cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ψάρι μονομάχος
Ψάρι ενυδρείου
Το 1892 το είδος εισήχθη στη Γαλλία από τον Γάλλο εισαγωγέα ψαριών ενυδρείου Πιέρ Καρμπονιέ στο Παρίσι και το 1896 ο Γερμανός εισαγωγέας ψαριών ενυδρείων Πάουλ Μάτε στο Βερολίνο εισήγαγε τα πρώτα δείγματα στη Γερμανία από τη Μόσχα.
Εισαγόμενο είδος
Τον Ιανουάριο του 2014 ένας μεγάλος πληθυσμός ψαριών ανακαλύφθηκε στην πλημμύρα του ποταμού Αδελαΐδα στη βόρεια επικράτεια της Αυστραλίας. Ως ένα εισαγόμενο είδος αποτελούν απειλή για τα ιθαγενή ψάρια και τους βατράχους.
Στο ενυδρείο
Οι μονομάχοι προτιμούν θερμοκρασία νερού περίπου 24- 28 ° C, αλλά φαίνεται ότι επιβιώνουν προσωρινά στις ακραίες θερμοκρασίες (13 ° C) ή 95 ° F (35 ° C). Όταν διατηρούνται σε πιο κρύα κλίματα, συνιστώνται θερμαντήρες ενυδρείων.
Οι μονομάχοι επηρεάζονται επίσης από τα επίπεδα pH του νερού. Τα ιδανικά επίπεδα για τον μονομάχο θα ήταν σε ουδέτερο pH (7.0). Ωστόσο, οι Μονομάχοι είναι ελαφρώς ανεκτικοί προς τα επίπεδα του pH. Έχουν ένα όργανο γνωστό ως "λαβύρινθο" που τους επιτρέπει να αναπνέουν αέρα στην επιφάνεια του νερού. Αυτό το όργανο θεωρήθηκε ότι επιτρέπει στα ψάρια να διατηρούνται σε μη διατηρημένα ενυδρεία, αλλά αυτή είναι μια εσφαλμένη αντίληψη, καθώς η κακή ποιότητα του νερού καθιστά όλα τα τροπικά ψάρια, συμπεριλαμβανομένου του μονομάχου, πιο ευαίσθητα σε ασθένειες.
Διατηρούμενοι σωστά και τρεφόμενοι με την σωστή διατροφή, οι μονομάχοι συνήθως ζουν γύρω στα τέσσερα με πέντε χρόνια, αλλά μπορεί να ζουν σε σπάνιες περιπτώσεις μεταξύ 7 και 10 ετών.
Μέγεθος ενυδρείου και συγκατοικούμενα ψάρια
Το ελάχιστο μέγεθος της δεξαμενής σχετίζεται άμεσα με το πόσο έμπειρος είναι ο κάτοχος ψαριών και πόσο συχνά θέλουν να πραγματοποιήσουν αλλαγές νερού, προκειμένου να διατηρηθεί το νερό παρθένο. Ο μονομάχος πρέπει φυσικά να έχει αρκετό χώρο για να κολυμπήσει, αλλά δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι απαιτούν πολύ χώρο. Λόγω του λαβύρινθου οργάνου τους, δεν εξαρτώνται από τα υψηλά επίπεδα οξυγόνου στο νερό, επομένως δεν απαιτείται μεγάλη επιφάνεια για ανταλλαγή αερίων.
Η αξιόπιστη εκτέλεση τακτικών μερικών αλλαγών νερού (κάθε δεύτερη μέρα για μικρές μη φιλτραρισμένες δεξαμενές) θα διασφαλίζει τουλάχιστον την ποιότητα του νερού σε μια μικρότερη δεξαμενή είναι αποδεκτή. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι τα 20 έως 30 λίτρα είναι το ιδανικό μέγεθος δεξαμενής για έναν μονομάχο.
Οι μονομάχοι μπορούν να συνυπάρχουν με ψάρια που τρέφονται στον πυθμένα, ωστόσο δεν συνιστάται να διατηρούνται με ψάρια που μπορεί να τρώνε τα πτερύγια τους ή να καταστρέψουν τα λέπια τους (ένα παράδειγμα είναι το Σιαμαίος Αλγοφάγος, εάν διατηρείται σε δεξαμενή ακατάλληλου μεγέθους,)
Παραλλαγές
Ο μονομάχος μπορεί να υβριδοποιηθεί με τους B. imbellis, B. mahachaiensis και B. smaragdina, αν και με τους τελευταίους, οι νεοσσοί τείνουν να έχουν χαμηλά ποσοστά επιβίωσης. Εκτός από αυτά τα υβρίδια στο γένος Betta, έχει αναφερθεί διαγενετική υβριδοποίηση Betta splendens και Macropodus opercularis. (το οποίο στην καθομιλουμένη λέγεται παραδεισόψαρο).
Οι εκτροφείς σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να αναπτύσσουν νέες ράτσες. Συχνά, τα αρσενικά του είδους πωλούνται κατά προτίμηση σε καταστήματα λόγω της ομορφιάς τους, σε σύγκριση με τα θηλυκά. Τα θηλυκά σχεδόν ποτέ δεν αναπτύσσουν τα πτερύγια τόσο όμορφα όσο τα αρσενικά του ίδιου τύπου και συχνά είναι πιο ήπια στο χρωματισμό, αν και ορισμένοι εκτροφείς καταφέρνουν να εκτρέψουν θηλυκά με αρκετά μακριά πτερύγια και φωτεινά χρώματα.
Συμπεριφορά και νοημοσύνη
Οι μονομάχοι παρουσιάζουν περίπλοκα μοτίβα συμπεριφοράς, τα οποία ποικοίλουν από ράτσα σε ράτσα. Έρευνα δείχνει ότι μπορούν να μάθουν συνειρμική μάθηση, στην οποία υιοθετούν μια σταθερή απόκριση μετά την έκθεση σε νέα ερεθίσματα. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν κάνει τους μονομάχους να υπόκεινται σε εντατική μελέτη από ηθολόγους, νευρολόγους και συγκριτικούς ψυχολόγους.
Οι μονομάχοι απολαμβάνουν μια διακοσμημένη δεξαμενή, καθώς επιδιώκουν να διεκδηκίσουν έδαφος ακόμα και όταν στεγάζονται μόνοι. Μπορούν να διεκδηκίσουν μια περιοχή με επίκεντρο ένα φυτό ή μια βραχώδη κόγχη, μερικές φορές γίνονται πολύ κτητικοί και επιθετικοί απέναντι σε αντιπάλους που παραβιάζουν. Κατά συνέπεια, οι μονομάχοι, εάν φιλοξενούνται με άλλα ψάρια, απαιτούν τουλάχιστον 45 λίτρα. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, οι μονομάχοι είναι συμβατοί με πολλά άλλα είδη ψαριών ενυδρείου. Δεδομένων των κατάλληλων παραμέτρων, οι μονομάχοι θα γίνουν επιθετικοί μόνο προς μικρότερα και πιο αργά ψάρια από τους ίδους, όπως τα γκάπι.
Η επιθετικότητα του μονομάχου τους έκανε ιστορικά αντικείμενα τζόγου∙ δύο αρσενικά ψάρια κοντράρονται το ένα εναντίον του άλλου για να παλέψουν, κατόπιν στοιχήματος. Η μάχη χαρακτηρίζεται από τσίμπημα πτερυγίων, φουσκωμένα βράγχια, εκτεταμένα πτερύγια και έντονο χρώμα. Ο αγώνας συνεχίζεται έως ότου ένας συμμετέχων υποταχθεί ή προσπαθήσει να υποχωρήσει. Το ένα ή και τα δύο ψάρια μπορεί να πεθάνουν ανάλογα με τη σοβαρότητα των τραυματισμών τους, αν και οι μονομάχοι σπάνια σκοπεύουν να πολεμήσουν μέχρι θανάτου. Για να αποφευχθούν οι τσακωμοί για την κτητικότητα, τα αρσενικά ψάρια είναι καλύτερα να απομονώνονται το ένα από το άλλο. Τα αρσενικά περιστασιακά ανταποκρίνονται επιθετικά ακόμα και στις δικές τους σκέψεις. Αν και αυτό είναι προφανώς πιο ασφαλές από την έκθεση των ψαριών σε άλλο αρσενικό, η παρατεταμένη θέαση της αντανάκλασής τους μπορεί να οδηγήσει σε άγχος σε ορισμένα άτομα. Δεν ανταποκρίνονται όλοι οι μονομάχοι αρνητικά στα άλλα αρσενικά, ειδικά εάν η δεξαμενή είναι αρκετά μεγάλη ώστε κάθε ψάρι να δημιουργήσει τη δική του καθορισμένη περιοχή.
