cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Detective Conan
Πλοκή
Ο Kudo Shinichi, ένας ταλαντούχος ειδικός του μυστηρίου. Στα 17 του μόλις, είναι ήδη γνωστός για τις δύσκολες υποθέσεις που έχει λύσει. Μια μέρα, όταν ο Shinichi είδε δύο καχύποπτους άντρες κι αποφάσισε να τους ακολουθήσει, αθέλητα γίνεται μάρτυρας μιας παράνομης δραστηριότητας. Όταν οι άντρες πιάνουν τον Shinichi, τον χαπακώνουν με ένα πειραματικό ναρκωτικό που δημιουργήθηκε από την εγκληματική τους οργάνωση και τον αφήνουν να πεθάνει. Ωστόσο, για καλή του τύχη, ο Shinichi είναι ακόμα ζωντανός και ξυπνάει σύντομα, αλλά αυτή τη φορά, έχει το σώμα ενός εφτάχρονου παιδιού, όπου ακόμα διατηρείται η ευφυΐα του. Κρύβει την πραγματική του ταυτότητα απ' όλους, συν και της παιδικής του φίλη, Mouri Ran και του πατέρα της, ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ, Mouri Kogoro. Και χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Edogawa Conan. To Detective Conan ακολουθεί τον Shinichi, ο οποίος ως Conan, λύνει τις υποθέσεις του Mouri παρασκηνιακά με τις εξαιρετικές του ερευνητικές ικανότητες, καθώς παράλληλα ερευνά και για την οργάνωση που είναι υπεύθυνη για την τωρινή του κατάσταση, ελπίζοντας κάποια μέρα να ανατρέψει τις επιδράσεις του ναρκωτικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Ιωάννης Καραγιαννόπουλος
Ο Iωάννης Καραγιαννόπουλος (2 Σεπτεμβρίου 1922- 23 Ιανουαρίου 2000) ήταν βυζαντινολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου
Χρονολόγιο εργο-βιογραφίας
Ο Ιωάννης Καραγιαννόπουλος γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1922 στη Λογκάστρα της Σπάρτης.
Μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα.
Αποφοίτησε από το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Από τον Ιούνιο του 1948 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1951 υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία του στη Δυτική Μακεδονία και την Ήπειρο.
Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μόναχο με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών το 1952. Ανάμεσα στα μαθήματα που παρακολούθησε ήταν Βυζαντινολογικά, αρχαία ελληνική, ρωμαϊκή και μεσαιωνική ιστορία, δημόσιας και πολιτικής οικονομίας και φιλοσοφίας. Την εξαετή σπουδή του στη Γερμανία ενίσχυσαν οικονομικά οι υποτροφίες που έλαβε από τη Βαυαρική κυβέρνηση, από την Alexander von Humboldt-Stiftung και από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Το 1955 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου με τη διατριβή ‘’Das Finanzwesen des fruhbyzntinishen Staates’’, και με το βαθμό ‘’Magna cum laude’’ και το 1958 υφηγητής της Βυζαντινολογίας στο ίδιο ανώτατο ίδρυμα.
Το 1960 εκλέγεται έκτακτος και το 1963 τακτικός καθηγητής στην έδρα Βυζαντινής Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από όπου αποχώρησε το 1990 λόγω συνταξιοδότησης, οπότε και έλαβε τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.
Επίσης δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μύνστερ το 1966-1967.
Από το 1962 έως το 1968 διεύθυνε το περιοδικό Byzantinishc-neugriechishce Jahrbucher που είχε ιδρύσει ο Νικόλαος Βέης
Το 1967-1968 υπήρξε κοσμήτορας της φιλοσοφικής σχολής και από το 1982 έως το1984 συγκλητικός.
Το 1966 μαζί με τους Εμμανουήλ Κριαρά και Στυλιανό Πελεκανίδη ιδρύουν το ‘’Κέντρον Βυζαντινών Ερευνών παρά την Φιλοσοφικήν Σχολή’’ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ένα ερευνητικό κέντρο για τις βυζαντινές σπουδές.
Το 1969 εκδίδεται και ο πρώτος τόμος του περιοδικού ‘’Βυζαντινά’’ έκδοσης του ‘’Κέντρου’’, το οποίο περιοδικό από της εκδόσεώς του μέχρι το 1986 διευθύνει ο Καραγιαννόπουλος.
Το 1977 γίνεται συνιδρυτής μαζί με αρχαιολόγους ιστορικούς και φιλολόγους, της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Αρχικά διετέλεσε γενικός γραμματέας της και από το 1986 μέχρι το 1998 πρόεδρός της. Διεύθυνε το περιοδικό της Εταιρείας ‘’Βυζαντιακά’’.
Το 1982 ιδρύει την Εταιρεία Βυζαντινών Ερευνών στο πλαίσιο της οποίας διευθύνει και τη σειρά ‘’Series Thessalonicensis’’ του Corpus Fontium Historiae Byzantinae.
Από το 1985 μέχρι το 1995 χρημάτισε μέλος του Δ.Σ της Διεθνούς Επιτροπής Ιστορικών Επιστημών. Ακόμα γενικός γραμματέας και πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Σπουδών Ν.Α. Ευρώπης, αντιπρόεδρος (1984-1994) και πρόεδρος (από το 1994 έως το θάνατό του) της Διεθνούς Ένωσης Σπουδών Ν.Α.Ευρώπης. Αντιπρόεδρος του Κέντρου Τεκμηρίωσης για την Ιστορία των Βαλκανικών Λαών, μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Διπλωματικής και μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας της Αθήνας και της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Το 1979 εκλέγεται αντεπιστέλλον μέλος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, το 1983 Ξένος Εταίρος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, ενώ το 1986 τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Χέρντερ.
Ηταν παντρεμένος με την εκπαιδευτικό στα Αρσάκεια σχολεία Ελισάβετ Καραγιαννοπούλου-Δούκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Shining
Οι Shining είναι σουηδικό black metal συγκρότημα, σχηματισμένο το 1996, του οποίου η μουσική περιέχει καταθλιπτικά υπονοούμενα, τα οποία περιλαμβάνουν προσωπικούς και σχετιζόμενους με την αυτοκτονία στίχους. Το όνομα του συγκροτήματος δεν αναφέρεται στο βιβλίο The Shining ή στην ταινία βασισμένη σε αυτό, αλλά περισσότερο σύμφωνα με τον Kvarforth σημαίνει "το μονοπάτι προς την φώτιση".
Ιστορικό
Το συγκρότημα διαλύθηκε τον Αύγουστο του 2004 και το τέταρτό τους άλμπουμ, IV: The Eerie Cold, επρόκειτο να είναι το τελευταίο τους, όμως επανενώθηκαν αργότερα τον ίδιο χρόνο με νέα σύνθεση. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πέμπτο του άλμπουμ, το οποίο επρόκειτο να ονομαστεί αρχικά V: Besvikelsens Dystra Monotoni αλλά αργότερα άλλαξε σε V: Halmstad, ως μια αναφορά στην γενέτειρα του Kvarforth.
