cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εξ αποστάσεως εκπαίδευση
Εξ αποστάσεως σχολική εκπαίδευση
Με τον όρο «εξ αποστάσεως σχολική εκπαίδευση» νοείται ως η εκπαίδευση που παρέχεται από απόσταση σε επίπεδο πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και διακρίνεται σε αυτοδύναμη και συμπληρωματική. Στην πρώτη περίπτωση οι διδασκόμενοι φοιτούν σε εκπαιδευτικούς οργανισμούς που παρέχουν ολοκληρωμένα προγράμματα σπουδών που οδηγούν σε τίτλους σπουδών αντίστοιχων των συμβατικών, ενώ, στη δεύτερη περίπτωση οι μαθητές φοιτούν σε συμβατικά σχολεία αλλά έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν και να παρακολουθούν μαθήματα από άλλους εκπαιδευτικούς οργανισμούς.
Χαρακτηριστικά
Ένα βασικό στοιχείο που διακρίνει την εξ αποστάσεως από τις άλλες μορφές εκπαίδευσης είναι η απόσταση που χωρίζει τον διδάσκοντα από τον διδασκόμενο. Αλλά και τον κάθε διδασκόμενο ξεχωριστά από την ομάδα των σπουδαστών του. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση αναφέρεται σε όλους εκείνους, που διαλέγουν σε όλο τον κόσμο να μην παρακολουθήσουν συμβατικά σχολεία, κολλέγια και πανεπιστήμια αλλά επιθυμούν να σπουδάσουν στο σπίτι τους ή στο χώρο εργασίας τους. (Keegan,2001 σελ.28)
Επιπλέον, αποτελεί μια μορφή επικοινωνίας, η οποία πραγματοποιείται εξαιτίας της τεχνολογίας. Η μορφή αυτής της εκπαίδευσης προσφέρεται σήμερα από σχολεία δι’ αλληλογραφίας, από ανοικτά πανεπιστήμια και από τμήματα παροχής εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης ή εξωτερικών σπουδών. Η πρόσωπο με πρόσωπο εκπαίδευση από απόσταση διαθέτει πολλά εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα. Οι εικονικές ή ηλεκτρονικές τάξεις έχουν πλέον τη δυνατότητα να συνδεθούν δορυφορικά ή με τεχνολογία συμπιεσμένου σήματος βίντεο ή με συνδέσεις πλήρους εύρους ζώνης, καθιστώντας δυνατή για πρώτη φορά στην ιστορία την πρόσωπο με πρόσωπο εκπαίδευση από απόσταση. Ο διδάσκων έχει τη δυνατότητα να ακούσει και να δει τους διδασκόμενους, που βρίσκονται σε μια τάξη και ταυτόχρονα όλους τους άλλους διδασκόμενους, που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά τους, και αντίστροφα, όλοι οι διδασκόμενοι τον διδάσκοντα. Η όλη διαδικασία πραγματοποιείται ηλεκτρονικά.
Συνολικά η εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση έχει τα εξής χαρακτηριστικά:
Ιστορική αναδρομή
Το πρώτο κύμα αφορά την εποχή πριν την τυπογραφία. Η εκπαίδευση σε αυτήν την περίοδο ήταν μία ελεγχόμενη, φροντιστηριακή διαδικασία που αφορούσε λίγους, κυρίως τον κλήρο και την αριστοκρατία. Το δεύτερο κύμα ήρθε με την ανακάλυψη της τυπογραφίας από τον Γουτεμβέργιο. Η εκπαίδευση εξελίχθηκε, οδηγώντας σε πολλαπλασιασμό των κολεγίων και των πανεπιστημίων. Τα τελευταία ήρθαν στο επίκεντρο της εκπαίδευσης και οι βιβλιοθήκες τους έγιναν τα θησαυροφυλάκια της γνώσης. Το τρίτο κύμα ήρθε με τη χρήση των υπολογιστών στην εκπαίδευση. Αν και η σημερινή εκπαίδευση βασίζεται ακόμα στην ακαδημαϊκή εκπαίδευση και κατάρτιση που αναδείχθηκαν στις δύο πρώτες εποχές της εκπαίδευσης, η τεχνολογία, όπως αυτή εξελίσσεται με τα μέσα επικοινωνίας, τους υπολογιστές, και κυρίως το διαδίκτυο αλλάζουν συνεχώς το σκηνικό. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, αν και αποδεδειγμένα υπάρχει σε όλες τις εποχές-κύματα, σήμερα βρίσκει προσφορότερο έδαφος για ανάπτυξη και ίσως στο μέλλον κυριαρχήσει στο χώρο της εκπαίδευσης.
Οι αρχές της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, σύμφωνα με τους ορισμούς που δόθηκαν παραπάνω, τοποθετούνται αιώνες πριν από την ανάπτυξη της πληροφορικής ή ακόμα και της τυπογραφίας. Χωρίς να αποκλείεται προηγούμενη χρήση της, μπορεί να θεωρηθεί ως μία από τις αποδεδειγμένες (και επιτυχημένες) εφαρμογές της τα πρώιμα χρόνια του χριστιανισμού. Ο Απόστολος Παύλος συνέταξε 13 (ή 14) επιστολές προς τις τοπικές εκκλησίες, που διαβάζονταν από ένα άτομο σε όλους τους πιστούς. Πιστεύοντας στη διεθνοποίηση της γνώσης, στη συγκεκριμένη περίπτωση της χριστιανικής Αλήθειας, επικοινωνούσε με τις απομακρυσμένες εκκλησίες απαντώντας σε συγκεκριμένα ερωτήματα (αμφίδρομη επικοινωνία), χρησιμοποιώντας την ελληνική γλώσσα.
Η τεχνολογία όμως είναι αυτή που φέρνει την εξ αποστάσεως εκπαίδευση στο προσκήνιο και την κάνει το όχημα για την εξέλιξη της εκπαίδευσης. Ήδη από το 1922, ο Τόμας Έντισον προέβλεψε ότι η κινούμενη εικόνα θα αντικαταστήσει το εγχειρίδιο στο χώρο της εκπαίδευσης. Στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η τεχνολογία της κινούμενης εικόνας όντως συνέβαλε στην εκπαίδευση των Αμερικανών στρατιωτών. Αργότερα, αναπτύχθηκαν προγράμματα με τη βοήθεια της τηλεόρασης και του βίντεο. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση παρέμενε μονόδρομη, πετυχαίνοντας όμως μεγάλη πρόσβαση σε πολλά άτομα. Με την ανάπτυξη της πληροφορικής, η εξ αποστάσεως εκπαίδευση άρχισε να αναπτύσσεται πιο γρήγορα. Η υποβοηθούμενη από υπολογιστή εκπαίδευση έγινε πραγματικότητα γύρω στο 1960 και άλλαξε δραματικά τα δεδομένα στο χώρο της εκπαίδευσης. Σημαντική εξέλιξη ήταν η ανάπτυξη του διαδικτύου στις αρχές του 1990, το οποίο, με τη διάδοσή του και τις τεχνολογίες που ενσωμάτωσε, καταφέρνει να εξελίξει τον τρόπο μεταφοράς γνώσης, ανταλλαγής πληροφοριών αλλά και την ίδια την κοινωνία.
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση με την υποστήριξη της πληροφορικής και σε περιβάλλον διαδικτύου έχει εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό. Ο χρήστης έχει πρόσβαση σε μεγάλο όγκο πληροφοριών και τα εργαλεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει είναι τόσα πολλά και διαφορετικά που μπορούμε να μιλάμε για μια τελείως διαφορετική μεθοδολογία, όχι μόνο από την παραδοσιακή μάθηση, αλλά και από την εξ αποστάσεως εκπαίδευση των προηγούμενων ετών. Η τάση αυτή στην τεχνολογία ονομάζεται εύλογα e-Learning 2.0 (ηλεκτρονική μάθηση), θέλοντας να δείξει το πέρασμα στη νέα εποχή.Η πανδημία κορονοϊού 2019-20 οδήγησε στο κλείσιμο της συντριπτικής πλειοψηφίας των σχολείων σε όλο το κόσμο για αρκετές εβδομάδες. Πολλά σχολεία ξεκίνησαν την παράδοση μαθημάτων μέσω πλατφορμών όπως οι Zoom, Google Classroom, Cisco Webex και Edgenuity. Έχουν υπάρξει αρκετές ανησυχίες σχετικά με την επίδραση της μετάβασης στους μαθητές που δεν έχουν πρόσβαση σε μια συσκευή που έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο ή σε μια σταθερή σύνθεση στο διαδίκτυο.
Μελλοντικές εξελίξεις εκπαίδευσης εξ αποστάσεως
Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των υπηρεσιών είναι η ευκολία χρήσης τους, αλλά και η ευκολία περιήγησης στο περιεχόμενο. Έτσι, όχι μόνο υπάρχει μεγάλη ποσότητα πληροφοριών, υλικού και γνώσης, αλλά ο χρήστης έχει και τη δυνατότητα να τη διαχειριστεί. Ένα ενδιαφέρον κομμάτι που σχετίζεται με την ευκολία διαχείρισης των πληροφοριών αυτών είναι αυτό που ονομάζεται συλλογική ευφυΐα. Παράδειγμα είναι η ιστοσελίδα του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου Amazon (www.amazon.com), όπου δίνεται η δυνατότητα στους χρήστες να βαθμολογήσουν και να σχολιάσουν τα προϊόντα. Έτσι, προηγούμενοι χρήστες επηρεάζουν τη συμπεριφορά μελλοντικών χρηστών, μεταφέροντας την εμπειρία τους και τη γνώμη τους. Η μέθοδος αυτή έχει απεριόριστες δυνατότητες και τρομακτική δύναμη, επιτρέποντας με έναν πολύ απλό τρόπο τη συμβολή στο περιεχόμενο του διαδικτύου.
Στη διαδικασία της εκπαίδευσης έχουν αρχίσει και ενσωματώνονται ήδη λειτουργίες του Web 2.0. Πιο πολύτιμες υπηρεσίες για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι το wiki και τα δικτυακά ημερολόγια και ήδη υπάρχει μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών κοινοτήτων που αξιοποιεί της δυνατότητες τους. Πρέπει να αναφερθούν και οι υπηρεσίες RSS (Really Simple Syndication), που συμβάλλουν στην παρακολούθηση και ενημέρωση των χρηστών για τα τελευταία νέα και αλλαγές σε ένα δικτυακό τόπο. Ο συνδυασμός των τεχνολογιών αυτών μπορεί να αποτελέσει εκπαιδευτική διαδικασία και χωρίς την ύπαρξη τυπικού οργανωμένου μαθήματος.
Μέσα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
Τα μέσα που έχουν χρησιμοποιηθεί και χρησιμοποιούνται στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι τα εξής:
Αν και τα μέσα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης είναι πάρα πολλά και το καθένα μπορεί να αποτελείται από διαφορετικά προγράμματα που συνεργάζονται, το πιο διαδεδομένο σύστημα που χρησιμοποιείται για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση στην ανώτατη εκπαίδευση είναι το Σύστημα Διαχείρισης της Μάθησης ή Εικονικό Περιβάλλον Εκπαίδευσης Οι όροι χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν το λογισμικό που σχεδιάστηκε για τη διαχείριση των δραστηριοτήτων εκπαίδευσης. Εξέλιξη τους είναι το Σύστημα Διαχείρισης Εκπαιδευτικού Περιεχομένου (LCΜS) που προσθέτει τη λειτουργικότητα της επαναχρησιμοποίησης του υλικού ή μέρους του. Οι λειτουργίες που μπορεί να εμπεριέχουν εκτός φυσικά από την παροχή του μαθήματος της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης είναι:
Τεχνικές απαιτήσεις εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση με την υποστήριξη της πληροφορικής έχει συγκεκριμένες τεχνικές απαιτήσεις τόσο σε λογισμικό όσο και σε εξοπλισμό.
Απαιτούμενο λογισμικό
Το απαιτούμενο λογισμικό αφορά την όλη διαδικασία της δημιουργίας του συστήματος εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, από τη δημιουργία του μέχρι την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τον εκπαιδευόμενο. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε όλα τα παραπάνω επίπεδα είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί λογισμικό ανοικτού κώδικα που διατίθεται δωρεάν. Το λογισμικό αυτό περιλαμβάνει:
Συμπεράσματα
Πρόκειται για ένα σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο προσφέρει εκπαιδευτικά προγράμματα σε παιδιά και ενήλικους σε συνδυασμό με τη συμβατική τους εκπαίδευση και έχει τη δική του διδακτική μέθοδο.
Επίλογος
Παρόλα αυτά στις μέρες μας δεκάδες εκατομμύρια σπουδαστές παρακολουθούν ανοικτά πανεπιστήμια, εκπαιδευτικά κέντρα επιχειρήσεων, κολέγια εξ’ αποστάσεως κατάρτισης και τμήματα εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης συμβατικών ιδρυμάτων. Ο κόσμος των τηλεπικοινωνιακών τεχνολογιών της Ηλεκτρονικής Επανάστασης εισήλθε στον χώρο της εκπαίδευσης στο τέλος της δεκαετίας του 1980 καθιστώντας εφικτή τη διδασκαλία πρόσωπο με πρόσωπο από απόσταση. Ηλεκτρονικές αίθουσες διδασκαλίας, που απέχουν εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα η μια από την άλλη συνδέονται μέσω των σύγχρονων τεχνολογιών σε ένα σύστημα εικονικής πραγματικότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Εκπαιδευτικές πρακτικές
Rue de Solférino
thumb|Άποψη του δρόμου από την πεζογέφυρα Λεοπόλντ-Σεντάρ-Σανγκόρ. Στα αριστερά, διακρίνεται το [[Παλάτι της Λεγεώνας της Τιμής|Παλάτι του Σαλμ που φιλοξενεί το Μουσείο της Λεγεώνας της Τιμής]] Η Rue de Solférino (Οδός Σολφερινό) είναι οδός του 7ου διαμερίσματος του Παρισιού. Μήκους 232 μέτρων και πλάτους 20 μέτρων, η οδός Σολφερινό συνδέει την αποβάθρα Ανατόλ-Φρανς με τη λεωφόρο Σαιν-Ζερμαίν (boulevard Saint-Germain).
Ιστορία
Η αρτηρία δημιουργήθηκε στη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας με διάταγμα της 28ης Ιουλίου 1866. Οφείλει το όνομά της στην μάχη του Σολφερινό, μια νίκη του Ναπολέοντα Γ' στη Λομβαρδία (διάταγμα της 10ης Αυγούστου 1868). Αρχικά οδηγούσε στη γέφυρα του Σολφερινό (1859-1961).
Σήμερα, το τμήμα ανάμεσα στη Λεωφόρο Σαιν Ζερμαίν (boulevard Saint-Germain) και την οδό Σαιν-Ντομινίκ (rue Saint-Dominique) μετονομάστηκε σε Πλατεία Ζακ Μπαινβίλ (place Jacques Bainville) το 1961.
Από το 1999, η πεζογέφυρα Σολφερινό (μετονομάστηκε σε πεζογέφυρα Λεοπόλντ-Σεντάρ-Σανγκόρ το 2006) συνδέει, περνώντας πάνω από τον Σηκουάνα, την αποβάθρα του Κεραμεικού (1ο διαμέρισμα) με την rue de Solférino, στην θέση της παλιάς γέφυρας του Σολφερινό.
Αξιοσημείωτα κτίρια
Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού Κατηγορία:Δρόμοι στο Παρίσι
Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001
Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν σειρά τεσσάρων συντονισμένων τρομοκρατικών επιθέσεων από την ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάιντα εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής το πρωί της Τρίτης, 11 Σεπτεμβρίου 2001.
Εκείνο το πρωί, τέσσερα επιβατηγά αεροσκάφη που ταξίδευαν από τις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες στην Καλιφόρνια, κατελήφθηκαν εν πτήση από 19 τρομοκράτες της Αλ Κάιντα. Οι αεροπειρατές ήταν οργανωμένοι σε τρεις ομάδες πέντε αεροπειρατών και μία ομάδα τεσσάρων. Κάθε ομάδα είχε έναν αεροπειρατή που είχε λάβει εκπαίδευση πιλότου, ο οποίος ανέλαβε τον έλεγχο του αεροσκάφους. Ο ρητός στόχος τους ήταν να καταρρίψουν κάθε αεροπλάνο σε ένα εξέχον αμερικανικό κτίριο, προκαλώντας τεράστιες απώλειες και μερική ή πλήρη καταστροφή των κτιρίων στόχων.
Το πρώτο αεροπλάνο που έπληξε τον στόχο του ήταν η πτήση 11 της American Airlines. Κατέπεσε στο Βόρειο Πύργο του συγκροτήματος του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου στο Κάτω Μανχάταν στις 8:46 π.μ. τοπική ώρα. Δεκαεπτά λεπτά αργότερα στις 9:03 π.μ., ο Νότιος Πύργος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου χτυπήθηκε από την πτήση 175 της United Airlines. Και οι δύο πύργοι των 110 ορόφων κατέρρευσαν μέσα σε μία ώρα και σαράντα δύο λεπτά, οδηγώντας στην κατάρρευση των άλλων κτιρίων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 7, και καταστρέφοντας σημαντικά τα γύρω κτίρια.
Μια τρίτη πτήση, η πτήση 77 της American Airlines, που απογειώθηκε από το Διεθνές Αεροδρόμιο Ντάλες, κατελήφθη πάνω από το Οχάιο. Στις 9:37 π.μ., συνετρίβη στη δυτική πλευρά του Πενταγώνου (έδρα του αμερικανικού στρατού) στην κομητεία Άρλινγκτον της Βιρτζίνια, προκαλώντας τη μερική κατάρρευση της πλευράς του κτιρίου. Η τέταρτη και τελευταία πτήση, η πτήση 93 της United Airlines, πετούσε με κατεύθυνση την Ουάσινγκτον. Αυτή η πτήση ήταν η μόνη που δεν χτύπησε τον στόχο της, αντίθετα συνετρίβη σε ένα χωράφι κοντά στο Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια στις 10:03 π.μ. Οι επιβάτες του αεροπλάνου προσπάθησαν να ανακτήσουν τον έλεγχο του αεροσκάφους από τους αεροπειρατές και τελικά απομάκρυναν την πτήση από τον επιδιωκόμενο στόχο. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στόχος της πτήσης 93 ήταν είτε ο Λευκός Οίκος είτε το Καπιτώλιο των ΗΠΑ.
Η καταστροφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου και των κοντινών δομών έβλαψε σοβαρά την οικονομία της Νέας Υόρκης και δημιούργησε παγκόσμια οικονομική ύφεση. Πολλές χώρες ενίσχυσαν την αντιτρομοκρατική νομοθεσία τους και διεύρυναν τις εξουσίες των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και των υπηρεσιών πληροφοριών για την πρόληψη των τρομοκρατικών επιθέσεων. Ο πολιτικός εναέριος χώρος των ΗΠΑ και του Καναδά έκλεισε μέχρι τις 13 Σεπτεμβρίου, ενώ οι συναλλαγές στη Γουόλ Στριτ διεκόπηκαν μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου. Ακολούθησαν πολλά κλεισίματα, εκκενώσεις και ακυρώσεις, από σεβασμό ή φόβο για περαιτέρω επιθέσεις. Ο καθαρισμός του χώρου του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2002 και το Πεντάγωνο επισκευάστηκε μέσα σε ένα χρόνο. Η κατασκευή του συγκροτήματος που αντικατέστησε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2006 και το κτίριο άνοιξε τον Νοέμβριο του 2014.
Οι επιθέσεις οδήγησαν σε 2.977 θανάτους, πάνω από 25.000 τραυματισμούς και σημαντικές μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία, εκτός από τουλάχιστον $ 10δισεκατομμύρια ζημιές σε υποδομές και ιδιοκτησίες. Παραμένει η πιο θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση στην ανθρώπινη ιστορία και το πιο θανατηφόρο περιστατικό για τους πυροσβέστες και τους αστυνομικούς στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, με 340 και 72 νεκρούς, αντίστοιχα. Έχουν κατασκευαστεί πολυάριθμα μνημεία, όπως το Εθνικό Μνημείο και Μουσείο της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, το Μνημείο του Πενταγώνου στην κομητεία Άρλινγκτον της Βιρτζίνια και το Εθνικό Μνημείο Πτήσης 93 στο σημείο συντριβής στην Πενσυλβάνια.
Αλ Κάιντα
Σε ένα δεύτερο φετφά το 1998, ο Μπιν Λάντεν παρουσίασε τις αντιρρήσεις του στην αμερικανική εξωτερική πολιτική σε σχέση με το Ισραήλ, καθώς και τη συνεχιζόμενη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στη Σαουδική Αραβία μετά τον πόλεμο του Κόλπου. Ο Μπιν Λάντεν χρησιμοποίησε ισλαμικά κείμενα για να παροτρύνει τους Μουσουλμάνους να επιτεθούν στους Αμερικανούς μέχρι οι απαιτήσεις του να ικανοποιηθούν. Οι μουσουλμάνοι νομικοί μελετητές «έχουν συμφωνήσει ομόφωνα σε όλη την ισλαμική ιστορία ότι η τζιχάντ είναι ατομικό καθήκον εάν ο εχθρός καταστρέψει τις μουσουλμανικές χώρες», σύμφωνα με τον Μπιν Λάντεν.
μικρογραφία|[[Οσάμα μπιν Λάντεν.]] Ο Μπιν Λάντεν ενορχήστρωσε τις επιθέσεις. Αρχικά αρνήθηκε τη συμμετοχή του, αλλά αργότερα ανακάλεσε τις ψευδείς δηλώσεις του. Το Al Jazeera μετέδωσε μια δήλωση του στις 16 Σεπτεμβρίου 2001: «Τονίζω ότι δεν έχω πραγματοποιήσει αυτήν την πράξη, η οποία φαίνεται ότι πραγματοποιήθηκε από άτομα με το δικό τους κίνητρο». Τον Νοέμβριο του 2001, οι αμερικανικές δυνάμεις ανακάλυψαν μια βιντεοκασέτα από ένα κατεστραμμένο σπίτι στο Τζαλαλαμπάντ, στο Αφγανιστάν. Στο βίντεο, ο Μπιν Λάντεν φαίνεται να μιλάει με τον Χαλέντ αλ Χάρμπι και παραδέχεται ότι γνώριζε τις επιθέσεις. Στις 27 Δεκεμβρίου 2001, κυκλοφόρησε ένα δεύτερο βίντεο του Μπιν Λάντεν.
Λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2004, ο Μπιν Λάντεν χρησιμοποίησε μια ηχογραφημένη δήλωση για να αναγνωρίσει δημόσια τη συμμετοχή της Αλ Κάιντα στις επιθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παραδέχτηκε την άμεση σχέση του με τις επιθέσεις.
μικρογραφία|Ο [[Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ μετά τη σύλληψή του το 2003.]] Ο δημοσιογράφος Γιόσρι Φούντα του αραβικού τηλεοπτικού καναλιού Al Jazeera ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2002, ο Χαλίντ Σεϊχ Μοχάμαντ παραδέχτηκε τη συμμετοχή του στις επιθέσεις, μαζί με τον Ράμζι μπιν αλ-Σιμπ. Η έκθεση της Επιτροπής της 9/11 του 2004 καθόρισε ότι η εχθρότητα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες που ένιωθε ο Μοχάμαντε, ο κύριος αρχιτέκτονας των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, προήλθε από τη «βίαιη διαφωνία του με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ που ευνοεί το Ισραήλ». Ο Μοχάμεντ ήταν επίσης σύμβουλος και χρηματοδότης της βομβιστικής επίθεσης του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου του 1993 και θείος του Ραμζί Γιούσεφ, του κύριου βομβιστή σε εκείνη την επίθεση.
Ο Μοχάμεντ συνελήφθη την 1η Μαρτίου 2003, στο Ραβαλπίντι του Πακιστάν, από Πακιστανούς αξιωματούχους ασφαλείας που συνεργάζονταν με τη CIA. Στη συνέχεια κρατήθηκε σε πολλές μυστικές φυλακές της CIA και στον κόλπο του Γκουαντάναμο, όπου ανακρίθηκε και βασανίστηκε με μεθόδους, συμπεριλαμβανομένων του εικονικού πνιγμού. Κατά τη διάρκεια των ακροάσεων των ΗΠΑ στον κόλπο του Γκουαντάναμο τον Μάρτιο του 2007, ο Μοχάμεντ ομολόγησε ξανά την ευθύνη του για τις επιθέσεις, δηλώνοντας ότι «ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση της 11ης Σεπτεμβρίου από το Α έως το Ω» και ότι η δήλωσή του δεν έγινε υπό πίεση.
Στην «Αντικατάσταση μαρτυρίας του Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ» από τη δίκη του Ζακάρια Μουσάουι, πέντε άτομα αναγνωρίζονται ότι είχαν πλήρη επίγνωση των λεπτομερειών της επιχείρησης. Είναι ο Μπιν Λάντεν, ο Χαλίντ Σεϊχ Μοχάμαντ, ο Ραμζί μπιν αλ-Σιμπ, ο Αμπού Τουράμπ αλ-Ουρντούνι και ο Μοχάμεντ Ατέφ. Μέχρι σήμερα, μόνο περιφερειακά στοιχεία έχουν δικαστεί ή καταδικαστεί για τις επιθέσεις.
Κίνητρα
Η δήλωση του Οσάμα Μπιν Λάντεν για ιερό πόλεμο εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και ο ένας φετφάς που υπέγραψε το 1998 ο Μπιν Λάντεν και άλλοι, που ζητούσε τη δολοφονία των Αμερικανών, θεωρούνται από τους ερευνητές ως απόδειξη του κινήτρου του.
Τον Νοέμβριο του 2002 στην «Επιστολή στην Αμερική» ο Μπιν Λάντεν δήλωνε ρητά ότι τα κίνητρα της Αλ Κάιντα για τις επιθέσεις περιλαμβάνουν:
Μετά τις επιθέσεις, ο Μπιν Λάντεν και ο αλ-Ζαουαχίρι κυκλοφόρησαν επιπλέον βιντεοκασέτες και ηχογραφήσεις, μερικές από τις οποίες επανέλαβαν αυτούς τους λόγους για τις επιθέσεις. Δύο ιδιαίτερα σημαντικές δημοσιεύσεις ήταν το «Γράμμα προς την Αμερική» του Μπιν Λάντεν το 2002 και μια βιντεοκασέτα του Μπιν Λάντεν το 2004.
Ο Μπιν Λάντεν ερμήνευσε τον Μωάμεθ ότι απαγόρευσε τη «μόνιμη παρουσία απίστων στην Αραβία». Το 1996, ο Μπιν Λάντεν εξέδωσε έναν φετφά ζητώντας από τα αμερικανικά στρατεύματα να φύγουν από τη Σαουδική Αραβία. Το 1998, η Αλ Κάιντα έγραψε «για πάνω από επτά χρόνια οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέχουν τα εδάφη του Ισλάμ στα πιο ιερά μέρη, την Αραβική Χερσόνησο, λεηλατούν τα πλούτη της, υπαγορεύουν στους ηγεμόνες τους, ταπεινώνουν τον λαό τους, τρομοκρατούν τους γείτονές τους και μετατρέποντας τις βάσεις της στη Χερσόνησο σε αιχμή του δόρατος μέσω της οποίας θα πολεμήσουν τους γειτονικούς μουσουλμανικούς λαούς».
Το 2004, ο Μπιν Λάντεν ισχυρίστηκε ότι συνέλαβε την ιδέα της καταστροφής των πύργων για πρώτη φορά το 1982, όταν έγινε μάρτυρας των ισραηλινών βομβαρδισμών πολυώροφων πολυκατοικιών κατά τη διάρκεια του πολέμου του Λιβάνου το 1982. Ορισμένοι αναλυτές, συμπεριλαμβανομένων των Μιρσχάιμερ και Γουόλτ, υποστήριξαν επίσης ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ ήταν ένα κίνητρο για τις επιθέσεις. Το 2004 και το 2010, ο Μπιν Λάντεν συνέδεσε ξανά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου με την υποστήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ, αν και το μεγαλύτερο μέρος της επιστολής εξέφραζε την περιφρόνηση του Μπιν Λάντεν προς τον Πρόεδρο Μπους και την ελπίδα του Μπιν Λάντεν να «καταστρέψει και να χρεοκοπήσει» τις ΗΠΑ.
Σχεδίαση
εναλλ.=Ground zero and surrounding area as seen from directly above depicting where the two planes impacted the towers|αριστερά|μικρογραφία| Χάρτης που δείχνει τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους (τα αεροπλάνα δεν είναι υπό κλίμακα).Οι επιθέσεις σχεδιάστηκαν από τον Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ, ο οποίος τις παρουσίασε για πρώτη φορά στον Οσάμα Μπιν Λάντεν το 1996. Εκείνη την εποχή, ο Μπιν Λάντεν και η Αλ Κάιντα βρίσκονταν σε μια μεταβατική περίοδο, έχοντας μόλις μεταφερθεί στο Αφγανιστάν από το Σουδάν. Οι βομβιστικές επιθέσεις σε αμερικανικές πρεσβείες στην Αφρική το 1998 και ο φετφάς του Μπιν Λάντεν τον Φεβρουάριο του 1998 αποτέλεσαν σημείο καμπής της τρομοκρατικής λειτουργίας της Αλ Κάιντα, καθώς ο Μπιν Λάντεν σκόπευε να επιτεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στα τέλη του 1998 ή στις αρχές του 1999, ο Μπιν Λάντεν έδωσε την έγκριση στον Μοχάμεντ να προχωρήσει στην οργάνωση του σχεδίου. Ο Μοχάμεντ, ο Μπιν Λάντεν και ο αναπληρωτής του Μπιν Λάντεν, Μοχάμεντ Άτεφ πραγματοποίησαν σειρά συναντήσεων στις αρχές του 1999. Ο Άτεφ παρείχε επιχειρησιακή υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων επιλογών στόχων και βοηθώντας στην οργάνωση των ταξιδιών των αεροπειρατών. Ο Μπιν Λάντεν απέρριψε πιθανούς στόχους όπως ο Πύργος U.S. Bank στο Λος Άντζελες λόγω έλλειψης χρόνου. μικρογραφία| Διάγραμμα που δείχνει τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους. μικρογραφία|Απεικόνιση που δείχνει τις θέσεις των αεροσκαφών κατά την πρόσκρουση. Ο Μπιν Λάντεν παρείχε ηγετική και οικονομική υποστήριξη και συμμετείχε στην επιλογή των συμμετεχόντων. Αρχικά επέλεξε τον Ναουάφ αλ Χαζμί και τον Χαλίντ αλ Μιχντάρ, και οι δύο έμπειροι τζιχαντιστές που είχαν πολεμήσει στη Βοσνία. Ο Χαμζί και ο Μιχντάρ έφτασαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στα μέσα Ιανουαρίου 2000. Στις αρχές του 2000, ο Χάμζι και Μιχντάρ έκαναν μαθήματα πτήσης στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, αλλά και οι δύο μιλούσαν ελάχιστα αγγλικά, είχαν κακή απόδοση στα μαθήματα πτήσης και τελικά υπηρέτησαν ως δευτερεύοντες αεροπειρατές.
Στα τέλη του 1999, μια ομάδα ανδρών από το Αμβούργο της Γερμανίας έφτασε στο Αφγανιστάν. Η ομάδα περιελάμβανε τον Μοχάμεντ Άτα, τον Μαρουάν αλ-Σέχι, τον Ζιάντ Τζαράχ και τον Ράμζι μπιν αλ-Σιμπ. Ο Μπιν Λάντεν επέλεξε αυτούς τους άνδρες επειδή ήταν μορφωμένοι, μπορούσαν να μιλούν αγγλικά και είχαν εμπειρία στη Δύση. Οι νεοσύλλεκτοι ελέγχονταν τακτικά για ειδικές δεξιότητες και οι ηγέτες της Αλ Κάιντα ανακάλυψαν κατά συνέπεια ότι ο Χάνι Χαντζούρ είχε ήδη άδεια πιλότου εμπορικού αεροσκάφους. Ο Μοχάμεντ είπε αργότερα ότι βοήθησε τους αεροπειρατές να κρυγτούν, διδάσκοντάς τους πώς να παραγγέλνουν φαγητό σε εστιατόρια και να ντύνονται με δυτικά ρούχα.
Ο Χαντζούρ έφτασε στο Σαν Ντιέγο στις 8 Δεκεμβρίου 2000 και συναντήθηκε με τον Χάζμι. Σύντομα έφυγαν για την Αριζόνα, όπου ο Χαντζούρ πραγματοποίησε μαθήματα επανεκπαίδευσης. Ο Μαρουάν αλ-Σέχι έφτασε στα τέλη Μαΐου 2000, ο Άτα έφτασε στις 3 Ιουνίου 2000 και ο Τζαράχ έφτασε στις 27 Ιουνίου 2000. Ο Μπιν αλ-Σιμπ υπέβαλε αρκετές φορές αίτηση για βίζα στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ως Υεμένιος, απορρίφθηκε λόγω ανησυχιών ότι θα παρέμενε περισσότερο από τη διάρκεια της βίζας του. Ο Μπιν αλ-Σιμπ έμεινε στο Αμβούργο, συντονίζοντας τον Άτα και τον Μοχάμεντ. Τα τρία μέλη του πυρήνα του Αμβούργου έκαναν μαθήματα πτήσης στη Νότια Φλόριντα στην Huffman Aviation.
Την άνοιξη του 2001, οι δευτερεύοντες αεροπειρατές άρχισαν να φτάνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Ιούλιο του 2001, ο Άτα συναντήθηκε με τον μπιν αλ-Σιμπ στην Ισπανία, όπου συντόνισαν λεπτομέρειες της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένης της τελικής επιλογής στόχου. Ο Μπιν αλ-Σιμπ διαβίβασε επίσης την επιθυμία του Μπιν Λάντεν να πραγματοποιηθούν οι επιθέσεις το συντομότερο δυνατό. Ορισμένοι από τους αεροπειρατές έλαβαν διαβατήρια από διεφθαρμένους Σαουδάραβες αξιωματούχους που ήταν οικογενειακά μέλη ή χρησιμοποίησαν πλαστά διαβατήρια για να εισέλθουν.
Θεωρείται ότι η 11η Σεπτεμβρίου επιλέχθηκε από τους αεροπειρατές ως την ημερομηνία της επίθεσης λόγω της ομοιότητάς της με το 9-1-1, τον αριθμό τηλεφώνου για την αναφορά καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στις ΗΠΑ. Ωστόσο, ο Λόρενς Ράιτ έγραψε ότι οι αεροπειρατές επέλεξαν την ημερομηνία στην οποίο ο Ιωάννης Γ΄ Σομπιέσκι, βασιλιάς της Πολωνίας και μεγάλος δούκας της Λιθουανίας, ξεκίνησε τη μάχη που απέκρουσε τον μουσουλμανικό στρατό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που προσπαθούσε να καταλάβει τη Βιέννη στις 11 Σεπτεμβρίου 1683. Κατά τη διάρκεια του 1683, η Βιέννη ήταν η έδρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μοναρχίας των Αψβούργων, και οι δύο μεγάλες δυνάμεις στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Για τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, αυτή ήταν μια ημερομηνία κατά την οποία η Δύση άρχισε να κυριαρχεί επί του Ισλάμ, και επιτιθέμενος αυτήν την ημερομηνία, ήλπιζε να κάνει ένα βήμα για τη «νίκη» του Ισλάμ στον πόλεμο για παγκόσμια ισχύ και επιρροή.
Επιθέσεις
μικρογραφία| Οι διαδρομές πτήσης των τεσσάρων αεροπλάνων. Νωρίς το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, 19 αεροπειρατές ανέλαβαν τον έλεγχο τεσσάρων εμπορικών αεροπλάνων (δύο Boeing 757 και δύο Boeing 767) καθ 'οδόν προς την Καλιφόρνια (τρία από αυτά κατευθύνθηκαν στο LAX στο Λος Άντζελες και ένα στο SFO στο Σαν Φρανσίσκο) αφότου απογειώθηκαν από το Διεθνές Αεροδρόμιο Λόγκαν στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, το Διεθνές Αεροδρόμιο Νίουαρκ Λίμπερτι στο Νιούαρκ, Νιου Τζέρσεϊ και το Διεθνές Αεροδρόμιο Ουάσινγκτον Ντάλες στη Βιρτζίνια. Για την αεροπειρατεία επιλέχθηκαν μεγάλα αεροπλάνα με μακρινές πτήσεις επειδή θα ήταν γεμάτα με καύσιμα.
Οι τέσσερις πτήσεις ήταν:
Οι τέσσερις προσκρούσεις
μικρογραφία| Η κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων όπως φαίνεται από τον ποταμό Χάντσον στο Νίου Τζέρσεϊ. Στις 8:46 πμ, πέντε αεροπειρατές κατέρριψαν την πτήση 11 της American Airlines στη βόρεια πρόσοψη του Βόρειου Πύργου του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Στις 9:03 π.μ., άλλοι πέντε αεροπειρατές κατέρριψαν την πτήση 175 της United Airlines στη νότια πρόσοψη του Νότιου Πύργου. Πέντε αεροπειρατές έριξαν την πτήση 77 της American Airlines στο Πεντάγωνο στις 9:37 π.μ. Η τέταρτη πτήση, η πτήση 93 της United Airlines, συνετρίβη κοντά στο Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια, νοτιοανατολικά του Πίτσμπουργκ, στις 10:03 το πρωί αφού οι επιβάτες πολέμησαν με τους τέσσερις αεροπειρατές. Ο στόχος της πτήσης 93 πιστεύεται ότι ήταν είτε το Καπιτώλιο είτε ο Λευκός Οίκος. Ο καταγραφέας φωνής του πιλοτηρίου της πτήσης 93 αποκάλυψε ότι το πλήρωμα και οι επιβάτες προσπάθησαν να πάρουν τον έλεγχο του αεροπλάνου από τους αεροπειρατές αφού έμαθαν μέσω τηλεφωνικών κλήσεων ότι οι πτήσεις 11, 77 και 175 είχαν πέσει πάνω σε κτίρια εκείνο το πρωί. Μόλις έγινε φανερό ότι οι επιβάτες ενδέχεται να αποκτήσουν τον έλεγχο, οι αεροπειρατές έστρεψαν το αεροπλάνο και το συνέτριψαν σκόπιμα.
αριστερά|μικρογραφία| Η βόρεια όψη του Νότιου Πύργου αμέσως μετά τη συντριβή της πτήσης 175 της United Airlines.
Μερικοί επιβάτες και μέλη του πληρώματος που κάλεσαν από το αεροσκάφος χρησιμοποιώντας την τηλεφωνική υπηρεσία καμπίνας και κινητά τηλέφωνα παρείχαν λεπτομέρειες. Υπήρχαν αρκετοί αεροπειρατές σε κάθε αεροπλάνο, οι οποίοι χρησιμοποίησαν δακρυγόνα ή σπρέι πιπεριού για να καταστείλουν τις αεροσυνοδούς και κάποιοι επιβαίνοντες είχαν μαχαιρωθεί. Οι αναφορές ανέφεραν ότι αεροπειρατές μαχαίρωσαν και σκότωσαν πιλότους, αεροσυνοδούς και έναν ή περισσότερους επιβάτες. Σύμφωνα με την τελική έκθεση της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου, οι αεροπειρατές είχαν αγοράσει πολυεργαλεία χειρός και διάφορα μαχαίρια τύπου πεταλούδας με λεπίδες που κλειδώνουν (τα οποία δεν απαγορεύονταν στους επιβάτες εκείνη τη στιγμή), αλλά δεν βρέθηκαν ανάμεσα στα υπάρχοντά τους. Μία αεροσυνοδός στην πτήση 11, ένας επιβάτης στην πτήση 175 και οι επιβάτες στην πτήση 93 δήλωσαν ότι οι αεροπειρατές είχαν βόμβες, αλλά ένας από τους επιβάτες είπε ότι πίστευε ότι οι βόμβες ήταν ψεύτικες. Το FBI δεν βρήκε ίχνη εκρηκτικών στα σημεία της συντριβής και η Επιτροπή της 11ης Σεπτεμβρίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι βόμβες ήταν πιθανώς ψεύτικες.
Τρία κτίρια στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου κατέρρευσαν λόγω δομικής βλάβης που προκλήθηκε από πυρκαγιά. Ο νότιος πύργος κατέρρευσε στις 9:59π.μ. ενώ έκαιγε για 56λεπτά από φωτιά που προκλήθηκε από την πρόσκρουση της πτήσης 175 της United Airlines και την έκρηξη των καυσίμων της. Ο Βόρειος Πύργος κατέρρευσε στις 10:28 το πρωί μετά από 102 λεπτά. Όταν κατέρρευσε ο Βόρειος Πύργος, τα συντρίμμια έπεσαν στο κοντινό Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 7, καταστρέφοντας το κτίριο και προκαλώντας πυρκαγιές. Αυτές οι φωτιές έκαιγαν για ώρες, θέτοντας σε κίνδυνο τη δομική ακεραιότητα του κτιρίου και το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 7 κατέρρευσε στις 5:21μ.μ. Η δυτική πλευρά του Πενταγώνου υπέστη σημαντικές ζημιές.
Στις 9:42 π.μ., η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας (FAA) καθήλωσε όλα τα πολιτικά αεροσκάφη εντός των ηπειρωτικών ΗΠΑ και τα πολιτικά αεροσκάφη που ήταν ήδη σε πτήση διατάχθηκε να προσγειωθούν αμέσως. Όλα τα διεθνή πολιτικά αεροσκάφη είτε γύρισαν πίσω είτε ανακατευθύνθηκαν σε αεροδρόμια στον Καναδά ή στο Μεξικό και τους απαγορεύτηκε η προσγείωση στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών για τρεις ημέρες. Οι επιθέσεις δημιούργησαν εκτεταμένη σύγχυση στους ειδησεογραφικούς οργανισμούς και τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας. Μεταξύ των ανεπιβεβαίωτων και συχνά αντιφατικών αναφορών ειδήσεων που μεταδίδονταν όλη την ημέρα, ένα από τα πιο διαδεδομένα είπε ότι ένα αυτοκίνητο -βόμβα είχε εκραγεί στην έδρα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην Ουάσινγκτον. Ένα άλλο αεροσκάφος (Delta Air Lines Flight 1989) ήταν ύποπτο ότι ήταν θύμα αεροπειρατείας, αλλά το αεροσκάφος απάντησε στους ελεγκτές και προσγειώθηκε με ασφάλεια στο Κλίβελαντ του Οχάιο.
Σε μια συνέντευξη τον Απρίλιο του 2002, ο Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ και ο Ράμζι μπιν αλ-Σιμπ, οι οποίοι πιστεύεται ότι οργάνωσαν τις επιθέσεις, δήλωσαν ότι ο στόχος της πτήσης 93 ήταν το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών και όχι ο Λευκός Οίκος. Κατά το στάδιο του σχεδιασμού των επιθέσεων, ο Μοχάμεντ Άτα, (αεροπειρατής και πιλότος της πτήσης 11) θεώρησε ότι ο Λευκός Οίκος μπορεί να ήταν πολύ δύσκολος στόχος και ζήτησε αξιολόγηση από τον Χάνι Χαντζούρ (ο οποίος κατέλαβε και πιλόταρε την πτήση 77). Ο Μοχάμεντ είπε ότι η Αλ Κάιντα αρχικά σχεδίαζε να χτυπήσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις και όχι το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και το Πεντάγωνο, αλλά αποφάσισε να το αποφύγει, φοβούμενη ότι τα πράγματα «θα ξεφεύγαν από τον έλεγχο». Οι τελικές αποφάσεις για τους στόχους, σύμφωνα με τον Μοχάμεντ, αφέθηκαν στα χέρια των πιλότων. Εάν οποιοσδήποτε πιλότος δεν μπορούσε να φτάσει στον προορισμό του, θα συνέτριβε το αεροπλάνο.
Απώλειες
Οι επιθέσεις είναι οι πιο θανατηφόρες τρομοκρατικές επιθέσεις στην παγκόσμια ιστορία, προκαλώντας τον θάνατο 2.996 ανθρώπων (συμπεριλαμβανομένων των αεροπειρατών) και τραυματισμό περισσότερων από 6.000 άλλων. Ο αριθμός των νεκρών περιελάμβανε 265 στα τέσσερα αεροπλάνα (από τα οποία δεν υπήρχαν επιζώντες), 2.606 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και στη γύρω περιοχή και 125 στο Πεντάγωνο. Οι περισσότεροι που πέθαναν ήταν πολίτες. Οι υπόλοιποι ήταν 340 πυροσβέστες, 72 αξιωματικοί επιβολής του νόμου, 55 στρατιωτικοί και 19 τρομοκράτες. Μετά τη Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσεϊ έχασε τους περισσότερους πολίτες, και ειδικά η πόλη Χόμποκεν η οποία έχασε τους περισσότερους πολίτες της πολιτείας αυτής. Περισσότερες από 90 χώρες έχασαν πολίτες στις επιθέσεις. Για παράδειγμα, οι 67 Βρετανοί που πέθαναν ήταν περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη τρομοκρατική επίθεση οπουδήποτε μέχρι τον Οκτώβριο του 2002.
Στη Νέα Υόρκη, περισσότερο από το 90% των εργαζομένων και των επισκεπτών που πέθαναν στους πύργους βρίσκονταν σε ή πάνω από τα σημεία πρόσκρουσης. Στον Βόρειο Πύργο, 1.355 άνθρωποι στο σημείο ή πάνω από το σημείο της πρόσκρουσης εγκλωβίστηκαν και πέθαναν από εισπνοή καπνού, έπεσαν ή πήδηξαν από τον πύργο για να ξεφύγει από τον καπνό και τις φλόγες ή σκοτώθηκαν κατά την κατάρρευση του κτιρίου. Η καταστροφή και των τριών κλιμακοστασίων στον πύργο όταν χτύπησε η πτήση 11 κατέστησε αδύνατο να διαφύγει κάποιος από τη ζώνη πρόσκρουσης. 107 άνθρωποι κάτω από το σημείο της πρόσκρουσης πέθαναν.
Τουλάχιστον 200 άνθρωποι έπεσαν ή πήδηξαν από τους φλεγόμενους πύργους (όπως φαίνεται στη φωτογραφία The Falling Man - Ο Άνθρωπος που πέφτει), και προσγειώθηκαν στους δρόμους και τις στέγες παρακείμενων κτιρίων εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω, βρίσκοντας τον θάνατο. Κάποιοι ένοικοι κάθε πύργου πάνω από το σημείο πρόσκρουσης προχώρησαν προς την οροφή με την ελπίδα να διασωθούν από ελικόπτερο, αλλά οι πόρτες πρόσβασης στην οροφή ήταν κλειδωμένες. Δεν υπήρχε σχέδιο διάσωσης με τη χρήση ελικοπτέρων και ο συνδυασμός εξοπλισμού οροφής, πυκνού καπνού και έντονης ζέστης εμπόδισαν τα ελικόπτερα να πλησιάσουν.
Συνολικά 411 εργαζόμενοι έκτακτης ανάγκης έχασαν τη ζωή τους καθώς προσπαθούσαν να διασώσουν ανθρώπους και να καταπολεμήσουν τις πυρκαγιές. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία της Νέας Υόρκης (FDNY) έχασε 343 πυροσβέστες, συμπεριλαμβανομένου ενός ιερέα και δύο παραϊατρικών. Το αστυνομικό τμήμα της Νέας Υόρκης (NYPD) έχασε 23 αστυνομικούς. Η Αστυνομική Διεύθυνση Λιμενικής Αρχής (PAPD) έχασε 37 αξιωματικούς. Οκτώ ιατρικοί τεχνικοί έκτακτης ανάγκης (EMT) και παραϊατρικοί από ιδιωτικές μονάδες ιατρικών υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης (EMS) σκοτώθηκαν. μικρογραφία| Υπολείμματα των κτιρίων 6, 7 και 1 του συμπλέγματος του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου στις 17 Σεπτεμβρίου 2001. μικρογραφία| Ένα σωζόμενο τμήμα του τείχους από τους Δίδυμους Πύργους.|220x220εσ
Υλικές ζημιές
μικρογραφία| Η περιοχή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (Σημείο Μηδέν) με επικάλυψη που δείχνει τις αρχικές τοποθεσίες των κτιρίων.|αριστερά μικρογραφία| Εναέρια άποψη του Πενταγώνου.|αριστερά μικρογραφία| Δορυφορική εικόνα από τον Landsat 7. |αριστερά Μαζί με τους Δίδυμους Πύργους 110 ορόφων, πολλά άλλα κτίρια στην περιοχή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (Σημείο Μηδέν) καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, συμπεριλαμβανομένων της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Ο Βόρειος Πύργος, ο Νότιος Πύργος, το Παγκόσμιο Κέντρου Εμπορίου 3 και το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 7 καταστράφηκαν. Το τελωνείο των ΗΠΑ (Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 6), το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 4, το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 5 και οι δύο πεζογέφυρες που συνέδεαν κτίρια υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Το κτίριο της Deutsche Bank στην οδό Liberty 130 υπέστη μερική ζημιά και κατεδαφίστηκε μερικά χρόνια αργότερα, ξεκινώντας από το 2007. Τα δύο κτίρια του Παγκόσμιου Οικονομικού Κέντρου υπέστησαν επίσης ζημιές. Οι τελευταίες πυρκαγιές στο χώρο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου σβήστηκαν στις 20 Δεκεμβρίου, ακριβώς 100 ημέρες μετά τις επιθέσεις.
Άλλα γειτονικά κτίρια (συμπεριλαμβανομένης του 90 West Street και του κτηρίου Verizon) υπέστησαν μεγάλες ζημιές, αλλά αποκαταστάθηκαν. Τα κτίρια του Παγκόσμιου Χρηματοοικονομικού Κέντρου, το One Liberty Plaza, το Millenium Hilton και το 90 Church Street είχαν μέτριες ζημιές και έκτοτε έχουν αποκατασταθεί. Ο εξοπλισμός επικοινωνιών στην κορυφή του Βόρειου Πύργου καταστράφηκε επίσης, με μόνο το WCBS-TV να διατηρεί έναν εφεδρικό πομπό στο Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντιγκ, αλλά οι σταθμοί των μέσων ενημέρωσης μπόρεσαν γρήγορα να αναμεταδόσουν τα σήματα και να συνεχίσουν τις εκπομπές τους.
Το κτίριο της Deutsche Bank απέναντι από το συγκρότημα του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου κρίθηκε αργότερα ως μη κατοικήσιμο λόγω των τοξικών συνθηκών μέσα στον πύργο και κατεδαφίστηκε. Η αίθουσα Φίτερμαν του κοινοτικού κολλεγίου του Μαγχάταν στο 30 West Broadway κρίθηκε ακατάλληλο λόγω εκτεταμένων ζημιών από τις επιθέσεις και άνοιξε ξανά το 2012.
Το Πεντάγωνο υπέστη σοβαρές ζημιές από την πρόσκρουση της πτήσης 77 της American Airlines και τις φωτιές που ακολούθησαν, προκαλώντας κατάρρευση ενός τμήματος του κτιρίου. Καθώς το αεροπλάνο πλησίαζε το Πεντάγωνο, τα φτερά του έριξαν τις κολώνες φωτισμού και ο δεξιός του κινητήρας χτύπησε μια γεννήτρια πριν πέσει στη δυτική πλευρά του κτιρίου. Το αεροπλάνο χτύπησε στο Πεντάγωνο στο επίπεδο του πρώτου ορόφου. Το μπροστινό μέρος της ατράκτου διασπάστηκε κατά την πρόσκρουση, ενώ το μεσαίο και το ουραίο τμήμα συνέχισαν να κινούνται για ένα ακόμη κλάσμα του δευτερολέπτου. Τα συντρίμμια από το τμήμα της ουράς διείσδυσαν μακρύτερα στο κτίριο, διεισδύοντας 94 μέτρα από τους τρεις εξωτερικούς από τους πέντε δακτυλίους του κτιρίου.
Προσπάθειες διάσωσης
Η Πυροσβεστική Υπηρεσία της Νέας Υόρκης (FDNY) έστειλε 200 μονάδες (το μισό τμήμα) στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου. Οι προσπάθειες των πυροσβεστών ενισχύθηκαν από πολυάριθμους πυροσβέστες εκτός υπηρεσίας και ιατρικούς τεχνικούς έκτακτης ανάγκης. Το αστυνομικό τμήμα της Νέας Υόρκης (NYPD) έστειλε Μονάδες Υπηρεσιών Έκτακτης Ανάγκης και λοιπό αστυνομικό προσωπικό και ανέπτυξε τη μονάδα αεροπορίας του. Μόλις βρέθηκαν στο σημείο, το FDNY, το NYPD και το PAPD (Λιμεναρχείο) δε συντονίστηκαν καλά και ως αποτέλεσμα πραγματοποιήθηκαν περιττές έρευνες για τη διάσωση των πολιτών.
Καθώς οι συνθήκες επιδεινώθηκαν, η αεροπορική μονάδα NYPD μετέδωσε πληροφορίες στους διοικητές της αστυνομίας, οι οποίοι εξέδωσαν εντολές για το προσωπικό της να εκκενώσει τους πύργους. Οι περισσότεροι αξιωματικοί του NYPD μπόρεσαν να εκκενώσουν του πύργους με ασφάλεια πριν καταρρεύσουν τα κτίρια. Με ξεχωριστές εντολές και ασύμβατες ραδιοεπικοινωνίες μεταξύ των οργανισμών, οι προειδοποιήσεις δεν μεταφέρθηκαν στους διοικητές του FDNY.
Μετά την κατάρρευση του πρώτου πύργου, οι διοικητές του FDNY εξέδωσαν προειδοποιήσεις εκκένωσης. Λόγω τεχνικών δυσκολιών με τη δυσλειτουργία των συστημάτων αναμετάδοσης ραδιοφώνου, πολλοί πυροσβέστες δεν άκουσαν ποτέ τις εντολές εκκένωσης. Οι αποστολείς 9-1-1 έλαβαν επίσης πληροφορίες από καλούντες που δεν διαβιβάστηκαν στους διοικητές επί τόπου. Μέσα σε λίγες ώρες από την επίθεση, ξεκίνησε μια σημαντική επιχείρηση έρευνας και διάσωσης. Μετά από μήνες 24ωρης λειτουργίας, ο χώρος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου εκκαθαρίστηκε μέχρι τα τέλη Μαΐου 2002.
Συνέπειες
Οι συνέπειες των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου είχαν ως αποτέλεσμα άμεσες αντιδράσεις στο συμβάν, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών αντιδράσεων, εγκλημάτων μίσους, μουσουλμανο-αμερικανικών απαντήσεων στην εκδήλωση, διεθνών απαντήσεων στην επίθεση, και στρατιωτικών απαντήσεων στα γεγονότα. Ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αποζημίωσης ψηφίστηκε γρήγορα από το Κογκρέσο για να αποζημιώσει τα θύματα και τις οικογένειες των θυμάτων των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.
Άμεση απάντηση
μικρογραφία| Ο Πρόεδρος [[Τζορτζ Μπους (νεότερος)|Τζορτζ Μπους ενημερώνεται στη Σαρασότα της Φλόριντα.]] Στις 8:32 π.μ., οι αξιωματούχοι της FAA ειδοποιήθηκαν ότι η πτήση11 είχε πέσει θύμα αεροπειρατίας και αυτοί, με τη σειρά τους, ειδοποίησαν τη Διοίκηση Αεροδιαστημικής Άμυνας της Βόρειας Αμερικής (NORAD). H NORAD έστειλε δύο F-15 από τη Βάση Εθνικής Φρουράς Otis Air στη Μασαχουσέτη και ήταν στον αέρα στις 8:53 π.μ. Λόγω της αργής και συγκεχυμένης επικοινωνίας των αξιωματούχων της FAA, η NORAD είχε περιθώριο εννέα λεπτών και καμία ειδοποίηση για τις άλλες πτήσεις πριν από τη συντριβή τους.
Αφού και οι δύο Δίδυμοι Πύργοι είχαν ήδη χτυπηθεί, περισσότερα μαχητικά απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Langley στη Βιρτζίνια στις 9:30 το πρωί. Στις 10:20 π.μ., ο αντιπρόεδρος Ντικ Τσένεϊ έδωσε εντολή να καταρριφθεί οποιοδήποτε εμπορικό αεροσκάφος που θα μπορούσε θετικά να αναγνωριστεί ότι έχει καταληφθεί. Αυτές οι οδηγίες δεν μεταδόθηκαν εγκαίρως για να αναλάβουν δράση τα μαχητικά. Μερικά μαχητικά απογειώθηκαν χωρίς πυρομαχικά, γνωρίζοντας ότι για να αποτρέψουν τους αεροπειρατές από το να χτυπήσουν τους στόχους τους, οι πιλότοι ίσως χρειαστεί να αναχαιτίσουν και να συντρίψουν τα μαχητικά τους στα αεροπλάνα, ενώ οι ίδιοι πιθανώς να εκτοξευτούν την τελευταία στιγμή.
Για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ, ενεργοποιήθηκε το σχέδιο ετοιμότητας έκτακτης ανάγκης που ονομάζεται Έλεγχος Ασφαλείας της Εναέριας Κυκλοφορίας και της Αεροναυτιλιακής Βοήθειας (SCATANA), που επηρέασε δεκάδες χιλιάδες επιβάτες σε όλο τον κόσμο. Ο Μπεν Σλίνεϊ, την πρώτη του ημέρα ως Εθνικός Διευθυντής Επιχειρήσεων της FAA, διέταξε να κλείσει ο αμερικανικός εναέριος χώρος για όλες τις διεθνείς πτήσεις, με αποτέλεσμα περίπου 500 πτήσεις να γυρίσουν πίσω ή να ανακατευθυνθούν σε άλλες χώρες. Στον Καναδά κατευθύνθηκαν 226 από τις εκτροπές πτήσεων και ξεκίνησε η «Επιχείρηση Κίτρινη Κορδέλα» για την αντιμετώπιση του μεγάλου αριθμού προσγειωμένων αεροπλάνων και επιβατών.
Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου είχαν άμεσες επιπτώσεις στον αμερικανικό λαό. Η αστυνομία και οι διασώστες από όλη τη χώρα πήραν άδεια απουσίας από τη δουλειά τους και ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη για να βοηθήσουν στην ανάκτηση των πτωμάτων από τα ερείπια των Δίδυμων Πύργων. Οι αιμοδοσίες σε όλες τις ΗΠΑ αυξήθηκαν τις εβδομάδες μετά την 11η Σεπτεμβρίου.
Οι θάνατοι ενηλίκων στις επιθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα πάνω από 3.000 παιδιά να χάσουν έναν γονέα. Μεταγενέστερες μελέτες κατέγραψαν τις αντιδράσεις των παιδιών σε αυτές τις πραγματικές απώλειες και στις φοβούμενες απώλειες ζωής, το προστατευτικό περιβάλλον μετά τις επιθέσεις και τις επιπτώσεις στους επιζώντες φροντιστές.
Εγχώριες αντιδράσεις
Μετά τις επιθέσεις, η αποδοχή του προέδρου Τζορτζ Μπους εκτοξεύτηκε στο 90%. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2001, μίλησε στο έθνος και σε μια κοινή σύνοδο του Κογκρέσου σχετικά με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και τις επόμενες εννέα ημέρες των προσπαθειών διάσωσης και περιέγραψε την επιδιωκόμενη απάντησή του στις επιθέσεις. Ο ιδιαίτερα εμφανής ρόλος του δημάρχου της Νέας Υόρκης, Ρούντι Τζουλιάνι, επαινέθηκε στη Νέα Υόρκη και σε εθνικό επίπεδο.
Πολλά κονδύλια βοήθειας δημιουργήθηκαν αμέσως για να βοηθήσουν τα θύματα των επιθέσεων, με καθήκον να παρέχουν οικονομική βοήθεια στους επιζώντες των επιθέσεων και στις οικογένειες των θυμάτων. Μέχρι την προθεσμία για την αποζημίωση των θυμάτων στις 11 Σεπτεμβρίου 2003, είχαν ληφθεί 2.833 αιτήσεις από τις οικογένειες των νεκρών.
Τα σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη συνέχεια της κυβέρνησης και την εκκένωση των ηγετών εφαρμόστηκαν αμέσως μετά τις επιθέσεις. Το Κογκρέσο δεν ενημερώθηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν υπό το καθεστώς συνεχούς κυβέρνησης μέχρι τον Φεβρουάριο του 2002.
Στη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση της κυβέρνησης των ΗΠΑ στη σύγχρονη ιστορία, οι Ηνωμένες Πολιτείες θέσπισαν τον Νόμο Εσωτερικής Ασφάλειας του 2002, δημιουργώντας το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Το Κογκρέσο ψήφισε επίσης τον Πατριωτικό Νόμο (Patriot Act), υποστηρίζοντας ότι θα βοηθήσει στον εντοπισμό και τη δίωξη της τρομοκρατίας και άλλων εγκλημάτων. Ομάδες υπεράσπισης των πολιτικών ελευθεριών επέκριναν τον πατριωτικό νόμο, λέγοντας ότι επιτρέπει στις αρχές επιβολής του νόμου να εισβάλλουν στην ιδιωτική ζωή των πολιτών και ότι εξαλείφει τη δικαστική εποπτεία της επιβολής του νόμου και των εγχώριων πληροφοριών.
Σε μια προσπάθεια αποτελεσματικής καταπολέμησης μελλοντικών τρομοκρατικών ενεργειών, η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA) έλαβε ευρείες εξουσίες. Η NSA ξεκίνησε την παρακολούθηση τηλεπικοινωνιών χωρίς ένταλμα, η οποία μερικές φορές επικρίθηκε καθώς επέτρεπε στην υπηρεσία «να κρυφακούει τις τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και ανθρώπων στο εξωτερικό χωρίς ένταλμα». Σε ανταπόκριση σε αιτήματα διαφόρων υπηρεσιών πληροφοριών, το Δικαστήριο Εποπτείας Εξωτερικών Πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών επέτρεψε την επέκταση των εξουσιών της κυβέρνησης των ΗΠΑ στην αναζήτηση, απόκτηση και ανταλλαγή πληροφοριών για πολίτες των ΗΠΑ καθώς και για πολίτες άλλων χωρών από όλο τον κόσμο.
Εγκλήματα μίσους
Λίγο μετά τις επιθέσεις, ο Πρόεδρος Μπους πραγματοποίησε δημόσια εμφάνιση στο μεγαλύτερο Ισλαμικό Κέντρο της Ουάσινγκτον και αναγνώρισε την «απίστευτα πολύτιμη συμβολή» που είχαν εκατομμύρια Αμερικανοί Μουσουλμάνοι στη χώρα τους και ζήτησε «να τους φέρονται με σεβασμό». Πολλά περιστατικά παρενόχλησης και εγκλημάτων μίσους εναντίον Μουσουλμάνων και Νοτιοασιατών αναφέρθηκαν τις επόμενες ημέρες μετά τις επιθέσεις.
Οι Σιχ στοχοποιήθηκαν επίσης επειδή τα άνδρες Σιχ φορούν συνήθως τουρμπάνια, τα οποία στερεοτυπικά συνδέονται με τους Μουσουλμάνους. Υπήρχαν αναφορές για επιθέσεις σε τζαμιά και άλλα θρησκευτικά κτίρια (συμπεριλαμβανομένης της βομβιστικής επίθεσης ινδουιστικού ναού) και επιθέσεις σε ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένης μιας δολοφονίας: του Μπαλμπίρ Σίγκ Σόντχι, ενός Σιχ που ταυτοποιήθηκε λανθασμένα ως μουσουλμάνους, ο οποίος πυροβολήθηκε θανάσιμα στις 15 Σεπτεμβρίου 2001, στη Μέσα της Αριζόνα. Δύο ντουζίνες μέλη της οικογένειας του Οσάμα Μπιν Λάντεν απομακρύνθηκαν επειγόντως από τη χώρα με ιδιωτικό ναυλωμένο αεροπλάνο υπό την επίβλεψη του FBI τρεις ημέρες μετά τις επιθέσεις.
Μουσουλμανο-αμερικανική απάντηση
Μουσουλμανικές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες έσπευσαν να καταδικάσουν τις επιθέσεις και κάλεσαν «τους Μουσουλμάνους Αμερικανούς να προσέλθουν με τις ικανότητες και τους πόρους τους για να βοηθήσουν στην ανακούφιση των δεινών των πληγέντων και των οικογενειών τους». Αυτές οι οργανώσεις περιελάμβαναν την Ισλαμική Εταιρεία της Βόρειας Αμερικής, την Αμερικανική Μουσουλμανική Συμμαχία, το Μουσουλμανικό Συμβούλιο της Αμερικής, το Συμβούλιο Αμερικανικών-Ισλαμικών Σχέσεων, τον Ισλαμικό Κύκλο της Βόρειας Αμερικής και την Ένωση Μελετητών της Σαρίας της Βόρειας Αμερικής. Παράλληλα με χρηματικές δωρεές, πολλές ισλαμικές οργανώσεις ξεκίνησαν αιμοδοσίες και παρείχαν ιατρική βοήθεια, τροφή και στέγη για τα θύματα.
Διεθνείς αντιδράσεις
Οι επιθέσεις καταγγέλθηκαν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κυβερνήσεις παγκοσμίως. Σε όλο τον κόσμο, τα έθνη προσέφεραν φιλοαμερικανική υποστήριξη και αλληλεγγύη. Οι ηγέτες στις περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής και το Αφγανιστάν καταδίκασαν τις επιθέσεις. Το Ιράκ ήταν μια αξιοσημείωτη εξαίρεση, με μια άμεση επίσημη δήλωση ότι, «οι Αμερικανοί καουμπόι θερίζουν τον καρπό των εγκλημάτων τους κατά της ανθρωπότητας». Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας καταδίκασε επίσημα τις επιθέσεις, αλλά ιδιωτικά πολλοί Σαουδάραβες τάχθηκαν υπέρ της δράσης του Μπιν Λάντεν.