cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αττάλεια Λυδίας
Η Αττάλεια, ήταν ρωμαϊκή πόλη της αρχαίας Λυδίας, πρώην επισκοπή και σήμερα είναι λατινική καθολική τιτουλάρια επισκοπή.
Ιστορία
Η Αττάλεια αρχικά ονομαζόταν Aγρόειρα ή Aλλόειρα. Η Αττάλεια ήταν αρκετά σημαντική στη ρωμαϊκή επαρχία της Λυδίας, ώστε να γίνει επισκοπή της Μητροπολιτικής Αρχιεπισκοπής της πρωτεύουσας των Σάρδεων και να κόβει νομίσματα. Κι όμως έμελλε να ξεθωριάσει.
Τιτουλάρια επισκοπή
Η επισκοπή αναστηλώθηκε ονομαστικά το 1933.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυδίας Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδηλασίας πίστας
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδηλασίας πίστας ανδρών, ξεκίνησε το 1954 απο τον ΣΕΓΑΣ. Οι νικήτριες ομάδες είναι οι παρακάτω.
Αγωνίσματα
Το πρόγραμμα του πανελληνίου πρωταθλήματος πίστας περιλαμβάνει τα παρακάτω αγωνίσματα.
Πρωταθλητές Ελλάδας
Σύμφωνα με τους τρέχοντες κανόνες της ομοσπονδίας, ο πρωταθλητής σύλλογος ποδηλασίας πίστας αναδεικνύεται με βάση το παρακάτω βαθμολογικό σύστημα (βαθμολογούνται όλα τα αγωνίσματα):
Ο σύλλογος που συγκεντρώνει τους περισσότερους βαθμούς αναδεικνύεται πρωταθλήτρια ομάδα πίστας. Σε περίπτωση ισοπαλίας σε βαθμούς μεταξύ δύο ή περισσότερων ομάδων, υπολογίζονται οι πρώτες θέσεις που κατέκτησε η κάθε ομάδα, ενώ σε νέα ισοπαλία υπολογίζονται οι δεύτερες θέσεις κ.ο.κ.
Βαθμολογία συλλόγων
Ο πρωταθλητής σύλλογος αναδεικνύεται με το ίδιο βαθμολογικό σύστημα των ανδρών. {|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελληνική ομοσπονδία ποδηλασίας
Κατηγορία:Ποδηλασία στην Ελλάδα Ποδηλασια πιστας
Γεωμετρικός μέσος
Παράδειγμα
Ο γεωμετρικός μέσος των αριθμών, υπολογίζεται ως
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσοι όροι
Ανωτάτη Επιτροπή Αγώνος Κρήτης
Η Ανωτάτη Επιτροπή Αγώνος Κρήτης (Α.Ε.Α.Κ.) ήταν αντιστασιακή οργάνωση που ιδρύθηκε στην Κρήτη τον Ιούνιο του 1941. Υπήρξε η πρώτη ένοπλη αντιστασιακή οργάνωση που ιδρύθηκε στον ελλαδικό χώρο μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα και αποτέλεσε πρόδρομο της Εθνικής Οργάνωσης Κρήτης (Ε.Ο.Κ.).
Ίδρυση
Η ΑΕΑΚ ιδρύθηκε στα Χανιά στις 15 Ιουνίου 1941, δύο μόλις εβδομάδες μετά το τέλος της Μάχης της Κρήτης και την κατάληψη του νησιού από τους Γερμανούς. Ιδρυτικά της μέλη ήταν ο γιατρός Ιωάννης Παΐζης από τα Χανιά, ο συνταγματάρχης Ανδρέας Παπαδάκης (βετεράνος της Μικρασιατικής εκστρατείας) από το νομό Ρεθύμνου, οι δικηγόροι Τίτος Γεωργιάδης και Ιωάννης Ιωαννίδης από τους νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου και γενικος γραμματέας ήταν ο Ανδρέας Πολέντας. Στη διοικούσα επιτροπή της οργάνωσης εντάχθηκε ο πρόεδρος Εφετών Κρήτης Αριστομένης Καρακουλάκης.
Η ΑΕΑΚ είχε Βενιζελική ιδεολογία. Μερικά από τα ιδρυτικά της μέλη (π.χ., Παπαδάκης, Παΐζης) συμμετείχαν στο αποτυχημένο κίνημα ενάντια στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου το 1938.
Δράση
Η δράση του Ανδρέα Πολέντα καταδόθηκε στους Γερμανούς, οι οποίοι τον συνέλαβαν και τον εκτέλεσαν στις φυλακές Αγιάς στις 21 Δεκεμβρίου 1942.
Η ΑΕΑΚ ενσωματώθηκε στην ΕΟΚ η οποία ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1943.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις
Αρτύρ Λεκλέρ
Ο Αρτύρ Λεκλέρ (γαλλικά: Arthur Leclerc) είναι ένας Μονεγάσκος οδηγός αγώνων, γεννημένος στις 14 Οκτωβρίου του 2000, που αγωνίζεται στη Φόρμουλα 2 για το 2023 με την ομάδα DAMS. Είναι ο μικρότερος αδερφός του γνωστού Μονεγάσκου πιλότου Σάρλ Λεκλέρ που αγωνίζεται με την Scuderia Ferrari στην Formula 1 και τερμάτισε στη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα των πιλότων το 2022.
Προσωπική Ζωή
Ο Άρθουρ, γιος των Ερβέ Λεκλέρ και της Πασκάλ, είναι ο μικρότερος σε ηλικία γιος της οικογένειας, έχοντας τον Λορέντσο ως μεγαλύτερο αδερφό και έπειτα τον Σαρλ. Αναφορικά με τον Ερβέ Λεκλέρ, υπήρξε και ο ίδιος οδηγός στη Φόρμουλα 3 κατά το 1980 με 1990, αλλά απεβίωσε μόλις σε ηλικία 54 ετών λόγω μιας μακρά ασθένειας. Όπως έχει δηλώσει ο αδερφός του ο Σαρλ σε μία συνέντευξη του, η οικογένεια τους δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να επενδύσει και στους δύο γιους τους, οι οποίοι ήθελαν να φτάσουν στη Φόρμουλα 1 και έτσι προτίμησαν να εστιάσουν στο Σαρλ, όντας μεγαλύτερος. Έτσι, η άνοδος του Άρθουρ έγινε σταδιακά και με μικρά βήματα καταφέρνοντας να βρίσκεται τώρα, εν έτη 2023 στη Φόρμουλα 2.
Πρώιμη Καριέρα
μικρογραφία|2018 French F4 Championship
Karting
Ο Άρθουρ Λεκλέρ ξεκίνησε την καριέρα του από πολύ νωρίς, ξεκίνησε karting σε πολύ μικρή ηλικία. Αν και δεν μας είναι πολλά γνωστά για τα πρώτα βήματα της καριέρας του, το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι πως νίκησε το πρωτάθλημα των kart το 2014.
French F4
Το 2018, αγωνίστηκε στο Γαλλικό Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 4, τερματίζοντας στην πέμπτη θέση με δύο νίκες και συνολικά έξι βάθρα. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 17, η οποία θεωρείται αρκετά μεγάλη ηλικία για να ξεκινήσεις καριέρα στη φόρμουλα, καθώς η οικογένεια του δεν είχε την οικονομική δυνατότητα και ήταν αποφασισμένοι να διαθέσουν όλους τους πόρους τους στον αδερφό του, Σαρλ Λεκλέρ προκειμένου να ενταχθεί στη Φόρμουλα 1.
Formula 4
μικρογραφία|FIA F3 2021 Ο Λεκλέρ ήταν οδηγός στο πρωτάθλημα της FIA Formula E κατά την διάρκεια της σεζόν 2017-2018 και συνέχισε και την επόμενη σεζόν (2018-2019). Για την σεζόν 2019-2020 η Formula E ανακοίνωσε τον Λεκλέρ ως τον οδηγό δοκιμής για τη σεζόν. Η συμμετοχή του ίδιου στην Φόρμουλα Ε έληξε μετά το τέλος της σεζόν.
Formula 3 Championship
Το 2021 έγινε μέλος της Red Bull academy, έχοντας σαν συμπαίκτη τον Olli Caldwell στην FIA Formula 3 Championship.
