cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρεμπέκα Μπλακ
Πρώιμος βίος
Η Ρεμπέκα Μπλακ γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1997 στο IΙρβάιν (Irvine) της Καλιφόρνια. Είναι κόρη του John Jeffery Black και της Georgina Marquez Kelly, οι οποίοι είναι κτηνίατροι. Η μητέρα της είναι μισής μεξικανικής καταγωγής και ο πατέρας της είναι από την Αϊόβα, είναι ιταλικής, αγγλικής και πολωνικής καταγωγής. Έχει έναν μικρότερο αδελφό που ονομάζεται Chase (γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1999). Οι γονείς της χώρισαν το 2003 όταν η Μαύρη ήταν στην πρώτη τάξη. Η γιαγιά της ζει στο Ιλλινόις. Οι θείες και οι θείες του Black ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Μπλακ αρχικά παρακολούθησε ιδιωτικό σχολείο από το νηπιαγωγείο έως την 6η τάξη. Μετακόμισε σε δημόσιο σχολείο λόγω εκφοβισμού. Έλαβε μέρος στο πρόγραμμα μουσικού θεάτρου του σχολείου, στο οποίο ένιωθε ότι συμμετείχε "ήταν να γίνει" και ότι έγινε μέλος μιας άλλης οικογένειας. Τον Απρίλιο του 2011, παραιτήθηκε από την κατ 'οίκον εκπαίδευση γιατί έπρεπε να επικεντρωθεί στην καριέρα της και ήθελε να αποφύγει τις προσβολές από τους πρώην συμμαθητές της. Επίσης, απέτυχε στο μάθημα Αγγλικών λόγω του πολυάσχολου προγράμματος.
Άλμπουμ
Η Ρεμπέκα Μπλάκ είχε έξι σινγκλ:
Γκριάντε
Το Γκριάντε (ιταλικά: Griante) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Ο πύργος της παρθένου
μικρογραφία|Μπαλέτο η Πύργος της Παρθένου (1940) Ο Πύργος της παρθένου είναι το πρώτο μπαλέτο του Αζερμπαϊτζάν και το πρώτο μπαλέτο στις μουσουλμανικές ανατολικές χώρες. Αποτελείται από τρεις πράξεις με πρόλογο και επίλογο. Τη μουσική και το λιμπρέτο του μπαλέτου έχει γράψει ο Αφρασιγιάμπ Μανταλμπεγλί.
Η πρεμιέρα του Πύργου της παρθένου πραγματοποιήθηκε στις 18 Απριλίου 1940 στο κτήριο της κρατικής ακαδημαϊκής όπερας και μπαλέτου του Αζερμπαϊτζάν, ενώ μια νέα έκδοση του μπαλέτου ανέβηκε στις 24 Οκτωβρίου 1999. Αυτή η νέα έκδοση δεν περιελάμβανε τη σοβιετική προπαγάνδα που έίχε συμπεριληφθεί η προηγούμενη έκδοση. Η νέα έκδοση του μπαλέτου γράφτηκε από τη Γιουλάνα Αλικισιζέντε. Οι Μαντίνα Αλίγιεβα και Γκουλαγκάσι Μίρζογιεφ χόρευαν τα κύρια μέρη. Την ανανεωμένη μουσική έγραψε ο Φαράντ Μανταλμπεγλί. Στην παράσταση συμμετείχαν μέλη του κρατικού συνόλου τραγουδιού και χορού του Αζερμπαϊτζάν υπό την καθοδήγηση της Αφάγκ Μαλίκοβα.
Πλοκή
Η ιστορία ξεκινά με τον χαν Τζαχανγκίρ να επιστρέφει στο παλάτι από τη μάχη. Μία από τις πολλές συζύγους του χαν ήταν έγκυος πριν αυτός φύγει, και ο χαν περίμενε έναν αρσενικό διάδοχο. Αλλά το παιδί που γεννήθηκε ήταν κορίτσι, οπότε ο χαν διέταξε την εκτέλεση του μωρού. Η πριγκίπισσα Γκουλιανάγκ μεγαλώνει ως ανεπιθύμητο παιδί, μακριά από τα μάτια του χαν, μέχρι να φτάσει στα χρόνια της ωριμότητας. Μέχρι τότε, έχει έναν αγαπημένο που ονομάζεται Πολάντ. Αλλά ο χαν βλέπει τη 17χρονη Γκουλιανάγκ και, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι είναι η κόρη του, την ερωτεύεται. Ξεκινώντας από αυτό το σημείο, οι δύο εκδοχές του έργου αρχίζουν να αποκλίνουν, πριν συνδεθούν στο τέλος.
Στην πρώτη εκδοχή, όταν μαθαίνει τη σχέση της Γκουλιανάγκ, ο χαν χωρίζει την Γκουλιανάγκ από τον Πολάντ, φυλακίζοντας την κοπέλα σε έναν πύργο. Ο Πολάντ τελικά βρίσκει τον πύργο, αλλά ο χαν είναι επίσης εκεί για να παντρευτεί την Γκουλιανάγκ. Ο Πολάντ και ο χαν Τζαχανγκίρ μονομαχούν και κερδίζει ο Πολάντ. Ο Πολάντ ανεβαίνει τις σκάλες του πύργου και η Γκουλιανάγκ ακούει τα βήματά του. Πιστεύει ότι είναι ο χαν που έρχεται να την πάρει αντί για τον Πολάντ και πέφτει από το παράθυρο του πύργου στη θάλασσα, αυτοκτονώντας.
Στην αναθεωρημένη έκδοση, ο χαν αναγκάζει την Γκουλιανάγκ να τον παντρευτεί. Η πριγκίπισσα, όμως, αρνείται και λέει στον χαν ότι δεν θα τον παντρευτεί μέχρι να της χτίσει έναν πύργο, για να κερδίσει χρόνο. Αυτό δείχνει την εξυπνάδα του γυναικείου χαρακτήρα, που δεν εμφανίζεται στην προηγούμενη σοβιετική έκδοση. Όταν τελειώσει ο πύργος, ο χαν την κλειδώνει εκεί και ξεκινά τις προετοιμασίες για τον γάμο. Ο Πολάντ, όμως, βρίσκει τον χαν στο παλάτι και τον σκοτώνει πριν φτάσει στον πύργο. Η Γκουλιανάγκ, γνωρίζοντας ότι ο χαν ετοιμάζεται για τον γάμο, όταν ακούει τα βιαστικά βήματα, θεωρεί είναι του χαν και όχι του αγαπημένου της που έρχεται να την ξαναβρεί. Αυτή, πάλι, πηδά από το παράθυρο του πύργου και αυτοκτονεί. Ο Πολάντ φτάνει στην κορυφή του πύργου και δεν βλέπει πουθενά την Γκουλιανάγκ. Συνειδητοποιώντας ότι η αγαπημένη του πέθανε, την θρηνεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Μπαλέτο
Ινβερίγκο
Το Ινβερίγκο (ιταλικά: Inverigo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Λάλιο
Το Λάλιο (ιταλικά: Laglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Γκουαντσάτε
Το Γκουαντσάτε (ιταλικά: Guanzate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Ζωοδόχος Πηγή Λάρισας
Η Ζωοδόχος Πηγή είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ζωοδόχου Πηγής, της Δημοτικής Ενότητας Πολυδάμαντα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Ζωοδόχος Πηγή Λάρισας βρίσκεται σε υψόμετρο 193 μέτρων και έχει πληθυσμό 186 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1949, ονομαζόταν Άγιοι Ανάργυροι και μέχρι το 1920, Τατάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Παιχνίδι ασφυξίας
Το παιχνίδι ασφυξίας (επίσης γνωστό ως παιχνίδι πνιγμού ή παιχνίδι λιποθυμίας ή από τα αγγλικά ως choking game) αναφέρεται στην σκόπιμη αποκοπή οξυγόνου στον εγκέφαλο με στόχο την πρόκληση προσωρινής απώλειας συνείδησης και ευφορίας.
Λαΐνο
Το Λαΐνο (ιταλικά: Laino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παιχνίδι ασφυξίας
Λόγοι που κάνουν τον άλλον να το ασκήσει
Έχει διεξαχθεί περιορισμένη έρευνα σχετικά με τα κίνητρα για την άσκηση του παιχνιδιού λιποθυμίας, παρόλο που η αναζήτηση ενθουσιασμού έχει προσδιοριστεί ως παράγοντας κινδύνου, καθώς έχει την αντίληψη ότι πρόκειται για δραστηριότητα χαμηλού κινδύνου. Ατεκμηρίωτοι λόγοι που αναφέρθηκαν περιλαμβάνουν:
Λαΐνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Παιχνίδι ασφυξίας
Λόγοι που κάνουν τον άλλον να το ασκήσει
Οι λόγοι γαι την άσκηση του "παιχνιδιού" είναι διαφορετικοί από την ερωτική ασφυξία. Ο Στιβ Φιλντ, πρόεδρος του Βασιλικού Κολλεγίου Γενικών Ιατρών στο Λονδίνο, υποστηρίζει ότι το παιχνίδι λιποθυμίας επιδιώκεται κυρίως από παιδιά και έφηβους "για να φτιαχτούν χωρίς τη λήψη ναρκωτικών". Τα παιδιά "δεν παίζουν αυτό το παιχνίδι για σεξουαλική ικανοποίηση". Συχνά συγχέεται με την ερωτική ασφυξία, η οποία είναι στέρηση οξυγόνου για σεξουαλική διέγερση. Σε αντίθεση με την ερωτική ασφυξία, η πρακτική του παιχνιδιού λιποθυμίας φαίνεται να είναι ασυνήθιστη στους ενηλίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεανική κουλτούρα
Λαμπρούγκο
Το Λαμπρούγκο (ιταλικά: Lambrugo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Α.Ε.Κ. (υδατοσφαίριση γυναικών)
Το τμήμα υδατοσφαίρισης γυναικών της Α.Ε.Κ. είναι ελληνική ομάδα πόλο που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο. Δύο χρόνια μετά την ίδρυση του τμήματος ανδρών, η Α.Ε.Κ. προχώρησε σε μία πολύ σημαντική κίνηση, αφού αποφάσισε να ιδρύσει και γυναικεία ομάδα.
Ιστορία
Η γυναικεία ομάδα υδατοσφαίρισης της Α.Ε.Κ. θα αρχίσει τις προσπάθειές της από την Α2 Εθνική Κατηγορία την σεζόν 2019-2020. Στις 06/03/2020 το νεοσύστατο γυναικείο τμήμα πόλο θα δώσει το πρώτο επίσημο αγώνα του. Στην παρθενική της σεζόν στο άθλημα το τμήμα κατέκτησε την άνοδο στην Α’ Εθνική Κατηγορία ως Πρωταθλήτρια της Β’ Εθνικής. Στην πρώτη της παρουσία στην κορυφαία κατηγορία της ελληνικής γυναικείας υδατοσφαίρισης, η ομάδα τερμάτισε στην 5η θέση, αποδεικνύοντας ότι ήρθε για να μείνει και να πρωταγωνιστήσει.
Πηγές
https://www.aek365.org/a-729459/polo-gunaikwn-oi-dhlwsei-th-anodou-kai-h-aponomh-th-prwtathlhtria-aek-fwto-video.htm
https://www.enwsi.gr/1048328/aek/erasitexniki/aek-diplo-chtypima-me-koympra-koys-kai-paskal-kasei-sto-gynaikeio-polo.html
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://koe.org.gr/sports/water-polo/news
https://www.waterpolonews.gr/
Παραπομπές
Υδατοσφαιριση Γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Βίλλεμ Καλφ
Ο Βίλλεμ Καλφ (ολλανδικά: Willem Kalf, 1619 – 31 Ιουλίου 1693) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, ο οποίος ειδικευόταν στην απεικόνιση νεκρών φύσεων και σήμερα θεωρείται από τους κορυφαίους Ολλανδούς καλλιτέχνες του είδους. Αργότερα ασχολήθηκε με το εμπόριο έργων τέχνης αλλά και την εκτίμηση πινάκων.
Βιογραφία
Ο Βίλλεμ Καλφ γεννήθηκε στο Ρόττερνταμ το 1619 και βαπτίστηκε στις 3 Νοεμβρίου 1619 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Λαυρεντίου της πόλης. Πατέρας του ήταν ο Γιαν Καλφ, εύπορος έμπορος, ο οποίος επίσης κατείχε και κυβερνητικά αξιώματα στο Ρόττερνταμ, και μητέρα του η Μάχτελτ Χέρριτς (Machtelt Gerris ή Geere), η οποία απέκτησε επτά τουλάχιστον παιδιά. Ο Βίλλεμ μεγάλωσε στο πατρικό της οικογένειας στη Hoogstraat του Ρόττερνταμ, απέναντι από το τότε Δημαρχείο. Η μητέρα του απεβίωσε όταν ο Βίλλεμ ήταν 18 ετών και, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Χόβερτς ορίστηκαν διαχειριστές της περιουσίας της. Ο Χόβερτς απεβίωσε τον Μάρτιο του 1642 ενώ βρισκόταν σε πλοίο εν πλω για τις Δυτικές Ινδίες, αλλά εκείνο το διάστημα ο Βίλλεμ βρισκόταν ήδη στο Παρίσι, διαμένοντας στην περιοχή του Σαιν Ζερμαίν ντε Πρε έχοντας σπουδάσει ζωγραφική πιθανότατα με τον Χέντρικ Σοργκ (Hendrick Sorgh, 1609/11-1670), ο οποίος ζωγράφιζε νεκρές φύσεις, προσωπογραφίες και θαλασσογραφίες, ενώ η υπόθεση ότι είχε σπουδάσει με τον Χέντρικ Ποτ, όπως αναγράφεται σε άλλες πηγές, πιθανότατα πρέπει να απορριφθεί. Είναι, εν τούτοις, πιθανόν να σπούδασε ζωγραφική και με τον Φρανσουά Ράικχαλς (François Rykhals). Στο Παρίσι βρισκόταν πιθανόν από το 1639 και παρέμεινε εκεί, συναναστρεφόμενος τον κύκλο των εκεί Φλαμανδών ζωγράφων, διαμένοντας στην περιοχή Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε, ως το 1646. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ωστόσο, καταγράφεται στο Ρόττερνταμ, αλλά καθώς δεν υπάρχει καμία αναφορά γι' αυτόν κατά το χρονικό διάστημα 1647 - 1650, ενώ δεν είναι κανένα έργο εκείνης της περιόδου γνωστό, ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι στο Ρόττερνταμ εγκαταστάθηκε ξανά το 1653, ενώ άλλες αναφέρουν ότι από το 1546 είχε εγκατασταθεί στο Χόορν του Φρίσλαντ, λίγο βορειότερα του Άμστερνταμ, όπου αργότερα νυμφεύτηκε.
Κατά την παραμονή του στο Παρίσι ζωγράφιζε μικρών διαστάσεων έργα με εσωτερικά οικιών του χωριού, αλλά άρχισε να ζωγραφίζει και μικρές "σπουδές" νεκρών φύσεων, ενώ κάποιες από τις πρώτες αυτές προσπάθειες απεικόνιζαν πανοπλίες και ασπίδες σε διαστάσεις μέχρι και δύο μέτρων ύψους. Ταυτόχρονα, όμως, ζωγράφιζε και μικρότερες σπουδές, στις οποίες περιλάμβανε και μερικές φιάλες από κασσίτερο. Οι μεγάλου μεγέθους δημιουργίες του έχουν συγκριθεί με αυτές του δασκάλου του, Ράικαλς, αλλά και του Άντριεν φαν Ούτρεχτ. Αν και οι εικόνες αυτές δημιουργήθηκαν από τον καλλιτέχνη στο Παρίσι, εντάσσονται στην παράδοση της φλαμανδικής ζωγραφικής των αρχών του 17ου αιώνα, σαν τις δημιουργίες καλλιτεχνών όπως ο Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος. Η μόνη ένδειξη ότι οι πίνακες αυτοί δημιουργήθηκαν στο Παρίσι είναι το γεγονός ότι απεικονίζουν αντικείμενα που οι Φλαμανδοί ζωγράφοι ουδέποτε περιέλαβαν στα δικά τους έργα.
Έγγραφο με ημερομηνία 22 Οκτωβρίου 1651 αναφέρει: "Ο Βίλλεμ Γιανς Καλφ, εργένης από το Ρόττερνταμ, και η Κορνέλια Πλουβιέρ (Cornelia Pluvier), άγαμη από το Φόλλενχοφε (Wollenhove), που ζουν στην πόλη μας, το Χόορν, παντρεύτηκαν". Η σύζυγος του Καλφ ήταν μια νεαρή γυναίκα γνωστή για την ποίηση, την καλλιγραφία της και την εγχάραξη γυαλιού καθώς και τη σύνθεση μουσικής, καθώς έπαιζε βιργινάλι. Η θεία της συζύγου του, Μαρχαρίτα Πλουβιέρ, είχε παντρευτεί έναν σημαντικό έμπορο του Άμστερνταμ, τον Γιόχαν Λε Τορ (Johan Le Thor) και στην απογραφή της περιουσίας του, το 1653, αναγράφεται ως μάρτυρας "ο Βίλλεμ Καλφ, εξάδελφος της οικογένειας". Πρόκειται για την πρώτη καταγραφή του καλλιτέχνη στο Άμστερνταμ, αν και πιθανότατα αυτός και η σύζυγός του είχαν εγκατασταθεί στην πόλη λίγο μετά τον γάμο τους. Νέα αναφορά στον καλλιτέχνη γίνεται επίσης το 1653, όταν σε συνεργασία με τους Μπαρτολομέους Μπρέινμπερχ, Μπαρτολομέους φαν ντερ Χελστ, Φίλιπς Κόνινκ και τον τοπικό ζωγράφο νεκρών φύσεων Σίμον Λούτιχαους (Simon Luttichuys) πιστοποίησαν την αυθεντικότητα ενός πίνακα του Πάουλ Μπριλ για λογαριασμό του εμπόρου έργων τέχνης του Ντελφτ Άμπραχαμ ντε Κόοχε (Abraham de Cooge).
Ο Καλφ πιθανότατα έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Άμστερνταμ περί το 1651, αλλά η ακριβής εγγραφή του δεν είναι δυνατόν να πιστοποιηθεί, καθώς τα αρχεία της περιόδου αυτής έχουν χαθεί. Μαζί με τους Ρέμπραντ, Χόφερτ Φλινκ, Φέρντιναντ Μπολ, Φίλιπς Κόνινκ, Μπαρτολομέους φαν ντερ Χελστ και άλλους ζωγράφους της εποχής, αναφέρεται στο ποίημα του Γιαν Φος (Jan Vos) Zeege der Schilderkunst (Ο Θρίαμβος της Ζωγραφικής) του 1654. Άρχισε, επίσης, να συμμετέχει σε κρίσεις σχετικά με την αυθεντικότητα έργων άλλων δημιουργών. Το 1661 συμφώνησε με τους Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, Μέιντερτ Χομπέμα και Άλλαρτ φαν Έφερντινγκεν απορρίπτοντας την απόδοση ενός πίνακα στον Γιαν Πορσέλλις, ενώ ήταν μέλος της περίφημης επιτροπής που, τον Μάιο του 1672, κλήθηκε να εξετάσει την αυθεντικότητα δεκατριών πινάκων Ιταλών ζωγράφων, που κατείχε ο έμπορος έργων τέχνης Χέρριτ Όιλενμπουργκ (Gerrit Uylenburgh). Ανάμεσα στα μέλη της επιτροπής αυτής συγκαταλέγοντας καλλιτέχνες νεκρών φύσεων, όπως οι Βίλλεμ φαν Ελστ, Όττο Μαρσέους φαν Σρικ και Μέλχιορ ντ' Οντεκούτερ, καθώς και ο Ζεράρ ντε Λαιρές και μερικοί επίσης τοπιογράφοι. Το 1686 ο Καλφ απέρριψε ένα έργο του Τιτσιάνο ως αντίγραφο.
Σε έγγραφο του Ρόττερνταμ με ημερομηνία 14 Νοεμβρίου 1690 αναφέρεται ότι ο "επιφανής ζωγράφος Βίλλεμ Καλφ του Άμστερνταμ αποποιήθηκε του οικογενειακού του τάφου στη Χρότε Κερκ στη γενέτειρα πόλη του προς όφελος ενός ανεψιού του". Ο Καλφ τάφηκε στη Ζούιντεκερκ του Άμστερνταμ στις 3 Αυγούστου 1693. Στην ίδια θέση τάφηκε, λίγους μήνες αργότερα, η θυγατέρα του Κορνέλια και, το 1711, η χήρα του. Από τα αρχεία βαπτίσεων είναι γνωστό ότι η οικογένεια είχε τρία ακόμη τέκνα, τη Σοφία (γενν. 1657), τον Γιοχάννες (γενν. 1660) και τον Σάμουελ (γενν. 1664). Κύριοι μαθητές του διετέλεσαν οιΒίλλεμ φαν Ελστ, Γιούριεν φαν Στρέικ (Juriaen van Streeck), Κρίστιεν φαν Στριπ (Christiaen van Striep) και Μπάρεντ φαν ντερ Μέιρ (Barend van der Meer).
Δημόσιες Συλλογές
Ανάμεσα στα πολλά μουσεία που διαθέτουν έργα του Καλφ, τα κυριότερα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Γιώργος Σίμος
Ο Γιώργος Σίμος (γενν. 29 Μαρτίου 1978) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο πρώην προπονητής του ΟΦΗ.
Σταδιοδρομία ως παίκτης
Ο Σίμος γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά με τον Παναθηναϊκό το 1999.
Στη συνέχεια, αγωνίστηκε στον ΟΦΗ, στη Χαλκηδόνα, στην ΑΕΛ, στην κυπριακή ΑΕΚ Λάρνακας, στον Ιωνικό, στον Παναιτωλικό, στον Εθνικό Πειραιώς, στην Καλλιθέα και στο Ρουφ.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Το καλοκαίρι του 2016, ο Σίμος προσλήφθηκε ως βοηθός προπονητής στην Ομόνοια Λευκωσίας. Έφυγε από την Ομόνοια, μαζί με το υπόλοιπο προπονητικό επιτελείο, στα τέλη Φεβρουαρίου 2017.
Τον Ιούλιο του 2017, προσλήφθηκε ως προπονητής της ομάδας U20 της ΑΕΚ. Παραιτήθηκε από τη θέση του στις 6 Φεβρουαρίου 2019.
Στις 12 Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον ΟΦΗ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ
Digimon
Το Digimon (ιαπωνικά: デジモン, Χέπμπορν: Dejimon, γνωστό και ως Digimon: Digital Monsters) είναι ιαπωνικό franchise που περιλαμβάνει σειρές, ταινίες, manga, βιντεοπαιχνίδια, παιχνίδια με εικονικά κατοικίδια ζώα, παιχνίδια καρτών και άλλα υποπροϊόντα. Το franchise επικεντρώνεται στα Digimon, πλάσματα τα οποία ζουν σε έναν "ψηφιακό κόσμο", ένα παράλληλο σύμπαν που προέρχεται από διάφορα δίκτυα επικοινωνίας της Γης. Το franchise ξεκίνησε το 1997 ως σειρά από παιχνίδια με εικονικά κατοικίδια ζώα και συνεχίστηκε με το manga Adventure V-Tamer 01 και μια σειρά από anime ταινίες και σειρές.
Digimon Adventure
Το Digimon Adventure (ιαπωνικά: デジモン アドベンチャー, Χέπμπορν: Dejimon Adobenchā, γνωστό εκτός Ιαπωνίας ως Digimon: Digital Monsters) είναι ιαπωνική τηλεοπτική σειρά anime (συνθετικό των λέξεων digimon = digital + monsters) που δημιουργήθηκε το 1999 από την Toei Animation. Είναι η πρώτη σεζόν του Digimon: Digital Monsters. Η σειρά συνεχίζεται με τους ίδιους χαρακτήρες και στις σειρές Digimon 2: Next Generation και Digimon Adventure tri. Ο σχεδιασμός του Digimon Adventure ξεκίνησε το 1998 και έγινε σε συνεργασία με τις Bandai και Fuji Television. Παρά την ευρέως διαδεδομένη φήμη ότι η σειρά ήταν αρχικά προγραμματισμένη να έχει μόνο 13 επεισόδια, ο τελικός αριθμός των επεισοδίων έφτασε τα 54.Η πλοκή της σειράς εστιάζει σε μία παρέα παιδιών, αποτελούμενη από τους Tai, Μatt, Sora, Izzy, Μimi, Joe, Kari και T.K, η οποία λαμβάνουν μια μικρή συσκευή (Digivice) και μεταφέρεται σε μια περίεργη διάσταση που ονομάζεται Digital World και κατοικείται από ψηφιακά πλάσματα Digimon.
Digimon 2: Next Generation
Το Digimon 2: Next Generation (ιαπωνικά: デジモンアドベンチャー02, Χέπμπορν: Dejimon Adobenchā Zero Tsū, γνωστό εκτός Ιαπωνίας ως Digimon: Digital Monsters 02) είναι ιαπωνική τηλεοπτική σειρά anime της Toei Animation. Αποτελεί τη δεύτερη σεζόν της σειράς Digimon: Digital Monsters και την συνέχεια του Digimon Adventure. Η σειρά διαδραματίζεται τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του Digimon Adventure, και περιλαμβάνει όλους τους χαρακτήρες της πρώτης σειράς, αλλά και νέους. Η σειρά προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2000 έως 2001 και ολοκληρώθηκε σε 50 επεισόδια.
Digimon Tamers
To Digimon Tamers (ιαπωνικά: デジモンテイマーズ, Χέπμπορν: Dejimon Teimāzu, γνωστό εκτός Ιαπωνίας ως Digimon: Digital Monsters 3) είναι η τρίτη τηλεοπτική σειρά anime Digimon που δημιουργήθηκε από την Toei Animation. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες περιόδους Digimon, το Tamers λαμβάνει χώρα σε ένα διαφορετικό σύμπαν, όπου οι πρώτες δύο εποχές είναι ένα βιντεοπαιχνίδι. Η σειρά διαθέτει αρκετούς χαρακτήρες από προηγούμενες σεζόν, μερικοί εκ των οποίων είναι ο Ryo Akiyama, τα Digimon μονάρχες και ο Omegamon (Battle of Adventurers). Η σειρά λαμβάνει χώρα κυρίως στον πραγματικό κόσμο, με το δεύτερο μέρος της να εξελίσσεται στον ψηφιακό. Οι κύριοι χαρακτήρες της σειράς είναι ο Takato Matsuki με συντροφικό Digimon τον Guilmon, ένα Digimon που δημιούργησε ο ίδιος, ο Henry Wong με συντροφικό Digimon τον Terriermon, που έγινε σύντροφός του από ένα βιντεοπαιχνίδι, και η Rika Nonaka με συντροφικό Digimon την Renamon. Η σειρά προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2001 έως 2002 και ολοκληρώθηκε σε 51 επεισόδια.
Digimon Frontier
To Digimon Frontier (ιαπωνικά: デジモンフロンティア, Χέπμπορν: Dejimon Furontia, γνωστό εκτός Ιαπωνίας και ως Digimon: Digital Monsters 4) είναι η τέταρτη τηλεοπτική σειρά anime Digimon της Toei Animation. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες σειρές Digimon, σε αυτήν, οι κύριοι χαρακτήρες δεν έχουν κάποιο Digimon να τους συντροφεύει στις περιπέτειες τους, αλλά συγχωνεύονται οι ίδιοι με τα αρχαία πνεύματα, γνωστά και ως "Θρυλικοί Πολεμιστές". Η σειρά προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2002 έως 2003 και ολοκληρώθηκε σε 50 επεισόδια.
Digimon Data Squad
Το Digimon Data Squad (γνωστό στην Ιαπωνία ως Digimon Savers, ιαπωνικά: デジモンセイバーズ, Χέπμπορν: Dejimon Seibāzu) είναι η πέμπτη τηλεοπτική σειρά anime Digimon της Toei Animation. Ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς, Marcus Damon (Masaru Daimon), είναι ο γιος του ερευνητή Spencer Damon, ο οποίος εξαφανίστηκε μέσα σε ένα μυστηριώδες βασίλειο, γνωστό ως Digital World, σχεδόν 10 χρόνια πριν από την έναρξη της σειράς. Δυνατός και ειλικρινής, ο Marcus αυτοαποκαλείται ο υπ 'αριθμόν ένα απόλυτος μαχητής (μαχητής του δρόμου στην αρχική ιαπωνική εκδοχή). Συντροφικό του Digimon γίνεται ο Agumon. Συνεργάτες του στην dats είναι ο Thomas H. Norstein, με συντροφικό Digimon τον Gaomon, και η Yoshino "Yoshi" Fujieda, με συντροφικό Digimon την Lalamon. Η σειρά προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2006 έως 2007 και ολοκληρώθηκε σε 48 επεισόδια.
Digimon Fusion
Το Digimon Fusion (γνωστό στην Ιαπωνία ως Digimon Xros Wars, ιαπωνικά: デジモンクロスウォーズ, Χέπμπορν: Dejimon Kurosu Wōzu) είναι η έκτη τηλεοπτική σειρά anime Digimon της Toei Animation. Ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς είναι ένα αγόρι που ονομάζεται Taiki Kudo (Mikey Kudo στο αγγλική εκδοχή), ο οποίος χρησιμοποιεί τη δύναμη συνένωσης Digimon, προκειμένου να σώσει τον ψηφιακό κόσμο μαζί με τους φίλους και συμμάχους του Akari, Zenjirō, Kiriha, Nene και Yuu.
Ο πρώτος κύκλος της σειράς αποτελείται από 30 επεισόδια και ο δεύτερος, με την ονομασία Digimon Xros Wars: The Evil Death Generals and the Seven Kingdoms, από 24. Η σειρά προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2010 έως 2011 και ολοκληρώθηκε σε συνολικά 54 επεισόδια.
Digimon Fusion 02
Η τρίτη σεζόν του Digimon Fusion ονομάζεται Digimon Xros Wars: The Young Hunters Who Leapt Through Time (ιαπωνικά: 時を駆ける少年ハンターたち, Χέπμπορν: Toki ο Kakeru Shōnen Hantā-tachi, γνωστό εκτός Ιαπωνίας και ως Digimon Fusion 02). Ο πρωταγωνιστής της σεζόν είναι ο Tagiru και για την τελική μάχη επιστρέφουν αρκετοί χαρακτήρες των προηγούμενων πέντε σειρών. Η σεζόν προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2011 έως 2012 και ολοκληρώθηκε σε 25 επεισόδια.
Digimon Universe: Appli Monsters
Το Digimon Universe: Appli Monsters (ιαπωνικά: デジモンユニバース アプリモンスターズ, Χέπμπορν: Dejimon Yunibāsu Apuri Monsutāzu) είναι η έβδομη τηλεοπτική σειρά anime Digimon της Toei Animation. Ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς είναι ένα αγόρι που ονομάζεται Haru Shinkai. Το συντροφικό του Appmon ονομάζεται Gatchmon. Η σειρά προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2016 έως 2017 και ολοκληρώθηκε σε 52 επεισόδια.
Digimon Adventure tri
Το Digimon Adventure tri (ιαπωνικά: デジモンアドベンチャーtri, Χέπμπορν: Dejimon Adobenchā Torai) είναι σειρά ταινιών που δρα ως sequel των σειρών Digimon Adventure και Digimon Adventure 02 και αποτελείται συνολικά από έξι ταινίες, οι οποίες έχουν κυκλοφορήσει και σε μορφή 26 επεισοδίων διάρκειας 25 λεπτών. Η υπόθεση εξελίσσεται έξι χρόνια μετά από την καλοκαιρινή περιπέτεια των ηρώων, όταν ο Taichi Yagami και τα υπόλοιπα Εκλεκτά Παιδιά μεταφέρθηκαν στον Ψηφιακό Κόσμο, και σχεδόν τρία χρόνια μετά την τελική μάχη που είχε δώσει η ομάδα της Hikari Yagami με τον BelialVamdemon. Η σειρά προβλήθηκε την τηλεοπτική σεζόν 2015 έως 2018 και ολοκληρώθηκε σε 26 επεισόδια.
Digimon Adventure:
Το Digimon Adventure: (ιαπωνικά: デジモンアドベンチャー:, Χέπμπορν: Dejimon Adobenchā:) Είναι η ένατη σειρά anime στο franchise Digimon και μια επανεκκίνηση της αρχικής τηλεοπτικής σειράς Digimon Adventure του 1999. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στη Fuji TV στις 5 Απριλίου 2020.
Προβολή στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, το Digimon Adventure προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την τηλεοπτική περίοδο 2000 έως 2001, από τον τηλεοπτικό σταθμό Star Channel και λόγω της επιτυχίας του είχε αρκετές επαναπροβολές από το κανάλι στα επόμενα χρόνια.
Το 2001 ξεκίνησε να προβάλλεται από το Alter Channel η σειρά Digimon Adventure 02 (Digimon 02: Next Generation) και στην συνέχεια από 2002 ως το 2006 ακολούθησαν οι σειρές Digimon Tamers και Digimon Frontier.
Την τηλεοπτική περίοδο 2017 έως 2018, το Smile TV πρόβαλλε το Digimon Fusion.
Ταινίες
Μέχρι σήμερα, 16 ταινίες (15 ιαπωνικές + 1 αμερικανική) και 2 Original video animations (OVA) έχουν κυκλοφορήσει, μία εκ των οποίων είναι το (Digital Monster X-Evolution) που είναι CGI και δεν έχει σχέση με οποιαδήποτε εποχή της τηλεοπτικής σειράς. Στις 21 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε η 17 ταινία Digimon Adventure: Last Evolution Kizuna
Digimon Adventure ταινίες:
Digimon Adventure (1999), Our War Game! (2000) Digimon Adventure 02 ταινίες:
Hurricane Touchdown/Supreme Evolution! (2000), Revenge of Diaboromon (2001)
Reunion (2015), Determination (2016), Confession (2016), Loss (2017), Symbiosis (2017), Future (2018)
Battle of Adventurers (2001), Runaway Locomon (2002)
Digimon Frontier ταινία:
Island of Lost Digimon (2002)
Digimon Savers ταινία:
Ultimate Power!Activate Burst Mode!! (2006)
Digimon ταινίες OVA:
Digimon Adventure 3D: Digimon Grandprix! (2009), Savers 3D: The Digital World in Imminent Danger! (2009)
Η αυτόνομη ταινία  Digital Monster X-Evolution  και η αμερικανική ταινία της Fox (Digimon: The Movie) που δανείζεται υλικό από τις τρεις πρώτες Ιαπωνικές ταινίες.
Βιντεοπαιχνίδια
World σειρά: Digimon World (1999), Digimon World 2 (2000), Digimon World 3 (2002), Digimon World 4 (2005), Digimon World Re:Digitize (2012), Digimon World: Next Order (2016), Digimon World: Next Order International Edition (2017)
Story σειρά: Digimon Story (2006), Digimon Story: Sunburst & Moonlight (2007), Digimon Story: Lost Evolution (2010), Digimon Story: Super Xros Wars Red and Blue (2011), Digimon Story: Cyber Sleuth (2015), Digimon Story: Cyber Sleuth - Hacker's Memory (2017)
Ryo Akiyama σειρά: Digimon Adventure: Anode/Cathode Tamer (1999), Digimon Adventure 02: Tag Tamers (2000), Digimon Adventure 02: D1 Tamers (2000), Digimon Tamers: Brave Tamers (2001)
Battle Spirit σειρά: Digimon Battle Spirit (2001), Digimon Tamers: Battle Spirit Ver. 1.5 (2002), Digimon Battle Spirit 2 (2002)
Rumble Arena σειρά: Digimon Rumble Arena (2001), Digimon Rumble Arena 2 (2004), Digimon All-Star Rumble (2014)
Παιχνίδια MMORPG: Digimon Battle Online (2002), Digimon Masters (2009)
Βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης ζωής: Digital Monster Ver. S: Digimon Tamers (1998), Digital Monster Ver. WonderSwan (1999), Pocket Digimon World (2000), Pocket Digimon World: Wind Battle (2000), Pocket Digimon World: Cool & Nature Battle (2001)
Βιντεοπαιχνίδια RPG: Digimon Tamers: Pocket Culumon (2001), Digimon Tamers: Digimon Medley (2001), Digital Monster D-Project (2002), Digimon World Data Squad (2006), Digimon World Championship (2008), Digimon Adventure (2013), Digimon Survive (2020)
Spin-offs παιχνίδια: Digimon World: Digital Card Battle (1999), Digimon Digital Card Battle (2000), Digimon Park (2001), Digimon Card Game Ver. WS (2002), Digimon Racing (2004), Digimon Jintrix (2011), Digimon Universe: Appli Monsters (2016)
Manga και κόμικς
To C'mon Digimon: The capering monster BUN (ιαπωνικά: Ｃ＇ｍｏｎ カモン デジモン：　Ｔｈｅ　ｃａｐｅｒｉｎｇ　ｍｏｎｓｔｅｒ　ＢＵＮ ザ　ケイパリング　モンスター　ブン, Χέπμπορν: Kamon Dejimon: Za Keiparingu Monsutā Bun) είναι ένα πιλοτικό manga, το οποίο δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 1997. Ωστόσο, αυτό το manga δημοσιεύτηκε ως σπέσιαλ στον τόμο δύο του Digimon Adventure V-Tamer 01, ο ήρωας αυτού του manga, Kentarou Kamon, ήταν η πηγή και η έμπνευση για το σχεδιασμό και το χαρακτήρα του Taichi Yagami, τον πρωταγωνιστή του V-Tamer 01.
To Digimon Adventure V-Tamer 01 (ιαπωνικά: デジモンアドベンチャーVテイマー01, Χέπμπορν: Dejimon Adobenchā V-Teimā 01) είναι το πρώτο και το μακροβιότερο manga Digimon, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό V-Jump από τις 21 Νοεμβρίου του 1998 ως στις 21 Αυγούστου του 2003, σε 58 κεφάλαια. Αυτό το manga εισάγει τον χαρακτήρα Taichi Yagami, ενός εναλλακτικού Taichi από αυτό που ασχολείται η σειρά Digimon Adventure.
To Digimon: Digital Monsters είναι προσαρμογή manga που εικονογραφήθηκε από τον Yu Yuen Wong και ολοκληρώθηκε σε πέντε τόμους το 2000. Η Tokyopop δημοσίευσε τη σειρά στα αγγλικά. Στη Βόρεια Αμερική, μια προσαρμογή κόμικς του τόξου του Devimon δημοσιεύθηκε από την Dark Horse Comics από τον Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2000.
Το 'Battle!! Digital Monsters' (激鬥！！數碼暴龍) είναι manga που κυκλοφόρησε από το 1998 ως το 1999.
Το Digimon Chronicle (ιαπωνικά: デジモンクロニクル, Χέπμπορν: Dejimon Kuronikuru) είναι η ιστορία που συνοδεύει τη σειρά προϊόντων Digimon του 2003. Αρχικά φημολογήθηκε ότι θα είναι ένα νέο manga που θα αντικαθιστούσε το V-Tamer 01, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι είναι τυπωμένα φυλλάδια που συνοδεύουν τα ψηφιακά κατοικίδια ζώα "Pendulum X". Αυτά τα φυλλάδια περιείχαν επίσης σύντομο manga έξι σελίδων, το οποίο κάλυπτε αποσπάσματα από την ιστορία.
Το Digimon Next (ιαπωνικά: デジモン ネクスト, Χέπμπορν: Dejimon Nekusuto) είναι το δεύτερο manga Digimon που εκδόθηκε στο περιοδικό V-Jump, ξεκινώντας στις 17 Δεκεμβρίου του 2005 και ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2008. Ο βασικός του χαρακτήρας είναι ο Tsurugi Tatsuno.
Το Digimon Tamers (ιαπωνικά: デジモンテイマーズ, Χέπμπορν: Dejimon Teimāzu) είναι manga που κυκλοφόρησε από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2004, και βασίζεται στην σειρά anime με το ίδιο όνομα.
Το Digimon D-Cyber / Digimon D-Cyber (數碼暴龍) είναι κινέζικο manga Digimon το οποίο κυκλοφόρησε από την εταιρεία Rightman Publishing LTD στο Χονγκ Κονγκ της Κίνας στις 17 Φεβρουαρίου του 2005.
Το Digimon Xros Wars (ιαπωνικά: デジモンクロスウォーズ, Χέπμπορν: Dejimon Kurosu Wōzu) είναι manga που κυκλοφόρησε από το Ιούνιο του 2010 μέχρι τον Μάρτιο του 2012. Σε αυτό το manga βασίστηκε η σειρά anime με το ίδιο όνομα.
To Digimon World Re:Digitize (ιαπωνικά: デジモンワールド リ：デジタイズ, Χέπμπορν: Dejimon Wārudo Ri:Dejitaizu) είναι manga που βασίζεται στο βιντεοπαιχνίδι με το ίδιο όνομα και κυκλοφόρησε στις 21 Ιουνίου ως 21 Ιουλίου του 2012.
To Digimon World Re:Digitize: Encode  (ιαπωνικά: デジモンワールド リ：デジタイズ エンコード, Χέπμπορν: Dejimon Wārudo Ri:Dejitaizu Enkōdo) είναι manga που βασίζεται σε βιντεοπαιχνίδι και κυκλοφόρησε το 21 Απρίλιου του 2013 ως 21 Νοεμβρίου του 2015.
To Digimon Story: Cyber Sleuth (ιαπωνικά: デジモンストーリー サイバースルゥース, Χέπμπορν: Dejimon Sutōrī: Saibā Surūsu) είναι one-shot manga που εικονογραφήθηκε από τον Ίκουμι Φουκούντα, κυκλοφόρησε στις 21 Φεβρουαρίου του 2015, και βασίζεται στο βιντεοπαιχνίδι με το ίδιο όνομα.
Το Digimon Chronicle X  (ιαπωνικά: デジモンクロニクルエックス (X), Χέπμπορν: Dejimon Kuronikuru (X)) είναι μια ιστορία που δημιουργήθηκε για να προωθήσει το Digital Monster X, το Digital Monster X Ver.2, και το Digital Monster X Ver.3 που διαθέτει X-Antibody Digimon. Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια παρασχέθηκαν στον ιστότοπο v-pet και καταρτίστηκαν και επεκτάθηκαν στο φυλλάδιο που ήταν συσκευασμένο με το Digital Monster X. Τα υπόλοιπα κεφάλαια μεταφορτώθηκαν επίσης online.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Σειρές manga  Κατηγορία:Εμπορικά σήματα οπτικοακουστικών μέσων
Λούσι Μανχάιμ
Η Λούσι Μανχάιμ (γερμανικά: Lucie Mannheim, 30 Απριλίου 1899 - 28 Ιουλίου 1976) ήταν Γερμανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου και τραγουδίστρια. Ξεκίνησε την καριέρα της αρχικά στο θέατρο και στο τραγούδι. Μάλιστα, ο συνθέτης Βάλτερ Γκέτσε, είχε γράψει μία οπερέτα, αποκλειστικά για αυτή. Το 1923, ξεκίνησε, παράλληλα, και την καριέρα της στον κινηματογράφο. Το 1963, τιμήθηκε από τη Δυτική Γερμανία, με το μετάλλιο Verdienstorden der Bundesrepublik Deutschland.
Το 1933, καθότι Εβραία, αναγκάστηκε να σταματήσει την καριέρα της στον κινηματογράφο, ενώ και το συμβόλαιο της στο Κρατικό Θέατρο, ακυρώθηκε. Έτσι, μετανάστευσε αρχικά στην Τσεχοσλοβακία και αργότερα στη Μεγάλη Βρετανία, όπου και συνέχισε την καριέρα της στον κινηματογράφο, με πιο αξιομνημόνευτο ρόλο, αυτόν στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ, Τα 19 Σκαλοπάτια (1939). Κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου συμμετείχε σε αρκετά αντι-ναζιστικά και αντι-χιτλερικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι πρώτες τέσσερις ομάδες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2018–19 και οι τελευταίες τέσσερις υποβιβάστηκαν. Οι διαβαθμιζόμενες ομάδες συνέχιζαν στο πρωτάθλημα της τοπικής ομοσπονδίας στην οποία ήταν μέλη πριν την είσοδο τους στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ και/ή στην ΚΟΠ.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2016-17
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2017-18
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Γ΄ κατηγορία 2016-17
Ομάδες που προήχθησαν μέσω του πρωταθλήματος ένταξης ΣΤΟΚ 2017
1, 2 Σύμφωνα με την προκήρυξη, στη Γ΄ κατηγορία προβιβάζονταν 3 ομάδες. Ωστόσο, πριν την έναρξη την περιόδου 2017-18, αποχώρησε από το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2017-18 η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς. Τη θέση της πήρε η 4η ομάδα του πρωταθλήματος Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17, Ελπίδα Αστρομερίτη. Την κενή θέση που δημιουργήθηκε στο πρωτάθλημα Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2017-18 πήρε η 5η ομάδα του πρωταθλήματος ένταξης, Ορφέας Λευκωσίας.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος μέχρι στιγμής είναι:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ισοβαθμίες: α Άτλας-Εληά 1-0, Εληά-Άτλας 2-1 β ΑΕΝ-Ορφέας 2-1, Ορφέας-ΑΕΝ 3-3
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018
Βαλερί Λαρμπώ
Ο Βαλερί Λαρμπώ (γαλλικά: Valery Larbaud) (1881- 1957) ήταν Γάλλος συγγραφέας, ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας και μεταφραστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Η οικογενειακή περιουσία του εξασφάλισε άνετη ζωή που του επέτρεψε να ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη χωρίς να νοιάζεται για τα έξοδα. Ταξίδευε με πολυτελή μέσα, όπως με το Οριάν Εξπρές, έζησε τη ζωή δανδή κοσμοπολίτη, σύχναζε στο Μονπελιέ τον χειμώνα και πήγαινε σε πολλά θέρετρα με ιαματικές πηγές για να φροντίσει την εύθραυστη, από την παιδική ηλικία, υγεία του. Όταν επέστρεφε στο Βισύ, δεχόταν φίλους του λογοτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Αντρέ Ζιντ, Λεόν-Πωλ Φαργκ και Ζαν Ωμπρί, που ήταν ο μελλοντικός βιογράφος του. Μια κρίση ημιπληγίας και αφασίας το 1935 τον άφησε παράλυτο και πέρασε τα τελευταία 22 χρόνια της ζωής του καθηλωμένος σε πολυθρόνα, μη μπορώντας να μιλήσει. Αυτά τα χρόνια τον φρόντισε με αφοσίωση ο καθηγητής Τεοφίλ Αλαζουανίν, ειδικός στην αφασία, ο οποίος έγινε φίλος του και έγραψε τη βιογραφία του. Έχοντας ξοδέψει όλη του την περιουσία, το 1948 αναγκάστηκε να πωλήσει τα ακίνητά του και τη βιβλιοθήκη του των δεκαπέντε χιλιάδων τόμων. Πέθανε στο Βισύ στις 2 Φεβρουαρίου 1957, χωρίς απογόνους. Το 1950, εντάχθηκε στον Σύλλογο Φίλων του Ρομπέρ Μπραζιγιάκ.
Λογοτεχνική καριέρα
Ο Λαρμπώ έγραψε τα πρώτα του έργα από την παιδική του ηλικία. Σε ηλικία 7 ετών έγραψε ένα αδέξιο ποίημα, σε ηλικία 15 ετών άρχισε να γράφει το πρώτο του ημερολόγιο και σε ηλικία 17 ετών, όταν επέστρεψε από ένα ταξίδι στη Ρωσία για να φοιτήσει στο Λύκειο, έγραψε το Μικρό Εγχειρίδιο Πρακτικών Ιδεωδών στο οποίο εκφράζει «τα εσωτερικά προβλήματα και τις μυστικές εξεγέρσεις της παιδικής ηλικίας». Ο Λαρμπώ θα επιστρέψει σε αυτά τα πρώτα κείμενα στη μετέπειτα συλλογή του Παιδικά (Enfantines), μια συλλογή νοσταλγικών παιδικών αναμνήσεων.
Η συλλογή του Ποιήματα από έναν πλούσιο ερασιτέχνη (Poèmes par un riche amateur), την οποία δημοσίευσε το 1908 χωρίς να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, έλαβε την ψήφο του Οκτάβ Μιρμπό για το βραβείο Γκονκούρ. Τρία χρόνια αργότερα, το 1911, με το μυθιστόρημα Φερμίνα Μάρκες, που αναφέρεται στον εφηβικό έρωτα και που συχνά συγκρίνεται με τον Μεγάλο Μωλν του Αλαίν Φουρνιέ, έγινε γνωστός. Εμπνευσμένο από τις μέρες του ως οικότροφος σε σχολείο στο Φοντεναί-ω-Ροζ, ήταν υποψήφιο για το βραβείο Γκονκούρ το 1911 αλλά δεν κέρδισε. Ωστόσο, εξακολουθεί να θεωρείται κλασικό έργο της γαλλικής λογοτεχνίας και ένα από τα πιο γνωστά έργα του συγγραφέα.
Το A.O. Barnabooth (1913) είναι το ημερολόγιο ενός Νοτιοαμερικανού εκατομμυριούχου - το alter ego του Λαρμπώ - ένας καλλιεργημένος, αισθησιακός τυχοδιώκτης, ο οποίος ταξιδεύει και συχνάζει σε πολυτελή ξενοδοχεία.
Στη νουβέλα Εραστές, ευτυχισμένοι εραστές (Amants, heureux amants) (1923), ασχολείται με τον έρωτα και χρησιμοποιεί την τεχνική του εσωτερικού μονολόγου, επηρεασμένος από τον Ιρλανδό μυθιστοριογράφο Τζέιμς Τζόυς.
Ο Λαρμπώ μιλούσε έξι γλώσσες: Αγγλικά, Γερμανικά, Οξιτανικά, Ιταλικά, Πορτογαλικά και Ισπανικά. Στη Γαλλία βοήθησε στη μετάφραση και στη διάδοση έργων των Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ, Ουώλτ Ουίτμαν, Σάμιουελ Μπάτλερ και Τζέιμς Τζόυς, του οποίου ο Οδυσσέας μεταφράστηκε στα γαλλικά από τον Ωγκύστ Μορέλ (1924–1929) υπό την επίβλεψη του Λαρμπώ.
Στο βιβλίο του Κίτρινο, μπλε, λευκό (1927) αποκαλύπτει την πολιτική του σκέψη, όπου προβάλει τον οραματισμό του για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, με κράτη μέλη που αντιστοιχούν στα «πραγματικά έθνη» της ηπείρου, συμπεριλαμβανομένου ενός για τους Οξιτανούς. Οραματίστηκε μια ανεξάρτητη Οξιτανία, η οποία θα περιλάμβανε επίσης την γενέτειρά του Βισύ που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της περιοχής της οξιτανικής γλώσσας, και η οποία θα είχε ως πρωτεύουσα το Μονπελιέ, επιδεικνύοντας έτσι έναν ισχυρό πολιτικό οξιτανισμό στις αρχές του 20ου αιώνα.
Διακρίσεις
Παρά την ασθένειά του, συνέχισε να λαμβάνει πολλούς τιμητικούς τίτλους, το 1925 έλαβε την ιδιότητα μέλους του τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής με τον τίτλο του Ιππότη, το 1933 ονομάσθηκε Αξιωματικός και το1950 Ταξιάρχης. Το 1952 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων (Grand Prix National des Lettres).
Το βραβείο Βαλερί Λαρμπώ δημιουργήθηκε το 1967 από τη Διεθνή Ένωση Φίλων του Βαλερί Λαρμπώ, μια ομάδα που ιδρύθηκε για την προώθηση του έργου του συγγραφέα. Στους νικητές αυτού του ετήσιου βραβείου συμπεριλαμβάνεται και ο Ζαν-Μαρί Γκυστάβ Λε Κλεζιό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι μεταφραστές
Μονή Κρουσταλλένιας
Η μονή Κρουσταλλένιας είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, στην ανατολική Κρήτη. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Απέχει 41 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο. Η μονή είναι κτισμένη πάνω σε μικρό έπαρμα στο οροπέδιο Λασιθίου.
Ιστορικά στοιχεία
Η μονή δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Ο Βασιλείος Ψιλάκης ανέφερε ότι στη μονή συγκεντρώθηκαν επαναστάτες το 1272 για να τελέσουν δέηση πριν το οροπέδιο Λασιθίου να γίνει ορμητήριο για την επανάσταση. Ο Νίκος Ψιλάκης αναφέρει ότι αυτή η πληροφορία υπονοεί ότι η μονή υπήρχε από τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο. Το παλιό αγιοθύριδο της μονής έχει τη χρονολογία 1241. Οι Ενετοί όμως, στα πλαίσια κατάπνιξης των επαναστάσεων, απαγόρευσαν την πρόσβαση στο οροπέδιο από το 1293 μέχρι το 1543, με αυστηρές ποινές για τους παραβάτες, ακόμη και θάνατο.
Με την εκ νέου εγκατάσταση πληθυσμού τον 16ο αιώνα, στο οροπέδιο έφτασαν οι μοναχές Παλαντία και Θεοκλήτη, από την Πελοπόννησο. Η μοναχή Παλαντία, από τη μονή Παναγίας του Σπηλαίου, ίδρυσε τη μονή Κρουσταλλένιας, ενώ η μοναχή Θεοκλήτη ίδρυσε τη μονή Αγίας Πελαγίας, από την οποία πλέον σώζεται μόνο ο ναός. Μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς, στη μονή εγκαταστάθηκαν άντρες μοναχοί. Κατά τη διάρκεια των Οθωμανικών χρόνων η μονή έγινε τόπος συνάντησης των καπετάνιων της περιοχής. Επίσης ήταν τόπος φιλοξενίας ξένων, όπως του περιηγητή Siber το 1817.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, η μονή λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε από τα τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα τον Ιανουάριο του 1823. Το 1834 ο A. Frabreguettes επισκέπτηκε τη μονή, η οποία σημειώνει, ακόμη δεν είχε αποκατασταθεί. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, η μονή ήταν έδρα της Επαναστατικής Επιτροπής των Ανατολικών επαρχιών και διέθετε αποθήκες πυρομαχικών. Έτσι κατά την Μάχη του Λασιθίου (20-30 Μαΐου 1867) η μονή καταστράφηκε ξανά από τις Οθωμανικές δυνάμεις. Μετά την επανάσταση τα περισσότερα κτίρια της μονής κτίστηκαν από την αρχή.
Στη μονή λειτουργούσε σχολείο από τα μέσα του 19ού αιώνα μέχρι το 1926.
Παραπομπές
Κρουσταλλενιας
Ρουντί Γκομπέρ
Ο Ρουντί Γκομπέρ-Μπουργκαρέλ (γαλλικά: Rudy Gobert-Bourgarel, γεννήθηκε 26 Ιουνίου 1992) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, ενώ αγωνίζεται και στην Εθνική Γαλλίας.
Τον Μάρτιο του 2020, βρέθηκε θετικός στον COVID-19, και έγινε ο πρώτος παίκτης του NBA με επιβεβαιωμένο κρούσμα του ιού. Συμπαίκτες του στους Γιούτα Τζαζ βρέθηκαν επίσης θετικοί και το ΝΒΑ ανέβαλε τη σεζόν 2019-20 μέχρι την επανέναρξή της στις 30 Ιουλίου του ίδιου έτους.
Πρώιμη ζωή
Ο Γκομπέρ γεννήθηκε στο Σαιν-Κεντέν, στη βόρεια Γαλλία. Ο πατέρας του, Ρουντί Μπουργκαρέλ, είναι από τη Γουαδελούπη και έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες για τους Μέριστ Ρεντ Φόξις από το 1985 έως το 1988. Ο Μπουργκαρέλ έπαιξε επαγγελματική καλαθοσφαίριση στο Παρίσι και το Σαιν-Κεντέν, όπου γνώρισε τη μητέρα του Γκομπέρ. Οι γονείς του Γκομπέρ χώρισαν όταν ήταν περίπου τριών ετών. Έμεινε με τη μητέρα του στο Σαιν-Κεντέν και έκανε τακτικά ταξίδια στη Γουαδελούπη για να επισκεφτεί τον πατέρα του. Ο Γκομπέρ ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ το 2003 για τον σύλλογο ΖΣΚ Σαιν-Κεντέν, πριν ενταχθεί αργότερα στον σύλλογο Σαιν-Κεντέν Μπασκετμπόλ. Το 2007 εντάχθηκε στο προπονητικό κέντρο των κατηγοριών παίδων της Σολέ Μπασκέτ και το 2010 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 με την Εθνική Γαλλίας Κ18 ετών, όπου ήταν ως ο καλύτερος σκόρερ και ριμπάουντερ της ομάδας.
Σολέ (2011–2013)
Από το 2009 έως το 2011, ο Γκομπέρ έπαιξε ως επί το πλείστον για την ομάδα νέων της Σολέ Μπασκέτ, παίζοντας μόνο σε έναν αγώνα για την πρώτη ομάδα τη σεζόν 2010–11, καταγράφοντας 6 πόντους, 5 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο και 1 τάπα σε 13 λεπτά στις 10 Μαΐου 2011 εναντίον της Πω-Λακ-Ορτέζ. Τη σεζόν 2011–12, είχε μέσο όρο 4,2 πόντους και 3,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 29 παιχνίδια για τη Σολέ. Την επόμενη σεζόν, 2012–13, είχε μέσο όρο 8,4 πόντους και 5,4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 27 αγώνες.
Σεζόν 2013–14: Rookie σεζόν
Ο Γκομπέρ δήλωσε συμμετοχή για το NBA Ντραφτ του 2013.
Στις 27 Ιουνίου 2013, επιλέχθηκε με την 27η συνολική επιλογή από τους Ντένβερ Νάγκετς. Αργότερα ανταλλάχθηκε τη νύχτα του ντραφτ στους Γιούτα Τζαζ. Στις 6 Ιουλίου, υπέγραψε το rookie συμβόλαιό του με τους Τζαζ και εντάχθηκε μαζί τους για το NBA Σάμερ Λιγκ 2013. Μόλις στο 12ο παιχνίδι του για τους Τζαζ στις 24 Νοεμβρίου, ο Γκομπέρ σημείωσε 10 πόντους εναντίον των Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Στις 14 Δεκεμβρίου, στάλθηκε στους Μπέικερσφιλντ Τζαμ του NBA Development League. Ο Γκομπέρ ήταν βασικός και στα οκτώ παιχνίδια του στο Development League, σημειώνοντας νταμπλ-νταμπλ σε έξι από αυτά.
Ανακλήθηκε από τους Τζαζ στις 21 Δεκεμβρίου, ανατέθηκε εκ νέου στις 4 Ιανουαρίου και ανακλήθηκε ξανά στις 13 Ιανουαρίου. Έπαιξε με φειδώ στους Τζαζ τη σεζόν 2013–14 σε 45 από τους 82 αγώνες της κανονικής περιόδου.
Σεζόν 2014–15: Βελτίωση
Τον Ιούλιο του 2014 εντάχθηκε ξανά στους Τζαζ για το ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ 2014. Στις 24 Οκτωβρίου 2014, οι Τζαζ επέκτειναν το συμβόλαιο του Γκμοπέρ μέχρι τη σεζόν 2015–16. Στις 3 Μαρτίου, είχε 15 πόντους και 24 ριμπάουντ (ρεκόρ καριέρας) σε μια νίκη 93–82 επί των Μέμφις Γκρίζλις. Τα 24 ριμπάουντ του ήταν τρία λιγότερα από το ρεκόρ των 27 της ομάδας. Τον Απρίλιο του 2015, σημείωσε δύο φορές 20 πόντους και ολοκλήρωσε τη σεζόν 2014–15 με 25 νταμπλ-νταμπλ. Στη συνέχεια τερμάτισε τρίτος στην ψηφοφορία για το βραβείο Πιο Βελτιωμένου Παίκτη του NBA.
Σεζόν 2015–16: Βασικός παίκτης
Στις 17 Οκτωβρίου 2015, οι Τζαζ επέκτειναν το συμβόλαιο του Γκμοπέρ μέχρι τη σεζόν 2016–17. Στις 2 Δεκεμβρίου 2015, αποκλείστηκε επ' αόριστον μετά από διάστρεμμα του αριστερού έσω πλάγιου συνδέσμου. Επέστρεψε στη δράση στις 7 Ιανουαρίου 2016 κόντρα στους Χιούστον Ρόκετς, αφού είχε χάσει 18 αγώνες λόγω του τραυματισμού. Περιορίστηκε σε μόλις 15 λεπτά, αλλά κατέγραψε 6 πόντους και 3 ριμπάουντ. Στις 16 Ιανουαρίου, είχε το καλύτερο παιχνίδι της σεζόν με 18 πόντους, 18 ριμπάουντ και 5 κοψίματα στη νίκη με 109–82 επί των Λος Άντζελες Λέικερς. Στις 27 Φεβρουαρίουμ κατέγραψε 12 πόντους, 19 ριμπάουντ και 6 κοψίματα σε μια ήττα με 98–96 από τους Μπρούκλιν Νετς.