cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IMAM Ro.43
Επιχειρησιακή ιστορία
Στα τέλη του 1940, ένα Ro.43 του καταδρομικού Bolzano ήταν το πρώτο αεροσκάφος που εντόπισε τον βρετανικό στόλο στην μάχη του Spartivento, συγκεκριμένα στις 9:45 Άλλο Ro.43 από το καταδρομικό Gorizia εντόπισε την βρετανική νηοπομπή που προσπαθούσε να αναχαιτίσει ο ιταλικός στόλος στις 11:45. Στην ίδια εμπλοκή βρετανικά μαχητικά Blackburn Skua από το αεροπλανοφόρο HMS Ark Royal ισχυρίστηκαν ότι κατέρριψαν ένα Ro.43, κατά πάσα πιθανότητα του θωρηκτού Vittorio Veneto. Η Ιταλική Ανωτάτη Διοίκηση ήταν πολύ ευχαριστημένη με τις επιδόσεις των Ro.43 στην συγκεκριμένη εμπλοκή.
Άλλο Ro.43 του Vittorio Veneto εντόπισε στις 28 Μαρτίου 1941 (συγκεκριμένα στις 6:35) μοίρα βρετανικών καταδρομικών νότια της Γαύδου, στις αρχές της εμπλοκής που έμεινε γνωστή ως η ναυμαχία του Ματαπάν.
Στην δεύτερη ναυμαχία της Σύρτης, ένα Ro.43 εντόπισε τη βρετανική νηοπομπή που προσπαθούσε να αναχαιτίσει ο ιταλικός στόλος, ενώ άλλο Ro.43 -του θωρηκτού Littorio- κατεύθυνε τα πυρά του ιταλικού στόχου ενάντια στην βρετανική μοίρα πριν απεμπλακεί στις 17:24.
Όταν μπήκε η Ιταλία στον πόλεμο ήταν διαθέσιμα 105 Ro.43, υπεραρκετά για να εξοπλίσουν όλες τις κύριες μονάδες του στόλου. Παρόλα αυτά, σύντομα κατέστη σαφής η ανάγκη απόκτησης πιο σύγχρονου τύπου που θα αντικαθιστούσε. Αποφασίστηκε η παραγωγή σε μικρούς αριθμούς μιας εξειδικευμένης έκδοσης του μαχητικού Reggiane Re.2000, που όμως δεν διέθετε πλωτήρες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τα αεροσκάφη μετά το πέρας της αποστολής τους να είναι αναγκασμένα είτε να προσθαλασσωθούν είτε να προσγειωθούν σε αεροδρόμια στην ξηρά. Τα πεπαλαιωμένα Ro.43 ποτέ δεν αντικαταστάθηκαν πλήρως.
Τα Ro.43 συνέχισαν να συμμετέχουν στις επιχειρήσεις ακόμα και τον Ιούνιο του 1942, όταν ιταλικά καταδρομικά επιτέθηκαν σε συμμαχική νηοπομπή (Operation Harpoon). Μάλιστα ένα καταρρίφθηκε από βρετανικό Bristol Beaufighter σε αυτή την επιχείρηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ro.43 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Prime Evil
Το Prime Evil είναι το έκτο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Οκτωβρίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Under One Flag Records".
Αυτός ήταν ο δίσκος που χαρακτηρίστηκε από την επιστροφή του κιθαρίστα Τζέφρι Νταν (Mantas) στο συγκρότημα, μετά την αποχώρηση του μπασίστα και τραγουδιστή Κόνραντ Λαντ (Cronos) το Νοέμβριο του 1988, με σκοπό την δημιουργία του προσωπικού του σχήματος μαζί με τους πρώην κιθαρίστες των Venom, Μάικ Χίκι και Τζιμ Κλερ. Στο συγκρότημα παρέμεινε ο ντράμερ Άντονι Μπρέι (Abaddon) και τα φωνητικά και το μπάσο ανέλαβε ο Τόνι Ντόλαν, ενώ την ρυθμική κιθάρα ο Αλ Μπαρνς.
Λίστα Τραγουδιών
1. Prime Evil (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:38
2. Parasite (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:08 3. Blackened Are the Priests (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:19
4. Carnivorous (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:11
5. Skeletal Dance (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:07
6. Megalomania (Iommi, Butler, Ward, Osbourne) - 5:25
7. Insane (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:54
8. Harder Than Ever (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:09
9. Into the Fire (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:23
10. Skool Daze (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:23
11. Live Like an Angel – Die Like a Devil (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:05
Μέλη των Venom
Το "Prime Evil" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Εθνόσημο της Αυστραλίας
Το εθνόσημο της Αυστραλίας υιοθετήθηκε από τον Βασιλιά Γεώργιο Ε΄, στις 19 Σεπτεμβρίου 1912.
Το κόκκινο καγκουρό και το πουλί εμού που κρατούν τον θυρεό είναι τα ανεπίσημα εθνικά ζώα της χώρας. Επειδή κανένα από τα ζώα αυτά δεν μπορεί να περπατήσει προς τα πίσω, αποτελούν σύμβολο της προόδου και της απροθυμίας για οπισθοδρόμηση στη χώρα. Στο βάθος βρίσκεται το στεφάνι της Χρυσής Μιμόζας, του επίσημου εθνικού λουλουδιού της χώρας. Στο κάτω μέρος του εθνόσημου υπάρχει μια περγαμηνή, με το όνομα του κράτους.
Πηγές
Αυστραλια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αυστραλίας
Ίδρυμα Μακεδονικού Βραβείου
Το Ίδρυμα Μακεδονικού Βραβείου, συστάθηκε το 2002 και υπάγεται στην εποπτεία και τον έλεγχο των υπουργείων Οικονομικών, Εθνικής Παιδείας, και Πολιτισμού.
Βραβευθέντες
Με το Μακεδονικό Βραβείο έχουν βραβευτεί έως τώρα για το έργο τους οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις Μακεδονικο Κατηγορία:Δράμα (πόλη) Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας
Γιούνιον Καρμπάιντ
Η Γιούνιον Καρμπάιντ (Union Carbide Corporation) είναι Αμερικανική χημική εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε το 1917, αρχικά με την επωνυμία, Union Carbide and Carbon Corporation. Από τις 6 Φεβρουαρίου 2001, η εταιρεία έχει πλήρως εξαγορασθεί από τη χημική εταιρεία Dow Chemical Company. Σήμερα απασχολεί περίπου 2.300 υπαλλήλους.
Παράγει σε βιομηχανική κλίμακα χημικές ενώσεις και πολυμερή, τα οποία τα προμηθεύει σε άλλες θυγατρικές εταιρείες του ομίλου της Dow για περαιτέρω επεξεργασίες πριν τη τελική διάθεση. Κατεργάζεται πρώτες ύλες και ειδικεύεται πλέον στην παραγωγή ειδικών χημικών προϊόντων, τα οποία περιλαμβάνουν προϊόντα για τους κλάδους: χρωμάτων και βαφών, καλωδίων, προϊόντα προσωπικής φροντίδας, φαρμακευτικά, υφάσματα, αγροτικά φυτοφάρμακα και πετρελαιοειδή.
Διάφορα δυστυχήματα και χημικά ατυχήματα έχουν συμβεί στο παρελθόν, στα οποία άμεσα ή έμμεσα εμπλέκεται η εταιρεία Γιούνιον Καρμπάιντ, κυρίως στη δυτική Βιρτζίνια, την Καλιφόρνια, την Ινδία και την Αυστραλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Χημική βιομηχανία
Καββαδάδες Κέρκυρας
Οι Καββαδάδες είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 464 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Κράκος
δεξιά|μικρογραφία| «Κράκος», γκραβούρα από τον [[Βαλέρι Έλιας Ραντζικόφσκι (1841-1905)]] Ο Κράκος ή Κρακ ή Γκράκχος ήταν θρυλικός Πολωνός πρίγκιπας, βασιλιάς και ιδρυτής της Κρακοβίας, ο κυβερνήτης της λεχιτικής φυλής των Βιστούλων. Ο Κράκος πιστώνεται επίσης για την κατασκευή του Κάστρου Βάβελ και τη δολοφονία του δράκου του Βάβελ ταΐζοντάς τον με ένα νεκρό πρόβατο γεμάτο θείο. Η τελευταία περίσταση είναι πώς ο Κράκος ο τσαγκάρης έγινε ο Κράκος ο πρίγκιπας και αργότερα βασιλιάς. Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά του Κράκου, που γράφτηκε στη συνέχεια Grakch (Γκράκχος), βρίσκεται στο Chronica seu originale regum et principum Poloniae του 1190.