Formula 2 Championship
Ανακοινώθηκε πως για το 2023 ο Λεκλέρ θα αγωνιζόταν με την ομάδα DAMS στη Formula 2, έχοντας ως συμπαίκτη τον Ayumu Iwasa.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονεγάσκοι
Άλλιο το καλλίμισχο
Το άλλιο το καλλίμισχο (επιστημονική ονομασία: Allium callimischon) είναι φυτό ενδημικό στην Τουρκία και στη νότια Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένης της Πελοποννήσου και της Κρήτης). Επίσης, το λουλούδι καλλιεργείται και σε άλλες χώρες ως καλλωπιστικό φυτό.
Το Άλλιο το καλλίμισχο είναι πολυετές φυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Λειριοειδή
Κάιελ Γκολντ
Κάιελ Γκολντ (Kyell Gold) είναι το ψευδώνυμο ενός συγγραφέα από την Καλιφόρνια, ο οποίος είναι κυρίως γνωστός για τη συγγραφή του στη λογοτεχνία αρσενικού ομοφυλοφιλικού ρομαντισμού για το furry fandom. Οι δημοσιευμένες του εργασίες περιλαμβάνουν τα μυθιστορήματα Dev and Lee (Το Out of Position και τις τέσσερις συνέχειες του), τα τρία νεανικά μυθιστορήματα Dangerous Spirits, κάποια άλλα βιβλία του Forester Universe, και τα τρία μυθιστορήματα και διάφορα διηγήματα της σειράς Argaea.
Ο Γκολντ, ο οποίος παρουσιάζει τον εαυτό του ως μια κόκκινη αλεπού, είναι ένας από τους πιο αναγνωρισμένους συγγραφείς furry, έχοντας κερδίσει περισσότερα βραβεία Ursa Major (τα κύρια βραβεία δίνονται στον τομέα των έργων του furry fandom) από οποιονδήποτε άλλο. Ως τώρα έχει οκτώ βραβεία (όλα από το 2005)· υπερβαίνοντας το προηγούμενο ρεκόρ των έξι, που κατείχε το Usagi Yojimbo, του δημιουργού Stan Sakai. Ο Γκολντ έχει επίσης αναγνωριστεί από μη-furry συγγραφείς. Το 2010 ήταν υποψήφιος για το βραβείο WSFA Small Press για σύντομη μυθιστοριογραφία.
Σημειώσεις
Το εικονογραφημένο εξώφυλλο για το Pendant of Fortune της Sara Palmer, κέρδισε επίσης ως η "Καλύτερη Δημοσιευμένη Εικονογράφηση Ανθρωπομορφικού στοιχείου" το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Furry fandom Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Ιβάν Λάκοβιτς Κροάτα
Ο Ιβάν Λάκοβιτς Κροάτα (1 Ιανουαρίου 1932 - 29 Αυγούστου 2004) ήταν Κροάτης ναΐφ ζωγράφος.
Ο Λάκοβιτς γεννήθηκε από μια αγροτική οικογένεια στο χωριό Μπατίνσκε κοντά στο Καλίνοβατς. Αφού ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, εργάστηκε ως εργάτης σε χωράφια και δάση. Αυτός ο αυτοδίδακτος ζωγράφος φιλοτέχνησε τις πρώτες του υδατογραφίες με θέμα τη ζωή του χωριού, το 1944. Σχεδίασε τα πρώτα του σχέδια το 1952.
Ο Λάκοβιτς μετακόμισε στο Kloštar Podravski το 1954. Πέρασε εκεί τρία χρόνια, ζωγραφίζοντας τις πρώτες του ελαιογραφίες. Στη συνέχεια, μετακόμισε στο Ζάγκρεμπ, όπου εργάστηκε ως ταχυδρόμος και ταχυδρομικός υπάλληλος. Το 1962, γνώρισε τον Krsto Hegedušić και κατά καιρούς εργάστηκε στο ατελιέ του. Η πρώτη του ατομική έκθεση στο HAZU Cabinet of Graphics το 1964 καθιέρωσε τη φήμη του ως επιδέξιου καλλιτέχνη. Έφυγε από το ταχυδρομείο το 1968 και έγινε επαγγελματίας ζωγράφος.
Ζωγράφηζε ποιητικές σκηνές από την πατρίδα του, την Podravina, με τέμπερα και λάδι πάνω σε γυαλί (μια παραδοσιακή τεχνική των ναΐφ καλλιτεχνών από τη βόρεια Κροατία), ενώ στρεφόταν όλο και περισσότερο στο σχέδιο. Στα πρώιμα έργα του κυριαρχούν λεπτομερείς χειμερινές σκηνές. Κατά τη δεκαετία του 1970, ο Λάκοβιτς στράφηκε προς την αλληγορία, τον συμβολισμό και το φανταστικό. Η ατμόσφαιρα των έργων του είναι λυρική και σουρεαλιστική.
Πιο συχνά, σχεδίαζε τοπία, παραστατικές συνθέσεις, λουλούδια και έργα νεκρής φύσης. Τα πορτρέτα του είναι πολύ σπάνια. Εικονογράφησε πολλά βιβλία πεζογραφίας και ποίησης.
Ο Λάκοβιτς εξέθεσε έργα του σε περισσότερες από εκατό ατομικές εκθέσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό (Κολωνία, Ζυρίχη, Παρίσι, Βρέμη, Λαβάλ, Μάνστερ, Τορίνο, Ρώμη, Καράκας, Μιλάνο, Χάγη, Σάο Πάολο, Σανγκάη, Πεκίνο, Τόκιο, Μαδρίτη, Αγία Πετρούπολη). Τα έργα του εκτίθενται σε μουσεία σε όλο τον κόσμο: στο Κροατικό Μουσείο Ναΐφ Τέχνης στο Ζάγκρεμπ, στο Μουσείο der 20. Jahrhunderts στη Βιέννη, στο Museu de Arte Contemporânea στο Σάο Πάολο, στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Μανίλας, στο Μουσείο Henri Rousseau της Λαβάλ, στο Μουσείο Setagaya του Τόκιο, στο Μουσείο Τέχνης του Ινστιτούτου Κάρνεγκι, στο Museo Civico di Belle Arti στο Λουγκάνο καθώς και στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού. Δημιούργησε σκηνικά θεατρικών παραστάσεων για το HNK στο Ζάγκρεμπ και για το Stadtopernhaus στο Γκρατς.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, σχεδίασε μια σειρά από σχέδια για τα ανθρώπινα δεινά κατά στον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Κροατίας. Πέθανε στο Ζάγκρεμπ το 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες καλλιτέχνες Κατηγορία:Κροάτες ζωγράφοι
Χασάν Σαλιχάμιτζιτς
Ο Χασάν Σαλιχάμιτζιτς (βοσνιακά: Hasan Salihamidžić) (γενν. 1 Ιανουαρίου 1977), με ψευδώνυμο Μπράτσο (ιταλικά: Brazzo, «Μικρός αδερφός»), είναι Βόσνιος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν αθλητικός διευθυντής της Μπάγερν Μονάχου. Αφού ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στη γερμανική Αμβούργο ΣΦ, έκανε όνομα παίζοντας για εννέα σεζόν στη Μπάγερν Μονάχου, με την οποία κέρδισε τον τίτλο της Μπούντεσλιγκα έξι φορές, το Κύπελλο Γερμανίας τέσσερις φορές, το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2000-01 και Διηπειρωτικό Κύπελλο του 2001. Έπαιξε επίσης στην ιταλική Γιουβέντους για τέσσερις σεζόν.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Σαλιχάμιντζιτς έπαιζε συνήθως ως δεξιός μέσος ή αμυντικός. Ήταν ένας γρήγορος και ενεργητικός παίκτης. Ήταν επίσης προικισμένος με καλές ικανότητες σε σέντρα και πάσες, που του επέτρεπαν να δημιουργεί ευκαιρίες για τους συμπαίκτες του.
Κέρδισε 42 συμμετοχές και σημείωσε 6 γκολ για την Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους πιο επιτυχημένους Βόσνιους ποδοσφαιριστές.
Μετά το τέλος του μονοετούς συμβολαίου του με την ΦφΛ Βόλφσμπουργκ το 2012, ο Σαλιχάμιντζιτς αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Στη συνέχεια εργάστηκε για τους τηλεοπτικούς σταθμούς Sky Deutschland, RTL και ZDF, προτού επανέλθει στην Μπάγερν Μονάχου ως αθλητικός διευθυντής το 2017.
Πρώιμη ζωή
Ο πατέρας του Σαλιχάμιντζιτς, Άχμεντ και η μητέρα του, Σέφικα, του έδωσαν το ψευδώνυμο «Braco», που σημαίνει «μικρός αδερφός» στα νοσνιακά, αφού ο Χάσαν έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, εξ ου και το σημερινό του ψευδώνυμο «Brazzo». Τελείωσε το δημοτικό και έπαιξε στον τοπικό σύλλογο. Στη συνέχεια, ο Σαλιχάμιντζιτς μετακόμισε στη Βελέζ Μόσταρ, όπου έμεινε μέχρι το 1992. Εκείνη τη χρονιά, ο Σαλιχάμιντζιτς κλήθηκε στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας Κ16, για έναν αγώνα ενάντια στην Εθνική ΕΣΣΔ Κ16 στο Βελιγράδι. Μέρες μετά τον αγώνα, ο Στρατός της Δημοκρατίας Σέρπσκα ξεκίνησε μια πολιορκία στη βοσνιακή πρωτεύουσα Σεράγεβο, αναγκάζοντας τον πατέρα του να αναζητήσει ευκαιρίες στη Δυτική Ευρώπη για τον γιο του.
Αμβούργο
Το Νοέμβριο του 1992, ο Σαλιχάμιντζιτς μετακόμισε στο Αμβούργο της Γερμανίας, με τη βοήθεια του Άχμεντ Χαλίλχοντζιτς (ξάδερφος του προπονητή ποδοσφαίρου Βάχιντ Χαλίλχοντζιτς), ο οποίος είχε επίσης μεταναστεύσει στη Γερμανία. Με τη βοήθεια του Άχμεντ Χαλίλχοντζιτς, ο Σαλιχάμιντζιτς εντάχθηκε στην ομάδα νέων της Αμβούργο ΣΦ. Παρέμεινε στο σύστημα νεολαίας του συλλόγου για τρεις σεζόν πριν προωθηθεί στην πρώτη ομάδα. Στην πρώτη του σεζόν με την πρώτη ομάδα, ο Σαλιχάμιντζιτς έκανε 9 εμφανίσεις, σημειώνοντας 2 γκολ στο πρωτάθλημα. Την επόμενη σεζόν, ο Σαλιχάμιντζιτς έγινε αναπόσπαστο μέρος της ομάδας, καθώς θα έκανε 37 εμφανίσεις και θα σημείωσε 7 γκολ μεταξύ Ευρώπης και πρωταθλήματος. Συνέχισε με 31 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, σκοράροντας δέκα γκολ κατά τη διάρκεια της σεζόν 1997-98, που θα ήταν το τελευταίο του για τον σύλλογο πριν από τη μεγάλη του μεταγραφή στους γίγαντες της Μπούντεσλιγκα, Μπάγερν Μονάχου.
Μπάγερν Μονάχου
Η μεταγραφή του Σαλιχάμιντζιτς στην Μπάγερν Μονάχου ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου του 1998, έναντι αδιευκρίνιστης αμοιβής. Στην πρώτη του σεζόν με τη νέα του ομάδα, 1998–99, ο Σαλιχάμιντζιτς μπήκε αμέσως στην αρχική ενδεκάδα του συλλόγου και πραγματοποίησε 43 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις, σημειώνοντας 5 γκολ. Κατά την πρώτη του σεζόν, μπήκε ως αλλαγή στο 89ο λεπτό του τελικού του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1999 εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Ο Σαλιχάμιντζιτς θα έκανε επιπλέον 46 εμφανίσεις με άλλα 3 γκολ στη δεύτερη σεζόν του για τους γίγαντες του Μονάχου, το 1999–2000. Η τρίτη του σεζόν αποδείχθηκε επίσης πολύ επιτυχημένη, καθώς πέτυχε 6 γκολ σε 46 εμφανίσεις. Μεταξύ 2001 και 2003, ωστόσο, ο Σαλιχάμιντζιτς είχε λίγες εμφανίσεις, κυρίως λόγω τραυματισμού. Έκανε μόλις 50 εμφανίσεις μεταξύ των δύο σεζόν σε όλες τις διοργανώσεις.
Για τη σεζόν 2003–04, ο διεθνής Βόσνιος επέστρεψε στην αρχική ενδεκάδα για ολόκληρη τη σεζόν, κάνοντας 47 εμφανίσεις και σκοράροντας 5 γκολ, μετρώντας επίσης 43 εμφανίσεις και 5 γκολ την επόμενη σεζόν.
Καθώς πέρασε πολλά χρόνια αγαπητός στο Μόναχο και τα παιδιά του γεννήθηκαν στην πόλη, ο Σαλιχάμιντζιτς εγκαταστάθηκε εκεί όταν τελείωσε η καριέρα του ως παίκτης.
Γιουβέντους
Στις 15 Ιανουαρίου 2007, ο Σαλιχάμιντζιτς υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Γιουβέντους ΦΚ. Εντάχθηκε σε αυτούς τον επόμενο Ιούνιο αφού έληξε το συμβόλαιό του με την Μπάγερν. Στην πρώτη του σεζόν, υπό τον προπονητή Κλαούντιο Ρανιέρι, ο Σαλιχάμιντζιτς ήταν βασικός και έκανε 30 επίσημες εμφανίσεις για τη νέα του ομάδα, πετυχαίνοντας 5 γκολ, μεταξύ των οποίων και δύο στη νίκη με 3-2 εναντίον της Μίλαν στις 12 Απριλίου 2008. Η δεύτερη και τρίτη σεζόν του με τον σύλλογο, ωστόσο, αποδείχτηκε λιγότερο επιτυχημένη, καθώς υπέφερε από αρκετούς τραυματισμούς.
Τη σεζόν 2010–11, ο νέος προπονητής, Λουίτζι Ντελνέρι, απέκλεισε τον Σαλιχάμιντζιτς από τα σχέδια της ομάδας. Μαζί με τον Φάμπιο Γκρόσο, ο Σαλιχάμιντζιτς ήταν ο μόνος υγιής παίκτης της πρώτης ομάδας που αποκλείστηκε από την 25άδα για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2010–11. Ο Σαλιχάμιντζιτς έμεινε ελεύθερος από τη Γιουβέντους όταν το συμβόλαιό του έληξε τον Ιούνιο του 2011.
ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Στις 4 Ιουλίου 2011, ο Σαλιχάμιντζιτς μετακόμισε στη ΦφΛ Βόλφσμπουργκ με συμβόλαιο ενός έτους. Στις 9 Ιουλίου 2011, σε ένα φιλικό παιχνίδι με την τοπική ομάδα του Μπίσμαρκ, το αριστερό χέρι του Σαλιχάμιντζιτς έσπασε σε μια διεκδίκηση με έναν αντίπαλο παίκτη.
Εθνική ομάδα
μικρογραφία|250x250εσ| Σαλιχάμιντζιτς (καθιστός, τρίτος από αριστερά) με την ομάδα της [[Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο ανδρών)|Βοσνίας-Ερζεγοβίνης κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004]] Ο Σαλιχάμιντζιτς έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης στις 8 Οκτωβρίου 1996 εναντίον της Κροατίας. Στις 6 Νοεμβρίου 1996, σκόραρε το πρώτο γκολ σε μια φιλική νίκη με 2–1 επί της Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια των 11 χρόνων του με την εθνική ομάδα, έφτασε κοντά στο να προκριθεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004, όμως η Βοσνία ήθελε ένα γκολ εναντίον της Δανίας, το οποίο δεν κατάφερε να σημειώσει. Είχε συνολικά 42 συμμετοχές και 6 γκολ, και η τελευταία του συμμετοχή ήταν ένας φιλικός αγώνας τον Αύγουστο του 2006 εναντίον της Γαλλίας.
