cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ
Ηλεκτρομαγνητισμός
Οι διάσημες εξισώσεις του, στη μοντέρνα μορφή τεσσάρων μερικών διαφορικών εξισώσεων, πρωτοεμφανίστηκαν σε πλήρως ανεπτυγμένη μορφή στο βιβλίο του Μια πραγματεία για την ηλεκτρική ενέργεια και τον μαγνητισμό το 1873. Η περισσότερη από τη δουλειά έγινε από τον Μάξγουελ στο Γκλένλεαρ κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ της θέσης του στο Λονδίνο και την ανάληψη της θέσης του Κάβεντις. Ο Μάξγουελ εξέφρασε τον ηλεκτρομαγνητισμό σε αλγεβρικά τετράνια και κατέστησε το ηλεκτρομαγνητικό δυναμικό πυρήνα της θεωρίας του. Το 1881, ο Όλιβερ Χέβισαϊντ αντικατέστησε το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο δυναμικού του Μάξγουελ με «πεδία δυνάμεως» ως κέντρο της ηλεκτρομαγνητικής θεωρίας. Ο Χέβισαϊντ μείωσε την πολυπλοκότητα της θεωρίας του Μάξγουελ σε τέσσερεις διαφορικές εξισώσεις, γνωστές σήμερα συλλογικά ως Νόμοι του Μάξγουελ ή Εξισώσεις του Μάξγουελ. Σύμφωνα με τον Χέβισαϊντ, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο δυναμικού ήταν αυθαίρετο και έπρεπε να «δολοφονηθεί». Η χρήση των βαθμωτών και διανυσματικών δυναμικών είναι σήμερα πρότυπο για την επίλυση των εξισώσεων του Μάξγουελ.
Λίγα χρόνια αργότερα υπήρξε μια συζήτηση μεταξύ του Χέβισαϊντ και του Πίτερ Γκούθρι Τέητ για τα σχετικά οφέλη της διανυσματικής ανάλυσης και των τετρανίων. Το αποτέλεσμα ήταν η συνειδητοποίηση ότι δεν υπήρχε ανάγκη για τις μεγαλύτερες φυσικές ιδέες που παρέχονται από τα τετράνια αν η θεωρία ήταν καθαρά τοπική, και η διανυσματική ανάλυση έγινε κοινός τόπος. Ο Μάξγουελ αποδείχτηκε σωστός, και η ποσοτική σύνδεση μεταξύ του φωτός και του ηλεκτρομαγνητισμού θεωρείται ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα του 19ου αιώνα στη μαθηματική φυσική.
Ο Μάξγουελ εισήγαγε επίσης την έννοια του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου σε αντίθεση με τις δυναμικές γραμμές που περιέγραψε ο Φαραντέη. Με την κατανόηση της διάδοσης του ηλεκτρομαγνητισμού ως ένα πεδίο που εκπέμπεται από ενεργά σωματίδια, ο Μάξγουελ μπόρεσε να προχωρήσει το έργο του σχετικά με το φως. Εκείνη την εποχή o Mάξγουελ πίστευε ότι η διάδοση του φωτός απαιτούσε ένα μέσο για τα κύματα, αποκαλούμενο φωτοφόρος αιθέρας. Με τον καιρό, η ύπαρξη τέτοιου μέσου, που να διαπερνά όλο το χώρο και όμως προφανώς μη ανιχνεύσιμου με μηχανικά μέσα ,αποδείχθηκε αδύνατο να συμβιβαστεί με πειράματα, όπως το Πείραμα των Μάικελσον και Μόρλεϋ. Επιπλέον, φαινόταν να απαιτεί ένα απόλυτο πλαίσιο αναφοράς στο οποίο οι εξισώσεις ίσχυαν, με το δυσάρεστο αποτέλεσμα ότι οι εξισώσεις άλλαζαν μορφή για ένα κινούμενο παρατηρητή. Αυτές οι δυσκολίες ενέπνευσαν τον Άλμπερτ Αϊνστάιν να σχηματίσει τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας με την οποία καταργήθηκε η απαίτηση ενός ακίνητου φωτοφόρου αιθέρα.
Χρωματική ανάλυση
thumb|Η πρώτη μόνιμη έγχρωμη φωτογραφία, τραβηγμένη από τον Τζέημς Κλερκ Μάξγουελ το 1861 Ο Μάξγουελ συνέβαλε στο πεδίο της οπτικής και στη μελέτη της έγχρωμης όρασης, δημιουργώντας τα θεμέλια για έγχρωμες φωτογραφίες. Από το 1855 έως το 1872, δημοσίευσε κατά διαστήματα μια σειρά από πολύτιμες έρευνες σχετικά με την αντίληψη της θεωρίας του χρώματος, το χρώμα-τύφλωσης και το χρώμα, για την παλαιότερη από τις οποίες τιμήθηκε με το Μετάλιο Ράμφορντ. Τα μέσα που επινόησε για αυτές τις έρευνες ήταν απλά και εύκολα στη χρήση. Για παράδειγμα, οι Δίσκοι του Μάξγουελ χρησιμοποιήθηκαν για να συγκρίνουν ένα μεταβλητό μείγμα από τρία βασικά χρώματα με ένα δειγματικό χρώμα παρατηρώντας την κλώση «κορυφή χρώμα».
Στην πορεία της εργασίας του το 1885 πάνω στην αντίληψη του χρώματος, ο Μάξγουελ πρότεινε ότι αν τρεις μαύρο-άσπρες φωτογραφίες της σκηνής λαμβάνονταν μέσω κόκκινων, πράσινων και μπλε φίλτρων, και διαφανείς εκτυπώσεις των εικόνων προβάλλονταν σε μια οθόνη με τρεις προβολείς εξοπλισμένους με παρόμοια φίλτρα, όταν βρίσκονται επάνω στην οθόνη το αποτέλεσμα θα γίνει αντιληπτό από το ανθρώπινο μάτι ως πλήρης αναπαραγωγή όλων των χρωμάτων στη σκηνή.
Κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης για τη θεωρία του χρώματος στο Βασιλικό Ίδρυμα το 1861, Ο Μάξγουελ παρουσίασε την πρώτη επίδειξη έγχρωμης φωτογραφίας στον κόσμο βασισμένη στην αρχή των τριών χρωμάτων ανάλυσης και σύνθεσης. Ο Τόμας Σάτον, εφευρέτης της κάμερας μονού φακού-ρεφλεξ, έκανε τη φωτογράφηση. Φωτογράφησε μια κορδέλα από σκωτσέζικο ύφασμα τρεις φορές, μέσω κόκκινων, πράσινων και μπλε φίλτρων, καθώς και μια τέταρτη έκθεση μέσω κίτρινου φίλτρο, αλλά σύμφωνα με Μάξγουελ αυτή δεν χρησιμοποιήθηκε για την επίδειξη. Επειδή η φωτογραφική πλάκα του Σάτον στην πραγματικότητα δεν φίλτραρε το κόκκινο και ήταν ελάχιστα ευαίσθητη στο πράσινο, τα αποτελέσματα αυτού του πρωτοπόρου πειράματος απείχαν πολύ από το τέλειο. Παρατηρήθηκε στο δημοσιευμένο αρχείο της διάλεξης ότι «αν οι κόκκινες και πράσινες εικόνες είχαν φωτογραφηθεί πλήρως όπως οι μπλε» αυτή «θα ήταν μια πραγματική έγχρωμη εικόνα. Με την εύρεση φωτογραφικού υλικού πιο ευαίσθητου στις λιγότερο διαπλαστές ακτίνες, η αναπαράσταση των χρωμάτων των αντικειμένων θα μπορούσε να βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό.»  Ερευνητές το 1961 κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η φαινομενικά αδύνατη μερική επιτυχία της έκθεσης κόκκινου φίλτρου οφειλόταν το υπεριώδες φως. Μερικά κόκκινα χρώματα το αντανακλούν έντονα, το κόκκινο φίλτρο που χρησιμοποιήθηκε δεν το απέκλειε εντελώς, και οι  πλάκες του  Σάτον ήταν ευαίσθητες σε αυτό.
Ο σκοπός του Μάξγουελ δεν ήταν να παρουσιάσει μια μέθοδο έγχρωμης φωτογραφίας, αλλά να περιγράψει τη βάση της ανθρώπινης αντίληψης του χρώματος και να δείξει ότι τα σωστά πρωταρχικά πρόσθετα δεν είναι τα κόκκινο, κίτρινο και μπλε, όπως διδασκόταν μέχρι τότε, αλλά κόκκινο, πράσινο και μπλε. Οι τρεις φωτογραφικές πλάκες τώρα βρίσκονται σε ένα μικρό μουσείο στην οδό Ίντια 14 στο Εδιμβούργο, στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Μάξγουελ.
Κινητική θεωρία και θερμοδυναμική
thumb|right|Ο δαίμονας του Μάξγουελ, ένα θεωρητικό πείραμα όπου η εντροπία μειώνεται. Ο Μάξγουελ ερεύνησε επίσης την κινητική θεωρία των αερίων. Καταγόμενη από τον Ντάνιελ Μπερνούλι, η θεωρία αυτή προωθήθηκε από τους διαδοχικούς κόπους των Τζον Χέραπαθ, Τζον Τζέημς Γουότερστοουν, Τζέιμς Τζάουλ, και κυρίως του Ρούντολφ Κλαούσιους, σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέσει τη γενική ακρίβειά της πέρα από κάθε αμφιβολία. Ωστόσο, έλαβε τεράστια ανάπτυξη από τον Μάξγουελ, ο οποίος σε αυτόν τον τομέα εμφανίστηκε ως πειραματιστής (σχετικά με τους νόμους των αερίων τριβής), καθώς και ως μαθηματικός.
Το 1866 διατύπωσε στατιστικά, ανεξάρτητα από τον Λούντβιχ Μπόλτζμαν, την κινητική θεωρία των αερίων των Μάξγουελ-Μπόλτζμαν. Ο τύπος του, γνωστός ως Κατανομή του Μάξγουελ, δίνει το κλάσμα των μορίων του αερίου που κινούνται με καθορισμένη ταχύτητα σε κάθε δεδομένη θερμοκρασία. Στην Κινητική Θεωρία, θερμοκρασίες και θερμότητα περιλαμβάνουν μόνο μοριακή κίνηση. Η προσέγγιση αυτή γενίκευσε τους προηγουμένως συσταθέντες νόμους της θερμοδυναμικής και εξήγησε τις υπάρχουσες παρατηρήσεις και πειράματα σε έναν καλύτερο τρόπο από ό,τι είχε επιτευχθεί προηγουμένως. Η δουλειά του Μάξγουελ στη Θερμοδυναμική τον οδήγησε να σχεδιάσει το πείραμα σκέψης γνωστό ως ο Δαίμονας του Μάξγουελ.
Το 1871, καθιέρωσε τις Θερμοδυναμικές σχέσεις του Μάξγουελ, οι οποίες είναι δηλώσεις ισότητας μεταξύ των δεύτερων παραγώγων των θερμοδυναμικών δυναμικών σε σχέση με διάφορες μεταβλητές θερμοδυναμικής. Το 1874, κατασκεύασε μια γύψινη οπτικοποίηση της θερμοδυναμικής ως έναν τρόπο για εξερεύνηση μετάβασης φάσης, βασισμένη στα γραφικές έγγραφα θερμοδυναμικής του Αμερικανού επιστήμονα Τζοσάια Γουίλαρντ Γκιμπς.
Θεωρία ελέγχου
Ο Μάξγουελ δημοσίευσε μια εργασία «πάνω στους ρυθμιστές» στα πρακτικά της Βασιλικής Εταιρείας, τόμος 16 (1867-1868). Αυτή η εργασία θεωρείται κλασική από τις πρώτες ημέρες της θεωρίας ελέγχου. Εδώ οι ρυθμιστές αναφέρονται στον ρυθμιστή ή στον φυγόκεντρο κυβερνήτη που χρησίμευε στη ρύθμιση της ατμομηχανής.
Κληρονομιά
thumb|upright|Το Άγαλμα του Μάξγουελ στο Εδιμβούργο Μετά από ψηφοφορία, ο Μάξγουελ κατατάχθηκε στην ενενηκοστή πρώτη θέση του καταλόγου των «μεγαλύτερων Βρετανών» όλων των εποχών στην ομώνυμη σειρά του BBC (αντίστοιχη με την ελληνική Μεγάλοι Έλληνες).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1949-1950
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της περιόδου 1949-50 δεν διεξήχθη, λόγω αυξημένων υποχρεώσεων της εθνικής ομάδας για το Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου. Διεξήχθησαν μόνο τα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Αθηνών, Ε.Π.Σ. Πειραιώς και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, στα οποία τερμάτισαν πρώτοι οι ΑΕΚ, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ αντίστοιχα.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1949-1950 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Παρθένιος Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Παρθένιος Α' διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 1678 και 1688. Προηγουμένως ήταν Μητροπολίτης Ναζαρέτ. Υπέστη σοβαρό τραυματισμό στον μεγάλο σεισμό του 1688 και πέθανε αργότερα το ίδιο έτος στη Σμύρνη.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Rwanda nziza
Το Rwanda Nziza (στη γλώσσα Kinyarwanda σημαίνει "Όμορφη Ρουάντα") είναι ο εθνικός ύμνος στη Ρουάντα από την 1η Ιανουαρίου του 2002.
Αντικατέστησε το Rwanda Rwacu, το οποίο χρησιμοποιούνταν ως εθνικός ύμνος από το 1962.
Οι στίχοι είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ρουάντα Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Fury's Big Week
Marvel's The Avengers Prelude: Fury's Big Week, η απλά Fury's Big Week, είναι μια σειρά κόμικ περιορισμένης έκδοσης που κυκλοφόρησε από τα Marvel Comics και είναι επίσημα συνδεδεμένο με το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU) και πιο ειδικά με την ταινία Οι Εκδικητές που κυκλοφόρησε το 2012. Το κόμικ έγραψε ο Έρικ Πίρσον από ιστορίες δικές του και του Κρίστοφερ Γιοστ, με το σχεδιασμό να αναλαμβάνουν διάφοροι καλλιτέχνες. Το κόμικ Fury's Big Week ακολουθεί τον Νικ Φιούρι και αρκετούς πράκτορες της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. καθώς εκείνοι αντιμετωπίζουν τα διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν στις ταινίες του MCU και τα οποία οδηγούν στην ταινία Οι Εκδικητές.
Η Marvel ξεκίνησε την κυκλοφορία κόμικ που συνδέονταν με τις ταινίες του MCU το 2008 και αποκάλυψε ένα διευρυμένο σχέδιο προώθησης για τις έντυπες κυκλοφορίες της πριν την κυκλοφορία της ταινίας Οι Εκδικητές. Η σειρά Fury's Big Week ανακοινώθηκε τον Φεβρουάριο του 2012, με τα Marvel Studios να δουλεύουν πολύ στενά με το τμήμα των κόμικ για να εξασφαλίσουν τη συνέχεια μεταξύ των προϊόντων (κόμικ και ταινίες). Το κόμικ περιέχει συνδέσεις μεταξύ των ταινιών της πρώτης φάσης του MCU, εξιστορώντας και πάλι τα γεγονότα που συνέβησαν σε αυτές, από την οπτική όμως γωνία της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., προσθέτοντας νέες αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στους χαρακτήρες και νέες σκηνές.
Το κόμικ Fury's Big Week κυκλοφόρησε ψηφιακά σε οκτώ τεύχη από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάρτιο του 2012, για να συμβαδίζει με την προώθηση της ταινίας. Έπειτα, κυκλοφόρησε σε έντυπη μορφή από τον Μάρτιο μέχρι τον Απρίλιο, ως τέσσερα ανεξάρτητα κεφάλαια.
Ιστορικό δημοσίευσης
Τα Marvel Comics ξεκίνησαν να κυκλοφορούν περιορισμένες σειρές κόμικ συνδεδεμένες με τις ταινίες των Marvel Studios το 2008 και μέχρι το 2010 συζήτησαν το πλάνο οι ιστορίες τους «να μην είναι απαραίτητα απευθείας προσαρμογές των ταινιών, αλλά ίσως κάτι που συνέβη εκτός οθόνης και αναφέρθηκε στην ταινία». Ο τότε αρχισυντάκτης των Marvel Comics Τζο Κεσάντα εξήγησε πως οι εκδόσεις θα συνεργάζονται στενά με τα Marvel Studios και τους δημιουργούς των ταινιών όταν θα γράφουν κάποια συνδεδεμένη ιστορία. Για τους Εκδικητές το 2012, ο ανώτερος αντιπρόεδρος πωλήσεων της Marvel, Ντέιβιντ Γκάμπριελ, περιέγραψε μια «πιο εστιασμένη» προσέγγιση στα συνδεδεμένα κόμικ από ότι προηγουμένως, με την πρόθεση να φτάσουν σε θαυμαστές όλων των ηλικιών.
Τον Φεβρουάριο του 2012, η Marvel ανακοίνωσε το Marvel's The Avengers Prelude: Fury's Big Week, σε κείμενο των Κρίστοφερ Γιοστ και Έρικ Πίρσον. Οι Γιοστ και Πίρσον υπήρξαν και οι δύο μέλη του εσωτερικού προγράμματος συγγραφέων των Marvel Studios, δουλεύοντας στην ανάπτυξη ταινιών όπως ο Thor και ο Πρώτος Εκδικητής έτσι, όταν θα έφτιαχναν το Fury's Big Week, η Marvel «συνειδητοποίησε πως είχαν δύο συγγραφείς στην ομάδα που ήξεραν το κινηματογραφικό σύμπαν καλύτερα από τον καθένα». Ο Πίρσον, που δεν είχε γράψει ποτέ του κάποιο κόμικ αλλά είχε γράψει αρκετές Marvel One-Shots ταινίες μικρού μήκους για την εταιρία, ήταν υπεύθυνος για τα τελικά κείμενα, με τον Γιοστ να τον βοηθάει με την πλοκή της σειράς. Οι δυο τους δούλεψαν μαζί για την ανάπτυξη της μορφής κάθε τεύχους και τότε ο Πίρσον «απλά κάπως προχωρούσα μέχρι να έφτανα σε κάποιο σημείο που δεν ήξερα τι να κάνω και ζητούσα βοήθεια». Γιοστ και Πίρσον εύχονταν να συστήσουν πατροπαράδοτα στοιχεία των κόμικ όπως «την πλήρη έκταση της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α.» στους θαυμαστές των ταινιών. Τα σχέδια της σειράς έγιναν από τους Λουκ Ρος, Ντάνιελ Hdr, Αγκουστίν Παντίγια και Γουέλιντον Άλβες.
Πλοκή
Την ίδια μέρα, ο Φιούρι μαθαίνει πως ο Σταρκ πεθαίνει, ο Μπάνερ επέστρεψε στην Αμερική και πως υπάρχουν ασυνήθιστες ατμοσφαιρικές διαταραχές πάνω από το Νέο Μεξικό. Με τη βοήθεια της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., ο Σταρκ ανακαλύπτει ένα νέο στοιχείο το οποίο του σώζει τη ζωή, ενώ ο Πράκτορας Κόλσον και ο Κλιντ Μπάρτον ανακαλύπτουν τον Thor στο Νέο Μεξικό και μαζεύουν τα κομμάτια του Ασγκαρντιανού Destroyer από την περιοχή μετά τη μάχη. Η Ρόμανοφ ακολουθεί τον Μπάνερ στη Νέα Υόρκη όπου, ενώ ο Hulk παλεύει με το Έκτρωμα, ανακαλύπτει τον Δρ. Σάμιουελ Στερνς κατά τη μετάλλαξή του.
Υποδοχή
Η σειρά διατηρεί βαθμολογία 8.0 στη σελίδα συλλογής κριτικών για κόμικ Comic Book Roundup.
Το Fury's Big Week έλαβε επαίνους από τον ΣιΤζέι Γουίλερ της σελίδας Den of Geek, ο οποίος βρήκε πως ο τόνος της σειράς ήταν «ένα τέλειο ταίριασμα για το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel μέχρι αυτή τη στιγμή και θα σας κάνει να καλοσκεφτείτε το τι επακολουθεί». Περιέγραψε το γράψιμο ως «έντονο, αγωνιώδες και διασκεδαστικό. Ο διευθυντής της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. Νικ Φιούρι και ο αγαπημένος πράκτορας Κόλσον, έχουν την ευκαιρία τους να λάμψουν με μερικές εξαιρετικές ατάκες, οι οποίες θα μπορούσαν πολύ εύκολα να αποδοθούν στην οθόνη από τους Σαμ Τζάκσον και Κλαρκ Γκρεγκ αντίστοιχα». Ο Γουίλερ θεώρησε πως τα σχέδια είναι «αξιόπιστα», προτιμώντας περισσότερο αυτά των Ρος και Άλβες παρά των άλλων καλλιτεχνών επειδή είναι «στυλιστικά πιο κινηματογραφικά».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά κόμικς Κατηγορία:Marvel Comics Κατηγορία:Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel
Λουκάς Γιδόπουλος
Ο Λουκάς Γιδόπουλος (1876 - 1939) ήταν Έλληνας δικαστικός που διετέλεσε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Υπήρξε αντιεισαγγελέας και εισαγγελέας (1935 - 1939) του Αρείου Πάγου. Το 1933 συμμετείχε ως υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Οθωναίου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον Καίσαρα
Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον Καίσαρα (Γαλλικά: Astérix et Obélix contre César) είναι μια γαλλο-ιταλική-γερμανική ταινία του 1999 σε σκηνοθεσία του Κλωντ Ζιντί, η πρώτη από μια σειρά ταινιών που βασίζονται στα κόμικς Αστερίξ των Ρενέ Γκοσινί και Αλμπέρ Ουντερζό.
Η υπόθεση αναφέρεται στην απαγωγή του δρυΐδη Πανοραμίξ από τους Ρωμαίους, ώστε αυτοί να αποκτήσουν το μαγικό φίλτρο του και να κατακτήσουν το απόρθητο γαλατικό χωριό.
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονται γνωστοί ηθοποιοί, όπως ο Κριστιάν Κλαβιέ στον ρόλο του Αστερίξ, ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ ως Οβελίξ, ο Ρομπέρτο Μπενίνι στον ρόλο του Ρωμαίου Λούκιου Ντέτριτους και ο Μισέλ Γκαλαμπρύ ως Μαζεστίξ.
Πλοκή
μικρογραφία|333x333εσ|Η συσκευή με την οποία βασανίζεται ο [[Αστερίξ (χαρακτήρας)|Αστερίξ, εμφανίζεται στα Bavaria Studios, όπου γυρίστηκε η ταινία.]] «Είμαστε στο 50 π.Χ. Όλη η Γαλατία βρίσκεται υπό ρωμαϊκή κατοχή ... Όλη; Οχι ! Ένα χωριό που κατοικείται από ανυπόταχτους Γαλάτες εξακολουθεί να αντιστέκεται στον εισβολέα. Και η ζωή δεν είναι εύκολη για τις φρουρές των Ρωμαίων λεγεωνάριων στα οχυρά στρατόπεδα Μπαμπαόρουμ, Ακουάριουμ, Λάβδανουμ και Πετιμπόνουμ.»
Ο Ιούλιος Καίσαρας πανηγυρίζει για την κατάκτηση ολόκληρης της Γαλατίας, όμως ο Λούκιος Ντέτριτους, σατανικός και ύπουλος Ρωμαίος αξιωματικός, έχει τα δικά του σχέδια. Ο Καίσαρας, θέλοντας να πατάξει την τελευταία εστία εξέγερσης στη Γαλατία και κουρασμένος από την ανικανότητα των εκατόνταρχων, έρχεται αυτοπροσώπως για να πολιορκήσει το χωριό των ανυπότακτων Γαλατών. Έχει και την αφορμή: Ο Προλίξ, ένας ψεύτικος μάντης, παραπλάνησε τους χωρικούς και τους έκανε να κλέψουν το κάρο με τα χρήματα της φορολογίας.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο δρυΐδης Πανοραμίξ πρέπει να πάει στο δάσος όπου πραγματοποιείται η μεγάλη ετήσια συνάντηση των δρυΐδων. Παρόλο που οι Ρωμαίοι συμφώνησαν να σεβαστούν τους δρυίδες, ο Ντέτριτους δεν έχει αυτήν την άποψη, επειδή «οι υποσχέσεις του Καίσαρα είναι δεσμευτικές μόνο για όσους πιστεύουν σε αυτόν». Αιχμαλωτίζει τον Πανοραμίξ κατά τη διάρκεια της τελετής για να τον αναγκάσει να του αποκαλύψει το μυστικό του μαγικού φίλτρου, την πηγή της αήττητης δύναμης των Γαλατών. Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ ξεκινούν να βρουν τον δρυΐδη τους και αποφασίσουν να διεισδύσουν στο στρατόπεδο του Καίσαρα.
Ντυμένος ως εκατόνταρχος, ο Οβελίξ μπαίνει στο ρωμαϊκό στρατόπεδο, έχοντας συλλάβει τον Αστερίξ, μεταμφιεσμένο σε Γαλάτη κατάσκοπο. Στη φυλακή ο Αστερίξ συναντά τον Πανοραμίξ, ο οποίος αψηφά τον Ντέτριτους και αρνείται να του αποκαλύψει το μυστικό του μαγικού του φίλτρου. Ο Αστερίξ με τη σειρά του ανακρίνεται και βασανίζεται, χωρίς να λυγίσει.Οι δύο Γαλάτες κατέρρευσαν μόνο όταν ο σκύλος Ιντεφίξ, που άκουσε τις κραυγές του Αστερίξ και μπήκε στο θάλαμο βασανιστηρίων, επρόκειτο να βασανιστεί. Έτσι, ο δρυΐδης, με τη βοήθεια του Αστερίξ, παρασκεύασε το μαγικό φίλτρο, το οποίο ο Ντέτριτους δοκιμάζει και αισθάνεται αμέσως τα αποτελέσματα.... στην πραγματικότητα το χρειάζεται για να αποκτήσει εξουσία και να εκθρονίσει τον Ιούλιο Καίσαρα.
Κατέχοντας το μαγικό φίλτρο, ο Ντέτριτους διατάζει τη σύλληψη του Καίσαρα και καταλαμβάνει το στρατόπεδο. Ο Οβελίξ, ως εκατόνταρχος, προωθείται επικεφαλής της προσωπικής φρουράς του νέου αρχηγού και καταφέρνει να ελευθερώσει τον Αστερίξ και τον Πανοραμίξ. Διαφεύγουν όλοι και φέρνουν στο χωριό μαζί τους έναν μυστηριώδη φυλακισμένο, κρυμμένο πίσω από μια σιδερένια μάσκα: πρόκειται για τον Καίσαρα, που είχε φυλακισθεί από τον αυτοανακηρυγμένο δικτάτορα. Για εκδίκηση, ο Ντέτριτους επιτίθεται στο χωριό με τη βεβαιότητα της νίκης που του δίνει το μαγικό φίλτρο που του έδωσε ο Πανοραμίξ. Για να αντισταθεί στον εισβολέα, ο δρυΐδης προετοιμάζει νέο μαγικό φίλτρο. Αλλά διαπιστώνει ότι τα υλικά που έχει φθάνουν μόνο για μισή κατσαρόλα, κάτι που δεν είναι αρκετό.
Μετά από πολλές περιπέτειες, και με τη βοήθεια του Αστερίξ και του Οβελίξ, ο Πανοραμίξ καταφέρνει να παρασκευάσει μια ειδική έκδοση του φίλτρου που δημιουργεί δεκάδες αντίγραφα του Αστερίξ και του Οβελίξ και ο Ντρέτριτους κατατροπώνεται. Ο Καίσαρας επέστρεψε στην εξουσία και, ευγνώμων, δήλωσε ότι το χωριό είναι «φίλος και σύμμαχος της Ρώμης» και του παραχώρησε την ελευθερία.
Αποδοχή
Η ταινία ήταν η πιο ακριβή παραγωγή του γαλλικού κινηματογράφου. Με σχεδόν 9 εκατομμύρια θεατές, έγινε μεγάλη επιτυχία στο γαλλικό box-office και την ακολούθησε η συνέχεια Αστερίξ και Οβελίξ: Επιχείρηση Κλεοπάτρα, που κυκλοφόρησε το 2002.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αστερίξ (ταινίες)
Χάινριχ Μύλλερ
Ο Χάινριχ Μύλλερ (γερμανικά: Heinrich Müller) (Μόναχο, 28 Μαΐου 1900 - εξαφάνιση στο Βερολίνο την 1η Μαΐου 1945) ήταν Γερμανός στρατηγός, διοικητής του πέμπτου γραφείου του Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ και της Γκεστάπο από το 1939 μέχρι τη διαφυγή του στην Αργεντινή την 1η Μαΐου 1945.
Πρώτα χρόνια
Κατά τη διάρκεια των χρόνων της δημοκρατίας της Βαϊμάρης εργάστηκε στην πολιτική αστυνομία του Μονάχου, με την οποία είχε την ευκαιρία να συναντήσει διάφορες προσωπικότητες του νεογέννητου Ναζιστικού Κόμματος, όπως ο Ράινχαρντ Χέιντριχ και ο Χάινριχ Χίμλερ. Αλλά αρχικά ήταν μέλος του Λαϊκού Κόμματος της Βαυαρίας και φαίνεται ότι στις 9 Μαρτίου 1933, όταν οι Ναζί πραγματοποιήσαν πραξικόπημα για την ανατροπή της κυβέρνησης του Χάινριχ Χέλντ, πρότεινε στους ανωτέρους του να χρησιμοποιήσουν βία κατά των Ναζί. Αυτή η αρχική εχθρότητα του κατά του Ναζιστικού κόμματος ξεπεράστηκε από την προστασία που του έδωσε ο Χάιντριχ.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Μύλλερ έγινε μέλος των SS το 1934 και την ίδια χρονιά η καριέρα του άρχισε να έχει ανοδική πορεία, αφού συμμετείχε ενεργά στη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών. Το 1939 έγινε επικεφαλής της Γκεστάπο και αυτό του επέτρεψε να έχει μεγάλη δύναμη, που του επέτρεπε να απαντά απευθείας στον Χάιντριχ (και μετά τον θάνατό του στον Ερνστ Καλτενμπρούννερ). Ωστόσο, για πολλά χρόνια δεν προσχώρησε επίσημα στο Ναζιστικό Κόμμα. Αυτό έγινε τελικά μόνο το 1939, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, μετά από επιμονή του Χίμλερ.
Αρχικά ο Μύλλερ ασχολήθηκε κυρίως με τη στόχευση των κομμουνιστικών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, αλλά αργότερα συμμετείχε σε πολλά αντισημιτικά εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους Ναζί, ειδικά μετά την απόφαση για την εφαρμογή της «Τελικής λύσης», μετά τη Διάσκεψη της Βάνζεε. Στην πραγματικότητα, ένας από τους άμεσους υφισταμένους του ήταν ο Άντολφ Άιχμαν, ένας από τους κύριους διοργανωτές και σχεδιαστές του ολοκαυτώματος.
Το 1943 παρουσίασε μια έκθεση στον Χίμλερ, στην οποία ανέφερε ότι ο Βίλχελμ Κανάρις ήταν σε επαφή με τη γερμανική αντιναζιστική αντίσταση, αλλά ο αρχηγός των SS προτιμήσε να αγνοήσει την υπόθεση και από εκείνη τη στιγμή ο Μύλλερ, προσβεβλημένος, συμμάχησε με τον επικεφαλής της καγκελαρίας του Ναζιστικού Κόμματος Μάρτιν Μπόρμαν που ήταν ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Χίμλερ εκείνη την εποχή. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944, επόπτευσε τις έρευνες και τις ανακρίσεις των υπόπτων και περίπου 5.000 άτομα συνελήφθησαν και 200 ​​καταδικάστηκαν σε θάνατο, συμπεριλαμβανομένου του παλαιού εχθρού του, τον Κανάρις.
Τους τελευταίους μήνες του πολέμου παρέμεινε πιστός στον Φύρερ και εξακολουθούσε να είναι πεπεισμένος για τη γερμανική νίκη. Τον Δεκέμβριο του 1944 είπε σε έναν από τους αξιωματικούς του ότι η επίθεση των Αρδεννών θα οδηγούσε στην ανάκτηση του Παρισιού. Έμεινε κλειδωμένος στο καταφύγιο του Χίτλερ μέχρι την 1η Μαΐου 1945 (ημέρα που εμφανίστηκε δημόσια για τελευταία φορά) και ένα από τα τελευταία του καθήκοντα ήταν ο συντονισμός της ανάκρισης του Χέρμαν Φεγκελάιν.
Εξαφάνιση
Ο Μύλλερ θεωρείται ότι πέθανε το 1945, αν και ένας φάκελος της CIA μπορεί να υποδηλώνει ότι δεν πέθανε στο Βερολίνο εκείνο το έτος.
Γνωστός για τον αντικομμουνισμό του και θεωρώντας ότι είχε πει στον πιλότο Χανς Μπάουρ πριν από την εξαφάνισή του ότι δεν ήθελε με τίποτα να φυλακιστεί από τους Ρώσους, οι κύριες υποθέσεις για την τελική του μοίρα είναι είτε ότι αυτοκτόνησε, είτε ότι σκοτώθηκε κατά τις τελευταίες ημέρες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ότι το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ ή ότι δραπέτευσε σε μια μακρινή χώρα, για παράδειγμα στη Νότια Αμερική, χωρίς να βρεθεί ποτέ από τις αρχές που τον έψαχναν. Ο Μύλλερ πιστεύεται ότι χρησιμοποιήσε ψεύτικο όνομα από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ορισμένες συγκεκριμένες επιχειρήσεις που σχετίζονταν με τον Ψυχρό Πόλεμο (όπως συνέβη με τον Βέρνερ φον Μπράουν). Μερικοί ιστορικοί έχουν ακόμη προωθήσει την υπόθεση ότι ήταν στην υπηρεσία των Ρώσων και ότι έζησε στη Μόσχα όπου στη συνέχεια πέθανε εκεί το 1948.
Μια άλλη θεωρία θέλει τον Μύλλερ να φεύγει το 1945 για υπόγειες στοές όπου υπάρχει όπως είχε δηλώσει πολιτισμός και τεχνολογία. Τα απόρρητα έγγραφα του γραφείου του απαγορεύεται να δημοσιευθούν πριν το 2045. Δηλαδή εκατό χρόνια μετά την εξαφάνιση του. Σε αυτά τα έγγραφα υπάρχουν και οι χάρτες που οδηγούν σε αυτές τις πύλες η θύρες.
Το 1947 ορισμένες μονάδες του αμερικανικού στρατού έψαξαν στο σπίτι της ερωμένης του Άννα Σμιτ, αλλά δεν βρήκαν στοιχεία που να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα ήταν πολύ καιρό νεκρός. Καθώς οι σοβιετικές-αμερικανικές σχέσεις ψυχράθηκαν, οι Σύμμαχοι είχαν άλλες προτεραιότητες και η έρευνα του Μύλλερ επιβραδύνθηκε. Η σύλληψη του Άντολφ Άιχμαν αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για τη μοίρα του. Το 1967 ο Φράνσις Γουίλαρντ Κιθ συνελήφθη στον Παναμά με την υποψία ότι ήταν ο Χάινριχ Μύλλερ, αλλά η εξέταση των δακτυλικών αποτυπωμάτων του αποκάλυψε ότι δεν ήταν αυτός.
Το 2013, ο Γιοχάννες Τούσελ, διευθυντής του Μνημείο της Γερμανικής Αντίστασης, αποκάλυψε σε εφημερίδες ότι το σώμα του Μύλλερ, που πέθανε τον Μάιο του 1945, φέρεται να τάφηκε στον ομαδικό τάφο του εβραϊκού νεκροταφείου στο Μίττε. Ωστόσο αυτή η απόψη η οποία δεν βρήκε περαιτέρω επιβεβαίωση, επέστησε κριτική από την εβραϊκή κοινότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αυτουργοί της γενοκτονίας των Ρομά Κατηγορία:Προσωπικό του Κεντρικού Γραφείου Ασφαλείας του Ράιχ
Ακέραια περιοχή
Ορισμός
Η έννοια της ακέραιας περιοχής μπορεί να οριστεί με διάφορους τρόπους. Ο πιο συνηθισμένος γίνεται μέσω της έννοιας του μηδενοδιαιρέτη. Συγκεκριμένα, ένας δακτύλιος (R,+,\circ) ονομάζεται ακέραια περιοχή αν είναι μεταθετικός, έχει μοναδιαίο στοιχείο διαφορετικό του μηδενικού και δεν έχει μηδενοδιαιρέτες (δηλαδή για όλα τα στοιχεία x, y του δακτυλίου, αν xy = 0 τότε είτε x = 0 ή y = 0).
Ισοδύναμοι ορισμοί είναι οι εξής:
Παραδείγματα
Κατηγορία:Αντιμεταθετική άλγεβρα Κατηγορία:Θεωρία δακτυλίων
Φράνσις Ντρέικ
Ο Σερ Φράνσις Ντρέικ (Sir Francis Drake, Ντέβονσαϊρ, 1540 - 27 Ιανουαρίου 1596) ήταν Άγγλος θαλασσοπόρος και πολιτικός της Ελισαβετιανής εποχής. Από μικρός έγινε ναυτικός και στα είκοσί του χρόνια πήρε το "δίπλωμα" του κουρσάρου, που του επέτρεπε να λεηλατεί τις αποικίες του Νέου Κόσμου και τα ισπανικά καράβια έχοντας επίσημα στο πλοίο του την αγγλική σημαία. Ύστερα από πολυάριθμες περιπέτειες, κατά τα έτη 1579-1580 ήταν ο πρώτος Άγγλος που πραγματοποίησε τον περίπλου της Γης, κατόρθωμα για το οποίο του απονεμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Α' ο τίτλος του βαρωνέτου. Ήταν δεύτερος στην ιεραρχία του αγγλικού στόλου ενάντια στην Ισπανική Αρμάδα το 1588, υπόλογος μονάχα στη Βασίλισσα και τον Τσαρλς Χάουαρντ. Αρρώστησε και πέθανε από δυσεντερία λίγο έξω από το Πουέρτο Ρίκο το 1595, έχοντας όμως αποκτήσει τεράστια φήμη για τα κατορθώματά του. Του είχε αποδοθεί το προσωνύμιο El Draque (δράκος), λογοπαίγνιο από την ισπανική και αγγλική ετυμολογία του επιθέτου του.
Τα πειρατικά χρόνια
Το 1567, συμμετείχε σε μια αποστολή του Τζων Χώκινς στην Αφρική, απ' όπου θα αγόραζε σκλάβους για τις αποικίες του Νέου Κόσμου. Ωστόσο, κοντά στις Αντίλλες περικυκλώθηκαν από τους Ισπανούς, αλλά δραπέτευσαν, γεγονός που λέγεται ότι προκάλεσε το μένος του για εκδίκηση εναντίον τους.
Ο περίπλους της Γης
thumb|αριστερά|200px|Πορτρέτο του Φράνσις Ντρέικ από τα τέλη του 16ου αιώνα Κατά τα έτη 1577-1580, ο Φράνσις Ντρέικ ήταν ο πρώτος Άγγλος που έκανε τον περίπλου της Γης, με τη συγκατάθεση της Βασίλισσας Ελισάβετ Α'. Εξοπλίστηκε με χάρτες και Πορτογάλους ναυτικούς. Κατευθύνθηκε προς το νοτιότερο άκρο της Νότιας Αμερικής και πέρασε από το Ακρωτήριο Χορν από το πέρασμα που σήμερα φέρει το όνομά του (Πέρασμα Ντρέικ), ωστόσο το πέρασμα νότια από το Ακρωτήριο Χορν και τη Γη του Πυρός δεν ανακαλύφθηκε μέχρι το 1616. Από τον Πορθμό του Μαγγελάνου, που είχε πάρει το όνομά του από τον πρώτο θαλασσοπόρο που είχε κάνει τον περίπλου της Γης το 1521, μετέβη από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό Ωκεανό. Παρασύρθηκε από τα ρεύματα προς τα νότια, κάτω από τον 57ο παράλληλο, κάτι που του επέτρεψε να επιβεβαιώσει την παρουσία μιας άγνωστης ηπείρου (Ανταρκτική) σε αυτό το γεωγραφικό πλάτος.
Κοντά στη Λίμα του Περού, ο Ντρέικ λεηλάτησε ένα ισπανικό πλοίο, στο οποίο υπήρχε χρυσάφι αξίας 25.000 πέσος (περίπου 7 εκ. αγγλικές λίρες στα σημερινά δεδομένα), ενώ στο πλοίο Nuestra Señora de la Concepción, που έπλεε δυτικά προς τη Μανίλα των Φιλιππίνων, βρήκε 36 κιλά χρυσού, ένα χρυσό σταυρό, κοσμήματα, 13 σεντούκια γεμάτα επίχρυσα αντικείμενα και 26 τόνους ασήμι. Το γεγονός αυτό έφερε την αποκάλυψη πως η Ισπανία είχε αναπτύξει ναυτική και εμπορική δραστηριότητα στην Άπω Ανατολή, κάτι που ο Πάπας της Ρώμης είχε αναγνωρίσει ως κατόρθωμα των Πορτογάλων. Η κρίση αυτή οδήγησε τον βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Β' στο να εισβάλει στην Πορτογαλία το 1580 και να διεκδικήσει το πορτογαλικό στέμμα. Προς τον Βορρά, έπλευσε παράλληλα των ακτών Βόρειας και Νότιας Αμερικής, επιτιθέμενος στις ισπανικές αποικίες στα δυτικά της Αμερικής. Κατέλαβε την Καλιφόρνια, που μετονόμασε σε Νέα Αλβιώνα, και έφτασε μέχρι το Βανκούβερ του Καναδά. Στη συνέχεια, διέσχισε τον Ειρηνικό και έφτασε σε μια συστάδα νησιών ανατολικά της σημερινής Ινδονησίας. Πέρασε από τις Ανατολικές Ινδίες και, περνώντας από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, στις 22 Ιουλίου 1580 έφτασε στη Σιέρα Λεόνε. Στις 26 Σεπτεμβρίου επέστρεψε στην Αγγλία, στο λιμάνι του Πλύμουθ, μαζί με τους 59 εναπομείναντες ναύτες του και ένα πλοίο γεμάτο μπαχαρικά και ισπανικό χρυσό. Χρίστηκε ιππότης από τη Βασίλισσα Ελισάβετ το 1581 και λίγο αργότερα έγινε δήμαρχος του Πλύμουθ και μέλος του Κοινοβουλίου.
Η Ισπανική Αρμάδα και ο θάνατός του
Κατά την επιχείρηση εισβολής της Αήττητης Αρμάδας στην Αγγλία το 1587, κατέλαβε με αιφνιδιασμό το λιμάνι του Κάντιθ και της Λα Κορούνια στην Ισπανία, καταστρέφοντας 37 ναυτικά και εμπορικά πλοία, κάτι που καθυστέρησε κατά ένα ολόκληρο χρόνο την ισπανική επίθεση. Μαζί με άλλους διάσημους ναυτικούς της εποχής του, όπως τον Τζων Χώκινς και τον Τσαρλς Χάουαρντ, ηγήθηκε του αγγλικού στόλου ενάντια στην αήττητη Ισπανική Αρμάδα. Επίσης προσπάθησε ανεπιτυχώς να ανακαταλάβει την Πορτογαλία και απέτυχε στην επίθεση εναντίον του Παναμά.
Πέθανε από δυσεντερία στις 27 Ιανουαρίου του 1596 μετά την επίθεση εναντίον του Σαν Χουάν, τότε πρωτεύουσας του Πουέρτο Ρίκο, ενώ το πλοίο του βρισκόταν έξω από το Πόρτο Μπέλο στον Παναμά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουρσάροι Κατηγορία:Άγγλοι ναύαρχοι
Λεβιάθαν (ταινία, 1989)
Λεβιάθαν (αγγλικά: Leviathan) είναι ταινία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 1989 σε σκηνοθεσία Τζωρτζ Κοσμάτος. Το σενάριο της ταινίας περιγράφει την προσπάθειες που κάνει μια ομάδα ανθρώπων σε μια υποβρύχια βάση για να ξεφύγουν από ένα μεταλλαγμένο τέρας που τους παραμονεύει και τους σκοτώνει. Είναι μια από τις πολλές ταινίες που παίρνουν μέρος κάτω από τη θάλασσα και που κυκλοφόρησαν το 1989.
Πλοκή
Μια επιστημονική ομάδα σε μια υποβρύχια βάση ανακαλύπτει έναν άγνωστο οργανισμό που μεταμορφώνεται σε αιμοδιψές πλάσμα με σκοπό να τους σκοτώσει όλους.
Παραγωγή
Το Λεβιάθαν σκηνοθέτησε ο Τζωρτζ Κοσμάτος. Το σενάριο της ταινίας έγραψαν ο Ντέιβιντ Ουέμπ Πιπολς και ο Τζεμπ Στιούαρτ. Ο Σταν Ουίνστον ήταν ο παραγωγός για τα ειδικά εφέ του πλάσματος.
Κυκλοφορία
Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους στις 17 Μαρτίου 1989. Προβλήθηκε σε 1.393 κινηματογράφους βγάζοντας ένα Box Office των 5.029.164 δολαρίων για το άνοιγμα τριήμερου.
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε DVD τον Σεπτέμβριο του 1998.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες δράσης τρόμου Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας
Αμωρί Γ΄ του Μονφόρ
Ο Αμωρί Γ΄, γαλλ. Amaury III (απεβ. 1337) από τον Οίκο του Μονφόρ-λ'Αμωρί ήταν Γάλλος ευγενής, κύριος τού Μονφόρ-λ'Αμωρί, Επερνόν, Ουντάν στην Ιλ-ντε-Φρανς (1098-π.1137) και κόμης τού Εβρέ (1118-π.1137).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σίμωνα Α΄ του Μονφόρ και της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ.
Όταν ο εκ μητρός θείος του Γουλιέλμος κόμης του Εβρέ απεβίωσε το 1118, δεν είχε απογόνους, έτσι ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας κατέλαβε τα εδάφη του. Ο Αμωρί Γ΄ ήταν ο πιο απεχθής εχθρός τού βασιλιά: αδελφή του ήταν η διάσημη Βερτράνδη του Μονφόρ, μητέρα τού Φούλκωνα Ε΄ κόμη τού Ανζού, από τον πρώτο της γάμο, ενώ ο δεύτερος σύζυγός της είχε -από προηγούμενό του γάμο- γιο τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Αμωρί Γ΄ είχε παρακινήσει τον Φούλκωνα Ε΄ να επιτεθεί στα εδάφη τού Ερρίκου Α΄ στο παρελθόν· τώρα οι βασιλείς της Γαλλίας και της Αγγλίας ήταν πάλι σε αντιπαράθεση. Ο Αμωρί Γ΄ ήταν ο τελευταίος, που ο Ερρίκος Α΄ θα ΄θελε να είναι κόμης στο κέντρο της Νορμανδίας. Ο Αμωρί Γ΄ που εδικαιούτο την κομητεία τού Εβρέ, παραπονέθηκε στον Λουδοβίκο ΣΤ΄, ο οποίος τού παραχώρησε την κομητεία. Για έξι μήνες ο Ερρίκος Α΄ κρατούσε τον Αμωρύ μακριά από το Εβρέ και τού αρνιόταν την κομητεία, με το να διατηρεί φρουρά στο κάστρο από τον στρατό του. Όταν όμως ο Ερρίκος Α΄ ήταν στο Ρουέν, ο κοντόσταυλός του Γουλιέλμος Πουαντέλ έδωσε το κάστρο στον Αμωρί Γ΄. Ο Ερρίκος Α΄ πρότεινε στον Αμωρί Γ΄ την κομητεία, με τον όρο να τού επιστρέψει το κάστρο, αλλά ο Αμωρί Γ΄ δεν δέχθηκε. Η διαμάχη συνεχίστηκε και ο Αμωρί Γ΄ ενθάρρυνε περισσότερους Νορμανδούς να επιτεθούν στον Ερρίκο Α΄.
Το 1119 ο Ερρίκος Α΄ πολιόρκησε το κάστρο τού Εβρέ εκ νέου, αλλά ο ανιψιός του Θεοβάλδος Β΄ κόμης της Καμπανίας, διαπραγματεύθηκε ανακωχή μεταξύ τους. Ο Αμωρί Γ΄ παρέδωσε το κάστρο στον βασιλιά, ο οποίος τον επικύρωσε ως κόμη τού Εβρέ. Το επόμενο έτος ο Αμωρί πολέμησε στη μάχη τού Μπουργκτερούλντ, υποστηρίζοντας τον Γουλιέλμο Κλίτο εναντίον τού θείου εκείνου Ερρίκου Α΄, αλλά καθώς διέφευγε από τη μάχη, αιχμαλωτίστηκε από τον Γουλιέλμο τού Γκραντκούρ. Όμως ο τελευταίος, αντί να τον παραδώσει στον Ερρίκο Α΄, τον ακολούθησε στην εξορία. Αργότερα το ίδιο έτος ο Αμωρί Γ΄ έκανε ειρήνη με τον Ερρίκο Α΄ και για το υπόλοιπο της βασιλείας του έμεινε σε φιλικές σχέσεις με αυτόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ριχίλδη, κόρη τού Βαλδουίνου Β΄ κόμη τού Αινώ, αλλά την απέπεμψε το 1118.
Το 1118 έκανε δεύτερο γάμο, με την Αγνή των Γκαρλάντ, κόρη τού Ανσώ κόμη τού Ροσφόρ-αν-Υβελίν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί
Πέπερι
thumb|right|220px|Πέπερι
thumb|right|200px|Μαύροι και λευκοί κόκκοι πιπεριού Το πέπερι είναι γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών. Ανήκει στην τάξη Πεπερωδών και στην οικογένεια των Πιπεριδών με πάνω από 1.500 είδη μικρών δέντρων και θάμνων.
Βρίσκεται στις τροπικές περιοχές της γης. Το πιο σημαντικό είδος είναι το μαύρο πιπέρι (Piper nigrum) με καταγωγή από την Ινδία από τους καρπούς του παράγεται το λευκό και το μαύρο πιπέρι.
Αναρριχητικό φυτό που ξεπερνά τα 8 μέτρα σε ύψος. Τα φύλλα του είναι στιλπνά, πλατιά και τα άνθη του είναι αφανή σχηματίζοντας λεπτές ταξιανθίες. Ο καρπός ή κόκκος πιπεριού είναι μικρός, στρογγυλός, εμπύρηνος με σαρκώδες περικάρπιο και διάμετρο 5-8 χιλιοστά. Το χρώμα των καρπών είναι πράσινο και όταν ωριμάσουν γίνεται κιτρινοκόκκινο, όταν δε ξεραθούν γίνονται μαύροι. Το άρωμα τους είναι οξύ διαπεραστικό και ερεθιστικό στη μύτη και η γεύση πολύ καυτερή. Για την καλλίτερη ανάπτυξη του φυτού χρειάζονται υψηλές θερμοκρασίες και αρκετές βροχές. Τα φυτά πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα και καρποφορούν σε 2 χρόνια μετά τη φύτευση τους και για 30-40 χρόνια μπορούν να δίνουν καρπούς. Η συγκομιδή γίνεται συνήθως χειρωνακτικά. Καλλιεργείται ευρέως στην Ινδονησία, Ινδία, Καμπότζη, Μαλαισία και Βραζιλία.
Από άλλα Ασιατικά είδη όπως τα Piper retrofractum και πέπερι το μακρόν (Piper longum) παρασκευάζονται επίσης διάφορες ποικιλίες πιπεριού. Οι καρποί των ειδών αυτών χρησιμοποιούνται και στη λαϊκή ιατρική κατά διαφόρων παθήσεων.
Στην Πολυνησία καλλιεργείται το είδος πέπερι το μεθυστικόν από το οποίο παρασκευάζεται το ποτό κάβα που είναι και το εθνικό ποτό της χώρας. Σε μικρή ποσότητα είναι καλό αγχολυτικό και ηρεμιστικό, ενώ μεγάλη ποσότητα προκαλεί βαριάς μορφής μέθη. Ορισμένα από τα είδη του πεπέρεως χρησιμοποιούνται από τους ιθαγενείς για την παρασκευή δηλητηρίου που το τοποθετούν στα βέλη. Έτσι ζαλίζουν τα διάφορα ζώα και τα ψάρια καταφέρνοντας στη συνέχεια να τα συλλάβουν εύκολα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πιπεροειδή Πεπερι Κατηγορία:Πέπερι (γένος) Κατηγορία:Γένη φυτών
Ομάδα 60
thumb|right|200px|Οι Team 60 Οι Team 60 (Ομάδα 60) είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος της Σουηδικής Πολεμικής Αεροπορίας και το επίσημο εθνικό ακροβατικό της Σουηδίας. Το σμήνος δημιουργήθηκε το 1975ως μία ομάδα τεσσάρων αεροσκαφών SAAB 105 για τον εορτασμό των 50 χρόνων της Σουηδικής Αεροπορίας το 1976. Σήμερα το σμήνος χρησιμοποιεί έξι αεροσκάφη Saab 105 και έχει ωσ βάση την αεροπορική βάση της Ουπσάλας.
Τα μέλη της ομάδας δεν είναι επαγγελματίες πιλότοι επιδείξεων αλλά ανώτεροι εκπαιδευτές της Σουηδικής Αεροπορίας και για αυτό τον λόγο το σμήνος χρησιμοποιεί εκπαιδευτικά αεροσκάφη αντί κάποιου μαχητικού όπως το JAS 39 Gripen.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδία
Παόλο Γκερέρο
Ο Χοσέ Παόλο Γκερέρο Γκονσάλες (ισπανική προφορά: xose paolo ɣereɾo ɣonsales, ορθή προφορά: Παόλο Γκερρέρο, γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1984) είναι ένας Περουβιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την Εθνική ομάδα του Περού.
Καριέρα σε συλλόγους
Πέρασε την περισσότερη καριέρα του στη Γερμανία. Αν και ανδρώθηκε στην Μπάγερν Μονάχου, τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του τα πέρασε στην ομάδα του Αμβούργου, συγκεντρώνοντας συνολικά στην Μπουντενσλίγκα 161 παιχνίδια και 47 γκολ σε οκτώ έτη. Αργότερα το 2012 πήγε στη Βραζιλία, αρχικά στην Κορίνθιανς, όπου πέρασε τρία χρόνια, μετά τρία χρόνια στη Φλαμένγκο και από το 2018 είναι παίκτης της Ιντερνασιονάλ.
Διεθνής καριέρα
Από το 2004 που έκανε το ντεμπούτο του με Εθνική ομάδα του Περού έχει κερδίσει 89 πέναλτι για το Περού και είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών με 38 γκολ, έχοντας συμμετάσχει σε τέσσερα τουρνουά του Κόπα Αμέρικα. Βοήθησε το Περού να καταλάβει την τρίτη θέση του Κόπα Αμέρικα και το 2011 και το 2015, όντας και τις δύο φορές ο κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης. Είναι, επίσης, ο σημερινός εν ενεργεία κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία του Κόπα Αμέρικα. Ήταν ένας από τους 59 υποψηφίους το 2015 για το βραβείο της Χρυσή Μπάλα της FIFA, ο πρώτος Περουβιανός που έλαβε αυτή την αναγνώριση.
Βερνάρδος Β΄ του Αρμανιάκ
Ο Βερνάρδος Β΄ Τουμαπάλερ, γαλλ.: Bernard II Tumapaler ή Tumpaler, οξιτανικά: Bernat, ισπανικά: Bernardo, (π. 1020 – μεταξύ 1064 και 1090) ήταν δούκας της Γασκώνης από το 1039 έως το 1052 και κόμης του Αρμανιάκ από το 1020 έως το 1061.
Βιογραφία
Ο Βερνάρδος Β΄ ήταν γιος της Αδελαΐδας, κόρης του Γουλιέλμου Ε' δούκας της Ακουιτανίας και της Πρίσκας, και του Γεράρδου Α' Τρανκαλεόν, τον οποίο διαδέχθηκε στο Αρμανιάκ. Η Πρίσκα ήταν κόρη του Γουλιέλμου Β' δούκα της Γασκώνης και ήταν μέσω αυτής, που ο Βερνάρδος Β΄ κληρονόμησε τη αξίωση στη Γασκώνη. Η αξίωση της Πρίσκας μεταβιβάστηκε στον γιο της Όντο μετά το τέλος τού αδελφού της Σάντσο ΣΤ' το 1032. Ο Bερνάρδος Β΄ αναγνωρίστηκε ως δούκας με τη σειρά του με το τέλος τού θείου του Όντο το 1039, αλλά πιθανώς μόνο στις νότιες περιοχές, και όχι στην περιοχή γύρω από το Μπορντώ. Αργότερα ο τίτλος του στη Γασκώνη αμφισβητήθηκε από τον θείο του Γουλιέλμο Η΄, νεότερο ετεροθαλή αδελφό τού Όντο, αλλά δεν καταγόταν από τον Γουλιέλμο Β΄. Ο Γουλιέμος Η΄, ωστόσο, ήταν νυμφευμένος με τη Γκαρσέντα, κόρη του Αλδαβέρτου Β' του Περιγόρ και της Αλαυσίας, δεύτερης κόρης του αποβιώσαντος Σάντσο ΣΤ'.
Τελικά, μετά από μία παρατεταμένη μάχη, ο Bερνάρδος Β΄ ηττήθηκε στη μάχη της Λα Καστέλ (πολέμησε μεταξύ Καζέρ και Γκρενάντ on the Aντούρ) και έπρεπε να παραδώσει τη Γασκώνη στον Γουλιέλμο Η΄ για 15.000 sous. Ωστόσο, μέχρι τότε ο τίτλος ήταν σχεδόν κενός, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της Γασκώνης είχε διαμελιστεί και τεμαχιστεί ως κτήσεις προσόδων (appanages): ήταν στα χέρια των κόμητων των Μπεάρν, Μπιγκόρ, Aρμανιάκ, Κομένζ, Aσταράκ. Ο Γουλιέλμος Η΄ είχε κατακτήσει μόνο ένα μέρος της Γασκώνης. Ο Bερνάρδος Β΄ πολέμησε τον αρχιεπίσκοπο του Ως (Auch), οπαδό του Γουλιέμου Η΄. Αυτός παραιτήθηκε από τη Γασκώνη πριν από τις 4 Μαΐου 1052 και από το Αρμανιάκ το 1061, και μπορεί να μπήκε σε μοναστήρι. Τον Μάιο του 1063 ηγήθηκε μίας εξέγερσης των βαρώνων της Γασκώνης εναντίον του Γουλιέλμου Η΄, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε κληρονομήσει το δουκάτο της Ακουιτανίας, αλλά ηττήθηκε σοβαρά και η Γασκώνη δεσμεύτηκε σταθερά με την Ακουιτανία. Εξαφανίστηκε από την ιστορία, αλλά σίγουρα δεν έχει αποβιώσει μέχρι το 1090.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Έρμενγκαρντ και απέκτησε τρία παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ Κατηγορία:Δούκες της Γασκώνης
ΝΚ Ζάγκρεμπ
Η ΝΚ Ζάγκρεμπ είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ζάγκρεμπ, η οποία για πρώτη φορά στην ιστορία της αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της Κροατίας, μετά τη δημιουργία του Πρωταθλήματος ποδοφαίρου Κροατίας το 1922 και 22 συνεχόμενες σεζόν στην πρώτη κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 τερμάτησε τελευταία στην πρώτη κατηγορία με 22 ήττες και 6 νίκες σε 33 αγώνες. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1903. Χρώματα της είναι το άσπρο και το κόκκινο. Από το 1945 αγωνίζεται στο στάδιο Kranjčevićeva, χωρητικότητας 8850 θέσεων.
Η ομάδα έχει κερδίσει μια φορά το Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών, το 2002, και ήταν η πρώτη και μοναδική φορά από τη δημιουργία του πρωταθλήματος που πρωταθλήτρια δεν ήταν η Ντιναμό Ζάγκρεμπ ή η Χάιντουκ Σπλιτ. Επιπρόσθετα, έχει αρκετές συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όπως το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (2), το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο) (4), υο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ (10) και το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων (10).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΝΚ Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Περικλής Δημούλης
Ο Περικλής Δημούλης (1880  -  30 Οκτωβρίου 1945) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Από το 1931 ως το 1932 υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1880. Υπηρετούσε ως πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, όταν ανέλαβε υπουργός Κρατικής Αντιλήψεως και Υγιεινής, για μια ημέρα, στην κυβέρνηση Οθωναίου. Την περίοδο 1925 - 1928 διετέλεσε διοικητής Ναυτικής Εκπαίδευσης του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Αυτοκτόνησε στην οικία του στην Κηφισιά, στις 30 Οκτωβρίου 1945 και κηδεύτηκε την επομένη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Ακροβατικό Σμήνος 1ης Αυγούστου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κίνα
Σεγόνα Ντιβιζιό
Η Σεγόνα Ντιβιζιό είναι η δεύτερη ποδοσφαιρική κατηγορία στην Ανδόρρα. Ιδρύθηκε μόλις το 1999 και διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ανδόρρας. Στην Σεγόνα Ντιβιζιό αγωνίζονται προς το παρόν (περίοδο 2010/11) δέκα ομάδες.
Αγωνιστικό σχήμα
Από τη Σεγόνα Ντιβιζιό δεν υποβιβάζεται καμία ομάδα.
Ιδιαιτερότητες
Λόγω της μικρής έκτασης τής χώρας, όλα τα παιχνίδια του πρωταθλήματος της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας διεξάγονται μόνο σε δύο γήπεδα, στο Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ στο Αϊζοβάλ και το Εστάντι Κομουνάλ ντ’ Ανδόρρα λα Βέγια στην πρωτεύουσα Ανδόρρα λα Βέγια. Την περίοδο 2010/11 δεν χρησιμοποιήθηκε το Εστάντι Κομουνάλ ντ’ Ανδόρρα λα Βέγια, αλλά το Σέντρε Εσπόρτιου ντ' Αλάς στην πόλη Αλάς της γειτονικής Καταλωνίας. Έτσι όλοι οι αγώνες μιας αγωνιστικής λαμβάνουν μέρος σε διαφορετικές ώρες και μέρες τα Σαββατοκύριακα.
Η Σεγόνα Ντιβιζιό δεν έχει σταθερό αριθμό ομάδων. Ομάδες μπορούν να δηλώνουν και να ξεδηλώνουν συμμετοχή χωρίς πρόβλημα, ενώ και οι δεύτερες ομάδες των σωματείων της Πριμέρα Ντιβιζιό εμφανίζονται και εξαφανίζονται περιοδικά.
Πολ Έρντος
Ο Πωλ Έρντος (Paul Erdős) ή Παλ Έρντες (Erdős Pál) (26 Μαρτίου 1913 – 20 Σεπτεμβρίου 1996) ήταν ένας εξαιρετικά παραγωγικός (και διαβόητα εκκεντρικός) Ούγγρος μαθηματικός. Με εκατοντάδες συνεργάτες, εργάστηκε σε προβλήματα Συνδυαστικής, Θεωρίας γραφημάτων, Θεωρίας αριθμών, κλασικής ανάλυσης, Θεωρίας προσεγγίσεων, Θεωρίας συνόλων και Θεωρίας πιθανοτήτων.
Βίος
Τα αποκτήματα δεν σήμαιναν τίποτε για τον Έρντος. Τα προσωπικά του αντικείμενα χωρούσαν σε μία βαλίτσα, όπως υπαγόρευε το ελεύθερο στιλ του. Τα βραβεία και άλλα χρηματικά ποσά που κέρδιζε είτε τα έδινε σε όσους είχαν ανάγκη ή τα ξόδευε σε σημαντικούς σκοπούς. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως περιπλανώμενος, ταξιδεύοντας ανάμεσα σε συνέδρια και τα σπίτια συναδέλφων του σε όλον τον κόσμο. Θεωρείται τυπική εικόνα για τον Έρντος η ξαφνική του εμφάνιση στο κεφαλόσκαλο της πόρτας ενός συναδέλφου του και η αναγγελία το «μυαλό μου είναι ανοικτό». Έμενε όσο χρειαζόταν για να συνεργαστεί μαζί τους σε κάποια δοκίμια και έφευγε λίγες μέρες αργότερα. Σε πολλές περιπτώσεις ρωτούσε τον παρόντα συνεργάτη του ποιον θα έπρεπε να επισκεφθεί κατόπιν.
Ο συνεργάτης του Άλφρεντ Ρένυϊ φέρεται να είπε «ο μαθηματικός είναι μηχανή που μετατρέπει τον καφέ σε θεωρήματα» (αυτή η αναφορά αποδίδεται συχνά στον Έρντος, αλλά φαίνεται πως προέρχεται από τον Ρένυϊ) και ο Έρντος έπινε απίστευτες ποσότητες. Μετά το 1971 άρχισε να πίνει αμφεταμίνες για να διατηρεί το μυαλό του σε εγρήγορση. Ένας από τους πολλούς συναδέλφους του που ανησυχούσαν ο Ρον Γκράχαμ) έβαλε μαζί του στοίχημα $500 ότι δεν μπορούσε να σταματήσει την ουσία για ένα μήνα. Ο Έρντος κέρδισε το στοίχημα, αλλά παραπονέθηκε ότι τα μαθηματικά πήγαν επίσης ένα μήνα πίσω: «Προηγουμένως, όταν κοίταζα ένα λευκό χαρτί ο νους μου γέμιζε με ιδέες. Τώρα το μόνο που βλέπω είναι μια λευκή κόλλα χαρτί». Αφότου κέρδισε το στοίχημα, επέστρεψε στις αμφεταμίνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι μαθηματικοί Κατηγορία:Ούγγροι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ουγγροεβραίοι Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Μέλη της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών
Ναυμαχία της Πρέβεζας (1538)
thumb|300px|«Η Ναυμαχία της Πρέβεζας» του ζωγράφου Ohannes Umed Behzad (1866), Ναυτικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης thumb|300px|Η Συνθήκη Οθωμανών - Βενετών μετά τη Ναυμαχία της Πρέβεζας (1540). Βρίσκεται στο Μουσείο D'Ecouen βόρεια των Παρισίων 300px|thumb|Διάταξη της ναυμαχίας της Πρέβεζας. thumb|300 px|Σχέδιο του κάστρου της Μπούκας. [[Ξυλογραφία του Τζιοβάννι Ορλάντι, 1605]] thumb|300 px|Χάρτης του [[Βιντσένζο Μαρία Κορονέλλι|Κορονέλλι με το Κάστρο της Μπούκας]] thumb|300 px|Κάτοψη του Κάστρου της Μπούκας
Η Ναυμαχία της Πρέβεζας έλαβε χώρα στις 28 Σεπτεμβρίου 1538 στην Πρέβεζα (βορειοδυτική Ελλάδα) μεταξύ του οθωμανικού στόλου, υπό τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, κατόπιν εντολής του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, και του ενωμένου στόλου του Ιερού Συνασπισμού (Lega Santa) των χριστιανικών χωρών, η οποία συστήθηκε από τον Πάπα Παύλο Γ΄, υπό τον Γενοβέζο ναύαρχο Αντρέα Ντόρια. Ο ναύαρχος Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα θεωρείται εθνικός ήρωας για τους Τούρκους και το μαυσωλείο του βρίσκεται στο Ναυτικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης. Εκεί επίσης βρίσκεται ο διάσημος πίνακας ζωγραφικής «Η Ναυμαχία της Πρέβεζας» του ζωγράφου Οχάνες Ουμέντ Μπεχζάντ (1866). Μια κλάση υποβρυχίων του Τουρκικού Ναυτικού έχει το όνομα Preveze.
Προηγηθέντα ιστορικά γεγονότα
Το έτος 1537 ο διοικητής του μεγάλου οθωμανικού στόλου Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα Πασάς κατέλαβε μια σειρά νησιών του Αιγαίου και του Ιονίου, νησιά που ανήκαν στη Δημοκρατία της Βενετίας, δηλαδή τη Σύρο, την Αίγινα, την Ίο, την Πάρο, την Τήνο, την Κάρπαθο, την Κάσο και τη Νάξο, προσάρτησε δε το Δουκάτο της Νάξου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στη συνέχεια πολιόρκησε το βενετικό φρούριο της Κέρκυρας και επίσης λεηλάτησε τις ισπανικές κατακτήσεις της Καλαβρίας στη νότια Ιταλία.