Επιθετικότητα στα θυληκά
Γενικά, μελέτες έχουν δείξει ότι οι θηλυκοί μονομάχοι, οι οποίοι στο "ιδίωμα" των ενυδρειστών ονομάζονται "μονομαχίνες", παρουσιάζουν παρόμοιες επιθετικές συμπεριφορές με τα αρσενικά, αν και λιγότερο συχνά και έντονα. Μια μελέτη παρατήρησης εξέτασε μια ομάδα "μονομαχινών" για μια περίοδο δύο εβδομάδων, κατά τη διάρκεια της οποίας καταγράφηκαν να επιτίθενται, να φουντώνουν και να δαγκώνουν. Αυτό έδειξε ότι όταν οι "μονομαχίνες" στεγάζονται σε μικρές ομάδες, σχηματίζουν μια σταθερή τάξη κυριαρχίας ή "ταξινόμηση". Για παράδειγμα, τα ψάρια που κατατάχθηκαν στην κορυφή παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα αμοιβαίας εμφάνισης, σε σύγκριση με τα ψάρια που ήταν χαμηλότερες τάξεις. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η διάρκεια των παρακολουθήσεων διέφερε ανάλογα με το αν συνέβη μια επίθεση. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας υποδεικνύουν ότι τα θηλυκά ψάρια δικαιολογούν τόση επιστημονική μελέτη με τα αρσενικά, καθώς φαίνεται να έχουν επίσης διαφορές στη συμπεριφορά τους.
Συμπεριφορά ερωτοτροπίας
Έχει γίνει πολλή έρευνα σχετικά με τη συμπεριφορά ερωτοτροπίας μεταξύ αρσενικών και θηλυκών ψαριών. Οι μελέτες γενικά επικεντρώνονται στις επιθετικές συμπεριφορές των αρσενικών κατά τη διαδικασία της ερωτοτροπίας. Για παράδειγμα, μια μελέτη διαπίστωσε ότι όταν τα αρσενικά ψάρια βρίσκονται στη φάση της φωλιάς, η επιθετικότητά τους προς τα θηλυκά είναι αρκετά χαμηλή. Αυτό οφείλεται στο ότι τα αρσενικά προσπαθούν να προσελκύσουν πιθανούς συντρόφους στη φωλιά τους, έτσι ώστε τα αυγά να μπορούν να γεννηθούν με επιτυχία. Έχει επίσης διαπιστωθεί ότι κατά τον καθορισμό ενός κατάλληλου συντρόφου, τα θηλυκά συχνά «ακροακούν» ζευγάρια αρσενικών που τσακώνονται. Όταν μια "μονομαχίνα" είναι μάρτυρας επιθετικής συμπεριφοράς μεταξύ αρσενικών, είναι πιο πιθανό να έλκεται από το αρσενικό που κέρδισε. Αντίθετα, εάν ένα θηλυκό δεν «κρυφάκε» σε έναν καυγά μεταξύ αρσενικών, δεν θα δείξει καμία προτίμηση στην επιλογή συντρόφου. Σε ό,τι αφορά τα αρσενικά, ο «χαμένος» είναι πιο πιθανό να επιχειρήσει να φλερτάρει τα ψάρια που δεν «κρυφάκεσαν», ενώ ο «νικητής» δεν έδειξε καμία προτίμηση μεταξύ των θηλυκών που «κρυφάκεσαν» και εκείνων που δεν «κρυφάκαν».
Μια μελέτη εξέτασε τους τρόπους με τους οποίους τα αρσενικά ψάρια που μάχονται αλλάζουν τις συμπεριφορές τους κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας όταν υπάρχει ένα άλλο αρσενικό. Κατά τη διάρκεια αυτού του πειράματος, μία κούκλα-θηλυκό τοποθετήθηκε στη δεξαμενή. Οι ερευνητές περίμεναν ότι τα αρσενικά θα έκρυβαν την ερωτοτροπία τους από τους εισβολείς. Αντίθετα, όταν υπήρχε ένα άλλο αρσενικό ψάρι, το αρσενικό ήταν πιο πιθανό να συμμετάσχει σε συμπεριφορές ερωτοτροπίας με την κούκλα. Όταν δεν υπήρχαν εμπόδια, τα αρσενικά ήταν πιο πιθανό να συμμετάσχουν σε βράγχια σε ένα εισβολέα αρσενικό ψάρι. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το αρσενικό προσπαθούσε να φλερτάρει το θηλυκό και ταυτόχρονα να επικοινωνήσει με τον αντίπαλό του. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν τη σημασία της εξέτασης της συμπεριφοράς ερωτοτροπίας, καθώς η βιβλιογραφία έχει προτείνει ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν δραματικά τους τρόπους με τους οποίους τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες μπορούν να ενεργήσουν σε περιβάλλον ερωτοτροπίας.
Μεταβολικό κόστος επιθετικότητας
Μελέτες έχουν βρει ότι οι μονομάχοι συχνά ξεκινούν με συμπεριφορές που απαιτούν υψηλό κόστος και σταδιακά μειώνουν τη συμπεριφορά τους καθώς προχωρά η συνάντηση. Αυτό υποδηλώνει ότι οι μονομάχοι θα αρχίσουν πρώτα μια συνάντηση χρησιμοποιώντας πολλή μεταβολική ενέργεια, αλλά σταδιακά θα μειωθούν, ώστε να μην χρησιμοποιούν υπερβολική ενέργεια, κάνοντας έτσι τη συνάντηση χαμένη εάν το ψάρι δεν είναι επιτυχές. Ομοίως, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όταν ζεύγη αρσενικών μονομάχων κρατούνταν μαζί στην ίδια δεξαμενή για μια περίοδο τριών ημερών, η επιθετική συμπεριφορά ήταν πιο διαδεδομένη τα πρωινά των δύο πρώτων ημερών της συμβίωσης τους. Ωστόσο, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η διαμάχη μεταξύ των δύο αρσενικών μειώθηκε όσο προχωρούσε η μέρα. Το αρσενικό στην κυρίαρχη θέση είχε αρχικά μεταβολικό πλεονέκτημα. αν και καθώς προχωρούσε το πείραμα, και τα δύο ψάρια έγιναν ίσα όσον αφορά τα μεταβολικά πλεονεκτήματα. Όσον αφορά την κατανάλωση οξυγόνου, μια μελέτη διαπίστωσε ότι όταν δύο αρσενικά bettas μάχονταν, οι μεταβολικοί ρυθμοί και των δύο ψαριών δεν διέφεραν πριν ή κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ωστόσο, τα ψάρια που κέρδισαν παρουσίασαν μεγαλύτερη κατανάλωση οξυγόνου το απόγευμα μετά τον αγώνα. Αυτό δείχνει ότι η επιθετική συμπεριφορά με τη μορφή μάχης έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στον μεταβολισμό.
Συμπεριφορικές επιδράσεις της έκθεσης σε χημικά
Τα σιαμαία μαχητικά ψάρια είναι δημοφιλή μοντέλα για τη μελέτη του νευρολογικού και φυσιολογικού αντίκτυπου ορισμένων χημικών ουσιών, όπως οι ορμόνες, καθώς η επιθετικότητά τους είναι αποτέλεσμα κυτταρικής σηματοδότησης και πιθανώς γονιδίων.
Μια μελέτη διερεύνησε την επίδραση της τεστοστερόνης στις "μονομαχίνες". Τους δόθηκε τεστοστερόνη, η οποία είχε ως αποτέλεσμα αλλαγές στο μήκος των πτερυγίων, στο χρώμα του σώματος και στα γεννητικά όργανα που έμοιαζαν με τυπικά αρσενικά ψάρια. Η επιθετική συμπεριφορά τους βρέθηκε να είναι αυξημένη όταν αλληλεπιδρούν με άλλα θηλυκά, αλλά μειώνεται όταν αλληλεπιδρούν με αρσενικά. Στη συνέχεια, οι ερευνητές επέτρεψαν στα θηλυκά να αλληλεπιδράσουν με μια ομάδα ελέγχου αναλλοίωτων θηλυκών. Όταν τα θηλυκά ψάρια σταμάτησαν να λαμβάνουν τεστοστερόνη, αυτά που εκτέθηκαν στα φυσιολογικά θηλυκά εξακολουθούσαν να παρουσιάζουν αρσενικές συμπεριφορές. Αντίθετα, τα θηλυκά ψάρια που κρατήθηκαν απομονωμένα δεν συνέχισαν να παρουσιάζουν τις τυπικές αρσενικές συμπεριφορές μετά τη διακοπή της τεστοστερόνης.
