Μετά την ανακοίνωση της απόσυρσής του, ομάδες του ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ μέσω ανακοινώσεων εξήραν τον Έλληνα άσο. Ανακοινώσεις έβγαλαν επίσης η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, ο ΕΣΑΚΕ, και η Ευρωλίγκα ανδρών.
Εθνική Ελλάδας
μικρογραφία|Ο Πρίντεζης με την Εθνική Με την Εθνική Νέων Ελλάδος, ο Πρίντεζης έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U16 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 το 2004 και το 2005, αντίστοιχα.
Με την Εθνική Ανδρών Ελλάδος, συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, στο Ευρωμπάσκετ του 2009, όπου και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010.
Είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας που έπαιξε στο Προολυμπιακό τουρνουά του 2012, στο Ευρωμπάσκετ του ​​2013, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 στην Ισπανία, στο Ευρωμπάσκετ του 2015, στο Ευρωμπάσκετ του 2017 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019.
Το 2020, μετά από ψηφοφορία στον ιστότοπο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, βρέθηκε στην καλύτερη πεντάδα της Εθνικής Ομάδας των τελευταίων δυο δεκαετιών (2000-2020) σε Ευρωμπάσκετ, μαζί με τους Διαμαντίδη, Παπαλουκά, Σπανούλη και Αντετοκούνμπο.
Με το εθνόσημο ανδρών έχει αγωνιστεί σε 127 αγώνες με συνολικά 1.127 πόντους (μ.ο: 8,87), ενώ με τους νέους σε 29 αγώνες με συνολικά 212 πόντους (μ.ο: 7,31).
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Στέλλα Κωστοπούλου και έχουν αποκτήσει μια κόρη, την Ζόζεφιν (γενν. 5 Αυγούστου 2017).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2009 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Ηρώδης ο Μέγας
Ο Ηρώδης Α΄ ο Μέγας από την Ηρωδιανή Δυναστεία, ήταν βασιλιάς της Ιουδαίας από το 37 π.Χ. μέχρι το έτος 1 μ.Χ.
Η πορεία του Ηρώδη προς τη βασιλεία
Η δημόσια σταδιοδρομία του Ηρώδη ξεκίνησε όταν ο πατέρας του Αντίπατρος, που κατείχε το αξίωμα του procurator (επιτρόπου) της Ιουδαίας, τον διόρισε -με την έγκριση του ισχυρού άνδρα της Ρώμης Ιούλιου Καίσαρα- ως στρατηγό της Γαλιλαίας. Ταυτόχρονα ο πρεσβύτερος αδελφός του Φασαήλ Α΄ διορίστηκε με τον ίδιο τρόπο στρατηγός της Ιερουσαλήμ.
Η δραστηριότητα του Ηρώδη και η εξόντωση του στασιαστή Εζεκία προκάλεσαν την προσοχή των ρωμαϊκών αρχών, αλλά και το φθόνο του αρχιερέα Υρκανού Β΄. Ο Ρωμαίος έπαρχος της Συρίας Σέξτος Καίσαρας επιβράβευσε τον Ηρώδη, δίνοντας του το αξίωμα του στρατηγού της Κοίλης Συρίας.
Η επικύρωση της θέσης του Ηρώδη από τον έπαρχο της Συρίας Κάσσιο το 43 π.Χ. στάθηκε μοιραία για τον πατέρα του Αντίπατρο, ο οποίος δηλητηριάστηκε σε ένα συμπόσιο και τελικά πέθανε. Ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του ήταν ένας υφιστάμενός του, που ονομάζονταν Μάλιχος.
Τον Οκτώβριο του 42 π.Χ. οι καισαροκτόνοι οδηγήθηκαν διαδοχικά στην αυτοκτονία κατά τη διάρκεια της μάχης των Φιλίππων. Ο Μάρκος Αντώνιος, που συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους νικητές της μάχης, έδειξε την εύνοιά του στον Ηρώδη διορίζοντας τον τετράρχη της Ιουδαίας. Όσοι Ιουδαίοι αντέδρασαν και επιχείρησαν να τον συναντήσουν, προκειμένου να τον πείσουν να αλλάξει την απόφασή του, θανατώθηκαν με εντολή του Αντώνιου.
Ακολούθησε η εισβολή των Πάρθων στη Συρία και η εγκατάσταση στην Ιουδαία του Αντίγονου Ματταθία ως βασιλιά με την υποστήριξη τους. Ο Ηρώδης κατέφυγε στη Ρώμη και ανακηρύχθηκε βασιλιάς από τη Σύγκλητο. Τελικά κατέλαβε την εξουσία, ανατρέποντας τον Αντίγονο Ματταθία, ύστερα από πολυετή εμφύλιο πόλεμο, με την υποστήριξη του Μάρκου Αντώνιου. Ο Αντίγονος Ματταθίας αποκεφαλίστηκε με διαταγή του τελευταίου στην Αντιόχεια (37 π.Χ.). Λίγους μήνες πριν καταλάβει την Ιερουσαλήμ, ο Ηρώδης τέλεσε τους γάμους του με τη Μαριάμνη.
Η βασιλεία του Ηρώδη
Η άνοδος του Ηρώδη του Μεγάλου στον θρόνο του βασιλείου της Ιουδαίας σηματοδοτεί την αρχή της Ηρωδιανής δυναστείας.
Παρά τη ρωμαϊκή κατοχή της χώρας του διατήρησε τον θρόνο του, γιατί κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων. Ήταν πολύ φιλόδοξος και επειδή ήθελε να απαθανατιστεί το όνομά του, έχτισε λαμπρά οικοδομήματα, όπως υδραγωγεία, θέατρα, γυμναστήρια, ανάκτορα, οχυρά και λιμάνια. Σημαντικό έργο του ήταν και η ανοικοδόμηση του Ναού του Σολομώντα. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 20/19 π.Χ. και σταμάτησαν ύστερα από σαράντα πέντε χρόνια το 25. Μία ιουδαϊκή παροιμία αποτύπωσε το μεγαλείο του: «Αυτός που δεν αντίκρυσε τον Ναό του Ηρώδη, δεν γνωρίζει τι θα πει ομορφιά». Θεωρούσε τον εαυτό του ως τον μοναδικό βασιλιά και χρησιμοποιούσε ωμή βία σε όποιον αντιστρατευόταν τα σχέδιά του.
Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, όταν πληροφορήθηκε τη Γέννηση του Χριστού, διέταξε τους στρατιώτες του να σφάξουν όλα τα νήπια της περιοχής της Βηθλεέμ, γιατί φοβόταν ότι ο Ιησούς θα του έπαιρνε τον θρόνο, καθώς εν τω μεταξύ γνώριζε και τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης ότι «στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας θα γεννηθεί ο νέος βασιλιάς των Ιουδαίων, Καὶ σύ, Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ».
