cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cadillac Seville
Βελτιώσεις
Ακολούθησε μια εσωτερική ανανέωση την σεζόν του 1996, όταν καθιερώθηκε ένας νέος πίνακας οργάνων, επίσης αναλογικός, αλλά με βελτιωμένα γραφικά και εντονότερο βραδινό φωτισμό, ενώ η Οθόνη Πληροφοριών έγινε πάλι ενιαία και τοποθετήθηκε στο κάτω μέρος του κοντέρ. Ταυτόχρονα, το ηχοσύστημα και ο λεβιές ταχυτήτων ανανεώθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν εμφανώς.
Οι μεγαλύτερες βελτιώσεις ήρθαν το φθινόπωρο του 1996, στο ξεκίνημα της σεζόν του 1997, όταν η Seville άρχισε, μαζί με τις συγγενικές Eldorado και De Ville, να προσφέρει το καινοτόμο και πρωτοποριακό σύστημα τηλεματικής OnStar, για πρώτη φορά στον όμιλο της General Motors. Τότε ακριβώς, η ισχυρότερη έκδοση Seville STS απέκτησε στάνταρ Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας, υπό την ονομασία StabiliTrak, που βελτίωνε τον έλεγχο του οχήματος σε ελιγμούς αποφυγής, ενεργοποιώντας τα μπροστινά φρένα, καθώς επίσης και αυτορυθμιζόμενους υαλοκαθαριστήρες με αισθητήρα βροχής, εξ ου και η ονομασία του, Rainsense. thumb|right|Το ταμπλό μιας Cadillac Seville STS ευρωπαϊκών προδιαγραφών, του 1995 - η τελευταία σεζόν πριν τον επανασχεδιασμό του πίνακα οργάνων, του ηχοσυστήματος και του λεβιέ ταχυτήτων.
Συνολικά παρήχθησαν 247.000 αντίτυπα της τέταρτης γενιάς της Seville, αριθμός σημαντικά μεγαλύτερος από τα 142.000 αντίτυπα της τρίτης γενιάς.
Εξαγωγές
Η τέταρτη γενιά της Cadillac Seville κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ευρώπη στις αρχές του 1992, αν και στην πράξη δεν γνώρισε αξιόλογη απήχηση σε καμία ευρωπαϊκή χώρα και πολύ λίγα αντίτυπα ευρωπαϊκών προδιαγραφών κυκλοφόρησαν. Λόγω του ανταγωνισμού της με άκρως πολυτελή μοντέλα και των υψηλότερων ορίων ταχύτητας στους ευρωπαϊκούς αυτοκινητόδρομους, είχε εξαχθεί τότε μόνο η ισχυρότερη και πληρέστερη έκδοση STS. Η έκδοση SLS της τέταρτης γενιάς δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα, εκτός από ελάχιστα αντίτυπα που εισήχθησαν μόνο από σπάνιες παράλληλες εισαγωγές.
Ειδικότερα στην Ελλάδα, η έκδοση Cadillac Seville STS άρχισε να διατίθεται από τις αρχές του 1994, μαζί και με την συγγενική 2-πορτη Cadillac Eldorado ΕTC (η αντίστοιχη κορυφαία έκδοση της Eldorado).
Πέμπτη γενιά (1997 - 2003)
Η πέμπτη γενιά της Cadillac Seville παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1997 και μάλιστα στα Σαλόνια Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης και του Τόκιο αντίστοιχα, αντί σε έδαφος των ΗΠΑ, κάτι πρωτοφανές για αμερικανικό αυτοκίνητο. Αυτό έγινε προκειμένου να τονιστεί ο διεθνής χαρακτήρας της. Κυκλοφόρησε ως μοντέλο 1998.
Αισθητική
thumb|left|Cadillac Seville STS πέμπτης γενιάς.
Αν και η εξωτερική αισθητική της 5ης γενιάς θύμιζε την 4η γενιά, το σαλόνι και το ταμπλό είχαν επανασχεδιαστεί πλήρως, ενώ είχαν υπάρξει και πολλές αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό. Οι δύο εκδόσεις SLS (βασική) και STS διατηρήθηκαν, με τον ίδιο κινητήρα Northstar 4.565 cm³ V8 και τις ίδιες ιπποδυνάμεις. Εξωτερικά ξεχώριζαν εύκολα, καθώς η SLS έφερε γρίλια από χρώμιο, ενώ στην ισχυρότερη STS ήταν βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος. Επίσης, η STS έφερε στάνταρ φώτα ομίχλης στον προφυλακτήρα, ενώ στην SLS οι περιοχές τους καλύπτονταν από λεπτές οριζόντιες μπάρες. Οι διαφορές τους στο μπροστινό μέρος, φαίνονται καθαρά στις φωτογραφίες της δεξιάς λεζάντας. Στην πράξη, ωστόσο, υπήρξε και ένας μικρός αριθμός μοντέλων που κατασκευάστηκαν, κατόπιν παραγγελίας, με μαύρη γρίλια, όπως η STS της φωτογραφίας στα αριστερά.
Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd είχε βελτιωθεί περαιτέρω στην πέμπτη γενιά της Seville, καθώς ήταν 0,31 και στις δύο εκδόσεις της, έναντι 0,33 σε όλες τις Seville τέταρτης γενιάς. Το πλαϊνό προφίλ και το πίσω μέρος των STS και SLS ήταν κοινά.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Για τη σχεδίαση της δομής του αμαξώματος της πέμπτης γενιάς της Cadillac Seville, είχε γίνει εκτεταμένη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών (Computer Aided Design), με σκοπό να πληροί όλα τα παγκόσμια στάνταρ παθητικής ασφάλειας, τόσο για τις μετωπικές και τις πλαγιομετωπικές προσκρούσεις, όσο και για τις πλευρικές και τις οπίσθιες. Μάλιστα είχε σχεδιαστεί ακόμα και για το ενδεχόμενο της ανατροπής (κάτι ιδιαίτερα σπάνιο στα αμερικανικά αυτοκίνητα κατά τη δεκαετία του 1990), έχοντας δεχτεί σημαντικές ενισχύσεις στις κολώνες, έτσι ώστε η οροφή να μην καταρρέει και να διατηρείται ζωτικός χώρος επιβίωσης για τους επιβάτες.
Από την εισαγωγή της πέμπτης γενιάς, το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας StabiliTrak, που βελτίωνε τον έλεγχο του οχήματος σε ελιγμούς αποφυγής, ενεργοποιώντας τα μπροστινά φρένα, προστέθηκε πλέον και στη βασική έκδοση SLS, ως στάνταρ. Και οι δύο εκδόσεις, απέκτησαν εξ αρχής και στάνταρ πλευρικούς αερόσακους στα μπροστινά καθίσματα, αρχικά μόνο προστασίας πλευρών (τύπου torso airbag). Την σεζόν του 1999, εμφανίστηκε έξτρα σύστημα μασάζ στα μπροστινά καθίσματα, που βελτίωνε σημαντικά την οδηγική άνεση.
Για τη σεζόν του 2000, το StabiliTrak βελτιώθηκε, αποκτώντας την επιπλέον ικανότητα να αυξάνει στιγμιαία και την προσπάθεια στροφής του τιμονιού από τον οδηγό, όταν το έκρινε αναγκαίο. Επίσης, τοποθετήθηκε αισθητήρας στο κάθισμα του συνοδηγού που έδινε εντολή μη ανοίγματος του αερόσακου συνοδηγού όταν ανίχνευε την παρουσία μικρού παιδιού ή την μη ύπαρξη συνοδηγού. Νέες προαιρετικές επιλογές ήταν αισθητήρας παρκαρίσματος πίσω και σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, το οποίο αρχικά λειτουργούσε με CD-ROM. Η κόκκινη ζώνη στο στροφόμετρο της STS άρχιζε πλέον από τις 6.700 στροφές το λεπτό, ενώ στην SLS το όριο παρέμεινε στις 6.500 στροφές το λεπτό. thumb|left|Cadillac Seville STS πέμπτης γενιάς.
Με την έναρξη της σεζόν του 2001, ο πλευρικός αερόσακος του οδηγού κέρδισε σημαντικά σε όγκο και έγινε προστασίας πλευρών και κεφαλής (τύπου combo airbag), αν και παραδόξως ο πλευρικός αερόσακος του συνοδηγού παρέμεινε αμετάβλητος. Ταυτόχρονα, τα μπροστινά ηλεκτρικά παράθυρα απέκτησαν σύστημα αναστροφής κίνησης όταν ανίχνευαν εμπόδιο στην κίνησή τους, για λόγους ασφαλείας. Η έκδοση STS άρχισε να προσφέρει έξτρα σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών (tire pressure monitor) και έξτρα προβολείς υψηλής έντασης (High Intensity Discharge / HID). Επίσης το προαιρετικό στην STS ηχοσύστημα της Bose προσέθεσε έξτρα σύστημα e-mail.
Την σεζόν του 2002, τοποθετήθηκε ένα ακόμα καλύτερο σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, με DVD και αναγνώριση φωνής, έτσι ώστε να μην αποσπάται η προσοχή του οδηγού, ενώ ο αισθητήρας παρκαρίσματος πίσω και τα θερμαινόμενα καθίσματα έγιναν στάνταρ. Μεταγενέστερα, κατά τη διάρκεια της ίδιας σεζόν, προστέθηκε δορυφορικό ραδιόφωνο. Επίσης, τον Ιανουάριο του 2002 η έκδοση STS υιοθέτησε μια ακόμα καινοτομία, την πρώτη παγκοσμίως Μαγνητικά Ελεγχόμενη Απόσβεση Ανάρτησης, γνωστή ως Magnetic Ride Control ή πιο σύντομα MagneRide και δημιουργία της αμερικανικής εταιρείας Delphi, μια ανάρτηση που σήμερα προσφέρεται σε πολλά μοντέλα της Cadillac. Στην Seville STS ήταν εξ αρχής στάνταρ, ενώ στην Seville SLS δεν προσφερόταν.
Εξαγωγές
thumb|left|Το προφίλ μιας Cadillac Seville SLS πέμπτης γενιάς.
Στις περισσότερες αγορές εκτός Βόρειας Αμερικής, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, διατέθηκε επίσημα μόνο η ισχυρότερη και πληρέστερη έκδοση Seville STS. Στα μοντέλα εξαγωγής, η ιπποδύναμη του κινητήρα Northstar στην STS ήταν 305 hp στις 6.000 στροφές το λεπτό, με την μέγιστη τιμή της ροπής να αποδίδεται στις 4.000 στροφές το λεπτό, λόγω μιας μικρής διαφοράς στην ρύθμιση. Η επίσημη επιτάχυνση της STS 0-100 km/h (0-62 mph) ήταν 6,8 δευτερόλεπτα. και η τελική ταχύτητα 241 km/h (150 mph). Σε πολύ λίγες αγορές πάντως, όπως στη Γαλλία, διατέθηκε και η βασική έκδοση Seville SLS για ένα μικρό διάστημα, από τις αρχές του 1998 έως το καλοκαίρι του 2000, με ιπποδύναμη στα εξαγωγικά μοντέλα 279 hp στις 6.000 στροφές το λεπτό, επιτάχυνση 0-100 km/h (0-62 mph) σε 7,7 δευτερόλεπτα και ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 203 km/h (126 mph), προκειμένου να διατηρηθεί κάποια διαφορά από την STS. thumb|right|Cadillac Seville STS σε φωτογραφία του 2017 στη [[Βαρσοβία.]]
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η έκδοση SΤS είχε ισχύ 300 hp και ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας σε νούμερα που κυμαίνονταν από 130 έως 135 mph (209 έως 217 km/h) αναλόγως με το έτος, ενώ η SLS είχε ισχύ 275 hp και τον κόφτη στα 112 mph (180 km/h), λόγω των τότε περιορισμών από την αμερικανική νομοθεσία στην μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα των ελαστικών στα μοντέλα της συγκεκριμένης κατηγορίας, αναλόγως και με την ισχύ τους. Ειδικότερα η STS προδιαγραφών των ΗΠΑ έφερε σχεδόν πάντα ελαστικά τάξης μέγιστης ταχύτητας «H», με αποτέλεσμα αυτό τον περιορισμό, αλλά διέθετε και μια προαιρετική επιλογή για ελαστικά τάξης μέγιστης ταχύτητας «Z», με την τελική ταχύτητα τότε να φτάνει ανεμπόδιστα τα 150 mph (241 km/h), πλην όμως αυτές οι STS στις ΗΠΑ δεν κυκλοφόρησαν συχνά και σήμερα είναι πολύ σπάνιες.
Όλες οι εκδόσεις διεθνώς, έφεραν ένα ηλεκτρονικά ελεγχόμενο 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με σύστημα Performance Algorithm Shifting, το οποίο προσαρμόζεται στο στιλ οδήγησης και ρυθμίζει τον τρόπο αλλαγής των ταχυτήτων. thumb|right|Δεξιοτίμονη Cadillac Seville STS του 2000 στο [[Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Επιπλέον, το μήκος αμαξώματος των Seville για εξαγωγή ήταν 11,4 εκατοστά μικρότερο από το στάνταρ, αν και το μεταξόνιο και τα μετατρόχια ήταν κοινά σε όλες - η διαφορά μήκους οφειλόταν στους λίγο πιο ογκώδεις προφυλακτήρες των μοντέλων προδιαγραφών των ΗΠΑ. Ο λόγος αυτής της διαφοράς, ήταν ότι την τότε εποχή υπήρχε σε κάποιες χώρες ένα κρίσιμο φορολογικό όριο στα 5 μέτρα του συνολικού μήκους αμαξώματος και όσα μοντέλα το ξεπερνούσαν, έστω και οριακά, επιβαρύνονταν με ιδιαίτερα υψηλούς φόρους. Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία τοποθέτησε στα εξαγωγικά μοντέλα λιγότερο «φουσκωμένους» προφυλακτήρες, αν και η σχεδίασή τους στον εξωτερικό παρατηρητή φαινόταν πανομοιότυπη, μειώνοντας το μήκος αυτών των Seville από τα 5.105 χιλιοστά στα 4.991 χιλιοστά.
Είναι εντυπωσιακό ότι το 20% της παραγωγής προοριζόταν για τις αγορές εκτός Βόρειας Αμερικής, ενώ ήταν και η πρώτη στην ιστορία Cadillac που κατασκευάστηκε επίσημα και σε δεξιοτίμονη εκδοχή απευθείας από το εργοστάσιο. Σημείωση: η Cadillac Catera του 1996 - 2001 εδώ δεν μετράει, διότι ουσιαστικά δεν ήταν ξεχωριστό μοντέλο, αλλά μια παράλληλη έκδοση της δεύτερης γενιάς του Opel Omega για τις ανάγκες της αμερικανικής αγοράς, αν και κυκλοφόρησε και σε μερικές ακόμα αγορές όπου η Opel δεν είχε ισχυρή παρουσία, μεταξύ των οποίων και δεξιοτίμονες.
Κινητήρες
thumb|right|Cadillac Seville STS του 2001 στην [[Ισπανία.]]
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Seville Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Καλημέρα Ελλάδα
Καλημέρα Ελλάδα είναι ελληνική καθημερινή πρωινή ενημερωτική τηλεοπτική εκπομπή η οποία προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, με παρουσιαστή τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαδάκη. Η εκπομπή κατέχει τον τίτλο του μακροβιότερου προγράμματος της Ελληνικής τηλεόρασης καθώς μεταδίδεται από το 1992 μέχρι σήμερα με μικρή διακοπή τεσσάρων ετών. Η εκπομπή προβάλλεται σε καθημερινή βάση από Δευτέρα έως Παρασκευή στην πρωινή ζώνη του τηλεοπτικού σταθμού ANT1 ξεκινώντας την μετάδοση της στις 06:00 π.μ. και ολοκληρώνοντάς την στις 09:50 π.μ.. Το Καλημέρα Ελλάδα προβάλλεται επίσης και από τα συνδρομητικά κανάλια του ομίλου ANT1, ΑΝΤ1 Satellite, ΑΝΤ1 Pacific και ΑΝΤ1 Europe. Η πρώτη προβολή της εκπομπής έγινε στις 28 Απριλίου του 1992 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα για 28η σεζόν, με μικρή διακοπή και αντικατάσταση την περίοδο 2011-2015. Την Παρασκευή 17 Μαρτίου του 2010 συμπληρώθηκαν 3.000 εκπομπές.
Το περιεχόμενο της εκπομπής περιλαμβάνει ειδήσεις, επικαιρότητα, δελτίο καιρού, πολιτική επικαιρότητα, συνεντεύξεις και ζωντανές συνδέσεις με την Ελλάδα και τον κόσμο.
Συντελεστές
Διάφοροι Έλληνες δημοσιογράφοι και τηλεπαρουσιαστές έχουν συνεργαστεί κατά καιρούς με την εκπομπή με μερικούς από αυτούς να ξεκινούν την πορεία τους μέσω αυτής. Κάποιοι από αυτούς είναι:
Διακοπή της εκπομπής και το "Πρωινό ANT1"
Τον Ιούνιο του 2011 ο τηλεοπτικός σταθμός ANT1 αποφάσισε να ολοκληρώσει την εκπομπή (αφότου 2 χρόνια πριν ολοκλήρωσε το επίσης επιτυχημένο πρόγραμμά του Πρωινός καφές) και να δημιουργήσει μία νέα ενιαία ζώνη προγραμμάτων από τις 07:00 π.μ. μέχρι τις 13:00 μ.μ.. Έτσι, όπως ανακοινώθηκε το καλοκαίρι του 2011, δημιουργήθηκε η εκπομπή Πρωινό ANT1 που θα μεταδιδόταν για έξι ώρες κάθε μέρα και θα περιλάμβανε συνολικά 4 ενότητες προγραμμάτων. Η πρώτη ενότητα μεταδιδόταν από τις 07:00 μέχρι τις 10:00 π.μ. με τίτλο Πρωινό ANT1-Ενημέρωση με παρουσιαστή τον Γιώργο Παπαδάκη, εκπομπή που ουσιαστικά αντικατέστησε το Καλημέρα Ελλάδα, η δεύτερη μεταδιδόταν από τις 10:00 μέχρι το 10:30 π.μ. με τίτλο Πρωινό ANT1-Αστρολογία με παρουσιάστρια την Λίτσα Πατέρα, η τρίτη έφερε τον τίτλο Πρωινό ANT1-Μαγειρική με παρουσιάστρια την Αργυρώ Μπαρμπαρίγου και μετάδοση 10:30-11:00 π.μ. και τέλος η ενότητα Πρωινό ANT1-Παρέα με παρουσιαστές τον Χρήστο Φερεντίνο και την Σίσσυ Χρηστίδου μέχρι τις 13:00 το μεσημέρι. Η νέα αυτή ζώνη προγραμμάτων ξεκίνησε να μεταδίδεται στις 17 Οκτωβρίου του 2011. Μετά το τέλος της σεζόν 2011-2012 ο ANT1 αποφάσισε να ολοκληρώσει την μετάδοση των ενοτήτων Αστρολογία, Μαγειρική και Παρέα συνεχίζοντας ουσιαστικά τις επόμενες σεζόν την εκπομπή-ενότητα Πρωινό ANT1-Ενημέρωση.
Το 2015, αποφασίστηκε η επαναφορά του τίτλου Καλημέρα Ελλάδα στην πρωινή ενημερωτική ζώνη του σταθμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ενημερωτικές εκπομπές
Βεατρίκη (αποσαφήνιση)
Το όνομα Βεατρίκη μπορεί να αναφέρεται στα κάτωθι:
Άλλες χρήσεις
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Καμπεστανί
Το Καμπεστανί (γαλλικά και καταλανικά: Cabestany, οξιτανικά: Cabestanh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπεστανιέν (γαλλικά: Cabestanyencs).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Συμμετοχή της Λιθουανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Η Λιθουανία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου είναι η ομάδα που αντιπροσωπεύει το κράτος της Λιθουανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου και οργανώνεται από την Λιθουανική Ομοσπονδία Στίβου.
Η Λιθουανία συμμετείχε αρχικά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1934 ενώ το 1938 δεν συμμετείχε. Έπειτα από την προσάρτηση της χώρας στη Σοβιετική Ένωση το 1940, οι Λιθουανοί αθλητές συμμετείχαν με την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου μεταξύ του 1946 και του 1990. Μετά από την ανεξαρτησία της Λιθουανίας και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η χώρα επέστρεψε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1994 και από τότε έχει αγωνιστεί σε όλα τα πρωταθλήματα.
Έως το 2014 οι αθλητές της έχουν κατακτήσει 6 μετάλλια, εκ των οποίων το 1 χρυσό, τα 2 ασημένια και τα 3 χάλκινα, σε 4 διαφορετικά αγωνίσματα, με τα περισσότερα από αυτά να είναι στη δισκοβολία των ανδρών. Η Λιθουανία δεν έχει μέχρι στιγμής φιλοξενήσει το πρωτάθλημα.
Η χώρα κατατάσσεται σήμερα στην 37η θέση στον πίνακα μεταλλίων. Το πρώτο μετάλλιό της ήταν το 1994, και το πρώτο και μοναδικό χρυσό μετάλλιό της το 2006. Η μεγαλύτερη συμμετοχή αθλητών της είναι 35 το 2014 και η καλύτερή της θέση 17η το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιθουανία Κατηγορία:Στίβος στην Λιθουανία
Περιοχή Βέρνικε
Η Περιοχή Βέρνικε είναι μέρος του εγκεφάλου που αποτελεί κομμάτι του φλοιού, στον οπίσθιο τομέα της Άνω Κροταφικής Έλικας, η οποία περιβάλλει τον ακουστικό φλοιό, πάνω στην Πλάγια Σχισμή του Sylvius (το μέρος του εγκεφάλου που αποτελεί όριο ανάμεσα στον Κροταφικό και τον Βρεγματικό Λοβό). Μπορεί να περιγραφεί επίσης ως το άνω μέρος της περιοχής Μπρόντμαν 22, και, στους περισσότερους ανθρώπους, τοποθετείται στο Αριστερό Ημισφαίριο, αφού το Αριστερό Ημισφαίριο έχει εξέχοντα ρόλο ως προς τη γλωσσική ικανότητα. Φράγμα της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας σε τυχόν χτύπημα είναι δυνατόν να επηρεάσει τη σωστή λειτουργία της περιοχής Βέρνικε.
Η περιοχή Βέρνικε πήρε το όνομά της από τον Καρλ Βέρνικε, Γερμανό νευρολόγο και ψυχίατρο, ο οποίος, το 1874, ανακάλυψε ότι βλάβη στην περιοχή αυτή ήταν ικανή να προκαλέσει ένα συγκεκριμένο τύπο αφασίας, γνωστό πλέον ως αφασία του Βέρνικε ή δεκτική αφασία.
Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε μείζονα εξασθένηση της γλωσσικής κατανόησης, και σε ομιλία που, ενώ παρουσιάζει φυσικό ρυθμό στην ακοή και σχετικά ομαλή σύνταξη, είναι στο μεγαλύτερό της μέρος άνευ σημασίας (κατάσταση που ονομάζεται ενίοτε ευχερής αφασία).
Συνδέεται με την περιοχή του Μπροκά μέσω της τοξοειδούς δέσμης, μία νευρική δίοδος, και με τον οπτικό φλοιό μέσω της γωνιακής έλικας. Έχει επίσης συνδέσμους με το βασικό ακουστικό φλοιό, κάτι που αποδεικνύει το ρόλο του στην κατανόηση των εκφωνουμένων λέξεων.
Κατηγορία:Εγκέφαλος Κατηγορία:Νευρογλωσσολογία
Νικόλαος Αναστασόπουλος
Η πολιτική του δράση ξεκίνησε το 1962 όπου δραστηριοποιήθηκε στην ΕΡΕΝ και διετέλεσε ως το 1967 Πρόεδρος των φοιτητών της Ιατρικής Σχολής. Σε ηλικία 29 ετών το 1974 εκλέγεται Βουλευτής Μεσσηνίας με τη Νέα Δημοκρατία και επανεκλέγεται συνεχώς στις εκλογές του 1977, 1981, 1985, 1989, 1990, 1993 και 1996. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Πολιτικής Οργάνωσης YOUNG LEADER του πολιτικού σκέλους του ΝΑΤΟ. Με την ιδιότητα του αυτή εκπροσώπησε τη χώρα μας στα συνέδρια του ΝΑΤΟ και εξέφραζε τις εθνικές θέσεις.
Τοποθετήθηκε για 2 συναπτά έτη γραμματέας στο Προεδρείο της Βουλής. Ήταν εισηγητής  πολλών νομοσχεδίων. Το 1990 διορίστηκε στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Το 1991 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής και παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 4-12-1992 όπου ορκίστηκε Υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Κατηγορία:Γυναικολόγοι
Τζον Γκριγκς Τόμσον
Ο Τζον Γκριγκς Τόμσον (John Griggs Thompson, γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1932) είναι Αμερικανός μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, γνωστός για το έργο του στον τομέα των πεπερασμένων ομάδων. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Φιλντς το 1970, το Βραβείο Βολφ το 1992 και το Βραβείο Άμπελ το 2008.
Βιβλιογραφία
Ο Τόμσον έλαβε το πανεπιστημιακό πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ το 1955 και το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1959 υπό την επίβλεψη του Σόντερς Μακ Λέιν. Αφού πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα στη Σχολή Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Σικάγο, μετακόμισε το 1970 και διορίστηκε καθηγητής μαθηματικών στην έδρα Rouse Ball στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ της Αγγλίας και αργότερα μετακόμισε στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Φλόριντα ως μεταπτυχιακός ερευνητικός καθηγητής. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής Καθαρών Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Έλαβε το βραβείο Άμπελ το 2008 μαζί με τον Ζακ Τιτς.
Εργασίες
Η διδακτορική διατριβή του Τόμσον εισήγαγε νέες τεχνικές και περιελάμβανε τη λύση ενός προβλήματος της θεωρίας πεπερασμένων ομάδων που εκκρεμούσε για περίπου 60 χρόνια, τη μηδενική ισχύ των πυρήνων Frobenius. Εκείνη την εποχή, το επίτευγμα αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα New York Times.
Ο Τόμσον αποτέλεσε μια φυσιογνωμία στην πρόοδο προς την ταξινόμηση των πεπερασμένων απλών ομάδων. Το 1963, μαζί με τον Walter Feit απέδειξαν ότι όλες οι μη-αβελιανές πεπερασμένες απλές ομάδες είναι άρτιας τάξης (το Odd Order Paper, το οποίο γέμισε ένα ολόκληρο τεύχος του Pacific Journal of Mathematics ). Το έργο αυτό αναγνωρίστηκε με την απονομή του βραβείου Cole για την Άλγεβρα το 1965 από την Αμερικανική Μαθηματική Εταιρεία. Οι εργασίες του για τις Ν-ομάδες ταξινόμησαν όλες τις πεπερασμένες απλές ομάδες για τις οποίες ο κανονικοποιητής κάθε μη ταυτόσημης επιλύσιμης υποομάδας είναι επιλύσιμος. Αυτό περιελάμβανε, ως υποπροϊόν, την ταξινόμηση όλων των ελάχιστων πεπερασμένων απλών ομάδων (απλές ομάδες για τις οποίες κάθε κατάλληλη υποομάδα είναι επιλύσιμη). Η εργασία αυτή είχε κάποια επιρροή στις μελλοντικές εξελίξεις της ταξινόμησης των πεπερασμένων απλών ομάδων και αναφέρθηκε στην αναφορά του Ρίτσαρντ Μπράουερ για το Μετάλλιο Φιλντς του Τόμσον το 1970 (Πρακτικά του Διεθνούς Συνεδρίου Μαθηματικών της Νίκαιας, Γαλλία, 1970).
Η Th-ομάδα Th του Τόμσον είναι μία από τις 26 σποραδικές πεπερασμένες απλές ομάδες. Ο Τόμσον συνέβαλε επίσης σημαντικά στο αντίστροφο πρόβλημα Galois. Βρήκε ένα κριτήριο για να είναι μια πεπερασμένη ομάδα μια ομάδα Galois, το οποίο συνεπάγεται ειδικότερα ότι η απλή ομάδα τέρας είναι μια ομάδα Galois.
Βραβεία
Το 1971, ο Τόμσον εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1982 του απονεμήθηκε το βραβείο Senior Berwick της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου και το 1988 έλαβε τον τιμητικό τίτλο του διδάκτορα της επιστήμης από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Ο Τόμσον τιμήθηκε με το Εθνικό Μετάλλιο Επιστήμης των Ηνωμένων Πολιτειών το 2000. Είναι μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (Ηνωμένο Βασίλειο) και έλαβε το μετάλλιο Σιλβέστερ το 1985.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Αχλαδέα Θεσπρωτίας
Η Αχλαδιά (επίσημη ονομασία Αχλαδέα) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης  τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Φιλιατών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια  Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Η Αχλαδιά είναι ορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται κοντά στους νότιους πρόποδες του όρους Φαρμακοβούνι (1.240 μ.) και στο τέλος του δρόμου από τον Γεροπλάτανο (με πρόσφατη ασφαλτόστρωση), λίγο ανατολικότερα των Φιλιατών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 440. Aπέχει 24 χλμ. περίπου ΒΑ. της Ηγουμενίτσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,293 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Κάργιαννη (ή Καρυάννη) και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Ιωαννίνων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αχλαδιά και το 1937 υπήχθη στον νομό Θεσπρωτίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αχλαδιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Φιλιατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Τανχόιζερ (ποιητής)
Ο Τανχόιζερ (Tannhäuser, πέθανε μετά το 1265) ήταν Γερμανός λυρικός ποιητής (Minnesänger).
Ιππότης-ποιητής, ήταν ευνοούμενος του δούκα της Αυστρίας Φρειδερίκου Β΄του Πολεμοχαρούς. Εικάζεται ότι πήρε μέρος στις Σταυροφορίες, την πέμπτη ή την έκτη. Μετά τον θάνατο του Φρειδερίκου κατασπατάλησε τα πλούσια δώρα του σε «γυναίκες, κρασιά και φαγητά» κατά την ομολογία του, και έζησε από τότε πλάνητα βίον περιφερόμενος στις αυλές των ευγενών. Σώζονται έξι λυρικές μπαλάντες του, λίγα ερωτικά τραγούδια του σε ύφος παρωδίας και πολλές παροιμίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος στα ποιήματά του σατιρίζει το κατάντημά του.
Ο θρύλος
Ο θρύλος του Τανχόιζερ ενέπνευσε τον Χάινριχ Χάινε και άλλους ρομαντικούς συγγραφείς, ιδιαίτερα τον Ρίχαρντ Βάγκνερ στην περίφημη ομώνυμη όπερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Μίσλοτζιν
thumb|right|Τοποθεσία του Δήμου του [[Ομπρένοβατς εντός της Πόλεως του Βελιγραδίου.]]
Ευάγγελος Ράλλης
Ο Ευάγγελος Ράλλης ήταν αθλητής της αντισφαίρισης, είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896. Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών.
Μίσλοτζιν
Το Μίσλοτζιν (σερβικά κυριλλικά: Мислођин) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Ομπρένοβατς και εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 2,348 κατοίκους.
Ευάγγελος Ράλλης
Ο Ράλλης στο μονό απέκλεισε στον πρώτο γύρο τον Δημήτριο Πετροκόκκινο και στο δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από τον Ιρλανδό Τζον Μπόλαντ. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Κωνσταντίνο Πασπάτη αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από το ζευγάρι Πετροκόκκινος - Κάσδαγλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Μίσλοτζιν
Το Μίσλοτζιν, επισήμως καταταγμένο μεταξύ των χωριών της Σερβίας, ευρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κολούμπαρα, πλησίον του σημείου στο οποίο ο συγκεκριμένος ποταμός ενώνεται με τον Σάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Κρις Στήβενσον
Ο Κρις Στήβενσον (Chris Stevenson) είναι ελληνοαμερικανός πρώην αθλητής της κολύμβησης, πανελληνιονίκης και ρέκορντμαν μέλος της εθνικής Ελλάδος. Σήμερα είναι καθηγητής περιβαλλοντικών μελετών στο πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.
Γεννήθηκε το 1966 στην Καλιφόρνια, ο πατέρας του ήταν Αμερικάνος και η μητέρα του Ελληνίδα. Σε ηλικία 12 ετών η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα για 3 χρόνια για να επιστρέψει πάλι στις ΗΠΑ, είχε αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια και ήταν αθλητής του Ολυμπιακού. Από τις ΗΠΑ Ο Στήβενσον ερχόταν στην Ελλάδα κι έπαιρνε μέρος στα πανελλήνια πρωταθλήματα και στους αγώνες με την εθνική ομάδα.
Συγκαταλέγεται στους κορυφαίους Έλληνες κολυμβητές πέμπτος στη σειρά με 19 πανελλήνιους τίλους, τις περισσότερες κατακτήσεις έχει στα 100 πεταλούδας με 6 τίτλους και στα 200 ελευθέρας με 4 τίτλους. Ήταν κάτοχος των πανελλήνιων ρεκόρ στα 200 και 100 πεταλούδα στα 200 ελευθέρας και στα 200 ύπτιο. Στα 100 πεταλούδα είχε καταρρίψει 5 φορές το πανελλήνιο ρεκόρ πρώτη φορά το 1983 στους βαλκανικούς της Ριέκα δύο φορές μάλιστα, το κατέρριψε ξανά το 1984 στην Αθήνα και ξανά στους βαλκανικούς της Σμύρνης και στους Ολυμπιακούς αγώνες της ίδιας χρονιάς, το ρεκόρ διατηρήθηκε 13 χρόνια μέχρι το 1997. Στα 200 ελευθέρας είχε καταρρίψει δύο φορές το πανελλήνιο ρεκόρ το 1985 και το 1988.
Με την εθνική ομάδα ήταν όγδοος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1985 στα 200 πεταλούδα, ενώ πήρε μέρος με τα ελληνικά χρώματα και στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες το 1984 όπου ήταν 12ος στον μικρό τελικό, στους προκριματικούς στα 200 μ. πεταλούδας έκανε μάλιστα νέο πανελλήνιο ρεκόρ. Επίσης ήταν πολλές φορές πρώτος σε βαλκανικούς αγώνες, 4 χρυσά μετάλλια στη Ριέκα το 1983, δύο χρυσά κι ένα αργυρό στην Σμύρνη το 1984 , ένα χάλκινο το 1986 στη Σόφια. Ήταν επίσης κάτοχος των βαλκανικών ρεκόρ στα 100 και 200 πεταλούδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Κολυμβητές ΟΣΦΠ
Σκαρπάρι Άρτας
Το Σκαρπάρι Άρτας είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στον νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα.
Άλλες πληροφορίες
Το 2011, ο οικισμός είχε πληθυσμό 10 κατοίκων.
Κρίστεν Γουίγκ
Το 2011 η Γουίγκ έγραψε το σενάριο και πρωταγωνίστησε στην ταινία Φιλενάδες (Bridesmaids). Για την ερμηνεία της στην ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου σε κωμωδία/μιούζικαλ και για το σενάριο έλαβε υποψηφιότητα για BAFTA και Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου.
Πρώτα χρόνια
Η Γουίγκ γεννήθηκε στο Καναντίγκουα της Νέας Υόρκης από τους Λόρι Τζ. και Τζον Τζ. Γουίγκ. Ο πατέρας της είναι νορβηγικής και ιρλανδικής καταγωγής και η μητέρα της αγγλικής και σκωτσέζικης. Η Γουίγκ μετακόμισε μαζί με την οικογένειά της, στην ηλικία των τριών στο Λάνκαστερ της Πενσυλβάνια. Αργότερα μετακόμισαν στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, όπου φοίτησε και αποφοίτησε από το Λύκειο Μπράιτον. Αφού πέρασε ένα μικρό διάστημα στο Κολέγιο Ρόανοκ, η Γουίγκ φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, σπουδάζοντας τέχνη. Όταν παρακολούθησε ένα υποχρεωτικό μάθημα υποκριτικής στο κολέγιο, ο καθηγητής τής πρότεινε να το συνεχίσει. Η Γουίγκ τότε παράτησε το κολέγιο και μετακόμισε στο Λος Άντζελες όπου έγινε μέλος της κωμικής ομάδας αυτοσχεδιασμού «The Groundlings».
Τηλεόραση
Η δουλειά της Γουίγκ κυμαίνεται περισσότερο στην κωμωδία, συμπεριλαμβανομένης και της συμμετοχής της στο Empty Stage Comedy Theatre. Το 2003 εμφανίστηκε στην παρωδία της ριάλιτι τηλεόρασης The Joe Schmo Show του καναλιού Spike TV.
Η Γουίγκ έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Saturday Night Live στις 12 Νοεμβρίου 2005 κατά τη διάρκεια του 31ου κύκλου. Έγινε βασικό μέλος του καστ με το ξεκίνημα του 32ου κύκλου το 2006. Οι πιο γνωστοί χαρακτήρες της είναι η Πενέλοπι, μια νευρωτική γυναίκα που ζητάει απεγνωσμένα την προσοχή, η Μίντι Γκρέισον στα σκετς του τηλεπαιχνιδιού Secret Word, η Γκίλι, μια άτακτη μαθήτρια, η Σου η οποία δεν μπορεί να ελέγξει τον ενθουσιασμό της για τις εκπλήξεις, η Σάνα, μια σέξι γυναίκα της οποίας οι ιστορίες και η συμπεριφορά της αηδιάζουν τους άνδρες, η Σέριλ Μπράιαντ, μια παρουσιάστρια ενός τηλεπαιχνιδιού που μοιράζει μεγάλα δώρα και πάντα είναι πιο ενθουσιασμένη για το δώρο από τους νικητές αυτού, η Τζούντι Γκράιμς, μια αγχωμένη ταξιδιωτική υπάλληλος και η θεία Λίντα, μια ιδιότροπη κριτικός κινηματογράφου. Έχει επίσης υποδυθεί αληθινούς ανθρώπους όπως Μπιόρκ, Λάνα Ντελ Ρέι, Κάθι Λι Γκρίφορντ, Ντρου Μπάριμορ και Τέιλορ Σουίφτ. Για τις ερμηνείες της στην εκπομπή έχει λάβει τέσσερις υποψηφιότητες για Έμμυ β' γυναικείου ρόλου σε κωμική σειρά τις χρονιές 2009, 2010 , 2011 και 2012.
Το 2008, το περιοδικό Entertainment Weekly συμπεριέλαβε τη Γουίγκ στη λίστα του με τις 15 Καλύτερες Ερμηνείες της Χρονιάς, για τις διάφορες ερμηνείες της στο Saturday Night Live και το 2009 στη λίστα με τις 25 Πιο Αστείες Γυναίκες στο Χόλιγουντ.
Η τελευταία εμφάνιση της Γουίγκ ως μέλος του καστ του Saturday Night Live πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου 2012, στο φινάλε του 37ου κύκλου.
Κινηματογράφος
Η Γουίγκ εμφανίστηκε στην κωμωδία Με την Πρώτη (Knocked Up) το 2007 σε ένα μικρό ρόλο. Την ίδια χρονιά έπαιξε στις κωμωδίες Ένας Θρύλος για Γέλια (Walk Hard: The Dewey Cox Story) και Κατά Λάθος Φάντασμα (Ghost Town). Έχει επίσης εμφανιστεί στις ταινίες Ζωή... σαν Λούνα Παρκ (Adventureland, 2009), Εμφιαλώνοντας... την Τύχη (Extract, 2009) και στο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ντρου Μπάριμορ Κακά Κορίτσια (Whip It, 2009). Το 2010 έπαιξε στις ταινίες Chief Mac Gruber... Εν Δράση (MacGruber), Ραντεβού για Παντρεμένους (Date Night), Μοιραία Σχέση (All Good Things) και δάνεισε τη φωνή της στις ταινίες κινουμένων σχεδίων Η Εποχή των Παγετώνων 3: Η Αυγή των Δεινοσαύρων (Ice Age: Dawn of the Dinosaurs), Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας (How to Train Your Dragon) και Εγώ, ο Απαισιότατος (Despicable Me).
Το 2011 πρωταγωνίστησε στην κωμωδία Φιλενάδες (Bridesmaids), της οποίας έγραψε και το σενάριο μαζί με την Άνι Μουμόλο. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 13 Μαΐου 2011 και έγινε καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία. Έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας - Κωμωδία/Μιούζικαλ ενώ η Γουίγκ έλαβε υποψηφιότητα στην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της. Έλαβε επίσης δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ στις κατηγορίες Β' Γυναικείου Ρόλου για τη Μελίσα Μακάρθι και Πρωτότυπου Σεναρίου για τις Γουίγκ και Μουμόλο. Παγκοσμίως η ταινία απέφερε 288,3 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Σαρλ Γκαρνιέ
Ο Σαρλ Γκαρνιέ (γαλλ. Charles Garnier) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 6 Νοεμβρίου 1825, και απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1898, επίσης στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Κερατόκωνος
Ο κερατόκωνος (KC-Keratoconus) είναι διαταραχή του οφθαλμού, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την προοδευτική λέπτυνση και αύξηση της καμπυλότητας του κερατοειδούς χιτώνα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση, διπλή όραση, μυωπία, αστιγματισμό και ευαισθησία στο φως. Συνήθως επηρεάζονται και τα δύο μάτια. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να παρατηρηθούν ουλές στον κερατοειδή χιτώνα.
Ενώ η αιτία είναι άγνωστη, πιστεύεται ότι προκαλείται λόγω ενός συνδυασμού γενετικών, περιβαλλοντικών και ορμονικών παραγόντων. Περίπου το 7% των ασθενών έχουν οικογενειακό ιστορικό της πάθησης. Οι προτεινόμενοι περιβαλλοντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν το τρίψιμο των ματιών και τις αλλεργίες. Ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει αλλαγή του κερατοειδούς σε σχήμα κώνου. Η διάγνωση γίνεται ύστερα από εξέταση με σχισμοειδή λυχνία (slit lamp).
Ο κερατόκωνος επηρεάζει περίπου 1 στους 2.000 ανθρώπους. Εμφανίζεται, συχνότερα, στα τέλη της παιδικής ηλικίας έως την πρώιμη ενηλικίωση. Αν και εμφανίζεται σε όλους τους πληθυσμούς, μπορεί να είναι συχνότερη σε ορισμένες εθνοτικές ομάδες, όπως αυτές της ασιατικής καταγωγής.
Σημάδια και συμπτώματα
δεξιά|μικρογραφία| Προσομοίωση των πολλαπλών εικόνων που βλέπει κάποιος με κερατόκωνο. «...ένα κερί, όταν το κοιτάξεις, φαίνεται σαν μια σειρά από φώτα, που τρέχουν με σύγχυση το ένα στο άλλο» - Νότινγκχαμ. Τα άτομα με πρώιμο κερατόκωνο, συνήθως παρατηρούν ένα μικρό θόλωμα στην όραση τους και επισκέπτονται τον οφθαλμίατρο, αναζητώντας διορθωτικούς φακούς για ανάγνωση ή οδήγηση. Στα πρώιμα στάδια, τα συμπτώματα του κερατόκωνου μπορεί να μη διαφέρουν από αυτά των οποιωνδήποτε άλλων διαθλαστικών ελαττωμάτων του οφθαλμού. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, η όραση επιδεινώνεται, μερικές φορές γρήγορα. Η οπτική οξύτητα εξασθενεί σε όλες τις αποστάσεις και η νυχτερινή όραση είναι συχνά φτωχή. Ορισμένα άτομα έχουν όραση στο ένα μάτι, η οποία είναι αξιοσημείωτα χειρότερη από αυτή του άλλου. Η ασθένεια είναι συχνά διμερής, αν και ασύμμετρη. Κάποιοι αναπτύσσουν φωτοφοβία (ευαισθησία στο έντονο φως), καταπόνηση ματιών από το στραβισμό ώστε να καταφέρουν να διαβάσουν ή φαγούρα στο μάτι, αλλά συνήθως υπάρχει μικρή ή καθόλου αίσθηση του πόνου. Μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση φωτεινών αντικειμένων σε σχήμα κυλινδρικών σωλήνων με την ίδια ένταση σε όλα τα σημεία.
Το κλασικό σύμπτωμα του κερατόκωνου είναι η αντίληψη πολλαπλών εικόνων «φαντασμάτων», γνωστή ως μονόφθαλμη πολυωπία. Αυτό το φαινόμενο είναι πιο εμφανές με ένα πεδίο υψηλής αντίθεσης, όπως ένα σημείο φωτός σε σκούρο φόντο. Αντί να δει μόνο ένα σημείο, ένα πρόσωπο με κερατόκωνο βλέπει πολλές εικόνες του σημείου, απλωμένες σε ένα χαοτικό μοτίβο. Αυτό το μοτίβο δεν αλλάζει συνήθως από μέρα σε μέρα, αλλά με την πάροδο του χρόνου παίρνει συχνά νέες μορφές. Συνήθως, οι άνθρωποι επίσης παρατηρούν ραβδώσεις και αναλαμπές παραμόρφωσης γύρω από πηγές φωτός. Μερικοί παρατηρούν ακόμη και τις εικόνες να κινούνται σε σχέση μεταξύ τους, με το ρυθμό του χτύπου της καρδιάς τους. Το κυρίαρχο σφάλμα φακών του οφθαλμού στον κερατόκωνο είναι το σφάλμα κόμης. Η οπτική παραμόρφωση που βιώνει το άτομο προέρχεται από δύο πηγές, η μία από τις οποίες είναι η ακανόνιστη παραμόρφωση της επιφάνειας του κερατοειδούς και η άλλη είναι οι ουλές που εμφανίζονται στα εκτεθειμένα σημεία. Αυτοί οι παράγοντες δρουν για να σχηματίσουν περιοχές στον κερατοειδή που χαρτογραφούν μια εικόνα σε διαφορετικές σημεία στον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Η επίδραση μπορεί να επιδεινωθεί σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, καθώς η προσαρμοσμένη στο σκοτάδι κόρη διαστέλλεται για να εκθέσει περισσότερο την ακανόνιστη επιφάνεια του κερατοειδούς χιτώνα.
Γενεσιολογία
Έξι γονίδια έχουν βρεθεί ότι σχετίζονται με την πάθηση. Πρόκειται για τα: BANP-ZNF469, COL4A4, FOXO1, FNDC3B, ΙΜΜΡ2L και RXRA-COL5A1. Πιθανόν να υπάρχουν και άλλα.
Παθοφυσιολογία
μικρογραφία| Ένα δείγμα κερατοκωνικού κερατοειδούς που αφαιρέθηκε έξι χρόνια μετά τη διάγνωση: λεπτό στρώμα, τσαλακωμένη οπίσθια επιφάνεια. Παρά τη σημαντική έρευνα, η αιτία του κερατόκωνου παραμένει ασαφής. Αρκετές πηγές υποδηλώνουν ότι ο κερατόκωνος πιθανότατα προέρχεται από διάφορους παράγοντες: γενετικό, περιβαλλοντικό ή κυτταρικό, οποιοσδήποτε από τους οποίους μπορεί να αποτελέσει τον πυροδότη για την εμφάνιση της νόσου. Μόλις ξεκινήσει, η νόσο αναπτύσσεται κανονικά με προοδευτική διάλυση της μεμβράνης του Μπόουμαν, που βρίσκεται μεταξύ του επιθηλιακού ιστού και του στρώματος του κερατοειδούς. Καθώς τα δύο έρχονται σε επαφή, κυτταρικές και δομικές μεταβολές στον κερατοειδή επηρεάζουν δυσμενώς την ακεραιότητά του και οδηγούν στη χαρακτηριστικά διόγκωσης και στις ουλές της διαταραχής. Εντός οποιουδήποτε μεμονωμένου κερατοκωνικού κερατοειδούς, μπορεί να βρεθούν περιοχές εκφυλιστικής λέπτυνσης που συνυπάρχουν με περιοχές που υποβάλλονται σε επούλωση τραύματος. Οι ουλές εμφανίζονται ως μια πτυχή της υποβάθμισης του κερατοειδούς. Ωστόσο, μία πρόσφατη, μεγάλη, πολυκεντρική μελέτη υποδηλώνει ότι η τριβή από τους φακούς επαφής μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα αυτού του ευρήματος κατά έναν από τους δύο παράγοντες.
Ορισμένος αριθμός μελετών έχει δείξει ότι οι κερατοκωνικοί κερατοειδείς εμφανίζουν σημάδια αυξημένης δραστικότητας από πεπτιδάση, μία κατηγορία ενζύμων που διασπούν μερικές από τις εγκάρσιες συνδέσεις κολλαγόνου στο στρώμα, με ταυτόχρονη μειωμένη γονιδιακή έκφραση των αναστολέων πεπτιδάσης. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι η μειωμένη δραστικότητα από το ένζυμο αλδεϋδη αφυδρογονάση μπορεί να είναι υπεύθυνη για τη συσσώρευση ελεύθερων ριζών και οξειδωτικών ειδών στον κερατοειδή χιτώνα. Όποια και αν είναι η παθογενετική διαδικασία, η βλάβη που προκαλείται από τη δραστηριότητα στον κερατοειδή μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του πάχους του και της βιομηχανικής αντοχής του. Σε υπερδομικό επίπεδο, η αποδυνάμωση του κερατοειδούς ιστού συνδέεται με μια διαταραχή της τακτικής διευθετήσεως των στρώσεων κολλαγόνου και του προσανατολισμού των ινίδιων κολλαγόνου. Ενώ ο κερατόκωνος θεωρείται μη-φλεγμονώδης διαταραχή, μία μελέτη δείχνει ότι όσοι φορούν άκαμπτους φακούς επαφής, μπορεί να προκαλέσουν υπερέκφραση προφλεγμονωδών κυτοκινών, όπως IL-6, TNF-α, ICAM-1 και VCAM-1 στο δακρυϊκό υγρό.
Έχει παρατηρηθεί γενετική προδιάθεση για τον κερατόκωνο, με την ασθένεια να τρέχει σε ορισμένες οικογένειες και περιπτώσεις που αναφέρθηκαν για συσχέτιση σε πανομοιότυπα δίδυμα. Η συχνότητα εμφάνισης σε στενά μέλη της οικογένειας δεν είναι σαφώς καθορισμένη, αν και είναι γνωστό ότι είναι σημαντικά υψηλότερη από εκείνη του γενικού πληθυσμού και οι μελέτες έχουν αποκτήσει εκτιμήσεις που κυμαίνονται μεταξύ 6% και 19%. Δύο μελέτες που αφορούσαν απομονωμένες, σε μεγάλο βαθμό ομογενείς κοινότητες, έχουν αντιστοίχως χαρτογραφήσει θέσεις υποθετικών γονιδίων σε χρωμοσώματα 16q και 20q. Οι περισσότερες γενετικές μελέτες συμφωνούν σε ένα αυτοσωματικό κυρίαρχο μοντέλο κληρονομιάς. Μία σπάνια, αυτοσωματική κυρίαρχη μορφή σοβαρού κερατόκωνου με πρόδρομο πολικό καταρράκτη, προκαλείται από μια μετάλλαξη στην περιοχή σπόρου του mir-184, ένα microRNA που εκφράζεται έντονα στον κερατοειδή και τον πρόσθιο φακό. Ο κερατόκωνος διαγιγνώσκεται πιο συχνά σε άτομα με σύνδρομο Down, αν και οι λόγοι για αυτή την σύνδεση δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί.
Ο κερατόκωνος έχει συσχετιστεί με ατοπικές ασθένειες που περιλαμβάνουν το άσθμα, τις αλλεργίες και το έκζεμα και δεν είναι ασυνήθιστο πολλές ή όλες αυτές οι ασθένειες να επηρεάσουν ένα άτομο. Ο κερατόκωνος συσχετίζεται επίσης με το σύνδρομο Alport, το σύνδρομο Down και το σύνδρομο Marfan. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η έντονη τριβή των ματιών συμβάλλει στην εξέλιξη του κερατόκωνου και οι άνθρωποι πρέπει να αποθαρρύνονται από την πρακτική. Ο κερατόκωνος διαφέρει από την εκτασία, που προκαλείται από τη χειρουργική επέμβαση ματιών LASIK. Η μετά-LASIK εκτασία έχει συσχετιστεί με την υπερβολική απομάκρυνση του στρωματικού ιστού του ματιού του οφθαλμού κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.
Διάγνωση
εναλλ.=|μικρογραφία|Ένα σχηματικό διάγραμμα που δείχνει την αλλαγή στον [[Κερατοειδής χιτώνας|κερατοειδή χιτώνα.]] μικρογραφία| Τοπογράφος κερατοειδούς, που χρησιμοποιείται για τη χαρτογράφηση της επιφάνειας καμπυλότητας του κερατοειδούς Πριν από οποιαδήποτε φυσική εξέταση, η διάγνωση του κερατόκωνου συχνά αρχίζει με την εκτίμηση του οφθαλμιάτρου ή του οπτομέτρη για το ιατρικό ιστορικό του ατόμου, ιδιαίτερα για το κύριο παράπονο και για άλλα οπτικά συμπτώματα, για την ύπαρξη οποιουδήποτε ιστορικού οφθαλμικής νόσου ή τραυματισμού που μπορεί να επηρεάσει την όραση και την παρουσία οποιουδήποτε οικογενειακού ιστορικού οφθαλμικής νόσου. Ένα διάγραμμα οφθαλμού, όπως ένα πρότυπο διάγραμμα Snellen με σταδιακά μικρότερα γράμματα, χρησιμοποιείται στη συνέχεια για τον προσδιορισμό της οπτικής οξύτητας του ατόμου. Η οφθαλμoλογική εξέταση μπορεί να προχωρήσει στη μέτρηση της εντοπισμένης καμπυλότητας του κερατοειδούς με χειροκίνητο κερατόμετρο, με ανίχνευση ακανόνιστου αστιγματισμού που υποδηλώνει πιθανότητα κερατόκωνου. Οι σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να υπερβούν την ικανότητα μέτρησης του οργάνου. Μία περαιτέρω ένδειξη μπορεί να παρασχεθεί με την αμφιβληστροειδοσκόπιση, στην οποία μια δέσμη φωτός επικεντρώνεται στον αμφιβληστροειδή του ατόμου και η ανάκλαση, ή αντανακλαστικό, παρατηρείται καθώς ο εξεταστής κλίνει την πηγή φωτός πέρα δώθε. Ο κερατόκωνος είναι μεταξύ των οφθαλμικών συνθηκών που παρουσιάζουν μια ψαλιδιστική αντανακλαστική δράση δύο ζωνών που κινούνται προς και μακριά από την κάθε μία σαν τις λεπίδες ενός ψαλιδιού.
Εάν υποψιαστεί ο κερατόκωνος, ο οφθαλμίατρος ή ο οπτομέτρης θα ψάξει για άλλα χαρακτηριστικά ευρήματα της νόσου μέσω της εξέτασης με σχισμοειδή λυχνία του κερατοειδούς χιτώνα. Μια προχωρημένη περίπτωση είναι συνήθως άμεσα εμφανής στον εξεταστή και μπορεί να προσφέρει μια σαφή διάγνωση πριν από πιο εξειδικευμένες εξετάσεις. Κάτω από προσεκτική εξέταση, ένας δακτύλιος από κίτρινο-καστανό έως ελαιώδες πράσινο, που είναι γνωστός ως δακτύλιος Φλέισερ, μπορεί να παρατηρηθεί σε περίπου τα μισά κερατοκωνικά μάτια. Ο δακτύλιος Φλέισερ, που προκαλείται από την εναπόθεση οξειδίου σιδήρου αιμοσιδηρίνης στο επιθήλιο του κερατοειδούς, είναι λεπτός και μπορεί να μην είναι άμεσα ανιχνεύσιμος σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά γίνεται πιο εμφανής όταν παρατηρείται κάτω από ένα φίλτρο μπλε κοβαλτίου. Παρομοίως, περίπου το 50% των ασθενών εμφανίζουν ραγάδες του Vogt, λεπτές τονισμένες γραμμές στον κερατοειδή που προκαλούνται από τέντωμα και λέπτυνση. Οι ραγάδες εξαφανίζονται προσωρινά ενώ εφαρμόζεται ελαφρά πίεση στο βολβό του ματιού. Ένας ιδιαίτερα έντονος κώνος μπορεί να δημιουργήσει μια εσοχή σχήματος V στο κάτω βλέφαρο όταν το βλέμμα του προσώπου κατευθύνεται προς τα κάτω, γνωστό ως σημάδι του Μάνσον. Άλλα ιατρικά σημάδια του κερατόκωνου κανονικά θα έχουν παρουσιαστεί πολύ πριν εμφανιστεί το σημάδι του Μάνσον και έτσι αυτό το εύρημα, αν και κλασικό σημάδι της νόσου, τείνει να μην έχει πρωταρχική διαγνωστική σημασία.
Ένα χειροκίνητο κερατοσκόπιο, μερικές φορές γνωστό ως «δίσκος του Placido», μπορεί να προσφέρει μια απλή μη επεμβατική απεικόνιση της επιφάνειας του κερατοειδούς χιτώνα, προβάλλοντας μια σειρά ομόκεντρων δακτυλίων φωτός στον κερατοειδή χιτώνα. Μια πιο οριστική διάγνωση μπορεί να επιτευχθεί με την τοπογραφία κερατοειδούς, στην οποία ένα αυτοματοποιημένο όργανο προβάλλει το φωτισμένο σχέδιο πάνω στον κερατοειδή και καθορίζει την τοπογραφία του από την ανάλυση της ψηφιακής εικόνας. Ο τοπογραφικός χάρτης υποδηλώνει οποιεσδήποτε στρεβλώσεις ή ουλές στον κερατοειδή, με τον κερατόκωνο να αποκαλύπτεται από μια χαρακτηριστική κλίση της καμπυλότητας που είναι συνήθως κάτω από τον κεντρικό άξονα του ματιού. Η τεχνική μπορεί να καταγράψει ένα στιγμιότυπο του βαθμού και της έκτασης της παραμόρφωσης ως δείκτη αναφοράς για την εκτίμηση του ρυθμού εξέλιξής της. Έχει ιδιαίτερη αξία στην ανίχνευση της διαταραχής στα πρώιμα στάδια της, όταν άλλα συμπτώματα δεν έχουν ακόμη παρουσιαστεί.
Στάδια
μικρογραφία| Τοπογραφία κερατοειδούς που δείχνει τον κερατόκωνο 2ου σταδίου. Μόλις διαγνωσθεί ο κερατόκωνος, ο βαθμός του μπορεί να ταξινομηθεί με διάφορες μετρήσεις:
Η αυξανόμενη χρήση της τοπογραφίας κερατοειδούς οδήγησε σε μείωση της χρήσης αυτών των όρων.
Φακοί επαφής
μικρογραφία| Άκαμπτοι αεροδιαπερατοί φακοί επαφής (RGP). Στα πρώιμα στάδια του κερατόκωνου, τα γυαλιά ή οι μαλακοί φακοί επαφής μπορεί να επαρκούν για να διορθώσουν τον ήπιο αστιγματισμό. Καθώς η κατάσταση εξελίσσεται, αυτά δεν μπορούν πλέον να παρέχουν στο άτομο ικανοποιητικό βαθμό οπτικής οξύτητας και οι περισσότεροι επαγγελματίες θα προχωρήσουν για να διαχειριστούν την κατάσταση με άκαμπτους φακούς επαφής, γνωστούς ως άκαμπτοι αεροδιαπερατούς φακούς (RGP). Οι φακοί RGP παρέχουν ένα καλό επίπεδο οπτικής διόρθωσης, αλλά δεν σταματούν την εξέλιξη της κατάστασης.
Στα άτομα με κερατόκωνο, οι άκαμπτοι φακοί επαφής βελτιώνουν την όραση με τη βοήθεια του δακρυϊκού υγρού που γεμίζει το διάκενο μεταξύ της ακανόνιστης επιφάνειας του κερατοειδούς και της ομαλής κανονικής εσωτερικής επιφάνειας του φακού, δημιουργώντας έτσι το αποτέλεσμα ενός ομαλότερου κερατοειδούς χιτώνα. Πολλοί εξειδικευμένοι τύποι φακών επαφής έχουν αναπτυχθεί για τον κερατόκωνο και οι επηρεασμένοι άνθρωποι μπορούν να αναζητήσουν τόσο τους γιατρούς εξειδικευμένους σε συνθήκες κερατοειδούς, όσο και τους τεχνίτες φακών επαφής που έχουν εμπειρία στη διαχείριση ανθρώπων με κερατόκωνο. Ο ακανόνιστος κώνος παρουσιάζει μια πρόκληση και ο τεχνίτης θα προσπαθήσει να παράγει φακούς με τη βέλτιστη επαφή, σταθερότητα και κλίση. Μπορεί να αποδειχθεί απαραίτητη η τοποθέτηση δοκιμαστικών φακών.
Υβριδικοί φακοί
Παραδοσιακά, οι φακοί επαφής για τον κερατόκωνο είναι οι «σκληροί» ή οι RGP, αν και οι κατασκευαστές έχουν επίσης παράγει εξειδικευμένους «μαλακούς» ή υδρόφιλους φακούς και πιο πρόσφατα, φακούς σιλικονούχας υδρογέλης. Ένας μαλακός φακός έχει την τάση να προσαρμόζεται με το κωνικό σχήμα του κερατοειδούς, ελαττώνοντας έτσι την επίδρασή του. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, έχουν αναπτυχθεί υβριδικοί φακοί οι οποίοι είναι σκληροί στο κέντρο και καλύπτονται από έναν μαλακό περίγυρο. Ωστόσο, οι μαλακοί ή οι προηγούμενοι υβριδικοί φακοί δεν αποδείχθηκαν αποτελεσματικοί για κάθε άτομο. Οι φακοί πρώιμης γενιάς έχουν καταργηθεί. Η τέταρτη γενιά τεχνολογίας υβριδικών φακών έχει βελτιωθεί, προσφέροντας σε περισσότερους ανθρώπους μια επιλογή που συνδυάζει την άνεση ενός μαλακού φακού με την οπτική οξύτητα ενός φακού RGP.
Φακοί σκληρού χιτώνα
μικρογραφία| Φακός σκληρού χιτώνα. Οι φακοί σκληρού χιτώνα μερικές φορές συνταγογραφούνται για περιπτώσεις προχωρημένου ή πολύ ακανόνιστου κερατόκωνου. Αυτοί οι φακοί καλύπτουν ένα μεγαλύτερο ποσοστό της επιφάνειας του ματιού και ως εκ τούτου μπορούν να προσφέρουν βελτιωμένη σταθερότητα. Ο ευκολότερος χειρισμός μπορεί να ευνοήσει άτομα με μειωμένη δεξιότητα, όπως οι ηλικιωμένοι.
Piggybacking
Μερικοί άνθρωποι πετυχαίνουν καλή διόρθωση όρασης και άνεση με ένα συνδυασμό piggyback (συνδεόμενου) φακού, στον οποίο οι φακοί RGP φοριούνται πάνω από τους μαλακούς φακούς, παρέχοντας και οι δύο ένα βαθμό διόρθωσης της όρασης. Μία μορφή piggyback φακού, κάνει χρήση ενός μαλακού φακού με μία διευρυμένη κεντρική περιοχή, για να δέχεται τον άκαμπτο φακό. Το ταίριασμα ενός συνδυασμού piggyback φακού απαιτεί εμπειρία από τον τεχνικό του φακού και ανοχή του ατόμου με κερατόκωνο.