cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καβαλερία Ρουστικάνα
Σύνοψη
Ο Άλφιο φεύγει και οι δύο γυναίκες βγαίνουν στην πλατεία, όπου συνεχίζουν τη συζήτηση. Η Σαντούτσα υποστηρίζει ότι τα λόγια του Άλφιο δικαιώνουν τις υποψίες της, όμως η Λουτσία αρνείται να πιστέψει τέτοια φοβερά πράγματα για το γιο της και μπαίνει στην εκκλησία για τη λειτουργία. Η Σαντούτσα παραμένει έξω - της έχει επιβληθεί ακοινωνησία επειδή πλαγιάζει με τον Τουρίντου χωρίς να είναι παντρεμένη.
Ο Τουρίντου φτάνει στην πλατεία και η Σαντούτσα του επιτίθεται, λέγοντας πως ξέρει τι έκανε όσο έλειπε δήθεν στο Φρανκοφόντε. Λίγο αργότερα περνά μπροστά τους η Λόλα, ενώ πηγαίνει προς την εκκλησία. Ο Τουρίντου κινείται κι αυτός προς το ναό, πίσω της. Η Σαντούτσα τον ικετεύει να μείνει μαζί της, αλλά αυτός την πετά στο χώμα και μπαίνει μέσα.
Σύντομα η Σαντούτσα παίρνει την εκδίκησή της, ενημερώνοντας τον Άλφιο για την παράνομη σχέση των συντρόφων τους. Σχεδόν αμέσως θα μετανιώσει, αλλά πια η αποκάλυψή της έχει πυροδοτήσει τραγικά αποτελέσματα: όταν τελειώνει η λειτουργία και το εκκλησίασμα μαζεύεται στην ταβέρνα, ο Άλφιο ξεμοναχιάζει τον Τουρίντου και τον προκαλεί σε μυστική μονομαχία. Ο αντίζηλος τον αγκαλιάζει και του δαγκώνει δυνατά το αυτί - σύμφωνα με τη σικελικό κώδικα τιμής αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο αποδέχεται τη μονομαχία, αλλά απαιτεί να είναι μέχρι θανάτου.
Ο Άλφιο φεύγει απ' την ταβέρνα. Τον ακολουθεί μετά από λίγο ο Τουρίντου, προφασιζόμενος ότι θέλει να πάρει λίγο αέρα. Ταυτόχρονα όμως προετοιμάζει τη μητέρα του για τα μελλούμενα, ζητώντας της να γίνει καλή μητέρα για τη Σαντούτσα, εάν του συμβεί κάτι κακό. Μεσολαβούν κάποιες στιγμές. Η Λουτσία περιπλανιέται ανήσυχη έξω από το σπίτι της, δακρυσμένη. Η Σαντούτσα την πλησιάζει και την αγκαλιάζει, ενώ οι χωρικοί ξαναμαζεύονται στην πλατεία. Φωνές ακούγονται από μακριά και κάποια φωνάζει «Σκότωσαν τον Τουρίντου». Οι δύο γυναίκες καταρρέουν.
Μεταφορά στον κινηματογράφο
Ως μία από τις δημοφιλέστερες όπερες, η Καβαλερία Ρουστικάνα έχει μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο. Ξεχωρίζουν οι ταινίες Fatal Desire (Μοιραία Επιθυμία) του 1953, με το νεαρό πρωταγωνιστή Άντονι Κουίν να «ντουμπλάρεται» στα τραγούδια από τον Τίτο Γκόμπι, και Καβαλερία Ρουστικάνα του Φράνκο Τζεφιρέλι (1982) με πρωταγωνιστή τον Πλάθιντο Ντομίνγκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Πιέτρο Μασκάνι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Αντονέλλα Λουάλντι
Βίος και καριέρα
Γεννήθηκε στην Βηρυτό στο Λίβανο από Ιταλό πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1949, όταν κέρδισε διαγωνισμό για νέα ταλέντα του κινηματογραφικού περιοδικού Hollywood, όπου παρουσιάστηκε ως "Signorina X" ("Madam X"), καλώντας τους αναγνώστες να επιλέξουν το όνομα της σκηνής.
Η Αντονέλλα παντρέυτηκε το 1955 τον εξίσου ηθοποιό Φράνκο Ιντερλέγκι, με τον οποίο απέκτησαν 2 παιδιά.
Απεβίωσε στις 10 Αυγούστου 2023 σε ηλικία 92 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες της Ιταλίας
Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1990–91
Η Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1990–91 ήταν η πρώτη περίοδος της Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα και η 57η αναγνωρισμένη περίοδος του β΄ επιπέδου ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία.
Προεπισκόπηση
Στη διοργάνωση συμμετείχαν 20 ομάδα με την ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις ΓΝ Εστορίλ Πράια και ΣΚΟ Τορεένσε να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι Ο Έλβας ΚΑΝ, ΣΚ Φρεαμούντε, Βαρζίμ ΣΚ, ΦΚ Μάια, ΡΝ Άγκεδα, Λουζιτάνο ΒΡΣΑ και η ΦΚ Μπαρεϊνένσε υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Ντόκερτι Καπ
Το Ντόκερτι Καπ (αγγλικά: Dockerty Cup) είναι ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετέχουν ομάδες από την πολιτεία Βικτώρια της Αυστραλίας. Η διοργάνωση έχει το όνομα του Χάρι Ντόκερτι, πρώην προέδρου της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Βικτώριας, που είναι η διοργανώτρια αρχή του θεσμού, ενώ δικαίωμα συμμετοχής στη διοργάνωση έχουν όλες οι ομάδες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βικτώριας.
Η διοργάνωση είχε διακοπεί από το 1996 έως το 2011, με εξαίρεση το 2004. Η επανέναρξη του θεσμού έγινε το 2011, με τη διοργάνωση να είναι γνωστή ως Mirabella Cup για εμπορικούς λόγους, με νέο τρόπαιο. Την επόμενη περίοδο η διοργάνωση μετονομάστηκε σε Statewide Knockout Cup για το 2012 και το 2013. Ωστόσο, και στις δύο περιόδους, η νικήτρια απονεμήθηκε το παραδοσιακό τρόπαιο.
Από το 2014 και εξής, το Ντόκερτι Καπ αποτελεί επίσης προκριματική διοργάνωση για το Κύπελλο Αυστραλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αυστραλία
281
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 281 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 281 (CCLXXXI ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Πρόβου και Τιβεριανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1034 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 281 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2020
Παρασκήνιο
Για πρώτη φορά, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε πιθανές τροποποιήσεις στο Σύνταγμα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του στις 19 Δεκεμβρίου 2019. Είπε ότι είναι έτοιμος να συζητήσει την αλλαγή των συνταγματικών κανόνων. Συγκεκριμένα, μίλησε για την ενίσχυση του ρόλου του Κοινοβουλίου και την ακύρωση της ρήτρας "σε σειρά" από το άρθρο που ρυθμίζει τον μέγιστο αριθμό όρων της Προεδρίας (χάρη στην επιφύλαξη αυτή, ο Πούτιν κατάφερε να εκλεγεί εκ νέου ως Πρόεδρος 2012, λαμβάνοντας μια πραγματική τρίτη θητεία της Προεδρίας).
Αναλυτικότερα, ο Πούτιν μίλησε για τις τροπολογίες κατά τη διάρκεια της ομιλίας του προς το Κοινοβούλιο στις 15 Ιανουαρίου 2020. Εκτός από τις τροπολογίες που αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, ο Πούτιν πρότεινε επίσης ορισμένες τροπολογίες για τη βελτίωση της κοινωνικής πολιτικής και της δημόσιας διοίκησης. Αμέσως μετά τη διεύθυνση, ο Πούτιν συγκρότησε μια ομάδα εργασίας για την προετοιμασία τροπολογιών στο Σύνταγμα, στις οποίες συμμετείχαν 75 άτομα, μεταξύ των οποίων πολιτικοί, νομοθέτες, μελετητές και δημόσια πρόσωπα.
Καταγγελίες για νοθεία
Το περιοδικό Forbes και η εφημερίδα The Moscow Times ανέφεραν τις καταγγελίες από τον φυσικό Σεργκέι Σπίλκιν, ο οποίος κατήγγειλε ότι 22 εκατομμύρια ψήφοι πιθανότατα ήταν προϊόν νοθείας και ότι παρόμοιες τακτικές είχαν χρησιμοποιηθεί και στις προεδρικές εκλογές του 2018 και στις βουλευτικές του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσικές εκλογές Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 2020 Κατηγορία:Βλαντίμιρ Πούτιν
Γεκατερίνα Βιλκόβα
Η Γεκατερίνα Νικολάγεβνα Βιλκόβα (Ρώσικα: Екатерина Николаевна Вилкова) γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου του 1984, και είναι Ρωσίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Η Γεκατερίνα Βιλκόβα γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου του 1984 στο Νίζνι Νόβγκοροντ της Ρωσίας. Αποφοίτησε από τη σχολή θεάτρου του Νίζνι Νόβγκοροντ, και το 2006 αποφοίτησε από τη σχολή θεάτρου της Μόσχας.
Προσωπική Ζωή
Την 1η Μαΐου του 2011 η Βιλκόβα παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ιλγιά Λιουμπίμοφ. Στις 11 Φεβρουαρίου του 2012 η Βιλκόβα γέννησε το πρώτο της παιδί, την Παύλα και στις 6 Απριλίου του 2014 γέννησε το δεύτερο της παιδί, τον Πιότρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Ατόλη
thumb|380px|right|Μέρος μιας ατόλης στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η ατόλη είναι κατηγορία κοραλλιογενών νησιών, τα οποία έχουν δακτυλιοειδές σχήμα και βρίσκονται σε τροπικές θάλασσες. Στο κέντρο τους βρίσκεται λιμνοθάλασσα, η διάμετρος της οποίας μπορεί να είναι άνω των 75 χιλιομέτρων. Τέτοια νησιά απαρτίζουν και ολόκληρα κράτη, όπως οι Μαλδίβες, το Τουβαλού, η Γαλλική Πολυνησία και ο Άγιος Βικέντιος & Γρεναδίνες, κυρίως στον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό.
Σχηματισμός
thumb|Ο σχηματισμός μιας ατόλης σε στάδια
Αναφορικά με το σχηματισμό των ατολών, οι επιστημονικές έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η σύνθεσή τους δεν είναι πάντα η ίδια.
Στις πιο πολλές περιπτώσεις κάτω από ένα λεπτό στρώμα κοραλλιών βρίσκεται συνήθως ένα υπόστρωμα από ιζηματογενή ή εκρηξιγενή πετρώματα. Αυτό σημαίνει ότι, η ατόλη στηρίζεται πάνω σε ηφαιστειακό κρατήρα κάτω από το βυθό. Σε άλλες περιπτώσεις η σύνθεσή της είναι νεκρά κοράλλια και απολιθωμένα λείψανα του Τριτογενούς.
Η θεωρία του Δαρβίνου για τις ατόλες
Σύμφωνα με το Δαρβίνο, η βάση των ατολών είναι ένα ηφαιστειογενές νησί. Αρχικά σχηματίζονται μικροί κοραλλιογενείς σκόπελοι και έπειτα ένας σκόπελος-φράγμα. Ο σχηματισμός της κυρίως ατόλης θα επιτευχθεί όταν το νησί βυθιστεί ολόκληρο στο νερό και θα συνεχίζει να αναπτύσσεται προς την επιφάνεια. Η δομή των πολυάριθμων ατολών δικαιολογεί τη θεωρία αυτή του Άγγλου φυσιοδίφη. Γεωτρήσεις που έγιναν, έδειξαν ότι, υπάρχει στερεό νησιωτικό υπόβαθρο.
Ωστόσο, δε δικαιολογούνται έτσι όλα τα ατολικά συγκροτήματα. Σύμφωνα με άλλη θεωρία, ατόλες σχηματίζονται εκεί όπου υποχωρεί η στάθμη των ωκεανών. Ορισμένοι πιστεύουν πως, τα πρώτα στηρίγματα των ατολών ήταν νησιά, τα οποία διαβρώθηκαν από την ενέργεια της θάλασσας σε βαθμό τέτοιο, ώστε η επιφάνειά τους βρέθηκε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας (η οποία τότε ήταν χαμηλότερη της σημερινής). Έτσι, όταν η επιφάνεια της θάλασσας άρχισε να ανυψώνεται, αναπτύχθηκαν οι ατόλες.
Ζωή στην ατόλη
Στην ατόλη ζουν έντομα, καρκινοειδή, γαστερόποδα και θαλασσοπούλια. Κάτω από τις πέτρες μέσα σε λάκκους, όπου υπάρχει λιγοστό νερό, ζουν αχινοί. Επίσης, στον δακτύλιο της ατόλης (ξηρά) υπάρχουν σκελετοί κοραλλιών.
Το μέρος της ατόλης που είναι πάνω από την επιφάνεια του θαλασσινού νερού περιβάλλεται από κοκοφοίνικες. Η επιφάνεια προς τη λιμνοθάλασσα κατεβαίνει ομαλά και συνεχίζεται κάτω από τα νερά, σε αντίθεση με τις εξωτερικές ακτές, οι οποίες παρουσιάζουν απότομη κατωφέρεια προς τη θάλασσα. Γλυκό νερό δεν υπάρχει και τα φυτά απορροφούν θαλασσινό.
Κάππαρις
Η κάππαρις είναι γένος, αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών που ανήκει στην οικογένεια των Καππαρίδων και στην τάξη των Καππαρωδών, με 200 είδη δέντρων αλλά κυρίως θάμνων. Τα περισσότερα είδη φέρουν αγκάθια και βρίσκονται σε βραχώδεις και άνυδρες περιοχές των τροπικών και εύκρατων περιοχών της γης. Ορισμένα από τα είδη είναι έρποντα ή αναρριχητικά.
Στην ονομασία Κάππαρη απαντούν:
Κάππαρις η κοινή
Στις Μεσογειακές χώρες βρίσκεται το είδος κάππαρις η κοινή (ή κάππαρις η ακανθώδης, Capparis spinosa), έρπων θάμνος με μικρά αγκάθια και βλαστούς που διακλαδίζονται και απλώνονται στο έδαφος. Τα άνθη του φύονται μεμονωμένα, είναι μεγάλα και έχουν χρώμα λευκό. Τα άνθη πριν ανοίξουν, στο στάδιο που είναι ακόμα οφθαλμοί, μαζεύονται και στη συνέχεια τοποθετούνται σε αλατισμένο νερό με ξύδι (τουρσί) αποτελώντας τη γνωστή κάππαρη του εμπορίου.
Καλλιέργεια κάππαρης
Η κάππαρη πολλαπλασιάζεται με σπόρο η με μόσχευμα. Παρότι η κάππαρη φυτρώνει εκεί που δεν την περιμένεις, οι δύο τρόποι πολλαπλασιασμού  στην πράξη έχουν  πολλές δυσκολίες. Οι σπόροι της κάππαρης έχουν μια εξωτερική φλούδα που είναι πολύ δύσκολο να διαπεραστεί από το νερό για να βλαστήσει το έμβρυο. Ακόμη κι όταν βλαστήσει ο σπόρος και βγει το φυτό βάζοντας τα στη τελική θέση αναμένουμε συνήθως στα τέσσερα φυτά να επιζήσει το ένα. Ο πολλαπλασιασμός με βλαστό που παίρνουμε από το φυτό έχει κι αυτός πολύ λίγες πιθανότητες να είναι επιτυχής ακόμη κι αν φανεί ότι αρχικά έχει πιάσει.
Χρήσεις
Η κάππαρη χρησιμοποιείται ως καρύκευμα σε διάφορες σαλάτες, σε ποικιλία από τουρσιά και σε σάλτσες. Η γεύση της είναι πικάντικη και ελαφρώς καυτερή· αυτό οφείλεται στην ύπαρξη τού σιναπέλαιου που απελευθερώνεται από τους ιστούς του φυτού. Ο φλοιός τής ρίζας χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως αρθρίτιδες, ρευματισμοί και πονόδοντοι. Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το φυτό έχει θεραπευτικές αλλά και μαγικές ιδιότητες.
Η κάππαρη είναι πιθανόν το περισσότερο ξεροφυτικό φυτό της Μεσογειακής ζώνης. Στην Ισπανία το χρησιμοποιούν για να σχηματίσουν αντιπυρικές ζώνες καθότι σε διαστήματα μεγάλης ξηρασίας το φυτό δεν πέφτει σε θερινή νάρκη, όπως κάποια άλλα που ξεραίνονται εντελώς, αλλά διατηρεί τους χυμούς στους ιστούς της. Συνήθως φύεται σε σχισμές απόκρημνων βράχων πολύ κοντά στην θάλασσα. Αυτή είναι μια παραλλαγή της ποικιλίας κάππαρις η ακανθώδης που έχει ελάχιστα μέχρι καθόλου αγκάθια και μεγάλα σχετικά φύλλα. Μια ποικιλία με αγκάθια και πιο μικρά φύλλα βρίσκεται σε πολλά σημεία της Αθήνας σε απίθανα μέρη. Σε ενώσεις κράσπεδων, σε σχισμές πεζοδρομίων, σε σχισμές τοίχων 1ου, 2ου, ακόμη και 3ου ορόφου. Το πιθανότερο είναι ότι οι σπόροι βλάστησαν σε αυτά τα σημεία μεταφερόμενοι περισσότερο από τα μυρμήγκια παρά από τον αέρα.
Άλλα είδη
Κατηγορία:Καππαροειδή Κατηγορία:Σπόροι και καρποί Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Αγριολούλουδα Κατηγορία:Φυτά κήπου Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Βρώσιμα φυτά
Facebook
Το Facebook είναι πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Οι χρήστες της μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω μηνυμάτων με τις επαφές τους και να ειδοποιούνται όταν ανανεώνουν τις προσωπικές πληροφορίες τους.
Ιστορία
Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ ίδρυσε το Facebook στις 4 Φεβρουαρίου 2004 ως μέλος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Αρχικά δικαίωμα συμμετοχής είχαν μόνο οι φοιτητές του Χάρβαρντ ενώ αργότερα επεκτάθηκε για την Ivy League (χαρακτηρισμός μιας ομάδας οκτώ ελίτ πανεπιστημίων των ΗΠΑ). Το όνομα της ιστοσελίδας προέρχεται από τα έγγραφα παρουσίασης των μελών πανεπιστημιακών κοινοτήτων μερικών Αμερικάνικων κολεγίων και προπαρασκευαστικών σχολείων που χρησιμοποιούσαν οι νεοεισερχόμενοι σπουδαστές για να γνωριστούν μεταξύ τους. Το 2005 το δικαίωμα πρόσβασης επεκτάθηκε σε μαθητές συγκεκριμένων λυκείων και μέλη ορισμένων μαθητικών κοινοτήτων. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2006 η υπηρεσία έγινε προσβάσιμη σε κάθε άνθρωπο του πλανήτη που η ηλικία του ξεπερνούσε τα 18 χρόνια.
Τον Δεκέμβριο του 2015, ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg, ανακοίνωσε ότι θα πουλήσει το 99% των μετοχών του στο Facebook. Στις 23 Αυγούστου 2016, το αφεντικό του Facebook πούλησε το πρώτο πακέτο μετοχών αξίας 95 εκατομμυρίων ευρώ για την οικονομική υποστήριξη της πρωτοβουλίας Chan Zuckerberg. Η τιμή μετοχής της εταιρείας δεν επηρεάστηκε σχεδόν καθόλου. Δεδομένου ότι η πρωτοβουλία Chan Zuckerberg δεν είναι ένα πραγματικό ίδρυμα, αλλά μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, ο Zuckerberg μπόρεσε να κρατήσει χαμηλές τις φορολογικές πληρωμές και να εμφανιστεί ως ευεργέτης στα μέσα ενημέρωσης.
Την άνοιξη του 2018, η εταιρεία μπήκε όλο και περισσότερο στο κοινό, καθώς η ειδική έρευνα για την προεκλογική εκστρατεία του 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες αποκάλυψε ότι πράκτορες της Ρωσικής Ομοσπονδίας είχαν χρησιμοποιήσει το Facebook για να επηρεάσουν την προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ. Έγινε επίσης γνωστό ότι η βρετανική εταιρεία Cambridge Analytica έκανε κατάχρηση δεδομένων από έως και 87 εκατομμύρια προφίλ χρηστών του Facebook.
Τρεις μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2020, ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ ανακοίνωσε μια σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης και των ψευδών αναφορών ή των ψεύτικων ειδήσεων για το Facebook. Ένα από τα πολλά μέτρα ήταν η αφαίρεση ιστότοπων όπως το QAnon, που προωθούσαν θεωρίες συνωμοσίας στο Facebook. Η Facebook Inc. δήλωσε ότι ανακάλυψε και διέγραψε συνολικά 4,5 δισεκατομμύρια ψεύτικους λογαριασμούς στο Facebook από τον Ιανουάριο του 2020 έως τον Σεπτέμβριο του 2020.
Τον Οκτώβριο του 2021, η ιδιοκτήτρια Facebook, Inc. άλλαξε την επωνυμία της εταιρείας σε Meta Platforms καθώς στρέφει την εστίασή της στην κατασκευή του «μετασύμπαντος». Αυτή η αλλαγή δεν επηρεάζει το όνομα της ίδιας της υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης Facebook, αντίθετα είναι παρόμοια με τη δημιουργία της Alphabet ως μητρικής εταιρείας της Google το 2015.
Χρήστες και επισκεψιμότητα
Το Facebook είχε το 2013 πάνω από 1 δισεκατομμύριο ενεργούς χρήστες. Επίσης, το Facebook είναι ένα από τα δημοφιλέστερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για ανέβασμα φωτογραφιών με πάνω από 14 εκατομμύρια φωτογραφίες καθημερινά. Με αφορμή τη δημοτικότητά του, το Facebook έχει υποστεί κριτική και κατηγορηθεί σε θέματα που αφορούν τα προσωπικά δεδομένα και τις πολιτικές απόψεις των ιδρυτών του. Ωστόσο η συγκεκριμένη ιστοσελίδα παραμένει η πιο διάσημη κοινωνική περιοχή δικτύωσης σε πολλές αγγλόφωνες χώρες. Το Facebook είναι ένας καλός τρόπος δικτύωσης με φίλους και γνωστούς. Παρά το ότι ενέχει κινδύνους (κυρίως για παραβίαση προσωπικών δεδομένων), ο προσεκτικός χρήστης δεν έχει πρόβλημα. Το Facebook ακόμα παρέχει παιχνίδια και υπάρχει η δυνατότητα ανεβάσματος φωτογραφιών και βίντεο.
Σύμφωνα με την comScore, το Facebook είναι το κορυφαίο σε επισκεψιμότητα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, καθώς πέρασε το Myspace τον Απρίλιο του 2008. Σύμφωνα με τους ανεξάρτητους παρόχους στοιχείων επισκεψιμότητας Alexa και SimilarWeb, το Facebook είναι δεύτερο και πρώτο σε επισκεψιμότητα αντίστοιχα, έχει την υψηλότερη επισκεψιμότητα ανάμεσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχοντας περισσότερους από 20 δισεκατομμύρια επισκέπτες ανά μήνα για το Μάιο του 2015.
Το 2020, το Facebook σημείωσε 2,85 δισεκατομμύρια ενεργούς χρήστες και έγινε η έβδομη πιο χρησιμοποιούμενη ιστοσελίδα παγκοσμίως.
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Τον Απρίλιο του 2011, το Facebook προσέφερε την ευκαιρία σε εμπόρους και εταιρείες να προωθηθούν μέσω αυτού. Η εταιρεία ξεκίνησε την προώθηση της προσκαλώντας μία επιλεγμένη ομάδα Βρετανών διαφημιστών να συναντήσουν τα κορυφαία στελέχη του Facebook σε μία "σύνοδο κορυφής των εμπνευστών" το Φεβρουάριο του 2010. Μέχρι σήμερα το Facebook έχει εμπλακεί σε καμπάνιες για το True Blood, το American Idol και το Top Gear. Μέσα ενημέρωσης όπως η Washington Post, η Financial Times και το ABC News έχουν χρησιμοποιήσει συγκεντρωτικά δεδομένα των χρηστών του Facebook ώστε να δημιουργήσουν διάφορες γραφικές παρουσιάσεις δεδομένων και διαγράμματα που συνοδεύουν τα άρθρα τους. Το 2012 η Miss Sri Lanka Online προωθήθηκε και αναδείχθηκε νικήτρια αποκλειστικά μέσω του Facebook.
Κοινωνική ζωή
Το Facebook έχει επηρεάσει την κοινωνική ζωή και δραστηριότητα των ανθρώπων με ποικίλους τρόπους. Καθώς είναι διαθέσιμο μέσω πολλών φορητών συσκευών, το Facebook επιτρέπει στους χρήστες να βρίσκονται συνεχώς σε επικοινωνία με φίλους, συγγενείς και άλλους γνωστούς σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και αν βρίσκονται, αρκεί να έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Έχει επίσης τη δυνατότητα να ενώσει ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα και/ή απόψεις μέσω ομάδων και άλλων σελίδων, κι έχει συμβεί να ενώσει μέλη οικογενειών και φίλους που είχαν χαθεί χάρη στην ευρέως διαδεδομένη χρήση του ιστότοπου.
Υγεία
Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι το Facebook επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στην αυτοεκτίμηση των ατόμων προκαλώντας αισθήματα ζήλειας, με τις φωτογραφίες από διακοπές και ταξίδια να προκαλούν τη μεγαλύτερη δυσαρέσκεια. Άλλες κυρίαρχες αιτίες ζήλειας περιλαμβάνουν δημοσιεύσεις και φωτογραφίες από φίλους που απεικονίζουν την οικογενειακή ευτυχία και τη φυσική ομορφιά - τέτοια ζηλόφθονα αισθήματα κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν μόνοι και ανικανοποίητοι με τη δική τους ζωή. Μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε από κοινού από δύο γερμανικά πανεπιστήμια ανακάλυψε ότι ένας στους τρεις ανθρώπους ήταν πιο ανικανοποίητος με τη ζωή του έπειτα από την επίσκεψή του στο Facebook, και μία άλλη μελέτη από το Utah Valley University βρήκε ότι ένιωθαν χειρότερα για τη ζωή τους έπειτα από αύξηση του χρόνου που ξόδευαν στο Facebook.
Σύμφωνα με την καθηγήτρια ψυχολογίας Susan Krauss Whitbourne, παρόλο που το Facebook προσφέρει το πλεονέκτημα να μπορείς να "κάνεις φίλο" κάποιον άλλον χρήστη, από την άλλη υπάρχει το μειονέκτημα ότι μπορείς να διαγράψεις κάποιον από φίλο ή να απορρίψεις ένα αίτημα φιλίας. Η Whitebourne αναφέρεται στους χρήστες που έχουν διαγραφεί από άλλους χρήστες, ως θύματα αποξένωσης. Η διαγραφή κάποιου ατόμου είναι σπάνια μια κοινή απόφαση και το άτομο συχνά δε γνωρίζει ότι έχει διαγραφεί.
Ακόμη, έχουν παρατηρηθεί κάποιες αρνητικές μεταβολές στην ψυχολογική κατάσταση των χρηστών του Facebook. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα από ερευνητές του πανεπιστημίου του Michigan, οι οποίοι μελέτησαν για 2 εβδομάδες 82 νεαρούς ενήλικες χρήστες του ιστότοπου και κυρίως με ποιόν τρόπο σχετιζόταν η χρήση του κοινωνικού δικτύου με τα αισθήματα ψυχικής ικανοποίησης του κάθε χρήστη. Τελικά, οι ερευνητές κατέληξαν στο δυσάρεστο συμπέρασμα πως όσο περισσότερο οι νέοι χρησιμοποιούσαν το Facebook, τόσο χειρότερα ένιωθαν στη συνέχεια και τόσο περισσότερο το επίπεδο ικανοποίησής τους και χαράς από τη ζωή  έπεφτε.
Πολιτικός Αντίκτυπος
Το Φεβρουάριο του 2008, ένα γκρουπ του Facebook με την ονομασία "Ένα εκατομμύριο φωνές ενάντια στο FARC" οργάνωσε μία εκδήλωση στην οποία εκατοντάδες χιλιάδες Κολομβιανοί διαδήλωσαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας, πιο γνωστές ως FARC (από το ισπανικό όνομα του γκρουπ). Τον Αύγουστο του 2010, μία από τις επίσημες ιστοσελίδες της κυβέρνησης της Βόρειας Κορέας και το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της χώρας, εντάχθηκαν στο Facebook.
Κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης πολλοί δημοσιογράφοι ισχυρίστηκαν ότι το Facebook διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη γέννηση της αιγυπτιακής επανάστασης το 2011. Στις 14 Ιανουαρίου, η σελίδα του Facebook "We are all khaled Said" ξεκίνησε από τον Wael Ghoniem Create Event για να προσκαλέσει τον αιγυπτιακό πληθυσμό σε "ειρηνικές διαδηλώσεις" στις 25 Ιανουαρίου. Σύμφωνα με το Mashable, στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, το Facebook έγινε το κυρίαρχο εργαλείο που συνέδεε όλους τους διαδηλωτές και οδήγησε την αιγυπτιακή κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Nazif να απαγορεύσει το Facebook, το Twitter και άλλες ιστοσελίδες στις 26 Ιανουαρίου και έπειτα να απαγορεύσει όλες τις κινητές και διαδικτυακές συνδέσεις για όλη την Αίγυπτο τα μεσάνυχτα της 28ης Ιανουαρίου. Έπειτα από 18 ημέρες, η εξέγερση ανάγκασε τον Πρόεδρο Μουμπάρακ να παραιτηθεί.
Στην εξέγερση του Μπαχρέιν η οποία ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου του 2011, το Facebook χρησιμοποιήθηκε από το καθεστώς του Μπαχρέιν όπως και από τους νομιμόφρονες του καθεστώτος, για τον εντοπισμό, τη σύλληψη και την ποινική δίωξη των πολιτών που συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες. Ένα 20χρονο κορίτσι με το όνομα Ayat Al Qurmezi ταυτοποιήθηκε ως διαδηλώτρια επειδή χρησιμοποιούσε το Facebook και απάχθηκε από το σπίτι της από κουκουλοφόρους και φυλακίστηκε.
Το 2011, το Facebook κατέθεσε χαρτιά με την Ομοσπονδιακή Εκλογική Επιτροπή για να σχηματίσει μια επιτροπή πολιτικής δράσης με το όνομα «FB PAC». Σε ένα email προς το "Hill", εκπρόσωπος του Facebook δήλωσε: "Η επιτροπή πολιτικής δράσης του Facebook θα δώσει στους υπαλλήλους μας έναν τρόπο να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί στην πολιτική διαδικασία με το να στηρίζουμε τους υποψήφιους οι οποίοι μοιράζονται τους στόχους μας για την προώθηση της αξίας της καινοτομίας στην οικονομία μας, ενώ δίνουμε στους ανθρώπους τη δύναμη να μοιραστούν και να κάνουν τον κόσμο πιο ανοιχτό και συνδεδεμένο."
Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της Συρίας, το YPG, ένα απελευθερωτικό στράτευμα για τη Rojava στρατολόγησε δυτικούς μέσω του Facebook στον αγώνα της κατά του ISIL. Χιλιάδες εντάχθηκαν στις τάξεις του για διάφορους λόγους, από θρησκευτικούς μέχρι ιδεολογικούς. Το όνομα της σελίδας του Facebook "Τα λιοντάρια της Rojava" προέρχεται από ένα κουρδικό ρητό το οποίο μεταφράζεται ως "Ένα λιοντάρι είναι ένα λιοντάρι, είτε είναι θηλυκό είτε είναι αρσενικό", αντανακλώντας τη φεμινιστική ιδεολογία της οργάνωσης.
Προβλέψεις για το τέλος του Facebook
Διάφορες δημοσιεύσεις και σχολιαστές έχουν προβλέψει το τέλος του Facebook από αιτίες, οι οποίες περιλαμβάνουν την φθίνουσα βάση χρηστών, νομικές δυσκολίες επειδή πρόκειται για κλειστή πλατφόρμα, αδυναμία δημιουργίας εσόδων, αδυναμία προσφοράς ιδιωτικού απορρήτου, αδυναμία προσαρμογής σε πλατφόρμες κινητών συσκευών, την αδυναμία διαπραγμάτευσης με την κινεζική κυβέρνηση ή το Facebook να τελειώνει από μόνο του ώστε να παρουσιάσει τον επόμενης γενιάς αντικαταστάτη του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης Κατηγορία:Ιστοσελίδες διαμοιρασμού εικόνων Κατηγορία:Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης
Εθνόσημο της Παλαιστίνης
right|thumb|150px|Το εθνόσημο της Παλαιστίνης Το εθνόσημο της Παλαιστίνης είναι το εθνικό έμβλημα που χρησιμοποιεί η Παλαιστίνη. Έχει τα λεγόμενα παναραβικά χρώματα, τα οποία υπάρχουν και στη σημαία της Παλαιστίνης. Τα χρώματα αυτά βρίσκονται σε θυρεό που μεταφέρει ένα πτηνό, ο αετός του Σαλαδίνου, γνωστός και από τα εθνικά σύμβολα άλλων αραβικών χωρών. Από κάτω, σε μια περγαμηνή διαβάζουμε την επιγραφή "السلطة الفلسطينية", που σημαίνει "Παλαιστινιακή Αρχή" στα αραβικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παλαιστινη Κατηγορία:Παλαιστίνη
Εκκινητές ριζών
Στη χημεία, εκκινητές ριζών είναι ουσίες που μπορούν να παράξουν είδη ριζών υπό ήπιες συνθήκες και να προάγουν αντιδράσεις μέσω χημικών ριζών. Αυτές οι ουσίες έχουν γενικά ασθενείς δεσμούς και παρουσιάζουν χαμηλές ενέργειες διάσπασης δεσμών.
