cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων
Στρατιωτική Εκπαίδευση
Αμέσως μετά την εισαγωγή τους στη Σχολή, οι νέοι Μαθητές πραγματοποιούν τη βασική στρατιωτική τους εκπαίδευση, της οποίας η διάρκεια είναι τρεις εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους, η στρατιωτική εκπαίδευση πραγματοποιείται παράλληλα με την Πανεπιστημιακή δραστηριότητα, σε ώρες κατά τις οποίες δεν υπάρχουν Πανεπιστημιακές υποχρεώσεις. Το αναλυτικό πρόγραμμα των διδασκόμεων κατά τάξη και τμήμα στρατιωτικών μαθημάτων προβλέπεται από τον Οργανισμό της Σχολής.
Ο κύκλος της ετήσιας στρατιωτικής εκπαίδευσης ολοκληρώνεται μετά το τέλος των Πανεπιστημιακών εξετάσεων του Ιουνίου, κατά τη διάρκεια θερινής κατασκηνωτικής διαβίωσης των Μαθητών-τριών, στην οποία συμμετέχουν οι τρεις πρώτες τάξεις της Σχολής. Η θερινή διαβίωση πραγματοποιείται στο Φάρο Ποσειδίου Χαλκιδικής, αρχίζει συνήθως στις αρχές Ιουλίου, και διαρκεί τρεις (3) εβδομάδες. Με το τέλος της δραστηριότητας αυτής τελειώνει το εκπαιδευτικό έτος, και οι Μαθητές-τριες αναχωρούν για την καλοκαιρινή τους άδεια.
Ακαδημαϊκή εκπαίδευση
Η ακαδημαϊκή εκπαίδευση πραγματοποιείται στα παρακάτω επτά τμήματα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:
Οι μαθητές της ΣΣΑΣ διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο, όπως όλοι οι άλλοι φοιτητές και έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις. Διδάσκονται όλα τα προβλεπόμενα από το πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μαθήματα και πραγματοποιούν πρακτική εξάσκηση στα εργαστήρια και τις κλινικές του. Η φοίτηση διαρκεί 6 χρόνια για το Ιατρικό τμήμα, 5 χρόνια για το Κτηνιατρικό, Οδοντιατρικό και Φαρμακευτικό και 4 χρόνια για το Νομικό, Οικονομικό και Ψυχολογικό.
Η Σχολή με τους αρμοδίους αξιωματικούς της Διεύθυνσης Σπουδών παρακολουθεί την Πανεπιστημιακή εκπαίδευση των Μαθητών και τις επιδόσεις τους.
Μετά την αποφοίτησή τους δύνανται να μετεκπαιδευτούν σε Πανεπιστήμια του εσωτερικού και εξωτερικού.
Αποφοίτηση - Εξέλιξη
Οι Μαθητές της ΣΣΑΣ, μετά την επιτυχή περάτωση της Πανεπιστημιακής και Στρατιωτικής Εκπαίδευσης κατανέμονται στους τρεις Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατός Ξηράς, Πολεμικό Ναυτικό, Πολεμική Αεροπορία) και στην Ελληνική Αστυνομία και ονομάζονται αντίστοιχα Ανθυπολοχαγοί, Σημαιοφόροι, Ανθυποσμηναγοί ή Υπαστυνόμοι Β' (οι απόφοιτοι του Ιατρικού Τμήματος) ανάλογα με τον ετήσιο προγραμματισμό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας. Η κατανομή τους γίνεται με συγκεκριμένη διαδικασία, η οποία προβλέπεται από τον κανονισμό της Σχολής κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους.
Οι απόφοιτοι της Σχολής υποχρεούνται να παραμείνουν στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων:
Έμβλημα
Ρητό της Σχολής είναι το Πειθαρχία Ευπραξίας Μήτηρ (Η πειθαρχία είναι η μητέρα της ευπραξίας), προερχόμενο από την τραγωδία του Αισχύλου "Επτά επί Θήβας" (223-225).
(μη σκέπτεσαι κακά παρακαλώντας τους θεούς. Γιατί γυναίκες, η πειθαρχία είναι μητέρα της επιτυχίας και της σωτηρίας). Ο χορός των Θηβαίων γυναικών παρακαλεί τους θεούς να σώσουν την πόλη από τη συμφορά η οποία την απειλεί. Ο Ετεοκλής τους λέει να σταματήσουν τα κλάματα και να συμμορφωθούν προς τις εντολές του. Μητέρα κάθε επιτυχίας είναι η πειθαρχία, που ως γενεσιουργός δύναμη κάθε καλού τέθηκε ως αρχή της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός ΣΣΑΣ Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη
Παύλος Οικονόμου - Γκούρας
Ο Παύλος Οικονόμου - Γκούρας (1897 - 27 Απριλίου 1991) ήταν Έλληνας διπλωμάτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τα Γκούρα Κορινθίας και ήταν απόγονος παλιάς οικογένειας της περιοχής. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθησε καριέρα διπλωμάτη εισερχόμενος στο διπλωματικό σώμα το 1921. Υπηρέτησε σε αρκετές χώρες μεταξύ άλλων στο Ιράν, την Πορτογαλία, την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ως σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας, τη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική. Την περίοδο 1960 με 1961, διετέλεσε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Επίσης είχε διατελέσει υπουργός εξωτερικών στις κυβερνήσεις Στυλιανού Μαυρομιχάλη Ιωάννη Παρασκευόπουλου και στη δικτατορική Κωνσταντίνου Κόλλια.
Είχε συγγράψει το έργο Το Δόγμα Τρούμαν και η αγωνία της Ελλάδος (Αθήνα, 1990).
Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Νεκροταφείου, στις 30 Απριλίου 1991.
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2014
Το 17o Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης ΦΙΜΠΑ, γνωστό και ως Μουντομπάσκετ 2014, έλαβε χώρα στην Ισπανία από τις 30 Αυγούστου έως τις 14 Σεπτεμβρίου 2014, με τη συμμετοχή 24 εθνικών ομάδων ανδρών. Τέσσερις πόλεις φιλοξένησαν τους αγώνες της πρώτης φάσης: Μπιλμπάο, Γρανάδα, Γκραν Κανάρια και Σεβίλλη. Οι αγώνες της τελικής φάσης διεξήχθησαν στη Βαρκελώνη και τη Μαδρίτη.
Το σύστημα διεξαγωγής προέβλεπε δύο φάσεις: Αρχικά οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους και στη συνέχεια, ανάλογα με τη θέση τους, οδηγήθηκαν σε αγώνες νοκ-άουτ με προκαθορισμένες διασταυρώσεις.
Στάδια
Η Μαδρίτη ήταν το κύριο στάδιο, φιλοξενώντας τον τελικό και τους περισσότερους αγώνες μεταξύ των πόλεων φιλοξενίας. Το Παλάθιο δε Δεπόρτες δε λα Κομουνιδάδ δε Μαδρίδ ήταν το στάδιο που χρησιμοποιήθηκε για τους αγώνες που έλαβαν χώρα στη Μαδρίτη.
Στις 17 Απριλίου 2010, η Βαρκελόνη προστέθηκε στον κατάλογο των πόλεων όπου θα διεξαχθούν τα παιχνίδια, φέρνοντας το σύνολο τον πόλεων σε έξι. Θα είναι η πρώτη φορά που η Βαρκελόνη υπήρξε μέρος ενός μείζονος διεθνούς γεγονότος στην καλαθοσφαίριση από το Ευρωμπάσκετ 1997, στο οποίο το Παλάου Σαν Τζιόρντι φιλοξένησε την τελική φάση.
Παρακάτω είναι ο κατάλογος των σταδίων που φιλοξένησαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2014.
Αυτοδίκαιη συμμετοχή (2)
Η FIBA παραχώρησε αυτοδίκαιη συμμετοχή σε δύο ομάδες:
Πρόκριση μέσω των ηπειρωτικών πρωταθλημάτων (18)
Δεκαοκτώ εισιτήρια δόθηκαν στις ηπειρωτικές ζώνες, ανάλογα με τη δυναμικότητά τους, για να τις μοιράσουν μέσω των πρωταθλημάτων τους. Από αυτά προκρίθηκαν οι:
Πρόκριση με εξωαγωνιστικά κριτήρια (4)
Μετά την ολοκλήρωση των ηπειρωτικών πρωταθλημάτων, η FIBA κάλεσε όσους συμμετέχοντες δεν είχαν τερματίσει σε θέση πρόκρισης, να υποβάλουν υποψηφιότητα για τέσσερεις προσκλήσεις (wild cards), υπό την προϋπόθεση ότι θα κατέβαλλαν 800.000 Ευρώ. Στη διαδικασία μπήκαν τελικά 15 χώρες, από τις οποίες η FIBA επέλεξε με ένα συνδυασμό κριτηρίων (εμπορικότητα, παράδοση κτλ.) τις εξής:
Α' Γύρος (φάση των ομίλων)
Κριτήρια σε περίπτωση ισοβαθμίας (ιεραρχικά):
Παραπομπές
2014 Κατηγορία:Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2014 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ισπανία
Renault Latitude
Το Renault Latitude ήταν ένα μεσαίο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ του 2010 και του 2015. Αντικατέστησε το Renault Vel Satis, ως το μεγαλύτερο και ακριβότερο μοντέλο της εταιρείας, και αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 2015 από το Renault Talisman.
Εξέλιξη
Το Latitude βασίστηκε στην πλατφόρμα της Renault / Nissan που φέρει τον κωδικό «D platform» και στην οποία βασιζόταν και το κάπως μικρότερο Renault Laguna τρίτης γενιάς, που κατασκευάστηκε από το 2007 έως το 2015. Ως αποτέλεσμα, το Latitude εξελίχθηκε με βάση το σασί του Laguna, αλλά με αύξηση του συνολικού μήκους κατά 20 εκατοστά, αν και το μεταξόνιο παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο. Ο χώρος αποσκευών του Latitude είχε όγκο 477 λίτρα.
Διαθεσιμότητα
thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Renault Latitude dCi του 2011 - 2013 στην Αυστραλία.]]
Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του Renault Latitude έγινε στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Μόσχας στα τέλη Αυγούστου του 2010. Οι πωλήσεις του ξεκίνησαν σε κάποιες χώρες της Ασία, σε αρκετές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στην Αυστραλία το φθινόπωρο του 2010. Ειδικότερα στο Μεξικό (όπου και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά το πρώτο τρίμηνο του 2011) και στα κράτη της Μέσης Ανατολής, διατέθηκε ως Renault Safrane, ως αναβίωση του ονόματος του αρχικού Renault Safrane των ετών 1992 - 2000. Μάλιστα το Latitude κυκλοφόρησε και στην Αργεντινή μεταξύ του 2011 και του 2014, όπου διατέθηκε αποκλειστικά με τους κινητήρες βενζίνης 2.0 λίτρων και 3.5 λίτρων V6, αλλά στην πράξη κατάφερε τελικώς να πωλήσει μόλις 552 αυτοκίνητα: 208 αντίτυπα το 2011, 295 αντίτυπα το 2012, 48 αντίτυπα το 2013, ενώ το έτος 2014 μόλις 1 αντίτυπο! Από τα κράτη της Αφρικής, διατέθηκε μόνο στην Αλγερία και στο Μαρόκο.
Η επίσημη εκδοχή για την Ευρώπη αποκαλύφθηκε τον Οκτώβριο του 2010, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, μαζί με όλες τις αναλυτικές λεπτομέρειες για τον εξοπλισμό και τους κινητήρες του. Για πρώτη φορά κυκλοφόρησε σε κάποιες ευρωπαϊκές αγορές στις αρχές του 2011 και για την ακρίβεια στις Γερμανία (τους πρώτους μήνες διατέθηκε μόνο ως λίζινγκ και ως rent-a-car), Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Αυστρία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρωσία, Ουκρανία και Τουρκία, χωρίς όμως να γνωρίσει καμία απολύτως εμπορική απήχηση στα κράτη αυτά.
Ενδεικτικώς, ακόμα και στη Γαλλία, παρά την λογική προτίμηση του κοινού στα εγχώρια μοντέλα, η απήχηση ήταν εντελώς μηδαμινή και μόλις 351 αντίτυπα πωλήθηκαν το 2014. Μάλιστα από τα τέλη Οκτωβρίου του 2012 σταμάτησε να εξάγεται στη Γερμανία, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης, καθώς κατάφερε να πουλήσει συνολικά μόλις 395 αντίτυπα, από τα οποία τα 233 μόνο το 2011 και τα 116 το 2012, ενώ το 2013 πούλησε 34 εναπομείναντα αντίτυπα και το 2014 μόλις 12 αντίτυπα! Σε αρκετές χώρες, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιταλία και στην Ελλάδα, δεν κυκλοφόρησε ποτέ, ενώ σε πολλές άλλες δεν διατέθηκε το σύνολο της παλέτας των κινητήρων του - για παράδειγμα, στη Γαλλία και στο Βέλγιο δεν προσφέρθηκαν κινητήρες βενζίνης και, γενικότερα, ο κορυφαίος κινητήρας βενζίνης 3.5 λίτρων V6 δεν διατέθηκε στην Ευρώπη.
Να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα το Latitude δεν εισήχθη ποτέ επίσημα, καθώς η εισαγωγή του αρχικά αναβλήθηκε, λόγω της ταραγμένης κατάστασης που δημιουργήθηκε τότε από την αλλαγή αντιπροσώπευσης της Renault στη χώρα, και σύντομα ματαιώθηκε οριστικά, ως αποτέλεσμα της καταστροφικής εμπορικής πορείας του στην Ευρώπη. Τελικώς, το Latitude αποσύρθηκε από την παραγωγή εντελώς «αθόρυβα» το 2015. thumb|left|Renault Samsung SM5 τρίτης γενιάς, του 2015.
Η μοναδική ανανέωση του Latitude κατά τη διάρκεια της εμπορικής του πορείας έγινε μέσα στο 2013, όταν έλαβε μια λίγο διαφορετική αισθητική στο μπροστινό μέρος, όπου απέκτησε λίγο μεγαλύτερους προβολείς, που ενσωμάτωσαν και φώτα LED.
Μια σχεδόν πανομοιότυπη εκδοχή, το Renault Samsung SM5 τρίτης γενιάς, κατασκευάζεται από την κοινοπραξία Renault Samsung Motors, στο Μπούσαν της Νότιας Κορέας, για την τοπική αγορά, από το 2009 μέχρι σήμερα. Το Latitude ουσιαστικά ήταν μια παράλληλη έκδοση του Samsung SM5 και μάλιστα παραγόταν στο ίδιο εργοστάσιο και εξαγόταν στις διεθνείς αγορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Latitude Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Έδαφος
Το έδαφος είναι το ανώτατο στρώμα του φλοιού της Γης, δηλαδή το καλλιεργήσιμο επιφανειακό στρώμα σε πάχος 35 ως 50 εκατοστά. Το κάτω στρώμα που βρίσκεται κάτω από το έδαφος, λέγεται υπέδαφος. Το υπέδαφος φτάνει στο 1,5 ως 2 μ., ως εκεί δηλαδή που προχωρούν οι ρίζες των φυτών και μπορεί να γίνει γεωργική εκμετάλλευσή του. Όταν το έδαφος εξαντληθεί από την εντατική καλλιέργεια, με βαθύ σκάψιμο 1 ως 1,5 μ., το υπέδαφος φέρνεται στην επιφάνεια (οι γεωργοί το αποκαλούν "γύρισμα"), οπότε σε 5 - 6 μήνες γίνεται κατάλληλο για καλλιέργεια.
Προέλευση και εξέλιξη του εδάφους
Το έδαφος προήλθε από την αποσάθρωση (διάβρωση) των πετρωμάτων της γήινης επιφάνειας. Η αποσάθρωση αυτή οφείλεται σε πολλές αιτίες: Στη θάλασσα, τη βροχή, τον ήλιο, το κρύο, τον αέρα, τα φυτά και τα ζώα. Το έδαφος, όταν δεν καλλιεργείται, πλουτίζεται ακατάπαυστα: Τα αυτοφυή φυτά (χόρτα, θάμνοι, δέντρα) με τις ρίζες τους το αποσαθρώνουν κάθε μέρα και το πλουτίζουν με τροφές που παίρνουν απ' τον αέρα (άζωτο κλπ.) και με τα φύλλα τους και τους κορμούς τους, που, όταν σαπίζουν, μεταβάλλονται σε τροφές για τα νέα φυτά
Ανάλογα το πλουτίζουν και τα ζώα. Όσα απ' αυτά ζουν «ενδόγεια» ζωή (σκουλήκια, μυρμήγκια και άλλα έντομα και μικρόσωμα ζώα), το τρυπούν και έτσι το νερό, ο ήλιος, ο αέρας μπαίνουν ευκολότερα στο έδαφος και κουβαλούν μέσα του οργανικές ουσίες. Τέλος με τα απορρίμματα τους και τη σήψη των σωμάτων τους μετά το θάνατό τους ολοκληρώνουν τον εμπλουτισμό του. Όσα ζουν «υπέργεια» ζωή, το αποσαθρώνουν με τις φωλιές τους και τα σκαλίσματά τους και το πλουτίζουν με τα υπολείμματα των τροφών τους, με τα κόπρανά τους και με το ίδιο το σώμα τους, μετά το θάνατό τους. Όλες αυτές οι οργανικές ουσίες, που προέρχονται από τους ζωικούς οργανισμούς, παρασέρνονται ευκολότερα από τα νερά των βροχών και αποθέτονται όπου λιμνάζουν τα ρυάκια και οι ποταμοί. Γι' αυτό το έδαφος στις κοιλάδες, τους κάμπους και τα δέλτα των ποταμών πιο πολύ, είναι προσφορότερο στη γεωργία.
Όμως και το νερό και οι ακτίνες του ήλιου και ο αέρας, με την «οξείδωση» που προκαλούν στα συστατικά του εδάφους, τα διασπούν και τα διαλύουν μεταβάλλοντάς τα σε θρεπτικές για τα φυτά ουσίες.
Όλες οι παραπάνω αλλοιώσεις, που γίνονται στο έδαφος, το κάνουν να διαφέρει από το υπέδαφος και σε συνεκτικότητα και σε απόχρωση. Λίγες βέβαια οργανικές ουσίες κατεβαίνουν με τα νερά και ως το υπέδαφος, μα όταν αυτό, με το γύρισμα, ανεβαίνει στην επιφάνεια, πρέπει να σπέρνεται ύστερα από 5 ή 6 μήνες, για να γίνεται στο μεταξύ η εδαφική αποσάθρωση (διάβρωση).
Κατηγορίες εδαφών
Όλα τα εδάφη δε σχηματίστηκαν με τον ίδιο τρόπο. Αλλού επέδρασε πιο πολύ το νερό και απόθεσε σε αυτά περισσότερη άμμο, αλλού έζησαν κατά εποχές περισσότερα ζώα και φυτά και πλούτισαν ανάλογα τα εδάφη με θρεπτικές ουσίες, καθώς πολλές απ' αυτές μεταφέρθηκαν με τα νερά των βροχών στις κοιλάδες, ενώ αλλού τα γύρω βουνά παρέμειναν ασβεστολιθικά κ.λπ.
Γενικά ένα έδαφος χαρακτηρίζεται από την εδαφική υφή του και την την εδαφική δομή του, εξ αυτών και η ταξινόμησή του και η παράλληλη βασική διάκριση σε καλλιεργήσιμο και μη καλλιεργήσιμο έδαφος χαρακτηριζόμενο το δεύτερο και άγονο.
Βασικότερο στοιχείο της καλλιέργειας εδαφών είναι το εδαφικό νερό καθώς και άλλοι καθοριστικοί εξ αυτού παράγοντες όπως η ηλιακή ακτινοβολία, ο άνεμος, η σχετική υγρασία και η θερμοκρασία.
Κατηγορίες καλλιεργήσιμων εδαφών
Σήμερα τα καλλιεργήσιμα εδάφη διακρίνονται στις παρακάτω γενικές κατηγορίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εδαφολογία  Κατηγορία:Φυτοκομία και κηπουρική Κατηγορία:Φυσικά υλικά
Μπερνάτ Ντεσκλότ
Βιογραφία
Λίγες πληροφορίες είναι γνωστές αναφορικά με τον Μπερνάτ Ντεσκλότ. Στις πρώτες γραμμές του Χρονικού του, ο συγγραφέας αναφέρει: «Εδώ ξεκινά το βιβλίο το οποίο ο Μπερνάτ Ντεσκλότ υπαγόρευσε και συνέγραψε».
Για την συγγραφή του Χρονικού, ο συγγραφέας χρησιμοποίησε όλα τα κατάλληλα στοιχεία και πηγές. Βάση αυτού εικάζεται πως ο Ντεσκλότ ήταν βασιλικός αξιωματούχος, καθώς χρησιμοποιεί έγγραφα αρχείων, τα οποία χρησιμοποιεί δείχνοντας να τα γνωρίζει ιδιαιτέρως. Ωστόσο, το όνομα του Ντεσκλότ δεν φαίνεται να απαντάται σε κανένα έγγραφο της εποχής του Πέτρου του Μέγα, πράγμα παράξενο, καθώς εντός των εγγράφων αυτών είναι δυνατό να βρει κανείς αναφορές και ονόματα για τους συμβούλους και υπηρέτες του βασιλέα, ορισμένοι, μάλιστα, των τελευταίων έχοντες ιδιαιτέρως χαμηλά αξιώματα: αγγελιοφόροι, τροβαδούροι ή παραμάνες.
Η απουσία αυτή αναφορών οδηγεί τους ερευνητές προς την υπόθεση, σύμφωνα με την οποία ο Ντεσκλότ πιθανώς να είχε διαφορετικό όνομα, το οποίο θα μπορούσε να είναι Μπερνάτ Εσκριβά, ο οποίος ήταν βασιλικός αξιωματούχος και κατείχε την θέση του γραμματέα της κουρία της Γκάντια το 1282, ενώ έναν χρόνο αργότερα ορίστηκε ως βασιλικός θησαυροφύλακας, αξίωμα το οποίο και διατήρησε έως τον θάνατο του βασιλέα (1287), όταν και επέστρεψε στην προηγούμενη θέση του στην κουρία, υπό τον Αλφόνσο Γ΄ τον Φιλεύθερο, ενώ αργότερα ορίστηκε βασιλικός καμεράριος και απεβίωσε το 1288. Ο συγκεκριμένος Μπερνάτ πιθανώς να καταγόταν από το Ρουσιγιόν, από οικογένεια της οποίας το όνομα ήταν Ες Κλοτ, αν και η οικογένειά του υποχρεώθηκε να μετεγκατασταθεί στην Βαλένθια μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Άραβες. Το όνομα Εσκριβά αντικατέστησε οποιαδήποτε αναφορά το αρχικό όνομα Ντεσκλότ, παραπέμποντας σε κάποιο μέλος της οικογένειας το οποίο έφτασε ως το αξίωμα του βασιλικού γραμματέα.
Αναφορικά με τον Ντεσκλότ έχουν γραφεί και τα παρακάτω:
Έργο
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Ms.486_Bib.de_Catalu%C3%B1a._Barcelona-2.jpg|μικρογραφία|203x203εσ|Σελίδα από το χρονικό του Μπερνάτ (Ms.486 Bib.de Catalunya, Βαρκελώνη) Το Χρονικό του Ντεσκλότ αρχίζει τον ενδέκατο αιώνα, αλλά αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν φθάνει να περιγράψει τα γεγονότα σύγχρονα με τη ζωντανή μνήμη του. Λογοτεχνικό πρότυπο του Μπερνάτ είναι η μυθιστορία, και η μαρτυρία του του είναι καρυκευμένη με δραματικούς μονολόγους από τους κεντρικούς χαρακτήρες και συναρπαστικά επεισόδια, όπως η διαφυγή του αδελφού του Πέτρου, Ιάκωβου Β΄ της Μαγιόρκας, από το φρούριο του Περπινιάν, μέσα από τις αποχετεύσεις του κάστρου.
Ο F.L. Critchlow έκανε αγγλική μετάφραση της ενότητας που καλύπτει την εποχή του Πέτρου Γ' στο Χρονικό της βασιλείας του βασιλιά Πέτρου Γ΄ της Αραγονίας, 1276-1285 (Princeton University Press) 1928.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανική Γλώσσα Κατηγορία:Μεσαιωνική λογοτεχνία Κατηγορία:Καταλανοί Ιστορικοί
Στρατόπεδο συγκέντρωσης Οράνιενμπουργκ
Το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Οράνιενμπουργκ (γερμ. Konzentrations Lager Oranienburg) ήταν ένα από τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης που δημιούργησε το ναζιστικό καθεστώς όταν ανέλαβε την εξουσία το 1933.
Ίδρυση, λειτουργία
Η εγκατάσταση έφερε περίφραξη από αντιαρματικά εμπόδια και συρματοπλέγματα. Αρχικά εγκλείστηκαν εκεί λόγιοι και άνθρωποι του πνεύματος, πρώην κυβερνητικοί αξιωματούχοι και κορυφαίοι παράγοντες του ραδιοφώνου. Το καλοκαίρι μεταφέρθηκαν εκεί και αρκετά στελέχη του Κόμματος των Σοσιαλδημοκρατών αλλά και άλλων κομμάτων, όπως το Deutschen Zentrumspartei αλλά και του δεξιού Deutschnationalen Volkspartei, αν και αυτοί είχαν ιδιαίτερη μεταχείριση.
Αλλαγή διοίκησης και κλείσιμο
Η θέση του στρατοπέδου δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ιδανική: Βρισκόταν στο πλάι ενός πολυσύχναστου δρόμου που οδηγούσε στο Βερολίνο, ακριβώς απέναντί του βρισκόταν το κτήριο των δικαστηρίων, ενώ περιβαλλόταν από μικρές επιχειρήσεις και πολλά σπίτια, ενώ οι διερχόμενοι μπορούσαν άνετα να δουν το εσωτερικό του.
Ύστερα από το "πραξικόπημα Ρεμ" και τη Νύχτα των μεγάλων μαχαιριών που ακολούθησε, η SA αποδυναμώθηκε σημαντικά. Τη διοίκηση του στρατοπέδου ανέλαβαν οι άνδρες της SS (Ιούλιος 1934): 150 άνδρες της κατέλαβαν το στρατόπεδο υπό την εποπτεία του "ταξιάρχου" της SS Τέοντορ Άικε (SS-Brigadeführer Theodor Eicke) αλλά μόνο για να διακόψουν τη λειτουργία του, γεγονός που πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου 1934. Οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Λίχτενμπεργκ, ενώ το στρατόπεδο παρέμεινε "σε εφεδρεία" για χρήση μόνο "σε περίπτωση ανάγκης". Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του είχαν εγκλειστεί σε αυτό περίπου 3.000 άτομα, από τα οποία δεκαέξι δολοφονήθηκαν από τους φρουρούς άνδρες της SA. Ανάμεσα σε αυτούς συγκαταλεγόταν ο εβραϊκής καταγωγής συγγραφέας, ποιητής και πολιτικός Έριχ Μύζαμ (Erich Mühsam).
Το κτίσμα καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του 1945 και κατεδαφίστηκε ολοσχερώς μετά τη λήξη του. Κατά τη δεκαετία του '60 δημιουργήθηκαν εκεί γκαράζ για την τοπική αστυνομία. Σήμερα υπάρχει εκεί μόνο ένας τσιμεντένιος "πάγκος" με μια αναμνηστική μπρούτζινη πλάκα, ως μνημείο του Μύζαμ.
Παραπομπές
Οράνιενμπουργκ Κατηγορία:Ιστορία του Βερολίνου Κατηγορία:1933
Ρας Μπανάς
Ιστορία
Χρησίμευε ως σοβιετική στρατιωτική βάση, οι Σοβιετικοί είχαν τη δυνατότητα να κατασκευάσουν τη βάση σύμφωνα με την αλιευτική συμφωνία του 1964 που είχαν υπογράψει με την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία (Αίγυπτος). Οι Σοβιετικοί άρχισαν την κατασκευή της βάσης το 1970, να γίνει η πρώτη βάση τους στην Αίγυπτο, αν και η κατασκευή της κρατήθηκε μυστική μέχρι το 1972, όταν μια ισραηλινή εφημερίδα δημοσίευσε λεπτομέρειες της βάσης. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση συνέχισε να κρύβει τη βάση υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για νέο λιμάνι που είχε κατασκευαστεί στη Βερενίκη με ένα δρόμο που κατασκεύαζε από εκεί έως το Ασουάν. Αυτή η νέα οδός θα επέτρεπε τη μετακίνηση προσκυνητών από την Αίγυπτο προς τη Σαουδική Αραβία. Αυτοί οι ισχυρισμοί από την αιγυπτιακή κυβέρνηση αργότερα αποδείχτηκαν ψευδείς μετά από διεθνή έρευνα. Τον Ιούλιο του 1972 ο Αιγύπτιος πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ, επιδιώκοντας να δημιουργήσει καλές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες διέταξε τους Σοβιετικούς να φύγουν.
Τον Φεβρουάριο του 1979 ο Ανουάρ Σαντάτ Ελ ενθάρρυνε τον Χάρολντ Μπράουν, γραμματέας των Ηνωμένων εθνών, να εξετάσει τη χρήση της χερσόνησου ως αμερικανική ναυτική και αεροπορική βάση. Αρχικά οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έδειξαν ενδιαφέρον ωστόσο η προσφορά έγινε όλο και πιο ελκυστική. Για να αποκτήσει πιστώσεις από το Κογκρέσο για την αποκατάσταση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων οι ΗΠΑ απαίτησαν γραπτή συμφωνία από την Αίγυπτο ότι θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τις εγκαταστάσεις. Ο Σαντάτ ήταν απρόθυμος να δώσει γραπτή συμφωνία και επέμεινε ότι σε προφορική δέσμευση. Ωστόσο κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον το 1981 υπέγραψε μια επιστολή ουι θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τη βάση. Η θέση της επέτρεψε ενδεχομένως μπορούσε να χρησιμεύσει ως χώρος στάσης για τον Περσικό Κόλπο και τις επιχειρήσεις και για τη Μέση Ανατολή και της Βόρεια Αφρική.
Τα αρχικά σχέδια από το Πεντάγωνο περιλάμβανε εγκατάσταση στρατευμάτων και βομβαρδιστικά Β-52 και αεροσκάφη μεταφορών C-5. Ωστόσο λόγω της απουσίας μιας γραπτής συμφωνίας με την Αίγυπτο και την επακόλουθη έλλειψη έγκρισης για τη χρηματοδότηση του έργου τα σχέδια εγκαταλείφθηκαν. Τα σχέδια ανασυστάθηκαν μετά από γραπτή συμφωνία της Αιγύπτου αν και περιορίστηκαν. Οι προτάσεις περιλάμβαναν την κατασκευή μονάδας αφαλάτωσης νερού με ένα δίκτυο διανομής νερού, βελτιώσεις στο αεροδρόμιο (συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής ενός νέου διαδρόμου), την κατασκευή των αποθηκών, αποθήκες καυσίμων και στρατώνες που να μπορεί να χωρέσει 25.000 αμερικανικά στρατεύματα. Η Αίγυπτος είχε επιφυλάξεις σχετικά με την κατασκευή μιας επίσημης βάσης CENTCOM στην περιοχή λόγω των ανησυχιών ότι αυτό μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο βίας από τους ριζοσπάστες Άραβες. Αυτό ενισχύθηκε περαιτέρω μετά τη δολοφονία του Σαντάτ το 1981. Τον Μάιο του 1981 τα σχέδια είχαν καταγγελθεί από το Κάιρο ως "απειλή για την ανεξαρτησία και την κυριαρχία μας". Το 1982 ο Χόσνι Μουμπάρακ αρνήθηκε την κατασκευή μίας μόνιμης αμερικανικής αεροπορικής βάσης στο Ρας Μπανάς αν και κατέστησε σαφές ότι Ταχείας Ανάπτυξης Δυνάμεις των ΗΠΑ θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε περίπτωση πραγματικής ανάγκης.
Το κόστος της κατασκευής των στρατιωτικών εγκαταστάσεων από τις ΗΠΑ εκτιμάται ότι θα κοστίσει 522 εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια, καθιστώντας το δεύτερο πιο ακριβό έργο στη νοτιοδυτική Ασία του στρατηγικού δικτύου της Ουάσιγκτον, το ξεπερνά μόνο το Ντιέγκο Γκαρσία. Ωστόσο, υπήρχε η πεποίθηση ότι το κόστος θα μπορούσε να αυξηθεί σε 1.6 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι δαπάνες που προωθούνται για την ανάπτυξη του Ρας Μπανάς περιελάμβαναν 7.000.000 δολάρια που δίνονται από τα κονδύλια του γραμματέα έκτακτης Άμυνας για τη δημιουργία κατασκευαστικών δραστηριοτήτων το 1982. Ωστόσο το 1983 η Αίγυπτος ανακοίνωσε ότι θα αναπτύξει τη χερσόνησο χωρίς αμερικανική βοήθεια μετά από συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο οι συνομιλίες ξανάρχισαν με αποτέλεσμα μια συμφωνία που όριζε ότι η βάση θα διαχειρίζονται από κοινού.
Η Ρας Μπανάς σήμερα φιλοξενεί ένα μεγάλο αεροδρόμιο με τρεις ασφάλτινους διαδρόμους, 9.914 πόδια (3.022 μ), 9.900 πόδια (3.018 μ) και 9.600 πόδια (2.926 μ) στο μήκος. Το αεροδρόμιο λειτουργεί από την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία.
Πεζογραφία
Η πεζογραφία αποτελεί είδος γραφής του πεζού λόγου κατά το οποίο ο συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία την οποία παρουσιάζει σε πρώτο ή σε τρίτο πρόσωπο, χρησιμοποιώντας τον διάλογο ή συνδυάζοντας τα προηγούμενα. Σκοπός της είναι να εξυπηρετήσει την κοινή ανάγκη του ανθρώπου για συνεννόηση (επικοινωνία). Οι συνηθέστερες μορφές της πεζογραφίας είναι το μυθιστόρημα και το διήγημα. Ο λογοτέχνης - συγγραφέας πεζογραφίας ονομάζεται πεζογράφος και οι τεχνικές αφήγησης (τρόποι) που χρησιμοποιεί "αφηγηματικός τρόπος".
Ιστορική εξέλιξη της πεζογραφίας
Από την περίοδο των κλασικών χρόνων οι Αρχαίοι Έλληνες ασχολήθηκαν με τον αφηγηματικό τρόπο, με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη να είναι οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τους όρους "διήγησις" και "μίμησις" τόσο στην ποίηση όσο και στην πεζογραφία. Στη διήγηση ο πεζογράφος έχει το ρόλο του αφηγητή και παρουσιάζει ο ίδιος την ιστορία του έργου που πραγματεύεται. Στη μίμηση ο αφηγητής παίρνει τη θέση των προσώπων που πρωταγωνιστούν στο μύθο είτε μιλώντας με τη δική τους φωνή είτε διηγούμενος ο ίδιος το έργο με ταυτόχρονη παρεμβολή τρίτων προσώπων (μικτός τρόπος).
Νεοελληνική πεζογραφία
Ο όρος Νεοελληνική πεζογραφία αναφέρεται στην πεζογραφία που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα από τον 11ο αιώνα και μετά, εντάσσεται στην Νεοελληνική λογοτεχνία και χωρίζεται αντίστοιχα σε τρείς μεγάλες περιόδους:
Μοντερνιστική πεζογραφία
Η μοντερνιστική πεζογραφία χαρακτηρίζεται για την ανοικτή και ελεύθερη πλοκή της, διαφέροντας έτσι από τις παραδοσιακές μορφές της ρεαλιστικής πεζογραφίας. Το μοντερνιστικό μυθιστόρημα δίνει έμφαση στον εσωτερικό κόσμο και την υποκειμενικότητα του ατόμου και όχι στην εξωτερική και κοινωνική πραγματικότητα, καλλιεργόντας κυρίως τον εσωτερικό μονόλογο, τους ελεύθερους συνειρμούς και την ενδοσκόπηση. Η ψυχολογική ανάλυση και ο στοχασμός έχουν το προβάδισμα έναντι της αναπαράστασης της εξωτερικής πραγματικότητας.
Πεζογραφία του κλειστού χώρου
Η πεζογραφία του κλειστού χώρου αφηγείται κυρίως δράματα δωματίου, επικεντρώνει την πλοκή της σε εσωτερικούς χώρους και δεν εκφράζει κοινωνικά οράματα.
Τα είδη της πεζογραφίας
Η πεζογραφία χωρίζεται στη Διηγηματική πεζογραφία, τη Διδακτική πεζογραφία και τη Δημοσιογραφία
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Λογοτεχνία Κατηγορία:Πεζογραφία
Εντολή αγοράς
Πλαίσιο
Οι εταιρείες χρησιμοποιούν παραγγελίες για διάφορους λόγους:
Οι παραγγελίες χρησιμοποιούνται:
Ηλεκτρονικές Παραγγελίες
Πολλές παραγγελίες δεν γίνονται πλέον έντυπα, αλλά διαβιβάζονται ηλεκτρονικά μέσω του διαδικτύου. Είναι σύνηθες οι ηλεκτρονικές παραγγελίες να χρησιμοποιούνται για τη διαδικτυακή αγορά υπηρεσιών ή φυσικών προϊόντων κάθε είδους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Τόνος (ψάρι)
thumb|240px|[[Κόκκινος τόνος, Τhunnus thunnus]] Ο τόνος είναι γνωστά ωκέανια ψάρια της οικογένειας των Σκομβριδών (Scombridae), κυρίως του γένους Θύννος (Thunnus). Οι τόνοι έχουν σώμα υδροδυναμικό και συμπαγές και μπορούν να φτάσουν σε μεγάλες ταχύτητες, μέχρι 70 χιλιόμετρα την ώρα. Το κρέας του τόνου είναι κόκκινο, σε αντίθεση με άλλα ψάρια που έχουν λευκό κρέας. Αυτή η απόχρωση οφείλεται στη παρουσία μυοσφαιρίνης στους μύες του τόνου. Η μυοσφαιρίνη είναι μια πρωτεΐνη που προσδένει οξυγόνο και οι τόνοι την υπερεκφράζουν. Κάποια από τα μεγαλύτερα είδη τόνου έχουν χαρακτηριστικά θερμόαιμων οργανισμών, καθώς μπορούν να αυξήσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους σε μεγαλύτερη τιμή από το νερό που τους περιβάλλει και με αυτό το τρόπο μπορούν να ζήσουν σε ψυχρές θάλασσες.
Τα ψάρια αυτά αλιεύονται σε όλες τις θάλασσες του κόσμου, με αποτέλεσμα αρκετά είδη να βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης από την υπεραλίευση και την παράνομη αλιεία. Ο κόκκινος τόνος, το μεγαλύτερο είδος τόνου, κινδυνεύει με εξαφάνιση. Ο κόκκινος τόνος θεωρείται εκλεκτός μεζές στην Ιαπωνία, όπου καταναλώνεται ωμός ως σούσι. Στη Μεσόγειο η αλιεία τους γίνεται συνήθως με κυκλωτικά δίκτυα (γριγρι). Οι τόνοι που αιχμαλωτίζονται σε αυτά τα δίκτυα στη συνέχεια οδηγούνται σε φάρμες πάχυνσης ώστε να μεγαλώσουν και το κρέας του να αποκτήσει μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκομβρίδες Κατηγορία:Αλιεύματα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Καζαρίγ-Λασπέν
Το Καζαρίγ-Λασπέν (γαλλικά: Cazarilh-Laspènes, οξιτανικά: Cadelh e las Penas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Karma (ελληνικό συγκρότημα)
KARMA (1998-2012) ελληνικό ροκ (2012-σήμερα) progressive metal Οι KARMA (ΚΑΡΜΑ) είναι ένα μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1998 στην Αθήνα ξεκινώντας στην ελληνόφωνη ροκ μουσική σκηνή. Οι Άννα Μανωλαράκη(πλήκτρα) και Άκης Ζερβός(μπάσο) είναι οι εμπνευστές.Από τους Κάρμα πέρασαν αρκετοί μουσικοί και έπαιζαν κυρίως διασκευές στις εμφανίσεις τους, κάνοντας παράλληλα τις πρώτες απόπειρες προσωπικών συνθέσεων της Άννας και του Άκη. Το 2002 ανέλαβε τα πλήκτρα ο Βασίλης Δρακονταειδής και ο Σταμάτης Μενδρινός τα ντραμς στο γκρουπ και η Άννα το τραγούδι.Αργότερα, ο Ηλίας Κούρτης(κιθάρα) και ο Νίκος Ταβουλάρης(κιθάρα) μπήκαν στο γκρουπ και το 2009 μπήκαν στη δισκογραφία με τον πρώτο τους δίσκο με συνθέσεις των Άννα,Άκη και Βασίλη, όπου συμμετείχαν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Ελισάβετ Καρατζόλη, ο Διονύσης Κωτσάκης και ο Λεωνίδας Σώζος.
Σήμερα (2017) οι Κάρμα είναι: Άννα Μανωλαράκη(φωνή), Βασίλης Δρακονταειδής(πλήκτρα), Στάθης Ζερβός(κιθάρα),Τάσος Μορφόπουλος(ντραμς) και ετοιμάζουν τον 1ο αγγλόφωνο δίσκο τους στην progressive symphonic metal.
Η 2η δισκογραφική δουλειά τους με τίτλο "Το χρέος", κυκλοφορεί το Καλοκαίρι του 2012 (κυκλοφορία-παραγωγή GROOVE HOUSE STUDIOS).Οι ΚΑΡΜΑ είχαν την τιμή να συμπεριλάβουν σε αυτόν τον δίσκο αποσπάσματα από την ΑΣΚΗΤΙΚΗ του Νίκος Καζαντζάκης κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στο Ελληνόφωνο ροκ τραγούδι ,με πιστοποιημένη άδεια από τους νόμιμους δικαιούχους των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου.Την μουσική του δεύτερου δίσκου των ΚΑΡΜΑ την υπογράφει αυτή την φορά ο πληκτράς της μπάντας Βασίλης Δρακονταειδής εκτός από ένα ορχηστρικό μουσικό θέμα που το έχει γράψει μαζί με τον κιθαρίστα της μπάντας Νίκο Ταβουλάρη (Νέα Μέρα),ενώ για πρώτη φορά ο Βασίλης Δρακονταειδής γράφει και στίχο σε κάποια τραγούδια του δίσκου.Ο δίσκος αυτός έχει κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα επηρεασμένη η μπάντα από τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα την περίοδος αυτή που γράφτηκε.Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα στούντιο: Groove House studios-Millenium-Sierra (Αθήνα) και East Neuk (Σκωτία)
Μίξη στα Groove House Studios: Δημήτρης Μαλέγκας - Άννα Μανωλαράκη.
Την περίοδο που κυκλοφορούν αυτόν τον δίσκο είναι τα 55 χρόνια από τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη και τον Δεκέμβριο του 2012 ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ν.ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ και το ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ παρουσιάζουν, μια εκδήλωση Μνήμης και Τιμής για τα 55 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη, με τίτλο "Το παιδί τιμά τον Νίκο Καζαντζάκη", ( Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012), στο Θέατρο του ΙΜΚ. Οι ΚΑΡΜΑ έχουν την τιμή να παίξουν σε αυτήν την εκδήλωση ζωντανά, λόγω του ότι στον δίσκο τους είχαν χρησιμοποιήσει αποσπάσματα απο την ΑΣΚΗΤΙΚΗ, σε ένα κατάμεστο θέατρο με την παρουσία του αναπληρωτή υπουργού πολιτισμού Κώστα Τζαβάρα. Εξαιτίας ενός σοβαρού ατυχήματος του μπασίστα των Καρμα, Άκη Ζερβού, αναλαμβάνει τη θέση του μπασίστα ο Αλέξανδρος Δεληβασίλης για τις εμφανίσεις τους το 2012-13.
Συμμετέχουν: Γιώργος Σκορδαλός (κρητική λύρα)
David Lynch (σαξόφωνο)
Η παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου
Bernie Precious Ιρλανδική γκάιντα η οποία γράφτηκε στο στούντιο East Neuk (Σκωτία)
Δημήτρης Λιόλιος (τραγούδι)
Ελισάβετ Καρατζόλη(τραγούδι,απαγγελία)
Νίκος Απειρανθίτης
Θάνος Λάμπρου (απαγγελία)
Βασίλης Αξιώτης (φωνητικά) Χάρης Κανελλόπουλος (φωνητικά)'''
Εμφανίσεις
Οι Κάρμα έχουν εμφανιστεί σε μουσικές σκηνές όπως Κύτταρο, Σφεντόνα, Στον αέρα κ.α. καθώς και σε μεγάλα φεστιβάλ.
Από τις δυνατότερες εμφανίσεις τους το 2012 οργάνωσαν με τις εκδόσεις Νίκος Καζαντζάκης το Αφιέρωμα Μνήμης και Τιμής για τα 55 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης http://www.mcf.gr/el/news/our/?st=280&nid=1572
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Ουδέτερες χώρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ουδέτερες δυνάμεις δεν τάχθηκαν επίσημα στο πλευρό κανενός, σε μια προσπάθεια να αποφύγουν την εισβολή. Ωστόσο, η Πορτογαλία, η Σουηδία και η Ελβετία βοήθησαν τους Συμμάχους αποστέλλοντας εθελοντικές μεραρχίες που πολέμησαν στο πλευρό του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ η Ισπανία, αν και ουδέτερη επίσημα, είχε ευνοϊκές θέσεις προς τον Άξονα, καθώς μια ισπανική εθελοντική μεραρχία, η Κυανή Μεραρχία, πολέμησε στο πλευρό του Άξονα. Η Ιρλανδία είχε ευνοϊκή θέση υπέρ των Συμμάχων και των ΗΠΑ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέμειναν ουδέτερες μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου 1941, μια μέρα μετά την επίθεση της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ.
Αρκετές χώρες αναγκάστηκαν να διαλέξουν πλευρά σε μεταγενέστερο στάδιο του πολέμου καθώς δέχθηκαν επίθεση παρά την προσπάθεια τους να είναι ουδέτερες. Στις 9 Απριλίου 1940 η Ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στη Δανία, στις 10 Μαΐου 1940 εισέβαλε στις χώρες του Μπενελούξ. Την ίδια μέρα, στις 10 Μαΐου 1940, οι Βρετανοί, οι οποίοι είχαν εισβάλει στις νήσους Φερόες τον Απρίλιο, εισέβαλαν στην Ισλανδία και θέσπισαν μια κατοχική δύναμη (η οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τις τότε ουδέτερες Ηνωμένες Πολιτείες). Στα κράτη της Βαλτικής, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στη Λιθουανία στις 15 Ιουνίου 1940 και δύο μέρες αργότερα εισέβαλε στη Λετονία και την Εσθονία. Στα Βαλκάνια, ο ιταλοελληνικός πόλεμος άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 1940 και τον Απρίλιο του 1941 οι αξονικές δυνάμεις εισέβαλαν στη Γιουγκοσλαβία. Τον Αύγουστο του 1941 οι Βρετανοί και οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στο Ιράν.
Ιβηρική Χερσόνησος
Η Πορτογαλία, παρά το μέγεθος της, είχε αρκετές αποικίες, στην Αφρική και την Ασία. Αυτές ήταν οι παρακάτω:
Όταν ξεκίνησε η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα και η Μεσόγειος δεν ήταν πλέον το κύριο θέατρο του πολέμου, το ενδιαφέρον της Ισπανίας για την είσοδο στο πόλεμο έπεσε. Αν και ο Σούνιερ περιθωριοποιήθηκε από την κυβέρνηση και έπειτα αποπεύθηκε, ήταν ακόμη ικανός να ιδρύσει την Κυανή Μεραρχία, αποτελούμενη από εθελοντές που πολεμούσαν για τον Άξονα. Αφού πλέον η πλάστιγγα έγερνε προς τους Συμμάχους ανεπιστρεπτί, στις 1 Οκτωβρίου 1943 Φράνκο επέστρεψε το καθεστώς της Ισπανίας, σε καθεστώς "ουδετερότητας σε εγρήγορση".
Η Ισπανία ήταν βασικός προμηθευτής βολφραμίου (στρατηγικού μετάλλου) για τη Ναζιστική Γερμανία. Μετά από ισχυρές διπλωματικές πιέσεις εκ μέρους των Συμμάχων, στις 2 Μαΐου 1944 η Ισπανία, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν μυστική συμφωνία. Αυτή η συμφωνία έθετε δραστικό όριο στις εξαγωγές βολφραμίου στη Γερμανία, ενώ οι γερμανοί κατάσκοποι σε ισπανικό έδαφος απελάθηκαν.
Σκανδιναβία και Βόρεια Ευρώπη
Το 1943, οι Σουηδικές Ένοπλες Δυνάμεις είχε ενισχυθεί σημαντικότατα και η Σουηδία τερμάτισε τις συμφωνίες με τη Γερμανία. Ο Χίτλερ σκεπτόταν να εισβάλει στη Σουηδία, αλλά ο Γκέρινγκ υπέβαλλε ενστάσεις για το σχέδιο και ο Χίτλερ το απέσυρε. Τα περισσότερα ρουλεμάν που χρησιμοποιούνταν στη Γερμανία παρήγαγε η σουηδική SKF, ενώ τα προϊόντα της ήταν σημαντικά και για την παραγωγή αεροσκαφών από τους Συμμάχους.
Οι σουηδικές μυστικές υπηρεσίες έσπασαν το Geheimschreiber και έστελναν τις αποκρυπτογραφημένες πληροφορίες που λάμβαναν στους Συμμάχους. Ο Στάλιν είχε ενημερωθεί αρκετά πιο πριν για τη σχεδιαζόμενη επίθεση του Χίτλερ κατά της Σοβιετικής Ένωσης αλλά δεν το πίστεψε.
Η δανική αντίσταση συνεργάστηκε με τη Σουηδία και το 1943 οι Εβραίοι της Δανίας διασώθηκαν μέσω της μεταφοράς τους στη Σουηδία μέσω θαλάσσης. Κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσης του Φίνμαρκ έστειλε νορβηγικές "αστυνομικές" δυνάμεις στα σύνορα για να συνδεθούν με τις Συμμαχικές δυνάμεις. Στο τέλος του πολέμου το 1945, η Σουηδία ετοιμαζόταν να συμμετάσχει με τους Συμμάχους σε εισβολή στη Νορβηγία και τη Δανία αν η Βέρμαχτ δεν δεχόταν μια γενική ανακωχή. Αργότερα το 1949, και η Σουηδία κατάφερε να διατηρήσει για πολλά χρόνια πλήρως την ουδετερότητα της μέχρι και το 2022, με αποτέλεσμα να μην ενταχθεί ούτε και αυτή χώρα στο ΝΑΤΟ.
Συμπέρασμα
Η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Σουηδία και η Ελβετία τήρησαν ένοπλη ουδετερότητα, και συνεχώς να μαζέψει τους στρατιώτες για να υπερασπιστούν το έθνος τους είναι κυριαρχίας από πιθανή εισβολή. Έτσι διατηρούσαν το δικαίωμα να πολεμήσουν αν δέχονταν επίθεση ενώ ήταν ουδέτερες. Η έννοια της ουδετερότητας στον πόλεμο ορίζεται στενά και θέτει συγκεκριμένους περιορισμούς στο ουδέτερο μέρος σε αντάλλαγμα της διεθνής αναγνώρισης του ουδέτερου καθεστώτος του. Η βασική συνθήκη για τα ουδέτερα κράτη είναι η Σύμβαση Ε΄ (V) της Χάγης (πλήρης τίτλος: Σύμβαση σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ουδέτερων δυνάμεων και προσώπων σε περίπτωση χερσαίου πολέμου). Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι μια ουδέτερη χώρα δεν επιλέγει να ενταχθεί στο πλευρό κανενός σε ένα πόλεμο ανάμεσα σε άλλα μέρη, και ως αντάλλαγμα ελπίζει να αποφύγει την επίθεση από κάποιο από τα δύο μέρη. Μια πολιτική ουδετερότητας στοχεύει στην ουδετερότητα σε περίπτωση ένοπλης σύγκρουσης που θα μπορούσε να περιλαμβάνει το εν λόγω μέρος. Ως ουδετεριστής εννοείται ο υπέρμαχος της ουδετερότητας στις διεθνείς σχέσεις. Η έννοια της ουδετερότητας στις συγκρούσεις είναι διαφορετική από τη μη δέσμευση, δηλαδή, η εσκεμμένη αποστασιοποίηση από στρατιωτικές συμμαχίες, προκειμένου να διατηρήσει καθεστώς ουδετερότητας σε περίπτωση πολέμου και ίσως ελπίζοντας να αποτρέψει εξολοκλήρου ένα πόλεμο.
Σε μια μελέτη των αποφάσεων της Ισπανίας, της Ελβετίας και της Σουηδίας κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Έρικ Γκόλσον διαπιστώνει ότι διεξήγαγαν οικονομική ρεαλπολιτίκ, καθώς έκαναν εμπόριο και με τους Συμμάχους αλλά και με τον Άξονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Δίκαιο πολέμου
Κινέζικο σύστημα γραφής
Το Κινέζικο σύστημα γραφής περιλαμβάνει κινεζικούς χαρακτήρες (汉字/漢字; χανζί, "χαρακτήρες Χαν") που αναπαριστούν την Κινεζική γλώσσα. Οι Κινέζικοι χαρακτήρες δεν απαρτίζουν ένα αλφάβητο ή ένα συμπαγές συλλαβητάριο. Το σύστημα γραφής είναι μάλλον λογοσυλλαβικό. Δηλαδή, κάθε χαρακτήρας συμβολίζει μια συλλαβή της ομιλούμενης Κινέζικης, και μπορεί να είναι λέξη αυτοτελής ή μέρος μίας πολυσύλλαβης λέξης. Οι χαρακτήρες συντίθενται από συστατικά που συμβολίζουν φυσικά αντικείμενα, αφηρημένες έννοιες, ή προφορά. Η λογοτεχνία απαιτεί την απομνημόνευση πολλών χαρακτήρων: οι μορφωμένοι Κινέζοι γνωρίζουν τουλάχιστο 4.000. Οι Κινεζικοί χαρακτήρες είναι πολλοί, όπου διευκολύνει χρησιμοποιείται συνδυασμός κινέζικων χαρακτήρων με αλφαβητικές λέξεις των Δυτικών.
Μερικοί σύγχρονοι Κινεζικοί χαρακτήρες χρονολογούνται από τα τέλη της Δυναστείας Σανγκ περίπου 1200-1050 π. Χ.,  αλλά η προέλευση των χαρακτήρων θεωρείται μερικούς αιώνες προγενέστερη. Μετά από μια περίοδο αλλαγών και εξέλιξης, οι Κινέζικοι χαρακτήρες τυποποιήθηκαν από την Δυναστεία Τσιν (221-206 Π. χ.). Με το πέρασμα χιλιετιών, οι χαρακτήρες εξελίχθηκαν στις καλά ανεπτυγμένες μορφές της Κινεζικής καλλιγραφίας. Καθώς οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των Κινεζικών αμβλύνθηκαν, προέκυψε μια κατάσταση διγλωσσίας, όπου μία διάλεκτος με ακαταλαβίστικες λέξεις υποστηρίζεται με χαρακτήρες της επίσημης Κλασικής Κινεζικής γλώσσας. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Κλασική Κινεζική αντικαταστάθηκε σε αυτό το ρόλο από το σύστημα γραφής της λαϊκής Κινεζικής, που αντιστοιχεί στην καθιερωμένη ομιλούμενη γλώσσα ("Μανδαρινικά"). Αν και πολλές Κινεζικές διάλεκτοι δεν έχουν σύστημα γραφής, υπάρχουν παραδοσιακά συστήματα γραφής για Καντονέζικα, Σανγκαϊνέζικα και Χόκιεν, μεταξύ άλλων.
Κάποιοι Κινεζικοί χαρακτήρες έχουν υιοθετηθεί από συστήματα γραφής των άλλων γειτονικών Ανατολικών Ασιατικών γλωσσών, αλλά προς το παρόν βρίσκονται μόνο στα Ιαπωνικά και τα κορεατικά, ενώ το Βιετναμέζικ ο σύστημα γραφής βασίζεται πλέον σε αλφάβητο.
Δομή
δεξιά|μικρογραφία|Από το Σουόγουεν Τζιέζι, 12ου αιώνα της [[Δυναστεία Σονγκ|Δυναστείας Σονγκ.]] Το κινέζικο σύστημα γραφής δεν βασίζεται σε αλφάβητο ή συμπαγές συλλαβητάριο. Αντί αυτού, οι Κινεζικοί χαρακτήρες είναι ιερογλυφικά σύμβολα, των οποίων τα συστατικά απεικονίζουν αντικείμενα ή αφηρημένες έννοιες. Ενίοτε, ένας χαρακτήρας αποτελείται από ένα μόνο στοιχείο, πιο συχνά δύο ή περισσότερα συστατικά συνδυάζονται και σχηματίζονται πολυσύνθετοι χαρακτήρες, με ποικιλία τρόπων. Η πιο γνωστή έκθεση για τη σύνθεση των Κινεζικών χαρακτήρων είναι η Σουόγουεν Τζιέτσι (Shuowen Jiezi), που συντάχθηκε από τον Σου Σεν (Xu Shen) περί το 120 μ.Χ. Επειδή ο Σου Σεν δεν είχε πρόσβαση στις προγενέστερες μορφές των Κινέζικων χαρακτήρων, η ανάλυσή του δεν είναι πάντα αξιόπιστη. Εντούτοις, το έργο του είναι αναντικατάστατο και ευρύτατα χρησιμοποιούμενο εργαλείο στη σύγχρονη ετυμολογική έρευνα.
Η προέλευση των χαρακτήρων
Σύμφωνα με το Σουόγουεν Τζιέζι, οι Κινέζικοι χαρακτήρες βασίστηκαν σε έξι αρχές. (οι οποίες διαδόθηκαν με το Σουόγουεν Τζιέζι, και πρωτοπαρουσιάστηκαν στις Γραφές των Ζου, ένα κείμενο από περί το 150 π.Χ. Οι δύο πρώτες αρχές συνθέτουν απλούς χαρακτήρες, που ονομάζονται 文 γουέν :
Οι υπόλοιπες τέσσερις αρχές παράγουν σύνθετους χαρακτήρες και ιστορικά ονομάζονται 字 ζί (ο όρος πλέον αναφέρεται σε όλους τους χαρακτήρες, απλούς καί σύνθετους). Από τους τέσσερις, οι δύο δημιουργούν χαρακτήρες από απλούστερα συστατικά:
Παρά τη λαϊκή αντίληψη ότι τα κινέζικα είναι κύρια εικονογραφική ή ιδεογραφική γλώσσα, η συντριπτική πλειονότητα των Κινεζικών χαρακτήρων (κατά προσέγγιση το 95% των χαρακτήρων του Σουόγουεν Τζιέζι) προέρχονται από πρόσθεση ή φωνητικά σύμπλοκα. Πράγματι, μερικά φωνητικά σύμπλοκα προέρχονται από απλά εικονογράμματα που επεκτάθηκαν με την προσθήκη σημασιολογικής ρίζας. Ένα παράδειγμα είναι το 炷 ζού "κερί" (πλέον αρχαϊκή που σημαίνει "καντήλι"), που σχηματίστηκε από το εικονόγραμμα 主 που προφέρεται ζού και σημαίνει "υποδοχή", και τoν χαρακτήρα 火 χουό "φωτιά" που ενδεικνύει ότι η σημασία είναι σχετική-με-φωτιά.
Οι υπόλοιπες δύο αρχές δεν παράγουν νέες γραπτές μορφές, αντί αυτού προσδίδουν νέα σημασία στις υφιστάμενες μορφές:
Οι Κινεζικοί χαρακτήρες προορίζονται να χωρέσουν σε ένα τετράγωνο, έστω και αν απαρτίστηκαν από δύο συστατικές μορφές γραμμένες δίπλα-δίπλα ή πάνω-κάτω. Σε τέτοιες περιπτώσεις, κάθε συστατικό συμπιέζεται για να χωρέσει ολόκληρος ο χαρακτήρας σε ένα τετράγωνο.
Γραμμές
Τα συστατικά των χαρακτήρων αναλύονται περαιτέρω σε γραμμές. Οι γραμμές των κινεζικών χαρακτήρων διακρίνονται σε οκτώ κατηγορίες: οριζόντια (一), κάθετη (丨), αριστερή-πτώση (丿), δεξιά-πτώση (丶), άνοδος (κάτω συστατικό στοιχείο της 冫), τελεία (、), άγκιστρο (亅), και στροφή (乛, 乚, 乙, κ. λπ.).
Υπάρχουν οκτώ βασικοί κανόνες στη διαδικασία γραφής ενός Κινεζικού χαρακτήρα:
Οι κανόνες δεν εφαρμόζονται αυστηρά και περιστασιακά παραβιάζονται.
Διαρρύθμιση
δεξιά|μικρογραφία|Kάθετη Κινεζική επιγραφή εστιατόριου σε στάση λεωφορείου στο Χονγκ Κονγκ. Οι Κινεζικοί χαρακτήρες προσαρμόζονται σε ένα τετράγωνο πλαίσιο και δεν διασυνδέονται μεταξύ τους, οπότε δεν υπάρχει προτίμηση για την κατεύθυνση της γραφής. Στα παραδοσιακά Κινέζικα τα κείμενα γράφονταν σε κάθετες στήλες που διαβάζονταν από πάνω προς τα κάτω και από δεξιά προς τα αριστερά. Η πρώτη στήλη βρισκόταν στη δεξιά πλευρά της σελίδας, και η τελευταία στήλη στην αριστερή. Τα κείμενα της Κλασικής Κινεζικής, έχουν ελάχιστα ή καθόλου σημεία στίξης, και οι παύσεις πρότασης και φράσης καθορίζονται από τα συμφραζόμενα και το ρυθμό. Η κάθετη Κινεζική προτιμάται όπου διευκολύνει λόγω χώρου, όπως σε πινακίδες ή σε πλευρικούς τίτλους βιβλίων.
Οι επιγραφές καταστημάτων και οι πινακίδες των δρόμων είναι θέματα διαρρύθμισης, αφού αριστερά-προς-δεξιά, δεξιά-προς-αριστερά και πάνω-προς-κάτω επιτρέπονται όλα.
Εξέλιξη
Το κινέζικο είναι ένα από τα αρχαιότερα  χρησιμοποιούμενα συστήματα γραφής. Το προγενέστερο παράδειγμα Κινεζικής γραφής χρονολογείται από την εποχή της Δυναστείας Σανγκ του βασιλιά Γού Ντίνγκ (Wu Ding) (1250-1192 Π. χ.). Ήταν θρησκευτικές επιγραφές σε οστά μαντείου, κυρίως βόειες ωμοπλάτες και καβούκια χελώνας. Οι χαρακτήρες που σκαλίζονταν στα οστά ήταν η διατύπωση μίας ερώτησης. Στη συνέχεια, τα κόκαλα θερμαίνονταν σε μια φωτιά και οι προκύπτουσες ρωγμές διερμηνεύονταν σε μία απάντηση. Οι χαρακτήρες αυτοί ονομάζονται 甲骨文 τζιάγκουγουέν "γραφή σε καβούκι-οστό" ή γραφή οστεομαντείου.