Πέθανε από μία οδυνηρή ασθένεια, η οποία τον παρέλυσε και του σάπισε το κάτω μέρος του κορμιού του. Λίγο πριν τον θάνατό του σκότωσε τον γιο του, τον Αντίπατρο. Οι Ιουδαίοι μισούσαν τον Ηρώδη, γιατί είχε αραβική καταγωγή (ήταν Ιδουμαίος) και ήταν υποτακτικός των Ρωμαίων.
Σχέσεις με Ρωμαίους και Έλληνες. Δωρεές και ευεργεσίες
Ο Αντώνιος, ο οποίος βρισκόταν στην Αίγυπτο, παντρεύτηκε την Κλεοπάτρα την άνοιξη του 36 π.Χ., χωρίς να έχει χωρίσει τη νόμιμη σύζυγό του Οκταβία. Ύστερα από τον γάμο τους της «δώρισε» αρκετές περιοχές στη συριακή ενδοχώρα και ακτή (την περιοχή της Χαλκίδος και την παραλία από τον ποταμό Ελεύθερο ως τη Σιδώνα ), και την Κύπρο. Η Κλεοπάτρα μισούσε τον Ηρώδη και επεδίωκε να τον εξοντώσει.
Ο Αντώνιος προετοίμασε ταυτόχρονα και την επιθετική εκστρατεία του εναντίον των Πάρθων (36 π.Χ.). Η εκστρατεία του ήταν μια αποτυχία. Ενώ πολιορκούσε την πόλη Φράασπα στην Ατροπατηνή Μηδία, οι Πάρθοι χτύπησαν μια φάλαγγα ανεφοδιασμού τού στρατού του, εξολοθρεύοντας 10.000 άντρες και κυριεύοντας ένα μεγάλο τμήμα των εφοδίων του εκστρατευτικού σώματος. Έτσι υποχώρησε έχοντας σοβαρές απώλειες (το ένα τρίτο της αρχικής δύναμης των 100.000 ανδρών του), ενώ η φήμη του ως ακατανίκητου στρατηγού κλονίστηκε σημαντικά.
Ο Ηρώδης δεν έλαβε άμεσα μέρος στη σύρραξη Οκταβιανού και Αντωνίου. Την εποχή που κηρύχθηκε ο πόλεμος (Οκτώβριος του 32 π.Χ.) ο Αντώνιος ανέθεσε στον Ηρώδη, που είχε συγκεντρώσει αρκετό στρατό για να τον βοηθήσει, να στρέψει αυτόν τον στρατό εναντίον του βασιλιά των Ναβαταίων, επειδή ο τελευταίος είχε αρνηθεί να καταβάλλει στην Κλεοπάτρα το ποσό της εκμίσθωσης. Ο Ηρώδης στην αρχή της εκστρατείας είχε επιτυχίες, κατόπιν όμως υπέστη βαριά ήττα σε μια τοποθεσία που ονομάζονταν Κάναθα, εξ αιτίας της προδοσίας του Αθηνίωνα, ενός από τους στρατηγούς της Κλεοπάτρας που τον ακολουθούσε. Την ίδια εποχή έγινε ένας πολύνεκρος σεισμός στην Ιουδαία (άνοιξη του 31 π.Χ.). Τελικά ο Ηρώδης ανασύνταξε τις δυνάμεις του και νίκησε τους Άραβες, σε μάχη που έγινε στη Φιλαδέλφεια.
Λίγο αργότερα έγινε γνωστό το αποτέλεσμα του ρωμαϊκού εμφυλίου πολέμου. Οι αντίπαλοι είχαν συγκρουστεί στο Άκτιο σε ναυμαχία, η οποία τελείωσε με νίκη του Οκταβιανού, η δε Κλεοπάτρα και ο Αντώνιος διέφυγαν στην Αίγυπτο (αρχές Σεπτεμβρίου του 31 π.Χ.).
Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να καταστρέψει το πολιτικό μέλλον του Ηρώδη, καθώς ήταν ένας από τους γνωστούς φίλους του Μάρκου Αντωνίου. Έτσι, όταν ο Οκταβιανός βρισκόταν στη Ρόδο (άνοιξη του 30 π.Χ.), ο Ηρώδης έσπευσε ως ιδιώτης να τον συναντήσει, προκειμένου να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Ο Οκταβιανός αποδέχθηκε τα επιχειρήματά του και τον έστεψε μάλιστα βασιλιά, ενώ, το επόμενο έτος, του παραχώρησε τα εδάφη τού βασιλείου του που του είχε αποσπάσει η Κλεοπάτρα, καθώς και τις πόλεις των Γαδάρων, της Ίππου, της Γάζας, της Ιόππης και του Πύργου Στράτωνος.
Το 27 π.Χ. στη Ρώμη ο Οκταβιανός ανακηρύχθηκε από τη Σύγκλητο Αύγουστος. Για να τιμήσει αυτό το γεγονός, ο Ηρώδης ανοικοδόμησε την κατεστραμμένη πόλη της Σαμάρειας και τη μετονόμασε σε Σεβαστή. Το 25 π.Χ. ενίσχυσε τη δύναμη του Αίλιου Γάλλου, που είχε εκστρατεύσει στην Αραβία.
Το 20 π.Χ., ύστερα από μεσολάβηση του Ηρώδη, ο αδελφός του Φερώρας διορίστηκε από τον Αύγουστο τετράρχης της Περαίας.
Το 19 π.Χ. ο Αύγουστος, που επισκέφθηκε τον Ηρώδη, του παραχώρησε τις περιοχές της Ιτουραίας, της Γαυλανίτιδας, της Βαταναίας και της Αυρανίτιδας ύστερα από τον θάνατο του Ζηνόδωρου, τοπικού δυνάστη της περιοχής. Το 18 π.Χ. ο Ηρώδης, ενώ ταξίδευε προς τη Ρώμη, βρέθηκε στην Ηλεία. Εκεί φρόντισε να δωρίσει μεγάλα ποσά στους Ηλείους, προκειμένου να αναστηλωθεί το κύρος των Ολυμπιακών αγώνων. Οι Ηλείοι ανταποδίδοντας, του ανέθεσαν τιμητικά την προεδρία των αγώνων.
Το 17 π.Χ. υποδέχτηκε στην Ιερουσαλήμ τον συνεργάτη του Αυγούστου Αγρίππα και την επόμενη άνοιξη τον συνόδευσε στη θαλάσσια εκστρατεία, που πραγματοποίησε ο τελευταίος στο βασίλειο του Βοσπόρου και τον Εύξεινο Πόντο.
