cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διεθνές Κέντρο Ερευνών επί του Αναρχισμού (Λωζάνη)
Λειτουργία της βιβλιοθήκης
Οι αρχειακές συλλογές της είναι καταλογογραφημένα εντός εξειδικευμένου λογισμικού.
Η βιβλιοθήκη είναι προσβάσιμη στον οποιονδήποτε, ωστόσο μόνον οι αναγνώστες και αναγνώστριες οι οποίοι καταβάλουν την συνδρομή τους είναι δυνατό να προχωρήσουν σε δανεισμούς συγγραφικών έργων. Επίσης, το CIRA πραγματοποιεί άμεσο δανεισμό (αποστολή συγγραφικών έργων μέσω ταχυδρομείου) με συνδρομητές του οι οποίοι κατοικούν στο εξωτερικό.
Διεθνείς σχέσεις
Παράλληλα, υφίσταντο ή υφίστανται, έως σήμερα, παραρτήματα του CIRA στη Βραζιλία, στην Ιαπωνία, ή, ακόμη, σε πόλεις της Γαλλίας, όπως η Μασσαλία και η Λιμόζ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελευθεριακές βιβλιοθήκες Λωζανη Κατηγορία:Αναρχικές οργανώσεις στην Ελβετία
1401 Λαβόν
Η Λαβόν (Lavonne) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρετραι κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,014. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου και της έδωσε το όνομα μιας συγγενούς του Αμερικανού αστρονόμου Μάκεμσον (Maud Worcester Makemson).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λαβόν δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Λαβόν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 56 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαβον
Εθνική Λουξεμβούργου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Λουξεμβούργου (λουξεμβουργιανά: Lëtzebuergesch Foussballnationalequipe) εκπροσωπεί το Λουξεμβούργο σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Λουξεμβουργιανής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Ιστορία
Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 29 Οκτωβρίου 1911 με αντίπαλο την Εθνική Γαλλίας με την τελευταία να νικάει με 1-4. Η πρώτη νίκη της έγινε 8 Φεβρουαρίου 1914 με αντίπαλο πάλι την Εθνική Γαλλίας και σκορ 5-4. Δεν έχει πάει ποτέ στην τελική φάση του Μουντιάλ ή του Euro, αλλά τερμάτιζε στις τελευταίες θέσεις των προκριματικών.
Ρόστερ
Οι παρακάτω 19 ποδοσφαιριστές είχαν καλεστεί στον αγώνα με το Αζερμπαϊτζάν στις 7 Ιουνίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Λουξεμβούργου (ποδόσφαιρο)
Κώδικας Μπράιγ
thumb|250px|Το σύστημα Μπράιγ Κώδικας Μπράιγ ονομάζεται το σύστημα γραφής και ανάγνωσης των τυφλών. Το όνομά του οφείλεται στον εφευρέτη του Λουδοβίκο Μπράιγ (γαλλ. Louis Braille).
Ιστορικό
Ο Λουδοβίκος είχε τυφλωθεί πολύ μικρός και δεν ήταν ευχαριστημένος από το σύστημα ανάγνωσης που χρησιμοποιούσαν οι τυφλοί επειδή ήταν δύσχρηστο με χοντρούς χαρακτήρες. Έτσι βάλθηκε να δημιουργήσει ένα καινούριο ειδικό αλφάβητο για τυφλούς. Του πήρε πέντε χρόνια αλλά στο τέλος τα κατάφερε. Αυτό το αλφάβητο που έφτιαξε ο Μπράιγ ήταν μια αντικατάσταση του γραμματικού αλφάβητου με ανάγλυφες στιγμές, που με διάφορους συνδυασμούς αποδίδουν ένα κείμενο. Ο τυφλός μπορεί μ’ αυτό το σύστημα να διαβάζει ψηλαφώντας τις στιγμές με το δάχτυλο, δηλαδή έχουμε ανάγνωση με την αφή. Το σύστημα Μπράιγ έχει έξι ανάγλυφες κουκκίδες σαν το κεφαλάκι μιας καρφίτσας. Είναι τοποθετημένες ανά τρεις και μ’ αυτές γίνονται 63 συνδυασμοί, που αντιστοιχούν στα γράμματα και τους αριθμούς. Η γραφή Μπράιγ διαβάζεται από αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω, όπως ακριβώς και η γραφή των «βλεπόντων».
Οθόνη Μπράιγ ονομάζεται η συσκευή για την δημιουργία χαρακτήρων Μπράιγ, συνήθως μέσω της ανύψωσης τελειών μέσα από τις τρύπες μιας επίπεδης επιφάνειας. Οι τυφλοί χρήστες υπολογιστών, οι οποίοι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια κανονική οθόνη υπολογιστή, τη χρησιμοποιούν για να διαβάσουν κείμενο.
Η επίσημη καθιέρωση του κώδικα Μπράιγ για την ελληνική γλώσσα έγινε το 1948.
Αλογονάνθρακες
Στη Χημεία με τη χαρακτηριστική ονομασία αλογονάνθρακες φέρονται οι χημικές ενώσεις που αποτελούνται από άνθρακα (C), και ένα ή περισσότερα αλογόνα (δηλαδή Br, Cl, F και I). Συνεπώς, εφόσον φέρουν άνθρακα πρόκειται για οργανικές ενώσεις.
Σημαντικότερες ιδιότητες των αλογονανθράκων είναι η χαμηλή δραστικότητα και τοξικότητά τους καθώς και ότι δεν είναι αναφλέξιμοι.
Υποκατηγορίες των αλογονανθράκων, λόγω της σημαντικότητάς τους αποτελούν οι χλωράνθρακες (ενώσεις χλωρίου και άνθρακα), π.χ. τετραχλωράνθρακας, και οι φθοράνθρακες (αντίστοιχα ενώσεις φθορίου και άνθρακα), όπως π.χ. το περισσότερο γνωστό "τεφλόν" ή "πολυτετραφθορο-αιθυλική ρητίνη", καθώς και πολλά είδη φρέου.
Γενικότερα οι αλογονάνθρακες κατατάσσονται στα αλογονοπαράγωγα.
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με αλογόνα
Αρμπουσόλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρμπουσολουά (γαλλικά: Arboussolois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Εργατικές Κατοικίες Παραλίας (Αχαΐα)
thumb|right|280px|Άποψη των Εργατικών Κατοικιών Παραλίας (διακρίνονται στο κάτω μέρος της εικόνας). thumb|right|240px|Ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, κοντά στα Εργατικά Εύας. Οι Εργατικές Κατοικίες Παραλίας Πατρών, ευρέως γνωστές και ως Εργατικές Εύας (εναλλακτικά: Εργατικά Εύας), αποτελούν συνοικία της κωμόπολης της Παραλίας, η οποία με τη σειρά της ως οικισμός συνορεύει με αυτόν της Πάτρας και αποτελεί παράλληλα προάστιό της ευρισκόμενο στα νότια-νοτιοδυτικά της.
Γενικά στοιχεία
Κατασκευάστηκαν από τον, μη υπαρκτό πλέον, φορέα κοινωνικής κατοικίας Ο.Ε.Κ. και άρχισαν να κατοικούνται από το 1997, όταν δηλαδή τελείωσε πλήρως η κατασκευή τους και παραδόθηκαν στους δικαιούχους.
Κτιριακά αποτελούνται από πολυκατοικίες με ισόγειο και δύο ορόφους και συνολικά οκτώ διαμερίσματα, καθώς και από μονώροφες κατοικίες με δύο διαμερίσματα (στο ισόγειο και στον πρώτο), ενώ επίσης όλα τα κτίσματα διαθέτουν υπόγεια. Είναι από τις πιο καινούριες εργατικές κατοικίες και κυρίως μεταξύ των μεγάλων, τόσο σε αριθμό κατοίκων όσο και σε αριθμό κτισμάτων, που υπάρχουν σε όλη την ευρύτερη περιοχή των Πατρών.
Με την εγκατάσταση τους εκεί, ο πληθυσμός της Παραλίας σχεδόν διπλασιάστηκε τότε, αφού σύμφωνα με την απογραφή του 1991 είχε 3.122 κατοίκους, ενώ με αυτήν του 2001 είχε 6.012 κατοίκους.
Η έκταση που καταλαμβάνουν τα Εργατικά ως οικιστική περιοχή με στενά γεωγραφικά όρια είναι περίπου 100 στρέμματα ενώ ως ευρύτερη περιοχή περίπου 150 στρέμματα.
Πολύ κοντά στις Εργατικές Κατοικίες Παραλίας βρίσκεται ο ενοριακός Ιερός Ναός «Γενέθλιον Αγίου Ιωάννου Προδρόμου» Παραλίας, που εορτάζει κάθε χρόνο στις 24 Ιουνίου και από τον οποίο έχει πάρει και την ονομασία του ο Πολιτιστικός Σύλλογος Εργατικών Κατοικιών Παραλίας «ο Άγιος Ιωάννης», ο οποίος δραστηριοποιείται στην περιοχή και στεγάζεται σε δικό του κτήριο με προαύλιο χώρο και αυλή, διαθέτοντας σχολές χορού, θεάτρου, ζωγραφικής, πολεμικών τεχνών κ.ά.. Στις Εργατικές Κατοικίες Παραλίας Πατρών υπάρχουν επίσης, δύο φαρμακεία, δύο περίπτερα, ένα πρακτορείο Ο.Π.Α.Π., καθώς και κάποια άλλα διάφορα καταστήματα, κυρίως εμπορικού χαρακτήρα αλλά και εστίασης.
Τοποθεσία
Οι Εργατικές Κατοικίες Παραλίας είναι χτισμένες στο νότιο τμήμα της Παραλίας, στη θέση Παλιουργιά και στα όρια με την θέση Τσιρογιάννη. Εκτείνονται σε μία πεδινή περιοχή κοντά στη θάλασσα, σε υψόμετρο μεταξύ 13-21 μέτρων και πλησίον της Περιμετρικής των Πατρών που διέρχεται βόρειά τους και η οποία συνδέει την Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Πύργου και την Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Αθηνών. Σε κοντινή απόσταση, ανατολικά της περιοχής, διέρχεται ο χείμαρρος Παναγίτσα.
Οι Εργατικές Κατοικίες Παραλίας γειτνιάζουν με το Μιντιλόγλι, την Οβρυά, και το Χαντζηλιάκο, καθώς και με συνοικίες-θέσεις της Παραλίας. Σε κοντινή σχετικά απόσταση βρίσκονται επίσης, οι Ιτιές, ο Κόκκινος Μύλος, η Λεύκα, τα Δεμένικα, τα Ροΐτικα και το Μονοδένδρι. Η απόσταση τους από το κέντρο της Πάτρας, μέσω του τοπικού οδικού δικτύου, είναι περίπου 7 χιλιόμετρα.
Στην περιοχή που βρίσκονται οι Εργατικές Κατοικίες Παραλίας υπήρχε παλαιότερα το γήπεδο της τοπικής ομάδας ποδοσφαίρου Δόξας Παραλίας.
Οδικές αρτηρίες
Οι οδοί που διασχίζουν τον οικιστικό ιστό των κτιριακών συγκροτημάτων των Εργατικών Εύας είναι οι: 25ης Μαρτίου, Αγίας Θεοδώρας Βάστα, ''Αθ. Αναγνωστόπουλου, Νικ. Μπελογιάννη, Κωστή Τσικλητήρα, Καπετάν Γιαννιά, Καπετάν Ζαχαριά και Καπετάν Γκριτζάλη''.
Οδοί της περιοχής γύρω από την αυστηρά οικοδομημένη έκταση των Εργατικών Εύας είναι οι: Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, ''Χρ. Γιαλελή, Έβρου, Θράκης, Καποδιστρίου, Περικλέους και Στροφάδων Νήσων''.
Εκπαίδευση
Στις Εργατικές Κατοικίες Παραλίας Πατρών βρίσκονται το 3ο Νηπιαγωγείο Παραλίας, το 3ο Δημοτικό Σχολείο Παραλίας, το 2ο Γυμνάσιο Παραλίας και το Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) Παραλίας, σε δύο κτήρια το ένα δίπλα στο άλλο. Σε τμήμα του κτιρίου του Νηπιαγωγείου και Δημοτικού λειτουργεί σήμερα το Περιφερειακό Επιμορφωτικό Κέντρο (Π.Ε.Κ.) Πάτρας.
Υγεία
Μέχρι το 2011 στην περιοχή λειτουργούσε μονάδα υγείας (υποκατάστημα) του Ι.Κ.Α., ενώ σήμερα και έπειτα από προσπάθειες που έγιναν, λειτουργεί εκ νέου εκεί μονάδα υγείας του Ι.Κ.Α. με την σημερινή μορφή Τ.Ο.Μ.Υ. και μάλιστα στο ίδιο κτήριο, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το δημοτικό ποδοσφαιρικό γήπεδο 5x5 της περιοχής.
Άθληση
Στις Εργατικές Εύας υπάρχει υπαίθριο γήπεδο μπάσκετ με περίφραξη, κερκίδα και νυχτερινό φωτισμό, όπως επίσης και γήπεδο ποδοσφαίρου 5x5 με συνθετικό χλοοτάπητα, πάγκους και περίφραξη, που ωστόσο όμως πλέον ο χώρος αυτός βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση και δεν είναι πια αξιοποιήσιμος.
Γενικά
Η περιοχή διαθέτει πλατεία με παιδική χαρά, χώρους περιπάτου, ανοιχτούς χώρους και παγκάκια. Η συνοικία γενικότερα έχει αρκετό πράσινο και σε αυτήν υπάρχουν αρκετοί μικροί πεζόδρομοι.
Μεταφορές-Συγκοινωνίες
Οι Εργατικές Κατοικίες Παραλίας εξυπηρετούνται από τα λεωφορεία της γραμμής Νο. 8 του Αστικού Κ.Τ.Ε.Λ. Πατρών με συχνά δρομολόγια σε καθημερινή βάση αλλά και από την γραμμή Νο. 5 με λίγα δρομολόγια την ημέρα τα οποία κάνουν στάσεις εκεί.
Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης «Παραλία / Paralia» στη θέση «Εύα» (ή «Στάση Τσιρογιάννη») -επί των οδών «25ης Μαρτίου» και «Σουνίου»/«Αγίου Σπυρίδωνος»- σε σημείο το οποίο βρίσκεται σε απόσταση λίγο περισσότερη του ενός χιλιόμετρου από τις Εργατικές Κατοικίες Παραλίας μέσω της κεντρικής οδικής αρτηρίας 25ης Μαρτίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Παραλίας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
1402 Έρι
Η Έρι (Eri) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,73. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το υποκοριστικό του ονόματος της Γερμανίδας αστρονόμου Έρικα Σαττσνάιντερ-Κόλνιχ (Erika Schattschneider-Kollnig).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Έρι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερι
Σκόδρα
Η Σκόδρα (αλβανικά: Shkodër «Σκόντερ») είναι πόλη της βορειοδυτικής Αλβανίας και έδρα του ομώνυμου νομού. Αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα και ιστορικότερα μέρη της Αλβανίας, καθώς και σημαντικό πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο. Ανά τα χρόνια και σε διαφορετικές εποχές έχει διατηρήσει τη θέση της ως σημαντική πόλη στα Δυτικά Βαλκάνια, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης κοντά στα λιμάνια της Αδριατικής και της Ιταλίας, αλλά επίσης με χερσαίους δρόμους προς άλλες σημαντικές πόλεις σε γειτονικές περιοχές. Η σημασία της αυξάνεται από τη Λίμνη Σκόδρας στα δυτικά της πόλης -τη μεγαλύτερη στα Δυτικά Βαλκάνια- που χωρίζει την Αλβανία από το Μαυροβούνιο. Ο πληθυσμός της Σκόδρας ανέρχεται σε 95.907 κατοίκους, ενώ ο Νομός Σκόδρας έχει πληθυσμό 217.375 (απογραφή 2011).
Αρχαιότητα
Η πόλη στην αρχαιότητα ήταν πρωτεύουσα του πρώτου βασιλείου της Ιλλυρικής φυλής των Αρδιαίων από τα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά στους κλασικούς χρόνους ως θέση των Ιλλυρίων Λαβεατών, καθώς και ως πρωτεύουσα του Βασιλιά Γένθιου (181-168 π.Χ.) - στην οποία έκοψε νόμισμα - και εκείνου της Βασίλισσας Τεύτας (231-227 π.Χ.). Το έτος 168 π. Χ. καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και έγινε σημαντικός εμπορικός και στρατιωτικός κόμβος. Οι Ρωμαίοι εποίκησαν την πόλη και η Σκόδρα ανήκε στην επαρχία του Ιλλυρικού και στη συνέχεια της Δαλματίας. Μετά το 395 μ.Χ. αποτέλεσε τμήμα της Επισκοπής της Δακίας, στην επαρχία της Πραιβαλιτάνα.
Μεσαίωνας
Η αυγή του μεσαίωνα είδε να καταφθάνουν κύματα Σλάβων. Στο έργο "Πρὸς τὸν ἴδιον υἱὸν Ρωμανόν" (γραμμένο από το Βυζαντινό Αυτοκράτορα του 10ου αιώνα Κωνσταντίνου Ζ΄, ως εγχειρίδιο εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής για χρήση του γιου και διαδόχου του Ρωμανού Β´ περιγράφει πώς ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ηράκλειος (β. 610-641) έδωσε στους Σέρβους μια χώρα στα Δυτικά Βαλκάνια το πρώτο μισό του 7ου αιώνα. Η νοτιότερη θαλάσσια πολιτεία του Σερβικού Πριγκιπάτου στην Ντούκλια (Διόκλεια) περιελάμβανε την περιοχή της Σκόδρας. Μετά το θάνατο του Πρίγκιπα Τσασλάβου (β. 927-960) το κράτος διαλύθηκε με την Ντούκλια να διατηρεί το μεγαλύτερο μέρος του. Ο Τσάρος Σαμουήλ της Βουλγαρίας είχε το 997 καταλάβει όλη τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία και το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Αλβανίας. Στις αρχές του 11ου αιώνα ο Ιωάννης Βλαδίμηρος κυβερνούσε την Ντούκλια, κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ του Βασίλειου Β´ και του Σαμουήλ. Ο Βλαδίμηρος φαίνεται να υποχώρησε στο Κόπλικ όταν ο Σαμουήλ Α΄ εισέβαλε στην Ντούκλια και στη συνέχεια υποχρεώθηκε να αποδεχθεί την υποτέλεια στη Βουλγαρία. Ο Βλαδίμηρος αργότερα αποκεφαλίστηκε από τους Βούλγαρους και αγιοποιήθηκε, τιμώμενος από τους Αλβανούς Ορθόδοξους Χριστιανούς.
Τη δεκαετία του 1030 ο Στέφαν Βόισλαβ από την Τερβουνία εξεδίωξε τον τελευταίο Βυζαντινό στρατηγό, Θεόφιλο Ερωτικό, πέτυχε να νικήσει τους Βυζαντινούς το 1042 και έκανε τη Σκόδρα πρωτεύουσά του. Ο Κονσταντίν Μποντίν (Βασιλιάς της Ντούκλια και Δαλματίας) δέχθηκε τους σταυροφόρους της Σταυροφορίας του 1101 στη Σκόδρα. Μετά τις δυναστικές διαμάχες του 12ου αιώνα, η Σκόδρα αποτέλεσε τμήμα της επαρχίας Ζέτα του Οίκου Νεμάνια. Το 1330 ο Στέφανος Ντέτσανι διόρισε το γιο του Στέφανο Δουσάν κυβερνήτη της Ζέτα με έδρα τη Σκόδρα. Την ίδια χρονιά ο Δουσάν και ο πατέρας του ήρθαν σε σύγκρουση με αποτέλεσμα εκστρατεία του Ντέτσανι, που κατέστρεψε την αυλή του Δουσάν στον ποταμό Ντρίματς κοντά στη Σκόδρα τον Ιανουάριο του 1331. Τον Απρίλιο έκαναν ανακωχή αλλά τον Αύγουστο του 1331 ο Δουσάν πήγε από τη Σκόδρα στο Νερόντιμλιε και ανέτρεψε τον πατέρα του.
Βενετοκρατία
Μετά την πτώση της Σερβικής Αυτοκρατορίας (1373-1395) τη Σκόδρα πήρε η οικογένεια Μπάλσιτς, που παρέδωσε την πόλη στη Δημοκρατία της Βενετίας, για να δημιουργήσει μια ζώνη προστασίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατά τη Βενετική διοίκηση η πόλη υιοθέτησε το "Καταστατικό του Σκούταρι", αστικό δίκαιο στα Βενετσιάνικα, που περιείχε επίσης Αλβανικά στοιχεία, όπως η Μπέσα και η Τζακμάρια (εκδίκηση). Οι Βενετσιάνοι έκτισαν τον ναό του Αγίου Στεφάνου και το κάστρο της Ροζάφα. Ο Βενετός ευγενής Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε από την πατρίδα του κυβερνήτης της Σκόδρα (12 Ιουλίου 1473). Ακολούθησε η πολιορκία της Σκόδρα από τους Οθωμανούς (1474). Ο Αντόνιο Λορεντάν πρωταγωνιστής στην άμυνα της πόλης από τους Βενετίας τους απέκρουσε επιτυχώς, απέκτησε την φήμη του ήρωα πολέμου και στέφτηκε "Ιππότης του Αγίου Μάρκου".
Οι Οθωμανοί επανήλθαν τέσσερα χρόνια αργότερα την διετία 1478 - 1479, την πολιορκία διηύθυνε αυτοπροσώπως ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής. Περίπου δέκα βαριά κανόνια χυτεύθηκαν επί τόπου, μπάλες βάρους μέχρι 380 κιλά ρίχτηκαν πάνω στην ακρόπολη (πολλές από αυτές εκτίθενται ακόμη στο μουσείο του κάστρου) αλλά η πόλη αντιστεκόταν. Ο Μωάμεθ έφυγε και άφησε τους διοικητές του να συνεχίζουν την πολιορκία. Το χειμώνα οι Οθωμανοί είχαν καταλάβει το ένα μετά το άλλο όλα τα γύρω κάστρα : Λέζε, Ντριστ και Ζάμπλιακ Κρνογέβιτσα, οι καταλήψεις μαζί με την πείνα και το συνεχή βομβαρδισμό έπληξε το ηθικό των υπερασπιστών. Από την άλλη μεριά οι Οθωμανοί είχαν απογοητευθεί από την πείσμωνα αντίσταση, το κάστρο βρίσκεται πάνω σε φυσικά προστατευμένο λόφο και κάθε επιχειρούμενη επίθεση προκαλούσε σημαντικές απώλειες στους επιτιθέμενους. Η ανακωχή ήταν πια επιλογή και των δύο μερών. Στις 25 Ιανουαρίου 1479 μια συμφωνία μεταξύ των Βενετών και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τερμάτισε την πολιορκία επιτρέποντας στους πολίτες να αποχωρήσουν άοπλοι και στους Οθωμανούς να αναλάβουν την έρημη πόλη, οι υπερασπιστές της Ακρόπολης δραπέτευσαν στην Βενετία και οι υπόλοιποι Σέρβοι κατέφυγαν στα βουνά. Οι Οθωμανοί έκαναν τα Σκόδρα την πρωτεύουσα στο "Σαντζάκι του Σκουταρίου".
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Η Σκόδρα ήταν σημαντική πόλη υπό την Οθωμανική κυριαρχία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Διατήρησε τη σημασία της μέχρι τη λήξη της Οθωμανικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια στις αρχές του 20ού αιώνα. Αυτό οφείλεται στη στρατηγική της θέση, που τη συνδέει άμεσα με την Αδριατική και τα Ιταλικά λιμάνια, αλλά επίσης με χερσαίους δρόμους προς το άλλο σημαντικό Οθωμανικό κέντρο, συγκεκριμένα το Πρίζρεν. Η πόλη ήταν σημαντικός τόπος συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών από άλλα μέρη της Αυτοκρατορίας, καθώς και επιρροών που προέρχονταν από τα δυτικά, από Ιταλούς εμπόρους. Ήταν κέντρο του Ισλάμ στην περιοχή, βγάζοντας πολλούς ουλεμάδες, ποιητές και διοικητές, ιδιαίτερα από την οικογένεια Μπουσάτι.
Το 18ο αιώνα η Σκόδρα έγινε κέντρο του ομώνυμου πασαλικίου, υπό την εξουσία της οικογένειας Μπουσάτι, που κυβέρνησε από το 1757 ως το 1831. Η σημασία της Σκόδρας ως εμπορικού κέντρου το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα οφειλόταν στο γεγονός ότι ήταν το κέντρο του ομώνυμου βιλαετίου και σημαντικό εμπορικό κέντρο για όλη τη Βαλκανική χερσόνησο. Είχε περισσότερα από 3500 καταστήματα και από τα κύρια προϊόντα της ήταν ενδύματα, δέρματα, καπνός και πυρίτιδα. Ιδρύθηκε μια ιδιαίτερη διοίκηση για να χειρίζεται το εμπόριο, ένα εμπορικό δικαστήριο και ένα διευθυντήριο των υπηρεσιών ταχυδρομικών τελών με άλλες χώρες. Άλλες χώρες είχαν ανοίξει προξενεία στη Σκόδρα ήδη από το 1718. Το Όμποτ και το Ούλτσινι λειτουργούσαν ως λιμάνια της Σκόδρας και αργότερα το Σέντζιν (San Giovanni di Medua). Ιησουϊτική σχολή και επιτροπή Φραγκισκανών ιδρύθηκαν στην πόλη το 19ο αιώνα. Ηταν επίσης το κύριο σημείο διακίνησης παράνομων προϊόντων μέσω του Μαυροβουνίου και της ανατολικής Ευρώπης.
Πριν το 1867 η Σκόδρα (Ισκόντρα) ήταν σαντζάκι του Πασαλικίου της Ρούμελης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1867 το σαντζάκι της Σκόδρας συνενώθηκε με το σαντζάκι των Σκοπίων (Ουσκούπ) και αποτέλεσαν το βιλαέτι της Σκόδρας. Το βιλαέτι της Σκόδρας αποτελούνταν από τα σαντζάκια της Σκόδρας, του Πρίζρεν και της Δίβρης. Το 1877 το Πρίζρεν περιήλθε στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου και η Δίβρη στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου, ενώ η πόλη του Δυρραχίου αποτέλεσε σαντζάκι. Το 1878 το Μπαρ και η Ποντγκόριτσα ανήκαν στο Μαυροβούνιο. Το 1900 το βιλαέτι της Σκόδρας χωρίστηκε στα σαντζάκια Σκόδρας και Δυρραχίου.
Εποχή του Εθνικισμού
Η Σκόδρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Λίγκα του Πρίζρεν, το Αλβανικό απελευθερωτικό κίνημα. Οι Σκοδρινοί έλαβαν μέρος σε μάχες για να προστατεύσουν τα Αλβανικά εδάφη. Ο κλάδος της Σκόδρας της Λίγκας του Πρίζρεν, που είχε τη δική του ένοπλη ομάδα, πολέμησε για την υπεράσπιση του Πλάβα-Γκουσίνιε και των Χότι και Γκρούντα και του Ούλτσινι. Ως κέντρο του λειτούργησε η Βιβλιοθήκη Μπουσάτι, που χτίστηκε τη δεκαετία του 1840. Πολλά βιβλία συγκεντρώθηκαν σε βιβλιοθήκες Καθολικών ιεραποστόλων, που εργάζονταν στη Σκόδρα. Δημιουργήθηκαν φιλολογικοί, πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι, όπως ο Μπασκίμι ("Η Ενωση") και ο Ατζίμι ("Η Αυγή"). Οι πρώτες Αλβανικές εφημερίδες και εκδόσεις, που κυκλοφόρησαν στην Αλβανία προήλθαν από τυπογραφείο της Σκόδρας. Η οικογένεια φωτογράφων Μαρούμπι, που άρχισε να εργάζεται στη Σκόδρα, άφησε πίσω της πάνω από 150.000 αρνητικά από την περίοδο του Αλβανικού απελευθερωτικού κινήματος, την ύψωση της Αλβανικής σημαίας στον Αυλώνα και τη ζωή στις Αλβανικές πόλεις κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα.
20ός αιώνας
Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους η Σκόδρα πέρασε από τη μία κατοχή στην άλλη, όταν οι Οθωμανοί νικήθηκαν από το Βασίλειο του Μαυροβουνίου. Οι Οθωμανικές δυνάμεις υπό το Χασάν Ριζά Πασά και τον Εσάντ Πασά είχαν αντισταθεί για επτά μήνες στην περικύκλωση της πόλης από τις Μαυροβουνιακές δυνάμεις και τους Σέρβους συμμάχους τους. Τελικά ο Εσάντ (ο Χασάν είχε ήδη μυστηριωδώς σκοτωθεί σε μια ενέδρα μέσα στην πόλη) παραδόθηκε στο Μαυροβούνιο τον Απρίλιο του 1913, αφού όμως αυτό κατέβαλε τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, με πάνω από 10.000 απώλειες. Το Μαυροβούνιο υποχρεώθηκε να αφήσει την πόλη  στο νέο κράτος της Αλβανίας το Μάιο του 1913.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι δυνάμεις του Μαυροβουνίου κατέλαβαν πάλι τη Σκόδρα στις 27 Ιουνίου 1915. Τον Ιανουάριο του 1916 η πόλη καταλήφθηκε από την Αυστροουγγαρία και ήταν το κέντρο της ζώνης κατοχής της. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η διεθνής στρατιωτική διοίκηση της Αλβανίας βρισκόταν προσωρινά στη Σκόδρα και το Μάιο του 1920 η πόλη τέθηκε υπό τη διοίκηση της εθνικής κυβέρνησης των Τιράνων. Το δεύτερο μισό του 1920 η Σκόδρα αντιστάθηκε σε νέα απειλή, τη στρατιωτική επέμβαση του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.
ΡΙΚ Sat
Το ΡΙΚ Sat (Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου Satellite) ή αλλιώς CyBC Sat και γνωστό παλαιότερα ως Cyprus Sat είναι το δορυφορικό πρόγραμμα του ΡΙΚ. Μεταδίδεται ελεύθερα δορυφορικά και από την NOVA και από την NOVA Κύπρου.
Σκόδρα
20ός αιώνας
Η Σκόδρα υπήρξε το κέντρο των δημοκρατικών κινημάτων των ετών 1921-1924. Η δημοκρατική αντιπολίτευση κέρδισε την πλειοψηφία για τη Συντακτική Συνέλευση και στις 31 Μαΐου 1924 οι δημοκρατικές δυνάμεις ανέλαβαν τον έλεγχο της πόλης και από τη Σκόδρα κατευθύνθηκαν προς τα Τίρανα. Από το 1924 ως το 1939 η Σκόδρα είχε μια βραδεία βιομηχανική ανάπτυξη, άνοιξαν μικρά εργοστάσια που παρήγαν τρόφιμα, υφάσματα και τσιμέντο. Από 43 το 1924 ο αριθμός τους αυξήθηκε σε 73 το 1938, ενώ ο πληθυσμός της πόλης αντίστοιχα από 20.000 σε 29.000 κατοίκους.
ΡΙΚ Sat
Ο σταθμός αναμεταδίδει επιλεγμένα προγράμματα από τα δύο ημικρατικά τηλεοπτικά κανάλια του ΡΙΚ αλλά και ειδικές παραγωγές μόνο για τους απόδημους. Μεταδίδεται από τους δορυφόρους Hellas Sat 3 και Hotbird (ιδιοκτησία της γαλλικής Eutelsat), ενώ είναι διαθέσιμο στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία από τις πλατφόρμες των εταιρειών Titan Television στη Νέα Υόρκη, Bell Fibe TV στο Μόντρεαλ και Ellas TV στο Σικάγο και στη Μελβούρνη.
Σκόδρα
20ός αιώνας
Η Σκόδρα ήταν έδρα Καθολικής αρχιεπισκοπής και είχε μερικά θρησκευτικά σχολεία. Το πρώτο κοσμικό σχολείο άνοιξε εδώ το 1913 και το Κρατικό Γυμνάσιο το 1922. Ήταν το κέντρο πολλών πολιτιστικών συλλόγων. Η Σκόδρα ήταν η πρώτη πόλη στην Αλβανία που συγκρότησε αθλητικό σύλλογο, τη "Βλάζνια" (αδελφοσύνη).
ΡΙΚ Sat
Η Ελληνική Δημοκρατία, βάσει διακρατικής συμφωνίας από το 1990, έχει την υποχρέωση να αναμεταδίδει το ΡΙΚ Sat σε επίγειο δίκτυο, υποχρέωση την οποία εκτελεί η ΕΡΤ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου
Σκόδρα
20ός αιώνας
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η Σκόδρα ήταν πάλι βασικό κέντρο, τη φορά αυτή του δημοκρατικού κινήματος, που έθεσε τέρμα στο κομμουνιστικό καθεστώς, που εγκαθιδρύθηκε από τον Ενβέρ Χότζα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 η πόλη βίωσε μια αναγέννηση, καθώς πολλοί δρόμοι πλακοστρώνονται, κτίρια βάφονται και ανακαινίζονται αλλά και δρόμοι μετονομάζονται. Ο τουρισμός επίσης είναι ένας σημαντικός μοχλός ανάπτυξης της πόλης και η δυναμική του όλο και αυξάνεται σταδιακά.
Το Δεκέμβριο του 2010 η Σκόδρα και η γύρω περιοχή επλήγη από την, πιθανότατα, χειρότερη πλημμύρα των τελευταίων 100 ετών. Το 2011 κατασκευάσθηκε μια νέα στρεφόμενη γέφυρα πάνω από τον Ποταμό Μπούνα, αντικαθιστώντας την παρακείμενη παλιά.
Πολιτισμός
Η Σκόδρα είναι σημαντικό εκπαιδευτικό και βιομηχανικό κέντρο. Η πόλη παράγει διάφορα μηχανολογικά και ηλεκτρικά εξαρτήματα και υφάσματα και προϊόντα τροφίμων. Το Πανεπιστήμιο Λουίτζι Γκουρακούκι της Σκόδρας είναι ένα από τα διασημότερα εκπαιδευτικά κέντρα της Αλβανίας. Η δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης περιέχει πάνω από 250.000 βιβλία. Υπάρχουν αρκετά άλλα πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το Πολιτιστικό Κέντρο, το Αρχείο Φωτογραφιών Μαρούμπι, η Ένωση Καλλιτεχνών και Συγγραφέων, το Θέατρο Μιγκένι (που πήρε το όνομά του από το ψευδώνυμο του Μίλος Γκέργκι Νικόλα, Αλβανού ποιητή και συγγραφέα), η Πινακοθήκη Τεχνών και το Ιστορικό Μουσείο. Η Σκόδρα είναι το κέντρο του Αλβανικού Καθολικισμού και η πιο εξέχουσα πόλη των Ρωμαιοκαθολικών στην Αλβανία. Αρχιτεκτονικά ιστορικά πολιτιστικά μνημεία είναι το Κάστρο της Σκόδρας (Ροζάφα), τα Τουρκικά Λουτρά και το Μολυβένιο Τζαμί. Το Κάστρο της Σκόδρας έγινε γνωστό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οπότε το υπερασπίστηκαν οι Τούρκοι στρατηγοί Χασάν Ριζά Πασάς και Εσάντ Πασάς. Πολλά φεστιβάλ διεξάγονται σε ετήσια βάση, όπως το Καρναβάλι, το Παιδικό Φεστιβάλ, η Μέρα της Λίμνης και το Σκόντρα Τζαζ Φεστ.
Η Σκόδρα είναι επίσης γνωστή για τις Ισλαμικές της σπουδές και διαθέτει το μοναδικό ίδρυμα στην Αλβανία που παρέχει υψηλού επιπέδου εκπαίδευση για Αραβικές και Ισλαμικές Σπουδές.
Μουσική
Οι μελωδίες της πόλης διαφέρουν από την αγροτική μουσική της ενδοχώρας, αλλά όλες είναι δημοφιλείς στη Σκόδρα. Η βόρεια μουσική είναι ένας εκλεπτυσμένος συνδυασμός ρομαντικών και σοφιστικέ αποχρώσεων με ανατολίτικες κλίμακες και μια συνεχή αλληλεπίδραση ματζόρε και μινόρε. Έχει μεγάλη συγγένεια με τα σεβνταλίνκε της Βοσνίας και της γειτονικής περιοχής Ράσκα Ομπλάστ στη Σερβία, αλλά διαφέρει από αυτές ως προς τις ακραίες τους φόρμες, ενώ διατηρούν μια χαρακτηριστικά Αλβανική ποιότητα με το εξαιρετικό κυμάτισμα του ρυθμού. Παλιές περιγραφές τέτοιων μουσικών ομάδων, που χρονολογούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα, αναφέρουν χρήση βιολιού, κλαρινέτου, φυσαρμόνικας, ντεφιού, και μερικές φορές Ινδικής μορφής αρμονίου και κρουστών. Σήμερα το ακορντεόν και η κιθάρα έχουν αντικαταστήσει τα πιο εξωτικά όργανα.
Αξιοθέατα
Η πόλη και η γύρω περιοχή είναι ευνοημένες με ποικιλία φυσικών και πολιτιστικών στοιχείων. ελκυστικότερες συνοικίες της πόλης θεωρούνται η Πιάτσα, μεταξύ των αγαλμάτων της Μητέρας Τερέζας και του Λουίγκι Γκουρακούκι, και το Γκιουχαντόλ, η γειτονιά γύρω από ένα από τους γραφικότερους δρόμους, που συνδέει τον Καθεδρικό στην ανατολική πλευρά της πόλης με το κέντρο της. Το πιο αναγνωρίσιμο μνημείο είναι το θρυλικό Κάστρο Ροζάφα, γνωστό επίσης ως Ροζαφάτι.
Περίπου 5 χιλιόμετρα ανατολικά της Σκόδρας βρίσκεται το μεσαιωνικό Κάστρο της Ντρισχτ.
Στη Σκόδρα βρίσκεται το Στάδιο Λόρο Μπορίτσι, το δεύτερο μεγαλύτερο της Αλβανίας.
Σημαντικοί Σκοδρινοί
Παρακάτω είναι μερικές από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που γεννήθηκαν ή ήταν επί μακρόν κάτοικοι στη Σκόδρα :
Μαγαρικάρι Ηρακλείου
Το Μαγαρικάρι (επίσημα: Μαγαρικάριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές προσβάσεις του Ψηλορείτη, με πανοραμική θέα.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται Magaricari σε απογραφή του 1583 οπότε είχε 140 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 100). Στην περίοδο της Κατοχής από τους Γερμανούς καταστράφηκε εντελώς και συνελήφθησαν ως όμηροι 47 από τους κατοίκους, οι οποίοι πνίγηκαν τον Ιούνιο του 1944 όταν τορπιλίστηκε το πλοίο Τάναϊς που τους μετέφερε στον Πειραιά.
Στις ενετικές απογραφές αναφέρονται και οι άλλοι οικισμοί: ο Καλοχωραφίτης (Caloghorafiti) με 108 κατ. (Καστροφύλακας Κ 100) και οι Κισσοί (Chissus) με 157 κατοίκους το 1583.
Στο Μαγαρικάρι γεννήθηκε ο γνωστός αντιστασιακός Πετρακογιώργης.
Δείτε επίσης
Κοινότητα Μαγαρικαρίου
Πηγές
Μαγαρι Μαγαρικαρι Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Κιρκάλντυ
Το Κιρκάλντυ (γαελικά: Kirkcaldy) είναι μικρή πόλη στην ανατολική ακτή της Σκωτίας, 19 χιλιόμετρα βόρεια του Εδιμβούργου. Ο πληθυσμός της πόλης το 2012 ήταν 49.560 κάτοικοι.
Πρόσωπα
Στην πόλη γεννήθηκε ο μεγάλος οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σκωτίας
Ακατενάνγο
Το Ακατενάνγο (Acatenango) είναι ηφαίστειο στη Γουατεμάλα, κοντά στην πόλη Αντίγουα. Το Ακατενάνγο έχει δύο κορυφές, την Πίκο Μαγιόρ, με υψόμετρο 3.976 μέτρα, και τη Γιεποκάπα (υψόμετρο 3.880 μέτρα). Η δεύτερη είναι γνωστή και ως «Τρες Ερμάνας» (= «Τρεις αδελφές»). Το Ακατενάνγκο βρίσκεται κοντά στο ηφαίστειο Βολκάν ντε Φουέγο και σχηματίζουν το σύμπλεγμα ηφαιστείων «Λα Ορκουέτα».
Τόμος
thumb|right|300px|Τόμοι σε ράφι βιβλιοθήκης Ο τόμος αποτελεί ένα τμήμα ή κομμάτι ενός συνολικού έργου που χωρίζεται σε τμήματα λόγω του μεγέθους ή του πολυποίκιλου περιεχομένου του. Συνήθως ο αριθμός του κάθε τόμου είναι τυπωμένος στη ράχη. Σε τόμους δένονται κι τεύχη περιοδικού ή φύλλα εφημερίδας. Για παράδειγμα μπορεί 12 περιοδικά με τον ίδιο τίτλο να αποτελούν τον τόμο μιας χρονολογίας, εάν το περιοδικό είναι μηνιαίο. Συνήθως η αρίθμηση των τόμων παρατηρείται στις εγκυκλοπαίδειες.
Ακατενάνγο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακατενανγκο
Τόμος
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Κατασκευή βιβλίων
Ρβάτι (Ομπρένοβατς)
thumb|right|Τοποθεσία του Δήμου του [[Ομπρένοβατς εντός της Πόλεως του Βελιγραδίου.]]
Το Ρβάτι (σερβικά κυριλλικά: Рвати) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Ομπρένοβατς και εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 2,055 κατοίκους.
Το Ρβάτι είναι επισήμως καταταγμένο μεταξύ των χωριών της Σερβίας.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Αρζελές-συρ-Μερ
Το Αρζελές-συρ-Μερ (γαλλικά: Argelès-sur-Mer, καταλανικά: Argelers de la Marenda) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Γκέοργκ Κέσλερ
Ο Γκέοργκ Κέσλερ (γεννημένος στις 23 Σεπτεμβρίου 1932) είναι Γερμανός παλαίμαχος ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής και πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Έχει εργαστεί ως προπονητής σε αρκετές ομάδες της Ευρώπης ενώ έχει διατελέσει και ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ολλανδίας.
Σπόρτπλατς Ράιναου
Το Σπόρτπλατς Ράιναου είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Μπάλτσερς του Λίχτενσταϊν και είναι έδρα της ΦΚ Μπάλτσερς. Είναι το 2ο μεγαλύτερο στάδιο του Λίχτενσταϊν με χωρητικότητα 2.000 θέσεις. Το μήκος του αγωνιστικού χώρου είναι 105 m. και το πλάτος 68 m.
Αρζελές-συρ-Μερ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρζελεζιέν (γαλλικά: Argelésiens).
Σπόρτπλατς Ράιναου
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Λίχτενσταϊν Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Λίχτενσταϊν Κατηγορία:ΦΚ Μπάλτσερς
Γκέοργκ Κέσλερ
Καριέρα
Ο Κέσλερ αγαπούσε ιδιαίτερα το ποδόσφαιρο και προτίμησε να ασχοληθεί από πολύ μικρή ηλικία με την προπονητική.
Αρζελές-συρ-Μερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Γκέοργκ Κέσλερ
Προπονητική καριέρα
Το 1978 κατέκτησε το Κύπελλο Αυστρίας με τη Βάκερ Ίνσμπουργκ και στη συνέχεια μεταήδησε στην Άλκμααρ. Με την Άλκμααρ κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Ολλανδίας (1981) και δύο Κύπελλα Ολλανδίας (1981, 1982). Τη διετία 1982-84 διατέλεσε προπονητής της Κλαμπ Μπρυζ, ενώ το 1984 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Τίτλοι και ατομικές διακρίσεις
Τίτλοι ως προπονητής
Ατομικές διακρίσεις
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΖ Άλκμααρ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΕΚ Ζβόλε
Αλογονίδια
Στη Χημεία με τη χαρακτηριστική ονομασία αλογονίδια, φέρονται σε αντιδιαστολή με τους αλογονάνθρακες, οι χημικές ενώσεις που αποτελούνται από αλογόνα (δηλαδή Br, Cl, F και I). με χημικά στοιχεία εκτός του άνθρακα ή με οργανικές ρίζες, οπότε και πρόκειται για οργανικές ενώσεις.
Αλογονίδια που προέρχονται από ενώσεις αλογόνων και στοιχείων χαρακτηρίζονται με το όνομα του στοιχείου, π.χ. αλογονίδιο του φωσφόρου κ.λπ., ενώ εκείνα που προέρχονται με οργανική ένωση λαμβάνουν αυτή ως πρόθεμα π.χ. αλκυλαλογονίδια (αλκύλιο + αλογόνο)
Γενικότερα τα αλογονίδια κατατάσσονται στα αλογονοπαράγωγα.
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις Κατηγορία:Αλογόνα Κατηγορία:Αλογονοπαράγωγα
Κομητεία της Πορτογαλίας
Ο όρος Κομητεία της Πορτογαλίας (πορτογαλικά: Condado de Portugal) ανταποκρίνεται σε μια μεσαιωνική περιοχή, η οποία ταυτίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της με τη σημερινή βόρεια Πορτογαλία. Η ύπαρξή της χωρίζεται σε δύο περιόδους: η πρώτη από το 868 ως το 1071 και η δεύτερη από το 1096 ως το 1139. Η Κομητεία της Πορτογαλίας αποτελούσε τμήμα του Βασιλείου των Αστουρίων και μετέπειτα του Βασιλείου της Γαλικίας και της Λεόν.
Πρώτη περίοδος
Η ίδρυση της Κομητείας της Πορτογαλίας χρονολογείται από την επανάκτηση του Πορτουκάλε (Πόρτο) από τον Βίμαρα Πέρες το 868. Ο Πέρες ονομάστηκε Κόμης και απέκτησε τον έλεγχο των περιοχών ανάμεσα στους ποταμούς Λίμια και Ντούρο από τον Αλφόνσο Γ΄ των Αστουρίων. Μερικές δεκαετίες αργότερα, ο Ερμενεχίλντο Γκουτιέρρες κατάκτησε από τους Μουσουλμάνους περιοχές στα νότια του ποταμού Ντούρο, οι οποίες μετέπειτα σχημάτισαν την Κομητεία της Κοΐμπρα. Η Κομητεία της Κοΐμπρα έπαψε να υφίσταται ως πολιτική οντότητα στις αρχές του 11ου αιώνα, όταν ενσωματώθηκε στην Κομητεία της Πορτογαλίας.
Οι ηγέτες αυτής της πρώτης περιόδου της Κομητείας της Πορτογαλίας έφθασαν στο αποκορύφωμα της δύναμής τους κατά τα τέλη του 10ου αιώνα, όταν ο Κόμης Γκονζάλο Μενέντες και ο γιος του Μενέντο Γκονζάλες χρησιμοποίησαν τον τίτλο του μεγάλου δούκα (dux magnus). Στα τέλη της δεκαετίας του 960 τα εδάφη του Γκονζάλο δέχτηκαν επιθέσεις από τους Βίκινγκς.
Όταν ο Νούνο Β΄ Μέντες προσπάθησε να αποσχιστεί από τη Γαλικία με την ανακήρυξή του ως Βασιλιάς της Πορτογαλίας, θα γνωρίσει βαριά ήττα από τον Βασιλιά Γκαρσία Β΄, το 1071. Μετά τη νίκη του ο Γκαρσία θα μετονομαστεί σε Βασιλιάς της Γαλικίας και της Πορτογαλίας, ωστόσο η Κομητεία της Πορτογαλίας έπαψε να υπάρχει.
Δεύτερη περίοδος
Το 1096 ο Βασιλιάς Αλφόνσος ΣΤ΄ του Λεόν και της Καστίλλης ανασύστησε την Κομητεία της Πορτογαλίας, την οποία παραχώρησε στον Ερρίκο της Βουργουνδίας. Ο Ερρίκος επέλεξε την Μπράγκα για έδρα της Κομητείας, ενώ η έκταση των εδαφών της περιλάμβανε περιοχές ανάμεσα στους ποταμούς Μίνιο και Τάγο.
Ο Ερρίκος συνέχισε την επανάκτηση εδαφών της δυτικής Ιβηρικής χερσονήσου και επέκτεινε τις κτήσεις της κομητείας του. Όταν, εκμεταλλευόμενος εσωτερικές διαμάχες του Βασιλείου του Λεόν θα διακηρύξει την ανεξαρτησία της Κομητείας της Πορτογαλίας, κάτι που οδήγησε σε σύγκρουση και ήττα του από τον Βασιλιά Αλφόνσο ΣΤ'. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου το 1112, η σύζυγος του, Θηρεσία, ανέλαβε έπειτα τα ηνία της κομητείας για λογαριασμό του ανήλικου γιου της και συνέχισε τις ανεπιτυχείς προσπάθειες για ανεξαρτησία. Ο γιος της, Αλφόνσος Ενρίκες, ανέλαβε την ηγεσία το 1128, μετά από μάχη με τα στρατεύματα της μητέρας του, την οποία μάλιστα εξόρισε σε μοναστήρι. Ο Αλφόνσος συνέχισε τις εκστρατείες επανάκτησης εδαφών από τους Μουσουλμάνους και μετά τη μάχη του Ουρίκε (1139) θα ανακηρυχθεί από τον στρατό του Βασιλιάς της Πορτογαλίας. Το 1143 ο Αλφόνσος Ζ΄του Λεόν και της Καστίλλης αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Πορτογαλίας με τη συνθήκη της Θαμόρας.
Παραπομπές
Κ Κομητεια
Αρλ-συρ-Τεκ
Το Αρλ-συρ-Τεκ (γαλλικά: Arles-sur-Tech, καταλανικά: Arles de Tec) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρλεζιέν (γαλλικά: Arlésiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Νίκος Κούρος
Ο Νίκος Κούρος (20 Μαρτίου 1928 - 24 Οκτωβρίου 2018) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Ήταν για αρκετά χρόνια μέλος του Θεάτρου Τέχνης - Καρόλου Κουν και αργότερα μεταπήδησε σε άλλους θιάσους. Εκτός από το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, εργάστηκε ως εκφωνητής θεατρικών και λογοτεχνικών εκπομπών και ως πολιτικός σχολιαστής στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (1954-1957), ενώ ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία και τη λογοτεχνία.
Φιλολογία
Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και είχε εκδόσει τέσσερεις ποιητικές συλλογές :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2010
Το 24ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2010 διοργανώθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Παιανίας στις 27 & 28 Φεβρουαρίου μαζί με τo αντίστοιχo των ανδρών και το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων. Από το έτος αυτό αφαιρέθηκε από το αγωνιστικό πρόγραμμα η σκυταλοδρομία 4Χ400μ. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά η Ένωση Ατρομήτου Ρεθυμνιακού.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν συνολικά 44 σύλλογοι.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2010 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Παιανία
1403 Ιδελσονία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιδελσονίας εκτιμάται σε 32,80 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Chg (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0945. Η Ιδελσονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 27,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιδελσονια
Θεοξένα της Αιγύπτου
Η Θεοξένα η Νεότερη (γενν. το 301-298 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα των Συρακουσών και ευγενής υψηλής θέσης.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Αγαθοκλή τυράννου των Συρακουσών και της τρίτης συζύγου του Θεοξένας της Πρεσβύτερης, κόρης τού Φιλίππου τού Μακεδόνα. Αμφιθαλής αδελφός της ήταν ο Αρχάγαθος ο Λίβυος. Ετεροθαλή αδέλφια της ήταν ο Αρχάγαθος πατήρ και ο Ηρακλείδης (από τον 1ο γάμο τού πατέρα της)· επίσης ο Αγαθοκλής Β΄ και η Λάνασσα (από τον 2ο γάμο τού ιδίου).
Ο πατέρας της έγινε μετά βασιλιάς της Σικελίας. Η μητέρα της ήταν αδελφή τού Μάγα της Κυρήνης και κόρη της Βερενίκης Α΄, κόρης τού Μάγα τού Μακεδόνα. Η Βερενίκη Α΄ έκανε 2ο γάμο με τον Πτολεμαίο Α΄ της Αιγύπτου. Η μητέρα της Βερενίκης Α΄, η Αντιγόνη ήταν ανιψιά τού πανίσχυρου Αντιπάτρου αντιβασιλιά της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας.
Ο πάππος της Φίλιππος ήταν διοικητής φάλαγγας στον στρατό τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Όταν ο Φίλιππος απεβίωσε, η σύζυγός του Βερενίκη Α΄ μετέβη στην εξαδέλφη τής μητέρας της Αντιγόνης, την Ευρυδίκη των Αντιπατριδών, σύζυγο τού Πτολεμαίου Α΄. Τελικά η Βερενίκη Α΄ παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Α΄ και απέκτησαν τον Πτολεμαίο Β΄, την Αρσινόη Β΄ και τη Φιλοτέρα.
Η Θεοξένα η Νεότερη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σικελία μαζί με τον αδελφό της. Όταν ο πατέρας τους αισθάνθηκε το τέλος του, ζήτησε να γίνει δημοκρατία στις Συρακούσες και έστειλε τη σύζυγό του Θεοξένα την Πρεσβύτερη και τα δύο τέκνα τους στη μητέρα της στην Αίγυπτο. Ο Αγαθοκλής απεβίωσε το 289 π.Χ. και έτσι τα δύο παιδιά πέρασαν το υπόλοιπο της νεότητάς τους στην Αίγυπτο, στην Αυλή τού Πτολεμαίου Α΄ και μετά τού Πτολεμαίου Β΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε έναν -αγνώστου σε εμάς ονόματος- άνδρα και απέκτησε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Αγάθυρσοι
Οι Αγάθυρσοι είναι ένας σαρματικός λαός. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο κατάγονται από τον ήρωα τον Αγάθυρσο, γιο του Ηρακλή και της Εχίδνης. , και αδελφό του Γελωνού, από τον οποίο κατάγονται οι Γελωνοί. Κατά τον Ηρόδοτο ήταν γεωπόνοι, πλούσιοι, ειρηνικοί αλλά όχι φιλάργυροι. Είχαν κοινές γυναίκες για να είναι μεταξύ τους αδέρφια και ως συγγενείς να μην έχουν στις σχέσεις τους ούτε φθόνο ούτε έχθρα. Κατά τον Βιργίλιο, και ότι ζωγράφιζαν το σώμα τους. Ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι είχαν πολύχρωμα ενδύματα μόνο.
Αναφορές
Κατηγορία:Σκύθες
Υποφθοριώδες οξύ
Το υποφθοριώδες οξύ είναι ανόργανη χημική ένωση, με μοριακό τύπο HOF. Είναι το μόνο γνωστό οξοξύ του φθορίου, αλλά και το μόνο γνωστό οξοξύ στο οποίο το κύριο άτομο παίρνει ηλεκτρόνια από το οξυγόνο για να δημιουργήσει αρνητική οξειδωτική βαθμίδα. Η οξειδωτική βαθμίδα του οξυγόνου στο υποφθοριώδες οξύ είναι 0. Επίσης, το υποφθοριώδες οξύ είναι το μόνο υπαλογονώδες οξύ που μπορεί να απομονωθεί στη στερεή κατάσταση. Αποτελεί ενδιάμεσο προϊόν της οξείδωσης του νερού από στοιχειακό φθόριο. Κατά τη διάρκεια αυτής της διεργασίας συμπαράγονται (ενδιάμεσα ή τελικά) υδροφθόριο (HF), διφθοριούχο οξυγόνο (OF2), υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2), όζον (O3) και (δι)οξυγόνο (O2).
Παράγεται σε χημικά καθαρή μορφή με επίδραση στοιχειακού αερίου φθορίου σε πάγο, στους -40°C. Μετά την παραγωγή του συλλέγεται στην αέρια κατάσταση και συμπυκνώνεται στην υγρή:
Η ένωση έχει χαρακτηριστεί στη στερεή φάση, με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, εμφανίζοντας μια «γωνιακή» μοριακή δομή (με δεσμική γωνία) 101°. Τα μήκη των δεσμών O-F και O-H, που περιέχει, είναι αντιστοίχως 144,2 pm και 96,4 pm. Η δομή του στη στερεή κατάσταση αποτελείται από αλυσίδες O-H...O. Η δομή του έχει αναλυθεί επίσης στην αέρια κατάσταση, όπου η δεσμική γωνία του είναι 97,2°.
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Το υποφθοριώδες οξύ είναι εκρηκτικό, διασπώμενο από τους 0°C σε υδροφθόριο και οξυγόνο :
Όταν χρειάζεται η χρήση του, συνήθως παράγεται «in situ», με διαβίβαση αερίου φθορίου μέσα σε ένυδρο αιθανονιτρίλιο (CH3CN), εξυπηρετώντας ως ένα πολύ (ισχυρό) ηλεκτρονιόφιλο αντιδραστήριο,, γνωστού με την ονομασία «αντιδραστήριο Ροζέν» (Rozen's reagent), που χρησιμεύει για τη μεταφορά οξυγόνου (ή και ολόκληρου υδροξυλίου) Με την επίδραση υποφθοριώδους οξέος σε φαινανθρολίνη παράγεται διοξείδιο 1,10-φαινανθρολίνης , πάνω από 50 χρόνια μετά από την πρώτη ανεπιτυχή απόπειρα.
Όταν αντιδρά με το νερό, σχηματίζεται υπεροξείδιο του υδρογόνου:
Όταν αντιδρά με φθόριο, σχηματίζεται διφθοριούχο οξυγόνο:
Τέλος, αποτελώντας τη μόνη πηγἠ «θετικού» υδροξυλίου (OHδ+), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε πολλαπλούς δεσμούς, αντίθετα από τα υπόλοιπα υπαλογονώδη οξέα. Για παράδειγμα:
Σημειώνεται ότι για κάθε άλλο αλογόνο (X), είναι:
Υποφθοριώδη
Τα υποφθοριώδη είναι παράγωγα του ανιόντος OF-, που είναι η συζυγής βάση του υπoφθοριώδους οξέος. Ένα παράδειγμα υποφθοριώδους ένωσης είναι το υποφθοριώδες τριφθορομεθύλιο (CF3OF), που θεωρητικά είναι ο εστέρας του υποφθοριώδους οξέος και της ασταθούς τριφθορομεθανόλης (CF3OH). Τα άλατα του υποφθοριώδους οξέος, όμως, είναι (στην πραγματικότητα) άγνωστα. Μόνο από την πρωτονιομένη μορφή του ελεύθερου υποφθοριώδους οξέος (H2ΟF+) έχουν παρατηρηθεί λίγα άλατα, και αυτά μόνο σε μορφή συμπλόκων τους.
Δείτε επίσης
Το υποχλωριώδες οξύ (HOCl) είναι μια «συγγενική» ένωση, που έχει μεγαλύτερη τεχνολογική σημασία, αλλά δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ σε χημικά καθαρή μορφή, παρά μόνο στη μορφή διαλυμάτων της.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Οξοξέα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2008
Το 94ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2008 διεξήχθη από 13 ως 15 Ιουνίου 2008 στο Ολυμπιακό Στάδιο, στην Αθήνα, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2008. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για τρίτη φορά στην ιστορία του.
Χρονικό των αγώνων
Είχαν προηγηθεί σε ξεχωριστές ημερομηνίες τα πρωταθλήματα του δρόμου 10χλμ εντός σταδίου, των 20χλμ και 50χλμ βάδην και του δεκάθλου. Φυσικά, τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην τελική βαθμολογία. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 9 Νοεμβρίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο. Η διοργάνωση προσέλκυσε μεγάλο πλήθος δρομέων -τερμάτισαν 3.172 Έλληνες και ξένοι δρομείς- και οι ευνοϊκές συνθήκες που επικράτησαν έδωσαν ελπίδες στους καλούς αθλητές για κατάρριψη του ρεκόρ διαδρομής, κάτι που δεν συνέβη τελικά. Πανελληνιονίκης ήταν ο Γιώργος Καραβίδας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Παράλληλα ήταν δωδέκατος στη γενική κατάταξη.
Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε ο Ολυμπιακός Πειραιά για τρίτη συνεχόμενη χρονιά με καθαρή διαφορά 96,5 βαθμών από τον δεύτερο Πανελλήνιο Γ.Σ.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2008 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Τεχνολογία πληροφοριών
Η τεχνολογία πληροφοριών, τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας ή τεχνολογία της πληροφορίας (ΤΠΕ, αγγλ. IT ή ICT) είναι το σύνολο των επαγγελματικών κλάδων οι οποίοι σχετίζονται με τη μελέτη, σχεδίαση, ανάπτυξη, υλοποίηση, συντήρηση και διαχείριση υπολογιστικών πληροφοριακών συστημάτων, κυρίως όσον αφορά εφαρμογές λογισμικού και υλικού υπολογιστών. Τα επαγγέλματα ΤΠΕ βασίζονται στην ανάπτυξη, εγκατάσταση και συντήρηση προϊόντων πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών, με στόχο την παραγωγή, αποθήκευση, διαχείριση και μετάδοση πληροφοριών κάθε τύπου. Στις ΤΠΕ συγκαταλέγεται και η βιομηχανία ανάπτυξης λογισμικού, ως διακριτό υποσύνολο.
Κατ' επέκταση, με τον όρο «ΤΠΕ» (ελ.) ή «IT» (αγγλ.) μπορεί να κατονομάζονται τα τμήματα τεχνικής υποστήριξης σε οργανισμούς και επιχειρήσεις, καθώς και δημόσια ή ιδιωτικά έργα που αφορούν προϊόντα πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών.
Ιστορία της Τεχνολογίας Πληροφορικής (IT)
Οι συσκευές χρησιμοποιούνταν για να βοηθήσουν τους υπολογισμούς εδώ και χιλιάδες χρόνια, ενώ η πρώτη συσκευή είχε πιθανώς τη μορφή ενός ραβδιού αρίθμησης. Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων, ο οποίος χρονολογείται από τις αρχές του πρώτου αιώνα π.Χ., θεωρείται γενικά ο πρώτος μηχανικός αναλογικός υπολογιστής - είναι επίσης ο πρώτος γνωστός μηχανισμός με γρανάζια. Οι Συσκευές[PK(2] με παρόμοιους οδοντωτούς τροχούς  δεν είχαν εμφανιστεί στην Ευρώπη μέχρι τον 16ο αιώνα και μόλις το 1745 αναπτύχθηκε η πρώτη μηχανική αριθμομηχανή ικανή να επιλύει τέσσερις βασικές αριθμητικές πράξεις.
Οι ηλεκτρονικές υπολογιστικές μηχανές που χρησιμοποιούσαν τόσο ηλεκτρονόμος όσο και βαλβίδες  άρχισαν να εμφανίζονται στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Η Ηλεκτρομαγνητική Μηχανή Zuse Z3, η οποία ολοκληρώθηκε το 1941, ήταν ο πρώτος προγραμματιζόμενος υπολογιστής στον κόσμο και, σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα, μια από τις πρώτες μηχανές που θεωρήθηκαν ως πλήρως εξελιγμένες υπολογιστικές μηχανές. Ο Colossus, που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για την αποκρυπτογράφηση γερμανικών μηνυμάτων, ήταν ο πρώτος ψηφιακός ηλεκτρονικός υπολογιστής. Παρόλο που ήταν προγραμματιζόμενος, δεν ήταν πολυδιεργασιακός, αλλά μονοδιεργασιακός. Ούτε μπορούσε να κρατήσει το πρόγραμμα στη μνήμη του. Αντ' αυτού, ο προγραμματισμός γινόταν με τη χρήση βυσμάτων και διακοπτών για την αλλαγή της εσωτερικής σύνδεσης. Ο πρώτος σύγχρονος ψηφιακός υπολογιστής που μπορούσε να αποθηκεύσει προγράμματα ήταν η πειραματική μηχανή μικρής κλίμακας Manchester (Manchester Small-Scale Experimental Machine)[PK(5] (SSEM), η οποία έτρεξε το πρώτο της πρόγραμμα στις 21 Ιουνίου 1948 .  Ένα γεγονός ορόσημο για την πληροφορική έλαβε χώρα το 1971, όταν εστάλη το πρώτο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταξύ δύο κεντρικών υπολογιστών. Σήμερα, τα περισσότερα ψηφιακά δεδομένα αποθηκεύονται σε μαγνητικά μέσα όπως οι σκληροί δίσκοι, ή σε οπτικά μέσα όπως τα CD-ROM . Η αποθηκευτική ικανότητα των ηλεκτρονικών συσκευών παγκοσμίως εκτιμάται ότι έχει αυξηθεί από λιγότερο από 3 exabytes το 1986 σε 295 exabytes το 2007, διπλασιάζοντας περίπου κάθε 3 χρόνια.