cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quartz (συγκρότημα)
Βιογραφία
Μετά την κυκλοφορία ενός σινγκλ, οι Bandy Legs μετονομάστηκαν σε Quartz. Το συγκρότημα ανέλαβε ο μάνατζερ των Black Sabbath, Άλμπερτ Τσάπμαν και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους το 1977, σε παραγωγή του Τόνι Αϊόμι, ενώ κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, οι Quartz ήταν support συγκρότημα των Black Sabbath. Στο κομμάτι "Circles", το οποίο συμπεριλήφθηκε στο σινγκλ "Stoking The Fires Of Hell" συμμετείχε ο τραγουδιστής Ozzy Osbourne και ο κιθαρίστας των Queen, Μπράιαν Μέι.
Το συγκρότημα εμφανίστηκε στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ το 1976, το 1977 και το 1980 και πραγματοποίησε περιοδείες με ονόματα όπως οι UFO, Gillan, Iron Maiden, Saxon και Rush. Το 1980, κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Nantucket Sleighride", μία διασκευή στην επιτυχία των Mountain από το 1971. Επίσης, συμμετείχαν στην συλλογή "Muthas Pride" της "ΕΜΙ" με το κομμάτι "Back In The Band".
Το 1980, κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Stand Up and Fight', χωρίς την συμμετοχή του Νίκολς, ο οποίος αποχώρησε την προηγούμενη χρονιά για να γίνει μέλος των Black Sabbath. Μέσα στην χρονιά, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Live Quartz", με γκεστ συμμετοχή του κιμπορντίστα Μάικ Μπίλιγχαμ των Cryer. Λόγω της ανόδου της δημοτικότητας του συγκροτήματος, η "Jet Records" κυκλοφόρησε το ντεμπούτο τους με το νέο τίτλο "Deleted".
Το 1983, κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο "Against All Odds", με τον τραγουδιστή Τζεφ Μπέιτ και τον μπασίστα Στιβ ΜακΛάφλιν να αντικαθιστούν τους Τέιλορ και Άρνολντ, αντίστοιχα. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, το συγκρότημα διαλύθηκε.
Στα τέλη του 2014, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία της συλλογής "Too Hot to Handle", με 16 ακυκλοφόρητα κομμάτια από την περίοδο 1981-1982. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2016, έγινε γνωστό ότι ο Μάικ Τέιλορ, χωρίς να γίνει γνωστή η αιτία του θανάτου του. Στα τέλη Ιανουαρίου του 2017, έφυγε από την ζωή και ο Τζεφ Νίκολς.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα
Όσιος Αρσένιος ο ασκητής
Ο Αρσένιος (Όσιος Αρσένιος ο ασκητής ή ο εν Λάτρω), 10ος-11ος αιώνας, ήταν βυζαντινός αξιωματικός που εκάρει μοναχός, μετά από ένα άτυχο συμβάν στην στρατιωτική του καριέρα.
Ο Αρσένιος καταγόταν από αριστοκρατική και πλούσια οικογένεια της Κωνσταντινούπολης κι ακολούθησε καριέρα στρατιωτικού. Αρχικά πατρίκιος κι έπειτα στρατηγός-διοικητής του Θέματος Κιβυρραιωτών. Σαν διοικητής του στόλου του έπεσε με αυτόν σε δυνατή θαλασσοταραχή όπου καταστράφηκε όλος ο στόλος κι επέζησε μόνο αυτός, τότε ο Αρσένιος αποφάσισε να γίνει μοναχός.
Αρχικά μόνασε σε άγνωστη τοποθεσία κι έπειτα στο όρος Λάτρος και τέλος στην Μονή Κελλιβάρων, όπου και πέθανε. Από την ορθόδοξη εκκλησία η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Δεκεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Κιβυρραιωτών‎ Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανοί μοναχοί
Άνγκλεσι
Το Άνγκλεσι, (αγγλικά Anglesey, ουαλικά Ynys Môn) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα το μεγαλύτερο νησί της Ουαλίας αλλά και της Ιρλανδικής θάλασσας. Επίσης το έβδομο μεγαλύτερο του Ηνωμένου Βασιλείου με έκταση 714 τ.χλμ. και έχει 69.700 κατοίκους (2011). Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Ελανγκέβνιλ (Llangefni) με 4.662 κατοίκους. Το Άνγκλεσι βρίσκεται στην βορειοδυτική ακτή της Ουαλίας και χωρίζεται από αυτή με το στενό Μενάι, ενώ συνδέεται οδικώς με την ηπειρωτική χώρα με δύο γέφυρες. Περίπου τα τρία τέταρτα των κατοίκων του νησιού είναι ουαλόφωνοι και στα επίσημα έγγραφα έχει επικρατήσει η ουαλική ονομασία του νησιού, Ynys Môn. Δυτικά του νησιού βρίσκεται το νησί Χόλι, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ουαλίας και το οποίο συνδέεται με δύο γέφυρες με το
thumb|300px|Η [[Γέφυρα Μπριτάνια στο στενό Μενάι.]]
Κατηγορία:Νησιά της Ουαλίας
Προγκρές Μ-44
Το Προγκρές Μ-44 (η NASA του έδωσε τις ονομασίες Progress 3 ή 3P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Προγκρές που εκτοξεύτηκε το 2001 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε οξυγόνο, νερό, τρόφιμα, καύσιμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Ήταν το πρώτο διαστημόπλοιο της έκδοσης Μ που έφτασε στον σταθμό, όλα όσα προηγήθηκαν ήταν της έκδοσης Πρόγκρες-Μ1.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 26 Φεβρουαρίου 2001. Το συγκεκριμένο διαστημόπλοιο είχε αριθμό σειράς 244. Έφτασε στον διαστημικό σταθμό για να συνδεθεί με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά στις 28 Φεβρουαρίου (09:49:47 GMT). Αποσυνδέθηκε στις 16 Απριλίου (08:48 GMT), μετά από παραμονή για ενάμιση περίπου μήνα στον σταθμό. Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα λίγες ώρες αργότερα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2001
Κατάλογος υδραγωγείων της Αρχαίας Ρώμης
Αυτό το άρθρο παραθέτει τα αρχαία ρωμαϊκά υδραγωγεία στην πόλη της Ρώμης. μικρογραφία| Τα ένδεκα αρχαία υδραγωγεία της Ρώμης. μικρογραφία| Διαδρομή των υδραγωγείων εκτός Ρώμης
Περιγραφή
Προκειμένου να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες τού μεγάλου πληθυσμού της σε νερό, η πόλη της Ρώμης τροφοδοτήθηκε τελικά με 11 υδραγωγεία μέχρι το 226 μ.Χ., τα οποία ήταν μερικά από τα μεγαλύτερα μηχανικά επιτεύγματα της πόλης. Η συνδυασμένη χωρητικότητά τους ήταν ικανή να παρέχει τουλάχιστον 1.127.000 m 3 (σχεδόν 300 εκατομμύρια γαλόνια)  νερού στην πόλη κάθε ημέρα, κυρίως από τον ποταμό Aνιένε και τα Απέννινα Όρη, εξυπηρετώντας ένα εκατομμύριο πολίτες. Λεπτομερή στατιστικά για τα υδραγωγεία της πόλης καταγράφηκαν γύρω στο 97 μ.Χ. από τον Σέξτο Ιούλιο Φροντίνο, τον Επιμελητή Υδραγωγείων (curator aquarum) της Ρώμης, κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Νέρβα. Λιγότερες πληροφορίες είναι γνωστές για τα υδραγωγεία, που κατασκευάστηκαν μετά τον Σ. Ι. Φροντίνο.
