cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχάλης Κουινέλης
Stavento
Το 2004, ο Κουινέλης δημιούργησε το συγκρότημα Stavento μαζί με τον Βαγγέλη Γεωργαντζή. Ο πρώτος τους δίσκος, "Το πιο γλυκό μεθύσι" κυκλοφόρησε το 2005 και το 2006 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος ο "Γρίφος". Το συγκρότημα γνώρισε ευρύτερη επιτυχία με το Σήμερα το γιορτάζω του 2008 που περιείχε την επιτυχία Μέσα Σου, ένα ποπ κομμάτι με φωνητικά του Κουινέλη και της Αλεξάνδρας Κόνιακ.
Βουαντίσουαφ Ρατσκιέβιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί δικηγόροι Κατηγορία:Γερουσιαστές της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1930-1935) Κατηγορία:Πολωνοί πρόσωπα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Εξόριστοι πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου
Μιχάλης Κουινέλης
Stavento
Ύστερα από πολλές αλλαγές μελών, με τον Κουινέλη να μένει ο μόνος ερμηνευτής από την αρχική σύνθεση, κυκλοφόρησαν ακόμα δύο δίσκους και γνώρισαν επιτυχία μέσα από συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Ήβη Αδάμου, η Έλενα Παπαρίζου, η Νατάσα Θεοδωρίδου και η Πάολα.
Συμμετοχή στο The Voice of Greece
Από το 2014 ο Μιχάλης Κουινέλης ήταν ένας από τους τέσσερις κριτές του The Voice of Greece, μαζί με τον Αντώνη Ρέμο, τη Δέσποινα Βανδή και τη Μελίνα Ασλανίδου. Χάρη στη τεράστια απήχηση που είχε ο πρώτος κύκλος του σόου ταλέντων, ο Μιχάλης των Stavento, όπως αποκαλούταν στην εκπομπή, αναδείχτηκε σε ένα από τα πρόσωπα της χρονιάς, ενώ κατάφερε να φτάσει στη 2η θέση στον τελικό με την Αρετή Κοσμίδου. Μια από τις συμμετέχουσες στο σόου ήταν η αρχική τραγουδίστρια των Stavento Εύα Κανατά, με τον Κουινέλη να μην την ψηφίζει, δηλώνοντας αργότερα πως θα το θεωρούσε αντιδεοντολογικό επειδή έχουν συνεργαστεί. Από τις πιο σημαντικές στιγμές του στο The Voice of Greece, ήταν η συνεργασία του επί σκηνής με την Indila στο πανευρωπαϊκό hit Dernière danse. Η συνεργασία του Κουινέλη με τους Αντώνη Ρέμο, Δέσποινα Βανδή και Μελίνα Ασλανίδου συνεχίστηκε το καλοκαίρι του 2014 με μια μεγάλη συναυλία στις 3 Ιουλίου του 2014 στο ΟΑΚΑ, όπου όλα τα έσοδα πήγαν για τις ανάγκες του φιλανθρωπικού οργανισμού «Αποστολή» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Δισκογραφία
Με Stavento
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Χοσρόης της Ιμερετίας
Ο Χοσρό, ხოსრო, (απεβ. π.. 1570) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι τού βασιλείου τού Ιμερέτι, ο οποίος ηγήθηκε μιας αποτυχημένης εξέγερσης κατά του βασιλιά Γεωργίου Β΄ του Ιμερέτι το 1568.
Οικογενειακό υπόβαθρο
Ο Γεωργιανός ιστορικός του 18ου αι. πρίγκιπας Βαχούστι θεωρεί τον Χοσρό ως εγγονό τού Βαχτάνγκ πρίγκιπα τού Ιμερέτι, μια εκδοχή που ακολούθησαν οι λόγιοι των τελευταίων ημερών όπως η Μαρί-Φελισιτέ Μπροσέ και Κύριλ Τουμάνοφ. Η πιο πρόσφατη γενεαλογία, που έχει εδραιωθεί επί του παρόντος στη Γεωργία και βασίζεται στην αναγνώριση τού Χοσρό ως εξάδελφου τού Γεωργίου Β΄ σε ένα σύγχρονο έγγραφο, θεωρεί τον Χοσρό ως γιο, όχι εγγονό, του πρίγκιπα Βαχτάανγκ. Ο Χοσρό φαίνεται να είχε μία κόρη, αγνώστου ονόματος, η οποία ήταν παντρεμένη με τον πρίγκιπα Κωνσταντίνο, εγγονό τού βασιλιά Κωνσταντίνου Β' της Γεωργίας.
Σταδιοδρομία
Το 1568 ο Χοσρό ηγήθηκε μίας εξέγερσης των Ιμεριτίων ευγενών κατά τού βασιλιά Γεωργίου Β΄. Μία σημαντική κινητήρια δύναμη πίσω από την εξέγερση, ήταν ο Λέβαν Α΄ Νταντιάνι, πρίγκιπας της Mινγκρελία, ο οποίος έκανε κοινή υπόθεση με την Ιμερητική αντιπολίτευση. Ο Γεώργιος προδόθηκε από έναν από τους άνδρες του και ο Χοσρό και ο Βαράζ Τσιλάντζε οδήγησαν τους επαναστάτες σε μία «προδοτική» επίθεση στον βασιλιά στο Iανέτι. Ωστόσο, ο Γεώργιος κέρδισε, αναγκάζοντας τους επαναστάτες να φύγουν. Ο Νταντιάνι διέφυγε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ ο Τσιλάντζε σκοτώθηκε με εντολή του βασιλιά. Ο πρίγκιπας Χοσρό έπεσε σε αφάνεια. Θα μπορούσε να ήταν ο συγκεκριμένος Χοσρό, του οποίου το παλάτι στο Χόνι παραχωρήθηκε από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ στον πρίγκιπα Tσουλουκίντζε με καταστατικό, που εκδόθηκε το 1570.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατήχηση της Χαϊδελβέργης
thumb|200px|right|Έκδοση του 1563, της Κατήχησης της Χαϊδελβέργης Η Κατήχηση της Χαϊδελβέργης είναι Προτεσταντικό ομολογιακό κείμενο για τη διδασκαλία Μεταρρυθμισμένων Χριστιανών, με τη μορφή ερωταπαντήσεων. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και η επιρροή της θεωρείται σημαντική για την Μεταρρυθμισμένη θεολογία. Η Κατήχηση της Χαϊδελβέργης είναι ευρέως αποδεκτή από τις Μεταρρυθμισμένες και τις Πρεσβυτεριανές εκκλησίες, καθώς και από την Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευαγγελικαλισμός Κατηγορία:Πρεσβυτεριανισμός Κατηγορία:Καλβινισμός Κατηγορία:Ιστορία της Χαϊδελβέργης
Madrugada
Οι Madrugada είναι Νορβηγικό ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην πόλη Στόκμαρκνες το 1992. Το συγκρότημα αρχικά αποτελούνταν από τα μέλη Σίβερτ Χόιεμ (φωνητικά), Ρόμπερτ Μπούρας (κιθάρα) και Frode Jacobsen (μπάσο).
Οι Madrugada ήταν γνωστοί για τον χαρακτηριστικό νωχελικό και ελαφρά μελαγχολικό τους ήχο. Είχαν δώσει αρκετές επιτυχημένες συναυλίες στην Ελλάδα. Μετά το θάνατο του κιθαρίστα τους, Ρόμπερτ Μπούρας στις 12 Ιουλίου 2007, αποφάσισαν να ολοκληρώσουν τις ηχογραφήσεις τους και στις 15 Νοεμβρίου 2008 πραγματοποίησαν την τελευταία τους συναυλία στο Όσλο. Ο τραγουδιστής τους, Σίβερτ Χόιεμ, ακολούθησε σόλο καριέρα.
Τον Ιούνιο του 2018 ανακοινώθηκε η επανασύνδεση των Sivert Høyem, Frode Jacobsen και Jon Lauvland Pettersen για μία σειρά συναυλιών το 2019.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Νορβηγικά rock συγκροτήματα
Το 2019 το συγκρότημα έσμιξε ξανά στην 20η επέτειο του πρώτου τους δίσκου industrial silence, με μια πετυχημένη περιοδεία σε όλη την Ευρώπη.