Το 10 π.Χ. ξεκίνησε η οικοδόμηση του ανακτόρου του Ηρώδη στην Ιεριχώ, καθώς ο Αγρίππας είχε ήδη προθυμοποιηθεί σε παλαιότερη επίσκεψή του στον Ιουδαίο βασιλιά να του παράσχει τους εργάτες και τα υλικά για το συγκεκριμένο εγχείρημα. Το ανάκτορο θα χρησίμευε ως εξοχική κατοικία του Ηρώδη.
Ο Ηρώδης έκανε δωρεές και ανήγειρε μνημεία σε πολλές πόλεις, όπως στην Ασκάλωνα, στην Τύρο, στη Σιδώνα, στη Βύβλο, στη Βυρηττό, στην Τρίπολη, στη Δαμάσκο, στη Ρόδο, στην Αντιόχεια, στη Χίο, στη Νικόπολη, στην Αθήνα, και στη Σπάρτη. Στη Ρόδο ειδικότερα ανέλαβε τα έξοδα οικοδόμησης ενός Ναού αφιερωμένου στον Πύθιο Απόλλωνα.
Ο Ηρώδης επίσης ανέλαβε με έξοδα τού θησαυροφυλακίου του να θρέψει τον πληθυσμό τού βασιλείου του, αλλά και των γειτονικών περιοχών, κατά τη διάρκεια ενός λιμού (24-23 π.Χ.) αγοράζοντας σιτηρά από την Αίγυπτο, ενώ αρκετές φορές μείωσε τους φόρους που πλήρωναν οι υπήκοοί του. Εμπιστεύτηκε τις σπουδαιότερες θέσεις τού βασιλείου του σε Έλληνες, όπως ο Νικόλαος ο Δαμασκηνός και ο αδελφός του Πτολεμαίος, ενώ ο πυρήνας τού στρατού του αποτελούνταν από Θράκες, Γερμανούς και Κέλτες μισθοφόρους.
Η εξολόθρευση της Ασμοναϊκής οικογένειας και των οπαδών της
Κατά τη γιορτή της Σκηνοπηγίας το πλήθος ξέσπασε σε συγκινητικές εκδηλώσεις, όταν αντίκρισε τον νεαρό αρχιερέα με την επίσημη στολή του. Το γεγονός έγινε αντιληπτό από τον Ηρώδη. Έτσι λίγο μετά τη γιορτή έστειλε τον Αριστόβουλο με κάποια πρόφαση στην Ιεριχώ. Εκεί, κάποιοι από τους Κέλτες σωματοφύλακες τού Ηρώδη, τον έπνιξαν στο λουτρό του ανακτόρου, ύστερα από διαταγή του (35 π.Χ.).
Τότε η Αλεξάνδρα ζήτησε από την Κλεοπάτρα και τον Αντώνιο να εκδικηθούν τον Ηρώδη για τον θάνατο τού γιου της. Όταν όμως ο Ηρώδης παρουσιάστηκε στον Αντώνιο στη Λαοδίκεια (34 π.Χ.), δεν τιμωρήθηκε για την πράξη του.
Όταν ο Ηρώδης αναχώρησε από την Ιερουσαλήμ για να συναντήσει τον Αντώνιο, ανέθεσε στον Ιωσήφ Α΄ -σύζυγο της αδελφής του Σαλώμης και θείο του- να δολοφονήσει τη Μαριάμνη Α΄, αν δεν γύριζε πίσω. Όμως η μυστική εντολή που είχε δώσει ο Ηρώδης στον Ιωσήφ διέρρευσε προς τη Μαριάμνη, όταν ο τελευταίος της ανέφερε μόνος του την εντολή τού Ηρώδη. Όταν ο Ηρώδης επέστρεψε, η αδελφή του Σαλώμη του κατήγγειλε τα συμβάντα. Ο ζηλότυπος Ηρώδης έγινε έξαλλος. Η Μαριάμνη κατηγορήθηκε ότι συνωμότησε με τον Ιωσήφ, ο οποίος εκτελέστηκε. Τελικά ο Ηρώδης τη συγχώρεσε, φυλάκισε όμως την πεθερά του Αλεξάνδρα, επειδή θεώρησε ότι αυτή υποκίνησε το σκάνδαλο (34 π.Χ.).
Πριν συναντηθεί ο Ηρώδης με τον Οκταβιανό στη Ρόδο, έδωσε εντολή στον αυλικό του Σόαιμο να δολοφονήσει την πεθερά του και τη σύζυγό του, αν δεν επέστρεφε πίσω ζωντανός. Η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε ακόμα μια φόρα: ο Σόαιμος αποκάλυψε την εντολή στη Μαριάμνη. Όταν ο Ηρώδης επέστρεψε, η Σαλώμη τού αποκάλυψε ότι η Μαριάμνη σκόπευε να τον δηλητηριάσει. Ο Ηρώδης σκότωσε τον Σόαιμο και οδήγησε τη Μαριάμνη σε δίκη. Η Μαριάμνη καταδικάστηκε σε θάνατο και αποδοκιμάστηκε ακόμη και από τη μητέρα της. Η Σαλώμη ήταν ανάμεσα σε αυτούς που υποστήριξαν την επιβολή της θανατικής καταδίκης, σε αντίθεση με τον Ηρώδη που επιθυμούσε τη φυλάκιση της συζύγου του. Τελικά η Μαριάμνη εκτελέστηκε το 29 π.Χ..
Ύστερα από την εκτέλεση της Μαριάμνης, ο Ηρώδης βασανιζόταν από τύψεις και οδηγείτο σε άγριες υπερβολές, προκειμένου να ξεχάσει όσα είχαν συμβεί. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδίου που πραγματοποίησε στη Σαμάρεια, αρρώστησε και κυκλοφόρησε η φήμη ότι πέθανε. Τότε η πεθερά του Αλεξάνδρα επιχείρησε να καταλάβει την εξουσία, ο Ηρώδης όμως τη συνέλαβε και την εκτέλεσε (28 π.Χ.). Κάποιοι οπαδοί των Ασμοναίων που την είχαν υποστηρίξει, κατάφεραν τελικά να αποφύγουν την τιμωρία, ύστερα από παρέμβαση του δεύτερου συζύγου τής Σαλώμης, Κοστόβαρου. Η Σαλώμη όμως, η οποία δεν ανεχόταν τον σύζυγό της, τον κατέδωσε στον Ηρώδη. Ο Κοστόβαρος και οι οπαδοί των Ασμοναίων εκτελέστηκαν (25 π.Χ.).
Ο Ηρώδης εναντίον των γιων του.
μικρογραφία|Νόμισμα του 1 [[λεπτό (νόμισμα)|λεπτού του Ηρώδη του Μέγα, 40-4 π.Χ., Ιερουσαλήμ]] Οι δυο νεαροί γιοι του Ηρώδη από τη Μαριάμνη, Αλέξανδρος και Αριστόβουλος, που είχαν σταλεί για σπουδές στη Ρώμη (23 π.Χ.), επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ το 18 π.Χ. ή 17 π.Χ.. Η παρουσία των δύο νεαρών πριγκίπων προκάλεσε τον θαυμασμό της κοινωνίας της πόλης και την εχθρότητα της αδελφής τού Ηρώδη, της Σαλώμης, παρά το γεγονός ότι ο Αριστόβουλος είχε νυμφευτεί την κόρη της, Βερενίκη. Η Σαλώμη είχε σύμμαχο τον αδελφό του Ηρώδη, τον Φερώρα.
Μόλις ο Ηρώδης και οι γιοι του επέστρεψαν στην πατρίδα, ο Αντίπατρος, που υποστηριζόταν από τη Σαλώμη και τον Φερώρα, επανέλαβε τις μηχανορραφίες του. Πλαστές επιστολές δημιουργήθηκαν και ομολογίες από βασανισμένους δούλους αποσπάστηκαν, προκειμένου να κατηγορηθούν για συνωμοσία εναντίον της ζωής του βασιλιά. Μία νέα συμφιλίωση έγινε από τον πεθερό του Αλέξανδρου, τον Αρχέλαο βασιλιά της Καππαδοκίας, αλλά δεν κράτησε πολύ. Χρησιμοποιώντας έναν Λακεδαιμόνιο, που ονομάζονταν Ευρυκλής, ο Αντίπατρος κατηγόρησε εκ νέου τους δύο γιους του. Αφού έλαβε τη συγκατάθεση του Αυγούστου, ο Ηρώδης τους οδήγησε σε μια παρωδία δίκης. Το δικαστήριο που έγινε στη Βυρητό με πρόεδρο τον έπαρχο της Συρίας Σέντιο Σατουρνίνο και μέλη 150 φίλους του Ηρώδη, τους καταδίκασε σε θάνατο. Λίγο αργότερα στραγγαλίστηκαν στη Σεβαστή (6 π.Χ.). Ο Αντίπατρος έγινε ο κατ’ εξοχήν διάδοχος του θρόνου και τη δεύτερη θέση στο βασίλειο κατέλαβε ο γιος της Μαριάμνης Β΄ του Σίμωνος, ο Ηρώδης Β΄ Φίλιππος.
Μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον του Ηρώδη, ο Αντίπατρος είχε επιβάλλει τη θέλησή του και είχε την υποστήριξη του Φερώρα. Αυτό το γεγονός τον έφερε σε αντίθεση με τη Σαλώμη, η όποια κατηγορούσε τη σύζυγο τού Φερώρα στον Ηρώδη. Για να προφυλαχθεί από την αποκάλυψη των συνωμοσιών του, ο Αντίπατρος κατάφερε να αποσπάσει μία κλήση για τη Ρώμη και εγκατέλειψε την Ιουδαία. Εκεί, μαζί με έναν απελεύθερό του, τον Βάθυλλο και μία Ιουδαία δούλη της Αυτοκράτειρας Λιβίας, την Ακμή, συνωμοτούσε εναντίον της Σαλώμης. Ταυτόχρονα, μαζί με τη Σαλώμη και τον Φερώρα, ο Αντίπατρος συνωμοτούσε εναντίον του Ηρώδη. Την ίδια εποχή πήγε στη Ρώμη και ο Συλλαίος ο Άραβας για να κινήσει δίκη εναντίον του Αντίπατρου. Ο Συλλαίος κατηγορούσε τον Αντίπατρο, ότι ήθελε να εκμεταλλευτεί τη φιλία του πατέρα του με τον Αύγουστο, για να πραγματοποιήσει τα δικά του επίβουλα σχέδια. Ο Ηρώδης δωροδόκησε μερικούς Ρωμαίους αξιωματούχους πιστούς στον Συλλαίο και εκείνοι του αποκάλυψαν, ότι αυτός, σε συνεργασία με κάποιον σωματοφύλακα του Ηρώδη, σχεδίαζαν τη δολοφονία του. Όλα αυτά τα αποκάλυψε ο Ηρώδης στον Σατουρνίνο, ο οποίος έστειλε τον σωματοφύλακα σιδηροδέσμιο στη Ρώμη.
Ο Ηρώδης πήρε το μέρος της Σαλώμης στην αντίθεσή της με τον Φερώρα, ζητώντας του να χωρίσει τη σύζυγό του και ο τελευταίος αποσύρθηκε στην τετραρχία του στην Περαία, όπου αρρώστησε και πέθανε λίγο αργότερα (5 π.Χ.). Ο Ηρώδης, που είχε και εκείνος αρρωστήσει, μετέφερε τη σορό τού αδελφού του στην Ιερουσαλήμ και την έθαψε με μεγάλες τιμές. Ο θάνατος του Φερώρα έγινε η αιτία να αποκαλυφθούν οι μηχανορραφίες του Αντίπατρου. Η σύζυγος τού Φερώρα κατηγορήθηκε, ότι τον δηλητηρίασε. Στην προσπάθειά της να αποδείξει την αθωότητά της, αποκάλυψε τον Αντίπατρο. Έγιναν πολλές ανακρίσεις και πολλοί αυλικοί και συνεργάτες του Ηρώδη βασανίστηκαν μέχρι θανάτου, ενώ αρκετοί συγγενείς του, όπως η Δωρίδα και η Μαριάμνη Β΄ του Σίμωνος κατηγορήθηκαν, ότι γνώριζαν τη συνωμοσία. Η Δωρίδα εκδιώχθηκε από το παλάτι και ο γιος της Μαριάμης του Σίμωνος, ο Ηρώδης Φίλιππος, εξ’ αιτίας της ενοχής της μητέρας του, αποκλείστηκε από τη διαδοχή. Ο Αντίπατρος, αφού είχε ολοκληρώσει επιτυχώς τις δικαστικές διενέξεις του στη Ρώμη, επέστρεψε στην πατρίδα του αρκετά ανυποψίαστος για ό,τι είχε συμβεί, μια και ο Ηρώδης είχε φροντίσει επιμελώς να τον παραπλανήσει. Όταν παρουσιάστηκε ενώπιον του Ηρώδη, δοκίμασε μία οδυνηρή έκπληξη. Ο Ηρώδης τον συνέλαβε και τον προσήγαγε σε δίκη για προδοσία, ενώπιον του νέου έπαρχου της Συρίας Πόπλιου Κουιντήλιου Ουάρρου, που έτυχε να βρίσκεται εκεί. Έτσι ο Αντίπατρος είχε την ίδια τύχη με τους ετεροθαλείς αδελφούς του.
Ο Ηρώδης τον καταδίκασε σε θάνατο. Η απόφαση στάλθηκε από τον Ουάρρο στον Αύγουστο για να εγκριθεί. Οι συνωμότες που βρισκόταν στη Ρώμη, όπως η Ακμή, τιμωρήθηκαν από τον Αύγουστο με θάνατο. Διάδοχος του θρόνου έγινε ο γιος του Ηρώδη από τον τέταρτο γάμο του με τη Μαλθάκη, ο Ηρώδης Αντίπας.
Η ασθένεια του Ηρώδη συνεχιζόταν. Μία ομάδα μαθητών του Νόμου, που είχε ακούσει ότι ο Ηρώδης πέθαινε, υπό την ηγεσία των Φαρισαίων νομοδιδασκάλων Ιούδα του Σεπφωραίου και Ματθία του Μαργάλου, εισέβαλε στον Ναό και τσάκισε έναν χρυσό αετό, που θεωρήθηκε ρωμαϊκό σύμβολο. Ο Ηρώδης τους δίκασε και τους τιμώρησε με φρικτό θάνατο (οι περισσότεροι κάηκαν ζωντανοί).
Η ασθένεια του Ηρώδη επιδεινώθηκε και αυτός μεταφέρθηκε στις θερμές πηγές της Καλλιρρόης στη Νεκρά θάλασσα για θεραπεία. Η θεραπεία απέτυχε και ο Ηρώδης γύρισε πίσω στην Ιεριχώ. Εκεί συγκέντρωσε τους άνδρες της πόλης και τους έκλεισε στον Ιππόδρομο, με σκοπό -όπως είπε στους γύρω του- να τους θανατώσει αν πεθάνει, έτσι ώστε να είναι σίγουρος, ότι οι Ιουδαίοι θα θρηνήσουν για τον θάνατό του.
Λίγο αργότερα έφτασε και η έγκριση του Αυγούστου για τη θανάτωση του Αντιπάτρου. Όταν έμαθε τα νέα ο Ηρώδης συνήλθε. Λίγο αργότερα όμως έχασε τις αισθήσεις του. Οι ακόλουθοί του άρχισαν να θρηνούν. Ο Αντίπατρος, ο οποίος ήταν φυλακισμένος, άκουσε τους θρήνους και ζήτησε από τον δεσμοφύλακα να τον απελευθερώσει. Εκείνος όχι μόνο δεν τον απελευθέρωσε, αλλά πήγε στον μισολιπόθυμο Ηρώδη και τον πληροφόρησε για την πρόταση του Αντιπάτρου. Ο Ηρώδης αντέδρασε βγάζοντας μια τρομερή κραυγή. Ο Αντίπατρος εκτελέστηκε (4 π.Χ.).
.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Δωρίδα και είχε τέκνο:
Έπειτα ο Ηρώδης Α΄ έκανε 2ο γάμο με τη Μαριάμνη Α΄ των Ασμοναίων/Μακκαβαίων, κόρη του Αλεξάνδρου της Ιουδαίας και είχε τέκνα:
Σε 3ο γάμο πήρε τη Μαριάμνη Β΄, κόρη του Σίμωνα αρχιερέα του Ναού της Ιερουσαλήμ και είχε τέκνο:
Σε 4ο γάμο πήρε τη Μαλθάκη από τη Σαμάρεια και είχε τέκνα:
Σε 5ο γάμο πήρε την Κλεοπάτρα, μάλλον κόρη ευγενούς της Ιερουσαλήμ και είχε τέκνα;
Σε 6ο γάμο πήρε τη Παλλάδα και είχε τέκνο:
Σε 7ο γάμο πήρε τη Φαίδρα και είχε τέκνο:
Σε 8ο γάμο πήρε την Ελπίδα και είχε τέκνο:
Σε 9ο γάμο πήρε μία εξαδέλφη του, την αγνώστου ονόματος κόρη τού θείου του Ιωσήφ Α΄. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Σε 10ο γάμο πήρε μία ανιψιά του, που δεν γνωρίζουμε το όνομά της, κόρη τού αδελφού του Ιωσήφ Β΄. Δεν είχαν παιδιά.
Η τελευταία διαθήκη και το τέλος του Ηρώδη. Οι διάδοχοί του
Ο Ηρώδης άλλαξε τη διαθήκη του για τελευταία φορά. Διάδοχος του και βασιλιάς γινόταν ο Αρχέλαος, γιος του από τη σύζυγό του Μαλθακή, ενώ ο Ηρώδης Αντίπατρος και ο Ηρώδης Φίλιππος, γιος της πέμπτης γυναίκας του Ηρώδη Κλεοπάτρας, έγιναν τετράρχες της Γαλιλαίας και Περαίας ο πρώτος και της Πανειάδος, Γαυλανίτιδος, Βαταναίας και Τραχωνίτιδος ο δεύτερος. Λίγες μέρες αργότερα ο Ηρώδης πέθανε (Μάρτιος του 4 π.Χ. ). Η Σαλώμη απελευθέρωσε τους ομήρους της Ιεριχούς και ο σύμβουλος του Πτολεμαίος διάβασε τη διαθήκη του στο λαό και ανέλαβε να μεταφέρει στη Ρώμη τα επίσημα έγγραφα. Η σορός του κηδεύτηκε με μεγάλες τιμές στο φρούριο του Ηρωδείου
Lit (άλμπουμ)
Κομμάτια
Κομμάτια που κυκλοφόρησαν ως b-sides
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Ζόραν Μιλίνκοβιτς (ποδοσφαιριστής)
Ο Ζόραν "Κίζα" Μιλίνκοβιτς (Σερβικά Κυριλλικά :  Зоран Киза Милинковић, 18 Ιουλίου 1968) είναι Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στο γήπεδο της ΦΚ TEK Σλόγκα, στη γενέτειρά του, το Veliki Crljeni. Σε ηλικία εννέα ετών, άρχισε να προπονείται στα τμήματα υποδομών της Παρτιζάν, αναγκασμένος να ταξιδεύει πάνω από 200 χιλιόμετρα με το λεωφορείο δύο φορές την ημέρα για να πάει από τη γενέτειρά του στο Βελιγράδι και πίσω. Πέρασε από όλες τις ηλικιακές ομάδες των «ασπρόμαυρων» του Βελιγραδίου και τον χειμώνα του 1987, αμέσως μετά την λήξη της στρατιωτικής του θητείας, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο και παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Μλάντοστ Πετρίνια (που τότε αγωνίζονταν στη δεύτερη κατηγορία), όπου και αγωνίστηκε για μιάμιση σεζόν. Επέστρεψε στην Παρτιζάν και πραγματοποίησε δύο εμφανίσεις στο πρωτάθλημα κατά το πρώτο μισό της σεζόν 1990-91, προτού μετακομίσει στη Βοϊβοντίνα. Ακολούθως μεταγράφηκε στη Μόγκρεν του Μαυροβουνίου όπου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας αν και αγωνίζονταν ως δεξί μπακ.
Μετέπειτα, ο Μιλίνκοβιτς αγωνίστηκε διαδοχικά στη Μπόρατς Μπάνια Λούκα,  τη ΦΚ Ραντνίτσκι Νις, την ουγγρική Χόνβεντ Βουδαπέστης , την ιαπωνική  Tosu Futures και τη βελγική Βάρεγκεμ.
Από το 1996 έως το 1998 αγωνίστηκε στην γαλλική Νις, κατακτώντας το Κύπελλο Γαλλίας (1997) αν και δεν έλαβε μέρος στον τελικό. Έπαιξε στο Σούπερ Καπ Γαλλίας του 1997, αλλά η ομάδα του ηττήθηκε από την Μονακό με 5-2. Με την ομάδα της Νίκαιας πραγματοποίησε συνολικά 63 εμφανίσεις (26 στην Λιγκ 1 και 37 στη Λιγκ 2) και πέτυχε δύο γκολ.
Στη συνέχεια έφυγε για τη Γερμανία για να παίξει με τα χρώματα της Χάνσα Ροστόκ από το 1998 έως το 1999. Επόμενος σταθμός η κυπριακή Ανόρθωση Αμμοχώστου, με τότε προπονητή τον  Ντούσαν Μιτόσεβιτς. Σε εκείνη τη θητεία του ο Μιλίνκοβιτς ανακηρύχθηκε ως καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος, αλλά και ο καλύτερος ξένος του κυπριακού ποδοσφαίρου Ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος για ένα εξάμηνο πάλι στην Κύπρο, για λογαριασμό της Δόξας Κατωκοπιάς.
Προπονητική καριέρα
Ο Μιλίνκοβιτς ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός προπονητή του Ratko Dostanić στην Όμπιλιτς Βελιγραδίου κατά τη διάρκεια της σεζόν 2002–03, προτού φύγουν την επόμενη σεζόν και οι δύο, για αναλάβουν τους ίδιους ρόλους στη Sartid Smederevo.
Διορίστηκε ως πρώτος προπονητής της Όμπιλιτς τον Αύγουστο του 2004, αλλά απολύθηκε μετά από μόλις δύο μήνες. Στη συνέχεια διετέλεσε προπονητής της Μπόρατς Μπανια Λούκα, έχοντας πολλές επιτυχίες τις επόμενες τρεις σεζόν. Αποχώρησε από την ομάδα προτού αυτή κάνει το ντεμπούτο της στη Σερβική SuperLiga. Μετά την αποχώρησή του από την Μπόρατς, ο Μιλίνκοβιτς πέρασε σύντομες περιόδους στη FK Kolubara και στη Σρεμ.
Το καλοκαίρι του 2009, ανακοινώθηκε ως προπονητής της νεοφώτιστης στην πρώτη κατηγορία του σερβικού πρωταθλήματος, ομάδα της Σπάρτακ Σουμπότιτσα. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με τη Σπάρτακ στην τέταρτη θέση και έχοντας κερδίσει την έξοδό της στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να ψηφιστεί ως ο καλύτερος προπονητής της κατηγορίας για εκείνη τη σεζόν.
Tην επόμενη σεζόν (2010-11) προσλήφθηκε από τη Βοϊβοντίνα, με την οποία τερμάτισε στην 3η θέση στο πρωτάθλημα με απολογισμό 20 νικών, 7 ισοπαλιών και μόλις 3 ηττών και 67 βαθμούς συνολικά .Επίσης έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε με 2-1 από την Παρτιζάν.
Tη σεζόν 2011-12 επέστρεψε στην Σουμπότιτσα και στη Σπαρτάκ με την οποία πήρε την 7η θέση στο πρωτάθλημα έχοντας ρεκόρ 11 νίκες, 10 ισοπαλίες και 9 ήττες, με απολογισμό 43 βαθμούς.
Τη σεζόν 2012-13 μεταπήδησε στην ΟΦΚ Βελιγραδίου, την οποία παρόλο που την ανέλαβε έχοντας μόλις ένα βαθμό σε 7 ματς, κατόρθωσε να την βγάλει 5η στο πρωτάθλημα. Πιο συγκεκριμένα, κοουτσάρισε την ομάδα σε 25 αγώνες (με ρεκόρ 13-5-7) και αναδείχθηκε για 2η φορά κορυφαίος προπονητής στη Σερβία!
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2013 συμφώνησε να αναλάβει τον Άρη Θεσσαλονίκης έχοντας ως άμεσος συνεργάτης του τον Ζόραν Λόντσαρ, παλιά δόξα της ομάδας και και αγαπημένο παίκτη των φιλάθλων της. . Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Μιλίνκοβιτς, με τελικό απολογισμό 2 νίκες, 6 ισοπαλίες και 7 ήττες σε 15 συνολικά αγώνες, αποχώρησαν και οι δυο από την ομάδα, στις 20 Δεκεμβρίου 2013. .
Ξεκίνησε τη σεζόν 2015–16 με μια νίκη επί της Ντίλα Γκόρι στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ στις 14 Ιουλίου 2015. Στη Σερβική SuperLiga είχε επίσης ένα υπέροχο ξεκίνημα, νικώντας τη Metalac Gornji Milanovac με 4–0, ενώ τη 2η αγωνιστική η Παρτιζάν κέρδισε τη Γιαγκοντίνα με 6–0. Στις 5 Αυγούστου 2015, η Παρτιζάν κέρδισε την πρωταθλήτρια Ρουμανίας Στεάουα Βουκουρέστιου στον δεύτερο αγώνα του τρίτου προκριματικού γύρου για το Τσάμπιονς Λιγκ και έτσι προκρίθηκε στα πλέι οφ των προκριματικών του θεσμού, επίτευγμα που είχε να πετύχει από το καλοκαίρι του 2010. Ωστόσο, στις 26 Αυγούστου 2015, η Παρτιζάν του Μιλίνκοβιτς ηττήθηκε από την ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ και ο σύλλογος υποχρεώθηκε να συνεχίσει στη διοργάνωση του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Παρά ταύτα, μετά από μια σειρά κακών αποτελεσμάτων στη Σερβική Superliga, ο Μιλίνκοβιτς παραιτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2015, χαρίζοντας στην ομάδα κι ένα ποσό κοντά στις 300.000 ευρώ, που θα μπορούσε να διεκδικήσει ως νόμιμη αποζημίωση.
