cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φίλιππος Λουδοβίκος Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Ο Φίλιππος-Λουδοβίκος Β΄, γερμ.: Philipp Ludwig II von Hanau-Münzenberg (18 Νοεμβρίου 1576 - 9 Αυγούστου 1612) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το διάστημα 1580-1612.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976
Συμμετέχουσες χώρες
Η συμμετοχή της Ελλάδας προκάλεσε σχόλια καθώς αναφερόταν στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Την προηγούμενη χρονιά η Ελλάδα είχε αποχωρήσει από τον διαγωνισμό για την ίδια αιτία και το 1976 ήταν η σειρά της Τουρκίας να αποχωρήσει.
Φίλιππος Λουδοβίκος Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου-Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Χάναου-Μύνστερμπεργκ και της Μαγδαληνής, κόρης του Φιλίππου Δ΄ κόμη του Βάλντεκ.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976
Συμμετέχουσες χώρες
Οι διοργανωτές την ενημέρωσαν πως δεν φέρουν καμία ευθύνη για την σωματική της ακεραιότητα, καθώς υπήρχαν απειλές ότι στον χώρο θα βρίσκονται ένοπλοι Τούρκοι που θα την πυροβολήσουν επί σκηνής. Η ίδια υπέγραψε ότι θα τραγουδήσει με δική της ευθύνη. Κυκλοφόρησαν φήμες ότι φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο όταν ανέβηκε στην σκηνή, αλλά αυτό δεν συνέβη.
Φίλιππος Λουδοβίκος Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1596 την Αικατερίνη Βελγική του Νάσσαου, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης & Φρήσλαντ, και είχε τέκνα:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976
Συμμετέχουσες χώρες
Στον διαγωνισμό του 1976 επεχείρησε να υποβάλει μία συμμετοχή και το Λιχτενστάιν, όμως, μιας και δεν είχε δική του ραδιοτηλεοπτική υπηρεσία, δεν του επιτράπηκε να πάρει μέρος. Το τραγούδι του θα είχε τον τίτλο "Little Cowboy" και θα ερμηνευόταν από την Μπίγκι Μπάχμαν (Biggi Bachmann).
Φίλιππος Λουδοβίκος Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976
Διευθυντές ορχηστρών
Για κάθε ερμηνεία τραγουδιού, βρισκόταν στο πόντιουμ ένας μαέστρος, προκειμένου να διευθύνει την ορχήστρα.
Καλλιτέχνες που επανήλθαν
Στον διαγωνισμό του 1976 επέστρεψαν συνολικά 4 καλλιτέχνες. Ο Fredi εκπροσώπησε τη Φινλανδία και το 1967, ενώ η Σάντρα Ρίμερ ήταν η συμμετοχή της Ολλανδίας και το 1972. Το συγκρότημα Peter, Sue and Marc επίσης έκαναν επιστροφή, καθώς ήταν οι εκπρόσωποι της Ελβετίας το 1971 και τέλος, η Νορβηγία εκπροσωπήθηκε ξανά από την Άνε Καρίνε Στρομ, όπως έγινε το 1974. Για μία ακόμη φορά, η Στρομ τερμάτισε στην τελευταία θέση, όπως το 1974.
Αποτελέσματα
Οι παρακάτω πίνακες αντικατοπτρίζουν τις επίσημα επαληθευμένες βαθμολογίες που δίνονται από κάθε κριτική επιτροπή, προσαρμοσμένες μετά τη μετάδοση. Κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης, η Γαλλία απέτυχε να ανακοινώσει τους 4 πόντους που απέδωσαν στη Γιουγκοσλαβία, ένα σφάλμα που αγνοήθηκε από τον ελεγκτή, Clifford Brown. Έτσι στη ζωντανή εκπομπή, η Νορβηγία κατατάχθηκε 17η και η Γιουγκοσλαβία 18η. Μετά τη μετάδοση, τα σκορ προσαρμόστηκαν και τα δύο έθνη άλλαξαν θέσεις, με το σκορ της Γιουγκοσλαβίας να προσαρμόζεται από 6 σε 10 πόντους, μεταφέροντας τη Νορβηγία στην τελευταία θέση.
Όσον αφορά τους πόντους που αποκτήθηκαν ως ποσοστό του μέγιστου διαθέσιμου, η νικήτρια συμμετοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο από τους Brotherhood of Man είναι στατιστικά η πιο επιτυχημένη συμμετοχή στη Eurovision που κέρδισε από την εισαγωγή του συστήματος βαθμολογίας των δώδεκα βαθμών που εγκαινιάστηκε το 1975.
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια σύνοψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:
Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία
Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η σειρά με την οποία ψήφισαν οι χώρες στον διαγωνισμό του 1976 όπως και ο εκπρόσωπος της κάθε χώρας που ήταν αρμόδιος να ανακοινώσει τις βαθμολογίες για κάθε χώρα.
Τηλεοπτικοί σχολιαστές
Με την εξαίρεση του Ισραήλ, η κάθε χώρα που έλαβε μέρος στον διαγωνισμό έστειλε έναν τηλεοπτικό σχολιαστή, προκειμένου να καλύψει τον διαγωνισμό στη γλώσσα της αντίστοιχης χώρας.
Κοχύλια
Τα κοχύλια είναι είδος ελληνικού βοηθητικού μουσικού οργάνου. Ακριβέστερα, το όργανο προέρχεται από θαλάσσια κοχύλια που μετατρέπονται σε μουσικά όργανα με την κατάλληλη επεξεργασία. Το κάθε κοχύλι έχει το δικό του μουσικό τόνο. Αυτά τα μικρά κοχύλια που ονομάζονται και όστρακα βρίσκονται σε αφθονία στα ελληνικά νησιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
M. Pokora
Ο M. Pokora ή Matt Pokora  (Ματιέ Τοτά) (γεννημένος  στις  26 Σεπτεμβρίου του  1985) είναι  Γάλλος  τραγουδιστής  και συνθέτης, πολωνικής καταγωγής.
Βιογραφία
Ο M. Pokora το 2003 συμμετείχε στον τρίτο κύκλο της γαλλικής εκδοχής της εκπομπής Popstars όπου, όντας ο πιο αγαπητός της εκπομπής, κατάφερε να κερδίσει μία θέση στο. Αν και το πρώτο single του συγκροτήματος είχε επιτυχία, το δεύτερο δεν τα κατάφερε εξίσου καλά και έτσι επήλθε η διάλυση του boy band. Το 2004 ο Pokora ξεκίνησε την solo καριέρα του. Η πρώτη προσωπική δισκογραφική δουλειά του με τίτλο το όνομα του και το δεύτερο single του με τίτλο "Elle me contrôle" έλαβαν  δύο  μουσικά βραβεία NRJ. Ωστόσο, το 2005 αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα του από Matt Pokora σε M. Pokora εξαιτίας μιας μήνυσης από τον Γάλλο R&B τραγουδιστή, Matt Houston. Την αλλαγή του ονόματός  του ακολούθησε και η επανέκδοση του album του με το νέο όνομα πλέον.
Το 2006 κυκλοφόρησε το δεύτερο προσωπικό του album με τίτλο Player, το οποίο κατέλαβε την πρώτη θέση στα γαλλικά charts. Η δεύτερη έκδοση του album βγήκε στην αγορά το Μάρτιο του 2006 περιέχοντας επιπλέον, το κομμάτι It's Alright το οποίο είναι ντουέτο με τον τραγουδιστή  της ποπ, Ρίκι Μάρτιν.
Το τρίτο του άλμπουμ με τίτλο MP3 κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου του 2008 και περιέχει ,εκτός από την κανονική, άλλες δύο εκδόσεις. Σε αυτό το άλμπουμ ,ο Pokora συνεργάστηκε με τον Αμερικανό μουσικό παραγωγό Timbaland. Το πρώτο single με τίτλο Dangerous έφτασε στην πρώτη θέση των charts της Γαλλίας.
Το τελευταίο άλμπουμ του με τίτλο “Mise à Jour” κυκλοφόρησε στις  23 Αυγούστου 2010 με πρώτο single το τραγούδι “Juste Une Photo De Toi”.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Pokora
Ποταμός Νέλσον
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί του Καναδά Κατηγορία:Μανιτόμπα
Πάλμα
Η λέξη Πάλμα (Palma) φέρεται ως τοπωνύμια νήσου, πόλεων κ.λπ καθώς και όνομα προσώπων σημαντικότερα των οποίων είναι οι: ---
Ακρίτας Χλώρακας
Το Αθλητικό Σωματείο Ακρίτας Χλώρακας είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τη Χλώρακα της επαρχίας Πάφου. Ιδρύθηκε το 1971. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Χλώρακας. Έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Γ΄ κατηγορίας και ένα κύπελλο Γ΄ - Δ΄ κατηγορίας.
