cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θερμότητα ατμοπαραγωγής
Αισθητή θερμότητα
Η αισθητή θερμότητα ατμοποίησης παρίσταται διεθνώς με το λατινικό γράμμα q. Στη περίπτωση ατμοπαραγωγής τύπου "ανοικτού δοχείου" αυτή προσδιορίζεται στα 100 kcal/kg, δεδομένου ότι η ειδική θερμότητα του νερού είναι κατά μέσον όρο η μονάδα. Στο αγγλικό σύστημα μονάδων είναι αντίστοιχα οι 180 BTU/lb, η οποία αντιστοιχεί σε ύψωση θερμοκρασίας από τους 32 °F στους 212 °F.
Λανθάνουσα θερμότητα
Η λανθάνουσα θερμότητα παρίσταται διεθνώς με το κεφαλαίο λατινικό γράμμα L. Στη περίπτωση ατμοπαραγωγής τύπου "ανοικτού δοχείου" αυτή ανέρχεται στα 537 kcal/kg, ενώ στο αγγλικό σύστημα μονάδων είναι 970 BTU/lb.
Εσωτερική λανθάνουσα θερμότητα
Η Εσωτερική λανθάνουσα θερμότητα, με προτεινόμενο σύμβολο το ελληνικό γράμμα ε, είναι το ποσό των θερμίδων που αντιπροσωπεύουν το μηχανικό έργο που απαιτείται για τη διάσπαση της συνοχής των μορίων του νερού προκειμένου αυτά να ελευθερωθούν και να μετατραπούν σε ατμό.
Εξωτερική λανθάνουσα θερμότητα
Η Εξωτερική λανθάνουσα θερμότητα με προτεινόμενο σύμβολο το ελληνικό γράμμα ξ, είναι το ποσό της θερμότητας που απαιτείται προκειμένου να υπερνικηθεί η πίεση που εφαρμόζεται στην επιφάνεια του νερού κατά τη διάρκεια της ατμοπαραγωγής. Εν προκειμένω αυτή αντιπροσωπεύει το υπό του ατμού παραγόμενο εξωτερικό έργο.
Σχέσεις ποσοτήτων θερμότητας
Εξ όλων των παραπάνω μορφών της θερμότητας ατμοπαραγωγής συνάγονται οι ακόλουθες ΄μεταξύ τους σχέσεις, (μαθηματικοί τύποι):
Υπολογισμοί
Για έναν εύκολο υπολογισμό της θερμότητας ατμοποίησης γίνεται χρήση των εμπειρικών τύπων του Ρενό που ισχύουν όπως παρακάτω, με ικανή προσέγγιση γι΄ ατμούς μέχρι 20 έως 25 ατμόσφαιρες: (όπου t2 η θερμοκρασία του ατμού η αντίστοιχη της πίεσης όπου συντελείται ατμοποίηση).
Στο αγγλικό σύστημα μονάδων οι παραπάνω αντίστοιχοι τύποι είναι:
i = 1083 + 0,3 (t2 - 32) BTU/lb,
L = 1114 - 0,7 (t2 - 32) BTU/lb και
Η τριαντάχρονη γυναίκα
Η τριαντάχρονη γυναίκα (γαλλικός τίτλος: La Femme de trente ans) είναι μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύθηκε το 1842. Το έργο κατατάσσεται στις Σκηνές της ιδιωτικής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας και είναι αφιερωμένο στον ζωγράφο Λουί Μπουλανζέ.
Η ιστορία της έκδοσης του έργου είναι δύσκολο να ανιχνευθεί, καθώς γράφτηκε μεταξύ 1829 και 1842 και ο Μπαλζάκ δεν σταμάτησε να επεξεργάζεται το κείμενο, χωρίζοντάς το σε κεφάλαια με ήρωες με διαφορετικά ονόματα, δημοσιευμένα ανεξάρτητα σε συνέχειες σε εφημερίδες, προσθέτοντας και αφαιρώντας επεισόδια, πριν συγκεντρώσει το σύνολο υπό τον οριστικό τίτλο το 1842. Οι συνθήκες σύνταξής του εξηγούν τις ανισότητες στον τόνο και την ποιότητα που υπάρχουν στα κεφάλαια.
Θερμότητα ατμοπαραγωγής
Υπολογισμοί
1. Συνεπώς με βάση τα παραπάνω για ατμό θερμοκρασίας 100 °C (περίπτωση ανοικτού δοχείου) που λαμβάνεται από νερό 0 °C θα είναι:
Η τριαντάχρονη γυναίκα
Τα θέματα που προσεγγίζονται στο μυθιστόρημα είναι τα προβλήματα του γάμου, η γυναικεία σεξουαλικότητα, τα γυναικεία συναισθήματα, η μοιχεία και οι συνέπειές της.
Θερμότητα ατμοπαραγωγής
Υπολογισμοί
2. Αν όμως το νερό λαμβάνεται σε προθέρμανση π.χ. 80 °C τότε θα είναι:
Σημείωση
Οι παραπάνω σχέσεις καθώς και κάποιες άλλες εμπειρικές, σε συνδυασμό και με κάποια πειράματα, χρησίμευσαν για τον καταρτισμό των λεγομένων Πινάκων ατμού η χρήση των οποίων είναι ερύτατα διαδεδομένη ως αρτιότερη και ευκολότερη σε συναφείς υπολογισμούς. Στους πίνακες αυτούς παρέχονται τα διάφορα στοιχεία του ατμού σε κάθετες στήλες με βάση την εκάστοτε πίεση αυτού κατ΄ αύξουσα σειρά. Υφίστανται δύο τύποι τέτοιων πινάκων ένας για το μετρικό σύστημα και ένας για το αγγλικό σύστημα. Με τους πίνακες αυτούς είναι εφοδιασμένα όλα τα πλοία, οι αξιωματικοί μηχανής, ενώ παρέχονται επίσης στα διάφορα ναυτικά βοηθήματα, (βιβλία μηχανής), καθώς και σ΄ όλα σχεδόν τα τεχνικά εγχειρίδια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ατμοπαραγωγή
Η τριαντάχρονη γυναίκα
Υπόθεση
Το 1814 στο Παρίσι, η δεκαεξάχρονη Ζυλί, παρά τις συμβουλές του πατέρα της, ενδίδει στην ερωτοτροπία του συνταγματάρχη του στρατού του Ναπολέοντα μαρκήσιο Βικτόρ ντ' Αιγκλεμόν και τον παντρεύεται, αλλά σύντομα χάνει κάθε ψευδαίσθηση ότι μπορεί να αποκτήσει την ευτυχία μαζί του και ο γάμος γίνεται ένας πόνος που θα την συνοδεύει σε όλη της τη ζωή και που ούτε η γέννηση των παιδιών της θα καταφέρει να τον απαλύνει.
Αντιμέτωπη με έναν άπιστο και εγωιστή σύζυγο που είναι αναίσθητος στη μελαγχολία της, η νεαρή γυναίκα αναζητά να αναπληρώσει το συναισθηματικό της κενό αλλού. Πρώτα σαγηνεύεται από τον νεαρό Άγγλο λόρδο Άρθουρ Γκρένβιλ, τον οποίο βρίσκει ελκυστικό αλλά δεν ενδίδει. Αυτός ο πλατωνικός έρωτας είναι γι' αυτήν μια αναγέννηση. Η χαρά της ζωής ξυπνά στην ψυχή της αλλά το ειδύλλιο καταλήγει σε τραγωδία. Μια απρόβλεπτη επιστροφή του συζύγου, μια στιγμή πανικού, μια παγωμένη νύχτα στο μπαλκόνι οδηγούν στο θάνατο του νεαρού, γεγονός που τη γεμίζει τύψεις και απερίγραπτη θλίψη.
