cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άλμπρεχτ Πενκ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1886 ο Πενκ πήρε ως σύζυγό του την αδελφή τού επιτυχημένου Βαυαρού μυθιστοριογράφου Λούντβιχ Γκανγκόφερ. Ο Πενκ απεβίωσε στην Πράγα, σε ηλικία 86 ετών. Στη μνήμη του ο ζωγράφος και γλύπτης Ραλφ Βίνκλερ υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Α.Ρ. Πενκ το 1966.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί γεωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί γεωλόγοι Κατηγορία:Κλιματολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Ιωάννης του Παλατινάτου-Μόσμπαχ, κοσμήτορας
Ο Ιωάννης, γερμ. Johannes (1 Αυγούστου 1443 - 4 Οκτωβρίου 1486) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κοσμήτορας (γερμ. domprost, αγγλ. canon) του Συλλόγου του καθεδρικού του Άουγκσμπουργκ και του Ρέγκενσμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Όθωνα Α΄ παλατινού κόμη του Μόσμπαχ και της Ιωάννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Οι δύο αμέσως μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Ρούπρεχτ επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ και ο Αλβέρτος επίσκοπος του Στρασβούργου.
Η οικογένειά του θέλησε να τον βοηθήσει να διαδεχθεί τον Ιωάννη Β΄ του Βέρντενμπεργκ ως επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ και το 1486 έστειλαν εκπρόσωπό τους να πείσει τον Σύλλογο του καθεδρικού. Αλλά ο Φρειδερίκος Γ΄ των Αψβούργων και άλλοι πρίγκιπες συμβούλευσαν το Σύλλογο να εκλέξει τον Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν.
Ο Ιωάννης απογοητεύτηκε από την απόφαση και άφησε τη Γερμανία για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, συνοδευόμενος από τους υπηρέτες του. Απεβίωσε στην Ιερουσαλήμ και τάφηκε στην Αίθουσα του Μυστικού δείπνου, στο κτήριο του τάφου του Δαβίδ. Στο αββαείο του Ράιχενμπαχ υπάρχει ανάγλυφη πλάκα στον τοίχο, σε ανάμνηση του Ιωάννη, επάνω από τον τάφο του πατέρα του Όθωνα Α΄. Ο Μάρτιν Κέτσελ έγραψε ένα Οδοιπορικό για τον Ιωάννη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Φίλιππος Φιλίππου
Το ονοματεπώνυμο Φίλιππος Φιλίππου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα ακόλουθα πρόσωπα:
Το ονοματεπώνυμο '''Φ. Φιλίππου''' μπορεί επίσης να αναφέρεται στον Έλληνα συγγραφέα και μεταφραστή Φίλιππο Δρακονταειδή (γενν. 1940), ο οποίος εξέδωσε με αυτό το ψευδώνυμο δύο συλλογές διηγημάτων (1962 και 1970).
Αλτάρε (Ιταλία)
Το Αλτάρε (ιταλικά: Altare) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης (υδατοσφαίριση)
Το τμήμα ανδρικού πόλο του Απόλλων Σμύρνης αποτελεί μέρος του ευρύτερου πολυαθλητικού συλλόγου και αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών. Επανιδρύθηκε το 2014 και διαθέτει ιδιόκτητο Κλειστό Κολυμβητήριο Ριζούπολης το οποίο κατασκευάστηκε κατόπιν χορηγίας του Σταμάτη Βελλή και εγκαινιάστηκε τον Ιούλιο του 2017. Έδρα της ανδρικής ομάδας είναι το Δημοτικό Σεράφειο Κολυμβητήριο.
Στη Σμύρνη
Το άθλημα της υδατοσφαίρισης πρωτοεμφανίστηκε στη Σμύρνη το 1908. Στις 28 Ιουνίου 1908 ο Απόλλων με το τμήμα υδατοσφαίρισης συμμετείχε σε πρωτάθλημα στη Σμύρνη, τα «Πελόπεια» (ετήσιοι ναυτικοί και κολυμβητικοί αγώνες), στο οποίο αγωνίστηκαν δύο ομάδες του σωματείου Πέλοπα Σμύρνης, αλλά και ο Πανιώνιος. Σε δημοσίευμα του 1922 της εφημερίδας «Πατρίς», λίγο πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή, αναφέρεται ότι ο Απόλλων μαζί με τον Πανιώνιο θα διεκδικούσε τον τίτλο από τον πρωταθλητή Πέλοπα. Πιο συγκεκριμένα: «Επίσης προβλέπεται πολύ πεισματώδης ο αγών του Ουότερ Πόλο καθότι οι ομάδες του Πανιωνίου και του Απόλλωνος θα προσπαθήσουν να διεκδικήσουν τα σκήπτρα άτινα κατέχει ο Ναυτικός Σύλλογος Πέλοψ».
Στην εφημερίδα «Αμάλθεια» που εκδιδόταν στη Σμύρνη από το 1838, γράφτηκε ότι «το Δ. Συμβούλιον του εν Μελαντία Γυμ. Συλλόγου “Πέλοπος” ποιεί γνωστόν ότι αι Δ ́. Λεμβοδρομίαι γενήσονται την 28 Ιουνίου 1908 ημέραν Κυριακήν».
O Απόλλων διέθετε πολύ ανταγωνιστικό Ναυτικό τμήμα (κωπηλασίας, κολύμβησης, υδατοσφαίρισης) στη Σμύρνη μέχρι και το 1922 και συνέχισε και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού Αθλητικού Τύπου κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου στην Ελλάδα, ο σύλλογος εξακολουθούσε να διατηρεί Ναυτικό Τμήμα λαμβάνοντας μέρος σε Πανελλήνιους Αγώνες κολύμβησης και υδατοσφαίρισης το 1931. Τότε, που σύμφωνα με την εφημερίδα «Αθλητικός Τύπος» ο αρχάριος – όπως αναγράφεται – Απόλλων αντιμετώπισε σε αγώνα υδατοσφαίρισης την ομάδα του Πολεμικού Ναυτικού γνωρίζοντας την ήττα με 8-0. Οι «κυανόλευκοι» εξακολουθούσαν να διατηρούν Ναυτικό Τμήμα μαζί με Αθλητικό, Ποδοσφαιρικό και Εκδρομών.
Η επανίδρυση
Το 2014 ο Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης επανίδρυσε το τμήμα υδατοσφαίρισης με στόχο να καθιερωθεί στα "μεγάλα σαλόνια". Ο οραματιστής αυτής της ιδέας που επαναδημιούργησε το τμήμα υδατοσφαίρισης του Απόλλωνα ήταν ο παλιός διεθνής αθλητής Γιώργος Αφρουδάκης, φίλαθλος του συλλόγου και από οικογένεια με καταγωγή από τη Σμύρνη (ο παππούς του ήταν μέλος του Ερασιτέχνη Απόλλωνα). Ο Αφρουδάκης ξεκίνησε το σχεδιασμό το Νοέμβριο 2013 και με τη στήριξη του τότε μεγαλομέτοχου του ποδοσφαιρικού τμήματος και οπαδού του Απόλλωνα, Σταμάτη Βελλή, αλλά και σε συνεργασία με το Γ.Σ. κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ανταγωνιστική ομάδα. Ο στόχος ήταν να ακουστεί και πάλι το όνομα του συλλόγου. Τον Οκτώβριο του 2014 δημιουργήθηκαν τμήματα υποδομών κολύμβησης και υδατοσφαίρισης για τους νέους αθλητές με υπεύθυνο τον Θεόδωρο Μπερδέ.
Σύντομα κατασκεπάστηκε κολυμβητήριο κάτω από τις από τις θύρες 8-9 του ποδοσφαιρικού γηπέδου «Γεώργιος Καμάρας». Ο Αφρουδάκης εντάχθηκε στην ομάδα και ως αθλητής οδηγώντας την στην άνοδο στην Α1 το 2017. Τον Νοέμβριο του 2020 προπονητής ανέλαβε ο Νίκος Δεληγιάννης.
2014-2017: Συνεχόμενες άνοδοι
Η ομάδα από τη χρονιά επαναδημιουργίας της κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, το 2014 και εν συνεχεία το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής το 2015. Αν και είχε πιθανότητες να ανέβει κατηγορία για 3η συνεχόμενη χρονιά δεν τα κατάφερε καθώς η πορεία προς την άνοδο διεκόπη προσωρινά από τον Πανιώνιο Γ.Σ.Σ. και το Ν.Ο. Πατρών. Το 2017 λοιπόν, έγραψε ιστορία καθώς κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α'2 Εθνικής και ανέβηκε στην Α'1 Εθνική.
2017-σήμερα: Α1
Ο Απόλλωνας μετά τη σπουδαία επιτυχία και την άνοδο στην πρώτη κατηγορία της Ελλάδος, εγκαινίασε το δικό του κλειστό κολυμβητήριο κάτω από τις θύρες του γηπέδου «Γ. Καμάρας» στη Ριζούπολη, το οποίο κατασκευάστηκε μέσω χορηγίας του κ.Σταμάτη Βελλή. Τη σεζόν 2020-21 κατετάγη στην 3η θέση του πρωταθλήματος νικώντας το Περιστέρι για τον αγώνα της 3ης θέσης και προκρίθηκε στο LΕΝ Champions League της επόμενης περιόδου. Παράλληλα προκρίθηκε και στο φάιναλ 8 του Κυπέλλου όπου ηττήθηκε από τη Βουλιαγμένη με 11-10.
2020-21: Η πρώτη συμμετοχή
Την σεζόν 2020/21 συμμετείχε στα προκριματικά του LEN Euro Cup ανδρών την δεύτερη τη τάξει ευρωπαϊκή διοργάνωση για ομάδες υδατοσφαίρισης ανδρών. Συμμετείχε στο 7ο γκρουπ που διεξαγόταν στο Σόλνοκ της Ουγγαρίας.Στην πρώτη με μια σπουδαία εμφάνιση ηττήθηκε στο τέλος με 8-7 από την γαλλική Στρασμπούρ. Στην δεύτερη αγωνιστική νίκησε την ισπανική Τεράσα με 13-14 με ένα "χρυσό" γκολ στο τέλος και έτσι είχε ελπίδες για πρόκριση στην επόμενη φάση. Όμως στην τελευταία αγωνιστική ηττήθηκε από την οικοδέσποινα του ομίλου την ουγγρική Σόλνοκ με 13-11 και αποκλείστηκε.
2021-22: LEN Champions League
Μετά από αυτήν την σπουδαία εμφάνιση στο ευρωπαϊκό κύπελλο γέμισε εμπειρίες και συνέχισε δυνατά στο πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2020-2021. Τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος και έτσι την επόμενη σεζόν 2021/22 είχε δικαίωμα συμμετοχής στο LΕΝ Champions League. Συμμετείχε στον 1ο προκριματικό γύρο και κληρώθηκε με στον Β' όμιλο με την Όρβοσι (Ουγγαρία), Γιαντράν Σπλίτ (Κροατία), Γιαντράν Χέρτσεγκ Νόβι (Μαυροβούνιο), Σίντες Καζάν (Ρωσία), Ζάιμπας (Λιθουανία) και ΕΝΚΑ Κωνσταντινούπολης (Τουρκία) και προκρίθηκε στο δεύτερο προκριματικό γύρο του Champions League. Στο β' γύρο έχασε την πρόκριση γιατί παρά τη νίκη του επί της Μονπελιέ, η Μλάντοστ κέρδισε 9-8 τον Ερυθρό Αστέρα με πέναλτι 28 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και σε τριπλή ισοβαθμία πήρε το δεύτερο εισιτήριο λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων.
2022-23: Το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο
Την σεζόν 2022-23 ο Απόλλων κατάφερε και προκρίθηκε στο Len Challenger Cup. Στους ομίλους πέρασε εύκολα με 3/3, με νίκες απέναντι σε Κάστρουπ, Τρίγκλαβ Κράνι και Λούντβιγκσμπουργκ.
Στα προημιτελικά νίκησε τη Γαλατασαράι εντός και εκτός έδρας ((9-5), και (8-16)) και στα ημιτελικά βρήκε την Τενερίφη όπου την ξεπέρασε με μία εντός έδρας νίκη και μία εκτός έδρας ήττα (11-10), (18-8).
Στον τελικό συνάντησε την Τεράσα όπου την νίκησε και τις δύο φορές εντός και εκτός (12-11), (14-18). Η σύνθεση του Απόλλωνα Σμύρνης (προπονητής ο Νίκος Δεληγιάννης): Γαλανόπουλος, Αλαμάνος, Μπογκντάνοβιτς, Μόκκας, Γωνιωτάκης, Δίπλαρος, Μπραϊμης, Χονδροκούκης, Βίτσκοβιτς, Γαρδίκας, Μυρίλος, Σολανάκης (αρχηγός), Καβουσανός.
Σύνθεση 2017 - 2018
'''
• Προπονητής: Ιωάννης Κατρουζανάκης
• Βοηθός Προπονητή: Γιώργος Ιντζές
• Έφορος: Σπύρος Μίντζης
Σύνθεση 2016 - 2017
'''
• Έφορος: Σπύρος Μίντζης
Σύνθεση 2015 - 2016
'''
• Προπονητής: Κωνσταντίνος Δάνδολος
• Βοηθός Προπονητή: Θοδωρής Μπερδές
• Έφορος: Σπύρος Μίντζης
Παραπομπές
Υδατοσφαιριση Απολλων Σμυρνης
Αστικός εθνικισμός
Ο αστικός εθνικισμός, γνωστός και ως φιλελεύθερος εθνικισμός, είναι μια μορφή εθνικισμού που προσδιορίζεται από πολιτικούς φιλοσόφους οι οποίοι πιστεύουν σε μια περιεκτική μορφή εθνικισμού που τηρεί τις φιλελεύθερες αξίες της ελευθερίας, της ανεκτικότητας, της ισότητας, των ατομικών δικαιωμάτων, και δεν περιέχει εθνοκεντρισμό. Οι φιλελεύθεροι εθνικιστές υπερασπίζονται συχνά την έννοια της εθνικής ταυτότητας ως ανώτερη αξία, λέγοντας ότι είναι απαραίτητη για ζήσουν αυτόνομα και ότι οι δημοκρατίες χρειάζονται μια εθνική ταυτότητα για να λειτουργήσουν σωστά. Βασική θεματική αρχή του φιλελεύθερου εθνικισμού είναι η εθνική αυτοδιάθεση χωρίς να προωθεί τα συμφέροντα ενός έθνους σε βάρος ενός άλλου, υπό την έννοια ότι όλα τα έθνη είναι ίσα. Τελικός σκοπός του είναι η οικοδόμηση ενός κόσμου κυρίαρχων εθνών-κρατών.
Η έννοια του έθνους-κράτους αναπτύχθηκε αρχικά στη Γαλλία μετά τα γεγονότα της Γαλλικής Επανάστασης. Το ιδεόγραμμα του φιλελεύθερου εθνικισμού διαμορφώθηκε από τον Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, ο οποίος προέταξε την υπεράσπιση της λαϊκής κυριαρχίας μέσα από την έννοια της γενικής βούλησης. Ένα έθνος βούλησης αναφέρεται σε ένα κράτος με την έννοια μιας εθελοντικής, δηλαδή συνειδητά επιθυμητής κοινότητας κατοίκων πολιτών διαφορετικής εθνοτικής καταγωγής. Στον αστικό εθνικισμό, η ιδιότητα του πολίτη βασίζεται στην κοινή ιθαγένεια. Έτσι, ένα «αστικό έθνος» δεν ορίζεται από τη γλώσσα ή την εθνικότητα, αλλά από πολιτικούς θεσμούς και φιλελεύθερες αρχές, τις οποίες οι πολίτες ενός κράτους δεσμεύονται να τηρήσουν. Ο Έρνεστ Ρενάν όρισε το έθνος ως ένα «καθημερινό δημοψήφισμα» που εξαρτάται από τη βούληση του λαού να συνεχίσει να ζει μαζί. Θεωρητικά, ένα αστικό έθνος ή κράτος δεν στοχεύει στην προώθηση ενός πολιτισμού έναντι του άλλου. Ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας υποστήριξε ότι οι μετανάστες σε ένα φιλελεύθερο-δημοκρατικό κράτος δεν χρειάζεται να αφομοιωθούν στην κουλτούρα υποδοχής, αλλά να αποδέχονται μόνο τις αρχές του συντάγματος της χώρας.
Σταυροδρόμι Μαγνησίας
Το Σταυροδρόμι είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας το οποίο βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Πηλίου σε υψόμετρο 200 μέτρα. Είναι κτισμένο ανάμεσα στις Μηλιές (Β.) και την Κορόπη (Ν.-ΝΔ.) ενώ απέχει περίπου 24 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και 22 ΒΔ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μηλεών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τις Μηλιές και την Κορόπη αποτελούν την κοινότητα Μηλεών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μηλεών του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 14 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Ρούπρεχτ του Φέλντεντς
Ο Ρούπρεχτ, γερμ. Rupprecht (1506 - 28 Ιουλίου 1544) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Φέλντεντς (Veldenz) το διάστημα 1543-1544.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξανδρου, παλατινού κόμη του Τσβάιμπρυκεν και της Μαργαρίτας, κόρης του Κραφτ ΣΤ΄, κόμη του Χοενλόε.
Ο πατέρας του τον προόριζε για σταδιοδρομία στην Εκκλησία. Το 1517 έγινε μέλος του καθεδρικού ναού του Στρασβούργου, θέση που κράτησε ως το 1533. Το 1543 με το Συμβόλαιο του Μάρμπουργκ του δόθηκε η κομητεία του Φέλντεντς, περιοχή του ανιψιού του Βόλφγκανγκ, παλατινού κόμη του Τσβάιμπρυκεν.
Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος
Η Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος (ΝΔΒΕ), παλαιότερα γνωστή ως Ναυτική Διοίκηση Βορείου Αιγαίου (ΝΔΒΑ), είναι περιφερειακή διοίκηση του πολεμικού Ναυτικού. Στην δικαιοδοσία της περιλαμβάνονται τα ύδατα της βορείου Ελλάδος και του βορείου Αιγαίου, ή αλλιώς από τα ελληνοτουρκικά σύνορα στον ποταμό Έβρο μέχρι το Πήλιο. Η διοίκηση ιδρύθηκε το 1935 και ανέστειλε προσωρινά τις εργασίες της το 1941 λόγω της εισβολής των χωρών του Άξονα. Η διοίκηση υπάρχει συνεχώς από το 1944.
Ρούπρεχτ του Φέλντεντς
Βιογραφία
Απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του, Γεώργιος Ιωάννης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 την Ούρσουλα των Ζαλμ, κόρη του Ιωάννη Ζ΄, κόμης του δρυμού και του Ρήνου (Wild- & Rheingraf) του Κύρμπουργκ. Είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Αντόρα
Η Αντόρα (ιταλικά: Andora) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Βαθύτοπος Δράμας
Ο Βαθύτοπος είναι ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Βαθύτοπος βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Σερρών. Είναι κτισμένος στις βορειοανατολικές πλαγιές του Μαύρου Βουνού (νοτιοανατολική απόληξη των Ορέων Βροντούς) σε υψόμετρο 680 μέτρα. Απέχει 56 χλμ. βορειοδυτικά από τη Δράμα, 15 χλμ. δυτικά από το Κάτω Νευροκόπι (έδρα του δήμου) και 2 χλμ. ανατολικά από το Κατάφυτο. Οι κάτοικοί ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (παράγουν εξαιρετικής ποιότητας φασόλια και πατάτα) και λιγότερο με την κτηνοτροφία (βιολογική παραγωγή ημιάγριων χοίρων).
Η παλιά του ονομασία, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Τερλίς και χαρακτηριζόταν ως μικτό αφού οι κάτοικοί του ήταν μουσουλμάνοι και χριστιανοί. Αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, με την παλιά ονομασία Τερλίς το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Βαθύτοπος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βαθυτόπου που υπάγεται στο Δήμου Κάτω Νευροκοπίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 461 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Αρνάσκο
Το Αρνάσκο (ιταλικά: Arnasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Μπαλεστρίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Μπαρντινέτο
Το Μπαρντινέτο (ιταλικά: Bardineto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Εθνικιστικό Κόμμα (Μάλτα)
Το Εθνικιστικό Κόμμα (μαλτέζικα: Partit Nazzjonalista, PN) είναι ένα χριστιανοδημοκρατικό και συντηρητικό πολιτικό κόμμα της Μάλτας. Είναι ένα από τα δύο σημαντικότερα κόμματα στη χώρα, μαζί με το κυβερνών Εργατικό Κόμμα. Το Εθνικιστικό Κόμμα αποτελεί επομένως την αξιωματική αντιπολίτευση της Κυβέρνησης της Μάλτας.
Ιδεολογία
Το Εθνικιστικό Κόμμα της Μάλτας είναι διάδοχος του Αντιμεταρρυθμιστικού Κόμματος που ίδρυσε ο Φορτουνάτο Μίτσι το 1883, αντιτασσόμενος στη φορολογία που είχαν επιβάλει οι βρετανικές αποικιακές αρχές και στα μέτρα για την αναμόρφωση των εκπαιδευτικών και δικαστικών συστημάτων, κατά τη διάρκεια της κρίσης του «γλωσσικού ζητήματος».
Το κόμμα υποστηρίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, μολονότι πολλοί υποστηρίζουν ότι οι θέσεις του κινούνται δεξιότερα από τα περισσότερα άλλα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες το κόμμα κινείται προς πιο κεντρώες θέσεις. Πολλές φορές υιοθετεί θέσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, όπως για παράδειγμα το 2011 αντιτάχθηκε στην εισαγωγή του διαζυγίου στη Μάλτα.
Το κόμμα εξακολουθεί να ανέχεται ομοφοβικές ρητορικές από μέλη του, αλλά μετά από δύο μεγάλες εκλογικές ήττες απαρνήθηκε ορισμένες παραδοσιακές θέσεις του για να προσελκύσει περισσότερους οπαδούς. Μέσω των δικών του μέσων ενημέρωσης, το κόμμα δηλώνει ότι τα μέλη της κοινότητας των ΛΟΑΤ αξίζουν «άνιση» μεταχείριση, ότι είναι «στείρα» ή αντιπαραγωγικά, ενώ τα συγκρίνει με το σοβιετικό «κομμουνισμό». Το 2017, ωστόσο, το κόμμα ψήφισε υπέρ του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων.
Το κόμμα απαγορεύει σε ενεργούς ή πρώην ελευθεροτέκτονες-μασόνους να αναλάβουν ενεργό ρόλο σε αυτό, ακόμα και τη συμμετοχή σε ψηφοφορίες που ελέγχονται από το ίδιο το κόμμα.
Δομή του κόμματος
Το κόμμα αποτελείται από τα Γενικά, Εκτελεστικά και Διοικητικά Συμβούλια, την κοινοβουλευτική ομάδα, τα επαρχιακά φόρουμ και τις τοπικές επιτροπές, το Κολλέγιο των Τοπικών Συμβούλων και μια σειρά από μικρότερες οργανώσεις.
Στα στελέχη του κόμματος περιλαμβάνοονται ο Αρχηγός, οι δύο Αντιπρόεδροι, ο Γενικός Γραμματέας, ο Πρόεδρος των Γενικών Συμβουλίων του Κόμματος και οι Προέδροι για κάθε μία από τις Εκτελεστικές και Διοικητικές Επιτροπές, ο Ταμίας, ο Διεθνής Γραμματέας και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Το Γενικό Συμβούλιο αποτελείται από αντιπροσώπους και εκπροσώπους άλλων κομματικών δομών, με τον μεγαλύτερο αριθμό από αυτούς να είναι οι αντιπρόσωποι που εκλέγονται από τις Τμηματικές Επιτροπές. Το Γενικό Συμβούλιο εκλέγει και επικυρώνει την εκλογή του Αρχηγού του Κόμματος και τους δύο Αντιπροέδρους, εγκρίνει το προεκλογικό πρόγραμμα, εγκρίνει την έκθεση του Γενικού Γραμματέα για την κατάσταση του Κόμματος και αναθεωρεί το καταστατικό του. Η Εκτελεστική Επιτροπή αποτελείται από τους ανώτερους κομματικούς αξιωματούχους, αντιπροσώπους του Γενικού Συμβουλίου, την Κοινοβουλευτική Ομάδα, τις Τμηματικές Επιτροπές και άλλα συμβαλλόμενα μέρη. Η Εκτελεστική Επιτροπή είναι το όργανο που είναι αρμόδιο για τη χάραξη της πολιτικής στρατηγικής του Κόμματος, ενώ, μεταξύ άλλων, εκλέγει τους περισσότερους από τους ανώτερους κομματικούς αξιωματούχους, εγκρίνει υποψηφίους, συντάσσει το προεκλογικό πρόγραμμα και καθορίζει γενικούς πολιτικούς προσανατολισμούς. Η Διοικητική Επιτροπή αποτελείται από στελέχη του Κόμματος, προέδρους όλων των κλάδων του κόμματος και ασχολείται με οργανωτικά και διοικητικά θέματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Μάλτας
Οι Κομμουνιστές (μυθιστόρημα)
Οι Κομμουνιστές (γαλλικός τίτλος: Les Communistes) είναι το πέμπτο μυθιστόρημα του μυθιστορηματικού κύκλου Ο πραγματικός κόσμος του Λουί Αραγκόν, που δημοσιεύτηκε στο Παρίσι από το 1949 έως το 1951 σε έξι τόμους και ξαναγράφηκε το 1966-1967.
Το ιστορικό πλαίσιο του έργου είναι από την άνοιξη του 1939, απαρχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έως την ήττα της Γαλλίας τον Ιούνιο του 1940. Αναμειγνύοντας ιστορικά γεγονότα, μυθοπλασία και αυτοβιογραφικά στοιχεία, ο Αραγκόν παρουσιάζει αυτή την ιστορική περίοδο και τη ζωή και τους αγώνες της εργατικής τάξης. Το έργο κατατάσσεται στο είδος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.
Παρουσίαση
Όλα τα μυθιστορήματα του μυθιστορηματικού κύκλου του Λουί Αραγκόν Ο πραγματικός κόσμος, έχουν ως προοπτική ή τέλος τον πόλεμο. Αλλά, ενώ τα πρώτα τέσσερα σταματούν εκεί, υπονοώντας τη φρίκη που θα ακολουθούσε χωρίς να την περιγράφουν, οι Κομμουνιστές διασχίζουν το κατώφλι, περιγράφοντας τη βία του μετώπου και «το όργιο αίματος». Η ιστορία καλύπτει αρχικά τον Παράξενο πόλεμο, δίνοντας έμφαση στην αντικομμουνιστική καταστολή. Τελειώνει με την ιστορία της γαλλικής ήττας τον Ιούνιο 1940.
Το έργο γράφτηκε από το 1948 έως το 1951. Το αρχικό σχέδιο του Λουί Αραγκόν ήταν να αφηγηθεί ολόκληρο τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά εγκατέλειψε την ιδέα μετά από έξι μυθιστορήματα.
Το κύριο θέμα αυτού του πολιτικού και στρατευμένου μυθιστορήματος είναι ο πόλεμος. Ο Λουί Αραγκόν, μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, δεν αναφέρεται στην ανάγκη για έναν ειρηνικό κόσμο, όπως παρουσιάζεται στην πλειονότητα των πολεμικών μυθιστορημάτων που εκδόθηκαν μετά το 1918, αλλά στην περιγραφή του κομμουνιστικού αγώνα, του παρελθόντος και του μελλοντικού, κυρίως στην ανάγκη νέων αγώνων, οραματιζόμενος «έναν άλλο κόσμο». Ο πόλεμος εμφανίζεται ως η ευκαιρία να εμπλακεί το μυθιστόρημα σε μια άλλη σύγκρουση, άλυτη τη στιγμή της συγγραφής του έργου: έναν ιδεολογικό πόλεμο, που αντιπαρέθεσε δύο ιδεολογίες και οδήγησε σε έναν άλλο πόλεμο, τον Ψυχρό Πόλεμο.
Το τεράστιο μυθιστόρημα των 1.500 σελίδων χωρίζεται σε πέντε εποχές:
Γεώργιος Ιωάννης του Φέλντεντς
Ο Γεώργιος Ιωάννης Α΄, γερμ. Georg Johann (11 Απριλίου 1543 - 18 Απριλίου 1592) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Φέλντεντς (Veldenz) το διάστημα 1544-92 και του Λύτσελσταϊν (1553-92).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ρούπρεχτ, παλατινού κόμη του Φέλντεντς και της Ούρσουλα του Ζαλμ, κόρης του Ιωάννη Ζ΄, κόμη του δρυμού και του Ρήνου του Κύρμπουργκ.
Το 1544 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 1 έτους Γεώργιος Ιωάννης. Ο γάμος του με την κόρη του Γουσταύου Α΄ των Βάσα της Σουηδίας ξεκίνησε μια μακρά σχέση του Παλατινάτου με τη Σουηδία. Το 1553 τελείωσε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή της Χαϊδελβέργης, που καθόρισε την κληρονομία των κλάδων των Βίττελσμπαχ και ο Γεώργιος Ιωάννης απέκτησε το Λύτσελσταϊν.
Θέλησε να αναπτύξει τις Αλσατικές περιοχές του και να τις κάνει το κέντρο του κράτους του. Έτσι ίδρυσε την πόλη Πφάλτσμπουργκ (σήμερα Φαλσμπούρ) το 1570, όπου εγκαταστάθηκαν Προτεστάντες πρόσφυγες από τη Λωρραίνη. Όμως το σχέδιο ήταν τόσο μεγάλο και δυσβάσταχτο, που το 1583 αναγκάστηκε να πωλήσει την πόλη και το ήμισυ του Λύτσελσταϊν στη Λωρραίνη.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1563 την Άννα Μαρία των Βάσα, κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας. Είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Όλγκα Ριπακόβα
Η Όλγκα Σεργκέγεβνα Ριπακόβα (Ольга Сергеевна Рыпакова, το γένος Αλεξέγεβα, γεννήθηκε 30 Νοεμβρίου 1984) είναι Καζάκα αθλήτρια του στίβου. Ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στο άλμα εις τριπλούν το 2012, ενώ έχει κερδίσει ένα αργυρό μετάλλιο το 2008 και ένα χάλκινο το 2016, η μόνη αθλήτρια του αγωνίσματος που έχει κατακτήσει τρία ολυμπιακά μετάλλια.
Αγωνίστηκε και στα δύο αγωνίσματα άλματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο και τερμάτισε τέταρτη στο τριπλούν με ασιατικό ρεκόρ 15,11 μέτρα. Έχει εκπροσωπήσει το Καζακστάν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 2007 και το 2009. Έφτασε στο παγκόσμιο βάθρο για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 2010, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 15,14 μέτρα, το οποίο αποτέλεσε ασιατικό ρεκόρ.
Καριέρα
Αρχικά ασχολήθηκε με το έπταθλο, άλλαξε για να επικεντρωθεί στο άλμα εις μήκος και άρχισε να αγωνίζεται στο τριπλούν μετά το 2007. Οι πρώτες της επιτυχίες σημειώθηκαν στα συνδυασμένα αγωνίσματα σε ασιατικές διοργανώσεις – κέρδισε το πένταθλο στους Ασιατικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου το 2005 και πήρε το χρυσό μετάλλιο στο έπταθλο στους Ασιατικούς Αγώνες του 2006 την επόμενη χρονιά.
Μεγάλες διοργανώσεις
μικρογραφία| Η Όλγκα Ριπακόβα σε γραμματόσημο του Καζακστάν το 2013 Μια γρήγορη διαδοχή μεγάλων διοργανώσεων καθόρισε τη σεζόν 2007. Ξεκίνησε σημειώνοντας δύο χρυσά στα αγωνίσματα αλμάτων στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Στίβου τον Ιούλιο του 2007, το οποίο περιελάμβανε ρεκόρ διοργάνωσης και εθνικό ρεκόρ στο τριπλούν, με 14,69 μέτρα. Τον Αύγουστο στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2007, έφερε στη χώρα της το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στίβου στη διοργάνωση, με προσωπικό καλύτερο 6,85 μέτρα στο άλμα εις μήκος.
Τρεις εβδομάδες αργότερα, έλαβε μέρος στο πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, όπου επέλεξε να αγωνιστεί στο τριπλούν και τερμάτισε τέταρτη στα προκριματικά. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί σε αυτή την επίδοση στον τελικό γύρο και τερμάτισε ενδέκατη στο γενικό σύνολο. Σκόπευε να κλείσει τη χρονιά με μια εμφάνιση στους Ασιατικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου του 2007, αλλά αποσύρθηκε από τη διοργάνωση.
Η σεζόν 2008 ξεκίνησε με περαιτέρω επιτυχία στο κλειστό: κέρδισε το δεύτερο χρυσό της και σημείωσε το δεύτερο ρεκόρ πρωταθλήματος στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 2008, αυτή τη φορά στο τριπλούν, με άλμα στα 14,23 μέτρα. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2008 ακολούθησε σύντομα και έφτασε κοντά στο βάθρο στο τριπλούν, αλλά ενώ το άλμα της στα 14,58 μέτρα ήταν αρκετό για να σημειώσει ασιατικό ρεκόρ κλειστού στίβου, δεν ήταν αρκετό για να απωθήσει τη Μαρίγια Σεστάκ από τη θέση του χάλκινου μεταλλίου. Παρόμοια γλυκόπικρα αποτελέσματα την περίμεναν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, την πρώτη της φορά που εκπροσωπούσε το Καζακστάν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Συμμετείχε και στους δύο αγώνες οριζόντιου άλματος και κατέγραψε νέο ασιατικό ρεκόρ με 15,11 μέτρα στο τριπλούν. Παρ΄ όλα αυτά, έμεινε περίπου δέκα εκατοστά πίσω από τη χάλκινη Ολυμπιονίκη Χρυσοπηγή Δεβετζή. Η συμμετοχή της στους αγώνες ολοκληρώθηκε με μέτριο σετ αλμάτων στα προκριματικά του άλματος εις μήκος, που την άφησε εκτός τελικού.
Πήρε μέρος στο δεύτερο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου την επόμενη χρονιά, αλλά δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στην προηγούμενη φόρμα της όταν τερμάτισε στη δέκατη θέση της γενικής κατάταξης στο τριπλούν το 2009, με καλύτερο άλμα στα 13,91 μέτρα. Παρά την αδύναμη αυτή επίδοση στην παγκόσμια σκηνή, παρέμεινε κυρίαρχη στους ηπειρωτικούς αγώνες και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο τόσο στο άλμα εις μήκος όσο και στο τριπλούν στους Ασιατικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου το 2009 (θέτοντας δύο ρεκόρ αγώνων και βοηθώντας το Καζακστάν να τερματίσει στην κορυφή του πίνακα μεταλλίων στίβου στη διαδικασία). Αγωνιζόμενη στο τελευταίο της πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς, διατήρησε τον τίτλο της στο τριπλούν στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Στίβου του 2009, με άλμα στα 14,53 μέτρα.
Ήταν η νικήτρια στο τριπλούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Στις 8 Νοεμβρίου 2012, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, η Ριπακόβα κέρδισε το βραβείο του Ολυμπιακού Συμβουλίου της Ασίας ως η καλύτερη Ασιάτισσα αθλήτρια, μαζί με τις Ζουλφίγια Τσινσχάνλο και Ιλία Ιλίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλτες του τριπλούν Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Καζάκες αθλήτριες του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Επταθλήτριες Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2006 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2007 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Καζάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2010 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2014 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Νικητές του Diamond League
Μωντ της Απουλίας
H Μωντ(α) ή Ματθίλδη ή Μαχάλτα/Μαφάλντα, ιταλ. Maud(a)/Matilda/Mahalta (π. 1060 - π. 1112) από τον Οίκο των Ωτβίλ/Αλταβίλα ήταν κόρη του δούκα της απουλίας & Καλαβρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Βαρκελώνης και μετά υποκόμισσα του Ναρμπόν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ροβέρτου Γυισκάρδου δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας και της 2ης συζύγου του Σικελγκάιτα, κόρης του Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο & Κάπουα και δούκα του Αμάλφι & Γκαέτα.
Το 1105 απεβίωσε και ο δεύτερος σύζυγός της υποκόμης του Ναρμπόν, οπότε η Μωντ επέστρεψε στη Βαρκελώνη, όπου ο πρώτος γιος της είχε ήδη εγκατασταθεί ως κόμης. Η Μωντ απεβίωσε στη μονή του Αγ. Δανιήλ στη Ζιρόνα και τάφηκε στον καθεδρικό της Ζιρόνας, δίπλα στον πρώτο σύζυγό της κόμη της Βαρκελώνης.
Οικογένεια
Το 1082 απεβίωσε ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Β΄ και η Μωντ έκανε δεύτερο γάμο με τον Αιμερύ Α΄ υποκόμη του Ναρμπόν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Λακρός
Το Λακρός είναι ομαδικό άθλημα που παίζεται με ένα μπαστούνι και μπάλα. Η κάθε ομάδα αποτελείται από 10 παίκτες (έναν τερματοφύλακα, τρεις αμυντικούς, τρεις μέσους και τρεις επιθετικούς), ο καθένας από τους οποίους είναι εφοδιασμένος με ένα μπαστούνι που μοιάζει με απόχη και μ’ αυτό χειρίζεται την μπάλα επιδιώκοντας να σκοράρει γκολ στο αντίπαλο τέρμα.
Το άθλημα ρυθμίζεται από την Διεθνή Ομοσπονδία του Λακρός· οι ομάδες διαγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Λακρός.
Υπάρχουν τέσσερις εκδοχές του αθλήματος που διαφέρουν στα μπαστούνια, την αθλητική εγκατάσταση, τους κανονισμούς και τον εξοπλισμό: λακρός γήπεδου, λακρός γυναικών, λακρός μπόξ και ιντερκρός. Οι αγώνες αντρών, γηπέδου και μποξ, είναι αθλήματα επαφής και οι παίκτες φορούν προστατευτικό εξοπλισμό: κράνος, γάντια, προστατευτικά ώμων και επιγονατίδες. Στους αγώνες γυναικών δεν επιτρέπεται η σωματική επαφή, μόνο η επαφή μπαστούνι με μπαστούνι. Οι παίκτριες φορούν γυαλιά προστασίας και οι τερματοφύλακες φορούν κράνη και προστατευτικά μαξιλάρια. Το ιντερκρός άθλημα άνευ επαφής. για άντρες και γυναίκες, που παίζεται με πλαστικό μπαστούνι και πιο μαλακή μπάλα.
Ιστορία
μικρογραφία|Παιχνίδι-μπάλας του Choctaw – μπάλα πάνω του George Catlin, από 1846-1850 Το Λακρός είναι μέρος της πολιτιστικής παράδοσης των Ιροκουά που ζουν στη σύγχρονη Νέα Υόρκη και την Πενσυλβάνια. Εφευρέθηκε περί το 1100 CE από τους Βορειοαμερικάνους ιθαγενείς. Τον 17ο αιώνα τεκμηριώθηκε και καθιερώθηκε από Ιησουίτες ιεραπόστολους ιερείς σε περιοχές του σύγχρονου Καναδά.
Το Λακρός ήταν μέρος της κοινότητας και θρησκευτικής ζωής των φυλών της ηπείρου για πολλά χρόνια. Αρχικά χαρακτηριζόταν από μεγάλη πνευματικότητα και μαχητικό πνεύμα. Οι παίκτες ήταν σαν πολεμιστές που ζητούσαν δόξα και τιμή για τους ίδιους και τις φυλές τους. αριστερά|μικρογραφία| Παίκτες Μπάλας του George Catlin. Ο γάλλος Ιησουίτης ιεραπόστολος Jean de Brébeuf είδε Χιουρονίτες να παίζουν περί το 1637 στο σημερινό Οντάριο. Ονόμασε το παιχνίδι la crosse, που σημαίνει  "το μπαστούνι" στα γαλλικά. Η ονομασία προέρχεται από το γαλλικό όρο για το χόκεϊ επί χόρτου, le jeu de la crosse.
Ο Τζέιμς Σμιθ περιέγραψε λεπτομερώς έναν αγώνα όπως παίχτηκε το 1757 από Mohawk, "έπαιξαν με ξύλινη μπάλα, διαμέτρου περί τα 7,6 εκ., και δυνατό ραβδί μήκους περί το 1,5 μ., που καταλήγει σε απόχη, αρκετά μεγάλη ώστε να χωρέσει την μπάλα."
Αγγλόφωνες από το Μόντρεαλ πρόσεξαν το παιχνίδι που έπαιζαν οι Mohawk και περί το 1830 άρχισαν να παίζουν και οι ίδιοι. Το 1856 ο William George Μπύρς, ένας Καναδός οδοντίατρος, ίδρυσε τη Λέσχη Λακρός του Μόντρεαλ. Το 1860 ο Μπύρς κωδικοποίησε το παιχνίδι, περιορίζοντας τη χρονική διάρκεια του αγώνα και μειώνοντας τον αριθμό των παικτών σε 12 ανά ομάδα.
Λακρός Γήπεδου
μικρογραφία|Διάγραμμα γήπεδου λακρός Το λακρός γήπεδου είναι αντρική υπαίθρια εκδοχή του αθλήματος. Υπάρχουν δέκα παίκτες σε κάθε ομάδα: τρεις επιθετικοί, τρεις μέσους, τρεις αμυντικοί και ένας τερματοφύλακας. Κάθε παίκτης είναι εφοδιασμένος με ένα μπαστούνι λακρός. Το κοντό μπαστούνι μήκους 1 μ. χρησιμοποιείται από επιθετικούς και μέσους. Έως και τέσσερις παίκτες ανά ομάδα χρησιμοποιούν μακρύ μπαστούνι, διαστάσεων 1,3 έως 1,8 μ., συνήθως οι τρεις αμυντικοί και ο ένας μέσος. Ο τερματοφύλακας χρησιμοποιεί ένα μπαστούνι με ευρεία κεφαλή πλάτους 30 εκ. και μήκους 1 έως 1,8 μ..
Το γήπεδο έχει διαστάσεις 100μ. x 55μ. Τα τέρματα έχουν διαστάσεις 1,8μ. x 1,8μ. και απέχουν μεταξύ τους κατά 73μ. Κάθε τέρμα βρίσκεται μέσα σε κυκλική περιοχή διαμέτρου 5,5μ,  μέσα στην οποία ο τερματοφύλακας έχει προνομιακά δικαιώματα. Οι επιθετικοί παίκτες και τα μπαστούνια τους απαγορεύεται να εισέλθουν στην περιοχή του τέρματος. Η γραμμή στη μέση του γηπέδου χωρίζει το γήπεδο σε μία επιθετική και μία αμυντική ζώνη για κάθε ομάδα. Κάθε ομάδα πρέπει να διατηρεί τέσσερις παίκτες στην αμυντική ζώνη και τρεις παίκτες στην επιθετική ζώνη. Για την ικανοποίηση της απαίτησης δεν έχει σημασία η λειτουργική θέση του παίκτη, μολονότι συνήθως οι τρεις επιθετικοί μένουν στην επιθετική ζώνη, οι τρεις αμυντικοί και ο τερματοφύλακας μένουν στην αμυντική ζώνη, και οι τρεις μέσοι παίζουν και στις δύο ζώνες. Παραβίαση του κανόνα είναι οφσάιντ και η ομάδα χάνει την κατοχή της μπάλας ή δέχεται ποινή. αριστερά|μικρογραφία|Ένα φεης-οφ Η διάρκεια του αγώνα είναι 60 λεπτά, χωρισμένα σε τέσσερις περιόδους των 15 λεπτών. Έναρξη του παιχνιδιού γίνεται στην αρχή κάθε τέταρτου και μετά από κάθε γκολ με ένα φεης-οφ. Στο φεης-οφ δύο παίκτες κρατούν τα μπαστούνια παράλληλα προς τη μεσογηπέδια γραμμή με τις απόχες να βλέπουν προς την μπάλα. Με το σφύριγμα, οι παίκτες προσπαθούν να πάρουν την κατοχή της μπάλας και να την περάσουν στους συμπαίκτες τους. Στη συνέχεια επιδιώκουν να φέρουν την μπάλα στην επιθετική τους ζώνη και να σκοράρουν ένα γκολ. Λόγω του κανόνα οφσάιντ, το κανονισμένο παιχνίδι παίζεται με έξι επιθετικούς παίκτες έναντια σε έξι αμυντικούς παίκτες και έναν τερματοφύλακα.
Έστω ότι η μπάλα βγήκε εκτός ορίων, τότε η μπάλα δίνεται στην ομάδα που δεν την άγγιξε τελευταία. Με εξαίρεση την περίπτωση που η μπάλα ήταν βολή προς το τέρμα. Οι χαμένες βολές που βγήκαν εκτός ορίων κερδίζονται από την ομάδα του παίκτη που ήταν πλησιέστερα στην μπάλα όταν βγήκε εκτός. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, οι ομάδες μπορούν να αντικαταστήσουν παίκτες από το γήπεδο μέσω της περιοχής αντικατάστασης, επιλογή που ονομάζεται "on the fly". Μετά από πέναλτι και γκολ, οι παίκτες μπορούν να αντικαθίστανται ελεύθερα άνευ υποχρέωσης για διέλευση από την περιοχή αντικατάστασης.
Τα πέναλτι είναι τεχνικά ή προσωπικά φάουλ. Τα προσωπικά φάουλ όπως το κροστσέκ και το παράνομο σωματικό τσέκ ή σλας, σχετίζονται με την ασφάλεια των παικτών. Αυτά τα φάουλ δίνουν πέναλτι 1 λεπτό ή περισσότερο * ο επιθετικός παίκτης πρέπει να απομακρυνθεί από το γήπεδο και να παραμείνει στον χώρο αναπληρωτών για την διάρκεια της ποινής. Τα πέναλτι μπορεί να είναι απολύσιμα ή όχι; απολύσιμο σημαίνει ότι αν μπει γκολ την ώρα του πέναλτι τότε ο τιμωρημένος παίκτης μπορεί να επανέλθει στο παιχνίδι. Μη απολύσιμο σημαίνει ότι ο παίκτης πρέπει να εκτίσει όλον τον χρόνο της ποινής, ανεξάρτητα από τα γκολ, και άρα η ομάδα του θα παίζει με εννιά παίκτες. Λόγω του κανόνα οφσάιντ, αυτό σημαίνει ότι ο αντίπαλος παίζει με έξι επιτιθετικούς εναντίον πέντε αμυντικών συν τον τερματοφύλακα.
Λακρός μποξ
μικρογραφία|Αγώνας λακρός μποξ στο NLL. Το λακρός μποξ παίζεται με ομάδες πέντε παικτών συν ενός τερματοφύλακα σε πίστα χόκεϊ ή σε κλειστό γήπεδο ποδοσφαίρου που ονομάζεται μπόξ. Πρόκειται για Καναδέζικο τρόπο παιχνιδιού που εισήχθη περί το 1930 για την αξιοποίηση πιστών χόκει.
Τα τέρματα έχουν διαστάσεις 1,2μ.πλάτος και 1,2μ. ύψος. Ο τερματοφύλακας φοράει περισσότερο εξοπλισμό προστασίας, έναν τεράστιο προστάτη στήθους και περιβραχιόνια που αποτελούν "το πάνω μέρος", μεγάλες επικνημίδες (που πληρούν αυστηρές προδιαγραφές) και ειδικές μάσκες τερματοφύλακα.
Το στυλ του παιχνιδιού είναι γρήγορο, και επιταχύνεται από τις περιορισμένες διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου και χρονόμετρο βολής. Ο κανονισμός του χρονόμετρου ορίζει ότι η επιτιθέμενη ομάδα πρέπει να επιχειρήσει γκόλ εντός χρονικού διαστήματος 30 δευτερόλεπτων από την κατοχή της μπάλας.
Στα πέναλτι, ο παίχτης αποστέλλεται στο πέναλτι μποξ και η ομάδα του πρέπει να παίξει χωρίς αυτόν, με έναν άνθρωπο λιγότερο για όλη τη διάρκεια της ποινής. Τα περισσότερα φάουλ δίνουν πέναλτι τουλάχιστο δύο λεπτά, τα μεγάλα πέναλτι φτάνουν τα πέντε λεπτά. Το λακρός διαφέρει από τα άλλα αθλήματα στο ότι η διαπλοκή δεν θα επιφέρει αποβολή, αλλά πέντε λεπτά ποινής είναι δεδομένα.
Γυναικείο λακρός
μικρογραφία|2005 NCAA Γυναικείο Πρωτάθλημα Λακρός Οι κανόνες του γυναικείου λακρός διαφέρουν σημαντικά από το αντρικό, κυρίως στον εξοπλισμό και την επιτρεπόμενη φυσική επαφή. Στο γυναικείο λακρός δεν επιτρέπεται σωματική επαφή και ο μόνος προστατευτικό εξοπλισμό που φορούν οι παίκτριες είναι γυαλιά προστασίας και στόματος.
Ο πρώτος σύγχρονος αγώνας λακρός γυναικών πραγματοποιήθηκε στο Σκωτσέζικο σχολείο St Leonards το 1890, από τη διευθύντρια Λουίζα Lumsden που κατόπιν επίσκεψης στο Κεμπέκ είδε πώς παίζεται. Η πρώτη αμερικάνικη γυναικεία ομάδα λακρός ιδρύθηκε στο Σχολείο Bryn Mawr στη Βαλτιμόρη Μέριλαντ το 1926.
αριστερά|μικρογραφία|Διάγραμμα γυναικείου γήπεδου λακρός Το παιχνίδι παίζεται με 12 παίκτες ανά ομάδα και περιλαμβάνει τρία ειδικά όρια που δεν υπάρχουν στο αντρικό λακρός: η 8μ. "βεντάλια" μπροστά από το τέρμα (11 μ.  διεθνώς), το 12 μ. (15 μ διεθνώς) ημικύκλιο που περιβάλλει τον 8μ. ανεμιστήρα, και τον κύκλο στο κέντρο του γηπέδου, από όπου γίνεται η έναρξη του παιχνιδιού μετά από κάθε γκόλ και στην αρχή του τέταρτου.
μικρογραφία|Γυναικείο μπαστούνι λακρός Οι αμυντικοί απαγορεύεται να σταθούν μέσα στην 8μ. περιοχή για περισσότερο από 3 δευτερόλεπτα χωρίς να απέχουν κατά απόσταση ίση με το μήκος μπαστουνιού από τον επιθετικό που φυλάνε. Όπως ισχύει στο δεύτερο κανόνα του μπάσκετ. Η παραβίαση του κανόνα δίνει σε έναν παίκτη από την αντίπαλη ομάδα ελεύθερη βολή κατά του τερματοφύλακα. Έστω επιθετικός που προσπαθεί να σκοράρει, δεν πρέπει να το επιχειρήσει όσο βρίσκεται ένας αμυντικός στο χώρο βολής.
Ιντερκρός
Το ιντερκρός είναι άθλημα άνευ επαφής με κανονισμούς και τροποποιημένεο εξοπλισμό. Το μπαστούνι είναι πλαστικό και η μπάλα είναι πιο μαλακή.
Παίζεται με ομάδες των πέντε παικτών, σε αγωνιστικό χώρο διαστάσεων 20 μ.επί 40 m. Τα τέρματα έχουν 1,2μ. ύψος και πλάτος. Το Fédération Internationale d'Inter-Crosse διοργανώνει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανά διετία.
Ολυμπιακοί Αγώνες
δεξιά|μικρογραφία|Από τους Ολυμπιακούς αγώνες 1904, το Χρυσό Μετάλλιο κέρδισε η ομάδα λακρός Winnipeg Shamrocks Το λακρός γήπεδου ήταν ολυμπιακό άθλημα στους Θερινούς Ολυμπιακούς του 1904 και του 1908 . Το 1904, διαγωνίστηκαν τρεις ομάδες στους αγώνες που πραγματοποιήθηκαν στο St. Louis. Το χρυσό μετάλλιο κέρδισε η καναδέζικη ομάδα Winnipeg Shamrocks. Στους αγώνες του 1908 στο Λονδίνο Αγγλίας διαγωνίστηκαν δύο ομάδες, η Καναδική και η Αγγλική, και κέρδισε η καναδική με σκορ 14-10.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες των 1928, 1932, και 1948 το λακρός ήταν άθλημα επίδειξης. Το 1928 στο Άμστερνταμ διαγωνίστηκαν τρεις ομάδες, Το 1932 η αμερικάνικη ομάδα αντιπροσωπεύθηκε από τον Johns Hopkins. και το 1948 ο αγώνας Αμερικής-Αγγλίας έληξε με ισοπαλία 5-5.
Έγιναν προσπάθειες να περιληφθεί το λακρός ως άθλημα επίδειξης στους θερινούς Ολυμπιακοί αγώνες 1996 στην Ατλάντα και το 2000 στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Σίδνεϊ Αυστραλία ς, αλλά δεν ήταν επιτυχείς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα Κατηγορία:Αθλήματα με προέλευση τον Καναδά
Ερρίκος του Σέντερμανλαντ
Ο Ερρίκος Μάγκνουσον (Erik Magnusson, 1282 - 1318) ήταν Σουηδός πρίγκιπας, δούκας του Σβεαλάντ, Σέντερμανλαντ, Ντάλσλαντ, Βέστεργετλαντ, Βέρμλαντ και βόρειου Χάλλαντ και κληρονόμος του θρόνου της Σουηδίας. Ήταν δεύτερος γιος του Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας και της συζύγου του Χέλβιγκ του Χόλσταϊν, έλαβε το δουκάτο του Σέντερμαλαντ και τμήμα του δουκάτου του Ούπλαντ (1302) και ήταν πατέρας του Μάγκνους Δ΄ της Σουηδίας.
Μεγάλες ικανότητες και φιλοδοξίες
Ο Ερρίκος αναφέρεται ότι είχε περισσότερες ικανότητες και εξυπνάδα για να γίνει βασιλιάς από τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπίργιερ της Σουηδίας. Ήταν επίσης ισχυρός και φιλόδοξος, κάτι που τον έκανε να κερδίσει πολλούς συμμάχους, μεταξύ αυτών τον μικρότερο αδελφό τους Βάλντεμαρ Μάγκνουσον, δούκα της Φινλανδίας. Ο βασιλιάς Μπίργιερ επειδή φοβόταν τις φιλοδοξίες των μικρότερων αδελφών του, τους κάλεσε το 1304 να υπογράψουν καταστατικό, όμως αυτοί διέφυγαν στη Νορβηγία, από όπου επέστρεψαν αφού συμφιλιώθηκαν με τον αδελφό τους και κέρδισαν τα δουκάτα τους (1305). Ο Ερρίκος κατείχε επίσης την Κούνγκαχελα, η οποία του είχε δοθεί από τον Νορβηγό βασιλιά καθώς και το βόρειο Χάλλαντ, το οποίο του είχε δοθεί από τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Δανίας. Βασικό σχέδιο του Ερρίκου ήταν να εκτοπίσει τον πανίσχυρο στρατηγό Τόργκιλς Κνούτσσον, ο οποίος ήταν εμπόδιο στα σχέδια του, ενώ ο κλήρος ο οποίος αντιπαθούσε τον στρατηγό έδωσε την υποστήριξη του στον Ερρίκο. Ο Ερρίκος κατάφερε τελικά να πείσει τον αδύναμο αδελφό του Μπίργιερ να εκτελέσει τον στρατηγό Κνούτσσον παρά τις υπηρεσίες που του είχε προσφέρει (1306), αλλά τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ο άβουλος Μπίργιερ ανατράπηκε και φυλακίστηκε από τα αδέλφια του, τα οποία πήραν τον έλεγχο της Σουηδίας.
Εμφύλιος πόλεμος με τον μεγαλύτερο αδελφό του
Ο πεθερός του Μπίργιερ Ερρίκος ΣΤ΄ της Δανίας έφτασε με στρατό στη Σουηδία προκειμένου να υποστηρίξει τον γαμπρό του, ενώ από την άλλη τα μικρότερα αδέλφια είχαν την υποστήριξη του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας. Με την πίεση του Ερρίκου ΣΤ΄ της Δανίας τα μικρότερα αδέλφια απελευθέρωσαν τον Μπίργιερ, ο οποίος όχι μόνο ξανάρχισε τις εχθροπραξίες, αλλά κατάφερε να μεταστρέψει με συνθήκη ειρήνης τον Χάακον Ε΄ με το μέρος του και να γίνει πανίσχυρος απέναντι στα αδέλφια του. Ο Χάακον Ε΄ ζήτησε πίσω από τον Ερρίκο την Κούνγκαχελα, που του την είχε παραχωρήσει, αλλά εκείνος αρνήθηκε.
Οι Δανοί συμμάχησαν με τους Νορβηγούς σε πόλεμο εναντίον του Ερρίκου, αλλά ο πανέξυπνος πρίγκηπας παρά το γεγονός ότι οι πάντες ήταν εναντίον του, κατάφερε να νικήσει πρώτα τους Νορβηγούς και στη συνέχεια τους Δανούς που δραπέτευσαν στο Νισέπινγκ (1309) κι έπειτα επιτέθηκε στη Νορβηγία και ανακατέκτησε την Κούνγκαχελα που είχε καταλάβει ο Χάακον το 1310. Με τη συνθήκη του Χέλσινγκμποργκ τελικά η Σουηδία μοιράστηκε ανάμεσα στα τρία αδέλφια και ο Ερρίκος πήρε το Βέστεργετλαντ, το Ντάλσλαντ, το Βέρμλαντ και το Κάλμαρ, αλλά υποσχέθηκε να δώσει πίσω την Κούγκαχελα στον Χάακον. Παρά το γεγονός ότι ο Ερρίκος δεν επέστρεψε ποτέ την Κούνγκαχελα, προσπάθησε με κάθε τρόπο να κερδίσει την υποστήριξη του Χάακον με τον γάμο του με την 11χρονη κόρη του Χάκκον, Ίνγκεμποργκ Χάακονσντοττερ (1312) σε μια διπλή τελετή στο Όσλο, ενώ ταυτόχρονα ο μικρότερος αδελφός του Χριστόφορος παντρεύτηκε την Ίνγκεμποργκ Έρικσντοττερ, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Νορβηγίας. Ο Ερρίκος πλέον είχε επιτύχει τους στόχους του: έλεγχε μια μεγάλη περιοχή που περιλάμβανε τμήματα και από τα τρία σκανδιναβικά βασίλεια, είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Μάγκνους, ο οποίος θα ήταν ο διάδοχος του σε περίπτωση θανάτου του, ενώ ήταν ο κατ' ουσίαν κυβερνήτης της Σουηδίας.
Αιχμαλωσία από τον αδελφό του
Οι υποστηρικτές του Ερρίκου εξοργισμένοι από τη συμπεριφορά του Μπίργιερ απέναντι στα αδέλφια του, εξεγέρθηκαν και τον ανέτρεψαν τοποθετώντας στις 8 Ιουλίου 1319 νέο βασιλιά της Σουηδίας τον Μάγκνους Δ΄, γιο του Ερρίκου, ο οποίος ήταν μόλις τριών ετών και γι' αυτό κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Ίνγκεμποργκ και της γιαγιάς του Χέλβιγκ του Χόλσταϊν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Χρήστος Χριστοδούλου (καλαθοσφαιριστής)
Ο Χρήστος Χριστοδούλου (13 Αυγούστου 1961) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως φόργουορντ.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1961 στην Δάφνη, με καταγωγή από τα Ροζενά Κορινθίας. Είναι αδερφός του πρώην διεθνή καλαθοσφαιριστή Φάνη Χριστοδούλου και πατέρας των πετοσφαιριστριών Έλενας Χριστοδούλου και Στέλλας Χριστοδούλου. Αγωνίστηκε στον Α.Ο. Δάφνης και το 1981 μεταγράφηκε στο Σπόρτιγκ και στη συνέχεια στον Πανιώνιο με τον οποίο αγωνίστηκε για χρόνια και κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1991. Στη συνέχεια αγωνίστηκε και πάλι στο Σπόρτιγκ το 1994 και βοήθησε την νεοανερχόμενη ομάδα που όχι μόνο εξασφάλισε την παραμονή της αλλά και διακρίθηκε για αρκετά χρόνια αργότερα κατακτώντας μεγάλες διακρίσεις (1995 7η θέση, 1996 6η θέση, 1997 8η θέση).
Εθνική Ελλάδος
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 22 αγώνες (όλοι το 1986) και σημείωσε 22 πόντους. Συμμετείχε στο Μουντομπάσκετ 1986 και στο τουρνουά Ακρόπολις της ίδιας χρονιάς.
Παναγιώτης Κρεββαττάς (πρεσβύτερος)
Ο Παναγιώτης Κρεββατάς ήταν προύχοντας του Μυστρά. Εργάστηκε υπέρ της Ορλωφικής επανάστασης και διέθεσε την μεγάλη περιουσία του.
Βιογραφία
Καταγόταν από την παλαιά και επιφανή οικογένεια των Κρεββατάδων της Λακεδαιμονίας που αναφέρεται τουλάχιστον από τις αρχές του 14ου αιώνα. Κατά το 1768 συνεννοήθηκε με τον Μπενάκη και τον Παναγιώτη Ζαΐμη, άρχοντα της Κερπινής των Καλαβρύτων. Υπέβαλαν αναφορά στην αυτοκράτειρα της Ρωσίας Αικατερίνη, επικαλούμενοι την βοήθεια και επέμβασή της για να απελευθερώσει την υπόδουλη Ελλάδα. Μετά την αποτυχία της επανάστασης, φτωχός και δυστυχής δραπέτευσε στα Κύθηρα για να αποφύγει την εκδίκηση των Τούρκων. Από εκεί κατέφυγε στην Ύδρα όπου και απεβίωσε. Η μεγάλη ακίνητη περιουσία του αρχικά δημεύθηκε αλλά αργότερα αποδόθηκε στον γιό του Δημήτριο. Εγγονός του ήταν ο Παναγιώτης Κρεββαττάς, πρωτεργάτης της εξέγερσης στον Μυστρά το 1821.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 2021
Ο τελικός του Κυπέλλου Ισπανίας 2021 διεξήχθη τη 17η Απριλίου 2021 στο στάδιο δε Λα Καρτούχα της Σεβίλλη ς μεταξύ της Αθλέτικ Μπιλμπάο και της Μπαρτσελόνα.Ο αγώνας έληξε 4-0 υπέρ της Μπαρτσελόνα η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για 31η φορά. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Χουάν Μαρτίνεζ Μουνουέρα. Σημειώνεται ότι ο αγώνας πραγματοποιήθηκε χωρίς την παρουσία θεατών λόγω της πανδημίας COVID-19.
Ο Δρόμος προς τον τελικό
Η Αθλέτικ Μπιλμπάο για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες Η Μπαρτσελόνα για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες
Παραπομπές
https://www.bbc.com/sport/football/56779320
https://www.sportime.gr/podosfairo/ispania/athletik-bilmpao-bartselona-0-4-kategida-i-mpartsa-dielise-tous-vaskous-ke-katektise-to-31o-kipello-ispanias/\
Κατηγορία:Κύπελλο Ισπανίας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2021
Αναστάσιος Κούτρας
Ο Αναστάσιος Κούτρας (1882 - 1942) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Δημητρίου Κούτρα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος και ως δικαστής.
Εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος και Φωκίδος στις εκλογές του 1923.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας
Γεώργιος Γουσταύος του Φέλντεντς
Ο Γεώργιος Γουσταύος, γερμ. Georg Gustav (6 Φεβρουαρίου 1564 - 3 Ιουνίου 1634) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Φέλντεντς.