cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία της Ιερουσαλήμ (587 π.Χ.)
Η τρίτη και μεγαλύτερη μετοικεσία
«Και τους χάλκινους στύλους, που ήσαν στον οίκο τού Κυρίου, και τις βάσεις, και τη χάλκινη θάλασσα, που ήταν στον οίκο τού Κυρίου, οι Χαλδαίοι την κατέκοψαν, και μετακόμισαν τον χαλκό τους στη Βαβυλώνα. Και πήραν τα καζάνια, και τα φτυάρια, και τα λυχνοψάλιδα, και τα θυμιατήρια, και όλα τα χάλκινα σκεύη, με τα οποία γινόταν η υπηρεσία. Ακόμα, ο αρχισωματοφύλακας πήρε και τα πυροδοχεία, και τις φιάλες, ό,τι ήταν χρυσό, και ό,τι ήταν ασημένιο• τους δύο στύλους, τη μία θάλασσα, και τις βάσεις που ο Σολομώντας είχε κάνει για τον οίκο τού Κυρίου• ο χαλκός όλων αυτών των σκευών ήταν αζύγιστος. Το ύψος τού ενός στύλου ήταν 18 πήχες, και το κιονόκρανο που ήταν επάνω του, το χάλκινο• και το ύψος τού κιονόκρανου ήταν τρεις πήχες• και το διχτυωτό, και τα ρόδια επάνω στο κιονόκρανο, ολόγυρα, όλα ήσαν χάλκινα• τα ίδια είχε και ο δεύτερος στύλος, μαζί με το διχτυωτό.
Και ο αρχισωματοφύλακας πήρε τον Σεραϊα, τον πρώτο ιερέα, και τον Σοφονία, τον δεύτερο ιερέα, και τους τρεις θυρωρούς• και από την πόλη πήρε έναν ευνούχο, που ήταν επιστάτης στους άνδρες των πολεμιστών, και πέντε άνδρες από τους παριστάμενους μπροστά στον βασιλιά, που είχαν βρεθεί στην πόλη, και τον γραμματέα, τον άρχοντα των στρατευμάτων, που έκανε τη στρατολογία τού λαού τής γης, και 60 άνδρες από τον λαό τής γης, που είχαν βρεθεί στην πόλη. Και αφού ο Νεβουζαραδάν, ο αρχισωματοφύλακας, τους πήρε, τους έφερε στον βασιλιά τής Βαβυλώνας, στη Ριβλά. Και ο βασιλιάς τής Βαβυλώνας τούς πάταξε, και τους θανάτωσε, στη Ριβλά, στη γη Αιμάθ. Έτσι μετοικίστηκε ο Ιούδας από τη γη του».
«Και για τον λαό που είχε εναπομείνει στη γη Ιούδα, τους οποίους ο βασιλιάς τής Βαβυλώνας, ο Ναβουχοδονόσορας, είχε αφήσει, κατέστησε επάνω τους τον Γεδαλία, τον γιο τού Αχικάμ, γιου τού Σαφάν. …Και ο Γεδαλίας ορκίστηκε σ' αυτούς, και στους άνδρες τους, και τους είπε: Μη φοβάστε να είστε δούλοι των Χαλδαίων• κατοικήστε στη γη, και δουλεύετε τον βασιλιά τής Βαβυλώνας• και θα είναι σε σας καλό».
Προφανώς αυτή η στάση του Γεδαλία θεωρήθηκε «προδοσία», και αρπαγή της εξουσίας, γιατί η αφήγηση μας διηγείται ότι αμέσως μετά από αυτό, ο Γεδαλίας δολοφονήθηκε από συγγενείς του εκθρονισμένου βασιλιά Σεδεκία:
«Και στον έβδομο μήνα, ο Ισμαήλ, ο γιος του Νεθανία, γιου τού Ελισαμά, από το βασιλικό σπέρμα, ήρθε, έχοντας μαζί του δέκα άνδρες, και πάταξαν τον Γεδαλία, ώστε πέθανε, και τους Ιουδαίους και τους Χαλδαίους, εκείνους που ήσαν μαζί του στη Μισπά. Και σηκώθηκε ολόκληρος ο λαός, από μικρόν μέχρι μεγάλον, και οι άρχοντες των στρατευμάτων, και ήρθαν στην Αίγυπτο• επειδή, φοβήθηκαν από το πρόσωπο των Χαλδαίων».
Η τέταρτη και τελευταία μετοικεσία
Είκοσι χρόνια αργότερα, το 562 π.Χ., ο Ναβουχοδονόσορας πέθανε, και στη θέση του βασίλεψε ο Νεριγλισσάρ (Ευείλ Μεροδάχ), κατά το 37ο έτος της μετοικεσίας του Ιωαχείν. (Οκτώβριος 562 π.Χ.). Ενώ το επόμενο έτος, το 581 π.Χ., ο Ιωαχείν, πρώην βασιλιάς της Ιερουσαλήμ αποφυλακίσθηκε.
Επιστροφή των κατοίκων στην Ιερουσαλήμ
Η καταστροφή της Βαβυλώνας από τους Μηδοπέρσες, το 539 π.Χ., από τον Κύρο, κατά το 17ο έτος του Ναβονίδη, (5/6 Οκτωβρίου), έθεσε τέρμα στη Νέο-Βαβυλωνιακή περίοδο, και άνοιξε τον δρόμο για την επιστροφή των Ιουδαίων στην Ιερουσαλήμ, και την ανοικοδόμηση του Ναού τους.
Με διάταγμα του Κύρου, του βασιλιά της Μηδοπερσίας, κατά το πρώτο του έτος, (538 – 537 π.Χ.), Οι Ιουδαίοι άρχισαν την επιστροφή τους για την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ και του Ναού τους.
Σημασία της καταστροφής της Ιερουσαλήμ για τους Εβραίους
Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί στον Ισραηλιτικό λαό, καθώς τα πάντα στη ζωή τους καθορίζονταν από τους Ιερείς και τη λειτουργία του Ναού τους, σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, που καταγράφεται στην Πεντάτευχο (Παλαιά Διαθήκη). Το όνειρό τους ήταν να ξαναχτιστεί η Ιερουσαλήμ.
Παράλληλα με την καταστροφή αυτή άρχισε η εβραϊκή διασπορά, που από τότε είναι έντονη σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα πολλοί Εβραίοι μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο (ιδιαίτερα στη νήσο Ελεφαντίνη) όπου αργότερα έγινε και η μετάφραση των Εβδομήκοντα.
Γενικότερη ιστορική σημασία της χρονολογίας
Το 587 π.Χ. ως ημερομηνία καταστροφής της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους, είναι μια σημαντική ιστορική χρονολογία, η οποία "δένει" μεταξύ τους διαφορετικές ιστορικές γραμμές χρονολογήσεων, και οδηγεί τους αρχαιολόγους σε εντοπισμό διαφόρων γεγονότων της ιστορίας που συνέβησαν την ίδια περίοδο. Επειδή είναι ιστορικά τεκμηριωμένη, αποτελεί σημείο αναφοράς για πολλές άλλες χρονολογήσεις της Νεοβαβυλωνιακής περιόδου.
Θρησκευτική σημασία
Επειδή η πτώση της Ιερουσαλήμ είναι ένα σημαντικό γεγονός που αναφέρεται στην Αγία Γραφή εκτενώς, είναι σημαντικός ο ιστορικός του εντοπισμός για τους Χριστιανούς. Γι' αυτό και οι σοβαρότερες έρευνες για την ιστορία αυτής της περιόδου, εκπονήθηκαν από ανθρώπους που προέρχονταν από τέτοιες θρησκείες.
