cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαναγωγή
Η Eπαναγωγή (δηλ. επιστροφή), πιο σωστά η Εισαγωγή [τού νόμου] (δηλ. Εισαγωγή στο Δίκαιο) είναι ένα βιβλίο Βυζαντινού Δικαίου που εκδόθηκε το 886. Ξεκίνησε επί Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνα (βασ. 867–886) και ολοκληρώθηκε από τον γιο και διάδοχό του Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφό (βασ. 886–912). Όπως υποδηλώνει το όνομά της, προοριζόταν να είναι μία εισαγωγή των Βασιλικών νομοθετημάτων, που δημοσιεύτηκε αργότερα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λέοντα ΣΤ΄.
Το έργο, οργανωμένο σε 40 τόμους, καλύπτει σχεδόν όλους τους τομείς τού δικαίου και προοριζόταν ρητά να αντικαταστήσει την προηγούμενη Εκλογή νόμων, που χρονολογείται στην εποχή της Εικονομαχίας της δυναστείας των Ισαύρων. Ωστόσο, αντλεί κάποια έμπνευση από την Εκλογή. Ωστόσο η κύρια πηγή είναι ο Ιουστινιάνειος Κώδικας (Corpus Juris Civilis) του Ιουστινιανού Α'΄ (βασ. 527–565), αν και συχνά αλλοιώνεται σε μεγάλο βαθμό. Ο Πατριάρχης Φώτιος της Κωνσταντινούπολης εργάστηκε για τη σύνταξή του και έγραψε τον πρόλογο και τις δύο ενότητες, που ασχολούνται με τη θέση και τις εξουσίες του Βυζαντινού Αυτοκράτορα και του Πατριάρχη. Συγκεκριμένα, οι εξουσίες του Πατριάρχη εμφανίζονται ευρύτερες από ό,τι στη νομοθεσία τού Ιουστινιανού Α΄, τόσο σε σχέση με τον Αυτοκράτορα όσο και προς τα άλλα πατριαρχεία της Πενταρχίας.
Η Επαναγωγή αποσύρθηκε από την επίσημη χρήση αμέσως μετά την έκδοσή της· είκοσι χρόνια αργότερα αντικαταστάθηκε από το Πρόχειρον (που παλαιότερα εθεωρείτο πρόγονος της Επαναγωγής), αλλά χρησίμευσε ως βάση για πολλά βιβλία ιδιωτικού δικαίου, όπως το Επαναγωγή Ενισχυμένη (Epanagoge Aucta) ή το Κανόνας Συντάγματος. Μέσω της μετάφρασής του στα Σλαβονικά, η Eπαναγωγή επηρέασε στο Ρωσικό κανονικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Kormchaya Kniga του 13ου αι. Οι διατάξεις της για τη θέση του Πατριάρχη και της Εκκλησίας έναντι του προσωρινού ηγεμόνα έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη διαμάχη γύρω από τον πατριάρχη Νίκωνα της Μόσχας τον 17ο αι.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινό Δίκαιο
Ποτέ μη στοιχηματίζεις το κεφάλι σου με τον διάβολο
Ποτέ μη στοιχηματίζεις το κεφάλι σου με τον διάβολο (πρωτότυπος τίτλος: Never Bet the Devil Your Head) με υπότιτλο Μια ηθική ιστορία, είναι διήγημα του Έντγκαρ Άλαν Πόε, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1841 στο περιοδικό Graham Lady's and Gentleman's Magazine.
Το διήγημα σατιρίζει την αντίληψη ότι τα λογοτεχνικά έργα πρέπει να έχουν ηθικό συμπέρασμα και παρωδεί τον Υπερβατισμό. Η παράλογη περιπέτεια αναπτύσσεται σε ειρωνικό και περιπαικτικό ύφος.
Υπόθεση
Ο αφηγητής, που παρουσιάζεται ως ο ίδιος ο συγγραφέας, είναι απογοητευμένος από τους κριτικούς λογοτεχνίας που γράφουν ότι δεν έχει γράψει ποτέ μια ιστορία με ηθικό δίδαγμα. Έτσι αποφασίζει να απαντήσει στην κριτική γράφοντας ένα διήγημα που έχει ξεκάθαρα διατυπωμένο στον υπότιτλο το ηθικό περιεχόμενο. Στη συνέχεια, αρχίζει να διηγείται την ιστορία του φίλου του Τόμπι Ντάμιτ, ο οποίος έζησε μια επαίσχυντη ζωή και πέθανε το ίδιο ντροπιαστικά.
Ο Ντάμιτ περιγράφεται ως άνθρωπος με πολλά ελαττώματα. Δεν μπορούσε να κατηγορηθεί ο ίδιος γι' αυτά, καθώς η μητέρα του, που συχνά τον χτυπούσε όταν ήταν μικρός - γιατί σίγουρα ο ξυλοδαρμός των παιδιών βελτιώνει - ήταν αριστερόχειρας και τον χτυπούσε από αριστερά προς τα δεξιά, κάτι που θεωρείται ακατάλληλο. Κι αυτό γιατί κάθε χτύπημα προς τη σωστή κατεύθυνση - από τα δεξιά προς τα αριστερά - καταστρέφει την κακία του παιδιού, ενώ ένα χτύπημα προς την αντίθετη κατεύθυνση του ενσταλάζει την κακία και οδηγεί στην ηθική του διαφθορά. Άλλωστε ακόμη και η Γη περιστρέφεται από δεξιά προς τα αριστερά. Σε ηλικία επτά ετών απέκτησε την κακή συνήθεια να φιλάει παιδιά του αντίθετου φύλου, στα οκτώ αρνήθηκε να κόψει το ποτό και τελικά μεγαλώνοντας κατέληξε να γίνει χαρτοπαίκτης, αλκοολικός και άρχισε να βρίζει. Έπεσε επίσης στην επιρροή των υπερβατικών. Ο Ντάμιτ συχνά υποστηρίζει τις δηλώσεις του με την έκφραση «Στοιχηματίζω το κεφάλι μου στον διάβολο». Αν και ο αφηγητής προσπαθεί να κόψει τις κακές του συνήθειες του φίλου του, δεν τα καταφέρνει, αυτός πάντα αντιδρούσε προκλητικά στις συμβουλές και τις νουθεσίες του. Παρόλα αυτά, οι δυο τους παραμένουν φίλοι.
Ο αφηγητής παρακολουθεί καθώς ο Ντάμιτ κάνει ένα τέλειο άλμα, αλλά ακριβώς πάνω από το τουρνικέ προσκρούει κάπου και πέφτει. Ο γέρος αρπάζει γρήγορα κάτι και απομακρύνεται κουτσαίνοντας. Ο αφηγητής, ελέγχοντας τον φίλο του, βλέπει ότι το κεφάλι του Ντάμιτ έχει φύγει («αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σοβαρός τραυματισμός»). Συνειδητοποιεί ότι υπάρχει μια κοφτερή σιδερένια ράβδος πάνω από το τουρνικέ που έκοψε το κεφάλι του φίλου του. Ο αφηγητής στέλνει να βρουν τους «ομοιοπαθητικούς», που «δεν του έδωσαν αρκετά φάρμακα, και όσα λίγα του έδωσαν δίσταζε να τα πάρει. Έτσι στο τέλος χειροτέρεψε και τελικά πέθανε». Αφού ο λογαριασμός για τα έξοδα της κηδείας του έμεινε απλήρωτος, ο αφηγητής ξεθάβει το σώμα του Ντάμιτ και το πουλάει για κρέας στα σκυλιά.
Σχόλιο
Το διήγημα είναι μια ξεκάθαρη επίθεση στον Υπερβατισμό, ένα αμερικανικό λογοτεχνικό και φιλοσοφικό κίνημα που αναπτύχθηκε μεταξύ 1830-1840, τον οποίο ο αφηγητής αποκαλεί «ασθένεια» που ταλαιπωρεί τον Τόμπι Ντάμιτ. Ο αφηγητής στέλνει το λογαριασμό για τα έξοδα κηδείας του Ντάμιτ στους υπερβατικούς, που αρνούνται να πληρώσουν λόγω της δυσπιστίας τους στο κακό. Παρά τις συγκεκριμένες αναφορές στον υπερβατισμό και το κορυφαίο περιοδικό του The Dial, ο συγγραφέας αρνήθηκε ότι είχε συγκεκριμένο στόχο. Ωστόσο, ο Πόε έχει παραδεχθεί την αποστροφή του για τους Υπερβατικούς και χλεύαζε τα έργα τους. Σε μια επιστολή του στον φίλο του Τόμας Χόλεϊ Τσίβερς έγραψε ότι δεν είχε τίποτε εναντίον των Υπερβατιστών, παρά μόνο με τους απατεώνες και τους σοφιστές γύρω τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
Σκρβίλνο
Το Σκρβίλνο (πολωνικά: Skrwilno) είναι χωριό του Πόβιατ Ρίπιν, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Σκρβίλνο. Απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρίπιν και 66 χιλιόμετρα ανατολικά του Τόρουν.
Το χωριό έχει πληθυσμό περίπου 1.700 κατοίκους.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Πρώην μεσαιωνικό οχυρό Το Σκρβίλνο χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, όταν ήταν πολωνικό προπύργιο. Το οχυρό χτίστηκε πιθανώς από τον πρώτο ιστορικό Πολωνό ηγεμόνα Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας τον 10ο αιώνα.
Κατά τη διάρκεια της σουηδικής εισβολής στην Πολωνία, το 1658, οι Σουηδοί δολοφόνησαν τον ντόπιο Πολωνό ιερέα Βαλέριαν Τσάπσκι.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), μεταξύ 15 Οκτωβρίου και 15 Νοεμβρίου 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές εκτελέσεις Πολωνών από το Ρίπιν, το Βομπζέζνο, τη Μπροντνίτσα και το Σκρβίλνο στο χωριό (βλ. ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους). Επίσης, στο χωριό θάφτηκαν Πολωνοί που δολοφονήθηκαν στο Ρίπιν. Οι Γερμανοί κατέστρεψαν και το ιστορικό παλάτι.
Το 1961, μια συλλογή από χρυσά και ασημένια επιτραπέζια σκεύη, κοσμήματα και μαργαριτάρια του 16ου και 17ου αιώνα, βρέθηκε στο μεσαιωνικό οχυρό. Ονομάστηκε «Θησαυρός του Σκρβίλνο» και θεωρείται ένας από τους πιο πολύτιμους θησαυρούς που βρέθηκαν στην Πολωνία τον 20ο αιώνα. Ο θησαυρός ανήκε στην Πολωνή ευγενή Ζόφια Πιβόβα, η οποία πιθανότατα τον έθαψε κατά τη διάρκεια της σουηδικής εισβολής στην Πολωνία γύρω στο 1655. Εκτίθεται στο Περιφερειακό Μουσείο του Τόρουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία
Αγία Παρασκευή Λακωνίας
Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Νομίων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Η παλαιά ονομασία του οικισμού ήταν Πραταζιές ή Πραταζία.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Α. Λακωνίας, στις ακτές του Μυρτώου Πελάγους και μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Είναι ο πρώτος οικισμός νότια της Μονεμβασίας (4 χλμ.), ενώ απέχει 98 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Πραταζιές (ή Πραταζία). Με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νομίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας
NGC 543
Ο NGC 543 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Εκτιμάται ότι απέχει 239 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 40 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest)  και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 194.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) 0543 05311
Σφυρόερας
Το ελληνικό επώνυμο Σφυρόερας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Παλαιοχώρι Σάμου
Το Παλαιοχώρι είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 15 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Λάκκα Πέλλας
Η Λάκκα είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Λάκκα βρίσκεται στους πρόποδες όρους Παϊκου, νοτιοδυτικά του όρους Πλαγιάρι σε υψόμετρο 120 μέτρα ενώ απέχει περίπου 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τα Γιαννιτσά (έδρα του δήμου) και 69 από την Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για τυπικό βλαχοχώρι, ένας τόπος κτηνοτρόφων όπου παράγονται τυροκομικά προϊόντα υψηλής ποιότητας. Οι κάτοικοι προήλθαν κυρίως από την Αετομηλίτσα και τα Λιβάδια. Ο τοπικός, πολιτιστικός σύλλογος "Μπάμπιανη" διατηρεί ζωντανό το λαϊκό πολιτισμό με δράσεις και δρώμενα.
Αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην κοινότητα Ισπερλίκ με την ονομασία από την τουρκοκρατία Μπάμπιανη. Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Λάκκα και το 1966 με το ΦΕΚ 8Α - 15/01/1966 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Λάκκας η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύρρου του Δήμου Πέλλας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 372 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Πέλλας
Διαζύγιο
Το Διαζύγιο (ή λύση γάμου) είναι η λύση της συζυγικής ένωσης, η ακύρωση ή/και η αναδιοργάνωση των νομικών καθηκόντων και των ευθυνών του γάμου, διαλύοντας έτσι τους δεσμούς του γάμου ανάμεσα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι σύμφωνα με το εφαρμόσιμο δίκαιο κάθε χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογενειακό Δίκαιο
Πέρρη Σάμου
Η Πέρρη είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 30 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Πεύκος Σάμου
Ο Πεύκος είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 17 κατοίκους.
Παραπομπές
Πευκο Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Αζερική Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή
Ιδρύθηκε το 1992 και αναγνωρίστηκε το 1993. Η έδρα της είναι στο Μπακού. Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ, ο σημερινός Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, είναι πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1997.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές Κατηγορία:Αζερικές Αθλητικές Ομοσπονδίες
Νιτρώδης αιθυλεστέρας
Μπορεί να παραχθεί από την αιθανόλη: Ο νιτρώδης αιθυλεστέρας είναι το κύριο συστατικό σε μια παραδοσιακή θεραπεία της Νότιας Αφρικής για το κρυολόγημα και τη γρίπη, γνωστή ως Witdulsies και πωλείται σε φαρμακεία (μάλλον εννοείται της περιοχής). Πρόκειται για μια παραδοσιακή θεραπεία των Αφρικάανς και μπορεί να έχει ολλανδικές ρίζες. Το ίδιο σκεύασμα- θεραπεία παράγεται (επίσης) από τον γερμανολλανδικής καταγωγής λαό Άμις στις ΗΠΑ. Ωστόσο, η Διοίκηση Τροφίμων και Φαρμάκων ΗΠΑ (FDA) έχει μπλοκάρει τις πωλήσεις αυτής της όμοιας έκδοσης, που είναι γνωστή στις ΗΠΑ ως «νιτρώδες γλυκό» (sweet nitrite) «γλυκό πνεύμα του νίτρου» (sweet spirit of nitre) από το 1980.
Παραπομπές
Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο Κατηγορία:Εστέρες ανόργανων οξέων
Δημοψήφισμα στη Ζάμπια (2016)
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στη Ζάμπια στις 11 Αυγούστου 2016, παράλληλα με τις γενικές εκλογές, σε μια κίνηση που αποσκοπούσε στο να μειώσει το κόστος του δημοψηφίσματος. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν τις τροποποιήσεις στον καταστατικό χάρτη των δικαιωμάτων και στο Άρθρο 79, το οποίο υπαγορεύει τη διαδικασία για μελλοντικές τροποποιήσεις.
Αν και το 71% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ των τροποποιήσεων, η προσέλευση ήταν μόλις 44%, κάτω από το όριο του 50% που απαιτείτο για να επικυρωθεί το αποτέλεσμα.
Αββάς Δωρόθεος
Ο Αββάς Δωρόθεος ή Δωρόθεος της Γάζης όπως είναι γνωστότερος στη Δύση, ήταν Χριστιανός μοναχός και ηγούμενος. Αρχικώς μόνασε στο μοναστήρι του Αββά Σέριδος ή Σερίδου (ή Σβέριδος), κοντά στη σημερινή πόλη της Γάζας. Σε κοντινή απόσταση ζούσαν τότε οι δύο μεγάλοι ασκητές Βαρσανούφιος και Ιωάννης, οι οποίοι είναι γνωστοί από το βιβλίο «Βίβλος Βαρσανουφίου και Ιωάννου», που περιέχει τις πολλές απαντήσεις που έδιναν σε διάφορα πνευματικής φύσεως ερωτήματα. Επειδή ήσαν έγκλειστοι, ελάμβαναν γραπτώς τα ερωτήματα και πάλι γραπτώς έδιναν τις απαντήσεις. Ο Δωρόθεος σεβόταν και τους δύο πάρα πολύ και με τη σύμφωνη γνώμη του ηγουμένου Σερίδου έπαιρνε τη συμβουλή τους για κάθε σοβαρό θέμα της πνευματικής του πορείας. Στο συναξάρι του Δωροθέου αναφέρονται ερωτήματά του προς τους ασκητές αυτούς, καθώς και οι σοφές απαντήσεις που λάμβανε. Π.χ. κάποτε οι παρασύρουσες σκέψεις του (λογισμοί) τον ξεσήκωσαν να εγκαταλείψει το μοναστήρι και να μεταβεί στην έρημο, προκειμένου να ζήσει με περισσότερη ησυχία και προσευχή, αφού στο νοσοκομείο της μονής, όπου διακονούσε, είχε πολλούς περισπασμούς και δεν εύρισκε ησυχία και αρκετό χρόνο για προσευχή. Φανέρωσε τον λογισμό του στον αββά Ιωάννη, όπως το συνήθιζε, και στη συνέχεια του έκανε υπακοή. Η συμβουλή του μεγάλου ασκητή σημάδεψε τη ζωή και τη μεγάλη πνευματική πορεία του νεαρού τότε μοναχού Δωροθέου: Του είπε ότι «ησυχία» είναι το να φυλάσσει κανείς την καρδιά του από «δόσεως και λήψεως και ανθρωπαρεσκείας». Για να δρέψει τους καρπούς της ησυχίας πρέπει πρώτα να «βγάλει φύλλα» της ασκήσεως και της πρακτικής ζωής. Δηλαδή να κάνει υπακοή και υπομονή. Αλλά και ο αββάς Βαρσανούφιος, που είχε και αυτός ερωτηθεί, έδωσε την ίδια απάντηση. Έτσι ο Δωρόθεος παρέμεινε στην υπακοή, τη διακονία και την υπομονή, οπότε σημείωσε μεγάλη πρόοδο στην πνευματική του ζωή.
Δημοψήφισμα στη Ζάμπια (2016)
Πλαίσιο
Το δημοψήφισμα επεδίωκε να τροποποιήσει και να ενισχύσει το Νομοσχέδιο των δικαιωμάτων και αποσκοπούσε στην κατάργηση και αντικατάσταση του Άρθρου 79. Οι αλλαγές στο Νομοσχέδιο των δικαιωμάτων συμπεριέλαβαν την τροποποίηση για "τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα" και την προσθήκη μιας παραγράφου για "Οικονομικά, Κοινωνικά, Πολιτιστικά και Περιβαλλοντικά Δικαιώματα" και "Περαιτέρω και Ειδικά Δικαιώματα".
Το ερώτημα που τέθηκε και έλαβε δημοσιότητα στο δημοψήφισμα ήταν: Do you agree to the amendment to the Constitution to enhance the Bill of rights contained in Part III of the Constitution of Zambia and to repeal and replace Article 79 of the Constitution of Zambia?
Αββάς Δωρόθεος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 6ου αιώνα
Δημοψήφισμα στη Ζάμπια (2016)
Εκλογικό Σύστημα
Για να είναι έγκυρο το δημοψήφισμα, η πλειοψηφία του " ναι " ήταν απαραίτητη μαζί με ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον 50% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Στις προηγούμενες γενικές εκλογές η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν μικρή και οι ειδικοί φοβούνται ότι λόγω των διαφορετικών κριτηρίων επιλεξιμότητας για τις γενικές εκλογές, το δημοψήφισμα θα μπορούσε να δημιουργήσει σύγχυση και σπατάλη πόρων.
Αναφορές
2016 δημο
Νοτιοκορεατικές βουλευτικές εκλογές (2016)
Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα στις 13 Απριλίου 2016. Το φιλελεύθερο Κόμμα Μιντζού της Κορέας έκανε την έκπληξη και ανατρέποντας τις δημοσκοπήσεις κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών, επικρατώντας του κυβερνώντος συντηρητικού Κόμματος Σαενουρί με διαφορά μόλις μίας έδρας.
Εκλογικό σύστημα
Τα 300 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν στις εκλογές του 2016, από τα οποία τα 253 (ποσοστό 84%) εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα, και 47 (16%) από κλειστές κομματικές λίστες με την ενισχυμένη αναλογική (largest remainder method). Το εκλογικό όριο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή ήταν το 3%.
Αποτελέσματα
Αποτελέσματα εκλογών Εθνοσυνέλευσης, 13 Απριλίου 2016. !style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;" colspan="2"|Κόμματα ! Τοπικές έδρες !! ± !! Έδρες του συνασπισμού !! ± !! Έδρες περιφέρειας !! % !! Ψήφοι συνασπισμού με αναλογική !! % !! Σύνολο εδρών !! ± !text-align:center" colspan="12"|Συμμετοχή: 58,0% Οι μεταβολές στις έδρες συγκρίνονται με τις έδρες των προηγούμενων εκλογών, όχι με τη σύνθεση της προηγούμενης βουλής
1 Σύγκριση με βάση τα αποτελέσματα του 2012 για το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα
2 Η σύγκριση συμπεριλαμβάνει τα μέλη που εξελέγησαν το 2012 με το Κόμμα Μπροστά η Ελευθερία
3 Σε σύγκριση με το αποτέλεσμα του 2012 για το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα
Επακόλουθα
Μία ημέρα μετά τις εκλογές, ο αρχηγός του κόμματος Σαενουρί Κιμ Μου-σουνγκ υπέβαλε παραίτηση αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την εκλογική ήττα του κόμματος. Ακολούθησαν παραιτήσεις και άλλων ηγετικών στελεχών, με αποτέλεσμα να συσταθεί έκτακτη επιτροπή με επικεφαλής τον Ουόν Γιου Τσουλ για μεταβατική ηγεσία στο κόμμα.
Η πρόεδρος Παρκ, σύμφωνα με δήλωσή της, "αποδέχθηκε ταπεινά το αποτέλεσμα" και δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με τη νέα εθνοσυνέλευση.
Παραπομπές
2016
Ούβε Ζέελερ
Ο Ούβε Ζέελερ (Uwe Seeler, 5 Νοεμβρίου 1936 – 21 Ιουλίου 2022) ήταν Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής και επιχειρηματίας. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Γερμανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών και από τους κορυφαίους επιθετικούς της γενιάς του. Ψηφίστηκε 45ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Καριέρα σε συλλόγους
Γεννήθηκε το 1936 στο Αμβούργο και ξεκίνησε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο σε ηλικία δέκα ετών. Καταγόταν από οικογένεια αθλητών με τον πατέρα του, που εργαζόταν ως λιμενεργάτης, να είναι  ένας από τους πιο δημοφιλείς ποδοσφαιριστές της ομάδας του Αμβούργου από τη δεκαετία του 1920 έως τη δεκαετία του 1940. Το 1953 ο Ζέελερ έγινε μέλος της ομάδας ανδρών του Αμβούργου, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1972. Από τον Ιούλιο του 1954 ήταν βασικός στην ομάδα που έπαιζε στην Ομπερλίγκα Νορντ. Τα ποσοστά ευστοχίας του ήταν εξαιρετικά και ήταν κορυφαίος σκόρερ στο πρωτάθλημα έξι φορές (1956: 32 γκολ, 1957: 31 γκολ, 1959: 29 γκολ, 1960: 36 γκολ, 1961: 29 γκολ, 1962: 28 γκολ), κερδίζοντας τη φήμη ως του καλύτερου επιθετικού στη χώρα. Ήταν γρήγορος, δυνατός, ικανός και με τα δύο πόδια από κοντά ή μακριά, με ιδιαίτερη αίσθηση του γκολ κατορθώνοντας να σκοράρει απρόβλεπτα, έχοντας ευχέρεια δράσης ακόμα και με το κεφάλι, παρά το ύψος του. Αντιπροσώπευε τα παραδοσιακά δυνατά σημεία του γερμανικού ποδοσφαίρου: δύναμη, υψηλό ηθικό, αφοσίωση και αδάμαστη θέληση για νίκη.
Ο σύλλογος κυριάρχησε στην περιφερειακή του ένωση και από το 1955 έως το 1963 ήταν εννέα φορές στη σειρά πρωταθλητές της Βόρειας Γερμανίας. Το 1957 και το 1958 ο ίδιος και η ομάδα του ήταν στον τελικό στο εθνικό πρωτάθλημα, αλλά χωρίς επιτυχία. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου του 1959–60, το Αμβούργο έφτασε και πάλι στον τελικό του γερμανικού πρωταθλήματος όταν συναντήθηκε με την Κολωνία. Μετά από δύο γκολ από τον Ζέελερ, η ομάδα κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (1960), ενώ αργότερα προστέθηκε και ένα Κύπελλο Γερμανίας (1963). Στη νίκη με 3–0 στον τελικό επί της Μπορούσια Ντόρτμουντ, σημείωσε όλα τα γκολ, καθιστώντας τον τον πρώτο παίκτη που πέτυχε χατ τρικ στον τελικό του κυπέλλου. Την χρονιά του 1960 ψηφίστηκε για πρώτη φορά Δυτικογερμανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς και θεωρήθηκε ευρέως ως ένας από τους καλύτερους κεντρικούς επιθετικούς στον κόσμο. Το 1964 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της πρώτης Μπουντεσλίγκα με 30 γκολ, ενώ συνολικά ήταν κορυφαίος σκόρερ στη Δυτική Γερμανία 7 χρονιές. Το 1968 ήταν αρχηγός της ομάδας του Αμβούργου που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, σημειώνοντας οκτώ γκολ στην πορεία, αν και η Μίλαν κέρδισε τον τελικό. Με την ομάδα του Αμβούργου σημείωσε 445 γκολ πρωταθλήματος και 507 τέρματα σε 587 επίσημους αγώνες. Το 1978 επανήλθε στην ενεργό δράση για να παίξει ένα παιχνίδι με τη φανέλα της Κορκ Σέλτικ, στο οποίο πέτυχε δύο γκολ.
Διεθνής καριέρα
Στην εθνική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας αγωνίστηκε από το 1954 ως το 1970 έχοντας 72 συμμετοχές και 43 τέρματα. Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική απέναντι στη Γαλλία τον Οκτώβριο του 1954, στα 17 του, λίγους μήνες αργότερα μετά τον άθλο των συμπατριωτών του, που είχαν κατακτήσει στο αγώνα που έμεινε γνωστός ως «Θαύμα της Βέρνης», απέναντι στη θεωρητικά ανώτερη Ουγγαρία, τον πρώτο τους παγκόσμιο τίτλο. Έλαβε μέρος στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958, του 1962, του 1966 και του 1970 ήταν αρχηγός στα δύο τελευταία και σκόραρε σε όλες τις διοργανώσεις. Η επέμβαση στον Αχίλλειο τένοντα το 1965 τον έθεσε εκτός δραστηριότητας για ένα χρόνο, αλλά τον Σεπτέμβριο του 1965 επέστρεψε στην ομάδα της Δυτικής Γερμανίας σε ένα κρίσιμο αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου με αντίπαλο τη Σουηδία στη Στοκχόλμη. Σκόραρε, και οι Γερμανοί κέρδισα 2–1, πηγαίνοντας στην τελική φάση. Έφτασε μέχρι τον τελικό το 1966, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις. Πέτυχε δύο γκολ απέναντι στην Ισπανία στην πρώτη φάση και με αντίπαλο την Ουρουγουάη στα προημιτελικά. Επίσης, έδωσε και τέσσερις τελικές πάσες συνολικά, βοηθώντας τους συμπαίκτες του σε τελικές προσπάθειες.
Το 1968 αποχώρησε από την εθνική, η Δυτική Γερμανία απέτυχε να προκριθεί στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1968 αλλά και η πρόκληση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μεξικό τον επανέφερε στην ομάδα. Ήδη στον πρώτο αγώνα με αντίπαλο το Μαρόκο (3 Ιουνίου 1970, 2–1) και με διαφορά λεπτών από τον Πελέ, έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε τέταρτη διοργάνωση. Στον προημιτελικό με την Αγγλία η Δυτική Γερμανία έκανε μεγάλη ανατροπή, παίρνοντας παράλληλα εκδίκηση για τον τελικό του 1966, τέσσερα χρόνια πριν. Από 0–2 σε 3–2 και ο Ζέελερ πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης στο τέλος του αγώνα με την αξιομνημόνευτη κεφαλιά με το πίσω μέρος του κεφαλιού, χωρίς να βλέπει το τέρμα. Έκανε, όμως, μεγάλη εμφάνιση και στον ημιτελικό απέναντι στην Ιταλία, σε έναν αγώνα που έχει μείνει στην ιστορία ως το «αγώνας του αιώνα». Σημείωσε τρία γκολ στη διοργάνωση και κατέκτησε την τρίτη θέση με την ομάδα. Συνολικά συμμετείχε σε 21 αγώνες της κορυφαίος διοργάνωσης (επίδοση ρεκόρ για την εποχή ) και σημείωσε 9 τέρματα. Στη διοργάνωση του Μεξικού κατέρριψε και το ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με την εθνική της Δυτικής Γερμανίας με την 72η εμφάνισή του. Ορίστηκε ως ο δεύτερος επίτιμος αρχηγός της εθνικής μετά τον Φριτς Βάλτερ.
Στις 23 Οκτωβρίου 1963 συμμετείχε ως μέλος της Μικτής Κόσμου στον αγώνα εναντίον της Εθνικής Αγγλίας για τον εορτασμό των 100 χρόνων της αγγλικής ποδοσφαιρικής ιστορίας μαζί με τους Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας, Λεβ Γιασίν, Εουσέμπιο, Ρεϊμόν Κοπά,Φρανσίσκο Χέντο, Γιόζεφ Μάζοπουστ, Ντζάλμα Σάντος, Ντένις Λόου κα. Επίσης συμμετείχε στη Μικτής Ευρώπης στον αγώνα προς τιμή του Στάνλεϊ Μάθιους στις 28 Απριλίου 1965.
Μετά το ποδόσφαιρο
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με επιχειρήσεις. Το 1995 έγινε πρόεδρος του Αμβούργου αλλά παραιτήθηκε δυόμισι χρόνια αργότερα λόγω οικονομικού σκανδάλου, για το οποίο ανέλαβε την ευθύνη. Ο Ζέελερ, ωστόσο, δεν είχε κάποια εμπλοκή στις παρατυπίες. Το 2013 του προσφέρθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου της ομάδας του Αμβούργου αλλά αυτός αρνήθηκε.
To 2004 εισήχθη στο FIFA 100, αναγνωρισμένος ως ένας από τους 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ενώ συνολικά έχει σημειώσει 586 τέρματα σε 688 επίσημους αγώνες. Το γενικό σύνολο της καριέρας του με τα φιλικά είναι τουλάχιστον 808 γκολ. Αποτελούσε πάντα πρότυπο, εντός και εκτός γηπέδου, και σε όλη του τη ζωή βραβεύτηκε με πολυάριθμες διακρίσεις αλλά και μια μακρά λίστα ποδοσφαιρικών βραβείων. Μεταξύ των πιο εξαιρετικών είναι το Silberne Lorbeerblatt ("ασημένιο φύλλο δάφνης", το υψηλότερο αθλητικό βραβείο στη Γερμανία ) και το Bambi. Ήταν επίσης ο πρώτος αθλητής που έλαβε το παράσημο της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και ανακηρύχθηκε «Επίτιμος Πολίτης» του Αμβούργου. Απεβίωσε στις 21 Ιουλίου 2022 σε ηλικία 85 ετών.
Τίτλοι και διακρίσεις
Αμβούργο
Εθνική Δυτικής Γερμανίας
Ατομικές διακρίσεις
Δάφνη Κιν
Η Δάφνη Κιν Φερνάντεζ, ευρέως γνωστή ως Δάφνη Κιν (γεννημένη στις 4 Ιανουαρίου 2005) είναι μια Βρετανο-Ισπανίδα ηθοποιός. Έκανε το ντεμπούτο της πρωταγωνιστώντας ως Ana "Ani" Cruz Oliver στην τηλεοπτική σειρά The Refugees από το 2014 έως το 2015, προτού αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο ως Λώρα στην υπερηρωική ταινία Logan του 2017, στην οποία έλαβε ευρεία αναγνώριση από τους κριτικούς για την υποκριτική της ερμηνεία. Έλαβε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου ενός Empire Award για την Καλύτερη Πρωτοεμφανιζόμενη, και υποψηφιότητες για ένα Critics' Choice Award και ένα Saturn Award. Από το 2019 εώς σήμερα, πρωταγωνιστεί ως Lyra Belacqua στην τηλεοπτική σειρά His Dark Materials, για την οποία ήταν υποψήφια για BAFTA Cymru.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί βρετανικής καταγωγής Κατηγορία:Άγγλοι ισπανικής καταγωγής
Μόρρις Κόεν
Οικογένεια
Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1910 στη Νέα Υόρκη σε μια εβραϊκή οικογένεια. Οι γονείς του ήταν από τη Ρωσική Αυτοκρατορία (ο πατέρας του από την επαρχία του Κιέβου, η μητέρα του από τη Βίλνα).
Στις μυστικές υπηρεσίες
Το 1937, ως μέλος Διεθνούς Ταξιαρχίας, προσφέρθηκε εθελοντικά στον εμφύλιο πόλεμο στην Ισπανία, όπου και τραυματίστηκε. Ενώ βρισκόταν στην Ισπανία, ήρθε στην προσοχή της σοβιετικής εξωτερικής υπηρεσίας πληροφοριών. Συμφώνησε να συνεργαστεί, θέλοντας να συμμετάσχει στον κοινό αγώνα ενάντια στη ναζιστική απειλή. Το 1938, με ανάθεση από τη σοβιετική υπηρεσία πληροφοριών, ο Κόεν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως πράκτορας-σύνδεσμος. Το 1941 παντρεύτηκε τη Λεοντίνα Πέτκε, την οποία γνώρισε σε μια αντιφασιστική συγκέντρωση στη Νέα Υόρκη. Η Πέτκε συμμεριζόταν πλήρως τα ιδανικά της ζωής και τις απόψεις του συζύγου της.
Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το 1942 επιστρατεύτηκε στο στρατό και συμμετείχε στις επιχειρήσεις στην Ευρώπη, το 1945 αποστρατεύτηκε και επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποκαταστάθηκε η επαφή μαζί του. Παρά την ήττα του ναζισμού, ο Μόρρις Κόεν συμφώνησε χωρίς δισταγμό να συνεχίσει να συνεργάζεται με τη σοβιετική υπηρεσία πληροφοριών. Ωστόσο, μέχρι το 1948, η επικοινωνία με τον πράκτορα ήταν παγωμένη λόγω μιας απότομης επιδείνωσης της κατάστασης του αντισοβιετισμού και της κατασκοπομανίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1949, οι Κόεν έγιναν σύνδεσμοι με τον σοβιετικό αξιωματικό πληροφοριών Ρουντόλφ Άμπελ. Εργάστηκαν μαζί του μέχρι το 1950, όταν, λόγω κινδύνου αποτυχίας, μεταφέρθηκαν στην ΕΣΣΔ.
Το 1954, μαζί με τη σύζυγό του, στάλθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο (με διαβατήρια στο όνομα των Νεοζηλανδών συζύγων Πίτερ και Χέλεν Κρόγκερ), όπου ήταν ασυρματιστής για τον αξιωματικό πληροφοριών Κόνον Μολόντι. Από το 1955 έως το 1960, παρέδωσε στο «Κέντρο» μεγάλο αριθμό σημαντικών μυστικών υλικών, συμπεριλαμβανομένων υλικών περί πυραυλικών όπλων, τα οποία εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από τους ειδικούς.
Αποτυχία
Ως αποτέλεσμα της προδοσίας του επικεφαλής του τμήματος επιχειρησιακού εξοπλισμού της πολωνικής υπηρεσίας πληροφοριών Μιχάλ Γκολενέφσκι, ο οποίος στρατολογήθηκε από τη CIA, η βρετανική αντικατασκοπεία MI-5 αντιλήφθηκε ότι σοβιετικοί πράκτορες εργάζονταν στο βρετανικό ναυτικό. Με βάση τις πληροφορίες που ελήφθησαν από τη CIA, κατέστη δυνατός ο εντοπισμός τους και η επιβεβαίωση της μεταφοράς τους υλικών στον Κονόν Μολόντι.
Στις 7 Ιανουαρίου 1961, ο Κονόν Μολόντι συνελήφθη και μετά από λίγο, μελετώντας τις επαφές του, το MI-5 επικοινώνησε με τους Κρόγκερ, οι οποίοι είχαν επαφή με τον αξιωματικό πληροφοριών. Στη δίκη, ο Μολόντι αρνήθηκε τη συμμετοχή του ζευγαριού της οικογένειας σε δραστηριότητες πληροφοριών, αλλά παρά το γεγονός ότι το βρετανικό δικαστήριο απέτυχε να αποδείξει τη συμμετοχή του ζεύγους Κρόγκερ στην εργασία για τη σοβιετική υπηρεσία πληροφοριών, με βάση πληροφορίες που παρείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πίτερ καταδικάστηκε σε 25 χρόνια και η Χέλεν σε 20 χρόνια φυλάκιση.
Απελευθέρωση και μετάβαση στην ΕΣΣΔ
Τον Αύγουστο του 1969, οι βρετανικές αρχές συμφώνησαν στην ανταλλαγή των Κρόγκερ για τον Τζέραλντ Μπρουκ, ο οποίος καταδικάστηκε για εισαγωγή αντισοβιετικών υλικών στην ΕΣΣΔ, καθώς και δύο ακόμη Βρετανών που καταδικάστηκαν για απόπειρα εισαγωγής ναρκωτικών στην ΕΣΣΔ. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους έγινε η ανταλλαγή. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στη Μόσχα και έλαβε την σοβιετική υπηκοότητα. Ο Μόρρις Κόεν αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στην εκπαίδευση μελλοντικών ειδικών της υπηρεσίας πληροφοριών της ΕΣΣΔ.
Στις 23 Ιουνίου 1995 ο Μ. Γ. Κόεν πέθανε. Τάφηκε στη Μόσχα στο νεκροταφείο Κούντσεβο, δίπλα στη σύζυγό του που πέθανε τρία χρόνια νωρίτερα.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Κολούμπια Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
HumHub
Το HumHub είναι ένα ελεύθερο και ανοιχτού κώδικα Κοινωνικό Δίκτυο που γράφτηκε με τη χρήση του Yii framework, ενός εργαλείου συγγραφής web2 εφαρμογών σε γλώσσα PHP. Η πλατφόρμα του HumHub μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επικοινωνία και συνεργασία λίγων χρηστών αλλά ακόμη και μερικών χιλιάδων χρηστών. Η πλατφόρμα διαθέτει σύστημα δικής της αυτόνομης φιλοξενίας αλλά μπορεί να εγκατασταθεί και σε άλλους σταθμούς φιλοξενίας. Το HumHub υποστηρίζει επίσης θέματα και πρόσθετα (modules) που επεκτείνουν τη λειτουργικότητά του σχεδόν για κάθε απαίτηση.
Το HumHub αναπτύχθηκε αρχικά από τους zeros+ones, μια εταιρία παροχής υπηρεσιών web στο Μόναχο της Γερμανίας και διαχωρίστηκε ως ανεξάρτητη εταιρία στις αρχές του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό εφαρμογών Κατηγορία:Λογισμικό επιχειρήσεων
Μπομπ Ντόουλ
Ο Ρόμπερτ Τζόζεφ Ντόουλ (αγγλικά: Robert Joseph "Bob" Dole, 22 Ιουλίου 1923 – 5 Δεκεμβρίου 2021), ήταν Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κάνσας από το 1969 έως το 1996. Ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Ήταν ο προεδρικός υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών στις προεδρικές εκλογές του 1996, και ο αντιπροεδρικός υποψήφιος του Ρεπουμπλικανού προέδρου και υποψηφίου Τζέραλντ Φορντ στις προεδρικές εκλογές του 1976.
Διατέλεσε, Ηγέτης της Πλειοψηφίας (1995-1996, 1985-1987) και Ηγέτης της Μειοψηφίας (1987-1995) της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, διατέλεσε Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (RNC) από το 1971 έως το 1973.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η (από το 1963 έως το 1969) και για την 6η (από το 1961 έως το 1963) κογκρεσιακή περιφέρεια του Κάνσας, ως κομητειακός εισαγγελέας της κομητείας Ράσελ (1953-1961), καθώς και ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Κάνσας από την 81η περιφέρεια από το 1951 έως το 1953.
Απεβίωσε έπειτα από επιπλοκές του καρκίνου του πνεύμονα στο σπίτι του στην Ουάσιγκτον, το πρωί της 5ης Δεκεμβρίου 2021, σε ηλικία 98 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Κάνσας Κατηγορία:Υποψήφιοι Πρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Υποψήφιοι Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πρόεδροι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί εισαγγελείς Κατηγορία:Ηγέτες κομμάτων
Σεβασταίικα Σάμου
Τα Σεβασταίικα είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 0 κατοίκους.
Ελληνοκυπριακός εθνικισμός
Με τον όρο Ελληνοκυπριακός εθνικισμός, αναφέρεται ένας εθνικισμός που δίνει έμφαση στην ελληνική ταυτότητα της Κύπρου, ενώ έρχεται σε αντίθεση με τον ελληνικό εθνικισμό που φιλοδοξεί να ενσωματώσει την Κύπρο στην Ελλάδα ως τον βασικό και πρωταρχικό στόχο του. Έχοντας εγκαταλείψει την ιδέα της Ένωσης (ενοποίηση της Κύπρου με την Ελλάδα), οι Ελληνοκύπριοι εθνικιστές έχουν τώρα το στόχο ενός Ελληνοκυπριακού κράτους που έχει στενές σχέσεις με την Ελλάδα, την «πατρίδα». Παραλλαγές αυτού του εθνικισμού έχουν υποστηριχθεί από το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗΚΟ), τους δεξιούς Νέους Ορίζοντες, την ΕΔΕΚ - Σοσιαλιστικό Κόμμα, την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου, και εθνικιστικά στοιχεία στον δεξιό Δημοκρατικό Συναγερμό (ΔΗΣΥ).
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 οδήγησε σε μια αρχική περιθωριοποίηση του ελληνοκυπριακού εθνικισμού και την επακόλουθη άνοδο του κυπριακού, σε αντίθεση με τον παραδοσιακό ελληνικό εθνικισμό. Ωστόσο, η εκλογή του Ανδρέα Παπανδρέου ως πρωθυπουργού της Ελλάδας το 1981 με τις πολιτικές της «εθνικοποίησης» του Κυπριακού και την επίσκεψή του τον Φεβρουάριο του 1982 στην Κύπρο οδήγησε σε ανανέωση του ελληνοκυπριακού εθνικισμού. Τον Νοέμβριο του 1993, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Πρόεδρος της Κύπρου Γλαύκος Κληρίδης ανακοίνωσαν τη συγχώνευση της ελληνικής και της κυπριακής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, στο πλαίσιο του «Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος», και το 2004 η Κύπρος έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεωρήθηκε ως η καλύτερη δυνατή εναλλακτική λύση για την Ένωση (ο τότε Τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς την ονόμασε «Ένωση από την πίσω πόρτα»).
Ο ελληνοκυπριακός εθνικισμός και ο κυπριωτισμός έχουν αντίθετες απόψεις για τις αιτίες των διαφορών της Κύπρου και τις προοπτικές επίλυσης, που αντιστοιχούν στην πολιτική αντιπολίτευση της δεξιάς-αριστεράς.Το σύνθημα για τον ελληνοκυπριακό εθνικισμό είναι «η Κύπρος ανήκει στην Ελλάδα», ενώ για τον κυπριωτισμό είναι «η Κύπρος ανήκει στους λαούς της».
Ιστορία
. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχώρησε τη διοίκηση της Κύπρου στο Ηνωμένο Βασίλειο με τη μυστική Σύμβαση της Κύπρου (1878). Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί προσάρτησαν επίσημα την Κύπρο ως αποικία του Στέμματος. Το δημοψήφισμα του 1950 για ενοποίηση με την Ελλάδα, που οργανώθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία, με μόνο τους Ελληνοκύπριους να έχουν δικαίωμα ψήφου, έκλεισε με 96% θετική έγκριση. Η Ελλάδα τότε κάλεσε τον ΟΗΕ το 1954 να εφαρμόσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης στην Κύπρο. Όμως η κυπριακή ενδοκοινοτική βία οδήγησε την Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP). Οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου οδήγησαν στην ανεξαρτησία της Κύπρου, η οποία διακηρύχθηκε στις 16 Αυγούστου 1960. Διάφορα πραξικοπήματα πραγματοποιήθηκαν από τους Ορθόδοξους επίσκοπους εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ από το Μάρτιο 1972 έως τον Ιούλιο του 1973.
Το πραξικόπημα του 1974 στην Κύπρο, που οργάνωσε η Κυπριακή Εθνική Φρουρά και η ελληνική στρατιωτική χούντα, ήταν επιτυχής, αλλά σύντομη, καθώς πυροδότησε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο (1974) που οδήγησε στην πτώση της χούντας και της τουρκικής κατοχής του 36,2% του εδάφους της Κύπρου έως σήμερα. Το 1983, η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» κηρύχθηκε μονομερώς, αλλά μέχρι στιγμής δεν κατάφερε να επιτύχει διεθνή αναγνώριση (αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία) και υφίσταται σοβαρό διεθνές εμπάργκο.
Πολιτικά κόμματα
Ενεργά:
Ανενεργά
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες Κατηγορία:Εθνικισμός
Α΄ Εθνική Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 1980
Το πρωτάθλημα Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών 1980 ήταν το δέκατο τρίτο πρωτάθλημα της Εθνικής κατηγορίας υδατοσφαίρισης. Ολοκληρώθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1980. Ο πρώτος γύρος πραγματοποιήθηκε στο κολυμβητήριο της Πάτρας από τις 26 Αυγούστου έως και τις 3 Σεπτεμβρίου. Αυτή ήταν η τελευταία διοργάνωση στην οποία η χρονική διάρκεια των αγώνων ήταν 20 λεπτά (τέσσερα πεντάλεπτα), αφού από το 1981 η συνολική διάρκεια αυξήθηκε στα 28 λεπτά (τέσσερα επτάλεπτα).
Συμμετείχαν 10 ομάδες ενώ πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Εθνικός νικώντας στην τελευταία αγωνιστική 12–1 το Π. Φάληρο.
Η Γλυφάδα έσπασε το αήττητο του Εθνικού την προτελευταία αγωνιστική (5–3) αλλά η ήττα της την προηγούμενη αγωνιστική από τον Ολυμπιακό, της στέρησε την δυνατότητα να διεκδικήσει το πρωτάθλημα σε αγώνα μπαράζ.
Πηγές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
A7V Sturmpanzerwagen
Το A7V Sturmpanzerwagen ήταν ένα άρμα μάχης που χρησιμοποίησε η Αυτοκρατορική Γερμανία το 1918, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκατό κομμάτια παραγγέλθηκαν στις αρχές του 1917, από τα οποία δέκα ολοκληρώθηκαν με θωράκιση στο σκάφος ενώ τα υπόλοιπα χρησιμοποιήθηκαν ως μεταφορικά μέσα. Ο αριθμός των A7V με θωράκιση αυξήθηκε αργότερα κατά τη διάρκεια του πολέμου σε 20. Χρησιμοποιήθηκαν στο πεδίο της μάχης από τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Υπήρξαν τα μοναδικά άρματα μάχης που παρήχθησαν από τη Γερμανία κατά τον Α’ ΠΠ για να χρησιμοποιηθούν σε μάχη.
Ιστορία
Κατά την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία υπολοιπόταν στην ανάπτυξη των αρμάτων μάχης σε σχέση με τους αντιπάλους της. Μέχρι την εμφάνιση Βρετανικών αρμάτων μάχης στο Δυτικό Μέτωπο δεν υπήρχε καμία αξιοπρεπής προσπάθεια για παραγωγή αρμάτων μάχης. Τελικά μόνο ένας γερμανικό άρμα μάχης πήρε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις, το Α7V. Παρότι παραγγέλθηκαν 100 κομμάτια μόνο 20 παράχθηκαν τελικά. Το Α7V αποτελούνταν από ένα χαλυβδένιο κέλυφος σε μορφή "κουτιού" το οποίο κινούνταν πάνω σε ερπύστρια. Ζύγιζε 30 τόνους (30480 κιλ.) άνευ φόρτου μάχης. Είχε πολύ μεγάλο αριθμό πληρώματος, 18 άτομα, 12 εκ των οποίων ήταν πολυβολητές, διαιρούμενοι σε δυάδες. Η μία ομάδα πολυβολητών βρισκόταν στο οπίσθιο μέρος του άρματος ενώ οι υπόλοιπες στα πλαϊνά του άρματος. Ο πρωτεύων οπλισμός αποτελούσε ένα πυροβόλο των 57χιλ. (2,24 ιντσών) στο μπροστινό μέρος του άρματος. Η ταχύτητά του A7V σε έδαφος εκτός δρόμου ήταν μικρή ενώ σε δρόμο είχε μέγιστη ταχύτητα τα 14χλμ. Παρά την επιβλητική του εμφάνιση, ήταν αναποτελεσματικό στο πεδίο της μάχης λόγω της δυσκινησίας που το διέκρινε και των μηχανικών βλαβών που εμφάνιζε.
Η πρώτη μάχη αρμάτων εναντίων αρμάτων έλαβε μέρος στην τοποθεσία Βιλλέρ Μπρετοναί (Villers Bretonneux) στη Γαλλία, κατά τις 24 Απριλίου του 1918, όταν τρία Βρετανικά άρματα (δύο "Θηλυκά" και ένα "Αρσενικό") ήρθαν αντιμέτωπα με τρία A7V. Δύο από τα βρετανικά άρματα βρισκόταν πολύ μακριά για να εμπλακούν στη μάχη όμως ένα "αρσενικού" τύπου άρμα μάχης Mark IV, άνοιξε πυρ σε ένα προπορευόμενο A7V. Τα πληρώματα των βρετανικών αρμάτων είχαν υποστεί επίθεση με δηλητηριώδη αέρια την προηγούμενη μέρα, με αποτέλεσμα την απώλεια δύο μελών πληρώματος του Mark IV. Ταυτόχρονα τα υπόλοιπα μέλη των βρετανικών πληρωμάτων υπέφεραν από την επίδραση του "αερίου μουστάρδας". Το γεγονός αυτό καθιστούσε πολύ δύσκολο για τους πυροβολητές των βρετανικών αρμάτων να παρατηρήσουν και να βάλλουν σωστά εναντίον των γερμανικών αρμάτων. Οι πρώτες σφαίρες τους αστόχησαν, και το A7V γρήγορα αντεπιτέθηκε με πυρά από τα πολυβόλα του που διάτρησαν τη θωράκηση των βρετανικών αρμάτων. Το γερμανικό άρμα στη συνέχεια επιτέθηκε εναντίον των δύο θηλυκών αρμάτων προκαλλώντας τους ζημιές και αναγκάζοντάς τα να αποσυρθούν από το πεδίο της μάχης. Ο Βρετανός αρχηγός του αρσενικού Mark IV, υπολοχαγός Φράνκ Μίτσελ σταμάτησε το άρμα του για να δώσει τη δυνατότητα στον πυροβολητή του να βάλλει εναντίον του εχθρικού άρματος. Το γερμανικό άρμα αναποδογύρισε, όχι όμως εξαιτείας των εχθρικών πυρών αλλά λόγω προσπάθειας κατάβασης μίας απότομης πλαγιάς. Παρόλα αυτά θεωρήθηκε η πρώτη εξουδετέρωση άρματος από άλλο άρμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άρματα μάχης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Γλυκουρονοξυλάνες
με-πλαίσιο|Η χημική δομή της γλυκουρονοξυλάνης σε ημικυτταρίνη από πλατύφυλλο είδος Οι γλυκουρονοξυλάνες είναι κύρια συστατικά στις ημικυτταρίνες, όπως απαντώνται σε φυτικά είδη και στο ξύλο, ιδίως στα πλατύφυλλα είδη, όπως για παράδειγμα στη σημύδα και την οξιά.
Είναι πολυσακχαρίτες που ανευρίσκονται στα κυτταρικά τοιχώματα των ανωτέρων φυτών, μαζί με την κυτταρίνη και τη λιγνίνη, και συχνά περιέχουν γλυκουρονικό οξύ και ξυλόζη ως βασικά δομικά μέρη (κυρίως γραμμικά). Οι γλυκουροξυλάνες είναι γραμμικά πολυμερή μονάδων β-D-ξυλοπυρανοσυλίου που συνδέονται με (1→4) γλυκοζιτικούς δεσμούς, με πολλές από τις μονάδες ξυλόζης υποκατεστημένες με 2, 3 ή 2,3-συνδεδεμένο γλυκουρονικό υπόλειμμα, οι οποίες συχνά μεθυλιώνονται στη θέση 4.
Οι περισσότερες από τις γλυκουρονοξυλάνες έχουν απλά υπολείμματα του ουρονικού 4-Ο-μεθυλ-α-D-γλυκοπυρανοσυλίου (MeGlcA) συνδεδεμένα στη θέση 2. Αυτός ο δομικός τύπος συνήθως ονομάζεται 4-O-μεθυλο-D-γλυκουρονο-D-ξυλάνη (MGX).
Οι γλυκουρονοξυλάνες των ημικυτταρινών στα πλατύφυλλα είδη (hardwoods) έχουν υψηλό ποσοστό υποκατάστασης (70-80%) από ομάδες ακετυλίου (CH3CO-) στη θέση 2 ή/και 3 του β-D-ξυλοπυρανοσυλίου, προσδίδοντας έτσι στην ξυλάνη τη μερική διαλυτότητά της στο νερό.
Λίμνη Αστερίου
Η Λίμνη Αστερίου είναι μια τεχνητή λίμνη στην Αχαΐα η οποία δημιουργήθηκε την περίοδο 2020-2021 με την ολοκλήρωση του τεχνικού έργου του Φράγματος Πείρου - Παραπείρου. Πήρε την ονομασία της από το παρακείμενο ομώνυμο χωριό κοντά στο οποίο βρίσκονται τα έργα έμφραξης της κοίτης του Παραπείρου ποταμού.
Η λίμνη βρίσκεται διοικητικά επί το πλείστον στο Δήμο Ερυμάνθου και ένα μέρος της στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Τα χωριά που βρίσκονται δίπλα και γύρω από αυτήν είναι το Αστέρι, τα Σουβαλιωταίικα και τα Κριθαράκια. Ο συνοικισμός Παπακωσταίικα, επίσης, που ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Κριθαρακίων βρίσκεται πολύ κοντά στις όχθες της λίμνης.
Απόστολος Παύλος Σάμου
Ο Απόστολος Παύλος είναι οικισμός του δήμου Ανατολικής Σάμου στη νήσο Σάμο της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 11 κατοίκους. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1991 και στην απογραφή του ιδίου έτους είχε 33 κατοίκους. Διοικητικά ανήκε μέχρι το 1997 στην κοινότητα Σπαθαραίων της επαρχίας Σάμου. Κατόπιν εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Πυθαγορείου, ενώ από το 2010 μέχρι το 2019 ανήκε στον δήμο Σάμου.
Λίμνη Αστερίου
Δημιουργήθηκε με σκοπό την υδροδότηση της Πάτρας και των όμορων αυτής περιοχών, καθώς και για άρδευση. Τα τεχνικά έργα ξεκίνησαν το 2006 από την Μηχανική Α.Ε. και ολοκληρώθηκαν το 2019 και έκτοτε ξεκίνησε η διαδικασία πλήρωσης και κατάκλυσης του ταμιευτήρα με νερό. Η διαδικασία πλήρωσης του ταμιευτήρα της ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2021. Για τη δημιουργία της λίμνης κατακλύστηκε το χωριό Τόσκες. Ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου ανήλθε σε 130 εκατομμύρια ευρώ.
Απόστολος Παύλος Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Λίμνη Αστερίου
Το φυσικό αντικείμενο του όλου έργου περιλάμβανε την κατασκευή μεγάλου χωμάτινου φράγματος ταμίευσης κοντά στο χωριό Αστέρι, χαμηλό φράγμα υδροληψίας κατασκευασμένο από σκυρόδεμα στην περιοχή της Βαλματούρας με αγωγό μεταφοράς κατασκευασμένο από χαλυβδοσωλήνες με εσωτερική και εξωτερική προστασία της συλλεγόμενης ποσότητα νερού με στόχο την υποβοήθηση της πλήρωσης του κυρίως φράγματος από το Φράγμα της Βαλματούρας στον ταμιευτήρα του Φράγματος Παραπείρου.
Αξιοθέατα
Από την κορυφή του παρακείμενου κατάφυτου Κομποβουνίου προσφέρεται άπλετη κοντινή θέα προς την περιοχή της λίμνης. Πόλος έλξης, έως και τοπόσημο, για τις φωτογραφικές λήψεις των επισκεπτών και των διερχομένων αποτέλεσε το ξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων που ανήκει στην περιφέρεια του χωριού της Μιτόπολης και το οποίο κατά τη διαδικασία πλήρωσης του ταμιευτήρα βρέθηκε να στέκεται σε μία νησίδα όπου δημιουργήθηκε προσωρινά κατά τη διαδικασία ανόδου της στάθμης των υδάτων. Το ξωκλήσι έχει πλέον καταβυθιστεί. Νέο ξωκλήσι αφιερωμένο στους Αγίους Θεοδώρους κτίστηκε σε παρακείμενη τοποθεσία, στον δρόμο που οδηγεί προς τα Σουβαλιωταίικα.
Κοντά στα Κριθαράκια και στα νότια-νοτιοανατολικά τους βρίσκεται η εγκαταλελειμμένη παλαιά οικιστική θέση του χωριού (τα Παλαιά Κριθαράκια) όπου βρίσκονται ερείπια των παλαιών παραδοσιακών κτισμάτων. Η θέση αυτή κατέστη δημοφιλής με τη δημιουργία της λίμνης και προσφέρει θέα προς τα νερά της, το φράγμα και τον ποταμό Παραπείρο. Γνωστό και δημοφιλές σημείο για πανοραμική παρατήρηση της λίμνης αποτελούν τα ξωκλήσια του Προφήτη Ηλία και του Αγίου Γεωργίου στην ράχη της ανατολικής ακτής της λίμνης, νοτιότερα της θέσης των βυθισμένων Τοσκών, στην αρχή του χωμάτινου δρόμου που οδηγεί από το νότιο τμήμα της λίμνης και προς το χωριό Κυπαρίσσι.
Οικοτουριστική ανάπτυξη
Η δημιουργία της τεχνητής λίμνης Αστερίου αναμένεται να αποτελέσει εστία ανάπτυξης για τη γύρω περιοχή ενώ ήδη γίνονται μελέτες οικοτουριστικής αξιοποίησης του έργου και ανάδειξης του φυσικού τοπίου. Το φυσικό τοπίο και η αισθητική αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή με τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης ώθησε στην αύξηση της επισκεψιμότητας και στην ανάπτυξη φυσιολατρικών δραστηριοτήτων όπως η πεζοπορία, η βόλτα και η φωτογραφία τοπίου. Ίδια αύξηση επισκεψιμότητας παρατηρείται και στο κοντινό μικρότερο Φράγμα Βελιμαχίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Αχαΐας
Δημήτρης Κέννας
Ο Δημήτρης Κέννας είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1950 ως το 1954.
Βιογραφία
Ο Κέννας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή της Τριανδρίας Θεσσαλονίκης και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα του Αχιλλέα Τριανδρίας. Το 1950, μεταγράφηκε στον Άρη και ανέλαβε τη θέση του βασικού σέντερ-φορ, πετυχαίνοντας το πρώτο του γκολ στις 19 Νοεμβρίου 1950 στη νίκη του Άρη κατά του ΠΟ Ξηροκρήνης με 1-4, αγώνα στον οποίο έκανε και το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα.
Το 1952-53, πέτυχε άλλο ένα τέρμα στη νίκη του Άρη κατά του ΠΑΟΚ με 3-0 στις 15 Μαρτίου 1953, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και να προκριθεί στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου κατέλαβε την τρίτη θέση, όπου ο ίδιος έπαιξε στους τρεις από τους τέσσερις αγώνες του Άρη.
Αγωνίστηκε για τελευταία φορά με τους "κίτρινους" στον πρώτο αγώνα του τοπικού πρωταθλήματος 1953-54 κατά του ΠΟ Ξηροκρήνης, πριν μετακομίσει για επαγγελματικούς σκοπούς στη Βραζιλία, όπου αγωνίστηκε στην Μπέλο Μούντο. Στη συνέχεια, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου διαμένει μέχρι σήμερα στο Ράιαν του Τέξας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Βεργή Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Ερρίκος της Πρωσίας (1726-1802)
O Ερρίκος (γερμ. Heinrich, 18 Ιανουαρίου 1726 - 3 Αυγούστου 1802) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας. Του προτάθηκε να γίνει βασιλιάς των ΗΠΑ.
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Ερρίκος Λουδοβίκος ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Γεωργίου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας.