cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπεατρίτσε Τσέντσι
Το έγκλημα
Μην αντέχοντας τη βία και τη σεξουαλική κακοποίηση του πατέρα της, η Μπεατρίτσε με τη συνενοχή της μητριάς της και των δύο αδελφών της, προσπάθησε να απαλλαγεί από τον πατέρα της και όλοι μαζί οργάνωσαν το έγκλημα. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1598, κατά τη διάρκεια μιας παραμονής του Φραντσέσκο στο κάστρο, δύο άνθρωποί τους (ο ένας από τους οποίους είχε γίνει κρυφά εραστής της Μπεατρίτσε) τους βοήθησαν να τον ναρκώσουν. Στη συνέχεια, η Μπεατρίτσε, τα αδέρφια της και η θετή τους μητέρα τον σκότωσαν με ένα σφυρί και μετά πέταξαν το πτώμα από ένα μπαλκόνι για να σκηνοθετήσουν ατύχημα, αλλά κανείς δεν το πίστεψε.
Οι έρευνες, η καταδίκη
μικρογραφία|250x250εσ|Η [[Γέφυρα του Αγίου Αγγέλου|γέφυρα του Καστέλ Σαντ'Άντζελο ]] Αρχικά δεν έγιναν έρευνες, αλλά οι φήμες και οι υποψίες, που τροφοδοτήθηκαν από την απαίσια φήμη του κόμη και από το μίσος που είχε προκαλέσει στους συγγενείς του, οδήγησαν τις αρχές να ερευνήσουν την πραγματική εξέλιξη των γεγονότων. Ο Πάπας έστειλε την παπική αστυνομία για να ερευνήσει το θέμα. Ο εραστής της Μπεατρίτσε βασανίστηκε και πέθανε χωρίς να αποκαλύψει την αλήθεια. Εν τω μεταξύ, ένας οικογενειακός φίλος, που γνώριζε για τη δολοφονία, διέταξε τη δολοφονία του δεύτερου δολοφόνου για να αποφύγουν κάθε κίνδυνο, αλλά η πλοκή αποκαλύφθηκε. Τα τέσσερα μέλη της οικογένειας Τσέντσι συνελήφθησαν, βασανίστηκαν και ομολόγησαν, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε θάνατο.
Ο λαός της Ρώμης, γνωρίζοντας τους λόγους της δολοφονίας, διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση του δικαστηρίου και πέτυχε την αναστολή της εκτέλεσης. Όμως ο Πάπας Κλήμης Η', ανησυχώντας για τα πολυάριθμα και επαναλαμβανόμενα επεισόδια βίας που είχαν σημειωθεί στην επικράτεια του κράτους, αρνήθηκε τη χάρη και, στις 11 Σεπτεμβρίου 1599, οι καταδικασθέντες οδηγήθηκαν στη γέφυρα του Καστέλ Σαντ'Άντζελο.
Το ενδιαφέρον του κόσμου
Τη δίκη παρακολούθησε με μεγάλο ενδιαφέρον η κοινή γνώμη, η οποία έδειξε μεγάλη συμπάθεια για τους κατηγορούμενους και ιδιαίτερα τη Μπεατρίτσε, εντυπωσιασμένη από την ομορφιά και τα νιάτα της.
Τρεις καλλιτέχνες ήταν παρόντες στις εκτελέσεις: ο Καραβάτζο, ο Οράτσιο Τζεντιλέσκι και η κόρη του, η μελλοντική ζωγράφος Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι. Ο ιδιαίτερα καυτός ήλιος προκάλεσε το θάνατο ορισμένων θεατών λόγω ηλίασης (η οποία αποδείχθηκε μοιραία και για τον νεαρό Ρωμαίο αριστοκράτη Ουμπαλντίνο Ουμπαλντίνι, διάσημο για την ομορφιά του, τον θάνατο του οποίου αναφέρουν ο Φραντσέσκο Ντομένικο Γκουεράτσι και ο Σταντάλ στα Ιταλικά χρονικά του), άλλοι σκοτώθηκαν στο συνωστισμό ή γλίστρησαν και πνίγηκαν στον Τίβερη.
Ο θρύλος
Η Μπεατρίτσε ήταν και παρέμεινε εξαιρετικά δημοφιλής στον ρωμαϊκό πληθυσμό και μετά τον θάνατό της. Η πράξη της θεωρήθηκε δικαιολογημένη αυτοάμυνα και η εκτέλεσή της έπληξε σοβαρά τη φήμη του πάπα.
Σύντομα δημιουργήθηκε γύρω της ο μύθος του αθώου θύματος της λαγνείας του πατέρα της και έγινε σύμβολο αντίστασης για τον λαό της Ρώμης κατά της σκληρότητας. Ο θρύλος αναφέρει ότι κάθε χρόνο το βράδυ πριν από την επέτειο του θανάτου της, επιστρέφει στη γέφυρα Σαντ' Άντζελο όπου την εκτέλεσαν, κρατώντας το κομμένο κεφάλι της.
Το 1999, με την ευκαιρία της 400ής επετείου από τον θάνατό της, ο Δήμος της Ρώμης έστησε μια αναμνηστική επιγραφή στον χώρο της παλιάς φυλακής, όπου η Μπεατρίτσε παρέμεινε φυλακισμένη μέχρι την εκτέλεσή της, αποκαλώντας την «υποδειγματικό θύμα μιας άδικης δικαιοσύνης».
Λογοτεχνία
μικρογραφία|Μπεατρίτσε Τσέντσι, Giovanni Bergamaschi (1863)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας
Το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας ή απλά Γήπεδο Νίκαιας  είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στη Νίκαια και συνορεύει με τον Κορυδαλλό. Λόγω της γειτνίασης του γηπέδου με τον Κορυδαλλό, είναι γνωστό από το παρελθόν και με την ανεπίσημη ονομασία «γήπεδο Νίκαιας-Κορυδαλλού» που προσδιορίζει την τοποθεσία του. Ανήκει στη δικαιοδοσία του Δήμου Νίκαιας και νυν Καλλικρατικού Δήμου Νίκαιας - Αγ. Ιωάννη Ρέντη, η ανέγερσή του χρονολογείται το 1939 και η χωρητικότητά του είναι 4.361 θέσεων.
Τοποθεσία και προσβασιμότητα
Το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας βρίσκεται στη συνοικία Άσπρα Χώματα της Νίκαιας και στα διοικητικά όρια του Δήμου Νίκαιας, συνορεύοντας με τον Δήμο Κορυδαλλού. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκεται επί της οδού Χρυσοστόμου Σμύρνης και στο ύψος της διασταύρωσης αυτής, με την κεντρική λεωφόρο Γρηγορίου Λαμπράκη.
Η πρόσβαση στο γήπεδο της Νίκαιας από το κέντρο της Αθήνας και του Πειραιά, εξυπηρετείται από τις λεωφορειακές γραμμές του ΟΑΣΑ και από τον σταθμό Κορυδαλλού του μετρό, ενώ οδικώς από κεντρικούς οδικούς άξονες όπως η Λεωφόρος Πέτρου Ράλλη, η Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη και η Λεωφόρος Θηβών.
Ιστορικό
left|175px|thumb|Εξωτερική όψη του γηπέδου, το 2017. left|175px|thumb|Άποψη του γηπέδου, κατά το έτος 1997. Το γήπεδο της Νίκαιας θεμελιώθηκε στις αρχές του έτους 1939 και επί δημαρχίας τότε Κωνσταντίνου Θεοφανίδη. Τα έργα κατασκευής του ολοκληρώθηκαν στις αρχές του έτους 1940 και τέθηκε αμέσως σε διαθεσιμότητα ώστε να διευκολύνει τις ανάγκες των αγώνων πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Τα επίσημα εγκαίνια του γηπέδου έγιναν επί δημαρχείας Ιωάννη Μήλιου στις 28 Απριλίου 1940, Κυριακή του Πάσχα και κατά την ημέρα των επίσημων εγκαινίων του ορίσθηκε να γίνει και ο αναβληθείς αγώνας Άρης Πειραιώς - Εθνικός Πειραιώς για το πρωτάθλημα Πειραιά. Το γήπεδο της προσφυγικής Νέας Κοκκινιάς, η οποία τον Σεπτέμβριο του 1940 μετονομάστηκε σε Νίκαια, ήταν πλέον διαθέσιμο και για τους αγώνες πρωταθλήματος της νέας σεζόν 1940-41, το οποίο όμως διεκόπη στα τέλη του Οκτώβρη με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου. Συγκεκριμένα για το Πειραϊκό πρωτάθλημα πριν αυτό διακοπεί διεξήχθησαν οι αγώνες: Προοδευτική - Εθνικός Πειραιώς 2-2 την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 1940, Άρης Πειραιώς - Κεραμεικός Καμινίων 2-2 την Κυριακή 13 Οκτωβρίου 1940,  Εθνικός Πειραιώς - Άρης Πειραιώς 5-1 την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 1940  αλλά και ο αγώνας Φίλαθλοι Πειραιώς - Α.Γ.Ο. Παλαιάς Κοκκινιάς 2-1 την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 1940 για το Κύπελλο Ελλάδας,  που ήταν και οι επόμενοι 4 επίσημοι αγώνες που διεξήχθησαν στο γήπεδο.
Στα τέλη της δεκαετίας του '60 το γήπεδο της Νίκαιας απέκτησε τη σημερινή του μορφή, όποτε και ολοκληρώθηκαν όλες οι κερκίδες τις οποίες διαθέτει μέχρι σήμερα. Μέχρι και τις αρχές αυτής της δεκαετίας, το γήπεδο διέθετε μόνο μια κεντρική κερκίδα, τη σημερινή κεντρική κερκίδα των θυρών 4 και 5, η επέκταση της οποίας ξεκίνησε το 1951 και επεκτάθηκε εκ νέου το 1953 και σε διάφορα ακολούθως χρονικά διαστήματα, μέχρι και την τελική μορφή της. Το 1965 θεμελιώθηκε επίσης μία νέα κερκίδα, η σημερινή κερκίδα της θύρας 1 που έκτοτε φιλοξενεί τις εσωτερικές εγκαταστάσεις και τα αποδυτήρια του γηπέδου, ενώ το 1968 θεμελιώθηκε νέα κερκίδα και τρίτη συνολικά του γηπέδου,  η σημερινή κερκίδα των θυρών 2 και 3, δίνοντας έκτοτε την τελική μορφή του γηπέδου την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα, με τη μόνη διαφορά πως από τη θεμελίωση του και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90 διέθετε χωμάτινο αγωνιστικό χώρο.
Τη δεκαετία του '90 πραγματοποιήθηκαν νέες ανακαινίσεις και προσθήκες, με πρωτοβουλίες της τότε ΠΑΕ Προοδευτικής. Αρχικά, από το καλοκαίρι του 1992 ξεκίνησαν οι εργασίες για την αντικατάσταση του χωμάτινου αγωνιστικού χώρου με φυσικό χλοοτάπητα, ενώ υπήρξε και ιδέα για γκρέμισμα του μαντρότοιχου και πεζοδρόμηση της οδού Γυμναστηρίου πίσω από αυτόν, με σκοπό την επέκταση του γηπέδου, κάτι που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Τα έργα της εγκατάστασης του φυσικού χλοοτάπητα ολοκληρώθηκαν στα τέλη του Οκτωβρίου του 1993,  και ο πρώτος επίσημος αγώνας στο γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα, έγινε αξιοσημείωτα στις 31 Οκτωβρίου 1993 σε ντέρμπι Προοδευτική - Ιωνικός για την 4η αγωνιστική του πρωταθλήματος Β' Εθνικής κατηγορίας. Στη συνέχεια, με την άνοδο της Προοδευτικής στην Α' Εθνική κατηγορία το 1997, τοποθετήθηκαν προβολείς φωτισμού και δημοσιογραφικό θεωρείο στην κερκίδα των θυρών 2-3 και το 2000, προστέθηκαν πλαστικά καθίσματα σε όλες τις κερκίδες, επιπλέον 2 δημοσιογραφικά θεωρεία και νέοι προβολείς φωτισμού, ενώ η χωρητικότητά του μειώθηκε σε 4.361 θέσεις καθήμενων. Το 2001 η εποπτεία του γηπέδου πέρασε στο Δήμο Νίκαιας από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, που είχε έως τότε τη διαχείριση και τον έλεγχο του γηπέδου, έπειτα από πρόταση που κατέθεσε η δημοτική αρχή της Νίκαιας. Το 2009 με πρωτοβουλία του Δήμου Νίκαιας και εφόσον η Προοδευτική αγωνιζόταν πλέον στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής, τοποθετήθηκε συνθετικός χλοοτάπητας, αντικαθιστώντας τον φυσικό χλοοτάπητα. Το 2018 ο Δήμος Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη διακήρυξε την τοποθέτηση νέου συνθετικού χλοοτάπητα, αντικαθιστώντας τον ήδη υπάρχοντα.
Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε αγώνες εθνικού πρωταθλήματος από τους Ατρόμητο Πειραιώς   και Αργοναύτη Πειραιώς   την περίοδο 1962-63 στο πρώτο επίσημο πρωτάθλημα της τότε νεοσύστατης Β' Εθνικής. Ο πρώτος αγώνας για το πρωτάθλημα της Α' Εθνικής κατηγορίας στο γήπεδο της Νίκαιας διεξήχθη στις 31 Αυγούστου 1997 σε αγώνα Προοδευτική - Αθηναϊκός 3-0 για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος την περίοδο 1997-98, ενώ στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής εκτός της Προοδευτικής έχει αποτελέσει έδρα του γειτονικού Α.Ο. Αιγάλεω την περίοδο 2001-02,         λόγω εκτέλεσης έργων στην έδρα του, το Δημοτικό Στάδιο του Αιγάλεω. Στις χαμηλότερες εθνικές κατηγορίες εκτός των παραπάνω, πιο πρόσφατα αποτέλεσε προσωρινή έδρα του Εθνικού Πειραιώς στην Γ' Εθνική τις χρονιές 2004-05 και 2005-06. Επίσης εχει αποτελέσει έδρα πολλών ποδοσφαιρικών σωματείων του Πειραιά, καθώς από τη θεμελίωση του μέχρι και σήμερα εξυπηρετεί τη διεξαγωγή των αγώνων των διοργανώσεων της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αξιοσημείωτα, μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '50 και μαζί με το γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης στο Νέο Φάληρο αποτέλεσαν τους μοναδικούς αγωνιστικούς χώρους του Πειραιά για τη διεξαγωγή των αγώνων των επίσημων Πειραϊκών πρωταθλημάτων όλων των κατηγοριών της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ενεργά ποδοσφαιρικά γήπεδα σε όλη την Ελληνική επικράτεια και χαρακτηριστικό της ανθεκτικότητας του γηπέδου στη μακρόχρονη ιστορία του, από την ανέγερση του τα προπολεμικά χρόνια μέχρι και σήμερα, είναι πως έμεινε αλώβητο από το πέρασμα των ετών και των παραγόντων αυτού, αλλά και άλλων φαινομένων όπως μεταξύ άλλων των μεγάλων σεισμών του 1981 και του Σεπτεμβρίου του 1999. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί στις αρχές τις δεκαετίας του '80, όποτε και τον Δεκέμβριο του 1980 σε αγώνα Προοδευτικής - Παναιτωλικού για τη Β' Εθνική, κατέρρευσε τμήμα της κερκίδας των Θυρών 2-3 πάνω από τους πάγκους των ομάδων με αποτέλεσμα τον τραυματισμό μικρού αριθμού θεατών. Οι βασικές ελλείψεις του γηπέδου μέχρι και σήμερα είναι η απουσία μιας νέας εξέδρας περίπου 1.000-1.500 θεατών πίσω από το τέρμα στη θέση του μαντρότοιχου και η απουσία σκέπαστρων.
Διάφορες αθλητικές διοργανώσεις
Στο γήπεδο της Νίκαιας λάμβανε χώρο κάθε Μεγάλη Παρασκευή για 52 χρόνια από το 1961 μέχρι και το 2013, ο φιλικός αγώνας βετεράνων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός μεταξύ των ομάδων βετεράνων του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής αντίστοιχα, με εξαίρεση το 1967 που ο αγώνας αναβλήθηκε και τις χρονιές 1968, 1993 και 2008 που διεξήχθη στο γειτονικό γήπεδο Νεάπολης. Στο γήπεδο έχουν διεξαχθεί πλήθος αγώνων διαβαθμίσεων για τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και έχει φιλοξενήσει 9 φορές τον τελικό του Κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Πειραιά και 2 φορές τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας Ερασιτεχνών της Ε.Π.Ο..
Από το παρελθόν χρησιμοποιείται για τη διεξαγωγή αθλητικών εκδηλώσεων διαφόρων δημοτικών και περιφερειακών οργανισμών όπως του Δήμου Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη και της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά. Το καλοκαίρι του 2023 και με την ευκαιρία της επετείου των 100 χρόνων από την ίδρυση της πόλης της Νίκαιας, διοργανώθηκε Πανελλαδικός Αγώνας Τοξοβολίας με συνδιοργανωτές τον Αθλητικό Σύλλογο Τοξοβολίας «Άβαρις», την Ελληνική Ομοσπονδία Τοξοβολίας και το Δήμο Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη, αποτελώντας τον πρώτο αγώνα τοξοβολίας που διεξήχθη στην πόλη.
Επίσης, το γήπεδο της Νίκαιας έχει χρησιμοποιηθεί για τη διεξαγωγή αγώνων ράγκμπι. Πιο συγκεκριμένα, έχει αποτελέσει προπονητικός χώρος για διάφορα σωματεία ράγκμπι του Πειραιά και έχει χρησιμοποιηθεί σε Τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας Athens Rugby League 9's Cup και σε Τελικούς Παναττικού πρωταθλήματος Rugby League 9's, ενώ φιλοξένησε την Εθνική Ελλάδας Rugby League, σε ευρωπαϊκό αγώνα για την κατηγορία 3C του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Rugby League, με αντίπαλο την αντίστοιχη Εθνική Ισπανίας.
Αξιοσημείωτα, κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80 στο γήπεδο διεξήχθησαν αγώνες κατς, το οποίο είχε μεγάλη απήχηση την εποχή αυτή και αγωνίστηκαν ονόματα όπως Γιώργος Τρομάρας, Απόστολος Σουγκλάκος κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στον Πειραιά Κατηγορία:Προοδευτική Νεολαία (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Δήμος Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη
Φαριγουνίδες
Οι Φαριγουνίδες ήταν ιρανική δυναστεία του Γκουζγκάν (σημερινό βόρειο Αφγανιστάν) στα τέλη του 9ου, 10ου και αρχές του 11ου αιώνα μ.Χ.
Ο πρώτος εμίρης των Φαριγουνιδών που αναφέρεται στην ιστορία ήταν ο Αχμάντ ιμπν Φαριγούν. Ο Αχμάντ, μαζί με τον εμίρη των Μπανιτζουριδών, Αμπού Νταούντ Μουχάμμαντ ιμπν Αχμάντ, υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ως επικυρίαρχό του τον ηγέτη των Σαφαριδών, Αμρ ιμπν Λαΐθ. Μετά όμως από σύντομο χρονικό διάστημα, ο Αμρ ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τους Σαμανίδες. Οι Φαριγουνίδες έγιναν τότε και παρέμειναν υποτελείς και σύμμαχοι των Σαμανιδών μέχρι την ανατροπή των τελευταίων στα τέλη του 10ου αιώνα. Τον Αχμάντ ιμπν Φαριγούν διαδέχθηκε ο γιος του, Αμπούλ Χαρίθ Μουχάμμαντ, ο οποίος επέκτεινε την επιρροή των Φαριγουνιδών, συλλέγοντας φόρους από συγκεκριμένα τμήματα της περιοχής της Γκουρ.
Ο Αμπούλ Χαρίθ Μουχάμμαντ πέθανε πιθανώς λίγο μετά το 982, και ο γιος του, Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ, σύρθηκε σε εμφύλιους πολέμους που έλαβαν χώρα στο εμιράτο των Σαμανιδών κατά τα χρόνια της παρακμής του. Συγκεκριμένα, κατόπιν διαταγής του Σαμανίδη εμίρη Νουχ ιμπν Μανσούρ, επιτέθηκε στον ηγέτη των ανταρτών, Φαΐκ, αλλά ηττήθηκε. Οι Φαριγουνίδες σύμπηξαν συμμαχίες και μέσω γάμων με τους Γαζναβίδες. Η κόρη του Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ παντρεύτηκε το γιο του Σεμπούκ Τιγκίν, Μαχμούντ, ενώ η αδελφή του Μαχμούντ παντρεύτηκε τον γιο του Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ, Νασρ Μουχάμμαντ. Ο Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ συνέδραμε τις δυνάμεις του Σεμπούκ Τιγκίν στη Χεράτ εναντίον του Φαΐκ και του εμίρη των Σιμτζουριδών, Αμπού Αλί, στη μάχη όπου οι Γαζναβίδες και οι Φαριγουνίδες επικράτησαν. Οι Γαζναβίδες αμέσως μετά υποσκέλισαν τους Σαμανίδες στο Χορασάν και οι Φαριγουνίδες έγιναν υποτελείς τους.
Ο Αμπούλ Χαρίθ πέθανε το έτος 1000 περίπου, και τον διαδέχθηκε ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ. Ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ απολάμβανε της εμπιστοσύνης του Μαχμούντ της Γκάζνας. Το 1008 πολέμησε στο κέντρο της παράταξης των Γαζναβιδών εναντίον των Καραχανιδών έξω από την πόλη Μπαλχ της Βακτριανής και τον επόμενο χρόνο συνόδευσε τον Μαχμούντ της Γκάζνας στην εκστρατεία του στην Ινδία. Επιπλέον πάντρεψε μια κόρη του με τον γιο του Μαχμούντ, Μουχάμμαντ της Γκάζνας. Όταν ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ πέθανε, το 1010 περίπου, ο γαμπρός του, Μουχάμμαντ της Γκάζνας, πήρε την εξουσία στο Γκουζγκάν, παρόλο που ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ είχε ένα γιο, τον Χασάν. Το γεγονός αυτό τερμάτισε την εξουσία και συνακόλουθα τη δυναστεία των Φαριγουνιδών.
Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν Φαριγουνιδες
Μουσίνα
Η Μουσίνα, γνωστή παλαιότερα ως Μεσσίνα (Musina, πρώην Messina), είναι η βορειότερη πόλη του κράτους της Νότιας Αφρικής. Βρίσκεται κοντά στη συμβολή του ποταμού Λιμπόπο με τον Σαντ Ρίβερ, στην Επαρχία Λιμπόπο, κοντά στα σύνορα με τη Ζιμπάμπουε. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 42.678 κάτοικοι, αλλά ο πραγματικός πληθυσμός είναι μικρότερος. Στην περιοχή του δήμου της εξορύσσονται σιδηρομετάλλευμα, γαιάνθρακας, μαγνητίτης, γραφίτης, αμίαντος, διαμάντια, ημιπολύτιμοι λίθοι και χαλκός.
Ιστορία
thumb|left|Χαλκός και [[παπαγκοΐτης μέσα σε χαλαζία, από παλαιό ορυχείο της Μεσσίνα]] Μετά τη θητεία του στον Δεύτερο Πόλεμο των Μπ(ό)ερς, ο συνταγματάρχης Τζων Πάσκοου Γκρένφελ (John Pascoe "J.P." Grenfell, 1866-1948), εγγονός του ομώνυμου ναυάρχου και αδελφός του Φράνσις Οκτάβιους Γκρένφελ, κατέφθασε στην περιοχή αφότου άκουσε φήμες για πολύτιμα κοιτάσματα χαλκού. Δύο άλλοι Αγγλοσάξονες τον πληροφόρησαν ότι υπήρχαν αποθέματα χαλκού νοτίως του ποταμού Λιμπόπο, όπου τα είχε ανακαλύψει η τοπική φυλή ιθαγενών.
Ο Γκρένφελ επιθεώρησε τα αποθέματα όταν έφθασε στην περιοχή. Αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι είχαν αξία, αγόρασε ένα αγρόκτημα, το «Μπέρκενρόουντ», κοντά σε μια σχεδιαζόμενη θέση εξορύξεως. τον Οκτώβριο του 1903. Πέντε μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1904, ίδρυσε τον οικισμό Μεσσίνα, που θα γινόταν η σημερινή Μουσίνα.
Ονομασία
Η λέξη musina στη γλώσσα βέντα σημαίνει «χαλασμένος» και αναφέρεται στο γεγονός ότι ο χαλκός «χαλούσε» τις προσπάθειες των ιθαγενών Βέντα να εξορύξουν χρυσό στην περιοχή, καθώς δεν μπορούσαν με τα μέσα που διέθεταν να διαχωρίσουν αποτελεσματικά τον χρυσό από τον «άχρηστο» χαλκό.
Η παρεφθαρμένη ονομασία «Μεσσίνα» των αποικιοκρατών, που πιθανώς επηρεάσθηκε από την ονομασία της πόλεως Μεσσίνα της Σικελίας, αλλάχθηκε επίσημα το 2003 από την περιφερειακή κυβέρνηση της Επαρχία Λιμπόπο, στο αρχικό «Μουσίνα».
Γεωγραφία
Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 545 περίπου μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 22°20΄17΄΄ Νότιο και μήκος 30°02΄30΄΄ Ανατολικό.
Η κοίτη του ποταμού Λιμπόπο είναι συνήθως στεγνή και γεμίζει με νερό μόνο την εποχή των βροχών. Η γη με τους θάμνους και τα αγκαθωτά δέντρα γύρω από τη Μουσίνα διαθέτει ζώα σε καταφύγια, που προσφέρονται για σαφάρι με έμπειρους συμμετέχοντες, με αυτοκίνητα και κατασκήνωση στο ύπαιθρο τη νύχτα. Η πρόσβαση στη Μουσίνα και τα γύρω μέρη είναι γενικώς καλή, με τον αυτοκινητόδρομο N1 από το Γιοχάνεσμπουργκ και τους περισσότερους άλλους δρόμους στην περιοχή να είναι φαρδείς και ασφαλτοστρωμένοι.
Τα σύνορα με τη Ζιμπάμπουε
Η συνοριακή διάβαση με τη Ζιμπάμπουε στο Μπάιτμπριτζ, περίπου 13 χιλιόμετρα οδικώς (προς τα βόρεια-βορειοανατολικά) από το κέντρο της Μουσίνα, έγινε τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα μια από τις συνοριακές διαβάσεις με τη μεγαλύτερη κίνηση στον κόσμο, η πρώτη από αυτή την άποψη σε όλη την Αφρική, εξαιτίας των εισαγωγέων αγαθών της μαύρης αγοράς και της εισροής άνεργων από τη Ζιμπάμπουε. Χιλιάδες από αυτούς περνούν κάθε ημέρα τα σύνορα. Οι New York Times ανέφεραν τον Ιανουάριο του 2009 ότι η Μουσίνα είχε έναν ανανεούμενο πληθυσμό περίπου 15.000 ξένων, στη συντριπτική τους πλειονότητα Ζιμπαμπουανών, πολλοί εκ των οποίων διαβιούν σε ένα στρατόπεδο προσφύγων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μουσινα
ΦΚ Σλομπόντα Ούζιτσε
Η ΦΚ Σλόμποντα Ούζιτσε είναι μαι επαγγελματική σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ούζιτσε. Η λέξη Sloboda σημαίνει ελευθερία Σερβική γλώσσα.
Το 2010 η ομάδα ανακοίνωσε την ενοποίηση της με τη ΦΚ Σεβονιό η οποία είχε προβιβαστεί στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας. Από τότε η ομάδα αγωνιζόταν στη SuperLiga με το όνομα ΦΚ Σλόμποντα Πόιντ Σεβονιό, μέχρι το όνομα ΦΚ Σλόμποντα Ούζιτσε έγινε επίσημο όνομα της ομάδας στις 13 Οκτωβρίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Συμμαχικές ονομασίες αναφοράς των ιαπωνικών αεροσκαφών στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Οι ονομασίες αναφοράς ήταν σε ευρεία χρήση από την εισαγωγή τους το 1942 και χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα στην σχετική βιβλιογραφία.
Σημειώσεις
<references group="Note"/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αεροπορία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Αρχιτεκτονική στην Ξάνθη
Η αρχιτεκτονική στην Ξάνθη κατά τα νεότερα χρόνια ήταν ηπειρομακεδονικής τεχνοτροπίας, όπως δηλαδή διατηρείται μέχρι και σήμερα η δημοτική πινακοθήκη που αποτελεί χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό δείγμα της εποχής εκείνης. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά ηπειρομακεδονικής τεχνοτροπίας είναι τα σαχνισιά, δηλαδή τα δοκάρια που στηρίζουν τον όροφο επιτρέποντας τον να εξέχει αντικαθιστώντας έτσι τα μπαλκόνια λόγο του ορεινού κλίματος και των πολλών βροχών. Ακόμη με αυτή την εξοχή προστατευόταν και ο διαβάτης από τη βροχή. Στα σπίτια της ηπειρομακεδονικής τεχνοτροπίας ήταν έντονες οι αραβοπερσικές επιρροές στη διακόσμηση. Στους γάμους τα διπλανά ή αντικριστά σπίτια μπορούσαν να ενωθούν δημιουργώντας στοές.
Ένας άλλος τύπος σπιτιού ήταν ο τσατμάς. Αυτός είχε πέτρινο ισόγειο και όμορφο με ξύλινους πήχεις, τους οποίους σοβάτιζαν, για να είναι ελαφρείς. Τα υλικά που χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή αυτού του σπιτιού ήταν ποταμίσια πέτρα από τον Κόσυνθο (παραπόταμος του Νέστου που διασχίζει την Ξάνθη) και ξύλο από παραποτάμια δέντρα. Αυτές ήταν οι κυρίαρχες τεχνοτροπίες στη κατασκευή των σπιτιών μέχρι το 1829, όταν ο μεγάλος σεισμός ισοπέδωσε την Ξάνθη. Οπότε τα σπίτια ξαναχτίστηκαν από τη αρχή.
Περίοδος από το 1860
μικρογραφία|230x230εσ|Παλιά πόλη [[Ξάνθη|Ξάνθης (αρχιτεκτονική τύπου σαχνισί)]] Στα 1860 εμφανίστηκαν τα πρώτα αρχοντικά. Ήταν οικείες επιβλητικές που ανήκαν στους Ξανθιώτες καπνέμπορους της εποχής. Περίπου εκατό οικογένειες είναι αυτές που κρατούν τον πλούτο από το εμπόριο καπνού στα χέρια τους. Τον πλούτο αυτό επένδυσαν εκτός από τα καπνεργοστάσια και στην επιδεικτική αισθητική των σπιτιών τους που συγκεντρώνονται όλα στη βόρεια πλευρά της Ξάνθης στους πρόποδες του βουνού. Αντίθετα τα καπνεργοστάσια, οι καπναποθήκες και η εργατική τάξη βρίσκονταν στη νότια περιοχή (βαλτώδης περιοχή) από τη σημερινή συνοικία των Δώδεκα Αποστόλων μέχρι τη σιδηροδρομική γραμμή. Η συγκυρία που βοήθησε στην ανάπτυξη της καπνεμπορικής τάξης της Ξάνθης και κατά συνέπεια της οικονομίας και της αρχιτεκτονικής των αρχοντικών ήταν η μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε τη μέχρι τότε πρωτεύουσα του νομού, τη Γενισέα. Το αποτέλεσμα ήταν να μεταφερθεί το διοικητικό κέντρο στην Ξάνθη που διέθετε και σιδηροδρομική γραμμή για τη διευκόλυνση του εμπορίου. Έτσι αυξάνεται και ο πληθυσμός της πόλης από πενήντα σε ενενήντα περίπου χιλιάδες κατοίκους, καθώς συρρέουν εργάτες για τα καπνομάγαζα από άλλες πόλεις αφού οι ντόπιοι αρνούνται να αφήσουν τη γεωργία. Αυτή η ραγδαία οικονομική ανάπτυξη στα τέλη του 19ου αιώνα επηρεάζει την αρχιτεκτονική των σπιτιών. Συντεχνίες πετράδων κατασκεύασαν με απαράμιλλη τέχνη πέτρινα πλέον σπίτια. Έχοντας ταξιδέψει στο εξωτερικό οι Ξανθιώτες έμποροι διακοσμούσαν τα σπίτια τους με τοιχογραφίες, πίνακες, χαλιά και έπιπλα αντιγράφοντας το κύμα νεοκλασικισμού της κεντρικής Ευρώπης. Στην πόρτα της εισόδου και στα παράθυρα χρησιμοποιούσαν ψαμμίτη, πέτρα που ευδοκιμούσε στη Μάνδρα, για την ανθεκτικότητά του και την ευκολία του στο σκάλισμα. Τα σπίτια τους διέθεταν κοινό ισόγειο για όλους τους ενοίκους και ξεχωριστά διαμερίσματα με υπνοδωμάτια, γραφεία και μικρές τραπεζαρίες στον όροφο. Στο υπόγειο υπήρχαν κελάρια και μικρά δωμάτια με μπερντέδες όπου διέμεναν οι ψυχοκόρες. Στην πίσω αυλή ήταν χτισμένα δύο χαμάμ, ένα μεγάλο για τους άνδρες και ένα μικρό για τις γυναίκες. Παράλληλα εμφανίζονται και οι πρώτες τουαλέτες.
Ξανθη Κατηγορία:Ξάνθη
Ρεκέσβινθ
Ο Ρεκέσβινθ, Recceswinth, (απεβ. την 1η Σεπτεμβρίου 672) ήταν ο Βησιγότθος βασιλιάς της Hispania και της Septimania το 649–672. Κυβέρνησε από κοινού με τον πατέρα του Σινδάσβινθ μέχρι το θάνατο του πατέρα του το 653.
Βασιλεία
Υπό τον Ρεκέσβινθ, το βασίλειο των Βησιγότθων απολάμβανε μία αδιάσπαστη ειρήνη για 19 χρόνια (653–672), εκτός από μία σύντομη εξέγερση των Βάσκων, με επικεφαλής έναν ευγενή ονόματι «Φρόγια», έναν εξόριστο Γότθο, ο οποίος διέφυγε από τις διώξεις του μονάρχη, όπως πολλοί άλλοι, στη χώρα των Βάσκων. Ο Φρόγια και οι Βάσκοι ρήμαξαν τα εδάφη της κοιλάδας του Έβρου, λεηλάτησαν εκκλησίες, δολοφόνησαν κληρικούς και πολιόρκησαν την πόλη της Σαραγόσα. Ο Ρεκέσβινθ αντέδρασε, έλυσε την πολιορκία και σκότωσε τον Φρόια»
Ξεκινώντας το 654 ο Ρέκεσβινθ ήταν υπεύθυνος για τη δημοσίευση ενός νομικού κώδικα, τού Βιβλίου Νομοθετημάτων (Liber Iudiciorum), για να αντικαταστήσει τη Σύνοψη του Αλάριχ, έτσι έθεσε ένα βησιγοτθικό κοινό δίκαιο τόσο για τους Γότθους, όσο και για τους Ισπανορωμαίους στο βασίλειο. Αυτό το Liber Iudiciorum έδειχνε ότι είχε μικρή γερμανική επιρροή, τηρώντας πιο πιστά τους παλαιούς ρωμαϊκούς νόμους. Στον κώδικα τού γενικού νόμου τού 654, απαγόρευσε ένα σύνολο βασικών εβραϊκών πρακτικών, όπως για την περιτομή των ανδρών, για τη διατροφή (kashrut), για τον γάμο και τις τελετές του και τον εορτασμό τού Πάσχα.
Μπολουσπόρ
Η Μπόλουσπορ είναι τουρκικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Ιδρύθηκε στις 28 Απριλίου 1965 και εδρεύει στην πόλη Μπόλου (ελλ. Βιθύνιον).
Ρεκέσβινθ
Βασιλεία
Επιπλέον, τα εκκλησιαστικά συμβούλια στην πρωτεύουσα των Βησιγότθων Τόλητον (Toletum, Τολέδο) έγιναν η πιο ισχυρή δύναμη στην κυβέρνηση και οι επίσκοποι ήταν το κύριο στήριγμα της μοναρχίας. Ο Γουίλ Ντυράν έγραψε στο The Age of Faith: «Με την ανώτερη εκπαίδευση και την οργάνωσή τους κυριαρχούσαν στους ευγενείς, που κάθονταν μαζί τους στα κυβερνητικά συμβούλια του Τολέδου· και παρόλο που η εξουσία του βασιλιά ήταν θεωρητικά απόλυτη και επέλεγε τους επισκόπους, αυτά τα συμβούλια τον εξέλεγαν και δέσμευαν την πολιτική εκ των προτέρων».
Μπολουσπόρ
Αγωνίζεται στην Πρώτη Κατηγορία Τουρκίας και την αγωνιστική περίοδο 2009-10 κατέκτησε την 9η θέση από τις 22 ομάδες που αγωνίστηκαν. Προπονητής της είναι ο Ερμίν Σεμεργιόγλου και πρόεδρος ο Μουσταφά Ουγκούρ. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Το γήπεδο της είναι το Μπόλου Ατατούρκ χωρητικότητας 8.881 θέσεων.
Ρεκέσβινθ
Βασιλεία
Ο Ρεκέσβινθ απεβίωσε την 1η Σεπτεμβρίου 672, λίγο πριν από την πρώτη αραβική επιδρομή στην Βαιτική (Hispania Baetica).
Το αναθηματικό στέμμα του Ρεκέσβινθ
Το αναθηματικό στέμμα του Ρεκέσβινθ είναι ένα παράδειγμα βησιγοτθικής τέχνης, που κατασκευάστηκε στην Hispania. Βρέθηκε στον θησαυρό του Γκουαρασάρ, έναν θησαυρό χρυσοχόου που αποτελείται από στέμματα και σταυρούς, που πρόσφεραν στην εποχή τους αρκετοί βασιλείς του Τολέδου ως χειρονομία της ορθόδοξης πίστης τους και της υποταγής τους στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Ο θησαυρός βρέθηκε μεταξύ 1858 και 1861 στον αρχαιολογικό χώρο, που ονομάζεται Κήπος του Γκουαρασάρ (Huerta de Guarrazar), που βρίσκεται στην πόλη Γκουαδαμούρ, κοντά στο Τολέδο.
Το αναθηματικό στέμμα του Ρέκεσβινθ βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Ισπανίας, στη Μαδρίτη. Ανάμεσα στα στέμματα, κατασκευασμένα από χρυσό και πολύτιμους λίθους, είναι αυτό που τραβάει τη μεγαλύτερη προσοχή λόγω της εξαιρετικής κατασκευής του χρυσοτεχνίας του, με πολύτιμους λίθους να κρέμονται κάτω από τα φιλιγκράν λατινικά γράμματα, που αναρτώνται από τη βάση του, τα οποία συνθέτουν τη φράση: RECCESVINTHVS REX OFFERET ("Ρεκέσβινθος ο βασιλιάς το πρόσφερε»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Μπολουσπόρ
Το 1966-67 αγωνίστηκε στη δεύτερη κατηγορία Τουρκίας, το 1970 προβιβάστηκε στην πρώτη και το 1972-73 στη Σούπερ Λιγκ κατακτώντας την τρίτη θέση. Υποβιβάστηκαν στην Πρώτη Κατηγορία και στη συνέχεια στη δεύτερη. Το 1975 έχασε στα προκριματικά του κυπέλλου UEFA από την Ντιναμό Βουκουρεστίου.
Το 2007 κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και προβιβάστηκε ξανά στην πρώτη όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Το 1981 κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας (ποδόσφαιρο ανδρών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1965 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965
Opera (φυλλομετρητής)
Opera Desktop
Ο Opera Desktop είναι η βασική έκδοση του φυλλομετρητή βασίζεται στο πακέτο ανοιχτού κώδικa της Google, γνωστό ως (μηχανή Blink).
Λειτουργεί σε περιβάλλον Microsoft Windows, Mac OS X, GNU/Linux παλιότερα και σε FreeBSD και Solaris.
Χαρακτηριστικά - Λειτουργίες
Έχει ενσωματωμένη λειτουργία ad blocking, VPN, δέχεται extensions (επεκτάσεις), έχει προστασία από phishing και malware, υποστηρίζει συγχρονισμό σελιδοδεικτών και προσθήκη συντομεύσεων στην αρχική σελίδα κ.α. Επίσης έχει ορθογραφικό έλεγχο στα ελληνικά και σε πολλές άλλες γλώσσες καθώς και εργαλεία για προγραμματιστές.
Υποστήριξη Προτύπων
Ο Opera ήταν ένα από τα πρώτους περιηγητές που ξεκίνησαν τη υποστήριξη των CSS. [51] Με την υιοθέτηση της μηχανής Blink, η υποστήριξη των προτύπων ιστού της Opera είναι παρόμοια με του Google Chrome.
Είναι επίσης ο δεύτερος browser (μετά τον Safari) που πέρασε το Acid 3, τεστ συμβατότητας με ανεγνωρισμένα πρότυπα, και ο τέταρτος browser που πέρασε το Acid 2.
Opera Mobile
Ο Opera για Android, ή απλώς Opera, είναι πρόγραμμα περιήγησης σχεδιασμένο για κινητά τηλεφώνα και ταμπλέτες, λειτουργεί στο λειτουργικό σύστημα Android της Google, βασίζεται στο πακέτο ανοιχτού κώδικα του Chromium, Μερικές από της δυνατότητες είναι η προβολή ιστοσελίδων σε μορφή υπολογιστή ή κινητού τηλεφώνου, ενώ διαθέτει το σύστημα συμπίεσης των ιστοσελίδων.
Opera Mini
Ο Opera Mini προορίζεται για όλα τα κινητά τηλέφωνα Android και iOS επίσης υπάρχει έκδοση για παραδοσιακά τηλέφωνα με περιβάλλον Java.
Μερικές από τις καινοτομίες του είναι το Enhanced Small Screen Rendering που προσαρμόζει τις ιστοσελίδες στο μέγεθος της οθόνης του κινητού αλλά και η πολύ καλή υποστήριξη CSS, και η καινοτομία OBML που κάνει λήψη και συμπιέζει την ιστοσελίδα που θα απεικονιστεί, Opera Mini δεν κάνει λήψη όλη την ιστοσελίδα και τα υπό αρχεία της, αλλά κάνει λήψη ένα αρχείο OBML από servers της Opera, και έτσι η πλατφόρμα απεικόνισης των ιστοσελίδων δεν επιβαρύνει την συσκευή καταναλώνοντας πόρους, χαρακτηριστικό είναι ότι καταναλώνει πολύ λιγότερα δεδομένα από θα κατανάλωνε αν έκανε λήψη όλη την σελίδα και έτσι κάνει και οικονομία στη μπαταρία τις συσκευής, ιστορικά ο Opera Mini είναι ο μόνος περιηγητής που υπάρχει από την εποχή που δεν υπήρχαν smartphone αλλά παραδοσιακά τηλέφωνα με περιβάλλων Java.
Ιστορία
μικρογραφία|300x300εσ|Η [[Linux έκδοση του Opera 12]] Η ανάπτυξη του Opera Browser ξεκίνησε το 1994 στα εργαστήρια της Telenor. Το 1995 ιδρύεται η Opera Software ASA στο Όσλο.
Opera 12
Γνωστός και Opera Presto. είναι ο πρώτος browser που απέκτησε καρτέλες (tabs) ενώ αρκετές άλλες λειτουργίες του δεν υπάρχουν σε άλλους περιηγητές ή υπήρχαν μόνο ως επεκτάσεις (add-ons).
Η παλιά έκδοση του Opera γνωστή και ως Opera Presto βασιζόταν σε αυτόνομο κώδικα της εταιρίας σε αντίθεση με τη νέα γενιά του Οpera που χρησιμοποιεί τον γνωστό κώδικα της Google (μηχανή Blink), παρείχε λειτουργίες ανάγνωσης e-mail μέσω POP3, ανάγνωση RSS Feed, και κατέβασμα αρχείου torrent από ενσωματωμένου προγράμματος BitTorrent που λειτουργούσε σε νέα καρτέλα
Διάφορα πράγματα που υπήρχαν στον Opera για την εποχή θεωρούταν πρωτότυπα και έλειπαν από τις περιηγητές της εποχής όπως ο ενσωματωμένος email και torrent client.
Opera Mobile Classic
Ο Opera Mobile Classic και προηγουμένως γνωστό ως Opera Mobile είναι έκδοση του Opera σχεδιασμένη για να λειτουργεί σε κινητά τηλέφωνα και που έχουν λειτουργικό σύστημα όπως Android και Symbian (smartphones) εκτός iPhone καθώς και υπολογιστές αφής (tablets).
Η Πλατφόρμα απεικόνισης των ιστοσελίδων (Opera Presto) επιβαρύνει την συσκευή καταναλώνοντας πόρους όπως γίνεται και στην έκδοση υπολογιστή, Δεν διαθέτει όλες τις λειτουργίες του Opera Desktop.
Άλλες πλατφόρμες
Στο παρελθόν η Opera Software ανέπτυξε ειδικές εκδόσεις του Opera Browser για συσκευές όπως το Nintendo DS, Nintendo Wii και set-top boxes, βασισμένα στο τότε κώδικα Presto.
Αποδοχή από τους χρήστες
Ο Opera mini για Android είναι πρώτος πρόσθετος browser στις προτιμήσεις τον χρηστών για το Φεβρουάριο του 2012
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλλομετρητές
ECHO (Ευρωπαϊκή Επιτροπή)
μικρογραφία|Φωτογραφία από το τμήμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ECHO) Το τμήμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ECHO), παλαιότερα γνωστό ως Υπηρεσία Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, είναι το τμήμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι υπεύθυνο για την υπερπόντια ανθρωπιστική βοήθεια και πολιτική προστασία.
Το 2013 η ΕΕ διέθεσε 1,35 δισεκατομμύρια EUR για έκτακτη βοήθεια μέσω της ECHO. Η ΕΕ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χορηγός ανθρωπιστικής βοήθειας κάθε χρόνο από το 2000 (διατίθενται στοιχεία μέχρι το 2012). Από κοινού με τα Κράτη Μέλη της, είναι η μεγαλύτερη χορηγός ανθρωπιστικής βοήθειας, παρέχοντας πάνω από 50% της συνολικής ανθρωπιστικής βοήθειας το 2009. Τα χρηματοδοτούμενα έργα της ECHO επηρεάζουν τις ζωές πάνω των 120 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 90 χώρες ετησίως.
Μάικλ Γκάμπον
Ο Σερ Μάικλ Τζον Γκάμπον, CBE (αγγλικά: Sir Michael John Gambon, 19 Οκτωβρίου 1940) είναι Άγγλος, γεννημένος στην Ιρλανδία, ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Μερικές από τις πιο γνωστές του τηλεοπτικές εμφανίσεις είναι στις βρετανικές σειρές The Singing Detective και Maigret (1992). Ιδιαίτερα γνωστός στον παγκόσμιο κινηματογράφο έγινε ως Άλμπους Ντάμπλντορ, στις έξι τελευταίες ταινίες της σειράς Harry Potter, παίρνοντας τον ρόλο του αποθανόντα Ρίτσαρντ Χάρις. Έως τώρα έχει κερδίσει τέσσερα βραβεία BAFTA και τρία Olivier, μεταξύ άλλων βραβεύσεων και υποψηφιοτήτων.
ECHO (Ευρωπαϊκή Επιτροπή)
Η ECHO δεν υλοποιεί η ίδια προγράμματα αρωγής για τις ανθρωπιστικές της παρεμβάσεις, αλλά χρηματοδοτεί επιχειρήσεις μέσω ενός δικτύου με πάνω από 200 εταίρους (ΜΚΟ, υπηρεσίες ΗΕ, και διεθνείς οργανισμούς, όπως το Κίνημα Ερυθρού Σταυρού/Ερυθράς Ημισελήνου). Το 2013, η ECHO είχε 44 επιτόπια γραφεία σε 39 χώρες, με 149 διεθνείς εμπειρογνώμονες του ανθρωπιστικού τομέα και 315 εθνικούς υπαλλήλους. Τα επιτόπια γραφεία παρέχουν ενημερωμένη ανάλυση υφιστάμενων και προβλεπόμενων αναγκών σε δεδομένη χώρα ή περιοχή, συμβάλλουν στην ανάπτυξη επεμβατικών στρατηγικών και πολιτικών, παρέχουν τεχνική υποστήριξη σε επιχειρήσεις χρηματοδοτούμενες από την ECHO, και εξασφαλίζουν επαρκή παρακολούθηση αυτών των επεμβάσεων και διευκολύνουν το συντονισμό του χορηγού σε τοπικό επίπεδο.
Επιπλέον της παροχής χρηματοδότησης στην ανθρωπιστική βοήθεια, η ECHO είναι επίσης υπεύθυνη για το Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ. Με έτος ιδρύσεως το 2001, ο Μηχανισμός καλλιεργεί τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών πολιτικής προστασίας σε όλη την Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή 31 χώρες είναι μέλη του Μηχανισμού - τα 28 Κράτη Μέλη της ΕΕ και επιπλέον η Ισλανδία, η Νορβηγία και η ΠΓΔ της Μακεδονίας. Ο Μηχανισμός δημιουργήθηκε για να επιτρέψει τη συντονισμένη βοήθεια από τα συμμετέχοντα κράτη προς τα θύματα των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών στην Ευρώπη και αλλού.
Μάικλ Γκάμπον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
ECHO (Ευρωπαϊκή Επιτροπή)
Μετά τη βράβευση της ΕΕ με το Νόμπελ Ειρήνης το 2012, η Επιτροπή Barroso παρέλαβε το χρηματικό βραβείο εκ μέρους της ΕΕ και το διέθεσε για μια νέα πρωτοβουλία που ονομάστηκε Παιδιά της Ειρήνης. Περίπου 2 εκατομμύρια EUR διατέθηκαν για έργα της πρωτοβουλίας Παιδιά της Ειρήνης το 2013. Το ποσό αυτό αυξήθηκε σε 4 εκατομμύρια EUR το 2014.
Ιστορία
Η Υπηρεσία Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECHO) ιδρύθηκε το 1992 από τη δεύτερη Επιτροπή Delors. Με την κατάργηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας το 2009, η υπηρεσία άρχισε να γίνεται γνωστή ως το τμήμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά διατήρησε τη συντομογραφία ECHO.
Ο Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ ίδρυσε επίσης το νέο Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Έκτακτων Αναγκών (ERCC), έναν «κόμβο» πολιτικής προστασίας για την παρακολούθηση καταστροφών και την ενίσχυση της ετοιμότητας και ικανότητας αποκατάστασης των χωρών που είναι επιρρεπείς σε καταστροφές. Η πιο πρόσφατη χρήση του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας υλοποιήθηκε κατά τις πλημμύρες που έπληξαν τη Βοσνία Ερζεγοβίνη και τη Σερβία.
Εντολή και Αρχές
Η Ευρωπαϊκή ανθρωπιστική βοήθεια βασίζεται στις ανθρωπιστικές αρχές του ανθρωπισμού, της ουδετερότητας, της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας. Συνεπώς η υλοποίηση της βασίζεται στην εφαρμογή του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου (IHL).
Ανθρωπισμός σημαίνει ότι όπου διαπιστώνεται ανθρώπινος πόνος πρέπει να αντιμετωπίζεται, με ιδιαίτερη προσοχή στα πλέον ευάλωτα μέλη του πληθυσμού.
Ουδετερότητα σημαίνει ότι η ανθρωπιστική βοήθεια δεν πρέπει να ευνοεί οποιαδήποτε πλευρά σε μια ένοπλη σύγκρουση ή άλλη διαμάχη.
Αμεροληψία σημαίνει ότι η ανθρωπιστική βοήθεια πρέπει να παρέχεται αποκλειστικά βάσει των αναγκών, χωρίς διακρίσεις.
Ανεξαρτησία σημαίνει την αυτονομία των ανθρωπιστικών στόχων από πολιτικούς, οικονομικούς, στρατιωτικούς ή άλλους στόχους.
Το 2007, με πρωτοβουλία του Επιτρόπου Louis Michel, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε μια «Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την Ανθρωπιστική Βοήθεια»" ώστε να συνταχθεί το πρώτο Ευρωπαϊκό πολιτικό κείμενο αναφοράς για την ανθρωπιστική βοήθεια. Οι ΜΚΟ συμμετείχαν ενεργά στο σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής Κοινής Αντίληψης και μπορεί να θεωρηθεί ως «το πιο περιεκτικό κείμενο και εκείνο που είναι στην πλησιέστερη κοινή θέση με τις ΜΚΟ». Η Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη διαβεβαιώνει εκ νέου τις ανθρωπιστικές αρχές του ανθρωπισμού, της αμεροληψίας, της ουδετερότητας και της ανεξαρτησίας. Επίσης ορίζει σαφώς ότι «η ανθρωπιστική βοήθεια δεν είναι διαχειριστικό εργαλείο για τη διαχείριση κρίσεων».
Το 2012 η ECHO ανέπτυξε την πρώτη αναθεώρηση της Κοινής Αντίληψης από την ίδρυσή της, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ισχυρότερες εταιρικές σχέσεις μέσω της ποιοτικής επιλογής εταίρων και διασφαλίζοντας ενισχυμένη ευθύνη προς τους πολίτες και τα ενδιαφερόμενα μέρη.
Επίσης το 2012, η ECHO και άλλοι χορηγοί συνεργάστηκαν με τη Μόνιμη Διοργανική Επιτροπή (IASC) για τη δημιουργία της Μετασχηματιστικής Ατζέντας. Συμφωνήθηκαν αρχές ανθρωπιστικής ηγεσίας, ευθύνης και συντονισμού για να βελτιωθεί η ταχύτητα, αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα της ανθρωπιστικής ανταπόκρισης. Επιπροσθέτως υιοθετήθηκε η πολιτική προστασία ως μέρος της εντολής της ECHO για να διασφαλιστεί η βέλτιστη συνεργασία και προστασία στις καταστροφές, μεταξύ τρίτων και περιφερειακών χωρών και διεθνών οργανισμών.
Νομοθεσία
Μέχρι τότε, η ανθρωπιστική βοήθεια βασιζόταν, εξ ορισμού, στο Άρθρο 179 της Συνθήκης ΕΚ (αναπτυξιακή πολιτική). Παλαιότερα ήταν μέρος του χαρτοφυλακίου του επιτρόπου ανάπτυξης - πρώτα του Louis Michel και κατόπιν του Karel de Gucht κατά τη διάρκεια τηε πρώτης επιτροπής Barroso. Η Συνθήκη της Λισαβόνας εισήγαγε, για πρώτη φορά, την ανθρωπιστική βοήθεια ως ξεχωριστή πολιτική στη Συνθήκη ΕΚ.
Όπως ορίζεται στο άρθρο 214, οι επιχειρήσεις της ΕΕ στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας προορίζονται να παρέχουν κατά περίπτωση επείγοντα και σημαντικά μέτρα έκτακτης βοήθειας σε κατοίκους τρίτων χωρών που είναι θύματα φυσικών ή ανθρωπογενών καταστροφών. Το άρθρο 214 επαναλαμβάνει επίσης τις αρχές της ανθρωπιστικής βοήθειας, οι οποίες είναι ο σεβασμός προς το διεθνές δίκαιο και τις αρχές του ανθρωπισμού, της αμεροληψίας, ουδετερότητας και της έλλειψης διακρίσεων.
Η Επιτροπή θέσπισε νέα νομοθεσία το 2013 σχετικά με το Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ η οποία παρέχει καλύτερο συντονισμό και στήριξη για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των συστημάτων πρόληψης, προετοιμασίας και ανταπόκρισης στις καταστροφές. Η νομοθεσία συγκρότησε μια εθελοντική δεξαμενή προδεσμευμένων επαρκειών αντιμετώπισης και υλικών, ένα δίκτυο εκπαίδευσης για ομάδες άμεσης επέμβασης, και μια νέα προσέγγιση της διαχείρισης του κινδύνου καταστροφών από 31 συμμετέχοντα κράτη.
Η Συνθήκη της Λισαβόνας εισάγει επίσης ένα Ευρωπαϊκό Σώμα Εθελοντών Ανθρωπιστικής Βοήθειας, (Άρθρο 214 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ), το οποίο επιτρέπει να συμμετέχουν Ευρωπαίοι που επιθυμούν να εμπλακούν άμεσα σε ανθρωπιστική δράση.
Εθελοντές Ανθρωπιστικής Βοήθειας της ΕΕ
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθόρισε μια πρωτοβουλία για τη δημιουργία πάνω από 18 000 θέσεις για πολίτες να προσφέρουν εθελοντική υπηρεσία παγκοσμίως σε ανθρωπιστικές καταστάσεις το 2014-2020. Η πρωτοβουλία εκπαιδεύει τους εθελοντές μαζί σε ένα Ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό πρόγραμμα πριν την αποστολή με πιστοποιημένες ανθρωπιστικές οργανώσεις. Το 2012 συμφωνήθηκε οικονομική στήριξη, για την επικέντρωση στην οικοδόμηση ικανότητας αποκατάστασης και επάρκειας πολιτικής προστασίας, για πέντε πιλοτικά έργα που περιλάμβαναν περίπου 150 εθελοντές.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ) ψήφισε υπέρ της πρωτοβουλίας το Φεβρουάριο του 2014. Οι θέσεις εθελοντών περιλαμβάνουν την αποστολή σε χρηματοδοτούμενες από την ΕΕ ανθρωπιστικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο, την εργασία σε ανθρωπιστικές οργανώσεις μέσα στην ΕΕ, ή την ηλεκτρονική βοήθεια σε επιχειρήσεις από το σπίτι.
Οι ΜΚΟ που συμμετέχουν περνούν από μια διαδικασία πιστοποίησης ώστε να διασφαλιστεί ότι συμμορφώνονται με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα για τη διαχείριση εθελοντών.
Προϋπολογισμός
Το 2013 ο προϋπολογισμός της ECHO για ανθρωπιστική βοήθεια ανερχόταν σε λιγότερο από το ένα τοις εκατό του συνολικού προϋπολογισμού της ΕΕ. Επιπροσθέτως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρησιμοποίησε το αποθεματικό τους των ενισχύσεων επείγουσας ανάγκης για την αντιμετώπιση κρίσεων και απρόσμενων καταστροφών. Ο προϋπολογισμός με τα αποθεματικά ταμεία ανερχόταν σε 1,35 δισεκατομμύρια EUR το 2013. Όσο για την ανθρωπιστική βοήθεια, η ECHO παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια σε πάνω από 124 εκατομμύρια ανθρώπους σε 90 χώρες εκτός ΕΕ, εκ των οποίων οι 39 χαρακτηρίστηκαν ότι βρίσκονταν σε κρίση. Όσο για την πολιτική προστασία, ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας ενεργοποιήθηκε 36 φορές το 2013 για κρίσεις εντός και εκτός ΕΕ.
Το μεγαλύτερο μερίδιο της χρηματοδότησης είναι για τρόφιμα και διατροφή (40%). Οι τομείς υγείας και ιατρικής (συμπεριλαμβανομένης της ψυχοκοινωνικής στήριξης) (13%), νερού και αποχέτευσης (13%), καταφύγιου (19%) και προστασίας (7%) είναι οι άλλες βασικές περιοχές δραστηριοτήτων. Η ECHO διέθεσε 3% του προϋπολογισμού του 2013 σε ετοιμότητα για την αντιμετώπιση καταστροφών, μειωμένο από το 2012. Η Πολιτική Προστασία αντιπροσώπευε το 2% του προϋπολογισμού.
Το 2013, 40% του προϋπολογισμού διατέθηκε στην Αφρική, 18% στην Ασία, τη Λατινική Αμερική, την Καραϊβική και τον Ειρηνικό και 32% στη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο.
Η αναπτυξιακή ενίσχυση προσέγγισε ιστορικό ρεκόρ το 2012. Μαζί με την ενίσχυση που διατέθηκε ξεχωριστά από κράτη μέλη, η Ένωση είναι η μεγαλύτερη χορηγός αρωγής διεθνώς. Από το σύνολο των 9,8 δισεκατομμυρίων EUR της ανθρωπιστικής βοήθειας που παρασχέθηκαν παγκοσμίως το 2010, περίπου το 41 % διατέθηκε από την ΕΕ.
Ο εγκεκριμένος προϋπολογισμός για το 2014 περιλαμβάνει σχεδόν 1 δισεκατομμύριο EUR σε δεσμεύσεις για ανθρωπιστική βοήθεια και πολιτική προστασία.
Στρατηγική
Η ECHO έχει εντολή να σώσει και να διαφυλάξει τη ζωή σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης και αμέσως μετά από αυτές, είτε πρόκειται για φυσικές ή ανθρωπογενείς. Ακολουθώντας αυτές τις αρχές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεσμεύεται να προετοιμάσει κάθε χρόνο ένα έγγραφο Στρατηγικής με το σκοπό να συντονιστούν και να προγραμματιστούν αποδοτικά οι δραστηριότητες και κατά έναν κατάλληλο τρόπο υιοθετώντας μια αμερόληπτη προσέγγιση βασισμένη στις ανάγκες.
Το 2013, η ECHO σχεδίασε να επικεντρώσει την ανθρωπιστική της βοήθεια σε σχεδόν 90 χώρες. Προσδιόρισε τις πέντε μεγαλύτερες ανθρωπιστικές επιχειρήσεις ως εξής: την περιοχή Σαχέλ στη Δυτική Αφρική, περιλαμβάνοντας την περαιτέρω αντιμετώπιση των συγκρούσεων στο Μάλι (82 εκατομμύρια EUR), το Σουδάν και το Νότιο Σουδάν (80 εκατομμύρια EUR), τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (54 εκατομμύρια EUR), τοΠακιστάν (42 εκατομμύρια EUR) και τη Σομαλία (40 εκατομμύρια EUR). Επίσης, το 40% της ανθρωπιστικής βοήθειας της ECHO προορίζεται για την Υποσαχάρια Αφρική.
Το αποθεματικό του προϋπολογισμού χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση των μεγάλων ανθρωπιστικών κρίσεων στη Συρία, το Μάλι, το Σαχέλ, το Νότιο Σουδάν, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Μιανμάρ καθώς και τον οι Φιλιππίνες. Η ECHO χρηματοδοτεί επίσης ξεχασμένες κρίσεις όπως εκείνες στο Μπανγκλαντές, την Κολομβία, την Υεμένη, την Αλγερία, το Πακιστάν και το Μιανμάρ.
Κοινή γνώμη
Μια ειδική έρευνα του Ευρωβαρόμετρου σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια, η οποία διεξήχθη το 2012 αποκαλύπτει τη βαθειά αίσθηση αλληλεγγύης μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών προς τα θύματα συγκρούσεων και φυσικών καταστροφών εκτός των συνόρων της Ευρώπης, με 9 στους 10 πολίτες να θεωρούν ότι «είναι σημαντικό να χρηματοδοτεί η ΕΕ ανθρωπιστική βοήθεια εκτός των συνόρων της» και 8 στους 10 να πιστεύουν ότι «η συντονισμένη δράση πολιτικής προστασίας είναι πιο αποδοτική από τη δράση μεμονωμένων κρατών».
Έλαζιγ
Το Έλαζιγ (τουρκικά: Elazığ,, κουρδικά: Elezîz/Xarpêt ) είναι πόλη στην περιοχή της Ανατολικής Ανατολίας, στην Τουρκία. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Έχει πληθυσμό 347.857 κατοίκους (απογραφή 2012). Βρίσκεται σε οροπέδιο υψομέτρου 1067 μ. και μοιάζει με χερσόνησο καθώς περιβάλλεται από τη φυσική λίμνη Χαζάρ και τις τεχνητές λίμνες των φραγμάτων Κεμπάν (Keban), Καράκαγια (Karakaya), Κιράλκιζί (Kıralkızı) και Οζλιουτζέ (Özlüce). Μέχρι το 1834, η Έλαζιγ ήταν ένα μικρό αγροτικό χωριό στα περίχωρα της πόλης Χαρπούτ. Εκείνη τη χρονιά ο νέος πασάς του Χαρπούτ, αλ-Αζίζ, έκτισε στην Έλαζιγ την κατοικία του και από τότε ο οικισμός αναπτύχθηκε επισκιάζοντας την παλιά πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Ασσυριακές κοινότητες στην Τουρκία
Άγιοι Ανάργυροι Κολοκυνθοί
Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι μεσαιωνική εκκλησία, στην συνοικία της Πλάκας, στην Αθήνα, η οποία ευρίσκεται επί των βόρειων προπόδων της Ακροπόλεως, επί της συμβολής των οδών Πρυτανείου και Ερεχθέως. Η εναλλακτική της ονομασία ως Κολοκυνθοί σχετίζεται με την Οικογένεια Κολοκύνθη, αθηναϊκή οικογένεια, η οποία φέρεται ως η ιδιοκτήτρια της έκτασης του μοναστηριού κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα. Από τον 18ο αιώνα και έως σήμερα, ο χώρος υπάγεται στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και αποτελεί μετόχι, ενώ, παλαιότερα, και τόπο διαμονής του Εξάρχου, του Παναγίου Τάφου. Ανεγέρθηκε στην διάρκεια του 17ου αιώνα, λειτουργώντας, αρχικώς, ως το καθολικό γυναικείου μοναστηριού , το οποίο την περιέκλειε. Πρόκειται για μονόκλιτη καμαροσκέπαστη βασιλική με κυλινδρικό τρούλο που διαμορφώθηκε αποκλειστικά στην Αθήνα κατά την διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου κυριαρχίας, επηρεαζόμενη από τα Οθωμανικά δημόσια κτίρια. Είναι κτισμένη στην θέση προγενέστερου ναού της Αφροδίτης, καθώς και, σύμφωνα με την παράδοση, επάνω σε τάφους μελών της οικογένειας των Παλαιολόγων. Στον ναό αυτό φτάνει πρώτο στην Ελλάδα το Άγιο Φως της Ανάστασης από την Ιερουσαλήμ. Μια μέρα πριν γίνεται μεγαλοπρεπής επιτάφιος στους δρόμους της περιοχής.
Πηγές
Αναργυροι Κολοκυνθοι Αναργυροι Κολοκυνθοι