cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζέημς Μπεστ
Ο Τζέημς Μπεστ ή Τζέιμς Μπεστ  (αγγλικά: Jewel Franklin Guy 26 Ιουλίου 1926 – 6 Απριλίου 2015) ήταν ένας Αμερικανός ηθοποιός σε τηλεόραση και κινηματογράφο, καθώς και συγγραφέας, σκηνοθέτης, δάσκαλος ηθοποιίας, καλλιτέχνης, καθηγητής κολεγίου και μουσικός, του οποίου η καριέρα κάλυψε επτά δεκαετίες τηλεόρασης. Εμφανίστηκε ως προσκεκλημένος σε διάφορες εκπομπές μουσικής κάντρι και τοκ σόου.
Όντας ένα από τους πιο πολυάσχολους ηθοποιούς του Χόλυγουντ, που άρχισε την καριέρα του στη Universal Studios το 1949, η καριέρα του Μπεστ ξεκίνησε στις ταινίες το 1950, με εμφανίσεις αρχικά σε γουέστερν, παίζοντας δίπλα στον Όντι Μέρφι στη σειρά Οι επιδρομείς του Κάνσας (1950) και στις ταινίες Όλοι γύρω μου σκοτώθηκαν (1952) και Ο κεραυνός της Αριζόνας (1964), με τον Ρέιμοντ Μάσεϊ στο 7 ακατάβλητα παλικάρια (1955), με τον Τζορτζ Μοντγκόμερι στο Last of the Badman (1957), τον Φρανκ Λάβτζοϊ στο Μονομαχία στη Σιέρα (1958) και με τον Ράντολφ Σκοτ στο Ο δρόμος βάφτηκε με αίμα (1959). Επίσης πρωταγωνίστησε στην ταινία επιστημονικής φαντασίας The Killer Shrews (1959) και στη συνέχειά της Return of The Killer Shrews (2012). Είναι πιο γνωστός για τον ρόλο του ενθουσιώδη σερίφη Ρόσκο Πέρβις Κολτρέιν στη σειρά κωμωδίας και δράσης Ντιουκς, έναν ρόλο τον οποίο ξανάπειξε στην ταινία Οι Ντιουκς σε νέες περιπέτειες (1997) μιας και ο χαρακτήρας του ήταν πια το «αφεντικό» της κομητείας του Χάζαρντ, καθώς επισης και σερίφης, καθώς και πάλι στην τανία Οι Ντιουκς στο Χόλιγουντ (2000).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Τζέημς Μπεστ γεννήθηκε ως Τζιούελ Φράνκλιν Γκάι στις 26 Ιουλίου του 1926 στο Πόουντερλι του Κεντάκι, από τους Λαρκ και Λένα Γκάι. Η μητέρα του ήταν αδερφή του Άικ Έβερλι, πατέρας του ντουέτου Έβερλι Μπράδερς. Μετά το θάνατο της μητέρας του από φυματίωση το 1929, ο τότε τριών χρονών Τζέημς στάλθηκε να ζήσει σε ορφανοτροφείο. Αργότερα υιοθετήθηκε από τον Άρμεν Μπεστ (1897-1984) και τη γυναίκα του Έσα (1896-1988) και πήγε να ζήσει μαζί τους στο Κόριντον της Ιντιάνα. Υπηρέτησε με τιμή το στρατό των ΗΠΑ στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάνοντας εκπαίδευση στο Μπιλόξι του Μισισίπι, ως πυροβολητής σε βομβαρδιστικό Β-17, αλλά τον καιρό που τελείωσε την εκπαίδευσή του ο πόλεμος βρισκόταν σχεδόν στο τέλος του και πήγε στη Στρατονομία. Ως στρατονόμος, ο Μπεστ έπαιξε ρόλο στο να επανέλθει η σταθερότητα στη διαλυμένη Γερμανία αμέσως μετά την παράδοσή της. Καθ’ όσον ήταν στη Γερμανία, ο Μπεστ μετατέθηκε από τη Στρατονομία στη μονάδα ειδικών υπηρεσιών από ηθοποιούς για το Στρατό των ΗΠΑ, που ταξίδευαν ανά την Ευρώπη δίνοντας παραστάσεις για τους στρατιώτες. Αυτή ήταν η πραγματική αρχή της καριέρας του στην ηθοποιία.
Καριέρα
Ο Μπεστ ξεκίνησε την καριέρα του στην οθόνη με ένα ρόλο χωρίς αναφορά στην ταινία του 1950, One Way Street. Κάποιοι από τους πιο αξιοσημείωτους ρόλους του είναι αυτός του Τζέισον Μπράουν το 1955 στο ιστορικό δράμα για τον ρεφορμιστή Τζον Μπράουν, με τον τίτλο Seven Angry Men και ως Κιτ Κάσγουελ το 1958 στην ταινία Γουέστερν Cole Younger Gunfighter, βασισμένη στον κακόφημο εγκληματία. Επίσης έπαιξε το ρόλο του Στρατιώτη Ρίτζις, στην ταινία προσαρμογή του Norma Mailer το 1958, The Naked and the Dead. Έπαιξε τον εγκληματία Billy John στο Ride Lonesome το 1959, τον Δρ Ben Mizer στην κομωδία του 1966 Three on a Couch, τον πιστολά Drew στην τανία Firecreek το 1968, με τους James Stewart και τον Henry Fonda και το ρόλο της τραβεστί Dewey Barksdale στο δράμα του 1976 Ode to Billy Joe.
Ο Μπεστ, ήταν γκεστ σταρ περισσότερες από 280 φορές σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Το 1954, έπαιξε τον εκγληματία Dave Ridley με την Gloria Winters στο ρόλο του θυληκού ληστή «Little Briches» σε ένα επισόδειο του Stories of the Century. Το 1954, ο Μπεστ εμφανίστηκε δύο φορές στην κοινοπρακτική σειρά Annie Oakley, με πρωταγωνιστές τους Gail Davis και Brad Johnson. Είχε ρόλο στη θρησκευτική σειρά ανθολογίας Crossroads, στο επισόδειο «The White Carnation» to 1956. Έπαιξε επίσης σε ένα επισόδειο της κωμικής σειράς του Jackie Cooper «The people’s Choice» και στο δράμα εκγλήματος του David Janssen, «Richard Diamond, Private Detective».
Το 1960 ο Μπεστ εμφανίστηκε στο επισόδειο «Love on Credit» από την ανθολογική σειρά του CBS, «The DuPont Show with June Allyson». Την ίδια χρονιά ήταν γκεστ σταρ στο The Andy Griffith Show ως «Κιθαρίστας» (1ος Κύκλος Επισόδεια 3 και 31). Πρωταγωνίστησε σε τρία επισόδεια της σειράς The Twilight Zone τα οποία είναι το «The Grave» (3ος Κύκλος Επισόδειο 7ο), το «The Last Rites of Jeff Myrtlebank» (3ος Κύκλος Επισοδειο 23ο) και «Jess Belle» (4ος Κύκλος Επισόδειο 7ο). Το 1963 είχε το ρόλο του Ernie Swift, του θαρραλέου θηροφύλακα του Ουισκόνσιν στο επισόδειο «Open Season», της σειράς GE True, που ήταν άλλη μια από τις ανθολογικές σειρές του CBS με παρουσιαστή τον Jack Webb. Στο επισόδειο, ο Swift έρχεται αντιμέτωπος με τα αντίποινα του οργανωμένου εγκλήματος έχοντας κόψει πρόστιμο στον γκάνγκστερ Frank MacErlane (David McLean) για παράνομο ψάρεμα.
Το 1962 έπαιξε το ρόλο του Art Fuller στο επισόδειο «Incident of El Toro» στη σειρά Rawhide του CBS και το 1963 επέστρεψε να παίξει το ρόλο του Willie Cain στο επισόδειο «Incident at Spider Rock». Ο Μπεστ έκανε δύο εμφανίσεις γκεστ σταρ στο Perry Mason. Το 1963 έπαιξε το χαρακτήρα τίτλου Martin Potter στο «The Case of the Surplus Suitor» και το 1966 έπαιξε τον κατηγορούμενο Allan Winford στο «the Case of the Unwelcome Well». Εμφανίστηκε σε μια μεγάλη λίστα τηλεοπτικών σειρών στις δεκαετίς του ’50 και του ’60, μεταξύ των οποίων Wagon Train (τρεις φορές), The adventures of Kit Carson (δυο φορές ως Henry Jordan), τις σεριάς ανθολογίας Γουέστερν Frontier (δυο φορές), The Rebel, Bonanza, Sheriff of Cochise, Pony Express, Rescue 8, Behind Closed Doors, The Texan, Gunsmoke, Have Gun – Will Travel, The Barbara Stanwyck Show, Tombstone Territory, Whispering Smith, Trackdown, The Rifleman, Stagecoach West, Wanted: Dead or Alive, Overland Trail, Bat Masterson, Alfred Hitchcock Presents, The Man and the Challenge, Combat!, The Green Hornet (στο Deadline for Death), The Mod Squad, I Spy και The Fugitive.
Οι Ντιουκς του Χάζαρντ
Η καλύτερή του ερμηνεία ήταν ο Σερίφης Rosco P. Coltrane για τη σειρά του CBS Οι Ντιουκς του Χάζαρντ, από το ντεμπούτο του προγράμματος το 1979, μέχρι το τέλος της σειράς το 1985. Αυτός ο ρόλος ήταν η πιο εμφανή επιτυχία του Μπεστ. Αργότερα αποκάλυψε πως την τύπου καρικατούρας προσωπικότητα του Σερίφη Coltrane, την δημιούργησε μέσα από μια φωνή που χρησιμοποιούσε όταν έπαιζε με τα παιδιά του όταν ήταν μικρά. Στο πλατό, ο Μπεστ ήταν ιδιαίτερα κοντά στον Sorrell Booke που έπαιζε το ρόλο του Boss Hogg, που ήταν ταυτόχρονα το αφεντικό, αλλά και ο γαμπρός του Ρόσκο. Οι δύο ηθοποιοί έγιναν στενοί φίλοι και σύμφωνα με συνεντεύξεις δημιουργών της σειράς, οι δυο τους πολύ συχνά αυτοσχεδίαζαν τις σκηνές τους, κάνοντας του δικούς τους διαλόγους. Μέχρι το θάνατό του, έμεινε κοντά στην Catherine Bach που έπαιζε το ρόλο της Daisy Duke και πολύ καιρό μετά την ακύρωση της σειράς, ήταν συχνή επισκέπτης της ιστοσελίδας αφιερωμένη στους πίνακες του Μπεστ.
Μετέπειτα καριέρα
Το 1991, σε αντίθεση με τον κωμικό Rosco Coltrane των Ντιουκς του Χάζαρντ, ο Μπεστ εμφανίστηκε σε ένα επισόδειο του εκγληματικού δράματος του NBC, In the Heat of the Night. Κέρδισε το βραβείο Crystal Reel, ως Καλύτερος Ηθοποιός για την απεικόνιση του Nathan Bedford στο επισόδειο «Sweet Sweet Blues», με σκηνοθέτη τον Vincent McEveety και συγγραφέα τον William James Royce. Ο Μπεστ παίζει το ρόλο ενός συνταξιούχου σερίφη και μετανιωμένου δολοφόνου, που πρέπει να συμβιβαστεί με την εμπολκή του στο θάνατο του παππού του πλέον σήμερα Αστυνόμου Sweet.
Αργότερα μετακόμισε στη Φλόριντα και δίδαξε στο University of Central Florida (Orlando). Μετά από ημι-απόσυρση, ο Μπεστ άνοιξε μια εταιρία παραγωγής και πήρε περιστασιακά ρόλους ηθοποιίας. Κέρδισε επίσης και το όνομα του καλλιτέχνη και του ζωγράφου. Ο Μπεστ προηγουμένος κατοικούσε στη Λίμνη Μάρεϊ, στη Νότια Καρολίνα πριν μετακομίσει για ακόμη μια φορά, αυτή τη φορά στο Χίκορυ της Βόρειας Καρολίνα. Ως διδάκτορ ηθοποιίας, ο Μπεστ δίδαξε δραματική και τεχνικές ηθοποιίας για πάνω από 25 χρόνια στο Λος Άντζελες. Δούλεψε επίσης ως καλλιτέχνης εν οίκο και δίδαξε δραματική στο πανεπιστήμιο του Μισσισσίπι (Οξφόρδη), για δύο χρόνια πριν τον περιορισμό του στους Ντιουκς του Χάζαρντ. Το 2009 ολοκλήρωσε την αυτοβιογραφία του με τον τίτλο Best In Hollywood: The Good, The Bad and The Beautiful. Το βιβλίο εκδώθηκε το 2009 από την Bear Manor Media και έκανε πρεμιέρα στο συνέδριο Mid Atlantic Nostalgia στο Aberdeen του Μέριλαντ.
Στις 9 Νοεμβρίου του 2014, ο Μπεστ και ο φίλος ηθοποιός Robert Fuller (μαζί με τις γυναίκες τους) παρευρέθησαν στον εορτασμό των 100ων γενεθλίων του μακροχρόνιου φίλου ηθοποιού, Norman Lloyd. Ο Μπεστ είπε: «Είχα την τιμή να έχω για σκηνοθέτη το Νόρμαν σε ένα επισόδειο του Χίτσκοκ που ονομαζόταν The Jar. Έχοντας δουλέψει με εκατοντάδες σκηνοθέτες στην καριέρα μου, βρήκα πολύ λίγους να έχουν τις αρετές του Νόρμαν. Ήταν πολύ ευγενικός και υπομονετικός με τους ηθοποιούς του. Είναι από κάθε άποψη απόλυτα κύριος στην προσωπική του ζωή και το βρίσκω καθαρή ευχαρίστιση να είμαι υπό την παρουσία ενός τέτοιου ταλαντούχου άντρα. Με τιμά επίσης διπλά που τον θεωρώ φίλο μου. Είμαστε ευλογημένοι που είχαμε ένα τέτοιο άνθρωπο ανάμεσά μας τόσο καιρό.
Προσωπική ζωή και θάνατος
Το 1959 ο Μπεστ παντρεύτηκε τη δεύτερή του γυναίκα, την Jobee Ayers. Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, την Jannen και την Jojami. Χώρισαν το 1977. Ο Μπεστ είχε και ένα γιο, το Gary, από ένα προηγούμενο γάμο. Παντρεύτηκε την Τρίτη (και τελευταία) γυναίκα του, τη Dorothy Collier, το 1986. Η ηθοποιός Jennifer Lyons είναι ανηψιά του.
Ο Μπεστ απολάμβανε μια πληθώρα από χόμπυ και ενδιαφέροντα. Ήταν ένας καταξιωμένος ζωγράφος, είχε μαύρη ζώνη στο καράτε, του άρεσε το γράψιμο (ποίηση, τραγούδια και ιστορίες) και είχε δική του δραματική σχολή (μαθητές του ήταν οι Lindsay Wagner, Roger Miller, Glen Campbell, Quentin Tarantino και Regis Philbin). Ήταν επίσης συνήγορος των δικαιωμάτων των ζώων.
Ο Μπεστ, πέθανε στις 6 Απριλίου του 2015, στο Χίκορυ της Βόρειας Καρολίνας από επιπλοκές με πνευμονία. Πριν το θάνατό του, ο συμπρωταγωνιστής του στους Ντιουκς του Χάζαρντ και για πολλά χρόνια φίλος του, ο John Schneider, έκανε μια δήλωση: «Γέλασα και έμαθα από τον Τζίμη μέσα σε μια ώρα περισσότερα από ότι έμαθα από άλλους σε ένα χρόνο». Επίσης πρόσθεσε πως όταν ζητούσαν από το Μπεστ να κλάψει για την κάμερα, αυτός απαντούσε: ‘εντάξει, με ποιο μάτι;’ Είμαι πάντα ευγνώμον που είχα στην παρέα μου ένα τέτοιο θαυμάσιο άνθρωπο». Ύστερα, σχεδόν ένα χρόνο μετά το θάνατο του Μπεστ, ο Σνέιντερ είπε ότι τα αγαπημένα του επισόδεια, τα οποία περιείχαν το μεγαλύτερο μέρος από την προσωπικότητα του Μπεστ εκτός κάμερας, ήταν: «Ένα που πάντα μου έρχεται στο μυαλό λέγεται Το Φάντασμα του Στρατηγού Λη.. στο οποίο κάποιος μας είχε πάρει το αμάξι μας, το Στρατηγό Λη και ο Ρόσκο νόμιζε ότι έγινε η αιτία να πνιγούμε. Δείχνει την πραγματική εκτίμιση του Ρόσκο, στην πραγματικότητα την αγάπη, για τους νεαρούς Ντιουκ και πληγώθηκε τρομερά όταν νόμισε ότι τους σκότωσε». Ακόμη πρόσθεσε. «Υπάρχουν μερικές στιγμές στους Ντιουκς, που δεν είναι όλα διασκέδαση και παιχνίδια και αυτή ήταν μια από αυτές. Μετά έγραψα και σκηνοθέτησα το τελευταίο μας επισόδειο με τον τίτλο Opening Night at the Boar’s Nest και σε αυτό το επισόδειο, ο Ρόσκο κάνει ένα μαγικό κόλπο και νομίζει πως έκανε τον Μπος Χογκ να εξαφανιστεί-και μπορείτε να δείτε την αγάπη που έχει για τον Μπος Χογκ». Ο Σνέιντερ μίλησε επίσης για τα γέλια: «Ρίξαμε το πέπλο της ανοησίας και του γέλιου και δείξαμε πως πως είναι πραγματικά αυτού του είδου οι σχέσεις. Αυτά είναι τα δύο αγαπημένα μου επισόδεια, για αυτούς τους λόγους και είναι σημαντικό, νομίζω, να σημειωθεί πως και τα δύο επικεντρώνουν την εκπληκτική ικανότητα ηθοποιίας του Τζέημς Μπεστ που έπαιζε το Ρόσκο». Το τελευταίο πράγμα που είπε για την επαγγελματική του σχέση με το Μπεστ: «Ήταν καταπληκτικός σε ότι κι αν έκανε. Δεν ήταν απλά ένας αστείος τύπος. Στην πραγματικότητα, πιστεύω ότι η κωμική περίοδος μάλλον του ήρθε αργότερα στη ζωή, επειδή πριν από αυτό ήταν ένας πολύ σοβαρός ηθοποιός. Ήμουν πολύ τυχερός που μεγάλωσα δουλεύοντας με ανθρώπους σαν τον Τζίμη Μπεστ και τον Ντένβερ Πάιλ και τον Σόρελ Μπουκ. Απίστευτα ταλαντούχοι άνθρωποι, απίστευτα ταλαντούχοι ηθοποιοί».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Mea culpa
Η λατινική φράση mea culpa (culpa = σφάλμα) αποδίδεται στην ελληνική γλώσσα ως ομολογία: "λάθος μου", ή "δικό μου λάθος",  και εμφατικά "λάθος μου μεγάλο".
Παλαιολιθική Κύπρος
Η Κύπρος πριν την εμφάνιση του ανθρώπου
Η Κύπρος δεν αποτελούσε ποτέ τμήμα στεριάς που αποκόπηκε και μεταβλήθηκε σε νησί. Η ορεινή μάζα του όρους Τρόοδος υπήρξε τμήμα της μεσοζωικής Μεσωοκεάνιας Ράχης. Στις παράκτιες κατωμειοκαινικές αποθέσεις του Τρόοδος έχουν εντοπιστεί ενδείξεις ό,τι η Κύπρος ανυψώθηκε κι αποτέλεσε νησί περιβαλόμενο από θάλασσα, ενώ η οροσειρά της Κηρύνειας ήταν καταβυθισμένη, όπως αποδεικνύεται από τους κοραλλιογενείς ασβεστόλιθους του Κατώτερου Μειοκαίνου.
Mea culpa
Χρησιμοποιείται κυρίως σε αυτοκριτική που μπορεί να κάνει κάποιο άτομο σε αναγνώριση λάθους ή σειρά λαθών επιλογής του και να το ομολογήσει δημόσια. Η φράση αυτή είναι θρησκευτική ρήση που προέρχεται από χριστιανική προσευχή ομολογίας αμαρτιών της Καθολικής Εκκλησίας.
Στη νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία η φράση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, από τον Ανδρέα Παπανδρέου και από τον Κώστα Καραμανλή αλλά η πιο γνωστή ίσως χρήση της ήταν από τον Μιλτιάδη Έβερτ, που είπε μέγκα κούλπα, το οποίο αφορούσε σε υπαινιγμό περί του τηλεοπτικού παιγνιδιού Μέγκα Μπάνκα.
Παλαιολιθική Κύπρος
Η Κύπρος και οι πρώτοι άνθρωποι
Αμφίβολες ενδείξεις παλαιότερης κατοίκησης στο νησί έχουν εντοπιστεί στις θέσεις ανατολικά του Ζυγιού στην περιοχή του ποταμού Μορόνου. Πρόκειται για υποτιθέμενες μεσοπαλαιολιθικές πηλώδεις αποθέσεις. Άλλη θέση με αμφιλεγόμενα μεσοπαλαιολιθικά ευρήματα, είναι του Αγία Μάμα στην κοιλάδα του ποταμού Χρυσοχού στη ΒΔ Κύπρο με προνεολιθικά εργαλεία. Τέλος στη θέση Αγία Άννα-Περιβόλια στην κοιλάδα του Τρεμιθού ΒΔ της Λάρνακας. Λόγω της ατυπικής λιθοτεχνίας των ευρημάτων δεν κατατάσσονται στην προνεολιθική κατηγορία με ασφάλεια.
Mea culpa
Από τότε η χρήση της φράσης αυτής γίνεται κατ΄ επανάληψη δημοσιογραφικά ως χαρακτηρισμός και μόνο της όποιας αναγνώρισης κυρίως πολιτικού λάθους ή σε δημόσια έκφραση συγγνώμης, ανεξάρτητα αν δεν ειπώθηκε αυτή από επίσημα χείλη, όπως π.χ. χαρακτηρίστηκε δημοσιογραφικά η συγγνώμη του προέδρου των ΗΠΑ για τις υπηρεσίες ασφαλείας τον Ιανουάριο του 2010, ή για τη δημόσια συγγνώμη του Πάπα για θέματα παιδεραστίας κ.ά. Με την αυτή έννοια, ομοίως του χαρακτηρισμού, αποδίδεται η φράση αυτή και από τα ξένα πρακτορεία ειδήσεων και τους τηλεοπτικούς σταθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Θρησκευτικές ρήσεις Λάθος μου
Παλαιολιθική Κύπρος
Ακρωτήρι-Αετόκρεμνος
Στη θεση Ακρωτληρι-Αετόκρεμνος τη δεκαετία του 80' και στις αρχές της δεκαετίας του 90'  έγιναν έρευνες που απέδειξαν με ασφαλή δεδομένα πως η πρωϊμότατη κατοίκηση της Κύπρου πρέπει να αναχθεί στην αρχή ή στα μέσα της 11ης χιλιετίας π.Χ (10000-9500 π.Χ.). Σε υψόμετρο 64 μέτρων και σε απότομη πλαγιά δίπλα στη θάλασσα λειτουργούσε ως θηρευτική βάση, δηλαδή για την επεξεργασία του κρέατος και του δέρματος κι όχι για τη θανάτωση ζώων. Η επιλογή της θέσης δεν ήταν τυχαία γιατί βρισκόταν σε θέση με ανοικτή θέα, με άμεση πρόσβαση στο νερό  και σε βιότοπους όπου συγκεντρώνονταν θηλαστικά και τα ιθαγενή και αποδημητικά πουλιά αλλά και στη θάλασσα.
Πρόκειται για μια βραχοσκεπή που κατέρρευσε. Η ανασκαφή αποκάλυψε ενδημική πανίδα από πυγμαίους ιπποποτάμους. Η θέση έχει δύο στρώματα: το υψηλώτερο από αυτά περιέχει το 75% των εργαλείων και 1% των οστών ιποποτάμου. Το κατώτερο λειτουργούσε αποθετήριο απορριμάτων με το σύνολο των οστών να βρίσκονται εκεί και με το 12 % των εργαλείων. Η λιθοτεχνία που χρησιμοποιούν είναι ξέστρα και λίγοι μικρόλιθοι. Πιθανώς ο Αετόκρεμνος χρησιμοποιούνταν από από μικρή ομάδα θηρευτών (εως 50 άτομα) που συντηρούσε ευρύτερη πληθυσμιακή βάση (μέχρι 500 άτομα) πιθανότατα διασκορπισμένη σε ένα δίκτυο και άλλων άλλων κυνηγετικών θέσεων μη εντοπισμένων ακόμα. Η θέση Ακανθού-Αρχάγγελος Μιχαήλ στη βόρρειο Κύπρο, συνιστά κάτι ανάλογο  και φέρει νανοποιημένη πανίδα.
Η παρακμή της θέσης πρέπει να αποδοθεί στη μείωση των θηραμάτων οπότε έχουμε στροφή στις θαλασσινές διατροφικές πηγές και τελικά εγκαταλείπεται και λόγω της αλλαγής του κλίματος ,οπότε ο πληθυσμός των θηρευτών αφήνει το νησί οριστικά είτε παραμένει στην Κύπρο συρρικνούμενος σε αδιάγνωστες θέσεις. Οι πληθυσμοί του Ακρωτηρίου προέρχονταν από τη συριακή ακτή όπου οι κάτοικοι απέκτησαν σταδιακή εξοικείωση με τη θάλασσα μετά από σταδιακές μετακινήσεις τους από το εσωτερικό. Αρνούμενοι ή δυσκολευόμενοι να υιοθετήσουν την πρώιμη παραγωγική οικονομία απωθούνται από τους μόνιμους οικισμούς σε περιθωριακούς χώρους, όπως η Κύπρος, και γίνονται κυνηγοί-συλλέκτες.
Πηγές
*
Οικογένεια Βον Έρικ
Η Οικογένεια Βον Έρικ είναι μια οικογένεια που αποτελείται από επαγγελματίες παλαιστές. Τα πραγματικά τους επίθετα είναι "Άντκισον", αλλά όλα τα μέλη που έγιναν παλαιστές, πήραν το επίθετο "Βον Έρικ".
Ο πρώτος Βον Έρικ
Ο πατριάρχης της οικογένειας είναι Φριτζ Βον Έρικ (αληθινό όνομα Τζακ Άντκισον). Γεννήθηκε το 1929 και πέθανε από το 1997. Εκπαιδεύτηκε από τον Στου Χαρτ και αγωνίστηκε στα National Wrestling Alliance, World Class Championship Wrestling, AWA.
Τα υπόλοιπα μέλη
Ο Μάικ, ο Κρις και ο Κέρι, αυτοκτόνησαν και οι τρεις, το 1987, το 1991 και το 1993 αντίστοιχα. Ο Τζακ Άντκισον Jr. έχει πεθάνει από ηλεκτροπληξία. Ο Ντέιβιντ πέθανε το 1984 σε περιοδεία για αγώνες πάλης. Ο μόνος που ζει ακόμα είναι ο Κέβιν.
Τρίτη γενιά
Ο Γουάλντο και ο Λανς δεν ήταν συγγενείς, απλά τους παρίσταναν στο σενάριο. Ο πρώτος πέθανε το 2009.
Διακρίσεις
Συνολικά η οικογένεια έχει κατακτήσει 119 τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς. Ο αριθμός μπορεί να φαντάζει μεγάλος, αλλά πρόκειται για όλα τα μέλη της οικογένειας, οπότε δικαιολογείται. Ο σημαντικότερος τίτλος είναι το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE από τον Κέρι Βον Έρικ. Το 2009 εισήχθη στο τιμητικό Hall of Fame του WWE.
Χριστίνα Αθανασοπούλου
Η Χριστίνα Αθανασοπούλου (26 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Ελληνίδα πρωταθλήτρια της πυγμαχίας.
Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 26 Σεπτεμβρίου του 1984. Είναι αθλήτρια της Παναχαϊκής και πρωταθλήτρια Ελλάδος γυναικών. Ξεκίνησε την πυγμαχία το 2003 και την ίδια χρονιά κατάφερε να αναδειχτεί πρωταθλήτρια Ελλάδας γυναικών, όπως επίσης και το 2007 στα 57 κιλά και το 2008 στα 64 κιλά. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2009 στα Γρεβενά κατέκτησε πάλι τον τίτλο νικώντας στον τελικό την Δοβλετόγλου του Άρη Θεσσαλονίκης στον τρίτο γύρο.
Πηγές
Κατηγορία:Πυγμάχοι της Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Γυναίκες πυγμάχοι
Δείναρχος
Ο Δείναρχος (Κόρινθος, περ. 361 - περ. 291 π.Χ.) ήταν ο τελευταίος από τους δέκα Αττικούς ρήτορες, γιος του Σώστρατου (ή, κατά το λεξικό της Σούδας, ο Σωκράτης).
Μετοίκησε από νωρίς στην Αθήνα, και στην ηλικία περίπου των 25 ήταν ήδη ενεργός σαν λογογράφος. Ως ξένος δεν είχε το δικαίωμα να λαμβάνει μέρος στις δημόσιες συζητήσεις. Υπήρξε μαθητής τόσο του Θεόφραστου όσο και του Δημητρίου του Φαληρέως, και είχε από νωρίς αποκτήσει ιδιαίτερη ευφράδεια και προσαρμοστικότητα ύφους.
Στα 324, ο Άρειος Πάγος, κατόπιν συστηματικής έρευνας, άνεφερε ότι εννέα άνδρες είχαν δωροδοκηθεί από τον Άρπαλο, το συλλογικό ταμία του Αλεξάνδρου. Ανατέθηκαν δέκα δημόσιοι κατήγοροι. Ο Δείναρχος έγραψε, για έναν ή και περισσότερους από τους κατήγορους αυτούς, τους τρεις λόγους, που επιζούν και μέχρι σήμερα: Κατὰ Δημοσθένους, Κατὰ Ἀριστογείτονος, and Κατὰ Φιλοκλέους.
Οι πολιτικές προτιμήσεις του Δεινάρχουν ήταν προς μία αθηναϊκή ολιγαρχία κάτω από Μακεδονικό έλεγχο· πρέπει ωστόσο να υπενθυμίζεται ότι δεν ήταν Αθηναίος πολίτης. Οι Αισχίνης και Δημάδης δεν είχαν ανάλογη δικαιολογία. Στην υπόθεση του Αρπάλου, ο Δημοσθένης ήταν χωρίς αμφιβολία αθώος, και το ίδιο ισχύει, προφανώς, και για τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Ωστόσο, ο Υπερείδης, ο πιο ευερέθιστος από τους πατριώτες, ήταν με το μέρος του Δεινάρχου.
Υπό την εποπτεία του παλιού του δασκάλου, του Δημητρίου του Φαληρέως, ο Δείναρχος άσκησε έντονη πολιτική επιρροή. Τα χρόνια μεταξύ του 317 και του 307 ήταν τα πιο αποδοτικά στη ζωή του. Με την πτώση του Δημητρίου του Φαληρέως την αποκατάσταση της δημοκρατίας από το Δημητρίου του Πολιορκητή, ο Δείναρχος καταδικάστηκε σε θάνατο και αποσύρθηκε στην εξορία στη Χαλκίδα στην Εύβοια.
Γύρω στο 292, χάρη στο φίλο του Θεόφραστο, μπόρεσε να επιστρέψει στην Αθήνα, μοιράστηκε τον τόπο διαμονής στη χώρα μαζί με έναν πρώην συνέταιρο, τον Πρόξενο. Αργότερα έκανε αγωγή κατά του Προξένου με την κατηγορία της ληστείας. Ο Δείναρχος πέθανε στην Αθήνα γύρω στο 291 π.Χ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Φιλίππο Καλεντάριο
Ο Φιλίππο Καλεντάριο (ιταλικά: Filippo Calendario, θαν. 1355) ήταν Ιταλός καλλιτέχνης του 14ου αιώνα, μια εξέχουσα μορφή της Βενετσιάνικης γοτθικής γλυπτικής και αρχιτεκτονικής με σημαντική επιρροή. Μόνο ένα έργο μπορεί να αποδοθεί σε αυτόν με βεβαιότητα και δεν είναι άλλο από ένα τμήμα του Ανακτόρου του Δόγη της Δημοκρατίας της Βενετίας. Όντας αξιοσέβαστος σύμβουλος σε πολιτικά ζητήματα και συμμέτοχος σε πολλές κατασκευές δημόσιων κτιρίων, το όνομα του καλλιτέχνη αναμείχθηκε στην προσπάθεια του Μαρίνο Φαλιέρο, του 55ου Δόγη της Βενετίας, να καταλάβει την απόλυτη εξουσία με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε θάνατο το 1355 από τις βενετσιάνικες αρχές.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|250px|right|«Αδάμ και Εύα» (μέσος 13ος αιώνας), Ανάκτορο των Δόγηδων, Βενετία, Ιταλία.Γεννημένος κάποια στιγμή πριν το 1315 στο Μουράνο, ο Καλεντάριο ίσως ξεκίνησε την καριέρα του ως ναυπηγός. Σύμφωνα με αρχεία της εποχής ήταν επίσης ιδιοκτήτης ελαφρών σκαφών που μετέφεραν πέτρες για οικοδομικές εργασίες.
Σύμφωνα με τα σωζώμενα αρχεία της εποχής, διορίστηκε αρχιτέκτων στη διεξαγωγή εργασιών για το Ανάκτορο του Δόγη της Βενετίας, κάπου στα μέσα της επαγγελματικής του ζωής. Το Ανάκτορο ήταν για πολλούς αιώνες η έδρα της Κυβέρνησης της Γαληνοτάτης, καθώς και έδρα των δικαστικών και διοικητικών αρχών. Τα πρώτα κτίσματα άρχισαν να κατασκευάζονται τον 9ο αιώνα, ωστόσο σε πάμπολλες περιστάσεις έγιναν αναπαλαιώσεις και προσθήκες. Γύρω στο 1340 ξεκίνησαν εκτενείς εργασίες στην Αίθουσα του Μεγάλου Συμβουλίου (Sala del Maggior Consiglio) και συνεχίστηκαν μέχρι το 1420 περίπου.
thumb|200px|left|«Η Μέθη του Νώε» (μέσος 13ος αιώνας), Ανάκτορο των Δόγηδων, Βενετία, Ιταλία.Ένα σημαντικό τμήμα των σχεδίων της ευρύτερης ανακαίνισης αποδίδεται στον Καλεντάριο. Στην πρόσοψη, τα γωνιακά συμπλέγματα της «Μέθης του Νώε» και του «Αδάμ και της Εύας», καθώς και συγκεκριμένα κιονόκρανα, αποδίδονται σε εκείνον ή στο εργαστήριό του. Ο Καλεντάριο φιλοτέχνησε επίσης σε ανάγλυφο μια προσωποποίηση της Βενετίας, την πρώτη αλληγορική απεικόνιση της πόλης με τη μορφή της Δικαιοσύνης.
Το αρχιτεκτονικό ύφος του Ανακτόρου του Δόγη είναι μοναδικό. Συνδυάζει τη γοτθική αρχιτεκτονική του Βορρά με τα ιδιαίτερα βενετσιάνικα γοτθικά γνωρίσματα. Οι υψηλές αψίδες, τα καμπαναριά και οι πύργοι της βόρειας γοτθικής αρχιτεκτονικής ήταν επιρρεπείς σε καθιζήσεις, έτσι οι Βενετοί επέλεξαν να χτίσουν χαμηλές και μεγάλου πάχους δομές, αλλά ενσωματώνοντας παρ' όλα αυτά πολλά τυπικά χαρακτηριστικά και συχνά υπερβολικά στη σύλληψη γοτθικά στοιχεία.
Τον Ιανουάριο του 1355 ο Καλεντάριο αιφνιδιάστηκε και συνελήφθη με την κατηγορία της συμμετοχής σε συνωμοσία, με στόχο την αύξηση της ισχύος του νεοεκλεγέντα (1354) Δόγη της Βενετίας, Μαρίνο Φαλιέρο. Καταδικάστηκε σε θάνατο και το μοναδικό κτίριο για το οποίο εργάστηκε με βεβαιότητα, το Ανάκτορο του Δόγη, ορίστηκε κατά τραγική ειρωνεία ως τόπος της εκτέλεσής του δι' απαγχονισμού. Καθώς όλες οι αναφορές στη ζωή και το έργο των ατόμων που καταδικάστηκαν για προδοσία διαγράφονταν επιμελώς από την ιστορία, ελάχιστες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του Καλεντάριο διασώζονται μέχρι τις ημέρες μας.
Δείτε επίσης
thumb|270px|right|«Ανάκτορο των Δόγηδων», Βενετία, Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Γλύπτες γοτθικού ρυθμού Κατηγορία:Αρχιτέκτονες γοτθικού ρυθμού
Οι Πέντε Φίλοι
Οι Πέντε Φίλοι (αγγλικά: The Famous Five) είναι σειρά παιδικών διηγημάτων με περιπέτειες γραμμένα από την Αγγλίδα συγγραφέα Ένιντ Μπλάιτον. Το πρώτο βιβλίο, το Οι πέντε φίλοι στο νησί των θησαυρών δημοσιεύθηκε το 1942.
Τα βιβλία της σειράς είναι τα εξής:
01) Οι πέντε φίλοι στο νησί των θυσαυρών
02) Οι πέντε φίλοι πάλι σε περιπέτεια
03) Οι πέντε φίλοι φεύγουν μαζί
04) Οι πέντε φίλοι στην κορυφή του λαθρέμπορα
05) Οι πέντε φίλοι στο νησί του Κιρίν
06) Οι πέντε φίλοι φεύγουν με ένα τροχόσπιτο
07) Οι πέντε φίλοι σε κατασκήνωση
08) Οι πέντε φίλοι σε φασαρίες
09) Οι πέντε φίλοι πέφτουν σε περιπέτεια
10) Οι πέντε φίλοι σε διακοπές
11) Οι πέντε φίλοι καλοπερνούν
12) Οι πέντε φίλοι πηγαίνουν στη θάλασσα
13) Οι πέντε φίλοι πηγαίνουν στο βάλτο του μυστηρίου
14) Οι πέντε φίλοι διασκεδάζουν
15) Οι πέντε φίλοι σε μυστικά ίχνη
16) Οι πέντε φίλοι στο λόφο του Μπίλικοκ
17) Οι πέντε φίλοι σε δυσκολίες
18) Οι πέντε φίλοι στο κτήμα του Φίνιστον
19) Οι πέντε φίλοι στο Ντίμον Ροκ
20) Οι πέντε φίλοι λύνουν ένα μυστήριο
21) Οι πέντε φίλοι πάλι μαζί
Κατηγορία:Παιδικά βιβλία Κατηγορία:Αγγλική λογοτεχνία
Σαιντ-Αντρέ (Ρεϋνιόν)
Το Σαιντ-Αντρέ (γαλλικά: Saint-André) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Ρεϋνιόν.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Αντρεέν (γαλλικά: Saint-Andréens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ρεϋνιόν
Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε4
Το Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε4 είναι διεθνές μονοπάτι που διαμορφώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ορεινής Πεζοπορίας (E.W.V.) στις παρακάτω χώρες: Ισπανία, Γαλλία, Ελβετία, Γερμανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα και Κύπρο.
Ισπανία
right Από: Ταρίφα, νοτιότατο σημείο της ηπειρωτικής Ισπανίας μέσω των ορέων της Ανδαλουσίας, της Μουρθίας και της Βαλένθιας, μέσω της Ρόντα, Αλχάμα ντε Γρανάδα, Μορατάλλα, Άλκοϊ, Ρεκουένα, Μορέλα (GR7)
2300 χλμ
Πουϊσέρντα στα Πυρηναία Α. της Ανδόρα
450 χλμ
Γαλλία
1100 χλμ
Ελβετία
Από το Ντίελσντορφ, το E4 συνεχίζει κατά μήκος των ακτών της λίμνης Κόνστανς, έως το χωριό Ρέινεκ στα γερμανικά σύνορα. (150 χλμ)
Νίντεργκαλ - Μπούλαχ - Φράινσταϊν-Τόιφεν - Ίρχελ - Μπουχ αμ Ίρχελ - Ντορφ - Αντελφίνγκεν - Τρούτικον - Ομπερσταμχάιμ - Στάιν αμ Ράιν - Μάμερν - Στέκμπορν - Μπέρλινγκεν - Μάρνεμπαχ - Ερματίνγκεν - Γκοτλίμπεν - Κρεουσλίνγκεν - Μινστερλίνγκεν - Γκέτινγκεν - Ούτβιλ - Ρόμανσχορν - Έγκναχ - Άρμπον - Στάιναχ - Τιμπαχ - Γκόλνταχ - Ρορσάσερμπεργκ - Μπούχμπεργκ - Ρέινεκ
Το ελληνικό τμήμα
Σε ό,τι αφορά στο ελληνικό τμήμα ο σχεδιασμός και η σηματοδότησή του έγιναν από την Ε.Ο.Ο.Α.. Η διαδρομή του Ε4, περνά από τον δρόμο Προμαχώνα-Σέρρες μέχρι τη γέφυρα του Στρυμόνα ποταμού, όπου διασταυρώνεται με το Ε6 και φθάνει στην Ελλάδα στο φυλάκιο της Νίκης, βόρεια της Φλώρινας. Συνεχίζοντας νότια διασχίζει τα όρη Βέρνων, Βέρμιο, Πιέρια και Όλυμπο, για να καταλήξει μέσω του ορεινού όγκου της κεντρικής Ελλάδας στους Δελφούς. Περνάει, έπειτα από τον κόλπο της Κορίνθου στα Καλάβρυτα και από εκεί στο Πλανητέρο. Εισέρχεται μετά στην Αρκαδία από Λυκούρια και ακολουθεί τις πηγές του Λάδωνα, περνάει από το Παγκράτιο και φτάνει στο Δάρα. Περιλαμβάνει βέβαια την Τρίπολη για διανυκτέρευση. Κατόπιν περνάει από Βυτίνα, διέρχεται από Λεβίδι και σκαρφαλώνει στο Καταφύγιο του Μαινάλου. Μετά περνώντας από το δρόμο Τρίπολης-Καλαβρύτων φτάνει στου Κάψα και το Περιθώρι, επανέρχεται στην Τρίπολη κι από εκεί στο Στάδιο, την Ψηλή Βρύση, περνάει μέσα από τα Άνω Δολιανά και φτάνει στον Άγιο Πέτρο. Από εδώ περνάει στις Καρυές και τα Βρέσθενα για να βγει από τα όρια της Αρκαδίας καταλήγοντας στη Σπάρτη και στο Γύθειο. Κατόπιν διασχίζει την Κρήτη από το νομό Χανίων ως το νομό Λασιθίου. Στη συνέχεια από τη Λάρνακα της Κύπρου καταλήγει στην Πάφο, όπως περιγράφεται πιο κάτω.
Το κυπριακό τμήμα
Το κυπριακό τμήμα του μονοπατιού, όπως ίσως αναμένεται, ξεκινάει από τις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Αεροδρομίου Λάρνακας και συνεχίζει ως εξής: Διασχίζει την επαρχία Λάρνακας αρχικά από Δύση προς Ανατολή και περνάει από το Τέμενος Χαλά Σουλτάν, το Εθνικό Δασικό Πάρκο Ριζοελιάς, την Παναγία των Αμπελιών, το χωριό Κελλιά, το λόφο "της Βορόκληνης", τα χωριά Βορόκλινη, Πύλα και Ορμήδεια, το δάσος Ξυλοφάγου και την Παναγία Ξυλοφάγου. Ακολούθως περνά διαμέσου της ελεύθερης επαρχίας Αμμοχώστου, όπου περνά από τον Ποταμό Λιοπετρίου την Αγία Θέκλα, την Αγία Νάπα, την Κέρμια, το Κάβο Γκρέκο, το δάσος Σωτήρας, το χωριό Σωτήρα, τον υδατοφράκτη και το κοινοτικό δάσος Λιοπετρίου, για να επιστρέψει στην επαρχία Λάρνακας, την οποία διασχίζει ανάποδα αυτή τη φορά.
Τέλος, από εκεί μπαίνει στο τελευταίο τμήμα του, στην επαρχία Πάφου, όπου διασχίζει το δάσος Πάφου, το Σταυρό της Ψώκας, τα χωριά Λυσός και Κρίτου Τέρρα, τα Λουτρά της Αφροδίτης, την κωμόπολη της Πέγειας και το χωριό της Τσάδας, για να καταλήξει στο Διεθνές Αεροδρόμιο Πάφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων
Φερδινάνδος Α΄ της Αραγωνίας
Ο Φερδινάνδος Α΄ (Fernando I de Aragón, 27 Νοεμβρίου 1380 - 2 Απριλίου 1416), γνωστός και ως Φερδινάνδος της Αντεκέρα και επίσης ο Δίκαιος ή ο Ειλικρινής, από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν Βασιλιάς της Αραγωνίας, Βασιλιάς της Βαλένθια,Βασιλιάς της Μαγιόρκας, Βασιλιάς της Σικελίας, Βασιλιάς της Σαρδηνίας και τιτλούχος βασιλιάς της Κορσικής ,Κόμης της Βαρκελώνης, του Ρουσιγιόν & της Σερδάνια (1412 - 1416). Διορίστηκε επίσης αντιβασιλιάς του Στέμματος της Καστίλης (1406 - 1416). Χρησιμοποιούσε ακόμη ονομαστικά και τον τίτλο του Δούκα των Αθηνών και των Νέων Πατρών (1412 - 1416), αν και δεν είχε ποτέ την κυριότητα των δουκάτων αυτών. Υπήρξε ο πατέρας των λεγόμενων πριγκίπων (Ινφαντών) της Αραγωνίας: τα τέκνα του διεκδίκησαν τον έλεγχο της Καστίλης.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Μεδίνα ντελ Κάμπο, ήταν ο νεότερος γιος του Ιωάννη Α΄ της Καστίλης και της Ελεονώρας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Πέτρου Δ΄ της Αραγωνίας.
Το 1406, με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης, ο Φερδινάνδος αρνήθηκε το Καστιλιανό στέμμα και αντί αυτού έγινε μαζί με τη χήρα του Ερρίκου Αικατερίνη του Λάνκαστερ, αντιβασιλέας κατά την ανηλικότητα του ανιψιού του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης. Υπ' αυτήν του την ιδιότητα διακρίθηκε για τη συνετή διοίκησή του στα εγχώρια ζητήματα.
Σε έναν πόλεμο με το Μουσουλμανικό εμιράτο της Γρανάδα, κατέκτησε την πόλη της Αντεκουέρα (1410), όθεν και το επωνύμιο του.
Μετά τον εκ μητρός θείο του, τον Μαρτίνο Α΄ της Αραγωνίας και Β΄ της Σικελίας, που απεβίωσε χωρίς επιζώντες νόμιμους απογόνους, ο Φερδινάνδος επιλέχθηκε ως βασιλιάς της Αραγωνίας το 1412 και τον διαδέχθηκε με τον Συμβιβασμό του Κάσπε. Ο άλλος υποψήφιος, κόμης Ιάκωβος Β΄ του Ουρζέλ (βλέπε κόμητες του Ουρζέλ), εξεγέρθηκε, αλλά ο Φερδινάνδος διέλυσε την κομητεία του Ουρζέλ το 1413. thumb|right|Τμήμα από τον τάφο του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας, από τον [[Περέ Ολλέρ]]
Ο Φερδινάνδος δημιούργησε τον τίτλο του πρίγκιπα της Ζιρόνα για τον διάδοχο τού Στέμματος της Αραγωνίας στις 19 Φεβρουαρίου 1416.
Ο Ιταλός ουμανιστής Λορέντσο Βάλλα έγραψε μια επίσημη βιογραφία του Φερδινάνδου Α΄ στο έργο του Historiarum Ferdinandi regis Aragonum libri sex.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1393 την Ελεονόρα των Ιβρέα-Καστίλης, κόρη τού Σάντσο-Αλφόνσου 1ου κόμη του Αλμπουρκέρκε και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας Κατηγορία:Βασιλείς της Αραγωνίας Κατηγορία:Μονάρχες της Σαρδηνίας και του Πεδεμοντίου Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασιλείς της Βαλένθια
Χώρα Ανάφης
Η Ανάφη ή Χώρα είναι ο κυριότερος οικισμός και πρωτεύουσα του νησιού της Ανάφης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μέτρων και έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Απέχει 3 χιλιόμετρα από τον όρμο του Αγίου Νικολάου (λιμάνι) και 2,5 από το χωριό Κλησίδι.
Στην καρδιά του οικισμού δεσπόζει το ενετικό κάστρο, το οποίο έχτισε ο Γουλιέλμος Β΄ Κρίσπο τον 15ο αιώνα. Επίσης, έχουν χτιστεί οι ναοί του Αγίου Νικολάου, της Κοίμησης, του Αγίου Χαραλάμπους, του Χριστού του Σταυρού, των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Γεωργίου (ο οποίος βρίσκεται στην κορυφή του κάστρου).
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, η Χώρα ανήκει στον Δήμο Ανάφης, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Ανάφης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 256 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Ανάφης
Μιχάλης Στεφανίδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1907 στη Σκύρο και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, της οποίας αναγορεύτηκε διδάκτορας.
Άσκησε τη δικηγορία στη Χαλκίδα και την Αθήνα και ασχολήθηκε με την πολιτική μέσα από τις γραμμές του Κόμματος των Φιλελευθέρων. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Εύβοιας το 1950, και επανεξελέγη το 1951, 1956 και 1958. Με την ίδρυση της Ένωσης Κέντρου το 1961 από τον Γεώργιο Παπανδρέου, προσχώρησε στο νέο κόμμα και εξελέγη με αυτό βουλευτής το 1961, 1963 και 1964. Στις κυβερνήσεις της Ένωσης Κέντρου 1963 - 1965, διετέλεσε υφυπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου (1964) και υφυπουργός Οικονομικών (1964 - 1965).
Μεταπολιτευτικά, αρχικά προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις υπό τον Γεώργιο Μαύρο, όπως οι περισσότεροι παλιοί κεντρώοι, και επανεξελέγη βουλευτής Εύβοιας με αυτό το κόμμα στις πρώτες ελεύθερες μεταδικτατορικές εκλογές το 1974. Τελικά όμως προσέγγισε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου με το οποίο και εξελέγη βουλευτής το 1981, το 1985 και το 1989 - 1990. Στις δύο πρώτες κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου (1981 - 1989), διετέλεσε Α΄ αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, με πρόεδρο τον Γιάννη Αλευρά. Πολύ έμπειρος κοινοβουλευτικός, χειρίστηκε με επιτυχία για λογαριασμό του Ανδρέα Παπανδρέου τις ιδιαίτερα κρίσιμες και επεισοδιακές ψηφοφορίες για την εκλογή του Χρήστου Σαρτζετάκη στην Προεδρία της Δημοκρατίας τον Μάρτιο του 1985.
Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στην οικία του, στις 22 Νοεμβρίου 2000 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών.
Αλμποράν Νήσος
thumb|Η νήσος Αλμποράν.
Μιχάλης Στεφανίδης
Βιογραφία
Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο:
Αλμποράν Νήσος
Η νήσος Αλμποράν (ισπ.: Isla de Alborán) είναι ισπανική νησίδα της Μεσογείου που ανήκει στην επαρχία της Αλμερίας και απέχει 92,6 χιλιόμετρα από τις ακτές της. Έχει έκταση 0,0712 τ. χλμ. και δεν έχει μόνιμο πληθυσμό, αλλά σε αυτή διαμένουν ισπανοί στρατιώτες που επανδρώνουν το τοπικό φυλάκιο.
Μιχάλης Στεφανίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Γουέντι Ρίχτερ
Ξεκίνημα & NWA
Ξεκίνησε την επαγγελματική πάλη το 1979, σε εταιρείες όπως το National Wrestling Alliance, όπου συμμάχησε με την Τζόις Γκραμπλ, με την οποία κατέκτησαν τους Ομαδικούς τίτλος της εταιρείες, δύο φορές.
WWF
Στην δεκαετία του 1980, πήρε στην World Wrestling Federation (WWF). Κατέκτησε το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών δύο φορές και είχε μια μεγάλη κόντρα για τον τίτλο με την Φάμπιουλους Μούλαχ. Επίσης είχε μια κόντρα με την τραγουδίστρια Σίντι Λόουπερ που ονομάστηκε "Rock 'n' Wrestling Connection.". Η Ρίχτερ έφυγε από το WWF μετά την ήττα και την απώλεια του τίτλου με αμφιλεγόμενο τρόπο.
WWC & AWA
Αργότερα δούλεψε στα World Wrestling Council και American Wrestling Association, όπου και στις δύο εταιρείες, κατέκτησε τα γυναικεία πρωταθλήματα. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2005. Το 2010, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Ελισάβετ Σενιέ
Η Ελισάβετ Σάντη Λουμάκη (ή Λομάκη ή Λουμάκα ή Μαμάκη) Σενιέ (1729 - 1808) ήταν λόγια - διανοούμενη κυπριακής καταγωγής, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Κωνσταντινούπολη, που παντρεύτηκε το 1755 τον Γάλλο έμπορο Λουδοβίκο Σενιέ και έζησε στο Παρίσι από το 1765.
Ήταν μητέρα δύο φημισμένων Γάλλων ποιητών της εποχής, του Ανδρέα Μαρία Σενιέ (1762-1794), που καρατομήθηκε την παραμονή της πτώσης του Ροβεσπιέρου (συνήθιζε να υπογράφει ως Andreas Byzantinus), και του Ιωσήφ Σενιέ (1764-1811).
Στο φιλολογικό σαλόνι της, γνωστό κέντρο της φιλελληνικής κίνησης, έγιναν οι πρώτες συναντήσεις των μελών της οργάνωσης του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου. Μάλιστα κάποιοι θεωρούν ότι η ιδέα και η έμπνευση για την ίδρυση του “Ελληνόγλωσου Ξενοδοχείου” οφείλεται ακριβώς σε αυτήν, την περίφημη, για την εποχή της, “Μαντάμ Σενιέ”.
Στη Λευκωσία υπάρχει δρόμος με το όνομα οδός Ξάνθης Ξενιέρου (απόδοση του Santi Chénier), ο οποίος είναι αφιερωμένος σε αυτή.
Βιογραφία
Lettres grecques de Madame Chénier, Charavay Frères, Παρίσι 1879
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι
Διάρροια
Διάρροια είναι η κένωση υδαρών κοπράνων τρεις ή περισσότερες φορές την ημέρα. Συνήθως είναι αποτέλεσμα τροφικών δηλητηριάσεων οι οποίες οφείλονται σε δράση τοξικών παραγόντων που εισάγονται στον οργανισμό, σχετίζονται με την τροφή και το νερό και επιδρούν βλαπτικά στον οργανισμό, παρουσιάζοντας μία ποικιλία συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι απλά επιγαστρικά άλγη ή αυτοπεριοριζόμενα διαρροϊκά σύνδρομα, μπορεί όμως να εμφανιστεί εμετός, υψηλός πυρετός, επίμονη επιγαστραλγία, αιματηρή κένωση.
Επιδημιολογία
Η διάρροια είναι η δεύτερη συχνότερη λοιμώδης αιτία θανάτου στα παιδιά κάτω των πέντε ετών. Οι ενήλικες που ταξιδεύουν σε εξωτικές περιοχές, συνήθως λόγω κατανάλωσης νερού ή κρέατος το οποίο είναι μολυσμένο, σε ποσοστό 20-50% παρουσιάζει διαρροϊκές κενώσεις. Συνήθως οφείλεται σε είδη της Εσερίχιας, εκτός από την ΝΑ όπου κυριαρχούν τα στελέχη του Campylobacter jejuni.
Μηχανισμός
Το πρώτο στάδιο είναι η κατάποση του μικροοργανισμού. Μετά ο μικρο-οργανισμός πρέπει να προσκολληθεί στο έντερο, όπου θα ξεκινήσει να παράγει τοξίνες. Δυο είδη τοξινών υπάρχουν, οι εντεροτοξίνη και η κυτταροτοξίνη. Η εντεροτοξίνη προκαλεί έκκριση νερού και ηλεκτρολυτών και δημιουργεί υδαρή διάρροια. Χαρακτηριστική είναι η λοίμωξη από το δονάκιο της χολέρας. Οι κυτταροτοξίνες καταστρέφουν τον εντερικό βλεννογόνο και προκαλούν φλεγμονώδη αντίδραση. Επιπλέον είδη όπως η Σαλμονέλλα, η Σιγκέλα και η Υερσίνια, μπορούν να διεισδύσουν ανάμεσα στα εντερικά κύτταρα. Ένας άλλος τρόπος διάρροιας, είναι η κατάποση τοξινών από βακτήρια. Οι τοξίνες παράγονται στην τροφή, όπως από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο ή B. Cereus. Αφού καταναλωθεί η τοξίνη εμφανίζεται μετά από μια έως έξι ώρες διάρροια.
Αίτια
Ο ειδικός έλεγχος που θα στείλει ο κλινικός ιατρός στα μη αυτοπεριοριζόμενα σύνδρομα, προς ακριβή ταυτοποίηση του παθογόνου αιτίου ποικίλλουν, αναλόγως της κλινικής εικόνας, της γενικής κατάστασης της υγείας του κάθε οργανισμού, αλλά και των επιδημιολογικών χαρακτηριστικών που σχετίζονται με παράγοντες όπως η εποχή, ο τόπος, το είδος του τροφίμου που καταναλώθηκε, οι συνθήκες παρασκευής του τροφίμου. Έτσι, για παράδειγμα, επί επίμονων συμπτωμάτων που προκλήθηκαν μετά από ένα κακά μαγειρεμένο χάμπουργκερ, ο κλινικός ιατρός θα διερευνήσει οπωσδήποτε, εκτός των κοινών αιτίων, το E coli, επί πρόσφατης χρήσης αντιβίωσης το c difficile, επί προσφάτου ταξιδιού στο εξωτερικό την σαλμονέλα, σιγκέλα, campylobacter, e coli, vibrio κ.λ.π. Το αίτιο της τροφικής δηλητηρίασης και ο τρόπος που το αμυντικό σύστημα αντιδρά, θα καθορίσει και το είδος της ιατρικής αντιμετωπίσεως, η οποία κυμαίνεται και μπορεί να είναι απλή, συμπτωματική παρακολούθηση ή θεραπεία σε ελαφρές περιπτώσεις, ενδέχεται όμως να απαιτείται και ενδονοσοκομειακή νοσηλεία σε πιο σοβαρά περιστατικά, λόγω σοβαρής αφυδάτωσης, ανοσοκαταστολής, ή τοξικότατου παθογόνου.
Διάρροια των ταξιδιωτών
Πρόκειται για διαρροϊκό σύνδρομο που αναπτύσσεται κατά τις πρώτες δέκα ημέρες των ταξιδιών, ιδιαιτέρως όταν τα ταξίδια συνοδεύονται από σημαντικές κλιματολογικές αλλαγές, αλλαγές συνθηκών δημόσιας υγιεινής, διατροφικών συνηθειών. Συνήθως η διάρροια των ταξιδιωτών είναι μικρής διάρκειας και αυτοπεριοριζόμενη. Εμφανίζεται σε πολλές περιπτώσεις εντός δύο με δέκα ημερών, διαρκεί μία με πέντε ημέρες, χαρακτηρίζεται από μαλακές διαρροϊκές κενώσεις και συνοδεύεται από κοιλιακή τάση, ναυτία, περιστασιακά από εμετό και σπάνια από πυρετό.
Οι μικροοργανισμοί που προκαλούν την διάρροια των ταξιδιωτών, ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα εμπλεκόμενα παθογόνα είναι ιοί και η τοξινογόνος Escherichia coli. Τα άτομα που ταξιδεύουν σε περιοχές της Αφρικής, της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας, προσβάλλονται περισσότερο από τους ταξιδιώτες στις βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες. Ορισμένα άτομα είναι πιο επιρρεπή, παθαίνουν συχνά αυτό το σύνδρομο κατά τα ταξίδια και πρέπει να τίθενται σε προφυλακτική αγωγή κατά την διάρκειά τους. Ορισμένα χρόνια νοσήματα καθιστούν τα άτομα ιδιαιτέρως επιρρεπή σε σοβαρές επιπλοκές από την διάρροια των ταξιδιωτών και πρέπει να παίρνουν κατά τα ταξίδια μαζί τους, προφυλακτικά φάρμακα. Ο μάχιμος κλινικός ιατρός κατά την ολοκληρωμένη ιατρική εξέταση πριν το ταξίδι, θα καθορίσει εάν το χρόνιο νόσημα από το οποίο πάσχει ένας οργανισμός, αλλοιώνει σε εξαιρετικά σοβαρό βαθμό την αμυντική ικανότητα, ώστε να επιβάλλεται η λήψη των προαναφερθέντων μέτρων.
Για να προφυλαχτείτε από αυτό το σύνηθες σύνδρομο, το οποίο μπορεί και να αποβεί επικίνδυνο για την υγεία, μην καταναλώνετε ωμά, μισοψημένα τρόφιμα ή μαγειρευμένα τρόφιμα από πλανόδιους πωλητές κατά τα ταξίδια σας. Πλένετε συχνά τα χέρια σας. Ξεφλουδίζετε πάντα στα ταξίδια τα φρούτα που αγοράζετε.
Η θερμότητα φονεύει πολλούς παθογόνους μικροοργανισμούς. Βεβαιωθείτε ότι το φαγητό που σας προσφέρεται είναι ζεματιστό και καταναλώνετε εμφιαλωμένα ποτά και νερά. Η κατάψυξη δεν φονεύει τα μικρόβια που προκαλούν διάρροια, επομένως να αποφεύγετε τα παγάκια που παρασκευάζονται από κοινό νερό ή είναι αμφιβόλου προελεύσεως.
Μην τρώτε κρέατα τα οποία δεν είναι καλά μαγειρευμένα, μην καταναλώνετε αμφιβόλου προελεύσεως, μη παστεριωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα. Τα μικρού βαθμού εντερικά συμπτώματα που επιμένουν μετά την επιστροφή στην πατρίδα, συχνά έχουν διαφορετικά επιδημιολογικά χαρακτηριστικά, σε αρκετές περιπτώσεις συνδέονται με αίτια μη οφειλόμενα σε παθογόνους μικροοργανισμούς, όπως δυσανεξία σε λακτόζη, ευερέθιστο έντερο, μεταλοιμώδη κατάλοιπα και χρήζουν πολλές φορές διαφορετικού τύπου θεραπευτικούς χειρισμούς από τον μάχιμο κλινικό ιατρό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμπτώματα Κατηγορία:Παθήσεις του γαστρεντερικού Κατηγορία:Κόπρανα Κατηγορία:Παθήσεις που διαγιγνώσκονται με εξέταση κοπράνων Κατηγορία:Παθήσεις του εντέρου Κατηγορία:Υδατογενείς ασθένειες Κατηγορία:Συμπτώματα και σημάδια: Πεπτικό σύστημα και κοιλιά
Στάδιο Μαρτίνεθ Βαλέρο
Το στάδιο Μαρτίνεθ Βαλέρο βρίσκεται στο Έλτσε της Ισπανίας και είναι η έδρα της Φ.Κ. Έλτσε.
Κατασκευάστηκε το 1976 και χωράει 38.750 θεατές. Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1982 που έγινε στην Ισπανία. Στις 15 Ιουνίου 1982 σε αυτό το γήπεδο η Ουγγαρία νίκησε με 10-1 το Ελ Σαλβαδόρ μπροστά σε 23.000 θεατές, η μεγαλύτερη νίκη που έχει σημειωθεί ποτέ σε Μουντιάλ.
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Έλτσε ΚΦ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κοινότητα της Βαλένθια Μαρτινεθ Βαλερο Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1982
Η Κύπρος και η Ελληνική Επανάσταση του 1821
Ο πληθυσμός της Κύπρου την περίοδο αυτή ανέρχεται στους 80.000 Έλληνες και 20.000 Τούρκους. Οι Τούρκοι ήξεραν πως οι Ελληνοκύπριοι όχι μόνο δεν προτίθενται να εξεγερθούν, αλλά ήταν και άοπλοι και ανάσκητοι σε πολεμικά έργα και ότι είχαν μακρά παράδοση ειρηνικής ζωής και νόμιμης συμπεριφοράς.
Η Φιλική Εταιρεία και η Κύπρος
Η Κύπρος είχε περιληφθεί από την Φιλική Εταιρεία στο πρόγραμμα εξεγέρσεως μαζί με όλες τις Ελληνικές χώρες. Για το σκοπό αυτό, επικοινώνησαν με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Κυπριανό διάφορα πρόσωπα, κληρικοί και λαϊκοί καθώς και το μέλος της Φιλικής εταιρείας Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Θησεύς. Ακόμη είχαν επισκεφθεί τον Αρχιεπίσκοπο και τους προκρίτους του νησιού ο Δημήτριος Ίπατρος και Αντώνιος Πελοπίδας ως απεσταλμένοι της Φιλικής Εταιρείας. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης απέστειλε και επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό τον Οκτώβριο του 1820, στην οποία αναφέρεται στην υπεσχημένη βοήθεια του Κύπριου ιεράρχη για την σύσταση σχολείου στην Πελοπόννησο. Η Φιλική Εταιρεία βρήκε πρόσφορο έδαφος εξάπλωσης στην Λάρνακα το κατεξοχήν αστικό κέντρο του νησιού με πολλούς εμπόρους, κυρίως επτανήσιους. Πολλοί συνδέουν την κάθοδο των Φιλικών με τη διάδοση του Τεκτονισμού στο νησί και την επακολουθήσασα καταδικαστική εγκύκλιο του Κυπριανού εναντίον της στα 1815, γεγονός που μεταθέτει χρονικά την κάθοδο των Φιλικών πριν το 1817.
thumb|right|200px|Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός
Η Κυπριακή Εκκλησία στα Επαναστατικά χρόνια (1821-1833)
Ο Κυπριανός με αρκετούς Μητροπολίτες ηγουμένους και ιερείς σφαγιάστηκαν. Επίσης, λεηλατήθηκαν εκκλησίες και μονές και δημεύθηκαν οι περιουσίες των σφαγιασθέντων. Η Εκκλησία της Κύπρου παρέμεινε ακέφαλη για αρκετούς μήνες, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1821 οπότε εξελέγη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο ο ιερομόναχος Ιωακείμ. Λόγω αντιδράσεων εκ μέρους του ποιμνίου του παύθηκε το 1824 και αντικαταστάθηκε από τον Κηρύνειας Δαμασκηνό  που με την σειρά του κατηγορήθηκε από διοικητή Κύπρου Αλή Ρουχή  1827 και παύθηκε εξοριζόμενος στη Μ. Ασία. Τον διαδέχθηκε ο Πάφου Πανάρετος. Δεν θα μείνει ανέπαφη από τα γεγονότα και η Μονή Κύκκου.