cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σίσσυ Χρηστίδου
Παρουσίαση
Μετά τη λήξη του συμβολαίου της με τον Alpha, πήρε μεταγραφή στον ΑΝΤ1. Εκεί τη σεζόν 2011-2012 ανέλαβε μαζί με τον Χρήστο Φερεντίνο τη νέα πρωινή ψυχαγωγική ζώνη του σταθμού, με τίτλο «Πρωινό ΑΝΤ1». Τον Ιούνιο του 2018, έγινε γνωστή η επιστροφή της τηλεοπτικά μετά από έξι χρόνια απουσίας. Τότε υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον νεοσύστατο τηλεοπτικό σταθμό Open TV.
Εκεί από τον Οκτώβριο του 2018 παρουσίαζε την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή Έλα Χαμογέλα! κάθε Σαββατοκύριακο μέχρι τον Ιούλιο του 2021 όπου και διακόπηκε η συνεργασία με τον σταθμό. Στις 28 Ιουλίου ανακοινώθηκε η μεταγραφή της στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel παρουσιάζοντας στην ίδια ζώνη την εκπομπή Χαμογέλα και πάλι!.
Υποκριτική
Πέρα από παρουσιάστρια έχει δουλέψει και ως ηθοποιός. Συγκεκριμένα έκανε το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη το 2008 με τη συμμετοχή της στη ρομαντική κομεντί «Μόλις Χώρισα» σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου. Το 2011, συμμετείχε ως voice actress στην ταινία κινουμένων σχεδίων «Τα Στρουμφάκια» στο ρόλο της Στρουμφίτας. Ακολούθησε η συμμετοχή της και στο δεύτερο μέρος της ταινίας, με τον ίδιο ρόλο, το 2013.
2013-2018
Αργότερα, δημιούργησε και το κατάστημα της εταιρίας, στο Χαλάνδρι ενώ εκτός από ρούχα, ξεκίνησε να σχεδιάζει επίσης αξεσουάρ και μαγιό.
Το καλοκαίρι του 2018, αποφάσισε να κλείσει την εταιρία της έπειτα από πέντε χρόνια λειτουργίας.
Προσωπική ζωή
Το 2005 ξεκίνησε τη σχέση της με τον τραγουδιστή & κιθαρίστα των Onirama, Θοδωρή Μαραντίνη. Στις 13 Αυγούστου 2008 γεννήθηκε ο πρώτος τους γιος, Φίλιππος-Ραφαήλ ενώ ένα χρόνο αργότερα, στις 16 Αυγούστου 2009 το ζευγάρι παντρεύτηκε. Στις 31 Αυγούστου 2013 γεννήθηκε ο δεύτερος τους γιος, Μιχαήλ-Άγγελος. Στις 23 Απριλίου 2019 ανακοίνωσαν από κοινού τον χωρισμό τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Έλληνες YouTubers
Απόλλων 8
Η αποστολή Απόλλων 8 ήταν η δεύτερη επανδρωμένη πτήση στο διάστημα στο πλαίσιο του Προγράμματος Απόλλων της NASA.
Ιστορικό
Στις 21 Δεκεμβρίου του 1968, το Απόλλων 8, το μεγαλύτερο διαστημόπλοιο στον κόσμο, εκτοξεύτηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι με το τριμελές πλήρωμα (Φρανκ Μπόρμαν, Τζέιμς Λόβελ και Γουίλιαμ Άντερς), στην κορυφή του μεγαλύτερου και ισχυρότερου πυραύλου που είχε κατασκευαστεί ποτέ: του γιγαντιαίου Κρόνος 5, το ύψος του οποίου αντιστοιχούσε σε ουρανοξύστη 36 ορόφων.
Αρχικά και οι τρεις υπέφεραν από ιλίγγους, αδιαθεσία και αϋπνίες. Το ταξίδι ωστόσο συνεχίστηκε και σύντομα τα συμπτώματα πέρασαν. Στις 23 Δεκεμβρίου, το διαστημόπλοιο ξέφυγε από το μαγνητικό πεδίο της Γης και εισήλθε σε εκείνο της Σελήνης. Η ανθρωπότητα παρακολουθούσε καθηλωμένη στην τηλεόραση τη ζωντανή αναμετάδοση της ιστορικής στιγμής. Την επομένη, παραμονή Χριστουγέννων, το Απόλλων 8 εισήλθε σε χαμηλή τροχιά γύρω από "την αχανή, μοναχική, βλοσυρή", όπως τη χαρακτήρισε ο Μόρμαν, Σελήνη.
Η αποστολή επέστρεψε στη Γη στις 27 Δεκεμβρίου, πραγματοποιώντας προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Πλήρωμα
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση του Απόλλων 8 ήταν οι παρακάτω αστροναύτες
* Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος.
Η εφεδρική ομάδα αποτελείτο από τους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Απόλλων Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1968
Θείρας
.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Έριχ φον Ντένικεν
Ο Έριχ φον Ντένικεν (Erich von Däniken) (1935 Ελβετία- ) είναι συγγραφέας γνωστός για τις απόψεις του, σχετικά με την επίδραση εξωγήινων στους αρχαίους πολιτισμούς. Η επιστημονική κοινότητα θεωρεί τις απόψεις του και τις εκτιμήσεις του ψευδοεπιστήμη και ψευδοαρχαιολογία. Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1968 και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Συνεχίζει να δημοσιεύει βιβλία μέχρι και σήμερα.
Στις θεωρίες του υποστηρίζει ότι ορισμένα αρχαία αντικείμενα ή κατασκευές που έχουν βρεθεί, όπως π.χ. ο μηχανισμός των Αντικυθήρων, το Στόουνχεντζ και ο χάρτης του Πίρι Ρέις είναι τεχνολογικά μπροστά από την εποχή τους και υποστηρίζει πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιτευχθεί με την παρέμβαση των εξωγήινων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς της Νέας Εποχής
Αναγκαστικός Νόμος 375/1936
Ο Αναγκαστικός Νόμος 375/1936 «περί τιμωρίας των εγκλημάτων κατασκοπείας και των εγκληματικών ενεργειών των απειλουσών την εξωτερικήν ασφάλειαν της χώρας» θεσπίστηκε στις 18-12-1936 από τη δικτατορία του Μεταξά για την αντιμετώπιση της κατασκοπείας, την προστασία του κράτους από τον κομμουνισμό και (κυρίως) την εξουδετέρωση όλων των εχθρών του καθεστώτος και των υποστηρικτών της δημοκρατίας. Παρά το γεγονός της δημιουργίας του από το αυταρχικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, ο Νόμος παρέμεινε σε ισχύ καθ' όλη τη διάρκεια των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων (1949-1967), της Χούντας (1967-1974) και της πρώτης περιόδου της Νέας Δημοκρατίας (1974-1981).
Με βάση αυτόν τον νόμο εκτελέστηκαν ο Νίκος Μπελογιάννης και ο Νίκος Πλουμπίδης. Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το διάστημα 1955-1963 χρησιμοποίησε πάρα πολλές φορές τον συγκεκριμένο αναγκαστικό νόμο για να εκφοβίσει και να τιμωρήσει τους πολέμιούς της, με πιο γνωστό παράδειγμα τον Μανώλη Γλέζο, του οποίου η δίωξη, η καταδίκη σε θάνατο και τελικά η φυλάκιση προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή που έβλαψε την διεθνή θέση της χώρας και κατέδειξε ότι στα μετεμφυλιακά χρόνια υπήρχαν στην Ελλάδα πολίτες δύο κατηγοριών.
Ο Νόμος 375 καταργήθηκε τελικά από τον Ανδρέα Παπανδρέου λίγο μετά την άνοδο του στην εξουσία το 1981. Η κατάργηση του συγκεκριμένου αναγκαστικού νόμου εντασσόταν στο γενικότερο πλαίσιο γκρεμίσματος του αυταρχικού μετεμφυλιακού συστήματος εξουσίας, μαζί με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και την επιστροφή στην Ελλάδα των πολιτικών προσφύγων του Εμφυλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νόμοι
Ακάκιος Καχιασβίλης
Ο Ακάκιος Καχιασβίλης, συχνά αναφερόμενος ως Κάχι Καχιασβίλι (γεωργιανά: კახი კახიაშვილი ) είναι Έλληνας πρώην αθλητής της άρσης βαρών. Ένας από τους κορυφαίους αρσιβαρίστες όλων των εποχών, αναδείχθηκε τρεις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης και είναι ένας από τους πέντε μόνο στην ιστορία του αθλήματος που το έχει επιτύχει. Ήταν τρεις φορές πρωταθλητής κόσμου, ενώ έχει καταρρίψει επτά φορές παγκόσμια ρεκόρ.
Βιογραφία
Ο Καχιασβίλι γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου του 1969 στην πόλη Τσχινβάλι (Γεωργιανή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία) της Σοβιετικής Ένωσης, από Γεωργιανό πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Μικρός ζωγράφιζε, αλλά δεν συνέχισε αφού ο εγωισμός του δεν έμενε ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα των έργων του. Στράφηκε στη φωτογραφία, όμως η ενασχόληση ήταν ερασιτεχνική. Εύκολα λοιπόν η ευκαιρία του επαγγελματία αρσιβαρίστα υπερνίκησε όλα τα άλλα από την ηλικία των 11 ετών, όταν και μετακόμισε στο Ροστόφ επί του Ντον, πόλη με παράδοση στην ανάδειξη αθλητών υψηλού επιπέδου. «Ο αθλητισμός σε θέλει κατ' αποκλειστικότητα», εξήγησε αναφερόμενος στα πρώτα του βήματα. Η μητέρα του Μαρία Λαμπριανίδη, βοηθός γιατρού και ο πατέρα του Θωμάς, δάσκαλος στο Τσχίνβαλι, προσπάθησαν να τον μεταπείσουν να μην ασχοληθεί με την άρση βαρών καθώς έσπασε και τα δύο χέρια του, αλλά ο μικρός είχε πάρει τον δρόμο του.
Το 1988 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο, το Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης στην κατηγορία των 90 κιλών, πρωτιά που ξαναπήρε το 1991. Η πρώτη διεθνής διάκριση ήταν το 1988 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων της Αθήνας, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αρασέ της κατηγορίας των 82,5 κιλών, ενώ την επόμενη χρονιά στη διοργάνωση του Φορτ Λόντερντεϊλ, ΗΠΑ ήταν δύο φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου και μία φορά στο δεύτερο στην κατηγορία των 90 κιλών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών στο Σέκσαρντ (Szekszard) της Ουγγαρίας είχε την πρώτη του επιτυχία στην κατηγορία των ανδρών, όπου ήταν νικητής στο σύνολο με 400 κιλά. Την ίδια χρονιά έγινε ο πρώτος χρυσός Ολυμπιονίκης του νεοσύστατου τότε κράτους της Γεωργίας, αγωνιζόμενος με την Ενωμένη Ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Την 1η Αυγούστου στην κατηγορία των 90 κιλών ήταν πρώτος με σύνολο και στις δύο κινήσεις 412,5 κιλά και νικώντας στη διαφορά σωματικού βάρους (ήταν 200 γραμμάρια ελαφρύτερος από τον συναθλητή του Σεργκέι Σιρτσόφ). Η κίνηση του ζετέ όπου ανύψωσε 235 κιλά ήταν αυτή που του χάρισε τη νίκη. Το 1993 στη Σόφια ήταν και πάλι πρωταθλητής Ευρώπης με 402,5 κιλά, αυτή τη φορά αγωνιζόμενος με την εθνική ομάδα της Γεωργίας, ενώ ήταν νικητής και στο Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο. Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης με την παρακμή των πάντων, τον έφεραν σε αγωνιστική πτώση: δεύτερες θέσεις στις μεγάλες διοργάνωσεις, πρώτοι τραυματισμοί λόγω έλλειψης ικανοποιητικών συνθηκών προπόνησης, ακόμα και πρόβλημα στέγης. Ο σοβαρός κίνδυνος να χάνονταν ως αθλητής τον έστρεψε στην Ελλάδα. Μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών του 1994, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην χώρα καταγωγής της μητέρας του υιοθετώντας το όνομα Ακάκιος. Οι νέες συνθήκες ήταν εξαιρετικές και άμεσα εντάχθηκε στο δυναμικό του αθλητικού σωματείου του Μίλωνα.
Μετά από δύο δεύτερες θέσεις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών (1993, 1994), το 1995 ήταν πρωταθλητής κόσμου στην Γκουαντζού της Κίνας με σύνολο 410 κιλών, νικώντας και πάλι με διαφορά σωματικού βάρους. Σε εκείνη τη διοργάνωση ανέβηκε στην κατηγορία των υπο-βαρέων βαρών (99 κιλά με την τότε αναδιάρθρωση των κατηγοριών). Το 1996 ήταν για δεύτερη φορά χρυσός Ολυμπιονίκης στους Αγώνες της Ατλάντα το 1996 με σύνολο 420 κιλών. Και αυτή η νίκη δεν ήταν εύκολη μένοντας τρίτος στο αρασέ με 185 κιλά, αλλά το και πάλι δυνατό ζετέ του του έδωσε τη νίκη με δέκα κιλά διαφορά από τον Ανατόλι Χραπάτι. Οι επιδόσεις του στο σύνολο όπως και στο ζετέ (235 κιλά) ήταν παγκόσμια ρεκόρ. Μετά το δεύτερο χρυσό του μετάλλιο στην Ατλάντα, είπε: «Το πρώτο από τα χρυσά μου το κέρδισα για τη Γεωργία, όπου γεννήθηκα και έζησα για 23 χρόνια, αλλά ήθελα επίσης να κερδίσω ένα για την Ελλάδα, τη χώρα που αγαπώ και όπου βρίσκομαι. και οι γονείς μου ζουν τώρα».
Το 1998 και 1999 ήταν και πάλι πρωταθλητής κόσμου επανερχόμενος στη κατηγορία των μεσαίων βαρών (91 κιλά). Στη διοργάνωση της Αθήνας ανύψωσε 188 στο αρασέ, επίδοση ρεκόρ κόσμου που καταρρίφθηκε 19 χρόνια αργότερα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000 ήταν για τρίτη φορά χρυσός Ολυμπιονίκης, ο τρίτος που κατάφερε κάτι τέτοιο μετά τους Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου (που ολοκλήρωσε στην Ατλάντα) και Πύρρο Δήμα, μία ημέρα νωρίτερα. Ο Καχιασβίλι ανυψώσε 405 κιλά στο σύνολο ανεβαίνοντας στο πρώτο σκαλί του βάθρου, και πάλι νικώντας στη διαφορά σωματικού βάρους τον τότε σημαντικότερο αντίπαλό του Σίμον Κολέτσκι. Η τακτική που ακολουθήθηκε από τον προπονητή Χρήστο Ιακώβου δικαιώθηκε στο έπακρο. Ακολούθησε περίοδος τραυματισμών και επανήλθε το 2003 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Λουτράκι, όπου ήταν πέμπτος στο αρασέ αδυνατώντας να συνεχίσει στο ζετέ, ενώ την επόμενη χρονιά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Κιέβου ήταν τετάρτος στο σύνολο. Στην τελευταία του συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και μηδενίστηκε στο σύνολο αποτυγχάνοντας τρεις φορές στο ζετέ. Είχε μία μόνο επιτυχημένη προσπάθεια στο αρασέ στα 180 κιλά. Ήταν η τελευταία διοργάνωση της καριέρας του σε ηλικία 35 ετών. Ο Καχιασβίλι έχει σημειώσει παγκόσμια ρεκόρ σε ζετέ (3) και αρασέ (2) και άλλα δύο στο σύνολο και έχει κατακτήσει επτά χρυσά, δύο αργυρά και τρία χάλκινα μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και έξι χρυσά, ένα αργυρό και τέσσερα χάλκινα μετάλλια σε Ευρωπαϊκά. Του είχε αποδοθεί το προσωνύμιο «κλαρκ», από το μηχάνημα που σηκώνει βάρη.
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Τιφλίδας και είναι αξιωματικός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το 2001 παρουσίασε δίγλωσσο βιογραφικό λεύκωμα, με ελληνικό κείμενο και μετάφραση στα αγγλικά. Το 2005 απέκτησε τη γεωργιανή υποκοότητα και από το 2015 είναι πρόεδρος της Ομοσπονδίας Άρσης βαρών της χώρας και πρόεδρος του συλλόγου Ολυμπιονικών. Το 2010 εισήχθη στο Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της άρσης βαρών Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IWF Κατηγορία:Έλληνες της Γεωργίας Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες γεωργιανής καταγωγής
Κοινότητα Παστίδας Ρόδου
Η Κοινότητα Παστίδας συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Παστίδα. Λειτούργησε ως την κατάργησή της το 1997 και την προσάρτησή της στον δήμο Πεταλούδων. Το 2011 ο δήμος Πεταλούδων συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Ρόδου σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.
Κοινοτάρχες
Πρόεδροι της Κοινότητας διατέλεσαν:
Ping flood
Η επίθεση Ping flood ανήκει στην κατηγορία επιθέσεων άρνησης υπηρεσιών (DOS - Denial of Service) και περιλαμβάνει την συνεχή αποστολή πακέτων ping (ICMP Echo Request) από τον υπολογιστή του επιτιθέμενου προς τον υπολογιστή του αμυνόμενου. Για να επιτύχει αυτή η επίθεση θα πρέπει ο επιτιθέμενος να διαθέτει μεγαλύτερο bandwidth (εύρος ζώνης) από το θύμα, δηλαδή η σύνδεσή του με το διαδίκτυο να είναι πιο γρήγορη σε σχέση με του θύματος (για παράδειγμα γραμμή DSL έναντι απλής dial-up σύνδεσης). Εάν σε κάθε πακέτο ping (ICMP Echo Request) το θύμα απαντήσει με πακέτο ICMP Echo Reply, τότε καταναλώνει όλη την ευρυζωνική της σύνδεσής του και κατά συνέπεια οι υπηρεσίες που προσφέρει δεν είναι πλέον διαθέσιμες στους χρήστες του.
Άμυνα
Για την μείωση των συνεπειών από μία επίθεση ping, το θύμα μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα firewall ούτως ώστε τα πακέτα ping να σταματάνε σε αυτό και να απορρίπτονται. Έτσι λοιπόν αποτρέπεται η αποστολή πακέτων ICMP Echo Reply από το θύμα και κατά συνέπεια δεν σπαταλιέται πολύτιμη ευρυζωνική και δεν δίνει πληροφορίες στον επιτιθέμενο για την εξέλιξη της επίθεσής του.
Μία άλλη τακτική είναι η εξής: Αντί να απορρίπτονται όλα τα πακέτα ping, καταγράφεται ο αριθμός των πακέτων που δέχεται το firewall και εάν διαπιστωθεί ότι ο αριθμός αυτός υπερβαίνει κάποιο ανώτατο όριο που έχει προκαθοριστεί, τότε το firewall αρχίζει να τα απορρίπτει.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επιθέσεις άρνησης υπηρεσιών
Αθλητικοί Αγώνες Αλεξανδρείας 1909
Στις 8 Μαΐου 1909 διοργανώθηκαν Αθλητικοί Αγώνες στην Αλεξάνδρεια στο ποδηλατοδρόμιο "Ρον Πουάν" (Rond Point) από τον Όμιλο Φιλάθλων Αλεξανδρείας που είχε ιδρυθεί το 1905 με σκοπό την προώθηση του κλασικού αθλητισμού. Αν και είχαν τοπικό χαρακτήρα, οι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και αποτέλεσαν πρόκριμα ώστε να ανατεθεί στον Όμιλο από τον ΣΕΓΑΣ η διοργάνωση των Πανελλήνιων-Παναιγύπτιων Αγώνων το 1910. Πρωτεργάτης της επιτυχίας των αγώνων του 1909 υπήρξε ο παλιός πρωταθλητής Άγγελος Βολανάκης. Οι αγώνες περιλάμβαναν αγωνίσματα στίβου, άρσης βαρών και πάλης.
Χρονικό των αγώνων
Ο Όμιλος Φιλάθλων είχε ιδρυθεί το 1905 αλλά ως το 1908 δεν είχε επιδείξει σημαντική δραστηριότητα. Το έτος αυτό κατάφερε να αποκτήσει γήπεδο, το οποίο πάσχιζε να μετατρέψει σε αγωνιστικό χώρο κατάλληλο για αγώνες. Το Πάσχα του 1909 ο πρόεδρος Δημ. Κωνίδης και το νέο δραστήριο Δ.Σ. αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διοργάνωση αθλητικών αγώνων. Μέσα σε 15 ημέρες από την προκήρυξή τους διασκεύασαν το ποδηλατοδρόμιο Ρον Πουάν ώστε να μετατραπεί σε στάδιο κατάλληλο για στίβο.
Οι αγώνες συγκέντρωσαν πλήθος κόσμου, δεδομένου πως για χρόνια δεν είχε υπάρξει κάποια αθλητική δραστηριότητα από τον "γηρασμένο" παλιό αλεξανδρινό σύλλογο Μίλωνα. Προσήλθαν σύσσωμες οι επίσημες αρχές της ομογένειας: ο Έλληνας πρόξενος Νικόλαος Σκωτίδης, ο διοικητής της πόλης, ο αρχιεπίσκοπος Τριπόλεως Λιβύης ως εκπρόσωπος του πατριάρχη Αλεξανδρείας και επιφανή μέλη της Ελληνικής Κοινότητας: Ζερβουδάκης, Συνοδινός κ.ά.
Την ελλανόδικο επιτροπή αποτελούσαν οι: Άγγελος Βολανάκης (πρόεδρος), Κ. Πηλαβάκης, Γ. Μαυροκέφαλος, Π. Σαββίδης, Ν. Ακεστορίδης, Ι. Ψύχας, Δ. Σκαναβής. Οι αγώνες διάρκεσαν από τις 3 ως τις 7 μμ και η Ελληνική Φιλαρμονική συνόδευε τους αθλητές με εμβατήρια. Διεξήχθησαν 19 αγωνίσματα και στους δύο πρώτους νικητές απονεμήθησαν βραβεία: κότινος και διπλώματα. Πολυνίκης αθλητής αναδείχθηκε ο Νικόλαος Φραγκούλης με πέντε πρωτιές. Η διοργάνωση στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία αλλά τα ρεκόρ που σημειώθηκαν δεν ήταν αξιόλογα και αυτό αποδόθηκε στην κακή ποιότητα του αγωνιστικού χώρου.
Οι νικητές
* Ο αγώνας διεξήχθη στη διαδρομή "Άγιος Στέφανος - Στάδιο".
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αίγυπτο Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1909 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αλεξάνδρεια
Tachikawa Ki-36
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 20 Απριλίου 1938, προωθούμενο από κινητήρα Hitachi 98 Ha-13 των 450 hp. Κρίθηκε ανώτερο από το ανταγωνιστικό Mitsubishi Ki-35 κατά τη διάρκεια των συγκριτικών δοκιμών και έτσι εντάχθηκε σε παραγωγή το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1944, οπότε και διεκόπη η παραγωγή του, παρήχθησαν 1334 Ki-36 από την ίδια την Tachikawa καθώς και από την Kawasaki 472.
Τα Ki-36 έδρασαν με επιτυχία στην Κίνα, στο πλαίσιο του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου καθώς και στον πόλεμο του Ειρηνικού, όπου αποδείχθηκαν όμως ιδιαιτέρως ευάλωτα απέναντι στα αντίπαλα μαχητικά. Εξαιτίας των απωλειών αποφασίστηκε η χρήση των Ki-36 να περιοριστεί στο θέατρο επιχειρήσεων της Κίνας.
Στα καταληκτικά στάδια του πολέμου αεροσκάφη αυτού του τύπου χρησιμοποιήθηκαν επίσης σε αποστολές καμικάζι, μεταφέροντας εξωτερικά μία βόμβα των 500 kg.
Φινλανδική γλώσσα
Η Φινλανδική γλώσσα (φινλανδικά: suomi) είναι η γλώσσα που ομιλείται από την πλειονότητα του πληθυσμού της Φινλανδίας (92%) και από άλλους Φινλανδούς εκτός της χώρας, Είναι επίσης επίσημη γλώσσα της Φινλανδίας και επίσημη μειονοτική γλώσσα στη Σουηδία στην πρότυπη μορφή των Φινλανδικών καθώς και στα Μεενκιέλι.
Τα φινλανδικά ανήκουν στο φιννοουγγρικό κλάδο της ουραλικής γλωσσικής οικογένειας και ταξινομείται ως συγκολλητική γλώσσα. Τροποποιεί τις μορφές των ουσιαστικών και των επιθέτων ανάλογα με τον ρόλο τους στην πρόταση. Έχει τη φήμη δύσκολης ως προς την κατανόηση και εκμάθηση γλώσσας. Αυτό έχει να κάνει βασικά με το γεγονός πως πολύ λίγες γλώσσες είναι στενά συγγενείς μ’αυτή, γεγονός που καθιστά το λεξιλόγιο ανοίκειο.
Υπάρχουν δεκαπέντε πτώσεις σε ενικό και πληθυντικό αριθμό, ενώ οι λέξεις (οι οποίες λόγω του συγκολλητικού χαρακτήρα της γλώσσας μπορεί να είναι αρκετά μακροσκελείς) τονίζονται πάντα στην πρώτη συλλαβή.
Ιστορία
Πιστεύεται πως οι βαλτοφιννικές γλώσσες εξελίχθηκαν από μια πρωτοφιννική γλώσσα, από την οποία η σάμι χωρίστηκε γύρω στο 1500 π.Χ. – 1000 π.Χ.. Έχει προταθεί πως αυτή η πρωτοφιννική είχε τρεις διαλέκτους: τη βόρεια, τη νότια και την ανατολική. Οι βαλτοφιννικές γλώσσες διαχωρίστηκαν γύρω στον 1ο αιώνα.
Η πρώτη γραπτή μορφή των Φινλανδικών δημιουργήθηκε από τον Μίκαελ Αγκρίκολα, έναν Φινλανδό επίσκοπο, τον 16ο αιώνα. Βάσισε το σύστημα γραφής του στα Σουηδικά (που ήταν η επίσημη γλώσσα της Φινλανδίας την περίοδο εκείνη) στα Γερμανικά και τα Λατινικά. Αργότερα η γραπτή μορφή αναθεωρήθηκε από πολλούς ανθρώπους.
Η Μεταρρύθμιση σημάδευσε το πραγματικό ξεκίνημα της γραφής στα Φινλανδικά. Τον 16ο αιώνα μείζονα λογοτεχνικά επιτεύγματα συνετέθησαν στα Φινλανδικά από ανθρώπους σαν τους Πάαβαλι Γιούουστεν, Έρικ Σόρολαϊνεν και Γιάακκο Φίννο όπως επίσης και από τον ίδιο τον Αγκρίκολα. Τον 17ο αιώνα τα βιβλία στη Φινλανδία γράφονταν στα Φινλανδικά, τα Δανέζικα, τα Νορβηγικά, τα Εσθονικά, τα Λετονικά, τα Γερμανικά και τα Σουηδικά. Ωστόσο, τα σημαντικότερα βιβλία γράφονταν ακόμα στα Λατινικά. Τα Φινλανδικά και τα Σουηδικά ήταν μικρές γλώσσες ελλάσσονος σημασίας.
Ταξινόμηση
Τα Φινλανδικά είναι μέλος του Φιννοουγγρικού κλάδου της Ουραλικής γλωσσικής οικογένειας, Τα Φινλανδικά τυπολογικά είναι μια συνθετική γλώσσα συγκολλητικού τύπου. Τροποποιούν τις μορφές των ουσιαστικών και των ρημάτων ανάλογα με τον ρόλο τους στην πρόταση με την προσθήκη διακριτών επιθημάτων.
Γεωγραφική κατανομή
Τα Φινλανδικά ομιλούνται από περίπου 6 εκατομμύρια ανθρώπους, βασικά στη Φινλανδία. Υπάρχουν μικρές Φινλανδόφωνες μειονότητες στη Σουηδία, Νορβηγία, Ρωσία και Εσθονία. Επιπροσθέτως, μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών Φινλανδών στη Σουηδία, καθώς επίσης στη Βόρεια Αμερική παραμένουν κάποιες κοινότητας Φινλανδόφωνων μεταναστών, βασικά στην Άνω Χερσόνησο του Μίσιγκαν.
Πτώσεις
Τα Φινλανδικά έχουν 15 πτώσεις· τέσσερεις γραμματικές, έξι τοπικές, δύο υποστασιακές και τρεις περιθωριακές.
Επίσημη γλώσσα
Τα Φινλανδικά είναι μία από τις δύο επίσημες γλώσσες της Φινλανδίας (η άλλη είναι η Σουηδική γλώσσα, που ομιλείται από μια μειονότητα του 5%) και είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη Σουηδία αναγνωρίζεται ως επίσημη μειονοτική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιννικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Γλώσσες της Σουηδίας Κατηγορία:Γλώσσες της Φινλανδίας Κατηγορία:Γλώσσες της Εσθονίας Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Μίρεκ Τοπολάνεκ
Ο Μίρεκ Τοπολάνεκ (Mirek Topolánek, 15 Μαΐου 1956-) είναι Τσέχος πολιτικός και πρωθυπουργός της Τσεχίας από το 2006 ως το 2009. Ανήκει στο κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα των Πολιτών (ODS) του οποίου ήταν αρχηγός από το Νοέμβριο του 2002 ως το 2010, όταν διαδέχθηκε τον Βάτσλαφ Κλάους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου του 1956 στο Vsetín. Φοίτησε σε στρατιωτικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Οπάβα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Μπρνο και πήρε πτυχίο μηχανολόγου μηχανικού. Το 1996 παρακολούθησε μαθήματα στο μάνατζμεντ με υποτροφία στην Κύπρο και έπειτα έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Εκπαιδευτικό Κέντρο του μάνατζμεντ στο Τσελακοβίτσε (Čelákovice, Τσεχία).
Το 1989 έγινε μέλος του μετακομμουνιστικού Φόρουμ των Πολιτών και το 1994 μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των Πολιτών. Συνίδρυσε τη μηχανολογική εταιρεία VAE Ltd. στην οποία ανέλαβε και διοικητικές θέσεις.
Είναι διαζευγμένος από την Πάβλα Τοπολάνκοβα (Pavla Topolánková) και έχει 2 κόρες, 2 γιους και 2 εγγόνια.
Πολιτική καριέρα
Από το 1996 ως το 2004 ήταν μέλος της Γερουσίας και από το 2002 ως το 2004 αντιπρόεδρός της, Τον Ιούνιο του 2006 εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2006, τα αποτελέσματα έδωσαν ίδιο αριθμό εδρών στα κόμματα των δύο μεγάλων συνασπισμών της Βουλής (100 έδρες για την Αριστερά και επίσης 100 για τη Δεξιά στη 200μελή Βουλή). Κατά συνέπεια, οι εκλογές του 2006 ήταν οι πιο αμφίρροπες στην ιστορία της χώρας. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 16 Αυγούστου του 2006, έπειτα από μήνες πολιτικής αβεβαιότητας έπειτα από την παραίτηση του Γίρι Πάρουμπεκ. . Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 4 Σεπτεμβρίου 2006.
Υπηρεσιακός πρωθυπουργός
Ο Τοπόλανεκ παραιτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου του 2006, στην κορύφωση της πολιτικής κρίσης που ταλάνιζε την περίοδο εκείνη τη χώρα. Το κόμμα των Δημοκρατών Πολιτών καταχωρήθηκε στο βιβλίο Γκίνες ως η πιο βραχύβια κυβέρνηση στη μετακομμουνιστική εποχή της Τσεχίας και η πρώτη που καθαιρέθηκε, καθώς δεν έλαβε την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου. Παρέμεινε ωστόσο υπηρεσιακός πρωθυπουργός, μέχρι που σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού, η οποία έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στις 19 Ιανουαρίου του 2007. Το 2009 ανέλαβε για 6 μήνες προεδρεύων στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σάββας της Αμισού
Ο Σάββας ήταν Bυζαντινός στρατηγός, και τοπάρχης, που έζησε στα τέλη του 12ου αρχές 13ου αιώνα.
Μίρεκ Τοπολάνεκ
Σχόλια
Τον Μάρτιο του 2007 έστειλε ένα μήνυμα SMS σε έναν δημοσιογράφο που άρχιζε με τις λέξεις: "Es kommt der Tag...", που σημαίνει "Θα έρθει η ημέρα...". Αυτή η φράση είχε χρησιμοποιηθεί από το κόμμα Sudetendeutsche που εκπροσωπούσε τους Γερμανούς στην πρώην Τσεχοσλοβακία και σήμαινε ότι θα έρθει η ημέρα που η περιοχή της Σουδητίας θα γίνει τμήμα της Γερμανίας.
Σάββας της Αμισού
Ο Σάββας ήταν διοικητής της Αμισού και της γύρω περιοχής, όταν το 1204 η Κωνσταντινούπολη έπεσε στους Λατίνους και καταλήθηκε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έγινε ανεξάρτητος ηγεμόνας της περιοχής. Το 1204 με την δημιουργία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας όπου η εφήμερη ηγεμονία του βρισκόταν στα σύνορα της, αρνήθηκε υποταγή στον Αλέξιο Α΄ θέλοντας να παραμείνει ανεξάρτητος ηγεμόνας.
Μίρεκ Τοπολάνεκ
Σχόλια
Τον Οκτώβριο του 2008 ο Τοπολάνεκ επιτέθηκε και απώθησε έναν δημοσιογράφο που έβγαζε φωτογραφίες στον ηλικίας 15 μηνών γιο του. Σύμφωνα με το BBC ο Τοπολάνεκ έσπρωξε το φωτογράφο στον τοίχο και του επανέλαβε την ερώτηση για τους λόγους της φωτογράφισης. .
Παραίτηση
Ο χειρισμός της διεθνούς οικονομικής κρίσης από την κυβέρνηση ενέτειναν τη δυσαρέσκεια προς αυτή. Η τρικομματική κυβέρνηση του Τοπολάνεκ καταψηφίστηκε στην Κάτω Βουλή στις 24 Μαρτίου του 2009, με αποτέλεσμα ο ίδιος να ανακοινώσει την παραίτησή του. . Ο Τοπολάνεκ υπέβαλε επίσημα την παραίτησή του στον πρόεδρο Βάτσλαβ Κλάους στις 26 Μαρτίου του 2009.
Σάββας της Αμισού
Αργότερα ο Σάββας βλέποντας τις επεκτατικές βλέψεις των Σελντζούκων δήλωσε υποταγή στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας και τον Θεόδωρο Λάσκαρη προσαρτίζοντας την ηγεμονία του σε αυτήν. Το μόνο που είναι γνωστό για την προσωπική του ζωή είναι το όνομα του πατέρα του που ήταν Κωνσταντίνος.
Μίρεκ Τοπολάνεκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχίας
Σάββας της Αμισού
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 47
μικρογραφία|Συγκρότημα εκτοξεύσεων 47 Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-47 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι βάση εκτόξευσης πυραύλων της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα.
Χρησιμοποιείται από το 1984 για πειράματα επιστημονικών μετρήσεων στην ανώτερη ατμόσφαιρα. Συνολικά έχουν εκτοξευθεί άνω των 500ων πυραύλων από την εξέδρα του συγκροτήματος αυτού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ
Δίων Κάσσιος
Ο Δίων Κάσσιος ή Δίων Κάσσιος Κοκκηϊανός (περίπου 155 - 235) ήταν Ρωμαίος ιστορικός ελληνικής καταγωγής ο οποίος διετέλεσε και ύπατος κατά την Ρωμαϊκή περίοδο.
Εργογραφία
Έγραψε στα Ελληνικά την ιστορία της Ρώμης από την άφιξη του Αινεία στην Ιταλική χερσόνησο και συνεπώς από την ίδρυσή της, μέχρι τη σύγχρονή του εποχή, το 229 μ.Χ. Από τα 80 βιβλία που έγραψε στη διάρκεια 22 ετών πολλά σώζονται μέχρι σήμερα ολόκληρα ή τμήματά τους.
Μας διασώζει κάποιο επιτύμβιο επίγραμμα από τον τάφο κάποιου άρχοντα με το όνομα Σίμιλις το οποίο αναφέρει: Σίμιλις ἐνταῦθα κεῖται βιοὺς μὲν ἔτη τόσα, ζήσας δὲ ἔτη ἑπτά. Το επίγραμμα αυτό θεωρείται πως έχει κοινή επίδραση με το έργο De brevitate vitae του L. Annaeus Seneca, λόγω της διάκρισης που γίνεται στο εν λόγω έργο, ανάμεσα στους όρους tempus (το αντικειμενικά μετρήσιμο διάστημα της ζωής) και vita (το διάστημα της ζωής κατά το οποίο κάποιος ζει πραγματικά, έχοντας βρει την maxima res, τον ύψιστο στόχο της ζωής του).
Εκδόσεις
thumb|250px|Εξώφυλλο της έκδοσης του 1914 με αγγλική μετάφραση του Earnest Cary, μέρος της σειράς του Loeb Classical Library Έχει γίνει σημαντικός αριθμός εκδόσεων των Ρωμαϊκών Ιστοριών. Ενδεικτικά:
Σημαντική έκδοση των αρχών του 20ου αιώνα σε μετάφραση του Earnest Cary, στο πλαίσιο των εκδόσεων του Loeb Classical Library, μαζί με το ελληνικό κείμενο σε εννέα τόμους (νούμερο 32, 37, 53, 66, 82, 83, 175, 176, 177 της σειράς).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Φουδ
Ο Φουδ ήταν πρόσωπο της Βίβλου τρίτος γιος του Χαμ γιου του βιβλικού Νώε γενάρχη των Χαμιτών όπως αναφέρεται στην Βίβλο (Γένεσις 10:6). Η περιοχή διαμονής του ορίζεται στην αρχαία Λιβύη δυτικά της Αιγύπτου. Ο Ιουδαίος ιστορικός του 1ου μ.χ. αιώνα Ιώσηπος Φλάβιος τον θεωρεί γενάρχη των αρχαίων Λιβύων, συνδέεται με τη γη του Φουδ όπως περιγράφεται στα αρχαία Αιγυπτιακά χρονικά. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο γεωγράφος Πτολεμαίος τον τοποθετούν δυτικότερα στην θέση του σημερινού Μαρόκου.
Βαλκανικό πεύκο
Το βαλκανικό ή μακεδονικό ή πενταβέλονο πεύκο (Pinus peuce) είναι ένα είδος πεύκου, ιθαγενές των βουνών της Ελλάδας, της Βόρειας Μακεδονίας, της Βουλγαρίας, της Αλβανίας και της Σερβίας. Στην Ελλάδα απαντάται στην οροσειρά της Ροδόπης και στον Βόρα (Καϊμακτσαλάν). Φυτρώνει σε υψόμετρα από 600 μέχρι 2.300 μέτρα, φτάνοντας συχνά στην αλπική ζώνη. Τα ώριμα δέντρα έχουν ύψος 35 έως 40 μέτρα και διάμετρο κορμού 1,5 μέτρο.
Ανήκει στην ομάδα του υπογένους Strobus και όπως όλα τα μέλη αυτής της ομάδας, οι βελόνες του φύονται ανά πέντε σε βραχυκλάδια, μήκους 6 έως 9 εκατοστών. Οι κώνοι έχουν συνήθως μήκος 8-16 εκατοστά (σπάνια φτάνουν τα 20 εκατοστά). Οι σπόροι έχουν μέγεθος 6 έως 7 χιλιοστά και διαδίδονται μέσω του ανέμου, αλλά και με τη βοήθεια του πτηνού καρυοθραύστης (Nucifraga caryocatactes). Είναι πολύ ανθεκτικό στον μύκητα Cronartium ribicola.
Το Βαλκανικό πεύκο είναι, επίσης, δημοφιλές διακοσμητικό δέντρο σε πάρκα και μεγάλους κήπους. Μεγαλώνει αργά και σταθερά και είναι ανθεκτικό στους ανέμους και στο δριμύ χειμερινό ψύχος, αφού αντέχει τουλάχιστον στους -45° C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Πευκοειδή Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα
Κερσί
Το Κερσί (γαλλικά: Quercy) είναι ιστορική και πολιτισμική περιοχή της Γαλλίας. Συμπίπτει εδαφικά με την πρώην επαρχία Κερσί, η οποία περιλάμβανε τα εδάφη του σημερινού νομού Λοτ, το βόρειο μισό του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν και ορισμένες κοινότητες των νομών Δορδόνη, Κορέζ και Αβερόν.
Το 1790, το Κερσί αποτέλεσε τον αρχικό νομό Λοτ. Το 1808, κατά την περίοδο της Α' αυτοκρατορίας, ένα μεγάλο τμήμα του Λευκού ή Κάτω Κερσί αποσπάστηκε από αυτόν το νομό και δημιούργησε το νομό Ταρν-ε-Γκαρό ν.
Ετυμολογία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|160x160εσ|Το έμβλημα του Κερσί
Η επικρατέστερη άποψη για την ονομασία του Κερσί είναι ότι προέρχεται από το όνομα του γαλατικού λαού που κατοικούσε στην περιοχή πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση (52 π.Χ.), τους Καντούρκους. Στους χάρτες και τα χρονικά του Μεσαίωνα, χρησιμοποιούνται οι λέξεις Caturcum, Caturcium, Cadurcinium, Caturcinus pagus και, στη λαϊκή γλώσσα, Karcin, Quarcin, Quiercin και Caourcin από τις οποίες προέρχεται το όνομα της πρωτεύουσας Καόρ, και της επαρχίας Κερσί.
Υπάρχει επίσης η άποψη ότι η ονομασία Κερσί προέρχεται από ένα είδος βελανιδιάς του γένους Κέρκους (Quercus), επειδή η περιοχή συμπεριλαμβάνει ένα ασβεστολιθικό οροπέδιο με πυκνά δάση βελανιδιάς αυτού του γένους.
Περιγραφή
μικρογραφία|Το Κερσί τον 18ο αιώνα και οι σημερινοί νομοί και κοινότητες
Το Κερσί περιλάμβανε τα εδάφη του σημερινού νομού Λοτ, το βόρειο μισό του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν και ορισμένες κοινότητες των νομών Δορδόνη, Κορέζ και Αβερόν. Η παραδοσιακή πρωτεύουσα του Κερσί ήταν η Καόρ, σημερινή πρωτεύουσα του νομού Λοτ. Η μεγαλύτερη πόλη ήταν το Μοντωμπάν, πρωτεύουσα του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν. Πάντως, το Μοντωμπάν, καθώς βρίσκεται στα παραδοσιακά σύνορα ανάμεσα στο Κερσί και στο Λανγκεντόκ, αποτελεί μια περιοχή πολύ διαφορετική από το υπόλοιπο Κερσί και είναι ιστορικά και πολιτισμικά εγγύτερα στην Τουλούζη και το υπόλοιπο Λανγκεντόκ. Ως εκ τούτου, δεν θεωρείται απόλυτα μέρος του Κερσί.
Στο Κερσί επικρατεί ο Ρωμαιοκαθολικισμός αλλά στο Μοντωμπάν υπάρχει ισχυρή μειονότητα Διαμαρτυρομένων. Στην περιοχή συλλέγονται μεγάλες ποσότητες εδώδιμων μανιταριών. Διάσημο είναι το βαθυκόκκινο κρασί της Καόρ. Πολλοί κάτοικοι της περιοχής ομιλούν ακόμη τη διάλεκτο οκ.
Ιστορία
μικρογραφία|Το κάστρο Καστελνώ-Μπρετενού
Το Κερσί αντιστοιχεί στα εδάφη όπου κατοικούσε ο γαλατικός λαός των Καντούρκων. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση, η επαρχία είχε οργανωθεί κατά την ρωμαιογαλατική εποχή σε civitas (πολιτεία) των Καντούρκων και αποτελούσε τμήμα της ρωμαϊκής επαρχίας Ακουιτανίας Πρίμα. Ο Χριστιανισμός εισήχθη τον 4ο αιώνα. Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και κατά την εποχή των μεγάλων μεταναστεύσεων, η περιοχή καταλήφθηκε από τους Βησιγότθους τον 5ο αιώνα και από τους Φράγκους τον 6ο αιώνα και έγινε μέρος του αυτόνομου δουκάτου της Ακουιτανίας.
Κατά τους Θρησκευτικούς πολέμους του 16ου αιώνα, στην περιοχή έγιναν άγριες μάχες ανάμεσα στους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Ουγενότους. Το Μοντωμπάν, μια από τις κυριότερες πόλεις του Κερσί, υπήρξε προπύργιο των Ουγενότων.
Το φυσικό πάρκο Κερσί
Στο νομό Λοτ, το 1999 δημιουργήθηκε ένα περιφερειακό φυσικό πάρκο, το Κως του Κερσί, το οποίο καλύπτει 175.717 εκτάρια και περιλαμβάνει 97 από τις 340 κοινότητες της περιοχής.
Το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Κως ντε Κερσί συμβάλλει στη διατήρηση της τοπικής κληρονομιάς. Στο ζωολογικό πάρκο παρουσιάζονται η τοπική χλωρίδα και η ευρωπαϊκή άγρια ​​φύση. Με τον καθαρό από κάθε φωτορύπανση νυχτερινό ουρανό, το περίφημο μαύρο τρίγωνο του Κερσί είναι προνομιούχος τόπος παρατήρησης ο οποίος φιλοξενεί έναν αυξανόμενο αστρονομικό τουρισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Γαλλίας Κατηγορία:Πολιτισμικές και γλωσσολογικές περιοχές της Γαλλίας
Κλεόμβροτος (αντιβασιλιάς Σπάρτης)
Ο Κλεόμβροτος (από τις λέξεις κλέος + βροτός [θνητός]), ήταν αντιβασιλέας της Σπάρτης μεταξύ 480 και 479 π.Χ. Ήταν μέλος της δυναστείας των Αγιαδών, γιος του Αναξανδρίδα Β΄ και αδελφός του Κλεομένη Α΄, του Δωριέα και του Λεωνίδα Α΄. Όταν ο τελευταίος απεβίωσε, έγινε διδάσκαλος τού ανιψιού του Πλείσταρχου, γιου τού Λεωνίδα Α΄, και αρχηγός του ελληνικού πεζικού στην αρχή της δεύτερης φάσης των Ελληνοπερσικών Πολέμων. Ο Κλεόμβροτος διοικούσε τα Σπαρτιατικά και Πελοποννησιακά στρατεύματα, που έκτισαν το τείχος πέρα από τον Ισθμό της Κορίνθου, που είχε σκοπό να κρατήσει τον περσικό στρατό έξω από την Πελοπόννησο. Όταν από τον Ισθμό επέστρεψε στη Σπάρτη, απεβίωσε.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αντιβασιλείς Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Τέοφιλ Ομόλ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1848 στο Παρίσι. Σπούδασε στο Παρίσι από το 1869 και συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλική Σχολή Αθηνών το 1874. Διηύθυνε τις ανασκαφές στη Δήλο από το 1877 ως το 1887. Αποφοίτησε με διδακτορικό το 1887 επάνω σε μια εργασία για τις επιγραφές της Δήλου και ένα αρχαϊκό άγαλμα της Αρτέμιδος. Επέστρεψε στη Γαλλία και δίδαξε αρχικά στο φιλοσοφικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Νανσί, και στη συνέχεια ανέλαβε την έδρα της επιγραφικής και ελληνικής αρχαιολογία στο Collège de France. Διηύθυνε και πάλι τις ανασκαφές, αυτή τη φορά στους Δελφούς από το 1892 ως το 1903. Επέστρεψε στη Γαλλία το 1904 και ανέλαβε διευθυντής του Λούβρου μέχρι το 1911, οπότε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω κλοπής του πίνακα της Μόνα Λίζα, ο οποίος βρέθηκε τελικά δύο χρόνια αργότερα στη Φλωρεντία. Διετέλεσε για άλλο ένα χρόνο διευθυντής της Γαλλικής Σχολής στην Αθήνα το 1912/13, οπότε και επέστρεψε οριστικά στην πατρίδα του και ανέλαβε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας μέχρι το 1923.
Απεβίωσε στις 13 Ιουνίου 1925 στην γενέτειρά του.
Ο Τέοφιλ Ομόλ ήταν μέλος της Ακαδημίας των επιγραφών και καλών γραμμάτων, της Ακαδημίας των καλών τεχνών, αντεπιστέλων μέλος της Πρωσικής ακαδημίας των επιστημών, ενώ ήταν συνιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Ακαδημαϊκών. Τιμήθηκε επίσης από τον Οργανισμό για την προώθηση ελληνικών μελετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Σχολής Αθηνών
Songs of Faith and Devotion
Το Songs of Faith and Devotion είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ των Depeche Mode. Κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1993 και αποτελεί το πρώτο πείραμα «ροκ ήχου» τους. Δοκίμασαν οργανικές συνθέσεις, βασισμένες τόσο σε ηλεκτρικές κιθάρες και ζωντανά ντραμς όσο και σε συνθεσάιζερ. Ζωντανά έγχορδα, πνευστά και γυναικεία φωνητικά είναι νέες προσθήκες στον ήχο του συγκροτήματος. Είναι το τελευταίο που το συγκρότημα ηχογράφησε με τον Alan Wilder.
Την καλλιτεχνική επιμέλεια του άλμπουμ ανέλαβε ο Anton Corbijn, συμπεριλαμβανόμενων της φωτογραφίας και του εξωφύλλου. Το εξώφυλλο είναι το μοναδικό στην ιστορία του συγκροτήματος στούντιο άλμπουμ που περιέχει τη φωτογραφία τους.
Αμέσως μετά την κυκλοφορία του, το άλμπουμ έφτασε στο #1 τόσο στα τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου, όσο και των ΗΠΑ. Για την υποστήριξη του άλμπουμ, οι Depeche Mode εκτέλεσαν 14μηνη περιοδεία με τον τίτλο Devotional που κυκλοφόρησε σε βίντεο και σε live άλμπουμ με τίτλο Songs of Faith and Devotion Live. Τον Οκτώβριο του 2006, το στούντιο album επανακυκλοφόρησε μαζί με DVD και έξτρα υλικό.
Τα Τραγούδια του Άλμπουμ
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Martin L. Gore, ενώ τα φωνητικά είναι του David Gahan, εκτός από τα κομμάτια 5 και 9, όπου τραγουδά ο Martin Gore. 1. “I Feel You” – 4:35 2. “Walking in My Shoes” – 5:35 3. “Condemnation” – 3:20 4. “Mercy in You” – 4:17 5. “Judas” – 5:14 6. “In Your Room” – 6:26 7. “Get Right with Me” – 3:32 8. “Rush” – 4:37 9. “One Caress” – 3:30 10. “Higher Love” – 5:56
Στο τέλος του κομματιού «Get Right with Me» είναι κρυμμένο το «Interlude 4», ένα απόσπασμα από το ρεμίξ του Brian Eno του κομματιού «I Feel You». Στις συναυλίες συνηθίζεται να παίζεται εισαγωγικά πριν από το τραγούδι.
Εκλογές στη Λετονία
Η Λετονία είναι κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η εκλογή του Προέδρου της Λετονίας γίνεται από το κοινοβούλιο (Saeima). Το κοινοβούλιο είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 100 βουλευτές που εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με απλή αναλογική. Έδρα παίρνουν τα κόμματα που θα φτάσουν στο εκλογικό όριο του 5%.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
2007
Στις εκλογές για Πρόεδρο που έγιναν στις 31 Μαΐου 2007, στο αξίωμα εξελέγη ο Βάλντις Ζάτλερς με 58 ψήφους υπέρ και 40 κατά έναντι 39 υπέρ και 59 κατά για τον αντίπαλό του, Άιβαρς Έντζινς.
2011
Στις 2 Ιουνίου 2011 ο Άντρις Μπέρζινς εξελέγη στο αξίωμα, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον τότε πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς, με 53 ψήφους υπέρ και 44 κατά έναντι 41 υπέρ και 56 κατά για τον Ζάτλερς. Στον πρώτο γύρο ο Μπέρζινς είχε πάρει 50 ψήφους, ενώ 48 βουλευτές τον καταψήφισαν, ενώ ο Ζάτλερς έλαβε 43 υπέρ και 55 κατά.
2015
Στις 3 Ιουνίου 2015 το Κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρόεδρο τον υπουργό Άμυνας Ράιμοντς Βεγιόνις έπειτα από 5 γύρους, με τις θετικές ψήφους των 55 βουλευτών από τους συνολικά 100.
Συνταγματικό δημοψήφισμα, Αύγουστος 2008
Στις 2 Αυγούστου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για την τροποποίηση του Συντάγματος, ώστε το Κοινοβούλιο να μπορεί να διαλυθεί και με την ψήφο του λαού. Το 96% των ψηφισάντων ενέκριναν την πρόταση έναντι 3,5% που την καταψήφισαν, ωστόσο το δημοψήφισμα ακυρώθηκε εξαιτίας της πολύ χαμηλής (κάτω από 50%) συμμετοχής.
Δημοψήφισμα για αύξηση συντάξεων, Αύγουστος 2008
Στις 23 Αυγούστου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για την αύξηση των συντάξεων. Αυτό ακυρώθηκε, εξαιτίας χαμηλής προσέλευσης, καθώς δεν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός των 453.730 ψηφοδελτίων. Εάν το δημοψήφισμα ήταν υπέρ της πρότασης, η κυβέρνηση θα αύξανε τις συντάξεις από 50 Λάτι σε τουλάχιστον 135 λάτι. Το δημοψήφισμα είχε την υποστήριξη της οργάνωσης Κοινωνία για Διαφορετική Πολιτική, η οποία φιλοδοξεί να γίνει πολιτικό κόμμα.
Δημοψήφισμα για διάλυση του Κοινοβουλίου, 2011
Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 23 Ιουλίου 2011 οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση για πρόωρη διάλυση του Κοινοβουλίου σε ποσοστό 95%. Το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε από τον Πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς με βάση τις εξουσίες που του δίνει το Σύνταγμα στις 28 Μαΐου 2011. Συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Λετονίας. Ειδικότερα, το δημοψήφισμα θεωρήθηκε αναγκαίο έπειτα από την άρνηση του Κοινοβουλίου (Saeima) να διενεργηθεί έρευνα στην οίκία του Άιναρς Σλέσερς, βουλευτή και πρώην υπουργού.
Συνταγματικό δημοψήφισμα 2012
Στις 18 Φεβρουαρίου 2012 οι πολίτες καταψήφισαν (σε ποσοστό 74,8% έναντι 24,8% που υπερψήφισαν την πρόταση) την πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος με βάση την οποία θα γινόταν η ρωσική γλώσσα ως δεύτερη επίσημη στη χώρα. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 71,1%.
Παραπομπές
Εκλογες
Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών
Ο Παναθλητικός Αναμορφωτικός Όμιλος Νέων Επιβατών γνωστός ως '''Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών και ως ΠΑΟΝΕ''' είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τους Νέους Επιβάτες Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1928 και έχει χρώματα τα ασπρόμαυρα. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και αγωνίζεται στην Α1΄ Κατηγορία. Έχει παρουσία στα πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1928 στους Νέους Επιβάτες της Θεσσαλονίκης, γνωστοί και ως Μπαξέ Τσιφλίκι. Τόσο την ομάδα, όσο και τον οικισμό των Νέων Επιβατών, ίδρυσαν πρόσφυγες από τους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης. Από την ίδρυση του κυριάρχησε στα ποδοσφαιρικά πράγματα της ευρύτερης περιφέρειας και από τη δεκαετία του '50 ανέπτυξε και έντονη πολιτιστική δράση, πραγματοποιώντας διάφορες ιστορικές συνεστιάσεις, ανεβάσματα θεατρικών παραστάσεων και φιλοξενώντας διάφορους περιοδεύοντες θιάσους. Το 2018 εορτάστηκαν επίσημα τα 90 χρόνια ζωής του συλλόγου.
Το 1963 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με αριθμό μητρώου 1000 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας την επίσημη ποδοσφαιρική του πορεία τη σεζόν 1963-64. Το 1972 ανήλθε για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και το 1983 κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Το 1989 πανηγύρισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική, όπου και θα παραμείνει για τρεις συνεχόμενες περιόδους. Αρχηγός της ομάδας ήταν ο Νικολαΐδης Γιάννης. Το 1989-90 κατετάγη 4ος με πρώτο σκόρερ τον Γιώργο Μπεχλιβάνη (10 τέρματα), τη σεζόν 1990-91 8ος και την επόμενη σεζόν θα υποβιβαστεί όντας 15ος.
Το 2006 κατέκτησε το πρωτάθλημα του ομίλου του στην Δ΄ Εθνική και επανήλθε στην Γ΄ Εθνική μετά από πολυετή απουσία και παρέμεινε για 4 χρονιές. Τη σεζόν 2006-07 κατέλαβε τη 12η θέση με 38 βαθμούς. Την επόμενη χρονιά με προπονητή τον Γιάννη Μιχαλίτσο κατετάγη 3ος με 59 βαθμούς, ενώ την αγωνιστική περίοδο 2008-09 παρέμεινε στα υψηλά πατώματα της κατηγορίας τερματίζοντας στην 5η θέση. Τη σεζόν 2009-10 τερμάτισε στην 14η θέση με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στην Δ' Εθνική. Ακολούθησε δεύτερος συνεχόμενος υποβιβασμός την επόμενη σεζόν κι από το 2011-12 αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Το 2019 κατέκτησε την επάνοδο στην Α1 Κατηγορία, έπειτα από 4 χρόνια.
Hurts
Οι Hurts είναι αγγλικό μουσικό ντουέτο που δημιουργήθηκε στο Μάντσεστερ το 2009, αποτελούμενο από τον τραγουδιστή Θίο Χάτσκραφτ και τον Άνταμ Άντερσον. Έχουν κυκλοφορήσει πέντε στούντιο άλμπουμ: Happiness (2010), Exile (2013), Surrender (2015), Desire (2017) και Faith (2020).
Αρχές (2005–2008)
Ο Άντερσον (γεννημένος στις 14 Μαΐου 1984 στο Μάντσεστερ ) και ο Χάτσκραφτ (γεννημένος στις 30 Αυγούστου 1986 στο Ρίτσμοντ, Βόρειο Γιόρκσαϊρ) γνωρίστηκαν έξω από ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο Μάντσεστερ τον Νοέμβριο του 2005, ενώ οι παρέες τους είχαν εμπλακεί σε καβγά. Και οι δύο επειδή ήταν πολύ μεθυσμένοι για να διαπληκτιστούν, άρχισαν να συζητούν για μουσική αντ' αυτού. Συνειδητοποιώντας ότι είχαν παρόμοια γούστα, αποφάσισαν να ξεκινήσουν ένα συγκρότημα. Τους επόμενους μήνες, αντάλλαξαν μουσική και στίχους μέσω e-mail, προτού σχηματίσουν ένα σχήμα με το όνομα Bureau τον Μάρτιο του 2006. Αργότερα μετονομάστηκε σε Daggers προτού δημιουργηθεί το ντουέτο με το όνομα Hurts.
Happiness (2009–2012)
Τον επόμενο Νοέμβριο, το τραγούδι Stay κυκλοφόρησε ως single, το οποίο ωστόσο είχε χαμηλότερη επιτυχία από τα προηγούμενα. Για να συμπέσουν με τα Χριστούγεννα του 2010 κυκλοφόρησαν το τραγούδι All I Want for Christmas is New Year's Day.
Exile (2012–2015)
Το πρώτο single από το άλμπουμ "Miracle", έκανε πρεμιέρα στο BBC Radio 1 στις 4 Ιανουαρίου 2013.
Το ίδιο έτος η ομάδα υπέγραψε επίσης μια συνεργασία με τον Calvin Harris και τον Alesso για το τραγούδι Under Control.
Faith (2020-σήμερα)
Στις 24 Ιουνίου, ανακοινώθηκε ότι το απερχόμενο άλμπουμ θα έχει το όνομα Faith.Παράλληλα κυκλοφόρησε το δεύτερο single τους Suffer.
Το Faith κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλικά μουσικά ντουέτα
Σέργιος του Μανσούρ
Ο Σέργιος του Μανσούρ (Σέργιος ὁ τοῦ Μανσοῦρ) (αραβικά: سرجون بن منصور‎;, Sarjun ibn Mansur), ήταν Βυζαντινός, άραβας στην καταγωγή, αξιωματούχος του 7ου αιώνα. Ήταν Μελκίτης χριστιανός και αργότερα αξιωματούχος του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών. Γιος ενός διακεκριμένου βυζαντινού αξιωματούχου της Δαμασκού, ήταν αγαπημένος των πρώτων χαλίφιδων, Μωαβία Α΄ και Γιαζίντ Α΄ , και υπηρέτησε ως επικεφαλής της δημοσιονομικής διοίκησης για τη Συρία από τα μέσα του 7ου αιώνα έως το έτος 700, όταν ο χαλίφης Αμπντ αλ-Μαλίκ ιμπν Μαρουάν τον απέρριψε ως μέρος των προσπαθειών του να αραβοποιήσει τη διοίκηση του χαλιφάτου.
Η ζωή του Σεργίου είναι γνωστή από τις αγιογραφίες του γιου του και του θετού γιου του, καθώς και από διάσπαρτες και σύντομες αναφορές σε ιστορικές πηγές. Σύμφωνα με τους μουσουλμάνους ιστορικούς al-Baladhuri και Αλ Ταμπαρί, ο Σέργιος ήταν ένας  Μάουλα του πρώτου χαλίφη Μωαβία,  υπηρέτησε ως "γραμματέας του". Οι αγιογραφίες, αν και λιγότερο αξιόπιστες, του αποδίδουν επίσης ρόλο στη διοίκηση, ακόμη και ως «κυβερνήτης» (άρχοντας ή ακόμα και αμίρης), της Δαμασκού και των περιχώρων της, όπου ήταν υπεύθυνος για τη συλλογή των εσόδων. Υπό αυτήν την ιδιότητα, αναφέρεται σε μεταγενέστερες πηγές όπως αυτή του Αλ Μασουντί.
Οι αγιογραφίες επιμένουν ότι απολάμβανε μεγάλη εύνοια μεταξύ της οικογένειας του χαλίφη, έτσι ώστε η οικογένειά του να μην ήταν υποχρεωμένη να μεταστραφεί στο Ισλάμ, αν και διαφωνούν μεταξύ τους σχετικά με το αν ο Σέργιος βαφτίστηκε ανοιχτά ή κρυφά. Μερικές πηγές αναφέρουν ακόμη τον Σέργιο, μαζί με τον χριστιανό ποιητή al-Akhtal, ως τους νέους συντρόφους του γιου και του διαδόχου του Μωαβία, Γιαζίντ. Κατείχε μεγάλα κτήματα σε ολόκληρο το Λεβάντε και χρησιμοποίησε τον πλούτο του για να απελευθερώσει χριστιανούς κρατούμενους, μεταξύ των οποίων ο μοναχός Κοσμάς, στον οποίο ανέθεσε στη διδασκαλία των γιων του.
Ο χρονογράφος του 12ου αιώνα Μιχαήλ ο Σύριος αναφέρει (II.492) ότι διώκει τους οπαδούς της Ιακωβικής Εκκλησίας στη Δαμασκό και την Έμεσα. Μια άλλη ύστερη συριακή πηγή, το Χρονικό του 1234, αναφέρει επίσης ότι υιοθέτησε διδασκαλίες του Μαξίμου του Ομολογητή, που έγινε επίσημο δόγμα στη Τρίτη οικουμενική σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 681, και τις προώθησε με ζήλο στην Ιερουσαλήμ, την Αντιόχεια και την Έδεσσα. Είναι δύσκολο, ωστόσο, να διακρίνουμε αν αυτές οι δραστηριότητες αποδίδονται σωστά σε αυτόν ή είναι το αποτέλεσμα της σύγχυσης με τον γιο του, τον Ιωάννη Δαμασκηνό.
Ο Βυζαντινός χρονογράφος Θεοφάνης ο Ομολογητής αναφέρει τον Σέργιο-Σαρτζούν για το έτος 691/92 ως επικεφαλής υπουργός Οικονομικών του Χαλίφη Αμπντ αλ-Μαλίκ ιμπν Μαρουάν (περ. 685–705), δίνοντάς του τον ισοδύναμο βυζαντινό τίτλο του γενικού λογοθέτη. Σύμφωνα με την αφήγηση του Θεοφάνη, ο Αμπντ αλ-Μαλίκ προσπάθησε να επισκευάσει την Κάαμπα στη Μέκκα, η οποία είχε καταστραφεί κατά τη διάρκεια του πρόσφατου Δεύτερου Μουσουλμανικού Εμφυλίου Πολέμου, και για το σκοπό αυτό σκόπευε να αφαιρέσει κάποιες στήλες από ένα χριστιανικό ιερό στη Γεθσημανή. Ο Σέργιος, μαζί με έναν άλλο κορυφαίο Χριστιανό, τον Πατρίκιο από την Παλαιστίνη, το εμπόδισαν με επιτυχία αναφέροντας το στον Βυζαντινό αυτοκράτορα, τον Ιουστινιανό Β΄(r. 685 – 695) (περ. 685-695, 705-711), για να τους προμηθεύσει με άλλες στήλες.