cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίχαλ Πρόμπιερζ
Ποδοσφαιρική καριέρα
Πολύ σύντομα, το 1993, και σε ηλικία 21 ετών, μεταγράφηκε στο γερμανικό σύλλογο Μπάγιερ Ύρντινγκεν όπου αγωνίστηκε για μια διετία. Το 1995 πήρε μεταγραφή για την Βάτενσαϊντ  όπου παρέμεινε αγωνιζόμενος για τα επόμενα δυο χρόνια ενώ παράλληλα προπονούσε και την ομάδα Νέων του συλλόγου. Το 1997 επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Γκούρνικ Ζάμπζε. Όπως και με την προηγούμενη ομάδα του, έτσι και στη Γκούρνικ, ανέλαβε παραλλήλως και την προπόνηση της ομάδας Νέων. Μάλιστα, το 2003 προήχθη στη θέση του βοηθού προπονητή όταν πρώτος προπονητής ήταν ο Waldemar Fornalik. Ενδιάμεσα, διετέλεσε προπονητής και της TKKF Chorzów, η οποία είναι ομάδα ποδοσφαίρου σάλας. Μετά από επτά, μεστά ποδοσφαιρικά, χρόνια, 181 επίσημες συμμετοχές και 7 γκολ, έμεινε ελεύθερος και συνέχισε για ένα εξάμηνο στην Πόγκον Στσέτσιν, για να ολοκληρώσει, το 2005, την καριέρα του με τα χρώματα της Βίντζεφ Λοτζ. Τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα μετά από σοβαρό τραυματισμό στο 64ο λεπτό του αγώνα της ομάδας του εναντίον της RKS Radomsko στις 21 Μαΐου 2005 (ρήξη χιαστών). Συνολικά στο πρώτο πρωτάθλημα (σημερινό Εκστρακλάσα) έπαιξε σε 260 αγώνες και σημείωσε εννέα γκολ.
Προπονητική καριέρα
Στις 6 Οκτωβρίου 2005, και σε ηλικία μόλις 33 ετών, επέστρεψε στη γενέτειρά του και ανέλαβε προπονητής της τοπικής Πολόνια Μπίτομ, η οποία αγωνίζονταν στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας. Ήταν η πρώτη του δουλειά ως προπονητής. Τον Ιούνιο του 2006, ανέλαβε τη θέση του προπονητή της Βίτζεβ Λοτζ, η οποία την προηγούμενη σεζόν κατέλαβε την πρώτη θέση στη δεύτερη κατηγορία και προβιβάστηκε στην Εκστρακλάσα. . Στο προπονητικό του ντεμπούτο στο κορυφαίο πρωτάθλημα, η ομάδα του Πρόμπιερζ νίκησε εντός έδρας την Ντισκομπόλια Γκρόντζισκ με 2:1. Τελικά, στο πρωτάθλημα, η Βίτζεβ κατετάγη 12η, ενώ στο θεσμό του Κυπέλλου Πολωνίας αποκλείστηκε στη φάση των «16» από την ΚΣ Κρακόβια. Την επόμενη όμως σεζόν (2007-08), η Βίτζεβ συγκέντρωσε μόνο 3 βαθμούς, χωρίς καμία νίκη στις έξι πρώτες αγωνιστικές και συνακόλουθα ο προπονητής της, απολύθηκε. Στις 17 Δεκεμβρίου 2007, ο Πρόμπιερζ τοποθετήθηκε ξανά προπονητής της Πολόνια Μπίτομ, η οποία, υπό την ηγεσία του, είχε 3 νίκες, 5 ισοπαλίες και 5 ήττες. Αυτά τα αποτελέσματα επέτρεψαν στην Πολόνια να παραμείνουν στην πρώτη κατηγορία. Στις 22 Μαΐου 2008, ο Πρόμπιερζ υπέβαλε την παραίτησή του.
Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ
Στις 5 Ιουνίου του 2008 ανέλαβε τη Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ με την οποία κατέλαβε την όγδοη θέση στο πρωτάθλημα κι έφτασε μέχρι τη φάση των «8» του Κυπέλλου Πολωνίας (σεζόν 2008-09). Πριν από την έναρξη της επόμενης σεζόν, ο σύλλογος τιμωρήθηκε αρχικά με άμεσο υποβιβασμό από την πρώτη κατηγορία για λόγους διαφθοράς. Στη συνέχεια όμως, το δικαστήριο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας εξετάζοντας τη σχετική έφεση, τιμώρησε την ομάδα με -10 βαθμούς στην αρχή της σεζόν 2009/2010. Η Γιαγκελόνια συμπλήρωσε τους μείον βαθμούς μετά από μόλις τέσσερις αγωνιστικές. Η ομάδα σημείωσε ανέλπιστα καλή πορεία σε όλες τις διοργανώσεις πέτυχε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της (την κατάκτηση του Κυπέλλου Πολωνίας αλλά και του Σούπερ Καπ Πολωνίας). Η κατάκτηση του Κυπέλλου Πολωνίας επέτρεψε στη Γιαγκελόνια να ξεκινήσει στον τρίτο γύρο των προκριματικών για το Γιουρόπα Λιγκ όπου αποκλείστηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης, χάνοντας το πρώτο ματς στην έδρα της με 1-2  και φέρνοντας εκτός έδρας ισοπαλία με 2-2   στη Θεσσαλονίκη. Τελικά, στο τέλος της σεζόν, η ομάδα κατέλαβε την τέταρτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, γεγονός που συνιστούσε την υψηλότερη -μέχρι τότε- θέση στο πρωτάθλημα, σε ολόκληρη την ιστορία του συλλόγου. Στις 22 Ιουλίου 2011, το συμβόλαιο του προπονητή με την Γιαγκελόνια λύθηκε με κοινή συναίνεση. Κατά την τριετή θητεία του στο Μπιάλεστοκ, ο Πρόμπιερζ οδήγησε την Γιαγκελόνια σε 34 νίκες και 24 ισοπαλίες σε σύνολο 90 αναμετρήσεων. Επίσης, η ομάδα του σημείωσε 95 γκολ, ενώ δέχτηκε 93, και συνολικά συγκέντρωσε 126 βαθμούς, στο πολωνικό πρωτάθλημα και τις τρεις χρονιές. Με προπονητή τον Πρόμπιερζ η ομάδα πέτυχε τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία της. Για το λόγο αυτό, ο Πρόμπιερζ τιμήθηκε το 2011, με τον τίτλο του «Προπονητή της 90ης επετείου» της Γιαγκελόνια.
ΛΚΣ Λοτζ
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2011, ο Πρόμπιερζ ανέλαβε ως προπονητής την ουραγό του βαθμολογικού πίνακα, ΛΚΣ Λοτζ. Παρέμεινε στον πάγκο της ομάδας μόνο για 60 ημέρες και κοουτσάρισε σε 6 επίσημους αγώνες, αφήνοντας την ομάδα στην 11η θέση. Τον Νοέμβριο όμως, έλυσε το συμβόλαιο με τη ομάδα, με κοινή συναίνεση, ώστε να εργαστεί στην Ελλάδα για λογαριασμό του Άρη.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 4 Νοεμβρίου 2011 ανέλαβε επίσημα χρέη προπονητή του Άρη Θεσσαλονίκης, διαδεχόμενος τον Σάκη Τσιώλη. Στις 5 Ιανουαρίου 2012 έλυσε το συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της σύντομης θητείας του Πρόμπιερζ, η ομάδα σημείωσε 4 νίκες, μια ισοπαλία και 4 ήττες ενώ παράλληλα προκρίθηκε και στους "8" του Κυπέλλου Ελλάδας. Όμως είχε δηλώσει προφητικά και ο ίδιος "«Η ζωή είναι σαν το ποδόσφαιρο. Άλλοτε σε κλωτσάνε, κι άλλοτε τους κλωτσάς».
Βίσλα Κρακοβίας
Λιγότερο από δύο μήνες μετά τη λύση του συμβολαίου με τον Άρη Θεσσαλονίκης, την 1η Μαρτίου 2012, ο Πρόμπιερζ συμφώνησε να αναλάβει προπονητής της Βίσλα Κρακοβίας. Την 1η Οκτωβρίου 2012, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μετά από έναν αγώνα πρωταθλήματος με την Πιαστ Γκλιβίτσε, ο Πρόμπιερζ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί και την επόμενη μέρα έλυσε το συμβόλαιο με τον σύλλογο της Κρακοβίας.
ΓΚΣ Μπεουχάτουφ
Στις 14 Νοεμβρίου, ανέλαβε τις τύχες της ΓΚΣ Μπεουχάτουφ. Κάθισε στον πάγκο της ομάδας μόλις σε 4 αγώνες, μέχρι τις 27 Δεκεμβρίου, οπότε και λύθηκε το συμβόλαιό του με κοινή συναίνεση.
Λέχια Γκντανσκ
Στις 4 Ιουνίου 2013, ο Πρόμπιερζ πήρε τη θέση του πρώτου προπονητή της Λέχια Γκντανσκ αλλά στις 26 Μαρτίου 2014, κι αφού έχασε στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Πολωνίας από την Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ και τα κακά αποτελέσματα του συλλόγου στο πολωνικό πρωτάθλημα, απολύθηκε από τη θέση του προπονητή.
Επιστροφή στη Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ
Στις 7 Απριλίου 2014, ο Πρόμπιερζ ανέλαβε, για δεύτερη φορά, προπονητής της Γιαγκελόνια οδηγώντας την ομάδα στην 3η της Ekstraklasa, με απολογισμό δεκαεννέα νίκες, οκτώ ισοπαλίες και δέκα ήττες. Ως επιστέγασμα των επιτυχιών του, ον Πρόμπιερζ ψηφίστηκε στη σχετική ψηφοφορία μεταξύ προπονητών και παικτών ως ο Προπονητής της Χρονιάς για τη σεζόν 2014-15. Η σεζόν 2015/16 κύλισε απογοητευτικά για την Γιαγκελόνια, καθώς αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο του Γιουρόπα Λιγκ από την Ομόνοια Λευκωσίας και στο πρωτάθλημα κατέκτησε την 11η θέση, με απολογισμό 13 νίκες, 6 ισοπαλίες και 18 ήττες. Τη σεζόν όμως 2016/17, η Γιαγκελόνια του Πρόμπιερζ σημείωσε 21 νίκες, 8 ισοπαλίες και 8 ήττες καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στον βαθμολογικό πίνακα του πρωταθλήματος, την καλύτερη επίδοση σε όλη την ιστορία του συλλόγου (αν και θα μπορούσε να είχε κατακτήσει και τον τίτλο εάν δεν έφερνε μια αναπάντεχη ισοπαλία κατά την τελευταία αγωνιστική, αγωνιζόμενη εντός έδρας με την Λεχ Πόζναν . Ο Πρόμπιερζ υπέβαλλε την παραίτησή του στο σύλλογο στις 4 Ιουνίου 2017.
ΚΣ Κρακόβια
Στις 21 Ιουνίου 2017, ο Πρόμπιερζ ανέλαβε προπονητής της ΚΣ Κρακόβια. Με την ομάδα της Κρακοβίας, κέρδισε 2 φορές το εισιτήριο για το Γιουρόπα Λιγκ, κατέκτησε μία φορά την 4η θέση στο πρωτάθλημα (σεζόν 2019/20) και μία φορά το Κύπελλο Πολωνίας (σεζόν 2019/20). Επίσης, την ίδια σεζόν κατέκτησε και το Πολωνικό Σούπερ Καπ. Στις 9 Νοεμβρίου 2021, μετά από μια ήττα (με 0-1) στο μεγάλο τοπικό ντέρμπι, από τη Βίσλα Κρακοβίας, το συμβόλαιο του Πρόμπιερζ με την ομάδα, λύθηκε με κοινή συναίνεση
Bruk-Bet Τερμαλίτσα Νιετσιέτσα
Στις 6 Ιανουαρίου 2022, ο Michał Probierz ανέλαβε προπονητής της ουραγού στο βαθμολογικό πίνακα, Bruk-Bet Τερμαλίτσα Νιετσιέτσα. Δύο ημέρες αργότερα, στις 8 Ιανουαρίου 2022, ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι ο Πρόμπιερζ ζήτησε, μέσω e-mail, να λύσει το συμβόλαιο με κοινή συναίνεση. Δεν υπήρξε ούτε μία συνάντηση του νέου προπονητή με τους παίκτες. Σε ανακοίνωσή του, ο σύλλογος απέρριψε τους ισχυρισμούς του προπονητή, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, θεωρούσε ότι οι όροι που συμφωνήθηκαν κατά την υπογραφή του συμβολαίου με τον σύλλογο, παραβιάστηκαν
Πολωνία Κ21
Στις 4 Ιουλίου 2022 ανέλαβε προπονητής της Eθνικής ομάδας K-21 της Πολωνίας
Ως προπονητής
Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ
Cracovia
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουχ Χόζουφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦΚ Ύρντινγκεν 05 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Ζάμπζε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόγκον Στσέτσιν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίντζεφ Λοτζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Πολωνοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίντζεφ Λοτζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΛΚΣ Λοτζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίσλα Κρακοβίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Πιερ Αλεσίνσκι
Ο Πιερ Αλεσίνσκι (Pierre Alechinsky, γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου 1927) είναι Βέλγος καλλιτέχνης. Ζει και εργάζεται στη Γαλλία από το 1951. Το έργο του σχετίζεται με τον τασισμό, τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και τη λυρική αφαίρεση.
Βίος
Ο Αλεσίνσκι γεννήθηκε στο Σάαρμπεκ. Το 1944 φοίτησε στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Αρχιτεκτονικής και Διακοσμητικών Τεχνών της Λα Καμπρ των Βρυξελλών, όπου σπούδασε τεχνικές εικονογράφησης, εκτύπωση και φωτογραφία. Το 1945 ανακάλυψε το έργο των Ανρί Μισώ, Ζαν Ντυμπυφέ και ανέπτυξε φιλία με τον κριτικό τέχνης Ζακ Πουτμάν.
Καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Το 1949 συνεργάστηκε με τους Κριστιάν Ντοτρεμόν, Καρέλ Απέλ, Κονστάν, Γιαν Νιουβενχάις και Άσγκερ Γιορν για να σχηματίσουν την καλλιτεχνική ομάδα COBRA. Συμμετείχε τόσο στις εκθέσεις της COBRA και το 1951 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει χαρακτική στο Atelier 17 υπό την καθοδήγηση του Στάνλεϊ Γουίλιαμ Χέιτερ.
Το 1954 πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στο Παρίσι και άρχισε να ενδιαφέρεται για την κινεζική και την ιαπωνική καλλιγραφία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ήταν ανταποκριτής στο Παρίσι για το ιαπωνικό περιοδικό Bokubi (Η ομορφιά του μελανιού) που εξέδιδε ο Μορίτα Σιργιού της ομάδας Bokujinkai. Το 1955, ενθαρρυμένος από τον Χένρι Στορκ και τον Λουκ ντε Χόις, έφυγε για την Ιαπωνία με τη σύζυγό του. Διοργάνωσε την έκθεση Night, 1952 (Μουσείο Τέχνης Οχάρα, Κουρασίκι) και γύρισε μια ταινία.
Συνεργάστηκε με τον Γουαλάσε Τινγκ και συνέχισε να βρίσκεται κοντά στον Κριστιάν Ντοτρεμόν. Ανέπτυξε επίσης δεσμούς με τον Αντρέ Μπρετόν. Η διεθνής σταδιοδρομία του συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '70 και το 1983 έγινε καθηγητής ζωγραφικής στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι. Για τη θεατρική περίοδο 2018/2019 στην Κρατική Όπερα της Βιέννης ο Πιερ Αλεσίνσκι σχεδίασε τον πίνακα μεγάλης κλίμακας (176 τ.μ.) Loin d'ici στο πλαίσιο της εκθεσιακής σειράς Safety Curtain.
Βραβεία
Το 1994 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών και το 1995 ένα από τα σχέδιά του χρησιμοποιήθηκε σε γραμματόσημο των Βελγικών Ταχυδρομείων.
Συλλογές
Έργα του βρίσκονται στις συλλογές των Βασιλικών Μουσείων Καλών Τεχνών του Βελγίου, της Tate, του Μουσείου Λούντβιχ στην Κολωνία, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, του Κέντρου Τέχνης Γουόκερ στη Μινεάπολη, του Μουσείου Τέχνης του Νοτιοανατολικού Τέξας στο Μπομόντ του Τέξας, του Μουσείου Τέχνης Φορτ Λόντερντεϊλ, του Πανεπιστημίου Νόβα Σαουθίστερν στο Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα. Ο αστεροειδής της κύριας ζώνης 14832 Αλεσίνσκι ονομάστηκε προς τιμήν του τον Οκτώβριο του 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι Κατηγορία:Βέλγοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου Κατηγορία:Μοντέρνοι καλλιτέχνες
Κάρολος Ντηλ
Σπούδασε στην σχολή École Normale Supérieure στο Παρίσι και αργότερα δίδαξε Βυζαντινολογία στη Σορβόννη. Ήταν μέλος της Γαλλικής σχολής της Ρώμης (1881–1883) και της Αθήνας.
Στη Θεσσαλονίκη, η οδός Καρόλου Ντηλ (μεταξύ της Αριστοτέλους και Αγίας Σοφίας) πήρε το όνομά της από τον Γάλλο ιστορικό και βρίσκεται κοντά στον ναό της Αγίας Σοφίας τον οποίο ο ίδιος αναστήλωσε κατά τα έτη 1907-1909.
Έργα
Ο Ντηλ συνέγραψε πολλά βιβλία σχετικά με τη βυζαντινή τέχνη και ιστορία. Το πιο γνωστό είναι το Βυζάντιο: Ακμή και παρακμή.
Άλλα έργα του είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Γάλλοι βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Σχολής Αθηνών
Μαρία Χριστίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Βιογραφία
Η Μαρία Χριστίνα Καρολίνα Πία Καρμέλα Ιωσηφίνα Αντωνία Άννα Λουτγάρδη Σπεράντσα Λουκία Αικατερίνη Απολλωνία Καικιλία Αγαθή ήταν η δεύτερη κόρη του Αλφόνσου, Κόμη της Καζέρτα, και της Μαρίας Αντουανέττας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου, Κόμη του Τράπανι.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1900 τον Πέτρο Φερδινάνδο της Αυστρίας-Τοσκάνης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Οδυσσέας Νεγροπόντης
Βιογραφία
Αδερφός του ήταν ο Μενέλαος Νεγροπόντης. Είχε εγκατασταθεί στο Γκαλάτσι της Ρουμανίας. Αργότερα επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ενίσχυσε την Αρχαιολογική Εταιρεία κατά τα έτη 1877 - 1880.
Απεβίωσε το 1880.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Πέτρος Αναγνωστόπουλος
Ο Πέτρος Αναγνωστόπουλος ή Μπαρμπιτσιώτης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία του Μιστρά. Υπήρξε διακεκριμένος στρατιωτικός και πρόκριτος της επαρχίας του, διακρήθηκε για της θυσίες του στον αγώνα και πολέμησε σε πολλές μάχες. Βοήθησε πολύ για την σύσταση του στρατοπέδου των Βερβαίνων και στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στην μάχη κατά του Δράμαλη ήλθε                 στο Νταούλι του Αχλαδόκαμπου μαζί με τον Αντώνη Κουμουστιώτη και οι δυο τους μαζί έπιασαν το παλαιόκαστρο του Άργους κατά την θέληση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ο Μπαρμπιτσιώτης πήγε στα Μεγάλα Δερβένια και ακόμα πιο πέρα. Διακρίθηκε για την γενναιότητά του στους πολέμους στους οποίους βρέθηκε.
Ό Πέτρος Αναγνωστόπουλος ή Μπαρμπιτσιώτης συνέβαλλε πολύ αποφασιστικά στην ανταλλαγή των αιχμαλώτων και τεραστίων ηρώων, αγωνιστών, οπλαρχηγών και στρατηγών της επανάστασης του 1821 Γεωργίου Μαυρομιχάλη και Παναγιώτη Γιατράκου με τους πασάδες τους οποίους και είχανε συλλάβει οί έλληνες, κατά την μάχη               της πολιορκίας του Ναυπλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κλοντ Φοριέλ
Ο Κλοντ Σαρλ Φοριέλ, (Claude Charles Fauriel) (21 Οκτωβρίου 1772 – 15 Ιουλίου 1844) ήταν Γάλλος ακαδημαϊκός φιλόλογος, ιστορικός και κριτικός που η ακμή του συμπίπτει με την Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους πολέμους. Στην Ελλάδα είναι γνωστός κυρίως για τη σημαντική συλλογή δημοτικών τραγουδιών (μεταξύ των οποίων και κλέφτικα) που συγκέντρωσε και μετέφρασε.
Βιογραφία
Ο Κλοντ Φοριέλ γεννήθηκε στο Σαιντ-Ετιέν του Νομού του Λουάρ και, παρ' ότι ήταν ήταν γιος φτωχού ξυλουργού, δέχτηκε καλή εκπαίδευση στα Κολέγια του Σεν Φιλίπ Νερί στην Τουρνόν και τη Λυών. Βρέθηκε δύο φορές στο στρατό, στο Περπινιάν το 1793 και στη Μπριανσόν το 1796-1797, ως ιδιαίτερος γραμματέας του στρατηγού Joseph Servan de Gerbey (1741-1808). Όμως προτίμησε την πολιτική υπηρεσία και τη συντροφιά των φίλων και των βιβλίων του. Το 1794 επέστρεψε στο Σεντ-Ετιέν όπου, για μικρό μόνο διάστημα, υπηρέτησε κάποιο δημοτικό αξίωμα και από το 1797 έως το 1799 αφιερώθηκε στην εντατική μελέτη, ειδικά στην αρχαία και νεότερη λογοτεχνία και ιστορία της Ελλάδας και της Ιταλίας.
Κατά την επίσκεψή του στο Παρίσι, το 1799, τον σύστησαν στον Ζοζέφ Φουσέ, υπουργό της αστυνομίας, του οποίου έγινε γραμματέας. Αν και σταμάτησε να ασχολείται με τα καθήκοντα της υπηρεσίας του, προς ευχαρίστηση του Φουσέ, οι δυνάμεις του είχαν εξαντληθεί λόγω της μελέτης και αναγκάστηκε, το 1801, να ταξιδέψει για τρεις μήνες στο νότο. Η υγεία του ήταν, επίσης, ο λόγος που τελικά παραιτήθηκε τον επόμενο χρόνο, αν και οι πράξεις του είχαν κάποια σχέση με τους ενδοιασμούς του να υπηρετήσει άλλο τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, όταν ο τελευταίος αναγορεύτηκε ισόβιος ύπατος, κατά παράβαση των δημοκρατικών αρχών. Αυτοί οι ενδοιασμοί φαίνονται ολοκάθαρα στα αποσπάσματα των αυτοβιογραφικών ενθυμήσεών του που ανακάλυψε και εξέδωσε ο Λουντοβίκ Λαλάν το 1886 με τον τίτλο Οι τελευταίες μέρες της Υπατείας (Les Derniers Jours du Consulat). Οι ενθυμήσεις αυτές γράφτηκαν, το αργότερο, το 1804 και ήταν ανώνυμες. Όμως ο Λαλάν κατάφερε να τις συνδέσει με τον Φωριέλ, συγκρίνοντας τον γραφικό τους χαρακτήρα με αυτόν μιας επιστολής του 1803.
Μερικά άρθρα που δημοσίευσε ο Φοριέλ, στο περιοδικό Φιλοσοφική Δεκάτη (Decade philosophique) το 1800, σχετικά με ένα έργο της Άννας Μαρίας Ζερμέν ντε Σταλ-Χολστάιν (κόρη του οικονομολόγου Ζακ Νεκέρ και γνωστή ως Μαντάμ ντε Σταλ), έγιναν αφορμή να συνδεθεί μαζί της με βαθιά φιλία. Γύρω στο 1802 άρχισε η ερωτική του σχέση με τη Μαντάμ ντε Κοντορσέ, σχέση που κράτησε ως το θάνατό της (1822). Λέχθηκε ότι έδωσε όλη την ενεργητικότητά του στον έρωτα, τη φιλία και τη μάθηση. Το σαλόνι της Μαντάμ Κοντορσέ ήταν σημείο συνάθροισης των διαφωνούντων δημοκρατικών. Η Μαντάμ ντε Σταλ σύστησε τον Φωριέλ στον φιλολογικό κύκλο στο Auteuil, του οποίου κεντρική φυσιογνωμία ήταν ο αριστοκράτης φιλόσοφος Ντεστού ντε Τρασύ. Τα μέλη αυτού του κύκλου που ήταν στενότερα συνδεμένοι με τον Φοριέλ ήταν ο φυσιολόγος Pierre Jean George Cabanis (κουνιάδος της Μαντάμ ντε Κοντορσέ), ο Ιταλός ποιητής Αλεσάντρο Μαντσόνι, ο αρθρογράφος Μπενζαμέν Κονστάν και ο ιστορικός Φρανσουά Γκιζό. Αργότερα ο Τρασύ του σύστησε τον Αυγουστίνο Τιερρύ και ίσως τον δημοσιογράφο-ιστορικό Φρανσουά Μινιέ και τον μελλοντικό πρωθυπουργό και πρόεδρο Αντόλφ Τιερ (Θιέρσο).
Η επανάσταση του Ιουλίου 1830, η οποία έφερε τους φίλους του στην εξουσία, άνοιξε και στον Φοριέλ το δρόμο για σταδιοδρομία στην ανώτερη εκπαίδευση. Την ίδια χρονιά, στις 20 Οκτωβρίου διορίσθηκε από την επαναστατική κυβέρνηση καθηγητής ξένης λογοτεχνίας με αποκλειστική έδρα γι΄ αυτόν στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, απ΄ όπου και δίδαξε 11 μαθήματα περί ελληνικών και σερβικών δημοτικών τραγουδιών.
Η "Ιστορία της μεσημβρινής Γαλλίας υπό την κυριαρχία των Γερμανών κατακτητών" (4 τόμοι, 1836) ήταν το μόνο ολοκληρωμένο τμήμα μιας γενικότερης ιστορίας της νότιας Γαλλίας που είχε προγραμματίσει να εκδώσει. Το 1836 εκλέχτηκε μέλος της Ακαδημίας Επιγραφών και το 1837 δημοσίευσε (μαζί με μία εισαγωγή, τα συμπεράσματα της οποίας δεν είναι πια εντελώς αποδεκτά) μια μετάφραση ενός ποιήματος από την Προβηγκία για την Αλβιγενσιανή Σταυροφορία. Μετά το θάνατό του, η Μαίρη Κλαρκ (μετέπειτα Μαντάμ Μελ) δημοσίευσε το έργο του Ιστορία της Προβηγκιανής γραμματείας (Histoire de la littérature provençale'', 3 τόμοι, 1846)· πρόκειται για διαλέξεις που έδωσε ο Φοριέλ στα 1831-1832. Είχε σχηματίσει εκ των προτέρων μια κάπως ευφάνταστη θεωρία ότι η Προβηγκία ήταν ο λίκνος του γαλλικού μεσαιωνικού επικού άσματος (chanson de geste) και του κύκλου ιπποτικών μυθιστορημάτων για τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. Ωστόσο, ο Φοριέλ έδωσε σημαντική ώθηση στην έναρξη της επιστημονικής μελέτης των διαλέκτων της Παλαιάς Γαλλίας και της Προβηγκίας. το 1854 δημοσιεύτηκε το Dante et les engines de la langue et de la littérature italiennes (2 τόμοι).
Πέθανε ξαφνικά, στις 15 Ιουλίου 1844, στο σπίτι του στο Σεν Περ. Ο τάφος του βρίσκεται στο μεγάλο παρισινό νεκροταφείο του Περ-Λασέζ.
Δημοτικά τραγούδια της νεότερης Ελλάδας
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Φοριέλ, αν και δεν επισκέφθηκε ποτέ την Ελλάδα, ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε συγκροτημένη έκδοση νεοελληνικών δημοτικών τραγουδιών με τον τίτλο "Chants populaires de la Grèce moderne", στο Παρίσι σε δύο τόμους (1824 - 1825). Στον πρόλογο της συλλογής του, έχοντας υπόψη προεργασίες άλλων λογίων όπως του Γερμανού βαρόνου Χάξτχάουζεν, των Ελλήνων Μουστοξύδη, Μαυρομάτη, Σχινά κ.α., γράφει «η συλλογή που παρουσιάζω είναι η πρώτη που δημοσιεύεται, αυτό είναι μια εξαιρετική εύνοια της τύχης, που δεν επερίμενα». Κατά τον σύγχρονο Έλληνα λαογράφο Δημήτρη Λουκάτο, το φιλλεληνικό έργο του Φοριέλ βοήθησε πολύ τον επαναστατικό αγώνα των Ελλήνων, ίσως πολύ περισσότερο και από οποιαδήποτε υλική βοήθεια από το εξωτερικό.
Σημειώνεται ότι τη νεοελληνική γλώσσα τα ήθη και τα έθιμα, τη ζωή και την κατάσταση γενικότερα των Ελλήνων διδάχθηκε στο Παρίσι και σ΄ άλλα μέρη από παρεπιδημούντες Έλληνες σπουδαστές, εμπόρους και ναυτικούς. Τα δε τραγούδια της συλλογής του ο Φοριέλ τα συνέλεξε βασιζόμενος στις παρακάτω πηγές (όπως αναφέρει ο ίδιος στους προλόγους του): Εκτός των παραπάνω, η σύγχρονη κριτική θεωρεί πως, ως πρώτο πυρήνα της συλλογής του, ο Φοριέλ χρησιμοποίησε μέρος της ανέκδοτης ως τότε προεργασίας του Χάξτχάουζεν.
Από τις παραλλαγές κάθε τραγουδιού που έφταναν στον Φοριέλ, διάλεγε αυτή που θεωρούσε αισθητικά και γλωσσικά καλύτερη, ή συνδύαζε τμήματα από αυτές, αφού έπαιρνε τη γνώμη Ελλήνων λογίων της Διασποράς. Ο πρόλογος που έγραφε για κάθε τραγούδι περιείχε πληροφορίες από πρόσωπα ενημερωμένα. Για τα τραγούδια του Εικοσιένα, οι πληροφοριοδότες του είχαν γνωρίσει προσωπικά τους οπλαρχηγούς στους οποίους αυτά αναφέρονταν.
Σημειώσεις
Λίγο μετά τον θάνατό του η τότε εφημερίδα των Αθηνών "Ελπίς" στο φύλλο της 28ης Αυγούστου του 1844 συμπεριέλαβε ειδική νεκρολογία προς τιμή του Φοριέλ που πιθανός συντάκτης της φέρονταν ο Ν. Πίκκολος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί της λογοτεχνίας
Ζάγκαν
Η Ζάγκαν, ή Σάγκαν, είναι παραποτάμια πόλη της δυτικής Πολωνίας και παλαιότερα ομώνυμο Δουκάτο. Σήμερα αποτελεί πρωτεύουσα ομώνυμης διοικητικής περιοχής.
Βρίσκεται στη Κάτω Σιλεσία νότια της πόλης Ζιελόνα Γκόρα, παρά τις όχθες του ποταμού Μπομπρ και περίπου 160 χλμ. νότια του Βερολίνου. Στη πόλη αυτή υφίστανται πολλά εργοστάσια εριουργίας. Το όνομά της προέρχεται από παλαιότερη έννοια του "καμένου δάσους" πιθανώς ως προσδιορισμός του τόπου της ίδρυσή της. Το 1990 κατ΄ εκτίμηση αριθμούσε τους 26.000 κατοίκους. Στην απογραφή του 2010 φέρεται με μικρή αύξηση περίπου τους 26.500 κατοίκους.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στη διάρκεια του Β' Π.Π. και συγκεκριμένα όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στη Πολωνία στη πόλη αυτή δημιουργήθηκε στρατόπεδο συγκέντρωσης αιχμαλώτων πολέμου με περίπου τους 300.000 έγκλειστους, ενώ πλησίον αυτού δημιουργήθηκε και έτερο ειδικά για αιχμαλώτους πιλότους, απ΄ όπου και σημειώθηκε τα ξημερώματα της 25ης Μαρτίου του 1944 (ημέρα Σάββατο) η μεγαλύτερη στον πόλεμο απόδραση κρατουμένων, διανοίγοντας υπόγεια σήραγγα σε βάθος 9 μ. και μήκους περίπου 100 μ.. Στην απόδραση εκείνη από τους 200 - 600 που εργάστηκαν γι΄ αυτή τελικά δραπέτευσαν 80 εκ των οποίων 73 συνελήφθησαν και εξ αυτών οι 50 θανατώθηκαν με προσωπική εντολή του Χίτλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Θεόδωρος Γρηγοριάδης
Ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης (Παλαιοχώρι Καβάλας, 1956) είναι Έλληνας συγγραφέας. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της επιτροπής του Athens Prize for Literature του περιοδικού "(δε)κατα".
Βιογραφικό
Το μυθιστόρημα "Ζωή μεθόρια" (2015) κέρδισε το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2016. Η "Καινούργια πόλη" (2017) συμπληρώνει μαζί με την "Ζωή μεθόρια" και το "Παρτάλι (2001) την τριλογία του Παρταλιού.
Παρουσίασε 16 εκπομπές λογοτεχνίας "Ο λόγος της γραφής" στο Κανάλι της Βουλής (2016) με σκηνοθέτη τον Μιχάλη Αναστασίου.
Το αφήγημα "Το τραγούδι του πατέρα" (2019) βραβεύτηκε με το βραβείο ΝΙΚΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ του περιοδικού Ο αναγνώστης.
Μεταφρασμένα
«Τα κορμιά πάλευαν με ορμή πάνω στο πατημένο χορτάρι του γηπέδου, άρπαζαν ο ένας την σάρκα του άλλου, ορμούσαν ο ένας πάνω στο άλλο, έχωναν τις φαρδιές παλάμες τους όπου μπορούσαν για να ρίξουν ανάσκελα τον αντίπαλο». «Ο παλαιστής και ο δερβίσης»
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αντώνιος Κουμουστιώτης
Ο Αντώνιος Κουμουστιώτης ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Κουμούστα της επαρχίας του Μυστρά. Ήταν διακεκριμένος πολεμιστής. Τον έστειλε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μαζί με άλλους να πιάσουν το Παλαιόκαστρο του Άργους από το Νταούλι του Αχλαδόκαμπου κατά την διάρκεια των αγώνων εναντίον του Δράμαλη. Στο φρούριο αυτό ο Κουμουστιώτης έκανε πολλές ανδραγαθίες, όπως επίσης και στο στην μάχη στο Κουτσοπόδι που έγινε με το ιππικό του Δράμαλη. Γενικά, όπου και αν πολέμησε διακρίθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1878-1973)
Η Μαρία ντι Γκράτσια, (ιταλ. Maria di Grazia di Borbone delle Due Sicilie, 12 Αυγούστου 1878 - 20 Ιουνίου 1973) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του κόμη της Καζέρτα και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
Γεώργιος Νικολαΐδης (λόγιος)
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1820. Η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Σπούδασε νομικά στην Πίζα. Στη Φλωρεντία ασχολήθηκε με αρχαιολογικές μελέτες. Ήταν Β' αντιπρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας και πήρε μέρος στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ολυμπία, Ακρόπολη και αλλού. Πήρε ενεργό μέλος στην Επανάσταση της Κρήτης. Μελέτησε την στρατηγική και την τοπογραφία της Ιλιάδας και δημοσίευσε πραγματεία περί αυτού στα γαλλικά.
Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1878-1973)
Βιογραφία
Η Μαρία ντέλλε Γκράτσιε Πία Κιάρα Άννα Θηρεσία Ισαβέλλα Λουτγάρδη Απολλωνία Αγαθή Καικιλία Φιλομένα Αντωνία Λουκία Χριστίνα Αικατερίνη ήταν η τρίτη κόρη του Αλφόνσου, κόμη της Καζέρτα, και της Μαρίας Αντουανέτας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου, κόμη του Τράπανι.
Γεώργιος Νικολαΐδης (λόγιος)
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1907.
Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1878-1973)
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Τεκές Οσμάν Μπαμπά
Ο Τεκές Οσμάν Μπαμπά υπήρξε χώρος συνάθροισης δερβίσηδων (του τάγματος των Μπεκτασήδων) στην περιοχή του σημερινού χωριού Τεκέτου, στη Βουλγαρία. Σήμερα σώζεται ο τουρμπές (οθωμανικό ταφικό μνημείο) του Οσμάν Μπαμπά, ο οποίος χρονολογείται από το 1505-1507.
Ιστορία
Σύμφωνα με τις περιγραφές του Οθωμανού περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή ο τεκές αυτός ήταν ένας από τους ομορφότερους. Όμως η περιγραφή αυτή έχει χαρακτηριστεί υπερβολική από σύγχρονους μελετητές. Ο Τσελεμπή αναφέρει ότι ο Οσμάν Μπαμπά ήταν δερβίσης από το τάγμα των Μπεκτασήδων, ο οποίος έφτασε στα Βαλκάνια τον 14ο αιώνα, με τους πρώτους στρατούς των Οθωμανών. Ο Οσμάν Μπαμπά άρχισε να διαδίδει τη θρησκεία του στην Ευρώπη και έφτασε μέχρι και τη σημερινή Δανία, ενώ βρέθηκε στην Αδριανούπολη κατά την άλωσή της από τους Οθωμανούς του 1369. Σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στον τουρμπέ, ο Οσμάν Μπαμπά γεννήθηκε το 1389 και πέθανε το 1478/9. Γενικά ο Οσμάν Μπαμπά θεωρείται από τους κυριότερους αγίους στη θρησκευτική κοινότητα του Αλεβισμού.
Λαογραφία
Μέσα στο δάσος και πάνω σε ένα λόφο, έξω από τον χώρο του τεκέ, υπάρχει ένας βράχος. Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, ο Οσμάν Μπαμπά θα γιατρέψει όποιον ξαπλώσει εκεί. Επίσης, οι πιστοί ξηλώνουν ένα κομμάτι από το ρούχο τους και το δένουν σε δένδρο.
Παραπομπές
Οσμαν Μπαμπα Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική
Ιωάννης Καψάμπελης
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τα Ολυμποχώρια της επαρχίας του Μιστρά. Έγινε γνωστός για την παλικαριά του και τον ενθουσιασμό του. Βρέθηκε παντού και πολέμησε ανδρειότατα.
Μελανός Οβελίσκος του Σαλμανεσέρ Γ'
Ο μελανός Οβελίσκος του Σαλμανεσέρ Γ΄ είναι αρχαιολογικό εύρημα που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο.
Ανακαλύφθηκε στο Νιμρούντ στο σημερινό νότιο Ιράκ. Η επιγραφή του μνημονεύει τις πράξεις του αυτοκράτορα Σαλμανεσέρ Γ' που κυβέρνησε μεταξύ 858-824 π.Χ. Είναι ο πιο άρτια διατηρημένος οβελίσκος, και το αρχαιότερο τεκμήριο που εικονίζει Ισραηλίτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μελανος Σαλμανεσερ Γ Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Ουρ
The Inner Sanctum
The Inner Sanctum είναι ο τίτλος του 17ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer".
Αυτή ήταν η πρώτη ηχογράφηση σε στούντιο, την οποία έκανε ο ντράμερ Νάιτζελ Γκλόκλερ με τους Saxon, από το "Unleash the Beast" του 1997. Ο δίσκος έλαβε μέτριες κριτικές, αλλά συνέχισε την άνοδο των πωλήσεων του συγκροτήματος, κάτι το οποίο είχε ξεκινήσει με το δίσκο "Lionheart", το 2004.
Στο τραγούδι "I've Got to Rock (to Stay Alive)", συμμετείχε ο Lemmy των Motörhead, ο Angry Anderson των Rose Tattoo και ο Άντι Ντέρις των Helloween.
Θέσεις τσαρτ
The Inner Sanctum (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Μαρτίου 2007
Τα μέλη των Saxon
Το The Inner Sanctum ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Εθνική Γαλλίας Β (ποδόσφαιρο ανδρών)
Δημοφηλία και χρήση
Η ομάδα λειτουργεί περιστασιακά ως ομάδα τροφοδότης για την Εθνική Γαλλίας (ποδόσφαιρο ανδρών), ώστε να δώσει την ευκαιρία στους ποδοσφαιριστές της Εθνικής Γαλλίας U21 ή λιγότερο έμπειρους ποδοσφαιριστές να παίξουν για την εθνική ομάδα χωρίς να έχουν πλήρη συμμετοχή. Η ομάδα δίνει παιχνίδια πριν τα Παγκόσμια Κύπελλα ή άλλα τουρνουά ώστε να δώσει την ευκαιρία σε ποδοσφαιριστές δεύτερης επιλογής, τραυματίες ή πιθανές επιλογές να αγωνιστούν σε ένα ολόκληρο αγώνα ή να διατηρήσουν τα επίπεδο ετοιμότητας τους ή να κερδίσουν μία θέση στην πρώτη ομάδα.
Πρώην ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές με έντονα γράμματα συμμετείχαν και στην πρώτη ομάδα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Γαλλίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες Β ποδοσφαίρου Ευρώπης
Λουί Μαλ
Το έργο του «Le Monde du Silence» (1956) κέρδισε το «Χρυσό Φοίνικα» στις Κάννες, ενώ επιπλέον βραβεύτηκε ως καλύτερο ντοκιμαντέρ του 1957. Ο Μαλ έχει επίσης τιμηθεί αρκετές φορές με το βραβείο του «Χρυσού Λέοντα». Εργάσθηκε τόσο για το Γαλλικό κινηματογράφο αλλά και στο Χόλιγουντ. Το 1968 επισκέφτηκε την Ινδία όπου έκανε μια σειρά από ντοκιμαντέρ για τον κινηματογράφο αλλά και για το δίκτυο BBC, τα οποία θεωρούσε ως τα καλύτερα της ζωής του. Τα πιο γνωστά του δημιουργήματα είναι οι ταινίες «Ascenseur pour l’echafaund» (1958), «Lacombe, Lucien» (1974), «Atlantic City» (1980), «My Dinner with Andre» (1981) και «Au revoir les enfants» (1987).
Ο Μαλ τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε με την ηθοποιό Κάντις Μπέργκεν που είχε νυμφευθεί το 1980 και με την οποία απέκτησαν μία κόρη. Προηγούμενα (1965 – 1967) είχε κάνει έναν ακόμη γάμο με τη Γαλλίδα ηθοποιό και συγγραφέα Anne-Marie Deschodt. Ο Μαλ απέκτησε δύο ακόμη τέκνα, εκτός γάμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γιώργος Παπαγεωργίου (βουλευτής Άρτας)
Ο '''Γιώργος Ι. Παπαγεωργίου''' ήταν Έλληνας Ιατρός και Πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1950 στην Άρτα. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Άρτας με τη Νέα Δημοκρατία το 1989, το 1990, το 2004 και το 2007 και διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με αρμοδιότητα την Υγεία, από το 2007 ως το 2009, στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.
Λεοζίνιο
Ο Λεάντρο Σάλες ντε Σαντάνα, ευρέως γνωστός ως Λεοζίνιο (γεννημένος στις 12 Δεκεμβρίου 1985 στο Σάο Λουίς), είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος.
Γιώργος Παπαγεωργίου (βουλευτής Άρτας)
Χειρουργός Οφθαλμίατρος και κάτοχος Διδακτορικού Διπλώματος. Απέκτησε μία κόρη, την Ιωάννα - Ζωή.
Το 1980 εγκαταστάθηκε στην Άρτα ως Διευθυντής της Οφθαλμολογικής Κλινικής του τοπικού Νοσοκομείου. Εξάσκησε επί σειρά ετών το ιατρικό επάγγελμα, δραστηριότητα την οποία διέκοψε σχεδόν οριστικά όταν εξελέγη Βουλευτής.
Λεοζίνιο
Σταδιοδρομία
Το 2007, μετακινήθηκε στον πρωταθλητή Ολυμπιακό, όπου απέτυχε να κάνει έστω μια εμφάνιση για την ομάδα και κυρίως δινόταν ως δανεικός σε συλλόγους. Από τότε έχει παίξει για επτά διαφορετικούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων η γερμανική Μπράουνσβαϊγκ, οι ελληνικοί ΟΦΗ, Απόλλων Πόντου, Πανσερραϊκός, Καλλονή, Ηρακλής και η τουρκική Ντενίζλισπορ.
Γιώργος Παπαγεωργίου (βουλευτής Άρτας)
Το 1982 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αρταίων, συγκεντρώνοντας το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων.
Λεοζίνιο
Σταδιοδρομία
Στις 27 Μαΐου 2017, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ΑΕΛ. Στις 26 Νοεμβρίου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα, στην εκτός έδρας ήττα με 3-1 από τον Παναιτωλικό. Στις 21 Δεκεμβρίου 2017, σκόραρε το τελευταίο γκολ στην εντός έδρας νίκη με 3-0 εναντίον της Ξάνθης, για το πρώτο σκέλος της φάσης των 16 του κυπέλλου 2017-18.
Γιώργος Παπαγεωργίου (βουλευτής Άρτας)
Το Νοέμβριο του 2004 εξελέγη υπεύθυνος του τομέα Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Νέας Δημοκρατίας.
Λεοζίνιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντενίζλισπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλουμπ ντο Ρεσίφε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Χανίων-Κισσαμικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Τουρκίας
Γιώργος Παπαγεωργίου (βουλευτής Άρτας)
Διετέλεσε Πρόεδρος του αθλητικού συλλόγου ΓΑΣ Αναγέννηση Άρτας και συμμετείχε σε Διοικητικά Συμβούλια πολλών Σωματείων, Συλλόγων και Εταιρειών (Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, ΕΙΝΑΠ, Ιατρικός Σύλλογος Άρτας, Ιατρική Εταιρεία Άρτας, Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία, Ένωση Αποδήμων Τζουμερκιωτών κ.α.).
Απεβίωσε στις 14 Μαΐου 2017.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Άρτας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Εσκλαρμόντ της Φουά
Η Εσκλαρμόντ, γαλλ.: Esclarmonde de Foix, οξιτανικά: Esclarmonda de Fois, (τέλος 12ου αι. - αρχές 13ου αι.) από τον Οίκο του Φουά, ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα, που συνδέθηκε με το κίνημα των Καθαρών στην Οξιτανία του 13ου αι. (στον νότο της σύγχρονης Γαλλίας).
Το βιογραφικό της είναι δύσκολο να τεκμηριωθεί, αφού αρκετές αρχόντισσες στην ίδια περιοχή είχαν ταυτόχρονα το ίδιο μικρό όνομα. Το όνομα Esclarmonde σημαίνει «διαύγεια του κόσμου» στην οξιτανική γλώσσα.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ρογήρου-Βερνάρδου Α΄ κόμη της Φουά, και της Καικιλίας των Tρανκαβέλ, κόρης του Ραϋμόνδου Α΄ Τρανκαβέλ. Ο Ραϋμόνδος-Ρογήρος κόμης του Φουά ήταν αδελφός της.
Πνευματική ζωή
Έλαβε το μυστήριο των Καθαρών, το consolamentum (παρηγορία), επειδή έγινε Τέλεια Καθαρή από τον επίσκοπο Καθαρών Γκυλαμπέρ ντε Κάστρ το 1204 στο Φανζώ μαζί με άλλες τρεις γυναίκες υψηλού βαθμού, την Ωντ ντε Φανζώ, τη Φαι ντε Ντυρφόρκαι τη Ραϋμόντ ντε Σαιν-Ζερμαίν. Η τελετή διεξήχθη παρουσία του αδελφού της, Ραϋμόνδου-Ρογήρου του Φουά.
Εγκαταστάθηκε στο Παμιέ και πιθανότατα συμμετείχε σε μία πρωτοβουλία για την ανοικοδόμηση του φρουρίου του κάστρου του Μονσεγκύρ. Συμμετείχε στη Διάσκεψη των Παμιέ του 1207, που ακολούθησε τη Διάσκεψη του Μόντρεαλ του προηγούμενου έτους. Ήταν η τελευταία συζήτηση μεταξύ των Καθαρών και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που εκπροσωπήθηκε από τον Ντομινίκ Γκουζμάν, ιδρυτή του τάγματος των Δομινικανών και αργότερα γνωστό ως Άγιο Δομίνικο, και τον Ντιέγκο ντε Ασέμπo, τον επίσκοπο της Όσμα.
Το επόμενο έτος, το 1208, ο πάπας Ιννοκέντιος Γ' ξεκίνησε τη σταυροφορία των Αλβιγινών εναντίον των Καθαρών, μετά τη δολοφονία του εκπροσώπου του Πιερ ντε Καστελνώ.
Οικογένεια
Το 1175 παντρεύτηκε τον Ιορδάνη Γ΄ κύριο του Λ'Ιλ-Ζουρνταίν. Είχαν:
Υστεροφημία
Την Εσκλαρμόντ θυμούται διαφορετικά, διαφορετικές ομάδες στη Γαλλία. Για τους Καθολικούς διέδωσε την αίρεση στη χώρα και ανάγκασε τους ανθρώπους να υιοθετήσουν τους κανόνες των Καθαρών. Για άλλους έμεινε στη μνήμη για τη δημιουργία σχολείων και νοσοκομείων στην περιοχή, κερδίζοντας το παρωνύμιο "Εσκλαρμόντ η Μεγάλη".
Η σημασία της έννοιας του ονόματός της, δηλαδή "διαύγεια του κόσμου", διερευνάται σε πολλά μεσαιωνικά επικά ποιήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός που αναφέρεται ως "Esclaramonde", του Μπερτράν ντε Μπορν και στο " Πάρζιβαλ " του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ.
Στη μνήμη της, το 1978, το Πανεπιστήμιο του Γουίνιπεγκ στον Καναδά δημιούργησε την υποτροφία Esclarmonde de Foix Memorial Travel.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Νήσος Σόμερσετ
Η νήσος Σόμερσετ (αγγλικά:Somerset Island) είναι ένα ακατοίκητο νησί στο Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος, το οποίο ανήκει στο καναδικό έδαφος Νούναβουτ. Με έκταση 24.786 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το 12ο μεγαλύτερο νησί του Καναδά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Καναδά κατηγορία:Νούναβουτ
Αναγνώστης Κομαντάρος
Ο στρατηγός Αναγνώστης Κουμαντάρος ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την Βαμβακού της επαρχίας του Μιστρά. Υπηρέτησε την πατρίδα με άδολη προθυμία. Υπήρξε και πολιορκητής της Τριπολιτσάς και πήρε μέρος και στις μάχες εναντίον του Δράμαλη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Battle Chess
Το Battle Chess είναι παιχνίδι υπολογιστή για σκάκι με κινούμενα τρισδιάστατα γραφικά. Αρχικά αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Interplay Entertainment για την Amiga το 1988 και στη συνέχεια σε πολλά άλλα συστήματα, όπως τα 3DO Interactive Multiplayer, Acorn Archimedes, Amiga CD32, Amiga CDTV, Apple IIGS, Apple IIe, Atari ST, Commodore 64, MS-DOS, FM Towns, NES, Mac OS, NEC PC-9801, X68000 και Microsoft Windows. Το 1991, το Battle Chess Enhanced κυκλοφόρησε από την Interplay για υπολογιστή, με βελτιωμένα γραφικά VGA και ένα συμφωνικό μουσικό θέμα που έπαιζε από το CD-ROM.
Το Battle Chess ήταν αναγνωρισμένο και επιτυχημένο εμπορικά, με αποτέλεσμα δύο επίσημες συνέχειες, καθώς και πολλά εμπνευσμένα παιχνίδια. Το remake του, Battle Chess: Game of Kings, κυκλοφόρησε στο Steam στις 11 Δεκεμβρίου 2015.
Παιχνίδι
Το Battle Chess ακολουθεί τους ίδιους κανόνες με το παραδοσιακό σκάκι, με τα κομμάτια να μετακινούνται με οπτικά κινούμενο τρόπο και να παίζονται μάχες, έτσι ώστε το κομμάτι να νικήσει τον στόχο του. Επιπλέον, όταν γίνεται ματ, το κομμάτι που κάνει το ματ μάχεται και νικά τον βασιλιά. Δεδομένου ότι υπάρχουν έξι τύποι κομματιών για κάθε χρώμα και ένας βασιλιάς δεν μπορεί να συλλάβει έναν βασιλιά, υπάρχουν συνολικά 35 διαφορετικά κινούμενα σχέδια μάχης. Ο πύργος, για παράδειγμα, μετατρέπεται σε γκόλεμ και σκοτώνει ένα πιόνι σπάζοντας το κεφάλι του και ο πύργος σκοτώνει τη βασίλισσα τρώγοντάς την. Υπάρχουν μερικά αφιερώματα στην ποπ κουλτούρα. Το κινούμενο σχέδιο ιππότης εναντίον ιππότη αναφέρεται στον αγώνα μαύρου ιππότη στο Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης, και ο βασιλιάς εναντίον αξιωματικού είναι η σύντομη μάχη μεταξύ του Ιντιάνα Τζόουνς και ενός ξιφομάχου στο Raiders of the Lost Ark.
Το παιχνίδι μπορεί επίσης να παιχτεί σε 2D έκδοση χωρίς κινούμενα σχέδια, και η έκδοση Amiga CDTV διαθέτει μια πλήρως φωνητική εισαγωγή που περιγράφει τις κινήσεις των κομματιών προς όφελος των αρχάριων. Ψηφιακός ήχος χρησιμοποιείται στην έκδοση DOS για όλα τα ηχητικά εφέ μάχης και παίζεται μέσω του ηχείου του υπολογιστή, χωρίς την ανάγκη κάρτας ήχου, χρησιμοποιώντας μια τεχνική παρόμοια με το RealSound.
Το Battle Chess μπορεί να παιχτεί εναντίον ενός ανθρώπινου αντιπάλου (μέσω hotseat, null modem ή μέσω ενός τοπικού δικτύου σε ορισμένες θύρες) ή ενάντια στην τεχνητή νοημοσύνη του υπολογιστή (AI). Το παιχνίδι διαθέτει μια βιβλιοθήκη ανοιγμάτων με πάνω από 30.000 κινήσεις (οι οποίες δεν ήταν διαθέσιμες για τις εκδόσεις Commodore 64 και Apple II).
Ανάπτυξη
Το Battle Chess ήταν ο πρώτος τίτλος που αναπτύχθηκε και δημοσίευσε η ίδια η Interplay Entertainment αφού τερμάτισε τη σχέση τους με την Electronic Arts, εκτός από τον Neuromancer. Το παιχνίδι εμφανίστηκε στην ταινία του 1992 Knight Moves σχετικά με έναν γκρανμαίτρ σκακιού που κατηγορείται για πολλές δολοφονίες. Ο παραγωγός του Battle Chess και ιδρυτής της Interplay, Brian Fargo, εξέφρασε την αγάπη του για το παιχνίδι σε μια συνέντευξη του 2006, αν και πρόσθεσε ότι δεν πίστευε ότι θα υπήρχε μεγάλο κοινό σήμερα.
Μια αποκρυφική ιστορία της εξέλιξης ήταν η εφεύρεση του "The Duck" (ένα παράδειγμα του νόμου περί τετριμμένων του Πάρκινσον): Οι παραγωγοί του παιχνιδιού ήταν γνωστό ότι απαιτούσαν αλλαγές στο παιχνίδι, πιθανώς για να αφήσουν το σημάδι τους στο τελικό προϊόν. Για το σκοπό αυτό, ένας ανιμέιτορ πρόσθεσε μια μικρή πάπια γύρω από το κομμάτι της βασίλισσας, αλλά εξασφάλισε ότι το sprite θα μπορούσε εύκολα να αφαιρεθεί. Όταν έγινε η επίδειξη, οι παραγωγοί, προβλέψιμα, αποδέχτηκαν τα πάντα, αλλά ζήτησαν να αφαιρεθεί η πάπια.
Αποδοχή
Το Battle Chess πούλησε 250.000 αντίτυπα μέχρι τον Φεβρουάριο του 1993.
Η έκδοση Amiga έλαβε ευνοϊκές κριτικές από τα περιοδικά λόγω των κωμικών ακολουθιών μάχης που ήταν προηγμένες (για την ώρα) όσον αφορά τα γραφικά, τα κινούμενα σχέδια και τον ήχο. Το γερμανικό περιοδικό παιχνιδιών ASM, ωστόσο, επέκρινε το αδύναμο AI για σκάκι. Σε μια ανασκόπηση της έκδοσης 3DO, ο Mike Weigand της Electronic Gaming Monthly δήλωσε: «Εάν είστε οπαδός του σκακιού, τότε ίσως θελήσετε να δείτε αυτόν τον τίτλο.»
Το 1994, το Computer Gaming World είπε για το remake, το Battle Chess Enhanced, ότι «Καλύτερα γραφικά, πιο ομαλές κινούμενες εικόνες και ένας πολύ ισχυρότερος αλγόριθμος σκακιού από τα προηγούμενα σε δισκέτες κάνουν την έκδοση CD καλή αγορά».
Η Interplay κέρδισε το "Καλύτερο Επίτευγμα Γραφικών σε ένα Προϊόν Χωρίς Γραφικά" από το Software Publishers Association (αργότερα μετονομάστηκε σε Software and Information Industry Association) για το Battle Chess. Το 1994, το Computer Gaming World το πρόσθεσε στο Hall of Fame του περιοδικού, τιμώντας αυτά τα παιχνίδια που έχουν βαθμολογηθεί με την πάροδο του χρόνου από τους αναγνώστες, χαρακτηρίζοντας το Battle Chess ως "προϊόν βιτρίνας για το πρώτο επίπεδο προτύπων πολυμέσων". Το 1996 το περιοδικό το κατέταξε ως το 106ο καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών για τις «αστείες, περίτεχνες κινούμενες ακολουθίες και τα εντυπωσιακά ειδικά εφέ».
Συνέχειες
Μια συνέχεια με τίτλο Battle Chess II: Chinese Chess κυκλοφόρησε το 1991, με βάση το σιάνγκτσι, γνωστό ως «κινεζικό σκάκι». Το επόμενο έτος Battle Chess 4000 παρωδίασε ταινίες επιστημονικής φαντασίας και τηλεοπτικές σειρές (όπως μια ακολουθία μάχης που περιλαμβάνει τον μονόλιθο από το 2001: A Space Odyssey ) και χρησιμοποίησε κινούμενα σχέδια πηλού παρόμοια με το ClayFighter.
Στις 28 Δεκεμβρίου 2015, ο Brian Fargo αποκάλυψε ότι είχε αρχίσει να εργάζεται σε μια δεύτερη συνέχεια του παιχνιδιού με τίτλο Battle Chess 3 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, αλλά το παιχνίδι ακυρώθηκε. Κυκλοφόρησε επίσης ένα βίντεο του πρωτοτύπου του παιχνιδιού.
Εμπνευσμένα παιχνίδια
Το Battle Chess ενέπνευσε επίσης έναν αριθμό κλώνων βιντεοπαιχνιδιών, όπως το Star Wars Chess, Terminator 2: Judgment Day - Chess Wars, και το National Lampoon's Chess Maniac 5 Billion and 1. Ένας άλλος κλώνος, το War Chess κυκλοφόρησε από την XS Games για το PlayStation 2 το 2005, και αργότερα μεταφέρθηκε στον υπολογιστή από την Big Fish Games και κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο.
Ένα παρόμοιο παιχνίδι, με τίτλο Battle vs. Chess, αναπτύχθηκε από την TopWare Interactive για "σχεδόν κάθε πλατφόρμα". Ωστόσο, η Interplay υπέβαλε και κέρδισε περιοριστικά μέτρα για παραβίαση εμπορικών σημάτων το 2010 και η TopWare αποτράπηκε από το να κυκλοφορήσει το Battle vs Chess στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Επαρχιακό Δικαστήριο της Καλιφόρνια προχώρησε σε συνεδρίαση, και δεδομένου ότι μετά από δύο χρόνια δικαστικών διαφορών η TopWare Interactive απέλυσε τον δικηγόρο της, με αποτέλεσμα η Interplay να κερδίσει την υπόθεση από προεπιλογή. Η Topware κυκλοφόρησε ξανά το παιχνίδι με τον τίτλο Check vs. Mate, αλλά μόνο σε τρεις μεγάλες πλατφόρμες υπολογιστών και καμία από τις πλατφόρμες έβδομης γενιάς για τις οποίες ήταν διαθέσιμη στην Ευρώπη.
Remake
Ένα remake 3D για Windows, το Battle Chess: Game of Kings κυκλοφόρησε από την Interplay στο Steam το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Interplay Entertainment Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια FM Towns Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Apple IIGS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 3DO Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1988
Χριστοφόρος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Χριστοφόρος Β΄ διετέλεσε Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κατά τα έτη 1939-1966.
Ο κατά κόσμον Χαράλαμπος Δανιηλίδης γεννήθηκε στη Μάδυτο της Ανατολικής Θράκης στις 17 Ιανουαρίου 1876. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Ιεροσολύμων το 1900. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1899. Στις 3 Αυγούστου 1908 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Αξώμης. Στις 30 Νοεμβρίου 1914 εξελέγη Μητροπολίτης Λεοντοπόλεως. Στις 21 Ιουνίου 1939 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
thumb|250px|left|Ο πατριάρχης Χριστόφορος Β' Κατά τη διάρκεια της θητείας του συγκρούστηκε σφόδρα με τις ελληνικές κοινότητας της Αιγύπτου επιχειρώντας να αυξήσει την επιρροή του, γεγονός που οδήγησε στην δυναμική αντίδραση αυτών. Στο πλαίσιο αυτό ο Πατριάρχης Χριστόφορος ήγειρε αξιώσεις σε ακίνητα της ελληνικής κοινότητας, ίδρυσε νέα ιδιωτικά σχολεία υπό τη διεύθυνσή του και απαγόρευσε την τέλεση λειτουργιών στους ναίσκους των ιδιωτικών σχολείων. Λόγω της κακής διαχείρισης των οικονομικών του Πατριαρχείου συγκροτήθηκε η Πατριαρχική Οικονομική Επιτροπή (Π.Ο.Ε), η οποία ανέλαβε την οικονομική εξυγίανση του Πατριαρχείου που είχε ως συνέπεια το κλείσιμο των πατριαρχικών σχολών.
Στελέχωσε την Εκκλησία με ικανούς Αιγυπτιώτες κληρικούς, ενδιαφερθείς ιδιαιτέρως για την πνευματική τους κατάρτιση. Κατά την Πατριαρχία του ιδρύθηκαν οι Μητροπόλεις Ειρηνουπόλεως (Τανζανία), Κεντρώας Αφρικής (Κογκό) και Άκκρας (Καμερούν).
Στις 16 Νοεμβρίου 1966 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Πέθανε στις 23 Ιουλίου 1967.
Μπρυνισέντε της Φουά
Η Μπρουνισέντε, γαλλ.: Brunissende of Foix, (απεβ. τον Σεπτέμβριο του 1324) από τον Οίκο του Φουά έγινε κόμισσα του Περιγκόρ από τον γάμο της με τον Ηλία Ζ'. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, η Μπρουνισέντε είχε επιρροή στην πολιτική του νεοσύστατου παπισμού της Αβινιόν λόγω της στενής σχέσης της με τον πάπα Κλήμη Ε'. Αυτή η διευθέτηση υποτίθεται ότι επέτρεψε στην Μπρουνισέντε να εξασφαλίσει μία σταδιοδρομία στον κλήρο για τον γιο της, Ελιέ, ο οποίος θα συνέχιζε να έχει μια σημαντική καριέρα ως καρδινάλιος.
Ο γάμος της
Η Μπρουνισέντε παντρεύτηκε τον Ηλία Ζ΄ του Περιγκόρ το 1298. Για τον Ηλία αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του λόγω του θανάτου της πρώτης του συζύγου, της Φιλίππας, το 1286. Η οικογένεια της Μπρουνισέντε της παρείχε μία προίκα 6.000 λιβρών. Αυτή και ο Ηλίας είχαν πολλά παιδιά, τον Ελιέ, τον Aρσαμπώ και τον Ρογήρο-Βερνάρδο. Ανάμεσα στις κόρες της ήταν η Ροζεμπούργκ και η Aγνή.