cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τριφύλλια Τρικάλων
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του οικισμού στις απογραφές του ελληνικού κράτους συνοψίζεται στον παρακάτω πίνακα:
Εκκλησιαστικά
Η ενορία των Τριφυλλίων υπάγεται στην Α' Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητρόπολης Σταγών και Μετεώρων με έδρα την Καλαμπάκα. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Αναφορές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Νεραντζιές Μεσσηνίας
Οι Νεραντζιές είναι μικρός οικισμός, χωρίς μόνιμο πληθυσμό, κοντά στην Μεθώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Οι Νεραντζιές βρίσκονται ανατολικά της Μεθώνης, από την οποία απέχουν περίπου 13 χιλιόμετρα και βορειοανατολικά από την Φοινικούντα, από την οποία απέχουν περίπου 3 χιλιόμετρα. Έχουν υψόμετρο 76 μέτρα και απέχουν 2,5 περίπου χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Κοντά στις Νεραντζιές βρίσκεται επίσης, προς τα βόρειά της η Λαχανάδα σε απόσταση μόλις 600 περίπου μέτρων.
Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός Νεραντζιές, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεθώνης, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2001, όταν και υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Μεθώνης, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» οι Νεραντζιές ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Οι Νεραντζιές σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Λαχανάδας του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης το Ασπροχόρτι (νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίσθηκε το 2011) και η Λαχανάδα (έδρα).
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Δάφνη Ματζιαράκη
Η Δάφνη Ματζιαράκη είναι Ελληνίδα σκηνοθέτης, συγγραφέας, παραγωγός και απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. Η διατριβή της με θέμα 4.1 Miles (μαζί με τον Κυριάκο Παπαδόπουλο) έλαβε θετικά σχόλια και αναγνώριση από τους κριτικούς ενώ τής χάρισε το χρυσό μετάλλιο στα 43α Ετήσια Φοιτητικά Βραβεία. Η ταινία με τον ίδιο τίτλο έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ (μικρού μήκους) στα 89α Όσκαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ντοκιμαντέρ
Χαροπό Σερρών
Το Χαροπό είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών με υψόμετρο 140 μέτρα. Απέχει 4,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Σιδηρόκαστρο και 30 χλμ. Β.-ΒΔ. από τις Σέρρες. Αποτελεί την τοπική Χαροπού που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Σιδηροκάστρου του δήμου Σιντικής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.042 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Αλ Ουάχντα ΣΚ (Δαμασκός)
Η Αλ Ουάχντα (αραβικά: الوحدة) είναι αθλητικό σωματείο στη Δαμασκό της Συρίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου και της καλαθοσφαίρισης. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ποδοσφαιρικής ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Αμπασιγίν, χωρητικότητας 30.000 θεατών.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1972 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Συρία
Ρεγκντανβιμάμπη
Η ρεγκντανβιμάμπη (εμπορική ονομασία: Regkirona), είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της COVID-19. Το αντίσωμα στρέφεται κατά της πρωτεΐνης ακίδας του SARS-CoV-2. Αναπτύχθηκε από την εταιρεία Celltrion. Το φάρμακο χορηγείται με έγχυση (στάγδην) σε φλέβα, 7 ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων. Η δόση εξαρτάται από το σωματικό βάρος του ασθενούς.
Είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία COVID-19 σε ενήλικες που δεν χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο και που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εξελιχθεί σοβαρά η νόσος τους. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν αντιδράσεις που σχετίζονται με την έγχυση, συμπεριλαμβανομένων αλλεργικών αντιδράσεων και αναφυλαξίας, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν έως και 1 στα 1.000 άτομα που λαμβάνουν το φάρμακο.
Κλινικές δοκιμές
Η κύρια μελέτη στην οποία συμμετείχαν 1.315 ασθενείς με COVID-19 έδειξε ότι το Regkirona οδήγησε σε λιγότερες νοσηλείες ή οξυγονοθεραπεία ή θάνατο, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (placebo). Μεταξύ των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο να γίνει σοβαρή η ασθένειά τους, το 3,1% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Regkirona (14 στους 446) νοσηλεύτηκαν, χρειάστηκαν συμπληρωματικό οξυγόνο ή πέθαναν εντός 28 ημερών από τη θεραπεία σε σύγκριση με το 11,1% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (48 από τους 434 ).
Χρήση
Το φάρμακο χορηγείται μόνο με ιατρική συνταγή σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης. Εκεί οι ασθενείς μπορούν να παρακολουθούνται κατά τη λήψη της έγχυσης και για τουλάχιστον 1 ώρα μετά, για να μπορούν να αντιμετωπιστούν επαρκώς οι τυχόν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις που θα προκύψουν, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιιικά φάρμακα
Α.Σ. Μπάιατ
Η Dame Antonia Susan Duffy (24 Αυγούστου 1936), γνωστή ως A. S. Byatt, είναι Αγγλίδα μυθιστοριογράφος, ποιήτρια και νικήτρια βραβείου Booker. Το 2008, η εφημερίδα The Times την κατέταξε στην λίστα με τους 50 μεγαλύτερους Βρετανούς συγγραφείς από το 1945.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι λογοτέχνες
Αυτοκινητόδρομος 1 (Γαλλία)
Ο αυτοκινητόδρομος Α1 (γνωστός και ως Αυτοκινητόδρομος του Βορρά) είναι ο πιο γνωστός και ο πιο πολυσύχναστος αυτοκινητόδρομος στη Γαλλία. Με μήκος 211 χιλιόμετρα συνδέει το Παρίσι με τη Λιλ. Εξυπηρετεί κυρίως τα βόρεια προάστια του Παρισιού, όπως τη συνοικία του Σαιν-Ντενί και το αεροδρόμιο Σαρλ ντε Γκωλ. Ξεκινάει από την Περιφερειακή οδό του Παρισιού (Boulevard Péripherique) και καταλήγει στα σύνορα με το Βέλγιο στη Λιλ όπου η προέκταση του είναι ο αυτοκινητόδρομος Α2 που καταλήγει στις Βρυξέλλες.
Ο αυτοκινητόδρομος ξεκίνησε να κατασκευάζεται στις αρχές της δεκαετίας του 1950 με το πρώτο τμήμα να παραδίδεται κοντά στη Λίλ το 1954. Το 1966 ο αυτοκινητόδρομος φτάνει στο Παρίσι με την παράδοση του τμήματος στη συνοικία του Σαιν-Ντενί. Ο αυτοκινητόδρομος ολοκληρώθηκε το 1967.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Γαλλίας
Ιτέα η λευκή
Η λευκή ιτιά (Salix alba - Ιτέα η λευκή) είναι είδος ιτιάς αυτοφυούς στην Ευρώπη, τη δυτική και κεντρική Ασία. Η ονομασία προέρχεται από το λευκό χρωματισμό στην κάτω πλευρά των φύλλων.
Είναι ένα μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους φυλλοβόλο δέντρο, που φτάνει σε ύψος τα 10–30 m, με έναν κορμό μέχρι 1 m διάμετρο και ακανόνιστη κορυφή που συχνά γέρνει. Ο φλοιός είναι γκρι-καφέ και βαθιά σχισμένος στα μεγαλύτερα δέντρα. Οι βλαστοί στα τυπικά είδη είναι γκρι-καφέ έως πράσινο-καφέ. Τα φύλλα είναι πιο ανοιχτόχρωμα από τις περισσότερες άλλες ιτιές, λόγω επικάλυψης πολύ λεπτών, μεταξένιων άσπρων τριχών, ιδίως στο κάτω μέρος· έχουν μήκος 5–10 cm και πλάτος 0,5–1,5 cm. Τα άνθη παράγονται σε ίουλους νωρίς την άνοιξη και γονιμοποιούνται από έντομα. Είναι δίοικο, με αρσενικούς και θηλυκούς ίουλους σε ξεχωριστά δένδρα· οι αρσενικοί ίουλοι έχουν μήκος 4–5 cm, οι θηλυκοί ίουλοι μήκους 3–4 cm στην επικονίαση, το οποίο επιμηκύνεται, καθώς ωριμάζει ο καρπός. Όταν ωριμάζει στο κατακαλόκαιρο, οι θηλυκοί ίουλοι αποτελούνται από πολλές μικρές (4 mm) κάψουλες, που το καθένα περιέχει πολλούς μικροσκοπικούς σπόρους ενσωματωμένους σε λευκό πούπουλο, το οποίο βοηθά τη διασπορά με τον άνεμο.
Οικολογία
Σχηματίζει εύκολα μορφές φυσικών υβριδίων με την ιτιά ρωγμής Salix fragilis, το υβρίδιο που ονομάζεται Salix × rubens Schrank.
Χρήσεις
μικρογραφία|δεξιά|200px|Βάμμα Salix alba. Το ξύλο είναι σκληρό, δυνατό και ελαφρύ σε βάρος, αλλά έχει ελάχιστη αντίσταση στη φθορά. Τα στελέχη (λύγινοι) από πρεμνοφυή (coppiced) και κλαδεμένα (pollarded) φυτά, χρησιμοποιούνται για την καλαθοποιΐα. Το κάρβουνο που γίνεται από το ξύλο ήταν σημαντικό για την παρασκευή του μπαρουτιού. Η τανίνη του φλοιού, στο παρελθόν, χρησιμοποιήθηκε για το μαύρισμα του δέρματος. Το ξύλο του χρησιμοποιείται για να παρασκευή ροπάλων του κρίκετ. Το ξύλο της S. alba έχει χαμηλή πυκνότητα και μικρότερη εγκάρσια θλιπτική αντοχή. Αυτό επιτρέπει στο ξύλο να λυγίζει και γι' αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή καλαθιών. Ο φλοιός ιτιάς περιέχει Ινδολο-3-βουτυρικό οξύ, το οποίο είναι μια φυτική ορμόνη που τονώνει την ανάπτυξη της ρίζας· μερικές φορές, γαρνιτούρες ιτιάς χρησιμοποιούνται για την κλωνοποίηση ριζωμάτων στη θέση των συνθετικών διεγερτικών ριζών του εμπορίου.
Θεραπευτικές χρήσεις
μικρογραφία|180px|δεξιά|Φύλλα ιτέας της λευκής. Οι Ιπποκράτης, Γαληνός, Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και άλλοι ήξεραν ότι ο φλοιός της ιτιάς θα μπορούσε να έχει αναλγητική και αντιπυρετική δράση. Έχει χρησιμοποιηθεί από καιρό στην Ευρώπη και την Κίνα για τη θεραπεία αυτών των περιστάσεων. Επίσης, αυτό το φάρμακο αναφέρεται σε κείμενα από την αρχαία Αίγυπτο, Σουμερία και Ασσυρία. Την πρώτη «κλινική δοκιμή» ανέφερε το 1763 ο Αιδεσιμότατος Έντουαρντ Στόουν, εφημέριος από το Chipping Norton, στο Oxfordshire, Αγγλία, με την επιτυχή θεραπεία του πυρετού της ελονοσίας με τον φλοιό ιτιάς. Συχνά, ο φλοιός εμβαπτίζεται σε αιθανόλη, για να παραγάγει ένα βάμμα.
Το ενεργό εκχύλισμα από το φλοιό, που ονομάζεται σαλικίνη, μετά από τη Λατινική ονομασία του Salix, ήταν απομονωμένη στην κρυσταλλική του μορφή το 1828 από τον Henri Leroux, ένα Γάλλο φαρμακοποιό και τον Raffaele Piria, έναν Ιταλό χημικό, ο οποίος στη συνέχεια κατάφερε να ξεχωρίσει το οξύ στην καθαρή του κατάσταση. Το σαλικυλικό οξύ, όπως η ασπιρίνη, είναι ένα χημικό παράγωγο της σαλικίνης.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιτεοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Χλωρίδα της εύκρατης Ασίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Φυτά κήπου της Ασίας Κατηγορία:Φυτά κήπου της Ευρώπης Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Κυβερνείο Μενούφια
To Κυβερνείο της Μενούφια (αραβικά : محافظة المنوفية‎‎ el-Menofeyya) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου με πρωτεύουσα την Σιμπίν ελ Κομ. Έχει πληθυσμό 3.270.404 κατοίκους κι έκταση 2,543 τ.χλμ.
Ιστορία
Το κυβερνείο οφείλει το όνομα του στην πόλη Μενούφ που ήταν η πρωτεύουσά του έως το 1826 όταν και μεταφέρθηκε στη Σιμπίν ελ Κομ από τον Μωχάμεντ Αλί. Το 1913 το κυβερνείο είχε 970.581 κατοίκους κι 1.572 τ.χλμ. έκταση. Στην απογραφή του 1937 είχε 1.157.433 κατοίκους κι έκταση 1.611 τ.χλμ., στην απογραφή του 1947 είχε την ίδια έκταση και 1.165.015 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Ασπροχόρτι Μεσσηνίας
Το Ασπροχόρτι είναι μικρός οικισμός, κοντά στην Μεθώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την Απογραφή του 2011, έχει μόλις 9 μόνιμους κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Χιονοχώρι Σερρών
Το Χιονοχώρι είναι οικισμός του Δήμου Σερρών της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Οινούσσας του δήμου Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 63 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2011 ήταν ακατοίκητο.
Η παλαιά του ονομασία είναι Καρλή Κιόι. Στις 12/3/1928 μετονομάστηκε σε Χιονόχωρον. Χιονοχώριον είναι παραλλαγή της νέας του ονομασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Γεωργιανοί
Οι Γεωργιανοί, επίσης γνωστοί ως Κάρτβελοι (γεωργιανά: ქართველები) είναι λαός του Καυκάσου. Είναι λαός αρχαιότατος, ο οποίος ανάγει τις ρίζες του στους αρχαίους Ίβηρες, κατοίκους της Ιβηρίας, της σημερινής Γεωργίας. Η πλειονότητα τους κατοικεί στη Γεωργία ενώ αρκετοί άλλοι ζουν, είτε ως μειονότητες ή μετανάστες, σε διάφορες άλλες χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί Κατηγορία:Ιθαγενείς λαοί της Ασίας
Έλιοτ Γκουλντ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γκουλντ γεννήθηκε στο Μπένσονχερστ του Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη. Η μητέρα του, Λουσίλ (το γένος Ρέιβερ), πουλούσε πλαστικά λουλούδια σε καταστήματα ομορφιάς και ο πατέρας του, Μπέρναρντ Γκόλντσταϊν, εργαζόταν στη βιομηχανία ενδυμάτων ως αγοραστής υφασμάτων. Η οικογένειά του ήταν Εβραίοι και οι παππούδες του ήταν μετανάστες από την Ουκρανία, την Πολωνία και τη Ρωσία. Αποφοίτησε από το Professional Children's School.
Οι πρώτοι ρόλοι
Ο Γκουλντ άρχισε να παίζει στο Μπρόντγουεϊ στα τέλη της δεκαετίας του 1950, κάνοντας το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε έναν μικρό ρόλο στο μιούζικαλ Rumple (1957). Στο μιούζικαλ πρωταγωνιστούσαν οι Έντι Φόι Τζούνιορ, Γκρέτσεν Γουάιλερ και Στίβεν Ντάγκλας σε μουσική και στίχους των Έρνεστ Τζ. Σβάικερτ και Φρανκ Ρίαρντον. Ακολούθησαν μικροί ρόλοι σε επιτυχημένες παραγωγές. Εμφανίστηκε επίσης στο γαλλικό μιούζικαλ Γλυκιά μου Ίρμα (Irma la Douce, 1960–61).
Δεκαετία του 1960
Το 1962, ο Γκουλντ πήρε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο του Μπρόντγουεϊ I Can Get It for You Wholesale, που έκανε 300 παραστάσεις. Εκεί γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του, Μπάρμπρα Στράισαντ. Μετά από αυτό, απέκτησε εξέχοντες ρόλους στο Drat! Η γάτα! (1965) και στο Little Murders (1971). Του επιλέχθηκε επίσης στο A Way of Life από τον Μάρεϊ Σίσγκαλ αλλά αποχώρησε πριν ανέβει το έργο στο Broadway. μικρογραφία|Ο Γκουλντ και η [[Μπάρμπρα Στράισαντ το 1967]] Ο Γκουλντ έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην μεγάλου μήκους κωμωδία του Γουίλιαμ Ντίτερλε Quick, Let's Get Married (1964) με πρωταγωνιστές τους Τζίντζερ Ρότζερς, Ρέι Μίλαντ και Μπάρμπαρα Ίντεν. Η ταινία ήταν μια προσπάθεια αναζωογόνησης της καριέρας της Ρόρτζερς, αλλά δεν κυκλοφόρησε μέχρι το 1971. Στην ταινία ο Γκουλντ υποδύεται έναν βουβό χαρακτήρα. Η επόμενη κινηματογραφική εμφάνιση του Γκουλντ ήταν στη μουσική κωμωδία του Γουίλιαμ Φρίντκιν Την νύχτα που γεννήθηκε το στριπτίζ (The Night They Raided Minsky's, 1968). Η ταινία δίνει μια φανταστική αφήγηση της εφεύρεσης του στριπτίζ στο το 1925. Στην ταινία έπαιζαν επίσης οι Τζέισον Ρόμπαρντς, Ντενόλμ Έλιοτ και Τζακ Μπερνς.
Τον Ιανουάριο του 1969, ο Γκουλντ ανακοίνωσε ότι είχε δημιουργήσει δική του εταιρεία παραγωγής ταινιών με τον Τζακ Μπρόντσκι, την Brodsky-Gould Productions. Η εταιρεία θα γύριζε δύο ταινίες: The Assistant, βασισμένη σε ένα μυθιστόρημα του Μπέρναρντ Μάλαμουντ, και Little Murders. (Η πρώτη δεν γυρίστηκε ποτέ.) Τον Απρίλιο του 1970, ο Μπρόντσκι και ο Γκουλντ ανακοίνωσαν τα σχέδια για την κατασκευή του The Dick, από το μυθιστόρημα του Μπρους Τζέι Φρίντμαν, αλλά δεν έγινε ποτέ. Την ίδια χρονιά, ο Γκουλντ έπαιξε έναν από τους τέσσερις πρωταγωνιστικούς ρόλους στη ζωηρή κοινωνική κωμωδία του Πολ Μαζούρσκι, Μπομπ και Κάρολ και Τεντ και Αλίκη, με συμπρωταγωνιστές τους Νάταλι Γουντ, Ρόμπερτ Καλπ και Νταϊάν Κάνον. Ο Γκουλντ έπαιξε τον ρόλο του Τεντ Χέντερσον. Η ταινία κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1969 και γνώρισε κριτική και οικονομική επιτυχία. Στην κριτική του Ρότζερ Έμπερτ στην εφημερίδα Chicago Sun-Times, έγραψε ότι "ο Γκουλντ αναδύεται, όχι τόσο ένα αστέρι, περισσότερο μια «προσωπικότητα»". Για την ερμηνεία του, ο Γκουλντ κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου χάνοντας από τον Γκιγκ Γιανγκ για το Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν. «Είμαι το πιο καυτό πράγμα στο Χόλιγουντ αυτή τη στιγμή», είπε τον Οκτώβριο του 1969
Δεκαετία του 1970
Οι άλλες ταινίες του Γκουλντ το 1970 είναι η κωμωδία/δράμα Εξέγερση και αίμα (Getting Straight) σκηνοθετημένη από τον Ρίτσαρντ Ρας, όπου έπαιζε έναν βετεράνο του Βιετνάμ που εμπλέκεται σε φοιτητικές διαμαρτυρίες. Η Κάντις Μπέργκεν συμπρωταγωνιστεί ως η κοπέλα του. Η ταινία δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο οι άλλες δύο ταινίες, αλλά παρ' όλα αυτά θεωρήθηκε επιτυχία – η μόνη ταινία φοιτητικής διαμαρτυρίας που έβγαλε χρήματα – και εδραίωσε τη θέση του Γκουλντ ως ενός από τους μεγαλύτερους αστέρες του κινηματογράφου στη χώρα. Επίσης, εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε το Move (1970), που ήταν η πρώτη του κριτική και εμπορική αποτυχία. Επίσης ανεπιτυχές ήταν το Παιχνίδια της νύχτας (I Love My Wife, 1970). Ο Γκουλντ αρνήθηκε τον πρωταγνιστικό ρόλο στο Αδέσποτα σκυλιά (1971) του Σαμ Πέκινπα.
Οι επόμενες προσπάθειες του Γκουλντ θα είχαν ανάμεικτα αποτελέσματα. Σκηνοθετήθηκε από τον Άλαν Άρκιν στην ταινία Μικροί δολοφόνοι (Little Murders) που κυκλοφόρησε το 1971, η οποία ήταν μία ακόμη εμπορική απογοήτευση, αλλά έκτοτε έχει γίνει καλτ. Ο Γκουλντ πήγε στη Σουηδία για να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο αγγλόφωνο ντεμπούτο του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Η επαφή (1971). Ήταν ο πρώτος σταρ του Χόλιγουντ που εμφανίστηκε σε ταινία του Μπέργκμαν. Η επαφή έλαβε ανάμεικτες κριτικές και δεν ήταν από τις πιο επιτυχημένες εμπορικά ταινίες του Μπέργκμαν.
Το 1972, ήταν μεταξύ των καλεσμένων στο τηλεοπτικό μουσικό αφιέρωμα του Ντέιβιντ Γουίντερς The Special London Bridge Special, με πρωταγωνιστές τον Τομ Τζόουνς και την Τζένιφερ Ονίλ.
Ο Γκουλντ επανεμφανίστηκε με έναν από τους πιο εμβληματικούς ρόλους του 1973 στο Ο μεγάλος αποχαιρετισμός (The Long Goodbye), η προσαρμογή του μυθιστορήματος του Ρέιμοντ Τσάντλερ από τον Ρόμπερτ Όλτμαν. Ο Γκουλντ πρωταγωνίστησε ως ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, έναν ρόλο τον οποίο είχαν παίξει προηγουμένως οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Ντικ Πάουελ. Συγκριτικά, η ερμηνεία του Γκουλντ ήταν πιο νατουραλιστική, με το σενάριο να μεταφέρει το σκηνικό στο σύγχρονο Λος Άντζελες. Αν και δεν ήταν μεγάλη επιτυχία, η ταινία θεωρήθηκε αργότερα μια από τις καλύτερες του Γκουλντ. Ο Άλαν Ρ. Χάουαρντ του περιοδικού Hollywood Reporter έγραψε «Το εκκεντρικό κάστινγκ του Έλιοτ Γκουλντ είναι απόλυτα επιτυχημένο και επιτρέπει στους κινηματογραφιστές να αγκαλιάσουν το είδος του αστυνομικού με αγάπη, μετατρέποντάς το σε μια ονειρική εκδρομή στο σύγχρονο Λος Άντζελες».
Την επόμενη χρονιά ο Γκουλντ συνέχισε την επιτυχία με το Nasa: Επιχείρηση Άρης (1978), σε σκηνοθεσία Πίτερ Χάιαμς. Μετά τη δημιουργία της ταινίας, ανακοινώθηκε ότι ο Γκουλντ θα σκηνοθετήσει το A New Life με τον Ρόμπερτ Όλτμαν ως παραγωγό, αλλά η ταινία δεν έγινε. Ο Γκουλντ πήγε στον Καναδά για να πρωταγωνιστήσει στο θρίλερ Σιωπηλός δολοφόνος (1978) με πρωταγωνιστή τον Κρίστοφερ Πλάμερ και κατόπιν γύρισε το Απόδραση στην Αθήνα (1979) με πρωταγωνιστή τον Ρότζερ Μουρ. Πρωταγωνίστησε στο πολυσυζητημένο ριμέικ της ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ Η κυρία εξαφανίζεται με τίτλο Δολοφονία στο τρένο των 12:15 (The Lady Vanishes, 1979).
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Γκουλντ παρουσίασε την εκπομπή Saturday Night Live έξι φορές. Αν και δεν έγινε ποτέ ξανά παρουσιαστής της εκπομπής, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του κύκλου 16 (1990–1991) με παρουσιαστή τον Τομ Χανκς, όπου ο Χανκς.
Δεκαετία του 1980
Το 1980, ο Γκουλντ πρωταγωνιστεί στη ρομαντική κομεντί Falling in Love Again (1980), με τη Σουζάνα Γιορκ. Γύρισε επίσης δύο ταινίες για την Disney: Ένας τρελός, τρελός Ρωβινσώνας (The Last Flight of Noah's Ark, 1980) και Ο Μαξ και ο διάβολος (The Devil and Max Devlin, 1982). Ο Γκουλντ επέλεξε να επιστρέψει στο Μπρόντγουεϊ με το έργο The Guys in the Truck το 1983, αλλά σύντομα εγκατέλειψε την παραγωγή. Το έργο κατέβηκε το βράδυ της πρεμιέρας. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Ο Γκουλντ και ο Έντι Ίζαρντ Ο Γκουλντ μεταπήδησε στην τηλεοπτική υποκριτική. Από το 1984 έως το 1986 ο Γκουλντ εμφανίστηκε στην ιατρική κωμική σειρά ER του CBS παίζοντας το ρόλο του δρα Χάουαρντ Σάινφελντ σε 23 επεισόδια. Εμφανίστηκε το 1986 στο επεισόδιο της σειράς The Twilight Zone με τίτλο " The Misfortune Cookie". Πρωταγωνίστησε επίσης στην τηλεοπτική ταινία του HBO Conspiracy: The Trial of the Chicago 8 (1987) υποδυόμενος τον δικηγόρο υπεράσπισης Λέναρντ Γουάινγκλας. Συνέχισε επίσης να παίζει σε ρόλους γκεστ σταρ σε εκπομπές όπως το Η συγγραφέας ντετέκτιβ καθώς και στον κινηματογράφο, αν και οι ρόλοι του έτειναν να είναι λιγότερο εντυπωσιακοί από εκείνους των προηγούμενων δεκαετιών: είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες όπως Inside Out (1986) και Dangerous Love (1988) και έπαιξε έναν δεύτερο ρόλο πλάι στη Γούπι Γκόλντμπεργκ σττην ταινία Το τηλέφωνο (The Telephone, 1988).
Δεκαετία του 1990
Με τον καιρό, ο Γκουλντ άρχισε να παίζει πιο συχνά δεύτερους ρόλους. Έλαβε επαίνους από τους κριτικούς για την ερμηνεία του ως ηλικιωμένος μαφιόζος στην ταινία Μπάγκσι (1991) του Γουόρεν Μπίτι και ερμήνευσε για μία ακόμη φορά τον εαυτό του στο Ο παίκτης (The Player, 1992) του Ρόμπερτ Όλτμαν.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ο Γκουλντ συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε ρόλους γκεστ σε εκπομπές όπως Οι δικηγόροι του Λος Άντζελες (L.A. Law), Moon Over Miami, Λόις & Κλαρκ: Οι νέες περιπέτειες του Σούπερμαν (Lois & Clark: The New Adventures of Superman) και Diagnosis: Murder. Έγινε επίσης γνωστός σε μια νέα γενιά θεατών χάρη σε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Τζακ Γκέλερ, πατέρας των χαρακτήρων της Κόρτνεϊ Κοξ και του Ντέιβιντ Σουίμερ, Μόνικα και Ρος, στην κωμική σειρά του NBC Τα φιλαράκια, όπου πρωτοεμφανίστηκε το 1994 και σε είκοσι συνολικά επεισόδια. την πορεία της εκπομπής. Την ίδια περίπου εποχή έπαιξε έναν πιο δραματικό ρόλο, ως φίλος της μητέρας του πρωταγωνιστή, στο αμφιλεγόμενο δράμα Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας (1998) με πρωταγωνιστή τον Έντουαρντ Νόρτον.
Δεκαετία του 2000
Το 2005 ο Γκουλντ πρωταγωνίστησε ως γκεστ σε ένα μεγάλου μήκους επεισόδιο της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς Οι περιπέτειες του Ηρακλή Πουαρό, στη συνέχεια εμφανίστηκε σε παρόμοιους μεμονωμένους ή μικρούς ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένων των Νόμος και τάξη και CSI: Λας Βέγκας, και έναν πιο σημαντικό ρόλο στο Ρέι Ντόνοβαν από το 2013 έως το 2016. Έχει δανείσει τη φωνή του σε πολλές σειρές κινουμένων σχεδίων, συμπεριλαμβανομένης της σειράς του Disney Channel Kim Possible. Δάνεισε και τη φωνή του στα Έι Άρνολντ!, The Simpsons και American Dad!
Δεκαετία του 2010
μικρογραφία|Ο Γκουλντ το 2001 Το 2011, ο Γκουλντ εμφανίστηκε σε δεύτερο ρόλο στο θρίλερ του Στίβεν Σόντερμπεργκ Contagion (2011) σχετικά με το ξέσπασμα ενός ιού που οδήγησε σε μια παγκόσμια πανδημία. Στο καστ περιλαμβάνονταν οι Ματ Ντέιμον, Κέιτ Γουίνσλετ, Τζουντ Λο, Μαριόν Κοτιγιάρ και Λόρενς Φίσμπερν. Η ταινία απέσπασε την αποδοχή των κριτικών και γνώρισε εισπρακτική επιτυχία. Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στη ρομαντική κομεντί-δράμα των Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις Το κορίτσι των ονείρων μου (Ruby Sparks, 2012) με πρωταγωνιστές τους Πολ Ντέινο και Ζόι Καζάν. Πιο πρόσφατα, συμπρωταγωνίστησε με τον Ζερμέν Κλεμέντ στην ανθρώπινη κωμωδία Humor Me (2017). Το 2018, ο Γκουλντ επανέλαβε τον ρόλο του Ρούμπεν στην ταινία Η συμμορία των 8 (Ocean's Eight).
Ο Γκουλντ εμφανίστηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους γκεστ σε αστυνομικές σειρές όπως το CSI: Λας Βέγκας (2010) και το Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα (2012). Εμφανίστηκε επίσης σε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Έζρα Γκόλντμαν στη σειρά Ρέι Ντόνοβαν (2013-2016) με πρωταγωνιστές τους Λιβ Σράιμπερ και Τζον Βόιτ. Ο Γκουλντ έπαιξε επίσης στην κωμική σειρά Mulaney (2014-2015) και εμφανίστηκε σε γκεστ ρόλους στα Maron (2015), Η μέθοδος Κομίνσκι (The Kominsky Method, 2018) και Γκρέις και Φράνκι (Grace and Frankie, 2020). Εμφανίστηκε επίσης για λίγο στο Friends: The Reunion μαζί με το υπόλοιπο καστ της σειράς Τα φιλαράκια.
Γάμοι
Ο Γκουλντ έχει πει ότι έχει «πολύ βαθιά εβραϊκή ταυτότητα». Έχει παντρευτεί τρεις φορές, τις δύο με την ίδια γυναίκα:
Φιλανθρωπικό έργο
Ο Γκουλντ είναι γνωστός για τη συμμετοχή του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς όπως το Save Ellis Island.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής
Κάλλια Παπαδάκη
Το πρώτο σενάριο της Παπαδάκη με τίτλο Σεπτέμβριος έκανε πρεμιέρα στο 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι-Βάρυ. Το μυθιστόρημά της Δενδρίτες (2015) κέρδισε το ευρωπαϊκό βραβείο λογοτεχνίας. Άλλα βιβλία της είναι The Back-Lot Sound (μικρές ιστορίες) και Lavender in December (ποίηση).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Γοδεφρείδος του Ε
Βιογραφία
Ο Γοδεφρείδος του Ε ήταν νόθος γιος του δουκός της Νορμανδίας Ριχάρδου του Ισχυρού με μια ανώνυμη ερωμένη του. Την κομητεία του Ε δημιούργησε ο ετεροθαλής αδελφός του Γοδεφρείδου Ριχάρδος Β΄ της Νορμανδίας στο πλαίσιο της πολιτικής των δωρεών σε τίτλους και εδάφη στα μέλη της οικογένειας του. Η Ακρόπολη του Ε είχε σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση της Νορμανδίας, το κάστρο και η οχυρωμένη πόλη στον ποταμό Μπρέσλ βρισκόταν σε απόσταση μονάχα δυο μιλίων από την Μάγχη. Η Ε ήταν σημείο απόπλευσης για την Αγγλία στην διάρκεια του πολέμου και ένα από τα σημαντικότερα σημεία για επίθεση.
Το κάστρο της Μπριόν βρισκόταν υπό την κατοχή των δουκών της Νορμανδίας αλλά ο Ριχάρδος Β΄ αποφάσισε να το κάνει δώρο στον ετεροθαλή αδελφό του Λουδοβίκο, στην συνέχεια πέρασε στον γιο του Γιλβέρτο και μετά την δολοφονία του ενσωματώθηκε ξανά στο δουκάτο της Νορμανδίας. Ο Γοδεφρείδος και ο γιος του Γιλβέρτος καταγράφονται ως κόμητες σε ένα διάταγμα του Ριχάρδου Β΄ στην Λιζιέ αλλά χωρίς να αναφέρονται επιπλέον εξουσίες τους.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του που δεν είναι γνωστό το όνομα της απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας Κατηγορία:Κόμητες του Ε
Γεροσκήπου FC Ladies
Η Γεροσκήπου FC Ladies είναι κυπριακή ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου με έδρα τη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου. Αποτελεί τμήμα του σωματείου Γεροσκήπου FC.
Ιστορία
Η Γεροσκήπου FC Ladies ιδρύθηκε το 2019 και δήλωσε συμμετοχή στο Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2019-20.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (γυναικών) Κατηγορία:Γεροσκήπου
Ματθίλδη του Βρανδεμβούργου, δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Ματθίλδη, γερμ.: Matilda/Mechtild von Brandenburg von Ascania (π. 1210 - 10 Ιουνίου 1261) από τον Οίκο των Ασκάνια, ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ από το 1235 έως το 1252.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Ματθίλδης/Μέχτιλντ των Βέττιν, κόρης του Κορράδου Β΄ μαργράβου της Λουσατίας. Ο θείος τού Αλβέρτου Β΄, ο Βερνάρδος κόμης του Άνχαλτ είχε λάβει το δουκάτο της Σαξονίας μετά την εκτόπιση του δούκα Ερρίκου των Γουέλφων του Λέοντα το 1180 και ο πατέρας της Ματθίλδης, που κυβερνούσε το μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου από το 1205, αρχικά ήταν πιστός υποστηρικτής του βασιλικού Οίκου των Χοενστάουφεν. Ωστόσο, μετά τη δολοφονία του Φίλιππου των Χοενστάουφεν δούκα της Σουηβίας το 1208, άλλαξε πλευρά και υποστήριξε τον διεκδικητή βασιλιά Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων. Μετά το τέλος του Αλβέρτου Β΄ το 1220, τον διαδέχθηκαν οι αδελφοί της Ματθίλδης, ο Ιωάννης Α΄ και ο Όθων Γ΄, οι οποίοι συνέχισαν να υποστηρίζουν τους Σάξονες Γουέλφους στον αγώνα για τα φεουδαλικά ανεξάρτητα εδάφη τους γύρω από το Μπράουνσβαϊγκ.
Κατά τη διάρκεια της συμφιλίωσης μεταξύ των Οίκων των Γουέλφων και των Ασκάνια, η Mατθίλδη το 1228 παντρεύτηκε τον κληρονόμο των Γουέλφων Όθωνα Α΄ τον Παίδα, ανιψιό του αποβιώσαντος βασιλιά Όθωνα Δ΄ και εγγονό του Ερρίκου του Λέοντος. Δεδομένου ότι και οι δύο ήταν απόγονοι του δούκα Μάγκνους των Μπίλουνγκ δούκα της Σαξονίας, είχε επιτευχθεί μία διανομή από τον πάπα Ονώριο Γ΄. Ταυτόχρονα, η μικρότερη αδελφή της Ματθίλδης Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ράσπε των Λουδοβικιδών λάντγκραβο της Θουριγγίας. Ο γάμος της Ματθίλδης και του Όθωνα Α΄ παρήγαγε δέκα γνωστά παιδιά, βάση για μία εκταταμένη πολιτική μέσω επιγαμιών.
Κατά τη Βασιλική Συνέλευση (Δίαιτα) του 1235 στο Μάιντς, ο Όθων Α΄ ο Παις συμφιλιώθηκε με τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας και του δόθηκε το νεοσύστατο δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ο Όθων Α΄ έκανε κατοικία του το κάστρο Ντάνκβαρντεροντε στο Μπράουνσβαϊγκ, που είχε κτιστεί υπό την επίβλεψη του πάππου του Ερρίκου του Λέοντος. Ο δούκας Όθων Α΄ απεβίωσε το 1252 και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Aλβέρτος, ο οποίος ωστόσο το 1267 έπρεπε να μοιραστεί την κληρονομία τού Μπράουνσβαϊγκ με τον μικρότερο αδελφό του Ιωάννη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Γιάννης Δ. Οικονόμου
Ο Γιάννης Οικονόμου (Λαμία, 1973) είναι Έλληνας πολιτικός. Διατελεί υπουργός Προστασίας του Πολίτη από τον Ιούλιο του 2023. Κατά το παρελθόν έχει διατελέσει υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, κυβερνητικός εκπρόσωπος και αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λαμία τον Σεπτέμβριο του 1973. Σπούδασε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πήρε το πτυχίο του γεωπόνου από το τμήμα Φυτικής Παραγωγής. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Παγκόσμια Πολιτική Οικονομία, στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Ιουλίου 2019. Στον ανασχηματισμό του Ιανουαρίου του 2021 ορίστηκε υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Από τον Αύγουστο του 2021 έως τον Απρίλιο του 2023 ήταν υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Στις εκλογές του Μαΐου 2023 δεν ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία, ωστόσο στις εκλογές του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη. Στις 27 Ιουνίου 2023 ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Κριτική
Την 1η Ιουλίου 2022, ο Οικονόμου εξέδωσε μια δήλωση στην οποία ανέφερε πως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος παραπέμφθηκε από την ελληνική Δικαιοσύνη για τους χειρισμούς του σε ό,τι αφορά τα δέκα πολιτικά πρόσωπα στην Υπόθεση Novartis, ενώ στην πραγματικότητα ο Παπαγγελόπουλος παραπέμφθηκε για άσχετη υπόθεση. Η δήλωση προκάλεσε την έντονη αντίδραση κομμάτων της αντιπολίτευσης και μερίδας του τύπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε τον Οικονόμου για διασπορά ψευδών ειδήσεων και ζήτησε την παραίτηση του. Ο Παπαγγελόπουλος δήλωσε πως εάν ο Οικονόμου δεν του ζητήσει συγγνώμη για την ανακριβή αναφορά στο πρόσωπο του ή εάν δεν παραιτηθεί από την θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, τότε θα κινηθεί νομικά εναντίον του. Από την πλευρά του ο Οικονόμου δήλωσε ότι η δήλωση «στο αποκλειστικά τυπικό σκέλος του κατηγορητηρίου για τα 10 πολιτικά πρόσωπα της υπόθεσης Novartis, δεν ήταν ακριβής. Αυτό όμως δεν αίρει το πολιτικό ζήτημα».
Πολιτικές -Κοινωνικές Δραστηριότητες
Έχει διατελέσει:
2023-σήμερα: Υπουργός Προστασίας του Πολίτη
2023: Αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού
2021-2023: Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος
2021: Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
2019-σήμερα: Βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία
2016-2017: Γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της Νέας Δημοκρατίας
2013 -2015: Επικεφαλής της εταιρείας οδικών συγκοινωνιών της Αθήνας (ΟΣΥ Α.Ε.)
2006-2009: Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή
1998-2001: Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προστασίας του Πολίτη Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι (Ελλάδα) Κατηγορία:Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ
Ανδριάνα Ασπρογέρακα
Η Ανδριάνα Ασπρογέρακα (Παρίσι, 17 Αυγούστου 1997 - ) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του ολυμπιακού αθλήματος Τάε Κβον Ντο.
Καριέρα
Κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία βάρους -53 κιλών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό το 2015 στην κατηγορία Ανδρών-Γυναικών στο Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας. Μόλις στα 17 της χρόνια η Ελληνίδα αθλήτρια κατάφερε να φέρει μετάλλιο για την Ελλάδα σε παγκόσμιο επίπεδο μετά από 18 χρόνια, όπου το 2002 η προπονήτρια της Ανδριάνας, Αρετή Αθανασοπούλου είχε βγεί 1η στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τέξας.
Η Ανδριάνα έχει συμμετάσχει επίσης στην πρόκριση για τους ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο 2016 χάνοντας το μετάλλιο για έναν πόντο από τη Γερμανίδα πρωταθλήτρια Άννα-Λίνα Φρόμινγκ.
Το 2020 για δεύτερη συνεχόμενη φορά ήταν μέλος της προολυμπιακής ομάδας για την πρόκριση των ολυμπιακών αγώνων του Τόκιο 2021.
Πέρα από την παγκόσμια διάκρισή της, η Ανδριάνα Ασπρογέρακα είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα -21 χρόνων στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας και τη δεύτερη θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στις νεάνιδες στο Πόρτο της Πορτογαλίας.
Πρώτος της προπονητής και σύλλογος ήταν ο Άτλαντας Περιστερίου του Νικόλαου Παπαδέα. Στη συνέχεια επέλεξε να προπονείται δίπλα στην Αρετή Αθανασοπούλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες Κατηγορία:Τάε κβον ντο στην Ελλάδα
Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε (Φλωρεντία)
μικρογραφία|333x333εσ|Το εσωτερικό. μικρογραφία|333x333εσ|Το παρεκκλήσιο Κορσίνι. μικρογραφία|300px|Ο θόλος του κύριου κλίτους, από τον Ντομένικο Στάτζι. Η Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε, ιταλ.: Santa MAria del Carmine είναι μία εκκλησία του Τάγματος των Καρμηλιτών, στην περιοχή Ολτράρνο της Φλωρεντίας, στην επαρχία της Τοσκάνης στην Ιταλία. Είναι διάσημη ως η τοποθεσία του Παρεκκηλσίου Μπρανκάτσι, που στεγάζει τις εξαιρετικές αναγεννησιακές τοιχογραφίες των Μαζάτσο και Μαζολίνο ντα Πανικάλε, που αργότερα ολοκληρώθηκαν από τον Φιλιππίνο Λίππι.
Ιστορία
Η εκκλησία, αφιερωμένη στην Ευλογημένη Παρθένο Μαρία του όρους Κάρμηλο, ιδρύθηκε από μία ομάδα Καρμηλιτών αδελφών από την Πίζα. Η ανέγερση της εκκλησίας άρχισε το 1268 ως μέρος της μονής των Καρμηλιτών, η οποία υπάρχει ακόμη και σήμερα. Από το αρχικό οικοδόμημα υπάρχουν μόνο μερικά ρωμανικά-γοτθικά ερείπια στις πλευρές.
Μέχρι τον 14ο αι. ήταν η έδρα πολλών κοσμικών αδελφοτήτων. Το συγκρότημα διευρύνθηκε για πρώτη φορά το 1328 και πάλι το 1464, όταν προστέθηκαν η κύρια αίθουσα και η τραπεζαρία, αν και η εκκλησία διατήρησε τον Λατινικό Σταυρό, σχέδιο με ένα κλίτος.
Ανακαινισμένη σε μπαρόκ ρυθμό του 16ου-17ου αι., επλήγη από πυρκαγιά το 1771, η οποία κατέστρεψε το εσωτερικό του ναού. Ανακατασκευάστηκε εσωτερικά σε ρυθμό ροκοκό το 1782. Η πρόσοψη, όπως σε πολλές εκκλησίες της Φλωρεντίας, παρέμεινε ημιτελής. Η πυρκαγιά δεν άγγιξε το σκευοφυλάκιο: έτσι επέζησαν οι Ιστορίες της Αγίας Καικιλίας, που αποδίδονται στον Λίππο ντ'Αντρέα (π. 1400) και το μαρμάρινο μνημείο του Πιέρ Σοντερίνι από τον Μπενεντέτο ντα Ροβετσάνο (1511–1513). Η θολωτή οροφή του ναού έχει μία τοιχογραφία οπτικής απάτης (trompe-l'œil) με ψευδαισθητισμό (quadratura) από τον Ντομένικο Στάγκι.
Παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι
Το παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι επέζησε επίσης από τη φωτιά και σώθηκε από την επακόλουθη ανακαίνιση με την παρέμβαση μίας ευγενούς Φλωρεντινής, που αντιτάχθηκε σθεναρά στην επικάλυψη των νωπογραφιών. Το παρεκκλήσιο φιλοξενεί τις διάσημες τοιχογραφίες των Μαζάτσο και Μαζολίνο, που θεωρούνται τα πρώτα αριστουργήματα της Ιταλικής Αναγέννησης. Ο Μαζολίνο, με εντολή του πλούσιου εμπόρου Φελίτσε Μπρανκάτσι, ξεκίνησε να εργάζεται στο παρεκκλήσιο το 1425 και σύντομα εντάχθηκε στο έργο και ο μαθητής του Μαζάτσο. Οι σκηνές του Μαζολίνο είναι Ο Άγιος Πέτρος θεραπεύει τον χωλό άνδρα και Η έγερση της Ταβιθά από την κλίνη, ''Ο Άγ. Πέτρος που κηρύττει και Ο Αδάμ και η Εύα''. Εκείνες του Μαζάτσιο είναι Η Εισφορά των χρημάτων, ''Ο Άγ. Πέτρος θεραπεύει με τη σκιά του, Η Σταύρωση του Αγίου Πέτρου, Το βάπτισμα του Νεοφύτου και Η Εκδίωξη από τον Παράδεισο''. Η τοποθέτηση των μορφών στον πραγματικό χώρο, κάνουν τις νωπογραφίες μεταξύ των πιο σημαντικών που έχουν παραχθεί κατά την Πρώιμη Αναγέννηση. Ο κύκλος ολοκληρώθηκε από τον Φιλιππίνο Λίππι.
Η επιμελημένη ιταλική ροκοκό οροφή προέρχεται από έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 18ου αι. στην πόλη, τον Τζοβάννι Ντομένικο Φερέτι.
Παρεκκλήσιο Κορσίνι
Ο αρχιτέκτονας Πιέρ Φραντσέσκο Σιλβάνι διάλεξε γι' αυτό τον μπαρόκ ρυθμό, που τότε ήταν δημοφιλής στη Ρώμη. Ο βωμός έχει ένα μαρμάρινο ανάγλυφο, που απεικονίζει τη Δόξα του Αγίου Ανδρέα Κορσίνι, γλυπτό από τον Τζ.Μπ. Φοτζίνι και επάνω έναν Θεό Πατέρα, γλυπτό από τον Κάρλο Μαρτσελίνι. Στις πλευρές του βωμού βρίσκονται δύο ακόμη μαρμάρινα ανάγλυφα του Φοτζίνι: το ένα απεικονίζει τον Σαντ' Αντρέα να κατεβαίνει με ξίφος για να οδηγήσει τους Φλωρεντινούς στη νίκη κατά τη μάχη του Ανγκιάρι και ο άλλος μιμείται το θαυμαστό όραμα της Παναγίας από έναν νεαρό Σαντ' Αντρέα (που υπάρχει στην εκκλησία της Μονής ντελε Σέλβε).
Ο μικρός θόλος τοιχογραφήθηκε από τον Λ. Τζορντάνο το 1682. Οι τοιχογραφίες ταλαιπωρήθηκαν στη μεγάλη φωτιά της εκκλησίας και αποκαταστάθηκαν από τον Στέφανο Φαμπρίνι.
Μιχαήλο Μάρκοβιτς
Ο Μιχαήλο Μάρκοβιτς (σέρβ.: Михаило Марковић) (24 Φεβρουαρίου 1924 - 7 Φεβρουαρίου 2010 ) ήταν Σέρβος φιλόσοφος, συγγραφέας, αντιφρονών και θεωρητικός της σοσιαλιστικής Αυτοδιαχείρισης.
Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε (Φλωρεντία)
Το μοναστήρι
Το μοναστήρι υπέφερε στην ιστορία του από πολλές καταστροφές, από την πυρκαγιά του 1771 έως την πλημμύρα του ποταμού Άρνου του 1966. Τα περισσότερα από τα έργα τέχνης είναι επομένως αποσπασματικά: αυτά περιλαμβάνουν την Παραχώρηση του Καρμηλίτη κανόνα από τον Φιλίππο Λίπι, τον Τελευταίο Δείπνο του Αλεσάντρο Αλόρι και απομεινάρια έργων από άλλα παρεκκλήσια των Πιέτρο Νέλλι και Γκεράρντο Σταμρνίνα.
Μιχαήλο Μάρκοβιτς
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Βελιγράδι. Το 1940 έγινε μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε στην Γιουγκοσλαβική Αντίσταση στο φασισμό ως μέλος των Παρτιζάνων. Το 1944 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας.
Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε (Φλωρεντία)
Το μοναστήρι
Η δεύτερη τραπεζαρία είναι διακοσμημένη με το Δείπνο στο σπίτι του Σίμωνα του Φαρισαίου από τον Τζοβάννι Μπατίστα Βάνι (π. 1645). επίσης στεγάζει τμήματα τοιχογραφιών από τον Λίππο ντ΄Αντρέα.
Μιχαήλο Μάρκοβιτς
Βιογραφικό
Πήρε διδακτορικό στη Φιλοσοφία το 1955 από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, ενώ αργότερα πήρε και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Δίδαξε στα Πανεπιστήμια του Βελιγραδίου, του Μίσιγκαν και της Φιλαδέλφειας.
Στη δεκαετία του '60 ο Μάρκοβιτς μαζί με τους Γκάιο Πέτροβιτς, Πρέντραγκ Βρανίτσκι, Λιούμπομιρ Τάντιτς και άλλους ίδρυσαν την Ανθρωπιστική Μαρξιστική φιλοσοφική Σχολή Πράξις καθώς και ένα ομώνυμο περιοδικό. Η Σχολή Πράξις εξέφραζε ιδέες του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, της συμμετοχικής δημοκρατίας και ενός μοντέλου αυτοδιαχείρισης ριζικά διαφορετικού από αυτό που ίσχυε τότε στη Γιουγκοσλαβία. Ήρθαν σε σφοδρή σύγκρουση με την πολιτική κληρονομιά του σταλινισμού αλλά και με το καθεστώς του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Ο Μάρκοβιτς το 1975 απώλεσε τη θέση Καθηγητή που είχε στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου εξαιτίας των απόψεών του. Ωστόσο διατήρησε τη θέση του στη Σερβική Ακαδημία Επιστημών μέλος της οποίας παρέμεινε μέχρι το θάνατό του.
Το 1986, ως μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών, και ύστερα από πρωτοβουλία του ακαδημαϊκού λογοτέχνη και αντιφρονούντα Ντόμπριτσα Τσόσιτς, συνέγραψε μαζί με άλλους Σέρβους διανοούμενους το Μνημόνιο της Σερβικής Ακαδημίας πάνω στα κοινωνικά προβλήματα της Γιουγκοσλαβίας. Το κείμενο θεωρήθηκε έναυσμα μιας σύγχρονης σερβικής πατριωτικής πολιτικής αλλά και κατηγορήθηκε ως μια προκλητική επανεμφάνιση του σερβικού εθνικισμού.
Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε (Φλωρεντία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φλωρεντία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία
Μιχαήλο Μάρκοβιτς
Βιογραφικό
Κατά τις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Μάρκοβιτς έγινε μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Σερβίας υπό τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Αρχικά διετέλεσε αντιπρόεδρος του κόμματος και στενός συνεργάτης του Μιλόσεβιτς. Εντούτοις, σταδιακά άρχισε να διαφωνεί με τις πολιτικές του Μιλόσεβιτς, συγκροτώντας εσωκομματική αντιπολίτευση σε αυτόν. Εν τέλει διαγράφηκε από το κόμμα το 1995. Την ίδια χρονιά υποστήριξε πως υπήρξε μάρτυρας της Συμφωνίας μεταξύ Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ και Ράντοβαν Κάρατζιτς.
Παρά τις διαφωνίες με τον Μιλόσεβιτς ο Μάρκοβιτς παρέμεινε υπέρμαχος της σερβικής πατριωτικής πολιτικής, σφοδρός πολέμιος των δυτικών δυνάμεων και του ΝΑΤΟ ενώ, επιπλέον, συνέχιζε να είναι οπαδός της Σοσιαλιστικής Αυτοδιαχείρισης αλλά και της προοπτικής μιας Βαλκανικής Συνομοσπονδίας.
Βιβλία του στα ελληνικά
thumb|Ο Καθηγητής Μάρκοβιτς το 2007
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς Κατηγορία:Σέρβοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς Κατηγορία:Σέρβοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αντιφρονούντες
Αλ Ζαβράα ΣΚ
Η Αλ Ζαβράα (αραβικά: الزوراء) είναι αθλητικό σωματείο στη Βαγδάτη του Ιράκ. Χρώματα του συλλόγου είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Φυσική έδρα της ομάδας αποτελεί το Στάδιο Αλ Ζαβράα, χωρητικότητας 15.000 θεατών. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Αλ Σαμπάμπ, χωρητικότητας 34.200 θεατών.
Ιστορία
Ο αθλητικός σύλλογος «Αλ Ζαβράα» ιδρύθηκε στη Βαγδάτη το 1969.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1969 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ιράκ
Σιδηροδρομική καταστροφή στο Σόχαμ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Το μνημείο για τα θύματα της σιδηροδρομικής καταστροφής του 1944 Η σιδηροδρομική καταστροφή στο Σόχαμ συνέβη στις 2 Ιουνίου 1944, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο πρώτο βαγόνι ενός βαρέος τρένου με πυρομαχικά. Το βαγόνι περιείχε ποσότητα βομβών υψηλής εκρηκτικότητας. Το πλήρωμα του τρένου είχε αποσπάσει το βαγόνι από το υπόλοιπο τρένο και το απομάκρυνε όταν το φορτίο του εξερράγη. Ο θερμαστής του τρένου και ο σηματωρός στο φυλάκιο σηματοδοσίας του Σόχαμ σκοτώθηκαν και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν. Ο οδηγός, Μπέντζαμιν Γκίμπερτ (Benjamin Gimbert) και ο θερμαστής, Τζέιμς Νάιτολ (James Nightall), έλαβαν και οι δύο με το μετάλλιο του Σταυρού του Γεωργίου (George Cross) για την αποτροπή περαιτέρω ζημιών που θα προέκυπταν εάν το υπόλοιπο τρένο είχε εκραγεί.
Λεπτομέρειες
Στις 12.15 π.μ. στις 2 Ιουνίου 1944 ένα βαρύ φορτηγό τρένο έφυγε από το σιδηροδρομικό αμαξοστάσιο του Ουάιτμουρ (Whitemoor), κοντά στο Μαρτς (March) στο Κέιμπριτζσαϊρ. Το τρένο περιλάμβανε την ατμάμαξα WD Austerity 2-8-0 Νο. 7337, 51 βαγόνια και βαγόνι φρένων με κατεύθυνση προς το Ίπσουιτς. Το φορτίο στο τρένο αποτελούνταν από 44 βαγόνια που περιείχαν βόμβες με συνολικό βάρος 400 τόνων και άλλα 7 βαγόνια που περιείχαν άλλα εξαρτήματα π.χ. πτερύγια ουράς αεροσκαφών. Στην ατμάμαξα επέβαιναν ο 41χρονος οδηγός Μπέντζαμιν Γκίμπερτ (Benjamin Gimbert) και ο 22χρονος θερμαστής Τζέιμς Νάιτολ (James Nightall), ενώ επιβλέπων του τρένου ήταν ο Χέρμπερτ Κλάρκε (Herbert Clarke).
Περίπου 90 λεπτά αργότερα, και ενώ το τρένο πλησίαζε τον σταθμό Σόχαμ, ο οδηγός κοίταξε πίσω και είδε φλόγες να βγαίνουν από το πρώτο βαγόνι που περιείχε 44 γενικής χρήσης 500 lb βόμβες 22.000 λιβρών ή 10 τόνων). Ο Γκίμπερτ σταμάτησε το τρένο και, αντί να τρέξει για τη δική του ασφάλεια, έδωσε εντολή στον Νάιτολ να αποσυνδέσει το πρώτο βαγόνι από το υπόλοιπο τρένο. Ο Νάιτολ το κατάφερε γρήγορα, αν και η φωτιά ήταν πλέον αρκετά σοβαρή. Ο Γκίμπερτ άρχισε να απομακρύνει το βαγόνι και το είχε μετακινήσει περίπου 140 υάρδες και βρισκόταν ακόμα δίπλα στις αποβάθρες στο σταθμό Σόχαμ, όταν εξερράγησαν οι βόμβες. Μια πολύ πιο σφοδρή έκρηξη αποφεύχθηκε με τις ενέργειες των δύο αυτών ανδρών.
Η έκρηξη φόνευσε αμέσως τον Νάιτολ. Ο σηματωρός Φρανκ Μπρίτζες (Frank Bridges), που βρισκόταν στην απέναντι αποβάθρα, απεβίωσε την επόμενη μέρα. Ο Γκίμπερτ, αν και βαριά τραυματισμένος, επέζησε. Ο επιβλέπων Κλαρκ, αν και εμβρόντητος από την έκρηξη και έχοντας υποστεί σοκ, κατάφερε να περπατήσει ως το επόμενο φυλάκιο σηματοδοσίας για να προειδοποιήσει τον σηματωρό εκεί για το τι είχε συμβεί. Εκτός από αυτούς τους τέσσερις άνδρες, άλλοι πέντε τραυματίστηκαν σοβαρά και άλλοι 22 ελαφρά. Η έκρηξη δημιούργησε κρατήρα διαμέτρου 18 μέτρων και 4,5 μέτρων βάθους, τα κτίρια του σταθμού σχεδόν κατεδαφίστηκαν και υπήρξαν ζημιές σοβαρές ή μέτριες σε περισσότερα από 700 ακίνητα σε απόσταση 800 μέτρων.
Η ατμομηχανή 7337 υπέστη εκτεταμένες ζημιές από την έκρηξη, αλλά επισκευάστηκε και επέστρεψε σε λειτουργία. Αργότερα εντάχθηκε στον Στρατιωτικό Σιδηρόδρομο Λόνγκσμουρ στο Χαμσάιρ ως Νο. 400 Sir Guy Williams και διαλύθηκε το 1967.
Αιτία
Η αιτία της πυρκαγιάς δεν εξηγήθηκε ποτέ πλήρως. Το βαγόνι είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως για τη μεταφορά φορτίου χύδην σκόνης θείου και παρόλο που θα είχε καθαριστεί μετά την εκφόρτωση, παρέμενε η πιθανότητα να υπήρχε ακόμα μέρος της σκόνης. Αν και το βαγόνι ήταν καλυμμένο, η θεωρία που επικράτησε ήταν ότι θράκα από την ατμάμαξα είχε επιπέσει στο βαγόνι και είχε ανέφλεξε το ελάχιστο θείο που πιθανόν είχε απομείνει, το οποίο με τη σειρά του πυροδότησε το ξύλινο βαγόνι.
Συνέπεια
Αν και αυτή ήταν μεγάλη έκρηξη, το αποτέλεσμα και η ζημιά ήταν ελάχιστες σε σύγκριση με αυτό που θα είχε συμβεί αν είχε εκραγεί ολόκληρο το φορτίο των βομβών του τρένου. Η συμπεριφορά του οδηγού και του θερμαστή στην επιτυχημένη προσπάθεια να μειώσουν το αποτέλεσμα του συμβάντος αναγνωρίστηκε με την απονομή, τον Ιούλιο του 1944, του Σταυρού του Γεωργίου και στους δύο άνδρες. Η αναφορά για την απονομή αναγράφει:
Καθώς ένα τρένο με πυρομαχικά έμπαινε σε σταθμό στο Κέιμπριτζσαϊρ, ο οδηγός, Γκίμπερτ, διαπίστωσε ότι το βαγόνι ακριβώς πίσω από την ατμάμαξα φλεγόταν. Αμέσως επέστησε την προσοχή του Νάιτολ στη φωτιά και ακινητοποίησε το τρένο. Μέχρι να σταματήσει το τρένο, ολόκληρο το βαγόνι τυλίχτηκε στις φλόγες και, συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο, ο οδηγός έδωσε εντολή στον θερμαστή να προσπαθήσει να αποσυνδέσει το φορτηγό αμέσως πίσω από το φλεγόμενο όχημα. Χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, ο Νάιτολ, αν και ήξερε ότι το φορτηγό περιείχε εκρηκτικά, αποσύνδεσε το όχημα και ανέβηκε ξανά με τον οδηγό στην ατμάμαξα.
Το φλεγόμενο βαγόνι βρισκόταν κοντά στα κτίρια του σταθμού και προφανώς ήταν πιθανό να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές στο χωριό. Ο οδηγός και ο θερμαστής συνειδητοποίησαν ότι ήταν απαραίτητο να διαχωρίσουν το βαγόνι από το υπόλοιπο τρένο και να το οδηγήσουν στο ύπαιθρο. Ο Γκίμπερτ έθεσε την ατμάμαξα σε κίνηση και, καθώς πλησίασε ένα φυλάκιο σηματοδοσίας, προειδοποίησε τον σηματωρό, ώστε να σταματήσει τυχόν τρένα που ήταν πιθανό να εμπλακούν και ανέφερε τι σκόπευε να κάνει. Σχεδόν αμέσως το όχημα ανατινάχθηκε. Ο Νάιτολ σκοτώθηκε και ο Γκίμπερτ τραυματίστηκε πολύ σοβαρά.