cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρτινίκα
20ος - 21ος αιώνας
Το 1946 η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ψήφισε ομόφωνα για να μετατρέψει την αποικία σε υπερπόντιο νομό της Γαλλίας. Εν τω μεταξύ, τη μεταπολεμική περίοδο υπήρξε μια αυξανόμενη εκστρατεία για πλήρη ανεξαρτησία. Ένας αξιοσημείωτος υποστηρικτής αυτής ήταν ο συγγραφέας Aimé Césaire, ο οποίος ίδρυσε το Progressive Party of Martinique τη δεκαετία του 1950. Οι εντάσεις άρχισαν να ξεκινούν τον Δεκέμβριο του 1959 όταν ξέσπασαν ταραχές μετά από μία, φυλετικά φορτισμένη, διένεξη μεταξύ δύο αυτοκινητιστών, με αποτέλεσμα τρεις θανάτους. Το 1962, ως αποτέλεσμα αυτής και της παγκόσμιας στροφής ενάντια στην αποικιοκρατία, δημιουργήθηκε ο οργανισμός υπέρ της ανεξαρτησίας OJAM (Organisation de la jeunesse anticolonialiste de le Martinique). Οι ηγέτες του συνελήφθησαν αργότερα από τις γαλλικές αρχές, ωστόσο αργότερα αθωώθηκαν. Οι εντάσεις αυξήθηκαν ξανά το 1974, όταν οι χωροφύλακες σκότωσαν δύο απεργούς εργάτες μπανάνας. Ωστόσο, το κίνημα της ανεξαρτησίας αποδυναμώθηκε καθώς η οικονομία της Μαρτινίκας άρχισε να παραπαίει τη δεκαετία του 1970, με αποτέλεσμα τη μετανάστευση μεγάλης κλίμακας. Οι τυφώνες το 1979-80 επηρέασαν σοβαρά τη γεωργική παραγωγή, επιδεινώνοντας περαιτέρω την οικονομία. Μεγαλύτερη αυτονομία παραχωρήθηκε από τη Γαλλία στο νησί τη δεκαετία του 1970 -80.
Το 2009 η Μαρτινίκα συγκλονίστηκε από τις γαλλικές γενικές απεργίες στην Καραϊβική. Αρχικά εστιάζοντας σε ζητήματα κόστους ζωής, το κίνημα σύντομα πήρε μια φυλετική διάσταση, καθώς οι απεργοί αμφισβήτησαν τη συνεχιζόμενη οικονομική κυριαρχία των Béké, των απογόνων των Γάλλων Ευρωπαίων αποίκων. Ο Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί επισκέφθηκε αργότερα το νησί, υποσχόμενος μια μεταρρύθμιση. Ενώ απέκλεισε την πλήρη ανεξαρτησία, η οποία είπε ότι δεν ήταν επιθυμητή ούτε από τη Γαλλία ούτε από τη Μαρτινίκα, ο Σαρκοζί προσέφερε στους κατοίκους της Μαρτινίκας ένα δημοψήφισμα για το μελλοντικό καθεστώς του νησιού και κάποιο βαθμό αυτονομίας.
Γεωγραφία
Η Μαρτινίκα ανήκει στο Αρχιπέλαγος των Αντιλλών και βρίσκεται μεταξύ της Καραϊβικής Θάλασσας και του Ατλαντικού Ωκεανού, περίπου 450 χλμ. βορειοανατολικά της ακτής της Νότιας Αμερικής και περίπου 700 χλμ. νοτιοανατολικά της Δομινικανής Δημοκρατίας. Βρίσκεται ακριβώς βόρεια της Αγίας Λουκίας, βορειοδυτικά του Μπαρμπάντος και νότια της Δομινίκας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 14 40 N, 61 00 W. Έχει έκταση 1.128 τ.χλμ. από τα οποία τα 40 τ.χλμ. είναι υδάτινα. Η ακτογραμμή της έχει μήκος 350 χλμ. Η αποκλειστική οικονομική ζώνη της είναι 200 ν.μ. (370,4 χλμ.) και τα χωρικά ύδατα 12 ν.μ. (22,2 χλμ.). Η έκτασή της είναι ορεινή και υπάρχει ένα ενεργό ηφαίστειο. Υψηλότερο σημείο της είναι το όρος Πελέ με ύψος 1.397 μ. και χαμηλότερο η στάθμη της θάλασσας (0 μ).Υπάρχουν πολλές μικρές νησίδες, ιδιαίτερα στα ανοιχτά της ανατολικής ακτής. Η Μαρτινίκα είναι το 3ο μεγαλύτερο νησί στις Μικρές Αντίλλες μετά το Τρινιδάδ και τη Γουαδελούπη.
Κλίμα
Το κλίμα της είναι τροπικό. Η περίοδος των βροχών διαρκεί από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο. Πλήττεται από τυφώνες κατά μέσο όρο κάθε οκτώ χρόνια. Η μέση θερμοκρασία είναι 17,3 °C.
Χρήση γης
Αρδεύσιμη γη: 40 τ.χλμ. (εκτ. 1993)
Φυσικοί κίνδυνοι
Τυφώνες, πλημμύρες, και ηφαιστειακή δραστηριότητα (μέσος όρος μια μεγάλη φυσική καταστροφή κάθε πέντε χρόνια)
Δημογραφία
thumb|Η ανάπτυξη του πληθυσμού (1961-2003) από στοιχεία του FAOSTAT (πληθυσμός σε χιλιάδες) Ο πληθυσμός της Μαρτινίκας είναι 347.686 κάτοικοι σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 0,76% (εκτίμηση 2005). Ρυθμός γεννήσεων 14,14 γεννήσεις/1000 πληθυσμού και θανάτου 6,44 θάνατοι/1000 πληθυσμού (εκτίμηση 2005).
Διακυβέρνηση
Έπαρχος (νομάρχης) από τις 23 Αυγούστου 2022 είναι ο Ζαν Κριστόφ Μπουβιέ (γ. 1966). Το Συμβούλιο αποτελείται από 45 έδρες και τα μέλη του εκλέγονται για εξαετή θητεία. Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου από τις 2 Ιουλίου 2021 είναι ο Σερζ Λετσιμί (γ. 1953) από το κόμμα PPM και Πρόεδρος της Συνέλευσης ο Λισιέν Σαλιμπέρ (γ. 1951) από το FMP. Υπάρχει επίσης περιφερειακό συμβούλιο, απαρτιζόμενο από 41 έδρες με θητεία επίσης έξι χρόνων. Η Μαρτινίκα εκλέγει δύο έδρες στη Γαλλική Γερουσία και 4 στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση.
Δημοψήφισμα 2010
Στις 10 Ιανουαρίου του 2010 οι ψηφοφόροι της Μαρτινίκας απέρριψαν με 80% την πρόταση της Γαλλίας για αυξημένη ημιαυτονομία, στα πρότυπα της Νέας Καληδονίας. Την πρόταση είχε κάνει ο ίδιος ο Νικολά Σαρκοζί, πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, κατά την επίσκεψή του στην περιοχή το 2009. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν της τάξης του 55%. Την ίδια ημέρα απορρίφθηκε παρόμοια πρόταση σε δημοψήφισμα και στη Γαλλική Γουιάνα, με ποσοστό 69,8%.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|250px|Τα 4 διαμερίσματα της Μαρτινίκα
Η Μαρτινίκα διαιρείται σε τέσσερα διαμερίσματα (arrondissements):
Αυτές υποδιαιρούνται σε 34 κοινότητες.
Η Μαρτινίκα επίσης διαιρείται σε 45 καντόνια. Στη μητροπολιτική Γαλλία, το καντόνι κανονικά είναι μια ομαδοποίηση κοινοτήτων. Ωστόσο στη Μαρτινίκα υπάρχουν τέσσερα καντόνια αποτελούμενα από δύο κοινότητες το καθένα, έχει κοινότητες που διαιρούνται μεταξύ δύο η περισσότερων καντονιών, και οι υπόλοιπες 20 κοινότητες συμπίπτουν με ένα καντόνι.
Οικονομία
Η οικονομία βασίζεται στο ζαχαροκάλαμο, τις μπανάνες, τον τουρισμό και την ελαφριά βιομηχανία. Η γεωργία αποτελεί το 6% του ΑΕΠ και η ελαφριά βιομηχανία το 11%. Η παραγωγή ζάχαρης έχει πτωτική τάση, με το μεγαλύτερο μέρος των ζαχαροκάλαμων να πηγαίνουν για την παρασκευή του ρούμι. Οι εξαγωγές μπανάνας έχουν αύξηση με κυριότερο παραλήπτη τη Γαλλία. Το μεγαλύτερο μέρος του κρέατος, λαχανικών και δημητριακών εισάγεται, συμβάλλοντας στο χρόνια αρνητικό ισοζύγιο απαιτώντας μεγάλη οικονομική βοήθεια από τη Γαλλία. Ο τουρισμός έχει γίνει περισσότερο σημαντικός από τις αγροτικές εξαγωγές ως πηγή ξένου συναλλάγματος. Η πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού απασχολείται στις υπηρεσίες και στη διοίκηση.
Το ΑΕΠ της Μαρτινίκας είναι $ 6.117.000.000 (εκτίμηση 2003). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι $14,400 (εκτίμηση 2003).
Αντιουδετεροφιλικά αντισώματα
Τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα (ANCAs) είναι μια ομάδα αυτοαντισωμάτων, κυρίως IgG τύπου, που στρέφονται έναντι συστατικών του κυτταροπλάσματος των ουδετερόφιλων και των μονοκυττάρων. Έχουν εντοπιστεί με ειδικές εξετάσεις του αίματος σε διάφορες αυτοάνοσες διαταραχές, αλλά σχετίζονται ιδιαίτερα με τη συστηματική αγγειίτιδα.
Η ιστορία των ANCA
Τα ANCA περιγράφηκαν για πρώτη φορά το 1982 από τον Davies και τους συνεργάτες του σε τμηματική νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα και το 1985 από τον van der Woude και τους συνεργάτες του στη νόσο του Wegener[1] στο 2ο διεθνές ANCA Workshop, που πραγματοποιήθηκε στην Ολλανδία το Μάιο του 1989 όπου και καθορίστηκε η ονοματολογία που ισχύει και σήμερα. Τα MPO και PR3 αντιγόνα ανακαλύφθηκαν το 1988 και το 1989, αντίστοιχα. Τα διεθνh ANCA συνέδρια/workshops πραγματοποιούνται κάθε δύο χρόνια.
Ο προσδιορισμός και ανίχνευση των ANCA
Ο έμμεσος ανοσοφθορισμός αποτελεί τη μέθοδο αναφοράς για τον προσδιορισμό των ANCA.[2] Η χαρακτηριστική εικόνα που δίνουν τα p-ANCA στον ανοσοφθορισμό οφείλεται στη μετακίνηση βασικών (κατιοντικών, θετικά φορτισμένων) πρωτεϊνών προς την αρνητικά φορτισμένη πυρηνική μεμβράνη, την οποία προκαλεί η αλκοόλη. Αν η μονιμοποίηση των ουδετεροφίλων γίνει με φορμαλδεϋδη, η μετακίνηση αυτή δεν γίνεται και η εικόνα των p-ANCA είναι ίδια με εκείνη των c-ANCA.
Το φαινόμενο αυτό χρησιμοποιείται για τη διάκριση του ανοσοφθορισμού των p-ANCA από εκείνον των ΑΝΑ (αντιπυρηνικά αντισώματα).[2] Σε κάθε περίπτωση, όμως, επειδή η εικόνα των p-ANCA συγχέεται εύκολα με εκείνη των ΑΝΑ, φρόνιμο είναι η παρουσία των τελευταίων να αποκλείεται με ανοσοφθορισμό με τη χρήση κυττάρων HEp-2 (επιθηλιακά κύτταρα λαρυγγικού καρκινώματος). Εκτός από τον ανοσοφθορισμό η ανίχνευση των ANCA γίνεται και με ανοσοενζυμικές μεθόδους η διαγνωστική συμβολή αυτών των μεθόδων έγκειται, κυρίως, στον προσδιορισμό ANCA που παρουσιάζουν ειδική συσχέτιση με ορισμένα νοσήματα.
Τύποι ANCA
Δύο είναι οι τύποι των αντισωμάτων που στρέφονται εναντίον των ουδετερόφιλων και αναγνωρίζονται με την μέθοδο του έμμεσου ανοσοφθορισμού.[2] Είναι ο κοκκιώδης κυτταροπλασματικός (c-ANCA) και ο περιπυρηνικός τύπος (p-ANCA). Άλλα λιγότερο κοινά αντιγόνα είναι τα HMG1, HMG2, α-ενολάση, καταλάση, β-γλυκουρονιδάση, ακτίνη κ.α.[1] Κύριος στόχος των c-ANCA είναι ένα ελαστινολυτικό ένζυμο των πρωτογενών κοκκίων, η πρωτεϊνάση 3 (PR3). Αντίθετα τα p-ANCA στρέφονται, κατά βάση, έναντι της μυελοϋπεροξειδάσης (MPO) και, κατά δεύτερο λόγο, έναντι της ελαστάσης, της λακτοφερίνης, της λυσοζύμης και της καθεψίνης G. μικρογραφία|Περιπυρηνική χρώση χαρακτηριστικό των p-ANCA.
Ασθένειες και ANCA
Η παρουσία των ANCA χαρακτηρίζει ορισμένους τύπους νεκρωτικής αγγειίτιδας, όπως η κοκκιωμάτωση Wegener, η μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα, το σύνδρομο Churg-Strauss κ.ά. Η ιστολογική εικόνα αυτών χαρακτηρίζεται από νεκρωτική φλεγμονή και ελάχιστη (pauci-immune) εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων.[2] Οι αγγειίτιδες αυτές ευθύνονται για το 40 - 80% των περιπτώσεων εξωτριχοειδικής (crescentic) σπειραματονεφρίτιδας.[2] Οι μεσολαβούμενες από ανοσοσυμπλέγματα ή από αντισώματα έναντι της βασικής μεμβράνης σπειραματονεφρίτιδες δεν συνοδεύονται από την παρουσία ANCA.[2] Ο παθογενετικός ρόλος των ANCA παραμένει αδιευκρίνιστος. In vitro μελέτες αποδεικνύουν ότι τα ANCA προκαλούν μεσολαβούμενη από FcR ενεργοποίηση ουδετεροφίλων που έχουν επωαστεί με TNF-α και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, λειτουργούν ως προφλεγμονώδεις μεσολαβητές. Έχει διαπιστωθεί, επίσης, ότι τα αντι-PR3 αντισώματα σχηματίζουν συμπλέγματα με την α1-αντιθρυψίνη, τα οποία επάγουν την ιστική νέκρωση.
μικρογραφία|Το κοκκιώδες, κυτταροπλασματικό πρότυπο χρώσης των c-ANCA. Τα p-ANCA έχουν ικανοποιητική ευαισθησία (60 - 90%) στη διάγνωση των νεκρωτικών ημισεληνοειδών σπειραματονεφρίτιδων, συμπεριλαμβανομένης της οζώδους πολυαρτηρίτιδας. Η ευαισθησία τους, μάλιστα, αυξάνεται σημαντικά (90%) με τον προσδιορισμό των αντι-MPO αντισωμάτων. Η ειδικότητά τους, εντούτοις, είναι εξαιρετικά χαμηλή, αφού p-ANCA έναντι διάφορων αντιγόνων ανιχνεύονται σε πολλά νοσήματα του συνδετικού ιστού, πιθανότατα ως δευτερογενές φαινόμενο που δεν χαρακτηρίζει κάποιον ειδικό τύπο αυτών των νοσημάτων. Έτσι, αντισώματα έναντι της MPO, της ελαστάσης και της λακτοφερίνης ανιχνεύονται στο συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, αντισώματα έναντι της λακτοφερίνης προσδιορίζονται στο 45% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, ενώ στο 30% των ασθενών με σύνδρομο Felty ανιχνεύονται p-ANCA με άγνωστη αντιγονοειδικότητα. Σε άλλοτε άλλο ποσοστό, επίσης, ασθενών με ελκώδη κολίτιδα, νόσο Crohn, πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα, πρωτοπαθή χολική κίρρωση και χρόνια ενεργό ηπατίτιδα ανιχνεύονται p-ANCA, χωρίς όμως η επίπτωσή τους να είναι τέτοια που να επιτρέπει τη διαγνωστική τους χρήση.
Μηχανική ενέργεια
Μηχανική ενέργεια ονομάζεται το άθροισμα της δυναμικής και της κινητικής ενέργειας ενός σώματος. Σε ένα σώμα ή σύστημα όπου επιδρούν μόνο συντηρητικές δυνάμεις (π.χ. βαρυτικές, ηλεκτρικές, δυνάμεις ελαστικής παραμόρφωσης) η μηχανική ενέργεια παραμένει σταθερή. Η σταθερότητα της Μηχανικής ενεργείας γίνεται αντιληπτή από διαφορετικούς παρατηρητές αν και μετρούν διαφορετική τιμή.
Κατηγορία:Ενέργεια Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής ενεργεια
Ζωγράφος της Φολόης
Ως Ζωγράφος της Φολόης είναι γνωστός με το συμβατικό αυτό όνομα αρχαίος Έλληνας αγγειογράφος του Κορινθιακού μελανόμορφου ρυθμού που άνθισε κατά την εποχή της μέσης Κορινθιακής περιόδου (περ. 600 - 575 π.Χ.). Είχε ειδικευτεί στην διακόσμηση σκύφων. Γνωστό έργο του είναι η Κενταυρομαχία στη Φολόη που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Μιχαήλ Κατσίμπαλης
Γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Εν καιρώ ζωής έδειξε σημαντική ευεργετική και φιλανθρωπική κοινωνική δράση μέχρι αλτρουϊσμού. Βάπτισε πάνω από 950 παιδιά, στεφάνωσε πάνω από 280 ζευγάρια, προίκισε άπορα κορίτσια ενώ ούτε πολιτευόμενος ήταν ούτε έβαλε υποψηφιότητα βουλευτή. Από δική του πρωτοβουλία μοίραζε στις απόκεντρες συνοικίες της πόλης χρηματικά βοηθήματα, πουκάμισα στους φυλακισμένους, ενώ έδινε μηνιαία βοηθήματα, φάρμακα και άλλα βοηθήματα στους φτωχούς. Υπήρξε ιδρυτής της «Σχολής των Απόρων Παίδων» και του «Εθνικού Δεσμού».
Ανακηρύχτηκε Μέγας Ευεργέτης από τον Σύλλογο Παρνασσό, τις Σχολές των Απόρων Παίδων Αθηνών, Καλαμάτας, Σύρου και πολλών άλλων πόλεων. Υπήρξε αλληλοδιαδόχως ιδρυτής, ευεργέτης, δωρητής, πρόεδρος, σύμβουλος και επίτιμο μέλος σε περισσότερους από 86 συλλόγους.
Υπήρξε τόσο δημοφιλής, που εκλέχτηκε δύο φορές δημοτικός σύμβουλος, το 1891 και το 1895 χωρίς να βάλει υποψηφιότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Καφέ Σλάβια
right|thumb|300px|Καφέ Σλάβια Το Καφέ Σλάβια (Kavarna Slavia), ένα από τα πιο ιστορικά και καλλιτεχνικά καφενεία της Πράγας, με θέα στον ποταμό Μολδάβα (Vltava). Βρίσκεται στη συμβολή της Λεωφόρου Νάροντνι (Narodni Trida) αριθ. 1 της τσεχικής πρωτεύουσας και της προκυμαίας του ποταμού Μολδάβα, απέναντι στο Εθνικό Θέατρο της Πράγας.
Ιστορικό του Καφέ
Το Καφέ Σλάβια ιδρύθηκε το 1884. Υπήρξε μάρτυρας των πιο σημαντικών ιστορικών γεγονότων του 20ού αιώνα, τα οποία έλαβαν χώρα στην τσεχική πρωτεύουσα: μεγαλοπρεπείς κηδείες, όπως του Τσέχου συνθέτη Μπέντριχ Σμέτανα (1884), του συγγραφέα Γιαν Νερούντα (1891), της διάσημης Τσέχας ηθοποιού Χάνα Κβαπίλοβα (1907), του μυθιστοριογράφου Άλοϊς Γίρασεκ (1930) και του πρώτου προέδρου της Τσεχοσλοβακικής Δημοκρατίας Τόμας Μάζαρικ (1937), αλλά και τη μεγαλοπρεπή υποδοχή του Αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας Φραγκίσκου-Ιωσήφ (1907), τα παρελαύνοντα στρατεύματα των Ναζί, τα σοβιετικά τανκς που εισέβαλαν στη χώρα τον Αύγουστο του 1968 και τους ειρηνικούς διαδηλωτές της "βελούδινης επανάστασης" το Νοέμβριο του 1989.
Ο εσωτερικός διάκοσμος στο Καφέ Σλάβια χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930, όταν οι παλαιές Αρ Νουβό (γερμ. Jugendstil) διακοσμήσεις του αντικαταστάθηκαν με πιο σύγχρονες υφολογικές μορφές, με έντονες επιρροές του γαλλικού αρ-ντεκό.
Ο ζωγραφικός πίνακας με τον τίτλο "Ο πότης του αψεντιού", έργο του καλλιτέχνη Βίκτορ Ολίβα, που κοσμεί σήμερα μία από τις αίθουσες στο καφέ, αντικατέστησε το αλληγορικό και πανσλαβικού περιεχομένου τρίπτυχο "Μητέρα Σλάβια", φιλοτεχνημένο κι αυτό από τον Βίκτορ Ολίβα, που υπήρχε προηγουμένως στους τοίχους του.
Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, αξιωματικοί μόνο των SS και της Βέρμαχτ επιτρεπόταν να εισέρχονται στο Καφέ Σλάβια. Στα χρόνια που ακολούθησαν τη "βελούδινη επανάσταση" (1989), το Καφέ Σλάβια πωλήθηκε σε ιδιωτικά συμφέροντα και ουσιαστικά πέρασε μία περίοδο παρακμής. Το 1991, το καφέ έκλεισε για ανακαίνιση και παρέμεινε κλειστό για επτά χρόνια. Ο πρόεδρος Βάτσλαβ Χάβελ ήταν ανάμεσα στους διανοούμενους που διαμαρτυρήθηκαν για το κλείσιμό του. Το 1997, το Καφέ Σλάβια επαναλειτούργησε ανακαινισμένο, ως κέντρο και πάλι της πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής της Πράγας.
Διάσημοι θαμώνες
left|thumb|300px|Το εσωτερικό του καφέ Το Καφέ Σλάβια (Kavarna Slavia) υπήρξε τόπος συνάντησης των γερμανόφωνων καλλιτεχνών και συγγραφέων της Πράγας, που με τρόπο σατιρικό περιέγραψε ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε (γεννημένος στην Πράγα) στις νουβέλες του "Δύο ιστορίες της Πράγας".
Το φθινόπωρο του 1911 ο Τσεχοεβραίος συγγραφέας Φραντς Κάφκα έκανε εδώ φιλοσοφικές συζητήσεις για τον κεντροευρωπαϊκό εβραϊκό πολιτισμό με τον συμπατριώτη και ομόθρησκό του συγγραφέα Μαξ Μπροντ, στον οποίο ο Κάφκα εμπιστεύτηκε όλα τα χειρόγραφά του, με την ξεκάθαρη εντολή να τα κάψει μετά το θάνατό του. Ευτυχώς, ο Μπροντ αγνόησε την επιθυμία αυτή του Κάφκα, εξέδωσε τα γραπτά του και έγραψε την πρώτη βιογραφία του φίλου του (1937).
Το Καφέ Σλάβια ήταν επίσης καλλιτεχνικό στέκι, όπου συναντιόνταν "Οι Πεισματωμένοι" (Tvrdohlavi), πρωτοποριακή ομάδα της σύγχρονης τσεχικής τέχνης, που περιελάμβανε το θεατρικό συγγραφέα Κάρελ Τσάπεκ, διάσημο για το επιστημονικό δράμα του "R.U.R." (1921), στο οποίο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η λέξη "ρομπότ", τον αδελφό του θεατρικό συγγραφέα και ζωγράφο Γιόσεφ Τσάπεκ, ο οποίος εκτοπίστηκε από τους Ναζί και πέθανε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ (1945), καθώς και τον Τσέχο ζωγράφο Γιαν Ζρζάβι (1890 - 1977).
Ο νομπελίστας (1984) Τσέχος ποιητής Γιάροσλαβ Σάιφερτ (Jaroslav Seifert) έγραψε τη συλλογή με τον τίτλο "Ποιήματα του Σλάβια", εκθειάζοντας την επίδραση των παρισινών "καφέ" στην τσεχική διανόηση.
Στο Καφέ Σλάβια σύχναζαν ακόμη οι πρωτεργάτες του "Νέου Κύματος" του τσεχοσλοβακικού κινηματογράφου στις αρχές της δεκαετίας του 1960, που συγκαταλέγονταν ανάμεσα σ' αυτούς οι σκηνοθέτες Μίλος Φόρμαν και Γίρι Μένζελ, αλλά και συγγραφείς της πρωτοπορίας, όπως ο ποιητής Γίρι Κόλαρ.
Ο Βάτσλαβ Χάβελ και συνοδοιπόροι του είχαν κάνει το Καφέ Σλάβια καταφύγιο μυστικών συναντήσεών τους, όπου κατέστρωναν τα σχέδιά τους για την ανατροπή του κομμουνιστικού καθεστώτος στη χώρα τους.
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Χώροι εστίασης στην Τσεχία Κατηγορία:Πράγα
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκέτεμποργκ
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκέτεμποργκ (σουηδικά: Göteborgs Fotbollförbund, Göteborgs FF) είναι ο οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του ποδοσφαίρου στο Γκέτεμποργκ και στους γύρω δήμους και αποτελεί μία από τις 24 περιφερειακές ομοσπονδίες της Σουηδικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Η ομοσπονδία έχει 235 μέλη και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών διοργανώσεων σε χαμηλότερο επίπεδο. Η έδρα της βρίσκεται στο Γκέτεμποργκ και ο πρόεδρός της είναι ο Μπερτ Άντερσον.
Διοργανώσεις πρωταθλήματος
Η Ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την διεξαγωγή των ομίλων των ακόλουθων κατηγοριών: • 2
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκέτεμποργκ
Μονή Σταυρονικήτα
Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Σταυρονικήτα είναι μία εκ των είκοσι μονών του Αγίου Όρους και κατατάσσεται δέκατη πέμπτη (15η) στην ιεραρχική τάξη των Αγιορειτικών μονών.
Είναι ελληνική, κοινοβιακή από το 1968 και εορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου του Αγίου Νικολάου. Κατέχει τη θαυματουργή εικόνα του Αγ. Νικολάου του Στρειδά. Ονομάζεται έτσι, όταν καθώς την εβγάλαν από τη θάλασσα που είχε παραμείνει για εκαντοτάδες χρόνια αναλλοίωτη, στο μέτωπο του Αγίου ήταν κολλημένο ένα στρείδι, που όταν το έβγαλαν έτρεξε αίμα. Είναι το μικρότερο μοναστήρι του Αγίου Όρους, σε μορφή κάστρου με μία υποτυπώδη αυλή.
Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Τύχων Σταυρονικητιανός.
Ιστορία
Η ιστορία της μονής αρχίζει το 10ο αιώνα, οπότε λειτουργεί σαν μονύδριο που φέρει την ονομασία Σταυρονικήτα. Μία υπόθεση κάνει λόγο για δύο μοναχούς που την ίδρυσαν, τον Σταύρο και τον Νικήτα. Άλλη υπόθεση -λόγω του γεγονότος ότι σε πολλά έγγραφα (11ος αιώνας) αναφερόταν ως Στραβονικήτα- ότι την ίδρυσε κάποιος μοναχός Νικηφόρος ο Στραβονικήτας. Στη συνέχεια, σαν μονύδριο περιέπεσε σε αφάνεια και ερημώθηκε περνώντας στην ιδιοκτησία του Πρώτου το 1287. Κατόπιν παραχωρήθηκε ως Κελί το 1287 στην Μονή Κουτλουμουσίου και αργότερα στην Μονή Φιλοθέου, από την οποία την αγόρασε το 1533 ο ιερομόναχος Γρηγόριος Γηρομεριάτης και αναλαμβάνει την ανοικοδόμηση της μονής, χωρίς να τη φέρει σε πέρας λόγω κοιμήσεώς του. Κατόπιν προσκλήσεως της Ιεράς Κοινότητος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιερεμίας Α΄, το 1540, αναλαμβάνει προσωπικά την ανοικοδόμησή της. Ο ίδιος την εφοδιάζει με όλα τα απαραίτητα προς λειτουργία, την κατατάσσει στα ήδη υπάρχοντα μοναστήρια και την ιστορεί με τις περίφημες τοιχογραφίες του ζωγράφου Θεοφάνους του Κρητός. Στα χρόνια όμως της Ελληνικής επανάστασης δοκιμάστηκε σκληρά, ενώ αλλεπάλληλες πυρκαγιές, των οποίων η τελευταία του 1879, την κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό. Μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα κατάφερε να επανακάμψει.
Σε κελλιά της μονής (του Αγίου Γεωργίου, των Τριών Ιεραρχών, του Αγίου Ανδρέου και του Γενεσίου της Θεοτόκου) εγκαταβίωσε ο μοναχός Τιμόθεος Σταυρονικητιανός ο εκ Προύσης της Μικράς Ασίας, που έζησε ως δια Χριστόν σαλός.
Παρεκκλήσια
Η Μονή Σταυρονικήτα εκτός από το Καθολικό έχει συνολικά 8 παρεκκλήσια. Από αυτά τα 6 βρίσκονται εντός του περιβόλου, ενώ τα 2 εκτός. Το παρεκκλήσιο των Αρχαγγέλων, κτισμένο το 1667, βρίσκεται στη νότια πτέρυγα, της Παναγίας-Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Ελευθερίου βρίσκονται στη νοτιοανατολική πλευρά. Έχουν μολυβδοσκέπαστο τρούλο και κτίστηκαν το 1840. Του Τιμίου Προδρόμου βρίσκεται στο δεξιό μέρος της Τράπεζας προς τη νοτιοανατολική γωνία της Μονής. Οι τοιχογραφίες του αποδίδονται στο Θεοφάνη και χρονολογούνται γύρω στο 1546. Στο ισόγειο, από κάτω από την Τράπεζα, βρίσκεται το παρεκκλήσιο του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά. Της Αγίας Άννης στον τέταρτο όροφο του Πύργου της Μονής, που κτίστηκε μεταξύ 1546 και 1607. Ο κοιμητηριακός ναός του Αγίου Δημητρίου -2 λεπτά έξω από τη μονή, στον δρόμο για τον αρσανά της- φέρει τοιχογραφίες του 1798. Κάτω από το δάπεδο του ναού υπάρχει το οστεοφυλάκιο της Μονής. Τέλος σε απόσταση δέκα λεπτών βορειοδυτικά από τηΜMονή βρίσκεται το παρεκκλήσι των Αγίων πέντε Μαρτύρων.
Εξαρτήματα
Τα κελιά της Μονής Σταυρονικήτα βρίσκονται τόσο στην περιοχή των Καρυών, όσο μέσα στην κτηματική περιοχή της Μονής. Αναλυτικά τα κελιά που εξαρτώνται από τη Μονή είναι των Αγίων Αρχαγγέλων, του Προφήτη Ηλία, του Αγίου Κηρύκου, του Αγίου Ονουφρίου, των Τριών Ιεραρχών, του Τιμίου Προδρόμου και των Αρχαγγέλων. Επίσης η μονή διαθέτει σαν εξαρτήματά της άλλες 34 Καλύβες στη περιοχή της Καψάλας. Σε κελί της περιοχής της Καψάλας επ` ονόματι του Τιμίου Σταυρού, έζησε ο μακαριστός Παπά Τύχων, γέροντας του μακαριστού Αγίου Παϊσίου, ο οποίος Άγιος έζησε για κάποια χρόνια σε αυτό το κελί μετά το θάνατο του γέροντος του και πριν πάει στην Κουτλουμουσιανή Σκήτη Αγίου Παντελεήμονος.
Ατορβαστατίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της ατορβαστατίνης Η ατορβαστατίνη, που πωλείται με την επωνυμία Lipitor μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο της οικογένειας των στατινών χρησιμοποιείται για την πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων σε άτομα υψηλού κινδύνου και τη θεραπεία μη φυσιολογικών επιπέδων λιπιδίων. Οι στατίνες είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων. Λαμβάνεται από το στόμα.
Μονή Σταυρονικήτα
Μοναστική δύναμη
Η Μοναστική δύναμη της Μονής, δηλ. το σύνολο μοναχών και εξαρτηματικών, κυμαίνεται σήμερα στα 40-45 άτομα.
Ατορβαστατίνη
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν πόνο στις αρθρώσεις, διάρροια, καούρα, ναυτία και μυϊκούς πόνους. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ραβδομυόλυση, ηπατικά προβλήματα και διαβήτη. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Όπως όλες οι στατίνες, η ατορβαστατίνη δρα αναστέλλοντας την αναγωγάση HMG-CoA, ένα ένζυμο που βρίσκεται στο ήπαρ και παίζει ρόλο στην παραγωγή χοληστερόλης.
Μονή Σταυρονικήτα
Τοποθεσία
Σε απόσταση μίας ώρας βόρεια της Μονής βρίσκεται η Μονή Παντοκράτορος, συνδεόμενη με ένα υπέροχο μονοπάτι. Όπως υπέροχο είναι και το μονοπάτι που τη συνδέει με τη Μονή Ιβήρων στα νότια, πάλι σε απόσταση μίας ώρας, με την προϋπόθεση ότι θα είναι ανοιχτό (και όχι κλειστό ένεκα κακοκαιρίας). Σε απόσταση μίας ώρας δυτικά είναι οι Καρυές μέσω ενός δασικού μονοπατιού.
Ατορβαστατίνη
Η ατορβαστατίνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1986 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1996. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο και είναι σχετικά φθηνό. Το 2017, ήταν το δεύτερο πιο συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερα από 104 εκατομμύρια συνταγές.
Μονή Σταυρονικήτα
Άξια ενδιαφέροντος
Στη Μονή αυτή αξίζει να δουν οι επισκέπτες στο καθολικό τις τοιχογραφίες του Θεοφάνη του Κρητός καθώς και τη μοναδική ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου Νικολάου του Στρειδά.
Ατορβαστατίνη
Ιατρικές χρήσεις
Οι κύριες χρήσεις της ατορβαστατίνης είναι για τη θεραπεία της δυσλιπιδαιμίας και την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων:
Καρδιαγγειακή νόσος
Μελέτες δείχνουν ότι η θεραπεία με στατίνη υψηλής δόσης μπορεί να παίξει ρόλο σταθεροποίησης της πλάκας σε άτομα με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο και θρομβωτικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Νεφρική Νόσος
Σε άτομα με καρδιαγγειακά νοσήματα, οι στατίνες συμπεριλαμβανομένης της ατορβαστατίνης, δεν μειώνουν τον κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας, αλλά έχουν δείξει ότι ελαττώνουν τη σταδιακή μείωση της νεφρικής λειτουργίας και τη σοβαρότητα της απέκκρισης πρωτεΐνης στα ούρα. Οι στατίνες, συμπεριλαμβανομένης της ατορβαστατίνης, πριν από την εγχείρηση της καρδιάς δεν αποτρέπουν την οξεία νεφρική βλάβη.
Ορισμένες στατίνες, συμπεριλαμβανομένης της ατορβαστατίνης, μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη της νεφροπάθειας που προκαλείται από το σκιαγραφικό σε ορισμένες ομάδες, όπως αυτές με προϋπάρχουσα νεφρική δυσλειτουργία. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι η στατίνη υψηλής δόσης παρέχει μεγαλύτερο όφελος σε σύγκριση με τη στατίνη κανονικής δόσης και χαμηλής δόσης στην πρόληψη της οξείας νεφρικής βλάβης που προκαλείται από σκιαγραφικό.
Χορήγηση
Η ατορβαστατίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με ρητίνες ανταλλαγής ιόντων και εζετιμίμπη για αύξηση της μείωσης των επιπέδων χοληστερόλης. Ωστόσο, δεν συνιστάται ο συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής με στατίνη με ορισμένα άλλα φάρμακα για τη μείωση της χοληστερόλης, ιδιαίτερα τις φιμπράτες, διότι αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη μυοπάθεια.
Ενώ πολλές στατίνες πρέπει να χορηγούνται πριν τον ύπνο για βέλτιστο αποτέλεσμα, η ατορβαστατίνη μπορεί να χορηγείται οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, αρκεί να χορηγείται συνεχώς μία φορά την ημέρα την ίδια ώρα.
Κοινές
Τα ακόλουθα έχουν αποδειχθεί ότι συμβαίνουν στο 1-10% των ατόμων που λαμβάνουν ατορβαστατίνη σε κλινικές δοκιμές:
Άλλες
Το 2014, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ανέφερε απώλεια μνήμης και σύγχυση με όλες τις στατίνες, συμπεριλαμβανομένης της ατορβαστατίνης. Τα συμπτώματα δεν ήταν σοβαρά και ήταν σπάνια και αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της θεραπείας με το φάρμακο.
Μερικές περιπτώσεις παγκρεατίτιδας έχουν συσχετιστεί με την ατορβαστατίνη.
Αλληλεπιδράσεις
Οι αλληλεπιδράσεις με την κλοφιμπράτη, τη φαινοφιβράτη, τη γεμφιβροζίλη, που είναι φιβράτες που χρησιμοποιούνται ως βοηθητική θεραπεία σε πολλές μορφές υπερχοληστερολαιμίας, συνήθως σε συνδυασμό με στατίνες, αυξάνουν τον κίνδυνο μυοπάθειας και ραβδομυόλυσης.
Η νιασίνη έχει αποδειχθεί επίσης ότι αυξάνει τον κίνδυνο μυοπάθειας ή ραβδομυόλυσης.
Τα συμπληρώματα βιταμίνης D μειώνουν τις συγκεντρώσεις της ατορβαστατίνης και του ενεργού μεταβολίτη, αλλά συνεργικά μειώνει τις συγκεντρώσεις της LDL και της ολικής χοληστερόλης. Τα συστατικά του χυμού γκρέιπφρουτ είναι γνωστοί αναστολείς του εντερικού CYP3A4.
Μηχανισμός δράσης
Όπως και με άλλες στατίνες, η ατορβαστατίνη είναι ανταγωνιστικός αναστολέας της αναγωγάσης του HMG-CoA. Σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους, ωστόσο, είναι μια εντελώς συνθετική ένωση. Η HMG-CoA αναγωγάση καταλύει την αναγωγή του 3-υδροξυ-3-μεθυλογλουταρυλο-συνενζύμου Α (HMG-CoA) σε μεβαλονικό οξύ, το οποίο είναι το βήμα περιορισμού του ρυθμού στη βιοσύνθεση της ηπατικής χοληστερόλης. Η αναστολή του ενζύμου μειώνει τη σύνθεση χοληστερόλης de novo, αυξάνοντας την έκφραση υποδοχέων λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (υποδοχείς LDL) σε ηπατοκύτταρα. Αυτό αυξάνει την πρόσληψη LDL από τα ηπατοκύτταρα, μειώνοντας την ποσότητα της LDL-χοληστερόλης στο αίμα. Όπως και άλλες στατίνες, η ατορβαστατίνη μειώνει επίσης τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων στο αίμα και αυξάνει ελαφρώς τα επίπεδα της HDL-χοληστερόλης.
Σε άτομα με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, η θεραπεία με υψηλή δόση ατορβαστατίνης μπορεί να παίζει ρόλο σταθεροποίησης της πλάκας. Σε υψηλές δόσεις, οι στατίνες έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, υποκινούν τη μείωση του νεκρωτικού πυρήνα της πλάκας και βελτιώνουν τη λειτουργία του ενδοθηλίου, οδηγώντας σε σταθεροποίηση της πλάκας και, μερικές φορές, υποχώρηση της πλάκας. Με παρόμοια λογική συνίσταται η χρήση στατίνων υψηλής δόσης για την πρόληψη της επανεμφάνισης του θρομβωτικού εγκεφαλικού επεισοδίου.
Φαρμακοκινητική
Η ατορβαστατίνη υφίσταται ταχεία απορρόφηση όταν λαμβάνεται από το στόμα, με κατά προσέγγιση χρόνο έως τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Tmax) 1-2 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου είναι περίπου 14%, αλλά η συστημική διαθεσιμότητα για δραστικότητα στην HMG-CoA αναγωγάση είναι περίπου 30%. Η ατορβαστατίνη υφίσταται υψηλή εντερική κάθαρση και μεταβολισμό πρώτης διέλευσης, ο οποίος είναι η κύρια αιτία για τη χαμηλή συστηματική διαθεσιμότητα. Η χορήγηση ατορβαστατίνης με τροφή προκαλεί μείωση κατά 25% στο Cmax (ρυθμός απορρόφησης) και μείωση κατά 9% στην AUC (έκταση απορρόφησης), αν και η τροφή δεν επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της ατορβαστατίνης στην μείωση των επιπέδων LDL-C στο πλάσμα. Η χορήγηση βραδινής δόσης είναι γνωστό ότι μειώνει το Cmax και το AUC κατά 30% έκαστο. Ωστόσο, ο χρόνος χορήγησης δεν επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της ατορβαστατίνης στη μείωση της LDL-C στο πλάσμα.
Ο μέσος όγκος κατανομής της ατορβαστατίνης είναι περίπου 381 L. Δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό με πρωτεΐνες (≥98%) και μελέτες έχουν δείξει ότι πιθανότατα εκκρίνεται στο μητρικό γάλα.
Ο μεταβολισμός thw ατορβαστατίνης πραγματοποιείται κυρίως μέσω υδροξυλίωση από το κυτόχρωμα P450 3A4 για το σχηματισμό ενεργών ορθο- και παραϋδροξυλιωμένων μεταβολιτών, καθώς και διάφορων μεταβολιτών βήτα-οξείδωσης. Οι ορθο- και παραϋδροξυλιωμένοι μεταβολίτες είναι υπεύθυνοι για το 70% της συστηματικής δραστικότητας της HMG-CoA αναγωγάσης. Ο ορθο-υδροξυ μεταβολίτης υφίσταται περαιτέρω μεταβολισμό μέσω γλυκουρονιδίωσης. Ως υπόστρωμα για το ισοένζυμο CYP3A4, οι συγκεντρώσεις στο πλασμά επηρεάζονται από τους αναστολείς και επαγωγείς του CYP3A4 με αποτέλεσμα να αυξάνονται ή να μειώνονται αντίστοιχα. Αυτή η αλληλεπίδραση δοκιμάστηκε in vitro με ταυτόχρονη χορήγηση ερυθρομυκίνης, ενός γνωστού αναστολέα ισοενζύμου CYP3A4, η οποία είχε ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις ατορβαστατίνης στο πλάσμα. Είναι επίσης αναστολέας του κυτοχρώματος 3Α4.
Η ατορβαστατίνη αποβάλλεται κυρίως μέσω ηπατικής χολικής απέκκρισης, και λιγότερο από 2% ανακτήθηκε στα ούρα. Η αποβολή της χολής ακολουθεί τον ηπατικό ή / και τον εξωηπατικό μεταβολισμό. Δεν φαίνεται να υπάρχει εντερο-ηπατική ανακυκλοφορία. Η ατορβαστατίνη έχει περίπου χρόνο ημιζωής αποβολής 14 ωρών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανασταλτική δραστηριότητα της αναγωγάσης HMG-CoA φαίνεται να έχει χρόνο ημιζωής 20-30 ώρες, η οποία πιστεύεται ότι οφείλεται στους ενεργούς μεταβολίτες. Η ατορβαστατίνη είναι επίσης υπόστρωμα του εντερικού μεταφορέα εκροής Ρ-γλυκοπρωτεΐνης, ο οποίος αντλεί το φάρμακο πίσω στον εντερικό αυλό κατά την απορρόφηση του φαρμάκου.
Ιστορία
Ο Μπρους Ροθ, ο οποίος προσλήφθηκε από την Warner-Lambert ως χημικός το 1982, είχε συνθέσει μια "πειραματική ένωση" με το όνομα CI 981 - αργότερα ονομάστηκε ατορβαστατίνη. Δημιουργήθηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1985. Η διοίκηση της Warner-Lambert εξέφρασε την ανησυχία ότι η ατορβαστατίνη ήταν έμοιαζε πολύ με το ορφανό φάρμακο λοβαστατίνη (επωνυμία Mevacor) της αντίπαλης Merck &amp; Co. Το Mevacor, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1987, ήταν η πρώτη στατίνη της βιομηχανίας και η συνθετική έκδοση της Merck - η σιμβαστατίνη - ήταν στα προχωρημένα στάδια ανάπτυξης. Παρ 'όλα αυτά, ο Μπρους Ροθ και τα αφεντικά του, Ρότζερ Νιούτον και Ρόναλντ Κρέσγουελ, το 1985, έπεισαν τα στελέχη της εταιρείας να μεταφέρουν την ένωση σε ακριβές κλινικές δοκιμές. Τα πρώτα αποτελέσματα που συγέκριναν την ατορβαστατίνη με τη σιμβαστατίνη έδειξαν ότι η ατορβαστατίνη εμφάνιζε πιο ισχυρή δράση και με λιγότερες παρενέργειες.
Το 1994, τα ευρήματα μιας μελέτης που χρηματοδοτήθηκε από τη Merck δημοσιεύθηκαν στο The Lancet καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η αποτελεσματικότητα των στατινών στη μείωση της χοληστερόλης αποδεικνύει για πρώτη φορά όχι μόνο ότι μια «στατίνη μείωσε την «κακή» χοληστερόλη LDL αλλά και ότι οδήγησε σε απότομη πτώση σε θανατηφόρες καρδιακές προσβολές μεταξύ ατόμων με καρδιακές παθήσεις.»
Το 1996, η Warner-Lambert συνήψε συμφωνία συνεργασίας με την Pfizer για την πώληση του Lipitor και το 2000, η Pfizer εξαγόρασε την Warner-Lambert για 90,2 $ δισεκατομμύρια. Το Lipitor κυκλοφόρησε στην αγορά το 1996. Μέχρι το 2003, το Lipitor είχε γίνει το φάρμακο με τις καλύτερες πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 1996 έως το 2012, με την εμπορική ονομασία Lipitor, η ατορβαστατίνη έγινε το φάρμακο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, με περισσότερα από 125 δισεκατομμύρια δολάρια πωλήσεις σε πάνω από 14,5 χρόνια. Μόνο το Lipitor «παρείχε έως και το ένα τέταρτο των ετήσιων εσόδων της Pfizer Inc. για χρόνια».
Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της Pfizer για την ατορβαστατίνη έληξε τον Νοέμβριο του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυρρόλια Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο γαστρεντερικό σύστημα και το μεταβολισμό Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο καρδιαγγειακό σύστημα Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Ζάμπα (Ουίλα)
Η Ζάμπα (Jamba) είναι πόλη και δήμος, με πληθυσμό 105.090 (απογραφή 2014), στην επαρχία Ουίλα της Ανγκόλας.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Ο δήμος της Ζάμπα περιλαμβάνει τρεις κοινότητες ως εξής:
Σιδηροδρομικώς
Η Ζάμπα εξυπηρετείται από τον τερματικό σταθμό ενός μικρού σιδηροδρομικού κλάδου της νότιας γραμμής του εθνικού σιδηροδρομικού συστήματος.
Αεροπορικώς
Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο,.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Δημοτικοί κήποι της Λευκωσίας
Οι δημοτικοί κήποι της Λευκωσίας είναι ο μεγαλύτερος δημοτικός κήπος που βρίσκεται στην Λευκωσία της Κύπρου. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκωσία
Πέδρο Ολντόνι
Ο Πέδρο Ολντόνι ( πλήρες όνομα Pedro Henrique Oldoni do Nascimento)είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ατλέτικο Παραναένσε.
Βιογραφικό
Ο Πέδρο Ολντόνι γενήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1985 στο Πάτο Μπράνκο της Βραζιλίας και αναδείχθηκε απο τις ακαδημίες της Ατλέτικο Παραναένσε. Το 2004 δόθηκε δανεικός στην τοπική Σιανόρτε όπου γρήγορα έκανε τη διαφορά και απο το 2005 ο υψηλόσωμος επιθετικός αγωνίζεται στην στην Ατλέτικο Παραναένσε με την οποία έχει πετύχει 14 γκολ σε 22 εμφανίσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Παραναένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Γ
Περιβολάκια Λασιθίου
Τα Περιβολάκια ή Περβολάκια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Σητείας, στην ανατολική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχουν 21 κατοίκους. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 340 μέτρων σε απόσταση 37 χιλιομέτρων από τη Σητεία. Το χωριό αποτελείται από δύο συνοικισμούς, τα Επάνω και Κάτω Περιβολάκια. Κοντά στα Κάτω Περιβόλακια βρίσκεται το μικρό χωριό Πέζουλας. Τα Πάνω Περιβόλακια πλέον είναι ακατοίκητα.