Μια άλλη μελέτη εξέθεσε αρσενικούς μονομάχους σε χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα. Οι ερευνητές ήταν περίεργοι αν η έκθεση σε αυτές τις χημικές ουσίες θα επηρέαζε τον τρόπο με τον οποίο τα θηλυκά αντιδρούν στα εκτεθειμένα αρσενικά. Διαπιστώθηκε ότι όταν προβάλλονταν βίντεο με τα εκτεθειμένα αρσενικά, τα θηλυκά ευνοούσαν όσους δεν εκτέθηκαν στις χημικές ουσίες που προκαλούν ενδοκρινικές διαταραχές και απέφευγαν τα αρσενικά που εκτέθηκαν. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η έκθεση σε αυτές τις χημικές ουσίες μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την επιτυχία ζευγαρώματος των αρσενικών σιαμαίων ψαριών μάχης.
Μια ψυχολογική μελέτη χρησιμοποίησε αρσενικούς μονομάχους για να διερευνήσει τις επιδράσεις της φλουοξετίνης, ενός SSRI που χρησιμοποιείται κυρίως ως αντικαταθλιπτικό στους ανθρώπους. Τα σιαμαία μαχητικά ψάρια επιλέχθηκαν ως κύρια μοντέλα λόγω της ύπαρξης συγκρίσιμων οδών μεταφοράς σεροτονίνης, γεγονός που ευθύνεται για την επιθετικότητά τους. Διαπιστώθηκε ότι όταν εκτέθηκαν στη φλουοξετίνη, οι αρσενικοί μονομάχοι εμφάνισαν λιγότερο επιθετική συμπεριφορά από αυτή που είναι χαρακτηριστική του είδους τους. Ομοίως, η έρευνα έχει βρει ότι οι μονομάχοι ανταποκρίνονται στη σεροτονίνη, τη ντοπαμίνη και το Γ-αμινοβουτυρικό οξύ.
Συμπεριφορά στον ύπνο
Τα ψάρια μπορούν να παρουσιάσουν ασυνήθιστες συμπεριφορές ύπνου, με αποτέλεσμα συχνά οι νέοι ιδιοκτήτες μονομάχων να υποθέτουν ότι το ψάρι τους έχει πεθάνει. Σε ένα ενυδρείο, οι μονομάχοι κοιμούνται οπουδήποτε στη δεξαμενή νιώθουν άνετα, συμπεριλαμβανομένου του κάτω μέρους στο υπόστρωμα, επιπλέοντας στο μεσαίο επίπεδο ή στην επιφάνεια. Τα ψάρια Betta θα κοιμούνται στο πλάι, ανάποδα, με τη μύτη προς τα πάνω ή με την ουρά τους προς τα πάνω. Είναι επίσης γνωστό ότι κουλουριάζονται ή σφηνώνονται ανάμεσα σε στενούς χώρους, όπως πίσω από μια θερμάστρα. Μία από τις πιο ασυνήθιστες συμπεριφορές ύπνου που παρουσιάζουν οι μονομάχοι είναι η ικανότητά τους να κοιμούνται έξω από το νερό, ακουμπώντας σε ένα φύλλο ή σε οποιοδήποτε άλλο επίπεδο αντικείμενο που προεξέχει από το νερό. Αυτό γίνεται εφικτό από το όργανο του λαβύρινθου, το οποίο δρα σαν ανθρώπινος πνεύμονας, τραβάοντας οξυγόνο από τον αέρα αντί από το νερό. Όταν οι μονομάχοι κοιμούνται, τα φωτεινά τους χρώματα συχνά ξεθωριάζουν και όταν συνδυάζονται με τις ασυνήθιστες θέσεις ύπνου τους, μπορεί να φαίνονται νεκρά. Τα αρπακτικά ψάρια συχνά αποφεύγουν να φάνε ένα νεκρό ψάρι λόγω του κινδύνου να προσβληθούν από ασθένειες και παράσιτα, καθιστώντας αυτό έναν εξαιρετικό αμυντικό μηχανισμό.
Πηγές
Κατηγορία:Περκόμορφα Κατηγορία:Πανίδα της Ασίας Κατηγορία:Κατοικίδια ζώα
Ζηλανδία (ήπειρος)
εναλλ.=|μικρογραφία|Τοπογραφία της Ζηλανδίας. Η κόκκινη γραμμική κορυφογραμμή δείχνει την προϊστορική γεωγραφική έκταση της ηπείρου. Η Ζηλανδία, επίσης γνωστή με τα ονόματα Τε Ρίου-α-Μάουι (μαορί: Te Riu-a-Māui) ή Τασμαντίδα, είναι μια σχεδόν εξολοκλήρου βυθισμένη μάζα ηπειρωτικού φλοιού. Άρχισε να βυθίζεται σταδιακά αφού χωρίστηκε από την ήπειρο Γκοντβάνα (ο χωρισμός των δύο ηπείρων συνέβη 83 με 79 εκατομμύρια χρόνια πριν). Έχει περιγραφεί ποικιλοτρόπως ως ηπειρωτικό κομμάτι, ως μικροήπειρος, ως βυθισμένη ήπειρος και ως ήπειρος. Το όνομα και η ιδέα για τη Ζηλανδία προτάθηκε από τον Μπρους Λούιεντικ, το 1995.
Περίπου 23 εκατομμύρια χρόνια πριν, το μεγαλύτερο τμήματα της ηπείρου είχε ήδη βυθιστεί. Το μεγαλύτερο μέρος της ηπείρου (συγκεκριμένα το 93%) έχει βυθιστεί, αποτελώντας έτσι τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού. Η Νέα Ζηλανδία καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Ζηλανδίας που βρίσκεται πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Ένα μικρότερο τμήμα της Ζηλανδίας που βρίσκεται πάνω από τη στάθμη της θάλασσας ανήκει στη Νέα Καληδονία, ενώ στην περιοχή της βυθισμένης ηπείρου υπάρχουν πολλά μικρότερα νησιά. Η συνολική έκταση της Ζηλανδίας ανέρχεται στα 4.920.000 τ.χλμ. Είναι η μεγαλύτερη μικροήπειρος του κόσμου. Το μέγεθος της Ζηλανδίας είναι υπερδιπλάσιο μέγεθος της τρίτης μεγαλύτερης μικροηπείρου, ενώ, το μέγεθος της ισοδυναμεί με περίπου το 60% του μεγέθους της Αυστραλιανής ηπείρου. Ως εκ τούτου (καθώς και λόγω των γεωλογικών παρατηρήσεων, όπως οι παρατηρήσεις για το πάχος του φλοιού και την πυκνότητα του φλοιού), είναι αναμφισβήτητα μια ξεχωριστή ήπειρος. Το 2017 η θεωρία ότι η Ζηλανδία είναι ξεχωριστή ήπειρος έτυχε σημαντικής ειδησεογραφικής κάλυψης,, καθώς γεωλόγοι από τη Νέα Ζηλανδία, τη Νέα Καληδονία και την Αυστραλία κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Ζηλανδία πληρεί τις προϋποθέσεις για να θεωρηθεί ήπειρος. Ο νεοζηλανδός γεωλόγος Νικ Μόρτιμερ σχολίασε: "Αν δεν είχε χαθεί στον ωκεανό, θα είχε αναγνωριστεί ως ήπειρος πολύ καιρό πριν".
Στη Ζηλανδία, ο τομέας της παράκτιας αλιείας είναι ανεπτυγμένος. Επίσης, στις περιοχές της Ζηλανδίας υπάρχουν κοιτάσματα φυσικού αερίου. Το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στη Νέα Ζηλανδία είναι το κοίτασμα φυσικού αερίου Μάουι κοντά στο Ταρανάκι. Το 2007 εκδόθηκαν άδειες για πετρελαϊκές γεωτρήσεις στη Μεγάλη Νότια Λεκάνη. Το βυθισμένο τμήμα της Ζηλανδίας περιέχει διάφορους ορυκτούς πόρους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ωκεανίας Κατηγορία:Ήπειροι
Σίλβια Ναβάρρο
Η Σίλβια Ναβάρρο (Silvia Angélica Navarro Barva, 19 Σεπτεμβρίου 1978 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Παρακολούθησε και αποφοίτησε από το "Κέντρο Μελετών και Εκπαίδευσης" (CEFAC), στην Πόλη του Μεξικού. Έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση το 1998 και πρωταγωνίστησε στην τηλενουβέλα Perla.
