cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονταφινίλη
Παράγοντας ντόπινγκ
Η μονταφινίλη έχει λάβει κάποια δημοσιότητα στο παρελθόν όταν αρκετοί αθλητές (όπως ο σπρίντερ Κέλι Γουάιτ το 2004, ο ποδηλάτης Ντέιβιντ Κλίνγκερ, η καλαθοσφαιριστής Ντιάνα Ταουράσι το 2010 και ο κωπηλάτης Τίμοθι Γκραντ το 2015 ) βρέθηκε να το χρησιμοποιούν ως παράγοντα ντόπινγκ που βελτιώνει την απόδοση. (Η Ταουράσι και μία άλλη παίκτρια, η Μονίκ Κόκερ, που ελέγχθηκαν στο ίδιο εργαστήριο, αργότερα βρέθηκαν καθαρές. ) Δεν είναι σαφές πόσο διαδεδομένη είναι αυτή η πρακτική. Το σκάνδαλο της BALCO έφερε στο φως μία ακόμα υποτεκμηριωμένη (αλλά ευρέως δημοσιευμένη) καταγραφή των συμπληρωμάτων του κορυφαίου παίκτη του μπέιζμπολ Μπάργκερ Μπόντς, το οποίο περιελάμβανε μοδαφινίλη εκτός από αναβολικά στεροειδή και ανθρώπινη αυξητική ορμόνη. Η μοδαφινίλη έχει αποδειχθεί ότι παρατείνει τον χρόνο άσκησης έως την εξάντληση ενώ εκτελείται στο 85% του VO2max και μειώνει επίσης την αντίληψη της προσπάθειας που απαιτείται για τη διατήρηση αυτού του ορίου. Η μονταφινίλη προστέθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό κατά του Ντόπινγκ στην "Απαγορευμένη Λίστα" το 2004 ως απαγορευμένο διεγερτικό.
Η μονταφινίλη έχει χρησιμοποιηθεί μη ιατρικά ως « έξυπνο ναρκωτικό » από μαθητές, εργαζόμενους γραφείων, στρατιώτες και μετανθρωπιστές. Ως «έξυπνο φάρμακο», ισχυρίζεται ότι αυξάνει την ψυχική συγκέντρωση και βοηθά στην αποφυγή του ύπνου, ιδιότητες που προσελκύουν μαθητές, επαγγελματίες στον εταιρικό και τεχνολογικό τομέα, προσωπικό αεροπορίας, χειρουργούς, οδηγούς φορτηγών και εργαζόμενους σε τηλεφωνικά κέντρα. Μια έρευνα 2000 φοιτητών στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2014 διαπίστωσε ότι ένας στους πέντε ανθρώπους είχε χρησιμοποιήσει τη μονταφινίλη για να μείνει ξύπνιος και να διαβάσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεγερτικά Κατηγορία:Αντιεπιληπτικά Κατηγορία:Φάρμακα με άγνωστο μηχανισμό δράσης Κατηγορία:Ακεταμίδες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Φρίντριχ Βίλχελμ Ραχ
Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Ραχ (γερμανικά: Friedrich Wilhelm "Fieten" Rahe), (16 Απριλίου 1888 - 18 Φεβρουαρίου 1949), ήταν Γερμανός πρώην πρωταθλητής του χόκεϊ επί χόρτου και της αντισφαίρισης.
Ο Ραχ γεννήθηκε στο Ροστόκ στις 16 Απριλίου 1888 και μεγάλωσε στην οικογενειακή κατοικία στην οδό Kröpeliner Straße 37. Παππούς του ήταν ο επιχειρηματίας Φρίντριχ Ρέχμαν είχε ιδρύσει μια εταιρεία χονδρικού εμπορίου τροφίμων. Ο Ρεχμάν είχε τρεις κόρες από τις οποίες η μεγαλύτερη Έμα είχε παντρευτεί τον επιχειρηματία Έντουαρντ Ραχ, αυτοί ήταν οι γονείς του. Ο πλούτος της οικογένειάς του έδωσε τη δυνατότητα να επικεντρωθεί σε δραστηριότητες αναψυχής όπως η αντισφαίριση ή η οδήγηση ακριβών αυτοκινήτων.
Σε ηλικία 15 ετών, έλαβε μέρος στα γερμανικά πρωταθλήματα αντισφαίρισης αλλά έχασε τον πρώτο του αγώνα. Το 1906, στο γερμανικό διεθνές ανοιχτό πρωτάθλημα πήγε καλύτερα, κερδίζοντας 5 παιχνίδια. Αργότερα ήταν φιναλίστ το 1909 και πάλι το 1922, δεν κατάφερε ποτέ να το κερδίσει. Ωστόσο, κέρδισε δύο γερμανικά πρωταθλήματα το 1908 και το 1913.
Το 1913 ήταν φιναλίστ στο Γουίμπλεντον χάνοντας στον τελικό του διπλού με συμπαίκτη τον Χάινριχ Κλάινσροτ. Έφτασε στα ημιτελικά στο απλό του Γουίμπλεντον το 1909 και στα ημιτελικά το 1911 και το 1912. Το 1913 έπαιξε στο κύπελλο Ντέιβις μαζί με τον Κλάινσροτ, η γερμανική ομάδα έφτασε στα ημιτελικά πριν χάσει από τις ΗΠΑ.
Κατά την έναρξη του Α΄παγκοσμίου πολέμου, ο Ράχ εντάχθηκε στο γερμανικό στρατό και σαν υπολοχαγός επιβραβεύθηκε με την 1η τάξη του Σιδηρού Σταυρού στις αρχές του 1915. Στις 11 Αυγούστου 1915 παντρεύτηκε την Erna Kribben, αδελφή του τενίστας Curt Kribben. Η κόρη τους Γκιζέλα γεννήθηκε το 1917.
Το 1916 ο Ραχ πήγε στη Σόφια, όπου έμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου. Στη συνέχεια, άνοιξε μια γκαλερί τέχνης στο Βερολίνο. Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τη Liesel Witte, την κόρη ενός βιομηχάνου χημικών. Αφού η Διεθνής ομοσπονδία αντισφαίρισης είχε αναστείλει την απαγόρευση των Γερμανών παικτών για τα διεθνή τουρνουά το 1926, ο Ραχ έπαιξε έναν αγώνα στη γερμανική ομάδα στο κύπελλο Ντέιβις του 1927.
Η τελευταία εμφάνιση του ήταν στο γερμανικό πρωτάθλημα του 1941, όπου έφτασε στον τελικό, αλλά έχασε από τον Max Hopfenheit. Πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, το 1949, και θάφτηκε στο νεκροταφείο στο Ροστόκ το οποίο βρισκόταν τότε στη ζώνη κατοχής της Σοβιετικής Ένωσης. Η εταιρεία τροφίμων της οικογένειας αργότερα εθνικοποιήθηκε από το κυβερνών Κόμμα Σοσιαλιστικής Ενότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του Χόκεϊ επί χόρτου
Θοδωρής Μεσίσκλης
Ο Θεόδωρος Μεσίσκλης υπήρξε κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οπλαρχηγός της Μέσα Μάνης.
Βιογραφία
Φέρεται γεννημένος το 1783 και καταγόταν από τη Νόμια του παλαιού Δήμου Μέσσης της Λακωνίας.
Κατά την περίοδο της επαναστάσεως κατείχε το βαθμό του χιλιάρχου και μνημονεύεται από τον μετέπειτα υπασπιστή του Θ. Κολοκοτρώνη Φωτάκο ως ένας από τους οπλαρχηγούς της Μάνης που εισήλθαν στις 23 Μαρτίου 1821 στην Καλαμάτα.
Κατά την περίοδο Καποδίστρια (1828 - 1831) διετέλεσε δημογέροντας, ενώ κατά την μετέπειτα Οθωνική περίοδο κατείχε στρατιωτικά αξιώματα, ήτοι το έτος 1835 υπηρέτησε ως Εθνοφύλακας Μάνης, το έτος 1836 διορίστηκε ως ανθυπολοχαγός του Τρίτου Ελαφρού Τάγματος Μάνης (λόχος Αχιλλείου, με διοικητή του λόχου τον υπολοχαγό Ιωάννη Γρηγορακόγγονα), ενώ κατά το έτος 1837 ονομάζεται χάριν των πατριωτικών του εκδουλεύσεων λοχαγός της Λακωνικής Φάλαγγος. Το έτος 1839 διορίζεται με τον ίδιο βαθμό στην νεοσυσταθείσα τότε 4η Τετραρχία της Φάλαγγος, με διοικητή τον Νικόλαο Πιεράκο.
Τιμήθηκε επίσης με το αργυρό αριστείο του Αγώνος.
Είχε νυμφευθεί στα 1806 την Μαρία Κονομίτζα και είχε δύο γιους και τρεις κόρες. Απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου 1840 στη Νόμια Λακωνίας.
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα
Φέρντιναντ Κρίστιαν Μπάουρ
Ο Γερμανός Φέρντιναντ Κρίστιαν Μπάουρ (γερμ. Ferdinand Christian Baur, 1792-1860) ήταν Προτεστάντης θεολόγος και εκκλησιαστικός ιστορικός, εκπρόσωπος της περίφημης θεολογικής σχολής του Τύμπινγκεν. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν και εκεί εργάστηκε ως καθηγητής από το 1826 μέχρι το θάνατό του.
Εφάρμοσε το εγελιανό σχήμα της εξέλιξης στην ιστορία του αρχικού Χριστιανισμού (θέση-αντίθεση-σύνθεση). Δέχθηκε έτσι ως απαραίτητη προϋπόθεση προς εξήγηση της χριστιανικής Εκκλησίας του 2ου αιώνα, τη σκληρή και αμείλικτη πάλη μέχρι το 150 περίπου, ανάμεσα σε δυο μερίδες μέσα στην Εκκλησία, την ιουδαΐζουσα και την ελληνίζουσα, με επικεφαλής της πρώτης τον Πέτρο, και της δεύτερης τον Παύλο.
Σύμφωνα με την εγελιανή θεωρία, από τη θέση (Πετριανισμός), προκλήθηκε η αντίθεση (Παυλιανισμός) και εξ αυτών προήλθε η σύνθεση δηλ. η Εκκλησία του 2ου αιώνα, η λεγόμενη και Καθολική Εκκλησία που είχε ως πρώτο εκπρόσωπό της τον Ευαγγελιστή Ιωάννη.
Ασφαλώς, ένα από τα μειονεκτήματα της θεωρίας του, ήταν το γεγονός ότι την εφάρμοσε μόνο στα κείμενα όπου αυτό ήταν δυνατόν. Για το λόγο αυτό δέχτηκε ως αυθεντικές μόνο 4 επιστολές του Παύλου (προς Γαλάτες, προς Κορινθίους Α' και Β', προς Ρωμαίους) ενώ απέρριψε την αυθεντικότητα του βιβλίου των Πράξεων.
Για τον Μπάουρ, το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον και οι Ποιμαντικές Επιστολές, γράφτηκαν προς το τέλος του 2ου μ.Χ. αιώνα και στον χρόνο αυτό τοποθετεί και τη συγγραφή της Β' Πέτρου, ενώ τα υπόλοιπα βιβλία, τα οποία θεωρεί ότι γράφτηκαν στην μεταποστολική εποχή, εκφράζουν τις προσπάθειες και των δύο μερίδων, για εξομάλυνση των αντιθέσεων τους.
Για τα Συνοπτικά Ευαγγέλια θεωρεί πως το κατα Ματθαίον απηχεί το ιουδαϊκό πνεύμα, το κατά Λουκάν απηχεί το πνεύμα του Παύλου, και το κατά Μάρκον απηχεί την ουδετερότητα έναντι των άλλων δύο. Τη συγγραφή τους την τοποθετεί μεταξύ του 130 και του 170 μ.Χ.
Από τα 1850 μέχρι το τέλος του αιώνα, οι απόψεις του πέρασαν μέσα από πολλές κριτικές και σταθμίστηκαν με προσοχή από τους ερευνητές τα λαθεμένα αλλά και τα θετικά στοιχεία που είχαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι
Ντζερ
Ο Ντζερ ή Ιτετί ήταν ο τρίτος βασιλιάς της 1ης Δυναστείας της Αιγύπτου. Γιος του Χορ-Αχά, βασίλεψε, κατά τη Στήλη του Παλέρμο 41 έτη και αναγράφεται ότι γιορτάστηκαν τα 30 πρώτα χρόνια της βασιλείας του.
Στα Αιγυπτιακά του Μανέθωνα, ως τρίτος βασιλιάς της 1ης δυναστείας αναφέρεται ο Κενκένης. Ωστόσο, αν ο Μήνης ταυτίζεται με τον Χορ-Αχά, τότε ο Ντζερ είναι ο 2ος βασιλιάς και συμπίπτει με τον Άθωθι του Μανέθωνα.
Μετά τον θάνατο του, ο Ντζερ θάφτηκε στη νεκρόπολη της Αβύδου. Τον διαδέχτηκε ο γιος του, Ντζετ. Ο τάφος του έχει βρεθεί στη νεκρόπολη της Άβυδου και είναι υπόγειος, χτισμένος με τούβλα. Σε αυτόν βρέθηκαν πολλά χρυσά κοσμήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κενκενης
Μεσιέ 78
thumb|240px|Το νεφέλωμα Μ78 Το Μεσιέ 78 (γνωστό και ως Μ78 και NGC 2068) είναι νεφέλωμα ανάκλασης σε απόσταση 1.600 ετών φωτός στον αστερισμό Ωρίωνα. Με φαινόμενο μέγεθος 8,3 είναι το λαμπρότερο νεφέλωμα ανάκλασης στον ουρανό. Το Μεσιέ 78 ανήκει στο σύμπλεγμα του Ωρίωνα, όπως το Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνα και το Μεσιέ 43, που βρίσκεται σε απόσταση 1.500 ετών φωτός.
Ιστορικό
Το Μεσιέ 78 ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν το 1780. Ο Σαρλ Μεσιέ το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του στις 17 Δεκεμβρίου 1780.
thumb|left|150px|Το νεφέλωμα του Μακ Νηλ
V1647 Orionis
Τον Ιανουάριο του 2004 ο αστέρας V1647 Ωρίωνος, ένας νεαρός εκρηκτικός μεταβλητός αστέρας που βρίσκεται στη βορειοδυτική άκρη του νεφελώματος, υπέστη μια ξαφνική αύξηση της φωτεινότητας, φωτίζοντας μέρος του νεφελώματος, το οποίο ονομάστηκε Νεφέλωμα McNeil, προς τιμήν του ανθρώπου που το ανακάλυψε. Αυτό το γεγονός ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για τη μελέτη της δυναμικής που σχετίζεται με τους πρωταστέρες και μελετήθηκε έντονα για δύο χρόνια, που αντιστοιχεί στην περίοδο κατά την οποία διατήρησε φωτεινότητα υψηλότερα από το κανονικό. Τον Οκτώβριο του 2005 η φωτεινότητά του μειώθηκε απότομα.
Χαρακτηριστικά
thumb|200px|Η ευρύτερη περιοχή του Μ78 από το 2MASS Το Μεσιέ 78 είναι το λαμπρότερο νεφέλωμα ανάκλασης σε μία ομάδα νεφελωμάτων που περιλαμβάνει τα NGC 2064, NGC 2067 και NGC 2071. Αυτά τα νεφελώματα μαζί με το Νεφέλωμα «Φλόγα» αποτελούν το μοριακό νέφος LDN 1630, ένα μέρος του συμπλέγματος του Ωρίωνα.
Οι αστέρες που φωτίζουν το Μεσιέ 78, ως νεφέλωμα ανάκλασης, είναι οι HD 38563A και HD 38563B, οι οποίοι έχουν οπτικό μέγεθος 10. Η πραγματική διάμετρος του Μεσιέ 78 φτάνει τα 4 έτη φωτός. Το φάσμα του είναι συνεχές και όμοιο με αυτό των αστέρων που το φωτίζουν. Μέσα στο Μεσιέ 78 έχουν εντοπιστεί 45 μεταβλητοί τύπου Τ Ταύρου και 17 αντικείμενα Herbin-Haro.
Στην υπέρυθρη ακτινοβολία γίνεται σαφέστερα ορατό το ανοικτό σμήνος από νέους αστέρες που σχηματίστηκαν μέσα στο νεφέλωμα. Αποτελείται από 192 αστέρες και εκτείνεται σε μία ακτινική διάμετρο 7΄. Αυτό το σμήνος ονομάστηκε M78 [LDEG91] 3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεφελώματα 78 2068 Κατηγορία:Ωρίων (αστερισμός)
Μπούντεσλιγκα Αυστρίας
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αυστρίας (γερμανικά: Österreichische Fußball-Bundesliga) ξεκίνησε το 1912. Από το 1974-75 διοργανώνεται από την Österreichische Fußball Bundesliga e.V. Το πρωτάθλημα αναφέρεται επίσημα ως tipico Bundesliga για εμπορικούς λόγους. Στον κατάλογο των πρωταθλητών κυριαρχούν οι ομάδες της Βιέννης με περισσότερα από 75 πρωταθλήματα.
Ιστορία
Από το 1911 ως το 1923 το Αυστριακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου διοργάνωνε η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Κάτω Αυστρίας (γερμ.: Niederösterreich), που είχε δημιουργηθεί μόνο από συλλόγους της Βιέννης. Στη συνέχεια τη διοργάνωση ανέλαβε η ομοσπονδία της Βιέννης (Wiener Fußball-Verband ή WFV), η οποία διοργάνωσε το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα στην ηπειρωτική Ευρώπη τη σεζόν 1924-25.
Το 1938 έπειτα από την Προσάρτηση της Αυστρίας, δηλαδή την αναγκαστική συνένωση της Αυστρίας με τη ναζιστική Γερμανία, το πρωτάθλημα της χώρας αποτέλεσε τμήμα του γερμανικού πρωταθλήματος με τον τίτλο Gauliga Ostmark. Τότε για πρώτη φορά σύλλογοι εκτός Βιέννης συμπεριλήφθηκαν στην ανώτερη κατηγορία. Την περίοδο αυτή η πρωταθλήτρια ομάδα της Αυστρίας μετείχε στους αγώνες κατάταξης του παγγερμανικού πρωταθλήματος, αντιμετωπίζοντας τους νικητές των άλλων τοπικών πρωταθλημάτων του γερμανικού κράτους. Τρεις φορές αυστριακές ομάδες έφτασαν ως τον τελικό του γερμανικού πρωταθλήματος και το 1941 η Ραπίντ Βιέννης το κατέκτησε. Επίσης δυο φορές κατέκτησαν αυστριακοί σύλλογοι το Κύπελλο Γερμανίας.
Μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο το αυστριακό ποδόσφαιρο έγινε πάλι ανεξάρτητο. Ως το 1948 μετείχαν μόνο βιεννέζικες ομάδες και στη συνέχεια εντάχθηκαν πάλι σύλλογοι από την υπόλοιπη χώρα. Όμως μόλις το 1965 ομάδα εκτός Βιέννης κατάφερε να πάρει τον τίτλο. Ήταν η ΛΑΣΚ Λιντς, για να ακολουθήσουν κι άλλες αργότερα: η Βάκερ Ίνσμπουργκ, η Φιρστ Λιντς, η Αούστρια Σάλτσμπουργκ (1933-2005)*, η Στουρμ Γκρατς και η Γκράτσερ ΑΚ.
Πρωταθλητές
1912 ως 1923 Διοργανωτής η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Κάτω Αυστρίας (Niederösterreich).
1924 ως 1938 Επαγγελματικό πρωτάθλημα. Διοργανωτής η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Βιέννης (Wiener Fußball-Verband ή WFV).
1939 ως 1945 Μετά το Ανσλούς το αυστριακό πρωτάθλημα μετατράπηκε σε τοπικό πρωτάθλημα του γερμανικού με τον τίτλο Gauliga Ostmark ως το 1945.
1974-75 ξεκίνησε η αυστριακή Μπούντεσλιγκα.
Δικαιώματα των γυναικών
Δικαιώματα των γυναικών είναι τα δικαιώματα και οι απαιτήσεις που αξιώνονται για τις γυναίκες και τα κορίτσια πολλών κοινωνιών ανά τον κόσμο και αποτελούν τη βάση για το γυναικείο κίνημα για τα δικαιώματα κατά τον δέκατο ένατο αιώνα και το φεμινιστικό κίνημα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Σε ορισμένες χώρες, τα δικαιώματα αυτά θεσμοθετούνται ή υποστηρίζονται από τον νόμο, τα τοπικά έθιμα και τη συμπεριφορά, ενώ σε άλλες μπορεί να αγνοηθούν ή να κατασταλούν. Διαφέρουν από τις ευρύτερες έννοιες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω ισχυρισμών μιας εγγενούς ιστορικής και παραδοσιακής προκατάληψης κατά την άσκηση των δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών, υπέρ των ανδρών και των αγοριών.
Μπούντεσλιγκα Αυστρίας
Χορηγίες
Το λογότυπο του πρωταθλήματος της αυστριακής Μπούντεσλιγκα αλλάζει αναλόγως τον εκάστοτε χορηγό. Από την περίοδο 2014–15 χορηγός του πρωταθλήματος είναι η tipico.
Δικαιώματα των γυναικών
Ζητήματα που συνδέονται συνήθως με τις έννοιες των δικαιωμάτων των γυναικών περιλαμβάνουν, αν και δεν περιορίζονται σε αυτά, στο δικαίωμα: για σωματική ακεραιότητα και αυτονομία, να είναι ελεύθερες από σεξουαλική βία, να ψηφίζουν, να κατέχουν δημόσια αξιώματα, να συνάπτουν νομικές συμβάσεις, να έχουν ίσα δικαιώματα στο οικογενειακό δίκαιο, να δουλεύουν, να αμοίβονται με δίκαιους μισθούς ή ίση αμοιβή, να έχουν αναπαραγωγικά δικαιώματα, να έχουν ιδιοκτησία, να μορφώνονται.
Μπούντεσλιγκα Αυστρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αυστρίας Αυστριας
Δικαιώματα των γυναικών
Αρχαίες κουλτούρες
Παρά το γεγονός ότι τα αρσενικά φαίνεται να έχουν κυριαρχήσει σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς, υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, οι γυναίκες στον πολιτισμό της Νιγηρίας Aka μπορούσαν να κυνηγούν, ακόμα και μόνες τους και συχνά να έχουν τον έλεγχο της διανομής των πόρων. Η αρχαία Αίγυπτος είχε γυναίκες μονάρχες, όπως η Κλεοπάτρα.
Κίνα
Οι γυναίκες σε όλη την ιστορική και αρχαία Κίνα θεωρήθηκαν κατώτερες και είχαν υποδεέστερο νομικό καθεστώς με βάση τον Κομφουκιανισμό. Στην Αυτοκρατορική Κίνα, οι ηθικές αξίες των Τριών Ταγμάτων παρότρυνε τις κόρες να υπακούν τους πατέρες τους, τις γυναίκες να υπακούν τους συζύγους και τις χήρες να υπακούσουν τους γιους τους. Οι γυναίκες δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν τις επιχειρήσεις ή τον πλούτο και οι άνδρες έπρεπε να υιοθετήσουν ένα γιο για τέτοιους οικονομικές σκοπούς. Ο μετέπειτα αυτοκρατορικός νόμος διέθετε επίσης επτά διαφορετικούς τύπους διαζυγίων. Μια σύζυγος μπορούσε να εκδιωχθεί αν δεν γεννούσε ένα γιο, διέπραττε μοιχεία, δεν πειθαρχούσε στα πεθερικά της, μίλησε υπερβολικά, έκλεβε, είχε εξάρσεις ζήλιας ή έπασχε από ανίατη ή σιχαμερή ασθένεια ή διαταραχή. Αλλά υπήρχαν και όρια για το σύζυγό της, όπως για παράδειγμα δεν θα μπορούσε να τη χωρίσει αν τηρούσε τους τόπους πένθους των πεθερικών της, αν δεν είχε καμία οικογένεια για να επιστρέψει, ή αν η οικογένεια του συζύγου ήταν φτωχή και από τότε που παντρεύτηκαν έγινε πλουσιότερη.
Η θέση των γυναικών στην Κίνα ήταν επίσης χαμηλή σε μεγάλο βαθμό λόγω της συνήθειας του δεσίματος των ποδιών (foot binding). Περίπου το 45% των Κινέζων γυναικών είχε δεμένα πόδια τον 19ο αιώνα. Για τις ανώτερες τάξεις, το ποσοστό ήταν σχεδόν 100%. Το 1912, η κινεζική κυβέρνηση διέταξε την παύση του εθίμου του δεσίματος των ποδιών που είχε ως αποτέλεσμα της αλλοίωσης της δομής των οστών, έτσι ώστε τα πόδια να είναι μόνο περίπου 4 ίντσες σε μήκος. Τα δεμένα πόδια προκαλούσαν δυσκολία κινήσεων, περιορίζοντας έτσι σημαντικά τις δραστηριότητες των γυναικών.
Εξαιτίας του κοινωνικού εθίμου που οι άνδρες και οι γυναίκες δεν έπρεπε να είναι κοντά ο ένας στον άλλο, οι γυναίκες της Κίνας ήταν απρόθυμες να θεραπεύονται από άνδρες γιατρούς της Δυτικής Ιατρικής κάτι που δημιούργησε την τεράστια ανάγκη για γυναίκες γιατρούς της Δυτικής ιατρικής στην Κίνα. Έτσι, η γυναίκα ιεραπόστολος-γιατρός Δρ Μαίρη H. Φούλτον (1854-1927) εστάλη από το Διοικητικό Συμβούλιο των Ξένων Αποστολών της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας (ΗΠΑ) για να ιδρύσει την πρώτη Ιατρική σχολή για γυναίκες στην Κίνα, γνωστή ως Hackett Medical College για γυναίκες (夏葛 女子 醫學院) που βρισκόταν στη Guangzhou, της Κίνας και λειτουργούσε χάρις μια μεγάλη δωρεά από τον ''Edward Α.Κ. Hackett'' (1851-1916) από την Ιντιάνα στις ΗΠΑ. Το Κολέγιο είχε ως στόχο την εξάπλωση του Χριστιανισμού και της σύγχρονης ιατρικής και την ανάδειξη της κοινωνικής κατάστασης των Κινέζων γυναικών.
Κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Κίνας (1912-1949) και παλαιότερων κινεζικών κυβερνήσεων, οι γυναίκες αγοράζονταν νόμιμα και πωλούνταν ως σκλάβες με το πρόσχημα των οικιακών βοηθών. Αυτές οι γυναίκες ήταν γνωστές ως Mui Tsai. Οι ζωές των Mui Tsai καταγράφηκαν από την Αμερικανίδα φεμινίστρια Άγκνες Σμέντλεϊ στο βιβλίο της "Πορτρέτα των γυναικών της Κίνας στην Επανάσταση".
Ωστόσο, το 1949 η Δημοκρατία της Κίνας είχε ανατραπεί από κομμουνιστές αντάρτες με επικεφαλής τον Μάο Τσε Τουνγκ και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ιδρύθηκε το ίδιο έτος. Τον Μάιο του 1950, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας θέσπισε το νόμο του Νέου Γάμου για την αντιμετώπιση της πώλησης των γυναικών στη σκλαβιά. Αυτό έθεσε εκτός νόμου τον γάμο δι' αντιπροσώπου και θεωρούσε νόμιμο το γάμο εφ' όσον και οι δύο σύζυγοι συναινούσαν. Ο Νόμος για τον Νέο Γάμο αύξησε την νόμιμη ηλικία γάμου στα 20 χρόνια για τους άνδρες και στα 18 για τις γυναίκες. Αυτό ήταν ένα ουσιαστικό μέτρο μεταρρύθμισης της αγροτικής υπαίθρου, μιας και οι γυναίκες δεν μπορούσαν πλέον να πωλούνται νόμιμα σε γαιοκτήμονες. Το επίσημο σύνθημα ήταν «Οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ίσοι, ο καθένας (ή καθεμία) αξίζει το αλάτι του».
Ελλάδα
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες γυναίκες δεν είχαν πολιτικά και ίσα δικαιώματα στην Αρχαία Ελλάδα, απολάμβαναν κάποια ελευθερία κινήσεων μέχρι την Αρχαϊκή εποχή. Υπάρχουν εγγραφές για γυναίκες στους αρχαίους Δελφούς, Γόρτυνα, Θεσσαλία, Μέγαρα και Σπάρτη να είναι ιδιοκτήτριες γης, η πιο περίοπτη μορφή ιδιωτικής περιουσίας εκείνη την εποχή. Ωστόσο, μετά την Αρχαϊκή εποχή η κατάσταση των γυναικών χειροτέρεψε και υπήρξε η εισαγωγή νόμων όπως η εφαρμογή του διαχωρισμού των φύλων.
Οι γυναίκες στην Κλασική Αθήνα δεν είχαν καμία νομική υπόσταση και θεωρούνταν μέρος του οίκου όπου επικεφαλής ήταν ένας άντρας κύριος. Μέχρι το γάμο, οι γυναίκες ήταν υπό την κηδεμονία του πατέρα τους ή άλλου συγγενή. Μόλις παντρεύονταν, ο σύζυγος τους γινόταν ο κύριος μιας γυναίκας. Καθώς οι γυναίκες είχαν αποκλειστεί από τη διεξαγωγή δικαστικών διαδικασιών, ο κύριός τους θα το έκανε για λογαριασμό τους. Οι Αθηναίες είχαν περιορισμένο δικαίωμα στην ιδιοκτησία και ως εκ τούτου δεν θεωρούνταν πλήρεις πολίτες, καθώς η ιθαγένεια και το δικαίωμα για ατομικά και πολιτικά δικαιώματα οριζόταν σε σχέση με τη περιουσία και τα μέσα για τη ζωή. Ωστόσο, οι γυναίκες μπορούσαν να αποκτήσουν δικαιώματα σε ακίνητα μέσα από δώρα, προίκα και κληρονομιά, αν ο κύριός τους είχε το δικαίωμα να διαθέσει την περιουσία της γυναίκας. Οι Αθηναίες μπορούσαν να συνάψουν συμβόλαιο αξίας λιγότερο από την αξία ενός "μέδιμνου κριθαριού" (μέτρο μέτρησης των σιτηρών), επιτρέποντας στις γυναίκες να συμμετάσχουν σε ασήμαντες συναλλαγές. Οι σκλάβες δεν ήταν επιλέξιμες για την πλήρη ιδιότητα του πολίτη στην αρχαία Αθήνα, αν και σε σπάνιες περιπτώσεις θα μπορούσαν να γίνουν πολίτες αν απελευθερώνονταν. Το μόνο μόνιμο εμπόδιο για την ιδιότητα του πολίτη και ως εκ τούτου της απόκτησης πλήρων πολιτικών και αστικών δικαιωμάτων στην αρχαία Αθήνα, ήταν το φύλο. Οι γυναίκες δεν απέκτησαν ποτέ ιθαγένεια στην αρχαία Αθήνα και ως εκ τούτου αποκλείονταν επί της αρχής και άσκησης από την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία.
Η Αθήνα ήταν επίσης η κοιτίδα της φιλοσοφίας εκείνη την εποχή και ο καθένας θα μπορούσε να γίνει ποιητής, λόγιος, πολιτικός, καλλιτέχνης, εκτός αν ήταν γυναίκα. Ο ιστορικός Ντον Νάρντο δήλωσε ότι «καθ' όλη την αρχαιότητα οι περισσότεροι Ελληνίδες είχαν λίγα ή καθόλου πολιτικά δικαιώματα και πολλές απολαμβάνουν λίγη ελευθερία επιλογής ή ευκινησίας.» Κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου στην Αθήνα, ο διάσημος φιλόσοφος Αριστοτέλης πίστευε ότι οι γυναίκες θα φέρουν αναταραχή, κακό και ήταν «εντελώς άχρηστες και προκαλούσαν μεγαλύτερη σύγχυση από τον εχθρό.» Για το λόγο αυτό, ο Αριστοτέλης πίστευε πως το να κρατήσουν τις γυναίκες χωριστά από την υπόλοιπη κοινωνία ήταν η καλύτερη ιδέα. Ο διαχωρισμός αυτός συνεπαγόταν πως θα ζούσαν σε σπίτια που ονομάζονταν γυναικωνίτες, ενώ θα φρόντιζαν τα καθήκοντά τους στο σπίτι και θα είχαν πολύ μικρή συναναστροφή με τον αρσενικό κόσμο. Αυτό ήταν επίσης, για την προστασία της γονιμότητας των γυναικών από τους άνδρες, εκτός από τους συζύγους τους, ώστε η γονιμότητα τους να μπορέσει να εξασφαλίσει τη νομιμότητα της καταγωγής μέσω της γέννησης. Οι Αθηναίες λάμβαναν πολύ λίγη μόρφωση εκτός από μαθήματα στο σπίτι για βασικές δεξιότητες όπως το γνέσιμο, η ύφανση, το μαγείρεμα και κάποια γνώση των χρημάτων.
Αντίθετα, οι γυναίκες στη Σπάρτη απόλαυσαν δικαιώματα κοινωνικής θέσης, δύναμης και σεβασμού που ήταν άγνωστα στον υπόλοιπο κλασικό κόσμο. Παρά το γεγονός ότι οι Σπαρτιάτισσες είχαν εξαιρεθεί επίσημα από τη στρατιωτική και πολιτική ζωή, είχαν σημαντική θέση ως μητέρες των Σπαρτιατών πολεμιστών. Δεδομένου ότι οι άντρες ασχολούνται με τις στρατιωτικές δραστηριότητες, οι γυναίκες ανέλαβαν την ευθύνη για τη διαχείριση της περιουσίας. Μετά από τον παρατεταμένο πόλεμο κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., οι Σπαρτιάτισσες κατείχαν περίπου το 35% και 40% του συνόλου της σπαρτιατικής γης και ακινήτων. Από την Ελληνιστική Περίοδο, μερικοί από τους πλουσιότερους Σπαρτιάτες ήταν γυναίκες. Διαχειρίζονταν τις δικές τους ιδιοκτησίες, καθώς και τις ιδιοκτησίες των αρσενικών συγγενών που ήταν μακριά με το στρατό. Οι Σπαρτιάτισσες σπάνια παντρεύονταν πριν από την ηλικία των 20 και σε αντίθεση με τις Αθηναίες που φορούσαν βαριά ρούχα που τις κάλυπταν και σπάνια ήταν έξω από το σπίτι, οι Σπαρτιάτισσες φορούσαν κοντά φορέματα και πήγαιναν όπου τις ευχαριστούσε. Τα κορίτσια όσο και τα αγόρια λάμβαναν εκπαίδευση και οι νέες γυναίκες όπως και οι νέοι άνδρες μπορούσαν να συμμετέχουν στις Γυμνοπαιδίες (Φεστιβάλ Γυμνών Νέων). Παρά τη σχετικά μεγαλύτερη ευκινησία των γυναικών στη Σπάρτη, ο ρόλος τους στην πολιτική ήταν εξίσου το ίδιο με τις Αθηναίες, δηλαδή δεν μπορούσαν να λάβουν μέρος σε αυτήν. Οι άνδρες τους απαγόρευαν να μιλούν σε συνελεύσεις και τις απέκλειαν από οποιεσδήποτε πολιτική δραστηριότητα. Ο Αριστοτέλης πίστευε, επίσης, πως η επιρροή των γυναικών της Σπάρτης ήταν κακή και υπογράμμισε η μεγαλύτερη νομική ελευθερία των γυναικών στη Σπάρτη θα έφερνε την καταστροφή της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεμινισμός και κοινωνία
Οστεΐτιδα ηβικής σύμφυσης
Η οστεΐτιδα της ηβικής σύμφυσης (λατινικός όρος στην αγγλοσαξωνική βιβλιογραφία: osteitis pubis) είναι μια εκφυλιστική φλεγμονώδης και επώδυνη νόσος στα μαλακά μόρια της ηβικής συμφύσεως. Στην Ελλάδα αποκαλείται ενίοτε και ηβική συμφυσίτιδα. Ως νόσος είναι γνωστή από παλιά, είχε ήδη δημοσιευθεί από τον E.Beer το έτος 1924 (Beer, 1924). Έχει τους κωδικούς 33068 (στο Diseases DB) και pmr/92 sports/90 (στο e-Medicine). . Σε ορισμένα αγγλικά άρθρα, η πάθηση αναφέρεται και με τον όρο symphysis pubis dysfunction (SPD) δηλαδή δυσλειτουργία της ηβικής σύμφυσης.
Αιτιολογία
Η σταθερότητα της Ηβικής σύμφυσης εξαρτάται από δύο παράγοντες. Από την ακεραιότητα των Ιερολαγονίων αρθρώσεων (πράγμα που δεν συμβαίνει πάντα, ιδίως σε γυναίκες μετά από τοκετούς) και από την φυσιολογική δομή του χόνδρου της Ηβικής σύμφυσης (αυτό διαταράσσεται από καταπόνηση ή χειρισμούς σε προηγηθείσες επεμβάσεις). Η αστάθεια του χόνδρου της ηβικής σύμφυσης οδηγεί σε κινήσεις ζίκ-ζάκ (Frank Netter, 1969) και φλεγμονή με πόνο. Η πάθηση συνήθως οφείλεται σε αλλεπάλληλους μικροτραυματισμούς της περιοχής, από κάθε αιτία, και συνήθως από υπερβολική επαναλαμβανόμενη μυϊκή έλξη του oρθoύ μηριαίου και των πρoσαγωγών μυών τoύ ισχίου στην περιοχή της ηβικής σύμφυσης, σε άθληση κάθε είδους. Ο Frank Netter γράφει ακριβώς “shearing action on Symphysis pubis, as pelvis seesaws up and down, drives to osteitis pubis” που σημαίνει ότι “η συμπιεστική δράση πάνω στην ηβική σύμφυση, καθώς η λεκάνη ταλαντεύεται πάνω κάτω, οδηγεί σε Οστείτιδα της Ηβικής Σύμφυσης”..
Επιδημιολογία
Η πάθηση είναι σχετικά σπάνια. Όλοι οι συγγραφείς που αναφέρονται στην σπάνια αυτή πάθηση απαριθμούν το πολύ στη συλλογή τους από 2 έως 8 περιστατικά έκαστος. Η πάθηση παρατηρείται συνήθως σε νεαρούς ποδοσφαιριστές, ή σε άτομα μέσης ηλικίας που περπατούν ή αθλούνται αρκετά. Περισσότερο πάσχουν οι γυναίκες, ιδίως μεταξύ 50-60 που αποφάσισαν να αθληθούν όψιμα (ορειβασία, χορός, γυμναστήριο). Η αναλογία γυναικών προς άνδρες είναι 3:1 και η πάθηση έχει αναλογία 4:18.000 δηλαδή ένας ασθενής στους 4.500 ασθενείς πρωτοβάθμιου ορθοπεδικού ιατρείου. Υπολογίζεται ότι ένας ορθοπεδικός μπορεί να δει σε όλη την καριέρα του το πολύ 4-5 περιστατικά ασθενών με Οστείτιδα Ηβικής Σύμφυσης Παρόμοια ελάχιστα περιστατικά αθλητών με Osteitis Pubis αναφέρει και η Κλινική Αθλητικών Κακώσεων του Νοσοκομείου ΚΑΤ Κηφισιάς, που αντιμετωπίσθηκαν συντηρητικά, με παρατεταμένο χρόνο ανάρρωσης.
Συμπτώματα και Κλινική εικόνα
Συνήθως τα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά και είναι ασαφή. Ο ασθενής δεν ξέρει ακριβώς που πονάει. Αρχικά αναφέρει ένα ακαθόριστο πόνο χαμηλά στη λεκάνη, ή στο ισχίο, στους προσαγωγούς μύες του ισχίου, έναν κριγμό, ένα διάχυτο πόνο στην κοιλιά και τα ισχία, δυσκολία στο βάδισμα, δυσκολία στην αυτοεξυπηρέτηση, δυσκολία στην άθληση, κλπ. . Πάντως η βάδιση του ασθενούς δεν διαταράσσεται, ουδέποτε παρουσιάσθηκε ασθενής που να κουτσαίνει, και το κυριότερο η πάθηση ηρεμεί με την ξεκούραση και "αγριεύει" με την καταπόνηση.
Ειδικές εξετάσεις - Διάγνωση
Η διάγνωση της Οστεΐτιδας της Ηβικής Συμφύσεως γίνεται εύκολα με την κλινική εξέταση. Στα αδύνατα άτομα τα πράγματα είναι εύκολα, δυσκολεύουν όμως στα παχύσαρκα και στα μυώδη άτομα. Στην κλινική εξέταση, υπάρχει πόνος στην περιοχή της ηβικής σύμφυσης αλλά παραδόξως και στα ισχία, που επιδεινώνεται με την προσαγωγή του ισχίου υπό αντίσταση. Έτσι σε περιπτώσεις αμφιβολίας χρειάζονται κάποιες εξετάσεις:
Θεραπεία
Όσο σπάνια παρουσιάζεται στην πράξη η Οστεΐτις της Ηβικής Σύμφυσης, τόσο δύσκολη παρουσιάζουν τη θεραπεία της οι διάφοροι συγγραφείς. Ο Αμερικανός Daniel Kulund (1988) ως θεραπεία συνιστά απλώς διατατικές ασκήσεις προσαγωγών και δισκία αντιφλεγμονώδη Phenylbutazone (Butazolidin, δεν κυκλοφορεί πλέον στο εμπόριο). Η σύγχρονη θεραπεία της Οστεΐτιδας της Ηβικής Σύμφυσης περιλαμβάνει αναστολή της άθλησης, ανάπαυση, χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, και φυσικοθεραπεία με τοπικά υπέρηχα και Laser. Σε επίμονες περιπτώσεις έχει ένδειξη η τοπική έγχυση κορτικοστεροειδών ή καλύτερα η Προλοθεραπεία (prolotherapy) ή θεραπεία αναγέννησης χόνδρου (regeneration therapy) δηλαδή τοπικοί πολλαπλοί "βελονισμοί" ("τρυπήματα", "Needling Therapy") με ξυλοκαΐνη πάνω στην Ηβική Σύμφυση, που διεγείρουν την ανάπλαση του συνδετικού ιστού της (Topol, 2008, Daniel Kulund, 1988). Ο Daniel Kulund συνιστούσε αυτή τη θεραπεία το 1988 για θεραπεία της Τενοντίτιδος του Επιγονατιδικού Τένοντα. Η μέθοδος αυτή της Προλοθεραπείας (prolotherapy) φαίνεται να είναι η πιο αποτελεσματική και επιτυχής. Επίδειξη της μεθόδου είναι διαθέσιμη σε βίντεο στην ιστοσελίδα YouTube, με τίτλο Osteitis Pubis. Σπάνια χρειάζεται χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία της Οστείτιδος της Ηβικής σύμφυσης. Οι Καναδοί Ramin Mehin και συνεργάτες αναφέρουν τέσσερις χειρουργικές μεθόδους για τη θεραπεία της Οστεΐτιδος της Ηβικής Σύμφυσης: Τον καθαρισμό (Curretage), την ευρεία εκτομή (Wide resection), την σφηνοειδή εκτομή (Widge resection) και την αρθρόδεση - συμφυσιόδεση (arthrodesis, symphysiodesis). Η αρθρόδεση γίνεται με πλάκα και βίδες ή με σύρμα. Όλες οι επεμβάσεις έχουν αμφίβολα αποτελέσματα γιατί κατά την επέμβαση κόβονται σύνδεσμοι, χρήσιμοι για τη συνδεσμική σταθερότητα, και ορισμένοι μικροί αισθητικοί κλάδοι νεύρων της περιοχής.(Ramin Mehin, 2006). Η πείρα έδειξε ότι ακόμα και χωρίς καμμία θεραπεία η νόσος αυτοϊάται σε 12-18 μήνες. Ολα τα θεραπευτικά μέτρα απλώς επιταχύνουν το χρόνο ανάρρωσης.
Πρόγνωση
Η πάθηση δεν είναι σοβαρή ούτε επικίνδυνη. Η σοβαρότητά της προκύπτει από τη δυσκολία διάγνωσης και θεραπείας. Ομως όλοι οι ασθενείς ανεξάρτητα από θεραπεία, έγιναν καλά μέσα σε 1,5 χρόνο. Η φυσικοθεραπεία είχε προσωρινό αποτέλεσμα άνευ σημασίας. Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είχαν απλώς 50% παυσίπονη δράση, αλλά δεν κατάφεραν να εξαλλείψουν εντελώς το πρόβλημα. Η ένεση Κορτιζόνης Celestone τοπικά είχε παυσίπονη δράση διάρκειας πολλών μηνών. Πέραν του πόνου οι ασθενείς αναφέρουν και ενοχλητικό ήχο "κρικ κρούκ" στην ηβική σύμφυση που σταδιακά παρέρχεται μαζί με τον πόνο. Προφανώς η φλεγμονή του ηβικού συνδέσμου κάνει την άρθρωση πλέον ευκίνητη και επώδυνη. Με την πάροδο του χρόνου ο σύνδεσμος ινοποιείται, σκληραίνει και ο πόνος με τον κριγμό παρέρχονται. Η πάθηση είναι εντελώς ακίνδυνη, είναι χρόνια, είναι αυτοϊάσιμη, ακόμα και χωρίς θεραπεία, και έχουμε διαθέσιμους αρκετούς τρόπους ανακούφισης του ασθενούς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φλεγμονές
Τορπ (Ντου)
Το Τορπ (γαλλικά: Torpes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Τουγιόν-ε-Λουτλέ
Το Τουγιόν-ε-Λουτλέ (γαλλικά: Touillon-et-Loutelet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μιχαλάκης Ζαμπάς
Ο Μιχαλάκης (Μιχάλης) Ζαμπάς (Λεμεσός 5 Μαΐου 1954 - Γερόλακκος 22 Ιουλίου 1974), ήταν Κύπριος πρωταθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, αγνοούμενος της Τούρκικης εισβολής του 1974.
Γιος του Σταύρου από τον Καραβά και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Ευρύχου της Λεμεσού και τελείωσε το Παγκύπριο γυμνάσιο αρρένων Κύκκου με άριστα. Η στρατιωτική του θητεία στη εθνική φρουρά συνέπεσε με την τουρκική εισβολή του 1974 και ενώ υπηρετούσε στα τεθωρακισμένα με τον βαθμό του Ανθυπίλαρχου. Συμμετείχε σε μάχες και έπεσε μαχόμενος στις 22 Ιουλίου 1974 κατά τον βομβαρδισμό του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ. Στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ είχε καταφύγει της προηγούμενη μέρα όταν και χάλασε από μηχανική βλάβη ο τεθωρακισμένο άρμα που υπηρετούσε. Το 2001 με την μέθοδο του DNA αναγνωρίστηκαν τα οστά του και τάφηκε με τιμές ήρωα.
Αθλητική του καριέρα
Πρωταθλητής Κύπρου στη επιτραπέζια αντισφαίριση και αθλητής του ΑΠΟΕΛ. 6 συνεχόμενες φορές πρωταθλητής στο ατομικό πρωτάθλημα αντρών, και 6 συνεχόμενες φορές πρωταθλητής εφήβων. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Κύπρου και την εκπροσώπησε τελευταία φορά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1972.
Αναφορές
Κατηγορία:ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Σέλντεν Έντνερ
Ο Σέλντεν Έντνερ (26 Ιανουαρίου 1919 - 21 Ιανουαρίου 1949) ήταν αξιωματικός της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Πιθανολογείται πως πρόκειται για τον μοναδικό αμερικανό στρατιωτικό που σκοτώθηκε στον ελληνικό εμφύλιο.
Ο Έντνερ γεννήθηκε στο Φέργκους Φολς της Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Το 1940 κατατάχτηκε στην Καναδική Βασιλική Αεροπορία και μετά την εκπαίδευσή του τοποθετήθηκε στη Βρετανία. Εκεί με τα χρώματα της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας πέτυχε πέντε καταρρίψεις. Το 1942 μεταφέρθηκε στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία. Τον Μάρτιο του 1944 υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το αεροσκάφος του πάνω από τη Γερμανία, συνελήφθη και παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρι τη λήξη του πολέμου.
Τον Απρίλιο του 1948 ανέλαβε καθήκοντα στην αμερικανική στρατιωτική αποστολή στην Ελλάδα.
"Την 21ην τρέχοντος και περί ώραν 11:00 προ μεσημβρίας, εκπαιδευτικόν αεροσκάφος τύπου «Χάρβαρτ», εκ των χρησιμοποιουμένων δια την μεταφοράν προσωπικού, απογειωθέν εκ της αεροπορικής βάσεως Λαρίσης και κατευθυνόμενον προς την αεροπορικήν βάσιν Αράξου, εβλήθη υπό συμμοριτών άνωθεν της περιοχής Καρπενησίου και ηναγκάσθη να προσγειωθή εις την παρυφήν της κωμοπόλεως τούτης."
Η αμερικανική στρατιωτική αποστολή ανακοίνωσε πως ήταν ζωντανός μετά την αναγκαστική προσγείωση και ότι τον σκότωσαν οι αντάρτες, υπό τον έλεγχο των οποίων ήταν το Καρπενήσι. Ο σμηνίας Κουτεντάκης που βρήκε το πτώμα σε μια χαράδρα ανέφερε πως στο κεφάλι του Έντνερ υπήρχαν κακώσεις μέχρι σημείου παραμορφώσεως και ότι στο λαιμό του υπήρχε βρόχος από σκοινί.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός του ΔΣΕ Ελεύθερη Ελλάδα απαντώντας υποστήριξε ότι ο Έντνερ τραυματίστηκε σοβαρά εξαιτίας της αναγκαστικής προσγείωσης και υπέκυψε στα τραύματά του δύο ώρες αργότερα στο νοσοκομείο.
Ο Χαρίλαος Φλωράκης, που ήταν επικεφαλής των δυνάμεων του ΔΣΕ στο Καρπενήσι, ανέφερε πως ο Έντνερ πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από αξιωματικό του ΔΣΕ ενώ επιχειρούσε να διαφύγει.
Παραπομπές
Εντνερ Σέλντεν Εντερ
Τσόκος
Το ελληνικό επώνυμο Τσόκος/Τσόκου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Μύρων Μ. Ξυλούρης
μικρογραφία|Ξυλούρης Μ Μυρων μικρογραφία|Ξυλούρης Μ Μύρων Ο Μύρων Ξυλούρης, (1907-1984) γιος του Μιχελή Ξυλούρη, ήταν Έλληνας αντιστασιακός ο οποίος γεννήθηκε στον Κρουσώνα Ηρακλείου Κρήτης. Είχε καταγωγή από οικογένεια που αντιστάθηκε σθεναρά στον τούρκικο ζυγό.
Πρώτα χρόνια - σπουδές
Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Αρρένων του Ηρακλείου το 1929.
Ελληνοϊταλικός Πόλεμος
μικρογραφία|Mύρων Μ Ξυλούρης Κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο πολέμησε με άλλους Κρήτες στο 44ο Σύνταγμα Πεζικού, στο 3ο τάγμα, στα βουνά Τρεμπεσίνα και Σεντέλι της Αλβανίας. Στις χειρόγραφες ανέκδοτες σημειώσεις του αναφέρει ότι πάρα πολλοί στρατιώτες πέθαιναν από κρυοπαγήματα εξαιτίας του χιονιού και του δριμύ ψύχους που επικρατούσε σ'αυτά τα βουνά.Μόνο όσοι έβγαζαν τα υποδήματα τους κατά την διάρκεια της νύχτας και έτριβαν τα γυμνά τους πόδια στο χιόνι γλύτωσαν από τα κρυοπαγήματα.Επίσης λόγω του συνεχούς τριψίματος που έκαναν οι οπλίτες στο σώμα τους εξαιτίας των ψειρών που είχαν πάνω τους,ζέσταιναν το σώμα τους και δεν πάγωναν.Τις σκηνές τις περισσότερες φορές τις έδεναν σε χέρια και πόδια νεκρών στρατιωτών,εφόσον το χιόνι είχε σκεπάσει τα πάντα και δεν υπήρχαν κλαδιά και ξύλα για να φτιάξουν πασσάλους.
Σε μια μάχη που έλαβε χώρα στη χιονισμένη κορυφογραμμή Πούντανορντ, την 13η Φεβρουαρίου 1941, στην οποία τα ελληνικά στρατεύματα δεν είχαν αρκετά όπλα και πολεμοφόδια, σε επίθεση ενάντια στους Ιταλούς δέχθηκε μια σφαίρα στο κράνος χωρίς να τραυματιστεί. Στη συνέχεια επιτέθηκε με αυτοσχέδιο όπλο ένα ξύλο στον Ιταλό που τον είχε πυροβολήσει και αφού τον σκότωσε του πήρε τα όπλα και συνέχισε τη μάχη.Όταν το μέτωπο έπεσε κατέβηκε λαθραία με ένα καΐκι τον Ιούλιο του 1941 στον κόλπο της Αγίας Πελαγίας.
Αντιστασιακή δράση
Τον Ιούνιο του 1941 ο Αρχηγός Εθνικής Αντίστασης Αντώνης Γρηγοράκης ή «Σατανάς». τον όρκισε και τον όρισε υπεύθυνο του πολιτικού σκέλους της νεοσύστατης αντιστασιακής ομάδας,υπεύθυνο για την καθοδήγηση προπαγάνδας και ασφάλειας.Έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις της οργάνωσης εξόντωσης  Γερμανών και Ελλήνων  δοσίλογων  όπως των  Τζουλιάδων,  οι οποίοι ήταν οι επικεφαλής του "Σώματος Κυνηγών"  Φριτς Σούμπερτ στην Κρήτη.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί Κατηγορία:Οικογένεια Ξυλούρη
Λα Τουρ-ντε-Σαι
Το Λα Τουρ-ντε-Σαι (γαλλικά: La Tour-de-Sçay, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μπαλαίικα Ηλείας
Τα Μπαλαίικα ή Μπαλέϊκα είναι ημιορεινός οικισμός της Πελοποννήσου στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας σε υψόμετρο 200 μέτρα ενώ απέχει 35 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Κρέστενα και 11 χλμ. Β. από την Ανδρίτσαινα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο Τοπικό Διαμέρισμα Σέκουλα του δήμου Ανδριτσαίνης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Σέκουλα την τοπική κοινότητα Σέκουλα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανδριτσαίνης του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 58 κατοίκους.
Καραμελωμένο μήλο
Τα καραμελωμένα μήλα είναι ολόκληρα μήλα με επικάλυψη ζαχαρωτού κι ένα ραβδί τοποθετημένο ως λαβή. Αυτά είναι μια συνηθισμένη απόλαυση στα φεστιβάλ του φθινοπώρου στη δυτική κουλτούρα στο βόρειο ημισφαίριο, όπως το Χαλοουίν και το Guy Fawkes Night, επειδή αυτά τα φεστιβάλ συμβαίνουν στον απόηχο της ετήσιας συγκομιδής μήλων. Αν και τα καραμελωμένα μήλα μπορεί να φαίνονται παρόμοια, παρασκευάζονται με σαφώς διαφορετικές διαδικασίες.
Ιστορία
Σύμφωνα με μια πηγή, ο Αμερικανός Ουίλλιαμ Γ. Κολμπ εφηύρε το καραμελωμένο μήλο. Ο Κολμπ, ένας βετεράνος ζαχαροπλάστης του Νιούαρκ, παρήγαγε την πρώτη του παρτίδα ζαχαρωμένων μήλων το 1908. Ενώ πειραματιζόταν στο ζαχαροπλαστείο του με κόκκινα ζαχαρωτά κανέλας για το εμπόριο της περιόδου των Χριστουγέννων, βούτηξε μερικά μήλα στο μείγμα και τα έβαλε στις βιτρίνες για προβολή. Πούλησε όλη την πρώτη παρτίδα για 5 σεντς το καθένα και αργότερα πουλούσε χιλιάδες ετησίως. Σύντομα ζαχαρωμένα μήλα πουλήθηκαν κατά μήκος της ακτής του Τζέρσεϊ, στο τσίρκο και σε ζαχαροπλαστεία σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με το Newark News το 1948. Ωστόσο, τα μήλα τόφι είχαν καταγραφεί στο παρελθόν ότι πωλούνταν στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1890.
Συστατικά και παρασκευή
Τα καραμελωμένα μήλα φτιάχνονται επικαλύπτοντας ένα μήλο με ένα στρώμα ζάχαρης που έχει θερμανθεί μέχρι το στάδιο της σκληρής ρωγμής. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">] Η πιο κοινή επίστρωση ζάχαρης παρασκευάζεται από ζάχαρη (λευκή ή καφέ), σιρόπι καλαμποκιού, νερό, κανέλα και κόκκινη χρωστική τροφίμων. Ο υγρός καιρός μπορεί να εμποδίσει τη σκλήρυνση της ζάχαρης.
Τοπικές παραδόσεις
δεξιά|μικρογραφία| Καραμελωμένα μήλα σε βιτρίνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζαχαροπλαστική Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Αμερικανικές εφευρέσεις
Σεβαστούπολη
thumb|250px|Άποψη της πόλης thumb|250px|Κτίριο της πόλης Η Σεβαστούπολη (ρωσικά και ουκρανικά : Севасто́поль, κριμαϊκά: Aqyar) είναι πόλη - λιμάνι στο νοτιοδυτικό τμήμα της Κριμαίας. Η πόλη προς το παρόν αποτελεί αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία. Η Ρωσία και η ίδια η Σεβαστούπολη θεωρούν ότι είναι ομοσπονδιακή πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ενώ η Ουκρανία ότι πρόκειται για πόλη της Ουκρανίας με ειδικό καθεστώς. Η Ρωσία έχει εκτοπίσει τον Ουκρανικό στρατό και ελέγχει την πόλη. Ο πληθυσμός της πόλης το 2007 υπολογιζόταν σε 379.200 κατοίκους. Βρίσκεται στη χερσόνησο της Κριμαίας, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Λόγω της θέσης της, είναι εδώ και αιώνες σημαντική ναυτική βάση, εξακολουθώντας και σήμερα να είναι βάση του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας του ρωσικού (και πρώην σοβιετικού) ναυτικού. Η πόλη είναι κέντρο των δραστηριοτήτων αλιείας, θαλάσσιου εμπορίου, επιστήμης, βιομηχανίας και αναψυχής στη νοτιοδυτική Ρωσία.
Ιστορία
Κατά την αρχαιότητα κοντά στην πόλη βρισκόταν η αρχαία ελληνική πόλη Χερσόνησος. Το 1778 ο Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ κατασκεύασε αναχώματα στην περιοχή για την τοποθέτηση στρατιωτών σε αυτά. Η πόλη ιδρύθηκε το 1783 ως ναυτική βάση και πήρε το όνομα Ακτιάρ (λευκοί γκρεμοί). Το 1784 ο Γκριγκόρι Ποτέμκιν έλαβε διαταγή να κατασκευάσει ένα οχυρό στην περιοχή και να το ονομάσει Σεβαστόπολ. Η πόλη έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Το 1855, κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, η Σεβαστούπολη κατακτήθηκε μετά από εντεκάμηνη πολιορκία από τους Γάλλους, τους Βρετανούς και τους Οθωμανούς, ενώ προηγουμένως είχε καταστραφεί εσκεμμένα από τους Ρώσους. Η πόλη βομβαρδίστηκε, επίσης, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της από τις δυνάμεις του Άξονα και, τελικά, άντεξε 250 μέρες προτού πέσει. Απελευθερώθηκε από τις Σοβιετικές δυνάμεις στις 9 Μαΐου 1944 και έλαβε το βραβείο της Ηρωϊκής Πόλης. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου η Σεβαστούπολη ήταν μια κλειστή πόλη και χρειαζόταν άδεια για να την επισκεφθεί κάποιος. Αν και με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης πέρασε στην κατοχή της Ουκρανίας, το 1993 ανακοινώθηκε από το ρωσικό κοινοβούλιο ότι ήταν πόλη της Ρωσικής Συνομοσπονδίας. Ύστερα από συμφωνία ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία το 1997, αποκλείστηκαν οι όποιες αξιώσεις της τελευταίας στην πόλη. Κατά την κρίση της κριμαϊκής χερσονήσου του 2014, κατόπιν δημοψηφίσματος, ενσωματώθηκε εκ νέου στη Ρωσία.
Γεωγραφία
thumb|300px|Άποψη του κόλπου της Σεβαστούπολης Η πόλη της Σεβαστούπολης βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου της Κριμαίας σε ένα ακρωτήριο γνωστό ως Χερσόνησος του Ηρακλή σε μια ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη χαρακτηρίζεται ως ειδική πόλη-περιοχή της Ουκρανίας, η οποία εκτός από την ίδια την πόλη περιλαμβάνει αρκετούς από τους απομακρυσμένους οικισμούς της. Η ίδια η πόλη συγκεντρώνεται κυρίως στο δυτικό τμήμα της περιοχής και γύρω από τον μεγάλο κόλπο της Σεβαστούπολης. Μακριά σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία νοτιοανατολικά της Σεβαστούπολης βρίσκεται η πρώην πόλη Μπαλακλάβα (από το 1957 ενσωματώθηκε στη Σεβαστούπολη), ο κόλπος της οποίας στη σοβιετική εποχή χρησίμευε ως κύριο λιμάνι για τα σοβιετικά πετρελαιοκίνητα υποβρύχια.
Η ακτογραμμή της περιοχής είναι ως επί το πλείστον βραχώδης, σε μια σειρά από μικρότερους κόλπους, μεγάλος αριθμός των οποίων βρίσκεται στον κόλπο της Σεβαστούπολης. Τα μεγαλύτερα από αυτά είναι ο νότιος κόλπος (εντός του κόλπου της Σεβαστούπολης), ο κόλπος Άρτσερ, που αποτελείται από μικρότερους κόλπους, όπως τον κόλπο των Κοζάκων. Υπάρχουν πάνω από τριάντα κόλποι στην γύρω περιοχή. Μέσα από την περιοχή ρέουν τρία ποτάμια: το Μπέλμπεκ, Χόρνα και Κάτσα. Και οι τρεις οροσειρές των βουνών της Κριμαίας αντιπροσωπεύονται στη Σεβαστούπολη, η νότια οροσειρά από τα υψίπεδα Μπαλακλάβα, η εσωτερική οροσειρά από τα βουνά Μεκενζιέφ και η εξωτερική οροσειρά από το Κάρα-Τάου.
Κλίμα
Η Σεβαστούπολη έχει μεσογειακό κλίμα (σύμφωνα με την Κλιματική ταξινόμηση Köppen: Csa), που συνορεύει στενά με ένα υγρό υποτροπικό κλίμα. Λόγω της μέσης καλοκαιρινής αλληλεπίδρασης 22 C συνορεύει επίσης με ένα εποχικό ωκεάνιο κλίμα, με δροσερούς χειμώνες και ζεστά έως καυτά καλοκαίρια.
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 15 – κατά τη διάρκεια της ημέρας και περίπου 9 °C τη νύχτα. Τους πιο κρύους μήνες, Ιανουάριο και Φεβρουάριο, η μέση θερμοκρασία είναι 5 – κατά τη διάρκεια της ημέρας και περίπου 1 °C τη νύχτα. Τους θερμότερους μήνες, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, η μέση θερμοκρασία είναι περίπου 26 °C κατά τη διάρκεια της ημέρας και περίπου 19 °C τη νύχτα. Γενικά, η περίοδος καλοκαιριού διαρκεί 5 μήνες, από περίπου τα μέσα Μαΐου έως τον Σεπτέμβριο, με τη θερμοκρασία να φτάνει συχνά τους 20 °C ή περισσότερο εώς το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας *
Ιάκωβος Διασωρίνος
Ο Ιάκωβος Διασωρίνος (Ρόδος ; - Λευκωσία 1562) ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα, από τους πιο αντιπροσωπευτικούς τύπους των πρώτων μεταβυζαντινών αιώνων. Η ζωή του υπήρξε περιπετειώδης τυχοδιωκτική, αλλά και γεμάτη πνευματική δράση.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ρόδο, αλλά άγνωστο είναι πότε. Για κάποιο λόγο ονομαζόταν «Κύριος της Δωρίδος». Ο πατέρας του εγκατέλειψε το νησί, ίσως κατά την κατάκτησή της από τους Τούρκους το 1522, και πήγε στη Χίο. Εκεί ο Ιάκωβος εκπαιδεύτηκε από τον λόγιο Ερμόδωρο Λήσταρχο. Το 1543 ο Ιάκωβος βρίσκεται στη Βενετία. Από την αλληλογραφία του με τον Αλέξανδρο Νερούλη μαθαίνουμε για τη γεμάτη στερήσεις ζωή του στη πόλη αυτή. Κάποια στιγμή έπιασε δουλειά ως υπηρέτης στο φαρμακείο κάποιου Άγγελου. Γρήγορα άφησε τη δουλειά αυτή και έγινε αρχηγός σώματος Ελλήνων ιππέων στο στρατό του Καρόλου Ε', του κατόπιν αυτοκράτορα της Γερμανίας. Με το σώμα αυτό πολέμησε στις εκστρατείες κατά της Γαλλίας και Ιταλίας. Εγκατέλειψε τη στρατιωτική σταδιοδρομία και πήγε στις Βρυξέλλες το 1555, όπου διέτριβε μαζί με τον ξάδελφό του και μεγάλο τυχοδιώκτη, Ιάκωβο Βασιλικό. Επανήλθε στις φιλολογικές του ασχολίες και επιδόθηκε στην αντιγραφή αρχαίων χειρογράφων. Γράφει επιγράμματα και άλλα ποιήματα και γοητεύει τους πάντες με την πολυμάθεια και την ευφράδειά του. Παράλληλα τρέφει την ιδέα της απελευθέρωσης της πατρίδας του με τη βοήθεια του ηγεμόνα των Κάτω Χωρών και της Ισπανίας Φιλίππου Β'. Επέλεξε τη Βενετοκρατούμενη Κύπρο, όπου εγκαταστάθηκε το 1562 ίδρυσε Ελληνική σχολή στην οποία και δίδασκε τον Ελληνικό πολιτισμό (γλώσσα και ιστορία). Εκεί χρησιμοποίησε τις ρητορικές του ικανότητες, μιλούσε για την αρχαία Ελλάδα και παρότρυνε τους κατοίκους να εξεγερθούν και να αποκτήσουν την ελευθερία τους. Έστειλε και πράκτορα στην Κωνσταντινούπολη για να εξασφαλίσει την εύνοια και βοήθεια του Σουλτάνου. Ο πράκτοράς του όμως εκμυστηρεύτηκε τα σχέδια σε κάποιον προδότη, και για το λόγο αυτό, συνελήφθη στην Πάφο όπου βρισκότανε, και μεταφέρθηκε στη Λευκωσία, όπου μετά από συνοπτική διαδικασία εκτελέστηκε δια απαγχονισμού από τις Βενετικές αρχές το 1562. Το πτώμα του κρεμάστηκε από το ένα πόδι σε γαϊδουράκο και σύρθηκε στους δρόμους της πόλης για να διαπομπευτεί.
Συγγράμματα
Το πλούσιο έργο του περιήλθε σε μας πολύ ελλιπές.
Η Πισίνα (ταινία)
Υπόθεση
Ο συγγραφέας Ζαν-Πωλ (Αλέν Ντελόν) και η φιλενάδα του Μαριάν (Ρόμι Σνάιντερ), με την οποία έχει σχέση πάνω από δύο χρόνια, κάνουν διακοπές στη βίλα ενός φίλου στη Κυανή Ακτή.
Ο Χάρι (Μωρίς Ρονέ), ένας παλιός φίλος και μουσικός παραγωγός ο οποίος υπήρξε πρώην σύντροφος της Μαριάν πριν από τον Ζαν-Πωλ, έρχεται για μια επίσκεψη, εκπλήσσοντας το ζευγάρι, φέρνοντας μαζί του την 18χρόνη κόρη του Πηνελόπη (Τζέιν Μπίρκιν), η ύπαρξη της οποίας δεν ήταν προηγουμένως γνωστή.
Οι τέσσερις μένουν μαζί καθώς οι ημέρες περνούν. Ο Χάρι αρχίζει να πίνει πολύ και κάνει ένα πάρτι έκπληξη, ενώ ο Ζαν-Πωλ, παρά την μεγάλη κατανάλωση αλκόολ, παραμένει νηφάλιος. Εν τω μεταξύ, γίνεται σαφές ότι η Πηνελόπη ούτε θέλει, ούτε σέβεται τον πατέρα της, τον οποίο έχει ελάχιστα γνωρίσει, ενώ μεγαλώνε η ίδια. Αυτή και ο Ζαν-Πωλ έρχονται κοντά και περνούν μια ημέρα μαζί στη θάλασσα. Η σχέση τους δεν έχει ακόμη γίνει σεξουαλική, αλλά είναι σαφές ότι θα γίνει σύντομα.
Εκείνο το βράδυ, ενώ οι γυναίκες κοιμούνται, οι δύο άνδρες ερχόνται τελικά σε αντιπαράθεση. Ο Χάρι πέφτει στην πισίνα και είναι πολύ μεθυσμένος για να κολυμπήσει, ενώ ο Ζαν-Πωλ, ο οποίος έχει επίσης πιει αρκετό αλκόολ, προσπαθεί να σταματήσει τον Χάρι να βγει έξω από την πισίνα, και τον σπρώχνει σκόπιμα κάτω και τον κρατά εκεί μέχρι να πνίγει. Ο Ζαν-Πωλ έπειτα καλύπτει το έγκλημα του, αποκρύπτοντας τα βρεγμένα ρούχα του Χάρι, κάνοντας το να μοιάζει με ατύχημα.