cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπύρος Ιακωβίδης
Βιογραφία
Ο Σπύρος Ιακωβίδης φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (πτυχίο 1946, διδακτορικό 1962) και εργάστηκε ως επιμελητής αρχαιοτήτων (1952-1954) και ως καθηγητής αρχαιολογίας στα πανεπιστήμια Αθηνών (1970-1974), Marburg (1976-1977), Χαϊδελβέργης (1977) και Πενσυλβάνια (1979-1991). Υπήρξε μέλος του Ινστιτούτου Προχωρημένων Σπουδών στο Princeton, ΗΠΑ (1977-1978), της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε και Πρόεδρος, και πλήθους άλλων κορυφαίων επιστημονικών ιδρυμάτων της Ελλάδας και του εξωτερικού. Πραγματοποίησε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αθήνα, την Ελευσίνα, την Πύλο, τη Θήρα, την Περατή, τον Γλα και, για περισσότερα από 50 χρόνια, στις Μυκήνες.
Στο επιστημονικό συγγραφικό έργο του συγκαταλέγονται 12 αυτοτελείς μονογραφίες (Η Μυκηναϊκή Ακρόπολις των Αθηνών, 1962, Περατή, 1969-1970, Αι Μυκηναϊκαί Ακροπόλεις, 1973, Vormykenische und Mykenische Wehrbauten, 1977, Late Helladic Citadels on Mainland Greece, 1988, Γλας Ι, 1989, Γλας ΙΙ, 1998, Gla and the Kopais, 2001, Ανασκαφές Μυκηνών ΙΙΙ. Η νοτιοδυτική συνοικία, 2013 κ.ά.), επιμέλειες συλλογικών τόμων και πλήθος επιστημονικά άρθρα, εκθέσεις ανασκαφών, ανακοινώσεις συνεδρίων, βιβλιοκρισίες κ.λπ. για θέματα μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής, τέχνης, ταφικών εθίμων και εξωτερικών σχέσεων. Ως πρωτοετής φοιτητής αρχαιολογίας, ο Ιακωβίδης συμμετείχε εθελοντικά στο τιτάνιο έργο της προστασίας και απόκρυψης των αρχαιολογικών θησαυρών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου μετά την ιταλική επίθεση του Οκτωβρίου του 1940 και πριν την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα. Κατά τη Γερμανική Κατοχή ανέπτυξε και αντιστασιακή δράση ενταγμένος στις Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ), το ένοπλο σώμα του ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης και τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικος.
Παραπομπές
Ιακωβίδης Ιακωβίδης Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Μέλη των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ
Χαουαΐτζ
μικρογραφία|Χαουαγίτζ για πώληση στο [[Τελ Αβίβ του Ισραήλ]] Το Χαουαΐτζ (حوايج, חוויג'/חוואיג'), επίσης γράφεται ως Χαουαγιέτζ ή Χαουαγίτζ, είναι το όνομα που δίνεται σε μια ποικιλία Υεμενικών μειγμάτων μπαχαρικών που χρησιμοποιούνται κυρίως για σούπες και καφέ. Το Χαουαΐτζ χρησιμοποιείται εκτενώς από τους Υεμενίτες Εβραίους στο Ισραήλ και η χρήση του έχει εξαπλωθεί ευρύτερα στην Ισραηλινή κουζίνα, ως αποτέλεσμα.
Το βασικό μείγμα για τη σούπα επίσης, χρησιμοποιείται σε μαγειρευτά, πιάτα με, ρύζι και λαχανικά, και ακόμη και για. Αποτελείται από κύμινο, μαύρο πιπέρι, κουρκουμά και κάρδαμο. Οι πιο περίτεχνες εκδόσεις μπορεί να περιλαμβάνουν γαρύφαλλο, κύμινο, μοσχοκάρυδο, σαφράν, κόλιανδρο, τριγωνέλλα η ελληνική και το ξερά κρεμμύδια. Η έκδοση του Άντεν αποτελείται από κύμινο, μαύρο πιπέρι, κάρδαμο και κόλιανδρο.
Το μείγμα για καφέ παρασκευάζεται από γλυκάνισο, σπόρους μάραθου, πιπερόριζα και κάρδαμο. Αν και χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή καφέ, επίσης χρησιμοποιείται σε γλυκά, κέικ και αργομαγειρεμένα πιάτα με βάση το κρέας. Στο Άντεν, το μείγμα γίνεται με πιπερόριζα, κάρδαμο, γαρίφαλο και κανέλα για το μαύρο καφέ, και όταν χρησιμοποιείται για τα τσάι αποκλείει τη πιπερόριζα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Μείγματα βοτάνων και μπαχαρικών Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Υεμενική κουζίνα
Μεσχέτιοι
Οι Μεσχέτιοι (მესხები, Meskhebi) είναι εθνογραφική υποομάδα Γεωργιανών που μιλούν τη μεσχετική διάλεκτο της γεωργιανής γλώσσας, η οποία μεταξύ των περιφερειακών διαλέκτων της Γεωργίας είναι σχετικά κοντά στην επίσημη γεωργιανή. Οι Μεσχέτιοι είναι αυτόχθονες πληθυσμοί της Μεσχετίας, μίας ιστορικής περιοχής στη νότια Γεωργία. Σήμερα είναι κυρίως ακόλουθοι της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ενώ μέρος αυτών είναι Καθολικοί.
Ιστορία
Αρκετοί συγγραφείς έχουν συνδεθεί τους Μεσχέτιους ή Μέσχιους με τη φυλή Μάσκι ή Μόσχους στις ελληνικές πηγές, που ήταν πρόσωπα της Ανατολίας την Εποχή του Σιδήρου. Οι μεσχετικές φυλές ήρθαν στο προσκήνιο, κινήθηκαν σταδιακά στα βορειοανατολικά και σχημάτισαν τους οικισμούς τους στην καρδιά του Κάρτλι. Η Μτσχέτα, η αρχαία πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιβηρίας (κυριολεκτικά σημαίνει «πόλη των Μέσχιων») ήταν ένας από αυτούς τους οικισμούς, που προήλθε από το εθνονύμιο «Μέσχιοι». Σύμφωνα με τον Κιρίλ Τουμάνοφ, οι Μόσχοι ήταν οι πρώιμες πρωτογεωργιανές φυλές που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ενοποίηση των Ιβηρικών φυλών που κατοικούσαν σε μεγάλο βαθμό στην ανατολική και νότια Γεωργία.
Μεταξύ του 9ου και του 11ου αιώνα, η Μεσχετία, γνωστή και ως Τάο-Κλαρτζέτι, κυβερνήθηκε από τη δυναστεία των Βαγρατιδών και η περιοχή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ενοποίηση των γεωργιανών πριγκηπάτων σε ένα ενιαίο γεωργιανό κράτος το 1008. Η Μεσχετία έδωσε πολλούς εξέχοντες ανθρώπους στη Γεωργία: όπως ο Σότα Ρουσταβελί, ο οποίος θεωρείται ο κορυφαίος ποιητής της Γεωργιανής Χρυσής Εποχής και ένας από τους μεγαλύτερους συντελεστές της γεωργιανής λογοτεχνίας. Ο Ρουσταβελί είναι ο συγγραφέας του Ο Ιππότης με το Δέρμα του Πάνθηρα (ვეფხისტყაოსანი), το οποίο θεωρείται ότι είναι ένα γεωργιανό εθνικό επικό ποίημα.
Στη συνέχεια, το βασίλειο της Γεωργίας υποχώρησε και τελικά διαλύθηκε υπό την ηγεμονία διαφόρων περιφερειακών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων των Μογγόλων, των Τιμουριδών, των Μαύρων και Λευκών Πρόβατων. Μετά την εισβολή των Μογγόλων στη Γεωργία, οι πρίγκιπες της Μεσκετίας απέκτησαν εικονική ανεξαρτησία από το γεωργιανό στέμμα και καθιέρωσαν το Πριγκιπάτο του Σάμτσχε υπό την προστασία των Μογγόλων.
Με την Ειρήνη της Αμάσειας (1555), το Πριγκιπάτο του Σάμτσχε χωρίστηκε στα δύο, με τους Σαφαβίδες να διατηρούν το ανατολικό τμήμα και τους Οθωμανούς να κερδίζουν το δυτικό τμήμα. Το 1578, οι Οθωμανοί πραγματοποίησαν μια επιτυχή εισβολή στα εδάφη των Σαφαβιδών στη Γεωργία, ξεκινώντας τον Πόλεμο Οθωμανών-Σαφαβιδών του 1578-1590, και το 1582 είχαν επίσης την κατοχή του ανατολικού τμήματος της Μεσχετίας.
Ο γεωργιανός πληθυσμός της Μεσχετίας εκτοπίστηκε σε εσωτερικές περιοχές της Γεωργίας, όπως το Ιμερέτι και το Καρτλί. Εκείνοι που παρέμειναν σταδιακά έγιναν Μουσουλμάνοι, με τη διαδικασία να είναι επίσης γνωστή ως τουρκοποίηση των Μεσχετιών (τότε Μεσχέτιοι Τούρκοι).
Φλάβιο Μπριατόρε
Ο Φλάβιο Μπριατόρε (Flavio Briatore), (ιταλικά: [ˈflaːvjo bri.aˈtoːre], είναι Ιταλός επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1950. Ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής εστιατορίου και πωλητής ασφαλίσεων στην Ιταλία. Ο Μπριατόρε καταδικάστηκε στην Ιταλία για πολλές κατηγορίες απάτης τη δεκαετία του 1980, με απόφαση δύο ποινών φυλάκισης. Αργότερα οι καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του καταργήθηκαν με αμνηστία. Ο Μπριατόρε επέκτεινε την επιχειρηματική του δράση, ενόσω βρισκόταν ως φυγάς στις Παρθένες Νήσους και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανοίγοντας σειρά καταστημάτων, franchise της εταιρίας Benneton. Το 1990, δέχθηκε την πρόταση του Λουτσιάνο να διευθύνει την ομάδα αγώνων Benetton Formula 1, η οποία το 2002 μετονομάστηκε σε ING Renault F1. Από το 2007 έως το 2011, ήταν μερικός ιδιοκτήτης και πρόεδρος των Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Τον Σεπτέμβριο του 2009, ο Μπριατόρε αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την ομάδα της ING Renault F1 λόγω της συμμετοχής του στον καθορισμό αγώνων του Γκραν Πρι της Σιγκαπούρης το 2008. Αφού η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτων (FIA) διεξήγαγε τη δική της έρευνα, ο Μπριατόρε αποκλείστηκε επ' αόριστον από οποιεσδήποτε εκδηλώσεις που διοργανώνονται από τη FIA, αν και αυτή η απαγόρευση αργότερα ακυρώθηκε.
Βιογραφία και πρώτα επαγγελματικά βήματα
Ο Μπριατόρε γεννήθηκε στο Βερζούλο, κοντά στο Κουνέο σε μια οικογένεια δασκάλων. Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες φοίτησης σε δημόσιο σχολείο, μεταφέρθηκε σε ιδιωτικό τεχνικό λύκειο, και έλαβε πτυχίο στην τοπογραφία με τους χαμηλότερους δυνατούς βαθμούς.
Ο Μπριατόρε βρήκε από νωρίς δουλειά ως εκπαιδευτής σκι και διευθυντής εστιατορίου. Άνοιξε ένα εστιατόριο με το όνομα Τριμπούλα, το οποίο ήταν το παρατσούκλι του ίδιου. Το εστιατόριο δεν ευδοκίμησε και σύντομα, έπρεπε να κλείσει λόγω υπερβολικών χρεών.
Στη δεκαετία του 1970, μετακόμισε στο Κουνέο και έγινε βοηθός του επιχειρηματία Ατίλιο Ντούτο, ιδιοκτήτη της εταιρείας χρωμάτων Παραμάτι Βερνίτσι. Ο Ντούτο σκοτώθηκε στις 21 Μαρτίου του 1979 σε βομβιστική επίθεση μέσα στο αυτοκίνητο του, από άγνωστο δράστη. Έπειτα, ο Μπριατόρε μετακόμισε στο Μιλάνο και εργάστηκε για εταιρία που δραστηριοποιούταν στο ιταλικό χρηματιστήριο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γνώρισε τον Λουτσιάνο Μπένετον, ιδρυτή της εταιρείας ρούχων Μπένετον.
Καταδίκες και Καθεστώς φυγής
Ο Μπριατόρε καταδικάστηκε για πολλαπλές κατηγορίες απάτης κατά την διάρκεια της δεκαετία του 1980, λαμβάνοντας τελικά δύο ποινές φυλάκισης. Το 1984, ένα δικαστήριο στο Μπέργκαμο τον έκρινε ένοχο για διάφορες κατηγορίες απάτης και του επιβλήθηκε πρόστιμο, ενώ καταδικάστηκε και σε φυλάκιση ενός έτους και έξι μηνών. Στη συνέχεια, το 1988 η ποινή του μειώθηκε σε ένα έτος από εφετείο. Το 1986, στο Μιλάνο, ο Μπριατόρε καταδικάστηκε ξανά σε τρία χρόνια φυλάκιση για απάτη και συνωμοσία για το ρόλο του σε μια συμμορία επί σειρά ετών, έστηναν παιχνίδια τζόγου χρησιμοποιώντας πλαστά τραπουλόχαρτα. Οι δικαστές περιέγραψαν την απάτη ως περίτεχνη, αφού τα θύματα προσκαλούνταν σε δείπνο και στη συνέχεια «παγιδεύονταν» σε στημένα παιχνίδια που περιλάμβαναν μια σειρά από λοιπούς καλεσμένους με πλαστά ονόματα, από την οποία η συμμορία αποκόμισε τεράστια κέρδη. Μετά από έφεση το 1987, η ποινή μειώθηκε σε ένα έτος και δύο μήνες. Για να αποφύγει τη φυλάκιση, ο Μπριατόρε έζησε ως φυγάς στο Σέντ Τόμας, στις Παρθένες Νήσους. Δεν μπήκε ποτέ στη φυλακή και επέστρεψε στην ΕΕ αφού και οι δύο καταδικαστικές αποφάσεις καταργήθηκαν με αμνηστία. Το 2010, ένα δικαστήριο του Τορίνο διέταξε την αποκατάσταση του, η οποία σύμφωνα με τον ιταλικό Ποινικό Κώδικα έχει ως αποτέλεσμα την εξάλειψη «οποιουδήποτε εγκληματικού αποτελέσματος της καταδίκης».
Κατά τη διάρκεια της φυγής του, διατήρησε στενές σχέσεις με την Μπένετον και άνοιξε μερικά καταστήματα της εταιρίας, στις Παρθένες Νήσους. Όταν η Μπένετον άνοιξε τα πρώτα πέντε καταστήματά της στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1979, διόρισε τον Μπριατόρε διευθυντή των αμερικανικών επιχειρήσεων του ομίλου. Χάρη στις μεθόδους franchising της, η Μπένετον, γνώρισε σύντομα έκρηξη της δημοτικότητας της στις ΗΠΑ, όπου μέχρι το 1989 υπήρχαν 800 καταστήματα. Ο Μπριατόρε, έχοντας πάρει και ο ίδιος ένα μερίδιο από κάθε συμφωνία franchise που κλεινόταν, έγινε πολύ πλούσιος. Όμως, οι ιδιοκτήτες καταστημάτων άρχισαν να παραπονιούνται για τον εσωτερικό ανταγωνισμό μεταξύ καταστημάτων Benetton,μη αφήνοντας άλλη επιλογή από το να μειωθεί ο αριθμός των καταστημάτων 200. Αυτό οδήγησε τον Μπριατόρε στο να αναζητήσει το επόμενο επιχειρηματικό του βήμα. Το 1999, η ιταλική εφημερίδα, Corriere della Sera, ανέφερε πως ο Μπριατόρε, είχε συλληφθεί στο Ναϊρόμπι ως ύποπτος απάτης με αυτοκίνητα στην στην Κένυα, αλλά μετά από μήνυση συκοφαντικής δυσφήμισης που άσκησε ο Μπριατόρε κατά της εφημερίδας, ο ισχυρισμός αυτός αποδείχθηκε τελικά αναληθής και ο Μπριατόρε έλαβε αποζημίωση.
Μπένετον Φόρμουλα
Ο Briatore παρακολούθησε τον πρώτο του αγώνα Φόρμουλα 1, το Γκράν Πρι της Αυστραλίας, το 1988, έχοντας στο παρελθόν αναφέρει δημόσια, την έλλειψη ενδιαφέροντος για το άθλημα. Ο Λουτσιάνο Μπένετον, τον διόρισε εμπορικό διευθυντή της ομάδας του στη Φόρμουλα 1, Μπένετον Φόρμουλα (πρώην Toleman), και λίγο αργότερα όταν απέλυσε τη διοίκηση όλης της ομάδας, ο Μπριατόρε προήχθη σε διευθύνοντα σύμβουλο και ξεκίνησε την προσπάθεια να μετατρέψει τη Μπένετον σε πιο ανταγωνιστική ομάδα.
Προσέλαβε και απέλυσε σχεδόν αμέσως τον μηχανικό Τζόν Μπαρνάρντ και πέτυχε την μεταγραφή του νεαρού οδηγού Μίχαελ Σουμάχερ από την ομάδα της Τζόρνταν, μετά τον πρώτο του αγώνα στην Φόρμουλα 1 το 1991.
Ο Σουμάχερ κέρδισε το γκράν πρι στο Σπα το 1992 και ξανά στο Εστορίλ το 1993 διεκδικώντας τελικα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών το 1994 και το 1995.
Η ομάδα της Benetton κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών το 1995.
Το 1994 ο Briatore απέρριψε την πρόταση του Ουμπέρτο Αγκνέλι να μετακομίσει στη Φερράρι.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1994, η ομάδα της Μπένετον κατηγορήθηκε για εξαπάτηση, με αποτέλεσμα να επιβληθούν πρόστιμα και αποκλεισμός σε δύο αγώνες για τον Σουμάχερ.
Στα τέλη του 1994, ο Μπριατόρε αγόρασε την μάδα της Λίγκιερ αποκτώντας με την αγορά και την χρήση του κινητήρα της Ρενό που χρησιμοπούσαν.
Πέρασε την επιχειρησιακή διοίκηση της Λίγκιες στον Τομ Γουάλκινσο και ανέλαβε την πλήρη διαχείριση της Μπένετον.
Όταν ο Σουμάχερ και ορισμένοι από το τεχνικό επιτελείο αναχώρησαν για τη Φερράρι το 1996, η ομάδα της Μπένετον έπεσε από την κορυφή στην μέση της κατάταξης.
Ο Μπριατόρε αγόρασε ένα μερίδιο της ομάδας Μινάρντι το 1996, αλλά αφού απέτυχε να το πουλήσει στην British American Tobacco όπως ήλπιζε, ξεπούλησε το μερίδιο του στους άλλους ιδιοκτήτες Τζιανκάρλο Μινάρντι και Γκαμπριέλ Ρούμι.
Το 1997, ο Benetton αντικατέστησε τον Μπριατόρε με τον Ντέιβιντ Ρίτσαρντς. Από το 1998 έως το 2000, ηγήθηκε της εταιρείας Σούπερτεκ, προμηθεύοντας κινητήρες Ρενό στην ομάδα Γουίλιαμς και την BAR το 1999, στην Άρροους το 2000 και με τέλος με την επωνυμία «Πλειλαιφ» στην Μπένετον τόσο το 1999 όσο και το 2000.
Renault
thumb|right|150px|Ο Μπριατόρε με τα «ρούχα της δουλειάς» ([[Κίνα, 2008)]] Το 1998 προσλήφθηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault ως διευθυντής μιας θυγατρικής της, η οποία κατασκεύαζε κινητήρες για αγωνιστικά μονοθέσια υπό την ονομασία Μεκακρομ και Σουπερτεκ. Δύο χρόνια αργότερα η Renault αποφάσισε να επανασυστήσει την αγωνιστική της ομάδα (είχε προηγηθεί μια απόπειρα με μέτρια αποτελέσματα τις σαιζόν '77 έως '85). Εξαγόρασε τη Μπένετον Φόρμουλα, τοποθέτησε το Φλάβιο Μπριατόρε επικεφαλής της αναδιοργάνωσής της και το 2002 την μετονόμασε σε Renault F1 Team, σηματοδοτώντας την επίσημη επιστροφή της στο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 ως κατασκευάστριας.
Το 2003, ως διευθυντής της Renault Φ1 απέλυσε τον οδηγό Τζένσον Μπάτον για να προωθήσει το νεαρό δοκιμαστή Φερνάντο Αλόνσο. Ακολούθησαν πολύ σκληρές κριτικές για ευνοιοκρατία, αφού ο Αλόνσο ήταν προσωπική του ανακάλυψη και ταυτόχρονα πελάτης του (τού είχε αναθέσει την εκπροσώπησή του), αλλά τα αποτελέσματα τον δικαίωσαν με την κατάκτηση των πρωταθλημάτων οδηγών και κατασκευαστών του 2005 και 2006.
Από τη Renault παραιτήθηκε το Σεπτέμβριο του 2009 λόγω της συμμετοχής του στο Σκάνδαλο Κρασγκέιτ, του οποίου φερόταν ως εμπνευστής. Λίγες μέρες αργότερα, στις 21 Σεπτεμβρίου, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Αυτοκίνησης τον απέκλεισε επ' αόριστον από κάθε δραστηριότητα σε διοργανώσεις που τελούν υπό την εποπτεία της.
Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αχαρνών
Το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αχαρνών ιδρύθηκε το 1977 από τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Αχαρνών και παραχωρήθηκε στην Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Αχαρνών το 1981, έτος ίδρυσης της Εταιρείας. Το μουσείο που στεγάζεται στο Παλαιό Δημαρχείο Αχαρνών, περιλαμβάνει αντικείμενα από το 1700 έως το 1950 που σχετίζονται με τη ζωή των ανθρώπων της περιοχής, η οποία ήταν πάντα συνυφασμένη με το υψηλότερο βουνό της Αττικής την Πάρνηθα. Έγγραφα, φωτογραφίες, όπλα, εργαλεία, ενδυμασίες, κοσμήματα, θρησκευτικά και αγροτικά αντικείμενα εκτίθενται σε προθήκες και παράλληλα προβάλλονται ψηφιακά από οθόνες στις τέσσερις αίθουσες του Μουσείου. Το Μουσείο αποτελεί τον θεματοφύλακα της νεώτερης ιστορίας της πόλης των Αχαρνών, η οποία είναι μακρά και ξεκινά ήδη από το 4.600 π.Χ.σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα. Κατά τον αρχαίο ιστορικό Θουκυδίδη ήταν ο πολυπληθέστερος δήμος της Αττικής και οι Αχαρνείς συγκαταλέγονταν στους πιο πλούσιους Αθηναίους κατοίκους που διέθεταν μεγάλο αριθμό ιππέων, ενώ στον Πελοποννησιακό πόλεμο συμμετείχαν με 3.000 οπλίτες. Η κωμωδία του Αριστοφάνη "Αχαρνής" αποτελεί σπουδαία πηγή πληροφοριών για τον αρχαίο δήμο και τους κατοίκους του. Στο πέρασμα των χρόνων η λαμπρή ιστορία της πόλης κορυφώνεται με τη συμμετοχή των Μενιδιατών, τόσο στον αγώνα για την απελευθέρωση του Έθνους το 1821 όσο και σε όλους τους μετέπειτα εθνικούς αγώνες.
Φλάβιο Μπριατόρε
Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
Το 2007 ο Μπριατόρε αγόρασε την αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς μαζί με το φίλο του Μπέρνι Έκλεστοουν, παλαιότερα ιδιοκτήτη της Μπράμπαμ και νυν διαχειριστή των τηλεοπτικών δικαιωμάτων της Φόρμουλα 1. Ανέλαβε πρόεδρος της ΚΠΡ και παραμένει έως σήμερα, αν και η διοργανώτρια αρχή του αγγλικού πρωταθλήματος έχει ξεκινήσει έρευνα μετά το Κρασγκέιτ - σύμφωνα με το καταστατικό της, οι ιδιοκτήτες των συλλόγων πρέπει να είναι αρμόζοντα και σοβαρά πρόσωπα.
Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αχαρνών
Αχαρνων Κατηγορία:Αχαρνές Αχαρνων
1415 Μαλωτρά
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μαλωτρά εκτιμάται σε 14,47 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1123. Η Μαλωτρά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 12 περίπου ώρες (κάτω όριο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλωτρα
Δήμος Μανταμάδου
Ο Δήμος Μανταμάδου λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Μανταμάδο.
Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού της Λέσβου. Αποτελείτο από τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και έχει συνολικό πληθυσμό 3.210 κατοίκους. Η έκταση του δήμου είναι 119,6 τ.χλμ..
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.Το 2021 έγιναν εκλογές όπου έγινε πρόεδρος ο Χαράλαμπος Τζελαιδης. Σαν άνθρωπος καλός αλλά δεν κάνει έργα οπου θα αναδείξουν τον Μανταμαδο. Κάτι που οπισθοδρομει τον Μανταμαδο
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Γκάτσινα
Η Γκάτσινα (ρωσικά: Га́тчина) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Περιφέρειας Λένινγκραντ, με πληθυσμό 92.937 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Βρίσκεται στη βορειοδυτική Ρωσία και απέχει 45 χλμ. από την Αγία Πετρούπολη. Είναι διάσημη για το κάστρο της που χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα και για το οποίο η UNESCO την έχει χαρακτηρίσει Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Ιστορία
Το 1765 η Μεγάλη Αικατερίνη το παραχωρεί στον εραστή της κόμη Ορλώφ, ο οποίος ανεγείρει ένα κυκλικό κάστρο. Μέσα στο κάστρο κτίζει το ροκοκό παλάτι με τα 600 δωμάτια - έργο των ιταλών αρχιτεκτόνων Ρινάλντι και Μπρέννα, με πολυτελή πατώματα, τοιχογραφίες στις οροφές και ιταλικά έπιπλα. Έξω από το κάστρο διαμορφώνεται το (πρώτο στη Ρωσία) εκτεταμένο πάρκο κατά τα αγγλικά πρότυπα. Στην είσοδο του πάρκου τοποθετείται μια αψίδα, δώρο της Αικατερίνης στον κόμη, για τη συνεισφορά του στην αντιμετώπιση της επιδημίας πανώλης που λίγο νωρίτερα μάστιζε τη Μόσχα.
Μετά το θάνατο του Ορλώφ (1783) η Αικατερίνη αγοράζει το κάστρο από τους κληρονόμους του και το χαρίζει στο γιο της, μετέπειτα αυτοκράτορα Παύλο Α'. Ο Παύλος, επηρεασμένος από το νεοκλασικισμό, ανακαινίζει τμήμα του παλατιού και εμπλουτίζει το πάρκο με γέφυρες, πύλες, κιόσκια και μικρά κτήρια. Μετά τον Παύλο το παλάτι ερημώνει για κάποιες δεκαετίες, ώσπου που στα τέλη του 19ου αι. ο Αλέξανδρος Γ' το χρησιμοποιεί ως κύρια κατοικία του. Εκεί περνά τα πρώτα χρόνια του ο τελευταίος τσάρος, ο Νικόλαος Β'.
Το Μάιο του 1918, μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης, γίνεται κρατική ιδιοκτησία και μετατρέπεται σε μουσείο. Για τον πλούτο του το μουσείο αποκαλείται Μικρό Ερμιτάζ. Τα περισσότερα εκθέματά του κλάπηκαν από τους Γερμανούς πολιορκητές του Λένινγκραντ κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σήμερα το κάστρο της Γκάτσινα είναι ένας από τους κύριους τουριστικούς προορισμούς της ενδοχώρας της Αγίας Πετρούπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όμπλαστ του Λένινγκραντ Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Ιωάννης Η΄ Ξιφιλίνος
Ο Ιωάννης Ξιφιλίνος ήταν σπουδαίος βυζαντινός νομικός και λόγιος, ο οποίος αναγορεύθηκε και πατριάρχης.
Βιογραφία
Το 1064, ο Ιωάννης Ξιφιλίνος κλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δούκα να αναλάβει Οικουμενικός Πατριάρχης ως Ιωάννης Η΄. Ως Πατριάρχης ανέπτυξε σημαντική κοινωνική δράση, ενδιαφέρθηκε για τους φτωχούς, κατασκευάζοντας φούρνους και ανακαίνισε το Ναό της Αγίας Σοφίας. Παράλληλα, συνέχισε και το συγγραφικό του έργο, στο οποίο διακρίνονται θεολογικές, φιλοσοφικές και νομικές πραγματείες. Από αυτά διασώζονται κάποιες ερμηνείες των ευαγγελικών περικοπών και ορισμένες επιστολές. Πέθανε στις 2 Αυγούστου 1075. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 30 Αυγούστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Εβραϊκό ημερολόγιο
thumb|325px|Αντίτυπο Εβραϊκού ημερολογίου από το [[1831]] Το εβραϊκό ή ιουδαϊκό ημερολόγιο είναι το γνωστό αρχαίο Ελληνικό ημερολόγιο το οποίο χρησιμοποιούσε τον κύκλο του Μέτωνα και είναι ένας συνδυασμός ηλιακού και σεληνιακού ημερολογίου (ηλιοσεληνιακό). Σε αυτό το ημερολόγιο αλλάξανε όπως και άλλες πολλές φυλές και πόλεις-κράτη τα ονόματα των μηνών κατά τα δικά τους έθιμα, εισάγοντας παράλληλα και τις εβραϊκές γιορτές τους. Ακολουθείται, σε διάφορες μορφές, από τους Εβραίους τουλάχιστον από την εποχή της Εξόδου από την Αίγυπτο (κατά τη βιβλική χρονολόγηση, 15ος αιώνας Π.Κ.Χ.). Στην τρέχουσα μορφή του υπάρχει από το 359 μ.Χ. όταν και επεξεργάστηκε από ιερατική επιτροπή υπό τον Ιουδαίο πατριάρχη Χιλέλ Β'. Σήμερα είναι το επίσημο ημερολόγιο του κράτους του Ισραήλ και το θρησκευτικό των απανταχού πιστών του Ιουδαϊσμού σε ολόκληρο τον κόσμο.
Πρωτοχρονιά
Δύο από αυτές τις ημερομηνίες είναι ιδιαίτερα ξεχωριστές. Συγκεκριμένα, η 1η Νισάν είναι η θρησκευτική πρωτοχρονιά, δηλαδή η ημερομηνία από την οποία αριθμούνται οι μήνες και οι εορτές. Έτσι, το Εβραϊκό Πάσχα, που ξεκινά στις 15 Νισάν, περιγράφεται μέσα στην Τορά ως εορτή του πρώτου μήνα, ενώ το Ρος Ασανά (Rosh Hashana), που ξεκινά την 1η Τισρί, ως εορτή του έβδομου μήνα. Από τη στιγμή που το Πάσχα οφείλει να εορτάζεται την άνοιξη, πρέπει να συμπίπτει περίπου και κανονικά αμέσως μετά την εαρινή ισημερία. Εάν η δωδέκατη πανσέληνος μετά το προηγούμενο Πάσχα έρθει νωρίτερα από την εαρινή ισημερία, ένας εμβόλιμος μήνας προστίθεται ως δέκατος τρίτος στο τέλος του προηγούμενου έτους και πριν τη νέα πρωτοχρονιά. Σύμφωνα με τον κανονιστικό Ιουδαϊσμό, οι δύο πρώτοι στίχοι του 12ου κεφαλαίου της Εξόδου ορίζουν πως οι μήνες καθορίζονται από κατάλληλο συνέδριο, που κατέχει την αρμοδιότητα να αφιερώνει τους μήνες του έτους. Έτσι η τελική απόφαση ανήκει στο συνέδριο αυτό και όχι στην επιστήμη της αστρονομίας.
Στις μέρες μας, ως κοινώς αναφερόμενη πρωτοχρονιά θεωρείται η 1η Τισρί με το Ρος Ασάνα (κυριολεκτικά: αρχή του έτους), έστω και εάν πρόκειται για τον έβδομο στη σειρά μήνα του έτους, και είναι η πολιτική πρωτοχρονιά, στην οποία αλλάζει η αρίθμηση του έτους. Επίσης, ο μήνας Τισρί σηματοδοτεί το τέλος ενός αγροτικού έτους και το ξεκίνημα του επόμενου, έτσι ώστε η 1η Τισρί να θεωρείται η πρωτοχρονιά για τις περισσότερες αγροτικές εντολές, που περιλαμβάνονται στη Τορά.
Δίσεκτα έτη
Το εβραϊκό ημερολόγιο βασίζεται στον δεκαεννεαετή κύκλο του Μέτωνος, εκ των οποίων τα 12 έτη είναι κοινά (12 μηνών) και 7 έτη είναι δίσεκτα (13 μηνών). Η θέση κάθε έτους μέσα στον κύκλος ευρίσκεται από το υπόλοιπο της διαίρεση της χρονολογίας με το 19, θεωρώντας ότι το μηδενικό υπόλοιπο αντιστοιχεί στο 19ο και τελευταίο έτος του κύκλου. Για παράδειγμα, το Εβραϊκό έτος 5781, όταν διαιρεθεί με τον αριθμό 19, αφήνει υπόλοιπο 5, υποδηλώνοντας ότι πρόκειται για το 5ο έτος του μετωνικού κύκλου.