Ίδρυση
Ο Ακρίτας ιδρύθηκε το 1971. Την εποχή εκείνη στη Χλώρακα υπήρχαν δύο κομματικοποιημένες ποδοσφαιρικές ομάδες: ο αριστερός «Αστήρ» και ο δεξιός «Διγενής Ακρίτας» (που κατά καιρούς είχε και τις ονομασίες «Απόλλων» και «Εθνικό Κέντρον»). Στις αρχές της δεκεατίας του 1970 διεξάγετο στην επαρχία Πάφου παναγροτικό πρωτάθλημα. Επιπρόσθετα, το 1971 η κυβέρνηση επιχορηγούσε με ένα ποσό κάθε νεοϊδρυθέντα σύλλογο που είχε ως σκοπό την υγιή απασχόληση της νεολαίας. Οι Κώστας Πεντάρας, Ανδρέας Κλεοβούλου και Ευθύβουλος Χριστοδούλου αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα υπερκομματικό σωματείο, ενώνοντας τα δύο υφιστάμενα σωματεία, το οποίο θα συμμετείχε στο παναγροτικό πρωτάθλημα. Για την ονομασία του νέου σωματείου ο Κώστας Πεντάρας είχε προτείνει το όνομα «Διγενής Ακρίτας», αλλά επειδή θεώρησε ότι το όνομα «Διγενής» θα προκαλούσε αντιδράσεις πρότεινε το «Ακρίτας» το οποίο έγινε αποδεκτό από όλους.
Ίδρυση και συμμετοχή στην ΠΟΑΣΠ
Ο Ακρίτας αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ) το 1971. Τις πρώτες δύο περιόδους (1971-72, 1972-73) συμμετείχε στο πρωτάθλημα και το κύπελλο της ομοσπονδίας, κατακτώντας και τις δύο περιόδους το νταμπλ. Για το λόγο αυτό το συμβούλιο της ομάδας αποφάσισε να προσπαθήσει να εντάξει την ομάδα στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Μετά από μεγάλες προσπάθειες των μελών του σωματείου ώστε να πληροί τα κριτήρια για ένταξη του στην ΚΟΠ, ο Ακρίτας εντάχθηκε στην ομοσπονδία το 1973.
Περίοδος 1973-1979
Ο Ακρίτας εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου το 1973. Την πρώτη χρονιά συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1973-74 όπου και κατέλαβε την τρίτη θέση. Την περίοδο 1976-77 η ομάδα κατακτά το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και προβιβάζεται στη Β΄ κατηγορία. 1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Ακρίτας συμμετείχε στον Β΄ όμιλο.
Δεκαετία 1980-1989
Παραμένει στη Β΄ κατηγορία για πέντε συνεχόμενες περιόδους μέχρι που την περίοδο 1981-82 τερματίζει στη δωδέκατη θέση και υποβιβάζεται. Την περίοδο 1983-84 τερματίζει στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και επιστρέφει στη Β΄ κατηγορία. Τις επόμενες περιόδους στη Β΄ κατηγορία τερμάτιζε στις χαμηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα.
Δεκαετία 1990-1999
Τις περιόδους 1990-91 και 1993-94 (όπως και την περίοδο 2003-04) ο Ακρίτας καταλαμβάνει την πέμπτη θέση της βαθμολογίας, την υψηλότερη στην ιστορία του. Την περίοδο 1998-99, μετά από 15 συνεχόμενες περιόδους στη Β΄ κατηγορία, τερματίζει στη 13η θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάζεται στη Γ΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2000-2009
Παραμένει στη Γ΄ κατηγορία για τέσσερις περιόδους. Την περίοδο 2002-03 κατακτά τη δεύτερη θέση και προβιβάζεται στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2003-04 κατακτά για τρίτη φορά την πέμπτη θέση στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2004-05 τερματίζει στη 14η θέση και υποβιβάζεται. Στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2005-06 τερματίζει στη τρίτη θέση και επιστρέφει στη Β΄ κατηγορία. Υποβιβάζεται ξανά την περίοδο 2007-08 για να επιστρέψει την περίοδο 2008-09 με την κατάκτηση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας για δεύτερη φορά στην ιστορία του. Επιπρόσθετα, συμμετέχει στο νεοσύστατο θεσμό του κυπέλλου Γ΄- Δ΄ κατηγορίας φτάνοντας μέχρι τα ημιτελικά.
Δεκαετία 2010-2019
Στη συνέχεια, ο Ακρίτας παραμένει στη Β΄ κατηγορία για τέσσερις περιόδους. Την περίοδο 2012-13 τερματίζει στη 13η θέση και υποβιβάζεται ξανά στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2013-14 συμμετέχει για δεύτερη φορά στο κύπελλο Γ΄-Δ΄ κατηγορίας για να αποκλειστεί και πάλι στα ημιτελικά. Την επόμενη περίοδο καταφέρνει να φτάσει στον τελικό και να κατακτήσει το τρόπαιο κερδίζοντας στον τελικό την ΠΑΕΕΚ με 1-0. Την περίοδο 2015-16 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2016-17 υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην τρίτη θέση, κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο του στη Β΄ κατηγορία. Την ίδια περίοδο έχασε στον τελικό του Κυπέλλου Γ΄ κατηγορίας - Επίλεκτης ΣΤΟΚ από τον Ονήσιλο Σωτήρας 2014.
Δεκαετία 2020-2029
Την περίοδο 2019-20 ο Ακρίτας συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στην ενδέκατη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Στις 30 Απριλίου 2022 εξασφάλισε την άνοδο του για πρώτη φορά στην Α΄ κατηγορία.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971 Κατηγορία:Ακρίτας Χλώρακας
Βαρκελώνη
Σήμερα η Βαρκελώνη είναι μια από τις πιο δημοφιλείς πόλεις για τουρισμό στην Ευρώπη και στον κόσμο, διαθέτοντας καλή ποιότητα ζωής και πλούσια πολιτιστική ζωή (στην πόλη έζησαν μεταξύ άλλων ο Σαλβαδόρ Νταλί, ο Ζουάν Μιρό, ο Αντόνι Γκαουντί και για ένα διάστημα ο Πάμπλο Πικάσσο). Η Βαρκελώνη, επίσης, διαθέτει μεσογειακό κλίμα, πολύ καλές ευκαιρίες διασκέδασης (πολλά μπαρ και κλαμπ) και ψυχαγωγίας (όπως τα μουσεία MNAC και MACBA) και καλές θέσεις εργασίας. Το 1992, η καταλανική πρωτεύουσα διοργάνωσε την 25η Θερινή Ολυμπιάδα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1999
Το 85ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1999 (ή 86ο αν υπολογιστεί και το πρωτάθλημα Βορρά-Νότου του 1929) διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας στις 7 και 8 Αυγούστου μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1999.
Βαρκελώνη
Αρχαιότητα
Η εποχή που κατοικήθηκε για πρώτη φορά η περιοχή της σημερινής Βαρκελώνης είναι ασαφής, τα ερείπια με πολλούς τάφους και στρώματα χρονολογούνται από το 5.000 π.Χ. Υπάρχουν πολλοί θρύλοι σχετικά με την ίδρυση της πόλης, ο παλιότερος αναφέρει σαν ιδρυτή τον μυθικό ήρωα Hercules των Ρωμαίων (τον αντίστοιχο μεγάλο μυθικό ήρωα των Ελλήνων Ηρακλή). Στον νεώτερο αναφέρεται σαν ιδρυτής της πόλης ο στρατηγός από την Καρχηδόνα Αμίλκας Βάρκας πατέρας του διάσημου Αννίβα τον 3ο αιώνα π.Χ., η πόλη ονομάστηκε προς τιμή του "Βαρκινών" από εκεί προήλθε το σημερινό της όνομα. Δεν υπάρχουν όμως ιστορικές αποδείξεις για να το επιβεβαιώσουν.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1999
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου έπειτα από τέσσερα χρόνια διεξήχθη ξανά στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο στη μνήμη "Γρηγόρη Λαμπράκη" στις 17 Οκτωβρίου. Στον αγώνα αυτό ο πανελληνιονίκης Ν. Πολιάς προσπάθησε να καταρρίψει το δικό του πανελλήνιο ρεκόρ της κλασικής διαδρομής και τελικά πέτυχε το απίθανο για μαραθώνιο κατόρθωμα να το ισοφαρίσει. Τα πρωταθλήματα δεκάθλου (συνθέτων) και 20χλμ βάδην έγιναν στις 29-30 Μαΐου στο Καυτανζόγλειο Στάδιο και στον περιβάλλοντα χώρο. Χωριστά έγιναν και τα 50 χλμ βάδην. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Βαρκελώνη
Αρχαιότητα
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αναμόρφωσε την πόλη σε κάστρο (15 π.Χ.) με κέντρο το "Όρος Τάμπερ" έναν μικρό λόφο δίπλα από το σημερινό κέντρο της πόλης. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν για την αποικία τους το όνομα "Φαυεντία", το πλήρες όνομα ήταν "Κολωνία Φαυεντία Ἰουλία Αὐγούστα Πία Βαρκινών". Ο Πομπόνιος Μέλας καταγράφει πολλούς διάσπαρτους οικισμούς από κατοίκους με προέλευση από τη γειτονική Ταρράγο, τη σημερινή Ταρραγόνα που τότε ερημώθηκε. Σύντομα συγκεντρώθηκαν πολλοί κάτοικοι, χάρη στον μεγάλο πλούτο και στην πλεονεκτική θέση της περιοχής στη δυτική Μεσόγειο. Οι Ρωμαίοι την είχαν απαλλάξει από τα αυτοκρατορικά βάρη, η πόλη έκοψε τα δικά της νομίσματα και μερικά από αυτά, κομμένα την εποχή του Γάλβα, υπάρχουν μέχρι σήμερα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1999
Μετείχαν 540 αθλητές από 116 σωματεία. Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε με μεγάλη διαφορά από τους άλλους συλλόγους ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για ένατη συνεχόμενη χρονιά και συμπλήρωσε 30 τίτλους συνολικά. Παράλληλα, έκανε το όγδοο συνεχόμενο "νταμπλ" και δωδέκατο συνολικά, αφού κατέκτησε και το γυναικείο πρωτάθλημα.
Βαρκελώνη
Αρχαιότητα
Σημαντικά ρωμαϊκά ερείπια εμφανίζονται στην υπόγεια πλατεία ντελ Ρέι που ανήκει στο Ιστορικό Μουσείο της Βαρκελώνης, το τυπικό ρωμαϊκό σχέδιο υπάρχει και σήμερα στο ιστορικό κέντρο τη "Γοτθική συνοικία". Μερικά από τα ερείπια των ρωμαϊκών τειχών ενσωμάτωσε ο Καθεδρικός Ναός της Βαρκελώνης, που λέγεται ότι ιδρύθηκε το 343.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1999
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1999 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Βαρκελώνη
Η Κομητεία της Βαρκελώνης
thumb|right|Ο Βιλφρέδος ο Δασύτριχος, [[Μονή Πομπλέτ, 1400.]] Στις αρχές του 5ου αιώνα οι Βησιγότθοι κατέκτησαν τη Βαρκελώνη και την έκαναν πρωτεύουσα ολόκληρης της Ισπανίας, ενώ τον 8ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Άραβες. Τη Βαρκελώνη κατέκτησε κατόπιν ο γιος του Καρλομάγνου, Λουδοβίκος ο Ευσεβής και την έκανε πρωτεύουσα στην Ισπανική Μαρκιωνία, μια ουδέτερη ζώνη ανάμεσα στην Ισπανία και τη Γαλλία, που κυβερνήθηκε από την Κομητεία της Βαρκελώνης. Οι διοικητές ήταν οι Κόμητες της Βαρκελώνης, που τα πρώτα χρόνια ήταν διορισμένοι από τη Δυναστεία των Καρολιδών αλλά σταδιακά η εξουσία τους εξασθένησε στην περιοχή με αποτέλεσμα να γίνει η κομητεία κληρονομική. Ο Γότθος Βιλφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης, μέλος του Οίκου των Μπελλονιδών και ιδρυτής του Οίκου της Βαρκελώνης, ήταν ο πρώτος ανεξάρτητος κόμης, ο οποίος καθιέρωσε την κομητεία κληρονομική για τον ίδιο και τους απογόνους του.
Ο εγγονός του Βιλφρέδου του Δασύτριχου, Μπορέλ Β΄ της Βαρκελώνης, θεωρείται ο πρώτος ανεξάρτητος κόμης. Στην εποχή του η Βαρκελώνη δέχτηκε σκληρή επίθεση από τους Μαυριτανούς του Αλμανζόρ (6 Ιουλίου 985). Η λεηλασία των Μαυριτανών ήταν τόσο μεγάλη που οι περισσότεροι κάτοικοι δολοφονήθηκαν ή πουλήθηκαν ως σκλάβοι. Ο δισέγγονος του Μπορέλ Β΄, Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ της Βαρκελώνης, έκανε την πρώτη γραπτή κωδικοποίηση των Καταλανικών νόμων στις "Συνήθειες της Βαρκελώνης", η οποία ήταν η πρώτη γραπτή κωδικοποίηση νόμων στη Δυτική Ευρώπη. Ο εγγονός του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Α΄, Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Βαρκελώνης, παντρεύτηκε τη Ντους Α΄ της Προβηγκίας και έγινε Κόμης της Προβηγκίας, με την Προβηγκία να περνά σε νεώτερους κλάδους του Οίκου της Βαρκελώνης.
Το Βασίλειο της Αραγωνίας
thumb|left|Τα σύμβολα των βασιλέων της Αραγωνίας Ο γιος του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Γ΄, Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Βαρκελώνης παντρεύτηκε την Πετρονίλα της Αραγωνίας και ένωσε την κομητεία της Βαρκελώνης και το Βασίλειο της Αραγωνίας στο Στέμμα της Αραγωνίας (1137). Ο γιος τους Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας ήταν το πρώτο μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης που πήρε τον τίτλο του βασιλιά της Αραγωνίας (1162). Το Στέμμα της Αραγωνίας σταδιακά κυριάρχησε σε ολόκληρη τη δυτική Μεσόγειο και κατέκτησε το Βασίλειο της Νεαπόλεως και το Βασίλειο της Σικελίας. Ο δισέγγονος του Αλφόνσου Β΄, Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας κατέκτησε το Βασίλειο της Σικελίας, προκαλώντας τον Σικελικό Εσπερινό (1282), που είχε σαν αποτέλεσμα τη σφαγή των Γάλλων στη Σικελία και την ανατροπή του Καρόλου του Ανδεγαυού. Ο δεύτερος γιος του Πέτρου Γ΄, Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας έγινε ο πρώτος Βασιλιάς της Σαρδηνίας και της Κορσικής (1297) με εντολή του πάπα που του έδωσε δώρο τη Σαρδηνία και την Κορσική.
Ο εγγονός του Ιακώβου Β΄, Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας έφτασε τις κατακτήσεις του μέχρι την Ελλάδα, κατέκτησε το Δουκάτο των Αθηνών (1379) και το Δουκάτο Νέων Πατρών (1381). Ο γιος του Πέτρου Δ΄ Μαρτίνος της Αραγωνίας πέθανε χωρίς απογόνους και το Στέμμα της Αραγωνίας πέρασε στον Οίκο της Τραστάμαρα (1412). Η Τράπεζα της Βαρκελώνης, η παλαιότερη τράπεζα στην Ευρώπη, ιδρύθηκε από τους μεγιστάνες της πόλης για τις ανάγκες του βασιλείου (1401), ακολούθησαν η Τράπεζα της Βενετίας (1402) και η Τράπεζα της Γένοβας (1407). Ο γάμος του Φερδινάνδου του Καθολικού με την Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης (1469) ένωσε ολόκληρη την Ισπανία σε ένα βασίλειο και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στη Μαδρίτη.
Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
thumb|right|Αεροφωτογραφία του [[Εσάμπλε.]]