Ιστορικά στοιχεία
Στο σπήλαιο Βουρνόφερτο, επί τους όρους Καππαρουκέφαλα, ο Πωλ Φωρ ανακάλυψε σχεδιασμένες σκηνές κυνηγιού. Τα σχέδια απεικονίζουν θεά με σκύλους, η οποία περιβάλλεται από άγρια ζώα τα οποία ή έχουν παγιδευτεί σε δίκτυα ή έχουν χτυπηθεί από δόρατα και βέλη. Ο Πωλ Φωρ τα χρονολόγησε την προμινωική εποχή.
Τα Περιβολάκια δεν αναφέρονται στις ενετικές απογραφές. Η παλαιότερη μνεία σε αυτά γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν ανήκαν στον δήμο Χαντρά και είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 142 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 ανήκαν στο δήμο Πραισού και είχαν 179 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχαν οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 τα Περιβολάκια προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λιθίνων, αλλά το 1930 ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία ανήκε στην επαρχία Σητείας. Τα Επάνω Περιβολάκια αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητος οικισμός το 1940. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Μακρύ Γυαλού. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010 προσαρτήθηκαν στον δήμο Ιεράπετρας, αλλά την επόμενη χρονιά αποσπάστηκαν από τον δήμο και προσαρτήθηκαν στο δήμο Σητείας.
Δείτε: Κοινότητα Περιβολακίων
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού του οικισμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι η εξής:
Σημεία ενδιαφέροντος
Από το χωριό ξεκινάει το φαράγγι Περβολακίων ή φαράγγι Καψά. Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 4,5 χιλιόμετρα και χαρακτηρίζεται από τα απότομα τοιχώματά του με την έλλειψη βλάστησης. Το φαράγγι καταλήγει στην παραλία κοντά στη Μονή Καψά. Στο εσωτερικό του απαντά το στενοενδημικό είδος Limonium cornarianum (Λιμόνιο του Κορνάρου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1978
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1978 (αγγλικά: 1978 10m European Shooting Championships) ήταν η 8η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων, που διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη, στη Δανία. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 2 ανδρών, 2 γυναικών και 2 εφήβων. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Σοβιετική Ένωση κατακτώντας 2 χρυσά, 2 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Δυτική Γερμανία με 1 χρυσό και 2 χάλκινα και την τρίτη η Πολωνία με 1 χρυσό μετάλλιο.
Ανδρών
1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980
Γυναικών
1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Σκοποβολή το 1978 Κατηγορία:Κοπεγχάγη
Κωνσταντίνος Ωρολογάς
Ο Κωνσταντίνος Ωρολογάς (1818 - 1893) ήταν οπλαρχηγός από τη Σάμο.
Γεννήθηκε στο Μαραθόκαμπο το 1818. Πατέρας του ήταν ο Μανουήλ Ωρολογάς, υπασπιστής του Λυκούργου Λογοθέτη. Η μητέρα του ήταν από την ηρωϊκή οικογένεια του Καπετάν Σταμάτη Γεωργιάδη.
Γράμματα έμαθε μόνο λίγα. Μέχρι το 1854 διετέλεσε γραμματέας του Τοποτηρητή, και λόγω των υπηρεσιών του τιμήθηκε με τον αργυρό Σταυρό του Σωτήρα. Επί της ηγεμονίας του Ιωάννη Γκίκα έγινε Εφέτης και αργότερα πρωτοδίκης. Καταδίωξε αποτελεσματικά και εξόντωσε την ληστοπειρατεία στα παράλια του Αιγαίου και διορίστηκε μόνιμος οπλαρχηγός της Ηγεμονίας, ενώ τιμήθηκε με τούρκικο αυτοκρατορικό παράσημο. Το 1866 έπεσε θύμα ραδιουργίας και εξορίστηκε στη Βυρητό, επέστρεψε όμως σύντομα στην πατρίδα του.
Υπηρέτησε σε διάφορα υπουργεία και εκλέχτηκε πολλές φορές πληρεξούσιος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Άνω Περίθεια Κέρκυρας
Η Περίθεια ή Άνω Περίθεια ή αλλιώς Παλιά Περίθεια, είναι ένα γραφικό χωριό 3 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 440 μέτρων περίπου , στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Είναι το αρχαιότερο χωριό της Κέρκυρας και η θέση του υπαγορεύτηκε από το φόβο των πειρατών και των επιδρομών αλλά και της ελονοσίας που ταλαιπωρούσε τις ακτές. Μαζί με τους οικισμούς Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας. μικρογραφία μικρογραφία
Ετυμολογία
Πολλά έχουν ειπωθεί για τη προέλευση του ονόματός της Παλαιάς Περίθειας και ίσως το σωστότερο να είναι το ότι προήλθε από το «Περι-θέα» επειδή το χωριό είναι θεατό από τα βουνά που το περικλείουν. Δεν στέκει η εκδοχή ότι το όνομα έχει σχέση με τις πολλές εκκλησίες, οι περισσότερες των οποίων είναι γύρω από το χωριό. Ότι δηλαδή περιβάλλεται από τα θεία (Περί-θεία), αφού το χωριό πρέπει να κτίστηκε τα προχριστιανικά χρόνια, γεγονός που σημαίνει ότι τότε, και πάντως πριν κτιστούν ακόμη οι εκκλησίες, του δόθηκε και το συγκεκριμένο όνομα.
Ιστορία
Για πολλούς αιώνες οι ορεσίβιοι κάτοικοι ζούσαν κυρίως από τη κτηνοτροφία. Η καταρχήν περιορισμένη γεωργία στο βουνό, κυρίως σε σιτηρά, όσπρια και αμπέλια, διευρύνθηκε στη συνέχεια με την απόκτηση και την καλλιέργεια κτημάτων στις χαμηλότερες και παραθαλάσσιες περιοχές. Εκεί κατέβαιναν και δούλευαν όλη την ημέρα οι Περιθειώτες και το βράδυ ανέβαιναν πάλι στο «Χωριό» όπως το ονόμαζαν. Όταν δε εξέλιπε ο φόβος των πειρατών και των διάφορων επιδρομέων, η κάθε οικογένεια, εκεί όπου είχε αποκτήσει το δικό της κτήμα, έκτισε μια δεύτερη κατοικία. Έτσι δημιουργήθηκαν οι 12 συνοικισμοί της Κάτω Περίθειας, ο πρώτος των οποίων, ο Άγιος Ηλίας, βρίσκεται σε απόσταση 6 χιλιομέτρων περίπου από το Κασσιόπη.
Η Άνω (Παλαιά) Περίθεια αποτελούσε την πρώτη έδρα του Δήμου Kασσωπαίων κατά τα έτη 1866 – 1912 όπου περιελάμβανε διοικιτικά σχεδόν όλο το βόρειο τμήμα του νησιού της Κέρκυρας. Ενώ, λοιπόν, είχαν ησυχάσει οι Περιθειώτες από το φόβο των πειρατών και των επιδρομέων, ο φόβος και ο τρόμος της ελονοσίας από τα κουνούπια της λιμνοθάλασσας Αντινιώτη άργησε πολύ να εκλείψει. Έτσι, έως και τα τέλη της δεκαετίας του 1940 που άρχισε η κουνουποκτονία, όλοι οι κάτοικοι με τα πρώτα τσιμπήματα των κουνουπιών την άνοιξη, κατέφευγαν στην Παλιά Περίθεια, για να προστατευτούν και να περάσουν εκεί το επικίνδυνο εξάμηνο. Η μετακόμιση γινόταν με άλογα, μουλάρια και γαϊδούρια. Κάρα ή οποιαδήποτε άλλα τροχοφόρα δεν ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν, αφού έως τότε στις συνοικίες της «Κάτω Περίθειας», εκτός από τον Άγιο Ηλία, δεν υπήρχαν αμαξωτοί δρόμοι. Σε μια – δυο εβδομάδες, στα μέσα της Άνοιξης, το χωριό ήταν πάντα πλήρες. Όλα τα μαγαζιά είχαν ανοίξει, οι αρχοντοχωριάτες της τελευταίας γενιάς κατέβαιναν τα απογεύματα στο Φόρο, αυτοί σπάνια έπαιζαν χαρτιά, ενώ μιλούσαν κυρίως για τα κοινά ή διηγιόντουσαν ενδιαφέρουσες ιστορίες. Όλα τα σπίτια έσφυζαν από ζωή. Τα ανοικτά παράθυρα όλων των σπιτιών τα βράδια φωτιζόταν με το αμυδρό φως της λάμπας πετρελαίου και της νύχτας τη γαλήνη διέκοπτε μόνον ο ήχος της φλογέρας των βοσκών και το κουδούνισμα των κοπαδιών που νυχτόβοσκαν στις γύρω βουνοπλαγιές. Που και που κάποιοι καλόφωνοι νεαροί πήγαιναν κατά τις δέκα – έντεκα το βράδυ στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα (το ερειπωμένο εκκλησάκι πίσω από το παλιό σχολείο) και τραγουδούσαν. Κάποιες φορές τις μεταμεσονύκτιες ώρες γίνονταν και σερανάδες κάτω από συγκεκριμένα παράθυρα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 που είχε τελειώσει η κουνουποκτονία και δεν υπήρχε πλέον ο φόβος της ελονοσίας, οι Περιθειώτες περνούσαν μόνον τους τρεις μήνες του Καλοκαιριού στο «Χωριό». Τότε σταμάτησε να λειτουργεί και το σχολείο που πριν λειτουργούσε περίπου ένα μήνα στην αρχή και ένα στο τέλος της σχολικής περιόδου. Ακολούθως, όταν τη δεκαετία του 1960 άρχισαν να αναπτύσσονται τουριστικά, καταρχήν οι όμορες περιοχές τις Κάτω Περίθειας Κασσιόπη και Αχαράβη και πολλοί Περιθειώτες έβρισκαν δουλειά εκεί, σιγά – σιγά  το χωριό  εγκαταλείφθηκε. Επίσης η εγκατάλειψή οφείλεται και στην απαξίωση του ελαιόλαδου που ήταν το βασικό αγροτικό προϊόν των κατοίκων.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα ο οικισμός Περίθεια μαζί με τους οικισμούς Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνίον (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Προσωπικότητες
Ο Χρήστος Τσιριγώτης ήταν ο πρώτος Έλληνας ψυχίατρος, γεννήθηκε στη Παλαιά Περίθεια το 1841.
Ο Γεώργιος Σαλβάνος γεννήθηκε στη Παλαιά Περίθεια το 1892. Ήταν Αντιστράτηγος και Διοικητής από τον Ιούλιο 1939 μέχρι 10 Απριλίου 1941 του VII Άλφα Συνοριακού Τομέα (Συγκρότημα ΚΑΡΑΝΤΑΓ) της Γραμμής Μεταξά «ΜΑΛΙΑΓΚΑ-ΠΕΡΙΘΩΡΙ-ΠΑΡΤΑΛΟΥΣΚΑ-ΝΤΑΣΑΒΛΙ ΠΕΡΣΕΚ-ΜΠΑΡΜΠΑΖΩΡΑ». Ακολούθως τον συναντάμε ώς Ανθυπασπιστή το 1913, ως Ανθυπολοχαγό το 1914, ως Λοχαγό το 1921 - 22 στη Μικρασιατική εκστρατεία, ως Ταγματάρχη (Επιτελάρχη της VIII Μεραρχίας στην οχύρωση του Καλπακίου) το 1925, στη Σχολή Πολέμου το 1928, ως Συνταγματάρχη (Διοικητή του 34ου Συντάγματος Πεζικού) το 1935 - 37, ως Υπασπιστή του Βασιλέως το 1938 – 39. Πάλι στην Ήπειρο, ως Πρόεδρος της επιτροπής οχύρωσης Καλπακίου και Αρχηγός Πεζικού της VIII Μεραρχίας το πρώτο εξάμηνο του 1939, απ’ όπου, παρά τις αντιρρήσεις του Διοικητή της Μεραρχίας Αντιστρατήγου Κατσιμήτρου Χαρ., μετατίθεται στην Μακεδονία.
Στη συνοικία "Περούλι" γεννήθηκε ο γνωστός σύγχρονος ποιητής, Σπύρος Αστερίου.
Αρχιτεκτονική
Η Παλιά Περίθεια είναι εξαίρετο δείγμα αρχιτεκτονικής και μέτρου. Αριθμεί περίπου 130 σπίτια κατασκευασμένα ως επί το πλείστον με βάση την βενετική αρχιτεκτονική και είναι χτισμένα από πέτρα όπως ακόμα και τα καλντερίμια του χωριού. Περιμετρικά του χωριού βρίσκονται 8 οκτώ εκκλησίες. Στην είσοδο του χωριού στέκεται το καμπαναριό του Αγίου Ιακώβου του Πέρση, ένα αξιόλογο θρησκευτικό μνημείο.
Η Παλαιά Περίθεια σήμερα, Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο
Η Παλαιά Περίθεια το χειμώνα κατοικείται από 2-3 ανθρώπους που ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Tην τελευταία Kυριακή του Iουλίου γίνεται λιτανεία με περιφορά εικόνας της Παναγίας, σε ανάμνηση της σωτήριας επέμβασης της σε επιδημία το 1863.
Η Παλιά Περίθεια έχει χαρακτηριστεί από το 1980 με την υπ’ αριθ. ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/67316/2590/ - 12 – 1979 Υπουργική Απόφαση, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 210/1-3-1980 Β’, «ως τοπίο φυσικού κάλλους και ως αρχιτεκτονικό σύνολο που έχει ανάγκη Κρατικής Προστασίας γιατί αποτελεί αξιόλογο οικισμό με 130 σπίτια Ενετικής Αρχιτεκτονικής και αρκετές αξιόλογες εκκλησίες με τοιχογραφίες, περιβάλλεται δε από τοπίο εξαιρετικού κάλλους», όπως ακριβώς αναγράφεται στην απόφαση. Η «Κρατική Προστασία» στις τρεις δεκαετίες που πέρασαν από τότε ήταν ανύπαρκτη. Ούτε και μετά την υπ’ αριθ. ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/60311/1726 ΦΕΚ 152/13-03-1996 Απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού που κήρυξε τη Παλιά Περίθεια ιστορικό διατηρητέο μνημείο, άλλαξε κάτι καθώς το ιστορικό χωριό λεηλατείται, καταρρέει και αφανίζεται.
Έκτοτε από την πλήρη εγκατάλειψη της Άνω(Παλαιάς) Περίθειας για μισό αιώνα οι Περιθειώτες ζουν ένα ατελείωτο δράμα. Xτυπημένοι από την ανέχεια παρακολουθούν, ανήμποροι να αντιδράσουν, το χωριό τους που καταρρέει και θρηνούν για τον χαμό των παραδοσιακών τους σπιτιών, αναπολώντας τις χαρές και τις λύπες που πέρασαν μέσα σ’ αυτά. Οι ελπίδες που είχαν εναποθέσει στην δημιουργία του Δήμου Θιναλίων διαψεύσθηκαν οικτρά. Οι δύο Δήμαρχοι, Γ. Μαχειμάρης και Σ. Βάρελης, που θήτευσαν επί μία και πλέον εικοσαετία στον Δήμο, ελλείψει ενδιαφέροντος και ανάλογων ευαισθησιών, όχι μόνον δεν έκαναν (ως όφειλαν) οποιεσδήποτε προσπάθειες να εξασφαλίσουν πρόσθετους πόρους για τη διάσωση του ιστορικού χωριού, αλλά αποστέρησαν από την Παλιά Περίθεια και τις όποιες οικονομικές ενισχύσεις που έπαιρνε πριν ως Κοινότητα. Διαχειρίστηκαν πολλά εκατομμύρια από τα διάφορα εθνικά και κοινοτικά προγράμματα, και για τη Παλιά Περίθεια δεν διέθεσαν ούτε μια δραχμή, ούτε ένα ευρώ. Δεν έκαναν καν το κόπο να ζητήσουν κάποιο κονδύλι από το Υπουργείο Πολιτισμού ή να προσπαθήσουν να εντάξουν το χωριό σε κάποιο από τα σχετικά προγράμματα που προσφέρονται. Δεν έκαναν ούτε καν τη σκέψη να διαθέσουν ένα ασήμαντο ποσό για τον καθαρισμό του ιστορικού χωριού από τα βάτα.