Από το 2012 είναι σχέση με τον Χεράρδο Κασανόβα. Στις 17 Φεβρουαρίου 2015 ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος και στις 7 Σεπτεμβρίου 2015 γέννησε ένα υγιέστατο αγόρι, τον Λεόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
NGC 646
Ο NGC 646 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ύδρο. Απέχει περίπου 362 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γαλαξία PGC 6014. Τον ανακάλυψε στις 2 Νοεμβρίου 1834 ο Άγγλος αστρονόμος Τζον Χέρσελ (John Herschel).
Αναφορές
0646 Κατηγορία:Ύδρος (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Φωτορεπορτάζ
Γενικά με τον διεθνή όρο φωτορεπορτάζ (= φωτοειδησεογραφία) χαρακτηρίζεται η κάλυψη (συμπλήρωση) μιας ειδησεογραφίας με φωτογραφία και εξελικτικά με βίντεο. Το φωτορεπορτάζ αποτελεί μία επιμέρους μορφή – είδος δημοσιογραφίας.
Ανάλογα του θέματος, ή του χώρου, ή της δραστηριότητας, ή προσώπων που καλύπτει ως θέμα το φωτορεπορτάζ λαμβάνει και τον αντίστοιχο χαρακτηρισμό π.χ. πολιτικό, πολεμικό, ναυτικό, αθλητικό, κ.λπ. Τα κύρια χαρακτηριστικά ενός καλού φωτορεπορτάζ είναι: η επικαιρότητα, η αντικειμενικότητα, καθώς και η πολιτιστική διάθεση.
Γενικά από την αρχή που εμφανίστηκε η φωτογραφία φέρεται να υπηρέτησε τον τύπο. Στην ανακάλυψη αυτής οφείλεται και η εμφάνιση των πρώτων εικονογραφημένων περιοδικών, όπως το "The Illustraded London News", που ξεκίνησε την έκδοσή του το 1842 και το "L' Illustration", που ξεκίνησε να εκδίδεται ένα χρόνο μετά στο Παρίσι. Με την παράλληλη τελειοποίηση των φωτογραφικών μεθόδων η χρήση της φωτογραφίας στον ημερήσιο τύπο άρχισε να γενικεύεται.
Ιστορικός σταθμός του φωτορεπορτάζ κρίνεται η εμφάνιση των μικρού σχήματος φωτογραφικών μηχανών Έρμανοξ (1924) και Λάικα (1925) που παρείχαν πλέον την δυνατότητα φωτογραφικής λήψης εσωτερικών χώρων με κάποιο κατάλληλο φωτισμό.
Έτσι το 1928-1929 άρχισαν να τυπώνονται τα δύο μεγαλύτερα σε κυκλοφορία εικονογραφημένα περιοδικά της Ευρώπης, το "Muncher Illustrierte Presse" και το "Berliner Illustrierte Zeitung", των οποίων ακολούθησαν το γαλλικό "Vu" (1928) και τα αμερικανικά "Life" και "Look" (1936), από τα οποία και αναδείχθηκαν πολλοί και σπουδαίοι φωτορεπόρτερς (όπως αποκαλούνται διεθνώς οι φωτογράφοι επικαίρων ειδήσεων) όπως π.χ. η Μάργκαρετ Μπεργκ-Χουάιτ, ο Άλφρεντ Άιζενσταιντ, ο Πήτερ Στάκπουλ κ.ά.
Στο φωτορεπορτάζ κυρίαρχο στοιχείο επιτυχίας θεωρείται η ικανότητα του φωτορεπόρτερ να πετύχει να συλλάβει ακριβώς εκείνο το σημαντικό στοιχείο μιας δράσης ή ενός γενικότερου θέματος μέσα σ΄ ένα δευτερόλεπτο που θα πρέπει χειρίζοντας τη φωτογραφική μηχανή του με ταχύτητα και ακρίβεια να το αναδείξει και να το μεταβάλλει σε φωτογραφικό στιγμιότυπο άξιο να διατηρηθεί στο χρόνο.
Τέτοια ταλέντα του είδους ήταν ο Ούγγρος Αντρέ Κερτές στη δεκαετία του 1920 όπως και ο Γάλλος Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν, για τον οποίο όπως φέρεται να είχε δηλώσει, "η φωτογραφική του μηχανή ήταν προέκταση του ματιού του".
Πηγές
Κατηγορία:Δημοσιογραφία Κατηγορία:Φωτογραφία Κατηγορία:Επαγγέλματα
Παράδοξο της φιλίας
Το παράδοξο της φιλίας (friendship paradox) είναι ένα φαινόμενο που παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον κοινωνιολόγο Σκοτ Φελντ (Scott L. Feld) το 1991, σύμφωνα με το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν λιγότερους φίλους από ότι κατά μέσο όρο έχουν οι φίλοι τους. Μπορεί να εξηγηθεί ως μια μορφή δειγματοληπτικού θορύβου, κατά τον οποίο άνθρωποι με μεγαλύτερο αριθμό φίλων έχουν αυξημένη πιθανότητα να βρεθούν φίλοι κάποιου τρίτου ατόμου. Σε αντίφαση με αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν περισσότερους φίλους από τους φίλους τους.
Η ίδια παρατήρηση μπορεί να εφαρμοστεί πιο γενικά σε όσα κοινωνικά δίκτυα ορίζονται από σχέσεις εκτός από τη φιλία: για παράδειγμα, οι ερωτικοί σύντροφοι των περισσότερων ανθρώπων έχουν (κατά μέσο όρο) περισσότερους συντρόφους από ότι εκείνοι.
Μαθηματική εξήγηση
Τυπικά, ο Φελντ υποθέτει ότι ένα κοινωνικό δίκτυο έχει τη μορφή ενός μη κατευθυνόμενου γράφου G = (V, E), όπου το σύνολο V των κόμβων αντιστοιχεί στους ανθρώπους στο κοινωνικό δίκτυο, και το σύνολο E των ακμών αντιστοιχεί στις φιλικές σχέσεις ανάμεσα στα ζευγάρια των ανθρώπων στο γράφο. Ο Φελντ θεωρεί ότι η φιλία είναι συμμετρική σχέση: αν ο X είναι φίλος του Y, τότε ο  Y είναι φίλος του  X. Ορίζει το μέσο αριθμό των φίλων ενός ατόμου στο κοινωνικό δίκτυο ως τον μέσο όρο των βαθμών των κόμβων στο γράφο. Αυτό σημαίνει πως αν ένα κόμβος v έχει d(v) ακμές που η μια άκρη τους είναι αυτός (δηλαδή οι ακμές αναπαριστούν ένα άτομο που έχει d(v) φίλους), τότε ο μέσος αριθμός \mu των φίλων ενός τυχαίου ατόμου στον γράφο είναι
Ο μέσος αριθμός των φίλων που τυπικά έχει ένας φίλος μπορεί να διατυπωθεί διαλέγοντας, με ομοιόμορφη τυχαιότητα, μια ακμή στον γράφο (που αντιστοιχεί σε ένα ζευγάρι φίλων) και την άκρη αυτής της ακμής (ένας από τους δύο φίλους), και υπολογίζοντας ξανά τον βαθμό του συγκεκριμένου άκρου. Αυτό μαθηματικά έχει ως εξής όπου το είναι η διακύμανση των βαθμών στο γράφο. Για ένα γράφο που έχει κόμβους με ποικιλία βαθμών (όπως σε ένα τυπικό κοινωνικό δίκτυο), και το \mu και το είναι θετικά και άρα συνεπάγεται πως ο μέσος βαθμός ενός φίλου είναι αυστηρά μεγαλύτερος από τον μέσο βαθμό ενός τυχαίου κόμβου.
Ένας ακόμα τρόπος να κατανοηθεί πως βγαίνει ο πρώτος τύπος είναι ως εξής. Για κάθε φιλία v-u, ο κόμβος u αναφέρει ότι ο v είναι φίλος του και ο v έχει d(v) φίλους. Υπάρχουν d(v) τέτοιοι φίλοι που το αναφέρουν αυτό. Συνεπώς προκύπτει το τετράγωνο του d(v). Αυτό προστίθεται σε όλες τις φιλίες στο κοινωνικό δίκτυο και από την πλευρά του u και από του v, έτσι διαμορφώνεται ο αριθμητής. Ο παρανομαστής είναι ο αριθμός όλων των φιλιών, που μετράει το σύνολο των ακμών στο δίκτυο δύο φορές (μια από την πλευρά του u και μια από του v).
Μετά από αυτή την ανάλυση, ο Φελντ συνεχίζει διατυπώνοντας κάποιες επιπλέον ποιοτικές υποθέσεις για την στατιστική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού των φίλων που έχουν δύο φίλοι, βασισμένος σε θεωρίες των κοινωνικών δικτύων όπως η ομοφιλική μίξη (assortative mixing), και αναλύει τι σημαίνουν αυτές οι υποθέσεις για τον αριθμό των ανθρώπων των οποίων οι φίλοι έχουν περισσότερους φίλους απ' ό,τι οι ίδιοι. Βασισμένος σε αυτήν την ανάλυση, ο Φελντ συμπεραίνει ότι στα πραγματικά κοινωνικά δίκτυα οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιθανότερο να έχουν λιγότερους φίλους απ' ό,τι ο μέσος αριθμός των φίλων των φίλων τους. Ωστόσο, αυτό το συμπέρασμα δεν είναι μαθηματικά σίγουρο, καθώς υπάρχει ένας μη κατευθυνόμενος γράφος (όπως ένας γράφος που διαμορφώνεται από την αφαίρεση μιας ακμής από έναν μεγάλο πλήρη γράφο) που είναι μεν λίγο απίθανο να υπάρχει ως κοινωνικό δίκτυο, αλλά στην περίπτωση του οι κόμβοι έχουν ψηλότερο βαθμό από τον μέσο όρο των βαθμών των γειτόνων τους.
Εξήγηση
Οι άνθρωποι με περισσότερους φίλους είναι πιθανότερο να είναι φίλοι σου έτσι κι αλλιώς. Αυτό συμβαίνει επειδή εξ ορισμού έχουν μεγαλύτερη τάση να κάνουν φίλους. Ένα ακόμα παράδειγμα που αφορά το Twitter: Τα άτομα που ακολουθεί κάποιος σχεδόν σίγουρα έχουν περισσότερους ακόλουθους απ' ό,τι ο ίδιος. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι έχουν περισσότερες πιθανότητες να ακολουθούν αυτούς που είναι δημοφιλείς απ ότι αυτούς που δεν είναι. Συνεπώς, πάνω από το 98% των χρηστών υπόκεινται στο παράδοξο της φιλίας.
Εφαρμογές
Από την ανάλυση του παράδοξου της φιλίας συνάγεται ότι οι φίλοι τυχαίων ατόμων έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν μεγαλύτερο βαθμό, δηλαδή να είναι πιο κεντρικοί. Αυτή η παρατήρηση χρησιμοποείται για την πρόβλεψη και την επιβράδυνση της εξάπλωσης επιδημιών, χρησιμοποιώντας αυτήν την τυχαία επιλογή, διαλέγουμε ορισμένα άτομα για να μετράμε την μόλυνση, αποφεύγοντας τους πολύπλοκους υπολογισμούς του βαθμού κεντρικότητας όλων των κόμβων ενός δικτύου. Μια έρευνα στην επιθεώρηση PloS One αποκάλυψε ότι αυτοί που είναι στο κέντρο του κοινωνικού τους δικτύου μπορούν να εντοπίσουν μια γρίπη περίπου δύο βδομάδες πριν από τις παραδοσιακές μεθόδους. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το να χρησιμοποιούν το παράδοξο της φιλίας για να αναλύσουν την υγεία κεντρικών φίλων (με την έννοια της κεντρικότητας στο κοινωνικό τους δίκτυο) είναι "ένας ιδανικός τρόπος να προβλέψουν τα ξεσπάσματα, αφού δεν υπάρχει λεπτομερής πληροφορία στις περισσότερες ομάδες, και το να την δημιουργήσουν θα ήταν μια χρονοβόρα και ακριβή διαδικασία".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παράδοξα Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
1791 Πατσάγιεφ
Ο Πατσάγιεφ (Patsayev) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αστροναύτη (κοσμοναύτη) Βίκτωρα Ιβάνοβιτς Πατσάγιεφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πατσάγιεφ εκτιμάται σε 25,71 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0509. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Πατσάγιεφ γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πατσαγιεφ
Εικονικές κοινότητες
Εικονικές κοινότητες (εναλλακτικά: Δυνητικές κοινότητες) είναι οι κοινότητες που αναπτύσσονται στη δυνητική (virtual) πραγματικότητα. Ο όρος δυνητικοποίηση προσδιορίζει μια δυνάμει κατάσταση παρουσίας κάθε οντότητας (ανθρώπων, συμβόλων, πληροφορίας κλπ.), αποδεσμευμένη από χωροχρονικά όρια. Η κατάσταση αυτή δεν είναι πλασματική ή φαντασιώδης, αλλά πραγματική, κρίνοντας από τα αποτελέσματα που παράγει. Ο όρος περιγράφει αξιόπιστα την παρουσία των ανθρώπων και των πληροφοριών στο διαδίκτυο.
Συνδυάζοντας τους δυο όρους προκύπτει ότι «εικονικές κοινότητες», είναι οι ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης, πληροφόρησης, επικοινωνίας και γενικότερα κοινωνικής αλληλεπίδρασης που αναδύθηκαν μέσα από την ανάπτυξη του διαδικτύου.
Οι διαφορές των δυνητικών κοινοτήτων από τις φυσικές κοινότητες είναι: Συνήθως η μη λεκτική επικοινωνία, η απουσία κοινωνικού διαχωρισμού και η ευκαιρία του να κατασκευάζεται ή να κρύβεται η προσωπικότητα του υποκειμένου. Επίσης, η έννοια του χρόνου είναι διαφορετική και λειτουργεί διαφορετικά από ότι στον φυσικό κόσμο.
Η παραδοσιακή θεώρηση των ανθρωπιστικών επιστημών σχετικά με την αυθεντική φύση του ανθρώπου και τις αλλαγές στις οποίες αυτή υποβάλλεται από τον πολιτισμό εμφανίζεται και στις εικονικές κοινότητες. Οι υπέρμαχοι θεωρούν πως η ευκαιρία δημιουργίας σχέσεων ανεξάρτητα από τη γεωγραφική θέση, τη φυλή και το γένος των συμμετεχόντων, είναι παράγοντας που μάλλον συνδέει παρά εξατομικεύει τους ανθρώπους. Στο άλλο άκρο βρίσκεται η άποψη πως οι εικονικές ομάδες είναι πλασματικές, στερούνται δηλαδή της συναισθηματικής κάλυψης που προσφέρουν οι άμεσες σχέσεις. Η διαφωνία αυτή δημιούργησε μια σειρά από ερωτήματα και ένα ενδιαφέρον πεδίο έρευνας και μελέτης των σύγχρονων κοινωνιών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινωνιολογία Κατηγορία:Εικονική πραγματικότητα
Έμπερχαρντ Α΄ του Μπεργκ-Άλτενα
Ο Έμπερχαρντ Α΄, γερμ. Eberhard I (1140 - 23 Ιανουαρίου 1180) από τον Οίκο του Μπεργκ ήταν κόμης του Μπεργκ-Άλτενα (1161-80). Είναι ο ιδρυτής κλάδου, που αργότερα ονομάστηκε Λίμπουργκ-Στίρουμ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου Δ΄, κόμη του Μπεργκ και της Ίρμγκαρτ, κόρης του Ένγκελμπερτ του Σβάρτσενμπεργκ.
Το 1161 τον πατέρα του διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ένγκελμπερτ Α΄ ως κόμης στο μεγαλύτερο μέρος του Μπεργκ και ο Έμπερχαρντ Α΄ έλαβε το ανατολικό μέρος του Μπεργκ, όπου ο πατέρας του είχε κτίσει το κάστρο Άλτενα. Ονομάστηκε κόμης του Μπεργκ-Άλτενα.