Στα τέλη Αυγούστου 2017, ο Μιλίνκοβιτς ανέλαβε προπονητής της Μπάνια Λούκα Μπόρτς. Στον σύλλογο έμεινε μόνο μέχρι τις 22 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, οπότε και λύθηκε η συνεργασία του με την ομάδα. Οδήγησε την ομάδα σε εννέα παιχνίδια στην Πρέμιερ Λιγκ της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, στα οποία κέρδισε μόνο δέκα βαθμούς και σημειώθηκε μόνο τέσσερα γκολ. Παράλληλα, η Μπόρατς αποκλείστηκε από το Κύπελλο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης από την FK Krupa.
Στα τέλη Φεβρουαρίου 2018, ο Μιλίνκοβιτς ανέλαβε τη Ραντ Βελιγραδίου. Κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό κατά τη σεζόν 2017/18. Ξεκίνησε μάλιστα και τη σεζόν 2018/19. ως προπονητής του συλλόγου, αλλά απολύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2018 μετά από μια σειρά κακών αποτελεσμάτων. Την εποχή της απόλυσής του Μιλίνκοβιτς, η ομάδα κατείχε τη 10η θέση στη βαθμολογία της Superliga, με τέσσερις βαθμούς περισσότερους από τη Σπαρτάκ στη ζώνη του υποβιβασμού - αλλά στις 6 τελευταίες αγωνιστικές είχε σημειώσει δύο ισοπαλίες και τέσσερις ήττες.
Στα τέλη Δεκεμβρίου 2019 διορίστηκε προπονητής FK Kolubara για δεύτερη φορά στην καριέρα του και τερμάτισε την ομάδα στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος της Β' Κατηγορίας της Σερβίας.
Τον Ιούνιο του 2020 ανέλαβε την Al-Jahra SC από το Κουβέιτ, αλλά αποχώρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.
Λίγο αργότερα, ανέλαβε τη θέση του προπονητή της FK Kolubara για τρίτη φορά. Τη σεζόν 2020/21, με τον Μιλίνκοβιτς στον προπονητικό πάγκο, η ομάδα κατέκτησε, για πρώτη φορά στα 102 χρόνια της ιστορίας της, το εισιτήριο για να αγωνιστεί στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας. Ωστόσο, o Μιλίνκοβιτς αποφάσισε να φύγει από τον σύλλογο λίγο μετά το τέλος της θριαμβευτικής σεζόν.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2022, η Al-Nasr Benghazi από τη Βεγγάζη της Λιβύης ανακοίνωσε τον Μιλίνκοβιτς ως πρώτο προπονητή της.
Διακρίσεις
Ως ποδοσφαιριστής Με την Νις Κύπελλο Γαλλίας: 1997
Με την Ανόρθωση Κυπριακό πρωτάθλημα: 1999-2000 Σούπερ Καπ Κύπρου: 1999
Ως προπονητής
Με την Παρτιζάν Superliga Σερβίας : 2014/15
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μόγκρεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόρατς Μπάνια Λούκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντνίτσκι Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόνβεντ Βουδαπέστης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χάνσα Ρόστοκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Κατωκοπιάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σπάρτακ Σουμπότιτσα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νάπρεντακ Κρούσεβατς Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Νάμπι Τατζίμα
Η Νάμπι Τατζίμα (ιαπωνικά: 田島 ナビ, 4 Αυγούστου 1900-21 Απριλίου 2018) ήταν  υπεραιωνόβια από την Ιαπωνία. Σε ηλικία 117 ετών ήταν (ως τον θάνατό της, τον Απρίλιο του 2018) ο γηραιότερος επιβεβαιωμένος εν ζωή άνθρωπος και ο τελευταίος εν ζωή άνθρωπος που γεννήθηκε τον 19ο αιώνα. Ήταν επίσης ο γηραιότερος επαληθευμένος άνθρωπος στην Ιαπωνία και την Ασία μέχρι που η ηλικία της ξεπεράστηκε απο την Κάνε Τανάκα στις 19 Σεπτεμβρίου του 2020
Βιογραφία
Η Τατζίμα γεννήθηκε στο Αράκι, μια περιοχή που ήταν τότε γνωστή ως Χωριό Γουάν, στο δυτικότερο μέρος του νησιού Κικατζίμα. Από το Φεβρουάριο του 2002, κατοικεί σε ένα γηροκομείο που ονομάζεται "Κικάιεν" (喜 界 園) στο Κικάι του νομού Καγκοσίμα.
Η Τατζίμα έγινε το γηραιότερο εν ζωή άτομο στην Ιαπωνία στις 27 Σεπτεμβρίου 2015, μετά το θάνατο μιας 115χρονης ανώνυμης γυναίκας που ζούσε στο Τόκιο. Στην 1 Σεπτεμβρίου ξεπέρασε την ηλικία της Μισάο Οκάουα (117 χρόνια, 27 μέρες) και έγινε ο γηραιότερος άνθρωπος στην Ιαπωνία και στην Ασία που έζησε Στις 15 Σεπτεμβρίου 2017, μετά το θάνατο της 117χρονης Τζαμαϊκανής Βάιολετ Μπράουν, η Τατζίμα έγινε το γηραιότερο εν ζωή άτομο στον κόσμο και το τελευταίο εν ζωή άτομο που γεννήθηκε τον 19ο αιώνα. Στις 23 Μαρτίου 2018, ξεπέρασε την ηλικία της Καναδέζας Μαρί-Λουίζ Μίλερ (117 χρόνια, 230 ημέρες) και έγινε ο τρίτος μεγαλύτερος άνθρωπος που έζησε μετά την Ζαν Κάλμαν και την Σάρα Κνάους.
