cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατηγικός σχεδιασμός
Όραμα, Αποστολή και Αξίες (Vision, Mission and values)
Στρατηγική (Strategy): Στρατηγική, με τη στενή έννοια, σημαίνει «η τέχνη του στρατηγού». Ένας συνδυασμός των στόχων (goals) για τους οποίους η επιχείρηση αγωνίζεται και των μέσων (πολιτικές - policies) με τις οποίες προσπαθεί να φτάσει εκεί. Μια στρατηγική ονομάζεται μερικές φορές οδικός χάρτης ο οποίος αποτυπώνει την διαδρομή που επιλέγεται για να οδηγήσει προς το τελικό όραμα. Το πιο σημαντικό μέρος της υλοποίησης της στρατηγικής είναι η διασφάλιση της εταιρείας ώστε να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση που είναι προς το τελικό της όραμα.
Οι οργανισμοί συνοψίζουν μερικές φορές τους σκοπούς και τους στόχους σε μια δήλωση αποστολής (mission statement) ή / και σε μια δήλωση οράματος (vision statement). Άλλοι ξεκινούν με ένα όραμα και μια αποστολή και τα χρησιμοποιούν αυτά για τη διαμόρφωση των σκοπών και των στόχων.
Ενώ η ύπαρξη μιας κοινής αποστολής είναι εξαιρετικά χρήσιμη, πολλοί ειδικοί στρατηγικής αμφισβητούν την ανάγκη για μια γραπτή δήλωση αποστολής. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά μοντέλα στρατηγικού σχεδιασμού που αρχίζουν με δηλώσεις αποστολής, γι 'αυτό είναι χρήσιμο να εξεταστούν εδώ.
Ένα πλεονέκτημα της ύπαρξης μιας δήλωσης είναι ότι αυτή δημιουργεί αξία για εκείνους που εκτίθενται στην ανακοίνωση και σε αυτούς που προσδοκούν να είναι διευθυντικά στελέχη, εργαζόμενοι και μερικές φορές ακόμη και πελάτες. Οι δηλώσεις δημιουργούν μια αίσθηση της κατεύθυνσης και των ευκαιριών. Και οι δύο αποτελούν ουσιαστικό μέρος της διαδικασίας λήψης στρατηγικών αποφάσεων.
Πολλοί άνθρωποι εκλαμβάνουν λάθος την δήλωση για το όραμα σαν δήλωση αποστολής και μερικές φορές το ένα απλά χρησιμοποιείται ως μια πιο μακροπρόθεσμη έκδοση του άλλου. Το όραμα πρέπει να περιγράφει γιατί είναι σημαντικό να επιτευχθεί η αποστολή. Μια δήλωση Οράματος προσδιορίζει τον σκοπό ή ευρύτερο στόχο της ύπαρξης ή της επιχείρησης και μπορεί να παραμένει το ίδιο επί δεκαετίες, αν είναι φτιαγμένο καλά. Η δήλωση της αποστολής είναι πιο συγκεκριμένη σε ό, τι η επιχείρηση μπορεί να επιτύχει μόνη της. Το Όραμα θα πρέπει να περιγράφει τι θα επιτευχθεί σε μια ευρύτερη σφαίρα, εάν ο οργανισμός και οι άλλοι ενδιαφερόμενοι επιτύχουν στους ατομικούς τους σκοπούς.
Ποιο προηγείται; Η δήλωση αποστολής ή η δήλωση για το όραμα; Αυτό εξαρτάται. Εάν έχετε μια νέα επιχείρηση που ξεκινάει, νέο πρόγραμμα ή σχέδιο για να δημιουργήσετε ξανά τις τρέχουσες υπηρεσίες σας, τότε το όραμα θα καθοδηγήσει την περιγραφή της αποστολής και το υπόλοιπο του στρατηγικού σχεδίου. Αν έχετε μια καθιερωμένη επιχείρηση, όπου η αποστολή έχει καθιερωθεί, τότε πολλές φορές, η αποστολή οδηγεί στην δήλωση για το όραμα και το υπόλοιπο του στρατηγικού σχεδίου. Είτε έτσι είτε αλλιώς, θα πρέπει να γνωρίζετε το θεμελιώδη σκοπό σας - την αποστολή, την τρέχουσα κατάστασή σας όσον αφορά τους εσωτερικούς σας πόρους και τις δυνατότητες (πλεονεκτήματα και αδυναμίες) και τις εξωτερικές συνθήκες (τις ευκαιρίες και απειλές) και που θέλετε να πάτε - το όραμα για το μέλλον. Είναι σημαντικό να κρατάτε την κατάληξη ή το επιθυμητό αποτέλεσμα σε περίοπτη θέση από την αρχή.
Χαρακτηριστικά μιας αποτελεσματικής δήλωσης οράματος περιλαμβάνουν:
Για να γίνει πραγματικά αποτελεσματική, μια δήλωση οράματος ενός οργανισμού, πρέπει (η θεωρία αναφέρει) να αφομοιωθεί στην κουλτούρα του οργανισμού. Οι ηγέτες έχουν την ευθύνη για την επικοινωνία του οράματος τακτικά, δημιουργώντας ιστορίες που απεικονίζουν το όραμα, που ενεργούν σαν μοντέλα ρόλων που ενσωματώνουν το όραμα, δημιουργώντας βραχυπρόθεσμους στόχους συμβατούς με το όραμα και ενθαρρύνοντας και άλλους να προσαρμόζουν το προσωπικό τους όραμα με το συνολικό όραμα του οργανισμού. Επιπλέον, οι δηλώσεις της αποστολής πρέπει να υποβάλλονται σε εσωτερική αξιολόγηση και εξωτερική αξιολόγηση. Η εσωτερική αξιολόγηση θα πρέπει να επικεντρώνεται στο πώς τα μέλη στο εσωτερικό του οργανισμού ερμηνεύουν τη δήλωση αποστολής τους. Η εξωτερική αξιολόγηση - η οποία περιλαμβάνει το σύνολο των ενδιαφερομένων της επιχείρησης - είναι πολύτιμη, δεδομένου ότι αυτή προσφέρει μια διαφορετική προοπτική. Αυτές οι αποκλίσεις μεταξύ αυτών των δύο αξιολογήσεων μπορεί να δώσει την εικόνα για την αποτελεσματικότητα της αποστολής του οργανισμού.
Μια άλλη προσέγγιση για τον καθορισμό Οράματος και Αποστολής είναι να τεθούν δύο ερωτήσεις. Πρώτον, «Τι προσδοκίες έχει ο οργανισμός για τον κόσμο στον οποίο λειτουργεί και έχει κάποια επιρροή;» και μετά από αυτό, «Τι μπορεί να κάνει (ή / και κάνει) ο οργανισμός ή πως συμβάλει στην εκπλήρωση αυτών των προσδοκιών;». Η σύντομη απάντηση στο πρώτο ερώτημα αποτελεί τη βάση της δήλωσης για το Όραμα. Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα καθορίζει τη δήλωση Αποστολής.
Περίγραμμα στρατηγικού σχεδιασμού
Η προπαρασκευαστική φάση του επιχειρηματικού σχεδίου εξαρτάται από τον προγραμματισμό. Τα πρώτα κεφάλαια του επιχειρηματικού σχεδίου περιλαμβάνουν την Ανάλυση της Παρούσας Κατάστασης, το Σχέδιο Στρατηγικής Μάρκετινγκ και τους Στόχους.
Ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης του προηγούμενου έτους
Στρατηγική σχεδίου μάρκετινγκ & στόχοι για το επόμενο έτος
Σύμφωνα με τον Arieu, «υπάρχει στρατηγική συνοχή όταν οι ενέργειες ενός οργανισμού είναι σύμφωνες με τις προσδοκίες της διοίκησης και αυτές με τη σειρά τους με την αγορά και το περιβάλλον» (S.K. Sharman στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού: Μια στρατηγική προσέγγιση για την Απασχόληση).
Διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού
Υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις για τον στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά συνήθως μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια διαδικασία τριών βημάτων:
Μία εναλλακτική προσέγγιση λέγεται Σχεδιάστε – Δείτε – Σκεφτείτε (Draw-See-Think [ή Make a draft to get feedback]).
Μια εναλλακτική λύση στην προσέγγιση Σχεδιάστε – Δείτε – Σκεφτείτε (DST) ονομάζεται Δείτε-Σκεφτείτε-Σχεδιάστε (See-Think-Draw ή STD).
Εργαλεία στρατηγικού σχεδιασμού και εναλλακτικές προσεγγίσεις
Μεταξύ των πιο χρήσιμων εργαλείων για τον στρατηγικό σχεδιασμό είναι η ανάλυση SWOT. Ο κύριος στόχος αυτού του εργαλείου είναι να αναλύσει τους εσωτερικούς στρατηγικούς παράγοντες, τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες που αποδίδονται στoν οργανισμό, καθώς και τους εξωτερικούς παράγοντες πέρα από τον έλεγχο τον οργανισμό, όπως ευκαιρίες και απειλές. Εκτός από την ανάλυση SWOT, η ανάλυση χαρτοφυλακίου, όπως η GE / μήτρα McKinsey [5] ή η ανάλυση COPE [6] μπορούν να χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της στρατηγικής εστίασης.
Άλλα εργαλεία περιλαμβάνουν τα Balanced Scorecards, τα οποία θέτουν ένα συστηματικό πλαίσιο για τον στρατηγικό σχεδιασμό, τον προγραμματισμό σεναρίων, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε αρχικά στο στρατό και πρόσφατα χρησιμοποιούνται από μεγάλες εταιρείες για την ανάλυση μελλοντικών σεναρίων.
Ανάλυση κατάστασης (Situational analysis)
Κατά την ανάπτυξη στρατηγικών, είναι σημαντική η ανάλυση του οργανισμού και του περιβάλλοντός του όπως είναι αυτή τη στιγμή και πώς μπορεί να αναπτυχθεί στο μέλλον. Η ανάλυση πρέπει να διεξάγεται σε εσωτερικό επίπεδο καθώς και σε εξωτερικό επίπεδο για να προσδιορίζονται όλες οι ευκαιρίες και οι απειλές του εξωτερικού περιβάλλοντος καθώς και τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες των οργανισμών.
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες για την αξιολόγηση της ανάλυσης της εξωτερικής κατάστασης:
Η ανάλυση του εξωτερικού περιβάλλοντος εστιάζεται συνήθως στο πελάτη. Η διοίκηση θα πρέπει να οραματίζεται τη διαμόρφωση της στρατηγικής του πελάτη και πρέπει να το κάνει σκεπτόμενη τις αλλαγές στο περιβάλλον της αγοράς, πώς αυτές θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις κατηγορίες των πελατών και αν οι εν λόγω κατηγορίες των πελατών είναι αυτές που επιθυμεί να εξυπηρετήσει η εταιρεία.
Η ανάλυση του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος διεξάγεται επίσης πολλές φορές με βάση το πλαίσιο που προτείνει ο Michael Porter.
Σκοποί και στόχοι (Goals, objectives and targets).
Ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι μια πολύ σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα. Είναι επίσης σημαντικός στο δημόσιο τομέα, σε τομείς όπως η εκπαίδευση. Διενεργείται ευρέως ανεπίσημα και επίσημα. Ο στρατηγικός σχεδιασμός και οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων θα πρέπει να τελειώνουν με τους στόχους και έναν οδηγό με τους τρόπους για την επίτευξή τους.
Ένας από τους βασικούς στόχους κατά την εκπόνηση ενός στρατηγικού σχεδίου είναι να αναπτυχθεί με τέτοιο τρόπο που να μετασχηματίζεται εύκολα σε σχέδια δράσης. Τα περισσότερα στρατηγικά σχέδια προσδιορίζουν υψηλού επίπεδου πρωτοβουλίες και επιτεύξιμους στόχους, αλλά δεν αναλύονται σε καθημερινές ενέργειες και καθήκοντα που θα απαιτηθούν για την επίτευξη του σχεδίου. Η ορολογία ή η επιλογή των λέξεων, καθώς και το επίπεδο στο οποίο είναι γραμμένο ένα σχέδιο, είναι και τα δύο παραδείγματα εύκολων τρόπων να αποτύχει στο μετασχηματισμό του στρατηγικού σχεδίου με έναν τρόπο που να έχει νόημα και να είναι εκτελεστό από άλλους. Συχνά, τα σχέδια είναι γεμάτα με εννοιολογικούς όρους οι οποίοι δεν δένουν στην καθημερινή πραγματικότητα για το προσωπικό που αναμένεται να πραγματοποιήσει το σχέδιο.
Οι παρακάτω όροι έχουν χρησιμοποιηθεί στον στρατηγικό σχεδιασμό: επιθυμητές τελικές καταστάσεις, σχέδια, πολιτικές, σκοποί, στόχοι, στρατηγικές, τακτικές και δράσεις. Οι ορισμοί διαφέρουν, επικαλύπτονται και αποτυγχάνουν να επιτύχουν σαφήνεια. Οι πιο κοινές από αυτές τις έννοιες είναι συγκεκριμένες, δηλώσεις με χρονικές δεσμεύσεις των προσδοκώμενων μελλοντικών αποτελεσμάτων και γενικές και συνεχόμενες δηλώσεις προσδοκώμενων μελλοντικών αποτελεσμάτων, στα οποία αναφέρονται τα περισσότερα μοντέλα είτε ως σκοπός είτε ως στόχοι (μερικές φορές εναλλακτικά).
Ένα μοντέλο οργάνωσης στόχων χρησιμοποιεί ιεραρχίες. Τα στοιχεία που αναφέρονται παραπάνω μπορούν να οργανώνονται σε μια ιεραρχία μέσων και σκοπών και να αριθμούνται ως εξής: Στόχος πρώτης κατάταξης (Top Rank Objective - TRO), Στόχος δεύτερης κατάταξης (Second Rank Objective), Στόχος τρίτης κατάταξης, κλπ. Από οποιοδήποτε βαθμό, ο στόχος σε μια χαμηλότερη βαθμίδα απαντά στο ερώτημα "Πώς;" και ο στόχος σε μια ανώτερη βαθμίδα απαντά στο ερώτημα "Γιατί;". Η εξαίρεση είναι ο Στόχος πρώτης κατάταξης (TRO): δεν υπάρχει καμία απάντηση στην ερώτηση "Γιατί;". Έτσι ορίζεται ο στόχος πρώτης κατάταξης.
Οι άνθρωποι συνήθως έχουν πολλούς στόχους ταυτόχρονα. Η «συνάφεια στόχων» αναφέρεται στο πόσο καλά οι στόχοι συνδυάζονται μεταξύ τους. Ο στόχος Α εμφανίζεται συμβατός με τον στόχο Β; Μήπως ταιριάζουν για να σχηματίσουν μια ενιαία στρατηγική; Η «Ιεραρχία στόχων» αποτελείται από το φώλιασμα ενός ή περισσότερων στόχων μέσα σε άλλους στόχους.
Μία προσέγγιση συνιστά να έχουμε βραχυπρόθεσμους στόχους, μεσοπρόθεσμους στόχους και μακροπρόθεσμους στόχους. Σε αυτό το μοντέλο, μπορεί κανείς να αναμένει να επιτύχει τους βραχυπρόθεσμους στόχους αρκετά εύκολα: τίθενται ακριβώς λίγο πάνω από την δυνατότητα επίτευξης κάποιου. Στο άλλο άκρο, οι μακροπρόθεσμοι στόχοι, φαίνεται πολύ δύσκολο, σχεδόν αδύνατο να επιτευχθούν. Στο πλαίσιο αυτό,ο όρος Στρατηγική διαχείριση αναφέρεται μερικές φορές στους "Big Hairy Audacious Goals (BHAGs)”. Χρησιμοποιώντας ένα στόχο ως ένα σκαλοπάτι για τoν επόμενο αποτελεί αλληλουχία του στόχων. Ένα άτομο ή ομάδα ξεκινά από την επίτευξη των εύκολων βραχυπρόθεσμων στόχων, τότε προχωράει προς τους μεσοπρόθεσμους, στη συνέχεια, προς τους μακροπρόθεσμους στόχους. Οι στόχοι Αλληλουχίας μπορούν να δημιουργήσουν μια "σκάλα στόχων". Σε ένα οργανωσιακό περιβάλλον, ο οργανισμός μπορεί να συντονίσει τους στόχους έτσι ώστε να μην έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους. Οι στόχοι ενός μέρους του οργανισμού θα πρέπει να πλέκονται συμβατά με αυτές των άλλων τμημάτων του οργανισμού.
Τεχνικές επιχειρησιακής ανάλυσης
Διάφορες τεχνικές ανάλυσης των επιχειρήσεων μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο στρατηγικό σχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης SWOT (Πλεονεκτήματα, Αδυναμίες, Ευκαιρίες και Απειλές), της GE / McKinsey ανάλυσης χαρτοφυλακίου, [5] της COPE analysis, [6], της ανάλυσης PEST (πολιτική, οικονομική, κοινωνική, και Τεχνολογική - Political, Economic, Social, and Technological), της STEER ανάλυσης (Κοινωνικο-πολιτιστική, τεχνολογική, οικονομική, οικολογική, και ρυθμιστικών παραγόντων - Socio-cultural, Technological, Economic, Ecological, and Regulatory factors) και ανάλυσης EPISTEL (Περιβάλλον, Πολιτική, πληροφορική, κοινωνική, τεχνολογική, οικονομική και νομική - Environment, Political, Informatic, Social, Technological, Economic and Legal).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Επαρχία Ισπάρτας
Η επαρχία Ισπάρτας είναι επαρχία της νοτιοδυτικής Τουρκίας που ανήκει στην Περιοχή Μεσογείου. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 8.993 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 547.525 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Ισπάρτα, με πληθυσμό 190.084 κατοίκων
Η επαρχία αντιστοιχεί σε τμήμα της αρχαίας Πισιδίας. Σημαντικότερη αρχαία πόλη της περιοχής ήταν η Αντιόχεια της Πισιδίας.
Ποικίλο Όρος
Το Ποικίλο Όρος είναι χαμηλό βουνό (446 μ.) της Αττικής. Εκτείνεται σε μήκος 11 χλμ. με κατεύθυνση από ΝΔ προς ΒΑ, μεταξύ του Όρους Αιγάλεω (χωρίζονται απ' τη Λεωφόρο Αθηνών) και της Πάρνηθας, και αποτελεί το φυσικό όριο ανάμεσα στο Λεκανοπέδιο Αθηνών και το Θριάσιο Πεδίο.
Κατά το παρελθόν το Ποικίλο διέθετε αρκετή βλάστηση, κυρίως αμπέλια και ελιές. Αυτά περιορίζονταν σταδιακά από τη δεκαετία του '20 μέχρι που εξαφανίστηκαν εντελώς, ως συνέπεια της γιγάντωσης των οικισμών που βρίσκονται στην πλευρά του λεκανοπεδίου (Χαϊδάρι, Περιστέρι, Πετρούπολη, Καματερό). Στην περιβαλλοντική υποβάθμισή του συνετέλεσε επίσης η εγκατάσταση των Διυλιστηρίων Ασπροπύργου στους πρόποδές του απ' την πλευρά του Θριασίου.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της σημερινής μορφής του είναι τα πολλά εγκαταλελειμένα νταμάρια, καθώς και οι εγκατάστασεις κεραιών τηλεπικοινωνιών και παρανόμου κέντρου εκπομπής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης στα υψώματά του, συμφωνα με την ΕΕΤΤ.
Χριστός των Άνδεων
thumb|right|Η προσέγγιση της παλαιάς οδού στη Διάβαση της Ουσπαγιάτα από την πλευρά της Αργεντινής thumb|right|Παλαιά φωτογραφία που δείχνει το σχετικό μέγεθος του αγάλματος με ανθρώπους στη βάση του. Ο Χριστός των Άνδεων (πλήρης ονομασία «Χριστός ο Λυτρωτής των Άνδεων», ισπαν. Cristo Redentor de los Andes) είναι μνημειακό μεγάλο άγαλμα ψηλά στην οροσειρά των Άνδεων, σε υψόμετρο 3.832 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, επάνω στο σύνορο μεταξύ της Αργεντινής και της Χιλής. Τα αποκαλυπτήριά του έγιναν στις 13 Μαρτίου 1904 στα πλαίσια του εορτασμού της ειρηνικής επιλύσεως της διαφοράς στον καθορισμό των συνόρων ανάμεσα στις δύο χώρες.
Το άγαλμα, ως σύμβολο αιώνιας ειρήνης, πιστεύεται ότι κατασκευάσθηκε από μέταλλο (ορείχαλκο) παρμένο από παλαιά αργεντίνικα κανόνια, αν και μερικοί ιστορικοί αμφισβητούν την εκδοχή αυτή.
Το άγαλμα έχει ύψος 7 μέτρων, που προστίθεται σε εκείνο (6 μέτρα) του γρανιτένιου βάθρου του, και ζυγίζει 4 τόνους. Είναι στημένο στην ορεινή διάβαση Λα Κούμπρε, το υψηλότερο σημείο της παλαιάς οδού Μεντόσα (Αργεντινή) - Σαντιάγο (Χιλή). Η διάβαση αυτή έχει αρκετές ονομασίες: αποκαλείται και Διάβαση της Ουσπαγιάτα (γενικώς), «Διεθνής Διάβαση των Ελευθερωτών» (Paso Internacional Los Libertadores, ως οδική διάβαση), «Διάβαση της Εκκλησίας» (Paso de Iglesia) από την πλευρά της Χιλής και Διάβαση Βερμέχο (Bermejo) από την πλευρά της Αργεντινής. Ο πλησιέστερος οικισμός είναι το χωριό Λας Κουέβας της Αργεντινής, χίλια μέτρα χαμηλότερα σε καθαρή υψομετρική διαφορά (οδική απόσταση 9 χιλιόμετρα). Αυτός ο δρόμος είναι προσβάσιμος μόνο το καλοκαίρι, όταν δεν υπάρχουν χιόνια, καθώς χρησιμεύει πλέον σχεδόν μόνο για την επίσκεψη τουριστών στο Άγαλμα, ενώ η συγκοινωνία μεταξύ των δύο χωρών διεξάγεται από την ομώνυμη «Σήραγγα του Χριστού Λυτρωτή» (Cristo Redentor Tunnel) στη βάση του ορεινού περάσματος.
Ιστορικό
Στις αρχές του 20ού αιώνα ο Πάπας Λέων ΙΓ΄ συνέταξε μια σειρά εγκυκλίων με εκκλήσεις για διεθνή ειρήνη και αρμονία. Την ίδια εποχή η Αργεντινή και η Χιλή έρχονταν όλο και πιο κοντά σε μια ένοπλη σύγκρουση εξαιτίας της διαμάχης τους για τα μεταξύ τους σύνορα. Ο Επίσκοπος του Κούγιο της Αργεντινής, ο Μαρθελίνο δελ Κάρμεν Μπεναβέντε, υποσχέθηκε να παραγγείλει ένα άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή προκειμένου να υπενθυμίζει στα δύο μέρη το μήνυμα ειρήνης του Χριστού. Το άγαλμα πράγματι δημιουργήθηκε από τον γλύπτη Ματέο Αλόνσο από το Μπουένος Άιρες (γενν. 1878), και εκτέθηκε για λίγο καιρό στο προαύλιο της Σχολής Λακορνταίρ των Δομινικανών στο Μπουένος Άιρες.
Καθώς τα δύο κράτη γλιστρούσαν προς τον πόλεμο, η Αγγέλα Ολιβέιρα Σεσάρ δε Κόστα (Ángela Oliveira Cézar de Costa), μια κυρία με πολλές συνδέσεις σε υψηλούς κύκλους της Αργεντινής, είχε την ιδέα να μεταφερθεί το άγαλμα πάνω στις Άνδεις στην περίπτωση συνάψεως ειρήνης, ως σύμβολο ενότητας μεταξύ των δύο χωρών. Είχε προσωπικό ενδιαφέρον, καθώς ο αδελφός της ήταν στρατηγός του στρατού της Αργεντινής, που προετοιμαζόταν για ένοπλη σύγκρουση στα σύνορα. Ως γνωστή του τότε Προέδρου της Αργεντινής Χούλιο Αρχεντίνο Ρόκα, η Σεσάρ δε Κόστα μπόρεσε να κερδίσει την προσοχή αμφότερων των κρατών και αργότερα προτάθηκε ως υποψήφια για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Μια διπλωματική θραύση των φραγμών τον Μάιο του 1902 οδήγησε την Αργεντινή και τη Χιλή σε συμφωνία που εξασφάλιζε την ειρήνη. Το σχέδιο για το άγαλμα προχώρησε και η Σεσάρ δε Κόστα με τον επίσκοπο Μπεναβέντε άρχισαν να συγκεντρώνουν πόρους προκειμένου να εγκαταστήσουν το άγαλμα στη σημερινή θέση του, στην ορεινή διάβαση την οποία ο Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν είχε χρησιμοποιήσει το 1817 για να διασχίσει τις Άνδεις και να απελευθερώσει τη Χιλή από την ισπανική αποικιοκρατία.
Το 1904 το άγαλμα μεταφέρθηκε σε τεμάχια, ταξιδεύοντας 1.200 χιλιόμετρα με το τρένο και κατόπιν πάνω σε μουλάρια. Το βάθρο σχεδιάσθηκε από τον Μολίνα Θίβιτ και ολοκληρώθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1904 και αμέσως μετά ο γλύπτης Αλόνσο καθοδήγησε τη συναρμολόγηση του αγάλματος. Στήθηκε με τη μορφή του Χριστού στραμμένη προς τη διεύθυνση της γραμμής των συνόρων. Στο άγαλμα ο Ιησούς στέκεται πάνω σε ημισφαίριο μιας υδρόγειας σφαίρας με εμφανή την ήπειρο της Νότιας Αμερικής. Με το αριστερό του χέρι κρατεί έναν Σταυρό, ενώ το δεξί του χέρι είναι υψωμένο σε ευλογία.
Εγκαίνια
Στις 13 Μαρτίου 1904, τρεις χιλιάδες Χιλιανοί και Αργεντίνοι ανέβηκαν στην ορεινή διάβαση παρά τις αντίξοες συνθήκες και είδαν μονάδες των δύο στρατών να πυροδοτούν εορταστικούς κανονιοβολισμούς από κοινού στα εγκαίνια του αγάλματος. Οι Πρόεδροι των δύο κρατών δεν παρέστησαν, αλλά εκπροσωπήθηκαν από τους Υπουργούς Εξωτερικών τους, ενώ παρέστησαν ο Αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, ο επίσκοπος Μπεναβέντε και ο επίσκοπος του Ανκούδ της Χιλής. Αποκαλύφθηκαν δύο πλάκες στο βάθρο, που υμνούν τη φιλία μεταξύ των δύο χωρών. Στη μία είναι χαραγμένα στην ισπανική τα λόγια: «Τούτα τα βουνά θα έχουν γίνει σκόνη προτού οι Χιλιανοί και οι Αργεντινοί παραβιάσουν την ειρήνη που στα πόδια του Χριστού Λυτρωτή ορκίστηκαν να διατηρούν».
Μετέπειτα
Το 2004, η εκατοστή επέτειος των εγκαινίων του αγάλματος εορτάσθηκε με επιτόπια τελετή, στην οποία αυτή τη φορά παρέστησαν οι πρόεδροι των δύο χωρών, Νέστορ Κίρχνερ της Αργεντινής και Ρικάρδο Λάγος της Χιλής, επιβεβαιώνοντας τη φιλία μεταξύ των χωρών τους. Το άγαλμα ανακηρύχθηκε «Εθνικό Ιστορικό Μνημείο της Αργεντινής».
Κλίμα
Η τοποθεσία του αγάλματος έχει κλίμα «τούνδρας με ξηρά καλοκαίρια», ενώ τον χειμώνα «πιάνει» πολύ χιόνι. Το ρεκόρ μέγιστης θερμοκρασίας την εικοσαετία λειτουργίας του τοπικού μετεωρολογικού σταθμού (1941-1960) ήταν +20 βαθμοί C, ενώ το ρεκόρ ελάχιστης θερμοκρασίας ήταν –27,8 βαθμοί C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση ήταν 381 χιλιοστόμετρα, ενώ σημειώθηκαν κατά μέσο όρο 70 ημέρες χιονοπτώσεως ανά έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημειακά αγάλματα Κατηγορία:Ιησούς Χριστός στην τέχνη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αργεντινή Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Χιλή
Επαρχία της Λούκκα
Η επαρχία της Λούκκα (ιταλικά: Provincia di Lucca) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Τοσκάνης στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.773 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 379.117 κατοίκους (2005). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη Λούκκα (Lucca). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 35 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την Εμίλια-Ρομάνια (επαρχίες των Μόντενα και Ρέτζιο-Εμίλια),  ανατολικά με τις επαρχίες των Πιστόια και Φλωρεντίας, νότια με την επαρχία της Πίζας και τέλος, δυτικά με την επαρχία της Μάσσα-Καρράρα ενώ βρέχεται και από τη Λιγουρική θάλασσα.
Αγία Μαρίνα Κορωπίου
Η Αγία Μαρίνα είναι κωμόπολη του Δήμου Κρωπίας, της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής της Περιφέρειας Αττικής. .
Θέση
Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσια κωμόπολη της Αττικής, από την πλευρά του Σαρωνικού, αμέσως μετά τη Βάρκιζα και την «Τρύπα Καραμανλή», πάνω στον παραλιακό δρόμο Αθήνας-Σουνίου (λεωφόρος Αθηνών-Σουνίου). Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 5 μ. και απέχει από την Αθήνα 35 χλμ. περίπου, προς τα ΝΑ. . Συνορεύει βόρεια με τη Βάρη, ανατολικά με το Κορωπί, και δυτικά και νότια βρέχεται από το Σαρωνικό Κόλπο.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: κάτοικοι 2.671 (2001), 4.479 (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε μόλις το 2001 και προσαρτήθηκε στο Δήμο Κρωπίας.
Ονοματολογία
Η περιοχή μέχρι το 19ο αιώνα λεγόταν Αλυκός, λόγω του ομώνυμου αρχαίου οικισμού που πήρε το όνομά του από το πηγάδι το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα με το αρχαίο του όνομα σε ένα χωράφι πολύ κοντά στην οδό Λουμπάρδας. Μετά την ανέγερση της μεγαλοπρεπούς εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας επί της λεωφόρου Αθηνών-Σουνίου, η περιοχή μαζί με το νέο οικισμό μετονομάστηκε σε Αγία Μαρίνα ή ακριβέστερα Αγία Μαρίνα Αλυκού. Το 1974, στο 32ο χιλιόμετρο της Λ. Αθηνών-Σουνίου ανοίχτηκε μεγάλη σήραγγα μέσα από βράχο για το πέρασμα του δρόμου, η οποία σήραγγα ονομάστηκε Λουμπάρδα, ονομασία που χρησιμοποιούσαν στην Τουρκοκρατία για τα τούνελ ή Τρύπα του Καραμανλή επειδή η διάνοιξη έγινε επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η σήραγγα της Λουμπάρδας έδωσε το όνομά της σε ολόκληρη την παραλία της Αγίας Μαρίνας.
Αρχαία ιστορία
Στην Αγία Μαρίνα Κορωπίου βρέθηκαν ευρήματα προϊστορικού οικισμού με ακμή την πρώτη περίοδο της Εποχής του Χαλκού, τα οποία συνδέονται άμεσα με τα ευρήματα της ίδιας περιόδου στο γειτονικό νησάκι του Ντούνη, το οποίο βρίσκεται μέσα στον κόλπο του οικισμού. Η αρχαιολόγος Λιάνα Παρλαμά ανακάλυψε το 1981 πέντε ενιαίους τετράπλευρους χώρους υπό τη μορφή δωματίων και προστατευτικό τοίχο γύρω από αυτούς υπό τη μορφή οχυρωματικού περιβόλου με μικρές οδοντωτές επάλξεις, το δε πλάτος του κυμαινόταν από 0,60μ. έως 1,10μ. Ανάμεσα στα υπόλοιπα ευρήματα της αρχαιολόγου υπήρχαν κεραμικά ΠΕΙ-ΙΙ, τεμάχια λιθαργύρου από το Λαύριο, τεμάχια οψιδιανού και θραύσματα από μαρμάρινο είδωλο. Η περιοχή εξακολουθούσε να κατοικείται και τα πρώτα ιστορικά χρόνια καθώς και την Κλασική Εποχή όπως έδειξαν τα ευρήματα της αρχαιολόγου σε διάφορες θέσεις του οικισμού, ιδιαίτερα σε περιοχές γύρω από την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Την Κλασική Εποχή, λόγω ανυδρίας στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κορωπίου, οι κάτοικοι άρχισαν να κατασκευάζουν πηγάδια, και επειδή το πόσιμο νερό ήταν πολύ λίγο και σπάνιο το χρησιμοποιούσαν μόνο για ύδρευση. Το πιο διάσημο από αυτά ήταν το πηγάδι του Αλυκού στη Λουμπάρδα Αγίας Μαρίνας, κοντά στον ομώνυμο δρόμο, με επιγραφή στα 20 μέτρα δίπλα του, του 440-430 π.Χ. περίπου, η οποία το αναφέρει ως "Πηγάδι του Αλυκού". Το πηγάδι του Αλυκού λειτουργούσε πάντοτε μέχρι και σήμερα, είναι δε το μοναδικό από τα πηγάδια της ευρύτερης περιοχής του Κορωπίου το οποίο έχει μέχρι και σήμερα την αρχαία του ονομασία. Οι κάτοικοι έχτιζαν στην περιοχή την ίδια περίοδο (4ος-3ος αιώνες π.Χ.) μικρούς ορθογώνιους πύργους υπό τη μορφή φυλακίων, ένας δε από αυτούς σώζεται και σήμερα δίπλα από την οδό Θησέως.
Νεότερη ιστορία
Η περιοχή την εποχή της Τουρκοκρατίας είχε ελάχιστους κατοίκους, ιδιαίτερα Κορωπιώτες μεγαλοκτηματίες, η δε διανομή των κτημάτων έγινε όπως σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή του Κορωπίου τη δεκαετία 1830-1840. Το 1929 έγιναν και οι επίσημες κρατικές διανομές των μοναστηριακών κτημάτων. Οι κτηματίες δημιούργησαν μονοπάτια στα όρια των κτημάτων τους προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτά, σταδιακά δε τα μονοπάτια έγιναν δρόμοι και τα τελευταία χρόνια τα περισσότερα ασφαλτοστρώθηκαν. Ιστορικοί σταθμοί για τον οικισμό της Αγίας Μαρίνας ήταν η διάνοιξη της λεωφόρου Αγίας Μαρίνας-Κορωπίου την περίοδο 1932-1940 και η ανέγερση του ιερού ναού Αγίας Μαρίνας, οι εργασίες του οποίου ολοκληρώθηκαν το 1947. Ο οικισμός στη συνέχεια άρχισε να προσελκύει μόνιμους κατοίκους ιδιαίτερα λόγω του ναού που λειτούργησε ως σημείο αναφοράς, ακολούθησε το 1955 η διάνοιξη της μεγάλης παραλιακής λεωφόρου Αθηνών-Σουνίου, η οποία χαρακτηρίζεται εθνικός δρόμος, και η κατασκευή της "Τρύπας Καραμανλή" πάνω στον βράχο το 1974 ολοκλήρωσε τα έργα.
Στην Αγία Μαρίνα, και μάλιστα στο ύψος της εκκλησίας, βρίσκεται το καφενεδάκι όπου έγιναν τα γυρίσματα της ταινίας του 1960 Τα κίτρινα γάντια και το οποίο υποτίθεται ότι, σύμφωνα με την υπόθεση, βρίσκεται στους Αγίους Θεοδώρους.
Χαρακτηριστικά
Στην Αγία Μαρίνα καταλήγει και ο επαρχιακός δρόμος της λεωφόρου Αγίας Μαρίνας-Κορωπίου. Η περιοχή αναπτύχθηκε ραγδαία την τελευταία δεκαετία μετά την κατασκευή του νέου αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα. Η κύρια πρόσβαση είναι από την παραλιακή Λ. Αθηνών-Σουνίου, στην οποία η παραλία της Αγίας Μαρίνας επεκτείνεται από το 32ο έως το 35ο χιλιόμετρο, η δε διασταύρωση με τη Λ. Αγίας Μαρίνας-Κορωπίου και η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας βρίσκονται στο 34ο χιλιόμετρο. Η παραλία της Αγίας Μαρίνας προστατεύεται απο τους ανέμους, ενώ σε αυτή υπάρχει ένα μεγάλο οργανωμένο κλαμπ-μπιτς μπαρ, και στο νότιο σημείο της ο Ναυτικός Όμιλος Κέκρωψ, που διοργανώνει αγώνες θαλάσσιων αθλημάτων. Ο οικισμός της Αγίας Μαρίνας επεκτείνεται κατά μήκος της Λ. Αγίας Μαρίνας-Κορωπίου, από τη διασταύρωση με τη Λ. Αθηνών-Σουνίου, σε μια απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων, είναι αρκετά ήσυχος και αραιοκατοικημένος, και με ελάχιστη κίνηση στους παράπλευρους δρόμους. Η εμπορική κίνηση είναι ελάχιστη, υπάρχουν δε δυο μεγάλα εμπορικά κέντρα στο 34ο χιλιόμετρο της Λ. Αθηνών-Σουνίου με πάρκινγκ, και άλλα μικρότερα εμπορικά κέντρα διασκορπισμένα κατά μήκος της Λ. Αγίας Μαρίνας-Κορωπίου. Η πίστα καρτ της Λουμπάρδας βρίσκεται σε ορεινή περιοχή στο 33ο χιλιόμετρο, λειτουργεί δε από το 2003 ως αντιπρόσωπος μεγάλης ιταλικής εταιρείας που διοργανώνει ετήσιους αγώνες καρτ.
Η ανέγερση του ναού
Ο Κολιο-Αγάπης στη συνέχεια συνάντησε τον ίδιο τον Γεώργιο Παπαμιχάλη, που του αποκάλυψε ότι η νεαρή ζητιάνα γυναίκα ήταν η ίδια η Αγία Μαρίνα, δηλώνοντας την επιθυμία της να ανεγερθεί στο σημείο που βρήκε τη μαρμάρινη κολόνα μεγαλοπρεπής ναός αφιερωμένος στην ίδια. Ο Παπαμιχάλης ξεκίνησε με ζήλο τις εργασίες ανέγερσης αλλά τα προβλήματα ήταν πολλά λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων, και οι εργασίες διακόπηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η ανέγερση του μεγαλοπρεπούς ναού ολοκληρώθηκε το 1947, οπότε και έγιναν τα εγκαίνια από τον μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος Ιάκωβο, τα δε δωρητήρια του Γεωργίου Παπαμιχάλη και της συζύγου του Σταματίνας συνεχίστηκαν από τα τέσσερα παιδιά τους. Το 1974 με την αλλαγή των ορίων των μητροπόλεων η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας περιήλθε στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής (Δ' Αρχιερατική Περιφέρεια Κρωπίας-Παιανίας-Γλυκών Νερών), ο δε ναός γιορτάζει με μεγαλοπρεπείς τελετές στις 17 Ιουλίου. την ημέρα γιορτής της Αγίας Μαρίνας.
Η νησίδα του Ντούνη
Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη αρχαιολογικών καταλοίπων της Πρωτοελλαδικής Περιόδου έγιναν το 1976 από τον αρχαιολόγο Αδαμάντιο Σαμψών, που ανακάλυψε υπολείμματα λίθινων θεμελίων κτισμάτων, οικοδομημένων σε πολύ πυκνή διάταξη. Βρέθηκαν κεραμικά, τεμάχια οψιδιανού και πολλά λίθινα ευρήματα που χρονολογήθηκαν την Πρώτη Περίοδο της Εποχής του Χαλκού, αποδεικνύοντας πολλές εμπορικές σχέσεις των κατοίκων της νησίδας με πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως η Βοιωτία, η Εύβοια και οι Κυκλάδες. Η νησίδα του Ντούνη μαζί με τη βραχώδη χερσόνησο της Αγίας Μαρίνας κηρύχθηκαν αρχαιολογικός χώρος το 2010, τα δε αρχαιολογικά ευρήματα της νησίδας παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα με τα ευρήματα στη γειτονική χερσόνησο της Αγίας Μαρίνας. Πιθανότατα, όπως συμπεραίνουν οι αρχαιολόγοι, να αποτελούσαν παλαιότερα ενιαίο οικισμό, του οποίου μεγάλο τμήμα βυθίστηκε αργότερα. Η νησίδα σήμερα είναι ακατοίκητη και διακρίνεται καθαρά από την παραλία της Αγίας Μαρίνας.[9]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Κρωπίας
Αριστεία Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών
Τα Αριστεία Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών είναι θεσμός της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη βράβευση λογοτεχνών καλλιτεχνών και επιστημόνων. Για την επιλογή των αποδεκτών των αριστείων συγκαλείται συμβουλευτική επιτροπή από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού.
Το 2005 βραβεύτηκαν οι :
Το 2008 βραβεύτηκαν οι :
Το 2010 βραβεύτηκαν οι :
Το 2015 βραβεύτηκαν οι :
Expo Tel Aviv
thumb|200px|left thumb|200px|left Το Expo Tel Aviv (προηγουμένως:Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο του Ισραήλ και αργότερα Συνεδριακό Κέντρο Τελ Αβίβ) βρίσκεται στη λεωφόρο Rokach στο βόρειο Τελ Αβίβ, δίπλα στο σταθμό του τρένου "Πανεπιστήμιο". Ιδρύθηκε το 1932 και φιλοξενεί έως και 2 εκατομμύρια επισκέπτες και 45 έως 60 μεγάλες εκδηλώσεις σε ετήσια βάση. Διαθέτει 10 διαφορετικές αίθουσες, εκθεσιακούς χώρους και ένα μεγάλο υπαίθριο χώρο.
Τεστ εγκυμοσύνης
thumb| Το τεστ εγκυμοσύνης είναι ένα γρήγορο τεστ με το οποίο η γυναίκα μαθαίνει αν είναι έγκυος ή όχι. Το τεστ αυτό πωλείται και στα φαρμακεία. Κάποιες φορές το τεστ μπορεί να δείξει λάθος αποτέλεσμα για αυτό πρέπει να γίνει επιβεβαίωση από γυναικολόγο. Τα τεστ αυτά βασίζονται στην ανίχνευση χημικών ουσιών (δεικτών) που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, ουσίες που βρίσκονται στα ούρα και το αίμα. Ο πρώτος τέτοιος δείκτης που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (human chorionic gonadotropin - hCG) που ανακαλύφθηκε το 1930. Τεστ οικιακής χρήσεως είναι διαθέσιμα από τη δεκαετία του 1970.
Κατηγορία:Γυναικολογία Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις Κατηγορία:Μαιευτική
Εκκλησία του Δήμου
Η Εκκλησία του Δήμου ήταν η κύρια δημοκρατική συνέλευση στην αρχαία Αθήνα, και πραγματοποιούνταν στο λόφο της Πνύκας, στην Αρχαία Αγορά ή στο Θέατρο του Διονύσου. Από το 451 π.Χ. είχαν το δικαίωμα να μετέχουν σε αυτή όλοι οι ενήλικες Αθηναίοι που είχαν πλήρη πολιτικά δικαιώματα, τα οποία αποκτούσαν εφόσον ήταν και οι δύο γονείς τους αθηναίοι πολίτες και αφού είχαν εκπληρώσει τις διετείς στρατιωτικές τους υποχρεώσεις. Αποκλείονταν οι γυναίκες, οι μέτοικοι και οι δούλοι που δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα καθώς και όσοι είχαν διαπράξει αδικήματα (άτιμοι). Οι πολίτες που στέλνονταν σε εκστρατείες και οι κάτοικοι της υπαίθρου δεν μπορούσαν πρακτικά να συμμετέχουν συστηματικά σε όλες τις συνεδριάσεις εξαιτίας της απόστασης (Θουκυδίδης, Iστοριών). Από γεωγραφική άποψη, η απόσταση των απώτατων ορίων της Αττικής ήταν σαράντα πέντε χιλιόμετρα και για το λόγο αυτό οι περισσότεροι ψηφοφόροι έπαιρναν μέρος στις συνεδριάσεις, μόνον όταν επρόκειτο να συζητηθούν σοβαρά ή δυσεπίλυτα προβλήματα. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας του προβλέφτηκε μισθός για τους πολίτες που συμμετείχαν στις συνελεύσεις της Εκκλησίας (εκκλησιαστικός μισθός).
Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. έως και 43.000 Αθηναίοι πολίτες συμμετείχαν στη διαδικασία των αποφάσεων της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Έπειτα από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο όμως έχασε παροδικά τη δύναμή της. Την περίοδο μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, για να διευκολύνονται όσοι δεν ήταν αρκετά εύποροι ώστε να μπορούν να ξοδέψουν ένα μέρος του χρόνου τους μακριά από το σπίτι και τη δουλειά τους, θεσπίστηκαν μισθοφορικοί για τις συνελεύσεις της Εκκλησίας του Δήμου (1 οβολός περί τα 400 π.Χ. από τον Αγύρριο, και 3 οβολοί το 359 π.Χ.).
Η Εκκλησία του Δήμου αποτελούσε το κυρίαρχο όργανο της αθηναϊκής δημοκρατίας, από την οποία εκπορεύονταν όλες οι εξουσίες. Συζητούσε σημαντικά θέματα που αφορούσαν το πολίτευμα, ψήφιζε τους νόμους, εξέλεγε τους στρατιωτικούς και οικονομικούς άρχοντες (Αριστοτέλης, Αθηναίων πολιτεία και ), αποφάσιζε για τον αριθμό των πολιτών, των μετοίκων και των δούλων που θα επιστρατεύονταν, επέβαλλε την ποινή του θανάτου ή της εξορίας καθώς και τη δήμευση της περιουσίας. Ακόμη, καθόριζε την εξωτερική πολιτική της Αθήνας, έπαιρνε τις αποφάσεις για τη σύναψη ειρήνης ή πολέμου και συμμαχίας με άλλες πόλεις και κράτη, δεχόταν τους ξένους πρέσβεις και εξέλεγε τους πρέσβεις της Αθήνας.
Η παρρησία
Η Αρχαία Αθήνα εξασφάλιζε την ισότητα του λόγου, παρέχοντας το δικαίωμα της δημόσιας ομιλίας. Η επιθυμία των πολιτών δεν εναρμονιζόταν με τις ρητορικές ικανότητες, εξού και η αποκλειστική άσκηση του δικαιώματος από τους επιφανείς πολίτες. Η πλήρης ελευθερία του λόγου μεταφραζόταν ως κοινωνική αρετή, δηλαδή ειλικρίνεια και ως πολιτικό εργαλείο, δηλαδή σθεναρή έκφραση της γνώμης. Οι αποδοκιμασίες του ρήτορα προέρχονταν από πολιτικά ρεύματα διχογνωμίας, τα οποία εξέφραζαν τους κοινωνικούς συναισθηματισμούς. Κατά τον Αριστοφάνη, η στρατηγική των «δημοκολάκων» αποσκοπούσε στην απόκρυψη της πολιτειακής ακμής, αναδεικνύοντας τον ωφελιμισμό. Η επιτυχία της επιστημονικής υπόδειξης καθοριζόταν από:
α) το δίκαιον
δ) το δυνατόν
ε) το καλόν
στ) το ευχάριστον
Αρμοδιότητες
thumb|right|350px|Σύνταγμα των Αθηναίων, 4ου αιώνα π.Χ. Η Εκκλησία του Δήμου αναπαριστάται με το μικρό γαλάζιο πλαίσιο στο πάνω μέρος της εικόνας. Αυτό το διάγραμμα βασίζεται στο [[Αθηναίων Πολιτεία|Σύνταγμα των Αθηναίων σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.]]
Η συνέλευση ήταν αρμόδια για γενικά θέματα της πόλης, αλλά και για την κήρυξη του πολέμου, τις επιλογές στρατιωτικής στρατηγικής, και της εκλογής στρατηγών και άλλων ανώτερων αξιωματούχων. Η Εκκλησία συνερχόταν σε 4 τακτές συνεδριάσεις στη διάρκεια κάθε πρυτανείας, άρα 40 φορές το χρόνο. Η πρώτη από τις 4 συνεδριάσεις κάθε πρυτανείας λεγόταν « κυρία Εκκλησία ». Ωστόσο, γίνονταν και έκτακτες συνεδριάσεις (σύγκλητοι).
Οι εργασίες άρχιζαν νωρίς το πρωί και τελείωναν με τη δύση του ηλίου. Αρμόδιος ήταν ο επιστάτης των πρυτάνεων, ο πρόεδρος της συνεδρίασης. Τον βοηθούσαν ένας κήρυκας κι ο γραμματέας της Βουλής. Η ημερήσια διάταξη για την εκκλησία του δήμου γινόταν από την Βουλή. Οι ψηφοφορίες γίνονταν με ανάταση του χεριού. Δικαίωμα λόγου είχαν μόνο Αθηναίοι πολίτες.
Αστυνόμευση
Μια ομάδα σκλάβων, που είχαν το ρόλο της αστυνόμευσης, οι γνωστοί Σκύθες, κουβαλούσαν σχοινιά που είχαν βυθιστεί σε κόκκινο χρώμα και προχωρούσαν στην πόλη τις ημέρες που γινόταν συνέλευση, και μαστίγωναν όσους πολίτες δεν είχαν πάει στη συνέλευση με τα σχοινιά. Με τα ενδύματα τους λερωμένα με αυτόν τον τρόπο, οι πολίτες ήταν ντροπιασμένοι και δεν μπορούσαν νομικά να πραγματοποιήσουν καμία δουλειά έως ότου επισκέπτονταν τους χώρους συνεδρίασης της Εκκλησίας του Δήμου, στο λόφο της Πνύκας.
Αποτέλεσε τη βάση για τη λειτουργία της δημοκρατικής Αθήνας, σε συνδυασμό με άλλους θεσμούς, όπως οι Κληρωτοί Άρχοντες και πολλά άλλα.
Μπρέισι Ράιτ
Ο Μπρέισι Ράιτ (Κόλονι του Τέξας, γεννήθηκε 1 Ιουλίου 1984), είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μ. αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ / σούτινγκ γκαρντ.
Σταδιοδρομία
Ο Ράιτ αγωνίστηκε στο κολέγιο της Ιντιάνα για τρία χρόνια από το 2002 μέχρι το 2005, έχοντας 16,2 πόντους ανά αγώνα στην πρώτη του χρονιά, 18,5 πόντους στη δεύτερη και 18,3 στην τρίτη. Αποχώρησε από το κολέγιο μετά το τρίτο του έτος για να αγωνιστεί στο ΝΒΑ, αφού έγινε ντραφτ στο # 47 του 2005 για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Η ομάδα της Μινεσότα, τον έδωσε δανεικό στη Φλόριντα Φλέιμ της NBA D-League, όπου είχε μέσο όρο 21,2 πόντων σε 31 αναμετρήσεις. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε σε 19 αγώνες με 3,5 πόντους ανά αγώνα, για τους Τίμπεργουλβς.
Το καλοκαίρι του 2007, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα τη σεζόν 2007-08, ενώ την επόμενη χρονιά ξεκίνησε στην ισπανική Μπανταλόνα και επέστρεψε στον Άρη για τις πέντε τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής περιόδου και τα πλέι-οφ, με την ομάδα της Θεσσαλονίκης να κατακτά την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 2009, συμφώνησε με τη βελγική Οστάνδη έχοντας 12,8 πόντους και 2,3 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Συνέχισε την επόμενη σεζόν στην Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ από τη Γαλλία. Τον Ιανουάριο του 2011 υπέγραψε στην ΚΚ Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ, με την οποία κατέκτησε την τρίτη θέση του Eurocup, ενώ ο ίδιος μπήκε στη δεύτερη καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.
Στις 4 Ιουλίου του 2017, συνέχισε στην Τουρκία, αυτή τη φορά με την ομάδα της Μπουγιουκτσεκμετσέ. Τη σεζόν 2017-18 μέτρησε 15.4 πόντους, 3.7 ασίστ και 3.2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Τον Οκτώβριο του 2018, συμφώνησε με την τσέχικη Νίμπουργκ. Με την ομάδα κατέκτησε το νταμπλ του 2019.
Παλιρροιογράφος
thumb|200px|Παλιρροιογράφος Ο Παλιρροιογράφος είναι ένα αυτογραφικό παλιρροιομετρικό όργανο, στο οποίο καταγράφεται σε συνεχή καμπύλη η μεταβολή του ύψους της επιφάνειας της θάλασσας που προέρχεται από παλίρροια.
Το όργανο αυτό αποτελείται από έναν κυλινδρο (τύμπανο), που περιστρέφεται με ωρολογιακό μηχανισμό και φέρει χάρτινη ταινία, στην οποία και σημειώνονται αυτόματα από μια γραφίδα οι μεταβολές τους ύψους της επιφάνειας της θάλασσας. Για τον σκοπό αυτό τοποθετείται μόνιμα πάνω από ειδικό φρεάτιο κρηπιδώματος, εντός του οποίου κινείται ελεύθερα πλωτήρας που συνδέεται με σύστημα τροχαλιών με την ακίδα του οργάνου αυτού. Στο φρεάτιο η επιφάνεια της θάλασσας είναι η ίδια κάθε φορά με εκείνη εκτός αυτού σε όλα τα στάδια της παλίρροιας. Επιλέγεται το φρεάτιο για προφύλαξη από άλλους παράγοντες όπως ο άνεμος, ο κυματισμός, τα απόνερα διερχόμενου σκάφους κ.λπ.
Με παλιρροιογράφους τύπου Thompson και OTT είχε εφοδιασθεί και η ελληνική Υδρογραφική Υπηρεσία καθώς και η Υπηρεσία Φάρων του Πολεμικού Ναυτικού.
Σήμερα υφίστανται πολλοί τύποι παλιρροιογράφων με δυνατότητες ακόμη και ηλεκρονικής διασύνδεσης, καθώς και παροχής και άλλων στοιχείων, όπως θερμοκρασίας, ατμοσφαιρικής πίεσης κ.λπ. Τέτοιος τύπος είναι ο ηλεκτρονικός παλιρροιογράφος. Επίσης εκτός του μονίμου τύπου υφίστανται ακόμη και φορητοί παλιρροιογράφοι, όπως ο τύπος Favé με τους οποίους εφοδιάζονται κυρίως ωκεανογραφικά ερευνητικά κλιμάκια και αντίστοιχα ωκεανογραφικά πλοία.
Πηγές
Κατηγορία:Παλιρροιόμετρα
Πάτρικ Ντόμπεκ
Ο Πάτρικ Ντόμπεκ (πολωνικά: Patryk Dobek) (13 Φεβρουαρίου 1994) είναι Πολωνός αθλητής του στίβου, ο οποίος ειδικεύεται στα 400 μέτρα, στα 800 μέτρα και στα 400 μέτρα μετ΄ εμποδίων. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 800 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο.
Καριέρα
Ο Ντόμπερκ τερμάτισε τρίτος στα 400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2011 στη Μητρόπολη της Λιλ.
Ήταν εφεδρικός αθλητής για την πολωνική ομάδα σκυταλοδρομίας 4 x 400 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου τελικά δεν επιλέχθηκε να τρέξει. Η μεγαλύτερη επιτυχία του στα εμπόδια ήρθε το 2015, όταν έφτασε στον τελικό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Πεκίνο, τερματίζοντας έβδομος. Αργότερα συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου δεν κατάφερε να προκριθεί στον ημιτελικό.
Το 2021, ξεκίνησε να ειδικεύεται στο αγώνισμα των 800 μέτρων, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές δρόμων μετ΄ εμποδίων Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2017 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Πολωνοί χάλκινοι Ολυμπιονίκες
Πολιτική καταστολή
Πολιτική καταστολή είναι η πράξη μιας κρατικής οντότητας που ελέγχει πολίτες με τη βία για πολιτικούς λόγους, ιδίως με σκοπό τον περιορισμό ή την αποτροπή της ικανότητας των πολιτών να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή μιας κοινωνίας, μειώνοντας έτσι τη θέση τους μεταξύ των συμπολιτών τους. Συχνά εκδηλώνεται με πολιτικές όπως παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατάχρηση επιτήρησης, αστυνομική βία, φυλάκιση, ακούσιο διακανονισμό, αφαίρεση των δικαιωμάτων των πολιτών, κάθαρση και βίαιη δράση ή τρόμο, όπως δολοφονία, συνοπτικές εκτελέσεις, βασανιστήρια, αναγκαστική εξαφάνιση και άλλες εξωδικαστικές ποινές πολιτικών ακτιβιστών, αντιφρονούντων ή γενικού πληθυσμού. Η πολιτική καταστολή μπορεί επίσης να ενισχυθεί με μέσα εκτός γραπτής πολιτικής, όπως η ιδιοκτησία δημόσιων και ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης και η αυτολογοκρισία εντός του κοινού.
Όπου η πολιτική καταστολή εγκρίνεται και οργανώνεται από το κράτος, μπορεί να συνιστά κρατική τρομοκρατία, γενοκτονία, πολιτοκτονία ή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η συστημική και βίαιη πολιτική καταστολή είναι ένα τυπικό χαρακτηριστικό των δικτατοριών, των ολοκληρωτικών κρατών και παρόμοιων καθεστώτων. Πράξεις πολιτικής καταστολής μπορεί να πραγματοποιηθούν από μυστικές αστυνομικές δυνάμεις, στρατό, παραστρατιωτικές ομάδες ή ομάδες θανάτου. Κατασταλτικές δραστηριότητες έχουν επίσης βρεθεί σε δημοκρατικά πλαίσια. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ακόμη και τη δημιουργία καταστάσεων όπου ο θάνατος του στόχου της καταστολής είναι το τελικό αποτέλεσμα. Εάν η πολιτική καταστολή δεν πραγματοποιηθεί με την έγκριση του κράτους, ένα τμήμα της κυβέρνησης μπορεί να εξακολουθεί να είναι υπεύθυνο. Ένα παράδειγμα είναι οι επιχειρήσεις COINTELPRO του FBI στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ 1956 και 1971.
Σε ορισμένα κράτη, η «καταστολή» μπορεί να είναι ένας επίσημος όρος που χρησιμοποιείται στη νομοθεσία ή στα ονόματα των κυβερνητικών ιδρυμάτων. Η Σοβιετική Ένωση είχε μια νόμιμη πολιτική καταστολής της πολιτικής αντιπολίτευσης που οριζόταν στον ποινικό της κώδικα και η Κούβα υπό τον Φουλχένσιο Μπατίστα είχε μια μυστική αστυνομική υπηρεσία που ονομάστηκε επίσημα Γραφείο για την καταστολή των κομμουνιστικών δραστηριοτήτων. Σύμφωνα με τον μελετητή της Σοβιετικής Ένωσης και του Κομμουνισμού, Στίβεν Γ. Γουίτκροφτ, στην περίπτωση της Σοβιετικής Ένωσης οι όροι όπως ο «τρόμος», οι «εκκαθαρίσεις» και η «καταστολή» χρησιμοποιούνται για να αναφέρονται στα ίδια γεγονότα. Πιστεύει ότι οι πιο ουδέτεροι όροι είναι η καταστολή και οι μαζικές δολοφονίες, αν και στα ρωσικά η ευρεία έννοια της καταστολής συνήθως θεωρείται ότι περιλαμβάνει μαζικές δολοφονίες και μερικές φορές θεωρείται ότι είναι συνώνυμη με αυτήν, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλες γλώσσες.
Στην πολιτική σύγκρουση
Η πολιτική σύγκρουση αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα κρατικής καταστολής. Αυτό είναι αναμφισβήτητα το πιο ισχυρό εύρημα στην έρευνα των κοινωνικών επιστημών για την πολιτική καταστολή. Οι εμφύλιοι πόλεμοι αποτελούν ισχυρό προγνωστικό παράγοντα κατασταλτικής δραστηριότητας, όπως και άλλες μορφές προκλήσεων από μη κυβερνητικούς παράγοντες. Τα κράτη συμμετέχουν τόσο συχνά σε κατασταλτικές συμπεριφορές σε περιόδους εμφύλιων συγκρούσεων που η σχέση μεταξύ αυτών των δύο φαινομένων έχει ονομαστεί «Νόμος της καταναγκαστικής ανταπόκρισης». Όταν απειλείται η εξουσία ή η νομιμότητά τους, τα καθεστώτα απαντούν με την απροκάλυπτη ή κρυφή καταστολή των αντιφρονούντων για την εξάλειψη της απειλητικής συμπεριφοράς. Η κρατική καταστολή επηρεάζει στη συνέχεια την κινητοποίηση αντιφρονούντων, αν και η κατεύθυνση αυτού του αποτελέσματος είναι ακόμα ένα ανοιχτό ερώτημα. Ορισμένα ισχυρά στοιχεία υποδηλώνουν ότι η καταστολή καταστέλλει την κινητοποίηση αντιφρονούντων μειώνοντας την ικανότητα οργάνωσης των αμφισβητιών, αλλά είναι επίσης εφικτό οι αμφισβητίες να μπορούν να αξιοποιήσουν την κρατική κατασταλτική συμπεριφορά για να προκαλέσουν την κινητοποίηση μεταξύ των υποστηρικτών, διατυπώνοντας την καταστολή ως μαι νέα αιτίαση εναντίον του κράτους.
Βία
μικρογραφία| Μέλη του δεξιού [[Κίνημα Λάπουα|Κινήματος Λάπουα επιτίθενται σε έναν πρώην αξιωματικό των Κόκκινων Φρουρών και εκδότη της κομμουνιστικής εφημερίδας στην εξέγερση της Βάασα στις 4 Ιουνίου 1930 στην Βάασα της Φινλανδίας.]] Η πολιτική καταστολή συχνά συνοδεύεται από βία, η οποία μπορεί να είναι νόμιμη ή παράνομη, σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο. Η βία μπορεί είτε να εξαλείψει την πολιτική αντιπολίτευση άμεσα σκοτώνοντας μέλη της αντιπολίτευσης, είτε έμμεσα προκαλώντας φόβο.
Μισαλλοδοξία
Η πολιτική καταστολή μερικές φορές συνοδεύεται από μισαλλοδοξία. Αυτή η μισαλλοδοξία εκδηλώνεται με διακριτικές πολιτικές, παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αστυνομική βία, φυλάκιση, εξόντωση, εξορία, εκβιασμό, τρομοκρατία, εξωδικαστικές δολοφονίες, συνοπτική εκτέλεση, βασανιστήρια, αναγκαστική εξαφάνιση και άλλες ποινές εναντίον πολιτικών ακτιβιστών, αντιφρονούντων και γενικότερα του πληθυσμού.
Κρατική τρομοκρατία
Όταν η πολιτική καταστολή εγκρίνεται και οργανώνεται από το κράτος, μπορούν να επιτευχθούν καταστάσεις κρατικής τρομοκρατίας, γενοκτονίας και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Η συστηματική και βίαιη πολιτική καταστολή είναι ένα τυπικό χαρακτηριστικό των δικτατοριών, του ολοκληρωτισμού και παρόμοιων καθεστώτων. Σε αυτά τα καθεστώτα, πράξεις πολιτικής καταστολής μπορούν να πραγματοποιηθούν από την αστυνομία και τη μυστική αστυνομία, το στρατό, τις παραστρατιωτικές ομάδες και τις ομάδες διώξεων. Μερικές φορές τα καθεστώτα θεωρούσαν τη δημοκρατική άσκηση πολιτικής καταστολής και κρατικής τρομοκρατίας σε άλλα κράτη ως μέρος της πολιτικής τους για την ασφάλεια.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κατηγορία:Διωγμός
Όρος της Αγίας Ελένης
thumb|300px|Το βουνό μια μέρα πριν την έκρηξη που κατέστρεψε τη βόρεια πλαγιά. Το όρος της Αγίας Ελένης (στα αγγλικά Mount St. Helens, Μάουντ Σεντ Χέλενς) είναι ένα ενεργό στρωματοηφαίστειο, το οποίο βρίσκεται στη κομητεία Σκαμάνια, Ουάσινγκτον, στις βορειοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται 154 χιλιόμετρα νότια του Σιάτλ, Ουάσινγκτον και 80 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πόρτλαντ, Όρεγκον. Πήρε το αγγλικό όνομά του από το Βρετανό διπλωμάτη Αλλέινε Φίρσερμπερτ, 1ο Βαρώνο της Αγίας Ελένης, ενός φίλου του εξερευνητή Τζορτζ Βανκούβερ, ο οποίος ερεύνησε τη περιοχή στα τέλη του 18ου αιώνα. Το ηφαίστειο βρίσκεται στην οροσειρά Κασκέιντ, η οποία είναι μέρος του δακτυλιδιού της φωτιάς του Ειρηνικού.