Αυτές οι εκτιμήσεις μπορεί να μην έχουν λάβει υπόψη την απώλεια νερού. Οι σύγχρονοι μηχανικοί αμφισβήτησαν την εγκυρότητα αυτών των στοιχείων και μέτρησαν τα ιζήματα ασβεστόλιθου τού Άνιο Νόβους, για να υπολογίσουν τη μέση περίμετρο υγρότητας και την τραχύτητα της επιφάνειας, που αντιστοιχεί μόνο στα 2/3 τού αριθμού ροής, που δίνεται παρακάτω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκά υδραγωγεία
The Big Bang Theory
Το The Big Bang Theory είναι αμερικανική κωμική τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε από τους Τσακ Λορ και Μπιλ Πράντυ. Η σειρά έκανε την πρεμιέρα της στις 27 Σεπτεμβρίου 2007 στο CBS. Η δωδέκατη σεζόν έκανε πρεμιέρα στις 24 Σεπτεμβρίου 2018.
Η σειρά επικεντρώνεται σε πέντε χαρακτήρες που ζουν στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια: δύο συγκάτοικοι και φυσικοί, οι Leonard Hofstadter και Sheldon Cooper, η Penny, μια γειτόνισσά τους σερβιτόρα που φιλοδοξεί να γίνει ηθοποιός, ο αεροδιαστημικός Howard Wolowitz και ο Ινδός αστροφυσικός Raj Koothrappali. Κατά την πάροδο του χρόνου, χαρακτήρες που δεν είχαν προοριστεί για μεγάλο ρόλο στη σειρά προωθήθηκαν σε πρωταγωνιστικούς ρόλους: η Bernadette Rostenkowski, φίλη του Howard (αργότερα και σύζυγός του) που είναι μικροβιολόγος και αρχικά στη σειρά σερβιτόρα, και η νευροεπιστήμονας Amy Farrah Fowler, η οποία μπαίνει στην ομάδα αφού γνωρίζεται με τον Sheldon μέσω μιας ιστοσελίδα γνωριμιών.
Πρωταγωνιστές
thumb|αριστερά|300px|Το καστ του The Big Bang Theory. Λέοναρντ Λικι Χόφστάντερ (Leonard Liki Hofstadter) Τον υποδύεται ο Τζόνι Γκαλέκι. Πειραματικός φυσικός με δείκτη νοημοσύνης 173, έλαβε το διδακτορικό του όταν ήταν 24 ετών. Η μητέρα του, Dr. Beverly Hofstadter, είναι νευρολόγος και ψυχίατρος. Όπως και όλοι οι άλλοι αρσενικοί χαρακτήρες, είναι και αυτός ένας σπασίκλας που αγαπά τα βιντεοπαιχνίδια, τα κόμικς και το Dungeons & Dragons. Έχει δυσανεξία στη λακτόζη και μοιράζεται το διαμέρισμά του με τον Σέλντον. Ερωτεύεται τη γειτόνισσά του Πένυ με το που συναντιούνται για πρώτη φορά.
Σέλντον Λι Κούπερ (Sheldon Lee Cooper) Τον υποδύεται ο Τζιμ Πάρσονς. Προέρχεται από το Γκάλβεστον, Τέξας. Ήταν ένα παιδί θαύμα και έχει ειδητική μνήμη. Ξεκίνησε το κολέγιο στην ηλικία των 11, άρχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές στα 14 και πήρε Διδακτορικό στα 16. Είναι θεωρητικός φυσικός που ερευνά την κβαντομηχανική και τη θεωρία των χορδών, έχοντας ήδη δύο διδακτορικά. Παρά το IQ του που φτάνει 187, βρίσκει πολλές καθημερινές ρουτίνες κοινωνικών καταστάσεων και της ζωής γενικότερα δύσκολες να κατανοηθούν και να αντιμετωπιστούν. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν 14, και η μητέρα του, Μαρία, είναι μια αφοσιωμένη Χριστιανή. Έχει μια δίδυμη αδελφή και έναν μεγαλύτερο αδελφό, εκλαμβάνει τον σαρκασμό σαν κυριολεξία, δυσκολεύεται να κατανοήσει τα συναισθημάτων των άλλων, υπερηφανεύεται για την ευφυΐα του και υποτιμά πολλές φορές τους φίλους του.
Πένυ (Penny) Την υποδύεται η Κέιλι Κουόκο. Φιλοδοξεί να γίνει ηθοποιός και προέρχεται από μια πόλη λίγο πιο έξω από την Ομάχα της Νεμπράσκα. Ζει απέναντι απ' τους Λέοναρντ και Σέλντον. Πηγαίνει σε διάφορες οντισιόν για ρόλους, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Για να ζήσει, δουλεύει ως σερβιτόρα και περιστασιακά ως μπαργούμαν στο The Cheesecake Factory. Παραιτείται από τη δουλειά της στην έβδομη σεζόν και γίνεται φαρμακευτική εκπρόσωπος στην εταιρεία της Μπερναντέτ, αφού έχει εγκαταλείψει την ελπίδα της να γίνει μια επιτυχημένη ηθοποιός. Έχει πολύ πιο κοινή λογική και κοινωνική ευαισθητοποίηση από τους άλλους βασικούς χαρακτήρες. Τα φτιάχνει και τα χαλάει κάμποσες φορές με τον Λέναρντ. Είναι πολύ ακατάστατη και συχνά πίνει αλκοόλ. Μέχρι σήμερα, το επίθετό της δεν έχει αποκαλυφθεί. Στην τέταρτη σεζόν οι τρεις βασικοί γυναικείοι ρόλοι, η Πένι, η Μπερναντέτ και η Έιμι αρχίζουν να κάνουν παρέα και φτιάχνουν την δική τους "ομάδα".
Ρατζές Ραμαγιάν "Ραζ" Κουθραπάλι (Rajesh Ramayan "Raj" Koothrappali) Τον υποδύεται ο Κούναλ Ναγιάρ. Από το Νέο Δελχί της Ινδίας, εργάζεται ως αστροφυσικός σωματιδίων στο Caltech. Η οικογένειά του είναι πολύ πλούσια. Είναι πολύ ντροπαλός με τις γυναίκες και δεν είναι σε θέση να μιλήσει με αυτές εκτός αν πίνει αλκοόλ (ή τουλάχιστον αν νομίζει ότι είναι μεθυσμένος) ή παίρνει ένα πειραματικό φάρμακο. Έχει μια αναπτυγμένη θηλυκή πλευρά αλλά επιμένει πως δεν είναι γκέι. Επίσης, έχει έναν σκύλο που ονομάζεται Κανέλα και η παρέα συχνά αστειεύεται για το πόσο ασυνήθιστα κοντά είναι.
Συμμετοχές
Λέσλι Γουίνκλ (Leslie Winkle) Την υποδύεται η Σάρα Γκίλμπερτ (εμφανίστηκε στις σεζόν 1, 2 και περιστασιακά στην 3). Είναι φυσικός και εργάζεται στο ίδιο εργαστήριο με τον Λέναρντ. Εμφανισιακά είναι σαν τον Λέναρντ αλλά σε θηλυκή μορφή, φορώντας μαύρα γυαλιά και sweat jacket. Ο Σέλντον τη θεωρεί εχθρό του, λόγω των αντικρουόμενων επιστημονικών θεωριών τους. Έκανε σεξ με τον Λέναρντ και μετά με τον Χάουαρντ. Έφυγε από τη σειρά στον τρίτο κύκλο.
Μπερναντέτ Μαριάν Ροστενκόφσκι (Bernadette Marian Rostenkowski-Wolowitz) Την υποδύεται η Μελίσα Ράους (από την 3η σεζόν). Είναι πολωνικής καταγωγής και ανατράφηκε σε καθολική οικογένεια. Μια νεαρή γυναίκα με πολύ υψηλό τόνο φωνής, που εργάζεται ως σερβιτόρα με την Πένυ, ενώ παράλληλα είναι φοιτήτρια μικροβιολογίας. Ο πατέρας της, Mike, είναι συνταξιούχος αστυνομικός, ενώ έχει άλλα τέσσερα αδέρφια. Η Πένυ τη συστήνει στον  Χάουαρντ και αρχίζουν να βγαίνουν. Στην 4η σεζόν χωρίζουν. Τα ξαναβρίσκουν στο τέλος της 5ης σεζόν και παντρεύονται. Αν και φαίνεται ένας καλός, γλυκός και αγαθός άνθρωπος, είναι απίστευτα ανταγωνιστική και πολλές φορές γίνεται εκδικητική και επιθετική όταν την προκαλούν, προσβάλλοντας τους πάντες.
