cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουίν Τσουν
Πλεονεκτήματα του συστήματος Wing Chun Kung Fu
Σε γενικότητες το Wing-Chun, είναι ένα πολύ επιθετικό σύστημα με θαυμάσιες και όχι περιττές επιθέσεις και άμυνες. Τα κτυπήματα που κάνουμε σε ένα αντίπαλό μας πρέπει να υποστηρίζονται με μοχλικές κινήσεις. Στο Wing-Chun μαθαίνουμε να αντιδρούμε ενστικτωδώς η από την αφή μας, και όχι με την σκέψη και την όραση. Διότι για να κάνουμε μια κίνηση άμυνας με το χέρι μας, τις πιο πολλές φορές βλέπουμε την κίνηση του αντιπάλου, μετά από την όρασή μας περνάει το μήνυμα στο μυαλό μας, και ο εγκέφαλος εφόσον σκεφτεί, ενεργεί τα συγκεκριμένα νεύρα, για να δώσουν την συγκεκριμένη κίνηση στο χέρι μας. Αυτή η λειτουργία έχει πολλά στάδια και αυτό κάνει την κίνησή μας αργή. Ενώ με την εκπαίδευση που κάνουμε να λειτουργούμε ενστικτωδώς με την αφή μας μόνο, τότε έχουμε γρήγορη κίνηση για άμυνα. Τέλος η ουσία του Wing-Chun είναι η γέννηση της ταχύτητας. Η ταχύτητα αποτελείται από δύο στοιχεία, χρόνος αντίδρασης, και χρόνος κίνησης.
Στα κολλημένα χέρια αρχικά αναπτύσσεται η ευαισθησία της επιδερμίδας στη αφή του αντιπάλου και με τα χρόνια αυτή η αίσθηση αναπτύσσεται σε απίστευτο βαθμό. Όπως και άλλα εσωτερικά συστήματα κουνγκ φου βελτιώνει και διατηρεί την σωματική και πνευματική υγεία μέχρι τα βαθιά γεράματα. Γι’ αυτό μπορείς να το ασκείς και στα εβδομήντα!
ΣΧΟΛΕΣ WING CHUN KUNG FU
Πολλές φορές στις σχολές που εξασκείτε η πολεμική τέχνη χρησιμοποιίτε η κινέζικη γλώσσα για την αρίθμηση απο το 1 μέχρι το 10, χάρη στην Χώρα προέλευσης της πολεμικής τέχνης.Οι αριθμοί έχουν ως εξής: yī – ένα  (ι), èr – δύο  (αρ), sān – τρία  (σαν), sì – τέσσερα  (σι), wŭ – πέντε  (ου), liù – έξι  (λιοου), qī – επτά  (τσι), bā – οχτώ  (πα),  jiŭ – εννιά  (τζιοου), shí – δέκα  (σί).
ΕΠΕΙΣΗΣ GRANDMASTER ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο IP MAN
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινεζικές πολεμικές τέχνες
Όττο Όλεντορφ
Ο Όττο Όλεντορφ (Otto Ohlendorf, 4 Φεβρουαρίου 1907 – 7 Ιουνίου 1951) υπήρξε ηγετικό στέλεχος της SS και επικεφαλής του Γραφείου ΙΙΙ (Amt III) της Κεντρικού Γραφείου Ασφαλείας του Ράιχ (RSHA) και επικεφαλής του Einsatzgruppe D, υπεύθυνου για τη δολοφονία 90.000 ατόμων στην κατεχόμενη Ουκρανία. Καταδικάστηκε για εγκλήματα πολέμου και εκτελέστηκε το 1951 με απαγχονισμό.
Βιογραφία
Ο Όλεντορφ γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1907 στη μικρή πόλη Χοχενέγκελσεν (Hoheneggelsen) κοντά στο Χίλντεσχαϊμ. Οι γονείς του ήταν αγρότες. Φοίτησε σε Γυμνάσιο ανθρωπιστικών σπουδών στο Χιλντεσχάιμ και ολοκληρώνοντας τις βασικές σπουδές του γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας αρχικά και του Γκέτινγκεν όπου σπούδασε νομικά και οικονομικά. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1933, αλλά ήδη από το 1925 είχε γίνει μέλος στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα (αριθ. μέλους 6531 (ή, κατ' άλλες πηγές, 6631)), ενώ το 1926 έγινε μέλος και στην SS (αριθ. μέλους 880). Τον Οκτώβριο του 1933 γίνεται βοηθός του καθηγητή Γιέννσεν (Jennsen) στο Ίδρυμα Παγκόσμιας Οικονομίας του Πανεπιστημίου του Κιέλου.
Εκεί ειδικεύεται στη μελέτη του Εθνικοσοσιαλισμού και του ιταλικού φασισμού, με συνέπεια να είναι το μοναδικό ηγετικό στέλεχος της SS γνώστης των συνδικαλιστικών πρακτικών και οργανωτικών δομών της φασιστικής Ιταλίας. Τον Ιανουάριο του 1935 τοποθετείται επικεφαλής τμήματος στο Ίδρυμα Εφαρμοσμένης Οικονομικής Επιστήμης και συνεργάζεται με τον καθηγητή Ράινχαρντ Χον (Reinhard Hohn). Παράλληλα, ο ευφυής και δραστήριος νεαρός νομικός και οικονομολόγος δραστηριοποιείται με το συνασπισμό εθνικοσοσιαλιστών φοιτητών στο Κίελο και στο Γκέτινγκεν και διδάσκει στη σχολή του Κόμματος στο Βερολίνο (1935)
Στις αρχές του 1936 γίνεται οικονομικός σύμβουλος στην SD (Sicherheitsdienst), την υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας της SS, ενώ το 1939 τοποθετείται επικεφαλής του Γραφείου (Amt) ΙΙΙ της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας του Ράιχ, που ήταν υπεύθυνο για τη μελέτη των αποτελεσμάτων των κυβερνητικών μέτρων στο γερμανικό πληθυσμό. Η δραστηριότητά του, όμως, δεν περιορίστηκε εκεί: Ανέλαβε επικεφαλής της ειδικής ομάδας Einsatzgruppe D, κινητής μονάδας της SS που ακολουθούσε τη Βέρμαχτ κατά την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Η ομάδα του Όλεντορφ έδρασε στη νότια Ουκρανία (περιλαμβανομένης και της χερσονήσου της Κριμαίας) και ήταν υπεύθυνη για τον θάνατο 90.000 ατόμων από τον Ιούνιο του 1941 ως τον Μάρτιο του 1942. Ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες, η ομάδα Όλεντορφ ήταν υπεύθυνη για τη σφαγή στη Συμφερόπολη (Κριμαία), όπου στις 13 Δεκεμβρίου 1941 θανατώθηκαν 14.300 άτομα, κυρίως Εβραίοι. Με τη λήξη της αποστολής του επέστρεψε αθόρυβα στη Γερμανία και συνέχισε να ασκεί τα καθήκοντά του στις θέσεις που κατείχε: Παρέμεινε επικεφαλής στο Amt III προαγόμενος σε Ταξίαρχο των SS (SS-Brigadeführer) στις 16 Ιουλίου 1942. Κατά τα τέλη του 1943 τοποθετήθηκε αναπληρωτής γραμματέας στο Υπουργείο Οικονομικών (Reichsministerium für Wirtschaft), με στόχο τη σχεδίαση προγραμμάτων για την ανοικοδόμηση της γερμανικής οικονομίας μετά τον πόλεμο, τομέας ενασχόλησης αυστηρά απαγορευμένος από το καθεστώς. Ο Όλεντορφ είχε την άμεση υποστήριξη του Χάινριχ Χίμλερ και σε αυτό τον τομέα: Στόχευε στην εγκαθίδρυση ενός νέου νομίσματος και στο δραστικό περιορισμό του γραφειοκρατικού οικονομικού σχεδιασμού, τον οποίο θεωρούσε ξεπερασμένο και παρεμποδιστικό για τη μεταπολεμική οικονομική ανάπτυξη. Ο Χίμλερ, βέβαια, στόχευε στην παραμονή του στην εξουσία ύστερα από στρατιωτική κατάρρευση της χώρας του, κατηγορώντας παράλληλα τον Άλμπερτ Σπέερ για τις περί κρατικού παρεμβατισμού αντιλήψεις του ως "μπολσεβίκο".
Ακολουθεί νέα προαγωγή στις 9 Νοεμβρίου 1944: Ονομάζεται υποστράτηγος αρχικά και στη συνέχεια αντιστράτηγος της Αστυνομίας και SS-Gruppenführer. Ύστερα από την αυτοκτονία του Χίτλερ, ο Όλεντορφ, ως σημαίνον οικονομικό στέλεχος του Κόμματος, προτάθηκε από τον στενό συνεργάτη του Χίμλερ Βάλτερ Σέλενμπεργκ (Walter Schellenberg) ως μέλος μιας κυβέρνησης που θα μπορούσε να παρουσιαστεί στους Συμμάχους.
Δίκη και καταδίκη
Ο Όλεντορφ πιθανότατα ακολούθησε τον προστάτη του, Χίμλερ, καθώς παραδόθηκε στους Βρετανούς στο Μπρεμερφέρντε (Bremervörde) στις 23 Μαΐου 1945, μαζί με άλλα μέλη της ομάδας Χίμλερ. Κατέθεσε ως μάρτυς στη Δίκη της Νυρεμβέργης στα τέλη του 1945, ενώ παραπέμφθηκε σε δίκη το 1947 σε μια από τις συνακόλουθες δίκες (ο Στρατός των ΗΠΑ εναντίον Ότο Όλεντορφ και άλλων), δίκη γνωστή ως "Δίκη των Einsatzgruppen". Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο Όλεντορφ εντυπωσίασε τους δικαστές του με την προσωπικότητά του (είπαν για τον όμορφο νέο που είχαν απέναντί τους ότι επρόκειτο για τον δρα Τζέκυλ και τον κ. Χάιντ). Το αποτέλεσμα της δίκης ήταν η καταδίκη του Όλεντορφ σε θάνατο με απαγχονισμό. Παρά τις πολλές αναθεωρήσεις των Αμερικανών για ανάλογες αποφάσεις, η απόφαση για τον Όλεντορφ δεν άλλαξε: Η εκτέλεσή του πραγματοποιήθηκε στη φυλακή του Λάντσμπεργκ αμ Λεχ στις 7 Ιουνίου 1951.
Πηγές, Αναφορές
Ο Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:SS-Brigadeführer
Γαστερόποδα
Τα Γαστερόποδα, ή Γαστρόποδα, αποτελούν μία από τις πέντε ομοταξίες της συνομοταξίας των Μαλακίων. Πρόκειται για μικρά ζώα χερσαία ή υδρόβια με σώμα ασύμμετρα κατασκευασμένο που φέρει ένα όστρακο (μονόθυρα). Στην ομοταξία αυτή περιλαμβάνονται τα σαλιγκάρια, οι γυμνοσάλιαγκες, τα πτερόποδα, οι λεπάδες, οι πεταλίδες, τα βούκινα και άλλα μικρότερα είδη.
Τα γαστερόποδα διακρίνονται σε τρεις υφομοταξίες, τα προσωβράγχια, τα οπισθοβράγχια και τα πνευμονοφόρα, καθεμιά εκ των οποίων περιλαμβάνει επιμέρους τάξεις και οικογένειες, που όμως η ταξινομία τους παρουσιάζει συνεχείς μεταβολές. Υπάρχουν γαστερόποδα χερσαία, θαλάσσια και του γλυκού νερού. Συνήθως έχουν κεφάλι που ξεχωρίζει ένα ζεύγος πλοκάμων και μάτια.
Ονομασία
Η ονομασία τους είναι σύνθετη και προέρχεται από τις λέξεις της αρχαίας ελληνικής «γαστήρ» + «πόδες» (κοιλιά + πόδια) από τη φαινομενική εικόνα που παρουσιάζουν να μετακινούνται με ένα μέρος του σώματός τους, της φαινομενικής κοιλιάς τους, που στην πραγματικότητα είναι σαρκώδες πόδι.
Πρώτη επίσημη καταγραφή και περιγραφή των γαστεροπόδων με την ταξινομική ονομασία αυτή φέρεται το 1795.
Σώμα
Γενικά το σώμα των γαστεροπόδων είναι ασύμμετρο που σκεπάζεται συνηθέστερα με όστρακο, επίσης ασύμμετρο. Επί το πλείστον το όστρακο των γαστεροπόδων είναι σπειροειδές. Ο σπλαχνικός σάκος των ζώων αυτών παρουσιάζει, ομοίως όπως και το όστρακο, περιστροφή γύρω από έναν άξονα που ονομάζεται "στυλίς" (ή στυλίδα), με συνέπεια η όποια συμμετρία που θα μπορούσε να υπήρχε αρχικά να μετατρέπεται σε ασυμμετρία.
Τα γαστερόποδα έχουν ένα σαρκώδες πόδι καθώς και το κεφάλι περισσότερο ανεπτυγμένα. Το πόδι που είναι μυώδες και πλατύ καλύπτει όλη την κοιλιακή επιφάνεια και χρησιμεύει ως όργανο μετακίνησης είτε έρποντας, είτε ως νηκτικό κολυμπώντας. Βρίσκεται πολύ κοντά στο στομάχι και εξ αυτού προέρχεται και η ονομασία των συγκεκριμένων μαλακίων.
Κεφάλι
Το κεφάλι των γαστεροπόδων είναι επίσης σαρκώδες και ανεπτυγμένο, το δε στόμα τους είναι εφοδιασμένο με το λεγόμενο "ξύστρον" που αποτελεί ένα ιδιαίτερα ευλύγιστο όργανο με πολλά κεράτινα δόντια χρήσιμα στο "ροκάνισμα" των τροφών τους. Κάποια εκ των γαστεροπόδων φέρουν προβοσκίδα για την άγρα τροφής μέσα από τις σχισμάδες των βράχων, ή μέσα στην άμμο, ή ακόμα και μέσα στα κοχύλια άλλων μαλακίων.
Επίσης στο κεφάλι τους φέρουν συνήθως δύο ζεύγη κεραιών που μπορούν να συστέλλουν ή να διαστέλλουν, αυξομειώνοντας την έκτασή τους. Το πρώτο ζεύγος χρησιμεύει περισσότερο ως όργανο αφής και αντίληψης του χώρου, το δε δεύτερο φέρει στην άκρη ή στη βάση του μάτια.
Αναπνοή
Τα γαστερόποδα αναπνέουν είτε με βράγχια είτε με πνεύμονες. Αυτά που φέρουν πνεύμονα λέγονται εξ αυτού πνευμονοφόρα. Τον ρόλο των πνευμόνων των πνευμονοφόρων παίζει η μανδυακή κοιλότητα τα τοιχώματα της οποίας βρίθουν από αιμοφόρα αγγεία. Εκεί γίνονται και οι ανταλλαγές αερίων· ο αέρας εισέρχεται από μια τρύπα δια της οποίας η εν λόγω κοιλότητα επικοινωνεί με το περιβάλλον. Τέτοια είδη που αναπνέουν με πνεύμονες είναι για παράδειγμα: ο λείμαξ (κοινώς γυμνοσάλιαγκας), ο έλιξ ή κοχλίας (κοινώς σαλιγκάρι) κ.ά. που ζουν στη ξηρά, ή και άλλα όπως η λιμναία που είναι υδρόβια και ζει σε τέλματα και λίμνες όπου και αναγκάζεται τακτικά να βγαίνει στην επιφάνεια του νερού για ν΄ αναπνεύσει.
Εξυπακούεται ότι τα περισσότερα γαστερόποδα που αναπνέουν με βράγχια είναι θαλάσσια είδη και κάποια λιμναία. Ανάλογα της θέσης που φέρουν τα βράγχιά τους ως προς την καρδιά λαμβάνουν και ιδιαίτερη ονομασία εξ ου και οι επιμέρους υφομοταξίες των γαστεροπόδων, προσωβράγχια και οπισθοβράγχια. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι τα προσωβράγχια είναι γονοχωριστικά, δηλαδή έχουν ξεχωριστά φύλα, ενώ τα οπισθοβράγχια παρατηρούνται ως ερμαφρόδιτα.
Όστρακο
Το όστρακο των γαστεροπόδων εμφανίζει διάφορες μορφές όπως κωνικό, όπως π.χ. στις πεταλίδες, ή σπειροειδές στην κορυφή, όπως στην αλωτίδα (κοινώς: αυτί της θάλασσας), ή με πλήρη ελικοειδή περιστροφή όπως π.χ. ο έλιξ (κοινώς σαλιγκάρι). Η περιστροφή αυτή του οστράκου γίνεται γύρω από ένα άξονα, που όπως αναφέρθηκε παραπάνω λέγεται "στυλίς", που μπορεί να είναι είτε πλήρης, είτε κοίλος. Ανάλογα της φοράς της περιστροφής του, από κορυφής μέχρι περιστομίου, το όστρακο χαρακτηρίζεται δεξιόστροφο ή αριστερόστροφο.
Το όστρακο από της κορυφής του καταλήγει σ΄ ένα άνοιγμα που ονομάζεται "περιστόμιο" από το οποίο και εξέρχεται το κεφάλι και το πόδι του ζώου. Το περιστόμιο μπορεί να είναι είτε κυκλικό με συνεχή χείλη, οπότε τα γαστερόποδα ονομάζονται ολοστόματα, είτε επίμηκες με προβολή, με ένα αυλάκι σαν σιφωνοειδή σωλήνα, οπότε και ονομάζονται σιφωνοστόματα.
Το σώμα των γαστεροπόδων συνδέεται με το όστρακό τους με πολύ ισχυρούς μυς που απολήγουν στη στυλίδα· έτσι μπορούν είτε να τραβούν το όστρακο στην κίνησή τους, είτε, κατά πολύ ταχύτερα, το σώμα τους εντός αυτού. Σημειώνεται ότι κάποια είδη γαστεροπόδων έχουν πολύ μικρό όστρακο, ενώ σε κάποια άλλα έχει εξαφανιστεί τελείως, όπως στα γυμνοβράγχια.
Κοττάνη Ξάνθης
Η Κοττάνη (πομάκικα: Τζουβάνσε ) είναι οικισμός 43 κατοίκων (απογραφή 2001) του νομού Ξάνθης, πλησίον των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, σε υψόμετρο 295 μέτρων.
Πεζοπορικές διαδρομές
Από το χωριό Κοττάνη ξεκινά πεζοπορική διαδρομή με σαφές μονοπάτι, τριών ωρών για τους επόμενους 2 οικισμούς (Κούνδουρο και Λυκότοπο) με τους οποίους δεν υπάρχει πρόσβαση οδικώς. Επίσης υπάρχει η πεζοπορική κυκλική διαδρομή Κοττάνη - Κούνδουρος - Τσαλαπετεινός - Καλότυχο - Λυκότοπος - Κοττάνη διάρκειας 10 ωρών (απόσταση 25 χλιομέτρων) δίπλα από την κοιλάδα του ποταμού Κομψάτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κοττανη Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Χάιντι Κλουμ
Προσωπική ζωή
Από το 1997 μέχρι το 2002 υπήρξε παντρεμένη με τον στυλίστα Ρικ Πιπίνο. Το Μάρτιο του 2003, ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Φλάβιο Μπριατόρε και το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της, στο πρώτο τους παιδί. Σύντομα όμως, το ζευγάρι χώρισε και εκείνη ξεκίνησε τη σχέση της με τον μουσικό Σιλ. Γέννησε την κόρη της, Λένι, στις 4 Μαΐου 2004 στη Νέα Υόρκη, παρουσία του Σιλ, δηλώνοντας μάλιστα αργότερα ότι ο Μπριατόρε (βιολογικός της πατέρας) δεν εμπλέκεται καθόλου στη ζωή της και πως θεωρεί πατέρα τον Σιλ.
Κλουμ και Σιλ αρραβωνιάστηκαν το Δεκέμβριο του 2004 και παντρεύτηκαν στις 10 Μαΐου 2005 στο Μεξικό. Απέκτησαν μαζί τρία βιολογικά παιδιά: τον Χένρι Γκούντνερ Αντεμόλα Σάμουελ (γενν. 2005), τον Γιόχαν Ράιλι Φιοντόρ Τάιβο Σάμουελ (γενν. 2006) και την Λου Σουλόλα Σάμουελ (γενν. 2009). Τον Νοέμβριο του 2009, η Κλουμ άλλαξε επίσημα το όνομα της σε Χάιντι Σάμουελ ενώ τον ίδιο Δεκέμβριο, ο Σιλ υιοθέτησε και επίσημα την Λένι, δίνοντας της το επίθετο του. Στις 22 Ιανουαρίου 2012, το ζευγάρι ανακοίνωσε το χωρισμό του και δύο χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 2014, εκδόθηκε το διαζύγιο τους.
Η Κλουμ διατηρούσε σχέση με τον σωματοφύλακα της, Μάρτιν Κίρστεν, από το 2012 ως το 2014 ενώ έπειτα, για τρία χρόνια (2014-2017) έκανε σχέση με τον καλλιτέχνη Βίτο Σνάμπελ.
Τον Μάρτιο του 2018, ξεκίνησε τη σχέση της με το μουσικό των Tokio Hotel, Τομ Κάουλιτς, και στις 24 Δεκεμβρίου 2018 αρραβωνιάστηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μοντέλα
Θάνατοι τον Φεβρουάριο του 2010
Εδώ καταγράφονται οι θάνατοι αξιοσημείωτων προσώπων που έλαβαν χώρα τον Φεβρουάριο του 2010 και οι πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
28 Φεβρουαρίου
02
Γρηγόριος Αγγελίδης
Ο Γρηγόριος Αγγελίδης (19 Αυγούστου 1965 στο Αννόβερο) είναι ελληνικής καταγωγής Γερμανός επιχειρηματίας και πολιτικός του κόμματος των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP) και από τον Οκτώβριο του 2017 μέλος του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου.
Ο Αγγελίδης γεννήθηκε το 1965 στην περιοχή του Αννόβερου, γιος ενός εργάτη και μιας πωλήτριας. Πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στην Ελλάδα. Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο και την εκπαίδευσή του ως τραπεζικό στέλεχος, εργάστηκε στην ελεύθερη οικονομία.
Σήμερα είναι, μεταξύ άλλων, συνιδιοκτήτης μιας ανεξάρτητης εταιρίας asset management με έδρα το Αμβούργο. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Ζει στο Evensen, ένα προάστιο του Neustadt am Rübenberge.
Παραπομπές
Αγγελιδης
Τομμάζο Μοτσενίγκο
Ο Τομμάζο Μοτσενίγκο (Ιταλικά : Tommaso Mocenigo, 1343 - 1423), μέλος της Οικογένειας Μοτσενίγκο ήταν ο 64ος Δόγης της Βενετίας (1414 - 1423) Διοίκησε τον Σταυροφορικό στόλο στην εκστρατεία της Νικόπολης και κέρδισε μια σειρά από μάχες απέναντι στην Δημοκρατία της Γένοβας στην διάρκεια των Πολέμων της Κιότζα (1378 - 1381).
Δόγης της Βενετίας
Εξελέγη δόγης την εποχή που ήταν απεσταλμένος των Βενετών στην Κρεμόνα (1414), δραπέτευσε αμέσως από την πόλη από φόβο μήπως αιχμαλωτιστεί από τον τύραννο Γκαμπρίνο Φοντόλο. Έκανε ειρήνη με τον Τούρκο σουλτάνο άλλα όταν ξέσπασαν ξανά εχθροπραξίες ο στόλος του ηττήθηκε στην Χερσόνησο της Καλλίπολης. Την περίοδο της ηγεμονίας του ο πατριάρχης της Ακυληία Λουδοβίκος του Τεκ προχώρησε σε συμμαχία εναντίον της Βενετίας με τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο.
Στρατιωτικές επιτυχίες
Η Δημοκρατία της Βενετίας κάτω από διπλή απειλή προχώρησε την διετία 1419 - 1420 σε αμυντικές επιθέσεις, κατέλαβε την Ούντινε, την Σιβιντάλ, την Φέλτρε, την Μπελούνο και το μεγαλύτερο τμήμα της επαρχίας Φρίουλι από το πατριαρχείο της Ακυληία. Στην ειρήνη που ακολούθησε στην συνέχεια με την Ουγγαρία τα περισσότερα εδάφη του πατριαρχείου πήγαν στην Βενετία. Ο Τομμάζο Μοτσενίγκο βοήθησε σημαντικά το εμπόριο, ανακατασκεύασε τα ανάκτορα των δόγηδων και την βιβλιοθήκη. Πέθανε σε ηλικία 80 ετών ύστερα από μακρόχρονη ασθένεια και τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου, παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων από τον 15ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Δούκες της Κρήτης Κατηγορία:Οικογένεια Μοτσενίγκο
Ρεύμα του Κόλπου
Τα νερά του Κόλπου είναι 10-12°C θερμότερα από τα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρευμα του Κολπου Ρευμα του Κολπου
Ρούμπεν Νέβες
Ο Ρούμπεν Ντιόγο ντα Σίλβα Νέβες (13 Μάρτιο 1997) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς και την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας.
Ο Νέβες ξεκίνησε την καριέρα του από την Πόρτο το 2014 και τον Ιούνιο του 2017 αποκτήθηκε από την Γουλφς, η οποία τότε αγωνιζόταν στην Τσάμπιονσιπ για περίπου 15,8 εκατομμύρια λίρες, ποσό που αποτελούσε ρεκόρ συλλόγου καθώς και ρεκόρ κατηγορίας. Με τη Γουλφς κέρδισε την ίδια χρονιά στην άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ, ενώ ο ίδιος έγινε μέλος της ομάδας της χρονιάς της Τσάμπιονσιπ.
Ο Νέβες πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2015 και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το κύπελλο Εθνών στην Πορτογαλία το 2019. Έχει πραγματοποιήσει 16 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Όζον
Το όζον (αγγλικά: ozone) ή τριοξυγόνο είναι μια τριατομική αλλομορφή του οξυγόνου, με χημικό τύπο O3. Το καθαρό όζον, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι ένα ανοικτογάλανο αέριο με ευδιάκριτη δριμεία οσμή. Είναι πολύ λιγότερο σταθερό από το διοξυγόνο, δηλαδή τη διατομική αλλομορφή του οξυγόνου, και γι' αυτό το όζον διασπάται στην κατώτερη ατμόσφαιρα σε κανονικό διοξυγόνο. Το όζον σχηματίζεται από το διοξυγόνο με την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας, καθώς επίσης και με την επίδραση των ατμοσφαιρικών ηλεκτρικών εκκενώσεων, και είναι παρόν σε χαμηλές συγκεντρώσεις σε όλην την ατμόσφαιρα της Γης. Στην τροπόσφαιρα (το χαμηλότερο μέρος της ατμόσφαιρας που κατοικούν άνθρωποι) το όζον θεωρείται ατμοσφαιρικός ρύπος και έχει οριστεί σειρά τιμών που αφορούν στη μετρούμενη συγκέντρωσή του, για παράδειγμα στη σελίδα ποιότητας αέρα στην Κύπρο. . Ενώ στην τροπόσφαιρα ο στόχος είναι η μείωση της συγκέντρωσης του όζοντος, στη στρατόσφαιρα ο στόχος είναι η σταθεροποίηση της συγκέντρωσης του όζοντος. Στη στρατόσφαιρα (εξωτερικό μέρος της γήινης ατμόσφαιρας) το όζον θεωρείται η ασπίδα που απορροφά την υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου. Η μείωση της συγκέντρωσης του όζοντος στη στρατόσφαιρα ονομάστηκε τρύπα του όζοντος.
Η οσμή του όζοντος είναι δριμεία, θυμίζοντας εκείνη του χλωρίου, και γίνεται αντιληπτή από πολλούς ανθρώπους σε χαμηλές συγκεντρώσεις της τάξης των 10 ppb στων αέρα. Ο χημικός τύπος του όζοντος (O3) καθορίστηκε το 1865. Το μόριο αποδείχθηκε αργότερα ότι είναι διαμαγνητικό. Στις κανονικές συνθήκες είναι ένα ανοικτογάλαζο αέριο, που συμπυκνώνεται προοδευτικά σε κρυογονικές θερμοκρασίες, οπότε γίνεται σκούρο μπλε υγρό και τελικά (με επιπλέον ψύξη) ένα βιολετί - μαύρο στερεό. Η αστάθεια του όζοντος, σε σχέση με το συνηθισμένο διοξυγόνο, είναι τόση ώστε τόσο το πυκνό αέριο όζον όσο και το υγρό όζον μπορεί να διασπαστούν εκρηκτικά. Γι' αυτό χρησιμοποιείται εμπορικά μόνο σε χαμηλές συγκεντρώσεις.
Το όζον είναι ένα ισχυρό οξειδωτικό μέσο, πολύ ισχυρότερο από ότι το διοξυγόνο, και έχει πολλές βιομηχανικές και καταναλωτικές εφαρμογές που είναι σχετικές με την οξείδωση. Ωστόσο, με το ισχυρό οξειδωτικό δυναμικό του, το όζον, προκαλεί βλάβες στο βλεννογόνους και στους αναπνευστικούς ιστούς των ζώων, αλλά και στους ιστούς των φυτών, σε συγκεντρώσεις πάνω από περίπου 100 ppb. Αυτό κάνει το όζον έναν δυνάμει αναπνευστικό κίνδυνο και επομένως ένα ρυπαντή, όταν βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια του πλανήτη μας. Από την άλλη όμως, το αποκαλούμενο «στρώμα του όζοντος», ένα τμήμα της στρατόσφαιρας με μια υψηλότερη συγκέντρωση όζοντος, που κυμαίνεται μεταξύ 2 και 8 ppm, είναι ζωτικής σημασίας, γιατί αποτρέπει τη βλαβερή υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου από το να φθάσει στην επιφάνεια της Γης, προς όφελος των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων.
Χημικές Ιδιότητες
Είναι αέριο ασταθές, ισχυρά οξειδωτικό, ισχυρό τοξικό με χαρακτηριστική οσμή και κυανό χρώμα. Είναι λίγο διαλυτό στο νερό και, καθώς είναι ασταθές και εύκολα διασπάται, δεν αφήνει υπολείμματα. Το όζον που βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας θεωρείται μολυσματικό στοιχείο για τον αέρα αυτού του επιπέδου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και έχει ανεπιθύμητες επιπτώσεις στο αναπνευστικό σύστημα των μελών του ζωικού βασιλείου. Από την άλλη, το όζον είναι χρήσιμο όταν βρίσκεται στην ανώτερη ατμόσφαιρα, γιατί απορροφά την επιβλαβή υπεριώδη ακτινοβολία και έτσι αυτή δεν φθάνει στη γήινη επιφάνεια. Εμφανίζεται σε χαμηλή συγκέντρωση στο σύνολο της γήινης ατμόσφαιρας. Το όζον έχει πολλές βιομηχανικές και καταναλωτικές εφαρμογές. Χρησιμοποιείται και στην οζονοθεραπεία, μια πρακτική εναλλακτικής ιατρικής που δεν είναι αποδεκτή από την επικρατούσα επιστημονική ιατρική κοινότητα.
Παραγωγή όζοντος
Το Όζον μπορεί να παραχθεί από ξηρό Ο2 ή ατμοσφαιρικού αέρα που οδηγείται προς περιοχή όπου λαμβάνουν χώρα ηλεκτρικές εκκενώσεις τάσης 5.000 - 20.000 Βολτ. Μερικά ηλεκτρικά εξαρτήματα παράγουν αξιόλογα επίπεδα όζοντος, κυρίως συσκευές που χρησιμοποιούν υψηλές τάσεις, όπως ιονιστές αέρος, εκτυπωτές λέιζερ, φωτοαντιγραφικά και ηλεκτροσυγκολλητές. Επίσης συσκευές με ηλεκτροκίνητα περιστρεφόμενο κινητήρα μπορούν να δημιουργήσουν όζον από τη συνεχή δημιουργία σπινθήρων στο εσωτερικό του κινητήρα.
Χρήση του όζοντος στην Ιατρική (Οζονοθεραπεία)
Την τελευταία εικοσαετία 1990-2010 άρχισε σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες και στις ΗΠΑ η κυκλοφορία οικιακών συσκευών που παρήγαγαν και διέλυαν σε πόσιμο νερό Όζον (στην Ελλάδα γνωστό ως "Οζονούχο ύδωρ") αλλά και η κυκλοφορία του ακόμα και σε υγρή μορφή για ενέσιμη χρήση στην Ιατρική. Ορισμένοι έμποροι-εταιρείες των μηχανημάτων-γεννητριών όζοντος (στην Ελλάδα με πρωταγωνιστή τον ιατρό και τηλεπωλητή Ανδρέα Φικιώρη) πραγματοποιούν αμφιλεγόμενες διαφημίσεις στις οποίες ισχυρίζονται ότι "το όζον είναι μια θαυματουργή θεραπεία για όλες τις ασθένειες, όπως τα Εκφυλιστικά Νοσήματα, ο Καρκίνος, το AIDS, κλπ", έχοντας μάλιστα συνηγόρους των απόψεων τους και διπλωματούχους ιατρούς. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι διαφωνούντες που δηλώνουν ότι "οι ισχυρισμοί περί θεραπευτικής αξίας του Όζοντος είναι αβάσιμοι, αμφισβητείται η τεκμηρίωση και αξιοπιστία της Οζονοθεραπείας και δίνει σε πολλούς ανθρώπους ψεύτικες ελπίδες". Άλλοι μετριοπαθείες χρήστες της οζονοθεραπείας ισχυρίζονται ότι "η ενέσιμη χρήση όζοντος (=με ένεση στους ιστούς και στο αρθρικό υγρό) που περιβάλλουν τα οστά και τις αρθρώσεις, προωθεί απλώς τους δικούς τους μηχανισμούς επούλωσης μυοσκελετικών βλαβών, μέσω της οξυγόνωσης των ιστών".
Απόψεις επίσημων φορέων για την οζονοθεραπεία
Η θεραπευτική χρήση του όζοντος δεν έχει εγκριθεί από τις υγειονομικές αρχές ή ιατρικούς συλλόγους σε οποιαδήποτε αγγλόφωνη χώρα, και οι περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ απαγορεύουν την εμπορία των γεννητριών όζοντος, την ιατρική χρήση της, ακόμη και την έρευνα αλλά και τις ιατρικές δοκιμές της θεραπείας του όζοντος, έτσι ώστε οι γιατροί να κινδυνεύουν να χάσουν τα ιατρικά τους πιστοποιητικά από χορήγηση ή τη συνταγογράφηση θεραπείας του όζοντος.
Πρωταγωνιστής ενάντια στην Οζονοθεραπεία είναι το FDA (Food and Drug Administration), η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, το οποίο αναφέρει ότι "το Όζον είναι ένα τοξικό αέριο που δεν είναι γνωστό για χρήσιμες ιατρικές εφαρμογές, για συμπληρωματική ή για προληπτική θεραπεία". Το FDA αναφέρει επίσης ότι "προκειμένου το Όζον να είναι αποτελεσματικό ως μικροβιοκτόνο, πρέπει να περιέχεται σε συγκέντρωση πολύ μεγαλύτερη από αυτή που μπορεί να γίνει ανεκτή με ασφάλεια από τον άνθρωπο και τα ζώα". To FDA ενέκρινε πρόσφατα τη χρήση του Όζοντος ως απολυμαντικό στη βιομηχανία επεξεργασίας τροφίμων. Το διάσημο περιοδικό JAMA (Journal of American Medical Association) του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), και η WHO (World Health Organization, Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας) που εδρεύει στη Γενεύη ουδέποτε έχουν δημοσιεύσει οποιαδήποτε έρευνα αναφορά οφέλη από τη χρήση του όζοντος στην ιατρική. Ωστόσο, σε διάφορα διεθνή ιατρικά περιοδικά έχουν δημοσιευθεί εκατοντάδες άρθρα αναφορικά με "θετικά αποτελέσματα της ιατρικής εφαρμογής του όζοντος σε μια σειρά από παθολογικά νοσήματα". Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες έχουν δημοσιευθεί από το 1990 και μετά, και είναι προσβάσιμα στις ιατρικές βιβλιοθήκες (PubMed), περιλαμβάνουν δε προ-κλινικές μελέτες, πειράματα σε ζώα, ιστορικά ασθενών, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο διπλές τυφλές μελέτες, ανθρώπινες εξετάσεις και αξιολογήσεις. Οι συγγραφείς αυτών των άρθρων είναι ως επί το πλείστον από τις Ιταλία, Πολωνία, Ρωσία, Γερμανία, Κούβα, Ισπανία, Ισραήλ, Ιαπωνία και Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και τα εξαχθέντα συμπεράσματα έρχονται σε σύγκρουση με την άποψη του FDA. Γενικά η εν λόγω βιβλιογραφία είναι γραμμένη κυρίως στις μητρικές γλώσσες (και όχι στην αγγλική), με αποτέλεσμα να μην είναι ευρέως ελεγμένη (σαφώς λιγότερο peer review). Ο Gérard Β. Sunnen ισχυρίζεται ότι "η ιατρική χρήση της οζονοθεραπείας σχετίζεται με τη δράση του όζοντος στο να σκοτώνει ιούς και τα βακτήρια στο αίμα και προτείνει ότι εκεί πρέπει να στραφεί η επιστημονική έρευνα". Η άδεια, όμως, του συγκεκριμένου ιατρού έχει ανακληθεί από το τμήμα υγείας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, του οποίου ήταν πτυχιούχος. .
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Οξυγόνο Κατηγορία:Αλλοτροπία
19 Μαρτίου
18 Μαρτίου | 19 Μαρτίου | 20 Μαρτίου
Η 19η Μαρτίου είναι η 78η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (79η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 287 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Σίσι Σπέισεκ
Η Σίσι Σπέισεκ (Mary Elizabeth "Sissy" Spacek, 25 Δεκεμβρίου 1949) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, η οποία έγινε γνωστή για τη συμμετοχή της στην ταινία Badlands που αποτέλεσε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τέρενς Μάλικ. Έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα όταν υποδύθηκε το ρόλο της ηρωίδας του Στίβεν Κινγκ Κάρι Γουάιτ στην ταινία του Μπράιαν Ντε Πάλμα Κάρι, Έκρηξη Οργής (Carrie, 1976). Η Σπέισεκ έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ. Βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τη συμμετοχή της στην ταινία Η Κόρη του Ανθρακωρύχου (Coal Miner's Daughter) το 1980, όπου υποδύθηκε την τραγουδίστρια μουσικής κάντρι Λορέτα Λιν. Έχει προταθεί για όσκαρ συνολικά έξι φορές με τελευταία το 2001 για την ταινία του Τοντ Φιλντ Μυστικά της Κρεβατοκάμαρας (In The Bedroom, 2001).
Η Σπέισεκ θεωρείται κυρίως δραματική ηθοποιός, αν και έχει συμμετάσχει αρκετές φορές και σε κωμωδίες. Οι ταινίες στις οποίες έχει συμμετάσχει έχουν κάνει εισπράξεις της τάξεως του ενός δισεκατομμυρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Θεόπομπος ο Λακεδαιμόνιος
Ο Θεόπομπος, από τον Οίκο των Ευρυποντιδών ήταν βασιλιάς της Σπάρτης. Βασίλεψε στη Σπάρτη από το 720 έως το 675 π.Χ.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έλαβε χώρα ο Α' Μεσσηνιακός Πόλεμος (743 - 724), ο οποίος έληξε με ήττα των Μεσσηνίων, νίκη την οποία αναφέρει ο Παυσανίας ότι ο Τυρταίος χρεώνει στο Θεόπομπο και σ΄ αυτόν αποδίδεται η εγκατάσταση της αρχής των Εφόρων.
Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι οι απαίδευτοι ηγεμόνες δεν γνωρίζουν τα λόγια του βασιλιά των Σπαρτιατών Θεόπομπου που πρώτος έκανε τους Εφόρους συμμέτοχους της εξουσίας των βασιλέων και ότι: "«κάποια στιγμή που τον επιτιμούσε χλευαστικά η γυναίκα του, επειδή θα παρέδιδε στα παιδιά του εξουσία μικρότερη απ΄ όση παρέλαβε είπε: «Αντίθετα είναι μεγαλύτερη στον βαθμό που είναι ασφαλέστερη». Εγκαταλείποντας δηλαδή τον σκληρό και άμεικτο χαρακτήρα της, απέφυγε ταυτόχρονα και τον φθόνο και τον κίνδυνο. Ωστόσο ο Θεόπομπος, παροχετεύοντας σε άλλους το ρεύμα, τρόπον τινά, της εξουσίας του, στέρησε από τον εαυτό του τόσο όσο έδωσε στους άλλους, όπως η ευεξία αφαιρεί από τον ασθενή το επικύνδινο στοιχείο της δύναμής του και αφήνει το υγιές»."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Άγρια Δύση
Ο όρος  Άγρια Δύση (Far West), γνωστή και ως Παλαιά Δύση (Old West), ή Αμερικανικό σύνορο, αναφέρεται στην διαδικασία εξάπλωσης των Ευρωπαίων αποίκων των Ηνωμένων Πολιτειών από τα ανατολικά προς τα δυτικά της χώρας, και περιλαμβάνει τη γεωγραφία, την ιστορία, τη λαογραφία και την πολιτιστική έκφραση της ζωής  που ξεκίνησε με τους αγγλικούς αποικιακούς εποικισμούς στις αρχές του 17ου αιώνα και τελείωσε με την εισδοχή των τελευταίων ηπειρωτικών περιοχών ως πολιτείες το 1912. Η περίοδος της μαζικής μετανάστευσης προς τα δυτικά και η εγκατάσταση στις νεο-κατακτημένες περιοχές, προωθήθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο Τόμας Τζέφερσον ύστερα από την αγορά της Πολιτείας της Λουιζιάνα.
Στο δεύτερο μισό του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, η προσοχή της κοινής γνώμης μέσω της επίδρασης των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, επικεντρώθηκε στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες με τρόπο που  υπερτονίζει το ρομαντισμό, την αναρχία και τη χαοτική βία της περιόδου για πιο δραματικό αποτέλεσμα. Αυτό τελικά ενέπνευσε το είδος ταινιών γουέστερν, το οποίο πέρασε σε βιβλία κόμικς, παιδικά παιχνίδια και κοστούμια.
Σύμφωνα με τους Χάιν και Φάραγκερ, «η ιστορία του συνόρου αφορά το ιστορικό της δημιουργίας και της άμυνας των κοινοτήτων, της χρήσης της γης, της ανάπτυξης των αγορών και του σχηματισμού των πολιτειών». Διευκρινίζουν: «Είναι μια ιστορία κατάκτησης, αλλά και επιβίωσης, επιμονής και συγχώνευσης λαών και πολιτισμών που γεννήθηκαν και συνέχιζαν να ζουν στην Αμερική». Μέσω συνθηκών με ξένα έθνη και γηγενείς φυλές, πολιτικούς συμβιβασμούς, στρατιωτικές κατακτήσεις, δημιουργία νόμου και τάξης, κτίσιμο αγροκτημάτων, ράντζων και πόλεων, σήμανση μονοπατιών και εκσκαφή ορυχείων, μεγάλες μεταναστευτικές ροές, οι Ηνωμένες Πολιτείες επεκτάθηκαν από ακτή σε ακτή, εκπληρώνοντας τα όνειρα του Πρόδηλου Πεπρωμένου. Ο ιστορικός Φρέντερικ Τζάκσον Τέρνερ στη Θέση του Συνόρου (1893) θεωρούσε ότι το σύνορο ήταν μια διαδικασία που μεταμόρφωσε τους Ευρωπαίους σε ένα νέο λαό, τους Αμερικανούς, των οποίων οι αξίες επικεντρώνονταν στην ισότητα, τη δημοκρατία και την αισιοδοξία, καθώς και τον ατομικισμό, την αυτοπεποίθηση, ακόμη και τη βία. Έτσι, το σύνορο του Τέρνερ αναγόρευσε το δυτικό σύνορο ως καθοριστική διαδικασία της αμερικανικής ιστορίας.
Καθώς το αμερικανικό σύνορο πέρασε στην ιστορία, οι μύθοι της Δύσης μέσα από μυθοπλασίες και ταινίες πήραν σταθερή θέση στη φαντασία των Αμερικανών και των άλλων λαών. Σύμφωνα με την άποψη του Ντέιβιντ Μέρντοχ, η Αμερική είναι εξαιρετική στην επιλογή του εικονικού πορτραίτου της: «Κανένα άλλο έθνος δεν έχει πάρει χώρο και χρόνο από το παρελθόν του ώστε να δημιουργήσει ένα φαντασιακό δόγμα ίσο με τη δημιουργία της Δύσης από την Αμερική».
Όροι «Δύση» και «Σύνορο»
Η συνοριογραμμή ήταν η εξωτερική γραμμή του ευρωαμερικανικού εποικισμού. Μετακινήθηκε σταθερά προς τα δυτικά από τη δεκαετία του 1630 έως τη δεκαετία του 1880 (με περιστασιακές κινήσεις βόρεια προς Μέιν και Βερμόντ, νότια στη Φλόριντα και ανατολικά από την Καλιφόρνια στη Νεβάδα). Ο Τέρνερ υποστήριξε τη θέση του Γραφείου Απογραφής (Census Bureau) που όριζε ως πυκνότητα πληθυσμού της συνοριογραμμής τα δύο άτομα ανά τετραγωνικό μίλι. Η «Δύση» ήταν η πρόσφατα εποικισμένη περιοχή κοντά σε αυτό το όριο. Έτσι, τμήματα του μεσοδυτικού και του αμερικανικού νότου, αν και δεν θεωρούνται πλέον «δυτικά», διαθέτουν μια συνοριακή κληρονομιά μαζί με τις σύγχρονες δυτικές πολιτείες. Ωστόσο, στον 21ο αιώνα, ο όρος «Αμερικάνικη Δύση» χρησιμοποιείται συχνότερα για την περιοχή δυτικά του ποταμού Μισσισσιπή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ιστορικές περίοδοι
Γεωργής Κωστοπράβ
Ο Γεωργής Κωστοπράβ (Георгий Антонович Костоправ) (Μάλι Γιανισόλ, Ρωσία, 1903-Μαριούπολη, 14 Φεβρουαρίου 1938) ήταν Έλληνας ομογενής ποιητής, λογοτέχνης, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Ήταν παιδί αγροτικής οικογένειας και ξεκίνησε να γράφει ποιήματα από την ηλικία των 7 ετών. Συνήθιζε να γράφει στην Ελληνική ρουμέικη διάλεκτο και η ποίησή του ήταν επηρεασμένη από το Ρώσο ποιητή Νικίπιν. Πρωτοστάτησε στη δημιουργία της "Ένωσης ταλαντούχων Ελλήνων Λογοτεχνών" (1932) η οποία έφτασε να αριθμεί ακόμη και περισσότερα από 30 μέλη το 1937, ένα χρόνο πριν τον πολύ πρόωρο θάνατό του. Θεωρείται καινοτόμος δημιουργός και ο ιδρυτής της ελληνικής λογοτεχνίας της Ουκρανίας.
Εκπαίδευση και δημιουργία
Ο Γ. Κωστοπράβ, μετά από παρότρυνση των δασκάλων του, γράφτηκε στο "Πραγματικό Σχολείο της Μαριούπολης" ως μαθητής ανώτερης προπαρασκευαστικής τάξης, το ακαδημαϊκό έτος 1913-14. Το φθινόπωρο του 1915 γράφτηκε και φοίτησε στην 5η τάξη του σχολείου του χωριού του, όπου διακρίθηκε σε φιλολογικές και συγγραφικές δραστηριότητες. Ωστόσο, από τα περίπου 300 ποιήματα που έγραψε από το 1921 έως το 1931 -έτος κατά το οποίο αποφάσισε να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία- διασώθηκαν και δημοσιεύθηκαν μόνο δέκα. Δούλεψε στην ελληνόφωνη εφημερίδα της Μαριούπολης "Κολεχτιβιστής" (όπου μετά θάνατον στην είσοδο του κτιρίου της τοποθετήθηκε εντοιχισμένη πλάκα στη μνήμη του) σαν λογοτεχνικός συνεργάτης, υπεύθυνος γραμματέας και λογοτεχνικός συντάκτης, όπως και στα επίσης ελληνόφωνα περιοδικά "Νεότητα" και Πιονέρης". Το 1933 εξέδωσε μέσω του Ελληνικού Εκδοτικού Οίκου της Μαριούπολης την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Τα Πρώτα Βήματα". Την ίδια εποχή δημοσιεύθηκαν και τα "Ουδραμάιδα" (λιανοτράγουδα της ελληνικής κοινότητας). Το 1934 ο Κωστοπράβ ταξίδεψε στη Μόσχα και πήρε μέρος στις εργασίες του "Πρώτου Συνεδρίου των Σοβιετικών Συγγραφέων''", όπου είχε επαφές και συζητήσεις με τον Μαξίμ Γκόρκι, αλλά και τους Κώστα Βάρναλη και Δημ. Γληνό, που είχαν προσκληθεί να παραστούν.
Πηγή
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Θάλασσα των Σαργασσών
μικρογραφία|Η Θάλασσα των Σαργασσών Η Θάλασσα των Σαργασσών είναι μια περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού. Το "σαργασσόν" είναι ένα είδος φυκιού, από το οποίο πήρε το όνομα της η θάλασσα η σωστή ονομασία είναι "θάλασσα του σαργασσόν"
Λέγκα Σέριε Β
Η «Εθνική Επαγγελματική Ένωση Σέριε Β» (ιταλικά: Lega Nazionale Professionisti Serie B, LNPB), κοινώς γνωστή ως Λέγκα Σέριε Β (Lega Serie B), είναι το όργανο που διέπει το δεύτερο επίπεδο των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων στην Ιταλία, τη Σέριε Β (Serie B).
Θάλασσα των Σαργασσών
Η θάλασσα των Σαργασσών είναι επίσης γνωστή για το φαινόμενο της μεγάλης διάρκειας νηνεμίας (άπνοια) κατά τη διάρκεια του οποίου τεράστιες ποσότητες φυκιών συγκεντρώνονται στην έκταση της. Τα παλιά χρόνια αποτελούσε φόβητρο των ναυτικών και των ιστιοφόρων πλοίων καθώς δεν διέθεταν μηχανές ώστε να μπορούν να συνεχίσουν το ταξίδι τους και συχνά τα κολλημένα στα φύκια πλοία μετατρέπονταν σε υγρούς τάφους για το πλήρωμα δεδομένου ότι τότε ήταν πολύ δύσκολος ο έγκαιρος εντοπισμός ενός ναυαγίου. Στη σημερινή εποχή πολλά μικρά σκάφη κινδυνεύουν εάν βρεθούν εκεί καθώς τα φύκια κολλάνε στις μικρές προπέλες και μπορούν άνετα να τα ακινητοποιήσουν.
Λέγκα Σέριε Β
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 7 Ιουλίου του 2010, έπειτα από τη διαίρεση της Λέγκα Κάλτσιο (LNP) σε δύο διακριτά όργανα, η δεύτερη εκ των οποίων ήταν η Λέγκα Σέριε Α (LNPA), η οποία ανέλαβε τη διοργάνωση της Σέριε Α (Serie A). Από τον Απρίλιο του 2011, η LNPB έχει προσχωρήσει στο Σύνδεσμο Ευρωπαϊκών Λιγκών Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (EPFL).
Θάλασσα των Σαργασσών
Ο Χριστόφορος Κολόμβος πίστευε πως βρήκε στεριά, βλέποντας τα φύκια.
Λέγκα Σέριε Β
Οργανισμός
Η LNPB απαρτίζεται από τους συλλόγους που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της Σέριε Β (Serie B), δηλαδή είκοσι δύο αθλητικές εταιρείες σύμφωνα με την τελεφταία αναδιάρθρωση του πρωταθλήματος την περίοδο 2004-05.
Θάλασσα των Σαργασσών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαργασσων Κατηγορία:Ατλαντικός Ωκεανός
Λέγκα Σέριε Β
Λογότυπο
Το λογότυπο της LNPB έχει υποστεί αλλαγές με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ιταλία
Λάμνα του Ειρηνικού
Η λάμνα του Ειρηνικού (επιστημονική ονομασία Lamna ditropis - Λάμνα η δίτροπις) είναι ένας καρχαρίας της οικογένειας των λαμνιδών που απαντάνται στο βόρειο Ειρηνικό. Είναι κοινός στα υπεράκτια ωκεάνια νερά, αν και πλησιάζει κοντά στη ξηρά. Φτάνει σε μήκος τα 2,6 μέτρα και βάρος τα 220 κιλά. Μοιάζει πολύ με μικρό μεγάλο λευκό καρχαρία. Έχει το ρόλο της λάμνας στο βόρειο Ειρηνικό.
Ως κορυφαίος θηρευτής τρέφεται με σολομό, καλαμάρια και οστεϊχθύες. Οι λάμνες του Ειρηνικού είναι γνωστές για την ομοιοθερμία τους, η οποία οφείλεται στο θαυμαστό δίκτυο. Έχουν την μεγαλύτερη ικανότητα να αυξάνουν την θερμοκρασία του σώματός τους από όλους τους καρχαρίες. Είναι ωοζωοτόκοι καρχαρίες, γεννώντας 2 έως 6 μικρά την φορά, ύστερα από εννεάμηνη περίοδο κύησης. Τα μικρά τρέφονται μέσα στη μήτρα της μητέρας τους με αβγά που δεν γονιμοποιήθηκαν, μια τακτική γνωστή ως ωοφαγία.
Η λάμνα του Ειρηνικού δεν θεωρείται εμπορικό είδος, και αλιεύεται σπάνια ως παραπίπτον αλίευμα. Θεωρείται όμως επιζήμια για την εμπορική αλιεία, καθώς καταναλώνει ψάρια, τα οποία συνήθως αλιεύονται εμπορικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαμνόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
Γαλέος (αποσαφήνιση)
Το όνομα γάλεος μπορεί να αναφέρεται στα είδη ψαριών:
Επίσης ως γαλέοι είναι γνωστά τα ψάρια:
Γκρίντσινγκ
Το Γκρίντσινγκ (Grinzing) είναι συνοικία της Βιέννης που βρίσκεται στο Ντέμπλινγκ (Döbling), το 19ο δημοτικό διαμέρισμα της πόλης. Ως το 1892 ήταν ένα γραφικό χωριό και αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα.
Ιστορικά στοιχεία
Η ρίζα του ονόματος είναι γερμανική και σημαίνει "οι άνθρωποι που ανήκουν σε κάποιον που ονομάζεται Grinzo". Πρώτη φορά η ονομασία Γκρίντσινγκ εμφανίζεται περί το 1114 μ.Χ. ως "Γκρίντσιγκαν".
Αξιοθέατα
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η ενοριακή εκκλησία Kaasgrabenkirche, η οποία χτίστηκε το 1909-10 σε γοτθικό ρυθμό.
Δεμιάν Μπογαδίτσα
Ο Δεμιάν Μπογαδίτσα (Σαρτανά, Αζοφική Θάλασσα, Ρωσία, 1850-;) ήταν Έλληνας ομογενής ποιητής και συγγραφέας, σύγχρονος και συγχωριανός του Λ. Χοναγμπέη. Έμεινε ορφανός σε ηλικία 12 ετών και καθώς η οικογένειά του ήταν αγροτική, αναγκάσθηκε να μετακινηθεί στο Κίεβο της σημερινής Ουκρανίας, όπου ζούσε ο αδελφός του πατέρα του, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης ενός καπνοπωλείου. Όταν ο Μπογαδίτσα συμπλήρωσε τα τριάντα του χρόνια επέστρεψε στη γενέτειρά του και ασχολήθηκε με γεωργικές εργασίες. Μετά το γάμο του, εγκαταστάθηκε στο γειτονικό χωριό Μακεδόνοφκα. Ο Μπογαδίτσα συνήθιζε να γράφει τις δημιουργίες του σε ένα τετράδιο, στο οποίο αναφερεται σαφώς ο Λ. Χοναγμπέη στο έργο του "Το Ταξίδι του καθ. Α.Ι.Παπαδόπουλου και του Χοναγμπέη στα Ελληνικά χωριά της περιφέρειας της Μαριούπολης". Έγραψε, επίσης, πολλούς έμμετρους επικηδείους όπως τα "Για το Θάνατο του Βίκτωρ Σπακ", "Για το Θάνατο του Χαριτόν Κλάφας", "Για το Θάνατο της Λίζας Στεφανίτς"
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Λίλιαν Χολ-Ντέιβις
Η Λίλιαν Χολ-Ντέιβις (αγγλικά: Lillian Hall-Davis, 23 Ιουνίου 1898 - 25 Οκτωβρίου 1933) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός τη διάρκεια του βωβού κινηματογράφου, που πρωταγωνίστησε τόσο σε αγγλικές παραγωγές, όσο και σε γαλλικές, ιταλικές και γερμανικές. Γεννήθηκε ως Λίλιαν Χολ Ντέιβις, στο Λονδίνο, και ήταν κόρη οδηγού ταξί.
Η Χολ-Ντέιβις, δεν κατάφερε να κάνει καριέρα στον ομιλούντα κινηματογράφο. Η καριέρα της ουσιαστικά τελείωσε το 1931, όταν απέκτησε προβλήματα υγείας. Έτσι, το 1933, αποφάσισε να αυτοκτονήσει, ανοίγοντας το γκάζι του φούρνου στο σπίτι που έμενε, κόβοντας και το λαιμό της παράλληλα. Ήταν τότε 35 ετών.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μοιραίικα Αχαΐας
Ιστορία
Το 1915 εντάχτηκε στην κοινότητα Βραχνέικων και το 1954 εντάχτηκε στην κοινότητα Θεριανού. Από το 1998 έως το 2010 αποτελεσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Βραχναίικων του Δήμου Βραχναίικων.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού είναι η εξής :
Συνοικίες
Συνοικίες του χωριού είναι τα Θωμαίικα και τα Λατσαίικα, των οποίων το όνομα είναι ανθρωπωνυμικό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Βραχναίικων Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Σεσίλια Τσέτγουιντ Κερρ του Λόθιαν
Η Σήσιλ Τσέτγουιντ Κερρ του Λόθιαν (Cecil Chetwynd Kerr of Lothian, γεννημένη ως Σεσίλια Τσέτγουιντ-Τάλμποτ Cecil Chetwynd-Talbot, 17 Απριλίου 1808 - 13 Μαΐου 1877) ήταν Βρετανίδα ευγενής και φιλάνθρωπος.
Γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1808 στο Ίνγκεστρι Χωλ του Στάφορντσιρ, και ήταν το έκτο παιδί και η νεότερη κόρη του Τσαρλς Τσέτγουιντ-Τάλμποτ, 2ου Κόμη του Τάλμποτ, και της Φράνσες Τόμασιν.
Στις 12 Ιουλίου 1831 παντρεύτηκε τον Τζον Κερρ, 7ο Μαρκήσιο του Λόθιαν. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Η Κερρ χρηματοδότησε τη δημιουργία της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη στο Τζέντμπρα κοντά στο Μοντέβιοτ, και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία του Αγίου Δαβίδ στο Ντάλκιθ.
Πέθανε στις 13 Μαΐου 1877 στη Ρώμη σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία του Αγίου Δαβίδ στο Ντάλκιθ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες μαρκησίες
Νάκρασα Λυδίας
Η Νάκρασσα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυδίας της Μικράς Ασίας.
Η πόλη βρισκόταν στις πηγές του ποταμού Καΐκου. Συχνά συγχέεται με τη γείτονα πόλη Ακρασσό, εκτός και αν πρόκειται για την ίδια πόλη. Μάλλον η Νάκρασα είχε τον δικό της ξεχωριστό επίσκοπο σε σχέση με την Ακρασσό, όπως επίσης έκοψε τα δικά της νομίσματα. Ακρασσός σημαίνει η πόλη της άκρας (=κορυφή, ακρόπολις), ίσως από αυτήν να προήλθε η Νέα Ακρασσός που με την πάροδο του χρόνου μετεξελίχθηκε σε Νάκρασσα.
Η πόλη ήταν σημαντικό φρούριο στην επικράτεια της Περγάμου. Η ίδρυση της πόλεως οφείλεται στους Σελευκίδες, μάλιστα στον Αντίοχο Α΄. Πάντως Μακεδόνες στρατιωτικοί άποικοι εγκαταστάθηκαν εκεί, για τη φύλαξή της. Αυτό αποδεικνύεται επίσης και από μια επιγραφή που βρέθηκε στην πόλη, των χρόνων του Αδριανού που τελειώνει με την φράση: η Μακεδόνων Νακρασειτών βουλή και ο δήμος. Δίπλα στην πόλη βρισκόταν η Απολλωνία.
Στην αρχαιότητα, ένας εμπορικός δρόμος ένωνε τις πόλεις των Σάρδεων, με τα Θυάτειρα και την Πέργαμο και περνούσε από τη Νάκρασα. Λογικά και ο στρατός του Ξέρξη κατά το 480 π.Χ. ακολούθησε τον δρόμο αυτό και θα πέρασε από την πόλη (που δεν είχε ιδρυθεί τότε). Σε αντίθεση με το παρόν, ο δρόμος πρέπει να περνούσε από τις πλαγιές του όρους που ήταν κτισμένη η Νάκρασσα.
Η αρχαία πόλη βρίσκεται στο σημερινό Κιρκαγκάτς (Kırkağaç) της επαρχίας Μανίσα του τουρκικού κράτους. Στην αρχαία πόλη βρέθηκε το πρώτο γνωστό κληρονομικό δίκαιο που σήμερα φυλάσεται στο μουσείο της Μανίσα.
Πηγές
Νακρασα
Λέιτον Μίστερ
Η Λέιτον Μαρίσα Μίστερ (Leighton Marissa Meester, 9 Απριλίου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο.
Προσωπική Ζωή
Η Μίστερ παντρεύτηκε το 2014 με τον ηθοποιό Άνταμ Μπρόντι, σε μικρό οικογενειακό κύκλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γκουμέρ Γκαλίμοβιτς Κουβάτοφ
Ο Γκουμέρ Γκαλίμοβιτς Κουβάτοφ‎ (πλήρες όνομα: Κουβάτοφ Γκουμέρ Μουχαμεντγκαλίμοβιτς, 1893 - 1946, μπασκιρικά: Ҡыуатов Ғүмәр Мөхәммәтғалим улы, ρωσικά: Куватов, Гумер Галимович) ήταν Ρώσος-Μπασκίρος ιατρός και χειρουργός, ενεργός συμμετέχων στο εθνικό κίνημα των Μπασκίρ, Λαϊκός Επίτροπος Υγείας της ΒΑΣΣΔ (1919-1928), δημόσιος και κρατικός ηγέτης.
Βιογραφία
Ο Γκαλίμοβιτς γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1893 στο χωριό Κουβάτοβο-Μπικμπέρντινο του βολόστ Ουσεργκάν του ουγιέζντ Ορσκ του κυβερνείου Αρινμπούρκ (το σημερινό χωριό Ουτιαγκούλοβο στην επαρχία Ζιαντσούριν του Μπασκορτοστάν). Κατάγεται από την οικογένεια Κουβάτοφ. Είναι γιος του Μουχαμετγκαλίμ Κουβάτοφ και αδερφός του Ουσμάν Κουβάτοφ.
Το 1912, ο Κουβάτοφ αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Αρινμπούρκ και το 1917 σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Καζάν όπου απέκτησε δίπλωμα χειρούργου. Μετά την Φεβρουαριανή επανάσταση, ο Κουβάτοφ έγινε μέλος του εθνικού κινήματος των Μπασκίρ, συμμετείχε στο 3ο Πανμπασκιρικό Κουρουλτάι. Στη συνέχεια, εξελέγη στο προκοινοβούλιο, το μικρό Κουρουλτάι, ενώ ο αδελφός του Ουσμάν έγινε μέλος της κυβέρνησης των Μπασκίρ. Στη συνέχεια ο Κουβάτοφ έγινε χειρούργος και επικεφαλής στρατιωτικού νοσοκομείου. Εξελέγη αντιπρόσωπος της Συντακτικής Συνέλευσης από την εκλογική περιφέρεια της Ουφά στον κατάλογο αριθ. 11 (Μπασκίροι-Ομοσπονδιστές). Ήταν μέλος της Συνόδου της Συντακτικής Συνέλευσης στις 5 Ιανουαρίου 1918. Ήταν μέλος της Κομούτσα και συμμετείχε σε συναντήσεις εκ μέρους των ομοσπονδιστών Μπασκίρων.
Με απόφαση της Μπασρεβκόμ της 23ης Μαΐου 1919, ο Γκαλίμοβιτς διορίστηκε Επίτροπος Υγείας της ΒΑΣΣΔ και κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1928. Από τις πρώτες μέρες ξεκίνησε ενεργά την οργάνωση θεραπευτικής και προφυλακτικής εργασίας στη δημοκρατία, καθώς και καταπολέμηση των επιδημιών (τύφος, χολέρα και άλλες) και τον λιμό του 1921-22. Επίσης έγιναν υγειονομικές και εκπαιδευτικές εργασίες για την προσωπική υγιεινή, την καταπολέμηση της επιδημίας και άλλων θεμάτων, μέσω διαλέξεων, διανομής φυλλαδίων και αφισών στα ρωσικά και τα μπασκιρικά. Αργότερα, ο Γκουμέρ Γκαλίτοβιτς, ο οποίος κατείχε τη θέση του Λαϊκού Επιτρόπου Δημόσιας Υγείας, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και την ενίσχυση των συσκευών της επιτροπής του, στην ανάπτυξη του ιατρικού δικτύου, στην κατάρτιση και την εκπαίδευση του ιατρικού προσωπικού, στην οργάνωση του συστήματος μητρικής και παιδικής υγείας στη δημοκρατία. Επίσης συνέβαλε στη δημιουργία του Ινστιτούτου Οφθαλμικών Νοσημάτων της Ουφά, με εξοπλισμό κατασκευασμένο από ξένες εταιρείες.
Το 1928, ο Κουβάτοφ διορίστηκε πληρεξούσιος εκπρόσωπος της κυβέρνησης της ΒΑΣΣΔ στο Προεδρείο της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής. Το 1930 εισήλθε στην μεταπτυχιακή σχολή του Ινστιτούτου Ανώτερης Νευρικής Δραστηριότητας στην Κομμουνιστική Ακαδημία. Γεώργιος Σβερντλόφ στη Μόσχα. Στα χρόνια 1931-1932 ο Γκουμέρ διορίστηκε αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Ερυθρών Καθηγητών. Στη συνέχεια, για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατείχε υπεύθυνες θέσεις στο Ινστιτούτο Ανώτερης Νευρικής Δραστηριότητας και στο Πανενωσιακό Ινστιτούτο Πειραματικής Ιατρικής. Ο Κουβάτοφ δημοσίευσε μια σειρά επιστημονικών άρθρων για την αύξηση της νευρικής δραστηριότητας.
Στις 25 Ιανουαρίου 1938 δέχτηκε σοβαρή επίπληξη, καθώς βοήθησε τον αδερφό του στην αντιεπαναστατική κυβέρνηση των Μπασκίρ.
Από την αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο καθηγητής Κουβάτοφ ήταν στις τάξεις του Σοβιετικού στρατού και εργάστηκε σε ανώτερες θέσεις στα στρατιωτικά νοσοκομεία της περιοχής της Μόσχας. Από το 1942 ήταν ο επικεφαλής της περιφερειακής νοσοκομειακής βάσης. Το 1945, ο ο Γκουμέρ Γκαλίμοβιτς διορίστηκε επικεφαλής γιατρός του φυσικοθεραπευτικού νοσοκομείου της περιοχής της Μόσχας.
Ο Γκουμέρ πέθανε στις 6 Ιουνίου 1946 στη Μόσχα και θάφτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι.
Μνήμη
Στο όνομα του Γκουμέρ ονομάστηκαν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπασκίροι ιατροί