Η Βαρκελώνη έγινε το επίκεντρο του Καταλανικού εθνικισμού με πολλές επαναστάσεις όπως αυτή που ξέσπασε την περίοδο 1640 - 1652 εναντίον του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας. Η μεγάλη πανώλη που ξέσπασε την περίοδο 1650 - 1654 θέρισε τον πληθυσμό της πόλης. Τον 18ο αιώνα οικοδομήθηκε ένα κάστρο στο Μοντζουίκ με στόχο να επιβλέπει το λιμάνι, το οποίο χρησιμοποίησε ο διάσημος Γάλλος αστρονόμος Πιερ Μεσαίν για να μετρήσει το νότιο τμήμα ενός τόξου Μεσημβρινού της Γης ανάμεσα στη Δουνκέρκη και τη Βαρκελώνη (1791). Η μέτρηση αυτή έγινε η βάση της μονάδας μήκους του Μέτρου στο Διεθνές σύστημα μονάδων. Η ράβδος μέτρησης κατασκευάστηκε από πλατίνα (λευκόχρυσο) και παρουσιάστηκε στη Γαλλική Νομοθετική Συνέλευση (22 Ιουνίου 1799). Το μεγαλύτερο τμήμα της Βαρκελώνης υπέστη σοβαρό πλήγμα από τους Ναπολεόντειους Πολέμους αλλά η βιομηχανική επανάσταση έφερε ξανά μεγάλη πρόοδο στην πόλη. Ο πολεοδόμος Ιλντεφόνς Σερντά ι Σινιέρ (1815-1876) σχεδίασε τη δεκαετία του 1850 το προάστιο Εσάμπλε και τα μεσαιωνικά τείχη γύρω από την παλιά πόλη της Βαρκελώνης κατεδαφίστηκαν.
Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος
Όταν ξέσπασε ο Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος η Βαρκελώνη και, γενικά, ολόκληρη η Καταλονία ήταν με φανατισμό δημοκρατική, πολλές επιχειρήσεις και δημόσιες υπηρεσίες πέρασαν σε έλεγχο συνδικάτων όπως η Εθνική Συνομοσπονδία Εργατών. Την περίοδο που είχε την εξουσία η δημοκρατική κυβέρνηση, η πόλη βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο των αναρχικών αλλά έχασαν τον έλεγχο τον Μάιο του 1938 μετά την είσοδο στην πόλη των κυβερνητικών στρατευμάτων. Η Βαρκελώνη έπεσε τελικά (26 Ιανουαρίου 1939) και ακολούθησε μεγάλη έξοδος των κατοίκων που δραπέτευσαν στα Γαλλικά σύνορα. Η μεγάλη αντίσταση των κατοίκων της Βαρκελώνης στο Πραξικόπημα του Φρανθίσκο Φράνκο είχε οδυνηρές επιπτώσεις στους ίδιους μετά την πτώση της δημοκρατικής κυβέρνησης. Τα συνδικάτα της Καταλονίας διαλύθηκαν και η Καταλανική γλώσσα σχεδόν απαγορεύτηκε.
Η Βαρκελώνη παρέμεινε ωστόσο η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην Ισπανία και εξακολουθούσε να βρίσκεται σε μεγάλη ευημερία παρά τις καταστροφές που υπέστη στον εμφύλιο. Το αποτέλεσμα ήταν μια εκτεταμένη μετανάστευση από όλες τις φτωχότερες περιοχές γύρω από την Καταλονία όπως η Ανδαλουσία, η Μούρθια και η Γαλικία στη Βαρκελώνη, που αστικοποιήθηκε ταχύτατα.
Σύγχρονη ιστορία
Στη Βαρκελώνη φιλοξενήθηκαν οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992, το αποτέλεσμα ήταν να υποστεί η πόλη μεγάλες αλλαγές που άλλαξαν τον βιομηχανικό της χαρακτήρα, πολλές παλιές βιομηχανίες κατεδαφίστηκαν και στη θέση τους δημιουργήθηκαν δύο μίλια παραλίας. Οι νέες κατασκευές αύξησαν τη χωρητικότητα της πόλης κατά 17%, τη χωρητικότητα επεξεργασίας λυμάτων κατά 27% και τον ελεύθερο χώρο πρασίνου κατά 78%, ο αριθμός των ξενοδοχείων επίσης διπλασιάστηκε την περίοδο 1990 - 2004. Η δημοτικότητα της πόλης αυξήθηκε σημαντικά: το 2012 ήταν ο 12ος δημοφιλέστερος προορισμός στον κόσμο και ο 5ος στην Ευρώπη.
Ο θάνατος του Φράνκο έφερε ένα κύμα εκδημοκρατισμού σε ολόκληρη την Ισπανία και οι κάτοικοι της Βαρκελώνης ιδιαίτερα θεωρούσαν τους εαυτούς τους αδικημένους επειδή τιμωρήθηκαν 40 χρόνια περισσότερο από όλους για τη στήριξη τους στη δημοκρατία. Ακολούθησαν μαζικές ειρηνικές διαδηλώσεις, με πάνω από 1.000.000 κόσμος βγήκε στους δρόμους με αίτημα την ανεξαρτησία της Καταλονίας από την Ισπανία (11 Σεπτεμβρίου 1977) που παραχωρήθηκε τελικά σε λιγότερο από έναν μήνα.
Η ταχύτατη ανάπτυξη της Βαρκελώνης στα τέλη του 20ού αιώνα οφείλεται σε δύο σημαντικά γεγονότα: την είσοδο της Ισπανίας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1986) και η φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων (1992). Η μεγάλη αστικοποίηση της πόλης είχε σαν αποτέλεσμα να διαδοθεί έντονα η φήμη της σαν τουριστικός προορισμός, αλλά η μεγάλη αύξηση των ενοικίων στα τέλη του 20ού αιώνα είχε σαν αποτέλεσμα να μετακινηθεί μεγάλο τμήμα του πληθυσμού στα προάστεια. Η τάση αυτή σταμάτησε μετά το 2001, επειδή ήρθε ένα νέο μεγάλο κύμα μεταναστών από τη Λατινική Αμερική και το Μαρόκο.
Η επίθεση του 2017
Στη Βαρκελώνη έλαβε μέρος ένα τραγικό περιστατικό στις 17 Αυγούστου του 2017, όταν ένα βαν ποδοπάτησε κατοίκους στον πεζόδρομο Λα Ράμπλα, σκοτώνοντας 14 ανθρώπους και τραυμάτισε 100, από τους οποίους ο ένας πέθανε λίγο αργότερα. Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι απέδωσε το δυστύχημα σε επίθεση Τζιχαντιστών. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Άμακ απέδωσε επίσης την επίθεση στο Ισλαμικό Κράτος.
Γεωγραφία και κλίμα
Η Βαρκελώνη έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (ταξινόμηση κατά Κέπεν Cfa), το οποίο μοιάζει με ωκεάνιο μεσογειακό κλίμα, ήπιους χειμώνες και ζεστά υγρά καλοκαίρια, ενώ οι βροχοπτώσεις είναι περισσότερες την άνοιξη και το φθινόπωρο.
Υποδομές
Ούσα από τις σημαντικότερες πόλεις της Ισπανίας, η Βαρκελώνη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Βαρκελώνης - Ελ Πρατ, το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Ισπανίας, και το μεγαλύτερο από κάθε παραθαλάσσια πόλη της Μεσογείου, με πάνω από 50 εκατομμύρια επισκέπτες για το 2018.
Το Μετρό της Βαρκελώνης, αποτελείται από 12 γραμμές, συνολικού μήκους 170 χιλιομέτρων, με 183 σταθμούς. Η γραμμή 9 του μετρό είναι η μακρύτερη πλήρως αυτοματοποιημένη γραμμή μετρό της Ευρώπης.
Αξιοθέατα
Με την περιοχή της Καταλονίας να υποδέχεται πάνω από 50 εκατομμύρια επισκέπτες το έτος 2017, η Βαρκελώνη αποτελεί πολύ δημοφιλη τουριστικό προορισμό. Σημαντικά αξιοθέατα της πόλης είναι:
Περιοχές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους επισκέπτες της πόλης αποτελούν η Γοτθική Συνοικία, με έντονo αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, ο λόφος Μόντζουικ φιλοξενεί το ιστορικό κάστρο της πόλης, πάρκα και τον βοτανικό κήπο, η περιοχή Λα Μπαρσελονέτα, όπου εστιάζεται σημαντικό μέρος της νυχτερινής ζωής της πόλης και η συνοικία Ελ Ραβάλ.
Μουσεία
Στην πόλη βρίσκονται επίσης πολλά μουσεία. Το μεγαλύτερο μουσείο της πόλης είναι το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας, που βρίσκεται στο λόφο Montjuic. Σημαντικά μουσεία τέχνης είναι επίσης το Μουσείο Πικάσο, το Μουσείο Άντονι Ταπιές, το Μουσείο της Πόλης της Βαρκελώνης, το Ίδρυμα Χοάν Μιρό και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης.
Στην πόλη βρίσκεται και το Μουσείο της Μπαρτσελόνα, το οποίο αποτελεί το δημοφιλέστερο μουσείο της, με πάνω από 1.000.000 επισκέπτες ανά έτος.
Αξιοσημείωτο είναι και το Ενυδρείο της Βαρκελώνης, γνωστό και ως L' Aquarium de Barcelona, καθώς αποτελεί το μεγαλύτερο Ενυδρείο της Μεσογείου και το δεύτερο μεγαλύτερο παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Ανέστης Αθανασίου
Ο Ανέστης Αθανασίου (15 Μαρτίου 1912 - 30 Μαίου 1984) ήταν Έλληνας τραγουδιστής και παίκτης του μπουζουκιού του ρεμπέτικου. Αναφέρεται πολλές φορές και ως Ανέστος "Γύφτος" Αθανασίου, λόγω της τσιγγάνικης καταγωγής του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Μαρτίου του 1912. Συνόδευε για πολλά χρόνια, σαν δεύτερο μπουζούκι, τον Βασίλη Τσιτσάνη στην ορχήστρα του. Κατοικούσε στη Ανάσταση, κοντά στη Δραπετσώνα, πάντοτε κυκλοφορούσε με περιποιημένα κοστούμια, ήταν λιγομίλητος και σοβαρός. Στα τέλη της δεκαετίας του ' 50 ανήκε στην ορχήστρα του Καζαντζίδη. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών στις 30 Μαΐου του 1984.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες Κατηγορία:Ρεμπέτες
Μάχη του Μπακού
Η Μάχη του Μπακού (ρωσ. Битва за Баку, αγγ. Battle of Baku, αζε. Bakı döyüşü, αρμ. Բաքվի ինքնապաշտպանություն, τουρ. Bakü Muharebesi) αποτελεί στρατιωτική σύγκρουση, η οποία διεξήχθη στο Μπακού το έτος 1918. Αντίπαλοι σε αυτή τη μάχη ήταν ο Ισλαμικός στρατός του Καυκάσου, υπό την ηγεσία του Νουρί Κιλλιγκίλ, και ο στρατός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, από τη μια πλευρά, και η Κομμούνα του Μπακού (αργότερα τη θέση της Κομμούνας πήρε η Δικτατορία της Κεντρικής Κασπίας) μαζί με δυνάμεις στρατού του Ηνωμένου Βασιλείου, υπό την ηγεσία του Βρετανού στρατηγού Λάιονελ Ντένστερβιλ, από την άλλη. Οι Βρετανοί και οι σύμμαχοι τους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη, η οποία έγινε πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.
Προϊστορία
Στις 2 (15) Νοεμβρίου 1917, μια εβδομάδα μετά την πτώση της Προσωρινής Κυβέρνησης της Ρωσίας στο Πετρογκράντ, στο Μπακού δημιουργήθηκε τοπικό σοβιέτ εργατών, αγροτών και στρατιωτών, το οποίο διοικούσε ο Μπολσεβίκος Στεπάν Γκεόργκεβιτς Σαουμιάν. Τον Απρίλιο του 1918, το Σοβιέτ του Μπακού, χάρη στη βοήθεια του αρμενικού κόμματος «Ντάσνακτσουτιον» και χάρη στα αιματηρά γεγονότα του Μαρτίου, επέβαλε την εξουσία της στο Μπακού, και αργότερα δημιουργήθηκε το Σοβιέτ των Λαϊκών Κομισσάριων, γνωστό στη σοβιετική ιστοριογραφία με το όνομα «26 Κομισσάριοι του Μπακού». Για τη Σοβιετική Ρωσία μεγάλη σημασία είχε το πετρέλαιο στο Μπακού, για αυτό και ήταν έτοιμη να το μοιράσει με τη Γερμανία, κάτι που δεν ικανοποιούσε το Ηνωμένο Βασίλειο - αντίπαλο της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αν και αρχικά οι ηγέτες των Αζέρων ήθελαν την αυτονομία τους ως ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, αλλά μετά τα γεγονότα του Μαρτίου ζήτησαν ανεξαρτησία και πίστευαν πώς όχι η Ρωσική Επανάσταση, αλλά η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα τους βοηθούσε να υλοποιήσουν το στόχο τους. Στις 28 Μαΐου 1918, στην Τιφλίδα δημιουργήθηκε η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν. Το εθνικό σοβιέτ και η Δούμα των υπουργών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε ότι προσωρινή του πρωτεύουσα ήταν η Ελιζαβετπόλ, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Γκαντζά, μέχρι να καταλάβει την εξουσία στο Μπακού. Για την Οθωμανική Αυτοκρατορία η διάλυση του Μετώπου του Καυκάσου εθεωρείτο ευκαιρία για επέκταση στον Καύκασο και στην Κεντρική Ασία, κάτι που οι ηγέτες της χώρας αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν, και οι οποίοι έβλεπαν τον Ανατολικό Καύκασο ως μέρος της μελλοντικής Τουρανικής Αυτοκρατορίας, στην οποία έπρεπε να ενσωματωθούν επίσης και ο Βόρειος Καύκασος, η Βόρεια Περσία και το Τουρκεστάν.
Οι πιθανότητες επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε αυτή την περιοχή προκάλεσαν ανησυχίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία θεωρούσε πώς θα μπορούσε να χάσει τα εδάφη της Βρετανικής Ινδίας. Σύμφωνα με μυστική αγγλο-γαλλική συμφωνία, η οποία υπογράφτηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1917, η Ρωσία χωρίστηκε σε «περιοχές πράξεων», και βάση αυτής το Ηνωμένο Βασίλειο κατείχε τον Ντον, τον Καύκασο και το Τουρκεστάν, δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής γύρω από τη Κασπία Θάλασσα. Το Ηνωμένο Βασίλειο θεωρούσε πώς το Μπακού και η Κασπία είχαν «μεγάλη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική σημασία».
Κομμούνα του Μπακού
Στις 21 Δεκεμβρίου 1917, το Σοβιέτ του Μπακού αποφάσισε να δημιουργήσει την Κόκκινη Φρουρά. Τα πρώτα της σώματα δημιουργήθηκαν στη Μαύρη Πόλη και στα Μπαλαχάνι. Τον Φεβρουάριο του 1918, οι δυνάμεις της Κόκκινης Φρουράς ανέρχοταν στους 3.500 ανθρώπους.
Δικτατορία της Κεντρικής Κασπίας
Μεγάλο μέρος του στρατού της Κομμούνας του Μπακού τέθηκε στην υπηρεσία της Δικτατορίας της Κεντρικής Κασπίας, όταν αυτή μπήκε στον πόλεμο. Σύμφωνα με τον Βρετανό στρατηγό Κλάττερμπανκ, στο Μπακού υπήρχαν 22 ρωσικά και αρμενικά σώματα στρατού. Σύμφωνα με τον Κλάττερμπανκ, οι πολιτικές συνθήκες της εποχής δεν επέτρεπαν την ένωση των ρωσικών και των αρμενικών σωμάτων στρατού.
Μουσουλμανικό σώμα
Οι πρώτες προσπάθειες για δημιουργία εθνικών μουσουλμανικών ομάδων στρατού έγινε στα τέλη του 1917. Στις αρχές του Δεκεμβρίου του 1917, υπήρξε πρόταση από τους διοικητές του Μετώπου στον Καύκασο να δημιουργηθεί Μουσουλμανικό σώμα στην Ελιζαβέτπολ. Αυτή την ιδέα υποστήριξαν οι Κομισσάριοι του Νοτίου Καυκάσου και στις 18 Δεκεμβρίου (σύμφωνα με άλλες πηγές - 11 Δεκεμβρίου ) υπογράφτηκε διάταγμα για δημιουργία νέου στρατού, στον οποίο θα συμπεριλαμβάνεται και το Μουσουλμανικό σώμα. Η δημιουργία του στρατού άρχισε την επόμενη μέρα σύμφωνα με το Διάταγμα № 155 του Κύριου Διοικητή του στρατού στον Καύκασο, Μιχαήλ Αλεξέεβιτς Πρζεβάλσκι
Το σώμα έπρεπε να αποτελείτο από εθελοντές. Διοικητής του σώματος διορίστηκε ο Αλί-Αγκά Σιχλίνσκι. Έδρα του σώματος έγινε η Τιφλίδα. Το Μουσουλμανικό σώμα αποτελείτο από την 1η και 2η Ομάδα πεζικού, στις οποίες ήταν ενσωματωμένο από 4 σώματα στρατού, από μια ομάδα ιππικού από 3 σώματα ιππικού, το 1ο και το 2ο Σώμα Πυροβολικού.
Η δημιουργία του σώματος έπρεπε να γίνεται σε όλο τον Νότιο Καύκασο, καθώς και στο Μπακού. Στις 24 Φεβρουαρίου 1918, στο Μπακού από την Τιφλίδα έφτασε το 1ο μουσουλμανικό σώμα πεζικού, με διοικητή τον στρατηγό Ταλίνσκι Όταν έφτασαν στον Μπακού, από τον σιδηροδρομικό σταθμό, οι διοικητές του σώματος συνελήφθησαν από τους Μπολσεβίκους. Αλλά, εξαιτίας της πίεσης των μη ευχαριστημένων μουσουλμάνων, οι διοικητές απελευθερώθηκαν αλλά βρισκόταν υπό παρακολούθηση από τους Μπολσεβίκους. Οι Ρώσοι αξιωματικοί παρέμειναν στη φυλακή, και δέχθηκαν πίεση με στόχο να γίνουν στρατιωτικοί του Σοβιέτ στο Μπακού. Ο Κονσταντίν Κονοπλιόφ, ο μοναδικός στρατιωτικός, ο οποίος γλίτωσε τη σύλληψη, συναντήθηκε με τον Ταλίνσκι. Σύμφωνα με διαταγή του Ταλίνσκι, ο Κονσταντίν έφτασε στην Τιφλίδα και ενημέρωσε για το περιστατικό τον διοικητή του Μουσουλμανικού σώματος Σιχλίνσκι. Σύμφωνα με διαταγή από τις 11 Μαρτίου 1918, η 1η μονάδα πεζικού μεταφέρθηκε στη Σαμάχα.
Ο Α. Σιχλίνσκι καταγράφει στα απομνημονεύματα του:
Η δημιουργία του Μουσουλμανικού σώματος έληξε στα τέλη του Απριλίου του 1918. Διοικητής του σώματος έγινε ο Ευγκένι Μεντσούκοφ, διοικητής της πρώτης μονάδας πεζικού - ο Ταλσίνσκι, διοικητής της δεύτερης μονάδας πεζικού - ο Ιμπραγκίμ-αγκά Οσούμποφ. Στις 26 Ιουνίου, σύμφωνα με διάταγμα του Σοβιέτ των Υπουργών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, το Μουσουλμανικό σώμα μετανομάστηκε σε Ατομικό Αζέρικο Σώμα.
Adtranz
μικρογραφία|454x454εσ δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| [[Μετρό Χονγκ Κονγκ|Mass Transit Railway Adtranz – CAF EMU κατασκευασμένο από την CAF και την Adtranz]] μικρογραφία|Eνα ανακαινισμένο Railcar της Νέας Νότιας Ουαλίας Endeavour που κατασκευάζεται από την Adtranz Η ABB Daimler-Benz Transportation (μετά το 1999 DaimlerChrysler Rail Systems), κοινώς γνωστή με την επωνυμία ADtranz, ήταν ένας πολυεθνικός κατασκευαστής εξοπλισμού σιδηροδρομικών μεταφορών με εγκαταστάσεις επικεντρωμένες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Μάχη του Μπακού
Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν
thumb|Οι στρατιώτες του στρατού της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν στο Μπακού. 1919 Σύμφωνα με τον Ε. Φ. Λουντσουβέιτ, ο στρατός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, μέχρι τον Μάη του 1918, περιλαμβάνονταν από τα Σώματα Ιππικού των Τατάρων και του Σέκινσκ, δύο σώματα πεζικού, στα οποία υπηρετούσαν πρώην Τούρκοι αιχμάλωτοι πολέμου, καθώς και από 250 αξιωματικούς. Σύμφωνα με μαρτυρίες του Τούρκου στρατηγού Νουρί πασά, ο στρατός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν δεν ήταν μεγάλος. Σύμφωνα με αυτόν, το Μουσουλμανικό σώμα περιλάμβανε 1000 ανθρώπους, και οι περισσότεροι ήταν πρώην Τούρκοι αιχμάλωτοι.
Adtranz
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1996 με τη συγχώνευση των εγκαταστάσεων κατασκευής εξοπλισμού σιδηροδρόμων της Daimler-Benz και της ABB. Το 1999 η DaimlerChrysler (τώρα Daimler AG ) αγόρασε τις μετοχές της ABB και άλλαξε την επίσημη ονομασία της σε DaimlerChrysler Rail Systems. Η Bombardier Transportation εξαγόρασε την εταιρεία το 2001, όταν η Adtranz ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής αυτού του εξοπλισμού στον κόσμο. Η εξαγορά αύξησε σημαντικά το μέγεθος των εταιρειών σιδηροδρομικής βιομηχανίας της Bombardier, καθιστώντας την Bombardier τον μεγαλύτερο κατασκευαστή σιδηροδρομικού εξοπλισμού στον κόσμο εκείνη την εποχή.
Η Adtranz κατασκεύασε δηζελομηχανές, υψηλής ταχύτητας, περιφερειακές, μετρό και υπόγειες επιβατικές αμαξοστοιχίες, τραμ, καθώς και φορτάμαξες. Οι επιχειρήσεις μη τροχαίου υλικού περιλάμβαναν υποδομή ηλεκτροδότησης και σηματοδότησης σιδηροδρόμων.
Μάχη του Μπακού
Ισλαμικός στρατός του Καυκάσου
Σύμφωνα με τον Αμερικανό ιστορικό Ταντέους Σβεντοχόφσκι, ο Ισλαμικός στρατός του Καυκάσου αποτελείτο από 16 μέχρι και 18 χιλιάδες στρατιώτες, από τους οποίους του 1/3 ήταν Τούρκοι πρώην αιχμάλωτοι, ενώ οι υπόλοιποι ήταν Αζέροι. Σύμφωνα με τον στρατηγό Ντένστερβιλ, ο Ισλαμικός στρατός του Καυκάσου αποτελείτο από 12 χιλιάδες στρατιώτες, από τους οποίους οι μισοί ήταν Τούρκοι, ενώ οι υπόλοιποι ήταν μουσουλμάνοι του Νότιου Καυκάσου. Εκτός αυτού, σύμφωνα με τον στρατηγό, υπήρχαν και Ρώσοι αξιωματικοί, οι οποίοι πήραν το μέρος του Ισλαμικού στρατού για να αντιστέκονται στους Μπολσεβίκους και να μην αφήσουν τους Γερμανούς να καταλάβουν το Μπακού.
Adtranz
Ιστορία
Στις 8 Μαΐου 1995, η ABB και η Daimler-Benz πρότειναν τη συγχώνευση των σχετικών με τη σιδηροδρομική βιομηχανία δραστηριοτήτων τους σε μια αυτόνομη κοινή επιχείρηση 50/50. Ο συνδυασμένος όμιλος θα ήταν η μεγαλύτερη εταιρεία σιδηροδρομικής τεχνολογίας στον κόσμο. Στη Γερμανία, η συνδυασμένη εταιρεία, μαζί με τη Siemens θα είχε δυοπώλιο ή σχεδόν δυοπώλιο στις αγορές ηλεκτρικών κινητήριων μηχανών, κύριων και περιφερειακών ηλεκτρικών και πετρελαιοκινητήρων πολλαπλών μονάδων, τραμ και μετρό, και συστήματα catenary. Στην ΕΕ, εκτός της Γερμανίας, η συγκέντρωση δεν θα σήμαινε σημαντική αύξηση του μεριδίου αγοράς, συμπεριλαμβανομένης της Σκανδιναβίας, όπου η ABB είχε κυρίαρχο μερίδιο αγοράς. Η προτεινόμενη συγχώνευση ανεστάλη εν αναμονή έκθεσης σχετικά με ενδεχόμενες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό συνέπειες της συγχώνευσης. Τελικά στις 18 Οκτωβρίου 1995 επιτράπει η συγχώνευση, υπό την προϋπόθεση ότι και οι δύο εταιρείες εκχωρούν τις μετοχές τους στην Kiepe (traction components company). Η συγχώνευση τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1996.
Μάχη του Μπακού
Προϊστορία
thumb|left|300px|Οι επιθέσεις Τούρκων και Βρετανών στον Νότιο Καύκασο, 1918. Ο χάρτης είναι γραμμένος στα ρωσικά Στις αρχές του Δεκεμβρίου του 1917, οι Τούρκοι αξιωματικοί, λαμβάνοντας υπόψη τις συμφωνίες ειρήνης μεταξύ της Σοβιετικής Ρωσίας και των Κεντρικών Δυνάμεων, οι οποίες υπογράφτηκαν στο Μπρεστ, πρότειναν στους Κομισσάριους του Νότιου Καυκάσου να υπογράψουν συμφωνία ειρήνης στο Μέτωπο του Καυκάσου. Η συμφωνία ειρήνης υπογράφτηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1917 στο Ερζιντζάν.
Adtranz
Ιστορία
Οι εγκαταστάσεις παραγωγής και οι σειρές προϊόντων της εταιρείας εξορθολογίστηκαν, συμπεριλαμβανομένης μιας τυπικής μορφής βαγονιού. Μετά από 18 μήνες το κόστος κατασκευής μειώθηκε κατά 30%, ενώ τα έσοδα και οι παραγγελίες αυξήθηκαν από το 1996 έως το 1997. Ωστόσο, η εταιρεία εξακολούθησε να είναι ζημιογόνος, χάνοντας 111 εκατομμύρια δολάρια το 1997. Η Πολωνική εταιρία Pafawag αποκτήθηκε το 1997 και εκσυγχρονίστηκε η εγκατάσταση,  ελέγχοντας τα συμφέροντα της MÁV Dunakeszi, στην Ουγγαρία και η Schindler Waggon Switzerland αποκτήθηκε επίσης στο τέλος του 1997.
Τον Μάρτιο του 1998, η Adtranz παρουσίασε μια σειρά από νέες μάρκες προϊόντων για αρθρωτές πλατφόρμες προϊόντων, με σχέδια που μπορούν να προσαρμοστούν για τις συγκεκριμένες απαιτήσεις διαφορετικών πελατών: το όχημα μεταφοράς με οδηγό Innovia, το τραμ χαμηλού δαπέδου Incentro, η πολλαπλή μονάδα ντίζελ Itino, το Crusaris μεσαίο τρένο υψηλής ταχύτητας (με βάση τα GMB Class 71 <i id="mwVg">Flytoget</i> ) οπως και η ηλεκτρική μηχανή έλξης Octeon. Παρουσιάστηκε ένας νέος σχεδιασμός κινητήρα ντίζελ με ηλεκτρικό σύστημα έλξης της General Electric, με την ονομασία " Blue Tiger ". Η Adtranz σκόπευε να ενοποιήσει τη γκάμα των προϊόντων της γύρω από αυτές τις οικογένειες μόλις ολοκληρωθούν οι συνεχείς παραδόσεις.
Μάχη του Μπακού
Προϊστορία
Στα μέσα του Ιανουαρίου του 1918, ένας Τούρκος στρατηγός, απεσταλμένος από τον Ισμαήλ Εμβέρ, πρότεινε στους Κομισσάριους του Νότιου Καυκάσου να αρχίσουν συζητήσεις για συμφωνία ειρήνης - οι Τούρκοι υπολόγιζαν να υπογράψουν μια συμφωνία με ευνοϊκούς όρους και να ενημερώσουν τη Σοβιετική Ρωσία και τις Κεντρικές Δυνάμεις, οι οποίες υπέγραφαν ειρήνη στο Μπρέστ. Η καταστροφή του στρατού στον Καύκασο ανάγκασε τους Κομισσάριους να δεχτούν την πρόταση των Τούρκων. Στις 12 Φεβρουαρίου 1918, οι Τούρκοι, παρά τη συμφωνία ειρήνης, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία ανέλαβε την προστασία των Μουσουλμάνων, άρχισαν επίθεση. Εκείνη την ώρα, ο ρωσικός στρατός είχε σκορπιστεί και τη θέση του πήραν αρμενικά σώματα στρατού. Οι Τούρκοι κατέστρεψαν το μέτωπο και άρχισαν να κινούνται στον Καύκασο. Στις 19 Φεβρουαρίου, οι Κομισσάριοι πρότειναν να υπογράψουν συμφωνία ειρήνης στη Τραπεζούντα
Adtranz
Ιστορία
Η Adtranz συνέχισε να σημειώνει οικονομική ζημιά λειτουργίας το 1998, που οφειλόταν σε προηγούμενες συμβάσεις με υποτιμημένο κόστος, καθώς και σε τεχνικά προβλήματα με προϊόντα. Την ίδια χρονιά ανέλαβε μια παραγγελία για 400 μηχανές για την Deutsche Bahn, καθώς και την εξαγορά του ελβετικού κατασκευαστή ατμομηχανών Schweizerische Lokomotiv- und Maschinenfabrik AG (SLM).
Μάχη του Μπακού
Προϊστορία
Στις 3 Μαρτίου 1918, η Σοβιετική Ρωσία υπέγραψε τη Συνθήκη του Μπέρστ, σύμφωνα με την οποία οι Ρώσοι έπρεπε να αφήσουν τα τουρκικά εδάφη, τα οποία κατέλαβαν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και τις περιφέρειες Καρς και Μπατούμι, τα οποία οι Ρώσοι έλαβαν μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο 1877-1878. Στις 11 Μαρτίου έπεσε το Ερζερούμ. Τον Απρίλιο, μονάδες του 6ου τουρκικού και αρμενικού σώματος (διοικητής - Γιακούμπ Σέφκι πασάς) πέρασαν τα ρωσοτουρκικά σύνορα. Στις 5 Απριλίου, οι Τούρκοι κατέλαβαν το Σαρικάμις και ανάγκασαν τον στρατηγό Φόμα Ιβάνοβιτς Ναζαρμπέκοφ να υποχωρήσει στο Καρς. Στις 7 Απριλίου, κατέλαβαν το Βαν, ενώ ο στρατός στα νότια κατευθύνθηκε στο Μπατούμι.
Ματθίλδη Σεράο
right|250px|thumb|Το σπίτι της Σεράο και του [[Κωστής Παλαμάς|Παλαμά στην Πάτρα]]right|150px|thumb|Το σπίτι της Σεράο και του [[Κωστής Παλαμάς|Παλαμά στην Πάτρα]] Η Ματθίλδη Σεράο (Matilde Serao), (Πάτρα, 7 Μαρτίου 1856 - Νάπολη, 25 Ιουλίου 1927) ήταν Ιταλίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννημένη στην Ελλάδα.
Μάχη του Μπακού
Προϊστορία
Την επιχείρηση για την κατάληψη του Μπακού ανέλαβε ο Νουρί πασάς, ο οποίος στις 4 Μαΐου έφτασε στη Τέμπριζ, και από εκεί με μια ομάδα αξιωματικοί - στα τουρκικά μέτωπα, τα οποία πολεμούσαν στο μέτωπο Ολουχάνλι - Καζάχ. Εκεί, η 5η Μονάδα του Καυκάσου (διοικητής - Μιουρσέιλ πασάς) τέθηκε στην υπηρεσία του και κατευθύνθηκε από το Καζάφ στην Ακσταφά. Όταν έφτασε στην Ελιζαβέτπολ, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί ο Ισλαμικός στρατός του Καυκάσου, του οποίου τη διοίκηση ανέλαβε ο Νουρί πασάς.
Adtranz
Ιστορία
Τον Ιανουάριο του 1999, η ABB πούλησε το 50% των μετοχών της Adtranz στην DaimlerChrysler έναντι 472 εκατομμυρίων δολαρίων και ανέλαβε προηγούμενη συμφωνία για τη σύσταση της κοινοπραξίας, σύμφωνα με την οποία η DaimlerChrysler ήταν υποχρεωμένη να αγοράσει το μερίδιο της ABB.
Μάχη του Μπακού
Προϊστορία
Στις 25 Μαΐου 1918, σώματα της 5ης Μονάδας του Καυκάσου επιτέθηκαν στην Ελιζαβέτπολ. Την ίδια μέρα, από το Έβλαχ, έφτασε και ο Νουρί πασάς μαζί με αξιωματικούς, όπου θεσπίστηκε ο Ισλαμικός στρατός του Καυκάσου. Στις 28 Μαΐου ανακηρύχθηκε η ανεξαρτησία του Αζερμπαϊτζάν, και στις 4 Ιουνίου, η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν υπέγραψε συμφωνία φιλίας και συνεργασίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία έπρεπε «να βοηθά με στρατό την κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν, αν αυτό χρειαστεί». Οι Τούρκοι αξιωματούχοι δήλωσαν πώς «εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι και μουσουλμάνοι πεθαίνουν στο Μπακού εξαιτίας των ληστών, οι οποίοι θεωρούν τους εαυτούς τους επαναστάτες».
Ματθίλδη Σεράο
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα από Ιταλό πατέρα, τον Φραντσέσκο Σαβάριο Σεράο (Francesco Serao) και Ελληνίδα μητέρα την Παυλίνα Βορέλι (Paolina Borely). Ο πατέρας της ήταν πολιτικός μετανάστης και είχε έρθει το 1848 στην Πάτρα. Η οικογένεια είχε νοικιάσει ένα σπίτι –το οποίο υπάρχει ακόμα και σήμερα– στην σημερινή οδό Κορίνθου 241 στο κέντρο της πόλης, και εκεί γεννήθηκε η Ματθίλδη το 1856. Στο ίδιο σπίτι, τρία χρόνια αργότερα, γεννήθηκε και ο Κωστής Παλαμάς. Στις 15 Αυγούστου 1860 η οικογένεια Σεράο επέστρεψε στην Ιταλία και εγκαταστάθηκε στη Νάπολη.
Δίδαξε σαν δασκάλα σε σχολεία της Νάπολης, εμπειρία που περιέγραψε στο βιβλίο της Leggende Napolitane (1881). Το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε ήταν το Φαντασία (Fantasia, 1883) το οποίο και την καθιέρωσε και σαν μυθιστοριογράφο. Μεταξύ 1880 και 1886 έγραψε πέντε βιβλία με διηγήματα και μυθιστορήματα, τα Cuore infermo (1881), Fior di passione (1883), La conquista di Roma (1885), La Virtù di checchina (1884), και Piccole anime (1883).
Adtranz
Ιστορία
Τον Αύγουστο του 2000 η Bombardier Inc. ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να αγοράσει το Adtranz έναντι 711 εκατομμυρίων δολαρίων, θεωρείται χαμηλή τιμή. Η πώληση εκκαθαρίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Απρίλιο του 2001. Μεταξύ των εγγυήσεων που απαιτούνται από την Bombardier ήταν ότι θα εκχωρήσει και θα εκχωρήσει άδεια για τη γκάμα των προϊόντων της στους περιφερειακούς και τραμ τομείς στη Stadler Rail λόγω του μεγάλου μεριδίου της γερμανικής αγοράς του νέου ομίλου σε αυτές τις περιοχές, καθιστώντας τη Stadler μια βιώσιμη ανεξάρτητη εταιρεία. Η εξαγορά τέθηκε σε ισχύ τη 1η Μαΐου 2001 με τελική τιμή 725 εκατομμυρίων δολαρίων και η ADtranz αναδιπλώθηκε στο Bombardier. Το 2002 η Bombardier ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να μηνύσει την DaimlerChrysler για 867 εκατομμύρια δολάρια λόγω φερόμενων παραπλανητικών οικονομικών πληροφοριών σχετικά με το Adtranz που παρείχε η DaimlerChrysler κατά τη διάρκεια της εξαγοράς τον Σεπτέμβριο του 2004 η υπόθεση διευθετήθηκε με τις εταιρείες που συμφώνησαν για μείωση 209 εκατομμυρίων δολαρίων. στην τιμή.
Ματθίλδη Σεράο
Βιογραφία
Με τον σύζυγό της Εδουάρδο Σκαρφόλιο (Edoardo Scarfoglio) ίδρυσαν στη Ρώμη την εφημερίδα l Corriere di Roma αλλά ήταν βραχύβια και μεταφέρθηκε στη Νάπολη με την ονομασία Il Corriere Di Napoli. Το 1891 ίδρυσε την εφημερίδα Il Mattino η οποία έγινε η σημαντικότερη και ευρύτατα διαβασμένη καθημερινή εφημερίδα της νότιας Ιταλίας. Η έκδοση της εφημερίδας δεν εμπόδισε την συγγραφική της καριέρα η οποία συνεχίστηκε, μεταξύ 1890 και 1892, με τα Il paese di cuccagna, Il ventre di Napoli, Addio amore, All'erta sentinella, Castigo, La ballerina, Suor Giovanna della Croce και Paese di Gesù. Το τελευταίο έργο της ήταν το Suor Giovanna della croce του 1901.
Μάχη του Μπακού
Αρχή των ενεργών στρατιωτικών επιχειρήσεων
Στις 6 Ιουνίου 1918 ο λαϊκός κομισσάριος στα θέματα στρατού και στόλου του ΣΝΚ του Μπακού, Γκριγκόρι Κοργκάνοφ, έδωσε διαταγή στους στρατιώτες της Κομμούνας του Μπακού να επιτεθούν στην Ελιζαβέτπολ.
Adtranz
Μάρκα
μικρογραφία|Πινακίδα αυτοκινήτου SEPTA που δείχνει το λογότυπο της εταιρείας Adtranz στο κέντρο Η μάρκα Adtranz δημιουργήθηκε από την Landor Associates ως μέρος της εταιρικής ταυτότητας ABB Daimler Benz Transportation. Πρόκειται για ένα αρκτικόλεξο που προέρχεται από επιλεγμένα γράμματα του πλήρους ονόματος της πρώτης εταιρείας που το χρησιμοποιεί: ABB Daimler-Benz Trans portation, με ένα z στη θέση s στο τέλος για το όνομα να υπονοεί μια πλήρη πλατφόρμα προϊόντων από το A στο Z. Κεφαλαιοποιήθηκε από τις εταιρείες με κεφαλαίο D ως ADtranz, ακολουθώντας τους τυπικούς κανόνες μορφοποίησης και κεφαλαιοποίησης κειμένου στα Αγγλικά, γράφεται με ένα μικρό d ως Adtranz. Πάνω από το κείμενο ADtranz, το λογότυπο της εταιρείας περιείχε μια πράσινη κουκκίδα, που συμβολίζει ένα σήμα που τίθεται στο πράσινο, καθώς και την περιβαλλοντική φιλικότητα των σιδηροδρόμων. Εκτός από την εταιρεία καταχώρησε επίσης το σύνθημα ADtranz - μιλάμε σιδηροδρόμους. Τα δικαιώματα στην επωνυμία και το σύνθημα διαγράφηκαν το 2008 και το 2007 αντίστοιχα. μικρογραφία| Ντηζελομηχανή Adtranz DE2000 για τον [[Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας|Ελληνικό Οργανισμό Σιδηροδρόμων]]
Μάχη του Μπακού
Αρχή των ενεργών στρατιωτικών επιχειρήσεων
Τμήματα του Κόκκινου Στρατού στον Καύκασο (13 χιλιάδες άνθρωποι), στις 10 Ιουνίου 1918, κινήθηκαν από την περιοχή του Αντζικάμπουλ στην Ελιζαβέτπολ. Στις 12 Ιουνίου, με μάχες κατέλαβαν τον σιδηρόδρομο και το χωριό Κιουρνταμίρ, και μια εβδομάδα αργότερα - έφτασαν το χωριό Καραμάρα. Σε γράμμα του ΣΝΚ του Μπακού προς τον Β. Ι. Λένιν:
Ματθίλδη Σεράο
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Adtranz
Μάρκα
δεξιά|μικρογραφία| Περασμένο τροχαίο υλικό του μετρό της Κουάλα Λουμπούρ της Adtranz- Walkers EMU
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Κατασκευαστές μηχανοκίνητων οχημάτων της Γερμανίας
Μάχη του Μπακού
Αρχή των ενεργών στρατιωτικών επιχειρήσεων
Μεγάλο μέρος των στρατιωτών καθώς και όλοι οι διοικητές ήταν Αρμένιοι, υποστηρικτές ή μέλη του αρμενικού κόμματος «Ντάσνακτσουτιον». Ένας από τους διοικητές του Κόκκινου Στρατού, ο Αμαζάσπ Σρβαντστιάν, συμμετείχε σε ανταρτικούς αγώνες κατά των Τούρκων και θεωρούσε τους Μουσουλμάνους ως ένα από τους κυριότερους εχθρούς, μόνο και μόνο επειδή ήταν Μουσουλμάνος. Σύμφωνα με ένα από τους Αρμένιους Μπολσεβίκους, οι πράξεις των Αρμενίων, όπως οι εκτελέσεις χωρίς λόγο των Μουσουλμάνων, προκάλεσαν την εχθρότητα των Μουσουλμάνων προς τη Σοβιετική κυβέρνηση, και σε αυτές τις συνθήκες η επίθεση στο Γκιαντζού (πρώην Ελιζαβέτπολ) θα ήταν μεγάλο λάθος.
Στις 16 Ιουνίου, η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν μεταφέρθηκε από την Τιφλίδα στο Γκιάντζου, και τρεις μέρες αργότερα κηρύχθηκε κατάσταση πολέμου στο Αζερμπαϊτζάν. Το Ομοσπονδιακό Σοβιέτ του Αζερμπαϊτζάν ζήτησε πολεμική υποστήριξη από την Τουρκία, η οποία δημιούργησε τον Ισλαμικό Στρατό του Καυκάσου, ο οποίος ενώθηκε μαζί με την 5η τουρκική μονάδα του Καυκάσου, την 15η τουρκική μονάδα του Τσαναχγκαλίνσκ και με το Μουσουλμανικό σώμα.