Η χρονολογική τεκμηρίωση της περιόδου αυτής, εκτός από την κατανόηση των κειμένων της Αγίας Γραφής στην οποία οδηγεί, είναι για τους Χριστιανούς και μία από τις αποδείξεις της ιστορικής αξιοπιστίας της Αγίας Γραφής, δεδομένου ότι η ίδια η Αγία Γραφή, μέσα από το βιβλίο του Ζαχαρία, είναι η μία από τις ανεξάρτητες γραμμές χρονολόγησης, που τεκμηριώνουν την περίοδο αυτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραϊκή ιστορία Κατηγορία:Ναβουχοδονόσορ Β΄
Μπόρικ (Μπάνια Λούκα)
thumb|Κτίρια στο Μπόρικ τα οποία επονομάζονται "Ламеле" (προφορά: Λαμέλε) (ελάσματα) thumb|Δείτε στο Μπόρικ To Μπόρικ (σερβικά: Борик, βοσνιακά: Borik) είναι τοπική κοινότητα της Μπάνια Λούκα, Σερβική Δημοκρατία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Βρίσκεται στη αριστερά όχθη του ποταμού Βέρμπας. Τo Μπόρικ έχει 11.854 κατοίκους (1991). Σήμερα, το Μπόρικ χωρίζεται σε δύο μέρη: Το Μπόρικ I και το Μπόρικ II.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Αλεξάντρ Βασίλιεβιτς Αλεξάντροφ
Ο Αλεξάντρ Βασίλιεβιτς Αλεξάντροφ (Александр Васильевич Александров, 13 Απριλίου 1883 – 8 Ιουλίου 1946) ήταν Ρώσος / Σοβιετικός συνθέτης, ιδρυτής της ομώνυμης Χορωδίας. Ο Αλεξάντροφ έγραψε τη μουσική του εθνικού ύμνου της Σοβιετικής Ενώσεως, ο οποίος το 2000 έγινε ο εθνικός ύμνος της Ρωσίας (με νέους στίχους). Το έργο του αναγνωρίσθηκε με τις τιμητικές διακρίσεις του τίτλου του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ και του Βραβείου Στάλιν.
Εργαζόμενος ως καθηγητής στο Ωδείο της Μόσχας, ο Αλεξάντροφ ίδρυσε παράλληλα τη Χορωδία Αλεξάντροφ και διετέλεσε επί πολλά έτη διευθυντής της, θέση εξαιτίας της οποίας κέρδισε την ευαρέσκεια του Ιωσήφ Στάλιν. Η χορωδία του συμμετέσχε με επιτυχία στη Διεθνή `Εκθεση του 1937 στο Παρίσι και το 1942 ο Στάλιν παράγγειλε στον Αλεξάντροφ και στον στιχουργό Σεργκέι Μιχαλκόφ τη δημιουργία ενός νέου εθνικού ύμνου της ΕΣΣΔ. Ο νέος ύμνος υιοθετήθηκε επισήμως την 1η Ιανουαρίου 1944, έγινε πολύ δημοφιλής και παρέμεινε ο εθνικός ύμνος της χώρας μέχρι την κατέρρευση της ΕΣΣΔ το 1991. Αργότερα ωστόσο έγινε ο Εθνικός Ύμνος της Ρωσίας, με νέους στίχους από τον Μιχαλκόφ.
285px|right|thumb|Η χορωδία Αλεξάντροφ με τον [[Ιωσήφ Κομπζόν ως σολίστα]] Ο Α.Β. Αλεξάντροφ συνέθεσε επίσης πολλά πατριωτικά τραγούδια, μεταξύ των οποίων το περίφημο «Ο ιερός πόλεμος», καθώς και το επίσημο εμβατήριο των σοβιετικών (και σήμερα των ρωσικών) Ενόπλων Δυνάμεων, το «Τραγούδι του Σοβιετικού Στρατού». Γενικότερα, αναφέρεται ότι συνέθεσε επίσης όπερες και συμφωνικά έργα.
Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 63 ετών, ενώ βρισκόταν σε περιοδεία στο Βερολίνο, σύμφωνα με κάποιες πηγές κατά το ταξίδι της επιστροφής από τη Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες Κατηγορία:Ρώσοι διευθυντές χορωδίας
L'Europa riconosciuta
thumb|right|250px|Αφίσα από την πρεμιέρα του έργου στην Σκάλα του Μιλάνου, 1778 L'Europa riconosciuta (που σημαίνει «Η αποκαλυφθείσα Ευρώπη» ή «Η αναγνωρισμένη Ευρώπη») είναι μια όπερα σε δύο πράξεις του Αντόνιο Σαλιέρι, που χαρακτηρίζεται ως μουσικό δράμα και έχει μετατραπεί σε ιταλικό λιμπρέτο από τον Mattia Verazi.
Η όπερα διαδραματίζεται στην Τύρο της Φοινίκης και αφηγείται μια ιστορία αγάπης, βίας και πολιτικής διαφωνίας στην αρχαιότητα. Ο κεντρικός χαρακτήρας, η Ευρώπη, ήταν κάποτε ερωμένη του Δία και βοηθά στην επίλυση όλων των διαφωνιών αφού αποκαλύψει την ταυτότητά της - εξού και ο τίτλος «Η αποκαλυφθείσα Ευρώπη». Αν και πρόκειται για μια παραδοσιακή όπερα, το έργο διαφοροποιείται από πολλά από τα χαρακτηριστικά του είδους. Για παράδειγμα: ένας φόνος γίνεται στη σκηνή και χρησιμοποιείται ένα εκτεταμένο φινάλε και στις δύο πράξεις, μια πρακτική πιο χαρακτηριστική της όπερας μπούφα. Μουσικά, η όπερα είναι αρκετά προκλητική, απαιτώντας τέσσερις κύριους τραγουδιστές που να είναι ικανοί να εκτείνονται σε μεγάλο εύρος τόνων, να διατηρούν μακρές φράσεις και να κάνουν επιδέξια άλματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες
Μάρκος Πόρκιος Κάτων (γιος του Κάτωνα του Νεότερου)
Ο Μάρκος Πόρκιος Κάτων, λατιν.: Marcus Porcius Cato, (π. 73-42 π.Χ.), γιος τού Μ. Π. Κάτωνα τού Νεότερου από τον πρώτο του γάμο με την Ατιλία, ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός και στα πρώτα του χρόνια πέρασε λίγο χρόνο στην πολιτική με τον πατέρα του. Αν και ποτέ δεν επέτυχε το μεγαλείο, τον θαύμαζαν στενοί φίλοι και συγγενείς, και επίσης υπηρέτησε τον πατέρα του πιο πιστά, και μοιραζόταν τα ιδανικά του. Ο Μάρκος ήταν γνωστός για το ότι ήταν άνθρωπος με γενναιοδωρία και θερμός χαρακτήρας.
Βιογραφία
Ήταν αδελφός της Πορκίας Κατωνίδας, η οποία παντρεύτηκε την πρώτη φορά τον Mάρκο Καλπούρνιο Βίβουλο (συνύπατο με τον Ι. Καίσαρα το 59 π.Χ.) και αργότερα παντρεύτηκε τον ετεροθαλή εξάδελφό τους (από τη μητρική πλευρά) Mάρκο Ιούνιο Βρούτο. Ο Μάρκος Π. Κάτων πολέμησε στη μάχη της Θάψου και αφού νικήθηκε από τις δυνάμεις τού Ι. Καίσαρα, ο πατέρας του Κάτων αυτοκτόνησε το 46 π.Χ. Ο Ιούλιος Καίσαρας έδωσε χάρη στον νεαρό Μάρκο Π. Κάτωνα, και του επέτρεψε να κρατήσει την περιουσία τού πατέρα του.
Παρά το γεγονός ότι τού δόθηκε χάρη από τον Καίσαρα και τού επετράπει να επιστρέψει στην πατρίδα του, ο Μάρκος Π. Κάτων ενώθηκε με τον κουνιάδο του Βρούτο και τον σύμμαχό του Γάιο Κάσσιο Λογγίνο, που και οι δύο είχαν δολοφονήσει τον Ιούλιο Καίσαρα στις 15 Μαρτίου 44 π.Χ. Στη συνέχεια διέφυγαν από τη Ρώμη και κατευθύνθηκαν προς την Ελλάδα, όπου ο Μάρκος Π. Κάτων πολέμησε και στις δύο μάχες των Φιλίππων. Σκοτώθηκε στη δεύτερη μάχη των Φιλίππων το 42 π.Χ. (σε ηλικία 31 ετών). Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, καθώς ο στρατός των Απελευθερωτών νικούσε, ο Μάρκος Π. Κάτων αρνήθηκε να υποχωρήσει και αντ' αυτού επιτέθηκε στις τάξεις του εχθρού, υποτίθεται χωρίς κράνος ή πανοπλία, για να αντιμετωπίσει το τέλος του.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Ιπποκράτης ο Λακεδαιμόνιος
Ο Ιπποκράτης ο Λακεδαιμόνιος, ήταν αρχαίος Σπαρτιάτης στρατηγός. Στo πλαίσιo του Πελοποννησιακού Πολέμου, το 412 π.Χ. έχασε έξι πλοία (που αντιστοιχούσαν στο μισό του στόλου του) ενεδρεύοντας στο Τριόπιο ακρωτήριο της Καρίας. Μπόρεσε ωστόσο να ενισχύσει την άμυνα της Κνίδου από τις επιθέσεις των Αθηναίων.
Το 410 π.Χ. ήταν αντιναύαρχος των Λακεδαιμονίων όταν νικήθηκε στην Κύζικο ο στόλος του Λακεδαιμονίου ναυάρχου Μινδάρου και ο ίδιος ο Μίνδαρος σκοτώθηκε. Τότε ο Ιπποκράτης έστειλε μία επιστολή στη Σπάρτη, που έγινε περίφημη ως υπόδειγμα λακωνικής συντομίας και διδασκόταν παλιά στα σχολεία της νεότερης Ελλάδας. Το κείμενό της, σαν τηλεγράφημα, ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Live at Montreux 2006
Το Live at Montreux 2006 είναι ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο ηχογραφήθηκε στις 15 Ιουλίου του 2006 στο Μοντρέ της Ελβετίας και κυκλοφόρησε στις 12 Ιουνίου του 2007 από την εταιρεία "Eagle Records".
Η ηχογράφηση έγινε στα πλαίσια του "Montreux Jazz festival" του 2006 από τα μέλη της όγδοης γραμμής μελών του συγκροτήματος με τον Ίαν Γκίλαν στα φωνητικά, τον Στηβ Μορς στην κιθάρα, τον Ρότζερ Γκλόβερ στο μπάσο, τον Ντον Έρεϊ στα πλήκτρα και τον Ίαν Πέις στα τύμπανα.
Η συναυλία βιντεοσκοπήθηκε και κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού DVD με τίτλο "They All Came Down to Montreux", με το πρώτο σκέλος να προέρχεται από το προαναφερθέν φεστιβάλ και το δεύτερο σκέλος της κυκλοφορίας από το πάρτι για την κυκλοφορία του στούντιο δίσκου "Rapture of the Deep" στο "Hard Rock cafe" του Λονδίνου τον Οκτώβριο του 2005.
Τα τραγούδια του CD
1. Pictures of Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
3. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
4. Rapture of the Deep (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
5. Wrong Man (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
6. Kiss Tomorrow Goodbye (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
7. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
8. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
9. Keyboard solo (Airey, Ammons, Mozart)
10. Space Truckin'  (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
11. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
12. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
Τα τραγούδια του DVD
DVD 1
1. Pictures of Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
2. Things I Never Said (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
3. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
4. Rapture of the Deep (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
5. Wrong Man (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
6. The Well Dressed Guitar (Morse)
7. Kiss Tomorrow Goodbye (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
9. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
10. Keyboard solo (Airey, Ammons, Mozart)
11. Space Truckin'  (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
12. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
13. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
14. Hush (South)
15. Too Much Fun (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
16. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
DVD 2
1. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
2. I Got Your Number (Morse, Gillan, Glover, Lord, Paice, Bradford)
4. Kiss Tomorrow Goodbye (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
5. Rapture of the Deep (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
6. Wrong Man (Morse, Gillan, Glover, Airey, Paice)
7. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
8. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover)
9. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
10. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Live at Montreux 2006 ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Χρήστος Μάντικας
Ο  Χρήστος Μάντικας (Χίος, 1902 - Αθήνα, 6 Ιουνίου 1960) ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου, εμποδιστής, από τους μεγαλύτερους προπολεμικά. Υπήρξε πολλές φορές πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης, μέλος της εθνικής ομάδας στίβου. Ήταν ένα από τα επτά παιδιά του Κώστα Μάντικα και της Θηρεσίας. Από μικρή ηλικία ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του, που ήταν τσαγκάρης. Έγινε 36 φορές χρυσός βαλκανιονίκης, 7 αργυρός και μία φορά τρίτος, πήρε ένα χάλκινο μετάλλιο σε πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, έκανε 21 πανελλήνια ρεκόρ ενώ ισοφάρισε άλλα 16, και 9 φορές ήταν χρυσός πανελληνιονίκης. Ακόμα και σήμερα (2010) είναι πρώτος σε κατακτήσεις μεταλλίων σε βαλκανικούς αγώνες, έχοντας κατακτήσει τα περισσότερα από κάθε άλλο αθλητή, χρυσά και στο σύνολο.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1924, σε ηλικία 22 χρονών, με προτροπή ενός φίλου του όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, έτσι γράφτηκε στον Παγχιακό ΓΣ. Η πρώτη του νίκη ήταν το 1927 στους Παγχιακούς αγώνες και η πρώτη πανελλήνια νίκη του το 1928 όπου ήταν 3ος στα 110 μέτρα εμπόδια και 2ος στα 400 μέτρα εμπόδια. Το 1929 η καριέρα του απογειώνεται: Στους προβαλκανικούς καταρρίπτει το πανελλήνιο ρεκόρ στα 110 μ. εμπόδια και στα 400 μ. εμπόδια. Σε διεθνή συνάντηση την ίδια χρονιά Ελλάδας-Ουγγαρίας-Ελβετίας κατέκτησε ένα χρυσό, πέντε αργυρά και ένα χάλκινο μετάλλιο σε επτά διαφορετικά αγωνίσματα, ενώ την ίδια χρονιά έγινε και μέλος της εθνικής ομάδας στίβου. Το 1933 μετακόμισε στην Αθήνα και γράφτηκε στο τμήμα στίβου της ΑΕΚ ενώ συνέχιζε να δουλεύει σαν τσαγκάρης ανοίγοντας και δικό του κατάστημα, αργότερα εργάστηκε στο υπουργείο δημοσίων έργων.
Είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες όπου ήταν ο σημαιοφόρος της Ελληνικής αποστολής, και στους Ολυμπιακούς του 1936 στο Βερολίνο όπου τερμάτισε 6ος στον τελικό των 400 μ. εμποδίων. Στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου του Τορίνο το 1934 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μ. εμπόδια, ενώ συμμετείχε και στους Πανευρωπαϊκούς του 1938 που έγιναν στο Παρίσι. Στους Βαλκανικούς αγώνες συμμετείχε σε 12 διοργανώσεις κατακτώντας 45 μετάλλια. Έχει καταρρίψει ή ισοφαρίσει 37 πανελλήνια ρεκόρ στα 110 μ. εμπόδια, στα 400 μ. εμπόδια, 4×100, 4×400 και μία φορά στα 100 μέτρα το 1930.
Το 1940 αναγκάστηκε να σταματήσει τον αθλητισμό λόγω της έναρξης του Β' παγκοσμίου πολέμου σε ηλικία 38 ετών έχοντας κατακτήσει την ίδια χρονιά 3 χρυσά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και ένα χρυσό κι ένα αργυρό μετάλλιο στους Βαλκανικούς αγώνες. Αντιμετώπισε πολλά προβλήματα υγείας το 1949 έπαθε παράλυση στα άκρα ενώ σε νοσηλεία του σε νοσοκομείο από μόλυνση τού έκαναν μερικό ακρωτηριασμό στο δεξί του πόδι. Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 58 ετών.
Αφαίμαξη
right|framed|Ιατρός αφαιμάσσει ασθενή σε ερυθρόμορφο αρχαίο ελληνικό αγγείο (480-470 π.Χ., Λούβρο). Αφαίμαξη ονομάζεται η αφαίρεση αίματος από έναν άνθρωπο ή ζώο με σκοπό τη θεραπεία ή την πρόληψη ασθένειας. Η αφαίμαξη είναι μία ιατρική πρακτική με ρίζες στην αρχαιότητα και στη θεωρία των χυμών του σώματος, οι οποίοι έπρεπε να παραμένουν στην κατάλληλη ισορροπία για τη διατήρηση της υγείας. Πιθανότατα υπήρξε η συνηθέστερη επεμβατική πρακτική στην ιστορία της ιατρικής από την αρχαιότητα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Σήμερα έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί από τη σύγχρονη ιατρική, εκτός από ελάχιστες, πολύ ειδικές ιατρικές καταστάσεις.
Για την αφαίρεση αίματος για εργαστηριακές εξετάσεις ή για μεταγγίσεις χρησιμοποιούνται οι όροι φλεβοτομή και αιμοδοσία. Η λέξη «αφαίμαξη» χρησιμοποιείται πλέον περισσότερο μεταφορικά, με αρνητική χροιά.
Στην αρχαιότητα
right|thumb|245px|Σημεία για αφαίμαξη, Χανς φον Γκέρσντορφ, Εγχειρίδιο ιατρικής πληγών, 1517 Οι αρχαιότερες περιγραφές αφαιμάξεων βρίσκονται σε αρχαία κείμενα της ινδικής Αγιουρβέδα, όπου αναφέρονται λεπτομερώς συστηματικά επιστημονικοί τρόποι αφαιμάξεως. Η αφαίμαξη είναι μία από τις αρχαιότερες ιατρικές πρακτικές, που εφαρμοζόταν στην αρχαία Μεσοποταμία, στην αρχαία Αίγυπτο και στην αρχαία Ελλάδα. Ο Ιπποκράτης αναφέρει την εφαρμογή της κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., παρότι ο ίδιος γενικώς προτιμούσε θεραπείες βασιζόμενες στη διατροφή. Ο Ερασίστρατος, ωστόσο, είχε τη θεωρία ότι πολλές ασθένειες προκαλούνταν από «υπεραφθονίες» (πληθώραι) στο αίμα και συμβούλευε την καταπολέμησή τους με άσκηση, εφίδρωση, μειωμένη πρόσληψη τροφής και έμετο. Ο Ηρόφιλος προπαγάνδιζε την αφαίμαξη. Ο Αρχάγαθος, ένας από τους πρώτους `Ελληνες ιατρούς που άσκησε την ιατρική στη Ρώμη, πίστευε επίσης στην αξία της αφαιμάξεως.
Η «αιμορράγησις» ενός ασθενή προς αποκατάσταση της υγείας του είχε ως φυσικό πρότυπο την εμμηνόρροια. Ο Ιπποκράτης πίστευε ότι η εμμηνόρροια είχε τη λειτουργία της «καθάρσεως των γυναικών από κακούς χυμούς». Ο δεύτερος σε επιρροή μετά τον Ιπποκράτη ιατρός της αρχαιότητας, ο Γαληνός, υπερασπιζόταν επίσης την αφαίμαξη.
Η αποδοχή των αφαιμάξεων στον ελληνορωμαϊκό κόσμο ενισχύθηκε μετά την ανακάλυψη από τον Γαληνό ότι όχι μόνο οι φλέβες, αλλά και οι αρτηρίες ήταν γεμάτες με αίμα (και όχι με αέρα, όπως νομιζόταν ως τότε). Υπήρχαν δύο βασικές αντιλήψεις πίσω από την εφαρμογή της αφαιμάξεως: Η πρώτη ήταν ότι το αίμα παραγόταν και στο τέλος λογικά παρέμενε ως «χρησιμοποιημένο», που δεν κυκλοφορούσε πλέον και άρα μπορούσε να «λιμνάσει» στα άκρα. Η δεύτερη ήταν ότι η ισορροπία μεταξύ των τεσσάρων χυμών (αίματος, φλέγματος, μελανής και κίτρινης χολής) αποτελούσε τη βάση της υγείας ή της ασθένειας. Ο Γαληνός πίστευε πως το αίμα ήταν ο κυρίαρχος χυμός και αυτός που χρειαζόταν να ελέγχεται περισσότερο. Για να εξισορροπήσει τους χυμούς, ο ιατρός έπρεπε είτε να αφαιρέσει την «περίσσεια» (πληθώραν) αίματος από τον ασθενή, είτε να του χορηγήσει κάποιο εμετικό ή διουρητικό φάρμακο.
Ο Γαληνός συνέταξε ένα σύνθετο πρόγραμμα για το πόσο αίμα θα έπρεπε να αφαιρείται, ως συνάρτηση της ηλικίας και της κράσεως του ασθενούς, της εποχής, του καιρού και της τοποθεσίας. Τα συμπτώματα της περίσσειας αίματος πιστευόταν ότι περιελάμβαναν τον πυρετό, την αποπληξία και τον πονοκέφαλο. Ο τύπος του αίματος που έπρεπε να αφαιρεθεί καθοριζόταν από την ασθένεια: είτε αρτηριακό, είτε φλεβικό, και από κοντά ή μακριά από τη νοσούσα περιοχή του σώματος. Κατά τον Γαληνό, διαφορετικά αγγεία συνδέονταν με διαφορετικά όργανα, π.χ. η φλέβα στο δεξιό χέρι έπρεπε να αφαιμάσσεται για προβλήματα στο ήπαρ, ενώ η φλέβα στο αριστερό χέρι για προβλήματα του σπλήνα. Η ποσότητα του αίματος που αφαιρούσαν ήταν ανάλογη με τη βαρύτητα της ασθένειας. Οι μεγαλύτερες αφαιμάξεις γίνονταν σε περιπτώσεις υψηλού πυρετού.
Στην εβραϊκή παράδοση, το Ταλμούδ συνιστούσε μία συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας και συγκεκριμένες ημερομηνίες για τις αφαιμάξεις, και στον ευρωπαϊκό Μεσαίωνα παρόμοιοι κανόνες ανιχνεύονται σε κείμενα που συμβούλευαν για το ποιων αγίων οι εορτές ήταν ευνοϊκές για αφαίμαξη, ενώ συνήθεις ήταν και οι αστρολογικοί χάρτες που έδειχναν συγκεκριμένα σημεία αιμοληψίας σε σχέση με τις θέσεις των πλανητών και των ζωδίων. Η ισλαμική ιατρική συμβούλευε επίσης την αφαίμαξη, ιδίως σε περιπτώσεις πυρετού.
Στη νεότερη εποχή
Ακόμα και μετά την εγκατάλειψη της θεωρίας των χυμών, η πρακτική της αφαιμάξεως συνεχίσθηκε από χειρουργούς και μπαρμπέρηδες. Τη χρησιμοποιούσαν για τη «θεραπεία» πάμπολλων ασθενειών, και εφαρμοζόταν τόσο προληπτικά (για προφύλαξη), όσο και θεραπευτικά. Για τον λόγο αυτό, πολλά κουρεία διατηρούσαν βδέλλες μέσα σε βάζα.
Η πρακτική συνεχίσθηκε και τον 20ό αιώνα: Ο σερ Γουίλιαμ Όσλερ τη συνιστά στην έκδοση του 1923 του συγγράμματός του The Principles and Practice of Medicine.
Ο Γουίλιαμ Χάρβεϋ είχε ήδη αποδείξει το εσφαλμένο της σχετικής θεωρίας το 1628, ενώ η επιστημονική ιατρική, la méthode numérique, επέτρεψε στον Γάλλο παθολόγο Πιερ Σαρλ Αλεξάντρ Λουί να αποδείξει το 1830-1840 ότι η φλεβοτομή ήταν εντελώς αναποτελεσματική σε περιπτώσεις πνευμονίας και διάφορων πυρετών. Ο Λουί κυνηγήθηκε από τον οπαδό της αφαιμάξεως Φρανσουά Μπρουσαί, ο οποίος μπορούσε να συστήσει «πενήντα βδέλλες τη φορά». Ορισμένοι σοβαρότεροι ιατροί αντιστάθηκαν στην έρευνα του Λουί, επειδή δεν ήταν προετοιμασμένοι να απορρίψουν θεραπείες «επικυρωμένες τόσο από την παράδοση, όσο και από τη δική τους εμπειρία, χάριν των αριθμών κάποιου άλλου».
thumb|Εργαλεία για χρήση σε αφαιμάξεις ζώων Μία τυπική κούρα τραυματία της εποχής περιγράφεται ως εξής: Στις 13 Ιουλίου 1824 ένας Γάλλος λοχίας μαχαιρώθηκε στο στήθος. Μέσα σε λίγα λεπτά είχε λιποθυμήσει από απώλεια αίματος. Φθάνοντας στο τοπικό νοσοκομείο, οι ιατροί του αφαίμαξαν αμέσως 20 ουγγιές (570 ml - χιλιοστά του λίτρου) αίματος «δια την πρόληψιν φλεγμονής». Την ίδια νύχτα του αφαίρεσαν άλλες 24 ουγγιές (680 ml). Το επόμενο πρωί, ο χειρουργός προχώρησε σε αφαίμαξη κι άλλων 10 ουγγιών (285 ml) από τον ασθενή. Και τις επόμενες 14 ώρες έγιναν άλλες 5 αφαιμάξεις. Το ιατρικό προσωπικό αφαίρεσε έτσι σκοπίμως περισσότερο από το ήμισυ του αίματος του ασθενούς (πέρα από την αρχική απώλεια που είχε προκαλέσει τη λιποθυμία του). Οι αφαιμάξεις συνεχίσθηκαν μετά από λίγες ημέρες. Στις 29 Ιουλίου η πληγή είχε φλεγμονή. Ο θεράπων ιατρός εφάρμοσε 32 βδέλλες στο πλέον ευαίσθητο μέρος της πληγής. Κατά τις επόμενες τρεις ημέρες έγιναν επιπλέον αφαιμάξεις και συνολικά 40 ακόμα βδέλλες. Ο λοχίας αποθεραπεύθηκε και πήρε εξιτήριο στις 3 Οκτωβρίου. Ο θεράπων ιατρός του έγραψε ότι «δια της μεγάλης ποσότητος αφαιρεθέντος αίματος, ίσης με 170 ουγγιές (4,8 λίτρα), πέραν του αφαιρεθέντος δια της εφαρμογής βδελλών (ίσως άλλο ένα λίτρο), η ζωή του ασθενούς εσώθη». Για τα δεδομένα της εποχής, 6 λίτρα αίματος που αφαιρούντο σε διάστημα ενός μηνός ήταν μία μεγάλη αλλά όχι υπερβολική ποσότητα. Η ιατρική βιβλιογραφία της εποχής περιλαμβάνει πολλές παρόμοιες αναφορές, μερικές επιτυχημένες και άλλες όχι.
Στη σύγχρονη εποχή
Σήμερα είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η αφαίμαξη δεν είναι αποτελεσματική για τις περισσότερες ασθένειες. Στην πραγματικότητα συνήθως είναι επιβλαβής, καθώς μπορεί να εξασθενήσει τον άρρωστο και να διευκολύνει έτσι τις μολύνσεις. Η αφαίμαξη χρησιμοποιείται στις ημέρες μας στις περιπτώσεις λίγων σπάνιων παθήσεων, όπως είναι η κληρονομική αιμοχρωμάτωση, και γενικά η υπερσιδηραιμία, και η ερυθροκύτωση. Ωστόσο, αυτές οι καταστάσεις ήταν άγνωστες και αδύνατο να διαγνωσθούν πριν από τον 20ό αιώνα.
Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, η αφαίμαξη μπορεί να επιφέρει ευεργετικά αποτελέσματα, π.χ. μειώνοντας τον καρδιακό φόρτο σε περίπτωση καρδιακής ανεπάρκειας και το υγρό σε περίπτωση οξέος πνευμονικού οιδήματος, ή απλώς μειώνοντας την πίεση του αίματος. Σε άλλες περιπτώσεις η πτώση στην πίεση του αίματος μπορεί να βοηθήσει εξαιτίας του ηρεμιστικού της αποτελέσματος. Μία άλλη κατηγορία είναι οι δηλητηριάσεις του αίματος (η τοξίνη μπορεί να παράγεται και από τον ίδιο τον οργανισμό, π.χ. στην ουραιμία). Στη δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα (ουσιαστικά ασφυξία) η αφαίμαξη ωφελεί σε συνδυασμό με οξυγονοθεραπεία ή ταυτόχρονη μετάγγιση καθαρού αίματος. Τότε όμως χαρακτηρίζεται με τον όρο αφαιμαξομετάγγιση.
Στην εναλλακτική ιατρική
Παρότι γενικώς θεωρείται επιβλαβής, η αφαίμαξη υποδεικνύεται ακόμα για πολλές παθήσεις στην παραδοσιακή ιατρική (Αγιουρβέδα, Γιουνάνι και παραδοσιακή κινέζικη ιατρική) και γενικώς στην εναλλακτική ιατρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιμορραγία Κατηγορία:Ιστορία της ιατρικής Κατηγορία:Ιατρικές θεραπείες
Αλέξανδρος Μπράουν
Ο Αλέξανδρος Μπράουν (1805-1877) ήταν σπουδαίος Γερμανός βοτανολόγος. Διετέλεσε καθηγητής των Πανεπιστημίων Φράιμπουρκ, Γκέσεν και Βερολίνου.
Ο Μπράουν ασχολήθηκε κυρίως με τη μορφολογική κατάταξη και ιστορική εξέλιξη των φυτών και συνέγραψε πολλά σχετικά έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί βοτανολόγοι
Σέιν Λάρκιν
Ο Λάρκιν κατέχει το ρεκόρ για τους περισσότερους πόντους που σημειώθηκαν σε έναν αγώνα της Ευρωλίγκα από τη σεζόν 2000–01, με 49 πόντους που σημείωσε στις 29 Νοεμβρίου 2019. Το ρεκόρ δεν περιλαμβάνει τα παιχνίδια της Ευρωλίγκα που διεξήχθησαν από το 1958 έως το 2000, όταν η FIBA έτρεχε τη διοργάνωση. Αυτό το ρεκόρ κατέχει ο Ραντιβόι Κόρατς, ο οποίος σημείωσε 99 πόντους σε έναν αγώνα της Ευρωλίγκα στις 14 Ιανουαρίου 1965.
Πρώιμη ζωή
Ο Λάρκιν γεννήθηκε στο Σινσινάτι του Οχάιο στις 2 Οκτωβρίου 1992 από τους Μπάρι και Λίζα Λάρκιν. Ο πατέρας του, Μπάρι, είναι στο Hall of Fame shortstop για τους Σινσινάτι Ρεντς. Άλλοι αθλητές στην οικογένεια του Λάρκιν περιλαμβάνουν τους θείους του, τον πρώην καλαθοσφαιριστής του Πανεπιστημίου Ζέιβιερ, Μπάιρον Λάρκιν και τον πρώην baseman της Major League Στίβεν Λάρκιν. Όταν ο Λάρκιν ήταν στο δημοτικό σχολείο, οι συμπαίκτες του πατέρα του στους Ρεντς, Τόνι Πέρεζ και Πιτ Ρόουζ, θα του έδιναν συμβουλές για το χτύπημα της μπάλας στο μπέιζμπολ κατά τη διάρκεια της ανοιξιάτικης προετοιμασίας. Αφού ένας προπονητής της Little League του είπε ότι αυτή η προπόνηση ήταν «τελείως λάθος», ο Larkin εγκατέλειψε το μπέιζμπολ και αποφάσισε να επικεντρωθεί στην καλαθοσφαίριση.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Λάρκιν έπαιξε καλαθοσφαίριση για το Λύκειο Δρ. Φίλιπς στο Ορλάντο της Φλόριντα. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας χρονιάς του, είχε μέσο όρο 18,8 πόντους, 6,4 ριμπάουντ, 6,3 ασίστ και 3,5 κλεψίματα ανά αγώνα. Ολοκλήρωσε τ σταδιοδρομία του στο λύκειο με συνολικά 320 κλεψίματα, ένα σχολικό ρεκόρ. Ο Λάρκιν κατατάχθηκε ως ένας από τους κορυφαίους 30 πόιντ γκαρντ από το Scout.com. Αφού έλαβε προσφορές από διάφορα πανεπιστήμια, ο Λάρκιν δεσμεύτηκε με το Πανεπιστήμιο ΝτεΠόλ. Κατέληξε να ζητήσει μεταγραφή πριν από την έναρξη της πρώτης χρονιάς του, λόγω μιας τότε ανώνυμης ιατρικής κατάστασης. Επέλεξε το Μαϊάμι, ένα σχολείο πιο κοντά στο σπίτι του, για να βοηθήσει το άγχος του και όπου εισήχθη σε τεχνικές διαλογισμού και χαλάρωσης από έναν νέο θεραπευτή.
Πρωτοετής
Ο Λάρκιν έχασε τον πρώτο αγώνα της σεζόν 2011–12, λόγω της μεταγραφής του από το ΝτεΠόλ, αλλά έλαβε άδεια από το NCAA που του επέτρεπε να παίξει λίγες ώρες πριν από τον δεύτερο αγώνα των Χάρικεϊνς εναντίον των Ράτγκερς. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού της σεζόν, ο Λάρκιν γρήγορα έγινε ο πρώτος παίκτης από τον πάγκο, όπου είχε μέσο όρο πάνω από 25 λεπτά ανά αγώνα. Μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου, είχε γίνει ο βασικός πόιντ γκαρντ των Χάρικεϊνς και ηγήθηκε της ομάδας σε κλεψίματα και ήταν δεύτερος σε ασίστ. Ο Λάρκιν επιλέχθηκε στην ομάδα All-ACC Freshman στο τέλος της σεζόν, τερματίζοντας τη χρονιά με μέσο όρο 7,4 πόντους, 2,5 ασίστ, 2,5 ριμπάουντ και 1,6 κλέψιμο ανά αγώνα.
Δευτεροετής
μικρογραφία| Ο Λάρκιν με τους Μαϊάμι Χάρικεϊνς το 2013. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης 2012–13 των Μαϊάμι Χάρικεϊνς ήταν αναμφισβήτητα η καλύτερη ομάδα στην ιστορία του πανεπιστημίου, επιτυγχάνοντας την πρόκριση για πρώτη φορά στην κανονική περίοδο και την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Ατλαντικής Περιφέρειας. Ο Λάρκιν ήταν σημαντικός παίκτης στην επιτυχία της ομάδας, παίζοντας μερικούς από τους καλύτερους αγώνες του σε πολλά από τα πιο κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν. Εναντίον του τότε Νο 1 της κατάταξης, Ντουκ Μπλου Ντέβιλς, ο Λάρκιν είχε 18 πόντους, 10 ριμπάουντ και 5 ασίστ, καθώς οι Χάρικεϊνς νίκησαν του Ντουκ με 27 πόντους διαφορά. Ενάντια στους Νορθ Καρολάινα Ταρ Χιλς στις 9 Φεβρουαρίου, ο Λάρκιν είχε 5/8 τρίποντα, 9 ασίστ και έδωσε μία άλεϊ-ουπ πάσα με το ταμπλό στον Κένι Κάντζι, γεγονός που προκάλεσε την επευφημία από τους παίκτες του Μαϊάμι Χιτ, Ντουέιν Γουέιντ και ΛεΜπρόν Τζέιμς, που ήταν παρόντες. Ο Λάρκιν οδήγησε τους Χάρικεϊνς στο Sweet 16 στο τουρνουά NCAA 2013. Επιλέχθηκε επίσης ως ACC Παίκτης της Χρονιάς από τους προπονητές. Ο Έρικ Γκριν των Βιρτζίνια Τεκ Χόκις ήταν ο νικητής του ACC των ΜΜΕ.
Ντάλας Μάβερικς (2013-2014)
Στις 27 Ιουνίου 2013, ο Λάρκιν επιλέχθηκε από τους Ατλάντα Χοκς με τη 18η συνολική επιλογή στο NBA Ντραφτ του 2013. Στη συνέχεια, τα δικαιώματά του ανταλλάχθηκαν στους Ντάλας Μάβερικς αργότερα εκείνο το βράδυ. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης στο NBA Σάμερ Λιγκ, έσπασε τον αστράγαλο και αποκλείστηκε για τρεις μήνες. Παρά τον τραυματισμό, υπέγραψε το rookie συμβόλαιο του με τους Μάβερικς στις 29 Ιουλίου. Στις 18 Νοεμβρίου 2013, ο Λάρκιν έκανε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ, καταγράφοντας 3 πόντους, 3 ασίστ και 3 κλεψίματα σε μια νίκη με 97-94 επί των Φιλαδέλφειας 76ερς. Στις 17 Ιανουαρίου 2014, σημείωσε 18 βαθμούς (ρεκόρ σταδιοδρομίας) στη νίκη με 110-107 επί των Φοίνιξ Σανς. Κατά τη διάρκεια της rookie σεζόν του, είχε πολλές αναθέσεις στους Τέξας Λέτζεντς της NBA Development League.
Νιου Γιορκ Νικς (2014-2015)
Στις 25 Ιουνίου 2014, ο Λάρκιν ανταλλάχθηκε, μαζί με τους Γουέιν Έλινγκτον, Χοσέ Καλντερόν, Σάμιουελ Ντεϊλέμπερτ και δύο επιλογές δεύτερου γύρου του 2014, στους Νιου Γιορκ Νικς για τους Τάισον Τσάντλερ και Ρέιμοντ Φέλτον. Τον επόμενο μήνα, εντάχθηκε στους Νικς για το ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ 2014. Στις 5 Απριλίου 2015, κατέγραψε 15 πόντους και 11 ριμπάουντ στη νίκη με 101-191 επί των Φιλαδέλφεια 76ερς.
Μπρούκλιν Νετς (2015-2016)
μικρογραφία| Ο Λάρκιν με τους Μπρούκλιν Νετς τον Μάρτιο του 2016 Στις 9 Ιουλίου 2015, ο Λάρκιν υπέγραψε με τους Μπρούκλιν Νετς. Έκανε το ντεμπούτο του στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν για την ομάδα εναντίον των Σικάγο Μπουλς στις 28 Οκτωβρίου, καταγράφοντας έξι πόντους και οκτώ ασίστ ως βασικός σε μια ήττα με 115-100. Στις 13 Ιανουαρίου 2016, σημείωσε 17 πόντους, ένα τότε ρεκόρ σεζόν, ερχόμενος από τον πάγκο, στη νίκη με 110-104 επί της πρώην ομάδας του, των Νιου Γιορκ Νικς. Την 1η Φεβρουαρίου, κατέγραψε οκτώ πόντους, 14 ασίστ και έξι ριμπάουντ στην ήττα με 105-100 εναντίον των Ντιτρόιτ Πίστονς Στις 11 Απριλίου, σημείωσε 20 πόντους (ρεκόρ σταδιοδρομίας) ως βασικός στην ήττα με 120-111 εναντίον των Ουάσινγκτον Ουίζαρντς.
Μπασκόνια (2016-2017)
Στις 10 Αυγούστου 2016, ο Λάρκιν υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Μπασκόνια της Ευρωλίγκα και του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Αναδείχθηκε ο Παίκτης του Μήνα του Φεβρουαρίου 2017 στο πρωτάθλημα. Στις 28 Ιουνίου 2017, ο Λάρκιν εγγράφηκε από τη Μπασκόνια για το δικαίωμα της πρώτης άρνησης. Στις 9 Ιουλίου 2017, ο Λάρκιν υπέγραψε μία πρόταση προσφοράς με τη Μπαρτσελόνα. Στις 14 Ιουλίου 2017, η Μπασκόνια ισοφάρισε την για το Λάρκιν, διατηρώντας τον στο ρόστερ της. Έξι ημέρες αργότερα, κατέληξε σε συμφωνία με τους Μπόστον Σέλτικς, αφήνοντας μια προσφορά 6,3 εκατομμυρίων δολαρίων από τη Μπασκόνια.
Μπόστον Σέλτικς (2017-2018)
Στις 31 Ιουλίου 2017, ο Λάρκιν υπέγραψε με τους Μπόστον Σέλτικς. Στο τέλος της κανονικής περιόδου των Σέλτικς στις 11 Απριλίου 2018, ο Λάρκιν είχε 12 πόντους, 10 ασίστ και επτά ριμπάουντ στη νίκη με 110-97 επί των Μπρούκλιν Νετς.
Αναντολού Εφές (2018-σήμερα)
Στις 26 Ιουλίου 2018, ο Λάρκιν υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την τουρκική Αναντολού Εφές της Ευρωλίγκα. Στις 8 Μαρτίου 2019, ο Λάρκιν κατέγραψε 37 πόντους, ένα τότε ρεκόρ σταδιοδρομίας, με 12/15 δίποντα, μαζί με πέντε ριμπάουντ και δύο ασίστ για Βαθμολογία Δείκτη Απόδοσης 43 στη νίκη με 92-70 επί της Μπαρτσελόνα. Στη συνέχεια ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης του 25ου Γύρου.
Τη σεζόν 2018-19, η Εφές προκρίθηκε στον Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα. Στον ημιτελικό, ο Λάρκιν οδήγησε την ομάδα του στον τελικό με νίκη επί της Φενερμπαχτσέ, έχοντας 30 πόντους, 7 ριμπάουντ και 7 ασίστ, με Βαθμολογία Δείκτη Απόδοσης (PIR) 43, που έθεσε νέο ρεκόρ για το Φάιναλ Φορ. Στον Τελικό εναντίον της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ο Λάρκιν σημείωσε 29 πόντους που ήταν ατομικό ρεκόρ πόντων για οποιοδήποτε αγώνα Τελικού της Ευρωλίγκα. Η Εφές έχασε τον τελικό από την ΤΣΣΚΑ, κατακτώντας τη δεύτερη θέση. Σε 35 αγώνες της Ευρωλίγκα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2018-19, είχε μέσο όρο 12,5 πόντους, 3,1 ασίστ και 2,2 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Στο πρωτάθλημα Τουρκίας, η Εφές έφτασε στους Τελικούς, αφού νίκησε τις Μπάνβιτ και Γαλατασαράι με 2-0 και 3-0 αντίστοιχα. Στον Αγώνα 7 των Τελικών εναντίον της Φενερμπαχτσέ, ο Λάρκιν σημείωσε 38 πόντους, με 11/18 δίποντα. Ο Λάρκιν οδήγησε την Εφές στη νίκη με 89-74 και στον πρώτο τίτλο πρωταθλήματος της ομάδας ύστερα από 10 χρόνια. Στη συνέχεια ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών του πρωταθλήματος.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2021, κόντρα στη Μακάμπι για την Ευρωλίγκα είχε 26 πόντους (3/7 δίποντα, 6/7 τρίποντα, 2/2 βολές), 6 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 2 κλεψίματα, 1 τάπα και 1 λάθος με αποτέλεσμα να συγκεντρώσει 37 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Αυτή η εμφάνιση τον ανέδειξε σε MVP της αγωνιστικής στη διοργάνωση. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας, νικώντας στον τελικό τη Φενέρμπαχτσε 86-72. Την 1η Απριλίου κόντρα στην Άλμπα Βερολίνου για την Ευρωλίγκα είχε 28 πόντους με 10/20 σουτ (6/11 τρίποντα), 8 ασίστ, 5 ριμπάουντ, 4 κλεψίματα, 3 λάθη και 35 στην αξιολόγηση και αναδείχτηκε MVP της αγωνιστικής για τρίτη φορά στη σεζόν. Τον Απρίλιο συνολικά μέτρησε 17.6 πόντους, 5.3 ασίστ και συγκέντρωσε 23.4 μονάδες στο PIR της αξιολόγησης ενώ ηγήθηκε της Αναντολού Εφές στα προημιτελικά της Ευρωλίγκα, οδηγώντας την στο Final 4 του Βελιγραδίου αποκλείοντας με 3-1 νίκες την Αρμάνι Μιλάνο. Με βάση τα παραπάνω αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του Απριλίου στη διοργάνωση. Στις 12 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκα για τη σεζόν 2021-22 έχοντας14.6 πόντους, 5.3 ασίστ και 3 ριμπάουντ κατά μέσο όρο με 18.9 βαθμούς ανά παιχνίδι στo PIR. Στις 21 Μαΐου, η Εφές νίκησε στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης 58-57 και έτσι κατέκτησε τη δεύτερη Ευρωλίγκα της καριέρας του. Στις 10 Ιουνίου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την Εφές μέχρι το καλοκαίρι του 2024. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Τουρκίας, αφού η Εφές κέρδισε τη Φενέρ 71-62 Στις 17 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Τουρκίας, κερδίζοντας την Καρσίγιακα 3-0 στη σειρά των τελικών.
Προσωπική ζωή
Η Λάρκιν έχει διαγνωστεί με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.
Ο Λάρκιν δήλωσε ότι θεωρεί την Τουρκία περισσότερο σπίτι του από ότι τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις 7 Φεβρουαρίου 2020, ανακοινώθηκε ότι ο Λάρκιν έλαβε την τουρκική υπηκοότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέξας Λέτζεντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρούκλιν Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Μάρω Βαμβουνάκη
Η Μάρω Βαμβουνάκη είναι σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Το έργο της Μάρως Βαμβουνάκη ξεκίνησε με πλειάδα μυθιστορηματικών βιβλίων. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ένα άνοιγμα προς έργα γύρω από την Ψυχολογία, όπως τα «Ο παλιάτσος και η Άνιμα» και «Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης».
Εργογραφία
== Συμμετοχή σε συλλογικά έργα ==
Μεταφράσεις
== Στίχοι ==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Ευγένιος Παπαδόπουλος
Ο Ευγένιος Παπαδόπουλος του Ιωάννη (γενν. στο Νέο Κεραμίδι Πιερίας στις 29 Μαρτίου 1957) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας (με το ψευδώνυμο Ολύμπιος ) και θεατράνθρωπος. Εξελέγη βουλευτής Πιερίας στις εκλογές που διεξήχθησαν το Μάιο του 2012.
Σταδιοδρομία
Στα τέλη της δεκαετίας του ' 70 εξέδωσε τρεις ποιητικές του συλλογές. Παράλληλα έχει ασχοληθεί με το θέατρο. Εργάστηκε σε τοπικούς ραδιοφωνικούς ("Ράδιο Φάρος", αρχές δεκαετίας ' 90) και τηλεοπτικούς σταθμούς (ΔΙΟΝ Τηλεόραση). Μερικές από τις εκπομπές του στην τηλεόραση είναι: "Δίον επί Τύπου" και "Ευ ζην".
Στις δημοτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Κατερίνης και εξελέγη δημοτικός σύμβουλος, ως επικεφαλής του συνδυασμού "Ανατροπή – Αναγέννηση". Στις εκλογές εκείνες έλαβε στον πρώτο γύρο ποσοστό 2,01% και ήρθε 6ος με 985 ψήφους.
Ποιητικές συλλογές
Όλες εκδόθηκαν στη Θεσσαλονίκη από τις εκδόσεις "Κύτταρο".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες
Αλφόνσο Μπράουν
Παραπομπές
Μπραουν Αλφονσο
Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο NBA
thumb|Ο [[Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ο Έλληνας αθλητής με την πιο επιτυχημένη παρουσία στο ΝΒΑ, καθώς έχει αναδειχθεί 2 φορές πολυτιμότερος αθλητής της διοργάνωσης και 1 φορά πρωταθλητής]]
Η παρουσία αθλητών με ελληνική καταγωγή ή υπηκοότητα στο κορυφαίο πρωτάθλημα των Ηνωμένων Πολιτειών, το γνωστό NBA, ξεκινά το 1953, επτά έτη μετά τη δημιουργία της διοργάνωσης. Από τότε πολλοί κορυφαίοι Έλληνες καλαθοσφαιριστές δήλωσαν τη συμμετοχή τους στο Ντραφτ και επιλέχθηκαν από ομάδες του ΝΒΑ, με κορυφαία την παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο που αναδείχθηκε 2 φορές πολυτιμότερος αθλητής της χρονιάς, επιλέχθηκε αρκετές φορές ως All Star και κέρδισε τον τίτλο του NBA.
1953-1980
Ο πρώτος αθλητής ελληνικής καταγωγής που αγωνίστηκε στο NBA υπήρξε ο Ελληνοαμερικάνος Λου Τσιωρόπουλος, ο οποίος αναδείχθηκε 2 φορές πρωταθλητής με τους Μπόστον Σέλτικς. Ακολούθησαν 4 ακόμη αθλητές που επιλέχθηκαν στο draft του NBA και διδάχθηκαν το μπάσκετ στις ΗΠΑ. Το 1978 οι Ντέιβιντ Στεργάκος και Ντέιβιντ Καλιγκάρις, το 1979 ο Νίκος Γκάλης (οι οποίοι δεν αγωνίστηκαν) και το 1980 ο Κερτ Ράμπις, ο οποίος κατέκτησε 4 πρωταθλήματα.
1981-1990
Την επόμενη δεκαετία 3 Έλληνες αθλητές επιλέχθηκαν στο ντραφτ χωρίς στη συνέχεια να αγωνιστούν στο NBA. Υπήρξαν οι πρώτοι επιλεχθέντες αθλητές που διαμόρφωσαν το αθλητικό τους προφίλ πρωτίστως στην Ελλάδα, ενώ κατείχαν αμιγώς την ελληνική υπηκοότητα. Πρώτος το 1982 ο Παναγιώτης Γιαννάκης επιλέχθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς, φανερώντας την προτίμηση της ομάδας που ήταν η κορυφαία σε πρωταθλήματα και είχε επιλέξει τους 4 από τους 6 Έλληνες αθλητές που είχαν δηλώσει έως τότε συμμετοχή στο ντραφτ. Το 1986 ο Παναγιώτης Φασούλας και το 1987 ο Φάνης Χριστοδούλου επιλέχθηκαν από ομάδες του NBA. Το 1988 επιλέχθηκε στο draft ο Λιβανέζος Ρόνι Σεϊκέλι, ο οποίος είχε επιχειρήσει επανειλημμένα να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα η οποία δεν του δόθηκε παρά το ότι τη δικαιούταν.
2001-2010
Από το 2001 υπήρξε πληθώρα Ελλήνων αθλητών σε σχέση με το παρελθόν που αποτέλεσαν επιλογές των ομάδων του ΝΒΑ. Ο Αντώνης Φώτσης το 2001 έγινε ο πρώτος αθλητής που αγωνίστηκε στο NBA με μοναδική υπηκοότητα την ελληνική. Τον ακολούθησε το 2002 ο Ευθύμης Ρεντζιάς που είχε επιλεχθεί πολύ νωρίτερα. Οι Ανδρέας Γλυνιαδάκης και Βασίλης Σπανούλης αγωνίστηκαν επίσης σε ομάδες του NBA. Επιλέχθηκαν ακόμη οι Σοφοκλής Σχορτσανίτης, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης και Γιώργος Πρίντεζης.
Το 2008 ο Κώστας Κουφός και το 2009 ο Νικ Καλάθης υπήρξαν 2 ακόμη Ελληνοαμερικάνοι που έκαναν την είσοδό τους στο ντραφτ. Είχαν αμιγώς αμερικάνικη μπασκετική παιδεία, όμως επέλεξαν ως πρώτη υπηκοότητα την ελληνική.
2011-
Στη συνέχεια επιλέχθηκαν και πάλι αθλητές με αμιγώς ελληνική μπασκετική παιδεία, ο Κώστας Παπανικολάου το 2012, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο το 2013, το 2014 ο αδερφός του Θανάσης Αντετοκούνμπο, και το 2016 ο Γιώργος Παπαγιάννης.
Γέρασα
Η Γέρασα ήταν σπουδαία αρχαία ελληνική πόλη στη Δεκάπολη της Κοίλης Συρίας. Βρισκόταν μεταξύ της Πέλλας και της Φιλαδέλφειας. Ήταν κτισμένη στις όχθες του ποταμού Χρυσορρόα (σημ. Barada).
Ο πλούτος της πόλης έμεινε στην ιστορία, ώστε να ονομάζεται "Πομπηία της Μέσης Ανατολής". Ο ιστορικός των Ελληνιστικών χρόνων Πολύβιος παρομοιάζει με στρατόπεδο (δύο κύριες λεωφόροι που τη χώριζαν σε σχήμα σταυρού, σε τετράγωνα, τερμάτιζαν σε πύλες. Η Αγορά βρισκόταν στη μια πλευρά του κυρίου δρόμου, αλλά ποτέ πάνω σε αυτόν. Στις πλευρές της είχε στοές και άλλα δημόσια κτήρια. Η τέταρτη πλευρά της ήταν ανοικτή στον κύριο δρόμο. Οι δρόμοι είχαν ωραία πλακόστρωση κι αυστηρά πρόστιμα επιβάλλονταν για τη ρύπανσή τους). Πράγματι η Γέρασα είχε δύο κάθετους, προς την κεντρική λεωφόρο δρόμους, οι οποίοι χώριζαν την πόλη σε 6 μεγάλα οικοδομικά τετράγωνα. Η κεντρική λεωφόρος φέρει διπλή επιβλητική κορινθιακή κιονοστοιχία και ωραίο πλακόστρωτο που ακόμη σώζεται σε καλή κατάσταση.
Αρχαίες ελληνικές επιγραφές από την πόλη, αλλά και φιλολογικές μαρτυρίες τόσο του Ιαμβίχου, όσο και του Μεγάλου Ετυμολογικού , συνδέουν την ίδρυση των Γεράσων με τον Μεγάλο Αλέξανδρο, ή τον στρατηγό του, Περδίκκα, που εγκατέστησε εκεί παλαίμαχους Μακεδόνες στρατιώτες. Το γεγονός αυτό θα έλαβε χώρα κατά την άνοιξη του 331 π.Χ., όταν ο Μέγας Αλέξανδρος έφυγε από την Αίγυπτο, διέτριψε στη Συρία και μετά κατευθύνθηκε για τη Μεσοποταμία. Το γεγονός αυτό συνδέεται με την επανάσταση των Σαμαρειτών οι οποίοι έκαψαν ζωντανό τον Μακεδόνα στρατηγό Ανδρόμαχο. Ο Μακεδόνας βασιλιάς τους τιμώρησε ξανακτίζοντας τη Σαμάρεια ως ελληνική πόλη. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η περιοχή περιήλθε στον Πτολεμαϊκό έλεγχο και με τη μάχη του Πανείου (198 π.Χ.) στους Σελευκίδες. Κατά τη συνήθεια των Ελλήνων ηγεμόνων της Συρίας, η Γέρασα μετονομάστηκε στο εξής σε Αντιόχεια η επί Χρυσορρόη ποταμώ. Πιθανόν να την ξαναέκτισε ή ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας μετά τη μάχη του Πανείου, ή ο Αντίοχος Δ' Επιφανής που προήλασε ως την Αίγυπτο. thumb|800px|center| Πανοραμική εικόνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας Κατηγορία:Πόλεις της Ιορδανίας
Ναούμ Κωστίδης
Ο Ναούμ Κωστίδης (1879 - 1943), ήταν Έλληνας αγωνιστής της Εθνικής Αντιστάσεως κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής.
Βιογραφικά στοιχεία
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
5/42 Σύνταγμα Ευζώνων
Το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων (5/42 ΣΕ, 42ο Σύνταγμα) αποτελούσε ειδικό σύνταγμα Ευζώνων του Ελληνικού Στρατού, από Φθιώτιδα και Στερεά Ελλάδα με εδρα τη Λαμία. Η μονάδα σχηματίστηκε μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, το 1913 και υπάγονταν στη 13η Μεραρχία, ενώ μετείχε υπό την Αντάντ στο ρωσικό εμφύλιο πόλεμο, στη μικρασιατική εκστρατεία και στον ελληνοϊταλικό πόλεμο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στα Νοεμβριανά, κατόπιν πίεσης της Αντάντ, λόγω των «Βασιλόφρονων» στελεχών της, έγινε αλλαγή έδρας της μονάδας η οποία μεταστάθμευσε στη Χαλκίδα. Έπειτα τέθηκε υπό τις δυνάμεις της Αντάντ ενώ στις 3 Οκτωβρίου τα στρατεύματά του συντάγματος εισήλθαν ως απελευθερωτές στην Καβάλα.
Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας, λόγω των ικανοτήτων του αρχηγού και του σώματος, οι Τούρκοι αποκαλούσαν το διοικητή της μονάδας, συνταγματάρχη Νικόλαο Πλαστήρα, ως Kara Şeytan (Μαύρο Σατανά), ενώ το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων έγινε γνωστό ως Şeytan asker (στρατός του Σατανά).
Η μονάδα διαλύθηκε μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς το 1941. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της χώρας από τις δυνάμεις του Άξονα, η αντιστασιακή οργάνωση ΕΚΚΑ δημιούργησε ομώνυμο στρατιωτικό σκέλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συντάγματα της Ελλάδας Κατηγορία:Λαμία
Μοσχοχώρι Φθιώτιδας
Το Μοσχοχώρι είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 10 μέτρων.