Σχολιαστής
Μετά την απόσυρσή του από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2012, ο Σαλιχάμιντζιτς άρχισε να εργάζεται ως τακτικός ειδικός σχολιαστής για το Sky Deutschland. Από το καλοκαίρι του 2013 έως την άνοιξη του 2014, εργάστηκε ως ειδικός ποδοσφαίρου για το RTL και ήταν σχολιαστής για τον Heiko Waßer κατά τη διάρκεια του Audi Cup 2013. Ήταν επίσης ειδικός για το ZDF από το Φεβρουάριο του 2014 μέχρι τον τελικός του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014 και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 στη Βραζιλία.
Διοικητική σταδιοδρομία
Στις 31 Ιουλίου 2017, ο Σαλιχάμιντζιτς διορίστηκε αθλητικός διευθυντής της Μπάγερν Μονάχου, καθώς ο προκάτοχός του, Ματίας Ζάμμερ, είχε αποσυρθεί για λόγους υγείας και οικογένειας πριν από μια σεζόν, το 2016. Ο Σαλιχάμιντζιτς υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας έως τις 30 Ιουνίου 2020. Ο πρόεδρος της Μπάγερν, Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε δήλωσε: «Με τον Χάσαν, φέραμε έναν άνθρωπο στην Μπάγερν που γνωρίζει πολύ καλά τον σύλλογο. Είναι πολύ εργατικός, σοβαρός, πιστός και πολύ άγρυπνος άνθρωπος με μεγάλη ακεραιότητα και μιλά πέντε γλώσσες. Ο χρόνος του στην Ιταλία σημαίνει ότι έχει ένα υπέροχο δίκτυο που σίγουρα θα είναι πολύ χρήσιμο στη δουλειά του. Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη ότι θα μπορέσει να κάνει τη δουλειά όπως πρέπει». Ο Σαλιχάμιντζιτς ανέλαβε επίσημα τη θέση του στο εκτελεστικό συμβούλιο της Μπάγερν την 1η Ιουλίου 2020 ως «διευθυντής αθλητικού συμβουλίου».
Προσωπική ζωή
Ο Σαλιχάμιντζιτς έχει τρία παιδιά: τη Σελίνα, τον Νικ και τη Λάρα Γιούνε, γεννημένα στο Μόναχο με τη σύζυγό του, Έσθερ Κοπάντο. Ο ποδοσφαιριστής Φρανθίσκο Κοπάντο είναι κουνιάδος του, του οποίου ο γιος, Λούκας Κοπάντο (ανιψιός του Σαλιχάμιντζιτς), είναι ποδοσφαιριστής της Μπάγερν Μονάχου, δίπλα στον ίδιο τον γιο του Σαλιχάμιντζιτς, Νικ.
Ο Σαλιχάμιντζιτς έχει επίσης γερμανική υπηκοότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Vall Fosca
Επιλέχθηκε η ανάλυση του δικτύου ανταλλαγής σπόρων στην αγροτική περιοχή Vall Fosca της Ισπανίας, διότι το εγχείρημα αυτό εντάσσεται στα κοινά και αποτελεί εναλλακτικό παράδειγμα διάδοσης της γνώσης των κοινών σχετικά με τη διαχείριση φυσικών πόρων, όπως οι σπόροι γης. Τέτοιου είδους εγχειρήματα υποστηρίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο με σκοπό τη διατήρηση της ισορροπίας στη βιοποικιλότητα όπου θέτουν τους κανόνες οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής που διαχειρίζονται και αξιοποιούν αυτούς τους πόρους.
Δίκτυο ανταλλαγής σπόρων Vall Fosca
Η αγροτική κοιλάδα Vall Fosca έχει έκταση 200 km2 και πληθυσμό 1000 κατοίκων. Είναι γνωστή ως μια αγροτοκτηνοτροφική περιοχή όπου οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής εμπλέκονταν ενεργά με την κηπουρική και την κτηνοτροφία. Η ανταλλαγή σπόρων στη συγκεκριμένη περιοχή είναι γνωστή στους κατοίκους από το 1970 καθώς αποτελούσε τον πιο συνηθισμένο τρόπο απόκτησης σπόρων για καλλιέργεια γης (Reyes-García, et al., 2018). Σπάνιες ποικιλίες σπόρων γης που δεν διαθέτονταν στο παραδοσιακό εμπόριο ήταν εφικτό να αποκτηθούν μέσω της ανταλλαγής από το δίκτυο ανταλλαγής σπόρων στην αγροτική κοιλάδα Vall Fosca. Η απόκτηση αυτών των σπόρων, μέσω της ανταλλαγής, δεν διέπονταν από κανόνες της ισπανικής νομοθεσίας, αλλά αποτελούσε μια άτυπη πρακτική ανταλλαγής με στόχο τη διαχείριση των φυσικών πόρων (σπόρων) ώστε να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη αξία χρήσης τους (Reyes-García, et al., 2018).
Δίκτυο ανταλλαγής σπόρων in Vall Fosca
Η κοινωνική διαδικασία που υποστηρίζει το δίκτυο ανταλλαγής σπόρων στην περιοχή Vall Fosca φαίνεται ότι συνάδει με τους σκοπούς των κοινών. Τα κοινά ως όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους πόρους ή τα αγαθά που αξιοποιούνται στα πλαίσια μιας κοινωνικής διαδικασίας και οι ίδιοι οι άνθρωποι διαχειρίζονται αυτούς τους πόρους θέτοντας τους δικούς τους κανόνες για την αποτελεσματική αξιοποίησή τους (Kliem, & Tschersich, 2018). Στην περίπτωση της Vall Fosca, οι αγρότες κατέχουν την γνώση της καλλιέργειας γης και διαχειρίζονται ένα άτυπο κοινωνικό δίκτυο ανταλλαγής σπόρων στην αγροτική κοιλάδα των Πυρηναίων στη βορειοανατολική Ισπανία. Λειτουργούν ως αυτοοργανωμένη κοινότητα με κανόνες και συμμετοχικό ιδιοκτησιακό καθεστώς που εξυπηρετεί το συλλογικό όφελος των αγροτών στη συγκεκριμένη περιοχή. Οι άτυποι κανόνες ανταλλαγής σπόρων γης στην αγροτική κοιλάδα Vall Fosca διαμορφώνονται με βάση τη γεωγραφική και κοινωνική εγγύτητα των μελών που απαρτίζουν το δίκτυο. Οι οικιακοί κηπουροί στην αγροτική κοιλάδα Vall Fosca συμμετέχουν στην ανταλλαγή σπόρων όχι μόνο για να καλύψουν τις δικές τους ατομικές ανάγκες φύτευσης αλλά θέλουν να προσφέρουν σπόρο ως δώρο σε φίλους και συγγενείς (Reyes-García, et al., 2018). Οι αγρότες έχουν τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν νέες ποικιλίες ή να αναζητήσουν εναλλακτικές προμήθειες σπόρων (Song, et. al., 2019).
Κατά την άποψη των Calvet-Mir, et al. (2012), το δίκτυο ανταλλαγής σπόρων είναι κατακερματισμένο, διότι εντόπισαν πέντε μικρότερα δίκτυα στην περιοχή που δρουν ως υποομάδες ανταλλαγής σπόρων μεταξύ των κατοίκων ή των κατοίκων της περιοχής με γειτονικά χωριά. Το πρόβλημα αυτό εντείνεται περισσότερο διότι τα γεωγραφικά απομονωμένα χωριά ανταλλάσσουν σπόρους μεταξύ τους. Ο κατακερματισμός του δικτύου ανταλλαγής σπόρων στην κοιλάδα Vall Fosca συμβάλλει στον περιορισμό της αποτελεσματικότητας των δικτυών ανταλλαγής σπόρων, διότι εμποδίζεται η γεωγραφική προσβασιμότητα των κατοίκων σε όλες τις τοπικές περιοχές γύρω από την κοιλάδα Vall Fosca με αποτέλεσμα να μη διαχέεται η γνώση για τη διαχείριση των κοινών.
Παρ όλα αυτά για την καλύτερη διαχείριση των σπόρων στο ανταλλακτικό δίκτυο της Vall Fosca αποφασίστηκε η δημιουργία τοπικής τράπεζας σπόρων που στόχο έχει να διατηρήσει σταθερό το επίπεδο της αγροβιοποικιλότητας και να αυξήσει τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες μάθησης των αγροτών. Η τράπεζα σπόρων συμβάλλει στη διαχείριση των κοινών και δημιουργεί το κίνητρο για τη λήψη πρωτοβουλιών διαχείρισης των φυσικών πόρων της περιοχής κατόπιν συνεννόησης με τους κατοίκους και τα μέλη του δικτύου ανταλλαγής σπόρων στην κοιλάδα Vall Fosca.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινά
COSMIC
Το  COSMIC  είναι μια διαδικτυακή βάση δεδομένων και περιλαμβάνει δεδομένα σχετικά με επίκτητες σωματικές μεταλλάξεις που σχετίζονται με τον  ανθρώπινο καρκίνο.
Μια σωματική μετάλλαξη είναι η αλλαγή στην αλληλουχία DNA ενός σωματικού κυττάρου ενός πολυκύτταρου οργανισμού. Σε αντίθεση με τις μεταλλάξεις της γαμετικής σειράς, που μπορούν να κληρονομηθούν στους απογόνους ενός οργανισμού, οι σωματικές μεταλλάξεις συνήθως δεν κληρονομούνται. Παρόλο που οι τελευταίες δεν μεταβιβάζονται, θα υπάρχουν σε όλους τους απογόνους ενός κυττάρου στον ίδιο οργανισμό. Πολλοί τύποι καρκίνου  είναι αποτέλεσμα συσσωρευμένων σωματικών μεταλλάξεων.
Το COSMIC, ένα ακρωνύμιο του Catalog Of Somatic Mutations In Cancer, επιμελείται δεδομένα από εργασίες στην επιστημονική βιβλιογραφία και μεγάλης κλίμακας πειραματικούς ελέγχους από το Cancer Genome Project στο Ινστιτούτο Sanger.
Νικόλας Βιβλάκης
Ο Νικόλας Βιβλάκης είναι συνθέτης και παραγωγός μουσικών εκπομπών στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
COSMIC
Η βάση δεδομένων είναι δωρεάν διαθέσιμη σε ακαδημαϊκούς ερευνητές και διατίθεται με εμπορική άδεια σε άλλους.
Νικόλας Βιβλάκης
Βιογραφία
Ο Νικόλας Βιβλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου 1963. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά. Στην αρχή της καριέρας του έγραψε μουσική για θεατρικές παραστάσεις, τηλεοπτικές σειρές και ταινίες μικρού μήκους ενώ εργαζόταν ως παραγωγός και παρουσιαστής ραδιοφωνικών μουσικών εκπομπών στην Ελληνική Ραδιοφωνία.
Το 1982 ο γενικός διευθυντής της ΕΡΑ, ο θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και μυθιστοριογράφος Ιάκωβος Καμπανέλλης, του έδωσε την ευκαιρία να γράψει μουσική για θεατρικές ραδιοφωνικές παραστάσεις. Το 1983 επέκτεινε τη συνεργασία του με την Ελληνική Ραδιοτηλεόραση (ΕΡΤ), ξεκινώντας να παρουσιάζει μουσικές ραδιοφωνικές εκπομπές.
COSMIC
Δημιουργία κι ιστορία
Η βάση δεδομένων COSMIC σχεδιάστηκε για την συλλογή και παρουσίαση πληροφοριών σχετικά με τις καρκινικές μεταλλάξεις στα σωματικά κύτταρα. Ξεκίνησε το 2004 με δεδομένα από τέσσερα μόλις γονίδια HRAS, KRAS2, NRAS και BRAF, τα οποία είναι γνωστό ότι υιοθετούν σωματικές  καρκινικές μεταλλάξεις. Από την στιγμή της δημιουργίας της, η βάση δεδομένων εξαπλώθηκε ραγδαία. Το 2005, η COSMIC περιείχε 529 γονίδια, τα οποία επιλέχθηκαν ανάμεσα 115.327 όγκους και περιέγραφαν 20.981 μεταλλάξεις. Τον Αύγουστο του 2009 η βάση δεδομένων COSMIC περιελάμβανε πληροφορίες από 1,5 εκατομμύριο πειραμάτων που πραγματοποιήθηκαν και περιέχοντας 13,423 γονίδια σε σχεδόν 370.000 όγκους περιγράφοντας πάνω από 90.000 μεταλλάξεις. Η έκδοση 48 της COSMIC, που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2010 ενσωματώνει δεδομένα μεταλλάξεων από το γονίδιο p53 σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο (International Agency for Research on Cancer). Επιπλέον, παρείχε επικαιροποιημένες συντεταγμένες γονιδίων για τα πιο πρόσφατα κατασκευάσματα ανθρώπινου γονιδιώματος αναφοράς. Ο συνολικός αριθμός των μεταλλάξεων που καταγράφηκαν τότε ήταν 141.212.
Ο ιστότοπος επικεντρώνεται στην παρουσίαση σύνθετων δεδομένων για ειδικές μεταλλάξεις στον φαινότυπο μέσω γραφημάτων. Τα δεδομένα λαμβάνονται από επιλεγμένα γονίδια, αρχικά από το Cancer Gene Census καθώς επίσης και με βιβλιογραφική έρευνα από το PubMed.
Νικόλας Βιβλάκης
Βιογραφία
Το 1987 ο Νικόλας Βιβλάκης συνέθεσε τη μουσική για την τηλεοπτική σειρά «Μαρία Δημάδη», ένα ιστορικό δράμα που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Πετρίδης για μια ηρωίδα της αντίστασης την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 2012 ανέλαβε τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή των Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ. Από το 2016 αφοσιώθηκε στην παραγωγή ραδιοφωνικών εκπομπών κλασικής μουσικής στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Έως σήμερα παρουσιάζει κάθε Σαββατοκύριακο την εκπομπή "Αδράξτε τον ήχο" και καθημερινά την πρωινή μουσική εκπομπή "Πηγαίνοντας Σχολείο".
COSMIC
Επεξεργασία
Η πρόσβαση στα δεδομένα μπορεί να γίνει μέσω επιλογής γονιδίου ή τύπου καρκινικού ιστού (φαινότυπος), είτε χρησιμοποιώντας την αναζήτηση κατά χαρακτηριστικά είτε το πλαίσιο αναζήτησης. Τα αποτελέσματα δείχνουν συνοπτικές πληροφορίες για τον αριθμό και την συχνότητα μεταλλάξεων. Η σελίδα περίληψης γονιδίου παρέχει έναν χάρτη φάσματος της μετάλλαξης και η σελίδα περίληψης φαινοτύπου (ιστός) παρέχει λίστες με τα μεταλλαγμένα γονίδια.
Νικόλας Βιβλάκης
Οι συνθέσεις των τελευταίων ετών
Παράλληλα με τις ραδιοφωνικές εκπομπές του από το 2017 άρχισε πάλι να συνθέτει μουσική.
Αυτή την περίοδο έγραψε ένα κουαρτέτο εγχόρδων, μια σουίτα για χορωδία και κομμάτια για πιάνο.
COSMIC
Περιεχόμενο
Η βάση δεδομένων COSMIC περιέχει χιλιάδες σωματικές μεταλλάξεις που εμπλέκονται στην ανάπτυξη καρκίνου. Η βάση δεδομένων συλλέγει πληροφορίες από δύο κύριες πηγές. Πρώτον, οι μεταλλάξεις σε γνωστά καρκινικά γονίδια συλλέγονται από τη βιβλιογραφία. Ο κατάλογος των γονιδίων που υποβάλλονται σε χειροκίνητο έλεγχο προσδιορίζονται από την παρουσία τους στο Cancer Gene Census. Δεύτερον, προκειμένου τα δεδομένα να συμπεριληφθούν στη βάση δεδομένων συλλέγονται από μελέτες αναδιάταξης ολόκληρου του γονιδιώματος που πραγματοποιήθηκαν από το Cancer Genome Project. Για παράδειγμα, ο Campbell και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν αλληλουχία επόμενης γενιάς για να εξετάσουν δείγματα από δύο άτομα που έπασχαν από καρκίνο του πνεύμονα και το οποίο τους οδήγησε στην ταυτοποίηση 103 σωματικών αναδιατάξεων του DNA.
Νικόλας Βιβλάκης
Οι συνθέσεις των τελευταίων ετών
Το 2018 ηχογραφήθηκε η σύνθεσή του "Πηγαίνοντας Σχολείο", της οποίας παραλλαγές χρησιμοποιούνται ως σήμα στην πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος "Πηγαίνοντας Σχολείο".
COSMIC
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Νικόλας Βιβλάκης
Οι συνθέσεις των τελευταίων ετών
Την άνοιξη του 2022 ηχογραφήθηκε σε στούντιο της ΕΡΤ το έργο του “ashes to astra” μια σουίτα για χορωδία vocalise, πιάνο και σαξόφωνο, διάρκειας 30 λεπτών. Την ίδια εποχή ηχογραφήθηκε και η σύνθεση του για χορωδία πάνω στο ποίημα του Κώστα Καναβούρη «Το νανούρισμα της Έλενας».
Πηγές
https://webradio.ert.gr/programma-trito/
https://www.documentonews.gr/article/nikolas-biblakhs-the-bright-side-of-lockdown/
https://www.ertecho.gr/radio/trito/show/adrakste-ton-ixo/
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Μνημείο του Λέον Σίλερ (Λοτζ)
Το Μνημείο του Λέον Σίλερ στο Λοτζ είναι μνημείο αφιερωμένο στον Λέον Σίλερ στο Λοτζ της Πολωνίας. Εγκαινιάστηκε τον Μάρτιο του 1982 και βρίσκεται στην Οδό Πιοτρκόφσκα 112.
Το άγαλμα δημιουργήθηκε από τον Πολωνό γλύπτη Αντόνι Μπίουας. Η φιγούρα του Λέον Σίλερ είναι φτιαγμένη από γρανίτη και απεικονίζεται με τόγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία στο Λοτζ Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία
Mercedes-Benz W205
Το Mercedes-Benz W205, γνωστό και ως Mercedes C-Class W205, ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz από τις 4 Φεβρουαρίου 2014 έως το 2021, με κύρια έδρα την Βρέμη. Αντικατέστησε το Mercedes-Benz W204, ενώ είχε κυκλοφορήσει με μια μεγάλη παλέτα κινητήρων, σε βενζινοκίνητες, πετρελαιοκίνητες και υβριδικές εκδόσεις. Επιπλέον, η ποικιλία των μορφών που παράχθηκε το W205 είναι μεγάλη, καθώς ήταν διαθέσιμο σε εκδοχές αμαξώματος σεντάν (W205), στέισον βάγκον (S205), κουπέ (C205) και κάμπριο (A205). Ο διάδοχός του, μπήκε στην παραγωγή μέσα στο 2021 και είναι το Mercedes-Benz C-Class W206.
Όπως και οι παλαιότερες γενιές της C-Class, το W205 κατατάχθηκε εμπορικά στη μεσαία κατηγορία D, αν και θεωρήθηκε παράλληλα και ως compact αυτοκίνητο πολυτελείας. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του, ήταν το Audi A4, η BMW Σειρά 3 F30 και το Lexus IS.
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Το σαλόνι ενός [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονου Mercedes-Benz W205 C200 4MATIC Avantgarde του 2018.]]
Καθώς η Mercedes-Benz CLA-Class που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στην αγορά τον Απρίλιο του 2013 έγινε το νέο «εισαγωγικό» σεντάν στην παλέτα της εταιρείας, η Mercedes-Benz αποφάσισε να κάνει την C-Class W205 μεγαλύτερη σε διαστάσεις και να της προσδώσει μια αισθητική παρόμοια με αυτήν της τότε κορυφαίας στην παλέτα Mercedes-Benz S-Class W222. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η διαμόρφωση μιας «μίνι S-Class», όπως σχολιάστηκε από αρκετούς δημοσιογράφους και οπαδούς της αυτοκίνησης κατά την εισαγωγή της.
Οι πρώτες πληροφορίες του W205 διέρρευσαν τον Δεκέμβριο του 2013, με την επίσημη παρουσίασή του στον Τύπο στις 16 Δεκεμβρίου 2013. Για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε στο ευρύ κοινό στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2014. Η μαζική παραγωγή του W205 ξεκίνησε στις 4 Φεβρουαρίου 2014 στο εργοστάσιο της εταιρείας στη Βρέμη και οι πωλήσεις στην Ευρώπη ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2014. Σταδιακά, άρχισε να παράγεται και σε πολλές ακόμα χώρες διεθνώς. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ μπήκε στην παραγωγή τον Ιούνιο και πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική τον Σεπτέμβριο του 2014, για τη σεζόν του 2015, ενώ στη Νότια Αφρική κυκλοφόρησε για πρώτη φορά μόλις τον Μάρτιο του 2015. thumb|left|Το σαλόνι ενός Mercedes-Benz W205 C63 AMG του 2019.
Σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο (W204), η σχεδίασή του ήταν εντελώς διαφορετική, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Το W205 ήταν το πρώτο Mercedes-Benz που βασίστηκε στην εντελώς νέα πλατφόρμα MRA / Modular Rear-wheel drive Architecture (αρθρωτή πισωκίνητη αρχιτεκτονική), με την οποία κατάφερε μείωση του συνολικού βάρους κατά 100 κιλά, καθώς η μισή κατασκευή του αμαξώματος είναι από αλουμίνιο. Επιπρόσθετα, το μήκος του είναι κατά 95 χιλιοστά μεγαλύτερο από τον προκάτοχο W204, το μεταξόνιο επίσης κατά 80 χιλιοστά μεγαλύτερο και ο αποθηκευτικός χώρος μπορεί να φορτωθεί με αποσκευές έως και 480 λίτρα. Μάλιστα φέρει ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων, με 4 συνδέσμους στον κάθε μπροστινό τροχό και 5 συνδέσμους στον κάθε πίσω τροχό. Στις περισσότερες εκδόσεις του, είναι διαθέσιμο το σύστημα 4-κίνησης της Mercedes-Benz που είναι γνωστό επίσημα ως 4MATIC.
Σχεδιαστής του μοντέλου είναι ο Σλοβένος Ρόμπερτ Λέσνικ. Το εσωτερικό του μοντέλου ανέλαβε στούντιο σχεδίασης της Γερμανικής φίρμας στην Ιταλία.
Το 2018, για τη σεζόν (model year) του 2019, το W205 υπέστη μια ανανέωση.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα W205
Τζάρα
Η Τζάρα (Αλβ. Xarrë) είναι χωριό και πρώην δήμος στο Νομό Αυλώνα, στη νότια Αλβανία. Στην τοπική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης του 2015 έγινε υποδιαίρεση του Δήμου Κονίσπολης. Ο πληθυσμός στην απογραφή του 2011 ήταν 4.263 από τους οποίους οι 749 δήλωσαν ότι είναι Έλληνες. Η δημοτική μονάδα αποτελείται από τα χωριά Τζάρα, Μουρσί, Σκάλα και Βρίνα.
Φράξος Ιωαννίνων
Ο Φράξος είναι ορεινό χωριό στη περιοχή των Βορείων Τζουμέρκων (Αθαμανικά Όρη) του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 600 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα όρια με το νομό Άρτας ανατολικά του Άραχθου ποταμού. Απέχει 48 χλμ. ΝΑ. από τα Ιωάννινα και 55 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Άρτα. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή επίσημα για πρώτη φορά το 1940 ως μέρος της κοινότητας Ραφταναίων. Μετά από σεισμό που σημειώθηκε το 1967 ,ο πληθυσμός του Φράξου εγκαταστάθηκε στα γειτονικά Πράμαντα, καθώς και σε διάφορα αστικά κέντρα.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Βουνόρεια, τη Μεγάλη Ράχη, το Μυλοκοπειό, το Παλαιομοχούστι, το Παλληκάρι, τη Πλάκα, τους Ραφταναίους, τη Ρούγα και τον Ζαλούχο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ραφταναίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πραμάντων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο
Ο Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο (Juan Alberto Schiaffino, ιταλική προφορά: [skjafˈfiːno], 28 Ιουλίου 1925 – 13 Νοεμβρίου 2002) ήταν Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Ένας ιδιαίτερα επιδέξιος και δημιουργικός παίκτης, κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 με την εθνική ομάδα της Ουρουγουάης. Θεωρούμενος ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της λατινοαμερικάνικης χώρας,  και από τους καλύτερους όλων των εποχών,  ψηφίστηκε 17ος του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS και κορυφαίος της χώρας του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο και άρχισε να παίζει στην ομάδα της γειτονιάς του Παλέρμο. Ο παππούς του, ήταν από τη Λιγουρία από την επαρχία της Γένοβας (Ιταλία), ενώ η μητέρα του είχε καταγωγή από την Παραγουάη. Ήταν από φτωχή οικογένεια και εργάστηκε στην εφηβεία του σε αρτοποιείο και σε εργοστάσιο αλουμινίου. Ο μεγαλύτερος αδερφός του ήταν επίσης διεθνής ποδοσφαιριστής και τον βοήθησε στα αρχικά βήματα της πορείας του. Πέρασε από την ομάδα νέων της Νασιονάλ και σε ηλικία 18 ετών πήγε στον κορυφαίο σύλλογο της Ουρουγουάης Πενιαρόλ που διέθετε εκείνη την περίοδο ισχυρότατη ομάδα.