Έιμυ Φάρα Φάουλερ (Amy Farrah Fowler) Την υποδύεται η Μαγίμ Μπιάλικ (από την 4η σεζόν). Οι Ραζ και Χάουαρντ δημιουργούν έναν κρυφό λογαριασμό για τον  Σέλντον σε ένα site γνωριμιών και η Έιμυ αποδεικνύεται η "τέλεια" σύντροφος. Είναι από την Γκλέντεϊλ, φανατική οπαδός της σειράς Μικρό σπίτι στο λιβάδι. Αυτή και ο  Σέλντον αρχικά έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, όμως μετά από την παρέα με τις Πένυ και Μπερναντέτ η Έιμι γίνεται πιο κοινωνική και ρομαντική. Το συμφωνητικό σχέσης που υπέγραψε με τον  Σέλντον λέει ότι είναι μαζί, αλλά δεν έχουν σχέση. Η σχέση τους εξελίσσεται αργά, μέχρι το σημείο που ο  Σέλντον τη θεωρεί κοπέλα του και της λέει ότι την αγαπά. Η σεξουαλική απογοήτευση της Έιμυ με τον Σέλντον είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στη σειρά. Θεωρεί την Πένυ την καλύτερη φίλη της, ενώ η Πένυ αρχικά δεν δίνει τεράστια σημασία. Έχει διδακτορικό στη νευροβιολογία και συχνά χρησιμοποιεί πιθήκους στις έρευνες και τα πειράματά της.
Στιούαρτ Μπλουμ (Stuart Bloom) Τον υποδύεται ο Κέβιν Σούσμαν (εμφανίζεται περιστασιακά στις σεζόν 2, 5 και 7, πρωταγωνιστεί στις 6 & 8). Ο ήπιος και μοναχικός ιδιοκτήτης του καταστήματος κόμιξ (comic book store) όπου συχνάζουν οι αρσενικοί χαρακτήρες της σειράς. Λαμπρός καλλιτέχνης, απόφοιτος του φημισμένου Rhode Island School of Design. Αν και είναι κοινωνικά αδέξιος, κατέχει ελαφρώς καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες από ό,τι η υπόλοιπη παρέα. Βγαίνουν με την Πένυ μερικές φορές, μέχρι που τον αποκαλεί κατά λάθος Λέναρντ. Στο τέλος της 7ης σεζόν το κατάστημά του καίγεται και προσωρινά αναλαμβάνει τη φροντίδα της μητέρας του  Χάουαρντ. Έρχονται πιο κοντά και αναπτύσσουν μια περίεργη σχέση, η οποία ενοχλεί τον Χάουαρντ.
Έμιλι Σουίνι (Emily Sweeney)
Την υποδύεται η Λόρα Σπένσερ (εμφανίζεται περιστασιακά στις σεζόν 7-8 και 10, πρωταγωνιστεί στην 9). Είναι δερματολόγος στο Νοσοκομείο Χάντινγκτον. Η Έμιλι σπούδασε στο Χάρβαρντ και της αρέσει η δουλειά της επειδή μπορεί να κόβει πράγματα με μαχαίρια. Βγαίνει με τον Ραζ για αρκετό καιρό, ώσπου εκείνος τη χωρίζει επειδή γνώρισε την Κλερ (σκηνοθέτιδα ταινιών επιστημονικής φαντασίας).
Σόμπορ
Το Σόμπορ (Σερβικά: Сомбор) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 47.623 κατοίκους (2011). Είναι διοικητικό κέντρο της περιοχής Δυτική Μπάτσκα. Το όνομά της η πόλη το πήρε από την οικογένεια Τζόμπορ (Czobor), στην όποια ανήκε η περιοχή της πόλης το 14ο αιώνα. Το Σέρβικο όνομά της πόλης καταγράφεται για πρώτη φορά το 1543. Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1340. Η πόλη αποτελούσε τη συνοριακή γραμμή ανάμεσα στην αυτοκρατορία των Αψβούργων και την Οθωμανική αυτοκρατορία μετά το 1687. Το 1918 η πόλη έγινε μέρος του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Γουδί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άντονι Χόροβιτς
Ο Άντονι Χόροβιτς (γεννημένος στις 5 Απριλίου 1956 στο Στάνμορ της συνοικίας Χάρροου του Λονδίνου) είναι συγγραφέας βιβλίων και τηλεοπτικών σεναρίων, γνωστός διεθνώς κυρίως για τα παιδικά κατασκοπικά μυθιστορήματα με πρωταγωνιστή τον έφηβο ήρωα Άλεξ Ράιντερ αλλά και για άλλα έργα του. Έχει γράψει πολλά παιδικά βιβλία όπως οι σειρές Η δύναμη των Πέντε (The Power of Five), Άλεξ Ράιντερ (Alex Rider) και The Diamond Brothers, συνολικά πάνω από 50 βιβλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Τελετή
Στις τελετές έναρξης αθλητικών αγώνων συνήθως το τιμώμενο πρόσωπο είναι εκείνο που σηματοδοτεί την έναρξη με τη φράση: "Κηρύσσω την έναρξη του αγώνα..."
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εθιμοτυπία Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Αθλητισμός Κατηγορία:Λαογραφία
Ποζάρεβατς
Το Ποζάρεβατς (Σερβικά: Пожаревац/Požarevac) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 44.183 κατοίκους (2011). Το όνομα της πόλης, στα Σέρβικα, σημαίνει «πόλη της φωτιάς» (με τον όρο "φωτιά" να έχει την έννοια της καταστροφής). Είναι χτισμένη ανάμεσα σε τρεις ποταμούς τον Δούναβη, τον Μεγάλο Μοράβα και τον Μλάβα.
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Mistwalker
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2004
Αποψιλωτική υλοτομία
500px|μικρογραφία| Αποψιλωτική υλοτομία, μετά από έναν αιώνα, στο Όρεγκον των ΗΠΑ, έχει επιφέρει μία δασική συστάδα - συνονθύλευμα. Αποψιλωτική υλοτομία (αγγλ. clearcutting, clearcut logging) είναι μια δασοκομική πρακτική κατά την οποία τα περισσότερα ή όλα τα δέντρα σε μία ή αρκετές δασικές συστάδες κόβονται ολοκληρωτικά.
Γενικά
Μαζί με τις συγκομιδές ξυλείας, χρησιμοποιείται από τους δασολόγους για τη δημιουργία ορισμένων τύπων δασικών οικοσυστημάτων και για την προώθηση επιλεγμένων ειδών που απαιτούν άφθονο φως του ήλιου ή μεγαλώνουν σε μεγάλες, ακόμη και σε ηλικίες βάσεις. Οι εταιρείες υλοτομίας και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις δασών σε ορισμένες χώρες υποστηρίζουν την πρακτική για επιστημονικούς και οικονομικούς λόγους, ενώ οι επικριτές το θεωρούν μορφή αποψίλωσης που καταστρέφει τους φυσικούς οικοτόπους και συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή.