Ο Kvarforth εξαφανίστηκε τον Ιούλιο του 2006 και μια φήμη εξαπλώθηκε ότι υποτιθέμενα διέπραξε αυτοκτονία. Στις 23 Αυγούστου 2006, το συγκρότημα ανάρτησε μια δήλωση στην ιστοσελίδα της διακηρύσσοντας ότι ο Kvarforth είχε εξαφανιστεί. Το γκρουπ ειπώθηκε ότι θα συνεχίσει με ένα νέο τραγουδιστή επονομαζόμενο "Ghoul", κάτι που ήταν επιθυμία του Kvarforth. Σε μια συναυλία που έλαβε χώρα στις 3 Φεβρουαρίου 2007 στο "Diezel" του Halmstad στη Σουηδία, ο Ghoul αποκαλύφθηκε να είναι ο Kvarforth. Η συναυλία ήταν βίαιη στη φύση της, πυροδοτώντας την αντιπαράθεση στα σουηδικά μέσα, με τον Kvarforth περιστασιακά να μάχεται το κοινό και τους καλεσμένους τραγουδιστές (Attila Csihar, Maniac και Nattefrost). Ξυραφάκια δόθηκαν σε ένα μέλος του κοινού και ένα άτομο χτυπήθηκε στο στήθος αφού πρώτα τράβηξε τα γεννητικά όργανα του Kvarforth, το οποίο αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν ο Μaniac των Mayhem που παρίστανε ότι ήταν φανατικός οπαδός. Ένα μέλος του ακροατηρίου θυμάται το γεγονός: "Δυο τραγούδια έχουν τελειώσει και ο Kvarforth κάθεται με εφαρμοστά δερμάτινα παντελόνια και ένας μεθυσμένος Σουηδός πιάνει τον καβάλο του. Ο Kvarforth φαίνεται σοκαρισμένος και φωνάζει 'Μην με πιάνεις', πριν κλωτσήσει τον οπαδό στο στήθος".
Μουσική
Οι Shining ανοιχτά προάγουν την αυτοκτονία και την αυτοκαταστροφή σε όλες τις μορφές της (π.χ. ναρκωτικά) στους στίχους τους. Ο ιδρυτής της μπάντας, Niklas Kvarforth, έχει ισχυριστεί με ικανοποίηση ότι έχουν υπάρξει κάποιες περιπτώσεις ατόμων που διέπραξαν αυτοκτονία τουλάχιστον μερικώς κάτω από την επιρροή της μουσικής των Shining. Μουσικά, οι Shining πέρασαν από blackmetal με doom επιρροές στις αρχικές τους δουλειές, σε έναν πιο προοδευτικό ακραίο metal ήχο με εκτενή χρήση καθαρού ήχου κιθάρων, κιθαριστικά σόλο, διαφορετικά φωνητικά στυλ και συχνά αλλαγές τέμπο και πιο περίεργους ρυθμούς.
Δισκογραφία
Στούντιο άλμπουμ
Σινγκλ
Βίντεο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά black metal συγκροτήματα
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
Παρατίθενται παρακάτω σημαντικά γεγονότα απ' όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Οκτώβριο του 2021, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
1 Οκτωβρίου
Οικονομία
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
2 Οκτωβρίου
Διεθνείς σχέσεις
Πολιτική και εκλογές
3 Οκτωβρίου
Οικονομία
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
4 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Επιστήμη και τεχνολογία
5 Οκτωβρίου
Τέχνες και πολτιισμός
Πολιτική και εκλογές
Επιστήμη και τεχνολογία
6 Οκτωβρίου
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Επιστήμη και τεχνολογία
7 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Τέχνες και πολιτισμός
8 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Οικονομία και επιχειρήσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Υγεία και περιβάλλον (Bloomberg)
9 Οκτωβρίου
'Πόλεμος και επιθέσεις
Πολιτική και εκλογές
10 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
11 Οκτωβρίου
Οικονομία και επιχειρήσεις
Υγεία και περιβάλλον
Άντονι Πέρκινς
μικρογραφία|260x260εσ|Με την [[Όντρεϊ Χέπμπορν στην ταινία Η κόρη της ζούγκλας (1959)]] μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Όρσον Γουέλς (αριστερά) στα γυρίσματα της ταινίας Η δίκη (1962)]] Ο Άντονι Πέρκινς (αγγλικά: Anthony Perkins, 4 Απριλίου 1932 – 12 Σεπτεμβρίου 1992) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Είναι διάσημη η ερμηνεία του στο ρόλο του Νόρμαν Μπέιτς στην ταινία Ψυχώ του Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
11 Οκτωβρίου
Πολιτική και εκλογές
Άντονι Πέρκινς
Κινηματογραφική καριέρα
Ο Πέρκινς έκανε το ντεμπούτο του το 1953 στην ταινία Η ηθοποιός και βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα ως πρωτοεμφανιζόμενος ηθοποιός. Για τη δεύτερη ταινία του, Ο άνθρωπος δίχως όπλα (1956), προτάθηκε για Όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου. Το 1957 ενσάρκωσε τον παίκτη της ομάδας μπέιζμπολ Boston Red Sox, Jimmy Piersall, στην αυτοβιογραφική ταινία Η σκιά του φόβου. Το 1958 πρωταγωνίστησε με τη Σίρλεϊ Μπουθ και τη Σίρλεϊ Μακλέιν στην ταινία Έτοιμοι για γάμο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμπρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία Πόθοι κάτω από τις λεύκες (1958) με τη Σοφία Λόρεν και έπαιξε ένα αστέρι του μπάσκετ στη ρομαντική κωμωδία Οι γυναίκες τρελαίνονται για τους ψηλούς (1960) με την Τζέιν Φόντα.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
11 Οκτωβρίου
Αθλητισμός
Άντονι Πέρκινς
Κινηματογραφική καριέρα
Το 1960 έγινε παγκόσμια γνωστός ως Νόρμαν Μπέιτς, ο ανθρωποκτόνος ιδιοκτήτης του μοτέλ Μπέιτς στην ταινία Ψυχώ, που σκηνοθέτησε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ. Γι' αυτήν του την ερμηνεία κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού από το International Board of Motion Picture Reviewers.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
12 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Τέχνες και κουλτούρα
Άντονι Πέρκινς
Κινηματογραφική καριέρα
Ο Πέρκινς μαζί με τον συνθέτη Στέφεν Σοντχάιμ έγραψε το σενάριο της ταινίας Επικίνδυνη πρόσκληση το οποίο έλαβε το βραβείο Έντγκαρ το 1974.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
12 Οκτωβρίου
Επιστήμη και τεχνολογία
Άντονι Πέρκινς
Θεατρική καριέρα
Ο Πέρκινς έλαβε μέρος σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ και ήταν ισόβιο μέλος του Actors Studio. Το 1958, ήταν υποψήφιος για το βραβείο Τόνυ για την υποκριτική του ερμηνεία στο «Look Homeward, Angel». Το 1960 ήταν πάλι υποψήφιος για το Βραβείο Τόνυ Καλύτερου Ηθοποιού σε μιούζικαλ για το έργο «Greenwillow». Μεταξύ άλλων πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις «The Star-Spangled Girl» (1967) του Νιλ Σάιμον και «Romantic Comedy» (1979) του Μπέρναρντ Σλέιντ με συμπρωταγωνίστρια τη Μία Φάροου.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
13 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Άντονι Πέρκινς
Μουσική καριέρα
Κυκλοφόρησε τρία άλμπουμ ποπ μουσικής το 1957 και το 1958 με το όνομα "Τόνι Πέρκινς". Το σινγκλ του «Moon-Light Swim» έγινε μεγάλη επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες, φτάνοντας 24ο στην κατάταξη του 1957.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
13 Οκτωβρίου
Επιστήμη και τεχνολογία
Άντονι Πέρκινς
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Ήταν γιος του ηθοποιού Όσγκουντ Πέρκινς (Osgood Perkins) και της Τζάνετ Έσελστιν. Φοίτησε στο Brooks School, στο Browne & Nichols School, στο Columbia University και το Rollins College.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
14 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Άντονι Πέρκινς
Προσωπική ζωή
Στις 9 Αυγούστου 1973 παντρεύτηκε τη φωτογράφο Μπερίνθια Μπέρενσον και απέκτησαν δυο γιους. Εκτός από γυναίκες, ο Πέρκινς είχε σχέσεις και με άντρες, γεγονός που κράτησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
14 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Άντονι Πέρκινς
Προσωπική ζωή
Ο Πέρκινς πέθανε σε ηλικία 60 χρονών, στο σπίτι του στο Λος Άντζελες από AIDS. Η σύζυγός του σκοτώθηκε την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, καθώς επέβαινε σε ένα από τα αεροπλάνα που έπεσαν επάνω στους Δίδυμους Πύργους του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου.
