Γαλέρα
Τυποποίηση
Από το 12ο αιώνα, ο σχεδιασμός του πολέμου γαλέρες εξελιχθεί σε μορφή που θα παραμείνει σε μεγάλο βαθμό το ίδιο μέχρι το κτίριο του τελευταίου πολέμου γαλέρες στα τέλη του 18ου αιώνα. Το μήκος σε πλάτος-αναλογία ήταν ένα ελάχιστο 8:1. Ένα ορθογώνιο telaro, outrigger, προστέθηκε για να υποστηρίξει τα κουπιά και κωπηλάτες' παγκάκια τοποθετήθηκαν σε μια διαγώνια μοτίβο ψαροκόκκαλο που ψαρεύεται στην πρύμνη εκατέρωθεν ενός κεντρικού διαδρόμου, ή corsia. ήταν με βάση τη μορφή του galea, το μικρότερο Βυζαντινές γαλέρες, και θα είναι γνωστό ως επί το πλείστον από την ιταλική όρος gallia sottila (κυριολεκτικά "λεπτό γαλέρα"). Ένα δεύτερο, μικρότερο κατάρτι προστέθηκε κάποια στιγμή τον 13ο αιώνα και ο αριθμός των κωπηλάτες ήταν αυξήθηκαν από δύο σε τρεις κωπηλάτες ανά πάγκο ως πρότυπο από τα τέλη του 13ου-αρχές του 14ου αιώνα. Το gallee sottili θα κάνει το μεγαλύτερο μέρος της κύριας πόλεμο στόλους κάθε μεγάλη ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο, επικουρούμενη από τα μικρότερα galiotte, καθώς και του Χριστιανικού και του Μουσουλμανικού κουρσάροι στόλους. Οθωμανικές γαλέρες ήταν πολύ παρόμοια στο σχεδιασμό, αν και σε γενικές γραμμές μικρότερο, πιο γρήγορα κάτω από το πανί, αλλά πιο αργά κάτω από τα κουπιά. Το τυποποιημένο μέγεθος από το μαγειρείο παρέμεινε σταθερή από το 14ο μέχρι και τις αρχές του 16ου αιώνα, όταν η εισαγωγή του ναυτικού πυροβολικού άρχισαν να έχουν επιπτώσεις στο σχεδιασμό και την τακτική. κέντρο|μικρογραφία|500x500εσ|Ένα Βενετσιάνικο galea sottila από τα τέλη του 15ου αιώνα από [[Βιττόρε Καρπάτσο|Vittore Carpaccio"s Επιστροφή των Πρέσβεων της σειράς Legend of Saint Ursula (1497-1498). Σημείωση τα κουπιά διατεταγμένα σε ομάδες των τριών σύμφωνα με το alla sensile κωπηλασία μέθοδο.]] Το παραδοσιακό δύο πλαϊνά πηδάλια συμπληρώθηκαν με την πρύμνη πηδάλιο κάποια στιγμή μετά το c. 1400 και τελικά την πλευρά πηδάλια να εξαφανιστεί εντελώς. ήταν επίσης κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, που μεγάλα κομμάτια πυροβολικού ήταν το πρώτο που τοποθετείται στις γαλέρες. Βουργουνδίας αρχεία από τα μέσα του 15ου αιώνα περιγράφουν γαλέρες με κάποια μορφή όπλα, αλλά δεν καθορίσετε το μέγεθος. Το πρώτο αποδεικτικό στοιχείο από ένα μεγάλο κανόνι που τοποθετείται σε ένα μαγειρείο προέρχεται από μια ξυλογραφία του μια Βενετσιάνικη γαλέρα το 1486. Το πρώτο όπλα είχαν διορθωθεί άμεσα σε ξύλα στην πλώρη και που στοχεύει κατευθείαν προς τα εμπρός, μια τοποθέτηση που θα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες μέχρι το μαγειρείο εξαφανίστηκε από την ενεργό υπηρεσία κατά τον 19ο αιώνα. αριστερά|μικρογραφία|Η πανταχού παρούσα τόξο καταπολέμηση πλατφόρμα (rambade) από νωρίς σύγχρονες γαλέρες. Αυτό το πρότυπο είναι ένα 1715 σουηδική κουζίνα, κάπως μικρότερο από το τυπικό Μεσογειακό πόλεμο γαλέρα, αλλά και πάλι με βάση το ίδιο σχέδιο. Με την εισαγωγή του όπλα στην πλώρη του γαλέρες, μόνιμη ξύλινη δομή που ονομάζεται rambade (γαλλικά: rambade, ιταλικά: rambataισπανικά: arrumbada) εισήχθη. Το rambade έγινε πρότυπο για σχεδόν όλες τις γαλέρες του, στις αρχές του 16ου αιώνα. Υπήρχαν κάποιες παραλλαγές στο ναυτικό σε διάφορες Μεσογειακές δυνάμεις, αλλά η συνολική διάταξη ήταν το ίδιο. Η προς τα εμπρός, με σκοπό την μπαταρία καλύπτεται από ξύλινη πλατφόρμα, η οποία έδωσε οπλίτες ελάχιστη προστασία, και λειτούργησε ως μια περιοχή ανασυγκρότησης για την επιβίβαση επιθέσεις και ως εκτελεστικό πλατφόρμα για on-board στρατιώτες. Μετά την εισαγωγή του, το rambade έγινε μια τυπική λεπτομέρεια σε κάθε μάχες μαγειρείο μέχρι το τέλος της στοάς εποχή στις αρχές του 19ου αιώνα.