cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιλλουμινάτι
Κρίση και απαγόρευση
Στις 3 Μαρτίου 1785, υπό την πίεση του Peter Frank, σύμβουλου του βαρόνου του Kreitmayer, του βαρόνου του Törring – που ανήκε στους Ροδόσταυρους – και άλλων ευγενών, δημοσίευσε μία πρόσθετη διακήρυξη που αυτή τη φορά απαγόρευε την οργάνωση των Πεφωτισμένων και των Μασόνων κατονομάζοντάς τους και θεωρώντας τους μεγάλους προδότες και εχθρούς της θρησκείας. Μέσα από οικιακά αρχεία κατασχέθηκαν διάφορα έγγραφα της οργάνωσης που πρόσφεραν διαδοχικές ενδείξεις για τη ριζοσπαστικότητα των σκοπών της οργάνωσης. Έγγραφα που βρέθηκαν σε έναν αγγελιαφόρο που διέφευγε αποκάλυψαν το όνομα ενός μέλους. Ακριβώς το ίδιο έτος ο πάπας Πίος ΣΤ' διασαφήνισε σε δύο επιστολές του προς τον επίσκοπο της Φριζίας (18 Ιουλίου και 12 Νοεμβρίου) ότι η προσκόλληση στην οργάνωση ήταν ασύμβατη με την καθολική πίστη.
Ως φυσικό επακόλουθο των απαγορεύσεων στα 1784 και 1785 υπήρξαν διωγμοί των μελών. Κάποιοι σύμβουλοι και αξιωματούχοι έχασαν τις θέσεις τους, κάποια μέλη εξορίστηκαν, αλλά κανείς δεν φυλακίστηκε. Ο ίδιος ο Weishaupt του οποίου ο ρόλος ως ιδρυτή δεν αναγνωριζόταν στην αρχή, κίνησε τις υποψίες αλλά τράπηκε σε φυγή μόνο όταν ήταν αναγκασμένος να ασπαστεί την καθολική πίστη, πρώτα στην ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη Ρατισμπόνα και το 1787 ξανά στην Γκόθα, όπου ο Herzog Ernst του παρείχε μια αργομισθία ως σύμβουλου.
Στις 16 Αυγούστου 1787 δημοσιεύτηκε ένα τρίτο και αυστηρότερο δημοσίευμα απαγόρευσης, με ποινή θανάτου, της στρατολόγησης μελών για τους Μασόνους και τους Πεφωτισμένους. Αυτά τα δημοσιεύματα εξαπέλυσαν μία πρώτη υστερία κατά των πεφωτισμένων, ειδικότερα υπήρχαν υποψίες για διαταραχές στις μυστικές ριζοσπαστικές ενώσεις των πεφωτισμένων. Ένα δεύτερο κύμα, σαφώς πιο ενεργειακό, ξέσπασε κατά τη Γαλλική Επανάσταση, οπότε ο φόβος για τους Ιακωβίνους συγχωνεύθηκε με αυτόν για τους Πεφωτισμένους. Υπό αυτήν την ψυχική κατάσταση ο Υπουργός του Βαυαρικού κράτους Maximilian von Montgelas, ο οποίος με τη σειρά του είχε υπάρξει πεφωτισμένος, απαγόρευσε όλες τις μυστικές οργανώσεις με την άνοδό του στην εξουσία το 1799 και ξανά το 1804. Το πόσο έντονη ήταν η δημόσια έξαρση στα χρόνια περί την Γαλλική Επανάσταση για τις μυστηριώδεις και ανησυχητικές μυστικές ή πρωτοπόρες ενώσεις, διαφαίνεται σε διαφορετικά λογοτεχνικά έργα της εποχής, από το Der Geisterseher του Σίλερ μέχρι το Der Groß-Cophta του Γκαίτε και τις ανησυχητικές κοινωνίες του Los años de aprendizaje de Wilhelm Meister, περνώντας στον Jean Pauls Die unsichtbare Loge (1793). Σήμερα το μόνο που θυμίζει στο Ίνγκολστατ την οργάνωση είναι μία αναμνηστική πλακέτα στο κτίριο όπου βρισκόταν η σάλα συγκεντρώσεων των πεφωτισμένων. Το κτίριο αυτό βρίσκεται στον αριθμό 23 της οδού Theresien, προηγουμένως Am Weinmarkt 298.
Σήμερα, υφίστανται Ιλλουμινιστικοί βαθμοί στον Αρχαίο και Αρχέγονο Ανατολικό Τύπο Misraim-Memphis, ως συνέπεια της εφαρμογής των αυθεντικών Τυπικών των δύο Τύπων τα οποία τους περιελάμβαναν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας
Μαργαρίτα της Φλάνδρας, κόμισσα του Χέλρε
Η Μαργαρίτα η Νεότερη, γερμ.: Margarete von Flandern von Dampierre (απεβ. το 1331) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόρη του κυρίου του Νταμπιέρ και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Σκωτίας και μετά κόμισσα του Χέλρε.
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και της δεύτερης συζύγου του Iσαβέλλας του Λόμπουργκ, κόρης του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου.
Οικογένεια
Το 1281 ο Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τον κόμη της Φλάνδρας, σχετικά με το γάμο τής κόρης του κόμη Μαργαρίτας με τον γιο του Αλέξανδρο πρίγκιπα της Σκωτίας. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 14 Νοεμβρίου 1282 στο Ρόξμπουργκ της Σκωτίας και ο γάμος εορτάστηκε την επόμενη ημέρα. Όμως ο πρίγκιπας Αλέξανδρος απεβίωσε μία εβδομάδα μετά τα 20ά γενέθλιά του, στις 28 Ιανουαρίου 1284.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Πιε-νουάρ
Αρχικά ο όρος Πιε-νουάρ (γαλλικά: Pieds-Noirs) χρησιμοποιήθηκε για τους κατοίκους της γαλλικής Αλγερίας με γαλλική καταγωγή ενώ μετά τον πόλεμο της Αλγερίας και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας ο όρος χρησιμοποιήθηκε και για τους Σεφαραδίτες Εβραίους (που κατοικούσαν στην Αλγερία ήδη πολλούς αιώνες πριν τη γαλλική εισβολή) καθώς επίσης και για κατοίκους με καταγωγή από την Ισπανία, την Ιταλία και τη Μάλτα πολλοί από τους οποίους είχαν γεννηθεί στην Αλγερία. Επίσης ορισμένοι συμπεριλαμβάνουν στους πιε-νουάρ και τους γαλλικής καταγωγής κατοίκους άλλων βορειοαφρικανικών χωρών όπως το Μαρόκο και η Τυνησία.
thumb|right|Η Παναγία της Αφρικής, εκκλησία χτισμένη από τους πιε-νουάρ στην Αλγερία Σύμφωνα με το Oxford English Dictionary, ο όρος πιε-νουάρ αναφέρεται «σε άνθρωπο ευρωπαϊκής, κυρίως γαλλικής, καταγωγής που ζούσε στη γαλλική Αλγερία και που εκπατρίστηκε μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλγερίας το 1962». Το λεξικό Le Robert αναφέρει ότι το 1901 η φράση αυτή υποδείκνυε ναύτη που εργαζόταν με γυμνά πόδια στα αμπάρια πλοίων όπου αποθηκευόταν το κάρβουνο και έτσι τα πόδια του γινόταν μαύρα. Στη Μεσόγειο ο όρος αυτός συχνά ήταν ταυτόσημος του Αλγερινού μέχρι το 1955 οπότε χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για τους Γάλλους που είχαν γεννηθεί στη χώρα αυτή. Υπάρχει και η θεωρία ότι ο όρος αυτός προήλθε από τις μαύρες μπότες των Γάλλων στρατιωτών σε αντίθεση με τους Αλγερινούς που περπατούσαν με γυμνά πόδια. Σύμφωνα με άλλες θεωρίες η ονομασία αυτή προήλθε από τα βρώμικα ρούχα των αποίκων που δούλευαν σε βαλτώδεις περιοχές ή πατούσαν τα σταφύλια για να φτιάξουν κρασί. Ανεξάρτητα πάντως από την προέλευση της φράσης επρόκειτο για υποτιμητικό και υβριστικό χαρακτηρισμό.
