cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κουρουκλάτα
Ιστορικά στοιχεία
Δηλαδή οι Κουρούκληδες (Κουρουκλάδες, η σύγχρονη ονομασία των κατοίκων του χωριού), ήταν γαλαζοαίματοι. Γράφει δε ο Ηλίας Τσιτσέλης : "το 1454 ο Λεονάρδος ο Β' ο Τόκος απονέμει δίπλωμα στον ευγενή και αυλικό του, οπότε και δωρήθηκαν κτήματα και κατοικίες στον οίκο (των Τόκων) στην Κεφαλονιά. Ίσως δε το χωρίον Κουρουκλάτα να ήταν τιμαριό του". Από τον πρώτο οικιστή τους πιθανόν να έλαβε το χωριό τ'  όνομά του. Αυτή είναι μια εκδοχή η όποια ενισχύεται κι  απ' το γεγονός ότι πολλά ομηρικά τοπωνυμία της Κεφαλονιάς και πανάρχαιες ονομασίες αναφέρονται στο "πρακτικό της λατινικής εκκλησιάς της Κεφαλληνίας" του 1264 στην όποια όμως δεν αναφέρεται οικισμός με το όνομα Κουρουκλάτα αλ' ούτε και περιουσία εγγραμμένη σ' αυτήν την περιοχή. Πιθανότατα μέχρι το 1454 θα ήταν ακατοίκητα όπως κι άλλες πετρώδεις κι άνυδρες περιοχές του νησιού.
Όπως αναφέρει ο λαογράφος της Κεφαλονιάς Ευάγγελος Καρούσος,  "τα περισσότερα χωριά που βρίσκονται σε πετρώδεις άγονες και άνυδρες περιοχές είναι νεώτερα, κυρίως τα ορεινά. Πρώτα κατασκευάστηκαν υδατοδεξαμενές και μετά ήρθαν οι κάτοικοι κι έκτισαν κατοικίες".
Η εκκλησία του χωριού (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) είχε καταστραφεί με τους σεισμούς της 15ης Αυγ. 1953 και ξανακτίστηκε στο ίδιο σημείο, Στο κέντρο της εκκλησίας βρίσκεται μια εικόνα της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας η οποία ονομάζεται "Παναγία η Θεματισιάνα" ή "Δαμασκηνή" ή "Σμπαρού". Κατά τον δεύτερο μεγάλο σεισμό στην Κεφαλονιά στις 3 Φεβ. 2014 (μετασεισμός) το άνω μέρος του κωδωνοστασίου έλαβε κλίση περίπου 40 μοίρες και αργότερα αφαιρέθηκε με σκοπό την αντικατάστασή /ανακατασκευή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς
1730
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1730 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εορτολόγιο
Το Εορτολόγιο είναι ημερολογιακός κατάλογος των εκκλησιαστικών εορτών. Εορτολόγια υπάρχουν για τις εορτές της Ορθόδοξης, της Καθολικής και διάφορων Προτεσταντικών εκκλησιών. Στην Ελλάδα ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως για κατάλογο θρησκευτικών εορτών της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ημερολόγια
Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή
Η Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, το πρώτο διεθνές μέτρο με το οποίο επιδιώχθηκε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, συνήφθη τον Μάιο του 1992 και άρχισε να ισχύει το Μάρτιο του 1994. Επιβάλλει σε όλα τα συμβαλλόμενα μέρη την υποχρέωση να θεσπίσουν εθνικά προγράμματα για τον περιορισμό των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και να υποβάλλουν τακτικές εκθέσεις, ενώ απαιτεί από τις βιομηχανικές συνυπογράφουσες χώρες, σε αντιδιαστολή με τις αναπτυσσόμενες, να επιτύχουν τη σταθεροποίηση των δικών τους εκπομπών αερίων του φαινόμενου του θερμοκηπίου στα επίπεδα του 1990, μέχρι το έτος 2000. Ο στόχος αυτός ωστόσο δεν είναι δεσμευτικός.
Με τη διάκριση ανάμεσα στις βιομηχανικές και τις αναπτυσσόμενες χώρες, η Σύμβαση –πλαίσιο αναγνωρίζει το γεγονός ότι οι βιομηχανικές χώρες ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του φαινόμενου του θερμοκηπίου και ότι διαθέτουν επίσης τη θεσμική και χρηματοοικονομική ικανότητα να τις περιορίσουν. Τα συμβαλλόμενα μέρη συναντώνται ετησίως για μία επισκόπηση της προόδου και για τη συζήτηση νέων μέτρων, ενώ έχουν θέσει σε εφαρμογή ορισμένους μηχανισμούς πλανητικής παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, ώστε να καταγράφονται οι εκπομπές αερίων του φαινόμενου του θερμοκηπίου.
Πρωτόκολλο του Κιότο
Το 1994 ήταν ήδη παραδεκτό ότι οι αρχικές δεσμεύσεις βάσει της Σύμβασης –πλαίσιο δεν επρόκειτο να επαρκέσουν για να αναχαιτιστεί η παγκόσμια αύξηση των εκπομπών αερίων του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Στις 11 Δεκεμβρίου 1997, οι κυβερνήσεις προχώρησαν ένα βήμα περισσότερο, εγκρίνοντας πρωτόκολλο της Σύμβασης –πλαίσιο στην ιαπωνική πόλη του Κιότο.
Στη Σύμβαση –πλαίσιο, οι συνολικά 186 χώρες που ήταν συμβαλλόμενα μέρη υποδιαιρούνται σε δύο κύριες ομάδες:
Εκτός από τις δύο προαναφερθείσες κατηγορίες υπάρχει και η ομάδα των μερών του Παραρτήματος ΙΙ. Η ομάδα αυτή είναι υποσύνολο της ομάδας των μερών του Παραρτήματος Ι. Συγκεκριμένα, αποτελείται από εκείνα τα μέρη του Παραρτήματος Ι που είναι μέλη του ΟΟΣΑ, αλλά όχι από τα μέρη με μεταβατική οικονομία. Τα μέρη του Παραρτήματος ΙΙ οφείλουν να παρέχουν οικονομικούς πόρους στα αναπτυσσόμενα κράτη προκειμένου να τα βοηθήσουν να επιτύχουν τους στόχους μείωσης των εκπομπών τους και να προσαρμοστούν στις αρνητικές επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος. Επιπρόσθετα, τα μέρη του Παραρτήματος ΙΙ οφείλουν να παρέχουν την απαραίτητη τεχνογνωσία για την ανάπτυξη φιλοπεριβαλλοντικών τεχνολογιών τόσο στις χώρες με μεταβατική οικονομία, όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η προβλεπόμενη παροχή της οικονομικής βοήθειας πραγματοποιείται μέσω ειδικού ταμείου, όπως αυτό προβλέπεται από τους οικονομικούς μηχανισμούς της Σύμβασης.
Το Πρωτόκολλο του Κιότο αποτελεί τη συνέχεια της Σύμβασης – πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή. Σημειώνεται ότι τόσο η Σύμβαση-Πλαίσιο για την κλιματική αλλαγή, όσο και το Πρωτόκολλο του Κιότο, αποτελούν συμφωνίες μεταξύ συμβαλλομένων μερών τα οποία, με εξαίρεση την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι όλα κυρίαρχα κράτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκαιο περιβάλλοντος Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Μάικλ Μπ. Τζόρνταν
Ο Μάικλ Μπακάρι Τζόρνταν (αγγλικά: Michael Bakari Jordan, 9 Φεβρουαρίου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Δραστηριοποιείται στην μεγάλη και μικρή οθόνη από το 1999 και έχει παίξει σε κινηματογραφικές ταινίες όπως τις Fantastic Four, Black Panther και Κριντ. Έχει μπει υποψήφιος σε διακρίσεις αλλά έχει επίσης διακριθεί από τους αμερικάνικους κινηματογραφικούς θεσμούς αρκετές φορές.