Τον Ιανουάριο του 2018 μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο λόγω αδυναμίας και πέθανε απο φυσικά αίτια στις 21 Απριλίου 2018 σε ηλικία 117 χρονών, 260 ημερών, μόλις τρισίμιση μήνες πριν τα 118α γενέθλια της. Μετά τον θάνατο της η Τσίγιο Μιγιάκο έγινε ο γηραιότερος εν ζωή άνθρωπος και στην Ιαπωνία και στον κόσμο. Παρέμεινε η μεγαλύτερη Γιαπωνέζα και Ασιάτισσα καθώς και ο τρίτος μεγαλύτερος άνθρωπος που έζησε μέχρι που η Κάνε Τανάκα ξεπέρασε την ηλικία της στις 19 Σεπτεμβρίου του 2020, ενώ στις 30 Οκτωβρίου 2021 η Γαλλίδα Λουσίλ Ράντον ξεπέρασε την ηλικία της αφήνοντας την ως ο πέμπτος μεγαλύτερος άνθρωπος που έζησε
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Γιώργος Γκεϊβέλης
Ο Γιώργος Γκεϊβέλης (1889–1976) ήταν Έλληνας γελοιογράφος και δημοσιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1889 στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο πατέρας του, ο οποίος ήταν ζωγράφος, του δίδαξε σχέδιο και ζωγραφική, ενώ ο ίδιος ασχολήθηκε με τη γελοιογραφία. Από το 1912 άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες της Κωνσταντινούπολης, όπου δημοσίευε σκίτσα του. Το 1918 άρχισε την έκδοση του σατιρικού περιοδικού Γάτος στο οποίο χρησιμοποιούσε και χρώματα. Η έκδοση αυτού του περιοδικού συνεχίστηκε μετά το 1935 στην Αθήνα, όπου είχε μετακομίσει. Δημοσίευε σκίτσα του σε εφημερίδες των Αθηνών, ενώ ένα σκίτσο του στην εφημερίδα Καθημερινή, με θέμα την πρώτη νίκη των Ελλήνων στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 δημοσιεύθηκε και σε εφημερίδες των χωρών των συμμαχικών δυνάμεων. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας γελοιογράφος που χρησιμοποίησε χρώμα στα σχέδια του. Πέθανε στις αρχές Οκτωβρίου του 1976 στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γελοιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Εθνικός Σύνδεσμος Ευαγγελικών
Μέλη
Οι παρακάτω εκκλησίες είναι μέλη του Εθνικού Σύνδεσμου Ευαγγελικών. Εκτός από τις εκκλησίες, πολλές Χριστιανικές οργανώσεις και ακαδημαϊκές ομάδες είναι επίσης μέλη.
Η Ενωμένη Μεθοδική Εκκλησία συμμετέχει ως παρατηρητής.
Έντι Βίλαρντ
Ο Έντι Βίλαρντ (Eddy Vilard, γεννημένος ως Μανουέλ Εδουάρδο Βιγιασάνα Ρουίς Manuel Eduardo Villasana Ruiz, 2 Νοεμβρίου 1988 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός και μοντέλο.
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
Ταινίες
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα Κατηγορία:Μεξικανοί παρουσιαστές
Μεσοδυτική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπάλ)
500px|right
Η Μεσοδυτική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπαλ.:मध्य पस्चिमान्चल) είναι μια από τις 5 αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι το Μπιρεντραναγκάρ.
Μπέρι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Μπέρι
Ράπτι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Ράπτι
Κατηγορία:Αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ
Σφαιροκοβαλτίτης
Ο σφαιροκοβαλτίτης (αγγλ. sphaerocobaltite) είναι ανθρακικό ορυκτό του κοβαλτίου. Οφείλει το όνομά του στο περιεχόμενο κοβάλτιο και τη σφαιροειδή υφή του.
Δεν είναι από τα συνήθη ορυκτά. Σχηματίζεται ως συνοδό ορυκτό σε υδροθερμικές αποθέσεις κοβαλτίου.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο ερυθρίτης, ο ανναβεργίτης, ο ροζελίτης, ο κοβαλτίτης, ο μαλαχίτης και ο ασβεστίτης. Λόγω χρώματος συγχέεται εύκολα τόσο με ροδοχρωσίτη όσο και με στικτίτη (Mg6Cr2CO3(OH)16 . 4H2O).
Σημαντικές εμφανίσεις του είναι στο Ζαΐρ (επαρχίες Κατάνγκα, Kalongwe, Kolwezi και Λουμούμπασι), στη Γερμανία (Σαξονία και Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, την Ιταλία, το Μεξικό (Μπάχια Καλιφόρνια και Ζακατέκας), το Μαρόκο, την Ισπανία και τις Πολιτείες Γιούτα και Αριζόνα των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στο ορυχείο Καμάριζας.
Σημειώσεις
Σφαιροκοβαλτιτης Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά Κατηγορία:Σύμβολα του Κολοράντο
Σπηλαιοκαταβόθρα Δέρσιος
μικρογραφία Η Σπηλαιοκαταβόθρα Δέρσιος είναι γνωστή από την αρχαιότητα βρίσκεται στο μέσο του οροπεδίου της Παλαιόχωρας Τυρού της Δημοτικής Ενότητας Τυρού του Δήμου Νότιας Κυνουρίας σε υψόμετρο 690 μ. και απέχει 9 χλμ. από τον Τυρό.
Από το 2003 ο Σπηλαιολογικός Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος (Σ.ΕΛ.Α.Σ) συνεχίζει την εξερεύνηση του σπηλαίου και έχει εξερευνήσει -170μ. σε βάθος και περίπου 1450μ. σε μήκος βρίσκοντας αρκετές υπόγειες λίμνες στις οποίες αντλεί τα ύδατα για να πάει βαθύτερα με την βοήθεια ντόπιων σπηλαιολόγων.
Πηγή
Δερσιος Δερσιος Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Αρκαδίας
Χριστόφορος Τσορλίνης
Ο Χριστόφορος Τσορλίνης (14 Σεπτεμβρίου 1901 - 24 Ιανουαρίου 1987), του Βασιλείου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Κιλκίς.
Σπουδές και οικογένεια
Γεννήθηκε το 1901 στη Γευγελή. Πατέρας του ήταν ο Μακεδονομάχος Βασίλειος Τσορλίνης. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και από την ηλικία των 25 ετών άσκησε το λειτούργημά του στην Αξιούπολη του Κιλκίς. Απέκτησε έναν γιο και μία κόρη από τον γάμο του με την Ευαγγελία Τσορλίνη.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εκλέχθηκε βουλευτής Κιλκίς το 1958 και το 1961 με την ΕΡΕ. Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Μεθοδίου και Κυρίλλου στις 26 Ιανουαρίου 1987.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Κιλκίς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Call of Duty: Modern Warfare 3
Το Call of Duty: Modern Warfare 3 είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, sequel του παιχνιδιού της Infinity Ward, Call of Duty: Modern Warfare 2, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου 2011 από την Activision για τα Microsoft Windows, το Xbox 360, το PlayStation 3 και το Wii σε συνεργασία με τη Sledgehammer Games και τη Raven Software να δουλεύει το multiplayer. Η Sledgehammer στόχευε να φτιάξει ένα απαλλαγμένο από σφάλματα Call of Duty, με βαθμολογίες πάνω από 95%. Τα γεγονότα του παιχνιδιού διαδραματίζονται στη Σιβηρία, το Βερολίνο, το Λονδίνο, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη.