cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαδρομή Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα
Στις καθιερωμένες διαδρομές των προσκυνητών προς το Σαντιάγο δε Κομποστέλα (γαλλικά: Chemin de Saint-Jacques de Compostelle) υπήρχαν σύμβολα της διαδρομής και καταλύματα για τους ταξιδιώτες, τα οποία ήταν καταγραμμένα σε καταλόγους, ανάλογα με το δρομολόγιο, οι οποίοι αποτελούσαν ένα είδος ταξιδιωτικού οδηγού. Πολλοί προσκυνητές επισκέπτονται και σήμερα την πόλη του Σαντιάγο δε Κομποστέλα στη γιορτή του Αγίου Ιακώβου στις 25 Ιουλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Προσκυνήματα
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1997-1998
Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ γυναικών της περιόδου 1997–98 ήταν το 5ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 17ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Διεξήχθη με τη συμμετοχή 23 ομάδων (αντί 24 λογω απόσυρσης των Κυκλώπων Αλεξανδρούπολης), χωρισμένες αρχικά σε δύο ομίλους. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά η Αναγέννηση Άρτας, η οποία αναδείχθηκε απόλυτη κυρίαρχος, αφού κατέκτησε και το Κύπελλο Ελλάδος.
Πηγές
1997 1998 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1998 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1997
Νέες Καρυές Λάρισας
Οι Νέες Καρυές είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρονται το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Φακίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1961 προσαρτήθηκε ο καταργούμενος οικισμός Παλιοκκλήσιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το γειτονικό Ρεύμα, αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 448 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Γκραν Παλαί (Παρίσι)
Το Γκραν Παλαί (γαλλικά: Grand Palais, ελληνικά: Μεγάλο Παλάτι) είναι ένα μεγάλο ιστορικό κέντρο, εκθεσιακός χώρος και μουσείο, που βρίσκεται στα Ηλύσια Πεδία, στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού της Γαλλίας. Η κατασκευή του Γκραν Παλαί ξεκίνησε το 1897 στα πλαίσια των εργασιών προετοιμασίας για την Παγκόσμια έκθεση του 1900, το ​​οποίο περιελάμβανε επίσης την κατασκευή του παρακείμενου Πετί Παλαί και της γέφυρας Αλεξάνδρου Γ'.
Βρίσκεται απέναντι από το Πετί Παλαί, από το οποίο χωρίζεται από τη λεωφόρο Ουίνστον Τσώρτσιλ. Έχει επιφάνεια 77.000 τετραγωνικά μέτρα και φιλοξενεί τακτικά περιοδικές και μόνιμες εκθέσεις.
Όλες οι εκδηλώσεις του Γκραν Παλαί προσελκύουν χιλιάδες επισκέπτες, κάνοντας τον χώρο μία από τις βασικές πολιτιστικές εστίες στο Παρίσι. Συγχρόνως είναι ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο και ένα παριζιάνικο ορόσημο.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Γκραν Παλαί από τη [[Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ (Παρίσι)|γέφυρα Αλεξάνδρου Γ']] Ένα από τα αετώματα χαρακτηρίζει το κτήριο ως «Μνημείο αφιερωμένο στη Δημοκρατία για τη δόξα της γαλλικής τέχνης», αντικατοπτρίζοντας τον αρχικό του σκοπό, δηλαδή τη στέγαση των μεγάλων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων της πόλης του Παρισιού. Ο διαγωνισμός για την επιλογή αρχιτέκτονα ήταν έντονος και αμφισβητούμενος και οδήγησε τελικά στην επιλογή μια ομάδας τεσσάρων αρχιτεκτόνων, τους Ανρί Ντεγκλάν, Αλμπέρ Λουβέ, Αλμπέρ Τομά και Σαρλ Ζιρώ, ο καθένας με ξεχωριστό τομέα ευθύνης.
Ο κύριος χώρος, μήκους σχεδόν 240 μέτρων, κατασκευάστηκε με μια θολωτή οροφή από σίδηρο, χάλυβα και γυαλί, απαραίτητη για κτήρια με μεγάλες συγκεντρώσεις ανθρώπων πριν την έλευση της ηλεκτρικής ενέργειας. Η γυάλινη οροφή αποτελεί τη μεγαλύτερη στην Ευρώπη, φτάνοντας σε ύψος τα 45 μέτρα και σε μήκος περίπου τα 200 μέτρα. Ο κεντρικός χώρος συνδέεται με τα άλλα μέρη του κτηρίου με μια μεγαλειώδη σκάλα, που είναι κατασκευασμένη από σφυρήλατο σίδερο, με ψηφιδωτά δάπεδα και πέτρινα σκαλοπάτια και είναι ένα αριστούργημα της αρ νουβό.
Ιστορία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το εσωτερικό μικρογραφία|Αφίσα για τον 14ο διαγωνισμό νέων εφευρέσεων Λεπίν στο Γκραν Παλαί, από 28 Αυγούστου έως 4 Οκτωβρίου 1910. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Διεθνής Έκθεση Αεροναυτικής και Διαστήματος του 1909 Τα εγκαίνια του Γκραν Παλαί έγιναν την 1η Μαΐου 1900 και από την αρχή το κτήριο αποτέλεσε το χώρο διαφόρων ειδών παραστάσεων, εκτός από τις εκθέσεις τέχνης για τις οποίες προορίζονταν. Αυτές περιελάμβαναν αγώνες ιππασίας που διεξάγονταν ετησίως από το 1901 έως το 1957 και εκθέσεις που αφορούσαν κυρίως την καινοτομία και τον εκσυγχρονισμό: το αυτοκίνητο, την αεροπορία, τις οικιακές συσκευές, τις νέες εφευρέσεις, κ.ά.
Η χρυσή εποχή των καλλιτεχνικών εκθέσεων διήρκεσε περίπου τριάντα χρόνια και η τελευταία πραγματοποιήθηκε το 1947. Η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων του Ανρί Ματίς μετά το θάνατό του πραγματοποιήθηκε στο Γκραν Παλαί.
Κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, το Γκραν Παλαί χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο, απασχολώντας καλλιτέχνες που δεν ήταν στο μέτωπο για να διακοσμήσουν νοσοκομειακά δωμάτια ή να κατασκευάσουν καλούπια για προσθετικά άκρα.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Γαλλίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ναζί κατέβαλαν τον χώρο. Αρχικά τον χρησιμοποίησαν ως αποθήκη φορτηγών και αργότερα το Γκραν Παλαί φιλοξένησε δύο ναζιστικές εκθέσεις προπαγάνδας.
Η Γαλλική αντίσταση χρησιμοποίησε το Γκραν Παλαί ως στρατηγείο κατά την απελευθέρωση του Παρισιού.
Το 1993, ένα από τα γυάλινα πάνελ της οροφής κατέρρευσε και το Γκραν Παλαί έκλεισε. Οι εργασίες αποκατάστασης διήρκεσαν έως το 2007, οπότε και το κτήριο άνοιξε πάλι για το κοινό.
Το Γκραν Παλαί σήμερα
Εδώ διεξήχθη το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ξιφασκίας 2010.
Το 2017, χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του τελικού σταδίου του Ποδηλατικού Γύρου της Γαλλίας.
Κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 που θα διεξαχθούν στο Παρίσι, το Γκραν Παλαί θα χρησιμοποιηθεί για την ξιφασκία και το τάε κβον ντο.
κέντρο|μικρογραφία|820x820εσ|Πρόσοψη του Γκραν Παλαί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στη Γαλλία Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2024
Σάντσια της Προβηγκίας
Η Σάντσια της Προβηγκίας (Sancie de Provence, 1228 - 9 Νοεμβρίου 1261) ήταν τρίτη κόρη του Ραϊμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας και της συζύγου του Βεατρίκης της Σαβοΐας κόρης του Θωμά Α΄ της Σαβοίας περιγράφεται σαν εξαιρετικά όμορφη περισσότερο από τις αδελφές της. Οι άλλες αδελφές της Μαργαρίτα της Προβηγκίας, Ελεονώρα της Προβηγκίας και Βεατρίκη της Προβηγκίας είχαν παντρευτεί αντίστοιχα τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας, τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας και τον Κάρολο τον Ανδεγαυό.
Γάμος της Σάντσιας με τον Ριχάρδο της Κορνουάλης
Η αδελφή της Σάντσιας, Ελεονώρα τακτοποίησε τον γάμο της με τον μικρότερο αδελφό του συζύγου της Ριχάρδο της Κορνουάλης του οποίου η πρώτη σύζυγος είχε πεθάνει πρόσφατα. Η Ελεονόρα και ο θείος της Πέτρος Β΄ της Σαβοΐας ρύθμισαν τα θέματα του γάμου (1242) ο άλλος θείος της Φίλιππος Α΄ της Σαβοΐας τη συνόδευσε στην Αγγλική αυλή όπου συνάντησε την Ελεονόρα, τον Ερρίκο και τη μικρότερη αδελφή τους Βεατρίκη. Ο γάμος έγινε στο αβαείο του Ουέστμινστερ στις 23 Νοεμβρίου.
Ο Ριχάρδος ήταν ο πλουσιότερος άντρας εκείνη την εποχή στην Αγγλία και ίσως σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η Βεατρίκη της Σαβοΐας μητέρα της Σάντσιας τη συνόδευσε στην Αγγλία αλλά ο πατέρας της Ραϊμόνδος συνελήφθη για χρέη τα οποία ξεπλήρωσε η μητέρα της με δάνειο 4.000 μάρκων από τον Ερρίκο. Το κόστος του γάμου καλύφτηκε από μια υψηλή έκτακτη εισφορά στους Εβραίους της χώρας, μια απόδειξη για το τεράστιο κόστος του γάμου ήταν ο αριθμός των 30.000 πιάτων τα οποία είχαν παραγγείλει. Οι 4 αδελφές από την Προβηγκία παντρεύτηκαν αντίστοιχα δυο αδελφούς από τη βασιλική οικογένεια της Γαλλίας οι δυο και δυο αδελφούς από τη βασιλική οικογένεια της Αγγλίας οι άλλες δυο δημιουργώντας ισχυρούς δεσμούς συμμαχίας ανάμεσα στις δυο χώρες. Οι συμμαχικές σχέσεις ανάμεσα στην Αγγλία και στη Γαλλία καθορίστηκαν με τη Συνθήκη των Παρισίων, η Σάντσια ήταν παρών μαζί με τη μητέρα και τις αδελφές της.
Βασίλισσα της Γερμανίας
Ο Ριχάρδος εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας από πλειοψηφία 7 εκλεκτορικών πριγκίπων (1256) με τον τίτλο «βασιλιάς των Ρωμαίων» ήταν προκαταρκτικός τίτλος για να γίνει η στέψη του σαν Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον πάπα. Oι απεσταλμένοι έφεραν τα ευχάριστα νέα τον Ιανουάριο του 1257 στην αίθουσα που ο Ριχάρδος και η σύζυγος του Σάντσια γευμάτιζαν. Ο Ριχάρδος ξέσπασε σε δάκρυα λέγοντας ότι δεν είναι φιλόδοξος για τον εαυτό του το μόνο που θέλει είναι να κυβερνήσει με δικαιοσύνη και να φέρει την ευτυχία στα Γερμανικά κράτη. Oι απεσταλμένοι έμειναν κατενθουσιασμένοι με την ομιλία του Ριχάρδου πολύ περισσότερο η σύζυγος του που θα γινόταν και αυτή βασίλισσα όπως οι δυο μεγαλύτερες αδελφές της.
Θάνατος και κληρονόμοι
Η Σάντσια αρρώστησε το φθινόπωρο του 1260 κι πέθανε έναν χρόνο αργότερα στις 9 Νοεμβρίου 1261 στο κάστρο του Μπέρκχαμστεντ, τάφηκε στο αβαείο του Χάιλες. Το μόνο παιδί που επέζησε από τον γάμο της με τον Ριχάρδο ήταν ο γιος της Εδμόνος, 2ος κόμης της Κορνουάλης (1249 - 1300), ο Ριχάρδος είχε επίσης άλλον έναν νόθο γιο από μια ερωμένη του που τον έλεγαν επίσης Ριχάρδο και τον έλεγαν πολλές φορές εσφαλμένα γιο της Σάντσιας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
WOH G64
O WOH G64 είναι ένας κόκκινος υπεργίγαντα ς αστέρας που βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, δορυφόρο του Γαλαξία μας και εμφανίζεται στο νότιο αστερισμό του Δορά. Απέχει 168.000 έτη φωτός από τη Γη και είναι ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά αστέρια, με ακτίνα 1.540 ηλιακές ακτίνες, που αντιστοιχεί σε όγκο  3,65 δισ. φορές μεγαλύτερο από τον Ήλιο. Αν τοποθετηθεί στο κέντρο του Ηλιακού Συστήματος, η επιφάνεια του αστεριού θα φτάσει το Δία.
Ιστορία
Το αστέρι ανακαλύφθηκε στη δεκαετία του 1970 από τους Westerlund, Olander και Hedin. Όπως και ο NML Κύκνου, το όνομα WOH προέρχεται από τα αρχικά των τριών εξερευνητών που το ανακάλυψαν, αλλά σε αυτή την περίπτωση αναφέρεται σε έναν ολόκληρο κατάλογο των γιγάντων και υπεργιγάντων αστέρων στο LMC. Ο Westerlund, επίσης, ανακάλυψε έναν ακόμη αξιοσημείωτο ψυχρό υπεργίγαντα αστέρα, τον Westerlund 1-26, που βρέθηκε  στον αστερισμό του Βωμού.
Χαρακτηριστικά
Η φωτεινότητα του WOH G64 ποικίλλει τακτικά σε οπτικά μήκη κύματος, με κύρια περίοδο τις 800 περίπου ημέρες. Ο αστέρας επιτρέπει έξι μεγέθη απόσβεσης στα οπτικά μήκη κύματος, και η διακύμανση στο υπέρυθρο μήκος κύματος είναι πολύ μικρότερη. Η μεταβλητότητα στη φωτεινότητα έχει επιβεβαιωθεί και από άλλους ερευνητές σε ορισμένες φασματικές ζώνες, αλλά δεν είναι σαφές ποια είναι η πραγματική μεταβλητή τύπου. Δεν έχει βρεθεί σημαντική φασματική διακύμανση.
Ο συνδυασμός  της θερμοκρασίας και της φωτεινότητας του WOH G64 τον τοποθετεί  προς την επάνω δεξιά γωνία στο διάγραμμα Hertzsprung–Russell. H κατάσταση εξέλιξης του αστέρα σημαίνει ότι δεν μπορεί πλέον να κρατήσει την ατμόσφαιρα του λόγω της χαμηλής πυκνότητας, της υψηλής πίεσης της ακτινοβολίας, και τα σχετικά αδιαφανή προϊόντα της θερμοπυρηνικής σύντηξης. Η παρεμβολή από σύννεφα σκόνης καθιστά τη μελέτη του αστέρα πολύ δύσκολη. Είναι πιθανό να έχει ένα φωτεινό ζεστό σύντροφο, αλλά δεν υπάρχει καμία επιβεβαίωση αυτής της παρατήρησης. Ο ισχυρός αστρικός άνεμος έχει δημιουργήσει ένα σύννεφο τοροειδούς σχήματος με διάμετρο περίπου ένα έτος φωτός  το οποίο περιέχει 3-9 ηλιακές μάζες αποβαλλόμενου υλικού.
Έχει υπολογιστεί ότι το αστέρι έχει φωτεινότητα 280.000 Lumens και ακτίνα  περίπου 1.730 ηλιακές ακτίνες. Η  Levesque υπολόγισε την ενεργό θερμοκρασία στους 3.400 K. Υιοθετώντας την προαναφερθείσα φωτεινότητα και  θερμοκρασία η ακτίνα του αστέρα υπολογίστηκε σε νέα τιμή γύρω στις 1.540 ηλιακές ακτίνες. Προηγούμενες μελέτες, αγνοώντας την ασύμμετρη ακτινοβολία, βρήκε φωτεινότητα περίπου δύο φορές μεγαλύτερη, και, κατά συνέπεια, μεγαλύτερες τιμές για την ακτίνα. Οι φυσικές παράμετροι που βρέθηκαν από τις πιο πρόσφατες έρευνες συμφωνούν ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο κόκκινο υπεργίγαντα  και σύμφωνα με τα θεωρητικά μοντέλα από τα πιο ψυχρά και μεγαλύτερα αστέρια (π. χ. το Hayashi όριο).
Άννελι Οττ
Η Άννελι Οττ (εσθ. Anneli Ott), γεννηθείσα στις 2 Μαΐου 1976, στο Τάρτου, είναι Εσθονή πολιτικός. Μέλος του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος  και υπουργός Πολιτισμού της Εσθονίας της κυβέρνησης της πρωθυπουργού Κάγια Κάλας από την 26 Ιανουαρίου 2021. Πρώην Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης της Εσθονίας (2020-2021), μέλος της 13ης και 14ηςΒουλής της Εσθονίας (εσθ. Riigikogu) (2016-2020), Δήμαρχος του Βόρου (2009-2010).
Βιογραφικά στοιχεία
Η Άννελι Οττ γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1976, στο Τάρτου, της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας. Ο πατέρας της Γιάακ Οττ, ήταν δήμαρχος της πόλης Βόρου.
Εκπαίδευση και καριέρα
Η Άννελι Οττ πήγε στο Γυμνάσιο της Πάρκσεπα μιας μικρής πόλης του δήμου Βόρου της Επαρχίας Βόρου, από όπου αποφοίτησε το 1994. Φοίτησε στη Σχολή Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου του Ταλίν και αποφοίτησε το 1999 με πτυχίο Κινησιολογίας και Αθλητισμού και την επόμενη χρονιά έκανε μεταπτυχιακά στα Παιδαγωγικά.
Πολιτική δραστηριότητα
Η πολιτική καριέρα της Άννελι Οττ ξεκίνησε το 2005, όταν εξελέγη στο Επαρχιακό Συμβούλιο της Λάσβα, ως Πρόεδρος της Εσθονικής Λαϊκής Ένωσης, στις τοπικές εκλογές. Από τις 2 Νοεμβρίου 2005 έως το 2009, ήταν μέλος της Εσθονικής Λαϊκής Ένωσης.
Διετέλεσε δήμαρχος του της πόλης Βόρου το 2009-2010 που είναι πρωτεύουσα της Επαρχίας Βόρου.
Στις 9 Αυγούστου 2009, έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Εσθονίας, παραμένοντας εκεί μέχρι τις 25 Απριλίου 2011. Στις 25 Απριλίου 2011 έγινε μέλος του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος. Είναι ο επικεφαλής του κομματικού κλάδου στη Βόρουμαα.
Από το 2010 έως το 2015 ήταν μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Βόρου. Από το 2014 έως το 2015 διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου.
Το 2011-2014, εργάστηκε στο Ταλίν ως αναπληρωτής προϊστάμενος της περιφέρειας Νόμμε.
Στις εκλογές του 2015 για τη Βουλή, η Οττ συντάχθηκε στις τάξεις του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος στις επαρχίες Βόρου, Βάλγκα και Πούλβα, λαμβάνοντας 1.119 ψήφους χωρίς να καταφέρει να μπει στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, στις 19 Νοεμβρίου 2015, η Οττ έγινε μέλος της 13ης Βουλής. Ήταν αναπληρώτρια στην ειδική επιτροπή για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Στις εκλογές του 2019, κατέβηκε στην ίδια εκλογική περιφέρεια, έλαβε 1.474 ψήφους και εξελέγη βουλευτής. Ως βουλευτής, ηγήθηκε της Επιτροπής Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από τις 26 Ιανουαρίου 2021, η Οττ είναι η Υπουργός Πολιτισμού της Εσθονίας στην κυβέρνηση της Κάγια Κάλας .
Γκρέκο (περιοδικό)
μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του περιοδικού Το Γκρέκο (ή Γκρέκο, ο Ήρως των Γηπέδων) ήταν εβδομαδιαίο παιδικό λαϊκό περιοδικό ποδοσφαιρικών περιπετειών που γράφτηκε από τον Γιώργο Μαρμαρίδη, εικονογραφήθηκε από τον Byron (Βύρων Απτόσογλου) και κυκλοφόρησε σε 72 τεύχη από τον εκδοτικό οίκος Γενικαί Εκδοτικαί Επιχειρήσεις ΟΕ, από τις 7 Μαΐου του 1959 έως τις 2 Σεπτεμβρίου του 1960.
Η δράση του αφηγήματος τοποθετείται στη Βραζιλία και μέσα από τις σελίδες του περιοδικού περνάνε αρκετά πραγματικά στοιχεία για τη δομή και τις γνωστές ομάδες του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου. Την εποχή που κυκλοφορούσε ο "Γκρέκο" το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο ήταν το συνώνυμο της θεαματικής ποδοσφαιρικής δεξιοτεχνίας, χάρη στην εθνική Βραζιλίας η οποία είχε κατακτήσει το 1958 το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, οδηγούμενη από το 17χρονο αστέρι της «Σάντος» του Σάο Πάολο, τον Πελέ.
Πρωταγωνιστής
μικρογραφία|δεξιά Κεντρικός ήρωας του αφηγήματος είναι ένα 17χρονο ορφανό ελληνόπουλο, ο Κώστας Γεωργίου, που ζει ολομόναχο στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Σπάνιο ποδοσφαιρικό ταλέντο, οι συγκυρίες το οδηγούν να παίξει σε μια από τις μεγάλες ομάδες του πρωταθλήματος των "παουλίστας", δηλαδή των ομάδων του Σάο Πάολο. Πρόκειται για την"Τόρεντ", φανταστικό δημιούργημα του συγγραφέα. Στα γήπεδα της Βραζιλίας και γενικότερα της Νότιας Αμερικής ο νεαρός Έλληνας, χάρη στα ποδοσφαιρικά του κατορθώματα, αναδεικνύεται σαν ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στον κόσμο με την προσωνυμία «Γκρέκο» (Έλληνας).
Δευτερεύοντες χαρακτήρες
Στην ποδοσφαιρική και κοινωνική του ζωή πλαισιώνεται από τον Σιού (πλήρες όνομα: Ίντσου Να Τιάρα Λαμάτα, που σημαίνει στη γλώσσα του: Ο Γενναίος Αετός με την Τρυφερή Καρδιά), την αγαπημένη του την Άμπυ, που στο τέλος θα γίνει γυναίκα του, τον αδελφό της και συμπαίκτη του στην ομάδα τον Τζέντο, τον Νίνο Ζανίνο, γκαφατζή αστυνομικό υπεύθυνο ασφάλειας της ομάδας, που έχει ως βοηθό ένα πανέξυπνο αστυνομικό μπουλντόγκ, τον "Ναύτη", τον συμπατριώτη του και συμπαίκτη του Νίκο Λυκούρη, που έχει την την προσωνυμία "Βελούδινος" για το εξαιρετικά ισχυρό του σουτ και τον Σιρόκο Μενεστρέλλο, μασέρ της ομάδας, του οποίου οι ταχυδακτυλουργικές ικανότητες και η παροιμιώδης αφηρημάδα του προσθέτουν μιαν ακόμα νότα ευθυμίας κοντά σε αυτή του γκαφατζή αστυνομικού.
Χαρακτηριστικά
Στην καταγραφή των λαϊκών παιδικών φυλλαδίων, ανάλογα με το θέμα τους, το Γκρέκο κατατάσσεται στα περιοδικά με ποδοσφαιρικές περιπέτειες. Ωστόσο, ανάμεσα στις περιγραφές ποδοσφαιρικών αγώνων, ο ήρωας και η παρέα του εμπλέκονται και σε περιπέτειες με αστυνομική δράση, που σε αρκετές περιπτώσεις η ανάπτυξή τους ξεπερνάει σε σελίδες τεύχους το ποδοσφαιρικό μέρος.
Η ύλη του κάθε εβδομαδιαίου τεύχους ολοκληρωνόταν με βιογραφικά δυο γνωστών Ελλήνων ποδοσφαιριστών και αθλητών στίβου που συνοδεύονταν από ένθετα χρωματιστά πορτρέτα τους σε "χαρτάκια" (μικρές αφισέτες), ενώ από τα μισά τεύχη περίπου της σειράς στο οπισθόφυλλο παρουσιάζονταν ποδοσφαιρικές ομάδες της Α’ και Β’ εθνικής, θεσμός στο ελληνικό ποδόσφαιρο, που μόλις εκείνη τη χρονιά είχε ιδρυθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά κόμικς Κατηγορία:Έλληνες χαρακτήρες κόμικς
Ελισάβετ της Αυστρίας (1285-1352)
Η Ελισάβετ της Αυστρίας ή Ελισάβετ της Λωρραίνης, (γερμανικά: Elisabet, περί το 1285 - 19 Μαΐου 1353) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας, με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Λωρραίνης και αντιβασίλισσα για λογαριασμό του γιου της Ροδόλφου.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη και το δέκατο από τα δώδεκα παιδιά του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας & δούκα της Αυστρίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ, δούκα της Καρινθίας. Τα αδέλφια της ήταν ο Ροδόλφος Α΄ της Βοημίας, ο Φρειδερίκος Α΄ της Αυστρίας, ο Λεοπόλδος Α΄ της Αυστρίας, ο Αλβέρτος Β΄ της Αυστρίας, ο Όθων της Αυστρίας, η Αγνή της Αυστρίας και η Άννα της Αυστρίας, Mαργραβίνα του Βρανδεμβούργου. Η Ελισσάβετ αρραβωνιάστηκε σε μικρή ηλικία έναν από τους γιους του βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππου του Ωραίου, ο πατέρας της ωστόσο ήθελε να πραγματοποιήσει ισχυρότερους δεσμούς με τη Γαλλία. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Ελισάβετ Ροδόλφος Α΄ της Βοημίας παντρεύτηκε την αδελφή του Φίλιππου του Ωραίου Λευκή της Γαλλίας, δούκισσα της Αυστρίας, μετά τον γάμο αυτό διαλύθηκε ο αρραβώνας της με έναν από τους γιους του Φιλίππου Δ΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1307 τον Φρειδερίκο Δ΄, δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Η΄)
Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (1261 – 5 Μαΐου 1306) ήταν γιος του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ως στρατηγός πολέμησε εναντίον των Σέρβων και των Τούρκων. Τον αποκαλούσαν Πορφυρογέννητο επειδή γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του.
Ελισάβετ της Αυστρίας (1285-1352)
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Η΄)
thumb|right|205px|Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μεταξύ των γονιών του Μιχαήλ Η΄ και Θεοδώρας. Από το έργο του [[Δουκάγγιος|Δουκάγγιου.]]
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος (από τους επιζήσαντες ως την ενηλικίωση) γιος του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και της Θεοδώρας Βατάτζαινας και γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, που από τον Αύγουστο του 1261 είχε ανακτηθεί από τους Λατίνους που την κατείχαν. Γεννήθηκε στην αίθουσα των ανακτόρων που ονομαζόταν Πορφύρα και γι' αυτό τον αποκαλούσαν πορφυρογέννητος. Ο πατέρας του του απένειμε τιμητικές διακρίσεις, ακόμη και αυτή του δεσπότη.
Το 1280 πολέμησε εναντίον των Σέρβων που είχαν εισβάλλει στη Μακεδονία. Έπειτα στάλθηκε εναντίον των τούρκων επιδρομέων στη Μικρά Ασία, όπου κατάφερε να τους εκβάλλει από την κοιλάδα του ποταμού Μαιάνδρου· έτσι καθάρισε την περιοχή από την παρουσία τους. Αργότερα αναδόμησε τη Μονή Στουδίου στην Κωνσταντινούπολη. Το 1282 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ανδρόνικος Β΄. Όταν το 1293 ο Κωνσταντίνος συκοφάντησε τον αδελφό του, ο Ανδρόνικος Β΄ τον έθεσε υπό κράτηση.
Έπειτα έγινε μοναχός με το όνομα Αθανάσιος. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Μαΐου 1306 και ετάφη στη μονή του Λιβός. Το ανάκτορο του Πορφυρογέννητου (νυν Tekfur sarayi), που βρίσκεται στο βόρειο μέρος της Κωνσταντινούπολης και γειτνιάζει με το Αυτοκρατορικό συγκρότημα των Βλαχερνών, πήρε το όνομά του από αυτόν.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Ειρήνη Ραούλαινα Παλαιολογίνα και γιος τους ήταν ο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)
Γεωργία στην Εσθονία
Η γεωργία στην Εσθονία, όπως και η υπόλοιπη οικονομία, βρίσκεται σε μεγάλη πτώση από τον εκφυλισμό των συνεταιριστικών και κρατικών αγροτικών συστημάτων.
Ιστορικό
Το 1991 περίπου το 12 % του εργατικού δυναμικού εργαζόταν στη γεωργία, παράγοντας το 15,4 % του ΑΕΠ της Εσθονίας. Η Εσθονία διαθέτει περίπου 1,3 εκατομμύρια εκτάρια γεωργικής γης, εκ των οποίων σχεδόν ένα εκατομμύριο εκτάρια είναι καλλιεργήσιμη. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, η καλλιεργήσιμη γη μειώθηκε κατά περίπου 405.000 εκτάρια και πολύ από αυτήν έγινε δάσος. Η κολεκτιβοποίηση στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και του 1950 έφερε μεγάλες δυσκολίες στην εσθονική γεωργία, η οποία κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου ανεξαρτησίας ήταν το στήριγμα της εσθονικής κοινωνίας. Ωστόσο, η γεωργία της Εσθονίας παρέμεινε πιο παραγωγική από τον σοβιετικό μέσο όρο. Το 1990 υπήρχαν 221 συλλογικές και 117 κρατικές εκμεταλλεύσεις με μέσο όρο 350 έως 400 εργαζόμενους η καθεμία. Το μέσο κοπάδι των ζώων ανά εκμετάλλευση περιελάμβανε 1.900 βοοειδή και 2.500 χοίρους. Η Εσθονία ήταν μεγάλη εξαγωγέας κρέατος και γάλακτος στις άλλες δημοκρατίες. Η γεωργία χρησίμευσε επίσης ως η βάση για μια ισχυρή βιομηχανία επεξεργασίας τροφίμων της δημοκρατίας. Ωστόσο, για την παραγωγή κρέατος, η Εσθονία βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στα σιτηρά ζωοτροφών από τη Ρωσία. Όταν η χώρα προσπάθησε να μειώσει τις εξαγωγές κρέατος στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Ρωσία αντέδρασε επιβραδύνοντας την παροχή σιτηρών ζωοτροφών, η οποία μείωσε ακόμη περισσότερο την παραγωγή της Εσθονίας. Οι αυξήσεις των τιμών των καυσίμων και μια γενική κρίση καυσίμων στις αρχές του 1992 έπληξαν επίσης πολύ τη γεωργική παραγωγή. Αν και η συνολική έκταση των καλλιεργούμενων εκτάσεων αυξήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η συνολική παραγωγή και οι μέσες αποδόσεις μειώθηκαν σημαντικά.
Η μεταρρύθμιση του γεωργικού συστήματος της Εσθονίας ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1989 με την έγκριση του νόμου για την ιδιωτική γεωργία. Ο νόμος επέτρεπε σε αγρότες να κατέχουν έως και 50 εκτάρια γης για ιδιωτική παραγωγή και για καλλιέργεια προιόντων. Η γη ήταν κληρονομική αλλά δεν μπορούσε να αγοραστεί ή να πουληθεί. Ο στόχος της μεταρρύθμισης ήταν να τονώσει την παραγωγή και να επιστρέψει το πνεύμα της ιδιωτικής γεωργίας σε μια αγροτική ύπαιθρο φθαρμένη από δεκαετίες κεντρικού σχεδιασμού. Έξι μήνες μετά την εφαρμογή, δημιουργήθηκαν σχεδόν 2.000 αγροκτήματα, με αρκετές χιλιάδες ακόμη να περιμένουν την έγκριση. Ένα χρόνο αργότερα, λειτουργούσαν περισσότερες από 3.500 ιδιωτικές εκμεταλλεύσεις. Από τον Οκτώβριο του 1991, οι αγρότες είχαν τη δυνατότητα να κατέχουν τη γη τους. Αυτό αύξησε τον αριθμό των εκμεταλλεύσεων σε 7.200 έως τις αρχές του 1992. Από το πρώτο εξάμηνο του 1993, είχαν δημιουργηθεί συνολικά 8.781 αγροκτήματα, καλύπτοντας περίπου 225.000 εκτάρια, ή το ένα τέταρτο της αρόσιμης γης της Εσθονίας.
Παραγωγή
Η Εσθονία παρήγαγε το 2018:
Δασοκομία
Η Εσθονία έχει 1,8 εκατομμύρια εκτάρια δάσους με περίπου 274 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ξυλείας. Αντιπροσωπεύοντας περίπου το 9% της βιομηχανικής παραγωγής το 1992, οι βιομηχανίες που σχετίζονται με τα δάση φαίνεται πιθανό να αναπτυχθούν περαιτέρω τη δεκαετία του 1990, χάρη στην επέκταση των εξαγωγών επίπλων και ξυλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Εσθονίας
Επικοινωνούσες Ακολουθιακές Διεργασίες
Στην επιστήμη υπολογιστών, οι Επικοινωνούσες Ακολουθιακές Διεργασίες (Communicating Sequential Processes ή CSP) είναι μια τυπική γλώσσα για την περιγραφή τρόπων αλληλεπίδρασης σε ταυτόχρονα συστήματα. Είναι μέλος της οικογένειας μαθηματικών θεωριών του ταυτοχρονισμού που είναι γνωστή σαν άλγεβρες διεργασιών (process algebras) ή λογισμοί διεργασιών. Η CSP είχε σημαντική επίδραση στη σχεδίαση της γλώσσας προγραμματισμού occam, και υπήρξε επιρροή στη σχεδίαση των γλωσσών Limbo και Go.
Η αρχική περιγραφή της CSP δόθηκε σε μια δημοσίευση του 1978 από τον Τόνυ Χόαρ, αλλά έχει εξελιχθεί σημαντικά από τότε. Η CSP έχει εφαρμοστεί στην πράξη στη βιομηχανία λογισμικού, σαν εργαλείο για την τυπική προδιαγραφή και επαλήθευση χαρακτηριστικών ταυτοχρονισμού διάφορων συστημάτων, όπως ο Transputer T9000, και ένα ασφαλές σύστημα ηλεκτρονικού εμπορίου. Η ίδια η θεωρία της CSP εξακολουθεί να είναι αντικείμενο έρευνας, ενώ γίνεται προσπάθεια να βελτιωθεί η καταλληλότητά της για πρακτικές εφαρμογές (π.χ. αυξάνοντας την κλίμακα των συστημάτων που μπορούν να αναλυθούν ρεαλιστικά).
Ιστορία
Η έκδοση της CSP που παρουσιάστηκε στην αρχική δημοσίευση του Χόαρ το 1978 ήταν στην πραγματικότητα μια ταυτόχρονη γλώσσα προγραμματισμού και όχι λογισμός διεργασιών (process calculus). Είχε σημαντικά διαφορετική σύνταξη σε σχέση με τις εκδόσεις της CSP που ακολούθησαν, δεν είχε μαθηματικά ορισμένη σημασιολογία, και δε μπορούσε να αναπαραστήσει μη-ντετερμινισμό χωρίς άνω όριο (unbounded nondeterminism). Τα προγράμματα στην αρχική CSP γράφονταν σαν παράλληλη σύνθεση ενός σταθερού αριθμού ακολουθιακών διεργασιών, οι οποίες επικοινωνούσαν μεταξύ τους με σύγχρονο πέρασμα μηνυμάτων (synchronous message-passing). Σε αντίθεση με τις μεταγενέστερες εκδόσεις της CSP, σε κάθε διεργασία δινόταν ένα όνομα και η πηγή ή ο προορισμός ενός μηνύματος οριζόταν δίνοντας το όνομα της επιθυμητής διεργασίας που το έστελνε ή το λάμβανε. Για παράδειγμα η διεργασία
COPY = *[c:character; west?c → east!c]
επαναληπτικά λαμβάνει ένα χαρακτήρα από τη διεργασία με όνομα  και τον στέλνει στη διεργασία με όνομα. Η παράλληλη σύνθεση
[west::DISASSEMBLE || X::COPY || east::ASSEMBLE]
δίνει τα ονόματα  στη διεργασία ,   στη διεργασία   και   στη διεργασία  , εκτελώντας και τις τρεις διεργασίες ταυτόχρονα.
Μετά τη δημοσίευση της αρχικής έκδοσης της CSP, ο Χόαρ, ο Stephen Brookes και ο A. W. Roscoe ανέπτυξαν και βελτίωσαν τη θεωρία της CSP στη σύγχρονη μορφή της με αλγεβρικές διεργασίες. Επιρροή σε αυτήν την κατεύθυνση στην ανάπτυξη της CSP σε άλγεβρα διεργασιών υπήρξε η δουλειά του Robin Milner στο Λογισμό των Επικοινωνούντων Συστημάτων (Calculus of Communicating Systems, CCS), αλλά και αντίστροφα. Η θεωρητική έκδοση της CSP παρουσιάστηκε αρχικά σε ένα άρθρο το 1984 από τους Brookes, Χόαρ, και Roscoe, και αργότερα στο βιβλίο Communicating Sequential Processes του Χόαρ, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1985. Το Σεπτέμβριο του 2006, αυτό το βιβλίο εξακολουθούσε να είναι το τρίτο όσον αφορά επιστημονικές αναφορές άλλων προς αυτό στην επιστήμη υπολογιστών σύμφωνα με τη σελίδα Citeseer (που δεν είναι όμως πλήρως αξιόπιστη, λόγω της φύσης του δείγματός της). Η θεωρία της CSP έχει υποστεί αρκετές μικροαλλαγές από τη δημοσίευση του βιβλίου του Χόαρ. Οι περισσότερες από αυτές προέκυψαν από την εμφάνιση αυτόματων εργαλείων για την ανάλυση διεργασιών της CSP και για επαλήθευση ιδιοτήτων τους. Το The Theory and Practice of Concurrency του Roscoe περιγράφει αυτήν τη νεότερη έκδοση της CSP.
Εφαρμογές
Μια πρώτη σημαντική εφαρμογή της CSP ήταν για την προδιαγραφή (specification) και την επαλήθευση (verification) στοιχείων του Transputer INMOS T9000, ενός πολύπλοκου υπερβαθμωτού επεξεργαστή με διοχέτευση, που είχε σχεδιαστεί για να υποστηρίζει πολυπεξεργασία μεγάλης κλίμακας. Η CSP χρησιμοποιήθηκε για την επαλήθευση της ορθότητας, τόσο της διοχέτευσης του επεξεργαστή, όσο και του Επεξεργαστή Εικονικού Καναλιού (Virtual Channel Processor) που χειριζόταν τις επικοινωνίες εκτός τσιπ για τον επεξεργαστή.
Η εφαρμογή της CSP στη βιομηχανία για τη σχεδίαση λογισμικού συνήθως εστιάζει σε ανθεκτικά συστήματα και σε συστήματα με σοβαρές απαιτήσεις ασφάλειας (safety-critical). Για παράδειγμα, το Ινστιτούτο Ασφαλών Συστημάτων της Βρέμης και η Daimler-Benz Aerospace μοντελοποίησαν σε CSP ένα σύστημα διαχείρισης σφαλμάτων και μια διεπαφή αεροναυπηγικής (avionics interface), που αποτελούνταν συνολικά από 23,000 γραμμές κώδικα, για χρήση στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, και ανέλυσαν το μοντέλο για να βεβαιωθεί ότι δεν υπήρχαν αδιέξοδα (deadlocks) και ζωντανά αδιέξοδα (livelocks). Η διαδικασία μοντελοποίησης και ανάλυσης εμφάνισε κάποια λάθη που θα ήταν δύσκολο να εντοπιστούν μόνο από δοκιμές. Επίσης, η Praxis High Integrity Systems εφάρμοσε μοντελοποίηση και ανάλυση σε CSP κατά την ανάπτυξη λογισμικού (περίπου 100,000 γραμμές κώδικα) για μια Αρχή Πιστοποίησης για ασφαλείς έξυπνες κάρτες, για να βεβαιωθεί ότι η σχεδίαση ήταν ασφαλής και δεν περιείχε αδιέξοδα. Σύμφωνα με την Praxis, το σύστημα που προέκυψε είναι πολύ λιγότερα λάθη από παρόμοια συστήματα.
Επειδή η CSP προσφέρεται για μοντελοποίηση και ανάλυση συστημάτων με πολύπλοκες ανταλλαγές μηνυμάτων, έχει εφαρμοστεί στην επαλήθευση πρωτοκόλλων επικοινωνιών και ασφάλειας. Ένα γνωστό παράδειγμα τέτοιων εφαρμογών είναι η χρήση από τον Lowe της CSP και του ελεγκτή FDR (refinement-checker) για την εύρεση μιας άγνωστης μέχρι τότε επίθεσης στο πρωτόκολλο ταυτοποίησης δημόσιου κλειδιού Needham-Schroeder και η ανάπτυξη στη συνέχεια ενός διορθωμένου πρωτοκόλλου που δεν επηρεαζόταν από την επίθεση.
Περιγραφή
Όπως φαίνεται από το όνομά της, η CSP επιτρέπει την περιγραφή συστημάτων που αποτελούνται από διεργασίες που λειτουργούν ανεξάρτητα και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μόνο μέσω περάσματος μηνυμάτων (message passing). Η λέξη "Ακολουθιακές" ("Sequential") του τίτλου δεν είναι πια εντελώς σωστή, επειδή η σύγχρονη CSP επιτρέπει σε διεργασίες να ορίζονται είτε σαν ακολουθιακές διεργασίες, είτε σαν παράλληλη σύνθεση από πιο βασικές διεργασίες. Οι σχέσεις μεταξύ διάφορων διεργασιών και ο τρόπος που αυτές επικοινωνούν με το περιβάλλον τους, περιγράφονται από διάφορους τελεστές αλγεβρικών διεργασιών. Με βάση αυτήν την αλγεβρική προσέγγιση, πολύπλοκες περιγραφές διεργασιών μπορούν να κατασκευαστούν από λίγα βασικά στοιχεία.
Βασικά στοιχεία
Η CSP έχει δύο κατηγορίες βασικών στοιχείων (primitives) στην άλγεβρα διεργασιών της:
Αλγεβρικοί τελεστές
Η CSP έχει αρκετούς αλγεβρικούς τελεστές. Οι βασικότεροι είναι:
Παραδείγματα
Ένα από τα κλασικά παραδείγματα της CSP είναι μια αφηρημένη αναπαράσταση του μηχανήματος πώλησης σοκολάτας, και η αλληλεπίδρασή του με ένα άτομο που θέλει να αγοράσει μια σοκολάτα. Το μηχάνημα μπορεί να εκτελέσει δύο γεγονότα, “coin” και “choc”, που αναπαριστούν την εισαγωγή χρημάτων και την εμφάνιση μιας σοκολάτας αντίστοιχα. Μια μηανή που απαιτεί πληρωμή πριν δώσει μια σοκολάτα μπορεί να γραφεί σαν:
Οι δύο αυτές διεργασίες μπορούν να εκτελεστούν παράλληλα, ώστε να αλληλεπιδρούν. Η συμπεριφορά της διεργασίας που προκύπτει από αυτήν τη σύνθεση εξαρτάται από τα γεγονότα στα οποία πρέπει να συγχρονίζονται οι δύο διεργασίας. Επομένως,
ενώ αν ο συγχρονισμός είναι απαραίτητος μόνο στο “coin”, θα προέκυπτε
Αν γίνει αφαίρεση πάνω στην τελευταία σύνθετη διεργασία, κρύβωντας τα γεγονότα “coin” και “card” events, δηλ.
προκύπτει η μη ντετερμινιστική διεργασία
Αυτή είναι μια διεργασία που είτε δίνει ένα γεγονός “choc” και μετά σταματά, είτε απλά σταματά. Με άλλα λόγια, αν η αφαίρεση θεωρηθεί σαν μια εξωτερική άποψη του συστήματος (π.χ. από κάποιον που δε βλέπει την επιλογή που έκανε το άτομο που χρησιμοποιεί το μηχάνημα), εισάγεται μη ντετερμινισμός (nondeterminism).
Σύνταξη
Η σύνταξη της CSP ορίζει τους “έγκυρους” τρόπους με τους οποίους μπορούν να συνδυαστούν διεργασίες και γεγονότα. Έστω ότι το \mathit{e} είναι γεγονός και \mathit{X} ένα σύνολο από γεγονότα. Τότε η βασική σύνταξη της CSP μπορεί να οριστεί σαν:
Για λόγους συντομίας, η παραπάνω σύνταξη παραλείπει τη διεργασία, η οποία αναπαριστά την εκτέλεση που αποκλίνει (divergence), καθώς επίσης και διάφορους τελεστές όπως η αλφαβητικά παράλληλη (alphabetized parallel), η διοχετευση (piping), και η δεικτοδοτημένη (indexed) επιλογή.
Τυπική σημασιολογία
Έχουν αποδοθεί διάφορες τυπικές σημασιολογίες της CSP, που ορίζουν τη σημασία των εκφράσεων της CSP που είναι συντακτικά σωστές. Η θεωρία της CSP περιλαμβάνει κανόνες σε δηλωτική σημασιολογία, αλγεβρική σημασιολογία και λειτουργική σημασιολογία.
Δηλωτική σημασιολογία
Τα τρία σημαντικότερα δηλωτικά μοντέλα της CSP είναι το μοντέλο ιχνών (traces model), το μοντέλο σταθερών αποτυχιών (stable failures model), και το μοντέλο αποτυχίες/αποκλίσεις (failures/divergences model). Η δηλωτική σημασιολογία της CSP προκύπτει από σημασιολογικές αντιστοιχίες από εκφράσεις διεργασιών σε κάθε ένα από τα τρία αυτά μοντέλα.
Το μοντέλο ιχνών ορίζει τη σημασία μιας έκφρασης διεργασιών σαν το σύνολο από ακολουθίες γεγονότων (ίχνη) που η διεργασία παρατηρείται ότι κάνει. Για παράδειγμα,
Πιο τυπικά, η σημασία μιας διεργασίας P στο μοντέλο ιχνών ορίζεται σαν ώστε:
Το μοντέλο σταθερών αποτυχιών επεκτείνει το μοντέλο ιχνών με σύνολα απόρριψης (refusal sets), που είναι σύνολοα από γεγονότα, τα οποία μια διεργασία μπορεί να αρνηθεί να εκτελέσει. Μια αποτυχία (failure) είναι ένα ζεύγος, που αποτελείται από ένα ίχνος s και ένα σύνολο απόρριψης X που δείχνει ποια γεγονότα μπορεί να απορρίψει μια διεργασία όταν έχει εκτελέσει το ίχνος s. Στο μοντέλο σταθερών αποτυχιών, η παρατηρούμενη συμπεριφορά μιας διεργασίας περιγράφεται από το ζεύγος. Για παράδειγμα,
Το μοντέλο αποτυχίες/αποκλίσεις επεκτείνει το μοντέλο αποτυχιών ώστε να χειρίζεται εκτελέσεις που αποκλίνουν. Μια διεργασία σε αυτό το μοντέλο είναι ένα ζεύγος όπου το  ορίζεται σαν το σύνολο όλων των ιχνών που μπορούν να οδηγήσουν σε συμπεριφορά απόκλισης και.
Εργαλεία
Με την πάροδο του χρόνου, έχουν εμφανιστεί αρκετά εργαλεία για την ανάλυση και την κατανόηση συστημάτων που περιγράφονται σε CSP. Αρχικές υλοποιήσεις εργαλείων χρησιμοποίησαν μια ποικιλία από τρόπους σύνταξης CSP που να είναι ευανάγνωστοι από τους υπολογιστές, κάνοντας ασύμβατα τα αρχεία εισόδου των διάφορων εργαλείων. Τα περισσότερα εργαλεία CSP πια έχουν καταλήξει σε μια διάλεκτο της CSP που είναι κατάλληλη για εισαγωγή σε υπολογιστή, η οποία οφείλεται στον Bryan Scattergood, και κάποιες φορές αποκαλείται CSPM. Η διάλεκτος CSPM της CSP έχει τυπικά ορισμένη λειτουργική σημασιολογία, η οποία περιλαμβάνει μια ενσωματωμένη γλώσσα συναρτησιακού προγραμματισμού.
Το γνωστότερο εργαλείο CSP είναι μάλλον το Failures/Divergence Refinement 2 (FDR2), το οποίο είναι εμπορικό προϊόν που αναπτύχθηκε από τη Formal Systems (Europe) Ltd. Το FDR2 συχνά περιγράφεται σαν ελεγκτής μοντέλων (model checker), αλλά τεχνικά είναι ελεγκτής εκλέπτυνσης (refinement checker), γιατί μετατρέπει δύο εκφράσεις διεργασιών CSP σε συστήματα μεταβάσεων με ετικέτες (Labelled Transition System ή LTSs), και στη συνέχεια βρίσκει αν η μια διεργασία είναι εκλέπτυνση της άλλης σε κάποιο καθορισμένο σημασιολογικό μοντέλο (ίχνη, αποτυχίες, αποτυχίες/αποκλίσεις). Το FDR2 εφαρμόζει διάφορους αλγόριθμους συμπίεσης του χώρου καταστάσεων στα LTSs των διεργασιών, ώστε να μειώσει το μέγεθος του χώρου καταστάσεων που πρέπει να εξερευνηθεί κατά τον έλεγχο εκλέπτυνσης.
Το Adelaide Refinement Checker (ARC) είναι ελεγκτής εκλέπτυνσης CSP που αναπτύχθηκε από το Formal Modelling and Verification Group του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας. Η διαφορά του ARC από το FDR2 είναι ότι αναπαριστά εσωτερικά τις διεργασίες CSP σαν Διατεταγμένα Διαγράμματα Δυαδικής Απόφασης (Ordered Binary Decision Diagram ή OBDDs), που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα έκρηξης του χώρου καταστάσεων των ρητών αναπαραστάσεων κάθε LTS χωρίς να απαιτούν αλγόριθμους συμπίεσης του χώρου καταστάσεων όπως το FDR2.
Το εγχείρημα ProB, που βρίσκεται στο Institut für Informatik, Heinrich-Heine-Universität Düsseldorf, δημιουργήθηκε αρχικά για την υποστήριξη της ανάλυσης προδιαγραφών που κατασκευάστηκαν με τη μέθοδο B (B method). Περιλαμβάνει όμως υποστήριξη για την ανάλυση διεργασιών σε CSP, μέσω ελέγχου εκλέπτυνσης και ελέγχου μοντέλων γραμμικής χρονικής λογικής (Linear Temporal Logic, LTL). Το ProB μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την επαλήθευση ιδιοτήτων συνδυασμένων προδιαγραφών σε CSP και B.
Το Process Analysis Toolkit (PAT) είναι εργαλείο ανάλυσης CSP που αναπτύχθηκε στη Σχολή Πληροφορικής του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης. Το PAT μπορεί να εκτελέσει έλεγχο εκλέπτυνσης, έλεγχο μοντέλων LTL, και προσομοίωση διεργασιών σε CSP και Χρονισμένη CSP (Timed CSP). Η γλώσσα διεργασιών του PAT επεκτείνει τη CSP με υποστήριξη για τροποποιήσιμες (mutable) κοινόχρηστες μεταβλητές, ασύγχρονο πέρασμα μηνυμάτων (asynchronous message passing), και κάποιες δομές δικαιοσύνης (fairness) και ποσοτικού χρόνου διεργασιών όπως η  και η. Η βασική σχεδιαστική αρχή της γλώσσας διεργασιών του PAT είναι ο συνδυασμός μιας γλώσσας προδιαγραφών υψηλού επιπέδου με διαδικαστικά προγράμματα (π.χ. ένα γεγονός στο PAT μπορεί να είναι ένα ακολουθιακό πρόγραμμα ή ακόμα και μια εξωτερική κλήση βιβλιοθήκης της C#) για μεγαλύτερη εκφραστικότητα. Οι τροποποιήσιμες κοινόχρηστες μεταβλητές και τα ασύγχρονα κανάλια (asynchronous channels) παρέχουν μια βολική σύνταξη για γνωστές μορφές μοντελοποίησης διεργασιών χρησιμοποιώντας κλασική CSP. Η σύνταξη του PAT μοιάζει πολύ με αυτήν της CSPM. Οι βασικές διαφορές μεταξύ της σύνταξης του PAT και της κλασικής CSPM είναι η χρήση ελληνικών ερωτηματικών για τον τερματισμό εκφράσεων διεργασιών, η βολική σύνταξη για μεταβλητές και αναθέσεις, και η χρήση μιας λίγο διαφορετικής σύνταξης για την εσωτερική επιλογή και την παράλληλη σύνθεση.
Σχετικοί φορμαλισμοί
Υπάρχουν πολλές άλλες γλώσσες προδιαγραφών και φορμαλισμοί που έχουν προκύψει (ή έχουν εμπνευστεί) από την κλασική CSP (χωρίς χαρακτηριστικά χρόνου), όπως τα εξής:
Υποστήριξη από υλοποιήσεις
Κατηγορία:Ταυτοχρονισμός
Οσβάλντο ντε Λεόν
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέλα
Χασμίκ Παπιάν
Η Χασμίκ Παπιάν (αρμενικά: Հասմիկ Պապյան, Γερεβάν, Σοβιετική Ένωση, 2 Σεπτεμβρίου 1961) είναι διακεκριμένη Αρμένισα σοπράνο της όπερας.
Βιογραφία
Γεννημένη το 1961 στο Γερεβάν, το οποίο τότε ήταν μέρος της ΕΣΣΔ, ξεκίνησε την ενασχόλησή της με τη μουσική στην ηλικία των 5 ετών, παρακολουθώντας μαθήματα βιολιού. Κατόπιν αποφοίτησε από την Ακαδημία Komitas, πρώτα ως βιολονίστα και στη συνέχεια ως ερμηνεύτρια. Ωστόσο, οι φίλοι αλλά και ο διευθυντής της σχολής την παρακίνησαν να ασχοληθεί περισσότερο με τη φωνή της.
Το ντεμπούτο της ως τραγουδίστρια της όπερας πραγματοποιήθηκε στην Αρμενική Κρατική Όπερα, ενσαρκώνοντας την Ροζίνα στον Κουρέα της Σεβίλλης, ενώ αργότερα δέχτηκε πρόσκληση να τραγουδήσει ως σολίστ στην Όπερα της Βόννης και στη Γερμανική Όπερα Όπερ και Ράιν. Έτσι ξεκίνησε η διεθνής καριέρα της, δίνοντας παραστάσεις σε γνωστά θέατρα όπως το Metropolitan Opera, τη Σκάλα του Μιλάνου και την Κρατική όπερα της Βιέννης κ,ά. Όλα αυτά ξεκίνησαν όπως η ίδια υποστηρίζει από τον διαγωνισμό που είχε κερδίσει το 1990, στο Μεγάλο Θέατρο της Βαρσοβίας. Εκεί ήταν που την διέκρινε ο Τζιανκάρο ντε Μονακό, ο οποίος της προσέφερε συμβόλαιο στην Όπερα της Βόννης. Η παρθενική της εμφάνιση στην Κρατική Όπερα της Βιέννης έγινε με την όπερα Τόσκα, το 1995.
Το ρεπερτόριο της είναι πλούσιο, καθώς περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, Μότσαρτ, Ροσσίνι, Πουτσίνι, Τσαϊκόφσκι, Βάγκνερ και Βέρντι. Επίσης, έχει εμφανιστεί σε πάρα πολλές χώρες όπως η Ιαπωνία, το Μεξικό, η Βραζιλία, η Χιλή, ο Καναδάς και η ΗΠΑ. Παράλληλα, έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μαέστρους και τραγουδιστές όπως οι Ρικάρντο Μούτι, Πλάθιντο Ντομίνγκο και Τζέιμς Μόρρις.
Τιμητικές διακρίσεις
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει λάβει πληθώρα βραβείων και τιμητικών διακρίσεων στα οποία περιλαμβάνονται ο τίτλος του Καλλιτέχνη του Λαού της Αρμενίας (2004), η ανακήρυξή της από τον Αρμένιο Πατριάρχη Καρεκίν Β΄ σε Πολιτιστική Αντιπρόσωπο της Αρμενίας για τον Κόσμο (2005) και η συμπερίληψή της στο Τάγμα του Αγίου Σαχάγκ και το Τάγμα του Αγίου Μεσρώπ Μαστότς. Η Washington Post την χαρακτήρισε την καλύτερη ζωντανή Νόρμα.
Προσωπική ζωή
Η Παπιάν ζει στη Βιέννη, με τον σύζυγό της Κόνραντ Καν, εργαζόμενη με πολλά θέατρα της Ευρώπης, όπως το Opernhaus Zürich. Το 2001, απέκτησε και μία κόρη, τη Σιρανούς.
Πολέζινε Τζιμπέλλο
Το Πολέζινε Τζιμπέλλο (ιταλικά: Polesine Zibello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Φιάρδαμπιγκδ
Το Φιάρδαμπιγκδ (ισλανδικά: Fjarðabyggð) είναι ένας από τους 9 δήμους της περιφέρειας της Ανατολικής Ισλανδίας. Η έκταση του δήμου είναι 1.164 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 4.747 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2016, με πυκνότητα 4.02 κατοίκους ανά τ.χλμ. Η μεγαλύτερη περιοχή είναι το Νέσκαουπσταδουρ.
Ιστορία
Ο δήμος Φιάρδαμπιγκδ ιδρύθηκε στις 7 Ιουνίου του 1998 ύστερα από την ένωση των πρώην δήμων Έσκιφιορδουρ, Νέσκαουπσταδουρ και Ρέιδαρφιορδουρ. Στις 8 Οκτωβρίου του 2005 αποφασίστηκε να συγχωνευτούν οι δήμοι Φιάρδαμπιγκδ, Μιοαφιαρδαρχέρπουρ, Άουστουρμπιγκδ και Φασκρουδσφιάρδαρχεπ σε ένα νέο δήμο που ονομάστηκε Φιάρδαμπιγκδ. Η απόφαση αυτή τέθηκε σε ισχύ στις 9 Ιουνίου του 2006 μετά τις δημοτικές εκλογές του 2006.
Αεροπορικές
Στον δήμο υπάρχουν δύο τοπικά αεροδρόμια που εξυπηρετούν τις γύρω περιοχές. Το Αεροδρόμιο Νόρδφιορδουρ βρίσκεται στο χωριό Νέσκαουπσταδουρ και το Αεροδρόμιο Φάσκρουδσφιορδουρ στο χωριό Φάσκρουδσφιορδουρ.
Αδελφοποιήσεις
Ο δήμος Φιάρδαμπιγκδ ή οι περιοχές αυτού έχουν αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω περιοχές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ισλανδίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1987–88
Η πρωταθλήτρια ομάδα του Αστέρα Αμαλιάδας μέσω της διαδικασίας των μπαράζ ανήλθε στην Δ εθνική
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1987-88 ήταν η 19η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 18 ομάδες -16 από τον νομό Ηλείας- -2 από τον νομό Ζακύνθου-. Πρωταθλητής ανακηρύχτηκε ο Αστέρας Αμαλιάδας, ενώ υποβιβάστηκαν οι : Ήφαιστος Βουνάργου, Ξενοφών Κρεστένων, Απόλλων Γαστούνης και Κεραυνός Χειμαδιού. Η περίοδος 1987-88 ήταν η τελευταία περίοδος στην οποία συμμετείχαν στο πρωτάθλημα ομάδες από τον νομό Ζακύνθου καθώς από την επόμενη χρονιά δημιουργήθηκε η Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.
Β κατηγορία
Στη Β κατηγορία μετείχαν 36 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
1ος όμιλος
ο Ολυμπιακός Λαμπετίου είχε -2 βαθμούς.
2ος όμιλος
ο Ενιππέας Λατζοίου είχε -3 βαθμούς, Απόλλων Σμίλα-Κένταυρος Μαγούλας είχαν -4, η Πρόοδος Σαλμώνης είχε -1, ο Α.Ο Αρχαίας Ολυμπίας είχε -10.
3ος όμιλος
ο Αχιλλέας Νεοχωρίου είχε -4 βαθμούς, η Δόξα Νέας Μανωλάδας είχε -2 βαθμούς.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 33 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
1ος όμιλος
Α.Ο Αγίου Ηλία-Κένταυρος Σώστι-Ωλενιακός Ωλένης-Σιρόκος Γρανιτσέικων είχαν -2 βαθμούς, ο Άρης Ξυλοκέρας -8
2ος όμιλος
ο Ατρόμητος Σοπίου δεν έλαβε μέρος, ο Πέλοπας Πελοπίου είχε -3 βαθμούς, η Ολυμπιάδα Γουμέρου ξεκίνησε με -1, ο Κεραυνός Καλλικώμου είχε -6 βαθμούς.
3ος όμιλος
Α.Ο Σιμόπουλο-Εθνικός Γερακίου από -2 βαθμούς.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
16 Μαρτίου 1988 Πανηλειακός - Α.Ο Ζάκυνθος 2-0 άνευ αγώνα - διεκόπη στο 81' ενώ ο Πανηλειακός προηγείτο στο σκορ με 2-0 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1987-1988 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1987-1988
Ροκκαμπιάνκα
Η Ροκκαμπιάνκα (ιταλικά: Roccabianca) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Σκέιτμπορντινγκ
μικρογραφία| Η Lizzie Armanto εκτελεί μια φιγούρα halfpipe (2015) Το σκέιτμπορντινγκ (skateboarding) είναι ένα μοντέρνο άθλημα στο οποίο κάποιος προσπαθεί να ξεπεράσει εμπόδια ή να εκτελέσει κόλπα με τη χρήση σκέιτμπορντ. Τα στυλ οδήγησης «δρόμου» (street) και «πάρκου» (park) συμπεριλήφθηκαν για πρώτη φορά ως αθλήματα στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Ένα παλαιότερο, λιγότερο δημοφιλές πλέον στυλ είναι το freestyle skateboarding.
Με την πάροδο των δεκαετιών, το σκέιτμπορντινγκ έχει εξελιχθεί σε ένα άθλημα με πλούσιο ρεπερτόριο κόλπων, γνωστούς επαγγελματίες αθλητές, εταιρείες και τη δική του κουλτούρα.
Ιστορία
Το σύγχρονο σκέιτμπορντινγκ προέρχεται από τη δεκαετία του 1960 και προέκυψε από μίμηση του θαλάσσιου σερφ στο δρόμο και το πεζοδρόμιο. Αναπτύχθηκε και έγινε άθλημα της μόδας που εξασκούσαν κυρίως οι νέοι. Διεξήχθησαν επίσης πρωταθλήματα που περιλάμβαναν σλάλομ κατάβασης, εμπόδια και freestyle σε επίπεδες επιφάνειες. Ως αποτέλεσμα άλλων αναπτυσσόμενων τάσεων, ωστόσο, το άθλημα έχασε γρήγορα τους οπαδούς του και μέχρι το τέλος της δεκαετίας ήταν ακόμη και δύσκολο να προμηθευτεί κανείς σκέιτμπορντ.
Το γεγονός ότι οι προηγουμένως χρησιμοποιούμενοι μεταλλικοί τροχοί αντικαταστάθηκαν από τροχούς από πολυουρεθάνη σήμαινε μια σημαντική τεχνική πρόοδο με καλύτερες ιδιότητες πρόσφυσης και κύλισης.
Το άθλημα άρχισε στην Αυστρία στα μέσα της δεκαετίας του 1970.