cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καταμήνιος κύκλος
Επισκόπηση
Η διάρκεια του εμμήνου κύκλου μιας γυναίκας μπορεί τυπικά να διαφέρει, με ορισμένες γυναίκες να έχουν  μικρότερους και άλλες μεγαλύτερους χρονικά καταμήνιους κύκλους. Μια γυναίκα που βιώνει παραλλαγές μικρότερες των οκτώ ημερών  μεταξύ των μεγαλύτερων και μικρότερων κύκλων της θεωρείται ότι έχει τακτική έμμηνο ρύση. Είναι ασυνήθιστο για μια γυναίκα να βιώνει παραλλαγές του μήκους του κύκλου της  λιγότερες των τεσσάρων ημερών. Παραλλαγές του μήκους μεταξύ οκτώ και είκοσι ημερών τον καθιστούν ως μέτρια ακανόνιστο-ανώμαλο κύκλο ενώ παραλλαγές με απόκλιση  21 ημέρες ή περισσότερο τον καθιστούν πολύ ακανόνιστο κύκλο.
Φάσεις εμμήνου κύκλου
Ο εμμηνορρυσιακός κύκλος μπορεί να διαιρεθεί σε διάφορες επιμέρους φάσεις. Η διάρκεια, κατά μέσο όρο, της κάθε φάσης φαίνεται παρακάτω. Οι πρώτες τρεις σχετίζονται με αλλαγές στην επένδυση της μήτρας, ενώ οι τρεις τελευταίες σχετίζονται με διαδικασίες που συμβαίνουν στις ωοθήκες:
Ορμονική ρύθμιση του εμμηνορροϊκού κύκλου
Εμμηνορρυσιακή φάση
thumb|Τα επίπεδα της οιστραδιόλης (το κυρίως [[οιστρογόνο), της προγεστερόνης, της ωχρινοτρόπου ορμόνης(LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), κατά τη διάρκεια του εμμήνου κύκλου, λαμβάνοντας υπόψη και τη μεταβλητότητα από τον έναν έμμηνο κύκλο σε έναν άλλο και από γυναίκα σε γυναίκα. ]]
Η εμμηνόρροια υποδηλώνει φυσιολογική, τακτική έμμηνη ρύση που διαρκεί για μερικές ημέρες (συνήθως 3 με 5 ημέρες, αλλά διάρκεια γενικά από 2 έως 7 ημέρες θεωρείται φυσιολογική). Κατά μέσο όρο η απώλεια αίματος σε μια γυναίκα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως είναι 35ml με 10–80 ml να θεωρούνται φυσιολογικά Οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν μηνορραγία είναι περισσότερο ευαίσθητες στην έλλειψη σιδήρου σε σχέση με τον μέσο άνθρωπο. Ένα ένζυμο με την ονομασία πλασμίνη αναστέλλει την πήξη των έμμηνων υγρών.
Συνήθη φαινόμενα τις πρώτες ημέρες της εμμηνορρυσίας είναι οι κράμπες στην κοιλιά, στην πλάτη, ή στο επάνω μέρος των μηρών που προκαλούν έντονο πόνο. Έντονος πόνος στη μήτρα κατά τη διάρκεια του καταμήνιου κύκλου προκαλεί δυσμηνόρροια, και εμφανίζεται κυρίως σε έφηβες και νεαρές γυναίκες (επηρεάζει σε ποσοστό 67,2% έφηβες κοπέλες). Στην αρχή της εμμηνορρυσίας μια γυναίκα μπορεί να εμφανίσει το Προεμμηνορροϊκό Σύνδρομο (PMS), με συμπτώματα όπως ευαισθησία στο στήθος και γενικά η μειωμένη ευερεθιστότητα. Στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλά προϊόντα υγιεινής που μπορούν να τα χρησιμοποιούν οι γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση τους, όπως οι σερβιέτες, τα ταμπόν κ.α. με σκοπό να μετριάζονται οι συνέπειες της αιμορραγίας, του πόνου και γενικότερα των δυσκολιών που συνοδεύουν την εμμηνορρυσία.
Ωοθυλακική φάση
Η φάση αυτή καλείται επίσης και παραγωγική φάση, επειδή κατά τη διάρκεια αυτής, η αυξημένη έκκριση μιας οιστρογόνου ορμόνης, της οιστραδιόλης, προκαλεί την αναγέννηση του βλεννογόνου της μήτρας με αποτέλεσμα την παραγωγή ενός νέου ενδομητρίου.
Στο διάστημα αυτό, με τη δράση της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του κύκλου, διεγείρεται η ανάπτυξη αρκετών ωοθυλακίων. Δηλαδή, ένας μικρός αριθμός των ωοθυλακίων που ήταν παρόντα στη γέννηση (αρχέγονα ωοθυλάκια) αρχίζει μία ημερήσια διαδικασία που αποκαλείται ωοθυλακική άυξηση. Κατά τη διάρκεια κάθε εμμηνορρυσιακού κύκλου, από μια ομάδα επιλεγμένων ωοθυλακίων συνήθως ένα ωοθυλάκιο αυξάνεται πολύ περισσότερο σε σύγκριση με τα υπόλοιπα και γίνεται το κυρίαρχο ωοθυλάκιο. Υπό την επίδραση ορισμένων ορμονών, τα υπόλοιπα ωοθυλάκια σταματούν να αναπτύσσονται, ατροφούν και εισέρχονται στη διεργασία της ατρησίας. Το κυρίαρχο ωοθυλάκιο που φτάνει στο πιο εξελιγμένο στάδιο της αυξητικής τροχιάς καλείται ώριμο, τριτογενές ή γρααφιανό ωοθυλάκιο και σχηματίζει το ωάριο.
Καθώς ωριμάζουν, τα ωοθυλάκια εκκρίνουν οιστραδιόλη, που είναι ένα οιστρογόνο. Τα οιστρογόνα δρουν πάνω στο ενδομήτριο και επάγουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, με αποτέλεσμα την αποκατάσταση του ενδομητρίου που έχει χαθεί κατά την εμμηνορρυσία. Οι αδένες του ενδομητρίου αυξάνουν σε μήκος και γίνονται ελικοειδείς και αναπτύσσονται οι απολήξεις των ελικοειδών αρτηριών. Τέλος, τα οιστρογόνα διεγείρουν την ανάπτυξη κρυπτών στον τράχηλο της μήτρας, για την παραγωγή τραχηλικής βλέννης, η οποία γίνεται αντιληπτή κατά την σεξουαλική επαφή.
Κατά το τέλος της ωοθυλακικής φάσης το ενδομήτριο έχει πάχος 2–3 mm.
Ωορρηξία
thumb|Ωοθήκη που πρόκειται να απελευθερώσει ένα ωάριο Κατά την διάρκεια της παραγωγικής φάσης, η οιστραδιόλη καταστέλλει την παραγωγή της ωχρινοποιητικής ορμόνης (LH) από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης. Όταν το ωάριο έχει σχεδόν ωριμάσει, τα συνεχώς αυξανόμενα επίπεδα της οιστραδιόλης ξεπερνούν ένα όριο, πάνω από το οποίο το αποτέλεσμα αντιστρέφεται και το οιστρογόνο διεγείρει πραγματικά την παραγωγή μεγάλης ποσότητας της ωχρινοποιητικής ορμόνης (LH). Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως "κύμα LH", ξεκινά περίπου την 14η μέρα του ωοθηκικού κύκλου και μπορεί να διαρκέσει 48 ώρες.
Ο ακριβής μηχανισμός των αντίθετων απαντήσεων των επιπέδων της LH ως προς την οιστραδιόλη δεν είναι καλά κατανοητός. :86 Στα ζώα μία απότομη αύξηση της Εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) έχει αποδειχθεί ότι προηγείται του "κύματος LH", υποδηλώνοντας πως η κύρια επίδραση του εν λόγω οιστρογόνου είναι στον υποθάλαμο, που ελέγχει την έκκριση της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) :86. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί από την παρουσία δύο διαφορετικών υποδοχέων οιστρογόνων στον υποθάλαμο: του οιστρογόνου α-υποδοχέα, που είναι υπεύθυνος για την αρνητική ανάδραση οιστραδιόλης-LH και του οιστρογόνου β-υποδοχέα, που είναι υπεύθυνος για τη θετική σχέση οιστραδιόλης-LH. Ωστόσο, στον άνθρωπο έχει αποδειχθεί ότι τα υψηλά επίπεδα της οιστραδιόλης μπορεί να προκαλέσουν απότομη αύξηση της LH, ακόμη και όταν τα επίπεδα της GnRH αλλά και ο παλμικός ρυθμός διατηρούνται σταθερά, γεγονός που υποδεικνύει ότι το οιστρογόνο δρα απευθείας στην υπόφυση για να προκαλέσει την απότομη αύξηση της LH.
