cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεγάλο Λιβάδι Λέρου
Το Μεγάλο Λιβάδι ή Μεγάλο Λιάδι είναι βραχονησίδα στα Δωδεκάνησα, η οποία βρίσκεται δυτικά της Λέρου, δυτικά της Καλύμνου και ανατολικά της Αμοργού, κοντά στη νησίδα Κίναρος. Μαζί με τη νοτιότερη και μικρότερη βραχονησίδα Μικρό Λιβάδι ή Μικρό Λιάδι ή Πλάκα αναφέρονται ως Λιάδια. Έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae) και Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 .Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Λέρου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Λάζαρος Μοναχός
Ο Λάζαρος ήταν λόγιος ιερομόναχος του 15ου αιώνα. Έγραψε επιστολή κατά Λατίνων προς τον Μητροπολίτη Λαρίσης, την οποία δημοσίευσε ο Σιμωνίδης στο Λονδίνο το 1858. Αντίγραφο της επιστολής του σώζεται και στην βιβλιοθήκη των Παρισίων.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Νάθαν
Ο προφήτης Νάθαν ήταν προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης.
Η εξομολόγηση του Δαβίδ
Όταν ο Δαβίδ πήρε την χήρα του Ουρία Βηρσαβεέ, επειδή ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο του Ουρία, ο Γιαχβέ έστειλε τον Νάθαν στον Δαβίδ, που του είπε για έναν πλούσιο και ένα φτωχό που είχε μόνο το αρνάκι του. Ο πλούσιος, για να μην σφάξει κανένα από τα ζώα του, σκότωσε το αρνάκι του φτωχού και το έδωσε στον απροσδόκητο επισκέπτη του για να το φάει.
Μα ποιος θα το έκανε αυτό ρώτησε ο Δαβίδ. Εσύ είπε ο Νάθαν.''Άκου το μήνυμα που σου στέλνει ο Θεός. '''Σου έχω δώσει τα πάντα. Σε επέλεξα να γίνεις βασιλιάς του Ισραήλ, σου έδωσα γυναίκες και γη. Ήταν αρκετά'''. Όμως τώρα που φέρθηκες τόσο βίαια στον Ουρία, η βία δεν θα φύγει ποτέ από την οικογένειά σου''.
Παραπομπές
Νάθαν Νάθαν Νάθαν
Αμφιτεριόν
Στη χημεία, ένα αμφιτεριόν· από το γερμανικό zwitter "υβρίδιο" που πριν λεγόταν διπολικό ιόν) είναι ένα ουδέτερο μόριο με θετικό και ένα αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο, αν και πολλαπλά θετικά και αρνητικά φορτία μπορεί να είναι παρόντα. Τα αμφιτεριόντα διακρίνονται από τα δίπολα, σε διαφορετικές θέσεις μέσα στο μόριο. Τα αμφιτεριόντα λέγονται μερικές φορές εσωτερικά άλατα.
Αντίθετα με τις απλές αμφοτερικές ενώσεις που μπορούν να σχηματίσουν μόνο είτε ένα κατιονικό είτε ένα ανιονικό είδος ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες, ένα αμφιτεριόν έχει ταυτόχρονα και τις δυο ιονικές καταστάσεις στο ίδιο μόριο.
Παραδείγματα
Τα αμινοξέα είναι τα καλύτερα γνωστά παραδείγματα αμφιτεριόντων. Αυτές οι ενώσεις περιέχουν μια αμινομάδα και μια καρβοξυλομάδα και μπορούν να θεωρηθούν ότι προκύπτουν μέσα από ένα είδος ενδομοριακής αντίδρασης οξέος-βάσης: Η ομάδα της αμίνης αποπρωτονιώνει το καρβοξυλικό οξύ. Η αμφιτεριονική δομή της γλυκίνης στην στερεή κατάσταση έχει επιβεβαιωθεί από μετρήσεις περίθλασης νετρονίων. Τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις, η αμφιτεριοϊνική μορφή των αμινοξέων επιμένει επίσης στην αέρια φάση.
Πέρα από τα αμινοξέα, πολλές άλλες ενώσεις που περιέχουν όξινα και βασικά κέντρα ταυτομερειώνουν την αμφιτεριονική μορφή. Παραδείγματα, όπως η δισίνη και η τρισίνη, περιέχουν ένα βασικό δευτεροταγές ή τριτοταγές τμήμα αμίνης μαζί με ένα τμήμα καρβοξυλικού οξέος. Οι μετρήσεις διάθλασης νετρονίων δείχνουν ότι το στερεό σουλφαμικό οξύ υπάρχει ως αμφιτεριόν. Πολλά αλκαλοειδή, όπως το λυσεργικό οξύ και η ψιλοκυβίνη, υπάρχουν ως αμφιτεριόντα επειδή περιέχουν καρβοξυλικά κέντρα και κέντρα αμμωνίου.
Πολλά αμφιτεριόντα περιέχουν τεταρτοταγή κατιόντα αμμωνίου. Λόγω έλλειψης δεσμών N–H, το κέντρο του αμμωνίου δεν μπορεί να συμμετάσχει στην ταυτομερείωση. Τα αμφιτεριόντα περιέχουν τεταρτοταγή κέντρα αμμωνίου που είναι συνηθισμένα στη βιολογία, π.χ. βεταΐνες, που χρησιμεύουν ως ηλεκτρολύτες σε ψάρια. Τα φωσφολιπίδια που σχηματίζουν μεμβράνη είναι επίσης συνηθισμένα αμφιτεριόντα. Οι πολικές ομάδες κεφαλής σε αυτές τις ενώσεις είναι αμφιτεριόντα, ως αποτέλεσμα της παρουσίας των κέντρων ανιονικών φωσφορικών και κατιονικού τεταρτοταγούς αμμωνίου.
Σχετικές ενώσεις
Οι διπολικές ενώσεις συνήθως δεν ταξινομούνται ως αμφιτεριόντα. Παραδείγματος χάριν, τα αμινοξείδια, που συχνά γράφονται ως R3N+O−, δεν είναι αμφιτεριόντα κατά τον ορισμό, που ορίζει ότι υπάρχουν μοναδιαία ηλεκτρικά φορτία στα άτομα. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός τα φορτία συν και πλην στο αμινοξείδιο σημαίνουν τυπικά φορτία, όχι ηλεκτρικά φορτία. Τα τυπικά φορτία χρησιμοποιούνται στη θεωρία δεσμού σθένους για κάποιες κανονικές μορφές που χρησιμοποιούνται να δημιουργήσουν ένα υβρίδιο συντονισμού. Στην πραγματικότητα μια άλλη θεωρητική παρουσίαση ενός αμονοξειδίου χρησιμοποιεί έναν ημιπολικό δεσμό ≡N→Ο χωρίς τυπικά φορτία. Άλλες ενώσεις που μερικές φορές αναφέρονται ως αμφιτεριόντα, λανθασμένα σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό, περιλαμβάνουν τις νιτρόνες και "διπολικές ενώσεις", όπως 1,2-δίπολο και 1,3-δίπολο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιόντα
Κεντρικό Παρθεναγωγείο Σμύρνης
Το Κεντρικόν Παρθεναγωγείον ήταν κορυφαίο ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στη Σμύρνη. Λειτούργησε από το 1830 στη Σμύρνη έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και αποκλήθηκε "Φάρος της Ανατολής".
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1830 ως Αλληλοδιδακτικό σχολείο και ήταν το πρώτο ελληνικό σχολείο κοριτσιών στη Σμύρνη. Τα πρώτα χρόνια στεγάστηκε σε μια αίθουσα του Γραικικού νοσοκομείου. Το 1837 μεταφέρθηκε σε οίκημα που παραχωρήθηκε στον περίβολο της Αγίας Φωτεινής, γι'αυτό αρχικά ονομαζόταν "Παρθεναγωγείο της Αγίας Φωτεινής".
Το 1886 το "Κεντρικόν Παρθεναγωγείον" στεγάστηκε σε καινούργιο εντυπωσιακό νεοκλασικό κτίριο, με αέτωμα, προπύλαια και κίονες ιωνικού ρυθμού στην πρόσοψη. Ήταν έργο του αρχιτέκτονα Καραθανασόπουλου.
Το Κεντρικό διέθετε εξατάξιο δημοτικό σχολείο, τριτάξια αστική σχολή και επί Αρμοστείας (1919-1922) πλήρες Γυμνάσιο Θηλέων. Επίσης, λειτουργούσε τριτάξιο διδασκαλείο, στο οποίο εκπαιδεύονταν δασκάλες, που διορίζονταν στα σχολεία των μικρασιατικών πόλεων.
Περίφημη διευθύντρια του Κεντρικού υπήρξε η κορυφαία Σμυρναία παιδαγωγός Ουρανία Δούκα, στα χρόνια της οποίας το σχολείο αποκλήθηκε "Φάρος της Ανατολής". Στις αρχές του 20ού αιώνα στο σχολείο φοιτούσαν 2.000 μαθήτριες και δίδασκαν 23 εκπαιδευτικοί. Το 1922 με την Μικρασιατική Καταστροφή και την πυρπόληση της Σμύρνης διέκοψε τη λειτουργία του.
Στη Νέα Σμύρνη
Σε ανάμνηση του ιστορικού Παρθεναγωγείου της Σμύρνης το 1973 δόθηκε η ονομασία "Κεντρικόν" στο Β' Γυμνάσιο Θηλέων Νέας Σμύρνης, το οποίο το 1979 που έγινε μικτό μετονομάστηκε σε 3ο Γυμνάσιο Ν. Σμύρνης.
Σήμερα την επωνυμία "Κεντρικό" φέρουν το 3ο Γυμνάσιο Ν. Σμύρνης και το 3ο Ενιαίο Λύκειο Ν. Σμύρνης.
Σπούτνικ 1
Ιστορικό υπόβαθρο (Ψυχρός Πόλεμος)
Στα τέλη του 1955 ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ανακοίνωσε στο διεθνές κοινό περί του αμερικάνικου προγράμματος κατασκευής τεχνητού δορυφόρου. Τέσσερις ημέρες μετά, και στη 1 Αυγούστου 1955 επακολούθησε η ανάλογη δήλωση της Σοβιετικής Ένωσης, ότι μέσα στο Διεθνές Γεωφυσικό Έτος 1957 επρόκειτο να γίνει εκτόξευση δορυφόρου Σοβιετικής προέλευσης.
Οι εμπειρογνώμονες θεώρησαν ότι επρόκειτο για απλή προπαγάνδα των Ρώσων και ότι πριν το 1958 οι Σοβιετικοί ήταν αδύνατο να κάνουν την εκτόξευση που τώρα ανακοίνωσαν. Η εκτόξευση όμως έγινε πράγματι με επιτυχία στις 4 Οκτωβρίου 1957 από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν και προκάλεσε τεράστια εντύπωση σε όλο τον κόσμο. Έγινε πρωτοσέλιδο σχεδόν παντού και τα «μπιπ» του δορυφόρου έμειναν στην ιστορία. Ήταν ορατός, αν και με δυσκολία, ως αντικείμενο έκτου μεγέθους.
Ο πύραυλος φορέας R-7 που χρησιμοποιήθηκε είχε προκύψει από την εξέλιξη της τεχνολογίας διηπειρωτικών πυραύλων υπό την επιστημονική διεύθυνση του Σεργκέι Καραλιόφ και ήταν έτοιμη ακόμα και για στρατιωτική χρήση, πράγμα που ανησύχησε τον δυτικό κόσμο αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, για τον επιπλέον λόγο πιθανής επίθεσης των Σοβιετικών από το διάστημα, επιδεινώνοντας τις ήδη τεταμένες πολιτικές σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ και ανοίγοντας τον δρόμο για τις εντατικές διεθνές επενδύσεις στον αμυντικό και στρατιωτικό τομέα (μιας και ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν τότε στο απόγειό του). Η 4η Οκτωβρίου 1957 ήταν εκτός από την απαρχή της διαστημικής εποχής και η απαρχή της Κούρσας του Διαστήματος ανάμεσα στις τότε δυο υπερδυνάμεις.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ο δορυφόρος ουσιαστικά ήταν ένα μεταλλικό σώμα στρογγυλού (σφαιρικού) σχήματος διαμέτρου 58 εκατοστών, και κατασκευασμένο από αλουμίνιο βάρους περίπου 83 κιλών. Σκοπός του ήταν η μελέτη του περιβάλλοντος έξω από την ατμόσφαιρα. Κατέγραψε την θερμοκρασία στο εσωτερικό και την επιφάνεια της σφαίρας καθώς και την πυκνότητα της ανώτερης ατμόσφαιρας και της διάδοσης των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην ιονόσφαιρα. Οι δυο τελευταίες μετρήσεις έγιναν με τη μελέτη των σημάτων που έστελνε ο δορυφόρος στη Γη, των περίφημων «μπιπ» του, που εξέπεμπε κάθε 0,3 δευτερόλεπτα. Ακόμα, η σφαίρα ήταν γεμάτη με άζωτο υπό πίεση, για να διαπιστωθεί κατά πόσον θα υπήρχαν συγκρούσεις με μετεωρίτες και απώλεια αερίου, κάτι που όμως δεν παρατηρήθηκε.
Περιφερειακά στη μεταλλική σφαίρα επάνω υπήρχαν τέσσερις κεραίες επικοινωνίας, μήκους 2,4-2,9 μέτρων. Είχε δύο πομπούς ισχύος 1 Watt στα βραχέα κύματα και συγκεκριμένα στις συχνότητες 20.005 και 40.002 MHz. Η εκπομπή συνίστατο από παλμούς, το εύρος των οποίων καθορίζετο από την θερμοκρασία και την πίεση. Οι πομποί του λειτούργησαν για τρεις βδομάδες, μέχρι δηλαδή οι μπαταρίες του να εξασθενήσουν. Συνέχισε όμως την τροχιά του γύρω από τη Γη για 92 μέρες, μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 1958, οπότε κάηκε κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα. Είχε κάνει 1.400 τροχιές γύρω από τη Γη, καλύπτοντας μια συνολική απόσταση 70 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Το μέσο ύψος της τροχιάς ήταν 250 χιλιόμετρα, με απόγειο στα 947 χιλιόμετρα στην αρχή της αποστολής και με έγκλιση 65,0° ως προς τον Ισημερινό. Στην διάρκεια της τριμηνιαίας πτήσης του έχανε συνέχεια ύψος επειδή η τριβή με την ιονόσφαιρα ήταν ισχυρή, ισχυρότερη από τις προβλέψεις και τον επιβράδυνε ασταμάτητα. Έτσι την 96η ημέρα και σε ύψος 100 χιλιομέτρων μπήκε στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και κάηκε.
Η ελλειπτική τροχιά
Η τροχιά του Σπούτνικ ήταν ελλειπτική για διάφορους λόγους:
Η έγκλιση
thumb|right|250px|Για την τροχιά του Σπούτνικ ισχύει i=65°.
Σημαντικό, διότι αρνητικό για τα αναγκαία καύσιμα ρόλο έπαιζε η έγκλιση των 65°. Όταν η εκκίνηση ενός δορυφόρου γίνεται -ως συνήθως- προς ανατολική κατεύθυνση, επωφελείται από την περιστροφή της Γης, και μάλιστα, όσο κοντύτερα στον ισημερινό, τόσο περισσότερο. Το κέρδος επιτάχυνσης είναι 465 m/s στον ισημερινό, το οποίο ισοδυναμεί με 6% της ταχύτητας διαφυγής. Όσο απομακρυνόμαστε στο Βορρά, τόσο λιγοστεύει το όφελος. Γι' αυτό και η τοποθεσία του Μπαϊκονούρ μειονεκτούσε σε σύγκριση με το Αμερικανικό Κέιπ Κανάβεραλ και απαιτούσε περισσότερα καύσιμα.
Το σήμα
Το του Σπούτνικ ήτανε ακροάσιμο σε όλη την υφήλιο. Το σήμα ήτανε μεν εξαιρετικά ασθενές, αλλά με τον ανάλογο εξοπλισμό ήταν πολύ εύκολο να το πιάσει κανείς. Στην Ευρώπη ο πρώτος που έπιασε το σήμα δεν ήταν κάποιος ηλεκτρολόγος ή ηλεκτρονικός, μα ένας απλός αστρονόμος, ο Χάινς Καμίνσκι από το αστεροσκοπείο του Μπόχουμ στη Γερμανία. Στη Γερμανία επίσης, στο σχολικό αστεροσκοπείο του Ρόντεβις της Σαξονίας ανακαλύφθηκε την 8η Οκτωβρίου 1957 για πρώτη φορά ο Σπούτνικ μέσα από απλά κιάλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα Κατηγορία:Τεχνητοί δορυφόροι Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1957
Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων (πραίτωρ)
Ο Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων (85 - 33 π.Χ.) ήταν πολιτικός, που έζησε κατά τον τελευταίο αιώνα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Έγινε πραίτωρ το 42 π.Χ.. Ήταν ο πρώτος σύζυγος της Λιβίας Δρουσίλλας, την οποία αναγκάστηκε να διαζευθεί το 38 π.Χ., ώστε αυτή να παντρευτεί τον μελλοντικό Αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο.
Καταγωγή
Ήταν μέλος τού δημοκρατικού γένους των Κλαυδίων της Ρώμης. Ήταν απόγονος τού Τιβερίου Κλαυδίου Νέρωνα υπάτου το 202 π.Χ., ο οποίος ήταν εγγονός τού Αππίου Κλαυδίου Καίκου τιμητή (censor) το 312 π.Χ.. Ο Νέρων ήταν γιος τού Δρούσου Κλαυδίου Νέρωνα Α΄· η μητέρα του ήταν επίσης απόγονος τού Κλαυδίου γένους. Ο πατέρας του υπηρέτησε υπό τον Πομπήιο το 67 π.Χ., πολεμώντας ενάντια της πειρατικής απειλής. Ο Δρούσος έγινε γνωστός, όταν πρότεινε την καταδίκη των μελών της Β΄ Συνωμοσίας τού Κατιλίνα. Η αδελφή τού Νέρωνα, η Κλαυδία, παντρεύτηκε τον Κουίντο Βολούσιο έπαρχο (prefect) της Κιλικίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λιβία Δρουσίλλα, κόρη τού Μάρκου Λιβίου Δρούσου Κλαυδιανού και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες
Μαρβέγια
Η Μαρβέγια (ισπανικά: Marbella) είναι πόλη και δήμος στην Ανδαλουσία, νότια Ισπανία, στην επαρχία της Μάλαγας. Η πόλη το 2012 είχε 140.473 κατοίκους και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη στην επαρχία και όγδοη μεγαλύτερη σε όλη την Ανδαλουσία. Η Μαρμπέγια βρίσκεται στην «Ακτή του Ήλιου» (Costa del Sol), στις νότιες ισπανικές ακτές της Μεσογείου, ανάμεσα στη Μάλαγα και το Γιβραλτάρ, στους πρόποδες της Σιέρρα Μπλάνκα. Η πόλη είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς στην Κόστα ντελ Σολ, με τουριστική κίνηση όλο το χρόνο και πολυτελή τουριστικά θέρετρα.
Στην περιοχή υπήρχε οικισμός Φοινίκων και Καρχηδόνιων από τον 7ο αιώνα π.Χ. Στη συνέχεια η πόλη πέρασε στην κατοχή των Ρωμαίων. Μια ρωμαϊκή έπαυλη και λουτρά σώζονται μέχρι σήμερα στο παλαιό κέντρο της Μαρμπέγια. Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται από Άραβες περιηγητές. Η πόλη επί των αραβικών χρόνων οχυρώθηκε, με τη κατασκευή ενός οχυρού, το Αλκαθάμπα, και ενός τείχους. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Ισπανούς το 1485. Η περιοχή στη συνέχεια έγινε αγροτικό και κτηνοτροφικό κέντρο. Η πόλη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950 ήταν ένα ψαροχώρι με περίπου 10.000 κατοίκους, αλλά αναδείχθηκε σε πολυτελή τουριστικό προορισμό τον οποίο επισκέπτονταν διάσημοι, αν και η αίγλη της Μαρμπέγια ξεθώριασε λίγο την δεκαετία του 1980. Ο Χεσούς Χιλ έγινε δήμαρχος της Μαρμπέγια το 1991 αρχίζοντας έντονο έργο ανοικοδόμησης στη πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Μάλαγας
Επαρχίες του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
200px|right
Το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε διαιρείται σε 2 επαρχίες και επιμέρους σε 7 συνοικίες:
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Νατάσα Σέσουμ
Η Νατάσα Σέσουμ (Nataša Šešum, γεννήθηκε στη Σερβία το Δεκέμβρη του 1975 ) είναι Σέρβα μαθηματικός και λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Ράτγκερς. Ασχολείται με τη διαφορική γεωμετρία και τη γεωμετρική ανάλυση, ιδίως με γεωμετρικές ροές όπως η ροή Ricci και οι ιδιομορφίες τους.
Εργασίες
Σε συνεργασία με τον Ρίτσαρντ Σ. Χάμιλτον και την Παναγιώτα Δασκαλοπούλου (με την οποία συνεργάζεται τακτικά), αναπτύσσει τη θεωρία των "αρχαίων λύσεων" (ancient solution) από το 2010, οι οποίες είναι σημαντικές στη μελέτη των ιδιομορφιών των γεωμετρικών ροών (αλλά και στη θεωρία της ομάδας επανακανονικοποίησης στη θεωρητική φυσική). Ένα υπόδειγµα ιδιοµορφιών αυτών των ροών (οι οποίες λαµβάνουν χώρα σε ένα χωροχρόνο και υπακούουν σε εξελικτικές εξισώσεις) ονοµάζεται αρχαία λύση εάν υπάρχουν από ένα χρόνο -\infty έως ένα πεπερασµένο χρόνο T. Το 2019 και το 2020, µαζί µε την Δασκαλοπούλου και τον Σίγκουρντ Άνγκενεντ, επιτυγχάνει την πλήρη ταξινόµηση των συµπαγών αρχαίων λύσεων για ροές µέσης καµπυλότητας (medium curvature flows : η ροή των επιφανειών κάθετα στην επιφάνεια καθορίζεται από τη μέση καμπυλότητα) των υπερεπιφανειών σε ποικιλίες του Ρίμαν που είναι ομοιόμορφα 2-είναι κυρτές. Η συνθήκη αυτή είναι σημαντική για την κατασκευή γενικών λύσεων της ροής με τη χρήση τοπολογικής χειρουργικής. Ταυτόχρονα, αναπτύσσουν τεχνικές για την εκτίμηση των ασυμπτωτικών ρυθμών ανάπτυξης της ροής προς τα πίσω στο χρόνο, επιτρέποντας να αποδειχθεί ότι οι λύσεις είναι περιστροφικά συμμετρικές. Χρησιμοποιώντας αυτές τις τεχνικές, μπόρεσαν επίσης να δώσουν το 2021 (δημοσιεύτηκε το 2022) μαζί με τους Άνγκενεντ και Σάιμον Μπρέντελ μια πλήρη ασυμπτωτική περιγραφή των συμπαγών μη-συγκεντρωμένων αρχαίων λύσεων των τρισδιάστατων μη-σολιτονικών ροών Ricci. Είκοσι χρόνια νωρίτερα, ο Γκριγκορί Πέρελμαν είχε αποδείξει την ύπαρξή τους (την απέδειξε ως μέρος της απόδειξης της εικασίας Πουανκαρέ). Γενικότερα, ταξινόμησαν όλες τις συμπαγείς μη επίπεδες περιστροφικά συμμετρικές, μη-συγκεντρωμένες αρχαίες λύσεις των τρισδιάστατων ροών Ricci. Επιπλέον, μαζί με τον Μπρέντλ το 2021, απέδειξε μια μακροχρόνια ανοιχτή εικασία ότι οι μόνες συμπαγείς, μη-καταρρέουσες, μη-επίπεδες αρχαίες λύσεις της τρισδιάστατης ροής Ricci είναι η λύση Πέρελμαν και οι συρρικνούμενες σφαίρες.
Βραβεία
Το 2014, ήταν προσκεκλημένη ομιλήτρια στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στη Σεούλ με διάλεξη με θέμα " Σολιτόνια σε γεωμετρικές εξισώσεις εξέλιξης ". Είναι μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας (AMS) από το 2016 και ήταν προσκεκλημένη ομιλήτρια στο ετήσιο συνέδριο της AMS το 2011. Είναι υπότροφος Simons.
Για το 2023, της απονέμεται το βραβείο Ρουθ-Λυτλ-Σάτερ μαζί με την Παναγιώτα Δασκαλοπούλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Σέρβοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Άτταλος
Το όνομα Άτταλος έφεραν στην αρχαιότητα: τρεις Βασιλείς της Περγάμου, ένας Ρωμαίος Αυτοκράτορας, δύο Μακεδόνες στρατηγοί, ένας στωικός φιλόσοφος, ένας Ρόδιος γραμματικός, μαθηματικός και αστρονόμος, και ένας άγιος από την Πέργαμο.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Στέλλα Καλτσίδου
Η Στέλλα Καλτσίδου (Θεσσαλονίκη, 12 Ιανουαρίου 1983), είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής καλαθοσφαιρίστρια και νυν προπονήτρια. Διαθέτοντας ύψος 1,88 μέτρα αγωνιζόταν στις θέσεις σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ. Αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες αθλήτριες της γυναικείας καλαθοσφαίρισης με σημαντική πορεία σε Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής γυναικών για δεκαεπτά χρόνια λαμβάνοντας μέρος σε πέντε Ευρωμπάσκετ και δύο φορές σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Νεανικές Ομάδες
Η Καλτσίδου ξεκίνησε την καριέρα της με την ομάδα του Γαλαξία Θεσσαλονίκης. Για ένα χρόνο αγωνίστηκε στο σύλλογο της Προποντίδας, μέχρι τη μεταγραφή της στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης το 1999. Το επόμενο καλοκαίρι επέλεξε μία ακόμη ομάδα της συμπρωτεύουσας, το Μέγα Αλέξανδρο, με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε για δύο χρόνια και με τον οποίο έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το Μάρτιο του 2002.
Καθιέρωση με τις Εσπερίδες
Την περίοδο 2002-03 αποτέλεσε παίκτρια του ΑΝΟ Γλυφάδας. Με την ομάδα αυτή κατέκτησε και τον πρώτο από τους πολλούς τίτλους της καριέρας της, το Κύπελλο Ελλάδος για τη χρονιά αυτή. Μετά τη συγχώνευση της Γλυφάδας με τις Εσπερίδες, η Καλτσίδου συνέχισε την καριέρα της στην ομάδα αυτή της Καλλιθέας. Αμφότερες τις περιόδους 2002-03 και 2003-04 έλαβε μέρος στην πρώτη της διασυλλογική ευρωπαϊκή διοργάνωση, το FIBA Europe Cup, όπως ονομαζόταν τότε ο θεσμός του EuroCup.
Στο μεσοδιάστημα αποφοίτησε από τα ΤΕΦΑΑ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας, με ειδικότητα στην καλαθοσφαίριση.
Με τα χρώματα των Εσπερίδων η Καλτσίδου ευτύχησε να καθιερωθεί και να πανηγυρίσει μεγάλες επιτυχίες: την κατάκτηση δύο Πρωταθλημάτων Ελλάδας (2006·2008) και τεσσάρων Κυπέλλων Ελλάδος (2006·2007·2008·2009). Αναδείχτηκε μάλιστα καλύτερη παίκτρια του τελικού του Κυπέλλου του έτους 2006. Αποτελεί επίσης την αθλήτρια που έχει σημειώσει μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο αριθμό τριπόντων σε τελικούς Κυπέλλου, 11 στον αριθμό.
Το 2005 έλαβε πρόσκληση συμμετοχής στο All-Star Game που διεξήχθη στην Τρίπολη Αρκαδίας, ενώ το 2006 στη διοργάνωση που έλαβε χώρα στην Καλλιθέα Αττικής στις 3 Απριλίου.
Την τελευταία της χρονιά στην ομάδα της Καλλιθέας, 2008-09, συμμετείχε επίσης σε 8 αγώνες του EuroCup (33,8 λεπτά), συγκεντρώνοντας αξιοπρόσεκτα 19,0 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 1,3 ασσίστ κατά μ.ό. ανά παιχνίδι.
Καριέρα στη Γαλλία και τη Μπουρζ
Το καλοκαίρι του 2009 πραγματοποίησε το αποφασιστικό βήμα συνέχισης της καριέρας της στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη γαλλική ομάδα Bourges Basket. Μαζί κατέκτησαν το 2010 το Κύπελλο Γαλλίας, ενώ έχασαν για λίγο το Πρωτάθλημα Γαλλίας από την Ταρμπ. Η διεθνής φόργουορντ αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ της ομάδας της στην Ευρωλίγκα γυναικών (έφτασαν στους «16») με 139 πόντους σε 12 αγώνες και τέταρτη σκόρερ του Μπουρζ στη Γαλλία με μέσο όρο 9,3 πόντους ανά αγώνα (24 παιχνίδια). Στη ψηφοφορία της FIBA Europe για την ανάδειξη της κορυφαίας παίκτριας της Ευρώπης για το 2010, στην οποία συμμετείχαν ειδικοί και φίλαθλοι, κατέλαβε την 16η θέση.
thumb|270px|left|Η Καλτσίδου με τα χρώματα της Μπουρζ Μπασκέτ στο Πρωτάθλημα Γαλλίας (2010).Την περίοδο 2010-11 η Μπουρζ απέτυχε να αγωνιστεί στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας, έχοντας γνωρίσει την ήττα στον ημιτελικό από την Μοντεβίγ. Παρ' όλα αυτά κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας, που αποτέλεσε το 10ο τρόπαιο σε 17 χρόνια. Κορυφαία αθλήτρια στο δεύτερο τελικό αναδείχθηκε η Καλτσίδου, η οποία σημείωσε 15 πόντους. Στο σύνολο της χρονιάς έλαβε μέρος σε 30 αγώνες (26 λεπτά μ.ό.) σημειώνοντας 8 πόντους και 4,2 ριμπάουντ κατά μ.ό., έχοντας ποσοστά ευστοχίας 33% στα τρίποντα, 41% στα δίποντα και 80% στις βολές. Στην Ευρωλίγκα έλαβε μέρος σε 15 αγώνες για 29,6 λεπτά κατά μ.ό., έχοντας σημειώσει 10,3 πόντους, 5,7 ριμπάουντ και 2,4 ασσίστ μ.ό.
Η Καλτσίδου την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα σε 17 αγώνες για 28,9 λεπτά κατά μ.ό., έχοντας σημειώσει 11,2 πόντους, 5,4 ριμπάουντ και 2,4 ασσίστ μ.ό. Το Μάρτιο του 2012 η αθλήτρια υπέφερε από σοβαρότατο τραυματισμό - ολική ρήξη χιαστού - χάνοντας την υπόλοιπη σεζόν. Εντούτοις, δείχνοντας εμπιστοσύνη στο πρόσωπό της, η διοίκηση της Μπουρζ ανανέωσε τη συνεργασία τους για τέταρτη χρονιά. Η ομάδα κατέκτησε και πάλι το Πρωτάθλημα Γαλλίας το Μάιο.
Η Καλτσίδου επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους προς το τέλος του 2012, εντούτοις στάθηκε για δεύτερη φορά άτυχη, καθώς το Μάρτιο του 2013 τραυματίστηκε ξανά στο γόνατο μένοντας και πάλι για μεγάλο διάστημα εκτός γηπέδων. Τον ίδιο μήνα ο σύλλογος τερμάτισε στην 3η θέση της Ευρωλίγκας επικρατώντας στο μικρό τελικό της Κόζιτσε με σκορ 65-57. Η Καλτσίδου αγωνίστηκε στο θεσμό σε 11 αγώνες για 28,4 λεπτά κατά μ.ό., έχοντας σημειώσει 9,3 πόντους, 5,3 ριμπάουντ και 1,6 ασσίστ μ.ό. Στις εγχώριες διοργανώσεις η Μπουρζ αναδείχθηκε για τρίτη συνεχόμενη φορά κορυφαία ομάδα του Πρωταθλήματος Γαλλίας.
Έχοντας μείνει για μεγάλο διάστημα χωρίς ομάδα, η Καλτσίδου ανανέωσε τη συνεργασία της με τη Μπουρζ στις αρχές του 2014, ενισχύοντας την ομάδα μέχρι την επιστροφή μιας τραυματισμένης αθλήτριας.
Παρά την ατυχία με τους συνεχείς τραυματισμούς, η Καλτσίδου έγινε ιδιαίτερα αγαπητή στους φιλάθλους της Μπουρζ που σε διάφορες περιστάσεις εκδήλωσαν την αναγνώρισή τους προς το πρόσωπό της.
The Early Years (άλμπουμ των Deep Purple)
The Early Years είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, η οποία κυκλοφόρησε στις 1 Μαρτίου του 2004 από την εταιρεία "EMI". Τα τραγούδια που συμπεριλαμβάνονται σε αυτή τη συλλογή προέρχονται από τα τρία πρώτα άλμπουμ του συγκροτήματος και πιο συγκεκριμένα το "Shades of Deep Purple" του 1968, το "The Book of Taliesyn" του ίδιου έτους και το ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε το 1969. Αρκετά από τα κομμάτια του δίσκου βρίσκονται εδώ σε διαφορετική μορφή από την αρχική τους εκτέλεση.
Στέλλα Καλτσίδου
Καριέρα στη Γαλλία και τη Μπουρζ
Το Μάιο του 2014 ανακοινώθηκε η συνεργασία της Καλτσίδου με την τουρκική Καϊσερί Κάσκι, ομάδα που στο πρόσφατο παρελθόν είχαν αγωνιστεί η Ευανθία Μάλτση και η Ζωή Δημητράκου. Η συνεργασία των δύο πλευρών ολοκληρώθηκε το Μάρτιο του 2015, οπότε και η αθλήτρια επέστρεψε στη Γαλλία, αυτή τη φορά για λογαριασμό της Ταρμπ Ζεσπ Μπιγκόρ. Η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για το Πρωτάθλημα Γαλλίας στην 5η θέση. Σε 11 αγώνες η Καλτσίδου συγκέντρωσε κατά μ.ό. 11,2 πόντους, 4,1 ριμπάουντ και 3,8 ασσίστ.
Το Μάιο του 2015 η αθλήτρια αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα της στη Γαλλία, υπογράφοντας συμβόλαιο με τη Βιλνέβ-ντ'Ασκ - Λιλ Μετροπόλ, δευτεραθλήτρια της προηγούμενης χρονιάς.
Πολωνία
Την 1η Ιουνίου 2018, ανακοινώθηκε από την πολωνική Πολκοβίτσε. Με την ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Πολωνίας για τη σεζόν 2018-19, νικώντας την Γκορζόφ με 3-0 στη σειρά των τελικών. Προηγουμένως είχε κατακτήσει και το κύπελλο Πολωνίας.
Απόσυρση από την ενεργό δράση
Στις 5 Οκτωβρίου 2019, ανακοίνωσε το τέλος της μεγάλης καριέρας της έπειτα από συνολικά 27 χρόνια, σε ηλικία 36 ετών, έχοντας κατακτήσει τέσσερα Πρωταθλήματα Ελλάδας, τέσσερα Κύπελλα Ελλάδας, τρία Πρωταθλήματα Γαλλίας, ένα Κύπελλο Γαλλίας, καθώς και το νταμπλ στην Πολωνία.
Σταδιοδρομία ως προπονήτρια
Το 2019 μετά την ανακοίνωση για το τέλος της αθλητικής της πορείας η Καλτσίδου ανακοινώθηκε ως βοηθός προπονητή στην αντρική ομάδα του Αμαρουσίου. Επίσης είχε τον ρόλο του Τεχνικού Συμβούλου των Ακαδημιών και Τμημάτων Υποδομής Κοριτσιών του συλλόγου.
Στις 19 Ιουνίου 2020 ανακοινώθηκε ότι αποτελεί την πρώτη προπονήτρια της Ένωσης Φιλαθλητικού Αθλητικού Ομίλου Ζωγράφου (ΕΦΑΟΖ), στην παρθενική εμφάνιση του συλλόγου στην Α1 κατηγορία, με την οποία τερμάτισε στην 6η θέση.
Στις 12 Ιουνίου 2021, συμφώνησε με την ομάδα του Ολυμπιακού και ανέλαβε την θέση του β’ προπονητή, αποτελώντας την άμεση συνεργάτιδα του τεχνικού, Μάρτινς Ζίμπαρτς, κατακτώντας το κύπελλο και το πρωτάθλημα Ελλάδος. Στις 18 Μαΐου 2022, αποχώρησε από την ομάδα του Ολυμπιακού.
Τον Οκτωβρίο του 2021 ανακοινώθηκε η συνεργασία της για δύο χρόνια με την Εθνική ομάδα γυναικών της Σλοβενίας ως βοηθός προπονητή, αποτελώντας την άμεση συνεργάτιδα του τεχνικού Γιώργου Δικαιουλάκου.
Εθνική Ελλάδος
μικρογραφία|200px|δεξιά|Η Καλτσίδου σε συνέντευξη Τύπου στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2011. Η Καλτσίδου φόρεσε για πρώτη φορά το εθνόσημο τον Αύγουστο του 1998 σε αγώνα της Εθνικής Κορασίδων. Τη διετία 1998-1999 συμμετείχε σε 19 αγώνες σημειώνοντας 163 πόντους, 8,58 κατά μ.ό. Παράλληλα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κορασίδων του 1999 στη Ρουμανία. Στην Εθνική Νεανίδων αγωνίστηκε για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2000, συγκεντρώνοντας 164 πόντους σε 15 αγώνες, 10,93 κατά μ.ό. Επίσης έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων το 2000 στην Πολωνία.
Στην Εθνική Νέων Γυναικών εντάχθηκε για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 2001. Συνολικά διαγωνίστηκε σε 19 αγώνες σημειώνοντας 248 πόντους, 13,05 κατά μ.ό. Στο επίπεδο αυτό έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Γυναικών στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας το 2002.
Το ντεμπούτο της με την Εθνική Γυναικών έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του 2001, οπότε και συμμετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες της Τύνιδας. Η επόμενη μεγάλη διοργάνωση στην οποία αγωνίστηκε ήταν το Ευρωμπάσκετ του 2007 που διεξήχθη στο Κιέτι της Ιταλίας, στο οποίο η Ελλάδα κατετάγη 13 η στην τελική κατάταξη. Αγωνιζόμενη σε 3 αγώνες για 76 λεπτά, η αθλήτρια σημείωσε 8 πόντους, 2,7 ριμπάουντ και 1,3 ασσίστ κατά μέσο όρο.
The Early Years (άλμπουμ των Deep Purple)
Τα τραγούδια της συλλογής
1. And the Address (remix) (Blackmore, Lord) - 4:33
2. Hush (monitor mix) (South) - 4:11
3. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord) - 6:09
4. I'm So Glad (James) - 6:19
5. Hey Joe (remix) (Roberts) - 7:13
6. Kentucky Woman (Alternate take) (Diamond) - 5:30
7. Listen, Learn, Read On (Blackmore, Evans, Lord, Paice) - 4:01
8. Shield (Blackmore, Evans, Lord) - 6:03
9. Wring that Neck (BBC Session) (Blackmore, Lord, Simper, Paice) - 4:40
10. Anthem (Evans, Lord) - 6:28
11. Bird Has Flown (Blackmore, Evans, Lord) - 5:32
12. Blind (remix) ''(Lord) - 5:28
13. Why Didn't Rosemary (Blackmore, Evans, Lord, Simper, Paice) - 5:01
14. Lalena (instrumental version) (Donovan) - 5:09
Οι μουσικοί των Deep Purple
Οι μουσικοί οι οποίοι παίζουν στη συγκεκριμένη συλλογή προέρχονται από την πρώτη γραμμή μελών των Deep Purple και είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Στέλλα Καλτσίδου
Εθνική Ελλάδος
Επόμενος σταθμός της καλαθοσφαιρίστριας και της Εθνικής ήταν το Ευρωμπάσκετ του 2009 στη Λετονία, όπου η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη μέχρι τότε διάκρισή της, σκαρφαλώνοντας στην 5η θέση της τελικής κατάταξης. Η Καλτσίδου αγωνίστηκε σε 9 παιχνίδια για 294 λεπτά, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 9,2 πόντους, 4,4 ριμπάουντ και 1,9 ασσίστ. Την επόμενη χρονιά η αθλήτρια ταξίδεψε με την Εθνική στην Τσεχία, όπου έλαβε χώρα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010. Η Ελλάδα βρέθηκε στην 11η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, ενώ η Καλτσίδου αγωνίστηκε σε 8 παιχνίδια για 247 λεπτά, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 13,5 πόντους, 5,1 ριμπάουντ και 2,2 ασσίστ.
Το 2015 συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ για ακόμα μια φορά έχοντας 10.7 πόντους, 533 ριμπάουντ και 1.4 ασίστ.
Το 2017 στο Ευρωμπάσκετ της Τσεχίας η Ελλάδα κατέκτησε την υψηλότερη μέχρι σήμερα θέση της στο τουρνουά αφού βγήκε τέταρτη χάνοντας στον μικρό τελικό από το Βέλγιο. Η Καλτσίδου έκανε ένα καλό τουρνουά έχοντας 13.7 πόντους, 5.3 ριμπάουντ και 2.3 ασίστ μέσο όρο.
Το 2018 η Ελλάδα συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Τενερίφη όπου τερμάτισε στην 11η θέση. Η Καλτσίδου σε 4 αγώνες έπαιξε κατά μέσο όρο 27,6 λεπτά σημειώνοντας 7,8 πόντους κατά μέσο όρο.
Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα
Η πρωτοϊνδοευρωπαϊκή (ΠΙΕ) είναι ο θεωρούμενος κοινός πρόγονος της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας. Τα προτεινόμενα χαρακτηριστικά προέρχονται από τη γλωσσική ανακατασκευή κατεγραμμένων ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Δεν υπάρχει άμεση καταγραφή της ΠΙΕ.
Στέλλα Καλτσίδου
Εθνική Ελλάδος
Τον Νοέμβριο του 2018 ανακοίνωσε την αποχώρηση της από την Εθνική γυναικών μετά από δεκαεπτά χρόνια.
Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα
Η δουλειά που έχει γίνει για την ανακατασκευή της ΠΙΕ είναι πολύ περισσότερη από αυτή που έχει γίνει για κάθε άλλη πρωτογλώσσα, όντας ως αποτέλεσμα η περισσότερο μελετημένη και κατανοημένη πρωτογλώσσα. Η πλειοψηφία της γλωσσολογικής εργασίας του 19ου αιώνα αφιερώθηκε στην ανακατασκευή της ΠΙΕ ή των πρωτογλωσσών που εξελίχθηκαν από αυτή (όπως η πρωτογερμανική και η πρωτοϊνδοϊρανική) και πολλές από τις σύγχρονες τεχνικές της γλωσσικής ανακατασκευής όπως η συγκριτική μέθοδος αναπτύχθηκαν.
Στέλλα Καλτσίδου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Ε. Εσπερίδων Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΑΝΟΓ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουρζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καϊσερί Κάσκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ταρμπ Ζεσπ Μπιγκόρ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα
Υποτίθεται ότι η ΠΙΕ ήταν μια ενιαία γλώσσα από το 4500 μέχρι το 2500 π.Χ. κατά την ύστερη Νεολιθική έως την πρώιμη εποχή του Χαλκού, αν και οι εκτιμήσεις ποικίλλουν κατά πάνω από χίλια χρόνια. Σύμφωνα με την επικρατέστερη υπόθεση του Κουργκάν, η αρχική πατρίδα των πρωτοϊνδοευρωπαίων ίσως βρισκόταν στην Ποντιακή-Κασπιακή στέπα της ανατολικής Ευρώπης. Η γλωσσική ανακατασκευή της ΠΙΕ έχει δώσει πληροφορίες για τον αγροτικό πολιτισμό και την πατριαρχική θρησκεία των ομιλητών της.
Καθώς οι ομιλητές της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας απομονώθηκαν μεταξύ τους λόγω των ινδοευρωπαϊκών μεταναστεύσεων οι περιφερειακές διάλεκτοι της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας άρχισαν να διαφοροποιούνται στην προφορά, την μορφολογία και το λεξιλόγιο. Κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων, αυτές οι διάλεκτοι μετεξελίχθηκαν στις γνωστές αρχαίες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες (π.χ. σανσκριτικά, αρχαία ελληνικά, λατινικά). Η περαιτέρω γλωσσική διαφοροποίηση οδήγησε στην διαμόρφωση των γλωσσών που ομιλούμε σήμερα. Σήμερα, οι σημαντικότεροι, όσον αφορά τον αριθμό ομιλητών, απόγονοι της ΠΙΕ είναι τα ισπανικά, τα αγγλικά, τα πορτογαλικά, τα ινδουστανικά (χίντι και ούρντου), τα βεγγαλικά, τα ρωσικά, τα παντζαμπικά, τα γερμανικά, τα περσικά, τα γαλλικά, τα μαράτι, τα ιταλικά και τα γκουτζαρατικά.
Πιστεύεται ότι η ΠΙΕ είχε ένα περίπλοκο μορφολογικό σύστημα που περιλάμβανε κλιτά επιθήματα, άμπλαουτ (αλλαγές συμφώνων που δημιουργούσαν άλλες λέξεις) και μια ιδιαίτερη προφορά. Τα ουσιαστικά και οι αντωνυμίες της ΠΙΕ είχαν ένα πολύπλοκο κλιτικό σύστημα και τα ρήματα είχαν ένα πολύπλοκο επίπεδο συζυγιών. Η φωνολογία, οι μετοχές, τα αριθμητικά και άλλα στοιχεία της ΠΙΕ έχουν ανακατασκευαστεί αρκετά καλά.
Επίσης ως συμβατικό σύμβολο των ανακατασκευασμένων λέξεων χρησιμοποιούνται αστερίσκοι (π.χ. *wódr̥, *ḱwṓ, ή *tréyes).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες Κατηγορία:Εποχή του Ορείχαλκου Κατηγορία:Πρωτογλώσσες
Βασίλειος Στουδίτης
Πηγές
Κατηγορία:Στουδίτες
Περγαμόντο
Το περγαμόντο είναι ο καρπός του δέντρου περγαμοντιά η οποία ανήκει στα εσπεριδοειδή. Το επιστημονικό όνομα της περγαμοντιάς είναι Κίτρος η περγάμιος (Citrus bergamia) του γένους Κίτρος (Citrus) της οικογένειας των Ρυτοειδών (Rutaceae). Είναι δέντρο αειθαλές, σχετικά μικρό σε μέγεθος και με φύλλωμα που ποικίλλει σε σχήμα. Οι βλαστοί του είναι χρώματος ανοικτού πράσινου. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, λογχοειδή και μυτερά. Τα άνθη είναι λευκά, ενώ οι καρποί του είναι σχετικά μεγάλοι είτε πεπλατυσμένοι είτε στρογγυλοί και έχουν χρώμα κίτρινο προς πορτοκαλί. Οι καρποί έχουν προεξέχουσες βάσεις και κορυφές με ανθεκτικούς ποδίσκους.
Καλλιέργεια
Καθώς είναι ευαίσθητη στο ψύχος, η περγαμοντιά καλλιεργείται κυρίως σε θερμά κλίματα, όπως στην Καλαβρία, στην Ακτή Ελεφαντοστού και στην Ελλάδα, στην Κορινθία, στην Αργολίδα, στην Ηλεία, στην Κέρκυρα, στην Κεφαλλονιά, στην Άνδρο και στην Κρήτη.
Ιστορία
Το περγαμόντο δεν έχει σαφή καταγωγή και οι περισσότεροι ειδικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για μετάλλαξη άλλων εσπεριδοειδών. Βάσει γενετικών αναλύσεων πιθανολογείται ότι είναι υβρίδιο δύο ειδών Κίτρου των Citrus limetta και Citrus aurantium. Όσο για τη χώρα προέλευσής του υπάρχουν διάφορες θεωρίες, επικρατέστερες των οποίων είναι οι ακόλουθες: Κίνα, Ελλάδα, Ισπανία, Κανάριοι Νήσοι, Μπαρμπάντος. Όσον αφορά στην ονοματολογία, λέγεται ότι το περγαμόντο προέρχεται από την τουρκική λέξη "μπεγκ - άρμοντι" (το αχλάδι του κυρίου).
Χρήσεις ως τρόφιμο
Το εσωτερικό του καρπού του περγαμόντου δεν τρώγεται ωμό, όμως γίνεται γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα. Το ξύσμα του φλοιού χρησιμοποιείται ευρύτατα στη ζαχαροπλαστική. Το άρωμα του περγαμόντου είναι ξεχωριστό και έντονο και χρησιμοποιείται σε τεράστια ποικιλία τσαγιών, με διασημότερο το τσάι Earl Grey, καθώς και στα λουκούμια. Επίσης το περγαμόντο χρησιμοποιείται ως συστατικό σε κουλουράκια, σε σοκολάτες, στον χαλβά, σε φρουί γλασέ, σε αρωματισμένο γάλα (Χιώτικο γάλα), καθώς και σε σοκολάτα κουβερτούρα. Τέλος, το περγαμόντο χρησιμοποιείται περιορισμένα ως συστατικό και στη μαγειρική, κυρίως ως συνοδευτικό κρέατος. Στην Άνδρο παρασκευάζεται και έχει ιδιαίτερη αξία το πράσινο, ολόκληρο περγαμόντο, όπως και το καρουλάκι φλοιού περγαμόντο στο τέλος του χειμώνα.
Άλλες χρήσεις
Μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές του είναι στην καλλυντική βιομηχανία, στην οποία χρησιμοποιείται εδώ και περίπου τρεις αιώνες, σε σαπούνια, αρώματα, λοσιόν, αποσμητικά κ.ά.. Η χρήση του τοποθετείται χρονικά στην εποχή που εμφανίστηκε και η κολόνια (νερό της Κολωνίας). Οι θεραπευτικές του ιδιότητες είναι πολλές: αναλγητικές, αντικαταθλιπτικές, αντισηπτικές, αποχρεμπτικές και κατευναστικές. Το αιθέριο έλαιο του περγαμόντου είναι περιζήτητο και χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Κίτρος Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Αιθέρια έλαια Κατηγορία:Εσπεριδοειδή
Μαλέ
Η πόλη Μαλέ (Malé, στη γλώσσα Ντιβέχι: މާލެ), (προφορά: "Μᾱ-λέ") είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του νησιωτικού κράτους Μαλδίβες. Βρίσκεται περίπου στη μέση του νησιωτικού συμπλέγματος των 1.200 νησιών και αριθμεί 104.403 κατοίκους (το 2006), στη νότια πλευρά της ατόλλης Κααφού. Αποτελεί επίσης και μία από τις 21 διοικητικές περιοχές του νησιωτικού συμπλέγματος. Τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού είναι το τζαμί με τον χρυσό τρούλο χωρητικότητας 5.000 πιστών και το παλιό παλάτι των σουλτάνων που λειτουργεί ως μουσείο.
Περιγραφή
Παρά το γεγονός ότι η Μαλέ γεωγραφικά ανήκει στην ατόλλη Μαλέ, την Κααφού, διοικητικά δε θεωρείται τμήμα αυτής. Στο νησί εδρεύει εμπορικός λιμένας. Αποτελεί το κέντρο όλων των εμπορικών δραστηριοτήτων στη χώρα και εκεί εδρεύουν πολλές κυβερνητικές υπηρεσίες. Το διεθνές αεροδρόμιο της πόλης βρίσκεται στο γειτονικό νησί Χουλχουλέ, και συμπεριλαμβάνει βάση για υδροπλάνα. Το νησί είναι αστικοποιημένο. Λιγότεροι από το ένα τρίτο των κατοίκων των Μαλδίβων ζουν στην πρωτεύουσα. Η πόλη χωρίζεται σε 4 τομείς: Χενβέριου, Γκαλόλχου, Μααφάννου και Μακκχανγκόλχι.
Στις 29 Σεπτεμβρίου του 2007 εξερράγη βόμβα στην πλατεία του Πάρκου του Σουλτάνου, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 12 ξένοι τουρίστες. Ήταν η πρώτη βομβιστική επίθεση στην ιστορία των Μαλδίβων.
Ετυμολογία
Το όνομα Μαλέ προέρχεται από τη λέξη "Μαχααλάι" που σημαίνει το βασιλικό παλάτι ή την πρωτεύουσα (το νησί του βασιλιά) στα σανσκριτικά, για παράδειγμα Μαχααλάι του Βασιλιά Ασόκ. Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή για έναν τοπικό πρίγκιπα, που αναφέρεται παρακάτω.
Ολόκληρο το σύμπλεγμα νήσων, οι Μαλδίβες, έλαβαν την ονομασία τους από την πρωτεύουσα. Η λέξη "Μαλδίβες" σημαίνει "Τα νησιά (ντιβές) της Μαλέ'".
Ιστορικά
Οι πρώτοι κάτοικοι των Μαλδίβων ήταν Δραβιδιανοί από τις γύρω ακτές, οι οποίοι ήταν από τη σημερινή Ινδία και τις ακτές της Σρι Λάνκα. Οι κάτοικοι του νησιού Γκιρααβάρου ισχυρίζονται ότι κατάγονται από τους πρώτους οικιστές των Μαλδίβων, τους αρχαίους Ταμίλ.
Λέγεται ότι οι αλιείς στο Γκιρααβάρου συνήθιζαν να πηγαίνουν σε μια αμμουδιά (φινόλχου) στο νοτιότερο άκρο της ατόλλης τους για να καθαρίσουν τόνους έπειτα από μια καλή ψαριά. Εξαιτίας της μεγάλης ποστότητας εντοσθίων και αίματος από τα ψάρια, ο αμμώδης ύφαλος έμοιαζε σαν μια μεγάλη λίμνη αίματος (μάα λέι γκαντέχ). "Μάα" (από το σανσκριτικό "Μάχα"), που σημαίνει μεγάλο και "Λε" που θα πει αίμα.
Παραδοσιακά οι πρώτοι κάτοικοι των Μαλδίβων, δεν είχαν βασιλείς. Ζούσαν σε μια απλή κοινότητα και διοικούνταν από αρχηγούς αυτής της κοινότητας. Ωστόσο, μια μέρα ένας πρίγκιπας από τη γύρω ήπειρο που ονομαζόταν Κοϊμάλα έφτασε στην ατόλλη Μαλέ με το πλοίο του από το Βορρά. Οι κάτοικοι του Γκριααβάρου τον καλωσόρισαν και του επέτρεψαν να εγκατασταθεί στον αμμουδερό ύφαλο, που ήταν κατακόκκινος από το αίμα των ψαριών. Φυτεύτηκαν δέντρα στην περιοχή και λέγεται ότι το πρώτο δέντρο που φυτεύτηκε ήταν μια παπάγια. Με το πέρασμα των χρόνων, οι ντόπιοι νησιώτες δέχτηκαν την ηγεμονία του πρίγκιπα εκείνου. Κτίστηκε ένα παλάτι και επίσημα ο τόπος εκείνος ονομάστηκε Μάα-λε (Μαλέ), ενώ το πλησιέστερο νησί έλαβε την ονομασία Χουλουλέ.
Τα ονόματα των τεσσάρων διοικητικών τομέων του νησιού Μαλέ φέρονται να δόθηκαν από τους νησιώτες του Γκιρααβάρου και συγκεκριμένα ψαράδες: Μααφάννου από το "μάα" (μεγάλο) και "φάννου" (τόπος όπου ένα μονοπάτι σε χωριό συναντά τη θάλασσα), Χενβέιρου από το "εν-μπεϊρού" (έξω, όπου οι ψαράδες έπιασαν την ψαριά τους), Γκαλόλχου από το "γκάλου-όλχου" (πέτρινο αυλάκι) και τέλος, Μακκχανγκόλι από το "μάτι-ανγκόλι" (προσήνεμη διακλάδωση δρόμου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί των Μαλδίβων Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Αμαντά Μαντί
Ο Αμαντά Μαντί (Hamada Madi, 1965-) ευρύτερα γνωστός και ως "Boléro" είναι πολιτικός από τις Κομόρες. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός και επίσης ως υπηρεσιακός αρχηγός Κράτους στα νησιά.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο νησί Μοελί το 1965. Απέκτησε πτυχίο στο Συνταγματικό Δίκαιο από πανεπιστήμιο στην Ουκρανία. Εν συνεχεία εργάστηκε ως πολιτικός σύμβουλος στις Κομόρες και έγινε γενικός γραμματέας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των Κομορών.
Λίγο πριν γίνει πρωθυπουργός υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας της Προεδρίας επί Αμυντικών Ζητημάτων και διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το νησί Ανζουάν. Έτσι, υπογράφηκε η συμφωνία του Φομπονί.
Διορίστηκε πρωθυπουργός όντας ανεξάρτητος (δεν ανήκε σε κανένα πολιτικό κόμμα) στις 29 Νοεμβρίου του 2000 και διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως τις 15 Απριλίου του 2002. Τον Ιανουάριο του 2002 συμφωνήθηκε, παρά μερικές αντιδράσεις, ότι θα αντικαθιστούσε τον Συνταγματάρχη Ασουμανί ως υπηρεσιακός αρχηγός κράτους. Ανέλαβε καθήκοντα στις 21 Ιανουαρίου του 2002. Από το αξίωμα αυτό επέβλεψε τη μεταβατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ακολούθησε η διενέργεια προεδρικών και βουλευτικών εκλογών. Εξαιτίας της καταγωγής του (από το Μοελί) δεν επιτράπηκε από το νόμο να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές για την προεδρία της Ένωσης, καθώς η πρώτη τετραετής θητεία συμφωνήθηκε να υπηρετηθεί από έναν πολιτικό από τη Μεγάλη Κομόρα. Στις 26 Μαΐου του 2002 ο Αζαλί επέστρεψε στην προεδρία και ο Μαντί παρέμεινε ειδικός σύμβουλος άνευ χαρτοφυλακίου σε κυβέρνηση της Ένωσης. Στις 19 Δεκεμβρίου του 2002 εκδηλώθηκε επίθεση στο Μοελί και απόπειρα εισβολής στο νησί. Ο Μαντί καταδίκασε την απόπειρα εισβολής και δήλωσε ότι οι εισβολείς ήταν "μισθοφόροι, που σκόπευαν να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση". Τον Απρίλιο του 2004 παραιτήθηκε από υπουργός Άμυνας. Την ίδια χρονιά στις εκλογές του 2004 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια του Μοελί.
Μετά την άνοδο του προέδρου Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί στην εξουσία αυτοεξορίστηκε. Ενώ συνόδευε τα λείψανα του ανιψιού του, ο οποίος είχε πεθάνει στη Γαλλία, συνελήφθη στις Κομόρες, τον Δεκέμβριο του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι των Κομορών Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Κομορών
Μιχάλης Διακομιχάλης
Ο Μιχάλης Διακομιχάλης (Νίσυρος, 1959) είναι οικονομολόγος με ειδίκευση στα ζητήματα που αφορούν τον τουρισμό.
Έχει σπουδές στα πανεπιστήμια City University of New York & State University of New York και στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Είναι διδάκτωρ στη Οικονομική του Τουρισμού και την Λογιστική Εθνικών Λογαριασμών. Είναι Καθηγητής στο Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με Γνωστικό Αντικείμενο τη "Λογιστική του Εθνικολογιστικού Συστήματος και Ειδικές Λογιστικές", καθώς και ιδρυτής και πρώτος διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Λογιστική-Χρηματοοικονομική και Διοικητική επιστήμη. Διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Parthenope της Νάπολη το 2018 και διδάσκει στο πρόγραμμα ΔΕΟ του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου ενώ επιβλέπει διπλωματικές διατριβές στα προγράμματα ΔΤΕ, ΤΡΑ και ΜΒΑ. Έχει περί τις 150 δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, σε πρακτικά συνεδρίων και σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, καθώς και πλήθος αναφορών στο έργο του.
Στον Οδήγό με θέμα "Η μέτρηση της απασχόλησης στις τουριστικές βιομηχανίες - Οδηγός με βέλτιστες πρακτικές"  που εκδίδεται από τα Ηνωμένα Έθνη – Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού, σε συνεργασία με το Διεθνή Οργανισμό Εργασίας, -στη σελίδα Acknowledgments, αποδίδονται ευχαριστίες στον Μιχάλη Διακομιχάλη, για τα «ουσιώδη στοιχεία που του ζητήθηκαν και τις περιεκτικές και εμπνευσμένες συμβουλές που παραχώρησε κατά την προετοιμασία αυτού του έργου».
Είναι συγγραφέας (μόνος ή με άλλους) των παρακάτω επιστημονικών βιβλίων, που διδάσκονται σε ελληνικά πανεπιστήμια:
Έχει εκδώσει επίσης τα παρακάτω έργα:
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Θεοδώρα της Βλαχίας
Η Θεοδώρα (Βουλγάρικα: Теодора) της Βλαχίας ήταν κόρη του Βασάραβα Α΄ της Βλαχίας (1310-1352) και της Μαργαρίτας της Βλαχίας. Παντρεύτηκε τον τσάρο της Βουλγαρίας Ιβάν Αλέξανδρο. Από τον γάμο τους απέκτησε τέσσερα παιδιά, τον Μιχαήλ Ασέν Δ΄, τον Ιβάν Σρατσιμίρ, τον Ιβάν Ασέν Δ΄ και τη Βασίλισα. Το 1345 ο τσάρος Ιβάν Αλέξανδρος την χώρισε και την έστειλε σε μοναστήρι όπου έγινε μοναχή παίρνοντας το όνομα Θεοφανώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Βασάραβα
Μιχά
Ο Μιχά ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, γιος του Μεμφιβοσθέ, απόγονος του Σαούλ. Αυτός και ο πατέρας του ήταν προστατευόμενοι του Δαβίδ.
Τέκνα
Οι γιοι του Μιχά ήταν:
Φιλελεύθερο Κόμμα Βραζιλίας (2006)
Το Φιλελεύθερο Κόμμα (Πορτογαλικά: Partido Liberal) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Με 771.535 μέλη τον Μάιο του 2020 είναι το όγδοο μεγαλύτερο κόμμα στη χώρα.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2006, όταν δύο κόμματα: το Φιλελεύθερο Κόμμα και το Κόμμα Αποκατάστασης της Εθνικής Τάξης, συγχωνεύτηκαν για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες του εκλογικού ορίου, που θεσπίστηκε με το νέο εκλογικό νόμο και θα άφηνε τα μικρά κόμματα εκτός κοινοβουλίου. Καταχωρήθηκε στους καταλόγους του ΑΔΕ στις 19 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, με αρχική ονομασία Κόμμα της Δημοκρατίας και αριθμό «22». Το 2019 εγκρίθηκε η μετονομασία του σε Φιλελεύθερο Κόμμα, όπως ονομαζόταν το ένα από τα δύο αρχικά.
Ο Σέρτζιο Βίκτορ Τάμερ ήταν ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του κόμματος. Το 2014 τον διαδέχθηκε ο Αλφρέντο Νασιμέντο, ο οποίος τον Απρίλιο του 2016 παραιτήθηκε από τη θέση του Προέδρου όταν η Βουλή ψήφιζε για το αν θα έπρεπε να δικαστεί η Ντίλμα Ρούσεφ ή όχι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
Το σπίτι στο τέλος του δρόμου
Το σπίτι στο τέλος του δρόμου (Ισπανικά: La casa al final de la calle) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1989.
Πρωταγωνιστούν Ανχέλικα Αραγόν, Λετίσια Καλντερόν, Έκτορ Μπονίγια και Εδουάρδο Παλόμο.
Υπόθεση
Στο Λονδίνο, η Λεονόρ Αλταμιράνο μαθαίνει για το θάνατο της γιαγιάς της, Δόνια Εύα Εστράδα, μιας γυναίκας της μεξικανικής υψηλής κοινωνίας. Αυτή η είδηση ​​δημιουργεί αντιφατικά συναισθήματα για τη Λεονόρ, παρόλο που λάτρευε τη γιαγιά της, δεν την συγχώρεσε ποτέ γιατί την έστειλε μαζί με την αδελφή της στην Ευρώπη. Η Δόνια Εύα ήταν πάντα διάσημη για την ομορφιά της, αν και μυστήρια, ούτε καν τα γηρατειά δεν μπορούσε να σβήσει. Η Εύα ώθησε τις εγγονές της να μην μείνουν στα στερεότυπα.
Η Λεονόρ και η Τερέζα εγκαθίστανται στο στοιχειωμένο αρχοντικό της γιαγιάς τους, το οποίο πρέπει να μοιραστούν με τον Σέσαρ, με τον οποίο θα ερωτευτεί η Λεονόρ. Παρά το γεγονός ότι οι αδελφές αγαπούν τη γιαγιά τους, συνεχίζουν να ερευνούν τα αίτια του θανάτου της. Το έργο του ντετέκτιβ αποκαλύπτει φρικτά και περίεργα μυστικά.
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες