cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμαντέους
Η κινηματογραφική ταινία Αμαντέους (Αγγλ. Amadeus) είναι δράμα εποχής, παραγωγής 1984 σε σκηνοθεσία του Μίλος Φόρμαν. Το σενάριο της ταινίας, το οποίο έγραψε ο Πίτερ Σάφερ, είναι βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό του Σάφερ, που με τη σειρά του βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Αλέξανδρου Πούσκιν Μότσαρτ και Σαλιέρι.
Υπόθεση
Το 1823, ο συνθέτης Αντόνιο Σαλιέρι (Φάριντ Μάρεϊ Έιμπραχαμ), που βρίσκεται πια σε προχωρημένη ηλικία, αποπειράται να αυτοκτονήσει ζητώντας δυνατά για συγχώρεση εφόσον κατά τα λεγόμενά του ήταν υπαίτιος για το θάνατο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (Τομ Χαλς) το 1791. Ο συνθέτης εισάγεται σε τρελοκομείο κι εκεί δέχεται την επίσκεψη ενός νεαρού ιερέα, ο οποίος προσπαθεί να τον εξομολογήσει. Ο Σαλιέρι είναι αρχικά διστακτικός αλλά τελικά αρχίζει να διηγείται τα γεγονότα από την αρχή: τη γνωριμία του με τον Μότσαρτ, τη μεγάλη ιδιοφυΐα της μουσικής, την αντιπαλότητα μεταξύ των δυο συνθετών (ο Σαλιέρι ζήλευε το ταλέντο και την επιτυχία του Μότσαρτ) και το σατανικό του σχέδιο το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του μεγάλου συνθέτη.
Γυρίσματα
Η ταινία γυρίστηκε στην Πράγα, στο Κρόμεριζ και τη Βιέννη. Ο Φόρμαν μπόρεσε να γυρίσει σκηνές στο Θέατρο Count Nostitz στην Πράγα, όπου είχαν κάνει πρεμιέρα, δυο αιώνες πριν, οι όπερες Don Giovanni και La Clemenza di Tito.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε ευνοϊκές κριτικές καθώς και την αγάπη του κοινού. Παρόλα αυτά αποτελεί μια από τις τρεις ταινίες που βραβεύτηκαν με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας που δεν κατάφεραν να φτάσουν στo top 5 στη λίστα του Box-Office (οι άλλες δυο είναι Ο Άγγλος ασθενής (The English Patient, 1996) και The Hurt Locker (2009)). .
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 11 βραβεία Όσκαρ το 1985, μεταξύ των οποίων και μιας διπλής υποψηφιότητας για τους πρωταγωνιστές της (Φάριντ Μάρεϊ Έιμπραχαμ και Τομ Χαλς) στην κατηγορία Α' Ανδρικός Ρόλος. Τη βραδιά των όσκαρ ο Έιμπραχαμ επικράτησε του Χαλς κι η ταινία έλαβε τελικά 8 βραβεία όσκαρ μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας για τον Φόρμαν, που βραβεύτηκε για δεύτερη φορά μετά την νίκη του για την ταινία Στη Φωλιά του Κούκου (One Flew Over the Cuckoo's Nest) το 1975.
Την βραδιά των βραβείων, η Ακαδημία είχε καλέσει τον Λόρενς Ολίβιε να παρουσιάσει το νικητή της κατηγορίας Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ο Ολίβιε ευχαρίστησε την ακαδημία για την πρόσκληση κι αντί να ανακοινώσει πρώτα όλες τις υποψήφιες ταινίας, αποκάλυψε το όνομα της νικήτριας. Ο 78χρονος, τότε, ηθοποιός ήταν άρρωστος ήδη για κάμποσα χρόνια και η αιτία για την οποία ξέχασε να ανακοινώσει τις υποψήφιες ταινίας ήταν η αμνησία. Ένας απεσταλμένος της Ακαδημίας των Όσκαρ έσπευσε στη σκηνή όπου επιβεβαίωσε τη νίκη της ταινίας κι έπειτα άφησε τον Ολίβιε να παραδώσει το βραβείο στον παραγωγό της. . Ο παραγωγός Σολ Ζάεντς δήλωσε ότι ήταν μεγάλη του τιμή που παραλάμβανε το όσκαρ από τα χέρια του Ολίβιε κι έπειτα συνεχάρη τις υπόλοιπες υποψήφιες ταινίες στην κατηγορία.
Ο Μωρίς Ζαρ, που έλαβε το όσκαρ για τη μουσική επένδυση της ταινίας του Ντέιβιντ Λιν, Το πέρασμα στην Ινδία, σχολίασε στον ευχαριστήριο λόγο του ότι ήταν τυχερός που ο Μότσαρτ δεν μπορούσε να είναι υποψήφιος εκείνη τη χρονιά.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση :
Υποψηφιότητα:
Μετέπειτα εκδοχές
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1984 στους κινηματογράφους κι είχε διάρκεια 161 λεπτών. Το 2002 ο Φόρμαν αποφάσισε να προτείνει την εκδοχή Director's Cut της ταινίας με 20 επιπλέον λεπτά ακυκλοφόρητου υλικού. Ο Φόρμαν, σε συνέντευξή του το 1995, είχε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους είχε αφαιρέσει αυτές τις σκηνές από την πρώτη προβολή της ταινίας, ενώ σε σχόλιο του στο DVD της εκδοχής Director's Cut του 2002 τόνισε:
Όταν ολοκληρώνεις μια ταινία, δεν έχεις ιδέα για το αν είναι πραγματικά καλή μέχρι την πρώτη της προβολή και την υποδοχή που θα λάβει. Δεν μπορεί κανείς να ξέρει αν πρόκειται να έχει επιτυχία στο Box-Office. Κι η ταινία κυκλοφόρησε στην καρδιά της δεκαετίας του '80, με το MTV να κυριαρχεί στα μουσικά δρώμενα κι επρόκειτο για μια τρίωρη ταινία εποχής, με κλασική μουσική, κοστούμια, περούκες και μακρόσυρτα ονόματα. Ας μην ξεχνάμε ότι καμιά μεγάλη εταιρία παραγωγής δεν ήθελε να τη χρηματοδοτήσει. Έτσι αποφασίσαμε να μην παίξουμε με την υπομονή του κοινού, αφαιρώντας οτίδηποτε δεν ήταν άμεσα συνδεδεμένο με την πλοκή. Η απόφαση πάρθηκε από κοινού με τον παραγωγό, καθώς ήθελα την καλύτερη δυνατή υποδοχή και συνάμα διαχρονικότητα για την ταινία. Εφόσον, λοιπόν επρόκειτο να κυκλοφορήσει σε DVD αποφάσισα να προσθέσω όλες τις σκηνές που είχα αφαιρέσει. Σε αυτή την περίπτωση δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι αν η ταινία έχει διάρκεια τριών ωρών αντί για 2:40. Ήταν λοιπόν μια καλή ευκαιρία να παρουσιαστεί ακολουθώντας πιστά το αρχικό σενάριο:.
Επιρροές και διαχρονικότητα
Η ταινία είχε τεράστια επιρροή στη μουσική σκηνή της δεκαετίας του '80, που μαστιζόταν από συγκροτήματα (που αποκαλούνταν New Romantics, με κύρια παραδείγματα τους Duran Duran, τους Spandau Ballet και τον Adam And The Ants), τα μέλη των οποίων εμφανίζονταν φορώντας ρούχα εποχής. Παράδειγμα αποτελεί το τραγούδι Rock Me Amadeus του Αυστριακού τραγουδιστή Falco που κυκλοφόρησε το 1985 κάνοντας τεράστια επιτυχία. Αναφορά στην ταινία γίνεται στο φιλμ του 1993 Ο τελευταίος μεγάλος ήρωας (Last Action Hero) με πρωταγωνιστή τον Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, όπως επίσης και σε επεισόδιο των σειρών The Simpsons και How I Met Your Mother.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Orion Pictures Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μίλος Φόρμαν Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Χιμένα Κόρδοβα
Παρουσίασε το TNT Movie Club στο και το Despierta America. Η καριέρα της ξεκίνησε με τη συμμετοχή της στο Protagonistas de novela και στη σειρά Francisco el Matemático.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολομβιανοί ηθοποιοί
Άποψη των Αθηνών το 1687
Με τον τίτλο Άποψη των Αθηνών το έτος 1687 (View of Athens in the year 1687) πρωτοπαρουσιάστηκαν στο αρχαιολογικό κοινό δύο εικόνες που δείχνουν το τοπίο της Αθήνας γύρω από την Ακρόπολη.
Περιγραφή
Η μεγαλύτερη από τις δύο εικόνες είναι διπλωμένη στα τρία. Δείχνει το τοπίο γύρω από την Αθήνα και το Πόρτο Λεόνε όπως ονομάζονταν τότε ο Πειραιάς. Στους πρόποδες του λόφου της Ακρόπολης ανεβαίνουν τα σπίτια των Αθηναίων. Στην κορυφή της Ακρόπολης διακρίνουμε τον Παρθενώνα με Τούρκικο μιναρέ.
Αξιολόγηση του έργου
Οι δύο εικόνες αποδίδουν την γενική εικόνα του τοπίου της Αθήνας και του Πειραιά. Αν και αποτυγχάνουν στις λεπτομέρειες και περιέχουν λάθη, είναι γνήσια τεκμήρια της εποχής τους, που αποδίδουν με ακρίβεια τη γενική άποψη, ιδίως το μέγεθος της πόλης και των τειχών της.
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Αθήνα Κατηγορία:17ος αιώνας
Πρόκληση Λούντεριτς
Η πρόκληση Λούντεριτς πραγματοποιείται ετησίως από την δημιουργία της το 2007 στην περιοχή Λούντεριτς, Ναμίμπια (Lüderitz) κατά την περίοδο της άνοιξης, υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ρεκόρ Ταχύτητας Ιστιοπλοΐας (Π.Σ.Ρ.Τ) (World Sailing Speed Record Council) και της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας (Δ.Ι.Ο) (International Sailing Federation).
Η Τοποθεσία
<mapframe latitude="-26.686327" longitude="15.148258" zoom="14" width="200" height="100" align="right" />Η πρόκληση πραγματοποιείται στην νότια πλευρά της 1*7 χμ. λιμνοθάλασσας του Λούντεριτς ,όπου τους μήνες ανάμεσα στον Μάρτιο και Αύγουστο κάθε χρόνο παρατηρούνται έντονοι και συνεχής άνεμοι σε ιδανική, για την τοποθεσία και άθλημα , γωνία 140 μοιρών.Την πρώτη χρονιά (2007), οι αθλητές ήταν υποχρεωμένοι , λόγω του σχήματος της λιμνοθάλασσας, να ακολουθήσουν καμπυλωτή πορεία περιορίζοντας την ταχύτητα τους.Το έτος 2008 δημιουργήθηκε ευθεία διαδρομή με την χρήση εκσκαφέα.Προκειμένου να βελτιωθούν περαιτέρω οι συνθήκες πλεύσης , οι δημιουργοί τοποθέτησαν σάκους με άμμο και ειδικά κατασκευάσματα από ξύλο, προκειμένου να περιοριστεί το κύμα που προκαλούν οι ισχυροί άνεμοι της περιοχης 40 kn to 50 kn.Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 800 μέτρα (συμπεριλαμβανομένου της ζώνης επιταχύνσεως και επιβραδύνσεως πριν και μετά την επίσημη ζώνη μέτρησης ταχύτητας του Π.Σ.Ρ.Τ.
2007
Το ντεμπούτο του Λούντεριτς έγινε το 2007, όπου ο Γάλλος κάιτ-σέρφερ Alexandre Caizergues κατέγραψε την καλύτερη ταχύτητα της χρονιάς στα 500μ ταχύτητα "ακουμπόντας" τους 47.92 --υστερώντας μόνο κατά 0.78 κόμβους από το παγκόσμιο ρεκόρ του 2005.
2008
Την δεύτερη χρονιά ,ο Sebastien Cattelan ήταν ο πρώτος αθλητής ξεπέρασε τους 50 κόμβους (93 χμ/ώρα) επιτυγχάνωντας μέγιστη ταχύτητα 50.26 κόμβους.Μόλις την επόμενη μέρα διεκδίκησε την πρωτιά της χρονιάς ο Alex Caizergues με 50.57 κόμβους.Οι παραπάνω αθλητές τερμάτισαν τον "αγώνα" για τους 50 κόμβους θέτοντας ως καινούργιο "στόχο" τα 100 χμ/ώρα. Το ίδιο έτος, η νοτιοαφρικανή Sjoukje Bredenkamp επανέθεσε το ρεκόρ γυναικών, στους 45.20 κόμβους. Νωρίτερα μέσα στον χρόνο, ο Rob Douglas έφτασε τους 49.84 κόμβους, ξεπερνώντας το ρεκόρ της εποχής και κερδίζωντας του τον τίτλο του πρώτου κάιτ-σέρφερ που έθεσε ρεκόρ ταχύτητας στο ευρήτερο άθλημα της ιστιοπλοΐας.Σύντομα όμως, η ομοσπονδία (Δ.Ι.Ο) επαναπροσδιόρισε το άθλημα της ιστιοπλοΐας , αφαιρώντας το κάιτ-σέρφινγκ.
2010
Αποτελέσματα Λούντεριτς 2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάιτ-σέρφινγκ Κατηγορία:Αγώνες ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Αγώνες Ουίντσερφ Κατηγορία:Ναμίμπια
Δέκατη δυναστεία Φαραώ
Ηγεμόνες
Η Ένατη Δυναστεία ιδρύθηκε στην Ηρακλεόπολη, και η Δέκατη Δυναστεία συνέχισε εκεί. Αυτή την περίοδο η Αίγυπτος δεν είναι ενοποιημένη, και υπάρχει αλληλοεπικάλυψη με αυτήν και άλλες τοπικές δυναστείες. Ο Κανόνας του Τορίνο καταγράφει 18 βασιλείς για αυτή τη δυναστεία, αλλά τα ονόματά τους είναι κατεστραμμένα, μη αναγνώσιμα ή χαμένα.
Ο παρακάτω είναι ένας κατάλογος των ηγεμόνων της Δέκατης Δυναστείας βασισμένος στον Κανόνα του Τορίνο, ένας από τους πιθανούς, καθώς οι αιγυπτιολόγοι έχουν διαφορετικές απόψεις ο καθένας για τη σειρά διαδοχής μεταξύ των δύο δυναστειών. Από τους παρακάτω, μόνο ο Ουακαρέ Χετί και ο Μερικαρέ μαρτυρούνται αναμφισβήτητα από τα αρχαιολογικά ευρήματα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου
Μάικλ Κόνσταντιν
Ο Μάικλ Κόνσταντιν (Michael Constantine, γεννημένος ως Γκας Ευστρατίου, 22 Μαΐου 1927-31 Αυγούστου 2021) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής.
Γεννήθηκε στο Ρέντινγκ της Πενσυλβανίας, γιος της Ανδρομάχης (το γένος Φωτιάδου) και του Θεοχάρη Ιωαννίδη Ευστρατίου (εργάτης χάλυβα), και οι δύο μετανάστες από την Ελλάδα.
Είναι γνωστός για το ρόλο του Κώστα "Γκας" Πορτοκάλος, στην ταινία My Big Fat Greek Wedding (2002). Το 1970, πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του ABC, Room 222 , για το οποίο κέρδισε το βραβείο Primetime Emmy Β΄ Ηθοποιού σε Κωμική Σειρά το 1970 ; Αναγνωρίστηκε και πάλι από τα βραβεία Emmy, καθώς και από τα βραβεία Golden Globe, τον επόμενο χρόνο. Μετά την ολοκλήρωση του Room 222, ο Κωνσταντίνος πρωταγωνίστησε ως δικαστής Μάθιου Τ. Σιρότα στο δικαστήριο της κωμικής σειράς του Sirota's Court το 1976, ο οποίος έλαβε τον δεύτερο υποψηφιότητά του για τη Χρυσή Σφαίρα. Ο Κόνσταντιν επανέλαβε τον ρόλο του ως Γκας στο My Big Fat Greek Wedding 2 (2016).
Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών στις 31 Αυγούστου 2021
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αιγόκερως (αστερισμός)
Με το όνομα Αιγόκερως (λατινικά, ονομαστική: Capricornus, γενική: Capricorni, αστρον. σύμβολο: Cap), αναφέρεται αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που αναγνώρισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.
Είναι νότιος αστερισμός του Ζωδιακού Κύκλου, αμφιφανής στην Ελλάδα. Συνορεύει με τους αστερισμούς Τοξότη, Μικροσκόπιον, Νότιο Ιχθύ, Υδροχόο και Αετό. Το όνομά του σημαίνει «Αίγα (γίδα) με κέρατα» και οφείλεται στον `Αρατο. Στους Ίωνες απαντά ως Αιγοκέρευς. Επιθυμούσαν όλοι να τον διακρίνουν έτσι από την Αίγα του Ηνιόχου, τον αστέρα που κυριαρχεί στον βόρειο χειμερινό ουρανό. Ο Ερατοσθένης τον γνώριζε με το όνομα Παν ή Αιγι-Παν, δηλαδή ο τραγοπόδαρος θεός Πάνας μεταμορφωμένος κατά το ήμισυ σε ψάρι από τη βουτιά του στον Νείλο, από όπου και η σημερινή συνηθισμένη αγγλική απόδοση του όρου. Αλλά ο `Αρατος και ο Πτολεμαίος έβλεπαν στους αστέρες του μία απλή και πλήρη γίδα ή κάποιο πολύ παρόμοιο ζώο. Το ίδιο και άλλοι αρχαίοι λαοί: Ο Αιγόκερως ήταν γνωστός ως Bahi, Vahik, Goi και Nahi στην Περσία, Gadjo στη Συρία (όλα σημαίνουν γίδα) και Al Jady στην Αραβία (= ίβηξ, το είδος Capra beden), Mriga και Makara στην Ινδία (αντιλόπη). Ωστόσο, η σύνδεση με το υγρό στοιχείο ήταν ισχυρότατη, αφού ο Αιγόκερως ως ζώδιο φιλοξενούσε τον `Ηλιο κατά τον χειμώνα, δηλαδή την υγρή και βροχερή εποχή στις μεσογειακές και άλλες εύκρατες χώρες. Εμφανίζονται λοιπόν στους Ρωμαίους, μετά τις αρχικές λατινικές ονομασίες του Caper (Αυσόνιος), Flexus Caper (Μανίλιος) και Hircus corniger (Βιργίλιος), και η aequoris Hircus («νερόγιδο»), μαζί με πολλά «υδάτινα» επίθετα στους ποιητές τους, π.χ. Neptuni proles (παιδί του Ποσειδώνος), Pelagi Procella (Θύελλα της Θάλασσας), Imbrifer (Βροχοφόρος), Signum hiemale (Σημείον Χειμώνος), καθώς και το παρόμοιο αρχαιοελληνικό Αθαλπής. Επεκράτησε έτσι βαθμιαία η απεικόνιση: κεφάλι και σώμα γίδας, ουρά ψαριού. Από το ασσυριακό Munaha («γιδόψαρο») μέχρι συριακή σφραγίδα του 187 π.Χ., και στα δυτικά μεσαιωνικά χειρόγραφα. Ακόμα και οι Κινέζοι το μετέτρεψαν από το δικό τους ζώδιο του Ταύρου σε Mo Ki («γιδόψαρο»). Σύμφωνα με τον Καίσιο (Caesius) ο αστερισμός αυτός παριστάνει τον Απόστολο Σίμωνα τον Ζηλωτή, μολονότι σε άλλη εργασία του, ο Caesius, όσο και ο Postellus, θεωρούν ότι ο Αιγόκερως αντιπροσωπεύει τον Αζαζήλ, τον αποδιοπομπαίο τράγο των Εβραίων.
Ως ζωδιακός αστερισμός, ο Αιγόκερως συνδέθηκε με την Αστρολογία, πολλές προλήψεις και θρύλους, ιδίως από την εποχή των προληπτικών Ρωμαίων. Οι Πλατωνικοί πίστευαν ότι οι ψυχές των ανθρώπων όταν ελευθερώνονταν από το σώμα ανέβαιναν στα ουράνια περνώντας ανάμεσα από τα άστρα του Αιγόκερω, και γι' αυτό ονομαζόταν «Πύλη των Θεών». Ο Σουετώνιος στη Ζωή του Αυγούστου γράφει ότι ο αυτοκράτορας αυτός έκοψε αργυρά νομίσματα με τη μορφή του Αιγόκερω, επειδή αυτό ήταν το ζώδιό του. Ο Σενέκας αναφέρει ότι ο Βηρωσσός είχε μάθει από τα παλιά βιβλία του Σαργών πως ο κόσμος θα καταστρεφόταν από μια μεγάλη φωτιά όταν όλοι οι πλανήτες θα συγκεντρώνονταν στον Αιγόκερω.
Ο Αιγόκερως έχει την ιδιαίτερη διάκριση ότι ένας κύκλος της γήινης σφαίρας, ο Τροπικός του Αιγόκερω, φέρει το όνομά του. Αυτό οφείλεται στο ότι στα χρόνια του Πτολεμαίου το νοτιότερο σημείο που μπορεί να βρεθεί ο `Ηλιος στον γήινο ουρανό βρισκόταν μέσα στα όρια του Αιγόκερω. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται ο `Ηλιος κάθε έτος κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, στις 21 Δεκεμβρίου, οπότε ο `Ηλιος περνά από το ζενίθ το μεσημέρι στους τόπους που βρίσκονται πάνω στον Τροπικό του Αιγόκερω. Η μετάπτωση του άξονα της Γης όμως έχει αλλάξει το νοτιότερο αυτό σημείο πάνω στην ουράνια σφαίρα, και τώρα βρίσκεται νοτιοδυτικά του αστέρα μ Τοξότου στον ομώνυμο αστερισμό. Στην εποχή μας ο `Ηλιος βρίσκεται μέσα στα όρια του Αιγόκερω από τις 21 Ιανουαρίου ως τις 16 Φεβρουαρίου, και οι ημερομηνίες αυτές συνεχίζουν να μετατίθενται προς τα εμπρός με ρυθμό 1 ημέρα ανά 71,1 έτη.
Μία άλλη «διάκριση» για τον Αιγόκερω είναι ότι σε αυτόν βρισκόταν ο πλανήτης Ποσειδώνας όταν ανακαλύφθηκε, στις 23 Σεπτεμβρίου 1846, από τον Galle (Αστεροσκοπείο Βερολίνου) μετά από υπόδειξη του Le Verrier (Αστεροσκοπείο Παρισίων).
Νίκολα Στάνκοβιτς
Ο Νίκολα Στάνκοβιτς (Nikola Stanković, 18 Δεκεμβρίου 1993) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος αμυντικός για την ΑΕΛ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννήθηκε στο Σόμπορ και πέρασε από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες της ακαδημίας νέων της ΦΚ Κρβένκα. Επίσης, πέρασε έξι μήνες με την ομάδα νέων της Παρτιζάν.
Τη σεζόν 2015-16, μετακινήθηκε στη Μπάτσκα Μπάτσκα Παλάνκα. Μετά την άνοδο της ομάδας στη Σερβική Σούπερλιγκα, αποχώρησε στο τέλος της σεζόν και αργότερα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Ραντνίτσκι Νις.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του για την Εθνική Σερβίας σε μία φιλική ήττα με 3-0 από το Κατάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιντίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Μπάτσκα Μπάτσκα Παλάνκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντνίτσκι Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Σερβίας
Πλατάνη Πέλλας
Η Πλατάνη είναι ημιορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας  σε υψόμετρο 180 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πλατάνη βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του Βερμίου, σε απόσταση 7 χλμ. Ν. από το κέντρο της Έδεσσας, ανάμεσα στο Προάστιο (Β.) και τη Φλαμουριά (ΝΔ.). Το χωριό ιδρύθηκε στις αρχές του 1900 από κατοίκους του Άνω Λουτρακίου Αλμωπίας που αγόρασαν την περιοχή από τον τοπικό Μπέη. Πολιούχος είναι η Αγία Παρασκευή που η εκκλησία της είναι στα νότια του χωριού και πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 25 Ιουλίου. Η παλιά ονομασία του είναι  Γιαβοργιαννη  και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1918 με το ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Μεσημερίου. Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 μετονομάστηκε σε Πλατάνη επειδή στο χωριό υπάρχουν πολλά πλατάνια. Το 1934 με το ΦΕΚ 285Α - 31/08/1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Πλατάνης του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 401 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Γιάσμιν Κούρτιτς
Ο Γιάσμιν Κούρτιτς (σλοβενικά: Jasmin Kurtić) (10 Ιανουαρίου 1989) είναι Σλοβένος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον ΠΑΟΚ με δανεισμό από την Πάρμα.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Κούρτιτς εντάχθηκε στην ΝΝ Γκορίτσα τον Αύγουστο του 2010 από την ΝΚ Μπέλα Κράινα της 2η κατηγορίας.
Στις 12 Ιανουαρίου 2011, ο Κούρτιτς έκανε το ντεμπούτο του με την Παλέρμο στον 16ο γύρο του Κυπέλλου Ιταλίας εναντίον της Κιέβο Βερόνα, με τον αγώνα να λήγει με νίκη με 1-0 για την Παλέρμο. Στις 13 Φεβρουαρίου 2011, ο Κούρτιτς έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α, παίζοντας και στα 90 λεπτά του αγώνα εναντίον της Φιορεντίνα. Στις 10 Απριλίου 2011, ο Κούρτιτς σημείωσε το πρώτο του γκολ στη Σέριε Α για την Παλέρμο εναντίον της Τσεζένα.
Την 1η Αυγούστου 2011, εντάχθηκε με δανεισμό στη Βαρέζε Κάλτσιο της Σέριε Β, με επιλογή από νέο σύλλογο του να αποκτήσει το 50% των δικαιωμάτων μεταγραφής του μέχρι το τέλος της σεζόν. Έκανε ντεμπούτο για την ομάδα στη Σέριε Β στις 27 Αυγούστου εναντίον της ΣΣΚ Μπάρι. Για τη σεζόν 2012-13 επέστρεψε στην Παλέρμο.
Σασσουόλο
Την 1η Ιουλίου 2013, ο Κούρτιτς μετακόμισε στη ΟΣ Σασσουόλο Κάλτσιο σε μια συμφωνία συνιδιοκτησίας. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Σασσουόλο στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Ιταλίας εναντίον της Νοβάρα στις 17 Αυγούστου 2013.
Τορίνο (δανεισμός)
Στις 30 Ιανουαρίου 2014, μετακόμισε στην Τορίνο με δανεισμό, επίσης με απόφαση της Παλέρμο, η οποία είχε το 50% των δικαιωμάτων του. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Τορίνο στις 19 Απριλίου 2014 στον 34ο γύρο εναντίον της Λάτσιο (3–3). Κατά τη διάρκεια της σεζόν, ο Κούρτιτς έκανε 16 εμφανίσεις και σημείωσε δύο γκολ στο πρωτάθλημα.
Στις 20 Ιουνίου 2014, η συμφωνία συνιδιοκτησίας του μεταξύ Παλέρμο και Σασσουόλο επιλύθηκε υπέρ της Σασσουόλο.
Φιορεντίνα (δανεισμός)
Την 1η Σεπτεμβρίου 2014, μετακόμισε με δανεισμό στη Φιορεντίνα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 18 Σεπτεμβρίου σε αγώνα για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Γκενγκάν και σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 21 Σεπτεμβρίου εναντίον της Αταλάντα.
Αταλάντα
Στις 25 Ιουνίου 2015, ο Κούρτιτς υπέγραψε συμβόλαιο με την Αταλάντα.
Πάρμα
Στις 10 Ιανουαρίου 2020, ο Κούρτιτς εντάχθηκε στην Πάρμα, με δανεισμό μέχρι το τέλος της σεζόν 2019-20, στο τέλος της οποίας η Πάρμα ήταν υποχρεωμένη να αγοράσει τα δικαιώματά του. Υπέγραψε συμβόλαιο με τον σύλλογο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2023.
ΠΑΟΚ (δανεισμός)
Στις 18 Ιουλίου 2021, ο Κούρτιτς εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ, με διετές συμβόλαιο δανεισμού.
Εθνική ομάδα
Ο Κούρτιτς ήταν μέλος της Σλοβενίας Κ-21, με την οποία αγωνίστηκε σε δύο φιλικούς αγώνες το 2009.
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Σλοβενίας εναντίον της Ελλάδας στις 26 Μαΐου 2012, σημειώνοντας ένα γκολ από ελεύθερο λάκτισμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας U20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΝ Γκορίτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Βαρέζε 1910 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σασσουόλο Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΠΑΛ 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Junior's TV
Το Junior's TV (ή Jr's TV) ήταν το πρώτο εξολοκλήρου παιδικό τηλεοπτικό κανάλι τοπικής εμβέλειας στην Ελλάδα.
Ιστορικό
Ξεκίνησε στα τέλη του 1992. Εξέπεμπε αναλογικά από τις συχνότητες 60 και 39 UHF από τον Υμηττό και την Πάρνηθα αντίστοιχα, παρεμβάλλοντας την ΕΡΤ. Από το κλείσιμό του στις 17 Νοεμβρίου 1999, ο σταθμός αντικαταστάθηκε από το 0-6 μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου 2013 όπου μετονομάστηκε στο σημερινό Smile TV συνεχίζοντας να μεταδίδει παιδικά προγράμματα.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμά του περιείχε διάφορες παιδικές σειρές (Igano Kabamaru, Saber Rider and the Star Sheriffs, Space Carrier Blue Noah, ThunderCats, Αστυνόμος Σαΐνης, Τομ και Τζέρι, BraveStarr, Voltron κ.ά.), ντοκιμαντέρ, ταινίες κινουμένων σχεδίων και δικές του παιδικές εκπομπές. Από τις 11 το βράδυ και μετά, μετέδιδε ελληνικές ταινίες και τηλεπωλήσεις.
Ιδιοκτησία
Ο σταθμός από το ξεκίνημά του, ανήκε ιδιοκτησιακά στη ''ΝΙ.ΧΑ. Ραδιοφωνική και Τηλεοπτική Α.Ε.'' η οποία συστάθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1992, με έδρα το Χαλάνδρι. Ένα χρόνο αργότερα, η έδρα του σταθμού μεταφέρεται στον Πειραιά ενώ στα τέλη του 1997 ξαναμεταφέρεται στο Χαλάνδρι. Οχτώ μήνες αργότερα, νομιμοποιήθηκε η λειτουργία του σταθμού βάσει απόφασης του Υπουργείου Τύπου με αριθμό πρωτοκόλλου 6439/Ε/20.3.1998.
Ωστόσο, το Υπουργείο Τύπου προχώρησε στο κλείσιμο του σταθμού, βάσει των υπ' αριθμόν 22815/Ε1/4602/5.11.1999 και 23659/Ε1/16.11.1999 αποφάσεών του επικαλούμενο συνεχείς παραβάσεις της νομοθεσίας περί πνευματικής ιδιοκτησίας, και λόγω παρεμβολών κατ' εξακολούθηση στις συχνότητες της ΕΡΤ.
Από τις 17 Νοεμβρίου 1999 το κανάλι έπαψε να εκπέμπει με απόφαση εισαγγελέα και κατάσχεση των μηχανημάτων από τα στούντιο που διατηρούσε στον Άγιο Δημήτριο, ενώ τρία χρόνια μετά η ιδιοκτήτρια εταιρεία του καναλιού, τέθηκε οριστικώς σε εκκαθάριση λόγω μη αύξησης του μετοχικού της κεφαλαίου.
Κατά την διετία 2004-2005 είχαν γίνει προσπάθειες για να επαναλειτουργήσει ο σταθμός, με άλλο ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ωστόσο, μια από τις δυο συχνότητες που είχε ο σταθμός παραχωρήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό 0-6 και νυν Smile TV ο οποίος έχει παρόμοιο πρόγραμμα με παιδικές σειρές, ταινίες και τηλεπωλήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Γεώργιος Ανδρέου (Κύπριος υπουργός)
Ο Γεώργιος Ανδρέου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και λογιστής-ελεγχτής. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Ανδρέου γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1936 στη Λευκωσία. Μετά την αποφοίτηση του από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας σπούδασε εγκεκριμένος λογιστής στην Αγγλία. Είναι μέλος του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Αγγλίας και του Ινστιτούτου Ορκωτών Διοικητών/Γραμματέων Αγγλίας, καθώς και του Ινστιτούτου Λογιστών/Ελεγκτών Κύπρου. Μετεκπαιδεύθηκε σε δημοσιονομικά, εμπορικά και οικονομικά θέματα στην Αγγλία και άλλες χώρες.
Το 1953 ξεκίνησε να εργάζεται στη δημόσια υπηρεσία σε διάφορες θέσεις της ελεγκτικής υπηρεσίας. Το 1972 διορίστηκε βοηθός γενικού ελεγκτή και το 1975 γενικός ελεγκτής της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πολιτική διαδρομή
Στις 20 Απριλίου 1982 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, θέση στην οποία παρέμεινε και στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983, έως τις 6 Ιανουαρίου 1985. Ηγήθηκε διαφόρων εμπορικών αποστολών σε αραβικές χώρες, στην Άπω Ανατολή, σε δυτικοευρωπαϊκές και σε σοσιαλιστικές χώρες, με σκοπό τη βελτίωση και ενδυνάμωση των εμπορικών σχέσεων της Κύπρου με τις χώρες αυτές. Υπέγραψε εμπορικές συμφωνίες και πρωτόκολλα μεταξύ Κύπρου και άλλων χωρών. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε διάφορες διεθνείς εμπορικές εκθέσεις και διεθνή συνέδρια για το εμπόριο, τη βιομηχανία και τον τουρισμό.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου και Βιομηχανίας (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι λογιστές Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978 Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983
Ιερά Μητρόπολις Ντιτρόιτ
Η Ιερά Μητρόπολις Ντιτρόιτ (Metropolis of Detroit) είναι μία από τις μητροπόλεις της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η δικαιοδοσία της καλύπτει τις πολιτείες του Μίσιγκαν, του Άρκανσο, του Κεντάκι και τμήματα της Ιντιάνα, του Οχάιο, του Τενεσί και της βόρειας Νέας Υόρκης.
Ιστορία
Το 1968 ιδρύθηκε η Έβδομη Αρχιεπισκοπική Περιφέρεια της Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής, με έδρα της το Ντιτρόιτ. Η επισκοπή ποιμαίνονταν από τιτουλάριους επισκόπους.
Τον Μάρτιο του 1979 οι Αρχιεπισκοπικές Περιφέρεις αναβαθμίστηκαν σε πλήρεις επισκοπές εντός της Αρχιεπισκοπής, συμπεριλαμβανομένης της Επισκοπής του Ντιτρόιτ, η οποία αντικατέστησε την Έβδομη Περιφέρεια.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2002, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, οι επισκοπές της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένου του Ντιτρόιτ, ανυψώθηκαν σε Μητροπόλεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντιτροιτ
Κρατικό Πανεπιστήμιο Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας
To Κρατικό Πανεπιστήμιο Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας (ρωσικά: Сибирский государственный аэрокосмический университет), επίσης γνωστό ως Πανεπιστήμιο Ρεσέτνγιοφ ή SibSAU, είναι Πανεπιστήμιο στο Κρασνογιάρσκ της Σιβηρίας, στη Ρωσία.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1960 ως προέκταση του Τεχνικού Ινστιτούτου του Κρασνογιάρσκ. Την περίοδο από το 1960 ως το 1980 το πανεπιστήμιο υπήρξε στενά συνδεδεμένο με το πυρηνικό πρόγραμμα που λάμβανε χώρα στις εγκαταστάσεις της μυστικής πόλης Κρασνογιάρσκ-24. Ως το 1989 το πανεπιστήμιο ονομαζόταν "Ινστιτούτο κοσμικής τεχνολογίας" (ρωσ.:Красноярский институт космической техники, КИКТ) και από το 1989 εώς το 1992, ονομαζόταν "Ακαδημία Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας" (ρωσ.:Сибирская аэрокосмическая академия, САА). Το 1996 μετονομάστηκε σε Ακαδημία "Mikhail Fyodorovich Reshetnyov" ενώ το 2002 έπαψε να λειτουργεί ως ακαδημία και αναβαθμίστηκε σε πανεπιστήμιο.
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα και έρευνα
Το εκπαιδευτικό ίδρυμα έχει ως κύριο αντικείμενο την εκπαίδευση φοιτητών στον τομέα της αεροναυπηγικής και της διαστημικής τεχνολογίας αλλά διαθέτει επίσης σχολές των οποίων το αντικείμενο σπουδών είναι σχετικό με την οικονομία, τις δημόσιες σχέσεις και την φυσική αγωγή.
Το ερευνητικό πρόγραμμα του πανεπιστημίου διεξάγεται σε συνεργασία με διάφορες εταιρείες όπως η Krasmash, η οποία έχει ως αντικείμενο την κατασκευή βαλλιστικών πυραύλων για υποβρύχια και την αεροπορική εταιρεία KrasAir. Σήμερα, στο πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 11.500 φοιτητές. Το εκπαιδευτικό ίδρυμα έχει αναλάβει δραστηριότητες σε πολλά κράτη του κόσμου και συνεργάζεται με περισσότερα από 50 πανεπιστήμια σε 25 χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Τσεχία, η Σλοβενία, ΗΠΑ και η Κίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Ρωσία Κατηγορία:Κράι Κρασνογιάρσκ
Ιερά Μητρόπολις Ατλάντας
Η δικαιοδοσία της Ιεράς Μητρόπολης, περιλαμβάνει τις πολιτείες: Τζόρτζια, Βόρεια Καρολίνα, Λουιζιάνα, Αλαμπάμα, Τενεσί, Φλόριντα, Νότια Καρολίνα και Μισισίπι.
Ιστορία
Το 1939, ο Επίσκοπος Ιεραπόλεως Γερμανός ορίστηκε από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηναγόρα για να ποιμάνει την περιοχή των νότιων Πολιτειών. Το 1942 ιδρύθηκε η όγδοη Αρχιεπισκοπική Περιφέρεια της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, με έδρα της το Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας. Το 1960, η έδρα της μεταφέρθηκε στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα. Το 1964, ο Επίσκοπος Χαριουπόλεως Αιμιλιανός ορίστηκε επικεφαλής της Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας στο Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας.
Το 1979, η Αμερικανική Αρχιεπισκοπή αναδιοργανώθηκε με την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως: οι Αρχιεπισκοπικές Περιφέρειες μετατράπηκαν σε πλήρεις επισκοπές, συμπεριλαμβανομένης της Επισκοπής Σάρλοτ στη θέση της Πέμπτης Περιφέρειας. Το 1981, η Επισκοπή Σάρλοτ μετονομάστηκε σε Επισκοπή Ατλάντας, με έδρα την Ατλάντα της Γεωργίας. Τον Δεκέμβριο του 2002, οι Επισκοπές της Αρχιεπισκοπής εξυψώθηκαν σε Μητροπόλεις, και αυτό συνέβη και με την Μητρόπολη Ατλάντας.
Επισκοπικός κατάλογος
μικρογραφία|δεξιά|Ο Μητροπολίτης Ατλάντας Αλέξιος (2015)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατλαντας
Ηλεκτρονικό φίλτρο
Ηλεκτρονικό φίλτρο ή απλά φίλτρο στην ηλεκτρονική ονομάζεται το ηλεκτρονικό κύκλωμα που το διαπερνούν μόνο προδιαγεγραμμένες αρμονικές του εισερχόμενου ηλεκτρονικού σήματος. Υπάρχουν τέσσερα βασικά φίλτρα:
Οι παραπάνω περιγραφές αφορούν ιδανικά φίλτρα. Συνήθως τα φίλτρα της αγοράς έχουν πιο πολύπλοκη συμπεριφορά η οποία προσπαθεί να προσεγγίσει την ιδανική συμπεριφορά.
Κατηγορία:Ηλεκτρονικά κυκλώματα Κατηγορία:Επεξεργασία σήματος
Νεφερετιαμπέτ
Η Νεφερετιαμπέτ (ή Νεφερτιαμπέτ, nfr.t ỉ3b.t, "Η Όμορφη της Ανατολής") ήταν αρχαία Αιγύπτια πριγκίπισσα της Τέταρτης Δυναστείας. Ήταν πιθανόν κόρη του φαραώ Χέοπα.
Τάφος
Είναι γνωστός ο τάφος της στη Γκίζα (G 1225). Ο μασταμπάς έχει περίπου διαστάσεις 24,25 x 11,05 μέτρα.
Ένα άγαλμά της, σήμερα στο Μόναχο, μάλλον προέρχεται από το τάφο της. Μια στήλη της, σήμερα στο Λούβρο αναπαριστά την πριγκίπισσα μπροστά στη τράπεζα προσφορών. Η Νεφερετιαμπέτ φαίνεται καθισμένη με δεξί προφίλ. Φοράει μακριά περούκα και φόρεμα από δέρμα πάνθηρα. Η τράπεζα μπροστά της φέρει καλαμιές, όπως ήταν συνηθισμένο, υποδηλώνοντας "[τα αγαθά που υπάρχουν στο] πεδίο των καλαμιώνων", όπως και πληθώρα άλλων φαγητών. Κάτω από τη τράπεζα υπάρχουν και άλλες προσφορές όπως λινό και αλοιφές αριστερά, και δεξιά ψωμί, μπίρα, όρυχα και ταύρο. Στο δεξί μέρος της στήλης αναφέρονται ότι οι προσφορές προορίζονται για το διηνεκές.
Ο τάφος αρχικά περιείχε ένα φρέαρ, ο οποίος περιείχε τη ταφή της Νεφερετιαμπέτ. Αποτελούνταν από ένα πέρασμα και ένα θάλαμο. Βρέθηκαν θραύσματα από σαρκοφάγο από λευκό ασβεστόλιθο με καπάκι. Σε μια γωνία του θαλάμου είχε σκαφτεί ένας κανωπικός λάκκος. Ο θάλαμος επίσης περιείχε πολλά αγγεία και βάζα. Αργότερα είχε προστεθεί ένα επιπλέον ταφικό φρεάτιο, το οποίο όμως βρέθηκε άδειο.
Παραπομπές
Κατηγορία:4η Αιγυπτιακή Δυναστεία Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Τρόπις (αστερισμός)
Τρόπις (Λατινικά: Carina, συντομογραφία: Car) είναι αστερισμός του νοτίου ουράνιου ημισφαιρίου που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Lacaille, και προήλθε ως μέρος (split) από τον αστερισμό της Αργούς της οποίας και κατείχε το νότιο μέρος. Ο αστερισμός αυτός είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με επτά αστερισμούς, τους Πρύμνα, Οκρίβαντα, Ιπτάμενο Ιχθύ, Χαμαιλέοντα, Μυία, Κένταυρο και Ιστία.
Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα. Ελάχιστο μόνο τμήμα της Τρόπιδος είναι ορατό από την Ελλάδα, το οποίο πάντως περιλαμβάνει για τη νότια Ελλάδα τον φωτεινότερο αστέρα της, τον περίφημο Κάνωπο. Η ονομασία Τρόπις σημαίνει την τρόπιδα («καρίνα» στη δημοτική, όπως και στη λατινική ονομασία) του πλοίου, της Αργούς (Argo Navis), του μεγάλου αρχαίου αστερισμού που τεμαχίσθηκε και έδωσε τους σημερινούς αστερισμούς Πρύμνα, Τρόπιδα, Ιστία και Πυξίδα. Για τον λόγο αυτό, η ιστορία της ονοματοδοσίας περιορίζεται στο λήμμα Αργώ.
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Στην Τρόπιδα αποδόθηκαν 268 αστέρες ορατοί με γυμνό μάτι. Τα ελληνικά γράμματα (συμβολισμός Bayer) μοιράσθηκαν σε αστέρες των τριών αστερισμών Πρύμνας, Τρόπιδος και Ιστίων, και συνεπώς η Τρόπις δεν έχει όλα τα γράμματα να χαρακτηρίζουν τους δικούς της αστέρες.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
Καθώς διασχίζεται (στο ανατολικό-βορειοανατολικό της μέρος) από το γαλαξιακό επίπεδο, η Τρόπις είναι πλούσια σε σώματα του δικού μας Γαλαξία:
- Ο μεταβλητός αστέρας η Τρόπιδος (Eta Carinae), με φαιν.μέγεθος σήμερα 4,47, φαινόταν κατά τη δεκαετία 1840-1849 από τη Γη ως ο φωτεινότερος του αστερισμού μαζί με τον Κάνωπο. Κυανός υπεργίγαντας τεράστιας μάζας (κάποτε τον θεωρούσαν τον βαρύτερο του Γαλαξία) μέσα σε νεφέλωμα και μάλλον διπλό σύστημα, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
- Το φωτεινότερο ανοικτό σμήνος στην Τρόπιδα είναι το IC 2602 με φαιν.μέγεθος 1,9. Είναι γνωστό και με τα παρωνύμια Νότιες Πλειάδες και «Σμήνος του θ Τρόπιδος» (βλ. προηγούμενη ενότητα). Η φαινόμενη διάμετρος του σμήνους ανέρχεται στα 100΄ και η πραγματική του στα 16 έτη φωτός, αφού η μέση απόστασή του από τη Γη υπολογίζεται στα 479 έτη φωτός.
- Ανάμεσα στα φωτεινότερα άλλα ανοικτά σμήνη του αστερισμού συγκαταλέγονται τα NGC 2516 (φαιν.μέγεθος 3,8 και φαιν.διάμετρος 21΄), NGC 3114 (φαιν.μέγεθος 4,2 και φαιν.διάμετρος 35΄), NGC 3293 (φαιν.μέγεθος 4,7 και φαιν.διάμετρος 40΄) και NGC 3532 (φαιν.μέγεθος 3,0 και φαιν.διάμετρος 50΄).
- Το πιο αξιόλογο νεφέλωμα εκπομπής είναι το NGC 3372, γνωστό και ως Νεφέλωμα του η Τρόπιδος (βλ.παραπάνω) ή «Μέγα Νεφέλωμα της Τρόπιδος», που καταλάμβάνει πάνω από 4 τετραγωνικές μοίρες στον ουρανό, έχει φαιν.μέγεθος 3 και περικλείει τον αστέρα Ήτα Τρόπιδος.
Ατονικότητα
Η ατονικότητα ως μουσικός όρος αναφέρεται στην έλλειψη ενός καθορισμένου τονικού κέντρου κατά τη σύνθεση ενός μουσικού έργου. Αυτό έχει ως επακόλουθο την άρση του αισθήματος της τονικότητας και την κατάργηση του τονικού συστήματος μείζονος-ελάσσονος, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί από την θεωρία και πράξη της δυτικής μουσικής από τις αρχές του 17ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα περίπου. Η ατονικότητα αποβλέπει στην παράβλεψη ή πλήρη κατάργηση των ιεραρχικών σχέσεων που επιβάλλει το τονικό μουσικό σύστημα μεταξύ των φθόγγων, τόσο ως προς τη διαμόρφωση της μελωδικής γραμμής όσο και ως προς την διαμόρφωση και συμπεριφορά των συνηχήσεων («χειραφέτηση της διαφωνίας»). Ο όρος δεν περιγράφει τόσο κάποιο μουσικό κίνημα ή σχολή, αλλά περισσότερο ένα μουσικό ύφος ή τεχνοτροπία που καθιερώθηκε στο πλαίσιο του μουσικού μοντερνισμού, όπως αυτός εκφράστηκε από τους Άρνολντ Σένμπεργκ, Άλμπαν Μπεργκ, Άντον Βέμπερν και τους μαθητές τους, αλλά και από άλλους συνθέτες, όπως ο Ρώσος Αλεξάντρ Σκριάμπιν και ο Αμερικανός Τσαρλς Άιβς στις αρχές του 20ού αιώνα. Η σημασία του όρου «ατονικότητα» προέκυψε από το επίθετο «ατονικός», που πρωτοχρησιμοποιήθηκε από κριτικούς της μουσικής στις αρχές του 20ού αιώνα για να περιγράψει τη νέα αυτή μουσική τεχνοτροπία του μοντερνισμού, σε αντιδιαστολή με την τονική μουσική, που ήταν μέχρι τότε το κύριο μουσικό ιδίωμα της δυτικής μουσικής.
Η εμφάνιση της ατονικότητας
Η ιδέα της κατάργησης της έννοιας της τονικότητας, όπως αυτή εκφράστηκε από διάφορους συνθέτες του 20ού αιώνα, είχε προετοιμαστεί με προγενέστερες μουσικές εξελίξεις, όπως:
Έτσι, ο Σένμπεργκ θεώρησε ως ιστορική αναγκαιότητα την κατάργηση της τονικότητας στο πλαίσιο ενός μουσικού εξπρεσιονισμού, μέσω της «χειραφέτησης της διαφωνίας», της απελευθέρωσης δηλαδή του συνθέτη από τον ακουστικό κανόνα του τονικού συστήματος, σύμφωνα με τον οποίον μια διάφωνη συνήχηση πρέπει να «λύνεται» σε μία σύμφωνη, π.χ. το διάφωνο διάστημα της 5ης ελαττωμένης (τρίτονου) ΣΙ-ΦΑ πρέπει να λύνεται στο σύμφωνο διάστημα 3ης Μεγάλης Ντο-Μι ή 3ης μικρής Ντο-Μι ύφεση.
Η ιδέα της «χειραφέτησης της διαφωνίας» ώθησε τον Σένμπεργκ να προχωρήσει στην σύνθεση έργων, όπου προσπαθούσε να μεταχειρίζεται το μουσικό υλικό με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να μην δίνεται η εντύπωση τονικού κέντρου, πτώσεων ή λύσης των αρμονικών διάφωνων διαστημάτων σε σύμφωνα. Τα πρώτα ατονικά του έργα, τα οποία θεωρούνται και τα πρώτα ατονικά έργα στην ιστορία της δυτικής μουσικής χρονολογούνται στα 1908 και 1909 και είναι τα: 15 Τραγούδια σε ποίηση George (op. 15) και τα 3 Κομμάτια για Πιάνο (op. 11).
Παράλληλα με τον Σένμπεργκ, ο Ρώσος Αλεξάντρ Σκριάμπιν έφτασε επίσης στην ρήξη του τονικού μουσικού συστήματος, ακροβατώντας μεταξύ τονικότητας και ατονικότητας στα συμφωνικά του ποιήματα Ποίημα Εκστάσεως (1908) και Προμηθέας ή Ποίημα της Φωτιάς (1911). Η προσέγγιση του Σκριάμπιν είχε όμως διαφορετική φιλοσοφική αφετηρία, ενώ από μουσικής άποψης εκδηλώθηκε μέσω της δημιουργίας συνηχήσεων με διαδοχικές τέταρτες, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση του αισθήματος της μείζονας και ελάσσονας συγχορδίας και συνεπακόλουθα την αποσταθεροποίηση του τονικού μουσικού συστήματος. Μια τρίφωνη συνήχηση στο τονικό μουσικό σύστημα διαμορφώνεται αν προσθέσουμε δύο φθόγγους σε έναν βασικό, αποκλειστικά σε απόσταση 3ης ο ένας από τον άλλο. Η ποιότητά της – το αν είναι δηλαδή μείζονα, ελάσσονα, ελαττωμένη ή αυξημένη – καθορίζεται από την απόσταση της μεσαίας και τελευταίας νότας από τη βάση της (πάντα σε απόσταση 3ης η μία από την άλλη). Αν «χτίσουμε» όμως μία συνήχηση με υπερκείμενες 4ες, όπως έκανε ο Σκριάμπιν, και όχι 3ες, οι σχηματιζόμενες συνηχήσεις είναι «χωρίς ταυτότητα» για το τονικό σύστημα (π.χ. η συνήχηση Λα-Ρε-Σολ-Ντο).
Ελεύθερη Ατονικότητα
Στα πρώτα ατονικά έργα του Σένμπεργκ και των μαθητών του, Μπεργκ και Βέμπερν, έντονο ήταν το πρόβλημα της εξεύρεσης μιας καινούριας μουσικής «λογικής», πάνω στην οποία θα μπορούσαν να βασιστούν οι συνθέτες που ήθελαν να γράψουν μουσική χωρίς τονικό κέντρο. Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν ότι χωρίς κάποιο σημείο αναφοράς και χωρίς κάποιους «κανόνες», δεν μπορούσε να βρεθεί στήριγμα πάνω στο οποίο θα μπορούσε να βασιστεί μια εκτεταμένη μουσική δομή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, η ατονική μουσική στο πρώτο της στάδιο, που ονομάζεται συχνά «ελεύθερη ατονικότητα», να βασίζεται στο λόγο (μελοποίηση ποιημάτων), ή να είναι εξαιρετικά περιορισμένη σε έκταση (μουσικές μινιατούρες, διάρκειας μερικών δεκάδων δευτερολέπτων).
ακουστικό αρχείο εδώ (midi).
Οργανωμένη ατονικότητα
Για να είναι δυνατή η σύνθεση εκτεταμένων έργων ατονικής απόλυτης μουσικής, έπρεπε να οργανωθεί με κάποιον τρόπο το μουσικό υλικό, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν θα υπάρχει κάποιο τονικό κέντρο.
Δωδεκαφθογγισμός
Τα προβλήματα αυτά οδήγησαν τον Σένμπεργκ στην συστηματοποίηση μιας μεθόδου οργάνωσης της ατονικότητας, την οποία ονόμασε «μέθοδο σύνθεσης με δώδεκα μόνον αναμεταξύ τους σχετιζόμενους φθόγγους». Η λογική της μεθόδου ήταν ότι οι δώδεκα φθόγγοι του συγκερασμένου δυτικού μουσικού συστήματος έπρεπε να αντιμετωπίζεται ακριβώς το ίδιο στις μεταξύ τους σχέσεις, έτσι ώστε να μην υπερέχει κάποιος έναντι των υπολοίπων, κινδυνεύοντας να μετατραπεί σε κάποιου είδους τονικό κέντρο. Για το σκοπό αυτό, ο Σένμπεργκ εισάγει την έννοια της «δωδεκάφθογγης σειράς», δηλαδή μιας διαδοχής των 12 φθόγγων της χρωματικής κλίμακας που αποτελεί κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις το δομικό συστατικό της μουσικής σύνθεσης. Η διαδοχή των φθόγγων δεν θα πρέπει να υπονοεί τονικές μουσικές δομές (μείζονες ή ελάσσονες συγχορδίες). Ο συνθέτης μπορεί να επεξεργαστεί τη δωδεκάφθογγη σειρά με τεχνικές της παραδοσιακής Αντίστιξης, όπως την αναστροφή, τον καρκίνο, την καρκινική αναστροφή, παράγοντας έτσι άλλες τρεις εκδοχές της αρχικής σειράς. Επίσης μπορεί να μεταφέρει κάθε μία από τις σειρές που προκύπτουν στις υπόλοιπες 11 διαφορετικές βαθμίδες, έτσι ώστε να ακούγονται από διαφορετική αφετηρία κάθε φορά. Προκύπτουν δηλαδή άλλες 47 σειρές με αφετηρία την αρχική (σύνολο 48), δίνοντας τη δυνατότητα στον συνθέτη να εργαστεί για ένα εκτεταμένο έργο ατονικής μουσικής, που μπορεί σε αυτήν την περίπτωση να χαρακτηριστεί ως «δωδεκαφθογγικό» έργο.
Σειραϊσμός
Ο σειραϊσμός είναι ευρύτερη έννοια οργάνωσης της ατονικότητας που περιλαμβάνει τον δωδεκαφθογγισμό. Η διαφορά του από τον δωδεκαφθογγισμό έγκειται στο ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο η αρχική σειρά να μην αποτελείται από δώδεκα φθόγγους αλλά από λιγότερους. Επίσης μπορεί να αφορά τον καθορισμό εκ των προτέρων και άλλων παραμέτρων εκτός από το τονικό ύψος κάθε φθόγγου της σειράς, όπως για παράδειγμα η διάρκεια, η ένταση και το ηχόχρωμα. Κατά τα άλλα, η φιλοσοφία και οι τεχνικές είναι οι ίδιες με τον δωδεκαγθογγισμό. Μάλιστα οι περισσότεροι συνθέτες που μαθήτευσαν με τον Σένμπεργκ δεν ακολούθησαν κατά γράμμα την δωδεκάφθογγη μέθοδο του δασκάλου τους, αλλά, όπως και ο ίδιος τους προέτρεπε, χρησιμοποίησαν τους κανόνες σε ένα γενικότερο σειραϊκό πλαίσιο ως υποδείξεις για μια οργάνωση της ατονικότητας, σύμφωνα με τις προσωπικές επιλογές του καθενός.
Καθολικός σειραϊσμός και μετασειραϊσμός
Ως εξέλιξη του σειραϊσμού στη δεκαετία του 1950 εμφανίστηκε ο «καθολικός σειραϊσμός». Το επίθετο «καθολικός» αναφέρεται στον έλεγχο όλων ή όσο το δυνατόν περισσότερων μουσικών παραμέτρων κάθε νότας της αρχικής σειράς. Αριθμώντας κάθε νότα της αρχικής σειράς, ο συνθέτης επιλέγει ταυτόχρονα και άλλες μουσικές παραμέτρους, οι οποίες θα ισχύουν για την συγκεκριμένη νότα κάθε φορά που θα εμφανίζεται στο κομμάτι. Τέτοιες παράμετροι μπορεί να είναι η διάρκεια, δυναμική, το ηχόχρωμα και η τεχνική εκτέλεσης (από ποιο όργανο δηλαδή θα παίζεται η νότα κάθε φορά που εμφανίζεται και με ποιο τρόπο) κ.ο.κ. Έτσι επιτυγχάνεται ένας ολοκληρωτικός έλεγχος των μελωδικών και ρυθμικών στοιχείων που απαρτίζουν μια σύνθεση από την αρχική της κιόλας μορφολογική ιδέα, που είναι η σειρά.
Η παρακμή της ατονικότητας
Η ατονική μουσική δημιούργησε χάσμα ανάμεσα στον συνθέτη και το κοινό, σημαντικό μέρος του οποίου την χαρακτήριζε και συνεχίζει να την χαρακτηρίζει μέχρι και σήμερα ως δυσνόητη ή και «άσχημη». Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οργανωμένη ατονικότητα δέχτηκε κριτική ακόμα και από συνθέτες που εκπαιδεύτηκαν σε αυτή, προερχόμενους κυρίως από την Αμερική (Τζων Κέητζ, μινιμαλιστές Λα Μοντ Γιανγκ, Τέρυ Ράιλι, Στηβ Ράιχ, Φίλιπ Γκλας) και την ευρωπαϊκή περιφέρεια (Γκιέργκι Λίγκετι, Ιάννης Ξενάκης, Κρυστόφ Πεντερέτσκι, Μικολάι Γκορέτσκι, Άρβο Παρτ). Οι σημαντικότερες εξελίξεις όμως που οδήγησαν στην αποδυνάμωση της ατονικότητας ανάμεσα στους νέους συνθέτες και στο κοινό, συνέβησαν στην μεταπολεμική Αμερική, όπου μεταφέρθηκαν για πρώτη φορά τα προβλήματα του μεταμοντερνισμού σε σχέση με τον μοντερνισμό στην μουσική και στην μουσικολογία. Πολλοί συνθέτες σε Αμερική και Ευρώπη, οι οποίοι σπούδασαν σε ακαδημαϊκό κλίμα μουσικού μοντερνισμού τις σειραϊκές μεθόδους σύνθεσης, είδαν ότι είχαν φτάσει σε αδιέξοδο και αναζήτησαν τρόπους επιστροφής στην τονικότητα και αποκατάστασης της διαταραγμένης σχέσης της έντεχνης μουσικής με το συναυλιακό και εμπορικό κοινό. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται ο μουσικός μινιμαλισμός (μινιμαλιστική μουσική) και η «νέα απλότητα», η νεοτονικότητα και ο νεορομαντισμός, η ανάμιξη «σοβαρής» και «δημοφιλούς» μουσικής καθώς και οι τάσεις αναβίωσης παλαιότερων υφών του Μεσαίωνα, του Μπαρόκ, του Κλασικισμού ή του Ρομαντισμού, ή ακόμα και η συνύπαρξη διαφορετικών υφών τονικής και ατονικής μουσικής κάθε είδους και εποχής. Η «διαμάχη» για το αν η ατονικότητα έφτασε σε ολοκληρωτικό αδιέξοδο ή αν η επιστροφή στην τονικότητα στο πλαίσιο του μουσικού μεταμοντερνισμού μετά το 1960 είναι παροδικό φαινόμενο συνεχίζεται μέχρι σήμερα μεταξύ συνθετών και μουσικολόγων, αν και δεν αμφισβητείται πια ότι η ατονικότητα ως ενιαίο συνθετικό ύφος σειραϊκής οργάνωσης του μουσικού υλικού έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί στη σύγχρονη μουσική δημιουργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Φίλτρο
Φίλτρο γενικά ονομάζεται ένα αντικείμενο το οποίο επιτρέπει τη διέλευση μόνο σε ό,τι πληροί τα κριτήριά του, ενώ τα υπόλοιπα αποκόπτονται.
Πιο συγκεκριμένα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Συμμαχικό Συμβούλιο των Ισλαμικών Επαναστατικών Δυνάμεων
Το Συμμαχικό Συμβούλιο των Ισλαμικών Επαναστατικών Δυνάμεων (Περσικά: شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی), με ακρωνύμιο ΣΣΙΕΔ, είναι μία συντηρητική δεξιά συμμαχία πολιτικών κομμάτων που σχηματίστηκε για τις Ιρανικές βουλευτικές εκλογές του 2020. Κορυφαίος υποψήφιος της συμμαχίας ήταν ο Μοχάμαντ Γκάμπερ Γκάλιμπαφ και αρχηγός ο Γκολάμ Αλί Χαντάντ Άντελ.
Το Ρέτερς περιέγραψε τη συμμαχία ως τη «μεγαλύτερη σκληροπυρηνική ομάδα», που από την αρχή «φάνηκε ότι θα κυριαρχήσει» στο Κοινοβούλιο. Ο κατάλογος υποψηφίων της συμμαχίας περιλαμβάνει, μεταξύ των άλλων, μέλη της παλιάς επαναστατικής φρουράς καθώς και πιστούς στον Χαμενεΐ,
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρανικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Κόμματα ισλαμικών αρχών
Μάρω Καρδαμίτση - Αδάμη
Η Μάρω Καρδαμίτση - Αδάμη (Αθήνα 1945), είναι αρχιτέκτονας, ομότιμη καθηγήτρια του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με γνωστικό αντικείμενο "αρχειακή τεκμηρίωση και αρχιτεκτονική σύνθεση". Από το 1974 και μέχρι το 2009 δίδαξε στο ΕΜΠ σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο (προστασία μνημείων-συντήρηση και αποκατάσταση μνημείων και συνόλων), καθώς και σε μεταπτυχιακά σεμινάρια άλλων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων σε θέματα σχετικά με την πολιτιστική μας κληρονομιά και την αρχιτεκτονική τεκμηρίωση. Είναι υπεύθυνη των Αρχείων Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στη νεώτερη ελληνική αρχιτεκτονική και σε θέματα προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Το 1970 απεφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Ε.Μ.Π. Από το 1975 και μέχρι το 2009 υπηρέτησε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. στον Τομέα Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων, και από το 1998 στο Μεταπτυχιακό τμήμα του Ε.Μ.Π. «Προστασία μνημείων - Συντήρηση και αποκατάσταση ιστορικών μνημείων και συνόλων». Επίσης, έχει διδάξει σε μεταπτυχιακά σεμινάρια άλλων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων για θέματα σχετικά με την πολιτιστική μας κληρονομιά και την αρχιτεκτονική τεκμηρίωση.