Καριέρα σε συλλόγους
Έκανε το πρώτη αγωνιστική του εμφάνιση το 1943 και στην πρώτη του χρονιά είχε 23 συμμετοχές σημειώνοντας 13 τέρματα κατακτώντας και το πρωτάθλημα. Καθιερώθηκε αμέσως και τη δεύτερη σεζόν 1944–45 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 19 γκολ, και πάλι πρωταθλητής με το σύλλογο. Γνωστός ως "Πέπε" (πέπε στα ιταλικά σημαίνει πιπέρι, όνομα που του έδωσε ο αδερφός του επειδή ενέπνεε συναίσθημα ανησυχίας όταν έχει την μπάλα στα πόδια του), έζησε στιγμές καταξίωσης κατακτώντας με το σύλλογο της πρωτεύουσας τέσσερα ακόμα πρωταθλήματα στα επόμενα έξι χρόνια. Θεωρείται ο επικεφαλής του κουιντέτου Escuadrilla de la muerte (η ομάδα θανάτου) που το 1949 θεωρήθηκε ως η καλύτερη επιθετική σύνθεση στην ιστορία της Πενιαρόλ, η οποία σάρωσε το πρωτάθλημα της Ουρουγουάης με 16 νίκες και δύο ισοπαλίες, τέρματα 62–17, από τα οποία τα 13 του Σκιαφίνο. Διέθετε υψηλή τεχνική και η λεπτή σωματοδομή του του έδιναν δυνατότητα για περάσματα με τη μπάλα που σε πολλούς φαίνονταν αδύνατα.
Ο Μπο Φοβάται
Ο Μπο Φοβάται έκανε πρεμιέρα στο Alamo Drafthouse Cinema στις 1 Απριλίου του 2023, και έκανε μια περιορισμένη κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 14 Απριλίου, κάνοντας την ευρεία της κυκλοφορία την επόμενη εβδομάδα, από την A24. Έλαβε γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς αλλά είναι εισπρακτική αποτυχία, εισπράττοντας $11 εκατομμύρια απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $35 εκατομμυρίων.
Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο
Καριέρα σε συλλόγους
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ελβετίας (1954) μεταγράφηκε στη Μίλαν έναντι του ποσού των 51 εκατομμυρίων λιρετών, και έγινε η πιο ακριβή υπογραφή στην μέχρι τότε ποδοσφαιρική ιστορία. Ήδη από το 1951 Ιταλικοί σύλλογοι όπως η Γιουβέντους και η Ρόμα επιχείρησαν τη μετακόμισή του στην Ιταλία αλλά απέτυχαν. Έπαιξε το τελευταίο παιχνίδι στην Ουρουγουάη στις 25 Ιουλίου 1954, εναντίον της Ρίβερ Πλέιτ της χώρας του σε αγώνα που έληξε με νίκη 6–1 και στο τέλος του οποίου αποθεώθηκε από τους οπαδούς της ομάδας.
Ο Μπο Φοβάται
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24 Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε να παίζει στην ιταλική Σέριε Α τον Σεπτέμβριο του 1954. Στο Μιλάνο μετά από ένα χρόνο απέκτησε διπλή ιθαγένεια και έτσι μπόρεσε να παίξει με την ιταλική εθνική ομάδα. Έφτασε στην Ιταλία σε ηλικία 29 ετών και έπαιξε σε υψηλό επίπεδο έως ότου ήταν 37 ετών. Η εξαιρετική ποιότητα και η ευφυΐα του επέτρεψαν να είναι στην κορυφή για πολλά χρόνια. Ο σύλλογος ήταν ήδη ισχυρός με την παρουσία του σουηδικού τρίου Gre-No-Li και επικεφαλής τον σούπερ σκόρερ Γκούναρ Νόρνταλ, με την προσθήκη του Ουρουγουανού ισχυροποιήθηκε περαιτέρω φθάνοντας στον ημιτελικό του πρώτου Κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1955–1956, όπου αντιμετώπισε την Ρεάλ Μαδρίτης και έχασε με ένα γκολ διαφορά (4–2 στην ισπανική πρωτεύουσα με ένα τέρμα του Σκιαφίνο και νίκη χωρίς αντίκρυσμα με 2–1 στο Μιλάνο). Με τη Μίλαν είχε τρεις τίτλους πρωταθλήματος, ένα Λατινικό Κύπελλο και έναν τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών στον οποίο έπεσε πάλι απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης χάνοντας στην παράταση (2–3), σημειώνοντας ένα γκολ. Το 1956 κατέκτησε το Λατινικό Κύπελλο (που ακόμα δεν είχε καταργηθεί) και στο οποίο συμμετείχαν οι κορυφαίοι σύλλογοι από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία (ένας από κάθε χώρα). Η Μίλαν νίκησε με 3–1 στον τελικό την Ατλέτικο Μαδρίτης, σε διοργάνωση που έγινε στο Μιλάνο με ένα γκολ του Σκιαφίνο στον τελικό. Συνολικά με την ομάδα του Μιλάνου αγωνίστηκε σε 171 επίσημους αγώνες και σημείωσε 60 τέρματα.
Δημοσκοπήσεις τον τοποθετούν ως το καλύτερο ξένο στην ιστορία της ομάδας του Μιλάνου και έναν από τα καλύτερους ξένους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου. Τα χρονικά της εποχής και τα διαθέσιμα αρχειακά δεδομένα, δείχνουν ότι ήταν ο πραγματικός ηγέτης της ομάδας των "Ροσονέρι". Παρέμεινε στο Μιλάνο μέχρι το 1960, όταν μεταφέρθηκε στην Ρόμα, όπου ήταν και εκεί ήταν η ψυχή της ομάδας. Με την ομάδα της πρωτεύουσας κατέκτησε το Fairs Cup (αργότερα θα ονομαστεί Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) το 1961.
Ο Σκιαφίνο ήταν ευέλικτος παίκτης, με λεπτή σωματική διάπλαση, κινούνταν συνήθως ως αριστερός εσωτερικός επιθετικός ή δεύτερος επιθετικός στην διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της καριέρας του, ιδίως με τις Πενιαρόλ και Μίλαν, ή ως επιθετικός μέσος και πλέι μέικερ, ρόλο που κατείχε συχνότερα καθώς προχωρούσε η καριέρα του. Ήταν γνωστός για τη δημιουργική του ικανότητα, τις εξαιρετικές του πάσες, και για τη αίσθηση να διαβάζει το παιχνίδι, να οργανώσει τους συμπαίκτες του, να ενορχηστρώσει τις ευκαιρίες, να σκοράρει γκολ και να υπαγορεύσει το ρυθμό του παιχνιδιού της ομάδας του στο κέντρο. Διέθετε εξαιρετική τεχνική ικανότητα, εύρος περασμάτων, υψηλή νοημοσύνη, αίσθηση θέσης και ηγετικές ικανότητες. Η εργατικότητα και η ομαδικότητα του παιχνιδιού του τον οδήγησαν και στην αμυντική του συμβολή. Το ευρύ φάσμα των δεξιοτήτων του επέτρεψε επίσης να παίξει ως ελεύθερος αμυντικός στο τέλος με τη Ρόμα, όταν αυτό ήταν απαραίτητο.
Διεθνής καριέρα
thumb|right|Με τη φανέλα της εθνικής Ουρουγουάης Ο Σκιαφίνο έπαιξε για δύο εθνικές ομάδες. Πρώτα με την εθνική ομάδα της Ουρουγουάης από το 1945 έως το 1954, και αργότερα με την Ιταλική εθνική από το 1954 έως το 1958. Συμμετείχε σε 21 αγώνες με την εθνική ομάδα της Ουρουγουάης κάνοντας την αγωνιστική του πρεμιέρα στις 29 Δεκεμβρίου 1945 σε συνάντηση με την Αργεντινή (1–1), σημειώνοντας συνολικά εννέα γκολ και τέσσερα με την ιταλική εθνική ομάδα.
Ήταν από τους βασικούς πρωταγωνιστές στη νίκη της Ουρουγουάης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950, σημειώνοντας ένα γκολ στον τελικό και νικώντας τη Βραζιλία στο δικό της γήπεδο, στο λεγόμενο Maracanaço (Μαρακανάζο, το κάζο του Μαρακανά). Ο αγώνας Βραζιλία - Ουρουγουάη δεν ήταν ακριβώς ο τελικός, κάτι που συνέβη για πρώτη και μοναδική φορά: σε αυτήν τη διοργάνωση είχε προγραμματιστεί ένας τελικός όμιλος. Παίχτηκε στην τρίτη και τελευταία συνάντηση, μετά τις σαρωτικές νίκες της Βραζιλίας στα δύο πρώτα παιχνίδια με 7–1 και 6–1, σε αντίθεση με την Ουρουγουάη που είχε μία νίκη και μία ισοπαλία - εναντίον της Σουηδίας (3–2) και της Ισπανίας (2–2). Για να γίνει πρωταθλήτρια, η ισοπαλία ήταν αρκετή για τη Βραζιλία. Την ώρα που οι δυο ομάδες ετοιμάζονταν για το τελευταίο τους παιχνίδι, η ατμόσφαιρα στη χώρα θύμιζε καρναβάλι, με την Ουρουγουάη να έχει μόλις 80 οπαδούς της στο γήπεδο. Η εφημερίδα Gazeta Esportiva έγραφε στο πρωτοσέλιδο: "Αύριο νικάμε την Ουρουγουάη", και η Mundo δεν άφηνε την παραμικρή αμφιβολία έχοντας λεζάντα στο πρωτοσέλιδο "Οι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές" παρέα με φωτογραφία της "σελεσάο" από προηγούμενο αγώνα.
Στο στρατόπεδο της Ουρουγουάης διατηρούσαν το κεφάλι χαμηλά, αλλά το φρόνημα υψηλά. Στο 47ο λεπτό (δεύτερο λεπτό του δεύτερου ημιχρόνου) ο Φριάσα σημείωσε το πρώτο γκολ της Βραζιλίας. Η  garra όμως, η ψυχική δύναμη των Ουρουγουανών, αποδεικνύεται πολύ σκληρή για να λυγίσει ακόμα και μπροστά στο μεγαλύτερο πλήθος που έχει παρακολουθήσει ποδοσφαιρική συνάντηση, σε 200.000 παραληρούντες Βραζιλιάνους (κάποιες αναφορές του προηγούμενου αιώνα αναφέρουν μεγαλύτερους αριθμούς, όπως 202.772 εισιτήρια ). Στο πρώτο ημίχρονο διατηρήθηκε το 0–0 και ο Σκιαφίνο έχασε δύο αξιοσημείωτες ευκαιρίες. Ο εμβληματικός αρχηγός, Ομπντούλιο Βαρέλα πήρε τη μπάλα από τα δίχτυα και λέγοντας "Ωραία, τώρα πάμε να νικήσουμε", έδωσε το σύνθημα της αντεπίθεσης. Οι φιλοξενούμενοι δεν υποχώρησαν και συνέχισαν το ομαλό παιχνίδι τους, καθοδηγούμενοι και από τον Σκιαφίνο. Στα 66ο λεπτό μετά από μια γρήγορη κάθοδο από τα άκρα, ο Αλσίντες Γκίντζια έδωσε ασίστ στον "Πέπε", ο οποίος νίκησε τον τερματοφύλακα Μπαρμπόζα. Στο 79ο λεπτό ο Γκίντζια ολοκλήρωσε μόνος του το τελικό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα ήταν τέτοιο που ο Εδουάρδο Γκαλεάνο έγραψε χαρακτηριστικά: «Οι ετοιμοθάνατοι καθυστέρησαν το θάνατό τους και τα μωρά βιάστηκαν να γεννηθούν. Ρίο ντε Ζανέιρο 16 Ιουλίου 1950 στάδιο Μαρακανά: Την προηγούμενη δεν κοιμήθηκε κανείς, την επομένη δεν ήθελε κανείς να ξυπνήσει!» Είχε γίνει επίσημα γνωστό ότι είχε σημειώσει πέντε γκολ στον αγώνα της εθνικής απέναντι στη Βολιβία (8–0) επίδοση ρεκόρ για Παγκόσμιο Κύπελλο, που τελικά σχεδόν μισό αιώνα μετά διαπιστώθηκε από τη FIFA ότι τρία γκολ δεν ήταν δικά του (με τη σύμφωνη γνώμη του ίδιου). και με βάση την αρχική θεώρηση ήταν δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης. Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα του Κυπέλλου. Έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954, σημειώνοντας δύο τέρματα και βοηθώντας την εθνική του να τερματίσει στην τέταρτη θέση, χάνοντας στον ημιτελικό της διοργάνωσης στην παράταση από την Ουγγαρία με 4–2.
Με την απόκτηση της ιταλικής υπηκοότητας, αγωνίστηκε και σε τέσσερις αγώνες με την εθνική ομάδα της νοτιοευρωπαϊκής χώρας. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας ακολούθησε καριέρα προπονητή για μόνο δύο χρόνια, κερδίζοντας την τρίτη θέση με την εθνική Ουρουγουάης στο Κόπα Αμέρικα του 1975.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ουρουγουανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Κυτίσωρος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Κυτίσωρος ήταν ο ιδρυτής της πανάρχαιας πόλης Κύτωρος στην Παφλαγονία. Ο Κυτίσωρος ήταν γιος του Φρίξου και της Χαλκιόπης, κόρης του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη. Τα αδέλφια του ήταν ο Άργος, ο Φροντίς και ο Μέλανας και σύμφωνα με άλλες πηγές και ο Πρέσβων. Ο Κυτίσωρος και τα αδέλφια του μεγάλωσαν στην Κολχίδα στην αυλή του παππού τους Αιήτη, όταν έμαθαν την αλήθεια για τον πατέρα τους έσπευσαν στον Ορχομενό για να τιμωρήσουν τον παππού τους Αθάμαντα. Στο ταξίδι τους αποκλείστηκαν στην μικρή νησίδα του Άρη στην Μαύρη Θάλασσα μέχρι την εποχή που τους απελευθέρωσε ο Ιάσονας στον δρόμο του για την Αργοναυτική εκστρατεία. Ο Ιάσονας έμαθε ότι ήταν εγγόνια του Αθάμαντα, τους ζήτησε να συμμετέχουν μαζί του στην εκστρατεία κάτι που δέχτηκαν, όταν οι Αργοναύτες πήραν το Χρυσόμαλλο δέρας επέστρεψαν στην Ελλάδα. Σύμφωνα με άλλη έκδοση του μύθου οι Αχαιοί ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν τον Αθάμαντα για τις αμαρτίες του, τότε επέστρεψε ο Κυτίσωρος πρόδωσε τον παππού του αλλά καταράστηκαν οι θεοί τους απογόνους του. Ο Σοφοκλής παριστάνει τον Αθάμαντα να οδηγείται στον βωμό της θυσίας σαν θύμα εκδίκησης της Νεφέλης αλλά σώθηκε από τον Ηρακλή.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Μο Μπρουκς
Ο Μόρις Τζάκσον Μπρουκς τζούνιορ (αγγλ. Morris Jackson "Mo" Brooks Jr., 29 Απριλίου 1954), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 5η περιφέρεια της Αλαμπάμα από το 2011. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.