cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προλεγόμενα σε κάθε μελλοντική μεταφυσική
Μέρος τρίτο του κυρίως υπερβατικού προβλήματος. Πώς είναι εφικτή η μεταφυσική εν γένει;
4. Θέση: Στην σειρά των αιτιών στον κόσμο υπάρχει ένα αναγκαίο, αναίτιο ον. Αντίθεση: Στην σειρά των αιτιών στον κόσμο δεν υπάρχει ένα αναγκαίο, αναίτιο ον.
§ 52b. Το ψευδές των καθαρών Ιδεών, οι οποίες δεν είναι εμπειρία, δεν μπορεί να ανακαλυφθεί με αναφορά στην εμπειρία. Η κρυμμένη διαλεκτική των τεσσάρων φυσικών Ιδεών του καθαρού λόγου, όμως, αποκαλύπτει τον εσφαλμένο δογματισμό τους. Τα επιχειρήματα του ορθού λόγου βασίζονται σε γενικώς παραδεδεγμένες αρχές, ενώ οι αντίθετοι ισχυρισμοί παράγονται από άλλες γενικά αναγνωρισμένες αρχές. Τα αντιφατικά επιχειρήματα είναι αμφότερα ψευδή όταν βασίζονται σε μια αυτο–αντιθετική έννοια. Δεν υπάρχει ενδιάμεσος "χώρος" μεταξύ των δύο ψευδών αντιφατικών επιχειρημάτων και γι' αυτό ουδέν νοείται μέσω της αυτο–αντιφατικής έννοιας στην οποία βασίζονται.
§ 52c. Τα αντικείμενα της εμπειρίας υπάρχουν, με τον τρόπο που εμφανίζονται, μόνον στην εμπειρίας. Δεν υπάρχουν, με τον τρόπο που εμφανίζονται, έξω από τις σκέψεις του θεατή. Στις δύο πρώτες αντινομίες, τόσο η θέση όσο και η αντίθεση είναι εσφαλμένες διότι θεμελιώνονται σε αντιφατικές έννοιες.
Όσο αφορά στην πρώτη αντινομία, δεν μπορώ να πω ότι ο κόσμος είναι άπειρος ή πεπερασμένος. Ο άπειρος και πεπερασμένος χώρος και χρόνος είναι καθαρές Ιδέες και ουδέποτε είναι εμπειρίες.
Όσο αφορά στη δεύτερη αντινομία, δεν μπορώ να πω ότι ένα σώμα αποτελείται από άπειρο ή πεπερασμένο αριθμό απλών μελών. Η διαίρεση ενός σώματος της εμπειρίας σε απλά μέρη είναι εφικτή μόνο στο βαθμό που είναι εφικτή η εμπειρία.
§ 53. Οι δύο πρώτες αντινομίες είναι εσφαλμένες διότι θεωρούσαν την εμφάνιση ως πράγμα–καθ'–εαυτό (κάτι που είναι πέρα από εμφάνιση). Στις τελευταίες δύο αντινομίες και εξαιτίας παρεξήγησης, η εμφάνιση αντιπαρατέθηκε εσφαλμένα στο πράγμα–καθ'–εαυτό. Οι θέσεις είναι αληθείς για τον κόσμο των πραγμάτων–καθ'–εαυτών, ή για τον καταληπτό κόσμο. Οι αντιθέσεις είναι αληθείς για τον κόσμο των εμφανίσεων, ή τον φαινομενικό κόσμο.
Στην τρίτη αντινομία, η αντίθεση επιλύεται αν κατανοήσουμε ότι η φυσική αναγκαιότητα είναι μια ιδιότητα των πραγμάτων μόνον ως καθαρών εμφανίσεων, ενώ η ελευθερία αποδίδεται στα πράγματα–καθ'–εαυτά. Μια ενέργεια ενός έλλογου όντος έχει δύο όψεις ή καταστάσεις ύπαρξης: (1) ως εμφάνιση είναι το αποτέλεσμα κάποιου πρωθύστερου αιτίου και είναι αίτιο κάποιου επακόλουθου αποτελέσματος, και (2) ως πράγμα–καθ'–εαυτό είναι ελεύθερο ή αυθόρμητο. Αναγκαιότητα και ελευθερία μπορούν αμφότερα να είναι κατηγορήματα του λόγου. Στον κόσμο των εμφανίσεων τα κίνητρα προκαλούν αναγκαστικά δράσεις. Από την άλλη, έλλογες Ιδέες και αξιώματα ή αρχές συμπεριφοράς προστάζουν τι πρέπει να πράττουν τα έλλογα όντα. Όλες οι ενέργειες των έλλογων όντων, ως εμφανίσεων, προσδιορίζονται αυστηρά από την αιτιότητα. Οι ενέργειες αυτές είναι ελεύθερες όταν τα έλλογα όντα ενεργούν ως πράγματα–καθ'–εαυτά και σύμφωνα με τον καθαρό πρακτικό λόγο.
Η τέταρτη αντινομία επιλύεται με τον ίδιο τρόπο όπως η τρίτη. Πουθενά στον κόσμο των αισθητικών εμπειριών και εμφανίσεων υπάρχει ένα απολύτως αναγκαίο ον. Ολόκληρος ο κόσμος των αισθητικών εμπειριών και εμφανίσεων, όμως, είναι αποτέλεσμα ενός απολύτως αναγκαίου όντος το οποίο μπορεί να εννοηθεί ως πράγμα–καθ'–εαυτό το οποίο δεν υπάρχει στον κόσμο των εμφανίσεων.
'''III. Η Θεολογική Ιδέα'''
§ 56.  Γενική Παρατήρηση για τις Υπερβατικές Ιδέες
Οι ψυχολογικές, κοσμολογικές και θεολογικές Ιδέες δεν είναι παρά καθαρές έννοιες του λόγου. Δεν μπορούν να γίνουν εμπειρίες. Κάθε ερώτηση για αυτές πρέπει να έχει απάντηση διότι είναι μόνον αρχές οι οποίες έχουν προέλθει από τον λόγο ώστε αυτός να επιτύχει πλήρη και ενοποιημένη κατανόηση της εμπειρίας. Η Ιδέα ενός συνόλου γνώσεων σύμφωνα με αρχές προσδίδει στην γνώση συστηματική ενότητα. Η ενότητα των υπερβατικών Ιδεών του λόγου δεν έχει σχέση με τα αντικείμενα της γνώσης. Οι ιδέες υπάρχουν απλώς για ρυθμιστική χρήση. Αν επιχειρήσουμε να χρησιμοποιήσουμε τις Ιδέες πέραν της εμπειρίας, προκύπτει μια συγχυσμένη διαλεκτική.
Συμπέρασμα. Περί του προσδιορισμού των δεσμών του καθαρού λόγου
§ 57.  Δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τα πράγματα καθ' εαυτά, δηλαδή, έξω από την εμπειρία τους. Εντούτοις τα πράγματα καθαυτά υπάρχουν και υπάρχουν άλλοι τρόποι, πέραν της εμπειρίας μας, να τα γνωρίσουμε. Πρέπει να αντιστεκόμαστε στην υπόθεση ότι τα όρια του λόγου μας είναι τα όρια της δυνατότητας των πραγμάτων ιδωμένων καθ' εαυτά. Για να το κάνουμε αυτό πρέπει να ορίσουμε το όριο της χρήσης του λόγου μας. Επιθυμούμε να μάθουμε για την ψυχή. Επιθυμούμε να μάθουμε για το μέγεθος και την προέλευση του κόσμου και επιθυμούμε να ξέρουμε αν η βούλησή μας είναι ελεύθερη. Θέλουμε να μάθουμε για το Υπέρτατο Ον. Ο λόγος μας πρέπει να παραμείνει εντός των ορίων των εμφανίσεων, αλλά υποθέτει ότι μπορεί να υπάρξει γνώση για τα πράγματα–καθ'–εαυτά πέρα από τα όρια αυτά. Τα μαθηματικά και η φυσική μένουν εντός των ορίων των εμφανίσεων και δεν χρειάζονται να τα υπερβούν. Η φύση του λόγου είναι να θέλει να υπερβεί τα όρια της εμφάνισης και να γνωρίσει την βάση της. Ο λόγος ουδέποτε σταματά να ερωτά «Γιατί;». Ο λόγος δεν θα αναπαυθεί μέχρι να μάθει την πλήρη συνθήκη όλης της σειράς των συνθηκών. Οι πλήρεις συνθήκες εννοούνται ως οι υπερβατικές Ιδέες της άυλης Ψυχής, ολοκλήρου του κόσμου και του Υπέρτατου Όντος. Για να στοχαστούμε αυτά τα όντα του καθαρού λόγου, συμβολικά του αποδίδουμε αισθαντικές ιδιότητες. Με τον τρόπο αυτό οι Ιδέες χαράσσουν τα όρια του ανθρώπινου λόγου. Υπάρχουν στα όρια επειδή μιλάμε και σκεφτόμαστε γι' αυτές ωσάν να κατέχουν τις ιδιότητες τόσο των εμφανίσεων όσο και των πραγμάτων–καθ'–εαυτών.
Γιατί ο λόγος διατίθεται για μεταφυσικά, διαλεκτικά συμπεράσματα; Για να ενισχύσει την ηθικότητα ο λόγος έχει την τάση να μην ικανοποιείται από φυσικές εξηγήσεις που σχετίζονται με την φύση και τον αισθητό κόσμο. Ο λόγος χρησιμοποιεί Ιδέες που βρίσκονται πέραν του αισθητού κόσμου ως αναλογίες των αισθητικών αντικειμένων. Η ψυχολογική Ιδέα της Ψυχής είναι αποτροπή από τον υλισμό. Οι κοσμολογικές Ιδέες της ελευθερίας και της φυσικής αναγκαιότητας, καθώς και το μέγεθος και η διάρκεια του κόσμου, λειτουργούν αντιθετικά προς τον υλισμό ο οποίο βεβαιώνει ότι οι φυσικές εξηγήσεις είναι επαρκείς. Η θεολογική Ιδέα του Θεού απελευθερώνει τον λόγο από την μοιρολατρία.
§ 58. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το Υπέρτατο Ον απόλυτα ή όπως είναι καθ' εαυτό. Μπορούμε να το γνωρίζουμε καθόσον σχετίζεται με εμάς και τον κόσμο. Η σχέση μπορεί να είναι σαν την αγάπη του γονέα προς το παιδί, ή ενός ωρολογοποιού προς το ωρολόγιό του. Γνωρίζουμε, κατ' αναλογία, μόνον την σχέση, όχι τα άγνωστα πράγματα που σχετίζονται. Έτσι, στοχαζόμαστε τον κόσμο σαν να φτιάχτηκε από ένα Υπέρτατο Έλλογο Ον.
Λύση της γενικής ερώτησης των Προλεγομένων: Πώς είναι δυνατή η μεταφυσική ως επιστήμη;
Η μεταφυσική, ως φυσική διάθεση του λόγου, είναι πραγματική. Η μεταφυσική όμως οδηγεί σε αυταπάτη και διαλεκτική διένεξη. Για να καταστεί η μεταφυσική επιστήμη, μια κριτική του καθαρού λόγου πρέπει να ερευνήσει συστηματικά τον ρόλο των a priori εννοιών στην εννόηση. Μια απλή ανάλυση των εννοιών αυτών δεν προσθέτει στην προαγωγή της μεταφυσικής σε επιστήμη. Χρειάζεται μια κριτική που θα δείξει τον τρόπο που οι έννοιες αυτές σχετίζονται με την αισθητικότητα, την κατανόηση και τον λόγο. Πρέπει να παρασχεθεί ένας πλήρης πίνακας καθώς και μια εξήγηση του τρόπου που οι έννοιες αυτές έχουν αποτέλεσμα την συνθετική a priori γνώση. Αυτή η κριτική πρέπει να οριοθετήσει τους δεσμούς του λόγου. Η εμπιστοσύνη στην κοινή λογική ή στις δηλώσεις περί πιθανότητας δεν θα οδηγήσουν σε μια επιστημονική μεταφυσική. Μόνο μια κριτική του καθαρού λόγου μπορεί να δείξει πώς ερευνά ο λόγος τον εαυτό του και να γίνει το θεμέλιο της μεταφυσικής ως πλήρους, παγκόσμιας και βέβαιης επιστήμης.
Πώς να κάνουμε πραγματικότητα τη Μεταφυσική ως επιστήμη
Μια ακριβής και προσεκτική εξέταση του καθαρού λόγου είναι αναγκαία. Αλλιώς, πρέπει να εγκαταλειφθεί κάθε αξίωση για μεταφυσική επιστήμη. Η υπάρχουσα Κριτική του καθαρού λόγου μπορεί να εκτιμηθεί μόνον αφού εξετασθεί. Ο αναγνώστης πρέπει να αγνοήσει για λίγο τις συνέπειες των κριτικών ερευνών. Οι έρευνες της Κριτικής ίσως αντιτάσσονται στη μεταφυσική του αναγνώστη, μπορεί όμως να εξετασθεί το έδαφος, βάσει του οποίου αναδεικνύονται οι συνέπειες. Πολλές μεταφυσικές προτάσεις αλληλοσυγκρούονται. Δεν υπάρχει βέβαιο κριτήριο για την αλήθεια αυτών των μεταφυσικών προτάσεων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια κατάσταση η οποία απαιτεί η παρούσα Κριτική του καθαρού λόγου να ερευνηθεί, πριν κριθεί η συμβολή της στη μετατροπή της μεταφυσικής σε πραγματική επιστήμη.
Η προκατάληψη για την Κριτική του Καθαρού Λόγου
Ο Καντ παρακινήθηκε να γράψει αυτά τα Προλεγόμενα αφού διάβασε μια κατά την άποψή του ρηχή και αμαθή κριτική της Κριτικής του Καθαρού Λόγου. Η κριτική εκείνη δημοσιεύτηκε ανώνυμα σε περιοδικό και ήταν γραμμένη από τον Κρίστιαν Γκάρβε, με πολλές παρεμβάσεις και αποκοπές του Γιόχαν Γκέοργκ Χάινριχ Φέντερ (Johann Georg Heinrich Feder). Η Κριτική του Καντ απορρίφθηκε ως «σύστημα υπερβατικού ή ψιλού ιδεαλισμού». Αυτό την έκανε να φαίνεται ως εξέταση των πραγμάτων που υπάρχουν πέραν κάθε εμπειρίας. Ο Καντ, όμως, επέμεινε ότι πρόθεσή του ήταν ο περιορισμός των ερευνών του στην εμπειρία και την γνώση που την καθιστά εφικτή. Μεταξύ άλλων λαθών η κριτική του περιοδικού ισχυριζόταν ότι ο πίνακας και η παραγωγή των κατηγοριών του Καντ ήσαν «κοινά, γνωστά αξιώματα της λογικής και της οντολογίας, εκπεφρασμένα με ιδεαλιστικό τρόπο». Ο Καντ πίστεψε ότι η Κριτική του ήταν μια μείζων τοποθέτηση ως προς τις δυνατότητες της μεταφυσικής. Στα Προλεγόμενα προσπάθησε να δείξει ότι όλα τα έργα περί μεταφυσικής πρέπει να σταματήσουν έως ότου η Κριτική του μελετηθεί και γίνει αποδεκτή ή αντικατασταθεί από μια καλύτερη κριτική. Κάθε μελλοντική μεταφυσική που ισχυρίζεται ότι είναι επιστήμη πρέπει να εξετάσει την ύπαρξη των συνθετικών a priori προτάσεων και των διαλεκτικών αντινομιών του καθαρού λόγου.
Μια πρόταση: να ερευνηθεί η Κριτική του Καθαρού Λόγου κατά τρόπο ώστε να έπεται η κρίση
Ο Καντ πρότεινε να ελεγχθεί το έργο σε μικρά τμήματα, εκκινώντας από τους βασικούς ισχυρισμούς. Τα Προλεγόμενα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γενικό περίγραμμα που θα συγκριθεί με την Κριτική. Δεν έμεινε ικανοποιημένος από συγκεκριμένα μέρη της Κριτικής και πρότεινε η συζήτηση μέσα στα Προλεγόμενα να χρησιμοποιηθούν για την διασάφηση των τμημάτων αυτών. Τα μη ικανοποιητικά τμήματα ήταν η παραγωγή των κατηγοριών και οι αντινομίες του καθαρού λόγου μέσα στην Κριτική. Αν η Κριτική και τα Προλεγόμενα μελετηθούν και κριθούν από τις ενωμένες προσπάθειες σκεπτόμενων ανθρώπων, τότε η μεταφυσική θα γίνει επιτέλους επιστήμη. Με τον τρόπο αυτό η μεταφυσική γνώση θα διακριθεί από την εσφαλμένη γνώση. Θα ωφεληθεί επίσης και η θεολογία αφού θα ανεξαρτητοποιηθεί από τον μυστικισμό και τη δογματική σκέψη.
Αξιολόγηση
Ο Lewis White Beck ισχυρίζεται ότι κεντρικό ενδιαφέρον των Προλεγομένων στην κατεύθυνση μελέτης της φιλοσοφίας είναι «ο τρόπος με τον οποίο υπερβαίνει και εναντιώνεται στις απόψεις του σύγχρονου θετικισμού». Γράφει εκεί: «Τα Προλεγόμενα είναι, επιπλέον, η καλύτερη εισαγωγή για το τεράστιο και ασαφές αριστούργημα, την Κριτική του Καθαρού Λόγου. … Διαθέτει παραδειγματική διαύγεια και πνεύμα που την κάνουν μοναδική ανάμεσα στα σπουδαιότερα έργα του Καντ και εξαιρετικά κατάλληλο ως βοήθημα για την καντιανή φιλοσοφία». Ο Ernst Cassirer διαβεβαίωνε ότι «τα Προλεγόμενα εγκαινιάζουν μια νέα μορφή αληθινά φιλοσοφικής δημοτικότητας, ασυναγώνιστης σε σαφήνεια και οξυδέρκεια»." Ο Schopenhauer, στα 1819, δήλωνε ότι τα Προλεγόμενα ήταν «το τελειότερο και κατανοητότερο από όλα τα κύρια έργα του Καντ, πολύ λιγότερο διαβασμένο, αφού βοηθά εξαιρετικά στην μελέτη της φιλοσοφίας του»."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιμμάνουελ Καντ Κατηγορία:Γερμανικός ιδεαλισμός Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας
Η Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας (επίσης γνωστή ως Ε.Α.Σ.Α.Σ.-Ε.) είναι ο τοπικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. και είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση και την ανάπτυξη του στίβου σε όλα τα επίπεδα της Περιφέρειας.
Ιστορία
Η Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας ιδρύθηκε το 2014 ύστερα από την τροποποίηση του καταστατικού της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας (Ε.Α.Σ.Β.-Ε.) και την κατάργηση της Τοπικής Επιτροπής Ανατολικής Στερεάς. Το 2014 οι σύλλογοι της Τοπικής Επιτροπής Ανατολικής Στερεάς εντάχθηκαν στην Ένωση Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας και δημιούργησαν την Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας.
Η Ένωση Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας (Ε.Α.Σ.Β.-Ε.) ιδρύθηκε το 1996 και αντικατέστησε την Τοπική Επιτροπή Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας που είχε δημιουργηθεί το 1979. Η Τοπική Επιτροπή Ανατολικής Στερεάς ιδρύθηκε το 1996 και διαλύθηκε το 2014 ύστερα από την δημιουργία της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας.
Πρόεδροι
Οι διατελέσαντες Πρόεδροι της Τ.Ε. Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας και Ε.Α.Σ. Βοιωτίας - Εύβοιας ήταν:
Οι διατελέσαντες Πρόεδροι της Τ.Ε. Ανατολικής Στερεάς ήταν:
Οι διατελέσαντες Πρόεδροι της Ε.Α.Σ. Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας είναι:
Αθλητικοί Σύλλογοι
Οι αθλητικοί σύλλογοι που ανήκουν στην Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας είναι οι εξής:
Kατάταξη Συλλόγων
Η κατάταξη των συλλόγων της Ένωσης ύστερα από την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. το 2011 από το σύνολο 299 συλλόγων είναι η εξής:
Ρεκόρ
Παρακάτω αναφέρονται τα ρεκόρ όλων των εποχών, που πέτυχαν αθλητές που ανήκουν σε συλλόγους της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βοιωτία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Εύβοια Κατηγορία:Αθλητισμός στη Φθιώτιδα Κατηγορία:Αθλητισμός στη Φωκίδα Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ευρυτανία Κατηγορία:Στίβος στην Ελλάδα
Σχολή Γερασίμου Παλαιόκαππα
Η Σχολή Γερασίμου Παλαιόκαππα ήταν ανώτερο Ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα. Στο ίδρυμα αυτό πήγαιναν οι απόφοιτοι του Κωττουνιανού Ελληνομουσείου για να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Βρίσκονταν στην Πάδουα της Ιταλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα Κατηγορία:Πάδοβα
Ιζότα ντελι Άττι
Η Ιζότα ντελι Άττι, ιταλ.: Isotta degli Atti (τέλη 1432 ή 1433 - 9 Ιουλίου 1474) ήταν Ιταλίδα γυναίκα της Αναγέννησης και επίτροπος του Ρίμινι. Ήταν αρχικά ερωμένη και αργότερα σύζυγος τού κυρίου τού Ρίμινι. Κυβέρνησε το Ρίμινι ως επίτροπος κατά τον αφορισμό του συζύγου της το 1437, καθώς και κατά τη ενηλικιότητα τού γιου τους το 1468–69.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ρίμινι ως κόρη του Φραντσέσκο ντελι Άττι, πλούσιου εμπόρου μαλλιού και τραπεζίτη. Την παρατήρησε ο Σιγισμόνδος Μαλατέστα σε ηλικία 12 ή 13 ετών, κατά την περίοδο που η κατοικία του ανακαινιζόταν και ο κύριος του Ρίμινι ήταν φιλοξενούμενος στη γειτονική κατοικία του Φραντσέσκο. Ίσως ήδη από το 1447 ο Σιγισμόνδος και η Iζότα είχαν έναν γιο, τον Τζιοβάννι, ο οποίος απεβίωσε ως νεογέννητο· τάφηκε στο Τέμπιο Μαλατεστάνο του Αγ. Φραγκίσκου. Η σχέση τους έγινε δημόσια μόνο το 1449, μετά το τέλος της δεύτερης συζύγου τού Σιγισμόνδου, της Πολισένα/Πολυξένης. Οι δύο τους παντρεύτηκαν το 1456.
Οικογένεια
Ήταν ερωμένη του σιγισμόνου-Παντόλφο Μαλατέστα κοντοτιέρου και κυρίου του Ρίμινι και είχε τέκνα. Παντρεύτηκαν το 1456 και έτσι νομιμοποιήθηκαν τα τέκνα τους:
Γλώσσα Ιγκέντε
Η γλώσσα Ιγκέντε είναι μια γλώσσα που ομιλείται στην Πολιτεία Μπενουέ και στην Πολιτεία Κρος Ρίβερ της Νιγηρίας, από 250.000 ανθρώπους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Νιγηρίας
Ψευδεγγραφής γραφή
Στην αρχαία Αθήνα κατά το Αττικό Δίκαιο με την ονομασία ψευδεγγραφής γραφή χαρακτηριζόταν η αγωγή που μπορούσε να ασκήσει οποιοσδήποτε ελεύθερος πολίτης που θεωρούσε ότι κακώς είχε συμπεριληφθεί το όνομά του στον κατάλογο των οφειλετών του Δημοσίου, που τότε ήταν σε δημόσια θέα, στρεφόμενος εναντίον οποιουδήποτε είχε κάνει την εγγραφή, ή προκάλεσε την ψευδή εγγραφή.
Την αρμοδιότητα της εκδίκασης τέτοιων υποθέσεων είχαν οι θεσμοθέτες. Στη περίπτωση που κατά την εκδίκαση αποκαλυπτόταν τέλεση τέτοιου αδικήματος αμέσως σβηνόταν το όνομα του ενάγοντος και στη θέση του γραφόταν το όνομα του υπόλογου της πράξης και μάλιστα για το ίδιο ποσό που φερόταν σε βάρος του ενάγοντος, όπως τούτο αναφέρει και ο Αριστοτέλης στο έργο του "Αθην. Πολιτεία".
Πηγές
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Marvel Zombies (τηλεοπτική σειρά)
Το Marvel Zombies είναι επερχόμενη αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Ζεμπ Γουέλς για την συνδρομητική υπηρεσία Disney+ και βασίζεται στην ομώνυμη σειρά κόμικς που εκδόθηκε από την Marvel Comics. Ως μέρος του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU), η σειρά κινουμένων σχεδίων τοποθετείται σε ένα σύμπαν παράλληλο με τις ταινίες και τις σειρές του franchise, το οποίο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο τέταρτο επεισόδιο της σειράς κινουμένων σχεδίων What If...? με τίτλο "What If... Zombies?!", το οποίο κυκλοφόρησε το 2021. Το Marvel Zombies παράχθηκε από την Marvel Studios, ενώ ο Ζεμπ Γουέλς είναι ο επικεφαλής συγγραφέας και Μπράιαν Άντριους είναι ο σκηνοθέτης.
Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ
Ο Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ (1136 – Ρουέν 1164 ) από τον Οίκο του Ανζού ήταν τρίτος γιος του Γοδεφρείδου Ε΄ κόμητος του Ανζού και της αυτοκράτειρας Ματθίλδης, κόρης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α΄, μικρότερος αδελφός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Β' και του Γοδεφρείδου της Νάντης, ήταν γνωστός και σαν Γουλιέλμος ΦιτζΈμπρες ή Γουλιέλμος του Ανζού.
Marvel Zombies (τηλεοπτική σειρά)
Η σειρά και η συμμετοχή των Γουέλς και Άντριους ανακοινώθηκαν επίσημα τον Νοέμβριο του 2021. Το Marvel Zombies είναι προγραμματισμένο να κάνει πρεμιέρα στο Disney+ το 2024. Η σειρά θα αποτελείται από τέσσερα επεισόδια.
Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ
Στρατιωτικές υπηρεσίες στον αδελφό του Ερρίκο Β'
Το 1156 ο Γουλιέλμος συμμετείχε στην πολιορκία του Σινόν στο πλευρό του μεγάλου του αδελφού βασιλιά Ερρίκου Β' εναντίον του αδελφού τους Γοδεφρείδου που είχε εξεγερθεί. Στην διάρκεια της πολιορκίας διάβαζε τα βιβλία του διάσημου Ρωμαίου στρατηγού Βεγκέτιου για να πάρει συμβουλές, το βιβλίο αυτό τον βοήθησε να ολοκληρώσει την πολιορκία μέσα σε μια μέρα. Τον Σεπτέμβριο του 1155, ο Ερρίκος Β΄ συγκάλεσε συμβούλιο στο Ουίντσεστερ, που αποφάσισε να επιτεθεί, να καταλάβει την Ιρλανδία και να τοποθετήσει σε αυτήν βασιλιά τον μικρότερο αδελφό του, Γουλιέλμο. Στην απόφαση αυτή έφερε αντιρρήσεις η μητέρα τους που θεωρούσε την Ιρλανδία ως ακατάλληλο τόπο για κατάκτηση, ο Ερρίκος όμως που υπεραγαπούσε τον αδελφό του ήταν αποφασισμένος να τον κάνει τον πλουσιότερο άντρα στην Αγγλία.
Marvel Zombies (τηλεοπτική σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επερχόμενες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:What If...? (τηλεοπτική σειρά) Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ
Ακύρωση του γάμου του με την Ισαβέλλα του Βαρέν από τον αρχιεπίσκοπο Τόμας Μπέκετ
Το 1162 αποφάσισε να παντρευτεί την Ισαβέλλα του Βαρέν, 4η κόμισσα του Σάρεϊ μια από τις πλουσιότερες γυναίκες στην Αγγλία, χήρα του Γουλιέλμου του Μπλουά, κόμητος της Βουλώνης και υιού του βασιλιά της Αγγλίας Στέφανου. Ενώ ο γάμος είχε καθοριστεί ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι Τόμας Μπέκετ απαγόρευσε τον γάμο λόγω συγγένειας επειδή ήταν ο πρώην σύζυγος της ήταν ξάδελφος του.
Θάνατος του Γουλιέλμου
Ο Γουλιέλμος στενοχωρήθηκε τόσο πολύ με την ακύρωση του γάμου που αμέσως μετά πέθανε από καρδιακή προσβολή, τάφηκε στον καθεδρικό ναό της Ρουέν. . Ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ εξοργισμένος θεώρησε τον αρχιεπίσκοπο Μπέκετ υπεύθυνο για τον πρόωρο θάνατο του αγαπημένου του αδελφού, κάτι που τον έφερε σε σκληρή έχθρα από τότε εναντίον του. Η έχθρα κατέληξε σε δολοφονία του Τόμας Μπέκετ στις 29 Δεκεμβρίου 1170 από τέσσερις ιππότες του βασιλιά, ένας από τους οποίους ο ένας ήταν συνοδός του ίδιου του Γουλιέλμου και φώναζε ότι παίρνει εκδίκηση για τον θάνατο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Βόννη
Η Βόννη (γερμανικά: Bonn) είναι ομοσπονδιακή πόλη της Γερμανίας και βρίσκεται στον νότο του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, χτισμένη και στις δυο όχθες του Ρήνου. Η πόλη έχει μια ιστορία πάνω από 2.000 χρόνια και έτσι είναι από τις αρχαιότερες πόλεις της Γερμανίας.
Από το 1949 μέχρι το 1990 η Βόννη ήταν πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας και μέχρι το 1999 έδρα της κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Μετά τη μετακόμιση της κυβέρνησης στην καινούργια πρωτεύουσα Βερολίνο παρέμειναν έξι υπουργεία με κύρια έδρα τη Βόννη.
Το τετράγωνο με τα πρώην κυβερνητικά κτίσματα έχει αλλάξει ριζικά όψη. Έχουν δημιουργηθεί τα κεντρικά γραφεία από μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις, το «Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο Βόννης» και εδώ έχουν μεταφερθεί τα κεντρικά και το ραδιοφωνικό τμήμα της Ντόιτσε Bέλε (Deutsche Welle). Στη διάρκεια του 2006 άνοιξε τις πύλες του το «UN-Campus»: Δώδεκα οργανώσεις του ΟΗΕ που έχουν και σήμερα την έδρα τους στη Βόννη, θα εγκατασταθούν στο 29όροφο κτήριο όπου στεγάζονταν παλιά τα γραφεία των βουλευτών καθώς και στα γύρω οικοδομήματα.
Γεωγραφία
Η Βόννη είναι χτισμένη και στις δυο όχθες του Ρήνου, 30 χιλιόμετρα νότια της Κολωνίας και 60 χιλιόμετρα βόρεια του Κόμπλεντς (Koblenz).
Το πιο ψηλό σημείο είναι το Πάφφελσμπεργκ (Paffelsberg) με ύψος 194,8 μέτρα, ενώ το πιο χαμηλό σημείο έχει ύψος 45,6 μ. Το μέγιστο μήκος της πόλης είναι 15 χλμ. στον άξονα Βορρά-Νότου, ο άξονας Ανατολής-Δύσης έχει μήκος 12,5 χλμ. Τα σύνορα της πόλης έχουν μήκος 61 χλμ.
Η πόλη είναι χωρισμένη σε τέσσερις αστικές περιοχές:
Ιστορία
left|thumb|240px|Το πανεπιστήμιο, παλιά παλάτι των [[Πρίγκηπος Εκλέκτορας|Πριγκήπων Εκλεκτόρων της Κολωνίας]] Η Βόννη έχει μακρά ιστορία. Το 1989 γιόρτασε τα 2000 χρόνια της.
Στο διάστημα μεταξύ 16 π.Χ. και 12 π.Χ. Ρωμαίοι στρατιώτες ιδρύουν στον οικισμό των Ουβίων "Μπόνα" μια βάση για μονάδα αναγνώρισης στην αριστερή όχθη του Ρήνου. Η κίνηση αυτή των Ρωμαίων είχε σχέση με την εκστρατεία του Ρωμαίου στρατάρχη Ντρούζους (Drusus) κατά της Γερμανίας που ξεκίνησε το 12 π.Χ. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Φλόρους (Florus), το 11 π.Χ. εγείρεται γέφυρα πάνω από τον Ρήνο, γεγονός που η πόλη πήρε ως αφετηρία για τον εορτασμό των 2000 χρόνων (νεότερες μελέτες φτάνουν στο συμπέρασμα ότι αυτή η γέφυρα τελικά ίσως και να μη υπήρξε ποτέ). Ενώ εκείνο το διάστημα η βάση ήταν μικρή σε μέγεθος, μετά την ήττα των Ρωμαίων υπό την καθοδήγηση του Βάρους το 9 από τις γερμανικές φυλές η κατάσταση θα αλλάξει ριζικά. Τις επόμενες δεκαετίες είχε στρατοπεδεύσει στην περιοχή ολόκληρη λεγεώνα (4.000-6.000 στρατιώτες). Το στρατόπεδο ανεγέρθηκε στο βόρειο τμήμα της σημερινής Βόννης. Γύρω από το στρατόπεδο μαζεύτηκαν πολλοί έμποροι και τεχνίτες.
Με την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήρθε και ο μαρασμός για τη Βόννη από τον 3ο αιώνα μέχρι και τις αρχές του Μεσαίωνα. Την εποχή των Φράγκων και ιδίως τον 9ο και 10ο αιώνα δημιουργήθηκε γύρω από τη μητρόπολη της Βόννης ένα πνευματικό κέντρο και στην περιοχή της σημερινής αγοράς ένας εμπορικός οικισμός.
Μεγάλη σημασία για την παραπέρα εξέλιξη της πόλης είχε η έκβαση της σφαγής στο Βόρινγκεν (Worringen) το 1288. Μετά την ήττα τους, οι Πρίγκηπες Εκλέκτορες (Kurfürst) της Κολωνίας θα κάνουν τη Βόννη σταδιακά έδρα τους (παράλληλα με το Μπρυλ (Brühl) και το Πόπελσντορφ (Poppelsdorf)). Τα μεγαλόπρεπα κτίσματά τους θα προσδώσουν στην πόλη μια αίγλη του μπαρόκ. Η εποχή αυτή θα τελειώσει το 1794 με την κατάκτηση της πόλης από γαλλικά στρατεύματα. Από το 1798 ως το 1814 η Βόννη (αριστερή όχθη) θα αποτελέσει τμήμα της γαλλικής επικράτειας.
thumb|Το Δημαρχείο της παλιάς πόλης, μετά την ανακαίνιση του το 2010/11
Μετά την ήττα του Ναπολέοντα Α΄ η πόλη θα περιέλθει το 1815 στα χέρια των Πρώσων. Η πόλη θα επηρεαστεί τις επόμενες δεκαετίες από το Πανεπιστήμιο της Βόννης, που ιδρύθηκε το 1786, έκλεισε κατά την εποχή των Γάλλων και ξανάνοιξε το 1818.
Η πόλη συνεχίζει να αναπτύσσεται και να μεγαλώνει με ραγδαίους ρυθμούς. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη θα περιέλθει αρχικά στα χέρια των Άγγλων και αργότερα των Γάλλων μέχρι το 1926.
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος θα στοιχίσει τη ζωή σε περίπου 4.200 κατοίκους (2.700 από πολεμικές ενέργειες, 1.500 από βομβαρδισμούς), τα μέλη της Εβραϊκής κοινότητας αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη ή μεταφέρθηκαν στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου θανατώθηκαν. Από τους περίπου 1600 καταδιωκόμενους Εβραίους, οι 770 θα βρουν τον θάνατο κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά, ιδίως την τελευταία χρονιά του πολέμου και περίπου 30% της πόλης καταστράφηκε ολοσχερώς. Τη νύχτα της 7ης Μαρτίου 1945 οι Αμερικανοί θα καταλάβουν την πόλη και στις 28 Μαΐου της ίδιας χρονιάς ανέλαβαν οι Βρετανοί τη διοίκηση.
Μετά τον πόλεμο η πόλη αναπτύχθηκε ραγδαία, ιδίως μετά την απόφαση στις 3 Νοεμβρίου 1949 της νεοσυσταθείσας γερμανικής βουλής να γίνει η Βόννη η προσωρινή πρωτεύουσα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και όχι το φαβορί Φρανκφούρτη (Ψήφοι 33 προς 27).
Μετά τη μετακόμιση της κυβέρνησης στο Βερολίνο η πόλη αλλάζει και πάλι πρόσωπο. Δημόσιες υπηρεσίες, μεγάλες ιδιωτικοποιημένες πρώην δημόσιες επιχειρήσεις όπως η Ντόιτσε Τέλεκομ ουντ Ποστ, διεθνείς οργανισμοί και το πανεπιστήμιο θέτουν τις βάσεις της καινούργιας εποχής.
Έμβλημα
thumb|120px|right|Έμβλημα της Βόννης Το έμβλημα της Βόννης έχει στο πάνω μισό, ένα μαύρο σταυρό σε ασημί φόντο. Πρόκειται για τον σταυρό των Πριγκήπων Εκλεκτόρων (Kurfürst) της Κολωνίας, το οποίο συναντάται και σε εμβλήματα άλλων κοινοτήτων της μητροπολιτικής περιφέρειας Κολωνίας. Συμβολίζει τη στενή σχέση μεταξύ Βόννης και των Πριγκήπων Εκλεκτόρων της Κολωνίας. Το κάτω μισό δείχνει ένα χρυσό λιοντάρι σε κόκκινο φόντο. Το λιοντάρι ήταν παλιό σύμβολο του δικαστηρίου της Βόννης.
Θρησκείες
Ιστορικά η Βόννη ήταν πόλη με πλειοψηφία καθολικού δόγματος. Τα τελευταία 75 χρόνια ωστόσο οι αναλογίες έχουν αλλάξει. Έτσι ενώ το 1925 80% του πληθυσμού ήταν καθολικοί, στα τέλη του 20ου αιώνα το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 45%. Περίπου 25% είναι προτεστάντες, ενώ 1/3 σχεδόν των κατοίκων ανήκει σε άλλες ή σε καμία θρησκεία. Γύρω στο 6% είναι μουσουλμάνοι.
Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στη Βόννη
Στη Βόννη βρίσκεται το Μητροπολιτικό Γραφείο της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας και Εξαρχάτου Κεντρικής Ευρώπης. Στις αρχές του 1978 αποπερατώνεται το Μητροπολιτικό Κέντρο και ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος στην πόλη, ο αγιασμός θα γίνει την Πεντηκοστή της ίδιας χρονιάς. Αρχιτέκτονας ήταν ο Γερμανός Κλάους Χαίνιχ (Klaus Hönig) που έζησε πρωτύτερα για δυο χρόνια στην Κρήτη για να μάθει τις ιδιαιτερότητες για την κατασκευή μιας ελληνορθόδοξης εκκλησίας. Το εσωτερικό της εκκλησίας, που έχει χωρητικότητα 400 πιστών, διαμορφώθηκε από καλλιτέχνες και τεχνίτες από την Ελλάδα. Οι αγιογραφίες με παραστάσεις κυρίως από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη είναι έργο του ζωγράφου Χριστοφάνη Βουτσινά.
Συνενώσεις
Η Βόννη μεγάλωσε πολλές φορές μέσω συνενώσεων με τις γύρω κοινότητες. Γύρω στα 1900 η Βόννη είχε ήδη λάβει μεγάλες διαστάσεις, με αποτέλεσμα το 1904 να συνενωθεί με τις κοινότητες Πόππελσντορφ (Poppelsdorf), Έντενιχ (Endenich), Κέσενιχ (Κessenich) και Ντότενντορφ (Dottendorf). Με την αναδιοργάνωση των δήμων και κοινοτήτων στη Γερμανία την 1η Αυγούστου του 1969, ο αριθμός των κατοίκων σχεδόν διπλασιάζεται μόνο και μόνο με τη συνένωση των ανεξαρτήτων πόλεων Μπαντ Γκόντεσμπεργκ (Bad Godesberg) και Μπόιελ (Beuel). Την ίδια ημερομηνία θα συνενωθεί η πόλη και με άλλες γύρω κοινότητες για να πάρει τη μορφή που έχει και σήμερα.
Αδελφοποιημένες πόλεις
thumb|border|150px|Σημαία της Ομοσπονδιακής Πόλης της Βόννης
Η πόλη της Βόννης έχει αδελφοποιηθεί με:
Παραπέρα υπάρχουν και αδελφοποιήσεις των τεσσάρων αστικών περιοχών. Η αστική περιοχή της Βόννης (κέντρο πόλεως) έχει αδελφοποιηθεί με:
Μουσεία
thumb|220px|Ακαδημαϊκό Μουσείο Τέχνης
Η Βόννη διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών μουσείων. Η Ομοσπονδιακή Αίθουσα Τέχνης «Μπουντεσκουνστχάλε» (Bundeskunsthalle) και το Σπίτι της Ιστορίας «Χάους Ντερ Γκεσίχτε» (Haus der Geschichte) είναι από τη μέρα που άνοιξαν δυο από τα δέκα πρώτα μουσεία στη Γερμανία από άποψη επισκεπτών. Κάθε χρόνο τα επισκέπτονται πάνω από 500.000 επισκέπτες. Τα μουσεία αυτά, όπως και το Μουσείο Τέχνης «Κούνστμουζέουμ» (Kunstmuseum) κτίστηκαν στο τέλος της δεκαετίας του ’80 και αποτελούν λόγω της εγγύτητάς μεταξύ τους μαζί με το Γερμανικό Μουσείο Βόννης «Ντόιτσες Μουζέουμ Μπον» (Deutsches Museum Bonn), το Ινστιτούτο για Εξωτερικές Σχέσεις «ίφα» (ifa) και το Μουσείο Καίνιγκ (Museum Koenig) το λεγόμενο Μίλι των Μουσείων (Museumsmeile).
Τα σπίτια γέννησης, κατοικίας και απεβίωσης ξακουστών προσωπικοτήτων έχουν γίνει επίσης μουσεία:
Το Πανεπιστήμιο της Βόννης διαθέτει επίσης σωρεία μουσείων και συλλογών: εκτός από το Αιγυπτιακό Μουσείο (Ägyptisches Museum), το Ακαδημαϊκό Μουσείο Τέχνης (Akademisches Kunstmuseum) και το «Αριθμέουμ», υπάρχει και ο Βοτανικός Κήπος (Botanischer Garten), το Μουσείο Γκόλντφους (Goldfuß-Museum) και το Μουσείο Χόρστ Στέκελ (Horst-Stoeckel-Museum).
Στη Βόννη βρίσκεται και το παγκόσμια πρώτο Μουσείο Γυναικών «Φραουενμουζέουμ» (Frauenmuseum) που ιδρύθηκε το 1981. Τη λίστα των μουσείων συμπληρώνουν το Μουσείο Ρηνανίας (Rheinisches Landesmuseum) και το Αστεροσκοπείο Βόννης.
Αρχιτεκτονικά αξιοθέατα
thumb|left|Μητρόπολη της Βόννης, το Μύνστερ Άλλο σήμα κατατεθέν της Βόννης είναι και η μητρόπολη, το «Μύνστερ». Στην εκκλησία Ρεμίνγκιους (Remigiuskirche) στο κέντρο της πόλης βαπτίστηκε ο Μπετόβεν. Αξιοθέατο από πλευράς εκκλησιών οπωσδήποτε και ο ελληνορθόδοξος Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος στο προάστιο Μπόιελ.
Τα κεντρικά γραφεία των Γερμανικών Ταχυδρομείων «Ντόιτσε Ποστ» (Deutsche Post) βρίσκονται στον ονομαζόμενο Πύργο της Post ( Post Tower), με 41 ορόφους το πιο ψηλό κτίσμα γραφείων της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Γειτονεύει με το 29όροφο κτήριο όπου βρίσκονταν παλιά τα γραφεία των βουλευτών, το ονομαζόμενο «Λάνγκερ Όιγκεν» (Langer Eugen) που θα στεγάσει σύντομα τις οργανώσεις του ΟΗΕ με έδρα τη Βόννη. Μεταξύ των δύο κτισμάτων βρίσκεται το Κτίσμα Σύρμαν (Schürmann-Bau) που αποτελεί πλέον τα κεντρικά της Ντόιτσε Bέλε. Το κτίσμα προορίζονταν να γίνει το καινούργιο κτήριο των βουλευτών, αλλά πριν ακόμα τελειώσει υπέστη το 1993 μεγάλες ζημιές από πλημμύρα του Ρήνου. Το «Μπούντεσχάους» (Bundeshaus) ήταν αρχικά παιδαγωγική ακαδημία, για να γίνει από το 1948 η γερμανική βουλή. Μετά τη μεταφορά της κυβέρνησης στο Βερολίνο το κτίσμα χρησιμοποιείται ως Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο (Internationales Kongresszentrum Bundeshaus Bonn). Τμήμα του κτίσματος είναι και το «Βάσερβερκ» (Wasserwerk) που χρησιμοποιήθηκε ως αίθουσα συνεδριάσεως της βουλής από το 1986 ως το 1992.
Εκδηλώσεις
thumb|250px|Το Post Tower και το Langer Eugen Το φεστιβάλ Μπετόβεν «Μπέτοβενφεστ» (Beethovenfest) είναι ένα μουσικό φεστιβάλ σχεδόν τεσσάρων εβδομάδων με πάνω από 50 συναυλίες στη Βόννη και τα περίχωρα και γίνεται κάθε Φθινόπωρο. Το 2005 διοργανώθηκε για πρώτη φορά το «Beethoven Competition», διαγωνισμός από νεαρούς πιανίστες απ΄όλη τα μέρη του κόσμου. Κάθε δυο χρόνια διοργανώνεται για μια βδομάδα η Μπιενάλε Μπον (Biennale Bonn) με θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, αναγνώσεις και εκθέσεις. Κάθε καλοκαίρι προβάλλονται για δέκα μέρες στο προαύλιο του πανεπιστημίου ταινίες του βουβού κινηματογράφου. Στο χώρο μπροστά από το «Μπουντεσκουνστχάλε» (Bundeskunsthalle) εμφανίζονται κάθε καλοκαίρι για συναυλίες γνωστοί καλλιτέχνες της Γερμανίας και του εξωτερικού. Κάθε τρίτο Σάββατο ενός μήνα στο μεγάλο πάρκο Ράιναουε (Rheinaue) δίπλα από το Post Tower διοργανώνεται το μεγάλο παζάρι (αγγλ.: flee market, γερμ.: Flohmarkt). Κάθε πρώτο Σάββατο του Μάη διοργανώνεται το Ρήνος στις Φλόγες (Rhein in Flammen): Τεράστια πυροτεχνήματα κατά μήκος του Ρήνου σταδιακά από την πόλη Λιντς στον νότο μέχρι την ίδια τη Βόννη που μπορεί να τα απολαύσει κανείς καλύτερα από ένα από τα δεκάδες καραβάκια που κατακλύουν εκείνη τη μέρα τον Ρήνο. Επιπλέον διοργανώνονται και πολλά άλλα φεστιβάλ και εκδηλώσεις ιδίως το καλοκαίρι. Το μεγαλύτερο γεγονός όμως για τους κατοίκους είναι το καρναβάλι, που γιορτάζεται ξέφρενα. Εκδηλώσεις για το καρναβάλι ξεκινάν ήδη από τις 11 Νοεμβρίου κάθε χρονιάς και βρίσκουν το αποκορύφωμά τους την Καθαρή Δευτέρα.
Αθλητισμός
Η πιο γνωστή ομάδα της Βόννης είναι η ομάδα Α’ Εθνικής μπάσκετ Telekom Baskets Bonn. Το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σωματείο της πόλης Bonner SC έπαιζε στη Β’ Εθνική, αλλά της αφαιρέθηκε η άδεια το 1977 και έκτοτε παίζει στην Δ’ Εθνική.
Πανεπιστήμιο
Το πανεπιστήμιο της Βόννης από τα πιο παλιά και γνωστά πανεπιστήμια της Γερμανίας. Γνωστοί απόφοιτοι του είναι οι Φρίντριχ Νίτσε, Κόνραντ Αντενάουερ, Λουίτζι Πιραντελλο, Γιούργκεν Χάμπερμας. Επίσης σε αυτό σπούδασε για ένα έτος ο Καρλ Μαρξ. Σήμερα το πανεπιστήμιο είναι κυρίως γνωστό για τη νομική σχολή του, για τα μαθηματικά και τα οικονομικά.
Σιγισμόνδος Παντόλφο Μαλατέστα
Ο Σιγισμόνδος Παντόλφο, ιταλ.: Sigismondo Pandolfo Malatesta (19 Ιουνίου 1417 - 7 Οκτωβρίου 1468) ήταν ιταλός κοντοτιέρο και ευγενής, μέλος του Οίκου των Μαλατέστα και κύριος του Ρίμινι και του Φάνο από το 1432. Θεωρήθηκε ευρέως από τους συγχρόνους του ως ένας από τους πιο τολμηρούς στρατιωτικούς ηγέτες στην Ιταλία, και διοικούσε τις Βενετικές δυνάμεις στην εκστρατεία του 1465 κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν επίσης ποιητής και προστάτης των τεχνών.
Βιογραφία
Ο Σιγισμόνδος γεννήθηκε στη Μπρέσια της βόρειας Ιταλίας, ο πρεσβύτερος των δύο νόθων γιων του Παντόλφο Β΄, κοντοτιέρου, κυρίου του Φάνο και της Αντονίας ντα Μπαρινιάνι. Ο μικρότερος αδελφός του Ντομένικο, γνωστός ως Ντομένικο Νοβέλο, γεννήθηκε στη Μπρέσια στις 5 Αυγούστου 1418. Ένας μεγαλύτερος (και επίσης νόθος) αδελφός, ο Γκαλεότο-Ρομπέρτο, γεννημένος το 1411, ήταν το αποτέλεσμα της σχέσης τού πατέρα τους Παντόλφο Γ΄ με την Αλέγκρα ντε' Μόρι.
αριστερά|μικρογραφία|Νωπογραφία του Σιγισμόνδου (αριστερά) με τον [[Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα|Γκαλεάτσο-Μαρία Σφόρτσα (δεξιά). Έργο του Μπενότσο Γκοτσόλι.]]
Το 1432 ανέλαβε τη διοίκηση ενός παπικού σώματος· νίκησε τον ισπανό κοντοτιέρο Σάντε Τσιρίλο και απέτρεψε την προσπάθεια τού Αντόνιο Α΄ Ορντελάφι να καταλάβει το Φορλί (1435–36). Ωστόσο τον επόμενο χρόνο ο Σιγισμόνδος κατέλαβε την παπική πόλη της Τσέρβια και αφορίστηκε· σύντομα συγχωρήθηκε και έγινε διοικητής του παπικού στρατού. Αργότερα πολέμησε στη Ρομάνια και το Μάρτσε μαζί με τον Φραγκίσκο Α΄ Σφόρτσα. Εν τω μεταξύ πάντρεψε την Τζινέβρα των Έστε, τη νόμιμη κόρη του Νικολό Γ΄ από τη δεύτερη σύζυγό του Παριζίνα Μαλατέστα, πρώτη εξαδέλφη του Σιγισμόνδου. Στις 12 Οκτωβρίου 1440 η Τζινέβρα απεβίωσε και φήμες εξαπλώθηκαν ότι είχε δηλητηριαστεί από τον Σιγισμόνδο. Δύο χρόνια αργότερα νυμφρεύτηκε την Πολισένα Σφόρτσα, τη νόθη κόρη του Φραγκίσκου Α΄· είχαν δύο παιδιά: έναν γιο, τον Γκαλεότο, που γεννήθηκε το 1442 και έζησε μόνο λίγους μήνες, και μία κόρη, τη Τζιοβάννα, που γεννήθηκε το 1444 και αργότερα έγινε με τον γάμο της δούκισσα του Καμερίνο. Σε αυτή την περίοδο πολέμησε πολλές φορές εναντίον του άλλου κοντοτιέρo Νικολό Πιτσίνo: πρώτα το 1437, ως Βενετός διοικητής, ηττήθηκε στο Καλτσινάρα σουλ' Όλιο. Αργότερα, ενώ υπερασπίστηκε τα εδάφη του από τον παπικό στρατό εισβολής με επικεφαλής τους Πιστινίνο, Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο και Ντομένικο Νοβέλο, τους συνέτριψε στο Moντελούρο, καταφέρνοντας να αποκτήσει κάποια εδάφη του Πέζαρο, αν και το τελευταίο ηττήθηκε επιτυχώς από τις δυνάμεις του Φεντερίκο.
Μέσα στην ταραχή του πρόδωσε τον Σφόρτσα δύο φορές, αλλά πρόδωσε επίσης τον στιγμιαίο σύμμαχό του εναντίον εκείνου, τον Νικολό Πιτσίνο. Η εχθρότητα εναντίον του Σφορτσα μετατράπηκε σε αληθινό μίσος, όταν ο πεθερός του αγόρασε την κυριότητα του Πέζαρο από τον Κάρλο Β΄ Μαλατέστα. Έτσι ο Σιγισμόνδος συμμάχησε με τον πάπα Ευγένιο Δ΄ και τον Σφόρτσα δούκα του Μιλάνου. Αργότερα, προσλήφθηκε από τον Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας & της Νάπολης, αλλά λίγο αργότερα έλαβε χρήματα για μία κοντότα και τέθηκε στην υπηρεσία της Φλωρεντίας, εναντίον του Αλφόσου. Το 1445 ανάγκασε τους Ναπολιτάνους να ξεκινήσουν την πολιορκία του Πιομπίνο στην Τοσκάνη.
Το 1449 η δεύτερη σύζυγός του Πολισένα πέθανε υπό μυστηριώδεις συνθήκες. Ο Φραντσέσκο Σφόρτσα ισχυρίστηκε ότι ο Σιγισμόνδος την είχε πνίξει με έναν από τους υπηρέτες του, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί. Κατά τη διάρκεια των δύο γάμων του, είχε πολλές ερωμένες, αλλά μόνο δύο είναι γνωστές: η Βανέτα ντεϊ Τόσκι, που του γέννησε τον Ρομπέρτο το 1441 και η Ιζότα ντέλι Άττι, που του γέννησε τον Τζιοβάννι (απεβ. νήπιο), τη Μαργαρίτα (έπειτα σύζυγο του Κάρλο ντε Φοντεμπράτσιο), τον Σαλούστιο και την Αντωνία/Άννα, (αργότερα πρώτη σύζυγο του Ροντόλφο Γκοντζάγκα κυρίου του Καστιλιόνε ντελε Στιβιέρε, ο οποίος την αποκεφάλισε το 1483, όταν την ανακάλυψε σε μοιχεία).
Σε μία προσπάθεια να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση, ο Σιγισμόνδος φαίνεται ότι σκόπευε να δολοφονήσει τον διάδοχο του Πίου, τον πάπα Παύλο Β΄ (ο οποίος του είχε ζητήσει να ανταλλάξει το Ρίμινι με το Σπολέτο και το Καμερίνο) το 1468, αλλά έχασε το θάρρος του και επέστρεψε στο Ρίμινι. Απεβίωσε στην κατοικία του, το Καστέλ Σιγισμόνδο, λίγους μήνες αργότερα.
Τον διαδέχθηκε ο νόμιμος γιος και κληρονόμος του Σαλούστιο, υπό την επιτροπεία της μητέρας του Ιζότας· αλλά ένα χρόνο αργότερα (1469) ο νόθος γιος του Ρομπέρτο, επίσης επιδέξιος κοντοτιέρο, κατάφερε να διατηρήσει τον έλεγχο του Ρίμινι.
Η φήμη του. Προστάτης της τέχνης
μικρογραφία|Ο Σιγισμόνδος Μαλατέστα, νωπογραφία του [[Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα|Πιέρο ντελα Φραντσέσκα.]]
Η γενναιότητα και η ικανότητα του Σιγισμόνδου αναγνωρίστηκαν ευρέως από τους συγχρόνους του. Σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: "Από την παιδική του ηλικία ήταν επιδέξιος και τολμηρός στρατιώτης και σε όλη του τη ζωή θεωρήθηκε σχεδόν ο πρώτος καπιτάνο (διοικητής) στην Ιταλία". Δεν ήταν θρησκευόμενος και το Τέμπιο Μαλατεστιάνο, γνωστό και ως Σαν Φραντσέσκο -που κτίστηκε στο Ρίμινι από τον Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι και διακοσμήθηκε από καλλιτέχνες όπως ο Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα και ο Αγκοστίνο ντι Ντούτσο- ήταν ουσιαστικά ένα κοσμικό μνημείο για την Iζόλτα ντελι Άττι, ερωμένη του και τρίτη σύζυγός του. Ήταν ένα σημαντικό για την Αναγέννηση κτήριο, καθώς ήταν η πρώτη εκκλησία, που χρησιμοποίησε τη ρωμαϊκή θριαμβική αψίδα ως μέρος της δομής της. Ο Σιγισμούνδος δημιούργησε επίσης μία αξιοσημείωτη σειρά οχυρώσεων στις ιδιοκτησίες του στη Ρομάνια, συμπεριλαμβανομένου των Ρόκκε ("Κάστρων") του Ρίμινι και του Φάνο.
Η κακή φήμη του Σιγισμόνδου δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την αντίληψη του Πίου Β΄ γι' αυτόν, αν και πολλά χρονικά της εποχής του τον περιέγραψαν ως τύραννο και γυναικά: έπεσε σε «βιασμό, μοιχεία και αιμομιξία». Ο Ιταλός Αναγεννησιακός ιστορικός Φραντσέσκο Γκουιτσαρντίνι τον ονόμασε «εχθρό κάθε ειρήνης και ευημερίας». Τα έργα του και οι πολιτικοί ελιγμοί του χαρακτηρίζονται από όλο το σύνηθες θέατρο "βίας, δολοπλοκίας και ευγένειας", τυπικό της Αναγεννησιακής Ιταλίας. Ωστόσο ο Σιγισμόνδος γνώριζε πολύ καλά τις αμαρτίες του και προσπάθησε να τις δικαιολογήσει με μία σειρά από σονέτα αγάπης, αφιερωμένα στην Iζότα.
Υστεροφημία
Το 1906 ο Έντουαρντ Χάτον δημοσίευσε το ιστορικό μυθιστόρημα Σιγισμόνδος Μαλατέστα, όπου αποδίδει με συμπάθεια τον ήρωά του. Αναθεωρήθηκε ελαφρώς και επανεκτυπώθηκε με τον τίτλο Το μαντρόσκυλο του Ρίμινι το 1926. Ο τίτλος αυτού του βιβλίου μπορεί να είναι εν μέρει υπεύθυνος για την αντίληψη, ότι ο Σιγισμόνδος ήταν γνωστός ως «ο λύκος του Ρίμινι» από τους συγχρόνους του ή από τους μεταγενέστερους, καθώς ως τον 21ο αι. το παρωνύμιο αυτό είχε επικρατήσει. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν αποδείξεις για τη χρήση του στη διάρκεια της ζωής του και δεν μπορεί να βρεθεί σε κανένα γενικό ιστορικό ή βιογραφικό κείμενο για τον Σιγισμόνδο, που προηγείται του Διαδικτύου. Το παρωνύμιο εμφανίζεται στο 4ο κεφάλαιο τού βιβλίου τού ιστορικού τέχνης Κένεθ Κλαρκ "Πολιτισμός" ("στη γειτονική πολιτεία ήταν ο Σιγισμόνδος Μαλατέστα, ο λύκος του Ρίμινι, ο οποίος έκανε πράγματα που ακόμη και ο πιο αντισυμβατικός θεατρικός παραγωγός, θα δίσταζε να βάλει στη σκηνή", Κλαρκ, 1969, σελ. 112). Το βιβλίο κυκλοφόρησε για να συνοδεύσει την 13η σειρά BBC με το ίδιο όνομα.
Το παραπάνω μυθιστόρημα του Χάτον και το Ένας κοντοτιέρος του 15ου αι. του Σαρλ-Εμίλ Yριάρτ (1882) ήταν από τις κύριες πηγές του Αμερικανού ποιητή Έζρα Πάουντ στα Malatesta Cantos (τραγούδια 8-11), που δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά το 1923. Πρόκειται για έναν θαυμαστό, αν και αποσπασματικό απολογισμό, της σταδιοδρομίας του Μαλατέστα ως πολεμιστή, εραστή και προστάτη.
Νωρίς στη σταδιοδρομία του, ο Ε. Μ. Φώστερ επιχείρησε ένα ιστορικό μυθιστόρημα για τον Σιγισμόνδο Μαλατέστα και τον Γεώργιο Γεμιστό, αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα και δεν το δημοσίευσε ποτέ, ωστόσο κράτησε το χειρόγραφο και αργότερα το έδειξε στη Ναόμι Μίτσινσον.
Το θεατρικό έργο Malatesta του Ανρί ντε Μοντερλάν (1946) αφορά το τέλος της ζωής τού Σιγισμόνδου και τις δολοπλοκίες του με τον Παύλο Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1434 την εξαδέλφη του Τζινέβρα των Έστε, κόρη του Νικολό Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα. Όταν απεβίωσε το 1440, φήμες έλεγαν ότι τη δηλητηρίασε.
Το 1442 ο Σιγισμόνδος έκανε 2ο γάμο, με την Πολισένα/Πολυξένη Σφόρτσα (απεβ. 1449), νόθη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Μιλάνου και είχε τέκνα:
Ο Σιγισμόνδος το 1456 νυμφεύτηκε για 3η φορά με την ως τότε ερωμένη του Ιζότα ντελι Άττι. Έτσι νομιμοποίησε τα τέκνα του από αυτήν:
Από την ερωμένη του Βανέτα ντεϊ Τόσκι είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Φριντέρικ Σκάρμπεκ
μικρογραφία| Η [[γενέτειρα του Φρεντερίκ Σοπέν: κτίριο του ανύπαρκτου Παλατιού Σκάρμπεκ στη Ζελαζόβα Βόλα]] Ο Φριντέρικ Φλόριαν Σκάρμπεκ (πολωνικά: Fryderyk Florian Skarbek) (15 Φεβρουαρίου 1792 – 25 Σεπτεμβρίου 1866), μέλος της πολωνικής αριστοκρατίας, ήταν οικονομολόγος, μυθιστοριογράφος, ιστορικός, κοινωνικός ακτιβιστής, διαχειριστής, πολιτικός και ποινικολόγος που σχεδίασε την κακόφημη Φυλακή Πάβιακ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Είναι επίσης γνωστός για τη φιλία του με τον βαφτισιμιό του, Φρεντερίκ Σοπέν και την οικογένεια του Σοπέν. Ο γιος του, Γιούζεφ, θα παντρευόταν την πρώην αρραβωνιαστικιά του Σοπέν, Μάρια Βοντζίνσκα.
Βιογραφία
Ο Φριντέρικ Σκάρμπεκ έζησε κατά τη διάρκεια μιας περίπλοκης ιστορικής περιόδου: ξεκινώντας από την ανεξάρτητη Πολωνία, συνεχίζοντας από το 1793 στην Πρωσική Πολωνία, αργότερα στο Δουκάτο της Βαρσοβίας (1807–13) που δημιουργήθηκε από τον Ναπολέοντα και στη συνέχεια από το 1815 στο Βασίλειο της Πολωνίας, βασιλιάς του οποίου ήταν ο Τσάρος της Ρωσίας.
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση (1792-1818)
μικρογραφία|173x173εσ| Άννα Εμίλια Βιεσιοουόφκα, γεν. Σκάρμπεκ (1793-1873), αδερφή του Φριντέρικ Σκάρμπεκ και νονά του [[Φρεντερίκ Σοπέν, της Μάρια Βοντζίνσκα]] Ο Φριντέρικ Σκάρμπεκ γεννήθηκε στο Τόρουν. Ήταν γιος του Κάτσπερ Σκάρμπεκ, του οποίου η αριστοκρατική οικογένεια είχε ρίζες που χρονολογούνται από τους μεσαιωνικούς χρόνους, και της Λουντβίκα Φένγκερ, κόρης ενός πλούσιου εμπόρου του Τόρουν, γερμανικής καταγωγής. Ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά. Γύρω στο 1800 η οικογένεια, που είχε ζήσει στην Ιζμπίτσα Κουγιάφσκα, μετακόμισε στη Ζελαζόβα Βόλα. Το 1802, ο Νικολά Σοπέν (ο πατέρας του συνθέτη) προσλήφθηκε ως δάσκαλος των παιδιών.
Το 1808, ο Φριντέρικ αποφοίτησε από το Λύκειο της Βαρσοβίας. Το 1809 έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε οικονομικά. Έγινε, ενώ απουσίαζε στο Παρίσι, εμμέσως νονός του συνθέτη Φρεντερίκ Σοπέν (1810–49), ο οποίος είχε γεννηθεί στο Κτήμα Σκάρμπεκ στη Ζελαζόβα Βόλα. Το 1812 επέστρεψε στην Πολωνία και εργάστηκε ως μεταφραστής στη διοίκηση του Δουκάτου. Στη συνέχεια αφιέρωσε μερικά χρόνια στην τοπική διοίκηση της περιοχής Σοχάτσεφ.
Ο Σκάρμπεκ παντρεύτηκε δύο φορές:
Καθηγητής και κοινωνιολόγος
Το 1818 έγινε καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Έλαβε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας το 1819.
Το 1820-30 δημοσίευσε πολλά βιβλία για την οικονομία, στα πολωνικά (1821, 1824) και στα γαλλικά (1829).
Κρίση 1830-31
μικρογραφία|150x150εσ| Άποψη της [[Βαρσοβία|Βαρσοβίας από το κτίριο της Εταιρείας Φίλων Μάθησης της Βαρσοβίας, περ. 1825, του Φριντέρικ Σκάρμπεκ]] Πολιτικά, ο Σκάρμπεκ ευνοούσε τη συνεννόηση με τις ρωσικές αρχές. Τον Νοέμβριο του 1830, στο ξέσπασμα της πολωνικής Νοεμβριανής Εξέγερσης του 1830 κατά της Ρωσίας, βρισκόταν στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, αφού είχε κληθεί από τον Τσάρο Νικόλαο Α΄ για να επιθεωρήσει τις ρωσικές φυλακές.
Παρέμεινε στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης. Τον Μάρτιο του 1831 έγινε μέλος του Προσωρινού Συμβουλίου του Βασιλείου και επέστρεψε στην Πολωνία μόνο αφού η Βαρσοβία είχε καταληφθεί τον Σεπτέμβριο του 1831 από τον Ρώσο στρατηγό Ιβάν Πασκέβιτς.
Μετέπειτα καριέρα (1832-58)
Παρά την επιδείνωση της κατάστασης της Ρωσικής Πολωνίας υπό τον Πασκέβιτς ως Αντιβασιλέα του Βασιλείου της Πολωνίας (1831–55) - με την αλλαγή του Συντάγματος το 1832, το κλείσιμο του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας το 1833, την προώθηση της εκρωσισμού - ο Σκάρμπεκ συνέχισε να υπηρετεί στη διοίκηση, ως πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου Φιλανθρωπικών Έργων Πρόνοιας, και αργότερα ως πρόεδρος της Διεύθυνσης Ασφαλίσεων.
Ο Τσάρος Νικόλαος Α΄ του απένειμε το Τάγμα του Αγίου Στανίσλαου Β΄ Τάξεως και το 1846 του έδωσε τον ρωσικό κληρονομικό τίτλο του Κόμη, αφού ο Σκάρμπεκ δεν είχε επιβεβαιώσει έναν προηγούμενο κληρονομικό τίτλο του κόμη.