Γαλλική Αλγερία
Τον Ιούνιο του 1830, ο γαλλικός στρατός εισέβαλε στην Αλγερία, με αφορμή ένα διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ του ντέη του Αλγερίου και του Γάλλου πρέσβη. Μετά από μάχες τριών εβδομάδων ο Ντέι Χουσείν παραδόθηκε στις 5 Ιουλίου του 1830 και εξορίστηκε. Οι Γάλλοι έθεσαν υπό τον έλεγχό τους το βόρειο τμήμα της χώρας, η αλγερινή αντίσταση όμως συνεχίστηκε. Επικεφαλής της ήταν ο Εμίρ Αμπντ Αλ Καντέρ, ο οποίος ύστερα από επταετή πόλεμο υπέγραψε με τους Γάλλους τη σύμβαση της Τάφνα, με την οποία οι Γάλλοι αναγνώριζαν στον Καντέρ την κυριαρχία στο δυτικό τμήμα της Αλγερίας. Καθώς όμως δε σεβάστηκαν τη συνθήκη ξανάρχισε ο πόλεμος που χαρακτηρίστηκε από αγριότητες και από τις δύο πλευρές. Στο τέλος ο γαλλικός στρατός κατέλαβε όλη τη χώρα και ο Καντέρ παραδόθηκε το 1847. Το 1848 η Αλγερία χωρίστηκε σε τρία διαμερίσματα: του Αλγερίου, του Οράν και της Κωνσταντίνης, αποτελώντας μέρος του γαλλικού κράτους. thumb|left|Χάρτης της Γαλλικής Αλγερίας
Οι εξεγέρσεις των Αλγερινών συνεχίστηκαν μέχρι το 1857 οπότε καταλήφθηκε η μεγάλη Καβυλία. Δυο άλλες μεγάλες εξεγέρσεις έγιναν το 1865 και το 1871.
Πιε-νουάρ
Από τα μέσα του 19ου αιώνα άρχισε στην Αλγερία η εγκατάσταση κυρίως φτωχών Γάλλων αγροτών, στους οποίους παραχωρήθηκε γη που αφαιρέθηκε από Αλγερινούς. Στα μέσα του 20ου αιώνα Ευρωπαίοι άποικοι κατείχαν 2.700.000 εκτάρια, έκταση που αντιστοιχεί στο 35 με 40% των καλλιεργήσιμων εδαφών της Αλγερίας. Κατά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας οι άποικοι απαριθμούσαν 1.025.000 άτομα δηλαδή το 10% περίπου του συνολικού πληθυσμού.Από την άλλη οι Μουσουλμάνοι δεν είχαν τα ίδια οικονομικά και πολιτικά οφέλη με τους Ευρωπαίους. Μολονότι ήταν 9.000.000 η πλειοψηφία των κτημάτων και των επιχειρήσεων ανήκαν στους Ευρωπαίους αποίκους που ήταν η μειοψηφία. Επίσης δεν είχαν πολιτική εκπροσώπηση στην Αλγερινή Εθνοσυνέλευση και είχαν μικρή επιρροή στην τοπική κυβέρνηση. Για να αποκτήσουν τη γαλλική υπηκοότητα έπρεπε να αρνηθούν την ισλαμική θρησκεία και ταυτότητα. Μέχρι το 1930 μόλις 2.500 απέκτησαν την υπηκοότητα.
Σε αντίθεση με τους Γάλλους και τους Ευρωπαίους αποίκους οι Σεφαραδίτες Εβραίοι ζούσαν στη βόρεια Αφρική επί αιώνες. Ήδη μετά τον πρώτο εβραϊκό-ρωμαϊκό πόλεμο (66–73 μ.Χ.) Εβραίοι είχαν εγκατασταθεί στην Αλγερία ενώ πολλοί κατέφυγαν στη βορειοαφρικανική χώρα μετά την επανάκτηση της ιβηρικής χερσονήσου από τους Ισπανούς. Το 1870 με το διάταγμα Κρεμιέ του υπουργού δικαιοσύνης Αντόλφ Κρεμιέ δόθηκε η γαλλική υπηκοότητα στους Εβραίους της Αλγερίας γεγονός που προκάλεσε τις αντιδράσεις χριστιανών πιε-νουάρ. Το 1897 ανισημιτικές ταραχές ξέσπασαν σε διάφορες περιοχές της Αλγερίας. Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το διάταγμα Κρεμιέ καταργήθηκε από το καθεστώς Βισύ και οι Εβραίοι αποκλείστηκαν από αρκετά επαγγέλματα. Η υπηκοότητα δόθηκε ξανά το 1943 τελικά όμως με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας οι περισσότεροι Εβραίοι, όπως και οι υπόλοιποι μη μουσουλμανικοί πληθυσμοί εγκατέλειψαν τη χώρα. thumb|right|upright|Εβραίος της Αλγερίας Οι γαλλικής καταγωγής κάτοικοι της Αλγερίας ζούσαν αποξενωμένοι τόσο από την Αλγερινή όσο και από τη Γαλλική πραγματικότητα. Θεωρούσαν μεν τους εαυτούς τους Γάλλους όμως πολλοί είχαν ελάχιστη ή καθόλου σχέση με τη μητροπολιτική Γαλλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου το 28% από αυτούς δεν είχε επισκεφτεί ποτέ τη Γαλλία.
Κατά την έναρξη του πολέμου που οδήγησε στην ανεξαρτησία της Αλγερίας οι Πιε-νουάρ πίστευαν ότι ο γαλλικός στρατός θα αντιμετώπιζε γρήγορα και με επιτυχία την Αλγερινή αντίσταση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Αλγερίας (FLN). Όμως το 1958 η κατάσταση επιδεινώθηκε. Γάλλοι εθνικιστές της Αλγερίας ίδρυσαν μια Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, υποστηριζόμενοι από τα γαλλικά στρατεύματα στην Αλγερία και ζήτησαν το σχηματισμό κυβέρνησης κοινής σωτηρίας, με επικεφαλής το στρατηγό Σαρλ ντε Γκωλ, προκειμένου να παραμείνει η Αλγερία τμήμα της Γαλλίας.
Το Δεκέμβριο του 1958 ο ντε Γκωλ εκλέχτηκε πρώτος πρόεδρος της Ε’ Γαλλικής Δημοκρατίας και ξεκίνησε προσπάθειες για την επίτευξη ειρήνης. Οι προσπάθειές του όμως για αναγνώριση αυτονομίας της Αλγερίας στο πλαίσιο της κοινότητας της Γαλλίας με τις αποικίες της απορρίφθηκαν και από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και από τους αποίκους και το γαλλικό στρατό. Το Φεβρουάριο του 1961 ιδρύθηκε η Οργάνωση του μυστικού στρατού (Organisation de l'armée secrète-ΟΜΣ) και ξεκίνησε επιθέσεις κατά κτιρίων που αντιπροσώπευαν το γαλλικό κράτος στην Αλγερία αλλά και κατά των Αλγερινών και του ίδιου του ντε Γκωλ θεωρώντας ότι με την πολιτική του σχετικά με το ζήτημα της Αλγερίας ο ντε Γκωλ και η μητροπολιτική Γαλλία εγκατέλειπαν την Αλγερία και πρόδιδαν τους γαλλικής καταγωγής κατοίκους της. Οι δολοφονίες και βομβιστικές επιθέσεις του ΟΜΣ εκμηδένισαν τις πιθανότητες συμφιλίωσης μεταξύ των κοινοτήτων. Η οργάνωση αυτή προχώρησε μεταξύ άλλων και σε δολοφονίες αποίκων που είχαν εκφράσει την επιθυμία να εγκαταλείψουν τη βορειοαφρικανική χώρα και να εγκατασταθούν στη Γαλλία χαρακτηρίζοντάς τους προδότες. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς αστυνομικές δυνάμεις από τη Γαλλία έφτασαν στην Αλγερία για να εξουδετερώσουν του ΟΜΣ. Παρόλη τη δράση της οργάνωση αυτής (ίσως και λόγω αυτής), σε συνδυασμό και με τις επιθέσεις των Αλγερινών ανταρτών κατά των αποίκων στην Αλγερία η έξοδος των τελευταίων προς τη Γαλλία αυξήθηκε κυρίως μετά τη σφαγή του Οράν.
Μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας το 1962, που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 24.000 Γάλλους και 153.000 Αλγερινούς, η γαλλική κυβέρνηση ανέμενε ότι περίπου 300.000 άποικοι γαλλικής καταγωγής θα μετανάστευαν στη Γαλλία, και αυτοί προσωρινά. Όμως τελικά περισσότεροι από ένα εκατομμύριο διέφυγαν στη Γαλλία τη διετία 1962-64 καθώς εναντίον των Γάλλων κυριαρχούσε το σύνθημα να διαλέξουν μεταξύ "la valise ou le cercueil" (τη βαλίτσα ή το φέρετρο). Ορισμένοι έφυγαν μόνο με ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν σε μια βαλίτσα. Μόλις 100.000 Πιε-νουάρ αποφάσισαν να παραμείνουν αλλά και αυτοί σταδιακά έφυγαν τα επόμενα χρόνια. Τη δεκαετία του 1980 λίγες χιλιάδες Πιε-νουάρ παρέμεναν στην Αλγερία.
Οι αρχές είχαν προβλέψει χρηματικά ποσά για να αποζημιώσουν τους πρώην αποίκους για τις περιουσίες που άφησαν πίσω τους, δεν υπήρχαν όμως σχέδια για την ένταξη τους στη γαλλική κοινωνία. Πολλοί από αυτούς δεν είχαν την αναγκαία ψυχολογική υποστήριξη και αντιμετώπισαν δυσκολίες ένταξης στη κοινωνία στη Γαλλία και προσαρμογής στη ζωή εκεί. Η πλειοψηφία εγκαταστάθηκε στον νότο όπου το κλίμα ήταν παρόμοιο με της Αλγερίας ενώ αρκετοί προτίμησαν να μεταναστεύσουν στη Νέα Καληδονία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Αυστραλία κ.α.
Οι πιε-νουάρ δεν έτυχαν θετικής αποδοχής από τους Γάλλους στην μητρόπολη. Αν και η άφιξη τους έδωσε ώθηση στις τοπικές οικονομίες ο ανταγωνισμός στο πεδίο της απασχόλησης προκάλεσε τη δυσαρέσκεια των Γάλλων της ηπειρωτικής Γαλλίας. Αρκετοί πιε νουάρ δεν μπορούσαν να αποδεχθούν ότι δεν αντιμετωπιζόταν πλέον ως ανώτεροι, όπως είχαν μάθει στην Αλγερία, αλλά ως "άτομα κατώτερης τάξης ή ξένοι". Άλλοι πάλι υποστήριζαν ότι τα χρήματα που έδινε η κυβέρνηση για την εγκατάσταση τους δεν επαρκούσαν. Συχνά οι ντόπιοι κατηγορούσαν τους νεοφερμένους ότι αυτοί έφταιγαν για την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν χαρακτηρίζοντας τους συνολικά ως μεγάλους αποικιστές (grands colons).
Πηγές
Για τα γεγονότα του πολέμου στην Αλγερία χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από το βιβλίο του Μωρίς Ατιά: "Το μαύρο Αλγέρι (Χρονολόγιο του πολέμου στην Αλγερία και Επίμετρο της Ελληνικής έκδοσης- Ο εκρηκτικός μύθος της Αλγερίας του Μίκελ Ουίνοκ και Ο πόλεμος της Αλγερίας του Σαρλ-Ρομπέρ Αζερόν)
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλική Αλγερία
Ανατολικά Γκατ
Τα Ανατολικά Γκατ είναι μια ασυνεχής οροσειρά που εκτείνεται παράλληλα με την ανατολική ακτή της ινδικής χερσονήσου, ευρισκόμενη εξ ολοκλήρου στην Ινδία. Το βόρειο άκρο τους βρίσκεται στη βόρεια Ορίσα, διασχίζουν τις πολιτείες Άντρα Πραντές και Ταμίλ Ναντού, ενώ μεμονωμένοι λόφοι τους υπάρχουν στην Καρνάτακα και στο διαμέρισμα Γουαγιανάντ της Κεράλα. Είναι διαβρωμένη παλαιά οροσειρά, σε μεγάλο μέρος της δασωμένη και διαρρεόμενη από 4 μεγάλους ποταμούς, τους Γκοντάβαρι, Μαχανάντι, Κρίσνα και Κάβερι.
Λοφοσειρές
thumb|300px|right|Τοπογραφία του νότιου τμήματος των Ανατολικών Γκατ Στο νότιο μέρος τους τα Ανατολικά Γκατ σχηματίζουν αρκετές χαμηλές χωριστές λοφοσειρές. Το νότιο άκρο τους αποτελείται από τους λόφους Σιρουμαλάι και Καρανθαμαλάι του νότιου Ταμίλ Ναντού.
Βορείως του ποταμού Κάβερι βρίσκονται οι ψηλότεροι λόφοι Κόλι (Κολιμαλάι), Πατσαϊμαλάι, Σεβαρόυ ή Σερβαραγιάν, Καλραγιάν, Τσιτέρι, Τζαβαντού, Παλαμαλάι και Μέτουρ στο βόρειο Ταμίλ Ναντού. Το κλίμα τους είναι δροσερότερο και υγρότερο από αυτό των γύρω πεδιάδων, και φιλοξενούν φυτείες καφέ.
Οι ποταμοί Ποναϊγιάρ (Νότιος Πενάρ) και Παλάρ ρέουν από πηγές στο υψίπεδο Κολάρ προς τα ανατολικά μέσα από ανοιγματα στα Ανατολικά Γκατ και εκβάλλουν στον Κόλπο της Βεγγάλης. Ανάμεσά τους βρίσκονται οι Λόφοι Τζαβάντι. Υπάρχουν καταρράκτες σε απομακρυσμένα μέρη, όπως οι καταρράκτες Κιλιγιούρ, με ύψος 91 μέτρα.
Βορείως του Παλάρ, στο Άντρα Πραντές, η κεντρική οροσειρά των Αν. Γκατ αποτελείται από δύο παράλληλες υπο-οροσειρές με κατεύθυνση βορρά-νότου. Η χαμηλότερη οροσειρά Βελικόντα υψώνεται στα ανατολικά και η υψηλότερη Παλικόντα-Λανκαμάλα-Ναλαμαλάι στα δυτικά το μήκος τους φθάνει τα 420 χιλιόμετρα ανάμεσα στους ποταμούς Κρίσνα και Πενά(ρ). Είναι το γηραιότερο γεωλογικώς τμήμα της οροσειράς των Ανατολικών Γκατ και παρουσιάζουν εκτεταμένη διάβρωση. Το ύψος τους φθάνει τα 1.100 μέτρα στο Bhairani Konda και τα 1.048 μ. στο Gundla ΜπραχμεσβάραBrahmeswara.
Οι λόφοι Τιρουμάλα βρίσκονται μεταξύ της υπο-οροσειράς Σεσατσαλάμ-Βελικόντα. Ο ποταμός Παλάρ διασχίζει την περιοχή.
Οι χαμηλοί λόφοι Κονταπάλι απλώνονται μεταξύ των ποταμών Κρίσνα και Γκοντάβαρι, στην πολιτεία Άντρα Πραντές. Λίγο πιο πέρα βρίσκονται οι λόφοι Πάπι (Πάπι Κοντάλου).
Τα όρη Μαλίγια των βόρειων Ανατολικών Γκατ έχουν υψόμετρα μεταξύ 900 και 1.200 μέτρων, με λίγες υψηλότερες κορυφές. Η υψηλότερη είναι η Mahendragiri με 1,.501 μέτρα.
Τα όρη Μαντουγκούλα Κόντα, επίσης στον βορρά, έχουν υψηλότερες κορυφές, από 1.100 έως 1.400 μέτρα. Εδώ βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή όλων των Ανατολικών Γκατ, η Άρμα Κόντα (1.680 μ., γεωγραφικές συντεταγμένες 18°13′41″ Β πλάτος και 82°43′23″ Α μήκος), ενώ άλλες εξέχουσες κορυφές είναι οι Γκάλι Κόντα (1.643 μ.) και Σινκράμ Γκούτα (1.620 μ.).
Η υψηλότερη κορυφή της πολιτείας Ορίσα είναι η Ντεομάλι (1.672 μ.), που ανήκει στο ορεινό σύστημα Τσαντραγκίρι-Ποτάνγκι.
Τα όρη Garhjat αποτελούν μία βορειοανατολική προέκταση των Ανατολικών Γκατ, που υψώνεται απότομα στα ανατολικά και κατεβαίνει ομαλά σε ένα υψίπεδο στα δυτικά. Υψηλότερη κορυφή τους είναι η Μαλαγιαγκίρι (1.187 μέτρα).
Ποταμοί
Από τα Ανατολικά Γκατ πηγάζουν πολλοί μικροί και μεσαίου μεγέθους ποταμοί, που διαρρέουν την ανατολική παραλιακή πεδιάδα της νότιας Ινδίας. Οι 4 πραγματικά μεγάλοι ποταμοί που διασχίζουν τα βουνά, δηλαδή οι Γκοντάβαρι, Μαχανάντι, Κρίσνα και Κάβερι, δεν πηγάζουν από αυτά, ούτε και ο Τουνγκαμπάντρα. Ποταμοί που πηγάζουν από τα Ανατολικά Γκατ είναι, μεταξύ άλλων, οι εξής:
Παραπομπές
Ανατολικα Γκατ
Σιδηροδρομικός σταθμός Σατλέ-Λε Αλ
Ο Σιδηροδρομικός σταθμός Σατλέ-Λε Αλ είναι υπόγειος σταθμός του δικτύου RER, επί των γραμμών Α, Β και D. Βρίσκεται μεταξύ του εμπορικού κέντρου των Λε Αλ και της πλατείας Σατλέ, στο Παρίσι και πήρε το όνομά του από αυτά τα δύο σημεία καθώς υπάρχουν και δυο σταθμοί του Μετρό Παρισιού στο Σατλέ και την Λε Αλ αντίστοιχα. Εγκαινιάστηκε το 1977 και είναι υπό ανακαίνιση. Είναι εξ ολοκλήρου υπόγειος τετραώροφος σταθμός με σταθερές και κυλιόμενες ηλεκτρικές κλίμακες και προσφέρει τη δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ των τριών γραμμών που εξυπηρετεί. Είναι ο μεγαλύτερος υπόγειος σταθμός ως προς εμβαδόν, κίνηση επιβατών καθώς και το μεγαλύτερο συγκρότημα σταθμών στον κόσμο.
Σατλέ Λε Αλ
Ιωάννης Α. Τσουκαλάς
Βιογραφία
Ο Καθηγητής Ι. Α. Τσουκαλάς γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1941.
Σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από το οποίο έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα, στο αντικείμενο Φυσικής Στερεάς Κατάστασης, το 1975. Πραγματοποίησε μετα-διδακτορικές σπουδές στην Αγγλία (Πανεπιστήμιο Liverpool), στη Γερμανία (Πολυτεχνείο Braunschweig), στη Γαλλία (Grenoble ), στις Η.Π.Α (ΜΙΤ - Βοστώνη).
Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Ανάπτυξης (2004-2008), Γραμματέας Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών (1998 - 2004), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΕ "Κοινωνία της Πληροφορίας" (2001 - 2004) και μέλος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (2003 - 2004), εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (2004 - 2007), επιστημονικός υπεύθυνος σε μεγάλο αριθμό ερευνητικών και αναπτυξιακών έργων ευρωπαϊκής και εθνικής χρηματοδότησης.
Από το 2008 είναι Ομότιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ακαδημαϊκή Καριέρα
Εντεταλμένος υφηγητής της Φυσικομαθηματικής Σχολής (ΦΜΣ) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) (1980), καθηγητής του Τμήματος Φυσικής (1986 - 1996) στο γνωστικό αντικείμενο Φυσική Στερεάς Καταστάσεως (Υλικά Υψηλής Τεχνολογίας), Καθηγητής του Τμήματος Πληροφορικής του Α.Π.Θ. (1995-2008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014
Windows 3.x
Το Windows 3.x μπορεί να αναφέρεται στις παρακάτω εκδόσεις των Microsoft Windows:
Κατηγορία:Microsoft Windows
Ford 1941
Το αυτοκίνητο Ford ανανεώθηκε διεξοδικά και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιανουάριο του 1941, κατά την περίοδο προετοιμασίας των ΗΠΑ για την είσοδό τους στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο σχεδιασμός του 1941 θα συνεχιζόταν σε μια εξαιρετικά σύντομη σεζόν του 1942 όταν και σταμάτησε λόγω του πολέμου, και επανεκκινήθηκε τη σεζόν του 1946 και μετά κατασκευάστηκε μέχρι το 1948 όταν ετοιμάστηκαν τα πιο μοντέρνα Ford του 1949. Κατά τη διάρκεια του αρχικού έτους αυτού του αυτοκινήτου, έλαβε χώρα μία σημαντική εξέλιξη. Τα εμπρός φτερά παρήχθησαν σε τρία τμήματα, με το σκεπτικό ότι οι μικρές ζημιές θα μπορούσαν να αντικατασταθούν εύκολα. Κατά τη διάρκεια του έτους, εξελίχθηκε σε δύο τμήματα, με τα κάτω τμήματα εμπρός και πίσω να ενώνονται. Η ανυψωτική κουκούλα άλλαξε, τα πρώτα ήταν ίδια με τα Ford του 1940, αλλάζοντας κατά τη διάρκεια του έτους στην καλύτερη μεταγενέστερη έκδοση. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο αντικατέστησε το Ford του 1937. thumb|left|Ford Super Deluxe του 1941 thumb|left|Αγροτικό ημιφορτηγό Ford του 1941
Το Cabrio του 1941 δεν είχε πίσω πλευρικά παράθυρα, με τα μόνα πλαϊνά παράθυρα να βρίσκονται στις πόρτες. Το 1942, προστέθηκαν και πίσω παράθυρα, έτσι ώστε οι πίσω επιβάτες να μπορούν να βλέπουν. Πέντε διαφορετικές διατάξεις πηνίου / διανομέα (ντιστριμπιτέρ) χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του 1941, προκαλώντας έτσι σύγχυση στους μηχανικούς.
Άλλες παραλλαγές ήταν: δύο διαφορετικές θέσεις για τη γεννήτρια και τρεις για τον ανεμιστήρα ψύξης - μπροστά από τον στροφαλοφόρο άξονα, μπροστά από τη γεννήτρια (σπάνια) και σε έναν βραχίονα. Θεωρείται ότι ήταν το πρώτο μοντέλο της Ford που προσέφερε τη δυνατότητα αντικαθιστώμενου φίλτρου λαδιού. Οι δύο θερμαντήρες εσωτερικού χώρου ήταν ένας καυστήρας βενζίνης «Southwind», ο οποίος είχε το πλεονέκτημα να διατηρεί το αυτοκίνητο ζεστό τον χειμώνα κατά την παρακολούθησε ταινιών σε ντράιβ-ιν (με την προϋπόθεση της χρήσης μίας μικρής ηλεκτρικής αντλίας καυσίμου) και έναν πιο συνηθισμένο τύπο με ζεστό νερό. Και οι δύο θερμαντήρες είχαν μηχανισμό για ξεπάγωμα των παρμπρίζ.
Το αυτοκίνητο διέθετε ένα εξαιρετικό ραδιόφωνο, το οποίο όμως θα μπορούσε να αδειάσει τη μπαταρία σε μόλις δύο ώρες. Αντί των υαλοκαθαριστήρων υποπίεσης, μπορούσαν να υπάρχουν ηλεκτρικοί υαλοκαθαριστήρες. Για την αναδίπλωση της οροφής χρησιμοποιήθηκαν τρεις διαφορετικοί τύποι μηχανισμών κίνησης (υποπίεσης, ηλεκτρικοκίνητου κοχλία και υδραυλικός) και δύο διαφορετικά συστήματα μανδάλωσης. Οι πίσω αναρτήσεις διέθεταν μερικές φορές αντιστρεπτική δοκό (anti-roll bar), οι περισσότερες όμως δεν είχαν.
Είχε εξαιρετικά φρένα και ένα από τα καλύτερα κρατήματα μεταξύ των κοινών αυτοκινήτων της εποχής. Υπηρέτησε μεταβατικό ρόλο στην παλέτα των μοντέλων της Ford. Το αυτοκίνητο αντικαταστάθηκε το 1949 από το Ford του 1949.
Φορτηγά
Η σειρά του 1941 επίσης είχε και εκδοχές για ελαφρά ημιφορτηγά (pick-up tracks), τα οποία αντικαταστάθηκαν από το Ford F-Series.
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Ford Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Μπράνκο Χργκ
Ο Μπράνκο Χργκ (κροατικά: Branko Hrg, 26 Σεπτεμβρίου 1961 στο Καλνίτσκι Πότοκ) είναι Κροάτης πολιτικός και πρώην επικεφαλής του Κροατικού Αγροτικού Κόμματος (HSS, ελληνική μετάφραση: ΚΑΚ). Ήταν μέλος του ΚΑΚ από το 1992 έως το 2016 και  δήμαρχος του Κριζέβτσι από το 2001.
Εντός των κομματικών εκλογών, ο Χργκ νίκησε τον πρώην Κροάτη Υπουργό Τουρισμού Νταμίρ Μπάις με 555 ψήφους έναντι 374.
Στις 19 Μαρτίου του 2016 έχασε με 188 ψήφους στον πρώτο γύρο των ενδοκομματικών εκλογών, εναντίον του Κρέσο Μπέλιακ που πήρε 339 ψήφους και του Νένατ Μάτιτς που πήρε 225 ψήφους, καθιστώντας τον πλέον πρώην πρόεδρο του κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες πολιτικοί
1η χιλιετία π.Χ.
<div class="metadata" style="margin-bottom: 2px; border-spacing:3px; border: 1px solid #ccd2d9; padding: 0.5em 1em 0.5em 1em; text-align: center; font-size:100%;"> 2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία μ.Χ.
10ος αιώνας π.Χ. | 9ος αιώνας π.Χ. | 8ος αιώνας π.Χ.| 7ος αιώνας π.Χ. | 6ος αιώνας π.Χ.
Η 1η χιλιετία π.Χ. αρχίζει με το έτος 1000 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 1 π.Χ.. Συμπίπτει χρονικά με την εποχή του σιδήρου, κατά την οποία σημειώνεται η άνοδος, ακμή και πτώση πολλών ισχυρών αυτοκρατοριών.
Η Νεο-ασσυριακή Εποχή ανέδειξε τη δυναστεία των Αχαιμενίδων. Στην Ελλάδα τελειώνει η Γεωμετρική εποχή και διαδέχεται από την Αρχαϊκή την Κλασική και την Ελληνιστική εποχή. Οι Έλληνες ιδρύουν αποικίες στη Μεγάλη Ελλάδα και τη Μικρά Ασία και αναδεικνύουν τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του στο απόγειο της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Στα τέλη της 1ης χιλιετίας π.Χ. σημειώνεται η άνοδος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη νότια Ασία ανθίζει ο πολιτισμός της Βέδα και η ινδική αυτοκρατορία των Μαούρια. Στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη παρουσιάζονται ο Κελτικός πολιτισμός και οι πολιτισμοί της Προρωμαϊκής εποχής του σιδήρου. Στην Κεντρική Ασία κυριαρχούν οι Σκύθες. Στην Κίνα γράφονται τα έργα της εποχής της άνοιξης και του φθινόπωρου, και ιδρύεται ο Κομφουκιανισμός. Κατά το τέλος της χιλιετίας η Δυναστεία Χαν επεκτείνει τα όρια της Κίνας στην Κεντρική Ασία και ακουμπάει εκεί στα όρια του Μακεδονικού βασιλείου και της Περσίας. Στην ήπειρο της Αμερικής σημειώνεται ο πολιτισμός των Μάγια, ενώ στην Αφρική η αρχαία Αίγυπτος παρακμάζει δίνοντας τη σκυτάλη στον πολιτισμό της Αιθιοπίας. Εμφανίζονται οι θρησκείες (Ιουδαϊσμός, Ζωροαστρισμός, Ινδουισμός, Βέδα, Τζαϊνισμός, Βουδισμός). Τα γράμματα και οι καλές τέχνες ανθίζουν στην Ελλάδα, τη Ρώμη, την Ινδία και την Κίνα. Ο πληθυσμός της Γης αυξάνεται και υπολογίζεται ότι φτάνει τα 170 - 400 εκατομμύρια.
Γεγονότα
Τα γεγονότα αυτού του τμήματος είναι διαμορφωμένα σύμφωνα με το Γεώσχημα των Ηνωμένων Εθνών
Σημαντικές προσωπικότητες
Οι αναφορές σε αυτό το τμήμα είναι διαμορφωμένες σύμφωνα με το Γεώσχημα των Ηνωμένων Εθνών
Πηγές
Κατηγορία:1η χιλιετία π.Χ.
C3H5N
Ο μοριακός τύπος C3H5N μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα 22 ισομερή θέσης:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Γενικές εκλογές Αγίας Λουκίας 2021
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αγία Λουκία στις 26 Ιουλίου 2021, αφού έπρεπε να διεξαχθούν υποχρεωτικά βάσει συντάγματος έως τις 12 Οκτωβρίου 2021. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν και τα 17 μέλη της Συνέλευσης. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα Αγίας Λουκίας, το οποίο κέρδισε 13 από τις 17 έδρες του σώματος, ενώ το κυβερνών Ενωμένο Κόμμα Εργατών (Αγία Λουκία) έχασε εννέα από τις έντεκα έδρες του.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το σύνταγμα, οι εκλογές για τη νέα σύνοδο του Κοινοβουλίου μπορούν να διεξαχθούν το αργότερο 5 χρόνια και 90 ημέρες μετά την έναρξη της προηγούμενης συνόδου. Η πρώτη σύνοδος μετά τις εκλογές του 2016 πραγματοποιήθηκε στις 12 Ιουλίου 2016, αφήνοντας την προθεσμία για τον Οκτώβριο του 2021. Ο πρωθυπουργός Άλεν Τσάστνετ ευνόησε μια μεταγενέστερη ημερομηνία, δηλώνοντας τον Απρίλιο του 2021 την πρόθεσή του να αποφύγει ένα άλλο ξέσπασμα της πανδημίας COVID-19 στην Αγία Λουκία. Στις 5 Ιουλίου 2021 ανακοίνωσε ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 26 Ιουλίου.
Εκστρατεία
Τα πολιτικά κόμματα άρχισαν να ανακοινώνουν υποψήφιους τον Δεκέμβριο του 2020.
Την ημέρα για την κατάθεση των υποψηφιοτήτων, στις 16 Ιουλίου, το κυβερνών κόμμα Ενωμένων Εργατών (UWP) όρισε υποψηφίους και για τις 17 εκλογικές περιφέρειες. Το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα Αγίας Λουκίας (SLP) πρότεινε υποψηφίους για 15 εκλογικές περιφέρειες, χωρίς να υποβάλει υποψηφίους σε δύο εκλογικές περιφέρειες όπου τα πρώην μέλη του UWP κατήλθαν ως ανεξάρτητοι. Το Εθνικό Κόμμα των Πρασίνων (NGP) όρισε υποψηφίους για οκτώ εκλογικές περιφέρειες.
Αν και τα κόμματα πραγματοποίησαν προεκλογικές συγκεντρώσεις, συμφώνησαν αμοιβαία να μην επιτρέψουν αυτοκινητοπομπές ύστερα από προειδοποιήσεις των υγειονομικών αρχών.
Το NGP ιδρύθηκε στις 23 Μαΐου 2021. Για τις επερχόμενες εκλογές, το κόμμα ανακοίνωσε ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι το βασικό του θέμα, μαζί με συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που δεν είχαν περάσει το UWP και το SLP. Το NGP πρότεινε επίσης αυξημένες δαπάνες για κοινωνικές υπηρεσίες και τουριστικές υποδομές. Αυτά τα έργα θα χρηματοδοτηθούν με τη δημιουργία μιας νόμιμης βιομηχανίας κάνναβης.
Διεξαγωγή
Η Καραϊβική Κοινότητα έστειλε μια ομάδα δέκα εκλογικών παρατηρητών για τις κύριες εκλογές καθώς και για τις εκλογές πριν τις 23 Ιουλίου και έδωσε μια ευνοϊκή αρχική εκτίμηση. Με πρόεδρο τον Άλβιν Σμιθ, η πενταμελής ομάδα της Κοινοπολιτείας εξήρε επίσης τη διεξαγωγή των εκλογών, αλλά επέκρινε την αργή ενημέρωση του μητρώου εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών έστειλε μια ομάδα δώδεκα παρατηρητών εκλογών.
Αποτελέσματα
Το SLP άλλαξε επτά έδρες, κερδίζοντας 13 από τις 17 στη Βουλή. Για πρώτη φορά μετά την ανεξαρτησία, το UWP έχασε την έδρα Micoud North. Το UWP διατήρησε μόνο δύο έδρες, αυτές του πρωθυπουργού Τσάσνετ και του υπουργού Εμπορίου Μπράντλεϊ Φέλιξ, ενώ τα δύο πρώην μέλη του UWP που συμμετείχαν ως ανεξάρτητοι, ο Στίβενσον Κινγκ και ο Ρίτσαρντ Φρέντερικ, κέρδισαν τις έδρες τους.
Επακόλουθα
Ο ηγέτης του SLP Φίλιπ Τζ. Πιερ ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός στις 28 Ιουλίου. Το νέο υπουργικό συμβούλιο ορκίστηκε στις 5 Αυγούστου σε μια τελετή στην οποία παραβρέθηκε ο πρωθυπουργός των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Γκαστόν Μπράουν. Αποτελούνταν από 13 υπουργούς, συμπεριλαμβανομένων των δύο ανεξάρτητων βουλευτών και δύο γραμματείς του κοινοβουλίου.
Παραπομπές
2021 Αγια Λουκια
All Hell Breaks Loose
All Hell Breaks Loose είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Destruction, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2000 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Nuclear Blast. Ήταν ο πρώτος δίσκος τους μετά την επιστροφή του Μαρσέλ Σίρμερ στην σύνθεση τους, ο οποίος είχε αποχωρήσει στα τέλη της δεκαετίας του '80. Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν στα "Abyss Studios" στο Πάρλμπι της Σουηδίας, τον Δεκέμβριο του 1999, με παραγωγό τον Πέτερ Τέκτγκρεν.
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| All Hell Breaks Loose (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 25 Απριλίου 2000
Τα μέλη των Destruction
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "All Hell Breaks Loose" ήταν οι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Destruction Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Σταύρος Κωτσόπουλος
Ο Σταύρος Κωτσόπουλος ή καπετάν Μπανιτσιώτης ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βεύη (Μπάνιτσα) Φλώρινας στα τέλη του 19ου αιώνα, όπου και τελείωσε το σχολείο. Δραστηριοποιήθηκε από πολύ νωρίς στην περιοχή εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έγινε έτσι στόχος των Βουλγαρικών ομάδων αλλά και των Οθωμανικών αρχών. Για το λόγο αυτό φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ το 1905. Η έντονη δράση του εναντίον Βουλγάρων (μεταναστών από τη Μακεδονία) εκεί και οι συνεχείς συμπλοκές, στις οποίες συμμετείχε τον κατέστησαν καταζητούμενο και στις ΗΠΑ. Έτσι αναγκάστηκε να επιστρέψει στην περιοχή.
Κατατάχτηκε στο σώμα του Νικολάου Ανδριανάκη και έδρασε για δύο χρόνια (1907 και 1908). Το 1908 συνελήφθη από τις Οθωμανικές αρχές και φυλακίστηκε στο Μοναστήρι. Καταδικάστηκε σε θάνατο από το Τουρκικό δικαστήριο αλλά πριν εκτελεστεί η ποινή κατάφερε να δραπετεύσει. Κατέφυγε εκ νέου στο εξωτερικό.
Το 1909 επέστρεψε στη Μακεδονία, επικεφαλής σώματος αποτελούμενου από 6 Κρητικούς οπλίτες. Το σώμα του έδρασε κατά των Βουλγαρικών σωμάτων έως την απελευθέρωση της περιοχής το 1912, εξοντώνοντας τους πιο επικίνδυνους κομιτατζήδες που δρούσαν στην περιοχή της Βεύης.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στο Βορειοηπειρωτικό Αγώνα (1914). Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη διάρκεια της τριπλής κατοχής, ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση κατά Ιταλών (που κατείχαν την περιοχή Πρεσπών) και Γερμανών από το 1941 έως το 1944.
Αναφορές
Κωτσόπουλος Κωτσόπουλος Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Μακεδόνες
Ντέγκου (αποσαφήνιση)
Ο όρος Ντέγκου ή Τέγκου μπορεί να αναφέρεται:
Σλάβκο Λίνιτς
Ο Σλάβκο Λίνιτς (κροατικά: Slavko Linić, γεννημένος στις 19 Σεπτεμβρίου 1949) είναι Κροάτης πολιτικός και οικονομολόγος. Είναι απόφοιτος της Σχολής Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Ριέκα. Από το 1990 έως το 2000 ήταν Δήμαρχος της Ριέκα. Από το 2000 έως το 2003 διετέλεσε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός υπό τον Ίβιτσα Ράτσαν. Από τις 23 Δεκεμβρίου 2011 έως τις 6 Μαΐου 2014 ήταν Υπουργός Οικονομικών στην κεντροαριστερή Κυβέρνηση του Ζόραν Μιλάνοβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες πολιτικοί
Ουρακοτάγκος
Ουρακοτάγκος ονομάζεται το μόνο μέλος του γένους των μεγάλων πιθήκων που ζει σήμερα στην Ασία, δηλαδή του γένους Pongo. Αποτελεί ένα από τα πιο ευφυή πρωτεύοντα και είναι ικανό στη χρήση περίπλοκων εργαλείων. Σε γενικές γραμμές, οι ουρακοτάγκοι δεν είναι επιθετικά ζώα και ζουν κυρίως μοναχικές ζωές, αναζητώντας τροφή. Το τρίχωμα τους είναι καφέ-κόκκινο, σε αντίθεση με το τυπικό μαύρο τρίχωμα των περισσότερων άλλων πιθήκων.
Όντας ενδημικά είδη στην Ινδονησία και τη Μαλαισία, οι ουρακοτάγκοι συναντούνται σήμερα μόνο στα τροπικά δάση των νησιών Βόρνεο και Σουμάτρα, αν και απολιθώματα τους έχουν βρεθεί στην Ιάβα, στη Χερσόνησο της Μαλαισίας, το Βιετνάμ και την Κίνα. Υπάρχουν μόνο δύο σωζόμενα είδη, τα οποία είναι και υπό εξαφάνιση: ο Ουρακοτάγκος του Βόρνεο (Pongo pygmaeus) και ο Ουρακοτάγκος της Σουμάτρα (Pongo abelii), ο οποίος βρίσκεται σε κρίσιμη απειλή. Η υποοικογένεια Ponginae περιλαμβάνει επίσης τα αφανισμένα γένη Gigantopithecus και Sivapithecus. Η λέξη "ουρακοτάγκος" προέρχεται από τις μαλαισιανές λέξεις "οράνγκ" (άνθρωπος) και "χουτάν" (δέντρο, δάσος); δηλαδή, "άνθρωπος των δασών".
Ταξινόμηση
Οι πληθυσμοί των δύο νησιών είχαν ταξινομηθεί ως υποείδη, και μόλις πρόσφατα επαναταξινομήθηκαν ως κανονικά είδη, ενώ οι τρεις τοπικοί πληθυσμοί του Βόρνεο χαρακτηρίστηκαν ως υποείδη.
Ανατομία και φυσιολογία
Το ύψος του ουρακοτάγκου κυμαίνεται κοντά στο 1,5 μέτρο. Κατά μέσον όρο, ένας ουρακοτάγκος ζυγίζει μεταξύ 33 και 82 κιλών. Το βάρος των αρσενικών μπορεί να ανέρχεται στα 110 κιλά ή περισσότερο. Τα χέρια του ουρακοτάγκου θυμίζουν αρκετά τα ανθρώπινα χέρια: έχουν τέσσερα μακριά δάχτυλα και έναν αντιτάξιμο αντίχειρα. Τα δάχτυλα των ποδιών τους έχουν σχεδόν τον ίδιο σχηματισμό. Οι ουρακοτάγκοι μπορούν να κρατούν αντικείμενα με τα χέρια ή τα πόδια τους.
Οι ουρακοτάγκοι έχουν μακρύ, ογκώδες σώμα, έναν χοντρό λαιμό, μακριά και δυνατά χέρια, κοντά και λυγισμένα πόδια και δεν έχουν ουρά. Το μακρύ τρίχωμα τους είναι κυρίως κόκκινο-καφέ, αν και διαφέρει από είδος σε είδος: Οι ουρακοτάγκοι της Σουμάτρα έχουν πιο αραιό και ανοιχτόχρωμο τρίχωμα.
Τα χέρια των ουρακοτάγκων είναι διπλάσια από τα πόδια τους. Αυτό οφείλεται κυρίως στο μήκος της ακτίνας της ωλένης και όχι του βραχίονα. Τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών είναι κυρτά, γεγονός που τους επιτρέπει να κρατιούνται ευκολότερα από τα κλαδιά. Οι ουρακοτάγκοι έχουν λιγότερους περιορισμούς στις κινήσεις τους, χάρη στον σχηματισμό των αρθρώσεων τους. Σε αντίθεση με τους γορίλες και τους χιμπαντζήδες, οι ουρακοτάγκοι δεν στηρίζονται στις αρθρώσεις των δαχτύλων τους όταν περπατούν, αλλά περπατούν κυρίως στηριζόμενοι στις γροθιές τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Νεκρό τηλέφωνο
Το Νεκρό τηλέφωνο (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: The Black Phone) είναι αμερικανική υπερφυσική ταινία τρόμου του 2021, σε σκηνοθεσία Σκοτ Ντέρικσον και σενάριο των Ντέρικσον και Κ. Ρόμπερτ Κάργκιλ, οι οποίοι και οι δύο ήταν παραγωγοί με τον Τζέισον Μπλουμ. Είναι μια προσαρμογή του ομώνυμου διηγήματος του 2004 του Τζο Χιλ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μέισον Τεμς, Μάντελιν ΜακΓκρό, Τζέρεμι Ντέιβις, Τζέιμς Ράνσον και Ήθαν Χοκ. Στην ταινία, ένας απαχθέντας έφηβος (Τεμς) χρησιμοποιεί ένα μυστηριώδες τηλέφωνο για να επικοινωνήσει με τα προηγούμενα θύματα του διαταραγμένου απαγωγέα του (Χοκ).
Υποείδος
Στην βιολογική ταξινόμηση, ο όρος υποείδος (λατινικά: subspecies, συντομ. ssp. (ζωολ.) ή subsp. (βοτ.)) αναφέρεται σε μια μονάδα του πληθυσμού ενός είδους που ζει σε μια υποδιαίρεση της παγκόσμιας εξάπλωσης του είδους και ποικίλλει από άλλους πληθυσμούς στα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά. Ένα υποείδος δεν μπορεί να αναγνωριστεί ανεξάρτητα. Ένα είδος αναγνωρίζεται ως κάποιο που δεν έχει υποείδη ή έχει τουλάχιστον δύο, συμπεριλαμβανομένων των εξασφανισμένων.
Νεκρό τηλέφωνο
Ο Ντέρικσον ανέλαβε να σκηνοθετήσει το Νεκρό τηλέφωνοe αφού αποχώρησε από το Doctor Strange in the Multiverse of Madness των Marvel Studios λόγω δημιουργικών διαφορών. Τα γυρίσματα έγιναν σε διάστημα δύο μηνών στο Ουίλμινγκτον και τις γύρω κομητείες στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Fantastic Fest στις 25 Σεπτεμβρίου 2021 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους από την Universal Pictures στις 24 Ιουνίου 2022. Ήταν κριτική και εμπορική επιτυχία, κέρδισε 161 εκατομμύρια δολάρια και έλαβε επαίνους για τις ερμηνείες και την πιστότητά του στο αρχικό υλικό.
Υποείδος
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταξινομία
Νεκρό τηλέφωνο
Πλοκή
Το 1978, ένας κατά συρροή απαγωγέας παιδιών με το παρατσούκλι «The Grabber» («Άρπαγας») περιφέρεται στους δρόμους ενός προαστίου του Ντένβερ. Τα αδέρφια Φίνεϊ (Finney) και Γκουέν Μπλέικ (Gwen Blake) ζουν στην περιοχή με τον καταχρηστικό, αλκοολικό πατέρα τους. Στο σχολείο, ο Φίνεϊ δέχεται συχνά εκφοβισμό και παρενόχληση. Έχει φιλία με έναν συμμαθητή του, τον Ρόμπιν (Robin), ο οποίος διώχνει τους νταήδες. Ένα αγόρι που γνώριζε η Φίνεϊ, ο Μπρους (Bruce), απάγεται από τον Άρπαγα. Η Γκουέν, που έχει ψυχικά όνειρα σαν την αείμνηστη μητέρα της, ονειρεύεται την απαγωγή του Μπρους. Οι ντετέκτιβ Ράιτ και Μίλερ παίρνουν συνέντευξη από την Γκουέν στο σχολείο, πιστεύοντας ότι έχει εσωτερική γνώση. Αρνείται να βοηθήσει, αλλά εξακολουθεί να τιμωρείται από τον πατέρα των αδερφών επειδή μίλησε με τους ντετέκτιβ. Λίγο μετά, ο Άρπαγας απαγάγει τον Ρόμπιν.
Μέρες αργότερα, ο Άρπαγας απαγάγει τον Φίνεϊ. Ξυπνά σε ένα ηχομονωμένο υπόγειο. Στον τοίχο υπάρχει ένα αποσυνδεδεμένο μαύρο περιστροφικό τηλέφωνο. Αργότερα, ο Φίνεϊ ακούει το τηλέφωνο να χτυπάει και απαντά. Το φάντασμα του Μπρους λέει στον Φίνεϊ για ένα πλακάκι δαπέδου που μπορεί να αφαιρέσει για να σκάψει ένα τούνελ για να ξεφύγει.
Η έρευνα της αστυνομίας για τον Φίνεϊ είναι ανεπιτυχής. Ο Άρπαγας φέρνει φαγητό στον Φίνεϊ και αφήνει την πόρτα ξεκλείδωτη. Ο Φίνεϊ μπαίνει στον πειρασμό να ξεφύγει κρυφά. Ο Μπίλι, ένα άλλο αγόρι στο τηλέφωνο, τηλεφωνεί και εξηγεί ότι αυτό είναι ένα παιχνίδι που παίζει ο Άρπαγας. Περιμένει να τιμωρήσει τον Φίνεϊ αν φύγει από το υπόγειο. Ο Μπίλι του δίνει οδηγίες να χρησιμοποιήσει ένα καλώδιο για να βγει από το παράθυρο του υπογείου. Οι προσπάθειές του σπάνε τις ράβδους στη σχάρα του παραθύρου, εμποδίζοντάς τον να σκαρφαλώσει ξανά. Η Γκουέν ονειρεύεται την απαγωγή του Μπίλι και το εκμυστηρεύεται τον πατέρα της.
Ο Ράιτ και ο Μίλερ μιλούν σε έναν εκκεντρικό άντρα που λέγεται Μαξ, ο οποίος μένει στην περιοχή με τον αδερφό του. Αποκαλύπτεται ότι ο Φίνεϊ βρίσκεται στο υπόγειο του ανίδεου Μαξ και ο Άρπαγας είναι ο αδερφός του. Ο Φίνεϊ μιλά με ένα άλλο θύμα, τον Γκρίφιν, στο τηλέφωνο. Ο Γκρίφιν δίνει στον Φίνεϊ τον συνδυασμό κλειδαριάς και τον ενημερώνει ότι ο Άρπαγας κοιμάται στον επάνω όροφο. Ο Φίνεϊ ανεβαίνει κρυφά στον επάνω όροφο και ξεκλειδώνει την πόρτα, αλλά ο σκύλος του Άρπαγα τον ειδοποιεί για τη διαφυγή. Ο Φίνεϊ ξανααιχμαλωτίζεται γρήγορα.
Ο Φίνεϊ μιλάει με ένα άλλο θύμα, έναν ανήλικο παραβάτη που ονομάζεται Βανς, τον οποίο ο Φίνεϊ φοβόταν. Ακολουθώντας τις οδηγίες του Βανς, ο Φίνεϊ ανοίγει μια τρύπα στον τοίχο και μπαίνει στο πίσω μέρος της κατάψυξης στην παρακείμενη αποθήκη, αλλά η πόρτα του καταψύκτη είναι κλειδωμένη. Το τηλέφωνο χτυπάει άλλη μια φορά. Ο Ρόμπιν παρηγορεί τον Φίνεϊ και τον ενθαρρύνει να σηκωθεί και να παλέψει για τον εαυτό του. Διδάσκει τον Φίνεϊ να χτυπά και να συσσωρεύει χώμα μέσα στον δέκτη του τηλεφώνου για να τη χρησιμοποιήσει ως όπλο.
Η Γκουέν έχει ένα όραμα για το σπίτι του Άρπαγα. Επικοινωνεί με τον Ράιτ και τον Μίλερ. Ο Μαξ συνειδητοποιεί ότι ο Φίνεϊ κρατείται στο σπίτι και ορμάει στο υπόγειο για να τον ελευθερώσει, μόνο για να τον σκοτώσει ο αδερφός του με ένα τσεκούρι. Η αστυνομία σπεύδει στο σπίτι που βρήκε η Γκουέν. Στο υπόγειο, βρίσκουν τα θαμμένα πτώματα των θυμάτων. Αποφασίζοντας ότι είναι ώρα να τελειώσει το παιχνίδι με τον Φίνεϊ, ο Άρπαγας του επιτίθεται με το τσεκούρι. Χρησιμοποιώντας τα υποπροϊόντα από τις αποτυχημένες προσπάθειες διαφυγής του, ο Φίνεϊ ακινητοποιεί τον Άρπαγα. Καθώς τα φαντάσματα κοροϊδεύουν τον Άρπαγα μέσω τηλεφώνου, ο Φίνεϊ τον χτυπά και τον σκοτώνει.
Αποσπώντας την προσοχή του σκύλου με κρέας από την κατάψυξη, ο Φίνεϊ βγαίνει από το σπίτι, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι απέναντι από τον σπίτι ταφής. Επανενώνεται με την Γκουέν. Ο πατέρας των αδελφών φτάνει και ζητά συγχώρεση για την προηγούμενη μεταχείρισή του προς αυτούς. Πίσω στο σχολείο, ένας Φίνεϊ με αυτοπεποίθηση κάθεται δίπλα στην αγαπημένη συμμαθήτρια στην τάξη.
Ηθοποιοί
εναλλ.=Ethan Hawke at the 2018 Montclair Film Festival in Montclair, New Jersey.|μικρογραφία| Ο [[Ήθαν Χοκ πρωταγωνιστεί στο Νεκρό τηλέφωνο ως ο Άρπαγας.]]
Η Ρεμπέκα Κλαρκ υποδύεται τη Donna, τη σχολική φίλη και καψούρα του Φίνεϊ και οι Τ. Γκέιβεν Ουάιλντ ως Moose, Σπένσερ Φίτζγκεραλντ ως Buzz, Τζόρνταν Αϊζάια Γουάιτ ως Matty και Μπράντι Ράιαν ως Matt, απεικονίζουν τους νταήδες στο σχολείο που φοιτούν οι Φίνεϊ, Γκουέν και Ρόμπιν.
Παραγωγή
εναλλ.=Scott Derrickson at the 2019 San Diego Comic-Con International in San Diego, California.|μικρογραφία| Ο σκηνοθέτης [[Σκοτ Ντέρικσον]] Ο Σκοτ Ντέρικσον και ο συχνός συνεργάτης του, Κ. Ρόμπερτ Κάργκιλ, αποφάσισαν να προσαρμόσουν το διήγημα του Τζο Χιλ «Νεκρό τηλέφωνο» σε μια ταινία μεγάλου μήκους, ενώ ο πρώτος εργαζόταν στο Doctor Strange in the Multiverse of Madness, ένα σίκουελ του Doctor Strange, στο οποίο είχε αναλάβει σκηνοθεσία και σενάριο μαζί με τον Κάργκιλ. Ο Κάργκιλ υποσχέθηκε να αναβάλει το έργο έως ότου ο Ντέρικσον, ο οποίος είχε μια δέσμευση με τα Marvel Studios, γίνει διαθέσιμος για σκηνοθεσία. Τον Ιανουάριο του 2020, ο Ντέρικσον ανέλαβε να διευθύνει το Νεκρό τηλέφωνο αμέσως μετά την αποχώρησή του από το σίκουελ του Doctor Strange λόγω δημιουργικών διαφορών.
Το Νεκρό τηλέφωνο ανακοινώθηκε επίσημα τον Οκτώβριο, με τα παιδιά ηθοποιούς Μέισον Τεμς και Μάντελιν ΜακΓκρό να πρωταγωνιστούν. Ο Τεμς είπε ότι η δοκιμή του έλαβε χώρα μέσω του Zoom αμέσως μετά την έναρξη της πανδημίας COVID-19: «Ήταν πολύ περίεργο και είχαμε κακό Wi-Fi. Θα έλεγα μια γραμμή και θα χρειαζόταν μερικά δευτερόλεπτα για να μου απαντήσουν κάτι πίσω. Έγινε λίγο άβολο. Τελικά έλαβα μια επανάκληση». Στις αρχές του 2021, οι Τζέρεμι Ντέιβις, Ήθαν Χοκ και Τζέιμς Ράνσον προστέθηκαν στη διανομή ρόλων. Ο Χοκ είπε ότι αρχικά δίσταζε να παίξει τον κακό επειδή δεν ήθελε να τον θυμούνται για μια «τρομακτική» ερμηνεία για το υπόλοιπο της καριέρας του, αλλά άλλαξε γνώμη αφού συνειδητοποίησε ότι ήταν στα 50 του. «Οι κακοί μπορεί να είναι το μέλλον μου», πρόσθεσε.
Η ταινία γυρίστηκε με προϋπολογισμό 16–18 εκατομμυρίων δολαρίων. Η πρωταρχική μαγνητοσκόπηση ξεκίνησε στις 9 Φεβρουαρίου 2021 και ολοκληρώθηκε στις 27 Μαρτίου. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο EUE/Screen Gems στο Ουίλμινγκτον της Βόρειας Καρολίνας και στις κομητείες Νιου Χάνοβερ, Μπράνσγουικ και Κολούμπους, με τον τίτλο Static. Ο Μαρκ Κόρβεν συνέθεσε τη μουσική κατά τη διάρκεια της προπαραγωγής και η ταινία ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2021.
Για την κατασκευή της ταινίας, ο Ντέρικσον εμπνεύστηκε από τις ταινίες Τα 400 χτυπήματα (1959), Στη ράχη του διαβόλου (2001), Το Μωρό της Ρόζμαρι (1968) και το μυθιστόρημα Μια προσευχή για τον Όουεν Μίνι του Τζον Έρβινγκ.
Μάρκετινγκ
εναλλ.=Lon Chaney in character for "London After Midnight"|δεξιά|μικρογραφία| Η εμφάνιση του Άπραγα συγκρίθηκε με τον χαρακτήρα του [[Λον Τσάνεϊ από το Λονδίνο Μετά τα Μεσάνυχτα.]] Η καμπάνια μάρκετινγκ της Universal Pictures για το Νεκρό τηλέφωνο ξεκίνησε με την κυκλοφορία ενός τρέιλερ στις 25 Αυγούστου 2021, στο CinemaCon. Το περιοδικό Variety έγραψε ότι η ταινία φαινόταν «πιο τρομακτική από την μετάλλαξη δέλτα του COVID-19» και την αποκάλεσε «το επόμενο πιθανό franchise για τη Universal και την Blumhouse» Ο ιστότοπος Screen Rant περιέγραψε τις αντιδράσεις για το τρέιλερ στο CinemaCon ως «έντονες». Η αφίσα της ταινίας κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2021. Το Screen Rant το βρήκε «τρομακτικό» και είπε ότι θα ήταν «ενδιαφέρον να δούμε αν η ταινία ανταποκρίνεται στη διαφημιστική εκστρατεία». Ο ιστότοπος Collider είπε ότι η μάσκα στην αφίσα θυμίζει τον χαρακτήρα του Λον Τσάνεϊ από το Λονδίνο Μετά τα Μεσάνυχτα (1927). Το MovieWeb είπε ότι η αφίσα θα είναι «πίσω από τα βλέφαρά σας καθώς θα κοιμηθείτε απόψε... δεν θα μπορέσουμε να δούμε ξανά τον Ήθαν Χοκ χωρίς να τον σκεφτούμε ως τον τρομακτικό και στριμμένο Άρπαγα. Έχω ακούσει να λέει για τον "κανόνα να μην κάνει τον κακό", αλλά σαφώς το έχει πετάξει από το παράθυρο». Το τρέιλερ κυκλοφόρησε διαδικτυακά στις 13 Οκτωβρίου 2021. Περιγράφηκε από τον Vulture ως « ξένος κίνδυνος PSA ». Το AV Club είπε ότι φαινόταν ότι ο Χοκ «εμφανίζεται ως δολοφόνος παιδιών σε έναν συνδυασμό Pennywise του Αυτό με τον Γουίλι Γουόνκα».
Κυκλοφορία
Το Νεκρό τηλέφωνο κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Universal Pictures στις 24 Ιουνίου 2022. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 28 Ιανουαρίου και αργότερα στις 4 Φεβρουαρίου, προτού αναβληθεί ξανά για τις 24 Ιουνίου. Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Fantastic Fest στις 25 Σεπτεμβρίου 2021, έκλεισε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Overlook στις 5 Ιουνίου 2022 και προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Tribeca στις 18 Ιουνίου 2022. Η ταινία κυκλοφόρησε για κατ'απαίτηση βίντεο στις 14 Ιουλίου 2022 και έγινε διαθέσιμη για ροή μέσω του Peacock στις 12 Αυγούστου 2022. Η ταινία κυκλοφόρησε σε Blu-ray και DVD στις 16 Αυγούστου 2022 από την Universal Pictures Home Entertainment.
Box office
Η ταινία κέρδισε 89,9 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και 71,3 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες περιοχές, για ένα παγκόσμιο σύνολο 161,2 εκατομμυρίων δολαρίων.
Το Νεκρό τηλέφωνο κυκλοφόρησε μαζί με την ταινία Έλβις και προβλεπόταν να αποφέρει έσοδα 15–20 εκατομμυρίων δολαρίων από 3.150 κινηματογραφικές αίθουσες το πρώτο Σαββατοκύριακο. Η ταινία κέρδισε 10,2 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη μέρα, συμπεριλαμβανομένων 3 εκατομμυρίων δολαρίων από τις προεπισκοπήσεις το βράδυ της Πέμπτης. Στη συνέχεια κέρδισε 23,6 εκατομμύρια δολάρια τις πρώτες τρεις μέρες, τερμάτισε τέταρτη στο box office, και επιπλέον 12,5 εκατομμύρια δολάρια από 45 διεθνείς αγορές για ένα παγκόσμιο ντεμπούτο 35,8 εκατομμυρίων δολαρίων. Οι γυναίκες αποτελούσαν το 51% του κοινού κατά τη διάρκεια της έναρξης της, με τις ηλικίες 18–34 ετών (το στοχευμένο κοινό της ) να αποτελούν το 64% των πωλήσεων εισιτηρίων και τις κάτω των 25 ετών να αποτελούν το 53%. Στη συνέχεια, η ταινία κέρδισε 14,2 εκατομμύρια δολάρια το τετραήμερο της Ημέρας Ανεξαρτησίας, τερματίζοντας πέμπτη.
Κριτική
Στον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, το 83% από τις 253 κριτικές των κριτικών είναι θετικές, με μέση βαθμολογία 7,00/10. Η συναίνεση του ιστότοπου λέει: «Το Νεκρό τηλέφωνο μπορεί να ήταν ακόμα πιο τρομακτικό, αλλά παραμένει μια διασκεδαστική, καλοδραστική προσαρμογή τρομακτικά καλού υλικού πηγής». Το κοινό που συμμετείχε σε δημοσκόπηση του CinemaScore έδωσαν στην ταινία μέσο βαθμό «Β+» σε κλίμακα Α+ έως F, ενώ το PostTrak έδωσε στην ταινία 86% συνολική θετική βαθμολογία, με το 67% να λέει ότι σίγουρα θα τη συνιστούσε.
Το Screen Rant περιέγραψε την κριτική απόκριση ως γενικά θετική, με κάποια κριτική για τον ρυθμό και τον «αριθμό των φοβισμάτων», αλλά επαίνεσε για την πιστότητά του στο αρχικό υλικό, τη σκηνοθεσία του Ντέρικσον και την απόδοση του Χοκ. Η Χάιντι Βέναμπλ του CinemaBlend συμφώνησε, επισημαίνοντας κριτικές που επαινούσαν τα παιδιά ηθοποιούς, τη μουσική παρτιτούρα και το σενάριο, και έγραψε: «Ακούγεται ότι αυτή η προσαρμογή του Τζο Χιλ θα πρέπει να ευχαριστεί τους θεατές του κινηματογράφου, αρκεί το κοινό να γνωρίζει ότι θέλει κάτι βαθύτερο από το να δοκιμάσει τα προηγούμενα απότομα φοβιστικά περιοχέμονα ταινιών».