cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grand Theft Auto: San Andreas
Μουσική
Όπως και τα δύο προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, έτσι και το San Andreas περιέχει πολλά μουσικά κομμάτια διάφορων ειδών από την εποχή στην οποία είναι τοποθετημένο. Το soundtrack περιέχει κομμάτια, μεταξύ άλλων, των The Who, Toto, Faith No More, Depeche Mode, James Brown, Soundgarden, Rage Against the Machine, Danzig, Alice in Chains, Guns N' Roses, Snoop Dogg, N.W.A, 2Pac, Ice Cube, Dr. Dre, Eazy-E, Stone Temple Pilots, Lynyrd Skynyrd, και Ozzy Osbourne.
Έντεκα ραδιοφωνικοί σταθμοί εκπέμπουν συνολικά σε ολόκληρο το San Andreas. Αυτοί είναι οι: WCTR (Talk Radio), Master Sounds 98.3 (Rare Groove), K-Jah West (dub και ρέγκε), CSR (new jack swing), Radio X (alternative rock και grunge rock), Radio Los Santos (Ραπ) και (μοντέρνο χιπ χοπ), SF-UR (house), Bounce FM (funk), K-DST (classic rock), K-Rose (country) and Playback FM (classic hip hop). Στα συστήματα Xbox και PC, το παιχνίδι διαθέτει και έναν επιπλέον δωδέκατο σταθμό, ο οποίος επιτρέπει στον παίκτη να εισάγει δικά του MP3s στο παιχνίδι.
Στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, το πρόγραμμα κάθε ραδιοφωνικού σταθμού ήταν ένα συγκεκριμένο ηχητικό αρχείο που επαναλαμβάνονταν συνεχώς. Έτσι, ο κάθε σταθμός έπαιζε τα μουσικά κομμάτια σε συγκεκριμένη σειρά, με τα διαφημιστικά μηνύματα και τις διάφορες ανακοινώσεις πάντα στο ίδιο σημείο. Στο San Andreas έχουν χωριστεί τα τραγούδια μεταξύ τους, όπως και τα διάφορα μηνύματα και τα σχόλια των DJs, και παίζονται συνεχώς σε διαφορετική σειρά, με αποτέλεσμα το πρόγραμμα του κάθε σταθμού να είναι περισσότερο πλούσιο.
Πλοκή
Το 1992, ο Αφροαμερικανός Carl "CJ" Johnson επιστρέφει στο Los Santos, έπειτα από 5 χρόνια διαμονής στην Liberty City, όταν ο αδερφός του Sean "Sweet" Johnson, τον ενημερώνει για τον θάνατο της μητέρας του. Μόλις φτάνει στο Los Santos, συλλαμβάνεται από μια ομάδα διεφθαρμένων αστυνομικών, με επικεφαλής τον Frank Tenpenny. Ο Tenpenny εμπλέκει τον CJ στην δολοφονία ενός αστυνομικού (Για την οποία είναι υπεύθυνος ο ίδιος και οι συνάδελφοί του Pulaski και Hernandez), και τον εκβιάζει ότι θα τον ενοχοποιήσει, εάν ο CJ δεν δουλέψει για αυτόν.
Ο CJ επιστρέφει στο παλιό του σπίτι στην Grove Street, και επανασυνδέεται με τον αδερφό του Sweet, την αδερφή του Kendl, και τα μέλη της παλιάς του συμμορίας, Big Smoke και Ryder. Βλέποντας ότι η παλιά του συμμορία, Grove Street Families (GSF), έχει αποδυναμωθεί αρκετά όσο αυτός έλειπε, αποφασίζει να παραμείνει στο Los Santos. Συμμαχεί με τον Cesar Vialpando (φίλο της αδερφής του), αρχηγό της συμμορία Varrios Los Aztecas, και κηρύττουν πόλεμο εναντίον των συμμοριών Ballas και Vagos. Μετά από ενημέρωση του Cesar, ο Carl γίνεται μάρτυρας μιας συνάντησης του Tenpenny με τον Big Smoke, τον Ryder και μια ομάδα της συμμορίας των Ballas, και μαθαίνει ότι αυτοί είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο της μητέρας του. Σπεύδει να συναντήσει τον Sweet, ο οποίος έχει τραυματιστεί σοβαρά, σε ανταλλαγή πυρών με τους Ballas. Εκείνη την ώρα φθάνει και η αστυνομία στο σημείο, και συλλαμβάνει τον Sweet. Ο Sweet φυλακίζεται, και με εντολή του Tenpenny ο CJ εγκαθίσταται στην επαρχιακή πόλη Angel Pine. Big Smoke και Ryder συμμαχούν με τους Ballas, αναδεικνύονται στον υπόκοσμο, και εμπορεύονται ναρκωτικά σε ολόκληρο το Los Santos.
Κατά την παραμονή του στην επαρχία, ο CJ αναγκάζεται να φέρει εις πέρας διάφορες αποστολές που του αναθέτει η ομάδα του Tenpenny, υπό τον φόβο ότι αν δεν υπακούσει στις εντολές του Tenpenny, ο αδερφός του θα μεταφερθεί στην πτέρυγα των φυλακών όπου κρατούνται θυγατρικές συμμορίες των Ballas. Στο Angel Pine θα γνωρίσει την Catalina, ξαδέρφη του Cesar, με την οποία θα οργανώσει διάφορες ληστείες σε καταστήματα της επαρχίας. Παράλληλα, γίνεται φίλος με έναν χίπι ονόματι Truth, αλλά και με τον Wu-Zi-Mu, τον τυφλό αρχηγό της Κινέζικης μαφίας. Σε έναν αγώνα δρόμου κόντρα στην Catalina και τον νέο της σύντροφο, ο CJ κερδίζει την ιδιοκτησία ενός γκαράζ στο San Fiero, και μετακομίζει εκεί, παρέα με τον Cesar, την αδερφή του Kendl και τον Truth.
Σύντομα θα δεχθεί μία κλήση από έναν άγνωστο άνδρα, ο οποίος θα του ζητήσει να τον συναντήσει, σε ένα ράντσο στην έρημο. Εκεί, βρίσκει τον Mike Toreno ζωντανό, ο οποίος του αποκαλύπτει ότι είναι πράκτορας κρατικής μυστικής υπηρεσίας. Ο Toreno υπόσχεται στον CJ ότι θα ελευθερώσει τον Sweet, εάν ο CJ φέρει εις πέρας διάφορες ύποπτες δραστηριότητες που θα του ανατεθούν. Εν τω μεταξύ, ο CJ μετακομίζει στην τρίτη πόλη, το Las Venturas, όπου ο Wu-Zi-Mu του προτείνει την συνιδιοκτησία του Four Dragons Casino, μιας επιχείρησης που αντιμετωπίζει προβλήματα, από οικογένειες της μαφίας που ελέγχουν την πόλη.
Ο αστυνόμος Tenpenny, αντιλαμβάνεται ότι πράκτορες του FBI και του DEA αρχίζουν να ασχολούνται με υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, και φοβούμενος ότι θα συλληφθεί, αναθέτει στον CJ να κλέψει έναν ντοσιέ με περιεχόμενα που ενοχοποιούν τον ίδιο και τους υπολοίπους αστυνομικούς της ομάδας C.R.A.S.H.. Στο ραντεβού παράδοσης του ντοσιέ, ο Pulanski σκοτώνει τον συνάδελφό του Hernandez, και προσπαθώντας να διαφύγει από το σημείο δολοφονείται από τον CJ.
Ο Toreno αναθέτει στον CJ μια τελευταία αποστολή: Να κλέψει ένα μαχητικό αεροπλάνο, και να καταστρέψει κατασκοπευτικά πλοία, στην περιοχή του San Fierro. Ο CJ φέρει εις πέρας την τελευταία αποστολή του Toreno, ο οποίος με την σειρά του τηρεί την υπόσχεσή του, και ο Sweet αποφυλακίζεται. Έχοντας αποκτήσει χρήματα και επαγγελματική επιτυχία, ο CJ προτείνει στον Sweet να ασχοληθεί και αυτός με τις επιχειρήσεις σε San Fierro και Las Venturas.
Αυτός όμως δεν εντυπωσιάζεται από την οικονομική επιτυχία του Carl. Αντιθέτως, επιμένει στην επιστροφή στην Grove Street, την οποία δε θέλει να παρατήσει στα χέρια του Tenpenny και των αντίπαλων συμμοριών της πόλης. Έτσι ο Carl αναγκάζεται να βοηθήσει και πάλι τον αδερφό του στον πόλεμό του κατά των διεφθαρμένων αστυνομικών και του εμπορίου ναρκωτικών που υποστηρίζουν. Παράλληλα, ο Tenpenny συλλαμβάνεται, καθώς κατηγορείται για σωρεία αδικημάτων. Αθωώνεται όμως από το δικαστήριο, λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων, μια εξέλιξη που οδηγεί σε ταραχές, σε ολόκληρη την έκταση του Los Santos.
Ο Sweet μαθαίνει ότι ο Big Smoke κρύβεται σε ένα οχυρωμένο κτήριο στο ανατολικό Los Santos. Ο CJ αποφασίζει να τον αντιμετωπίσει μόνος του. Εισβάλλει στο κτήριο και προσεγγίζει τον Big Smoke. Ο Big Smoke πυροβολείται από τον CJ, και του ομολογεί ότι πρόδωσε την GSF, θέλοντας να αποκτήσει χρήμα και δύναμη στον χώρο του υποκόσμου. Ξαφνικά εμφανίζεται ο Tenpenny, ο οποίος προτίθεται να εγκαταλείψει το Los Santos, και αρπάζει τα χρήματα του Big Smoke. Δραπετεύει από το κτήριο, αλλά ο CJ μαζί με τον Sweet τον καταδιώκουν. Κατά την καταδίωξη, ο Tenpenny χάνει τον έλεγχο του οχήματος και πέφτει από την γέφυρα που βρίσκεται πάνω από την Grove Street. Ο CJ μαζί με τον Sweet, τον Cesar, την Kendl και τον Truth παρακολουθούν τον Tenpenny, ο οποίος υποκύπτει στα τραύματά του, πεθαίνοντας τελικά από ανακοπή καρδιάς.
Ανάπτυξη
Η ιστορία του παιχνιδιού περιέχει στοιχεία από διάφορες αφροαμερικανικές κινηματογραφικές ταινίες, όπως τις Menace II Society, New Jack City, Boyz N the Hood, Training Day και Colors. Διάφοροι χαρακτήρες ή και δράσεις του παιχνιδιού κατά την διάρκεια των αποστολών παραπέμπουν σε χαρακτήρες και στην υπόθεση των ταινιών αυτών. Επίσης, οι ταραχές που επικρατούν σε ολόκληρο το Los Santos, στις τελευταίες αποστολές του παιχνιδιού, είναι βασισμένες στις πραγματικές ταραχές που ξέσπασαν στο Λος Άντζελες το 1992, με αφορμή την αθώωση τεσσάρων αστυνομικών, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τον άγριο ξυλοδαρμό ενός Αφροαμερικανού οδηγού. Το περιστατικό είχε καταγραφεί με ερασιτεχνική κάμερα, το βίντεο-ντοκουμέντο κατατέθηκε στο δικαστήριο, αλλά οι αστυνομικοί απαλλάχθηκαν από όλες τις κατηγορίες.
Πολιτεία
Το San Andreas είναι μια φανταστική πολιτεία στην δύση των ΗΠΑ, τα τοπία και οι πόλεις της οποίας θυμίζουν την περιοχή γύρω από την Καλιφόρνια. Οι διαστάσεις του κόσμου του παιχνιδιού ξεπερνούν κατά πολύ τις διαστάσεις του προηγουμένου παιχνιδιού της σειράς, του Grand Theft Auto: Vice City. Ενώ εκείνο διέθετε δύο πόλεις, στο Σαν Αντρέας θα βρει κανείς τρεις μεγαλουπόλεις που βασίζονται στις πραγματικές πόλεις Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο και Λας Βέγκας (Λος Σάντος, Σαν Φιέρο και Λας Βεντούρας). Για μεταφορές υπάρχει ένα μεγάλο οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, καθώς επίσης και αεροπορικές πτήσεις. Εκτός των τριών μεγάλων πόλεων, υπάρχουν 13 κωμοπόλεις και χωριά και μια κοντά στο Λας Βεντούρας, που όμως έχει εγκαταλειφθεί λόγω μια μυστηριώδους επίθεσης. Επίσης, σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου ολόκληροι οι κόσμοι του καθενός ήταν αστικές περιοχές, στο San Andreas υπάρχουν και μεγάλες ακατοίκητες εκτάσεις: δάση, χωράφια, λοφώδεις εκτάσεις (κάποιες μάλιστα με ποτάμια και γέφυρες, ενίοτε και σήραγγες), ορεινές περιοχές, μια αμμώδης έρημος και δίπλα της μια βραχώδης έρημος.
Επίσης ο παίκτης θα συναντήσει στο παιχνίδι διάφορα αξιοθέατα και περιοχές που υπάρχουν και στην πραγματικότητα, όπως π.χ. το Μπέβερλυ Χίλλς (Μαλχόλαντ), το Κόμπτον (Γκάντον), το Ίνγκλγουντ (Άιντλγουντ), το Βένις Μπιτς (Βερόνα Μπιτς), το Σάντα Μόνικα (Σάντα Μαρία) την περίφημη πινακίδα με τη λέξη Χόλυγουντ (Βάινγουντ), την Γκόλντεν Γκέιτ του Σαν Φρανσίσκο (Γκαντ Μπριτζ), την Area 51 (Area 69), το Φράγμα Χούβερ (Φράγμα Σέρμαν), την Λόμπαρντ Στριτ (Windy Windy Windy Windy Street), την γειτονιά Τσάιναταουν του Σαν Φρανσίσκο (Chinatown), τα καζίνο του Λας Βέγκας, καθώς και πολλά θέατρα, γήπεδα, εκκλησίες, εμπορικά κέντρα, αεροδρόμια κ.τ.λ.
Σε αυτό τον χώρο του παιχνιδιού ο παίκτης μπορεί να κάνει σχεδόν οτιδήποτε επιθυμεί, όπως π.χ. να τον ερευνήσει χρησιμοποιώντας εκτός από αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες, ακόμη και ποδήλατα, τανκ, πλοία ή και διάφορου είδους αεροσκάφη. Επίσης, είναι δυνατή η κολύμβηση (με την προσθήκη βουτιάς) και το τρέξιμο.
Φωνές ηθοποιών
Διάφοροι γνωστοί ηθοποιοί και μουσικοί έδωσαν τις φωνές τους στους χαρακτήρες του παιχνιδιού. Επίσης, ακούγονται γνωστές φωνές και στο ραδιόφωνο, καθώς ο CJ οδηγεί. Για παράδειγμα, ο παρουσιαστής του σταθμού K-DST, Tommy "The Nightmare" Smith, είναι η φωνή του τραγουδιστή των Guns N' Roses, Axl Rose, ενώ ο Julio G του Radio Los Santos μιλά ως ο εαυτός του, αφού το 1992, την εποχή δηλαδή που είναι τοποθετημένο San Andreas, ήδη ήταν DJ στο Λος Άντζελες. Πολλοί διάσημοι ηθοποιοί δίνουν τις φωνές τους στους χαρακτήρες του παιχνιδιού. Μερικοί από αυτούς είναι ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, ο οποίος έδωσε την φωνή του στον διεφθαρμένο αστυνομικό Φράνκ Τέμπενι, ο Τζέιμς Γούντς, που υποδύεται τον μυστικό πράκτορα Μάικ Τορίνο, ο Πίτερ Φόντα και ο Φρανκ Βινσέντ. Επίσης, συμμετέχουν οι rappers MC Eiht, Ice-T, Frost και The Game.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Grand Theft Auto Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2004 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2007 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows‎ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Rockstar Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award
Λούκινμποκ (Τέξας)
Το Λούκινμποκ (Luckenbach ) είναι κοινότητα χωρίς νομική ιδιότητα σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από το Φρέντρικσμπεργκ στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Το Λούκινμποκ είναι γνωστό ως τόπος συναντήσεως φίλων της μουσικής κάντρι.
Γεωγραφία
Έχει έκταση 37.000 τετραγωνικών μέτρων μεταξύ του Σάουθ Γκρέιμ Κρικ και του Σνέιλ Κρικ, νότια του αυτοκινητοδρόμου 290. Είναι περίπου 80 χιλιόμετρα βόρεια του Σαν Αντόνιο και 111 χιλιόμετρα δυτικά του Ώστιν.