Η απελευθέρωση της LH ωριμάζει το ωάριο και εξασθενεί το τοίχωμα του ωοθυλακίου στην ωοθήκη, με αποτέλεσμα το ώριμο ωοθυλάκιο να απελευθερώσει το δευτερογενές ωοκύτταρο του. Το δευτερογενές αυτό ωοκύτταρο ωριμάζει γρήγορα και στη συνέχεια γίνεται ένα ώριμο ωάριο. Το ώριμο ωάριο έχει περίπου διάμετρο 0.2mm.
Η ωορρηξία συμβαίνει είτε από την αριστερή είτε από την δεξιά ωοθήκη, και το ποια ωοθήκη θα απελευθερώσει ωάριο αποτελεί ζήτημα τύχης. Δεν είναι γνωστός κάποιος συγχρονισμός μεταξύ δεξιάς και αριστερής ωοθήκης. Σπάνια, μπορεί και οι δύο ωοθήκες να απελευθερώσουν από ένα ωάριο. Εαν και τα δύο αυτά ωάρια γονιμοποιηθούν προκύπτουν οι διζυγωτικοί δίδυμοι.
Μετά την απελευθέρωσή του από την ωοθήκη στον περιτοναϊκό χώρο, το ωάριο εισέρχεται στον ωαγωγό (σάλπιγγα) με τη βοήθεια των κροσσών που βρίσκονται στο ανοικτό άκρο του ωαγωγού. Ένα μη-γονιμοποιημένο ωάριο θα αποσυντεθεί μέσα στον ωαγωγό μετά από περίπου μία ημέρα.
Η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο, συνήθως λαμβάνει χώρο στη λήκυθο του ωαγωγού, που είναι και το ευρύτερο τμήμα του. Ένα γονιμοποιημένο ωάριο αμέσως ξεκινά τη διαδικασία της εμβρυογένεσης ή αλλιώς της ανάπτυξής του. Το αναπτυσσόμενο έμβρυο χρειάζεται τρεις περίπου ημέρες να φτάσει στην μήτρα και άλλες τρεις περίπου ημέρες ώστε να εμφυτευθεί στο ενδομήτριο. Έχει συνήθως φτάσει στο στάδιο της βλαστοκύστης κατά την εμφύτευσή του.
Σε ορισμένες γυναίκες η ωορρηξία σηματοδοτείται από έναν χαρακτηριστικό πόνο που καλείται mittelschmerz (γερμανικός όρος που σημαίνει μέσος πόνος). Η ξαφνική αλλαγή των ορμονών κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας, επίσης προκαλεί ελαφρά ροή αίματος στο μέσο του κύκλου.
Ωχρινική Φάση
Η ωχρινική φάση ονομάζεται και εκκριτική φάση. Στη φάση αυτή σημαντικό ρόλο παίζει το ωχρό σωμάτιο, το στερεό σώμα που σχηματίζεται στις ωοθήκες μετά την απελευθέρωση του ωαρίου από την ωοθήκη. Το ωχρό αυτό σωμάτιο συνεχίζει να αυξάνεται για αρκετό διάστημα μετά την ωορρηξία και παράγει αξιόλογες ποσότητες ορμονών και κυρίως προγεστερόνης. Η προγεστερόνη παίζει ζωτικό ρόλο στη δημιουργία του ενδομητρίου ώστε να είναι δεκτικό στην εμφύτευση του βλαστοκυττάρου και παίζει υποστηρικτικό ρόλο στην πρόωρη εγκυμοσύνη. Επίσης προκαλεί παρενέργειες στην εγκυμονούσα αυξάνοντας τη βασική θερμοκρασία του σώματος.
Μετά την ωορρηξία, οι ορμόνες της υπόφυσης FSH και LH είναι υπεύθυνες για την μετατροπή του κυρίαρχου ωοθυλακίου σε ωχρό σωμάτιο, το οποίο παράγει προγεστερόνη. Οι αυξημένες τιμές της προγεστερόνης στα επινεφρίδια επιφέρουν την παραγωγή οιστρογόνων. Οι ορμόνες που παράγονται από το ωχρό σωμάτιο καταστέλλουν επίσης την παραγωγή των ορμονών FSH και LH,τις οποίες χρειάζεται το ωχρό σωμάτιο για να παραμείνει ως έχει. Συνεπώς, τα επίπεδα των ορμονών FSH και LH πέφτουν γρήγορα με τον καιρό, με αποτέλεσμα το ωχρό σωμάτιο εν συνεχεία να ατροφεί. Τα μειωμένα επίπεδα της προγεστερόνης σηματοδοτούν την έμμηνη ρύση και την αρχή του επόμενου κύκλου. Η διαδικασία από τη στιγμή της ωορρηξίας έως την ανάκληση της προγεστερόνης, που επιφέρει την εμμηνόρροια, τυπικά διαρκεί δύο εβδομάδες, όπου οι 14 μέρες θεωρούνται κατά συνθήκη φυσιολογικές. Για κάθε γυναίκα, ατομικά, η ωοθυλακική φάση ποικίλει σε διάρκεια από έμμηνο κύκλο σε έμμηνο κύκλο, σε αντίθεση με την διάρκεια της ωχρινικής φάσης της κάθε γυναίκας ατομικά, όπου είναι απόλυτα σταθερή από ένα έμμηνο κύκλο στον επόμενο.
Η εκφύλιση του ωχρού σωματίου μπορεί να αποτραπεί με την γονιμοποίηση των ωαρίων• το έμβρυο που θα δημιουργηθεί παράγει χοριακή γοναδοτροπίνη (hCG), η οποία είναι παρόμοια με την LH και η οποία μπορεί να διατηρήσει το ωχρό σωμάτιο. Επειδή η ορμόνη αυτή είναι ξεχωριστή για το έμβρυο τα περισσότερα τεστ εγκυμοσύνης επιδιώκουν να αναγράφεται σε αυτά η hCG.
Αλλαγές της συμπεριφοράς
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ορμόνες που απελευθερώνονται κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στη συμπεριφορά της γυναίκας όπου μπορούν να παρατηρηθούν ήπιες έως και σοβαρές εναλλαγές της διάθεσης.
Διάρκεια εμμήνου κύκλου
Αν και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ο μέσος όρος διάρκειας ενός καταμήνιου κύκλου είναι 28 ημέρες, μια μεγάλη μελέτη που διεξήχθη σε περισσότερες από 2.300 γυναίκες με μελέτη πάνω από 30.000 κύκλων συνολικά έδειξε ότι η μέση διάρκεια του κύκλου ήταν 29,1 ημέρες με τυπική απόκλιση 7,5 ημερών και 95% του διαστήματος πρόβλεψης μεταξύ 15 και 45 ημερών. Στην εν λόγω μελέτη, το υποσύνολο των δεδομένων με διάρκεια κύκλου μεταξύ 15 και 45 ημερών είχαν μέση διάρκεια κύκλου 28,1 ημέρες με μια τυπική απόκλιση των 4 ημερών. Σε μια μικρότερη μελέτη 140 γυναικών που πραγματοποιήθηκε το 2006 βρέθηκε μια μέση διάρκεια 28,9 ημερών του καταμήνιου κύκλου.
Η μεταβλητότητα του μήκους του καταμήνιου κύκλου είναι υψηλότερη για τις γυναίκες κάτω των 25 ετών και χαμηλότερη  για τις ηλικίες 35 έως 39 ετών. Επιπροσθέτως, η μεταβλητότητα αυξάνεται ελαφρώς για τις γυναίκες ηλικίας 40 έως 44 ετών. Συνήθως, η διακύμανση του μήκους του κύκλου μεταξύ 8 και 20 ημερών σε μια γυναίκα θεωρείται ως μέτρια ακανόνιστη έμμηνος ρύση ενώ μεταβολή των 21 ημερών ή περισσότερο θεωρείται ως πολύ ακανόνιστη έμμηνος ρύση.
Σε μια μελέτη του 1979 σε 305 γυναίκες, διαπιστώθηκε ότι περίπου το 1/3 αυτών είχαν κύκλους περιόδου όμοιους σε μήκος με αυτό ενός σεληνιακού κύκλου, δηλαδή ένα μέσο μήκος του κύκλου των 29,5 ημερών συν ή μείον 1 ημέρα. Επιπλέον, σχεδόν στα 2/3 των γυναικών αυτών παρατηρήθηκε έναρξη του καταμήνιου κύκλου στο φωτεινό μισό του σεληνιακού κύκλο ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από ό, τι θα αναμενόταν με τυχαία κατανομή. Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι υπάρχει στατιστικά σημαντικός αριθμός γυναικών που βρίσκονται στο στάδιο της εμμηνορρυσίας γύρω από τη νέα σελήνη.
