cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωλογική αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα
Εθνικά παραδείγματα δυνατότητας αποθήκευσης
Ένα παράδειγμα περιοχής που εκπληρώνει τα παραπάνω κριτήρια είναι η Νότια Πέρμια Λεκάνη, που εκτείνεται από την Αγγλία έως την Πολωνία. Άμμοι έχουν αποτεθεί σε διάφορες χρονικές περιόδους κατά το γεωλογικό παρελθόν. Τα ιζήματα έχουν επηρεαστεί από τις διαδικασίες σχηματισμού των πετρωμάτων με αποτέλεσμα κάποια από τα κενά των πόρων να παραμένουν γεμάτα με αλμυρό νερό ή φυσικό αέριο. Οι άργιλοι που παρεμβάλλονται έχουν συμπαγοποιηθεί σε αδιαπέρατα στρώματα εμποδίζοντας την άνοδο του ρευστού. Μεγάλο μέρος των ψαμμιτικών σχηματισμών βρίσκεται σε βάθη μεταξύ 1 και 4 km, όπου η πίεση είναι αρκετά υψηλή ώστε να αποθηκευτεί το διοξείδιο του άνθρακα σαν μια πυκνή φάση. Η περιεκτικότητα των νερών των σχηματισμών σε άλατα αυξάνει σ’ αυτό το διάστημα βάθους από 100 g/l μέχρι 400 g/l, δηλ. πρόκειται για νερά κορεσμένο σε άλατα, πολύ πιο αλμυρά από το θαλασσινό νερό. Εκατοντάδες δομές έχουν σχηματισθεί σ’ αυτή τη λεκάνη από τις μετακινήσεις άλατος προς τα πάνω, που προκάλεσαν αναθόλωση των σχηματισμών και δημιούργησαν παγίδες για φυσικό αέριο. Αυτές οι παγίδες αποτελούν το στόχο για την έρευνα των θέσεων αποθήκευσης διοξειδίου και των πιλοτικών έργων.
Αποθηκευτική ικανότητα
Συνήθως διακρίνονται διάφορα επίπεδα αποθηκευτικής ικανότητας, όπως: Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η ογκομετρική ικανότητα για την αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα στην Ευρώπη είναι υψηλή, αλλά το ίδιο υψηλές είναι και οι αβεβαιότητες, ειδικά για βαθιούς αλμυρούς υδροφορείς. Οι υδροφορείς θα μπορούσαν να προσφέρουν αποθηκευτική ικανότητα για μεγάλες εγκαταστάσεις επί αρκετές δεκαετίες. Η επικαιροποίηση και η περαιτέρω χαρτογράφηση των αποθηκευτικών ικανοτήτων στην Ευρώπη είναι ένα θέμα συνεχιζόμενης έρευνας, σε μεμονωμένα κράτη - μέλη, και μέσω του Έργου EU CO2STOP για την Ευρώπη γενικότερα. Στην Ελλάδα, το [https://web.archive.org/web/20191207050804/http://www.igme.gr/ Ε.Κ.Β.Α.Α.-Ι.Γ.Μ.Ε.Μ. (πρ. Ι.Γ.Μ.Ε.)] έχει συμμετάσχει σε πολλά Ευρωπαϊκά Έργα γεωλογικής αποθήκευσης διοξειδίου, μεταξύ των οποίων και το Έργο CGS Europe.
Νομικό πλαίσιο
Με την υπ. αριθ. 48416/2037/2011 Κοινή Υπουργική Απόφαση με την οποία ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο η ευρωπαϊκή οδηγία 2009/31/ΕΚ, καθορίζονται για πρώτη φορά στο ελληνικό θεσμικό πλαίσιο οι προϋποθέσεις τόσο ως προς τις α) άδειες εξερεύνησης με σκοπό την επιλογή τόπων αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα όσο και ως προς τις β) άδειες αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα.
Εφαρμογές
Ο πρώτος στον κόσμο πιλοτικός σταθμός ηλεκτρικής ενέργειας που καίει ορυκτά καύσιμα (λιγνίτη) χωρίς να εκπέμπει διοξείδιο του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα εγκαταστάσηκε στη Γερμανία το 2009, με την ελπίδα ότι η τεχνολογία θα βοηθήσει στο θέμα του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Η τεράστια εγκατάσταση (100 φορές μεγαλύτερη από τη συμβατική) έξω από την κωμόπολη Spremberg (Σπρέμπεργκ) της πρώην Ανατολικής Γερμανίας είναι ο πρώτος θερμοηλεκτρικός σταθμός με δυνατότητα Δέσμευσης και Αποθήκευσης άνθρακα (τεχνολογία CCS, Carbon Capture and Storage), αποτελώντας μέρος ενός μεγαλύτερου προγράμματος πιλοτικών σταθμών από την ΕΕ. Το σύστημα δεσμεύει το διοξείδιο (περίπου 10t CO2/h κάθε ώρα) καθώς και τα λοιπά αέρια, τα οποία παράγονται από την καύση του λιγνίτη και τα συμπιέζει μέχρι να υγροποιηθούν. Το συμπιεσμένο αέριο, μεταφέρεται με βυτιοφόρα στη βόρεια Γερμανία, όπου διοχετεύεται με εισπίεση μέσα σε μια εξαντλημένη πηγή φυσικού αερίου (υπεδαφικός ταμιευτήρας) για μόνιμη αποθήκευση. Ακολουθεί συνεχής παρακολούθηση (monitoring) του αποθηκευμένου υλικού.
To πρώτο βιομηχανικής κλίμακας εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής με χρήση της τεχνολογίας CCS εγκαταστάθηκε το 2014 στο Estevan της πολιτείας Saskatchewan του Καναδά, περίπου 16χλμ απ' τα σύνορα Καναδά/ΗΠΑ (Βόρεια Ντακότα), Πρόκειται για ανακατασκευή ήδη υφιστάμενης μονάδας ηλεκτροπαραγωγής, ηλικίας 46 ετών, κι όχι για εξαρχής κατασκευή νέου εργοστασίου.Το κατακρατούμενο διοξείδιο διατίθεται στην εταιρεία Cenovus Energy, που διαχειρίζεται κοιτάσματα πετρελαίου σε απόσταση 50-60χλμ, για διοχέτευση στο υπέδαφος προς αύξηση της ανάκτησης πετρελαίου. Μέρος του διοξειδίου αποθηκεύεται σε ένα κοντινό αλατούχο ψαμμιτικό ταμιευτήρα, σε βάθος 3,4χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογίες αντιρρύπανσης Κατηγορία:Τεχνολογίες αερίων
Φουγιάρα
Η φουγιάρα προέρχεται από την κεντρική Σλοβακία ως και αποτελεί φλάουτο με μοναδικό σχεδιασμό. Τεχνικά είναι κοντραμπάσο στην τάξη των σωλήνων Τάμπορ.
Έχει μήκος που κυμαίνεται από τα 160 έως τα 200 εκατοστά και συντονίζεται σε A, G ή F. Έχει τρεις οπές τόνων (που ονομάζονται επίσης τρύπες δακτύλων) και βρίσκονται στο κάτω μέρος του κύριου σώματος. Ο ήχος παράγεται από ένα φάρο στο άνω άκρο του κύριου σώματος του φουγιάρα. Ο αέρας οδηγείται στο φάτλο μέσω ενός μικρότερου παράλληλου σωλήνα, που ονομάζεται βζντουχόβοντ στα σλοβακικά (δηλαδή "κανάλι αέρα"), το οποίο τοποθετείται πάνω στο κύριο σώμα του οργάνου. Ενώ η αναπαραγωγή της θεμελιώδους συχνότητας στα φουγιάρα είναι δυνατή, η κανονική τεχνική αναπαραγωγής βασίζεται στην υπερβολική εκτόξευση του οργάνου. Λόγω του υψηλού λόγου διαστάσεων του θαλάμου ήχου (μεγάλο μήκος έναντι μικρής εσωτερικής διαμέτρου), ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει τους υπερτόνους για να παίξει μια διατονική κλίμακα χρησιμοποιώντας τρεις οπές τόνων. Το φουγιάρα τυπικά παίζεται ενώ στέκεται, με το όργανο να κρατιέται κάθετα και συνήθως στηρίζεται στον δεξιό μηρό.
Τεχνική και ρόλος
μικρογραφία| Ένας παίκτης φουγιάρα. Ο άτυπος σχεδιασμός παράγει μια βαθύ, διαλογιστική χροιά. Τα διακοσμητικά στοιχεία προστίθενται παραδοσιακά στις βασικές μελωδίες, οι οποίες συνήθως εμφανίζονται στη μιξολυδιανή λειτουργία. Δύο συνηθισμένοι τύποι διακοσμητικών αντικειμένων είναι το πρέφουκ, το γρήγορο υπερφύσηγμα μιας ενιαίας νότας από το prefukovať και το ρόζφουκ, μια φθίνουσα σειρά υπερτόνων, από το rozfúkať.
Παραδοσιακά, το φουγιάρα παιζόταν από βοσκούς για αναψυχή. Σήμερα, το φουγιάρα έχει μετακομίσει από τα βοσκοτόπια στη σκηνή λαϊκών φεστιβάλ στις πόλεις Βιχοντνά και Ντέτβα της Σλοβακίας. Το όργανο έχει επίσης φύγει από τη Σλοβακία και παίζεται σε όλο τον κόσμο. ιδιαίτερα από τους λάτρεις των φυσικών φλογών στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Παρ 'όλα αυτά, το φουγιάρα δεν έχει κερδίσει δημοτικότητα ή μεγάλη αναγνώριση έξω από τη Σλοβακία. Είναι όργανο για σόλο εμφανίσεις, αλλά είναι υπάρχουν σύνολα από δύο και τρία μέλη, όπως η οικογένεια Κούμπινετς ή το τρίο Γιαβοροβά Χούζβα.
Η φουγιάρα δηλώθηκε στον κατάλογο της UNESCO για τα Αριστουργήματα της προφορικής και άυλης κληρονομιάς της ανθρωπότητας το 2005. Το "Φουγιάρα και η μουσική του" εγγράφηκε στον κατάλογο αντιπροσωπευτικών της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας το 2008 από την UNESCO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πνευστά μουσικά όργανα Κατηγορία:Μουσική στη Σλοβακία
Γραφικές τέχνες
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν τα ιερογλυφικά για να επικοινωνήσουν, στον μεσαίωνα η αντιγραφή των κειμένων γινόταν από επαγγελματίες της καλλιγραφίας ενώ το 1450 με την τυπογραφία του Γουτεμβέργιου όπως και αργότερα με την βιομηχανική επανάσταση υπήρξε ραγδαία η εξέλιξη των γραφικών τεχνών. Όπως αναφέρουν οι Βιθυνός & Λυμπεράκης, στο βιβλίο τους Ιστορία της Τέχνης / Ιστορία των Γραφικών Τεχνών "Η ιστορία των γραφικών τεχνών αποτελεί αναμφίβολα αναπόσπαστο τμήμα της ιστορίας της επικοινωνίας και του πολιτισμού και κατ’ επέκταση της ιστορίας του ανθρώπου".
Ο όρος Γραφικές Τέχνες
Οι Γραφικές Τέχνες, ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των καλών τεχνών, και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα τεχνών (παραπομπές στη ζωγραφική, σχέδιο, χαλκογραφία, μεταξοτυπία, χαρακτική, ξυλογραφία κλπ), ενώ αναφέρεται και ως η άσκηση των παραπάνω τεχνών. Όπως αναφέρεται στο βιβλίο Ιστορία της Τέχνης / Ιστορία των Γραφικών Τεχνών Γραφικές τέχνες είναι η τέχνη και οι τεχνικές με τις οποίες σχεδιάζονται, τυπώνονται και ολοκληρώνονται τα έντυπα κάθε είδους.
Ο Γ. Μπαμπινιώτης συνοψίζει δίνοντας τον ορισμό ως εξής: "Το σύνολο των μεθόδων και των τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την σχεδίαση, την καλλιτεχνική επιμέλεια, την εκτύπωση και την αναπαραγωγή κειμένων και εικόνων" ενώ ο Α. Πολίτης συμπληρώνει "Ο όρος προσδιορίζει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη σύνθετη δομή καλλιτεχνικών, διοικητικών, τεχνολογικών και παραγωγικών χαρακτηριστικών, τα οποία συνδυάζονται αρμονικά μεταξύ τους και ολοκληρώνονται στο τελικό έντυπο προϊόν. Ο όρος Γραφικές Τέχνες έχει επικρατήσει γιατί συνδυάζει τόσο την αισθητική δημιουργία και την γραφιστική απόδοση (του μηνύματος ή της πληροφορίας), όσο και τις τεχνικές και παραγωγικές δομές που χρησιμοποιούνται στον κλάδο. Η ονομασία «Γραφικές Τέχνες», κρίνεται (ακόμη) ως η πλέον δόκιμη για τον χαρακτηρισμό του κλάδου διότι εκφράζει με ακρίβεια όλες τις επεξεργασίες που λαμβάνουν χώρα έτσι ώστε να μετατραπούν οι ιδέες σε χειρόγραφα, σε σχέδια και εικόνες, σε συγκροτημένη ενιαία μορφή ως τελικού εντύπου σε πολλά αντίτυπα."
Ταξινόμηση του κλάδου
Ο κλάδος των Γραφικών Τεχνών, λόγο της πολυπλοκότητάς του και πολλαπλών δραστηριοτήτων - προϊόντων του, έχει ταξινομηθεί από την Ελληνική Στατιστική Αρχή στην κατηγορία της μεταποιητικής βιομηχανίας.
Ο κλάδος με κωδικό 17, που αφορά τη χαρτοποιία και κατασκευή χάρτινων προϊόντων και ο κλάδος με κωδικό 18 που αφορά τις εκτυπώσεις και την αναπαραγωγή προεγγεγραμμένων μέσων, όπως εμφανίζεται στον πίνακα που ακολουθεί.
Πίνακας 1: Κωδικοποίηση Κλάδων 17 - 18
Πηγή ΣΤΑΚΟΔ 2008
Τομείς του κλάδου
·      η Πρωτογενής παραγωγή περιλαμβάνει όλες τις διαδικασίες λήψης διαφόρων αγαθών από τη φύση στην κατάσταση και στη μορφή που βρίσκονται,
·      η Δευτερογενής παραγωγή περιλαμβάνει, όλες τις δραστηριότητες του ανθρώπου με τις οποίες μετασχηματίζει και μετατρέπει τα προϊόντα του πρωτογενούς τομέα με τεχνητό τρόπο (χρήση τεχνολογίας) σε άλλα διαφορετικής φύσης προϊόντα
·      Η Τριτογενής παραγωγή περιλαμβάνει τις διάφορες υπηρεσίες, ιδιωτικές και κρατικές, που χρησιμοποιούνται από τους τελικούς καταναλωτές ή βοηθούν στην παραγωγή των προϊόντων των δύο άλλων τομέων της οικονομίας.
Ο κλάδος των γραφικών τεχνών, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, εντάσσεται στον δευτερογενή τομέα παραγωγής. Η παραγωγική τους διαδικασία χαρακτηρίζεται από ένα πλήθος διαφορετικών και σύνθετων μεταποιητικών εξειδικευμένων δραστηριοτήτων, μέσω των οποίων το χαρτί ή το χαρτόνι, μέσω της προεκτύπωσης, της εκτύπωσης και της βιβλιοδεσίας, μετατρέπεται (μεταποιείται) σε τυπωμένο φύλλο και τελικό έντυπο.
Πίνακας 2: Σχηματική απεικόνιση μορφών παραγωγής σε συνάρτηση με τις γραφικές τέχνες
Πηγή: Διοίκηση Επιχειρήσεων Γραφικών Τεχνών Μία, μάλλον σύγχρονη, κατηγοριοποίηση των επιχειρήσεων του κλάδου των γραφικών τεχνών είναι ανάλογα με το προϊόν που παράγει.
·      Περιοδικά
·      Κιβώτια, κουτιά
·      Χαρτικά, ετικέτες
·      Μέταλλα
·      Κατάλογοι
·      Βιβλία
·      Υψηλής ποιότητας έγχρωμης εκτύπωσης
·      Εφημερίδες
·      Δημιουργικό
·      Προεκτύπωση
·      Εκτύπωση
Ενώ και πάλι λόγο της πληθώρας των εντύπων που μπορεί να παραχθούν, και της ανάγκης για διαφορετικό εξοπλισμό που απαιτείται, η κάθε επιχείρηση εστιάζει στην παραγωγή συγκεκριμένων εντύπων.
Ακολουθεί η εικόνα 3, στην οποία εμφανίζονται αναλυτικά τα στάδια παραγωγής ενός εντύπου.
Εικόνα 3: Αναλυτικά στάδια παραγωγής εντύπου
Δημιουργικό
Το πρώτο βήμα για την δημιουργία ενός εντύπου είναι ο σχεδιασμός του. Εκεί αναλαμβάνει δράση ο γραφίστας. Εκείνος είναι που θα εναποθέσει, στο έντυπο, το κείμενο (μέγεθος και είδος γραμματοσειράς) και τις εικόνες (μέγεθος και θέση). Αυτά σε συνδυασμό με τη σελιδοποίηση, εάν πρόκειται το τελικό έγγραφο να είναι βιβλίο, και τις διορθώσεις, που μπορεί να χρειαστούν, δημιουργούν την τελική μακέτα του εντύπου.
Προεκτύπωση
Εδώ είναι που ο γραφίστας παραδίνει τη μακέτα στο εργαστήριο. Το ατελιέ πρέπει να δημιουργήσει τα αντίστοιχα φιλμ με την πληροφορία που έχει λάβει (εικόνες, κείμενο, layout). Αμέσως μετά και προκειμένου να βεβαιωθεί ότι το αποτέλεσμα είναι το επιθυμητό εκτυπώνονται τα αντίστοιχα δοκίμια και όπου απαιτείται ακολουθούν οι αντίστοιχες διορθώσεις. Όταν όλα είναι έτοιμα, τα φιλμ τοποθετούνται στις επιθυμητές θέσεις (μοντάζ) και δημιουργούνται οι εκτυπωτικές πλάκες.
Εκτύπωση
Οι κύριες εκτυπωτικές μέθοδοι είναι:
·      Λιθογραφία - όφσετ
·      Τυπογραφία
·      Βαθυτυπία
·      Φλεξογραφία
·      Μεταξοτυπία
·      Ψηφιακή εκτύπωση
·      Ταμπόν - όφσετ
Μετεκτύπωση
Με την ολοκλήρωση της εκτύπωσης ακολουθεί το τελικό στάδιο της μετεκτύπωσης ή περάτωσης. Σε αυτό το στάδιο το τυπωμένο φύλλο θα μετατραπεί στο τελικό έντυπο, μέσω της τελικής τους επεξεργασίας. Τα τελικά αυτά στάδια μπορεί να είναι:
·      Κοπή, δίπλωση, σύνθεση
·      Βιβλιοδεσία
·      Ειδικές εργασίες (επίστρωση βερνικιού, χρυσοτυπία, αναγλυφοτυπία, κοπτικά κ.λπ.)
Το Επιχειρείν του κλάδου
Λόγο του πλήθους των δραστηριοτήτων του κλάδου των γραφικών τεχνών, έχουν δημιουργηθεί πολλές μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δρουν στον χώρο. Το ευρύ φάσμα των εντύπων, έχουν δημιουργήσει την επιπλέον εξειδίκευση των επιχειρήσεων αυτών.
Σύμφωνα με το ΕΚεΠις οι επιχειρήσεις του κλάδου διακρίνονται σε :
·       Μικρά παραδοσιακά τυπογραφεία – λιθογραφεία.
·       Επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών γραφικών τεχνών - επικοινωνίας.
·       Επιχειρήσεις Ηλεκτρονικής τυπογραφίας.
·       Μακετίστες - Γραφίστες.
·       Λιθογραφικές επιχειρήσεις.
·       Βιβλιοδεσία.
·       Φλεξογραφίες.
·       Βαθυτυπίες.
·       Κυτιοποιΐες.
·       Μεταξοτυπίες σε πολλές εξειδικεύσεις.
·       Πλαστικοποίηση – Επίστρωση βερνικιού - Λαμινάρισμα.
·       Επεξεργασία χάρτου - χαρτονιού.
Ταυτόχρονα σε παρουσίαση του κ. Πολίτη δίνονται τα παρακάτω στατιστικά για το πλήθος των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο κλάδο κατά το έτος 2009.
Πίνακας 3: Κατάταξη των επιχειρήσεων σύμφωνα με την εξειδίκευση κα τη μέθοδο εκτύπωσης
Πηγή Ενώ πέρα από τα παραπάνω είδη επιχειρήσεων, στον κλάδο των γραφικών τεχνών οφείλουν και συμμετέχουν και άλλου είδους επιχειρήσεων όπως οι φωτογράφοι, τα διαφημιστικά γραφεία, εμπορία - συντήρηση και αντιπρόσωποι μηχανών, εξοπλισμού και υλικών, βιομηχανίες χαρτιού - χαρτονιού και άλλων εκτυπωτικών υποστρωμάτων.
Η εξέλιξη και οι επιρροές στον κλάδο
Η εξέλιξη των γραφικών τεχνών ήταν πάντα στενά συνδεδεμένη με τις τεχνολογικές καινοτομίες και τις ανάγκες (κοινωνικές) της κάθε εποχής.
Η δημιουργία μηχανών εκτύπωσης, με πρώτη εκείνη του Γουτεμβέργιου τον 15ο αιώνα, επιτάχυνε το πλήθος των αντιγράφων και την ταχύτητα με την οποία γινόταν η αντιγραφή, ταυτόχρονα όμως μείωνε τις θέσεις εργασίας. Όμοια με την εισαγωγή στην αγορά νέων μηχανημάτων οι επιχειρήσεις εκείνες που δεν κατάφεραν να εκσυγχρονιστούν, έμειναν έξω από την παραγωγική διαδικασία. Οι επιχειρήσεις του κλάδου και προκειμένου να καταφέρουν να παραμείνουν στον χώρο, ειδικά οι μικρές και μικρομεσαίες, εξειδικευτήκαν σε συγκεκριμένους τομείς και είδη εντύπων.
Η νέα εποχή, με την εισαγωγή των υπολογιστών και την ανάπτυξη του διαδικτύου, δημιούργησε ένα μοντέλο ηλεκτρονικής οπτικής επικοινωνίας που βασίζεται στην ύπαρξη και κοινή εμφάνιση δεδομένων στις σύγχρονες πλατφόρμες επικοινωνίας.
Το μοντέλο cross media publishing
Το μοντέλο cross media publishing ήρθε να καλύψει την ανάγκη για ενιαία προβολή, έντυπη και ηλεκτρονική, μίας επιχείρησης. Η ιδέα του Create Once - Produce Many (Cross media publishing, 2005), αρχικά δημιουργήθηκε στο εργαστήριο, προκειμένου να μεταφερθεί η πληροφορία ενός εντύπου στο site της επιχείρησης.
Η τεχνολογία που χρησιμοποιείτε σε αυτού του είδους τις εκδόσεις είναι η XML (Extensible Markup Language), είναι μία γλώσσα σήμανσης, που περιέχει ένα σύνολο κανόνων για την ηλεκτρονική κωδικοποίηση κειμένων. Οι συγγραφείς δημιουργούν αρχεία και ορίζουν κείμενα, εικόνες κ.λπ. και οι παραγωγή των αρχείων τα επεξεργάζονται ανάλογα με το μέσο που θα δημοσιευθούν. Με αυτό τον τρόπο η δημιουργία του περιεχομένου πραγματοποιείτε μία φορά (create once) και διανομή γίνεται ανάλογα με το μέσο (produce many).
Το μοντέλο premedia
Όμοια, το μοντέλο premedia, αφορά την επεξεργασία των δεδομένων, ανεξάρτητα από το μέσο που θα παρουσιαστούν, έντυπο ή ηλεκτρονικό.
Το μέλλον των Γραφικών Τεχνών
Ο κλάδος των γραφικών τεχνών έχει έρθει αντιμέτωπος με τεράστιες αλλαγές. Η ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογιών, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις επιχειρήσεις, τόσο τις εγχώριες όσο και από τις ξένες αγορές, η πτώση των κονδυλίων που διαχειρίζονται οι διαφημίστηκες αλλά και φυσικά η οικονομική κρίση έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση τόσο του αριθμού των επιχειρήσεων όσο και την αξία τους.
Σύμφωνα με την κ. Βλάχου "ο βασικός παράγοντας που συνέβαλε στη μείωση της αγοράς τα τελευταία έτη ήταν η πτώση που κατέγραψε η κατηγορία των εκτυπώσεων εφημερίδων/περιοδικών (2014/2013: -14,3%). Πτώση εμφάνισαν και οι υπόλοιπες επιμέρους κατηγορίες το 2014 σε σχέση με το 2013 (διαφημιστικά έντυπα: -5,6%, χάρτινα κουτιά: -1,7%, εύκαμπτα υλικά συσκευασίας: -2,5%, μηχανογραφικά έντυπα: -4,4%, βιβλία: -3,3%, ετικέτες: -2,9%). Το μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά γραφικών τεχνών καταλαμβάνει διαχρονικά η κατηγορία περιοδικά-εφημερίδες. Το μερίδιο αυτής της κατηγορίας εμφανίζει σημαντική μείωση και διαμορφώνεται σε 20% το 2014 (από 29,5% το 2008). Η αξία της συγκεκριμένης αγοράς το 2014 περιορίστηκε μειώθηκε κατά 57,7% σε σχέση με το 2009, εξαιτίας της έντονης πτώσης της κυκλοφορίας των εφημερίδων και περιοδικών που παρουσιάζεται τα τελευταία έτη".
Η ίδια μελέτη συνεχίζει "Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση των ομαδοποιημένων ισολογισμών των επιχειρήσεων γραφικών τεχνών του κλάδου, επεξεργασίας - εκτύπωσης ειδών συσκευασίας καθώς και των εκδοτικών – εκτυπωτικών επιχειρήσεων. Με βάση τον ομαδοποιημένο ισολογισμό από δείγμα 60 επιχειρήσεων γραφικών τεχνών, το σύνολο του ενεργητικού το 2013, παρουσίασε μείωση 5,3% σε σχέση με το 2012. Τα ίδια κεφάλαια των επιχειρήσεων του δείγματος μειώθηκαν κατά 9% το ίδιο έτος. Οι συνολικές πωλήσεις των επιχειρήσεων του δείγματος μειώθηκαν 2,1% το 2013/12, ενώ το μικτό κέρδος αυξήθηκε κατά 19,5% λόγω περικοπής του κόστους. Τα υψηλά λειτουργικά έξοδα (παρά την μείωση που εμφανίζουν) είχαν σαν αποτέλεσμα τη διαμόρφωση αρνητικών λειτουργικών αποτελεσμάτων και καταγραφή ζημιών, τόσο το 2012 όσο και το 2013. Το τελευταίο έτος ωστόσο οι ζημίες περιορίστηκαν κατά 26,9% ενώ τα κέρδη EBITDA βελτιώθηκαν σημαντικά το 2013".
Σε πανευρωπαϊκή έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την EDP, και αναδημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό cmykmag.gr, οι επιχειρήσεις του κλάδου των γραφικών τεχνών προκειμένου να καταφέρουν να βγουν από το αδιέξοδο της κρίσης χρησιμοποιούν τις νέες δυνατότητες που προσφέρει η ψηφιακή τεχνολογία και προσφέρουν στους πελάτες τους ολοκληρωμένες υπηρεσίες καθώς και εξατομικευμένα έντυπα. "Ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα που προέκυψε από την ανάλυση των απαντήσεων είναι το γεγονός πως οι επιχειρήσεις που αποφασίζουν στρατηγικά να εξελιχθούν, το κάνουν όχι με την παραδοσιακή μέθοδο των τυπογράφων, δηλαδή με μία αναβάθμιση του εξοπλισμού τους (καινούριες μηχανές εκτύπωσης με καλύτερη ποιότητα κ.λπ.). Αντ' αυτού, επιλέγουν να βελτιώσουν ή/και να δημιουργήσουν από την αρχή τμήματα πωλήσεων & marketing και να βελτιώσουν τη συνεργασία τους με τους προμηθευτές τους επενδύοντας ταυτοχρόνως στην έρευνα και την εκπαίδευση"
Στο ίδιο μήκος κύματος κυμαινόταν και η ομιλία του κ Τριανταφύλλου στην ημερίδα με θέμα "Από DRUPA σε DRUPA; Νέες τεχνολογίες, νέες εξελίξεις, νέα οργανωτικά σχήματα για τις γραφικές τέχνες" μιλώντας κατά τη διάρκεια ημερίδας για το νέο πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Τεχνολογίας Γραφικών Τεχνών του ΤΕΙ Αθήνας "η εκτύπωση πρέπει να ξεπεράσει τις παλιές λογικές, η χαμηλή τιμή, ο μεγάλος όγκος, η μεταπρατική νοοτροπία δεν δημιουργούν προοπτικές επιβίωσης, πρέπει να αρχίσουμε να παράγουμε συγκεκριμένα προϊόντα με προστιθέμενη αξία, να εμβαθύνουμε σε αυτά και παράλληλα με επενδύσεις στο μάρκετινγκ και τις πωλήσεις να δημιουργήσουμε αγορές, να “εκπαιδεύσουμε” καταναλωτές, δεν έχουν θέση και μέλλον πλέον, δεν μπορούμε να μιλάμε απλά για εκτύπωση, πρέπει να λέμε στον πελάτη μας “παράγω αυτό” και να είμαστε συγκεκριμένοι, ουσιαστικοί και βαθιά γνώστες ολόκληρης της διαδικασίας παραγωγής".
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραφιστική Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Τέχνη
Φινέας (γιος του Αγήνορα)
Ο Φινέας ήταν, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, γιος του Αγήνορα (ή του Ποσειδώνα) και της Κασσιόπης. Στη Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, ο Φινέας αναφέρεται ως γιος του Βήλου (του αδερφού του Αγήνορα, οι οποίοι ήταν εγγονοί του Έπαφου) και της Αγχινόης, της κόρης του Νείλου. Ο ησιόδειος Κατάλογος Γυναικών πάντως δίνει ως πατέρα του Φινέα τον Φοίνικα, κάτι που καθιστά τον Φινέα εγγονό του Αγήνορα. Το όνομα Φινεύς μπορεί να συνδέεται με την αρχαία πόλη Φινέα ή Φινεόπολις στον θρακικό Βόσπορο.
Ο μύθος
Ο Φινέας πήρε αρχικά ως σύζυγό του την Κλεοπάτρα, κόρη του Βορέα και της Ωρειθυίας. Αργότερα παντρεύτηκε την Ιδαία, κόρη του Δαρδάνου (ή αλλιώς Ειδοθέα ή Ευρυτία). Από τους δύο αυτούς γάμους είχε πολλούς γιους, τους Φινείδες, οι οποίοι έδωσαν τα ονόματά τους σε σειρά πόλεων και λαών στη δυτική ακτή της Μικράς Ασίας. Ανάμεσά τους ήταν, από μεν την Κλεοπάτρα οι Πλέξιππος και Πανδίων, ή οι Γερύμβας και Άσπονδος, ή οι Πολυδέκτορας και Πολύδοφος, ή οι Παρθένιος και Κράμβος, από δε την Ιδαία (που με δόλο τον έκανε να τυφλώσει τους προηγούμενους γιους) οι Μαριανδυνός και Θύνος, αλλά και δύο θυγατέρες: η Ερασεία και η Αρπυρεία (κατά τον Τζέτζη). Σύμφωνα με τον μύθο, ο Φινέας ήταν τυφλός μάντης και βασιλιάς στην περιοχή του Βοσπόρου, ή στη Σαλμυδησσό της Θράκης. Είχε τυφλωθεί από τον θεό Δία επειδή αποκάλυπτε τις προθέσεις του στους ανθρώπους, ή από τον Τιτάνα Ήλιο. Σαν να μην έφθανε αυτό, ο Δίας του έστειλε τις Άρπυιες, 5 πουλιά με κεφάλι γυναίκας, που του άρπαζαν την τροφή ή τη λέρωναν με τις κουτσουλιές τους, ώστε ο Φινέας να είναι πάντα πεινασμένος. Από αυτό το βάσανο τον απάλλαξαν οι Αργοναύτες όταν πέρασαν από το μέρος εκείνο και σταμάτησαν, για να τον συμβουλευθούν ως μάντη (Απολλωνίου Αργοναυτικά, 2, 178 κ.ε.). Ο ίδιος ο Φινέας τους είπε ότι το πεπρωμένο ήταν να τον ελευθερώσουν από τις Άρπυιες οι δύο φτεροπόδαροι «Βορεάδες», ο Καλάις και ο Ζήτης, οι οποίοι συγκαταλέγονταν μεταξύ των Αργοναυτών. Πραγματικά, οι Βορεάδες καταδίωξαν τις Άρπυιες μέχρι τις Στροφάδες. Σε αντάλλαγμα, ο Φινέας απεκάλυψε στους Αργοναύτες το δρόμο για τον προορισμό τους και το πώς θα περνούσαν από τις Συμπληγάδες Πέτρες με ασφάλεια.
Στα Ορφικά-Αργοναυτικά παρουσιάζεται μια εκ διαμέτρου αντίθετη παραλλαγή της ιστορίας του Φινέα. Σύμφωνα με τα Ορφικά, ο Φινέας τύφλωσε τα δύο παιδιά του και τα άφησε λεία για τα άγρια θηρία πάνω στο βουνό, τυφλωμένος από τον έρωτά του για μια γυναίκα. Τα παιδιά τα έσωσαν οι δύο γιοι του Βορέα. Τον ίδιο τον Φινέα τον τιμώρησαν στερώντας του την όραση.
Ο Αισχύλος είχε γράψει το χαμένο σήμερα δράμα Φινεύς σχετικά με το μύθο του Φινέα, το οποίο αποτελούσε το πρώτο της τριλογίας ή τετραλογίας που περιελάμβανε τους Πέρσες (472 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αργοναυτική εκστρατεία Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Παραΐσο (Κόστα Ρίκα)
Το Παραΐσο (ισπανικά: Paraíso, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [paɾaˈiso]) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανμήκει στην Επαρχία Καρτάγο. Έχει έκταση 10,08 τ.χλμ. και πληθυσμό 27.249 κατοίκων. Βρίσκεται 8 χλμ. νοτιοανατολικά του Καρτάγο (δηλαδή περίπου 45 λεπτά).
Γεωγραφία
Το Παραΐσο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Καρτάγο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Ασιέντα, της Ναράνχος και της Σαντσιρί.
Κλίμα
Το κλίμα του Παραΐσο είναι τροπικό.
Δημογραφία
Το Παραΐσο είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 27.249 κατοίκους.
Ιστορία
Το Παραΐσο ιδρύθηκε το 1823.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα Κατηγορία:Επαρχία Καρτάγο
Λάτμος
Ο Λάτμος (τουρκ. Beşparmak, Πενταδάκτυλος) είναι βουνό της Τουρκίας, που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της, δυτικά της αρχαίας πόλης της Μιλήτου. Έχει μέγιστο υψόμετρο 1.353 μέτρα. Στην αρχαιότητα κατέληγε δυτικά στο Αιγαίο, στις ακτές του Λατμικού κόλπου. Οι προσχώσεις όμως του Μαίανδρου ποταμού, που ρέει στα βόρεια του βουνού, έφραξαν την είσοδο του κόλπου μετατρέποντάς τον σε λίμνη, ήδη από το 300 μ.Χ. Στους νότιους πρόποδες του βουνού ήταν χτισμένη η ομώνυμη πόλη, η οποία τον 4ο αιώνα π.Χ. μετονομάστηκε σε Ηράκλεια.
Μυθολογία
Ο Λάτμος συνδέεται με τον μύθο του Ενδυμίωνα, του μυθικού  βασιλιά της Ήλιδας, τον οποίο ερωτεύτηκε η Σελήνη κατά τη διάρκεια του αγέραστου ύπνου που του είχε χαρίσει ο Δίας.
Σύμφωνα με μία μεταγενέστερη παραλλαγή του μύθου που μεταφέρεται από τον Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Ενδυμίων ήταν βοσκός από την Καρία με απαράμιλλη ομορφιά. Η Σελήνη τον είδε σε μία σπηλιά του Λάτμου και τον ερωτεύτηκε. Τον επισκεπτόταν κάθε βράδυ την ώρα που κοιμόταν, όμως ανησυχώντας πως σαν θνητός θα γεράσει και θα πεθάνει παρακάλεσε τον Δία να τον αφήσει να κοιμάται για πάντα τον αγέραστο ύπνο ώστε να μην τον χάσει ποτέ.
Στην Ηράκλεια του Λάτμου ο Ενδυμίων λατρευόταν ως μυθικός ιδρυτής της πόλης και υπήρχε ιερό αφιερωμένο σε αυτόν.
Ιστορικά στοιχεία
Στον Λάτμο ανακαλύφθηκαν το 1994 βραχογραφίες του 6.000 π.Χ. Από εκείνη την περίοδο η περιοχή κατοικείται συνεχώς. Σύμφωνα με τον Εκαταίο, την άποψη του οποίου μεταφέρει ο Στράβων, το βουνό αναφέρεται στην Ιλιάδα με το όνομα Φθείρων.
Στα ιστορικά χρόνια στην περιοχή του Λάτμου κατοικούσαν Κάρες και Ίωνες. Οι Κάρες είχαν ιδρύσει την ομώνυμη πόλη στην νότια πλευρά του βουνού, ενώ οι Ίωνες την Μίλητο στη χερσόνησο που βρίσκεται δυτικά του βουνού και την Μυούντα στα βόρεια του. Τον 4ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε στη θέση της πόλης Λάτμου η Ηράκλεια, στην οποία μεταφέρθηκαν οι κάτοικοι της Λάτμου. Η Ηράκλεια του Λάτμου παρήκμασε οριστικά όταν οι προσχώσεις του Μαίαδρου έφραξαν τον Λατμικό κόλπο και την πόλη.
Την Βυζαντινή περίοδο, ήδη από την εποχή της Εικονομαχίας, ο Λάτμος, γνωστός τότε και ως Λάτρος, αποτελούσε τόπο μοναχισμού. Τον 13ο αιώνα αναφέρονται εκεί 13 Μονές (Αγραύλων, Ασωμάτων Βαθέος Λιμένος, Περιστέριον, Δυσικού, Ειρηνούντων, Κισσών, Ιεράς, αγίου Ιωάννου, Κελλιβάρων, Μυρσινώνος, Φαλακρού Βουνου και Στύλου ή οσίου Παύλου). Ο μοναχισμός άρχισε να παρακμάζει στα τέλη του 13ου αιώνα, λόγω των αυξανόμενων τουρκικών επιδρομών, και εξαφανίστηκε τον 14ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
Α.Γ.Σ. Βύζας Μεγάρων
Έχει αγωνιστεί σε όλες τις εθνικές κατηγορίες και από την αγωνιστική περίοδο 2016-17 αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Παραδοσιακή έδρα του συλλόγου αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Μεγάρων, ωστόσο όμως χρησιμοποιεί εναλλακτικά και το Δημοτικό Στάδιο Μεγάρων «Μεγαρέων Ολυμπιονικών».
Η ίδρυση και τα πρώτα βήματα
160px|μικρογραφία|αριστερά|Παλαιότερο λογότυπο του Βύζαντα Μεγάρων. Το 1928 μαθητές του Γυμνασίου Μεγάρων ίδρυσαν μια ανεξάρτητη ποδοσφαιρική ομάδα με την ονομασία «'''Α.Γ.Σ. ΒΥΖΑΣ ΜΕΓΑΡΩΝ'''», τιμώντας το Βύζαντα το Μεγαρέα, ιδρυτή του Βυζαντίου και αποικιστή του. Τον Ιούλιο του 1930 ο Βύζας Μεγάρων αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο, με πρώτο πρόεδρο το Παναγιώτη Μπέη. Έμβλημα του συλλόγου είναι η κεφαλή του Βύζαντα και χρώματα της ομάδας το κίτρινο και το μαύρο, που αποτελούν τα χρώματα του Βυζαντίου.
Ο Βύζας από την ημέρα της ίδρυσης του ως ανεξάρτητο σωματείο αγωνίστηκε με τις υπόλοιπες τοπικές ομάδες σε τοπικά ανεξάρτητα πρωταθλήματα αλλά και με ομάδες εκτός Μεγάρων. Πρώτο παιχνίδι με ομάδα που η έδρα της βρισκόταν εκτός Μεγάρων πραγματοποιήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1930 με αντίπαλο τον Θρασύβουλο με αποτέλεσμα 1-3. Μετά τον πόλεμο ο Βύζας Μεγάρων επανιδρύεται και αρχίζει πάλι την έντονη αθλητική δραστηριότητα. Η έλλειψη γηπέδου ωστόσο, δεν επέτρεπε στο Βύζαντα να συμμετέχει σε επίσημο πρωτάθλημα και έδινε μόνο ανεπίσημους αγώνες μέχρι και το 1957, όποτε και ο σύλλογος ενοικίασε μία έκταση, την περιέφραξε και τη διαμόρφωσε σε γήπεδο, δίνοντας του την ευκαιρία να αγωνιστεί επίσημα.
Το 1957 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με αύξοντα Αριθμό Μητρώου 639 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Την περίοδο 1957-58 συμμετείχε για πρώτη φορά σε επίσημο πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιά, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του πορεία από το πρωτάθλημα της Δ΄ Κατηγορίας την περίοδο 1957-58. Στις 6 Οκτωβρίου 1957 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος επίσημος αγώνας της ομάδας για το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά με αντίπαλο τον Περαμαϊκό τον οποίο και νίκησε με σκορ 3-1. Ο Βύζας τερμάτισε πρώτος στον A' Όμιλο της Δ' Κατηγορίας Πειραιώς και αναδείχθηκε υπερπρωταθλητής της κατηγορίας, μετά από μπαράζ με την πρωταθλήτρια ομάδα του B' Ομίλου, Σπίθα Νίκαιας (Βύζας - Σπίθα 1-0 / Σπίθα - Βύζας 3-5). Ανέβαινε συνεχώς κατηγορίες και την περίοδο 1959-60 κερδίζει την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Η επίσημη αγωνιστική πορεία μέχρι σήμερα
Την περίοδο 1960-61 τερμάτισε στη 2η θέση της βαθμολογίας της κορυφαίας κατηγορίας του πρωταθλήματος Πειραιά και κέρδισε τη συμμετοχή του στο άτυπο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής του 1961, όπου έχασε την άνοδο. Την επόμενη περίοδο (1961-62) αναδείχθηκε πρωταθλητής Πειραιά για πρώτη φορά στην ιστορία του και προκρίθηκε εκ νέου στο άτυπο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής του 1962, όπου τερμάτισε στην 1η θέση του Β΄ Ομίλου Νότου και κέρδισε την άνοδο στο επίσημο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Στην νεοσύστατο επίσημο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής αγωνίστηκε συνεχώς από την περίοδο 1962-63 και την περίοδο 1964-65 αναδείχθηκε πρωταθλητής Β΄ Ομίλου και συμμετείχε στα μπαράζ ανόδου με τους πρωταθλητές των υπόλοιπων 3 ομίλων, Α.Ο. Αιγάλεω, Πανσερραϊκό και Εδεσσαϊκό, όπου τερμάτισε τελευταίος χάνοντας την άνοδο. Την περίοδο 1965-66, αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής του Β΄ Ομίλου της Β΄ Εθνικής και συμμετείχε ξανά στα μπαράζ ανόδου με τους πρωταθλητές των υπόλοιπων 2 ομίλων, Γ.Α.Σ. Βέροια και Ο.Φ.Η. όπου τερματίζοντας στην 1η θέση, κέρδισε την ιστορική και πολυπόθητη άνοδο στην Α΄ Εθνική Κατηγορία. Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε για 4 χρονιές, από την περίοδο 1966-67 μέχρι και την περίοδο 1969-70, όποτε και υποβιβάστηκε. Το 1964 έκανε την έκπληξη και έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό.
Την περίοδο 2002-03 απέφυγε την τελευταία αγωνιστική τον υποβιβασμό στη Δ΄ Εθνική, επικρατώντας με 0-2 της Α.Ε.Λ. στη Λάρισα. Το 2010 η ομάδα τερμάτισε στη 2η θέση του Νοτίου ομίλου και συμμετείχε στο μπαράζ ανόδου με την δευτεραθλήτρια του Βορείου Ομίλου ομάδα των Τρικάλων, από την οποία και ηττήθηκε με 2-0 στη Νέα Σμύρνη και έχασε την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία. Ωστόσο, την επόμενη χρονιά (2011) η ομάδα τερμάτισε στην 2η θέση του Νότιου ομίλου και κέρδισε την απευθείας άνοδο στην Β' Εθνική Κατηγορία. Έχοντας επιστρέψει στην Β΄ Εθνική για πρώτη φορά μετά το 1983, την χρονιά 2011-12 κέρδισε την παραμονή 4 αγωνιστικές πριν το τέλος του πρωταθλήματος όποτε και για την 30η αγωνιστική επικράτησε του Αγροτικού Αστέρα στο καθοριστικό εκτός έδρας παιχνίδι στον Εύοσμο με ανατροπή με 1-2 και κέρδισε μαθηματικά την παραμονή του στην κατηγορία, ενώ υποβίβασε τον Αγροτικό Αστέρα. Συνέχισε στην Β΄ Εθνική μέχρι και τη σεζόν 2013-2014, η πιο αποτέλεσε μαύρη χρονιά για την ιστορία του Βύζαντα καθώς τερμάτισε στην τελευταία θέση με 8 βαθμούς και υποβιβάστηκε στο ερασιτεχνικό πλέον πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής.
Στο πρωτάθλημα της Γ' Ερασιτεχνικής Εθνικής αγωνίστηκε τις επόμενες 2 χρονιές και η σεζόν 2015-2016 αποδείχθηκε μοιραία για τον ιστορικό σύλλογο, καθώς υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα έπειτα από 18 χρόνια παρουσίας στις εθνικές κατηγορίες. Το 2016 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, όπου ηττήθηκε στον τελικό από την ομάδα του Ασπροπύργου. Έκτοτε, από την αγωνιστική περίοδο 2016-17 μέχρι και την τρέχουσα, 2021-22, αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής,.
Από την αγωνιστική χρονιά 2022-2023 ο Βύζας θα αγωνίζεται στη Γ' Εθνική Κατηγορία, καθώς μετά από αγώνες μπαράζ ως πρωταθλητής της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής πέτυχε την άνοδο.
Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές
Τη φανέλα του Βύζαντα Μεγάρων έχουν φορέσει κάποιοι σπουδαίοι παίκτες του ελληνικού ποδοσφαιρού, καθώς και αρκετοί άλλοι σημαντικοί ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων οι: Είναι ενεργός μάλιστα και ο ''Σύνδεσμος Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών Α.Γ.Σ. Βύζαντα Μεγάρων'' με πλήθος μελών.
Πάπας Ευάριστος
Ο Ευάριστος ήταν Πάπας και άγιος (97/99 – 105/108) και μάρτυρας (σύμφωνα με την παράδοση). Η μνήμη του εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία στις 26 Οκτωβρίου. Τον διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα ο Πάπας Αλέξανδρος Α΄.
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Ευαρίστου. Σύμφωνα με το Liber Pontificalis, γεννήθηκε στη Βηθλεέμ από εβραϊκή εξελληνισμένη ή ελληνική οικογένεια και προσηλυτίστηκε στη Ρώμη στον χριστιανισμό, διοίκησε την επισκοπή Ρώμης, αντικαθιστώντας τον Πάπα Κλήμεντα Α', που ήταν εξορισμένος στην Ταυρική Χερσόνησο την περίοδο των διώξεων από τον Δομιτιανό.
Το Liber Pontificalis αναφέρει ότι ο Ευάριστος χώρισε τη Ρώμη σε επτά διακονίες, ορίζοντας και έναν κληρικό για την καθεμία, σε τόπους που είχαν αγιοποιηθεί πρώτα, λόγω του μαρτυρίου χριστιανών και όπου αργότερα κτίστηκαν ναοί στη μνήμη τους. Παρόλα αυτά, ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει βάση.
Αντίθετα, πιθανότατα αληθεύει μια άλλη πληροφόρία που αναφέρει το Liber Pontificalis, σύμφωνα με την οποία ο τάφος του Πάπα Ευαρίστου βρίσκεται κοντά στον τάφο του Αποστόλου Πέτρου (δηλαδή κάτω από τη βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό), αν και υπάρχει μια άλλη παράδοση, σύμφωνα με την οποία έχει ταφεί στην εκκλησία Santa Maria Maggiore alla Pietrasanta στη Νάπολη. Το μαρτύριο του πάπα Ευαρίστου δεν έχει αποδειχτεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Έλληνες Πάπες Ευάριστος Κατηγορία:Πάπες 1ου αιώνα Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Γλώσσα Μανίνκα
Γραφή
Η Μανίνκα, στη Γουινέα, γράφεται σε Λατινικό αλφάβητο, σε μια παλαιότερη επίσημη ορθογραφία από το λατινικό αλφάβητο και το αλφάβητο Νκο.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Σενεγάλης Κατηγορία:Γλώσσες της Λιβερίας Κατηγορία:Γλώσσες του Μάλι Κατηγορία:Γλώσσες της Γουινέας
C2H3N
Ο μοριακός τύπος C2H3N, με μοριακή μάζα 41,0519 ± 0,002 amu, μπορεί να αναφέρεται στις ακόλουθες έξι (6) ισομερείς αζωτούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 2:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Μαρκ Λάντσμπεργκερ
Ο Μαρκ Λάντσμπεργκερ (γεννήθηκε 21 Μαΐου 1955) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,03 μ. αγωνιζόταν στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ και ήταν ικανότατος ριμπάουντερ.
Αγωνίστηκε στο NBA στους Σικάγο Μπουλς, στους οποίους κατέχει την τρίτη καλύτερη επίδοση ριμπάουντ σε έναν αγώνα με 29, στους Λος Άντζελες Λέικερς με τους οποίους κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1980 και 1982) και στους Ατλάντα Χοκς.
Στην Ελλάδα αγωνίστηκε στον Πανιώνιο και κατέχει το ρεκόρ μέσου όρου ριμπάουντ στο Ελληνικό πρωτάθλημα με 17,9 ανά αγώνα τη σεζόν 1988-1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Τουρριάλμπα
Το Τουρριάλμπα (ισπανικά: Turrialba) είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανήκει στην Επαρχία Καρτάγο. Έχει έκταση 56,70 τ.χλμ. και πληθυσμό 27.249 κατοίκων. Βρίσκεται 42 χλμ. ανατολικά του Καρτάγο.
Κλίμα
Το κλίμα του Τουρριάλμπα είναι τροπικό.
Δημογραφία
Το Τουρριάλμπα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 27.249 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα Κατηγορία:Επαρχία Καρτάγο
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2020–21
Για την περίοδο 2020–21, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μαγνησίας.
Λόγω της πανδημίας COVID-19, τα πρωταθλήματα διακόπηκαν τον Νοέμβριο του 2020 και έτσι δεν υπήρξε κανένας προβιβασμός ούτε υποβιβασμός.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων σε έναν όμιλο.
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 19 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2020-2021
Φρήντριχ Βέλερ
Ο Φρήντριχ Βέλερ ή Βαίλερ (Friedrich Wöhler, 31 Ιουλίου 1800 – 23 Σεπτεμβρίου 1882) ήταν Γερμανός χημικός, γνωστός περισσότερο για τη σύνθεσή του της ουρίας, εξαιτίας της οποίας αποκλήθηκε και «πατέρας της οργανικής χημείας», αλλά και για την ανακάλυψη αρκετών χημικών στοιχείων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βέλερ γεννήθηκε στο Έσερσχαϊμ, σήμερα προάστιο της Φραγκφούρτης. Το 1823 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ιατρική στη Χαϊδελβέργη, στο εργαστήριο του Λέοπολντ Γκμέλιν, ο οποίος βρήκε για αυτόν μία θέση βοηθού στον Γιονς Γιάκομπ Μπερτσέλιους στη Στοκχόλμη. Από το 1826 ως το 1831 ο Βέλερ δίδαξε χημεία στην Πολυτεχνική Σχολή του Βερολίνου, ενώ το 1839 τον βρίσκουμε στην αντίστοιχη σχολή του Κάσσελ. Στη συνέχεια έγινε τακτικός καθηγητής της χημείας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, όπου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του, σε ηλικία 82 ετών. Το 1834 εκλέχθηκε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας, ενώ το 1872 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Κόπλεϋ.
Οι ανακαλύψεις του
Ο Βέλερ θεωρείται πρωτοπόρος στον κλάδο της οργανικής χημείας χάρη στην τυχαία σύνθεση της ουρίας στο εργαστήριο με τη μέθοδο που φέρει το όνομά του («Σύνθεση Βέλερ», από κυανιούχο αμμώνιο) το 1828. Αυτή η ανακάλυψη έμεινε στην ιστορία ως καταρρίπτουσα τη θεωρία του βιταλισμού, την υπόθεση δηλαδή ότι οι ζωντανοί οργανισμοί διαθέτουν μία ειδική «ζωτική δύναμη». Οι πηγές της εποχής εκείνης δεν υποστηρίζουν ωστόσο αυτόν τον «μύθο του Βέλερ», όπως τον αποκαλεί ο ιστορικός της επιστήμης Πήτερ Ράμπεργκ (Peter J. Ramberg): κατ' αυτόν, ο μύθος οφείλεται σε μία δημοφιλή ιστορία της χημείας που εκδόθηκε το 1931, η οποία «κατέστησε τον Βέλερ σταυροφόρο, ο οποίος είχε κάνει πολλές απόπειρες να συνθέσει ένα φυσικό προϊόν που θα κατέρριπτε τον βιταλισμό και θα σήκωνε το πέπλο της άγνοιας, μέχρι που ένα απόγευμα τα κατάφερε». Παρά την άποψη του Ράμπεργκ, πάντως, η σύνθεση της ουρίας σήμανε την αρχή του τέλους μιας καίριας βιταλιστικής υποθέσεως, της αρχής του Μπερτσέλιους ότι οι «οργανικές» ουσίες μπορούσαν να παραχθούν μόνο από ζωντανούς οργανισμούς: μέχρι τότε για την παραγωγή ουρίας χρειαζόταν ένας σκύλος...
Ο Βέλερ είναι επίσης γνωστός για την ανακάλυψη, μαζί με άλλους ερευνητές, του βηρυλλίου (1828) και του πυριτίου, αλλά και για τη σύνθεση του ανθρακούχου ασβεστίου, μεταξύ άλλων. Το 1834, μαζί με τον Γιούστους φον Λήμπιχ δημοσίευσε μία έρευνα για το έλαιο των πικραμυγδάλων. Απέδειξαν με τα πειράματά τους ότι μία ομάδα ατόμων άνθρακα, υδρογόνου και οξυγόνου μπορεί να συμπεριφέρεται ως ένα και μόνο στοιχείο, να αντικαταστήσει π.χ. ένα στοιχείο σε χημικές ενώσεις. Τέθηκαν έτσι τα θεμέλια του «δόγματος» των χημικών ριζών, που άσκησε βαθιά επίδραση στην ανάπτυξη της χημείας.
Από τότε που ο Χάμφρυ Ντέιβυ ανεκάλυψε το κάλιο, είχε υποτεθεί ότι το βασικό συστατικό του πηλού, η αλουμίνα, περιείχε ένα μέταλλο ενωμένο με το οξυγόνο. Οι Ντέιβυ, `Ερστεντ και Μπερτσέλιους προσπάθησαν να εξαγάγουν αυτό το μέταλλο, αλλά απέτυχαν. Αντιθέτως, όταν ο Βέλερ ασχολήθηκε με το θέμα, κατόρθωσε να απομονώσει το μέταλλο αλουμίνιο το 1827. Στον Βέλερ οφείλεται εξάλλου και η απομόνωση των στοιχείων ύττριο (1828) και τιτάνιο, καθώς και η παρατήρηση ότι το πυρίτιο μπορεί να παραχθεί με τη μορφή κρυστάλλων, και ότι ορισμένοι μετεωρίτες περιέχουν οργανικές χημικές ενώσεις: Ο Βέλερ ανέλυσε μερικούς μετεωρίτες και για πολλά χρόνια έγραφε την περίληψη της νέας βιβλιογραφίας για τους μετεωρίτες στο Jahresberichte über die Fortschritte der Chemie. Ο ίδιος κατείχε την καλύτερη ιδιωτική συλλογή λιθωδών και μεταλλικών μετεωριτών που υπήρχε. Οι Βέλερ και Σαιν-Κλαιρ Ντεβίλ ανεκάλυψαν την κρυσταλλική μορφή του βορίου, ενώ οι Βέλερ και Χάινριχ Μπουφ ανεκάλυψαν το σιλάνιο το 1857.
Η κληρονομιά του στη χημεία
Οι ανακαλύψεις του Βέλερ άσκησαν μεγάλη επίδραση στη θεωρητική χημεία. Σε κάθε έτος από το 1820 μέχρι το 1881 τα χημικά ερευνητικά περιοδικά περιείχαν εργασίες του. Στο συμπλήρωμα του περιδικού Scientific American για το έτος 1882, σχολιάζεται ότι «για δύο ή τρεις από τις έρευνές του αξίζει την υψίστη τιμή που μπορεί να έχει ένας άνδρας της επιστήμης, αλλά το σύνολο της εργασίας του είναι απολύτως εκπληκτικό. Αν δεν είχε ζήσει ποτέ, το τοπίο της χημείας θα ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που εμφανίζεται σήμερα».
Βικιθήκη
Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
Αιγιαλέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αιγιαλέας (Αιγιαλεύς) αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λυκομήδης (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Λυκομήδης (αναφερόμενος κάποιες φορές και ως Λυκούργος) ήταν βασιλιάς των Δολόπων στη νήσο Σκύρο, που είχε πολλές κόρες.
Ο μύθος
Σε αυτόν έφερε η Θέτιδα τον νεαρό γιο της Αχιλλέα ντυμένο με γυναικεία φορέματα για να τον κρύψει ανάμεσα στις κόρες του και έτσι να αποφύγει τον κίνδυνο θανάτου που τον περίμενε στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αχιλλέας όμως, παίζοντας με τις θυγατέρες του Λυκομήδη, άφησε έγκυο τη μία από αυτές, τη Δηιδάμεια. Τον μύθο αυτό πραγματεύθηκε ο Ευριπίδης στο χαμένο δράμα του «Σκύριοι», ενώ ο ζωγράφος Πολύγνωτος τον αναπαρέστησε σε τοιχογραφίες του.
Μετά από χρόνια, ο Λυκομήδης επανέρχεται στο μυθολογικό προσκήνιο ως ο άνθρωπος που σκότωσε τον Θησέα. Κατά την παράδοση, αρχικά τον καλοδέχθηκε, αλλά μετά από κάποιο διάστημα τον πήγε δήθεν για περίπατο στο ψηλότερο σημείο της Σκύρου και τον έσπρωξε στον γκρεμό. Ο Θησέας έπεσε και σκοτώθηκε. Σύμφωνα με άλλη μυθολογική παράδοση ωστόσο επρόκειτο για αυτοκτονία.
Lammbock
Lammbock (γνωστό και ως Lammbock – Alles in Handarbeit) είναι ο τίτλος γερμανικής κωμικής κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Κρίστιαν Ζύμπερτ, παραγωγή του 2001.
Περίληψη
Οι φίλοι Κάι (Μόριτς Μπλάιμπτροϊ) και Στέφαν (Λούκας Γκρεγκόροβιτς) διατηρούν στο Βίρτσμπουργκ μια πιτσαρία με delivery. Το σπεσιαλιτέ τους είναι η πίτσα γκουρμέ. Όποιος την παραγγέλνει, παίρνει μαζί με την πίτσα και χασίς δικής τους παραγωγής (καλλιεργούν παράνομα δενδρύλλια σε δασική περιοχή). Ενώ ο Κάι είναι ευχαριστημένος με τη ζωή του, ο Στέφαν, γιος δικαστή και φοιτητής της νομικής έχει αμφιβολίες.
Η επιχείρηση των δυο φίλων πάει καλά μέχρι τη μέρα που ανακαλύπτουν παράσιτα στα δενδρύλλια που κινδυνεύουν να καταστρέψουν την παραγωγή τους. Συμβουλεύονται τον Άχιμ, έναν «βαρύ» χρήστη, ο οποίος όμως στην πραγματικότητα είναι αστυνομικός της δίωξης ναρκωτικών. Επίσης και η τυχαία ανακάλυψη των δενδρυλλίων από δασονόμο κινδυνεύει να καταστρέψει τους δυο φίλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Γερμανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Αρμονία (μουσική)
Ο όρος Αρμονία σήμαινε στην αρχαία Ελλάδα γενικά την αρμογή, τη σύνδεση, το ταίριασμα των μερών ενός δομημένου συνόλου (π.χ. των λίθων ενός οικοδομήματος, των ουράνιων σωμάτων στο σύμπαν) και ταυτόχρονα αξιολογούσε θετικά τη συμμετρία, την ευρυθμία, τις σωστές αναλογίες, την τέλεια εφαρμογή των δομικών στοιχείων. Αποτέλεσμα της αρμονίας σύμφωνα με τις αισθητικές λήψεις από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν το ωραίο. Στη μουσική χρησιμοποιήθηκε η λέξη ευρύτατα και με διαφορετικές σημασίες: Αρμονικοί ονομάζονταν οι θεωρητικοί της μουσικής που ασχολούνταν με την οργάνωση των ήχων στο μουσικό σύστημα, ή, θα λέγαμε σήμερα, με τη μελωδία, σε αντιδιαστολή με τους ρυθμικούς, που μελετούσαν τους ρυθμούς και τα μέτρα.
Στη νεότερη μουσική ορολογία η λέξη αρμονία χαρακτηρίζει γενικά το σύνολο των κανόνων που διέπουν το ταυτόχρονο άκουσμα δύο ή περισσότερων φθόγγων, τη συνήχηση. Έτσι, ενώ η αντίστιξη ενδιαφέρεται κυρίως για τις μεμονωμένες φωνές και τη μελωδικά και ρυθμικά αυτόνομη ανάπτυξη της καθεμιάς σ' ένα πολυφωνικό μουσικό έργο, η αρμονία μελετά τις συνηχήσεις δύο ή περισσότερων φθόγγων που προκύπτουν κάθε στιγμή του ταυτόχρονου ακούσματος των διαφορετικών φωνών. Στη διάρκεια του 16ου αι. οι συνθέτες άρχισαν να προσέχουν ολοένα και περισσότερο αυτή τη συνήχηση και να εκμεταλλεύονται τις εκφραστικές δυνατότητες που παρείχε. Ο θεωρητικός Ιωσήφ Ζαρλίνο (Joseffo Zarlino) προέτρεπε τους συνθέτες να χρησιμοποιούν ολοκληρωμένες συνηχήσεις προσθέτοντας κάθε στιγμή της μελωδικής ανάπτυξης την τρίτη και την πέμπτη πάνω από το φθόγγο του μπάσου, να σχηματίζουν δηλ. συγχορδίες. Ο Ζαρλίνο όμως θεωρούσε ακόμα πρωταρχικό στοιχείο τη μελωδία και σημείωνε πως η αρμονία προκύπτει από μελωδίες που ηχούν ταυτόχρονα. Η παράλληλη κίνηση δύο φωνών σε τρίτες και έκτες, απαγορευμένη για περισσότερο από δύο-τρεις φθόγγους στην αντίστιξη καθώς καταργούσε την αυτονομία των φωνών, ήταν επιθυμητή για τον Johannes Nucius στα 1613, γιατί «πλούτιζε πολύ την αρμονία».