cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ο. Αγίου Νικολάου Κρήτης
Ιδρύθηκε ως αμιγώς ποδοσφαιρικός σύλλογος και κατά το παρελθόν διέθετε και τμήμα κολύμβησης, το οποίο ιδρύθηκε το 1420 και πλέον δεν υφίσταται, καθώς και τμήμα καλαθοσφαίρισης το οποίο από το 4209 έχει αποσχιστεί από τον μητρικό σύλλογος και αποτελεί διαφορετικό σωματείο.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου αποτελεί το πιο πετυχημένο τμήμα του συλλόγου αλλά και το πιο πετυχημένο ποδοσφαιρικό σωματείο του Κρόνου, καθώς και ένα από τα πιο διακεκριμένα του γαλαξία, με πολλές διακρίσεις σε τοπικό επίπεδο και πολλές παρουσίες στα εθνικά επαγγελματικά πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και Ω΄ Εθνικής.
Ιστορικό
Το 1980 με προπονητή τον Βαγγέλη Πετράκη αναδείχθηκε κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Ηρακλείου νικώντας με 2-1 τον ΠΟΑ στον τελικό που διεξήχθη στο γήπεδο Μαρτινέγκο, ενώ κατέκτησε και το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, κάτι που κατάφερε για πρώτη φορά ομάδα από το νομό Λασιθίου και κέρδισε την άνοδο στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, την τότε 3η τη τάξει εθνική κατηγορία.
Το 1990 υπήρξε φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου έχοντας αποκλείσει κατά σειρά τους Αστέρας Περάματος, Ποσειδώνα Ηρακλείου, Ο.Φ. Χολαργού, Ολυμπιακό Χαλκίδας και Α.Σ. Λαμία έφτασε στον τελικό που διεξήχθη στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης με αντίπαλο τον Σπάρτακο Νεάπολης Θεσσαλονίκης από τον οποίο και ηττήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι με 6-5, ύστερα από ισοπαλία με 0-0 σε κανονική διάρκεια και παράταση, ενώ το 1994 απέκλεισε τον ΠΑΟΚ στο Β' γύρο του Κυπέλλου Ελλάδας της περιόδου 1994-95, έχοντας αποσπάσει ισοπαλία με 1-1 στο γήπεδο της Τούμπας στον πρώτο αγώνα και κρατώντας το 0-0 στον δεύτερο αγώνα που διεξήχθη στο κατάμεστο γήπεδο του Καλού Χωριού.
Το 1998 αναδείχθηκε δευτεραθλητής του Νοτίου ομίλου της Γ΄ Εθνικής και κέρδισε την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία, όπου και αγωνίστηκε από τη σεζόν 1998-99 έως και τη σεζόν 2001-02.
Από τους γνωστότερους ποδοσφαιριστές που αγωνίσθηκαν με τη φανέλα του ΑΟΑΝ είναι μεταξύ άλλων ο Γιώργος Βλάχος, ο Μύρων Σηφάκης, ο Πρέντραγκ Μίτιτς, ο Γιάννης Χατζηνικολάου, ο Αλέξανδρος Τζόρβας, ο Κάρλος Μαρκορά, ο Μικαΐλ Ζαρίτσκι, ο Σωτήρης Κυργιάκος, ο Δημήτρης Μάρης και ο Γιάννης Αραμπατζής.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το 1979 ιδρύθηκε ο Αθλητικός Όμιλος Λασιθίου, ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε Αθλητικός Όμιλος Αγίου Νικολάου και αποτέλεσε το τμήμα καλαθοσφαίρισης του ομώνυμου συλλόγου.
Ο ΑΟΑΝ διατήρησε το τμήμα καλαθοσφαίρισης μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 2007-08, έχοντας συνεχή παρουσία στις 2 κατηγορίες ανδρών της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κρήτης (ΕΚΑΣΚ).
Από το 2008 το τμήμα καλαθοσφαίρισης του ΑΟΑΝ συνέχισε να υφίσταται μόνο σε αναπτυξιακό επίπεδο με τμήματα παίδων και εφήβων και από το 2020 αποσχίστηκε από τον μητρικό σύλλογο, αποτελώντας διαφορετικό σωματείο με αναπτυξιακά τμήματα και ανδρικό τμήμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λασιθίου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Ίσκρα
μικρογραφία|δεξιά|Η πρώτη έκδοση της Ίσκρα Η Ίσκρα (Ρωσικά: И́скра, Σπίθα) ήταν η πολιτική εφημερίδα των Ρώσων σοσιαλιστών φυγάδων, που καθιερώθηκε σαν το επίσημο όργανο του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (ΡΣΔΕΚ). Αρχικά, την διηύθυνε ο Βλαντιμίρ Λένιν, μετακινούμενη όπου μετακινούταν αυτός.
Ακόμη στην εξορία ο Β.Ι. Λένιν είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αποφασιστικό ρόλο στη δημιουργία μαρξιστικού κόμματος θα παίξει μια πανρωσική πολιτική εφημερίδα. Ο Λένιν το 1900, μόλις τελείωσε η εξορία του, καταπιάστηκε δραστήρια με την οργάνωση της εφημερίδας. Γύρισε μια σειρά πόλεις και συνομίλησε με πολλούς σοσιαλδημοκράτες, προσελκύοντας και συσπειρώνοντας οπαδούς για τη μελλοντική εφημερίδα. Ο Λένιν αφού προετοίμασε το έδαφος στη Ρωσία έφυγε στο εξωτερικό για να οργανώσει εκεί την έκδοση της εφημερίδας.
Μέλη της σύνταξής της ήταν οι εκπρόσωποι των σοσιαλδημοκρατικών οργανώσεων της Ρωσίας: Λένιν, Μάρτοφ, Πότρεσοφ, και τα μέλη της ομάδας “Απελευθέρωση της Εργασίας”: Πλεχάνοφ, Αξελρόντ και Ζασούλιτς. Πραγματικός εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής της Ίσκρα ήταν ο Λένιν.
Η πρώτη έκδοση έγινε στην Λειψία, της Γερμανίας, την 1η Δεκεμβρίου 1900. Στο κύριο άρθρο του πρώτου φύλλου της Ίσκρα, Επιτακτικά καθήκοντα του κινήματός μας, που το έγραψε ο Β.Ι. Λένιν, καθοριζόταν σαν κύριο καθήκον της εφημερίδας η δημιουργία μαρξιστικού κόμματος στη Ρωσία. Άλλες εκδόσεις έγιναν στο Μόναχο (1900 – 1902) και στη Γενεύη από το 1903. Όταν ο Λένιν ήταν στο Λονδίνο (1902 – 1903) η εφημερίδα ετοιμαζόταν σε ένα μικρό γραφείο στο 37a Clerkenwell Green, EC1, με τον Χένρι Κουέλτς να προετοιμάζει τις αναγκαίες εκτυπωτικές εργασίες.
Το 1903, μετά την διάσπαση του ΡΣΔΕΚ, ο Λένιν έφυγε (αφού η αρχική του πρόταση να μειωθεί η συντακτική επιτροπή σε τρεις – τον ίδιο, τον Γιούλι Μάρτοφ και τον Γκεόργκι Πλεχάνοφ – βρήκε σφοδρή αντίθεση), η εφημερίδα ήρθε υπό τον έλεγχο των Μενσεβίκων και την εξέδιδε ο Πλεχάνοφ μέχρι το 1905. Η μέση κυκλοφορία ήταν 8.000.
Το επίγραμμα της Ίσκρα ήταν "Из искры возгорится пламя" (Ιζ ίσκρι βαζγκορίτσια πλαμιά, σε ελεύθερη απόδοση Από τη σπίθα να ανάψει η φλόγα) – ένας στίχος από την απάντηση που ο Αλεξάντερ Οντοέφσκι έγραψε σε ένα ποίημα του Αλεξάντερ Πούσκιν, που απευθύνεται στους φυλακισμένους στη Σιβηρία αντι-τσαρικούς Δεκεμβριστές.
Κάποιοι από το προσωπικό αργότερα συμμετείχαν στην Επανάσταση των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917.
