cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζούλιαν Ασάνζ
Βραβεύσεις
Το 2010, σε ψηφοφορία του Βρετανικού περιοδικού New Statesman ψηφίστηκε στο νούμερο 23 ανάμεσα στα «50 πρόσωπα που επηρεάζουν περισσότερο τον κόσμο το 2010». Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε το βραβείο Σαμ Ανταμς, από τη Sam Adams Associates for Integrity in Intelligence, μια ομάδα πρώην αξιωματικών της CIA σχετικά με την ακεραιότητα και την ηθική στον τομέα της πληροφοριοδότησης. Επίσης, ψηφίστηκε από το περιοδικό Utne Reader (τεύχος Νοεμβρίου/Δεκεμβρίου 2010) ως ένας από τους «25 Οραματιστές που Αλλάζουν τον Κόσμο σας», ενώ η γαλλική εφημερίδα Le Monde τον ανακήρυξε «άνδρα της χρονιάς». Υπήρξε ανάμεσα στους υποψήφιους για το πρόσωπο της χρονιάς του περιοδικού Time. Στη διαδικτυακή ψηφοφορία του κοινού μάλιστα κατέλαβε την πρώτη θέση με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, τον Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν. Η επιλογή από το περιοδικό όμως ήταν ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο οποίος στη ψηφοφορία είχε έρθει 10ος. Το αποτέλεσμα ενόχλησε πολύ τους αναγνώστες του περιοδικού που με μαζικά μηνύματα στην ιστοσελίδα του εξέφρασαν την αντίθεσή τους, ενώ ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Ρίτσαρντ Στένγκελ, αμυνόμενος για την απόφαση του περιοδικού, εξέφρασε την άποψη πως «σε λίγα χρόνια από σήμερα, ο ιδρυτής του WikiLeaks δεν θα είναι παρά μια υποσημείωση στην Ιστορία».
To 2011, του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Ειρήνης του Σίδνεϊ και το Δημοσιογραφικό βραβείο Μάρθα Γκέλχορν.
Νομικά προβλήματα
Τον Μάιο του 2010, του αφαιρέθηκε το Αυστραλιανό διαβατήριο. Όταν του επιστράφηκε του ανακοίνωσαν πως επρόκειτο να ακυρωθεί, καθώς ήταν φθαρμένο. Σύμφωνα με την Wall Street Journal, το υπουργείο Άμυνας και Δικαιοσύνης των ΗΠΑ μελετά πιθανές νομικές διατάξεις για πιθανή δίωξη του λόγω κλοπής κρατικών περιουσιακών στοιχείων.
Κατηγορία βιασμού στη Σουηδία
Τον Αύγουστο του 2010, ξεκίνησε έρευνα εναντίον του στη Σουηδία με την κατηγορία πως είχε βιάσει μια γυναίκα στο Ένκοπινγκ ενώ είχε παρενοχλήσει μια δεύτερη δύο μέρες αργότερα στη Στοκχόλμη. Εντός 24 ωρών ο αρμόδιος Εισαγγελέας απέσυρε το ένταλμα σύλληψης καθώς, σύμφωνα με την απόφαση, δεν υπήρχαν λόγοι υποψίας πως είχε διαπράξει βιασμό, ενώ και ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες για βιασμό. Οι υποστηρικτές του θεωρούσαν πως υπήρξε θύμα λασπολογίας. Η υπόθεση άνοιξε ξανά στις αρχές Σεπτεμβρίου όταν εμφανίστηκαν νέες πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση βιασμού.
Τον Οκτώβριο η Σουηδική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως αρνήθηκε τη χορήγηση άδειας παραμονής και εργασίας στον Τζούλιαν Ασάνζ, ο οποίος είχε ζητήσει να παραμείνει στη Σουηδία για να ωφεληθεί από τους νόμους για τη προστασία του δημοσιογραφικού έργου. Οι λόγοι δεν έγιναν γνωστοί. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους εκδόθηκε νέα δικαστική εντολή για να προσαχθεί σε ανάκριση σχετικά με τις κατηγορίες. Εναντίον του εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης, ενώ απορρίφτηκε προσφυγή την οποία κατέθεσε ο Ασάνζ κατά του εντάλματος, με το Σουηδικό εφετείο να θεωρεί πως «υπάρχουν λόγοι για να ζητηθεί η σύλληψή του». Μετά από αυτή την απόρριψη, ο Ασάνζ προσπάθησε να καταφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο της Σουηδίας, με το δικαστήριο όμως να μην του δίνει άδεια για την άσκηση νέας έφεσης.
Έρευνες μετά τη διαρροή διπλωματικών εγγράφων από το WikiLeaks
Παράλληλα με την υπόθεση βιασμού, μετά τη δημοσίευση στις 28 Νοεμβρίου από το WikiLeaks περισσοτέρων των 251.000 διπλωματικών εγγράφων, 15.000 περίπου από τα οποία έφεραν την ένδειξη «εμπιστευτικό» (confidential), ο Γενικός Εισαγγελέας της Αυστραλιανής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας Ρόμπερτ ΜακΚλέλαντ δήλωσε στον Τύπο πως θα ξεκινούσε έρευνες για τις δραστηριότητες του Ασάνζ στο διαδίκτυο. Τόνισε επίσης πως θα προσφέρει στήριξη στις νομικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, οι οποίες ξεκίνησαν μια ποινική έρευνα που σχετίζονται με τη διαρροή των πληροφοριών μια μέρα μετά από αυτή, στις 29 Νοεμβρίου.
Ο Υφυπουργός των Εξωτερικών του Ισημερινού, Κίντο Λούκας, δήλωσε πως η χώρα του προσφέρεται να φιλοξενήσει τον Ασάνζ δίχως όρους, ώστε να συνεχίσει ελεύθερα τις δραστηριότητες του. Όμως, ο Υπουργός των Εξωτερικών της χώρας, Ρικάρντο Πατίνο, δήλωσε πως η προσφορά θα πρέπει να μελετηθεί από νομικής και διπλωματικής πλευράς πριν κατατεθεί επίσημα.
Σύλληψη και αντιδράσεις
Ύστερα από την έκδοση του εντάλματος από την Interpol για την υπόθεση βιασμού, ο Ασάνζ παραδόθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2010 στην Αστυνομία του Λονδίνου, ύστερα από προγραμματισμένο ραντεβού. Στον Ασάνζ αρνήθηκαν να πληρώσει εγγύηση και κρατήθηκε στη φυλακή Wandsworth μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου. Παρά τη σύλληψη του Ασάνζ το WikiLeaks συνέχισε τις αποκαλύψεις του.
Στις 14 Δεκεμβρίου εγκρίθηκε απόφαση αποφυλάκισης υπό όρους, με την εγγύηση να ορίζεται σε £240.000. Δεν αφέθηκε όμως αμέσως ελεύθερος, καθώς εκκρεμούσε η προσφυγή κατά της απόφασης που είχε το δικαίωμα να καταθέσει η σουηδική εισαγγελία. Στις 16 Δεκεμβρίου το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανίας επικύρωσε την απόφαση να αφεθεί ελεύθερος με την καταβολή εγγύησης και περιοριστικούς όρους, απορρίπτοντας την έφεση.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2010, ο Ρόμπερτ ΜακΚλέλαντ εκ μέρους της Αυστραλιανής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας δήλωσε πως το WikiLeaks δεν παραβίασε κανένα νόμο της Αυστραλίας με τη δημοσίευση των 250.000 εγγράφων, ενώ η κύρια αρμοδιότητα για οποιαδήποτε έρευνα για το θέμα παραμένει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
200px|right|thumb|Διαδήλωση έξω από το Δημαρχείο του Σίδνεϊ υπέρ του Ασάνζ. Μετά τη σύλληψη του Ασάνζ, η ομάδα χάκερ που φέρει την ονομασία «Anonymous» προχώρησαν σε μια σειρά ηλεκτρονικών επιθέσεων στα πλαίσια της «Επιχείρησης Payback» (μίας οργανωμένης επιχείρησης επιθέσεων άρνησης εξυπηρέτησης σε διαδικτυακές τοποθεσίες που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2010), σε υποστήριξη του Ασάνζ. Ανάμεσα σε σελίδες που δέχθηκαν επίθεση ήταν αυτή της Mastercard, της Visa, του PayPal, της εισαγγελίας της Σουηδίας, της ελβετικής τράπεζας PostFinance και άλλες.
Σε ανοιχτή επιστολή προς την πρωθυπουργό της Αυστραλίας Τζούλια Γκίλαρντ, η οποία είχε τις υπογραφές γνωστών προσωπικοτήτων όπως ο Αμερικανός μελετητής Νόαμ Τσόμσκι, ο γερουσιαστής των Αυστραλών Πράσινων Μπομπ Μπράουν και πολλών Αυστραλών συγγραφέων, ζητούσαν από την Γκίλανρντ να προβεί σε μια «ισχυρή δήλωση» υποστήριξης του Ασάνζ. Παράλληλα, ο πρώην Αυστραλός πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών της Αυστραλίας Κέβιν Ραντ δήλωσε πως υπεύθυνη για τις διαρροές των εγγράφων ήταν η Αμερικανική πλευρά, ερχόμενος σε αντίθεση με τη θέση της Γκίλαρντ που είχε κατηγορήσει προηγουμένως τον Ασάνζ. Σε όλη τη χώρα διοργανώθηκαν διαδηλώσεις προς υποστήριξη του Ασάνζ και της ιστοσελίδας Wikileaks.
Δικαστική εξέλιξη και αίτηση πολιτικού ασύλου
Η ακροαματική διαδικασία για την έκδοση του ορίστηκε για τις 7 Φεβρουαρίου 2011. Η ομάδα υπεράσπισης του Ασάνζ υποστήριξε πως δεν μπορεί να έχει μια δίκαιη δίκη στη Σουηδία, καθώς οι εν λόγω υποθέσεις εκδικάζονται στα κρυφά χωρίς καμία διαφάνεια, ενώ εξέφρασαν φόβους για μια πιθανή μετέπειτα έκδοσή του στις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, αρχεία σχετικά με την υπόθεση διέρρευσαν στο διαδίκτυο, ενώ ο Ασάνζ σύμφωνα με την εφημερίδα The Independent σκέφτεται να κινηθεί νομικά ενάντια στη Guardian για συκοφαντική δυσφήμηση σε βιβλίο που εξέδωσε η δεύτερη, ενώ παρόμοιο βιβλίο κυκλοφόρησε και η αμερικανική New York Times. Στις 24 Φεβρουαρίου το δικαστήριο ανακοίνωσε την απόφασή του σύμφωνα με την οποία ο Ασάνζ θα πρέπει να εκδοθεί στη Σουηδία.
Λίγες μέρες αργότερα, στις 3 Μαρτίου 2011, ο Ασάνζ κατέθεσε έφεση κατά της απόφασης έκδοσης του, η οποία εκδικάστηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Στις 2 Νοεμβρίου 2011, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση με την πλευρά του Ασάνζ να καταθέτει προσφυγή κατά της απόφασης.
230px|left|thumb|Ο Ασάνζ εκφωνεί λόγο από το εσωτερικό της πρεσβείας του Ισημερινού στο Λονδίνο (19 Αυγούστου 2012) Τον Ιανουάριο του 2012, το αγγλόφωνο ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο RT ανακοίνωσε την έναρξη της συνεργασίας του με τον Ασάνζ, ο οποίος παρέμενε ακόμα σε κατ’ οίκον περιορισμό στη Βρετανία αναμένοντας την απόφαση της προσφυγής του, για μια σειρά εκπομπών συνεντεύξεων. Καλεσμένος της πρώτης του εκπομπής ήταν ο Χάσαν Νασράλα, αρχηγός της Χεζμπολάχ.
Στις 19 Ιουνίου του 2012, ο Ασάνζ κατέφυγε στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο υποβάλλοντας αίτημα για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου. Η αστυνομία του Λονδίνου ανακοίνωσε πως η απόπειρα του να ζητήσει άσυλο σε ξένη πρεσβεία αποτελούσε παραβίαση των όρων της εγγύησής του και μπορούσε να επιφέρει σύλληψη. Στις 16 Αυγούστου 2012, ο υπουργός Εξωτερικών του Ισημερινού Ρικάρντο Πατίνο ανακοίνωσε την απόφαση της χώρας να παραχωρήσει τελικά πολιτικό άσυλο στον Ασάνζ, ο οποίος παρέμενε στους χώρους της πρεσβείας της χώρας στο Λονδίνο, υπό την απειλή της σύλληψής του. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης «Ο Ασάνζ αντιμετώπιζε μία υπαρκτή απειλή πολιτικής δίωξης, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης στις ΗΠΑ». Την αντίθεσή τους εξέφρασαν τόσο η Βρετανία όσο και η Σουηδία, με την πρώτη μάλιστα να απειλεί πως θα προχωρούσε σε προσωρινή άρση της διπλωματικής ασυλίας της πρεσβείας του Ισημερινού για να διευκολυνθεί η σύλληψη του Ασάνζ. Καθώς η Βρετανία αρνήθηκε να του παράσχει ασφαλή έξοδο από τη χώρα μετά τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, προκαλώντας κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών, ο Ισημερινός ζήτησε την παροχή εγγυήσεων από τη Στοκχόλμη για τη μη έκδοση του Ασάνζ στις ΗΠΑ, ως μια λύση του αδιεξόδου. Τον Δεκέμβριο του 2012, ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα δήλωσε πως η υγεία του Ασάνζ, ο οποίος παρέμενε στην πρεσβεία της χώρας στο Λονδίνο μέχρι τότε, είχε επιδεινωθεί.
Τον Φεβρουάριο του 2013, ο Ασάνζ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει μια έδρα στις εκλογές για τη Γερουσία της Αυστραλίας της 14ης Σεπτεμβρίου 2013, στην πολιτεία της Βικτώρια. Μιλώντας στην ιστοσελίδα The Conversation, δήλωσε πως σε περίπτωση εκλογής του θα γίνει πιο εύκολη η έξοδός του από την πρεσβεία του Ισημερινού και θα κάνει δύσκολη την έκδοσή του στις ΗΠΑ για την υπόθεση κατασκοπείας, καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ «δεν θα θελήσει να προκαλέσει μια διεθνή διπλωματική μάχη».
Ο Ασάνζ συνελήφθη από τη βρετανική αστυνομία στις 11 Απριλίου 2019 μετά την άρση της ασυλίας του από την κυβέρνηση του Ισημερινού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αυστραλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυστραλοί πληροφοριοδότες Κατηγορία:Αυστραλοί υπομνηματογράφοι Κατηγορία:Αυστραλοί συγγραφείς Κατηγορία:Wikileaks
Κάστρο του Μουτ
Το Κάστρο της Μουτ (τουρκικά : Mut Kalesi), είναι βυζαντινής κατασκευής κάστρο της Τουρκίας στην πόλη Μουτ στην Επαρχία Μερσίνης. Το κάστρο βρίσκεται στο κέντρο της σύγχρονης πόλης Μουτ.
Περιγραφή
Καταλαμβάνει έκταση 3.900 τετραγωνικών μέτρων και σχήματος σχεδόν τετράγωνο. Έχει 9 προμαχώνες γύρω από τις οχυρώσεις και ένα μικρό πύργο στο εσωτερικό του δίπλα στην κύρια κάστρο. Είναι κατασκευασμένο από πέτρα.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εδώ υπήρχε η πόλη Κλαυδιούπολη χωρίς να είναι γνωστό εάν υπήρχε το κάστρο. Είναι γνωστό ότι το κάστρο είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το 1228 το κατέκτησαν οι Καραμανίδες, με καταγωγή το σημερινό Τουρκμενιστάν ήταν δυναστεία η οποία έλεγχε ένα μέρος της Ανατολίας μεταξύ του 13ου και 15ου αιώνα. Οι Καραμανίδες το κατέλαβαν και τον ξανάχτισαν. Τότε επικράτησε και η ονομασία Μουτ και η πόλη συχνά χρησιμοποιείται ως συμπρωτεύουσα του Καραμανιδών. Το 1473 το κάστρο κατελήφθη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία
1020
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1020 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Μυθολογία Λοτούκο
Οι Λοτούκο είναι εθνική ομάδα από το Σουδάν.
Ο σημαντικότερος θεός ονομάζεται Αγιόκ ( Ajok ). Είναι γενικά καλός και ευεργετικός, αλλά μπορεί και να εξαγριωθεί. Μια φορά απάντησε στις προσευχές μιας γυναίκας που ζητούσε να αναστηθεί ο γιος της. Ο σύζυγός της όμως εκνευρίστηκε και σκότωσε ξανά το παιδί. Ο Αγιόκ ενοχλήθηκε από τις πράξεις του και ορκίστηκε ποτέ ξανά να μην αναστήσει κανένα Λοτούκο. Έτσι ο θάνατος είναι μόνιμος.
Κατηγορία:Μυθολογίες της Αφρικής
Luigi
αριστερά|μικρογραφία|160x160εσ|Το έμβλημα του Λουίτζι Ο Luigi είναι φανταστικός χαρακτήρας της σειράς παιχνιδιών Mario που δημιουργήθηκε από τον εξέχοντα σχεδιαστή παιχνιδιών Σιγκέρου Μιγιαμότο. Ο Luigi απεικονίζεται ως πιο νεαρός αλλά ψηλότερος από τον αδερφό του, μασκότ της Nintendo, τον Mario, και εμφανίζεται σε πολλά παιχνίδια της σειράς, συχνά ως κολλητός στον αδελφό του. μικρογραφία|329x329εσ|Το καπέλο του Λουίτζι (δεξιά) και του Μάριο (αριστερά) Ο Luigi πρωτοεμφανίστηκε το 1983 στο παιχνίδι Mario Bros. που ελεγχόταν από τον δεύτερο παίκτη, και διατήρησε αυτό το ρόλο στα παιχνίδια Super Mario Bros, το Super Mario Bros. 3, Super Mario World και σε άλλους τίτλους. Το πρώτο παιχνίδι όπου ήταν διαθέσιμος ως πρωταρχικός χαρακτήρας ήταν στο Super Mario Bros. 2. Σε πιο πρόσφατες εμφανίσεις, ο ρόλος του Luigi άρχισε όλο και περισσότερο να περιορίζεται στα υποπροϊόντα όπως τη σειρά Mario Party και Mario Kart, αν και έχει παρουσιαστεί σε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στις τεσσερις περιπτώσεις: πρώτα στο εκπαιδευτικό παιχνίδι του 1991 Mario is missing, στο Luigi's Mansion για το Nintendo GameCube, το 2001, στο Luigi's Mansion: Dark Moon για το 3DS, το 2013 και στο Luigi's mansion 3 για το Nintendo Switch,το 2019  Σε όλα τα τεσσερα από αυτά τα παιχνίδια, καλείται να πρωταγωνιστήσει ως ήρωας γιατί ο Mario έχει ανάγκη για διάσωση. Επίσης εμφανίστηκε σε κάθε επεισόδιο των τριών τηλεοπτικών σειρών της DiC με βάση τα παιχνίδια του Nintendo Entertainment System και του Super Nintendo Entertainment System.
Αρχικά αναπτύχθηκε ως εναλλαγή παλέτας του Mario με πράσινο χρώμα αντί του κόκκινου ( όταν πέρνει το λουλούδι της φωτιάς γίνεται ακριβώς ίδιο χρώμα όπως ο Μάριο αντίστοιχα) έχει όμως αναπτύξει δικιά του προσωπικότητα και στυλ. Όπως ο ρόλος του στη σειρά Mario προχώρησε, ο Luigi εξελίχθηκε σε ένα φυσικό ξεχωριστό χαρακτήρα, ψηλότερος και πιο λεπτός από τον αδελφό του.Μαλιστα διαθέτει και διαφορετικές ιδιότητες,αφού μπορεί να κάνει ψηλότερα άλματα από τον αδερφό του. Σύμφωνα με την Nintendo το 2013 ήταν η χρονιά του Luigi για τον εορτασμό της τριακοστής επετείου της ύπαρξης του χαρακτήρα. Αντίστοιχα, τα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν το 2013 τονίζουν περιλαμβάνουν τον Luigi, όπως το Luigi's Mansion: Dark Moon, Mario & Luigi: Dream Team Bros και το πακέτο επιπέδων New Super Luigi U για το New Super Mario Bros U. Μια έκδοση του Mario Bros με θέμα τον Luigi ονομάστηκε Luigi Bros και περιλήφθηκε επίσης στο Super Mario 3D World.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Mario Κατηγορία:Πρωταγωνιστές βιντεοπαιχνιδιών
Ρετσίνα Μαλαματίνα
thumb|Ρετσίνα Μαλαματίνα στο τυπικό μπουκάλι και με τα ανάλογα ποτηράκια. Η Μαλαματίνα είναι γνωστή μάρκα ρετσίνας. Το όνομα προέρχεται από τον Κωνσταντίνο Μαλαματίνα ο οποίος ίδρυσε την εταιρεία το 1895 στην Αλεξανδρούπολη.
Η ρετσίνα Μαλαματίνα παράγεται κυρίως από δύο ποικιλίες σταφυλιών, το Σαββατιανό και τον Ροδίτη, μέσω λευκής οινοποίησης. Η προσθήκη μικρής ποσότητας ρητίνης πεύκου κατά τη ζύμωση, δίνει τη χαρακτηριστική γεύση ρετσίνας.
Το παραγωγικό κέντρο της «Ε. Μαλαματίνα & Υιός ΑΕΒΕ» βρίσκεται στην Εύβοια. Εκεί είναι εγκατεστημένα τα έξη οινοποιεία της που τροφοδοτούν το εμφιαλωτήριο στην έδρα της εταιρίας στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης
Λογότυπο
Το λογότυπο στην ετικέτα του μπουκαλιού και στο καπάκι απεικονίζει έναν άνθρωπο να πίνει ένα ποτήρι κρασί, ενώ ένα κλειδί του κουρδίζει το στομάχι. Οι παλιές ετικέτες ανέγραφαν πλάι στην εικόνα και: γεύσις - υγεία.
Ωμπέν (Αβερόν)
Το Ωμπέν (γαλλικά: Aubin, οξιτανικά: Aubinh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωμπινουά (γαλλικά: Aubinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
1022
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1022 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1992-1993
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1993 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο  Πανιώνιος για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Πηγές
1992 1993 Πανελληνιο Εφηβων
Ζ΄ Σταυροφορία
Η Έβδομη Σταυροφορία ήταν μία Σταυροφορία με επικεφαλής τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας από το 1248 έως το 1254. Ο Χριστιανικός στρατός του Λουδοβίκου Ζ΄ ηττήθηκε από τον στρατό των Αγιουβιδών με επικεφαλής τον Φακρ-αλ-Ντιν ιμπν Σαϋκ αλ-Σουγιουκ και τους συμμάχους τους, τους Μπαρίγυα Μαμελούκους με επικεφαλής τον Φαρίς αντ-Ντιν Ακτάι, ton Μπαϊμπάρς αλ-Μπουντογκντάρι, τον Κουτούζ, τον Αϋμπάκ και τον Καλαβούν. Ο Σαϋκ αλ-Σουκούχ σκοτώθηκε στον πόλεμο και ο Λουδοβίκος Θ΄ συνελήφθη. Περίπου 800.000 μπεζάντ πληρώθηκαν ως λύτρα για την επιστροφή του.
Ιστορικό
Ο πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ και ο Φρειδερίκος Β΄ της Γερμανίας συνέχιζαν τον παπικό-αυτοκρατορικό ανταγωνισμό. Ο Φρειδερίκος Β΄ είχε αιχμαλωτίσει και φυλακίσει κληρικούς στον δρόμο για το Α΄ Σύνοδο της Λυών και έτσι το 1245 καθαιρέθηκε επίσημα από τον Ιννοκέντιο Δ΄. Ο πάπας Γρηγόριος Θ΄ είχε επίσης προτείνει νωρίτερα στον αδελφό τού Λουδοβίκου Θ΄, τον Ροβέρτο κόμη του Αρτουά, τον Γερμανικό θρόνο, αλλά ο Λουδοβίκος Θ΄ είχε αρνηθεί. Έτσι ο αυτοκράτορας της Γερμανίας δεν ήταν σε θέση να αναλάβει τον σταυρό. Ο Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας ανοικοδομούσε το βασίλειό του από τις στάχτες, μετά την καταστροφική εισβολή των Μογγόλων το 1241. Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας εξακολουθούσε να αγωνίζεται με τον Σιμόν ντε Μονφόρ και με άλλα προβλήματα στην Αγγλία. Ο Ερρίκος Γ΄ και ο Λουδοβίκος Θ΄ δεν ήταν σε καλές σχέσεις, καθώς εμπλέκονταν στη διαμάχη Καπετιδών-Πλαταγενετών, έτσι ενώ ο Λουδοβίκος Θ΄ θα ήταν μακριά στη Σταυροφορία, ο Άγγλος βασιλιάς υπέγραψε ανακωχή, υποσχόμενος να μην επιτεθεί στα γαλλικά εδάφη. Ο Λουδοβίκος Θ΄ είχε προσκαλέσει επίσης τον βασιλιά Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας στη Σταυροφορία, στέλνοντας τον Άγγλο χρονικογράφο Μάθιου Πάρις ως πρέσβη, αλλά δεν τα κατάφερε. Ώστε ο μόνος βασιλιάς που ενδιαφερόταν να ξεκινήσει μία άλλη Σταυροφορία ήταν ο Λουδοβίκος Θ΄, ο οποίος δήλωσε την πρόθεσή του να πάει στην Ανατολή το 1245. Μία πολύ μικρότερη δύναμη Άγγλων, με επικεφαλής τον ιππότη Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο, ανέλαβε επίσης τον σταυρό.
Η πολεμικές επιχειρήσεις
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της Ζ΄ Σταυροφορίας. αριστερά|μικρογραφία|[[Χαρακτική|Χαρακτικό που απεικονίζει την αναχώρηση από τον Αιγκ-Μορτ του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ για τη Σταυροφορία (από τον Γκυστάβ Ντορέ).]]
Η Γαλλία ήταν ένα από τα ισχυρότερα κράτη στην Ευρώπη εκείνη την εποχή, καθώς η Σταυροφορία κατά των Αλβιγινών είχε φέρει την Προβηγκία στον έλεγχο του Παρισιού. Το Πουατού κυβερνιόταν από τον αδελφό του Λουδοβίκου Θ΄ Αλφόνσο κόμη του Πουατιέ, ο οποίος συμμετείχε μαζί του στη Σταυροφορία του το 1245. Ένας άλλος αδελφός, ο Κάρολος Α΄ του Ανζού, επίσης προσχώρησε στον Λουδοβίκο Θ΄. Για τα επόμενα τρία χρόνια ο Λουδοβίκος Θ΄ συγκέντρωνε την εκκλησιαστική δεκάτη (κυρίως από τα τέλη για την Εκκλησία) και το 1248, μαζί με τον περίπου 15.000 άνδρες στρατό του που περιλάμβανε 3.000 ιππότες και 5.000 τοξότες, απέπλευσε με 36 πλοία από το λιμάνι του Αιγκ-Μορτ (Aigues-Mortes) -τα οποία είχαν κατασκευάστηκε ειδικά για την προετοιμασία της Σταυροφορίας-, και από τη Μασσαλία. Οι οικονομικές προετοιμασίες του Λουδοβίκου Θ΄ γι' αυτή την αποστολή ήταν συγκριτικά καλά οργανωμένες και μπόρεσε να συγκεντρώσει περίπου 1.500.000 λίβρες τουρνουά. Ωστόσο, πολλοί ευγενείς που προσχώρησαν στον Λουδοβίκο Θ΄ για την αποστολή, έπρεπε να δανειστούν χρήματα από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο και η Σταυροφορία αποδείχθηκε πολύ ακριβή.
Οι σταυροφόροι πήγαν πρώτα στην Κύπρο και πέρασαν τον χειμώνα στο νησί, διαπραγματευόμενοι με διάφορες άλλες δυνάμεις στα ανατολικά. Η Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης, που δημιουργήθηκε κατά τη Δ΄ Σταυροφορία, ζήτησε τη βοήθειά του ενάντια στη Αυτοκρατορία της Νίκαιας, ενώ το πριγκιπάτο της Αντιόχειας και οι Ναΐτες Ιππότες ήθελαν τη βοήθειά του στη Συρία, όπου οι Μουσουλμάνοι είχαν πρόσφατα καταλάβει τη Σιδώνα.
Παρ' όλα αυτά η Αίγυπτος ήταν το αντικείμενο της Σταυροφορίας του και ο βασιλιάς της Γαλλίας κατέπλευσε το 1249 στη Δαμιέτη του Νείλου. Η Αίγυπτος, πίστευε ο Λουδοβίκος Θ΄, θα παρείχε μία βάση, από την οποία θα μπορούσε να επιτεθεί στην Ιερουσαλήμ, και ο πλούτος και η προμήθεια σιτηρών θα κρατούσε τους σταυροφόρους με προμήθειες και εξοπλισμό.
Στις 6 Ιουνίου η Δαμιέτη κατελήφθη με μικρή αντίσταση από τους Αιγυπτίους, οι οποίοι αποχώρησαν πιο πάνω στον Νείλο. Η πλημμύρα του Νείλου δεν είχε ληφθεί υπόψη ωστόσο, και σύντομα ακινητοποίησε τον Λουδοβίκο Θ΄ και τον στρατό του στη Δαμιέτη για έξι μήνες, όπου οι ιππότες κάθονταν και απολάμβαναν τα λάφυρα του πολέμου. Ο Λουδοβίκος Θ΄ αγνόησε τη συμφωνία που είχε γίνει κατά την Ε΄ Σταυροφορία, ότι η Δαμιέτη θα έπρεπε να δοθεί στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ, τώρα ένα συρρικνωμένο κράτος γύρω από την Άκρα: ίδρυσε μία αρχιεπισκοπή εκεί, υπό την εξουσία του Λατίνου πατριάρχη της Ιερουσαλήμ, και χρησιμοποίησε την πόλη ως βάση για την άμεση στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των μουσουλμάνων της Συρίας.
μικρογραφία|Ο Λουδοβίκος Θ΄ αιχμαλωτίζεται στη μάχη του Φαρισκούρ ([[Γκυστάβ Ντορέ).]]
Τον Νοέμβριο ο Λουδοβίκος Θ΄ προχώρησε προς το Κάιρο και σχεδόν ταυτόχρονα, απεβίωσε ο Αγιουβίδης σουλτάνος της Αιγύπτου, ο ασ-Σαλί Αγιούμπ. Μία δύναμη με επικεφαλής τον Ροβέρτο του Αρτουά, μαζί με τους Ναΐτες και την αγγλική ομάδα με επικεφαλής τον Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο, επιτέθηκε στο αιγυπτιακό στρατόπεδο στη Γκιντέιλα και προχώρησε στην Αλ Μανσούρα, όπου ηττήθηκαν στη μάχη της Αλ Μανσούρα. Ο Ροβέρτος και ο Γουλιέλμος σκοτώθηκαν και μόνο μία δράκα από αυτή τη δύναμη επέζησε. Εν τω μεταξύ, η κύρια δύναμη του Λουδοβίκου Θ΄ δέχθηκε επίθεση από τον Μαμαλούκο Μπαϊμπάρς, τον διοικητή του στρατού και μελλοντικό σουλτάνο. Ο Λουδοβίκος Θ΄ ηττήθηκε επίσης, αλλά δεν αποσύρθηκε στη Δαμιέτη για μήνες, προτιμώντας να πολιορκήσει τη Μανσούρα· η πολιορκία δεν κατέληξε στην συνθηκολόγηση των πολιορκημένων, αλλά σε λιμό και το τέλος του στρατού του. Ένας αγωνιώδης ιππότης των Ναϊτών θρηνούσε:
"Η οργή και η θλίψη κάθονται στην καρδιά μου ... τόσο σταθερά, που σπάνια τολμώ να μείνω ζωντανός. Φαίνεται ότι ο Θεός θέλει να στηρίξει τους Τούρκους στην απώλειά μας ... αχ, Κύριε Θεέ ... αλίμονο, το βασίλειο της Ανατολής έχει μειωθεί τόσο πολύ, που δεν θα μπορέσει ποτέ να ξανασηκωθεί. Θα φτιάξουν ένα τζαμί στη μονή της Παρθένου Μαρίας, και επειδή η καταπάτηση είναι ανεκτή από τον Υιο της, ο οποίος πρέπει να κλαίει, είμαστε υποχρεωμένοι να συμμορφωθούμε επίσης ... Όποιος θέλει να πολεμήσει τους Τούρκους είναι τρελός, γιατί ο Ιησούς Χριστός δεν τους πολεμά πια. Έχουν κατακτήσει, θα κατακτήσουν και άλλο. Κάθε ημέρα μας μειώνουν, γνωρίζοντας ότι ο Θεός, ο οποίος ήταν ξύπνιος, κοιμάται τώρα, και ο Μωάμεθ γίνεται ισχυρός". [6]
Τον Μάρτιο του 1250 ο Λουδοβίκος Θ΄ προσπάθησε τελικά να επιστρέψει στη Δαμιέτη, αλλά αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Φαρισκούρ, όπου ο στρατός του εκμηδενίστηκε. Ο Λουδοβίκος Θ΄ αρρώστησε από δυσεντερία και θεραπεύτηκε από έναν Άραβα γιατρό. Τον Μάιο εξαργυρώθηκε για 800.000 μπεζάντ, τα μισά από τα οποία επρόκειτο να πληρωθούν πριν ο βασιλιάς φύγει από την Αίγυπτο, και με τη Δαμιέτη να παραδοθεί επίσης· ήταν όρος στη συμφωνία. Μετά από αυτό, έφυγε αμέσως από την Αίγυπτο για την Άκρα, μία από τις λίγες εναπομείνασες σταυροφορικές κτήσεις στη Συρία.
Συνέπειες
Ο Λουδοβίκος Θ΄ έκανε συμμαχία με τους Μαμελούκους, οι οποίοι τότε ήταν αντίπαλοι του σουλτάνου της Δαμασκού, και από τη νέα του βάση στην Άκρα άρχισε να ανοικοδομεί τις άλλες σταυροφορικές πόλεις, ιδιαίτερα την Ιόππη και τη Σιδώνα. Αν και το βασίλειο της Κύπρου διεκδίκησε την εξουσία εκεί, ο Λουδοβίκος Θ΄ ήταν ο de facto κυβερνήτης. Το 1254 τα χρήματα του Λουδοβίκου Θ΄ τελείωσαν και η παρουσία του ήταν απαραίτητη στη Γαλλία, όπου η μητέρα του και η αντιβασίλισσα Λευκή της Καστίλης είχαν αποβιώσει πρόσφατα. Πριν φύγει, άφησε μία γαλλική φρουρά στην Άκρα, την πρωτεύουσα του σταυροφορικού βασιλείου, μετά την απώλεια της Ιερουσαλήμ, με έξοδα του γαλλικού στέμματος. Αυτή παρέμεινε εκεί μέχρι την πτώση της Άκρας το 1291. Η Σταυροφορία του ήταν αποτυχημένη, αλλά θεωρήθηκε άγιος από πολλούς και η φήμη του έγινε ακόμη μεγαλύτερη στην Ευρώπη από αυτήν του αυτοκράτορα της Γερμανίας. Το 1270 επιχείρησε άλλη μία σταυροφορία, αλλά αυτή θα κατέληγε σε αποτυχία.
Η ιστορία της Ζ΄ Σταυροφορίας γράφτηκε από τον Ζαν ντε Ζουανβίλ, ο οποίος ήταν επίσης συμμετέχων, τον Μάθιου Πάρις και πολλούς μουσουλμάνους ιστορικούς.
Επιρροή στη λογοτεχνία
Η αποτυχία της Ζ΄ Σταυροφορίας προκάλεσε αρκετές ποιητικές απαντήσεις από τους Οσιτανούς τροβαδούρους. Ο Ωστόρκ ντ'Αορλάκ, που συνέθεσε τα ποίηματά του λίγο μετά τη Σταυροφορία, εξεπλάγη που ο Θεός επέτρεψε να νικηθεί ο Λουδοβίκος Θ΄, αλλά δεν τον εξέπληξε το γεγονός ότι κάποιοι Χριστιανοί θα εξισλαμίζοντο.
Σε ένα ελαφρώς μεταγενέστερο ποίημα, το D'un sirventes m'es gran voluntatz preza, ο Μπερνάρ ντε Ροβενάκ επιτίθεται τόσο στον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας όσο και στον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, επειδή αμέλησαν να υπερασπιστούν "τα φέουδά τους" που ο rei que conquer Suria («ο βασιλιάς που κατέκτησε τη Συρία») είχε καταλάβει. Ο «βασιλιάς που κατέκτησε τη Συρία» είναι μία χλευαστική αναφορά στον Λουδοβίκο Θ΄, ο οποίος βρισκόταν ακόμη στη Συρία (1254), όταν ο Μπερνάρ έγραφε, πιθανότατα με την ελπίδα ότι οι Άγγλοι και οι Αραγωνέζοι βασιλείς θα επωφεληθούν από την απουσία του Γάλλου μονάρχη.
Ο Μπερτράν ντ' Αλαμανόν επέκρινε τον Κάρολο του Ανζού ότι παραμέλησε την Προβηγκία υπέρ της Σταυροφορίας. Έγραψε ένα από τα τελευταία του έργα, το οποίο θρηνεί την παρακμή του χριστιανικού κόσμου της Ανατολής, μεταξύ της Ζ΄ και της Η΄ Σταυροφορίας (1260–1265).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σταυροφορίες
Ανοιχτή Πόλη
right|200px|thumb|Το εξώφυλλο του 3ου τεύχους του περιοδικού «Ανοιχτή Πόλη» (1981) Η «Ανοιχτή Πόλη» ήταν το μοναδικό ελληνικό αντεργκράουντ περιοδικό που υπήρξε μέλος του Undergroud Press Syndicate (U.P.S.). Εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1980 και έκλεισε οριστικά το 1993, έχοντας καταθέσει στην ελλαδική «υπόγεια» σκηνή 33 συνολικά τεύχη.
Το 1986 η "Ανοιχτή Πόλη" εξέδωσε και το περιοδικό "Πλατς!" με κόμικς αντεργκράουντ (μόνο 1 τεύχος).
Εκδότες της "Ανοιχτή Πόλης" ήταν οι Κ. Μανδηλάς και Βλ. Ρασσιάς.
Σχετική ιστοσελίδα
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Ναϊσσέρια της μηνιγγίτιδας
Η Ναϊσσέρια της μηνιγγίτιδας (επιστ. ονομ.: Neisseria meningitidis), συχνά αναφερόμενη και ως μηνιγγιτιδόκοκκος, είναι ένα βακτήριο που μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα και άλλες μορφές της μηνιγγιτιδοκοκκικών ασθενειών όπως μηνιγγιτιδικοκκαιμία, μια απειλητική για την ζωή σήψη. Η Ναϊσσέρια της μηνιγγίτιδας (Ν. της μηνιγγίτιδας) είναι μια κύρια αιτία της νοσηρότητας και της θνησιμότητας κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας σε εκβιομηχανισμένες χώρες και ευθύνεται για επιδημίες στην Αφρική και στην Ασία.
Περίπου 2500 με 3500 περιπτώσεις της λοίμωξης από την Ν. της μηνιγγίτιδας συμβαίνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ με συχνότητα 1 στα 100.000. Παιδιά της ηλικίας μικρότερης από 5 ετών είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο, και οι δεύτεροι που κινδυνεύουν είναι οι έφηβοι στο Λύκειο. Οι συχνότητες σε περιοχές της Αφρικής κάτω από τη Σαχάρα μπορεί να φτάσουν από 1/1000 σε 1/100.
Ο Άντον Βέισελμπαουμ πρώτος ανακάλυψε την ασθένεια σε έναν ασθενή μολυσμένο από μηνιγγιτιδόκοκκο.
Ο μηννιγγιτιδόκοκκος προσβάλλει μόνο τους ανθρώπους και δεν έχει απομονωθεί πότε από τα ζώα, επειδή το βακτηρίδιο αυτό δεν μπορεί να πάρει σίδηρο από άλλη πηγή εκτός από ανθρώπινη (τρανσφερίνη και λακτοφερίνη).
Βρίσκεται ως φυσιολογική χλωρίδα (όχι παθολογική) στο ρινοφάρυγγα σε 5-15% των ενηλίκων. Αυτό προκαλεί την μοναδική γνωστή ως τώρα βακτηριακή μηνιγγίτιδα που συναντιέται επιδημικά. Ο Πνευμονικός Στρεπτόκοκκος (πνευμονιόκοκκος) είναι η συχνότερη βακτηριακή αιτία για μηνιγγίτιδα σε παιδιά μεγαλύτερα από 2 μηνών (1-3 για 100.000).
Ο μηνιγγιτιδόκοκκος μεταδίδεται με την μεταφορά του σάλιου και άλλων αναπνευστικών εκκριμάτων σε δραστηριότητες όπως βήχας, φιλί και μάσηση των παιχνιδιών. Αν και εξ αρχής εκδηλώνει γενικά συμπτώματα όπως εξάντληση μπορεί πολύ γρήγορα να εξελιχθεί από πυρετό, πονοκέφαλο και αυχενική δυσκαμψία σε κώμα και θάνατο. Τα συμπτώματα μπερδεύονται εύκολα με της μηνιγγίτιδας που προκαλείται από άλλους οργανισμούς όπως ο Αιμόφιλος της ινφλουέντζας και ο στρεπτόκοκκκος της πνευμονίας. Περίπου 10% των περιπτώσεων πεθαίνουν. Τα ανοσοκατεσταλμένα άτομα μπορεί να κινδυνεύουν ιδιαιτέρως από το μηνιγγιτιδόκοκκο (π.χ. αυτοί με νεφρωτικό σύνδρομο ή σπληνεκτομή. Εμβόλια δίνονται σε περιπτώσεις που έχουμε αφαίρεση ή μη ενεργό σπλήνα).
Η υποψία της μηνιγγίτιδας είναι μια ιατρικά επείγουσα κατάσταση και συνιστάται επείγουσα ιατρική εκτίμηση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο μια σύγχρονη καθοδήγηση λέει ότι εάν υπάρχει υποψία για μηνιγγιτιδοκκαιμική μηνιγγίτιδα ή σηψαιμία (λοίμωξη του αίματος) πρέπει να δοθούν αντιβιοτικά ενδοφλέβια και να κάνουν στον ασθενή εισαγωγή στο νοσοκομείο. Αυτό σημαίνει ότι εργαστηριακές εξετάσεις έχουν μικρότερες πιθανότητες να επιβεβαιώσουν την παρουσία της Ν. της μηνιγγίτιδας, επειδή τα αντιβιοτικά θα μειώσουν δραματικά τον αριθμό των βακτηρίων στο σώμα. Η καθοδήγηση του Ηνωμένου Βασιλείου βασίζεται στην ιδέα ότι η μειωμένη ικανότητα για ταυτοποίηση του βακτηριδίου υπερβαίνει κατά πολύ την πιθανότητα για θάνατο.
