cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρέας Λεντάκης
Τα χρόνια των αγώνων
Ο Ανδρέας Λεντάκης με την εγκατάστασή του στην Αθήνα δραστηριοποιήθηκε στον πολιτικό χώρο της Αριστεράς. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος των φοιτητικών κινημάτων των δεκαετιών του ’50 και του ’60, του «1-1-4» και του «15%», σύνθημα δικής του έμπνευσης, όπως και η θρυλούμενη φράση "προίκα στην παιδεία και όχι στη Σοφία", που σηματοδότησαν μιαν ολόκληρη εποχή. Τα συνθήματα αυτά τα πανελλαδικοποιεί μαζί με τους συντρόφους του και τα κάνει κίνημα μαζεύοντας 1.000.000 υπογραφές. H πολιτική του δραστηριότητα ξεκίνησε με την ένταξή του στους αγώνες για το Κυπριακό, και την παράλληλη ένταξη και δράση του στην παράνομη οργάνωση της ΕΠΟΝ (1955-1958). Το 1958, που αυτοδιαλύθηκε η ΕΠΟΝ εντάχθηκε στη Νεολαία της ΕΔΑ, της οποίας διετέλεσε ηγετικό στέλεχος (ήδη το 1960 ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας της ΕΔΑ). Ταυτόχρονα κατείχε και την ιδιότητα του Ιδρυτικού Μέλους και Γραμματέα του Συλλόγου των Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής (1955 - 1957), του Συλλόγου Εργαζομένων Φοιτητών (1958 - 1962) ενώ ήταν από τους βασικούς διοργανωτές του Α' Πανσπουδαστικού Συνεδρίου το έτος 1957, στις εργασίες του οποίου χρημάτισε επίσης Γραμματέας.
Ο Ανδρέας Λεντάκης ήταν ο τελευταίος αρχισυντάκτης της "Πανσπουδαστικής", του δεκαπενθήμερου Πανσπουδαστικού δημοσιογραφικού οργάνου, από το 1965 μέχρι τη διάλυσή της από τη Δικτατορία το 1967, ενώ συνεργαζόταν ήδη από το 1956.
Υπήρξε επίσης Ιδρυτικό Μέλος και υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων της Διοικούσας Επιτροπής Συλλόγων Πανεπιστημίου Αθηνών (ΔΕΣΠΑ) (1956-1957). Εκπροσώπησε το Φοιτητικό Κίνημα σε διεθνή συνέδρια (Mόσχα, Πράγα, Kούβα, Λονδίνο, Γκάνα), ενώ στο παγκόσμιο forum νεολαίας της Mόσχας, τον Σεπτέμβριο του 1964 εκλέχτηκε Πρόεδρος του Προεδρείου για την προετοιμασία του Τελικού Ανακοινωθέντος και των αποφάσεων. Στη συνέχεια με τον Τάκη Μπενά, Γραμματέα της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (ΔΝΛ), επισκέφτηκε την Τασκένδη και ξαναγύρισαν στη Μόσχα, όπου επεξεργάστηκε το σχέδιο Διακήρυξης της ΔΝΛ
Ο Ανδρέας Λεντάκης ήταν ανάμεσα στα Ιδρυτικά Μέλη της Κίνησης Λαμπράκη αρχικά και στη συνέχεια της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (ΔΝΛ), της οποίας διετέλεσε ηγετικό στέλεχος μέχρι το 1967. Δούλεψε δραστήρια στον τομέα της διαφώτισης και του πολιτισμού. Εκστρατεύοντας με τα λεωφορεία των Λαμπράκηδων μετέφερε με τους συναγωνιστές του τα δημοκρατικά και πολιτιστικά αιτήματα της εποχής σε όλη την Ελλάδα.
Από τους πρωτοπόρους της ίδρυσης του Κινήματος Ειρήνης, που εκφράστηκε με τη δημιουργία του Συνδέσμου Νέων για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό «Μπέρτραντ Ράσσελ» το 1962, συνδιοργάνωσε τις απαγορευμένες Μαραθώνιες Πορείες Ειρήνης με το Μιχάλη Περιστεράκη, Πρόεδρο του Συνδέσμου και το Νίκο Κιάο, Γραμματέα.
Στην ιστορική διαδήλωση κατά την οποία σκοτώθηκε ο Σωτήρης Πέτρουλας, στα «Ιουλιανά» (1965), ο Ανδρέας Λεντάκης, που ήταν ήδη στοχοποιημένος από την Ασφάλεια, με την πληροφορία ότι είχε δοθεί συγκεκριμένη εντολή να τον «εξουδετερώσουν» την ημέρα εκείνη να έχει διαρρεύσει, -αν και προειδοποιήθηκε-, δεν εγκατέλειψε τις πρώτες γραμμές, τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε με ρήξη σπλήνας σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο.
Τον Φεβρουάριο του 1966 του αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια και έγινε ο πρώτος φοιτητής πολιτικός κρατούμενος, που εκτοπίστηκε από την κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου με το πρόσχημα ότι είναι «άπατρις» στην Άνδρο και τη Μήλο. Ταυτόχρονα του αφαίρεσαν το laissez passer, επειδή ετοιμαζόταν να φύγει για νέο κύκλο σπουδών στο Παρίσι. Απολύθηκε στις αρχές του 1967.
Αντιδικτατορική δράση
Γνωστή σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η αντιστασιακή δράση του Ανδρέα Λεντάκη κατά την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών εξαιτίας της έντονης και θαρραλέας πολιτικής δραστηριότητας που ανέπτυξε από την πρώτη στιγμή στο Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο (ΠΑΜ) ενάντια στη δικτατορία μέχρι τη σύλληψή του τον Οκτώβριο του 1967, η οποία του στοίχισε τέσσερα χρόνια φυλακής και εξορίας. Βασανίστηκε άγρια στην Γενική Ασφάλεια, όπου ήταν κρατούμενος σε διπλανό κελί με τον Μίκη Θεοδωράκη. Από τη «συγκατοίκηση» αυτή εμπνεύστηκε ο μεγάλος συνθέτης τα γνωστά ως τραγούδια του Αντρέα : 1. Το σφαγείο, 2. Είσαι Έλληνας, 3. Είμαστε Δυο, 4. Καιρός να δεις. Υπήρξε ο μόνος, που όντας κρατούμενος κατήγγειλε τη βαναυσότητα της χούντας στον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Η περίπτωσή του έγινε θέμα συζήτησης τότε στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Εκτοπίστηκε στην Άνδρο, τη Μήλο (την ιστοριογραφία της οποίας προήγαγε σημαντικά με τις δημοσιευμένες μελέτες του), τη Λέρο (στρατόπεδα Παρθενίου και Λακκιού), καθώς και στον Ωρωπό.
Πρόεδρος ΕΔΑ 1987 - 1993
Ο Ανδρέας Λεντάκης στην μεταπολίτευση υπήρξε Ιδρυτικό Μέλος της νέας ΕΔΑ, την διακήρυξη της οποίας συνέταξε και διατέλεσε Πρόεδρος του κόμματος από το έτος 1987 έως το 1993.
Τοπική Αυτοδιοίκηση 1978 - 1988
Το έτος 1978 εκλέχτηκε Δήμαρχος Υμηττού. Στη θέση αυτή επανεκλέχτηκε άλλες δύο φορές (1982 και 1986). Από τους πρωτοπόρους εισήγαγε στην τοπική αυτοδιοίκηση τη διάσταση της κοινωνικής πολιτικής και της πολιτιστικής δημιουργίας με τρόπο που εδραιώθηκε ως ο εμπνευστής και θεμελιωτής σε πανελλήνια βάση καινοτόμων θεσμών και πρωτοβουλιών όπως:
Η προσφορά του ως δημάρχου συνεχίστηκε με τους αγώνες του για την τοπική αυτοδιοίκηση και μέσα στο Κοινοβούλιο, στο οποίο εισήλθε το 1989, εκπροσωπώντας την Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση επί τέσσερα χρόνια στο Συμβούλιο της Ευρώπης, όπου και εκλέχθηκε δύο φορές Αντιπρόεδρος της Πολιτιστικής Επιτροπής των Δήμων της Ευρώπης.
Κοινοβουλευτική δράση 1989 - 1996
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η πολιτική δραστηριότητα του Ανδρέα Λεντάκη εισέρχεται σε νέα φάση. Mέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, αναδείχθηκε βουλευτής του στις εκλογές του Ιουνίου του 1989, του Νοεμβρίου του 1989 και του Απριλίου του 1990. Τον Ιούλιο του 1993 παραιτήθηκε από βουλευτής και από Πρόεδρος της ΕΔΑ και προσχώρησε στο νεοσύστατο τότε κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης. Εκλέχτηκε βουλευτής του κόμματος, πρώτος μάλιστα σε σταυρούς, τον Οκτώβριο του 1993 και ήταν κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος. Αναδείχθηκε σε πρώτο ομιλητή της Βουλής την περίοδο από τον Νοέμβριο του 1993 μέχρι και τον Αύγουστο του 1996, οπότε και διαλύθηκε το σώμα της Βουλής με την προκήρυξη νέων εκλογών. O απολογισμός του έργου του (1993-1996) ήταν εντυπωσιακά μεγάλος: 597 ερωτήσεις σε υπουργούς, 73 επίκαιρες ερωτήσεις, 285 αναφορές.
Μέλος της Διακομματικής Επιτροπής του Κοινοβουλίου στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, της Διακομματικής Επιτροπής στο Συμβούλιο της Ευρώπης, της Διακομματικής Επιτροπής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Επιτροπής Βιβλιοθήκης της Βουλής και της Διεθνούς Ενώσεως του Κοινοβουλίου, της Επιτροπής Θρησκευμάτων και Ορθοδοξίας, της οποίας υπήρξε και Γραμματέας κ.ά.
Οι αγορεύσεις του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο υπήρξαν εντυπωσιακές για τη δομή του λόγου τους και την τεκμηρίωσή τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Καθηγούμενοι των Ιερών Μονών των Μετεώρων του απέστειλαν ευχαριστήριες επιστολές για την καθοριστική παρέμβαση του και χαρακτήρισαν μνημειώδη το λόγο του στο θέμα της διατήρησης της ιερότητας του περιβάλλοντα χώρου των Μετεώρων, ώστε να μην επιτρέπεται εφεξής η εμπορική του εκμετάλλευση.
O Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων έχει επίσης αναγνωρίσει τη σημαντική συνεισφορά του στη διάσωση της ιστορικής κληρονομιάς της χώρας με τις καθοριστικές παρεμβάσεις του μπροστά στις απειλούμενες καταστροφές μνημείων και χώρων με τελευταία την καταλυτική παρέμβασή του για την παρέκκλιση του ΜΕΤΡO στον Κεραμεικό και τη σωτηρία των μνημείων του.
Το 1989 πρότεινε με δημοκρατική συνείδηση και τόλμη την αποφυλάκιση των απριλιανών για λόγους ανθρωπιστικούς και πολιτικούς, παρότι ο ίδιος είχε υποστεί μαρτύρια στη διάρκεια της δικτατορίας. Την ίδια πρόταση επανέλαβε στην Βουλή το 1996. Συνέβαλε σημαντικά στη θεσμοθέτηση του δεύτερου βαθμού της τοπικής αυτοδιοίκησης, της Νομαρχιακής. Τον Οκτώβριο του 1994 κατήλθε ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων μέσω του Συνδυασμού του "Δικαίωμα στη Ζωή", με συνυποψήφιους τον Θ. Πάγκαλο, τον Δ. Αβραμόπουλο, τη M. Δαμανάκη και τον Λ. Aυδή. Οι προτάσεις που κατέθεσε ως υποψήφιος Δήμαρχος την εποχή εκείνη για τη δημιουργία Μητροπολιτικών Κέντρων Αθήνας και Θεσσαλονίκης, την Καλλιτεχνούπολη στο Γκάζι κ.ά. υιοθετήθηκαν αργότερα σε προγράμματα υποψηφίων Δημάρχων Αθηναίων.
Επιστημονικό έργο
Έντονη δραστηριότητα επέδειξε ο Ανδρέας Λεντάκης και στον επιστημονικό τομέα. Μεγάλη είναι η σειρά των βιβλίων που συνέγραψε, των διαλέξεων που έδωσε σε πανεπιστήμια, των ομιλιών, των εισηγήσεων ή των παρεμβάσεών του σε επιστημονικά συνέδρια, συμπόσια και ημερίδες με αντικείμενο την πολιτική, την ιστορία, την φιλολογία και την κοινωνική ανθρωπολογία. Το συγγραφικό του έργο αριθμεί περισσότερα από 30 βιβλία (ιστορικά, αρχαιολογικά, λογοτεχνικά (ποίηση), εθνολογικά και πολιτικά). Δεκάδες είναι τα άρθρα του που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά. Διετέλεσε επί χρόνια καθηγητής σε Σχολή Δημοσιογραφίας και υπήρξε συνεργάτης πολλών πανεπιστημίων. Συνέγραψε και δημοσίευσε πάνω από 450 λήμματα στην Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια και στην Εγκυκλοπαίδεια «Υδρία». Υπήρξε εκδότης των περιοδικών «ΈΝΑ» και «ΔΥΟ», που απαγορεύτηκαν από τη δικτατορία και διευθυντής της εφημερίδας «Ελληνική Αριστερά» της ΕΔΑ από το 1976 έως το 1978. Δεκάδες άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες (Τα Νέα, Ελευθεροτυπία, Έθνος, Το Βήμα, Η Αυγή, Εξόρμηση, Ριζοσπάστης, Η Καθημερινή, Αδέσμευτος Τύπος και Πρώτη) και σε περιοδικά (Επιθεώρηση Τέχνης, Οικονομικός Ταχυδρόμος, ΑΝΤΙ, Πανσπουδαστική, Αρχαιολογία, Διαβάζω, Η Λέξη, Ομπρέλα) καθώς και σε Επετηρίδες.
Εργογραφία
Από τους σημαντικότερους τίτλους βιβλίων του είναι:
Το Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης "Ανδρέας Λεντάκης"
Το Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης «Ανδρέας Λεντάκης» συστάθηκε με Προεδρικό Διάταγμα το έτος 1999 για να τιμήσει τη μνήμη του Ανδρέα Λεντάκη, για να διαφυλάξει και να διαδώσει το έργο και τις αξίες του και για να συνεχίσει την κοινωνική του προσφορά. Προεδρεύεται από τη σύζυγό του Έφη Λεντάκη και μέχρι σήμερα, έχει να επιδείξει μιαν αξιόλογη παρουσία στο χώρο του πολιτισμού και της εκπαίδευσης, έχοντας στο ενεργητικό του μακρά σειρά πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δρώμενων -διεθνή συνέδρια, ημερίδες, σεμινάρια, επιμορφωτικούς κύκλους, διαλέξεις, χορήγηση υποτροφιών κ.ά. Εδρεύει στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και διαθέτει στο ευρύτερο κοινό τη χρήση της συγκροτημένης επιστημονικής του βιβλιοθήκης και του ιστορικού αρχείου του Α. Λεντάκη. Διοργανώνει επίσης σε τακτά χρονικά διαστήματα εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολεία -συνεργαζόμενο κατά περίπτωση με πολλούς πανελλήνια γνωστούς εκπαιδευτικούς φορείς.
Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης
Από το 1997 έως το 2017 διοργανώθηκαν -με τη σύμπραξη ως επί το πλείστον του Ιδρύματος Πολιτισμού και Εκπαίδευσης «Ανδρέας Λεντάκης»- οι ακόλουθες εκδηλώσεις Τιμής και Μνήμης του αγωνιστή της Δημοκρατίας, Καρπάθιου της διασποράς, συγγραφέα και βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου Ανδρέα Βασ. Λεντάκη από τους παρακάτω φορείς:
Τιμητικές ονοματοδοσίες
Προς τιμήν του Ανδρέα Λεντάκη ονοματοδοτήθηκαν μετά το θάνατο του οδοί:
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Πολιτική Άνοιξη Κατηγορία:Πρόεδροι της ΕΔΑ Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Το Κίνημα (Ισλανδία)
Το Κίνημα (Hreyfingin) είναι ένα πολιτικό κίνημα στην Ισλανδία. Έχει 3 μέλη στο Αλθίνγκι (το Ισλανδικό Κοινοβούλιο). Όλοι τους είναι πρώην βουλευτές του Κινήματος Πολιτών (CM).
Το αρχικό Κίνημα Πολιτών είχε τέσσερις βουλευτές. Όμως, αφότου ένα ΜΚ, ο Θράιν Μπέρελσον, είχε ήδη αφήσει το κόμμα το καλοκαίρι του 2009, κανένα δεν απέμεινε.
Αναφορές
Κατηγορία:Ισλανδικά πολιτικά κόμματα
Καρεζαναμπλότ
Το Καρεζαναμπλότ (ιταλικά: Caresanablot) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Τσέλλιο κον Μπρέια
Το Τσέλλιο κον Μπρέια (ιταλικά: Cellio con Breia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Στέγη
thumb|250px|Στέγες στο [[Ναύπλιο.]] Η στέγη, σκεπή ή οροφή αποτελεί το τμήμα ενός κτιρίου το οποίο βρίσκεται στο ανώτερο τμήμα του κτιρίου και προσφέρει προστασία από τα καιρικά φαινόμενα (π.χ. βροχή ή το φως του Ήλιου) και άλλους εξωτερικούς παράγοντες. Ο όρος σκεπή συνήθως αναφέρεται στη ξύλινη κατασκευή με κεραμίδια ή άλλα υλικά.
Τα χαρακτηριστικά μιας οροφής καθορίζονται από τη λειτουργία του κτιρίου το οποίο καλύπτουν, τα διαθέσιμα υλικά κατασκευής, τις τοπικές παραδόσεις και τις γενικότερες θεωρίες για το αρχιτεκτονικό σχέδιο ή μπορεί να ρυθμίζονται από τη τοπική ή εθνική νομοθεσία. Στις περισσότερες χώρες, η στέγη προστατεύει κυρίως από τη βροχή. Από την άλλη, η βεράντα μπορεί να προστατεύει από το φως του ήλιου, αλλά είναι εκτεθειμένη σε άλλα στοιχεία. Αντίθετα, η οροφή ενός εσωτερικού βοτανικού κήπου προστατεύει τα φυτά από το ψύχος, τον άνεμο και τη βροχή, αλλά αφήνει το φως να εισέλθει στο χώρο.
Ανάλογα με τον σχεδιασμό τους, οι οροφές χωρίζονται σε:
Υλικά στέγης
Τα κεραμίδια αποτελούν το βασικότερο τρόπο κάλυψης στέγης στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά είδη κεραμιδιών με ξεχωριστές ιδιότητες και χαρακτηριστικά το καθένα. Οι αυτοκόλλητες στεγανωτικές μεμβράνες αποτελούνται από ελαστομερές αυτοκόλλητο σε όλη τη μάζα του ασφαλτικό μίγμα που δίνει την ικανότητα να συγκολλώνται εύκολα στο καταλλήλα διαμορφωμένο υπόστρωμα χωρίς τη χρήση φλογίστρου. Χρησιμοποιούνται για κάθε είδους στεγανοποιήσεις σε στέγες, ταράτσες και έργα πολιτικού μηχανικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Κατοικία
Αργινώντα Καλύμνου
Τα Αργινώντα είναι παραθαλάσσιος οικισμός στην Κάλυμνο με υψόμετρο 2 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στα βορειοδυτικά παράλια του νησιού σε απόσταση 15 χλμ. Β. από το λιμάνι της Καλύμνου (Πόθια). Είναι γνωστά για τη βοτσαλωτή παραλία τους με τα γαλαζοπράσινα νερά και τα δέντρα που περιτριγυρίζουν τον ομώνυμο όρμο. Ως οικισμός αναφέρονται επίσημα το 1948 στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να προσαρτάται στο δήμο Καλύμνου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Καλυμνίων της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 14 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Καλύμνου
Μεγάλη Χώρα Αιτωλοακαρνανίας
Η Μεγάλη Χώρα είναι πεδινό χωριό του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 60 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μεγάλη Χώρα βρίσκεται νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Στράτου στον κάμπο του Αγρινίου. Είναι κτισμένη σε απόσταση 5,5 χλμ. ΒΔ. από το κέντρο της πόλης, ανάμεσα στον Άγιο Κωνσταντίνο (ΝΑ.), Τριανταίικα (ΒΑ.) και Νεάπολη (Β.-ΒΔ.). Δίπλα από το χωριό και στη βορειοδυτική του άκρη περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Άρτας. Ανατολικά και προς τον οικισμό Διαμανταίικα, δεξιά και αριστερά της ΕΟ, μετά από ανασκαφές του αρχαιολόγου Ιωάννη Μηλιάδη την περίοδο 1927 με 1928 βρέθηκαν τα ερείπια οχυρωμένης πόλης που ταυτίζεται με το αρχαίο Αγρίνιο. Η χρηματοδότηση των ανασκαφών έγινε κατά το ήμισυ από τον δήμο Αγρινίου και κατά το δεύτερο ήμισυ από την καπνεμπορική επιχείρηση Αφων Παπαστράτου. Η περιοχή από το 1992 έχει ανακηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Η παλιά του ονομασία, από την τουρκοκρατία είναι Ζαπάντι και από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα αποτελούσε μεγάλη κωμόπολη της περιοχής που φημιζόταν για τα καπνά της, των οποίων η καλλιέργεια υπήρξε η κύρια οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων της μέχρι τη δεκαετία 1990-2000. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, σε αντίθεση με το Βραχώρι (Αγρίνιο) χαρακτηριζόταν "ελληνίζον" χωριό γιατί δημιουργήθηκε από εξισλαμισθέντες ντόπιους Έλληνες που πλαισίωσαν την ομάδα του μουσουλμάνου οικιστή, ευνούχου Μουσά Αγά. Από την περίοδο αυτή έχει διασωθεί η παλαιοχριστιανική βασιλική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου που από το 1925 έχει κηρυχθεί αρχαίο μνημείο. Χρονολογείται μεταξύ 4ου με 6ου αιώνα, θεωρείται το αρχαιότερο χριστιανικό μνημείο της περιοχής και πιθανολογείται ότι ο ναός ζωγραφίστηκε ολόκληρος τον 16ο αιώνα όταν το μουσουλμανικό Ζαπάντι βρισκόταν σε μεγάλη ακμή. Σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί ο μιναρές από παλιό τζαμί.
Διοικητικά
Η Μεγάλη Χώρα αναφέρεται ως οικισμός το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 με την ονομασία Ζαπάντι να προσαρτάται στο δήμο Αγρινίου και το 1923 στο ΦΕΚ 49Α - 14/02/1923 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Μεγάλη Χώρα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλης Χώρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεάπολης του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.408 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Κατάλογος κάστρων στο νομό Αχαΐας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Αλέξανδρος Κωστόπουλος
Ο Αλέξανδρος Κωστόπουλος (1909 - 1972) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός Νευρολόγος - Ψυχίατρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Νικολάου Κωστόπουλου. Γεννήθηκε στην Τρίπολη, από φτωχή, πολύτεκνη οικογένεια. Εισήχθη και αποφοίτησε με Άριστα από τη Στρατιωτική Ιατρική Αθηνών. Υπήρξε πολιτικός υπεύθυνος της Αντιστασιακής οργάνωσης ΕΚΚΑ (Συντ. Ψαρρού) και εκπρόσωπος αυτής αργότερα στη Μ. Ανατολή. Διετέλεσε Κυβερνητικός εκπρόσωπος Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης επί Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας στο Κάιρο.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη του Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στις εκλογές του 1946 και του του 1950. Στις τρεις κυβερνήσεις που σχημάτισε ο Σοφοκλής Βενιζέλος τον Αύγουστο, τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο του 1950 διετέλεσε υπουργός Υγιεινής.
Αφού αποσύρθηκε από την πολιτική άνοιξε ιδιωτική Νευρολογική-Ψυχιατρική κλινική στη Θεσσαλονίκη, η οποία μεταφέρθηκε κατόπιν στους Νέους Επιβάτες.
Παντρεύτηκε την Σταυρούλα Κωστοπούλου, το γένος Κούνα, απόφοιτο της Εμπορικής Σχολής Αθηνών, η οποία υπήρξε μία από τις πρώτες γυναίκες που έθεσαν υποψηφιότητα ως βουλευτής, το 1952, στην Α' Θεσσαλονίκης, ανεξάρτητη, υποστηριζόμενη από την Αριστερά.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Τσερβάττο
Το Τσερβάττο (ιταλικά: Cervatto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Συμμετοχή της Λιβύης στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Λιβύη μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1964.
Γενικές πληροφορίες
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Λιβύης ιδρύθηκε το 1962 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 17 Οκτωβρίου 1963, σε σύνοδο στο Μπάντεν-Μπάντεν. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο, η σημαία της Λιβύης παρέλασε για πρώτη φορά στην τελετή έναρξης. Μετά τη γιορτή όμως, ο μοναδικός αθλητής της χώρας, ο μαραθωνοδρόμος Σουλιμάν Φίγκι Χασάν, αποσύρθηκε από τους Αγώνες και έτσι η Λιβύη δεν πραγματοποίησε το ντεμπούτο της σε αυτή την Ολυμπιάδα. Αυτό συνέβη τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Αγώνες του 1968 στο Μεξικό, με τον σπρίντερ Μοχάμεντ Ασουάι Καλίφα.
Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1972, του 1976 και του 1984, η Λιβύη έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 72 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Η μεγαλύτερη επιτυχία για τη χώρα ήρθε από τον Εζεντίν Τλις το 2004, όταν τερμάτισε έβδομος στην κατηγορία του στο τάε κβον ντο.
Η Λιβύη δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιβυη Κατηγορία:Αθλητισμός στη Λιβύη
Δεβόλης
Ο Ντεβόλ ή Δεβόλης (Devoll ή Devolli, Eordaïcus, Εορδαϊκός) είναι ποταμός στη νότια Αλβανία. Είναι ένας από τους πηγαίους ποταμούς του Σεμάν. Έχει μήκος 196 χλμ. και η λεκάνη απορροής του είναι 3.130 χλμ2. Η μέση εκροή του είναι 49,5 μ3/δ. Η πηγή του βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του δήμου Ντεβόλ, κοντά στα ελληνικά σύνορα. Ρέει αρχικά βορειοανατολικά, μέσω του Μίρας, στη συνέχεια βόρεια έως τη Βίγλιστα, και βορειοδυτικά μέσω των Πρόγκερ, Πόγιαν (στη Πεδιάδα της Κορυτσάς που ήταν ελώδης μέχρι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), Μαλίκ, Μογκλίτσα, Κόντοβγιατ, Γκραμς, όπου τα ύδατα του σωρεύονται σε μία μεγάλη λίμνη, και Γκοστίμα, όπου στρέφεται νότια. Συνενώνεται με τον Οσούμ κοντά στην Κούτσοβα, για να σχηματίσει τον Σεμάν. Ο Σεμάν ανοίγεται σε ένα μικρό δέλτα νότια της λιμνοθάλασσας Καραβάστα στην Αδριατική Θάλασσα.
Αρκετές εγκαταστάσεις υδροηλεκτρικής ενέργειας σχεδιάζονται ή βρίσκονται υπό κατασκευή στον ποταμό Ντεβόλ. Η αλβανική εταιρεία Devoll Hydropower, η οποία ανήκει στην νορβηγική εταιρεία ενέργειας Statkraft,  κατασκευάζει δύο εργοστάσια υδροηλεκτρικής ενέργειας κοντά στην Μπάνια και κοντά στη Μογκλίτσα, με συνδυασμένη χωρητικότητα 242 MW. Η απόφαση για το αν θα κατασκευαστεί μια τρίτη μονάδα κοντά στο Κοκέλ, θα ληφθεί όταν ολοκληρωθούν τα πρώτα δύο φράγματα.
Σε μια απροσδιόριστη τοποθεσία στην κοιλάδα του Ντεβόλ, ο Βοημούνδος Α΄ του Τάραντα και ο βυζαντινός αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ κατέληξαν σε συμφωνία το 1108, μετά την Α΄ Σταυροφορία. Η συνθήκη αυτή πήρε το όνομά της από το βυζαντινό φρούριο του Ντεβόλ. Παρόλο που η συνθήκη δεν εφαρμόστηκε αμέσως, είχε σκοπό να καταστήσει το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας υποτελές κράτος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Κατά τη διάρκεια του 1970, σημαντικές ποσότητες νερού από τον ποταμό μεταφερόταν στη Μικρή Πρέσπα με σκοπό να χρησιμοποιηθούν κατά τη θερινή περίοδο για άρδευση. Λόγω των υψηλής ποσότητας αιωρούμενων σωματιδίων στο νερό του ποταμού, παρατηρήθηκε σημαντική αλλοίωση στην αλβανική πλευρά. Η πρακτική αυτή σταμάτησε πρόσφατα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Νομού του Μπεράτ Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας
Βουλευτικές εκλογές στο Τζιμπουτί (2018)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τζιμπουτί στις 23 Φεβρουαρίου 2018 και επισκιάστηκαν από το μποϊκοτάζ της αντιπολίτευσης. Ο κυβερνών συνασπισμός, Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP), κέρδισε τις 58 από τις συνολικά 65 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.
Εκλογικό σύστημα
Το Κοινοβούλιο του Τζιμπουτί αποτελείται από 65 έδρες και εκλέγεται ανά πενταετία. Πριν τις προηγούμενες εκλογές του 2013, το πλειοψηφικό σύστημα εγκαταλείφθηκε. Αντί αυτού, οι εκλογές διενεργήθηκαν με κλειστές λίστες στις οποίες το 80% των εδρών σε κάθε εκλογική περιφέρεια περιήλθαν στο κόμμα που έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Οι υπόλοιπες έδρες κατανεμήθηκαν αναλογικά σε άλλα κόμματα που έλαβαν άνω του 10% των ψήφων με τη χρήση της μεθόδου Ντ' Οντ. Στις περιπτώσεις όπου κανένα άλλο κόμμα δεν έλαβε ποσοστό άνω του 10% των ψήφων, όλες οι έδρες σε μία περιφέρεια περιήλθαν στο κόμμα που συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους. Επίσης, το 25% (έναντι 10% στις προηγούμενες εκλογές) των εδρών προορίζονταν για γυναίκες.
Αποτελέσματα
Στις εκλογές δεν έλαβαν μέρος τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης, πολλά από τα οποία άνηκαν στον συνασπισμό Ένωση για την Εθνική Σωτηρία, που είχαν λάβει 10 έδρες στις εκλογές του 2013. Ο κυβερνών συνασπισμός της Ένωσης για την Προεδρική Πλειοψηφία του προέδρου Γκουέλεχ κέρδισε σαρωτική νίκη, εξασφαλίζοντας γύρω στο 90% των εδρών στην εθνοσυνέλευση, τρεις περισσότερες από όσες έλαβε στις προηγούμενες εκλογές. Η αντιπολιτευόμενη Ένωση για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη- Κόμμα του Τζιμπουτί για την Ανάπτυξη (UDJ–PDD) κέρδισαν 7 έδρες στην εκλογική περιφέρεια της πρωτεύουσας. Ο συνασπισμός UMP κατήλθε στις εκλογές χωρίς αντίπαλο σε τρεις εκλογικές περιφέρειες (Ντιχίλ, Ομπόκ και Αρτά, 18 έδρες).
Παραπομπές
2018 Τζιμπουτι
Τσιλιάνο
Το Τσιλιάνο (ιταλικά: Cigliano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Ίαν Ρας
O Ίαν Τζέιμς Ρας (αγγλικά: Ian James Rush, γεννήθηκε 20 Οκτωβρίου 1961) είναι Ουαλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας από τους καλύτερους Βρετανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, αγωνίστηκε για τη Λίβερπουλ από το 1980 έως το 1987 και ξανά από το 1988 έως το 1996 και είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 346 τέρματα σε επίσημους αγώνες.
Βιογραφία
Ο Ρας γεννήθηκε σε μία μικρή πόλη (Σεντ Άσαφ) στη βορειοανατολική Ουαλία. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Τσέστερ. Τον Απρίλιο του 1979 έκανε το ντεμπούτο του στην ισοπαλία (2–2) με τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ, ως μέσος αρχικά, ωστόσο πολύ σύντομα θα έπαιρνε θέση στην επίθεση, σημειώνοντας 14 γκολ στο πρωτάθλημα. Ανιχνευτής ταλέντων από τη Λίβερπουλ τον εντόπισε και τον έφερε στη ομάδα στα 19 του χρόνια. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Λίβερπουλ στην ισοπαλία 1–1 απέναντι στην Ίπσουιτς στις 13 Δεκεμβρίου 1980, αντικαθιστώντας τον Κένι Νταλγκλίς που τραυματίστηκε. Ολοκλήρωσε την αγωνιστική περίοδο με εννέα παιχνίδια, αλλά δεν είχε κανένα γκολ. Ωστόσο, είχε σημειώσει 12 γκολ σε 30 εμφανίσεις στο αποθεματικό της ομάδας.
Η αγωνιστική περίοδος 1983–84 ήταν η καλύτερη της καριέρας του σημειώνοντας 47 τέρματα σε 65 επίσημες συναντήσεις, από τα οποία 32 στο πρωτάθλημα αναδεικνυόμενος πρώτος σκόρερ όλων των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων και κέρδισε έτσι το Χρυσό Παπούτσι. Εκείνη την περίοδο έφτασε για δεύτερη φορά στην κορυφή της Ευρώπης αλλά αυτή τη φορά ως πρωταγωνιστής με τη νίκη της Λίβερπουλ στον τελικό του Κύπελλο Πρωταθλητριών επί της Ρόμα στη διαδικασία των πέναλτι (κανονικός αγώνας και παράταση 1–1). Τη σεζόν 1984–85, η Λίβερπουλ δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο αν και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, με τον τελικό του Χέιζελ να μένει ανεξίτηλος στις μνήμες όλων. Ο Ρας πέτυχε 26 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Η επόμενη σεζόν βρήκε τον σύλλογο του «Άνφιλντ» ξανά στην κορυφή του πρωταθλήματος, και τον Ρας να σπάει ξανά το φράγμα των 30 τερμάτων πετυχαίνοντας συνολικά 33 σε όλες τις διοργανώσεις ενώ η Λίβερπουλ κάνει νταμπλ.
Στις 2 Ιουλίου 1986 η Γιουβέντους ανακοινώνει την απόκτηση του Ίαν Ρας, ωστόσο τον αφήνει δανεικό στην Λίβερπουλ σκοράροντας 40 γκολ συνολικά, χωρίς όμως κάποιο τρόπαιο. Έμεινε στην Ιταλία ένα χρόνο, δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στις σκληρές ιταλικές άμυνες και έτσι επέστρεψε στο σύλλογο του «Άνφιλντ» το 1988.
Μετά από δύο καλά χρόνια (1989–91) και δύο γκολ στον τελικό του Κυπέλλου του 1991 απέναντι στην Έβερτον, το 1992 αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμών. Ωστόσο σκοραρε στον τελικο του Κυπελλου Αγγλιας εκεινης της χρονιας,και στις 18 Οκτωβρίου 1992 δημιούργησε ρεκόρ για τη Λίβερπουλ πετυχαίνοντας το 287ο γκολ του για το σύλλογο στην ισοπαλία 2–2 με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Ολντ Τράφορντ. Ο Ρότζερ Χαντ ήταν ο προηγούμενος κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου.
Την 1η Ιουλίου 1996 ο Ρας τελειώνει την καριέρα του με τους κόκκινους του Λίβερπουλ και υπογράφει στην Λιντς Γιουνάιτεντ. Δεν κατάφερε να παραμείνει για περισσότερο από ένα χρόνο πετυχαίνοντας μόνο 3 γκολ, ενώ ο Κένι Νταλγκλίς (προπονητής πλέον) το 1997 τον παίρνει στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, όπου δεν πέτυχε κανένα γκολ σε 10 αγώνες πρωταθλήματος.Σκοραρε ομως 1 γκολ στο Κυπελλο,ξανα απεναντι στην Εβερτον,ενω εφτασε μεχρι τον τελικο.
Οι τίτλοι τέλους έπεσαν στην Αυστραλία, με την φανέλα της Σύδνεϋ, με ένα γκολ σε 3 παιχνίδια, το 2000 σε ηλικία 39 ετών.
Με την ομάδα της Λίβερπουλ κατέκτησε μεταξύ άλλων 5 πρωταθλήματα Αγγλίας, 3 Κύπελλα, 5 Λιγκ Καπ, ενώ ήταν πρωταθλητής Ευρώπης δύο φορές.
Σε διεθνές επίπεδο με την εθνική Ουαλίας έκανε 73 εμφανίσεις και σκόραρε 28 τέρματα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 21 Μαΐου 1980 με αντίπαλο τη Σκωτία για το Βρετανικό Κύπελλο και σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 27 Μαΐου 1982 σε αγώνα με τη Βόρεια Ιρλανδία (3–0). Η σαφώς χαμηλή δυνατότητα της εθνικής του δεν έδωσε στο Ρας πιθανότητες διάκρισης. Κλείνοντας την σταδιοδρομία του είχε σημειώσει 411 τέρματα σε επίσημους αγώνες. Το περιοδικό World Soccer τον συμπεριέλαβε στους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές του 20ού αιώνα.
Τίτλοι
Λίβερπουλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιντς Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέξαμ ΑΦΚ Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σικελοαραβικά
Ιστορία
Η γλώσσα συνυπήρχε στη Σικελία μαζί με τα ελληνικά -μεσαιωνικά και άλλες διάλεκτοι- και τα λατινικά, και στις δυτικές περιοχές του νησιού γινόταν κυρίως χρήση των αραβικών, ενώ στις ανατολικές των ελληνικών. Με τον ερχομό των Νορμανδών τον 13ο αιώνα και την ίδρυση του βασιλείου της Σικελίας, τα λατινικά, ελληνικά και αραβικά έγιναν επίσημες γλώσσες. Με τη μετέπειτα άφιξη των Γερμανών Χοενστάουφεν το 1194 όμως τα αραβικά έχασαν την ιδιότητα ως επίσημη γλώσσα και οι μουσουλμάνοι απελάθηκαν, και όσοι παρέμειναν στο νησί και συνέχιζαν να χρησιμοποιούν την αραβική γλώσσα ήταν Άραβες Χριστιανοί. Η κατάσταση οριστικοποιήθηκε με το βασίλειο της Αραγωνίας, όπου τα λατινικά έμειναν η μόνη επίσημη γλώσσα, και τα αραβικά εξαφανίστηκαν τελείως μαζί και με τα ελληνικά.
Ένα από τα πιο διάσημα γραπτά που απομένουν στη γλώσσα αυτή, είναι ο Ρογεριανός πίνακας (αρ: نزهة المشتاق في اختراق الآفاق, λατ: Tabula Rogeriana), ο οποίος είναι γεωγραφική πραγματεία και χάρτης του γνωστού κόσμου της εποχής ο οποίος δημιουργήθηκε στο Παλέρμο από τον Άραβα γεωγράφο Μωχάμετ αλ-Ιντρίσι το 1154 -κατά παραγγελία του Νορμανδού Ρογήρου Β´- και οι περιγραφές και ονομασίες των τοπίων είναι στα αραβικά.
Στη σημερινή σικελική γλώσσα -η οποία είναι λατινογενής- παραμένουν πολύ λίγα ίχνη σικελοαραβικών, περίπου 300 λέξεις. Ώστόσο η γλωσσικά πλησιέστερα συγγενής γλώσσα με τα σικελοαραβικά είναι τα σύγχρονα μαλτέζικα τα οποία πολύ πιθανώς εξελίχθηκαν από τα τα σικελοαραβικά με βαθμιαίες επιρροές λατινοποίησης σε μια περίοδο 800 ετών.
Σύγκριση με μαλτέζικα και τυποποιημένα αραβικά
Αν και τα σικελοαραβικά έχουν εξαφανιστεί, αποτελούν τη βάση της σύγχρονης μαλτέζικης γλώσσας, η οποία εξελίχθηκε από αυτά δεχόμενη παράλληλα και επιρροές από τα λατινικά μετά την επαναυιοθέτηση του χριστιανισμού στο νησί τον 13ο αιώνα. Κάποιες λέξεις αραβικής καταγωγής που διασώζονται στη σικελική γλώσσα δείχνουν ομοιότητες με τη μαλτέζικη γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Τζόι Ραμόν
Ο Τζέφρι Ρος Χιούμαν  (19 Μαΐου 1951   - 15 Απριλίου 2001), γνωστός  ως Τζόι Ραμόν   ήταν Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός, και τραγουδιστής της punk rock μπάντας Ramones.
Πρώιμη ζωή
μικρογραφία| Ο Τζόι Ραμόν στη δευτέρα τάξη δημοτικού το 1959 (κεντρο πισω) Ο Τζόι γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1951, στο Queens της Νέας Υόρκης, στη Νέα Υόρκη, σε μια εβραϊκή οικογένεια. Οι γονείς του ήταν ο Charlotte ( πατρικό Mandell) και ο Noel Hyman. Η οικογένεια κατοικούσε στο Forest Hills, Queens. Μεγάλωσε με τον αδερφό του Mickey Leigh. Αν και ήταν χαρούμενος, ο Τζόι διαγνώστηκε  στα 18 με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή .Οι γονείς του χώρισαν και  μητέρα του παντρεύτηκε για δεύτερη φορά.
Ramones
Το 1974, ο Τζόι ίδρυσε το punk rock συγκρότημα Ramones με τους φίλους John Cummings και Douglas Colvin. Ο Colvin χρησιμοποιούσε ήδη το ψευδώνυμο "Dee Dee Ramone" και οι άλλοι υιοθέτησαν το  RAMONE  χρησιμοποιώντας ως επώνυμο: ο Cummings έγινε Johnny Ramone και ο Hyman έγινε Joey Ramone. Το όνομα "Ramone" προέρχεται από τον Paul McCartney : χρησιμοποίησε για λίγο το όνομα "Paul Ramon" κατά τη διάρκεια του 1960/1961, όταν οι Beatles ονομαζότουσαν Silver Beetles.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Στέφανος Τασσόπουλος
Ο Στέφανος Τασσόπουλος ήταν Έλληνας πεζογράφος, συγγραφέας θεατρικών παραστάσεων και ποιητής. Γεννήθηκε το 1939 στο Βόλο και απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 2013, στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επίσης, διενέργησε σπουδές στο θέατρο και τη δημοσιογραφία, ενώ άσκησε και το επάγγελμα αυτό ως εργαζόμενος στην εφημερίδα Εξόρμηση, και στο περιοδικό ετήσιας έκδοσης Επίλογος. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Τα έργα του ήταν εμπνευσμένα από προσωπικά βιώματα του, από τη μεταπολεμική, τη μετεμφυλιακή, και δικτατορική περίοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Επαρχία Σιρνάκ
Η Επαρχία Σιρνάκ (Şırnak ili, κουρδικά: Parêzgeha Şirnex) είναι Τουρκική επαρχία στην Νοτιοανατολική Ανατολία. Η επαρχία συνορεύει με το Ιράκ και την Συρία. Η Επαρχία Σιρνάκ αποσπάστηκε νομικά από την Επαρχία Σιίρτ στις 16 Μαΐου του 1990. Επίσης, ο νόμος απέσπασε αρκετές επαρχίες από τους γειτονικούς νομούς Σιίρτ και Μαρντίν, κάνοντάς τες μέρος της επαρχίας Σιρνάκ, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Τσίζρε και Σιλόπι.
Σύμφωνα με εκτίμηση, ο πληθυσμός ανερχόταν στα 475,255 άτομα το 2013. Η πλειοψηφία της επαρχίας του πληθυσμού είναι Κούρδοι.
Γεωγραφία
thumb|300px|Το Μιντίν Η επαρχία συνορεύει με την Επαρχία Σιίρτ στα βόρεια, με την Επαρχία Βαν στα βορειοανατολικά, με την Επαρχία Μαρντίν στα δυτικά, με την Επαρχία Μπατμάν στα βορειοδυτικά, με τη Συρία στα νοτιοδυτικά και με το Ιράκ στα νοτιοανατολικά. Η Επαρχία Σιρνάκ έχει ορισμένες ορεινές περιοχές στα δυτικά και τα νότια, αλλά και η πλειοψηφία της επαρχίας αποτελείται από οροπέδια, με αποτέλεσμα να διασχίζεται από αρκετά ποτάμια. Σ'αυτούς περιλαμβάνεται ο Τίγρης ποταμός, ο ποταμός Χεζίλ, ο ποταμός Κιζίλσου και ο ποταμός Τσαγκλαγιάν. Τα πιο σημαντικά βουνά είναι το Τζουντί (με 2089 μέτρα), το Γκαμπάρ, το Ναμάζ και το Αλτίν. Είναι η φτωχότερη επαρχία της Τουρκίας.
Επαρχία
Η Επαρχία Σιρνάκ διαιρείται σε 7 επαρχίες (η επαρχία της πρωτεύουσας εμφανίζεται με έντονα):
Παραπομπές
Σιρνακ Κατηγορία:Περιοχή Νοτιοανατολικής Ανατολίας Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Καζακική γλώσσα
Η Καζακική γλώσσα (καζακικά: қазақ тілі, қазақша, qazaq tili, qazaqşa, قازاق ٴتىلى, قازاقشا) ανήκει στον κλάδο Κιπτσάκ των Τουρκικών γλωσσών. Συνδέεται στενά με τα Κιργιζικά, με τη γλώσσα Νογκάι, και ειδικά με τη γλώσσα Καρακαλπάκ. Είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας του Καζακστάν, καθώς και μια σημαντική μειονοτική γλώσσα στον Αυτόνομο Καζακικό Νομό Ιλί στο Σιντζιάνγκ της Κίνας, και στην Επαρχία Μπαγιάν-Ολγκίι στη Μογγολία. Επίσης, ομιλείται στο Αφγανιστάν, στο Ιράν, στην Τουρκία, στη Γερμανία και από πολλούς Καζάκους στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (έχοντας περίπου 500,000 ομιλητές στη Ρωσία, σύμφωνα με την απογραφή του 2002).
Γεωγραφική κατανομή
Η Καζακική γλώσσα ομιλείται σε μία μεγάλη επικράτεια, από τα Τιεν Σαν μέχρι τη δυτική ακτή της Κασπίας Θάλασσας. Τα Καζακικά είναι η επίσημη κρατική γλώσσα του Καζακστάν, όπου ομιλείται από περίπου 10 εκατομμύρια άτομα (σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του World Factbook για τον πληθυσμό και το ποσοστό των ομιλητών της Καζακικής γλώσσας). Στην Κίνα, ομιλείται κυρίως στον Αυτόνομο Καζακικό Νομό Ιλί του Σιντζιάνγκ.
Σύστημα γραφής
Τον Οκτώβριο του 2006, ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, ο πρόεδρος του Καζακστάν, έφερε στη συζήτηση το θέμα της αλλαγής του αλφαβήτου, από το Κυριλλικό στο Λατινικό. Μια Καζακική κυβερνητική μελέτη, η οποία ανακοινώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007, έλεγε ότι το Καζακστάν θα μπορούσε να υιοθετήσει ένα Λατινικό αλφάβητο, σε μια περίοδο 10-12 χρόνων. Η αλλαγή σταμάτησε προσωρινά στις 13 Δεκεμβρίου 2007, καθώς ο Πρόεδρος Ναζαρμπάγιεφ δήλωσε: '' Για 70 χρόνια οι Καζάκοι διάβαζαν και έγραφαν στο Κυριλλικό αλφάβητο. Πάνω από 100 εθνότητες ζουν στο κράτος μας. Γι' αυτό χρειαζόμαστε σταθερότητα και ειρήνη. Δεν πρέπει να ανησυχούμε με το θέμα της αλλαγής του αλφαβήτου ''. Ωστόσο, στις 30 Ιανουαρίου 2015, ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο Αρυστανμπέκ Μουχαμεντιούλι, δήλωσε ότι ένα σχέδιο μετατροπής είναι σε εξέλιξη, με ειδικούς να δουλεύουν πάνω στην ορθογραφία, προκειμένουν να συμπεριληφθούν οι φωνολογικές πτυχές της γλώσσας. Στις 12 Απριλίου 2017, ο πρόεδρος Ναζαρμπάγιεφ ζήτησε να μεταγράψουν το Καζακικό αλφάβητο στο Λατινικό μέχρι το τέλος του έτους, σηματοδοτώντας το τέλος του Κυριλλικού αλφάβητου ως επίσημο αλφάβητο της Καζακικής γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Τουρκικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες του Αφγανιστάν Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράν Κατηγορία:Γλώσσες του Καζακστάν Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας Κατηγορία:Γλώσσες της Μογγολίας Κατηγορία:Γλώσσες του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας
Υδροκινόνη
Η υδροκινόνη  (αγγλικά hydroquinone) είναι αρωματική οργανική ένωση, με μοριακό τύπο C6H6O2, αν και συχνά παριστάνεται πιο αναλυτικά, με τον ημισυντακτικό τύπο π-C6H4(OH)2. Αποτελεί την παρα-ισομερή, από τις τρεις (3) ισομερείς βενζο(λο)διόλες, δηλαδή στις διφαινόλες, που αποτελούν υποσύνολο των αρενοδιολών. Η χημικά καθαρή υδροκινόνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι κοκκώδες στερεό. Ο όρος «υδροκινόνη» αναφέρεται επίσης κατ' επέκταση και σε ομάδα «θυγατρικών» παραγώγων ή και υποκατεστημένων ενώσεων.
Ιστορία
Η υδροκινόνη πρωτοπαράχθηκε το 1820 από τους Γάλλους χημικούς Πιερ Ζοζέφ Πελετιέ (Pierre Joseph Pelletier) και Ζοζέφ Μπιεναιμέ Καβεντού (Joseph Bienaimé Caventou), μέσω της ξηρής απόσταξης κινικού οξέος.
Το όνομα «υδροκινόνη» επινοήθηκε από τον Φρήντριχ Βέλερ το 1843.
Ονοματολογία
Αν και σπάνια συναντάται, η επίσημη «προτιμώμενη συστηματική ονομασία IUPAC» (PIN) της υδροκινόνης είναι 1,4-βενζο(λο)διόλη.
Φυσική παρουσία
Οι υδροκινόνες είναι από τα κύρια συστατικά του αμυντικού υγρού του βομβαρδιστή (μιας κατηγορίας σκαθαριών), σε συνδυασμό με υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2), ίσως και με άλλες ενώσεις, ανάλογα με το είδος, που παράγεται από αδένες και μερικά από τα συστατικά συλλέγονται σε ειδική κύστη. Η κύστη αυτή ανοιγοκλείνει μέσω μιας βαλβίδας που ελέγχεται από ειδικό μυ, και το περιεχόμενό της πηγαίνει σε ένα θάλαμο αντίδρασης, με (σχετικά) χονδρά τοιχώματα, που περιέχει ειδικά κύτταρα, τα οποία παράγουν καταλάσες και υπεροξειδάσες. Αυτές καταλύουν την οξείδωση των υδροκινοκών στις αντίστοιχες κινόνες. Οι αντιδράσεις αυτές απελευθερώνουν οξυγόνο και παράγουν αρκετή θερμότητα, ώστε το μείγμα να φθάσει στην κανονική θερμοκρασία βρασμού του και έτσι να εξαερωθεί το 1/5 της ποσότητάς του, δημιουργώντας έτσι ένα ζεστό αερόλυμα, με το οποίο το σκαθάρι ψεκάζει τους εχθρούς του, από ειδικό άνοιγμα στην κοιλιακή του χώρα.
Παράγωγα της φαρνεσυλυδροκινόνης αποτελούν τις κύριες ερεθιστικές ουσίες που αποπνέουν τα Eriodictyon parryi, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή δερματίτιδα, σε περίπτωση επαφής με το ανθρώπινο δέρμα.
Η υδροκινόνη θεωρείται ότι αποτελεί την ενεργή τοξίνη στα μανιτάρια agaricus hondensis.
Η υδροκινόνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα από τα χημικά συστατικά των φυσικών προϊόντων πρόπολης.
Είναι επίσης μία από τις χημικές ενώσεις που βρίσκονται στο καστόριο. Αυτή η ένωση, μαζί με άλλες συλλέγονται από τις καστόριες κύστες των καστόρων.
Στην κουμαριά (arctostaphylos uva-ursi), η αρβουτίνη μετατρέπεται σε υδροκινόνη.
Παραγωγή
Η υδροκινόνη παράγεται βιομηχανικά από δύο κύριες παραγωγικές οδούς.
1. Η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη παραγωγική οδός διαδρομή είναι παρόμοια με τη διεργασία κουμενίου, σε μηχανισμό αντίδρασης, και εμπλέκει διαλκυλίωση του βενζολίου με προπένιο, που δίνει 1,4-διισοπροπυλοβενζόλιο. Η τελευταία ένωση αντιδρά με το οξυγόνο του ατμοσφαιρικού αέρα, δίνοντας το αντίστοιχο διυδροϋπεροξείδιο, που δομικά είναι παρόμοιο με το υπεροξείδιο του κουμενίου, οπότε ομοίως με μετάθεση δίνει προπανόνη και υδροκινόνη, μετά από επίδραση οξέος. χωρίς-πλαίσιο|78x78εσ χωρίς-πλαίσιο|78x78εσχωρίς-πλαίσιο|79x79εσ χωρίς-πλαίσιο|79x79εσχωρίς-πλαίσιο|76x76εσ 2. Μια δεύτερη παραγωγική οδός εμπλέκει υδροξυλίωση φαινόλης. Η μετατροπή αυτή γίνεται με επίδραση υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2), που παρέχει ένα μείγμα υδροκινόνης και κατεχόλης: χωρίς-πλαίσιο|86x86εσ Άλλες, λιγότερο συνηθισμένες μέθοδοι συμπεριλαμβάνουν:
Αντιδράσεις
Η πηγή δραστικότητα της υδροκινόνης είναι οι δύο (2) υδροξυλομάδες. Η δράση της μοιάζει με αυτήν των υπόλοιπων φαινολών, που είναι ασθενώς όξινες. Το αποτέλεσμα είναι οι συζυγείς βάσεις να επιδέχονται εύκολη O-αλκυλίωση, δίνοντας τους αντίστοιχους μονο- και δι- αιθέρες. Ομοίως, η υδροκινόνη είναι ιδιαίτερα επιρεπής σε διάφορες αντιδράσεις υποκατάστασης στο βενζολικό δακτύλιό της κατά Friedel-Crafts, όπως είναι αλκυλίωση. Αυτή η αντίδραση αξιοποιείται για την παραγωγή δημοφιλών αντιοξειδωτικών, όπως η 2-τριτ. βουτυλο-4-μεθοξυφαινόλη (BHA). Η χρήσιμη χρωστική κινιζαρίνη παράγεται με διακυλίωση της υδροκινόνης με φθαλικό ανυδρίτη.
Οξειδοαναγωγής
Η υδροκινόνη υφίσταται οξείδωση κάτω από ήπιες συνθήκες, δίνοντας ως προϊόν βενζοκινόνη. Αυτή η διαδικασία μπορεί να αντιστραφεί. Μερικά φυσικά παράγωγα της υδροκινόνης εμφανίζουν αυτό το είδος της αντιδραστικότητας, όπως για παράδειγμα το συνένζυμο Q. Η αντίδραση αξιοποιείται βιομηχανικά, τόσο με την ίδια την υδροκινόνη, όσο και με παράγωγά της
είναι η εκμετάλλευση και οι δύο με την υδροκινόνη ίδια, αλλά πιο συχνά με παράγωγά της, στα οποία το ένα (1) υδροξύλιο έχει αντικατασταθεί από αμινομάδα.
Αμίνωση
Μια σημαντική αντίδραση είναι η μετατροπή της υδροκινόνης σε μονο- και διαμινο-παράγωγα. Η μεθυλαμινοφαινόλη, που χρησιμοποιούνται στη φωτογραφία, παράγεται με τον εξής τρόπο: Ομοίως, διαμίνες χρήσιμες στη βιομηχανία ελαστικών, όπως antiozone παράγοντες, παράγονται με παρόμοιο τρόπο από την ανιλίνη:
Χρήσεις
Η υδροκινόνη έχει μια ποικιλία χρήσεων, κυρίως σχετικών με τη δράση της ως αναγωγικού παράγοντα που είναι διαλυτός στο νερό. Είναι ένα σημαντικό συστατικό στο πιο μαύρο και λευκό φωτογραφικό προγραμματιστές για την ταινία και το έγγραφο, όπου, με την ένωση metol, ανάγει τα αλογονίδια του αργύρου σε στοιχειακό άργυρο.
Υπάρχουν διάφορες άλλες χρήσεις που συνδέονται με τη μείωση της δύναμης. Ως αναστολέας πολυμερισμού, υδροκινόνη εμποδίζει τον πολυμερισμό της ακρυλικό οξύ, μεθακρυλικό μεθύλιο, κυανοακρυλική κόλλα, και άλλα μονομερή τα οποία είναι ευαίσθητα σε ριζοσπαστική-ξεκίνησε πολυμερισμού. Αυτή η εφαρμογή εκμεταλλεύεται τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες της υδροκινόνης.
Η υδροκινόνη μπορεί να υποστεί ήπια οξείδωση για να μετατραπεί στο σύνθετο παραβενζοκινόνη, C6H4O2, που συχνά ονομάζεται p-κινόνη ή απλά κινόνη. Αναγωγή της κινόνης αντιστρέφει αυτή την αντίδραση προς υδροκινόνη. Ορισμένες βιοχημικές ενώσεις στη φύση έχουν αυτό το είδος της υδροκινόνης ή κινόνης τμήμα τους δομές, όπως το Συνένζυμο Q, και μπορεί να υποβληθεί σε παρόμοιες οξειδοαναγωγικές μετατροπές.
Η υδροκινόνη μπορεί να χάσει ένα η+ από τα δύο για να σχηματίσουν ένα diphenolate ιόντων. Το diνατρίου diphenolate αλάτι της υδροκινόνης χρησιμοποιείται ως ένα εναλλασσόμενο coμονομερούς μονάδας για την παραγωγή του πολυμερές PEEK.
Αποχρωματισμός του δέρματος
Η υδροκινόνη χρησιμοποιείται ως τοπική εφαρμογή στο δέρμα για να λευκάνει το χρώμα του. Δεν έχει την ίδια προδιάθεση να προκαλέσει δερματίτιδα, όπως το metol. Αυτή είναι μια συνταγή μόνο συστατικό σε ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οδηγία 76/768/ΕΟΚ:το 1976.
Το 2006 η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ ανεκάλεσε την προηγούμενη έγκριση της υδροκινόνης και προτείνει την απαγόρευση όλων των σκευασμάτων που χορηγούνται χωρίς συνταγή. Η FDA δήλωσε ότι η υδροκινόνη δεν μπορεί να αποκλειστεί ως πιθανή καρκινογόνος ουσία. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε με βάση την έκταση της απορρόφησης στον άνθρωπο και την επίπτωση των νεοπλασμάτων σε αρουραίους σε αρκετές μελέτες, όπου ενήλικες αρουραίοι βρέθηκαν να έχουν αυξημένα ποσοστά όγκων, συμπεριλαμβανομένων θυλακιώδη υπερπλασίες, anisokaryosis (παραλλαγή σε πυρήνες μεγέθη), μονοπύρηνων κυττάρων λευχαιμίας, ηπατοκυτταρικό αδένωμα και νεφρικό σωληνάριο κυτταρικά αδενώματα. Η Εκστρατεία για τα Ασφαλή Καλλυντικά ανέδειξε επίσης τις ανησυχίες τους.
Πολυάριθμες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η υδροκινόνη μπορεί να προκαλέσει εξωγενή ochronosis, μια παραμορφωτική ασθένεια στην οποία μπλε-μαύρο χρωστικές που εναποτίθενται πάνω στο δέρμα, αν ληφθεί από το στόμα, ωστόσο, το δέρμα παρασκευάσματα που περιέχουν το συστατικό που χορηγούνται τοπικά. Η FDA έχει ταξινομηθεί υδροκινόνη το 2006 ως ένα ασφαλές προϊόν - γενικά αναγνωρισμένη ως ασφαλής και αποτελεσματική (GRASE), ωστόσο συμπληρωματικές μελέτες σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Τοξικολογίας (NTP) προτάθηκαν προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχει κίνδυνος για τους ανθρώπους από τη χρήση της υδροκινόνης. NTP αξιολόγηση έδειξε κάποια στοιχεία της μακροπρόθεσμης καρκινογόνων και των γονοτοξικών επιδράσεων
Ενώ η χρήση υδροκινόνης ως παράγοντα λεύκανσης μπορεί να είναι αποτελεσματική με τη σωστή χρήση, μπορεί επίσης να προκαλέσει την ευαισθησία του δέρματος. Η καθημερινή χρήση αντιηλιακού με υψηλό PPD (persistent pigment) βαθμολογία μειώνει τον κίνδυνο της περαιτέρω βλάβης. Η υδροκινόνη είναι μερικές φορές σε συνδυασμό με άλφα υδροξύ οξέα που απολεπίζουν το δέρμα για να επιταχύνει την ελάφρυνση της διαδικασίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επίκαιρα θεραπείες που συνήθως περιέχει έως 2% υδροκινόνη. Διαφορετικά, υψηλότερες συγκεντρώσεις (μέχρι 4%) θα πρέπει να συνταγογραφείται και να χορηγείται με προσοχή.
Ενώ η υδροκινόνη παραμένει ευρέως συνταγογραφούμενη για τη θεραπεία της υπερμελάγχρωσης, ερωτήσεις που τέθηκαν σχετικά με το προφίλ ασφάλειας από ρυθμιστικών οργανισμών στην ΕΕ, την Ιαπωνία, και τις ΗΠΑ ενθαρρύνουν την αναζήτηση για άλλους παράγοντες με παρόμοια αποτελεσματικότητα. Διάφοροι τέτοιοι παράγοντες είναι ήδη διαθέσιμοι ή υπό έρευνα, όπως το αζελαϊκό οξύ , το kojic οξύ, τα ρετινοειδή, η κυστεαμίνη, τοπικά στεροειδή, το γλυκολικό οξύ και άλλες ουσίες.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Φαινόλες
Τσιβιάσκο
Το Τσιβιάσκο (ιταλικά: Civiasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Άργος Καλύμνου
Το Άργος είναι ημιορεινό χωριό στην Κάλυμνο με υψόμετρο 174 μέτρα
Γεωγραφία-ιστορία
Το Άργος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά παράλια του νησιού σε απόσταση 5 χλμ. δυτικά από το λιμάνι της Καλύμνου (Πόθια) και σε οροπέδιο, νότια του αεροδρομίου Καλύμνου. Σύμφωνα με μια άποψη, Η ονομασία προέρχεται από τους Αργείους όταν αυτοί έμειναν στο νησί μετά τον γυρισμό τους από τον Τρωικό Πόλεμο (Διόδωρος Σικελιώτης) ενώ με άλλη, από τον εποικισμό των Δωριέων του 11ου - 9ου αιω. π.Χ. στην Κρήτη και νοτιοανατολικό Αιγαίο (Ηρόδοτος). Οι κάτοικοι του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Κάθε καλοκαίρι, τον Ιούλιο, διοργανώνουν τα "Καλιδωνάκια" και γιορτή τσαμπούνας. Τα βυζαντινά εκκλησάκια των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων και της Κυρά Παναγιάς έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία.
Διοικητικά ανήκει στον δήμο Καλυμνίων της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 277 κατοίκους. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1948 στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να προσαρτάται στο δήμο Καλύμνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Καλύμνου
Ραούλ Μουστ
Ευρωπαϊκοί Αγώνες
Μονό ανδρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί αθλητές της αντιπτέρισης