Αχμάντ Καραχισαρί
Ο Αχμάντ Καραχισαρί (Aḥmad Qarāḥiṣārī, γεν. Αφιονκαραχισάρ, 875/1469, θ. Κωνσταντινούπολη, 963/1556) ήταν οθωμανός καλλιγράφος.
Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή. Από μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες πέθανε το 1556 σε ηλικία ενενήντα ετών συμπεραίνεται πως πρέπει να γεννήθηκε πριν το 1470. Μαθητής του Σεΐχ Χαμντουλάχ και του Ασαντουλάχ αλ-Κιρμανί (Asadullah al-Kirmani), υπήρξε ο πιο γνωστός καλλιγράφος κατά την περίοδο της βασιλείας του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή. Θεωρείται ο ανανεωτής, για το οθωμανικό κράτος, του ύφους που καθιέρωσε ο Γιακούτ (Yaqut al-musta‛simi, θ. 698/1298), κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του Γιακούτ της Μικράς Ασίας. Διακρίθηκε για τη χρήση αλυσιδωτής γραφής (αραβ. musalsal), κατά την οποία τα γράμματα ενώνονται χωρίς να απομακρύνεται η γραφίδα από το χαρτί, όπως και για τον αρμονικό συνδυασμό των γραφών thuluth και naskh.
Το έργο του θεωρείται μοναδικό, όπως και εκείνο του Μιμάρ Σινάν στην αρχιτεκτονική την ίδια εποχή. Δε δημιουργήθηκε ιδιαίτερη σχολή στην καλλιγραφία με επίκεντρο την τεχνοτροπία του, αλλά είχε λίγους μαθητές, μεταξύ αυτών ο πρώην δούλος και μετέπειτα υιοθετημένος γιος του, Χασάν Τσελεμπί Τσαρκάς (θ. 1594) που ολοκλήρωσε ένα μνημειώδες χειρόγραφο του Κορανίου του δασκάλου του (Κωνσταντινούπολη, βιβλιοθήκη του Τοπ Καπί, H.S. 5). Στους επιφανείς μαθητές του ανήκουν επιπλέον οι Ντερβίς Μεχμέτ (θ. 1000/1592), Φερχάντ Πασά (θ. 982/1575) και Μουχιντίν Χαλίφε (θ. 983/1575).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καραχισαρι
EzyDVD
Η EzyDVD δημιουργήθηκε στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας, και είναι μια εταιρία, η οποία ασχολείται με DVD.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Κανέλος Παπαναστόπουλος
Ο Κανέλος Παπαναστόπουλος ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Φαναρίου Ολυμπίας. Όταν έγινε η επανάσταση διορίστηκε στην προμήθεια των πολεμοφοδίων του στρατού της επαρχίας, και επιβεβαιώθηκε κατ επανάληψη από το κοινό της Ανδρίτσαινας και μέχρι της διαλύσεως του Λάλα. Το μπαρούτι το προσλάμβανε από την Δημητσάνα και από αλλού, το δε μολύβι από το τζαμί και το λουτρό του Φαναριού και από τις Καλαμές.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μπόζο Βρέτσο
Ο Μπόζο Βρέτσο (Божо Врећо; γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1983) είναι Βόσνιος μουσικός.
Παιδική ηλικία
Ο Μπόζο Βρέτσο, ένας Βόσνιος Σέρβος, γεννήθηκε στη Φότσα, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας στις 18 Οκτωβρίου 1983. Ο πατέρας του πέθανε, όταν ήταν πέντε ετών και μεγάλωσε με τη μητέρα του και τις δύο αδελφές του. Η μητέρα του ήταν καλλιτέχνης και ενθάρρυνε τον Βρέτσο να ζωγραφίσει και να σχεδιάσει, καθώς και να μάθει μουσική. Έμαθε μόνος του πώς να διαβάζει και να γράφει μουσική, καθώς και να τραγουδά, από το Διαδίκτυο. Ως θηλυπρεπές αγόρι, ο Βρέτσο βίωσε πολλούς αγώνες μεγαλώνοντας στην επαρχιακή πόλη του, και ήταν συχνά θύμα εκφοβισμού.
Επαγγελματική Καριέρα
Ο Βρέτσο πήγε στο Βελιγράδι της Σερβίας, για να αποκτήσει το μεταπτυχιακό του στην αρχαιολογία, αλλά συνειδητοποίησε ότι το αληθινό του πάθος ήταν το σεβνταλίνκα. Σε ηλικία 27 ετών, άρχισε να μαθαίνει πώς να τραγουδά από παραδοσιακές ηχογραφήσεις. Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Σεράγεβο. Ένας ντόπιος μουσικός ανακάλυψε τον Βρέτσο να τραγουδά σε ένα καφέ και τον κάλεσε να εμφανιστεί στο συγκρότημα Halka, με το οποίο ηχογράφησε το πρώτο του CD.
Πριν από τη μουσική του καριέρα, ο Βρέτσο εργάστηκε ως καθηγητής αρχαιολογίας. Άρχισε να παίζει επαγγελματικά με το συγκρότημα Halka το 2013 και κέρδισε φήμη εντός και εκτός των Βαλκανίων σε συναυλίες και διεθνή φεστιβάλ μουσικής, στα οποία τα εισιτήρια είχαν εντελώς εξαντληθεί. Ο Βρέτσο εμφανίστηκε ως ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Halka, ηχογραφώντας δύο άλμπουμ μαζί τους το 2013 και το 2015, με αποτέλεσμα μια παγκόσμια περιοδεία. Το 2014, μεταξύ ηχογράφησης δύο άλμπουμ με το Halka, ο Βρέτσο ηχογράφησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ, Moj Sevdah, όπου έπαιξε δεκαεπτά σεβνταλίνκα σε στυλ a cappella, συμπεριλαμβανομένων δύο αυθεντικών τραγουδιών. Μέχρι το 2015, ο Βρέτσο έγινε γνωστός και γράφτηκαν κείμενα γι' αυτόν στον αγγλόφωνο κόσμο. Το 2017, ο Βρέτσο ηχογράφησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, Pandora, το οποίο περιελάμβανε παραστάσεις με τους Μάρκο Λούις, Ιντίγκο, Βελάβαβι και Μερίμα Κλιούτσο.
Δύο τραγούδια από το άλμπουμ Moj Sevdah θα είναι μέρος του Κόστανα, ένα έργο σε σκηνοθεσία του Κοκάν Μλαντένοβιτς. Ο Βρέτσο είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο. Ο σουηδικός εθνικός τηλεοπτικός σταθμός θα δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ για τον Βρέτσο, τη ζωή του και την αφοσίωσή του στη σεβνταλίνκα.
Εκτός από το σεβνταλίνκα, ο Βρέτσο απολαμβάνει τζαζ, μπλουζ και τη σόουλ, και προσπαθεί να φέρει τα στοιχεία τους στην ερμηνεία του για τη σεβνταλίνκα. Εμπνέεται από τους μουσικούς καλλιτέχνες Χίμζο Πολοβίνα, Σέλιμ Σαλίχοβιτς, Εμίνα Ζετσάι και Νάντα Μάμουλα.
Ο Βρέτσο παίζει στις παραστάσεις τόσο ως γυναίκα όσο και ως άνδρας, καθώς βλέπει τον εαυτό του ως πρόσωπο και των δύο φύλων. Στην αρχή της καριέρας του, ο Βρέτσο φορούσε ανδρικά κοστούμια και στη συνέχεια αποφάσισε να παίζει ως αυτό που θεωρεί τον αληθινό του εαυτό. Είναι η πεποίθησή του ότι ένα άτομο, που τραγουδά τραγούδια θάρρους δεν πρέπει να παρουσιάζει τίποτε άλλο παρά ειλικρίνεια στο κοινό του, και αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο περισσότερο παραδοσιακά ακροατήρια τον αγαπούν. Το θεωρεί προσβλητικό να τον θεωρούν ντραγκ ερμηνευτή.
Ως αναβίωση ενός παραδοσιακού γυναικείου είδους, ο Βρέτσο υπερασπίζεται τη θέση των γυναικών στη Βοσνιακή κοινωνία τραγουδώντας τα τραγούδια τους. Έχει μακριά μαλλιά, με κολ γύρω από τα μάτια του, και φορέματα σε καφτάνια, φορέματα ή παλτά, που αιωρούνται, καθώς γυρίζει και τραγουδά στη σκηνή. Ταυτόχρονα, είναι ένας γενειοφόρος άνδρας. Τα εισιτήρια των παραστάσεων του εξαντλούνται συνεχώς σε μια πατριαρχική βαλκανική κοινωνία και οι οπαδοί του πάνε κόντρα στα φύλα και στα εθνικά σύνορα. Ο Βρέτσο ελπίζει ότι, μέσω των μουσικών του παραστάσεων, μπορεί επίσης να γίνει η φωνή για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ στα Βαλκάνια.
Προσωπική ζωή
Σε ορισμένες συνεντεύξεις, ο Βρέτσο έχει θεωρήσει τον εαυτό του ως ομοφυλόφιλο, αλλά δηλώνει με συνέπεια ότι είναι και τα δύο και γυναίκα και άντρας και ότι είναι ελεύθερος άνθρωπος, που δεν θα κρύψει τον αληθινό του εαυτό.
Όταν δεν παίζει, ο Βρέτσο γράφει, ζωγραφίζει και απολαμβάνει να ταξιδεύει για ευχαρίστηση. Ενώ ζει ακόμα στο Σεράγεβο, προσπαθεί να επιστρέψει στο σπίτι στη Φότσα όσο το δυνατόν συχνότερα, για να επισκεφτεί την οικογένειά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Γκέι μουσικοί Κατηγορία:Βόσνιοι μουσικοί
Μικρολίμανο Κερατέας Αττικής
Το  Μικρολίμανο  είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής που αναπτύχθηκε μπροστά από την ομώνυμη μικρή παραλία που χρησιμοποιείται και σαν λιμανάκι. Στο παρελθόν ονομαζόταν Τουρκολίμανο. Βρίσκεται λίγο βορειότερα του Λαυρίου και είναι ένας από τους πολυάριθμους οικισμούς του δήμου Κερατέας που έχουν δημιουργηθεί στην παραλιακή ζώνη μεταξύ του Λαυρίου και του Πόρτο Ράφτη. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 234 κάτοικοι
Οι γύρω οικισμοί
Γύρω από το Μικρολίμανο έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια πολυάριθμοι οικισμοί, αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης αυθαίρετης δόμησης που υπήρξε στην περιοχή των Μεσογείων τα προηγούμενα χρόνια. Οι οικισμοί αυτοί έχουν σχεδόν ενωθεί με το Μικρολίμανο και αποτελούν ένα ενιαίο συγκρότημα.
Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου
Η Αγία Μαρίνα είναι μικρός νεόδμητος παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται λίγο βορειότερα του Μικρολίμανου σε μία παραλιακή ζώνη με μικρούς ορμίσκους στους οποίους σχηματίζονται μικρές παραλίες. Έχει πάρει το όνομά της από το ομώνυμο παραθαλάσσιο εκκλησάκι. Ο πληθυσμός της είναι 139 κάτοικοι.
Πανόραμα Μικρολίμανου
Είναι μικρός νεόδμητος παραθαλάσσιος οικισμός λίγο νοτιότερα του Μικρολίμανου. Ο πληθυσμός του είναι 163 κάτοικοι. Ο οικισμός είναι ενωμένος οικιστικά με το Μικρολίμανο.
Συρί
Το Συρί είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται λίγο νοτιότερα του Πανοράματος Μικρολίμανου, κοντά στις εγκαταστάσεις του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού της ΔΕΗ στο Λαύριο. Ο πληθυσμός του είναι 37 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Τζονίμα
Η Τζόνιμα βρίσκεται κατά μήκος της ακτής μεταξύ των οικισμών Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου και Καλοπήγαδο. Είναι μικρός οικισμός με πληθυσμό 117 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Κωνσταντίνος Γ΄ της Ιμερετίας
Ο Κωνσταντίνος Γ΄, კონსტანტინე, (απεβ. το 1587) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της δυναστείας των Bαγρατιδών τού Ιμερέτι.
Ο Κωνσταντίνος ήταν γιος του βασιλιά Βαγράτ Γ΄ τού Ιμερέτι και αδελφός του βασιλιά Γεωργίου Β΄ τού Ιμερέτι. Ήταν αντίθετος με τον αδελφό του, Γεώργιο, ο οποίος έβαλε τον ίδιο και τον γιο του Ροστόμ στη φυλακή το 1583. Μετά το τέλος τού Γεωργίου το 1585, ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να αποκληρώσει τον νεαρό κληρονόμο τού Γεωργίου, Λέβαν και κατέλαβε την περιοχή ανατολικά του ποταμού Ριόνι, συμπεριλαμβανομένων των Σκάντα, Kάτσχι και Aργκουέτι. Ο Λέβαν μπόρεσε να διεκδικήσει εκ νέου αυτές τις περιοχές το 1587, αλλά έπρεπε να εξαγοράσει την ειρήνη, παραχωρώντας στον θείο του ένα πριγκιπικό κτήμα στο Aργκουέτι.
Νυμφεύτηκε την Ελένη (απεβ. το 1605), κόρη του Ροστόμ Γκουριέλι, πρίγκιπα της Γκουρίας. Είχε τρεις γιους, πρίγκιπες:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
JB Hi-Fi
Η JB Hi-Fi είναι εταιρία για CD, DVD, Blu-ray και βιντεοπαιχνίδια, και έδρα της είναι η Αυστραλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1974
Άννα Σεντοκόβα
Η Άννα Βλαντίμιροβνα Σεντοκόβα (ρωσικά: Анна Владимировна Седокова, ουκρανικά: Анна Володимирівна Сєдокова) (16 Δεκεμβρίου 1982) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Καριέρα
Η Άννα γεννήθηκε στο Κίεβο. Την περίοδο 2002-2004 ήταν τραγουδίστρια στο ρωσο-ουκρανικό συγκρότημα ВИА Гра. Από το 2004 συνέχισε σόλο καριέρα σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.
Μέλη σε λίστα
Έρικα Γκέρτσεκ (2013-σήμερα) Μίσα Ρομάνοβα (2013-σήμερα) Αναστασία Κοζεβνίκοβα (2013-σήμερα) Αλιόνα Βίνιτσκαγια (2000-2003) Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια (2000-2002) (2002-2006) (2009-2011) Τετιάνα Νάϊνικ (2002) Άννα Σεντοκόβα (2002-2004) Βέρα Μπρέζνιεβα (2003-2007) Σβετλάνα Λομποντά (2004) Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα (2004-2012) Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ (2006) Όλγα Ρομανόφσκαγια (2006-2007) Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα (2007-2009) Τατιάνα Κοτόβα (2008-2010) Σάντα Δημόπουλος (2011-2012) Γιέβα Μπουσμινά (2010-2012).
Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ
δεξιά|μικρογραφία| Νεαρή κοπέλα και Ιππότης διαβάζουν γράμμα Ο Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ (Frans Francken III, 1607 – 1667) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος και το πιο γνωστό μέλος της τέταρτης γενιάς της οικογένειας καλλιτεχνών Φράνκεν.
Βίος
Ο Φράνκεν γεννήθηκε και πέθανε στην Αμβέρσα. Ήταν ο γιος του Φρανς Φράνκεν του νεότρου και της Ελίζαμπετ Πλακέ (Elisabeth Placquet) και έγινε Πρύτανις στη συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1639. Ήταν κοσμήτορας του Συντεχνίας του Αγίου Λουκά κατά την περίοδο 1656-66.
Ήταν ο δάσκαλος του Κάρστιαν Λούιξ (Carstian Luyckx) και του Γιαν Μπάπτιστ Σέχερτ (Jan Baptist Segaert).
Έργο
Ο Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ είναι γνωστός για τις ρωπογραφίες και τα πορτρέτα του, και ζωγράφισε τις μορφές στα έργα του Πίτερ Νέιφς του πρεσβύτερου και, πιο συχνά, του γιου του Πίτερ Νέιφς του νεότερου. Ενώ οι μορφές του ακολουθούν γενικά το ύφος του πατέρα του, είναι ζωγραφισμένα με λιγότερη ακρίβεια. Ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος στη διευθέτηση των μορφών του στη σύνθεση και στο φως.
Οι μικροί πίνακες του με ιστορικά θέματα ακολουθούν επίσης εν γένει το ύφος του πατέρα του, δείχνοντας παράλληλα μια ισχυρή επιρροή του υφους του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Ως αποτέλεσμα, ο Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ αναφέρεται μερικές φορές ως «Rubensschen Francken» (ο «Ρουμπενσιανός Francken»).
Γαλακταλδεΰδη
Η γαλακταλδεΰδη ή 2-υδροξυπροπανάλη ή 2-υδροξυπροπιοναλδεΰδη ή γαλακτική αλδεΰδη) (αγγλικά: lactaldehyde) είναι οργανική χημική ένωση, που βρίσκεται σε δυο οπτικά ισομερή και περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C3H6O2, αν και συχνά γράφεται πιο αναλυτικά ως CH3CH(OH)CHO. Η μεθυλογλυοξάλη μετατρέπεται σε D-γαλακταλδεΰδη από τη δεϋδρογονάση της γλυκερόλης (gldA). Μετά η γαλακταλδεΰδη μετατρέπεται σε γαλακτικό οξύ από τη δεϋδρογονάση των αλδεϋδών .
Η γαλακταλδεΰδη υπάρχει σε αρκετές μορφές: Στη μορφή ανοικτής αλυσίδας, ως κυκλική ημιακετάλη, σε διαλύματα, σε κρυσταλλικές μορφές, ως μονομερές και ως διμερές. Στην κρυσταλλική μορφή υπάρχουν τρία (3) συνμορφομερή ως ημιακεταλικά διμερή με σκελετό δακτυλίου 1,4-διοξάνιου: centre|thumb|440x440px|Η γαλακταλδεΰδη στις τέσσερις ταυτομερείς μορφές της. centre|thumb|Ο διμερισμός της γαλακταλδεΰδης οδηγεί σε ένα μίγμα στερεοϊσομερών 2,3,5,6-τετραμεθυλο-1,4-διοξανών.
Στη χημική ισορροπία διαλύματος υπάρχει αμελητέα ποσότητα του μονομερούς και τουλάχιστον ένα διμερές με πενταμελή δακτύλιο.
Με έμμεση μερική αναγωγή γαλακτικού οξέος
1. Αρχικά το γαλακτικό οξύ μετατρέπεται σε 2-υδροξυπροπανοϋλοχλωρίδιο :
Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
Η γαλακταλδεΰδη συνδυάζει τις ιδιότητες αλδεΰδης και αλκοόλης.
Αναγωγή προς 1,2-προπανοδιόλη
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4):
2. Με καταλυτική υδρογόνωση:
Αναγωγή προς 2-προπανόλη
Η γαλακταλδεΰδη μπορεί να αναχθεί προς 2-προπανόλη με την μεθόδο Wolff-Kishner
Οξείδωση προς πυροσταφυλικό οξύ
Η γαλακταλδεΰδη μπορεί να οξειδωθεί προς πυροσταφυλικό οξύ, με αραιό υπερμαγγανικό κάλιο ;
Μερική οξείδωση προς γαλακτικό οξύ
Η γαλακταλδεΰδη μπορεί να οξειδωθεί προς γαλακτικό οξύ ;
2. Με οξυγόνο:
3. Με αντιδραστήριο Tollens (αμμωνιακό διάλυμα νιτρικού αργύρου):
4. Με αντιδραστήρια Fehling:
Προσθήκη ύδατος
Με προσθήκη ύδατος σε γαλακταλδεΰδη παράγεται, σε χημική ισορροπία, η μη απομονώσιμη ασταθής 1,1,2-προπανοτριόλη :
Αντιδράσεις με αζωτούχες ενώσεις
Η γαλακταλδεΰδη αντιδρά με αρκετά είδη αζωτούχων ενώσεων του γενικού τύπου NH2A, όπου το A μπορεί να είναι υδρογόνο, αλκύλιο, υδροξύλιο, αμινοξάδα και διάφορα άλλα. Με βάση το γενικό τύπο η γενική αντίδραση είναι η ακόλουθη :
2. Με πρωτοταγείς αμίνες (RNH2) παράγεται Ν-αλκυλο-1-ιμιν-2-προπανόλη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = R:
3. Με υδροξυλαμίνη παράγεται 1-(υδροξυλιμιν)-2-προπανόλη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = OH:
4. Με υδραζίνη παράγεται αρχικά 1-υδραζο-2-προπανόλη και με περίσσεια μεθανάλης δι(1-υδροξυλ-2-προπυλιδεν)αζίνη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NH2:
5. Με φαινυλυδραζίνη παράγεται (1-φαινυλυδραζ)-2-προπανόλη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NHPh:
6. Με υδραζινομεθαναμίδιο παράγεται [(2-υδροξυλπροπυλιδεν)υδραζο]μεθαναμίνη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NHCONH2:
Συμπύκνωση με δευτεροταγείς αμίνες
Με επίδραση δευτεροταγούς αμίνης (RNHR') σε γαλακταλδεΰδη παράγεται 2-(αλκυλιμινο)-2-προπανόλη :
Αλδολική συμπύκνωση
Με επίδραση βάσης σε γαλακταλδεΰδη έχουμε τη λεγόμενη αλδολική συμπύκνωση, η οποία όταν γίνεται με τον εαυτό της, παράγεται 2-μεθυλο-2,3,4-τριυδροξυπεντανάλη :
Συμπύκνωση με «ενεργές» μεθυλενομάδες
Με την επίδραση «ενεργών» μεθυλενομάδων, δηλαδή ενώσεων του γενικού τύπου XCH2Y, όπου X,Y ηλεκτραρνητικές ομάδες όπως π.χ. κυανομάδα (CN), καρβαλκοξυομάδα (COOR), σε γαλακταλδεΰδη έχουμε την αντίδραση Knoevenagel :
Επίδραση φωσφοροϋλιδίων
Με επίδραση φωσφοροϋλιδίων [Ph3P+C-(R)R'] έχουμε τη λεγόμενη αντίδραση Wittig, με την οποία παράγεται 4,4-διαλκυλο-3-βουτεν-2-όλη :
Προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων
Είναι δυνατή η προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων στο διπλό δεσμό C=Ο που περιέχει η γαλακταλδεΰδη. Π.χ.: :
1. Με προσθήκη υδροκυανίου παράγεται αρχικά, από το οποίο με υδρόλυση μπορεί να παραχθεί 2,3-διυδροξυπροπανικό οξύ:
2. Με προσθήκη όξινου θειικού νατρίου παράγεται 1,2-διυδροξυαιθανοσουλφονικό οξύ:
3. Με προσθήκη αλκυλομαγνησιοαλογονιδίου (RMgX) παράγεται 2-αλκυλο-1,2-προπανοδιόλη:
4. Με προσθήκη στο καρβονύλιο και υποκατάσταση του υδροξυλίου σε γαλακταλδεΰδη από πενταχλωριούχου φωσφόρου παράγεται 1,1,2-τριχλωροπροπάνιο:
Επίδραση υδραζωτικού οξέος
Με επίδραση υδραζωτικού οξέος σε γαλακταλδεΰδη παράγεται 2-υδροξυπροπανονιτρίλιο και 2-υδροξυπροπαναμίδιο :
Προσθήκη αλκοολών
Με προσθήκη αλκοόλης (ROH) σε γαλακταλδεΰδη παράγεται αρχικά 1-αλκοξυ-1,2-προπανοδιόλη και έπειτα, με περίσσεια αλκοόλης 2,2-διαλκοξυ-2-προπανόλη :
Αντίδραση Stracker
Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH3) σε γαλακταλδεΰδη παράγεται αρχικά 2-αμινο-3-υδροξυβουτονιτρίλιο και στη συνέχεια, με υδρόλυση, θρεονίνη :
Φωτοχημική προσθήκη σε αλκένια
Με επίδραση μεθανάλης σε αιθένιο σχηματίζεται φωτοχημικά 2-(1-υδροξυαιθυλ)οξετάνιο (Αντίδραση Paterno–Büchi) : 2-(1-υδροξυαιθυλ)οξετάνιο
Αλκοολικά άλατα
2. Αντίδραση με αμίδια μετάλλων ::
Διαμοριακή αφυδάτωση
Με διαμοριακή αφυδάτωση παράγεται 2-(μεθυλοφορμυλομεθυλο)προπανάλη :
Ενδομοριακή αφυδάτωση
Με ενδομοριακή αφυδάτωση παράγεται (κυρίως) προπενάλη :
Καρβοξυλικοί εστέρες
2. Εστεροποίηση με ανυδρίτη καρβοξυλικού οξέος :
3. Εστεροποίηση με ακυλαλογονίδιο :
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αλδεΰδες Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Μάχη στο Μαρχαμλί
Η Μάχη στο Μαρχαμλί (βουλγ. Битка при Мерхамли), μέρος των μαχών μεταξύ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, διεξήχθη στις 27 Νοεμβρίου του 1912, κοντά στο χωριό Μαρχαμλί (σημ. χωριό Πέπλος Έβρου).
Οι Βούλγαροι όχι μόνο νίκησαν τον οθωμανικό στρατό αλλά αιχμαλώτισαν και το μεγαλύτερο μέρος του. Οι Οθωμανοί Τούρκοι έχασαν τη Δυτική Θράκη οριστικά.
Η μάχη
Το «στρατιωτικό απόσπασμα του Χάσκοβο» που διοικούσε ο βούλγαρος στρατηγός Γκένοβ, χωρίστηκε σε τρία τμήματα: το πρώτο προχώρησε μετά το Κάρτζαλι και κατέλαβε την πόλη Σμόλιαν στις 26 Οκτωβρίου, ενώ συνέχισε νότια και κατέλαβε την Αλεξανδρούπολη (τότε Δεδέ-αγάτς) στις 8 Νοεμβρίου. Το δεύτερο τμήμα προχώρησε προς τη Δράμα, την οποία και κατέλαβε στις 5 Νοεμβρίου ενώ το τρίτο τμήμα κινούμενο δυτικά έφτασε στην πόλη που σήμερα ονομάζεται Γκότσε Ντέλτσεφ (Άνω Νευροκόπι).
Μετά την οπισθοχώρηση από το Κάρτζαλι στις 21 Οκτωβρίου, το «στρατιωτικό απόσπασμα του Κάρτζαλι» που διοικούσε ο Μεχτέτ Γιαβέρ Πασά στρατοπέδευσε 25 χιλιόμετρα νοτιότερα, και στις 14 Νοεμβρίου επιχείρησε ανακατάληψη των χαμένων περιοχών. Ωστόσο, η άφιξη νέων βουλγαρικών στρατευμάτων τους εμπόδισε να επιτύχουν τον στόχο τους και έτσι σταθεροποιήθηκαν στην αμυντική γραμμή του ποταμού Άρδα.
Στις 17 Νοεμβρίου τα δυο τμήματα του βουλγάρικου στρατού ενώθηκαν και επιτέθηκαν στα οθωμανικά στρατεύματα που αν και έχοντας χάσει πλέον τον έλεγχο της σιδηροδρομικής γραμμής, κρατούνταν σταθερά στην περιοχή. Στις 26 Νοεμβρίου, θέλοντας ο Γιαβέρ Πασά να απελευθερώσει τον στρατό του ξεκίνησε τη διάβαση του ποταμού Άρδα με σκοπό να ενωθεί με τα οθωμανικά στρατεύματα της Καλλίπολης. Οι Βούλγαροι επιτέθηκαν συνδυασμένα και πάλι, και ύστερα από δίωρη μάχη, ο Γιαβέρ Πασά σήκωσε λευκή σημαία. Στις 27 Νοεμβρίου μετά το ανάλογο σύμφωνο που υπέγραψε παραδόθηκε ο ίδιος, οι 252 αξιωματικοί του και οι 8.870 στρατιώτες του.
Αποτελέσματα της μάχης
Με αυτήν την ήττα, οι Οθωμανοί έχασαν για πάντα τη Δυτική Θράκη, ενώ οι Βούλγαροι κατάφεραν να απομονώσουν τα οθωμανικά στρατεύματα που μάχονταν στο μέτωπο της Μακεδονίας και να επισπεύσουν την ήττα τους.
Παραπομπές
Μ Μ Κατηγορία:1912 στη στρατιωτική ιστορία Μ
Δομιτία Λεπίδα η Νεότερη
H Δομιτία Λεπίδα η Νεότερη, λατιν. Domitia Lepida Minor (π. 5 π.Χ. - 54 μ.Χ.) από το γένος των Δομιτίων Αηνοβάρβων, ήταν συγγενής τεσσάρων Αυτοκρατόρων: ήταν μικρανιψιά του Αυγούστου, εξαδέλφη του Γερμανικού (πατέρα του Καλιγούλα), εξαδέλφη και πεθερά του Κλαύδιου και θεία του Νέρωνα. Το Λεπίδα προέρχεται από την εκ πατρός γιαγιά της Αιμιλία Λεπίδα.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου υπάτου το 16 π.Χ. και της Ιουλίας Αντωνίας της Πρεσβύτερης, κόρης του Μάρκου Αντωνίου και της Οκταβίας της Νεότερης. Η μητέρα της Αντωνία η Πρεσβύτερη ήταν ανιψιά του Αυγούστου και αδελφή της Αντωνίας της Νεότερης, μητέρας του Γερμανικού και του Κλαυδίου. Από τα αδέλφια της μεγαλύτερη ήταν η Δομιτία η Πρεσβύτερη και μικρότερος ο Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος ύπατος το 32 μ.Χ., πατέρας του Νέρωνα.
Ήταν όμορφη και με επιρροή μορφή. Όπως και η αδελφή της, ήταν πολύ πλούσια με ιδιοκτησίες στην Καλαβρία και κατείχε το αγρόκτημα των Λεπίδων (praedia Lepidiana).
Ο πρώτος της γάμος έγινε το 15 μ.Χ. και επειδή οι πριγκίπισσες της αυτοκρατορικής οικογένειας παντρευόταν πριν τα 18α γενέθλιά τους, θεωρούμε, ότι γεννήθηκε πριν το 4 π.Χ.. Παντρεύτηκε τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλα Βαρβάτο και απέκτησε τη Μεσσαλίνα, 3η σύζυγο του Κλαυδίου. Ο Μάρκος Βαλέριος Μεσσάλλα Κορβίνος είναι απίθανο να ήταν γιος τους, καθώς ο γιος της Δομιτίας Λεπίδας από τον 2ο σύζυγό της έγινε ύπατος το 52, πριν το 58 που έγινε ύπατος ο Κορβίνος.
Από τον δεύτερο γάμο της είχε γιο τον Φαύστο Κορνήλιο Σύλλα Φήλικα, που παντρεύτηκε την Κλαυδία Αντωνία, κόρη του Κλαύδιου από τη 2η σύζυγό του Αιλία Παιτίνα.
Τον τρίτο της σύζυγο Άππιο Ιούνιο Σιλουανό τον παντρεύτηκε το 41 μ.Χ. To έτος αυτό ο Κλαύδιος έγινε αυτοκράτορας και το επόμενο έτος ο Α. Ι. Σιλουανός θανατώθηκε από τον Κλαύδιο, υποτίθεται για το ότι είχε σχεδιάσει να τον δολοφονήσει· ωστόσο η φήμη που κυκλοφόρησε ήταν, πως η Β. Μεσσαλίνα τον ενοχοποίησε, επειδή αντιδρούσε στην αύξηση της επιρροής της. Το 48 μ.Χ., όταν η Μεσσαλίνα παντρεύτηκε (περιπαικτικά) τον εραστή της Γάιο Σίλιο και αυτός έκανε πραξικόπημα, ο Κλαύδιος διέταξε και την εκτέλεσαν. Όταν η Μεσσαλίνα ήταν στο αποκορύφωμά της, η Δ. Λεπίδα διαπληκτιζόταν μαζί της και αποξενώθηκαν (μάλλον μετά την εκτέλεση του Α. Ι. Σιλουανού). Κατά τις τελευταίες στιγμές της Μεσσαλίνας στον κήπο του Λούκουλου, η Δ. Λεπίδα ήταν στην πλευρά της, ενθαρρύνοντάς την να τελειώσει μόνη της τη ζωή της. Επειδή δεν το έκανε, ένας αξιωματικός την έπληξε με εγχειρίδιο, και το σώμα της παραδόθηκε στη Δ. Λεπίδα.
Όταν ο αδελφός της Γ. Δ. Αηνόβαρβος απεβίωσε, η χήρα του Ιουλία Αγριππίνα η Νεότερη έκανε 2ο γάμο και μετά 3ο με τον Κλαύδιο το 49 μ.Χ. Η Αγριππίνα ήταν γεμάτη ζήλεια και κανόνισε την εκτέλεση της Δ. Λεπίδας· μετά δηλητηρίασε τον Κλαύδιο, έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος της (από τον 1ο γάμο) Νέρωνας. H Αγριππίνα την είχε κατηγορήσει για προσπάθεια εξόντωσής της με μαγείες, για διατάραξη της Ρωμαϊκής ειρήνης και για αποτυχία ελέγχου των σκλάβων της στην Καλαβρία, που είχαν συστήσει συμμορία· είχε σκεφτεί πως η Β. Λεπίδα, με την "ευγενή" της επιρροή στον Νέρωνα, θα τον έστρεφε εναντίον της μητέρας του.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλα Βαρβάτο, εξάδελφό της, αφού η μητέρα του Κλαυδία Μαρκέλλα η Νεότερη ήταν κόρη της Οκταβίας της Νεότερης. Είχε τέκνο:
Ο Μ. Β. Μεσσάλα Βαρβάτος μάλλον απεβίωσε το 20/21 μ.Χ., λίγο μετά τη γέννηση της κόρης τους. Η Δομιτία Λεπίδα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φαύστο Κορνήλιο Σύλλα Λούκουλλο, αντικαταστάτη ύπατο (consul suffectus), απόγονο του Λούκιου Κορνήλιου Σύλλα δικτάτορα το 81 π.Χ.. Απέκτησε τέκνο:
Το 41 μ.Χ. παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Άππιο Ιούνιο Σιλουανό ύπατο το 28 μ.Χ.
Στίβεν Φράι
Ο Στίβεν Τζον Φράι (Stephen John Fry, 24 Αυγούστου 1957) είναι Βρετανός ηθοποιός, συντάκτης, κωμικός, συγγραφέας, τηλεπαρουσιαστής και σκηνοθέτης. Με τον Χιου Λώρι, ως κωμικό ντουέτο Φράι και Λώρι, έγραψαν και συμμετείχαν στο A Bit of Fry and Laurie, και ως ντουέτο έπαιξαν επίσης τους ρόλους του τίτλου στο Jeeves and Wooster. Ο Φράι έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Η ταραγμένη ζωή του Όσκαρ Γουάιλντ, ήταν ο Μέλτσετ στην τηλεοπτική σειρά Μαύρη οχιά και είναι ο παρουσιαστής του κωμικού τηλεπαιχνιδιού QI. Έχει επίσης παρουσιάσει την τηλεοπτική σειρά Stephen Fry in America (Ο Στίβεν Φράι στην Αμερική), στην οποία ταξιδεύει και στις 50 Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής σε έξι επεισόδια. Ο Φράι έχει γίνει γνωστός στο αμερικάνικο κοινό για τον κατά περιόδους ρόλο του ως δρ Γκόρντον Γουάιετ στην σειρά εγκλημάτων του καναλιού Fox, που ονομάζεται Bones.
Έχει δηλώσει άθεος και θαυμαστής της Ελλάδας και του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ενώ είναι υποστηρικτής της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα. To 2015 παντρεύτηκε τον σύντροφό του, Έλιοτ Σπένσερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι Κατηγορία:Βρετανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Χαβιέρ Μαστσεράνο
Ο Χαβιέρ Μαστσεράνο (ισπανικά: Javier Alejandro Mascherano, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [mastʃeˈɾano], 8 Ιουνίου 1984) είναι πρώην Αργεντίνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος ή αμυντικός. Ανακοίνωσε το τέλος της πλούσιας καριέρας του στις 16 Νοεμβρίου 2020. Τελευταία ομάδα που αγωνίστηκε ήταν η Εστουδιάντες ντε λα Πλάτα.
Τα δύο πιο δημοφιλή ψευδώνυμα που χρησιμοποιούνται στην Αργεντινή για τον Μαστσεράνο είναι Masche (Μάστσε) και El Jefecito (Ο μικρός αρχηγός).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαν Λορένσο (Σάντα Φε).
Το Δεκέμβριο του 2015 καταδικάστηκε για φοροδιαφυγή σε 12 μήνες φυλάκισης, χωρίς όμως να εκτίσει την ποινή του λόγω της ισπανικής νομοθεσίας.
Ο Μαστσεράνο είναι ο ρέκορντμαν συμμετοχών με την εθνική έχοντας πραγματοποιήσει από το 2003 έως το 2018, 147 εμφανίσεις ενώ κατά την περίοδο 2008-2011 διετέλεσε αρχηγός της εθνικής Αργεντινής.
Εκπροσώπησε την Αργεντινή σε πέντε Κόπα Αμέρικα φτάνοντας στον τελικό το 2004, 2007, 2015 και 2016 και σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα με καλύτερη επίδοση τον τελικό του 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Τσίζκεϊκ
thumb|250px|Ψημένο τσίζκεϊκ σερβιρισμένο με φρούτα. Το τσίζκεϊκ (στα αγγλικά σημαίνει κέικ τυριού) είναι γλυκό που αποτελείται από δύο τουλάχιστον στρώσεις, από τις οποίες η παχύτερη αποτελείται από ένα μείγμα μαλακού τυριού, αβγών και ζάχαρης. Το κατώτερο στρώμα ή βάση αποτελείται από θρυμματισμένα μπισκότα, ζύμη ή σπογγώδες κέικ. Στο τελικό στρώμα το γλυκό διακοσμείται με μαρμελάδα ή φρούτα. Υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός παραλλαγών, π.χ. ψημένο ή ψυγείου, με αβγά ή χωρίς, με φρούτα αντί για μαρμελάδα, με τυρί ρικότα, ξινή κρέμα ή μυζήθρα (οπότε και λέγεται μυζηθρόπιτα) αντί για τυρί κρέμα.
Αν και θεωρείται αμερικάνικο γλυκό, εκδοχές του γλυκού παρασκευάζονται για χιλιάδες χρόνια. Οι παλαιότερες αναφορές του γλυκού είναι από την Αρχαία Ελλάδα, όταν ήταν δημοφιλές φαγητό και στα σχετικά συγγράματα που διασώζονται αναφέρεται ως πλακούντας. Η μοντέρνα έκδοση του τσίζκέικ, όπως την γνωρίζουμε σήμερα, αναπτύχθηκε το 1872 από τον Ουίλιαμ Λώρενς στη Νέα Υόρκη, στη προσπάθειά του να παραγάγει ένα γαλλικό τυρί. Αντί για το συγκεκριμένο τυρί, δημιούργησε ένα τυρί κρέμα, το οποίο αργότερα πατεντάρισε ο Τζέιμς Κραφτ και αποτελεί το κύριο συστατικό των τσίζκεϊκ ανά την υφήλιο.
LibreOffice
Το LibreOffice είναι ένα ολοκληρωμένο πακέτο εφαρμογών γραφείου. Πρόκειται για λογισμικό ανοικτού κώδικα το οποίο πέραν από αυτό πληροί και όλες τις νομικές προϋποθέσεις για να θεωρηθεί ως Ελεύθερο Λογισμικό. Επιπλέον, το LibreOffice διατίθεται εντελώς δωρεάν για τους χρήστες του ως μεταφόρτωση από την επίσημη ιστοσελίδα του.
Το LibreOffice περιλαμβάνει επεξεργαστή κειμένου (LibreOffice Writer), λογιστικό φύλλο (LibreOffice Calc), δημιουργό παρουσιάσεων (LibreOffice Ιmpress), πρόγραμμα σχεδίασης (LibreOffice Draw), διαχείριση βάσεων δεδομένων (LibreOffice Base) και μαθηματικών τύπων (LibreOffice Math). Το LibreOffice λειτουργεί στις πλατφόρμες Microsoft Windows, GNU/Linux, Mac OS X, FreeBSD, Solaris και σε διάφορες άλλες παραλλαγές του Unix.
Το όνομα «LibreOffice» είναι υβρίδιο των λέξεων «Libre», που στα γαλλικά και τα ισπανικά σημαίνει «ελεύθερος», και της αγγλικής λέξης «Office», που κυριολεκτικά σημαίνει «γραφείο», αλλά χρησιμοποιείται και για να περιγράψει προγράμματα αυτής της κατηγορίας.
Το LibreOffice προέρχεται από το πακέτο εφαρμογών γραφείου OpenOffice, από το οποίο διακλαδώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010. Υπεύθυνο για την ανάπτυξη του, η οποία γίνεται ανεξάρτητα από το OpenOffice, είναι το Ίδρυμα The Document Foundation, στο οποίο συμμετέχουν και πολλά μέλη που αποχώρησαν από την ομάδα ανάπτυξης του OpenOffice.
Ιστορία
Το Σεπτέμβριο του 2010 πολλά μέλη της κοινότητας του OpenOffice.org δημιούργησαν μία καινούρια ομάδα που ονομάστηκε "The Document Foundation". Ο νεοσύστατος μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός δημιούργησε το LibreOffice λόγω του φόβου που είχε διατυπωθεί ότι η Oracle, που είχε αγοράσει τότε την Sun Microsystems που είχε αναπτύξει αρχικά το OpenOffice, είτε θα σταματούσε την ανάπτυξη του OpenOffice.org είτε θα περιόριζε την άδεια χρήσης όπως έκανε και με το OpenSolaris της Sun.
Αρχικά υπήρχε η ελπίδα ότι το νέο όνομα (LibreOffice) θα ήταν προσωρινό καθώς η Oracle είχε αρχικά κληθεί να συμμετάσχει στην ομάδα και να δωρίσει το όνομα και το σήμα κατατεθέν στην κοινότητα, κάτι που η εταιρία δεν θέλησε να κάνει. Μάλιστα απαίτησε να απομακρυνθούν από το OpenOffice.org όλα τα μέλη του τα οποία εμπλέκονταν με το "The Document Foundation" επικαλούμενη σύγκρουση συμφερόντων. Αυτό σήμανε και τη ρήξη των σχέσεων της εταιρίας με την κοινότητα που είχε σαν συνέπεια την αυτόνομη ανάπτυξη και υποστήριξη του LibreOffice. Η Oracle σταμάτησε την ανάπτυξη του OpenOffice περίπου έξι μήνες μετά.
Η Novell ενσωματώνει πλέον το LibreOffice στη διανομή openSUSE. Παρέχει επίσης εμπορική τεχνική υποστήριξη.
Η σουίτα
Η σουίτα είναι Ελεύθερο Λογισμικό, και ο πηγαίος κώδικας της εφαρμογής διατίθεται με την άδεια GNU Lesser General Public License (LGPL). Υπάρχει διαθέσιμη σε 114 γλώσσες συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής, η οποία διαθέτει ελληνικό ορθογράφο και συλλαβισμό.
Το LibreOffice περιέχει τα εξής συστατικά:
Αντίθετα με άλλες σουίτες γραφείου, οι οποίες αποτελούνται από ξεχωριστά προγράμματα που απλά συνδέονται μεταξύ τους, το LibreOffice είναι ένα ενιαίο πρόγραμμα.
Μακροεντολές
Η σουίτα περιλαμβάνει και τη δυνατότητα εκτέλεσης κώδικα στις γλώσσες LibreOffice Basic (σε ενσωματωμένο περιβάλλον εργασίας), python, Java και Javascript.
Συμβατότητα
Η σουίτα είναι σχεδόν πλήρως συμβατή με αρκετά παρεμφερή προγράμματα. Η Microsoft έχει, επίσης, ενσωματώσει, στις καινούριες της εκδόσεις, τη δυνατότητα να αποθηκεύονται τα αρχεία και σε μορφή "OpenDocument", που είναι η μορφή που χρησιμοποιεί εγγενώς το LibreOffice.
OpenOffice.org
Αν και η σουίτα είναι πλήρως συμβατή με το OpenOffice.org δεν είναι δυνατή η συνύπαρξή της με το OpenOffice.org αφού πολλά σημεία στον κώδικα δεν έχουν ακόμα αλλάξει και έτσι υπάρχουν διενέξεις στις κλήσεις του προγράμματος προς εξωτερικά αρχεία.
Υποστήριξη χρηστών - Συνεισφορά
Για την υποστήριξη του χρήστη της εφαρμογής λειτουργούν λίστες ταχυδρομείου στα Ελληνικά, όπως επίσης επίσημο και ανεπίσημο φόρουμ στα Αγγλικά, όπου άλλοι χρήστες του LibreOffice συνεισφέρουν στην επίλυση προβλημάτων και αποριών.
Ένας ακόμη τρόπος για να βοηθηθεί ο χρήστης είναι το chat room στο irc με όνομα #libreoffice.
Κάθε χρήστης της εφαρμογής μπορεί αν το επιθυμεί, μέσω της ιστοσελίδας bugzilla, να υποβάλλει αναφορές για δυσλειτουργίες ή σφάλματα της εφαρμογής, όπως επίσης να προτείνει βελτιώσεις και νέα χαρακτηριστικά, που πιστεύει πως θα κάνουν την εφαρμογή καλύτερη για την κοινότητα των χρηστών της.
Πρώτη έκδοση
Στις 28 Σεπτεμβρίου του 2010 κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση "3.3.0 beta", και στις 25 Ιανουαρίου του 2011 η τελική "3.3". Η αρίθμηση ξεκίνησε από το 3.3 επειδή θεωρείται ότι αποτελεί συνέχεια των εκδόσεων του OpenOffice.org.
Φορητές εκδόσεις
Το LibreOffice κυκλοφορεί και σε φορητή έκδοση έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιήσει ακόμα και σε υπολογιστή που δεν διαθέτει άλλη σουίτα γραφείου.
Υπάρχει επίσης ενσωματωμένο σε πακέτα που περιέχουν προγράμματα ελεύθερου λογισμικού και μπορούν να τρέξουν κατευθείαν από το στικάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό προγραμματισμένο σε C++ Κατηγορία:Σουίτες γραφείου
Η χαραυγή της νίκης
Πλοκή
Οι συμμαχικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής αναθέτουν στον Νικήτα, τον γιο ενός μπεκρή συνεργάτη των Γερμανών, την καταστροφή του γερμανικού στρατιωτικού αεροδρομίου της Κρήτης. Ο Νικήτας και ο Λευτέρης, ο αρχηγός των ανταρτών, αγαπούν ταυτόχρονα την ίδια γυναίκα, την Μάρθα. Λίγο πριν την άφιξη των κομάντος, οι αντάρτες καταστρέφουν μια γέφυρα. Οι Γερμανοί συλλαμβάνουν τον πατέρα του Λευτέρη και τη Μάρθα, για να αναγκάσουν τον Λευτέρη να παραδοθεί. Αυτός όμως ούτε παραδίνεται, ούτε βοηθάει το Νικήτα στην αποστολή, γιατί την θεωρεί καθαρή αυτοκτονία. Στο τέλος όμως αποφασίζει με μια μικρή ομάδα ανταρτών να εισβάλουν στο αρχηγείο των Γερμανών, δίνουν σκληρή μάχη και τελικά ελευθερώνουν και τον πατέρα του και τη Μάρθα.
Παραγωγή
Τη μουσική έγραψε ο Κώστας Καπνίσης και τραγουδά και παίζει λύρα ο Νίκος Ξυλούρης στο ριζίτικο τραγούδι "Πότε θα σπάσει η παγωνιά".
Υποδοχή
Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1971 στις 20 Σεπτεμβρίου,αλλά το κοινό την υποδέχτηκε με φοβερές αποδοκιμασίες. Οι παραγωγοί της ταινίας απείλησαν ότι θα διέκοπταν την προβολή, αν συνεχίζονταν οι αποδοκιμασίες, χωρίς αυτό να γίνει κατορθωτό. Το έργο τιμήθηκε με το βραβείο β΄ γυναικείου ρόλου (Μιράντα Κουνελάκη) στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1971, επίσης προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού το Μάιο του 1971 στο Φεστιβάλ των Καννών με σκοπό την αγορά της από ξένες κινηματογραφικές εταιρείες. Στους κινηματογράφους έκανε πρεμιέρα στις 8 Νοεμβρίου 1971 και κατά την προβολή της έκοψε 126.494 εισιτήρια και ήρθε στην 38η θέση ανάμεσα σε 90 ταινίες της σεζόν 1971 - 1972.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης
Γιάννης Ρουμελιωτάκης
Ο Γιάννης Ρουμελιωτάκης (γεννημένος στις 25 Ιουνίου 1989) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,88 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Καριέρα
Ο Γιάννης Ρουμελιωτάκης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του ΓΕΗ Ηρακλείου, από το 2000 έως το 2007. Το 2007 μεταπήδησε στην Άθλεση Ηρακλείου στην οποία παρέμεινε για έναν χρόνο. Τα επόμενα τρία χρόνια (2008-2011) αγωνίστηκε για τον Πανελλήνιο, ενώ το 2011 μετεγγράφη στον ΣΠΑ Καρδίτσας αγωνιζόμενος για έναν χρόνο. Το 2012 πήρε μεταγγραφή για την ΑΕΚ με την οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια και κατέκτησε ένα λιγκ καπ (2014). Το καλοκαίρι του 2014 μεταπήδησε στην Κηφισιά πραγματοποιώντας πολύ καλές εμφανίσεις. Τον Ιούλιο του 2016 ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό.
Διεθνείς Τίτλοι - Διακρίσεις
'''Μεσογειακοί Αγώνες
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Διεθνές Γεωφυσικό Έτος
Με την ονομασία Διεθνές Γεωφυσικό Έτος (αγγλ. International Geophysical Year, IGY), φέρεται μία συγκεκριμένη χρονική περίοδος, διάρκειας 18 μηνών, από την 1η Ιουλίου 1957 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1958 η οποία ορίστηκε από το Διεθνές Συμβούλιο Επιστημονικών Ενώσεων, (International Council for Science) ως βάση διεθνούς συμφωνίας για διεθνείς επιστημονικές έρευνες στην Ανταρκτική.
Ο προσδιορισμός του Δ.Γ.Ε. ήταν το αποτέλεσμα προγραμματισμού ως συνέχεια των δύο προηγηθέντων Διεθνών Πολικών Ετών 1882-83 και 1932-33. Συνέπεια των σπουδαίων αποφάσεων που λήφθηκαν κατά την 18μηνη αυτή περίοδο ήταν το διεθνές πολιτικό μορατόριουμ των κυβρνήσεων των 12 κρατών που έλαβαν μέρος για συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων των επιστημονικών ερευνών της Ανταρκτικής.
Μετά τη λήξη του Δ.Γ.Ε. και προ του κινδύνου τερματισμού και του μορατόριουμ και επαπειλούμενου του κινδύνου υπαγωγής της περιοχής σε πολιτικό χάος, οι ΗΠΑ επανεξετάζοντας την περιοχή γεωπολιτικά κάλεσε τις υπόλοιπες 11 χώρες για την συνυπόσχεση μιας διεθνούς ειρήνης στη περιοχή. Έτσι στις 15 Οκτωβρίου του 1959 συνομολογείται η περίφημη Συνθήκη της Ανταρκτικής που άρχισε να ισχύει από τις 23 Ιουνίου του 1961
Την διεθνή αυτή συνθήκη υπέγραψαν τελικά επιστήμονες από 67 κράτη μέλη.
Κατηγορία:Επιστήμες Γης και Περιβάλλοντος Κατηγορία:Ανταρκτική Κατηγορία:Γεωφυσική
Λούστρο Παπουτσιών
Το Λούστρο Παπουτσιών (ιταλ. Sciuscià), γνωστή και ως Σουσιά, είναι ιταλική νεορεαλιστική ταινία παραγωγής 1946 σε σκηνοθεσία Βιττόριο ντε Σίκα. Η ταινία έλαβε τιμητικό βραβείο Όσκαρ για την ποιότητα της, το βραβείο αυτό αποτέλεσε προπομπό του Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, κατηγορία που καθιερώθηκε ένα χρόνο αργότερα.
Πλοκή
Οι ήρωες είναι δύο ανήλικα παιδιά ο Πασκουάλε (Φράνκο Ιντερλέγκι) κι ο Τζουζέπε (Ρινάλντο Σμολντόνι). Εργάζονται ως λούστροι παπουτσιών και έχουν ως όνειρο να αποκτήσουν ένα άλογο. Η επιθυμία τους αγγίζει την πραγματικότητα, όταν ο αδερφός ενός εκ των δύο προσφέρει στα παιδιά εύκολα, αλλά μάλλον όχι και τόσο νόμιμα, χρήματα. Με αποτέλεσμα, οι δύο πρωταγωνιστές να οδηγηθούν σε φυλακές ανηλίκων, όπου οι συνθήκες και οι καταστάσεις αντιστρέφουν την προγενέστερη φιλία σε αντιπαλότητα και εχθρότητα.
Σημειώσεις
Τo "Λούστρο παπουτσιών" του Βιττόριο Ντε Σίκα γυρίστηκε σε μια περίοδο που ο ιταλικός λαός προσπαθούσε να ορθοποδήσει μετά τις καταστροφές που επέφερε στη χώρα ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος κι αυτή την προσπάθεια περιγράφει με εύστοχο τρόπο η κάμερα του. Ο σκηνοθέτης, ο οποίος είχε ήδη μια μεγάλη επιτυχία στο ενεργητικό του με την ταινία Κατηγορώ τους γονείς μου (I Bambini Ci Guardano, 1944), έλαβε διεθνή αναγνωρισιμότητα με το Λούστρο παπουτσιών το οποίο εκθειάστηκε από τους κριτικούς και έλαβε μια υποψηφιότητα για όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου συν ένα τιμητικό όσκαρ για την απεικόνιση των δεινών του πολέμου στη μεταπολεμική Ρώμη. Παρόλη την αναγνώριση η ταινία δεν ήταν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στην Ιταλία, καθώς συνέπεσε με την επανεμφάνιση των χολυγουντιανών ταινιών στα ιταλικά σινεμά. Η ταινία αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα του ιταλικού νεορεαλισμού, πατέρας του οποίου θεωρείται ο Ρομπέρτο Ροσελίνι, ο οποίος ένα χρόνο πριν είχε συγκλονίσει το κοινό σε παγκόσμιο επίπεδο με την ταινία σύμβολο του ιταλικού νεορεαλισμού Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη (Roma, Citta Aperta, 1945). Δυο χρόνια αργότερα ο σκηνοθέτης γύρισε την ταινία Κλέφτης ποδηλάτων (Ladri Di Biciclette, 1948), που, μαζί με το Roma, Citta Aperta, θεωρείται το σημαντικότερο δείγμα του νεορεαλιστικού ρεύματος. Ο Ντε Σίκα, όπως και ο Ροσελίνι, δε χρησιμοποίησε επαγγελματίες ηθοποιούς αλλά ως επί το πλείστον ερασιτέχνες. Ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με τον άνθρωπο, ο οποίος έμελλε να γίνει μόνιμός του συνεργάτης, τον Τσέζαρε Τζαβατίνι κι ανακάλυψε το μικρό Φράνκο Ιντερλέγκι, ο οποίος συνέχισε να εργάζεται ως ηθοποιός τα χρόνια που ακολούθησαν συμμετέχοντας ως ενήλικας πλέον στις ταινίες Οι Βιτελόνι (I Vitelloni, 1953) του Φεντερίκο Φελίνι και Ξυπόλυτη Κόμισσα (Barefoot Contessa, 1954) του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς.
Βραβεία
Η ταινία βραβεύτηκε με Τιμητικό Όσκαρ για το αντικείμενο και την ποιότητά της στην τελετή του 1947. Πολλές πηγές το αναφέρουν επίσης ως το πρώτο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα: