cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γούλιτς
Παρακμή
Το Γούλιτς παράκμασε ως πόλη στα τέλη του 20ού αιώνα, ξεκινώντας από το κλείσιμο του Βασιλικού Εργοστασίου Πυρομαχικών το 1967 και το εργοστάσιο της Siemens το 1968 και συνεχίζοντας εως το Βασιλικό Οπλοστάσιο το οποίο συρρίκνωσε τις δραστηριότητές του και τελικά έκλεισε το 1994. Άλλες εταιρείες όπως η Woolwich Building Society και η Morgan Grampian Publishers εξαγοράστηκαν από άλλες εταιρείες και αποχώρησαν από την περιοχή. Χωρίς σημαντικούς εργοδότες, η τοπική οικονομία επηρεάστηκε και η ανεργία αυξήθηκε. Ταυτόχρονα, τα δημογραφικά στοιχεία της πόλης άλλαξαν, αρχικά με Σιχ που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, ακολουθούμενοι από Αφρικανούς, πολλοί εκ των οποίων από τη Νιγηρία. Παρά την μετανάστευση, ο πληθυσμός της ενορίας έφθασε στο χαμηλό επίπεδο των 17.000 κατοίκων το 1971. Σε γενικές γραμμές, το Γούλιτς είχε χάσει την προηγούμενη αίγλη του. Στην εμπορική περιοχή της πόλης, τα πολυκαταστήματα και τα καταστήματα αλυσίδων έκλεισαν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το κέντρο της πόλης είχε τη χαρακτηριστική εμφάνιση μιας πόλης σε παρακμή, με τους λιανοπωλητές και τους φιλανθρωπικούς συλλόγους να χρησιμοποιούν τα άδεια καταστήματα και το Συμβούλιο του Γκρήνουιτς να καταλαμβάνει τα άδεια κτίρια γραφείων. Το 1974, άνοιξε το πρώτο κατάστημα McDonald's στο Ηνωμένο Βασίλειο στην οδό Πάουις. Εν μέσω παρακμής, το Γούλιτς εξακολουθούσε να θεωρείται ως αντιπροσωπευτική αγγλική πόλη της εποχής.
Το 1974 ο Προσωρινός IRA πραγματοποίησε βομβιστική επίθεση στην παμπ Kings Arms, σκοτώνοντας δύο άτομα. Κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων του 2011 στην Αγγλία, το Γούλιτς ήταν μία από τις πληγείσες περιοχές. Αρκετά κτίρια δέχτηκαν επίθεση, και λίγα καταστράφηκαν. Στις 22 Μαΐου 2013 η δολοφονία του Λι Ρίγκμπυ στο Γούλιτς προκάλεσε μεγάλες διεθνείς αντιδράσεις. Ο τραγουδιστής Λι Ρίγκμπυ, στρατιώτης των Στρατώνων του Βασιλικού Πυροβολικού, δολοφονήθηκε κοντά στους στρατώνες από δύο ισλαμιστές εξτρεμιστές.
Το 16ο Σύνταγμα του Βασιλικού Πυροβολικού αποχώρησε από το Γούλιτς το 2007, αλλά στους στρατώνες βρίσκεται η Μπάντα του Βασιλικού Πυροβολικού και πρόσφατα το Δεύτερο Τάγμα του Βασιλικού Συντάγματος της Πριγκίπισσας της Ουαλίας και το Στράτευμα του Βασιλιά του Βασιλικού Ιππικού Πυροβολικού, αν και έχει ανακοινωθεί η μετεγκατάστασή τους για το 2028.
Αναδημιουργία
thumb|340px|Κατασκευή κτιρίων στο Γούλιτς το 2016 Το Γούλιτς άρχισε να απολαμβάνει την αρχή μιας αναγέννησης με την οικιστική ανασυγκρότηση του πρώην Βασιλικού Οπλοστασίου. Τα περισσότερα ιστορικά κτίρια του χώρου έχουν ανακαινιστεί και μετατραπεί σε διαμερίσματα. Αρκετές χιλιάδες κατοικίες έχουν κατασκευαστεί ή βρίσκονται υπό κατασκευή και προγραμματίζονται χιλιάδες ακόμη, κυρίως πολυτελή διαμερίσματα σε ουρανοξύστες κοντά στο ποτάμι. Επιπλέον, έχουν κατασκευαστεί παραποτάμιο μονοπάτι, πολλά πάρκα, ένα μουσείο, καταστήματα, καφετέριες, παμπ και εστιατόρια, καθώς και αγορά αγροτικών προϊόντων.
Ο σταθμός Woolwich Arsenal, τερματικός του κλάδου προς το αεροδρόμιο Σίτι του Λονδίνου του Docklands Light Railway, άνοιξε στις 10 Ιανουαρίου 2009. Το Γούλιτς περιλαμβανόταν στις εγκαταστάσεις σκοποβολής για τους Θερινούς Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012, σε εγκαταστάσεις των Στρατώνων του Βασιλικού Πυροβολικού.
Κληρονομιά
Για αιώνες, η περιοχή μεταξύ του Τάμεση και της σημερινής οδού Α206 κυριαρχείται από αποβάθρες, αποθήκες και εργοστάσια, ξεκινώντας από το Βασιλικό Ναυπηγείο στις αρχές του 16ου αιώνα, και μετέπειτα από το Βασιλικό Οπλοστάσιο. Τον 18ο αιώνα ιδρύθηκε στο Γούλιτς το Βασιλικό Σύνταγμα Πυροβολικού και το Βασιλικό Σώμα Μηχανικών, ενώ ακολούθησε η Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία. Άλλοι στρατιωτικοί οργανισμοί ολοκλήρωσαν την εικόνα της πόλης στρατώνα που είχε γίνει το Γούλιτς στις αρχές του 19ου αιώνα. Η πόλη έχει μια ξεχωριστή ιστορία στα οικήματα και το Μπάθγουεϊ Κουόρτερ ένα εξίσου ξεχωριστό αστικό κέντρο. Αν και ξαναχτίστηκε επανειλημμένα, η αρχιτεκτονική του κληρονομιά αντανακλά την ασυνήθιστη και σημαντική ιστορία του.
Φύση
Τα πάρκα στο κεντρικό Γούλιτς είναι γενικά μικρά. Οι Κήποι της Παναγίας έχουν σχεδιαστεί ως πάρκο σε ρομαντικό ύφος, στο προαύλιο της ενοριακής εκκλησίας της Μαρίας της Μαγδαληνής. Ορισμένες πλάκες από τάφους έχουν τοποθετηθεί στον περιφερειακό τοίχο των κήπων. Ο τάφος του Τομ Κριμπ, μια λέαινα που έχει το πόδι της πάνω σε ένα δοχείο, βρίσκεται κοντά στη βορειοανατολική είσοδο. Το πάρκο διαθέτει μια βεράντα με θέα στον ποταμό Τάμεση. Στο Βασιλικό Οπλοστάσιο, έχουν διαμορφωθεί πολλά νέα πάρκα και κήποι, αλλά μερικά είναι επισκέψιμα μόνο από κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Λονδίνου
Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Ο Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας είναι ο αρχηγός κράτους της νησιωτικής χώρας. Όπως και ο Αντιπρόεδρος εκλέγεται από το Κογκρέσο ανάμεσα στους 4 γερουσιαστές. Η θητεία του είναι 4ετής και ανανεώσιμη μόνο μια φορά. Δεν μπορεί να διεκδικήσει κανείς το αξίωμα του Προέδρου αν δεν βρίσκεται στη χώρα για τουλάχιστον 15 χρόνια, δεν είναι πολίτης της Μικρονησίας από τη γέννησή του και δεν θητεύει στο Κογκρέσο για 4 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ρίβα ντελ Πο
Η Ρίβα ντελ Πο (ιταλικά: Riva del Po) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Φεριέρ-λα-Βερερί
Το Φεριέρ-λα-Βερερί (γαλλικά: Ferrières-la-Verrerie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φεριερουά (γαλλικά: Ferriérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών - ΙΤΕ
Το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών (ΙΜΣ) με έδρα το Ρέθυμνο της Κρήτης ιδρύθηκε το 1985 και ανήκει στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας, ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα της Ελλάδας. Το ΙΜΣ είναι το μόνο Ερευνητικό Ινστιτούτο του ΙΤΕ που εστιάζει στο πεδίο των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών. Τα άλλα Ερευνητικά Ινστιτούτα του ΙΤΕ που εδρεύουν στο Ηράκλειο, την Πάτρα και τα Ιωάννινα καλύπτουν τις θετικές επιστήμες, την πληροφορική και τη βιοϊατρική.
