cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ολυμπιακός Νέων Λιοσίων
Ιστορικά στοιχεία
Το 1979 τερμάτισε τελευταίος και υποβιβάστηκε για πρώτη φορά έπειτα από 27 χρόνια συνεχούς ανοδικής πορείας, κάτι που αποτελεί ένα σπουδαίο ρεκόρ, ίσως μοναδικό για ερασιτεχνικό-ημιεπαγγελματικό σωματείο. Ακολούθησε μια αναλαμπή, αφού επανήλθε αμέσως στη Β΄ Εθνική, για να υποβιβαστεί ξανά. Μεσολάβησε μια σεζόν στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική και ακολούθησαν πέντε σεζόν στη Δ΄ Εθνική ως το 1987. Τα επόμενα χρόνια ως σήμερα αγωνίζεται κυρίως στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ αλλά είχε και αρκετές παρουσίες στη Δ΄ Εθνική (1992 ως 1994, 1995 ως 1999, 2006 ως 2010).
Δ΄ Εθνική
Α' Ε.Π.Σ.Α 2010-σήμερα
Ποδοσφαιριστές
Στον Ολυμπιακό Λιοσίων, την περίοδο που αγωνιζόταν στη Β΄ Εθνική αγωνίστηκαν αρκετοί γνωστοί ποδοσφαιριστές που έκαναν καριέρα και σε συλλόγους Α΄ Εθνικής, όπως: Άλλοι ποδοσφαιριστές που άφησαν το στίγμα τους στο σύλλογο ήταν οι: Αλαφογιάννης, Αντζουλάτος ,Αραπίνης ,Δαδίτσος ,Καραγιώργος, Κορνηλάκης , Κουντουριώτης, Κωνσταντινίδης ,Κωνσταντόπουλος , Μασκαλέρης ,Μελέτης, Μπερτζελέτος ,Μπότης ,Παϊπέτης , Παπουλής , Σκαφίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1952 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952
Extinction Rebellion
Η Extinction Rebellion (συντομογραφία: XR) είναι κοινωνικοπολιτικό κίνημα που χρησιμοποιεί τη μη βίαιη αστική απείθεια για να διαδηλώσει για την κλιματική αλλαγή, την απώλεια της βιοποικιλότητας, τον κίνδυνο της εξαφάνισης ανθρώπινου είδους και την οικολογική κατάρρευση.
Η οργάνωση ιδρύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το Μάιο του 2018 με περίπου εκατό ακαδημαϊκούς να υπογράφουν την υποστήριξη τους στις δράσεις της οργάνωσης τον Οκτώβριο του 2018. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στα τέλη Οκτωβρίου από τους Ρότζερ Χάλαμ, Γκέιλ Μπράντμπρουκ και άλλους, διεξάγοντας διάφορες πράξεις πολιτικής ανυπακοής στο Λονδίνο.
Τον Απρίλιο του 2019 ακτιβιστές του κινήματος κατέλαβαν τέσσερα σημαντικά μέρη του Λονδίνου: το Όξφορντ Σίρκους, το Μαρμπλ Αρτς, την γέφυρα Βατερλώ και την περιοχή γύρω από την Πλατεία του Κοινοβουλίου.
Επικαλείται έμπνευση από λαϊκά κινήματα όπως το Occupy, το κίνημα ανεξαρτησίας του Γκάντι, τις σουφραζέτες, τους Τζιν Σαρπ, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και άλλους εξέχοντες αγωνιστές για τα πολιτικά δικαιώματα. Το κίνημα θέλει να ευαισθητοποιήσει όλο τον κόσμο για την αναγκαιότητα της επείγουσας δράσεις για τη κλιματική αλλαγή. Ένας μεγάλος αριθμός ακτιβιστών του κινήματος έχουν συλληφθεί, ενώ κάποιοι έχουν φυλακιστεί, όπως συνέβη και με τη σύλληψη της επιτροπής των 100 το 1961.
Ιστορία
Η Extinction Rebellion είναι ένα παγκόσμιο κίνημα που χρησιμοποιεί μη βίαιη πολιτική ανυπακοή σε μια προσπάθεια να σταματήσει η μαζική εξαφάνιση και να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος κοινωνικής κατάρρευσης. Στις 31 Οκτωβρίου 2018, Βρετανοί ακτιβιστές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του Κοινοβουλίου στο Λονδίνο για να πραγματοποιήσουν την Διακήρυξη της Επανάστασης κατά της βρετανικής κυβέρνησης. Το κλίμα τις επόμενες εβδομάδες ήταν πολύ φορτισμένο. Έξι χιλιάδες επαναστάτες συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο για να μπλοκάρουν ειρηνικά πέντε μεγάλες γέφυρες στον Τάμεση. Δέντρα φυτεύτηκαν στη μέση της πλατείας του Κοινοβουλίου, και ανοίχτηκε μια τρύπα για να θάφτεί ένα φέρετρο που αντιπροσωπεύει το μέλλον μας. Οι επαναστάτες προσκολλήθηκαν στις πύλες του Παλάτι του Μπάκινχαμ καθώς διάβαζαν ένα γράμμα στη Βασίλισσα. Το Extinction Rebellion γεννήθηκε. Η έκκληση για επανάσταση έγινε παγκόσμια, με ομάδες να εμφανίζονται την επόμενη εβδομάδα στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και αργότερα σε όλον το κόσμο. Χωρίς ηγέτες και πραγματικά παγκόσμιες, όλες οι ομάδες έκαναν το κίνημα ισχυρότερο, φέρνοντας νέες προοπτικές, σοφία, τεχνογνωσία, ενέργεια και έμπνευση.
Χοσέ Άλβαρεθ Κουμπέρο
Ο Χοσέ Άλβαρεθ Κουμπέρο (José Álvarez Cubero, 23 Απριλίο 1768 – 26 Νοεμβρίου 1827) ήταν Ισπανός γλύπτης νεοκλασικού ρυθμού. Πέρασε μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του στο Παρίσι και τη Ρώμη.
Βιογραφία
Ο Χοσέ Άλβαρεθ ντε Περέιρα υ Κουμπέρο γεννήθηκε στο Πριέγκο ντε Κόρδοβα στις 23 Απριλίου 1768, γιος ενός λιθοξόου. Περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο του σχεδιάζοντας και μοντελοποιώντας. Διδάχθηκε από τον Γάλλο γλύπτη Μιγκέλ Βερντιγκιέ στην Κόρδοβα και στην Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.
Το 1799 ο Κάρολος Δ΄ του χορήγησε σύνταξη 12.000 ρεάλ για να επισκεφθεί το Παρίσι και τη Ρώμη. Το 1804 εκτέλεσε ένα άγαλμα του Γανυμήδη, ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Πράδο, και το οποίο του χάρισε άμεση αναγνώριση ως κορυφαίου γλύπτη. Η σύνταξή του διπλασιάστηκε και αναχώρησε για τη Ρώμη, όπου παρέμεινε μέχρι ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του.
Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, ο Άλβαρεθ παντρεύτηκε την Ελίζαμπεθ Μπουζέλ, από την οποία απέκτησε έναν γιο το 1805. Ο γιος αυτός, ο Δον Χοσέ Άλβαρεθ υ Μπουζέλ, διακρίθηκε επίσης ως γλύπτης και ζωγράφος, αλλά πέθανε στο Μπούργος πριν συμπληρώσει την ηλικία των είκοσι πέντε ετών.
Η άρνησή του να αναγνωρίσει τον Ιωσήφ Βοναπάρτη ως βασιλιά της Ισπανίας οδήγησε στη φυλάκισή του στη Ρώμη. Μετά την αποφυλάκισή του προσλήφθηκε από τον Ναπολέοντα Α΄ για να διακοσμήσει το Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε.
Το 1816 διορίστηκε αυλικός γλύπτης του Φερδινάνδου Ζ΄. Ένα από τα πιο επιτυχημένα έργα του πρεσβύτερου Άλβαρεθ ήταν μια ομάδα που αναπαριστούσε τον Αντίλοχο και τον Μέμνονα, η οποία παραγγέλθηκε σε μάρμαρο (1818) από τον Φερδινάνδο Ζ΄. Βρίσκεται σήμερα στο μουσείο της Μαδρίτης. Επίσης, φιλοτέχνησε μερικές προτομές πορτρέτων (Φερδινάνδος Ζ΄, Ροσσίνι, δούκισσα της Άλμπα), οι οποίες είναι αξιοσημείωτες για το σθένος και την πιστότητά τους.
Μετά την επιστροφή του στη Μαδρίτη, δίδαξε στην Ακαδημία του Σαν Φερνάντο, όπου ένας από τους μαθητές του ήταν ο νεαρός Πονσιάνο Πονθάνο (1813–1877), που αργότερα θα γινόταν ένας από τους πιο διάσημους Ισπανούς νεοκλασικούς γλύπτες της εποχής του. Ο Άλβαρεθ πέθανε στη Μαδρίτη στις 26 Νοεμβρίου 1827. Λόγω της φιλίας του με τον Ιταλό γλύπτη Αντόνιο Κανόβα, απέκτησε το προσωνύμιο «Ισπανός Κανόβα».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί γλύπτες
Αρχιπέλαγος του Μπόκας ντελ Τόρο
Το Αρχιπέλαγος Μπόκας ντελ Τόρο (ισπανικά: Archipiéplago de Bocas del Toro) είναι μια ομάδα νησιών της Καραϊβικής Θάλασσας που βρίσκονται στα βορειοδυτικά του Παναμά. Το αρχιπέλαγος διαχωρίζει τον Κόλπο Αλμιράντε και τη Λιμνοθάλασσα Τσιρικί από την ανοιχτή Καραϊβική Θάλασσα. Αποτελεί μέρος του Νομού Μπόκας ντελ Τόρο, ο οποίος βρίσκεται στην Επαρχία Μπόκας ντελ Τόρο. Σημαντικότερη πόλη είναι η Μπόκας ντελ Τόρο, γνωστή και ως Πόλη των Μπόκας, στο Νησί Κολόν. Το Νησί Κολόν είναι προσβάσιμο από αεροπλάνα, πλοία, ιδιωτικά σκάφη και θαλάσσια ταξί, ενώ τα υπόλοιπα νησιά είναι προσβάσιμα με θαλάσσια ταξί και ιδιωτικά σκάφη. Το Διεθνές Αεροδρόμιο «Νήσος Κολόν», που βρίσκεται δυτικά της Πόλης των Μπόκας, εξυπηρετεί αεροπορικές μεταφορές από και προς τα νησιά. Τα πλοία καταπλέουν στην Πόλη των Μπόκας από το Αλμιράντε, το Τσανγκινόλα και το Τσιρικί Γκράντε.
Μπραντ Νιούλι
Ο Μπραντ Νιούλι (γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1985) είναι Αυστραλός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που παίζει για τη Μέλμπουρν Γιουνάιτεντ του National League Basketball (NBL). Με ύψος 1,99 μέτρων ο σούτινγκ γκαρντ - σμολ φόργουορντ ήταν μέλος της εθνικής ομάδας κάτω των 19 της Αυστραλίας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA το 2003 στην Ελλάδα, όπου σημείωσε 16 πόντους απέναντι στην ομάδα κάτω των 19 της Λιθουανίας στον τελικό.
Αρχιπέλαγος του Μπόκας ντελ Τόρο
Γεωγραφία
Η έκταση του αρχιπελάγους είναι περίπου 250χλμ2 και λαμβάνει το 60% περίπου της έκτασης του Νομού. Ο πληθυσμός της περιοχής κυμαίνεται σε 13.000 κατοίκους, οι οποίοι αποτελούν το 75% του πληθυσμού του Νομού.
Μπραντ Νιούλι
Πρώιμη ζωή
Ο Νιούλι γεννήθηκε στο προάστιο της Αδελαΐδας του Λόουερ Μίτσαμ. Έχει μία μικρότερη αδερφή, τη Μία, η οποία παίζει επίσης μπάσκετ. Ο Νιούλι αρχικά φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Κόλονελ Λάιτ Γκάρντενς, στο κοντινό προάστιο του Κόλονελ Λάιτ Γκάρντενς, πριν μετακομίσει με την οικογένειά του στη Βόρεια Επικράτεια και στη συνέχεια στο Κουίνσλαντ. Εγκαταστάθηκε στο Κουίνσλαντ, παρακολούθησε το Πολιτειακό Λύκειο Μάουντεν Κρικ στην ακτή Σανσάιν, προτού επιστρέψει στην Αδελαΐδα και φοιτήσει στο Δευτεροβάθμιο Κολέγιο Σπρίνγκμπανκ (τότε γνωστό ως Γυμνάσιο Πασαντένα), όπου έπαιξε δίπλα στον μελλοντικό παίκτη του NBA, Τζο Ινγκλς.
Αρχιπέλαγος του Μπόκας ντελ Τόρο
Νησιά
Τα Νησιά του Αρχιπελάγους περιλαμβάνουν τα εξής::
Μπραντ Νιούλι
Πρώιμη ζωή
Ο Νιούλι έπαιξε για τους Φόρεστβιλ Ιγκλς ως νεότερος και πήγε στην Καμπέρα το 2003, για να παρακολουθήσει το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Αθλητισμού (ΑΙΑ) και το Δευτεροβάθμιο Κολέγιο Λίμνης Τζινιντέρα. Έπαιξε για το ΑΙΑ στο South East Australian Basketball League (SEABL), με μέσο όρο 17,1 πόντους και 3,9 ριμπάουντ ανά αγώνα το 2003 και 24,7 πόντους, 5,5 ριμπάουντ και 2,6 ασίστ ανά αγώνα το 2004. Για να κλείσει μία επιτυχημένη χρονιά στο SEABL το 2004, ο Νιούλι κέρδισε τις διακρίσεις της πρώτης ομάδας της Ανατολικής Περιφέρειας και κέρδισε το βραβείο του καλύτερου παίχτη κάτω των 23 ετών της χρονιάς στην Αυστραλία.
Αρχιπέλαγος του Μπόκας ντελ Τόρο
Νησιά
Το Αρχιπέλαγος περιλαμβάνει ακόμη 80 κης και 200 μικρές νησίδες.
Μπραντ Νιούλι
Τάουνσβιλ Κρόκονταϊλς (2004–2007)
Μετά την αποφοίτησή του από το AIS το 2004, ο Νιούλι υπέγραψε με τους Τάουνσβιλ Κρόκονταϊλς του National Basketball League (NBL). Είχε μία υπέροχη πρωτοετή χρονιά την περίοδο 2004–05, καθώς κέρδισε τον τίτλο του Πολυτιμότερου Παίχτη (MVP) του αγώνα All-Star του πρωταθλήματος και κέρδισε τις διακρίσεις Πρωτάρη της Χρονιάς και Καλύτερου Έκτου Παίχτη. Είναι ο μόνος παίχτης στην ιστορία του NBL που κατάφερε ένα τέτοιο κατόρθωμα.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου αδράνειας του 2005, ο Νιούλι επανενώθηκε με τους Φόρεστβιλ Ίνγκλς του Σέντραλ ABL. Σε έξι αγώνες είχε κατά μέσο όρο 24,3 πόντους, 9,8 ριμπάουντ και 4,0 ασίστ ανά αγώνα.
Αρχιπέλαγος του Μπόκας ντελ Τόρο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καραϊβική Κατηγορία:Γεωγραφία του Παναμά
Μπραντ Νιούλι
Τάουνσβιλ Κρόκονταϊλς (2004–2007)
Αφού δήλωσε αρχικά για το ντραφτ του NBA του 2006, ο Νιούλι αργότερα απέσυρε το όνομά του και επέστρεψε στους Κροκόδειλους για την περίοδο 2006–07 του NBL, όπου κέρδισε τις διακρίσεις της δεύτερης ομάδας του NBL. Συμμετείχε επίσης στον αγώνα All-Star της χρονιάς 2006–07 που διεξήχθη στις 25 Νοεμβρίου 2006, στην Αδελαΐδα. Ο Νιούλι, μαζί με τον Λάρι Άμπνι, οδήγησε τους Κροκόδειλους στα πλέι οφ του NBL, αλλά ηττήθηκαν στον τελικό του αποκλεισμού από τους Σίντνεϊ Κινγκς. Σε 102 αγώνες που διεξήχθησαν σε τρεις χρονιές για τους Κροκόδειλους, ο Νιούλι είχε μέσο όρο 19,1 πόντους, 4,5 ριμπάουντ και 3,1 ασίστ ανά παιχνίδι.
Τον Απρίλιο του 2007, ο Νιούλι συμφώνησε να υπογράψει διετές συμβόλαιο με τους Αντελαΐντ 36ερς, αλλά διατήρησε τον κύριο στόχο του να μπει στο ντραφτ στο ΝΒΑ.
Δικαιώματα ντραφτ ΝΒΑ Χιούστον Ρόκετς και Λος Άντζελες Λέικερς (2007–σήμερα)
Στις 28 Ιουνίου 2007, ο Νιούλι επιλέχθηκε με την 54η συνολική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2007 από τους Χιούστον Ρόκετς. Τον Ιούλιο του 2007, εντάχθηκε στην ομάδα του καλοκαιρινού πρωταθλήματος των Ρόκετς για το Σάμερ Λιγκ του NBA του 2007, όπου είχε μέσο όρο 3,3 πόντους, 3,0 ριμπάουντ και 1,0 ασίστ ανά παιχνίδι, σε τρία παιχνίδια (σε ένα στην αρχική πεντάδα). Μετά την περίοδο 2008–09, ο Νιούλι εντάχθηκε ξανά στην ομάδα του καλοκαιρινού πρωταθλήματος των Χιούστον Ρόκετς, για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2009, όπου είχε μέσο όρο 6,8 πόντους και 2,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, σε πέντε αγώνες (τρεις εκκινήσεις ως βασικός).
Το 2017, τα δικαιώματα του Νιούλι στο ντραφτ του ΝΒΑ ανταλλάχθηκαν από τους Χιούστον Ρόκετς στους Λος Άντζελες Λέικερς.
Τουρκία και Λιθουανία (2009–2012)
Στις 21 Ιουλίου 2009, ο Νιούλι υπέγραψε με την Μπεσίκτας για το Τουρκικό Πρωτάθλημα της περιόδου 2009–10. Στις 28 Μαΐου 2010, ο Νιούλι υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Λιέτουβος Ρίτας, του Λιθουανικού Πρωταθλήματος.
Ισπανία (2012–2016)
Τον Ιανουάριο του 2012, ο Νιούλι άφησε τη Λιέτουβος Ρίτας και υπέγραψε με την ισπανική ομάδα Βαλένθια, για το υπόλοιπο της περιόδου 2011–12 του Ισπανικού Πρωταθλήματος.
Στις 9 Αυγούστου 2012, ο Νιούλι υπέγραψε με την ισπανική ομάδα Γκραν Κανάρια για τη χρονιά 2012–13 του Ισπανικού Πρωταθλήματος. Στις 13 Ιουνίου 2013, υπέγραψε επέκταση συμβολαίου για ένα χρόνο με την Κανάρια. Στις 9 Ιουλίου 2014, υπέγραψε και πάλι επέκταση συμβολαίου για ένα χρόνο με την ομάδα του. Με τη Γκραν Κανάρια, την περίοδο 2014–15, ο Νιούλι είχε μέσο όρο 10,3 πόντους, 3,5 ριμπάουντ, 0,8 ασίστ και 1,1 κλεψίματα ανά παιχνίδι, σε 32 αγώνες που έγιναν στο Ισπανικό Πρωτάθλημα, και 12,0 πόντους, 3,3 ριμπάουντ, 1,1 ασίστ, και 1,0 κλεψίματα ανά παιχνίδι στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα 2ης κατηγορίας, το EuroCup, καθώς η ομάδα του έφτασε στους Τελικούς του EuroCup της χρονιάς 2014–15.
Στις 19 Ιουνίου 2015, ο Νιούλι υπέγραψε νέα επέκταση συμβολαίου για ένα χρόνο με την Κανάρια.
Σίντνεϊ Κινγκς και ΑΕΚ (2016–2021)
Στις 8 Ιουνίου 2016, ο Νιούλι υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τους Σίντνεϊ Κινγκς. Έκανε την πρώτη συμμετοχή του με τους Κινγκς στην έναρξη της περιόδου στις 8 Οκτωβρίου 2016, σημειώνοντας εννέα πόντους σε μία ήττα με 77–73 από τους Μπρίσμπεϊν Μπούλετς. Στις 24 Οκτωβρίου 2016, σημείωσε 20 πόντους, υψηλό στην ομάδα του, με 8 στα 15 σουτ, σε μία νίκη με 90–73 επί των Ιλαγουάρα Χοκς. Έξι μέρες αργότερα, σημείωσε 29 πόντους, σε μία νίκη με 87–78 επί του Μπρίσμπεϊν, βοηθώντας τους Κινγκς να ξεκινήσουν τη χρονιά με επίδοση 5–1. Στις 17 Νοεμβρίου 2016, σημείωσε νέο υψηλό περιόδου, με 34 πόντους, σε μία ήττα με 93–80 από τους Περθ Ουαιλντκατς. Στις 9 Ιανουαρίου 2017, αποκλείστηκε επ' αόριστον, λόγω τραυματισμού στον προσαγωγό. Επέστρεψε στη δράση στις αρχές Φεβρουαρίου, αφού έχασε τέσσερα παιχνίδια. Στο τέλος της χρονιάς, ο Νιούλι επιλέχτηκε στη δεύτερη ομάδα του NBL. Οι Κινγκς ολοκλήρωσαν την κανονική περίοδο στην έβδομη θέση στην κατάταξη των οχτώ ομάδων, με επίδοση 13–15.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2017, μετά την ολοκλήρωση της περιόδου 2016–17 του NBL, ο Νιούλι υπέγραψε με την ελληνική ομάδα ΑΕΚ, ως δανεικός.
Στις 29 Μαρτίου 2019, ο Νιούλι υπέγραψε εκ νέου με τους Κινγκς για διετές συμβόλαιο.
Μέλμπουρν Γιουνάιτεντ (2021–σήμερα)
Στις 8 Ιουλίου 2021, ο Νιούλι υπέγραψε με τη Μέλμπουρν Γιουνάιτεντ του Αυστραλιανού NBL για τη χρονιά 2021–22.
Εθνική Ομάδα
Ο Νιούλι έκανε την πρώτη συμμετοχή του με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Αυστραλίας κατά τη διάρκεια των Αγώνων της Κοινοπολιτείας του 2006. Αυτή ήταν μία επιτυχημένη διοργάνωση, με τους Μπούμερς να κερδίζουν το χρυσό. Επιπλέον, επιλέχθηκε στην ομάδα των Μπούμερς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA 2006. Σε αυτή τη διοργάνωση, παρά τον περιορισμένο χρόνο παιχνιδιού, είχε μέσο όρο 8,2 πόντους, 2,5 ριμπάουντ και 1,3 ασίστ ανά παιχνίδι. Ο Νιούλι επιλέχθηκε επίσης για να παίξει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008. Είχε μέσο όρο 12,7 πόντους ανά αγώνα, με 57% ευστοχία στα σουτ εντός πεδιάς και 45% ευστοχία στα τρίποντα κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ο Νιούλι εκπροσώπησε αργότερα την Αυστραλία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA του 2010, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIBA το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σίντνεϊ Κινγκς Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αυστραλοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κάμιλλος της Λωρραίνης
Ο Κάμιλλος, γαλλ. Camille, (18 Δεκεμβρίου 1725 - 12 Απριλίου 1780) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μαρσάν (1755-80).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Λουδοβίκου κόμη του Μαρσάν και της Ελισάβετ ντε Ροκελώρ, κόρης του Αντωνίου-Γκαστόν στρατάρχη της Γαλλίας.
Ως απόγονος του Κλαύδιου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ ήταν πρίγκιπας και τον προσφωνούσαν ο Υψηλότατος. Στην Αυλή ήταν ξένος πρίγκιπας και στην ιεραρχία ήταν μετά τους πρίγκιπες εξ αίματος. Ήταν τελευταίος απόγονος του κλάδου Γκιζ-Μαρσάν. Εϊχε τον τίτλο του πρίγκιπα του Πουγκιλέμ (Puyguilhem). Τον αποκαλούσανπρίγκιπας του Μαρσάν.
Η αδελφή του Λουίζα είχε παντρευτεί τον Γκοντφρουά ντε Λα Τουρ πρίγκιπα του Ωβέρν, δούκα του Μπουιγιόν και έμεναν στο Οτέλ ντε Μπουγιόν, κατοικία του δούκα στο Παρίσι. Ο αδελφός του Γκαστόν είχε νυμφευτεί την Μαρία-Λουίζ ντε Ροάν· το 1743 απεβίωσε 22 ετών από ευλογιά. Η Μαρία-Λουίζα έγινε εκπαιδευτής των παιδιών του Λουδοβίκου δελφίνου του Γαλλίας, δηλ. του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, του Λουδοβίκου ΙΗ΄ και του Καρόλου Ι΄. Το 1755 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Μαρσάν. Το επόμενο έτος έγινε, όπως είχε γίνει και ο πατέρας του, ιππότης του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος, της υψηλότερης διάκρισης της εποχής.
Η σύζυγός του Ελένη ήταν χήρα του Λουί-Μαρί Φουκέ, εγγονού του Νικολά Φουκέ Επιστάτη των Οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ο Κάμιλλος απεβίωσε το 1780 στο Οτέλ ντε Μπουγιόν στο Παρίσι. Επτά μήνες μετά απεβίωσε και η Ελένη.
Ράβνι (Μόσταρ)
Το Ράβνι (σερβικά κυριλλικά: Равни) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε πληθυσμό μικρότερο ή ίσο των 10 κατοίκων.
Κάμιλλος της Λωρραίνης
Οικογένεια
Το 1759 νυμφεύτηκε την Ελένη Μαντσίνι-Μαζαρίνι, κόρη του Λουί-Ζουλ δούκα του Νεβέρ, άνδρα των γραμμάτων και της Ελένης Φελυπώ, κόρης του πολιτικού Ζερώμ κόμη του Πονσατραίν. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ράβνι (Μόσταρ)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Κρις Παπασαράντου
Ο Χρήστος " Κρις " Παπασαράντου (γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1966) είναι ένας πρώην Ελληνοαμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Παπασαράντου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Μπάπτιστ της Οκλαχόμα και πήγε στον ΠΑΟΚ μαζί με τον ξάδερφό του Πιτ Παπαχρόνη. Μετά από ένα χρόνο με τον ΠΑΟΚ, ο Παπασαράντου πήγε στον Φίλιππο Θεσσαλονίκης. Στον πρώτο αγώνα της χρονιάς ο Φίλιππος συνέτριψε τον Ολυμπιακό με 111–90 και ο Παπασαράντου σημείωσε 19 πόντους. Παρά το υπέροχο ξεκίνημα ο Φίλιππος υποβιβάστηκε, αλλά ο Παπασαράντου ήταν ένας από τους καλύτερους παίχτες του συλλόγου του. Το 1991 πήγε στην ΑΕΚ και έμεινε για τέσσερα χρόνια. Έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1992, απέναντι στον Άρη. Την περίοδο 1995–96 έπαιξε με την Δάφνη στην Ελληνική Α2 Κατηγορία. Ήταν ένας από τους καλύτερους σκόρερ της δεύτερης κατηγορίας και η προσωπική του καλύτερη επιθετική επίδοση ήταν 39 πόντοι στον αγώνα με τη Νήαρ Ηστ. Το 1996 εντάχθηκε στον Σπόρτινγκ και έπαιξε για δύο χρόνια. Μετά την απόσυρσή του, έγινε επιχειρηματίας πλυντηρίου αυτοκινήτων.
Προσωπική ζωή
Ο Παπασαράντου είχε σχέση με την πρώην Μις Ευρώπη Μαρίνα Τσιντικίδου για τέσσερα χρόνια. Σήμερα, κατοικεί στην Οκλαχόμα Σίτι με τη σύζυγό του, Κατερίνα Τσαρούχα Παπασαράντου, μία επιτυχημένη φωτογράφο πορτραίτων και τα τρία τους παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εκστρατεία για τα τέσσερα παράσιτα
Η εκστρατεία των τεσσάρων παρασίτων ( απλοποιημένα κινέζικα :除四害运动 ; παραδοσιακά κινέζικα  : 除四害運動 ; pinyin  : Chú Sì Hài Yùndòng ), σύμφωνα με την επίσημη γλώσσα, που ονομάζεται επίσης Εκστρατεία του Μεγάλου Σπουργιτιού ( απλοποιημένα Κινέζικα  ;  :打麻雀運動 ; pinyin  : Dǎ Máquè Yùndòng ) ή καμπάνια "Kill the Sparrow" ( απλοποιημένα κινέζικα  :消灭麻雀运动 ; παραδοσιακά κινέζικα  :消滅麻雀運動), ήταν μία από τις πρώτες εκστρατείες που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Άλματος προς τα εμπρός από το 1958 έως το 1962. Τα τέσσερα παράσιτα που έπρεπε να εξαλειφθούν ήταν οι αρουραίοι, οι μύγες, τα κουνούπια και τα σπουργίτια δέντρων.
Πουλιά
Η εκστρατεία κατά των «τεσσάρων παρασίτων» ήταν μια μεγάλης κλίμακας εκστρατεία υγιεινής, που ξεκίνησε από τον Μάο Τσε Τουνγκ, ο οποίος είχε εντοπίσει την ανάγκη εξόντωσης των κουνουπιών, των μυγών, των αρουραίων και των σπουργιτιών. Τα σπουργίτια (κυρίως το Tree Sparrow) είχαν συμπεριληφθεί στη λίστα επειδή τρώνε τους σπόρους των δημητριακών, στερώντας τον κυρίως αγροτικό πληθυσμό από τους καρπούς της εργασίας τους. Οι κινεζικές λαϊκές μάζες είχαν κινητοποιηθεί για να εξαφανίσουν τα πουλιά. Στη συνέχεια δόθηκε η οδηγία στους πολίτες να κάνουν θόρυβο (χτυπώντας κατσαρόλες και τηγάνια ή τύμπανα) για να τρομάξουν τα πουλιά και να τα εμποδίσουν να προσγειωθούν, αναγκάζοντάς τα έτσι να πετάξουν μέχρι να πέσουν από τον ουρανό. Οι φωλιές τους γκρεμίστηκαν, τα αυγά έσπασαν και οι νεοσσοί σκοτώθηκαν. Σπουργίτια και άλλα πουλιά πυροβολήθηκαν ενώ πετούσαν, οδηγώντας έτσι στην ολική εξαφάνιση των πτηνών στην Κίνα.
Τον Απρίλιο του 1960, οι Κινέζοι ηγεμόνες συνειδητοποίησαν ότι τα σπουργίτια έτρωγαν όχι μόνο τα δημητριακά, αλλά και μια μεγάλη ποσότητα εντόμων. Αντί να αυξηθούν, οι αποδόσεις ρυζιού μετά την εκστρατεία, είχαν μειωθεί σημαντικά. Στη συνέχεια ο Μάο διέταξε να τερματιστεί η εκστρατεία κατά των σπουργιτιών, αντικαθιστώντας την με το κυνήγι κοριών στη συνεχιζόμενη εκστρατεία κατά των τεσσάρων παρασίτων. Αλλά ήταν πολύ αργά: ελλείψει σπουργιτιών για να τα φάνε, οι πληθυσμοί ακρίδων αυξήθηκαν επικίνδυνα στη χώρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των οικολογικών προβλημάτων που είχαν ήδη προκληθεί από το Μεγάλο Άλμα Εμπρός. Προκλήθηκε μια τεράστια οικολογική ανισορροπία, η οποία σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες, ευθύνεται για να τον μεγάλο κινεζικό λιμό στον οποίο 15 ως 55 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από την πείνα. Η κινεζική κυβέρνηση τελικά κατέφυγε στην εισαγωγή 250.000 σπουργιτιών από τη Σοβιετική Ένωση για να αναπληρώσει τον πληθυσμό τους.
Έντομα
Για την καταπολέμηση των μυγών και των κουνουπιών και στη συνέχεια των κοριών, τα σχολεία μοίρασαν αντλίες εντομοκτόνων ακόμα και στα παιδιά.
Αρουραίοι
Οι μαθητές συμμετείχαν επίσης στην καμπάνια για τους αρουραίους και σε κάθε τάξη ξεκίνησε ένας διαγωνισμός για τον αριθμό των ουρών των αρουραίων που θα εξοντώσουν, για να ενθαρρύνει την εξόντωση. Ως κίνητρο για τη θανάτωση αυτών των τρωκτικών, καθιερώθηκε μια αμοιβή (βραβείο) ανά ουρά αρουραίου που θα παραδινόταν στις αρχές.
Χαλίνα Αμπράμτσικ
Η Χαλίνα Αμπράμτσικ (πολωνικά: Halina Abramczyk) (23 Αυγούστου 1951, Ζντούνσκα Βόλα) είναι Πολωνή φυσικός και χημικός, ειδική στη μοριακή φασματοσκοπία και καθηγητής φασματοσκοπίας λέιζερ, η οποία εργάζεται στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Λοτζ.
Βιογραφία
Η Αμπράμτσικ έχει υπάρξει επικουρική καθηγήτρια στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Λοτζ από το 1982, καθηγήτρια του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Λοτζ από το 1994, έκτακτη καθηγήτρια από το 1999, πλήρης καθηγήτρια από το 2004. Επίσης, ιδρύτρια και διευθύντρια του εργαστηρίου μοριακής φασματοσκοπίας λέιζερ από το 1992, καθηγήτρια και επικεφαλής της έδρας Μαρία Κιουρί στο Βερολίνο στο Ινστιτούτο Μαξ Μπορν την περίοδο 2007-2009 και διοργανώτρια του Ευρωπαϊκού Εικονικού Πανεπιστημίου για τα Λέιζερ. Διεξάγει έρευνα για διαγνωστικές μεθόδους για τον εντοπισμό πρώιμων καρκινικών αλλαγών με φασματοσκοπία Ράμαν, μοριακή απεικόνιση Ράμαν και φασματοσκοπία λέιζερ femtosecond.
Υπήρξε επισκέπτρια καθηγήτρια στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας της Ισπανίας στη Μαδρίτη (1989), στο Πανεπιστήμιο Μαρτίνου Λούθηρου των Χάλλε-Βιτεμβέργης στη Γερμανία (1992), στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας στο Τούσον των ΗΠΑ (2002-2003), στο Ινστιτούτο Μαξ Μπορν στο Βερολίνο (2007-2009) και στο Πανεπιστήμιο του Ναϊρόμπι στην Κένυα (2009-2010). Είναι μέλος του Συντακτικού Συμβουλίου του περιοδικού Molecular Liquids από το 1992. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ομάδας Μοριακών Υγρών από το 1992. Μέλος των επιστημονικών επιτροπών πολλών διεθνών συνεδρίων. Έδωσε πολλές ομιλίες και προσκάλεσε διαλέξεις στην Πολωνία και στο εξωτερικό. Έλαβε ένα Βραβείο Φουλμπράιτ και είναι Πρόεδρος της Πολωνικής Ένωσης Αποφοίτων του Φουλμπράιτ από το 2013. Είναι η συγγραφέας ή συν-συγγραφέας πολλών εργασιών στον τομέα της μοριακής φασματοσκοπίας, της φασματοσκοπίας λέιζερ και της βιοϊατρικής διάγνωσης. Είναι συγγραφέας του βιβλίου Εισαγωγή στη Φασματοσκοπία Λέιζερ (Elsevier, 2005) και «Wstęp do spektroskopii laserowej» (PWN, 2000).
Είναι συγγραφέας του βιβλίου Does Africa sing a song about me? (Polygraph, 2014). Ο σύζυγός της, Άντριου Αμπράμτσικ, είναι χημικός μηχανικός. Ο γιος τους, Βίκτορr (γεν. 1978), αφού σπούδασε οικονομικά (χρηματοοικονομικά και τραπεζικά) στην Οικονομική Σχολή της Βαρσοβίας, εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία.
Βαγράτ Ζ΄ του Κάρτλι
Ο Βαγράτ Ζ΄, ბაგრატ VII Bagrat VII, (1569-1619) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Γεωργίας-Κάρτλι, γνωστός επίσης και ως Βαγράτ Χαν, ήταν βασιλιάς του Κάρτλι (δηλ. της ανατολικής Γεωργίας) από το 1615/1616 έως 1619· ουσιαστικά λειτουργούσε ως χαν για τον Αμπάς Α΄ σάχη της Περσίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Δαβίδ ΙΑ΄ του Kάρτλι. Κατέφυγε στην Περσία μετά την εκτόπιση τού πατέρα του από την Οθωμανική εισβολή το 1578. Μεγάλωσε στην Αυλή του σάχη στο Ισφαχάν, μεγάλωσε ως Μουσουλμάνος και υιοθέτησε τα περσικά έθιμα. Αργότερα, για τις προσπάθειές του, τού δόθηκε ένα φέουδο στην ενδοχώρα της Περσίας. Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1590, βοήθησε τον Φαράντ Χαν Καραμανλού να κανονίσει ένα συνοικέσιο για τον Aμπάς Α΄ με μία κόρη της ευγενικής οικογένειας Aμιλαχόρι. Το 1615/1616 εγκαταστάθηκε από τον Αμπάς Α΄ ως βασιλιάς/χαν -σαν μαριονέτα- στο Κάρτλι, με την εκτόπιση του εξαδέλφου του Λουαρσάμπ Β΄ του Μάρτυρα. Άσκησε μόνο μία περιορισμένη εξουσία, που οριζόταν στο Κάτω Κάρτλι και βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στις Περσικές δυνάμεις. Θεωρούμενος ως αποστάτης, τον αποστρεφόταν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του βασιλείου και, παρά την Περσική παρουσία, δεν ήταν σε θέση να ελέγξει ακόμη και τη φαινομενικά πιστή αριστοκρατία. Η σύντομη βασιλεία του πέρασε κυρίως στην πόλη Μπολνίσι, όπου απεβίωσε το 1619, για να τον διαδεχθεί ο γιος του Σίμων Β΄ (Σεμαϋούν χαν). Στον ετεροθαλή αδελφό του Χοσρόου δόθηκε το φέουδό του στην Περσία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Αλεξάνδρου Β΄ τού Καχέτι και είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
1,2-διφορμυλυδραζίνη
Η 1,2-διφορμυλυδραζίνη (αγγλικά: 1,2-diformylhydrazine) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C2H4N2Ο2 και ημισυντακτικό τύπο  HCONHNHCHO. Η χημικά καθαρή 1,2-διφορμυλυδραζίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος είναι  λευκό, υδατοδιαλυτό στερεό. Ένα συγγενικό χημικό είδος είναι η φορμυλυδραζίνη, που ονομάζεται επίσης μυρμηκικό υδραζίδιο (ΝΗ2NHCHO, ).
Όπως επαληθεύθηκε με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, δομικά σχηματίζει επίπεδο μόριο με μήκη δεσμών Ν-N 138 pm, N-C 133 pm και C=O 124 pm, αντίστοιχα.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Οργανικές υδραζίνες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Τομά Κουτύρ
Ο Τομά Κουτύρ (Thomas Couture, 21 Δεκεμβρίου 1815 – 30 Μαρτίου 1879) ήταν Γάλλος ακαδημαϊκός ζωγράφος, γνωστός για τις προσωπογραφίες, τις ρωπογραφίες και τους ιστορικούς πίνακες. Στα σημαντικότερα έργα του συνδύαζε τον αυστηρό κλασικισμό του 19ου αιώνα, ενώ απέκτησε εξαιρετική επιδεξιότητα στις προσωπογραφίες σπουδάζοντας κοντά στο κλασικιστή Γάλλο ζωγράφο Αντουάν-Ζαν Γκρο (1771 – 1835).
Ο Τομά Κουτύρ είναι περισσότερο γνωστός για τους ιστορικούς πίνακές του με θέματα από την κλασική αρχαιότητα, όπως το «Ρωμαϊκό συμπόσιο» (1846) και κυρίως η αριστουργηματική ελαιογραφία «Οι Ρωμαίοι της παρακμής» (1847, Μουσείο Ορσέ, Παρίσι), που προκάλεσε αίσθηση, όταν παρουσιάστηκε στο Σαλόν του Παρισιού το 1847. Μια «Μικρή Λουομένη» (1849) βρίσκεται στο Μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία.
Εντουάρ Ενζιράντ
Ο Εντουάρ Ενζιράντ (Édouard Ngirente, 1973-) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από τη Ρουάντα, πρωθυπουργός της χώρας από τις 30 Αυγούστου 2017. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Πολ Καγκάμε.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ενζιράντ γεννήθηκε στη Ρουάντα το 1973. Ολοκλήρωσε το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ρουάντα, αποκτώντας τίτλο μπάτσελοε στα οικονομικά και στη στατιστική. Στη συνέχεια απέκτησε και μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στις οικονομικές επιστήμες. Επίσης, κατέχει τίτλο PhD στα οικονομικά από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβαίν στο Βέλγιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουάντα Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κρεολικά της Ανγκουίλας
Τα Κρεολικά της Ανγκουίλας είναι μια διάλεκτος των Κρεολικών Αγγλικών της Υπήνεμης Καραϊβικής που ομιλείται στην Ανγκουίλα, ένα νησί και Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος στην Καραϊβική. Παρόλο που ταξινομείται ως μια διάλεκτος των Κρεολικών Αγγλικών της Υπήνεμης Καραϊβικής που ομιλούνται στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις, την Αντίγκουα και και το Μοντσερράτ λόγω της κοινής Βρετανικής αποικιακής ιστορίας, στην πραγματικότητα βρίσκεται πιο κοντά στις ποικιλίες των Κρεολικών των Παρθένων Νήσων που ομιλούνται στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και τον Άγιο Μαρτίνο. Ο αριθμός των ομιλητών της γλώσσας δεν υπερβαίνει τους 10.000 και δεν έχει το καθεστώς επίσημης γλώσσας.
Το 2001 ομιλούταν από 12.000 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ανγκουίλα
Εξέγερση των Σουάνων
Η εξέγερση των Σουάνων ή Σουανερί (γαλλικά: Chouannerie) ήταν εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Γάλλων Δημοκρατικών και Βασιλοφρόνων στα δυτικά της Γαλλίας, στη Βρετάνη, το Μαιν, το Ανζού και τη Νορμανδία, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Συνδέεται στενά με τον πόλεμο της Βανδέας που έλαβε χώρα στην αριστερή όχθη του Λίγηρα.
Μια πρώτη απόπειρα εξέγερσης διεξήχθη το 1791 από τη Βρετονική Ένωση για την υπεράσπιση της μοναρχίας και την αποκατάσταση των ιδιαίτερων νόμων και τα εθίμων της Βρετάνης που καταργήθηκαν το 1789. Αλλά η εξέγερση ενός σημαντικού τμήματος του πληθυσμού της Γαλλικής Δύσης και η εμπλοκή της στην αντεπανάσταση οφείλεται κυρίως στον κατατρεγμό του κλήρου και του Ρωμαιοκαθολικισμού, καθώς και στην επιστράτευση 300.000 ανδρών από την Εθνοσυνέλευση.
Οι πρώτες συγκρούσεις ξέσπασαν το 1792 αρχικά σαν εξέγερση των αγροτών και ανταρτοπόλεμος και εξελίχθηκαν σε πολεμικές συγκρούσεις. Έληξαν με τη νίκη των Δημοκρατικών το 1800.
Αιτίες
μικρογραφία|320x320εσ|Η εξέγερση στη Φουενάν, Ζυλ Ζιραρντέ, 19ος αιώνας Το 1791, η υιοθέτηση του Πολιτικού Συντάγματος του Κλήρου προκάλεσε τους αγρότες γύρω από τη Βαν να υπερασπιστούν τον επίσκοπό τους εναντίον των Δημοκρατικών του Λοριάν, οι οποίοι τον πίεζαν να ορκιστεί πίστη στο Πολιτικό Σύνταγμα. Επίσης, με διάταγμα του Μαΐου 1792 προβλεπόταν ο εκπατρισμός των ιερωμένων που είχαν αρνηθεί να δώσουν όρκο πίστης στον Πολιτικό χάρτη του Κλήρου. Τότε, στην περιοχή γύρω από το Καμπέρ, αρκετές ενορίες εξεγέρθηκαν στο όνομα του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ' ενάντια στις τοπικές αρχές.
Τον Ιανουάριο 1793 καρατομήθηκε ο βασιλιάς, γεγονός που συγκλόνισε βαθιά την κοινωνία αυτών των επαρχιών που είχαν μείνει πιστές στον Ρωμαιοκαθολικισμό και τη Μοναρχία.
Το διάταγμα της 24ης Φεβρουαρίου 1793 που προέβλεπε την επιστράτευση 300.000 ανδρών επέφερε στις εμπλεκόμενες περιοχές Βρετάνη, Μαιν, Ανζού και Νορμανδία μεγάλη αναστάτωση.
Ωστόσο, την εξέγερση δεν την προκάλεσε τόσο η αφοσίωση στη μοναρχία όσο η δυσαρέσκεια της παρέμβασης της νέας δημοκρατικής κυβέρνησης στις παλιές συνήθειες της περιοχής, η καταστροφή του λαθρεμπορίου τους στο αλάτι με την κατάργηση του φόρου (φόρος αιώνων), τα κυβερνητικά μέτρα εναντίον των κληρικών, και η επιβολή της στρατολόγησης.
Πρώτη φάση 1794-1795
αριστερά|μικρογραφία|350x350εσ|Επεισόδιο της Σουανερί, πίνακας του Jules Girardet, 19ος αι. αριστερά|μικρογραφία|Ζαν Σουάν Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βανδέας, οι εξεγερμένοι, μετά την καταστροφή του Καθολικού Στρατού τους κατά την πορεία προς την Γκρανβίλ όπου ανέμεναν αγγλική βοήθεια, περί τον Ιανουάριο 1794, προσπάθησαν να αντισταθούν στις λεγόμενες «φάλαγγες της κολάσεως» της αντεπίθεσης του δημοκρατικού στρατηγού Τυρώ, που έσπειραν τον θάνατο και την καταστροφή σε ολόκληρη την εξεγερμένη περιοχή. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ομάδες Σουάνων βόρεια του Λίγηρα πήραν τα όπλα και πάλι στις περιοχές που διέσχιζε ο Καθολικός στρατός και συνενώθηκαν μαζί του.
Η εξέγερση των Σουάνων άρχισε στα σύνορα των νομών Μαγιέν και Ιλ-ε-Βιλαίν, κοντά στις κοινότητες Φουζέρ, Βιτρέ και Λαβάλ. Μικρές ομάδες με επικεφαλής τον Ζαν Σουάν, τον Αιμέ ντυ Μπουαγκί και τον Ζαν-Λουί Τρετόν, ανασύνταξαν τους Σουάνους και τους εξεγερμένους της Βανδέας που επιβίωσαν από την πορεία του Καθολικού Στρατού. Καταδικασμένοι να ζουν με σχεδόν απόλυτη μυστικότητα, οι Σουάνοι γνώριζαν ότι η σύλληψη από τους Δημοκρατικούς θα σήμαινε σίγουρο θάνατο. Πολλοί από αυτούς κινούνταν από επιθυμία να εκδικηθούν τους συγγενείς τους που είχαν εξαφανιστεί στην πορεία προς την Γκρανβίλ.
Η εξέγερση εξαπλώθηκε γρήγορα στη Βρετάνη και έφθασε στην Κοτ-ντ'Αρμόρ, όπου κυριαρχούσε ο Αματέρ ντε Μπουαζαρντί. Στις 15 Μαρτίου 1794 έφτασε στο Μορμπιάν, όπου προκλήθηκε εξέγερση των  χωρικών και τεχνιτών, που υπέφεραν επί πλέον και από την οικονομική κρίση, με στόχο τη Βαν. Οι επιτιθέμενοι αντιμετωπίστηκαν εύκολα από τους Δημοκρατικούς. Ωστόσο, η Φινιστέρ και τα δυτικά της Κοτ-ντ-Αρμόρ δεν έλαβαν μέρος στην εξέγερση. Γενικά, στη Βρετάνη δεν διεξήχθησαν μεγάλες μάχες.
Για να αντιταχθούν στους Σουάνους, οι Δημοκρατικοί έχτισαν οχυρά ή οχύρωσαν πόλεις, που τις υπερασπίζονταν οι τοπικές περιφερειακές φρουρές. Ένας νόμος που εκδόθηκε στις 23 Μαρτίου 1793 διέταξε ότι οι αιχμάλωτοι εξεγερμένοι θα εκτελούνταν εντός 24 ωρών. Επικεφαλής διοικητής του Στρατού των ακτών της Βρέστης ήταν ο στρατηγός Ζαν Αντουάν Ροσινιόλ. Ο Ροσινιόλ συγκρότησε επίσης ομάδες ψευδοσουάνων, προκειμένου να δυσφημήσει τους πραγματικούς Σουάνους.
Κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας (Σεπτέμβριος 1793 - Ιούλιος 1794) εντάθηκαν οι διωγμοί του Κλήρου, απαγορεύτηκε η τέλεση οποιασδήποτε θρησκευτικής λειτουργίας και ο Καθολικός κλήρος αποσχηματίστηκε. Επίσης, κάθε άτομο που είχε ταυτιστεί, με οποιοδήποτε τρόπο, με το παλαιό καθεστώς, ήταν ύποπτο και κανείς ύποπτος δεν ήταν ασφαλής. Αυτά τα γεγονότα επέφεραν την αναζωπύρωση των εξεγέρσεων. μικρογραφία|371x371εσ|Σουάνοι σε ενέδρα Οι αρχηγοί των κατά τόπους οργανώσεων, που έβαλαν την προσωπική τους σφραγίδα στα γεγονότα της εποχής εκείνης, ήταν ο Αιμέ ντυ Μπουαγκύ στη Φουζέρ, ο Αματέρ ντε Μπουαζαρντί στο Μονκοντούρ, ο Γκιγμό, επονομαζόμενος «βασιλιάς του Μπινιάν», στο Μπινιάν, ο Ζωρζ Καντουντάλ στην περιοχή του Ωραί και ο ο Ζαν Κοτερώ, γνωστός ως Ζαν Σουάν. Ο τελευταίος, είχε επικηρυχθεί από τη δημοκρατική κυβέρνηση, που τον θεωρούσε αυτόν και τον αδελφό του έναν από τους ηγέτες της εξέγερσης. Το ψευδώνυμό του πιθανότατα προήλθε από τη μίμηση της φωνής της κουκουβάγιας (chouette) σαν αναγνωριστικό σήμα.
Με το θάνατο πολλών αρχηγών, οι διασκορπισμένες ομάδες των εξεγερμένων έμειναν χωρίς αρχηγό. Τον Ιανουάριο 1793, εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο κόμης Ζοζέφ Ζενεβιέβ Πυϊζέ, Νορμανδός στην καταγωγή, πρώην αξιωματικός, αντιπρόσωπος των ευγενών στη Συνέλευση των Τάξεων, ο οποίος είχε τρομοκρατηθεί από τη θριαμβευτική επικράτηση των Ορεινών το 1792 και κρυβόταν στη Βρετάνη. Συνειδητοποίησε την αναγκαιότητα της κεντρικής διοίκησης και επιβλήθηκε γρήγορα στους Σουάνους, ανακηρύχθηκε στρατηγός τους και ανέλαβε να συντονίσει την εξέγερση. Η εξουσία του επεκτάθηκε σε όλες τις εξεγερμένες περιοχές βόρεια του Λίγηρα, συμπεριλαμβανομένου του Μαιν και του Ανζού.
Μετά την πτώση του Ροβεσπιέρου στις 28 Ιουλίου 1794 και το τέλος της Τρομοκρατίας, η Συμβατική Εθνοσυνέλευση χορήγησε γενική αμνηστία στους εξεγερμένους τον Δεκέμβριο του 1794, υπό τον όρο της κατάθεσης των όπλων. Οι διαπραγματεύσεις έγιναν πιο ευέλικτες. Υπό την πίεση του στρατηγού Λαζάρ Ος, η Συμβατική αποκατέστησε την ελευθερία λατρείας με νόμο τον Φεβρουάριο 1795. Τον Απρίλιο 1795 στη Ρεν υπογράφηκε η συνθήκη του Μαμπιλαί, που παραχωρούσε πλήρη και γενική αμνηστία στους Σουάνους και ο πόλεμος προσωρινά τελείωσε.
Δεύτερη φάση 1795-96
αριστερά|μικρογραφία|360x360εσ|Η μάχη του Κιμπερόν, Paul-Emile Boutigny, 19ος αιώνας εναλλ.=|μικρογραφία|Ο στρατηγός [[Λαζάρ Ος]] Επειδή καμία πλευρά δεν είχε διαπραγματευτεί με καλή πίστη, σημειώθηκε αύξηση της έντασης μετά το θάνατο του Λουδοβίκου ΙΖ' τον Ιούνιο 1795. Η ειρήνη διαλύθηκε τον Αύγουστο 1795 όταν ο στρατηγός Λαζάρ Ος, ο οποίος διαδέχτηκε τον Ζαν Αντουάν Ροσινιόλ ως επικεφαλής της στρατιάς των ακτών της Βρέστης, διέταξε τη σύλληψη εκείνων που αρνήθηκαν να υπογράψουν τη συνθήκη του Μαμπιλαί.
Τον Ιούνιο 1795 οι Σουάνοι εισέδυσαν στη Φινιστέρ και αφαίρεσαν σημαντικές ποσότητες πολεμοφοδίων από το πυριτιδοποιείο κοντά στο Σατωλέν. Συγχρόνως, η Αγγλία είχε αποφασίσει να υποστηρίξει τους εξεγερμένους. Στη χερσόνησο Κιμπερόν αποβιβάστηκε αγγλικός στόλος αποτελούμενος από 3.500 άνδρες, κυρίως εκπατρισμένους Γάλλους ευγενείς (εμιγκρέ) και πολλούς εθελοντές που συνενώθηκαν με 15.000 Σουάνους. Ωστόσο, οι διαφωνίες μεταξύ των ηγετών τους κόστισαν πολύτιμο χρόνο στους Βασιλόφρονες. μικρογραφία|320x320εσ|Το παρεκκλήσι της Μαντλέν στο Μορμπιάν, Alexandre Bloch 1886 Την αδράνειά τους εκμεταλλεύτηκε ο στρατηγός Λαζάρ Ος, που είχε πληροφορηθεί για την κατάσταση και με μια αντεπίθεση τους ανάγκασε να επιστρέψουν στη χερσόνησο Κιμπερόν. Στις μάχες που ακολούθησαν ο στρατός των Σουάνων και των εκπατρισμένων υπέστη συντριπτική ήττα τον Ιούλιο 1795 και ακολούθησαν 748 θανατικές καταδίκες και 6.000 αιχμάλωτοι.
Μετά την αποτυχία της αγγλικής εκστρατείας, οι επιθέσεις των Σουάνων συνεχίστηκαν με μορφή ανταρτοπόλεμου και εξαπλώθηκαν στη Νορμανδία όπου ο Λουί ντε Φροτέ, πρόσφατα αφιχθείς στη Γαλλία το 1795, διοργάνωσε την εξέγερση.
Τον Δεκέμβριο του 1795, το Διευθυντήριο ονόμασε τον στρατηγό Λαζάρ Ος γενικό επικεφαλής όλων των Δημοκρατικών δυνάμεων που έδρευαν στη δυτική Γαλλία και του έδωσε πλήρη εξουσία. Οι στρατοί της Δύσης, των ακτών της Βρέστης και των ακτών του Σερμπούρ συγχωνεύθηκαν στον Στρατό των ακτών του Ωκεανού.
Τρίτη φάση 1799-1800
Ηττημένοι στρατιωτικά, οι Μοναρχικοί προσπάθησαν στη συνέχεια να ανέλθουν στην εξουσία μέσω των εκλογών. Τον Απρίλιο 1797, η φιλοβασιλική Δεξιά κέρδισε τις εκλογές για την ανανέωση του Συμβουλίου των Πεντακοσίων και του Συμβουλίου των Πρεσβυτέρων. Τα συμβούλια στη συνέχεια ανέστειλαν τους νόμους εναντίον των εκπατρισμένων ευγενών και των ιερέων. Αλλά στο Παρίσι, στις 4 Σεπτεμβρίου 1797, έγινε το πραξικόπημα της 18ης Φρουκτιντόρ του Έτους Ε΄, (σύμφωνα με το επαναστατικό ημερολόγιο) υποστηριζόμενο από τις στρατιές που διοικούσαν οι Ος και Ωζερώ, το οποίο ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών σε 49 τμήματα στη δυτική Γαλλία.
Μετά το πραξικόπημα άρχισε πάλι ο κατατρεγμός των φιλοβασιλικών και των κληρικών. Οι συμμορίες των Σουάνων ανασυγκροτήθηκαν. Για δυσφήμισή τους χρησιμοποιήθηκαν και πάλι ομάδες ψευδοσουάνων, οι «θερμαστές» όπως τους αποκαλούσαν γιατί έκαιγαν τα πόδια των θυμάτων τους, που λεηλατούσαν την περιοχή και προέβαιναν σε κάθε τύπου ανομίες, που παρέμεναν σχεδόν πάντοτε ατιμώρητες.
Η εξέγερση των Σουάνων έσβησε κατά την περίοδο της Υπατείας. Η συμφωνία για την οριστική διακοπή των εχθροπραξιών υπεγράφη κοντά στη Βαν, πρωτεύουσα του Μορμπιάν, τον Φεβρουάριο 1800. Μόνο ο Καντουνάλ συνέχισε τον αγώνα κατά του Βοναπάρτη. Συνελήφθη όμως κι αυτός και εκτελέστηκε το 1804.
Μια μικρή εξέγερση εξερράγη και πάλι το 1815 κατά τη διάρκεια των Εκατό Ημερών και μια τελική εξέγερση το 1832.
Μυθιστορήματα
Επίσης τα τραγικά αυτά γεγονότα αποτυπώθηκαν σε πολλούς πίνακες ζωγραφικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλική επανάσταση
Ρόντοτς
Το Ρόντοτς (κυριλλικά: Родоч) είναι οικισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 3,405 κατοίκους.
Γεωγραφία
Ο οικισμός ευρίσκεται επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Νέρετβα.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, το Ρόντοτς αποτελείτο από δύο τοπικές κοινότητες, το Ρόντοτς 1 και το Ρόντοτς 2.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Κατάλογος πρωτευουσών στις Ηνωμένες Πολιτείες
Το παρόν λήμμα αποτελεί ένα κατάλογο με τις πρωτεύουσες των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένων τόπων που υπηρετούν ή έχουν λειτουργήσει ως ομοσπονδιακές, πολιτειακές, νησιωτικές, εδαφικές, αποικιακές πρωτεύουσες και πρωτεύουσες των ιθαγενών της Αμερικής.
Η Ουάσιγκτον είναι η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1800. Κάθε πολιτεία των ΗΠΑ έχει τη δική της πρωτεύουσα, όπως και πολλές από τις νησιωτικές περιοχές της. Τα περισσότερα κράτη δεν έχουν αλλάξει την πρωτεύουσά τους από τότε που έγιναν κράτος, αλλά οι πρωτεύουσες των αντίστοιχων προηγούμενων αποικιών, εδαφών, βασιλείων και δημοκρατιών άλλαξαν συνήθως πολλές φορές. Υπήρξαν επίσης και άλλες κυβερνήσεις εντός των σημερινών συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών με τις δικές τους πρωτεύουσες, όπως η Δημοκρατία του Τέξας, οι ιθαγενείς αμερικανικές χώρες και άλλες μη αναγνωρισμένες κυβερνήσεις.
Εθνικές πρωτεύουσες
Οι παρακάτω πόλεις χρησίμευαν είτε ως επίσημες πρωτεύουσες των Ηνωμένων Πολιτειών σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, είτε, πριν από την επικύρωσή του, τοποθεσίες όπου συνεδρίαζε το Δεύτερο Ηπειρωτικό Κογκρέσο ή το Κογκρέσο της Συνομοσπονδίας. (Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν μόνιμη πρωτεύουσα σύμφωνα με τα Καταστατικά της Συνομοσπονδίας.)
Το σημερινό Σύνταγμα επικυρώθηκε το 1787 και έδωσε στο Κογκρέσο την εξουσία να ασκεί «αποκλειστική νομοθεσία» σε μια περιφέρεια που «μπορεί, με εκχώρηση συγκεκριμένων κρατών και με την αποδοχή του Κογκρέσου, να γίνει η έδρα της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών». Το 1ο Συνέδριο συγκλείστηκε στο Federal Hall στη Νέα Υόρκη. Το 1790, ψήφισε τον νόμο περί κατοικίας, ο οποίος καθιέρωσε την εθνική πρωτεύουσα σε μια τοποθεσία κατά μήκος του ποταμού Πότομακ που θα γινόταν Ουάσιγκτον, D.C. Για τα επόμενα δέκα χρόνια, η Φιλαδέλφεια χρησίμευσε ως προσωρινή πρωτεύουσα. Εκεί, το Κογκρέσο συνεδρίασε στην Αίθουσα του Συνεδρίου. Στις 17 Νοεμβρίου 1800, το 6ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών συνήλθε επίσημα στην Ουάσιγκτον, D.C. Το Κογκρέσο έχει συνεδριάσει εκτός Ουάσιγκτον μόνο δύο φορές από τότε: στις 16 Ιουλίου 1987, στο Independence Hall στη Φιλαδέλφεια, για να τιμήσει την 200η επέτειο από την επικύρωση του Συντάγματος και στο Federal Hall National Memorial στη Νέα Υόρκη στις 6 Σεπτεμβρίου 2002, για τον εορτασμό της πρώτης επετείου των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Και οι δύο συναντήσεις ήταν εθιμοτυπικές.
Στις 2 Ιουλίου 1923, ο Πρόεδρος Ουόρεν Χάρντινγκ ανακήρυξε το Μίτσαμ του Όρεγκον ως πρωτεύουσα του έθνους για την ημέρα.
Γκρεγκορί Μπωζέ
Ο Γκρεγκορί Μποζέ είναι Γάλλος αθλητής της ποδηλασίας πίστας. Έχει κατακτήσει τέσσερα ολυμπιακά μετάλλια, από τα οποία τα τρία ομαδικά και το ένα ατομικό, σε συνολικά τρεις διοργανώσεις. Επίσης, έχει γίνε εννιά φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής.
Το 2011 απεβλήθη από τις διεθνείς διοργανώσεις της ποδηλασίας για 12 μήνες, διότι έλειψε σε σειρά από τεστ ντόπινγκ, έτσι του αφαιρέθηκαν δύο χρυσά μετάλλια που είχε πάρει από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας Πίστας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της ποδηλασίας
Η περιπέτεια των χορευτών
Είναι ένα από τα δύο διηγήματα του Κόναν Ντόιλ όπου ο πελάτης του Χολμς δολοφονείται πριν προλάβει ο ντετέκτιβ να τον βοηθήσει.
Ο συγγραφέας κατέταξε το διήγημα τρίτο στον κατάλογο με τις δώδεκα αγαπημένες του ιστορίες του Χολμς.
Το διήγημα έχει διασκευαστεί για το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση στη σειρά ταινιών Σέρλοκ Χολμς.
Υπόθεση
Η ιστορία ξεκινά όταν ο Χίλτον Κάμπιτ, ιδιοκτήτης ενός αρχοντικού στο Νόρφολκ, επισκέπτεται τον Σέρλοκ Χολμς και του δίνει ένα κομμάτι χαρτί με την ακόλουθη μυστηριώδη σειρά από σχήματα με ανθρωπάκια σε χορευτικές φιγούρες που εμφανίστηκε σε έναν τοίχο στον κήπο του. κέντρο|μικρογραφία|250x250εσ|Το πρώτο μήνυμα Ο Κάμπιτ εξηγεί στον Χολμς και τον δρ Γουάτσον ότι πριν ένα χρόνο παντρεύτηκε μια Αμερικανίδα, την Έλσι, η οποία πριν από τον γάμο του είχε ζητήσει να μη ρωτήσει ποτέ για το παρελθόν της, καθώς είχε κάποιες «πολύ δυσάρεστες καταστάσεις» στη ζωή της, αν και είπε ότι δεν υπήρχε τίποτε για το οποίο ντρεπόταν προσωπικά. Ο γάμος τους ήταν ευτυχισμένος μέχρι που άρχισαν να φτάνουν τα μηνύματα, αρχικά ταχυδρομημένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες και μετά εμφανίστηκαν στον κήπο τους.
Τα μηνύματα είχαν τρομοκρατήσει την Έλσι, αλλά δεν εξήγησε τον λόγο και ο Κάμπιτ επέμενε να σεβαστεί την υπόσχεσή του να μην κάνει ερωτήσεις για την προηγούμενη ζωή της. Εμφανίζονται κι άλλα παραπλήσια μηνύματα, άλλοτε σε κομμάτια χαρτιού που αφήνονται τη νύχτα, άλλοτε γραμμένα με κιμωλία σε τοίχο, πόρτα ή περβάζι παραθύρου, ο Χολμς τα εξετάζει και τελικά έχει μια σημαντική ένδειξη — συνειδητοποιεί ότι είναι κρυπτογραφημένα μηνύματα και τα αποκρυπτογραφεί. Το τελευταίο από τα μηνύματα κάνει τον Χολμς να φοβάται ότι οι Κάμπιτ βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο. μικρογραφία|Ο Άμπι Σλέινι συλλαμβάνεται Ο Χολμς και ο Γουάτσον σπεύδουν στο Νόρφολκ και βρίσκουν τον Κάμπιτ νεκρό από σφαίρα στην καρδιά και τη γυναίκα του τραυματισμένη βαριά από πυροβολισμό στο κεφάλι. Ο επιθεωρητής Μάρτιν της Αστυνομίας του Νόρφολκ πιστεύει ότι πρόκειται για δολοφονία και αυτοκτονία, με κύριο ύποπτο την Έλσι. Αλλά αρκετές ενδείξεις κάνουν τον Χολμς να υποψιάζεται την εμπλοκή τρίτου προσώπου.