Ενώ η αποψίλωση τόσο των εύκρατων όσο και των τροπικών δασών μέσω της εκκαθάρισης έχει λάβει μεγάλη προσοχή στα μέσα ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια, τα άλλα μεγάλα δάση του κόσμου, όπως η τάιγκα, απειλούνται επίσης από ταχεία ανάπτυξη. Στη Ρωσία, τη Βόρεια Αμερική και τη Σκανδιναβία, η δημιουργία προστατευόμενων περιοχών και η παροχή μακροχρόνιων μισθώσεων για την εκτροφή και την αναγέννηση δέντρων - μεγιστοποιώντας έτσι τις μελλοντικές συγκομιδές - συγκαταλέγονται μεταξύ των μέσων που χρησιμοποιούνται για τον περιορισμό των επιβλαβών επιπτώσεων της κοπής. Οι μακροχρόνιες μελέτες σχετικά με τα δασικά δάση, όπως οι μελέτες του τροπικού δάσους Pasoh στη Μαλαισία, είναι επίσης σημαντικές για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τη διατήρηση των δασικών πόρων παγκοσμίως. 350px|μικρογραφία|Αποψιλωτική δασική εκκαθάριση στη νότια Φινλανδία. 350px|μικρογραφία|Αποψιλωτική υλοτομία σε συστάδα κωνοφόρων κοντά στο [[Γιουτζήν (πόλη)|Eugene, Όρεγκον]]
Επιδράσεις στο περιβάλλον
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις την επικρίνουν ως εντελώς καταστροφική για το νερό, το έδαφος, την άγρια ζωή και την ατμόσφαιρα και προτείνουν τη χρήση βιώσιμων εναλλακτικών λύσεων. Η υλοτομία αυτή έχει πολύ μεγάλο αντίκτυπο στον κύκλο νερού. Τα δέντρα συγκρατούν νερό και έδαφος. Η μαζική κοπή των δασών -σε μια ενιαία περιοχή- απομακρύνει τα δέντρα που διαφορετικά θα μπορούσαν να συλλέξουν μεγάλες ποσότητες ύδατος και επίσης να καταστρέψουν φυσικά τα χόρτα, τα βρύα, τις λειχήνες και τις φτέρες που κατοικούν στον υπόγειο χώρο. Όλη αυτή η βιομάζα διατηρεί συνήθως το νερό κατά τη διάρκεια των βροχοπτώσεων. Η απομάκρυνση ή η μερική βλάβη των βιοτόπων μειώνει την τοπική ικανότητα συγκράτησης νερού, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πλημμύρες και σε αυξημένη έκπλυση θρεπτικών ουσιών από το έδαφος. Η μέγιστη απώλεια θρεπτικών ουσιών εμφανίζεται περίπου το δεύτερο έτος και επιστρέφει στα επίπεδα πριν από την αποκοπή έως το τέταρτο έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δασολογία Κατηγορία:Δάση
Τελετή (μυθολογία)
Η Τελετή κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν κόρη του Διονύσου και της Νικαίας (κόρη του Σαγγαρίου και της Κυβέλης). Λάτρευε τους νυκτερινούς χορούς, τις εορτές και διασκεδάσεις κι ευχαριστιόταν ν΄ ακούει τους ήχους των κροτάλων παρακολουθώντας από μικρή τον πατέρα της.
Ο δε Αριστοφάνης υποστηρίζει ότι ο Ορφέας ήταν εκείνος που υπέδειξε τις τελετές στους ανθρώπους προκειμένου να αποφεύγουν έτσι τις αγριότητες και συμπλοκές.
Στη τέχνη η Τελετή παριστάνονταν συνήθως ανάγλυφη μαζί με την Επίκτηση και την Ευθυνία ως ιδεατές ανθρωπόμορφες κόρες των εγκαινίων, του κέρδους και της ευφορίας της Γης των οποίων οι παρουσίες κρίνονταν απαραίτητες στη τέλεση των εορταστικών τελετών.
Άαρον Σουόρτς
Ο Άαρον Σουόρτς (Aaron Hillel Swartz, 8 Νοεμβρίου 1986 - 11 Ιανουαρίου 2013) ήταν Αμερικανός προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών, συγγραφέας, αρχειοθέτης, πολιτικός διοργανωτής, και ακτιβιστής στο Διαδίκτυο. Βασική πυξίδα της σύντομης ζωής του ήταν ο αγώνας για τη δημοσιοποίηση της γνώσης σε όλους μέσω του διαδικτύου. Πρωτοστάτησε σε δράσεις υπέρ των ψηφιακών δικαιωμάτων και κατά της λογοκρισίας, των κρατικών παρεμβάσεων και της εμπορευματοποίησης δημοσίων εγγράφων, όπως οι αποφάσεις των δικαστηρίων και τα πανεπιστημιακά συγγράμματα. Είχε φτιάξει και διαθέσει, με ελεύθερες άδειες, αρκετά προγράμματα.
Τελετή (μυθολογία)
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Άαρον Σουόρτς
Ο Άαρον Σουόρτς γεννήθηκε στο Σικάγο, πρωτοτόκος γιος της Susan και του Robert Swartz. Ο πατέρας του είχε ιδρύσει την εταιρεία λογισμικού Mark Williams Company. Ασχολήθηκε με τη μελέτη των υπολογιστών, προγραμματισμού, και ίντερνετ. Παρακολούθησε μαθήματα στο North Shore Country Day School, σε ένα μικρό ιδιωτικό σχολείο κοντά στο Σικάγο, μέχρι την ένατη τάξη, σταμάτησε το γυμνάσιο στην 10η τάξη και παρακολούθησε μαθήματα στο Chicago Area College. Φοίτησε για ένα χρόνο στο Στάνφορντ αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του και στη συνέχεια αφοσιώθηκε στον προγραμματισμό και στον πολιτικό κυβερνοακτιβισμό.
Συμμετείχε στην συγγραφή των προδιαγραφών "RSS 1.0" του RSS, και έχτισε το προγραμματιστικό πλαίσιο ιστοσελίδων web.py και την αρχιτεκτονική για την Open Library. Ίδρυσε επίσης την Infogami, μια εταιρεία η οποία συγχωνεύτηκε με το Reddit στις πρώτες ημέρες του, μέσω του οποίου έγινε ισότιμος ιδιοκτήτης της συγχωνευθείσας εταιρείας.
Το 2009 κατάφερε να κατεβάσει και στη συνέχεια να διαθέσει ελεύθερα στο Ίντερνετ περίπου το 20% των εγγράφων από Ομοσπονδιακά Δικαστήρια τα οποία ήταν καταχωρημένα στη βάση δεδομένων PACER. Παρόλο που στις ΗΠΑ οι δικαστικές αποφάσεις και έγγραφα που τις συνοδεύουν θεωρούνται κείμενα δημόσια και προσβάσιμα σε όλους, η PACER χρέωνε την πρόσβαση, κερδίζοντας εκατομμύρια δολάρια.
Το 2010 τοποθέτησε στα κρυφά ένα λάπτοπ στο δίκτυο του MIT και κατέβασε από την τεράστια ψηφιακή βιβλιοθήκη JSTOR του ιδρύματος, η οποία διαθέτει με συνδρομή άρθρα επιστημονικών περιοδικών, τέσσερα εκατομμύρια δημοσιεύσεις. Τις κυκλοφόρησε με τη μορφή αρχείου torrent στο Ίντερνετ, εξοργίζοντας το MIT και την JSTOR. Στις 6 Ιανουαρίου του 2011, ο Σουόρτς συνελήφθη, αφέθηκε ελεύθερος αλλά του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για απάτη. Το JSTOR προβλημάτιζε τον Σουόρτς κυρίως για δύο λόγους: ζητούσε μεν χρήματα αλλά δεν έδινε αμοιβή στους συγγραφείς των άρθρων και απέκλειε τεράστιο αριθμό ανθρώπων (ιδιωτών, φτωχών, ξένων φοιτητών κ.ά.) που δεν μπορούσαν να πληρώσουν για να αποκτήσουν πρόσβαση στην ελεύθερη ακαδημαϊκή βιβλιογραφία που παράγεται από τα κολέγια και τα πανεπιστήμια της Αμερικής.
Και οι δύο υποθέσεις έβαλαν τον Σουόρτς στο στόχαστρο των αμερικανικών Αρχών, αρχικά του FBI και κατόπιν της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (NSA). Οι διώξεις ξεκίνησαν επί προεδρίας Τζορτζ Μπους και συνεχίστηκαν κλιμακούμενες επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα. Η JSTOR απέσυρε τις κατηγορίες, όχι όμως και το ΜΙΤ που αρχικά τον κατήγγειλε για απάτη και μετά τήρησε μία «ουδέτερη στάση».
Η δίκη του επρόκειτο να γίνει στο τέλος του 2013 και αν καταδικαζόταν (κάτι που νομικοί κύκλοι θεωρούσαν βέβαιο, με δεδομένη και την πολιτική πίεση από το πανίσχυρο «λόμπι του κοπιράιτ» - δισκογραφικές και μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ) αντιμετώπιζε εξοντωτικές ποινές, έως και 35 χρόνια φυλακή και 1 εκατομμύριο δολάρια πρόστιμο.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα και ακτιβιστή Κόρι Ντοκτόροου, ο Σουόρτς έπασχε για χρόνια από κατάθλιψη, προβλήματα για τα οποία είχε γράψει ανοιχτά στο παρελθόν.
Στις 11 Ιανουαρίου 2013 ο Σουόρτς αυτοκτόνησε δια απαγχονισμού στο διαμέρισμά του στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης σε ηλικία 26 ετών.
Μερικές εβδομάδες μετά τον θάνατο του, ο δεκατετράχρονος Τζακ Αντράκα, που ανέπτυξε μια μέθοδο για πρώιμο τεστ παγκρεατικού καρκίνου με τη μελέτη των εγγράφων από το JSTOR που δημοσιοιποιήθηκαν, δήλωσε στην αμερικανική τηλεόραση "αυτός είναι ο λόγος που ότι έκανε ο Άαρον ήταν τόσο σημαντικό".
Το 2014 κυκλοφόρησε ελεύθερα η ταινία του Brian Knappenberger «The Internet's Own Boy: The Story of Aaron Swartz», ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δράση του 'Ααρον Σουόρτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αυτόχειρες
Ιωάννα Δρέττα
Η Ιωάννα Δρέττα είναι διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Imperial College London (MSc) και το Harvard Kennedy School (Master in Public Administration). Στις 26 Μαΐου 2023 ορκίστηκε υπηρεσιακή υπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά.
Στη διάρκεια της εικοσαετούς επαγγελματικής πορείας της έχει αναλάβει θέσεις ευθύνης τόσο στον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα, για τη διαχείριση έργων σε σύνθετα περιβάλλοντα. Έχει υπηρετήσει τον ελληνικό τουρισμό από διαφορετικές θέσεις, ως διευθύντρια του Πολιτικού Γραφείου της τότε υπουργού Τουρισμού, Όλγας Κεφαλογιάννη (2012 -2015), στον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) και τη Marketing Greece - τη μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα εταιρεία του ΣΕΤΕ για την προβολή της Ελλάδας διεθνώς - ως CEO.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τουρισμού
Δημήτριος Γιαννόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δήμητρα της Αρκαδίας το 1887. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Γορτυνίας το 1928 και το 1933. Επίσης, εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με το Λαϊκό Κόμμα  το 1932, το 1935, το 1936, το 1946 και το 1950.
Υπηρέτησε πολλές φορές ως υπουργός. Στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών από τις 21 Μαρτίου 1934 ως τις 25 Σεπτεμβρίου 1934 και ξανά από τις 13 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 3 Νοεμβρίου 1950 στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου. Εκτός από υπουργός Εσωτερικών και χρημάτισε και υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Κονδύλη από τις 10 Οκτωβρίου 1935 ως τις 30 Νοεμβρίου 1935.
Απεβίωσε το 1953.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Τέλος (δημοσιονομία)
Στην επιστήμη της Δημοσιονομίας τέλος ή στο πληθυντικό τέλη χαρακτηρίζονται χρηματικά ποσά που καταβάλουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα συνήθως σε Υπηρεσίες της Διοίκησης (δημόσιες Υπηρεσίας - Επιχειρήσεις κοινής ωφελείας) σε αντάλλαγμα των υπηρεσιών που προσφέρουν, όπως για παράδειγμα τα ταχυδρομικά τέλη, λιμενικά τέλη, τέλη πλοήγησης, τέλη τηλεφωνίας - σύνδεσης κ.λπ. Το ύψος των τελών αυτών καθορίζονται κάθε φορά με υπουργικές αποφάσεις.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δημοσιονομία
Ζαν ντε Βαλουά-Σαιν-Ρεμί
Η  Ζαν ντε Βαλουά-Σαιν-Ρεμί (γαλλικά: Jeanne de Valois-Saint-Rémy), αυτοαποκαλούμενη ως «Κόμισσα ντε Λα Μοτ» (22 Ιουλίου 1756 – 23 Αυγούστου 1791) έμεινε στην ιστορία ως μια διαβόητη αριβίστρια και κλέφτρα. Ήταν παντρεμένη με τον Νικολά ντε Λα Μοτ, του οποίου η αριστοκρατική καταγωγή βρισκόταν υπό αμφισβήτηση. Η ίδια αν και φτωχή, ήταν απόγονος της βασιλικής οικογένειας Βαλουά μέσω ενός νόθου γιου του Βασιλιά Ερρίκου Β’. Παρόλα αυτά, μνημονεύεται κυρίως για τον εξέχοντα ρόλο της στην υπόθεση του διαμαντένιου περιδέραιου, ένα από τα πολλά σκάνδαλα που οδήγησαν στη Γαλλική Επανάσταση και βοήθησε στην καταστροφή της μοναρχίας της Γαλλίας.
Παιδική ηλικία και γάμος
Η Zαν ντε Βαλουά γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1756 στην πόλη Φοντέτ της βορειοανατολικής Γαλλίας, κοντά στην κοινότητα Μπαρ-συρ-Ωμπ, σε μια οικογένεια με δεινή οικονομική κατάσταση. Ο πατέρας της, Ζακ ντε Βαλουά, βαρόνος του Σαιν-Ρεμί (1717–1762), ήταν νόθος γιος του Βασιλια Ερρίκου Β' της Γαλλιας και της Νικόλ ντε Σαβινύ. Παρότι όμως είχε το βασιλικό αίμα του Οίκου των Βαλουά, ο Ζακ ήταν γνωστός ως μέθυσος και απατεώνας. Η μητέρα της Ζαν ήταν η Μαρί-Ζοζέλ, μια υπηρέτρια δικαστηρίου.
Η Ζαν ήταν η τρίτη στην σειρά ανάμεσα σε έξι παιδιά. Τρία από τα έξι παιδιά του Ζακ ντε Βαλουά του Σαιν-Ρεμί και της Μαρί-Ζοζέλ πέθαναν σε τρυφερή ηλικία: Ο Τζόζεφ (9 Μαρτίου 1753 – 9 Δεκεμβρίου 1753), η Μαρί-Μαργκερίτ-Αν (17 Φεβρουαρίου 1759 – 23 Μαΐου 1767) και ο Ιωάννης (5 Μαρτίου 1760 – 9 Μαρτίου 1760). Τα τρία παιδιά του Βαλουά του Σαιν-Ρεμί που επιβίωσαν, ο Ζακ (25 Ιουλίου 1751 - 1785), η Ζαν και η Μαρί-Αν (2 Οκτωβρίου 1757 - 1786), ζούσαν παραμελημένα, περπατούσαν ξυπόλητα, φρόντιζαν τις αγελάδες και συχνά αναγκάζονταν να ζητιανεύουν για το φαγητό τους. Σύμφωνα με τον Ζακ Μπενιό, όπως γράφτηκε στα απομνημονεύματα του, τα παιδιά περιθάλφθηκαν από τον πατέρα του και τον ηγούμενο του Λανγκρ. Με βάση μια άλλη πηγή, η οικογένεια μετακόμισε στη Βουλώνη κοντά στο Παρίσι, όπου ένας ιερέας και ένας από τους πλούσιους ενορίτες του, η Μαντάμ ντε Μπουλαινβιλλιέ, ανέλαβε την φροντίδα τους.
Εν πάση περιπτώσει, η καταγωγή τους ως Βαλουά επιβεβαιώθηκε από έναν γενεαλόγο στις Βερσαλλίες, και ως αποτέλεσμα των νομικών διατάξεων που δημιουργήθηκαν για να βοηθήσουν παιδιά από φτωχές οικογένειες με αριστοκρατική καταγωγή, ο Ζακ έλαβε ετήσια αποζημίωση 1000 λιβρών και μια θέση σε στρατιωτική ακαδημία. Η Ζαν και η Μαρί-Αν πήγαν σε οικοτροφείο στο Πασί και τους δόθηκαν επιδόματα 900 λιβρών. Ενώ έπρεπε να γίνουν μοναχές στο μοναστήρι του Λονγκσάμ, εκείνες επέλεξαν να επιστρέψουν στο Μπαρ-συρ-Ωμπ όπου ζούσαν με την οικογένεια Σερμόντ. Στις 6 Ιουνίου 1780, η Ζαν παντρεύτηκε τον Μαρκ-Αντουάν-Νικολά ντε λα Μοτ, που ήταν ανιψιός των Σερμόντ και αξιωματικός των χωροφυλακών. Την ημέρα του γάμου της, η Ζαν ήταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Μόνο ένα μήνα αργότερα (στις 7 Ιουλίου) τα νεογέννητα δίδυμα της βαφτίστηκαν ως Ζαν-Μπατίστ και Νικολά-Μάρκ ντε λα Μοτ. Και τα δύο παιδιά έζησαν μόνο λίγες μέρες.
Ενώ ο ισχυρισμός της οικογένειας ντε λα Μοτ για την αρχοντική τους καταγωγή ήταν αμφιλεγόμενος, τόσο ο Νικολά όσο και η σύζυγος του πήραν τον τίτλο Κόμης και Κόμμισα ντε λα Μοτ Βαλουά. Από τα τρία αδέλφια, η Ζαν θα ήταν η μόνη που θα αποκτούσε κακή φήμη. Ο Ζακ πέθανε με στρατιωτικό καθήκον στο νησί Σαιντ Λούις. Η Μαρί-Αν επέστρεψε στη θρησκευτική ζωή. Κανένα από τα τρία παιδιά του Ζακ ντε Βαλουά του Σαιν-Ρεμί δεν είχε ζωντανούς απογόνους.
Η υπόθεση του διαμαντένιου περιδέραιου
Όταν έγινε σαφές ότι ο Νικολά δεν μπόρεσε να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες του ζευγαριού και να τις διατηρήσει στο πολυδάπανο στυλ που επιθυμούσε η σύζυγός του, η Ζαν αποφάσισε να ζητήσει μια πιο γενναιόδωρη σύνταξη από τη βασιλική οικογένεια λόγω του βασιλικού της αίματος. Αποφάσισε να προσεγγίσει τη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα, προσδοκώντας τη ευνοϊκή υποδοχή με βάση ότι είχαν το ίδιο φύλο. Η Ζαν επομένως έκανε συχνές επισκέψεις στις Βερσαλλίες με την ελπίδα να τραβήξει την προσοχή της Βασίλισσας. Εκείνη την εποχή, οποιοσδήποτε απλός πολίτης ντυμένος με κατάλληλη ενδυμασία μπορούσε να μπει στο παλάτι και στους κήπους του, και να παρατηρήσει τη βασιλική οικογένεια. Ωστόσο, η Μαρία-Αντουανέτα είχε ενημερωθεί για τον αμφισβητήσιμο τρόπο ζωής της Ζαν και αρνήθηκε να τη συναντήσει.
Ο γάμος μεταξύ της Ζαν και του συζύγου της ήταν αποτυχημένος αν και συνέχισαν να ζουν μαζί. Η Ζαν απέκτησε έναν εραστή, το Ρετώ ντε Βιλέτ, ένα κοινό ζιγκολό και συνάδελφο του Νικολά στη χωροφυλακή. Γύρω στο 1783, γνώρισε τον Πρίγκιπα Καρδινάλιο Λούις ντε Ροχάν. Η Ζαν έγινε γρήγορα ερωμένη και στενή του φίλη. Ως αποτέλεσμα, συνειδητοποίησε ότι ο Πρίγκιπας δεν ήθελε τίποτα άλλο παρά να κερδίσει την επιδοκιμασία της Μαρίας Αντουανέτας. Παρ 'όλα αυτά, η βασίλισσα απέφυγε τον Καρδινάλιο επειδή προσπάθησε να εμποδίσει το γάμο της με τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ και γνώριζε τον σκανδαλώδη και έκλυτο τρόπο ζωής του.
Η Ζαν λέγεται ότι ήταν λεπτή με μικρά στήθη, είχε λευκό δέρμα, καστανά μαλλιά, ανοιχτά μπλε μάτια και ένα «χαμόγελο που αιχμαλώτιζε». Ο Άμπε Τζωρτζέλ, ο πιστός υπηρέτης του Καρδινάλιου ντε Ροχάν, περιέγραψε την Ζαν ως «Πονηρή Κίρκη». Εκείνη έλαβε κάποια χρήματα από τον Καρδινάλιο και μια προμήθεια για τον σύζυγό της ως σωματοφύλακα του Κόμη του Αρτουά.
Ταυτόχρονα, ο κοσμηματοπώλης Τσαρλς Αύγουστος Μπωμέρ προσπαθούσε να πουλήσει ένα ιδιαίτερα ακριβό και πολυτελές περιδέραιο με διαμάντια που είχε αρχικά σχεδιαστεί για την Μαντάμ ντυ Μπαρί. Είχε επενδύσει μια περιουσία σε αυτό το κόσμημα και έπρεπε να το πουλήσει γρήγορα για να αποφύγει την πτώχευση. Σύντομα συνειδητοποίησε ότι μόνο ο Βασιλιάς θα μπορούσε ενδεχομένως να το αγοράσει, αλλά ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η Βασίλισσα αρνήθηκαν το περιδέραιο.
Η Ζαν, με την ενεργό βοήθεια του συζύγου της και του ντε Βιλέτ, συνέταξε ένα σχέδιο για να χρησιμοποιήσει αυτήν την κατάσταση προς όφελος των οικονομικών τους. Ο Ρετώ ντε Βιλέτ ήταν ο κύριος πλαστογράφος και έγραψε γράμματα ως «Βασίλισσα» προς την «Κόμισσα». Με τα ψεύτικα γράμματα, η «Βασίλισσα» δήλωνε ότι επιθυμούσε το περιδέραιο, αλλά γνώριζε την απροθυμία του Βασιλιά να το αγοράσει λόγω της τρέχουσας δυσοίωνης οικονομικής κατάστασης της χώρας. Ήλπιζε ότι ο Καρδινάλιος θα μπορούσε να της δανείσει τα χρήματα ως μυστική χάρη. Η Ζαν ντε λα Μοτ κατονομαζόταν ως η μεσολαβήτρια της Βασίλισσας. Έτσι, ο Καρδινάλιος πείστηκε ότι αυτά τα γράμματα ήταν αυθεντικά και συμφώνησε να αγοράσει το περιδέραιο για τη Βασίλισσα. Αν και ήξερε πολύ καλά ότι η Βασίλισσα δεν συνάντησε ποτέ την Ζαν δημόσια, παρόλα αυτά πίστευε ότι η Ντε λα Μοτ ήταν ο αξιόπιστος πράκτορας του μυστικού συνδέσμου επικοινωνίας ανάμεσα σε εκείνον και την Μαρία Αντουανέτα. Μάλιστα τον Αύγουστο του 1784 στους κήπους του παλατιού των Βερσαλλιών, διοργανώθηκε ραντεβού αργά το βράδυ, όπου ο Καρδινάλιος συνάντησε τη «Bασίλισσα» (αν και στην πραγματικότητα ήταν μια πόρνη που της έμοιαζε και ονομαζόταν Νικόλ Λεγκαί ντ' Ολιβά και έλαβε τη συγχώρεση της. Κατόπιν, εκείνος ήρθε σε επαφή με τον κοσμηματοπώλη και του ζήτησε να του φέρει το περιδέραιο.
Το περιδέραιο δόθηκε στη Ζαν ντε λα Μοτ για να το παραδώσει στη Βασίλισσα. Ο σύζυγός της άρχισε αμέσως να πουλάει τα διαμάντια στο Παρίσι και το Λονδίνο. Η υπόθεση ήρθε στο φως μόνο όταν συνελήφθη ο Καρδινάλιος. Επίσης, σύντομα συνελήφθησαν η Ζαν ντε λα Μοτ, ο Ρετώ ντε Βιλέτ, η Νικόλ ντ' Ολιβά και ο Κόμης Καλιόστρο, ένας αυτοαποκαλούμενος μάγος του οποίου ο Καρδινάλιος ήταν προστάτης και η Ζαν κατηγορούσε ότι ήταν αυτός που έπεισε τον Καρδινάλιο να αγοράσει το περιδέραιο. Ο «Κόμης» Νικολά ντε λα Μοτ έμεινε στο Λονδίνο.
Ενώ δεν εμπλέκονταν άμεσα και μπορούσαν να δικάσουν τους απατεώνες χωρίς δημοσιότητα, ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα επέμειναν να γίνει δημόσια δίκη για να υπερασπιστούν την τιμή τους.
Ωστόσο, η δίκη είχε στην πραγματικότητα το αντίθετο αποτέλεσμα και κατέστρεψε τη φήμη της Βασίλισσας, επειδή το κοινό την είδε ως συνένοχη. Ο Καρδινάλιος δεν βρέθηκε ένοχος και αθωώθηκε. Ο Βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ τον εξόρισε όμως αμέσως σε μια από τις ιδιοκτησίες του Καρδινάλιου στη νότια Γαλλία. Ο Ρετώ ντε Βιλέτ κρίθηκε ένοχος για πλαστογραφία και εξορίστηκε. Η Νικόλ ντ' Ολιβά αθωώθηκε. Ο Κόμης Καλιόστρο, αν και αθωώθηκε, εξορίστηκε από τη Γαλλία με εντολή του Βασιλιά. Η Ζαν ντε λα Μοτ κρίθηκε ένοχη και καταδικάστηκε σε μαστίγωμα, σε στιγματισμό και φυλάκιση. Αυτό δημιούργησε την συμπόνια της κοινής γνώμης. Καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση στο ίδρυμα Λα Σαλπετριέρ, αλλά σύντομα δραπέτευσε μεταμφιεσμένη ως νεαρός άντρας και πήγε στο Λονδίνο όπου, το 1789, δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της με τίτλο "Memoires Justificatifs de La Comtesse de Valois de La Motte"(Τα αποδεικτικά απομνημονεύματα της κόμισσας ντε Βαλουά ντε Λα Μοτ), η οποία επιχείρησε για να δικαιολογήσει τις ενέργειές της ρίχνοντας το φταίξιμο στην Μαρία Αντουανέτα.
Ο Καρδινάλιος επέζησε της επανάστασης και έζησε τη ζωή του στην εξορία. Ο Ρετώ ντε Βιλέτ έζησε και πέθανε στην εξορία στην Ιταλία. Η Νικόλ ντ' Ολιβά έμεινε στην αφάνεια και πέθανε σε ηλικία 28 ετών. Ο Κόμης Καλιόστρο φυλακίστηκε κατά την Ρωμαϊκή Εξέταση και πέθανε στη φυλακή. Ο Νικολά ντε λα Μοτ επέστρεψε στο Παρίσι μετά την Επανάσταση.
Η Ζαν πέθανε στο Λονδίνο ως αποτέλεσμα τραυματισμών που υπέστει μετά από πτώση της από το παράθυρο του δωματίου της, ενώ κρύβονταν από τους πιστωτές της. Μια σύγχρονη έκθεση στην εφημερίδα "The Times" ανέφερε ότι βρέθηκε «άσχημα τραυματισμένη», το αριστερό της μάτι ήταν κομμένο - ένα από τα χέρια της και τα δύο πόδια της ήταν σπασμένα. Πέθανε στις 23 Αυγούστου 1791, δύο χρόνια πριν από την Μαρία Αντουανέτα, η οποία εκτελέστηκε στην γκιλοτίνα το 1793. Η Ζαν είναι θαμμένη στο κοιμητήριο της Αγίας Μαίρης στο Λάμπεθ του Λονδίνου.
Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέντο Γκαρσία
Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέντο Γκαρσία (αγγλικά: Bring Me the Head of Alfredo Garcia) είναι μια αστυνομική δραματική περιπέτεια αμερικανικής παραγωγής 1974 σε σκηνοθεσία Σαμ Πέκινπα. Πρωταγωνιστούν οι Γουόρεν Όουτς, Ιζέλα Βέγκα και ο Εμιλίο Φερνάντεζ.
Υπόθεση
Ένας Μεξικανός μεγαλοκτηματίας, του οποίου η κόρη έμεινε έγκυος, διατάζει να του φέρουν το κεφάλι του υπαίτιου. Δύο μπράβοι του θα αρχίσουν να τον ψάχνουν σε διάφορα μέρη, ώσπου θα συνάντησουν τον Μπένι (Γουόρεν Όουτς), έναν μέθυσο πιανίστα που θα δεχθεί να βρει τον Αλφρέντο Γκαρσία ενάντι 10 χιλιάδων δολαρίων αμοιβή.
Ο Μπένι μαθαίνει από την πόρνη φίλη του, Ελίτα (Ιζέλα Βέγκα) ότι ο Γκαρσία είναι νεκρός και ξεκινούν μαζί να βρουν τον τάφο, να αποσπάσουν το κεφάλι και να πάρουν την αμοιβή. Όμως καθώς ταξιδεύουν στα ερημικά μεξικανικά σύνορα η ένταση ανεβαίνει και το τοπίο γίνεται όλο και πιο ανατριχιαστικό, αιματηρό και σκληρό με τα θύματα που αφήνουν στο πέρασμά τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σαμ Πέκινπα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1950
Το Β΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1950, διεξήχθη στις 12 Mαρτίου στη Νέα Φιλαδέλφεια, με αφετηρία και τερματισμό το γήπεδο της ΑΕΚ και τον κυρίως αγώνα να διεξάγεται στο εκεί Άλσος, σε διαδρομή μήκους 1.500μ. Μετείχαν 9 αθλητριες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός, ενώ στο ατομικό, πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Σαββατιανού της Κηφισιάς.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1950 Κατηγορία:Δήμος Φιλαδελφείας-Χαλκηδόνος
Χρήστος Πολίτης
Ο Χρήστος (Χρίστος) Πολίτης (Ηράκλειο Κρήτης 27 Δεκεμβρίου 1942, ως Χρήστος Πιατουλάκης) είναι Έλληνας ηθοποιός. Πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές. μικρογραφία|259x259εσ|Ο Χρήστος Πολίτης στον ρόλο του Γερμανού [[Γκεστάπο|Γκεσταπίτη (μαζί με τον Κώστα Πρέκα στην ταινία Όχι)]]
Βιογραφικά στοιχεία
Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965). Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη - Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη - Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968 ) και Τσάι και συμπάθεια (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι - Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990). Θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.
Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β' Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.
Θέατρο
Πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Χρ. Πολίτης συμμετείχε ως ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Πίνακας κινηματογραφικών ταινιών στις οποίες ο Χρ. Πολίτης συμμετείχε.
Τηλεόραση
Πίνακας τηλεοπτικών σειρών και εκπομπών στις οποίες ο Χρ. Πολίτης συμμετείχε.
Ραδιοφωνικές παραστάσεις
Ραδιοφωνικές θεατρικές εκπομπές στις οποίες συμμετείχε ο Χρ. Πολίτης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τέλος (φιλοσοφία)
Κατά τη φιλοσοφική ερμηνεία του όρου διαπιστώνεται ότι για την επιτυχία του "τέλους" απαιτείται η γνώση των μέσων και των τρόπων που άγουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή η γνώση της αιτιώδους συνάφειας, εξ ου και το τέλος χαρακτηρίζεται "τελικό αίτιο".
Περί των "τελικών αιτίων" ασχολείται ιδιαίτερος κλάδος της φιλοσοφίας η Τελεολογία η οποία και παραδέχεται αυτά για την ερμηνεία των διαφόρων διατάξεων της Φύσης.
Γεώργιος Αρετάκης
Ο Γεώργιος Αρετάκης (Καπετάν Σφακιανός, 1900- 1949) ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού, αντιστασιακός την περίοδο της Κατοχής μέσα από τις τάξεις του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΔΣΕ κατά τον Εμφύλιο.
Στον Ελληνικό Στρατό
Ο Αρετάκης γεννήθηκε το 1900 στο Σπήλι Ρεθύμνης. Το 1916, σε μικρή ηλικία κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής και τα επόμενα χρόνια έλαβε μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Αργότερα συμμετείχε στο βενιζελικό κίνημα του 1935, μετά την αποτυχία του οποίου αποστρατεύτηκε, ενώ το 1940 ανακλήθηκε και συμμετείχε με την V Μεραρχία Κρητών στον ελληνοϊταλικό πόλεμο με το βαθμό του λοχαγού ΠΖ.
Στην Εθνική Αντίσταση
Μετά την κατάρρευση του μετώπου, ο Αρετάκης, όντας πια ταγματάρχης, βρέθηκε στην Πελοπόννησο όπου και παρέμεινε καθώς δεν μπόρεσε να μεταβεί στην Κρήτη. Στις αρχές του 1943 εγκαταλείπει την Πάτρα όπου βρισκόταν (σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας εργαζόταν ως υπάλληλος στο τοπικό κατάστημα της Τραπέζης της Ελλάδος ) και κατατάσσεται στις ένοπλες ομάδες του ΕΛΑΣ Αχαΐας. Ήταν μάλιστα ένας από τους πρώτους μόνιμους αξιωματικούς του στρατού που πλαισίωσαν την συγκεκριμένη αντιστασιακή οργάνωση.
Στα πλαίσια του ΕΛΑΣ πραγματοποίησε αρχικά περιοδείες στην ορεινή Αχαΐα παροτρύνοντας τους κατοίκους να ενταχθούν στο ΕΑΜ και εν συνεχεία ανέλαβε μαζί με τον Γιάννη Κατσικόπουλο την διοίκηση του Ανεξάρτητου Τάγματος Καλαβρύτων που ήταν επανδρωμένο με ντόπιους αντάρτες και υπαγόταν στο 12ο Σύνταγμα ΕΛΑΣ Πελοποννήσου.
Στις 16 και 17 Οκτωβρίου του 1943, έπειτα από διαταγή του Κεντρικού Αρχηγείου του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου, επιτίθεται με περίπου 400 αντάρτες στην Κερπινή κατά γερμανικού λόχου δύναμης 97 ανδρών που διεξήγαγε αναγνωριστική επιχείρηση στην ευρύτερη περιοχή με αποτέλεσμα τον θάνατο 4 Γερμανών και την αιχμαλωσία όλων των υπολοίπων εκτός από 11 που κατάφεραν να διαφύγουν. Αργότερα, 78 από τους αιχμάλωτους θα εκτελεστούν από τους αντάρτες.
Αργότερα, ο Αρετάκης ανέλαβε διοικητής του 2ου τάγματος στο 8ο Σύνταγμα που έδρευε στη Λακωνία. Κατά τα τέλη Ιουνίου του 1944 απέφυγε τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των δυνάμεων Κατοχής και των Ταγμάτων Ασφαλείας ενώ την 10η Αυγούστου έλαβε μέρος στη μάχη της Σελλασίας κατά την οποία 24 Γερμανοί σκοτώθηκαν, 22 τραυματίστηκαν και άλλοι 12 κηρύχθηκαν αγνοούμενοι. Επίσης συμμετείχε στη μάχη του Μελιγαλά τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, εναντίον των Ταγμάτων Ασφαλείας. Από πολλές πηγές αναφέρεται ως ιδιαίτερα αιμοσταγής. Χαρακτηριστική έχει μείνει η συμπεριφορά του απέναντι στους αιχμαλώτους μετά τη μάχη της μηλιάς στις 9 Μαΐου 1944.
Δράση
Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, αρνείται να παραδώσει τον οπλισμό του και καταφεύγει στους ορεινούς όγκους της Πελοποννήσου. Κατά την Άνοιξη του 1945 δραστηριοποιείται μαζί με άλλους πρώην Ελασίτες στην περιοχή της Μάνης ενώ τον Ιούλιο του ίδιου έτους δρούσε μεταξύ Ταΰγετου και Πάρνωνα. Παράλληλα, στις 20 Μαΐου 1946 καταδικάζεται ερήμην, από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Πατρών, σε ισόβια δεσμά για τη συμμετοχή του τον Σεπτέμβριο του 1943 στη διάλυση του, συνδεδεμένου με τον ΕΔΕΣ, εθνικιστικού αντάρτικου σώματος του λοχαγού Δροσόπουλου από τον ΕΛΑΣ καθώς και για τη συμμετοχή του στο ανταρτοδικείο που καταδίκασε σε θάνατο τρεις από τους πέντε αξιωματικούς του εν λόγω αντάρτικου σώματος.
Τον Ιανουάριο του 1948, ο Αρετάκης έλαβε από την Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση το βαθμό του αντισυνταγματάρχη και αργότερα τοποθετείται επόπτης των Γραφείων του Επιτελείου 3ης Μεραρχίας του ΔΣΕ Πελοποννήσου ενώ στις 11 Απριλίου λαμβάνει μέρος στη, νικηφόρα για τους αντάρτες, μάχη των Καλαβρύτων.
Το 1949, η διεξαγωγή εκκαθαριστικών κυβερνητικών επιχειρήσεων οδήγησε σταδιακά στην αποδιάρθρωση και διάλυση των ανταρτικών δυνάμεων στην Πελοπόννησο. Τον Ιανουάριο, ο Αρετάκης βρισκόταν, σύμφωνα με πληροφορίες, μεταξύ Αροανίων και Αφροδισίου όρους. Με την οριστική ήττα των δυνάμεων του ΔΣΕ Πελοποννήσου, προσπάθησε να βρει τρόπο ώστε να καταφύγει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Κρήτη.
Η εξόντωση
Στην προσπάθειά του αυτή, αποφασίζει να κινηθεί προς το νότιο τμήμα της Πελοποννήσου, έτσι στις αρχές Απριλίου του 1949 εντοπίζεται στην Αρκαδία και λίγες ημέρες αργότερα βρίσκει καταφύγιο στην Μάνη, αρχικά στη θέση Διλάγγαδο της Έξω Μάνης και έπειτα λόγω των εκτεταμένων ερευνών των τοπικών στρατιωτικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων, στην ευρύτερη περιοχή της Αρεόπολης.