Οι εκκινητές ριζών χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικές διεργασίες όπως π.χ. στη σύνθεση πολυμερών. Τυπικά παραδείγματα είναι μόρια με δεσμό αζώτου-αλογόνου, αζω-ενώσεις και οργανικά και ανόργανα υπεροξείδια.
Κύριοι τύποι
Η θειική ρίζα προσθέτει σε ένα αλκένιο που σχηματίζει ρίζες θειικούς εστέρες, π.χ CHPhCH2OSO3−, που προσθέτουν επιπλέον αλκένια μέσω του σχηματισμού δεσμών C-C. Πολλά πολυμερή στυρενίου και φθοροαλκενίου παράγονται με αυτόν τον τρόπο.
κέντρο|μικρογραφία|600x600εσ|Αντίδραση ATRP. Α. Εκκίνηση. Β. Ισορροπία. Γ. Πολλαπλασιασμός
Ασφάλεια
Ορισμένοι εκκινητές ριζών όπως οι αζωενώσεις και τα υπεροξείδια μπορούν να εκραγούν σε υψηλές θερμοκρασίες, επομένως πρέπει να φυλάσσονται σε κρύα κατάσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
282
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 282 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βερνάρδος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1792-1862)
Ο Βερνάρδος Α΄, γερμ. Bernhard (30 Μαΐου 1792 - 31 Ιουλίου 1862) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Έγινε συνταγματάρχης στις Κάτω Χώρες και διοικητής του στρατού των Ανατολικών Ινδιών των Κάτω Χωρών.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Αυγούστου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίντα των Βέττιν, κόρη του Γεωργίου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ρωσική επανάσταση του 1905
Ρωσική Επανάσταση του 1905 (Ру́сская револю́ция 1905 го́да) ή Πρώτη Ρωσική επανάσταση αποκαλούνται τα γεγονότα που σημειώθηκαν  στα εδάφη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1905 μέχρι το 1907. Αφορμή της επανάστασης αποτέλεσε η δολοφονία αμάχων εργατών κατά τη διάρκεια ειρηνικής διαμαρτυρίας στην πρωτεύουσα, Πετρογκράντ (νυν Αγία Πετρούπολη), που έγινε γνωστή και ως Ματωμένη Κυριακή ή Κόκκινη Κυριακή, στις 9 (22) Ιανουαρίου 1905. Μετά την Ματωμένη Κυριακή σημειώθηκαν απεργίες στον στρατό και ανταρσίες στον στόλο εναντίον της μοναρχίας. Αυτές οι απεργίες είχαν ως αποτέλεσμα το μανιφέστο της 17ης Οκτωβρίου του 1905, το οποίο επέτρεπε ελευθερία συνείδησης, λόγου, συνεδρίασης και ενώσεων. Επίσης δημιουργήθηκε η Βουλή, ένωση του Κρατικού Σοβιέτ και της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, αργότερα ακολούθησε η ανατροπή της 3ης Ιουνίου του 1907 και οι αρχές δεν τηρούσαν τους όρους του μανιφέστου της 17ης Οκτωβρίου του 1905. Οι κοινωνικές διαμάχες συνεχίστηκαν και αργότερα η χώρα οδηγήθηκε στην γνωστή Οκτωβριανή επανάσταση του 1917.
Η άνοδος της αντίστασης
Στις αρχές του 20ου αιώνα, Ρώσοι φιλελεύθεροι σχημάτισαν την Ένωση των Συνταγματιστών του Ζέμστβο (1903) και την Ένωση για την Απελευθέρωση (1904) οι οποίες προπαγάνδιζαν την συνταγματική μοναρχία. Οι Ρώσοι σοσιαλιστές αποτελούνταν από δύο μεγάλες ομάδες: το Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών, που ακολουθούσε τη λαϊκιστική ρωσική παράδοση, και το  μαρξιστικό Ρωσικό Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα των Εργαζομένων. Το φθινόπωρο του 1904, οι φιλελεύθεροι ξεκίνησαν μια σειρά από  συνεστιάσεις γιορτάζοντας την 40η επέτειο της θέσπισης φιλελεύθερων διατάξεων για τα δικαστήρια και καλώντας για πολιτικές μεταρρυθμίσεις και την θέσπιση ενός συντάγματος. Στις 13 Δεκεμβρίου 1904, το Δημοτικό Συμβούλιο της Μόσχας πέρασε μια απόφαση, απαιτώντας την θέσπιση ενός εκλεγμένου εθνικού νομοθετικού σώματος, πλήρη ελευθερία του τύπου, και ανεξιθρησκεία. Ακολούθησαν παρόμοιες αποφάσεις και εκκλήσεις από άλλα δημοτικά συμβούλια πόλεων και συμβούλια ζέμστβο.
Ο Τσάρος Νικόλαος Β' της Ρωσίας έκανε μια κίνηση για να ικανοποιήσει πολλά απ΄αυτά τα αιτήματα, διορίζοντας τον φιλελεύθερο Πιότρ Ντμίτριεβιτς Σβιατοπόλκ-Μίρσκϊι ως Υπουργό των Εσωτερικών μετά τη δολοφονία του Βιάτσεσλαβ φον Πλέβε. Στις 25 Δεκεμβρίου 1904, ο Τσάρος εξήγγειλε ένα μανιφέστο υποσχόμενος την επέκταση των Ζέμστβο και των αρμοδιοτήτων των τοπικών συμβουλίων, ασφάλιση για τους βιομηχανικούς εργάτες, την απελευθέρωση των Ινορόντσι, και την κατάργηση της λογοκρισίας. Εντούτοις, το κρίσιμο σημείο της νομοθέτησης από αντιπροσωπευτικό εθνικό σώμα έλειπε από το μανιφέστο.
Η έναρξη της επανάστασης
Το Δεκέμβριο του 1904, μια απεργία κηρύχθηκε στο Εργοστάσιο Πουτίλοφ (προμηθευτή των σιδηροδρόμων και του πυροβολικού) στην Αγία Πετρούπολη. Συμπαθούντες απεργοί σε άλλα σημεία της πόλης ανέβασαν τον αριθμό των απεργούντων σε πάνω από 80,000. Ο αμφιλεγόμενος Ορθόδοξος ιερέας Γκεόργκι Γκαπόν, που ήταν επικεφαλής της υποστηριζόμενης  από την αστυνομία εργατικής ένωσης, οδήγησε μια τεράστια πορεία εργατών στα   Χειμερινά Ανάκτορα για να παραδώσουν μια δέσμη αιτημάτων στον Τσάρο την Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 1905. Τα στρατεύματα που φύλαγαν τα Χειμερινά Ανάκτορα και είχαν εντολή να μην επιτρέψουν στους διαδηλωτές να περάσουν πέρα από ένα συγκεκριμένο σημείο, σύμφωνα με τον Σεγκέι Βίττε, άνοιξαν πυρ εναντίον τους, με αποτέλεσμα να πέσουν περισσότεροι από 200 έως 1000 νεκροί. Το γεγονός έμεινε γνωστό ως Ματωμένη Κυριακή, και θεωρείται συνήθως ως το σημείο έναρξης της ενεργητικής φάσης της επανάστασης.
Με τον ανεπιτυχή και αιματηρό Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο (1904–1905) υπήρξε αναταραχή στις εφεδρείες του στρατού. Στις 2 Ιανουαρίου, 1905 απωλέσθηκε το Πορτ Άρθουρ, και ο Ρωσικός Στόλος της Βαλτικής ηττήθηκε στη  Μάχη της Τσουσίμα. Τον Φεβρουάριο του 1905, ο Ρωσικός στρατός ηττήθηκε στο Μούκντεν, χάνοντας σχεδόν 80,000 άντρες στη μάχη. Ο Βίττε στάλθηκε για να συνάψει ειρήνη, διαπραγματευόμενος τη Συνθήκη του Πόρτσμουθ (υπογράφτηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1905). Το 1905, υπήρξαν ναυτικές ανταρσίες στη Σεβαστούπολη, το Βλαδιβοστόκ, και την  Κροστάνδη, με αποκορύφωμα τον Ιούνιο με την ανταρσία στο κατάστρωμα του Θωρηκτού Ποτέμκιν — με μερικές πηγές  να ισχυρίζονται ότι πάνω από 2,000 να έχουν σκοτωθεί κατά τις επιχειρήσεις αποκατάστασης της τάξης. Οι ανταρσίες αποδιοργανώθηκαν και γρήγορα συντρίφθηκαν. Παρά τις ανταρσίες αυτές, οι ένοπλες δυνάμεις ήταν σε μεγάλο βαθμό απολίτικες και παρέμειναν κυρίως νομιμόφρονες, ακόμα κι αν ήσαν δυσαρεστημένες — έτσι χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από την κυβέρνηση για να ελέγξουν την γενικευμένη αναταραχή του 1905.
Οι εθνικές ομάδες είχαν εξαγριωθεί από τον εκρωσισμό που είχε αναληφθεί από τον Αλέξανδρο Β΄. Οι Πολωνοί, οι Φινλανδοί και οι επαρχίες της Βαλτικής επεδίωκαν όλες αυτονομία, καθώς και ελευθερία για τη χρήση της εθνικής τους γλώσσας και την προώθηση της δικής τους κουλτούρας. Οι μουσουλμανικές ομάδες ήταν επίσης ενεργές — Το Πρώτο Συνέδριο της Μουσουλμανικής Ένωσης πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1905. Συγκεκριμένες ομάδες άδραξαν την ευκαιρία για ξεκαθάρισμα των διαφορών μεταξύ τους παρά με την κυβέρνηση. Κάποιοι εθνικιστές προέβησαν σε πογκρόμ κατά των Εβραίων, πιθανόν με τη βοήθεια της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα τον θάνατο πάνω από 3000 Εβραίων.
Ο αριθμός των κρατουμένων σε όλη τη Ρωσική Αυτοκρατορία, που είχε φτάσει στους 116,376 το 1893, έπεσε πάνω από το ένα τρίτο στο χαμηλό των 75,009 τον Ιανουάριο του 1905, κυρίως εξαιτίας των μαζικών αμνηστεύσεων που χορηγήθηκαν από τον Τσάρο; ο ιστορικός   S G Wheatcroft αναρωτήθηκε για το ρόλο που έπαιξαν αυτοί οι εγκληματίες στην κοινωνική αναταραχή του 1905–6.
Η αντίδραση της Κυβέρνησης
Μετά τη δολοφονία του θείου του, του Μεγάλου Δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς, στις  17 Φεβρουαρίου 1905, ο Τσάρος συμφώνησε να κάνει νέες παραχωρήσεις. Στις 18 Φεβρουαρίου 1905 δημοσίευσε το  Διάταγμα Μπιλίγκιν, το οποίο υπόσχονταν το σχηματισμό μια συμβουλευτικής συνέλευσης, θρησκευτική ανεκτικότητα, ελευθερία του λόγου (με τη μορφή των γλωσσικών δικαιωμάτων για την Πολωνική μειονότητα) και μείωση των πληρωμών εξαγοράς για τους αγρότες.
Στις 24 και 25 Μαΐου 1905, περίπου 300 Ζέμστβο και τοπικοί αντιπρόσωποι πραγματοποίησαν 3 συναντήσεις στη Μόσχα, οι οποίες πέρασαν μια απόφαση, ζητώντας λαϊκή εκπροσώπηση σε εθνικό επίπεδο. Στις 6 Ιουνίου 1905, ο  Νικόλαος ο Β' δέχτηκε μια αντιπροσωπεία των Ζέμστβο. Απαντώντας στις ομιλίες του Πρίγκιπα Σεργκέι Τρουμπετσκόϊ και του κυρίου Φιόντροφ, ο Τσάρος επιβεβαίωσε την υπόσχεσή του να συγκαλέσει μια συνέλευση αντιπροσώπων του λαού.
Η κορύφωση της επανάστασης
right|thumb|400px|[[Ιλιά Ρέπιν, 17 Οκτωβρίου 1905]] Ο Νικόλαος Β' της Ρωσίας συμφώνησε στις 18 Φεβρουαρίου στη δημιουργία μιας Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας αλλά μόνον με συμβουλευτικές αρμοδιότητες. Όταν αποκαλύφθηκαν οι αδύναμες εξουσίες και οι περιορισμοί που τίθονταν στο εκλεκτορικό σώμα, η αναταραχή διπλασιάστηκε. Το Σοβιέτ της Αγίας Πετρούπολης είχε ήδη συγκροτηθεί και κάλεσε για γενική απεργία τον Οκτώβριο, άρνηση πληρωμής φόρων, και την ανάληψη των καταθέσεων από τις τράπεζες.
Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1905, υπήρξαν πολλές εξεγέρσεις στην ύπαιθρο κατά τις οποίες οι αγρότες απαλλοτρίωναν εκτάσεις και εργαλεία. Αναταραχές στο ελεγχόμενο από τη Ρωσία Βασίλειο του Κογκρέσου κορυφώθηκαν τον Ιούνιο του 1905 στην  Εξέγερση του Λοντζ. Παραδόξως, μόνο ένας γαιοκτήμονας αναφέρθηκε ότι σκοτώθηκε. Πολύ μεγαλύτερη βία ασκήθηκε στους αγρότες που βρίσκονταν έξω από την κοινότητα: 50 θάνατοι αναφέρθηκαν εκεί.
Το Οκτωβριανό Μανιφέστο, γραμμένο από τον Σεργκέι Βίττε και τον Αλέξις Ομπολένσκϊι, παρουσιάστηκε στον Τσάρο στις 14 Οκτωβρίου. Ακολουθούσε από κοντά τα αιτήματα του Συμβουλίου των Ζέμστβο το Σεπτέμβριο, εξασφαλίζοντας βασικά πολιτικά δικαιώματα, επιτρέποντας τον σχηματισμό πολιτικών κομμάτων, επεκτείνοντας το προνόμιο προς την καθολική ψηφοφορία, και εγκαθιδρύοντας τη Δούμα ως το κεντρικό νομοθετικό σώμα. Ο Τσάρος περίμενε και πρόβαλλε τις αντιρρήσεις του επί τρεις ημέρες, αλλά τελικά υπέγραψε το μανιφέστο στις 30 Οκτωβρίου 1905, που οφείλονταν στην επιθυμία του να αποφύγει μια σφαγή, και στη συνειδητοποίηση ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις ήταν ανεπαρκείς για να πράξει διαφορετικά. Έδειξε μετανιωμένος για την υπογραφή του εγγράφου, λέγοντας ότι αισθάνεται "αηδιασμένος από ντροπή για την προδοσία της δυναστείας... προδοσία που ήταν πλήρης".
Όταν διακηρύχθηκε το Μανιφέστο υπήρξαν αυθόρμητες εκδηλώσεις υποστήριξης σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Οι απεργίες στην Αγία Πετρούπολη και αλλού επίσημα τερματίστηκαν ή γρήγορα κατέρρευσαν. Πολιτική αμνηστία προσφέρθηκε επίσης. Οι παραχωρήσεις αυτές ήρθαν χέρι-χέρι με ανανεωμένη και ωμή δράση ενάντια στην εξέγερση. Υπήρξε επίσης μια αρνητική αντίδραση από τα συντηρητικά στοιχεία της κοινωνίας, με επιθέσεις ακροδεξιών σε απεργούς, ακροαριστερούς και Εβραίους.
Κι ενώ οι Ρώσοι φιλελεύθεροι ήταν ικανοποιημένοι από το Οκτωβριανό Μανιφέστο και είχαν κάνει προετοιμασίες για τις επερχόμενες εκλογές στη Δούμα, ριζοσπάστες σοσιαλιστές και επαναστάτες αποκήρυξαν τις εκλογές και κάλεσαν για ένοπλη εξέγερση με σκοπό την καταστροφή της Αυτοκρατορίας.
Σύμφωνα με τα μεγέθη που παρουσιάστηκαν στη Δούμα από τον καθηγητή Μαξίμ Κοβαλέφσκι, από τον Απρίλιο 1906, περισσότεροι από 14,000 άνθρωποι εκτελέστηκαν και  75,000 φυλακίστηκαν. Ο ιστορικός Μπράϊαν Τέϊλορ διαβεβαιώνει ότι ο αριθμός των νεκρών στην Επανάσταση του  1905 ήταν  "χιλιάδες", και αναφέρεται στην ύπαρξη μιας πηγής που ανεβάζει το μέγεθος σε πάνω από  13,000 θανάτους.
Η Δούμα και ο Στολίπιν
Ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα που σχηματίστηκαν, ή αναγνωρίστηκαν ως νόμιμα, ήταν οι φιλελεύθεροι-διανοούμενοι του Συνταγματικού Δημοκρατικού κόμματος (το Καντέτς), η αγροτική ηγεσία της Εργατικής Ομάδας (Τρουντόβικς), και οι λιγότερο φιλελεύθεροι  Ένωση της 17ης Οκτώβρη (οι Οκτωβριστές), και η αντιδραστική Ένωση των Γαιοκτημόνων.
Οι εκλογικοί νόμοι  δημοσιεύθηκαν το Δεκέμβριο του 1905— με την ψήφο να είναι προνόμιο για τους άνδρες πολίτες άνω των  25 ετών, εκλέγοντας δια μέσου τεσσάρων εκλεκτορικών κολεγίων. Επρόκειτο για ένα ετεροβαρές εκλογικό σύστημα όπου οι ψήφοι μερικών τμημάτων της κοινωνίας άξιζαν περισσότερο από άλλα. Για παράδειγμα, η ψήφος ενός γαιοκτήμονα μετρούσε 45 φορές περισσότερο από την ψήφο ενός βιομηχανικού εργάτη. Οι πρώτες εκλογές για τη Δούμα έγιναν  έγιναν το Μάρτιο του  1906 και είχαν μποϊκοταριστεί από τους σοσιαλιστές, τους  SR και τους Μπολσεβίκους. Στην Πρώτη Δούμα, υπήρχαν 170 αντιπρόσωποι για το Κάντετς, 90 Τρουντόβικς, 100 αντιπρόσωποι αγροτών με διαφορετικές γραμμές, 63 εθνικιστές με διαφόρων αποχρώσεων, και 16 Οκτωβριστές.
Τον Απρίλιο του 1906, ο Σεργκέι Βίττε παραιτήθηκε, αφού είχε διαπραγματευτεί τη διομολόγηση δανείου ύψους σχεδόν 900 εκατομμυρίων ρουβλιών για την ανόρθωση των οικονομικών της Ρωσικής κυβέρνησης. Προφανώς ο Τσάρος είχε χάσει την εμπιστοσύνη του προς αυτόν. Ο μεταγενέστερα γνωστός ως "ο πιο σπουδαίος πολιτικός της ύστερης Ρωσικής Αυτοκρατορίας", ο Βίττε αντικαταστάθηκε από τον Ιβάν Γκορεμύκιν. Στις 19 Μαΐου 1906, ο Γκορεμύκιν αντικαταστάθηκε κι ο ίδιος από τον Πιότρ Στολίπιν.
Το Πραξικόπημα του Ιουνίου 1907 αποτέλεσε το τέλος της επανάστασης. Η Δούμα διαλύθηκε και οι σοσιαλδημοκράτες αντιπρόσωποι συνελήφθησαν. Η μονοκρατορία του Τσάρου αποκαταστάθηκε.
Η άνοδος της τρομοκρατίας
Τα έτη 1904 και  1907 υπήρξαν  μια περίοδος παρακμής για τα μαζικά κινήματα, όπως οι απεργίες και οι πολιτικές διαδηλώσεις, αλλά επίσης μια περίοδος για την άνοδο της πολιτικής τρομοκρατίας. Η SR Combat Organization και άλλες ένοπλες ομάδες πραγματοποίησαν πολυάριθμες δολοφονίες στοχοποιώντας στελέχη της δημόσιας διοίκησης, την αστυνομία, και πραγματοποιώντας κλοπές. Μεταξύ 1906 και 1909, οι επαναστάτες σκότωσαν 7,293 ανθρώπους, εκ των οποίων οι  2,640 ήταν αξιωματούχοι, και τραυμάτισαν 8,061.
Η καταπίεση
Τα έτη της επανάστασης χαρακτηρίστηκαν από μια δραματική άνοδο των μεγεθών σε θανατικές καταδίκες και εκτελέσεις. Διαφορετικά μεγέθη στους αριθμούς των εκτελέσεων αποτέλεσαν αντικείμενο σύγκρισης από τον Γερουσιαστή Νικολάι Ταγκάντσεφ, και έχουν περιληφθεί στον πίνακα που ακολουθεί.
Οι αριθμοί αυτοί αναπαριστούν μόνον εκτελέσεις πολιτών, και δεν περιλαμβάνουν έναν μεγάλο αριθμό συνολικών εκτελέσεων από κατασταλτικές μονάδες του στρατού και εκτελέσεις στρατιωτικού προσωπικού που προέβαινε σε ανταρσίες.
Ο Πιοτρ Κροπότκιν σημειώνει επίσης ότι οι επίσημες στατιστικές δεν περιλαμβάνουν εκτελέσεις που έγιναν στην διάρκεια εκστρατειών κολασμού, ειδικά στη Σιβηρία, τον Καύκασο, και τις Βαλτικές επαρχίες.
Μέχρι το 1906 υπήρχαν  4,509 πολιτικοί κρατούμενοι στη ρωσική Πολωνία, 20% του συνόλου της αυτοκρατορίας.
Το Σοβιέτ του Ιβάνοβο
11 Μαΐου 1905: Η 'Ένωση', η επαναστατική ηγεσία, καλεί όλες τις μονάδες υφαντουργίας σε απεργία.
12 Μαΐου: Η απεργία αρχίζει. Οι ηγέτες των απεργών συναντιούνται στα δάση της περιοχής.
13 Μαΐου: 40,000 εργάτες συγκεντρώνονται μπροστά στο κτίριο της Διοίκησης για να παραδώσουν στον Σβίρσκιϊ, τον περιφερειακό επιθεωρητή εργοστασίων, μια λίστα με αιτήματα.
14 Μαΐου: Αντιπρόσωποι των εργατών εκλέγονται μετά από πρόταση του Σβίρσκιϊ. Θέλει ανθρώπους για να διαπραγματευτεί μαζί τους. Μια μαζική συγκέντρωση πραγματοποιείται στην Πλατεία Διοικητηρίου. Ο Σβίρσκιϊ τους μεταδίδει ότι οι ιδιοκτήτες των μύλων δεν θα ικανοποιήσουν τα αιτήματά τους αλλά θα διαπραγματευτούν με τους εκλεγμένους  αντιπροσώπους τους που θα έχουν ασυλία σε οποιαδήποτε καταδίωξη σύμφωνα με τον κυβερνήτη.
15 Μαΐου: Ο Σβίρσκιϊ μεταφέρει στους απεργούς ότι οι μπορούν να διαπραγματευτούν μόνο σε επίπεδο εργοστασίου ξεχωριστά αλλά ότι μπορούν να κάνουν εκλογές οπουδήποτε. Οι απεργοί εκλέγουν αντιπροσώπους ανά εργοστάσιο επί τόπου στους παρακείμενους δρόμους. Αργότερα οι αντιπρόσωποι εκλέγουν έναν πρόεδρο.
17 Μαΐου: οι συνελεύσεις μετακινούνται στις όχθες του ποταμού Τάλκα μετά από πρόταση του Αρχηγού της Αστυνομίας.
3 Ιουνίου: Οι Κοζάκοι διαλύουν συνέλευση των εργατών, συλλαμβάνοντας πάνω από 20. Οι εργάτες αρχίζουν να σαμποτάρουν τις τηλεφωνικές γραμμές και πυρπολούν έναν μύλο.
9 Ιουνίου: Ο αρχηγός της αστυνομίας παραιτείται.
12 Ιουνίου: όλοι οι κρατούμενοι απελευθερώνονται. Οι ιδιοκτήτες των Μύλων καταφεύγουν στη Μόσχα. Καμία πλευρά δεν υποχωρεί.
27 Ιουνίου: οι εργάτες συμφωνούν για την λήξη της απεργίας την 1η Ιουλίου.
Φινλανδία
thumb|right|260px|Διαδηλωτές στο [[Γιακομπστάντ]] Στο Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας οργάνωσε τη γενική απεργία του 1905 (12–19 Νοεμβρίου). Οι Κόκκινοι Φρουροί συγκροτήθηκαν ως σώμα, υπό την αρχηγία του Γιόχαν Κοκ. Κατά τη γενική απεργία, η Κόκκινη Διακήρυξη, γραμμένη από τον Φινλανδό πολιτικό και δημοσιογράφο Ίργιο Μεκέλιν,μοιράστηκε στο Τάμπερε, απαιτώντας τη διάλυση της Γερουσίας της Φινλανδίας, καθολική ψηφοφορία, πολιτικές ελευθερίες και κατάργηση της λογοκρισίας. Ο αρχηγός των συνταγματικών, Λέο Μεχελίν συνέταξε το Μανιφέστο του Νοεμβρίου το οποίο οδήγησε στην κατάργηση της Δίαιτας της Φινλανδίας και των "Τεσσάρων Κτήσεων", και στη δημιουργία του σύγχρονου Κοινοβουλίου της χώρας. Είχε ως αποτέλεσμα επίσης τη προσωρινή ανάσχεση της πολιτικής εκρωσισμού που ξεκίνησε το 1899.
Στις 12 Αυγούστου 1906, εκδηλώθηκε εξέγερση από τους Ρώσους ναύτες στο οχυρό της Σουομενλίννα, στο Ελσίνκι. Η Κόκκινη Φρουρά των Φινλανδών υποστήριξε την εξέγερση με μια γενική απεργία, αλλά εν τέλει καταπνίγηκε από τον στόλο της Βαλτικής σε εξήντα μέρες.
Εσθονία
Στο Κυβερνείο της Εσθονίας, οι Εσθονοί απαίτησαν ελευθερία του τύπου και των συγκεντρώσεων, καθολική ψηφοφορία, και εθνική αυτονομία. Στις 29 Οκτωβρίου, ο ρωσικός στρατός άνοιξε πυρ σε μια συγκέντρωση σε έναν εμπορικό δρόμο στο Τάλιν, σκοτώνοντας 94 και τραυματίζοντας πάνω από 200. Το Μανιφέστο του Οκτωβρίου υποστηρίχθηκε στην Εσθονία και η σημαία της Εσθονίας επιδείχθηκε δημόσια για πρώτη φορά. Ο Γιάαν Τόνισσον χρησιμοποίησε τις νέες πολιτικές ελευθερίες για να διευρύνει τα δικαιώματα των Εσθονών ιδρύοντας το πρώτο Εσθονικό πολιτικό κόμμα - το Κόμμα της Εθνικής Προόδου.
Ένας άλλος, πιο ριζοσπαστικός πολιτικός οργανισμός ιδρύθηκε επίσης, η Ένωση Εσθονών Εργατών Σοσιαλδημοκρατών. Οι μετριοπαθείς υποστηρικτές του Τόνισσον και οι πιο ριζοσπαστικοί υποστηρικτές του Γιάαν Τέεμαντ δεν μπόρεσαν να πετύχουν μια συμφωνία σχετικά με το πως θα συνεχίσουν την επανάσταση, εκτός του γεγονότος ότι και οι δύο ήθελαν τον περιορισμό των δικαιωμάτων των Γερμανών της Βαλτικής και τον τερματισμό της Ρωσοποίησης. Οι ριζοσπαστικές απόψεις χαιρετίστηκαν δημόσια και τον Δεκέμβριο του 1905, στρατιωτικός νόμος επιβλήθηκε στο Τάλιν. Συνολικά 160 επαύλεις λεηλατήθηκαν, με τον στρατό να αντιδρά σκοτώνοντας  400 εργάτες και χωρικούς. Τα κέρδη των Εσθονών από την επανάσταση ήταν ελάχιστα, αλλά η σφιχτή σταθερότητα που κυριάρχησε μεταξύ του 1905 και του 1917 επέτρεψε στους Εσθονούς την προσδοκία για εθνική πολιτειακή οργάνωση.
Λετονία
Μετά τους πυροβολισμούς εναντίον των διαδηλωτών στην Αγία Πετρούπολη μια εκτεταμένη γενική απεργία ξέσπασε στη Ρίγα. Στις 26 Ιανουαρίου, Ρωσικά στρατεύματα άνοιξαν πυρ εναντίον διαδηλωτών σκοτώνοντας 73 και τραυματίζοντας 200 ανθρώπους. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1905, η εστία των επαναστατικών γεγονότων μετακινήθηκε στην ύπαιθρο με μαζικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. 470 νέα ενοριακά συμβούλια εξελέγησαν σε ποσοστό 94% όλων των ενοριακών συμβουλίων στη Λετονία. Το Συνέδριο των Αντιπροσώπων των ενοριακών συμβουλίων πραγματοποιήθηκε στη Ρίγα τον Νοέμβριο. Το φθινόπωρο του 1905, ένοπλες συγκρούσεις ανάμεσα στη  γερμανική αριστοκρατία της Βαλτικής και Λετονούς αγρότες  ξέσπασαν σε αγροτικές περιοχές του Λιβλάντ και του Κούρλαντ. Στο Κούρλαντ, κατέλαβαν και περικύκλωσαν μια σειρά από πόλεις. Στο Λίβλαντ, κατάφεραν να ελέγξουν τη σιδηροδρομική γραμμή Rūjiena-Pärnu. Στην περιοχή της Κουρλάνδης ανακηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος τον Αύγουστο του 1905, και στη Λίβλαντ αργά τον Νοέμβριο. Δυνάμεις ειδικών αποστολών στάλθηκαν στα μέσα Δεκεμβρίου προκειμένου να καταστείλουν το κίνημα. Εκτέλεσαν 1.170 ανθρώπους χωρίς δίκη ή προηγούμενη έρευνα και έκαψαν 300 σπίτια χωρικών. Το 1906, το επαναστατικό κίνημα σταδιακά καταλάγιασε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Γενική απεργία του 1905 Κατηγορία:Ιστορία της Εσθονίας Κατηγορία:Ιστορία της Λετονίας Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας
Σερβικό Φιλελεύθερο Κόμμα
Το Φιλελεύθερο κόμμα (σερβικά : Либерална странка) είναι ένα από τα τρία πολιτικά κόμματα που εμπλέκονται σημαντικά στην πολιτική ζωή της Σερβίας τον 19ο αιώνα. Ιδρύθηκε επίσημα το 1881 στο Πριγκιπάτο της Σερβίας.
Οι ιδρυτές των Φιλελευθέρων εμφανίζονται στην πολιτική ζωή της Σερβίας και τη δεκαετία του 1840. Εμφανίζονται πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλεξάνδρου Καραγιώργεβιτς με την ονομασία Υπερασπιστές του συντάγματος, Φιλελεύθεροι που είναι στην αντιπολίτευση, ανάμεσά τους ήταν εξέχοντα πρόσωπα της εποχής, ο Βλαντιμίρ Γιοβάνοβιτς, ο Γεβρέμ Γκρούιτς, ο Μίλοβαν Γιάνκοβιτς, ο Στόγιαν Μπόσκοβιτς, ο Αλίμπιε Βασιλίεβιτς και ο Γιόβαν Ίλιτς. Η πρώτη μορφή της πολιτικής τους οργάνωσης είναι ο Οργανισμός Σερβικής νεολαίας που ιδρύθηκε το 1847 και η δράση του απαγορεύτηκε το 1851.
Οι Φιλελεύθεροι συμμετείχαν στην εθνοσυνέλευση του Μαΐου στο Σρέμσκι Καρλόβσκι και στην Εθνοσυνέλευση Πετροβσκόι. Το 1858 έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μείωση του καθεστώτος του Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς. Φιλελεύθεροι αργότερα ίδρυσαν τη Ηνωμένη Νεολαία της Σερβίας. Με τις ιδέες του κόμματος ήταν κοντά ο Γιόβαν Ρίστιτς ο οποίος αργότερα θα γίνει πρόεδρος του Φιλελεύθερου Κόμματος.
Οι Φιλελεύθεροι ήταν Ρωσόφιλοι και υποστηριχτές της δυναστείας Ομπρένοβιτς, συνδέονταν στενά με την ορθόδοξη εκκλησία στη Σερβία. Όσο αφορά τις εθνικές πολιτικές παρέμεναν συνεπείς με το στόχο της ενοποίησης όλων των Σέρβων. Ήταν ένα πολιτικό ρεύμα που βρισκόταν μεταξύ των συντηρητικών και Ριζοσπαστών.
Το Φιλελεύθερο κόμμα, μετά την άνοδο στο θρόνο του Πέτρου Καραγιώργεβιτς χωρίζεται σε δύο μέρη, το ένα ονομάστηκε σε Εθνικό κόμμα υπό την ηγεσία του Στόγιαν Ρίμπαρατς, και το άλλη πήρε το όνομά Φιλελεύθερο Δημοκρατικό κόμμα υπό την ηγεσία του Βόισλαβ Βελίκοβιτς. Και τα δύο μέρη το 1904 συνεργάστηκαν με το όνομα Εθνικό κόμμα.