Ιστορικά στοιχεία
Στις 15 Δεκεμβρίου 1847, κατατέθηκε υπόμνημα για τη δημιουργία της κομητείας Γκίλεσπι. Το 1848 η Βουλή του Τέξας αποφάσισε τη δημιουργία της Κομητείας Γκίλεσπι με τη συνένωση των κομητειών του Μπέιερ και του Τρέιβις. Αν και οι περισσότεροι υπογράφοντες το υπόμνημα ήταν Γερμανοί μετανάστες, υπάρχουν και ονόματα ορισμένων Ισπανών αλλά και Άγγλων.
thumb|left|200px|Πινακίδα στο παλαιό ταχυδρομείο Το παλαιότερο κτίριο της περιοχής είναι ένα μικτό παντοπωλείο και καπηλείο το οποίο εγκαινιάστηκε σύμφωνα με κάποιους το 1849 (το 1866 είναι πιο πιθανή χρονολογία σύμφωνα με την Επιτροπή Βιβλιοθηκών και Αρχείων του Τέξας) από τη Μίνα Ένγκελ, της οποίας ο πατέρας ήταν ιεραπόστολος από τη Γερμανία. Η ονομασία της κοινότητας προέρχεται από τις γερμανικές λέξεις "lucken" (κενό) και "bach" (ρέμα), ενώ η πρώτη ονομασία της περιοχής ήταν Γκαπ Κρικ. Έλαβε την παρούσα ονομασία της από τον Άλμπερτ Λούκενμπαχ, αρραβωνιαστικό της Ένγκελς. Ο Λούκενμπαχ ήταν ο αυτός που εγκαινίασε τον πρώτο σταθμό εμπορίου και ένας από τους λίγους που κατάφερε να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με τους Ινδιάνους της φυλής Κομάντσι, με τους οποίους πραγματοποιούσε εμπόριο.
Οι κάτοικοι της περιοχής ισχυρίζονται πως ένας συμπολίτης τους (ο Τζέικομπ Μπρόντμπεκ) πραγματοποίησε την πρώτη πτήση με αεροπλάνο αρκετά χρόνια πριν τους αδελφούς Ράιτ.
Ο πληθυσμός του Λούκινμποκ έφτασε στο αποκορύφωμά του το 1904 αριθμώντας 492 κατοίκους, αλλά τη δεκαετία του 1960 αποτελούσε μια σχεδόν πόλη φάντασμα. Μια αγγελία σε εφημερίδα της μορφής «πόλη — πληθυσμός 3 ατόμων — προς πώληση» οδήγησε τον Χόντο Κράουτς, κτηματία από το Τέξας, να αγοράσει την πόλη για 30.000$ το 1970, μαζί με την Κάθι Μόργκαν και τον ηθοποιό Γκούιτς Κουκ. Ο Κάουτς χρησιμοποίησε την πόλη ως αίθουσα χορού.
Σύγχρονη πόλη
Σήμερα το Λούκινμποκ διατηρεί τον χαρακτήρα πόλης φαντάσματος με τον ελάχιστο πληθυσμό του και την αισθητική των κτιρίων του. Ένα από τα δύο κύρια κτίρια του στεγάζει τα ερείπια του ταχυδρομείου, ένα υπό λειτουργία καπηλείο και ένα παντοπωλείο. Το άλλο είναι η αίθουσα χορού. Το ταχυδρομείο έκλεισε στις 30 Απριλίου 1971 ενώ ο ταχυδρομικός κώδικας της περιοχής εγκαταλείφθηκε. Το παντοπωλείο λειτουργεί ως κατάστημα αναμνηστικών. Στον χώρο φιλοξενούνται ζωντανές μουσικές εκδηλώσεις κάθε σαββατοκύριακο.
Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες
Το "Pickin' for the Record" ήταν έρανς που πραγματοποιήθηκε στο Λούκινμποκ στις 23 Αυγούστου 2009, με σκοπό τη βοήθεια της οργάνωσης Voices of a Grateful Nation. Πραγματοποιήθηκε παγκόσμιο ρεκόρ με τους περισσότερους κιθαρίστες που έπαιζαν ταυτόχρονα και συνεχόμενα για πέντε λεπτά. Το ρεκόρ του Λούκινποκ ξεπέρασε το προϋπαρχον κατά 50, με τους συμμετέχοντες να είναι επισήμως συνολικά 1868. Την αμέσως προηγούμενη μέρα παρόμοια προσπάθεια στη Λουιζιάνα συγκέντρωσε 800 συμμετοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Άμπε (κρατήρας)
Ο Αμπε (Abbe) είναι κρατήρας πρόσκρουσης στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης και στην αθέατη από την Γη πλευρά της. Βρίσκεται στα ανατολικά του μεγάλου κρατήρα Πουανκαρέ και στα νότια του Χες. Ονομάστηκε προς τιμήν του Γερμανού φυσικού Έρνστ Άμπε. Η διάμετρός του είναι 66 χιλιόμετρα.
Το εξωτερικό τοίχωμα του παρουσιάζει κάποια σημάδια διάβρωσης. Υπάρχουν μικροί κρατήρες κατά μήκος του βορειοδυτικού και του νοτιοδυτικού χείλους, όμως ο πυθμένας είναι σχετικά ομαλός καθώς υπάρχουν ελάχιστοι μικροσκοπικοί κρατήρες στην επιφάνειά του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Γαλάγος
Γαλάγοι ή ημιπίθηκοι ονομάζονται τα μικρά, νυκτόβια πρωτεύοντα που ενδημούν στην Αφρική, και σχηματίζουν την βιολογική οικογένεια Γαλαγίδες (Galagidae) (συναντάται και ως Γαλαγονίδες (Galagonidae). Μαζί με την οικογένεια των Λορισίδων σχηματίζουν την ανθυποτάξη Λορισόμορφα, αν και ορισμένες ταξινομήσεις τους τοποθετούν μέσα στην υποοικογένεια των Λορισίδων.
Χαρακτηριστικά
Οι Γαλάγοι έχουν μεγάλα μάτια και καλή νυχτερινή όραση, γερά πίσω πλευρά, ακριβή ακοή και μακριές ουρές που τους βοηθούν να ισορροπήσουν. Τα περισσότερα δάκτυλα τους έχουν νύχια, εκτός από το δεύτερο δάκτυλο των πισινών ποδιών που έχει νύχι σε ειδικό σχήμα που χρησιμεύει στην περιποίηση τους. Η διατροφή τους περιέχει μία ποικιλία εντόμων και άλλων μικρών θηλαστικών, φρούτων και χυμού δέντρων. Ο οδοντικός τους τύπος είναι:
Οι Γαλάγοι έχουν εκπληκτικές ικανότητες άλματος, όπως και την ικανότητα να πηδήξουν κάθετα μέχρι και 2 μέτρα ύψος. Αυτό πιστεύεται πως οφείλεται στην ελαστική ενεργειακή αποθήκευση στους τένοντες του κάτω ποδιού, που τους επιτρέπει πολύ μεγαλύτερα άλματα από οποιοδήποτε άλλο ζώο του ίδιου μεγέθους.
Μετά την περίοδο κύησης των 110–133 ημερών, οι νεαροί γαλάγοι γεννιούνται με σχεδόν κλειστά μάτια και αρχικά είναι ανίκανοι να κινηθούν μόνοι τους. Μετά από λίγες μέρες (6-8 μέρες), η μητέρα μεταφέρει το νήπιο με το στόμα της, και το τοποθετεί σε κλαδιά όταν πρόκειται να το ταΐσει.
Οι θηλυκοί γαλάγοι διατηρούν δική τους περιοχή που μοιράζονται μόνο με τους απογόνους τους. Τα αρσενικά φεύγουν από τις περιοχές των θηλυκών μετά την εφηβεία αλλά τα θηλυκά παραμένουν, δημιουργώντας κοινωνικές ομάδες που περιλαμβάνουν άλλα θηλυκά και τα μικρά τους. Τα ενήλικα αρσενικά διατηρούν δικές τους περιοχές, που συμπίπτουν συχνά εν μέρει με τις περιοχές των θηλυκών κοινωνικών ομάδων. Σε γενικά επίπεδα, ένας αρσενικός γαλάγος ζευγαρώνει με όλα τα θηλυκά μέλη σε μία περιοχή. Τα αρσενικά, τα οποία δεν έχουν καθορίσει δικές τους περιοχές, δημιουργούν ορισμένες φορές μικρές κοινωνικές ομάδες με άλλα αρσενικά που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.
Αν και η χρήση των γαλάγων ως κατοικίδια δεν είναι συνετή (όπως και άλλων μη-ανθρώπινων πρωτευόντων, καθώς είναι εύκολη η μετάδοση ζωονόσων μεταξύ των συγκεκριμένων κατοικίδιων και του ανθρώπου λόγω εξελικτικής συγγένειας και γενετικής ομοιότητας) συμβαίνει συχνά, καθώς παρατηρείται η εισαγωγή γαλάγων σε πολλές χώρες. Σύμφωνα με ζωολογικές και κτηνιατρικές πηγές, η διάρκεια ζωής ενός αιχμαλωτισμένου γαλάγου κυμαίνεται στα 12 με 16,5 χρόνια, κάτι που σημαίνει πως πιθανότατα η φυσική διάρκεια ζωής ενός άγριου γαλάγου στη φύση είναι περίπου μία δεκαετία.
Οι Γαλάγοι επικοινωνούν φωνάζοντας μεταξύ τους και μαρκάροντας μονοπάτια με τα ούρα τους. Στο τέλος κάθε νύχτας, τα μέλη των ομάδων χρησιμοποιούν μία ειδική κραυγή για να συγκεντρωθούν και να κοιμηθούν, συνήθως σε φωλιές φτιαγμένες από φύλλα, κλαδιά, ή τρύπες σε δέντρα.
Ταξινόμηση
Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη έρευνα πάνω στις Γαλαγίδες. Αρκετά νέα είδη έχουν εντοπιστεί, και έχουν ταξινομηθεί σε τρία γένη. Η οικογένεια ταξινομείται ως εξής: 250px|thumb|Γαλάγοι Οικογένεια Γαλαγίδες - γαλάγοι
Κίμων Μιχαηλίδης
Δημοσίευσε μελέτες γύρω από τη ζωή και το έργο του Αργύρη Εφταλιώτη και του Δημητρίου Βερναρδάκη. Συνεργάστηκε στη Νέα Εστία και άλλα φιλολογικά περιοδικά.
Έργα του:
Γαλάγος
Γενετική αποκρυπτογράφηση
Μία αποκρυπτογράφηση του γενετικού κώδικα του Βόρειου Μεγάλου Γαλάγου, Otolemur garnettii, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη. Καθώς πρόκειται για ζώο, το οποίο αποσπάστηκε από την εξελικτική πορεία των υπόλοιπων ανώτερων πρωτευόντων, όπως είναι οι μακάκοι, οι χιμπαντζήδες και οι άνθρωποι και παρουσιάζει αρκετά χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πιο 'πρωτόγονα' από αυτά των άλλων πρωτευόντων. Η αποκρυπτογράφηση αυτή θα βοηθήσει στην καλύτερη σύνδεση και κατανόηση της εξελικτικής σχέσης μεταξύ των πρωτευόντων και συγγενικών ομάδων, όπως τα τρωκτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλαγίδες
Κίμων Μιχαηλίδης
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1952.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
Nakajima Ki-43
Το Nakajima Ki-43 Hayabusa (ιαπωνικά: 隼, πετρίτης) ήταν μονοκινητήριο μονοθέσιο μαχητικό αεροσκάφος που αποτέλεσε τον κορμό της δύναμης δίωξης της Αεροπορίας του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η ονομασία αναφοράς που του έδωσαν οι Σύμμαχοι ήταν Oscar, αλλά οι Αμερικανοί πιλότοι το αποκαλούσαν συχνά Army Zero επειδή από τα πλάγια το σχήμα του θύμιζε το περίφημο μαχητικό Mitsubishi A6M Zero του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού.
Όπως και το Zero, το Ki-43 ήταν ένα ελαφρύ και ιδιαίτερα εύκολο στον χειρισμό αεροσκάφος με αστεροειδή κινητήρα. Τα πρώτα χρόνια του πολέμου στην Ασία σημείωσε μεγάλη επιτυχία διότι ήταν πολύ ευέλικτο και σε κλειστές αερομαχίες υπερείχε σε αυτόν τον τομέα συγκριτικά με όλα τα συμμαχικά μαχητικά που αντιμετώπισε. Από την άλλη πλευρά, το τίμημα για την ελαφριά κατασκευή του ήταν η απουσία θωράκισης, αυτοφρασσόμενων δεξαμενών καυσίμου και επαρκούς οπλισμού. Παρόλο που η παραγωγή του αεροσκάφους συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945, οι σοβαρές ελλείψεις του δεν διορθώθηκαν ποτέ. Οι αντίπαλοι πιλότοι ανέφεραν ότι ήταν δύσκολο να πετύχουν τα Ki-43 επειδή ήταν μικρά σε μέγεθος και πολύ ευέλικτα, αλλά ότι αρκούσαν μερικές εύστοχες βολές για να τιναχθούν στον αέρα.
Συνολικά κατασκευάστηκαν 5919 Ki-43 όλων των εκδόσεων, πολλά εκ των οποίων χρησιμοποιήθηκαν στα τέλη του πολέμου σε αποστολές καμικάζι ενάντια στα αμερικανικά πολεμικά πλοία.
Σχεδιασμός και εξέλιξη
Ο Hideo Itokawa, που αργότερα έγινε ηγετική φυσιογνωμία του ιαπωνικού πυραυλικού προγράμματος, σχεδίασε το Ki-43 για να καλύψει απαίτηση της Αεροπορίας του Στρατού που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1937. Η απαίτηση αφορούσε τη δημιουργία του αντικαταστάτη του μαχητικού Nakajima Ki-27. Το νέο αεροσκάφος θα έπρεπε να έχει μέγιστη ταχύτητα 500 km/h, ακτίνα δράσης 800 km και να μπορεί να φτάσει σε ύψος 5000 m σε πέντε λεπτά. Η ευελιξία του θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον εφάμιλλη με του Ki-27.
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις αρχές Ιανουαρίου 1939, αλλά οι επιδόσεις του δεν ήταν ικανοποιητικές. Οι πιλότοι παραπονούνταν ότι δεν ήταν τόσο ευέλικτο όσο το Ki-27 και επίσης ότι δεν ήταν σημαντικά ταχύτερο. Προκειμένου να επιλυθούν αυτά τα προβλήματα, η Nakajima ανέπτυξε στα 1939-40 σειρά πρωτοτύπων στα οποία σταδιακά ενσωματώνονταν βελτιώσεις. Μεταξύ των άλλων έγιναν σημαντικές προσπάθειες για να μειωθεί το συνολικό βάρος του αεροσκάφους, βελτιώθηκε αεροδυναμικά η άτρακτος και αντικαταστάθηκε η καλύπτρα του κόκπιτ. Στο 11ο πρωτότυπο τοποθετήθηκαν νέα flaps, τύπου Fowler, χάρη στα οποία βελτιώθηκαν δραματικά οι επιδόσεις στις κλειστές στροφές. Όλες οι αλλαγές που έγιναν ενσωματώθηκαν στο 13ο πρωτότυπο και μετά τη διεξαγωγή των πτητικών δοκιμών δόθηκε η εντολή ένταξης του τύπου σε παραγωγή, ενώ η παραγωγή του Ki-27 μεταφέρθηκε στο ελεγχόμενο από τους Ιάπωνες Μαντσουκουό.
Η παραγωγή της πρώτης έκδοσης, του Ki-43-I, ξεκίνησε το Νοέμβριο του 1939. Οι παραδόσεις ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 1941 από το εργοστάσιο της Nakajima στην Ότα. Εκτός από την εξαιρετική του ευελιξία το Ki-43 είχε επίσης εντυπωσιακό ρυθμό ανόδου επειδή ήταν πολύ ελαφρύ. Προωθουνταν από αστεροειδή κινητήρα Nakajima Ha-25 που έστρεφε δίφυλλη έλικα μεταβλητού βήματος.. Είχε μέγιστη ταχύτητα 495 km/h σε ύψος 4000 m. Ο οπλισμός αποτελούνταν από δύο πολυβόλα Type 89 των 7,7 mm ή δύο πολυβόλα Ho-103 των 12,7 mm ή ένα όπλο των 7,7 mm και ένα των 12,7 mm. Στις αρχές του πολέμου τα περισσότερα Ki-43 είχαν πολυβόλα των 7,7 mm αλλά όσο προχωρούσαν τα χρόνια ήταν αναγκαίος ισχυρότερος οπλισμός και προτιμούνταν περισσότερο η έκδοση με τα βαρύτερα πολυβόλα, στην οποία δόθηκε η ονομασία Ki-43-Ic. Ο οπλισμός ήταν σε κάθε περίπτωση ανεπαρκής, αφού ακόμα και τα βαρύτερα όπλα των 12,7 mm είχαν περιορισμένη διατρητική ικανότητα ενάντια στα εχθρικά αεροσκάφη και θωρακισμένα οχήματα.
Τον Φεβρουάριο του 1942 πέταξαν για πρώτη φορά τα βελτιωμένα Ki-43-II, που είχαν ισχυρότερο κινητήρα Nakajima Ha-115 ο οποίος έστρεφε τρίφυλλη προπέλα. Επίσης είχε ενισχυμένες πτέρυγες, διότι είχαν σημειωθεί δομικές αστοχίες στην προηγούμενη έκδοση. Το Ki-43-II μπορούσε επίσης να μεταφέρει βόμβες και απορριπτόμενες εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου. Για να προστατευθεί ο πιλότος τοποθετήθηκε θωράκιση πάχους 13 mm που κάλυπτε το κεφάλι και την πλάτη του. Έγιναν και άλλες αλλαγές όπως η αντικατάσταση του σκόπευτρου, ο μερικός επανασχεδιασμός της καλύπτρας του πιλοτηρίου και η κάλυψη των δεξαμενών με ελαστικό προκειμένου να δημιουργηθούν πρωτόγονες αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου. Η παραγωγή της νέας έκδοσης ξεκίνησε στο εργοστάσιο της Ota το Νοέμβριο του 1942 καθώς και στις μονάδες της Tachikawa και του 1ου Αεροπορικού Οπλοστάσιου του Στρατού. Η παραγωγή από την Tachikawa εξελίχθηκε ομαλά όμως στο 1ο Οπλοστάσιο παρουσιάστηκαν προβλήματα, κυρίως λόγω της έλλειψης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, με αποτέλεσμα να σταματήσει η παραγωγή μετά από την ολοκλήρωση μονάχα 49 μονάδων. Στα μέσα του 1944 η Nakajima διέκοψε την παραγωγή του Ki-43 προκειμένου να στραφεί στο πολύ πιο σύγχρονο Nakajima Ki-84, όμως η Tachikawa συνέχισε να κατασκευάζει Ki-43 μέχρι το τέλος του πολέμου.
Η Tachikawa παρήγαγε επίσης το Ki-43-III, που ήταν ταχύτερο χάρη στον ισχυρότερο κινητήρα Ha-115-II. Από τον Απρίλιο του 1944 μέχρι το τέλος του πολέμου η Tachikawa παρήγαγε 2124 Ki-43-II και -III ενώ η συνολική παραγωγή ανήλθε στις 5919 μονάδες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Ki-43 αποτέλεσε τον κορμό της δύναμης μαχητικών της Αεροπορίας του Στρατού. Χρησιμοποιήθηκαν σε όλα τα κύρια μέτωπα του πολέμου του Ειρηνικού που οι Ιάπωνες είχαν παρουσία, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, της Μπούρμα, της Νέας Γουινέας, της Μαλαισιανής χερσονήσου, των Φιλιππινών, των νήσων του νοτίου Ειρηνικού και της ίδιας της Ιαπωνίας. Η πρώτη μονάδα που παρέλαβε τον τύπο ήταν το 59ο Σύνταγμα Μαχητικών, την περίοδο Ιουνίου-Αυγούστου 1941. Οι επιχειρησιακές αποστολές ξεκίνησαν πάνω από το Hengyang στις 29 Οκτωβρίου 1941. Στο διάστημα Αυγούστου-Νοεμβρίου 1941 παρέλαβε τον τύπο το 64ο Σύνταγμα Μαχητικών.
Όπως συνέβη και με το Mitsubishi A6M Zero του Αυτοκρατορικού Ναυτικού, το Ki-43 πέτυχε την αεροπορική υπεροχή ενάντια στους Συμμάχους στα πρώτα στάδια του πολέμου στον Ειρηνικό. Η επιτυχία του οφείλεται μερικώς στην υπεροχή του έναντι των Συμμαχικών μαχητικών που αντιμετώπισε πάνω από τη Μαλαισία, τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, την Μπούρμα και τη Νέα Γουινέα. Τα κύρια μαχητικά των Συμμάχων τότε ήταν τα Curtiss P-40, Brewster Buffalo, Hawker Hurricane και Curtiss-Wright CW-21. Σταδιακά όμως οι ανεπάρκειες του Ki-43 έγιναν εμφανείς: έλλειψη θωράκισης και αυτοφρασσόμενων δεξαμενών καυσίμου καθώς και ο ισχνός οπλισμός καθιστούσαν το αεροσκάφος ανεπαρκές ενώ παράλληλα οι Σύμμαχοι ενέτασσαν στο θέατρο του Ειρηνικού σε ολοένα αυξανόμενους αριθμούς πιο σύγχρονους τύπους όπως τα περίφημα Republic P-47 Thunderbolt, Lockheed P-38 Lightning, North American P-51 Mustang, Vought F4U Corsair, Grumman F6F Hellcat και Supermarine Spitfire/Seafire. Μετά το 1942 οι Ιάπωνες αναγκάστηκαν να διεξάγουν αμυντικό πόλεμο σε όλα τα μέτωπα. Πολλοί από τους έμπειρους πιλότους της αεροπορίας χάθηκαν αλλά οι αντικαταστάτες τους δεν είχαν το ίδιο επίπεδο εκπαίδευσης και την αναντικατάστατη εμπειρία των προκατόχων τους. Παρά το γεγονός ότι οι ιαπωνικές αεροπορικές δυνάμεις υστερούσαν ποσοτικά και ποιοτικά, τα Ki-43 μπορούσαν ακόμα χάρη στην ευελιξία τους να αποτελέσουν απειλή, ειδικά ενάντια σε παράτολμους πιλότους. Από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1944 καταρρίφθηκαν 17 Ki-43, που πέτυχαν να καταρίψουν επτά C-47, πέντε B-24, από δύο Spitfire, Beaufighter, Mosquito, F4U Corsair και B-29 Superfortress, καθώς και από ένα F6F Hellcat, P-38 και B-25 Mitchell. Όπως συνέβη και με άλλους ιαπωνικούς τύπους, στα τέλη της σύρραξης, τα Ki-43 χρησιμοποιήθηκαν σε αποστολές καμικάζι.
Αξιοποιήθηκαν επίσης στην αεράμυνα της Φορμόζας, της Οκινάουα και της ίδιας της Ιαπωνίας. Μερικά δόθηκαν στις αεροπορίες της Ταϊλάνδης, του Μαντσουκουό και του Wang Jingwei, που υποστήριζαν τους Ιάπωνες. Τα ταϊλανδέζικα Ki-43 αντιμετώπισαν σε κάποιες περιπτώσεις αμερικανικά μαχητικά πάνω από τη νότια Κίνα.
Οι Ιάπωνες πιλότοι είχαν καλή γνώμη για το Hayabusa διότι ήταν πολύ ευέλικτο και εύκολο στον χειρισμό. Πολλοί κατέρριψαν εχθρικά αεροσκάφη με το Ki-43. Ο πιλότος με τον μεγαλύτερο αριθμό καταρρίψεων με το Hayabusa ήταν ο Satoshi Anabuki, με 39 επιβεβαιωμένες νίκες -σχεδόν όλες με το Ki-43. Στα τέλη του πολέμου οι περισσότερες μονάδες αντικατέστησαν τα Ki-43 με τα κατά πολύ ανώτερα Ki-84 Hayate, ενώ λίγες συνέχισαν να επιχειρούν με το Hayabusa μέχρι τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας.
Μεταπολεμικά η Γαλλική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε μερικά αιχμαλωτισμένα Ki-43 ενάντια στους Βιετμίνχ στην Ινδοκίνα.
Σωζόμενα αεροσκάφη
Σήμερα, το μοναδικό Ki-43 που μπορεί να πετάξει βρίσκεται στο Αεροπορικό Μουσείο του Tillamook. Σώζονται τα παρακάτω αεροσκάφη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ki-43 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Ρίτσαρντ Σεν
Ο Ρίτσαρντ Μέλβιν Σέν (Richard Melvin Schoen, γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1950) είναι Αμερικανός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στη διαφορική γεωμετρία και τη γεωμετρική ανάλυση. Είναι περισσότερο γνωστός για την επίλυση του προβλήματος Γιαμάμπε το 1984.
Βιογραφία
Ο Σεν τιμήθηκε με ερευνητική υποτροφία NSF το 1972 και με ερευνητική υποτροφία Sloan το 1979. Του απονεμήθηκε υποτροφία MacArthur το 1983. Προσκλήθηκε να μιλήσει στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών (ICM) τρεις φορές, δύο φορές ως ομιλητής ολομέλειας. Το 1983 ήταν προσκεκλημένος εισηγητής στο ICM στη Βαρσοβία, το 1986 ήταν ομιλητής ολομέλειας στο ICM στο Μπέρκλεϊ και το 2010 ήταν ομιλητής ολομέλειας στο ICM στο Χαϊντεραμπάντ. Για την εργασία του στο πρόβλημα Γιαμάμπε, ο Σεν τιμήθηκε με το βραβείο μνήμης Bôcher το 1989. Εξελέγη στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών το 1988 και στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών το 1991, έγινε μέλος της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης το 1995 και του απονεμήθηκε υποτροφία Γκουγκενχάιμ το 1996. Το 2012 έγινε μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας. Του απονεμήθηκε το βραβείο του πρύτανη του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ για τα επιτεύγματα ζωής στη διδασκαλία το 2014-15. Το 2015, εξελέγη αντιπρόεδρος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας. Το 2015, το Πανεπιστήμιο του Γουόργουικ του απένειμε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα της επιστήμης. Το 2017, του απονεμήθηκε το βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά, το οποίο μοιράζεται με τον Τσαρλς Φέφερμαν. Την ίδια χρονιά, έλαβε το βραβείο Heinz Hopf, το μετάλλιο και το βραβείο Λομπατσέφσκι από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Καζάν και το βραβείο Rolf Schock.
Είχε περισσότερους από 44 διδακτορικούς φοιτητές, μεταξύ των οποίων οι Ουμπέρ Μπρέι, Χοσέ Φ. Εσκομπάρ, Αϊλάνα Φρέιζερ, Τσικάκο Μέσε, Γουίλιαμ Μινικόζι και Αντρέ Νέβες.
Εργασίες
Ο Σεν μελέτησε τη χρήση αναλυτικών τεχνικών στην παγκόσμια διαφορική γεωμετρία, με αρκετές θεμελιώδεις συνεισφορές στη θεωρία κανονικότητας των ελάχιστων επιφανειών και των αρμονικών χαρτών.
Πρόβλημα Γιαμάμπε και σύμμορφη γεωμετρία
Το 1960, ο Χιντεχίκο Γιαμάμπε εισήγαγε το "συναρτησιακό Γιαμάμπε" σε μια σύμμορφη κατηγορία μετρικών του Ρίμαν και απέδειξε ότι ένα κρίσιμο σημείο θα έχει σταθερή κλιμακωτή καμπυλότητα[35]. Έκανε μερική πρόοδο στην απόδειξη ότι πρέπει να υπάρχουν κρίσιμα σημεία, πράγμα που ανέπτυξαν περαιτέρω οι Νιλ Τρούντινγκερ και Τιερί Ομπέν. Η εργασία του Ομπέν, ειδικότερα, διευθέτησε τις περιπτώσεις υψηλών διαστάσεων ή όταν υπάρχει ένα σημείο όπου ο τανυστής Βέιλ είναι μη μηδενικός. Το 1984, ο Σεν έλυσε τις περιπτώσεις που άφησε ανοιχτές η εργασία του Ομπέν, με αποφασιστικό σημείο την αναπροσαρμογή της μετρικής με τη συνάρτηση Γκριν του τελεστή Λαπλάς-Μπελτράμι. Αυτό κατέστησε δυνατή την εφαρμογή του θεωρήματος θετικής μάζας των Σεν και Γιάου στην προκύπτουσα μετρική, το οποίο έδωσε σημαντικές ασυμπτωτικές πληροφορίες για την αρχική μετρική. Οι εργασίες των Γιαμάμπε, Τράντινγκερ, Ομπέν και Σεν αποτελούν μαζί τη λύση του προβλήματος του Γιαμάμπε, το οποίο υποστηρίζει ότι υπάρχει μια μετρική σταθερής κλιμακωτής καμπυλότητας σε κάθε συμμορφούμενη τάξη.
Το 1989, ο Σεν μπόρεσε επίσης να προσαρμόσει την ανάλυση της Κάρεν Ούλενμπεκ, που αναπτύχθηκε για άλλα προβλήματα της γεωμετρικής ανάλυσης, στο πλαίσιο της σταθερής κλιμακωτής καμπυλότητας. Η μοναδικότητα των κρίσιμων σημείων του συναρτησιακού Γιαμάμπε, και γενικότερα η συμπαγής μορφή του συνόλου όλων των κρίσιμων σημείων, είναι ένα λεπτό ζήτημα που μελετήθηκε για πρώτη φορά από τον Σεν το 1991. Πιο ολοκληρωμένα αποτελέσματα προέκυψαν στη συνέχεια από τους Σάιμον Μπρέντλ, Μάρκους Κούρι, Φερνάντο Κόντα Μάρκες και Σεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Δακικός (νόμισμα)
Ο δακικός, λατιν. dacicus ήταν χρυσό νόμισμα, που εκδόθηκε από τον Ρωμαία Αυτοκράτορα Δομιτιανό (βασ. 81-96) προς τιμή της νίκης του εναντίον των Δακών τον 1ο αι.
Οι όροι της ειρήνης με τον Δεκέβαλο, βασιλιά των Δακών, επικρίθηκαν σοβαρά από του σύγχρονούς του συγγραφείς, που θεώρησαν την συμφωνία ντροπιαστική για τους Ρωμαίους, καθώς η συμφωνία χορηγούσε στον Δεκέβαλο ετήσιο επίδομα των 8.000.0000 σηστέρτιων. Για το υπόλοιπο της βασιλείας του Δομιτιανού η Δακία παρέμεινε ένα σχετικά ειρηνικό υποτελές βασίλειο, αλλά ο Δεκέβαλος χρησιμοποίησε τα ρωμαϊκά χρήματα για να οχυρώσει την άμυνά του και συνέχισε να προκαλεί τη Ρώμη ως τη βασιλεία του Τραϊανού.
Ο όρος δακικός είναι επίσης επίθετο νίκης, που ελάμβαναν οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες, καθώς σημαίνει "ο κατακτητής της Δακίας". Ο Τραϊανός και ο Κωνσταντίνος Α΄ επιβραβεύθηκαν με τον τίτλο αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
Αντωνινιανός
Ο αντωνινιανός, το ακτινωτό ή διπλό δηνάριο ήταν ένα αρχαίο ρωμαϊκό νόμισμα ίσο με δύο δηνάρια. Αρχικά ήταν αργυρό, αλλά έβαζαν όλο και λιγότερο άργυρο, ώστε έγινε ορειχάλκινο με ελάχιστο άργυρο. Το νόμισμα εισήχθη επί Αντωνίνου Καρακάλλα στις αρχές του 215. Ήταν αργυρό όπως το δηνάριο και ξεχώριζε από το ελαφρώς μεγαλύτερο μέγεθός του και από το ότι η μορφή του Αυτοκράτορα έφερε ακτινωτό στέμμα. Αυτό το στέμμα ήταν ένδειξη διπλής αξίας και υπήρχε στο κουινάριο (διπλό σηστέρτιο) και στον δουπόνδιο (διπλό ασσάριο). Οι αντωνινιανοί απεικονίζουν γυναίκες, συνήθως τη σύζυγο του Αυτοκράτορα, με τις προτομές τους επάνω σε ημισέληνο.
Ιστορία
Ακόμη και τότε που πρωτοκυκλοφόρησε, ο άργυρος που περιείχε δεν ήταν 2 δηναρίων, αλλά 1,5 δηναρίου. Αυτό προκάλεσε πληθωρισμό: ο λαός αποθησαύριζε τα δηνάρια (νόμος του Γκρέσχαμ) με αποτέλεσμα οι έμποροι, που αναγνώρισαν τη μικρότερη εσωτερική (μεταλλική) αξία του αντωνινιανού, ύψωσαν τις τιμές για εξισορρόπηση. Το κράτος δεν κατακτούσε νέα εδάφη και τα αποθέματα σε χαλκάργυρο (bullion) μειωνόταν. Τα μεταλλεία αργύρου της Ιβηρικής είχαν εξαντληθεί και μία σειρά στρατιωτικών Αυτοκρατόρων και σφετεριστών ήθελαν νομίσματα για να πληρώσουν το στράτευμά τους και να εξαγοράσουν την πίστη των στρατιωτών τους. Έτσι κάθε νέα έκδοση αντωνινιανών είχε λιγότερο άργυρο, που επέφερε αύξηση του πληθωρισμού.