Τα έτη 3, 6, 8, 11, 14, 17 και 19 του μετωνικού κύκλου λογίζονται ως δίσεκτα. Ως μνημονικό κανόνα αυτής της ακολουθίας, μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν την εβραϊκή λέξη GUCHADZaT (גוחאדז״ט), όπου τα εβραϊκά γράμματα gimel-vav-het aleph-dalet-zayin-tet χρησιμοποιούνται ως εβραϊκοί αριθμοί ισοδύναμοι με 3, 6, 8, 1, 4, 7, 9. Το κεβιγιά (keviyah) καταγράφει εάν το έτος είναι δίσεκτο ή κοινό: פ για το peshuta (פשוטה), που σημαίνει απλό και υποδηλώνει ένα κοινό έτος και מ, που δηλώνει ένα δίσεκτο έτος (me'uberet, מעוברת).
Ένας απλός κανόνας καθορισμού δίσεκτων ετών δόθηκε παραπάνω, ωστόσο υπάρχει ένας ακόμη κανόνας (χρήσιμος για τη γεωργία), που όχι μόνο διακρίνει τα κοινά από τα δίσεκτα, αλλά δίνει και το κλάσμα του μήνα, κατά τον οποίο το ημερολόγιο υστερεί σύμφωνα με τις εποχές του έτους. Εάν το υπόλοιπο της διαίρεσης (7n + 1) με το 19, όπου n το εβραϊκό έτος, είναι 6 ή μικρότερο, τότε είναι δίσεκτο έτος, για 7 ή μεγαλύτερο δεν είναι. Για παράδειγμα το έτος 5781 (7x5781+1/19), δίνει υπόλοιπο 17, οπότε δεν είναι δίσκεκτο, ενώ το επόμενο έτος, 5782, (7x5782+1/19) δίνει υπόλοιπο 5 και είναι δίσεκτο. Αυτό ο κανόνας δουλεύει, γιατί καθώς υπάρχουν επτά δίσεκτα έτη σε δεκαεννέα έτη, η διαφορά μεταξύ ηλιακού και σεληνιακού έτους αυξάνεται κατά 7/19 κάθε χρόνο. Όταν η διαφορά ξεπεράσει τα 18/19 του μήνα, τότε αυτό υποδηλώνει δίσεκτο έτος, οπότε μετά την εισαγωγή του εμβόλιμου μήνα, η προαναφερόμενη διαφορά μειώνεται κατά έναν μήνα.
Αναβολή του Ρος Ασάνα
Για να καθοριστεί η ημέρα του Ρος Ασάνα μιας δεδομένης χρονιάς, είναι απαραίτητο να υπολογιστεί καταρχήν η αναμενόμενη νουμηνία (μολάδ - Molad - מולד), δηλαδή η σεληνιακή σύνοδος ή απλούστερα η νέα σελήνη για τον μήνα Τισρί εκείνου του έτους και κατόπιν να εφαρμοστεί ένα σύνολο κανόνων αναβολής της πρωτοχρονιάς. Η νουμηνία υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας τον αριθμών των μηνών, που παρήλθαν από κάποια προγενέστερη νουμηνία, που συνέπεσε γνωστή μέρα της εβδομάδας, επί τη μέση σεληνιακή διάρκεια ενός (συνοδικού) σεληνιακού μήνα, που ορίζεται στις 29ημ. 12ώρ. και 793 μέρη, όπου τα 1080 μέρη διαρκούν μία ώρα, οπότε το ένα μέρος διαρκεί 31⁄3 δευτερόλεπτα. Ως πρώτη νουμηνία (molad tohu) θεωρείται εκείνη, που συνέπεσε το βράδυ της Κυριακής στις 11.111⁄3 στην τοπική ώρα της Ιερουσαλήμ (η οποία προηγείται 2ώρ. 20λ. και 56,9δ. του Γκρήνουϊτς) ή 5ώρ. και 204 μέρη της Δευτέρας κατά το Εβραϊκό ωρολόγιο ή στις 20:50:23.1 UTC της 6ης Οκτωβρίου του έτους -3761 του Προληπτικού Ιουλιανού ημερολογίου.
Στον υπολογισμό του αριθμού των μηνών, που παράληθαν από τη γνωστή νουμηνία, που χρησιμοποιεί κάποιος ως αφετηρία, θα πρέπει να συμπεριληφθούν όσοι εμβόλιμοι μήνες έχουν τυχόν παρέλθει στο διάστημα αυτό, σύμφωνα με τον κύκλο των δίσεκτων ετών. Ένας δεκαεννεαετής κύκλος 235 συνοδικών μηνών περιλαμβάνει 991εβδ. 2ημ. 16ώρ. και 595 μέρη. Επίσης, ένα κοινό έτος 12 συνοδικών μηνών περιλαμβάνει 50εβδ. 4ημ. 8ώρ. και 876 μέρη, ενώ ένα δίσεκτο έτος 13 συνοδικών μηνών περιλαμβάνει 54εβδ. 5ημ. 21 ώρ. και 589 μέρη.
Από όλους του μήνες του εβραϊκού μηνολογίου μόνο ο όγδοος Χεσβάν (ή Μαρχεσβάν) και ο ένατος Κισλέφ έχουν μεταβλητή διάρκεια. Οποιαδήποτε προσαρμογή χρειαστεί για την αναβολή του Ρος Ασάνα, πρέπει να γίνει ρυθμίζοντας τη διάρκεια των δύο αυτών μηνών του προηγούμενου έτους.
Μόνο τέσσερις δυνατές συνθήκες λαμβάνονται υπόψη για να καθοριστεί εάν η ημερομηνία του Ρος Ασάνα πρέπει να αναβληθεί. Αυτοί λέγονται και κανόνες αναβολής Ρος Ασάνα (deḥiyyot): Δύο ακόμη κανόνες εφαρμόζονται πιο σπάνια ώστε να αποτρέπουν απαράδεκτα διαστήματα ετών. Οι ονομασίες των κανόνων αυτών είναι εβραϊκά ακρωνύμια, που αναφέρονται στον τρόπο υπολογισμού τους.
Για να αποτραπεί η ημέρα της Εξιλεώσεως (10 Τισρί) από το να συμπέσει Παρασκευή ή Κυριακή, το Ρος Ασάνα (1 Τισρί) δεν μπορεί να συμπέσει Τετάρτη ή Παρασκευή. Παρόμοια, για να αποτραπεί το Οσάνα Ραμπά (21 Τισρί) από το να πέσει Σάββατο, το Ρος Ασάνα δεν μπορεί να συμπέσει Κυριακή. Επομένως, μόνο τέσσερις ημέρες της εβδομάδες απομένουν, ώστε να συμβεί το Ρος Ασάνα: η Δευτέρα, η Τρίτη, η Πέμπτη και το Σάββατο, οι οποίες αποκαλούνται "τέσσερις πύλες" και καθεμιά συνδέεται με έναν αριθμό, που δηλώνει την θέση της ημέρας μέσα στην εβδομάδα, με την Κυριακή σαν ημέρα 1. Οι αριθμοί στα εβραϊκά εκφράζονται παραδοσιακά με τα εβραϊκά γράμματα. Έτσι, το κεβιγιά χρησιμοποιεί τα γράμματα ה ,ג ,ב και ז (αναπαριστώντας τους αριθμούς 2, 3, 5 και 7 για Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή, αντίστοιχα), για υποδηλώσει την εναρκτήρια ημέρα του έτους.
Ελλιπή, κανονικά και πλήρη έτη
Η αναβολή της πρωτοχρονιάς ενός έτους αντισταθμίζεται προσθέτοντας μία ημέρα στο δεύτερο μήνα ή αφαιρώντας μια ημέρα από τον τρίτο μήνα. Ένα εβραϊκό κοινό έτος μπορεί να έχει μόνο 353, 354 ή 355 ημέρες. Ένα δίσεκτο έτος διαρκεί πάντα πάντα 30 ημέρες περισσότερο και έτσι μπορεί να έχει μόνο 383, 384 ή 385 ημέρες.
Το αν ένα έτος είναι ελλιπές, κανονικό ή πλήρες καθορίζεται από το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών εορτασμών Rosh Hashanah και του δίσεκτου έτους. Ενώ το κεβιγιά είναι αρκετό για να περιγράψει ένα έτος, μια παραλλαγή καθορίζει την ημέρα της εβδομάδας για την πρώτη ημέρα του Πεσάχ (Πάσχα) αντί του μήκους του έτους.
Ένας μετονικός κύκλος ισούται με 235 σεληνιακούς μήνες σε κάθε κύκλο 19 ετών. Αυτό δίνει κατά μέσο όρο 6.939ημ. 16ώρ. και 595 μέρη για κάθε κύκλο. Ωστόσο, λόγω των κανόνων αναβολής του Ρος Ασάνα ένας κύκλος 19 εβραϊκών ετών μπορεί να έχει διάρκεια είτε 6.939, 6.940, 6.941, είτε 6.942 ημέρες. Δεδομένου ότι καμία από αυτές τις τιμές δεν διαιρείται ομοιόμορφα με επτά, το εβραϊκό ημερολόγιο επαναλαμβάνεται ακριβώς μετά από 36.288 μετονικούς κύκλους ή 689.472 εβραϊκά χρόνια. Υπάρχει σχεδόν επανάληψη κάθε 247 χρόνια, εκτός από ένα πλεόνασμα 50λ. και 905 μερών (16 2⁄3 δευτερόλεπτα).
Οι τέσσερις πύλες
Το ετήσιο ημερολόγιο ενός αριθμημένου εβραϊκού έτους, που εμφανίζεται ως 12 ή 13 μήνες χωρισμένο σε εβδομάδες, μπορεί να προσδιοριστεί με τη βοήθεια του πίνακα των τεσσάρων πυλών, των οποίων οι είσοδοι είναι η θέση του έτους στον δεκαεννεαετή κύκλο και η νουμηνία του Τισρί. Ο προκύπτων τύπος (κεβιγιά) του επιθυμητού έτους στο σώμα του πίνακα είναι μια τριπλέτα που αποτελείται από δύο αριθμούς και ένα γράμμα (γραμμένο αριστερά προς τα δεξιά στα ελληνικά). Ο αριστερός αριθμός κάθε τριπλού είναι η ημέρα της εβδομάδας της 1ης Τισρί, Ρος Ασάνα (και παίρνει τιμές: 2 3 5 7), το γράμμα υποδεικνύει εάν το έτος αυτό είναι ελλιπές (Ε), κανονικό (Κ) ή πλήρες (Π), υποδεικνύοντας τον αριθμό των ημερών του Χεσβάν και του Κισλέφ, ενώ ο δεξιός αριθμός κάθε τριπλέτας είναι η ημέρα της εβδομάδας της 15ης Νισάν, της πρώτης ημέρας του Πεσάχ (και λαμβάνει τιμές: 1 3 5 7), εντός του ίδιου εβραϊκού έτους (ή του επόμενου Ιουλιανού/Γρηγοριανού έτους). Τα κεβιγιά με εβραϊκά γράμματα γράφονται δεξιά προς τα αριστερά, οπότε οι ενδείξεις αντιστρέφονται, ο δεξιός αριθμός για τη 1η Tishrei και ο αριστερός για τις 15 Nisan. Το έτος εντός του κύκλου των 19 ετών καθορίζει μόνο εάν το έτος έχει έναν ή δύο "Αδάρηδες".
Αυτός ο πίνακας αριθμεί τις ημέρες της εβδομάδας και τις ώρες των νουμηνιών του Τισρί με τον εβραϊκό τρόπο ημερολογιακών υπολογισμών, γι' αυτό και τα δύο ξεκινούν το εσπέρας (στις 6 μετά τη μεσημβρία) του Σαββάτου. Έτσι, για παράδειγμα, η 7ημ 18ώρ 0μρ αντιστοιχεί στη μεσημβρία του Σαββάτου. Τα έτη του δεκαεννεαετούς κύκλου οργανώνονται σε τέσσερις ομάδες: Ο παλαιότερος, διασωζόμενος πίνακας των τεσσάρων πυλών γράφτηκε από τον Σαάντια Γκαόν (892-942). Είναι τόσο ξακουστός, επειδή ταυτοποιεί τις τέσσερις επιτρεπόμενες ημέρες της εβδομάδας στις οποίες μπορεί να συμπέσει η 1η Τισρί.
Συγκρίνοντας τις ημέρες της εβδομάδας της νουμηνίας του Τισρί με εκείνες του κεβιγιά, φαίνεται ότι κατά τη διάρκεια του 39% των ετών, 1η Τισρί δεν αναβάλλεται, αλλά συμπίπτει με την ημέρα της νουμηνίας του Τισρί. Αντίθετα, το 47% των ετών αναβάλλεται μια ημέρα και το 14% αναβάλλεται δύο ημέρες. Αυτός ο πίνακας επίσης ταυτοποιεί τους επτά τύπους των κοινών ετών και τους επτά τύπους των δίσεκτων ετών. Οι περισσότεροι τύποι αναπαρίστανται σε κάθε δεκαεννεαετή κύκλο, με εξαίρεση έναν ή δύο που επεκτείνονται σε γειτονικούς κύκλους. Ο πιο κοινός τύπος έτους είναι ο 5Κ7, που διαρκεί όσο το 18,1% των ετών, ενώ ο τύπος 5Π1 είναι ο πιο απίθανος με ποσοστό 3.3% των ετών. Η ημέρα της εβδομάδας για τις 15 του Νισάν είναι μεταγενέστερη εκείνης της 1ης Τισρί κατά μία, δύο ή τρεις ημέρες για τα κοινά έτη και τρεις, τέσσερις ή πέντε ημέρες για δίσεκτο ελλιπές, κανονικό ή πλήρες έτος, αντίστοιχα.
Ϗ
Το ϗ είναι τυπογραφικό ή καλλιγραφικό σύμπλεγμα (λιγατούρα), που χρησιμοποιείται στην ελληνική καθώς και στην κοπτική γραφή ως συντομογραφία του συνδέσμου και. Μαζί με το ου απαντώνται και μετά τον 17ο αι.
Η ονομασία του στο σύστημα κωδικοποίησης Unicode είναι 03D7 GREEK KAI SYMBOL.
Στο λατινικό αλφάβητο την ίδια χρήση έχει ο χαρακτήρας &, που αποτελεί συντομογραφία της λέξης et.
Σημειώσεις-παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Σημεία στίξης
Αλεξάντερ ΜακΚουίν
Ο Αλεξάντερ Λι ΜακΚουίν (Lee Alexander McQueen, 17 Μαρτίου 1969 - 11 Φεβρουαρίου 2010) ήταν Βρετανός σχεδιαστής μόδας και δημιουργός της υψηλής ραπτικής. Σε ηλικία 16 ετών πήρε μαθήματα από γνωστούς οίκους μόδας όπως το Saville Row και συνέχισε με συνεργασίες με γνωστές εταιρίες, όπως η Givenchy. Με τις πρωτοποριακές του δημιουργίες, κατέκτησε το βραβείο του καλύτερου Βρετανού σχεδιαστή για τέσσερις χρονιές (1996, 1997, 2001 και 2003) και κέρδισε τις εντυπώσεις στο χώρο της μόδας.
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Ο Αλεξάντερ ΜακΚουίν γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1969 στο Λονδίνο. Μεγάλωσε σε δημόσιο ξενώνα στο Ανατολικό Λονδίνο και ήταν ο μικρότερος από τα έξι αδέρφια του. Ο πατέρας του ήταν ταξιτζής και η μητέρα του καθηγήτρια κοινωνικών επιστημών. Το ταλέντο του το ανακάλυψε από πολύ μικρή ηλικία καθώς σχεδίαζε φορέματα για τις τρεις αδερφές του.
Στα 16 του παράτησε το σχολείο αφού είχε αποφασίσει ότι θα ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μόδα. Έτσι, πήρε μαθήματα από τους μόδιστρους Anderson και Shepherd στον οίκο μόδας Savile Row. Εκεί, του δόθηκε η ευκαιρία να «ακονίσει» τις ικανότητές του και να εξασκήσει το ταλέντο του στο ράψιμο, πράγματα για τα οποία έγινε διάσημος αργότερα. Έπειτα, συνέχισε να εμπνέεται και να μαθαίνει κοντά στους Gieves και Hawkes και προόδευσε με τη βοήθεια των ενδυματολόγων Angels και Bermans. Όλες αυτές οι εμπειρίες τον έκαναν να αποκτήσει πολλές διαφορετικές τεχνικές στο ράψιμο που θα τον βοηθούσαν στη μελλοντική του καριέρα.
Καριέρα
Αφού τελείωσε τις σπουδές του στο Savile Row, πήγε να δουλέψει στο πλευρό του Koji Tatsuno και στην ηλικία των 21 ετών, πήγε στο Μιλάνο για να δουλέψει με τον Romeo Gigli. Επιπλέον, έκανε μεταπτυχιακό στο αναγνωρισμένου κύρους πανεπιστήμιο St. Martins, όπου τελειοποίησε τις γνώσεις του στο σχέδιο μόδας. Αυτά τα σταθερά βήματα προόδου, είχαν ως αποτέλεσμα να κινήσει το ενδιαφέρον των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ως «ένας πολλά υποσχόμενος νέος σχεδιαστής». Οι επιδείξεις μόδας στις οποίες συμμετείχε είχαν θεατρικό  και αυστηρό ύφος.
Ο συνδυασμός αυτών των δυο, τράβηξε την προσοχή του κοινού και επέφερε την αναγνώριση. Λόγω της φήμης που είχε αποκτήσει, οι ετικέτες των ρούχων του είχαν την ετικέτα “ l’ enfant terrible “, δηλαδή το «κακό παιδί της μόδας ». Το 1997, προσλήφθηκε από τον οίκο μόδας Givenchy. Τότε ο McQueen ανέφερε τον ιδρυτή της ετικέτας του οίκου ως «άσχετο», πράγμα που προκάλεσε μεγάλη ένταση και ανέτρεψε τα σχέδια του για την κυκλοφορία νέας σειράς ρούχων. Παρόλα αυτά, ο Alexander παρέμεινε σεβαστός στο χώρο της μόδας. Έτσι, το 2000 άρχισε τη συνεργασία του με τον οίκο Gucci και τερμάτισε οριστικά τις σχέσεις του με τη Givenchy, πράγμα που του έδωσε μεγαλύτερη έμπνευση και δημιουργικότητα στο σχεδιασμό ρούχων. Το 2003, πήρε βραβείο απ’ το συμβούλιο των σχεδιαστών της Αμερικής ενώ ταυτόχρονα έλαβε και ένα CBE. Το 2007 άνοιξε καταστήματα σχεδόν σε όλο τον κόσμο ενώ το 2009, μετά από διακοπές του στις Μαλδίβες, εμπνεύστηκε και σχεδίασε μια νέα σειρά με φορέματα. Η σειρά αυτή, πήρε το όνομα “ manta ray “ καθώς το σχέδιο των ρούχων θύμιζε σαλάχι. Ο McQueen ήταν ο πρώτος που σχεδίασε χαμηλοκάβαλα παντελόνια στην Ιστορία της μόδας και πολλοί λένε πως αυτά ήταν που τον χαρακτήριζαν σαν σχεδιαστή. Επίσης, πρωτοπόρησε και στον τομέα της πασαρέλας αφού ήταν ο πρώτος που έφερε στην Αγγλία μοντέλα από την Ινδία. Τέλος, κέρδισε το βραβείο του καλύτερου Βρετανού σχεδιαστή μόδας της χρονιάς το 1996, 1997, 2001 και 2003.
Προσωπική ζωή
Το 2000, παντρεύτηκε τον παραγωγό ντοκιμαντέρ Τζορτζ Φορσάιθ στην Ίμπιζα, με τον οποίο χώρισε ένα χρόνο αργότερα.
Θάνατος και αναμνήσεις
Ο θάνατος του McQueen ανακοινώθηκε το απόγευμα της 11ης Φεβρουαρίου του 2010, όπου βρέθηκε, το ίδιο πρωί, απ’ την οικονόμο του απαγχονισμένος μέσα στο σπίτι του. Πέθανε αρκετές μέρες πριν από την εβδομάδα μόδας στο Λονδίνο, αν και δεν ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχει, και εννιά μέρες μετά τον θάνατο της μητέρας του Joyce, η οποία «έφυγε» από καρκίνο. Ο David LaChapelle, ένας καλός φίλος του McQueen, είχε δηλώσει «ο Lee έπαιρνε πολλά αντικαταθλιπτικά και ήταν πολύ δυστυχισμένος».
Πριν από τον θάνατό του, ο McQueen άφησε ένα σημείωμα, όπου έλεγε «να προσέχετε τα σκυλιά, συγγνώμη, σας αγαπώ. Lee”. Η κεντρική αστυνομία της πόλης, μετά από έρευνες, δήλωσε πως δεν βρέθηκε κάτι ύποπτο στο θάνατο του. Ωστόσο, στις 17 Φεβρουαρίου, το δικαστήριο Westminster Coroner's Court δήλωσε ότι από τη νεκροψία του Alexander και από την ανάκριση των συγγενών του, ο θάνατος του οφειλόταν σε αυτοκτονία καθώς και ότι,πριν αυτοκτονήσει, βρισκόταν υπό την επήρεια ισχυρών φαρμάκων και παυσίπονων. Μετά το θάνατο του, πολλοί ήταν οι καλλιτέχνες που τον τίμησαν είτε με τραγούδια τους είτε φορώντας μερικές απ’ τις δημιουργίες του. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η Bjork, η Lady Gaga, η Katy Perry, ο Kanye West, η Naomi Campbell και η Kate Moss που ήταν φίλοι και συνεργάτες με τον αξέχαστο Alexander Lee McQueen.
Διαθήκη και φιλανθρωπίες
Μέσω της διαθήκης του, ο Alexander έδωσε χρήματα στα αγαπημένα του πρόσωπα:
Τέλος, ένα μερίδιο των χρημάτων του το διέθεσε:
Βιβλία και αφιερώματα
Στο βιβλίο της βιογραφίας του Alexander McQueen "Savage Beauty " του Andrew Bolton αναφέρεται ότι ο McQueen είπε: «Βρίσκω την ομορφιά στο παράξενο, όπως πολλοί καλλιτέχνες. Θέλω να αναγκάσω τους ανθρώπους να μην κοιτάξουν τα πράγματα ως έχουν». Επίσης αναφέρεται ότι: «Οι επιδείξεις ήταν και είναι αυτοβιογραφικές, έχουν να κάνουν με τη σεξουαλικότητα μου και με το ποιος είμαι. Έχουν να κάνουν με την παιδική μου ηλικία, τον τρόπο που σκέφτομαι για τη ζωή και τον τρόπο που μου έμαθαν να βλέπω τη ζωή» Επιπλέον ο McQueen αποτέλεσε πρωτοσέλιδο για πολλές εφημερίδες και περιοδικά:
Πηγές
http://topics.nytimes.com/top/reference/timestopics/people/m/alexander_mcqueen/index.html
http://www.vogue.co.uk/spy/biographies/alexander-mcqueen-biography
http://www.npr.org/blogs/thetwo-way/2011/07/26/138717808/designer-alexander-mcqueens-legacy-favors-charity
https://web.archive.org/web/20111229061159/http://www.thebiographychannel.co.uk/biographies/alexander-mcqueen.html
Βιβλίο “Savage Beauty” του Andrew Bolton.
Κατηγορία:Βρετανοί σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Intel Pentium Pro
Μέλη της οικογένειας Pentium Pro
Ο Pentium Pro κυκλοφόρησε σε εκδόσεις μόνο για επιτραπέζιους υπολογιστές, σε έξι εκδόσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές Intel
Συμμοριτοπόλεμος
Στην ελληνική ιστοριογραφία χρησιμοποιήθηκε ως έκφραση επισήμως από την Ελληνική Κυβέρνηση για να περιγράψει κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στην μεταπολεμική Ελλάδα, τον πόλεμο των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) εναντίον των ελληνικών στρατευμάτων της επίσημης Κυβέρνησης. Η έκφραση χρησιμοποιήθηκε και μεταγενέστερα ενώ οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού χαρακτηρίστηκαν και ως κομμουνιστοσυμμορίτες ("Κ/Σ").
Νουούκ
thumb|250px|Η Νουούκ από ψηλά Η Νουούκ (Το Ακρωτήρι) (δανικά: Godthåb το οποίο μεταφράζεται ως Καλή Ελπίδα) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της αυτοκυβερνώμενης δανικής περιοχής της Γροιλανδίας.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1728 από τον Νορβηγό ιεραπόστολο Χανς Εγκέντε (Hans Egede) και στην οποία δόθηκε το όνομα Γκόντχομπ (Godthåb). Την εποχή αυτή η Γροιλανδία ήταν νορβηγική αποικία υπαγόμενη στο Στέμμα.
Ωστόσο, το μέρος έχει μια μεγάλη ιστορία κατοίκισης απο Βίκινγκ εξερευνητές από το 10ο αιώνα και μετά, από Ινουίτ στη συνέχεια και από Ινουίτ και Δανούς σήμερα. Βρίσκεται στο στόμιο του πορθμού Γκοντχααμπσφιόρντεν (Godthåbsfjorden) στη δυτική ακτή της Γροιλανδίας, περίπου 240 χλμ. νοτίως του Αρκτικού Κύκλου και διαθέτει πληθυσμό 17.316 κατοίκων (01/01/2016). Τοποθετείται 60°14' Βόρεια και 44°7' Δυτικά.
Η πόλη είναι γνωστή ως Godthåb στου Δανούς κατοίκους του, αν και μετά την ενεργοποίηση της αυτοδιάθεσης το 1979, η επίσημη ονομασία της πόλης είναι το γροιλανδικό όνομα Νουούκ. Είναι η έδρα της κυβέρνησης για την κοινότητα του Νουούκ, που περικλείει περίπου 100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα της Γροιλανδίας.
Το Νουούκ είναι η έδρα και του Πανεπιστημίου της Γροιλανδίας (Ilisimatusarfik). Η Air Greenland εξυπηρετεί τις αεροπορικές υπηρεσίες του Νουούκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γροιλανδία Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Ερνστ Χάπελ
Ο Ερνστ Χάπελ (Ernst Happel, 29 Νοεμβρίου 1925 -14 Νοεμβρίου 1992) ήταν Αυστριακός ποδοσφαιριστής και προπονητής. Θεωρούμενος ως ένας από τους κορυφαίους προπονητές όλων των εποχών ψηφίστηκε 9ος καλύτερος από το France Football το 2019.
Ποδοσφαιριστής
Ως ποδοσφαιριστής έπαιξε στις Ραπίντ Βιέννης και Ρασίνγκ Παρί. Αγωνίστηκε 51 φορές με την Εθνική Αυστρίας (1947-58). Αγωνίστηκε στα Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου του 1954 και του 1958.
Προπονητής
Πέθανε από καρκίνο, σε ηλικία 66 ετών, στις 14 Νοεμβρίου 1992. Μετά το θάνατό του, δόθηκε το όνομά του στο μεγαλύτερο στάδιο της Αυστρίας, το Στάδιο Ερνστ Χάπελ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αυστριακοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φέγενορντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλαμπ Μπρυζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κόνινκλαϊκε Ρασίνγκ Κλαμπ Χαρελμπέκε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Σβαρόφσκι Τιρόλ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έρεντιβιζι
Αεροακουστική
Η αεροακουστική ή ατμοσφαιρική ακουστική (aeroacoustics) αποτελεί κλάδο της ακουστικής που μελετά τον ήχο που παράγεται από αεροδυναμικά φαινόμενα. Έχει ιδιαίτερη εφαρμογή στην αεροναυπηγική και ειδικότερα σε ότι αφορά τον παραγόμενο ήχο από αεριωθούμενα σκάφη, καθώς επίσης και των κρουστικών κυμάτων πίεσης που παράγονται κατά το σπάσιμο της ταχύτητας του ήχου στον αέρα.
Δείτε επίσης
Αριθμός Μαχ
Κατηγορία:Ακουστική
1416 Ρενωξά
Ο Ρενωξά (Renauxa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,367. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι. Ο αστεροειδής αυτός πήρε το όνομά του από το επώνυμο του Π. Ρενό, ενός Γάλλου βοηθού αστρονόμου στο αστεροσκοπείο του Αλγερίου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ρενωξά εκτιμάται σε 28,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1459. Ο Ρενωξά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 42 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρενωξα
Δήμος Ευεργέτουλα
Ο Δήμος Ευεργέτουλα  λειτούργησε, σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, ως δήμος του  νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Συκούντα.
Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νησιού της Λέσβου, αποτελείτο από επτά δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.336 κατοίκους. Η έκταση του δήμου ήταν 88,9 τ.χλμ..
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Λέσβου της  Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Πανεπιστήμιο της Γροιλανδίας
thumb|right|250px|Ο χώρος του Πανεπιστημίου της Γροιλανδίας. Το Πανεπιστήμιο της Γροιλανδίας (ονομάζεται Ilisimatusarfik, Kalaallit Nunaata Universitetia) είναι ένα πανεπιστήμιο που βρίσκεται στη Νουούκ στη Γροιλανδία. Τα περισσότερα μαθήματα διδάσκονται στα Δανικά και μερικα στα Γροιλανδικά. Από το 2003 το πανεπιστήμιο διαθέτει περίπου 100 φοιτητές, σχεδόν όλοι τοπικοί κάτοικοι, και περίπου 13 άτομα ακαδημαϊκού προσωπικού (σε σύνολο 21 ατόμων συνολικού προσωπικού). Το Ilisimatusarfik βρίσκεται στον ιστορικό ιεραποστολικό σταθμό Herrnhut, αλλά προγραμματίζεται η μεταφορά του σε ένα νέο ερευνητικό συγκρότημα με την ονομασία Ilimmarfik το 2009.
Το Πανεπιστήμιο διαθέτει τέσσερα τμήματα: Διοίκηση (διδασκαλία οικονομικών, νομικής και άλλων εμπορικών, διοικητικών και δημόσιας διοίκησης σχετιζομένων αντικειμένων), Πολιτιστική και Κοινωνική Ιστορία, Γροιλανδικά και Λογοτεχνία, Θεολογία.
Η βιβλιοθήκη του περιέχει περίπου 18.000 τόμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γροιλανδία Κατηγορία:Γροιλανδία
Αβελάρδος των Ωτβίλ
Ο Αβελάρδος ή Αμπαγκελάρντ, ιταλ. Abelardo (π. 1044 - 1081) από τον Οίκο των Ωτβίλ ήταν ο πρώτος γιος του Ονφρουά κόμη της Απουλίας & Καλαβρίας και της Λομβαρδής Γκαϊτελγκρίμα, κόρης του Γκουαϊμάρ Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο.
Βιογραφία
Το 1057 απεβίωσε ο Ονφρουά και ο αδελφός του Ροβέρτος Γυϊσκάρδος ανέλαβε την κηδεμονία των γιων του Αβελάρδου και Ερμάνου. Τα παιδιά θα κληρονομούσαν την Απουλία και Καλαβρία του πατέρα τους, αλλά ο Ροβέρτος κατάσχεσε τις περιοχές και έγινε αυτός κόμης. Το 1064, μολις ο Ροβέρτος έφυγε για τη Σικελία, ο δυσαρεστημένος Αβελάρδος ακολούθησε τρεις βαρόνους στην εξέγερσή τους εναντίον του θείου του. Τους βοήθησε ο Λέων Περενός, δουξ του Δυρραχίου, κατεπάνω της Ιταλίας από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Αυτός τους συνέδραμε οικονομικά και στρατιωτικά για επτά έτη, αλλά δεν προχώρησαν εναντίον τού Ροβέρτου, ούτε αυτός εναντίον τους.
Το 1069 ανέλαβε ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης ως Αυτοκράτορας των Ρωμαίων και η προσοχή δόθηκε στην απειλή των Σελτζούκων από τα Ανατολικά. Η εξέγερση διαλύθηκε και ο Αβελάρδος εξορίστηκε, μετά όμως ο θείος του τον συγχώρησε και του έδωσε πόλεις.
Το 1071 ήταν επικεφαλής νέας εξέγερσης, που περιελάμβανε τους Ρωμαίους της Κωνσταντινούπολης, τον αδελφό του Ερμάνο, δύο βαρόνους, τον πρίγκιπα της Κάπουα και τον πρίγκιπα του Σαλέρνο, που φοβήθηκαν την άνοδο του Ροβέρτου. Ο τελευταίος πολιορκούσε το Παλέρμο, πρωτεύουσα της Σικελίας και προτίμησε να αγνοήσει τη στάση υπέρ των γεγονότων που εξελισσόταν στη Σικελία· πράγματι το Παλέρμο έπεσε το 1072.