Κοντά στα τριάντα, στην «όμορφη ηλικία των τριάντα, την ποιητική κορύφωση της ζωής των γυναικών», συναντά τον διπλωμάτη κόμη Σαρλ ντε Βαντενές, ο οποίος καταφέρνει να τη βγάλει από την κατάθλιψή της. Από αυτόν τον εραστή θα αποκτήσει ένα παιδί, τον Σαρλ, ένα αξιολάτρευτο αγόρι, αλλά αυτή η ευτυχία θα είναι βραχύβια και πληρώνει ακριβά τη μοιχεία της. Η μεγαλύτερη κόρη της, η Ελέν, γνωρίζοντας τη μοιχεία της μητέρας της, ζηλεύει τον μικρό της αδερφό, τον σπρώχνει στο ποτάμι όπου το παιδί πνίγεται. αριστερά|μικρογραφία|Στο δωμάτιο της Ζυλί Η Ελέν καταλήγει να ατιμάσει την οικογένεια όταν ερωτεύεται και φεύγει με έναν εγκληματία που, καταδιωκόμενος από την αστυνομία για φόνο, είχε βρει καταφύγιο στο σπίτι του πατέρα της. Συμβαίνουν τότε απίστευτα γεγονότα τα οποία, λόγω της αναληθοφάνειας και απιθανότητας, ταιριάζουν περισσότερο σε λαϊκό ανάγνωσμα παρά σε κοινωνική μελέτη. Ο σύζυγος της Ελέν γίνεται έτσι ένας από τους πιο τρομερούς πειρατές των θαλασσών και η Ελέν ζει σαν βασίλισσα στο πλοίο του, περιτριγυρισμένη από θησαυρούς και αδιαφορώντας για την ηθική της παρακμή. Ο Βικτόρ ντ' Αιγκλεμόν χάνει την περιουσία του, πηγαίνει ένα ταξίδι για να την ανακτήσει και έξι χρόνια αργότερα επιστρέφει πλούσιος με μια ισπανική φρεγάτα. Τους πλησιάζουν πειρατές, οι οποίοι κλέβουν τα πάντα και βυθίζουν το πλοίο. Αποδεικνύεται ότι η γυναίκα του πειρατή δεν είναι άλλη από την... Ελέν. Χάρη σ' αυτήν, η περιουσία και η ζωή του πατέρα της σώζονται, αλλά αυτός πεθαίνει σύντομα εξαντλημένος από την κούραση. Το 1833, σε ένα ταξίδι στα Πυρηναία, η Ελέν, έχοντας γλιτώσει από ένα ναυάγιο, συναντά τη μητέρα της και πεθαίνει κατηγορώντας την για έλλειψη αγάπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Μεσοαμερικάνικη χρονολογία
Η μεσοαμερικάνικη χρονολογία είναι η αποδεκτή μέθοδος περιγραφής της ιστορίας των προκολομβιανών πολιτισμών της Μεσοαμερικής με όρους ονομασμένων εποχών και περιόδων, από τις πρώτες ενδείξεις ανθρώπινης εγκατάστασης έως την πρώιμη αποικιακή περίοδο μετά τον ισπανικό αποικισμό της Αμερικής.
Οι ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι χωρίζουν την ιστορία της Μεσοαμερικής σε περιόδους. Οι ημερομηνίες που αναφέρονται είναι μόνο εκτιμήσεις και οι μεταβάσεις από τη μια περίοδο στην άλλη δεν συνέβησαν ταυτόχρονα και υπό τις ίδιες συνθήκες μεταξύ διαφορετικών λαών. Ορισμένοι ερευνητές αμφισβητούν ακόμη και αυτή την ευρωκεντρική άποψη, η οποία μοιάζει αρκετά με τη χρονολογία της Αρχαίας Ελλάδας.
Ο πολιτισμός της Μεσοαμερικής είναι ένας σύνθετος συνδυασμός διαφορετικών πολιτισμών που προέκυψαν σε διαφορετικούς χρόνους. Οι διαδικασίες που οδήγησαν στη διαμόρφωση καθενός από τα πολιτιστικά συστήματα της Μεσοαμερικής καθορίστηκαν όχι μόνο από την εσωτερική δυναμική της αντίστοιχης κοινωνίας, αλλά και από εξωτερικούς και ενδογενείς παράγοντες - για παράδειγμα, μεταναστεύσεις πληθυσμών ή φυσικές καταστροφές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κεντρική Αμερική
Καστελραϊμόντο
Το Καστελραϊμόντο (ιταλικά: Castelraimondo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ματσεράτα, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Φωτίων ο Εφέσιος
Ο Φωτίων ο Εφέσιος (γιος του Βαρπίονα, 2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Έφεσο ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 238ους (173 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Καστελσαντάντζελο σουλ Νέρα
Το Καστελσαντάντζελο σουλ Νέρα (ιταλικά: Castelsantangelo sul Nera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ματσεράτα, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ματσεράτα
Στέισι Μίλμπερν
Η Στέισι Παρκ Μίλμπερν (Stacey Park Milbern, 9 Μαΐου 1987 - 19 Μαΐου 2020) ήταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια για τα δικαιώματα αναπηρίας. Βοήθησε στη δημιουργία του κινήματος δικαιοσύνης για την αναπηρία και υποστήριξε τη δίκαιη μεταχείριση των ατόμων με αναπηρία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σεούλ στις 19 Μαΐου 1987 με μυϊκή δυστροφία. Ήταν από μικτή φυλή, ο πατέρας της Τζόελ ήταν λευκός και η μητέρα Τζιν, Κορεάτισσα. Μεγάλωσε στη Βόρεια Καρολίνα σε μια στρατιωτική οικογένεια, καθώς ο Τζόελ ήταν στο Στρατό των ΗΠΑ. Ως παιδί βασίστηκε στην οικογένειά της ως φροντιστές, αλλά όταν άρχισε να ταυτίζεται ως παράξενη, φοβόταν την κρίση των ευαγγελικών χριστιανών γονέων της και σχεδίαζε να αποχωρήσει, μια επιλογή που δυσκολεύτηκε περισσότερο από την εξάρτησή της από αυτούς για βοήθεια σε καθημερινές δραστηριότητες όπως ως φαγητό, ύπνο και χρήση του μπάνιου.
Το 2005, βοήθησε στη δημιουργία του κινήματος δικαιοσύνης για την αναπηρία. Ο Milbern αποφοίτησε από το Methodist University το 2009.
Μετακόμισε στο Bay Area όταν ήταν 24, λόγω του ότι η περιοχή του Σαν Φρανσίσκο ήταν "ένα από τα πιο προσιτά μέρη για άτομα με σωματικές αναπηρίες". Το Bay Area υπήρξε το ιστορικό κέντρο του κινήματος για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, και εκεί συνέχισε να οργανώνει, να γράφει και να μιλά για το κίνημα, έγινε διευθύντρια προγραμμάτων στο Κέντρο Ανεξάρτητης Διαβίωσης στο Μπέρκλεϋ. Η Καλιφόρνια κατατάσσεται σε υψηλό επίπεδο μεταξύ των πολιτειών για δαπάνες σε παροχές κατ' οίκον φροντίδας και κατάφερε να λάβει υποστήριξη Medicaid για έναν βοηθό στο σπίτι, επιτρέποντάς της να ζήσει ανεξάρτητα στο Όκλαντ και να κατέχει θέση σε ανθρώπινους πόρους σε μια τράπεζα. Πιστεύει ότι η νοσηλευτική βοήθεια για την ικανότητά της να παραμείνει ενεργή στην κοινότητα και να αποφύγει τη θεσμοθέτηση σε ένα γηροκομείο. Αντίθετα με την ανεξαρτησία της και τη φροντίδα που μπόρεσε να λάβει στην Καλιφόρνια έναντι των εμπειριών της στη Βόρεια Καρολίνα, και υπερασπίστηκε την αναγκαιότητα των προγραμμάτων Medicaid να χρηματοδοτούν βοηθούς και νοσηλευτικές υπηρεσίες έναντι μειώσεων που προτείνονται κατά τη διάρκεια προσπαθειών κατάργησης και αντικατάστασης του νόμου περί προσιτής φροντίδας.
Πήρε μεταπτυχιακό τίτλο από το Mills College το 2015.
Υποστήριξε την δίκαιη ιατρική περίθαλψη για άτομα με αναπηρίες, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης και των προκαταλήψεων στο σύστημα, μιλώντας κατά της περιττής χειρουργικής επέμβασης.
Στις αρχές Μαρτίου 2020, καθώς η πανδημία COVID-19 εξαπλώθηκε στο Bay Area, η Μίλμπερν και τέσσερις φίλοι δημιούργησαν το Disability Justice Culture Club για να διανείμουν σπιτικά κιτ πρόληψης ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων απολυμαντικών χεριών, απολυμαντικών και αναπνευστικών συσκευών, σε κατοίκους καταυλισμών άστεγων Oakland. Έθεσε ανησυχίες για την ευημερία της συλλογικής κοινότητας και την ευημερία των πιο ευάλωτων μελών της. Σημείωσε τη λύση της DIY ως παράδειγμα της «σοφίας» ή της αναπηρίας της «σοφίας». Το έκανε παρά τα δικά της αυξανόμενα προβλήματα υγείας, καθώς η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του ταχέως αναπτυσσόμενου καρκίνου των νεφρών της αναβλήθηκε λόγω παραγγελιών στο σπίτι. Προειδοποίησε ότι οι απαιτήσεις της πανδημίας στις υπηρεσίες υγείας απειλούσαν την πρόσβαση της κοινότητάς της σε αιμοκάθαρση και σε άλλες θεραπείες που σώζουν τη ζωή που χρειάζονται ορισμένοι για να επιβιώσουν. Η ομάδα της οργάνωσε επίσης αμοιβαία βοήθεια σε τρόφιμα και φροντίδα για άτομα με ειδικές ανάγκες. Η Μίλμπερ πέθανε σε νοσοκομείο του Στάνφορντ στα 33α γενέθλιά της, στις 19 Μαΐου 2020, λόγω χειρουργικών επιπλοκών.
Πλούταρχος (ολυμπιονίκης)
Ο Πλούταρχος (2ος/3ος αιώνας) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 246ους (205 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Songs About Jane
Στις 5 Ιουνίου 2012, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τη 10η επετειακή έκδοση του άλμπουμ, για να συμπέσει με το τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους Overexposed. Αυτό είναι το μόνο άλμπουμ τους που περιλαμβάνει τον αρχικό ντράμερ Ryan Dusick.
Παραπομπές
Κατηγορία:Maroon 5
Αδόλφος Φρειδερίκος Α΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Αδόλφος-Φρειδερίκος Α΄, γερμ. Adolf-Friedrich I (15 Δεκεμβρίου 1588 - 27 Φεβρουαρίου 1658) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1592-1628, 1631-1658) και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1634-48).
Βιογραφία
Το 1658 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 70 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1622 την Άννα-Μαρία των Σίρκσενα, κόρη του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνα:
Το 1634 απεβίωσε η Άννα-Μαρία και ο Αδόλφος-Φρειδερίκος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία-Αικατερίνη των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου-Ερνέστου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάννενμπερκ και είχε τέκνα:
Ε/Γ - Ο/Γ Κνωσός Παλάς (2000)
Το Κνωσός Παλάς είναι παλαιό επιβατηγό/οχηματαγωγό πορθμείο, που αποτελούσε τμήμα του στόλου της Minoan Lines. Ναυπηγήθηκε το 2000 στα ναυπηγεία της Sestri Cantieri Navale Spa. Είναι αδελφό πλοίο του Κύδων Παλάς, με το οποίο έχει την ίδια χωρητικότητα, ταχύτητα και όψεις, αλλά διαφορετικούς κατασκευαστές (Το Kydon Palace ναυπηγήθηκε από τη Fincantieri). Είναι επίσης αδερφό και με το Φαιστός Παλάς, με το οποίο όμως έχουν διαφορετικές όψεις, ενώ έχουν άλλο ένα αδερφό, το καινούριο Κνωσός Παλάς (πρώην "Cruise Bonaria" της Grimaldi Lines). Χωράει μέχρι 2.500 επιβάτες το καλοκαίρι, 1.634 τον χειμώνα και 560 οχήματα Ι.Χ., διαθέτει 758 κλίνες και 700 καθίσματα αεροπορικού τύπου για τους επιβάτες, 600 οικονομικής θέσης και 100 διακεκριμένης. Το σκάφος τροφοδοτείται από τέσσερις ντιζελοκινητήρες Wärtsilä 16V46C με συνδυασμένη δύναμη των 67,517 kW, και φτάνει ταχύτητες μέχρι 31,6 κόμβους. Το όνομα του πλοίου σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει 'Παλάτι της Κνωσσού".
Οι καμπίνες είναι εξοπλισμένες με τηλέφωνο και τηλεόραση, και διαχωρίζονται σε λουξ, τετράκλινες και δίκλινες, ενώ τα αεροπορικά καθίσματα σε οικονομικής και VIP. Το πλοίο διαθέτει δύο εστιατόρια (A La Carte και Self Service) και κυλικείο για την παρασκευή γευμάτων, καθώς και συνεδριακό κέντρο, κινηματογράφο, καζίνο, ντισκοτέκ, Internet Cafe, δορυφορικό τηλέφωνο και φαξ, πισίνες, παιδική χαρά, κυλιόμενες σκάλες, καταστήματα, νοσοκομείο και πτερύγια ευστάθειας, ενώ διαθέτει On-line internet.
Διαδρομή
Το Knossos Palace εξυπηρετούσε τη γραμμή Ηράκλειο - Πειραιάς και το αντίθετο.
Παραγγελία
Το 1998, στη γραμμή Πειραιάς-Ηράκλειο, οι Μινωικές Γραμμές, διέθεταν τα πλοία King Minos και Ν. Καζαντζάκης, δύο μετασκευασμένα μεταχειρισμένα γιαπωνέζικα φεριμπότ, που δούλεψαν στη γραμμή επί σχεδόν 10 χρόνια. Αν και αξιόπλοα, είχαν σχετικά μικρή ταχύτητα, μόλις 18 κόμβων, ενώ η χωρητικότητά τους, έφτανε μόλις τα 1800 άτομα. Πέραν αυτού, εκείνη την εποχή, τα πλοία με ελληνική σημαία ταξίδευαν με ένα όριο ηλικίας μέχρι τα 35 τους χρόνια και μετά θα αποσύρονταν. Τα δύο πλοία κατασκευάστηκαν το 1972, επομένως, έπρεπε να αντικατασταθούν με νέα, γρηγορότερα και συγχρονότερα πλοία. Από την άλλη, η Superfast Ferries, ξεκίνησε δρομολόγηση πλοίων στο Ηράκλειο, τα οποία ο υπάρχων στόλος δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί. Για την προμήθεια των δύο νέων πλοίων, και εν μέσω επενδυτικού προγράμματος της εταιρείας που ξεκίνησε το 1995, επιλέχθηκε το Ιταλικό ναυπηγείο Fincantieri στη Γένοβα. Τα δύο πλοία ονομάστηκαν "Knossos Palace" και "Festos Palace".
Ναυπήγηση και δρομολόγηση
Η διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων έγινε από το αρχιτεκτονικό γραφείο του Giuseppe de Jorio, το οποίο είχε ήδη αναλάβει τους εσωτερικούς χώρους του "Πρέβελη" της Ρεθυμνιακής, και αργότερα ανέλαβε του "Tera Jet" της SeaJets. Η κατασκευή του Knossos Palace ξεκίνησε στις 28 Ιουνίου 2000. Η κατασκευή διήρκησε μερικούς μήνες και οι τελευταίες λεπτομέρειες μπήκαν μετά την καθέλκυση. Μετά το πέρας των δοκιμαστικών πλοών παραδόθηκε 5 μήνες μετά την έναρξη της κατασκευής, στις 25 Νοεμβρίου, και στις 28 του ιδίου μήνα, εγκαινιάζεται στον Πειραιά, ενώ στις 30 εγκαινιάζεται και στο Ηράκλειο (Εφόσον είχε ήδη βαπτιστεί στον Πειραιά). Στις 4 Δεκεμβρίου του 2000, δρομολογήθηκε στη γραμμή Πειραιάς - Ηράκλειο, την οποία εξυπηρετεί μέχρι και σήμερα. Όταν δρομολογήθηκε, απέσπασε το βραβείο του πιο πολυτελούς Cruise Ferry.
Εκκένωση Λιβύης και μεταγενέστερες ανακαινίσεις
Λόγω του εμφύλιου πολέμου στη Λιβύη το 2011, το πλοίο συμμετείχε στην εκκένωση προσώπων. Εκεί, συμμετείχε σε δύο επιχειρήσεις. Η πρώτη, στις 24 Φεβρουαρίου 2011, όπου αναχώρησε από το Ηράκλειο προς τη Μισράτα για τη μεταφορά 2000 επιβατών προς τη Βαλέτα, όπου έφτασε τέσσερις μέρες αργότερα. Η δεύτερη (2 Μαρτίου), αφορούσε ένα σύντομο δρομολόγιο από τη Βαλέττα προς την Τρίπολη και τη Λατάκεια. 6 μέρες αργότερα, αφήχθη στον Πειραιά, και στη συνέχεια επέστρεψε στα δρομολόγιά του.
Μετά το 2012, στο πλοίο έλαβαν χώρα ορισμένες σημαντικές ανακαινίσεις. Αρχικά, κατά τον δεξαμενισμό του τον Δεκέμβριο του 2012, τοποθετήθηκαν νέες προπέλες και πλαστικοποιήθηκαν τα ύφαλα, ενώ το 2019, οποθετήθηκαν scrubbers (συσκευές κατάλυσης) στην τσιμινιέρα, με σκοπό τη μείωση ρύπων σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία. Η αλλαγή αυτή έγινε και σε άλλα πλοία της εταιρείας.
Απόκτηση από Grimaldi Lines
Το Δεκέμβριο του 2020, ο όμιλος Grimaldi, ιδιοκτήτης των Minoan Lines και Grimaldi Lines, αποφάσισε να προβεί σε μεταξύ ανταλλαγή πλοίων των δύο μεταξύ τους εταιριών. Πιο συγκεκριμένα, αποφασίστηκε το Knossos Palace των Minoan Lines να ανταλλαχθεί με το Cruise Bonaria των Grimaldi Lines (τέως Olympia Palace επίσης των Minoan Lines). Έτσι, το Knossos Palace ενσωματώθηκε στο στόλο της ιταλικής εταιρίας ως Cruise Bonaria ενώ το ομώνυμο καράβι των Grimaldi μεταφέρθηκε στις Μινωικές Γραμμές, αντικαθιστώντας το Knossos Palace.
Παραπομπές
Κνωσός
Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία (ποδόσφαιρο)
Ο '''Α.Ο. Προοδευτική Νεολαία, ευρέως γνωστή απλά και ως Προοδευτική''', είναι ελληνικό ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με επίσημο έτος ίδρυσης το 1927, χρώματα το βυσσινί και το λευκό και έμβλημα το μυθικό πτηνό Φοίνικα που αναγεννιέται από τις στάχτες του.
Αποτελεί το μακροβιότερο και πιο διακεκριμένο τμήμα του Αθλητικού Ομίλου Προοδευτική Νεολαία, καθώς και ένα από τα παλαιότερα επίσημα αναγνωρισμένα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας, με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 31. Επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1927, χρώματα το βυσσινί και το λευκό και έμβλημα το μυθικό πτηνό Φοίνικα που αναγεννιέται από τις στάχτες του. Χαρακτηριστικά του τμήματος είναι οι συμμετοχές (3) στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πριν τη θέσπιση της Α΄ Εθνικής κατηγορίας και η πολυετής συμμετοχή του στην Α΄ Εθνική κατηγορία (15) μετά την καθιέρωσή της, αποτελώντας μάλιστα ιδρυτικό της σωματείο τη σεζόν 1959-60, ενώ αξιόλογη είναι και η παρουσία του στο κύπελλο Ελλάδας, με 2 συμμετοχές στα ημιτελικά (1959-60, 1964-65) και 4 στα προημιτελικά (1963-64, 1965-66, 1982-83, 2003-04) της διοργάνωσης.
Από την αγωνιστική περίοδο 2023-24 θα αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Φυσική έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, όπου διεξάγονται διαχρονικά οι εντός έδρας αγώνες της.
Ίδρυση και πρώτα βήματα
thumb|right|250px|Εκδήλωση επετείου ίδρυσης του συλλόγου το 1926, στον Κινηματογράφο «Εκλαίρ» της Κοκκινιάς. (εφ.«Η Βραδυνή», 24 Απριλίου 1926) Ο Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία» με επίσημη πλήρη ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία Νικαίας Κορυδαλλού» έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1927, ωστόσο όμως προϋπήρχε από το 1925. Ιδρύθηκε στην ευρύτερη περιοχή των προσφυγικών συνοικισμών της Παλαιάς Κοκκινιάς και της Νέας Κοκκινιάς του Πειραιά, κατά τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την Μικρασιατική καταστροφή και ως ιδρυτές του συλλόγου αναφέρονται οι Στ. Κοραής, Δ. Καραμπετιάδης, Άγγ. Μποντζίδης, Σ. Σαββίδης, Γεώργ. Αμφιλοχιάδης, καθώς και οι Μεταξάς και Ν. Βερτζόπουλος. Πρώτος πρόεδρος του συλλόγου διετέλεσε ο Στυλιανός Κοραής, πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη και βασικό ιδρυτικό μέλος του συλλόγου και μετέπειτα πρώτος δήμαρχος της Νέας Κοκκινιάς, σημερινή Νίκαια. Άμεσα και πιο συγκεκριμένα από τη δεκαετία του '30 μέχρι σήμερα, ο σύλλογος εκτός της Κοκκινιάς συνδέθηκε ιστορικά και με τον Κορυδαλλό, στην περιοχή του οποίου διατηρούσε τις εγκαταστάσεις του και διεξάγονταν διάφορες εκδηλώσεις του. Για χρώματα του συλλόγου επιλέχθηκαν το βυσσινί και το λευκό και για έμβλημά του, ο μυθικός αθάνατος «Φοίνικας», που αναγεννάται από τις στάχτες του, φανερώνοντας μια στάση μαχητικής και αισιόδοξης ζωής, που μέσα από τις στάχτες της καταστροφής, αναδιαμορφώνει το παρελθόν σε ελπιδοφόρο μέλλον και πορεία με προοπτική.
Η «Προοδευτική Νεολαία» που αναφέρεται ως «Προοδευτική Νεολαία Κοκκινιάς» και μετέπειτα ως «Προοδευτική Νεολαία Κορυδαλλού Κοκκινιάς» ή απλά ως «Προοδευτική» ιδρύθηκε ως αθλητικός, ψυχαγωγικός και πολιτιστικός σύλλογος και αρχικά διέθετε Μουσικό τμήμα, Μορφωτικό τμήμα και το τμήμα ποδοσφαίρου. Η ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος ξεκίνησε παράλληλα με αυτή του συλλόγου, πριν από την επίσημη του ίδρυση και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ποδοσφαιρικά σωματεία που εντάχθηκαν στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, λαμβάνοντας αύξοντα Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 31.  Από τον Σεπτέμβριο του 1926 αγωνίστηκε σε πλήθος φιλικών αγώνων με επίσημα και ανεπίσημα σωματεία του Πειραιά και της Αθήνας, συναντώντας κατόπιν μεταξύ άλλων τους Εθνικό Πειραιώς και Ολυμπιακό Πειραιώς. Τον Οκτώβριο του 1926 εντάχθηκε στο νεοσύστατο από τον Εθνικό Πειραιώς και άτυπο πρωτάθλημα του Συνδέσμου Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά μαζί με άλλα νεοϊδρυθέντα σωματεία σε διάφορες συνοικίες του Πειραιά, όπως Άμυνα Κοκκινιάς, Ατρόμητος Πειραιώς, Θησέας Πειραιώς, Πειραϊκός κ.α., χωρίς όμως περαιτέρω συνέχεια καθώς τον Νοέμβριο του 1926 εντάχθηκε στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά, η οποία απορρόφησε τον άτυπο Σύνδεσμο Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά. Τον Φεβρουάριο του 1927 και με την έναρξη των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Πειραιά της περιόδου 1926-27 συμπεριλήφθηκε αρχικά στην προκήρυξη του πρωταθλήματος και την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου του 1927 συμμετείχε στην επίσημη έναρξη του πρωταθλήματος στο γήπεδο του πρώην Ποδηλατοδρομίου Νέου Φαλήρου με προγραμματισμένη αναμέτρηση πρωταθλήματος με αντίπαλο την Νεάπολις Πειραιώς η οποία δεν κατέβηκε στον αγώνα, χωρίς όμως περαιτέρω αγωνιστική δράση και ακολούθως συνέχισε την ανεπίσημη αγωνιστική δράση, δίνοντας πληθώρα φιλικών αγώνων.
Το 1928 και στα τέλη πλέον της δεκαετίας του 1920 εντάσσεται επίσημα στην Ε.Π.Σ. Πειραιά και δηλώνει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας της περιόδου 1928-29, ξεκινώντας έκτοτε την επίσημη αγωνιστική της δράση. Στο πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας αγωνίστηκε μέχρι και τα μέσα τις δεκαετίας του '30 και συγκεκριμένα μέχρι και την περίοδο 1933-34. Συνέχισε στο πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας από την περίοδο 1934-35 και την περίοδο 1935-36 ισοβάθμησε στην 1η θέση της βαθμολογίας με τον Άρη Πειραιώς και ακολούθως ηττήθηκε με 1-0 στον αγώνα κατάταξης μεταξύ τους, χάνοντας την άνοδο. Τις επόμενες δύο περιόδους (1936-37 και 1937-38) συνέχισε να διεκδικεί την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, τερματίζοντας στις 3η και 2η θέση αντίστοιχα. Τελικά, την περίοδο 1938-39 και έπειτα από 10 χρόνια επίσημης αγωνιστικής δράσης, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Β' Κατηγορίας και προβιβάστηκε στην πρώτη τη τάξει κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στον τελευταίο αγώνα της για το πρωτάθλημα και ενώ ήδη μαθηματικά είχε ανακηρυχθεί πρωταθλήτρια, αντιμετώπισε στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης την Άμυνα Κοκκινιάς, επικρατώντας πανηγυρικά με 3-0. Στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά θα καθιερωθεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '50 και συγκεκριμένα μέχρι και το 1959, με εξαίρεση 2 χρονιές που απουσίασε κατά την δεκαετία αυτή.
Πρώτες σημαντικές προπολεμικές διακρίσεις
thumb|250px|Η Προοδευτική της περιόδου 1939-40, αγωνιζόμενη για πρώτη φορά στην κορυφαία κατηγορία του Πειραϊκού πρωταθλήματος και στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Την περίοδο 1939-40 και με προπονητή τον παλαίμαχο διεθνή παίκτη Φίλιππο Κουράντη, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιά και τερμάτισε στην 3η θέση πίσω από τους Εθνικό και Ολυμπιακό Πειραιώς, που της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στον νότιο όμιλου του Πανελλήνιου πρωταθλήματος της περιόδου 1939-40 για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ αξιοσημείωτες ήταν οι νίκες επί των Θησέα Πειραιώς με 4-1 και Αργοναύτη Πειραιώς με 7-2 αντίστοιχα. Στα πλαίσια του πρωταθλήματος Νοτίου Ομίλου του Πανελλήνιου πρωταθλήματος μοναδική νίκη που απέσπασε ήταν η επικράτηση με 2-1 επί του Αθηναϊκού στις 31 Μαρτίου 1940 στο γήπεδο Νέας Φιλαδέλφειας, ενώ τερμάτισε τελευταία στην 8η θέση του Νοτίου Ομίλου πίσω από τον Αστέρα Αθηνών. Αξιοσημείωτα συμμετείχε για 2η φορά στην 4η συνολικά διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας της περιόδου 1939-40, όπου επικρατώντας του Κεραμεικού Καμινίων (0-0, 4-1) ξεπέρασε για πρώτη φορά την προκριματική φάση Πειραιά και στη συνέχεια αποκλείστηκε από την πρωταθλήτρια Αθηνών και μετέπειτα πρωταθλήτρια Ελλάδας, ΑΕΚ με 5-1 στο γήπεδο Νέας Φιλαδέλφειας. Το πρωτάθλημα Πειραιά της περιόδου 1940-41 διακόπηκε μόλις στην 3η αγωνιστική του με το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού πολέμου και η Προοδευτική βρισκόταν στη 2η θέση της βαθμολογίας έπειτα από την ισοπαλία 2-2 με τον Εθνικό Πειραιώς, τη νίκη με 6-2 επί του Αργοναύτη και την ήττα με 1-0 από τον Κεραμεικό Καμινίων αντίστοιχα.
1945-1955: Πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και πτωτική πορεία
thumb|250px|Η Προοδευτική της περιόδου 1946-47, στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Μεταπολεμικά, με την επανέναρξη πλέον των επίσημων πρωταθλημάτων, συνέχισε 8 χρονιές συνεχόμενα στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά (από το 1945-46 έως το 1952-53), χωρίς ωστόσο να καταφέρνει να προκριθεί στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, τερματίζοντας όχι πιο πάνω από την 3η θέση, την οποία κατέλαβε τις περιόδους 1945-46 και 1947-48. Την περίοδο 1952-53 τερμάτισε τελευταία στην 6η θέση του πρωταθλήματος Α' Κατηγορίας ΕΠΣ Πειραιά, γεγονός που την οδήγησε να διεκδικήσει την παραμονή της, μέσω αγώνα μπαράζ με τον πρωταθλητή της Α2' κατηγορίας και συντοπίτη, Άρη Πειραιώς. Στον πρώτο αγώνα αναδείχθηκαν ισόπαλοι με 1-1 στο γήπεδο Νίκαιας και ενώπιον 5.000 περίπου θεατών, ενώ στον δεύτερο αγώνα αναδείχθηκαν εκ νέου ισόπαλοι, χωρίς τέρματα (0-0) όμως αυτή τη φορά. Έτσι, στον τρίτο μεταξύ τους αγώνα η Προοδευτική ηττήθηκε με 2-1 και υποβιβάστηκε προσωρινά στην Α2' κατηγορία.
Στην Α2' κατηγορία αγωνίστηκε προσωρινά για δύο περιόδους, όποτε και την περίοδο 1954-55 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και οδηγήθηκε σε αγώνα διαβάθμισης με τον ουραγό της πρώτης κατηγορίας, Πανελευσινιακό. Στον πρώτο μεταξύ τους αγώνα επικράτησε εκτός έδρας με 5-3 στην Ελευσίνα και στον δεύτερο μεταξύ τους αγώνα που διεξήχθη εντός έδρας στο γήπεδο της Νίκαιας, αναδείχθηκαν ισόπαλοι με 1-1 και εξασφάλισε την επιστροφή της στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά όπου και καθιερώθηκε.
1955-1959: Σπουδαία πορεία και διακρίσεις και άνοδος στην νεοσύστατη Α' Εθνική Κατηγορία
Έπειτα την επάνοδό της στην πρώτη τη τάξει κατηγορία, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '50, ξεκινά η σημαντικότερη μέχρι τότε πορεία της ομάδας και καθιερώνεται πλέον σαν τρίτη δύναμη του Πειραιά. Αρχικά, την περίοδο 1955-56 τερμάτισε στην 3η θέση πίσω από τους Εθνικό και Ολυμπιακό, χάνοντας το δικαίωμα συμμετοχής στην προκριματική φάση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1955-56. Τις επόμενες δύο περιόδους 1956-57 και 1957-58, τερμάτισε αμφότερα στη 2η θέση πίσω από τον Ολυμπιακό και μπροστά από τον Εθνικό αντίστοιχα, κερδίζοντας ως δευτεραθλήτρια την συμμετοχή της στα αντίστοιχα πρωταθλήματα της διοργάνωσης του Πανελληνίου πρωταθλήματος. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα της περιόδου 1956-57 τερμάτισε στην 9η θέση πίσω από τον Πανιώνιο και μπροστά από τον ουραγό Παναργειακό και αξιοσημείωτες ήταν οι εντός έδρας νίκες επί των Απόλλωνα Αθηνών και Εθνικού με 2-1 αντίστοιχα και οι νίκες επί του Παναργειακού με 5-1 εντός και 0-4 εκτός έδρας αντίστοιχα, ενώ ο ηγετικός σκόρερ της ομάδας Πέτρος Χριστοφίδης σημείωσε σύνολο 15 τέρματα και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα της περιόδου 1957-58, τερμάτισε στην 6η θέση σε σύνολο 12 ομάδων και υψηλότερη που κατέλαβε ποτέ σε εθνικό επίπεδο μέχρι τότε και ξεχώρισαν οι νίκες επί του Παναθηναϊκού με 1-2 εκτός και με 1-0 εντός έδρας αντίστοιχα, οι εντός έδρας νίκες επί των ΠΑΟΚ (3-1) και ΟΦΗ (4-0) και οι εκτός έδρας νίκες επί των Πανιώνιου και Απόλλων Καλαμαριάς με 1-2 αντίστοιχα.
Την περίοδο 1958-59 τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος πίσω από την Α.Ε. Νίκαιας και μπροστά κατά σειρά από τους Πανελευσινιακό, Άρη, Ατρόμητο και Αργοναύτη Πειραιώς, χάνοντας έτσι το δικαίωμα συμμετοχής στους αγώνες μπαράζ μεταξύ τριταθλητή Ε.Π.Σ. Πειραιά και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας για την πρόκριση Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1958-59. Την επόμενη περίοδο 1959-60, συνέχισε αρχικά τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και κατά σειρά, τις 5 πρώτες αγωνιστικές επικράτησε του Άρη Πειραιώς 4-0, ήρθε ισόπαλη 1-1 με τον Ατρόμητο Πειραιώς, ηττήθηκε με 1-0 από τον Πανελευσινιακό, ήρθε ισόπαλη 0-0 με τον Εθνικό και τέλος ήρθε ισόπαλη με 1-1 με τον Αργοναύτη Πειραιώς. Ωστόσο όμως, τον Οκτώβριο του 1959 αποφασίστηκε η θέσπιση της μόνιμης Α' Εθνικής κατηγορίας και ως τετραθλήτρια Πειραιά της προηγούμενης περιόδου (1958-59) της δόθηκε το δικαίωμα να διεκδικήσει την συμμετοχή της στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής μέσω διπλού αγώνα μπαράζ με αντίπαλο τον Ολυμπιακό Χαλκίδας ο οποίος επιβλήθηκε του ΟΦΗ στους μεταξύ τους αγώνες του μπαράζ δευτεραθλητών των 2 υποομίλων Νοτίου ομίλου του Περιφερειακού πρωταθλήματος της περιόδου 1958-59. Αναδείχθηκαν ισόπαλοι στους δυο πρώτους μεταξύ τους αγώνες (2-2 στην Χαλκίδα, 0-0 στον Πειραιά) και στις 21 Οκτωβρίου 1959 διεξήχθη τρίτος αγώνας στο ουδέτερο στάδιο Νέας Φιλαδέλφειας, όπου η Προοδευτική επικράτησε με αποτέλεσμα 3-0 με δύο τέρματα του Πέτρου Χριστοφίδη (9’, 11’) και ένα του Νίκου Μητώση (58’) και εξασφάλισε ενώπιον 10.000 θεατών, την ιστορική της πρόκριση στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής κατηγορίας.
1959-1971: Η καθιέρωση στην Α' Εθνική και οι δυο παρουσίες στην Β' Εθνική
left|250px|thumb|Η Προοδευτική της περιόδου 1960-61, αγωνιζόμενη στο 2ο πρωτάθλημα της νεοσύστατης Α΄ Εθνικής στο [[Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης|Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Άνω: Φίλιος, Μπ. Βεργίδης, Γερμενής, Γεωργιτσάκης, Αναστασιάδης, Βαραμέντης Κάτω: Μητώσης, Δαούτης, Μεσολογγίτης, Μπέσης, Χριστοφίδης (αριστερά προς δεξιά)]] Αγωνίστηκε στα 10 από τα πρώτα 12 πρωταθλήματα της νεοσύστατης πλέον μόνιμης Α' Εθνικής κατηγορίας και πιο συγκεκριμένα από την περίοδο 1959-60 μέχρι και την περίοδο 1970-71, με εξαίρεση της χρονιές 1963-64 και 1968-69 που αγωνίστηκε στην Β' Εθνική κατηγορία. Στην Α' Εθνική αγωνίστηκε αρχικά επί 4 συνεχείς χρονιές. Την περίοδο 1959-60 αποτέλεσε μία από τις τέσσερις πειραϊκές ομάδες (Ολυμπιακός, Εθνικός, ΑΕ Νικαίας) που συγκρότησαν τις 16 συνολικά, του πρώτου πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής και αξιοσημείωτα στην πρεμιέρα του πρώτου πρωταθλήματος της τότε νεοσύστατης Α' Εθνικής κατηγορίας στις 25 Οκτωβρίου 1959 και πρώτο αγώνα στην ιστορία της για την Α' Εθνική, αντιμετώπισε τον Απόλλωνα Καλαμαριάς στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης και επικράτησε με 1-0, με μοναδικό τέρμα του Νίκου Μητώση (67´) το οποίο αποτελεί και το πρώτο τέρμα που σημειώθηκε στην ιστορία της Α' Εθνικής. Η λήξη του πρώτου πρωταθλήματος της Α' Εθνικής βρήκε την Προοδευτική ισόβαθμη με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στην 9η θέση της βαθμολογίας, από τον οποίο ηττήθηκε με 2-0 σε αγώνα κατάταξης για την τυπικά εξασφάλιση της βαθμολογικής θέσης, καταλαμβάνοντας τελικά την 10η θέση μπροστά από τους Απόλλωνα Καλαμαριάς, Εθνικό, Παναιγιάλειο, Παγκορινθιακό, Μέγα Αλέξανδρο Κατερίνης και Α.Ε. Νίκαιας. Εντός έδρας υπέστη συνολικά μόλις 2 ήττες, από τους Ολυμπιακό (1-2) και Δόξα Δράμας (0-1) αντίστοιχα, ενώ μεταξύ άλλων αξιοσημείωτες ήταν οι εντός έδρας νίκες επί των Παναιγιάλειου (2-0), Παγκορινθιακού (3-1), Άρη Θεσσαλονίκης και Πανιωνίου με 2-1 αντίστοιχα και οι νίκες εκτός έδρας επί των Δόξας Δράμας (2-4) και Α.Ε. Νίκαιας με 0-4. Παράλληλα την ίδια περίοδο, αποκλείοντας τον Παγκορινθιακό (2-2 και 5-0) στην προημιτελική φάση, προκρίθηκε στην ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας, για πρώτη φορά στην ιστορία της, όπου συναντήθηκε τον Παναθηναϊκό και έπειτα από δύο ισοπαλίες (με 1-1 και 3-3 αντίστοιχα) αποκλείστηκε στο στρίψιμο του νομίσματος.
Την επόμενη περίοδο 1960-61, ισοβάθμησε στην 11η θέση με τον Άρη Θεσσαλονίκης τον οποίο κέρδισε με 2-0 στον αγώνα κατάταξης μεταξύ τους για την τυπικά εξασφάλιση της βαθμολογικής θέσης και κατέλαβε την 11η θέση μπροστά από τον Άρη και τους Απόλλωνα Καλαμαριάς, Παναιγιάλειο, Θερμαϊκό και Ατρόμητο Πειραιώς. Αξιοσημείωτες μεταξύ άλλων ήταν η εντός έδρας νίκη επί της ΑΕΚ με 4-2 και οι εκτός έδρας νίκες επί του Εθνικού με 0-3 και επί του ΠΑΟΚ με 1-3 στη Θεσσαλονίκη αντίστοιχα. Την περίοδο 1961-62 τερμάτισε στην 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα, μπροστά κατά σειρά από τους Νίκη Βόλου, Απόλλων Καλαμαριάς, Άρη Θεσσαλονίκης, Α.Ο. Αιγάλεω, Πανελευσινιακό και Δόξα Δράμας, και μεταξύ άλλων αξιοσημείωτη ήταν η εντός έδρας νίκη επί της Νίκης Βόλου (4-2) και η εκτός έδρας νίκη στο γειτονικό ντέρμπι επί της ομάδας του Αιγάλεω με 1-4. Την επόμενη περίοδο 1962-63, τερμάτισε στην 12η θέση της βαθμολογίας ισοβαθμώντας με τους Άρη Θεσσαλονίκης, Απόλλωνα Καλαμαριάς και Παναιγιάλειο, όπου έπειτα από αγώνες κατάταξης μεταξύ τους για την εξασφάλιση των προνομιούχων θέσεων της παραμονής και την ήττα με 3-1 από τον Άρη, την ισοπαλία με τον Απόλλων με 1-1 και την ήττα από τον Παναιγιάλειο με 1-0 κατατάχθηκε στην 15η θέση και υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά. Την περίοδο 1963-64 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Β' Εθνική κατηγορία και με σύνολο 22 νίκες, 9 ισοπαλίες και μόλις 1 ήττα, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια 2ου ομίλου και προκρίθηκε στα μπαράζ ανόδου με τους πρωταθλητές των υπόλοιπων 3 ομίλων, Παναχαϊκή, Φίλιπποι Καβάλας και Α.Ο. Τρίκαλα, όπου επικρατώντας με 3-0 της Παναχαϊκής εντός έδρας στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης και ενώπιον 22.000 θεατών την τελευταία αγωνιστική, εξασφάλισε την 2η προνομιούχο θέση πίσω από την ομάδα των Τρικάλων και κέρδισε άμεσα την επάνοδο της στην Α' Εθνική. Μοναδική ήττα καθ' όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος αποτέλεσε η ήττα με 3-1 από τον Ηρόδοτο Ν. Αλικαρνασσού εκτός έδρας στην Κρήτη, ενώ αντίθετα συνέτριψε σχεδόν όλους τους υπόλοιπους αντιπάλους, ξεχωρίζοντας μεταξύ άλλων οι εντός έδρας νίκες επί των Ατρομήτου Πειραιώς (5-1) και Αίαντα Σαλαμίνας (5-0) αντίστοιχα, επί των κρητικών ΟΦΗ (4-2), ΠΟΑ (4-0) και Ηρόδοτο (3-0) αντίστοιχα και επί του Ολυμπιακού Λουτρακίου με 7-0. Ηγετικό πρόσωπο αποτέλεσε ο Γιάννης Φραντζής, ο όποιος πέτυχε τα 40 από τα συνολικά 82 τέρματα της ομάδας και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ και των τεσσάρων (4) συνολικά ομίλων. Παράλληλα την ίδια περίοδο, απέδειξε τη δυναμικότητά της και στο Κύπελλο Ελλάδας, όπου αποκλείοντας στη φάση των 16 τον Πανιώνιο εκτός έδρας στη Νέα Σμύρνη με 1-2 και προκρίθηκε στην προημιτελική φάση, όπου και αποκλείστηκε με δυσκολία από την ΑΕΚ (0-1) στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης.
Στη συνέχεια ακολούθησε εκ νέου μια τετραετία στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής. Αρχικά και με την επιστροφή της στην Α' Εθνική, την περίοδο 1964-65 με σύνολο 11 νίκες, 12 ισοπαλίες και 7 ήττες τερμάτισε στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα πίσω κατά σειρά από τους Ολυμπιακό, ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, που μέχρι σήμερα αποτελεί την υψηλότερη θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα. Αξιοσημείωτες ήταν μεταξύ άλλων η εντός έδρας νίκη επί του Πιερικού με 6-1, η εντός έδρας νίκη επί της Δόξας Δράμας με 3-0, η εκτός έδρας νίκη επί του γηπεδούχου Ολυμπιακού με 0-3 και οι νίκες εντός και εκτός έδρας επί του ΠΑΟΚ με 1-0 αντίστοιχα. Παράλληλα την ίδια περίοδο, απέκλεισε στην φάση των 16 τον Παναιγιάλειο (3-0) και στην προημιτελική φάση το Αιγάλεω (3-2) αντίστοιχα και έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας για δεύτερη φορά στην ιστορία της, από όπου αποκλείστηκε εκ νέου από τον Παναθηναϊκό με δυσκολία, έπειτα από ήττα με 0-1 στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης. Την περίοδο 1965-66 έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας όπου και αποκλείστηκε από τον Α.Ο. Καβάλα, ενώ με σύνολο 8 νίκες, 9 ισοπαλίες και 13 ήττες τερμάτισε στην 13η θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος της Α' Εθνικής ισοβαθμώντας με τους Πανσερραϊκό και Παναιγιάλειο, με τους οποίους και οδηγήθηκε σε αγώνες κατάταξης για την παραμονή. Αξιοσημείωτες ήταν μεταξύ άλλων οι νίκες για το πρωτάθλημα επί του Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 5-0 εντός έδρας και με 1-3 εκτός έδρας αντίστοιχα. Έπειτα την ήττα με 0-1 από τον Παναιγιάλειο στη Νέα Φιλαδέλφεια, τη νίκη με 2-1 επί του Πανσερραϊκού στο στάδιο Τρικάλων και τον αγώνα Πανσερραικός-Παναιγιάλειος 1-0 στους αγώνες μπαράζ, υπήρξε νέα ισοβαθμία και με νέα απόφαση πως ο συντελεστής τερμάτων της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος θα όριζε τις προνομιούχες θέσεις παραμονής, η Προοδευτική (42-48) εξασφάλισε την 13η θέση και την παραμονή υπερτερώντας των Πανσερραϊκού (29-42) και Παναιγιάλειου (27-44) αντίστοιχα. Αντίθετα, την περίοδο 1966-67 τερμάτισε στην 8η θέση της βαθμολογίας, που μέχρι σήμερα αποτελεί την 2η κατά σειρά υψηλότερη βαθμολογική θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, ενώ αξιοσημείωτες νίκες ήταν μεταξύ άλλων οι εντός έδρας νίκες επί των Πανιωνίου με 3-1 και Πιερικού με 6-1 αντίστοιχα και οι εκτός έδρας νίκες επί των Παναθηναϊκού με 1-2 και Βύζαντα Μεγάρων με 0-3 αντίστοιχα. Ωστόσο όμως, την αμέσως επόμενη περίοδο 1967-68, τερμάτισε στη 16η θέση σε σύνολο 18 ομάδων και υποβιβάστηκε στην Β' Εθνική κατηγορία για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Εκτός έδρας δεν σημείωσε καμία νίκη, ωστόσο ξεχώρισαν οι εντός έδρας νίκες επί του Αιγάλεω με 6-1 και επί των Ολυμπιακού Βόλου και Βύζαντα Μεγάρων με 3-0 αντίστοιχα.
Την περίοδο 1968-69 αγωνίστηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της στην Β' Εθνική και με σύνολο 19 νίκες, 9 ισοπαλίες και 6 ήττες τερμάτισε στη 2η προνομιούχο θέση του Νοτίου ομίλου πίσω από την πρωταθλήτρια Παναχαϊκή από την οποία αξιοσημείωτα έμεινε αήττητη (1-1 εντός, νίκη 1-2 εκτός), που της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στους αγώνες διαβάθμισης με τον 14ο της βαθμολογίας της Α' Εθνικής, Απόλλωνα Αθηνών. Στον πρώτο καθοριστικό αγώνα στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης επικράτησε με 1-0, ενώ με το ίδιο αποτέλεσμα ηττήθηκε στον δεύτερο αγώνα στο γήπεδο Ριζούπολης. Στον τρίτο αγώνα στο ουδέτερο γήπεδο της Λεωφόρου, αναδείχθηκαν ισόπαλοι με 1-1 και έπειτα την εκ νέου ισοπαλία η λύση δόθηκε με τον παράδοξο τρόπο του στριψίματος του νομίσματος που βρήκε τυχερή την Προοδευτική, κερδίζοντας την άμεση επάνοδό της στην κορυφαία κατηγορία. Στην Α' Εθνική κατηγορία αγωνίστηκε εκ νέου για μια διετία, όπου αρχικά την περίοδο 1969-70 και υπό την καθοδήγηση του Πορτογάλου τεχνικου Σεβεριάνο Κορέιρα, η ομάδα πραγματοποίησε σχετικά μια καλή παρουσία τερματίζοντας στην 12η θέση με σύνολο 9 νίκες, 13 ισοπαλίες και 12 ήττες. Εντός έδρας ηττήθηκε μόνο από ΑΕΚ και Παναθηναϊκό με 0-2, αντίστοιχα, ενώ αξιοσημείωτη νίκη μεταξύ άλλων ήταν η εντός έδρας νίκη με 9-0 επί του πρωταθλητή Κύπρου της προηγούμενης χρονιάς, Ολυμπιακού Λευκωσίας που μέχρι σήμερα αποτελεί τη δεύτερη κατά σειρά μεγαλύτερη νίκη σε διαφορά τερμάτων στην ιστορία της Α' Εθνικής. Αντιθέτως, την επόμενη περίοδο 1970-71 δεν εμφανίστηκε καθόλου ανταγωνιστική και με σύνολο μόλις 5 νίκες, 14 ισοπαλίες και 15 ήττες τερμάτισε στη 16η θέση σε σύνολο 18 ομάδων, μπροστά από τους ΟΦΗ και ΕΠΑ Λάρνακας, και υποβιβάστηκε εκ νέου στην Β' Εθνική κατηγορία. Από τις 5 νίκες που απέσπασε συνολικά αξιοσημείωτες ήταν οι μοναδικές εκτός έδρας νίκες επί των Φωστήρα και Ολυμπιακού Πειραιώς με 1-2 αντίστοιχα και η εντός έδρας νίκη με 2-1 επί του κυπελλούχου Ελλάδας της προηγούμενης χρονιάς, Άρη.
1971-1987: Η καθιέρωση στην Β' Εθνική
Έπειτα από τον υποβιβασμό της από την Α' Εθνική κατηγορία, συνέχισε επί 16 συνεχόμενες αγωνιστικές περιόδους (από 1971-72 μέχρι 1986-87) στη Β' Εθνική και κατά τις πρώτες χρονιές στις αρχές της δεκαετίας του '70 είχε πολύ καλές παρουσίες, πλησιάζοντας την πολυπόθητη επάνοδο στην Α' Εθνική. Πιο συγκεκριμένα, την περίοδο 1971-72 τερμάτισε στη 2η θέση του Β' Ομίλου και με διαφορά μόλις 1 βαθμού από τον πρωταθλητή Ατρόμητο Αθηνών, από τον οποίο αξιοσημείωτα παρέμεινε αήττητη στο πρωτάθλημα αποσπώντας λευκή ισοπαλία εκτός έδρας (0-0) και επικρατώντας με 1-0 εντός έδρας. Την περίοδο 1973-74 στην 3η θέση πίσω από τον δευτεραθλητή Ατρόμητο Αθηνών, ενώ την αμέσως επόμενη 1974-75 τερμάτισε στη 2η θέση πίσω από τον πρωταθλητή Απόλλων Αθηνών, θέση η οποία έπειτα από αναδιοργάνωση της κατηγορίας δεν έδινε πλέον το δικαίωμα της ανόδου ως δευτεραθλήτρια ή την διεκδίκηση της ανόδου μέσω μπαράζ. Την περίοδο 1976-77 διεκδίκησε ξανά την επάνοδο, την οποία όμως στερήθηκε άδικα τελικά, λόγω αφαίρεσης 4 βαθμών, κατηγορούμενη για δωροδοκία στον Α.Π.Σ. Πάτραι. Συνέχισε στη Β' Εθνική και παρόλο που το περισσότερο διάστημα αποτελούταν από πολύ αξιόλογους ποδοσφαιριστές δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο, τερματίζοντας όχι πιο πάνω από την 4η θέση, την οποία κατέλαβε τις περιόδους 1978-79 και 1980-81, ενώ αντίθετα την περίοδο 1986-87, έπειτα από την αφαίρεση 1ός βαθμού, η οποία ουσιαστικά της στέρησε την παραμονή, τερμάτισε στη 15η θέση (πρώτη θέση της ζώνης υποβιβασμού) και υποβιβάστηκε στη Γ' Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Παράλληλα, η καλύτερη πορεία της στο Κύπελλο Ελλάδας όλο αυτό το διάστημα της 15ετής παρουσίας της στη Β' Εθνική, ήταν την περίοδο 1982-83, όπου αποκλείοντας κατά σειρά τους Αθηναϊκό, Διαγόρα Ρόδου, και Δόξα Δράμας (ομάδα Α' Εθνικής), έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση από όπου και αποκλείστηκε από τον Α.Σ. Ρόδου (ομάδα Α' Εθνικής).
1987-1997: Μεταξύ Γ' Εθνικής και Β' Εθνικής
Στη Γ' Εθνική αγωνίστηκε παρθενικά για 3 συνεχόμενες περιόδους (1987-88, 1988-89 και 1989-90), όταν την τελευταία κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Β' Εθνική, από όπου όμως την αμέσως επόμενη περίοδο (1990-91) υποβιβάστηκε εκ νέου στη Γ' Εθνική. Την περίοδο 1991-92, υπό την τεχνική ηγεσία του Γιάννη Κυράστα τερμάτισε στην 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα του Νοτίου Ομίλου, ισοβαθμώντας με τον Ηλυσιακό, με τον οποίο κατά συνέπεια οδηγήθηκε σε αγώνα κατάταξης για την εξασφάλιση της 2ης προνομιούχου θέσης που έδινε το δικαίωμα της ανόδου. Στον αγώνα αυτόν, ο οποίος διεξήχθη στο ουδέτερο Ολυμπιακό Στάδιο, αναδείχθηκαν ισόπαλοι 0-0 στην κανονική διάρκεια και την παράταση και οδηγήθηκαν στη διαδικασία των πέναλτι, όπου με κύριο πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακά της Γιάννη Παπαμιχαήλ που απέκρουσε 2 πέναλτι και τις εύστοχες εκτελέσεις των Θανάση Σφέτσα, Σίμου Καραγιαννίδη, Μπάλα και Τάκη Μανδραφλή επικράτησε με 4-2 και εξασφάλισε τη 2η προνομιούχο θέση και την πολυπόθητη επάνοδό στη Β' Εθνική, ως δευτεραθλήτρια, ενώπιον 6.000 περίπου φιλάθλων της που την ακολούθησαν στον κρίσιμο αυτό αγώνα.
1997-2007: Μεταξύ Α' Εθνικής και Β' Εθνικής
Στην επαγγελματική Α' Εθνική κατηγορία αγωνίστηκε παρθενικά επί 3 συναπτά έτη. Αρχικά, την περίοδο 1997-98 τερμάτισε στη 14η θέση με τις εντός έδρας νίκες επί των Αθηναϊκού με 3-0, ΑΕΚ με 3-2 και Ιωνικού με 1-0 στο ντέρμπι και την πρώτη μεταξύ τους αναμέτρηση στην κορυφαία κατηγορία να ξεχωρίζουν. Την επόμενη περίοδο 1998-99, τερμάτισε στη 12η θέση και ξεχώρισαν οι εντός έδρας νίκες επί των ομάδων της Θεσσαλονίκης, ΠΑΟΚ και Άρη με 2-1 αμφότερες και οι εκτός έδρας νίκες επί των Εθνικού με 0-2 και Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 0-1 αντίστοιχα. Την περίοδο 1999-2000 με απολογισμό μόλις 7 νίκες, 7 ισοπαλίες και 20 ήττες τερμάτισε στη 16η θέση, τρίτη από το τέλος, και υποβιβάστηκε, ωστόσο ξεχώρισαν οι εντός έδρας νίκες επί Παναθηναϊκού και ΠΑΟΚ με 1-0 αμφότερες.
Στην Β' Εθνική αγωνίστηκε τις επόμενες δύο χρονιές, όποτε και την περίοδο 2001-02 τερμάτισε στην 3η προνομιούχο θέση πίσω από τους ΠΑΣ Γιάννινα και Γ.Σ. Καλλιθέα και ως τριταθλήτρια, κέρδισε άμεσα την επάνοδο στην Α' Εθνική. Στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής αγωνίστηκε επίσης για δυο χρονιές, όπου αρχικά την περίοδο 2002-03 τερμάτισε στη 11η θέση και ξεχώρισαν οι εκτός έδρας νίκες επί των Παναθηναϊκού και Ιωνικού με 0-1 στη Λεωφόρο και στη Νεάπολη αντίστοιχα και οι εντός έδρας νίκες επί των Άρη με 3-1 και Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 1-0 αντίστοιχα. Την επόμενη περίοδο 2003-04, απέσπασε συνολικά 4 νίκες και όλες εντός έδρας με πιο ξεχωριστές αυτές επί των Ολυμπιακού με 1-0, ΟΦΗ με 2-0 και Ηρακλή με 3-2, και επιπλέον 8 ισοπαλίες και 18 ήττες και με τη φτωχή συγκομιδή των 20 βαθμών τερμάτισε τελευταία στην 16η θέση και υποβιβάστηκε. Αντίθετα, παρά την άσχημη αγωνιστική πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα, στο κύπελλο πραγματοποίησε αρκετά αξιοπρεπή πορεία, όπου αποκλείοντας κατά σειρά Κασσάνδρα και Ακράτητο έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση από όπου αποκλείστηκε με 4-3 στα πέναλτι από την Καστοριά.
Έπειτα τον υποβιβασμό πλέον στη Β΄ Εθνική και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ξεκινά μια καθοδική περίοδος για την ιστορία της Προοδευτικής. Στη Β' Εθνική αγωνίστηκε 3 συνεχόμενες περιόδους (2004-05, 2005-06 και 2006-07), όταν την τελευταία τερμάτισε στη 16η θέση και υποβιβάστηκε. Τα οικονομικά προβλήματα και τα χρέη της ΠΑΕ που είχαν εν το μεταξύ προκύψει, οδήγησαν αρχικά τον πρόεδρο της Γιάννη Καρρά, σε σκέψεις για συγχώνευση με τον Ερμή Κορυδαλλού, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, έπειτα από την έντονη αντίδραση και άρνηση των παλαίμαχων ποδοσφαιριστών και των φιλάθλων του συλλόγου. Τελικά αποφασίστηκε να μην συμμετάσχει στη Γ΄ Εθνική, μιας και αδυναμούσε, αλλά να υποβιβαστεί απευθείας στην αμέσως κατώτερη και πρώτη ερασιτεχνική κατηγορία, Δ΄ Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, ώστε να χρεοκοπήσει ως ΠΑΕ και κατ' επέκταση να απαλλαγεί από τα χρέη της, όπως προβλεπόταν από τον αθλητικό νόμο , με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί έντονη κόντρα, με πολλές διαμαρτυρίες και παράπονα, από την πλευρά των οργανωμένων οπαδών προς τον πρόεδρο της ΠΑΕ και επί 21 συνεχή χρόνια βασικό χρηματοδότη της Προοδευτικής, Γιάννη Καρρά , τον οποίο κατέστησαν υπεύθυνο για αυτή την πορεία της ομάδας, και να ακολουθήσει τελικά η παραίτησή του, στα μέσα του καλοκαιριού του 2007. Με τον υποβιβασμό στη Δ΄ Εθνική και τη διάλυση της ΠΑΕ, αγωνίστηκε υπό ερασιτεχνική μορφή.