cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σούφι
Ιστορία
Ήδη από τον 11ο αιώνα έχουμε την εμφάνιση των πρώτων μυστικιστικών ταγμάτων, ενώ τον 13ο αιώνα ο Ανδαλούσιος αλ Άραμπι διατύπωσε την άποψη ότι όλες οι υπάρξεις είναι ένα, μια έκφανση της υποκείμενης θεϊκής πραγματικότητας (θεωρία της Ενότητας του Όντος). Την ίδια εποχή ο μεγαλύτερος ποιητής των Σούφι, ο Τζελάλ-εντίν-αρ-Ρούμι (1207-1273), παρακινημένος από μυστική αγάπη συνέγραψε το περίφημο ποίημα Μεσνεβί (26.000 δίστιχα), το οποίο αποτελεί μια εγκυκλοπαίδεια της μυστικής σκέψης. Ο Ρούμι ενέπνευσε την οργάνωση των στροβιλιζόμενων δερβίσηδων που αναζητούσαν την έκσταση μέσω μιας περίτεχνης χορευτικής ιεροτελεστίας με τη συνοδεία μουσικής. Ο σύγχρονός του, Γιουνούς Εμρέ, εγκαινίασε την τουρκική μυστική ποίηση που διασώθηκε από το τάγμα των δερβίσηδων Μπεκτασίδων. Στην Αίγυπτο εμφανίστηκε το τάγμα των Σαντιλίγια, ενώ τα θεμελιώδη ιδεώδη του σουφισμού έφτασαν μέχρι την Ινδία, όπου επηρεάστηκαν από τον ινδουιστικό μυστικισμό. Παρ’ όλο που μετά τον 16ο αιώνα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν έχουμε παραγωγή σημαντικών κειμένων από Σούφι, εντούτοις η επίδραση των μυστικιστικών ταγμάτων δεν μειώθηκε. Νέα τάγματα ιδρύθηκαν, ενώ πολιτικοί και κοινωνικοί μεταρρυθμιστές στις μουσουλμανικές χώρες εναντιώθηκαν συχνά στον σουφισμό γιατί τον θεωρούσαν οπισθοδρομικό. Στην Τουρκία μάλιστα ο Μουσταφά Κεμάλ τα κατήργησε το 1925, χωρίς όμως να επιτύχει την εκμηδένιση της πνευματικής τους επιρροής.
Το ορθόδοξο Ισλάμ διαφωνούσε με τους Σούφι αναφορικά με τη λατρεία των αγίων, τις επισκέψεις σε τάφους, τις μουσικές τελετουργίες, τα θαύματα, και την απόλυτη πνευματική κυριαρχία του σεΐχη-διδασκάλου ως αλάθητου ηγέτη των μαθητών του. Από την άλλη πλευρά, οι Σούφι ύψωσαν τη φωνή τους ενάντια στην κοινωνική ανισότητα και προσπάθησαν ακόμη και θυσιάζοντας τη ζωή τους να μεταβάλουν τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες προς το καλύτερο. Η σπουδαιότητα του σουφισμού για την πνευματική αγωγή και την εγχάραξη στην ψυχή του πιστού αρετών όπως η εμπιστοσύνη στον Θεό, η ευλάβεια, η πίστη στην αγάπη του Θεού και ο σεβασμός προς τον Προφήτη δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί, όπως και ο ρόλος της Μυστικής ποίησης ως πηγής ευτυχίας για εκατομμύρια ανθρώπους (αν και κάποιοι υποτιθέμενοι νεωτεριστές θεώρησαν ναρκωτική την επίδραση της ποίησης στη μουσουλμανική σκέψη).
Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ
Η Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ (Eveline Widmer-Schlumpf) είναι Ελβετίδα πολιτικός, δικηγόρος και μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το 2008 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2015. Ήταν Πρόεδρος της Ομοσπονδίας για το έτος 2012.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1956 και πατέρας της είναι το μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, Λέον Σλουμφ. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και εργάστηκε ως δικηγόρος την περίοδο από το 1987 ως το 1998. Εξελέγη στο επαρχιακό δικαστήριο του Τριν το 1985 και προήδρευσε την περίοδο 1991-97. Το 1998 εξελέγη ως επικεφαλής του καντονιού Γκριζόν και ήταν Πρόεδρος τα έτη 2001 και 2005.
Ονομάστηκε εναλλακτική υποψήφια (επιλαχούσα) για τον Κρίστοφ Μπλόχερ από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα Σοσιαλδημοκρατών και το Κόμμα των Πρασίνων, στις εκλογές για Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, που διενεργήθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου του 2007. Στον πρώτο γύρο έλαβε 116 ψήφους έναντι 111 για τον Μπλόχερ και στο δεύτερο γύρο εξελέγη μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου με 125 ψήφους έναντι 115 για τον Μπλόχερ και 6 άκυρα και λευκά. Αποδέχθηκε την εκλογή της στις 13 Δεκεμβρίου του 2007. Ωστόσο, το Ελβετικό Κόμμα του Λαού ανακοίνωσε την απόφασή του να την αποκλείσουν από τις συναντήσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Είναι η έκτη γυναίκα που εκλέχθηκε στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της χώρας. Τον Δεκέμβριο του 2010 εξελέγη αντιπρόεδρος για το έτος 2011 και ανέλαβε Πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιντμερ
Αλέξανδρος Μερεντίτης
Ο Αλέξανδρος Μερεντίτης (1880, Θήβα - 15 Ιουλίου 1964) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Εκτέλεσε καθήκοντα αρχηγού ΓΕΣ (επισήμως ήταν υπαρχηγός του ΓΕΣ) την περίοδο 1928-29, και έγινε επίσης υπουργός σε διάφορες βραχύβιες κυβερνήσεις.
Γεννήθηκε το 1880 στη Θήβα. Αφού αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων, κατατάχθηκε στο στράτευμα (Πυροβολικό) στις 6 Ιουλίου 1902. Πήρε μέρος στο Μακεδονικό Αγώνα. Τον πρόδωσαν και συνελήφθη από τις τουρκικές αρχές που τον έκλεισαν στις φυλακές του Μοναστηρίου, παραλίγο δε να τον τυφεκίσουν. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως υπολοχαγός, διοικητής πυροβολαρχίας στη Μακεδονία και στην Ήπειρο, στις επιχειρήσεις για την κατάληψη των Ιωαννίνων. Μετά τη λήξη τους διορίστηκε καθηγητής Περιγραφικής Γεωμετρίας στη Σχολή Ευελπίδων. Έγραψε και σύγγραμμα με τίτλο «Μαθήματα Περιγραφικής Γεωμετρίας».
Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως αντισυνταγματάρχης, διοικητής του πυροβολικού της IV Μεραρχίας. Στις επιχειρήσεις στη Ρωσία (Εκστρατεία της Κριμαίας) υπηρέτησε ως διοικητής πυροβολικού της II Μεραρχίας. Στη Μικρασιατική Εκστρατεία υπηρέτησε ως διοικητής πυροβολικού του Β΄ Σώματος Στρατού και κατόπιν του Α΄ Σώματος Στρατού, στο οποίο λίγες ημέρες πριν από την κατάρρευση του μετώπου έγινε επιτελάρχης. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή για κάποιο διάστημα με αίτησή του τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Ανακλήθηκε στην ενέργεια, έγινε υποστράτηγος και τοποθετήθηκε επιθεωρητής Πυροβολικού. Υπήρξε χρονολογικά ο δεύτερος εμψυχωτής αυτής της νεοσύστατης τότε υπηρεσίας, η οποία οργάνωσε και ανέπτυξε το σύστημα εκπαίδευσης του Πυροβολικού. Στάλθηκε για εκπαίδευση στη Γαλλία, κι όταν επέστρεψε, τοποθετήθηκε υπαρχηγός του Επιτελείου, εκτελούσε δε καθήκοντα αρχηγού επειδή η θέση αυτή ήταν κενή. Συνέταξε και εισηγήθηκε σχέδιο οργάνωσης του στρατού, που προέβλεπε μειωμένη θητεία. Το σχέδιο αυτό εγκρίθηκε και τέθηκε σε ισχύ.
Επειδή διέκειτο φιλικά προς το Κίνημα Πλαστήρα του Μαρτίου 1933 αποστρατεύτηκε. Στα χρόνια της Κατοχής η κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη τον ανακάλεσε τον Οκτώβριο 1943 στην ενεργό υπηρεσία και τον προήγαγε σε αντιστράτηγο. Διετέλεσε υπουργός-γενικός διοικητής Μακεδονίας και υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη τον Απρίλιο και τον Αύγουστο του 1945, και υπουργός Στρατιωτικών και προσωρινά Ναυτικών στην κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού την ίδια χρονιά. Επί πρωθυπουργίας Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε υπουργός-γενικός διοικητής Μακεδονίας (1945-1946).