Το 1180 απεβίωσε ο Έμπερχαρντ Α΄ και τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του: ο Άρνολντ έλαβε το Ίζενμπουργκ και ο Φρειδερίκος Α΄ την Άλτενα. Όταν ο γιος του Άρνολτ, Φρειδερίκος θεωρήθηκε ότι φόνευσε τον Ένγκελμπερτ Β΄, αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, του αφαιρέθηκε το Ίζενμπουργκ. Ο γιος του Φρειδερίκου, Ντίτριχ Α΄, ανασύστησε την κομητεία του πατέρα του, έκτισε τον πύργο Λίμπουργκ και ο κλάδος συνεχίστηκε με το όνομα Λίμπουργκ-Στίρουμ. Το Ίζεμπουργκ δόθηκε στον Φρειδερίκο Α΄, που έφτιαξε την κομητεία του Λα Μαρκ και έγινε ο ιδρυτής του ομώνυμου κλάδου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα των Κούικ, κόρη του Χάινριχ Α΄, κόμη του Άρνσμπεργκ και είχε τέκνα:
Αναφορές σε Λογοτεχνικές Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ
Μητρική γλώσσα
Μία μητρική γλώσσα είναι η γλώσσα που ένας άνθρωπος μαθαίνει από τη γέννησή του. Η πρώτη γλώσσα ενός ατόμου είναι μια βάση για τη δική του κοινωνιογλωσσολογική ταυτότητα.
Ιστορία
Η έκφραση « μητρική γλώσσα » εμφανίζεται για πρώτη φορά τον 6ο ή 12ο αιώνα από τους μοναχούς του Αββαείου του Γκορζέ (που δέχονταν πιέσεις από τους μοναχούς του ρομανικού Αββαείου του Κλινύ) για να δικαιολογήσουν τη χρήση της φραγκικής διαλέκτου στα κηρύγματά τους. « Από τα λίγα που γνωρίζουμε επικαλούνταν δύο τουλάχιστον επιχειρήματα. Το πρώτο ήταν ότι τα φράγκικα ήταν η γλώσσα που μιλούσαν οι γυναίκες ακόμα και σε περιοχές όπου οι άνδρες είχαν ήδη αρχίσει να χρησιμοποιούν τη κοινή ρομανική διάλεκτο. Το δεύτερο ότι ήταν η επίσημη γλώσσα της Εκκλησίας. »
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Ταυτότητα
Ένωση Σχολικών Βιβλιοθηκών Αυστραλίας
Η Ένωση Σχολικών Βιβλιοθηκών Αυστραλίας (αγγλ.Australian School Library Association - ASLA) είναι ο εθνικός οργανισμός εκπροσώπησης των σχολικών βιβλιοθηκών της χώρας, ο οποίος προωθεί τα συμφέροντα τους και εργάζεται για την ενίσχυση του έργου τους.
Διοίκηση
Η ASLA διευθύνεται από ένα  (Board), το οποίο ιδρύθηκε το 1969 και είναι το κύριο όργανο λήψης αποφάσεων της ένωσης. Το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτίζεται από τον Πρόεδρο (President), τον Αντιπρόεδρο (Vice President), τον Ταμία (Treasurer), το Γραμματέα (Secretary) και 8 μέλη εκπρόσωποι των πολιτειών της Αυστραλίας.
Σκοπός
Η ASLA είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, ο οποίος μέσα από το έργο του αποσκοπεί στην προώθηση των σχολικών βιβλιοθηκών και της Βιβλιοθηκονομίας στην Αυστραλία. Αποστολή της ASLA είναι να παρέχει καθοδήγηση στις σχολικές βιβλιοθήκες και να προωθήσει το έργο και τα επαγγελματικά τους συμφέροντα. Για την επιτυχή ολοκλήρωση της αποστολής της, η ASLA έχει θέσει επιμέρους στόχους οι οποίοι, όπως δηλώνονται στην επίσημη ιστοσελίδα της, είναι:
Μέλη
Οργανισμοί, ιδρύματα, ενώσεις και ανεξάρτητα άτομα, τα οποία σχετίζονται με τις σχολικές βιβλιοθήκες, έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν στο δυναμικό των μελών της ASLA. Επιπρόσθετα, η ASLA διαθέτει μέλη, σε τέσσερις γεωγραφικές περιοχές της Αυστραλίας. Συγκεκριμένα, τα μέλη των Ενώσεων Σχολικών Βιβλιοθηκών της Νέας Νότιας Ουαλίας, της Νότιας Αυστραλίας, της Δυτικής Αυστραλίας, καθώς και του Κουίνσλαντ αναγνωρίζονται ως μέλη της ASLA. Το σύνολο των μελών της ASLA διακρίνεται στις εξής κατηγορίες:
Δράση
Η ASLA μέσα από το έργο και τις δραστηριότητες της επιδιώκει να προωθήσει το έργο των σχολικών βιβλιοθηκών και της Βιβλιοθηκονομίας. Υπερασπίζεται τις σχολικές βιβλιοθήκες, προωθεί την υλοποίηση έργων, και προγραμμάτων που σχετίζονται με την ανάπτυξη τους και παρέχει στα μέλη της ευκαιρίες επαγγελματικής δικτύωσης. Επιπρόσθετα, διοργανώνει ένα ετήσιο συνέδριο (Conference) κατά τη διάρκεια του οποίου οι συμμετέχοντες έρχονται σε επαφή, ανταλλάσσουν ιδέες, αναπτύσσουν συνεργατικές σχέσεις και ενημερώνονται για αναδυόμενα θέματα του κλάδου. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της εντάσσεται και η έκδοση του επιστημονικού περιοδικού «Access», το οποίο παρέχει πληροφόρηση για σημαντικά ζητήματα του χώρου των Σχολικών Βιβλιοθηκών και έχει προστεθεί στο Μητρώο Περιοδικών με Κριτές του Τμήματος Εκπαίδευσης, Επιστήμης και Εκπαίδευσης (Department of Education, Science and Training (DEST) Register of Refereed Journals). Το περιοδικό της ASLA απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες της πληροφόρησης, που δραστηριοποιούνται στο χώρο των σχολικών βιβλιοθηκών. Σε γενικές γραμμές η ASLA συμμετέχει σε διοργανώσεις και συνεργατικές πρωτοβουλίες προκειμένου να συμβάλλει στην ανάπτυξη και προώθηση του επαγγέλματος της Βιβλιοθηκονομίας σε εθνικό επίπεδο
Εκκλησία της Άμωμης Σύλληψης (Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε)
Το 1500 ο ναός χτίστηκε στην θέση παλαιότερου παρεκκλησίου, από τους Ισπανούς κατακτητές μετά την ίδρυση της πόλης. Η Εκκλησία της Αμώμου Συλλήψεως ήταν και η πρώτη εκκλησία που χτίστηκε στο νησί της Τενερίφη. Πρόκειται για μια εκκλησία σε σχήμα βασιλικής με πέντε κλίτη και τρούλο σε εγκάρσιο κλίτος. Τονίζει στο εξωτερικό και το εσωτερικό κουδούνι έμφαση θρησκευτικά γλυπτά του, μεταξύ των οποίων ο Απόστολος Ιάκωβος (πολιούχος της πόλης), και ο Σταυρός με το οποίο η πόλη ιδρύθηκε, μεταξύ άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ισπανία Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Αμωμη Σαντα Κρουθ ντε Τενεριφε
Γουόλτερ Μπάρλεϊ Γκρίφιν
Ο Γουόλτερ Μπάρλεϊ Γκρίφιν (Walter Burley Griffin) (24 Νοεμβρίου 1876 - 11 Φεβρουαρίου 1937) ήταν Αμερικανός αρχιτέκτονας και αρχιτέκτονας τοπίου, περισσότερο γνωστός για το σχεδιασμό της Καμπέρα, της πρωτεύουσας της Αυστραλίας. Είναι επίσης γνωστός για την ανάπτυξη της κάτοψης σε σχήμα Γ, τα σκέπαστρα οχημάτων καθώς και για μία προοδευτική χρήση του οπλισμένου σκυροδέματος.
Επηρεασμένος από το κίνημα των «εξοχικών σπιτιών» που έχει τη βάση του στο Σικάγο, ο Γκρίφιν ανέπτυξε ένα μοναδικό μοντέρνο στυλ. Στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του δούλεψε σε συνεργασία με τη γυναίκα του Μάριον Μαχόνι Γκρίφιν (Marion Mahony Griffin). Στα 28 χρόνια της αρχιτεκτονικής τους συνεργασίας, οι Γκρίφιν σχεδίασαν περισσότερα από 350 κτήρια, σχέδια τοπίου και πολεοδομικά σχέδια καθώς και δομικά υλικά, σχέδια εσωτερικού χώρου, έπιπλα και άλλα είδη οικιακής χρήσης.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε το 1876 στο Μέιγουντ, Ιλινόι, ένα προάστιο του Σικάγο. Ήταν το μεγαλύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Τζορτζ Γουόλτερ Γκρίφιν, ενός μεσίτη ασφαλειών, και της Εστέλ Γκρίφιν. Η οικογένειά του μετακόμισε στο Όακ Παρκ και αργότερα στο Elmhurst κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Σαν παιδί είχε δείξει ενδιαφέρον για το σχεδιασμό τοπίου και την κηπουρική, και οι γονείς του τον άφησαν να σχεδιάσει την αυλή τους στο καινούριο τους σπίτι στο Elmhurst. Τελείωσε το σχολείο στο Oak Park High School, και το 1899 πήρε το πτυχίο του στην αρχιτεκτονική από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του παρακολούθησε μαθήματα κηπουρικής και δασοκομίας.