Γονιμότητα
Η πιο γόνιμη περίοδος (το διάστημα εκείνο με τις περισσότερες πιθανότητες εγκυμοσύνης ως αποτέλεσμα σεξουαλικής επαφής) είναι 5 ημέρες πριν μέχρι 1 με 2 ημέρες μετά τη φάση της ωορρηξίας. Σε έναν κύκλο 28 ημερών με 14 ημέρες ωχρινικής φάσης, η γόνιμη περίοδος απαντά στην δεύτερη και στην αρχή της τρίτης εβδομάδας του καταμήνιου κύκλου. Έχει αναπτυχθεί μία ποικιλία μεθόδων που δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γυναίκα να μπορεί να εκτιμήσει ποιες είναι οι σχετικά γόνιμες και ποιες οι σχετικά μη γόνιμες ημέρες του κύκλου της• αυτό το σύστημα μεθόδων καλείται ευαισθητοποίηση σε θέματα γονιμότητας.
Μία από τις παραπάνω μεθόδους στηρίζεται στην καταγραφή της διάρκειας του καταμήνιου κύκλου σε ημερολόγιο. Μία άλλη μέθοδος απαιτεί την παρατήρηση ενός ή περισσότερων από τα τρία βασικά σημάδια γονιμότητας (η θερμοκρασία του σώματος, η τραχηλική βλέννη και η θέση του τραχήλου της μήτρας). Επίσης είναι διαθέσιμα τεστ ούρων που ανιχνεύουν την απότομη αύξηση της ωχρινοποιητικής ορμόνης (LH)-"κύμα LH"- που συμβαίνει 24 με 36 ώρες πριν από την ωορρηξία. Τέλος μία άλλη μέθοδος περιλαμβάνει τη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών που ερμηνεύουν τη βασική θερμοκρασία του σώματος, αναλύσεις ούρων και αλλαγές στο σίελο.
Επίδραση σε άλλα συστήματα
Μερικές γυναίκες με νευρολογικά προβλήματα βιώνουν αυξημένη εκδήλωση νευρολογικών συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια του εμμήνου κύκλου και συνήθως σε παρόμοιες χρονικές φάσεις αυτού. Για παράδειγμα,η πτώση των επιπέδων των οιστρογόνων είναι γνωστό ότι προκαλεί ημικρανίες, ιδίως όταν η γυναίκα που πάσχει από αυτές λαμβάνει παράλληλα και αντισυλληπτικά. Επιπροσθέτως, πολλές γυναίκες με επιληψία έχουν συχνότητα εμφάνισης κρίσεων που επηρεάζεται σε αυξητικό βαθμό από τον εμμηνορροϊκό κύκλο. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται «καταμήνια επιληψία. Σε γενικές γραμμές φαίνεται να υπάρχουν διαφορετικά πρότυπα (όπως επιληπτικές κρίσεις που συμπίπτουν με το χρόνο της εμμηνόρροιας ή με το χρόνο της ωορρηξίας) η συχνότητα εμφάνισης των οποίων δεν έχει πλήρως εδραιωθεί. Μία ομάδα επιστημόνων ανακάλυψε ότι περίπου το ένα τρίτο των γυναικών με μερική επιληψία έχουν καταμήνια επιληψία. Μάλιστα διαπιστώθηκε ότι η αλλαγή των επιπέδων των ορμονών έχει επίδραση στο φαινόμενο αυτό. Συγκεκριμένα η μείωση της προγεστερόνης και η αύξηση των οιστρογόνων θα μπορούσε να προκαλέσει μια κρίση. Πρόσφατα μελέτες έδειξαν ότι υψηλές δόσεις οιστρογόνων μπορούν να προκαλέσουν ή να χειροτερέψουν τις κρίσεις, ενώ υψηλές δόσεις προγεστερόνης μπορούν να λειτουργήσουν ως αντιεπιληπτικό φάρμακο. Μελέτες από ιατρικά έντυπα ανακάλυψαν ότι οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως είναι 1.68 φορές πιθανότερο να διαπράξουν αυτοκτονία.
Ποντίκια έχουν χρησιμοποιηθεί ως πειραματόζωα για την διερεύνηση πιθανών μηχανισμών με τους οποίους τα επίπεδα των στεροειδών ορμονών του φύλου μπορούν να ρυθμίσουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος. Κατά τη διάρκεια μέρους του καταμήνιου κύκλου του ποντικιού, όταν η προγεστερόνη είναι υψηλότερη, το επίπεδο των υποδοχέων GABA τύπου δέλτα των νευρικών κυττάρων είναι υψηλό. Δεδομένου ότι αυτοί οι υποδοχείς GABA είναι ανασταλτικοί, τα νευρικά κύτταρα με υψηλό αριθμό είναι λιγότερο πιθανό να διεγερθούν απ' ό,τι κύτταρα με χαμηλότερο αριθμό υποδοχέων δέλτα. Κατά τη διάρκεια μέρους του καταμήνιου κύκλου του ποντικιού, όταν τα επίπεδα των οιστρογόνων είναι υψηλότερα από αυτά της προγεστερόνης, ο αριθμός των υποδοχέων GABA τύπου δέλτα των νευρικών κυττάρων μειώνεται, γεγονός που πυροδοτεί αύξηση της δραστηριότητας-διεγερσιμότητας των  νευρικών κυττάρων που με τη σειρά του προκαλεί αύξηση του άγχους και ευαισθησία στην εμφάνιση των επιληπτικών κρίσεων.
Τα επίπεδα των οιστρογόνων μπορεί να επηρεάσουν τη συμπεριφορά του θυρεοειδούς αδένα. Για παράδειγμα, κατά την ωχρινική φάση (όταν τα επίπεδα οιστρογόνων είναι χαμηλότερα), η ταχύτητα της ροής του αίματος στον θυρεοειδή είναι χαμηλότερη από την ταχύτητα της ωοθυλακικής φάσης (όταν τα επίπεδα οιστρογόνων είναι υψηλότερα).
Λουντοβίκ Ασεμοασά
Ο Αμεβού-Λουντοβίκ Ασεμοασά (γεννημένος στις 18 Σεπτεμβρίου 1980 στην Λυών) είναι γεννημένος στη Γαλλία Τογκολέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός ο οποίος αυτόν τον καιρό, ως τον Αύγουστο του 2010, αγωνίζεται στην γαλλική ερασιτεχνική ομάδα της Λιμονέστ Σαιν-Ντιντιέ.
Καταμήνιος κύκλος
Ανωμαλίες και διαταραχές του εμμήνου κύκλου
Πολύ λίγη ροή αίματος (λιγότερο από 10ml) καλείται υπομηνόρροια. Τακτικοί κύκλοι με διαστήματα 21 ημερών ή λιγότερο καλούνται πολυμηνόρροια. Η συχνή αλλά ακανόνιστη έμμηνη ρύση ονομάζεται μητρορραγία. Η ξαφνική και πολύ μεγάλη ροή ή ποσότητα αίματος περισσότερο από 80ml ορίζεται ως μηνορραγία. Βαριά εμμηνόρροια που συμβαίνει συχνά και ακανόνιστα αποκαλείται μηνομητρορραγία. Ο όρος που χρησιμοποιείται για εμμηνορρυσιακούς κύκλους με διαστήματα άνω των 35 ημερών είναι ολιγομηνόρροια. Όταν μεσολαβούν τρεις ή και έξι μήνες to six χωρίς καθόλου εμμηνορρυσία (ενώ η γυναίκα δεν είναι έγκυος), τότε γίνεται λόγος για αμηνόρροια.
Λουντοβίκ Ασεμοασά
Διεθνής
Υπήρξε μέλος της Εθνικής Τόγκος, ενώ κλήθηκε να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.
Καταμήνιος κύκλος
Ανωμαλίες και διαταραχές του εμμήνου κύκλου
Ο George Preti, ένας χημικός που ασχολείται με την οργανική χημεία στο Monell Chemical Senses Center στην Φιλαδέλφεια και ο  Winnefred Cutler του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, στο τμήμα της ψυχολογίας, ανακάλυψαν ότι γυναίκες με ακανόνιστους εμμηνορρυσιακούς κύκλους έγιναν φυσιολογικές ύστερα από την έκθεσή τους σε εκκρίσεις της ανδρικής μασχάλης. Υπέθεσαν λοιπόν πως η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός ότι οι εκκρισείς της ανδικής μασχάλης περιέχουν φερορμόνες, μιας που δεν υπήρχε άλλη εξήγηση για την επίδραση της φερορμόνης στα υπόλοιπα θηλαστικά.
Λουντοβίκ Ασεμοασά
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Τογκολέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τόγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θιουδάδ δε Μούρθια Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Καταμήνιος κύκλος
Ορμονική αντισύλληψη
thumb|right|Αντισυλληπτικά χάπια
Ενώ κάποιες μορφές αντισύλληψης δεν επηρεάζουν τον εμμηνορροϊκό κύκλο, τα  ορμονικά αντισυλληπτικά λειτουργούν με το να τον διαταράσσουν. Η αρνητική επανανατροφοδότηση(ανάδραση)  της προγεστερόνης μειώνει τη συχνότητα των παλμών απελευθέρωσης της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπίνων (GnRH) από τον υποθάλαμο, η οποία με τη σειρά της μειώνει την απελευθέρωση της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης. Τα μειωμένα επίπεδα της FSH αναστέλλουν την ανάπτυξη των ωοθυλακίων, αποτρέποντας την αύξηση των επιπέδων της  οιστραδιόλης. Η αρνητική ανάδραση της προγεστερόνης και η έλλειψη της θετικής επανατροφοδότησης για την απελευθέρωση της  LH προλαμβάνουν την απότομη αύξηση της LH στη μέση του κύκλου. Έτσι, η αναστολή της ανάπτυξης των ωοθυλακίων παράλληλα με την απουσία ενός κύματος LH εμποδίζουν την ωορρηξία.
Ο βαθμός καταστολής της ωορρηξίας με αντισυλληπτικά που περιέχουν μόνο προγεσταγόνα, εξαρτάται από τη δράση και τη δόση των προγεσταγόνων. Αντισυλληπτικά χαμηλής δόσης προγεσταγόνων - τα παραδοσιακά αντισυλληπτικά χάπια με προγεσταγόνα, υποδόρια εμφυτεύματα Norplant και Jadelle καθώς και η ενδομήτρια συσκευή Mirena - αναστέλλουν την ωορρηξία σε περίπου 50% των έμμηνων κύκλων και βασίζονται κυρίως στις άλλες επιδράσεις τους, όπως είναι η πάχυνση της τραχηλικής βλέννης, για την αντισυλληπτική αποτελεσματικότητά τους. Αντισυλληπτικά μεσαίας δόσης προγεσταγόνων - χάπια Cerazette και το υποδόριο εμφύτευμα Nexplanon- επιτρέπουν κάποια ανάπτυξη του ωοθυλακίου, αλλά με μαγλύτερη συνέπεια αναστέλλουν την ωορρηξία στο 97-99% των έμμηνων κύκλων. Με αυτά τα αντισυλληπτικά συμβαίνουν οι ίδιες αλλαγές σε ό,τι αφορά την τραχηλική βλέννη, όπως και αντισυλληπτικά χαμηλής δόσης προγεσταγόνων. Αντισυλληπτικά υψηλής δόσης προγεσταγόνων - τα αντισυλληπτικά ενέσιμα Depo-Provera και Noristerat - αναστέλλουν εντελώς την ανάπτυξη των ωοθυλακίων και την ωορρηξία.
Τα ορμονικά αντισυλληπτικά συνδυασμού περιέχουν τόσο οιστρογόνα, όσο και προγεσταγόνα. Η αρνητική επανατροφοδότηση των οιστρογόνων στον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης μειώνει την έκκριση της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH), πράγμα το οποίο καθιστά τα ορμονικά αντισυλληπτικά συνδυασμού οιστρογόνων-προγεσταγόνων πιο αποτελεσματικά στην αναστολή της ανάπτυξης των ωοθυλακίων και στην πρόληψη της ωορρηξίας. Τα οιστρογόνα μειώνουν επίσης τις επίπτώσεις μιας ακανόνιστης αιμορραγίας. Αρκετά ορμονικά αντισυλληπτικά συνδυασμού οιστρογόνων-προγρσταγόνων - το χάπι, ο κολπικός δακτύλιος NuvaRing και το αντισυλληπτικό έμπλαστρο - χρησιμοποιούνται συνήθως με έναν τρόπο που προκαλεί τακτικά αιμορραγία απόσυρσης. Σε έναν κανονικό έμμηνο κύκλο, η εμμηνορρυσία συμβαίνει όταν τα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης πέσουν απότομα. Προσωρινή διακοπή της χρήσης των αντισυλληπτικών συνδυασμού (μία εβδομάδα με εικονικό φάρμακο ή μη χρήση αντισυλληπτικού έμπλαστρου ή κολπικού δακτυλίου για μια εβδομάδα) έχει ένα παρόμοιο αποτέλεσμα ρήξης του τοιχώματος της μήτρας. Εαν η αιμορραγία απόσυρσης δεν είναι επιθυμητή, τα ορμονικά αντισυλληπτικά ανασυνδυασμού μπορούν να λαμβάνονται συνεχώς, αν και αυτό αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας εκ ρήξεως.
Αμηνόρροια κατά την γαλουχία
Ο θηλασμός επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα στην έκκρισης της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) και της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH). Ανάλογα με το βαθμό αναστολής της έκκρισης των ορμονών, οι γυναίκες που θηλάζουν μπορεί να αντιμετωπίσουν καταστολή της ανάπτυξης των ωοθυλακίων, αλλά όχι της ωορρηξίας ή την αναστολή του φυσιολογικού εμμηνορρυσιακού κύκλου. Η καταστολή της ωορρηξίας είναι συνηθέστερη όταν ο θηλασμός γίνεται πιο συχνός. Ως απάντηση στο θηλασμό έχουμε την παραγωγή προλακτίνης που είναι σημαντική για τη διατήρηση της αμηνόρροιας κατά τη γαλουχία. Κατά μέσο όρο, οι γυναίκες που θηλάζουν τα βρέφη τους, συχνά βιώνουν την εμπειρία της επιστροφής της εμμηνόρροιας κατά το 14ο μήνα μετά τον τοκετό. Κάθε γυναίκα που θηλάζει αντιμετωπίζει διαφορετικά τη διαδικασία του θηλασμού, έτσι έχουμε περιπτώσεις γυναικών των οποίων η έμμηνος ρύση επανήλθε σε δύο μήνες, ενώ ορισμένες είχαν αμηνόρροια και για 42 μήνες μετά τον τοκετό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα Κατηγορία:Γυναικολογία Κατηγορία:Περιοδικά φαινόμενα
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1930
Οι Πανελλήνιοι Κολυμβητικοί Αγώνες του 1930 διεξήχθησαν από τις 16 έως τις 18 Αυγούστου 1930, στο Τουρκολίμανο.
Ο πρωταθλητής στον Σύλλογο των Πανελλήνιων Κολυμβητικών προέκυπτε από το σύνολο των αγωνισμάτων (κολύμβηση, πόλο, καταδύσεις).
Η πρώτη θέση έδινε 3 βαθμούς στον Σύλλογο, η δεύτερη 2 βαθμούς και η τρίτη 1 βαθμό.
Η διοργάνωση
Το 1930 στα διοικητικά υπήρξαν αλλαγές, αφού απεβίωσε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Καλλιμασιώτης και τη θέση του πήρε ο δραστήριος αντιπρόεδρος Πρωτόπουλος. Αγωνιστικά οι κολυμβητές ξεκίνησαν εντυπωσιακά βελτιώνοντας τις επιδόσεις τους. Τον Ιούλιο μετείχαν στους Ελληνοαιγυπτιακούς αγώνες στην Αλεξάνδρεια, όπου η ομάδα 4Χ200μ σημείωσε νέο πανελλήνιο ρεκόρ με 1.05.8. Την αποτελούσαν οι Περδίκης, Χατζηδαμιανός, Νακέλης, Πετρούτσος. Όμως, μια αταξία του Νακέλη είχε ως συνέπεια να τιμωρηθεί από την ΕΚΟΦ και να μην μπορέσει να λάβει μέρος στους πανελλήνιους αγώνες τον Αύγουστο.
Οι πανελλήνιοι του Αυγούστου σημείωσαν εξαιρετική επιτυχία. Τους παρακολούθησε χιλιάδες κόσμος, ανάμεσά τους και πολλοί επίσημοι, όπως ο Υπουργός Ναυτικών Δημήτριος Νότη Μπότσαρης και ο πλοίαρχος Λούντρας. Η συμμετοχή κολυμβητών και σωματείων υπήρξε πρωτοφανής. Μετείχαν εκατοντάδες κολυμβητές από 14 σωματεία και σημειώθηκαν πολλά νέα ρεκόρ.
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης 1930 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1930 Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στον Πειραιά
Μελίσσια Αττικής
Τα Μελίσσια είναι βόρειο προάστιο της Αθήνας, στην Περιφέρεια Αττικής και πιο συγκεκριμένα είναι δημοτική κοινότητα και έδρα του Δήμου Πεντέλης, ο οποίος απαρτίζεται επίσης από την Πεντέλη και τη Νέα Πεντέλη.
Δημιουργήθηκε μετά το 1922 από οικογένειες Μικρασιατών. Δήμαρχος από το 2019 του Δήμου Πεντέλης είναι η Δήμητρα Κεχαγιά.
Ιστορία
Κατά την αρχαιότητα τα Μελίσσια ήταν αγροτική περιοχή που υπαγόταν στα διοικητικά όρια του αρχαίου Δήμου Αθμόνων. Οι εκτάσεις της περιοχής χρησιμοποιούντο για καλλιέργεια, κτηνοτροφία, αλλά και από μελισσοκόμους. Κατά τα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια η περιοχή ανήκε στην Ιερά Μονή Πεντέλης, ενώ κατά την τουρκοκρατία χρησίμευε ως κρησφύγετο με τις σπηλιές της στους πρόποδες του Πεντελικού, για τους κατοίκους του Αμαρουσίου.
Κατά μία άποψη το όνομα τους το πήραν από το χωριό Μελίσσια του Ακοντίου Βοιωτίας κατά τα χρόνια της Φραγκοκρατίας.
Μετά το 1920, άρχισαν να οικοδομούνται οι πρώτες υποτυπώδεις κατοικίες, κυρίως εξοχικές για τους επισκέπτες της Ιεράς Μονής, ενώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 αρχίζει ο μαζικός εποικισμός των Μελισσίων, σε εκτάσεις που παραχωρούνται σε οικογένεις Μικρασιατών από την Ιερά Μονή. Προς διατήρηση της Μικρασιατικής Μνήμης δόθηκε σε γνωστό δρόμο η ονομασία των πρώτων εποικιστών Μελισσιωτών, η πλατεία δίπλα στο Ναό του Αγίου Γεωργίου ονομάζεται "Πλατεία Μικρασιατών", λειτουργεί ο Σύλλογος Μικρασιατών Μελισσίων "Άγιος Γεώργιος Γκιούλ Μπαξέ". Οι Μικρασιάτες πρόσφυγες που κατοίκησαν στην περιοχή, προέρχονταν από το Γκιουλμπαξε της Μικράς Ασίας (ένα χωριό των Βουρλών της ευρύτερης περιοχής της Σμύρνης) και έκτισαν τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου σε ανάμνηση του ομώνυμου Ναού που βρισκόταν στο Γκιουλμπαξε της Μικράς Ασίας. Την ίδια εποχή οικοδομούνται τα πρώτα νοσοκομεία-σανατόρια για όσους έπασχαν εκείνη την εποχή από φυματίωση και επέλεγαν την περιοχή ως τόπο διαμονής και ανάρρωσης για το καλό της κλίμα.
Με την παρέλευση των χρόνων αρχίζει δειλά δειλά να αυξάνεται ο πληθυσμός, ενώ οι κάτοικοι εργάζονται σε διάφορα ιδρύματα ή ασχολούνται με το μικροεμπόριο. Έτσι φτάνουμε στο 1990, όπου με την οικιστική πίεση πέριξ των Αθηνών, τα Μελίσσια αναγνωρίζονται ως δήμος.
Πληθυσμιακή Εξέλιξη
Τα Μελίσσια άρχισαν να κατοικούνται μαζικά κυρίως στις αρχές της δεκαετίας του '80 και στα τέλη του '90 άρχισε ο οικιστικός τους κορεσμός. Στον πίνακα που ακολουθεί διαφαίνεται η πληθυσμιακή εξέλιξη των Μελισσίων, βάσει ιστορικών στοιχείων από το 1928 και των επίσημων απογραφών ανά δεκαετία.
πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ, Δήμος Μελισσίων
Διοίκηση
Τα Μελίσσια διοικητικά μέχρι το 1989 ανήκαν στον διπλανό μεγάλο δήμο του Αμαρουσίου. Αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητη κοινότητα τοο 1946 και ως δήμος το 1990. Πρόεδροι της Κοινότητας Μελισσίων διετέλεσαν χρονολογικά οι: Σπύρος Μπέγκας (1946-47), Απόστολος Ράπτης (1948), Παύλος Φωτιάδης (1948), Γ. Πετρόπουλος (1949), Ι. Παπαβασιλείου (1949), Κωνσταντίνος Τσιμπρικίδης (1950), Νίκος Λιοδήμος (1951-55), Αν. Μωυσίδης (1956), Λεωνίδας Ρέππας (1959), Κυριάκος Τσιμπρικίδης (1964-67), Νίκος Λιοδήμος (διορισμένος, 1967-74), Νίκος Κουνελής (διορισμένος 1974-75), Λουκάς Παπαϊωάννου (1975), Κυριάκος Τσιμπρικίδης (1975-82) και Γιάννης Μητρόπουλος (1983-90).
Πρώτος δήμαρχος Μελισσίων μετά την ανεξαρτητοποίηση τους από το Μαρούσι ήταν ο Γιάννης Μητρόπουλος (1991-1998 και 2003-2006) και στη συνέχεια δήμαρχος εξελέγη ο Δημήτριος Τομπουλίδης (1999-2002). Στις δημοτικές εκλογές του 2006 εξελέγη για την επόμενη τετραετία (2007-2010) νέος δήμαρχος ο Μανώλης Γραφάκος ο οποίος ξεκίνησε τις μονοδρομήσεις. To 2010 με την νέα εφαρμογή του Καλλικράτη από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ο δήμος Μελισσίων συνενώθηκε με τους δήμους Παλιάς και Νέας Πεντέλης στον διευρυμένο Καλλικρατικό δήμο Πεντέλης. Στις δημοτικές εκλογές του 2010 και του 2014 Καλλικρατικός δήμαρχος Πεντέλης εξελέγη ο Δημήτρης Στεργίου ο οποίος ήταν για πολλά χρόνια δήμαρχος Παλαιάς Πεντέλης, διαδέχθηκε και στα Μελίσσια τον βασικό αντίπαλο του και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις πρώην δήμαρχο Μελισσίων Μανώλη Γραφάκο. Στις δημοτικές εκλογές του 2019 εξελέγη η Δήμητρα Κεχαγιά, κερδίζοντας στο δεύτερο γύρο τον Δημήτρη Στεργίου Καψάλη.
Αθλητισμός
Επίσης εδρεύει ο «Καλαθοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Μελισσίων» που ιδρύθηκε το 2011 ως αποτέλεσμα της ένωσης του σωματείου καλαθοσφαίρισης «Αθλητικός Σύλλογος Ερμής Μελισσίων» και του τμήματος καλαθοσφαίρισης του «Αθλητικού Ομίλου Μελισσίων». Ανήκει στη δύναμη της Ε.Σ.Κ. Αττικής, εκπροσωπώντας τα Μελίσσια στο μπάσκετ.
Πίνακας (δομή δεδομένων)
Στην επιστήμη υπολογιστών, μία δομή δεδομένων πίνακας ή απλά πίνακας είναι μία δομή δεδομένων που αποτελείται από μία συλλογή στοιχείων, αριθμημένων με βάση τη θέση τους στη δομή. Με βάση την αρίθμηση αυτή, κάθε στοιχείο ενός πίνακα μπορεί να προσπελαστεί, δοσμένης της θέσης του, σε σταθερό χρόνο. Δεδομένου ότι πρόκειται για μία συλλογή στοιχείων, και όχι ένα σύνολο, δεν αποκλείεται η ύπαρξη διπλοεγγραφών.
Μελίσσια Αττικής
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεντελικοί Οικισμοί Κατηγορία:Πόλεις της Αττικής
Πίνακας (δομή δεδομένων)
Η έννοια του πίνακα είναι ανάλογη με αυτή του διανύσματος, ή των πινάκων στα μαθηματικά.
Αρκετές άλλες βασικές δομές δεδομένων, όπως οι δυναμικοί πίνακες, οι πίνακες κατακερματισμού ή και πιο σύνθετες, όπως το πλέγμα βασίζονται, για την υλοποίησή τους σε πίνακες.
Μονοδιάστατοι Πίνακες
Οι μονοδιάστατοι πίνακες αποτελούν την πιο απλή και ίσως, την πιο συχνά εφαρμοσμένη υποκατηγορία πινάκων. Το χαρακτηριστικό τους είναι ότι αρκεί ένας ακέραιος για να ορίσει τη θέση ενός στοιχείου του πίνακα. Λέμε ότι ένας μονοδιάστατος πίνακας έχει μέγεθος Ν, όταν περιέχει Ν θέσεις.
right | 250px | thumb | Ένας πίνακας 6 στοιχείων.
Παράδειγμα
Στην διπλανή εικόνα βλέπετε ένα παράδειγμα μονοδιάστατου πίνακα 6 θέσεων, του οποίου το πρώτο στοιχείο είναι το 4, το δεύτερο (όπως ακριβώς και το έκτο) είναι το 9, κ.ο.κ. Για να εντοπίσουμε ένα στοιχείο, αρκεί να το αναζητήσουμε με βάση τη θέση του. Παρόλο που αυτή η διαδικασία χρειάζεται σταθερό χρόνο (πολυπλοκότητα Ο(1)), η παρόμοια διαδικασία της αναζήτησης με βάση την τιμή (και όχι τη θέση) ενός στοιχείου απαιτεί γραμμικό χρόνο ως προς τον αριθμό των στοιχείων του πίνακα (πολυπλοκότητα Ο(Ν)). Για παράδειγμα, στον διπλανό πίνακα η εύρεση του στοιχείου "3" απαιτεί 4 βήματα, ενώ η εύρεση του στοιχείου "9" απαιτεί 6 βήματα, δηλαδή τη διάτρεξη ολόκληρου του πίνακα.
Αρίθμηση θέσεων πινάκων
Στον πίνακα του προηγούμενου παραδείγματος, μπορούμε να δούμε ότι ο πίνακας αριθμείται ξεκινώντας από το 0 και όχι από το 1. Οπότε, βλέπουμε "θέση 0" για το πρώτο στοιχείο του. Αυτό αποτελεί μια κοινή τακτική αρίθμησης για την πλειοψηφία των σύγχρονων γλωσσών προγραμματισμού, όπως είναι η Java, C/C++ κλπ. Έτσι, δοσμένου ενός πίνακα Ν θέσεων, μπορούμε να προσπελάσουμε τα στοιχεία 0 μέχρι Ν-1. Αναζήτηση του στοιχείου στη θέση Ν θα οδηγούσε σε προγραμματιστικό λάθος (κατά κανόνα) κατά την εκτέλεση.
Ταυτόχρονα, παλιότερες γλώσσες προγραμματισμού, όπως οι Fortran και Cobol, οι κάποιες σύγχρονες, όπως Matlab ξεκινούν την αρίθμηση πινάκων από το 1 και συνεπώς, οι προσπελάσιμες θέσεις ενός πίνακα μεγέθους Ν είναι οι θέσεις 1 μέχρι Ν.
Πράξεις επί πινάκων
Όπως κάθε δομή δεδομένων, έτσι και οι πίνακες υποστηρίζουν τις βασικές μεθόδους τους: εισαγωγή, αναζήτηση και διαγραφή ενός στοιχείου. Εισαγωγή (ψευδοκώδικας και κώδικας σε Java ή C): διαδικασία Εισαγωγή(Πίνακας πίνακας, ακέραιος θέση, ακέραιος στοιχείο) { πίνακας[θέση] = στοιχείο; // Αποθήκευση του στοιχείου "στοιχείο" στη θέση "θέση" }
void insert(int[] array, int index, int element) { array[index] = element; }
void search(int[] array, int index) { return array[index]; }
Προκειμένου να διαγραφεί ένα στοιχείο πρέπει να γίνει κάποια σύμβαση, όπως για παράδειγμα ότι ένα διαγραμμένο στοιχείο έχει την τιμή -1 (τιμή "σημαία" ή flag). Εναλλακτικά, το τελευταίο στοιχείο του πίνακα μπορεί να αντιγραφεί στη θέση του διαγραμμένου στοιχείου και στη συνέχεια, ένας δείκτης να αποθηκεύει τη θέση του τελευταίου "σωστού" στοιχείου του πίνακα: ακέραιος διαγραφή(Πίνακας πίνακας, ακέραιος θέση) { πίνακας[θέση] = πίνακας[τελευταίο]; // Στη θέση "θέση" μεταφέρουμε την τιμή που υπήρχε στη θέση "τελευταίο" τελευταίο = τελευταίο - 1; }
void delete(int[] array, int index) { array[index] = array[last]; last--; } νομιζω θα ηταν χρησιμο να αναφερθει το πως καλεις εναν πινακα,ανεξαρτητως βιβλιων
Πολυδιάστατοι Πίνακες
Αποτελούν γενίκευση των μονοδιάστατων πινάκων. Εδώ, η θέση ενός στοιχείου δεν περιγράφεται από έναν μοναδικό ακέραιο, αλλά από μια συλλογή ακεραίων μεγέθους όσο και οι διαστάσεις του πίνακα. Π.χ. ένας δισδιάστατος πίνακας χρειάζεται δύο ακεραίους για να προσπελάσει ένα στοιχείο. Παράδειγμα δισδιάστατων πινάκων είναι τα λογιστικά φύλλα (π.χ. Excel) όπου πολύ εύκολα μπορούμε να βρούμε ένα στοιχείο (κελί), δοσμένης της γραμμής, αλλά και της στήλης στην οποία βρίσκεται.
Γιόζεφ Μένγκελε
Ο Γιόζεφ Μένγκελε (γερμ. Josef Rudolf Mengele, 16 Μαρτίου 1911, Γκίντσμπουργκ, Γερμανία - 7 Φεβρουαρίου 1979, Βερτιόγκα, Βραζιλία) ήταν Γερμανός γιατρός του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς Μπίρκεναου και διαβόητος ιδίως για τα πειράματα που έκανε με ανθρώπους, τα οποία οδηγούσαν συνήθως στον θάνατό τους. Έμεινε στην ιστορία ως ο «Άγγελος του Θανάτου του Άουσβιτς» (Todesengel von Auschwitz).
Σταδιοδρομία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος σουηβικής οικογένειας βιομηχάνων. Σπούδασε ανθρωπολογία και ιατρική - με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την γενετική - στο Μόναχο, τη Βόννη και τη Βιέννη. Ένας συμμαθητής του, ο Γιούλιους Ντίνσμπαχ, περιέγραψε τον Μένγκελε, μετά το 1945, ως εξής: "Δεν ήθελε απλώς να είναι επιτυχημένος, αλλά να ξεχωρίζει από την μάζα. Το πάθος του ήταν να γίνει διάσημος. Μου είπε μια φορά ότι κάποτε το όνομά του θα βρίσκεται σε λεξικό."
Αφού τελείωσε τις σπουδές του, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Κληρονομικότητας και Φυλετικής Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε της Φρανκφούρτης. Διευθυντής του Ινστιτούτου ήταν ο καθηγητής Ότμαρ φον Φέρσουερ. Το Ινστιτούτο αυτό ήταν όργανο της φυλετικής πολιτικής του Τρίτου Ράιχ. Εκεί συντάσσονταν οι πραγματογνωμοσύνες για τις υποχρεωτικές στειρώσεις ή και γινόταν η αρχειοθέτηση των Σίντι και Ρομά για την κατοπινή εκτόπισή τους. Το 1935 συνέγραψε τη διδακτορική του διατριβή για τη φυλετική μορφολογία του πρόσθιου τμήματος της κάτω σιαγόνας τεσσάρων φυλετικών ομάδων, με τίτλο "Rassenmorphologische Untersuchung des vorderen Unterkieferabschnitts bei vier rassischen Gruppen", η οποία δημοσιεύτηκε το 1937. Το 1938 δημοσίευσε ιατρική διατριβή με τίτλο "Εξέταση του φαινομένου της λαγωχειλίας σε συγγενείς" ("Sippenuntersuchungen bei Lippen-Kiefer-Gaumenspalte"). Η τρίτη του δημοσίευση έφερε τον τίτλο "Περί της κληρονομικότητας των συριγγίων" ("Zur Vererbung der Ohrfisteln").
Το 1931 προσχώρησε στην παραστρατιωτική οργάνωση Stahlhelm, η οποία το 1934 ενώθηκε με τα SA(Sturmabteilung). Λίγο αργότερα εγκατέλειψε τα SA (η οργάνωση SA ή Sturmabteilung ήταν παραστρατιωτική οργάνωση του  Εθνικοσοσιαλιστικόυ Γερμανικόυ Εργατικόυ Κόμμα (NSDAP)  για λόγους υγείας. Το 1937 προσχώρησε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP), και το 1938 στα SS. Αφού το 1940 στρατολογήθηκε από τη Βέρμαχτ, δήλωσε εθελοντής για τα Ένοπλα SS (Waffen SS).
Γιατρός στο Άουσβιτς
Αφού τραυματίστηκε το 1943 στο ανατολικό μέτωπο, επέστρεψε στο Βερολίνο. Στις 30 Μαΐου 1943 διορίστηκε γιατρός του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου, αντικαθιστώντας τον προκάτοχό του, ο οποίος παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου έκανε κυρίως πειράματα με διδύμους και μικρόσωμους, οι οποίοι αποτελούσαν για αυτόν την υποδειγματική έκφραση της "ανωμαλίας". Επίσης, παιδιά αθιγγανικής καταγωγής κινούσαν το ενδιαφέρον του, αφού προσπαθούσε μέσω συγκριτικών πειραμάτων μεταξύ αυτών και άλλων κρατουμένων παιδιών να θεμελιώσει τις φυλετικές του θεωρίες. Φρόντιζε οι ιατρικά απαραίτητες εγχειρήσεις να πραγματοποιούνται συνήθως από βοηθούς του, ενώ ο ίδιος αφοσιωνόταν στα πειράματα του με τους κρατουμένους και τις κατοπινές νεκροψίες. Για να μπορέσει να πραγματοποιήσει τις νεκροψίες με στόχο τη διαπίστωση των αποτελεσμάτων των πειραμάτων του, σκότωνε τα θύματα με ενέσεις φαινόλης. Οι πράξεις του αυτές, συμπεριλαμβανομένων των φόνων, ήταν μέρος μελετών για τη συγγραφή εργασίας επί υφηγεσία, η οποία, όμως, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Φυγή στη Νότια Αμερική και θάνατος
Στις 17 Ιανουαρίου 1945, λίγο πριν φτάσει ο Κόκκινος Στρατός στο Άουσβιτς, ο Μένγκελε κατέφυγε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Γκρος-Ρόζεν, όπου για λίγο διάστημα συνέχισε τους φόνους του.
Αφού εγκατέλειψε και το Γκρος-Ρόζεν, κρύφτηκε στις 6 Φεβρουαρίου σε μια μονάδα της Βέρμαχτ, η οποία λίγο αργότερα παραδόθηκε στους Αμερικανούς και κρατήθηκε σε στρατόπεδο κοντά στο Σαουεντστάιν. Τρεις μήνες αργότερα αφέθηκε ελεύθερος, αφού οι Αμερικανοί δεν γνώριζαν ακόμη για τον "Άγγελο του Θανάτου" από το Άουσβιτς. Το φθινόπωρο του 1945 έφτασε στο Ροζενχάιμ της Βαυαρίας, όπου κρύφτηκε σε ένα απόμερο αγρόκτημα. Το διάστημα εκείνο χρησιμοποιούσε το όνομα Φριτς Χόλμαν.
Τον Απρίλιο του 1949 κατέφυγε ως Χέλμουτ Γκρέγκορ στη Γένοβα, από όπου στις 20 Ιουνίου 1949 ταξίδεψε στο Μπουένος Άιρες με το ατμόπλοιο North King. Με τη βοήθεια άλλων εγκληματιών πολέμου που είχαν καταφύγει εκεί και με πλαστά χαρτιά του Ερυθρού Σταυρού, έζησε εκεί μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1950. Με πλαστή ταυτότητα ταξίδεψε τουλάχιστον μια φορά ακόμη στη Γερμανία. Όταν άκουσε ότι ήταν καταζητούμενος, κατέφυγε στην Παραγουάη. Μετά την απαγωγή του Άντολφ Άιχμαν, κρύφτηκε στο Σάο Πάολο, όπου στο τέλος της ζωής του ζούσε υπό σχετικά φτωχικές συνθήκες. Πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου 1979 στη Βερτιόγκα, κατά τη διάρκεια διακοπών που έκανε: κολυμπώντας, έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και πνίγηκε.
Ο τάφος του ανακαλύφθηκε το 1985 από Γερμανούς, Αμερικανούς και Ισραηλινούς ερευνητές. Εντός δύο εβδομάδων επικυρώθηκε η ταυτότητα του πτώματος, μετά δε και από εξέταση DNA το 1992, υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα ότι επρόκειτο για τον Μένγκελε.
Κληρονομιά
Το 2004 δημοσιεύτηκαν στη Βραζιλία επιστολές και το ημερολόγιο του Μένγκελε. Τα έγγραφα αυτά φανερώνουν τις σκέψεις και τις συνθήκες ζωής του γιατρού των SS στο τελευταίο μέρος της ζωής του. Βάσει αυτών, ο Μένγκελε δεν μετάνιωσε ποτέ για τις πράξεις του ως γιατρού του Άουσβιτς. Εκτός αυτού εξακολουθεί να υποστηρίζει τις "διαφορές μεταξύ των φυλών".
Το 1972 σκεφτόταν να επιστρέψει στη Γερμανία. ("Πώς είναι όμως σήμερα η πατρίδα μου; Είναι ακόμη πατρίδα μου; Δεν θα με δεχτεί σαν εχθρό;"). Τα 85 έγγραφα βρίσκονταν από το 1985 στα αρχεία της βραζιλιάνικης ομοσπονδιακής αστυνομίας, αφού πριν είχαν βρεθεί σε διαμερίσματα φίλων και γνωστών του Μένγκελε.
Μικρασιατική Χίου
Η Μικρασιατική Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Χίου, συντμημένα '''Μικρασιατική Α.Π.Ε. Χίου και γνωστή απλά ως Μικρασιατική Χίου''' είναι Ελληνικός ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Χίου με έδρα την ομώνυμη πόλη του νησιού. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1924 και έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημα τον δικέφαλο αετό, έχοντας ιδρυθεί από Έλληνες μικρασιάτες πρόσφυγες μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Χίου και αγωνίζεται στις διοργανώσεις της.
Ιστορικό
Η «Μικρασιατική Χίου» ιδρύθηκε το 1924 από Έλληνες μικρασιάτες πρόσφυγες που έφτασαν και εγκαταστάθηκαν στη Χίο μετά την Μικρασιατική καταστροφή το 1922 και αποτέλεσε το πρώτο επίσημο σωματείο της Χίου. Αναφέρεται στον τύπο ως «Μικρασιατικός» το 1926, με πρόεδρο τον κ. Δόλωρο. Το Δεκέμβριο του 1926 πήρε μέρος στο τοπικό πρωτάθλημα που διοργάνωσε ο Παγχιακός με τη συμμετοχή των δύο αυτών ομάδων και της Λαίλαπας. Είναι γνωστό πως ηττήθηκε από τον Παγχιακό με 1-4 και νίκησε τη Λαίλαπα. Αξιοσημείωτο είναι πως την Κυριακή 31 Αυγούστου του 1932 νίκησε σε διεθνές φιλικό αγώνα την τουρκική ομάδα Αλτινορντού από τη Σμύρνη με 3-2. Η τουρκική ομάδα ταξίδεψε που ταξίδεψε στη Χίο, προηγουμένως είχε νικήσει την τοπική πρωταθλήτρια Λαίλαπα Χίου με 1-4.
Το τοπικό πρωτάθλημα της Χίου ξεκίνησε ανεπίσημα από το 1934 στο οποίο εκτός από την Μικρασιατική μετείχαν επίσης οι Αετός, Κανάρης Καπέλας, Λαίλαψ, Αστραπή και Όμηρος Καλλιμασιάς. Αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με αύξοντα Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 216. Το 1939 αποτέλεσε ιδρυτικό σωματείο της Ε.Π.Σ. Χίου και εν συνεχεία πρωταγωνίστησε στα πρωταθλήματά της, κατακτώντας το πρωτάθλημα τις χρονιές 1954-55 και 1960-61. Τη σεζόν 1961-62 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα και προκρίθηκε στο τελευταίο άτυπο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1962, μέσω του οποίου διεκδίκησε την άνοδο στην Α΄ Εθνική χωρίς επιτυχία, κέρδισε όμως την ιστορική άνοδο στη νεοσύστατη και μόνιμη πλέον Β΄ Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 1962-63 αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική και υποβιβάστηκε, έχοντας τερματίσει προτελευταία στη 14η θέση του 1ου ομίλου. Τη σεζόν 2010-11 κατέκτησε ξανά το τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Χίου και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε τη σεζόν 2011-12 και υποβιβάστηκε, έχοντας τερματίσει τελευταία στη 15η θέση του 9ου ομίλου. Τη σεζόν 2019-20 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Χίου και κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, 4η τη τάξει κατηγορία.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χίου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1924 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924
Σαρλ-Φρανσουά Ντωμπινί
Ο Σαρλ-Φρανσουά Ντωμπινί (γαλλικά: Charles-François Daubigny), 1817- 1878, ήταν Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης συνδεδεμένος με τη σχολή της Μπαρμπιζόν. Θεωρείται σημαντικός πρόδρομος του ιμπρεσιονισμού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ντωμπινί γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1817 στο Παρίσι, σε οικογένεια ζωγράφων και διδάχθηκε την τέχνη από τον πατέρα του Εντμόν Φρανσουά Ντωμπινί και τον θείο του, μινιατουρίστα Πιέρ Ντωμπινί.
Αρχικά ζωγράφιζε σε παραδοσιακή τεχνοτροπία, αλλά αυτό άλλαξε μετά το 1843 όταν εγκαταστάθηκε στη Μπαρμπιζόν για να εργαστεί έξω στη φύση. Ακόμη πιο σημαντική ήταν η συνάντησή του με τον Καμίλ Κορό το 1852 στο Οπτεβό, ένα χωριό στο νομό Ιζέρ. Στο διάσημο σκάφος του Botin, το οποίο είχε μετατρέψει σε εργαστήριο, ζωγράφιζε κατά μήκος του Σηκουάνα και του Ουάζ, συχνά στην περιοχή γύρω από την Ωβέρ-συρ-Ουάζ, βόρεια του Παρισιού. Από το 1852 στράφηκε προς τον ρεαλισμό κάτω από την επιρροή του Γκυστάβ Κουρμπέ. αριστερά|μικρογραφία|260x260εσ|Η άνοιξη, 1864 Το 1866 ο Ντωμπινί επισκέφτηκε την Αγγλία, όπου πήγε για δεύτερη φορά κατά τη διάρκεια του γαλλο-πρωσικού πολέμου του 1870. Στο Λονδίνο γνώρισε τον Κλωντ Μονέ και μαζί ταξίδεψαν στην Ολλανδία. Επιστρέφοντας στην Ωβέρ, γνώρισε τον Πωλ Σεζάν. Θεωρείται ότι αυτοί οι νεότεροι ζωγράφοι επηρεάστηκαν από τον Ντωμπινί.
Το 1872, ο Ντωμπινί πρόσφερε τον πίνακα Βάρκες στην παραλία της Ετάπλ σε δημοπρασία που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη για να συγκεντρωθούν χρήματα για τα θύματα της Μεγάλης Πυρκαγιάς του Σικάγο.
Το 1874 έλαβε από το γαλλικό κράτος την τιμητική διάκριση του μέλους του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής.
Έργο
Οι πιο εντυπωσιακοί πίνακες του Ντωμπινί είναι αυτοί που δημιουργήθηκαν μεταξύ 1864 και 1874, οι οποίοι απεικονίζουν, ως επί το πλείστον, δασώδη τοπία, ποτάμια και λίμνες. Στην αρχή της καριέρας του είχε την απογοήτευση να βλέπει τους πίνακές του να αποτυγχάνουν να προσελκύσουν την αποδοχή των συγχρόνων του, ωστόσο αργότερα αναγνωρίσθηκε ως ένας σημαντικός καλλιτέχνης και τα έργα του ήταν περιζήτητα. Τα θέματα των καμβάδων του μερικές φορές επαναλαμβάνονταν και συχνά έπαιζαν με τον φωτισμό του τοπίου.
Δημιούργησε επίσης 127 χαρακτικά κυρίως με τη μέθοδο της γραμμικής οξυγραφίας και μερικές λιθογραφίες.
Ο Ντωμπινί, όπως και ο Κουρμπέ και όλοι οι ζωγράφοι της σχολής της Μπαρμπιζόν, συγκαταλέγεται στις επιρροές μιας νέας γενιάς καλλιτεχνών που συγκεντρώθηκαν σε ένα νέο ρεύμα, τον ιμπρεσιονισμό. Το 1861, ως κριτικός του Σαλόν, ο Τεοφίλ Γκωτιέ έγραψε: «είναι πραγματικά κρίμα που ο κ. Ντωμπινί, αυτός ο τοπιογράφος με το τόσο αληθινό, ορθό και φυσικό συναίσθημα, είναι ικανοποιημένος από την πρώτη εντύπωση και παραμελεί να επισημάνει τις λεπτομέρειες. Οι πίνακές του δεν είναι παρά σκίτσα, και μάλιστα ελάχιστα δουλεμένα. [...] Πρέπει λοιπόν να αποδώσουμε σε ένα σύστημα αυτή τη χαλαρή τεχνοτροπία, την οποία θεωρούμε επικίνδυνη για το μέλλον του ζωγράφου, αν δεν την εγκαταλείψει το συντομότερο δυνατό.». Ο Ντωμπινί όχι μόνο δεν την εγκατέλειψε, αλλά ήρθε πιο κοντά με τον Κλωντ Μονέ και τον Ωγκύστ Ρενουάρ, οι οποίοι του απέτισαν φόρο τιμής στο τέλος της ζωής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι χαράκτες
Εκστρατεία της Καλλίπολης
Μετά από έναν αποτυχημένο ναυτικό βομβαρδισμό, πραγματοποιήθηκε αμφίβια απόβαση στη χερσόνησο της Καλλίπολης. Η προσπάθεια απέτυχε, και μετά από οκτώ μήνες σκληρών μαχών και πολλά θύματα και στις δύο πλευρές, η δύναμη εισβολής τελικά αποχώρησε. Η εκστρατεία ήταν μια από τις μεγαλύτερες νίκες των Οθωμανών κατά τη διάρκεια του πολέμου και θεωρείται μια μεγάλη αποτυχία για τους Συμμάχους. Η αποτυχία της εκστρατείας προκάλεσε επικρίσεις στο Λονδίνο κατά του Ουίνστον Τσώρτσιλ, που ήταν ο πιο ένθερμος οπαδός της, και την πτώση της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων, την οποία διαδέχθηκε κυβέρνηση συνασπισμού Φιλελευθέρων-Συντηρητικών. Ο Τσώρτσιλ, μολονότι απαλλάχθηκε από τη θέση του, παρέμεινε στο Πολεμικό Συμβούλιο. Η ήττα των συμμάχων συμπίπτει με την κορύφωση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Επιπλέον, η καθήλωση των δυνάμεων της Αντάντ στην εκστρατεία αυτή ευθύνεται και για το καθυστερημένο άνοιγμα του Μακεδονικού Μετώπου και την πτώση τη Σερβίας. Το φθινόπωρο του έτους ξεκίνησε η μεταφορά των ηττημένων στρατευμάτων τους (μετονομαζόμενα ως Στρατιά της Ανατολής) στο Μακεδονικό Μέτωπο, με απόβασή του στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα τελευταία συμμαχικά στρατεύματα αποχώρησαν τελείως τον Δεκέμβρη του 1915.
Η συμμετοχή ή όχι της Ελλάδας στην εκστρατεία της Καλλίπολης αποτέλεσε την πρώτη μιας σειράς διαφωνιών μεταξύ του Πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, που υποστήριζε την συμμετοχή της Ελλάδας στην εκστρατεία στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ για τα σημαντικά ανταλλάγματα (προσάρτηση της Μικράς Ασίας, Βόρειας Ηπείρου, και Κύπρου), και του Βασιλιά Κωνσταντίνου, που θεωρούσε ότι η εμπλοκή της χώρας στην εκστρατεία θα ήταν ολέθρια για τον ελληνικό στρατό.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Εκστρατείες του Α' Παγκόσμιου πολέμου Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μάχες βρετανικού στρατού Κατηγορία:Μάχες γαλλικού στρατού Κατηγορία:Μάχες Αυστραλιανού στρατού Κατηγορία:Μάχες Νεο Ζηλανδικού στρατού Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
Βατίστα
Η Βατίστα (στα αγγλικά Batist) είναι ύφασμα διάφανο, ντελικάτο και λεπτό, συνήθως βαμβακερό ή από συνδυασμένες ποιότητες. Το όνομά της το οφείλει σύμφωνα με τον μύθο στον Γάλλο υφαντή Baptise του Cambrai.. Λόγω της λεπτής του υφής χρησιμοποιείται ιδίως για ντελικάτα εσώρουχα, νυχτικά και πουκάμισα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υφάσματα
2547 Χουμπέι
Ο Χουμπέι (Hubei) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,382. Ανακαλύφθηκε το 1964 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική επαρχία Χουπέι. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 2505 Χεμπέι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Χουμπέι είναι V. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χουμπει