Ο ιστορικός Γ. Μπανασκιέβιτς αποδίδει το όνομα του Κράκου στην προ-σλαβική λέξη «krakula», που σημαίνει προσωπικό του δικαστή. Η ίδια λέξη-ρίζα πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε στις παραδόσεις ονομασίας της Τσεχίας και της Ρωσίας. Ωστόσο, οι ιστορικοί Τσετβίνσκι και Ντέρβιχ προτείνουν μια διαφορετική ετυμολογία, η οποία φαίνεται πιο πιθανή σε ορισμένους, με το Krak, που σημαίνει απλώς μια βελανιδιά, ένα ιερό δέντρο, που συχνά συνδέεται με την έννοια της γενεαλογίας.
Ο λόφος του Κράκου, ο οποίος υπάρχει μέχρι σήμερα, θεωρούταν στο παρελθόν ότι περιείχε τα λείψανα του Κράκου. Υπήρξε αντικείμενο διεξοδικής αρχαιολογικής έρευνας από το 1934-38, ωστόσο, δεν έχει βρεθεί ποτέ τάφος. Ο λοφίσκος έχει διάμετρο άνω των 50 μέτρων. Σύμφωνα με την έρευνα, χτίστηκε μεταξύ του 8ου και του 10ου αιώνα ως κεντρικό στοιχείο ενός αρχαίου τάφου, που δεν υπάρχει σήμερα.
Ο θρύλος του Κράκου και της Πριγκίπισσας Βάντα εμφανίστηκε στην πρώιμη πολωνική ιστορία που γράφτηκε από τον Βιντσέτι Καντουούμπεκ. Ένας παρόμοιος μύθος, αυτός του Κροκ και της Λιμπούσε, εμφανίστηκε στην πρώιμη τσεχική ιστορία από τον Κοσμά της Πράγας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες Κατηγορία:Πολωνοί πρίγκιπες Κατηγορία:Ιστορία της Κρακοβίας
ΦΚ Ρίγα
Εσωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λετονίας
Μοναστήρι του Μαουλμπρόν
Το Μοναστήρι του Μαουλμπρόν (Kloster Maulbronn) είναι ένα παλαιό Καθολικό Κιστερκιανό Αββαείο και Προτεσταντική θεολογική σχολή στο Μαουλμπρόν, Βάδη-Βυρτεμβέργη, Γερμανία. Το 850 ετών, ως επί το πλείστον Ρομανικής αρχιτεκτονικής συγκρότημα μοναστηριών, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα παραδείγματα του είδους του στην Ευρώπη, είναι το πρώτο κτίριο στη Γερμανία που χρησιμοποίησε Γοτθικό στυλ. Το 1993 το αββαείο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Το συγκρότημα, που περιβάλλεται από τείχη με πυργίσκους και μία πύλη, στεγάζει σήμερα το δημαρχείο του Μαουλμπρόν και άλλες διοικητικές υπηρεσίες, ένα αστυνομικό τμήμα και πολλά εστιατόρια. Το ίδιο το μοναστήρι περιέχει μια Ευαγγελική σχολή για την παράδοση της Βυρτεμβέργης και ένα οικοτροφείο.
Ιστορία
Ήδη από το 1138, οι Κιστερκιανοί είχαν εδραιώσει μια θρησκευτική κοινότητα στο Έκενβαϊερ, κοντά στο σύγχρονο Μύλακερ, ένα κομμάτι γης που ένας ελεύθερος ιππότης με το όνομα Βάλτερ φον Λόμερσχαϊμ είχε δωρίσει στο τάγμα. Δώδεκα μοναχοί και ένας απροσδιόριστος αριθμός μικρών αδελφών με επικεφαλής τον Ηγούμενο Ντίτερ ξεκίνησαν από το Αββαείο του Νόιμπεργκ στην Αλσατία προς το Έκενβαϊερ κατόπιν αιτήματος του φον Λόμερσχαϊμ, που έφτασε την 23 Μαρτίου 1138. Η περιοχή βρέθηκε να είναι γεωγραφικά ακατάλληλη για ένα μοναστήρι, οπότε ο Γκάντερ φον Χένενμπεργκ, Επίσκοπος του Σπάιερ, χάρισε στην κοινότητα του Έκενβαϊερ το φέουδο του Μουλινμπρούν από το Αββαείο του Χίρσαου και τους μετέφερε εκεί το 1147. Οι τοπικοί θρύλοι λένε ότι οι Κιστερκιανοί αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν ένα μουλάρι για να βρουν νερό και έχτισαν το μοναστήρι στη σημερινή του θέση όταν είτε ανάβλυσε νερό από μια πέτρα ή το ζώο ήπιε από ένα ρέμα. Ετυμολογικά η ονομασία Μαουλμπρόν προέρχεται από τη λέξη μάουλ, που στα γερμανικά σημαίνει μεταξύ άλλων μουλάρι και αποκαλύπτει ότι το μοναστήρι πιθανότατα ιδρύθηκε στην περιοχή μιας πηγής και ενός νερόμυλου.
Ανάπτυξη
Από το 1156 το μοναστήρι ήταν ένα Βογκτ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και επιβεβαιώθηκε το 1332. Ωστόσο, το αββαείο παρέμεινε υπό την προστασία του Επισκόπου του Σπάιερ, όπως τεκμηριώθηκε το 1236. Από το 1325 και μετά η θέση του Βογκτ είχε ανατεθεί στους Κόμηδες του Παλατινάτου.
Το 1504, ο Ούλριχ, Δούκας της Βυρτεμβέργης πολιόρκησε το Μαουλμπρόν και το κατέλαβε μετά από επτά ημέρες κατά τη διάρκεια του Πολέμου Διαδοχής του Λάντσχουτ.
Το 1525, κατά τη διάρκεια του Γερμανικού Πολέμου των Χωρικών, το μοναστήρι λεηλατήθηκε από τις δυνάμεις των ανταρτών.
Το 1537 ο ηγούμενος και το μοναστήρι μεταφέρθηκαν στο Αββαείο του Παιρις στην Αλσατία, και ο ηγούμενος πέθανε το 1547 στην πόλη Εινσιεντελν. Όταν η Ένωση του Σμαλκάλντεν ηττήθηκε το 1546-47 ο Ούλριχ έπρεπε να επιστρέψει το μοναστήρι στους Κιστερκιανούς.
Η περιουσία του Αββαείου αυξήθηκε πρώτα και κυρίως μέσα από δωρεές και κληροδοτήματα. Περί τον 15ο αιώνα περιλάμβανε 20 χωριά, που ονομάζονται Κλοστερφλέκεν, οικοτεχνίες που ήταν πηγή εισοδήματος, και 6000 στρέμματα δάσους που απλώνονταν σε πάνω από 25 χωριά. Δανείζοντας Γη εξασφάλισαν καλά εισοδήματα και μια τεράστια σιταποθήκη.
Μετά την έναρξη της Μεταρρύθμισης το 1517, ο Ούλριχ, Δούκας της Βυρτεμβέργης έχτισε εδώ το κυνηγετικό του περίπτερο και στάβλους. Το μοναστήρι λεηλατήθηκε επανειλημμένα.
Το 1556 ο Χριστόφορος, Δούκας της Βυρτεμβέργης, ίδρυσε μια Προτεσταντική θεολογική σχολή, στην οποία σπούδασε ο Γιοχάνες Κέπλερ το 1586-89.
Το μοναστήρι εκκοσμικεύτηκε από τον Βασιλιά Φρειδερίκο Α' της Βυρτεμβέργης το 1807, και η σχολή συγχωνεύθηκε με αυτήν του Μπεμπενχάουσεν.
Το μοναστήρι, το οποίο κατέχει εξέχουσα θέση στο μυθιστόρημα του Έρμαν Έσσε Κάτω από τον τροχό, αναγράφηκε στον Κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1993 με αιτιολόγηση: «Το συγκρότημα Μαουλμπρόν είναι η πληρέστερη διάσωση Κιστερκιανών μοναστικών εγκαταστάσεων στην Ευρώπη, ιδίως επειδή διασώθηκε το εκτεταμένο σύστημα διαχείρισης υδάτων με τις δεξαμενές και τα κανάλια».μικρογραφία|Γοτθικές τοιχογραφίες στην εκκλησία, που δείχνουν τα [[Εθνόσημο|οικόσημα των δωρητών του μοναστηριού|εναλλ.=|αριστερά]]
Αρχιτεκτονική και εδάφη
δεξιά|μικρογραφία|Το σχέδιο του μοναστηριού. Στα Αγγλικά: 1. Παράδεισος, 2 και 3. Εκκλησία, 4. Μοναστήρι, 5. Μητρώο, 6. Οίκημα θρησκευτικής συνόδου, 7, 15 και 17. Διάδρομοι, 8. οικήματα αδελφότητας, 9. Μεγάλο κελάρι, 10. Θερμαινόμενο καθιστικό, 11. Τραπεζαρία, 12. παρεκκλήσι 13. [[Κουζίνα, 14. Tραπεζαρία των μικρών αδελφών, 16. Κελάρι, 18. Χώρος συζητήσεων, 19 και 20. Νοσοκομείο]] Ιδρύθηκε και κατασκευάστηκε το 1147 σε Ρομανικό στυλ της Σουηβίας. Παραδείγματα του "στυλ του Χίρσαου" είναι οι ομοιόμορφες κολώνες της εκκλησίας και τα ορθογώνια πλαίσια γύρω από τις Ρομανικές καμάρες. Περί το τέλος του 12ου αιώνα η αρχιτεκτονική των Κιστερκιανών επηρεάστηκε από τη Γοτθική αρχιτεκτονική, που απαιτούσε λιγότερη πέτρα από την Ρομανική, και διαδόθηκε από την βορειοανατολική Γαλλία. Στο Μαουλμπρόν ο "Άρχοντας του Παραδείσου", ένας ανώνυμος αρχιτέκτονας που εκπαιδεύτηκε στο Παρίσι, ανέγειρε το πρώτο παράδειγμα της Γοτθικής αρχιτεκτονικής στη Γερμανία: το νάρθηκα της εκκλησίας που ονομάστηκε «Παράδεισος».
Αν και λίγα από τα έργα του 12ου αιώνα, όπως η πύλη και οι αρχικές πόρτες, έχουν διατηρηθεί, το μοναστήρι ως σύνολο,επιβίωσε κυρίως χάρην των δούκων της Βυρτεμβέργης που απέκτησαν την κυριότητα του τον 16ο αιώνα. Σήμερα το Μαουλμπρόν θεωρείται το καλύτερα διατηρημένο μεσαιωνικό συγκρότημα μοναστηριών βόρεια των Άλπεων.
Το μοναστήρι ήταν προστατευμένο με πέτρινα τείχη, μια πύλη με ανασυρόμενη γέφυρα, και πέντε πύργους. μικρογραφία|Το κυνηγετικό καταφύγιο του Δούκα [[Λουδοβίκος Γ΄ της Βυρτεμβέργης|Λουδοβίκου Γ''|εναλλ.=|αριστερά]]
Σύστημα ύδρευσης
Όπως συνηθίζεται με τα Κιστερκιανά μοναστήρια, το Μαουλμπρόν διέθετε ένα κορυφαίο και εξελιγμένο σύστημα διαχείρισης των υδάτων. Αποστραγγίζοντας τους υγρότοπους γύρω από το μοναστήρι και σκάβοντας μια σειρά από κανάλια οι μοναχοί δημιούργησαν περίπου 20 λίμνες και λιμνούλες, και με εκτροπή του Ζάλτσαχ, ενός τοπικού ρέματος, κάτω από το μοναστήρι έφτιαξαν την αποχέτευση. Η στάθμη των υδάτων σε αυτές τις λίμνες ήταν ελεγχόμενη, και επέτρεπε στους μοναχούς του Μαουλμπρόν να τροφοδοτούν τους μύλους, αλλά και να εκτρέφουν ψάρια για κατανάλωση ή εμπόριο. Το σύστημα παραμένει λειτουργικό.
Αββαείο
Μολονότι το Κιστερκιανό Τάγμα απαγόρευε τα θερμαινόμενα δωμάτια, το Μαουλμπρόν είχε ένα καθιστικό (δωμάτιο 10 στο σχέδιο) που θερμαινόταν με άναμμα φωτιάς σε ένα υποδαπέδιο θάλαμο. Ο καπνός διοχετευόταν έξω και η θερμότητα ανέβαινε προς το καθιστικό μέσα από 20 τρύπες στο πάτωμα.
Οι τοιχογραφίες της εκκλησίας φιλοτεχνήθηκαν από έναν μικρό αδελφό που ονομαζόταν Ούλριχ. Απεικονίζουν την Προσκύνηση των Μάγων, την είσοδο του ιδρυτή Βάλτερ φον Λομερσάιμ στο μοναστήρι ως μικρός αδελφός, και τα οικόσημα των ευγενών που χρηματοδότησαν την ανέγερση της μονής.
Το Καταφύγιο του Δούκα
Οι Δούκες της Βυρτεμβέργης είχαν τον έλεγχο του Μαουλμπρόν από τις αρχές του 16ου αιώνα, και ο Δούκας Λουδοβίκος Γ' έχτισε ένα παλάτι ευχαρίστησης εδώ.
Αναφορές
Κατηγορία:Μνημεία στη Γερμανία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά Κατηγορία:Μοναστήρια
Σαύρα
εναλλ.=Κιτρινόμαυρη Σαύρα|μικρογραφία|Κιτρινόμαυρη Σαύρα Οι σαύρες είναι ζώα της ομοταξίας ερπετά (Reptilia). Τα περισσότερα είδη έχουν τέσσερα πόδια και κινούμενα βλέφαρα (σε αυτά τα σημεία διαφέρουν από τα φίδια, ενώ το σχήμα του σώματός τους μοιάζει με αυτά). Τα είδη τους ποικίλλουν στο μήκος τους από λίγα εκατοστόμετρα (μερικά γκέκο της Καραϊβικής) μέχρι σχεδόν τρία μέτρα (Δράκος του Κομόντο).
Μορφολογία
Ορισμένα είδη σαύρας δεν διαθέτουν εμφανή πόδια, παρότι υπάρχουν ίχνη τους στον σκελετό τους, αλλά ξεχωρίζουν από τα αληθινά φίδια από την ύπαρξη των βλεφάρων και των εξωτερικών ανοιγμάτων για τα αυτιά. Οι ουρές αυτών και άλλων σαυρών εξάλλου αποσπώνται από το σώμα όταν παγιδευθούν, ως μέσο άμυνας, και μετά αναπτύσσονται και πάλι, κάτι που δεν μπορεί να το κάνει κανένα φίδι. Παρότι φαίνονται γλοιώδεις, το δέρμα τους είναι στην πραγματικότητα πολύ ξηρό, αφού δεν φέρει πόρους που να βγάζουν ιδρώτα ή λιπαντικά υγρά. Μάλιστα οι περισσότερες σαύρες αποφεύγουν το νερό και δεν πρέπει να συγχέονται με τις σαλαμάνδρες, που είναι αμφίβια και όχι ερπετά. Ωστόσο, όλες οι σαύρες είναι ικανές να κολυμπήσουν, αν χρειασθεί, και πολύ λίγα είδη, όπως ο Βαράνος του Νείλου, είναι υδροχαρή.
Οι σαύρες τρέφονται με έντομα ή τρωκτικά. Λίγα είδη τους είναι παμφάγα ή φυτοφάγα. Γνωστό φυτοφάγο είδος είναι η ιγκουάνα, που είναι ανίκανη να χωνέψει ζωικές πρωτεΐνες. Μέχρι πολύ πρόσφατα, πιστευόταν ότι μόνο δύο από τα εκατοντάδες είδη σαύρας ήταν δηλητηριώδη: η Μεξικανική σαύρα και η συγγενής της Σαύρα του Τζίλα (Gila monster), αμφότερες ιθαγενείς του βόρειου Μεξικού και των νοτιοδυτικών ΗΠΑ, και μόνο. Ωστόσο, πρόσφατες έρευνες στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης και στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια απέδειξαν ότι στην πραγματικότητα αρκετές σαύρες της οικογένειας ιγουανίδες και της οικογένειας βαρανίδες έχουν αδένες που παράγουν δηλητήριο. Συνήθως αυτές δεν είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο, καθώς το δηλητήριό τους εισάγεται στη στοματική τους κοιλότητα αργά με τη μάσηση, και δεν εγχέεται από τα μπροστινά δόντια ως ένεση, όπως συμβαίνει με τα φίδια. Εννέα τοξίνες ανακαλύφθηκαν, που μέχρι τότε πιστευόταν ότι υπάρχουν μόνο στα φίδια, καθώς και χημικές ενώσεις που βρέθηκαν για πρώτη φορά σε ζώα.
