cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιντιανάπολις
Πολιτικά
In the 2007 municipal election, fueled by voter angst against increases in property and income taxes as well as a rise in crime, Republican challenger Greg Ballard narrowly defeated Peterson 51% to 47%—the first time an incumbent Indianapolis mayor was removed from office since 1967. Discontent among these issues also returned control of the City-County Council to the GOP with a 16–13 majority. Ballard was re-elected mayor in 2011. Control of the city-county council reverted back to Democrats 16-13 over Republicans, marking only the second time in the Unigov era of split-party control of county government between the council and mayor.-->
Κατά την προεδρική εκλογή του 2008, ο Μπάρακ Ομπάμα κέρδισε εύκολα στην Ιντιανάπολις κερδίζοντας 64% των ψήφων της Κομητείας Μάριον ενώ 35% των ψήφων πήγε στον Τζον Μακ Κέιν.
Καθώς έληγε το 2010, παρά την δυνατή απόδοση των Ρεπουμπλικανών πολιτειακά, οι Δημοκρατικοί σάρωσαν όλα τα κομητειακά αξιώματα πάλι, περιλαμβανομένου του αξιώματος του εισαγγελέα της κομητείας για πρώτη φορά από το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιντιάνα
Τίρυνθα Αργολίδας
Η Τίρυνθα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Νέας Τίρυνθας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νέας Τίρυνθας, του Δήμου Ναυπλιέων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Τίρυνθα Αργολίδας βρίσκεται σε υψόμετρο 27 μέτρων και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 457 κατοίκων.
Στην περιοχή του οικισμού βρίσκονται ο αρχαιολογικός χώρος της Τίρυνθας, το Αγροτικό Κατάστημα Κράτησης Τίρυνθας, η Επαγγελματική Σχολή Δ.ΥΠ.Α. Αργολίδας και ο σιδηροδρομικός σταθμός Τίρυνθας της μετρικής γραμμής Άργους - Ναυπλίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Αυστραλοπίθηκος
Αυστραλοπίθηκος (Australopithecus) (εκ του "australis", νότιος στα Λατινικά, και του πίθηκος) είναι ένα γένος ανθρωποειδών που έχει αφανιστεί. Σύμφωνα με παλαιοντολογικά και αρχαιολογικά στοιχεία, το γένος Αυστραλοπίθηκος εξελίχτηκε στην ανατολική Αφρική περίπου 4 εκατομμύρια χρόνια πριν και στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την ήπειρο μέχρι να αφανιστεί 2 εκατομμύρια χρόνια πριν. Αυτό το διάστημα έζησαν πολλά είδη αυστραλοπίθηκων όπως ο Australopithecus anamensis, ο A. afarensis, ο A. sediba, και ο A. africanus. Μέχρι πρότινος είδη σαν τον A. robustus και τον A. boisei, πιστεύεται πως αποτελούσαν μέλη του ίδιου γένους των Αυστραλοπιθήκων. Παρόλα αυτά πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν πως αποτέλεσαν ένα ξεχωριστό γένος, γεγονός που διαίρεσε τις αυστραλοπιθηκίνες σε δύο γένη: τον Αυστραλοπίθηκο (λεπτοφυείς αυστραλοπιθηκίνες), και τον Παράνθρωπο (Paranthropus) (εύρωστες αυστραλοπιθηκίνες).
Είναι κοινά αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα πως οι αυστραλοπίθηκοι διαδραμάτισαν έναν καθοριστικό ρόλο στην ανθρώπινη εξέλιξη, και αποτέλεσαν πρόγονο του Homo habilis, Homo ergaster και κατά ακολουθία του σύγχρονου ανθρώπου, Homo sapiens sapiens.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρωπίδες Κατηγορία:Ανθρώπινη εξέλιξη Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα
Άγιος Βασίλειος Πεδιάδος Ηρακλείου
Το άρθρο αναφέρεται στο χωριό Άγιος Βασίλειος που υπάγεται στο Δήμο Αστερουσίων
Για συνώνυμο οικισμό στο Ηράκλειο δείτε το λήμμα: Άγιος Βασίλειος Βιάννου
Ο Άγιος Βασίλειος  ή Άγιος Βασίλειος Πεδιάδος είναι ημιορεινό χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 347 μέτρα.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Βασίλειος βρίσκεται στις υπώρειες του υψώματος Κεφάλα σε ωραία τοποθεσία με πανοραμική θέα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκαλλιέργεια. Στον οικισμό λειτουργούσαν νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. Παλαιότερα είχε και ποδοσφαιρική ομάδα, την «Α.Σ. Άγιος Βασίλειος 2004» όπου συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Στο χωριό υπάρχουν πολλές εκκλησίες καθώς και το μοναστήρι της Ι.Μ. Σπηλιώτισσας ιδιοκτησία της Μονής του όρους Σινά.
Ιστορικά στοιχεία
Σε ενετικές πηγές, όπως στην απογραφή του Καστροφύλακα (1583) ο Άγιος Βασίλειος αναφέρεται ως S. Baseggio με 269 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 94). Δίπλα απ' τον καινούριο ναό του Αγίου Βασιλείου βρίσκεται ο πρώτος ναός και πιο μικρός από τον οποίο πιθανότατα έχει πάρει την ονομασία το χωριό. Κατά τα γεγονότα της 14ης Σεπτεμβρίου 1943, μετά την εκτέλεση των κατοίκων του Κρεββατά, οι Γερμανοί μπήκαν στον Άγιο Βασίλειο και σκορπίστηκαν στους δρόμους. Άνοιγαν τις πόρτες των σπιτιών και έπαιρναν όσους έβρισκαν. Οδήγησαν όσους είχαν συγκεντρωθεί στο καφενείο του Πρόεδρου Έστησαν στην γραμμή και εκτέλεσαν 31 άνδρες.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τοπική κοινότητα και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 396 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2001 είχε 426.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Νίκου Καζαντζάκη
Σβιατοσλάβ Γ΄ του Κιέβου
Ο Σβιατοσλάβ Γ΄ Βσεβολοντόβιτς, ρωσ. Святослав III Всеволодич (απεβ. 1194) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Τούροβ (1142-54), τού Βλαντίμιρ & Βολίν (1141-46), τού Πινσκ (1154), τού Νόβγκοροντ-Σερεβίνσκι (1157-64), τού Τσέρνιγοβ (1164-77) και μεγάλος πρίκγιπας τού Κιέβου (1174, 77-80, 82-94).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βσέβολοντ Β΄ πρίγκιπα τού Τσένιγκοβ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Θεοφανούς των Μουζαλώνων από την Κωνσταντινούπολη.
Διαδέχθηκε τον αδελφό του Γιαροσλάβ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα τού Κιέβου στον θρόνο και κυβέρνησε το Κίεβο μαζί με τον Ρούρικ Ροστισλάβιτς (γιο τού 3ου εξαδέλφου του), ώσπου απεβίωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Βασίλκοβνα τού Πολότσκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Πανδημία COVID-19 στο Μεξικό
Η πανδημία του κορονοϊού του 2020 στο Μεξικό είναι μέρος της εν εξελίξει παγκόσμιας πανδημίας της ασθένειας κορονοϊού 2019 (COVID-19), την οποία προκαλεί ο κορονοϊός SARS-CoV-2. Στο Μεξικό το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα ανακοινώθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου του 2020. Ωστόσο, το Εθνικό Συμβούλιο Επιστήμης και Τεχνολογίας ανέφερε ότι στα μέσα Ιανουαρίου του 2020 κατεγράφησαν δύο κρούσματα κορονοϊού στη χώρα, από ένα στα κρατίδια Ναγιαρίτ και Ταμπάσκο.
Στις 18 Αυγούστου υπήρχαν 531.239 εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα και 57.774 επιβεβαιωμένοι θάνατοι. Ωστόσο, το Πρόγραμμα "Φρουρός" της Γραμματείας της Υγείας εκτίμησε ότι στα μέσα του Ιουλίου 2020 η χώρα είχε πάνω από 2.875.734 κρούσματα, επειδή θεωρούσαν τον συνολικό αριθμό των εργαστηριακά επιβεβαιωμένων κρουσμάτων ως στατιστικό δείγμα.
Παραπομπές
Μεξικο Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Λιθιοαργιλιοϋδρίδιο
Το λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (αγγλικά: lithium aluminium hydride) είναι η ανόργανη χημική ένωση, με εμπειρικό τύπο LiAlH4. Ανακαλύφθηκε το 1947, από τους Φίνχολτ (Finholt), Μποντ (Bond) και Στσλέσινκερ (Schlesinger). Αυτή η ένωση χρησιμοποιείται ως αναγωγικό αντιδραστήριο (κυρίως) στην οργανική σύνθεση, ιδιαίτερα για την αναγωγή εστέρων, καρβοξυλικών οξέων και αμιδίων. Το χημικά καθαρό λιθιοαργιλιοϋδρίδιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι στερεό, επικίνδυνα δραστικό όταν έρχεται σε επαφή με το νερό, με το οποίο αντιδρά βίαια, απελευθερώνοντας αέριο υδρογόνο. Για το λόγο αυτό, κάποια συγγενικά παράγωγά του έχουν συζητηθεί ως (χημικές) αποθήκες υδρογόνου.
Παραγωγή
Το λιθιοαργιλιοϋδρίδιο παράχθηκε για πρώτη φορά με αντίδραση μεταξύ υδριδίου του λιθίου (LiH) και χλωριούχου αργιλίου (AlCl3) :
Επιπρόσθετα από αυτήν τη μέθοδο, η βιομηχανική παραγωγή του λιθιοαργιλιοϋδριδίου προτιμά την ολική σύνθεση πρώτα νατριοαργιλιοϋδρίδιου (NaAlH4), υπό υψηλή πίεση και σε υψηλή θερμοκρασία, και έπειτα τη διπλή αντικατάσταση με χλωριούχο λίθιο (LiCl) :
Αυτή η μέθοδος παρέχει υψηλή απόδοση σε LiAlH4. Το συμπαραγώμενο NaCl και όσο LiCl δεν αντέδρασε απομακρύνονται με διήθηση από αιθερικό διάλυμα LiAlH4, με αποτέλεσμα το ίζημα που καθιζάνει να περιέχει περίπου 1% w/w LiCl.
Δομή
Το LiAlH4 κρυσταλλώνεται στη μονοκλινή συμμετρία ομάδας P21/c. Η επαναλαμβανόμενη ομάδα έχει διαστάσεις a = 4,82, b = 7,81 και c = 7,92 Å, α =γ = 90° και β = 112°. Στη δομή αυτή τα κέντρα των κατιόντων Li+ περικυκλώνονται από πέντε (5) τετράεδρα AlH4-. Τα κέντρα Li+ συνδέονται με ένα άτομο υδρογόνου του καθενός από τα πέντε (5) περιβάλλοντα τετράεδρα AlH4-, σχηματίζοντας μια διάταξη τριγωνικής διπυραμίδας. Υπό υψηλές πιέσεις (>2,2 GPa) μπορεί να συμβεί μια φάση μετάβασης στη δομή β-LiAlH4.
Ιδιότητες
To LiAlH4 είναι λευκό στερεό, αλλά εμπορικά δείγματά του είναι συνήθως γκρι, εξαιτίας προσμείξεων. Αυτό το υλικό μπορεί να καθαριστεί με ανακρυστάλλωση σε διαιθυλαιθέρα. Μεγάλης κλίμακας καθαρισμός μπορεί να επιτευχθεί με ένα εκχυλιστή Σόξχετ (Soxhlet extractor). Συνήθως, το μη καθαρό γκρι υλικό χρησιμοποιείται στη σύνθεση, εμπειδή οι προσεμείξεις είναι αβλαβείς και μπορούν εύκολα να διαχωριστούν (μετά) από τα οργανικά προϊόντα. Το καθαρό υλικό είναι πυροφορικό σε μορφή σκόνης, αλλά όχι σε μορφή μεγάλων κρυστάλλων. Κάποια εμπορικά δείγματα περιέχουν ορυκτέλαιο για να παρεμποδιστούν αντιδράσεις του υλικού με την ατμοσφαιρική υγρασία, αλλά πιο συνηθισμένο είναι η συσκευασία σε πλαστικούς σάκκους με προστασία κατά της υγρασίας. Το LiAlH4 αντιδρά βίαια με το νερό, συμπεριλαμβανόμενης της ατμοσφαιρικής υγρασίας. Η αντίδραση υδρόλυσης μπορεί να απεικονιστεί με την ακόλουθη απλοποιημένη στοιχειομετρική εξίσωση :
Η αντίδραση αυτή προσφέρει μια χρήσιμη μέθοδο παραγωγής υδρογόνου, σε εργαστηριακή κλίμακα. Παλιά και εκτιθεμένα στον αέρα δείγματα συχνά φαίνονται λευκά, γιατί έχουν απορροφήσει αρκετή υηρασία ώστε να παραχθεί ένα μίγμα λευκών ενώσεων, συγκεκριμένα, υδροξειδίου του λιθίου και υδροξειδίου του αργιλίου.
Δεδομένα διαλυτότητας
Διαλυτότητα LiAlH4 (mol/lit) Το LiAlH4 είναι ευδιάλυτο σε πολλά αιθερικά διαλύματα. Ωστόσο, μπορεί να διασπαστεί θεαματικά παρουσία καταλυτικών προσμείξεων. Επίσης, φαίνεται σταθερότερο σε τετραϋδροφουράνιο. Έτσι το τετραϋδροφουράνιο προτιμάται, για παράδειγμα, έναντι του διαιθυλαιθέρα, παρά τη μικρότερη διαλυτότητα του LiAlH4 σε αυτό.
Θερμοδυναμικά δεδομένα
Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τα θερμοδυναμικά δεδομένα του LIAlH4 και αντιδράσεων που το εμπλέκουν, στις μορφές της κανονικής ενθαλπίας, της εντροπίας και της μεταβολής ελεύθερης ενέργειας Γκιμπς (Gibbs), αντιστοίχως:
Θερμική διάσπαση
Το LiAlH4 είναι μετασταθές σε θερμοκρασία δωματίου. Κατά τη διάρκεια παρατεταμένης αποθήκευσης διασπάται αργά σε Li3AlH6 (ονομάζεται «εξαϋδριδοαργιλιούχο τριλίθιο») και LiH. Η διεργασία μπορεί να επιταχυνθεί με την παραουσία καταλυτικών στοιχείων, όπως το τιτάνιο, ο σίδηρος ή το βανάδιο.
Όταν θερμανθεί, το LiAlH4 διασπάται με ένα μηχανισμό τριών (3) σταδίων αντίδρασης : Η αντίδραση R1 συνήθως αρχίζει με την τήξη του LiAlH4 σε θερμοκρασιακό εύρος 150-170 °C , που ακολουθείται από την αποικοδόμηση σε στερεό Li3AlH6, παρόλο που η R1 πραγματοποιείται επίσης και κάτω από σημείο τήξης του LiAlH4. Γύρω στους 200 °C, το Li3AlH6 διασπάται σε LiH (R2) , και το αργίλιο ακολούθως μετατρέπεται σε LiAl πάνω από τους 400 °C (R3). Η αντίδραση R1 είναι μη αντιστρέψιμη, ενώ η R3 είναι αντιστρέψιμη με χημική ισορροπία υπό πίεση 0,25 bar στους 500 °C. Οι R1 και R2 μπορούν να συμβούν και σε θερμοκρασία δωματίου, παρουσία καταλλήλων καταλυτών.
Εφαρμογές στην Οργανική Χημεία
Το LiAlH4 χρησιμοποιείται ευρύτατα στην οργανική χημεία ως αναγωγικό αντιδραστήριο .Είναι πιο ισχυρό από το συγγενικό νατριοβοριϋδρίδιο (NaBH4), γιατί ο δεσμός Al-Η είναι ασθενέστερος από το δεσμό B-H. Συχνά χρησιμοποιείται σε μορφή διαλύματος σε διαιθυλαιθέρα, και η χρήση του ακολουθείται από την επίδραση οξέος. Ανάγει εστέρες, καρβοξυλικά οξέα, ακυλοχλωρίδια, αλδεΰδες και κετόνες στις αντίστοιχες αλκοόλες. Ομοίως, ανάγει αμίδια, νιτροπαράγωγα, νιτρίλια, ιμίνες, οξίμες και αζιδοενώσεις στις αντίστοιχες αμίνες. Ακόμη, ανάγει τεταρτοταγή αμμωνιοκατιόντα στις αντίστοιχες τριτοταγείς αμίνες. Η δραστικότητα του LiAlH4 μπορεί να ρυθμιστεί, αντικαθιστώντας άτομα υδρογόνου του με αλκοξυομάδες. Παρά τα προβλήματα χειρισμού της δραστικότητάς του, το LiAlH4 χρησιμοποιείται ακόμη και σε μικροβιομηχανική κλίμακα, παρόλο που για αντιδράσεις μεγάλης κλίμακας προτιμάται συνηθέστερα το συγγενές αντιδραστήριο νατριοδι(2-μεθοξυαιθοξυ)αργιλιοϋδρίδιο [NaAlH(OCH2CH2OCH3)2].
Η πιο συνηθισμένη εφαρμογή του LiAlH4 είναι η αναγωγή εστέρων και καρβοξυλικών οξέων στις αντίστοιχες πρωτοταγείς αλκοόλες. Πριν από την ανακάλυψη του LiAlH4 ήταν δύσκολη αυτή η αναγωγή, αφού ενέπλεκε επίδραση μεταλλικού νατρίου σε ζεόμενη αιθανόλη (αναγωγή Μπουβάλτ-Μπλανκ, Bouveault-Blanc reduction). Οι αλδεΰδες και οι κετόνες μπορούν επίσης να αναχθούν από το LiAlH4, αλλά αυτό γίνεται, συνήθως, με ηπιότερα αντιδραστήρια, όπως το νατριοβοριοϋδρίδιο. Οι α,β-ακόρεστες κετόνες ανάγονται σε αλλυλικές αλκοόλες. Όταν τα εποξείδια ανάγονται χρησιμοποιώντας LiAlH4, το αντιδραστήριο αντιδρά στο άκρο με τη μικρότερη στερεοχημική παρεμπόδιση, αποδίδοντας έτσι συνήθως μια δευτεροταγή ή μια τριτοταγή αλκοόλη. Τα εποξυκυκλοεξάνια ανάγονται εκλεκτικά σε αξονικές αλκοόλες.
Μερική αναγωγή ακυλοχλωριδίων που δίνει την αντίστοιχη αλδεΰδη δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω LiAlH4, εφόσον με τη χρήση του η τελευταία ανάγεται απευθείας σε πρωτοταγή αλκοόλη. Αντί γι' αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται το ηπιότερο λιθιοαργιλιοτρι(τριτοταγές βουτοξυ)υδρίδιο {LiAl[OC(CH3)3]3H}, που αντιδρά σημαντικά ταχύτερα με το ακυλοχλωρίδιο από ότι με την παραγώμενη αλδεΰδη. Για παράδειγμα, όταν 2-μεθυλοβουτανικό οξύ [CH3CH2CH(CH3)COOH] αντιδράσει με θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2) παράγοντας 2-μεθυλοβουτανοϋλοιχλωρίδιο [CH3CH2CH(CH3)COCl], το τελευταίο μπορεί να αντιδράσει με λιθιοαργιλιοτρι(τριτοταγές βουτοξυ)υδρίδιο, παράγοντας 65% 2-μεθυλοβουτανάλη [CH3CH2CH(CH3)CHO]. Εκτός από τα παραπάνω, το LiAlH4 ανάγει αλκυλαλογονίδια σε αλκάνια. Τα αλκλιωδίδια αντιδρούν ταχύτερα, τα ακολουθούμενα από τα αλκυλοβρωμίδια και τα αλκυλοχλωρίδια. Τα πρωτοταγή αλογονίδια είναι να πιο δραστικά, ακολουθούμενα από τα δευτεροταγή. Τα τριτοταγή αλογονίδια αντιδρούν μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις.
Το LiAlH4 δεν ανάγει απλά αλκένια ή αρένια. Τα αλκίνια ανάγονται μόνο αν υπάρχει κάποια ομάδα υδροξυλίου κοντά.
Εφαρμογές στην ανόργανη χημεία
Το LiAlH4 χρησιμοποιείται ευρύτατα για την παραγωγή υδριδίων μετάλλων από τα αντίστοιχα αλογονίδιά τους. Για παράδειγμα, το υδρίδιο του νατρίου (NaH) μπορεί να παραχθεί (έτσι) από χλωριούχο νάτριο (NaCl) :
Άλλα τετραϋδριδοαργιλικά άλατα
Είναι γνωστή μια ποικιλία αλάτων ανάλογων με το LiAlH4. Το υδρίδιο του νατρίου (NaH) μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά για την παραγωγή νατριοαργιλιοϋδρίδιο (NaAlH4), με αντίδραση διπλής αντικατάστασης σε THF:
Το καλιοαργιλιοϋδρίδιο (KAlH4) μπορεί επίσης να παραχθεί ομοίως σε διγλύμη ως διαλύτη :
Αντιστρόφως, η παραγωγή LiAlH4 από NaAlH4 ή KAlH4 γίνεται μέσω αντιδρασης με χλωριούχο λίθιο (LiCl) ή υδρίδιο του λιθίου (LiH) σε διαιθυλαιθέρα ή THF : Το αλανικό μαγνήσιο [Mg(AlH4)2] παράγεται ομοίως, χρησιμοποιώντας βρωμιούχο μαγνήσιο (MgBr2) :
To κόκκινο Al [NaAlH2(OCH2CH2OCH3)2] συνθέτεται με αντίδραση NaAlH4 και 2-μεθοξυαιθανόλης (CH3OCH2CH2OH).
Περδίκκας ο Εφέσιος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έφεσος
Κοινότητα Μελιδονίου Χανίων
Η Κοινότητα Μελιδονίου Χανίων είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με την απόσπαση του οικισμού Μελιδόνι από την κοινότητα Ραμνής και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 107 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Σπυριδώνα Νικηφοράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Πρωτάθλημα Ελλάδας χειροσφαίρισης μικρών ηλικιών
Τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα των Μικρών Ηλικιών στη χειροσφαίριση αποτελούν διοργανώσεις που αναδεικνύουν τα νέα ταλέντα μέσα από τις ομάδες. Οι κατηγορίες είναι:
Πηγές
Μικρων ηλικιων Χειροσφαιριση μικρων ηλικιων
Γεωγραφικά
Τα Γεωγραφικά είναι αρχαίο μνημειώδες σύγγραμμα του Στράβωνα, αποτελούμενο από 17 βιβλία (τόμους) αριθμημένα με αρχαίους ελληνικούς αριθμούς. Το σύγγραμμα αυτό σώζεται ακέραιο και σε άριστη κατάσταση.
Γενικά
Πρόκειται για ένα περιληπτικό μεν, αλλά σαφέστατο και μεθοδικό σύγγραμμα και πραγματικά πολύτιμο σε ό,τι αφορά την πληροφόρηση για τα πράγματα της εποχής του, καθώς παρουσιάζει την περιγραφική ιστορία ανθρώπων και πόλεων από διαφορετικές περιοχές του τότε γνωστού κόσμου. Θεωρείται ο δεύτερος παγκόσμιος γεωγραφικός άτλαντας που εκπονήθηκε στη παγκόσμια ιστορία μετά από το συνώνυμο παλιότερο σύγγραμμα του Ερατοσθένη, που δεν έχει σωθεί, πλην όμως αποτέλεσε τον οδηγό αυτού του συγγράμματος. Στο έργο οι πληροφορίες και περιγραφές ακολουθούν τη σειρά των ταξιδιών που επιχείρησε ο Στράβων και όχι τη γεωγραφική σειρά των τόπων, γι΄ αυτό και σε κάποια βιβλία επαναλαμβάνονται γεωγραφικές περιοχές με διαφορετικές όμως αναφορές. Για τον χρόνο συγγραφής του έργου δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες, ωστόσο από κάποια στοιχεία των περιγραφών υπολογίζεται επί εποχής του Αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριου.
Περιεχόμενα
Το α΄ και β΄ βιβλία περιλαμβάνουν γενικά περί της ανάπτυξης του έργου, στη οποία και τονίζεται εξ αρχής: "ότι ουκ εκτός φιλοσοφίας η γεωγραφική πραγματεία". Στο γ΄ βιβλίο περιγράφονται οι χώρες: Ισπανία, Τουρδιτανία, Λουσιτανία, Κελτηβηρία και οι Βαλεαρίδες. Στο δ΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Γαλατία, Ναρβωνήτιδα, Ακυϊτανία, Λουγδουνησία, Βρετανία, Ιβηρνία (Ιέρνη, Ιρλανδία), Θούλη και οι Άλπεις. Στο ε΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Ιταλία, Ετρουρία, Σαρδηνία, Κορσική, Ουμβρία, το Λάτιο, η Πικεντίνη και η Καμπανία. Στο στ΄ βιβλίο περιγράφονται, συνέχεια της Ιταλίας, οι: Λουκανία, Μεγάλη Ελλάδα, Σικελία, νήσοι Αιόλου, Ιαπυγία, Απουλία και Ρώμη. Στο ζ΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Γερμανία, η χώρα των Γετών, η Δακία, οι Βοροσθενίδες χώρες, η Μαιώτιδα, Ταυρίδα, Ιλλυρία, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη. Στο η΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Ήλιδα, Λακωνία, Αργολίδα, Αίγινα, Κόρινθος, Αχαΐα και η Αρκαδία. Στο θ΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Αττική, Βοιωτία, Φωκίδα, Λοκρίδα και Θεσσαλία. Στο ι΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Εύβοια, Κεφαλληνία, Αιτωλοακαρνανία, Ζάκυνθος, Εχινάδες, Κρήτη και Κυκλάδες. Στο ια΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Κιμμέριος Βόσπορος, Κολχίδα, Καυκασία, Υρκανία, Παρθυσία, Βακτρία, Σογδιανή, το όρος Ταύρος, η Μηδία και η Αρμενία. Στο ιβ΄ βιβλίο περιγράφονται οι υπόλοιπες της Ποντικής χώρας: Καππαδοκία, Γαλατία, Βιθυνία, Μυσία, Φρυγία, Μαιονία, Ισαυρία, Λυκία, Παμφυλία και Καικιλία με τις παρακείμενες νήσους. Στο ιγ΄ βιβλίο περιγράφονται: «τα από Προποντίδος και κάτωθεν από της Κυζίκου αρχόμενον ….μάλιστα δε τη Τροία». Στο ιδ΄ βιβλίο περιγράφονται τμήμα των Κυκλάδων και της αντιπέρα όχθης αυτών της λεγόμενης Ιωνίας : Παμφυλία, Ισαυρία, Καρία, Λυκία, Πισιδία, Κιλικία και Κύπρος. Στο ιε΄ βιβλίο περιγράφονται η Ινδία και η Περσίδα. Στο ιστ΄ βιβλίο περιγράφονται οι: Ασσυρία, Αδιαβηνή, Μεσοποταμία, Συρία, Φοινίκη, Παλαιστίνη και Αραβία, και τέλος Στο ιζ΄ βιβλίο περιγράφονται όλη η Αίγυπτος και όλη η Λιβύη.
Σημαντικές εκδόσεις
Το μεγαλούργημα αυτό έχει τύχει πολλών εκδόσεων, η καλύτερη των οποίων θεωρήθηκε για την εποχή της εκείνη του Ντιντό (Didot) (Παρίσι 1853), η οποία συνοδευόταν με πίνακες και σχόλια του G. Muder. Σπουδαία επίσης υπήρξε και εκείνη που η μετάφρασή της στη γαλλική έγινε κατ' εντολήν του Μεγάλου Ναπολέοντα με τον τίτλο «Geographie de Strabon», που εκδόθηκε σε πέντε τόμους μεγάλου σχήματος από τον λαμπρό Γάλλο γεωγράφο Γκοσλέν (Gosselin). Επίσης και η έκδοση των «Γεωγραφικών» του Στράβωνα από τον Αδαμάντιο Κοραή υπήρξε μνημειώδης.
Τζον Κάντι
Ο Τζον Φράνκλιν Κάντι (αγγλικά: John Franklin Candy, 31 Οκτωβρίου 1950 - 4 Μαρτίου 1994) ήταν Καναδός ηθοποιός και κωμικός που είναι περισσότερο γνωστός για τη δουλειά του σε χολιγουντιανές ταινίες της δεκαετίας του 1980. Ο Κάντι απέκτησε διεθνή φήμη με τους ρόλους του σε κωμικές ταινίες όπως Δύο τρελοί, τρελοί κομάντος, Η γοργόνα, Το χρήμα φέρνει τρέλα, Αεροπλάνα, λιμουζίνες και τρένα, Μπαλάκια τρίτου τύπου, Επισκέπτες της συμφοράς, Μόνος με τον θείο και Πάμε χιόνι;. Ήταν επίσης γνωστός για τους δεύτερους ρόλους του στις ταινίες The Blues Brothers, Το τρελό θηριοτροφείο πάει διακοπές, Το μαγαζάκι του τρόμου και Μόνος στο σπίτι. Δραματικούς ρόλους ερμήνευσε στις ταινίες Ποτέ χωρίς τη μαμά και JFK, η ιστορία που χαράχτηκε στη μνήμη μας.
Εκτός από τη δουλειά του ως ηθοποιός, ήταν συνιδιοκτήτης της ομάδας καναδικού ποδοσφαίρου Toronto Argonauts της Canadian Football League και η ομάδα κέρδισε το Γκρίζο Κύπελλο το 1991 υπό την ιδιοκτησία του. Ο Κάντι πέθανε το 1994 σε ηλικία 43 ετών. Οι δύο τελευταίες του κινηματογραφικές εμφανίσεις, Από πού πάνε για την Άγρια Δύση, παρακαλώ; και Καναδικό μπέικον, είναι αφιερωμένες στη μνήμη του.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κάντι γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1950 στο Τορόντο και μεγάλωσε στο Νιουμάρκετ του Οντάριο. Ήταν γιος του Σίντνεϊ Τζέιμς Κάντι (1920–1955) και της Εβάνζελιν (το γένος Άκερ, 1916–2009) Κάντι και μεγάλωσε σε μια εργατική καθολική οικογένεια. Η μητέρα του Τζον Κάντι ήταν πολωνικής καταγωγής. Ο πατέρας του πέθανε από επιπλοκές καρδιακής νόσου σε ηλικία 35 ετών το 1955 όταν ο Τζον ήταν πέντε ετών.
Ο Κάντι φοίτησε στο καθολικό λύκειο Νιλ Μακνίλ όπου έπαιξε επιθετικός στην ποδοσφαιρική ομάδα του σχολείου. Πολύ πριν σκεφτεί την υποκριτική, ο Κάντι φιλοδοξούσε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, αλλά ένας καταστροφικός τραυματισμός στο γόνατο κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας στο λύκειο τον εμπόδισε να εκπληρώσει το όνειρό του. Αργότερα γράφτηκε στο κολέγιο Centennial για να σπουδάσει δημοσιογραφία και στη συνέχεια πήγε στο Πανεπιστήμιο Μακμάστερ. Ξεκίνησε την υποκριτική όταν ήταν στο κολέγιο.
Πρώιμη καριέρα
Το 1971, ο Τζον Κάντι πήρε έναν μικρό ρόλο στο Creeps, ένα καναδικό θεατρικό έργο για με θέμα την εγκεφαλική παράλυση, στο Τορόντο.
Ο Κάντι έπαιξε ως γκεστ σταρ στην καναδική παιδική τηλεοπτική σειρά, Cucumber και έκανε μια μικρή εμφάνιση στην ταινία Όπως ήμαστε κάποτε (1973).
Το 1975 έπαιξε τον Ρίτσι, έναν κατηγορούμενο για δολοφονία, στο επεισόδιο "Web of Guilt" στην καναδική τηλεοπτική εκπομπή Police Surgeon. Έπαιξε επίσης στο It Seemed Like a Good Idea at the Time (1975), που γυρίστηκε στον Καναδά, καθώς και στην παιδική κωμική σειρά Coming Up Rosie (1975–78) με τον Νταν Ακρόιντ.
SCTV
Κατά τη διάρκεια της σειράς εμφανίστηκε σε ταινίες όπως Κλόουν δολοφόνος (1976) και πρωταγωνίστησε σε μια χαμηλού προϋπολογισμού κωμωδία με τίτλο Find the Lady (1976). Συμμετείχε ως γκεστ σε εκπομπές όπως The David Steinberg Show και King of Kensington και είχε έναν μικρό ρόλο στο θρίλερ Σιωπηλός δολοφόνος (1978).
Πρώιμοι χολιγουντιανοί ρόλοι
In 1979, ο Κάντι ξεκίνησε μια πιο δραστήρια κινηματογραφική καριέρα, ερμηνεύοντας έναν στρατιώτη του Στρατού των ΗΠΑ στην κωμωδία του Στίβεν Σπίλμπεργκ 1941: Από που πάνε για το Χόλιγουντ, παρακαλώ;
Επέστρεψε στον Καναδά για να παίξει στο The Courage of Kavik, the Wolf Dog (1980) και στο θρίλερ δράσης Double Negative (1980). Ερμήνευσε έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία The Blues Brothers (1980), με πρωταγωνιστή τον Νταν Ακρόιντ.
Το 1980, ο Κάντι παρουσίασε ένα βραχύβιο τηλεοπτικό πρόγραμμα του NBC με τίτλο Roadshow, που περιγράφεται από την εφημερίδα Washington Post ως "αυτοσχεδιαστική δημοσιογραφία.
Αυξανόμενη φήμη
Ο Κάντι έπαιξε έναν αξιαγάπητο νεοσύλλεκτο στο Δύο τρελοί, τρελοί κομάντος (1981), σε σκηνοθεσία του Καναδού Άιβαν Ράιτμαν, που ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες εκείνης της χρονιάς. Χάρισε τη φωνή του σε πολλούς χαρακτήρες στην ταινία κινουμένων σχεδίων Βαρύ μέταλλο (1981), το οποίο έτυχε καλής αποδοχής.
Μεταξύ 1981 και 1983, ο Κάντι εμφανιζόταν στο SCTV στην τηλεόραση. Έκανε μια κάμεο εμφάνιση στην ταινία του Χάρολντ Ράμις Το τρελό θηριοτροφείο πάει διακοπές (1983).
Ο Κάντι εμφανίστηκε στο Saturday Night Live (SNL) δύο φορές (ως παρουσιαστής το 1983) ενώ εξακολουθούσε να εμφανίζεται στο SCTV. Σύμφωνα με τον συγγραφέα-κωμικό Μπομπ Όντενκερκ, φημολογείται ότι ο Κάντι ήταν ο «πιο καμένος οικοδεσπότης» του SNL, καθώς του ζητήθηκε να το παρουσιάσει πολλές φορές, αλλά οι υπεύθυνοι του SNL άλλαζαν γνώμη την τελευταία στιγμή.
Ο Κάντι πρωταγωνίστησε στην καναδική ταινία Μια απίθανη καταδίωξη (1983). Τον πλησίασαν για να παίξει τον χαρακτήρα του λογιστή Λούις Τάλι στο Ghostbusters (1984), με πρωταγωνιστή τον Νταν Ακρόιντ, αλλά τελικά δεν πήρε τον ρόλο λόγω των ανορθόδοξων απόψεών του για το πώς θα ερμήνευε τον χαρακτήρα. Ο ρόλος ανατέθηκε στον συνάδελφο του SCTV Ρικ Μοράνις, του οποίου οι απόψεις έγιναν καλύτερα δεκτές. Ωστόσο, ο Κάντι συνέβαλε στη σειρά ταινιών ως ένας από τους πολλούς που φώναζαν "Ghostbusters" στο βίντεο για το επιτυχημένο σινγκλ του Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ για την ταινία.
Σταρ
Ο Κάντι έπαιξε τον αδελφό του Τομ Χανκς στην επιτυχημένη ρομαντική κομεντί Η γοργόνα, που γενικά θεωρείται ο ρόλος που τον έκανε ευρέως γνωστό. Μετά την επιτυχία της ταινίας, είχε υπογράψει συμβόλαιο για την παραγωγή τριών ταινιών με την εταιρεία Walt Disney Pictures.
Ο Κάντι επέστρεψε στον Καναδά για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία The Last Polka (1985), της οποία έγραψε το σενάριο με τον επίσης συμπρωταγωνιστή Γιουτζίν Λίβαϊ. Ήταν ο καλύτερος φίλος του χαρακτήρα του Ρίτσαρντ Πράιορ στην ταινία Το χρήμα φέρνει τρέλα (1985).
Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος του Κάντι σε χολιγουντιανή ταινία ήρθε με το Summer Rental (1985), σε σκηνοθεσία Κάρλ Ράινερ. Ξανάπαιξε με τον Τομ Χανκς στους Εθελοντές (1985), αν και η ταινία δεν τα πήγε τόσο καλά όσο Η γοργόνα. Έκανε μια κάμεο εμφάνιση στο The Canadian Conspiracy (1985) και εμφανίστηκε δίπλα στον Μάρτιν Σορτ στην τηλεταινία Dave Thomas: The Incredible Time Travels of Henry Osgood (1985) στον Καναδά.
Ο δεύτερος πρωταγωνιστικός ρόλος του Κάντι σε χολιγουντιανή ταινία ήταν η εμπορικά αποτυχημένη ταινία Τα καμάρια του νόμου (1986) με τους Γιουτζίν Λιβάι και Μεγκ Ράιαν. Έκανε μια καμέο εμφάνιση στο Μαγαζάκι του τρόμου (1986) και εμφανίστηκε στην τηλεταινία Really Weird Tales (1987). Επίσης έπαιξε έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία Μπαλάκια τρίτου τύπου του Μελ Μπρουκς (1987).
Συνεργασία με τον Τζον Χιουζ και όχι μόνο
Η Κάντι χάρισε τη φωνή του στον Ντον το άλογο στην ταινία Hot to Trot (1988) και πρωταγωνίστησε σε μια κωμωδία που θεωρείται από ορισμένους καλτ με τίτλο Λαγωνικό μεγάλου διαμετρήματος (1989), στην οποία έκανε και την παραγωγή. Μία ακόμη επιτυχημένη ταινία του με τον Χιουζ ως συγγραφέα και σκηνοθέτη ήταν το Μόνος με τον θείο (1989).
Ο Κάντι έκανε την παραγωγή και πρωταγωνίστησε σε μια σειρά κινουμένων σχεδίων που προβαλλόταν το πρωί του Σαββάτου στο NBC με τίτλο Camp Candy το 1989. Η υπόθεση της εκπομπής εκτυλισσόταν σε μια φανταστική καλοκαιρινή κατασκήνωση που διηύθυνε ο Κάντι, ενώ τα δύο παιδιά του εμφανίζονταν σε δεύτερους ρόλους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γύρισε επίσης την τηλεταινία The Rocket Boy (1989) στον Καναδά.
Ο Κάντι χάρισε επίσης τη φωνή του στο άλμπατρος Γουίλμπουρ στην ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην άκρη της Γης (1990) και έπαιξε σε δύο ακόμη ταινίες του Χιουζ, την επιτυχημένη ταινία Μόνος στο σπίτι (1990) και το αποτυχημένο εμπορικά Career Opportunities (1991).
Σύμφωνα με τη βιογραφία του Κάντι, διαπραγματευόταν για να παίξει τον σύζυγο της Μπέτι Μίντλερ στην ταινία του 1990 Στέλλα. Ωστόσο, όταν ενημερώθηκε ότι η Μίντλερ του ζήτησε να περάσει δοκιμαστικό, ο Κάντι απάντησε «ποια νομίζει ότι είναι;» και αρνήθηκε. Τον ρόλο πήρε τελικά ο Τζον Γκούντμαν.
Τα τελευταία χρόνια
Το 1991, ο Κρις Κολόμπους έγραψε και σκηνοθέτησε το Ποτέ χωρίς τη μαμά με πρωταγωνιστές τον Κάντι και τη Μορίν Ο'Χάρα με τον Χιουζ συμπαραγωγό. Η ταινία πήρε καλές κριτικές, αλλά δεν είχε μεγάλη επιτυχία. Ο Κάντι έπαιξε επίσης έναν δεύτερο ρόλο στο Δέκα τόνοι μπελάδες (1991), την τεράστια εμπορική αποτυχία του Νταν Ακρόιντ. Ανεπιτυχείς εμπορικ΄ήταν επίσης οι κωμωδίες Delirious (1991) και Ήταν κάποτε ένα έγκλημα (1992).
Εκείνη την εποχή, ο Κάντι έπαιξε έναν μικρό δραματικό ρόλο στην ταινία JFK, η Ιστορία που χαράχτηκε στη μνήμη μας του Όλιβερ Στόουν (1991), και έκανε μια κάμεο εμφάνιση στην τηλεταινία Boris and Natasha: The Movie (1992).
Ο Κάντι πρωταγωνίστησε στην πρώτη του κωμική επιτυχία μετά από πολλά χρόνια, το Πάμε Χιόνι; (1993). Έκανε επίσης μια εμφάνιση στο επιτυχημένο Rookie of the Year (1993).
Ημιτελή έργα
Ο Κάντι συζητούσε το ενδεχόμενο να παίξει σε μια κινηματογραφική μεταφορά του βραβευμένου με Πούλιτζερ μυθιστορήματος του Τζον Κένεντι Τουλ A Confederacy of Dunces.
Ο Κάντι θεωρήθηκε αρχικά ότι θα έπαιζε τον ρόλο του Άλεκ Γκίνες στο ριμέικ της ταινίας Οι τελευταίες διακοπές του 1950, με τον Κάρλ Ράινερ να σκηνοθετεί. Τελικά τον ρόλο έπαιξε η Queen Latifah σε ένα χαλαρό ριμέικ που κυκλοφόρησε το 2006.
Ο Κάντι σχεδίαζε επίσης να συνεργαστεί ξανά με τον Τζον Χιουζ σε μια κωμωδία δίπλα στον Σιλβέστερ Σταλόνε, με τίτλο Bartholomew vs. Neff. Οι Κάντι και Σταλόνε θα έπαιζαν τους αντίπαλους γείτονες.
Στην ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney Ποκαχόντας, ο ρόλος της γαλοπούλας γράφτηκε γι' αυτόν, αλλά στη συνέχεια κόπηκε από την ταινία μετά τον θάνατό του.
Προσωπική ζωή
Ο Κάντι και η σύζυγός του, Ρόζμαρι Χόμπορ, είχαν δύο παιδιά, τον Κρίστοφερ Μάικλ και την Τζένιφερ Αν.
Ο Κάντι είχε παραδεχτεί δημόσια ότι υπέφερε από σοβαρό άγχος και κρίσεις πανικού.
Θάνατος
δεξιά|μικρογραφία| Ο τάφος του Κάντι στο νεκροταφείο Holy Cross, στο Κάλβερ Σίτι της [[Καλιφόρνια|Καλιφόρνιας]] Ο Κάντι πέθανε στον ύπνο του στις 4 Μαρτίου 1994, στο Βικτόρια ντε Ντουράνγκο του Μεξικού, ενώ γύριζε την ταινία Από πού πάνε για την Άγρια Δύση, παρακαλώ; Ως αιτία του θανάτου του ανακοινώθηκε η καρδιακή προσβολή. Ήταν 43 ετών. Πλέον της παχυσαρκίας του, είχε την τάση να τρώει υπερβολικά για να καταπολεμήσει το επαγγελματικό του άγχος και κατά καιρούς ζύγιζε πάνω από 140 κιλά. Ο Κάντι είχε διάφορους παράγοντες κινδύνου για καρδιακή προσβολή. Εκτός από βεβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό (ο πατέρας του είχε πεθάνει πρόωρα από καρδιακή προσβολή, αν και τα παιδιά του λένε ότι δεν γνώριζε τον κληρονομικό αυτό κίνδυνο), κάπνιζε ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα, ήταν παχύσαρκος, έκανε υπερβολική χρήση αλκοόλ και χρήση κοκαΐνης. Ο Κάντι ανησυχούσε για το βάρος του. Κάποτε έχασε 50 κιλά μέσα σε ένα καλοκαίρι ενώ ετοιμαζόταν για έναν νέο κινηματογραφικό ρόλο με τον Στιβ Μάρτιν. Έκανε συχνά δίαιτα και ασκούνταν λόγω του οικογενειακού του ιστορικού.
Κληρονομιά
Η κηδεία του Κάντι πραγματοποιήθηκε στην καθολική εκκλησία St. Martin of Tours στο Λος Άντζελες. Ο Κάντι ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Κάλβερ Σίτι. αριστερά|μικρογραφία|193x193εσ| Το αστέρι του Κάντι στο Walk of Fame του [[Καναδάς|Καναδά]] Το Από πού πάνε για την Άγρια Δύση, παρακαλώ; ολοκληρώθηκε με ειδικά εφέ και κυκλοφόρησε πέντε μήνες μετά τον θάνατο του Κάντι. Η τελευταία του ολοκληρωμένη ταινία ήταν το Καναδικό μπέικον, μια σατιρική κωμωδία του Μάικλ Μουρ που κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Κάντι. Ο Κάντι έπαιζε τον Αμερικανό σερίφη Μπαντ Μπούμερ, ο οποίος ηγήθηκε μιας «εισβολής» στον Καναδά.
Ο Κάντι εισήχθη μετά θάνατον στο Walk of Fame του Καναδά το 1998. Τον Μάιο του 2006, έγινε ένας από τους τέσσερις πρώτους διασκεδαστές που τιμήθηκαν ποτέ από τα Καναδικά Ταχυδρομεία εμφανιζόμενος σε γραμματόσημο. Στις 31 Οκτωβρίου 2020, ο δήμαρχος του Τορόντο Τζον Τόρι κήρυξε την «Ημέρα του Τζον Κάντι» προς τιμήν των 70ών γενεθλίων του Τζον Κάντι.
Το άλμπουμ του πειραματικού ροκ συγκροτήματος Chocolate and Cheese, που κυκλοφόρησε το 1994, είναι "αφιερωμένο στη μνήμη του Τζον Κάντι (1950–1994)". Τότε ο τραγουδιστής Τζιν Γουίν παρατήρησε: «Ακούγονταν τόσα για την αυτοκτονία του Κερτ Κομπέιν και κανείς δεν ανέφερε καθόλου τον Τζον Κάντι. Έχω ένα ιδιαίτερο χώρο στην καρδιά μου για αυτόν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ρύπες
right|thumb|300px|Χάρτης της αρχαίας Αχαΐας Οι Ρύπες ή Ρύπαι ή και Ρυπαίη ήταν αρχαία πόλη - κράτος στην Αχαΐα.
Οι Ρύπες είχαν ιδρυθεί από Πελασγούς πρωτοέλληνες και αργότερα είχε κατοικηθεί από Ίωνες. Η πόλη είχε καταστραφεί και ερημωθεί το 30π.Χ. από τους Ρωμαίους. Απο το όνομα της πόλης ονομαζόταν και η περιοχή Ρυπική χώρα. Το όνομα είναι άγνωστο από που προέρχεται. Σύμφωνα με τον Παυσανία απείχε 30 στάδια από το Αίγιο. Το λιμάνι της πόλης ήταν ένας φυσικός κόλπος που ονομαζόταν Ερινεός το σημερινό Λαμπίρι. Στα ανοιχτά του κόλπου συγκρούστηκαν το 412 π.Χ. αθηναϊκές και κορινθιακές τριήρεις. Από τις Ρύπες ήταν ο Μύσκελος που ίδρυσε τον Κρότωνα στην Κάτω Ιταλία. Πριν φύγει επισκέφτηκε το μαντείο των Δελφών για πάρει χρησμό, και εκεί συνάντησε τον Αρχία, ο οποίος βρισκόταν εκεί για τον ίδιο σκοπό. Η Πυθία τους ρώτησε να διαλέξουν αν επιθυμούν υγεία ή πλούτο. Ο Μύσκελλος απάντησε υγεία και έτσι ο Κρότωνας φημιζόταν για το καλό του κλίμα. Αυτά έγιναν στον τρίτο χρόνο της δέκατης έβδομης Ολυμπιάδας (710 π.Χ.).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Κοινό των Αχαιών Κατηγορία:Δήμος Ερινεού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Θιβετιανά Χαμς
Τα Θιβετιανά Χαμς είναι η Θιβετιανή γλώσσα που χρησιμοποιείται από την πλειονότητα των ανθρώπων στο Χαμ, το οποίο τώρα χωρίζεται ανάμεσα στο ανατολικό τμήμα της Αυτόνομης Περιφέρειας του Θιβέτ, το νότιο τμήμα του Τσινγκχάι, το δυτικό τμήμα του Σετσουάν, και το βορειοδυτικό τμήμα του Γιουνάν στη Κίνα. Είναι μία από τις πέντε κύριες ομιλούμενες Θιβετικές γλώσσες. Οι άλλες τέσσερις είναι η Κεντρική Θιβετιανή γλώσσα, η Άμντο, η Λαντάχι και η Ντζόνγκχα. Αυτές οι Θιβετιανές γλώσσες μοιράζονται το ίδιο αλφάβητο, αλλά η προφορά, λεξιλόγιο και γραμματική είναι διαφορετικές. Οι διαφορές αυτές μπορεί να έχουν προκύψει λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης των περιοχών του Θιβέτ. Τα Θιβετιανά Χαμς χρησιμοποιείται παράλληλα με τα Πρότυπα Θιβετιανά και τα Θιβετιανά του Άμντο στην μετάδοση των Θιβετιανών Χαμς, και δεν είναι αμοιβαία κατανοητή με άλλες Θιβετικές γλώσσες.
Τα Θιβετιανά Χαμς επίσης ομιλείται από περίπου 1.000 άτομα σε δύο θύλακες στο ανατολικό Μπουτάν, από απογόνους της ποιμαντικής κοινότητας βοσκής γιακ.
Διάλεκτοι
Αυτές έχουν σχετικά χαμηλή αμοιβαία κατανόηση, αλλά είναι αρκετά κοντά και συνήθως θεωρούνται ως μια ενιαία γλώσσα. Οι Χάμπα και Τσέκου είναι οι πιο αποκλίνουσες, αλλά κατατάσσονται με τα Χαμς από τον Τουρνάντρ (2013).
Διαδηλωτής απέναντι στο τανκ
Ο διαδηλωτής απέναντι στο τανκ (κινεζικά: 王维林, αγγλικά: tank man) επίσης γνωστός με πολλές άλλες περιγραφικές ονομασίες όπως ο άγνωστος διαδηλωτής ή ο φοιτητής εναντίον του άρματος μάχης, είναι ο αγνώστων στοιχείων διαδηλωτής ο οποίος τοποθέτησε το σώμα του μπροστά από μια ίλη αρμάτων μάχης στις 5 Ιουνίου 1989, δύο ημέρες μετά την βίαιη καταστολή της φοιτητικής εξέγερσης στην πλατεία Τιεν Αν Μεν στο Πεκίνο. Το προπορευόμενο άρμα προσπάθησε να αλλάξει την κατεύθυνση του ώστε να παρακάμψει τον άντρα, ωστόσο ο διαδηλωτής επανειλημμένως άλλαζε τη θέση του ώστε να μην αφήσει το άρμα να περάσει. Το περιστατικό κινηματογραφήθηκε και προβλήθηκε διεθνώς.
Θιβετιανά Χαμς
Διάλεκτοι
Πολλές άλλες γλώσσες ομιλούνται από τους Θιβετιανούς στην περιοχή Χαμς: η Θιβετιανή γλώσσα Ντονγκουάνγκ και οι γλώσσες Ργκιαλρόνγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Μπουτάν Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας Κατηγορία:Θιβέτ
Διαδηλωτής απέναντι στο τανκ
Η ταυτότητα του διαδηλωτή παραμένει άγνωστη, όπως άγνωστο παραμένει και το τι απέγινε το πλήρωμα του πρώτου άρματος μάχης. Υπάρχει τουλάχιστον ένας μάρτυρας ο οποίος ισχυρίστηκε πως υπήρξαν και άλλοι που αντιστάθηκαν στα άρματα με τον ίδιο τρόπο κατά την διάρκεια της εξέγερσης, ωστόσο δεν έτυχε να φωτογραφηθούν ή να κινηματογραφηθούν.
Τον Απρίλιο του 1998, το περιοδικό Time συμπεριέλαβε τον Άγνωστο Επαναστάτη στον κατάλογο με τα 100 πιο σημαντικά άτομα του 20ού αιώνα.
Περιστατικό
thumb|Εναλλακτική όψη του περιστατικού, η οποία δείχνει και τα υπόλοιπα άρματα. Ο διαδηλωτής διακρίνεται μόλις κάτω αριστερά. Το περιστατικό συνέβη στη βόρεια πλευρά της Πλατείας Τιενανμέν στις 5 Ιουνίου του 1989 και διήρκεσε περίπου 3,5 λεπτά. Το άτομο στεκόταν στη μέση της λεωφόρου απέναντι σε μια ίλη αρμάτων μάχης. Φορούσε λευκό πουκάμισο, μαύρα παντελόνια και κρατούσε σακούλες αγορών. Καθώς η φάλαγγα των αρμάτων σταμάτησε, ο άντρας έκανε μια χειρονομία με το δεξί του χέρι προς το προπορευόμενο άρμα. Το άρμα αντέδρασε προσπαθώντας να αλλάξει την πορεία του και να τον προσπεράσει, ωστόσο αυτός άλλαξε την θέση του έτσι ώστε να συνεχίσει να το εμποδίζει με το σώμα του. Το άρμα τελικά έσβησε την μηχανή του και τα υπόλοιπα άρματα της ίλης έπραξαν το ίδιο. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα δε συνέβη τίποτα, καθώς η κατάσταση βρισκόταν σε αδιέξοδο.
Έχοντας σταματήσει την πορεία των αρμάτων, ο διαδηλωτής ανέβηκε πάνω στο προπορευόμενο και έσκυψε κοντά στην οπή του οδηγού του όπου και φάνηκε σαν να προσπαθούσε να απευθυνθεί στο πλήρωμα εντός. Κατόπιν σκαρφάλωσε στον πύργο του τανκ, και ενώ ακουγόταν ριπές όπλων στη γύρω περιοχή, είχε συνομιλία λίγων δευτερολέπτων με ένα μέλος του πληρώματος που βγήκε από την καταπακτή του πύργου. Μετά το τέλος της συζήτησης ο άντρας κατέβηκε από το τανκ και έκανε χειρονομίες στα άρματα να αποχωρήσουν. Τα άρματα επανεκκίνησαν τις μηχανές τους και ξεκίνησαν να προχωρούν με ταχύτητα, ωστόσο ο διαδηλωτής τοποθέτησε ξανά το σώμα του μπροστά από το πρώτο άρμα το οποίο σταμάτησε αμέσως.
Σύντομα εμφανίστηκαν δύο άντρες με γαλάζια ένδυση οι οποίοι αποτράβηξαν τον διαδηλωτή και εξαφανίστηκαν μαζί του εντός του πλήθους. Μετά την απομάκρυνση του τα άρματα συνέχισαν την πορεία τους. Οι αυτόπτες μάρτυρες δεν είναι βέβαιοι για το ποιοι ήταν αυτοί που τον απομάκρυναν, με τις εκτιμήσεις να αναφέρουν πως ήταν προσωπικό της κινεζικής κυβέρνησης ή πως ήταν τυχαίοι περαστικοί.
Ταυτότητα του ατόμου
Πάρα πολύ λίγα είναι γνωστά για την ταυτότητα του ατόμου ή του πληρώματος του πρώτου άρματος μάχης και τι απέγιναν μετά. Σύντομα μετά το περιστατικό, αναφέρθηκε από βρετανική εφημερίδα τάμπλοϊντ πως ονομαζόταν Ουάνγκ Ουεϊλίν (王维林) και ήταν ένας 19χρονος σπουδαστής ο οποίος αργότερα αντιμετώπισε κατηγορίες για πολιτικό χουλιγκανισμό και απόπειρα υπονόμευσης μελών του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού. Ωστόσο ο ισχυρισμός αυτός δεν βρίσκεται σε συμφωνία με την εσωτερική αλληλογραφία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας όπου αναφέρεται πως δεν μπορούσαν να βρουν ποιός ήταν ο διαδηλωτής, σύμφωνα με το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με έδρα το Χονγκ Κονγκ το οποίο απέκτησε πρόσβαση στα έγγραφα αυτά. Στα έγγραφα επίσης εμφανίζεται ένα μέλος του κόμματος να λέει ''Δεν μπορούμε να τον βρούμε. Μάθαμε το όνομα του από τους δημοσιογράφους. Κάναμε ελέγχους μέσω υπολογιστών αλλά δεν μπορούμε να τον βρούμε ανάμεσα στους νεκρούς ή τους φυλακισμένους''.
Ο Ζιάνγκ Ζεμίν, τότε γενικός γραμματέας του κόμματος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και μετέπειτα πρόεδρος, σε μια συνέντευξη που παραχώρησε το 1990 σε αμερικανικό τηλεοπτικό μέσο ρωτήθηκε σχετικά με το τι απέγινε το πρόσωπο αυτό. Ο Ζεμίν, ο οποίος διεξήγαγε την συνέντευξη μέσω διερμηνέα, απάντησε αρχικά στα κινεζικά λέγοντας Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω το κατά πόσο αυτός ο νέος άντρας που αναφέρατε συνελήφθη ή όχι και κατόπιν συμπλήρωσε μιλώντας στα αγγλικά Νομίζω ποτέ δεν σκοτώθηκε (I think never killed). Η κυβέρνηση της Κίνας κατόπιν προέβαλε το περιστατικό ως παράδειγμα του ανθρωπισμού που διαπνέει τον στρατό της χώρας καθώς ο διαδηλωτής δεν συνεθλίβη από το άρμα.
Σε μετέπειτα συνέντευξη του το 2000 και πάλι σε αμερικανικό μέσο, απαντώντας στο ίδιο ερώτημα, ο Ζεμίν είπε Δεν συνελήφθη ποτέ, και κατόπιν συμπλήρωσε, Δεν ξέρω που είναι τώρα. Παράλληλα τόνισε με έμφαση πως το άρμα σταμάτησε και δεν συνέθλιψε τον νεαρό άντρα.
Διεθνής κάλυψη και λογοκρισία
thumb|Σύγκριση των αποτελεσμάτων εικόνων για τον όρο tiananmen, στην κινεζική (αριστερά) και διεθνή (δεξιά) έκδοση της μηχανής αναζήτησης [[Google Αναζήτηση|Google ]]
Η φωτογραφία του νεαρού άνδρα μπροστά από το άρμα έγινε σύμβολο της φοιτητικής εξέγερσης στην πλατεία Τιέν Αν Μεν το 1989 και θεωρείται ως μια από τις πιο σημαντικές ιστορικές φωτογραφίες του 20ου αιώνα.
Φωτογραφικές εκδόσεις
thumb|Η φωτογραφία που δημοσιεύτηκε το 2009, 20 χρόνια μετά τα γεγονότα. Μετά τη βίαιη και αιματηρή καταστολή της φοιτητικής εξέγερσης στην πλατεία Τιέν Αν Μεν στις 3 Ιουνίου, οι περισσότεροι δημοσιογράφοι θεώρησαν πως οι διαμαρτυρίες είχαν φτάσει στην κορύφωση τους και πολλοί ετοιμαζόταν να φύγουν, ώσπου συνέβη το περιστατικό με τα άρματα μάχης δύο ημέρες αργότερα στις 5 Ιουνίου.
Υπήρξαν 5 φωτογράφοι που κατάφεραν να απαθανατίσουν το συγκεκριμένο γεγονός και να διαφύγουν των κινεζικών κυβερνητικών ελέγχων. Ένας από αυτούς δεν δημοσιοποίησε το υλικό του για 20 χρόνια, παρά μόνο το 2009 όπου έδειχνε το περιστατικό από το ίδιο επίπεδο του δρόμου με τον διαδηλωτή.
Οι φωτογραφίες που εμφανίστηκαν στα περιοδικά Time και Life δόθηκαν από τους δημοσιογράφους σε ένα Γάλλο φοιτητή ο οποίος τα μετέφερε λαθραία έξω από τη χώρα εντός ενός κουτιού τσαγιού, ενώ αυτές του Newsweek μεταφέρθηκαν εκτός της Κίνας από τον ίδιο τον δημοσιογράφο του.
Υπήρξαν και άλλες φωτογραφίες της εξέγερσης από διεθνείς εφημερίδες, ΜΜΕ και ειδησεογραφικά πρακτορεία,    ωστόσο η πλέον διάσημη φωτογραφία του γεγονότος και της εξέγερσης συνολικά είναι αυτή που τραβήχτηκε από τον Τζεφ Ουάιντενερ (Jeff Widener), φωτογράφο του Associated Press, ο οποίος την τράβηξε με χρήση τηλεφακού από τον 6ο όροφο του μπαλκονιού ενός ξενοδοχείου στην περιοχή, και ενώ βρισκόταν σε περίπου 800 μέτρα απόσταση από το σημείο του φοιτητή απέναντι στα άρματα μάχης. Η φωτογραφία αυτή κατόπιν αναπαράχθηκε ευρέως από όλα τα διεθνή μέσα.
Ξενόγλωσσοι
Κατηγορία:Λογοκρισία στην Κίνα Κατηγορία:Κινέζοι ακτιβιστές Κατηγορία:Φωτογραφία στην Κίνα Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στην Κίνα Κατηγορία:Φοιτητικά και μαθητικά κινήματα στην Κίνα
Συμμετοχή της Μολδαβίας στη Eurovision
Το ντεμπούτο της Μολδαβίας στο διαγωνισμό το 2005 ήταν επιτυχημένο, με τους Zdob şi Zdub να τερματίζουν έκτοι. Η χώρα έφτασε επίσης στην πρώτη δεκάδα με τη Νατάλια Μπάρμπου, τους DoReDoS και τους Zdob și Zdub και Αδερφούς Αντβάχοφ. Συνολικά, η Μολδαβία προκρίθηκε στον τελικό δώδεκα φορές, αποτυγχάνοντας να προκριθεί από τους ημιτελικούς τις χρονιές, , , και.
Ιστορία
Μετά την 20η θέση της Μολδαβίας στο διαγωνισμό του 2006, ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Teleradio-Moldova (TRM) ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί από τη συμμετοχή και δεν διέθεσε προϋπολογισμό για το διαγωνισμό του 2007. Ωστόσο, σε απάντηση της δημόσιας πίεσης, η TRM κατέθεσε τα προκαταρκτικά έγγραφα για να ανταγωνιστεί και έστειλε τη Natalia Barbu με το τραγούδι "Fight".
Το 2008, η Μολδαβία, για πρώτη φορά σε 4 χρόνια συμμετοχής, απέτυχε να προκριθεί με το "A Century of Love", καταλήγοντας στην 12η θέση στον τομέα των 19. Το 2010 ο σαξοφωνίστας Σεργκέι Στεφάνοφ των SunStroke Project έγινε φαινόμενο του Διαδικτύου ("Epic Sax Guy") με το σόλο του για σαξόφωνο 30 δευτερολέπτων.
Το 2011, οι Zdob si Zdub εκπροσώπησαν τη Μολδαβία για δεύτερη φορά στο διαγωνισμό, με το τραγούδι So Lucky όπου κατάφερε να τερματίσει 12ο στον τελικό. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Μολδαβία κατέληξε στην 10η θέση στον ημιτελικό, τον τελευταίο προκριθέντα για τον τελικό.
Το 2012, ο Pasha Parfeny εκπροσώπησε τη Μολδαβία, με το τραγούδι "Lăutar", τοποθετώντας το 5ο στον ημιτελικό και τον 11ο στον τελικό.
Το 2013, η Aliona Moon εκπροσώπησε τη Μολδαβία με το τραγούδι "Ο Mie" που τερμάτισε 4ο στον ημιτελικό και 11ο στον τελικό. Το 2014 με 2016 η Μολδαβία απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.
Το 2017, η Μολδαβία πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα στον διαγωνισμό, όταν οι SunStroke Project τερμάτισαν τρίτοι στον τελικό με το τραγούδι "Hey, Mamma!".
Το 2020, η Νατάλια Γκορντιένκο που εκπροσώπησε τη Μολδαβια το 2006, αποφασίστηκε ότι θα εκπροσωπήσει τη χώρα με το τραγούδι "Prison", ωστόσο ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Αντ' αυτού, εκπροσώπησε τη Μολδαβία το 2021 με το τραγούδι "Sugar". Προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό και τερμάτισε στη 13η θέση με 115 βαθμούς. Η νότα των 17 δευτερολέπτων που εκτέλεσε στο τέλος του "Sugar" αναφέρθηκε ως η μεγαλύτερη σε διάρκεια νότα στην ιστορία της Eurovision.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το, το ιστορικό ψηφοφορίας της Μολδαβίας έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Μολδαβία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Μολδαβια Eurovision
Υβόν Λε Ρου
Ο Υβόν Λε Ρου, γεννημένος στις 19 Απριλίου 1960 στο Πλουβόρν (Φινιστέρ), είναι παλιός διεθνής Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού.
Καριέρα
Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Σταντ Μπρεστουά, ο Βρετόνος αμυντικός αποτέλεσε τμήμα της ομάδας που αγωνίστηκε στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία της Γαλλίας στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μαζί της, κατέκτησε σε δύο περιπτώσεις τον τίτλο του πρωταθλητή της Ντιβιζιόν 2. Το 1983, ο νεαρός Γάλλος διεθνής υπέγραψε στην ΑΣ Μονακό, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας και καθιερώθηκε στην βασική ομάδα της Εθνικής Γαλλίας, με την οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1984.
Το 1985, επέστρεψε κοντά στην γενέτειρά του περιοχή, στην ΦΚ Ναντ. Έχοντας επιλεγεί να αγωνιστεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 με τους Μπλε, αποβλήθηκε στη διάρκεια του πρώτου αγώνα της ομάδας του και παρέμεινε ως αναπληρωματικός κατά το υπόλοιπο της διοργάνωσης. Το 1987, υπέγραψε στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, όπου προετοιμαζόταν μια ομάδα υψηλού επιπέδου. Νικητής του νταμπλ Πρωταθλήματος-Κυπέλλου το 1989, εγκατέλειψε ξανά την ομάδα ύστερα από δύο σεζόν, για χάρη της Παρί ΣΖ, όπου ταλαιπωρημένος από συνεχόμενους τραυματισμούς, υποχρεώθηκε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση με το τέλος της πρώτης του σεζόν στους Παριζιάνους, σε ηλικία 30 ετών. Μετρούσε, τότε, 290 συμμετοχές σε αγώνες πρώτης κατηγορίας (για 32 γκολ) και 28 διεθνείς συμμετοχές (για ένα γκολ).
Στις 21 Απριλίου 2007, αγωνίστηκε με τον Ποδοσφαιρικό Σύλλογο Βρετάνης σε έναν αγώνα απέναντι στην ομάδα επίλεκτων Africa Stars