cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγιώτης Κατσαούνης
Καριέρα
Από την επόμενη περίοδο, ο μέσος του Άρη αγωνιζόταν με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, συμμετέχοντας και στους τέσσερις αγώνες του Άρη για την τελική φάση του πρώτου πρωταθλήματος Ελλάδος. Η ομάδα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο νικώντας τον Εθνικό Πειραιά και τον Ατρόμητο Αθηνών.
Για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1929, έπαιξε σε πέντε ματς, όπως και στους δύο αγώνες μπαράζ με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ, όπου ο Άρης κέρδισε τελικά τον τίτλο. Από αυτή την περίοδο και έπειτα, ο Κατσαούνης καθιερώθηκε ως δεξί χαφ της ομάδας του Άρη, διακρινόμενος για τα ανασταλτικά του καθήκοντα.
Την σεζόν 1929-30 έπαιξε σε οκτώ αγώνες για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, όπως και στους τέσσερις αγώνες της τελικής φάσης, όπου ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση πίσω από τον Παναθηναϊκό.
Στην πρώτη διοργάνωση πρωταθλήματος οκτώ ομάδων το 1931, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση, ισοβαθμώντας με τον δεύτερο Παναθηναϊκό. Ο μέσος των "κίτρινων" έπαιξε σε επτά αγώνες της ομάδας του.
Την επόμενη χρονιά, ο Άρης έφθασε στον πρώτο τελικό κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 5-3. Την ίδια σεζόν, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος για δεύτερη φορά, συγκεντρώνοντας 22 βαθμούς σε 14 αγώνες.
Το 1933, οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν και πάλι στον τελικό του κυπέλλου, αυτή την φορά από τον Εθνικό. Ο Κατσαούνης συμμετείχε και πάλι στην βασική ενδεκάδα της ομάδας του, με την οποία κατέλαβε την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, πίσω από τον Ολυμπιακό.
Συνέχισε με την ομάδα του Άρη μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1935, όταν έχασε την ζωή του από ασθένεια, σε ηλικία μόλις 25 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Μποεσέ
Το Μποεσέ (γαλλικά: Boëcé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μποεσεέν (γαλλικά: Boëcéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ασσούβα
Η Ασσούβα ήταν μια συνομοσπονδία 22 αρχαίων κρατών της δυτικής Ανατολίας που σχηματίστηκε γύρω στο 1400 π.Χ. για να αντιταχθεί στην Χεττιτική Αυτοκρατορία, από την οποία ηττήθηκαν επί Τουδαλίγια Α'. Το κράτος που διαδέχτηκε την Ασσούβα στην ίδια περιοχή ονομάστηκε Αρζάβα από τους Χετταίους. Έχει προταθεί πως το όνομα Ασσούβα μπορεί να συνδέεται με το αρχαιοελληνικό τοπωνύμιο Ἀσία.
Οι σύγχρονοι μελετητές συχνά τοποθετούσαν την Ασσούβα μόνο στη βορειοδυτική γωνία της Ανατολίας, μια περιοχή βόρεια ή βορειοδυτικά της μελλοντικής Αρζάβας. Αυτή η υπόθεση καθιστά την συμπερίληψη της Καρίας και της Λυκίας στην Ασσούβα προβληματική, δεδομένου ότι αυτές βρίσκονται στην νοτιοδυτική Ανατολία. Η συμπερίληψη αυτών των κρατών θα σήμαινε πως η Ασσούβα περιελάμβανε περιοχές βόρεια και νότια της Αρζάβας. Ωστόσο, η συνομοσπονδιακή ένωση της Ασσούβας μπορεί να περιελάμβανε κράτη σε δύο ή περισσότερες γεωγραφικά ξεχωριστές περιοχές που δεν είχαν κοινά χερσαία σύνορα.
Ιστορία
Η συνομοσπονδία αναφέρεται μόνο αποσπασματικά σε σωζόμενες επιγραφές. Δεδομένου ότι ο Τουδαλίγιας Δ΄ αντιμετώπισε αναστάτωση στα σύνορά του γύρω στο 1250 / 1200 π.Χ., οι εξεγέρσεις της Ασσούβας είχαν χρονολογηθεί στην εποχή του Τουδαλίγια Δ΄. Οι πιο σύγχρονες απόψεις χρονολογούν την Ασσούβα νωρίτερα στην εποχή ενός παλαιότερου Τουδαλίγια, νωρίτερα από τον Σουπιλουλιούμα Α΄ και συνεπώς νωρίτερα από το 1350 π.Χ.
Αποσπάσματα από Χεττιτικές επιγραφές αφήνουν να εννοηθεί πως η αντι-Χεττιτική εξέγερση της Ασσούβας είχε έναν βαθμό υποστήριξης από τους Μυκηναίους (Αχαιούς, Χεττιτικά: Ahhiyawa). Έχει υποτεθεί πως τα θρυλικά γεγονότα που διαδραματίζονται πριν και κατά την διάρκεια της Ιλιάδας του Ομήρου αντλούν την έμπνευσή τους από τις επιδρομές Μυκηναίων στρατιωτών που συμμετείχαν στην εξέγερση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κράτη στην Αρχαία Μικρά Ασία Κατηγορία:Πρώην συνομοσπονδίες
Ρίσαν (Κότορ)
Το Ρίσαν (μαυροβουνιακή κυριλλικά: Рисан) είναι πόλη η οποία βρίσκεται στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ. Αποτελεί την παλαιότερη χρονικά αποικία των Εκβολών του Κότορ.
Ιστορία
Η πρώτη χρονολογικά αναφορά στο Ρίζων ανάγεται στον 4ο αιώνα π.Χ., όπου παρουσιάζεται ως το κύριο φρούριο εντός του ιλλυρικού κράτους, όπου η Βασίλισσα Τεύτα αναζήτησε καταφύγιο κατά την διάρκεια των Ιλλυρικών Πολέμων. Ο βαθμός εξελληνισμού στο Ρίζων ήταν ιδιαίτερα υψηλός. Κατά την διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, το Ριζίνιο αναφέρεται ως oppidum civium Romanorum, ενώ η πλέον ανθηρή περίοδος για το ρωμαϊκό Ριζίνιο έλαβε χώρα κατά την διάρκεια του 1ου και 2ου αιώνα, περίοδο κατά την οποία μεγάλου μεγέθους επαύλεις ανεγέρθηκαν στην ευρύτερη περιοχή, ενώ η πόλη αριθμούσε, εκείνη την περίοδο, πληθυσμό της τάξεως των 10.000 κατοίκων. Πέντε μωσαϊκά αποτελούν τα σημαντικότερα ως προς την αξία τους κατάλοιπα της συγκεκριμένης περιόδου, όχι μόνον για το ίδιο το Ρίσαν, αλλά και το Μαυροβούνιο.
Προς το 500 κατέστη ως έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Ριζάνο. Οι εισβολές των Αβάρων και των Σλάβων είχαν ως συνέπεια την ερήμωση της πόλης. Η ύστατη αναφορά σε Ρωμαίο επίσκοπο στο Ρίσαν ανάγεται χρονολογικά στο 595.
Κατά την διάρκεια του 10ου αιώνα, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος συμπεριέλαβε το Ρίσαν μεταξύ των κατοικημένων πόλεων της Τραβουνίας, ενώ ο ιερέας της Διόκλειας αναφέρει το Ρίσαν ως διοικητική περιοχή.
Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, το Ρίσαν έχασε την σημασία την οποία διέθετε κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας. Με εκκίνηση τον 13ο αιώνα, ιταλικές πηγές αναφέρονται σε μια συνεχόμενη σειρά Λατίνων Καθολικών Επισκόπων του Ριζάνο, η οποία συνεχίστηκε έως και την κατάργηση της συγκεκριμένης επισκοπής, προς το 1630.
Στα μέσα του 15ου αιώνα, το Ρίσαν αναφέρεται ως πόλη ευρισκόμενη υπό τον έλεγχο του Χέρτσεγκ Στιέπαν. Το 1466, οι Βενετοί προσέφεραν το νησί Μπρατς, καθώς και ένα παλάτι εντός της πόλεως του Σπλιτ στον Χέρτσεγκ Στιέπαν, ως αντάλλαγμα για τις δύο πόλεις (Ρίσαν και Νόβι) τις οποίες ο τελευταίος κατείχε στην περιοχή της Μπόκα Κότορσκα.
Το 1482, οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Ρίσαν, καθώς και το Χέρτσεγκ Νόβι, από τον υιό του Χέρτσεγκ Στιέπαν, Βλάτκο, χρησιμοποιώντας το ως ορμητήριο κουρσάρων εναντίον των βενετικών πλοίων τα οποία ταξίδευαν από τις γειτονικές βενετικές κτήσεις του Κάτταρο και του Περάστο.
Το 1688, το Ρίσαν κατελήφθη από τους Βενετούς ως μέρος της Βενετικής Αλβανίας, λαμβάνοντας την βενετική ονομασία Ριζάνο, γνωρίζοντας σύντομης διάρκειας οικονομική ανάπτυξη. Κατά την διάρκεια των επόμενων αιώνων, το Ρίσαν ακολούθησε την ιστορία της υπόλοιπης περιοχής της Δαλματίας. Αποτέλεσε, για διάστημα ολίγων ετών κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέρος του Βασιλείου της Ιταλίας ως τμήμα του ιταλικού Κυβερνείου της Δαλματίας, ενώ, πλέον, αποτελεί μέρος του Μαυροβουνίου.
Σύμφωνα με απογραφή πληθυσμού χρονολογούμενη από το 1627, το Ρίσαν είχε 800 κατοίκους, εκ των οποίων οι 570 ήσαν Μουσουλμάνοι, οι 150 Ορθόδοξοι και οι 80 Καθολικοί.
Σύγχρονο Ρίσαν
Στο σημερινό Ρίσαν, δεν έχουν διασωθεί κατάλοιπα που θα ήταν δυνατό να το συνδέσουν ιστορικά με την μεσαιωνική πόλη. Το παραθαλάσσιο Ρίσαν πιθανώς να ήταν, απλώς, ένας οικισμός. Ωστόσο, επί του λόφου Γκράντινα, επάνω από τον αρχαιολογικό τόπο του Τσάρινε, ευρίσκεται οχύρωση, η οποία περιλαμβάνει κατάλοιπα ιλλυρικής ακροπόλεως, καθώς και κατάλοιπα της μεσαιωνικής και οθωμανικής περιόδου. Η θέση της συγκεκριμένης οχύρωσης ήταν εξαιρετική, ιδιαίτερα για τον έλεγχο της οδού η οποία συνέδεε το Ρίσαν με το Όνογκοστ, ενώ η πρόσβαση στην κορυφή του λόφου ήταν αδύνατη.
Σήμερα, το Ρίσαν είναι μικρός λιμένας με πληθυσμό περίπου 2000 κατοίκων (το 1900, ο αριθμός των κατοίκων ήταν της τάξεως, περίπου, των 5.000, εκ των οποίων ποσοστό της τάξεως του 80% ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί και 20% ήταν Καθολικοί), όπου κορμοί προερχόμενοι του τα μεγάλα παρθένα δάση της Μπιέλα Γκόρα μεταφέρονται μέσω πλοίου, κυρίως, προς την Ιταλία. Το Ρίσαν αποτελεί τουριστικό προορισμό, ενώ διαθέτει και αριθμό παραλιών.
Το Ρίσαν ευρίσκεται εντός του βόρειου τμήματος του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ Κατηγορία:Παράκτιες πόλεις στο Μαυροβούνιο
Μπουασαμπρέ
Το Μπουασαμπρέ (γαλλικά: Boischampré) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζαζολεέν (γαλλικά: Jajoléens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηλείας θα προβιβαστεί στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηλείας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 2018–19 ήταν η 50η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α1 Κατηγορία
Στην Α1 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες. Οι 4 πρώτες της βαθμολογίας διεκδίκησαν το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Γ΄ Εθνική σε αγώνες κατάταξης. Το πρωτάθλημα κατέκτησε στη διαδικασία των Play Off o Ξενοφών Κρεστένων.
Λόγω του υποβιβασμού 2 ομάδων από τη Γ΄ Εθνική, υποβιβάζονται συνολικά 5 ομάδες: οι δυο τελευταίες (15η και 16η θέση) απευθείας και τρεις ακόμα ομάδες μετά από αγώνες κατάταξης (Play Out)
Βαθμολογία
Πηγή: ΕΠΣ Ηλείας
Α2 Κατηγορία
Στην Α2 κατηγορία μετείχαν 14 ηλειακές ομάδες. Την άνοδο κέρδισε ο 1ος της κανονικής περιόδου Ηλειακός Βαρθολομιού. Άλλη μια θέση ανόδου κρίθηκε με αγώνες κατάταξης των ομάδων που τερμάτισαν από τη 2η ως 5η θέση.
Πηγή: ΕΠΣ Ηλείας
Β Κατηγορία
Στη Β κατηγορία μετείχαν 23 ηλειακές ομάδες σε δύο ομίλους. Οι 3 πρώτες κάθε ομίλου συμμετέχουν στα Play Off από οπου προκύπτουν οι 3 ομάδες που θα προβιβαστούν στην Α2.
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ Κατηγορία συμμετείχαν 8 σύλλογοι σε έναν όμιλο
Στη Β φάση συμμετείχαν οι 5 πρώτες ομάδες. Οι 4 πρώτες πιθανότατα θα προβιβαστούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Μπιάνκα και Φαλλιέρο
Μπιάνκα και Φαλλιέρο, ή Το συμβούλιο των τριών (ιταλικά: Bianca e Falliero, ossia Il consiglio dei tre) είναι ένα δίπρακτο οπερατικό μελόδραμμα του Τζοακίνο Ροσσίνι σε ιταλικό λιμπρέτο του Φελίτσε Ρομάνι, βασισμένο στην τραγωδία Les Vénitiens, ou Blanche et Montcassin του Αντουάν-Βίνσεντ Αρνό.
Ιστορικό απόδοσης
Η πρεμιέρα της όπερας πραγματοποιήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1819 στη Σκάλα του Μιλάνου. Στην πρεμιέρα τραγούδησε ο Τζουζέπε Φιοραβάντι, ένας δημοφιλής κωμικός μπάσος της εποχής και γιος του συνθέτη Βαλεντίνο Φιοραβάντι. Η Καρολίνα Μπάσι, Ιταλίδα κοντράλτο που θεωρείται μία από τις καλύτερες της εποχής της, ερμήνευσε επίσης έναν ρόλο στην όπερα.
Το έργο παίχτηκε τριάντα φορές κατά την αρχική σεζόν στο Μιλάνο και σε όλη την Ιταλία αλλά και αλλού σε κάποιο βαθμό πριν εξαφανιστεί τελείως στην αφάνεια μετά το 1846. Αναβίωσε στο Φεστιβάλ Όπερας Ροσσίνι του Πέζαρο το 1986.
Η όπερα θεωρείτο πολύ δύσκολο να τραγουδηθεί λόγω της έντασης στη γραφή της κολορατούρας.
Υπόθεση
Η όπερα αυτή είναι μια ιστορία συναισθηματικής ακρότητας και πικρής διαμάχης μέσα στην απειλούμενη από τον πόλεμο Βενετία. Ο ήρωας Φαλλιέρο επιστρέφει στο σπίτι του αφού νίκησε τους εχθρούς της πόλης και βρίσκει την αγαπημένη του Μπιάνκα έτοιμη να παντρευτεί έναν αντίπαλο.
Τόπος: Βενετία
Χρόνος: 17ος αιώνας
Α΄ Πράξη
Ο Κονταρένο προσφέρει την κόρη του Μπιάνκα σε γάμο με τον Καπέλιο, μέλος μιας αντίπαλης φυλής, σε μια πράξη συμφιλίωσης που σκοπό έχει να τερματίσει μια μακροχρόνια οικογενειακή διαμάχη. Η Μπιάνκα, ωστόσο, αγαπά τον Φαλλιέρο, που φημολογείται ότι πέθανε πρόσφατα υπερασπιζόμενος τη Βενετία κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής απειλής. Τραγουδά για τον έρωτά της για τον νεαρό στρατηγό στην καβατίνα Della rosa il bel vermiglio. Μόλις ο Φαλλιέρο επιστρέφει από τον πόλεμο και η Μπιάνκα επαναστατεί ενάντια στο σχέδιο του πατέρα της για αυτήν, ο Κονταρένο απειλεί να καταστρέψει τον Φαλλιέρο. Η γαμήλια τελετή ξεκινά, μα η Μπιάνκα αρνείται να παντρευτεί τον Καπέλιο μη υπογράφοντας το πιστοποιητικό του γάμου. Ο Φαλλιέρο ξεσπά στη σκηνή.
Β΄ Πράξη
Ο Φαλλιέρο αναγκάζεται να τρέξει μακριά από τη σκηνή του γάμου για να γλιτώσει από την οργή του πατέρα της Μπιάνκα, η οποία επίσης αρνείται τη συνέχιση της γαμήλιας τελετής. Φτάνουν τα νέα ότι ο Φαλιέρο έχει συλληφθεί και πρέπει να δικαστεί για υποτιθέμενη προδοσία: το ότι έχει επαφές με μια ξένη δύναμη επειδή βρέθηκε κρυμμένος στην Ισπανική Πρεσβεία. Δυστυχώς για αυτόν, οι κριτές του θα είναι το Συμβούλιο των Τριών: Κονταρένο, Καπέλιο και Λορεντάνο. Αν και ο Φαλλιέρο δεν υπερασπίζεται τις πράξεις του, οι έντονες και παθιασμένες εκκλήσεις της Μπιάνκα πείθουν τον Καπέλιο ότι οι δύο αγαπημένοι ανήκουν μαζί ενωμένοι. Όλα τελειώνουν αισίως.
Ανακυκλωμένη και επαναχρησιμοποιημένη μουσική
Το κουαρτέτο κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής σκηνής Cielo, il mio labbro ispira δουλεύτηκε αρκετές φορές από τον Ροσσίνι όλα αυτά τα χρόνια, και η δημοτικότητά του τελικά ξεπέρασε αυτή της ίδιας της όπερας. Ο κριτικός Σταντάλ θεώρησε αυτό το κουαρτέτο ως μια από τις καλύτερες δημιουργίες του Ροσσίνι. Στο δέκατο έκτο κεφάλαιο του δοκιμίου του Περί έρωτος (1822) έγραψε ότι: «Μια θλιβερή και τρυφερή μελωδία, υπό τον όρο ότι δεν είναι πολύ δραματική, ότι η φαντασία δεν αναγκάζεται να σκεφτεί τη δράση, καθώς παρασύρει τον εαυτό του μόνο στην ονειροπόληση της αγάπης, είναι ένα ευχάριστο πράγμα για μίζερες και τρυφερές ψυχές· για παράδειγμα, το παρατεταμένο μέρος του κλαρινέτου, στην αρχή του κουαρτέτου Μπιάνκα και Φαλλιέρο [sic] και η ιστορία του Καμπορέζι γύρω από τη μέση του κουαρτέτου».
Ο συνθέτης χρησιμοποίησε ξανά μουσική από το φινάλε ροντό της πρόσφατα καλοδεχούμενης όπερας του Η Κυρά της Λίμνης και σε αυτό το έργο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Μπουασέ-λα-Λαντ
Το Μπουασέ-λα-Λαντ (γαλλικά: Boissei-la-Lande) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουασεϊέν (γαλλικά: Boisséiens).
Μπουατρόν (Ορν)
Το Μπουατρόν (γαλλικά: Boitron) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουατροναί (γαλλικά: Boitronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Λουδοβίκος Α΄ του Άνχαλτ-Κέτεν
Ο Λουδοβίκος Α΄, γερμ. Ludwig I (17 Ιουνίου 1579 - 7 Ιανουαρίου 1650) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ (1586-1603) και μετά του Άνχαλτ-Κέτεν (1603-1650). Έγινε o ιδρυτής της "Φρουτοφόρου Εταιρείας" για τη Γερμανική γλώσσα.
Βιογραφία
Ήταν ο έβδομος γιος του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και της Ελεονόρας, κόρης του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης.
Το 1650 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 71 ετών. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος-Λουδοβίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1606 την Άμενα-Αμαλία, κόρη του Άρνολτ Γ΄ κόμη του Μπέρνμπουρκ-Στάινφουρτ-Τέκλενμπουρκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Πορσελάνη
thumb|250px|Ζωγραφισμένο κινεζικό αυτοκρατορικό πιάτο από [[σμάλτο|επισμαλτωμένη πορσελάνη, ανάμεσα στο 1723 και 1735.]] H πορσελάνη είναι κεραμικό υλικό το οποίο δημιουργείται από τη θέρμανση υλικών, με κύριο συστατικό τον καολίνη, σε κλίβανο σε θερμοκρασίες ανάμεσα στους 1.200 και 1.400 °C. Η σκληρότητα, αντοχή και διαφάνεια της πορσελάνης σε σχέση με άλλα κεραμικά υλικά οφείλεται κυρίως στην υαλοποίηση και το σχηματισμό ορυκτού μουλίτη στις υψηλές θερμοκρασίες. Αν και ο ορισμός ποικίλει, η πορσελάνη χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: τη μαλακή, τη σκληρή και τη κινεζική κοκκάλου. Η κατηγορία πορσελάνης εξαρτάται από τη σύνθεση της πάστας που χρησιμοποιήθηκε και τις συνθήκες θέρμανσης.
Η πορσελάνη εξελίχθηκε αργά στην Κίνα και τελικά τελειοποιήθηκε κάποια στιγμή περίπου 2.000 με 1.200 χρόνια πριν και στη συνέχεια διαδόθηκε στις άλλες χώρες της Άπω Ανατολής και έπειτα στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Η διαδικασία κατασκευής είναι πιο απαιτητική σε σχέση με άλλα κεραμικά και συχνά θεωρούνταν πιο πολύτιμη από άλλα κεραμικά αγγεία για την αντοχή, τη λεπτότητα και το λευκό χρώμα. Συνδυάζεται καλά με βαφή και μπορεί να λάβει εύκολα σχήμα, με αποτέλεσμα να έχει ευρεία διακοσμητική χρήση, από πιάτα μέχρι αγαλματίδια. Επίσης χρησιμοποιείται ως μονωτικό και οικοδομικό υλικό, καθώς και στην οδοντιατρική (όψεις πορσελάνης).
Η ονομασία πορσελάνη προέρχεται από την παλιά ιταλική λέξη πορτσελάνα (porcellana), η οποία αναφέρεται σε ένα κοχύλι, με το οποίο μοιάζει στην εμφάνιση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κεραμικά υλικά Κατηγορία:Διηλεκτρικά
Λουδοβίκος του Άνχαλτ-Κέτεν (1607-1624)
Ο Λουδοβίκος ο νεότερος (γερμ. Ludwig der jüngere, 19 Οκτωβρίου 1607 – 15 Μαρτίου 1624) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν διάδοχος του Άνχαλτ-Κέτεν.
Βιογραφία
Το 1624 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 17 ετών. Ο νεότερος αδελφός του Γουλιέλμος-Λουδοβίκος έγινε διάδοχος και μετά πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
1-υδροξυβορολάνιο
Το 1-υδροξυβορολάνιο (αγγλικά 1-hydroxyborolane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, βόριο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C4H9BO. Το υδροξυβορολάνιο είναι ένα «θυγατρικό» βορολάνιο. Σύμφωνα με μια άλλη ταξινόμηση, το 1-υδροξυβορολάνιο είναι ένα οργανικό ετεροκυκλικό διυποκατεστημένο βορικό οξύ (H3BO3).
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ετεροκυκλικά οργανοβοράνια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο Κατηγορία:C4
Βρετανική Δυτική Αφρική
thumb|250px| Βρετανική Δυτική Αφρική.
thumb|250px| Η σημαία της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής.
Η Βρετανική Δυτική Αφρική ήταν η διοικητική οντότητα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας η οποία περιελάμβανε τις Βρετανικές αποικίες στα δυτικά της  ηπείρου. Οι αποικίες που υπάγονταν στην διοικητική αυτή οντότητα μεταβάλλονταν ανάλογα με τις προσαρτήσεις ή απώλειες εδαφών της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η Νιγηρία, η Χρυσή Ακτή (σήμερα Γκάνα), η Σιέρα Λεόνε η Γκάμπια το Βρετανικό Καμερούν και η Βρετανική Τογκολάνδη αποτέλεσαν τμήματα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποικίες της Βρετανίας Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας Κατηγορία:Ιστορία του Καμερούν Κατηγορία:Ιστορία της Γκάνας Κατηγορία:Ιστορία της Γκάμπιας Κατηγορία:Ιστορία της Σιέρα Λεόνε Κατηγορία:Ιστορία της Νιγηρίας Κατηγορία:Ιστορία της Δυτικής Αφρικής
Μπονεφουά (Ορν)
Το Μπονεφουά (γαλλικά: Bonnefoi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μποναφιντεζιέν (γαλλικά: Bonafidésiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Κατάλογος έργων του Μουσείου Κοντέ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων ζωγραφικής του Μουσείου Κοντέ.
Μπονμουλέν
Το Μπονμουλέν (γαλλικά: Bonsmoulins) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
IMVU
Η IMVU Inc. (ή και το imvu) είναι διαδικτυακό μετασύμπαν και ιστοσελίδα. Η IMVU ιδρύθηκε το 2004 και αρχικά υποστηρίχθηκε από τους επενδυτές επιχειρηματικών κεφαλαίων Menlo Ventures, Allegis Capital, Bridgescale Partners και Best Buy Capital. Τα μέλη του IMVU χρησιμοποιούν 3D άβαταρ για να συναντήσουν καινούρια άτομα, να συνομιλήσουν, να δημιουργήσουν και να παίξουν παιχνίδια. Το IMVU είχε πάνω από τέσσερις εκατομμύριους ενεργούς χρήστες το 2014. Ο αριθμός ενεργών παικτών είναι άγνωστος και σήμερα ο ιστότοπος έχει τον μεγαλύτερο κατάλογο εικονικών αγαθών με περισσότερα από 30 εκατομμύρια στοιχεία. Η επιχείρηση βρισκόταν προηγουμένως στο Μάουντεν Βιου (αγγλ.: Mountain View) της Καλιφόρνιας. Είναι επίσης γνωστή ως μία από τους κορυφαίους ασκούντες της προσέγγισης λιτής νεοφυούς επιχείρησης.
Το όνομα της εταιρείας δεν είναι ούτε αρκτικόλεξο ούτε αρχικισμός. Ο συνιδρυτής της IMVU, ο Έρικ Ρις, περιέγραψε την τυχαία διαδικασία με την οποία η εταιρεία απέκτησε το χωρίς νόημα όνομά της και δήλωσε ότι «Δεν είναι ακρωνύμιο· δεν σημαίνει τίποτα».
Αποκτήσεις
Τον Ιανουάριο του 2015, η IMVU απέκτησε το FurAffinity, μια γκαλερί του furry fandom. Σύμφωνα με τον αποκτημένο ιστότοπο, αυτή η απόκτηση ήταν «η φυσική και λογική απόφαση για την επίσημη συναίνεση αυτών των παρόμοιων και συχνά ήδη συνδεδεμένων κοινοτήτων».
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλιφόρνια
Μητροπολίτης Κασσανδρείας Νικόδημος
Ο Μητροπολίτης Κασσανδρείας και Πολυγύρου Νικόδημος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κορακής, Σίφνος, 1942), είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Κασσανδρείας, από τον Ιανουάριο του 2001.
Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κορακής, γεννήθηκε το 1942 στη Σίφνο. Είναι τέκνο της Άννας και του Ελευθερίου Κορακή. Αφού παρακολούθησε τις εγκύκλιες σπουδές του, σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, απ'όπου έλαβε και πτυχίο το 1967.
Στις 6 Αυγούστου 1965, χειροτονήθηκε Διάκονος από τον (τότε) επίσκοπο Θαυμακού Χρυσόστομο (μετέπειτα μητροπολίτη Μεσσηνίας), και το 1969, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον τότε Μητροπολίτη Πειραιώς Χρυσόστομο Ταβλαδωράκη. Υπηρέτησε ως Γραμματέας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και ως Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, από το 1969 έως το 1974. Από το 1974 έως το 2001, υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς.
Στις 12 Ιανουαρίου 2001, εξελέγη Μητροπολίτης Κασσανδρείας, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος (με 62 ψήφους στο τριπρόσωπο και 55 ψήφους, μεταξύ των πρώτων). Χειροτονήθηκε την επομένη, 13 Ιανουαρίου, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ενθρονίστηκε στον Πολύγυρο στις 18 Φεβρουαρίου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κασσανδρείας
1102 Πεπίτα
Η Πεπίτα (Pepita) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,191. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Ισπανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη, και πήρε το όνομά της από το «Πεπίτο», το προσωνύμιο (παρατσούκλι) του Σολά.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πεπίτα εκτιμάται σε 39,24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1991. Η Πεπίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 6 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πεπιτα
Ουτργκ
Το Ουτργκ (σερβικά κυριλλικά: Утрг) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μπαρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Μπαρ
Γουλιέλμος Λουδοβίκος του Άνχαλτ-Κέτεν
Ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος, γερμ. Wilhelm-Ludwig (3 Αυγούστου 1638 - 13 Απριλίου 1665) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν (1650-1665).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Σοφίας, κόρης του Σίμωνα ΣΤ΄ κόμη του Λίππε.
Το 1665 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 27 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ, που έγινε ο ιδρυτής νέου κλάδου του Άνχαλτ-Κέτεν, αφού παραχώρησε το Πλέτσκαου, που κατείχε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1663 την Ελισάβετ-Καρλόττα, κόρη του εξαδέλφου του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Χάρτσγκεροντε του κλάδου Μπέρνμπουρκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Στροφή Ροδόπης
Η Στροφή είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Στροφή βρίσκεται στα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 250 μέτρα. Απέχει 16 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 39 χλμ. Α. από την Κομοτηνή. Στα βόρεια του χωριού περνάει ο Λίσσος ποταμός και στην ίδια κατεύθυνση υπάρχει φυσική πηγή νερού που οι κάτοικοί πιστεύουν ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Στροφής που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 339 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Υπουργείο Προεδρίας (Κύπρος)
Το Υπουργείο Προεδρίας της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 9 Μαρτίου 1978 και καταργήθηκε τον Νοέμβριο του 1985.
Στις 20 Ιουνίου 1985 η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε νόμο με τον οποίο καταργείτο το Υπουργείο Προεδρίας. Ο Πρόεδρος της Κύπρου Σπύρος Κυπριανού καταχώρησε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο ζητώντας γνωμάτευση αν ο νόμος είναι συνταγματικός. Την 1η Αυγούστου 1985 τα καθήκοντα του Υπουργού Προεδρίας ανατέθηκαν στον Υπουργό Δικαιοσύνης.
Διατελέσαντες υπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους του Υπουργούς Προεδρίας:
Παραπομπές
Προεδριας Κατηγορία:Υπουργείο Προεδρίας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργεία Προεδρίας
Λε Μποσκ-Ρενού
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μποσκρενολβιέν (γαλλικά: Boscrenolviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μπουσέ (Ορν)
Το Μπουσέ (γαλλικά: Boucé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουσεέν (γαλλικά: Boucéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Καμπούτο
Καμπούτο (兜, 冑) ονομάζεται στην ιαπωνική γλώσσα το πολεμικό κράνος, ο όρος όμως έχει επικρατήσει κυρίως για να ονομάσει το κράνος της παραδοσιακής πολεμικής στολής των Σαμουράι.
Ιστορία
Τα πρώτα κράνη που έχουν βρεθεί στην Ιαπωνία χρονολογούνται από τον 5ο αι. μ.Χ., και προέρχονται από αντιγραφές κινέζικων και κορεατικών κρανών. Τα παραδοσιακό καμπούτο των Σαμουράι, εμφανίστηκαν πρώτη φορά κατά τον 10ο αι. μ.Χ., στην Περίοδο Χεϊάν.
Τον 16ο αιώνα κατά την περίοδο Σενγκόκου όταν άλλαξε ο τρόπος μάχης των Σαμουράι λόγω της χρήσης της πυρίτιδας πλέον, (οι μάχες έγιναν ομαδικές) το κράνος Καμπούτο άλλαξε μορφή, στην παραλλαγή που είναι γνωστή ως τοσέι γκουσόκου. Το καμπούτο έγινε σημαντικό κομμάτι της πανοπλίας ενός Σαμουράι, με έντονη πολιτιστική επίδραση ακόμα και στην καθημερινότητα του ιαπωνικού λαού, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στην χρήση πολλών παρομοιώσεων και κωδικοποιημένων εκφράσεων στην ιαπωνική γλώσσα. Παράδειγμα, η φράση Katte kabuto no o wo shimeyo, που σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά, μεταφράζεται ως μη χαλαρώνεις το κορδόνι του καμπούτο ακόμα και μετά τη νίκη, δηλαδή, μην επαναπαύεσαι στις δάφνες σου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαμουράι Κατηγορία:Στρατιωτικός εξοπλισμός της Ιαπωνίας Κατηγορία:Κράνος
Τσκλα
Η Τσκλα (σερβικά κυριλλικά: Цкла) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μπαρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Μπαρ
Λε Μπουγιόν
Το Λε Μπουγιόν (γαλλικά: Le Bouillon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουγιοναί (γαλλικά: Bouillonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Δημοτική Ενότητα Κάρλας
Η Δημοτική Ενότητα Κάρλας είναι μία από τις 3 Δημοτικές Ενότητες, του Δήμου Ρήγα Φεραίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Δημιουργήθηκε το 2011, με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και αποτελούσε από το 1999 μέχρι το 2010, με το Σχέδιο «Καποδίστριας», το Δήμο Κάρλας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Δημοτική Ενότητα Κάρλας (πρώην Δήμος Κάρλας) έχει έκταση 223,591 τ.χλμ. (το 8,2% της συνολικής έκτασης του Νομού Μαγνησίας) και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 4.603 κατοίκους.
Χάρτης
<mapframe latitude="39.465354" longitude="22.786331" zoom="11" width="630" height="160" align="left" />
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2019-2020
Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών ΕΚΟ Basket League 2019-20 ήταν η 80η σεζόν του ελληνικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών και η 28η διοργάνωση σε επαγγελματικό επίπεδο υπό τον ΕΣΑΚΕ. Η σεζόν ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2019 και ήταν προγραμματισμένη να ολοκληρωθεί τον Ιούνιο του 2020. Ωστόσο, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, το πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε.
Ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε πρωταθλητής στα χαρτιά, 6 αγωνιστικές πριν τη λήξη της κανονικής περιόδου και χωρίς τη διεξαγωγή play offs καθώς στο σημείο της διακοπής ήταν πρώτος στη βαθμολογία, κατόπιν σχετικής ψηφοφορίας μεταξύ των ομάδων της Basket League με ψήφους 13-1 υπέρ της ανάδειξής του ως πρωταθλητή. Άρης και ΠΑΟΚ που βρίσκονταν στην 13η και 14η θέση της βαθμολογίας τη στιγμή της διακοπής, αποφασίστηκε επίσης να μην υποβιβαστούν.
Άνοδος και υποβιβασμός
Προβιβάστηκαν από τη σεζόν 2018-19 της Α2.
Αποφασίστηκε να μην υποβιβαστεί καμιά ομάδα, ενώ τα μέλη της Λίγκας συμφώνησαν να αγωνιστούν κανονικά στην Basket League της επόμενης χρονιάς οι δύο ομάδες που θα προβιβαστούν από την Α2. Τέθηκαν ορισμένα, οικονομικά κυρίως κριτήρια και όσοι δεν τα πληρούν, δεν θα πάρουν άδεια συμμετοχής.
Βαθμολογία
Μέχρι τις 13 Μαρτίου 2020. Δεν διεξήχθησαν αγώνες μετά την 20ή αγωνιστική ενώ δεν διεξήχθη ούτε ο εκκρεμής αγώνας μεταξύ Προμηθέα Πάτρας και Ρεθύμνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2019 2020 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2019 2020
Μπρετέλ
Το Μπρετέλ (γαλλικά: Brethel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρετελουά (γαλλικά: Brethélois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ασπίδα Πάκκου 1955
Η Ασπίδα Πάκκου 1955 ήταν η 5η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν η πρωταθλήτρια Κύπρου, ΑΕΛ Λεμεσού, και η κυπελλούχος Κύπρου, ΕΠΑ Λάρνακας. Το παιχνίδι έγινε στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία.
Η επίσημη ονομασία της διοργάνωσης ήταν Ασπίδα Χρυσόστομου Ιωαννίδη Πάκκου, προς τιμή του παλαιού ποδοσφαιριστή και διοικητικού στελέχους του ΑΠΟΕΛ Χρυσόστομου Ιωαννίδη (γνωστός ως Πάκκος), ο οποίος απεβίωσε το 1950.
Η ΕΠΑ Λάρνακας κέρδισε τον αγώνα, νικώντας την ΑΕΛ Λεμεσού με 3-2 στην παράταση.
Βιβλιογραφία
1955 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1955
Μοναστηράκι Έβρου
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Μοναστηράκι (αποσαφήνιση)
Το Μοναστηράκι είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 30 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μοναστηράκι βρίσκεται δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία, σε απόσταση 21 χλμ. Α. της Αλεξανδρούπολης (μέσω Εγνατίας), ανάμεσα στους οικισμούς Λουτρά Τραϊανούπολης (ΒΔ.) και Δορίσκος (Β.). Ανατολικά του χωριού περνάει ο ποταμός Έβρος και νότια ξεκινάει το Εθνικό Υδροτοπικό Πάρκο "Δέλτα Έβρου". Δυτικά του χωριού, προς τα Λουτρά Τραϊανούπολης και τη νότια πλευρά της ΕΟ Aλεξανδρουπόλεως- N. Oρεστιάδος, εντοπίστηκαν τμήματα της αρχαίας Εγνατίας. Μετά την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 κατοικήθηκε από πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης και Σαρακατσάνους. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λουτρού. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τον Δορίσκο αποτελούν την τοπική κοινότητα Δορίσκου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φερών του Δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 244 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Μπρετονσέλ
Το Μπρετονσέλ (γαλλικά: Bretoncelles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρετονσελουά (γαλλικά: Bretoncellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Σοφία Φράγκου
Η Σοφία Φράγκου είναι καθηγήτρια Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή Icahn του Όρους Σινά, στη Νέα Υόρκη, όπου είναι επικεφαλής του Προγράμματος Διερεύνησης των Ψυχώσεων. Είναι μέλος του Βασιλικού Κολλεγίου Ψυχιάτρων από το 1994 και αντιπρόεδρος του Παναμερικανικού Τμήματος RCPsych (RCPsych Panamerican Division). Είναι, επίσης, μέλος της Ευρωπαϊκής (EPA) και της Αμερικανικής Εταιρείας Ψυχιατρικής (APA). Ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών στη Διεθνή Εταιρεία Διπολικής Διαταραχής τη περίοδο 2010-2014. Επίσης διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου της Βρετανικής Εταιρείας Ψυχοφαρμακευτικής. Αποτελεί ιδρυτικό μέλος του τμήματος Νευροαπεικόνισης της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ψυχιατρικής και ιδρυτικό μέλος του Δικτύου Απεικόνισης του Εγκεφάλου του Ευρωπαϊκού Κολλεγίου Νευροψυχολογίας. Είναι μια από τους τρεις επιμελητές του επιστημονικού περιοδικού European Psychiatry (Ευρωπαϊκή ψυχιατρική), του επίσημου περιοδικού της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ψυχιατρικής.
Βιογραφία
Η Σοφία Φράγκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965 και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1989. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική στο Νοσοκομείο Μόντσλεϊ (Maudsley Hospital), στο Λονδίνο. Έλαβε το μεταπτυχιακό της στΙς Νευροεπιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και ειδικεύθηκε στις ΗΠΑ ως επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Ψυχιατρικής και Επιστημών Συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς. Επέστρεψε στο Ινστιτούτο Ψυχιατρικής, στο Βασιλικό Κολλέγιο του Λονδίνου όπου ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στη νευροαπεικόνιση και τους ηλεκτροφυσιολογικούς δείκτες της οικογενούς ευπάθειας στη σχιζοφρένεια. Μεταξύ 1997 και 2013 εργάστηκε ως σύμβουλος ψυχιάτρου στο Νοσοκομείο Μόντσλεϊ και στη συνέχεια ίδρυσε τη δική της ερευνητική ομάδα στο Ινστιτούτο Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστημών του Βασιλικού Κολεγίου Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι
Mazda RX-7
Το Mazda RX-7 ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Mazda, μεταξύ του 1978 και του 2002, σε τρεις γενιές,
Βασικά στοιχεία
Το πρώτο RX-7 παραγόταν με ένα δι-ρότορο περιστροφικό κινητήρα Βάνκελ, αρχικού κυβισμού 1.146 κυβικών εκατοστών, που σύντομα όμως αυξήθηκε στα 1.308 κυβικά εκατοστά. Ο συμπαγής και ελαφρύς Wankel περιστροφικός κινητήρας βρίσκεται λίγο πίσω από τον μπροστινό άξονα. Διατέθηκε ως στάνταρ 2-θέσιο 2-πορτο κουπέ διεθνώς, αλλά με προαιρετικά πίσω καθίσματα, ως 4-θέσιο, στην Ιαπωνία, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλα μέρη του κόσμου. Κυκλοφόρησε σε τρεις γενιές, με την τελευταία να είναι η διασημότερη όλων και η οποία είχε Wankel κινητήρα 1.3 λίτρων με δύο τουρμπίνες.
Μούχλα
Πολύ γνωστές μούχλες είναι ο μούκορ ο ευρώς (Mucor) που αναπτύσσεται στο υγρό ψωμί, η κυανή μούχλα (penicillium italicum) και η γκρίζα μούχλα (penicillium digitarum) που προσβάλλουν τα εσπεριδοειδή και η πράσινη μούχλα (penicillium glaucum) των φρούτων. Μπορεί ακόμα να σχηματιστεί πάνω από στάσιμα ή αργοκινούμενα νερά σχηματίζοντας πράσινο βλεννώδη αφρό αλλά και στα θερμά νερά. Στις περιπτώσεις αυτές αναφέρονται ως Κυανοφύκη (βλ. Κυανοβακτήρια). Αρκετά είδη μούχλας μπορούν να αναπτυχθούν και στα σπίτια (οροφές, ντουλάπες, μπάνιο, στρώματα) από την εσωτερική ή εξωτερική υγρασία και τον εξαερισμό των δωματίων. Οι μικροοργανισμοί της μούχλας τρέφονται με οργανική ύλη και αναπαράγονται απελευθερώνοντας σπόρια. Μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα υγείας, όπως ασθματικές κρίσεις, ιγμορίτιδα, βρογχίτιδα και άλλα νοσήματα των πνευμόνων, καθώς και αλλεργικές αντιδράσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μύκητες
Μπριέ
Το Μπριέ (γαλλικά: Brieux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπριοσιέν (γαλλικά: Briociens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μάχη στο Κόλτσι
Η μάχη στο Κόλτσι διεξήχθη στις 11 Ιουλίου του 1821 στο όρος Κόλτσι, στα σύνορα Βλαχίας – Αυστροουγγαρίας, μεταξύ των ελληνοσερβικών δυνάμεων του αρχιμανδρίτη Σέρβου[α] και των τουρκικών στρατευμάτων. Εντάσσεται στο πλαίσιο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στη Μολδοβλαχία. Η μάχη έληξε με επικράτηση των χριστιανών, αλλά και αποχώρησή τους από το πεδίο της μάχης.
Η επανάσταση στη Μολδοβλαχία
Κύριο λήμμα: Ελληνική Επανάσταση στη Μολδοβλαχίααριστερά|μικρογραφία|Ο [[Αλέξανδρος Υψηλάντης (Φιλικός)|Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο. Πίνακας του Peter von Hess.]]
Στις 22 Ιανουαρίου του 1821, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης περνά τον ποταμό Προύθο, σύνορο Ρωσίας – Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και φτάνει στο Ιάσιο της Μολδαβίας. Δύο μέρες αργότερα, δημοσιεύει στην ίδια πόλη επαναστατική προκήρυξη, με τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και Πατρίδος», κηρύττοντας την Ελληνική Επανάσταση. Παράλληλα, ανακοινώνει την απόφασή του στον τσάρο της Ρωσίας μαζί με την παραίτησή του από τον ρωσικό στρατό και αρχίζει να οργανώνει τον Αγώνα.
Η καμπή της επανάστασης στη Μολδοβλαχία
Από τον Απρίλιο του 1821, όμως, η κατάσταση στη Μολδοβλαχία γίνεται όλο και πιο δύσκολη, εξ αιτίας της οικονομικής στενότητας των επαναστατών, καθώς και της μη συνεργασίας των εγχωρίων πληθυσμών και ηγεμόνων. Εν τω μεταξύ, στις 23 Μαρτίου, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ αναγκάζεται από τον σουλτάνο να αφορίσει τον Υψηλάντη και τον Σούτσο, ενώ ο τσάρος αποκηρύττει τον Υψηλάντη. Και σε στρατιωτικό επίπεδο η κατάσταση φθίνει. Στις 7 Ιουνίου ο Ιερός Λόχος καταστρέφεται στη μάχη του Δραγατσανίου, ενώ οι Έλληνες, παρά τη σθεναρή αντίσταση, ηττώνται στη μάχη του Σκουλενίου (17 Ιουνίου). Ο δε Υψηλάντης, κατέφυγε στην Αυστρία, όπου και συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις αρχές. Η Επανάσταση στη Μολδοβλαχία έχει αρχίσει να σβήνει.
Οι ενέργειες του αρχιμανδρίτη Σέρβου
αριστερά|μικρογραφία|Το όρος Κολτέστι (Colțești), στη σημερινή Ρουμανία. Ίσως αυτό να είναι το αναφερόμενο ως "Κόλτσι" από τους Έλληνες ιστοριογράφους. Παρά τις ήττες στο Σκουλένι και στο Δραγατσάνι, η Επανάσταση στις Παραδουνάβιες Ηεμονίες δεν έληξε ακόμη. Έλληνες και Βαλκάνιοι οπλαρχηγοί συνέχιζαν να αντιστέκονται με τα δικά τους στρατιωτικά σώματα, με κυριότερο αυτό του Γεωργάκη Ολύμπιου. Ισχυρές δυνάμεις, όμως, κατόρθωσε να συγκεντρώσει και ο αρχιμανδρίτης Σέρβος. Ο κληρικός αυτός, διασχίζοντας με 15 άνδρες του τα βουνά, έφτασε στο όρος Κόλτσι, στην περιοχή Μοέστι. Σε αυτό το όρος, συγκεκριμένα στη θέση Βάλια – Μουερήι, πλησίον των ουγγροβλαχικών συνόρων, συγκέντρωσε 300 Έλληνες και Σέρβους στρατιώτες, που είχαν διασκορπιστεί στη γύρω περιοχή.
Η μάχη στο Κόλτσι
Εν τω μεταξύ, τα οθωμανικά στρατεύματα είχαν επιδοθεί στην προσπάθεια εξάλειψης και των τελευταίων επαναστατικών εστιών στη Μολδοβλαχία. Έτσι, εναντίον του σώματος του Σέρβου που βρισκόταν στο Κόλτσι, κινήθηκε πολυάριθμος τουρκικός στρατός, με τον οποίο ήταν ενωμένες και οι μονάδες του Έλληνα εξωμότη οπλαρχηγού Σάββα Φωκιανού. Η μάχη μεταξύ των αντιπάλων δυνάμεων διεξήχθη στο Κόλτσι στις 11 Ιουλίου. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και τα οθωμανικά στρατεύματα αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν με μεγάλες -συγκριτικά με τους αντιπάλους τους- απώλειες. 120 Τούρκοι στρατιώτες έπεσαν νεκροί, ενώ τα χριστιανικά στρατεύματα είχαν μόνο 8 ελαφρά τραυματισμένους. Έτσι, ο αρχιμανδρίτης Σέρβος έμεινε κύριος του πεδίου της μάχης.
Διαφυγή Ελλήνων και Σέρβων στην Αυστρία
Παρά τη νίκη τους στο Κόλτσι, Έλληνες και Σέρβοι κατάλαβαν πως σύντομα θα έφταναν στην περιοχή υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις. Έτσι, στις 12 Ιουνίου πέρασαν τα σύνορα της Αυστροουγγαρίας, με τη σύμφωνη γνώμη των Αυστριακών αξιωματικών που βρίσκονταν εκεί. Αν και δεν το ήθελε, ο αρχιμανδρίτης Σέρβος αναγκάστηκε να ακολουθήσει το στράτευμά του.
Παράδοση του Σέρβου στους Τούρκους και θανάτωσή του
Λίγο αργότερα, έφτασε στα σύνορα ο Τούρκος Σιρκίλογλου με ισχυρές δυνάμεις. Απαίτησε την παράδοση των Ελλήνων και Σέρβων ή τουλάχιστον του αρχιμανδρίτη, και όταν οι αυστριακοί αξιωματικοί αρνήθηκαν, πέρασε με 150 στρατιώτες τα σύνορα και εισέβαλε στο έδαφος της Αυστροουγγαρίας. Έτσι, οι Αυστριακοί αποφάσισαν να βρουν μια μέση λύση. Αντί να παραδώσουν τον Σέρβο, τον άφησαν να βγει από τα σύνορα με τα όπλα κι έναν υπηρέτη του. Οι Τούρκοι τότε άρχισαν μια πολυήμερη καταδίωξη εναντίον του αρχιμανδρίτη και ύστερα από συμπλοκές μαζί του τον συνέλαβαν. Τελικά, τον οδήγησαν στη Σιλίστρια όπου βρήκε μαρτυρικό θάνατο.
Σημειώσεις
α. Το «Σέρβος» ήταν το παρωνύμιο του αρχιμανδρίτη, προερχόμενο από την εθνικότητά του. Το πραγματικό του όνομα είναι άγνωστο.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Σύνοδοι του Σπλιτ
Πραγματοποιήθηκαν αρκετά εκκλησιαστικά συμβούλια στην πόλη του Σπλιτ στις αρχές του Μεσαίωνα, και των οποίων τα συμπεράσματα έχουν σημασία για ολόκληρη την επικράτεια του πρώιμου Κροατικού Βασιλείου.
Από το 920 η Βυζαντινή Αυτοκρατορία αποδυναμώθηκε σημαντικά, οπότε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Α΄ έδωσε τη διοίκηση της Δαλματίας στον Κροάτη βασιλιά Τομισλάβ που το χρειαζόταν, για να συνδέσει τις εκκλησιαστικές αρχές στην Κροατία και τη Δαλματία, ώστε να μπορούσε εύκολα να ενσωματώσει τη Δαλματία στο Βασίλειο του. Αυτή η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ο βυζαντινός κυβερνήτης της Δαλματίας δεν συμπεριλήφθηκε ως ένας από τους συμμετέχοντες στα επίσημα έγγραφα του συμβουλίου.
Σύνοδος του 925
μικρογραφία| Εκκλησιαστική Σύνοδος στο Σπλιτ, Celestin Medović Η πρώτη εκκλησιαστική Σύνοδος του Σπλιτ συγκλήθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Χ το έτος 925. Το κύριο έργο αυτής της Συνόδου ήταν η επίλυση ζητημάτων της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας στο Βασίλειο της Κροατίας και η εξάλειψη της σλαβικής γλώσσας και του γλαγολιτικού αλφαβήτου στη λειτουργία.
Λίγο πριν από την έναρξη της συνεδρίασης της Συνόδου, ο Πάπας έστειλε δύο απεσταλμένους, τον Ιωάννη, τον Επίσκοπο της Ανκόνα και τον Λεόν, Επίσκοπο της Παλαιστίνης, για να δώσει μια επιστολή πρόσκληση σε καθέναν από τους Σλαβικούς ηγέτες, τον Αρχιεπίσκοπο του Σπλιτ και άλλους Δαλματικούς επισκόπους.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Συνόδου, στην οποία παραβρίσκονταν ο Κροάτης βασιλιάς Τόμισλαβ, ο πρίγκιπας Μιχαήλ του Ζαχουμλίε, και άλλοι ανώνυμοι Κροάτες και Σέρβοι ευγενείς ( Croatorum atque Serborum proceribus, συζητήθηκαν διάφορα θέματα εκκλησιαστικής οργάνωσης και πειθαρχίας. Υιοθετήθηκαν 15 συμπεράσματα. Το πιο σημαντικό ερώτημα ήταν το θέμα της έδρας της νεοσύστατης εκκλησιαστικής επαρχίας της Κροατίας και της Δαλματίας. Οι διαγωνιζόμενοι για την έδρα του Μητροπολίτη ήταν: ο Ιωάννης, Αρχιεπίσκοπος του Σπλιτ, ως διάδοχος της Εκκλησίας Σαλώνας, που ιδρύθηκε από τον φερόμενο μαθητή του Αγίου Πέτρου Άγιο Δόμνιο, ο Φορμίν, Επίσκοπος Ζαντάρ, ως εκπρόσωπος της Ζαντάρ, πρωτεύουσας της Δαλματίας και ο Γρηγόριος, Επίσκοπος Νιν, του οποίου η επισκοπή ήταν η μεγαλύτερη σε έκταση. Το άρθρο 1 των αποφάσεων της Συνόδου ορίζει ότι "η έδρα της νεοσύστατης εκκλησιαστικής επαρχίας θα παραχωρηθεί στην εκκλησία και την πόλη, όπου βρίσκονται τα οστά του Αγίου Δομνίου", δηλαδή στον Αρχιεπίσκοπο Ιωάννη του Σπλιτ.
Επιπλέον, τα άρθρα 2, 3, 8 και 9 δηλώνουν ότι οι εκπρόσωποι συμφώνησαν για το ζήτημα των συνόρων μεταξύ μεμονωμένων επισκοπών, καθώς και για θέματα σχετικά με τη ρύθμιση των εκκλησιαστικών κτημάτων (άρθρα 4 και 5). Το άρθρο 14 ορίζει ότι η σχέση μεταξύ του χριστιανικού γάμου και της εκπαίδευσης των κληρικών είναι αρραγής, ενώ το άρθρο 15 ρυθμίζει το ζήτημα του γάμου των κληρικών. Οι ποινές σε περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων, όπως η δολοφονία κυρίου, ιερέα ή κυβερνήτη περιλαμβάνονται στα άρθρα 6, 7 και 13. Το άρθρο 11 υπογραμμίζει συγκεκριμένα ότι ο επίσκοπος της πόλης Νιν είναι επίσκοπος της μητροπολιτικής περιοχής του Σπλιτ. Το άρθρο 10 απαγόρευσε τη χειροτονία και την προώθηση εκείνων των ιερέων, που δεν γνώριζαν τα Λατινικά, εκτός εάν δεν υπήρχαν αρκετοί ιερείς στην περιοχή. Αυτή η απόφαση στράφηκε εναντίον των Γλαγολιτικών κληρικών και εκείνων που έκαναν τη θεία λειτουργία στη σλαβική γλώσσα, επειδή ο Πάπας δεν το κατάλαβε, φοβόταν ότι αυτοί οι ιερείς θα μπορούσαν να διαδώσουν αίρεση.
Σύνοδος του 928
Η δεύτερη εκκλησιαστική Σύνοδος του Σπλιτ συγκλήθηκε, επειδή ο επίσκοπος της Νιν Γρηγόριος έκανε έκκληση στον Πάπα, επειδή πίστευε ότι υπήρχαν κάποιες παρατυπίες στην πρώτη σύνοδο. Πιο συγκεκριμένα, ο Γρηγόριος πίστευε ότι ο Αρχιεπίσκοπος του Σπλιτ διορίστηκε Μητροπολίτης λόγω της φήμης και του πλούτου του και των σχέσεων, που είχε στη Ρώμη, παρά επειδή ήταν καλύτερος από άλλους υποψηφίους. Η δεύτερη Σύνοδος συγκλήθηκε το 928, και ο απεσταλμένος του πάπα επίσκοπος Μανταλμπέρτα προέδρευσε της Συνόδου. Αυτή η Σύνοδος επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα της πρώτης Συνόδου. Η πιο σημαντική απόφαση, που ελήφθη σε αυτή τη Σύνοδο ήταν η απόφαση για την κατάργηση της Επισκοπής της Νιν "επειδή δεν είχε παράδοση από τους αρχαίους χρόνους". Η Σύνοδος προσέφερε στον Επίσκοπο Γρηγόριο να επιλέξει μία από τις τρεις ελεύθερες επισκοπές για αντάλλαγμα. Αργότερα πήρε την Επισκοπή του Σκράντιν, σύμφωνα με εντολή του Πάπα Λέοντα VI. Ο Αρχιεπίσκοπος του Σπλιτ είχε δικαίωμα να κυβερνά όλες τις ενορίες στην επικράτεια της Κροατίας. Όλοι οι επίσκοποι επιπλήχθηκαν, επειδή προσπάθησαν να πάρουν μια περιοχή ο ένας από τον άλλο, και κλήθηκαν επίσης να υπακούουν τον Αρχιεπίσκοπο του Σπλιτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κροατικά (hr) Κατηγορία: Σύνοδοι Κατηγορία: Τοπικές Σύνοδοι
Έμμα Έκσταϊν
Γεννήθηκε στη Βιέννη μέσα σε μία γνωστή στην πόλη οικογένεια της μπουρζουαζίας, η οποία είχε σχέσεις με τον Φρόιντ. Ο αδελφός της Γκουστάβ Έκσταϊν ήταν σοσιαλδημοκράτης, ο οποίος είχε επαφές και με τον Καρλ Κάουτσκι, ενώ και η αδελφής της Τερέσα ήταν μία από τις πρώτες γυναίκες που μπήκαν στη βουλή. Η ίδια ήταν ενεργό μέλος του γυναικείου κινήματος της πόλης, ενεργώντας με οργανώσεις όπως η Dokumente der Frauen και η Neues Frauenleben. Σε ηλικία 27 ετών επισκέφτηκε τον Φρόιντ ως ασθενής για τους ανεξήγητους πόνους στο στομάχι, άλλα ασαφή συμπτώματα, και ίσως μία ελαφρά κατάθλιψη, η οποία μπορεί να συσχετιζόταν με την εμμηνόρροια. Η διάγνωση ήταν ότι έπασχε από υστερία και ότι αυνανιζόταν σε υπερβολικό βαθμό (πράγμα που θεωρούταν ανθυγιεινό την εποχή).
Κατόπιν, προχώρησε σε μία επέμβαση στη μύτη μέσω του γιατρού Βίλχελμ Φίλες (που εμπιστευόταν ο Φρόιντ), αφήνοντάς την τελικά με δυσμορφία στη μύτη. Πρακτική που σήμερα ενάγεται στην ψευδοεπιστήμη. Το 1904, η Έκσταϊν κυκλοφόρησε κι ένα βιβλίο σχετικό με τη σεξουαλική εκπαίδευση σε ανηλίκους, ονόματι Die Sexualfrage in der Erziehung des Kindes. Το 1910, η Έκσταϊν μετά από μία επέμβαση που της έγινε έμεινε σχεδόν ακινητοποιημένη στον καναπέ και απεβίωσε, το 1924, από εγκεφαλική αιμορραγία. Η βιογραφία της έχει εμπνεύσει τον συγγραφέα Τζόζεφ Σκίμπελ και τη συμπεριέλαβε στο βιβλίο του A Curable Romantic. Την ίδια χρονιά, ο Δανός μουσικός Άντρες Τοντ, κυκλοφόρησε τραγούδι για αυτήν.