Προσωπική ζωή
O Μάικλ γεννήθηκε στην περιοχή Σάντα Άνα της Καλιφόρνιας. Είναι ο δεύτερος από τα τρία αδέρφια του οι οποίοι είναι η μεγαλύτερη αδερφή του, Τζαμίλα και δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως παραγωγός και ο μικρότερος αδερφός του, Χαλίντ ο οποίος ήταν παίκτης ράγκμπι στο πανεπιστήμιο του Χάουγουαρντ. Η οικογένεια του Μάικλ είχε μείνει δυο χρόνια στο Λος Άντζελες ακολουθώντας μετά την μετακόμιση τους στο Νιού Τζέρσει. Σπούδασε στο Γυμνάσιο Τεχνών του Νιού Τζέρσει όπου δουλεύει η μητέρα του, ενώ ήταν και μπασκετμπολίστας. Τέλος, από το 2006 κατοικεί στην παλιά του περιοχή και είναι βαθιά θρησκευόμενος, επηρεασμένος από την οικογένεια του.
Καριέρα
O Μάικλ Μπ. Τζόρνταν έχει κάνει τις παρακάτω εμφανίσεις τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην τηλεόραση:
Μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου
thumb|right|225px|Η τοποθεσία όπου βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου στο Ιράν Το Μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου (στην αρμενική γλώσσα Սուրբ Թադէոսի վանք – Surb Tadeosi vank', στην περσική γλώσσα کلیسای سن تادئوس‎‎ –Kelisā ye San Tādeus) βρίσκεται στο βορειοδυτικό Ιράν, στην επαρχία του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, 20 χιλιόμετρα από την πόλη Μακού (Maku).
Μεγάλο τμήμα του οικοδομήματος που υπάρχει σήμερα χρονολογείται από το 1811, όταν ο πρίγκιπας Αμπάς Μίρζα (Abbas Mirza), της δυναστείας Καζάρ, προχώρησε στην ανακαίνιση του μοναστηριού. Ο Ηγούμενος της μονής Συμεών πρόσθεσε τον νάρθηκα. Οι προσθήκες του 19ου αιώνα είναι από σκαλιστό ψαμμίτη. Τα πιο παλιά τμήματα της εκκλησίας είναι κατασκευασμένα από μαύρη και άσπρη πέτρα, για αυτό η εκκλησία στα τούρκικα ονομάζεται και Qara Kilse (Μαύρη Εκκλησία) (στα αζέρικα: Qara Kilsə; στα περσικά: Qare Kelisā – قره‌ کلیسا‎‎).
Σύμφωνα με τον θρύλο στο σημείο όπου είναι χτισμένο σήμερα το μοναστήρι, είχε χτιστεί το 68 μ.Χ. μια εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Απόστολο Θαδδαίο. Η εκκλησία αυτή ξαναχτίστηκε το 1329, αφού είχε πάθει ζημιές από σεισμό δέκα χρόνια πριν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στο Ιράν Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράν Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ιράν
Τζόναθαν Χιλ
Ο Τζόναθαν Χιλ (αγγλ. Jonathan Hill, Baron Hill of Oareford, γεννημένος στις 24 Ιουλίου 1960) είναι Άγγλος πολιτικός του Συντηρητικού Κόμματος. Από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Ιούλιο του 2014 υπήρξε ο Επικεφαλής της Κυβέρνησης στη Βουλή των Λόρδων (αγγλ. Leader of the House of Lords).
Από τον Νοέμβριο του 2014, ο Χιλ θα αναλάβει θέση Επιτρόπου στην Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπεύθυνος για θέματα Οικονομικής Σταθερότητας, Υπηρεσιών και Κεφαλαιακής Αγοράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί Κατηγορία:Βρετανοί βαρώνοι Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Αρκουδόρεμα Αρκαδίας
Το Αρκουδόρεμα είναι εγκαταλελειμμένο παλαιοϊστορικό χωριό της Αρκαδίας, που βρίσκεται στη χαράδρα των Μαιναλικών Ορέων. Ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαλάνθου, του Δήμου Τρίπολης και παραμένει ακατοίκητο από την αρχή του αιώνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.125 μέτρων και απέχει 4 χιλιόμετρα από το Χρυσοβίτσι, 27 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 27 χιλιόμετρα από την Μεγαλόπολη.
Ιστορία
Επί Τουρκοκρατίας άκμαζε λόγω του απρόσιτου της τοποθεσίας και είχε καταστεί σημαντικό κέντρο της κλεφτουριάς. Ιστορείται πως από το 1530 είχαν εγκατασταθεί σ' αυτό, καθώς και στο πλησίον αυτού Λιμποβίσι, οι Κολοκοτρωναίοι και ότι και τα δύο αυτά χωριά αντιστάθηκαν έντονα, κατά την ανάκτηση της Πελοποννήσου από τους Τούρκους, το 1715. Το Αρκουδόρεμα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, έδωσε στον αγώνα εκλεκτό σώμα πολεμιστών, υπό την αρχηγία του αγωνιστή Αδάμ Κορέλλα.
Στην απογραφή που διενήργησε ο Ιωάννης Καποδίστριας το 1829, το χωριό αριθμούσε 814 κατοίκους. Το 1851 επί Βασιλέως Όθωνα, ήταν 454 και το 1897 επί Βασιλέως Γεωργίου Α΄, μόλις 33. Αυτό δικαιολογείται από το γεγονός, ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητη η διαμονή σε τέτοια απρόσιτη περιοχή. Έτσι στις αρχές του αιώνα, βρέθηκε ήδη ερειπωμένο, οπότε οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν κυρίως στα πεδινά της Μεσσηνίας.
Σήμερα έχουν διασωθεί μονάχα ερείπια, ενώ το μόνο κτίσμα είναι το παλιό εκκλησάκι που κτίσθηκε το 1719, η Παναγία Αρκουδορέματος Αρκαδίας (Κοίμηση της Θεοτόκου), που εορτάζει στις 23 Αυγούστου, στα Εννιάμερα της Παναγίας.
Εκφράσεις
Παλαιότερη έκφραση ήταν και η «Σαν να ρθες απ' τ' Αρκουδόρεμα!», που λεγόταν σε χαρακτηρισμό ατόμου αγροίκου μεν, χωρικού, αλλά αγνού προς τη διαφθορά των πόλεων.
Λαογραφία
μικρογραφία|Επιγραφή στο [[Λιμποβίσι Αρκαδίας.]] Χαρακτηριστικό έμεινε το δημοτικό τραγούδι που λέγεται ως «επιτραπέζιο» (της τάβλας) σε πολλά χωριά της Μεσσηνίας και Αρκαδίας:
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.57083333333334" longitude="22.190277777777776" zoom="13" width="1000" height="100" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Αρκαδίας Αρκουδόρεμα Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Δήμος Φαλάνθου Κατηγορία:Υάμεια
Γεωγραφία του Σουρινάμ
δεξιά|260px|Χάρτης του Σουρινάμ μικρογραφία|260px|Κλιματικός χάρτης του Σουρινάμ δεξιά|μικρογραφία|260px|Τοπογραφικός χάρτης του ΣουρινάμΤο Σουρινάμ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής και είναι μέρος της Καραϊβικής Νότιας Αμερικής, που συνορεύει με το Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, ανάμεσα στη Γαλλική Γουιάνα και τη Γουιάνα. Είναι ως επί το πλείστον καλλυμμένο από τροπικά δάση βροχής, περιέχοντας μια μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας που, στο μεγαλύτερο μέρος τους, απειλούνται όλο και περισσότερο από την νέα ανάπτυξη. Υπάρχει ένας σχετικά μικρός πληθυσμός, από τους οποίους οι περισσότεροι ζουν κατά μήκος της ακτής.
Noble patria, tu hermosa bandera
Ο εθνικός ύμνος της Κόστα Ρίκα ("Himno Nacional de Costa Rica") έχει τον τίτλο Noble patria, tu hermosa bandera. Αρχικά καθιερώθηκε το 1853, σε σύνθεση του Μανουέλ Μαρία Γκουτιέρρες. Οι στίχοι είναι του Χοσέ Μαρία Σελεντόν Μπρένες και προστέθηκαν το 1900.
Γεωγραφία του Σουρινάμ
Τοποθεσία
Γεωγραφικές συντεταγμένες: 4°N, -56°W
1731
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1731 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Noble patria, tu hermosa bandera
Στίχοι στα ισπανικά
Noble patria, tu hermosa bandera
1731
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Noble patria, tu hermosa bandera
Στίχοι στα ισπανικά
expresión de tu vida nos da;
Γεωγραφία του Σουρινάμ
Τοποθεσία
Χάρτης αναφοράς: Νότια Αμερική.
Περιοχή
Συγκριτική έκταση: Δείτε τη τάξη μεγέθους 1 E+11 m2. Είναι Ελαφρώς μεγαλύτερο από την την πολιτεία Τζώρτζια των ΗΠΑ.
Noble patria, tu hermosa bandera
Στίχοι στα ισπανικά
blanca y pura descansa la paz.
Γεωγραφία του Σουρινάμ
Χερσαία σύνορα
Συνολικά: 1.703 χιλιόμετρα
Noble patria, tu hermosa bandera
Στίχοι στα ισπανικά
En la lucha tenaz,
Γεωγραφία του Σουρινάμ
Χερσαία σύνορα
Γειτονικές χώρες:
Noble patria, tu hermosa bandera
Στίχοι στα ισπανικά
de fecunda labor
que enrojece del hombre la faz,
Μητροπολίτης Βελεστίνου Δαμασκηνός
Ο Μητροπολίτης Βελεστίνου Δαμασκηνός (κατά κόσμον Ιωάννης Καζανάκης) είναι Έλληνας Ιεράρχης και Τιτουλάριος Μητροπολίτης Βελεστίνου.
Noble patria, tu hermosa bandera
Στίχοι στα ισπανικά
conquistaron tus hijos
labriegos sencillos
eterno prestigio, estima y honor.
¡Salve, oh tierra gentil!
¡Salve, oh madre de amor!
Cuando alguno pretenda
tu gloria manchar,
verás a tu pueblo valiente y viril,
la tosca herramienta en arma trocar.
Salve oh Patria tú pródigo suelo,
dulce abrigo y sustento nos da;
bajo el límpido azul de tu cielo
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κόστα Ρίκα
Μητροπολίτης Βελεστίνου Δαμασκηνός
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Μάλες Λασιθίου στις 23 Ιανουαρίου του 1934. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1960. Χειροτονήθηκε Διάκονος στις 24 Ιουλίου 1960 και Πρεσβύτερος στις 30 Ιουλίου 1960 υπό του Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού Δαμασκηνού. Υπηρέτησε ως Iεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού την περίοδο από το 1961 έως το 1968, διετέλεσε σχολάρχης του Εκκλησιαστικού Γυμνασίου - Λυκείου Βόλου από το 1976 έως το 1977, καθώς και ως Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως κατά τις περιόδους από το 1974 έως το 1986 και από το 1994 έως το 2003.
Το 1986 κλήθηκε από τον Μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας Φιλόθεο Β΄ να διακονήσει την Μητρόπολη από την θέση του Πρωτοσυγκέλου, θέση που διατήρησε έως το 1994. Τον Ιούλιο 1974, ορίσθηκε από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού. Στις 9 Ιανουαρίου 2003 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Βελεστίνου, ως βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2003, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αθηνών.
Στις 29 Φεβρουαρίου 2008, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β´ τον όρισε στην διακονία του Πρωτοσύγκελου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2008 υπέβαλε την παραίτηση του απο την Πρωτοσυγκελία. Στις 5 Οκτωβρίου 2008 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον ανύψωσε, τιμής ένεκεν, σε Μητροπολίτη Βελεστίνου.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, το κήρυγμα και την κατήχηση των νέων. Ιδιαίτερη μέριμνα του Μητροπολίτου είναι η καλλιέργεια των ιερατικών και μοναχικών κλήσεων. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων και έχει δημοσιεύσει άρθρα στον ημερήσιο και εκκλησιαστικό περιοδικό τύπο.
Πηγές
Μητροπολίτης Βελεστίνου Δαμασκηνος Μητροπολίτης Βελεστίνου Δαμασκηνος Μητροπολίτης Βελεστίνου Δαμασκηνος Μητροπολίτης Βελεστίνου Δαμασκηνος
Γεωγραφία του Σουρινάμ
Ναυτικές διεκδικήσεις
Αποκλειστική οικονομική ζώνη: 200 ναυτικά μίλια (370.4 χιλιόμετρα)
Χωρικά ύδατα: 12 ναυτικά μίλια (22.2 χιλιόμετρα)
Έδαφος
Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας αποτελείται από λόφους, αλλά υπάρχει μια στενή παράκτια πεδιάδα που έχει βαλτώδες έδαφος.
Υψομετρικά άκρα
Φυσικοί πόροι
Ξυλεία, υδροηλεκτρική ενέργεια, ψάρια, δάση, υδροηλεκτρικά ποτιενάλ, καολίνη, γαρίδες, βωξίτης και χρυσός. Υπάρχουν μικρές ποσότητες νικελίου, χαλκού, πλατίνας και σιδηρομεταλλεύματος. Επίσης έχει σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου.
Χρήση γης
(Χρησιμοποιώντας Εκτιμήσεις του 2005)
Αρδευόμενες εκτάσεις
Οι αρδευόμενες εκτάσεις είναι 510 τ.χλμ. (2003)
Φυσικοί κίνδυνοι
Τροπικές βροχές, τυφώνες.
Τρέχοντα θέματα
Η αποψίλωση των δασών είναι πραγματικό πρόβλημα, όπως π.χ. με την ξυλεία που κόβεται για εξαγωγή. Επίσης, υπάρχει ρύπανση των εσωτερικών πλωτών οδών, από μικρής κλίμακας εξορυκτικές δραστηριότητες.
Διεθνείς συμφωνίες
Το Σουρινάμ έχει συμφωνήσει με τις ακόλουθες συμφωνίες: Βιοποικιλότητας, Κλιματικής Αλλαγής, Απειλούμενων Ειδών, Δίκαιο της Θάλασσας, Θαλάσσιων Απόβλητων, Προστασία του Στρώματος του Όζοντος, Ρύπανση Πλοίων, Τροπική Ξυλεία 94, Υγρότοπων, Φαλαινοθηρίας.
Cameleon (λογισμικό)
Το Cameleon είναι λογισμικό για iOS λειτουργικό σύστημα που επιτρέπει στον χρήστη να εκπέμπει βίντεο ζωντανά σε διάφορες πλατφόρμες κοινωνικών δικτύων, συμπεριλαμβανομένου του Facebook και του Youtube. Οι χρήστες συνδέονται στην υπηρεσία που είναι διαθέσιμη στο κοινό με ψηφιακή κάμερα και ένα υπολογιστή με πλατφόρμες όπως οι YouTube Live, Facebook Live, Tumblr, RTSP, RTMP, Wowza Streaming Engine, Adobe Flash Media Server και διάφορα media server.
Λογισμικό επιφάνειας εργασίας
Το Cameleon for Mac (macOS) είναι το λογισμικό της εταιρίας για ζωντανή μετάδοση βίντεο για τα Windows και iOS. Το λογισμικό υποστηρίζει ενσωματομένες ή και συνδεδεμένες κάμερες αλλα και wired και wireless κάμερες, HD ποιότητας streaming και μέχρι και 6 συνδεδεμένες κάμερες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό Android Κατηγορία:Λογισμικό iOS Κατηγορία:Λογισμικό Windows Κατηγορία:Λογισμικό πολυμέσων Κατηγορία:Λογισμικό macOS
Γκαρεγκίν Τερ-Χαρουτιουνιάν
Ο Γκαρεγκίν Τερ-Χαρουτιουνιάν (Գարեգին Տէր-Յարութիւնեան, 1 Ιανουαρίου 1886 - 21 Δεκεμβρίου 1955), γνωστός επίσης ως Γκαρεγκίν Νζντεχ (Գարեգին Նժդեհ) ήταν σημαντική φυσιογνωμία του Αρμενικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, πολεμικός ήρωας και διοικητής, πολιτικός, συγγραφέας και φιλόσοφος. Εντάχθηκε από νέος στο επαναστατικό κόμμα Ντασνάκ και συμμετείχε ενεργά στον αγώνα κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οργάνωσε μαζί με τον Αντρανίκ την Αρμενική Λεγεώνα που πολέμησε εθελοντικά στους Βαλκανικούς Πολέμους κατά των Τούρκων. Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο βοήθησε στην οργάνωση της άμυνας στα Αρμενικά χωριά εναντίον των Τούρκων και συμμετείχε σε πληθώρα μαχών κατά του Τούρκικου στρατού.
Πολέμησε, τραυματίστηκε,και παρασημοφορήθηκε κατ'επανάληψη τόσο από τον Ρωσικό Στρατό όσο και από την νεοσυγκροτηθείσα Αρμενική Δημοκρατία. Ως αντικομμουνιστής, προέβαλε άμυνα κατά του Κόκκινου Στρατού. Στα επόμενα χρόνια συνέγραψε πλήθος βιβλίων με τις πολιτικές του σκέψεις. Φυλακίστηκε και πέθανε το 1944 στη φυλακή λόγω των αντικομμουνιστικών του φρονημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί Κατηγορία:Αρμένιοι επαναστάτες Κατηγορία:Αρμένιοι στρατιωτικοί
Γάζα (Μοζαμβίκη)
Η Γάζα (πορτογαλικά: Gaza) είναι μια επαρχία της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Σάι-Σάι. Έχει πληθυσμό 1.333.106 κατοίκων (απογραφή 2006).
Τοποθεσία
Η Γάζα βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μοζαμβίκης. Είναι η δυτικότερη επαρχία της Μοζαμβίκης μετά την Επαρχία Τέτε και νοτιότερη μετά την Επαρχία Μαπούτο.
Γεωγραφία
Η Γάζα συνορεύει εσωτερικά στα νότια με την Επαρχία Μαπούτο, στα βόρεια με την Επαρχία Μανίκα και στα ανατολικά με την Επαρχία Ινιαμπάνε. Συνορεύει επίσης με  την Επαρχία Λιμπόμο στα βορειοδυτικά και την Επαρχία Μπουλαμάνγκα στα δυτικά, της Νότιας Αφρικής. Στα νοτιοανατολικά βρέχεται από τον Ινδικό ωκεανό.
Ποτάμια
Το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας βρίσκεται στις πηγές του ποταμού Λιμπόπο, που διαρρέει από τα βορειοδυτικά στα νοτιοανατολικά της επαρχίας και χύνεται στον Ινδικό ωκεανό κοντά στην πρωτεύουσα, Σάι-Σάι. Ο ποταμός Τσανγκάνε, ένας παραπόταμος του ποταμού Λιμπόπο, διαρρέει το ανατολικό μέρος της Γάζα. Ο ποταμός Ρίο ντος Ελεφάντες (ή απλά Ελεφάντες) πηγάζει ανατολικά της επαρχίας και χύνεται στον ποταμό Λιμπόπο. Ο ποταμός Σάβε διαρρέει βόρεια την επαρχία.
Άποψη
Το Εθνικό Πάρκο του Λιμπόπο βρίσκεται στη Γάζα, στους ποταμούς Ρίο ντος Ελεφάντες και Λιμπόπο και στα σύνορα με τη Νότια Αφρική. Το Εθνικό Πάρκο του Μπανίνε βρίσκεται κεντροανατολικά της επαρχίας. Το Μεγάλο Πάρκο του Λιμπόπο καλύπτει τη βόρεια πλευρά της επαρχίας. Το πάρκο αυτό συμπεριλαμβάνει και τα δύο πάρκα που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Ιστορία
Η επαρχία δημιουργήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1954 όταν η συνοικία Σουλ ντο Σάβε διαιρείτο στις συνοικίες Γάζα, Ινιαμπάνε και Λουρένσο Μάρκες (που αργότερα μετονομάστηκε σε Μαπούτο). Το 1978 οι συνοικίες του Σουλ ντο Σάβε έγιναν επαρχίες.
Η Γάζα επηρεάστηκε από τη γνωστή Πλημμύρα της Μοζαμβίκης που έγινε το 2000. Η πλημμύρα αυτή προκλήθηκε από την 5 εβδομάδων βροχή. Σκοτώθηκαν πάνω από 800 άτομα και 20.000 αγελάδες.
Διοικητική διαίρεση
Η Γάζα διαιρείται σε 11 συνοικίες και 5 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γαζα
Στρατοπέδευση
Η στρατοπέδευση ή σκηνάκια είναι μια προσωρινή στρατιωτική εγκατάσταση. Οι στρατοπεδεύσεις δημιουργούνται όταν μια στρατιωτική δύναμη ταξιδεψει μακρυά από μια κύρια εγκατάσταση ή ένα οχυρό κατά τη διάρκεια ασκήσεων ή αποστολών, και συχνά έχουν τη μορφή μεγάλων κατασκηνώσεων.
Στη ρωμαϊκή εποχή η στρατοπέδευση είχε πολύ σχηματοποιημένες παραμέτρους και εξυπηρετούσε μια ολόκληρη λεγεώνα. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν αποκαλύψει πολλές λεπτομέρειες αυτών των ρωμαϊκών στρατοπεδεύσεων σε τοποθεσίες όπως η Βίντολαντα (Αγγλία) και το Ραϊνέικες (Σκωτία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικές επιστήμες
1732
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1732 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεγονότα
Τέχνες & Πολιτισμός
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαγικός ρεαλισμός
Ο μαγικός ρεαλισμός είναι ένα λογοτεχνικό κίνημα που άνθισε στα μέσα του εικοστού αιώνα και προσδιορίζεται ως η υφολογική ανησυχία και το ενδιαφέρον για ανάδειξη του μη πραγματικού ή αλλόκοτου ως κάτι καθημερινό και κοινό. Δεν είναι μια λογοτεχνική έκφραση μαγική. ο σκοπός του είναι περισσότερο να εκφράσει τα συναισθήματα παρά να τα προκαλέσει και, πάνω απ’ όλα, είναι μία στάση απέναντι στην πραγματικότητα.
Ο μαγικός ρεαλισμός έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με τον επικό ρεαλισμό, όπως την αξίωση να δώσει εσωτερική αληθοφάνεια στο φανταστικό και μη πραγματικό, σε αντίθεση με τη στάση του μηδενισμού, υιοθετημένη αρχικά από τις εκφράσεις της Πρωτοπορίας όπως το σουρεαλισμό.
Ιστορία
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά από έναν κριτικό τέχνης, τον Γερμανό Φραντς Ροχ (Franz Roh), για να περιγράψει έναν πίνακα που απεικόνιζε μία πραγματικότητα αλλοιωμένη και έφτασε στην ισπανική γλώσσα το 1925 με την μετάφραση του βιβλίου Realismo mágico (Revista de Occidente, 1925), επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τα υπερρεαλιστικά έργα της χιλιανής συγγραφέως Μαρία Λουίζα Μπομπάλ 1 (Maria Luisa Bombal) αλλά αργότερα το 1947, εισάχθηκε στην ισπανομερικανική λογοτεχνία από τον Αρτούρο Ούσλαρ Πιέτρι (Arturo Úslar Pietri) στο δοκίμιό του El cuento venezolano.2 Ο Ούσλαρ τονίζει: Αυτό που ήρθε να επικρατήσει στο διήγημα και να αφήσει το αποτύπωμά του με τρόπο                                                   διαχρονικό, ήταν η θεώρηση του ανθρώπου ως ένα μυστήριο μέσω πραγματικών δεδομένων. Μία ποιητική προφητεία ή μία ποιητική άρνηση της πραγματικότητας. Αυτό που ελλείψει άλλης λέξης μπορεί να ονομαστεί μαγικός ρεαλισμός.3 Ο κριτικός Βίκτορ Μπράβο (Víctor Bravo) από τη Βενεζουέλα, υπογραμμίζει ότι η έννοια του μαγικού ρεαλισμού γεννήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με αυτήν του «θαυμαστού πραγματικού» : «Η αρχική διατύπωση και των δύο εννοιών –ως αναφορά σε έναν τρόπο λογοτεχνικής παραγωγής στη Λατινική Αμερική- γίνεται σχεδόν με ταυτόχρονο τρόπο. Το 1947, ο Αρτούρο Ούσλαρ Πιέτρι εισάγει τον όρο «μαγικός ρεαλισμός» για να αναφερθεί στη διηγηματογραφία της Βενεζουέλας. Το 1949 ο Αλέχο Καρπεντιέρ (Alejo Carpentier) για να παρουσιάσει το μυθιστόρημα El reino de este mundo4 κάνει αναφορά στο «θαυμαστό πραγματικό» και κάποιοι θεωρούν το μυθιστόρημα αυτό ως το πρωτοπόρο του συγκεκριμένου λογοτεχνικού ρεύματος.
Ως προγενέστερη λογοτεχνική μνεία του όρου «μαγικός ρεαλισμός» από αυτή του Úslar Pietri πρέπει να παρατεθεί αυτή του Μάσιμο Μποντεμπέλι (Massimo Bontempelli) ο οποίος το 1919 «κερδίζει μεγάλη δημοτικότητα δημοσιεύοντας τα μυθιστορήματά του από τον κύκλο “Vida intensa”, μυούμενος σε μία λογοτεχνία –σύμφωνα με σημείωση του Νίνο Φρανκ (Nino Frank) στο “Dictionnaire des Auteurs” των Λαφόν - Μπομπιάνι (Laffont-Bompiani)– που θυσιάζει το συμβατικό ρεύμα της εποχής, κατά τον τρόπο του Ανατόλ Φρανς (Anatole France), καθιστώντας τον ίδιο σε ένα είδος πρόδρομου αυτού που έγινε γνωστό ως “μαγικός ρεαλισμός”».5
Ο μαγικός ρεαλισμός αναπτύχθηκε πολύ έντονα κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, όντας το αποτέλεσμα της αντίθεσης μεταξύ δύο τάσεων που συνυπήρχαν εκείνη την εποχή στη Λατινική Αμερική: η κουλτούρα της τεχνολογίας και η κουλτούρα της δεισιδαιμονίας. Ωστόσο, υπάρχουν τέτοιου είδους κείμενα ήδη από τη δεκαετία του ’30, στα έργα του Χοσέ ντε λα Κουάδρα (José de la Cuadra), στις νουβέλες του –για παράδειγμα, La tigra–, κι επίσης, αυτό το στυλ γραφής αναπτύχθηκε σε βάθος από τον Ντεμέτριο Αγκιλέρα Μάλτα (Demetrio Aguilera Malta) όπως στα έργα του Don Goyo και La isla virgen.
Χαρακτηριστικά του μαγικού ρεαλισμού
Τα ακόλουθα χαρακτηριστικά εμφανίζονται σε πολλά μυθιστορήματα του μαγικού ρεαλισμού, όχι απαραίτητα όλα μαζί κι επίσης κάποια έργα που ανήκουν σε άλλα είδη μπορεί να παρουσιάζουν κάποια παρόμοια χαρακτηριστικά.
Χαρακτήρες
Η συνείδηση αυτών των χαρακτήρων λειτουργεί σε τρία ενεργά επίπεδα: το συνειδητό (έχουν επίγνωση των όσων κάνουν), το ασυνείδητο (δεν έχουν συναίσθηση των πράξεών τους) και το υποσυνείδητο (τα δεδομένα βρίσκονται εκεί αλλά δεν φτάνουν στο σημείο να γίνουν συνειδητά).
Χρόνος
Συναντάμε τέσσερις θέσεις:
Αναφορές
2. Arturo Úslar Pietri, El cuento venezolano en 'Letras y hombres de Venezuela', Madrid, Editorial Mediterráneo (3era. edición: 1974)
4. Víctor Bravo, Magias y maravillas en el continente literario (Caracas, Ediciones de la Casa de Bello, 1991), p. 13
5. cfr. option=com_content&task=view&id=66&Itemid=30&limit=1&limitstart=1 Material de lectura, 28: Massimo Bontempelli
6. Έχει ενδιαφέρον να παραθέσουμε εδώ την άποψη του ίδιου του Asturias:"«Ο ρεαλισμός μου είναι μαγικός γιατί αποκαλύπτει κάτι ονειρικό, όπως τον αντιλαμβάνονται οι υπερρεαλιστές. Όπως τον αντιλαμβάνονται επίσης οι Μάγια στα ιερά τους κείμενα.""Διαβάζοντας αυτά, καταλαβαίνω πως υπάρχει μια πραγματικότητα χειροπιαστή στην οποία μπολιάζεται μια άλλη πραγματικότητα, αποκύημα της φαντασίας, που τυλίγεται από""τόσες λεπτομέρειες ώστε να φτάνει να γίνεται τόσο πραγματική όσο και η άλλη. Όλο το έργο μου ξεδιπλώνεται ανάμεσα σε αυτές τις δύο πραγματικότητες»."Miguel Ángel Asturias, citado por Claude Couffon, Revista Alcor,Paraguay, XXIII-XXIV, marzo-junio 1963. En Hombres de maíz, España, colección archivos Nº 21, 1992, nota de Gerald Martin, pág. 283, nota 3.
Κατηγορία:Είδη τέχνης
Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Φάση Τρία
μικρογραφία|246x246εσ|Τα εξώφυλλα του 1ου και του 2ου μέρους του "Marvel Studios Cinematic Universe: Phase Three" Η Φάση Τρία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) είναι μια σειρά Αμερικανικών υπερηρωικών ταινιών σε παραγωγή από την Marvel Studios βασισμένες σε χαρακτήρες των Marvel Comics. Η φάση ξεκίνησε το 2016 με την κυκλοφορία του Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος και ολοκληρώθηκε το 2019 με το Spider-Man: Μακριά Από τον Τόπο του. Περιλαμβάνει τις ταινίες crossover Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018) και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019). Ο Κέβιν Φάιγκι ήταν παραγωγός όλων των ταινιών της φάσης, μαζί με την Έιμι Πασκάλ για τα Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του και Spider-Man: Μακριά Από τον Τόπο Του, και τον Στίβεν Μπρουσάρντ για το Ο Ant-Man και η Σφήκα. Οι έντεκα ταινίες της φάσης εισέπραξαν πάνω από $13.5 δισεκατομμύρια παγκοσμίως και έλαβαν γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς και το κοινό. Όταν κυκλοφόρησε, το Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη έγινε η ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών.
Οι Κρις Έβανς και Τομ Χόλλαντ εμφανίστηκαν στην πλειοψηφία της φάσης, είτε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, είτε σε κάμεο σε πέντε ταινίες της Φάσης Τρία. Η Marvel Studios δημιούργησε τρία παρωδικά ντοκιμαντέρ επικεντρωμένα στον Θωρ, ενώ όλες οι ταινίες είχαν συνδεδεμένα κόμικς. Η Φάση Τρία, μαζί με την Ένα και την Δύο, αποτελούν το The Infinity Saga.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Φάση Τρία Κατηγορία:Φάσεις του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Δεύτερη Σύνοδος της Εφέσου
Στη σύνοδο αυτή που κατά την άποψη των Ορθοδόξων είναι από κανονικής και δογματικής άποψης αποβλητέα, οι Αλεξανδρινοί Μονοφυσίτες, με αρχηγό τον Διόσκορο, που ήταν πρόεδρος της συνόδου, ανάγκασαν όσα από τα μέλη δεν συμφωνούσαν, να αναγνωρίσουν τη διδασκαλία του Ευτυχή ως ορθόδοξη και να καταδικάσουν όσους ήταν αντίθετοι στο νέο δόγμα.
Ο αυτοκράτορας επικύρωσε τις αποφάσεις τής συνόδου, αναγνωρίζοντας την επισήμως ως Οικουμενική.
Μια ταραγμένη περίοδος ακολούθησε τη «ληστρική» σύνοδο, κατά τη διάρκεια τής οποίας, το 450, πέθανε ο Θεοδόσιος, αφήνοντας για τους διαδόχους του τη λύση τού προβλήματος τού Μονοφυσιτισμού, το οποίο έχει μεγάλη σημασία για την ιστορία τού Βυζαντίου.
Στη σύνοδο αυτή, επιδιώχθηκε επικύρωση της αιρετικής κατά την ορθόδοξη πίστη διδασκαλίας, που εμφανίστηκε στην Αντιόχεια στα τέλη του 4ου αιώνα και αναφέρει ότι δεν υπήρξε πλήρης η ενότητα των δύο φύσεων τού Χριστού, ενώ σύμφωνα με το ορθόδοξο δόγμα, ο Ιησούς υφίσταται σε ένα μόνο πρόσωπο και τις δύο φύσεις, την ανθρώπινη και τη θεία ως «διακεκριμένες και μη διηρημένες, ενωμένες και μη συγχεόμενες».
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικουμενικές Σύνοδοι Κατηγορία:Έφεσος
Διαβιβάσεις (Ελλάδα)
Οι Διαβιβάσεις (ΔΒ) ανοίκουν στον κλάδο των Όπλων του Ελληνικού Στρατού. Οι Διαβιβάσεις αποτελούν Όπλο Υποστήριξης Μάχης.
Αποστολή
Αποστολή των Διαβιβάσεων είναι η οργάνωση και εξασφάλιση των επικοινωνιών του στρατεύματος, η διεξαγωγή του Ηλεκτρονικού Πολέμου και η επιτήρηση του πεδίου μάχης.
Δυνατότητες Όπλου
Η αποστολή του Όπλου των Διαβιβάσεων εκπληρώνεται με τη χρήση των παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Σπόριο
μικρογραφία|300x300εσ| Σπόρια που παράγονται σε ένα σποριακό κύκλο ζωής. μικρογραφία|300x300εσ| Το φρέσκο χιόνι καλύπτει εν μέρει [[βρύο|βρύα με τραχύ μίσχο ( Brachythecium rutabulum ), που αναπτύσσεται σε μια αραιωμένη υβριδική μαύρη λεύκα ( Populus x canadensis ). Εμφανίζεται το τελευταίο στάδιο του κύκλου ζωής των βρύων, όπου τα σπορόφυτα είναι ορατά πριν από τη διασπορά των σπορίων τους: η καλύπτρα ( 1 ) εξακολουθεί να είναι προσκολλημένη στην κάψουλα ( 3 ). Διακρίνονται και οι κορυφές των γαμετόφυτων ( 2 ). Το ένθετο δείχνει τις γύρω μαύρες λεύκες, που φυτρώνουν σε αργιλώδες έδαφος στην όχθη ενός τυρφώνα (υγρότοπου), με σημειωμένη την περιοχή λεπτομερειών.]] Στη βιολογία, ένα σπόριο είναι μια μονάδα εγγενούς ή αγενούς αναπαραγωγής, που έχει την δυνατότητα να προσαρμόζεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να ευνοείται τόσο η διασπορά του, όσο και η επιβίωσή του, σε περιπτώσεις δυσμενών συνθηκών και για χρονικά διαστήματα που συνήθως είναι αρκετά εκτεταμένα. Τα σπόρια αποτελούν μέρος των κύκλων ζωής πολλών φυτών, φυκιών, μυκήτων και πρωτόζωων.
Τα βακτηριακά σπόρια δεν αποτελούν μέρος ενός κύκλου αναπαραγωγής, αλλά είναι ανθεκτικές δομές που χρησιμοποιούνται για την επιβίωση κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Τα σπόρια των μυξόζωων απελευθερώνουν αμοιβαδοειδή μολυσματικά μικρόβια (amoebulae) στους ξενιστές, με στόχο την παρασιτική μόλυνσή τους. Επίσης, αναπαράγονται εντός των ξενιστών, από την ένωση δύο πυρήνων μέσα στο πλασμώδιο, το οποίο δημιουργείται από τα αμοιβαδοειδή μικρόβια.
Στα φυτά, τα σπόρια είναι συνήθως απλοειδή και μονοκύτταρα και παράγονται από μείωση στο σποράγγειο ενός διπλοειδούς σπορόφυτου. Κάτω από ευνοϊκές συνθήκες, το σπόριο μπορεί να εξελιχθεί σε νέο οργανισμό, χρησιμοποιώντας μιτωτική διαίρεση, που θα οδηγήσει στην παραγωγή ενός πολυκύτταρου γαμετόφυτου, το οποίο τελικά θα συνεχίσει να παράγει γαμέτες. Δύο γαμέτες συντήκονται για να σχηματίσουν έναν ζυγώτη, που εξελίσσεται σε ένα νέο σπορόφυτο. Αυτός ο κύκλος είναι γνωστός ως εναλλαγή γενεών.
Τα σπόρια των σπερματόφυτων παράγονται εσωτερικά και τόσο τα μεγασπόρια (που σχηματίζονται μέσα στα ωάρια), όσο και τα μικροσπόρια, εμπλέκονται στο σχηματισμό πιο πολύπλοκων δομών, που σχηματίζουν τις μονάδες διασποράς, τους σπόρους και τους κόκκους γύρης.
Ορισμός
Ο όρος σπόριο προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «σπόρος», που με την σειρά του προκύπτει από το ρήμα «σπείρω» (δηλαδή, σπέρνω). Η ίδια ορολογία χρησιμοποιείται και στα αγγλικά (spore).
Στην καθομιλουμένη γλώσσα, η διαφορά μεταξύ ενός «σπορίου» και ενός «γαμέτη» είναι ότι ένα σπόριο θα βλαστήσει και θα εξελιχθεί σε σπορίδιο, ενώ ένας γαμέτης πρέπει να συνδυαστεί με έναν άλλο γαμέτη, για να σχηματίσει έναν ζυγώτη, πριν αναπτυχθεί περαιτέρω.
Η κύρια διαφορά μεταξύ των σπορίων και των σπόρων, ως μονάδων διασποράς, έγκειται στο γεγονός ότι τα σπόρια είναι μονοκύτταρα, δηλαδή το πρώτο κύτταρο ενός γαμετόφυτου, ενώ οι σπόροι περιέχουν μέσα τους ένα αναπτυσσόμενο έμβρυο (το πολυκύτταρο σπορόφυτο της επόμενης γενιάς), που παράγεται από τη σύντηξη του αρσενικού γαμέτη στον σωλήνα γύρης, με τον θηλυκό γαμέτη, που σχηματίζεται από το μεγα-γαμετόφυτο μέσα στο ωάριο. Τα σπόρια βλασταίνουν για να δημιουργήσουν απλοειδή γαμετόφυτα, ενώ οι σπόροι βλασταίνουν για να δημιουργήσουν διπλοειδή σπορόφυτα.
Φυτά
Τα σπόρια των αγγειακών φυτών είναι πάντα απλοειδή. Τα αγγειακά φυτά είναι είτε ομόσπορα (ή ισόσπορα), είτε ετερόσπορα. Τα φυτά που είναι ομόσπορα παράγουν σπόρια ίδιου μεγέθους και τύπου.
Τα ετερόσπορα φυτά, όπως τα σπερματόφυτα, τα ακανθώδη βρύα (spikemosses), τα isoetes (quilwort) και οι φτέρες της τάξης των Salviniales, παράγουν σπόρια δύο διαφορετικών μεγεθών: το μεγαλύτερο σπόριο (μεγασπόρος) στην πραγματικότητα λειτουργεί ως "θηλυκό" σπόριο και το μικρότερο (μικροσπόρος) λειτουργεί ως "αρσενικό". Τέτοια φυτά συνήθως δημιουργούν τα δύο είδη σπορίων, μέσα από ξεχωριστά σποραγγεία, είτε ένα μεγασποράγγειο, που παράγει μεγασπόρια, είτε ένα μικροσποράγγειο, που παράγει μικροσπόρους. Στα ανθοφόρα φυτά, αυτά τα σποραγγεία εμφανίζονται εντός του καρπόφυλου και των ανθήρων, αντίστοιχα.
Μύκητες
Οι μύκητες συνήθως παράγουν σπόρια κατά τη εγγενή και αγενή αναπαραγωγή. Τα σπόρια είναι συνήθως απλοειδή και αναπτύσσονται σε ώριμα απλοειδή άτομα, μέσω της μιτωτικής διαίρεσης των κυττάρων (τα ουρεδοσπόρια και τα τελειοσπόρια στην σκωρίαση είναι δικαρυωτικά). Τα δικαρυωτικά κύτταρα προκύπτουν από τη σύντηξη δύο απλοειδών γαμετών. Μεταξύ των σπορογόνων δικαρυωτικών κυττάρων, εμφανίζεται η καρυογαμία (δηλαδή, η σύντηξη των δύο απλοειδών πυρήνων) για την παραγωγή ενός διπλοειδούς κυττάρου. Τα διπλοειδή κύτταρα υφίστανται μείωση για να παράγουν απλοειδή σπόρια.
Ταξινόμηση των σπορίων
Τα σπόρια μπορούν να ταξινομηθούν με διάφορους τρόπους:
Σύμφωνα με την δομή παραγωγής σπορίων
μικρογραφία|300x300εσ| Ασκοί του Morchella elata, που περιέχουν ασκοσπόρια μικρογραφία|300x300εσ| Στα [[Φυτό|φυτά, τα μικροσπόρια και σε ορισμένες περιπτώσεις τα μεγασπόρια, σχηματίζονται και από τα τέσσερα προϊόντα της μείωσης.]] μικρογραφία|300x300εσ| Αντίθετα, σε πολλά [[Σπερματόφυτα και ετερόσπορες φτέρες, μόνο ένα προϊόν μείωσης θα γίνει μεγασπόριο (μακροσπόριο), με τα υπόλοιπα να εκφυλίζονται.]]
Μύκητες
Στους μύκητες και οργανισμούς που μοιάζουν με μύκητες (πχ ψευδομύκητες), τα σπόρια ταξινομούνται συχνά με βάση τη δομή στην οποία πραγματοποιείται η μείωση και η παραγωγή σπορίων. Δεδομένου ότι οι μύκητες ταξινομούνται συχνά σύμφωνα με τις δομές παραγωγής σπορίων, αυτά τα σπόρια συχνά χαρακτηρίζουν και την συγκεκριμένη τάξη μυκήτων.
Σύμφωνα με την κινητικότητα
Τα σπόρια μπορούν να διαφοροποιηθούν από το αν μπορούν να κινηθούν ή όχι.
Εξωτερική ανατομία
μικρογραφία| Απολιθωμένο σπόριο τριλέτας/trilete (μπλε) και ένα σπόρια τετράδας (πράσινο), [[Σιλούρια περίοδος|ύστερης σιλούριας περιόδου]] μικρογραφία| Γύρη tricolpate [[Ρίκινος|Ricinus]] Σε υψηλή μεγέθυνση, τα σπόρια παρουσιάζουν συχνά πολύπλοκα ή διακοσμητικά σχέδια στις εξωτερικές επιφάνειές τους. Έχει αναπτυχθεί εξειδικευμένη ορολογία για να περιγράψει τα χαρακτηριστικά τέτοιων σχεδίων. Ορισμένα σχέδια αντιπροσωπεύουν ανοίγματα, από τα οποία μπορεί να διεισδύσει το σκληρό εξωτερικό στρώμα του σπορίου, όταν πραγματοποιείται η βλάστηση. Τα σπόρια μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με βάση τη θέση και τον αριθμό αυτών των σχεδίων και ανοιγμάτων. Τα σπόρια alete δεν εμφανίζουν καθόλου γραμμές. Στα σπόρια monolete υπάρχει μια μονή στενή γραμμή (laesura). Αυτό υποδηλώνει ότι το μητρικό σπόριο χωρίζεται στα τέσσερα, κατά μήκος ενός κατακόρυφου άξονα. Στα σπόρια τριλέτας (trilete), κάθε σπόριο εμφανίζει τρεις στενές γραμμές, που ακτινοβολούν από έναν κεντρικό άκρο. Αυτό δείχνει ότι τέσσερα σπόρια είχαν κοινή προέλευση και ήταν αρχικά σε επαφή μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα τετράεδρο. Ένα ευρύτερο άνοιγμα σε σχήμα αυλάκωσης, θα μπορούσε να ονομαστεί κόλπος (colpus). Ο αριθμός των κόλπων χαρακτηρίζει κάποιες μεγάλες ομάδες φυτών. Η κατηγορία Eudicots έχουν τρικολπικά σπόρια (δηλαδή σπόρια με τρεις κόλπους).
Σπόρια τετράδας και σπόρια τριλέτας
Τα εσωκλεισμένα σε φάκελο σπόρια τετράδας, θεωρούνται ως τα πρώτα στοιχεία φυτικής ζωής στη στεριά, που χρονολογούνται από τα μέσα της Ορδοβίκιας περιόδου (πρώιμη περίοδος Llanvirn, ~ πριν 470 εκατομμύρια χρόνια), μια περίοδος από την οποία δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί μακροαπολιθώματα. Μεμονωμένα σπόρια τριλέτας (trilete), που μοιάζουν με αυτά των σύγχρονων κρυπτογαμικών φυτών, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο αρχείο απολιθωμάτων στο τέλος της Ορδοβίκιας περιόδου.
Διασκορπισμός
μικρογραφία|Σπόρια τα οποία αποβάλλονται από μύκητα. Στους μύκητες, τόσο τα αγενή, όσο και τα εγγενή σπόρια ή τα σποραγγειοσπόρια πολλών ειδών μυκήτων, διασπείρονται ενεργά με βίαιη εκτόξευση από τις αναπαραγωγικές τους δομές. Αυτή η εκτόξευση εξασφαλίζει την έξοδο των σπορίων από τις αναπαραγωγικές δομές, καθώς και τη μεταφορά μέσω του αέρα σε μεγάλες αποστάσεις. Έτσι, πολλοί μύκητες διαθέτουν εξειδικευμένους μηχανικούς και φυσιολογικούς μηχανισμούς, καθώς και δομές επιφανείας σπορίων, όπως οι υδροφοβίνες, για την εξώθηση των σπορίων. Αυτοί οι μηχανισμοί περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, τη βίαιη εκτόξευση ασκοσπορίων, που ενεργοποιείται από τη δομή του ασκού και τη συσσώρευση οσμολυτών στα υγρά του, που οδηγούν σε εκρηκτική εκσφενδόνιση των ασκοσπορίων στον αέρα.
Η βίαιη αποβολή μεμονωμένων σπορίων, που ονομάζονται βαλλιστοσπόρια (ballistospores), περιλαμβάνει τον σχηματισμό μιας μικρής σταγόνας νερού (σταγόνα Buller), η οποία κατά την επαφή με το σπόριο, οδηγεί στην εκσφενδόνιση με αρχική επιτάχυνση μεγαλύτερη από 10.000 g. Άλλοι μύκητες βασίζονται σε εναλλακτικούς μηχανισμούς για την απελευθέρωση σπορίων, όπως εξωτερικές μηχανικές δυνάμεις, οι οποίοι έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό παράδειγμα τα σφαιρικά μανιτάρια (puffballs). Η προσέλκυση εντόμων, όπως οι μύγες, σε καρποφόρες δομές, λόγω του ζωηρού χρώματος και της σάπιας μυρωδιάς τους, για τη διασπορά των μυκητιακών σπορίων, είναι μια ακόμη στρατηγική, που χρησιμοποιείται κυρίως από τους μύκητες stinkhorns.
Στα βρύα Common Smoothcap (Atrichum undulatum), η δόνηση του σπορόφυτου έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας σημαντικός μηχανισμός για την απελευθέρωση σπορίων.
Στην περίπτωση των αγγειακών φυτών, που αποβάλλουν τα σπόρια όπως οι φτέρες, το σκόρπισμα πολύ ελαφρών σπορίων από τον άνεμο, παρέχει μεγάλη ικανότητα διασποράς. Επίσης, τα σπόρια υπόκεινται σε μικρότερη θήρευση από τα ζώα, από ότι γίνεται στους κοινούς σπόρους, επειδή δεν περιέχουν σχεδόν κανένα απόθεμα τροφής. Ωστόσο, υπόκεινται περισσότερο σε μυκητιακή και βακτηριακή θήρευση. Το κύριο πλεονέκτημά τους είναι, ότι από όλες τις μορφές απογόνων, τα σπόρια απαιτούν τη λιγότερη ενέργεια και υλικά για να παραχθούν.
Στα ακανθωτά βρύα Selaginella lepidophylla, η διασπορά επιτυγχάνεται εν μέρει από έναν ασυνήθιστο τύπο διασποράς, το κατρακύλισμα (tubleweed).
βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Κατηγορία:Αναπαραγωγή Κατηγορία:Αναπαραγωγή των φυτών Κατηγορία:Μυκητιασική μορφολογία και ανατομία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
37η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Η 37η Συμφωνία σε Σολ μείζονα, K. 444/425a είναι μία συμφωνία που παρουσιάστηκε από τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και γράφτηκε από τον Μίχαελ Χάυντν. Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, η Συμφωνία πιστωνόταν στον Μότσαρτ, όμως πλέον είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος της γράφτηκε από τον Μίχαελ Χάυντν και είναι η 25η Συμφωνία του σε Σολ μείζονα. Ο πρώτος που ανακάλυψε τον αυθεντικό συνθέτη ήταν ο Λόταρ Πέργκερ, το 1907.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1783
Έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Στην κορυφή υπάρχει αστέρας εντός του οποίου διακρίνεται η τουρά και μία ημισέλινος. Περιελαμβάνει επίσεις δύο σημαίες, τη σημαία της Ρούμελη, αποτελούμενη από ημισέληνο και αστέρι σε κόκκινο φόντο, και την Ανατολία και τα άλλα ασιατικά Εγιαλέτι. Πίσω από τις σημαίες διακρίνονται λόγχες και άλλα όπλα. Ακόμη, κάτω από μία σειρά με άνθη, υπάρχουν κρεμαστά πέντε μετάλλια από οθωμανικά παράσημα, η απεικόνιση των οποίων ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των πηγών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τουρκίας
Αλ-Αχράμ
Η Αλ-Αχράμ (الأهرام), ιδρύθηκε στις 5 Αυγούστου 1875  και είναι η πιο ευρέως διαδεδομένη αιγυπτιακή καθημερινή εφημερίδα και η δεύτερη παλαιότερη μετά την al-Waqa'i`al-Masriya ( Αιγυπτιακά γεγονότα, που ιδρύθηκε το 1828). Ανήκει κατά πλειοψηφία στην αιγυπτιακή κυβέρνηση και θεωρείται μια εφημερίδα υψηλής αναγνωσιμότητας στην Αίγυπτο.
Δεδομένων των πολλών διαλέκτων της αραβικής γλώσσας, η Αλ-Αχράμ θεωρείται ευρέως μια σημαντική πηγή γραφής στα αραβικά. Το 1950, το Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής περιέγραψε την Αλ-Αχράμ ως προς το αραβικό κοινό στην περιοχή διανομής της: «Τι είναι οι Times για τους Άγγλους και οι New York Times για τους Αμερικανούς». ωστόσο, έχει συχνά κατηγορηθεί για μεγάλη επιρροή και λογοκρισία από την αιγυπτιακή κυβέρνηση.
Εκτός από την κύρια έκδοση που κυκλοφορεί στην Αίγυπτο, η εφημερίδα δημοσιεύει δύο άλλες εκδόσεις στην αραβική γλώσσα, η μία απευθύνεται στον αραβικό κόσμο και η άλλη απευθύνεται σε διεθνές κοινό, καθώς και εκδόσεις στα αγγλικά και τα γαλλικά.
Ιστορία
Η έδρα της ήταν στην Αλεξάνδρεια μέχρι τον Νοέμβριο του 1899 οπότε και μεταφέρθηκε στο Κάιρο. Αρχικά οι εκδόσεις του Καΐρου και της Αλεξάνδρειας παρέμειναν χωριστές, αλλά αργότερα έγινε μόνο μία από τη νέα έδρα. Η εφημερίδα διανεμόταν στην Αίγυπτο και το Λεβάντε. Οι θρησκευτικοί καινοτόμοι Μωχάμεντ Αμπντούλ και Τζαμάλ αλ-Ντιν αλ-Αφγάνι ήταν οι πρώτοι συντάκτες της εφημερίδας. Μετά το θάνατο του Μπεσάρα Τάκλα, ο Νταούντ Μπαρακά, ένας Λιβανέζος δημοσιογράφος, διορίστηκε αρχισυντάκτης της καθημερινής εφημερίδας το 1901. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ο Μαχιμπ Αλ Ντιν Αλ Χατίμπ, ένας Σύρος δημοσιογράφος, υπηρέτησε ως εκδότης της εφημερίδας.
Υπό τον Χέικαλ
Ο Χέικαλ ήταν γνωστός για τα υψηλά πρότυπα ποιότητας παραγωγής και επικοινώνησε με την εταιρεία Linotype το 1965 επιδιώκοντας να αποκτήσει υπερσύγχρονα πιεστήρια Elektron linecastes.
Η κυκλοφορία της εφημερίδας ήταν μεταξύ 45.000 και 50.000 αντιτύπων το 1937 ενώ ήταν 90.000 αντίτυπα το 1947. Το 1976 η εφημερίδα είχε κυκλοφορία 520.000 αντιτύπων, καθιστώντας την τη δεύτερη πιο διαβασμένη καθημερινά στην Αίγυπτο μετά την Αλ-Ακμπάρ. Η κυκλοφορία της Αλ-Αχράμ το 2000 ήταν 1,2 εκατομμύρια αντίτυπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αλεξάνδρειας Κατηγορία:Εφημερίδες στην αραβική γλώσσα Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
Άγιος Σάββας της Σερβίας
Ο  Άγιος Σάββας (σερβικά: Свети Сава, 1175 - 14 Ιανουαρίου 1236), γνωστός ως Ο Διαφωτιστής, ήταν Σέρβος πρίγκιπας και Ορθόδοξος μοναχός, ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος της αυτοκέφαλης Σερβικής Εκκλησίας, θεμελιωτής της σερβικής νομοθεσίας και διπλωμάτης. Ο Σάββας, γεννημένος ως Ράστκο Νεμάνιτς, ήταν ο νεότερος γιος του Σέρβου Μεγάλου Πρίγκιπα Στέφανου Νεμάνια (Αργότερα Οσίου Συμεών, ιδρυτή της δυναστείας των Nεμάνιτς) και κυβέρνησε την περιοχή του Χουμ για λίγο το 1190-92. Στη συνέχεια έφυγε για το Άγιο Όρος, όπου έγινε μοναχός, με το όνομα Σάββας. Στο Άγιο Όρος ίδρυσε τη Μονή Χιλανδαρίου, που έγινε ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά και θρησκευτικά κέντρα του σερβικού λαού. Το 1219 αναγνωρίστηκε ως ο πρώτος Σέρβος Αρχιεπίσκοπος από το Πατριαρχείο και την ίδια χρονιά συνέγραψε το παλαιότερο γνωστό σύνταγμα της Σερβίας, το Ζακονοπράβιλο, εξασφαλίζοντας έτσι πλήρη ανεξαρτησία. τόσο θρησκευτική όσο και πολιτική. Ο Σάββας θεωρείται ο ιδρυτής της σερβικής μεσαιωνικής λογοτεχνίας.
Θεωρείται ευρέως ως μία από τις σημαντικότερες μορφές της σερβικής ιστορίας. Ο Άγιος Σάββας ανακηρύχθηκε άγιος και τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 14 Ιανουαρίου. Η ζωή του έχει παρουσιαστεί σε πολλά καλλιτεχνικά έργα από τον Μεσαίωνα ως τη σύγχρονη εποχή. Είναι ο προστάτης άγιος της Σερβίας, των Σέρβων και της Σερβικής εκπαίδευσης. Η εκκλησία του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι είναι αφιερωμένη σε αυτόν, χτισμένη εκεί όπου οι Οθωμανοί έκαψαν τα λείψανά του το 1594 κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης, στην οποία οι Σέρβοι χρησιμοποίησαν εικόνες του Σάββα ως πολεμικές σημαίες. Η εκκλησία είναι ένα από τα μεγαλύτερα εκκλησιαστικά κτίρια στον κόσμο.