cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χνκο Απέρ
Ο Αταμπέκ Χνκογιάν (Աթաբեկ Հովհաննեսի Խնկոյան, 19 Οκτωβρίου 1870 – 8 Οκτωβρίου 1935) ήταν Αρμένιος συγγραφέας πρόζας και ποίησης, ο οποίος έγραφε με το ψευδώνυμο Χνκο Απέρ (Խնկո Ապեր) και έγραφε παιδική λογοτεχνία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Γαραμπόγια, το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε Χνκογιάν, στην επαρχία Λορί. Φοίτησε στο χωριό του και στο Γκιουμρί. Από το 1890 μέχρι το 1910 δίδαξε σε διάφορα αρμενικά σχολεία στην Υπερκαυκασία. Συνεισέφερε στα περιοδικά Ασχαταβόρ (Ο Εργάτης), Νορ ασχταβόρ (Ο νέος εργάτης), Αγμπιούρ (το Συντριβάνι), Ματσκάλ (Ο ζευγολάτης), Χαγιαστάνι ασχατβαρούχι (Η αρμένια εργαζόμενη γυναίκα), και Χασκέρ (Αιχμές), ένα μηνιαίο περιοδικό για παιδιά.
Μετά τη δημιουργία του Σοβιετικού καθεστώτος, εγκαταστάθηκε στην Αρμενία, όπου συνέχισε να εργάζεται ως συγγραφέας και ως παιδαγωγός. Έγραψε διάφορα βιβλία που στόχο είχαν να διδάξουν στα παιδιά της Αρμενίας την μητρική τους γλώσσα, όπως για παράδειγμα τα Μερ Ντμπρότσε (Το σχολείο μας) και Καρμίρ αρέβ (Βυσσινί ήλιος).
Ο Χνκο Απέρ ασχολήθηκε κυρίως με την παιδική λογοτεχνία, δηλαδή με μύθους, θρύλους, στίχους και αφηγηματικά ποιήματα. Τα πρωτότυπα βιβλία του και οι μεταφράσεις είναι 120 βιβλία. Τα πιο γνωστά βιβλία του είναι τα Γκιουγατσίν γιεβ (1909, Ο αγρότης και η αρκούδα), Γκογ μακίν (Ο κλέφτης της λάμπας, 1911, με επανεκδόσεις το 1941 και το 1970), Πεσάτσου μούκε (Το ποντίκι, ο μελλοντικός γαμπρός, 1912), Αρακνέρ (Παραβολές, 1917, επανεκδόσεις το 1930 και 1937), Τρανβάγιε Γιερεβανούμ (το τραμ του Γερεβάν, 1934 και ακολούθησε επανέκδοση το 1936), Μκνερν ιντσπές γκρβεστίν κάτβι τεμ (Πως το ποντίκι πολέμησε τη γάτα, 1936), Κκοζν αγκράβε (Το γουρούνι και το κοράκι, 1940), Γκάιλν ου κατούν (Ο λύκος και η γάτα, 1957) και Μκνέρι ζογόβε (Το συμβούλιο των ποντικιών, 1957, με επανεκδόσεις το 1964, το 1972 και το 1979). Ο Απέρ χρησιμοποιούσε διάφορες διαλέκτους και λαϊκή γλώσσα, αποτελώντας μέρος της λογοτεχνικής γοητείας της πεζογραφίας και της ποίησης του.
Πέθανε στο Γιερεβάν και ετάφη στο πάνθεον του Κομιτάς στο Γιερεβάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς
Μάγγανα Ξάνθης
Τα Μάγγανα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης το οποίο βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας της Ξάνθης και προς τα παράλια του Θρακικού πελάγους σε υψόμετρο 4 μέτρα. Απέχει 22 χλμ. Ν. από την Ξάνθη, 11 χλμ. ΝΑ. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου) και 11 χλμ. ΝΔ. από τα Άβδηρα. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Mπουγιούκ - Oσμανλή, σύμφωνα με τον Salname του 1898 (NB0020) υπήρχαν 9 σπίτια μουσουλμάνων και από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο Bιλαέτι Aδριανούπολης, στο Σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής), και στον Kαζά Ξάνθης, οι οποίοι, Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία και εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες. Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Θράκης με την ονομασία Μάγγανα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ευλάλου. Το 1933 με το ΦΕΚ 256Α - 02/09/1933 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μαγγάνων που υπάγεται στο Δήμο Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 635 κατοίκους. ενώ οι παλιότερες απογραφές του είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Μαργαρίτι Ξάνθης
Το Μαργαρίτι είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μαργαρίτι βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης σε υψόμετρο 760 μέτρα, στα νοτιοδυτικά της κορυφής "Ερμάριο" ή "Βράχια του Αμπάρ Καγιά" (υψόμετρο 1.441 μέτρα) και απέχει 49 χλμ. βορειοδυτικά της Ξάνθης. Θεωρείται από τους πρόσφατα εγκαταλειμμένους ορεινούς οικισμούς της Ξάνθης. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Mαλγκαρίτ ή Μαργαρίζ και ανήκε από το 1878 ως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Με το όνομα Μαργαρίζ αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γενή - Κιόϊ (σημερινή Σταυρούπολη). Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 μετονομάστηκε σε Μαργαρίτι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Σταυρούπολη, το Δασικό Χωριό, την Καλλιθέα και το Λυκοδρόμιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Σταυρούπολης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Ματ Κοστέλο
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Κοστέλο ήταν ένας πολύ διαφημισμένος νεοσύλλεκτος που προερχόταν από το Λύκειο Μπέι Σίτι Ουέστερν.
Ο Κοστέλο είχε μέσο όρο 25,1 πόντους, 19,1 ριμπάουντ, 4,0 ασίστ και 4,0 τάπες ανά παιχνίδι στο Μπέι Σίτι Ουέστερν υπό τον προπονητή Κρις Ουάτς. Ο Κοστέλο οδήγησε τους Ουόριορς στους περιφερειακούς ημιτελικούς της κατηγορίας 4A, με επίδοση 18-6 και σε ένα πρωτάθλημα περιφέρειας δεύτερης σειράς. Ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του ως ο κορυφαίος όλων των εποχών του σχολείου σε πόντους (1.518), ριμπάουντ (1.069) και τάπες (280). Ήταν ένας από τους καλύτερους νεοσύλλεκτους της χώρας. Κατατάχθηκε μεταξύ των 100 κορυφαίων παικτών της χώρας με τα ακόλουθα:
Ως νεώτερος είχε μέσο όρο 19,8 πόντους, 13,0 ριμπάουντ και 3,8 τάπες, ευστοχώντας με 53,4 τοις εκατό στα σουτ εντός πεδιάς και 72 τοις εκατό στις ελεύθερες βολές. Ο Κοστέλο πέτυχε ένα σχολικό υψηλό 19 νταμπλ-νταμπλ. Βοήθησε την ομάδα του να βελτιωθεί από το 10-11 το 2010 σε 24-3 το 2011, οδηγώντας το Μπέι Σίτι Ουέστερν στους ημιτελικούς της πολιτείας Α κατηγορίας για πρώτη φορά στην ιστορία του σχολείου. Τα στατιστικά του τον κατέταξαν Πολυτιμότερο Παίχτη (MVP) της Ομοσπονδίας Σάγκινοου Βάλεϊ. Ο Κοστέλο είχε μέσο όρο 16,7 πόντους, 11,8 ριμπάουντ, 3 τάπες και 3 ασίστ ως δευτεροετής μαθητής και σημείωσε σχολική επίδοση με 14 τάπες σε ένα μόνο παιχνίδι. Το 2010 οι Μπέι Σίτι Τάιμς τον όρισε στην Ονειρική Ομάδα και στην πρώτη ομάδα της επιλογής του Σάγκινοου Βάλεϊ Λιγκ. Ήταν μέλος της Εθνικής Εταιρείας Τιμής.
Πρωτοετής
Ως πρωτοετής, ο Κοστέλο εμφανίστηκε σε 30 αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 6,1 λεπτά συμμετοχής, 1,5 πόντους και 1,3 ριμπάουντ, ευστοχώντας με 46,9 στα σουτ εντός πεδιάς. Το ποσοστό του 82,4 % στις ελεύθερες βολές (14-17) ήταν στην κορυφή της ομάδας. Κατετάγη τέταρτος στην ομάδα με 13 τάπες, με μέσο όρο ένα τάπα κάθε 14,2 λεπτά. Ο χρόνος παιχνιδιού αυξήθηκε όταν είχε κατά μέσο όρο 8,0 λεπτά στα τελευταία 13 παιχνίδια αφού έπαιξε περισσότερα από οκτώ λεπτά μόνο μία φορά στα πρώτους 23 αγώνες. Ο Κοστέλο γύρισε σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του σε μία νίκη με 75-52 επί του τέταρτου καλύτερου Μίσιγκαν (2/12), σημειώνοντας οκτώ πόντους, υψηλό χρονιάς, και κερδίζοντας έξι ριμπάουντ στο Μπιγκ Τεν, πετυχαίνοντας και τις τρεις προσπάθειες σουτ εντός πεδιάς και και τις δύο ελεύθερες βολές. Πέτυχε έξι πόντους και επτά ριμπάουντ, υψηλό αγωνιστικής περιόδου, απέναντι στο Τάσγκιγκι (12/15), απέκρουσε τρία σουτ, υψηλό χρονιάς, έναντι στο πρώτο καλύτερο Ιντιάνα (2/19) και απέκρουσε δύο βολές σε κάθε έναν αντίπαλο από τους Τέξας Σάουθερν (18/11). ), Νεμπράσκα (2/16) και Βαλπαραΐσο (3/21) στον δεύτερο γύρο του Τουρνουά NCAA . Ο Κοστέλο έχασε τα δύο πρώτα παιχνίδια της χρονιάς και τα δύο παιχνίδια έκθεσης με μελανιασμένη πλάτη.
Δευτεροετής
Ο Κοστέλο εμφανίστηκε σε 34 αγώνες, ξεκινώντας ως βασικός σε 20, έχοντας κατά μέσο όρο 4,0 πόντους και 3,3 ριμπάουντ σε 14,7 λεπτά ανά αγώνα, οδήγησε την ομάδα με 43 τάπες, κατατασσόμενος στη 10η θέση στο Μπιγκ Τεν (1,3 τάπα ανά αγώνα). Οι 43 τάπες του ήταν το έβδομο καλύτερο υψηλό μίας χρονιάς στην ιστορία της ομάδας και το μεγαλύτερο που έγινε ποτέ από Σπαρτιάτη δευτεροετή. Αποκρούει 24 σουτ σε αγώνες Μπιγκ Τεν (1,3 κατά μέσο όρο), καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση στο συνέδριο. Ο Κοστέλο κατετάγη δεύτερος στην ομάδα σε ποσοστό ευστοχίας σουτ εντός πεδιάς (59,8 %) Τον Δεκέμβριο έχασε 4 παιχνίδια λόγω μονοπυρήνωσης. Έκανε το πρώτο του νταμπλ-νταμπλ στην κολεγιακή πορεία του σε μία νίκη στην παράταση απέναντι στην Αϊόβα (1/28), σημειώνοντας 11 πόντους, υψηλό αγωνιστικής περιόδου, και 12 ριμπάουντ. Οι εννέα από τους 11 πόντους του ήρθαν στα τελευταία πέντε λεπτά της κανονικής διάρκειας και της παράτασης. Ο Κοστέλο σημείωσε 10 πόντους έναντι του Πεν Στέιτ (2/6), προσθέτοντας έξι ριμπάουντ και τρεις ασίστ ισοφάρισης του υψηλού της χρονιάς, καθώς και τρεις ασίστ επί της Κολούμπια (15/11). Ο Κοστέλο σημείωσε έξι ή περισσότερους πόντους σε 10 αγώνες και άρπαξε πέντε ή περισσότερα ριμπάουντ σε οχτώ αγώνες • Καταμέτρησε εννέα πόντους και οχτώ ριμπάουντ στον αγώνα με το Μίσιγκαν (1/25) • Έβαλε επίσης εννέα πόντους απέναντι στο Νορθγουέστερν (2/13) • Είχει εφτά πόντους και οχτώ ριμπάουντ έναντι της Μινεσότα (1/11) Βελτιώθηκε στο χρόνο συμμετοχής και ξεκίνησε στην αρχική πεντάδα σε 13 από τους 18 αγώνες Μπιγκ Τεν, με μέσο όρο 4,9 πόντους και 3,6 ριμπάουντ σε παιχνίδια συνδιάσκεψης, έγραψε ιστορία όταν απέκρουσε έξι σουτ, υψηλό πορείας, στο Ιλινόις (1/18), ισοφαρίζοντας τη δεύτερη καλύτερη προσπάθεια σε ένα παιχνίδι στην ιτορία του MSU. Αποκρούει δύο ή περισσότερα σουτ σε 10 αγώνες. Στο τέλος της χρονιάς, έλαβε διακρίσεις Ακαδημαϊκού Μπιγκ Τεν.
Τριτοετής
μικρογραφία| Ο Κοστέλο παίζοντας για το Μίσιγκαν Στέιτ Ο Κοστέλο εμφανίστηκε σε 39 αγώνες, ξεκινώντας σε έξι ως βασικός, έχοντας κατά μέσο όρο 7,0 πόντους και 5,0 ριμπάουντ σε 20,4 λεπτά. Ευστοχούσε με 57,9 % στα σουτ εντός πεδιάς, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση μεταξύ των συμπαιχτών του με περισσότερες από 100 τελικές προσπάθειες. Ο Κοστέλο κατετάγη 13ος στο Μπιγκ Τεν σε τάπες συνολικά (1,2 κατά μέσο όρο) και έβδομος σε αγώνες Μπιγκ Τεν (1,5 κατά μέσο όρο). Οι 48 τάπες του κατατάσσονται ως το έβδομο καλύτερο σύνολο μίας αγωνιστικής περιόδου στην ιστορία του MSU. Ο Κοστέλο κατάφερε να πετύχει διψήφιο αριθμό πόντων σε 11 παιχνίδια και άρπαξε διψήφιο αριθμό ριμπάουντ σε δύο αγώνες. Είχε δύο νταμπλ-νταμπλ με την Λογιόλα (11/21, 13 πόντοι, 11 ριμπάουντ) και το Τέξας Σάουθερν (12/20, 17 πόντοι, 10 ριμπάουντ. ). Ο Κοστέλο ήταν ηγέτης της ομάδας σε πολλές κατηγορίες και οδήγησε το MSU στο σκοράρισμα σε δύο αγώνες και στα ριμπάουντ σε οχτώ αγώνες. Σημείωσε τους περισσότερους πόντους στην κολεγιακή πορεία του, 17, απέναντι στο Τέξας Σάουθερν (12/20) και σημείωσε 15 πόντους απέναντι στο Αρκάνσας-Πάιν Μπλαφ (12/6). Το υψηλό χρονιάς των 11 ριμπάουντ ήρθε έναντι της Λογιόλα (21/11). Αποκρούει δύο ή περισσότερα σουτ σε 13 παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένου ενός με τέσσερις τάπες, υψηλό χρονιάς, απέναντι στο Μίσιγκαν (2/1) και στο Περντιού (3/4). Ο Κοστέλο μάζεψε εφτά ή περισσότερα ριμπάουντ σε 14 αγώνες, συμπεριλαμβανομένων πέντε αγώνων με εννέα ή περισσότερα ριμπάουντ. Ξεκίνησε ως βασικός τα πρώτα έξι παιχνίδια της χρονιάς και μετά ερχόταν από τον πάγκο για τους τελευταίους 33 αγώνες. Στο τέλος της χρονιάς, έλαβε βραβεία Ακαδημαϊκού Μπιγκ Τεν. Με τον Κοστέλο να κατέχει τη θέση, οι Σπαρτιάτες μπόρεσαν να φτάσουν στο Φάιναλ Φορ του 2015.
Σαν Αντόνιο Σπερς / Όστιν Σπερς (2017–2018)
Στις 24 Ιουλίου 2017, ο Κοστέλο υπέγραψε συμβόλαιο διπλής κατεύθυνσης με τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Σύμφωνα με ένα αμφίδρομο συμβόλαιο, μοίρασε χρόνο μεταξύ των Σπερς και της θυγατρικής στο G-League του Σαν Αντόνιο, των Όστιν Σπερς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο ΝΒΑ στις 12 Νοεμβρίου κατά τη διάρκεια μίας νίκης με 133–94 επί των Σικάγο Μπουλς.
Σκαντόνε Αβελίνο (2018–2019)
Στις 2 Αυγούστου 2018, ο Κοστέλο υπέγραψε συμφωνία με τον ιταλικό σύλλογο Σιντίγκας Αβελίνο του Ιταλικού Πρωταθλήματος.
Γκραν Κανάρια (2019–2021)
Ο Κοστέλο είχε μέσο όρο 11,4 πόντους και 7,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι με την Γκραν Κανάρια κατά την περίοδο 2019-20. Υπέγραψε διετή επέκταση συμβολαίου στις 25 Ιουνίου 2020. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2020-21, ο Κοστέλο είχε μέσο όρο 12,5 πόντους, 5,9 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ στο Ισπανικό Πρωτάθλημα, καθώς και 10,2 πόντους, 6,5 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ στο EuroCup.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Κοστέλο έλαβε την υπηκοότητα της Ακτής Ελεφαντοστού και έπαιξε με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ακτής Ελεφαντοστού κατά τη διάρκεια του Αφρικανικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης του 2021.
Προσωπική ζωή
Ο Κοστέλο είναι γιος του Μάικ και της Τζεν Κοστέλο. Σπούδασε διεπιστημονικές σπουδές στις κοινωνικές επιστήμες με εστίαση στο ανθρώπινο κεφάλαιο και την κοινωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φελίτσε Σκαντόνε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αϊόβα Ένερτζι Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Σπερς Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Ομπίτσο Β΄ των Έστε
Ο Ομπίτσο Β΄, ιταλ. Obizzo IΙ, (π. 1247 – 13 Φεβρουαρίου 1293) από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος της Φερράρα και της Αγκόνα (1264-1293). Επίσης ήταν κύριος της Μόντενα (1288-93) και του Ρέτζο (1289-93).
Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Ρινάλντο Α΄ και μίας υπηρέτριας του σπιτιού του. Για το λόγο αυτό ο Ομπίτσο Β΄ και η μητέρα του διώχθηκαν από τη Φερράρα από τον πατέρα του Ρινάλντο, τον Άτσο Ζ΄ μαρκήσιο της Φερράρα.
Ο Άτσο Ζ΄ βρισκόταν σε πόλεμο με τον Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας. Το 1238 ο Φρειδερίκος Β΄ αιχμαλώτισε τον Ρινάλντο και την άτεκνη σύζυγό του· απεβίωσαν το 1251 στη φυλακή δηλητηριασμένοι. Ο Άτσο Ζ΄ τότε βρέθηκε με μόνο απόγονο τον εγγονό του Ομπίτσο Β΄. Για να μην εκλείψει ο Οίκος των Έστε, τον νομιμοποίησε με απόφαση του πάπα Ιννοκεντίου Δ΄ το 1252. Η μητέρα του πνίγηκε στην Αδριατική.
Το 1264 απεβίωσε ο παππούς του Άτσο Ζ΄ και τον διαδέχθηκε ως μαρκήσιος της Φερράρα και της Αγκόνα. Το 1264 ανακηρύχθηκε ισόβιος κυβερνήτης της Φερράρα, το 1288 κύριος της Μόντενα και το 1289 του Ρέτζο. Έτσι έπαυσε η Δημοκρατία στη Φερράρα· η εξουσία των Έστε στη Φερράρα κράτησε ως τον 17ο αιώνα.
Απεβίωσε το 1293. Είχε τρεις γιους, αλλά δεν όρισε διάδοχο. Μάλλον τον εξόντωσε ο Άτσο Η΄ και επεδίωξε τη διαδοχή ως πρωτότοκος, αλλά οι δύο μικρότεροι αδελφοί του διαφώνησαν βίαια. Τελικά συμφώνησαν να διαιρέσουν τα εδάφη: ο Άτσο Η΄ έλαβε τη Φερράρα, ο Αλντομπραντίνο Β΄ τη Μόντενα και ο Φραντσέσκο Α΄ το Ρέτζο.
Τον Ομπίτσο Β΄ τον αναφέρει ο Δάντης στον 7ο κύκλο της Κόλασής του, επειδή είχε αγοράσει τη Γκίζολα για ερωτικούς λόγους από τον αδελφό της.
Οικογένεια
Το 1263 νυμφεύτηκε την Τζακομίνα Φιέσκι, κόρη του Νικολό κόμη της Λαβάνια και ανιψιά του πάπα Ιννοκεντίου Δ΄ Φιέσκι και είχε τέκνα:
Παραπομπές-Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Έστε Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Φερράρα‎
Πέτρος Μάνταλος
Ο Πέτρος Μάνταλος (Υφαντές,Κομοτηνή, 31 Αυγούστου 1991) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την ΑΕΚ και την εθνική Ελλάδος.
Ξάνθη
Ο Πέτρος Μάνταλος ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Ξάνθης και σύντομα εξελίχθηκε σε βασικό στέλεχος στις μικτές της ΕΠΣ Ξάνθης, οδηγώντας την Πιπα ομάδα των Νέων στον πανελλήνιο τίτλο στις 26 Απριλίου 2009 σκοράροντας δύο γκολ στον τελικό. Προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα του ΑΟ Ξάνθης το καλοκαίρι του 2009. Την περίοδο 2011-12 καθιερώθηκε στο βασικό σχήμα του συλλόγου, ενώ την επόμενη έγινε βασικός, μετρώντας 28 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, σε σύνολο 30 αγώνων.
AEK
Στις 23 Ιουλίου 2014, ανακοινώθηκε πως η ομάδα του και ο ίδιος ήρθαν σε συμφωνία με την AEK η οποία προέβλεπε πως την περίοδο 2013-14 θα παραμείνει στην Ξάνθη. Από το καλοκαίρι του 2014 ανήκει στο δυναμικό της AEK. Στις 19 Οκτωβρίου 2014 ο Μάνταλος συνδύασε το ντεμπούτο του με γκολ σε μία νίκη της AEK εναντίον του Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 17 Μαΐου 2016, βοήθησε την ομάδα του να επιστρέψει στους τίτλους, κατακτώντας ο ίδιος τον πρώτο τίτλο της καριέρας του, σκοράροντας στη νίκη της επί του Ολυμπιακού με 1-2, για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (2015-16), στον οποίο αναδείχθηκε ο κορυφαίος της αναμέτρηση.
Παρά το γεγονός ότι μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια (Μάρτιος 2015 και Οκτώβριος 2017) υπέστη δύο σοβαρούς τραυματισμούς στα γόνατα, ο Πέτρος Μάνταλος δεν έπαψε να έχει ηγετικό ρόλο στην ΑΕΚ και με μόνιμη θέση στην Εθνική. Μετά τον τραυματισμό του στις 29/10/2017 στη Νέα Σμύρνη επέστρεψε μπαίνοντας ως αλλαγή στο 2-0 με τον Λεβαδειακό στις 22/4/2018, συνδυάζοντας την επιστροφή του με τη μαθηματική κατάκτηση του τίτλου από την ΑΕΚ. Στις 14 Ιουνίου 2021 ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΑΕΚ έως το καλοκαίρι του 2024.
Εθνική ομάδα
Ο Μάνταλος υπήρξε διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες των Νέων την περίοδο 2009-10 και των Ελπίδων μέχρι το 2012.
Τον Αύγουστο του 2014, ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός Κλαούντιο Ρανιέρι τον κάλεσε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών εν όψει των αναμετρήσεων για τα προκριματικά του Euro 2016 και στις 7 Σεπτεμβρίου 2014 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Ρουμανίας, στον οποίο ξεκίνησε ως βασικός.
Στις 7 Ιουνίου του 2016 σημείωσε το πρώτο του γκολ με την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Αυστραλία που διεξήχθη στην Μελβούρνη και έληξε 1-2.
== Τίτλοι - Διακρίσεις ==
Συλλογικές
ΑΕΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Άντρεα Κοέβσκα
Η Άντρεα Κοέβσκα (Андреа Коевска, γεννημένη στις 14 Φεβρουαρίου 2000), επίσης γνωστή με το μονώνυμο Άντρεα, είναι Βορειομακεδόνισσα τραγουδίστρια. Θα εκπροσωπήσει τη Βόρεια Μακεδονία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 με το "Circles".
Πρώιμη ζωή
Η Άντρεα γεννήθηκε στα Σκόπια στις 14 Φεβρουαρίου 2000. Σε ηλικία πέντε ετών, εμπνεύστηκε τη μουσική σκηνή στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης.
Καριέρα
Ενώ δημοσίευσε σύντομα βίντεο με τον εαυτό της να τραγουδά διάσημα ποπ και ροκ τραγούδια, ο παραγωγός Aleksandar Masevski την παρατήρησε και πρόσφερε στην Andrea να συνεργαστεί μαζί του.
2022: Διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision
Το 2022, η Andrea κέρδισε την εθνική επιλογή για τη Βόρεια Μακεδονία, Za Evrosong 2022, κερδίζοντας ένα tiebreaker εναντίον του "Superman" του Viktor, κερδίζοντας τη διεθνή κριτική επιτροπή καθώς η Andrea πήρε 12 βαθμούς, ενώ ο Viktor έλαβε μόνο 8.
Επιρροές
Ενώ ζούσε στη Νέα Υόρκη, εκτέθηκε σε μια ποικιλία ειδών που εμπνέουν τη μουσική της σήμερα, όπως γκόσπελ, R&B, ποπ και ποπ-πανκ. Έχει επίσης αναφέρει τη Lauryn Hill και τη Hayley Williams ως μερικές από τις μουσικές της εμπνεύσεις.
Προσωπική ζωή
Η μητέρα της Andrea είναι γιατρός και ο πατέρας της καθηγητής νομικής. Ο παππούς της, ο οποίος πέθανε όταν εκείνη ήταν εννέα ετών, λέγεται ότι ήταν η κύρια πηγή του πάθους της Andrea για τη μουσική. Όταν δεν ηχογραφεί μουσική ή δεν παίζει, η Andrea εξασκεί την αγάπη της για την πολεμική τέχνη Muay Thai ή φροντίζει τον σκύλο της Moe.
Circles
Το "Circles" είναι ένα σινγκλ της Σλαβομακεδόνισσας τραγουδίστριας Άντρεα Κοέβσκα. Το τραγούδι θα εκπροσωπήσει τη Βόρεια Μακεδονία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας μετά τη νίκη του στο Za Evrosong 2022, τον εθνικό τελικό της Βόρειας Μακεδονίας.[1]
Za Evrosong 2022
Άνοιξε μια περίοδος υποβολής για τους ενδιαφερόμενους καλλιτέχνες και συνθέτες να υποβάλουν τις συμμετοχές τους μεταξύ 10 Δεκεμβρίου 2021 και 16 Ιανουαρίου 2022. Το MRT έλαβε 47 υποβολές στο κλείσιμο της προθεσμίας. Έξι συμμετοχές επιλέχθηκαν από ειδική κριτική επιτροπή από τις υποβολές και ανακοινώθηκαν στις 21 Ιανουαρίου 2022.[2][3] Οι διαγωνιζόμενες συμμετοχές κυκλοφόρησαν στο κοινό στις 28 Ιανουαρίου 2022.
Οι έξι διαγωνιζόμενοι καλλιτέχνες και τραγούδια παρουσιάστηκαν στο κοινό στις 28 Ιανουαρίου 2022 κατά τη διάρκεια του προγράμματος Stisni Plej του MRT. Το κοινό μπορούσε να ψηφίσει διαδικτυακά για την αγαπημένη του συμμετοχή μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου 2022. Ο τελικός του Za Evrosong 2022 πραγματοποιήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2022 στο MRT Studio 1 και φιλοξενήθηκε από τις Jana Burčeska και Aleksandra Jovanovska. Ένας συνδυασμός 50/50 της διαδικτυακής ψηφοφορίας και μιας διεθνούς επιτροπής κριτικής επιτροπής.[4][5]
Το "Circles" θα έβαζε 20 πόντους, κερδίζοντας 12 πόντους από την κριτική επιτροπή και 8 πόντους από την τηλεψηφοφορία. Ενώ ένα άλλο ανταγωνιστικό τραγούδι, το "Superman" του Βίκτορ Αποστολόφσκι θα σημείωσε επίσης 20 πόντους, το "Circles" σημείωσε περισσότερους πόντους με την κριτική επιτροπή, με το "Superman" να παίρνει μόνο 8 από την κριτική επιτροπή. Το τραγούδι θα κέρδιζε τον διαγωνισμό και ως εκ τούτου θα εκπροσωπήσει τη Βόρεια Μακεδονία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022.[6]
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι χώρες, με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τις "Big Five" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), πρέπει να προκριθούν από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να συμμετάσχουν στον τελικό- οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον τελικό. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με τις χώρες με ευνοϊκό ιστορικό ψηφοφορίας να τοποθετούνται στο ίδιο δοχείο. Στις 25 Ιανουαρίου 2022, πραγματοποιήθηκε κλήρωση που τοποθέτησε κάθε χώρα σε έναν από τους δύο ημιτελικούς, καθώς και σε ποιο μισό του σόου θα εμφανιστεί. Η Βόρεια Μακεδονία τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 12 Μαΐου 2022, και έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του σόου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 Κατηγορία:Μουσική στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ιερά Μητρόπολις Φιλιππουπόλεως
thumb|right|250px|Ο καθεδρικός ναός της Παναγίας στη Φιλιππούπολη Η Ιερά Μητρόπολις Φιλιππουπόλεως είναι σημαντική πρώην επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου και σημερινή επαρχία της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μητρόπολη εδρεύει στην Φιλιππούπολη της Νότιας Βουλγαρίας και είναι η μεγαλύτερη της Βουλγαρίας.
Ιστορία
Η επισκοπή Φιλιππουπόλεως ιδρύθηκε γύρω στο έτος 36, όταν κατά την παράδοση ο Απόστολος Παύλος χειροτόνησε τον πρώτο επίσκοπο Ερμά, εκ των Εβδομήκοντα.
Σύμφωνα με πηγές του 7ου αιώνα, η επισκοπή Φιλιππουπόλεως ήταν Μητρόπολη που περιελάμβανε, εκτός από τη Φιλιππούπολη, επισκοπές με έδρα την Διοκλητιανούπολη, τη Σεβαστούπολη και τη Διόσπολη και ο Μητροπολίτης της έφερε τον τίτλο «Έξαρχος Θράκης Δραγοβιτίας». Τον 8ο αιώνα οι επισκοπές Βερόης, Μαρκέλλας, Λιθοπροσώπου, Δεκατερού και Λεβεδού υπήχθησαν επίσης στην Μητρόπολη Φιλιππουπόλεως.
Το 879 η Μητρόπολη έγινε μέρος της νεοσύστατης αυτοκέφαλης Βουλγαρικής Εκκλησίας, όπου παρέμεινε μέχρι την επιστροφή της Φιλιππούπολης στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 969, οπότε υπήχθη ξανά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Προς τα τέλη του 10ου αιώνα, οι επισκοπές Αγαθονικείας, Λιτίτζης, Σκουταρίου, Βλεπτού, Λεύκης, Δραμίτσης, Ιωαννιτσών, Κωνστάντειας, Βελίκειας και Βουκόβου ή Βούκοβας υπάγονταν στην Μητροπολίτη Φιλιπποπόλεως. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα του 14ου αιώνα, οπόταν η επισκοπή Λιτίτζης αναβαθμίστηκε σε Μητρόπολη και η επισκοπή Περπερακίου υπήχθη στη Μητρόπολη Φιλιππουπόλεως.
Πηγές
Φιλιππουπολεως Κατηγορία:Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Φιλιππουπόλεως Κατηγορία:Φιλιππούπολη
Η Έξοδος από το εργοστάσιο Λυμιέρ
Η Έξοδος από το εργοστάσιο Λυμιέρ (Γαλλικά: La Sortie de l'Usine Lumière à Lyon) είναι γαλλική ταινία του 1895 σε σκηνοθεσία και παραγωγή Λουί Λυμιέρ. Είναι η πρώτη από τις δέκα ταινίες που εμφανίστηκαν στην πρώτη δημόσια προβολή ταινιών με εισιτήριο στο Grand Café στο Παρίσι, στις 28 Δεκεμβρίου 1895. Η ταινία είναι ασπρόμαυρη, βουβή και έχει διάρκεια 46 δευτερολέπτων.
Οι ιστορικοί του κινηματογράφου συχνά την αναφέρουν ως την πρώτη πραγματική κινηματογραφική ταινία που έγινε ποτέ, αν και άλλοι ιστορικοί δίνουν προτεραιότητα στο έτος 1891, την ημερομηνία εμφάνισης των πρώτων ταινιών του Τόμας Έντισον, σε σκηνοθεσία του ηλεκτρολόγου μηχανικού Ουίλιαμ Ντίκσον ή στην ταινία Roundhay Garden Scene του Λουί Λε Πρενς του 1888 που προηγήθηκε κατά επτά χρόνια.
Ωστόσο, όλοι συμφωνούν για την ιστορική σημασία της ταινίας και τη θεμελιώδη αισθητική συμβολή του Λουί Λυμιέρ στη διαδικασία δημιουργίας «κινούμενων φωτογραφικών προβολών», όπως ονόμαζαν τις ταινίες τους οι αδελφοί Λυμιέρ.
Υπόθεση
αριστερά|μικρογραφία|Έξοδος από το εργοστάσιο Λυμιέρ Στη Λυών, το προσωπικό του εργοστασίου Λυμιέρ εγκαταλείπει τον τόπο εργασίας, οι εργάτες φεύγουν πρώτα και οι διευθυντές αργότερα. Στην πρώτη έκδοση, η ταινία τελειώνει με την έξοδο των αμαξών και οι πόρτες κλείνουν.
Υπάρχουν τρεις ξεχωριστές εκδόσεις αυτής της ταινίας, οι οποίες διαφέρουν μεταξύ τους σε διάφορα σημεία - οι αλλαγές στα ρούχα δείχνουν τις διαφορετικές εποχές στις οποίες γυρίστηκαν. Συχνά αναφέρονται ως εκδόσεις «με ένα άλογο», «δύο άλογα» και «χωρίς άλογο», σε σχέση με μια άμαξα που εμφανίζεται στις δύο πρώτες εκδόσεις (η άμαξα είχε ένα άλογο στο πρωτότυπο και δύο άλογα στο πρώτο remake).
Μια άλλη ταινία με το ίδιο θέμα δημιουργήθηκε το 1896, η οποία παρουσιάζει ένα άλλο εργοστάσιο (ή άλλη είσοδο στο ίδιο εργοστάσιο) με διαφορετικούς ανθρώπους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1895 Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες
Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
Ιστορικό πλαίσιο
Μετά το Κίνημα του Ναυτικού της 23ης Μαΐου 1973 σε συνδυασμό και με το Αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 που είχε προηγηθεί, ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος αποφάσισε να προχωρήσει σε έναν υποτυπώδη εκδημοκρατισμό του καθεστώτος, καταργώντας την μοναρχία και προχωρώντας στην εγκαθίδρυση Προεδρικής Δημοκρατίας.
Στο νέο αυτό πολίτευμα θα υπήρχαν τρία κύρια πολιτικά αξιώματα : ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός.
Την 1 Ιουνίου του 1973 ο Παπαδόπουλος προχώρησε στην κατάργηση της μοναρχίας αναλαμβάνοντας ο ίδιος προσωρινά την Προεδρία, διαδεχόμενος τον εαυτό του ως Αντιβασιλέα.
Έναν μήνα αργότερα στις, 23 Ιουλίου, διοργανώθηκε νόθο δημοψήφισμα και ο Παπαδόπουλος ανέλαβε και τυπικά τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και διορίζοντας Αντιπρόεδρο της Δημοκρατίας ένα κορυφαίο στέλεχος της Χούντας, τον αρχηγό ΓΕΣ, Οδυσσέα Αγγελή.
Ο Παπαδόπουλος αργότερα εξήγγειλε εκλογές για τις αρχές του 1974, τις οποίες ο πολιτικός κόσμος αποδοκίμασε ως φάρσα.
Όρκος και καθήκοντα
Σε αντίθεση με τον Πρόεδρο, ο οποίος θα ορκιζόταν (υπό συνθήκες πλήρους εφαρμογής του Συντάγματος) ενώπιον του απερχόμενου Προέδρου, της Κυβέρνησης, του Προέδρου της Βουλής, μέρους της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου και της Ιεράς Συνόδου, ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας θα ορκιζόταν μόνον ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως και συνέβη.
Αυτή η τυπική διαφοροποίηση καταδεικνύει τον ρόλο και τα καθήκοντα του Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας: Η θέση του Αντιπροέδρου δεν δημιουργήθηκε για να αποτελέσει θέση ηγεσίας, αλλά ένα αξίωμα που επικουρεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με περιορισμένες εξουσίες.
Κατάργηση
Το Νοέμβριο του 1973, ο Δημήτριος Ιωαννίδης, αρχηγός της ΕΣΑ, ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και κατήργησε με Συντακτική Πράξη το Σύνταγμα του 1973, που προέβλεπε τη θέση του Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας. Η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας διατηρήθηκε για τυπικούς μόνο λόγους.
Τον Παπαδόπουλο διαδέχθηκε ως Πρόεδρο ο αρχηγός ΓΕΣ Φαίδων Γκιζίκης, ως εθιμοτυπικός αρχηγός του κράτους.
Μετά την μεταπολίτευση και το Σύνταγμα του 1975, το οποίο δεν προέβλεψε θέση Αντιπροέδρου, το αξίωμα καταργήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας
Φρειδερίκος Δ΄ της Λεγκνίτσα
Ο Φρειδερίκος Δ΄, πολων. Fryderyk IV, książę legnicki (20 Απριλίου 1552 - 27 Μαρτίου 1596) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσα (1571, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του το 1571-76 και το 1580-81).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1587 τη Μαρία-Σιδωνία των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρη του Βεντσεσλάου Γ΄ Αδάμ δούκα του Τσέσυν και είχε τέκνα:
Το 1593 απεβίωσε η Δωροθέα και το 1594 ο Φρειδερίκος Δ΄ έκανε τρίτο γάμο με την Άννα, κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2006-07
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2006-07 ήταν η 30η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 13η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης, οι πρώτες οχτώ ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Στον Α΄ γύρο των play off οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-8η, 2η-7η, 3η-6η και 4η-5η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 4 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης απαιτούνταν 3 νίκες.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης. Οι ηττημένες ομάδες του πρώτου γύρου των play off τοποθετήθηκαν στις θέσεις 5 – 8 της τελικής βαθμολογικής κατάταξης διατηρώντας την κατάταξη που είχαν στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος.
Δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα.
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή :
Αποτελέσματα
Πηγή :
Α΄ γύρος
Πηγή :
Ημιτελική φάση
Στην ημιτελική φάση αναμετρήθηκαν οι:
Πηγή :
Ανάδειξη πρωταθλητή
Για την ανάδειξη του πρωταθλητή αναμετρήθηκαν η Ανόρθωση και ο Παφιακός. Οι δύο ομάδες είχαν πετύχει από μία νίκη στην Α΄ φάση. Μετά από 5 αγώνες το σκορ έγινε 4-3 νίκες υπέρ της Ανόρθωσης, η οποία ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια.
Πηγή :
Τρίτη θέση
Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης αναμετρήθηκαν η ΑΕΚ Καραβά και ο Διόνυσος. Οι δύο ομάδες είχαν πετύχει από μία νίκη στην Α΄ φάση. Μετά από 3 αγώνες το σκορ έγινε 3-2 νίκες υπέρ της ΑΕΚ Καραβά, η οποία κατέκτησε την τρίτη θέση.
Πηγή :
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη των ομάδων μετά την ολοκλήρωση των play off ήταν:
Πηγή :
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2006 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2007
Κομιτάδες Χανίων
Οι Κομιτάδες (ή Κομητάδες) είναι οικισμός της κοινότητας Χώρας Σφακίων του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 53 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 200 μέτρων, στους νότιους πρόποδες των Λευκών Ορέων, κοντά στην έξοδο του φαραγγιού της Ίμπρου. Από κάτω του βρίσκεται ο κάμπος του Φραγκοκάστελλου και το Λιβυκό Πέλαγος. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Χώρα Σφακίων. Το χωριό χρησιμοποιείται ως χειμερινή κατοικία των κατοίκων της Ίμπρου. Έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.
Ιστορία
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, την οποία διέσωσε ο Μιχαήλ Δέφνερ, το χωριό κτίστηκε από Βενετούς κόμητες. Ο Στέργιος Σπανάκης όμως θεωρεί αυτή την εξήγηση παραπλανητική και αναφέρει ότι το όνομα Κομητάδες προέρχεται από το επώνυμο του πρώτου οικιστή «Κομητάς», το οποίο καταγράφεται στην Κρήτη από το 1368. Σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από τους «κομηστάδες», δηλαδή εμπόρους που ζούσαν στο χωριό.
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι ως Comitadhes στην επαρχία Σφακίων το 1577, και με το ίδιο όνομα αναφέρεται και από τον Αντόνιο Τριβάν. Τις 29 Μαΐου 1821, στην εκκλησία της Παναγιάς Θυμιανής, κοντά στο χωριό, κηρύχθηκε η επανάσταση των Σφακιανών ενάντια στους Τούρκους. Το χωριό καταστράφηκε τις 28 Αυγούστου 1821 από τον Οσμάν πασά και καταστράφηκε ξανά κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1867, από τον Ομέρ πασά.
Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, οι Κομιτάδες κατοικούνταν από 80 χριστιανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, οι Κομιτάδες υπάγονταν στον δήμο Νίμπρου και είχαν 302 κατοίκους. Η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Λίγο χαμηλότερα από το χωριό βρίσκεται ο μικρός ναός του Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με την παράδοση, κτίστηκε μετά από νίκη των κατοίκων ενάντια στους κουρσάρους, οι οποίοι είχαν καταστρέψει πολλές φορές το χωριό. Ο ναός είναι αγιογραφημένος από τον Ιωάννη Παγωμένο, το 1313-1314, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή. Ως κτήτορες φέρονται οι Εμμανουήλ Σκορδίλης και Γεράσιμος Φουρογιώργης.
Κοντά τη θάλασσα, νοτιοδυτικά του χωριού, βρίσκεται ο δίκλιτος ναός της Παναγίας Θυμιανής, αφιερωμένος στην Παναγία και στην Αγία Τριάδα. Ο ναός ήταν καθολικό μονής η οποία ιδρύθηκε το 1500. Στον ναό αυτό συνεδρίαζε η «γερουσία» των Σφακίων και εκεί η καγγελαρία των Σφακίων κήρυξε την επανάσταση στους Τούρκους στις 29 Μαΐου 1821.
Οικονομία
Οι κάτοικοι των Κομιτάδων ασχολούνται με την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, την ελαιοκαλλιέργεια και τον τουρισμό. Το χωριό παράγει γάλα και τυροκομικά προϊόντα, κρέας και λάδι. Οι γυναίκες ασχολούνται με την υφαντική και τα κεντήματα. Στο χωριό λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Σφακιά
Ιωάννης Γεώργιος της Ολάβα
Ο Ιωάννης-Γεώργιος (πολων.: Jan Jerzy oławski, 17 Ιουνίου 1552 - 6 Ιουλίου 1592) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Ολάβα/Όλαου και Βόλουφ/Βόλαου.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου Β΄, δούκα του Μπζεγκ-Ολάβα-Βόλουφ και της Βαρβάρας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1582 την Άννα, κόρη του Χριστοφόρου, δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ορεστινή Ξάνθης
Η Ορεστινή είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ορεστινή βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει 26 χλμ. (οδηγικά) Α.-ΒΑ. από τη Σταυρούπολη και 18 χλμ. βορειοδυτικά από την Ξάνθη. Θεωρείται από τους πρόσφατα εγκαταλειμμένους ορεινούς οικισμούς της Ξάνθης  που οι Πομάκοι κάτοικοί του σταδιακά μετακινήθηκαν και οι οποίοι επανέρχονται τους θερινούς μήνες. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Kιορεστέν και ανήκε από το 1878 ως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα ως Ορεστινή το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γέρακα. Το 1991 προσαρτήθηκαν οι καταργούμενοι οικισμοί Κριός και Στασιανά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Γέρακα, την Ισαία, το Μέγα Εύμοιρο και το Πίλημα αποτελούν την τοπική κοινότητα Γέρακα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 4 κατοίκους.
Smart Forfour
Πρώτη γενιά
Αντίθετα με όλα τα άλλα μοντέλα της εταιρείας την τότε εποχή, το Smart Forfour πρώτης γενιάς ήταν ένα πιο συμβατικό 5-πορτο hatchback, με ένα σχετικά ευρύχωρο σαλόνι για την κατηγορία A, που μπορούσε να φιλοξενήσει εύκολα 4 ή οριακά ακόμα και 5 επιβάτες, ιδίως αν οι πίσω επιβάτες ήταν ανήλικοι. thumb|left|Smart Forfour 1.3 του 2004.
Κινητήρες
Το αρχικό Smart Forfour κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο NedCar στην Ολλανδία, σε συνεργασία με την Mitsubishi Motors και, για λόγους μείωσης του κόστους παραγωγής, μοιραζόταν σασί, ανάρτηση και βενζινοκινητήρες με το Mitsubishi Colt του 2003. Για την ακρίβεια, οι κινητήρες βενζίνης του Forfour ήταν ένας 3-κύλινδρος 1.1 λίτρων και δύο 4-κύλινδροι 1.3 και 1.5 λίτρων. Αντιθέτως, ο κινητήρας ντίζελ ήταν ένας 3-κύλινδρος 1.5 λίτρων turbodiesel με common direct injection (cdi), ο οποίος είχε προέλθει από έναν 4-κύλινδρο κινητήρα της Mercedes-Benz A-Class W168 (την πρώτη γενιά της Mercedes-Benz A-Class), με αφαίρεση ενός κυλίνδρου. thumb|left|Smart Forfour Brabus του 2006. Το 2005 και το 2006, διατέθηκε και μια έκδοση Smart Forfour Brabus, με έναν βενζινοκινητήρα turbo της Mitsubishi, με κωδικό 4G15, ισχύος 130 kW (177 PS; 174 hp), άρα ήταν ισχυρότερο κατά 27 PS (20 kW; 27 hp) από το Mitsubishi Colt CZT. Η μέγιστη ταχύτητα που πετύχαινε το Brabus ήταν 221 km/h (137 mph) και η επιτάχυνση 0-100 km/h (0-62 mph) ερχόταν σε μόλις 6,9 δευτερόλεπτα. Σημειωτέον ότι όλοι οι κινητήρες του αρχικού Forfour πληρούσαν τις προδιαγραφές καυσαερίων Euro 4.
Διακοπή
Αν και είχε ανακοινωθεί ότι το Forfour πρώτης γενιάς επρόκειτο να εξαχθεί και στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με το υπό εξέλιξη τότε Smart Formore, τελικώς αποσύρθηκε από την παραγωγή μετά από μόλις 2,5 έτη από την εισαγωγή του, λόγω χαμηλών πωλήσεων, ενώ και το ακόμα μεγαλύτερο Formore (ουσιαστικά μια εκδοχή mini SUV) ακυρώθηκε μόλις λίγο πριν από την έναρξη της παραγωγής του, λόγω χαμηλών πωλήσεων του αρχικού Forfour. Ενδεικτικώς, παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις του στη Γερμανία, όπου είχαν μάλιστα πωληθεί και 110 δοκιμαστικά αυτοκίνητα προ-παραγωγής στα τέλη του 2003, κυρίως σε κάποια στελέχη της εταιρείας.
Δεύτερη γενιά
Ως αποτέλεσμα του αυξημένου ενδιαφέροντος σημαντικού ποσοστού των υποψηφίων αγοραστών στις ΗΠΑ για τη δεύτερη γενιά του Smart Fortwo και παράλληλα τον δισταγμό μιας μερίδας του κοινού της Αμερικανικής αγοράς, λόγω των μικρών διαστάσεών του, η Mercedes-Benz αποφάσισε να δημιουργήσει ένα νέο Forfour, τόσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και για άλλες αγορές διεθνώς. thumb|left|Smart Forfour δεύτερης γενιάς στο Διεθνές Σαλόνι της [[Γενεύης στις 3 Μαρτίου 2015.]]
Η δεύτερη γενιά του Forfour κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου 2014 σε όλες τις αγορές της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, και μάλιστα την ίδια μέρα με το συγγενικό Smart Fortwo τρίτης γενιάς. Το Forfour δεύτερης γενιάς και το Fortwo τρίτης γενιάς βασίζονται σε πλατφόρμα της Renault, στα πλαίσια σχετικής συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, έχοντας στενή συγγένεια με το Renault Twingo τρίτης γενιάς, που είχε κυκλοφορήσει λίγους μόλις μήνες νωρίτερα. Κατά συνέπεια, το Forfour δεύτερης γενιάς υιοθέτησε τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση», κοινώς «όλα πίσω», σε αντίθεση με το «όλα εμπρός» του Forfour πρώτης γενιάς. Επίσης, μοιραζόταν έως τον Ιούνιο του 2019 τους βενζινοκινητήρες και τα κιβώτια ταχυτήτων με τα μοντέλα αυτά. Να σημειωθεί ότι στη δεύτερη γενιά του Forfour, αντίθετα με την πρώτη, δεν υπήρξε κινητήρας ντίζελ, ούτε 4-κύλινδροι κινητήρες βενζίνης, παρά μόνο 3-κύλινδροι βενζινοκινητήρες, και σε δύο εκδοχές, κυβισμού 898 cm³ με turbo και 999 cm³. thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Smart Forfour Brabus δεύτερης γενιάς στο Σαλόνι της Οσάκα, Ιαπωνία (φωτο. 9 Δεκεμβρίου 2017).]]
Επίσης, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο τον Απρίλιο του 2016 παρουσιάστηκε και μια έκδοση Smart Forfour Brabus, με μια ακόμα ισχυρότερη εκδοχή του κινητήρα 0.9 λίτρων turbo, στην οποία απέδιδε 80 kW (109 PS) στις 5.750 στροφές το λεπτό. Ως αποτέλεσμα, είχε τελική ταχύτητα 180 km/h, έναντι 165 km/h στην στάνταρ εκδοχή των 898 cm³ με turbo και 151 km/h στην εκδοχή των 999 cm³. Η παραγωγή του Forfour Brabus ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2016, με βασική τιμή στα 20.520 ευρώ (χωρίς τα στοιχεία έξτρα εξοπλισμού) με την τότε ισοτιμία, αλλά τελικώς αποσύρθηκε οριστικά από την παραγωγή τον Μάρτιο του 2018, πριν συμπληρώσει ούτε καν 2 έτη, λόγω εξαιρετικά χαμηλών πωλήσεων. Για την ιστορία, όλοι οι κινητήρες του Smart Forfour δεύτερης γενιάς πληρούσαν τις αυστηρές προδιαγραφές καυσαερίων Euro 6.
Ηλεκτρική έκδοση
Τον Σεπτέμβριο του 2016, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, παρουσιάστηκε και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση (μαζί με την ηλεκτροκίνητη έκδοση του Smart Fortwo τρίτης γενιάς), γνωστή ως Smart Forfour electric drive, και τελικώς μπήκε στην παραγωγή τον Μάρτιο του 2017 (επίσης μαζί με την ηλεκτροκίνητη έκδοση του Smart Fortwo τρίτης γενιάς). Τον Ιούνιο του 2019, όλες οι εκδόσεις βενζίνης και των δύο μοντέλων διακόπηκαν, αφήνοντας στην παραγωγή μόνο τα ηλεκτροκίνητα Fortwo και Forfour.
Να σημειωθεί ότι το ηλεκτροκίνητο Fortwo από τα μέσα του 2017 παρέμεινε ως η μοναδική έκδοση του μοντέλου και της εταιρείας ειδικά στις ΗΠΑ και στον Καναδά (καθώς τον Απρίλιο του 2017 έληξε η παραγωγή των εκδόσεων βενζίνης για τη Βόρεια Αμερική, ενώ το Smart Forfour δεύτερης γενιάς, όπως και της πρώτης, τελικώς δεν διατέθηκε στη Βόρεια Αμερική ), αλλά και αυτή προσωρινά, έως το 2019, όταν η εταιρεία αποσύρθηκε οριστικά από τα κράτη αυτά, λόγω πολύ χαμηλών πωλήσεων. Για την ακρίβεια, η Smart αποφάσισε τον Απρίλιο του 2019 να αποσυρθεί από τις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά στα τέλη του 2019, όπως και έγινε. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Αυστραλία, όπου η εταιρεία εισήχθη το 2003 αλλά τελικώς αποσύρθηκε το 2015, επίσης λόγω πολύ χαμηλών πωλήσεων.
Ιωάννης Χαν
Ο Ιωάννης Χαν (John Hane) (1800 - 18 Σεπτεμβρίου 1844, Αθήνα) ήταν Βρετανός στρατιωτικός, αξιωματικός του πυροβολικού και φιλέλληνας, ο οποίος πολέμησε στην ελληνική επανάσταση από το 1821, σε πολλές επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα.
Συντάχθηκε με τους εξεγερμένους Έλληνες το 1821, και έγινε φίλος με τον Φρανκ Χέιστιγκς κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Ναυπλίου. Όταν ο Χέιστινγκς δημιούργησε το δικό του σώμα, στρατολόγησε τον Χάνε ο οποίος στη συνέχεια πολεμούσε δίπλα του : στην Κρήτη το 1823 και έπειτα στο ατμόπλοιο Καρτερία : στον Πειραιά το Φεβρουάριο του 1827, στον Ωρωπό και μετά τον Βόλο την άνοιξη του ίδιου έτους. Το Σεπτέμβριο του 1827 πήρε μέρος στην καταστροφή του οθωμανικού στόλου στον κόλπο της Άμφισσας που ελέγχει τον Κόλπο της Κορίνθου. Στο τέλος του έτους, ο Χαν, που ήταν ακόμα στην Καρτερία, συμμετείχε σε επιχειρήσεις για την ανάκτηση του Μεσολογγίου και στη συνέχεια διοίκησε ένα φρούριο στην Κρήτη στις αρχές του 1828.
Μετά την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ο Ιωάννης Χαν παρέμεινε στην Ελλάδα και έγινε συνταγματάρχης του ελληνικού στρατού. Απολύθηκε το 1842.
Στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων
Στο τέλος του 1821, ο Χαν, τότε λοχαγός στο πυροβολικό του στρατού του Βασιλείου του Ανοβέρου, έφτασε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει, μαζί με τους Έλληνες, στον πόλεμο της ανεξαρτησίας ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο Χαν συμμετείχε στην πολιορκία του Ναυπλίου. Για τους επαναστατημένους Έλληνες, ο έλεγχος της Πελοποννήσου, περιλάμβανε τη κατάληψη των κύριων λιμένων που ελέγχονται από φρούρια : Πάτρα, Κόρινθος, Ναύπλιο, Μονεμβασιά, Κορώνη, Μεθώνη και τέλος τα δύο οχυρά του Ναβαρίνου. Μόλις καταλαμβανόταν αυτά τα μέρη, η μόνη διαδρομή εισόδου θα ήταν ο Ισθμός της Κορίνθου, ο οποίος ήταν πιο εύκολο να ελεγχθεί. Η πολιορκία του Ναυπλίου διήρκεσε επομένως από την άνοιξη του 1821. Ο Χουρσίτ Πασάς, Οθωμανός κυβερνήτης της Πελοποννήσου, στάλθηκε στην Ήπειρο για να καταστείλει την εξέγερση του Αλή Πασά. Την άνοιξη του 1822, μετά την ήττα και το θάνατό του, ο Χουρσίτ Πασάς συγκέντρωσε στρατό για να ανακτήσει την Πελοπόννησο που είχε πέσει σχεδόν όλη στα χέρια των Ελλήνων επαναστατών. Η εντολή ανατέθηκε στον Δράμαλη. Στόχοι του ήταν να ξανακερδίσει την ακρόπολη της Κορίνθου, την Ακροκόρινθο, να καταλάβει το Άργος και στη συνέχεια να βοηθήσει τους πολιορκημένους στο Ναύπλιο στέλνοντάς τους πυρομαχικά και προμήθειες.
Υπό τις διαταγές του Χέιστινγκς
Έχοντας αρχίσει διαπραγματεύσεις με την τουρκική φρουρά του Ναυπλίου πριν από την άφιξη του Δράμαλη, οι Έλληνες είχαν καταλάβει το μικρό φρούριο που βρίσκεται στο νησάκι στον κόλπο του Ναυπλίου, το Μπούρτζι. Οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν από την άφιξη των οθωμανικών ενισχύσεων, ενώ μάχες πυροβολικού έλαβαν χώρα μεταξύ των ακτών του Ναυπλίου και του Μπούρντζι ; Ο Χαν συμμετείχε στην υπεράσπιση του μικρού φρουρίου. Εκεί έγινε φίλος με έναν άλλο φιλέλληνα, έναν αξιωματικό του ναυτικού, έναν ειδικό σαν αυτόν στο πυροβολικό : τον Φρανκ Χέιστιγκς. Μετά την αναχώρηση του Δράμαλη τον Αύγουστο και την ήττα του στο Δερβενάκι, στο δρόμο προς την Κόρινθο, οι εχθροπραξίες μεταξύ του φρουρίου και της πόλης σταμάτησαν. Φοβούμενοι ότι θα ζητούσαν μερίδιο από την αναμενόμενη λεία, η φρουρά του φρουρίου ζήτησε από τους Φιλλέληνες να φύγουν, κάτι που έκαναν. Την 20η Σεπτεμβρίου, ωστόσο, οι εχθροπραξίες ξανάρχισαν στα τέλη Σεπτεμβρίου, όταν ο οθωμανικός στόλος έφτασε για να προμηθεύσει την πόλη από την Πάτρα. Η φρουρά είχε φύγει από το Μπούρτζι και ο Χαν, ο οποίος επέστρεψε λίγο πριν, και δύο Έλληνες, ήταν για λίγες μέρες οι μόνοι κάτοικοι του φρουρίου, προτού ενισχυθούν από τους Ίωνες και τους Χειμαριώτες Ο οθωμανικός στόλος που δεν τολμούσε να αντιμετωπίσει τους Έλληνες άμεσα και έφυγε χωρίς να προμηθεύσει την πόλη, κατέληξε να συνθηκολογήσει στο τέλος του Δεκεμβρίου 1822.