Οι περισσότερες σαύρες είναι ωοτόκες (ο κανόνας για τα ερπετά), αλλά λίγα είδη είναι ζωοτόκα.
Οι σαύρες ως κατοικίδια
Γένη σαυρών που πωλούνται ως κατοικίδια είναι κυρίως η ιγκουάνα (πράσινη ή χερσαία), η Πώγωνα (Pogona) και ο Βαράνος. Γενικώς, οι σαύρες απαιτούν περισσότερη φροντίδα από άλλα εξωτικά κατοικίδια. Ιδιαίτερα χρειάζεται συχνός καθαρισμός του χώρου τους. Η εύρεση πεπειραμένου στα ερπετά κτηνιάτρου είναι επίσης σημαντική.
Ταξινόμηση
Υπόταξη Σαύρια (Lacertilia)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαύρια
Θυρεός της Αυστρίας
right|200px|thumb|Το εθνόσημο της Αυστρίας.
Το εθνόσημο της Αυστρίας είναι σε χρήση από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου για να συμβολίζει την Αυστρία. Ο δικέφαλος αετός που συμβόλιζε την παλαιά Αυτοκρατορία της Αυστροουγγαρίας έχει αντικατασταθεί από αετό με ένα κεφάλι. Στο στήθος του βρίσκεται ο παλιός θυρεός του Δουκάτου της Αυστρίας.
Το ίδιο το σχέδιο σχηματίζει τη σημαία της Αυστρίας. Τα νύχια του αετού κρατούν ένα χρυσό δρεπάνι και ένα χρυσό σφυρί, ενώ το χρυσό στέμμα στο κεφάλι του αετού διασαφηνίζει ότι αυτά τα σύμβολα εκπροσωπούν απλώς τις τρεις «τάξεις» (εργάτες, αγρότες και αστική τάξη) στην αστική δημοκρατία (σε αντιδιαστολή με το σφυροδρέπανο του Κομμουνισμού).
Η σπασμένη αλυσίδα από σίδερο ανάμεσα στα νύχια του αετού υποδηλώνει την απελευθέρωση από τη Γερμανία και προστέθηκε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυστρια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αυστρίας
Κράκος Β΄
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ο λόφος του Κράκου Β΄ (Kopiec Krakusa II) στο [[Κρακουσοβίτσε. Σύμφωνα με τον μύθο εκεί βρίσκεται ο τάφος του.]] Ο Κράκος Β΄ (λατινικά: Gracchus, πολωνικά: Krak) ήταν μυθολογικός ηγεμόνας της Πολωνίας. Ήταν ο διάδοχος και γιος του φερόμενου ιδρυτή της πόλης της Κρακοβίας, Κράκου και ήταν ο μικρότερος αδελφός του Λεχ Β΄, σύμφωνα με τον Βιντσέτι Καντουούμπεκ. Συνδέει την οικογένεια με την εθνική ιστορία του δράκου του Βάβελ. Σε αυτήν, ο πατέρας τους, Κράκος, τους έστειλε να νικήσουν τον δράκο, το οποίο κατάφεραν, μετά από μια αποτυχημένη μάχη, γεμίζοντας τα ζώα αφιερώματος με άχυρο που έπνιξε τον δράκο. Μετά από αυτό, ο Κράκος όρμηξε στον Λεχ και τον σκότωσε, αν και ο πατέρας τους προσποιήθηκε ότι ο δράκος ήταν υπεύθυνος. Τελικά η ιστορία ανακαλύφθηκε και ο Κράκος Β΄ ανατράπηκε και αντικαταστάθηκε από την κόρη του, Βάντα.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Γιαν Ντουούγκος, ο Κράκος ήταν ο μεγαλύτερος γιος και δολοφονήθηκε από τον Λεχ αφού ο Κράκος σκότωσε τον δράκο. Αυτό συνέβη μετά το θάνατο του πατέρα τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες Κατηγορία:Πολωνοί πρίγκιπες
Ανούσκα Σέτι
Η Sweety Shetty (7 Νοεμβρίου 1980), γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Ανούσκα Σέτι (Anushka Shetty), είναι Ινδή ηθοποιός και μοντέλο που εργάζεται στις εταιρείες Telugu και Tamil. Έχει λάβει αρκετά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τριών CineMAA Awards, ένα Nandi Award, ένα TN State Film Award και τρία Filmfare Awards από οκτώ υποψηφιότητες. Είναι μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς στην Ινδία και συχνά αναφέρεται ως Lady Superstar από τον κινηματογράφο της νότιας Ινδίας.
Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην υποκριτική στην ταινία Super (2005), που της χάρισε το βραβείο Filmfare Β' Γυναικείου Ρόλου. Την επόμενη χρονιά, πρωταγωνίστησε στην ταινία του S. S. Rajamouli Vikramarkudu, που έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι επόμενες ταινίες της Lakshyam (2007), Souryam (2008) και Chintakayala Ravi (2008) έγιναν επίσης επιτυχίες. Το 2009, η Σέτι ενσάρκωσε διπλούς ρόλους στην μαύρη ταινία φαντασίας Arundhati, που της χάρισε τα θετικά σχόλια των κριτικών και αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων το πρώτο βραβείο Filmfare Καλύτερης Ηθοποιού, το Nandi Award και το Cinemaa Award Καλύτερης Ηθοποιού. Την επόμενη χρονιά, η ενσάρκωση μιας πόρνης στην δραματική ταινία Vedam τής χάρισε το δεύτερο συνεχόμενο βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού από το Filmfare και το CineMaa. Μετά την επιτυχία αυτών των ταινιών, καθιερώθηκε ως μια από τις πρωταγωνίστριες του κινηματογράφου Telugu.
Την δεκαετία του 2010, η Σέτι απέκτησε φήμη και με στον κινηματογράφο Tamil με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες δράσης όπως στις Vettaikaran (2009), Singam (2010), Singam II(2013), Yennai Arindhaal (2015) και Si3 (2017) ; όλες αυτές οι ταινίες έγιναν μεγάλες εμπορικές επιτυχίες. Συνέχισε να λαμβάνει θετικά σχόλια και επαίνους από τους κριτικούς με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της στις δραματικές ταινίες Vaanam (2011), Deiva Thirumagal (2011) και Inji Iduppazhagi (2015). Ενσάρκωσε την ομώνυμη βασίλισσα στην ιστορική ταινία δράσης Rudramadevi (2015), με την οποία κέρδισε το τρίτο βραβείο Filmfare Καλύτερης Ηθοποιού. Η ενσάρκωση της βασίλισσας Devasena στην σειρά ταινιών Baahubali (2015-17) έλαβε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Ενώ η ταινία The Beginning (2015) είναι η τέταρτη ινδική ταινία με τα περισσότερα έσοδα, η συνέχειά της The Conclusion (2017) ήταν η ινδική ταινία με τα περισσότερα έσοδα όλων των εποχών και με την οποία η Σέτι έγινε η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός στον κινηματογράφο της νότιας Ινδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί
Αετός (αστερισμός)
Ο Αστερισμός του Αετού θεωρείται ως ένας από τους ωραιότερους αστερισμούς. Βρίσκεται δε κατά το ήμισυ στο βόρειο και κατά το άλλο ήμισυ στο νότιο ουράνιο ημισφαίριο. Εν μέρει δε κείται εντός του Γαλαξία. Επειδή όμως εκτείνεται περισσότερο στο Β. ημισφαίριο συγκαταλέγεται στους βόρειους αστερισμούς.
Κατά ουράνια θέση βρίσκεται νότια του αστερισμού του Βέλους και βόρεια του Τοξότη μεταξύ του Υδροχόου και του Οφιούχου. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Αναγνωρίζεται σχετικά εύκολα από τους τρεις λαμπρούς αστέρες του που αποτελούν περίπου ευθεία γραμμή. Ο μεσαίος που είναι και ο λαμπρότερος, πρώτου μεγέθους, ονομάζεται «Αετός» ή «Αλτάιρ» (αραβικό όνομα) όπως και ονομάζεται σήμερα (Altair). Αμυδροί αστέρες εντός του αστερισμού του Αετού απετέλεσαν τον αστερισμό του Αντίνοου τον οποίο αναφέρει και ο Πτολεμαίος. Επίσης το ίδιο σε ξεχωριστό αστερισμό ανήγαγε τους αμυδρούς αυτούς αστέρες και ο Τύχων Μπραχέ το 1602.
Το όνομα Αετός του αστερισμού οφείλεται στον μυθολογικό αετό του Διός που στο σύμπλεγμα αυτό των αστέρων οι αρχαίοι Έλληνες φαντάζονταν ότι έβλεπαν αετό να ίπταται και να μεταφέρει με τα νύχια του τον Γανυμήδη στον Δία προκειμένου να τον υπηρετήσει ως οινοχόος. Αργότερα ο Αδριανός για να τιμήσει τον ευνοούμενό του τον Αντίνοο αντικατέστησε στον αστερισμό τον Γανυμήδη δια του Αντινόου, και ονόμασε Γανυμήδη τον αστερισμό του Υδροχόου. Οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς αναφέρουν τον αστερισμό με διάφορες ονομασίες, όπως «Διός Όρνις», «Οιωνών Βασιλεύς» στον Πίνδαρο και «Βάσανος» ή «Βασανιστήριον», παραπέμποντας στον αετό του μύθου του Προμηθέα. Αναφέρεται επίσης ως «Γυψ», ονομασία που πέρασε και στους Λατίνους συγγραφείς ως Vultur volans.
Χρύσανθος Πανάς
Ο Χρύσανθος Πανάς (γενν. 1968) είναι Έλληνας επιχειρηματίας, συγγραφέας του βιβλίου Greek Islands του εκδοτικού οίκου Assouline και συλλέκτης έργων Τέχνης. Είναι γνωστός κυρίως ως ιδιοκτήτης εστιατορίων και κέντρων διασκέδασης στην Αθήνα (περιοχές του Κέντρου και της Αθηναϊκής Ριβιέρας), συμπεριλαμβανομένων του καφέ Athénée και του Island Athens Riviera.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα και μεγάλωσε στο παραθαλάσσιο προάστιο της Βουλιαγμένης. Κατάγεται από την οικογένεια ευγενών Πανά της Κεφαλονιά ς της οποίας οι ρίζες ανάγονται στον 14ο αιώνα. Είναι απόφοιτος του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, Deree. Είναι παντρεμένος με τη σχεδιάστρια κοσμημάτων Έλενα Σύρακα και είναι πατέρας του καλλιτέχνη Lil Koni (Κωνσταντίνου Πανά).
Επιχειρήσεις
Ξεκίνησε την ενασχόληση με τις επιχειρήσεις σε νεαρή ηλικία μαζί με τον μεγάλο αδερφό του Σπύρο, αναλαμβάνοντας το management ενός beach bar εντός των εγκαταστάσεων του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης. Το 1992 δημιούργησαν την εταιρεία Panas Group Sophisticated Hospitality, η οποία στο πέρασμα του χρόνου απέκτησε την ιδιοκτησία ή τη διαχείριση εστιατορίων και κέντρων διασκέδασης στην Αθήνα και τα Νότια Προάστια. Ανάμεσα τους το παραθαλάσσιο Island Club Restaurant που άνοιξε το 1994, το ιστορικό Καφέ Athénée στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίο υ και Βουκουρεστίου που άνοιξε πάλι τις πύλες του το 2015 και ένα members club αφιερωμένο σε πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Άλλες δραστηριότητες
Ο Χρύσανθος Πανάς είναι συλλέκτης έργων Τέχνης. Ξεκινώντας από το 1990 κατάφερε να δημιουργήσει μια μεγάλη συλλογή που αποτελείται από περισσότερα από 300 έργα Τέχνης καλλιτεχνών όπως οι Marina Abramović, Stephen Antonakos, Thomas Helbig και Γιώργος Μπουζιάνης. Είναι επίσης μέλος του γνωμοδοτικού καλλιτεχνικού συμβουλίου του ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.
Ζεράρ Ωντράν
Ο Ζεράρ Ωντράν (γαλλικά: Girard Audran), (1640-1703), ήταν Γάλλος χαράκτης και σχεδιαστής. Υπήρξε ένας από τους κύριους χαράκτες της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Ζεράρ Ωντράν, έργο του [[Αντουάν Κουαζεβό]] Ο Ζεράρ Ωντράν γεννήθηκε στη Λυών στις 2 Αυγούστου 1640 και κατάγονταν από οικογένεια διακεκριμένων χαρακτών και ζωγράφων. Διδάχθηκε τις πρώτες αρχές σχεδίου και χαρακτικής από τον πατέρα του Κλωντ Ωντράν, καθηγητή χαρακτικής στην Ακαδημία της Λυών, και τον θείο του Σαρλ Ωντράν, επίσης χαράκτη. Ακολουθώντας το παράδειγμα του αδερφού του, πήγε στο Παρίσι για να τελειοποιηθεί στην τέχνη του.
Ο Σαρλ Λε Μπρεν, με τον οποίο συνδέθηκαν με φιλία αργότερα, υπήρξε επίσης δάσκαλός του (1660-1664). Το 1666, χάραξε για τον Λε Μπρεν τη Μάχη του Κωνσταντίνου με τον Λαξέντιο, τη Θριαμβευτική είσοδο του Κωνσταντίνου στη Ρώμη και τον Λιθοβολισμό του Στεφάνου, που ενθουσίασαν τον ζωγράφο και τοποθέτησε τον Ωντράν στην πρώτη τάξη χαρακτών στο Παρίσι. Την επόμενη χρονιά και για να βελτιώσει τις δεξιότητές του ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου διέμεινε τρία χρόνια, από το 1665 έως το 1668, και χάραξε πολλά έργα. Είναι γνωστό ότι εργάστηκε ή εκπαιδεύτηκε με τον ζωγράφο Κάρλο Μαράτα.
Ο μεγάλος προστάτης των τεχνών Ζαν-Μπατίστ Κολμπέρ εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ με τα έργα του Ωντράν που έπεισε τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ να τον ανακαλέσει στο Παρίσι. Εγκαταστάθηκε έτσι στο Παρίσι και διορίστηκε βασιλικός χαράκτης μισθοδοτούμενος από τον βασιλιά με διαμέρισμα στο εργοστάσιο των Γκομπλέν. Το 1674 έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και το 1681 έλαβε τον τίτλο του Συμβούλου της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής.
Το 1683, δημοσίευσε ένα έργο με τίτλο Les Proportions du corps humain mesurés sur les plus belles figure de l'antiquité (Οι αναλογίες του ανθρώπινου σώματος υπολογισμένες στις πιο όμορφες μορφές της αρχαιότητας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι χαράκτες
Ίνγκβεϊ Μάλμστην
Ο Yngwie Malmsteen (, Lars Johan Yngve Lannerbäck, 30 Ιουνίου 1963) είναι Σουηδός κιθαρίστας, τραγουδοποιός και συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου 1963 στη Στοκχόλμη, Σουηδία. Ο Yngwie ήταν ο νεότερος από τα δύο του αδέλφια την Ann Louise και τον αδελφό του Bjorn. Δεν είχε δείξει κανένα ενδιαφέρον για τη μουσική μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου του 1970 όταν παρακολούθησε ένα ειδικό τηλεοπτικό αφιέρωμα για τη ζωή και θάνατο του Τζίμι Χέντριξ. Ο μόλις επτά ετών Yngwie παρακολουθούσε με δέος τον Χέντριξ να ξεσηκώνει το πλήθος με ένα χείμαρρο άφθονου “feedback” και στη συνέχεια να «θυσιάζει» την κιθάρα του καίγοντάς τη.
Δοκιμάζοντας την τύχη του με πείσμα, αρχικά με μια παλιά Mosrite, και αργότερα με μια φτηνή Stratocaster, ο Yngwie ασχολήθηκε με μουσικές συγκροτημάτων όπως οι Deep Purple και πέρασε πολλές ώρες προσπαθώντας να μάθει τα κομμάτια τους. Ο θαυμασμός του για το, επηρεασμένο από την κλασσική μουσική, παίξιμο του Ritchie Blackmore, οδήγησε τον ίδιο πίσω στην πηγή: Μπαχ, Βιβάλντι, Μπετόβεν και Μότσαρτ. Αφομοιώνοντας την δομή της κλασσικής μουσικής, το μοναδικό του στυλ του άρχισε να παίρνει μορφή. Στα δέκα του χρόνια η μητέρα του και η μεγαλύτερη αδελφή του, μια ταλαντούχα φλαουτίστα, αναγνώρισαν το μοναδικό του ταλέντο στη μουσική και τον στήριξαν στην προσπάθειά του. Στην αρχή της εφηβείας του, παρακολούθησε στην τηλεόραση μια εκτέλεση του υψηλής δυσκολίας 24 Caprices του Νικολό Παγκανίνι από τον Ρώσο βιολιστή Gideon Kremer με αποτέλεσμα να κατανοήσει επιτέλους πως θα μπορούσε να συνδυάσει την αγάπη του για την κλασσική μουσική με το ταλέντο του στην κιθάρα και τη χαρισματική του σκηνική παρουσία.
Στα 15 του, το ιδιαίτερα χαρακτηριστικό στυλ του Yngwie είχε αρχίσει να αναδύεται. Εργάστηκε για κάποιο διάστημα σε ένα κέντρο επισκευής για κιθάρες, όπου για πρώτη φορά συνάντησε “scalloped” ταστιέρα σε ένα λαούτο του 17ου αιώνα που ήρθε στο μαγαζί για επισκευή. Η περιέργειά του τον οδήγησε στο να δοκιμάσει το ίδιο σε μια από τις παλιές φτηνές του κιθάρες και εντυπωσιασμένος από το αποτέλεσμα, αποφάσισε να το δοκιμάσει και στις καλύτερες κιθάρες του. Η “scalloped” ταστιέρα έκανε το παίξιμο πιο δύσκολο από ότι σε μια κανονική ταστιέρα, αλλά ο έλεγχος των χορδών ήταν τόσο καλύτερος που ο Yngwie αποφάσισε κατευθείαν να υιοθετήσει τη συγκεκριμένη τροποποίηση σε όλο του τον εξοπλισμό.
Εκείνη την εποχή, ο Yngwie ξεκίνησε να παίζει με διάφορα γκρουπ, όλα δημιουργημένα γύρω από το εκρηκτικό κιθαριστικό του στυλ. Γύρω στα 18 του, ο Yngwie με κάποιους φίλους του ηχογράφησαν ένα demo με 3 τραγούδια για το Σουηδικό CBS, χωρίς όμως να εκδοθεί ποτέ. Απογοητευμένος, ο Yngwie άρχισε να στέλνει το demo σε δισκογραφικές εταιρίες στη Σουηδία και το εξωτερικό. Μια από αυτές τις κασέτες βρήκε το δρόμο της στα χέρια του Mike Varney, συνεργάτη του περιοδικού Guitar Player και ιδρυτή της δισκογραφικής Shrapnel Music. Ο Yngwie προσκλήθηκε να ηχογραφήσει μαζί με το νέο γκρουπ της Shrapnel τους Steeler – τα υπόλοιπα, όπως λένε, είναι ιστορία.
Από τους Steeler, ο Yngwie πήγε στους Alcatrazz, ένα συγκρότημα με στυλ παρόμοιο αυτό των Rainbow, αλλά ήταν πλέον ξεκάθαρο, ότι για να αναπτύξει πλήρως το μοναδικό του ταλέντο, έπρεπε να συνεχίσει σόλο. Το πρώτο σόλο άλμπουμ του Yngwie (Rising Force) ανέβηκε στο #60 του Billboard, μια εντυπωσιακή επίδοση για ένα κυρίως ορχηστρικό κιθαριστικό άλμπουμ χωρίς καμία ραδιοφωνική μετάδοση. Ο Yngwie προτάθηκε για Grammy στην κατηγορία «καλύτερης εκτέλεσης ορχηστικού ροκ». Ο ίδιος ψηφίστηκε ως «Καλύτερο νέο-εμφανιζόμενο ταλέντο» από αναγνώστες σε πολλές ψηφοφορίες, και καλύτερος κιθαρίστας της χρονιάς την επόμενη χρονιά ενώ το Rising Force ψηφίστηκε το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς. Το Rising Force άνοιξε το δρόμο για μια σειρά συναυλιών που καθιέρωσε τον Malmsteen ως ένα από τα πιο λαμπρά νέα αστέρια της ροκ κιθάρας και πρόσθεσε ένα νέο στυλ στα μουσικά λεξικά: νεοκλασικό ροκ.
Με εξασφαλισμένη πλέον θέση στη μουσική σκηνή, οι νεοκλασικές συνθέσεις του Malmsteen αποτέλεσαν τροφή για φιλόδοξους κιθαρίστες σε όλο τον κόσμο για περισσότερη από μια δεκαετία με κλασσικά πλέον άλμπουμ όπως Marching Out, Trilogy, Odyssey, Live In Leningrad/Trial By Fire (μαγνητοσκοπημένες συναυλίες του Malmsteen το 1989 σε Μόσχα και Λένινγκραντ που έκανε «χρυσές» πωλήσεις), Fire & Ice (που κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στο #1 και πούλησε πάνω από 100.000 αντίτυπα την ημέρα της κυκλοφορίας του), The Seventh Sign, Magnum Opus, Inspiration (με διασκευές από Deep Purple, Rainbow, U.K., Kansas, Scorpions, Rush και Jimi Hendrix), Facing the Animal, Alchemy και Attack!!.
To 1997, ο Yngwie απέδειξε ότι ήταν κάτι περισσότερο από ένα ροκ φαινόμενο. Μετά από μήνες εντατικής δουλειάς, ο Yngwie κυκλοφόρησε το πρώτο του εντελώς κλασσικό έργο, το Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in Eb minor, Op. 1. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στην Πράγα με την περίφημη Τσέχικη φιλαρμονική ορχήστρα και τον διάσημο διευθυντή Yoel Levi. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 2001, δόθηκε στον Malmsteen η ευκαιρία για πρώτη φορά να ερμηνεύσει το έργο του ζωντανά, στο Τόκιο, με την New Japan Philarmonic Orchestra, η οποία κυκλοφόρησε και σε DVD/CD τον Ιανουάριο του 2002. Το 2003, ο Malmsteen συμμετείχε στην περιοδεία του περιβόητου “G3” σε μια σύνθεση που πολύ οπαδοί χαρακτήρισαν ως «μοναδικό συνδυασμό» (Satriani, Vai, Malmsteen). Μετά το τέλος της περιοδείας ο Yngwie βγήκε πάλι στο δρόμο σε υποστήριξη του άλμπουμ του Attack!!
Το 2004, μετά από μια περίοδο ξεκούρασης και χαλαρής δουλειάς στο καινούργιο του άλμπουμ, ο Yngwie κυκλοφορεί το τελευταίο μέχρι στιγμής άλμπουμ του, Unleash The Fury, και το καλοκαίρι του 2005 ξεκινά την παγκόσμια περιοδεία Unleash the Fury World Tour.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μάλμστην
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1973
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1973 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Τα Πανελλήνια πρωταθλήματα σκιτ και τραπ (47ο) πραγματοποιήθηκαν στο Σκοπευτήριο Καισαριανής (Ο.Φ.Κ.Ο. ) μεταξύ 23 και 24 Ιουνίου του 1973. Στους αγώνες συμμετείχαν σκοπευτές από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Στο τραπ έλαβαν μέρος 32 σκοπευτές. Επίσης αγωνίστηκε εκτός συναγωνισμού ο αθλητής του τραπ από την Ισπανία Τερέρ Φάτζιο, ο οποίος κατετάγει 14ος με επίδοση 164/200.
Στο σκιτ πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κύπριος Λάκης Γεωργίου με 189 επιτυχίες μετά από αγώνα μπαράζ που είχε με τον Μενέλαο Παντελεάκη. Στο τραπ πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ευάγγελος Πατρώνης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 184 επιτυχίες.
Σκιτ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Παραπομπές
1973 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1973
Ανδρομέδα
Άλλες χρήσεις
ιδιότητες (δεψικές ουσίες) και χρησιμοποιούνται στη βυρσοδεψία.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Εμμανουήλ Παϊτάκης
Ο Εμμανουήλ Παϊτάκης (1913-1995), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε νομάρχης σε διάφορους νομούς της Ελλάδας.
Καριέρα
Γεννήθηκε στον Βαφέ Χανίων το 1913. Το 1947 διορίστηκε Νομάρχης Ρεθύμνης, παραμένοντας στη θέση έως το 1948. Στη συνέχεια, από το 1948 έως το 1949 ήταν Νομάρχης Χανίων. Στις 5 Οκτωβρίου 1949 ανέλαβε Νομάρχης Λέσβου έως τις 31 Οκτωβρίου 1951, οπότε μετατέθηκε στην Αρκαδία. Από το 1953 έως το 1954 ήταν Νομάρχης Ηρακλείου. Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Κοζάνης υπηρετώντας από τις 10 Φεβρουαρίου 1956 ως την 1η Ιουλίου 1959. Τον Ιούλιο του 1959 μετατέθηκε και ανέλαβε ξανά Νομάρχης Ρεθύμνης. Στο Ρέθυμνο υπηρέτησε έως το 1961. Έπειτα διετέλεσε Νομάρχης Τρικάλων έως το 1964, χρονιά κατά την οποία διορίστηκε Νομάρχης Φθιώτιδας. Το 1965 και 1966 ήταν Νομάρχης Βοιωτίας.
Για τη δράση του τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις.
Ήταν παντρεμένος με την Αθηνά Παϊτάκη (πέθανε τον Μάρτιο του 1983) και απέκτησαν μία κόρη. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ζωή.
Ο Εμμανουήλ Παϊτάκης απεβίωσε το 1995 και κηδεύτηκε στις 13 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό του Νεκροταφείου Αναστάσεως Πειραιώς. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ζωή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Αρκαδίας Κατηγορία:Νομάρχες Βοιωτίας Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου Κατηγορία:Νομάρχες Ρεθύμνου Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων Κατηγορία:Νομάρχες Φθιώτιδας Κατηγορία:Νομάρχες Χανίων
Κοψοχειλάδες Κέρκυρας
Οι Κοψοχειλάδες είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 110 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Δρέπανο Αργολίδας
Το Δρέπανο (Παλαιά ονομασία: Χαϊντάρι ή Χαϊντάριον) είναι χωριό του νομού Αργολίδας, χτισμένο στις ακτές του Αργολικού κόλπου. Αποτελεί έδρα του δήμου Ασίνης και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 1272 κάτοικοι.
Κάντια Αργολίδας
Η Κάντια είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Αργολίδας, χτισμένο στις ακτές του Αργολικού κόλπου, στη διαδρομή μεταξύ Ιρίων και Δρέπανου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ναυπλιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 241 κατοίκους.
Δρέπανο Αργολίδας
Πληροφορίες
Ο οικισμός είναι κυρίως αγροτικός με κύρια καλλιέργεια τα εσπεριδοειδή ενώ γνωρίζει και τουριστική ανάπτυξη λόγω της παραλίας που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση αλλά και της μικρής απόστασης που τον χωρίζει από τις μεγάλες παραλίες του Τολού και του Βιβαρίου. Βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από το ιστορικό Ναύπλιο.
Κάντια Αργολίδας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός χτίστηκε λίγο μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους από Αρκάδες και πρόσφυγες από την Κρήτη. Έλαβε το όνομά του από την ονομασία με την οποία ήταν γνωστό το Ηράκλειο κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας. Σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι ο πύργος της Κάντιας, γνωστός και ως πύργος του Αγά, που κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτελούσε κατοικία ντόπιου Οθωμανού αξιωματούχου. Παράλληλα στον γειτονικό λόφο της Αγίας Ελεούσας έχουν βρεθεί ερείπια της μυκηναϊκής εποχής. Το χωριό διαθέτει ομώνυμη παραλία.
Διοικητικά υπαγόταν μέχρι το 1997 στην κοινότητα Ιρίων της επαρχίας Ναυπλίας και στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Ασίνης. Από το 2011 υπάγεται στο δήμο Ναυπλιέων.
Δρέπανο Αργολίδας
Πληροφορίες
μικρογραφία|Η παραλία της Πλάκας Στην παραλία της Πλάκας γυρίστηκε η επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ «Στο κάμπινγκ».
Κάντια Αργολίδας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Πύργος του Αγά
Δρέπανο Αργολίδας
Νησί
Το χωριό με τα στενά κι ανηφορικά σοκάκια θυμίζει περισσότερο νησί. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ντόπιοι αποκαλούν νησί τη χερσόνησο του Δρεπάνου, που έχει μήκος 3 χλμ. και καταλήγει στη θέση που βρίσκονται τα ερείπια του Βενετσιάνικου κάστρου.
Κάντια Αργολίδας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το παραδοσιακό πυργόσπιτο στον άνω οικισμό φανερώνει την αρχή κατοίκησης στην περιοχή. Το πυργόσπιτο χρονολογείται στα τέλη της  ελληνικής επαναστάσεως και στέγαζε την οικία του Κάντια Αγά. Επίσης υπάρχει και η Παναγία Ελεούσα.
Δρέπανο Αργολίδας
Εκπαίδευση
Στο χωριό στεγάζονται ένα νηπιαγωγείο, ένα δημοτικό και ένα γυμνάσιο.
Κάντια Αργολίδας
Πληθυσμός
μικρογραφία|Γενική άποψη του ανατολικού τμήματος της παραλίας της Κάντιας, Αύγουστος 2020. Η Κάντια είχε σταθερό πληθυσμό μεταξύ του 1879 και του 1940 (με εξαίρεση το 1889 και 1896) όμως μεταπολεμικά γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση που συνεχίζει μέχρι σήμερα.
Δρέπανο Αργολίδας
Απασχόληση
Την κύρια ασχολία των ντόπιων αποτελεί η καλλιέργεια των μανταρινιών. Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού διαθέτουν τουλάχιστον μια μικρή έκταση με εσπεριδοειδή ή ακόμη και λαχανικά. Το Δρέπανο αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους μανταρινιώνες της Ελλάδας με δεκάδες ποικιλίες μανταρινιών να καλλιεργούνται σε αυτόν τον εύφορο τόπο, με κυρίαρχη ποικιλία την Κλημεντίνη. Επιπλέον υπάρχουν και μερικοί ντόπιοι που ασχολούνται με την κτηνοτροφία, αλλά τα τελευταία 40 χρόνια ολοένα και περισσότεροι ασχολούνται με τον τουρισμό και την εστίαση.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός γνώρισε μεγάλη αύξηση πληθυσμού μέχρι και το 1940 και έκτοτε έχει παραμείνει σε σταθερά επίπεδα (με εξαίρεση την απογραφή του 1961).
Κάντια Αργολίδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Δρέπανο Αργολίδας
Πανηγύρι 25ης Αυγούστου
Την παραμονή των Αγίου Αδριανού και Αγίας Ναταλίας λαμβάνει χώρα στο χωριό ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια του νομού (μαζί με αυτά της Νέας Τίρυνθας και του Νέου Ροεινού). Η εικόνα των Αγίων περιφέρεται γύρω από το χωριό προς ευλογία των σπιτιών και μιας καλής σοδιάς τον Χειμώνα. Περίπου 10000 κόσμος περνάει μπροστά από τους πλανόδιους πωλητές και μέσα στο πανηγύρι. Το πανηγύρι τελειώνει περίπου στις 7π.μ. Ανήμερα της εορτής τα τοπικά μαγαζιά διοργανώνουν πανήγυρι στην πλατεία του χωριού στο οποίο διασκεδάζουν συνήθως οι εορτάζοντες από το χωριό.
Ποδόσφαιρο
Η τοπική ομάδα ποδοσφαίρου ονομάζεται Αστέρας Δρεπανιακός. Επιπλέον το 2012 ιδρύθηκε δεύτερη ομάδα ποδοσφαίρου με την επωνυμία Αλκυών Δρεπάνου. Στο δημοτικό γήπεδο που φιλοξενεί αυτές τις ομάδες είναι τοποθετημένος συνθετικός χλοοτάπητας και φιλοξενεί επίσης τις τοπικές ποδοσφαιρικές Ιρίων, Τολού και Ασίνης. Το 2015 με πρωτοβουλία των τοπικών αρχών τοποθετήθηκε υπερσύγχρονη κερκίδα χωρητικότητας 300 ατόμων.
Χειροσφαίριση
Το Δρέπανο έχει μεγάλη παράδοση στο χάντμπολ. Όνειρο του χωριού είναι να χτιστεί ένα κλειστό γυμναστήριο που θα μπορεί να στεγάσει αγώνες καλαθοσφαίρισης και χειροσφαίρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Σούπερ Λίγκα 2016–17
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 44η φορά στην ιστορία του.
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Έδρες
Στις συμμετοχές περιλαμβάνεται η σεζόν 2016-17
Προσωπικό και εμφανίσεις
Note: Flags indicate national team as has been defined under FIFA eligibility rules. Players and Managers may hold more than one non-FIFA nationality.
Play Offs
Στα Play Offs Super League 2016-2017 οι τέσσερις ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2 έως 5 στην κανονική περίοδο θα αγωνιστούν μεταξύ τους δύο φορές (μία εντός και μία εκτός έδρας). Ο σύλλογος που κατέλαβε την 5η θέση της κανονικής περιόδου θα ξεκινήσει από 0 βαθμούς, ενώ οι υπόλοιπες 3 με τη διαφορά βαθμού/βαθμών που είχαν από τον 5ο της βαθμολογίας στην κανονική διάρκεια θα είναι διαιρεμένη με το 5. Ως αποτέλεσμα αυτών ο ΠΑΟΚ θα ξεκινήσει με 2 βαθμούς, ο Παναθηναϊκός με 1 και οι ΑΕΚ, Πανιώνιος με 0.
Βαθμολογία αγώνων κατάταξης
Κριτήρια κατάταξης: 1) Βαθμοί 2) Βαθμοί από τους μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες 3) Διαφορά τερμάτων στους μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες 4) Καλύτερη επίθεση στο σύνολο των αγώνων των play off 5) Καλύτερη άμυνα στο σύνολο των αγώνων των play off 6) Κατάταξη κανονικής περιόδου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017
Βωμός (αστερισμός)
Ο Βωμός (Λατινικά, ονομαστική: Ara, γενική: Arae, αστρον. σύμβολο: Ara), είναι ένας νότιος αστερισμός, από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα. Συνορεύει με αρκετούς άλλους αστερισμούς, τους: Σκορπιό, Γνώμονα, Νότιον Τρίγωνον, Πτηνόν, Ταώ, Τηλεσκόπιον και Νότιο Στέφανο. Κείται, όπως γράφει ο `Αρατος:
και το νότιο και μεγαλύτερο μέρος του παραμένει αόρατο από την Ελλάδα, τώρα όπως και στην αρχαιότητα.
Τα ονόματά του ήταν περισσότερα κατά την αρχαιότητα. Τόσο ο `Αρατος όσο και ο Ερατοσθένης τον αποκαλούσαν Θυτήριον, ο δεύτερος και Νέκταρ, ενώ άλλοι Θυσιαστήριον και Εστία. Οι Πρόκλος και Πτολεμαίος τον ονόμαζαν Θυμιατήριον. Ο Bayer αναφέρει τα Ε(σ)χάρα, Πυράμνη και Λιβανωτ(ρ)ίς (θυμιατό όπου καιγόταν λιβάνι). Στους Ρωμαίους πάλι αναφέρεται ως Ara Centauri, Ara Thymiamatis, Altare, Apta Altaria, Altarium, Sacrarium, Sacris, Thymele (ο βωμός του Διονύσου) και κάποτε με το υποκοριστικό: Arula. Επίσης, ως Acerra (μικρός βωμός επί του οποίου καίγονταν αρώματα ενώπιον των νεκρών), Batillus («τηγάνι» θυμιαμάτων) και Prunarum Conceptaculum (μαγκάλι). Τα Focus, Lar και Ignitabulum αντιστοιχούν όλα στο ελληνικό «Εστία» που αναφέρθηκε. Τέλος, τα Thuribulum, Turribulum ή, ορθότερα, Turibulum αποτελούσαν συνηθισμένα ονόματα στους Ευρωπαίους συγγραφείς ως το 18ο αιώνα. Η ονομασία Φάρος (Pharus) απαντάται επίσης, καθώς οι βωμοί τοποθετούνταν συχνά στις κορυφές πύργων και χρησίμευαν ως φάροι. Ο Μανίλιος ανακαλεί την Τιτανομαχία, όταν οι Θεοί «χρειάζονταν ένα βωμό στα ουράνια για τους πολεμικούς τους όρκους».
Οι Αλφόνσειοι Πίνακες προσθέτουν σε όλα τα παραπάνω τα: Puteus (λάκος), Sacrarius και Templum (ιερό μέρος), αλλά αναπαριστούν τον αστερισμό ως συνηθισμένο βωμό. Οι εικονογραφημένες εκδόσεις του Υγίνου του 1488 και 1535 απεικονίζουν βωμό που βγάζει φλόγες, με δαίμονες εκατέρωθεν. Οι φλόγες και ο καπνός φαίνονται να «ανεβαίνουν» προς τα βόρεια, ταιριάζοντας με τη λωρίδα του Γαλαξία. Ωστόσο, από την εποχή του Bayer μέχρι σήμερα ο βωμός σχεδιάζεται ανεστραμμένος, πράγμα λογικό για ένα νότιο αστερισμό.
Η πληθώρα των κλασικών ονομάτων υποδεικνύει ασυμφωνία ως προς τη μορφή που σχηματίζουν οι κυριότεροι αστέρες του Βωμού, αλλά και μεγάλη εξοικείωση και ενδιαφέρον για τον αστερισμό αυτό, δεδομένου ότι οι αρχαίοι πίστευαν ότι προμήνυε μεταβολές στους ανέμους και τον καιρό. Ο `Αρατος του αφιερώνει 28 ολόκληρους στίχους στα Φαινόμενα, ένα αναλογικώς μεγάλο τμήμα.
Ο Γκουλντ μέτρησε στο Βωμό 85 αστέρες ως το έβδομο μέγεθος.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
-Η ομάδα OB (OB association) Ara OB1 υπέρθερμων γιγάντων αστέρων απέχει από τη Γη 4.000 έτη φωτός και τον πυρήνα της αποτελεί το ανοικτό σμήνος NGC 6193, ορατό με κιάλια (φαιν.μέγεθος 5,2). Το σύνολο της ομάδας εσωκλείεται μέσα σε ένα μεγάλο νεφέλωμα εκπομπής με σκόνη, το NGC6188.
-Το σφαιρωτό σμήνος NGC 6397, με φαιν.μέγεθος 5,6, αόρατο από την Ελλάδα, είναι πιθανότατα το κοντινότερο στη Γη σφαιρωτό σμήνος που υπάρχει, με υπολογιζόμενη απόσταση 7.000 ως 8.200 ετών φωτός.
-Το πλανητικό νεφέλωμα "Stingray" είναι ορατό με μεγάλο τηλεσκόπιο, κείται σε απόσταση 18.000 ετών φωτός και έχει διπλό κεντρικό αστέρα με μεγέθη 15 και 17. Η διάμετρός του δεν ξεπερνά το 0,15 έτος φωτός.
Φοιτητήριο Ιωαννίνων
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στα Ιωάννινα Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Κάρολος φον Άμπελ
Γεννήθηκε στο Βέτσλαρ και ήταν γιος ενός συμβούλου του Ανώτατου Δικαστηρίου. Σπούδασε νομικά στο Γκίσεν από το 1806 ως το 1809 και έγινε κρατικός λειτουργός της Βαυαρίας το 1810.
Το 1817 διορίστηκε αστυνομικός επίτροπος στο Μπάμπεργκ, το 1819 κυβερνητικός σύμβουλος στο Μόναχο, και το 1827 προήχθη σε ανώτερο νομικό γραμματέα. Στην Εθνοσυνέλευση του 1831 έβγαλε ομιλία υπέρ της ελευθερίας του τύπου και κατά της λογοκρισίας.