Πέθανε από συγκοπή καρδιάς τον Ιούλιο του 1964 στην Αθήνα και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη από το Ναό της Μητρόπολης. Ήταν άγαμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
.nc
.nc είναι ο top-level domain κωδικός για τη Νέα Καληδονία στο Διαδίκτυο. Μόνο εγγεγραμμένες εταιρείες ή ενώσεις στη Νέα Καληδονία ή ιδιώτες που κατοικούν στη Νέα Καληδονία επιτρέπεται να καταχωρούν ονόματα τομέα .nc.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νέα Καληδονία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Μεγάλη Βρύση Κιλκίς
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μεγάλη Βρύση
Η Μεγάλη Βρύση είναι πεδινό χωριό του νομού Κιλκίς σε υψόμετρο 120 μέτρων.
Ονομασία
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Αρμουτσή.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μεγάλη Βρύση βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων Δ.-ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς, ανάμεσα στα χωριά Βαπτιστής (ΝΔ.), Καστανιές (ΒΔ.), Σταυροχώρι (Β.) και Μεταλλικό (ΒΑ.).
Οι κάτοικοι του χωριού είναι κυρίως πρόσφυγες από την περιοχή του Καυκάσου και της Ανατολικής Θράκης. Συγκεκριμένα, οι Πόντιοι κάτοικοι κατάγονται από το χωριό Καράουργαν περιοχής Σαρικαμίς, Καρς, στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878-1882, από το χωριό Χόταρ Σεβάστειας στο οποίο μετακινήθηκαν περί το 1840 και από το χωριό Σιμικλή Αργυρούπολης Πόντου.
Στην γειτονική περιοχή "Γιάννες (Μεταλλικό)" υπάρχει ιαματική πηγή από φυσική μεταλλική ανάβλυση, γύρω από την πηγή εκτείνεται σημαντικός αρχαιολογικός χώρος, που παλαιότερα γινόταν χρήση του νερού για λουτροθεραπεία.
Διοικητικά
Το 1919, με το παλιό του όνομα αναφέρεται στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε, με το ΦΕΚ 179Α-30/08/1927 σε Μεγάλη Βρύση. Μέχρι το 1994 ήταν έδρα της κοινότητας Μεγάλης Βρύσης στην οποία ανήκε και ο γειτονικός οικισμός Μεταλλικό. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας εντάχθηκε στο δήμο Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλης Βρύσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 492 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Όμπλαστ του Ουλιάνοφσκ
Το Όμπλαστ του Ουλιάνοφσκ (ρωσικά: Улья́новская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Βρίσκεται στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα του Βόλγα. Το διοικητικό του κέντρο είναι το Ουλιάνοφσκ, και ονομάστηκε έτσι προς τις τιμήν του οικογενειακού ονόματος Ουλιάνοφ του Βλαντιμίρ Λένιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουλιανοφσκ
Εθνική Νέας Ζηλανδίας (ράγκμπι γιούνιον ανδρών)
Η εθνική ομάδα ράγκμπι γιούνιον της Νέας Ζηλανδίας αντιπροσωπεύει τη Νέα Ζηλανδία στο ράγκμπι γιούνιον, το οποίο αποτελεί εθνικό άθλημα. Η ομάδα διοικείται από την Ομοσπονδία Ράγκμπι Νέας Ζηλανδίας (NZR). Είναι γνωστή με το προσωνύμιο All Blacks.
Οι νεώτερες στολές της Νέας Ζηλανδίας αποτελούνταν από μαύρη φανέλα με ασημένια φτέρη και άσπρα πριτσίνια. Κατά την περιοδεία του 1905 φορούσαν ολόμαυρα, εκτός από την ασημένια φτέρη, ενώ το προσωνύμιό τους All Blacks χρονολογείται από τότε. Η ομάδα εκτελεί μια haka - μια πρόκληση Māori ή χορό στάσης - πριν από κάθε αγώνα. Ο haka που εκτελείται παραδοσιακά είναι το Ka Mate του Τε Ραουπαράχα, παρόλο που το Kapa o Pango εκτελείται συχνά από το 2005.
Η Νέα Ζηλανδία συναγωνίζεται με την Αργεντινή, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική στο Πρωτάθλημα Ράγκμπι. Οι All Blacks έχουν κερδίσει το τρόπαιο αρκετές φορές στην ιστορία της διοργάνωσης. Η Νέα Ζηλανδία πραγματοποίησε ένα Grand Slam (νίκησε την Αγγλία, την Ουαλία, τη Σκωτία και την Ιρλανδία σε μια περιοδεία) τέσσερις φορές - 1978, 2005, 2008 και 2010.
Ιστορία
Ο πρώτος αγώνας της ομάδας ήταν το 1884, και ο πρώτος διεθνής δοκιμαστικός αγώνας ήταν το 1903 εναντίον της Αυστραλίας στο Σίδνεϊ. Την επόμενη χρονιά φιλοξένησε τoν πρώτo της εντός έδρας δοκιμαστικό αγώνα εναντίον μιας ομάδας των Βρετανικών Νήσων στο Ουέλλινγκτον. Ακολούθησε μια περιοδεία στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική με 34 παιχνίδια (συμπεριλαμβανομένων 5 δοκιμαστικών) το 1905, όπου η ομάδα υπέστη μόνο μία ήττα ενάντια στην Ουαλία.
Οι All Blacks έχουν ονομαστεί World Rugby Team of the Year αρκετές φορές από τότε που δημιουργήθηκε το βραβείο το 2001, όπως επίσεις World Rugby Player of the Year την ίδια περίοδο. Δεκαπέντε πρώην All Blacks έχουν τιμηθεί στην International Rugby Hall of Fame. Αρκετοί προπονητές των All Blacks έχουν κερδίσει το World Rugby Coach of the Year από την κυκλοφορία του βραβείου το 2001.
Χάκα
Οι All Blacks εκτελούν ένα haka (πρόκληση Māori) πριν από κάθε διεθνή αναμέτριση. Ο haka έχει συνδεθεί στενά με το ράγκμπι της Νέας Ζηλανδίας από την περιοδεία της γηγενούς ομάδας ράγκμπι γιούνιον της της Νέας Ζηλανδίας στην Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο την περίοδο 1888-89, αν και η ομάδα της Νέας Ζηλανδίας που περιόδευσε στη Νέα Νότια Ουαλία το 1884 μπορεί έχει εκτελέσει επίσης ένα haka.
Στατιστικά
Έχει κερδίσει τα δύο τελευταία Παγκόσμια Κύπελλα Ράγκμπι, το 2011 και το 2015, καθώς και το εναρκτήριο τουρνουά του 1987. Έχουν 77% νίκη στα ματς, και είναι η μόνη διεθνής ομάδα με μια νίκη απέναντι σε κάθε αντίπαλο. Από το διεθνές ντεμπούτο της το 1903, έχει χάσει μόνο από πέντε από τα 19 έθνη που έχουν παίξει σε αγώνες. Από την δημιουργία της Κατάταξης Παγκόσμιου Ράγκμπι το 2003, η Νέα Ζηλανδία κατέχει την νούμερο ένα θέση με διάρκεια μεγαλύτερη από όλες τις άλλες ομάδες μαζί. Οι All Blacks είναι στατιστικά η καλύτερη ομάδα που έχει παίξει ποτέ ράγκμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νέα Ζηλανδία Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον
Νόμοι (διάλογος)
thumb|right|285px|Σημερινό τοπίο στην [[Κρήτη όπου πεζοπόρησαν ο Κλεινίας και ο Μέγιλλος για τη δημιουργία της Πολιτείας των «Νόμων»]] Οι Νόμοι είναι ο τελευταίος και εκτενέστερος πλατωνικός διάλογος που γράφτηκε προς το τέλος της ζωής του Πλάτωνα, μετά το τρίτο ταξίδι του στη Σικελία. Είναι ο μοναδικός πλατωνικός διάλογος όπου δεν συμμετέχει ο Σωκράτης. Αποτελείται από δώδεκα βιβλία με τρεις συνδιαλεγόμενους ηλικιωμένους άνδρες. Τον διάλογο που εξελίσσεται στην Κρήτη, κατευθύνει και μονοπωλεί ένας ανώνυμος Αθηναίος ξένος. Τα άλλα δύο πρόσωπα είναι ο κρητικός Κλεινίας και ο Σπαρτιάτης Μέγιλλος. Οι τρεις διαλεγόμενοι περιπατητικοί συζητητές κατευθύνονται από την Κνωσσό στο σπήλαιο και το ναό του Δία, κάνοντας την πορεία του βασιλιά και νομοθέτη της Κρήτης Μίνωα, που συναντά τον πατέρα του Δία, σύμβουλο στο νομοθετικό του έργο.
Σύνοψη
Με τη συγγραφή των Νόμων ο Πλάτων καθώς η ψυχική του διάθεση τον έστρεφε προς την πολιτική πράξη, θέλησε κάπως να γεφυρώσει το χάσμα, που χωρίζει την ιδεατή πολιτεία του από την πραγματική ελληνική πολιτεία. Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα του διαλόγου «Νόμοι» και από αυτό προσδιορίζεται το περιεχόμενό του. Σημαντική είναι η αναφορά στην εντελώς απομυθοποιημένη ερμηνεία της Θεολογίας, αλλά και στην αιτιολόγηση των κανόνων θέσπισης του θετού δικαίου.
Πολιτεία των «Νόμων» ή η ύπαρξη θετών κανόνων
Ο Πλάτων σε αυτόν τον διάλογο προχωρεί στην διατύπωση συγκεκριμένων κανόνων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, που ενδιαφέρουν τον ιστορικό του δικαίου πολύ περισσότερο, παρά τον φιλόσοφο. Μερικά όμως σημεία αυτής της νομοθεσίας παρουσιάζουν ενδιαφέρον και για τη γενική θεωρία του δικαίου. Στην πραγματική πολιτεία, την υπαρκτή, την μέτρια ως κακή χωρίς την ιδεατή υπόθεση της ύπαρξης «βασιλικών ανδρών» τις αντίρροπες τάσεις την ορίζουν εδώ πια οι νόμοι. Όπου δεν μπορεί να επιβληθεί (να κυβερνά) ο νους ως μόνος άρχων των πάντων, που δεν επιτρέπεται να είναι κανενός δούλος ή υπήκοος, μόνο ένα υποκατάστατο υπάρχει, η θέσπιση του νόμου.
''«ὡς ἄρα νόμους ἀνθρώποις ἀναγκαῖον τίθεσθαι καὶ ζῆν κατὰ νόμους ἢ μηδὲν διαφέρειν τῶν πάντῃ ἀγριωτάτων θηρίων.
Έτσι προτιμότερος χάριν της τάξης είναι ο νόμος. ''«διὸ δὴ τὸ δεύτερον αἱρετέον, τάξιν τε καὶ νόμον.
Στην μέτρια πολιτεία έως κακή, όπως είναι και οι ιστορικές πολιτείες, για παράδειγμα Λακεδαιμονίων Πολιτεία ή Αθηναίων Πολιτεία, όπως μας τις περιγράφει ο Ξενοφών αλλά και ο Αριστοτέλης αντίστοιχα ούτε τέλεια γνώση του λόγου, του ορθού δικαίου θα υπάρχει, ούτε όμως και τέλεια αγνωσία. Θα υπάρχει η δυνατότητα της γνώσης. Γι αυτό οι νόμοι θα συντάσσονται με τέτοιον τρόπο, ώστε να μην επιβάλλονται αναιτιολόγητα στον εξουσιαζόμενο. Πριν από κάθε νομοθετική επιταγή θα προτάσσεται, όπως έγινε αργότερα στα βυζαντινά νομοθετήματα, ένα προοίμιο, ένα είδος εισηγητικής έκθεσης, όπου θα εκθέτονται οι λόγοι που επιβάλλουν την ισχύ του νόμου.
Η θεωρία περί ποινής
Ο Πλάτων είναι ο πρώτος που διατύπωσε την θεωρία της γενικής και ειδικής πρόληψης με σαφή τρόπο στον Πρωταγόρα, αλλά και στον Γοργία:
""ὁ δὲ μετὰ λόγου ἐπιχειρῶν κολάζειν οὐ τοῦ παρεληλυθότος ἕνεκα ἀδικήματος τιμωρεῖται οὐ γὰρ ἂν τό γε πραχθὲν ἀγένητον θείη ἀλλὰ τοῦ μέλλοντος χάριν, ἵνα μὴ αὖθις ἀδικήσῃ μήτε αὐτὸς οὗτος μήτε ἄλλος ὁ τοῦτον ἰδὼν κολασθέντα."
''«προσήκει δὲ παντὶ τῷ ἐν τιμωρίᾳ ὄντι, ὑπ' ἄλλου ὀρθῶς τιμωρουμένῳ, ἢ βελτίονι γίγνεσθαι καὶ ὀνίνασθαι ἢ παραδείγματι τοῖς ἄλλοις γίγνεσθαι, ἵνα ἄλλοι ὁρῶντες πάσχοντα ἃ ἂν πάσχῃ φοβούμενοι βελτίους γίγνωνται».
Έτσι και στους Νόμους προχωρεί στην διατύπωση συγκεκριμένων κανόνων δημοσίου και ιδιωτικού δικαιου ''«οὐχ ἕνεκα τοῦ κακουργῆσαι διδοὺς τὴν δίκην οὐ γὰρ τὸ γεγονὸς ἀγένητον ἔσται ποτέ τοῦ δ' εἰς τὸν αὖθις ἕνεκα χρόνον ἢ τὸ παράπαν μισῆσαι τὴν ἀδικίαν αὐτόν τε καὶ τοὺς ἰδόντας αὐτὸν δικαιούμενον, ἢ λωφῆσαι μέρη πολλὰ τῆς τοιαύτης συμφορᾶς».
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έργα του Πλάτωνα Κατηγορία:Νόμοι Κατηγορία:Αρχαίο Δίκαιο Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Φώτης Γιαγκούλας
Ο Φώτης Γιαγκούλας (... - 20 Σεπτεμβρίου 1925) ήταν θρυλικός Έλληνας λήσταρχος από το χωριό Μεταξάς Κοζάνης.
Κατηγορήθηκε για φόνους και ληστείες και αποδείχθηκε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ο Γιαγκούλας δρούσε στον μισό Όλυμπο και στα Πιέρια, την Ελασσόνα και την Κοζάνη, ενώ υπήρξε φίλος και με τον άλλο μεγάλο λήσταρχο, Θωμά Καντάρα. Σε μικρό χρονικό διάστημα η συμμορία του κατάφερε να γίνει ο φόβος και ο τρόμος του Ολύμπου, τρομοκρατώντας τους ορειβάτες.
Σκοτώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1925 σε συμπλοκή που κράτησε 8 ώρες με χωροφύλακες στην περιοχή Κλεφτόβρυση του Ολύμπου. Μαζί του σκοτώθηκε και ο συνεργάτης του, Πάντος Μπαμπάνης. Επίσης, σκοτώθηκε ο λήσταρχος Τσαμήτρας και ο χωροφύλακας Κωνσταντίνος Σαλιώρας. Τα κεφάλια των ληστών εκτέθηκαν σε κοινή θέα στην Κατερίνη, επάνω σε ένα κοντάρι, μπροστά στο κτήριο του δικαστηρίου για να αποθαρρυνθεί η περαιτέρω σύνταξη ληστρικών ομάδων. Σήμερα το κεφάλι του Γιαγκούλα, μαζί με το θρυλικό μαχαίρι του, την «Παρδάλα», με το οποίο εκτιμάται ότι δολοφόνησε 54 ανθρώπους, εκτίθενται στο Μουσείο Εγκληματολογίας (ΕΚΠΑ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1925 η ζωή και η δράση του Γιαγκούλα αποτέλεσε το θέμα ταινίας του Δημήτρη Καμινάκη με τίτλο Ο λήσταρχος Γιαγκούλας  σε μια εμβρυακή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Η ταινία τελικά δεν προβλήθηκε στις αίθουσες της Θεσσαλονίκης, όπως είχε αναγγελθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες εγκληματίες Κατηγορία:Ληστές
Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης
Ο Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης (284 – 222 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, που κυβέρνησαν την Αίγυπτο κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Πτολεμαίου Β΄ του Φιλάδελφου και της κόρης του Λυσίμαχου Αρσινόης Α΄. Στα επίσημα έγγραφα του κράτους αναφέρεται ως γιος της δεύτερης συζύγου του πατέρα του, Αρσινόης Β΄, καθώς η φυσική του μητέρα εκδιώχθηκε το 279 π.Χ. από την αυλή με την κατηγορία της προδοσίας.
Στο χαρακτήρα του Πτολεμαίου δεν βλέπουμε τόσο έναν γιο του Πτολεμαίου Β΄, όσο έναν εγγονό των αξιωματικών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Πτολεμαίου του Σωτήρος και του Λυσίμαχου. Διαδέχτηκε τον πατέρα του το 246 π.Χ. ενώ ήταν πάνω κάτω τριάντα ετών και η κληρονομιά των παλαιών πολεμιστών πάνω του ήταν εμφανής, παρά την πολυτέλεια που βασίλευε στα ανάκτορα της Αιγύπτου. Ο βασιλικός του τίτλος ήταν «Iwaennetjerwysenw Sekhemankhra Setepamun» που σημαίνει «Γιος των Θεών Αδερφών, Ζωντανή Δύναμη του Ρα, Εκλεκτός του Άμμωνος». Νυμφεύθηκε την Βερενίκη της Κυρήνης, κόρη του Μάγα, ο οποίος είχε κερδίσει την ανεξαρτησία του κράτους του από την Αίγυπτο. Με τον τρόπο αυτό η Κυρηναϊκή ενσωματώθηκε και πάλι στα εδάφη της Αιγύπτου, αλλά και η Αίγυπτος εξασφάλισε την κυριαρχία της στο χώρο της Βόρειας Αφρικής. Η ίδια η Βερενίκη είχε αποδείξει πως είχε μέσα της την ισχυρογνωμοσύνη των Μακεδόνων προγόνων της.
Τρίτος Συριακός Πόλεμος
Σύμφωνα με τη συνθήκη που έλαβε χώρα το 253 π.Χ. ανάμεσα στον Πτολεμαίο Β' και τον Αντίοχο Β', προκειμένου να λάβει τέλος ο Δεύτερος Συριακός Πόλεμος, η βασίλισσα του Αντίοχου Λαοδίκη, έπρεπε να απομακρυνθεί μαζί με τους δύο γιους της στη Μικρά Ασία. Τη θέση της θα έπαιρνε η κόρη του Πτολεμαίου από την Αρσινόη Α΄, η Βερενίκη Φερνοφόρος. Ωστόσο η Λαοδίκη κατάφερε να επιστρέψει στο θρόνο μετά το θάνατο του Πτολεμαίου Β', κρατώντας κοντά της τον Αντίοχο, που πέθανε λίγο αργότερα το 246 π.Χ. Κάποιες υποψίες για το θάνατό του πέφτουν στη Λαοδίκη, αλλά τίποτε δεν είναι σίγουρο. Πάντως έστειλε δικούς της ανθρώπους στην Αντιόχεια να θανατώσουν τη Βερενίκη και το γιο της Αντίοχο που ήταν ακόμη νήπιο. Παρά την αντίσταση της Βερενίκης, ο φόνος διεπράχθη και το Βασίλειο των Σελευκιδών ανέλαβε ο γιος της Λαοδίκης, ο Σέλευκος Β΄ ο Καλλίνικος. Η διπλή αυτή δολοφονία, που αποτελούσε προσβολή για την Αίγυπτο, οδήγησε σε νέα πολεμική σύρραξη. Αυτήν την πολιτική κατάσταση κληρονόμησε ο νέος βασιλιάς Πτολεμαίος όταν ανέβηκε στο θρόνο το 246 π.Χ. Σύμφωνα με τον Justinus, ο Πτολεμαίος βάδισε ο ίδιος σαν επικεφαλής του στρατού του, όσο ακόμη η Βερενίκη ήταν ζωντανή. Ωστόσο δεν έφτασε εγκαίρως. Αυτά τα γεγονότα έγιναν η αφορμή για το ξέσπασμα του Τρίτου Συριακού ή Λαοδίκειου πολέμου.
Η εκστρατεία αυτή στην Ανατολή θεωρείται ο μεγαλύτερος πολεμικός θρίαμβος του Οίκου των Πτολεμαίων. Ωστόσο, δεν έχουμε στα χέρια μας κάποιο πλήρες χρονικό, παρά αποσπάσματα και αναφορές από διάφορους συγγραφείς, οι περισσότεροι από τους οποίους αντέγραψαν και διέσωσαν προγενέστερους παπύρους και επιγραφές. Ο Πτολεμαίος ο Γ' λεηλάτησε την Αντιόχεια εκδικούμενος το θάνατο της αδερφής και του ανιψιού του και την κράτησε υπό την κατοχή του για μια περίοδο δύο ετών (246 – 244 π.Χ.). Η εκστρατεία του συνεχίστηκε στη Βαβυλωνία για πέντε ακόμη χρόνια, μέχρι το 241 π.Χ. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου θα πρέπει να συνέβη και μία ναυμαχία στο θαλάσσιο χώρο της Άνδρου, και αν και τα στοιχεία είναι μεικτά, πιστεύεται πως ηττήθηκε. Κατέλαβε με επιτυχία την Σελεύκεια, το λιμάνι της Αντιόχειας, γεγονός που γέμισε τα ταμεία του βασιλιά κατά 15.000 τάλαντα, περίπου το δέκα τοις εκατό των ετήσιων εισοδημάτων του. Επίσης πήρε τον έλεγχο της Εφέσου, και πόλεις στη Θράκη και τον Ελλήσποντο. Την προσωπική του συμμετοχή στην εκστρατεία βεβαιώνει ο Αππιανός στο έργο του Συριακά. Επέστρεψε τελικά στην Αίγυπτο, όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια εισβολή στο χώρο του Αιγαίου από το Μακεδόνα βασιλιά, Αντίγονο Β΄ Γονατά, αφήνοντας στη θέση του τον Ξάνθιππο.
Βερενίκη
Κατά τη διάρκεια της απουσίας του, ο Πτολεμαίος Γ΄, άφησε σαν κεφαλή του κράτους, τη σύζυγό του μαζί με μια ομάδα συμβούλων. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η Βερενίκη ήταν πολύ καλή ιππεύτρια και είχε νικήσει σε αγώνες αρμάτων στα Νέμεα. Ένα ιστορικό ανέκδοτο αναφέρει πως την παραμονή της αναχώρησης του Πτολεμαίου, η νεαρή του βασίλισσα, αφιέρωσε σε ένα ναό στην Αλεξάνδρεια μία μπούκλα από τα μαλλιά της. Ο βασιλικός αστρονόμος ο Κόνων, αργότερα ισχυρίστηκε πως ανακάλυψε την μπούκλα αυτή στον ουρανό, μεταμορφωμένη σε έναν αστερισμό, ο οποίος τάχα δεν υπήρχε εκεί πριν. Παρόλο που η ιστορία έγινε δεκτή σαν ένα χαριτωμένο ποιητικό παραμύθι από την Αλεξανδρινή αυλή, ο Καλλίμαχος της Κυρήνης έγραψε ένα όμορφο ποίημα σχετικά, το οποίο μεταφράστηκε κατόπιν στα λατινικά από τον Κάτουλλο δύο αιώνες μετά. Η εκδοχή αυτή με τίτλο Coma Berenices διασώθηκε ως της μέρες μας, καθώς επίσης και το όνομα του αστερισμού: η Κόμη της Βερενίκης.
μικρογραφία|200εσ|Προτομή του Πτολεμαίου Γ΄ που βρέθηκε στη Βίλα των Παπύρων στο Ερκουλάνο. Αρχαιολογικό Μουσείο Νάπολης.
Εσωτερική Πολιτική & Πολιτιστικό Έργο
Παρόλο που ο Πτολεμαίος Γ΄ δεν κατάφερε να αποφύγει ορισμένα εσωτερικά προβλήματα, η ιστορία τον κατατάσσει ανάμεσα στους συνετούς ηγέτες. Ένα διάταγμα ( 238 π.Χ. ), που συνέταξε το αιγυπτιακό ιερατείο, τιμά το βασιλικό ζεύγος ως Θεούς Ευεργέτες, για τη συνεισφορά τους στην προώθηση του αιγυπτιακού τρόπου λατρείας, αλλά και για τη διαφύλαξη της ειρήνης στη χώρα, χάρις στην καλή τους διαχείριση και το ισχυρό αμυντικό σύστημα που έφτιαξαν στη χώρα. Σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα των καλών υπηρεσιών τους, αναφέρεται η εισαγωγή τροφίμων από το εξωτερικό, με έξοδα του βασιλιά, κάποια χρονιά που ο Νείλος δεν πλημμύρισε στο αναμενόμενο επίπεδο, θέτοντας τη χώρα σε κίνδυνο από λιμό. Το διάταγμα, γνωστό σαν 'Κανόπειο Διάταγμα' ( Canopus Decree στην αγγλική βιβλιογραφία ) γράφτηκε στα ιερογλυφικά, στη δημοτική γλώσσα και στα ελληνικά και αναρτήθηκε στους ναούς. Αποτελεί την πρώτη από τις τρεις στήλες που γράφτηκαν με τον τρόπο αυτό, ενώ η τρίτη και τελευταία από αυτές δεν είναι άλλη από την περίφημη Στήλη της Ροζέτας που συνετέλεσε στην αποκρυπτογράφηση των ιερογλυφικών από τους σύγχρονους μελετητές.
Στον Πτολεμαίο Γ΄ αποδίδεται επίσης η έναρξη των έργων ανέγερσης του μεγάλου ναού του θεού Ώρου στο Έντφου κατά το δέκατο χρόνο της βασιλείας του, περίπου το 237 π.Χ. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 231 π.Χ., ενώ βασίλευε ο γιος του, αν και η επίσημη λειτουργία του ναού ξεκίνησε αρκετά χρόνια μετά. Ο Πτολεμαίος Γ' πραγματοποίησε και άλλα οικοδομικά έργα, ανάμεσα στα οποία είναι και κάποιες κατασκευές στο Καρνάκ, αλλά και το Σεραπείο στην Αλεξάνδρεια. Επιπροσθέτως, ο Πτολεμαίος Γ' μετά τις εκστρατείες του στην Ασία, έφερε πίσω στην Αίγυπτο ιερά αγάλματα που είχαν αφαιρέσει οι Πέρσες κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας τους στην Αίγυπτο.
Θάνατος & Διαδοχή
Μετά το θάνατό του από φυσικά αίτια, μάλλον κηδεύτηκε στο βασιλικό νεκροταφείο στην Αλεξάνδρεια και τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος του, Πτολεμαίος Δ΄ ο Φιλοπάτωρ το 222 π.Χ. Ο Πτολεμαίος δεν είχε γνωστές σε εμάς εξωσυζυγικές σχέσεις. Εκτός από τον Πτολεμαίο, άλλα του παιδιά από τη σύζυγό του τη Βερενίκη Β’ ήταν, ο Μάγας, η Αρσινόη Γ΄, η Βερενίκη, που πέθανε σε μικρή ηλικία το 238 π.Χ., ο Αλέξανδρος και ένας ανώνυμος γιος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βερενίκη Β΄ από τον Οίκο του Αμύντα, κόρη του Μάγα βασιλιά της Κυρήνης και είχε τέκνα:
Νεσατί
Νεσατί (Neşāṭī, 30 Νοεμβρίου 1623 - 1674) ήταν το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Οθωμανού ποιητή. Ήταν Σούφι, ή Ισλαμιστής μυστικιστής, της τάξεως των Μεβλεβί, και η ποίησή του θεωρείται συχνά παραδειγματική του "Ινδικού στυλ" της Οθωμανικής ποίησης, κίνημα που άνθισε στις αρχές του 17ου αιώνα.
Εθνική Αμερικανικής Σαμόα (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Αμερικανικής Σαμόα, η οποία συγκεντρώνει τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές της αυτής εθνικότητας, αντιπροσωπεύει την Αμερικανική Σαμόα στις διεθνείς διοργανώσεις ανδρικής καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Αμερικανικής Σαμόα (American Samoa Basketball Association).
Νεσατί
Ζωή
Αν και μια πηγή ισχυρίζεται πως το πραγματικό όνομα του Νεσατί ήταν Σουλεϋμάν (Süleymân) (سليمان), η πλειονότητα των πηγών αναφέρουν το όνομα του ως Αχμέντ (Ahmed) (أحمد). Γεννήθηκε στην Εντιρνέ, στην περιοχή της Θράκης. Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς γεννήθηκε, αν και πιθανολογείται κάπου γύρω στα 1600, με αποδεικτικό στοιχείο ένα ποίημα που αναφέρει τον χειμώνα του 1621-22, οπότε το στενό του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη είχε καλυφθεί με πάγο.
Εθνική Αμερικανικής Σαμόα (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Πηγές
Αμερικανικη Σαμοα Ανδρων
Νεσατί
Ζωή
Πέθανε το 1674, και κηδεύτηκε στο προαύλιο του Τεμένους Murâdiyye.
Πηγές
Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές
Παρατηρητήριο της Κρακοβίας
Το Παρατηρητήριο της Κρακοβίας (πολωνικά:Barbakan Krakowski) είναι παρατηρητήριο και οχυρωμένο φυλάκιο που συνδεόταν κάποτε με τα τείχη της πόλης. Είναι μια ιστορική πύλη που οδηγεί στην Παλιά Πόλη της Κρακοβίας στην Πολωνία. Το παρατηρητήριο είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα απομεινάρια του πολύπλοκου δικτύου οχυρώσεων και αμυντικών φραγμών που κάποτε περικύκλωναν τη βασιλική πόλη της Κρακοβίας στα νότια της Πολωνίας. Αυτή τη στιγμή χρησιμεύει ως τουριστικό αξιοθέατο και χώρος για ποικίλες εκθέσεις.
Σήμερα το Παρατηρητήριο υπάγεται στη δικαιοδοσία του Ιστορικού Μουσείου της Πόλης της Κρακοβίας. Οι τουρίστες μπορούν να περιηγηθούν στο εσωτερικό του με τις οθόνες του να περιγράφουν την ιστορική εξέλιξη των οχυρώσεων στην Κρακοβία.
Ιστορία
Το γοτθικού ρυθμού παρατηρητήριο, χτισμένο γύρω στο 1498, είναι ένα από τα τρία μόνο οχυρωμένα φυλάκια που σώζονται ακόμη στην Ευρώπη και είναι το καλύτερα διατηρημένο. Πρόκειται για μια πτυχωτή κυλινδρική δομή από τούβλα με εσωτερική αυλή με διάμετρο 24,4 μέτρα και επτά πυργίσκους. Οι τοίχοι πάχους 3 μέτρων χωρούν 130 πολεμίστρες. Το παρατηρητήριο συνδέθηκε αρχικά με τα τείχη της πόλης από ένα καλυμμένο πέρασμα που οδηγούσε στην Πύλη του Αγίου Φλοριανού και χρησίμευσε ως σημείο ελέγχου για όλους όσους εισέρχονταν στην πόλη.
Οι Πολωνοί έχτισαν το παρατηρητήριο φοβούμενοι επίθεση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά την ήττα του Βασιλιά Ιωάννη Α΄ Αλβέρτου στη Μάχη του Δάσους Κοσμίν.
Το παρατηρητήριο συμμετείχε στην άμυνα της Κρακοβίας το 1587 εναντίον της Πολιορκίας της Κρακοβίας (1587) από τον Μαξιμιλιανό Γ΄ της Αυστρίας, στην Πολιορκία της Κρακοβίας (1655) και την Πολιορκία της Κρακοβίας (1657), και στα ρωσικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του Πολέμου Πολωνίας-Ρωσίας του 1792.
Το κτίριο απειλήθηκε με κατεδάφιση στις αρχές του 19ου αιώνα. Ωστόσο, το 1817 δύο γερουσιαστές της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας, ο Φέλιξ Ραντβάνσκι και ο Γιαν Λιμπρόφσκι, έπεισαν τη Γερουσία να διατηρήσει το Παρατηρητήριο και άλλα μέρη των παλαιών οχυρώσεων.
Σχεδιασμός
Το Παρατηρητήριο ήταν αρχικά ένας μεγάλος, κυκλικός πύργος με εσωτερικό ανοιχτό χώρο με διάμετρο 25 μέτρων. Ήταν χτισμένο από τούβλα και πέτρα και είχε τέσσερις ορόφους. Είχε επτά πύργους παρακολούθησης. Οι τοίχοι ήταν περίπου 3 μέτρα στη βάση τους και 0,5 μέτρο στην κορυφή. Η εξωτερική πύλη του Παρατηρητηρίου, η Πύλη Κλέπας, προστατεύτηκε από μια μεγάλη, ημικυκλική τάφρο 2.626 μέτρων πλάτος και 6 μέτρων βάθος.
Χαρακτηριστικά
Θεωρημένο αριστούργημα της μεσαιωνικής στρατιωτικής μηχανικής, το κυκλικό φρούριο του Παρατηρητηρίου της Κρακοβίας προστέθηκε στις οχυρώσεις της πόλης κατά μήκος της διαδρομής στέψης στα τέλη του 15ου αιώνα, βασισμένο στην αραβική και όχι ευρωπαϊκή αμυντική στρατηγική. Στο ανατολικό τοίχο του, μία πλάκα τιμά τον άθλο ενός μέλους της μπουρζουαζία της Κρακοβίας, Μάρτσιν Ορασέβιτς, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της Συνομοσπονδίας του Μπαρ, υπερασπίστηκε την πόλη ενάντια στους Ρώσους και πυροβόλησε τον Συνταγματάρχη Πάνιν, σύμφωνα με ένα μύθο, χρησιμοποιώντας ένα κουμπί παλτού αντί για μια σφαίρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φρούρια στην Πολωνία Κρακοβια Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κρακοβία
Don't Let Me Down (τραγούδι, The Beatles)
To "Don't Let Me Down" είναι ένα τραγούδι του αγγλικού rock συγκροτήματος The Beatles, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1969 και γράφτηκε από τον Τζον Λένον, όμως πιστώθηκε στο συνθετικό δίδυμο Λένον-ΜαΚάρντεϋ. Το συγκρότημα, ηχογράφησε αυτό το κομμάτι μαζί με τον Μπίλι Πρέστον και κυκλοφόρησε ως single, μαζί με το Get Back, single το οποίο αναφέρθηκε ως οι «Beatles με τον Μπίλι Πρέστον».
Το κομμάτι ουσιαστικά γράφτηκε από τον Λένον για τη Γιόκο Όνο, με τον ίδιο να αναφέρει χαρακτηριστικά προς σε αυτήν: «Αφήνω τελείως την αδυναμία μου να φανεί, απλά μην με απογοητεύσεις». Συνθετικά το κομμάτι είναι γραμμένο στη Μι μείζονα και είναι σε 4/4. Όμως σε κάποια σημεία της στροφής γίνεται 5/4.
Το single έφτασε στην 35η θέση του αμερικανικού Billboard Hot 100. Το συγκρότημα ερμήνευσε πρώτη φορά το κομμάτι στην περίφημη συναυλία του στην ταράτσα των κεντρικών του Apple Corps. Έως και σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια του σχήματος, το οποίο έχει υποστή δεκάδες διασκευές από τη στιγμή της αρχικής του κυκλοφορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1969 Κατηγορία:Singles του 1969 Κατηγορία:Τραγούδια των The Beatles Κατηγορία:Singles της Apple Records
Γαλατική γλώσσα της Μικράς Ασίας
Ανάδειξη
Η γαλατική γλώσσα, με βάση ονομαστικά αποδεικτικά στοιχεία (καθώς δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί κείμενα γραμμένα στα γαλατικά), φαίνεται να μοιάζει πολύ με τα γαλατικά της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης. Η γλώσσα εισήχθη στην μικρά Ασία τον 3ο αιώνα π.Χ., όταν οι κελτικές φυλές (κυρίως οι Τεκτόσαγες, Τρόκμοι, και Τολιστοβόγιοι) μετανάστευσαν προς τα νότια από τα Βαλκάνια. Σύμφωνα με τον Έλληνα ιστορικό Στράβωνα, οι Τεκτόσαγες της Μικράς Ασίας σχετίζονταν με τους Βόλκες Τεκτόσαγες της Γαλατίας. Η μητρική φυλή και των δύο κλάδων, οι Βόλκες, αρχικά ζούσαν στην Κεντρική Ευρώπη.
Σύγχρονες ρωμαϊκές πηγές
Κάποια στιγμή στο 48-55 μ.Χ. ο Απόστολος Παύλος έγραψε την Επιστολή προς τους Γαλάτες στα Ελληνικά, το μέσο επικοινωνίας στα ανατολικά τμήματα του Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι οι Γαλάτες της Μικράς Ασίας εκείνη την εποχή ήταν ήδη δίγλωσσοι στα ελληνικά, όπως αναφέρει αργότερα ο Άγιος Ιερώνυμος. Ωστόσο, οι μελετητές διίστανται ως προς το αν ο Παύλος έγραφε στους Έλληνες Γαλάτες ή στους εξελληνισμένους απογόνους των κέλτων Γαλατών.
Ο Λουκιανός της Σαμοσάτας κατέγραψε γύρω στο 180 μ.Χ. ότι ο προφήτης Αλέξανδρος Αβωνοτειχίτης ήταν σε θέση να βρει κελτόφωνους διερμηνείς για τους χρησμούς του στην Παφλαγονία (αμέσως βορειοανατολικά της Γαλατίας).
Ο γιατρός Γαληνός της Περγάμου στα τέλη του 2ου αιώνα μ.χ. παραπονέθηκε ότι η καθομιλουμένη ελληνική της εποχής του είχε διαφθαρεί από δανεισμό ξένων λέξεων από γλώσσες όπως τα γαλατικά.
Τον 4ο αιώνα ο Άγιος Ιερώνυμος (Ιερώνυμος) έγραψε σε ένα σχόλιο για την Επιστολή προς τους Γαλάτες ότι "εκτός από την ελληνική γλώσσα, η οποία ομιλείται σε όλη την Μικρά Ασία, οι Γαλάτες έχουν τη δική τους γλώσσα, σχεδόν την ίδια με τους Τρέβερι". Η πρωτεύουσα του Τρεβέρι ήταν το Τριρ, όπου ο Ιερώνυμος έζησε για ένα μικρό διάστημα μετά από μια παραμονή για σπουδές στη Ρώμη.
Επιβίωση στην πρώιμη μεσαιωνική περίοδο
Τον 6ο αιώνα μ. Χ., ο Κύριλλος της Σκυθόπολης υποστηρίζει ότι η γλώσσα εξακολουθούσε να μιλιέται την ίδια του την εποχή, όταν συσχετίζει μια ιστορία όπου ένας μοναχός από τη Γαλατία είχε προσωρινά κυριευτεί από τον Σατανά και ήταν ανίκανος να μιλήσει. Όταν ξέφυγε από αυτή την "κυρίευση" μπορούσε να απαντήσει στην ερώτηση των άλλων μόνο στη μητρική του Γαλατική γλώσσα.
Λεξιλόγιο
Από τη γλώσσα σώζονται μόνο λίγες λέξεις και σύντομα σχόλια σε κλασικούς συγγραφείς και διάσπαρτα ονόματα σε επιγραφές. Συνολικά έχουν διασωθεί περίπου 120 λέξεις, συμπεριλαμβανομένων των τοπωνυμίων και προσωπικών ονομάτων. Οι διάσπαρτοι όροι λεξιλογίου που αναφέρονται από Έλληνες συγγραφείς περιλαμβάνουν τους αδάρκα (είδος φυτού), άδες (πόδι), βαρδοί (ποιητές που τραγουδούν, βάρδοι), μάρκα (άλογο) και τριμαρκισία (ομάδα μάχης τριών αλόγων).
Κοινά ουσιαστικά
Μόνο τρία κοινά ουσιαστικά βεβαιώνονται σίγουρα, και μόνο δύο από αυτά Κελτικής προέλευσης. Όλα αναφέρονται σε ελληνικές πηγές και κλίνονται σαν Ελληνικά.
Προσωπικά ονόματα
Τα πιστοποιημένα γαλατικά ονόματα είναι παρόμοια με αυτά που βρίσκονται αλλού στον αρχαίο Κελτικό κόσμο. Πολλά είναι σύνθετα ονόματα που περιέχουν κοινές κελτικές ρίζες όπως οι *brog- (= "χώρα, έδαφος, σύγκρινε τον όρο με τον παλαιοϊρλανδικό mruig, ουαλικό και βρετονικό bro. Συγγενεύει με τον Λατινικό και Γοτθικό όρο μάργκο και μάρκα, αντίστοιχα), *epo- = "άλογο" (παλαιοϊρλανδικό ech, ουαλικό eb- [στο ebol "πόνυ" και την σύνθετη λέξη ebrwydd "ταχεία"]), *māro- (παράβαλε το κεντροευρωπαϊκό γαλατικό - māros, το παλαιοϊρλανδικό mór, το ουαλικό mawr και το βρετονικό meur) "μεγάλος", και *rig(o)-, "βασιλιάς" (παράβαλε με το γαλατικό - rīx / - reix, ιρλανδικό rí, ελληνικό rhi, συγγενές με το γοτθικό - reiks, Λατινικό rēx). Μερικά γαλατικά ονόματα είναι τα παρακάτω:
Τα φυλετικά ονόματα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τα Αμπιτούτι (παλαιοϊρλανδικό imm-, ουαλικό am "γύρω", παλαιοϊρλανδικό tuath, ουαλικό tut, "φυλή"), το Ριγόσαγες ("αυτοί που ψάχνουν τον βασιλιά", παράβαλε με το ιρλανδικό saigid "πηγαίνω προς κάποια κατεύθυνση, ψάχνω", το ουαλικό haedu, ρηματικό πρόθεμα -ha "ψάχνω"), και Τεκτόσαγες (παράβαλε με τους Βόλκες Τεκτόσαγες που αναφέρονται πιο πάνω, μια γαλατική φυλή, που το όνομα σημαίνει "Αυτοί που περιπλανώνται με τα ταξίδια", παλαιοϊρλανδικό techt, "πηγαίνοντας, επεξεργάζοντας", ουαλικό taith, "ταξίδι").
Στα βεβαιωμένα θεϊκά ονόματα περιλαμβάνονται τα Βουσσουρίγιος και Σουωλιβρογηνός, τα οποία σχετίζονται με τον Ελληνικό βασιλιάς των θεών Δία, και το Ούινδιεινος, ίσως ο κηδεμόνας Θεός της τολιστοβογιανής πόλης Ούινδιας.
Τοπωνύμια
Τα βεβαιωμένα τοπωνύμια περιλαμβάνουν τα Ακιτοριγιάκο ("[οικισμός του] Ακιτόριγγος"; συγκρίνετε το Ακιτόδουνο στη Γαλατία), Αρτικνιακόν, "[οικισμός του] Αρτικνού"["γιου της Αρκούδας"]), Δρυνέμετον (προέρχεται από την πρωτοκελτική λέξη *dru- "βελανιδιά" και, κατ' επέκταση, "μεγάλος", παράβαλε τον παλαιοϊρλανδικό όρο druí, την ουαλική λέξη dryw [< * dru-wid-s], "σοφός άνθρωπος "[κυριολεκτικά "πολύ σοφός"], το παλαιοϊρλανδικό neimed, το ουαλικό nyfed "ιερός τόπος, [ιερό] άλσος"), ο τόπος συνάντησης των Γαλατών τετραρχών και δικαστών, αλλά και το Ούινδια (Ούινδια = δίκαιο/λευκό/ιερό μέρος, παλαιοϊρλανδικό finn, ουαλικό gwyn [αρσενικό γένος], gwen [θηλυκό γένος], "δίκαιο, λευκό, ιερό").
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης Κατηγορία:Γλώσσες της αρχαίας Ανατολίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Θεώρημα του Θαλή
μικρογραφία|Θεώρημα του Θαλή: Αν η είναι διάμετρος, τότε η γωνία  είναι μια ορθή γωνία.
Στη γεωμετρία, το θεώρημα του Θαλή δηλώνει ότι αν τα \mathrm{A}, \mathrm{B} και είναι διακριτά σημεία ενός κύκλου όπου η ευθεία  είναι διάμετρος, τότε η γωνία  είναι ορθή γωνία.
Το θεώρημα του Θαλή είναι μια ειδική περίπτωση του θεωρήματος της εγγεγραμμένης γωνίας και αναφέρεται και αποδεικνύεται ως μέρος της 31ης πρότασης στο τρίτο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη. Γενικά αποδίδεται στον Θαλή, αλλά μερικές φορές αποδίδεται στον Πυθαγόρα.
Απόδειξη
right|thumb|Σχήμα για την απόδειξη του θεωρήματος. Τα τρίγωνα και  είναι ισοσκελή, καθώς  και  ως ακτίνες του ίδιου κύκλου. Επομένως, οι προσκείμενες στη βάση γωνίες είναι ίσες: Επομένως, Στο τρίγωνο έχουμε ότι το άθροισμα των γωνιών είναι 180^o άρα
Αντίστροφο
Ισχύει και το αντίστροφο του θεωρήματος, δηλαδή αν η γωνία είναι ορθή, τότε υπάρχει κύκλος που διέρχεται από τα τρία σημεία και έχει διάμετρο την.
thumb|300px|Σχήμα απόδειξης του αντιστρόφου. (Απόδειξη) Έστω \mathrm{M} το μέσο της. Θα αποδείξουμε ότι και επομένως ο κύκλος με κέντρο \mathrm{M} και ακτίνα \mathrm{AM} διέρχεται από τα σημεία \mathrm{A}, \mathrm{B} και.
Έστω η κάθετη στην \mathrm{AB} και \mathrm{ME} η κάθετη στην. Άρα το είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο και επομένως  και.
Επίσης, ως συμπληρωματικές γωνίες στην  στα τρίγωνα  και. Ακόμα ως συμπληρωματικές γωνίες στην  στα τρίγωνα  και.
Ιστορία
μικρογραφία|Ο Θαλής ο Μιλήσιος Δεν έχει διασωθεί τίποτα από τη γραφή του Θαλή. Το έργο που έγινε στην αρχαία Ελλάδα είχε την τάση να αποδίδεται σε ανθρώπους της σοφίας χωρίς σεβασμό σε όλα τα άτομα που συμμετείχαν σε συγκεκριμένες πνευματικές κατασκευές- αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον Πυθαγόρα. Η απόδοση τείνει να γίνεται σε μεταγενέστερο χρόνο. Αναφορά στον Θαλή έγινε από τον Πρόκλο και από τον Διογένη Λαέρτιο, ο οποίος τεκμηριώνει τη δήλωση του Παμφίλα ότι ο Θαλής "ήταν ο πρώτος που έγραψε σε κύκλο ένα ορθογώνιο τρίγωνο".
Οι Βαβυλώνιοι μαθηματικοί το γνώριζαν αυτό για ειδικές περιπτώσεις πριν το αποδείξει ο Θαλής. Πιστεύεται ότι ο Θαλής έμαθε ότι η γωνία που εγγράφεται σε ημικύκλιο είναι ορθή γωνία κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στη Βαβυλώνα. Το θεώρημα πήρε το όνομά του από τον Θαλή, επειδή οι αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι ήταν ο πρώτος που απέδειξε το θεώρημα, χρησιμοποιώντας τα δικά του αποτελέσματα ότι οι βασικές γωνίες ενός ισοσκελούς τριγώνου είναι ίσες και ότι το άθροισμα των γωνιών ενός τριγώνου είναι ίσο με μια ευθεία γωνία (180°).
Στο Παράδεισο του Δάντη (τραγούδι 13, γραμμές 101-102) αναφέρεται το θεώρημα του Θαλή κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευκλείδεια επιπεδομετρία Κατηγορία:Θεωρήματα στη Γεωμετρία Κατηγορία:Γεωμετρία του τριγώνου
Συμπλοκή του Πορτ Σάιντ
Προϊστορία
Η Αλ-Αχλί αποτελεί μία από τις δημοφιλέστερες και επιτυχημένες ομάδες της Αιγύπτου. Εξίσου δημοφιλής είναι και η ομάδα της Αλ-Μασρί, η οποία έχει έδρα την πόλη του Πορτ Σάιντ και αποτελεί μια από τις 5 πιο δημοφιλής ομάδες της χώρας. Μεταξύ των δύο ομάδων υπάρχει αντιπαλότητα, με τους οπαδούς τους να έρχονται στο παρελθόν σε κόντρες μεταξύ τους, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό όπως τα γεγονότα του Φεβρουαρίου του 2012.
Τα γεγονότα
Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της 17ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Αιγύπτου. Στον αγώνα, η Αλ-Αχλί προηγήθηκε με τον Φάμπιο Τζούνιορ στο 11ο λεπτό, αλλά οι γηπεδούχοι της Αλ-Μασρί κατάφεραν να ανατρέψουν το σκορ και με γκολ του Μοαμέρ Ζακάρια (72' και 83) και του Αμπντουλαγιέ Σισέ (92ο λεπτό), κατάφεραν να πάρουν τη νίκη με 3-1.
Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του αγώνα, οπαδοί της γηπεδούχου Αλ-Μασρί, εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο για να πανηγυρίσουν τη νίκη της ομάδας τους. Οι οπαδοί αρχικά επιτέθηκαν εναντίον των ποδοσφαιριστών της αντιπάλου, αποκλείοντας τους εντός των αποδυτηρίων. Τα επεισόδια συνεχίστηκαν, με τους οπαδούς της Αλ-Μασρί να ορμούν εναντίον των 1200 οπαδών της Αλ-Αχλί, οι οποίοι απάντησαν συγκρουόμενοι με τους πρώτους. Η αστυνομία δεν μπόρεσε να ελέγξει την κατάσταση, ενώ ένας από τους νεκρούς και κάποιοι από τους τραυματίες ήταν μέλη της που προσπαθούσαν να ελέγξουν την κατάσταση. Διάφορα βίντεο και φωτογραφίες δείχνουν πως το πλήθος των οπαδών ήταν οπλισμένο με μαχαίρια, πέτρες και ρόπαλα.
Μετέπειτα γεγονότα και δηλώσεις
Μετά τα επεισόδια συνελήφθησαν 47 άτομα. Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας ανέβαλε τους υπόλοιπους αγώνες που επρόκειτο να διοργανωθούν, ανάμεσά τους και ο αγώνας μεταξύ των ομάδων Αλ Ισμαΐλι και Ζάμαλεκ, με τους οπαδούς που βρίσκονταν εκείνη την στιγμή στο στάδιο του Καΐρου να προβαίνουν σε μικρής έκτασης βανδαλισμούς, ενώ ο προπονητής της Αλ-Μασρί, Καμάλ Αμπού Αλί ανακοίνωσε την παραίτησή του από την ομάδα. Αναφέρθηκαν επίσης διαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά των αρχών, στις οποίες συμμετείχαν και οπαδοί, στο Κάιρο, το Πορτ Σάιντ και στην περιοχή του Σουέζ.
Το Κοινοβούλιο της Αιγύπτου συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση για την επόμενη ημέρα ώστε να βρεθεί κατάλληλος τρόπος για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα, νικήτρια των πρόσφατων εκλογών στη χώρα, δήλωσε μέσω εκπροσώπων της πως τα γεγονότα του Πορτ Σάιντ ήταν σχεδιασμένα από οπαδούς του πρώην ηγέτη της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ. Ο επικεφαλής του στρατιωτικού συμβουλίου, αρχιστράτηγος Μοχάμεντ Χουσείν Ταντάουι, ανακοίνωσε τη σύσταση ειδικής επιτροπής που θα διερευνήσει τα γεγονότα, χωρίς ωστόσο, να δώσει περισσότερες πληροφορίες.
Ο πρόεδρος της FIFA, Σεπ Μπλάτερ, εμφανίστηκε σοκαρισμένος από το γεγονός και εξέφρασε με δηλώσεις του τα συλλυπητήρια του στις οικογένειες των θυμάτων, δηλώνοντας πως επρόκειτο για μια «...μια μαύρη μέρα για το ποδόσφαιρο...»
Στις 2 Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός της χώρας, Καμάλ αλ Γκανζούρι, κατά την έκτακτη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου, διέταξε την άμεση διάλυση του διοικητικού συμβουλίου της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας. Αν και μια τέτοια απόφαση έρχεται σε αντίθεση με τους κανονισμούς της FIFA, η Διεθνής Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ζήτησε την ολοκλήρωση της αναλυτικής έρευνας τον όσων διαδραματίστηκαν, πριν από οποιαδήποτε παρέμβασή της.
Αυτόπτεις μάρτυρες είπαν ότι οι δυνάμεις επιβολής της τάξης κάθονταν αδρανείς όσο οι οπαδοί της αλ-Μασρί εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο. Οι φανατικοί οπαδοί της αλ-Αχλί, οι Ούλτρας, δήλωσαν ότι με αυτό το τρόπο οι αρχές τους εκδικούνταν για το γεγονός ότι συμμετείχαν στην εξέγερση εναντίον του πρώην προέδρου της Αιγύπτου Μουμπάρακ την άνοιξη του 2011. Αυτές οι καταγγελίες αδράνειας των δυνάμεων επιβολής της τάξης οδήγησαν σε σφοδρές αναταραχές στο Κάιρο, έδρα της αλ-Αχλί, στις οποίες πέθαναν 16 άνθρωποι και δεκάδες τραυματίστηκαν.
Απογραφή Πληθυσμού 1921 (Κύπρος)
Η Απογραφή Πληθυσμού 1921 ήταν η 5η απογραφή πληθυσμού της Κύπρου. Διενεργήθηκε από τη Βρετανική Διοίκηση της Κύπρου. Η προηγούμενη απογραφή ήταν του 1911.
Συμπλοκή του Πορτ Σάιντ
Μετέπειτα γεγονότα και δηλώσεις
Αποτέλεσμα των επεισοδίων ήταν η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Αιγύπτου να επιβάλλει διετή αποκλεισμός στην αλ-Μασρί τις 22 Μαρτίου 2012, ενώ η αλ-Μασρί υφίσταται τριετή αποκλεισμό της έδρας της, του σταδίου Πορτ Σάιντ. Το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης πυροδότησε ένα νέο κύκλο επεισοδίων όταν στις 23 και 24 Μαρτίου, εκατοντάδες οπαδοί ξεχύθηκαν στους δρόμους του Πορτ Σάιντ και συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός δεκατριάχρονου. Τα επεισόδια διέλυσαν οι αστυνομικές δυνάμεις με τη χρήση δακρυγόνων και πυροβολισμών στον αέρα.
Απογραφή Πληθυσμού 1921 (Κύπρος)
Συνοπτικά, το αποτέλεσμα της απογραφής ήταν η καταγραφή πληθυσμού 310715 κατοίκων. Οι άνδρες ήταν 155965 και οι γυναίκες 154750.
Συμπλοκή του Πορτ Σάιντ
Μετέπειτα γεγονότα και δηλώσεις
Όσον αφορά τις 24 Μαρτίου 2012, οι έρευνες για τα αίτια της τραγωδίας βρίσκονταν σε εξέλιξη και είχαν αποδοθεί κατηγορίες σε 75 άτομα, μεταξύ των οποίων εννέα αστυνομικοί, μαζί με το πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας του Πορτ Σάιντ, και τρία στελέχη της γηπεδούχου ομάδας αλ-Μασρί.
Απογραφή Πληθυσμού 1921 (Κύπρος)
Επαρχίες
Ο πιο κάτω πίνακας συγκρίνει τα αποτελέσματα των απογραφών κάθε επαρχίας του 1911 και του 1921:
Πηγές
Κατηγορία:Απογραφές πληθυσμού (Κύπρος)
Συμπλοκή του Πορτ Σάιντ
Δικαστική εξέλιξη και νέες ταραχές
Την απόφαση ακολούθησαν βίαιες διαδηλώσεις στο Πορτ Σάιντ. Δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων και δύο αστυνομικοί, και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν. Τα επεισόδια συνέπεσαν με αιματηρές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που έλαβαν χώρο την προηγούμενη ημέρα στην χώρα, με αφορμή την δεύτερη επέτειο από την πτώση της κυβέρνησης Μουμπάρακ. Ο πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι έκανε έκκληση για ηρεμία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αίγυπτο Κατηγορία:Χουλιγκανισμός Πορτ Σαιντ
Μάριο Πούζο
Ο Μάριο Φράνσις Πούζο (Mario Francis Puzo· προφορά του επωνύμου στα ιταλικά: Πούτσο/Πούτζο· 15 Οκτωβρίου 1920 - 2 Ιουλίου 1999) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, σεναριογράφος και δημοσιογράφος ιταλικής καταγωγής;. Είναι γνωστός για τα μυθιστορήματά του για την ιταλο-αμερικανική μαφία και τη μαφία της Σικελίας, κυρίως το Ο Νονός του 1969, το οποίο αργότερα συν-προσαρμόστηκε σε μια τριλογία σε σκηνοθεσία του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Έλαβε το Όσκαρ για το Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο για την πρώτη ταινία του 1972 και το Μέρος ΙΙ του 1974. Ο Πούζο έγραψε επίσης το αρχικό σενάριο για την ταινία του Σούπερμαν του 1978. Το τελευταίο του μυθιστόρημα, Η Οικογένεια, κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο το 2001.
Πρώιμη ζωή
Ο Πούζο γεννήθηκε στην περιοχή Χελς Κίτσεν του Μανχάταν, στην Νέα Υόρκη, από μια φτωχή οικογένεια από την Πιετραντεφούζι, επαρχία Αβελλίνο, Καμπανία, Ιταλία. Πολλά από τα βιβλία του βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην κληρονομιά του. Μετά την αποφοίτησή του από το City College της Νέας Υόρκης, εντάχθηκε στις Πολεμικές Αεροπορικές Δυνάμεις των ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Λόγω της κακής του όρασης, δεν του επιτράπηκε να αναλάβει καθήκοντα μάχης, αλλά έγινε αξιωματικός δημοσίων σχέσεων και τοποθετήθηκε στη Γερμανία. Ο Πούζο επέστρεψε στη Νέα Υόρκη όπου φοίτησε στο New School for Social Research και μετά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Συγγραφέας
Το 1950, το πρώτο του διήγημα, Τα τελευταία Χριστούγεννα, δημοσιεύθηκε στην American Vanguard. Μετά τον πόλεμο, έγραψε το πρώτο του βιβλίο, Η σκοτεινή αρένα (The Dark Arena), το οποίο εκδόθηκε το 1955.