cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μομτσίλο Ταπάβιτσα
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Ναντάλι της τότε Αυστροουγγαρίας (σήμερα Σερβία) και πήγε σχολείο στο Νόβι Σαντ όπου ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τον αθλητισμό. Εκεί κατέκτησε και τις πρώτες του νίκες. Σπούδασε αρχιτεκτονική και πολιτικός μηχανικός στη Βουδαπέστη.
Αθλητική καριέρα
Ο Ταπάβιτσα πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα με την ομάδα της Ουγγαρίας. Στο τουρνουά του τένις τερμάτισε στην τρίτη θέση μαζί με τον Κ. Πασπάτη. Στον πρώτο γύρο νίκησε τον Φραγκόπουλο και στον δεύτερο γύρο έχασε από τον Κάσδαγλη μένοντας στην τρίτη θέση. Δεν υπήρξε μικρός τελικός επειδή στους συγκεκριμένους αγώνες μετάλλιο δόθηκε μόνο στους δύο πρώτους κάθε αγωνίσματος.
Πήρε μέρος χωρίς να διακριθεί στην άρση βαρών και στην πάλη όπου αποκλείστηκε στον πρώτο αγώνα από τον Χρηστόπουλο.
Επαγγελματική καριέρα
thumb|250px|Το κτίριο Matica srpska Το 1908 πήγε στο Μαυροβούνιο όπου σχεδίασε διάφορα κτήρια. Κατά τη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου, έζησε στο Μαρόκο, αλλά αργότερα επέστρεψε στο Νόβι Σαντ όπου και άνοιξε δικό του γραφείο. Πέθανε το 1949 και θάφτηκε στο νεκροταφείο στην Πούλα.
Ανάμεσα στα έργα του είναι το κτίριο της Σερβικής Matica στο Νόβι Σαντ, το γερμανικό προξενείο και η Εθνική Τράπεζα στο Τσετίνιε, και το ξενοδοχείο Boka Hotel στο Χέρτζνόβι το οποίο καταστράφηκε κατά το σεισμό του 1977.
Ελισάβετ Καρλόττα της Ορλεάνης
Η Ελισάβετ Καρλόττα της Ορλεάνης (Élisabeth Charlotte d'Orléans, 13 Σεπτεμβρίου 1676 – 23 Δεκεμβρίου 1744) ήταν μικρή πριγκίπισσα της Γαλλίας και δούκισσα του Μπαρ και της Λωρραίνης από τον γάμο της με τον Λεοπόλδο της Λωρραίνης. Ανάμεσα στα παιδιά της ήταν και ο Φραγκίσκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Πρώτα χρόνια
Η Ελισάβετ Καρλόττα της Ορλεάνης γεννήθηκε στο Κάστρο του Σαιν-Κλου λίγο έξω από το Παρίσι. Ο πατέρας της ήταν ο Φίλιππος Α΄ της Ορλεάνης, μοναδικός αδερφός του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, και η μητέρα της η δεύτερη συζύγός του, Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου. Ως μικρή πριγκίπισσα της Γαλλίας, έλαβε τον τίτλο της «Βασιλικής Υψηλότητας» και της επιτράπηκε η ελεύθερη παρουσία μπροστά στον βασιλιά. Μετά τη γέννησή της τής δόθηκε ο τίτλος «Δεσποινίδας της Σαρτρ». Μετά τον γάμο των ετεροθαλών αδερφών της, Μαρίας Λουίζας και Άννας Μαρίας, ήταν γνωστή ως Βασιλική Κυρία, που ήταν ο τίτλος της μεγαλύτερης ανύπανδρης πριγκίπισσας της Γαλλίας.
Ως παιδί, η Ελισάβετ Καρλόττα περιεγράφηκε ως «φριχτά άγρια» και «άγρια σαν αγόρι» από τη μητέρα της. Προς δυσαρέσκεια του πατέρα της, είχε τις ειλικρινείς απόψεις της μητέρας της.
Γάμος
Η μητέρα της ήθελε να την παντρέψει με το ίδιο κύρος που παντρεύτηκαν οι αδερφές της. Όταν η σύζυγος του ξαδέρφου της, Μαρία Άννα Βικτωρία της Βαυαρίας, πρότεινε τον μικρότερο αδερφό της Ιωσήφ Κλήμη, η Ελισάβετ Καρλόττα απάντησε: «Δεν είμαι φτιαγμένη, κυρία, για έναν δεύτερο γιο ».
Καθώς η μητέρα της περιφρονούσε τα νόθα παιδιά του Βασιλιά, οι πιθανότητες μιας τέτοιας συμμαχίας ήταν απομακρυσμένες. Ωστόσο, το 1692, προς «φρίκη» της Δούκισσας της Ορλεάνης, ο γιος της, Φίλιππος της Ορλεάνης, παντρεύτηκε τη Φραγκίσκη Μαρία των Βουρβόνων, τη νεότερη νόθα κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και της Φρανσουάζ Ατεναϊς, Μαρκησίας του Μοντεσπάν.
Η μητέρα της Ελισάβετ ήθελε η κόρη της να παντρευτεί τον Γουλιέλμο Γ΄ της Αγγλίας, ο οποίος ήταν χήρος της Μαρίας Β΄ της Αγγλίας, αλλά λόγω θρησκευτικών διαφορών, ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε. Άλλος υποψήφιος ήταν ο Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Ιωσήφ θεωρήθηκε μεγάλης εκτίμησης και, αν είχε γίνει ο γάμος, η ένωση θα ήταν ένας τρόπος συμφιλίωσης των Βουρβόνων και των παραδοσιακών αντιπάλων τους, των Αψβούργων. Ακόμα και ο χήρος πρώτος εξάδελφός της, Λουδοβίκος, Μέγας Δελφίνος, προτάθηκε, όπως και ο γιος του, ο Λουδοβίκος, Δούκας της Βουργουνδίας, και ένας άλλος ξάδερφος, ο νομιμοποιημένος Λουδοβίκος Αύγουστος του Μαιν, ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και της Μαρκησίας ντε Μοντεσπάν. Η τελευταία πρόταση, προς ανακούφιση της μητέρας της, δεν συνέβη καθώς ο Δούκας του Μαιν παντρεύτηκε την Λουίζα Βενεδίκτη των Βουρβόνων τον Μάιο του 1692. Η Ελισάβετ Καρλόττα παντρεύτηκε τελικά στις 13 Οκτωβρίου 1698 στο Παλάτι του Φονταινεμπλώ τον Λεοπόλδο της Λωρραίνης, τον γιο του Καρόλου Ε΄ της Λωρραίνης και της Ελεονώρας Μαρίας Ιωσηφίνας της Αυστρίας.
Ο γάμος ήταν το αποτέλεσμα της Συνθήκης του Ρέισβεϊκ, μία από τις προϋποθέσεις της οποίας ήταν ότι το Δουκάτο της Λωρραίνης, το οποίο είχε εδώ και πολλά χρόνια στην κατοχή της Γαλλίας, να δοθεί στον Λεοπόλδο Ιωσήφ, γιο του Καρόλου Ε΄, Δούκα της Λωρραίνης. Επομένως, η Ελισάβετ Καρλόττα δεν ήταν παρά ένα μέσο για τη σιγουριά της ειρηνευτικής συνθήκης. Η μητέρα της είπε αργότερα ότι η κόρη της ήταν «θύμα πολέμου».
Δούκισσα της Λωρραίνης
Ο γάμος θεωρήθηκε ως λαμπρός αγώνας από την Λωρραίνη, αλλά θεωρήθηκε από μερικούς ως ένας βαθμό που δεν άξιζε για μια μικρή πριγκίπισσα της Γαλλίας. Παρ' όλα αυτά, η Λωρραίνη έλαβε για προίκα 900.000 λίβρες. Τόσες διακρίσεις προκάλεσαν τη ζήλια των άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας και, με αφορμή τον θάνατο ενός παιδιού του Δούκα του Μαιν, ορισμένες πριγκίπισσες παραβρέθηκαν στις τελετές του γάμου δι' αντιπροσώπου με φόρεμα πένθους.
Μετά το γάμο της Ελισάβετ, η ανιψιά της Λουίζα Αδελαΐδα της Ορλεάνης, που γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1698, πήρε τον τίτλο της Δεσποινίδας της Σαρτρ.
Όρη Πίλις
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Τα Όρη Πίλις όπως φαίνονται από την πόλη [[Ντόρογκ]] Τα Όρη Πίλις είναι ορεινή περιοχή στα Υπερδουνάβια Όρη. Η υψηλότερη κορυφή τους είναι το Pilis-tető στα 756 μέτρα. Είναι ένας δημοφιλής προορισμός πεζοπορίας στην Ουγγαρία.
Είναι ο άμεσος νότιος γείτονας των Όρεων Βίσεγκραντ που βασίζονται σε ηφαιστειακά πετρώματα ενώ το Πίλις είναι ιζηματογενές.
Ελισάβετ Καρλόττα της Ορλεάνης
Δούκισσα της Λωρραίνης
Προς έκπληξη όλων, ο γάμος αποδείχθηκε ευτυχισμένος. Με τη γέννηση των παιδιών της, η Ελισάβετ έδειξε μεγάλο μητρικό ένστικτο και τρυφερό χαρακτήρα. Έκαναν μαζί δεκατρία παιδιά, από τα οποία πέντε επέζησαν στην ενηλικίωση. Τρία από αυτά πέθαναν μέσα σε μια εβδομάδα τον Μάιο του 1711 εξαιτίας μιας επιδημίας ευλογιάς στο Κάστρο του Λυνεβίλ, έδρα του δουκάτου της Λωρραίνης.
Όρη Πίλις
Ιστορία της περιοχής
Η περιοχή ήταν περιοχή κυνηγιού για τους μεσαιωνικούς βασιλιάδες. Έχουν σωθεί πολυάριθμα κυνηγετικά καταφύγια. Μια από τις πιο πολυσύχναστες περιοχές ήταν γύρω από το χωριό Πιλισέντκερεστ.
Παραπομπές
Πιλις Κατηγορία:Υπερδουνάβια Όρη Κατηγορία:Αποθέματα βιόσφαιρας στην Ουγγαρία
Ελισάβετ Καρλόττα της Ορλεάνης
Δούκισσα της Λωρραίνης
Το 1708, μετά από δέκα χρόνια γάμου, ο σύζυγός της γύρισε την προσοχή του σε μια άλλη, την Άννα Μαργαρίτα του Λυνεβίλ. Η Ελισάβετ, γεμάτη αμηχανία, με τη συμβουλή της μητέρας της, παρέμεινε σιωπηλή και συνέχισε να ζει στο Κάστρο του Λυνεβίλ με το σύζυγό της και την ερωμένη του. Η Άννα Μαργαρίτα παρέμεινε η αγαπημένη ερωμένη του Λεοπόλδου μέχρι το θάνατό του το 1729. Ωστόσο, επισκεπτόταν ακόμα την κρεβατοκάμαρα της συζύγου του, Ελισάβετ. Το ζευγάρι είχε άλλα πέντε παιδιά, ένα από τα οποία θα γινόταν ο πατέρας της Μαρίας Αντουανέττας της Αυστρίας, μετέπειτα βασίλισσας της Γαλλίας.
Τον Ιούνιο του 1701, ο πατέρας της πέθανε μετά από μια θερμή διαφωνία με τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ στις Βερσαλλίες για τον Δούκα του Σαρτρ. Ο αδελφός της έγινε έτσι ο νέος δούκας της Ορλεάνης. Η μητέρα της έμεινε στο έλεος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ που της απαγόρευσε να επισκέπτεται ξένο χώμα. Ως αποτέλεσμα, η Ελισάβετ μπόρεσε να δει τη μητέρα της μόνο όταν πήγε στις Βερσαλλίες. Παρ' όλα αυτά, η Ελισάβετ και η μητέρα της εξακολουθούσαν να βλέπουν η μια την άλλη και να διατηρούν επαφή μέσω επιστολών. Η αλληλογραφία τους καταστράφηκε σε πυρκαγιά στο Κάστρο του Λυνεβίλ το 1719. Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου ΙΔ΄ το 1715, ο μεγαλύτερος αδελφός της, έγινε ο αντιβασιλέας της Γαλλίας για τον πεντάχρονο Λουδοβίκο ΙΕ΄. Το 1718, κατά τη διάρκεια μιας σύντομης επίσκεψης στο γαλλικό δικαστήριο στο Παρίσι, η ανιψιά της, η Μαρία Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης, έδωσε μια υπέροχη δεξίωση προς τιμήν της στο Παλάτι του Λουξεμβούργου που περιλάμβανε, που θεωρήθηκε ένα από τα πιο πλούσια της εποχής.
Ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ στέφθηκε βασιλιάς της Γαλλίας στον Καθεδρικό Ναό της Ρενς, στις 25 Οκτωβρίου 1722. Ήταν η μόνη φορά που η νεότερη κόρη της Ελισάβετ, Άννα Καρλόττα, θα έβλεπε τη γιαγιά της που πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα στις 8 Δεκεμβρίου. Ο αδελφός της Ελισάβετ πέθανε ένα χρόνο μετά το θάνατο της μητέρας του στις 2 Δεκεμβρίου 1723.
Ο σύζυγός της πέθανε το 1729, αφήνοντας τη σύζυγό του αντιβασίλισσα της Λωρραίνης για το γιο τους, Φραγκίσκο Στέφανο. Αφού εκπαιδεύτηκε στη Βιέννη, ο Φραγκίσκος Στέφανος επέστρεψε στη Λωρραίνη το 1730. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Βιέννη αφού έδωσε τη θητεία της μητέρας του ως αντιβασιλέας.
Η Ελισάβετ προσπάθησε να αρραβωνιάσει τη μικρότερη κόρη της Άννα Καρλόττα με τον Λουδοβίκο ΙΕ΄. αυτό το έργο απέτυχε λόγω των δολοπλοκιών του Λουδοβίκου Ερρίκου του Κοντέ. Η Ελισάβετ προσπάθησε στη συνέχεια να οργανώσει τον γάμο της Άννας με τον πρώτο της ξάδερφο Λουδοβίκο της Ορλεάνης, ο οποίος είχε πρόσφατα χηρεύσει. Ωστόσο, εκείνος αρνήθηκε.
Μετέπειτα ζωή
Ανήμπορη να εμποδίσει τον γιο της Φραγκίσκο να εγκαταλείψει το δουκάτο της Λωρραίνης στον Στανίσλαο Λετσύνσκι όταν ο Φραγκίσκος παντρεύτηκε στην Αυστρία τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων, η Ελισάβετ μετακόμισε στο Κάστρο του Αρουέ στο κοντινό Κομμερσύ.
Η Ελισάβετ απεβίωσε από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, στις 23 Δεκεμβρίου 1744 σε ηλικία των 68 ετών. Πριν από αυτήν είχαν αποβιώσει δέκα από τα δεκατρία της παιδιά. Εννέα μήνες μετά το θάνατό της, ο γιος της Φραγκίσκος έγινε Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1698 τον Λεοπόλδο της Λωρραίνης και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Διεθνές Αεροδρόμιο Ίντιρα Γκάντι
Το Διεθνές Αεροδρόμιο «Ίντιρα Γκάντι» (αγγλ.: Indira Gandhi International Airport, IATA: DEL, ICAO: VIDP) είναι το διεθνές αεροδρόμιο που βρίσκεται και εξυπηρετεί την πόλη Δελχί της Ινδίας, ως διεθνής αεροπορικός κόμβος της ινδικής πρωτεύουσας του Νέου Δελχίου, καθώς και της υπόλοιπης βόρειας Ινδίας. Το αεροδρόμιο, που έχει έκταση 20.066 στρέμματα, βρίσκεται στο προάστιο Παλάμ, 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του σιδηροδρομικού σταθμού του Νέου Δελχίου και 16 χιλιόμετρα από το κέντρο του Νέου Δελχίου. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή της δολοφονημένης πρώην πρωθυπουργού της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι και είναι το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ινδία όσον αφορά την κυκλοφορία επιβατών από το 2009. Είναι επίσης το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της χώρας όσον αφορά την κυκλοφορία φορτίου, ξεπερνώντας τη Βομβάη στα τέλη του 2015. Κατά το ημερολογιακό έτος 2018 ήταν το δωδέκατο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο σε όλο τον κόσμο και το έκτο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ασία, με την κίνηση επιβατών που διαχειριζόταν να φθάνει σχεδόν τα 70 εκατομμύρια επιβάτες. Επίσης, είναι το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στον κόσμο για αεροσκάφη Airbus A320. Το υπό κατασκευή πρόγραμμα επεκτάσεως θα αυξήσει την ικανότητα του αεροδρομίου να χειρίζεται 100 εκατομμύρια επιβάτες έως το 2030 και ήδη, με την έναρξη λειτουργίας στο Τερματικό 3 το 2010, κατέστη το μεγαλύτερο αεροπορικό κέντρο της νότιας Ασίας.
Το 2010 στο αεροδρόμιο απονεμήθηκε βραβείο για το τέταρτο καλύτερο αεροδρόμιο στον κόσμο στην κατηγορία 15 έως 25 εκατομμύρια επιβάτες ανά έτος, αλλά και για το «καλύτερο βελτιωμένο αεροδρόμιο» στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού από το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων. Αργότερα, το 2015, το αεροδρόμιο βαθμολογήθηκε ως το καλύτερο στον κόσμο στην κατηγορία 25 έως 40 εκατομμύρια επιβάτες 15, από το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων. Επιπλέον, στα βραβεία της Skytrax το 2015 στο «Ίντιρα Γκάντι» απονεμήθηκε το βραβείο «Καλύτερο Αεροδρόμιο στην Κεντρική Ασία» και «Καλύτερο Προσωπικό Αεροδρομίου στην Κεντρική Ασία». Τέλος, το αεροδρόμιο, μαζί με το αεροδρόμιο της Βομβάης, κρίθηκε ως το «Καλύτερο αεροδρόμιο του κόσμου» στα Βραβεία Υπηρεσιών Ποιότητας Αεροδρομίου 2017, στην υψηλότερη κατηγορία αεροδρομίων, που διαχειρίζονται περισσότερους από 40 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως.
Το άλλο αεροδρόμιο που εξυπηρετεί το Δελχί είναι το αεροδρόμιο Χιντόν, το οποίο είναι πολύ μικρότερο σε μέγεθος και διαχειρίζεται κυρίως περιφερειακές πτήσεις έξω από την πόλη. Υπάρχει και το αεροδρόμιο Σαφταργούνηκ, που χρησιμοποιείται κυρίως από ελικόπτερα VVIP και μικρά ναυλωμένα ελικόπτερα, εξαιτίας του μικρού του διαδρόμου. Το υπό σχεδίαση αεροδρόμιο Τζεβάρ αποσκοπεί στο να αντισταθμίσει το φορτίο του Διεθνούς Αεροδρομίου «Ίντιρα Γκάντι».
Κοντζοκιόλ
Το Κοντζοκιόλ είναι χωριό στην Περιφέρεια Ος του Κιργιστάν.
Μερικές κοντινές πόλεις και χωριά είναι το Κιζίλ-Τάλα (4 μίλια), το Τσαλκουϊρούκ (6 μίλια) και το Κιτσίκ-Αλάι (10 μίλια)
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Τζοβάνι νταλε Μπάντε Νέρε
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη του Φορλί, στη βόρεια Ιταλία και ήταν γιος του Τζοβάνι του Ποπολάρου και της Αικατερίνη Σφόρτσα, μιας από τις διασημότερες γυναίκες της Ιταλικής Αναγέννησης.
Ο Τζοβάνι έγινε στρατιωτικός στην υπηρεσία του Πάπα Λέοντα Ι΄, που ανήκε στην οικογένεια των Μεδίκων. Πήρε το βάπτισμα του πυρός το 1516 στη νίκη του κατά του Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντελλα Ρόβερε, δούκα του Ουρμπίνο. Σχημάτισε μια ομάδα ιππέων, που ειδικεύτηκε σε σκληρές τακτικές ενέδρας και νίκησε το 1520 επαναστάτες βαρόνους στο Μάρκε. Ο Πάπας Λέων Ι΄ συμμάχησε με τον αυτοκράτορα Κάρολος Ε΄ το 1521 κατά του Γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α΄, προκειμένου να κερδίσει τις πόλεις του Μιλάνου, της Πάρμας και της Πλακεντίας. Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Τζοβάνι νίκησε τους Γάλλους στο Βάπριο ντ' Άντα. Για να δείξει την θλίψη του, λόγω του θανάτου του Πάπα Λέοντα Ι΄, το Δεκέμβριο του 1521, έβαλε μαύρες λωρίδες στα διακριτικά του και γι' αυτό πήρε το συγκεκριμένο προσωνύμιο (μπάντε νέρε=μαύρες λωρίδες).
Τον Αύγουστο του 1523 κλήθηκε ξανά στον αυτοκρατορικό στρατό και νίκησε τους Γάλλους και τους Σουηδούς στο Καπρίνο Μπεργκαμάσκο. Την ίδια χρονιά ένα άλλο μέλος της οικογένειας των Μεδίκων, ο Κλήμης Ζ΄, έγινε Πάπας, αλλά ο Τζοβάνι δεν πήρε μέρος στην μάχη της Παβία, γιατί είχε τραυματιστεί βαριά σε μονομαχία και έπρεπε να πάει για θεραπεία.
Το 1526 ξέσπασε ο πόλεμος της Συμμαχίας του Κονιάκ, με τον αρχηγό της συμμαχίας Φραντσέσκο Μαρία ντελλα Ρόβερε να εγκαταλείπει το Μιλάνο που κατακλύσθηκε από τον αυτοκρατορικό στρατό. Ο Τζοβάνι τραυματίστηκε ξανά σε μάχη κοντά στο Γκοβέρνολο και μεταφέρθηκε στη Μάντοβα, όπου και πέθανε από σηψαιμία στις 30 Νοεμβρίου 1526
Ήταν ο τελευταίος μεγάλος κοντοτιέρος, ενώ ο μεγάλος συγγραφέας και κωμικός της αναγέννησης Πιέτρο Αρετίνο ήταν στενός του φίλος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Σαλβιάτι, κόρη του Τζάκοπο τραπεζίτη & πολιτικού και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Παρασκευή και 13 Μέρος III
Η Παρασκευή και 13 Μέρος ΙΙΙ (πρωτότυπος τίτλος: Friday the 13th Part III) είναι αμερικανική ταινία τρόμου, και ειδικότερα του είδους σλάσερ, του 1982. Η σκηνοθεσία είναι του Στιβ Μάινερ και η παραγωγή του Φρανκ Μανκούζο Τζ. Είναι η τρίτη ταινία στο franchise του Παρασκευή και 13 και πρωταγωνιστούν οι Ντάνα Κιμελ, Ρίτσαρντ Μπρούκερ, Πολ Κράτκα, Λάρι Ζέρνερ και Τρέισι Σάβατζ. Μετά τα γεγονότα του Παρασκευή και 13 Μέρος 2, η πλοκή αφορά μια έφηβη κοπέλα και τους φίλους της που κάνουν διακοπές σε ένα σπίτι στη Κρίσταλ Λέικ, όπου ένας πληγωμένος Τζέισον Βόρχις έχει προσφύγει. Η ταινία αυτή είναι το ντεμπούτο του ανταγωνιστή Τζέισον Βόρχις με τη χαρακτηριστική του μάσκα του χόκεϊ που έχει γίνει σήμα κατατεθέν όσο του χαρακτήρα όσο και του franchise, καθώς και σύμβολο στον αμερικανικό κινηματογράφο και στις ταινίες τρόμου γενικά.
Το αρχικό σενάριο εστίαζε στη Τζίνι Φιλντ η οποία πάσχει από διαταραχή μετατραυματικού στρες και μαθαίνει αυτοάμυνα. Η Φιλντ επιστρέφει στο κολέγιο αφού έχει επιζήσει από την προσπάθεια του Τζέισον Βόρχις να τη δολοφονήσει στη προηγούμενη ταινία. Αφού βρίσκει το πτώμα του Πολ στο κοιτώνα της, προετοιμάζεται να εντοπίσει το Βόρχις και να τον αντιμετωπίσει σε μια τελική μάχη. Ωστόσο, η ιδέα αυτή εγκαταλείφθηκε όταν η ηθοποιός Έιμι Στιλ δεν δέχθηκε να επιστρέψει στο συγκεκριμένο ρόλο.
Η Παρασκευή και 13 Μέρος ΙΙΙ αρχικά κυκλοφόρησε σε 3D και είναι η μόνη ταινία στο franchise που έχει κυκλοφορήσει σε αυτή τη μορφή. Η ταινία προοριζόταν να ολοκληρώσει τη σειρά ως τριλογία, ωστόσο η ταινία δεν περιλάμβανε κάποιο τίτλο στην ονομασία της που να υποδεικνύει κάτι τέτοιο. Η ταινία κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στις 13 Αυγούστου 1982, λαμβάνοντας $36.6 εκατομμύρια στο box office των ΗΠΑ με προϋπολογισμό $2.3 εκατομμύρια παρά τις αρνητικές κριτικές. Όσον αφορά τις ταινίες τρόμου, η Παρασκευή και 13 Μέρος ΙΙΙ έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του 1982, πίσω από το Πόλτεργκαϊστ. Επίσης, έχει τη τρίτη θέση στις ταινίες Παρασκευή και 13 στο κόψιμο εισιτηρίων, με 11,762,400 κατά προσέγγιση στη πρώτη του κυκλοφορία. Ακολούθησε η ταινία Παρασκευή και 13: Το Τελευταίο Κεφάλαιο.
Πλοκή
Μετά τα γεγονότα της προηγούμενης ταινίας, ένας βαριά τραυματισμένος και χωρίς μάσκα Τζέισον Βόρχις πηγαίνει σε ένα κατάστημα κοντά στη λίμνη για αλλαγή ρούχων. Ενώ είναι εκεί δολοφονεί τους ιδιοκτήτες του καταστήματος. Εντωμεταξύ, η Κρις Χίγκινς και οι φίλοι της ταξιδεύουν στο Καταφύγιο Χίγκινς, το παλιό της σπίτι στη Κρίσταλ Λέικ, για να περάσουν το Σαββατοκύριακο. Η παρέα συμπεριλαμβάνει την έγκυο Ντέμπι, το σύντροφο της, Άντι, το φαρσέρ Σέλι, τη Βέρα (η οποία είναι το ραντεβού στα τυφλά του Σέλι, αλλά δεν ανταποκρίνεται στα συναισθήματα του) και τους Τσακ και Τσίλι, που καπνίζουν ναρκωτικά. Αφού πέφτουν σε έναν άνδρα με το όνομα Άμπελ, ο οποίος τους συμβουλεύει να γυρίσουν πίσω, η παρέα βρίσκει το Ρικ, το σύντροφο της Κρις, στο προορισμό τους. Σε ένα παντοπωλείο, ο Σέλι και η Βέρα έρχονται σε μια αντιπαράθεση με τους μοτοσυκλετιστές Άλι, Φοξ και Λόκο. Ο Σέλι μπαίνει μέσα στο αυτοκίνητο και ρίχνει κάτω τις μηχανές τους, εντυπωσιάζοντας τη Βέρα. Αργότερα, οι μοτοσυκλετιστές εμφανίζονται στο Καταφύγιο Χίγκινς όπου παίρνουν το φυσικό αέριο από το φορτηγό και προσπαθούν να κάψουν τον αχυρώνα για να τους εκδικηθούν. Ο Τζέισον, ο οποίος κρύβεται στον αχυρώνα, δολοφονεί τη Φοξ και το Λόκο, προτού αναισθητοποιήσει τον Άλι. Εκείνη τη νύχτα, η Κρις και ο Ρικ κατευθύνονται στο δάσος. H Κρις του είπε πως ο κύριος λόγος που επέστρεψε είναι για να αντιμετωπίσει τους φόβους της και του εξηγεί πώς δέχτηκε επίθεση από έναν παραμορφωμένο άνδρα πριν από δύο χρόνια, οδηγώντας τη στο να φύγει από τη Κρίσταλ Λέικ για να ξεπεράσει το ψυχολογικό τραύμα.
Στο Καταφύγιο Χίγκινς, ο Σέλι τρομάζει τη Βέρα με μια μάσκα του χόκεϊ και έπειτα περιπλανιέται στον αχυρώνα, όπου ο Τζέισον τον δολοφονεί. Παίρνοντας τη μάσκα για να κρύψει το πρόσωπο του, ο Τζέισον προχωράει για να σκοτώσει τη παρέα. Η Βέρα βρίσκει το πορτοφόλι του Σέλι κάτω από την αποβάθρα και δέχεται ένα χτύπημα από ψαροτούφεκο στο κεφάλι. Ο Τζέισον μπαίνει μέσα στο σπίτι και δολοφονεί τον Άντι με ένα μεγάλο μαχαίρι. Η Ντέμπι τελειώνει το μπάνιο της και αναπαύεται σε μια αιώρα, όμως ο Τζέισον βρίσκεται από κάτω της και τη δολοφονεί. Όταν το ρεύμα πέφτει, ο Τσακ κατεβαίνει τις σκάλες μέχρι το υπόγειο μόνο για να τον ρίξει ο Τζέισον πάνω στο κουτί ασφαλειών, όπου έπαθε ηλεκτροπληξία. Η Τσίλι ανακαλύπτει πως όλοι ήταν νεκροί και ο Τζέισον τη δολοφονεί επίσης.
Όταν το αυτοκίνητο του Ρικ παθαίνει βλάβη, η Κρις και ο Ρικ αναγκάζονται να περπατήσουν πίσω στο σπίτι για να το βρουν σε αταξία. Ο Ρικ βγαίνει έξω για να ψάξει, όμως ο Τζέισον τον γραπώνει και του σφίγγει το κεφάλι μέχρι θανάτου με τα χέρια του. Έπειτα, ο Τζέισον επιτίθεται στη Κρις, η οποία μόλις που γλυτώνει και αφού φεύγει από το σπίτι προσπαθεί να διαφύγει με το φορτηγό. Το όχημα μένει από βενζίνη και η Κρις κατευθύνεται στον αχυρώνα για να κρυφτεί, όμως ο Τζέισον της επιτίθεται ξανά. Μέσα στον αχυρώνα, η Κρις τον χτυπάει στο κεφάλι με ένα φτυάρι, και τον κρεμάει. Εκείνος αποκτά τις αισθήσεις του και βγάζει τη μάσκα του για να απελευθερωθεί από τη θηλιά και η Κρις τον αναγνωρίζει ως τον άνδρα που της είχε επιτεθεί πριν από δύο χρόνια. Ο Άλι συνέρχεται και προσπαθεί να επιτεθεί στο Τζέισον, αλλά κατατροπώνεται. Ο αντιπερισπασμός επιτρέπει στη Κρις να χτυπήσει το Τζέισον στο κεφάλι με ένα τσεκούρι. Εκείνος παραπατά προς το μέρος της, όμως τελικά καταρρέει. Εξουθενωμένη, η Κρις μπαίνει σε μια βάρκα και αποκοιμάται.
Η Κρις βλέπει ένα εφιάλτη με το Τζέισον χωρίς μάσκα να τρέχει προς τα πάνω της προτού εξαφανιστεί, όμως έπειτα στο όνειρο εμφανίζεται το σώμα της Πάμελα Βόρχις το οποίο βγαίνει από τη λίμνη για να τη τραβήξει μέσα. Το επόμενο πρωί, η αστυνομία φτάνει και συνοδεύει τη ψυχολογικά τραυματισμένη Κρις από το Καταφύγιο Χίγκινς. Το σώμα του Τζέισον βρίσκεται ακόμη στον αχυρώνα καθώς η λίμνη είναι ήρεμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου σλάσερ Κατηγορία:Ταινίες exploitation Κατηγορία:Ταινίες του Παρασκευή και 13 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διαταραχή μετατραυματικού στρες
Νίκος Μαμαγκάκης
Ο Νίκος Μαμαγκάκης (Ρέθυμνο, 3 Μαρτίου 1929 − Αθήνα, 24 Ιουλίου 2013) ήταν Έλληνας συνθέτης.
Βιογραφία
Ξεκίνησε τις σπουδές του από το Ωδείο Αθηνών και εν συνεχεία από το 1957 μαθήτευσε στην Ανώτατη Μουσική Σχολή του Μονάχου δίπλα στους Καρλ Ορφ και Γκέντσμερ.
Από τα γνωστότερα έργα του είναι: Αναρχία για κρουστά και ορχήστρα, Σενάριο για δύο αυτοσχέδιους τεχνοκρίτες για ενόργανο σύνολο, ταινία και σκηνική δράση, Παραστάσεις για φλάουτο, φωνή και σκηνική δράση, Μουσική για τέσσερις πρωταγωνιστές, Κασσάνδρα, Ερωτόκριτος, μουσική για τον Πλούτο του Αριστοφάνη, ''Τριττύς, Τετρακτύς, Εγκώμιο στο Ν. Σκαλκώτα και πρόσφατα, η σύγχρονη όπερα Οδύσσεια (βασισμένη στο ομώνυμο έπος του Νίκου Καζαντζάκη. Έγραψε μουσική για τον ελληνικό κινηματογράφο, όπως: Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλικάρι, Η αρχόντισσα και ο αλήτης (όλες του Ντίνου Δημόπουλου), Λούφα και παραλλαγή, Άρπα-κόλλα, Βίος και Πολιτεία (του Νίκου Περάκη), Η λεωφόρος του μίσους'' (του Νίκου Φώσκολου) και πολλά άλλα. Τον Απρίλιο 1997 παρουσίασε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το τρίπρακτο λυρικό έργο του «Όπερα των σκιών» (εμπνευσμένο από το θέατρο σκιών) σε λιμπρέτο του Νάσου Θεοφίλου.
Απεβίωσε από καρκίνο στις 24 Ιουλίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ζεφύρι
Το Ζεφύρι είναι περιοχή του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών, στο βορειοδυτικό κομμάτι της Περιφέρειας Αττικής. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 με το νόμο 3852/2010 ενσωματώθηκε στο Δήμο Φυλής.
Συγκοινωνιακά εξυπηρετείται από τη λεωφορειακή γραμμή 735 (Αχαρναί-Ζεφύρι-Σταθμός Κάτω Πατησίων). Η έξοδος 6 της Αττικής Οδού μετά το τούνελ "Ζεφύρι" προς Ελευσίνα, εξυπηρετεί επίσης όσους κινούνται με το αυτοκίνητο. Στην έξοδο αυτή λειτουργεί και στάση του προαστιακού σιδηρόδρομου.
Ονομασία
Όσον αφορά το όνομα της πόλης, υπάρχουν δύο ιστορίες. Η μία ιστορία λεει ότι το Ζεφύρι πήρε το όνομα από ένα πηγάδι που υπήρχε παλιά και το χρησιμοποιούσαν για να ποτίζουν τα ζώα. Το πηγάδι αυτό το είχαν ονομάσει Ζωφριά. Η δεύτερη περίπτωση είναι να πήρε το όνομα εξαιτίας του ανέμου Ζέφυρου, που ήταν έντονος στην περιοχή. Το Ζεφύρι ανήκε στον δήμο Αχαρνών μέχρι το 1967 που αποσπάστηκε από το Μενίδι και έγινε κοινότητα. Μέχρι το 1967 οι κάτοικοι ήταν ελάχιστοι, χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό και ένα μοναδικό τηλέφωνο για τις ανάγκες όλων. Το Ζεφύρι ονομαζόταν Ζοφριά μέχρι το 1963 οπότε και μετονομάστηκε σε Βασίλισσα Φρειδερίκη, ονομασία που διατήρησε μέχρι το 1967. Την χρονιά αυτή μετονομάστηκε σε Ζεφύρι.
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Ζεφυρίου συστάθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1967 με την απόσπαση του οικισμού Ζεφύριον από το δήμο Αχαρνών και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 22 Αυγούστου 1990 και λειτούργησε ως δήμος ως την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στο δήμο Φυλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Φυλής Κατηγορία:Αττική-επέκταση Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Κλειώ
Στην ελληνική μυθολογία η Κλειώ ήταν η Μούσα της Ιστορίας. Εγγυάται την πιστότητα του αρχικού λόγου, διατηρώντας την ενότητά του στο διηνεκές προφορικά ή γραπτά, εφόσον «η φωνή ομηρεύουσα», αυτή που καθίσταται όμηρος του γραπτού λόγου είναι και λιγότερο επισφαλής σε αλλοιώσεις προϊόντος του χρόνου. Ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης.
Το όνομα της προέρχεται από τη ρίζα κλέω/κλείω που σημαίνει αφηγούμαι ή κάνω γνωστό.
Ζωγράφιζαν την Κλειώ δαφνοστεφανωμένη και με πορφυρό ένδυμα. Στο δεξί της χέρι κρατούσε μία σάλπιγγα (για να διαλαλεί τις αξιομνημόνευτες παραδειγματικές πράξεις) και στο αριστερό ένα βιβλίο, που έγραφε: "Κλειώ Ιστορία". Στα πόδια της υπήρχε το: "Κιβώτιο της Ιστορίας". Επίσης και την κλεψύδρα όσον αφορά τη ροή και τη χρονική τάξη των γεγονότων.
Είχε ένα γιο από τον Πίερο, τον Υάκινθο. Το πάθος μεταξύ της Κλειούς και του Πιέρου ήταν η τιμωρία της Αφροδίτης, όταν κάποτε η Κλειώ τόλμησε να την ειρωνευτεί για τον δεσμό της με τον Άδωνη.
Ετυμολογία
Η καταγραφή των ένδοξων πράξεων του παρελθόντος έδινε το κλειδί για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τα μέλλοντα να συμβούν, έργο παιδευτικό κυρίως. Εξ ου και η φράση του Ησίοδου «τα τ’ εόντα προ τ’ εόντα τα τ’ εσόμενα» που συμπυκνώνει την ουσία της ιστορικής γνώσης.thumb|«Κλειώ» - λεπτομέρεια από το «Η Αλληγορία της Ζωγραφικής», [[Βερμέερ]]
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιστοριογραφία της Ελλάδας Κατηγορία:Μούσες Κατηγορία:Πιερική μυθολογία
8 Mile (soundtrack)
Το Music from and Inspired by the Motion Picture 8 Mile είναι το επίσημο soundtrack της ημι-αυτοβιογραφικής ταινίας του 2002 8 Mile, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Αμερικάνος ράπερ Eminem. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Shady Records, και έβγαλε το υπερ-επιτυχημένο single "Lose Yourself". Έβγαλε επίσης ένα ακόμα soundtrack, το More Music from 8 Mile, αποτελούμενο από τραγούδια που εμφανίζονται στο 8 Mile, που είχαν κυκλοφορήσει ως singles την περίοδο που διαδραματίζεται η ταινία του 1995. Ένα από τα τραγούδια εκτελέστηκε από τον Tupac Shakur, που θα αποτελούσε το αντικείμενο ενός ντοκιμαντέρ με ένα soundtrack με παραγωγή από τον Eminem, ο οποίος παρήγαγε επίσης ένα μεταθανάτιο άλμπουμ του Tupac. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης τέσσερα τραγούδια από την Wu-Tang Clan και τα μέλη της, και δύο τραγούδια από τον Mobb Deep, ο οποίος τελικά υπέγραψε στην G-Unit Records, με επικεφαλής τον καλλιτέχνη της Shady Records, 50 Cent. Και τα δύο άλμπουμ έγιναν επίσης διαθέσιμα σε censored versions, αφαιρώντας το μεγαλύτερο μέρος της άσχημης αισχρολογίας και του βίαιου περιεχομένου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Eminem Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Eminem Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Denaun Porter Κατηγορία:Άλμπουμ από την Aftermath Entertainment Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002 Κατηγορία:Soundtrack ταινιών Κατηγορία:Μουσική στο Ντιτρόιτ
Banana Boat Song
Η Μπανανιέρα  - (αγγλ. banana boat song) είναι λαϊκό τραγούδι της Τζαμάικα, σε στυλ καλύψο. Έγινε δημοφιλές στην εκτέλεση του Χάρι Μπελαφόντε.
Ιστορία
Οι ρίζες του τραγουδιού πάνε πίσω στο λαϊκό τοπικό τραγούδι της Καραϊβικής με τίτλο «Ξημερώνει» (Day dah light). Το τραγούδι διηγείται την ιστορία των σκλάβων που μέρα νύχτα φόρτωναν μπανάνες στα μπούκα των καραβιών. Έβλεπαν τον αυγερινό και τραγουδούσαν «τέλειωσε η βάρδια, ξημέρωσε, πάμε σπίτι». Είδαν την αυγή και το σχετικό τέλος της βάρδιας: το φως της Ημέρας να έρθει και θέλω να πάω σπίτι. Αυτό είναι και το γνήσιο ρεφρέν του τραγουδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Singles του 1957 Κατηγορία:Singles του 1956 Κατηγορία:Singles της RCA Records
Τζάννι Ανιέλλι
Ο Τζιοβάννι (Τζιάννι) Ανιέλλι (ιταλ.: Giovanni Agnelli, Τορίνο, 12 Μαρτίου 1921 - 24 Ιανουαρίου 2003) γνωστός και με το προσωνύμιο «Ο Δικηγόρος» (L' Avocato) ήταν Ιταλός βιομήχανος και βασικός μέτοχος του Ομίλου της Fiat. Επίσης ήταν ισόβιος γερουσιαστής και ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας Γιουβέντους. Ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ιταλίας.
Βιογραφία
thumb|left|Ο Τζιάννι Αννιέλλι (αριστερά) με τον παππού του και ιδρυτή της Φίατ, Τζιοβάννι Αννιέλλι, το 1940.
Ο Ανιέλλι πήρε μέρος, ως έφεδρος αξιωματικός, στον Ελληνο-ιταλικό πόλεμο (1940-1941) και μετά από την ελληνική κατάρρευση τον Απρίλιο του 1941, υπηρέτησε στην ιταλική φρουρά της Αθήνας. Αργότερα, πήρε μέρος στις συγκρούσεις κατά τη Γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση όπου μάλιστα τραυματίσθηκε, ενώ πολέμησε και στη Βόρειο Αφρική.
Ο νεαρός ακόμη τότε Ανιέλλι έγινε σύντομα ένα από το μεγαλύτερα σύμβολα επιτυχίας, πλούτου και φήμης της Ιταλίας. Γοητευτικός και σαγηνευτικός που έμελλε να πάρει στα χέρια του την αυτοκινητοβιομηχανία της Φίατ, που είχε ιδρύσει ο παππούς του, Τζιοβάννι Ανιέλλι, στο Τορίνο το 1899, και να την μετατρέψει σε έναν διεθνή κολοσσό με 360.000 εργαζόμενους και κύκλο εργασιών 15 δισ. δολάρια. Επί των ημερών του, έφτασε να ελέγχει ο ίδιος το 4,4% του ΑΕΠ της Ιταλίας.
Καριέρα
Το προσωνύμιο «ο Δικηγόρος» (L' Avvocato) ο Τζιάννι το απέκτησε λόγω του πτυχίου Νομικής που είχε, αλλά ποτέ δεν το εξάσκησε, καθώς μπήκε απρόοπτα στην FIAT μετά τον θάνατο του πατέρα του, Εντουάρντο, σε αεροπορικό δυστύχημα το 1935, αναλαμβάνοντας διευθυντικές θέσεις σε νεαρή ηλικία.
Προσωπική ζωή
Ο Τζιάννι Ανιέλλι ήταν από τους πιο διάσημους πλέι-μπόι τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, αλλά και ο πιο καλοντυμένος άντρας, αφού με τις στυλιστικές του επιλογές άφησε εποχή στον χώρο της μόδας!
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ρωμανού
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ρωμανού είναι σιδηροδρομικός σταθμός κοντά στο Ασπρόχωμα Μεσσηνίας. Ο σταθμός άνοιξε το 2011 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2016. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός για άλλα δρομολόγια.
Ρωμανού Ρωμανού Ρωμανού
Γύρος της Ιταλίας
Νικητές ανά εθνικότητα
Ποδηλάτες από 15 διαφορετικές χώρες έχουν κερδίσει το Γύρο της Ιταλίας.
Πολυνίκες
Ως το 2019, 22 ποδηλάτες είχαν κερδίσει το γύρο της Ιταλίας περισσότερες από μία φορά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδηλασία
Αρύββας της Ηπείρου
Ο Αρύββας (373 π.Χ. - 319 π.Χ.) ήταν βασιλιάς των Μολοσσών, στην περιοχή της Ηπείρου, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών. Ήταν γιος του βασιλιά Αλκέτα Α΄.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά το θάνατο του Αλκέτα Α΄, βασιλιάς επρόκειτο να επιλεγεί ανάμεσα στους δύο γιους του, Νεοπτόλεμο Β´ και Αρύββα. Μετά από σφοδρή διαμάχη δεν βρέθηκε λύση στο ζήτημα και κατ' επέκταση οι δυο τους συμφώνησαν να διαιρέσουν το βασίλειο και να συμβασιλέψουν. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που εγκαταστάθηκε διπλή βασιλεία. Από όσο γνωρίζουμε δεν υπήρχαν κάποιες περαιτέρω προστριβές ως προς αυτό και η συμφωνία τους κράτησε μέχρι το θάνατο του Νεοπτόλεμου περίπου στο 360 π.Χ., όταν το θρόνο ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο Αρύββας.
Ο Αρύββας νυμφεύτηκε την κόρη του αδελφού του Νεοπτόλεμου Β´, Τρωάδα με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Αιακίδη, πατέρα του Πύρρου. Διέθετε κι έναν μεγαλύτερο γιο, τον Αλκέτα, από άγνωστη σε μας σύζυγο. Τον τελευταίο αναγκάστηκε να τον εξορίσει από το βασίλειό του, όπου εκείνος κυβέρνησε κάποια χρόνια μετά, μετά το θάνατο του αδελφού του και διαδόχου του πατέρα τους, Αιακίδη.
Καταγράφεται πως ο ηγεμόνας των Ιλλυρίων, Βαρδύλι, πραγματοποίησε επίθεση στα εδάφη των Μολοσσών κατά τη βασιλεία του Αρύββα. Ο τελευταίος τότε κατέφυγε σε ένα τέχνασμα: διέδωσε πως επρόκειτο να παραχωρήσει τα εδάφη του στην Αιτωλική Συμπολιτεία. Κατόπιν έστησε ενέδρα με οπλισμένους άνδρες και περίμενε. Οι Ιλλυριοί, που βιάζονταν να προβούν σε λεηλασίες προτού καταφθάσουν οι Αιτωλοί, σκόρπισαν. Με τον τρόπο αυτό οι άνδρες του Αρύββα τους κατατρόπωσαν.
Εκτός από την Τρωάδα, ο αδελφός του απέκτησε ακόμη δυο παιδιά: την Ολυμπιάδα και τον Αλέξανδρο. Το χέρι της πρώτης προσφέρθηκε στο βασιλιά της Μακεδονίας, Φίλιππο Β´, με το ζευγάρι να αποκτά ένα γιο, τον Αλέξανδρο το Μέγα. Αν και ο Αρύββας υποστήριξε το γάμο αυτό, επειδή επιθυμούσε την πολιτική στήριξη του πανίσχυρου γείτονά του, τελικά η κατάσταση γύρισε εναντίον του. Στη Μακεδονία, μαζί με την Ολυμπιάδα πήγε και ο αδελφός της Αλέξανδρος. Στον τελευταίο ο Φίλιππος έδειξε μεγάλη εύνοια και τελικά έκρινε συμφέρον να τον ανεβάσει στο θρόνο της Ηπείρου. Έτσι το 350 π.Χ., όταν ο Αλέξανδρος ήταν είκοσι ετών, ο Αρύββας ανατράπηκε από το Φίλιππο και οδηγήθηκε στην εξορία, όπου και πιθανότατα πέθανε τελικά, εφόσον δεν διαθέτουμε άλλες μαρτυρίες σχετικά με τη μετέπειτα ζωή του.
Ο ιστορικός Διόδωρος αναφέρει πως κατά τη διάρκεια του Λαμιακού Πολέμου (323-322 π.Χ.), μια ομάδα Μολοσσών, υποστηρικτές κάποιου Αρυπταίου, τάχθηκαν με την αντιμακεδονική παράταξη, μόνο για την προδώσουν λίγο καιρό μετά. Δεδομένης της απουσίας άλλων αναφορών στο πρόσωπο του Αρυπταίου και επειδή το ιστορικό υπόβαθρο των δύο προσώπων συμπίπτει χρονικά, υπάρχουν ανεπιβεβαίωτες υποθέσεις πως τα δύο πρόσωπα, Αρύββας και Αρυπταίος, ταυτίζονται.
Ο Αρύββας υπήρξε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του τέθριπου -ή πιθανώς του κέλη- κατά τους 109ους (344 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασιλείς της Δυναστείας των Αιακιδών Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι Ηπειρώτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Κατεχόμενη ζώνη (Γαλλία)
μικρογραφία|350x350εσ|Η Γαλλία χωρίστηκε σε τέσσερα: Ελεύθερη ζώνη, Κατεχόμενη ζώνη, Προσαρτημένη ζώνη (Αλσατία-Μοζέλα) και ζώνη υπό γερμανική στρατιωτική διοίκηση Βρυξελλών (Βόρεια Γαλλία). Η Κατεχόμενη ζώνη (Γαλλικά: La zone occupée) ήταν, κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την υπογραφή της ανακωχής της 22ας Ιουνίου 1940, το τμήμα της Γαλλίας που είχε καταληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Η γραμμή οριοθέτησης τη διαχώριζε από την Ελεύθερη ζώνη της Γαλλίας, μετά την κατοχή της οποίας τον Νοέμβριο του 1942, η κατεχόμενη ζώνη μετονομάστηκε σε «βόρεια ζώνη».
Δημιουργία της κατεχόμενης ζώνης
Μετά τη μάχη της Γαλλίας και την ανακωχή της 22ας Ιουνίου 1940, που υπογράφηκε στο δάσος της Κομπιένης μεταξύ του εκπροσώπου του γερμανικού Τρίτου Ράιχ στρατηγού Βίλχελμ Κάιτελ και της γαλλικής κυβέρνησης του στρατάρχη Φιλίπ Πεταίν, η Γαλλία χωρίστηκε σε δύο ζώνες, η δε γραμμή που χώρισε τη γαλλική επικράτεια ορίστηκε ως εξής:
«[...] αρχίζει, στα ανατολικά, στα γαλλο-ελβετικά σύνορα, κοντά στη Γενεύη, και στη συνέχεια προχωρά στις πόλεις Ντολ, Παραί-λε-Μονιάλ και Μπουρζ, έως περίπου είκοσι χιλιόμετρα ανατολικά της Τουρ. Από εκεί, περνά μια απόσταση είκοσι χιλιομέτρων ανατολικά της σιδηροδρομικής γραμμής Τουρ-Ανγκουλέμ-Λιμπούρν, καθώς επίσης, περαιτέρω, μέσω Μον-ντε-Μαρσάν και Ορτέζ, έως τα ισπανικά σύνορα».
Αυτή η γραμμή διαχωρισμού της περιοχής άρχισε να ισχύει από τις 25 Ιουνίου 1940. Στη συνέχεια ονομάσθηκε γραμμή οριοθέτησης.
Ολόκληρη η Γαλλία βρίσκονταν υπό την εξουσία του καθεστώτος Βισύ, συμπεριλαμβανομένων της κατεχόμενης ζώνης και της Αλσατίας και της Λωρραίνης, αλλά στην κατεχόμενη ζώνη, η συμφωνία ανακωχής, στο άρθρο 31, όριζε ότι η Γερμανία θα ασκεί δικαιώματα κατοχικής δύναμης:
«Στις κατεχόμενες περιοχές της Γαλλίας, το Γερμανικό Ράιχ ασκεί όλα τα κατοχικά δικαιώματα. Η γαλλική κυβέρνηση δεσμεύεται να διευκολύνει με κάθε τρόπο τους κανονισμούς που αφορούν την άσκηση αυτών των δικαιωμάτων και την επιβολή τους με τη βοήθεια της γαλλικής διοίκησης. Η γαλλική κυβέρνηση θα καλέσει αμέσως όλες τις γαλλικές αρχές και τις διοικητικές υπηρεσίες στο κατεχόμενο έδαφος να συμμορφωθούν με τους κανονισμούς των γερμανικών στρατιωτικών αρχών και να συνεργαστούν μαζί τους με τον σωστό τρόπο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Γιάνγια-Ιωάννινα (εφημερίδα)
Η Γιάνγια-Ιωάννινα ήταν η επίσημη εφημερίδα του βιλαετίου Ιωαννίνων η οποία εκδιδόταν από το 1869 έως το 1912.
Ίδρυση
Η Γιάνγια-Ιωάννινα πρωτοεκδόθηκε στις 14 Μαΐου 1869 ως η επίσημη εφημερίδα του βιλαετίου Ιωαννίνων. Ήταν δίγλωσση και κυκλοφορούσε στα ελληνικά και τουρκικά. Στα ελληνικά διότι η πλειονότητα του πληθυσμού του βιλαετίου ήταν Έλληνες. Η εφημερίδα κυκλοφορούσε κάθε Δευτέρα και το πιεστήριό της χρησιμοποιείτο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980 από την εφημερίδα Πατρίδα.
Αποστολή της εφημερίδας
Αποστολή της εφημερίδας ήταν να εκφράζει την επίσημη κυβερνητική θέση και να προβάλει το έργο της γενικής διοίκησης και να υμνεί τους κρατούντες. Έπρεπε οι υπόδουλοι Έλληνες να πεισθούν για την ομαλότητα της κατάστασης. Είναι χαρακτηριστικό ό,τι κάτω από τον τίτλο της εφημερίδας υπήρχε η φράση που στερεότυπα επαναλαμβανόταν, ''Υπό την αιγίδα της Α.Α. Μ. του λαοφιλούς ημων Άνακτος Αμπντούλ Χαμίτ Χαν πλήρης τάξις και ασφάλεια επικρατεί καθ' άπαν το βιλαέτιον''. Όμως η προσεκτική μελέτη της αρθρογραφίας και ειδησεογραφίας του εντύπου που κατέγραφε ληστείες,εγκλήματα, καταδιώξεις ληστρικών συμμοριών ανέτρεπε την παραπάνω ειδυλλιακή εικόνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τα Ιωάννινα
Stained Class
Stained Class είναι ο τίτλος του τέταρτου δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε τoν Φεβρουάριο του 1978 μέσω της "CBS Records" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική.
Ιστορία του δίσκου
Οι ηχογραφήσεις για το "Stained Class" έγιναν τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του 1977 στα "Chipping Norton Recording Studios" του Όξφορντσαϊρ, ενώ η διασκευή στο "Better By You, Better Than Me" των Spooky Tooth ηχογραφήθηκε στα "Utopia Studios" του Λονδίνου. Ο δίσκος είναι ο πρώτος τον οποίο ηχογράφησε το συγκρότημα με το ντράμερ Λες Μπινκς στη σύνθεση του, ο οποίος συνέγραψε και το τραγούδι "Beyond the Realms of Death" μαζί με τον τραγουδιστή των Judas Priest, Ρομπ Χάλφορντ.
Ο ήχος του άλμπουμ είναι ο σκοτεινότερος από την μέχρι τότε δισκογραφία τους, με καθαρότερη παραγωγή και τα μπλουζ στοιχεία να έχουν αντικατασταθεί από πιο ευθείς χέβι μέταλ συνθέσεις. Το εξώφυλλο του δίσκου σχεδιάστηκε από τον Ρόσλαβ Ζάιμπο, με το κλασικό λογότυπο τους να κάνει για πρώτη φορά την εμφάνιση του.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου 1978 ανεβάζοντας για δεύτερη συνεχόμενη φορά το συγκρότημα στο βρετανικό Top-30, ενώ αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των Judas Priest το οποίο μπήκε στη λίστα του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να βραβευθεί ως χρυσό στις 10 Νοεμβρίου 1989.
Στις 23 Δεκεμβρίου 1985 ο αμερικάνος έφηβος Ρέι Μπέλναπ αυτοκτόνησε αφού άκουσε το "Better By You, Better Than Me". Το 1990, η οικογένεια του νέου οδήγησε το συγκρότημα στο δικαστήριο θεωρώντας τους ως υποκινητές για το θάνατο του υιού τους, λέγοντας ότι υπήρχαν κρυφά μηνύματα στο τραγούδι τα οποία επαναλάμβαναν τη φράση "Do it" (μτφρ. Κάνε το). Τελικά, το συγκρότημα δικαιώθηκε.
Η περιοδεία για την προώθηση του "Stained Class" ξεκίνησε στις 19 Ιανουαρίου 1978 από το Δυτικό Ράντον της Αγγλίας, με το συγκρότημα να δίνει 25 συναυλίες μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, ανοίγοντας συναυλίες των UFO. Στις 10 Μαρτίου εμφανίστηκαν στο "Palladium Theatre" της Νέας Υόρκης και στις 28 στο Τέξας. Από τις 9 μέχρι τις 13 Μαΐου έδωσαν άλλες τρεις συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να κλείσουν τις αμερικάνικες εμφανίσεις τους στις 7 Ιουλίου στο Σαν Αντόνιο. Η περιοδεία τελείωσε με πέντε εμφανίσεις στο Τόκιο, τη Ναγκόγια και την Οσάκα της Ιαπωνίας, στα τέλη Ιουλίου.
Τραγούδια
1. Exciter (Halford, Tipton) - 5:34
3. Better By You, Better Than Me (Wright) - 3:24
4. Stained Class (Halford, Tipton) - 5:19
5. Invader (Halford, Hill, Tipton) - 4:12
6. Saints in Hell (Halford, Tipton, Downing) - 5:30
7. Savage (Halford, Downing) - 3:27
8. Beyond the Realms of Death (Halford, Binks) - 6:53
9. Heroes End (Tipton) - 5:01
Θέσεις τσαρτ
Stained Class (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 10 Φεβρουαρίου 1978
Βραβεία
Stained Class (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Μέλη των Judas Priest
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Stained Class" είχε την εξής μορφή:
Γκλεν Τίπτον - κιθάρα
Κ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάρα
Ίαν Χιλ - μπάσο
Λες Μπινκς - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Judas Priest Κατηγορία:Άλμπουμ του 1978
Μελπομένη
Μυθολογία
Κατά τη Θεογονία του Ησιόδου και του Απολλοδώρου ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης και μητέρα των Σειρήνων μετά του Αχελώου. Στην αρχή θεωρούταν μούσα του μέλους ή της ωδής, εξ ου και το όνομά της. Σ΄ αυτήν αποδίδεται η εφεύρεση της βαρβίτου με την οποία μέλπουσα «καθήδυνε» τους θνητούς ακροατές της, «θνητοίσι μελίφρονα βάρβιτον εύρε» (Ανθολογία ΙΧ 504) περιστοιχιζόμενη από την ακολουθία της, τις Ώρες και τις Νύμφες. Αργότερα όμως αποβαίνει η κατ΄ εξοχή μούσα της θεατρικής τραγωδίας. Με την Μελπομένη παρομοιάζεται, σε επίγραμμα του Αγαθίου η τραγωδός Αριάδνη της οποίας το άσμα, λέγει, αδόμενο με τραγικό στόμφο, έμοιαζε με την ηχηρή και πύρινη ωδή της Μούσας της Τραγωδίας. Η Μελπομένη ως Μούσα συνοδεύει με τις άλλες Μούσες τον Απόλλωνα αλλά και συνεργάζεται με τον Διόνυσο.
Ετυμολογικά το αρχαίο ρήμα μέλπω σημαίνει άδω, ψάλλω, υμνώ και εξυμνώ. Εκτός όμως από τις κύριες αυτές σημασίες, οι αρχαίοι Έλληνες με το ρήμα μέλπω απέδιδαν κυρίως όλες τις παραπάνω ερμηνείες μόνο και όταν συνοδεύονταν με μουσικό όργανο, λύρα ή κιθάρα.
Τη ζωγράφιζαν να φορεί μάσκα τραγωδίας, θυμωμένη, δαφνοστεφανωμένη με σκήπτρο, ρόπαλο στα χέρια και την επιγραφή: «Μελπομένη Τραγωδίαν».
Η Μούσα αυτή έχει συναντήσει και υπερνικήσει την τραγωδία. Ενώ μέσα από τις καταστροφές η Μελπομένη έχει δει την τραγωδία σε όλες της τις μορφές, μέσα από αυτή την τραγωδία βοηθά να προβάλει ο θρίαμβος του ανθρώπινου πνεύματος. Θα λειτουργήσει ως οδηγός, για να εμπνεύσει τον άνθρωπο να αντεπεξέλθει την καταιγίδα.
Στις αγγειογραφίες συχνά απεικονίζεται κοντά στον Διόνυσο με μία τραγική μάσκα και φορώντας κοθόρνους, υποδήματα που παραδοσιακά φορούσαν οι τραγικοί ηθοποιοί. Συχνά επίσης κρατά μαχαίρι ή ρόπαλο (κορύνη) στο ένα χέρι και την τραγική μάσκα στο άλλο. Στο κεφάλι της απεικονίζεται να φορά στέμμα από κυπαρίσσι. Ενίοτε φέρει και ξίφος (επίδειξη θεατρικών παραστάσεων).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μούσες Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Φουναφούτι
Το Φουναφούτι (αγγλικά: Funafuti) είναι πόλη και πρωτεύουσα του νησιωτικού έθνους του Τουβαλού. Έχει πληθυσμό 6.320 κατοίκους, καθιστώντας την πιο πολυπληθή πόλη της χώρας, με το 60,1% του πληθυσμού του έθνους. Περιβάλλεται από μεγάλη λιμνοθάλασσα 18 επί 14 χιλιομέτρων με μέσο βάθος τα 36,5 μέτρα. Η λιμνοθάλασσα έχει επιφάνεια 275 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είναι η μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα στο Τουβαλού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουβαλού
Κορδύλη
Η Κορδύλη ήταν παλαιά ελληνική μεσαιωνική πόλη του Πόντου. Ήταν παραλιακή πόλη που βρισκόταν μεταξύ της Κερασούντας και του Ιερού Άκρου.
Η Κορδύλη έμεινε ιστορική όχι τόσο από το γεγονός ότι στη περιοχή αυτή ο Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας Ιωάννης Δ' Μέγας Κομνηνός συγκέντρωσε το στρατό του, όσο περισσότερο από το σπουδαίο επικό κύκλο "Το κάστρο της Ωριάς" που αναφέρεται στο μεσαιωνικό κάστρο της πόλης αυτής και σε πλήθος άλλων θρύλων του Πόντου που συνδέονται μ΄ αυτή.
Τελικά η μικρή πόλη Κορδύλη ερημώθηκε επί τουρκοκρατίας, πλην όμως ένα μικρό τμήμα του τείχους της παραμένει ως αρχαιολογικός χώρος τον οποίο οι Τούρκοι σήμερα αποκαλούν "Αλτζά Καλέ".
Κατηγορία:Πόντος
369 Αερία
Η 369 Αερία (Aëria) (προσωρινή ονομασία:1893 AE) είναι μεγάλος αστεροειδής της κύριας ζώνης αστεροειδών που ανακαλύφθηκε στις 4 Ιουλίου 1893 από τον Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από την Μασσαλία. Το φαινόμενο μέγεθός της είναι 12,7, ενώ όταν βρίσκεται σε απόσταση μιας αστρονομικής μονάδας έχει απόλυτο μέγεθος 8,52. Πήρε το όνομά της από τον αέρα, με την αριστοτελική έννοια του ενός από τα 4 θεμελιώδη στοιχεία του Σύμπαντος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Αερίας υπολογίσθηκε σε 60 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 226 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,192 (από δεδομένα του IRAS). Η Αερία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 47 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αερια
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βιομηχανικής Περιοχής Καλαμάτας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Βιομηχανικής Περιοχής Καλαμάτας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στη Βιομηχανική Περιοχή Καλαμάτας. Ο σταθμός άνοιξε το 2011 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2016]. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός σε άλλα δρομολόγια.
Βιομηχανική Περιοχή Καλαμάτας Βιομηχανική Περιοχή Καλαμάτας Βιομηχανική Περιοχή Καλαμάτας
Σιουδάδ Χουάρες
Η Χουάρες είναι επίσης σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο καθώς αποτελεί πέρασμα προς τις ΗΠΑ. Αποτελεί όμως επίσης, λόγω της θέσης της στα σύνορα, και το μεγαλύτερο κέντρο λαθρεμπορίου και διακίνησης ναρκωτικών του Μεξικού από και προς τις ΗΠΑ. Το τοπικό καρτέλ, που εκτιμάται ότι είναι από τις μεγαλύτερες εγκληματικές οργανώσεις στον κόσμο, διακινεί το 50% των ναρκωτικών προς τις ΗΠΑ. Έτσι, την ίδια πορεία με την αύξηση του πληθυσμού και της βιομηχανικής δραστηριότητας στην πόλη ακολούθησε και η εγκληματικότητα, που σήμερα είναι από τις υψηλότερες στη χώρα. Το 2009, η πόλη χαρακτηρίστηκε ως «το πιο βίαιο μέρος της Γης μετά τις εμπόλεμες ζώνες». Οι δολοφονίες στη πόλη μειώθηκαν αισθητά από το 2010 μέχρι το 2012, κυρίως επειδή το καρτέλ Σιναλόα κατάφερε να απομακρύνει το καρτέλ Χουάρες. Όμως η εγκληματικότητα εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας
thumb|right|320 px|Προθήκη με σπαράγματα, Αρχαιολογικό μουσείο Αμμάν Με τον όρο Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας περιγράφεται μία από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα και αφορά μια συλλογή περίπου 900 Ιουδαϊκών χειρογράφων σε περγαμηνή και πάπυρο γραμμένα στην εβραϊκή, αραμαϊκή και ελληνική γλώσσα, τα οποία ανακαλύφθηκαν σε σπήλαια και αρχαία ερείπια της ερήμου της Ιουδαίας.
Κοντά στο Κιρμπέτ Κουμράν, στη ΝΔ ακτή της Νεκράς Θάλασσας, έντεκα σπήλαια έκρυβαν έναν μεγάλο αριθμό από τέτοια χειρόγραφα, τα οποία στο σύνολο τους, αποτελούν τμήμα της βιβλιοθήκης της εβραϊκής θρησκευτικής κοινότητας των Εσσαίων.