cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1952
Βουλευτικές εκλογές έγιναν στην Ελλάδα στις 16 Νοεμβρίου 1952 από την υπηρεσιακή κυβέρνηση Κιουσόπουλου. Ο αριθμός των εδρών του κοινοβουλίου είναι τώρα σταθερός μη μεταβαλλόμενος (300). Ο Γεώργιος Παπανδρέου συνεργάζεται με τον Ελληνικό Συναγερμό, εξασφαλίζοντας έτσι την παρουσία του στη νέα Βουλή. Το σύστημα, ύστερα από συμφωνία Παπάγου και Πλαστήρα, είναι πλειοψηφικό. Ο Παπάγος έχει την υποστήριξη του Αμερικανικού παράγοντα αλλά κυρίως του Τύπου. Λόγω της ακυβερνησίας και της συχνής εναλλαγής κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια, ακόμα και εφημερίδες του φιλελεύθερου κεντρώου χώρου υποστήριξαν τον Παπάγο. Εναντίον της καθόδου του Παπάγου στη πολιτική ήταν οι βασιλείς. right|frame|Νομοθετείται το δικαίωμα ψήφου («εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι») για τις γυναίκες, το οποίο θα εξασκήσουν πρώτη φορά στις Βουλευτικές εκλογές του 1956 Στις εκλογές αυτές είναι που η ΕΔΑ, που εκπροσωπούσε το παράνομο, τότε, ΚΚΕ, έριξε το σύνθημα «Τι Παπάγος, τι Πλαστήρας». Λόγω του πλειοψηφικού συστήματος, ο Ελληνικός Συναγερμός πέτυχε μία από τις μεγαλύτερες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Επί 300 εδρών έλαβε 247, το 82,33% των εδρών. Η ΕΔΑ έμεινε εκτός κοινοβουλίου.
Στις 19 Νοεμβρίου 1952 ορκίζεται Πρωθυπουργός ο Αλέξανδρος Παπάγος.
Εξαιτίας του πλειοψηφικού συστήματος, δεν υπήρχαν επιλαχόντες βουλευτές και χρειάστηκε να γίνουν επαναληπτικές εκλογές σε ορισμένες εκλογικές περιφέρειες το 1953 και το 1954. Ειδικότερα, αναπληρωματικές εκλογές έγιναν το 1953 στις περιφέρειες Έβρου, Θεσσαλονίκης, Καρδίτσας-Τρικάλων, Γρεβενών, Ρεθύμνου, Πειραιά και Επιδαύρου-Λιμηράς και το 1954 στη Θεσσαλονίκη, τη Δράμα και τη Φθιώτιδα. Σε 5 περιπτώσεις οι επαναληπτικές εκλογές διεξήχθησαν λόγω θανάτου των βουλευτών εν ενεργεία. Αποτέλεσμα ήταν όλες οι έδρες να κερδηθούν από υποψηφίους του Ελληνικού Συναγερμού.
Θεσσαλονίκης
Η Ελένη Σκούρα, υποψήφια του Ελληνικού Συναγερμού κέρδισε την έδρα στη Θεσσαλονίκη με 47.112 ψήφους, επικρατώντας του Ιωάννη Πασαλίδη της ΕΔΑ (43.034) και της Βιργινίας Ζάννα του Κέντρου (24.046). Η αναπληρωματική εκλογή έγινε στις 18 Ιανουαρίου 1953 λόγω του θανάτου του βουλευτή Βασίλειου Μπακονίκα (Ελληνικός Συναγερμός) στις 7 Δεκεμβρίου 1952.
Καρδίτσας-Τρικάλων
Στην εκλογική περιφέρεια Καρδίτσας-Τρικάλων έγιναν επαναληπτικές εκλογές στις 29 Μαρτίου 1953 μετά την ακύρωση της εκλογής του Θανόπουλου με τον Ελληνικό Συναγερμό με απόφαση του Εκλογοδικείου. Νικητής της έδρας αναδείχθηκε τελικά ο Αθανάσιος Ταλιαδούρος με τη μαζική χρήση ψηφοδελτίων της ΕΔΑ καθώς ο τότε εκλογικός νόμος επέτρεπε και την χειρόγραφη προσθήκη του ονόματος και του επωνύμου ενός ακόμα υποψηφίου από άλλο κόμμα (διαφορετικό από εκείνο που επέλεγε ο ψηφοφόρος). Αυτή η προσθήκη λειτουργούσε ως σημαδεμένο ψηφοδέλτιο.
Γρεβενών, Πειραιά, Ρεθύμνου
Επαναληπτικές εκλογές έγιναν επίσης την ίδια ημέρα (29 Μαρτίου) στις εκλογικές περιφέρειες των Γρεβενών, του Ρεθύμνου και του Πειραιά. Στο Ρέθυμνο και στα Γρεβενά ψήφισαν και οι γυναίκες. Στον Πειραιά κέρδισε την έδρα ο Κωνσταντίνος Βοβολίνης. Στα Γρεβενά η εκλογή του βουλευτή Παπαπαναγιώτου του Ελληνικού Συναγερμού ακυρώθηκε λόγω ελλείψεως εννόμων προσόντων, σύμφωνα με απόφαση Ειδικού Δικαστηρίου. Ο ίδιος κέρδισε την αναπληρωματική εκλογή για την έδρα. Παρόμοια στο Ρέθυμνο, μετά την ακύρωση της εκλογής του Αντώνιου Λύτινα για τους ίδιους λόγους με εκείνους του Παπαπαναγιώτου, διατάχθηκε επαναληπτική εκλογή και την έδρα κέρδισε ο Γεώργιος Βουλγαράκης.
Έβρου
Ο βουλευτής Έβρου με τον Ελληνικό Συναγερμό Στέφανος Πρόκος απεβίωσε τον Αύγουστο του 1953. Η έδρα του αποφασίστηκε σε επαναληπτική εκλογή που διεξήχθη στις 27 Σεπτεμβρίου 1953 και την κέρδισε ο Χρήστος Γκαργκάνας.
1954
Αιτία όλων των αναπληρωματικών εκλογών του 1954 ήταν ο θάνατος των βουλευτών εν ενεργεία.
Θεσσαλονίκης και Δράμας
Η πρώτη αναπληρωματική εκλογή του 1954 έγινε στις 24 Ιανουαρίου στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης (9η συνολικά και 2η στη Θεσσαλονίκη) μετά το θάνατο του βουλευτή του Ελληνικού Συναγερμού Σταμάτιου Παπάζη στις 23 Δεκεμβρίου 1953. Την έδρα κέρδισε ο υποψήφιος του Ελληνικού Συναγερμού, Μιχαήλ Μαυρογορδάτος (ή Μικές) επικρατώντας με 53.631 ψήφους του Ιωάννη Πασαλίδη της ΕΔΑ με 50.452. Την ίδια ημέρα έγινε και αναπληρωματική εκλογή στη Δράμα, έπειτα από το θάνατο στις 13 Δεκεμβρίου 1953 του βουλευτή και υπουργού Λάμπρου Λαμπριανίδη με την έδρα να κερδίζει ο Κωνσταντίνος Λαμπριανίδης του Ελληνικού Συναγερμού με 23.046 ψήφους επικρατώντας του Αλέξανδρου Μπαλτατζή, ο οποίος έλαβε 19.123 ψήφους.
Φθιώτιδας
Στις 14 Μαρτίου 1954 διεξήχθη αναπληρωματική εκλογή για μία έδρα στη Φθιώτιδα, που ήταν κενή μετά το θάνατο του βουλευτή Ιωάννη Μακρόπουλου τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς. Εξελέγη ο Στέφανος Μακρόπουλος με τον Ελληνικό Συναγερμό με 17.513 ψήφους έναντι 6.806 για τον Ευστάθιο Μαλαμίδα από το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Προπυλοβενζόλιο
To προπυλοβενζόλιο ή προπυλοβενζένιο ή προπυλοκυκλοεξατριένιο ή 1-φαινυλοπροπάνιο είναι ένα αρένιο με σύντομο συντακτικό τύπο PhCH2CH2CH3.
Προπυλίωση βενζολίου
Με προπυλίωση βενζολίου κατά Friedel-Crafts, παράγεται προπυλοβενζόλιο :
Μέθοδος Fitting
Από φαινυλαλογονίδιο (PhX), με τη μεθοδο Fitting, παράγεται προπυλοβενζόλιο :
Μέθοδος Grignard
Από φαινυλαλογονίδιο (PhX), με τη μέθοδο Grignard, παράγεται προπυλοβενζόλιο :
Με αποκαρβοξυλίωση κατάλληλων καρβοξυλικών οξέων
1. Από 1-φαινυλοβουτανικό οξύ και 1-φαινυλοβουτανικό οξύ, με αποκαρβοξυλίωση παράγεται προπυλοβενζόλιο :
2. Από οποιοδήποτε προπυλοβενζοϊκό οξύ:
Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων
1. Από οποιαδήπτε προπυλοφαινόλη, με αποξυγόνωση, παράγεται προπυλοβενζόλιο ::
2. Από 3-φαινυλοπροπανάλη, με τη μέθοδο Wolff-Kishner, παράγεται προπυλοβενζόλιο. Π.χ.:
3. Με αναγωγή οποιασδήποτε φαινυλοπροπανόνης - Αντίδραση Clemmensen. Π.χ.:
Καταλυτική αφυδρογόνωση
Αυτή είναι η κύρια βιομηχανική εφαρμογή του προπυλοβενζολίου, από την οποία παράγεται (κυρίως) 1-φαινυλοπροπένιο:
Νίτρωση
Με νίτρωση παράγει o- και π- νιτροπροπυλοβενζόλιο ::
Σουλφούρωση
Με σουλφολυρωση παράγει o- και π- προπυλοβενζοσουλφονικό οξύ :
Αλογόνωση
Με αλογόνωση παράγει o- και π- αλοπροπυλοβενζόλιο :
Αλκυλίωση
Αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts :
Ακυλίωση
Ακυλίωση κατά Friedel-Crafts :
Υδροξυλίωση
Υδροξυλίωση κατά Friedel-Crafts προς o- και π- προπυλοφαινόλη :
Αμίνωση
Αμίνωση κατά Friedel-Crafts προς o- και π- προπυλανιλίνη :
Καρβοξυλίωση
Καρβοξυλίωση κατά Friedel-Crafts προς o- και π- προπυλοβενζοϊκό οξύ :
Αναγωγή
Αναγωγή προς προπυλοκυκλεξάνιο :
Οζονόλυση
Με οζονόλυση παράγονται αιθανοδιάλη και 2-οξοπεντανάλη :
Οξείδωση
Με οξείδωση με KMnO4 παράγεται 1-φαινυλοπροπανόνη :
Αλομεθυλίωση
Με αλομεθυλίωση κατά Blanc παράγονται ορθοαλομεθυλοπροπυλοβενζόλιο και παρααλομεθυλοπροπυλοβενζόλιο ::
Επίδραση καρβενίων
Με μεθυλένιο προς μεθυλοπροπυλοβενζόλια, βουτυλοβενζόλιο, ισοβουτυλοβενζόλιο, δευτεροταγές βουτυλοβενζόλιο και προπυλοκυκλοεπτατριένια:
Πηγές
Κατηγορία:Αρένια Κατηγορία:C9
Ντέινλο
μικρογραφία|342x342εσ|Αγγλία, 878 μ.Χ., οι δανικές κατακτήσεις (Danelaw) σε κόκκινο, αγγλική κυριαρχία σε καφέ και κίτρινο και τα κελτικά εδάφη σε γκρι.
Με την ονομασία Nτέινλο  (Danelaw  «Δανικό δίκαιο», Δανικά: Danelagen) αποκαλείται η επικράτεια της Μεσαιωνικής Αγγλίας, στην οποία οι Σκανδιναβικοί νόμοι των Δανών Βίκινγκ υπερίσχυαν των Αγγλοσαξονικών. Στην επικράτεια εντάσσονταν περιοχές της βόρειας και ανατολικής Αγγλίας, οι οποίες βρίσκονταν υπό τον έλεγχο Δανών και άλλων βόρειων γερμανικών φυλών, όπως οι Νορβηγοί. Η περιοχή βρέθηκε υπό τον έλεγχο των Σκανδιναβών μετά από τις επιδρομές των Χάλφνταν και Ίβαρ του Ασπόνδυλου στην Ανατολική Αγγλία το 865 έως και την εξώθηση του Έρικ Χάραλντσον από την Νορθουμβρία το 954. Το «Δανικό δίκαιο» διέφερε από το Αγγλοσαξονικό δίκαιο που επικρατούσε στην Αγγλία έπειτα από τον Αγγλοσαξονικό εποικισμό της Βρετανίας του 5ου αιώνα. Η παλαιότερη αναφορά του όρου εντοπίζεται τον 11ο αιώνα με την μορφή Dena lage. Τον 11ο αιώνα, το Βασίλειο της Αγγλίας θα αποτελέσει τμήμα της Αυτοκρατορίας της Βόρειας Θάλασσας από το 1013 έως το 1042, όταν ο θρόνος της Αγγλίας, της Νορβηγίας και της Δανίας βρέθηκαν ταυτόχρονα υπό τον έλεγχο του Δανικού στέμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλοσαξονική Αγγλία Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βρετανικών Νησιών
Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε
Ο Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε, δανικά Hans Ulrik Gyldenløve (10 Μαρτίου 1615 - 31 Ιανουαρίου 1645) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν αξιωματικός του Ναυτικού της Δανίας.
Καταρίνα φαν Χέμεσσεν
Η Καταρίνα φαν Χέμεσσεν (φλαμανδικά: Catharina van Hemessen (αναφέρεται και ως Caterina), 1528 – μετά το 1587) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος της περιόδου της Αναγέννησης. Είναι η πρώτη γυναίκα ζωγράφος για την οποία υπάρχει διασωζόμενη τεκμηρίωση. Είναι κατά κύριο λόγο γνωστή για μια σειρά από μικρού μεγέθους πορτρέτα γυναικών, τα οποία ολοκλήρωσε κατά το χρονικό διάστημα από τα τέλη της δεκαετίας του 1540 ως τις αρχές της δεκαετίας του 1550, ενώ παράλληλα δημιούργησε και ορισμένες θρησκευτικού θέματος συνθέσεις.
Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Χριστιανού Δ΄, από την ερωμένη του Κάρεν Άνντερσντόττερ.
Καταρίνα φαν Χέμεσσεν
Συχνά της αποδίδεται η διάκριση ότι δημιούργησε την πρώτη αυτοπροσωπογραφία καλλιτέχνη, ανεξαρτήτως φύλου, που απεικονίζεται καθισμένος μπροστά στο καβαλέτο του. Το πορτρέτο αυτό, που δημιουργήθηκε το 1548, εμφανίζει τη ζωγράφο στα πρώτα στάδια δημιουργίας ενός πορτρέτου και σήμερα αποτελεί τμήμα της συλλογής του Μουσείου Τέχνης της Βασιλείας (Ελβετία). Άλλα έργα της φαν Χέμεσσεν βρίσκονται στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ και στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου.
Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε
Βιογραφία
Το επώνυμο Γκύλντενλιβε (Χρυσός λέων) δινόταν στα νόθα τέκνα των Δανών βασιλέων. Έγινε αξιωματικός του Ναυτικού της Δανίας. Απεβίωσε το 1645 σε ηλικία 30 ετών.
Καταρίνα φαν Χέμεσσεν
Στο δρόμο των γυναικών της εποχής εκείνης, που ήθελαν να γίνουν ζωγράφοι, υπήρχαν πολλά εμπόδια. Η εκπαίδευση περιλάμβανε την ανατομία πτωμάτων και τη μελέτη γυμνών ανδρικών μορφών, ενώ το σύστημα μαθητείας σήμαινε ότι ο μαθητευόμενος όφειλε να μένει με κάποιον μεγαλύτερό του καλλιτέχνη επί 4 ή 5 χρόνια, συχνά ξεκινώντας από ηλικίες 9 ως 15 ετών. Για τους λόγους αυτούς οι γυναίκες καλλιτέχνιδες ήταν ιδιαίτερα σπάνιες και όσες τα κατάφερναν είχαν ως δάσκαλο κάποιον στενό συγγενή τους, όπως στην περίπτωση της φαν Χέμεσσεν, που είχε ως δάσκαλο τον πατέρα της, Γιαν Σάντερς φαν Χέμεσσεν.
Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1641 τη Ρεγκίτσε Γκρούμπε, κόρη του Γίργκεν Γκρούμπε μέλους της παλαιάς αριστοκρατίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Καταρίνα φαν Χέμεσσεν
Βίος
Η Καταρίνα ήταν θυγατέρα του Γιαν Σάντερς φαν Χέμεσσεν (περ. 1500- μετά το 1563), διακεκριμένου μανιεριστή ζωγράφου στην Αμβέρσα, ο οποίος είχε σπουδάσει στην Ιταλία. Πιστεύεται ότι ο πατέρας της ήταν και δάσκαλός της. Η Καταρίνα έγινε το πρώτο θηλυκό μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά και είχε τρεις μαθητές.
Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Καταρίνα φαν Χέμεσσεν
Βίος
Κατά τη διάρκεια του βίου της μνημονεύεται από δύο Ιταλούς βιογράφους καλλιτεχνών, τον Λοντοβίκο Γκουιτσιαρντίνι στην περιγραφή των Κάτω Χωρών του το 1567 και τον Τζόρτζιο Βαζάρι στο Vite... του 1568.
Η Καταρίνα φαν Χέμεσσεν απεβίωσε μετά το 1587.
Έργα
Δημιούργησε δύο τουλάχιστον πίνακες με θρησκευτικά θέματα, αλλά ήταν κατά κύριο λόγο δημιουργός πορτρέτων. Οκτώ μικρά πορτρέτα της και δύο θρησκευτικής θεματολογίας πίνακες, χρονολογούμενοι μεταξύ 1548 και 1552 που φέρουν την υπογραφή της, έχουν διασωθεί. Έφτιαχνε πορτρέτα φαινομενικά οικονομικά εύρωστων ανδρών και γυναικών σε σκούρο φόντο. Οι κομψές μορφές που έφτιαχνε αποπνέουν χαριτωμένη γοητεία και είναι ντυμένες με μοντέρνα ρούχα και αξεσουάρ. Το πλέον γνωστό της έργο είναι η αυτοπροσωπογραφία της. Το υπέγραψε με τη χρονολόγησή του, 1548, και την ηλικία της (20 ετών). Περίπου την ίδια εποχή ζωγράφισε την εικόνα μιας γυναίκας σε ένα παλιού τύπου πιάνο, που μπορεί να είναι το πορτρέτο της αδελφής της.
Τα πορτρέτα της χαρακτηρίζονται από τον ρεαλισμό τους. Η αυτοπροσωπογραφία της και τα υπόλοιπα περίπου έξι πορτρέτα που της αποδίδονται είναι μικρές, ήρεμες εικόνες. Οι εικονιζόμενοι, συχνά καθιστοί, παρουσιάζονται συνήθως σε σκούρο ή ουδέτερο φόντο. Αυτός ο τύπος φόντου και διάταξης κάνουν τα πορτρέτα περισσότερο οικεία.
Οι θρησκευτικού περιεχομένου συνθέσεις της είναι συνήθως λιγότερο επιτυχημένες σε σχέση με τα πορτρέτα της.
Δεν διασώζονται έργα της ύστερα από το 1554, γεγονός που οδήγησε ορισμένους ιστορικούς τέχνης να πιστέψουν ότι η καλλιτεχνική της σταδιοδρομία τερματίστηκε μετά τον γάμο της, κάτι συνηθισμένο στην περίπτωση καλλιτέχνιδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδές ζωγράφοι
ΙΖΑ Μπράουν
Εμπορική Ωοτοκία
Οι κότες ΙΖΑ Μπράουν (ISA Brown), είναι διάσημες στις ΗΠΑ και τη Γαλλία, για την ύπαρξή τους ως όρνιθες κλωβοστοιχιών (battery hens), λόγω του τεράστιου ρυθμού παραγωγής αυγών. Τα τελευταία χρόνια, έχουν επίσης επιτυχώς εφαρμοστεί στην Ευρώπη, σε συστήματα δάπεδο- και ελευθέρας βοσκής.
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Υβριδικά κοτόπουλα
Κριστιάν Μπρυλς
Ο Κριστιάν Μπρυλς είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου 1989 στο Μαλμεντί. Κατάγεται από γερμανόφωνη βελγική οικογένεια, ωστόσο γνωρίζει, επίσης, να ομιλεί ολλανδικά και γαλλικά.
Υπό την μορφή δανεικού από την ομάδα της Γάνδης, αγωνίζεται αυτό τον καιρό για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις. Αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού μέσου.
Βιογραφία
Ο Κριστιάν Μπρυλς ξεκίνησε την καριέρα του από την ΚΑΣ Έουπεν, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας Βελγίου. Τον ίδιο καιρό παρακολουθούσε μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης για να εργαστεί μελλοντικά ως ξυλουργός. Το 2008, εντάχθηκε στην ολλανδική ΜΦΦ Μάαστριχτ, η οποία αγωνιζόταν στην δεύτερη κατηγορία Ολλανδίας.
Το 2010, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΚΦΚ Βέστερλο, ομάδα με την οποία και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην πρώτη κατηγορία Βελγίου. Έπειτα, το 2011, μεταγράφηκε στην Γάνδη, επίσης ομάδα της πρώτης κατηγορίας Βελγίου. Βραβεύτηκε, το 2011, ως ο καλύτερος νεαρός παίκτης του βελγικού πρωταθλήματος.
ΟΖΚ Νις
Το 2013, εγκατέλειψε εκ νέου την γενέθλιο χώρα του και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας, ως δανεικός, με την ΟΖΚ Νις, για διάρκεια ενός έτους με οψιόν αγοράς. Αν και ηλικίας, μόλις, 23 ετών, πρόκειται για την 6η συνολικά ομάδα στην καριέρα του.
Ο Μπρυλς δεν άργησε να καταφέρει να προσαρμοστεί στη νέα του ομάδα. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2013, αυτός που ήταν γνωστός στους συμπαίκτες του με το παρατσούκλι Tintin, διακρίθηκε στα πλαίσια της αναμέτρησης απέναντι στην Λιλ ΟΣΚ, όπου έδωσε δύο ασίστ για τον Ντάριο Τσβίτανιτς. Την αμέσως επόμενη εβδομάδα, για το ντεμπούτο της ΟΖΚ Νις στη νεόχτιστη Allianz Riviera, νέα έδρα του συλλόγου, σημείωσε το πρώτο του τέρμα στην Λιγκ 1, με κεφαλιά εμπρός σε κενή εστία, δίνοντας ακόμη μία ασίστ, την τρίτη του συνολικά στο πρωτάθλημα, και πάλι στον Τσβίτανιτς.
Ιδιαιτέρως γνωστός ως παίκτης στην Jupiler League, αν και άγνωστος αλλού, ο Μπρυλς είχε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει το ταλέντο του αγωνιζόμενος στα γαλλικά γήπεδα, με κύριο προσόν την ενέργεια και την δημιουργικότητα που βγάζει στον αγωνιστικό χώρο, όπως έχει περιγράψει ο ίδιος τον εαυτό του, αν και ικανός να είναι εκτός ρυθμός σε ορισμένες αναμετρήσεις, όπως συνέβη σε αναμέτρηση, όπου η ομάδα του γνώρισε την ήττα από την ΦΚ Ναντ, στα πλαίσια της 7ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Αναμέτρηση στη διάρκεια της οποίας, ο Κλοντ Πυέλ τον αντικατέστησε εσπευσμένα. Στις 18 Οκτωβρίου, έλαβε το βραβείο του "aiglon du mois", ως αποτέλεσμα των πολύ καλών του εμφανίσεων για τον μήνα Σεπτέμβριο από τους οπαδούς του συλλόγου.
Πηγές
Christian Brüls Profile at Transfermarkt.de, transfermarkt.de, accessed 17 February 2010.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑΣ Όιπεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑΑ Γάνδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΦΦ Μάαστριχτ
Ιωάννης Δ΄ Μέγας Κομνηνός
Ο Ιωάννης Δ' Μέγας Κομνηνός (1403 - 22 Απριλίου 1459) ήταν αυτοκράτορας της Τραπεζούντας από το 1429 έως τον θάνατό του. Ήταν ο γιος του προκατόχου του Αλέξιου Δ'. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η επέκταση των Οθωμανών φαινόταν ότι δεν μπορούσε να αποτραπεί, όταν το 1453 αλώθηκε η Κωνσταντινούπολη.
Μέχρι την οριστική ενθρόνηση
Ο Ιωάννης το 1417 ονομάστηκε συμβασιλέας από τον πατέρα του και έλαβε τον τίτλο του δεσπότη. Ο ίδιος πιστεύοντας ότι είχε την υποστήριξη της αριστοκρατίας, επιδεικνύοντας αλαζονική συμπεριφορά προσπάθησε να καταλάβει τον θρόνο. Η προσπάθειά του αυτή αρχικά απέτυχε, όμως έχοντας την ανεπίσημη υποστήριξη Γενουατών και Γεωργιανών (παντρεύτηκε την κόρη του Γεωργιανού βασιλιά) κατάφερε να επιβληθεί, να συλλάβει και να διατάξει, κατά μία εκδοχή, τον θάνατο του πατέρα του. Ο Ιωάννης, που πήρε αργότερα την προσωνυμία «Καλογιάννης», ισχυρίσθηκε ότι δεν είχε διατάξει τον θάνατο του πατέρα του, αλλά μόνο τη σύλληψή του. Έτσι τους δολοφόνους, τους τιμώρησε με φρικτό τρόπο.
Συγκρούσεις με τους Τουρκομάνους
Λίγο μετά την άνοδο στον θρόνο ο Ιωάννης αντιμετώπισε τον σεΐχη Αρταβίλη (Ertebil), ο οποίος είχε συγκεντρώσει πλήθος ατάκτων Τουρκομάνων για να καταλάβει την Τραπεζούντα. Ο στρατός της Τραπεζούντας, συγκεντρώθηκε στην ποντιακή πόλη Κορδύλη, στην περιοχή του Μεσοχαλδίου. Ο Ιωάννης υπολόγιζε σε διπλή επίθεση, από την ξηρά και από τη θάλασσα, όμως η θαλασσοταραχή ανέτρεψε τα σχέδιά του. Ο στρατός του τελικά νικήθηκε και οι Τουρκομάνοι έφθασαν στην Τραπεζούντα, όπου είχε ξεσπάσει πυρκαγιά. Αν και οι κάτοικοι της πόλης πίστεψαν ότι η πόλη είχε παραδοθεί και πανικόβλητοι την εγκατέλειπαν, ο ίδιος ο Ιωάννης και η φρουρά του (περίπου 50 άντρες) την υπερασπίστηκαν με δυσκολία και κατάφεραν να απωθήσουν τους πολιορκητές.
Σχέσεις με τους Οθωμανούς
Την εποχή εκείνη η δύναμη των Οθωμανών επεκτεινόταν ραγδαία στην ευρύτερη περιοχή και η αντιμετώπισή τους θα μπορούσε να γίνει μόνο με τη δημιουργία ισχυρής συμμαχίας με τα γειτονικά κράτη. Ο Ιωάννης για αυτό προσπάθησε να οργανώσει συμμαχία με τους μουσουλμάνους εμίρηδες της περιοχής, όπως τον ηγέτη των Τουρκομάνων Ασπροπροβατάδων, που έδωσε σε γάμο μια από τις κόρες του, όπως επίσης και με τον βασιλιά της Γεωργίας.
Το 1442 η Τραπεζούντα γλύτωσε την πολιορκία από τον οθωμανικό στόλο λόγω θαλασσοταραχής. Όταν ο Μωάμεθ Β', ανέλαβε την εξουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Τραπεζούντα ανανέωσε τη συνθήκη ειρήνης που είχε συνάψει με τον προκάτοχό του Μουράτ Β'. Όμως για τον Μωάμεθ Β', δεν φαίνονταν κάτι τέτοιο δεσμευτικό. Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453), η Τραπεζούντα όφειλε να επισκέπτεται κάθε χρόνο τη νέα οθωμανική πρωτεύουσα προσκομίζοντας φόρο υποτέλειας και δώρα. Το 1456 ο Μωάμεθ διέταξε τον Οθωμανό διοικητή της Αμάσειας να καταλάβει την Τραπεζούντα, η οποία μαστίζονταν τότε από λοιμό. Τελικά η κατάληψη της πόλης δεν ολοκληρώθηκε, αλλά ο Ιωάννης υποχρεώθηκε να αυξήσει τον φόρο υποτέλειας.
Το 1459 ο Ιωάννης πέθανε ενώ η κατάσταση για την Αυτοκρατορία ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη και αγωνιζόταν για την επιβίωσή της.
Νομίσματα
Έκοψε αργυρά άσπρα. Στη μία όψη ο Ιωάννης Δ' έφιππος με επιγραφή ΙΩ. Ο ΚΟΜ. Στην άλλη ο άγ. Ευγένιος έφιππος με επιγραφή Ο Α. ΕVΓΕΝ.
Οικογένεια
Ο Ιωάννης Δ΄ παντρεύτηκε δύο φορές, η πρώτη του σύζυγος ήταν μία από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, κόρη του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας και η δεύτερη μία πριγκίπισσα των Τουρκομάνων. Πιθανότατα από τον πρώτο του γάμο είχε τους εξής απογόνους:
Ούλριχ Τρετίν
Ο Ούλριχ Τρετίν (γερμανικά: Ulrich Trettin), είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και σκακιστής στην Ανατολική Γερμανία. Είναι παντρεμένος με την Ολυμπιονίκη και παγκόσμια πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ Christine Errath και έχουν δύο παιδιά.
Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή τουρνουά κυρίως πριν το χτίσιμο του τείχους του Βερολίνου όπως στο Κάιρο, στην Αλεξάνδρεια, στο Ντίσελντορφ, ή στο Einbeck. Με τον οριστικό διαχωρισμό της Γερμανίας το 1961 συμμετείχε μόνο σε τουρνουά χωρών του ανατολικού μπλοκ. Ήταν πρωταθλητής ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1967, 1968 και το 1969.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Σελινούντας (ποταμός Ηλείας)
Ο Σελινούντας ή Σελινούς είναι ποταμός της Ηλείας ένας από τους παραποτάμους του Αλφειού. Ο Σελινούντας πηγάζει στην Ηλεία και στην περιοχή της Σκιλουντίας, φτάνοντας στα Μακρίσια. Σε κοντινή απόσταση από τον λόφο και το δάσος του Προφήτη Ηλία σχηματίζει χαράδρα και έπειτα χύνεται στον Αλφειό.
Στην αρχαιότητα διέσχιζε την αρχαία πόλη Σκιλλουντία ή Σκιλούς. Ο Ξενοφών απέκτησε κτήμα στην περιοχή, προσφορά των Λακεδαιμόνιων, που το διέσχιζε ο ποταμός και στις όχθες του υπήρχε πλούσια πανίδα με θηράματα για κυνήγι αλλά και φρούτα και άλλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού
Νους
Ο νους ή διάνοια είναι ένα σύνολο νοητικών ικανοτήτων που συμπεριλαμβάνει την συνείδηση, την αντίληψη, την σκέψη, την κρίση και την μνήμη.
Είναι η δύναμη του συλλογισμού και των σκέψεων ενός ανθρώπινου όντος. Κατέχει τη δύναμη της φαντασίας, της αναγνώρισης και της εκτίμησης, και είναι υπεύθυνος για την επεξεργασία των συναισθημάτων και των συγκινήσεων, με αποτέλεσμα τις συμπεριφορές και τις δράσεις.
Δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτός ορισμός του τι είναι νους και ποιες είναι οι διακριτικές ιδιότητές του, αν και υπάρχει μια μακρά παράδοση των ερευνών στη φιλοσοφία, στη θρησκεία, στην ψυχολογία και στην γνωσιακή επιστήμη. Το κύριο ανοικτό ερώτημα σχετικά με τη φύση του νου είναι το πρόβλημα νου-σώματος, η οποία διερευνά τη σχέση του νου με το φυσικό εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Τυπικές απόψεις περιλαμβάνουν τον δυϊσμό και τον ιδεαλισμό, οι οποίες εξετάζουν το νου κάπως ξεχωριστό από φυσική ύπαρξη, και τον φυσικαλισμό και την λειτουργικότητα, οι οποίες ισχυρίζονται ότι ο νους είναι περίπου ταυτόσημος με τον εγκέφαλο ή να αναχθεί σε φυσικά φαινόμενα όπως η νευρωνική δραστηριότητα. Ένα άλλο ερώτημα αφορά το ποια είδη των όντων είναι ικανά να έχουν νου, για παράδειγμα, αν ο νους είναι αποκλειστικά για τους ανθρώπους, να κατέχεται επίσης από ορισμένα ή όλα τα ζώα, από όλα τα ζωντανά όντα, ή αν ο νους μπορεί επίσης να είναι μια ιδιότητα ορισμένων τύπων τεχνητών μηχανών.
Όποια και αν είναι η φύση του, είναι γενικά αποδεκτό ότι ο νους είναι αυτό που επιτρέπει σε ένα ον να έχει υποκειμενική συνείδηση ​​και αποβλεπτικότητα προς το περιβάλλον του, να αντιλαμβάνεται και να απαντάει σε ερεθίσματα με κάποιο είδος του οργανισμού, και να έχει συνείδηση ​, συμπεριλαμβανομένου την σκέψη και το συναίσθημα.
Η έννοια του νου είναι κατανοητή σε πολλούς διαφορετικούς τρόπους από πολλές διαφορετικές πολιτισμικές και θρησκευτικές παραδόσεις. Κάποιοι βλέπουν το μυαλό ως μια ιδιότητα αποκλειστικά για τους ανθρώπους, ενώ άλλοι περιγράφουν τις ιδιότητες του νου σε μη ζωντανές οντότητες (π.χ. παμψυχισμός και ανιμισμός), σε ζώα και σε θεότητες. Σε μερικές από τις πρώτες ιδιότητες, καταγράφονται οι εικασίες που συνδέονται με το νου (που μερικές φορές περιγράφονται ως ταυτόσημοι με την ψυχή ή το πνεύμα) σε θεωρίες σχετικές τόσο στη ζωή μετά το θάνατο, όσο και στη κοσμολογική και φυσική τάξη, όπως για παράδειγμα, στα δόγματα του Ζωροάστρη, του Βούδα, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και άλλων αρχαίων Ελλήνων, Ινδών και, αργότερα, ισλαμικών και μεσαιωνικών ευρωπαίων φιλοσόφων.
Ο νους του ανθρώπου, σύμφωνα με τον Μέγα Βασίλειο τον Γρηγόριο Παλαμά και τη  Νηπτική Πατερική Διδασκαλία είναι ο οφθαλμός της ψυχής, ο οποίος, κατά ορά τον Δημιουργό του Θεό.Είναι η ενέργεια εκείνη της ψυχής, μέσω της οποίας ο άνθρωπος αποκτά την εμπειρία της Θεανθρώπινης πορείας και ζωής. Αυτή η εμπειρία διατυπώνεται και εκφράζεται μέσω της λογικής.
Σημαντικοί φιλόσοφοι του νου είναι οι Πλάτωνας, Ντεκάρτ, Λάιμπνιτς, Σέαρλ, Ντένετ, Νάγκελ και Τσάλμερς. Επίσης ψυχολόγοι, όπως ο Φρόυντ και ο Τζέιμς, και επιστήμονες πληροφορικής, όπως ο Τζέιμς και ο Πούτναμ ανέπτυξαν σημαίνουσες θεωρίες σχετικά με τη φύση του νου. Η δυνατότητα του μη ανθρώπινου νου, διερευνάται στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία συνεργάζεται στενά σε σχέση με την κυβερνητική και με την θεωρία των πληροφοριών για την κατανόηση των τρόπων με τους οποίους η επεξεργασία πληροφοριών από μη βιολογικές μηχανές είναι συγκρίσιμη ή διαφορετική από τα νοητικά φαινόμενα στον ανθρώπινο νου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυαλό Κατηγορία:Γνωσιακή επιστήμη Κατηγορία:Φιλοσοφία του νου Κατηγορία:Έννοιες στη μεταφυσική Κατηγορία:Γνώση Κατηγορία:Νοημοσύνη Κατηγορία:Ιστορία της ψυχολογίας
Νίλτον Σάντος
Ο Νίλτον ντος Σάντος (πορτογαλικά Βραζιλίας: Nílton dos Santos, [ορθή προφορά:ˈniwtõ ˈsɐ̃tus], 16 Μαΐου 1925 – 27 Νοεμβρίου 2013) ήταν διεθνής Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως αριστερός πλάγιος αμυντικός. Με την Εθνική Βραζιλίας, υπήρξε μέλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 και του 1962, κατακτώντας και τα δύο. Θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους αμυντικούς όλων των εποχών,  καθώς επίσης είναι και μέλος της  καλύτερης ενδεκάδας του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Ονομάστηκε «η εγκυκλοπαίδεια» λόγω της γνώσης του για το άθλημα του ποδοσφαίρου. Εκτός από τις αμυντικές του ικανότητες παγκόσμιας η πολύ καλή τεχνική του τον βοήθησαν στις επιθετικές του πρωτοβουλίες. «Εκείνη την εποχή ήταν σχεδόν απαγορευμένο για έναν πλάγιο αμυντικό να περάσει από τη μεσαία γραμμή», έλεγε ο Νίλτον Σάντος χρόνια αργότερα, όμως οι επιθετικές του ικανότητες ήταν αυτές που τον έκαναν να ξεχωρίζει.
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική του ομάδα κατά τη διάρκεια του Κόπα Αμέρικα του 1949 σε αγώνα απέναντι στην Κολομβία (5–0). Ο Νίλτον ήταν βασικός παίκτης στην άμυνα κατά τη διάρκεια των τελικών φάσεων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954, 1958 και 1962 (ήταν επίσης στην ομάδα της Βραζιλίας για τους τελικούς του 1950, αλλά δεν αγωνίστηκε)  και έγινε διάσημος για τη δημιουργία ενός υπέροχου τέρματος με ατομική προσπάθεια στη διοργάνωση του 1958, όταν έπαιξε η Βραζιλία απέναντι στην Αυστρία. Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης του 1958. Ήταν από τους αρνητικούς πρωταγωνιστές του αγώνα με την Ουγγαρία στη διοργάνωση του 1954 (προημιτελικός που έληξε με νίκη των Μαγυάρων με 4–2), μιας συνάντησης που έμεινε γνωστή ως "Μάχη της Βέρνης", συνάντηση στην οποία αποβλήθηκε. Κατέκτησε επίσης το Κόπα Αμέρικα δύο φορές (1949, 1952), ενώ τρεις φορές ήταν στη δεύτερη θέση (1953, 1957, 1959). Στη διοργάνωση του 1957 συμμετείχε σε όλους τους αγώνες εκτός αυτού με την Αργεντινή που έληξε με νίκη των μελλοντικών τροπαιούχων με 3–0. Με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας αγωνίστηκε σε 75 συναντήσεις και σημειώσε 3 γκολ. Το τελευταίο του παιχνίδι ήταν ο νικηφόρος τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962.
Αφού σταμάτησε να παίζει η «εγκυκλοπαίδεια ποδοσφαίρου» είχε μια σύντομη καριέρα ως προπονητής. Πέρασε από πέντε μικρές ομάδες (Galícia and Vitória da Bahia, Bonsucesso, São Paulo do Rio Grande do Sul και Taguatinga de Brasília), αλλά σύντομα εγκατέλειψε την καριέρα του προπονητή. Εξειδικεύτηκε στην αφήγηση διασκεδαστικών αποσπασμάτων από τη ζωή του Γκαρίντσα, του συμπαίκτη και στενού φίλου του για πολλά χρόνια. Το 2000 ανέπτυξε ένα κοινωνικό πρόγραμμα με νέους μέσω του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Τοκαντίνς, η τοπική κυβέρνηση τον τίμησε με τη μετονομασία του σταδίου σε Nilton Santos Stadium στο Πάλμας.
Το 1998 στις εκλογές που διεξήγαγε η FIFA, ο Σάντος χαρακτηρίστηκε ως ο καλύτερος αριστερός οπισθοφύλακας όλων των εποχών και επιλέχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα του 20ού αιώνα. Μία από τις διακρίσεις του ήρθε το 2004, όταν ο Πελέ, τον ονόμασε έναν από τους 125 καλύτερους ποδοσφαιριστές εν ζωή. Συνεχίζοντας, το 2009, ήταν ο παραλήπτης του Golden Foot Legends βραβείου. Το 2009 ένα άγαλμά του εγκαινιάστηκε μπροστά από τις πύλες στον τομέα της Δυτικής πτέρυγας στο Ολυμπιακό Στάδιο Ζοάο Χαβελάνζε, το οποίο αργότερα θα μετονομαστεί στο "Στάδιο Νίλτον Σάντος" ως αφιέρωμα από το σύλλογο στο μεγάλο ποδοσφαιριστή.
thumb|Το άγαλμα του Νίλτον Σάντος Παρέμεινε κοντά στην ομάδα του Μποταφόγκο και σε μεγάλη ηλικία χωρίς να διατηρηθεί επίσημη σχέση με την ομάδα. Το 2008, προσεβλήθει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ και έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε γηροκομείο λόγω των οικονομικών του δυσχερειών. Ο Σάντος απεβίωσε από πνευμονική λοίμωξη στις 27 Νοεμβρίου 2013, σε ηλικία 88 ετών, στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Τίτλοι
Μποταφόγκο Βραζιλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962 Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παγκόσμια Ομάδα του 20ού αιώνα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατάνου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατάνου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στον Πλάτανο στον Νομό Αχαΐας. Βρίσκεται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας, λίγο έξω από τα όρια του οικισμού. Ο σταθμός άνοιξε στις 22 Ιουνίου 2020 και εξυπηρετείται από τα τρένα ανάμεσα στο Αίγιο και το Κιάτο.
Ο σταθμός Πλατάνου δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο παλαιό σιδηροδρομικό επί της κατηργημένης σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας των πρώην Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά του σημερινού σταθμού, εγγύτερα της παραλίας του Κορινθιακού Κόλπου.
Πλάτανος Πλάτανος Πλάτανος
Κοροπασσός
Κοροπασσός (Κοροπασσός), γνωστή και ως Κοροπισσός  όπως φαίνεται το όνομα στα νομίσματά της, ήταν πόλη της αρχαίας Λυκαονίας, κατοικημένη στους ρωμαϊκούς χρόνους. Ο Στράβων λέει ότι το όριο μεταξύ των Λυκαώνων και των Καππαδόκων είναι η διαδρομή μεταξύ του Κοροπασσού της Λυκαονίας και της Γαρεάθυρας, μιας μικρής πόλης των Καππαδόκων. Η απόσταση μεταξύ αυτών των δύο θέσεων ήταν περίπου 120 στάδια. Στο δεύτερο από αυτά τα δύο αποσπάσματα το όνομα της Καππαδοκικής πόλης γράφεται Garsaura, που είναι και το αληθινό όνομα. Το μέρος είναι επομένως κοντά στα δυτικά σύνορα της Καππαδοκίας, νότια της αλυκής της Τάττα. Η Αδοπισσός στον Κλαύδιο Πτολεμαίο είναι μάλλον το ίδιο μέρος.
Η τοποθεσία της πόλης βρίσκεται κοντά στο Ακχάν της Ασιατικής Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας Ακσαράι Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυκαονίας
Μάρτιν Ράιλ
Ο σερ Μάρτιν Ράιλ (Martin Ryle, 27 Σεπτεμβρίου 1918 – 14 Οκτωβρίου 1984) ήταν Άγγλος ραδιοαστρονόμος, ο οποίος ανέπτυξε επαναστατικά συστήματα ραδιοανιχνεύσεως (σύνθεση διαμετρημάτων) και τα εφάρμοσε για τον ακριβή προσδιορισμό των θέσεων και την απεικόνιση ασθενών ραδιοπηγών με υψηλή ανάλυση. Με βελτιωμένο εξοπλισμό, ο Ράιλ είχε ήδη παρατηρήσει τους πιο απομακρυσμένους γνωστούς γαλαξίες στο Σύμπαν. Υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία Καθηγητής της Ραδιοαστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και ο ιδρυτής και διευθυντής του Ραδιοαστεροσκοπείου Mullard έξω από το Κέιμπριτζ. Διετέλεσε Βασιλικός Αστρονόμος από το 1972 μέχρι το 1982. Οι Ράιλ και Άντονυ Χιούις μοιράστηκαν το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1974, το πρώτο Βραβείο Νόμπελ που δόθηκε ποτέ σε αναγνώριση ερευνών στην αστρονομία.
Κατά τη δεκαετία του 1970 ο Ράιλ έστρεψε την προσοχή του εκτός της αστρονομίας σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα, τα οποία θεώρησε περισσότερο επείγοντα.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Μάρτιν Ράιλ γεννήθηκε στο Μπράιτον. Γονείς του ήταν ο καθηγητής της επιδημιολογίας και βασιλικός ιατρός Τζων Άλφρεντ Ράιλ (1889-1950) και η σύζυγός του Μίριαμ, το γένος Σκάλυ (Miriam Scully-Ryle). Θείος του ήταν ο Καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Γκίλμπερτ Ράιλ.
Ο Μάρτιν πήγε σχολείο στο Κολέγιο του Μπράντφηλντ (στο ομώνυμο χωριό του Μπέρκσαϊρ) και στη συνέχεια πήρε πτυχίο φυσικής από το Κολέγιο Κράιστ Τσερτς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το 1939 εργάσθηκε στο Ίδρυμα Ερευνών Τηλεπικοινωνιών (TRE) πάνω στη σχεδίαση κεραιών για αερομεταφερόμενο εξοπλισμό ραντάρ στα πλαίσια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο πήρε μια υποτροφία στο Εργαστήριο Κάβεντις, στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Σελλήεντας (ποταμός Ηλείας)
Ο Σελλήεντας ή Νότιος Λάδωνας ή Λαγανέϊκο ποτάμι, είναι ποταμός της Ηλείας ένας από τους παραποτάμους του Πηνειού. Καλείται επίσης Ηλειακός Λάδωνας και Πηνειακός Λάδωνας.
Μάρτιν Ράιλ
Σταδιοδρομία και έρευνες
Η αρχική έρευνα του Ράιλ στο Κέιμπριτζ αφορούσε τα ραδιοκύματα που προέρχονταν από τον Ήλιο. Το ενδιαφέρον του μετατοπίσθηκε ωστόσο γρήγορα σε άλλα πεδία και από νωρίς υποστήριξε πως η Ομάδα Αστροφυσικής του Κάβεντις έπρεπε να αναπτύξει νέες παρατηρησιακές τεχνικές. Ο Ράιλ απετέλεσε έτσι τον βασικό παράγοντα για την επινόηση και τη βελτίωση της αστρονομικής συμβολομετρίας και της συνθέσεως διαμετρημάτων. Οι τεχνικές αυτές έστρωσαν τον δρόμο για μια επαναστατική αναβάθμιση στην ποιότητα των ραδιοαστρονομικών δεδομένων. Το 1946 ο Ράιλ κατασκεύασε το πρώτο αστρονομικό (ραδιο)συμβολόμετρο πολλών στοιχείων.
Σελλήεντας (ποταμός Ηλείας)
Περιγραφή
Πηγάζει από την Φολόη στα σύνορα Αχαΐας και Ηλείας και ρέει προς τα δυτικά του νομού. Εκβάλει στο φράγμα του Πηνειού στο σημείο που συναντούνται, παλαιότερα πριν την κατασκευή του φράγματος στον ίδιο τον Πηνειό, πλησίον του χωριού Αγραπιδοχώρι. Στην αρχαιότητα διέσχιζε το Πυλιακό πεδίο και στο σημείο που συναντούσε τον Πηνειό υπήρξε η αρχαία πόλη Ηλειακή Πύλος ενώ στις όχθες του βρισκόταν και η αρχαία Εφύρα. Ο Σελλήεντας αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς ακόμα και από τον Όμηρο στην Ιλιάδα.
Μάρτιν Ράιλ
Σταδιοδρομία και έρευνες
Ο Ράιλ καθοδήγησε την ομάδα της ραδιοαστρονομίας του Κάβεντις στη δημιουργία αρκετών σημαντικών καταλόγων ραδιοπηγών. Ο γνωστότερος από αυτούς, ο Τρίτος Κατάλογος ραδιοπηγών του Κέιμπριτζ (3C), που δημοσίευσαν το 1959, βοήθησε στην ανακάλυψη του πρώτου κβάζαρ («ημιαστέρα»).
Σελλήεντας (ποταμός Ηλείας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας Κατηγορία:Ηλειακός Πηνειός
Μάρτιν Ράιλ
Σταδιοδρομία και έρευνες
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως λέκτορας της φυσικής στο Κέιμπριτζ (1948-1959), ο Ράιλ έγινε ο ιδρυτής και διευθυντής του Ραδιοαστεροσκοπείου Mullard έξω από το Κέιμπριτζ (1957). Το 1952 εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας και το 1959 έγινε ο πρώτος στην ιστορία Καθηγητής της Ραδιοαστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Το 1966 έγινε ιππότης (τίτλος του «σερ») και το 1972 διαδέχθηκε τον σερ Ρίτσαρντ Γούλεϋ στη θέση του Βασιλικού Αστρονόμου, την οποία διατήρησε μέχρι το 1982.
Χαρακτήρας και διαφωνίες
Ο Ράιλ εργαζόταν συχνά σε ένα απομονωμένο γραφείο στο Ραδιοαστεροσκοπείο Mullard, προκειμένου να αποφεύγει οχλήσεις από άλλα μέλη του Εργαστηρίου Κάβεντις και την εμπλοκή του σε έντονες διαμάχες, καθώς είχε θυμώδη ιδιοσυγκρασία. Ανησυχούσε ότι το Κέιμπριτζ θα έχανε τη θέση του στη ραδιοαστρονομία, καθώς άλλες ομάδες στον νέο αυτόν κλάδο είχαν πολύ καλύτερη χρηματοδότηση. Για τον λόγο αυτόν, ενεθάρρυνε κάποια δόση μυστικότητας σχετικά με τις μεθόδους του στη σύνθεση διαμετρημάτων, ώστε να διατηρήσει ένα πλεονέκτημα για την ομάδα του Κέιμπριτζ.
Ο Ράιλ είχε ζωηρές συζητήσεις με τον Φρεντ Χόυλ του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Κέιμπριτζ σχετικά με τη θεωρία της σταθεράς καταστάσεως του δεύτερου για το Σύμπαν, κάτι που περιόρισε τη συνεργασία μεταξύ της Ομάδας Αστροφυσικής του Κάβεντις και του Ινστιτούτου Αστρονομίας κατά τη δεκαετία του 1960.
Πόλεμος, ειρήνη και ενέργεια
Τη δεκαετία του 1970 ο Ράιλ έστρεψε μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς του από την αστρονομία σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Με δημοσιεύματα από το 1976 και έπειτα, παρά την ασθένεια που τον συνόδευσε ως τον θάνατό του το 1984, επεδίωξε με πάθος ένα πρόγραμμα για την κοινωνικώς υπεύθυνη χρήση της επιστήμης και της τεχνολογίας. Τα βασικά σημεία του ήσαν:
Το 1983 ο Ράιλ ανταποκρίθηκε σε ένα αίτημα του προέδρου της Ποντιφίκειας Ακαδημίας Επιστημών για προτάσεις θεμάτων προς συζήτηση σε μία συνάντηση με τον γενικό τίτλο «Επιστήμη και Ειρήνη». Η απάντηση του Ράιλ εκδόθηκε μετά τον θάνατό του ως Η επιστολή του Μάρτιν Ράιλ, ενώ συντομευμένη βρίσκεται στο περιοδικό New Scientist υπό τον τίτλο Martin Ryle's Last Testament. Η επιστολή καταλήγει με τη φράση: «Η εξυπνάδα μας έχει αναπτυχθεί φοβερά – αλλά όχι η σοφία μας.»
Τιμητικές διακρίσεις
Εκτός από το Βραβείο Νόμπελ, ο σερ Μάρτιν Ράιλ δέχθηκε πολυάριθμες τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και οι εξής:
Προσωπική ζωή
Ο Ράιλ ήταν έμπειρος ραδιοερασιτέχνης ήδη πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε το σήμα κλήσεως G3CY της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Ράιλ ήταν έγγαμος, με τη Ροουίνα Πάλμερ (Rowena Palmer), από το 1947. Απεβίωσε στο Κέιμπριτζ σε ηλικία 66 ετών, κατόπιν μακράς ασθενείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Τατεβίκ Σαζανταριάν
Η Τατεβίκ Σαζανταριάν (αρμενικά: Տաթևիկ Տիգրանի Սազանդարյան, 2 Σεπτεμβρίου 1916 - 6 Οκτωβρίου 1999) ήταν Σοβιετική και Αρμένισα mezzo-soprano της όπερας, η οποία το 1959 έγινε μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης. Γεννήθηκε στο Χντζορέσκ, αλλά μεγάλωσε στο Μπακού, ενώ σε ηλικία 10 ετών τραγούδαγε ως σολίστ σε παιδικές χορωδίες. Στην ηλικία των 16 ετών, μετακόμισε στη Μόσχα, όπου ξεκίνησε να τραγούδα σε ερασιτεχνικές παραστάσεις. Μόλις το ταλέντο της έγινε γνωστό, ξεκίνησε να σπουδάζει μουσική στη Μόσχα, υπό τις οδηγίες του Ρούμπεν Σονόνοφ.
Το 1933, ξεκίνησε να δίνει παραστάσεις και σε κονσέρτα. Μετά από λίγο καιρό, επέστρεψε στην Αρμενία, όπου ξεκίνησε να σπουδάζει στο Μουσικό και Δραματικό Σχολείο του Γερεβάν, υπό τις οδηγίες του Σάργκις Μπαρχουρταριάν. Το 1937, έγινε σολίστ της Κρατικής Όπερας του Γερεβάν. Εκεί εργάστηκε από το 1937 έως και το 1961. Αξιομνημόνευτοι έγιναν οι ρόλοι της στην όπερα Arshak II, ως Parandzem του Τιγκράν Τσουχατζιάν και στην όπερα David Bek, του Αρμέν Τιγκρανιάν, ως Tamar. Επίσης, ερμήνευσε και πρωταγωνιστικούς ρόλους σε κλασικές όπερες όπως η Carmen, του Ζωρζ Μπιζέ, η Aida, του Τζουζέπε Βέρντι και η Eugene Onegin του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι.
Από το 1961, ήταν δασκάλα στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν, ενώ από το 1970, έγινε καθηγήτρια του ωδείου. Παράλληλα, εκείνη την περίοδο ήταν η βασική σολίστ του μουσικού τμήματος του Θεατρικού Ινστιτούτου του Γερεβάν. Στη διάρκεια της καριέρας της έλαβε μεγάλη αναγνωρισιμότητα τόσο εντός της Σοβιετικής Ένωσης, τραγουδώντας στις μεγαλύτερες πόλεις της ΕΣΣΔ, όσο και εκτός, ερμηνεύοντας σε χώρες όπως η Σουηδία, η Περσία, η Τυνησία, η Ουγγαρία, η Συρία, το 1956, το Βέλγιο, το 1958 και 1962, η Ελλάδα, το 1959, η Τσεχοσλοβακία, το 1960 και η Γαλλία, το 1963. Απεβίωσε το 1999, στο Γερεβάν. Η Σαζανταριάν, έλαβε αρκετές βραβεύσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας της, μεταξύ αυτών το Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ, το 1951, καθώς και από το αρμενικό Τάγμα του Άγιου Μεσρώπ Μαστότς, το 1997. Το 2016, γραμματόσημο στην Αρμενία έφερε το πρόσωπό της, στα 100 χρόνια από τη γέννησή της. Τον Μάιο του 2017, πραγματοποιήθηκε κονσέρτο προς τιμήν της, στο Εθνικό Θέατρο του Γερεβάν.
Παραπομπές
<References/>
Κατηγορία:Αρμένιοι τραγουδιστές Κατηγορία:Σοβιετικοί τραγουδιστές Κατηγορία:Τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Μεσόφωνοι
Πριγκίπισσες της Disney
350px|thumb|right|Οι πριγκίπισσες της Disney με την σειρά: Η Χιονάτη, η [[Άριελ (Η Μικρή Γοργόνα)|Άριελ, η Τιάνα, η Ραπουνζέλ, η Σταχτοπούτα, η Αυγή, η Γιασμίν και η Μπελ με τους πρίγκιπες τους.]] Οι Πριγκίπισσες της Disney είναι ένα franchise πολυμέσων και σειρά παιχνιδιών που ανήκει στην εταιρεία Walt Disney. Δημιουργήθηκε από τον πρόεδρο της Disney Consumer Products Andy Mooney. Το franchise περιλαμβάνει μια σειρά από πρωταγωνίστριες που έχουν εμφανιστεί σε διάφορα franchise της Disney.
Το franchise δεν περιλαμβάνει όλες τις πριγκίπισσες από το σύνολο των μέσων που ανήκουν στην Disney, αλλά αναφέρεται σε επιλεγμένους χαρακτήρες από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των πρωταγωνιστών ταινιών κινουμένων σχεδίων από την Walt Disney Pictures, με δώδεκα χαρακτήρες από την Walt Disney και ένα χαρακτήρα από ταινία της Pixar. Οι πριγκίπισσες είναι: η Χιονάτη, η Σταχτοπούτα, η Αυγή, η Άριελ, η Μπελ, η Γιασμίν, η Ποκαχόντας, η Μουλάν, η Τιάνα, η Ραπουνζέλ, η Μέριντα, η Βαϊάνα και η Ράια.
Οι πριγκίπισσες
Ο επίσημος κανόνας των Πριγκιπισσών της Disney: Γυναίκες πρωταγωνίστριες, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν βασιλικούς δεσμούς μέσα στα φανταστικά τους σύμπαντα, από δεκατρείς επιλεγμένες ταινίες της Disney. Στις πριγκίπισσες δόθηκε ένας επίσημος αριθμός στη σειρά franchise με βάση τη χρονολογική σειρά με την οποία κυκλοφόρησαν οι ταινίες τους, ξεκινώντας με τη Χιονάτη ως την πρώτη και πρωτότυπη Πριγκίπισσα της Disney, με τη Σταχτοπούτα να είναι η δεύτερη, ακολουθούμενη από την Αυγή και ούτω καθεξής.
Η Χιονάτη είναι η πρώτη πριγκίπισσα του συνόλου, πρωταγωνίστρια της ταινίας "Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι", πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Disney. Η Χιονάτη είναι μια όμορφη κοπέλα, με κοντά μαύρα μαλλιά, κόκκινα χείλη και λευκό δέρμα. Αναγκάζεται να ζήσει σε ένα απομακρυσμένο σπίτι με επτά νάνους για να σωθεί από τη διώκτριά της, την κακιά βασίλισσα.
Η Αυγή είναι η τρίτη πριγκίπισσα. Όταν ήταν μωρό, μια κακιά νεράιδα τη καταράστηκε να κοιμηθεί για πάντα στα δέκατα έκτα γενέθλιά της. Για να το αποτρέψουν, τρεις καλές νεράιδες την υιοθέτησαν και τη μεγάλωσαν μακριά από το βασίλειο σαν δικό τους παιδί. Ωστόσο η κατάρα εκπληρώθηκε και μόνο το φιλί της αληθινής αγάπης ήταν ικανό να σώσει την Αυγή.
Η Άριελ είναι η τέταρτη πριγκίπισσα. Έχει κόκκινα μαλλιά και γαλανά μάτια και είναι γοργονοπριγκίπισσα. Θα ερωτευτεί έναν πρίγκιπα, τον Έρικ, που είναι άνθρωπος. Για να τον πλησιάσει θα ανταλλάξει την ουρά και την υπέροχη φωνή της, για δυο πόδια, μια συμφωνία που έκανε με την εξοστρακισμένη μάγισσα, Ούρσουλα. Στο τέλος, η Ούρσουλα θανατώνεται από τον νεαρό πρίγκιπα, που σώζει την Άριελ καρφώνοντας στην καρδιά της. Η Άριελ και ο Έρικ παντρεύονται και ζουν ευτυχισμένοι.
Η Μπελ είναι η πέμπτη πριγκίπισσα. Τ' όνομά της στα γαλλικά θα πει πεντάμορφη. Η ταινία αυτή, η "Η Πεντάμορφη και το Τέρας", έχει βραβευτεί με Όσκαρ. Η Μπελ είναι Γαλλίδα και πολύ όμορφη, με καστανά μαλλιά και πράσινα μάτια. Θυσιάζει την ελευθερία της για να σώσει τον πατέρα της και βρίσκεται σ' ένα παλάτι, με αντικείμενα που μιλούν και έναν πρίγκιπα που μια μάγισσα τον μεταμόρφωσε σε τέρας.
Η Γιασμίν είναι η έκτη πριγκίπισσα. Έχει μαύρα μαλλιά και καστανά μάτια και θέλει να ζει ελεύθερη, κι ας είναι πριγκίπισσα. Θα το σκάσει από το παλάτι και τότε θα γνωρίσει τον φτωχό Αλαντίν.
Η Ποκαχόντας είναι η έβδομη πριγκίπισσα. Είναι κόρη ενός αρχηγού μιας φυλής Ινδιάνων. Θα σώσει τον Άγγλο Τζον Σμιθ από τον θάνατο. Στην δεύτερη ταινία, η Ποκαχόντας θα πάει στην Αγγλία, μαζί με τον Τζον Ρολφ, που θα παρουσιαστεί μπροστά στο βασιλιά και θα ανταμώσει ξανά τον Τζον Σμιθ, όμως διαλέγει τον Τζον Ρολφ.
Η Μουλάν είναι η όγδοη πριγκίπισσα. Είναι ένα αγοροκόριτσο από την Κίνα που ντύθηκε άντρας για να πάει στον πόλεμο, στη θέση του ηλικιωμένου πατέρα της. Τελικά θα πάει στον πόλεμο, με την βοήθεια του Μουσού, ενός μικρού δράκου, και το μικρό γρύλο που φέρνει γούρι, θα πάει να πολεμήσει, όμως θα καταλάβουν πως είναι γυναίκα.
Η Μέριντα είναι η εντέκατη πριγκίπισσα και της αρέσει η τοξοβολία. Έχει κόκκινα σγουρά μαλλιά και γαλανά μάτια. Θα μεταμορφώσει, καταλάθος, την μητέρα της αρκούδα. Στο τέλος, όμως, νίκησε η αγάπη. Είναι η πρώτη πριγκίπισσα που δεν έχει άνδρα.
Η Βαϊάνα είναι η δωδέκατη πριγκίπισσα. Είναι η κόρη του αρχηγού του χωριού στο νησί Μοτονούι. Απειλείται το νησί της και επιλέγεται από τον ωκέανο για να πάει στη Τε Φίτι και να την ενώσει με την καρδιά της, μαζί με τον ημίθεο Μάουι. Είναι η δεύτερη πριγκίπισσα που δεν έχει άνδρα.
Η Ράια είναι η δέκατη τρίτη πριγκίπισσα. Είναι κόρη του αρχηγού της Καρδιάς της Κουμάντρα Μπέντζα. Η Ράια ρέπει να βρει τον θρυλικό τελευταίο δράκο Σίσου για να σώσει τον διχασμένο κόσμο της πατρίδας της από μια αρπακτική πανούκλα. Καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού της, η Ράια διασχίζει τα διάφορα βασίλεια της Κουμάντρα, έχοντας στο πλευρό της μια ασυνήθιστη ομάδα φίλων. Είναι η τρίτη πριγκίπισσα χωρίς άνδρα.
Πρώην πριγκίπισσες
Το όνομα της Τίνκερμπελ προήλθε από το γεγονός ότι αρχικά ήταν μια νεράιδα που έφτιαχνε κατσαρόλες και βραστήρες, ακριβώς όπως μια τενεκεδοποιός. Η Tinker Bell είναι γνωστή για το ράντισμα της σκόνης pixie τριγύρω και πράγματι, η pixie dust έχει γίνει συνώνυμη με τα μαγικά γεγονότα σε όλο τον κόσμο του Walt Disney.
Η Εσμεράλδα είναι μια νεαρή Γαλλίδα τσιγγάνα. Pαρουσιάζεται ευγενική, συμπονετική, ανεξάρτητη και έξυπνη τσιγγάνα, που προτίθεται να βοηθήσει όσους χρειάζονται. Η μεγαλύτερη ευχή της Εσμεράλδα είναι να δει άτομα στο περιθώριο όπως ο Κουασιμόδος και άλλοι τσιγγάνοι να τους αποδεχτεί η κοινωνία και να τους συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της Disney Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες) *
Μεσιέ 100
Ο Μεσιέ 100 (επίσης γνωστός και ως Μ100 και NGC 4321) είναι σπειροειδής γαλαξίας με δύο εμφανείς σπείρες σε απόσταση 52,5 MLy στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Είναι ένας από τους λαμπρότερους γαλαξίες του σμήνους της Παρθένου.
Ιστορικό
Ο Πιερ Μεσαίν ανακάλυψε τον Μεσιέ 100 το 1781, μαζί με τους γειτονικούς Μεσιέ 98 και Μεσιέ 99. Το 1850 ο κόμης του Ρος κατέταξε τον Μ100 ως ένα από τα 14 σπειροειδή νεφελώματα που είχε ανακαλύψει. Ο Μεσιέ 100 έχει φωτογραφεί εκτενώς από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ, και χάρη σε αυτό το γεγονός έχουν παρατηρηθεί σε αυτόν 20 Κηφείδες και ένας καινοφανής αστέρας, τα οποία έδειξαν μία απόσταση 56 ±6 εκατομμύρια έτη φωτός.
Στον Μεσιέ 100 είχαν εντοπιστεί έως το 2006 εφτά υπερκαινοφανείς αστέρες: οι 1901B, 1914A, 1959E, 1979C, ο λαμπρότερος (μέγιστο μέγεθος 11,6), 2006X, 2019ehk και 2020oi.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου 100 4321 Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Όλυμπος Αχερίτου
Το Αθλητικό Σωματείο Όλυμπος Αχερίτου ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Αχερίτου της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, ο Όλυμπος έγινε προσφυγικό σωματείο.
Ιστορία
Το σωματείο ιδρύθηκε το 1956 έχοντας την ονομασία ΘΟΙ Αχερίτου. Το 1962 μετονομάστηκε σε Όλυμπος Αχερίτου. Χρώματα του σωματείου ήταν το μπλε και το άσπρο. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο του 1974, ο Όλυμπος έγινε προσφυγικός σύλλογος. Επαναδραστηριοποιήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Βρυσούλλων και στις Βρυσούλλες (οικισμοί των προσφύγων της Αχερίτου) της επαρχίας Αμμοχώστου.