cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στανίσουαφ Μέντελσον
Βιογραφία
Το 1893 εγκατέλειψε τον σοσιαλισμό εξαιτίας ιδεολογικών διαφορών. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν εγκατεστημένος μαζί με τη σύζυγό του στο Λβιβ, όπου εργαζόταν ως δημοσιογράφος, ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του στράφηκε προς τον σιωνισμό, ως αντίδραση στην αύξηση του αντισημιτισμού εντός των πολωνικών πολιτικών τάσεων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Σιωνισμός Κατηγορία:Πολωνοί σοσιαλιστές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Μπιλ Νέλσον
Ο Κλάρενς Ουίλλιαμ Νέλσον ΙΙ (αγγλικά: Clarence William Nelson II, 29 Σεπτεμβρίου 1942), είναι Αμερικανός πολιτικός, πρώην αστροναύτης και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 14ος Διοικητής της NASA από το 2021, στην κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Φλόριντα από το 2001 έως το 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Επίσης, υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών και Επίτροπος Ασφαλίσεων της Φλόριντα (1995-2001), ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από την Φλόριντα για την 9η περιφέρεια (1979-1983) και την 11η περιφέρεια (1983-1991), καθώς και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Φλόριντα από την 47η περιφέρεια (1972-1978).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μαϊάμι στις 29 Φεβρουαρίου 1942, με την καταγωγή του να περιλαμβάνει σκωτσέζικα, ιρλανδικά, αγγλικά και δανικά στοιχεία. Ο πατέρας του πέθανε όταν εκείνος ήταν μόλις 14 ετών και η μητέρα του όταν ήταν 24. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, το Πανεπιστήμιο του Γέιλ και το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. Υπηρέτησε ενεργά στον Αμερικανικό Στρατό την περίοδο 1968–1970 (Πόλεμος του Βιετναμ).
Καριέρα
Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Φλόριντα, στην οποία ήταν μέλος από το 1973 έως το 1978. Στη συνέχεια υπηρέτησε στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 9η και την 11η κογκρεσιακή περιφέρεια της Φλόριντα για την περίοδο 1979-1991. Το 1995, ανέλαβε πολιτειακός Υπουργός Οικονομικών, Επίτροπος Ασφάλισης και Στρατοφύλακας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Φλόριντα, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2001.
Γερουσία των ΗΠΑ (2001-2019)
Το 2000, κέρδισε την εκλογική μάχη για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έπειτα επανεκλέχθηκε τα έτη 2006 με 60% και 2012 με 55% των ψήφων. Οι εκλογές του 2018 για την εκλογή γερουσιαστή στη Φλόριντα αποδείχτηκαν εξαιρετικά αμφίρροπες, με τον Νέλσον και τον απερχόμενο κυβερνήτη της Φλόριντα Ρικ Σκοτ να έρχονται "στήθος με στήθος" στις δημοσκοπήσεις. Τελικά, ο Σκοτ προηγήθηκε με περίπου 10.000 ψήφους, αλλά έγινε επανακαταμέτρηση των ψήφων, καθώς η διαφορά ήταν πάρα πολύ μικρή. Στις 18 Νοεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι ο Σκοτ είχε κερδίσει με 10.033 ψήφους διαφορά και ο Νέλσον ομολόγησε την ήττα του. Στη Γερουσία θεωρούνταν γενικά ως ένας μετριοπαθής φιλελεύθερος πολιτικός για κοινωνικά και οικονομικά θέματα.
Διοίκηση της NASA (2021-)
Στις 18 Μαρτίου 2021, ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του Νέλσον, για την θέση του Διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Αεροναυπηγικής και Διαστήματος (NASA). Στις 29 Απριλίου 2021, επιβεβαιώθηκε από την Γερουσία των ΗΠΑ.
Ορκίστηκε 14ος Διοικητής της NASA, στις 3 Μαΐου 2021, από την αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Φλόριντα Κατηγορία:NASA Κατηγορία:NASA (πρόσωπα) Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Καστανιά Φθιώτιδας
Η Καστανιά, επίσημα Καστανέα, είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Συμμετοχή της Γαλλίας στη Eurovision 2019
Η Γαλλία έλαβε μέρος στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2019 με το τραγούδι Roi από τον Μπιλάλ Ασανί. Η γαλλική συμμετοχή για το διαγωνισμό του 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ επελέγη μέσω της εθνικής επιλογής Destination Eurovision 2019, που διοργανώνεται από το γαλλικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό France Télévisions σε συνεργασία με το τηλεοπτικό κανάλι France 2. Η επιλογή αποτελείται από δύο ημιτελικούς και έναν τελικό.
Ως μέλος των "Μεγάλων Πέντε" η Γαλλία προκρίνεται αυτόματα στον τελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Το τραγούδι ήρθε 16ο με 105 βαθμούς στον διαγωνισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν Ζυστ
Ο Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν-Ζυστ (Louis Antoine Léon de Saint-Just, 25 Αυγούστου 1767 – 28 Ιουλίου 1794), γνωστός συνήθως ως Σαιν-Ζυστ, ήταν Γάλλος στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και συνεργάτης του Ροβεσπιέρου.
Βίος
Ο Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν Ζυστ γεννήθηκε στην Ντεσίζ (Decize) στις 25 Αυγούστου 1767 από τον Λουδοβίκο Ιωάννη, ανθυπασπιστή της χωροφυλακής και έπειτα λοχαγό του ιππικού, κι από την κόρη του Ρομπινό, βασιλικού συμβολαιογράφου στην ίδια πόλη. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στο Νανσέλ συρ Ουάζ, και μετά στο Μπλερανκούρ (Blérancourt) στην Αιν όπου μετατέθηκε ο πατέρας του. Όταν πέθανε ο πατέρας του πήγε να σπουδάσει στο κολλέγιο των Ορατοριανών στη Σουασσόν. Όταν αποφοίτησε επέστρεψε στο Μπλερανκούρ όπου είχε συνάψει σχέσεις με την Τερέζα Ζελέ, κόρη ενός ευυπόληπτου συμβολαιογράφου του τόπου. Πιέζεται από τον πατέρας της να την παντρευτεί όταν μένει έγκυος, αλλά εκείνος αρνείται και φεύγει παίρνοντας μαζί του τα ασημικά της οικογένειας. Τελικά κλείνεται σε ένα αναμορφωτήριο του Παρισιού από τον Σεπτέμβριο του 1786 ως τον Μάρτιο του 1787. Κάνει πρακτική εξάσκηση σε έναν εισαγγελέα της Σουασσόν και εγγράφεται στη Νομική της Ρενς. Στις 15 Απριλίου 1788 αναγορεύεται διδάκτωρ της νομικής. Επιστρέφει στην Μπλερανκούρ και μέσα στον Επαναστατικό αναβρασμό δημοσιεύει ένα ποίημα με τίτλο, Οργκάντ, όπου ασκεί κριτική στη θρησκεία, τη μοναρχία, και τους ευγενείς. Ο Σαιν Ζυστ γίνεται γραμματέας του Δήμου και συνταγματάρχης της Εθνοφυλακής του Μπλερανκούρ και με αυτόν τον βαθμό συμμετέχει στις 14 Ιουλίου 1790, πρώτη επέτειο της καταλήψεως της Βαστίλλης. Το 1791 εξέδωσε το έργο του Το πνεύμα της Επανάστασης και του Συντάγματος της Γαλλίας, το οποίο εκδόθηκε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων και εξαντλήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1792 εξελέγη πέμπτος αντιπρόσωπος της Αιν στην Συμβατική Εθνοσυνέλευση και ήταν από τους πρώτους που ψήφισε τη θανατική καταδίκη του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ'.
Το 1793 έγινε μέλος της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας και προσπάθησε, μαζί με τον Ροβεσπιέρο, να διαφυλάξει τη Επανάσταση από τους παντοειδείς εχθρούς. Για το σκοπό αυτό στήριξε την Τρομοκρατία και εξουδετέρωσε με τη γκιλοτίνα πολλούς από τους αντιφρονούντες. Αγωνίστηκε εναντίον των Γιρονδίνων και πέτυχε την ανατροπή τους, το 1793. Ανέλαβε τη διοργάνωση της στρατιάς του Ρήνου και ύστερα της στρατιάς του Βορρά, και συνετέλεσε στη νίκη στο Φλερύ (1794). Φανατικός δημοκράτης, ονειρευόταν μια δημοκρατία που να στηρίζεται στους μικρούς ιδιοκτήτες, τεχνίτες και χωρικούς. Μερικές από τις πολιτικές απόψεις του είχαν περιληφθεί στο Σύνταγμα του 1793.
Ήταν γνωστός ως ο «ωραίος Σαιν-Ζυστ» και μαζί με τους Ροβεσπιέρο και Κουτόν αποτελούσε την «Τριανδρία». Στις 27 Ιουλίου 1794, συνελήφθη μαζί με τους οπαδούς του Ροβεσπιέρου και την επομένη αποκεφαλίστηκε στη γκιλοτίνα.
Βιβλιογραφία
Η εγκυκλοπαίδεια του 1911 Encyclopaedia Britannica δίνει τις ακόλουθες πηγές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επαναστάτες Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Eurocup Basketball 2012-13
Το EuroCup 2012-2013 αποτελεί την 11η έκδοση της δεύτερης μεγαλύτερης διασυλλογικής διοργάνωσης στην ιεραρχία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, μετά την Ευρωλίγκα.
Η πρώτη φάση της κανονικής σεζόν έλαβε χώρα το διάστημα μεταξύ 7 Νοεμβρίου και 12 Δεκεμβρίου, ενώ η δεύτερη μεταξύ 9 Ιανουαρίου και 20 Φεβρουαρίου. Ο τελικός θα λάβει χώρα στις 13 Απριλίου 2013 στο Σαρλερουά.
Προημιτελικοί (στις 2 νίκες)
Οι ομάδες παίζουν μία φορά στην έδρα τους και μία φορά στην αντίπαλη έδρα.Η ομάδα που κάνει 2 νίκες ή νικάει με μεγαλύτερη διαφορά από την αντίπαλη προκρίνεται στο Final Four.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στην έδρα της <<2ης ομάδας>> σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα.
Ημιτελικοί
Οι ομάδες παίζουν μία φορά στην έδρα τους και μία φορά στην αντίπαλη έδρα.Η ομάδα που κάνει 2 νίκες ή νικάει με μεγαλύτερη διαφορά από την αντίπαλη προκρίνεται στον τελικό του Eurocup.Οι πρώτοι αγώνες θα πραγματοποιηθούν στις 19-20 Μαρτίου 2013 ενώ οι δεύτεροι 26-27 Μαρτίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2012 2013 Eurocup Ανδρων Eurocup Ανδρων
Chop Suey!
Το Chop Suey! είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού-αρμενικού Heavy Metal συγκροτήματος System of a Down, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο τους, ονόματι Toxicity. Κυκλοφόρησε, επίσης, και ως single, το οποίο ήταν και πρώτο τόσο για τον δίσκο, όσο και γενικότερα για το συγκρότημα. Τη μουσική την έγραψε ο Ντάρον Μαλακιάν, ενώ τους στίχους ο ίδιος μαζί με τον Σερτζ Τανκιάν. Ωστόσο, οι στίχοι δεν είναι ξεκάθαροι, παρ'όλα αυτά, ο Μαλακιάν δήλωσε για αυτούς ότι αφορούν το πώς διαφοροποιούνται οι άνθρωποι από τον τρόπο που πέθαναν. Για την προώθηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε και video clip.
Το τραγούδι αυτό "χάρισε" στο συγκρότημα την πρώτη του υποψηφιότητα για Grammy, το 2002. Στα chart επίσης σημείωσε επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 7 των αμερικανικών Hot Modern Rock Tracks, ενώ στα αυστραλιανά έφτασε το νούμερο 14. Το τραγούδι θεωρείται ως ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά και για πολλούς το καλύτερο τραγούδι του σχήματος. Το κομμάτι, αρχίζει με ένα χαρακτηριστικό ακουστικό intro, το οποίο γρήγορα γίνεται σκληρό, για να χαλαρώσει μετά ξανά. Ενώ στο ρεφρέν κάνει δεύτερες ο Μαλακιάν στον Τανκιάν. Ενώ, στο τελευταίο chorus ακούγεται από πίσω κι ένα μπουζούκι.
Το κομμάτι έχει υποστεί αρκετές διασκευές από τη στιγμή που κυκλοφόρησε, από διάφορους καλλιτέχνες όπως οι Tenacious D και Enter Shikari. Σε μία λίστα του Loudwire για τα Καλύτερα Hard Rock τραγούδια του 21ου αιώνα, το τραγούδι κατατάχθηκε στην 1η θέση. Ενώ, σε ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του Metal Hammer, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 200 Σπουδαιότερων Τραγουδιών όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 43η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2001 Κατηγορία:Τραγούδια των System of a Down Κατηγορία:Singles του 2001
Καλίνκα
Καλίνκα («χιονάτη») ονομάζεται ένα δημοφιλέστατο ρωσικό λαϊκό τραγούδι σε στίχους και μελωδία του ρώσου συνθέτη Ίβαν Πέτροβιτς Λαριόνοφ του 1860. Συνοδεύεται με μπαλαλάικα. Εγχώρια και παγκοσμίως συγκαταλέγεται στα πλέον δημοφιλή τραγούδια της ρωσικής κουλτούρας. Ακούγεται σε αθλητικές και κοινωνικές εκδηλώσεις.
Το τραγούδι
Η «Καλίνκα» (ρωσικά «Калинка») είναι ένα από τα πιο γνωστά ρώσικα τραγούδια. Το συνέθεσε το 1860 ο Ρώσος συνθέτης και λαογράφος Ιβάν Λαριόνοφ (Иван Петрович Ларионов), και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην πόλη Σαρατόβ (Саратов), ως μέρος μιας θεατρικής του παράστασης. Σύντομα, το τραγούδι προστέθηκε στη λαϊκή παράδοση της Ρωσίας.
Το ρεφρέν του τραγουδιού αναφέρεται στην Καλίνκα, έναν ανθοφόρο φυλλοβόλο θάμνο, που μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 4 μ. και καλλιεργείται για καλλωπιστικούς λόγους. Η επιστημονική της ονομασία είναι Viburnum opulus, και η κοινή της ονομασία χιονόσφαιρα ή χιονόμπαλα, από τα άνθη της που είναι λευκά και σφαιρικά.
Ο ρυθμός του ρεφρέν είναι γρήγορος και οι στίχοι χαρούμενοι. Ένας από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές του τραγουδιού ήταν ο σολίστ της Χορωδίας του Κόκκινου Στρατού της ΕΣΣΔ Ευγένειος Μπελιάεφ (Евгений Михайлович Беляев, 1926-1994).
Στα ελληνικά
Στα Ελληνικά, οι στίχοι έχουν μεταφραστεί από τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο. Έχει ερμηνευτεί από τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά στο άλμπουμ 12 Ρούσικα λαϊκά τραγούδια, που κυκλοφόρησε το 1977.
Καλίνκα, καλίνκα, καλίνκα μου εσύ,
έι, βατόμουρο του κήπου, κοπέλα χρυσή.
Άι, ξαπλώστε με μέσ' στο πευκόδασο
ύπνο σμαραγδένιο να κοιμηθώ,
ύπνο σμαραγδένιο να κοιμηθώ.
Άι, πευκάκι μου πράσινο, πράσινο,
μην πευκοβουίζεις, να σε χαρώ,
άι, λιούλι - λιούλι, άι, λιούλι - λιούλι,
μην πευκοβουίζεις, να σε χαρώ.
Αμπελώνας Θεσπρωτίας
Ο Αμπελώνας (πρώην Πόβλα ) είναι ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας της περιφέρειας Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 52 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Αμπελώνας είναι κτισμένος στην περιοχή του Τσαμαντά (Μουργκάνα), κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα, σε υψόμετρο 480 μέτρων. Βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του Τσαμαντά και απέχει 40 χλμ. ΒΑ από την Ηγουμενίτσα.
Καλίνκα
Στα ελληνικά
Άι, ψυχούλα μου, βατομουρούλα μου,
Αμπελώνας Θεσπρωτίας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Οι κάτοικοί του ασχολούνταν παραδοσιακά με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ αρκετοί ήταν οι μετανάστες προς τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ο πληθυσμός του Αμπελώνα ανερχόταν σε 194 κατοίκους, κατανεμημένους σε 37 φορολογικούς χανέδες. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους εντάχθηκε στο ελληνικό κράτος ως οικισμός της επαρχίας Φιλιατών. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, σκοτώθηκαν δώδεκα ή δεκατρείς κάτοικοι του οικισμού.
Καλίνκα
Στα ελληνικά
έλα, αγάπησέ με, έλα πια,
Αμπελώνας Θεσπρωτίας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου δήμου. Μέχρι το 1961 ονομαζόταν Πόβλα. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, ενώ υπάρχουν ακόμη οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής.
Στον Αμπελώνα γεννήθηκαν ο τοπικός ευεργέτης Σπύρος Σταύρου Τσίγκος (1896/97-1982) - ο οποίος διέθεσε σημαντικά χρηματικά ποσά σε έργα υποδομής και καλλωπισμού του χωριού - και ο συγγραφέας Σωτήρης Δημητρίου (1955). Επίσης, από τον οικισμό κατάγεται η συγγραφέας Σταυρούλα Δημητρίου.
Καλίνκα
Στα ελληνικά
έλα, αγάπησέ με, έλα πια.
Αμπελώνας Θεσπρωτίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Καλίνκα
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας Κατηγορία:Τραγούδια
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
Η Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (Ο.Κ.Δ.Ε.) είναι ένα ακροαριστερό ελληνικό πολιτικό κόμμα με ιδεολογικές αφετηρίες στον Μαρξισμό-Λενινισμό και τον Τροτσκισμό.
Ιστορία
Οι ιστορικές ρίζες της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας βρίσκονται στην Αριστερή Αντιπολίτευση (Παντελής Πουλιόπουλος - Παστιάς Γιατσόπουλος) του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, η οποία και διαγράφηκε το 1928 στο 3ο Τακτικό Συνέδριο του κόμματος. Η ομάδα Πουλιόπουλου - Γιατσόπουλου αρχικά δεν θεωρούσε ότι αποτελούσε ξεχωριστή πολιτική ομάδα από το Κ.Κ.Ε., ούτε είχε στόχο να ιδρύσει ένα νέο κόμμα. Σκοπός τους ήταν μέσα από την αντιπολίτευση να επανενταχθούν στο κόμμα, επαναφέροντάς το στις λενινιστικές, σύμφωνα με αυτούς, αρχές. Αυτό όμως άλλαξε το 1934, με την άνοδο στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλισμού στη Γερμανία και της κήρυξης των γερμανικών κομμουνιστικών κινημάτων ως παράνομων. Εκτίμησαν πως η πολιτική της Τρίτης Διεθνούς οδήγησε στην άνοδο των Γερμανών ναζιστών στην εξουσία καθώς και ότι το Κ.Κ.Ε. με τη σειρά του εγκατέλειψε τη πολιτική του θέση για μαχόμενο επαναστατικό μαρξισμό στην Ελλάδα. Έτσι η ομάδα Σπάρτακος με συνδικαλιστικές ομάδες εργατών που έφυγαν από το Αρχείο Μαρξισμού (Μπολσεβίκος, Νέος Δρόμος, ΚΕΟ, ΟΚΑ) ενοποιήθηκαν και συγκρότησαν την Ο.Κ.Δ.Ε.
Η Ο.Κ.Δ.Ε. ιδρύθηκε το 1934. Μετά από ενοποίηση με άλλες τροτσκιστικές ομάδες το όνομα άλλαξε σε Ενιαία Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (Ε.Ο.Κ.Δ.Ε.). Το 1938 συμμετείχε στο ιδρυτικό συνέδριο της 4ης Διεθνούς στο Παρίσι με εκπρόσωπο τον Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο). Κατά τη διάρκεια της κατοχής είχε πολλές οργανωτικές μεταβολές και αλλαγές ονόματος.
Το 1946 οι περισσότερες τροτσκιστικές ομάδες ενοποιήθηκαν στο Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Κ.Δ.Κ.Ε.) με εφημερίδα την Εργατική Πάλη. Το Κ.Δ.Κ.Ε. έχει σημαντική δράση στη μεταπολεμική εποχή κυρίως στους εργαζόμενους, έχοντας μεγάλες δυνάμεις στους οικοδόμους και τους λιθογράφους. Μεγάλη είναι και η θεωρητική συμβολή μέσα από την πολιτική επιθεώρηση "Μαρξιστικό Δελτίο". Συνεχίζει με αυτό το όνομα μέχρι το 1974.
Το 1974 μετά την πτώση της χούντας και τη νομιμοποίηση των κομμουνιστικών κομμάτων και οργανώσεων η οργάνωση επανιδρύεται με το αρχικό της όνομα Ο.Κ.Δ.Ε.. Εφημερίδα της συνεχίζει να είναι η Εργατική Πάλη η οποία είναι η πρώτη κομμουνιστική εφημερίδα που κυκλοφορεί νόμιμα μετά το 1946.
Το 1985, κάποια μέλη αποσχίστηκαν από την Ο.Κ.Δ.Ε. και δημιούργησαν την Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας - Σπάρτακος, η οποία είναι μία από τις συνιστώσες της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
Παρεμβάσεις
Φοιτητική παράταξη της Ο.Κ.Δ.Ε. είναι η Σοσιαλιστική Σπουδαστική Πάλη και η Μαθητική Αντεπίθεση είναι η μαθητική. Συνδικαλιστική παράταξη είναι η Αντεπίθεση των Εργαζομένων με συμμετοχή συνδικαλιστική εκπροσώπηση σε εταιρίες και φορείς πάνω στον επισιτισμό, στις τηλεπικοινωνίες, στο νοσηλευτικό προσωπικό και στους εκπαιδευτικούς. Επίσημο όργανο της Ο.Κ.Δ.Ε. είναι η μηνιαία εφημερίδα Εργατική Πάλη. Η οργάνωση έχει επίσης και τις "Eκδόσεις Εργατική Πάλη" με σημαντικό αριθμό βιβλίων πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου, καθώς δίνει βάση στην ενημέρωση των μελών του εργατικού κινήματος και της εργατικής τάξης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Τροτσκιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Βροχή
thumb|right|Τοπική βροχόπτωση κοντά στο χωριό Λούντε, [[Δανία, στις 6 Αυγούστου 2005.]] thumb|right|Θαμπάδα βροχής στη βάση μιας [[καταιγίδας.]]
Η βροχή ή βροχόπτωση ή υδατόπτωση είναι μια υγρή κατακρήμνιση και ανήκει στα υδατώδη μετεωρολογικά κατακρημνίσματα ή υδρομετέωρα όπως ονομάζονται τα διάφορα φαινόμενα του υετού, του οποίου άλλα επίσης είδη είναι το χιονόνερο, το χιόνι και το χαλάζι.
Για να συμβεί το φαινόμενο στη Γη, χρειάζεται ένα πυκνό στρώμα της ατμόσφαιρας με θερμοκρασία πάνω από το σημείο τήξης του νερού (δηλαδή πάνω από 0 °C) σχετικά κοντά στην επιφάνεια της Γης. Η συγκέντρωση των ατμοσφαιρικών υδρατμών πρέπει να είναι αρκετά υψηλή, ώστε αυτοί να υγροποιηθούν και να σχηματίσουν σταγόνες υγρού νερού, αρκετά βαριές ώστε να πέσουν ως την επιφάνεια. Συνολικά, τρεις δυνατότητες (και οι συνδυασμοί τους) απαιτούνται για να προκληθεί βροχή:
Σε μερικές ακραίες καταστάσεις πολύ ξηρής ατμόσφαιρας, οι σταγόνες της βροχής εξατμίζονται πριν φτάσουν στην επιφάνεια. Τα σταγονίδια νερού συνενώνονται σε μεγαλύτερα μέσω της σύγκρουσης μεταξύ τους μέσα στα σύννεφα. Το τελικό μέγεθος των σταγόνων ποικίλλει. Η κανονική βροχή, σε σχετικά μη ρυπασμένη ατμοσφαιρικά περιοχή, έχει pH της τάξης του 5,2 κατά κανόνα, κάνοντάς την ελαφρά όξινη.
Ο υπερκορεσμός της υγρασίας συνδέεται με τα μέτωπα καιρού, που αποτελούν την κύρια μέθοδο πρόγνωσης επερχόμενης βροχόπτωσης. Αν συνυπάρχουν αρκετή υγρασία και ανοδικά ρεύματα αέρα σε έναν τόπο, τότε πέφτει βροχή σε λεπτές σταγόνες. Σε ορεινές περιοχές, είναι πολύ πιθανό να πέσουν έντονες βροχές στην πλευρά που έχει πρόσβαση σε υγρό αέρα. Αντίθετα, στην απάνεμη πλευρά συχνά σχηματίζεται ξηρό έως ερημικό κλίμα.
Περιγραφή
Η ποικιλία της ζωής, καθώς και η καλή καρποφορία της Γης εξαρτώνται από την ποσότητα του νερού που θα πέσει στη Γη. Το νερό της βροχής δεν είναι απόλυτα καθαρό, κυρίως στις βιομηχανικές περιοχές. Επειδή το νερό έχει πολλές διαλυτικές ιδιότητες, διαλύει ακόμη και τα αέρια που βρίσκονται στην ατμόσφαιρα και αυτό έχει ως συνέπεια να παρουσιάζει γεύση όξινη, εξ ου και ο όρος «όξινη βροχή». Επίσης, καθώς πέφτει παρασύρει και άλλες ουσίες που δεν διαλύονται στο νερό ή δεν πρόλαβε να διαλύσει. Έτσι, η βροχή κατά την πτώση της παρασύρει κονιορτό, καπνιές, καθώς και άλλα συστατικά που μολύνουν την ατμόσφαιρα. Και αυτό γίνεται αντιληπτό από τα λασπώδη κατάλοιπα με τα οποία λερώνονται αντικείμενα, όπως αυτοκίνητα κ.λπ. όταν βρίσκονται σε ακάλυπτους χώρους.
Μερικές φορές η βροχή είναι κοκκινωπή. Τέτοια βροχή παρατηρείται και στην Ελλάδα όπως και σε άλλες Μεσογειακές Χώρες, γνωστές και ως «αιματοειδείς βροχές». Αυτές οφείλονται σε ανέμους νοτίων διευθύνσεων, που μεταφέρουν από τη Βόρεια Αφρική πολύ λεπτή κοκκινωπή άμμο, που όμως η βροχή την παρασύρει κατά την πτώση της. thumb|right|Μαύρα σύννεφα βροχής, λίγο πριν το ξέσπασμα του φαινομένου, σε φωτογραφία στις 27 Ιουλίου 2016.
Η βροχή σχηματίζεται όταν τα μόρια των υδρατμών που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα δημιουργούν τα νέφη ή σύννεφα, τα οποία με τη σειρά τους συμπυκνώνονται πάνω σε ένα κέντρο συμπύκνωσης, συνήθως έναν κόκκο σκόνης, αρχίζοντας έτσι να σχηματίζουν σταγόνες. Όταν η μάζα της σταγόνας ξεπεράσει ένα συγκεκριμένο όριο, έλκεται από το βαρυτικό πεδίο της Γης και πέφτει στην επιφάνεια της Γης. Μερικές φορές, η βροχή δεν φθάνει στο έδαφος όταν ο αέρας ανάμεσα στα σύννεφα και στο έδαφος είναι πολύ ξηρός.
Η διάμετρος των σταγονιδίων της βροχής που φθάνουν μέχρι την επιφάνεια της Γης κυμαίνεται από 0,05 - 0,06 εκατοστά. Όταν βεβαίως έλθουν σε επαφή με ψυχρό στρώμα αέρα, μπορεί και να παγώσουν, με αποτέλεσμα να πέσουν στη γη ως χαλάζι.
Τα νέφη που δίνουν βροχές είναι από μεν τα στρωματόμορφα: τα μελανοστρώματα και τα υψιστρώματα που δίνουν μεγάλης διάρκειας κανονική βροχή (τα πρώτα) ή βροχή ψεκάδων (τα δεύτερα), ενώ από τα σωρειτόμορφα νέφη: οι σωρειτομελανίες και (σπανιότερα) οι στρωματοσωρείτες δίνουν ραγδαία βροχή, αλλά μικρής διάρκειας.
Κατηγορίες
Η πτώση βροχής από τα σύννεφα ονομάζεται βροχόπτωση. Η ένταση της βροχόπτωσης μετριέται με βάση τα χιλιοστά βροχής που πέφτουν ανά ώρα και μετριέται με ειδικό όργανο, το βροχόμετρο. Οι Μετεωρολόγοι, ανάλογα με την ένταση της βροχόπτωσης τη διακρίνουν στις ακόλουθες κατηγορίες, ανάλογα με το παρατηρούμενο ύψος βροχής:
thumb|right|Βροχή κατακόρυφης μεταφοράς. thumb|right|Ορογραφική βροχή.
Επίσης, ανάλογα με τον τρόπο σχηματισμού των βροχοπτώσεων, οι βροχές διακρίνονται σε:
Υποσημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Υδρομετέωρα Κατηγορία:Μετεωρολογικά φαινόμενα
Καμπανιακός Μ.Φ.Α.Ο.Φ.
Ο Μουσικογυμναστικός Φιλοπροοδευτικός Αθλητικός Όμιλος Φιλάθλων Χαλάστρας «ο Καμπανιακός» είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο εδρεύει στη Χαλάστρα. Ιδρύθηκε το 1947 και τα χρώματα του είναι το κόκκινο και το λευκό. Χρησιμοποιεί ως αγωνιστική έδρα το ιδιόκτητο γήπεδο του συλλόγου, το γήπεδο του Μ.Φ.Α.Ο.Φ. Καμπανιακού Χαλάστρας. Από την αγωνιστική περίοδο 2023–2024, θα αγωνίζεται στο δεύτερο τη τάξει επαγγελματικό πρωτάθλημα της Super League 2 με την επωνυμία «'''Μ.Φ.Α.Ο.Φ.Χ. Καμπανιακός Π.Α.Ε.'''».
Ιστορία
Ο «Καμπανιακός Μ.Φ.Α.Ο.Φ. Χαλάστρας» δημιουργήθηκε το 1964 με τη συγχώνευση των τοπικών συλλόγων «Αθλητική Ένωση Χαλάστρας» (έτος ίδρυσης 1947 ) και «Όλυμπος Πύργου» (έτος ίδρυσης 1958 ). Οι δύο σύλλογοι συμμετείχαν στο Περιφερειακό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1947, αυτό της Α.Ε. Χαλάστρας που εγγράφηκε στην Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και στην Ε.Π.Ο. το 1955 λαμβάνοντας αριθμό μητρώου 541.
Την περίοδο 1974–75 αναδείχθηκε δευτεραθλητής ΕΠΣΜ και προκρίθηκε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου νικώντας με 4-3 στα πέναλτι ύστερα από ισοπαλία με 0-0 σε κανονική διάρκεια και παράταση τον Πυρσό Γρεβενών στην Έδεσσα σε αγώνα κατάταξης λόγω ισοβαθμίας, κατέλαβε την 1η θέση του 2ου ομίλου και κέρδισε την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία υπό την Προεδρία του Φώτιου Κοπαράνη. Την περίοδο 1975–76 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική, ενώ την επόμενη περίοδο 1976–77 υποβιβάστηκε. Την ίδια περίοδο, στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Ελλάδας, ήρθε αντιμέτωπος με τον Παναθηναϊκό στις 1/12/1976 στη Χαλάστρα, από τον οποίο απέσπασε ισοπαλία 1–1 (Καλούδης 35' - Άλβαρες 94') στην κανονική διάρκεια του αγώνα δεχόμενος τέρμα στο 4ο λεπτό των καθυστερήσεων, χάνοντας τελικά στα πέναλτι με 3–1.
Έπειτα τον υποβιβασμό του από την Β΄ Εθνική συνέχισε στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας, 3η τη τάξει κατηγορία, από την περίοδο 1977–78 έως και την περίοδο 1981–82 που υποβιβάστηκε στην Α΄ ΕΠΣΜ. Το 1984 κέρδισε την άνοδο στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, την μετέπειτα Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε από την περίοδο 1984–85 έως και την περίοδο 1986–87, όποτε και παρότι τερμάτισε στην 8η θέση του 6ου ομίλου, υποβιβάστηκε λόγω αναδιάρθρωσης. Ύστερα από 3 χρόνια, το 1990, επέστρεψε στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε από την περίοδο 1990–91 έως και την περίοδο 1993–94, για να κάνει ένα ακόμα σύντομο πέρασμα τις χρονιές 1996–97 και 1997–98 και τις χρονιές 2002–03 και 2003–04.
Το 2009 επέστρεψε στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε από την περίοδο 2009–10. Την περίοδο 2012–13 τερμάτισε στη 2η θέση του 2ου ομίλου, ωστόσο λόγω αναδιάρθρωσης προβιβάστηκε στην νέα ερασιτεχνική Γ΄ Εθνική. Στην Γ΄ Εθνική παρέμεινε από την περίοδο 2013–14 έως και την περίοδο 2017–18 που υποβιβάστηκε στην Α1 ΕΠΣΜ. Κατά την πενταετή παρουσία του στην Γ΄ Εθνική, ξεχωρίζει η νίκη του γηπεδούχου Καμπανιακού επί του ιστορικού Άρη στις 21/9/2014 στο Καυτανζόγλειο με 3-0.
Την αγωνιστική περίοδο 2019–20 στέφεται κυπελλούχος ΕΠΣΜ και την αγωνιστική περίοδο 2021–22 κατακτά αήττητος το πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣΜ υπό την Προεδρία του Θωμά Μουρμούρα και προκρίνεται στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Όμως η ανοδική πορεία του Καμπανιακού δεν σταμάτησε. Την επόμενη περίοδο, ως νεοφώτιστος στην Γ΄ Εθνική τερμάτισε στην 1η θέση του 1ου ομίλου και προκρίθηκε στο ειδικό πρωτάθλημα στο οποίο εξασφάλισε την άνοδο στην δεύτερη κατηγορία μετά από 46 ολόκληρα χρόνια.
Ποδοσφαιριστές
Αρκετοί παίκτες του Καμπανιακού, αγωνίστηκαν μετέπειτα σε κορυφαίους συλλόγους των ανώτερων κατηγοριών του ελληνικού ποδοσφάιρου, κάποιοι εκ των οποίων στην Α΄ Εθνική κατηγορία.
Ορισμένοι από τους ποιο αξιοσημείωτους ποδοσφαιριστές είναι οι Γιώργος Νασιόπουλος, Φώτης Κηπουρός, Νίκος Ζαπρόπουλος, Γιάννης Ζαπρόπουλος, Νίκος Τσίμπος, Χρήστος Κελπέκης, Σταύρος Βαγγελόπουλος, Σταύρος Μαντζιούνης, Σταύρος Χαχούδης, Γιώργος Σίσκος, Νίκος Τσιαβδάρης, Κώστας Σιαντρόπουλος και Γιώργος Λαγκώνας.
Τμήματα υποδομής
Εδώ και πολλά χρόνια συνεργάζεται με τις Ελπίδες Χαλάστρας, την άλλη ομάδα της κωμόπολης και λειτουργούνε μαζί τμήματα υποδομής σε όλες τις ηλικίες. Συγκεκριμένα διατηρούν τμήματα μπαμπίνι, προτζούνιορ, τζούνιορ, προπαίδων, παίδων και νέων και αναδεικνύουν κάθε χρόνο πολλούς ταλαντούχους ποδοσφαιριστές.
Τμήμα Πετοσφαίρισης
Στο παρελθόν ο σύλλογος διέθετε και τμήμα πετοσφαίρισης. Το τμήμα πετοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1980 από τον Τσιότσκα Κώστα και ευτύχησε η ανδρική ομάδα να αγωνίζεται έως τη Β΄ Εθνική Κατηγορία. Συγχρόνως λειτουργούσε και τμήμα γυναικών που αγωνίζονταν στην Α΄ κατηγορία Ε.ΠΕ.Σ. Θεσσαλονίκης. Σήμερα είναι ανενεργό.
Α.Σ. Καμπανιακός
Το 2012 ιδρύθηκε ένα άλλο σωματείο πετοσφαίρισης με παρόμοια επίσημη επωνυμία «Αθλητικός Σύλλογος Καμπανιακός».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ.
587 π.Χ.
Γεγονότα
Κατηγορία:Έτη
Νινυδρίνη
Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες Κατηγορία:C9
Νικόλα Ραντόνια
Ο Νικόλα Ραντόνια (σερβικά Никола Радоња) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς, ήταν Σέρβος ευγενής, αργότερα Αγιορείτης μοναχός, μεγαλύτερος γιος του σεβαστοκράτορα Μπράνκο Μλαντένοβιτς και αδελφός των Δεσποτών της Σερβίας Βουκ και Λάζαρ.
Παντρεύτηκε περίπου το 1350 την Έλενα Κράλιεβιτς με την οποία απέκτησε δύο κόρες. Ζούσε με την οικογένειά του στον τομέα Serskoj, αλλά μετά το θάνατο της συζύγου και της μίας κόρης του, πριν από 1364 ή το φθινόπωρο του 1364 , αποσύρθηκε από την κοσμική ζωή στη Μονή Χιλανδαρίου ως μοναχός με το όνομα «Ρόμαν». Γύρω στο 1377 γίνεται ασκητής με το όνομα «Γεράσιμος».
Μαζί με τον Αρσένιο Μπάγα μοναχό του Βατοπεδίου περίπου το 1380 αγόρασαν από την μονή Ξηροποτάμου το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι του Αγίου Παύλου και άρχισαν την αποκατάσταση της. Έως τις 13 Νοεμβρίου 1382 έζησε στην μονή Χιλανδαρίου και μετά μετακόμισε στο μοναστήρι του Αγίου Παύλου, του οποίου ηγούμενος το 1385 ήταν ο Αρσένιος Μπάγας.
Μετά το θάνατο του μικρότερου αδελφού του, Βουκ Μπράνκοβιτς, ο οποίος πέθανε το 1397 σε οθωμανική φυλακή ο Νικόλας πήρε το σώμα του και το έθαψε στο Άγιον όρος, άγνωστο σήμερα που, κατά πάσα πιθανότητα στο μοναστήρι του Αγίου Παύλου, όπου ζούσε ή στην μονή Χιλανδαρίου. Πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 1399 στο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου.
Πηγές
Νικολα
Απόβαση στη Νορμανδία
Η Απόβαση στη Νορμανδία με κωδική ονομασία Επιχείρηση Ποσειδών (Operation Neptune) ήταν η Συμμαχική απόβαση στα παράλια της Γαλλίας, που έλαβε χώρα στις 6 Ιουνίου 1944, μέρα γνωστή (εσφαλμένα ) και ως D-Day. Αντικειμενικός σκοπός της απόβασης ήταν να δημιουργήσει προγεφύρωμα από την Καν έως το Χερβούργο, μέσω του οποίου οι Σύμμαχοι θα περνούσαν στρατεύματα από τη Μεγάλη Βρετανία στην ηπειρωτική Ευρώπη, ούτως ώστε να ανακουφιστεί το Ανατολικό Μέτωπο από τη γερμανική πίεση.
Η Μάχη της Νορμανδίας, δηλαδή η Επιχείρηση Όβερλορντ (Operation Overlord) που ακολούθησε, τελείωσε στις 19 Αυγούστου 1944, όταν τα συμμαχικά στρατεύματα πέρασαν τον Σηκουάνα. Αρχιστράτηγος, επικεφαλής του όλου εγχειρήματος, είχε οριστεί ο Αμερικανός στρατηγός Ντουάιτ Αϊζενχάουερ.
Η αρχική επίθεση έγινε σε δυο φάσεις: Κατά τα μεσάνυχτα 5ης προς 6η, δυο αμερικανικές αερομεταφερόμενες μεραρχίες και μια βρετανική έπεσαν στα μετόπισθεν και την αυγή ακολούθησε αμφίβια απόβαση συμμαχικών δυνάμεων που ξεκίνησε κατά τις 6:30. Η διεξαγωγή της απόβασης απαίτησε τη μεταφορά στρατευμάτων και υλικού από την Αγγλία και την Ουαλία με μεταγωγικά αεροπλάνα και πλοία, καθώς και υποστήριξη πυρών από αέρα και θάλασσα. Έγιναν επίσης ναυτικές επιχειρήσεις αντιπερισπασμού και παρενόχλησης προκειμένου να μην επέμβει το Γερμανικό Ναυτικό στις περιοχές που θα γινόταν η απόβαση, ενώ η θάλασσα της Μάγχης αποναρκοθετήθηκε από τις γερμανικές νάρκες και ποντίσθηκαν νέες.
Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος πάνω από τρία εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους οι 195.700 ήταν το προσωπικό των συμμαχικών σκαφών. Η απόβαση έλαβε χώρα στη χερσόνησο Κοταντέν και την ανατολική όχθη του ποταμού Ορν, σε πέντε παραλίες με τα κωδικά ονόματα Γκολντ (Gold), Τζούνο, (Juno), Όμαχα (Omaha), Σουόρντ (Sword) και Γιούτα (Utah). Θεωρήθηκε ότι ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου 1944, όταν πια είχε εδραιωθεί το προγεφύρωμα των Συμμάχων. Μέχρι τότε είχαν συνολικά μεταφερθεί 850.000 άνδρες, 148.000 οχήματα και 570.000 τόννοι προμηθειών στις γαλλικές ακτές από 7.000 πλοία, από τα οποία μόλις 59 βυθίστηκαν.
Δημιουργία του COSSAC
Ήδη, από τον Δεκέμβριο του 1942 είχε συγκροτηθεί μια μικτή ομάδα, η οποία ονομάστηκε αρχικά «COSSAC», από τα αρχικά των λέξεων «Chief of Staff to Supreme Allied Commander» (Αρχηγός Επιτελείου Ανώτατης Συμμαχικής Διοίκησης). Επικεφαλής αυτής της ομάδας ορίστηκε ο Βρετανός υποστράτηγος Φρέντερικ Ε. Μόργκαν (Frederic E. Morgan), ο οποίος ηγήθηκε των εξής αξιωματικών, κατά κλάδο:
Μέχρι να οριστεί επικεφαλής της επιχείρησης, το καθεστώς του COSSAC ήταν αρκετά περίεργο, καθώς ο Μόργκαν και οι περί αυτόν οργάνωναν επιχείρηση με πολλές στρατιωτικές μονάδες, οι οποίες δεν είχαν καν ακόμη συγκροτηθεί, ενώ και τα αποβατικά σκάφη που υπολόγιζαν να χρησιμοποιήσουν, όχι απλά δεν είχαν κατασκευασθεί, αλλά δεν είχαν καν σχεδιαστεί. Η μέθοδος που ακολουθούσαν ήταν η εξής: Στην Ουάσιγκτον έδρευε η συντονιστική Επιτροπή Αρχηγών Επιτελείων (CSS). Αυτή γνωστοποιούσε στο COSSAC τα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπιστούν και το COSSAC πρότεινε σχετικές λύσεις. Η αλληλογραφία μεταξύ αυτών των φορέων βρίσκεται σε αρχεία, τα οποία αποτελούν «ένα από τα μεγαλύτερα επιτελικά μνημεία που έχουν ποτέ οικοδομηθεί».
Το Επιτελείο αυτό παρουσίασε το πρώτο αποτέλεσμα των εργασιών του στη διάσκεψη του Κεμπέκ, τον Μάιο του 1943. Το πρώτο θέμα που αντιμετώπισαν ήταν ο προσδιορισμός της θέσης της απόβασης: Η Ολλανδία απορρίφθηκε λόγω των πλημμυρών στις ακτές της, το Βέλγιο είχε κατάλληλες ακτές αλλά με πολύ ισχυρά παράκτια ρεύματα, η Βρετάνη εμφάνιζε καταλληλότατες ακτές, αλλά ήταν σχετικά απομακρυσμένη από την Αγγλία ενώ οι επικοινωνίες με την υπόλοιπη Γαλλία ήταν προβληματικές. Έτσι, ο κλήρος έπεσε στη Νορμανδία και τις δύο περιοχές της, την Άνω (Haute) και την Κάτω (Basse). Συγκροτήθηκαν δύο ομάδες του COSSAC καθεμιά από τις οποίες υποστήριζε αντίστοιχα τις δύο αυτές περιοχές, επιχειρηματολογώντας σχετικά με την καταλληλότητά τους. Τα επιχειρήματα της ομάδας για την Κάτω Νορμανδία επικράτησαν κι έτσι επιλέχτηκαν οι περιοχές της χερσονήσου του Κοταντέν και του Καλβαντός ως οι πλέον κατάλληλες.
Δημιουργία του SHAEF
Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Ουίνστον Τσώρτσιλ, διαβλέποντας από νωρίς ότι οι Αμερικανοί θα αξίωναν την ηγεσία της επιχείρησης Όβερλορντ, πράγμα που δε θα μπορούσε να τους αρνηθεί, πήρε την πρωτοβουλία και πρότεινε στον Αμερικανό πρόεδρο,Φράνκλιν Ρούζβελτ, κατά τη διάσκεψη του Κεμπέκ, τον διορισμό Αμερικανού επικεφαλής της επιχείρησης, αγνοώντας το γεγονός πως είχε ήδη προτείνει στον Άλαν Μπρουκ την ηγεσία της. Ο Ρούζβελτ, φυσικά, συμφώνησε αμέσως και, ενώ αρχικά προόριζε ως επικεφαλής τον Στρατηγό Τζορτζ Μάρσαλ, τελικά επικράτησε ο Ντουάιτ («Άικ») Αϊζενχάουερ. Ο επίσημος διορισμός του έγινε τον Ιανουάριο του 1944 και ο «Άικ» εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο δημιουργώντας το «Ανώτατο Αρχηγείο των Συμμαχικών Εκστρατευτικών Δυνάμεων» (Supreme Headquarters of Allied Expeditionary Forces, SHAEF). Το COSSAC εντάχθηκε στο SHAEF και ο Μόργκαν ονομάστηκε «Deputy Chief of Staff».
Το αρχικό σχέδιο του Μόργκαν (για το οποίο και ο ίδιος είχε εκφράσει επιφυλάξεις) δεν άντεξε στις επικρίσεις. Πρώτος και βασικός επικριτής του ήταν ο επικεφαλής των χερσαίων δυνάμεων, Βρετανός στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ, ο οποίος παρενέβη τόσο δυναμικά («ή το σχέδιό σας θα αλλάξετε ή εμένα»), ώστε αυτό αναθεωρήθηκε σημαντικά: Οι αρχικά τρεις μεραρχίες κρούσεως έγιναν εννέα και αντί μίας αερομεταφερόμενης μεραρχίας θα χρησιμοποιούνταν τρεις. Αναθεωρήθηκε, επίσης, και η αρχική ημερομηνία πραγματοποίησης της επιχείρησης: Αντί της 1ης Μαΐου αποφασίστηκε να ξεκινήσει την 1η Ιουνίου, για να ενισχυθούν οι δυνάμεις με τη βιομηχανική παραγωγή ενός ακόμη μηνός. Εν τω μεταξύ οι δυνάμεις που είχαν ήδη αρχίσει να συγκεντρώνονται στη Βρετανία ήταν κολοσσιαίες: Περίπου 3,5 εκατ. άνδρες και 20 εκατ. τόνοι υλικού. Έτσι, έλεγαν για τη Βρετανία: «Αν το νησί δε βουλιάζει, το οφείλει στα αερόστατα της αντιαεροπορικής άμυνας που το κρατούν στην επιφάνεια». Οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί, παρόλ' αυτά, κατάφεραν να επιλύσουν τα τεράστια προβλήματα που δημιούργησε η συσσώρευση αυτή για τη στέγαση/σίτιση των ανδρών και την αποθήκευση του υλικού.
Λιμένες Μάλμπερι
Ένα βασικό πρόβλημα της μεταφοράς - κυρίως του υλικού - ήταν η έλλειψη κατάλληλων λιμένων στην περιοχή. Οι μεγάλοι λιμένες (Χερβούργο, Χάβρη, Καλαί) της Νορμανδίας κατέχονταν από τους Γερμανούς και ήταν ουτοπικό να ζητηθεί η κατάληψή τους (σε καλή κατάσταση) πριν ή κατά την απόβαση, καθώς μάλιστα το Χερβούργο και η Χάβρη είχαν άριστα οργανωθεί αμυντικά. Αποφασίστηκε, λοιπόν, ύστερα από ιδέα του Τσώρτσιλ, η κατασκευή δύο προκατασκευασμένων λιμανιών, τα οποία ονομάστηκαν «λιμένες Μάλμπερι» (Mulberry harbours): Ένα στην Παραλία Όμαχα (Μάλμπερι Α) και ένα στην Αρρομάνς, στην Παραλία Γκολντ (Μάλμπερι Β). Η ιδέα ήταν απλή: Τα προκατασκευασμένα πλωτά μεταλλικά τμήματα θα ρυμουλκούνταν μέχρι τις γαλλικές ακτές και εκεί θα στερεώνονταν με τη βοήθεια μπετονένιων αρμών και θα συνδέονταν με μεταλλικούς διαδρόμους με την ακτή. Η υπερδομή θα προστίθονταν αργότερα. Απαιτούμενος χρόνος κατασκευής: Μόλις δύο εβδομάδες. Η δυναμικότητα καθενός υπολογίστηκε ίση με αυτή του λιμένα του Ντόβερ. Τα λιμάνια αυτά πράγματι κατασκευάστηκαν αλλά, στις 19 Ιουνίου 1944, ισχυρή θύελλα κατέστρεψε μεγάλα τους τμήματα. Στην Αμερικανική ζώνη αποφασίστηκε η εγκατάλειψή του, στη Βρετανική ζώνη επισκευάστηκε και συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων.
Το σχέδιο
Η απόβαση αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί σε αρχικά τέσσερις διαφορετικούς τομείς (παραλίες). Αργότερα προστέθηκε και μια πέμπτη (η Παραλία Γιούτα), με το σκεπτικό ότι ήταν πολύ κοντά (μόνο 60 χλμ) στο μεγάλο και σημαντικό λιμάνι του Χερβούργου. Στις δύο δυτικότερες (Παραλία Γιούτα και Παραλία Όμαχα) θα αποβιβάζονταν Αμερικανοί, στην τρίτη (Παραλία Γκολντ) Βρετανοί, στην τέταρτη (Παραλία Τζούνο) Καναδοί και Βρετανοί και στην πέμπτη, ανατολικότερη (Παραλία Σουόρντ) Βρετανοί και μια μικρή μονάδα των «Ελεύθερων Γάλλων». Οι δυνάμεις κάθε τομέα είχαν συγκεκριμένους αντικειμενικούς στόχους. Παράλληλα θα ρίπτονταν με αλεξίπτωτα η 82η και 101η Αμερικανικές Αερομεταφερόμενες Μεραρχίες, η 6η Βρετανική Αερομεταφερόμενη Μεραρχία και το 1ο Καναδικό Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών, ενώ θα γινόταν και μεταφορά στρατευμάτων με ανεμόπτερα.
Ο διάπλους της Μάγχης και η φάση εφόδου της απόβασης έλαβαν την κωδική ονομασία Επιχείρηση Ποσειδών.
Οι νορμανδικές ακτές παρουσιάζουν την ιδιομορφία της έντονης παλίρροιας. Για να αποβιβαστούν όλες οι δυνάμεις υπό τις ίδιες συνθήκες, ως ώρα απόβασης στις Παραλίες Όμαχα και Γιούτα ορίστηκε η 06:30, ενώ η απόβαση των βρετανικών και γαλλικών δυνάμεων είχε προγραμματιστεί μεταξύ των ωρών 07:00 και 08:00.
Παραλία Γιούτα
left|thumb|Άνδρες του 8ου Αμερικανικού Συντάγματος Πεζικού αποβιβάζονται στην Παραλία Γιούτα. 6 Ιουνίου 1944 Στην παραλία αυτή αποβιβάστηκε το VII Αμερικανικό Σώμα Στρατού. Βασικά εμπόδια σε αυτόν τον τομέα δεν ήταν τόσο τα παράκτια έργα και οι δυνάμεις αμύνης, όσο τα φυσικά εμπόδια που θα συναντούσαν οι αποβατικές δυνάμεις κατά την προώθησή τους στο εσωτερικό, καθώς το έδαφος συχνά πλημμύριζε και υπήρχαν πολλοί φράκτες, ενώ οι δρόμοι ήταν περιτριγυρισμένοι από πυκνή και υψηλή βλάστηση. Οι ντόπιοι αποκαλούν αυτούς τους φυσικούς φράχτες «μποκάζ» (γαλλικά, bocage). Το εμπόδιο αυτό αποδείχτηκε καθοριστικό, καθώς πίσω οι φράχτες αυτοί χρησίμευσαν για ενέδρες από το γερμανικό πεζικό, εφοδιασμένο με αντιαρματικά όπλα, καθώς και καμουφλαρισμένα τανκ τα οποία δεν έδιναν στόχο στα αεροπλάνα.
Παραλία Ομάχα
right|thumb|Η Παραλία Ομάχα όπως είναι σήμερα Αποτελούσε τον σύνδεσμο μεταξύ αμερικανικών και βρετανικών δυνάμεων και, ταυτόχρονα, σημαντικό κόμβο μεταξύ της χερσονήσου του Κοταντέν και της πεδιάδας της Καν. Ήταν η πιο καλά φυλασσόμενη περιοχή, γι' αυτό αποφασίστηκε η συμμετοχή της 1ης Αμερικανικής Μεραρχίας, που είχε πολεμική εμπειρία, στην επιχείρηση αυτού του τομέα. Το έδαφος παρουσίαζε αρκετές δυσκολίες: Σε αντίθεση με τις άλλες ζώνες εφόδου δεν ήταν επίπεδο, αλλά εμφάνιζε λοφίσκους, απότομες κρημνώδεις πλαγιές και εξογκώματα που ήταν άμεσα αναγνωρίσιμα και από τη θάλασσα. Η φύση του εδάφους ήταν τέτοια που επέτρεπε στους αμυνόμενους στην ακτή να την εποπτεύουν με ευκολία, ενώ τα περάσματα προς το εσωτερικό ήταν ιδιαίτερα στενά. Επιπλέον, οι Γερμανοί είχαν κατασκευάσει μια σειρά πολυβολείων που δέσποζαν της ακτής και των περασμάτων, τα οποία έπρεπε να καταληφθούν με άμεση έφοδο. Εδώ σημειώθηκε και μια σημαντική παράλειψη του συμμαχικού τμήματος πληροφοριών: Σχεδόν πίσω από την Παραλία Όμαχα στάθμευε η 352η γερμανική Μεραρχία πεζικού, η οποία πιστευόταν ότι βρισκόταν 20 μίλια πιο μέσα, κοντά στο Σαιν-Λο. Την απόβαση στην παραλία αυτή ανέλαβε το 5ο Αμερικανικό Σώμα Στρατού. Αντικειμενικός σκοπός του η εδραίωση ενός προγεφυρώματος μεταξύ των θέσεων Πορ-αν-Μπεσσέν (Port-en-Bessin) και ποταμού Βιρ (Vire), ώστε να μπορέσει να προωθηθεί προς Σαιν-Λο και Κομόν (Caumont) και να αποκόψει τις γερμανικές επικοινωνίες.
Παραλία Γκολντ
left|thumb|7 Ιουνίου 1944: Βρετανικό άρμα προχωρά προς τα ενδότερα από την Παραλία Γκολντ. Αποτελούσε τον αντικειμενικό σκοπό της 50ής Μεραρχίας του 2ου Βρετανικού Σώματος Στρατού. Πρώτος αντικειμενικός σκοπός η κατάληψη της λουτρόπολης Αρρομάνς, όπου προβλεπόταν η κατασκευή του πρόχειρου λιμανιού «Μάλμπερι Β» και να προωθηθεί προς τον κόμβο της Μπαγιέ (Bayeux), διατηρώντας την επαφή με τους Αμερικανούς της Όμαχα και τους Καναδούς της Παραλίας Τζούνο. Η αντίσταση που αντιμετώπισαν οι Βρετανοί ήταν λυσσαλέα, ωστόσο κατάφεραν να την ξεπεράσουν, κύρια χάρη στον εξοπλισμό τους με τα λεγόμενα «Funnies» (αστεία) της 79ης θωρακισμένης μεραρχίας: Επρόκειτο για τροποποιημένα άρματα μάχης Σέρμαν Μ4 «Crab», τα οποία στο πρόσθιο τμήμα τους έφεραν δύο μακρείς μεταλλικούς βραχίονες, συνδεδεμένους με ένα κύλινδρο. Σε αυτόν ήταν δεμένα μακριά συρματόσχοινα ή αλυσίδες. Όταν ο κύλινδρος περιστρεφόταν, τα συρματόσχοινα κτυπούσαν το έδαφος σαν μαστίγια, εξουδετερώνοντας, κατ' αυτό τον τρόπο, τις νάρκες που ενδεχομένως υπήρχαν στο έδαφος. Η χρήση αυτού του άρματος περιόρισε κατά πολύ τις ανθρώπινες απώλειες.
Παραλία Τζούνο
right|thumb|Καναδοί στρατιώτες στην Παραλία Τζούνο. 7 Ιουνίου 1944 Εδώ αποβιβάστηκε η 3η Καναδική μεραρχία. Οι Καναδοί έφεραν πολύ βαριά την ήττα και εξουδετέρωση της 2ης καναδικής μεραρχίας στην απόβαση της Διέππης το 1942. Από αυτή την αποτυχία, ωστόσο, είχαν διδαχτεί πολλά. Η γερμανική αντίσταση στο Κουρσέλ-συρ-Μερ (Courselles-sur-Mer) κάμφθηκε σύντομα και οι Καναδοί προέλασαν σχεδόν αυθημερόν, προς τον αντικειμενικό τους στόχο, το αεροδρόμιο του Καρπικέ (Carpiquet) στα δυτικά της Καν, επιτυγχάνοντας τη βαθύτερη διείσδυση της 6ης Ιουνίου και έχοντας σχετικά χαμηλές απώλειες.
Παραλία Σουόρντ
left|thumb|6 Ιουνίου 1944: Συμμαχικά στρατεύματα στην Παραλία Σουόρντ Στη θέση αυτή αποβιβάστηκε η 3η Βρετανική μεραρχία πεζικού και μικρές γαλλικές δυνάμεις. Αντικειμενικός της σκοπός η προέλαση προς την Καν και η ευθυγράμμισή της με τις αερομεταφερόμενες ομάδες ανατολικά του ποταμού Ορν. Οι γέφυρες του Ορν είχαν καταληφθεί από τις αερομεταφερόμενες (με ανεμοπλάνα) δυνάμεις του ταγματάρχη Τζον Χάουαρντ. Παρόλ' αυτά, αντικειμενικός σκοπός όπως η Καν ήταν ανέφικτος για τη δύναμη μιας μεραρχίας, έστω και αν αυτή έκαμψε την παράκτια αντίσταση και ενισχύθηκε από τις αερομεταφερόμενες: Οι Γερμανοί σταμάτησαν την προέλαση των Βρετανών αρχικά με την 21η Μεραρχία Πάντσερ, η οποία ενισχύθηκε από τη 12η Μεραρχία Πάντσερ SS.
Η επιχείρηση Fortitude
Η επιχείρηση διεξήχθη, από τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς με κύριους στόχους:
Η επιχείρηση αυτή αποτελούνταν από δύο μέρη, τη Νότια και τη Βόρεια Fortitude και διεξήχθη με μεγάλη προσοχή, συνεχή παρακολούθηση και σχεδόν απίστευτη επιτυχία. Μόλις στα τέλη Ιουλίου άρχισαν οι Γερμανοί να αντιλαμβάνονται ότι δεν πρόκειται να γίνει απόβαση στην περιοχή του Καλαί, όταν ήταν πλέον αργά για να στείλουν ενισχύσεις από εκεί προς το μέτωπο της Νορμανδίας.
Σκοπός της Νότιας Fortitude, η οποία ήταν το κύριο μέρος της επιχείρησης, ήταν να πείσει τους Γερμανούς όχι μόνο ότι η συμμαχική απόβαση θα πραγματοποιούνταν στην περιοχή του Καλαί (σημείο συντομότερης διέλευσης της Μάγχης και το πλησιέστερο στα γερμανικά σύνορα, που ο Έρβιν Ρόμελ είχε φροντίσει να οχυρώσει βαριά) αλλά και ότι κάθε επίθεση σε άλλα σημεία, όπως η Νορμανδία, θα αποτελούσε απλώς παραπλανητική κίνηση. Έτσι, τα γερμανικά στρατεύματα θα καθηλώνονταν στο Καλαί.
Για να διασφαλιστεί η επιτυχία αυτής της παραπλάνησης, οι Σύμμαχοι διέρρευσαν την είδηση ότι ο στρατηγός Τζορτζ Πάτον, ένας από τους πιο διάσημους διοικητές των Συμμάχων, υποτίθεται ότι ήταν επικεφαλής έντεκα μονάδων της φανταστικής «1ης Ομάδας Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών» (FUSAG), στα νότια της Αγγλίας. Όταν ο Πάτον απεστάλη στη Νορμανδία, ως διοικητής της 3ης Στρατιάς, οι Σύμμαχοι τοποθέτησαν ως αντικαταστάτη του στη FUSAG, τον αντιστράτηγο Leslie J. McNair, και όταν αυτός σκοτώθηκε στις 25 Ιουλίου, τον αντιστράτηγο John L. De Witt, προκειμένου να συνεχιστεί η εξαπάτηση των Γερμανών.
Το αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε με την ανάπτυξη εκατοντάδων πλαστών αεροπλάνων, αρμάτων και πλοίων, καθώς και συνεχείς ραδιοφωνικές εκπομπές από την έδρα των υποτιθέμενων στρατευμάτων εισβολής. Επιστρατεύτηκαν ακόμα και σκηνογράφοι κινηματογραφικών στούντιο και δημιούργησαν ψεύτικα συγκροτήματα εγκαταστάσεων, που περιλάμβαναν δεξαμενές πετρελαίου και προκυμαίες ελλιμενισμού στο Ντόβερ.
Ο στόχος της Βόρειας Fortitude ήταν να παραπλανήσει τους Γερμανούς ώστε να περιμένουν εισβολή στη Νορβηγία από συμμαχικά στρατεύματα από τη Σκωτία. Απειλώντας τη Νορβηγική άμυνα, οι Σύμμαχοι ήλπιζαν να αποτρέψουν ή να καθυστερήσουν την ενίσχυση της Γαλλίας μετά την απόβαση στη Νορμανδία. Το σχέδιο περιελάμβανε προσομοίωση συσσώρευσης δυνάμεων στη βόρεια Αγγλία και πολιτική επαφή με την ουδέτερη Σουηδία. Η επιχείρηση ήταν τόσο επιτυχημένη που στα τέλη της άνοιξης του 1944, ο Χίτλερ είχε αναπτύξει δεκατρείς στρατιωτικές μονάδες στη Νορβηγία.
Γερμανικές δυνάμεις
Το Ρωσικό μέτωπο είχε, στην κυριολεξία, απορροφήσει τις γερμανικές δυνάμεις. Το 1943, η Γερμανία έχασε περίπου 2 εκατ. στρατιώτες εκεί και, όπως είναι φυσικό, στο μέτωπο που οι Γερμανοί έκριναν πως παρουσιάζει μικρότερο κίνδυνο, οι δυνάμεις δεν ήταν ούτε πολλές ούτε ισχυρής δυναμικότητας. Στις 5/6/1944, μία μέρα πρίν την απόβαση, ο Γερμανός Αρχιστράτηγος της Δύσης είχε 59 μεραρχίες (οι δέκα πολύ αποδυναμωμένες και υπό ανασυγκρότηση), ενώ τα περισσότερα στοιχεία της πρότυπης τεθωρακισμένης μεραρχίας Lehr είχαν μεταφερθή στο Ανατολικό μέτωπο. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η κίνηση του πυροβολικού στις μεραρχίες πεζικού γινόταν αποκλειστικά με άλογα ενώ κάποιες μονάδες χρησιμοποιούσαν ποδήλατα για τις μετακινήσεις τους. Σε αναφορά στρατηγού αναγράφεται ότι από τα 57 οχήματα της μονάδας του τα 50 ανήκαν σε διαφορετικές μάρκες και μοντέλα, ενώ το υπόλοιπο υλικό δεν υστερούσε σε αυτόν τον τομέα: Υπήρχε εξοπλισμός γερμανικής, γαλλικής, πολωνικής, ιταλικής, τσεχικής και ρωσικής κατασκευής. Αυτό δημιουργούσε πολύ σοβαρό πρόβλημα στον ανεφοδιασμό των μονάδων. Το προσωπικό τους, επίσης, δεν ήταν ομοιογενές: Πολλές μονάδες συγκροτούνταν από θεραπευμένους τραυματίες, εφέδρους παλαιών κλάσεων, ασθενείς (ένα τάγμα το αποτελούσαν αποκλειστικά στομαχικοί, που έπρεπε να τρέφονται μόνο με λευκό ψωμί), από πολύ νέους με ελλιπή εκπαίδευση και από «Οσττρούππεν» (Osttruppen), δηλαδή εθελοντές από τις ανατολικές κατακτημένες χώρες. Ο Αμερικανός ιστορικός Τζ. Α. Χάρισον αναφέρει τις ακόλουθες εθνικότητες: Γάλλους, Ιταλούς, Κροάτες, Ούγγρους, Ρουμάνους, Πολωνούς, Φινλανδούς, Λεττονούς, Λιθουανούς, Βορειοαφρικανούς, Νέγρους, Ασιάτες, Ρώσους, Ουκρανούς, Ρουθηνούς, Βαζάκους, Βορειοκαυκάσιους, Γεωργιανούς, Αζέρους, Αρμένιους, Τουρκομάνους, Τατάρους της Κριμαίας, Καλμούκους Φίνους του Βόλγα. Αντίθετα, επαρκές προσωπικό και καλό εξοπλισμό διέθεταν οι μονάδες των Ένοπλων SS (Waffen SS).