Στόχος του ΙΜΣ είναι να προωθήσει την έρευνα στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες καθώς και την εφαρμογή σε αυτές προηγμένων μεθόδων των θετικών επιστημών και της πληροφορικής. Το ΙΜΣ διαθέτει πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο γεωφυσικών ερευνών και γεωπληροφορικής (δορυφορικής τηλεπισκόπησης και GIS) που ειδικεύεται στις αρχαιολογικές έρευνες. Η βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου έχει ως κέντρο βάρους την ιστορία της τέχνης και τις τουρκολογικές σπουδές. Στη βιβλιοθήκη φυλάσσεται επίσης αρχειακό υλικό καθώς και συλλογές ελληνικών και ξένων εφημερίδων σε μικροφίλμ και ψηφιακή μορφή.
Τα ερευνητικά προγράμματα του ΙΜΣ έχουν ως αντικείμενο το γεωγραφικό χώρο, την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας και των άλλων μεσογειακών χωρών σε διάφορες ιστορικές περιόδους από την προϊστορία μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Η ερευνητική δραστηριότητα του Ινστιτούτου είναι οργανωμένη στους εξής τομείς: Το Εργαστήριο δραστηριοποιείται στο χώρο των γεωφυσικών ερευνών, της δορυφορικής τηλεπισκόπησης, των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και του Αρχαιοπεριβάλλοντος με έμφαση στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου. Το Εργαστήριο είναι μέλος του EPOCH, EARSel. & AGILE και συμμετέχει σε πλήθος διεπιστημονικών προγραμμάτων στην Ελλάδα και το εξωτερικό (e-Content, INTERREG, ARCHIMED, ETPA, ΠΕΝΕΔ, ΕΠΕΑΕΚ, INSTAP, LIFE, Region of Crete).
Τα ερευνητικά προγράμματα του Ινστιτούτου εκτελούνται από το μόνιμο ερευνητικό προσωπικό του ιδρύματος και από συνεργαζόμενα μέλη ΔΕΠ. Στο πλαίσιο των ερευνητικών προγραμμάτων του ΙΜΣ εκπονούνται διδακτορικές διατριβές και διπλωματικές εργασίες που υποστηρίζονται στα   ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα με τα οποία συνεργάζεται, κυρίως με το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το Πολυτεχνείο Κρήτης καθώς και το ΤΕΙ Κρήτης. Το ΙΜΣ χορηγεί σημαντικό αριθμό μεταπτυχιακών και μεταδιδακτορικών υποτροφιών συμβάλλοντας και με αυτόν τον τρόπο στην προσέλκυση νέου ερευνητικού δυναμικού και στην ανάπτυξη της έρευνας στην περιφέρεια της Κρήτης.
Το ΙΜΣ διατηρεί συνεργασία με πολλά ερευνητικά ιδρύματα στο εξωτερικό (Κύπρο, Τουρκία, Βουλγαρία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Αγγλία, Βέλγιο, Τύνιδα, Αίγυπτο, Κίνα, ΗΠΑ, κ.α.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ρέθυμνο
Τέρρε ντελ Ρένο
Το Τέρρε ντελ Ρένο (ιταλικά: Terre del Reno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Σονάτα για βιολί No. 2 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Βιολί No. 2 σε Λα μείζονα, Op.12 (γερμανικά: Violinsonate Nr. 1 in D-Dur, Op. 12 Nr. 1) είναι μία σονάτα του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που γράφτηκε μεταξύ το 1878 και το 1879. Μαζί με τη No. 1 και τη No. 3 αποτελούν τις Opus 12, οι οποίες και οι τρεις αφιερώθηκαν στον Αντόνιο Σαλιέρι. Μία τυπική εκτέλεση της Σονάτας διαρκεί περίπου 18 λεπτά. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σονάτες για βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα μείζονα
Λα Φερτέ Μασέ
Το Λα Φερτέ Μασέ (γαλλικά: La Ferté Macé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φερτουά (γαλλικά: Fertois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Τσανκάι
μικρογραφία|240x240εσ|Χαλί των Τσανκάι Ο πολιτισμός των Τσανκάι υπήρξε ένας προκολομβιανός πολιτισμός από του οποίου οι άνθρωποι έζησαν στο σημερινό Περού απο το 1000 έως και το 1470 μ.Χ. Ασχολήθηκαν με την γεωργία με τις ξύλινες ή μάλλινες κατασκευές και με το κυνήγι. Ένας ακόμη βασικός τομέας της καθημερινότητας τους υπήρξε και η αλιεία. Από την τέχνη δεν λείπουν όμορφα διακοσμημένα χαλιά ενώ ο κόσμος κυρίως μαζευόταν σε πυραμίδες - ναούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προκολομβιανοί πολιτισμοί της Νότιας Αμερικής
Βασιλική Αγίου Ιωάννη Μαγκούτη
Η Βασιλική Αγίου Ιωάννη Μαγκούτη είναι πρώην χριστιανικός ναός στη συνοικία της Πλάκας, στην Αθήνα, στην Ελλάδα.
Τοποθεσία
Η συγκεκριμένη κατασκευή βρισκόταν επί της σημερινής Οδού Ερεχθέως, στην αθηναϊκή συνοικία της Πλάκας, σε κοντινή απόσταση της εκκλησίας των Αγίων Αναργύρων Κολοκυνθών.
Ιστορία και περιγραφή
Ανεγερθείσα το 871, σύμφωνα με σχετική κτητορική επιγραφή η οποία ανευρέθηκε εντός των ερειπίων της, η συγκεκριμένη ξυλόστεγη βασιλική αποτελείτο από τρία κλίτη. Το 1841, ο Γάλλος αρχιτέκτονας Αντρέ Κουσώ, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του, βρήκε την συγκεκριμένη κατασκευή σε ερειπωμένη κατάσταση, προχωρώντας, παράλληλα, σε σειρά καταγραφών των καταλοίπων της. Συγκεκριμένα, παρατήρησε την ύπαρξη κιονοστοιχιών, οι οποίες και χώριζαν μεταξύ τους τα τρία κλίτη, καθώς και, παράλληλα, το ορθογώνιο σχήμα της, το οποίο, πιθανώς, να οφείλετο σε αρχιτεκτονικής φύσεως τροποποιήσεις τις οποίες υπέστη κατά τη διάρκεια της φραγκικής περιόδου. Πάνω από τη μεσαία πύλη, στη δυτική πλευρά της βασιλικής, υπήρχε κόγχη η οποία ήταν διακοσμημένη με τοιχογραφία η οποία αναπαριστούσε τον Άγιο Ιωάννη, ενώ επί του αετώματος του μεσαίου κλίτους υπήρχε δίλοβο παράθυρο, το οποίο ήταν πλαισιωμένο από εντοιχισμένα ανάγλυφα θωράκια. Τα τελευταία, πιθανότατα προέρχονταν από το τέμπλο του παλαιού ναού, γεγονός το οποίο και τεκμηριώνεται από σχετική επιγραφή, χρονολογούμενης στον 12ο αιώνα και αναφερόμενης στην ανακαίνιση του τέμπλου από μέλη της αθηναϊκής οικογένειας Σποργίτη, η οποία ανευρέθηκε στη συγκεκριμένη τοποθεσία, ενώ εντοιχίστηκαν κατά τη διάρκεια των τροποποιήσεων τις οποίες υπέστη η βασιλική κατά τη διάρκεια της φραγκικής περιόδου. Έως τις αρχές του 20ού αιώνα, τα συγκεκριμένα θωράκια βρίσκονταν εντός του προαυλίου χώρου της γειτονικής εκκλησίας των Αγίων Αναργύρων Κολοκυνθών, μετοχιού του Παναγίου Τάφου, προτού, στη συνέχεια, μεταφερθούν εντός του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου. Τα υπέρθυρα των τριών πυλών, στη δυτική πλευρά της βασιλικής, έφεραν ανάγλυφες διακοσμήσεις, ενώ εντός αυτής σώζονταν κατάλοιπα τοιχογραφιών, ιδιαιτέρως εντός του ιερού.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Αθήνα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Βασιλικές στην Ελλάδα
Γκονσάλο Πένια
Ο Γκονσάλο Πένια (Gonzalo Peña, γεννημένος ως Γκονσάλο Πένια Σουλουέτα Gonzalo Peña Zulueta, 3 Ιουνίου 1989 -) είναι Ισπανός ηθοποιός.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Τρεζινιάνα
Η Τρεζινιάνα (ιταλικά: Tresignana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Λα Φερτέ-αν-Ους
Το Λα Φερτέ-αν-Ους (γαλλικά: La Ferté-en-Ouche) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φερτουά (γαλλικά: Fertois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ιερό Χεϊάν
μικρογραφία| Πύλη Τορίι στο Ιερό Χεϊάν, Κιότο, Ιαπωνία Το Ιερό Χεϊάν (平安神宮, Heian-jingū) είναι σιντοϊστικό ιερό, που βρίσκεται στο Σακιό-κου, στο Κιότο της Ιαπωνίας. Το ιερό κατατάσσεται ως Μπεππιό Τζίντζα (Beppyō Jinja) (別表神社) (η κορυφαία κατάταξη για ιερά) από την Ένωση Σιντοϊστικών Ιερών. Έχει καταγραφεί ως σημαντικό πολιτιστικό αγαθό της Ιαπωνίας. Το Ιερό Χεϊάν αφιερώθηκε στον πρώτο και τον τελευταίο αυτοκράτορα, που βασίλευσαν στο Κιότο, δηλαδή στον αυτοκράτορα Κάνμου (737-806) και στον αυτοκράτορα Κόμεϊ (1831-1867).
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Κύρια πύλη (Ōtenmon) δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Κάστρο στη γωνία (Sōryūrō) δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Λίμνη στο ιερό Χεϊάν Το 1895, σχεδιάστηκε να κατασκευαστεί μια μερική αναπαραγωγή του παλατιού Χεϊάν από το Χεϊάν-κιό (το πρώην όνομα του Κιότο) για την 1100η επέτειο από την ίδρυση του Χεϊάν-κιό. Η Έκθεση Βιομηχανικής Έκθεσης (έκθεση ανάπτυξης ιαπωνικών και ξένων πολιτισμών) πραγματοποιήθηκε στο Κιότο εκείνη τη χρονιά, όπου το αντίγραφο επρόκειτο να είναι το κύριο μνημείο. Ωστόσο, λόγω της αποτυχίας να αγοραστεί αρκετή γη, όπου βρισκόταν το παλάτι Χεϊάν, το κτήριο χτίστηκε στο Οζακάκι σε κλίμακα 5/8 της αρχικής. Το Χεϊάν-τζίνγκου χτίστηκε σύμφωνα με τα σχέδια του Ιτό Τσούτα.
Μετά το τέλος της Έκθεσης, το κτήριο διατηρήθηκε ως ιερό στη μνήμη του 50ου Αυτοκράτορα, Αυτοκράτορα Κάνμου, ο οποίος ήταν ο Αυτοκράτορας όταν το Χεϊάν-κιό έγινε πρωτεύουσα. Το 1940, ο αυτοκράτορας Κόμεϊ προστέθηκε στον κατάλογο των αφιερωμάτων.
Στις 6 Ιανουαρίου 1976 ο Ναός πυρπολήθηκε από μία ομάδα εξτρεμιστών και εννέα από τα κτήρια, συμπεριλαμβανομένου του χόντεν, ή του κύριου ιερού, κάηκαν. Τρία χρόνια αργότερα, τα καμένα κτήρια ανακατασκευάστηκαν με χρήματα, που συγκεντρώθηκαν από δωρεές.
Αρχιτεκτονική
Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός ήταν μια αναπαραγωγή του Τσόντο-ιν (το παλάτι του αυτοκράτορα στις προηγούμενες εποχές) σε κλίμακα 5/8 (σε μήκος). Η μεγάλη κόκκινη πύλη εισόδου είναι μια αναπαραγωγή του Οτένμον του Τσόντο-ιν. Η αρχιτεκτονική του κύριου παλατιού αντικατοπτρίζει το στυλ και τα χαρακτηριστικά του Αυτοκρατορικού Παλατιού του Κιότο, το στυλ του 11ου–12ου αιώνα (τέλη Περίοδος Χεϊάν). Το τορίι του ιερού, που έχει ύψος 24,2 μέτρα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα στην Ιαπωνία. Η περιοχή του Ιερού καλύπτει μία έκταση 66.200 τ.μ. συμπεριλαμβανομένου του παραδοσιακού ιαπωνικού κήπου.
Φεστιβάλ
Τα ετήσια φεστιβάλ γιορτάζουν τη μνήμη του αυτοκράτορα Κόμεϊ (τέλη Ιανουαρίου) και του αυτοκράτορα Κάνμου (αρχές Απριλίου).
Στις 22 Οκτωβρίου, το Χεϊάν-τζίνγκου φιλοξενεί το Τζιντάι Ματσούρι, που είναι ένα από τα πιο σημαντικά φεστιβάλ του Κιότο. Η πομπή αυτού του φεστιβάλ ξεκινά από το παλιό αυτοκρατορικό παλάτι και περιλαμβάνει τη μεταφορά των μικόσι (φορητών ιερών) των αυτοκρατόρων Κάνμου και Κόμεϊ στο Χεϊάν-τζίνγκου.
Το Ιερό χρησιμοποιείται επίσης για παραδοσιακούς ιαπωνικούς γάμους καθώς και για συναυλίες. Είναι σπάνιο να πραγματοποιηθεί μια σύγχρονη συναυλία σε έναν ιστορικό χώρο όπως το ιερό, αλλά η συγχώνευση του σύγχρονου και του παλιού πολιτισμού στο Κιότο έχει γίνει τάση.
Γύρω από το Ιερό
Δίπλα στο Ναό βρίσκεται το πάρκο Οκαζάκι, όπου οι επισκέπτες μπορούν να μάθουν για τον πολιτισμό. Το Ιερό περιβάλλεται από τη Νομαρχιακή Βιβλιοθήκη του Κιότο, το Δημοτικό Μουσείο Τέχνης του Κιότο, το Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Κιότο, το Κιότο Κάικαν και τον ζωολογικό κήπο της πόλης του Κιότο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κιότο Χειαν
Φλερ (Ορν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φλεριέν (γαλλικά: Flériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ποιητικό αίτιο
Στη γραμματική το ποιητικό αίτιο είναι ο συντακτικός όρος που δηλώνει το πρόσωπο που ενεργεί στην παθητική σύνταξη. Στα αρχαία ελληνικά το ποιητικό αίτιο μπορεί να εκφερθεί με δύο τρόπους.
Στα νέα ελληνικά χρησιμοποιείται για να εντοπιστεί από τι παθαίνει κάτι το υποκείμενο.
Φλερέ (Ορν)
Το Φλερέ (γαλλικά: Fleuré) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φλερεέν (γαλλικά: Fleuréen).
Βιγκαράνο Μαϊνάρντα
Το Βιγκαράνο Μαϊνάρντα (ιταλικά: Vigarano Mainarda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Χέσσο του Μπάντεν-Μπάντεν
Ο Χέσσο, γερμ. Hesso (1268 - 13 Φεβρουαρίου 1297) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1288-1297).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Κουνιγκούντε, κόρης του Όττο κόμη του Έμπερσταϊν.
Το 1297 απεβίωσε σε ηλικία 29 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Κλάρα, κόρη του Βάλτερ Γ΄ κόμη του Κλίνγκεν και είχε τέκνο:
Το 1291 απεβίωσε η Κλάρα και ο Χέσσο έκανε δεύτερο γάμο με την Ίρμενγκαρτ, κόρη του Ούλριχ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πριν το 1295 απεβίωσε η Ίρμενγκαρτ και ο Χέσσο έκανε τρίτο γάμο με την Αδελαΐδα, κόρη του Γκέρχαρτ Δ΄ κόμη του Ρήνεκ και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Βογκιέρα
Η Βογκιέρα (ιταλικά: Voghiera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Φερράρα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Φερράρα
Γκίντο βαν Ρόσσουμ
Ο Γκίντο βαν Ρόσσουμ (ολλανδικά: Guido van Rossum, 31 Ιανουαρίου 1956) είναι Ολλανδός προγραμματιστής κυρίως γνωστός ως ο δημιουργός της γλώσσας προγραμματισμού Python. Πρωτοστατούσε στην κοινότητα της Python μέχρι τον Ιούλιο του 2018, οπότε και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Σήμερα είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Python.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί μηχανικοί λογισμικού Κατηγορία:Σχεδιαστές γλωσσών προγραμματισμού Κατηγορία:Προγραμματιστές ελεύθερου λογισμικού
Πυραμίδα (αρχιτεκτονική)
thumb|right|250px|Γεωμετρική τετραγωνική πυραμίδα Η πυραμίδα είναι οικοδόμημα σχήματος γεωμετρικής πυραμίδας. Χρησιμοποιήθηκε από πολλούς αρχαίους λαούς κυρίως με θρησκευτικό και λατρευτικό χαρακτήρα. Οι τύποι των πυραμίδων είναι οι εξής: βαθμιδωτή πυραμίδα, ζιγκουράτ, λίθινη πυραμίδα, βαθμιδωτός ναός.
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
Ο σχεδιασμός της πυραμίδας, με το κέντρο βάρους της κοντά στο έδαφος και το σημείο σύγκλισης των πλευρών στην κορυφή, απαιτεί ελάχιστο μέρος του υλικού που χρησιμοποιείται για την κατασκευή της να μεταφερθεί σε μεγάλο ύψος. Αυτή η κατανομή της μάζας επέτρεψε πρώιμους, ιστορικά, πολιτισμούς να δημιουργήσουν ευσταθείς μνημιακές κατασκευές.
Ιστορική αναδρομή
Για χιλιάδες χρόνια οι μεγαλύτερες κατασκευές πάνω στη γη ήταν πυραμίδες. Η Κόκκινη Πυραμίδα που βρίσκεται στη νεκρόπολη στο Νταχσούρ, στη συνέχεια η Πυραμίδα του Χέοπα, η οποία είναι και το μοναδικό από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου που διασώζεται ως σήμερα, εκτός από το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, από το οποίο σώζονται ανάγλυφα.
Στην Αίγυπτο, οι πυραμίδες ξεκίνησαν να χρησιμοποιούνται μετά την 4η δυναστεία μέχρι την 18η (τα χρονικά όρια της περιόδου: 2650-1320π.Χ.). Επιπλέον, παραδείγματα χρήσης τους ως ιδιωτικούς τάφους υπήρξαν στις Θήβες (Λούξορ) και οι βασιλικοί τάφοι της Νουβίας, αλλά σε περιορισμένη και μικρότερη κλίμακα. Οι αιγυπτιακές πυραμίδες κατασκευάστηκαν στα χρόνια ακμής της αρχιτεκνονικής και ήταν μέρος αρχιτεκτονικού συμπλέγματος. Οι πιο σπουδαίες βρίσκονται στην Γκίζα (νοτιοδυτικά του Καΐρου). Η ανοικοδόμησή τους έγινε απο τους φαραώ που ανήκαν στην 4η δυναστεία Χεφρήν, Χεόπα και Μυκερίνο. Άλλες αξιόλογες πυραμίδες είναι οι τρεις χτισμένες στο Αμπού Σιρ. Κατασκευάστηκαν από βασιλιάδες της 5ης δυναστείας. Ανάμεσά τους, βρίσκεται η Νεφεριρκάρε που είναι η μεγαλύτερη. Από τις πυραμίδες του Μέσου Βασιλείου γίνονται εμφανής κάποιες οικονομικές καινοτομίες. Ο τρόπος κατασκευής τους απαιτούσε λιγότερη προσπάθεια και χρησιμοποιήθηκε κυρίως σ' αυτές της 12ης δυναστείας. Χαρακτηρηστικό τους είναι και η πολυπλοκότητα των σχεδιών για τις υποδομές τους. Κατά την 18η με 24η δυναστεία σταμάτησε το χτίσιμο πυραμιδών, εκτός του κενοταφίου στην Άβυδο για την βασίλισσα Τελισέρη.
Η πυραμίδα του Χέοπα
Η πυραμίδα του Χέοπα, κατασκευασμένη εξολοκλήρου από ασβεστόλιθο, θεωρείται κορυφαίο επίτευγμα της αρχιτεκτονικής. Αποτελείται από περίπου 1.300.000 τμήματα βάρους 2,5 έως 15 τόνων και το μήκος κάθε πλευράς της τετράγωνης βάσης της είναι 230 μέτρα. Το ύψος της αρχικά ήταν 146,5 μέτρα, αλλά σήμερα έχει περιοριστεί στα 137 μέτρα. Η διαφορά οφείλεται στην κλοπή του υψηλής ποιότητας υλικού κατασκευής της που χρησιμοποιήθηκε για την οικιστική ανάπτυξη του Καΐρου. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν περίπου 2.300.000 ογκόλιθοι. Την κατασκευή της συγκεκριμένης πυραμίδας περιγράφει ο Ηρόδοτος. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το υλικό για την συγκεκριμένη πυραμίδα μεταφερόταν από το ποτάμι στο οροπέδιο μέσω ενός δρόμου, του οποίου η κατασκευή πήρε περίπου δέκα χρόνια. Η ίδια η πυραμίδα χρειάστηκε είκοσι χρόνια και την εξοντωτική εργασία 100.000 ατόμων. Η συγκεκριμένη πυραμίδα, έχει μεγάλη ακρίβεια στην διάταξη και στην κοπή των πετρών. Η διαδικασία του χτισίματός της δεν έχει βρεθεί σε ικανοποιητικό βαθμό για να λύθει του εύλογο ερώτημα σχετικά με το θέμα αυτό. Το πιο πιθανό φαίνεται να είναι ότι χρησιμοποιήθηκε μια κατηφορικά επιχωμάτωση από χώμα και τούβλα, η οποία αυξανόταν σε ύψος και μήκος. Οι ογκόλιθοι σύρονταν πάνω στην πυραδίδα, καθώς εκείνη υψωνόταν. Αυτό γινόταν εφικτό με την βοήθεια ειδικών μοχλών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Γιάννης Κορεντσίδης
Ο Γιάννης Κορεντσίδης (12 Νοεμβρίου 1973) είναι Έλληνας πολιτικός και δήμαρχος της Καστοριάς, θέση που εκλέχτηκε στις δημοτικές εκλογές του 2019, συγκεντρώνοντας 62,37% με τον συνδυασμό «Ώρα για δουλειά».
Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1973 με καταγωγή από το Μαυροχώρι και την Κορησό. Σπούδασε Οργάνωση & Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ICBS Business College, στη Θεσσαλονίκη. Μιλάει αγγλικά και ιταλικά. Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε το 1994, στην οικογενειακή γουνοποιητική επιχείρηση «ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΡΕΝΤΣΙΔΗ – ΓΟΥΝΟΠΟΙΙΑ ΟΒΕ», που δραστηριοποιείται στην Καστοριά από το 1959.
Το 2006 εκλέχτηκε, για πρώτη φορά, στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.ΔΗ.ΚΑ. Α.Ε., ενώ επανεκλέχτηκε το 2009 αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα Αντιπρόεδρος της Εταιρείας για την περίοδο 2009-2012.
Το 2011 εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Καστοριάς. Στο ίδιο όργανο, εκλέχτηκα στην Διοικούσα Επιτροπή, ως Α’ Αντιπρόεδρος, υπηρετώντας τη θέση έως το 2017.
Τον Μάιο του 2015 εκλέχτηκε στον Σύνδεσμο Γουνοποιών Καστοριάς “Ο Προφήτης Ηλίας”, την θέση του Προέδρου.
Θητεία
Ο Γιάννης Κορεντσίδης είναι ο πρώτος δήμαρχος που αναφέρθηκε στην «απογουνοποίηση» της Καστοριάς, βλέποντας ως μονόδρομο τον τουριστικό τομέα για την ανάπτυξη της περιοχής. Η ελληνική γουνοποιΐα είναι ίσως ο κλάδος που χτυπήθηκε περισσότερο από κάθε άλλον στη διάρκεια της πανδημίας, με έντονες αρνητικές συνέπειες για την περιοχή της Καστοριάς καθώς η γουνοποποιΐα τουλάχιστον στο παραγωγικό κομμάτι αποτελεί σχεδόν "μονοκαλλιέργεια" ενώ αποτελεί την κυριότερη οικονομική δραστηριότητα εδώ και δεκαετίες.
Ο Δήμαρχος Καστοριάς έχει αναφερθεί στον προγραμματισμό των επόμενων ετών, σε μελέτες και προτάσεις, συνολικού προϋπολογισμού 45 εκατομμυρίων ευρώ που έχουν κατατεθεί σε όλα τα τρέχοντα χρηματοδοτικά προγράμματα, κάποια εκ των οποίων έχουν ήδη δημοπρατηθεί. Ανάμεσα στα έργα είναι η ενεργειακή αναβάθμιση σχολικών μονάδων και δημοτικών κτιρίων, η κατασκευή κυκλοφοριακών κόμβων στη λεωφόρο Κύκνων και η ανάπλαση του παραλίμνιου κοινόχρηστου χώρου τμήματος νότιας Παραλίας, η συντήρηση αποκατάσταση του Λιμναίου Οικισμού του Δισπηλιού, η δημιουργία καταφυγίου αδέσποτων ζώων, αλλά και η μελέτη και η κατασκευή Πνευματικού Κέντρου στην Καστοριά.
Τον Νοέμβριο του 2022, κατά τον απολογισμό της τριετίας της δημοτικής αρχής του Γιάννη Κορεντσίδη, παρουσιάστηκαν σημαντικά έργα για τον Δήμο Καστοριάς που υπολοποιούνται ή έχουν δρομολογηθεί. Ο δήμαρχος αναφέρθηκε στις εντάξεις έργων που έχει πετύχει η δημοτική αρχή οι οποίες ανέρχονται σε 61 έργα με προϋπολογισμό 57.500.000 €. Αναφέρθηκε, επίσης, διεξοδικά στην οικονομική κατάσταση του δήμου όταν τον παρέλαβε το 2019 και σήμερα παρουσιάζει σημαντικές απομειώσεις στο τεράστιο χρέος που κληρονόμησε. Έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι ακόμη και η μείζονος αντιπολίτευση του δημοτικού συμβουλίου δήλωσε χαρούμενη για τα έργα ευχόμενη στον δήμαρχο μια καλή και πιο δραστήρια νέα θητεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Καστοριάς Κατηγορία:Μακεδόνες
Φονταίν-λε-Μπασέ
Το Φονταίν-λε-Μπασέ (γαλλικά: Fontaine-les-Bassets) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φοντενουά (γαλλικά: Fontenois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μάρκος Νομικός
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και ήταν γιος του Πέτρου Νομικού, ιδρυτή της "Θηραϊκής Ακτοπλοΐας" (1930). Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Το 1918, έγινε εφοπλιστής και 5 χρόνια αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση της εταιρείας του πατέρα του, Πέτρου Νομικού. Σε ένα από τα κότερά του, το "Νόρθγουιντ", είχε ταξιδέψει στα ελληνικά νησιά, ως προσκεκλημένη, η μετέπειτα Ζακλίν Κένεντι Ωνάση, το 1963, λίγους μήνες προτού δολοφονηθεί ο τότε σύζυγός της, Τζον Φ. Κένεντι.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Θήρας στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια εντάχθηκε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων το 1956,  1958,  1961,  1963 και  1964.
Ήταν παντρεμένος με την Αννίκα Πρωτονοταρίου και απέκτησαν 4 παιδιά: την Αναστασία (γ. 1918), τον Αναστάσιο (γ. 1920), την Αντωνία (γ. 1921) και τη Μαρία (γ. 1928). Διετέλεσε μεταξύ άλλων μέλος του Δ.Σ. της "ΑΓΕΤ Ηρακλής".
Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, στις 7 Φεβρουαρίου 1984.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θήρας Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Εφοπλιστές
Πεντάκις δωδεκάεδρο
Στη Στερεομετρία, το πεντάκις δωδεκάεδρο είναι ένα κυρτό πολύεδρο, που ανήκει στα καταλανικά στερεά, τα οποία είναι δυϊκά των αρχιμήδειων στερεών. Συγκεκριμένα, το πεντάκις δωδεκάεδρο είναι το δυϊκό του κόλουρου εικοσάεδρου. Διαθέτει 60 έδρες σχήματος ισοσκελούς τριγώνου.
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
Δεδομένου ότι οι έδρες του στερεού είναι ισοσκελή τρίγωνα, αυτό σημαίνει ότι οι ακμές του είναι δύο ειδών. Αν λάβουμε το μήκος της ακμής του δυϊκού κόλουρου εικοσάεδρου ίσο με τη μονάδα, τότε το μήκος της μικρής ακμής του πεντάκις δωδεκάεδρου είναι s1 = 1⁄19(18√5 - 9) και το μήκος της μεγάλης ακμής του είναι s2 = 3⁄2(√5 - 1).
Τώρα, αν θεωρήσουμε το μήκος της μικρής ακμής (s1) του στερεού ίσο με τη μονάδα, τότε ισχύουν τα εξής:
Το στερεό μπορεί να κατασκευαστεί από ένα κανονικό δωδεκάεδρο στις έδρες του οποίου έχουν προστεθεί πενταγωνικές πυραμίδες. Αν το μήκος της ακμής του δωδεκάεδρου ισούται με τη μονάδα, τότε το ύψος των πρόσθετων πυραμίδων είναι ίσο με
Πηγές
Κατηγορία:Καταλανικά στερεά
Κάστρο του Μπαράνουφ Σαντομιέρσκι
Το Κάστρο του Μπαράνουφ Σαντομιέρσκι είναι μανιεριστικό κάστρο που βρίσκεται στην πόλη Μπαράνουφ Σαντομιέρσκι, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Είναι μια από τις σημαντικότερες μανιεριστικές δομές της χώρας. Το κάστρο είναι κοινώς γνωστό ως το «μικρό Βάβελ». Αρχικά ήταν κατοικία της οικογένειας Λουμπομίρσκι και τώρα λειτουργεί ως ιστορικό μουσείο, ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο.
Ιστορία
Το κάστρο χτίστηκε γύρω στα έτη 1591–1606 στο στυλ του Πολωνικού Μανιερισμού με πλούσια διακοσμημένες σοφίτες, πλαϊνούς πύργους και αυλή με στοά για τους Άντζεϊ και Ράφαου Λεστσίνσκι (1526-1592) του οικοσήμου Βιενιάβα. Πιστεύεται ότι είναι έργο ενός διάσημου Ιταλού αρχιτέκτονα, του Σάντι Γκούτσι, του καλλιτέχνη της αυλής του Βασιλιά Στέφανου Μπάτορυ. Περίπου το 1620 το κάστρο περιβαλλόταν από οχυρώσεις προμαχώνων και το 1625 οι αίθουσές του κοσμήθηκαν με πρώιμες μπαρόκ διακοσμήσεις που είχαν εκτελεστεί από τον διαπρεπή γυψοδιακοσμητή Τζιοβάνι Μπατίστα Φαλκόνι.
Το κάστρο στο Μπαράνουφ Σαντομιέρσκι πέρασε διαδοχικά στην κατοχή των οικογενειών: Βισνιοβιέτσκι, Σανγκούσκο, Λουμπομίρσκι, Μαουαχόφσκι, Ποτότσκι και Κρασίτσκι. Το 1867 αποκτήθηκε από τον Φέλικς Ντολάνσκι. Η δομή αποκαταστάθηκε από τον μετέπειτα ιδιοκτήτη, Στανίσουαφ Ντολάνσκι, μετά από μια πυρκαγιά το 1898. Υπό τις οδηγίες του αρχιτέκτονα από την Κρακοβία Ταντέους Στριγένσκι πραγματοποιήθηκαν ορισμένες αλλαγές στη διάταξη. Κατά τη διάρκεια αυτής της ανακατασκευής ένας από τους θαλάμους στο ισόγειο υιοθετήθηκε ως παρεκκλήσι και διακοσμήθηκε σε στιλ Αρ Νουβό. Τα βιτρό του Γιούζεφ Μεχόφερ και ένας βωμός με πίνακα του Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι, Η Παναγία της Αμόλυντης Σύλληψης, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του εσωτερικού. Το κάστρο παρέμεινε στην κατοχή της οικογένειας Ντολάνσκι μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία
Χέρμαν Η΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Ο Χέρμαν Η΄, γερμ. Hermann VIII (απεβ. 1338) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χέσσο μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Κλάρας, κόρης του Βάλτερ Γ΄ κόμη του Κλίνγκεν.
Νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ροδόλφος-Χέσσο.
Το 1338 απεβίωσε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Σονάτα για βιολί No. 3 (Μπετόβεν)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σονάτες για βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Χαγάνος
Ο Χαγάνος ή Χαγάν (Μογγολικά: хаан, Khaan, Κινέζικα: 可汗? Τουρκικά: Kagan, Περσικά: خاقان) είναι τίτλος στη μογγολική γλώσσα συνώνυμος με τον τίτλο του αυτοκράτορα και χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε κάποιον που κυβερνά χαγανάτο ή αυτοκρατορία. Ο τίτλος υιοθετήθηκε από τον Ογκεντέι Χαν από τον τουρκικό τίτλο kaɣan. Το θηλυκό ισοδύναμο είναι Χατούν.
Μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως Χαν των Χαν, τίτλος που ισοδυναμεί με το βασιλεύς των βασιλέων. Στη σύγχρονη Μογγολία, ο τίτλος έγινε Χαάν με το φώνημα «g» να απαλείφεται (δηλαδή να μετατρέπεται σε άφωνο ουρανικό χειλικό).
Από τη διαίρεση της μογγολικής αυτοκρατορίας, οι αυτοκράτορες της δυναστείας Γιουάν κράτησαν τον τίτλο του Χαγάνου και οι διάδοχοί τους στη Μογγολία συνέχισαν να προσφωνούνται ως Χαγάνοι. Τα χαγκάν και καάν είναι κοινά τουρκικά ονόματα στην Τουρκία.
Η κοινή δυτική απόδοση είναι μεγάλος χαν, ιδίως στην περίπτωση της μογγολικής αυτοκρατορίας και είναι μετάφραση του γιεκέ καγκάν (μεγάλος αυτοκράτορας ή Их Хаан).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας Κατηγορία:Μογγολική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Τουρκικοί τίτλοι Κατηγορία:Μογγολικοί τίτλοι
Παλαιοκλιματολογία
Η παλαιοκλιματολογία είναι η επιστημονική μελέτη παλαιότερων κλιμάτων για τα οποία δεν υπάρχουν μετρήσεις. Καθώς τα αρχεία των μετρήσεων με επιστημονικά όργανα καλύπτουν μόνο ένα ελάχιστο μέρος της ιστορίας της Γης, η γνώση των αρχαίων κλιμάτων είναι σημαντική για την κατανόηση των φυσικών διακυμάνσεων και της εξελίξεως του σημερινού κλίματος της Γης.
Η παλαιοκλιματολογία χρησιμοποιεί ποικιλία έμμεσων μεθόδων από τις γεωεπιστήμες και τις βιοεπιστήμες προκειμένου να αποκτήσει δεδομένα που έχουν διατηρηθεί μέσα σε πετρώματα, ιζήματα, παγοκαλύμματα, δακτύλιους δένδρων, κοράλλια, όστρακα μαλακίων και μικροαπολιθώματα. Σε συνδυασμό με μεθόδους και τεχνικές για τη χρονολόγηση αυτού του υλικού, τα παλαιοκλιματικά αρχεία χρησιμεύουν για την κατανόηση και τον προσδιορισμό προηγούμενων καταστάσεων της γήινης ατμόσφαιρας.
Ως επιστημονικός κλάδος, η παλαιοκλιματολογία αναπτύχθηκε μόλις τον 20ό αιώνα. Αξιοσημείωτες γεωλογικές περίοδοι που εξετάζονται από τους παλαιοκλιματολόγους είναι οι συχνές περίοδοι παγετώνων που έχει περάσει η Γη, ταχέα γεγονότα ψύξεως όπως η Νεότερη Δρυάδα και η σύντομη θέρμανση κατά το Θερμικό μέγιστο Παλαιοκαίνου–Ηωκαίνου. Μελέτες μεταβολών του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας κατά το παρελθόν έχουν συχνά επιπτώσεις στη μελέτη της σημερινής καταστάσεως, ειδικότερα στην επίδραση του κλίματος σε μαζικές εξαφανίσεις ειδών και την ανάκαμψη της βιόσφαιρας, καθώς και στην τρέχουσα κλιματική αλλαγή.
Φρανσβίλ (Ορν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φρανσβιλουά (γαλλικά: Franchevillois).
Παλαιοκλιματολογία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλιματική ιστορία Κατηγορία:Ιστορική γεωλογία Κατηγορία:Κλιματολογία Κατηγορία:Κλάδοι της παλαιοντολογίας
Φρανσβίλ (Ορν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Λα Φρεναί-Φαγιέλ
Το Λα Φρεναί-Φαγιέλ (γαλλικά: La Fresnaie-Fayel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Μετάφραση διεύθυνσης δικτύου
μικρογραφία|Network address translation μεταξύ ενός τοπικού δικτύου και του ίντερνετ Η μετάφραση διεύθυνσης δικτύου (NAT, Network address translation) είναι μια μέθοδος χαρτογράφησης τον χώρο διεύθυνσης της IP σε μία άλλη τροποποιώντας τις πληροφορίες διεύθυνσης δικτύου στην κεφαλίδα IP των πακέτων ενώ βρίσκονται σε διέλευση μέσω ενός δρομολογητή κίνησης. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αποφευχθεί η ανάγκη εκχώρησης νέας διεύθυνσης σε κάθε κεντρικό υπολογιστή όταν μετακινείται ένα δίκτυο, ή όταν αντικαθίσταται ο πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου, αλλά δεν μπορούσε να δρομολογήσει το χώρο διευθύνσεων των δικτύων. Έχει γίνει ένα δημοφιλές και ουσιαστικό εργαλείο για τη διατήρηση του παγκόσμιου χώρου διευθύνσεων ενόψει της εξάντλησης των διευθύνσεων IPv4. Μια διεύθυνση IP με δυνατότητα δρομολόγησης μέσω Διαδικτύου μιας πύλης NAT μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ολόκληρο τοπικό δίκτυο.
Σελίνα Γκονζάλες
Η Σελίνα Γκονζάλες Σαμόρα (1929 - 2015) ήταν κουβανή τραγουδίστρια. Τραγούδησε ως επί το πλείστον μούζικα καμπεσίνα, την παραδοσιακή μουσική της Κούβας. Γνώρισε τεράστια επιτυχία με το τραγούδι της Σάντα Μπάρμπαρα και με το "Yo soy el punto cubano".
Στα 16 της η Σελίνα γνωρίστηκε με τον Ροϊτίλιο Ντομίνγκεζ στο Σαντιάγο ντε Κούβα. Παντρεύτηκαν και έγιναν ντουέτο, μέχρι το το 1971 που πέθανε ο Ροϊτίλιο.. Το 1948 γνώρισαν δημοτικότητα στο ραδιόφωνο, κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Έκαναν συναυλία στη Νέα Υόρκη με φίρμες όπως ο Beny Moré και Barbarito Diez. Το 1964 η Σελίνα ακολούθησε προσωπική καριέρα, ενώ εμφανίστηκε και με τον γιο της Λάζαρο, και τον Campo Alegre.
Φρεναί-λε-Σανσόν
Το Φρεναί-λε-Σανσόν (γαλλικά: Fresnay-le-Samson) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φρεναιζιέν (γαλλικά: Fresnaysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ελένη της Ουγγαρίας, βασίλισσα της Κροατίας
H Ελένη, ουγγρικά: Ilona, κροατικά: Jelena Lijepa (απεβ. 1091) από τον Οίκο των Άρπαντ, ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Κροατίας.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και της Ριτσέζας των Πιαστ, κόρης του Mιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας. Αδελφός της ήταν ο Λαδίσλαος Α΄ της Ουγγαρίας.
Η Ελένη έγινε βασίλισσα της Κροατίας με τον γάμο της με τον Δημήτριο Ζβονιμίρ της Κροατίας, ενός μακρινού συγγενή της, τον οποίο παντρεύτηκε το 1063. Είχαν έναν γιο, τον Ράντοβαν, που απεβίωσε στα τέλη της εφηβείας του ή λίγο μετά τα 20 έτη του και δύο κόρες, την Κλαυδία και τη Βινίτσα.
Η Ελένη είχε εξαιρετικές οικογενειακές διασυνδέσεις, καθώς ήταν θεία της (Πιρόσκας) Ειρήνης (κόρης του Λαδίσλαου Α΄), της συζύγου του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν πολύ λαοφιλής στους Κροάτες και την ονόμαζαν συχνά Γιελένα Λιγιέπα ("Ωραία Ελένη"). Θεωρείται ότι ήταν μία σύζυγος με επιρροή.
Μετά το τέλος του Ζβονιμίρ, η Ελένη λέγεται ότι σχεδίασε ήσυχα τη διαδοχή του στέμματος της Κροατίας στον αδελφό της Λαδίσλαο Α΄ της Ουγγαρίας: αυτό προκάλεσε μια δεκαετία πολέμου και αστάθειας στο βασίλειο, με αποτέλεσμα την προσωπική ένωση της Κροατίας και της Ουγγαρίας, που διήρκεσε μέχρι το 1918. Η Ελένη απεβίωσε γύρω στο 1091.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1063 τον Δημήτριο Ζβονιμίρ των Τρπιμιρόβιτς βασιλιά της Κροατίας και Δαλματίας, και είχε τέκνα:
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Μικρή συλλαβή
Η Μικρή συλλαβή είναι όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στην περιγραφή των γλωσσών Μον-Χμερ, όπου μια λέξη που συνήθως αποτελείται από μια μειωμένη (μικρή) συλλαβή που ακολουθείται από μια πλήρη τονική ή τονισμένη συλλαβή. Η μικρή συλλαβή μπορεί να είναι της μορφής ή, με μειωμένο φωνήεν, όπως στα καθομιλούμενα Χμερ, ή της μορφής  χωρίς φωνήεν, όπως στο Μλαντρικό  "ομφαλό" (μικρή συλλαβή ) και  "κάτω" (μικρή συλλαβή ), και το kyndon στα Κάζι  "κανόνας" (μικρή συλλαβή ), syrwet  "σημάδι" (μικρή συλλαβή ), kylla  "μετασχηματισμός" (μικρή συλλαβή ), symboh  "σπόρος" (μικρή συλλαβή ) και tyngkai  "διατήρηση" (μικρή συλλαβή ). Αυτό το ιαμβικό μοτίβο είναι μερικές φορές ονομάζεται εξαμισοσυλλαβικό (κυριολεκτικά "ένα και ένα μισό συλλαβές"), ένας όρος που επινοήθηκε από τον Αμερικανό γλωσσολόγο Τζέιμς Μάτισοφ στο 1973:86. Έξω από τα Μον-Χμερ, οι μικρές συλλαβές βρίσκονται στα βιρμανικά, όπου σε αντίθεση με τις πλήρεις συλλαβές έχουν τη μορφή, όπου δεν επιτρέπονται συμπλέγματα συμφώνων στην συλλαβική έναρξη, κανένα συλλαβικό κόντα και ήχος. Πρόσφατες αναπαραστάσεις των Πρωτο-Τάι και των Παλαιών Κινεζικών περιλαμβάνουν επίσης εξαμισοσυλλαβικές ρίζες με μικρές συλλαβές, ως μεταβατικές μορφές μεταξύ πλήρως δισυλλαβικών λέξεων και μονοσύλλαβων λέξεων που βρίσκονται στις σύγχρονες γλώσσες Τάι και τα σύγχρονα Κινεζικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωνητική
Γκασέ
Το Γκασέ (γαλλικά: Gacé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκασεέν (γαλλικά: Gacéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ελεύθερη Γερμανική Νεολαία
Η Ελεύθερη Γερμανική Νεολαία (γερμανικά: Freie Deutsche Jugend, συντομογραφία FDJ) είναι κομμουνιστική οργάνωση νεολαίας.
Στο Κοινοβούλιο της Ανατολικής Γερμανίας, το Φολκσκάμμερ, η οργάνωση είχε εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική στην Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Νεολαίες πολιτικών κομμάτων
Ο Μπάτσος (ταινία)
Ο Μπάτσος (γαλλικά: Un Flic) είναι μια αστυνομική ταινία Γαλλικής παραγωγής 1972. Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ και πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Κατρίν Ντενέβ και ο Ρίτσαρντ Κρένα.
Στις δύο προηγούμενες ταινίες που συνεργάστηκε ο Αλέν Ντελόν με τον Ζαν-Πιερ Μελβίλ («Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο»(1967) και «Ο Κόκκινος Κύκλος» (1970) θα υποδυόταν τον εγκληματία. Σε αυτήν την τρίτη και τελευταία ταινία της συνεργασίας τους, ο Αλέν Ντελόν θα υποδυθεί τον Αστυνόμο Εντουάρ Κολμάν, και αυτήν την φορά στην καταδιώξη του Σιμόν, ενός διαβόητου κλέφτη του Παρισιού.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινάει με την φράση:
Κατά την διαρκεία μιας ληστείας απο 4 άντρες σε ενα υποκατάστημα μια τράπεζας θα σκοτωθεί ενας ταμίας και θα τραυματιστεί σοβαρά ενας απο τους ληστές, ο Μαρκ (Αντρέ Πουσέ).Οι συνεργοί του θα τον μεταφερουν σε μια ιδιωτική κλινική για νοσηλεία. Ο αρχηγός τους ο Σιμόν (Ρίτσαρντ Κρένα) είναι ιδιοκτητής ενός ναιτ κλαμπ του Παρισιού. Ο Αστυνόμος Εντουάρ Κολμάν (Αλέν Ντελόν) θα επισκεφτεί το κλαμπ σε μια προσπάθεια να βρει πληροφορίες για του ληστές και επίσης να δει και την ομόρφη Κάθυ (Κατρίν Ντενέβ) που εργάζεται στο κλαμπ. Ο Σιμόν υπό τον φόβο οτι ο Κολμάν μπορεί να βρει τα ίχνη τους θα στείλει την Κάθυ στην κλινική ντυμένη νοσοκόμα να κάνει μια θανατηφόρα ενέση στον τραυματισμένο Μαρκ.
Το επομένο σχέδιο του Σιμόν είναι η κλοπή μια μεγάλης ποσοτήτας ηρωίνης από μια αντίπαλη συμμορία, που θα μεταφερθεί με το τραίνο στο δρομολόγιο Παρίσι - Λισαβώνα. Ο Σιμόν θα προσγειώθει στην οροφή του τραίνου χρησιμοποιώντας ένα ελικοπτέρο. Αφού μπει μέσα στο τραίνο θα κατευθυνθεί στη καμπίνα όπου ενας αντρας εχει την ηρωίνη σε μια βαλίτσα. Ο Σιμόν θα τον αναισθητοποιήσει και θα κλέψει την ηρωίνη. Εν τω μεταξύ ενας πληροφοριοδότης θα πει στον Κολμάν οτι το σχεδιο ήταν του Λουίς (Μάικλ Κονράντ) ενός μέλους της συμμορίας του Σιμόν. Ο Κολμάν θα παει στο κλαμπ και θα πει στον Σιμόν οτι η αστυνομία σύντομα θα τον συλλάβει μαζί με τους υπόλοιπους της συμμορίας του. Ο Σιμόν θα τηλεφωνήσει στον Πωλ (Ρικάρντο Κουκιόλα) και θα του πει να φύγει προτού τον συλλάβουν. Φθανόντας στο σπίτι του Πωλ, ο Κολμάν δεν θα προλάβει να τον συλλάβει καθώς ο Πωλ θα αυτοκτονήσει. Ο Σιμόν θα πει στην Κάθυ να ετοιμαστούν και να φύγουν. Κατά την εξοδο τους θα τους περιμένει ο Κολμάν και θα τους πει να παραδοθούν. Ο Σιμόν θα αντιδράσει και θα επιχειρήσει να τραβήξει όπλο αλλά ο Κολμάν θα τον πυροβόλησει και θα τον σκοτώσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζαν-Πιέρ Μελβίλ Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ρομπέρ Ντόρφμανν Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ζαν-Πιέρ Μελβίλ
Κυνηγητό Θανάτου
Το Κυνηγητό Θανάτου (αγγλικά: Dead of Night) επίσης γνωστό ως Deathdream είναι μια καναδική ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία Μπομπ Κλαρκ και σε σενάριο Άλαν Όρμσμπι. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Μάρλεϊ, Λιν Κάρλιν, Ρίτσαρντ Μπάκους, Χέντερσον Φόρσιθ, Άνια Όρμσμπι και Τζέιν Ντάλι. Είναι εμπνευσμένο στη σύντομη ιστορία του Γουίλιαμ Γουάιμαρκ Τζέικομπς, "The Monkey's Paw".
Πλοκή
Ο νεαρός βετεράνος Άντι σκοτώνεται στο Βιετνάμ από ελεύθερο σκοπευτή. Εκείνο το βράδυ τα άσχημα νέα μαθαίνουν η οικογένειά του. Όμως αργότερα το Βράδυ βρίσκουν τον νεαρό Άντι στο σαλόνι και τον υποδέχονται με αγάπη. Όμως σύντομα θα μάθουν ότι αυτός δεν είναι ο Άντι που κάποτε ήξεραν.
Προβολή
Το Dead of Night προβλήθηκε στην Τάμπα της Φλόριντα στις 30 Αυγούστου, 1974.
Κυκλοφορία σε DVD
Η εταιρία διανομής Blue Underground κυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση της ταινίας με τον τίτλο Deathdream το 2004. Ως Ειδικά Χαρακτηριστικά το DVD περιείχε ηχητικούς σχολιασμούς από τους Μπομπ Κλαρκ και Άλαν Όρμσμπι, το featurette Τομ Σαβίνι: Τα πρώτα χρόνια, το featurette Deathdreaming: Συνέντευξη με τον Ρίτσαρντ Μπακους, εναλλακτικό ξεκίνημα, επεκταμένη σκηνή τέλους, μια αφίσα, τρέιλερ και γκαλερί.
Υποδοχή
Η ταινία γνώρισε θετικές κριτικές από το κοινό. Στο Rotten Tomatoes κρατάει μια βαθμολογία των 71% βασισμένη σε 7 κριτικές. Στο IMDb έχει μια βαθμολογία των 6,8/10. Η ελληνική ιστοσελίδα b-movies.gr έδωσε στην ταινία μια άριστη βαθμολογία των 5/5 και είπε "Πραγματικά εκπληκτικό, χωρίς καμία αμφιβολία, από μένα παίρνει το μάξιμουμ, και ελπίζω κάποια στιγμή να το δούμε και στη χώρα μας σε DVD".
Λέοπολντ ντε Μπόρμαν
Ο Λέοπολντ ντε Μπόρμαν (γαλλικά : Léopold de Borman) (21 Μαρτίου 1909 - 9 Μαρτίου 1979 ) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης.
Κυνηγητό Θανάτου
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Καναδικές ταινίες τρόμου
Λέοπολντ ντε Μπόρμαν
Ήταν γιος των Βέλγων πρωταθλητών της αντισφαίρισης Πολ ντε Μπόρμαν και Αν ντε Μπόρμαν, αδέλφια του, επίσης πρωταθλήτριες στην αντισφαίριση, ήταν η Ζενεβιέβ και η Μιριάμ. Παντρεύτηκε στις 14 Απριλίου 1937 την Ζορζέτ ντε Τοράν (1910-1994).
Στο Κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με το Βέλγιο το 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, και το 1939 έχοντας ρεκόρ 14 νίκες και 11 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ρόγιαλ Λέοπολντ κλαμπ Βρυξελλών
Ζακλίν ντε Ντεκέρ
Η Ζακλίν ντε Ντεκέρ (γαλλικά: Jacqueline de Decker), γεννημένη στο Βέλγιο στις 5 Μαΐου 1913 και αποβιώσασα στις 3 Απριλίου 2009, ήταν από κοινού ιδρύτρια με τη Μητέρα Τερέζα οργάνωσης ασθενών και πασχόντων η οποία βρισκόταν σε συνεργασία με τις Ιεραπόστολους του Ελέους.
Βιογραφία
Η Ζακλίν ντε Ντεκέρ γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1913, ούσα γόνος βελγικής παλαιάς οικογένειας εννέα τέκνων. Ο πατέρας της ήταν εύπορος επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης φυτειών στη Βραζιλία και στην Ινδονησία.
Ιεραποστολική κλίση, Βελγική Αντίσταση και αναχώρηση για την Ινδία
Σε ηλικία 17 ετών, ένιωσε την κλίση να γίνει ιεραπόστολος. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε ανώτατες σπουδές στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λέβεν, όπου και αποφοίτησε με ειδίκευση στην κοινωνιολογία, ενώ, παράλληλα, ειδικεύτηκε στη νοσηλευτική και στις πρώτες βοήθειες. Στην πορεία, κατέστη νοσηλεύτρια και ανέλαβε την ιατρική φροντίδα τραυματιών στην πόλης της Αμβέρσας κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παράλληλα, συμμετείχε στη Βελγική Αντίσταση, αναλαμβάνοντας την ιατρική φροντίδα δραπετών Βρετανών στρατιωτών οι οποίοι αναζητούσαν τρόπο διαφυγής προς την Αγγλία, πράξη για την οποία και μετέπειτα έλαβε σχετική διάκριση.
Αργότερα, Ιησουίτης ιερέας την συμβούλευσε να μεταβεί στην Ινδία, με την ίδια, τελικώς, να αποφασίζει να αναχωρήσει με προορισμό το Μαντράς. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της, ενημερώθηκε για τον θάνατο του ιερέα ο οποίος την είχε συμβουλεύσει σχετικώς, ενώ κατά την άφιξή της, ούσα άπορη και χωρίς συνοδό, συνήθισε να ζει έναν λιτό τρόπο ζωής, υιοθετώντας το παραδοσιακό τοπικό σάρι. Επί χρονικού διαστήματος διάρκειας δύο ετών, έζησε μόνη της μεταξύ των απόρων του Μαντράς, προσπαθώντας να απαλύνει τη δυστυχία τους.
Μερική παράλυση και ίδρυση των Πασχόντων Συνεργατών
Επιθυμώντας την ένταξή της στο νεοϊδρυθέν τάγμα της Μητέρας Τερέζας, η Ζακλίν ντε Ντεκέρ κλήθηκε, ωστόσο, να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία και την απέτρεψαν από την υλοποίηση της επιθυμίας της. Ως αποτέλεσμα, η ίδια επέστρεψε στο Βέλγιο, όπου και ενημερώθηκε πως πάσχει από σοβαρή ασθένεια. Στη συνέχεια, υπέστη αριθμό ιατρικών επεμβάσεων, καθώς και δεκαπέντε μεταμοσχεύσεις, με απώτερο σκοπό την αποφυγή της πλήρους παράλυσης. Ωστόσο, τελικώς, παρέμεινε παράλυτη σε ποσοστό της τάξεως του 80 %, ενώ ενημέρωσε τη φίλη της μέσω σχετικής επιστολής πως αδυνατούσε, πλέον, να επιστρέψει στην Ινδία. Ως αποτέλεσμα, ανέπτυξαν μεταξύ τους μακρά επιστολική αλληλογραφία. Έπειτα από ορισμένο αριθμό ετών, το 1952, η Μητέρα Τερέζα της ζήτησε να γίνει το δεξί της χέρι, δηλαδή να καταστεί ωσάν πνευματική αδελφή της, προσφέροντας τα βάσανά της στο Θεό με απώτερο σκοπό την επιτυχία του έργου τους. Συγκεκριμένα, έγραφε σχετικώς: