cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυστηρά προστατευόμενη περιοχή Ρίτσα
Πανίδα
Πολύ πλούσιος είναι ο τοπικός πληθυσμός των πτηνών - με περισσότερα από 273 είδη, 71 από τα οποία είναι σπάνια. Περίπου 100 είδη πτηνών φωλιάζουν εδώ και άλλα περνούν μέσα από το πάρκο μέσω της ανατολικής Μαύρης Θάλασσας. Εδώ μπορεί κανείς να δει τον χρυσαετό (Aquila chrysaetos), το όρνιο (Gyps fulvus), τον μαυρόγυπα (Aegypius monachus), τον κότσυφα (Turdus merula), τον καλόγερο (Parus major), το είδος Tetraogallus caucasicus, τον χρυσοβσιλίσκο (Regulus regulus) και τον κοινό απίνο (Fringilla coelebs solomkoi).
Υπάρχει επίσης ένα σπάνιο είδος βατράχου: ο βάτραχος Pelodytes caucasicus ), ο φρύνος του Καυκάσου (Bufo verrucosissimus) και η πιο συνηθισμένη οχιά του Καυκάσου (Vipera kaznakovi).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμπχαζία Κατηγορία:Εθνικά πάρκα
Έρημος Μπουέντοφ
μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη τμήματος της ερήμου Μπουέντοφ μικρογραφία|Άποψη της ερήμου Μπουέντοφ από την [[Τσουμπάτκα, πριν την προσπάθεια διατήρησης.]] μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη της ερήμου Μπουέντοφ από την Τσουμπάτκα, μετά από την προσπάθεια διατήρησης. Η Έρημος Μπουέντοφ (πολωνικά: Pustynia Błędowska) είναι αμμώδης περιοχή ανάμεσα στο Μπουέντουφ (τμήμα της Ντομπρόβα Γκουρνίτσα στην Μητροπολιτική Ένωση της Άνω Σιλεσίας) και τα χωριά Χέχουο και Κλούτσε στην Πολωνία. Η περιοχή βρίσκεται κυρίως στα Σιλεσιανά Υψίπεδα στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας. Η Έρημος Μπουέντοφ αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση χαλαρής άμμου στην Κεντρική Ευρώπη, σε περιοχή μακριά από τη θάλασσα, και δημιουργήθηκε χιλιάδες χρόνια πριν από παγετώνα που έλιωνε. Καταλαμβάνει έκταση 32 τ.χλμ. Το στρώμα της άμμου έχει μέσο βάθος 40 μέτρων, ενώ το μέγιστο βάθος περνά τα 70 μέτρα. Ο ποταμός Μπιάουα Πσέμσα διασχίζει την έρημο από τα ανατολικά στα δυτικά.
Η έρημος Μπουέντοφ, δεν δημιουργήθηκε με φυσικό τρόπο αλλά μάλλον ως αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας, που μείωσε την στάθμη των υπογείων υδάτων σε τέτοιο βαθμό που το έδαφος δεν μπορούσε πλέον να υποστηρίξει τη χλωρίδα της περιοχής. Στις αρχές του Μεσαίωνα, τα δάση της περιοχής δεν επαρκούσαν να καλύψουν τις ανάγκες για την τοπική εξόρυξη και τις προσπάθειες κατεργασίας μετάλλου. Λόγω της αποψιλωτικής υλοτομίας, η έρημος κέρδισε 150 τ.χλμ. έκτασης, και παλαιότερα έφτανε μέχρι και την Στσακόβα στο νότο.
Σύμφωνα με τον μύθο, η έρημος δημιουργήθηκε από τον Διάβολο, που ήθελε να θάψει το κοντινό ορυχείο ασημιού Όλκους, στην άμμο.
Λόγω της μορφής του εδάφους, η έρημος χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικός χώρος δοκιμών από τις αρχές του 20ου αιώνα. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα γερμανικά Άφρικα Κορπς χρησιμοποίησαν την περιοχή για να εκπαιδεύσουν στρατιώτες και να κάνουν δοκιμές εξοπλισμού πριν αναπτύξουν τον εξοπλισμό και τους στρατιώτες του στην Αφρική.
Στους αιώνες που ακολούθησαν την εμφάνισή της ερήμου, σημαντικό τμήμα της ερήμου έχει φυτευτεί. Το 2013 και το 2014, οι προσπάθειες διατήρησης έχουν αποκαταστήσει ένα μέρος των άμμων της ερήμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έρημοι της Πολωνίας
Σάιλα Στάιλζ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Καναδοί μοντέλα
Τομάς Μπεράρ
Ο Τομάς Μπεράρ (Διεθνώς: Thomas Bérard ή Béraud ή Bérault) ήταν ο 20ος Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού, από το 1256 έως τον θάνατό του το 1273.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|δεξιά|150px|Το οικόσημο του Τομάς Μπεράρ Έγραψε πολλές επιστολές προς τον βασιλιά Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας περιγράφοντας την άθλια κατάσταση στους Αγίους Τόπους. Ξεκίνησε τη συνεργασία με τα Τάγματα των Ιωαννιτών Ιπποτών και των Τεύτονων Ιπποτών, παρ' ότι προηγουμένως υπήρξε μεγάλη αντιπαλότητα μεταξύ τους.
Όγδοη Σταυροφορία
Ο Μπεράρ απέστειλε μηνύματα στον Πάπα ζητώντας βοήθεια για την απόκτηση των Αγίων Τόπων και ο Πάπας απάντησε κάνοντας έκκληση για μια όγδοη Σταυροφορία, η οποία δεν έγινε ποτέ, καθώς μετά την απώλεια του Κρακ των Ιπποτών από τους Ιωαννίτες Ιππότες το 1271, συμφωνήθηκε μια δεκαετή ανακωχή μεταξύ των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων.
Σύμφωνα με το «Το Χρονικό» του Ναΐτη της Τύρου, ο Μπεράρ πέθανε στις 25 Μαρτίου 1273.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Ναΐτες Ιππότες Κατηγορία:Σταυροφόροι
Απεργάτικα Παξών
Τα Απεργάτικα είναι οικισμός των Παξών. Υπάγονται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Λάκκας, του δήμου Παξών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο οικισμός ανήκε στην επαρχία Παξών του νομού Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Τα Απεργάτικα βρίσκονται στο βόρειο τμήμα των Παξών, λίγο νοτιότερα από τη Λάκκα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Ο οικισμός απέχει 6,5 χλμ. περίπου ΒΔ. του Γαΐου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λακκιωτών των Παξών του νομού Κέρκυρας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λάκκας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λάκκας και προσαρτήθηκε στον δήμο Παξών.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Παξών Κατηγορία:Χωριά των Παξών
Ερισούμ Α΄
Οι 23.000 πινακίδες που βρέθηκαν στο Κανές καλύπτουν μια περίοδο 129 ετών από το 30ο έτος της βασιλείας του Ερισούμ Α΄ μέχρι την εποχή του Πουζούρ-Ασσούρ Β΄ ή του Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας. Οι επιγραφές που ανακαλύφτηκαν το 1948 περιλαμβάνουν και δύο αντίγραφα της βασιλείας του Ερισούμ Α΄, περιγράφουν τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης και το δικαίωμα του κατηγορούμενου να έχει στην κατοχή του έναν συνήγορο. Ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα του ο Ερισούμ Α΄ ξεκίνησε μια μεγάλη σειρά από φοροαπαλαγές, ο ιστορικός Μίχαελ Χάντσον (γεν. το 1939) καταγράφει απαλλαγές χρεών που έπρεπε να πληρωθούν σε ασήμι, χρυσό, σίδερο, μαλλί και άλλα υλικά. Αυτές παρουσιάζονται σε μια επιγραφή από κομμένο τμήμα αλάβαστρου πεπιεσμένο στο κέντρο σε σχήμα που φαινόταν σαν κοίλωμα πόρτας. Οι αμέτρητες επιγραφές καταγράφουν τα αμέτρητα μεγάλα έργα που προχώρησε ο Ερισούμ Α΄ όπως τον ναό του θεού Ασσούρ και άλλων θεοτήτων όπως η Ινάννα και ο Αδάδ. Μια άλλη μεγάλη κατασκευή ήταν η επέκταση των τειχών καθαρίζοντας την περιοχή ανάμεσα στην "Πύλη των προβάτων" και την "Πύλη του Λαού", ο ίδιος δήλωνε υπερήφανος επειδή "ξεπέρασε σε έργα τον πατέρα του". Τα έργα του Ερισούμ Α΄ απομνημονεύουν στις επιγραφές τους μετέπειτα βασιλείς της Ασσυρίας όπως ο Σαμσί-Αντάντ Α΄ και ο Σαλμανασέρ Α΄. Ο Σαλμανασέρ Α΄ σημειώνει ότι ανάμεσα στον Ερισούμ Α΄ και τον Σαμσί-Αντάντ Α΄ πέρασαν 159 χρόνια, ακολούθησαν άλλα 580 χρόνια μέχρι την βασιλεία του ίδιου του Σαλμανασέρ Α΄ που καταστράφηκε ο ναός από φωτιά.
Αμπντεσλάμ Ουαντού
Ο Αμπντεσλάμ Ουαντού (Abdeslam Ouaddou, عبدالسلام وعدو, γενν. την 1η Νοεμβρίου 1978) είναι Μαροκινός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία σχετικά αργά, σε ηλικία 21 ετών, με την Νανσί. Το καλοκαίρι του 2001, ο Ουαντού υπέγραψε με την πρόσφατα προβιβασμένη στην Πρέμιερ Λιγκ, Φούλαμ, για 2 εκατομμύρια λίρες, με τετραετές συμβόλαιο. Ωστόσο, δεν εγκαταστάθηκε στην Αγγλία και πέρασε τα τελευταία δύο χρόνια του συμβολαίου του με δανεισμό στη Ρενναί, πριν μετακινηθεί μόνιμα στο γαλλικό σύλλογο μετά τη λήξη του συμβολαίου του.
Το καλοκαίρι του 2006, υπέγραψε με τον Ολυμπιακό. Στις 7 Δεκεμβρίου 2006, ύστερα από απογοητευτικές εμφανίσεις με την ομάδα, ο Ουαντού ζήτησε να αποχωρήσει από την ομάδα επειδή ένιωθε νοσταλγία για το σπίτι του και είχε κάποια οικογενειακά προβλήματα. Οι υπεύθυνοι του συλλόγου συμφώνησαν και ο Ουαντού επέστρεψε στη Γαλλία.
Την 1η Ιανουαρίου 2007, την πρώτη ημέρα της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου, ο Ουαντού έγινε μέλος της Βαλανσιέν, με ελεύθερη μεταγραφή. Ωστόσο, μετά από μία σεζόν με τον σύλλογο, μετακινήθηκε στη Νανσί έναντι 150.000 λιρών. Ψηφίστηκε ως η καλύτερη μεταγραφή του συλλόγου για τη σεζόν 2008-09. Στις 20 Ιουνίου 2019, ο Ουαντού αποχώρησε από την ομάδα, ύστερα από διαφωνία με τη διοίκηση.
Στις 8 Αυγούστου 2011, ανακοινώθηκε ότι η Κατάρ ΣΚ υπέγραψε τον Ουαντού με διετές συμβόλαιο. Ο Ουαντού σχολίασε τη μεταγραφή, δηλώνοντας: «Είμαι πολύ χαρούμενος που επέκτεινα τη διαμονή μου στο Πρωτάθλημα Κατάρ και μετακόμισα σε άλλον ένα μεγάλο σύλλογο». Το 2013, επέκρινε τις συνθήκες απασχόλησης στο Κατάρ, δηλώνοντας: «Όταν εργάζεστε στο Κατάρ, ανήκετε σε κάποιον. Δεν είστε ελεύθεροι. Είστε σκλάβοι». Το Νοέμβριο του 2012, αποχώρησε από την Κατάρ ΣΚ.
1266 Τόνε
Ο Τόνε (Tone) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,232. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Οκούρο Οϊκάβα, που παρατηρούσε από το Τόκιο, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Τόνε (Tonegawa), τον δεύτερο σε μήκος ποταμό της Ιαπωνίας.
Αμπντεσλάμ Ουαντού
Εθνική ομάδα
Ο Ουαντού αγωνίστηκε σε 68 αγώνες με την Εθνική Μαρόκου, όπου σημείωσε 3 γκολ. Ήταν μέλος της ομάδας στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2002, του 2004, του 2006 και του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κατάρ ΣΚ
1266 Τόνε
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τόνε εκτιμάται σε 73,34 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι P, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0566. Ο Τόνε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7,4 ώρες περίπου ή κάθε 11 ώρες και 49 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τονε
Μισέλ Ζαν Ζοζέφ Μπριάλ
Ο Μισέλ Ζαν Ζοζέφ Μπριάλ, γνωστός κι ως Ντομ Μπριάλ, γεννημένος στο Περπινιάν στις 26 Μαΐου 1743 και αποβιώσας στο Παρίσι στις 24 Μαΐου 1828, ήταν Βενεδικτίνος μοναχός και Γάλλος ιστορικός.
Γόνος οικογένειας καταγόμενης από το Μπαισάς, εισήλθε το 1764 στους Βενεδικτίνους της Τουλούζ. Έγινε δεκτός στις κατώτερες τάξεις κληρικών στην Καρκασσόν, τρία χρόνια αργότερα, ενώ χειροτονήθηκε ιερέας στο Μπαζάς το 1770. Μετά το 1771, έζησε στο Παρίσι, αρχικώς στο μοναστήρι των Μπλαν-Μαντώ, ενώ, στην συνέχεια, στο αββαείο του Σαιν-Μωρ, έως την κατάργηση του μοναστηριού αυτού το 1790.
Ο Μπριάλ αποτέλεσε συνεχιστής της Histoire littéraire de France, συγγραφικό έργο το οποίο είχαν ξεκινήσει οι μοναχοί της αδελφότητός του, καθώς και του Recueil des historiens des Gaules et de France του Μαρτέν Μπουκέ, του οποίου συνέγραψε τους τόμους από 14 έως 18. Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας των Επιγραφών και Γραμμάτων το 1804.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Γάλλοι μοναχοί
Γεωλογική μηχανική
Η γεωλογική μηχανική γνωστή και ως μηχανική γεωλογία και γεωτεχνική  ή τεχνική γεωλογία, είναι η εφαρμογή της γεωλογίας στη μελέτη έργων μηχανικής, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι οι γεωλογικοί παράγοντες που αφορούν την τοποθεσία, το σχεδιασμό, την κατασκευή, τη λειτουργία και τη συντήρηση των τεχνικών έργων αναγνωρίζονται καταλλήλως, ερμηνεύονται επαρκώς και λαμβάνονται υπόψιν. Οι γεωλόγοι μηχανικοί παρέχουν γεωλογικές και γεωτεχνικές προτάσεις, αναλύσεις και σχεδιασμό που σχετίζονται με την ανθρώπινη ανάπτυξη και τους διάφορους τύπους κατασκευών. Το πεδίο της δραστηριότητας του μηχανικού γεωλόγου/γεωλόγου μηχανικού, είναι σημαντικότατο στην αλληλεπίδραση της γης με την κατασκευή ή της διερεύνησης του τρόπου με τον οποίο οι διεργασίες της γης ή το υπέδαφος, επηρεάζουν τις κατασκευές και τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Η πρακτική άσκηση (του επαγγέλματος) της μηχανικής γεωλογίας και γεωτεχνικής, σχετίζεται επίσης πολύ στενά με την άσκηση της γεωλογικής μηχανικής και την άσκηση της γεωτεχνικής μηχανικής. Εάν υπάρχει κάποια διαφορά στο περιεχόμενο των επιστημονικών κλάδων, έγκειται κυρίως στην εκπαίδευση ή την εμπειρία του ασκούμενου.
Οι μελέτες γεωλογικής μηχανικής μπορούν να διεξαχθούν κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού, της ανάλυσης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, του σχεδιασμού πολιτικής ή δομοστατικής μηχανικής, της κατασκευαστικής φάσης δημόσιων και ιδιωτικών έργων, καθώς και κατά τη μετά-κατασκευαστική φάση τεχνικών έργων και διερεύνηση της αστοχίας αυτών. Συνήθεις εργασίες που διεκπεραιώνονται από μηχανικούς γεωλόγους/γεωλόγους μηχανικούς, περιλαμβάνουν: εκτιμήσεις γεωλογικού κινδύνου, γεωτεχνικές μελέτες & έρευνες τεχνικών έργων, προσδιορισμό φυσικών, μηχανικών και τεχνικών ιδιοτήτων κατασκευαστικών υλικών, ευστάθεια κατολισθήσεων και πρανών, αντίδιαβρωτικές εργασίες, αντιπλημμυρικές εργασίες, εργασίες άντλησης, σεισμικές έρευνες κ.λπ. Οι μελέτες γεωλογικής μηχανικής, πραγματοποιούνται από γεωλόγο ή μηχανικό γεωλόγο/γεωλόγο μηχανικό, που είναι εκπαιδευμένος και έχει αποκτήσει επαγγελματική εμπειρία σχετικά με την αναγνώριση και ερμηνεία των φυσικών διεργασιών, την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές οι διαδικασίες επηρεάζουν τις κατασκευές που δημιουργούνται από τον άνθρωπο (και το αντίστροφο) και τη γνώση των μεθόδων με τις οποίες μπορούν να μετριαστούν οι κίνδυνοι που προκύπτουν από δυσμενείς φυσικές ή ανθρώπινες συνθήκες. Ο κύριος στόχος του μηχανικού γεωλόγου/γεωλόγου μηχανικού, είναι η προστασία των ανθρώπινων ζωών και των περιουσιών από ζημιές που προκαλούνται από αστοχίες τεχνικών έργων, που προκύπτουν απο γεωλογικές συνθήκες.
Σύντομη Ιστορία
Αν και η μελέτη της Γεωλογίας υπήρχε εδώ και αιώνες, τουλάχιστον στη σύγχρονη μορφή της, η επιστήμη και η πρακτική της Μηχανικής Γεωλογίας ξεκίνησαν μόνο ως αναγνωρισμένη επιστήμη στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Ωστόσο, αυτή η σκέψη αμφισβητείται, με την ανακάλυψη σπηλαίων που έχουν ανασκαφεί στο Longyou της Κίνας, τα οποία πιστεύεται ότι είναι ηλικίας 2000–2500 ετών. Αυτά τα σπήλαια συζητούνται από τους Li et al. (2016) και αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι εκείνη την εποχή, κατανόησαν την επίδραση της γεωλογίας στις συνθήκες ευστάθειας και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν αυτήν τη γνώση στο σχεδιασμό εκσκαφής των σπηλαίων. Το πρώτο βιβλίο με τίτλο Μηχανική Γεωλογία εκδόθηκε το 1880 από τον William Penning. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Charles Berkey, ένας Αμερικανός εκπαιδευμένος Γεωλόγος που θεωρήθηκε ο πρώτος Αμερικανός Γεωλόγος Μηχανικός, εργάστηκε σε διάφορα έργα παροχής νερού για τη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια εργάστηκε στο φράγμα Hoover και σε πολλά άλλα έργα μηχανικής. Το πρώτο εγχειρίδιο της αμερικανικής μηχανικής γεωλογίας γράφτηκε το 1914 από τους Ries και Watson. Το 1921, ο Reginald W. Brock, ο πρώτος Πρύτανης της Εφαρμοσμένης Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, ξεκίνησε τα πρώτα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα στη γεωλογική μηχανική. Το 1925, ο Karl Terzaghi, ένας Αυστριακός εκπαιδευμένος Μηχανικός και Γεωλόγος, δημοσίευσε το πρώτο κείμενο στην εδαφομηχανική (στα Γερμανικά). Ο Terzaghi είναι γνωστός ως πατέρας της Εδαφομηχανικής, αλλά είχε επίσης μεγάλο ενδιαφέρον για τη Γεωλογία. Ο Terzaghi θεωρούσε την εδαφομηχανική ως υπο-κλάδο της μηχανικής γεωλογίας. Το 1929, ο Terzaghi, μαζί με τους Redlich και Kampe, δημοσίευσαν το δικό τους κείμενο μηχανικής γεωλογίας (επίσης στα Γερμανικά).
Εργαζόμενοι περίπου εκείνη την περίοδο, όπως ο Αμερικανός Γεωλόγος Charles Berkey και ο Karl Terzaghi στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αναγνώρισαν ότι η ασφάλεια και η οικονομία των τεχνικών έργων, απαιτούσαν γεωλόγους με περισσότερο από μια κλασική εκπαίδευση στην γεωλογία. Γύρω στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, τα μαθήματα γεωλογίας εισήχθησαν σε προπτυχιακά προγράμματα πολιτικών μηχανικών και μαθήματα μηχανικής ενσωματώθηκαν σε πτυχία γεωλογίας. Από αυτό, η μηχανική γεωλογία προέκυψε ως ένας νέος κλάδος, με αποκορύφωμα τη δημιουργία της IAEG το 1964 που προέκυψε από την έλλειψη προγραμμάτων μηχανικής γεωλογίας, στο 22ο Διεθνές Γεωλογικό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί, νωρίτερα εκείνο το έτος. Αυτό οδήγησε σε εκπαιδευτικά προγράμματα αφιερωμένα στην μηχανική γεωλογία, που ξεκίνησαν από τη δεκαετία του 1970 και ύστερα.
Το 1951, ένας από τους πρώτους ορισμούς του "Μηχανικός Γεωλόγος" ή "Επαγγελματίας Μηχανικός Γεωλόγος" δόθηκε από την Εκτελεστική Επιτροπή του Τμήματος Μηχανικής Γεωλογίας, της Γεωλογικής Εταιρείας της Αμερικής.
Engineering geology
Κατηγορία:Γεωλογία
Υβάδες
Οι Υβάδες ή η Ύβα (Ὑβάδαι), (ο δήμος: Υβάδων ή Υβαδών) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Με το ίδιο όνομα (Υβάδες) ονομάζονταν οι δημότες του δήμου αυτού.
Ονομασία
Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του, σύμφωνα με την άποψη παλαιότερων ερευνητών, από το ουσιαστικό «ύβος» ή το επίθετο «υβός, -ή, -όν», λόγω της τοποθεσίας στην οποία ίσως βρισκόταν.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Υβαδών, ήταν πιθανώς δήμος των Μεσογείων. Η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει προσδιορισθεί, παραμένει άγνωστη και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή, αλλά πιστεύεται ότι ήταν βόρεια της Αθήνας, κοντά στην Λευκονόη. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται, είτε σε άγνωστο σημείο, είτε σε θέση νότια του Αεροδρομίου του Τατοΐου (εναλλακτικά στη θέση αυτή, ίσως να βρίσκεται ο δήμος των Αιθαλιδών).
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, θεωρούσε ότι ο δήμος βρισκόταν σε τοποθεσία της περιοχής, στην οποία σήμερα είναι το Καπανδρίτι, χωρίς η άποψη αυτή να έχει επαληθευτεί.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 1 ή 2 βουλευτές και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) αντιπροσωπευόταν με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Άσλεϊ Μπλου
Η Άσλεϊ Μπλου (Ashley Blue, πραγματικό όνομα: Οριάνα Σμολ, Oriana Small, 8 Ιουλίου 1981) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του ερωτικού κινηματογράφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1981. Φημίζεται για τις επιδόσεις της στο στοματικό σεξ και ειδικότερα στην βαθιά φαρυγγική κατάδυση του πέους. Έχει βραβευτεί πολλές φορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Παλ Σιμόν (πολιτικός)
Ο Παλ Σιμόν (17 Φεβρουαρίου 1929 – 6 Φεβρουαρίου 2021) ήταν Ούγγρος χημικός μηχανικός, πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος υπηρέτησε ως ο τελευταίος υπουργός Βαριάς Βιομηχανίας στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Γκιόργκι Λάζαρ από το 1975 έως το 1980. Διετέλεσε επίσης πρέσβης της Ουγγαρίας στη Γιουγκοσλαβία κατά το διάστημα μεταξύ 1981 και 1985.
Καριέρα
Ο Σιμόν διορίστηκε ως ο πρώτος διευθυντής της εταιρείας Danube Petroleum (Dunai Kőolajipari Vállalat) στη Σαζαλομπάτα το 1962. Υπηρέτησε με αυτή την ιδιότητα μέχρι το 1973. Υπό την καθοδήγησή του, η εταιρεία ήταν υπεύθυνη για την προετοιμασία σχεδίων, την αγορά τεχνολογικών υποδομών και εξοπλισμού, τη θέση του εξοπλισμού σε λειτουργία, την εκπαίδευση του προσωπικού και την οργάνωση της παραγωγής στη Σαζαλομπάτα, η οποία έγινε ένας από τους τελικούς προορισμούς του πετρελαϊκού αγωγού Friendship. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αναπληρωτή Καθηγητή του Πανεπιστημίου Χημικής Βιομηχανίας στο Βεσπρέμ το 1968. Ο Σιμόν διορίστηκε Διευθύνων Σύμβουλος της National Petroleum and Gas Trust (νόμιμος προκάτοχος του Ομίλου MOL) το 1973, διατηρώντας τη θέση μέχρι το επόμενο έτος.
Ο Σιμόν ήταν μέλος του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Ουγγρικού Εργατικού Λαϊκού Κόμματος (MDP) από το 1947 έως το 1956 και στη συνέχεια του διαδόχου του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (MSZMP) από το 1956. Ο Σιμόν διετέλεσε Αναπληρωτής Υπουργός Βαριάς Βιομηχανίας στην κυβέρνηση του Γιένιο Φοκ από τις 15 Οκτωβρίου 1974 έως τις 4 Ιουλίου 1975. Ήταν ο τελευταίος Υπουργός Βαριάς Βιομηχανίας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας από τις 4 Ιουλίου 1975 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1980. Στη συνέχεια, ο Σιμόν ήταν ο Ούγγρος Πρεσβευτής στη Γιουγκοσλαβία μεταξύ 25 Μαΐου 1981 και 8 Ιουλίου 1985.
Επιστρέφοντας στην Ουγγαρία, ο Σιμόν διετέλεσε Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Prodinform Technical Consulting από το 1985 έως το 1991. Ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής της Magyar Kémikusok Lapja ("Ουγγρική Εφημερίδα Χημικών") από τον Ιανουάριο του 1989 και ήταν αντιπρόεδρος της Λέσχης Βιομηχανικής Ποιότητας της Επιστημονικής Εταιρείας Μηχανολόγων Μηχανικών (GTE) από τον Μάρτιο του 1989. Συνταξιοδοτήθηκε το 1991.
Ο Παλ Σιμόν πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 2021 μετά από μια σύντομη ασθένεια, σε ηλικία 91 ετών, έντεκα μέρες πριν από τα 92α γενέθλιά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες
Άντολφ Αγκάι
Ο Άντολφ Αγκάι (Adolf Ágai, πραγματικό όνομα Ρόζενβαϊγκ, 31 Μαρτίου 1836 – 16 Σεπτεμβρίου 1916) ήταν Ουγγροεβραίος συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Ο Άντολφ Ρόζενβαϊγκ γεννήθηκε ως μέλος μιας εβραϊκής οικογένειας που μιλούσε γίντις στη Γιανοσάλμα της Ουγγαρίας. Ο πατέρας του, Γιόζεφ Ρόζενβαϊγκ, σε ηλικία δεκατριών ετών, είχε μεταναστεύσει από τη Γαλικία στην Ουγγαρία, όπου σπούδασε ιατρική, έγινε γιατρός και έγραψε ένα βιβλίο για την ασφυξία, το οποίο τελικά εκδόθηκε με την οικονομική βοήθεια του Ούγγρου πολιτικού Γκάμπορ Κλάουζαλ. Επίσης μετέφρασε έργα από την ουγγρική πεζογραφία και ποίηση στα εβραϊκά, όπως το Szózat και έργα του Σάντορ Πέτοφι. Η οικογένεια υιοθέτησε το ουγγρικό όνομα Αγκάι το 1848.
Ο Αγκάι σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και στη συνέχεια εργάστηκε σε ένα νοσοκομείο στη Βουδαπέστη. Το πρώτο του δείγμα λογοτεχνικής παραγωγής —ένα μυθιστόρημα με τον τίτλο Αντουανέτα —δημοσιεύτηκε στις στήλες του περιοδικού Hölgyfutár το 1854. Για αυτό το περιοδικό και για το Vasárnapi Újság έγραφε επιστολές από τη Βιέννη (1854–81) και περιστασιακά συνεισέφερε επίσης στα έντυπα Wanderer, Gartenlaube και Fliegende Blätter. Το 1865, με το ψευδώνυμο "Porzó", ο Αγκάι έγραψε μια σειρά από πνευματώδεις επιφυλλίδες, που είναι αξιοσημείωτες για το πάθος και το χιούμορ τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι συγγραφείς Κατηγορία:Ούγγροι μεταφραστές Κατηγορία:Ουγγροεβραίοι
Ενρίκε Μπερνόλντι
Ο Ενρίκε Μπερνόλντι(γεν στις 19 Οκτωβρίου του 1978 στην Κουριτίμπα της Βραζιλίας) είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων. Για ένα διάστημα αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1 με την ομάδα Άροους.
Σύντομο βιογραφικό
Ο Μπερνόλντι γεννήθηκε στην Κουριτίμπα της Βραζιλίας στις 19 Οκτωβρίου του 1978. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ το 1986. Στη Φόρμουλα 1 συμμετείχε το 2001 και το 2002 με την Άροους. Άλλα πρωταθλήματα στα οποία έλαβε μέρος, είναι η Γαλλική Φόρμουλα Ρενό, η Φόρμουλα 3000 και η Βρετανική Φόρμουλα 3.
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Commando (ταινία, 1985)
Το Commando (γνωστή και ως Κομάντο) είναι μία αμερικανική ταινία δράσης του 1985, σε σκηνοθεσία Μαρκ Λ. Λέστερ. Το σενάριο γράφτηκε από τον Στίβεν Ε. ντε Σόουζα. Πρωταγωνιστεί ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Η πλοκή της ταινίας αφορά έναν πρώην κομάντο, ο οποίος έχει 11 ώρες για να σώσει την κόρη του, η οποία έχει πέσει θύμα απαγωγής.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 4 Οκτωβρίου του 1985, στις ΗΠΑ, αποσπώντας καλές κριτικές, ενώ και οι εισπράξεις της ήταν επιτυχημένες. Το Commando ήταν η 7η πιο επιτυχημένη R-rated ταινία για το 1985. Επίσης, υπήρξε υποψήφια για βραβείο Saturn Καλύτερων Ειδικών Εφέ, όμως έχασε το βραβείο από το Επιστροφή στο Μέλλον.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με τον Συνταγματάρχη των Ειδικών Δυνάμεων Τζον Μάτριξ, που έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση, σε ένα απομονωμένο σπίτι, όπου περνά όμορφες στιγμές με την κόρη του. Προηγουμένως, μία οργάνωση ξεκίνησε να σκοτώνει μέλη της Delta Force, της οποίας ηγούνταν ο Μάτριξ. Έτσι, ο επικεφαλής του Μάτριξ, Στρατηγός Φράνκλιν Κίρμπι, τον ενημερώνει για τον πιθανό κίνδυνο και αφήνει στο σπίτι του φρουρά. Μετά την ενημέρωση, ο Μάτριξ δέχεται επίθεση από τους τρομοκράτες, οι οποίοι απαγάγουν την κόρη του, τον πιάνουν και τον ίδιο αιχμάλωτο και του ζητούν να σκοτώσει τον πρόεδρο μιας χώρας της Λατινικής Αμερικής, ώστε ο πρώην δικτάτορας της χώρας να μπορέσει να επανέλθει στην εξουσία. Μαζί, με τους τρομοκράτες δουλεύει και ένα πρώην μέλος της Delta Force, ο Μπένετ, που είχε τότε απολυθεί από την ομάδα, λόγω πράξεων ακραίας βίας.
Κατά την απογείωση του αεροσκάφους για την (φανταστική) χώρα Val Verde, σκοτώνει στο αεροπλάνο αυτόν που τον συνόδευε και δραπετεύει τη στιγμή της απογείωσης, με το αεροπλάνο να χρειάζεται 11 ώρες μέχρι τη προσγείωση, όπου τότε θα καταλάβαιναν ότι ο Μάτριξ δεν ξεκίνησε για τον προορισμό του. Έτσι, έχει 11 ώρες να σώσει την κόρη του. Στο αεροδρόμιο συναντά μία νεαρή αεροσυνοδό, η οποία τον ακολουθεί και τον βοηθά με διάφορους τρόπους σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Ακολουθώντας και εξοντώνοντας όλα τα μέλη της οργάνωσης, ο Μάτριξ τελικώς ανακαλύπτει το κοντινό νησί όπου βρίσκεται η κόρη του.
Στο τελευταίο μέρος της ταινίας, ο Μάτριξ βρίσκεται πάνοπλος στο νησί και εναντιώνεται σε έναν ολόκληρο στρατό, σκοτώνοντάς τον ολόκληρο (γύρω στους 100), ενώ μετά σκοτώνει και τον πρώην δικτάτορα. Η τελευταία του αναμέτρηση γίνεται εναντίον του παλιού του φίλου, που αφού τον σκοτώνει, επανασυνδέεται με την κόρη του. Η ταινία τελειώνει, με τον Μάτριξ να αρνείται στον στρατηγό να επανέλθει στο σώμα, και με την κόρη του και τη Σίντι, την αεροσυνοδό, να αποχωρούν με το υδροπλάνο, με το οποίο είχαν φτάσει στο νησί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Στάδιο δε Λα Καρτούχα
μικρογραφία|264x264εσ| Εξωτερική άποψη του σταδίου Το Στάδιο δε Λα Καρτούχα (ισπανικά: Estadio de La Cartuja) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων που βρίσκεται στη Σεβίλλη της Ισπανίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και συνήθως αναφέρεται απλά ως «la Cartuja». Ολοκληρώθηκε το 1999 για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. Με χωρητικότητα 57.619 θέσεων, είναι το 6ο μεγαλύτερο στάδιο στην Ισπανία και το 2ο μεγαλύτερο στάδιο στην Ανδαλουσία. Ήταν το γήπεδο του τελικού του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2002-2003 μεταξύ της Σέλτικ και της Πόρτο.
Ιστορία
Το στάδιο ήταν ένα από αυτά που συμπεριλήφθηκαν στις προσφορές της Σεβίλλης για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και του 2008. Μετά την αποτυχία της τελευταίας προσφοράς, το γήπεδο δεν χρησιμοποιήθηκε από κάποια από τις μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες της Σεβίλλης, καθώς τόσο η Ρεάλ Μπέτις όσο και η Σεβίλλη ΦΚ χρησιμοποιούν τα δικά τους γήπεδα. Ωστόσο, και οι δύο ομάδες έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να μετακομίσουν προσωρινά όσο ανακαινίζονται οι αντίστοιχες εγκαταστάσεις τους.
Το στάδιο διαχειρίζεται επί του παρόντος η Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla SA, στην οποία συμμετέχουν η Περιφερειακή Κυβέρνηση της Ανδαλουσίας (40% ιδιοκτησία), η Κυβέρνηση της Ισπανίας (25%), το Δημοτικό Συμβούλιο της Σεβίλλης (19%), το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων της Σεβίλλης (13%) και το υπόλοιπο 3% μοιράζεται ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδοσφαιρικών συλλόγων της Σεβίλλης: Ρεάλ Μπέτις και Σεβίλλη ΦΚ.
Η Εθνική Ισπανίας χρησιμοποιεί περιστασιακά το γήπεδο για εντός έδρας αγώνες της, με την τελευταία φορά να είναι το 2021. Το στάδιο έχει φιλοξενήσει στο παρελθόν τον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας. Ο εντός έδρας αγώνας της Ρεάλ Μπέτις εναντίον της Βιγιαρεάλ στις 31 Μαρτίου 2007 πραγματοποιήθηκε επίσης εδώ, μετά από προσωρινό αποκλεισμό από τον Στάδιο Μπενίτο Βιγιαμαρίν.
Η Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Αντισφαίρισης επέλεξε το στάδιο δύο φορές για να φιλοξενήσει τον τελικό του Ντέιβις Καπ, το 2004 και το 2011. Και στις δύο περιπτώσεις τοποθετήθηκε προσωρινή στέγη στη μία πλευρά του γηπέδου, όπου τοποθετήθηκε το χωμάτινο γήπεδο.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2020, το στάδιο επιλέχθηκε από τη Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου για να φιλοξενήσει τέσσερις τελικούς του Κυπέλλου Ισπανίας, από το 2020 έως το 2023.
Στις 23 Απριλίου 2021, ανακοινώθηκε ότι το στάδιο θα χρησιμεύσει ως γήπεδο διεξαγωγής για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020. Αντικατέστησε το Στάδιο Σαν Μαμές στο Μπιλμπάο, το οποίο δεν μπόρεσε να εκπληρώσει τα αρχικά του καθήκοντα φιλοξενίας λόγω της πανδημίας COVID-19. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ UEFA, η Σεβίλλη φωταγωγήθηκε τη νύχτα με ένα σόου φωτός σε όλο το αστικό τοπίο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σεβίλλη Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020
Μουσείο Μπουρντέλ
Το μουσείο Μπουρντέλ (Γαλλικά: Musée Bourdelle) είναι ένα μουσείο τέχνης που βρίσκεται στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18, στο 15ο διαμέρισμα του Παρισιού της Γαλλίας. Είναι εγκατεστημένο στα διαμερίσματα, εργαστήρια και κήπους όπου ο Αντουάν Μπουρντέλ έζησε και εργάστηκε από το 1885.
Το μουσείο είναι ανοιχτό καθημερινά, εκτός Δευτέρας. Οι πιο κοντινοί σταθμοί μετρό είναι Φαλγκιέρ και Μονπαρνάς-Μπιενβενύ.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η αυλή του μουσείου Μπουρντέλ Το μουσείο παρουσιάζει το στούντιο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ (1861-1929) και παρέχει ένα παράδειγμα παρισινών ατελιέ από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Ήταν το στούντιο του Μπουρντέλ από το 1885-1929. Το 1922, ο Μπουρντέλ άρχισε να μετατρέπει το στούντιο του σε μουσείο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ο Γκαμπριέλ Κονιάκ διέθεσε κεφάλαια για την αγορά του στούντιο και έτσι απεφεύχθη η διασπορά των υπολοίπων έργων του καλλιτέχνη. Το μουσείο εγκαινιάστηκε το 1949, επεκτάθηκε το 1961 και πάλι το 1992 από τον Christian de Portzamparc. Ένα δεύτερο μουσείο-κήπος με έργα του καλλιτέχνη, στην Εγκρεβίλ, ιδρύθηκε από τους κληρονόμους του στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Φιλοξενεί άλλα 56 γλυπτά του.
Σήμερα το μουσείο περιέχει περισσότερα από 500 έργα, όπως μαρμάρινα, γύψινα και χάλκινα αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής, παστέλ, τοιχογραφίες και προσωπική συλλογή έργων από καλλιτέχνες όπως οι Εζέν Καριέρ, Ευγένιος Ντελακρουά, Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ, Αντόλφ Ζοζέφ Τομά Μοντιτσέλι, Πιέρ Πυβίς ντε Σαβάν και Ωγκύστ Ροντέν. Περιέχει τα πρωτότυπα μερικών από τα καλύτερα έργα του, όπως 21 μελέτες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, καθώς και αρχεία εγγράφων και αντίγραφα ελληνικών και μεσαιωνικών έργων του.
Το Μουσείο Μπουρντέλ είναι ένα από τα 14 Μουσεία της Πόλης του Παρισιού που έχουν ενσωματωθεί από την 1η Ιανουαρίου 2013 στο δημόσιο ίδρυμα Παρίσι Μουσεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Εμάνουελ Εμενίκε
O Εμάνουελ Τσινένιε Εμενίκε (αγγλικά: Emmanuel Chinenye Emenike, γεν.: 10 Μαΐου 1987) είναι Νιγηριανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Νιγηρίας, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός και τελευταία στην Βέστερλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αΐν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΒΚ Βέστερλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Σβετλάνα Αντονόβσκα
Η Σβετλάνα Αντονόβσκα (Svetlana Antonovska, Светлана Антоновска ; 6 Απριλίου 1952 - 7 Οκτωβρίου 2016) ήταν κοινωνιολόγος και στατιστικολόγος από την Βόρεια Μακεδονία, που έγινε γνωστή για την εισαγωγή της σύγχρονης στατιστικής στην Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Ηγήθηκε της Κρατικής Στατιστικής Αρχής της χώρας από το 1991 μέχρι το 2001, έφερε την στατιστική αρχή σε επικοινωνία με αρκετούς μεγάλους διεθνείς στατιστικούς οργανισμούς και ίδρυσε το δημογραφικό σύστημα.
Μεθυλιδενομάδα
μικρογραφία|240x240εσ|Το μπλε μέρος του αυτό το διάγραμμα ενός μορίου [[Προπένιο|προπενίου  είναι μια μεθυλενο- (ή μεθυλιδενο-) ομάδα.]] Μεθυλενομάδα ή ομάδα μεθυλενίου ονομάζεται οποιοδήποτε τμήμα μιας οργανικής χημικής ένωση που αποτελείται από δύο άτομα υδρογόνου που συνδέονται με ένα άτομο άνθρακα, το οποίο συνδέεται με το υπόλοιπο μόριο της ένωσης με ένα διπλό δεσμό. Η ομάδα μπορεί να συμβολιστεί ως =CH2. Αυτό το δομικό στοιχείο ονομάζεται επίσης (ακριβέστερα) μεθυλιδένιο ή μεθυλιδενομάδα ή ομάδα μεθυλιδενίου. δεξιά|μικρογραφία|249x249εσ|Μεθυλενοκυκλοπροπένιο.
Πολλές οργανικές ενώσεις ονομάζονται και ταξινομούνται σαν να ήταν το αποτέλεσμα αντικατάστασης δυο γειτονικών ατόμων υδρογόνου μιας «μητρικής» ένωσης, από μια ομάδα μεθυλενίου, ακόμη και αν στην πραγματικότητα η συγκεκριμένη «θυγατρική» ένωση δεν μπορεί να παραχθεί με αυτόν τον τρόπο Έτσι, για παράδειγμα, το μεθυλενοκυκλοπροπένιο παίρνει το όνομά του από τη μητρική ένωση κυκλοπροπένιο.
Η ομάδα μεθυλενίου πρέπει να διακρίνεται από την ένωση μεθυλένιο, που ονομάζεται επίσης καρβένιο, το οποίο αποτελείται από μια ομάδα μεθυλενίου από μόνη της. Η ένωση αυτή συνήθως συμβολίζεται CH2, και τυπικά η ονομασία «μεθυλένιο» αναφέρεται ειδικά στο βασικό τριπλής κατάστασης ισομερές, ενώ το διεγερμένο απλής κατάστασης ισομερές συστηματικά ονομάζεται μεθυλιδένιο.
Οι ονομασίες μεθυλενομάδα και γέφυρα μεθυλενίου, επίσης, χρησιμοποιούνται για την, επίσης, δισθενή ομάδα - υποκαταστάτη  -CH2-, που έχει την ίδια σύνθεση με την ομάδα μεθυλενίου, αλλά συνδέεται με δύο (2) απλούς δεσμούς με δύο διαφορετικά άτομα του υπόλοιπου μορίου, κάθε ένωσης της οποίας αποτελεί μέρος. Ωστόσο, αυτή η ομάδα ονοματίζεται καλύτερα με τον όρο μεθανοδιύλιο ή μεθανοδιυλομάδα, που τη διακρίνει από τη διπλά συνδεμένη με το ίδιο άτομο μεθυλενομάδα. Η διάκριση αυτή είναι συχνά πολύ σημαντική, γιατί είναι πολύ διαφορετική η χημική συμπεριφορά μιας ομάδας με ένα διπλό δεσμό, από μια ομάδα με δύο απλούς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Χημικές ρίζες
Γιος Φερστάπεν
Ο Γιος Φερστάπεν (Μόντφορτ, Ολλανδία, 4 Μαρτίου 1972) είναι Ολλανδός οδηγός αγώνων.
Στη Φόρμουλα 1 μετείχε από το 1994 μέχρι το 2003. Συνολικά πήρε μέρος σε 107 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 106. Το πρώτο απ' αυτά ήταν το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 1994 και το τελευταίο το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 2003.
Ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο των νικητών και συγκέντρωσε συνολικά 17 βαθμούς.
Οι ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκε ήταν οι ακόλουθες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Γιόζεφ Κις
Βιογραφία
Ο Κις γεννήθηκε στο Μετζοσάτ. Ο πατέρας του, Ιστβάν Κλάιν, ήταν ένας φτωχός Εβραίος καταστηματάρχης. Η μητέρα του ήταν κόρη ενός Εβραίολιθουανού δασκάλου που είχε δραπετεύσει από τα πογκρόμ. Το 1850, η οικογένεια μετακόμισε στην κομητεία Γκομόρ ες Κισόντ, όπου ο πατέρας του έγινε καλλιεργητής στα βασιλικά κτήματα. Όσο ήταν εκεί, μυήθηκε στη λογοτεχνία από τον ιερέα Σαμουέλ Μπαλόχ. Σύντομα, οι γονείς του αποφάσισαν ότι έπρεπε να γίνει ραβίνος και τον έστειλαν να σπουδάσει στο Μίσκολτς.
Το 1856, σε ηλικία δεκατριών ετών, ο Κις κατέφυγε στη Βιέννη. Τελικά επέστρεψε στο σπίτι και γράφτηκε σε ένα κολέγιο στο Ντέμπρετσεν. Το 1862, όταν ήταν 19 ετών, πέθανε η μητέρα του και, περίπου την ίδια περίοδο, ο πατέρας του καταστράφηκε οικονομικά. Ο Κις αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και στη συνέχεια πέρασε αρκετά χρόνια ως πλανόδιος δάσκαλος Εβραίων, σε οικισμούς πόλεις της Μεγάλης Ουγγρικής Πεδιάδας. Το 1867, τη χρονιά που ανακηρύχθηκε εκ νέου η εβραϊκή χειραφέτηση, με την εγκαθίδρυση της συνταγματικής μοναρχίας της Αυστροουγγαρίας, πήγε στην Πέστη και απευθύνθηκε στην εκεί εβραϊκή κοινότητα για να υποστηρίξει τη δημοσίευση του πρώτου του βιβλίου ποιημάτων, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Κις εξέδωσε τον τόμο με δικά του έξοδα με τον τίτλο Zsidó dalok (Εβραϊκά Ποιήματα). Ωστόσο, απέτυχε να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού.
Στη συνέχεια, ο Κις εργάστηκε ως διορθωτής στον εκδοτικό οίκο Deutsch. Από το 1870 έως το 1873, ήταν ο εκδότης του Illustrated World, ενός περιοδικού που είχε αναλάβει από τον Άρνολντ Βερτέσι. Το 1873 παντρεύτηκε μια μακρινή συγγενή του. Την επόμενη χρονιά, αρρώστησε βαριά και έγραψε το μυθιστόρημά του με τίτλο Budapesti rejtelmek (Τα μυστικά της Βουδαπέστης) ενώ ήταν κατάκοιτος. Η πρώτη του επιτυχία ήρθε το 1875 με το μεγάλο ποίημα-μπαλάντα του Simon Judit, το οποίο παρουσιάστηκε σε μια συνάντηση της λέσχης Kisfaludy. Καθώς η δημοτικότητά του Κις μεγάλωνε, αυξάνονταν και οι διαμάχες γύρω από την άποψή του. Ο Κις μετέφρασε επίσης πολλούς από τους Ψαλμούς στη σύγχρονη γλώσσα με μια σύγχρονη οπτική. Αυτά αναγκάστηκε να τα δημοσιεύσει ο ίδιος λόγω των δογματικών επικρίσεων που δέχτηκε.
Από το 1882, ο Κις υποστήριζε οικονομικά τις λογοτεχνικές του δραστηριότητες δουλεύοντας σε μια γαλλοουγγρική ασφαλιστική εταιρεία. Όταν η εταιρεία έκλεισε το 1889, επέστρεψε στις επιμέλειές του. Το 1914 έγινε μέλος της λέσχης Kisfaludy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές Κατηγορία:Ουγγροεβραίοι
Ένωση Ελλήνων Φυσικών
Η Ένωση Ελλήνων Φυσικών είναι επιστημονικός σύλλογος μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Ιστορικό
Η Ένωση Ελλήνων Φυσικών (ΕΕΦ) ιδρύθηκε στην Αθήνα όπου και εδρεύει. Έχει παραρτήματα στις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδος. Η ένωση ιδρύθηκε το 1930.
Δραστηριότητες
Δραστηριοποιείται στο χώρο της επιστήμης και των παιδαγωγικών. Οργανώνει επιστημονικά και παιδαγωγικά συνέδρια σε όλη την Ελλάδα, συνεργάζεται με φορείς του εξωτερικού και εκδίδει σειρά από περιοδικά. Επιμελείται την έκδοση βιβλίων επιστημονικού και γενικού ενδιαφέροντος. Οι συνεργάτες της ΕΕΦ είναι πτυχιούχοι των Τμημάτων Φυσικής και συναφών Τμημάτων των Πανεπιστημίων της χώρας (Χημικοί, Φυσιογνώστες, Βιολόγοι, Γεωλόγοι). Επίσης ασχολείται και με το μάθημα της φυσικής στα ελληνικά σχολεία, έχοντας επικρίνει τα θέματα των πανελληνίων εξετάσεων στη φυσική και τον τρόπο διδασκαλίας του γενικότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις
Αμαλία της Σουηδίας
Η Αμαλία της Σουηδίας (Amalia av Sverige, 22 Φεβρουαρίου 1805 - 31 Αυγούστου 1853) ήταν κόρη του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας.
Βιογραφία
Η Αμαλία Μαρία Καρλόττα γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1805 στη Στοκχόλμη, και ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Φρειδερίκης της Βάδης.
Η Αμαλία έφυγε από τη Σουηδία με την οικογένειά της μετά την εκθρόνιση του πατέρα της από το πραξικόπημα του 1809 και μεγάλωσε στη μητρική πατρίδα της μητέρας της, τη Βάδη. Υπέφερε από ραχίτιδα και δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ενδιαφερόταν για τη μουσική και ήταν φίλη της Τζέννυ Λιντ.
Πέθανε στις 31 Αυγούστου 1853 στο Ολδεμβούργο σε ηλικία 47 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Κατσούνι
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1979 στο Παρίσι. Η καταγωγή της είναι από το Βιετνάμ. Ανακαλύφθηκε από το περιοδικό Πέντχαουζ σε ηλικία 21 χρονών και έγινε φωτομοντέλο. Μέχρι τότε δούλευε ως γυμνή χορεύτρια στριπτίζ.
Ξεκίνησε την καριέρα της στον κινηματογράφο σε ηλικία 22 χρονών και βραβεύτηκε αρκετές φορές για τις επιδόσεις της.
Φημίζεται όσο καμιά άλλη για τις επιδόσεις της στο στοματικό σεξ και ειδικότερα στη βαθιά φαρυγγική κατάδυση του πέους. Εκτός από τα σκληρά πορνό έχει πάρει μέρος και σε πολλές ταινίες ελαφρού ερωτικού περιεχομένου.
Το περιοδικό Genesis την τοποθέτησε στην 14η θέση του καταλόγου των Porn’s Hot 100.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών
Θινόρνις
Ταξινομική
Το γένος Thinornis εισάχθηκε το 1844 από τον Άγγλο ζωολόγο Τζωρτζ Ρόμπερτ Γκρέυ για να περιλάβει ένα συγκεκριμένο είδος, το Thinornis rossii, που σήμερα θεωρείται μη επικρατούν συνώνυμο του είδους Thinornis novaeseelandiae.
Το γένος θινόρνις περιλαμβάνει σήμερα τα εξής δύο είδη :
Παλαιότερα οι ορνιθολόγοι προσέθεταν και ένα τρίτο είδος, το προαναφερθέν Thinornis rossii, γνωστό από μόνο ένα δείγμα του 1840. Αυτό θεωρείται πλέον γενικώς ότι ήταν μια νεαρή Thinornis novaeseelandiae, της οποίας ο τόπος ευρέσεως καταγράφηκε λανθασμένα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χαραδριίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ωκεανίας
Καίτη Βλαντή
Η Αικατερίνη (Καίτη) Βλαντή, γεννημένη στις 14 Ιανουαρίου 1956 στο Κάιρο της Αιγύπτου, είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Αγωνιζόταν με τα σύγχρονα δεδομένα στη θέση του σμολ φόργουορντ. Έχει κατακτήσει τα πρώτα επτά Πανελλήνια Πρωταθλήματα της «αυτοκρατορίας» του Σπόρτιγκ ('76, '77, '79, '80, '81, '83 και '84) και θεωρείται ευρέως η καλύτερη Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια της γενιάς της, πριν εμφανιστεί στο προσκήνιο η Άννυ Κωνσταντινίδου.
Προσωπικά στοιχεία
Η Βλαντή γεννήθηκε στο Κάιρο από Έλληνες γονείς. Σε ηλικία πέντε ετών η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας της, Νικόλας, ήταν παλιός παίκτης και προπονητής μπάσκετ.
Συλλογικό επίπεδο
Σε μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το στίβο κάνοντας εγγραφή στο Ζ.Α.Ο.Ν., σύλλογο της Κηφισιάς. Απογοητευμένη από τις συνθήκες που επικρατούσαν, σε ηλικία 13 ετών στράφηκε στην καλαθοσφαίριση. Έπαιξε για λίγο με τα χρώματα του Ζ.Α.Ο.Ν., αλλά προτίμησε να μην συνεχίσει στον σύλλογο, τον οποίο ο πατέρας της λίγο καιρό μετά ανέλαβε ως προπονητής.
Με τον τρόπο αυτό βρέθηκε στο Σπόρτιγκ Αθηνών, ο οποίος αναδημιούργησε γυναικεία ομάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με προπονητή το Γιώργο Νικητόπουλο.
Το 1976 η ομάδα κατέκτησε το πρώτο - από μια μεγάλη σειρά που έμελε να ακολουθήσουν - Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του στο ανοιχτό γήπεδο του Κολλεγίου Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη. Στο καθοριστικό ματς με αντίπαλο τον Απόλλωνα Καλαμαριάς (53-44), το οποίο διεξήχθη σε εχθρικό για την αθηναϊκή ομάδα περιβάλλον, η Βλαντή ήταν η κορυφαία του αγώνα.
Λίγο, μετά την κατάκτηση του πρώτου Πανελλήνιου Πρωταθλήματος από το Σπόρτιγκ, ωστόσο, σε ντέρμπι με αντίπαλο την Γλυφάδα, που έγινε σε κλίμα μεγάλης έντασης, η Βλαντή τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο αριστερό γόνατο. Καθώς η αθλητριακή ήταν λιγότερο εξελιγμένη από ό,τι σήμερα, δεν διαπιστώθηκε το ακριβές μέγεθος του τραυματισμού, ο οποίος αντιμετωπίστηκε σταδιακά τις επόμενες δεκαετίες. Η Βλαντή συνέχισε με κάποια αναπόφευκτα διαλείμματα να αγωνίζεται έως το 1984, ωστόσο δεν επανήλθε ποτέ στα επίπεδα απόδοσης που είχε φτάσει πριν τον τραυματισμό της.
Εξακολούθησε, ωστόσο να παραμένει ηγέτιδα του Σπόρτιγκ και αρχηγός της ομάδας τα τελευταία επτά χρόνια της καριέρας της. Έχει κατακτήσει τα πρώτα επτά Πανελλήνια Πρωταθλήματα της «αυτοκρατορίας» του Σπόρτιγκ ('76, '77, '79, '80, '81, '83 και '84).
Με την Εθνική Ελλάδος
Το ταλέντο της Βλαντή είχε ξεχωρίσει από νωρίς και είναι χαρακτηριστικό ότι σε ηλικία 16 ετών είχε κληθεί στην Εθνική Ελλάδος Γυναικών για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1973, που έλαβαν χώρα το 1972 στο Μπάρι της Ιταλίας. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε συμμετάσχει σε έναν αγώνα στα πλαίσια του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Νεανίδων, όπου η Ελλάδα ηττήθηκε από τη Βουλγαρία με σκορ 31-77. Με τη φανέλα της Εθνικής έχει συλλέξει 36 πόντους σε 7 αγώνες, 5,14 κατά μ.ό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΖΑΟΝ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σπόρτιγκ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Πασκάλ Σοτιρόβσκι
Ο Πασκάλ Σοτιρόβσκι (Paskal Sotirovski, Паскал Сотировски, Vrben 23 Νοεμβρίου 1927 - Παρίσι 20 Ιανουαρίου 2003) ήταν αστροφυσικός από τη Βόρεια Μακεδονία, με ειδίκευση στην ηλιακή φυσική.
Εκπαίδευση
Τελείωσε το δημοτικό στη γενέτειρά του. Συνέχισε στο Gornji Milanovac (στη Σερβία) όπου ολοκλήρωσε το γυμνάσιο. Αποφοίτησε από το Educational School στο Βελιγράδι.
Εργάστηκε για κάποια χρόνια ως δάσκαλος στο Bela Crkva αλλά το 1950 γράφτηκε στο Τμήμα Φιλοσοφίας και στο Τμήμα Φυσικής στο Πανεπιστήμιο των Αγίων Κυρίλου και Μεθοδίου στα Σκόπια. Αποφοίτησε το 1956 και ξεκίνησε να διδάσκει φυσική στο λύκειο Josip Broz Titο στα Σκόπια.
Το 1961, ο Σοτιρόβσκι εργάστηκε ως αναπληρωτής καθηγητής αστροφυσικής στο Τμήμα Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών στα Σκόπια. Έπειτα στάλθηκε για να ειδικευτεί στη Σορβόννη, στο Παρίσι. Το 1971 υποστήριξε τη διδακτορική διατριβή του πάνω στην ηλιακή φυσική και έλαβε τον υψηλότερο δυνατό βαθμό.
Οργανισμός Πασκάλ Σοτιρόβσκι
Τη δεκαετία του 1990, ο Σοτιρόβσκι ίδρυσε τον οργανισμό που φέρει το όνομά του και υποστηρίζει οικονομικά τα νέα και χαρισματικά ταλέντα της Βόρειας Μακεδονίας.
Κατηγορία:Αστροφυσικοί
Ευστόργιος Α΄Μεδιολάνων
Ο Ευστόργιος (ιταλικά: Eustorgio) ήταν επίσκοπος του Μιλάνου, Μεδιολάνο τότε, ελληνικής καταγωγής, τον 4ο αιώνα. Τιμάται ως άγιος στην καθολική εκκλησία, και εορτάζεται στο ρωμαϊκό μαρτυρολόγιο στις 18 Σεπτεμβρίου.
Βιογραφία
Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας αναφέρει ότι ο Ευστόργιος ήταν μεταξύ των επισκόπων της Ιταλίας που υποστήριξαν τις αποφάσεις τηςς Συνόδου της Νίκαιας ενάντια στην αίρεση των Αρειανών. Ο Αμβρόσιος του Μεδιολάνου, στο Sermo contra Auxentius, μιλά για τον Ευστόργιο ως επιφανή προκάτοχό του, όπως ο Διόνυσος και ο Μιροκλής, των οποίων θεωρεί τον εαυτό του πνευματικό κληρονόμο, και τον ορίζει με τον τίτλο του «εξομολογητή».
Οι ιστορικές πηγές δεν μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε αν οι σύνοδοι των Μεδιολάνων του 345 και 347/348, όπου καταδικάστηκε ο Φωτεινός του Σιρμίου, έλαβαν χώρα την εποχή του Ευστόργιου ή του προκατόχου του Προτάσιου.