C5H6
μικρογραφία|Ισομερείς υδρογονάνθρακες με μοριακό τύπο C5H6. Περιέχει, κατά λάθος, το γραμμικό τύπο του κυκλοεξινίου αντί του κυκλοπεντινίου. Επίσης, λείπουν το μεθυλοτετραεδράνιο, το αιθυλοκυκλοπροπίνιο, το διμεθυλοκυκλοπροπίνιο και όλα τα καρβένια.
Γουόλτερ Μπάρλεϊ Γκρίφιν
Τα «εξοχικά σπίτια» (Prairie School)
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του μετακόμισε στο Σικάγο και δούλεψε ως σχεδιαστής για δύο χρόνια στα γραφεία των προοδευτικών αρχιτεκτόνων Dwight H. Perkins, Robert C. Spencer, Jr., και H. Webster Tomlinson. Οι αρχιτέκτονες αυτοί ακολουθούσαν το ξεχωριστό κίνημα των «εξοχικών σπιτιών». Το στυλ αυτό χαρακτηρίζεται από οριζόντιες γραμμές, επίπεδες στέγες με ευρύ προεξέχοντα γείσο, στιβαρές κατασκευές, δεξιοτεχνία και αυστηρή πειθαρχία στη χρήση διακοσμητικών στοιχείων. Ο Γκρίφιν ήταν θαυμαστής πολλών αρχιτεκτόνων του κινήματος αυτού όπως ο Louis Sullivan, ο George Grant Elmslie, ο George Washington Maher, ο William Gray Purcell, ο William Drummond αλλά περισότερο του Frank Lloyd Wright.
C5H6
Ισοκυκλικά ισομερή
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C5
Γουόλτερ Μπάρλεϊ Γκρίφιν
Τα «εξοχικά σπίτια» (Prairie School)
Το 1901 ο Γκρίφιν ξεκίνησε να εργάζεται στο γραφείο του Frank Lloyd Griffin. Παρ'όλο που δεν έγιναν ποτέ συνεργάτες, ο Γκρίφιν επέβλεπε την κατασκευή πολλών σπιτιών του Wright συμπεριλαμβανομένου και του Willits House το 1902 και του Larkin Administration Building το 1904. Από το 1905 ξεκίνησε επίσης να φτιάχνει τα σχέδια τοπίου για τα κτήρια του Wright, ενώ το 1903 του ανέθεσε το πρώτο του ατομικό εγχείρημα, το σπίτι του William Emery στο Ιλινόι.
Το πρώτο ανεξάρτητο εγχείρημα του Γκρίφιν ήταν ένα σχέδιο τοπίου για την Κρατική Παιδαγωγική Σχολή στο Charleston του Ιλινόι, γνωστό τώρα ως Eastern Illinois University. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, 1906, ανέλαβε να σχεδιάσει την πρώτη του κατοικία, το σπίτι του Harry Peters. Το κτήριο αυτό είναι το πρώτο σπίτι με κάτοψη σε σχήμα Γ. Το σχήμα αυτό ήταν ένα οικονομικό σχέδιο και εύκολο στην κατασκευή. Από το 1907, χτίστηκαν 13 σπίτια στο ίδιο στυλ στη γειτονιά του Σικάγο που τώρα γνωρίζουμε ως Beverly-Morgan Park. Επτά από αυτά τα σπίτια βρίσκονται στην οδό W.104th Place, γνωστή και ως Walter Burley Griffin Place, η οποία αποτελεί μία ιστορική συνοικία, καθώς περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη συλλογή σχεδίων μικρής κλίμακας του Γκρίφιν.
To 1911 ο Γκρίφιν παντρεύτηκε τη Marion Lucy Mahony, απόφοιτη του Τεχνολογικού Ιδρύματος της Μασαχουσέτης στην αρχιτεκτονική. Η Μahony δούλευε τότε στο γραφείο του αρχιτέκτονα Herman V. von Holst, στον οποίον συνέστησε τον Γκρίφιν για το σχεδιασμό τοπίου για την περιοχή γύρω από τρία σπίτια στο Milliken Place. Μετά το γάμο τους η Mahony ξεκίνησε να εργάζεται στο γραφείο του Γκρίφιν. Το Rock Crest Rock Glen των Griffins στο Mason City της Iowa αποτελεί ένα σχεδιασμό πολλών σπιτιών, το οποίο θεωρείται η πιο δραματική αμερικάνικη ανάπτυξη σχεδιασμού της δεκαετίας, ενώ παραμένει η μεγαλύτερη συλλογή «εξοχικών σπιτιών» γύρω από ένα φυσικό περιβάλλον.
Καμπέρα
Τον Απρίλιο του 1911 η κυβέρνηση της Αυστραλίας προέβη σε έναν διεθνή διαγωνισμό για το σχεδιασμό της καινούριας της πρωτεύουσας. Ο Γκρίφιν δημιούργησε ένα σχεδιασμό με εντυπωσιακή απόδοση της κάτοψης. Το Μάιο του 1912 η πρότασή του επιλέχθηκε ανάμεσα σε 137 προτάσεις. Η νίκη αυτή έγινε γνωστή από τον τύπο και προσέδωσε στον Γκρίφιν επαγγελματική και δημόσια αναγνώριση.
Λόγω έλλειψης κονδυλίων και γραφειοκρατικών προβλημάτων πολλά από τα σχέδια του Γκρίφιν άλλαξαν από το αρχικό πλάνο. Διαφωνίες με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και επιθέσεις κατά των σχεδίων του οδήγησαν στην παραίτησή του από το σχεδιασμό το 1920. Ο ίδιος σχεδίασε μεγάλο αριθμό κτηρίων για την Καμπέρα, κανένα από αυτά όμως δε χτίστηκε. Ο τάφος του στρατηγού Bridges στο Mount Pleasant ήταν η μοναδική μόνιμη κατασκευή του Γκρίφιν που χτίστηκε στην Κανμπέρα.
Μετέπειτα καριέρα
Κατά τη διαμονή του στην Αυστραλία ο Γκρίφιν σχεδίασε το Newman College, το καθολικό οικοτροφείο του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, καθώς και το Capitοl Theatre στη Μελβούρνη. Το 1964 ο αρχιτεκτονικός συγγραφέας Robin Boyd περιέγραψε το Capitol σαν «τον καλύτερο κινηματογράφο που χτίστηκε ή που θα χτιστεί ποτέ».
Το 1916 και 1927 ο Γκρίφιν ανέπτυξε ένα πατενταρισμένο αρθρωτό σύστημα κατασκευής σκυροδέματος, γνωστό ως Knitlock, για χρήση στην κατασκευή της Καμπέρα. Κανένα Knitlock κτήριο δε χτίστηκε ποτέ στην Καμπέρα, αρκετά όμως χτίστηκαν στην Αυστραλία. Το πρώτο χτίστηκε σε ιδιοκτησία του Γκρίφιν στο Frankston το 1922, όπου κατασκεύασε δύο εξοχικά σπίτια με το όνομα Gumnuts. Τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα Knitlock αποτελούν το S.R Salter House στο Toorak και το Paling House.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες
1792 Ρένι
Ο Ρένι (Reni) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,03. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την πόλη Ρενί της Ουκρανίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ρένι είναι C (ανθρακούχος). Ο Ρένι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες και 57 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρενι
Σιδηροδρομικός Σταθμός Οινόης
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Οινόης είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Οινόη Βοιωτίας. Βρίσκεται κοντά στην Εθνική Οδό και στην διασταύρωση του υπεραστικού δικτύου του ΟΣΕ και του Προαστιακού. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904. Γύρω στο 1920 ονομαζόταν σταθμός Σχηματαρίου και από τις 6 Μαΐου 2005 εξυπηρετείται από γραμμή του Προαστιακού μεταξύ Αθήνας και Χαλκίδας. Επίσης, εξυπηρετείται από τα υπεραστικά δρομολόγια μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Από την Οινόη άρχεται η εμπορευματική γραμμή της ΕΑΒ που εξυπηρετούσε τους εργαζόμενους της από το 1995 έως το 2005.
Δομή σταθμού
Οινόη Οινόη Οινόη Οινόη
Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ) είναι κυπριακό πολιτικό κόμμα, ένα από τα τρία κυρίαρχα κόμματα του πολιτικού σκηνικού της Κύπρου. Αποτελεί μετεξέλιξη του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1926 ως Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου και μετέπειτα το 1941 ιδρύεται το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού και συγχωνεύονται το 1944 ως ΚΚΚ-ΑΚΕΛ. Σημερινός γενικός γραμματέας του κόμματος είναι ο Στέφανος Στεφάνου.
Το κόμμα εκπροσωπείται στη Βουλή των Αντιπροσώπων από δεκαπέντε βουλευτές. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς και εκπροσωπείται με δύο ευρωβουλευτές.
Από το ΚΚΚ εως το ΑΚΕΛ
Πρόδρομος του ΑΚΕΛ θεωρείται το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου (ΚΚΚ), με ημερομηνία ίδρυσης την 15η Αυγούστου 1926. Το ΚΚΚ μετά το τέλος της εξέγερσης των Οκτωβριανών (1931), καθίσταται παράνομο από τη Βρετανική διοίκηση της Κύπρου. Οι ηγέτες του εξορίζονται και άλλα στελέχη του φυλακίζονται.
Περίπου μια δεκαετία αργότερα, η χαλάρωση των δικτατορικών μέτρων με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έδωσε τη δυνατότητα στους κομμουνιστές να ιδρύσουν, με άλλα δημοκρατικά στοιχεία, το ΑΚΕΛ, το 1941 για νόμιμη δράση. Η ιδρυτική συνέλευση του ΑΚΕΛ έγινε στις 14 Απριλίου 1941 στη Σκαρίνου. Ανάμεσα στους ιδρυτές τους ΑΚΕΛ υπήρχαν μέλη του ΚΚΚ. Το ΚΚΚ εξακολουθούσε να βρίσκεται στην παρανομία. Το ΚΚΚ και το ΑΚΕΛ συνυπήρχαν μέχρι το 1944, έχοντας τον ίδιο Γενικό Γραμματέα, τον Πλουτή Σέρβα. Το 5ο συνέδριο του ΚΚΚ, τον Νοέμβριο του 1944, αποφάσισε τη συγχώνευση των δύο κομμάτων. Ουσιαστικά διαλύθηκε το ΚΚΚ και η αριστερά στην Κύπρο συνέχισε με μοναδικό εκπρόσωπο το ΑΚΕΛ. Το ΑΚΕΛ θεωρεί ότι αποτελεί διάδοχο του ΚΚΚ.
Η ίδρυση του ΑΚΕΛ
Πάντως, η ιδρυτική συνέλευση του ΑΚΕΛ αποτελούσε πρωτοβουλία πολιτικών που βρίσκονταν πέρα από το χώρο του ΚΚΚ. Ωστόσο, το ΚΚΚ συμμετείχε στην προσπάθεια ίδρυσης του ΑΚΕΛ διαμέσου του Γενικού Γραμματέα του, Πλουτή Σέρβα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η πλειοψηφία της ηγεσίας του ήταν μη κομμουνιστές πολιτικοί. Το ΑΚΕΛ ήταν ένα νέο κόμμα, πολυσυλλεκτικό, πολυφωνικό. Εξέφρασε γενικά τα νεοεμφανιζόμενα μεσαία κοινωνικά στρώματα και ειδικά τη νεοεμφανιζόμενη πνευματική ελίτ, που σπούδασαν σε Βρετανία και Αθήνα.
Το ΑΚΕΛ ακολούθησε ηπιότερη τακτική και ρητορική από τους νεοφώτιστους πρωτοπόρους του ΚΚΚ. Το νέο κόμμα είχε εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης και τον Οκτώβριο του 1941 αριθμούσε 1300 μέλη. Η οργάνωσή του ήταν βασισμένη σε πρωτόγνωρα πρότυπα για την Κύπρο και στο πρώτο συνέδριό του (Λεμεσός, Οκτώβριος 1941), εκλέχθηκε γενικός γραμματέας ο Πλουτής Σέρβας. Το πρώτο πρόγραμμα και καταστατικό του ΑΚΕΛ ανάφερε ότι το ΑΚΕΛ ήταν «το κόμμα των εργατών, των εργαζομένων αγροτών και των εργαζομένων στρωμάτων των κυπριακών πόλεων», με σκοπό «την κατάκτηση της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του εργαζομένου λαού των πόλεων και της υπαίθρου, για την εφαρμογή στην Κύπρο ενός απόλυτα δημοκρατικολαϊκού διακυβερνητικού συστήματος, που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργατών και του εργαζομένου λαού και να εξασφαλίζει την άνθιση και την ευδαιμονία στην νήσο». Στα πρώτα κείμενα του νέου κόμματος εντοπίζονται μαρξιστικές-λενινιστικές επιρροές («πρεσβεύει στις αρχές της λαϊκής Δημοκρατίας») αλλά και πιο μετριοπαθείς θέσεις («Το ΑΚΕΛ σαν κόμμα ρεαλιστικό, θα ρυθμίζει την δράση του και τις ενέργειές του πάνω στην κυπριακή πραγματικότητα και τις διαγραφόμενες προοπτικές»). Στα επόμενα χρόνια, το κόμμα ριζοσπαστικοποιήθηκε στο ζήτημα του πολιτικού συστήματος και στο εθνικό πρόβλημα, και στο καταστατικό του 1946 αναφερόταν ως τελικός σκοπός «η ανοικοδόμηση της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας» και «ότι στο σημερινό στάδιο -κάτω από συνθήκες εθνικής υποδούλωσης του κυπριακού λαού- το ΑΚΕΛ βάζει στην πρώτη γραμμή τον αγώνα για την εθνική αποκατάσταση του λαού, την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα».
Πρώτα χρόνια
Η πρώτη εκλογική μάχη του ΑΚΕΛ έγινε το 1943, όταν για πρώτη φορά ο λαός θα εξέλεγε ο ίδιος τους δημάρχους των πόλεων και δεν θα διορίζονταν από τους Βρετανούς. Οι πρώτες εκλογές διεξήχθησαν στις 21 Μαρτίου 1943 για τη δημαρχία της Λευκωσίας. Ήταν η πρώτη μάχη αριστεράς και δεξιάς στην Κύπρο. Αντίπαλοι ήταν ο Ιωάννης Κληρίδης (πατέρας του Γλαύκου Κληρίδη) με τον Λαϊκό Συνδυασμό, υποστηριζόμενος από το ΑΚΕΛ, και ο Θεμιστοκλής Δέρβης -διορισμένος δήμαρχος της πόλης έως τότε από τους Βρετανούς-, υποστηριζόμενος από τη δεξιά. Από τους 4085 ψηφοφόρους ψήφισαν οι 3568. Ο Εθνικός Συνδυασμός πήρε ποσοστό 58,66% και εξέλεξε και τους 8 υποψηφίους του. Όμως, το κόμμα πέτυχε εντυπωσιακά ποσοστά και ανέδειξε δύο δημάρχους, τον Πλουτή Σέρβα στη Λεμεσό και τον Αδάμ Αδάμαντος στην Αμμόχωστο. Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 1944 όταν αποφασίστηκε η συγχώνευση ΑΚΕΛ και ΚΚΚ, το ΚΚΚ έθεσε ως όρο ότι ο «ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ πρέπει απαραιτήτως να κατοικεί στη Λευκωσία». Ο Πλουτής Σέρβας αναγκάστηκε σε παραίτηση από Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, τον Ιούλιο 1945, για «αντικομματική δραστηριότητα και απειθαρχία στο κόμμα», επειδή αρνήθηκε εντολή του κόμματος να μετοικήσει από τη Λεμεσό στη Λευκωσία και επειδή έθεσε όρους στο κόμμα. Σύμφωνα με την εφημερίδα Η Καθημερινή, ενώπιον του Σέρβα τέθηκε από συντρόφους του της ηγεσίας του κόμματος, το δίλημμα δήμαρχος ή Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ. Παρόλο που ο ίδιος θεωρούσε ότι δεν ήταν ασύμβατα τα δύο αξιώματα, προτίμησε να συνεχίσει το έργο που είχε ξεκινήσει στη Λεμεσό και να παραιτηθεί από Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ. Νέος Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ εξελέγη ο Φίφης Ιωάννου.