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
15 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Άντονι Πέρκινς
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γεγονότα Οκτωβρίου 2021
15 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
16 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Επιστήμη και τεχνολογία
17 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
18 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
Αθλητισμός
19 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
20 Οκτωβρίου
Πολιτική και εκλογές
Επιστήμη και τεχνολογία
21 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
22 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Νόμος και έγκλημα
23 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Διεθνείς σχέσεις
Επιστήμη και τεχνολογία
24 Οκτωβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
25 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
26 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
27 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Διεθνείς σχέσεις
28 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Οικονομία και επιχειρήσεις
Υγεία και περιβάλλον
29 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
30 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Διεθνείς σχέσεις (BBC News)
31 Οκτωβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
10
Σαμπίγια
Ο Σαμπίγια (شعبية) (πληθυντικός: Shabiyat, شعبيات) είναι μια διοικητική διαίρεση της Λιβύης. Συχνά μεταφράζεται ως δημοτικάτο, αλλά και ως "δήμος" ή "επαρχία".
Πισκοπιανό Ηρακλείου
Το  Πισκοπιανό είναι χωριό της Κοινότητας Λιμένος Χερσονήσου του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι γύρω στα 26 χιλιόμετρα. Παλαιότερα αποτελούσε κοινότητα και με το Νόμο Καποδίστρια εντάχθηκε στο Δήμο Χερσονήσου. Η παλαιότερη αλλά και ορθότερη γραφή του είναι Πισκοπιανώ, καθώς προέρχεται από τη γενική πληθυντικού. Η θέση του είναι στους βόρειους πρόποδες του υψώματος (580 μ.) Πυργιά (γράφεται: τα Πυργιά). Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι ο τουρισμός και η καλλιέργεια πρώιμων κηπευτικών σε θερμοκήπια.Στο χωριό βρίσκεται το Αγροτικό Μουσείο του Πισκοπιανού.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ανήκε στην επισκοπή Χερρονήσου, εξ ου και το όνομα. Μάλιστα, κατά τα βυζαντινά χρόνια η Επισκοπή αυτή ήταν η 4η σε σειρά πρωτοκαθεδρίας. Για πρώτη φορά απαντάται με την ονομασία casale Piscopiano de Chersonisso, το 1379. Το Πισκοπιανό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Συγκεκριμένα, στον Καστροφύλακα το βρίσκουμε Piscopianó, με 111 κατοίκους. Το 1671 αναφέρεται στην απογραφή εκείνης της χρονιάς με 15 οικογένειες φορολογουμένων Χριστιανών (χαράτσα). Το 1881 το βρίσκουμε να υπάγεται στο Δήμο Μοχού και να έχει 142 κατοίκους. Το 1920 αποτέλεσε έδρα κοινότητας, με το όνομα Επισκοπιανό και με 228 κατοίκους. Το 1961 είχε 217 και το 1971 είχε 140 κατοίκους. Το 1998 υπήχθη στο Δήμο Χερσονήσου, όπου ανήκει σήμερα. Στα αξιοθέατα συμπεριλαμβάνονται και οι παμπάλαιες τοιχογραφίες στον τοίχο της μονόχωρης καμαροσκέπαστης εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη (16ου αιώνα) που σώζεται πίσω ακριβώς από την εκκλησία της Παναγίας (19ος αι.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πισκοπια Πισκοπιανο
Πρωκτικό σεξ
Πρωκτικό σεξ ή πρωκτική επαφή είναι η εισαγωγή και η ώθηση του πέους σε στύση στον πρωκτό ενός ατόμου, με σκοπό τη σεξουαλική ευχαρίστηση. Άλλες μορφές του πρωκτικού σεξ περιλαμβάνουν το δακτύλωμα (fingering), τη χρήση ερωτικών παιχνιδιών σεξ για διείσδυση στον πρωκτό, anilingus (πρωκτολειχία) και πρόσδεση. Αν και ο όρος πρωκτικό σεξ είναι πιο συχνός μερικές φορές χρησιμοποιείται ο όρος πρωκτική επαφή ή πρωκτική διείσδυση (ιδίως μεταξύ των ζευγαριών, σε αντίθεση με τον πρωκτικό αυνανισμό). Ενώ το πρωκτικό σεξ συνήθως συνδέεται με την ανδρική ομοφυλοφιλία, η έρευνα δείχνει ότι δεν είναι όλοι γκέι οι άνδρες που συμμετέχουν σε πρωκτικό σεξ και ότι δεν είναι ασυνήθιστο και στις ετεροφυλόφιλες σχέσεις. Επίσης το πρωκτικό σεξ μπορεί να είναι ένα μέρος των λεσβιακών, σεξουαλικών πρακτικών, όπου οι άνθρωποι μπορούν να βιώσουν την ευχαρίστηση με τη διέγερση νευρικών απολήξεων του πρωκτού, και ο οργασμός μπορεί να επιτευχθεί μέσω πρωκτικής διείσδυσης, με έμμεση διέγερση του προστάτη στους άνδρες, έμμεση διέγερση κλειτορίδας / G-Spot στις γυναίκες, καθώς και των συναφών αισθητηρίων νεύρων (ειδικά του γεννητικού νεύρου). Ωστόσο, οι άνθρωποι μπορούν επίσης να βρουν το πρωκτικό σεξ επώδυνο, μερικές φορές σε εξαιρετικό βαθμό, το οποίο μπορεί να οφείλεται κατά κύριο λόγο σε ψυχολογικούς παράγοντες, σε ορισμένες περιπτώσεις.
Όπως με τις περισσότερες μορφές της σεξουαλικής δραστηριότητας, οι συμμετέχοντες σε πρωκτικό σεξ κινδυνεύουν να προσβληθούν από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Το πρωκτικό σεξ θεωρείται υψηλού κινδύνου σεξουαλική πρακτική, λόγω της ευπάθειας του πρωκτού και του ορθού. Οι ιστοί του πρωκτού και του ορθού είναι λεπτοί και δεν παρέχουν φυσική λίπανση, ώστε μπορούν εύκολα να σχιστούν και να επιτραπεί η μετάδοση των ασθενειών, ειδικά αν δεν χρησιμοποιείται λιπαντικό. Το πρωκτικό σεξ χωρίς προστασία προφυλακτικού θεωρείται η πιο επικίνδυνη μορφή σεξουαλικής δραστηριότητας, και ως εκ τούτου οι υγειονομικές αρχές, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) συνιστά ασφαλείς σεξουαλικές πρακτικές για πρωκτικό σεξ.