Το 271 ο Αυρηλιανός αύξησε την περιεκτικότητα σε άργυρο των αντωνινιανών, αλλά αυτό κράτησε για λίγο. Το διάστημα αυτό στην πίσω όψη υπήρχε το σύμβολο XXI, που πιστεύεται ότι σημαίνει 20 μέρη χαλκού και 1 μέρος αργύρου, δηλ. 4,8% άργυρο, το οποίο μπορεί να ήταν 5%.
Ως το τέλος του 3ου αι. οι αντωνινιανοί είχαν γίνει ορειχάλκινοι και κατασκευαζόταν από λιώσιμο παλαιότερων κοπών, όπως σηστερτίων. Τεράστιες ποσότητες κοβόταν, με ένα μεγάλο ποσοστό των νομισμάτων που κυκλοφορούσαν να είναι απομιμήσεις, συχνά με εσφαλμένες επιγραφές και σχέδια. Τα νομίσματα των πολιτών έγιναν τότε πρακτικά χωρίς αξία και χάθηκαν ή απορρίφθηκαν κατά εκατομμύρια. Η κατάσταση έμοιαζε με τον υπερπληθωρισμό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, που τη δεκαετία του 1920 στη Γερμανία τα χαρτονομίσματα τυπώθηκαν με απερίσκεπτη αφθονία. Το νόμισμα αυτό έπαψε να υπάρχει με τη νομισματική μεταρρύθμιση τού Διοκλητιανού το 301, ο οποίος εξέδωσε νέα νομίσματα για να σταματήσει την πτώση.
Στην εποχή μας είναι πολύ εύκολο να βρεθούν, εκτός από μερικές σπάνιες εκδόσεις του Αιμιλιανού και των σφετεριστών Μ. Αυρήλιου Μάριου, Κουίετου και Ρεγκαλιανού.
τΤν όρο αντωνινιανός επινόησαν οι σύγχρονοι νομισματολόγοι, καθώς δεν γνωρίζουμε πώς αποκαλούντο στην αρχαιότητα. Η Ιστορία των Αυγούστων, μία όχι αξιόπιστη πηγή, αναφέρεται σε αρκετές περιπτώσεις σε ένα αργυρό νόμισμα, που κόπηκε από Αντωνίνο, ωστόσο υπήρχαν αρκετοί αυτοκράτορες του τέλους του 2ου αι. και των αρχών του 3ου, που έφεραν αυτό το όνομα. Επειδή η έκδοση του αργυρού νομίσματος του Καρακάλλα ήταν νέα, και το κανονικό του όνομα ήταν Μ. Α. Σ. Αντωνίνος, συνδέθηκε το νόμισμα με αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Ελλειπτικός γαλαξίας
thumb|Ο γιγάντιος ελλειπτικός γαλαξίας ESO 325-G004.
Ελλειπτικοί ονομάζονται οι γαλαξίες που αποτελούν ένα τεράστιο σφαιρικό συνονθύλευμα κυρίως ηλικιωμένων αστέρων σε ένα σχεδόν ελλειπτικό σχήμα, με μια λεία, χωρίς έντονα χαρακτηριστικά, υφή. Αυτό καθώς δεν έχουν μεγάλες ποσότητες διαστρικής ύλης και νεφελωμάτων σε αντίθεση με τους σπειροειδείς γαλαξίες. Κυμαίνονται σε σχήμα από σχεδόν σφαιρικό έως ιδιαίτερα πεπλατυσμένο και σε μέγεθος από εκατοντάδες εκατομμύρια σε πάνω από ένα τρισεκατομμύριο άστρα.
Εξωτερικές πηγές
*
Δήμος Αρταίων
Ο Δήμος Αρταίων είναι δήμος της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των δήμων Αμβρακικού, Αρταίων, Βλαχέρνας, Ξηροβουνίου και Φιλοθέης.
Μοναδική πόλη και πρωτεύουσά του είναι η Άρτα, η ιστορία της οποίας ξεκινά από την κλασσική εποχή το 630 π.Χ. με την ίδρυση της Αρχαίας Αμβρακίας και φτάνει έως σήμερα.
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δημοτικές ενότητες μαζί με τις τοπικές κοινότητες του Δήμου Αρταίων, με βάση τα στοιχεία της Απογραφής του 2011.
Παραπομπές
Αρταιων
Διάγραμμα φάσεων καθαρής ουσίας
260px|right|thumb|Το διάγραμμα φάσεων ή διάγραμμα θερμοκρασίας–πίεσης (Ρ–Τ) του νερού, με το χαρακτηριστικό τριπλό σημείο. Τα διαγράμματα φάσεων καθαρής ουσίας δείχνουν τις φάσεις μίας ουσίας (ενός στοιχείου ή μίας χημικής ένωσης) που είναι θερμοδυναμικά σταθερές υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης, γι' αυτό και αποκαλούνται επίσης διαγράμματα θερμοκρασίας–πίεσης. Η ουσία μπορεί να υπάρχει στην αέρια κατάσταση (μία φάση), στην υγρή (μία φάση) ή στην στερεά κατάσταση (σε μία ή περισσότερες φάσεις).
Χαρακτηριστικές καμπύλες και αμετάβλητα σημεία
Τα όρια μεταξύ δύο φάσεων δείχνουν τις συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας υπό τις οποίες δύο διαφορετικές φάσεις βρίσκονται σε ισορροπία και γι' αυτό αποκαλούνται καμπύλες ισορροπίας.
Οι καμπύλες ισορροπίας υπακούουν στον νόμο Clausius–Clapeyron, σύμφωνα με τον οποίο η κλίση αυτών των καμπυλών, dP/dT, είναι ίση με το πηλίκο ΔΗ/(ΤΔV), όπου ΔΗ η διαφορά της γραμμομοριακής ενθαλπίας μεταξύ των δύο φάσεων, Τ η απόλυτη θερμοκρασία και ΔV η διαφορά του γραμμομοριακού όγκου μεταξύ των δύο φάσεων.
Το σημείο όπου τέμνονται οι τρεις καμπύλες ισορροπίας αέριο–υγρό, υγρό–στερεό και αέριο–στερεό αποκαλείται τριπλό σημείο. Στο τριπλό σημείο, οι τρεις καταστάσεις — αέρια, στερεά και υγρή — της ίδιας ουσίας βρίσκονται σε ισορροπία. Ο νόμος του Gibbs λέει οι βαθμοί ελευθερίας (F) ενός συστήματος εξαρτώνται από τον αριθμό των συστατικών (C) και τις φάσεις του συστήματος (P) που συνυπάρχουν σε ισορροπία:
Στο τριπλό σημείο, οι βαθμοί ελευθερίας είναι F = C + 2 – P = 1 + 2 – 3 = 0. Οπότε, το τριπλό σημείο αποτελεί αμετάβλητο σημείο της κάθε ουσίας, δηλ. χαρακτηριστική ιδιότητα της κάθε ουσίας.
Εφόσον ένα στοιχείο εμφανίζεται σε διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές, τότε οι αντίστοιχες στερεές φάσεις αποκαλούνται αλλοτροπικές μορφές του ίδιου στοιχείου. Για παράδειγμα, ο γραφίτης και το διαμάντι αποτελούν αλλοτροπικές μορφές του άνθρακα· ο μεν γραφίτης είναι σταθερός σε χαμηλές πιέσεις και σχηματίζει εξαγωνικούς κρυστάλλους, το δε διαμάντι είναι σταθερό σε υψηλές πιέσεις σχηματίζει τετραεδρικούς κρυστάλλους. Παρομοίως, αλλοτροπικές μορφές παρατηρούνται σε πολλά στοιχεία, όπως στο θείο, που στερεοποιείται είτε ως άμορφο στερεό, είτε δημιουργώντας ορθορομβικούς (α-S), μονοκλινείς (β-S) ή τρικλινείς κρυστάλλους (γ-S). Ο σίδηρος επίσης στερεοποιείται είτε ως χωροκεντρωμένος κυβικός φερρίτης (α-Fe και δ-Fe) είτε ως εδροκεντρωμένος κυβικός ωστενίτης (γ-Fe).
Στην περίπτωση χημικών ενώσεων που στερεοποιούνται σε διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές, γίνεται λόγος για πολυμορφία και οι διάφορες κρυσταλλικές φάσεις της ίδιας ουσίας αποκαλούνται πολύμορφες φάσεις ή πολύμορφα. Για παράδειγμα, το διοξείδιο του πυριτίου ή η πυριτία (SiO2) σχηματίζει μια σειρά από πολύμορφα, όπως χαλαζία α και χαλαζία β, τριδυμίτη, χριστοβαλίτη, κοεσίτη, κ.λπ., αναλόγως των συνθηκών κρυστάλλωσης.
Σημείωση
Για βιβλιογραφικές παραπομπές και εξωτερικές συνδέσεις, βλ. λήμμα διάγραμμα φάσεων.
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης Κατηγορία:Μεταλλουργία Κατηγορία:Επιστήμη υλικών Φασεων καθαρης ουσιας
Αρχιτεκτονική Χάρβαρντ
300px|thumb|right|Παράδειγμα Αρχιτεκτονικής Χάρβαρντ Η Αρχιτεκτονική Χάρβαρντ (Harvard Architecture) είναι μια αρχιτεκτονική υπολογιστών πολύ δημοφιλής στους μικροελεγκτές. Ο χώρος διευθύνσεων προγράμματος είναι ανεξάρτητος από εκείνον των δεδομένων. Το μήκος των λέξεων στο χώρο του προγράμματος μπορεί να είναι διαφορετικό από το μήκος των λέξεων στο χώρο των δεδομένων. Οι εντολές (εκτός από εκείνες του άλματος) στα προγράμματα μπορούν να έχουν σαν ορίσματα διευθύνσεις του χώρου των δεδομένων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Λάμπρος Αστέρης
Ο Λάμπρος Αστέρης (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Δημητρίου Καραχάλιου, 1871 - 1942) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Καστρί Κυνουρίας και σπούδασε νομικά στην Αθήνα.
Έλαβε μέρος στην Κρητική επανάσταση του 1896 (Επανάσταση του Βάμου) και στη συνέχεια ως μέλος της Εθνικής Εταιρίας πήγε στη Θεσσαλία προκειμένου να οργανώσει επαναστατικά σώματα. Αργότερα στάλθηκε στη Βιέννη ως ανταποκριτής ελληνικού ημερήσιου τύπου όπου και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1917 απελάθηκε από τη νέα κυβέρνηση στη Κρήτη. Εκεί ασχολήθηκε με ιστορικές μελέτες του Μυκηναϊκού πολιτισμού.
Πέθανε στην κατοχή στην Αθήνα.
Το έργο του
Εκτός της δημοσιογραφίας ασχολήθηκε και με την ιστοριογραφία, την ποίηση, τη συγγραφή θεατρικών έργων, όπως τα δράματα «Ίκαρος», «Είλωτες», κ.ά.
Είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στη συγγραφή, μαζί με τον Μίκιο Λάμπρο, της πρώτης Ελληνικής Επιθεώρησης, που έφερε τον τίτλο «Λίγο απ’ όλα», η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1894. Σ’ αυτή την Επιθεώρηση, που είχε τεράστια επιτυχία, ο Λάμπρος Αστέρης είχε γράψει τους στίχους των τραγουδιών και 2-3 σκηνές. Κάποια από τις σκηνές που έγραψε αναφέρεται στο πραγματικό γεγονός τής επίσκεψης 1000 περίπου Τριπολιτσιωτών για 5 ημέρες στην Αθήνα. Στίχους δικούς του, επίσης, είχαν και τα τραγούδια δυο άλλων Επιθεωρήσεων του Μ. Λάμπρου, με τίτλο «Πρώτον πυρ» και «Άνω κάτω», που ανέβηκαν στην Αθήνα τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 1895, αλλά χωρίς την επιτυχία τού «Λίγο απ’ όλα».
Έγραψε πολλές ποιητικές συλλογές όπως: "Νικητήρια" (1895), "Από τους γύρους των ωρών" (1906), "Το φλογερό πέρασμα" (1926), καθώς και ιστορικές πραγματείες μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν: "Αι παραδουνάβιαι ελληνικαί αποικίαι" (1903), "Pro Albania" (1910), "περί των κατοίκων της προϊστορικής Ελλάδας" (1925) κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Ευάγγελος Μαλέσιος
Ο Ευάγγελος Μαλέσιος του Νικολάου (γενν. 12 Ιανουαρίου 1951) είναι Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Πολύδωρο Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως ιατρός-πνευμονολόγος. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το 1974, και διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Νεολαίας και του Τομέα Επιστημόνων του Κινήματος.
Από το 1987 μέχρι το 1989 ήταν γραμματέας Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ.
Τον Οκτώβριο του 2001 διορίστηκε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, αλλά παραιτήθηκε από τη θέση αυτή τον Απρίλιο του 2003 μετά το δυστύχημα στα Τέμπη με τους 21 μαθητές και μετά από συνεχείς επιθέσεις του εκδότη Γιώργου Κουρή, που εκείνη την περίοδο είχε στοχοποιήσει όλους τους υποστηρικτές του Κώστα Σημίτη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Ο Σημίτης εξοργισμένος έστειλε το ΣΔΟΕ στον Κουρή τον Μάιο του 2003.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίας Τάξης Κατηγορία:Έλληνες πνευμονολόγοι
Τάσος Κρητικός
Ο Τάσος Κρητικός ήταν αθλητής του ποδοσφαίρου γεννημένος το 1914. Αγωνίστηκε σε όλες τις γραμμές του γηπέδου και διακρίθηκε με την ομάδα του Παναθηναϊκού.
Σταδιοδρομία
Υπήρξε αθλητής του Παναθηναϊκού από το 1934 έως το 1949. Αγωνίστηκε σε 41 αγώνες για το Πρωτάθλημα Ελλάδας και σημείωσε 22 γκολ. ενώ πέτυχε άλλα 24 γκολ για το Πρωτάθλημα Αθήνας και 1 για το Κύπελλο Ελλάδας. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους αθλητές της ομάδας στα χρόνια της Κατοχής κατά τα οποία ο ομάδα αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες. Την άνοιξη του 1942 ήταν ο αρχηγός του Παναθηναϊκού κατά το φιλικό αγώνα με την ΑΕΚ, τα έσοδα του οποίου προορίζονταν για το νοσοκομείο Σωτηρία. Μετά την άρνηση των Γερμανών να διατεθούν έσοδα του αγώνα για το σκοπό αυτό οι δυο αρχηγοί των ομάδων Κρητικός και Μαρόπουλος κατευθύνθηκαν στις εξέδρες μεταφέροντας τις διαμαρτυρίες στους φιλάθλους οι οποίοι ξέσπασαν σε επεισόδια κατά των κατακτητών. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Ελλάδος το 1934 και υπήρξε διεθνής έως το 1938 έχοντας 8 συμμετοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Λάντο της Γκαέτα
Ο Λάντο (Λατινικά : Ladone), ήταν Λομβαρδός δούκας της Γκαέτα την περίοδο 1064–1065. Διορίστηκε από τους Ριχάρδο Α΄ και Ζουρντέν Α΄ της Αβέρσα, συν-πρίγκιπες της Κάπουα, μετά την εξέγερση του Γκιγιώμ ντε Μοντρέιγ, ο οποίος προσπάθησε να χωρίσει την κόρη του Ριχάρδου και να παντρευτεί τη Μαρία της Γκαέτα.
Ο Λάντο μπορεί να ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Λάντο του Τραέττο που ήταν αδελφός του Ατενούλφου Β΄ και γαμπρός της Μαρίας. Επαναστάτησε μαζί με τον γιο του Πέτρο, τον αδερφό του Ατενούλφου και τον Γιγιόμ το 1064.
Α.Σ. Άρης Θήβας
Ο Αθλητικός Σύλλογος Άρης Θήβας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα του την πόλη της Θήβας, στη Βοιωτία. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και κύριος χώρος δραστηριοτήτων του είναι η καλαθοσφαίριση. Στο παρελθόν διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου, πετοσφαίρισης και στίβου.
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 1989–90, ο σύλλογος αποτέλεσε τη μία από τις 9 ομάδες της Α΄ Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.. Ο Άρης ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 28 βαθμούς σε 16 αγώνες, με απολογισμό 14 νίκες και 2 ήττες, χάνοντας έτσι τον τίτλο και τη συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ανόδου για την Γ΄ Εθνική.
Κατά την περίοδο 2008-09 ο σύλλογος υποβιβάστηκε από την Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. Εντούτοις, η παραμονή του στη Β' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. ήταν σύντομη, καθώς κατά την περίοδο 2009-10 τερμάτισε αρκετά ψηλά στο βαθμολογικό πίνακα ώστε να επανέλθει στην κορυφαία κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος από το επόμενο φθινόπωρο.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Σ. Άρης Θήβας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα.