cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σταύρος Καρακάσης
Ο Σταύρος Καρακάσης γεννήθηκε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Μεγάλωσε και έζησε στην Αίγυπτο έως το 1958, οπότε εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Πτυχιούχος του Εθνικού Ωδείου, συμμετείχε σε συμφωνικές ορχήστρες της Αιγύπτου και δίδασκε βιολί. Στην Αθήνα εργάσθηκε στο Λαογραφικό Αρχείο του Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών (1959-1969), εκτελώντας μουσικές και λαογραφικές αποστολές σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, τα πορίσματα των οποίων δημοσίευσε στην Επετηρίδα του Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας (τομ. 11ος -20ος) και στο Δελτίο της Λαογραφικής Εταιρείας. To 1970 εξέδωσε το βιβλίο Ελληνικά μουσικά όργανα. Με καταβολές από τον πατέρα του, γνωστού βιολιστή στην Κωνσταντινούπολη με το παρατσούκλι το Αηδόνι της Ανατολής (Ζαφείρης Καρακάσης) και προερχόμενος από εφτά γενιές πίσω ζωσμένες από μουσικούς και οργανοπαίκτες, ο Σταύρος ήταν αδύνατο να παρεκκλίνει της πορείας. Κατά την εξέγερση των Νεότουρκων η οικογένεια του Ζέφη Καρακάση έφυγε κρυφά από την Πόλη, να βρει την τύχη της στην Αίγυπτο όπου εκεί πλέον ο Σταύρος απέκτησε τις πρώτες γνώσεις πάνω στην μουσική και στα Γαλλικά. Με την βοήθεια του πατέρα του, το βιολί έγινε δεύτερη φύση του και η μουσική του παιδεία τον βοήθησε να συμμετάσχει στην Κρατική Ορχήστρα της Αιγύπτου και σε πολλά κονσέρτα της Μέσης Ανατολής. Επίσης σύμπραξε μαζί με σολίστ όπως ο Γεχούντι Μενουχίν κ.α. Παντρεύτηκε την Κατερίνα, μια Ιταλίδα νοσοκόμα και ο καρπός της σχέσης του ήταν ο Απόλλων-Νικόλαος Καρακάσης. Το 1958 ήρθε στην Αθήνα, όπου συνεργάστηκε με το Λαογραφικό Αρχείο του Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, όπου σπουδαίες εργασίες δημιουργήθηκαν και δημοσιεύτηκαν. Γύρναγε στα χωριά με ένα μαγνητόφωνο (μπομπίνες της εποχής) όπου ηχογραφούσε δημοτικά και ανέκδοτα τραγούδια του τόπου μας και από ακοής τα μετέφερε στο χαρτί υπό την μορφή παρτιτούρας. Αποτέλεσμα της μακρόχρονης εργασίας του ήταν το γνωστό βιβλίο Ελληνικά μουσικά όργανα και μια ανεκτίμητη συλλογή μουσικών ακουσμάτων που υπάρχει στα αρχεία της Ακαδημίας Αθηνών.
Έργα του
Γνωστός ήταν για τα ποιήματα του κυρίως αλλά και για τις μεταφράσεις του. Πλούσιος σε αισθήματα, σε γνώσεις και με χαρισματική πένα κατάφερε να κερδίσει μεγάλη μερίδα των διανοουμένων και συγγραφέων της εποχής. Ήταν ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής. Το ποιητικό του έργο αποτυπώθηκε στις συλλογές :
και τα δοκιμιακά έργα:
Το 1955 μεταδόθηκε από το ελληνικό τμήμα του Αιγυπτιακού Ραδιοφωνικού Σταθμού το μονόπρακτο έργο του Τζαζ. Ασχολήθηκε με μεταφράσεις από τα γαλλικά, τις οποίες δημοσίευσε στο βιβλίο Ανθολογία γαλλικής ποιητικής πρόζας (Αθήνα 1967). Μετέφρασε επίσης κείμενα των Λ. Πιραντέλλο και Σ. Κουαζίμοντο. Δημοσίευε μεταφράσεις και μελέτες σε εφημερίδες και περιοδικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Έλληνες βιολιστές
Βασίλειο της Σλαβονίας
Το Βασίλειο της Σλαβονίας (σερβικά : Краљевина Славонија, γερμανικά : Königreich Slawonien) ήταν μια από τις συστατικές χώρες (επαρχίες) της μοναρχίας των Αψβούργων, μία συστατική χώρα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.
Ιστορία
Το Βασίλειο της Σλαβονίας ιδρύθηκε το 1745 σε έδαφος που ανήκε στην μοναρχία των Αψβούργων γνωστή σαν Αυστροουγγαρία. Αρχικά δεν ήταν εντελώς ξεχωριστή επαρχία, αλλά τμήμα του ήταν μέρος του Βασιλείου της Κροατίας που ανήκε στην Αυστροουγγαρία και άλλο τμήμα του στο βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1849 έγινε ξεχωριστή επαρχία ανεξάρτητη από την Κροατία και από την Ουγγαρία. Έπειτα αποσπάστηκε το Σρεμ από το Βασίλειο της Σλαβονίας και εντάχθηκε στο νεοσύστατο Βοεβοδάτο Σερβίας και Βανάτο Τέμεσβαρ, αλλά μετά την κατάργηση του δουκάτου το 1860 επέστρεψε και πάλι στο Βασίλειο της Σλαβονίας. Το 1868 το Βασίλειο της Σλαβονίας παύει να υπάρχει ως χωριστή περιοχή και ενώθηκε με το Βασίλειο της Κροατίας στο νεοσυσταθές Βασιλείο της Κροατίας και Σλαβονίας.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με στοιχεία από το 1790 το Βασίλειο της Σλαβονίας είχε τις εξής εθνοτικές ομάδες :
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Ιστορία της Κροατίας Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας υπό την Αυστροουγγαρία Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστροουγγαρίας Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βασίλειο της Ουγγαρίας Σλαβονια
Σημαία του Μεξικού
thumb|Σημαία του Μεξικού. Λόγος 4:7 Η σύγχρονη σημαία του Μεξικού είναι τρίχρωμη (πράσινη, λευκή, κόκκινη) και καθιερώθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1968.
Οι τρεις λωρίδες της είναι κάθετες και έχουν το Εθνόσημο του Μεξικού στο κέντρο. Το πράσινο χρώμα συμβολίζει την ανεξαρτησία, το λευκό τη θρησκεία και το κόκκινο την ένωση Ευρωπαίων και Αμερικανών. Η σημασία των χρωμάτων άλλαξε μετά τις μεταρρυθμίσεις του Μπενίτο Χουάρες. Έτσι, το κόκκινο ταυτίστηκε με το αίμα των ηρώων του έθνους, το λευκό με την ενότητα και το πράσινο με την ελπίδα.
Το όλο σχέδιο της σημαίας είναι σε χρήση από το 1821, οπότε και πρωτοχρησιμοποιήθηκε η εθνική σημαία.
Στη διάρκεια της ιστορίας, η σημαία άλλαξε 4 φορές. Το εθνόσημο δείχνει έναν αετό που κρατάει στο νύχι του ένα ερπετό και που είναι κουρνιασμένος σε έναν κάκτο του γένους οπουντία. Ο κάκτος βρίσκεται πάνω σε βράχο, ο οποίος υψώνεται πάνω από μία λίμνη.
Παραπομπές
Μεξικό Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μεξικού
Μπρενεμπόν
Η σούπα Μπρενεμπόν ή μπρουινεμπονένσουεπ είναι σούπα φασολιών που βρίσκονται συνήθως στην Ολλανδία και την Ανατολική Ινδονησία, πιο συχνά σχετιζόμενο συγκεκριμένα με τη κουζίνα των Άμπον των Νησιών Μαλούκου. Η σούπα παρασκευάζεται από φασόλια με λαχανικά που σερβίρονται σε ζωμό καρυκευμένο με σκόρδο, πιπέρι και άλλα μπαχαρικά.
Προέλευση
Το πιάτο προέρχεται από την επιρροή της ολλανδικής κουζίνας στην αποικιακή Ινδονησία, που υιοθετήθηκε από τον λαό των επαρχιών της Ανατολικής Ινδονησίας. Το όνομα "μπρενεμπόν" είναι η τοπική προφορά του ολλανδικού μπρούινε μπόνεν στο Μανάντο. Μπρούινε σημαίνει "καφέ", ενώ μπόνεν σημαίνει "φασόλια", έτσι μπρούινε μπόνεν σημαίνει "καφέ φασόλια" ή "κόκκινα φασόλια".
Συστατικά
Το κρέας που χρησιμοποιείται για το μπρενεμπόν συνήθως πλένεται και μουλιάζει σε νερό για μια νύχτα. Στη συνέχεια, το κρέας βράζεται για ένα χρονικό διάστημα μέχρι να μαλακώσει και να γίνει. Στη συνέχεια, τα φασόλια κόκκινα χύνονται και βράζεται στο ζωμό, καρυκευόμενο με μείγμα μπαχαρικών, όπως κρεμμύδι, σκόρδο, αλάτι, ζάχαρη, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και γαρύφαλλο. Στη συνέχεια, τα λαχανικά κομμένα σε φέτες βράζονται μαζί, όπως πράσινα φασόλια, σέλινο και το κρεμμύδι. Στη συνέχεια, η σούπα συνήθως σερβίρεται με ρύζι στον ατμό και ζεστή και πικάντικη σάλτσα τσίλι σαμπάλ.
Στην αρχική ολλανδική και έκδοση Μιναχάσα, τα χοιρινά ποδαράκια χρησιμοποιούνται συνήθως ως βάση για τον πλούσια και παχύ ζωμό της σούπας. Τα πλούσια ζελατινώδη χοιρινά ποδαράκια δίνουν μια ευχάριστη παχιά και γυαλιστερή υφή στο ζωμό της σούπας. Παρ'όλα αυτά, δεδομένου ότι αυτή η σούπα είναι επίσης δημοφιλής σε όλη την Ινδονησία ως καθημερινή σούπα σερβιριζόμενη στα Ινδονησιακά νοικοκυριά, υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Αυτό περιλαμβάνει την έκδοση χαλάλ, η οποία αντικαθιστά χοιρινά ποδαράκια με ποδαράκια αγελάδας, τα πλευρά ή οστεώδη μέρη του βοδινού κρέατος. Μια παραλλαγή που ονομάζεται σαγιούρ ασέμ κασάνγκ μεράχ χρησιμοποιεί ζωμό με βάση το βόειο κρέας και σούπα βασισμένη στο ταμάρινδο παρόμοια με το σαγιούρ ασέμ για να προστεθεί ξινή φρεσκάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
Γιέλεκ (γιος του Άρπαντ)
Ο Γιέλεκ, ουγγρ. Jelek, Hülek, Üllő (απεβ. πριν το 907) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν ο τρίτος γιος τού Αρπάντ μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων.
Βιογραφία
Αδέλφια του ήταν ο Λιύντικα ή Λεβέντε, ο Τάρκατζους, ο Γιουτότζας, ο Ζόλταν μέγας πρίγκιπας των Ούγγρων, κά.
Μαζί με τον πατέρα του και τους αδελφούς του, από τις Ρουμανικές πεδιάδες προχώρησαν και κατέκτησαν την Ουγγαρία. Ο γιος τού Ζόλταν, ο Τάκσονυ μέγας πρίγκιπας των Ούγγρων είναι ο προγεννήτωρ των βασιλέων της Ουγγαρίας.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1962
Οι 21οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1962 έγιναν στην Άγκυρα, στο "Στάδιο 19ης Μαΐου", από 28 ως 30 Σεπτεμβρίου. Μετείχαν οι πέντε βαλκανικές χώρες εκτός από την Αλβανία. Μετά από χρόνια (από το 1957) η Ελλάδα πήρε μέρος και στις γυναίκες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ρουμανία και στους άνδρες και στις γυναίκες.
Οι Βαλκανικοί στίβοι παρέμεναν στην Ελλάδα το κυριότερο σημείο αναφορά των ανθρώπων του αθλήματος, αφού η χώρα δεν διέθετε αθλητές ικανούς να διακριθούν στους Ευρωπαϊκούς. Στους αγώνες της Άγκυρας, η Ελλάδα κατατάχθηκε 4η στους άνδρες με 76 βαθμούς, έναντι 142 της Ρουμανίας, 131 της Γιουγκοσλαβίας, 110 της Βουλγαρίας και 41 της Τουρκίας. Η Ελλάδα κατέκτησε χρυσά μετάλλια, με τον Βασίλη Σύλλη στα 400 μ. (48.2) και τον Γιώργο Μαρσέλλο στα 110 μ. εμπόδια (14.4), που ήταν και καλός άλτης του ύψους.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1962 Κατηγορία:Άγκυρα
Χιου Λώρι
Ο Τζέιμς Χιου Κάλλουμ Λόρι, (James Hugh Calum Laurie, 11 Ιουνίου 1959), OBE, είναι Βρετανός ηθοποιός, συγγραφέας, μουσικός και σκηνοθέτης. Επαγγελματικά είναι γνωστός ως Χιου Λόρι. Η πρώτη του επαφή με τη δημοσιότητα ήρθε μέσα από το κωμικό σίριαλ A Bit of Fry & Laurie, στο οποίο συνεργαζόταν με τον αδελφικό του φίλο Στίβεν Φράι. Σήμερα είναι παγκοσμίως γνωστός μέσα από το σίριαλ Ιατρικές υποθέσεις.
Εκτός από τη δουλειά του στην τηλεόραση, ο Χιου Λόρι είναι γνωστός και για τη συμμετοχή του σε αρκετές ταινίες όπως το Λογική και ευαισθησία, την τριλογία O ποντικομικρούλης κ.ά.
Ο Λόρι είναι, παράλληλα, ο πιο ακριβοπληρωμένος τηλεοπτικός ηθοποιός με την αμοιβή του να φτάνει τις 700.000 δολάρια ανά επεισόδιο για το Ιατρικές Υποθέσεις. Παράλληλα, στην έκδοση του 2012 του βιβλίου ρεκόρ Γκίνες φιγουράρει ως ο πιο προβεβλημένος τηλεοπτικός χαρακτήρας, με το σίριαλ "Ιατρικές υποθέσεις" να προβάλλεται σε 65 χώρες και το τηλεοπτικό του κοινό να αγγίζει τα 85 εκ. θεατές παγκοσμίως.
Νεανική Ηλικία και Εκπαίδευση
Ο Λόρι γεννήθηκε στην Οξφόρδη της Αγγλίας στις 11 Ιουνίου 1959. Ο πατέρας του, Ουίλιαμ «Ραν» Λόρι, ήταν γιατρός, που επιπλέον κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην κωπηλασία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, που διεξήχθησαν στο Λονδίνο. Η μητέρα του Πατρίσια Λέιντλοου πέθανε όταν ο Λόρι ήταν 29 ετών. Ο Λόρι μεγάλωσε στην Οξφόρδη και παρακολούθησε το φημισμένο Dragon School. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στο Ήτον και έπειτα στο Κολέγιο Σέλγουιν του Κέιμπριτζ, όπου και αποφοίτησε με μάστερ στην ανθρωπολογία και την αρχαιολογία.
Όπως και ο πατέρας του, ο Λόρι ήταν κωπηλάτης στο σχολείο και το πανεπιστήμιο και το 1977 ήταν ο ένας από το νεότερο το ζευγάρι που κέρδισε τον αγγλικό εθνικό τίτλο πριν εκπροσωπήσει την ομάδα νέων της Αγγλίας στα παγκόσμια πρωταθλήματα του 1977. Αργότερα επέτυχε επίσης μια «μπλε» συμμετοχή το 1980 στον κωπηλατικό αγώνα μεταξύ Οξφόρδης και Κέιμπριτζ. Το Κέιμπριτζ έχασε εκείνο το έτος για πέντε πόδια (1,5 μ). Ο Λόρι είναι μέλος της Λέσχης Leander, μιας από τις παλαιότερες λέσχες κωπηλασίας στον κόσμο. Μια από τις βάρκες του Σέλγουιν, του παλαιού κολεγίου του στο Κέιμπριτζ, ονομάζεται «Λόρι» προς τιμή του.
Αναγκασμένος να εγκαταλείψει την κωπηλασία κατά τη διάρκεια μιας περιόδου όπου έπασχε από λοιμώδη μονοπυρήνωση, έγινε μέλος της λέσχης του Κέιμπριτζ Footlights, η οποία είναι η αφετηρία για πολλούς επιτυχείς Βρετανούς κωμικούς. Εκεί συναντήθηκε με την Έμμα Τόμσον, με την οποία είχε μια ερωτική σχέση και είναι ακόμα καλοί φίλοι. Αυτή ήταν που τον γνώρισε στο μελλοντικό συνεργάτη του και καλύτερό του φίλο Στίβεν Φράι. Ο Λόρι, ο Φράι και η Τόμσον σατίρισαν τους εαυτούς τους αργότερα ως πανεπιστημιακοί αντιπρόσωποι πρόκλησης «Footlights του κολλεγίου Oxbridge» στο «Bambi», ένα επεισόδιο της σειράς Νέοι, με τον συγγραφέα της σειράς Μπεν Έλτον να ολοκληρώνει την ομάδα τους. Το 1980–81, το τελευταίο έτος του στο πανεπιστήμιο, ο Λόρι κατόρθωσε να βρει το χρόνο εκτός της κωπηλασίας να γίνει και πρόεδρος του Footlights, με την Τόμσον αντιπρόεδρο. Πήραν το ετήσιο περιοδικό τους, Ταινίες Κελαριών, που γράφτηκαν κυρίως από το Λόρι και τον Φράι, η διανομή επίσης συμπεριλάμβανε την Τόμσον, τον Τόνι Σλάτερι, τον Πολ Σίρερ και την Πέννυ Ντουάιρ, στο Περιθωριακό φεστιβάλ του Εδιμβούργου και κέρδισαν τον πρώτο βραβείο κωμωδίας Perrier.
Καριέρα
Το βραβείο Perrier οδήγησε στη θεατρική μεταφορά για τις Ταινίες Κελαριών και μια τηλεοπτική έκδοση του περιοδικού, που εκδόθηκε τον Μάιο του 1982. Οδήγησε επίσης τον Λόρι, τον Φράι και την Τόμσον μαζί με τον Μπεν Έλτον, τον Ρόμπι Κόλτρειν και τη Σιβόν Ρέντμοντ να γράψουν και να εμφανιστούν σε μια νέα κωμωδία που προοριζόταν για τον τηλεοπτικό σταθμό Γκρανάντα, Αλφρέσκο, η οποία ματαδόθηκε επί δύο τηλεοπτικές σεζόν.
Ο Λόρι εμφανίστηκε σε μουσικό βίντεο της Άνι Λένοξ, φορώντας κοστούμι εποχής όπως εμφανιζόταν στη Μαύρη Οχιά ΙΙΙ. Εμφανίζεται επίσης ως επιστήμονας στο βίντεο για το «Πείραμα IV» κοντά στην Κέιτ Μπους. Οι πιο πρόσφατες εμφανίσεις ταινιών του Λόρι περιλαμβάνουν το Λογική και ευαισθησία (1995), με πρωταγωνίστρια την Έμμα Τόμσον, την ταινία δράσης της Ντίσνεϊ Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας (1996), όπου έπαιξε τον Τζάσπερ, έναν από τους ενθουσιώδεις εγκληματίες που μισθώνονται για να απαγάγουν τα κουτάβια, στην κινηματογραφική προσαρμογή του έργου του Elton Ασύλληπτο μωρό (2000), Το κορίτσι από το Ρίο και στην έκδοση του 2004 Η πτήση του φοίνικα και στις τρεις συνέχειες του «Ποντικομικρούλη».
Το πρώτο μυθιστόρημα του Λόρι, Ο πωλητής όπλων, ένα θρίλερ, δημοσιεύτηκε και έγινε μπεστ σέλερ. Έχει εργαστεί από τότε στον μεταφορά του βιβλίου για μια κινηματογραφική έκδοση και σε ένα δεύτερο μυθιστόρημα, Ο χάρτινος στρατιώτης.
Το 1998 ο Λόρι είχε ρόλο γκεστ σταρ στα Φιλαράκια και στο επεισόδιο «Αυτό με το γάμο του Ρος, μέρος δεύτερο». Με τη δημοτικότητα του σίριαλ, οι σύντομες σκηνές του στο επεισόδιο έχουν γίνει ανάρπαστες στους θαυμαστές και των δύο σειρών, κατά ένα μεγάλο μέρος που οφείλονται στην κωμική χρήση του του ονόματος «Pheebs».
Από το 2002 και μετά ο Λόρι έχει εμφανιστεί σε μια σειρά από βρετανικά τηλεοπτικά δράματα, φιλοξενούμενος εκείνο το έτος σε δύο επεισόδια της πρώτης σεζόν της σειράς θρίλερ κατασκόπων Spooks στο BBC 1. Το 2003, πρωταγωνίστησε και σκηνοθέτησε την κομεντί Fortysomething για το ITV (σε ένα επεισόδιο του οποίου εμφανίζεται ο Στίβεν Φράι). Το 2001 δάνεισε τη φωνή του σε ένα επεισόδιο της σειράς Family Guy. Ο Λόρι ήταν ο χαρακτήρας του κ. Γουλφ στα κινούμενα σχέδια Preston Pig. Ήταν επίσης καλεσμένος στο πρώτο επεισόδιο του QI, με τον Φράι ως οικοδεσπότη. Το 2004 ο Λόρι ήταν γκεστ ως καθηγητής υπεύθυνος για έναν διαστημικό έλεγχο ονόματι Beagle, στο Lenny Henry Show.
Αν και Λόρι είναι μεγάλο όνομα στη Μεγάλη Βρετανία από τη δεκαετία του '80, πραγματικά ήρθε στην προσοχή ενός ευρύτερου αμερικανικού κοινού το 2004, όταν υποδύθηκε έναν πικρόχολο παθολόγο, τον Γκρέγκορι Χάους (Gregory House) στο δημοφιλές ιατρικό δράμα τoy FOX Ιατρικές υποθέσεις. Για την σειρά αυτή ο Λόρι υιοθετεί αμερικανική προφορά. Ο Λόρι ήταν στη Ναμίμπια για την Πτήση του φοίνικα και μαγνητοσκόπησε την ταινία που έστειλε στους παραγωγούς του Ιατρικές υποθέσεις στο λουτρό του ξενοδοχείου, στο μόνο μέρος που θα μπορούσε να πάρει αρκετό φως. Η αμερικάνικη προφορά του ήταν τόσο πειστική που ο εκτελεστικός παραγωγός της σειράς Μπράιαν Σίνγκερ ήταν απληροφόρητος ότι ο Λόρι είναι Άγγλος, τον υπέδειξε ως παράδειγμα ακριβώς του ηθοποιού που έψαχνε. Ο Λόρι υιοθετεί επίσης τη φωνή μεταξύ των διαλειμμάτων της σειράς αλλά και κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης των σεναρίων.
Μετά από την αμερικανική επιτυχία του Λόρι, ο Φράι εξέφρασε την επιθυμία να κάνει μια κάμεο εμφάνιση στη σειρά, αλλά λόγω των υποχρεώσεων του στην Αγγλία, είναι αδύνατο για την ώρα.
thumb|Ο Χιου Λόρι το 2005 Τον Ιούλιο του 2005, ο Λόρι προτάθηκε για Βραβείο Έμμυ για το ρόλο του ως Χάουζ. Αν και δεν κέρδισε, έλαβε χρυσή σφαίρα και το 2006 και το 2007 για την εργασία του για τη σειρά (ένας από πολύ λίγους για να έχει λάβει το βραβείο στα διαδοχικά έτη) και το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών το 2007, ο Λόρι έχει καταφέρει επίσης μια μεγάλη αύξηση στο μισθό, από αυτό που φημολογήθηκε ότι είναι ένα ποσό περίπου 350.000 δολάρια ανά επεισόδιο. Το συμβόλαιο της σειράς επεκτάθηκε επίσης για ένα πρόσθετο έτος, που επιτρέπει τουλάχιστον μια πέμπτη σεζόν που θα προβληθεί. Ο Λόρι δεν προτάθηκε για τα Έμμυ του 2006, προφανώς προς μεγάλη "έκπληξη" του FOX, αλλά εμφανίστηκε σε ένα ακόμα προκαθορισμένο, προμαγνητοσκοπημένο intro, όπου διακωμώδησε το χαρακτήρα του προσπαθώντας να διαγνώσει τον οικοδεσπότη Κόναν Ο' Μπράιαν. Θα πήγαινε αργότερα στην παρουσίαση των βραβείων για να μιλήσει γαλλικά με την ντέιμ Έλεν Μίρεν στη σκηνή.
Ο Λόρι προσλήφθηκε ως αρχισυντάκτης "Πέρι Γουάιτ" στην ταινία Superman: Η επιστροφή αλλά έπρεπε να παραιτηθεί λόγω της συμμετοχής του στο σίριαλ. Τον Ιούλιο του 2006, ο Λόρι εμφανίστηκε στο ''Bravo! Inside the Actors Studio'', όπου εκτέλεσε επίσης ένα από τα τραγούδια του, το «Mystery», στο πιάνο με φωνητική συμμετοχή.
Ο Λόρι έχει υπάρξει οικοδεσπότης στην εκπομπή του NBC Saturday Night Live ήδη δύο φορές, γεγονός που αποτελεί ιδιαίτερη τιμή μιας και η εκπομπή αυτή είναι η μακροβιότερη στην αμερικάνικη τηλεόραση και το έχουν τιμήσει με την παρουσία τους μεγάλα ονόματα τόσο της βιομηχανίας της μουσικής όσο και του κινηματογράφου.
Από τότε πέρα από τις υποχρεώσεις του στο σίριαλ που, εκτός από παγκόσμια φήμη, τον έχει κάνει να κατέχει και την πρώτη θέση στη λίστα με τους πιο ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς, κάνει και διάφορα γκεστ σε αμερικάνικα σίριαλ, αλλά συμμετέχει και σε ταινίες, με πρόσφατο παράδειγμα το Η εξουσία της νύχτας.
Μουσική Καριέρα
Ο Λόρι πέρα από το υποκριτικό του ταλέντο, έχει να επιδείξει και μια πληθώρα μουσικής παιδείας. Παίζει πιάνο, ντραμς, σαξόφωνο και φυσαρμόνικα. Το ταλέντο αυτό το έχει αναδείξει με συμμετοχή σε διάφορα μουσικά σόου ή και ακόμα στο σίριαλ όπου έχει παίξει τραγούδια στο πιάνο πολλές φορές. Μάλιστα, κάποια από αυτά ήταν δικές του συνθέσεις. Στις 26 Ιουλίου 2010 ανακοινώθηκε πως ο Λόρι υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία Warner για την ηχογράφηση ενός τζαζ δίσκου, η παραγωγή του οποίου αναμένεται να αρχίσει το φθινόπωρο του 2010. Ο δίσκος αυτός με τίτλο Let Them Talk κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2011 με τους κριτικούς να εκθειάζουν το μουσικό του ταλέντο. Επίσης έχει συμμετάσχει στο άλμπουμ του Meat Loaf με τίτλο Hang Cool Teddy Bear.
Προσωπική Ζωή
thumb|Ο Χιου Λόρι Παντρεμένος με τη Τζο Γκριν, μια θεατρική μάνατζερ, από τον Ιούνιο του 1989, ζουν στο Βόρειο Λονδίνο με την κόρη τους Ρεμπέκα (γεννημένη το 1993), και δύο γιους, τον Μπιλ (γεννημένο το 1991) και τον Τσάρλι (γεννημένο το 1988). Η Ρεμπέκα είχε έναν ρόλο στην ταινία Υψηλή νοημοσύνη ως πεντάχρονη Βίβιαν Μπέρινγκ. Ο Λόρι είναι στενός φίλος με την ηθοποιό Έμμα Τόμσον και τον συμπρωταγωνιστή του στο s;irial Ρόμπερτ Σον Λέοναρντ. Δήλωσε στο Radio 2 του BBC σε μια συνέντευξη στον Στηβ Ράιτ στα μέσα Ιανουαρίου 2006 ότι ενόσω βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες εργαζόμενος για το σίριαλ, ζει αυτήν την περίοδο σε ένα διαμέρισμα στο δυτικό Χόλιγουντ. Ο Λόρι μπορεί να παίξει πιάνο, κιθάρα, τύμπανα, φυσαρμόνικα και σαξόφωνο. Έχει επιδείξει τα μουσικά ταλέντα του στα επεισόδια διάφορων σειρών όπως το A bit of Fry and Laurie και όταν ήταν οικοδεσπότης στο Saturday Night Live στις 28 Οκτωβρίου 2006. Είναι στα φωνητικά και στα πλήκτρα για το ροκ συγκρότημα φιλανθρωπίας του Λος Άντζελες Band FromTV.
Στον Λόρι απονεμήθηκε ο τίτλος του OBE το 2007 για τις υπηρεσίες του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Στις 23 Μαΐου 2007, του δόθηκε η τιμή από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.
Ο Λόρι έχει δηλώσει ότι έπασχε από κλινική κατάθλιψη, και συνεχίζει να λαμβάνει τακτή θεραπεία από ψυχολόγο. Δήλωσε σε μια συνέντευξη ότι κατάλαβε αρχικά ότι υπήρχε πρόβλημα όταν, οδηγώντας σε ένα φιλανθρωπικό αγώνα συγκρουόμενων αυτοκινήτων το 1996, συνειδητοποίησε ότι η οδήγηση γύρω από εκρηκτικές συγκρούσεις δεν του προκάλεσε φόβο ή συναίσθημα έκστασης (είπε ότι αισθάνθηκε, στην πραγματικότητα, πλήξη). «Πλήξη», σχολίασε σε μια συνέντευξη στο Inside the Actors Studio, «δεν είναι μια λογική απάντηση σε συγκρουόμενα αυτοκίνητα». Ο Λόρι παραδέχτηκε σε μια συνέντευξη στο Rolling Stone και κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισης στο The Tonight Show ότι δοκίμασε μια φορά το hydrocodone/ΑΡΑΡ (Vicodin) ως τμήμα της προετοιμασίας του για το ρόλο του δρα Gregory House.
Ο Λόρι ψηφίστηκε το 2006 ως ο πιο ευπροσάρμοστος καλλιτέχνης όλων των χρόνων από το περιοδικό LIFE.
Ο Χιου Λορι μεγάλωσε σε καθολική οικογένεια αλλά παρ' όλα αυτά έγινε άθεος.
Ο Λόρι θαυμάζει τα έργα του Π. Τζ. Γουντχάους. Εξήγησε σε ένα άρθρο του 1999 στην Daily Telegraph πως τα μυθιστορήματα του Γουντχάους του έσωσαν τη ζωή.
Βραβεία
Βραβεία Έμμυ
Χρυσές Σφαίρες
Βραβεία Satellite
Teen Choice Award
People's Choice Award
Βιβλία
Πέραν από τις υποκριτικές και μουσικές του ικανότητες, ο Λόρι είναι και συγγραφέας. Το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα έχει ήδη εκδοθεί αρκετές φορές από διάφορους οίκους ανά τον κόσμο, ενώ με μεγάλη ανυπομονησία αναμένεται και το δεύτερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νταβίντ Τρεζεγκέ
Ο Νταβίντ Σέρχιο Τρεζεγκέ (David Trezeguet, 15 Οκτωβρίου 1977) είναι Γάλλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από την Αργεντινή.
Καριέρα
Το 2000, υπέγραψε στην ιταλική Γιουβέντους, έναντι ποσού ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ, με την οποία πέτυχε 14 γκολ σε 25 εμφανίσεις για το πρωτάθλημα, από την πρώτη του σεζόν. Βοήθησε τη Γιουβέντους να κατακτήσει το ιταλικό πρωτάθλημα της αγωνιστικής περιόδου 2001-02, πετυχαίνοντας 24 γκολ στο πρωτάθλημα και συμβάλλοντας τα μέγιστα στην πρόκριση της ομάδας για το επόμενο Τσάμπιονς Λιγκ. Βραβεύτηκε με τον τίτλο του capocannonieri, ως ο πρώτος σκόρερ της σεζόν 2001–02 της Σέριε Α, μαζί με τον Ντάριο Χούμπνερ. Ο Τρεζεγκέ πέτυχε 8 γκολ σε 10 εμφανίσεις με τη Γιουβέντους στο Τσάμπιονς Λιγκ, προτού αυτή ηττηθεί με 2–3 στη διαδικασία των πέναλτι από την ΑΚ Μίλαν στον τελικό της διοργάνωσης. Με τη Γιουβέντους κατέκτησε το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2002–03, και το Σούπερ Καπ Ιταλίας του 2002 και του 2003. Όταν η Γιουβέντους υποβιβάστηκε στη Σέριε Β’ τη σεζόν 2006–07, ο Τρεζεγκέ πέτυχε 15 τέρματα σε 31 εμφανίσεις πρωταθλήματος, βοηθώντας την ομάδα να πετύχει την επάνοδο στη Σέριε Α’. Ο Τρεζεγκέ πέτυχε συνολικά 135 γκολ σε 245 εμφανίσεις πρωταθλήματος με τη Γιουβέντους, πρωτού πάρει μεταγραφή για την ομάδα της ισπανικής Πριμέρα Ντιβιζιόν, Έρκουλες Αλικάντε ενόψει της σεζόν 2010–11 του ισπανικού πρωταθλήματος, με την οποία πέτυχε 12 γκολ σε σύνολο 31 εμφανίσεων, αγωνιζόμενος ως επιθετικό δίδυμο με τον Νέλσον Χαέδο Βαλντέζ. Στις 30 Αυγούστου 2011, ο Τρεζεγκέ μεταγράφηκε στην ομάδα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Μπανίγιας ΣΚ, υπογράφοντας μαζί της μονοετές συμβόλαιο. Αφού πραγματοποίησε μόλις τρεις εμφανίσεις για το εγχώριο πρωτάθλημα, το συμβόλαιό του τερματίστηκε κοινοί συναινέσοι στις 21 Νοεμβρίου 2011, λόγω ενός τραυματισμού που τον είχε αφήσει εκτός αγωνιστικών χώρων για το μεγαλύτερο τμήμα της σεζόν. Λίγο καιρό αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2011, ο Τρεζεγκέ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ομάδα της Πριμέρα Β’ Ναθιονάλ, Ρίβερ Πλέιτ. Μαζί της πέτυχε 13 τέρματα σε 19 εμφανίσεις πρωταθλήματος, βοηθώντας την ομάδα να επιστρέψει στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Συμμετείχε επίσης στο Κύπελλο Αργεντινής της σεζόν 2011-12, όπου η Ρίβερ Πλέιτ έφτασε μέχρι και τα ημιτελικά της διοργάνωσης.
Ο Τρεζεγκέ πέτυχε συνολικά 34 τέρματα σε 71 εμφανίσεις με την Εθνική Γαλλίας το διάστημα μεταξύ 1998 και 2008, ενώ εκπροσώπησε επίσης τη Γαλλία στις ηλικιακές κατηγορίες U-18, U-20 και U-21. Ο Τρεζεγκέ εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1997, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Παρά το γεγονός πως η Γαλλία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, ενώ σε αυτό του 2006 τερμάτισε φιναλίστ, ο Τρεζεγκέ είναι, κατά πολλούς, πιο γνωστός για το χρυσό γκολ που πέτυχε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος τοο 2000 απέναντι στην Ιταλία, το οποίο έδωσε στη Γαλλία τη νίκη με σκορ 2–1 στην παράταση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πλατένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπανίας ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρκουλες Αλικάντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πούνε Σίτι Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Β Νασιονάλ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ινδία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Μόσοβτσε
Στο παρελθόν, το Mošovce ήταν σημαντικό κέντρο τεχνών της περιοχής Turiec. Σήμερα το Mošovce μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια σημαντική τουριστική περιοχή.
thumb|right|300px|Η αρχική αρχιτεκτονική των σπιτιών σε Mošovce
Αξιοθέατα
Ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα μνημεία είναι ένα φεουδαρχικό σπίτι στυλ ροκοκό-κλασσικό από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα με ένα εκτενές αγγλικό πάρκο. Άλλες περιοχές στην πόλη περιλαμβάνουν: Ο τόπος γεννήσεως του Ján Kollár, μια νεογοτθική καθολική εκκλησία με έναν πολύτιμο βωμό, μια λουθηρανική εκκλησία που χτίστηκε το 1784, ένα μαυσωλείο που φιλοξενεί τώρα το μουσείο των τεχνών, ένα θερμοκήπιο Art-Nouveau, και ένα περίπτερο κήπων από το 1800.
Πολιτισμός και παραδόσεις
Στο Mošovce έχουν γεννηθεί πολλές σημαντικές προσωπικότητες όπως: ο Frico Kafenda (1883-1963), συνθέτης η Anna Lacková-Zora (1899-1988), συγγραφέας ο Štefan Krčméry (1892-1955), λογοτεχνικός κριτικός, ιστορικός, και ποιητής ο Júr Tesák Mošovský, μπαρόκ θεατρικός συγγραφέας και ο Miloslav Schmidt, ο ιδρυτής των ερασιτεχνικών πυροσβεστικών σωμάτων στη Σλοβακία.
Πιθανώς το σημαντικότερο πρόσωπο γεννημένο στο Mošovce, είναι ο μεγάλος σλάβος ποιητής, φιλόσοφος, και προτεστάντης ιεροκήρυκας, Ján Kollár (1793-1852), ο οποίος επηρέασε πολύ τη λογοτεχνία τουλάχιστον δυο εθνών με την ποιητική σύνθεσή του Slávy Dcera. Η εργασία του είναι η βάση και μια κινητήρια για τους σύγχρονους πατριώτες και τα εθνικά ενεργά στελέχη. Έχει μεταφραστεί σε διάφορες σλαβικό, καθώς επίσης και μη-σλαβικές γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σλοβακίας
Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Το Βασίλειο της Σερβίας (σερβικά : Краљевина Србија) ήταν ένα μεσαιωνικό βασίλειο που κυβερνιόταν από τον οίκο των Νεμάνια 1217-1346. Δημιουργήθηκε όταν το 1217 το Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας αναβαθμίστηκε σε βασίλειο με τη στέψη του Στέφανου Β΄ ο Πρωτόστεπτου ως βασιλιά της Σερβίας από τον αδελφό του επίσκοπο Σάβα, κληρονόμησε όλα τα εδάφη του πατέρα του Στέφανο Νεμάνια, που θεωρείται ο πιο αξιοσημείωτος Σέρβος σύμφωνα με την SANU (Σερβική ακαδημία επιστημών και τεχνών). Αναβαθμίστηκε σε αυτοκρατορία στις 16 Απριλίου 1346. Πρωτεύουσα ήταν από το 1282 τα Σκόπια και από το 1300 το Πρίζρεν.
Μεγάλο Πριγκιπάτο της Σερβίας
Το 1083 ο Κωνσταντίνος Μποντίν, ο Βασιλιάς της Διοκλείας και Ηγεμόνας των Σέρβων, διόρισε τους ανιψιούς του Βούκαν και Mάρκο ως υποτελείς του φεουδάρχες στη Ράσκα (ιστοριογραφικό όνομα), μια από τις τέσσερις επαρχίες του βασιλείου του, που βρίσκεται στην ενδοχώρα, μαζί με τη Ζαχλουμία (Ερζεγοβίνη), τη Βοσνία και την έδρα του Διοκλεία. Κάθε επαρχία είχε τη δική της αριστοκρατία και τους θεσμούς της και από ένα μέλος των Βοϊσλάβλιεβιτς επικεφαλής ως Ζουπάνο. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ξεκίνησε μια εκστρατεία στη Διοκλεία μεταξύ 1089 και 1091 και, ενδεχομένως, συνέλαβε το Μποντίν. Εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε στο βασίλειο μεταξύ των συγγενών του Μποντίν, αποδυναμώνοντας σημαντικά τη Διοκλεία. Ο Βούκαν επωφελήθηκε τότε την ευκαιρία να επιβληθεί και να διεκδικήσει για τον εαυτό του τον τίτλο του Μεγάλου Πρίγκηπα της Σερβίας.
Η Ράσκα, η Βοσνία και η Ζαχλουμία έγιναν όλες ανεξάρτητες το 1091. Μέχρι τότε η Διοκλεία ήταν το κέντρο του σερβικού βασιλείου, καθώς και η κύρια αντίσταση στο Βυζάντιο στα Βαλκάνια. Μετά το 1091 η Ράσκα έγινε το ισχυρότερο από τα σερβικά κράτη, υπό τη διοίκηση της δυναστείας Βούκανοβιτς και παρέμεινε έτσι όλο το υπόλοιπο του Μεσαίωνα. Αντικατέστησε επίσης τη Διοκλεία ως κύριος αντίπαλος του βυζαντινού κράτους κατά το 12ο αιώνα. Οι διάδοχοι του Μποντίν αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν τη βυζαντινή επικυριαρχία και τώρα κατείχαν μόνο τα μικρά εδάφη της Διοκλεία και της Τραβουνίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου του Βούκαν Ούρος Α΄, οι Βυζαντινοί εισέβαλαν στη Διοκλεία και προσπάθησαν να κατακτήσουν επίσης τη Ράσκα αλλά, μέσω διπλωματικών σχέσεων με την Ουγγαρία, η Σερβία διατήρησε την ανεξαρτησία της. Ο Ούρος Β΄ πολέμησε αρχικά τους Βυζαντινούς, αλλά έδωσε όρκους υποτέλειας στον αυτοκράτορα μετά την ήττα του. Ο Ντέσα, ο αδελφός του Ούρος Β΄ και αρχικά σύμμαχος των Βυζαντινών, στράφηκε στους Ούγγρους για υποστήριξη, αλλά καθαιρέθηκε το 1163, όταν ο Τίχομιρ Ζάβιντοβιτς, γενάρχης της δυναστείας Νεμάνια, ενθρονίστηκε από τον αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνό.
Βασιλεία του Στέφανου του Πρωτόστεπτου
Το Στέφανο Νεμάνια διαδέχτηκε ο δεύτερος γιος του Στέφανος, ενώ στον πρωτότοκο γιο του Βούκαν δόθηκε η διοίκηση της περιοχής Ζέτα (σημερινό Μαυροβούνιο). Ο νεότερος γιος του Στέφανο Νεμάνια Ράστκο έγινε μοναχός και πήρε το όνομα Σάββας. Καθώς η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είχε ήδη φιλοδοξίες να επεκτείνει την επιρροή της και στα Βαλκάνια, ο Στέφανος χρησιμοποίησε αυτό το γεγονός  για να  στεφθεί από τον πάπα και να γίνει έτσι ο πρώτος βασιλιάς της Σερβίας το 1217. Στο Βυζάντιο ο Σάββας κατάφερε να εξασφαλίσει αυτοκεφαλία (ανεξαρτησία) για την Εκκλησία της Σερβίας και να γίνει ο πρώτος Σέρβος αρχιεπίσκοπος το 1219. Την ίδια χρονιά ο Σάββας δημοσίευσε το πρώτο σύνταγμα στη Σερβία - το Νομοκανόνα του Αγίου Σάββα (σερβικά : Zakonopravilo). Ο Νομοκανόνας ήταν ένας συνδυασμός του Αστικού δικαίου, που βασιζόταν στο Ρωμαϊκό Δίκαιο, και του Κανονικού δικαίου που βασιζόταν στις Οικουμενικές Συνόδους. Βασικός σκοπός του ήταν να οργανώσει τη λειτουργία του νέου Σερβικού βασιλείου και της Εκκλησίας της Σερβίας. Έτσι οι Σέρβοι απέκτησαν τόσο πολιτική όσο και θρησκευτική ανεξαρτησία.
Βασιλεία των Ράντοσλαβ, Βλάντισλαβ, Ούρος Α΄ και Ντραγκούτιν
Η επόμενη γενιά των Σέρβων ηγεμόνων - των γιων του Στέφανου του Πρωτόστεπτου, Ράντοσλαβ, Βλάντισλαβ και Ούρου Α΄, σηματοδότησε μια περίοδο στασιμότητας στη δομή του κράτους. Και οι τρεις βασιλιάδες ήταν περισσότερο ή λιγότερο εξαρτημένοι από τα γειτονικά κράτη το Βυζάντιο, τη Βουλγαρία ή την Ουγγαρία. Οι δεσμοί με τους Ούγγρους έπαιξαν καθοριστικό ρόλο, καθώς τον Ούρο Α΄ διαδέχθηκε ο γιος του Ντραγκούτιν, που η σύζυγός του ήταν Ουγγαρέζα πριγκίπισσα. Αργότερα όταν ο Ντραγκούτιν παραιτήθηκε υπέρ του νεότερου αδελφού του Μιλούτιν το 1282, ο Ούγγρος βασιλιάς Λαδίσλαος Δ΄ τού έδωσε εδάφη στη βορειοανατολική Βοσνία, την περιοχή της Μάτσβα και την πόλη του Βελιγραδίου που τις κατείχε η Αυστροουγγαρία, ενώ κατάφερε να καταλάβει και να προσαρτήσει εδάφη στη βορειοανατολική Σερβία. Έτσι ορισμένες από αυτές τις περιοχές έγιναν για πρώτη φορά τμήμα  του Σερβικού κράτους. Το νέο του κράτος πήρε το όνομα Βασίλειο της Σίρμιας. Την εποχή εκείνη το όνομα Σίρμια (Σρεμ) προσδιόριζε δύο περιοχές : την Ανω Σίρμια (σημερινό Σρεμ) και την Κάτω Σίρμια (σημερινή Μάτσβα). Το Βασίλειο της Σίρμιας υπό το Στέφανο Ντραγκούτιν ήταν στην πραγματικότητα η Κάτω Σίρμια, αλλά μερικές ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι ο Στέφανος Ντραγκούτιν κυβερνούσε επίσης την Ανω Σίρμια και τη Σλαβονία. Όταν ο Ντραγκούτιν πέθανε το 1316 τον διαδέχτηκε ο γιος του Βλάντισλαβ Β΄, που βασίλεψε μέχρι το 1325.
Βασιλεία του Μιλούτιν
Υπό το νεότερο αδελφό του Ντραγκούτιν, βασιλιά Μιλούτιν, η Σερβία έγινε ισχυρότερη, παρότι κατά διαστήματα ήταν αναγκασμένη να μάχεται σε τρία διαφορετικά μέτωπα. Ο βασιλιάς Μιλούτιν ήταν ένας ικανός διπλωμάτης με τη τάση να χρησιμοποιεί, πράγμα σύνηθες για την εποχή, διπλωματικούς και δυναστικούς γάμους. Παντρεύτηκε πέντε φορές με Ουγγαρέζες, Βουλγάρες και Βυζαντινές πριγκίπισσες. Είναι επίσης γνωστός για την ανέγερση εκκλησιών, μερικές από τις οποίες είναι τα καλύτερα δείγματα της μεσαιωνικής σερβικής αρχιτεκτονικής, όπως το μοναστήρι Γκρατσάνιτσα στο Κοσσυφοπέδιο, ο Καθολικός ναός της Μονής Χιλανδαρίου στο Άγιο Όρος και η Εκκλησία του Αγίου Αρχαγγέλου στην Ιερουσαλήμ. Λόγω των κληροδοτημάτων του ο Μιλούτιν έχει ανακηρυχθεί άγιος παρά την ταραχώδη ζωή του. Τον διαδέχτηκε στο θρόνο ο γιος του Στέφανος, που αργότερα ονομάστηκε Στέφανος Ντέτσανι.
Βασιλεία του Στέφανου Ντέτσανι
Ο Στέφανος Ντέτσανι επεξέτεινε το βασίλειο στα ανατολικά προσαρτώντας την πόλη της Νις και τις γύρω περιοχές, και στα νότια με την κατάληψη εδαφών στη βόρεια Μακεδονία. Ανήγειρε τη Μονή Βισόκι Ντέτσανι στα Μετόχια, το πιο μνημειώδες παράδειγμα της σερβικής μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής, που πήρε το όνομά του. Ο Στέφανος Ντέτσανι νίκησε τους Βούλγαρους στη Μάχη του Βελμπούζντ το 1330.
Σερβική Αυτοκρατορία
Ο Στέφανος Ντέτσανι ανατράπηκε το 1331 από το γιο του, Στέφανο Δουσάν. Εκμεταλλευόμενος το Βυζαντινό εμφύλιο πόλεμο του 1341-1347, ο Δουσάν διπλασίασε την έκταση του βασιλείου του, καταλαμβάνοντας εδάφη στα νότια, νοτιοανατολικά και ανατολικά εις βάρος του Βυζαντίου. Κατέκτησε σχεδόν όλη την επικράτεια της σημερινής Ελλάδας, εκτός από την Πελοπόννησο και τα νησιά. Αφού κατέλαβε την πόλη των Σερρών, στέφθηκε Αυτοκράτορας των Σέρβων και των Ελλήνων στα Σκόπια από τον Πατριάρχη της Σερβίας, στις 16 Απριλίου 1346. Στόχος του ήταν να γίνει διάδοχος των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και προσπάθησε να οργανώσει μια σταυροφορία με τον Πάπα κατά των απειλητικών Τούρκων.
Το αυτοκρατορικό σύνταγμα, Κώδικας του Δουσάν (Σερβικά: Dušanov zakonik), τέθηκε σε ισχύ το 1349 και τροποποιήθηκε το 1354. Ο κώδικας βασίστηκε στο Ρωμαϊκό-Βυζαντινό δίκαιο. Η νομική μεταφύτευση είναι χαρακτηριστική στα άρθρα 171 και 172 του Κώδικα του Δουσάν, που ρύθμιζαν τη δικαστική ανεξαρτησία και είχαν ληφθεί από το Βυζαντινό κώδικα Βασιλικά (βιβλίο VII, 1, 16-17). Ο Δουσάν άνοιξε νέους εμπορικούς δρόμους και ενίσχυσε την οικονομία του κράτους. Η Σερβία άκμασε και έγινε μία από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες και πολιτισμούς στην Ευρώπη, με μεγάλο πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό κύρος.
Ο Δουσάν πέθανε ξαφνικά το Δεκέμβριο του 1355 σε ηλικία 47 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία  Κατηγορία:Μεσαιωνικό Μαυροβούνιο Κατηγορία:Μεσαιωνική Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Κατηγορία:Μεσαιωνική Αλβανία
Σύλλογος Νέων Αρχιτεκτόνων (ΑΣΝΟΒΑ)
Ο Σύλλογος Νέων Αρχιτεκτόνων (ΑΣΝΟΒΑ),(Ρώσικα: АСНОВА; abbreviation for Ассоциация новых архитекторов, "Association of New Architects") ήταν μια από τις πρωτοποριακές ομάδες αρχιτεκτόνων στη Σοβιετική Ένωση. Έδρασε τη περίοδο από το 1923 μέχρι το 1932 και εντάσσεται στο γενικότερο ρεύμα του κονστρουκτιβιστών.
Ίδρυση της ομάδας
Η ομάδα ΑΣΝΟΒΑ γεννήθηκε μέσα από την Αβάν-γκαρντ τάση του ερευνητικού ινστιτούτου Βούτεμας (ρώσικα: ВХУТЕМАС) στη Μόσχα από νέους αρχιτέκτονες που θεωρούσαν ότι το συνεχές πρόταγμα των κοινωνικών-πολιτικών προβλημάτων απομακρύνει από την αρχιτεκτονική γιατί προσπαθεί να λύσει προβλήματα που δεν εξαρτώνται για τη λύση τους αποκλειστικά και μόνο από αυτήν.
Περιοδικό
Στη περίοδο λειτουργίας της εξέδωσε μόνο μία φορά περιοδικό με τίτλο «Τα νέα του ΑΣΝΟΒΑ». Η χαρακτηριστικότερη φράση της ομάδας ήταν η εξής: «Το μέτρο της αρχιτεκτονικής είναι η ίδια η αρχιτεκτονική», εννοώντας ότι τα προβλήματα της αρχιτεκτονικής σύνθεσης λύνονται από την ίδια την «ιδιομορφία της αρχιτεκτονικής».
Μέλη της ομάδας-έργο
Τα σημαντικότερα μέλη της ομάδας ήταν οι Ελ Λισίτσκι, Λαντόφσκι (Ladovski), Ντοκουτσάεφ (Dokoutchaiev) και Μέλνικοβ (K.Melnikov).
Ο Ελ Λισίτσκι με πάμπολλες εκθέσεις στο εξωτερικό συμβάλει χαρακτηριστικά στη διάδοση της σοβιετικής τέχνης και αρχιτεκτονικής. Παλιός μαθητής του Μάλεβιτς (Malevitch) ασχολείται με την ανανέωση της αρχιτεκτονικής τόσο μορφολογικά όσο και στο πρόγραμμα για εργατικές λέσχες, τύπους κοινωνικής κατοικίας, ελκυστικά εργοστάσια κ.α. Οι καθηγητές Λαντόφσκι (Ladovski) και Ντοκουτσάεφ (Dokoutchaiev) είναι εργάτες στην ανανέωση της αρχιτεκτονικής εκπαίδευσης χρησιμοποιώντας καινοτόμες μεθόδους ψυχο-τεχνικής εργασίας. Η μέθοδος αυτή προσανατόλιζε το μαθητή μέσω της δημιουργίας βιωμάτων προς την έρευνα, την εφευρεσιμότητα, τον πειραματισμό. Εφαρμόστηκε πρώτα στη ΒΧΟΥΤΟΜΑΣ και αργότερα στο Μπαουχάους, όπως επίσης στη Hoshchule fur Gestalt της Ulm, όσο και διασκευασμένη σε αμερικανικές σχολές αρχιτεκτονικής βασιζόμενες στις αρχές του Μπαουχάους.
Το σημαντικότερο ρόλο στην αρχιτεκτονική από τα μέλη του ΑΣΝΟΒΑ τον έπαιξε ο Μέλνικοβ (K.Melnikov). Ήταν κυρίως κατασκευαστής, προτιμούσε τη πραγματικότητα του εργοταξίου παρά της θεωρητικές αναλύσεις. Το έργο είναι η συνέχεια του αρχιτεκτονικού ρομαντισμού, επιχειρώντας μέσω βιομηχανικών μορφών να εκφράσει το δυναμισμό της επανάστασης. Επειδή ήταν κατασκευαστής και όχι σχεδιαστής παίρνει πάντα υπόψιν του τις υλικές-τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής. Είναι διάσημος για τις εργατικές λέσχες του, τα περίφημα «κλαμπ». Έξι κατασκευάστηκαν σε περίοδο δύο χρόνων. Με ελεύθερες ελαστικές κατόψεις, παιχνιδίστικους όγκους και μεταβλητούς χώρους ανά τη χρήση και το χρόνο. Οι λέσχες του αποτέλεσαν καινοτόμα κτίρια που έπρεπε και κατάφεραν να ανταποκριθούν σε νέες κοινωνικές σχέσεις.
Κριτική-Διάσπαση
Μια άλλη ομάδα της περιόδου η Ένωση Σύγχρονων Αρχιτεκτόνων υποστήριζε ότι η άποψη του ΑΣΝΟΒΑ για την αρχιτεκτονική είναι ξεκομμένη από το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής μιας και το τελευταίο είναι το σημαντικότερο στοιχείο που θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη του ο σχεδιασμός. Κοντά στο 1930 η παραπάνω κριτική εκφράστηκε και στο εσωτερικό του ΑΣΝΟΒΑ με τους αποσχίζοντες να δημιουργούν τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Πολεοδόμων. Ο ΑΣΝΟΒΑ διαλύθηκε το 1932.
Νταρθ Βέιντερ
Το κεντρικό θέμα της εξαλογίας των ταινιών είναι η άνοδος, η πτώση, και η απολύτρωσή του. Ο Ντάρθ Βέιντερ είναι Σκοτεινός Άρχοντας των Σιθ και διοικητής της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας. Χρησιμοποιεί ένα κόκκινο φωτόσπαθο και την Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης, μαζί με τις διοικητικές ικανότητές του, προκειμένου να επιτύχει τους σκοπούς του. Το όνομα Νταρθ Βέιντερ προέρχεται από τα Ολλανδικά και σημαίνει Σκοτεινός Πατέρας.
Στα επεισόδια 4 και 5, εμφανίζεται ως ο κεντρικός κακός. Ωστόσο, στο έκτο επεισόδιο αποκαλύπτεται ότι ο Βέιντερ είναι ο πραγματικός τραγικός ήρωας και των έξι ταινιών, χρησιμοποιημένος από τον αληθινό κακό, τον Πάλπατιν.
Ο Νταρθ Βέιντερ είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες κακών στην ιστορία του κινηματογράφου: κατατάχτηκε τρίτος στον κατάλογο 100 Heroes and Villains του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Ο Νταρθ Βέιντερ θεωρείται ως ένας από τους πιο εμβληματικούς κινηματογραφικούς κακούς όλων των εποχών, καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους χαρακτήρες που έχει αναδείξει η ιστορία του κινηματογράφου.
Αρχική τριλογία
Στην έναρξη της ταινίας Ο Πόλεμος των Άστρων του 1977, Ο Νταρθ Βέιντερ επιβάλει την εξουσία του Αυτοκράτορα. Μαζί με τον Μέγα Μοφφ Τάρκιν αναλαμβάνει την αποστολή να επανακτήσει τα σχέδια του Άστρου του Θανάτου, του υπερόπλου της Αυτοκρατορίας, τα οποία είχε κλέψει η Επαναστατική Συμμαχία. Όμως, δεν ξέρουν πως η Πριγκίπισσα Λέια Οργκάνα έχει κρύψει τα σχέδια μέσα στον R2-D2 και το έχει στείλει να βρει τον Όμπι-Ουάν Κενόμπι στον κοντινό πλανήτη Τατουίν. Ο Βέιντερ βασανίζει την Λέια, αλλά εκείνη δεν του αποκαλύπτει τίποτα. Όταν ο Λουκ Σκαϊγουώκερ, ο Χαν Σόλο και ο Τσουμπάκα βρίσκουν και σώζουν την πριγκίπισσα, ο Βέιντερ βρίσκει τον Όμπι-Ουάν και μονομαχεί μαζί του, θέλοντας να τον εκδικηθεί. Ο Ντάρθ Βέιντερ ουσιαστικά σε αυτήν την μάχη παίρνει την εκδίκησή του για το ότι ο Όμπι-Ουάν τον εγκατέλειψε τραυματισμένο μια προηγούμενη μονομαχία. Ο Όμπι-Ουάν θυσιάζεται για να μπορέσουν οι υπόλοιποι να ξεφύγουν.
Ο Βέιντερ έπειτα βρίσκει την βάση των Επαναστατών στον τέταρτο δορυφόρο του πλανήτη Γιάβιν. Οι Επαναστάτες, έχοντας τα σχέδια του Άστρου του Θανάτου, σχεδιάζουν να στείλουν τα μικρά μαχητικά τους ώστε να χτυπήσουν το αδύναμο σημείο του σταθμού μάχης, ένα αεραγωγό που οδηγεί στον αντιδραστήρα. Ο Βέιντερ, βλέποντας τον κίνδυνο, καταστρέφει με το σμήνος των μαχητικών του τα περισσότερα μαχητικά των Επαναστατών. Όμως, πριν να προλάβει να χτυπήσει τον Λουκ, δέχεται επίθεση στα νώτα από το Μιλένιουμ Φάλκον, η οποία στέλνει το σκάφος του να αιωρείται στο διάστημα. Ο Λουκ καταστρέφει το Άστρο του Θανάτου, αλλά ο Βέιντερ έχει γλιτώσει και έχει αισθανθεί πόσο ισχυρή είναι η Δύναμη στον Λουκ.
Τρία χρόνια αργότερα, στο Επεισόδιο V: Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται (1980), ο Βέιντερ, έχοντας εμμονή να βρει τον Λουκ, ηγείται ενός Αυτοκρατορικού Αστροστόλου ο οποίος ψάχνει τους Επαναστάτες. Όταν ανακαλύπτει πως η βάση τους είναι στον πλανήτη Χοθ, τους επιτίθεται, αλλά εκείνοι διαφεύγουν. Αργότερα, ο Αυτοκράτορας τον καλεί και του λέει πως ο Λουκ έχει γίνει μεγάλη απειλή για την Αυτοκρατορία και πρέπει πάση θυσία να μην γίνει Τζεντάι. Ο Βέιντερ πείθει τον Αυτοκράτορα πως ο Λουκ θα ήταν πολύτιμο εργαλείο αν τον στρέψει στην Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης. Στην συνέχεια ανακαλύπτει πως η Λέια, ο Χαν Σόλο, ο Τσουμπάκα και ο C-3PO βρίσκονται στην Πόλη των Σύννεφων, και εκβιάζει τον διοικητή της, τον Λάντο Καλρίσιαν, να τους αιχμαλωτίσει, ώστε να σύρει τον Λουκ σε παγίδα. Βασανίζει τον Χαν, τον παγώνει σε ανθρακίτη και τον παραδίδει στον κυνηγό επικηρυγμένων Μπόμπα Φεττ, αλλά ο Καλρίσιαν βοηθά την Λέια, τον Τσουμπάκα και τα ανδροειδή να ξεφύγουν. Ο Λουκ πέφτει στην παγίδα και μονομαχεί με τον Βέιντερ. Ο Βέιντερ, πιο έμπειρος, κόβει το δεξί χέρι του νεαρού Λουκ, αφοπλίζοντας τον. Τότε αποκαλύπτει στον Λουκ πως είναι ο πατέρας του, τον προτρέπει να στραφεί στην Σκοτεινή Πλευρά και να τον βοηθήσει να εξοντώσουν τον Αυτοκράτορα, ώστε "να εξουσιάσουν τον γαλαξία σαν πατέρας και γιος". Ο Λουκ, απελπισμένος από την αποκάλυψη, ξεφεύγει πέφτοντας σε έναν αγωγό, αλλά ο Βέιντερ επικοινωνεί μαζί του τηλεπαθητικά και του ξαναλέει πως το πεπρωμένο του είναι να τον ακολουθήσει.
thumb|Τα φαντάσματα του [[Άνακιν Σκαϊγουώκερ, του Γιόντα και του Όμπι-Ουάν Κενόμπι στο τέλος της ταινίας Η Επιστροφή των Τζεντάι (επανέκδοση 2004).]] Στην εναρκτήρια σκηνή της ταινίας Η Επιστροφή των Τζεντάι (1983), ο Βέιντερ φτάνει σε ένα δεύτερο Άστρο του Θανάτου, το οποίο είναι ημιτελές, και διατάζει τον διοικητή του να επισπεύσει την ολοκλήρωση του γιατί θα έρθει να το επιθεωρήσει ο ίδιος ο Αυτοκράτορας. Όταν ο τελευταίος καταφθάνει, ο Βέιντερ του ανακοινώνει πως ο σταθμός μάχης είναι λειτουργικός και ο Αυτοκράτορας του επιβεβαιώνει πως ο Λουκ δυνάμωσε και ότι μόνο μαζί θα μπορέσουν να τον στρέψουν στην Σκοτεινή Πλευρά. Ο Λουκ φτάνει στο δασωμένο δορυφόρο του Έντορ με αποστολή την απενεργοποίηση της ασπίδας που προστατεύει το Άστρο του Θανάτου, αλλά μόλις νιώθει την παρουσία του πατέρα του, παραδίνεται, ελπίζοντας να τον γυρίσει πίσω στην Φωτεινή Πλευρά της Δύναμης.
Ο Βέιντερ παίρνει τον Λουκ στο Άστρο του Θανάτου, όπου ο Αυτοκράτορας προσπαθεί να στρέψει τον Λουκ στην Σκοτεινή Πλευρά. Ο Λουκ υποκύπτει στις προκλήσεις του και προσπαθεί να τον σκοτώσει με το φωτόσπαθό του, αλλά ο Βέιντερ τον εμποδίζει, και ξεκινά μονομαχία πατέρα και γιου. Ο Βέιντερ διαβάζει το μυαλό του Λουκ και μαθαίνει πως η Λέια είναι η δίδυμη κόρη του. Όταν απειλεί πως αν δεν στραφεί ο Λουκ στην Σκοτεινή πλευρά, θα γυρίσει την Λέια, ο Λουκ εκρήγνυται και κατατροπώνει τον πατέρα του, κόβοντας του το δεξί χέρι. Όμως, όταν ο Αυτοκράτορας τον προτρέπει να σκοτώσει τον Βέιντερ και να πάρει την θέση του ο Λουκ αρνείται, λέγοντας πως είναι Τζεντάι "όπως ο πατέρας του". Εξοργισμένος, ο Αυτοκράτορας επιτίθεται στον Λουκ με κεραυνούς που χρησιμοποιεί μέσω της Δύναμης. Ο Βέιντερ, βλέποντας πως ο γιος του κινδυνεύει να πεθάνει, αποτινάσσει τον έλεγχο της Σκοτεινής Πλευράς και σκοτώνει τον Αυτοκράτορα, πετώντας τον στον αγωγό του αντιδραστήρα. Όμως, τραυματίζεται θανάσιμα από τους κεραυνούς του Αυτοκράτορα. Ο Άνακιν Σκαϊγουώκερ, απολυτρωμένος, ζητά από τον Λουκ να του βγάλει την μάσκα ώστε να τον κοιτάξει με τα δικά του μάτια. Στις τελευταίες του στιγμές, λέει στον γιο του πως τελικά υπήρχε καλό μέσα του.
Ο Λουκ ξεφεύγει από το Άστρο του Θανάτου με το σώμα του πατέρα του, το οποίο καίει τελετουργικά στην πύρα. Ενώ οι Επαναστάτες γιορτάζουν την καταστροφή του δεύτερου Άστρου του Θανάτου και την πτώση της Αυτοκρατορίας, ο Λουκ βλέπει το φάντασμα του Άνακιν, μαζί με τον Όμπι-Ουάν και τον Γιόντα.
Πρίκουελ τριλογία
thumb|left|175px|Ο Άνακιν Σκαϊγουώκερ ως παιδί στον πλανήτη Τατουίν. Ο Άνακιν εμφανίζεται στην ταινία Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 1 - Η Αόρατη Απειλή (1999), αρχικά ως ευγενικό, ανιδιοτελές αγόρι εννέα χρονών (που υποδύεται ο Τζέικ Λόιντ). Αυτός και η μητέρα του είναι σκλάβοι στην υπηρεσία του Γουάτο, ενός δύστροπου εμπόρου παλιοσίδερων. Ένα παιδί θαύμα, ο Άνακιν υπερέχει στην εφαρμοσμένη μηχανική. Ακόμη και σε αυτήν την νεαρή ηλικία, μπορεί να κατασκευάσει ή να επισκευάσει τα περισσότερα πράγματα, γεγονός που αποδεικνύεται από τη δημιουργία του ρομπότ πρωτοκόλλου, C-3PO και του αγωνιστικού του οχήματος (podracer), από διάφορα ανταλλακτικά. Είναι επίσης αξιόλογος πιλότος με γρήγορα αντανακλαστικά.
Τον Άνακιν ανακαλύπτει στον πλανήτη Τατουίν ο δάσκαλος Τζεντάι Κουάι-Γκον Τζιν, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι ο Άνακιν είναι ο εκλεκτός μιας προφητείας των Τζεντάι, και πως είναι προορισμένος να φέρει την ισορροπία στη Δύναμη. Ο Κουάι-Γκον πιστεύει ότι το ταλέντο στην οδήγηση του Άνακιν οφείλεται στη Δύναμη, η οποία επιτρέπει στον Άνακιν "να βλέπει τα πράγματα προτού να συμβούν". Ο Άνακιν διαμορφώνει μια ισχυρή φιλία με τη βασίλισσα Πάντμε Αμιντάλα, την οποία προστατεύουν ο Κουάι-Γκον Τζιν και ο μαθητευόμενός του, Όμπι-Ουάν Κενόμπι.