cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλί Μπαντζό Γκαματιέ
Πολιτική καριέρα
Το 2008 ο Γκαματιέ υπηρέτησε ως ειδικός σύμβουλος του προέδρου επί θεμάτων Μεταλλείων και ήταν κύριος διαπραγματευτής από πλευράς κυβέρνησης με την γαλλική μεταλλευτική εταιρεία Areva για εξόρυξη ουρανίου. Οι εν λόγω διαπραγματεύσεις είχαν αποτέλεσμα να υπογραφεί συμφωνία για επενδύσεις στην μεταλλευτική περιοχή Ιμαρουρέν του Νίγηρα, ύψους 1 δισ. ευρώ.
Τον Αύγουστο του 2009 έγινε γνωστό στον Τύπο ότι ο Γκαματιέ ήταν πλέον υποστηρικτής του προέδρου Ταντζά και του νέου Συντάγματος με το οποίο θα παρέμενε στην εξουσία. Ακολούθησε το συνταγματικό δημοψήφισμα με το οποίο το αξίωμα του Πρωθυπουργού έγινε ακόμα πιο εθιμοτυπικό σε σχέση με εκείνο του Προέδρου. Ο Γκαματιέ διορίστηκε πρωθυπουργός στις 2 Οκτωβρίου 2009.
Έπειτα από την ανατροπή του προέδρου Ταντζά σε στρατιωτικό πραξικόπημα, στις 18 Φεβρουαρίου 2010, ο Γκαματιέ συνελήφθη από την χούντα και κρατήθηκε σε περιορισμό, ωστόσο παρουσίασε υψηλή πίεση, με αποτέλεσμα να απελευθερωθεί στις 4 Μαρτίου. Έπειτα από τριήμερη νοσηλεία σε νοσοκομείο της Νιαμέυ, μεταφέρθηκε στο Παρίσι στις 8 Μαρτίου, για νοσηλεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Νίγηρα
Οι Μαχητές των Δρόμων 4
Οι Μαχητές των Δρόμων 4 (αγγλικά: Fast & Furious) είναι ο τίτλος αμερικάνικης ταινίας, παραγωγής 2009. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τζάστιν Λιν. Πρωταγωνιστούν οι Βιν Ντίζελ, Πολ Γουόκερ, Μισέλ Ροντρίγκες και Τζορντάνα Μπρούστερ.
Πλοκή
Μετά την δολοφονία της αγαπημένης του Λέτι (Ροντρίγκεζ), ο Ντόμινικ Τορέτο (Ντίζελ) επιστρέφει πίσω στο Λος Άντζελες, με σκοπό να βρει τον δολοφόνο της. Ο Μπράιαν Ο'Κόνερ (Γουόκερ), ο οποίος είναι τώρα πια ένας πράκτορας του FBI, αναζητεί έναν εισαγωγέα ηρωίνης, τον Αρτούρο Μπράγκα (Τζον Ορτίζ).
Ο Τορέτο ανακαλύπτει ότι ο δολοφόνος της είναι κάποιος από την ομάδα του Μπράγκα. Ψάχνοντας λοιπόν και οι δύο τον κοινό τους εχθρό, θα πρέπει να ενωθούν και να επιστρέψουν ξανά στους δρόμους και τους αγώνες. Διεισδύουν στην ομάδα του Μπράγκα, προσπαθώντας να ανακαλύψουν την πραγματική ταυτότητά του και να βρουν τον δολοφόνο της Λέτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:The Fast and the Furious Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Μυρτιά
Η μυρτιά είναι είδος φυτού που ανήκει στο γένος Μύρτος (Myrtus) και στην οικογένεια των Μυρτίδων (Myrtaceae). Το γένος Μύρτος περιλαμβάνει γύρω στα 75 είδη, τα οποία ευδοκιμούν σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Στην Ελλάδα απαντάται η Μύρτος η κοινή (Myrtus communis), αυτοφυής ή διακοσμητική. Καλλιεργείται στην ύπαιθρο, σε γλάστρες αλλά και σε θερμοκήπια. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, στην παρασκευή καλλυντικών και στη φαρμακευτική. Παράγει αιθέριο έλαιο (μυρτέλαιο). Το ανθεκτικό της ξύλο χρησιμοποιείται στη λεπτοξυλουργική και τα κλαδιά της στην καλαθοπλεκτική. Το φυτό ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια και το αναφέρει ο Διοσκουρίδης.
Περιγραφή
Η μυρτιά είναι αειθαλής θάμνος, με ύψος που μπορεί να φτάσει ως τα 5 μέτρα. Έχει λευκά άνθη με τον καρπό να είναι ράγα, σχεδόν σφαιρική ή ελλειψοειδής. Τα φύλλα της είναι λογχοειδή, πτερόνευρα, οξύληκτα και αρωματικά. Πολλαπλασιάζεται με σπορά ή και με μοσχεύματα.
Μύθοι και παραδόσεις
Η μυρτιά δοξαζόταν στις σημιτικές θρησκείες και ήταν το ιερό φυτό της Πάφιου Αφροδίτης, η οποία όταν βγήκε γυμνή από τη θάλασσα κρύφτηκε πίσω από μια μυρτιά. Η μυρτιά ήταν το σύμβολο της ομορφιάς και της νεότητας. Η μυρτιά ήταν γνωστή από την αρχαιότητα, όταν χρησιμοποιούταν ως καλλωπιστικό φυτό στους ναούς. Η μυρτιά συσχετίζεται επίσης με το γάμο. Ένας άλλος μύθος περιγράφει τη Φαίδρα να τρύπα τα φύλλα της μυρτιάς είτε από στενοχώρια είτε για να εκδικηθεί της Αφροδίτη, επειδή δεν την ερωτεύθηκε ο Ιππόλυτος. Αυτός ο μύθος προσπαθεί να εξηγήσει γιατί τα φύλλα της μυρτιάς μοιάζουν τρυπημένα όταν φαίνονται στον Ήλιο. Αυτά τα διαφανή στίγματα στην πραγματικότητα είναι αδένες με αιθέριο έλαιο.
Ο Διοσκουρίδης κατέταξε τις μυρτιές σε αυτές με μπλε και σε αυτές με λευκούς καρπούς, οι οποίοι έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες. Τους έδινε ως αντίδοτο για τσιμπήματα σκορπιών και αραχνών και για να θεραπεύσει ασθένειες της κύστης και την διάρροια, σε μορφή βρασμένου χυμού. Η συνταγή αυτή χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στη παραδοσιακή ιατρική.
Άλλες ονομασίες
Η Μύρτος η κοινή είναι γνωστή στον ελλαδικό χώρο και με άλλα ονόματα, όπως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυρτοειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Μακία_βλάστηση Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Έγγραφο εθνικότητας
Έγγραφο εθνικότητας ή Πιστοποιητικό εθνικότητας (certificate of registry ή ship's cetificate of registry) ονομάζεται το έγγραφο που χορηγείται όταν ένα πλοίο νηολογηθεί σε ένα λιμένα και αποκτήσει έτσι το δικαίωμα να φέρει τη σημαία της Χώρας που ανήκει ο λιμένας αυτός.
Το έγγραφο εθνικότητας είναι από τα σπουδαιότερα, αν όχι του σπουδαιότερο των εγγράφων του πλοίου αφού αυτό αποδεικνύει αφενός την εθνικότητά του αφετέρου και αυτή την έννοια του πλοίου ως ύπαρξή του. Αποτελεί δημόσιο έγγραφο που εκδίδεται από τον Λιμενάρχη (Νηολόγο) του λιμένα νηολόγησης που περιέχει όλα τα προς διάκριση του πλοίου απαιτούμενα στοιχεία όπως: όνομα πλοίου, είδος (τύπος) αυτού, το Διεθνές διακριτικό σήμα (ΔΔΣ), την χωρητικότητα πλοίου, τις διαστάσεις και το υλικό κατασκευής του, το είδος και την δύναμη της κινητήριας μηχανής ή μηχανών του, τον αριθμό και λιμένα νηολογίου, την κλάση πλοίου και το όνομα του ιδιοκτήτου ή των συνιδιοκτητών με το ποσοστό συμμετοχής εκάστου.
Αν το πλοίο υποστεί μεταρρυθμίσεις κατά το σχήμα, την χωρητικότητα ή κατ΄ οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ο ιδιοκτήτης οφείλει να αιτήσει αμέσως την έκδοση νέου εγγράφου εθνικότητας. Νέο έγγραφο εθνικότητας εκδίδεται επίσης σε περίπτωση απώλειας αυτού, βεβαιωμένης όμως ενόρκως από τον Πλοίαρχο, οπότε και στο νέο γίνεται μνεία έκδοσης επί απώλειας προηγουμένου του οποίου η ημερομηνία έκδοσης και ο αριθμός αναφέρονται ρητά στο νέο. Επίσης όταν ένα ελληνικό πλοίο πωληθεί κατά ποσοστό σε άλλον θα πρέπει τούτο να σημειωθεί στο οπίσθιο μέρος του εγγράφου από την αρμόδια Λιμενική Αρχή του λιμένα νηολόγησης.
Δείτε επίσης
Εθνικοτητας Εθνικοτητας
Δημήτρης Φλιώνης
Ο Δημήτρης Φλιώνης (Θεσσαλονίκη, 8 Απριλίου 1997) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για την Α.Ε.Κ..
Σταδιοδρομία
Το 2004-2005, ο Φλιώνης σε ηλικία 7 ετών εντάχθηκε στις ακαδημίες μπάσκετ του Άρη, και υπήρξε βασικό στέλεχος στην κατάκτηση ενός πανελλήνιου πρωταθλήματος και δύο πρωταθλημάτων Θεσσαλονίκης με τα τμήματα Παίδων και Εφήβων του Άρη.
Τον Ιούνιο του 2015, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα του Άρη, διάρκειας τριών ετών. Το 2018 ανανέωσε το συμβόλαιό του για δυο ακόμα χρόνια. Τη σεζόν 2019-20, είχε 4,1 πόντους, 2,2 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ, σε 19 αγώνες. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2020, ανανέωσε με τον Άρη για την αγωνιστική περίοδο 2020-2021. Στις 6 Μαρτίου 2021, πραγματοποίησε την 123η εμφάνιση του έγινε ο 9ος πασέρ (182 ασίστ) και ο 6ος στα κλεψίματα (106) στην ιστορία του Άρη στο επαγγελματικό Πρωτάθλημα Ελλάδας. Την σεζόν 2020-21, μέτρησε στο Πρωτάθλημα 5,4 πόντους, 2,7 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ, 1,3 κλεψίματα και 1,2 λάθη σε 21:39 λεπτά συμμετοχής.
Τον Ιούλιο του 2021, συμφώνησε με την ομάδα της Α.Ε.Κ για συμβόλαιο μέχρι το 2023. Στις 18 Μαρτίου 2022, ανακοινώθηκε η επέκταση του συμβολαίου του με την ομάδα μέχρι το καλοκαίρι του 2025.
Εθνική Ελλάδος
Είναι διεθνής με την Εθνική Ελλάδος Παίδων και με την Εθνική Ελλάδος Εφήβων. Ο Φλιώνης ήταν βασικό μέλος στην Εθνική Ελλάδος Παίδων με την οποία έπαιξε το 2013 στο Ευρωμπάσκετ Παίδων και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.
Το 2014 στελέχωσε την Εθνική Ελλάδος U17, και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Ικόνιο.
Υπήρξε επίσης βασικό μέλος στην Εθνική Ελλάδος Εφήβων με την οποία έπαιξε το καλοκαίρι του 2015 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων (U-18) που διεξήχθη στον Βόλο και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Στο Ευρωμπάσκετ του 2017 αγωνίστηκε με την εθνική νέων ανδρών και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Τον Νοέμβριο του 2020, κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ανδρών ώστε να συμμετάσχει στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2022. Με το εθνόσημο στους άνδρες έχει 1 αγώνα με 0 πόντους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Λέων του Αγίου Μάρκου
μικρογραφία| Το φτερωτό λιοντάρι του Αγίου Μάρκου. Επιγραφή: PAX TIBI MARCE EVANGELISTA MEVS (Ειρήνη σε σένα, Μάρκο, Ευαγγελιστή μου) Ο λέων του Αγίου Μάρκου, που αντιπροσωπεύει τον Μάρκο τον Ευαγγελιστή και απεικονίζεται με τη μορφή φτερωτού λιονταριού, είναι τμήμα του Τετράμορφου. Στην κορυφή του καθεδρικού ναού του Αγίου Μάρκου απεικονίζεται να κρατάει μια Βίβλο και να περιβάλλει ένα χρυσό λιοντάρι που είναι το σύμβολο της πόλης της Βενετίας και της πρώην Βενετικής Δημοκρατίας.
Βρίσκεται επίσης στο σύμβολο του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας. Εμφανίζεται τόσο στις εμπορικές όσο και στις στρατιωτικές ναυτικές σημαίες της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου είναι επίσης το σύμβολο της βράβευσης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, του «Χρυσού Λέοντα», και της ασφαλιστικής εταιρείας Assicurazioni Generali.
Συμβολισμός
Η αναπαράσταση ως λιοντάρι προέρχεται από την περιγραφή του Μάρκου για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή ως «.. Η φωνή εκείνου που φωνάζει στην έρημο: Προετοιμάστε τον δρόμο του Κυρίου, ισιώστε τα μονοπάτια του », που οι καλλιτέχνες συνέκριναν με ένα λιοντάρι που βρυχάται. Τα φτερά προέρχονται από το Ιεζεκιήλ 1:10 και την εφαρμογή του οράματος του προφήτη για τέσσερα φτερωτά πλάσματα στους ευαγγελιστές. Αυτά εμφανίζονται ξανά στην Αποκάλυψη 4:7.
Μια δεύτερη σύνδεση του Μάρκου και των λιονταριών προέρχεται από μια ιστορία που διηγήθηκε ο Σέβηρος Εμπν-Ελ-Μοκάφα: «Κάποτε ένα λιοντάρι και μια λέαινα εμφανίστηκαν στον Ιωάννη Μάρκο και τον πατέρα του Αροστάλη ενώ ταξίδευαν στην Ιορδανία. Ο πατέρας φοβήθηκε πολύ και παρακάλεσε τον γιο του να διαφύγει, ενώ περίμενε τη μοίρα του. Ο Ιωάννης Μάρκος διαβεβαίωσε τον πατέρα του ότι ο Ιησούς Χριστός θα τους σώσει και άρχισε να προσεύχεται. Τα δύο θηρία έπεσαν νεκρά και ως αποτέλεσμα αυτού του θαύματος, ο πατέρας πίστεψε στον Χριστό.»
Σε ορισμένες απεικονίσεις το λιοντάρι ακουμπά τα μπροστινά του πόδια στο έδαφος, συχνά σε πόλεις με ποτάμια ή κοντά σε νερό, υποδεικνύοντας την ισορροπημένη βενετσιάνικη ισχύ στη γη και τη θάλασσα.
Ο Μάρκος και η Βενετία
μικρογραφία| [[Στήλη του Λιονταριού|Λιοντάρι της Βενετίας, Πλατεία Αγίου Μάρκου (Βενετία)]] Η βενετική παράδοση αναφέρει ότι όταν ο Μάρκος ταξίδευε στην Ευρώπη, έφτασε σε μια λιμνοθάλασσα στη Βενετία, όπου ένας άγγελος του εμφανίστηκε και του είπε: «Pax tibi Marce, evangelista meus. Hic requiescet corpus tuum». («Ειρήνη σε σένα, Μάρκο, ευαγγελιστή μου. Εδώ το σώμα σου θα ξεκουραστεί ». ) Αυτή η παράδοση χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία από τους Ρούστικο ντα Τορτσέλο και Μπον ντα Μαλαμότσο το 828 για κλοπή των λειψάνων του Μάρκου από τον τάφο του στην Αλεξάνδρεια, και μεταφορά τους στη Βενετία, όπου ήταν τελικά ενταφιάστηκε στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. αριστερά|μικρογραφία| Ο λέοντας στη Μεγάλη Σχολή του Αγίου Μάρκου Ένα χάλκινο άγαλμα δεκαπέντε ποδιών ενός λιονταριού στέκεται πάνω σε μια στήλη αιγυπτιακού γρανίτη στην πλατεία του Αγίου Μάρκου. Μεταφέρθηκε στη λιμνοθάλασσα τον 12ο αιώνα και παρέμεινε εκεί μέχρι ο Ναπολέων να το μεταφέρει στο Παρίσι. Επεστράφη το 1815, έπεσε και ξαναχτίστηκε. Μεταφέρθηκε από το βάθρο του μόνο στα τέλη του 19ου αιώνα για αποκατάσταση και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για φύλαξη. Ο λέοντας υποβλήθηκε σε προσεκτικές εργασίες αποκατάστασης στη δεκαετία του 1990. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι το σώμα του είναι περίπου 2.300 ετών.
Υπάρχουν επίσης λιοντάρια λαξευμένα ανάγλυφα στην πρόσοψη του παλατιού των Δόγηδων και στη Μεγάλη Σχολή του Αγίου Μάρκου. Τα εθνόσημα των παπών Πίου Ι΄, Ιωάννη ΚΓ΄ και Ιωάννη Παύλου Α΄ περιέχουν το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου αναγνωρίζονται την προηγούμενη θέση τους ως Πατριάρχες της Βενετίας.
Είναι επίσης ορατό σε πολλά σημεία στην περιοχή Τζουλιάνο-Νταλμάτα της Ρώμης (συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας του Αγίου Μάρκου του Ευαγγελιστή στο Άγκρο Λαουρεντίνο), όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Ιουλιανή Βενετία (πρώην βενετσιάνικο έδαφος) μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το όνομα του λιονταριού του Αγίου Μάρκου στην βενετική γλώσσα είναι Leòn de San Marco.
Απεικονίσεις
Οι λατινικές λέξεις που είναι χαραγμένες στο βιβλίο είναι Pax Tibi Marce Evangelista Meus, που σημαίνει Ειρήνη για σένα, Μάρκο, Ευαγγελιστή μου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Βενετίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Λιοντάρια Κατηγορία:Μυθολογικά θηλαστικά Κατηγορία:Θηλαστικά στην τέχνη
Ελ Βιέχο, Νικαράγουα
Το Ελ Βιέχο (ισπανικά: El Viejo) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Ελ Βιέχο.
Η πόλη
250px|left
Παραπομπές
Ε Ε
Automatix
thumb|Βιομηχανικά ρομπότ της Automatix στην έκθεση [[Robots 85 στο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ τον Ιούνιο του 1985. Σε σειρά ρολογιού από κάτω αριστερά: AID 600, AID 900, Seamtracker, Yaskawa Motoman]] Η Automatix Inc. ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1980 και ήταν η πρώτη εταιρία που έφτιαξε βιομηχανικά ρομπότ με ενσωματωμένη μηχανική όραση. Οι ιδρυτές της ήταν ο Βίκτορ Σίνμαν, εφευρέτης του βραχίονα Στάνφορντ, ο Φίλιπ Βίλερς, ο Μάικλ Κρόνιν, και ο Άρνολντ Ρίνολντ της Computervision, ο Τζέικ Ντίας και ο Νταν Νίγκρο της Data General, ο Γκόρντον Βάντερμπρουγκ της NBS και ο Νόρμαν Βίτελς του Πανεπιστημίου Κλαρκ.
Προϊόντα
thumb|left|Το σύστημα μηχανικής όρασης Autovision II εκθέτεται στην εμπορική έκθεση [[Technology 83 στο Ισραήλ το 1983. Η κάμερα στο τρίποδο κοιτάει προς τα κάτω σε ένα τραπέζι φωτός έτσι ώστε να παραχθεί μια εικόνα οπίσθιου φωτισμού (backlit) που εμφανίζεται στην οθόνη, και που αργότερα γίνεται αντικείμενο επεξεργασίας με εξαγωγή μπλομπ (blob extraction)]]
thumb|Το συγκολλητικό ρομπότ Seamtracker στο εργοστάσιο της Automatix στη [[Μπιλερίκα της Μασαχουσέτης (ΗΠΑ): η κάμερα σε συνδυασμό με τη πηγή δομημένου φωτός επιτρέπουν στο ρομπότ να ακολουθεί αυτόματα το "μονοπάτι" της συγκόλλησης]]
Η Automatix χρησιμοποίησε κυρίως ρομποτικούς μηχανισμούς εισηγμένους από την εταιρεία Hitachi στην αρχή και αργότερα από τη Yaskawa Electric Corporation) και την KUKA. Σχεδίασε και κατασκεύασε το ένα Καρτεσιανό ρομπότ που ονομάστηκε AID-600. Το 600 προοριζόταν για χρήση σε συναρμολογήσεις ακριβείας αλλά τελικά μετατράπηκε για συγκολλήσεις, και πιο συγκεκριμένα για συγκόλληση αδρανούς αερίου βολφραμίου (TIG, το βολφραμίου είναι μέταλλο με βιομηχανικές εφαρμογές στα ηλεκτρονικά), μια χρήση που απαιτεί υψηλή ακρίβεια και ανεκτικότητα στις ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές που δημιουργούνται από την ίδια τη διαδικασία συγκόλλησης. Η Automatix ήταν ο πρώτος κατασκευαστής που έβγαλε στην αγορά ένα ρομπότ συγκόλλησης με δικιά του όραση με την επωνυμία Seamtracker. Σε αυτό το ρομπότ χρησιμοποιήθηκε δομημένο λέιζερ και μονοχρωματικά φίλτρα έτσι ώστε να μπορεί να εμφανίζεται εικόνα ενώ λειτουργούσε ο βραχίονας συγκόλλησης. Μια άλλη ιδέα, που είχε διατυπωθεί από τον Σέινμαν, ήταν το RobotWorld, ένα σύστημα συνεργαζόμενων μικρών υποεξαρτημάτων αιωρούμενα από ένα δισδιάστατο γραμμικό μοτέρ. Αυτή η σειρά προϊόντων αργότερα πουλήθηκε στην Γιάσκαβα.
Εξέλιξη
Η Automatix κέρδισε μεγάλα χρηματικά ποσά χρηματοδότησης σε μορφή venture capital και μπήκε στο χρηματιστήριο με αρχική δημόσια προσφορά το 1983, αλλά δεν έβγαλε κέρδη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το 1994 η Automatix ενώθηκε με μια άλλη εταιρία μηχανικής όρασης, την Itran, και τελικά σχηματίστηκε η εταιρία Acuity Imaging, Inc. Η Acuity εξαγοράστηκε από την Robotics Vision Systems Inc. (RVSI) το Σεπτέμβριο του 1995. Έως τουλάχιστον και το 2004 η RVSI υποστηρίζει τα βελτιστοποιημένα συστήματα μηχανικής όρασης Automatix με την εμπορική επωνυμία PowerVision.
Τον Αύγουστο του 2005 η RVSI εξαγοράστηκε από τη Siemens Energy and Automation που από τα μέσα του 2008 πουλάει τα προϊόντα της RVSI Visionscape και Hawkeye μαζί με τη δικιά της γκάμα με την επωνυμία SIMATIC, μερικά εκ των οποίων είναι μετονομαζόμενες έξυπνες κάμερες DVT/Cognex. Το Σεπτέμβρη του 2008 η Microscan Systems από την Ρέντον της Πολιτείας της Ουάσινγκτον των ΗΠΑ εξαγόρασε το τμήμα μηχανικής όρασης της Siemens, μαζί με τις σειρές Visionscape και Hawkeye. Τον Ιανουάριο του 2009 το σύστημα της Powervision που προέρχεται από την Automatix πωλείται από την RPC Machine Vision Systems, έναν μεταπωλητή επιπρόσθετης αξίας της Microscan.
Μοκτάρ Ουλντ Ντάντα
Ο Μοκτάρ Ουλντ Ντάντα (Moktar Ould Daddah, 1924-2003, αραβικά: مختار ولد داده) ήταν πρώτος πρόεδρος της Μαυριτανίας από το 1960, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη από τη Γαλλία, ως το 1978. Ενέπλεξε τη χώρα του στον πόλεμο εναντίον του αντάρτικου μετώπου Πολισάριο, στη Δυτική Σαχάρα, που είχε αρνητικές συνέπειες για την οικονομία της χώρας και τελικά την ανατροπή του σε στρατιωτικό πραξικόπημα.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπουτιλιμίτ της Μαυριτανίας στις 25 Δεκεμβρίου 1924 και καταγόταν από σημαντική οικογένεια μαραμπού της φυλής Ουλέντ Μπιρίτ. Σπούδασε Νομικά στο Παρίσι και έγινε ο πρώτος Μαυριτανός που απέκτησε πανεπιστημιακό τίτλο.
Προεδρία
Τον Σεπτέμβριο του 1961, ο Ντάντα σχημάτισε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, σε συνεργασία με το μεγαλύτερο κόμμα της Αντιπολίτευσης. Έπειτα από την ανεξαρτησία, το Δεκέμβριο του 1961, τα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα συγχωνεύτηκαν στο Κόμμα του Λαού της Μαυριτανίας, με τον Ουλντ Ντάντα ως γενικό γραμματέα. Η Μαυριτανία έγινε μονοκομματικό κράτος το 1964, οπότε και ψηφίστηκε νέο Σύνταγμα. Με βάση του σύστημα αυτό, το οποίο ο ίδιος δικαιολόγησε με το αιτιολογικό ότι η χώρα του ήταν ανέτοιμη για πολυκομματική δημοκρατία δυτικού τύπου, ο Ντάντα επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα του κράτους τα έτη 1966, 1971 και 1976, χωρίς αντίπαλο.
Σε αντίθεση με την εσωτερική πολιτική, στην εξωτερική, ο Ντάντα το 1971 άσκησε την προεδρία στον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας (OAU) με επιτυχία.
Πόλεμος στη Δυτική Σαχάρα
Το Μέτωπο Πολισάριο διεξήγαγε πόλεμο κατά του Μαρόκου και της Μαυριτανίας εναντίον της προσπάθειας των χωρών αυτών να προσαρτήσουν το έδαφος της Δυτικής Σαχάρας από κοινού, αρχής γενομένης από το 1975. Ο Ντάντα είχε διεκδικήσει το έδαφος και πριν την ανεξαρτησία, όμως η ιδέα αυτή δεν είχε την έγκριση στην πλειονότητα του λαού. Οι λευκοί Μαυριτανοί έχουν στενή σχέση με τις φυλές της Δυτικής Σαχάρας και όλες σχεδόν οι φυλές του Βορρά είχαν αντιπροσώπους και στις δύο πλευρές των (πρώην) συνόρων. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους υποστήριζαν συναισθηματικά τον αγώνα του Μετώπου Πολισάριο για ανεξαρτησία. Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες Μαυριτανών εγκατέλειψαν τη χώρα και πήγαν να πολεμήσουν στο πλευρό των ανταρτών Πολισάριο, ενώ άλλοι διεξήγαγαν ανταρτοπόλεμο στα βόρεια της Μαυριτανίας. Επιπλέον, στο Νότο ξέσπασε θεωρούμενη ως διαραβική διένεξη και μαύρα στρατεύματα εστάλησαν με σκοπό να δοθεί τέλος σε αυτήν τη διένεξη. Έπειτα από τις Συμφωνίες της Μαδρίτης, με τη διαμεσολάβηση της Ισπανίας, προσαρτήθηκε στη Μαυριτανία το νότιο τμήμα του εδάφους της Δυτικής Σαχάρας, το οποίο μετονομάστηκε σε Τιρίς αλ-Γκαρμπίγια. Ωστόσο, παρά τη βοήθεια της γαλλικής πολεμικής αεροπορίας, ο μικρός και σχεδόν ανεκπαίδευτος στρατός της Μαυριτανίας δεν κατάφερε να αποσοβήσει τις επιδρομές των ανταρτών Πολισάριο, οι οποίοι επιτέθηκαν στα ορυχεία σιδήρου, όπου κτυπούσε η καρδιά της μαυριτανικής οικονομίας. Αποτέλεσμα ήταν η οικονομική κρίση και η μείωση της δημοφιλίας του Ντάντα, ο οποίος αναγκάστηκε να διορίσει στρατιωτικό αξιωματούχο ως επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας.
Ανατροπή και μετέπειτα χρόνια
Η δυσαρέσκεια για τον πόλεμο της Μαυριτανίας κατά του αντάρτικου μετώπου των Πολισάριο, στη Δυτική Σαχάρα επέφερε την πτώση της κυβέρνησης του Ντάντα. Στις 10 Ιουλίου του 1978 ο αντισυνταγματάρχης Μουσταφά Ουλντ Σαλέκ ανέτρεψε τον Ντάντα με αναίμακτο στρατιωτικό πραξικόπημα και εγκαθίδρυσε χούντα για να κυβερνήσει. Οι διάδοχοι της χούντας παραιτήθηκαν από τις διεκδικήσεις της Μαυριτανίας στη Δυτική Σαχάρα και σταμάτησαν να πολεμούν εναντίον των ανταρτών Πολισάριο το 1979.
Ο έκπτωτος πρόεδρος φυλακίστηκε και τον Αύγουστο του 1979 εξορίστηκε στη Γαλλία, όπου οργάνωσε μια αντιπολιτευόμενη ομάδα, με την ονομασία Συνασπισμός για μια Δημοκρατική Μαυριτανία (Alliance pour une Mauritanie Democratique, AMD) το 1980. Έγιναν απόπειρες για την ανατροπή του καθεστώτος από το εξωτερικό, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στον πρώτο πρόεδρο της Μαυριτανίας επιτράπηκε να επιστρέψει στη χώρα του στις 17 Ιουλίου του 2001, πέθανε όμως λίγο μετά, από μακροχρόνια ασθένεια, στις 14 Οκτωβρίου 2003. Η ταφή του Ντάντα, ο οποίος απεβίωσε στο Παρίσι, έγινε στη χώρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νταντα
Περικλής Μελέαγρος
Ο Περικλής Μελέαγρος (1872 - 1893) ήταν Έλληνας ποιητής στα τέλη του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1872. Πέθανε νεότατος στο Παρίσι το 1893.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Νίκος Καλογερόπουλος
Ο Νίκος Καλογερόπουλος (Φιλιατρά Μεσσηνίας 1952 ) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός. Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα, όπου κέρδισε το βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Επίσης, για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη βραβευμένη ταινία Λούφα και παραλλαγή (1984) κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Χριστόδουλος Κρητικός
Ο Χριστόδουλος Κρητικός ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 δικαστικός και πολιτικός του ελεύθερου Ελληνικού κράτους. Προεπαναστατικά αναφέρεται πρόκριτος Πατρών που μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία, ενώ το 1822 πρόσφερε 10.000 γρόσια για τον αγώνα. Το 1822 εξελέγη έφορος της επαρχίας Πατρών και πληρεξούσιος στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1831. Το 1844 διορίστηκε δικαστής στο Μεσολόγγι. Νυμφεύθηκε την Μαρία Νοταρά και απέκτησαν την Ασπασία Κρητικού, σύζυγο του Νικολάου Γερακάρη, φιλικού και αγωνιστή της Επαναστάσεως καθώς και τον Ανδρέα Κρητικό (1812-1888), Αντισυνταγματάρχη της Χωροφυλακής. Επίσης γιοί του ήταν ο Χαράλαμπος και ο Δημήτριος και εγγονός του ο Ιωάννης.
Νίκος Καλογερόπουλος
Σπουδές
Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο Ο μπαμπούλας (1976) και παίχτηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Χριστόδουλος Κρητικός
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Νίκος Καλογερόπουλος
Καριέρα στην τηλεόραση
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, του 1975. Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως Ο φωτογράφος του χωριού (1977), το Οι παραστρατημένοι και το Μεθυσμένη πολιτεία (1980). Το 1980, συμμετείχε και σε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι. Στην τηλεόραση συμμετείχε και σε άλλες σειρές όπως: το Χαίρε Τάσο Καρατάσο (1985), το Όλη η δόξα όλη η χάρη (1989), Στο κάμπινγκ (1989), το Ερασιτέχνης άνθρωπος (1999) κ.ά.
Κινηματογράφος
Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα έχει συνεργαστεί με σπουδαίους σύγχρονους σκηνοθέτες, όπως τον Νίκο Περάκη, τον Θόδωρο Μαραγκό, τον Κώστα Φέρρη, τον Νίκο Ζαπατίνα κ.ά. Ενώ, ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Ηλία Λογοθέτη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο κ.ά.
Βραβεία από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
To 1981 έκανε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο στον κινηματογράφο, στο Μάθε παιδί μου γράμματα, όπου έλαβε το Β' βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1982 συμμετείχε στην ταινία Άρπα Colla και τo 1983 ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη ερμηνεία στην ταινία Ρεμπέτικο, όπου τιμήθηκε με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η ταινία είχε αποσπάσει και άλλα βραβεία στο Φεστιβάλ, όπως της Καλύτερης Ταινίας. Το 1984 έπαιξε στην ταινία Λούφα και παραλλαγή, ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός φαντάρου, του Γιάννη Παπαδόπουλου. Από την ερμηνεία του αυτή κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Μικρή παύση από τον κινηματογράφο
Στο διάστημα αυτό, της απουσίας του, ασχολήθηκε με άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως την ποίηση και το τραγούδι. Παράλληλα, έγραψε και κάποια θεατρικά έργα όπως το Σατιρικό των Ελλήνων και το Οι κυνικοί ξανάρχονται. Το 1991, κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με όνομα Επιστρόφια. Η πρώτη του ποιητική συλλογή είχε όνομα Θετή Ταυτότης, η οποία είχε κυκλοφορήσει 10 χρόνια πριν (1981). Κατόπιν, στα μέσα της δεκαετίας του 90, κυκλοφόρησε και τον πρώτο του μουσικό δίσκο, Τα δέοντα, το 1994. Όλα τα κομμάτια του δίσκου είναι σε μουσική και στίχους του ιδίου.
Συνέχεια στον κινηματογράφο - 2ο βραβείο Α΄ Ανδρικού
Η επιστροφή του στον κινηματογράφο έγινε με την ταινία Θηλυκή εταιρεία, το 1999 και το Ένας κι ένας, παραγωγής 2000. Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βραβεύτηκε, για 2η φορά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία τους στην ταινία αυτή. Η ταινία πήρε κι άλλα βραβεία, μεταξύ άλλων και της Καλύτερης Ταινίας.
2010 έως σήμερα
Κατόπιν, μέσα στο 00' ακολούθησαν μερικές ακόμα ταινίες, μέχρι το 2011, όπου υπέγραψε τη σκηνοθεσία στην ταινία Οι ιππείς της Πύλου, στην οποία έγραψε και το σενάριο, τη μουσική αλλά και συμμετείχε και ως ηθοποιός. Αυτό ήταν το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινία. Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε σε ένα ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου, με όνομα Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου.
Άλλα
Έχει κυκλοφορήσει δυο ποιητικές συλλογές (1981 και 1991), έχει γράψει θεατρικά έργα και το 1994 κυκλοφόρησε έναν δίσκο, ονόματι Τα δέοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μπατιροκεφτέδες
Οι μπατιροκεφτέδες ή ψωμοκεφτέδες είναι κεφτέδες με ψωμί. Παρασκευάζονται με ψωμί που έχει μουλιάσει σε νερό ή άλλο υγρό μέσο. Στο μείγμα προστίθενται συστατικά της αρεσκείας του μάγειρα όπως: κρεμμύδια, ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένες τομάτες, μαϊντανός, άνηθος, κάππαρη, αβγό, πιπέρι. Το μείγμα πλάθεται σε μπαλάκια που αλευρώνονται και τηγανίζονται σε λάδι.
Ετυμολογικά η λέξη μπατιροκεφτέδες προέρχεται από τη λέξη μπατίρης που σημαίνει φτωχός, αδέκαρος, άφραγκος και τη λέξη κεφτές που σημαίνει εύπλαστο ζύμωμα που πλάθεται σε σφαιρικό σχήμα και τηγανίζεται. Η ονομασία αναφέρεται σε κεφτέδες της μπατίρικης κουζίνας που υστερεί στην ποιότητα και ποσότητα των υλικών, την τεχνογνωσία του μάγειρα, τα μαγειρικά σκεύη και τη διαθεσιμότητα χρόνου. Ο σκοπός της συνταγής είναι να αξιοποιηθεί ψωμί που μπαγιατεύει, ώστε να μην πεταχτεί. Επειδή το βασικό συστατικό τους είναι ψωμί ονομάζονται και ψωμοκεφτέδες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Σιλέτ
Το Σιλέτ (সিলেট, Σιλχέτι: ꠍꠤꠟꠐ), επίσης γνωστό ως Τζαλαλαμπάντ, η πνευματική πρωτεύουσα, είναι μια μητροπολιτική πόλη στο βορειοανατολικό Μπανγκλαντές. Είναι η διοικητική έδρα της Διαίρεσης Σιλχέτ. Η πόλη βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Σούρμα στη βορειοανατολική Βεγγάλη. Έχει υποτροπικό κλίμα και πλούσιο έδαφος υψιπέδων. Η πόλη έχει πληθυσμό πάνω από μισό εκατομμύριο. Το Σιλχέτ είναι ένα από τα πιο σημαντικά θρησκευτικά και πολιτιστικά κέντρα του Μπανγκλαντές. Είναι μία από τις πιο σημαντικές πόλεις του Μπαγκλαντές, μετά από τη Ντάκα και τη Τσιταγκόνγκ λόγω της σημασίας του για την οικονομία της χώρας.
Το όνομα Σιλχέτ είναι η αγγλοποιημένη μορφή του αρχαίου Ινδοάριου όρου Σριχάττα. Το 1303, οι Σουφιστής Μουσουλμάνος ηγέτης Σαχ Τζαλάλ κατέλαβε το Σιλχέτ, νικώντας τον ντόπιο Ινδουιστή ραγιά. Ο Ιμπν Μπατούτα επισκέφθηκε το Σιλχέτ τον 14ο αιώνα και είδε τους Βεγγάλους Μουσουλμάνους να μετατρέπουν την περιοχή σε αγροτικό καλάθι. Η Σιλχέτ ήταν πόλη έκδοσης νομισμάτων του Βεγγαλικού Σουλτανάτου. Τον 16ο αιώνα, το Σιλχέτ ελεγχόταν από τους Μπαρο-Μπουγιανούς ζαμιντάρ και έγινε επαρχία της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Η Βρετανική κυριαρχία άρχισε το 18ο αιώνα, σύμφωνα με τη διοίκηση της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Με την αρχαία ναυτική παράδοση το Σιλχέτ έγινε βασική πηγή λάσκαρων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Το δημοτικό συμβούλιο του Σιλχέτ ιδρύθηκε το 1867. Αρχικά αποτέλεσε μέρος της Προεδρίας της Βεγγάλης, ενώ αργότερα αποτέλεσε μέρος της Ανατολικής Βεγγάλης και του Άσαμ. Η πόλη ήταν μέρος του Αποικιακού Άσαμ μεταξύ του 1874 και του 1947. Μετά από ένα δημοψήφισμα και το διαμελισμό της Βρετανικής Ινδίας, έγινε μέρος της Ανατολικής Βεγγάλης. Η Αστική Επιχείριση του Σιλχέτ συγκροτήθηκε το 2001. Η Κυβέρνηση του Μπαγκλαντές όρισε το Σιλχέτ μια μητροπολιτική περιοχή το 2009.
Η ενδοχώρα της κοιλάδας του Σιλχέτ είναι η μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Μπαγκλαντές. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος διανομέας της παραγωγής τσαγιού στο Μπαγκλαντές. Είναι αξιοσημείωτο για την υψηλή ποιότητα του ζαχαροκάλαμου και αγκαρόξυλου. Η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο Οσμάνι, το οποίο πήρε το όνομά του από τον Στρατηγό Μ. Α. Γ. Οσμάνι, Διοικητής των Απελευθερωτικών Δυνάμεων του Μπανγκλαντές. Οι άνθρωποι από το Σιλχέτ αποτελούν σημαντικό τμήμα της Μπαγκλαντεσιανής διασποράς, ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής.
Γεωγραφία και κλίμα
μικρογραφία|Ένας κήπος τσαγιού στο Τζαφλόνγκ, Σιλχέτ Το Σιλχέτ βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 24.8917°N, 91.8833°W, στη βορειοανατολική περιοχή του Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Σιλχέτ, επαρχία Σιλχέτ και την υποεπαρχία Σιλχέτ Σαντάρ. Το Σιλχέτ έχει το τυπικό κλίμα τροπικών μουσώνων του Μπαγκλαντές (τύπος Am της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) που συνορεύει με ένα υγρό υποτροπικό κλίμα (τύπος Cwa της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) σε υψηλότερα υψόμετρα. Η περίοδος των βροχών διαρκεί από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο και είναι ζεστή και υγρή με πολύ έντονες βροχοπτώσεις και καταιγίδες σχεδόν κάθε μέρα, ενώ η μικρή ξηρή περίοδος διαρκεί από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο και είναι πολύ ζεστή και καθαρή. Σχεδόν το 80% της μέσης ετήσιας βροχόπτωσης των 4.200 χιλιοστών συμβαίνει μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου.
Η πόλη βρίσκεται στην περιοχή όπου υπάρχουν λόφοι και λεκάνες που αποτελούν μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιοχές του Μπαγκλαντές. Η φυσιογραφία του Σιλχέτ αποτελείται κυρίως από εδάφη λόφων, που περιλαμβάνουν μερικές μεγάλες κοιλότητες που είναι γνωστές τοπικά ως «μπιλ» οι οποίες μπορούν να ταξινομηθούν κυρίως ως λίμνες προκαλούμενες από τεκτονική καθίζηση κατά κύριο λόγο κατά τη διάρκεια του σεισμού του 1762. Συνορεύει με τις ινδικές πολιτείες Μεγκαλάγια στα βόρεια, Άσαμ στα ανατολικά, Τρίπουρα στο νότο και τις επαρχίες Νετροκόνα, Κισορεγκόντζ και Μπραχμανμπάρια στα δυτικά. Η περιοχή που καλύπτεται από τη Διαίρεση Σιλχέτ είναι 12.569 τ.χλμ., που είναι περίπου το 8% της συνολικής έκτασης του Μπαγκλαντές.μικρογραφία|Ένα δέντρο τσαγιού σε κήπο τσαγιού στο ΣιλχέτΓεωλογικά, η περιοχή είναι πολύπλοκη και έχει διαφορετική γεωμορφολογία. Υπάρχει υψηλή τοπογραφία της εποχής του Πλειο-Μειόκαινου όπως οι Λόφοι Χάσι και Τζαϊντία και μικροί λόφοι κατά μήκος των συνόρων. Στο κέντρο υπάρχει μια τεράστια χαμηλή πλημμυρική πεδιάδα πρόσφατης προέλευσης με κοιλότητες, τοπικά γνωστή ως Χαόρ. Οι διαθέσιμες αποθέσεις ασβεστόλιθου σε διάφορα μέρη της περιοχής υποδηλώνουν ότι ολόκληρη η περιοχή ήταν κάτω από το επίπεδο της θάλασσας στο Ολιγο-Μειόκαινο. Τα τελευταία 150 χρόνια τρεις μεγάλοι σεισμοί έπληξαν την πόλη, με μέγεθος τουλάχιστον 7.5 βαθμών στη κλίμακα Ρίχτερ. Ο τελευταίος συνέβη το 1918, αν και πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι το Σιλχέτ βρίσκεται σε μια ζώνη επιρρεπής σε σεισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μπανγκλαντές
Σφαγή του Σάνσκι Μοστ
Η Σφαγή του Σάνσκι Μοστ (σερβικά : Масакр у Санском Мосту) αναφέρεται στην εκτέλεση των Σέρβων και των λίγων Εβραίων, κατοίκων της πόλης Σάνκι Μοστ, στην σημερινή Βοσνία και Ερζεγοβίνη, κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο από τους Κροάτες Ουστάσι και τους μουσουλμάνους του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας τον Αύγουστο του 1941.
Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια. Υπάρχουν πληροφορίες ότι σκοτώθηκαν 5.500 Σέρβοι και περίπου 40 Εβραίοι κάτοικοι της Σάνσκι Μοστ και των περιχώρων της. Η έκθεση της Γκεστάπο για την κατάσταση στην περιοχή από τον Απρίλιο του 1941 έως τον Μάρτιο του 1942, αναφέρει ότι μόνο στις 20 Ιουλίου του 1941 στην Σάνσκι Μοστ εκτελέστηκαν 2.862 Σέρβοι κάτοικοι της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηριωδίες στη Σερβία Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Θηριωδίες του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας
Επαρχία Έντρε Ρίος
Η επαρχία Έντρε Ρίος (ισπ. Entre Ríos) είναι επαρχία στη βορειοανατολική Αργεντινή. Διοικητικό κέντρο - η πόλη Παρανά, βρίσκεται στον ποταμό Παρανά. Στην απέναντι όχθη βρίσκεται η πόλη Σάντα Φε. Έντρε Ρίος στα ελληνικά σημαίνει "μεταξύ ποταμών" ή "Μεσοποτάμια". Η Παρανά σχηματίζει φυσικά σύνορα με τις επαρχίες Σάντα Φε και Μπουένος Άιρες στα δυτικά και στα νοτιοδυτικά ενώ ο ποταμός Ουρουγουάης - με την Ουρουγουάη. Στα βόρεια η επαρχία συνορεύει με την επαρχίας Κοριέντες. Μαζί με τις επαρχίες Κόρδοβα και Σάντα Φε αποτελούν Κεντρική οικονομική περιοχή της Αργεντινής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Αργεντινής
Ιόλαος
Στην ελληνική μυθολογία ο Ιόλαος ήταν γιος της Αυτομέδουσας και του Ιφικλή, ετεροθαλούς αδελφού του Ηρακλή, βοηθός και συμπαραστάτης του τελευταίου. thumb|right|310px|Ο Ηρακλής (δεξιά) και ο Ιόλαος (αριστερά). Ψηφιδωτό του 1ου αιώνα μ.Χ. από το Νυμφαίο του Άντζιο στη Ρώμη.
Ο μύθος
Ο Ιόλαος ήταν ηνίοχος του Ηρακλή, αλλά αρκετές φορές ξεπέζε μαζί με τον θείο του Ηρακλή και τον βοηθούσε στην επιτέλεση των άθλων του. Ιδίως στον άθλο με τη Λερναία Ύδρα ο Ιόλαος διεδραμάτισε τόσο σημαντικό ρόλο, ώστε ο Ευρυσθέας δεν θέλησε να αναγνωρίσει τον άθλο αυτό στον Ηρακλή επειδή τον επιτέλεσε με τη συνδρομή του ανηψιού του. Επίσης, στον άθλο με την Κόπρο του Αυγεία, ο Αυγείας αρνήθηκε να του δώσει την αμοιβή που του είχε υποσχεθεί, με την πρόφαση ότι ο ήρωας δεν τα κατάφερε μόνος, παρά με τη βοήθεια του Ιολάου. Επιπλέον, στην πάλη με τον Κύκνο, τον γιο του Άρη, ο Ιόλαος βοηθά τον Ηρακλή να αφαιρέσει τα όπλα του αντιπάλου του. Τον βοηθά και με τα βόδια του Γηρυόνη, με την εκστρατεία στην Τροία, με τα Μήλα των Εσπερίδων, με την πάλη του Ανταίου και με τη σύλληψη του Κέρβερου. Ο Ιόλαος έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου. Ακόμα και όταν καμμιά γραπτή πηγή δεν αναφέρει την παρουσία του Ιολάου στο πλευρό του Ηρακλή σε κάποια συγκεκριμένη περίσταση, η έλλειψη αυτή αναπληρώνεται από τις εικαστικές τέχνες: σε όλα σχεδόν τα γλυπτά και τα ζωγραφικά έργα, ο Ιόλαος στέκεται δίπλα στον κορυφαίο ήρωα της ελληνικής μυθολογίας. Παραδίδεται ότι ο Ιόλαος νίκησε στην αρματοδρομία των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, τους οποίους καθιέρωσε ο ίδιος ο Ηρακλής, καθώς και στους ταφικούς αγώνες που έγιναν προς τιμή του Πελία.
Ο Ηρακλής, όταν θέλησε να νυμφευθεί την Ιόλη, άφησε τη Μεγάρα στον Ιόλαο, ο οποίος ονόμασε την κόρη που απέκτησε μαζί της Λειπεφίλη ή Λειπεφιλήνη, για να θυμίζει την αγαπημένη που εγκατέλειψε ο Ηρακλής, δηλαδή τη Μεγάρα. Ο Ιόλαος ακολούθησε τον ήρωα στην εξορία στην Αρκαδία όταν τον έδιωξε ο Ευρυσθέας από την Τίρυνθα, και ήταν μαζί του και στον θάνατό του στην κορυφή της Οίτης.
Μετά τον θάνατο του Ηρακλή
Μετά τον θάνατο του Ηρακλή, ο Ιόλαος βοήθησε τους Ηρακλείδες, προσπαθώντας να τους βρει ένα μέρος να εγκατασταθούν και οδηγώντας στη Σαρδηνία πολλούς από τους εγγονούς του Θεσπίου. Ο Ιόλαος ίδρυσε πολλές πόλεις, από τις οποίες γνωστότερη ήταν η Ολβία Ποντική στον Εύξεινο Πόντο: Κάλεσε τον Δαίδαλο, που του έκτισε οικοδομήματα αναφερόμενα από τον Διόδωρο ως σωζόμενα ακόμα και στην εποχή του.
Για τον Ιόλαο αναφέρεται ότι πέθανε είτε στη Σαρδηνία, είτε στη Σικελία όπου είχε εγκατασταθεί και ιδρύσει πολλά ιερά προς τιμή του Ηρακλή, ο οποίος είχε ανέβει μεταθανάτια στον Όλυμπο και κατοικούσε με τους θεούς ως ημίθεος. Ο ίδιος ο Ιόλαος λατρευόταν ως ήρωας στη Σαρδηνία. Επίσης, στη Θήβα τον τιμούσαν με αθλητικούς αγώνες, τα «Ιολάεια», και με θυσίες. Το γυμνάσιο της Θήβας έφερε το όνομά του. Σε προχωρημένη ηλικία, ο Ιόλαος σκότωσε τον Ευρυσθέα, τιμωρώντας τον έτσι για τα δεινά που είχε προκαλέσει στους Ηρακλείδες. Σώζεται μάλιστα η παράδοση ότι αυτό το έκανε αφού πέθανε και αναστήθηκε ειδικά για να τιμωρήσει τον Ευρυσθέα: Υποτίθεται ότι για μία ημέρα ο Δίας και η Ήβη του χάρισαν τη νεανική του δύναμη, ώστε να το κατορθώσει.
Σύμφωνα με τον Παυσανία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|361x361px
Σύμφωνα με τον Ευριπίδη
Ευριπίδης - Ἡρακλεῖδαι (1-34) Πρόλογος <BR>Πηγή :*Η Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας
Πηγές
Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Υπηρέτριες
Το Υπηρέτριες (αγγλικά: The Help) είναι αμερικανική δραματική κομεντί, παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Τέιτ Τέιλορ. Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο "The Help" της Κάθριν Στόκετ. Πρωταγωνιστούν οι Βαϊόλα Ντέιβις, Έμμα Στόουν, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, Οκτάβια Σπένσερ, Τζέσικα Τσάστεϊν, Σίσι Σπέισεκ, Μάικ Βόγκελ, Άλισον Τζάνεϊ και Μέρι Στινμπέργκεν.
Η ταινία διαδραματίζεται στο Τζάκσον του Μισσισσιππή και αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής λευκής κοπέλας, της Ευγενίας "Σκίτερ" Φέλαν και τη σχέση της με δύο μαύρες υπηρέτριες στη δεκαετία του '60. Η Σκίτερ είναι μία δημοσιογράφος, η οποία αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο από την πλευρά των υπηρετριών, εκφράζοντας το ρατσισμό τον οποίο αντιμετωπίζουν, εργαζόμενες σε λευκές οικογένειες.
Το Υπηρέτριες κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 10 Αυγούστου 2011 και έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς, ενώ γνώρισε και μεγάλη ανταπόκριση στα ταμεία αποφέροντας 216,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Οκτάβια Σπένσερ και έλαβε άλλες τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ συμπεριλαμβανομένης και εκείνης για Καλύτερη Ταινία.
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2010 και τελείωσαν τον Οκτώβριο. Η πόλη Γκρίνγουντ επελέγη για να απεικονίσει την πόλη Τζάκσον τη δεκαετία του '60, ενώ συμπληρωματικά γυρίσματα έγιναν στις πόλεις Κλαρκσντέιλ, Γκρίνβιλ και στο πραγματικό Τζάκσον.
Box office
Με προϋπολογισμό 25.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 26 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 169,7 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 46,9 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 216,6 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μισισίπι Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό
Μανιχαϊσμός
Ο μανιχαϊσμός ήταν γνωστικό θρήσκευμα του μεσανατολικού χώρου, που εμφανίστηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ., με ηγήτορα τον Πέρση ευγενή και θρησκευτικό μεταρρυθμιστή Μάνη, ή Μανιχαίο (216-277), ο οποίος ανέμειξε στη χριστιανική διδασκαλία στοιχεία του Παρσισμού και Βουδισμού.
Το θρησκευτικό σύστημα που προώθησε ο Μάνης έχει περιγραφεί ως μια «εναλλακτική χριστιανική εκκλησία, η οποία υπήρξε για περισσότερα από χίλια χρόνια με οπαδούς σε χώρες που εκτείνονται από τον Ατλαντικό ως τον Ειρηνικό Ωκεανό».
Περιβάλλον
Η Μεσοποταμία του 3ου αιώνα ΚΧ αποτελούσε μια ακμάζουσα επαρχία της παρθικής και, μετά το 224, της Περσικής Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Η εκτενής μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών ενθάρρυνε τις θρησκευτικές, φιλοσοφικές και πολιτισμικές ανταλλαγές. Ο συγχρωτισμός των ελληνιστικών αντιλήψεων, της χαλδαϊκής αστρολογίας, των εσωτεριστικών και γνωστικών κοινοτήτων και των στοιχείων του σημιτικού παγανισμού δημιούργησε ένα ιδιαίτερα συγκρητικό περιβάλλον. Επιπλέον, η έντονη και αυξανόμενη εξάπλωση του χριστιανικού προσηλυτισμού που συμβίωνε με τον για αιώνες προϋπάρχοντα στην περιοχή ιουδαϊσμό, σε συνδυασμό με τον εξαπλωμένο βουδισμό που μετέφεραν τα μεγάλα καραβάνια από την Ινδία προς την Κεντρική Ασία, προήγαγαν αυτό το κλίμα. Ο περσικός ζωροαστρισμός ασκούνταν από μια κάστα μάγων, η οποία προωθούσε αυτό το αριστοκρατικό περιβάλλον και αναδεικνυόταν έτσι όλο και περισσότερο.
Διδασκαλία
Ο Μάνης δίδασκε ότι, ως ο αγωγός της αληθινής γνώσης, ήταν ο μέγιστος των προφητών και αποτελούσε την υπέρτατη αποκάλυψη, ο οποίος στάλθηκε από το Άγιο Πνεύμα, μετά τους διωγμούς και τις αποτυχίες των προκατόχων του —κυρίως του Ζαρατούστρα, του Βούδα και του Ιησού— για να εγκαθιδρύσει την Εκκλησία των τελευταίων ημερών, την Εκκλησία του Φωτός, και για να παράσχει την οριστική αποκάλυψη που θα διαφώτιζε όλους τους λαούς. Σύμφωνα με το Μάνη, το ανθρώπινο πνεύμα, δηλαδή μια σπίθα που προέρχεται από το θεϊκό φως και παραμένει αιχμάλωτη από την ύλη, θα πρέπει να διαχωριστεί από το σκοτάδι του σώματος έτσι ώστε να επιστρέψει στη μεταφυσικά ανώτερη επικράτεια του θείου φωτός από όπου προέρχεται. Επομένως ο στόχος του μανιχαϊσμού ήταν καθαρά μυστικιστικός.
Με επιρροές από τον εγκρατή ασκητισμό της Αραμαίων χριστιανών της Ασίας, ο Μάνης απέρριπτε το γάμο και την κατανάλωση οινοπνευματωδών και κρέατος και όρισε μεταξύ των ακολούθων του μια ανώτερη τάξη εκλεκτών, οι οποίοι ζούσαν σύμφωνα με την Επί του Όρους Ομιλία, καθώς και μια κατώτερη τάξη ακροατών στους οποίους επιτρεπόταν να παντρεύονται. Ο ηθικός κώδικας των μανιχαίων περιλάμβανε αυστηρή μονογαμία και πλήρη αποκήρυξη της πορνείας, του ψέματος, της υποκρισίας, της "ειδωλολατρίας" και της μαγείας.
Διωγμός
Πολλοί μανιχαίοι έγιναν αργότερα διαπρεπείς χριστιανοί θεολόγοι, όπως ο άγιος Αυγουστίνος (354–430). Ο Αυγουστίνος υπήρξε μανιχαίος ακροατής για περισσότερα από εννιά χρόνια πριν γίνει δραστήριος συγγραφέας και στη συνέχεια θηρευτής αιρέσεων της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας.
Το κήρυγμα του Μάνη είχε μεγάλη απήχηση καθώς ερμήνευε την ύπαρξη της πονηρίας και του Κακού ενώ ταυτόχρονα παρείχε ένα πρόγραμμα σωτηρίας μέσω της Γνώσης. Οι ιεραπόστολοι του ταξίδευαν σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, ενώ οργανώθηκε μια ιεραρχική εκκλησία, με διακόνους, ιερείς, επισκόπους, ακόμη και αποστόλους. Ο μανιχαϊσμός επέδειξε αξιοσημείωτη ιεραποστολική δράση καθώς διαδόθηκε ταχύτατα ως τον 8ο αιώνα από τη Μεσοποταμία προς την Άπω Ανατολή ως την Κίνα και προς τη Δύση μέχρι τα Βαλκάνια, την Αφρική και την Ιβηρική χερσόνησο. Τα ιερά συγγράμματα του μανιχαϊσμού μεταφράστηκαν από την ανατολική αραμαϊκή και την περσική γλώσσα σε διάφορες γλώσσες και τύπους γραφής. Στα συγγράμματα αυτά περιλαμβάνονταν εξαιρετικά σχέδια και απεικονίσεις που βοηθούσαν στην κατανόηση και την εντύπωση των ιδεών του. Μάλιστα επιτεύχθηκε η μεταστροφή σημαντικών προσώπων, όπως της Ναφσά στην Παλμύρα, η οποία ήταν αδελφή της βασίλισσας Ζηνοβίας, πιθανώς και της ίδιας της Ζηνοβίας και του Μιρσάχ, αδελφού του μεγάλου Σασσανίδη βασιλιά Βαράμη Α'. Όπως αναφέρεται στα μανιχαϊστικά συγγράμματα, «η σοφία και η δράση», ή αλλιώς «η σοφία και η ευμηχανία», επέτρεπαν στο θρησκευτικό αυτό κίνημα να προσαρμόζεται στις ποικίλες γεωγραφικές, πολιτισμικές και κοινωνικές συνθήκες ώστε να αυξάνεται ο αριθμός των πιστών και να ιδρύονται κοινότητες.
Οι επαναστατικές διδασκαλίες του Μάνη θεωρήθηκαν αργότερα ως βλασφημία (ο αντίστοιχος προισλαμικός περσικός όρος είναι ζαντακάχ, ισοδύναμος της «αίρεσης») και τέθηκαν υπό διωγμό ως διδασκαλίες οι οποίες αποτελούσαν δημόσιο κίνδυνο. Η αποδοκιμασία και ο αφορισμός του Μάνη ως αιρεσιάρχη επιβλήθηκε τόσο από τις μεγάλες θρησκείες της εποχής του, δηλαδή τον ζωροαστρισμό, την αυτοκρατορική λατρεία της Ρώμης και τον χριστιανισμό Στον Ιουστινιανό Κώδικα που εκδόθηκε το 528 από τον Ιουστινιανό Α' αναφέρεται: «Διώκουμε με παραδειγματική αυστηρότητα τους μανιχαίους και των δύο φύλων και τους δονατιστές. Συνεπώς δεν ανήκουν στο ανθρώπινο είδος, όσον αφορά τα έθιμα ή τους νόμους. (1) Επιθυμούμε, κατ' αρχάς, να θεωρείται το αδίκημά τους δημόσιο έγκλημα, διότι ό,τι επιτελείται κατά της θεϊκής θρησκείας προκαλεί βλάβη σε όλα τα άτομα. (2) Τους τιμωρούμε με δήμευση όλων των περιουσιών τους και επιθυμούμε τον αποκλεισμό τους από τις δωρεές ή τις κληρονομιές οποιουδήποτε είδους. (3) Επιπλέον, αποστερούμε σε οποιονδήποτε βρεθεί ένοχος ως προς αυτές τις αιρέσεις από το δικαίωμα να δίνει, να αγοράζει, να πουλάει και εντέλει να συνάπτει συμβόλαια. (4) Αυτού του είδους η διερεύνηση θα επεκτείνεται επίσης και μετά θάνατον, διότι, όπως επιτρέπεται να αποκηρύσσεται η μνήμη των νεκρών σε περίπτωση προδοσίας, δεν είναι παράλογο το ότι ένας αιρετικός θα πρέπει να υφίσταται την ίδια ποινή. (5) Συνεπώς, η διαθήκη ενός ατόμου που αποδεδειγμένα ήταν Μανιχαίος, είτε σε μορφή γραπτής διαθήκης, κωδίκελλου, επιστολής ή οποιαδήποτε άλλη, θα καθίσταται άκυρη. (6) Δεν επιτρέπουμε στα παιδιά τους να τους διαδέχονται σε κληρονομιά ή περιουσία, παρεκτός αν εγκαταλείψουν τη διαστροφή των πατέρων τους, διότι συγχωρούμε εκείνους που μετανοούν. (7) Η εξουσία μας θα στραφεί ενάντια και σε εκείνους οι οποίοι με αξιοκατάκριτη φροντίδα τούς παρέχουν καταφύγιο στα σπίτια τους. (8) Επιπρόσθετα, επιθυμούμε να απελευθερώνονται οι δούλοι που ξεφεύγουν από έναν ιερόσυλο αφέντη και προσέρχονται με πιο ευσεβή υπηρεσία στην καθολική εκκλησία». (Ιουστινιάνειος Κώδιξ 1.5.4. Διαθέσιμο το απόσπασμα στα αγγλικά εδώ, στον ιστότοπο constitution.org και στα λατινικά εδώ, στον ιστότοπο thelatinlibrary.com.), όσο και από το Ισλάμ που εμφανίστηκε λίγο αργότερα.
Επιδράσεις
Μεταξύ του 10ου και του 14ου αιώνα, εμφανίστηκαν νεομανιχαϊστικά θρησκευτικά κινήματα ή αιρέσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονταν από τις ορθόδοξες χριστιανικές Εκκλησίες ως «μανιχαϊστικές». Αυτός ο προσδιορισμός προέκυπτε λόγω της δυϊστικής μεταφυσικής τους, της ταύτισης του Θεού των Εβραϊκών Γραφών με τον Σατανά και του αυστηρού ασκητισμού τους. Τέτοιες ομάδες ήταν οι Αρμένιοι Παυλικιανοί, οι Βυζαντινοί Βογόμιλοι και οι Καθαροί της Προβηγκίας, οι οποίοι όμως αρνούνταν αυτό τον χαρακτηρισμό και επέμεναν ότι αποτελούσαν τη μοναδική αληθινή Χριστιανοσύνη. Αν και η ετικέτα «νεομανιχαϊσμός» αντικατοπτρίζει την αναγνώριση των σύγχρονων ιστορικών ότι υφίσταντο μανιχαϊστικά στοιχεία σε καθεμιά από αυτές τις ομάδες, οι ειδικοί διαφωνούν στο αν όντως μπορεί να θεωρηθεί ότι υπήρξε άμεση σύνδεση μεταξύ των ακολούθων του Μάνη και των διαφόρων μετέπειτα χριστιανικών εκφάνσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γνωστικισμός Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Εζέν Μανγκαλαζά
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στην Αμποντιβοάνιο στα βορειοανατολικά του νησιού, στις 13 Ιουλίου 1950 ) Δίδαξε ως καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Τολιάρα τη δεκαετία του 1980 και από το 1987 ως το 1989 ήταν διευθυντής προσωπικού και ανθρώπινων πόρων στο αυτόνομο λιμάνι της Τοαμασίνα. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1989 με το κόμμα AREMA στην εκλογική περιφέρεια Μανανάρα-Νορτ. Υπηρέτησε στο βουλευτικό αξίωμα ως το 1991, οπότε και διαλύθηκε η εθνοσυνέλευση. Από το 1989 ως το 2002 ήταν πρύτανης στο πανεπιστήμιο της Τοαμασίνα και δίδαξε εκεί φιλοσοφία και ανθρωπολογία.