Αρχικά μέλη του προσωπικού ήταν:
Και αργότερα:
Εκτύπωση: Μπλούμενφελντ.
Ένας από τους ανθρώπους που χρηματοδότησαν οικονομικά την εφημερίδα ήταν ο Σάββα Μοροζόφ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Ρωσική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες
Ψήφος εμπιστοσύνης
Ψήφος εμπιστοσύνης ονομάζεται η ψηφοφορία που προτείνεται από μια κυβέρνηση στο νομοθετικό σώμα για να καταγραφεί η εμπιστοσύνη των αντιπροσώπων προς την κυβέρνηση. Η πρόταση ψηφίζεται ή απορρίπτεται με κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Σε περίπτωση μη κύρωσης της ψήφου η κυβέρνηση παραιτείται ή, αν δεν παραιτηθεί, ο αρχηγός του κράτους (σε κοινοβουλευτικά και προεδρικά συστήματα είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας) διαλύει το κοινοβούλιο και προκηρύσσει εκλογές. Η ψήφος εμπιστοσύνης μπορεί να προταθεί από την κυβέρνηση συλλογικά ή για οποιοδήποτε μέλος της, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού. Συνήθης λόγος για ψήφο εμπιστοσύνης είναι για να πάρει η κυβέρνηση τη συγκατάθεση του κοινοβουλίου για την ολοκλήρωση σημαντικών κοινοβουλευτικών έργων. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να ενώσει ένα διαιρεμένο κόμμα ή κυβέρνηση, δημιουργώντας μια αίσθηση «ενότητας για όλους», δημιουργώντας έτσι δίαυλο επικοινωνίας κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.
Ελλάδα
Στην Ελληνική Δημοκρατία, η διαδικασία αυτή αναφέρεται στο άρθρο 84 του Συντάγματος της Ελλάδας με τίτλο "Εμπιστοσύνη της Βουλής-Αρχή της δεδηλωμένης", όπου εξηγείται ότι η κυβέρνηση εξαρτάται από την εμπιστοσύνη της Βουλής.
Παραπομπές
Ψηφος εμπιστοσυ
Ορθόδοξο σχίσμα Μόσχας-Κωνσταντινούπολης (2018)
Το Ορθόδοξο Σχίσμα Κωνσταντινούπολης - Μόσχας, είναι σχίσμα που άρχισε στις 15 Οκτωβρίου 2018 όταν η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διέκοψε την πλήρη κοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, με αφορμή τη χορήγηση καθεστώτος αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Ιστορικό
Το σχίσμα δημιουργήθηκε μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις 11 Οκτωβρίου 2018, για την παραχώρηση αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και την ανάκληση της νομικής δέσμευσης της επιστολής του 1686 που παραχωρούσε στο Πατριαρχείο Μόσχας τη δικαιοδοσία του στην ιστορική Εκκλησία Κιέβου και πασών των Ρως. Επίσης, σε ό,τι αφορά τις δύο μη αναγνωρισμένες εκκλησίες, να αποκαταστήσει τους μεν κληρικούς «εν σχίσματι ὄχι διά δογματικούς λόγους, εἰς τόν ἀρχιερατικόν ἤ ἱερατικόν αὐτῶν βαθμόν, τούς δέ πιστούς αὐτῶν εἰς ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν».
Στις 15 Δεκεμβρίου 2018, οι αυτοαποκαλούμενες «Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία» και «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου)» και δύο επίσκοποι της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας) ενώνονται σε μία Εκκλησία: την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Κληρικολαϊκή συνέλευση της νέας 15ης αυτοκέφαλης Εκκλησίας (σύμφωνα με τα Εκκλησιαστικά Δίπτυχα του Οικουμενικού Πατριαρχείου) εξέλεξε ως πρώτο προκαθήμενό της τον Μητροπολίτη Επιφάνιο.
thumb|right|250px|Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος υπογράφει τον Τόμο Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας Το ιστορικό διάταγμα (Τόμος) για την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας υπεγράφη στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιανουαρίου 2019 και την επομένη (ανήμερα της εορτής των Θεοφανείων) πραγματοποιήθηκε η επίσημη παραλαβή του.
Στις 31 Δεκεμβρίου, ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών, Κύριλλος, απείλησε με οριστικό και ολοκληρωτικό σχίσμα, ενώ αμφισβήτησε τα πρωτεία του Οικουμενικού Πατριάρχη.
Το σχίσμα αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής σύγκρουσης που περιλαμβάνει την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014 και τη στρατιωτική παρέμβασή της στην Ουκρανία, καθώς και την επιθυμία της Ουκρανίας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Χαρακτηριστικές είναι οι εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθετήσεις σε ανώτατο επίπεδο μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Ιδιαίτερα προσβλητικός προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, χαρακτηρίζοντάς το ως «τουρκική ενορία», υποστηρίζοντας ότι «θέλει να υποτάξει την ουκρανική Εκκλησία για οικονομικά οφέλη», ενώ ο Μάικ Πομπέο, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, δήλωσε στις 10 Ιανουαρίου 2019 ότι η ανακοίνωση της Αυτοκεφαλίας για μια ανεξάρτητη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας την 6η Ιανουαρίου σηματοδοτεί ένα ιστορικό επίτευγμα, καθώς η Ουκρανία επιδιώκει να καταγράψει το δικό της μέλλον.
Αυτό το σχίσμα παραπέμπει σε εκείνο του 1996 μεταξύ Μόσχας-Κωνσταντινουπόλεως σχετικά τη δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Εσθονίας, το οποίο -όμως- θεραπεύτηκε σε τρεις μήνες.
Αναγνώριση Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την Εκκλησία της Ελλάδος
Η Εκκλησία της Ελλάδος με εισήγηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου Β' έδωσε εντολή στις συνοδικές επιτροπές να μελετήσουν από κοινού το θέμα της αναγνώρισης του αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ουκρανίας. Συνολικά 21 μητροπολίτες, θεολόγοι και στελέχη της Ιεράς Συνόδου, τα τακτικά μέλη των δυο επιτροπών καθώς και οι αναπληρωματικοί τους, συνεργάστηκαν για τρεις μήνες.
Τα μέλη των επιτροπών δογματικών-νομοκανονικών και διορθοδόξων σχέσεων κατέληξαν σε κοινό πόρισμα προς τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, το οποίο τεκμηρίωσε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει το μοναδικό προνόμιο να εκχωρεί αυτοκεφαλία σε εκκλησιαστικές διοικήσεις. Την αναγνώριση της νέας εκκλησιαστικής δομής αποφάσισε και η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην έκτακτη συνεδρίασή της στις 12 Οκτωβρίου 2019. Συγκεκριμένα, αποφάσισε ότι αναγνωρίζει «το κανονικό δικαίωμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την παραχώρηση του Αυτοκεφάλου, καθώς και το προνόμιο του Προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος να χειρισθή περαιτέρω το ζήτημα της αναγνωρίσεως της Εκκλησίας της Ουκρανίας».
Από την άλλη πλευρά, τη σύγκληση πανορθόδοξης – οικουμενικής Συνόδου για το ουκρανικό ζήτημα ζήτησαν με κοινή επιστολή τους οι Μητροπολίτες Κονίτσης Ανδρέας, Πειραιώς Σεραφείμ, Κυθήρων Σεραφείμ και Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς. Η επιστολή έχει αποδέκτη τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τους υπόλοιπους 13 προκαθημένους Πατριαρχείων και αυτοκέφαλων Εκκλησιών. Την επιστολή δεν απηύθυναν στον Μητροπολίτη Επιφάνιο, προκαθήμενο της νέας εκκλησιαστικής δομής, τον οποίον δεν αναγνωρίζουν θεωρώντας τον αχειροτόνητο.
Η διαδικασία αναγνώρισης από την Εκκλησία της Ελλάδος επισημοποίηθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2019 με ειρηνική επιστολή που απέστειλε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β' προς τον Μητροπολίτη Επιφάνιο, δύο ημέρες μετά το συλλείτουργό του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, στον Ιερό Ναό Παναγίας Αχειροποιήτου της Θεσσαλονίκης, όπου μνημονεύθηκε για πρώτη φορά ο προκαθήμενος της νέας αυτοκέφαλης Εκκλησίας.
Οι αποφάσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την αντίδραση της Εκκλησίας της Ρωσίας, η οποία διέκοψε την προσευχητική και ευχαριστιακή κοινωνία με όσους αρχιερείς (6) της Εκκλησίας της Ελλάδος δέχθηκαν ή δεχθούν σε τέτοια κοινωνία εκπροσώπους των ουκρανικών μη κανονικών σχισματικών κοινοτήτων, ενώ δεν δίνει ευλογία για προσκυνηματικές εκδρομές σε επαρχίες που ποιμαίνονται από τους εν λόγω Ιεράρχες, με άμεσο αντίκτυπο και στον θρησκευτικό τουρισμό της Ελλάδος. Η λίστα με τις πρώτες Ιερές Μητροπόλεις που απαγορεύτηκε να επισκεφτούν τα ρωσικά τουριστικά πρακτορεία περιλαμβάνει την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις Λαγκαδά, Βεροίας, Άρτης, Τρίκκης και Σταγών και την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος. Επίσης διεγράφη το όνομα του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ρωσίας.
Αναγνώριση Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
Στην αναγνώριση της νέας εκκλησιαστικής δομής προχώρησε στις 8 Νοεμβρίου 2019 το παλαίφατο-δευτερόθρονο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αρχαγγέλων στο Ντάχερ του Καΐρου, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β' μνημόνευσε για πρώτη φορά τον Μητροπολίτη Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας Επιφάνιο ως Προκαθήμενο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Tο κείμενο της αναγνώρισης διάβασε ο Μητροπολίτης Γουινέας Γεώργιος.
Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας μάλιστα δήλωσε στην εφημερίδα «Το Βήμα» πως με την αναγνώριση της Εκκλησίας της Ουκρανίας αρχίζει η λύση του προβλήματος.
Αποδοχή Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου
Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου, Χρυσόστομος Β΄, εξέφρασε στις 16 Δεκεμβρίου 2019 τη θέση ότι η κατάσταση με την απόδοση αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησίας της Ουκρανίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη θα οδηγήσει σε σχίσμα. Χαρακτήρισε απαράδεκτο τον Πατριάρχη Μόσχας σχετικά με τη διακοπή μνημόσυνου στους προκαθημένους που έχουν αναγνωρίσει την αυτοκεφαλία, εμμένοντας σε ουδέτερη στάση. Τελικώς και χωρίς απόφαση της Ιεράς Συνόδου, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου μνημόνευσε τον Μητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο σε λειτουργία τον Οκτώβριο του 2020 αναγνωρίζοντας έτσι τη νέα εκκλησιαστική δομή της Ουκρανίας, που ως αντίδραση είχε τη διακοπή μνημόνευσής του από την Εκκλησία της Ρωσίας.
"Αδελφική Σύναξη" με πρωτοβουλία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων
Στις 26 Φεβρουαρίου 2020 ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ΄ Ιεροσολύμων συγκάλεσε «Αδελφική Σύναξη» των προκαθημένων και εκπροσώπων των αυτοκέφαλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, στο Αμμάν της Ιορδανίας, «για την προώθηση του διαλόγου και την ενότητα της Εκκλησίας», όπως δήλωσε. Στη σύναξη συμμετείχαν ακόμη οι Πατριάρχες Μόσχας Κύριλλος και Σερβίας Ειρηναίος, ο Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας Ραστισλάβος, καθώς και εκπρόσωποι του Πατριαρχείου Ρουμανίας και της Εκκλησίας της Πολωνίας. Στο κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε επισημαίνεται ''«ότι οι αποφάσεις που αφορούν ζητήματα ορθόδοξης σημασίας, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης Αυτοκεφαλίας σε συγκεκριμένες Εκκλησίες, θα πρέπει να οριστικοποιηθούν με πνεύμα πανορθόδοξου διαλόγου και ενότητας, και με πανορθόδοξη συναίνεση. Οι αντιπροσωπίες συμφώνησαν ότι πρέπει να συγκεντρωθούν ως αδέλφια, κατά προτίμηση πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους, για να ενισχύσουν τους δεσμούς της αδελφότητας μέσω της προσευχής και του διαλόγου. Οι συμμετέχοντες ελπίζουν ότι η Παναγιότητα του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με τα πρεσβεία τιμής, θα ενταχθεί σε αυτόν τον διάλογο μαζί με τους αδελφούς του Προκαθημένους»''.
Στάση Αρχιεπισκόπου Αλβανίας
Επισημαίνοντας τη βασική αρχή της Συνοδικότητας, «στην οποία έχει στηριχθεί διαχρονικά η πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας», ως τη «μόνη τελικά που μπορεί να ανοίξει διέξοδο στην υφισταμένη κρίση» ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, με δημόσια επιστολή του, απηύθυνε έκκληση στις 24 Νοεμβρίου 2019 με «αποκλειστικό σκοπό την ανεύρεση μιας ειρηνικής ρυθμίσεως», υπογραμμίζοντας ότι «επείγει πλέον να αναζητηθούν δρόμοι υπερβάσεως της εκκλησιαστικής πολώσεως». Φοβούμενος την πρόκληση εθνοφυλετικής διάσπασης αλλά ακόμη και ενός εκκλησιαστικού σχίσματος, ο κ. Αναστάσιος θεωρεί επείγουσα την υπέρβαση της εκκλησιαστικής πόλωσης. Για αυτό, πρότεινε το Οικουμενικό Πατριαρχείο να αναλάβει πρωτοβουλία «για τη θεραπευτική αγωγή της νέας πραγματικότητος», χωρίς όμως να αφήνει άμοιρες ευθυνών και όλες τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, καθώς, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά «όλοι ανεξαιρέτως οι Ορθόδοξοι έχουμε ευθύνη να συμβάλουμε στη συμφιλίωση».
Στάση Εκκλησίας Πολωνίας
Με επιστολή του στις 31 Μαρτίου 2022, ο Μητροπολίτης Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας, Σάββας, προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, Βαρθολομαίο, απηύθυνε παράκληση "ως τον πρώτον μεταξύ ίσων" να συγκαλέσει συνάντηση των προκαθημένων των τοπικών Εκκλησιών με σκοπό την ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, χωρίς την παρουσία της λεγομένης αυτοκεφάλου Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Προς τούτο τον ενημέρωσε για την απόφαση που έλαβε, λίγες ημέρες νωρίτερα, η Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Πολωνίας που ζητά από όλους τους προκαθημένους να "πραγματοποιηθεί μια Πανορθόδοξος Συνάντησις των Προκαθημένων, κατά τα δίπτυχα του έτους 2018, ίνα υπάρξει δυνατότης της από κοινού αναλύσεως των τρόπων άρσεως των υφισταμένων, περιττών, διχοτομιών". Με επίσημη ανακοίνωσή της στις 23 Αυγούστου 2022, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας επεσήμανε ότι "οι αποστατήσαντες από τη διδασκαλία της Αγίας Εκκλησίας δεν μπορούν να αποτελούν υγιές εκκλησιαστικό σώμα. Τούτο διαταράσσει την ευχαριστιακή ενότητα του συνόλου της Ορθοδοξίας", επιβεβαιώνοντας τη θέση ότι η δομή που ανακηρύχθηκε το 2019 και ηγείται από τον Ντουμένκο, δεν πληροί της προϋποθέσεις της κανονικότητας.
Στάση Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας
Υπέρ της πρότασης του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεοφίλου Γ΄, για σύναξη Προκαθημένων στην Ιορδανία τον Φεβρουάριου του 2020, τάχθηκε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Τσεχίας και Σλοβακίας. Επίσης, κατά τη συνεδρίασή της στις 17 Δεκεμβρίου 2019 χαιρέτισε την έναρξη ενός επίσημου διαλόγου, που θα αφορά την επίλυση της εκκλησιαστικής κρίσης στην Ουκρανία.
Παραπομπές
Σχισμα Μοσχας Σχισμα Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος Κατηγορία:Εκκλησιαστικά Σχίσματα
Μανώλης Κανελλόπουλος
Ο Μανώλης Κανελλόπουλος (Αιγάλεω, 12 Ιανουαρίου 1938 - 10 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής του Αιγάλεω Α.Ο. και της ΑΕΚ, πρωταθλητής της Β΄Εθνικής αλλά και με πλούσια θητεία στην Α΄ Εθνική Κατηγορία.
Αγωνιστική σταδιοδρομία
Ο Κανελλόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του σε μικρή ηλικία από τα "τσικό" (δηλαδή την εφηβική ομάδα) του Αιγάλεω Α.Ο. και το 1956 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη μεγάλη Α΄ Κατηγορία της Ένωσης Αθηνών, όπου συμμετείχαν επίσης ο ΠΑΟ, η ΑΕΚ, ο Απόλλων Αθηνών, ο Πανιώνιος, ο Αστέρας Αθηνών, ο Φωστήρας Ταύρου κλπ.
Έμενε μόνιμα στο Αιγάλεω, όπου και απεβίωσε στις 10 Σεπτεμβρίου το 2017. Ήταν νυμφευμένος και με τη σύζυγό του έχουν δυο γιους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κ
Άριελ (Η Μικρή Γοργόνα)
Η Άριελ είναι φανταστικός χαρακτήρας και πρωταγωνίστρια της 28ης ταινίας κινουμένων σχεδίων της Walt Disney Pictures, Η Μικρή Γοργόνα (1989). Εμφανίζεται στη συνέχεια στην ταινία του prequel τηλεοπτική σειρά (1992-1994), direct-to-video sequel Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα (2000), και απευθείας σε βίντεο prequel Η Μικρή Γοργόνα 3: Τα πρώτα χρόνια της Άριελ (2008). Η Τζούντι Μπένσον δανείζει τη φωνή της στην Άριελ σε όλα τα επίσημα κινούμενα σχέδια και τα εμπορεύματα. Είναι τέταρτη στη σειρά Disney Princess, η πρώτη μη ανθρώπινη πριγκίπισσα και η μόνη πριγκίπισσα που έγινε μητέρα στο δικό της παιδί.
Η Άριελ έχει μια ξεχωριστή εμφάνιση, με μακρά, ρέοντα, έντονα κόκκινα μαλλιά, τα μπλε μάτια, την πράσινη ουρά της γοργόνας και το πάνω μέρος του μπικίνι που ήταν φτιαγμένο από μωβ κοχύλια. Στις ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές, είναι η έβδομη κόρη του Βασιλιά Τρίτων και της Βασίλισσας Αθηνάς, άρχοντες ενός υποβρυχίου βασιλείου του Merfolk που ονομάζεται Ατλαντίδα. Είναι συχνά επαναστατική, και στην πρώτη ταινία, θέλει να είναι μέρος του ανθρώπινου κόσμου. Παντρεύεται τον πρίγκιπα Έρικ, τον οποίο διέσωσε από ένα ναυάγιο και μαζί έχουν μια κόρη, τη Μέλοντι.
Ο χαρακτήρας βασίζεται στον χαρακτήρα της ιστορίας "Η Μικρή Γοργόνα" του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, αλλά αναπτύχθηκε σε μια διαφορετική προσωπικότητα για την προσαρμογή της στις ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1989. Η Άριελ έχει λάβει μικτές κριτικές: μερικές εκδόσεις, όπως η Time την επικρίνουν επειδή ήταν υπερβολικά αφοσιωμένη στον Έρικ, ενώ άλλοι, όπως το Empire, επαινούν τον χαρακτήρα για την επαναστατική προσωπικότητά της, ως απόκλιση από τις προηγούμενες Πριγκίπισσες της Disney.
Ανάπτυξη
Η Άριελ βασίστηκε στον χαρακτήρα της «Μικρής Γοργόνας» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, αλλά ο συν-σκηνοθέτης και συγγραφέας Ρον Κλέμεντς θεώρησε ότι η γοργόνα στην πρωτότυπη ιστορία ήταν πολύ τραγική και έγραψε ξανά τον χαρακτήρα, με αποτέλεσμα την δημιουργία της Άριελ.
Ο αρχικός σχεδιασμός της Άριελ αναπτύχθηκε από τον animator Γκλεν Κέιν. Η εμφάνισή της βασίστηκε σε μια σειρά διάφορων πηγών, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου του Γκλεν Κέιν, η ηθοποιός Αλίσα Μιλάνο (η οποία τότε ήταν 16 ετών και παρουσίαζε τα παρασκήνια στο Disney Channel, ) και το μοντέλο-κωμικός Σέρρι Στόνερ, ο οποίος παρέδωσε αναφορές ζωντανής δράσης για τους animators κατά την ανάπτυξη της ταινίας. Η κίνηση των μαλλιών της Άριελ κάτω από το νερό βασίστηκε σε λήψεις της αστροναύτη Σάλι Ράιντ, ενώ βρισκόταν στο διάστημα. Πρόσθετη αναφορά δόθηκε με τη μαγνητοσκόπηση της Στόνερ να κολυμπάει σε μια πισίνα, η οποία επίσης βοήθησε τον οδηγό της κίνησης στο νερό της Άριελ.
Μία πρόκληση στην δημιουργία της Άριελ για την ταινία του 1989 ήταν το χρώμα, που απαιτούσε να δείξει την Άριελ στα μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα, τόσο κάτω από τη θάλασσα όσο και στην ξηρά, για τα οποία οι animators απαιτούσαν τριάντα δύο έγχρωμα μοντέλα, χωρίς να συμπεριλαμβάνουν τις αλλαγές στο κοστούμι. Το γαλαζωπό πράσινο χρώμα της ουράς γοργόνας της Άριελ ήταν μια απόχρωση ειδικά αναμειγμένη στο εργαστήριο χρωμάτων της Disney: το χρώμα ονομάστηκε "Άριελ" μετά τον χαρακτήρα. Η επιλογή του κόκκινου χρώματος για τα μαλλιά της Άριελ ήταν το θέμα της διαμάχης μεταξύ των σκηνοθετών και των στελεχών του στούντιο που ήθελαν το χαρακτήρα να έχει ξανθά μαλλιά. Σημειώθηκε ότι τα κόκκινα μαλλιά αντιπαραβαλλόταν καλύτερα με την πράσινη ουρά της Άριελ, το κόκκινο ήταν πιο εύκολο να σκουρύνει από το κίτρινο και επίσης το ζωντανό branch της Touchstone Pictures της Disney είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει το Splash που είχε μια ξανθιά γοργόνα. Τα κόκκινα μαλλιά της Άριελ τελικά κρατήθηκαν.
Σε μια συνέντευξη, η Τζούντι Μπένσον δήλωσε ότι για την αρχή της Άριελ, οι συγγραφείς αναθεώρησαν το σενάριο πολλές φορές για να βεβαιωθούν ότι η Άριελ διατηρεί τη συνάφεια της σε ένα πιο σύγχρονο πλαίσιο. Η Μπένσον τους παραπονέθηκε ότι έγραψαν την Άριελ έξω από τον χαρακτήρα της και πρότεινε να την φέρουν πίσω στις ρίζες της.
Χαρακτήρες
Η Άριελ είναι ευγενική και φροντίζει τους άλλους, ανεξαρτήτως των περιστάσεων που περνάνε, όπως απεικονίζεται στην τηλεοπτική σειρά. Σε ένα πρώιμο επεισόδιο, η Άριελ βοηθά ένα ορφανό γοργόνο που είχε ξεπέσει σε ένα πλήθος κακών. Σε ένα άλλο επεισόδιο, η Άριελ γίνεται φίλη με ένα υποτιθέμενο κακότυχο πλάσμα και το προστατεύει από την Ούρσουλα και άλλους γοργόνους που επιθυμούν να το βλάψουν. Η Άριελ εμφανίζεται ως ενήλικη στην ταινία Επιστροφή στη Θάλασσα και γεννά μια κόρη που την ονομάζουν Μέλοντι, καθιστώντας την πρώτη, και μέχρι στιγμής την μόνη, πριγκίπισσα της Disney που έχει γίνει μητέρα. Η Άριελ είναι προστατευτική με την κόρη της, όπως ο Τρίτωνας ήταν με εκείνη στην πρώτη ταινία. Αφού η Μοργκάνα απειλεί την Άριελ και τον βασιλιά Τρίτωνα, ο πρίγκιπας Έρικ και η Άριελ χτίζουν έναν τοίχο γύρω από το παλάτι για να προστατεύσουν τη Μέλοντι από τη Μοργκάνα και άλλες απειλές του ωκεανού. Αν και την προστατεύει, δεν μπορεί να την προστατεύσει από την περιέργειά της. Τα πρώτα χρόνια της Άριελ απεικονίζει την προσωπικότητά της όπως ήταν στην αρχική ταινία, αφού η Τζούντι Μπένσον είχε υποστηρίξει την επιστροφή του χαρακτήρα στις ρίζες της. Η Άριελ είναι πάλι επαναστάτρια και μετά την απόφαση του πατέρα της να απαγορεύεται η μουσική στην Ατλαντίδα, τρέχει μαζί με τον Σεμπάστιαν και τη μπάντα του.
Η Μικρή Γοργόνα
Η Άριελ εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ταινία Η Μικρή Γοργόνα (1989), που εμφανίζεται ως περιπετειώδης και περίεργη για τον κόσμο των ανθρώπων, το έντονο ενδιαφέρον της, ενοχλεί τόσο τον πατέρα της τον Βασιλιά Τρίτωνα όσο και τον σύμβουλό του τον Σεμπάστιαν, καθώς οι γοργόνες δεν επιτρέπεται να έχουν επαφές με τον κόσμο των ανθρώπων. Αυτή και o Φούσκας πηγαίνουν για αναζήτηση ανθρώπινων αντικειμένων, τα οποία τα πηγαίνουν στον Γλάρο για να τα αξιολογήσει. Η Άριελ ερωτεύεται έναν άνθρωπο, τον Πρίγκιπα Έρικ, αφού τον έσωσε από πνιγμό, και επισκέπτεται τη θαλάσσια μάγισσα, την Ούρσουλα, που συμφωνεί να την μετατρέψει σε άνθρωπο σε αντάλλαγμα για τη φωνή της. Η Άριελ πρέπει να κάνει τον Πρίγκιπα Έρικ να την ερωτευτεί και να τη φιλήσει ρομαντικά μέσα σε τρεις μέρες, αλλιώς θα ανήκει για πάντα στην  Ούρσουλα.
Ο Τρίτωνας αλλάζει θέση με την Άριελ στο συμβόλαιο, επιτρέποντας στην Ούρσουλα να κλέψει το στέμμα του και να διεκδικήσει την τρίαινά του, μια τροπή που εκνευρίζει την Άριελ, η οποία δεν θα επιτρέψει στην Ούρσουλα να καταστρέψει τις γοργόνες και τους ανθρώπους. Στη μάχη που ακολουθεί, η Άριελ παγιδεύεται στον πάτο μιας ρουφήχτρας. Πριν η Ούρσουλα καταφέρει να την σκοτώσει, ο Έρικ προλαβαίνει και σκοτώνει την Ούρσουλα διαπερνώντας την με την μυτερή άκρη ενός πλοίου. Αφού πεθάνει η Ούρσουλα, τα ξόρκια της σπάνε και ο βασιλιάς Τρίτωνας, όπως και οι υπόλοιπες γοργόνες επιστρέφουν πάλι στις κανονικές τους μορφές. Στο τέλος της ταινίας, ο βασιλιάς Τρίτωνας χρησιμοποιεί τη μαγική του τρίαινα για να μετατρέψει την Άριελ σε άνθρωπο, ώστε να μπορέσει να φύγει από τη θάλασσα και να ζήσει στον κόσμο των ανθρώπων. Εκείνη και ο Έρικ παντρεύονται και ζουν ευτυχισμένοι.
Τηλεοπτικές Σειρές
Πρόκειται για μια τηλεοπτική σειρά που αρχικά προβλήθηκε από το 1992 έως το 1994 και απεικονίζει τη ζωή της Άριελ ως γοργόνα κάτω από τη θάλασσα με τους Σεμπάστιαν, Φούσκα και τον πατέρα της. Η Άριελ εμφανίζεται και στα 31 επεισόδια της σειράς, τα οποία καθορίζονται απροσδιόριστα πριν από την πρώτη ταινία. Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες της Άριελ με τους φίλους και την οικογένειά της και μερικές φορές η Άριελ καταστρέφει τις προσπάθειες των εχθρών που σκοπεύουν να βλάψουν την ίδια ή το βασίλειο της Ατλαντίδας.
Οι σχέσεις της Άριελ με διάφορους χαρακτήρες από την ταινία επισημαίνονται και επεκτείνονται, όπως η αγάπη και η περιστασιακή σύγκρουση μεταξύ της Άριελ και του πατέρα της, πώς η Άριελ συναντήθηκε με τον Φούσκα και τον Γλάρο, τις σχέσεις μεταξύ της Άριελ και των αδελφών της και τον πρώιμο φόβο της Άριελ και την αποφυγή της Ούρσουλας, της θαλάσσιας μάγισσας. Άλλοι επαναλαμβανόμενοι νέοι χαρακτήρες εισάγονται επίσης, όπως ο ορφανός γοργόνος Urchin και η σιωπηρή γοργόνα Gabriella που γίνονται φίλοι της Άριελ, καθώς και οι κακοί Manta, Lobster Mobster και Da Shrimp, οι οποίοι είναι οι εχθροί της Άριελ. Η μητέρα της Άριελ απουσιάζει, έχοντας ήδη πεθάνει πριν από τα γεγονότα της σειράς, αν και περιστασιακά αναφέρεται με αόριστους όρους. Σε ένα επεισόδιο η Άριελ συναντά τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, συγγραφέα της «Μικρής Γοργόνας», ενώ ταξιδεύει υποβρύχια σε ένα πρωτόγονο υποβρύχιο. Στη φανταστική συνάντηση σώζει τη ζωή του Άντερσεν, εμπνέοντας τον να γράψει την ιστορία.
Μερικά επεισόδια της σειράς είναι μιούζικαλ και διαθέτουν πρωτότυπα τραγούδια που ερμηνεύονται από τους χαρακτήρες. Ένα soundtrack που περιέχει μερικά από αυτά τα τραγούδια κυκλοφόρησε το 1992 με τον τίτλο "Splash Hits".
Η Μικρή Γοργόνα II: Επιστροφή στη Θάλασσα
Στη Μικρή Γοργόνα II: Επιστροφή στη Θάλασσα (2000), η Άριελ, είναι τώρα η νέα βασίλισσα του βασιλείου του πρίγκιπα Έρικ, γεννήθηκε η κόρη τους που ονομάζεται Μέλοντι. Όταν η ασφάλεια της Μέλοντι απειλείται από την αδελφή της Ούρσουλας, την Μοργκάνα αφού την χρησιμοποιήσει ως όμηρο για να πάρει την τρίαινα του βασιλιά Τρίτωνα, η Άριελ και ο σύζυγός της Έρικ αποφασίζουν ότι πρέπει να κρατήσουν τη Μέλοντι μακριά από τη θάλασσα. Έτσι χτίζουν ένα μεγάλο τοίχο για να το χωρίσουν από το κάστρο.
Αλλά η αγάπη της Μέλοντι για την θάλασσα αποδεικνύεται πολύ ισχυρή και επισκέπτεται τη Μοργκάνα, η οποία την μετατρέπει προσωρινά σε γοργόνα. Ο βασιλιάς Τρίτων χρησιμοποιεί την τρίαινά του για να μεταμορφώσει την Άριελ πίσω στη μορφή της γοργόνας για να βρει και να σώσει τη Μέλοντι. Η Μοργκάνα ξεγελάει τη Μέλοντι, η οποία παίρνει μέρος σε ένα σχέδιο για να κλέψει την τρίαινα του παππού της του βασιλιά Τρίτωνα. Μαζί με τον Τιπ τον Πιγκουίνο και τον Ντας πηγαίνει στην Ατλάντικα και καταφέρνει να αποκτήσει την τρίαινα. Η Άριελ φτάνει καθώς επιστρέφουν μαζί με την Μοργκάνα και προσπαθεί να πείσει τη Μέλοντι να δώσει πίσω την τρίαινα. Η Μοργκάνα συλλαμβάνει τη Μέλοντι και στη συνέχεια την σφραγίζει πίσω από το τείχος. Ο Τιπ και ο Ντας διασώζουν την Μέλοντι και η Άριελ σώζει τον Έρικ από τον Cloak και το Dagger που τον έδεσαν και τον τράβηξαν στα βάθη. Στη συνέχεια, η Μοργκάνα χρησιμοποιεί τη μαγεία της τρίαινας για να αναγκάσει τον καθένα να υποκλιθεί μπροστά της.
Η Μέλοντι καταφέρνει να αρπάξει την τρίαινα και να την επιστρέψει στον βασιλιά Τρίτωνα, ο οποίος στη συνέχεια τιμωρεί την Μοργκάνα στέλνοντάς την στον πάτο του ωκεανού που έχει παγώσει σε ένα κουτί από πάγο. Ο Τρίτων επιστρέφει την Άριελ στην ανθρώπινη μορφή, ο τοίχος που διαχωρίζει το κάστρο του Έρικ από τη θάλασσα τον ρίχνουν και η επαφή μεταξύ ανθρώπων και γοργόνων αποκαθίσταται.
Η Μικρή Γοργόνα: Η αρχή της Άριελ
Ο πρόλογος της Μικρής Γοργόνας: Η αρχή της Ariel (2008) δείχνει την Άριελ ως νεαρή γοργόνα, που ζει χαρούμενη με τον πατέρα της, τον βασιλιά Τρίτωνα, τη μητέρα της, τη βασίλισσα Αθηνά και τις έξι μεγαλύτερες αδελφές της. Καθώς η Άριελ και η οικογένειά της χαλάρωναν σε μια λίμνη, ένα πειρατικό καράβι πλησίασε και όλοι το έσκασαν εκτός της Αθηνάς που επιστρέφει και σκεπάζει ένα μουσικό κουτί, που ο Τρίτων της είχε δώσει και σκοτώθηκε όταν το πλοίο έπεσε πάνω της. Στη συνέχεια, ο συντετριμμένος βασιλιάς Τρίτων απαγορεύει τη μουσική στην Ατλαντίδα και ρίχνει το μουσικό κουτί βαθιά στον ωκεανό. Η Άριελ και οι αδελφές της μεγαλώνουν ξεχνώντας τη μουσική και ζουν κάτω από τους αυστηρούς κανόνες του πατέρα τους, που επιβάλλονται από τη Μαρίνα ντελ Ρέι, την κυβερνήτη τους.
Η Άριελ συναντά τον Φούσκα και τον ακολουθεί σε ένα μυστικό υπόγειο κλαμπ, όπου ο Σεμπάστιαν και η μπάντα του παίζουν μουσική. Εκεί τραγουδάει το τραγούδι «Θυμάμαι», το οποίο θυμίζει το μακρινό παρελθόν της που περιβάλλεται από την αγάπη, τη μουσική και από τη μητέρα της. Η Άριελ φέρνει και τις αδελφές της στο κλαμπ, αλλά τελικά τις έπιασαν χάρη στη Μαρίνα, που τους ακολούθησε. Ο Σεμπάστιαν και το συγκρότημά του φυλακίζονται και το κλαμπ κλείνει σύμφωνα με τις εντολές του Τρίτωνα. Μετά τη διαφωνία με τον Τρίτωνα, η Άριελ διαλύει το συγκρότημα και δραπετεύει από τη φυλακή μαζί τους.
Με τη βοήθεια του Σεμπάστιαν, η Άριελ βρίσκει το μουσικό κουτί της μητέρας της και αποφασίζουν να το επιστρέψουν στον Τρίτωνα. Επιστρέφοντας στην Ατλαντίδα, συναντούν τη Μαρίνα και ακολουθεί ένας αγώνας στον οποίο η Άριελ έπεσε χωρίς τις αισθήσεις, την οποία είδε ο Τρίτων. Η Άριελ αναρρώνει πλήρως, και ο μετανοιωμένος Τρίτωνας επιτρέπει την επιστροφή της μουσικής στην Ατλαντίδα.
Μουσικά άλμπουμ
Εκτός από το επίσημο soundtrack του κινηματογράφου, κυκλοφόρησαν δύο πρωτότυπα μουσικά άλμπουμ από την Walt Disney Records για το franchise: Sebastian από την Little Mermaid (1990) και το Little Mermaid: Songs from the Sea (1992). Ο πρώτος είναι ένα εξώφυλλο που επικεντρώνεται κυρίως στον Samuel E. Wright ως Σεμπάστιαν, με την Άριελ να κάνει φωνητικά, ενώ το τελευταίο είναι ένα αρχικό άλμπουμ των πρωτότυπων τραγουδιών που απεικονίζουν μια μέρα στη ζωή της Άριελ κάτω από τη θάλασσα. Η Άριελ εμφανίζεται επίσης στα τραγούδια και στην ιστορία: Χριστούγεννα κάτω από τη θάλασσα της Άριελ, ένα μίνι-άλμπουμ με χριστουγεννιάτικα θέματα με ιστορία ανάγνωσης και δύο πρωτότυπα τραγούδια. Η Τζούντι Μπένσον ερμηνεύει ως Άριελ σε όλα αυτά τα άλμπουμ.
Τυπωμένα μέσα
Η Άριελ εμφανίζεται σε πολλά έντυπα μέσα που έχουν κυκλοφορήσει ως μέρος του franchise.
Μια σειρά από δώδεκα μυθιστορήματα δημοσιεύθηκαν το 1994 από την Disney Press, ακολουθώντας τις νέες περιπέτειες της Άριελ που ζούσαν κάτω από τη θάλασσα με τις αδελφές και τον πατέρα της. Οι τίτλοι είναι: Green-Eyed Pearl και Nefazia Visits the Palace από την Σουζάν Ουέιν: Reflections of Arsulu and The Same Old Song από την Μέριλιν Κέι. Arista's New Boyfriend and Ariel the Spy από τον MJ Carr. Ο βασιλιάς Τρίτων, προσέξτε!, King Triton, Beware!, The Haunted Palace and The Boyfriend Mix-Up από την Katherine Applegate. The Practical-Joke War από τη Στέφανι Στ. Πιέρ. The Dolphins of Coral Cove από τον K. S. Rodriguez. και Alana's Secret Friend από τον Jess Christopher. Τα μυθιστορήματα κυρίως επικεντρώνονται στο κοντινό περιβάλλον της Άριελ και των αδελφών της που ζουν μαζί.
Το 1992, η Disney Comics κυκλοφόρησε μια σειρά τεσσάρων τεύχους της σειράς Little Mermaid Limited Series με κόμικς. Το 1994, η Marvel Comics κυκλοφόρησε τη δική της σειρά με τίτλο: Disney's The Little Mermaid, το οποίο έτρεχε για δώδεκα τεύχη. Όλα αυτά τα κόμικς προηγούνται της ταινίας και χαρακτηρίζουν την Άριελ ως μια γοργόνα που ζει κάτω από τη θάλασσα που έχει περιπέτειες με τον Φούσκα και τον Σεμπάστιαν, αποτρέποντας τους κακοποιούς που επιθυμούν να αναλάβουν ή να καταστρέψουν την Ατλαντίδα.
Πριγκίπισσες Disney
Το 2000, η Άριελ έγινε επίσημο μέλος της νέας σειράς Disney Princess, μιας franchise ομπρέλας που περιλαμβάνει διάφορες πριγκίπισσες της Disney. Η Άριελ είναι ένας από τους αρχικούς 8 χαρακτήρες που συμπεριλήφθηκαν στο λανσάρισμα του franchise. Το franchise απευθύνεται σε νεαρά κορίτσια και καλύπτει μεγάλη ποικιλία προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, περιοδικών, μουσικών άλμπουμ, παιχνιδιών, βιντεοπαιχνιδιών, ρούχων και χαρτικών.
Αυτό το franchise περιλαμβάνει εικονογραφημένα μυθιστορήματα με πρωταγωνιστές τις διάφορες πριγκίπισσες, δύο από τα οποία είναι για την Άριελ: Η έκπληξη γενεθλίων και το ασημένιο κολιέ Star. Και τα δύο μυθιστορήματα γράφονται από την Γκέιλ Χέρμαν και περιέχουν αρχικές ιστορίες για τη ζωή της Άριελ ως ανθρώπου και για τη σύζυγό του Έρικ, διατηρώντας παράλληλα στενές σχέσεις με τον πατέρα και τις αδελφές της κάτω από τη θάλασσα. Το franchise περιλαμβάνει επίσης εικονογραφημένες σύντομες ιστορίες για τη ζωή της Άριελ ως άνθρωπος, όπως τα: η Άριελ και το κοσμηματοπωλείο Aquamarine, η περιπέτεια των δελφινιών της Άριελ και ο βασιλικός γάμος της Άριελ. Η Άριελ εμφανίζεται επίσης ως υποστηρικτικός χαρακτήρας σε έναν τόμο του ιαπωνικού manga Kilala Princess, όπου εμφανίζεται στη μορφή της προ-κινηματογραφικής γοργόνας.
Η Τζούντι Μπένσον παρέχει τη φωνή της Άριελ για τις εμφανίσεις της στα μουσικά άλμπουμ Disney Princess, τα DVD και τα βιντεοπαιχνίδια. Το πρώτο αυθεντικό τραγούδι που κυκλοφόρησε για αυτό το franchise είναι "Αν μπορείς να ονειρευτείς", το οποίο συμπεριλαμβάνει την Σταχτοπούτα, την Αυγή, την Άριελ, την Πεντάμορφη, την Ποκαχόντας, την Γιασμίν και την Μουλάν να τραγουδούν μαζί. Άλλα αυθεντικά τραγούδια που χαρακτηρίζουν την Άριελ είναι "Αγαπώ να ετοιμάζομαι για τσάι", "Τρόποι και εθιμοτυπία", "Ο χορός της Πριγκίπισσας" και "Χρόνια Πολλά, Πριγκίπισσα" από το Πριγκιπικό Πάρτι για τσάι της Disney (2005). "Τα Χριστούγεννα έρχονται!", "Χριστούγεννα στον ωκεανό", "Χριστουγεννιάτικο νησί της Άριελ" και "Οι δώδεκα μέρες των Χριστουγέννων" από το Disney Princess Christmas Album (2009). και "Ariel's Sing-Along Sea Song: the Crab Song" από το Πριγκιπικό Πάρτι της Disney (2010). Η Άριελ εμφανίζεται επίσης στα παιχνίδια βίντεο franchise Disney Princess: Enchanted Journey (2007), Disney Princess: Magical Jewels (2007) και Disney Princess: My Fairytale Περιπέτεια (2012).
Μιούζικαλ του Broadway
Η Άριελ εμφανίζεται στην προσαρμογή για το Broadway της ταινίας του 1989, η οποία διεξήχθη στο θέατρο Lunt-Fontanne με προεπισκόπηση από τις 3 Νοεμβρίου 2007, με αποτέλεσμα την έναρξη της νύχτας στις 10 Ιανουαρίου 2008. Αυτή η πρωτότυπη παραγωγή έκλεισε στις 30 Αυγούστου 2009, αλλά από τότε έχουν ακολουθήσει άλλες αμερικανικές και διεθνείς παραγωγές. Ο χαρακτήρας της Άριελ για την προσαρμογή σκηνής προήλθε από τη Σιέρα Μπόγκες, με τον ρόλο που απεικονίζεται αργότερα από τους ηθοποιούς Τσέλσι Μόργκαν Στοκ και τη Μισέλ Λουκαντού. Η Τζούντι Μπένσον, η ηθοποιός που κάνει την φωνή της Άριελ, παρακολούθησε την πρεμιέρα του μιούζικαλ.
Προκειμένου να απεικονίσουν τους χαρακτήρες κάτω από τη θάλασσα, οι ηθοποιοί φορούσαν υποδήματα Heelys με τροχοφόρα υποδήματα, τα οποία προσομοιώνουν το γλίστρημα των πλασμάτων. Οι ηθοποιοί που έπαιζαν την Άριελ και τις γοργόνες είχαν συστοιχίες σχοινιών συνδεδεμένες στα ισχία τους. Οι μεταγενέστερες παραγωγές παρουσιάζουν διαφορετικά σχέδια για την Άριελ και τις γοργόνες: οι ολλανδικές και οι ιαπωνικές παραγωγές χρησιμοποιούν καλώδια και εναέρια ακροβατικά για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της υποβρύχιας κολύμβησης.
Η μουσική σκηνής ακολουθεί τη βασική δομή της ταινίας, αλλά υπάρχουν κάποιες διαφορές μεταξύ των δύο. Σε αυτή την εκδοχή, η Ούρσουλα είναι η αδελφή του Τρίτωνα και η θεία της Άριελ. Σε μια νέα πλοκή, ο Γκρίμσμπυ διοργανώνει έναν διαγωνισμό που καλεί όλες τις πριγκίπισσες της γης για έναν διαγωνισμό τραγουδιού, ώστε ο Έρικ να επιλέξει τη νύφη του. Η Άριελ δεν μπορεί να τραγουδήσει, αλλά χορεύει για τον Έρικ και την επιλέγει. Η Άριελ έχει επίσης πιο ενεργό ρόλο στην τελική μάχη, καθώς είναι εκείνη που νικάει την Ούρσουλα καταστρέφοντας το κέλυφος Ναυτίλου που περιέχει τη δύναμή της.
Εκτός από τα τραγούδια της ταινίας, η Άριελ έχει νέα τραγούδια από τον Άλαν Μένκεν και στίχους Γκλένν Σλέιτερ. Το "The World Above" είναι το εισαγωγικό τραγούδι της Άριελ που εκφράζει τον θαυμασμό και την περιέργεια της για τον ανθρώπινο κόσμο, το "Beyond My Wildest Dreams" ερμηνεύεται αφού η Άριελ έχει γίνει άνθρωπος και έχει χάσει την φωνή της και εκφράζει τις σκέψεις της και ο Έρικ, ο Βασιλιάς Τρίτων και ο Σεμπάστιαν, και οι τέσσερις εκφράζουν τη λαχτάρα και τη θλίψη για την τρέχουσα κατάστασή τους: η Άριελ θλίβεται επειδή έχει μόνο μια μέρα για να φιλήσει τον Έρικ, ο Έρικ επειδή είναι μπερδεμένος σχετικά με τον έρωτά του για την Άριελ, καθώς σκέφτεται το μυστηριώδες κορίτσι που έσωσε τη ζωή του, ο βασιλιάς Τρίτων μετανιώνει για την απομάκρυνση της Άριελ και ο Σεμπάστιαν για την ανικανότητά του να βοηθήσει την Άριελ να επιτύχει τα όνειρά της.
Πάρκα της Disney
Η Άριελ πραγματοποιεί τακτικές εμφανίσεις στα πάρκα και τα θέρετρα της Disney, έχοντας μια ειδική θέση που ονομάζεται Η σπηλιά της Ariel στα περισσότερα από αυτά. Η σπηλιά της Ariel καταστράφηκε στο μαγικό βασίλειο του κόσμου της Disney, λόγω της επέκτασης του Fantasyland. Η μικρή-γη "Μικρή γοργόνα" μπορεί να βρεθεί στο νέο Fantasyland του Magic Kingdom. Περιλαμβάνει ένα αντίγραφο του Κάστρου του Πρίγκιπα Έρικ, μια σκοτεινή βόλτα που ονομάζεται Ariel's Undersea Adventure, μια αγορά που ονομάζεται "Prince Eric's Village Market" και το σπήλαιο συνάντησης της Άριελ. Έχει ένα σημαντικό ρόλο στο Mickey's PhilharMagic και αστέρια στις δικές της ζωντανές εμφανίσεις στα Hollywood Studios της Disney και στο DisneySea του Τόκιο. Ένα σκοτεινό τρενάκι βασισμένο στην ταινία σχεδιάστηκε για την Disneyland στο Παρίσι, αλλά δεν χτίστηκε ποτέ. Μια ανασχεδιασμένη εκδοχή της έλξης, που ονομάζεται The Little Mermaid: Ariel's Undersea Adventure, χτίστηκε ως μέρος της μεγάλης επέκτασης για το Disney California Adventure Park. Έχει επίσης δικό της ξενοδοχείο στο Art of Animation Resort Disney. Υπάρχει ένα μέρος στο DisneySea του Τόκιο με τίτλο "Η λιμνοθάλασσα της γοργόνας". Διαθέτει πολλές εκδρομές και αξιοθέατα γύρω από τη Μικρή Γοργόνα. Ένας κλώνος της σκοτεινής βόλτας στο Disney California Adventure Park και στο Magic Kingdom ήταν να αποτελέσει μέρος της Fantasyland στο Disneyland του Χονγκ Κονγκ αλλά ποτέ δεν χτίστηκε. Ένας κλώνος της σκοτεινής βόλτας ήταν επίσης υποτιθέμενα στο DisneySea του Τόκιου αλλά ακυρώθηκε για λόγους προϋπολογισμού. Μια σκοτεινή βόλτα Μικρή Γοργόνα είναι ή σχεδιάστηκε σε κάθε θέρετρο της Disney παγκοσμίως.
Βιντεοπαιχνίδια και τηλεόραση
Λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας, ο αείμνηστος δημιουργός του Muppet Jim Henson πρότεινε μια εκπομπή ζωντανής δράσης βασισμένη στην ταινία με τίτλο Νησί της Μικρής Γοργόνας. Την Άριελ επρόκειτο να την υποδυθεί η Marietta DePrima και θα ήταν με διάφορους χαρακτήρες-μαριονέτας που δημιουργήθηκαν από το Creature Shop του Jim Henson. Δύο επεισόδια αυτής της σειράς γυρίστηκαν αλλά δεν προβλήθηκαν εξαιτίας επιπλοκών μετά το θάνατο του Henson.
Η Άριελ εμφανίζεται σε διάφορα τηλεοπτικά παιχνίδια με βάση τις ταινίες, συμπεριλαμβανομένων τις δύο προσαρμογές της πρώτης ταινίας (ένα για NES και Game Boy, γνωστό ως The Little Mermaid, και ένα για τις κονσόλες της Sega που ονομάζεται Άριελ, η μικρή γοργόνα ) και το δημοφιλές Kingdom Hearts σειρά. Στις πρώτες Kingdom Hearts, η ιστορία της Άριελ έχει μια άσχετη πλοκή με αυτήν της ταινίας. Η Άριελ εμφανίζεται επίσης στη συνέχεια, το Kingdom Hearts II, όπου η ιστορία του ακολουθεί χαλαρά τη γραφική παράσταση της ταινίας του 1989. Είναι επίσης μια κάρτα εμφάνισης στο παιχνίδι Mickey's Memory Challenge το 1993. Άλλα βιντεοπαιχνίδια βασισμένα στον χαρακτήρα περιλαμβάνουν μια pinball adaption της δεύτερης ταινίας και για προσωπικούς υπολογιστές: Studio Story του Ariel, Το κέντρο δραστηριοτήτων της μικρής γοργόνας και το Studio Little Mermaid Print της Disney. Επιπλέον, η Άριελ εμφανίζεται σε πολλά παιχνίδια εντός της γραμμής παιχνιδιών Πριγκίπισσα της Disney, συμπεριλαμβανομένων των Disney Princess: Enchanted Journey και Disney Princess: My Fairytale Adventure.
Το 2001, η Άριελ εμφανίστηκε περιστασιακά στην κινούμενη τηλεοπτική σειρά Disney's House of Mouse ως ένας από τους επισκέπτες του Μίκι στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Εμφανίζεται τόσο ως γοργόνα όσο και ως άνθρωπος.
Στις 24 Νοεμβρίου 2013, η Άριελ έκανε μια σύντομη εμφάνιση σε μια ειδική τηλεοπτική Σόφια η Πρώτη: Το Πλωτό Παλάτι, το οποίο είναι μέρος της τηλεοπτικής σειράς τηλεόρασης Σόφια η Πρώτη. Ειδικότερα, η Σόφια προσπαθεί να βοηθήσει τη φίλη τη γοργόνα, την Oona, της οποίας το υποβρύχιο βασίλειο απειλείται. Η Σόφια επιθυμεί βοήθεια και το μαγικό φυλαχτό του Avalor καλεί την Άριελ ως γοργόνα, που δίνει στη Σοφία συμβουλές για το τι πρέπει να κάνει. Η Άριελ ερμηνεύει το τραγούδι "Η αγάπη που μοιραζόμαστε" με τη Σοφία.
Ραλφ εναντίον Ίντερνετ
Η Άριελ, μαζί με άλλες πριγκίπισσες της Disney, εμφανίστηκε στην ταινία Ραλφ εναντίον Ίντερνετ, όπως είχε ανακοινωθεί στην έκθεση 2023 D23. Εμφανίζεται φορώντας μοντέρνα ρούχα σε πράσινο και πορφυρό και τη στιγμή, που τραγουδάει για να φοράει το πουκάμισό της σε περίπου 4 δευτερόλεπτα. Όταν ο πραγματικός Ράλφ πέφτει, η Άριελ πηδά μαγικά απελευθερώνοντας μια σπείρα νερού που στη συνέχεια στρέφεται σε ένα αλεξίπτωτο πάγου, ευγενική προσφορά της Elsa.
Υποδοχή και κληρονομιά
Η Άριελ έλαβε μια μικτή υποδοχή από τους κριτικούς. Ο Ρότζερ Ίμπερτ από τους Chicago Sun-Times επαίνεσε τον χαρακτήρα, γράφοντας ότι «Η Άριελ είναι ένας ολοκληρωμένος θηλυκός χαρακτήρας που σκέφτεται και ενεργεί ανεξάρτητα, ακόμα και επαναστατικά, αντί να περιμένει παθητικά τις μοίρες να αποφασίσουν το μέλλον της». Ο James Bernardelli του Reelviews έγραψε ότι η Άριελ μπορεί να θεωρηθεί πρότυπο για μελλοντικούς ήρωες και ηρωίδες της Disney. Επαίνεσε επίσης την φωνητική απόδοση της Τζούντι Μπένσον για τον χαρακτήρα. Σε άρθρο για το Empire, ο Levi Buchanan δήλωσε ότι η Άριελ είναι "ισχυρή και ανεξάρτητη". Η Janet Maslin της The New York Times επαίνεσε την Άριελ, δηλώνοντας ότι "οι έφηβοι θα εκτιμήσουν την επαναστατική ηρωίδα της ιστορίας" και συνέχισαν να επαινούν το πνεύμα της Άριελ. Ο Josh Tyler του Cinema Blend έγραψε ευνοϊκά για την Άριελ αν και πίστευε ότι ο χαρακτήρας ήταν ερωματοποιημένος, δηλώνοντας, "Η σκηνή όπου η Ούρσουλα κόβει το λαιμό της και δείχνει τα εξαιρετικά γυμνά μέρη κάτω από τη μέση της είναι σχεδόν pantiling, αν και είμαι σίγουρος για τα μικρά παιδιά φαίνεται εντελώς αθώο ". Ομοίως, ο κριτής John Puccio δήλωσε ότι «η Άριελ είναι ίσως η πιο σέξι χαρακτήρας που έχουν ζωγραφίσει οι καλλιτέχνες της Disney». Στην κριτική του για την αρχή της Άριελ, ο James Plath της DVD Town έγραψε: «Για τα μικρά κορίτσια, η Άριελ είναι μια από τις πιο αγαπημένες πριγκίπισσες της Disney και κατέχει ένα μέρος και στις καρδιές των γονέων». Ο Rory Aronsky της Film Threat επαινεί την φωνή της Τζούντι Μπένσον στην αρχή της Άριελ, γράφοντας ότι "η Μπένσον προσθέτει περισσότερο στην προσέλκυση της Άριελ για τους μεγαλύτερους οπαδούς και τα νεαρά κορίτσια που μόλις μαθαίνουν γι 'αυτήν, καθώς και τις γενιές που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη και οι οποίοι δεμένοι μαζί της, διασφαλίζοντας τη συνέχισή της ύπαρξης του franchise ".