Στην σηψαιμία που προκαλείται από την Ν. Μηνιγγίτιδας έχει δοθεί πολύ λιγότερη δημόσια προσοχή από την μηνιγγιτιδοκκαιμική μηνιγγίτιδα αν και η σηψαιμία έχει συνδεθεί με τον θάνατο των βρεφών. Η μηνιγγιτιδοκκαιμική σηψαιμία προκαλεί ένα χαρακτηριστικό πορφυρό εξάνθημα που δεν χάνει το χρώμα του όταν πιέζεται με ένα γυαλί (‘’μη-ασπρίζων’’) και δεν προκαλεί τα κλασσικά συμπτώματα της μηνιγγίτιδας Αυτό σημαίνει πως όσοι αγνοούν το νόημα του εξανθήματος μπορεί να μην της δώσουν μεγάλη σημασία σε αυτήν την κατάσταση. Η σηψαιμία είναι υπεύθυνη για περίπου 50% ποσοστό της θνησιμότητας μετά από λίγες ώρες από το ξεκίνημα. Πολλές οργανώσεις υγείας συμβουλεύουν κάθε άτομο με ένα μη-ασπρίζων εξάνθημα να πάει όσο γρήγορα γίνεται σε ένα νοσοκομείο. Τονίζουμε ότι δεν συμβαίνουν όλες οι καταστάσεις του πορφυρού εξανθήματος να είναι εξαιτίας της σηψαιμίας από το μηνιγγιτιδόκοκκο. Ωστόσο, άλλες πιθανές καταστάσεις χρειάζονται επίσης ταχεία εξερεύνηση (π.χ. ITP a platelet disorder or Henoch-Schonlein purpura).
Άλλες σοβαρές περιπλοκές περιλαμβάνουν Waterhouse-Friderichsen σύνδρομο (μια μαζική, συνήθως αμφίπλευρη, αιμορραγία στα επινεφρίδια προκαλούμενο από μηνιγγιτιδοκκαιμία), επινεφριδιακή ανεπάρκεια και μια διάχυτη ενδοφλέβια πήξη.
Ύποτυποι
Αυτοί ταξινομούνται ανάλογα με την δομή του αντιγόνου της κάψας του πολυσακχαρίτη. Από τις 12 ομάδες της Ν.της Μηνιγγίτιδας που έχουν αναγνωριστεί, πέντε (A, B, C, W135, και Χ) είναι ικανές να προκαλούν επιδημίες.
Τοξικότητα
Τελευταία ένα υπερλοιμογόνο στέλεχος αποκαλύφτηκε στην Κίνα. Η επίδρασή του δεν έχει καθοριστεί ακόμη.
Οι Μηχανισμοί Της Κυτταρικής Εισβολής
Η Ν. της μηνιγγίτιδας είναι ένας ενδοκυττάριος ειδικά για τον άνθρωπο παθογόνος μικροοργανισμός, υπεύθυνη για την σηψαιμία και την μηνιγγίτιδα. Όπως οι περισσότεροι βακτηριακοί ενδοκυττάριοι παθογόνοι μικροοργανισμοί, η Ν. της μηνιγγίτιδας εκμεταλλεύεται την οδό σηματοδότησης του κυττάρου ξενιστή για να προάγει την πρόσληψη από τα κύτταρα ξενιστή. Η Ν. της μηνιγγίτιδας δεν έχει ούτε ένα σύστημα έκκρισης τύπου III ούτε σύστημα έκκρισης τύπου IV. Το σήμα που οδηγεί στην είσοδο του βακτηρίου επάγεται από την πύλη τύπου IV που είναι το σημαντικότερο μέσο προσκόλλησης του μηνιγγιτιδόκοκκου στο κύτταρο ξενιστή. Το σήμα που προκαλείται από την πύλη τύπου IV-μεσολαβητή προσκόλλησης ευθύνεται για τον σχηματισμό της ‘’mikrovilli’’ δομής στην επαφή του βακτηρίου με το κύτταρο. Αυτή η δομή πυροδοτεί την είσοδο του βακτηρίου στο κύτταρο ξενιστή. Μια σοβαρή συνέπεια αυτών των σηματοδοτικών γεγονότων είναι η αναδιοργάνωση της ακτίνης του κυτταροσκελετού, που οδηγεί στο σχηματισμό της προεξοχής της μεμβράνης. καταβροχθίζοντας παθογόνα βακτηρία στα ενδοκυττάρια κενοτόπια (vacuoles). Για να έχουμε μια επιτυχημένη είσοδο της Ν. της μηνιγγίτιδας απαιτείται επίσης η ενεργοποίηση μιας εναλλακτικής σηματοδοτικής οδού συζευγμένης με την ενεργοποίηση του υποδοχέα ErbB2 της κινάσης της τυροσίνης. Εκτός από την πύλη τύπου IV, άλλες έξω από την μεμβράνη πρωτεΐνες μπορεί να συμμετέχουν σε άλλους μηχανισμούς του εισόδου του βακτηρίου στο κύτταρο.
Διάγνωση
Ο χρυσός κανόνας της διάγνωσης είναι η απομόνωση της Ν. μηνιγγίτιδας από αποστειρωμένο υγρό του σώματος. Ένα δείγμα του ΕΝΥ (CSF) στέλνεται αμέσως στο εργαστήριο για την ταυτοποίηση του οργανισμού. Η διάγνωση βασίζεται στην καλλιέργεια του οργανισμού σε σοκολατόχρουν άγαρ. Περαιτέρω εξετάσεις για να διαφοροποιήσουμε το δείγμα περιλαμβάνουν εξετάσεις για δοκιμασίες οξειδάσης και καταλάσης (όλα τα σημαντικά κλινικά είδη Ναϊσσεριών δίνουν μια θετική αντίδραση) και η εξέταση του υδατάνθρακα της μαλτόζης, σακχαρόζης και γλυκόζης στην οποία η Ν. της μηνιγγίτιδας ζυμώνει την γλυκόζη και την μαλτόζη. Η δοκιμασία ουρίας αποφασίζει την υποομάδα του οργανισμού.
Αν το βακτήριο βγαίνει στην κυκλοφορία, τότε καλλιέργειες του αίματος πρέπει να βγουν και να επεξεργάζονται αντίστοιχα.
Οι κλινικές εξετάσεις που χρησιμοποιούνται μέχρι στιγμής για την διάγνωση της μηνιγγιτιδοκοκκιαιμίας διαρκούν περίπου 2 με 48 ώρες και συνήθως βασίζονται στην καλλιέργεια του βακτηρίου είτε από δείγμα από το αίμα είτε από το ΕΝΥ. Ωστόσο η εξέταση με PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης) μπορεί να ταυτοποιήσει και ύστερα από την μείωση της μόλυνσης από τα αντιβιοτικά. Επειδή η νόσος έχει ένα θανατηφόρο κίνδυνο που προσεγγίζει 25% σε λοίμωξη στις πρώτες 12 ώρες, είναι απαραίτητο να ξεκινήσει η κλινική εξέταση όσο γρήγορα γίνεται όμως να μην περιμένουμε για τα αποτελέσματα για την έναρξη της θεραπείας με αντιβιοτικά.
Θεραπεία
Οι άνθρωποι που έχουν λοίμωξη με Ν. της μηνιγγίτιδας πρέπει να νοσηλευτούν αμέσως για θεραπεία με αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά κεφαλοσπορίνης τρίτης γενεάς (π.χ. cefotaxime, cefriaxone) πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την θεραπεία ενός ύποπτου ή που έχει αποδειχθεί ότι έχει μηνιγγιτιδοκοκκιαιμική λοίμωξη πριν να είναι διαθέσιμα τα αποτελέσματα. Πρέπει να κάνουμε μια εμπειρική θεραπεία αν μια οσφυϊκή παρακέντηση, με την οποία συλλέγουμε ΕΝΥ για εργαστηριακές εξετάσεις δεν μπορεί να γίνει τα πρώτα 30 λεπτά της εισαγωγής στο νοσοκομείο. Η θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να επηρεάζει τα αποτελέσματα των μικροβιολογικών εξετάσεων, όμως μια διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί βασισμένη στην καλλιέργεια του αίματος και κλινική εξέταση.
Πρόληψη
Όλα τα άτομα που είχαν έρθει σε επαφή με τον ασθενή 7 μέρες πριν της εισαγωγής πρέπει να λάβουν θεραπεία πριν μολυνθούν. Εδώ περιλαμβάνονται ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά και όσοι φροντίζουν για αυτά και έχουν επαφή μαζί τους σε νηπιαγωγείο. Επίσης όσοι έχουν άμεση έκθεση στον ασθενή με φιλιά, με οικιακά σκεύη ή η ιατρική παρέμβαση όπως η ανάνηψη από στόμα σε στόμα. Οποιοσδήποτε που συνέχεια έτρωγε ή έμενε στο σπίτι του ασθενούς στις 7 τελευταίες πριν το ξεκίνημα των συμπτωμάτων ημέρες, ή αυτοί που κάθισαν στην θέση δίπλα του σε ένα αεροπλάνο για 8 ή περισσότερες ώρες, πρέπει να λάβουν χημειοπροφύλαξη. Μέχρι στιγμής υπάρχουν 3 εμβόλια στις ΗΠΑ για την πρόληψη της νόσου της μηνιγγιτιδοκοκκιαιμίας. Και τα 3 εμβόλια είναι αποτελεσματικά ενάντια στους ίδιους οροτύπους: Α, C, Υ, και W-135. Δύο ενωμένα εμβόλια της μηνιγγιτιδοκοκκιαιμίας (MCV4) έχουν άδεια χρήσης στις ΗΠΑ. Για το πρώτο συζευγμένο εμβόλιο η άδεια για χρήση δόθηκε το 2005, ενώ για το δεύτερο το 2010. Τα συζευγμένα εμβόλια είναι προτεινόμενα για άτομα από 2 έως 55 χρονών. Ένα εμβόλιο του πολυσακχαρίτη της μηνιγγιτιδοκοκκιαιμίας (MPSV4) είναι διαθέσιμο από το 1970 και είναι το μοναδικό εμβόλιο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άτομα πάνω από 55. To εμβόλιο MPSV4 μπορεί να δοθεί σε άτομα ηλικίας από 2-55 χρονών εάν τα εμβόλια MCV4 δεν είναι διαθέσιμα ή με συνιστώμενα. Οι πληροφορίες στο ποιος πρέπει να εμβολιαστεί είναι διαθέσιμες στο Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (CDC)
Κατηγορία:Ναϊσσέρια (γένος)
Αβέλλα
Η Αβέλλα είναι πόλη και κοινότητα που ανήκει στην επαρχία του Αβελλίνο, στην περιφέρεια Καμπανία της Ιταλίας.
Στην Αβέλλα ανακαλύφθηκε το 1745 πέτρινη επιγραφή (λατ. ‘’Cippus Abellanus’’), που αποτελεί σπουδαίο δείγμα της Οσκανικής γλώσσας και χρονολογείται στα μέσα του 2ου π.Χ αιώνα. Το κείμενο της επιγραφής μαρτυρά μια συνθήκη μεταξύ Αβέλλας και Νώλας.
Κατά τον Ιουστίνο, η ομώνυμη αρχαία πόλη ήταν αποικία των Χαλκιδέων. Σύμφωνα με αναφορές του Βιργίλιου και του Πλίνιου, εικάζεται πως η αρχαία πόλη ήταν πλούσια σε μηλιές και γνωστή για τα λεπτοκάρυά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας
Τσος Μαλάλ
Ιστορία
Το Τσος Μαλάλ ιδρύθηκε στις 4 Αυγούστου 1887 από τον συνταγματάρχη Χοσέ Ολασκοάγα. Αναπτύχθηκε ως σημείο ελέγχου για την αστυνόμευση της μετακίνησης των βοοειδών με σκοπό την καταστολή των επιδρομών βοοειδών.
Η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Νεουκέν (Territorio del Neuquén) μέχρι το 1904, όταν η πρωτεύουσα και τα διοικητικά κτίρια μεταφέρθηκαν στο Νεουκέν, πρωτεύουσα του νομού Κονφλουένσια, καθώς η άφιξη του σιδηροδρόμου έδωσε οικονομική ώθηση στην πόλη Νεουκέν και βοήθησε στην ταχύτατη ανάπτυξή της.
Τοπωνυμία
Το όνομα Τσος Μαλάλ προέρχεται από τις λέξεις Μαπούτσε που σημαίνουν «κίτρινη στάνη», από το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα των ιζηματογενών πετρωμάτων που βρίσκονται στους λόφους που περιβάλλουν την πόλη.
Γεωγραφία
Το Τσος Μαλάλ βρίσκεται μεταξύ του ποταμού Νεουκέν και του ποταμού Κούρι Λεουβού στην Κορδιλιέρα δελ Βιέντο. Περιβάλλεται από δάση κωνοφόρων, κυρίως από δέντρα αραουκάρια.
Κλίμα
Το Τσος Μαλάλ έχει ημίξηρο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BSk), με κρύους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια- κατά τη διάρκεια του χειμώνα σημειώνονται τακτικά χιονοθύελλες.
Πολιτισμός
Το ιστορικό μουσείο Χοσέ Ολασκοάγα που βρίσκεται στην πόλη διαθέτει εκθέματα με πολλά ιστορικά κομμάτια της Κατάκτησης της Ερήμου, όπως έγγραφα, εξοπλισμό στρατιωτών και αντικείμενα των Μαπούτσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Κάρυο (βοτανική)
Το κάρυο στη βοτανική είναι ο καρπός με σκληρό κέλυφος ορισμένων φυτών που φέρουν αδιάρρηκτο καρπό. Ενώ μερικοί ξηροί καρποί καλούνται «κάρυα», μόνο ορισμένοι θεωρούνται από τους βιολόγους βοτανολογικά κάρυα. Το καρύδι, για παράδειγμα, δεν συγκαταλέγεται στα (βοτανολογικά) κάρυα.
Βοτανολογική περιγραφή
μικρογραφία|Διάγραμμα καρύου. Διάκριση μεταξύ [[Σπόρος|σπόρου και καρπού.]] thumb|upright=1.3|Οι καρποί της καστανιάς, δηλαδή τα κάστανα, είναι κάρυα με τη βοτανολογική έννοια. Ένα κάρυο στη βοτανική είναι ένας απλός ξηρός καρπός που περιέχει ένα σπόρο – σπάνια δύο – στον οποίο ο τοίχος ωοθηκών γίνεται πολύ σκληρός (πετρώδης ή ξύλινος) στην ωριμότητα, και όπου ο σπόρος παραμένει συνημμένος ή λιωμένος με τον τοίχο ωοθηκών. Για παράδειγμα, τα βοτανολογικά κάρυα παράγονται από μερικές οικογένειες της τάξης των Φηγωδών (Fagales) όπως (οι ονομασίες των καρπών αναγράφονται μετά την παύλα (–)):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρπός Κατηγορία:Μορφολογία φυτών  Καρυο Κατηγορία:Τύποι φαγητού Κατηγορία:Μορφολογία καρπών Κατηγορία:Χορτοφαγική κουζίνα
Άβακας
thumb|Σύγχρονος άβακας. Ο άβακας (abacus) σημαίνει σήμερα ένα απλό αριθμοόργανο που το χρησιμοποιούμε για την εκτέλεση των βασικών πράξεων (πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμό).
Η λέξη άβακας είναι η ελληνική λέξη άβαξ που σύμφωνα με τρία αρχαία λεξικά σημαίνει μια πινακίδα, μια σανίδα, κάτι που δεν έχει βάση Ἄβαξ· κυρίως ὁ μὴ ἔχων βάσιν, καταχρηστικῶς δὲ καὶ ἐπὶ οἵουδήποτε σανιδίου. Δηλαδή αρχικά δεν σημαίνει αριθμητήριο.
Σημαίνει επίσης "πίνακα υπολογισμών" ή "πίνακα με άμμο ή σκόνη" που χρησιμοποιείτο για τη σχεδίαση γεωμετρικών σχημάτων. Ομοίως αποτελεί αβάσιμη υπόθεση ότι η Ελληνική λέξη άβαξ προήλθε από τη Σημιτική ρίζα ābāq, την Εβραϊκή λέξη για τη σκόνη.
Όπως μας πληροφορεί ο Δημοσθένης, ο Πολύβιος και ο Διόδωρος αρχικά χρησιμοποιούσαν μικρές πέτρες για πολύπλοκους υπολογισμούς.
Κάποιοι άβακες αποτελούνται από ένα ορθογώνιο πλαίσιο που είναι κατασκευασμένο από ξύλο και χωρισμένο σε παράλληλες γραμμές. Κάθε γραμμή περιέχει ένα σύνολο από χάντρες που κινούνται πάνω σε στερεωμένα λεπτά ξυλαράκια ή σύρματα. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως από εμπορευόμενους και γραφειακούς υπαλλήλους στην Κίνα και αλλού, αλλά και ως παιδικό εκπαιδευτικό παιχνίδι από μικρά παιδιά για την εκμάθηση των αριθμών και απλών προσθέσεων.
Ελληνικός άβακας
Ένας ελληνικός άβακας (Πλάκα της Σαλαμίνας), βρέθηκε στη Σαλαμίνα το 1846, χρονολογείται γύρω στο 300 π.χ. και υπολογίζεται ότι είναι ο αρχαιότερος που βρέθηκε μέχρι σήμερα. Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι.
Είναι κατασκευασμένος πάνω σε μια πλάκα, με διαστάσεις 149 εκ. μήκος, 75 εκ. πλάτος και 4,5 εκ. πάχος. Η πλάκα περιέχει λευκή άμμο και διαιρείται σε δύο τμήματα από ένα μεγάλο διαχωριστικό που υπάρχει στη μέση. Το επάνω τμήμα απαρτίζεται από 5 παράλληλες γραμμές, εξίσου χωρισμένες από μια κάθετη γραμμή, και ένα ημικύκλιο στο σημείο τομής της κατώτερης παράλληλης γραμμής με την κάθετη. Στο δεύτερο τμήμα υπάρχει άλλη μια ομάδα από 11 παράλληλες γραμμές, που επίσης τέμνονται σε δύο τμήματα από μια γραμμή αλλά το ημικύκλιο βρίσκεται αυτή τη φορά στην κορυφή της τομής. Η τρίτη, η έκτη και ένατη από αυτές τις γραμμές σημειώνονται με ένα σταυρό στο σημείο τομής με την κάθετη γραμμή.
Ρωμαϊκός άβακας
thumb|Ανακατασκευή ρωμαϊκού άβακα. Ο τελευταίος ρωμαϊκός άβακας που παρουσιάζεται στη διπλανή αναδημιουργία αποτελείται από οχτώ μακριά αυλάκια πουπεριέχουν μέχρι πέντε χάντρες το κάθε ένα και οκτώ πιο μικρά αυλάκια που έχουν είτε μια είτε καμία χάντρα.
Οι υπολογισμοί γίνονται με τη βοήθεια των χαντρών που πιθανώς θα γλιστρούσαν πάνω-κάτω στα αυλάκια για να δείξουν την αξία κάθε στήλης.
Κινεζικός άβακας
right|thumb|200px|Ο Κινεζικός άβακας, σουάν παν. Πριν από την εφεύρεση του κινεζικού άβακα, μετρικές ράβδοι, εγκοπές στα κόκαλα και άλλοι συμβολικοί μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν αναμφισβήτητα ως εργαλείο για τη μέτρηση και τον υπολογισμό.
Ο άβακας των Κινέζων, suànpán, είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιος με τον ρωμαϊκό, εν τούτοις έχει μια διαφορετική κατασκευή, και είχε ως σκοπό τη χρήση και του δεκαδικού και του δεκαεξαδικού συστήματος αρίθμησης.
Η αριθμητική χαντρών είναι η τεχνική υπολογισμού που χρησιμοποιούν οι διάφοροι τύποι αβάκων, και πιο συγκεκριμένα ο κινεζικός άβακας. Η ομοιότητα του ρωμαϊκού και του κινεζικού άβακα δίνει την εντύπωση ότι κάποιος θα μπορούσε να έχει αντιγράψει τον άλλο, δεδομένου ότι υπάρχουν κάποια στοιχεία εμπορικής σχέσης μεταξύ της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Κίνας. Εντούτοις, καμία άμεση σύνδεση δεν μπορεί να αποδειχθεί, και η ομοιότητα των αβάκων μπορεί να είναι συμπτωματική, μιας και οι δύο προκύπτουν τελικά από τον υπολογισμό με πέντε δάχτυλα ανά χέρι. Το ρωμαϊκό πρότυπο (όπως τα πιο σύγχρονα ιαπωνικά) έχει τέσσερις συν μια χάντρα ανά δεκαδική θέση, ενώ ο τυποποιημένος κινεζικός άβακας έχει πέντε συν δύο, επιτρέποντας τη χρήση μεγαλύτερης ακρίβειας αριθμητικών αλγορίθμων, και δίνοντας επίσης τη δυνατότητα χρήσης του δεκαεξαδικού συστήματος αρίθμησης.
Αντί να μετακινούνται πάνω σε καλώδια όπως στα κινεζικά και ιαπωνικά πρότυπα, οι χάντρες των ρωμαϊκών αβάκων κινούνταν μέσα σε αυλάκια, πιθανώς καθιστώντας τους αριθμητικούς υπολογισμούς πολύ πιο αργούς. Ενδεχομένως ο ρωμαϊκός άβακας χρησιμοποιήθηκε πρώτιστα για τον απλό υπολογισμό. Σ'ένα διαγωνισμό μεταξύ του κινεζικού άβακα και του ηλεκτρικού υπολογιστή στις 12 Νοεμβρίου 1946, ο άβακας κέρδισε στα 4 από τα 5 τεστ που έγιναν.
Ιαπωνικός άβακας
thumb|400px|Ο Ιαπωνικός άβακας, Soroban. Ο ιαπωνικός άβακας, ή αλλιώς soroban, είναι μια τροποποίηση του κινεζικού άβακα, και έχει περίπου 8 εκ. μήκος. Οι χάντρες σε έναν soroban διαμορφώνονται συνήθως ως διπλός κώνος για να διευκολύνουν τη μετακίνηση.
Το Soroban διδάσκεται στα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ως μέρος των μαθηματικών επειδή το δεκαδικό αριθμητικό σύστημα μπορεί να καταδειχθεί οπτικά. Όταν διδάσκεται το soroban, ένα τραγούδι-οδηγία εκφωνείται από το δάσκαλο. Παρά την εμφάνιση των φορητών υπολογιστών, αρκετοί γονείς στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικούς δασκάλους για να μάθουν να χρησιμοποιούν το soroban επειδή η άνετη χρήση του μπορεί να εξελιχθεί εύκολα σε διανοητική αριθμητική προηγμένου επίπεδου.
Ρωσικός άβακας
thumb|180px|Ο Ρωσικός άβακας, Schoty. Ο ρωσικός άβακας, ή αλλιώς schoty, συνήθως αποτελείται από μια ενιαία πτέρυγα, με δέκα χάντρες σε κάθε καλώδιο, εκτός από ένα καλώδιο που έχει τέσσερις χάντρες. Το συγκεκριμένο χρησιμεύει για τον υπολογισμό των ρουβλιών, και συνήθως είναι το πλησιέστερο στον χρήστη. Ο ρωσικός άβακας χρησιμοποιείται κάθετα, με τις χάντρες στα καλώδια να μετακινούνται από τα δεξιά στα αριστερά, αντίθετα με τον τρόπο που διαβάζεται ένα βιβλίο. Τα καλώδια λυγίζουν στο κέντρο τους προς τα πάνω, προκειμένου να κρατάνε τις χάντρες με ασφάλεια σε κάθε πλευρά. Καθαρίζεται όταν κινούνται όλες οι χάντρες προς τα δεξιά, ενώ κατά τη διάρκεια του χειρισμού, οι χάντρες κινούνται προς το αριστερά. Για ευκολία, οι 2 μέσες χάντρες σε κάθε καλώδιο (η 5η και 6η χάντρα) συνήθως έχουν διαφορετικό χρώμα από τις άλλες 8 χάντρες. Επιπλέον, η αριστερή χάντρα του καλωδίου που μετράει τις χιλιάδες και τα εκατομμύρια μπορεί να έχει διαφορετικό χρώμα.
Σήμερα ο ρωσικός άβακας είναι ακόμα σε λειτουργία στα καταστήματα και τις αγορές σε όλη την πρώην Σοβιετική Ένωση, αν και δεν διδάσκεται πλέον στα περισσότερα σχολεία.
Σχολικός άβακας
thumb|left|Τυπικός σχολικός άβακας. Σε όλο τον κόσμο, οι άβακες πλέον χρησιμοποιούνται στους παιδικούς σταθμούς και τα δημοτικά σχολεία ως εναλλακτικός τρόπος για να διδαχτεί η αριθμητική το σύστημα αρίθμησης. Στις δυτικές χώρες, ο πιο κοινός άβακας είναι παρόμοιος με τον ρωσικό άβακα αλλά με τα καλώδια να είναι ίσια ευθέα (δείτε την εικόνα).
Ο τύπος άβακα που παρουσιάζεται στην εικόνα χρησιμοποιείται συχνά για να αντιπροσωπεύσει τους αριθμούς χωρίς τη χρήση της αξίας θέσεων. Κάθε χάντρα και κάθε καλώδιο έχουν την ίδια αξία και χρησιμοποιημένος κατά αυτόν τον τρόπο μπορεί να αντιπροσωπεύσει τους αριθμούς μέχρι το 100.
Χρήση από τυφλούς
Οι άβακες ακόμα χρησιμοποιούνται από τα άτομα που είναι τυφλά. Χρησιμοποιούν έναν άβακα για να εκτελέσουν πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό, διαίρεση, τετραγωνική ρίζα και κυβική ρίζα. Ένα κομμάτι μαλακού υφάσματος ή λάστιχου τοποθετείται πίσω από τις χάντρες έτσι ώστε να μην κινούνται ακούσια. Αυτό κρατά τις χάντρες στη σωστή θέση καθώς ο χρήστης τις αισθάνεται δια της αφής ή τις χειρίζεται.
Πρόσφατα, οι άβακες αντικαταστάθηκαν ως ένα ορισμένο βαθμό από ηλεκτρονικούς υπολογιστές με ομιλία, αλλά μόνο σε χώρες όπου είναι εύκολα προσβάσιμη και προσιτή τέτοια τεχνολογία. Εντούτοις, ακόμα και όταν είναι διαθέσιμη, πολλοί τυφλοί άνθρωποι προτιμούν ακόμα να χρησιμοποιήσουν τον άβακα. Επιπλέον, τα μορφωμένα τυφλά παιδιά πρέπει να μάθουν στα σχολεία πώς να χρησιμοποιήσουν τον άβακα προτού τους επιτραπεί η χρήση ενός ομιλούντος υπολογιστή ή μιας παρόμοιας συσκευής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικά όργανα Κατηγορία:Ιστορία υπολογιστών