Συχνά, οι απόψεις σχετικά με το πρωκτικό σεξ είναι αμφιλεγόμενες σε διάφορους πολιτισμούς, ιδίως όσον αφορά τη θρησκεία, που συνήθως εκδηλώνονται σε απαγορεύσεις εναντίον του πρωκτικού μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών ή διδασκαλίες για την αναπαραγωγικού σκοπού σεξουαλική δραστηριότητα, μπορούν να θεωρηθούν ως ταμπού ή μη, και αποτελούν ποινικό αδίκημα σε ορισμένες χώρες, τιμωρείται με σωματική ή θανατική ποινή. Αντίθετα, μερικοί άνθρωποι θεωρούν συχνά το πρωκτικό σεξ ως μία φυσικής και έγκυρης μορφής σεξουαλική δραστηριότητα που μπορεί να είναι εξίσου ευχάριστη όπως οποιαδήποτε άλλη σεξουαλική έκφραση. Επίσης μπορεί να το θεωρούν ως ενισχυτικό στοιχείο της σεξουαλικής τους ζωής ή ως πρωταρχική μορφή σεξουαλικής δραστηριότητας.
Γυναίκα με άνδρα
εναλλ.=|μικρογραφία|Πρωκτικό σεξ γυναίκα με άντρα με την χρήση strap-on Οι γυναίκες μπορούν να διεγείρουν σεξουαλικά τον πρωκτό ενός άνδρα με δακτυλισμούς στις εξωτερικές ή τις εσωτερικές περιοχές του πρωκτού, οι οποίοι μπορούν να τονώσουν επίσης το περίνεο (το οποίο, για τους άνδρες, είναι μεταξύ της βάσης των όρχεων και του πρωκτού), με μασάζ του προστάτη ή να προβούν σε anilingus. Ερωτικά παιχνίδια, όπως ένα strap-on, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν. Η πρακτική μιας γυναίκας που διαπερνούν τον πρωκτό ενός άνδρα με ένα λουρί με δονητή (strap-on) για σεξουαλική δραστηριότητα ονομάζεται πρόσδεση. Συνήθως, οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες απορρίπτουν την ιδέα του να είναι δεκτικοί κατά τη διάρκεια του πρωκτικού σεξ, επειδή πιστεύουν ότι είναι μια θηλυκή πράξη, μπορεί να τους καταστήσει ευάλωτους, ή να έρχεται σε αντίθεση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους (για παράδειγμα, ότι είναι ενδεικτικό ότι είναι gay).
Γυναίκα με γυναίκα
μικρογραφία|Γυναίκα εκτελεί πρωκτικό στοματικό σεξ σε μια άλλη γυναίκα Η πρωκτική διέγερση είναι λεσβιακή σεξουαλική πρακτική που περιλαμβάνει δακτυλισμούς (fingering), τη χρήση ενός δονητή ή άλλα ερωτικά παιχνίδια, ή πρωκτικού στοματικού σεξ (anilingus). Ωστόσο, σε ορισμένες λεσβίες δεν αρέσει το πρωκτικό σεξ. Υπάρχει λιγότερη έρευνα για πρωκτική σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ των γυναικών που κάνουν με τις γυναίκες σε σύγκριση με ζευγάρια των άλλων σεξουαλικών προσανατολισμών. Το 1987, μια μη-επιστημονική μελέτη (Munson) διεξήχθη από περισσότερα από 100 μέλη της λεσβιακής κοινωνικής οργάνωσης στο Κολοράντο. Όταν ρωτήθηκε τι τεχνικές και λεσβιακές σεξουαλικές πρακτικές χρησιμοποιούνται στο διάστημα των τελευταίων δέκα σεξουαλικών επαφών τους, οι λεσβίες στα 30 τους είχαν διπλάσιες πιθανότητες από τις άλλες να συμμετάσχουν σε πρωκτική διέγερση (με ένα δάχτυλο ή dildo). Anilingus είναι η πρωκτική στοματική επαφή, με πιο σπάνια εφαρμογή στα λεσβιακά ζευγάρια.
Παρθενία
Το πρωκτικό σεξ άντρα με γυναίκα συνήθως θεωρείται ως ένας τρόπος για τη διατήρηση της γυναικείας παρθενίας, επειδή είναι μη παραγωγικός και δεν σπάει τον υμένα. Ένα πρόσωπο, ειδικά μια γυναίκα, που ασχολείται με το πρωκτικό σεξ ή άλλη σεξουαλική δραστηριότητα που δεν έχει σχέση με την κολπική συνουσία συνήθως θεωρείται ότι δεν έχει ακόμη βιώσει την απώλεια της παρθενίας. Αυτό καλείται συχνά «τεχνική παρθενία». Πολλοί ετεροφυλόφιλοι βλέπουν το πρωκτικό σεξ ως ερωτικό παιχνίδι.
Κίνδυνοι υγείας
Το πρωκτικό σεξ μπορεί να εκθέσει τους συμμετέχοντες σε δύο κύριους κινδύνους: λοιμώξεις λόγω του μεγάλου αριθμού των μολυσματικών μικροοργανισμών που δεν βρίσκονται αλλού στο σώμα, και σωματικές βλάβες από τον πρωκτό και το ορθό έντερο, λόγω αδυναμίας τους. Αυξημένοι πειραματισμοί με το πρωκτικό σεξ από ανθρώπους χωρίς καλή γνώση σχετικά με τους κινδύνους και τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας συνδέονται με την αύξηση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων μολύνσεων.
Πόνος
Ο πόνος κατά τη διάρκεια του πρωκτικoύ σεξ είναι επισήμως γνωστός ως anodyspareunia. Με βάση μια μελέτη διαπιστώθηκε ότι περίπου το 12% των ομοφυλόφιλων ανδρών θεωρούν ότι είναι πολύ οδυνηρό να κάνουν πρωκτικό σεξ, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αντίληψη του πρωκτικού σεξ ως οδυνηρού είναι εξίσου πιθανό να έχει ψυχολογική ή συναισθηματική βάση, όπως & σωματική βάση. Μια άλλη μελέτη που εξέτασε τον πόνο κατά τη διάρκεια του πρωκτικού σεξ μεταξύ ομοφυλόφιλων, διαπίστωσε ότι στους ομοφυλόφιλους άνδρες ότι το 3% των ενεργητικών (insertive εταίροι) και το 16% των παθητικών (δεκτικοί εταίροι) ανέφεραν σημαντικό πόνο. Στους παράγοντες πρόβλεψης του πόνου κατά τη διάρκεια του πρωκτικού σεξ περιλαμβάνονται η ανεπαρκής λίπανση, η αίσθηση έντασης ή άγχους, η έλλειψη της διέγερσης, καθώς και η έλλειψη κοινωνικής ευκολίας με το να είναι κάποιος γκέι. Η έρευνα έδειξε ότι οι ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί στην πραγματικότητα να είναι οι κύριοι συνεισφέροντες στην εμπειρία του πόνου κατά τη διάρκεια πρωκτικής επαφής και ότι η κατάλληλη επικοινωνία μεταξύ των σεξουαλικών συντρόφων μπορεί να αποτρέψει την έννοια ότι ο πόνος είναι πάντα αναπόφευκτος κατά τη διάρκεια του πρωκτικού σεξ.
Τρόποι προφύλαξης
Το πρωκτικό σεξ, αν ασκείται με προσοχή, είναι απόλυτα ασφαλές. Η χρήση μονάχα προφυλακτικού, σε συνδυασμό με λιπαντικά με βάση το νερό, προσφέρει απόλυτη προστασία. Τα υπόλοιπα λιπαντικά μπορεί να σπάσουν το προφυλακτικό, με συνέπεια να γίνει η επαφή επισφαλής. Επίσης, στο εμπόριο υπάρχουν προφυλακτικά ειδικά για πρωκτική συνουσία, τα οποία είναι ασφαλέστερα επειδή είναι πιο ανθεκτικά. Όπως και με τις περισσότερες σεξουαλικές πρακτικές για την αποφυγή των ΣΜΝ η χρήση του προφυλακτικού είναι η μοναδική πρόληψη. Η προσεκτική επαφή, η κατάλληλη λίπανση και η χαλάρωση του πρωκτού έχουν ως αποτέλεσμα η διείσδυση να είναι απολαυστική αλλά και ασφαλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεξολογία Κατηγορία:Στάσεις στο σεξ Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις σεξ πρωκτικο
Σχοινιάς Αιτωλοακαρνανίας
Ο Σχοινιάς είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησάκι στον Πατραϊκό κόλπο και στην είσοδο της Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου  ενώ δίπλα του βρίσκεται ένα άλλο νησάκι ο Προκοπάνιστος. Λειτουργεί τρόπον τινά ως φυσικός κυματοθραύστης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου διαχωρίζοντάς τη από τον Πατραϊκό κόλπο. Διοικητικά αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στον δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 2 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Δήμος Μεσολογγίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Δούκας της Πάρμας
Ο δούκας της Πάρμας και της Πιατσέντσα (duca di Parma e Piacenza) ήταν ο ηγεμόνας τού δουκάτου της Πάρμα και της Πιατσέντσα (Πλακεντίας), ενός ιστορικού κρατιδίου της Βόρειας Ιταλίας, που υπήρχε μεταξύ 1545 και 1802, και ξανά από το 1814 έως το 1859.
Ο δούκας της Πάρμας ήταν επίσης δούκας της Πιατσέντσα, εκτός από τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης τού Οκτάβιου Φαρνέζε (1549 – 1556) και την εποχή των Ναπολεόντειων πολέμων, όταν και τα δύο δουκάτα καθιερώθηκαν ως ξεχωριστές θέσεις, που κατέχονταν από δύο διαφορετικά άτομα. Ο δούκας της Πάρμας είχε επίσης συνήθως τον τίτλο τού δούκα της Γκουαστάλα από το 1746 (όταν ο Φραγκίσκος Α΄, αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατέλαβε το δουκάτο της Γκουαστάλα μετά το τέλος τού τελευταίου δούκα Γκονζάγκα) μέχρι το 1847 (όταν η περιοχή παραχωρήθηκε στη Μόντενα), εκτός από τη Ναπολεόντια εποχή, όταν η αδελφή τού Ναπολέοντα Α΄, η Πωλίνα Βοναπάρτη ήταν για λίγο δούκισσα της Γκουαστάλα και της Βαρέλα. Ο τελευταίος δούκας, ο Ροβέρτος Α΄ των Βουρβόνων-Πάρμας, εκδιώχθηκε από την εξουσία σε μία επανάσταση μετά τη νίκη της Γαλλίας και της Σαρδηνίας επί της Αυστρίας. Το έδαφός του συγχωνεύτηκε στη Σαρδηνία το 1860.
Γαλλικά δουκάτα της Πάρμας (1808 - 1814)
Αυτοί στην πραγματικότητα δεν κυριάρχησαν σε κάποια επικράτεια της Πάρμας ή της Πιατσέντσα, αλλά είχαν τον τιμητικό, κληρονομικό τίτλο τού δουκάτου μεγάλου-φέουδου, που τους δόθηκε από τον Ναπολέοντα Α΄ το 1808.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι δουκών Κατηγορία:Δουκάτα της Ιταλίας Δούκες της Πάρμας
Στίβεν Ντέιβις
Ο Στίβεν Ντέιβις ΤΒΑ (αγγλικά: Steven Davis) (γενν. 1 Ιανουαρίου 1985) είναι Βορειοϊρλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Ρέιντζερς Γλασκώβης. Είναι διεθνής με την Εθνικής Βόρειας Ιρλανδίας, της οποίας είναι αρχηγός. Ο Ντέιβις έκανε το διεθνές ντεμπούτο του το 2005 και έκτοτε έχει συμμετάσχει 140 φορές, σκοράροντας 13 γκολ και είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην Εθνική Βόρειας Ιρλανδίας και ο Βρετανός παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών. Ήταν αρχηγός της χώρας του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016.
Ο Ντέιβις ξεκίνησε την καριέρα του στην Άστον Βίλα το 2004. Βραβεύτηκε ως «Νεαρός Παίκτης της Χρονιάς», «Παίκτης της Χρονιάς από τους υποστηρικτές» και «Παίκτης της Χρονιάς» για τη σεζόν 2005–06, μετά από 42 εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της σεζόν. Ο Ντέιβις πουλήθηκε στη Φούλαμ για 4 εκατομμύρια λίρες το καλοκαίρι του 2007, αλλά μετακόμισε με δανεισμό στη σκωτσέζικη Ρέιντζερς τον Ιανουάριο του 2008 για ένα εξάμηνο. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2007-2008 και κέρδισε το Λιγκ Καπ Σκωτίας 2007-08 και το Κύπελλο Σκωτίας 2007-08. Στο τέλος της σεζόν, μετακόμισε μόνιμα στη Ρέιντζερς για 3 εκατομμύρια λίρες. Έκανε 211 εμφανίσεις για την ομάδα της Γλασκώβης, κατακτώντας τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα το 2009, το 2010 και το 2011, δύο Κύπελλα Σκωτίας και τρία Λιγκ Καπ.
Μετά την εκκαθάριση του συλλόγου το 2012, ο Ντέιβις άσκησε τα δικαιώματά του βάσει των κανονισμών της TUPE για να καταγγείλει το συμβόλαιό του και να γίνει ελεύθερος, επιστρέφοντας στην Πρέμιερ Λιγκ για τη Σαουθάμπτον. Κατά τα τελευταία χρόνια του με τη Σαουθάμπτον, ήταν αρχηγός της ομάδας πριν επιστρέψει στη Ρέιντζερς υπό τον προπονητή Στίβεν Τζέραρντ το 2019.
Εθνική ομάδα
Ο Ντέιβις έκανε το διεθνές ντεμπούτο του στις 9 Φεβρουαρίου 2005, σε μια ήττα με 1–0 από τον Καναδά και έδωσε την ασίστ για το γκολ του Ντέιβιντ Χίλι στη διάσημη νίκη της Βόρειας Ιρλανδίας με 1–0 επί της Αγγλίας σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 στις 7 Σεπτεμβρίου. Το πρώτο γκολ του Ντέιβις ήρθε εναντίον της Ουαλίας, σε μια εντός έδρας ήττα με 3–2, σε έναν άλλο προκριματικό αγώνα στις 8 Οκτωβρίου. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που κέρδισε την Ισπανία με 3–2 στο Ουίντσορ Παρκ τον Σεπτέμβριο του 2006.
Στις 21 Μαΐου 2006, έγινε ο νεότερος σύγχρονος αρχηγός της Βόρειας Ιρλανδίας στην ήττα με 1-0 εναντίον της Ουρουγουάης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις 8 Οκτωβρίου 2015, ο Ντέιβις σκόραρε δύο φορές σε μια νίκη με 3–1 επί της Ελλάδας, για να βοηθήσει τη Βόρεια Ιρλανδία να προκριθεί στο τελικό τουρνουά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016, την πρώτη συμμετοχή της χώρας σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Τον Νοέμβριο του 2019, κέρδισε την 116η συμμετοχή του, εναντίον της Ολλανδίας και έγινε ο Βρετανός μέσος με τις περισσότερες συμμετοχές, ξεπερνώντας τον Ντέιβιντ Μπέκαμ. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2020, ισοφάρισε το ρεκόρ του Πατ Τζένινγκς στη Βόρεια Ιρλανδία με 119 συμμετοχές. Στις 8 Οκτωβρίου 2020, έπαιξε τον 120ο αγώνα του για τη Βόρεια Ιρλανδία εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης στα προκριματικά πλέι οφ για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020, για να γίνει ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της χώρας. Από τον Φεβρουάριο του 2023 έχει 140 συμμετοχές, καθιστώντας τον τον Βρετανό παίκτη με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών.
Προσωπική ζωή
Ο Ντέιβις ορίστηκε Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (ΤΒΑ) στις διακρίσεις του 2017 για τις υπηρεσίες του στο ποδόσφαιρο.
Διακρίσεις
Άστον Βίλα Κ18
Ρέιντζερς
Σαουθάμπτον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κ23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Λόταρ Μάιερ
Ο Λόταρ Μάιερ (Lothar Meyer, πλήρες όνομα Γιούλιους Λόταρ Μάιερ - Julius Lothar Meyer 19 Αυγούστου 1830 – 11 Απριλίου 1895) ήταν Γερμανός χημικός. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους στην ανάπτυξη του πρώτου περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων. Τόσο ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ όσο και ο Μάιερ εργάστηκαν μαζί με τον Ρόμπερτ Μπούνσεν. Ποτέ δεν χρησιμοποίησε το πρώτο του όνομα και σε όλη την διάρκεια της ζωής του ήταν γνωστός ως Λόταρ Μάιερ.
Καριέρα
Ο Λόταρ Μάιερ γεννήθηκε στο Βάρελ της Γερμανίας (τότε μέρος του κρατιδίου Όλντενμπουργκ). Ήταν ο γιος του Φρήντριχ Άουγκουστ Μάιερ, φυσικού, και της Άννα Μπίερμαν. Μετά την φοίτησή του στο Altes Gymnasium στο Όλντενμπουργκ, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης το 1851. Δυο χρόνια μετά, σπούδασε παθολογία στο University of Würzburg, ως φοιτητής του Ρούντολφ Βίρχοβ. Στην Ζυρίχη, υπήρξε φοιτητής του Καρλ Λούντβιχ, ο οποίος τον παρότρυνε να ασχοληθεί με την χημεία της φυσιολογίας. Μετά την αποφοίτησή του ως διδάκτορας ιατρικής από το Würzburg το 1854, πήγε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης όπου ο Ρόμπερτ Μπούνσεν ήταν πρόεδρος στο Τμήμα Χημείας. Το 1858, έλαβε το διδακτορικό του στην χημεία από το Πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου με διατριβή πάνω στις επιπτώσεις του μονοξειδίου του άνθρακα στο αίμα. Με ενδιαφέροντα πάνω στην φυσιολογία της αναπνοής, αναγνώρισε ότι το οξυγόνο συνδυάζεται με την αιμοσφαιρίνη στο αίμα.
Επηρεασμένος από τον μαθηματικό Γκούσταβ Κίρχοφ, ξεκίνησε να μελετά την φυσική των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κένιγκσμπεργκ υπό την επίβλεψη του Φραντς Ερνστ Νόιμαν και το 1859, αφού έλαβε την πιστοποίηση για διδασκαλία στο πανεπιστήμιο, έγινε Privatdozent στην φυσική και στην χημεία στο Πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου. Το 1866, ο Μάιερ δέχτηκε μια θέση στην Eberswalde Forestry Academy στο Neustadt-Eberswalde αλλά δυο χρόνια αργότερα έγινε καθηγητής στην Πολυτεχνική Σχολή Karlsruhe.
Το 1872, ο Μάιερ ήταν ο πρώτος που πρότεινε ότι έξι άτομα άνθρακα σε ένα δακτύλιο βενζολίου (το οποίο είχε εισαχθεί λίγα χρόνια νωρίτερα από τον August Kekulé) συνδέονταν με μεμονωμένο σύνδεσμο μεταξύ τους, με τον τέταρτο σύνδεσμο κάθε ατόμου άνθρακα να κατευθύνεται προς το εσωτερικό του δακτυλίου.
Κατά την διάρκεια του Γαλλογερμανικού πολέμου, η Πολυτεχνική Σχολή χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο και ο Μάιερ είχε ενεργό ρόλο στην φροντίδα των τραυματιών. Το 1876, ο Μάιερ έγινε καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, όπου εργάστηκε μέχρι τον θάνατό του.
Προσωπική ζωή
Ο Μάιερ παντρεύτηκε την Johanna Volkmann το 1866.
Πολιτικός μηχανικός
Πολιτικός μηχανικός είναι ο επαγγελματίας μηχανικός ο οποίος ασχολείται με τις τεχνικές όψεις της σχεδίασης και κατασκευής του δομημένου χώρου, εφαρμόζοντας τις αρχές της επιστήμης πολιτικού μηχανικού.
Κύριες δραστηριότητες του πολιτικού μηχανικού είναι ο προγραμματισμός, η μελέτη, η επίβλεψη της κατασκευής, η διαμόρφωση και η συντήρηση κτηρίων, οδών, γεφυρών, πύργων, σταδίων, λιμανιών, φραγμάτων, υπεράκτιων και παράκτιων κατασκευών, αεροδρομίων, συστημάτων τροφοδοσίας νερού, εγκαταστάσεων επεξεργασίας νερού, υγειονομικής φροντίδας, ορυχείων, γαιωκατασκευών, κ.ά. Ασχολείται με προβλήματα σχεδιασμού, διαχείρισης και κατασκευής τεχνικών έργων και συντήρησης μεγάλης κλίμακας τεχνικών συστημάτων, όπως τα ανωτέρω.
Ονομασία
Ο όρος πολιτικός μηχανικός εισήχθη μετά τους πολέμους του Ναπολέοντα. Μέχρι τότε υπήρχαν μόνο οι μηχανικοί από το σώμα του μηχανικού του στρατού. Το σώμα αυτό υπήρξε εξαιρετικά δραστήριο και επιτυχές και γι' αυτό τον λόγο αποφασίστηκε να μεταφερθεί η τεχνογνωσία και η εμπειρία του στους κλασικούς ακαδημαϊκούς κύκλους. Οι μηχανικοί που αποφοιτούσαν από τα μη στρατιωτικά πανεπιστήμια ονομάστηκαν «πολιτικοί» μηχανικοί (αγγλ. «civil engineer», από την αγγλική μετάφραση civilization mechanics η οποία σημαίνει «μηχανικοί πολιτισμού»), ώστε να διακρίνονται από τους μηχανικούς του στρατού.
Επάγγελμα Πολιτικού Μηχανικού
Η ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος του Πολιτικού Μηχανικού επιτρέπεται μόνο:
Τομείς
Το φάσμα που καλύπτει η επιστήμη του πολιτικού μηχανικού είναι ευρύ, από την κατασκευή ενός απλού κτηρίου μέχρι τη μελέτη υπερμεγέθων κατασκευών, αλλά και τη χωροταξία περιοχών μέσω της δημιουργίας σωστού πολεοδομικού προγράμματος, περιβαλλοντικές μελέτες, συντηρήσεις παλαιών κατασκευών κτλ. Οι κυριότεροι τομείς εξειδίκευσης του πολιτικού μηχανικού είναι οι εξής:
Ιστορικό
Οι πρακτικές στις οποίες δραστηριοποιείται ο πολιτικός μηχανικός είναι από τις παλαιότερες στον κόσμο. Περίπου το 2550 π.Χ., ο Ιμχοτέπ, ο πρώτος τεκμηριωμένος μηχανικός, έχτισε μια διάσημη πυραμίδα του Φαραώ Ζοζέρ που βρέθηκε στη Σακάρα. Οι πρώτοι πολιτικοί μηχανικοί ήταν στην πραγματικότητα στρατιωτικοί μηχανικοί, συνδυάζοντας τις στρατιωτικές και αστικές δεξιότητες. Κατά τη διάρκεια των περιόδων πολέμου οι μηχανικοί κατασκεύαζαν και χρησιμοποίησαν τα όργανα του πολέμου όπως οι καταπέλτες, οι κριοί, οι πύργοι, και οι κεκλιμένες ράμπες ξύλου στην ενίσχυση των επιθέσεων στα οχυρά και τις στρατοπεδεύσεις των εχθρών τους. Κατά τη διάρκεια των περιόδων ειρήνης, περιλήφθηκαν σε πολλές στρατιωτικές και αστικές δραστηριότητες όπως η οικοδόμηση των οχυρώσεων για την υπεράσπιση ενάντια στις περαιτέρω επιθέσεις, τους δρόμους, τις γέφυρες, τα υδραγωγεία, τα κανάλια και τους καθεδρικούς ναούς. Οι τεχνικές κατασκευής και υδραυλικής που χρησιμοποιήθηκαν από τους μεσαιωνικούς μηχανικούς στην Κίνα, την Ιαπωνία, την Ινδία και άλλες περιοχές της Άπω Ανατολής ήταν πολύ πιο περίπλοκες σε σχέση με αυτές των μεσαιωνικών ευρωπαϊκών μηχανικών.
Στη διαμόρφωση της σύγχρονης επιστήμης πολιτικού μηχανικού, συνέβαλαν σημαντικοί επιστήμονες όπως ο Κάρολος Τερζάκι που θεωρείται ο πατέρας της εδαφομηχανικής, ο Θωμάς Τέλφορντ, Βρετανός πολιτικός μηχανικός του 18ου αιώνα ο οποίος υπήρξε θεμελιωτής της στατικής των στερεών μαζών, και διάφοροι άλλοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιστήμες Μηχανικών
Μπρούνο Τάουτ
Ο Μπρούνο Τάουτ (Bruno Julius Florian Taut), ήταν αρχιτέκτων και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ού αιώνα. Θεωρείται κυρίαρχος εκπρόσωπος του κινήματος του εξπρεσιονισμού στην αρχιτεκτονική.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τάουτ γεννήθηκε στις 4 Μαΐου του 1880 στην Καινιξβέργη στη Γερμανία. Αποφοίτησε το 1902 από τη Baugewerbeschule της Καινιξβέργης και στη συνέχεια εργάστηκε στο Βερολίνο κοντά στον αρχιτέκτονα Μπρούνο Μέρινγκ (Bruno Mehring) και στη Στουτγκάρδη στο γραφείο του καθηγητή Τέοντορ Φίσερ (Theodor Fischer). Το 1906 πραγματοποίησε το πρώτο του αρχιτεκτονικό έργο, την ανακαίνιση μιας εκκλησίας στο χωριό Ουντερρίξινγκεν (Unterriexingen). Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Χέντβιχ Φόλγκααστ (Hedwig Wollgast) με την οποία αργότερα απέκτησε δύο παιδιά. Επέστρεψε στο Βερολίνο το 1908 για να πάρει μαθήματα ιστορίας της Τέχνης και αστικού σχεδιασμού στην Technische Hochschule του Σαρλότενμπουργκ.
To 1909 ιδρύει με τον Φραντς Χόφμαν (Franz Hoffmann) και τον αδελφό του Μαξ Τάουτ το αρχιτεκτονικό γραφείο Hoffmann & Taut με το οποίο ανέλαβαν και υλοποίησαν πολλά έργα στο Βερολίνο αλλά και σε άλλες πόλεις της Γερμανίας. Το 1918 οργανώνει με τον Άντολφ Μπένε (Adolf Behne) το "Arbeitsrat für Kunst" (Εργατικό Συμβούλιο για την Τέχνη) μέσω του οποίου φιλοδοξούν να μεταφέρουν στην τέχνη τα ιδεώδη της επανάστασης του Νοεμβρίου του 1918 στη Γερμανία, δηλαδή να δημιουργήσουν καθολικά έργα τέχνης με την ενεργητική συμμετοχή του λαού, υπό την προστασία μιας μεγαλειώδους αρχιτεκτονικής. Παράλληλα το 1919 ξεκινά μια κρυφή αλληλογραφία, την επονομαζόμενη "Γυάλινη Αλυσίδα" ή "Ουτοπική Αλληλογραφία" στην οποία συμμετέχουν αρχιτέκτονες όπως ο Βάλτερ Γκρόπιους και ο Χανς Μπέρναρντ Σάρουν. Αποσπάσματα αυτής της αλληλογραφίας δημοσιεύει στο περιοδικό "Frühlicht", που εκδίδει ο ίδιος στο διάστημα 1920-22. Από το 1930 και μετά ο Τάουτ είναι ομότιμος καθηγητής στην Technische Hochschule του Βερολίνου. Το 1932 ταξιδεύει στη Σοβιετική Ένωση όπου ιδρύει για το Δημοτικό Συμβούλιο της Μόσχας ένα γραφείο για νέες κατασκευές. Επιστρέφει το 1933 αλλά φεύγει αμέσως καθώς έχει θεωρηθεί από τους ναζί "καλλιτεχνικός μπολσεβικιστής" και καταφεύγει μέσω Ελβετίας στη Ιαπωνία ως το 1936. Τότε μεταναστεύει στην Τουρκία και εκεί εργάζεται ως καθηγητής στη σχολή Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης και ως προϊστάμενος στο τμήμα κατασκευών του Υπουργείου Παιδείας μέχρι το θάνατο του στις 24 Δεκεμβρίου του 1938 στην Κωνσταντινούπολη.
Έργο
Το έργο του Μπρούνο Τάουτ είναι τόσο θεωρητικό όσο και πρακτικό.
Από τα γνωστότερα θεωρητικά έργα του είναι το "Alpine Architektur" (αρχιτεκτονική των Άλπεων) και "Auflösung der Städte"(διάλυση των πόλεων), δύο βιβλία που πραγματεύονται το θέμα της συγχώνευσης της Αρχιτεκτονικής με τη Φύση. Το πρώτο είναι μία σειρά από σκίτσα γυάλινων ναών πάνω στις Άλπεις, προερχόμενα από τη φαντασία του αρχιτέκτονα. Το δεύτερο παρουσιάζει απόψεις του αρχιτέκτονα σχετικά με την διοχέτευση του αστικού πληθυσμού στην εξοχή, σε μία προσπάθεια επανασύνδεσης με τη φύση, τη χειρωνακτική εργασία και την καλλιέργεια της γης. Προτείνονται μάλιστα μοντέλα οργάνωσης της ζωής σε κοινότητες που θα ελέγχονται όμως από τις παραδοσιακές μορφές εξουσίας και την μορφωμένη ελίτ. Οι απόψεις αυτές του Τάουτ εν μέρει απηχούν ιδεώδη του αναρχικού σοσιαλισμού και έχουν προκαλέσει τον χαρακτηρισμό του από ορισμένους μελετητές ως ακτιβιστή αρχιτέκτονα (*βλ. βιβλιογραφία).
Άλλα συγγραφικά έργα του είναι: "Die Stadtkrone" 1917, "Die neue Wohnung. Die Frau als Schöpferin" 1923, "Architekturlehre", "Das japanische Haus und sein Leben" 1937 κ.α.
Το έργο που χάρισε στον Μπρούνο Τάουτ διεθνή αναγνώριση ήταν το γυάλινο περίπτερο στην έκθεση της Werkbund στην Κολωνία το 1914. Αποτελείτο από μια πολύπλευρη βάση από υαλότουβλα, πάνω στην οποία εδραζόταν ένας γυάλινος χρωματιστός θόλος σε σχήμα που θυμίζει ανανά, αποτελούμενος από πολλά ρομβοειδή πρίσματα. Στο εσωτερικό υπήρχε ένας καταρράκτης νερού και ένα καλειδοσκόπιο που παιχνίδιζε με το φως. Μέσα από το γυάλινο περίπτερο ο Taut έκτισε μια θεωρία σχετικά με το γυαλί και τις ευεργετικές του επιδράσεις στον ψυχισμό του ανθρώπου και την κοινωνία. Υπήρχαν μάλιστα επιγραφές πάνω στο έργο που ανέφεραν ρητά όπως "το χρωματιστό γυαλί καταστρέφει το μίσος" κ.λπ.
Στο υπόλοιπο έργο του συγκαταλέγεται μεγάλος αριθμός κατοικιών, οι πιο γνωστές και επιτυχημένες από τις οποίες είναι η Waldsiedlung (κατοικίες στο δάσος) στο Τσέλεντορφ (Zehlendorf) και η Hufeisensiedlung στο Μπριτς (Britz). Αέρας, ήλιος και πράσινο είναι τα στοιχεία που υπάρχουν σε αφθονία στα σχέδια του Τάουτ. Όμοια και στο Gartensiedlungen (συγκρότημα κατοικιών σε κήπο), κάθε κατοικία είχε νοτιοδυτικό προσανατολισμό και επιδιωκόταν μέγιστος φωτισμός και αερισμός. Στα σχέδια των συγκεκριμένων κατοικιών ο Τάουτ εισήγαγε νέες κατασκευαστικές μεθόδους που αποτέλεσαν τη γέννηση του Neues Bauen.
Το 1921 ανέλαβε τα σχέδια ενός οικισμού στην πόλη Μαγδεβούργο και παράλληλα πρότεινε χρωματισμούς για τις προσόψεις των υπαρχόντων κτιρίων, από τους οποίους υλοποιήθηκαν οι 80 και σε αυτούς οφείλεται ο χαρακτηρισμός της πόλης ως "η πολύχρωμη πόλη Μαγδεβούργο". Οι παρεμβάσεις αυτές δεν έτυχαν καλής υποδοχής από τους κατοίκους τότε, ωστόσο διατηρούνται ως σήμερα.
Τέλος, ελλείψει άλλων εργασιών δούλεψε και ως σκηνογράφος το 1921 για το δράμα του Σίλερ "Die Jugendfrau von Orleans" στο Berliner Deutsche Theater.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του Εξπρεσιονισμού
Χοσέ Μανουέλ Αϊθπουρούα
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαν Σεμπαστιάν, όπου και ολοκήρωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο. Σπούδασε στη Μαδρίτη μεταξύ 1921 και 1927, χρονική περίοδος στην οποία ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Σαλβαδόρ Νταλί και Λουίς Μπουνιουέλ. Πολύ γρήγορα παρουσιάζεται σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς για την κατασκευή ενός μνημείου για τον Πολιτισμό (1927) και ενός εμπορικού κέντρου στη Βαλένθια (1929).Τον επόμενο χρόνο χτίζει το σημαντικότερο αναμφίβολα έργο του, το ναυτικό όμιλο του Σαν Σεμπαστιάν (Club Nautico de San Sebastian), σε συνεργασία με τον Labayen Joaquin, με τον οποίο μοιραζόταν το αρχιτεκτονικό του γραφείο. Το κτίριο αυτό θεωρείται ένα από τα πρώτα και πιο σημαντικά παραδείγματα του ορθολογισμού στην Ευρώπη. Οι καθαρές, λευκές του φόρμες επηρεασμένες από τη θάλασσα, σε συνδυασμό την προοδευτική για την εποχή σκέψη συνδέουν το κτίριο αυτό μηχανικά με τον Le Corbusier. Μετά από το έργο αυτό χτίζει μία πολυώροφη κατοικία στην Fuenterrabia και διάφορα καφέ σε Μαδρίτη, Sáchα και Yakaré. Ενώ τα επόμενα χρόνια θα κερδίσει κορυφαίες διακρίσεις σε διαγωνισμούς: Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Μαδρίτη (1933), Σχολικό Συγκρότημα (1930),οικονομική κατοικία στο Bilbao, Γυμνάσιο στην Καρθαγένη (1932), Νέο Νοσοκομείο και Διεύρυνση του Amara στο Σαν Σεμπαστιάν (1935),Σχολή Μηχανικών στη Μαδρίτη (1935).
Άλλες δράσεις
Ο Αϊθπουρούα ήταν ένας άνθρωπος που συνδέθηκε στενά με την ισπανική πρωτοπορία, ήταν μέλος της GATEPAC ( Grupo de Artistas y Técnicos Españoles para el Progreso de Arquitectura Conteporánia), (ομάδα Ισπανών καλλιτεχνών και μηχανικών για την πρόοδο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής) και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Καλλιτεχνών Ιβηρικής. Θέλοντας να διαδώσει τις καινοτόμες αρχιτεκτονικές του ιδέες διοργανώνει το 1930 μια έκθεση με τον Churruca και τον Labayen στο Ateneo Guipuzcoano ενώ παράλληλα δημοσιεύει ένα μανιφέστο με τίτλο «¿Cuándo habrá arquitectura?»,«Πότε θα υπάρξει αρχιτεκτονική;» Ανήκε στο Εθνικό Συμβούλιου Ισπανικής Φάλαγγας από το 1934 και εξελέγη από το Διοικητικό Συμβούλιο ως εκπρόσωπος Τύπου και Προπαγάνδας. Ιδρύει την ισπανική Φάλαγγα των JONS στο Σαν Σεμπαστιάν. Ο πολιτικός ακτιβισμός του είναι αυτός που θα του κοστίσει τη ζωή, στις 6 Σεπτεμβρίου 1936 εκτελέστηκε στη φυλακή Ondarreta στον Σαν Σεμπαστιάν. Παρ’ ότι η ζωή του ήταν σύντομη, η επιρροή του είναι εμφανής στον ισπανικό και μη χώρο της αρχιτεκτονικής.
Αναφορές
Κατηγορία:Ισπανοί αρχιτέκτονες
Ροδόκηπος Χαλκιδικής
Ο Ροδόκηπος Χαλκιδικής είναι ένας ημιορεινός οικισμός του Νομού Χαλκιδικής ο οποίος δημιουργήθηκε το 1922 από Μικρασιάτες του Γκιούλμπαξε Ερυθραίας της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 48 κατοίκους. Μέχρι το 2010 ανήκε στο Δημοτικό Διαμέρισμα Νέων Σιλάτων του Δήμου Καλλικράτειας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Νέας Προποντίδας που προήλθε μετά την συνένωση των δήμων Καλλικράτειας,  Μουδανιών και  Τριγλίας που ανήκει στην  Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Η θέση του είναι περίπου 3χλμ βόρεια των Νέων Σιλάτων, 3,5χλμ ανατολικά της Νέας γωνιάς και 3χλμ νοτιοδυτικά των Πετραλώνων.
Ιστορικά στοιχεία
Στον Ροδόκηπο εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι περισσότεροι εκ των οποίων προήλθαν απο τον Γκιούλμπαξε (Gulbahce) της χερσονήσου της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας απέναντι απο τη Σμύρνη. Σύμφωνα με την Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) το 1928 στον Ροδόκηπο εγκαταστάθηκαν 27 οικογένειες προσφύγων συνολικού πληθυσμού 96 κατοίκων. Ο πληθυσμός του οικισμού ήταν καθαρά προσφυγικός.