cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσείο Πολωνικού Στρατού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Στρατιωτικά μουσεία στην Πολωνία
Μάχη του Κισάκι
Η Μάχη του Κισάκι (Αγγλικά: Battle of Kisaki), ήταν μια αντιπαράθεση μεταξύ των δυνάμεων της Γερμανίας και της Ένωσης Νοτίου Αφρικής κοντά στην πόλη Κισάκι της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής, στις 7-11 Σεπτεμβρίου 1916.
Ιστορικό
Ο Πάουλ Έμιλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ διορίστηκε ως στρατιωτικός διοικητής της Γερμανικής Αποικιακής δύναμης, γνωστής ως δύναμη προστασίας Schutztruppe (αποικιακή δύναμη), στη Γερμανική Ανατολική Αφρική στις 13 Απριλίου 1914. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Αύγουστο του 1914, αγνόησε τις εντολές του Βερολίνου και του Κυβερνήτη του και άρπαξε την πρωτοβουλία να επιτεθεί στη Βρετανική πόλη Ταβέτα (στην Κένυα). Αφού απέκρουσαν την επίθεση του υποστράτηγου Aitken στην Τάνγκα και το Λονγκίντο το Νοέμβριο του 1914, συγκέντρωσε τις δυνάμεις και τις προμήθειές του και κινήθηκε να παρενοχλήσει τις Βρετανικές σιδηροδρομικές επικοινωνίες στην Ανατολική Αφρική, βοηθώντας έτσι τη Γερμανική πολεμική προσπάθεια, με το να υπάρχουν απασχολημένα στην Ανατολική Αφρική, όσο το δυνατόν περισσότερα Βρετανικά στρατεύματα.
Τελικά, ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ κατάφερε να συγκεντρώσει μια δύναμη περίπου 12.000 στρατιωτών, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήσαν εγγενείς Askari, υπό την ηγεσία ενός αξιωματικού σώματος, υψηλών κινήτρων, τόσο Γερμανικής καταγωγής όσο και προέλευσης από τους Askari.
Το 1916, ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ είχε κατορθώσει να παρενοχλεί με επιτυχία τον Βρετανικό Κεντρικό Σιδηρόδρομο στην Ουγκάντα, χωρίς να αναγκαστεί σε συμπλοκή, την οποία ήταν βέβαιο πως θα έχανε, καθώς υστερούσε αριθμητικά, σε απελπιστικό βαθμό. Αφού εγκατέλειψε το Νταρ ες Σαλαάμ στους Βρετανούς, υπαναχώρησε σε μια τοποθεσία στα Ουλουγκούρου Όρη, η οποία ήταν εύκολα υπερασπίσημη. Ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ σχεδίαζε να κάνει μια στάση εκεί, επιτρέποντας στις προμήθειές του να μετακινηθούν νοτίως, πριν μεταβεί εκεί ο ίδιος με την κύρια δύναμη.
Ο Στρατηγός Γιαν Σματς αποδέσμευσε την 3η Μεραρχία Πεζικού, υπό την ηγεσία του Coen Brits και της 1ης Έφιππης Ταξιαρχίας, με επικεφαλής τον Nussey από την κύρια δύναμη της Νότιας Αφρικής στην Κεντρική Σιδηροδρομική Γραμμή και είχε σχεδιάσει ότι η έφιππη μεραρχία θα μπορούσε να υπερφαλαγγίσει τις Γερμανικές δυνάμεις, ενώ όταν η 3η Μεραρχία Πεζικού συνεπλάκη με τον εχθρό, παράλειψε να λάβει υπόψη της, το τραχύ-πετρώδες έδαφος.
Η μάχη
Τα γερμανικά Schutztruppen προετοίμασαν αμυντικές θέσεις έξω από την πόλη Κισάκι. 200 άνδρες τοποθετήθηκαν πέριξ της πόλης, 1.000 άνδρες κρατήθηκαν ως κινητή εφεδρεία στα δυτικά της, ενώ, άλλοι 1.000 άνδρες κρατήθηκαν ως εφεδρεία στην άλλη πλευρά του όρους.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 1916, η 3η Μεραρχία Πεζικού πραγματοποίησε μετωπική επίθεση στις αμυντικές θέσεις των Schutztruppen. Το Γερμανικό Πεδινό Πυροβολικό και ο οπλισμός 4,1 ιντσών (100 mm), που είχε διασωθεί από το SMS Königsberg, κατέστρεψε τους σχηματισμούς της Νοτίου Αφρικής.
Η 1η Έφιππη Ταξιαρχία, αποπειράθηκε να ελιχθεί πλευρικά και ετοιμάστηκε να επιτεθεί στις Γερμανικές θέσεις. Ωστόσο, το επισφαλές έδαφος και η απώλεια της ασύρματης σύνδεσης με την 3η Μεραρχία Πεζικού, είχε ως αποτέλεσμα να φτάσουν στις 8 Σεπτεμβρίου. Η εφεδρεία του φον Λέτοβ-Φόρμπεκ ήταν τοποθετημένη σε καλή θέση να πλήξει το ιππικό με πυροβόλα και τουφέκια και οι Νοτιοαφρικανοί άλλαξαν πορεία.
Ο Σματς ανακάλεσε την επίθεση στις 11 Σεπτεμβρίου και απέσυρε τις δυνάμεις του στον Κεντρικό Σιδηρόδρομο. Ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ είχε κερδίσει αρκετό χώρο για να ανασάνει, από τις βρετανικές δυνάμεις που τον κατεδίωκαν. Έτσι, στις 14 Σεπτεμβρίου εγκατέλειψε το Κισάκι και προχώρησε τις δυνάμεις του νοτίως, προκειμένου να δημιουργήσει μια νέα βάση στο Μπέχο-Μπέχο.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές Σημειώσεων
<references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references group="Υποσημ." />
Παραπομπές Υποσημειώσεων
<references group="Παρ. Υποσημ." />
Ροσσιλιόνε (Ιταλία)
Το Ροσσιλιόνε (ιταλικά: Rossiglione) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Ροβένιο
Το Ροβένιο (ιταλικά: Rovegno) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2003-04
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2003-04 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 16 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας δυο ομάδες, ενώ η τρίτη διεκδίκησε την άνοδο σε αγώνα διαβάθμισης. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας δυο ομάδες και μία ακόμα έπειτα από αγώνα διαβάθμισης.
Διοργάνωση
Στα αξιοσημείωτα ήταν πως υποβιβάστηκαν δυο ιστορικές ομάδες για οικονομικούς λόγους, η Παναχαϊκή και ο Φωστήρας Ταύρου. Στην πραγματικότητα αποβλήθηκαν από το πρωτάθλημα μετά την 1η αγωνιστική και οι υπόλοιποι αγώνες τους κατακυρώθηκαν με 2-0 υπέρ των αντιπάλων τους, εκτός από τα μεταξύ τους παιχνίδια. Οι δυο ομάδες κατέληξαν στη Δ΄ Εθνική, αλλά η Παναχαϊκή επανήλθε στη Β΄ Εθνική, έπειτα από συγχώνευση με τον Πατραϊκό, υπό το όνομα "Παναχαϊκή 2005".
Εκτός από τον Πατραϊκό, άλλη μια ομάδα της Β΄ Εθνικής "εξαφανίστηκε" στο τέλος της χρονιάς λόγω συγχώνευσης. Ήταν ο Α.Σ. Κασσάνδρα που παραχώρησε τη θέση του με τη διδαδικασία της συγχώνευσης στον Ολυμπιακό Βόλου, που επανήλθε στη Β΄ Εθνική υπό το όνομα "ΑΣΚ Ολυμπιακός Βόλου".
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2003-2004
Μαρία των Βουρβόνων, δούκισσα του Μονπανσιέ
Η Μαρία, γαλλ. Marie (15 Οκτωβρίου 1605 - 4 Ιουνίου 1627) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δουκών του Μονπανσιέ ήταν κόρη του δούκα του Μονπανσιέ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ορλεάνης.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ερρίκου δούκα του Μονπανσιέ και της Ερριέττας-Αικατερίνης, κόρης του Ερρίκου δούκα του Ζουαγιέζ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γκαστόν των Βουρβόνων δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ Κατηγορία:Δούκισσες της Ορλεάνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Ταξίδι στην Ιταλία (ταινία 1954)
Η ταινία Ταξίδι στην Ιταλία (Ιταλ. Viaggio in Italia), είναι δράμα παραγωγής 1954 σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Ροσελίνι και αποτελεί ελεύθερη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Κολέτ με τίτλο Duo. Το σενάριο έγραψε ο ίδιος ο Ροσελίνι σε συνεργασία με τον Βιταλιάνο Μπρανκάτι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Ίνγκριντ Μπέργκμαν και ο Τζορτζ Σάντερς, που υποδύονται ένα ανδρόγυνο άγγλων που κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στην Ιταλία βρίσκονται σε δίλημμα για το αν πρέπει να συνεχίσουν την κοινή τους πορεία ή να χωρίσουν. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ιταλική παραγωγή, οι διάλογοι είναι γραμμένοι στα αγγλικά, ενώ στην ιταλική βερσιόν της ταινίας η Μπέργκμαν και ο Σάντερς είναι ντουμπλαρισμένοι στα ιταλικά.
Η ταινία θεωρείται από αρκετούς κριτικούς ως το αριστούργημα του Ροσελίνι, καθώς είχε μεγάλη επιρροή στο σύγχρονο κινηματογράφο χάρη στην ιδιαιτερότητα της αφήγησής του. Το 2012 το περιοδικό Sight & Sound την κατέταξε στη λίστα με τις 50 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Πλοκή
Ένα ζευγάρι της αγγλικής μπουρζουαζίας, ο Άλεξ (Τζορτζ Σάντερς) και η Κάθριν Τζόις (Ίνγκριντ Μπέργκμαν) φτάνουν στη Νάπολη της Ιταλίας για να τακτοποιήσουν ένα θέμα κληρονομιάς. Εκείνος είναι υπερόπτης και κυνικός, ενώ εκείνη είναι πουριτανή. Οι δυο τους είναι χρόνια παντρεμένοι, αλλά η φθορά του γάμου τους είναι αισθητή, εφόσον δεν έχουν πλέον τίποτα να πουν μεταξύ τους. Είναι απλά δυο ξένοι που αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο στις ομορφιές του τόπου που τους φιλοξενεί. Η Νάπολη συμβάλλει στην διεύρυνση του ρήγματος μεταξύ του ζευγαριού κι ενώ η Κάθριν περιπλανιέται μόνη της στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς τόπους της Νάπολης και της Πομπηίας, ο Άλεξ πηγαίνει στο Κάπρι και φλερτάρει με άλλες γυναίκες, αλλά κάτι τον κρατά από το να διαπράξει μοιχεία. Μετά από μια σειρά καυγάδων το ζευγάρι αποφασίζει να βάλει τέλος στη σχέση του. Όμως σύντομα καταλαβαίνει ότι είναι πολλά περισσότερα εκείνα που τους ενώνουν από όλα όσα τους χωρίζουν.
Πληροφορίες παραγωγής
Τέταρτη από τις πέντε συνολικά ταινίες που η Ίνγκριντ Μπέργκμαν γύρισε σε συνεργασία με τον τότε σύζυγό της Ρομπέρτο Ροσελίνι (Οι άλλες τέσσερις ήταν οι Στρόμπολι (Stromboli, terra di dio, 1950), Δε σε Είχα Απατήσει (Europa '51), Ιωάννα (Giovanna d'Arco al rogo, 1954) και Ο Φόβος (La Paura, 1954). Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 1949, αφού η Μπέργκμαν έγραψε ένα παθιασμένο γράμμα στον νεορεαλιστή σκηνοθέτη λέγοντας του πόσο πολύ θαύμαζε τη δουλειά του και την ταινία Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη (Roma, Citta Aperta, 1945) και πόσο θα ήθελε να συνεργαστούν μαζί. Ο σκηνοθέτης πέταξε λοιπόν στις Η.Π.Α. μαζί με την τότε ερωμένη του Άννα Μανιάνι και γνωρίστηκε με την Μπέργκμαν. Η γνωριμία τους οδήγησε σε παράνομη σχέση, εφόσον η Μπέργκμαν ήταν παντρεμένη και σε μια εγκυμοσύνη εκτός γάμου που προκάλεσε σκάνδαλο στην πουριτανή κοινωνία του Χόλιγουντ. Εκτός αυτού ο Ροσελίνι διέκοψε το δεσμό του με τη Μανιάνι, που επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Στρόμπολι και έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην Μπέργκμαν. Η Μπέγκμαν και ο Ροσελίνι παντρεύτηκαν στα μέσα του 1950 κι απέκτησαν άλλα δυο παιδιά, αλλά το 1954 που γύρισαν το Ταξίδι στην Ιταλία, ο γάμος τους είχε αρχίσει να δείχνει σημάδια φθοράς (η υπόθεση της ταινίας θα μπορούσε κάλλιστα να αντικατοπτρίζει τη σχέση του ζευγαριού) και οι δυο τους πήραν διαζύγιο το 1957. Η ταινία Ταξίδι στην Ιταλία γεννήθηκε από την επιθυμία του Ροσελίνι να προσαρμόσει το μυθιστόρημα της Κολέτ Duo για τη μεγάλη οθόνη. Δεν κατάφερε όμως να αποκτήσει τα δικαιώματα του μυθιστορήματος κι έτσι αποφάσισε να γράψει ένα σενάριο ελαφρώς βασισμένο στο μυθιστόρημα.
Το σκηνοθετικό στυλ του Ροσελίνι ήταν ιδιαίτερο. Οι ηθοποιοί δεν ήξεραν τις ατάκες τους μέχρι λίγο ξεκινήσουν τα γυρίσματα, με αποτέλεσμα να μην έχουν το χρόνο να προετοιμαστούν. Ο Τζορτζ Σάντερς περιέγραψε στην αυτοβιογραφία του, το 1960, τις μεθόδους του Ροσελίνι και την επιρροή τους στους ηθοποιούς και στην παραγωγή της ταινίας. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν το 1953, αλλά χρειάστηκαν 18 μήνες για να κανονιστεί η διανομή της ταινίας.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε κακές κριτικές στην Ιταλία, καθώς και στις Η.Π.Α. και δεν απέφερε έσοδα στο box-office. Εκθειάστηκε αντιθέτως από τους κριτικούς του γαλλικού περιοδικού Cahiers du Cinema με το Ζακ Ριβέτ να την αποκαλεί ως ένα μοντέρνο αριστούργημα. Ο Ριβέτ τόνισε ότι αν υπήρχε μοντέρνος κινηματογράφος θα ήταν όπως ακριβώς τον αποδίδει ο Ροσελίνι στην ταινία Ταξίδι στην Ιταλία κι ότι με την εμφάνισή του όλες οι υπόλοιπες ταινίες γέρασαν 10 χρόνια. Ο Αντρέ Μπαζέν έγραψε γράμμα στον Γκουίντο Αρίσταρκο, εκδότη του μαρξιστικού περιοδικού Cinema Guano υπερασπιζόμενος τη νέα καλλιτεχνική κατεύθυνση του Ροσελίνι μετά την Πολεμική του Τριλογία. Οι Cahiers du Cinema κατέταξαν την ταινία στην τρίτη θέση με τις καλύτερες όλων των εποχών μετά την Αυγή (Sunrise, 1927) του Μουρνάου και το Ο Κανόνας του Παιχνιδιού (La regle du jeu, 1939) του Ρενουάρ και τοποθετώντας την πιο ψηλά από έργα των Άιζενσταϊν, Γκρίφιθ, Γουέλς, φον Στρόχαϊμ, Ντράγιερ, Βιγκό, Χίτσκοκ και Τσάπλιν. Στην Ιταλία δεν ήταν όλες οι κριτικές αρνητικές: Ο ιστορικός κινηματογράφου Τζάνι Ροντολίνο έγραψε για την ταινία ότι: Παρουσιάζει διαύγεια, χωρίς περιττές μελοδραματικές εκφράσεις, κοιτάει τα πράγματα αντικειμενικά και αποδίδει με ρεαλισμό τη δύναμη της στιγμής. Ο Τζάνι Αμέλιο δήλωσε επίσης ότι: Το Ταξίδι στην Ιταλία είναι η ταινία που διδάσκει την τέχνη του κινηματογράφου. Ο Μάρτιν Σκορσέζε μίλησε για την επιρροή που είχε η ταινία στο έργο του στο ντοκυμαντέρ My Voyage to Italy. Η ταινία αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ του κινήματος του νεορεαλισμού και της γαλλικής nouvelle vague της δεκαετίας του '60.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1954 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες ιταλικού νεορεαλισμού Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Ροσελίνι
Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα
Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα (πρωτότυπος τίτλος: The Little Mermaid II: Return to the Sea) είναι Αμερικανική, περιπετειώδης ταινία μιούζικαλ κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2000 που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο και αποτελεί τη συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων του 1989, Η Μικρή Γοργόνα. Την ταινία σκηνοθέτησαν οι Τζιμ Κάμεραντ και Μπράιαν Σμιθ, ενώ τις φωνές τους στους βασικούς χαρακτήρες της ταινίας χαρίζουν οι Τζόντι Μπένσον ως Άριελ, Τάρα Τσάρεντοφ ως Μέλοντι και Πατ Κάρολ ως Μοργκάνα, τη νέα κακιά της ιστορίας.
Σαν Κολομπάνο Τσερτενόλι
Το Σαν Κολομπάνο Τσερτενόλι (ιταλικά: San Colombano Certenoli) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα
Η ιστορία λαμβάνει χώρα δώδεκα χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας και επικεντρώνεται στην κόρη της Άριελ και του Πρίγκιπα Έρικ, Μέλοντι, μια πριγκίπισσα που θέλει πολύ να κολυμπά στον ωκεανό παρά τις διαταγές των γονιών της να μην πλησιάζει τη θάλασσα. Το 2008, η Disney κυκλοφόρησε και μια τρίτη ταινία με τον τίτλο Η Μικρή Γοργόνα 3: Τα πρώτα χρόνια της Άριελ, η οποία αποτελεί ένα πρίκουελ της πρώτης ταινίας.
Σαν Κολομπάνο Τσερτενόλι
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα
Πλοκή
Η Άριελ και ο Πρίγκιπας Έρικ γιορτάζουν τη γέννηση της κόρης τους, Μέλοντι, πάνω σε ένα πλοίο στη θάλασσα. Ο πατέρας της Άριελ, Βασιλιάς Τρίτωνας, δίνει στη Μέλοντι ένα μαγικό περιδέραιο ως δώρο. Η γιορτή όμως διακόπτεται από την αδελφή της Ούρσουλας, Μοργκάνα, η οποία απειλεί να ταΐσει τη Μέλοντι στο κατοικίδιό της, έναν καρχαρία τίγρη με το όνομα Άντερτοου, εκτός κι αν ο Τρίτωνας της παραδώσει την τρίαινά του. Η Μοργκάνα ανακοινώνει τα σχέδιά της για εκδίκηση και η Άριελ με τον Έρικ συνεργάζονται για να πάρουν πίσω τη Μέλοντι καταστρέφοντας τα σχέδιά της. Ο Τρίτωνας σμικρύνει τον Άντερτοου σε μέγεθος ενός ψαριού πιράνχας και η Μοργκάνα το σκάει αποφεύγοντας τη σύλληψή της και ανακηρύσσοντας πως μια μέρα θα εκδικηθεί για τον θάνατο της Ούρσουλας. Έντρομη με όλα αυτά, η Άριελ αποφασίζει πως μέχρι να συλληφθεί η Μοργκάνα θα πρέπει να κρύψουν όλη την αλήθεια σχετικά με τη ζωή στη θάλασσα και την καταγωγή της από την Μέλοντι, έτσι ώστε να την προστατέψουν. Ο Τρίτωνας πετάει το περιδέραιο στον ωκεανό και ένα γιγάντιο τείχος χτίζεται έτσι ώστε να διαχωριστεί το Βασίλειο από τη θάλασσα.
Δώδεκα χρόνια αργότερα, η Μέλοντι δεν γνωρίζει την καταγωγή της μητέρας της ως γοργόνα, ενώ απαγορεύεται να πλησιάσει τη θάλασσα. Ωστόσο, όποτε βρει ευκαιρία το σκάει από το κάστρο για να κολυμπήσει και μια μέρα βρίσκει το περιδέραιο που φέρει το όνομά της. Βλέποντάς το, η Μέλοντι ρωτάει τη μητέρα της για αυτό αλλά η Άριελ έξαλλη της λέει πως δεν πρέπει να πηγαίνει στη θάλασσα. Απογοητευμένη με την άρνηση της μητέρας της να απαντήσει στις ερωτήσεις της, η Μέλοντι κλέβει μια μικρή βάρκα και σαλπάρει προς τον ωκεανό όπου την ανακαλύπτει ο Άντερτοου και την οδηγεί κατευθείαν στη Μοργκάνα.
Η Μέλοντι επισκέπτεται τη Μοργκάνα για να την ευχαριστήσει αλλά εκείνη της λέει πως το ξόρκι είναι προσωρινό και ο μόνος τρόπος να το κάνει μόνιμο είναι να πάρει την τρίαινα από τον Βασιλιά Τρίτωνα. Για να την πείσει να το κάνει, η Μοργκάνα ισχυρίζεται πως είναι δική της και εκείνος την έκλεψε από εκείνην. Η Μέλοντι αποφασίζει να το κάνει και κατά τη διάρκεια της έρευνάς της, γνωρίζει και γίνεται φίλη με τους Τιπ και Ντας, έναν πιγκουίνο και έναν θαλάσσιο ίππο, οι οποίοι τη βοηθούν να φτάσει στην Ατλάντικα.
Η Μέλοντι καταφέρνει να πάρει την τρίαινα και επιστρέφει στη Μοργκάνα, αλλά πριν της την δώσει φτάνει η Άριελ και την παρακαλάει να μην το κάνει. Η Μέλοντι αρνείται να ακούσει τη μητέρα της και θυμωμένη μαζί της που της απέκρυψε την αλήθεια, δίνει την τρίαινα στη Μοργκάνα. Με την τρίαινα στην κατοχή της, η Μοργκάνα αποκαλύπτει τις πραγματικές της προθέσεις στη Μέλοντι και της λέει πως μόλις έκλεψε από τον παππού της. Η Μέλοντι προσπαθεί να επανορθώσει αλλά η Μοργκάνα την πετάει μαζί με τον Φούσκα σε μια σπηλιά, όπου τους παγιδεύει σφραγίζοντας την έξοδο με πάγο και λέγοντάς της πως σύντομα ο χρόνος της ως γοργόνα θα λήξει. Σύντομα, το ξόρκι λήγει και η Μέλοντι μετατρέπεται σε άνθρωπο κοντεύοντας να πνιγεί. Ο Τιπ και ο Ντας όμως καταφέρνουν να την απελευθερώσουν και να την ανεβάσουν στην επιφάνεια για να πάρει αέρα.
Η Μέλοντι επανενώνεται με την οικογένειά της και ο Τρίτωνας της προσφέρει την επιλογή να διαλέξει αν θέλει να παραμείνει γοργόνα για πάντα ζώντας μαζί τους στη θάλασσα ή όχι, επιστρέφοντας στο κάστρο με τους γονείς της. Η Μέλοντι δείχνει να το σκέφτεται και τελικά λέει πως «έχει μια καλύτερη ιδέα» και χρησιμοποιεί την τρίαινα για να καταστρέψει το τείχος που χωρίζει το σπίτι της από τη θάλασσα, έτσι ώστε να ζούνε όλοι μαζί, άνθρωποι και γοργόνες.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο στις 19 Σεπτεμβρίου 2000. Στις 6 Νοεμβρίου 2006, η ταινία κυκλοφόρησε σε πακέτο μαζί με την πρώτη ταινία για την περιοχή 2. Το αυθεντικό DVD αποσύρθηκε στη συνέχεια από την αγορά και μια ειδική έκδοση DVD με ένα κομμένο τραγούδι, «Gonna Get My Wish», και ένα καινούριο παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 16 Δεκεμβρίου 2008. Ένα πακέτο με την ονομασία Η Τριλογία της Μικρής Γοργόνας, το οποίο περιελάμβανε και τις τρεις ταινίες της Μικρής Γοργόνας, κυκλοφόρησε την ίδια μέρα. Η ταινία κυκλοφόρησε μαζί με την Τα πρώτα χρόνια της Άριελ ως μια συλλογή δύο ταινιών σε DVD και Blu-ray στις 19 Νοεμβρίου 2013.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε μικτές προς αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 33% με μέσο όρο 4.5/10, βασισμένο σε 9 κριτικές. Το 2011, το κινηματογραφικό περιοδικό Total Film κατέταξε την ταινία στην 27η θέση ανάμεσα στις 50 χειρότερες παιδικές ταινίες που φτιάχτηκαν ποτέ.
Soundtrack
Το επίσημο soundtrack της ταινίας κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2000 και πάλι στις 31 Οκτωβρίου 2000, σε μια ειδική έκδοση διπλού πακέτου μαζί με το soundtrack της πρώτης ταινίας. Επιπρόσθετα, δύο περιορισμένες εκδόσεις CD Single που περιείχαν μόνο δύο κομμάτια κυκλοφόρησαν ως προώθηση για το soundtrack.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Στους τίτλους τέλους της ταινίας ακούγεται μια ηχογράφηση του τραγουδιού «Part of Your World», σε ερμηνεία της κάντρι τραγουδίστριας Σέλι Ράιτ. Μια άλλη εκδοχή του τραγουδιού, σε ερμηνεία της Ανν Μαρί Μπόσκοβιτς, χρησιμοποιήθηκε σε μερικές διεθνείς κυκλοφορίες της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με παιδιά Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2000
Σόργο
Βοτανικά χαρακτηριστικά και είδη
Το γένος σόργος περιλαμβάνει ψηλά μονοετή όσο και ριζωματώδη πολυετή φυτά με ισχυρό πλήρη (όχι κοίλο) βλαστό ύψους 0,5 ώς 4,5 μέτρων, που αναγνωρίζονται εύκολα από τις πυκνές επάκριες ταξιανθίες τους, οι οποίες είναι φόβες, και από τα πλατιά επίπεδα φύλλα τους μήκους 75 και πλάτους 5 εκατοστομέτρων. Το φυτό εμφανίζει πλάγιους βλαστούς (αδέλφωμα) οι οποίοι στο είδος Σόργος ο δίχρωμος φύονται μετά την άνθιση του κύριου στελέχους.
Καλλιεργούμενος σόργος
Η ποικιλία σόργου: Σόργος ο δίχρωμος, είναι ετήσιο φυτό που μοιάζει πολύ με τον Αραβόσιτο. Χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή στις ανεπτυγμένες χώρες και για διατροφή στις αναπτυσσόμενες. Η σημασία του στις τροπικές κυρίως περιοχές είναι μεγάλη γιατί αναπτύσσεται εύκολα και δίνει μεγάλες αποδόσεις σε καρπό και ζωοτροφή χωρίς μεγάλες καλλιεργητικές περιποιήσεις. Είναι επίσης πολύτιμο στις θερμές και άνυδρες περιοχές χάρη στην ανθεκτικότητα του στην ξηρασία και τις υψηλές θερμοκρασίες.
Ο Σόργος στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα απαντούν αυτοφυή δύο είδη : Η καλλιέργεια του S.scoparion γίνεται κυρίως στον νομό Έβρου
Αύξηση παγκόσμιας ζήτησης
Η παγκόσμια ζήτηση για σόργο αυξήθηκε δραματικά μεταξύ 2013 και 2015, όταν η Κίνα άρχισε να αγοράζει καλλιέργειες σόργου στις ΗΠΑ για να τη χρησιμοποιήσει ως ζωοτροφή ως υποκατάστατο του εγχώριου καλαμποκιού. Η Κίνα αγόραζε περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια αμερικανικού σόργου ετησίως έως τον Απρίλιο του 2018, μέχρι που η Κίνα επέβαλε αντίποινα στο πλαίσιο του εμπορικού πολέμου μεταξύ των δύο χωρών..
Θρεπτική αξία
Η θρεπτική αξία του Σόργου είναι ελαφρώς κατώτερη από αυτή του αραβοσίτου. Ο κόκκος του σόργου έχει υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, ενώ περιέχει επίσης πρωτεΐνη σε ποσοστό 10%, λίπη σε 3,4%, ασβέστιο και μικρές ποσότητες Σιδήρου βιταμίνης Β1 (θειαμίνη) και βιταμίνης PPP (νικοτινικό οξύ). Οι πρωτεΐνες του ενδοσπερμίου είναι γνωστές με την συλλογική ονομασία καφιρίνη. Το λάδι που λαμβάνεται από το έμβρυο του Σόργου είναι παρόμοιο με αυτό του αραβοσίτου και αποτελείται κυρίως από τα λιπαρά οξέα παλμιτικό, στεατικό και ιδιαίτερα ολεϊκό και λινολεϊκό. Ο κόκκος αλέθεται σε αλεύρι που καταναλώνεται με την μορφή χυλού, κέικ και ψωμιού, σε συνδυασμό με αλεύρι σταριού. Ο καρπός τού Σόργου χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή εδώδιμου λαδιού, αμύλου, δεξτρόζης, και αλκοολούχων ποτών (μπίρα των Κάφρων). Οι βλαστοί χρησιμοποιούνται ως χορτονομή και ως οικοδομικό υλικό. Ο γλυκός Σόργος καλλιεργείται κυρίως στις ΗΠΑ και τη Νότια Αφρική ως χορτονομή και για την παρασκευή σιροπιού. Σε ορισμένες χώρες οι γλυκείς βλαστοί μασιούνται.
Σύγκριση με άλλα τρόφιμα όπως παρακάτω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημητριακά Κατηγορία:Ποοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής Κατηγορία:Αμυλούχοι καρποί
Κίνητρα αντίστασης στην επιθετική εξαγορά
Κίνητρα αντίστασης στην επιθετική εξαγορά  ονομάζονται στα χρηματοοικονομικά, οι αμυντικές τακτικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα διοικητικά συμβούλια εταιρειών προκειμένου να αποτραπεί μια επιθετική εξαγορά που κρίνεται ότι θα βλάψει μελλοντικά τους μετόχους. Ο όρος στην καθομιλουμένη συναντάται και ως στρατηγική του «δηλητηριώδους χαπιού»
Συνήθως, ένα τέτοιο σχέδιο δίνει στους μετόχους το δικαίωμα προαίρεσης να αγοράσουν περισσότερες μετοχές με έκπτωση, εάν ένας μέτοχος έχει ήδη αγοράσει ένα συγκεκριμένο ποσοστό από τις μετοχές της εταιρείας (15% ή συνήθως 20%).
Το σχέδιο θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί, για παράδειγμα, εάν κάποιος μέτοχος αγοράσει το 20% των μετοχών της εταιρείας, οπότε κάθε μέτοχος (εκτός από αυτόν που κατέχει το 20%) θα έχει το δικαίωμα να αγοράσει μια νέα έκδοση μετοχών με -σημαντική- έκπτωση. Εάν όλοι οι άλλοι μέτοχοι είναι σε θέση να αγοράσουν περισσότερες μετοχές με έκπτωση, τέτοιες αγορές θα μείωναν το ενδιαφέρον του πλειοδότη (προτιθέμενου επιθετικού αγοραστή) και έτσι το κόστος της προσφοράς θα αυξανόταν σημαντικά. Γνωρίζοντας ότι ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί, ο πλειοδότης θα μπορούσε να αρνηθεί να αναλάβει την εταιρεία χωρίς την έγκριση του διοικητικού συμβουλίου. Έτσι θα διαπραγματευόταν πρώτα με το διοικητικό συμβούλιο προκειμένου να ανακαλέσει πίσω την όλη στρατηγική του δηλητηριώδους χαπιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία οικονομικών Κατηγορία:Συγχωνεύσεις και εξαγορές
Biopunk
Το biopunk είναι υποείδος της επιστημονικής φαντασίας, όπου επικεντρώνεται στη βιοτεχνολογία. Το υποείδος προήλθε από το cyberpunk, με τη διαφορά ότι εστιάζει περισσότερο στις επιπτώσεις της βιοτεχνολογίας, παρά στην τεχνολογία πληροφοριών. Tο biopunk ασχολείται με τη συνθετική βιολογία. Χαρακτηριστικά του biopunk είναι η ενασχόλησή του με bio-hackers, με τη βιοτεχνολογία των μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς και τις καταπιεστικές κυβερνήσεις, αυτές που χειραγωγούν. Τα έργα που εμπεριέχουν στοιχεία biopunk, μοιάζουν με αυτά των cyberpunk, διατηρώντας μία σκοτεινή ατμόσφαιρα, και εξετάζουν τη σκοτεινή πλευρά της γενετικής μηχανικής.
Ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα που περιείχαν στοιχεία biopunk ήταν ο Νευρομάντης του Γουίλιαμ Γκίμπσον, το οποίο κυκλοφόρησε το 1984, ένα από τα πρώτα cyberpunk βιβλία. Μερικά από τα πιο γνωστά έργα ή δουλειές στηριζόμενες στο biopunk είναι οι ταινίες Blade Runner (1982) και η σειρά ταινιών Resident Evil, τo μυθιστόρημα Ribofank, η τηλεοπτική σειρά Orphan Black, καθώς και οι σειρές βιντεοπαιχνιδιών: BioShock και Resident Evil.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Βιοπληροφορική Κατηγορία:Βιοτεχνολογία Κατηγορία:Μοριακή γενετική Κατηγορία:Μεταμοντερνισμός Κατηγορία:Βιολογία συστημάτων Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα Κατηγορία:Υποκουλτούρες Κατηγορία:Τρανσουμανισμός Κατηγορία:Βιολογία και πολιτισμός
Σαντ'Ολτσέζε
Το Σαντ'Ολτσέζε (ιταλικά: Sant'Olcese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Λάμος ποταμός
Ο Λάμος (λατινικά: Lamus· τουρκικά: Limonlu Λιμόνλου) είναι ποταμός της αρχαίας Κιλικίας, στη σημερινή επαρχία Μερσίνης της Τουρκίας.
Ο ποταμός υψώνεται στο Όρος Γιουγλούκ στην οροσειρά του Ταύρου και ρέει μέσα από βαθιά φαράγγια προς τα νοτιοδυτικά μέχρι να φτάσει στη Μεσόγειο Θάλασσα στη Λιμόνλου (την αρχαία Αντιόχεια Λαμωτίδος και βυζαντινή Λαμουσία) στην περιοχή του Ερντεμλί. Περίπου στα μισά της πορείας του δέχεται τον Σουσάμα από τα δυτικά ως παραπόταμο.
Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε
Η Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε (ιταλικά: Santa Margherita Ligure) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Λάμος ποταμός
Στην πόλη Λιμόνλου, περίπου 500 μέτρα δυτικά της εκβολής του ποταμού σε έναν επίπεδο λόφο στη δεξιά όχθη βρίσκεται το Μεσαιωνικό Κάστρο του Λάμου. Κάτω από το κάστρο μια ύστερη οθωμανική γέφυρα διασχίζει τον ποταμό, πιθανότατα στη θέση μιας παλαιότερης ρωμαϊκής γέφυρας. Βόρεια της πόλης βρίσκονται τα ερείπια ενός υδραγωγείου, το οποίο μετέφερε νερό από τον ποταμό δυτικά στις αρχαίες πόλεις Ελαιούσα Σεβαστή και Κώρυκος.
Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Λάμος ποταμός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας
Πρενπυβέστα
Το Πρενπυβέστα (Δανικά: [pʁɶnpyˈvestɐ]) είναι μια πόλη της Δανίας, έδρα και κύριος οικισμός του δήμου Μπρόντμπυ, στην περιοχή Hovedstaden. Στην περιοχή, στεγάζεται και η γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα, Μπρόνμπυ ΙΦ.
Ιστορία
Η πόλη είναι ο αρχικός πυρήνας της ευρύτερης περιοχής της Πρένπιου και γι' αυτόν τον λόγο, πολλοί αποκαλούν το Πρενπιουβέστα με αυτόν τον τρόπο.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται κοντά στην ακτή, σε ένα νοτιοδυτικό προάστιο της Κοπεγχάγης και αποτελεί μέρος της αστικής της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δανίας Κατηγορία:Προάστια της Κοπεγχάγης
Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ
Το Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ (γαλλικά: Musée Jacquemart-André) είναι ιδιωτικό μουσείο που βρίσκεται στη λεωφόρο Ωσμάν στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού. Το μουσείο δημιουργήθηκε στην ιδιωτική κατοικία του ζεύγους Εντουάρ Αντρέ (1833-1894) και Νελί Ζακμάρ (1841-1912) και εκθέτει τα έργα τέχνης που συγκέντρωσαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Εντουάρ Αντρέ Ο Εντουάρ Αντρέ, γόνος οικογένειας τραπεζιτών, αφιέρωσε τη μεγάλη του περιουσία στην αγορά έργων τέχνης. Στη συνέχεια τα εξέθεσε στο νέο μέγαρό του που χτίστηκε το 1869 από τον αρχιτέκτονα Ανρί Παράν και ολοκληρώθηκε το 1875.
Παντρεύτηκε μία γνωστή ζωγράφο της εποχής, τη Νελί Ζακμάρ, η οποία είχε ζωγραφίσει το πορτρέτο του 10 χρόνια νωρίτερα. Κάθε χρόνο, το ζευγάρι ταξίδευε στην Ιταλία, συγκεντρώνοντας μία από τις καλύτερες συλλογές ιταλικής τέχνης στη Γαλλία.
Περιγραφή
μικρογραφία|250x250εσ|Είσοδος του μουσείου μικρογραφία|250x250εσ|Σαλόνι ζωγραφικής Το μουσείο χωρίζεται σε πέντε βασικά μέρη:
Συλλογή
Κατάλογος έργων του μουσείου Ζακμάρ-Αντρέ.
Στράουμπινγκ
Το Στράουμπινγκ (γερμανικά: Straubing) είναι πόλη στη Βαυαρία, Γερμανία. Το 2021 είχε 47.854 κατοίκους. Είναι κτισμένo στις όχθες του ποταμού Δούναβη.
Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ
Συλλογή
Σήμερα, εκτός από τη μόνιμη συλλογή, το μουσείο διαθέτει δύο πολύ δημοφιλείς προσωρινές εκθέσεις κάθε χρόνο. Η πρώην τραπεζαρία του μεγάρου έχει μετατραπεί σε τσαγιερία, μία από τις πιο όμορφες της πρωτεύουσας της Γαλλίας.
Στράουμπινγκ
Το Στράουμπινγκ θεωρείται ταυτίζεται με την ρωμαϊκή πόλη Sorbiodurum. Η παλαιότερη μνεία στην πόλη γίνεται το 897, όταν ήταν σημαντικό κέντρο των Βαυαρών. Το 1218 ο Δούκας Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας ίδρυσε ένα νέο τμήμα της πόλης. Από το 1353 μέχρι το 1425 ήταν έδρα του δουκάτου Βαυαρίας-Στράουμπινγκ. Η πόλη συνδέθηκε με την τραγική ζωή της Αγνής Μπέρναουερ. Το 1507 έγινε έδρα του Ρένταμτ του Στράουμπινγκ. Το 1633, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου, η πόλη κατακτήθηκε από τον Σουηδικό στρατό.
Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Στράουμπινγκ
Το παλαιότερο και πιο χαρακτηριστικό κτήριο του Στράουμπινγκ είναι ο ψηλός τετράγωνος πύργος με τους πέντε μυτερούς πυργίσκους, που χρονολογείται από το 1208. Έχει οκτώ Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες, μεταξύ των οποίων η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου, ένα όμορφο υστερογοτθικό οικοδόμημα, την παλιά εκκλησία των Καρμελιτών που περιέχει ένα μνημείο του Δούκα Αλβέρτου Β΄ της Βαυαρίας, και τον ναού του Αγίου Πέτρου, ένα ρομανικό ναό του 12ου αιώνα με τον τάφο της Αγνής Μπέρναουερ. Έχει επίσης ένα γοτθικό δημαρχείο, μεγάλο τμήμα του οποίου καταστράφηκε από πυρκαγιά το 2016, ένα κάστρο και δύο όμορφες πλατείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις
Σάντο Στέφανο ντ'Άβετο
Το Σάντο Στέφανο ντ'Άβετο (ιταλικά: Santo Stefano d'Aveto) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Σαβινιόνε
Το Σαβινιόνε (ιταλικά: Savignone) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Σχίσμα του 867
μικρογραφία|270x270px|Αναπαράσταση της Δ´ συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως το 879, σχέδιο του 16ου αιώνα
Σαβινιόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Σχίσμα του 867
Το σχίσμα του 867 ή Φώτειο σχίσμα ή μικρό σχίσμα, ήταν το πρώτο σχίσμα μεταξύ των χριστιανικών πατριαρχείων της ανατολής και της δύσης, με την σύγκρουση να επικεντρώνεται ανάμεσα στον πατριάρχη Φώτιο Α´ της Κωνσταντινουπόλεως (μετέπειτα Άγιος Φώτιος των ορθοδόξων) και τον πάπα Νικόλαο Α´ της Ρώμης (μετέπειτα Άγιος Νικόλαος των καθολικών). Το σχίσμα δεν προκλήθηκε λόγω θεολογικών διαφορών -όπως το μεγάλο σχίσμα του 1054 για το ζήτημα των αζύμων και το φιλιόκβε, αν και για το τελευταίο ο Φώτιος είχε εκφραστεί γραπτά εναντίον της ιδέας η οποία δεν είχε υιοθετηθεί ακόμα από την Ρώμη-, αλλά διοικητικών, καθώς η Ρώμη προέβαλλε απαιτήσεις πρωτοκαθεδρίας, γνωστής ως το παπικό πρωτείο, έναντι των άλλων 4 πατριαρχείων της Κωνσταντινουπόλεως, Αντιοχείας, Αλεξανδρείας, και Ιεροσολύμων. Παράλληλα αμφισβήτησε την ιδιότητα του Φωτίου Α´ τον οποίο και αφόρισε το 863, βάσει ζητήματος διαδοχής που προέκυψε με τον προηγούμενο πατριάρχη τον Ιγνάτιο, ενώ ο Νικόλαος Α´ αφορίστηκε το 867 από τον Φώτιο. Η διάρκεια του σχίσματος ήταν ολιγόχρονη, όμως συνέβαλε στην επιδείνωση της καχυποψίας μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Ρώμης κάτι που 2 αιώνες αργότερα οδήγησε στο μεγάλο σχίσμα.
Έναρξη
μικρογραφία|Τοιχογραφία του [[Πατριάρχης Φώτιος Α´|Φωτίου Α´ ως Αγίου Φωτίου, 19ος αιώνας, Κίεβο]]Το 858 ο πατριάρχης Ιγνάτιος της Κωνσταντινούπολης καθαιρέθηκε και εξορίστηκε από τον 19χρονο βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ´ και τον θείο του τον Βάρδα ο οποίος διαχειρίζονταν τις περισσότερες κυβερνητικές υποθέσεις, καθώς κατηγορήθηκε πως συνεργαζόταν με τους πολιτικούς εχθρούς του αυτοκράτορα και είχε γενικά άσχημες σχέσεις με τον Βάρδα. Είναι πιθανό πως παραιτήθηκε επίσημα, αν και διατηρείται επίσης η εκδοχή πως αρνήθηκε να παραιτηθεί. Ως νεός πατριάρχης διορίστηκε ο Φώτιος, ο οποίος δεν ήταν ιερωμένος αλλά κοσμικός, και κατόπιν χειροτονήθηκε επίσκοπος έτσι ώστε να αναλάβει καθήκοντα πατριάρχη. Ένας από τους χειροτονίζοντες μητροπολίτες ήταν ο Γρηγόριος Ασβεστάς ο Συρακούσιος, ο οποίος είχε προηγουμένως αφοριστεί και καθαιρεθεί από τον Ιγνάτιο.
Ωστόσο υπήρχε μερίδα μητροπολιτών και αρκετών μονών (ιδιαίτερα αυτή του Στουδίου) οι οποίοι αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τον νέο πατριάρχη. Παράλληλα εκκρεμούσε και η τοποθέτηση του επισκόπου Ρώμης, πάπα Νικολάου Α´ σχετικά με την αναγνώριση του ποιος ήταν πατριάρχης. Το 860, ο Μιχαήλ Γ´ έστειλε επιστολή στον πάπα Νικόλαο ζητώντας του να στείλει απεσταλμένους (λεγάτους) στην σύνοδο που θα γινόταν στην Κωνσταντινούπολη έτσι ώστε να διευθετηθεί το θέμα, καθώς και το ποια ήταν η στάση της Ρώμης σχετικά με τις εικόνες (οι εικονομάχοι είχαν ηττηθεί με τον θάνατο του Θεόφιλου το 842 και την ενθρόνιση του Μιχαήλ Γ´). Ο Νικόλαος απάντησε θετικά, λέγοντας πως εάν οι απεσταλμένοι του αποφάσιζαν μετά από την εξέταση των γεγονότων πως πράγματι οι κατηγορίες εναντίον του Ιγνάτιου ευσταθούσαν, τότε θα αποδεχόταν τον Φώτιο ως πατριάρχη.
Βουλγαρική εμπλοκή
Με την εξέλιξη της συνόδου της Ρώμης το 863 η οποία αγνόησε την σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 861, ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ´ έστειλε επιστολή σε αυστηρό ύφος στον πάπα Νικόλαο Α´. Ο Νικόλαος απάντησε το 865 πως ήταν πλέον έτοιμος να επανεξετάσει το θέμα. Ωστόσο κατά την ίδια περίοδο, οι Βούλγαροι είχαν εκχριστιανιστεί μαζί με τον ηγεμόνα τους Μπόρις (Βόρις) Α´ μετά την ήττα τους από τους Βυζαντινούς. Συγκεκριμένα, οι Βούλγαροι βαπτίσθηκαν μαζί με τον ηγεμόνα τους Μπόρις Α΄ (που έλαβε το όνομα Μιχαήλ προς τιμήν του αναδόχου του, αυτοκράτορος Μιχαήλ Γ΄) το 863, ανταποκρινόμενοι στο κήρυγμα των ιεραποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου, και κατόπιν προτροπής του Πατριάρχη Φωτίου και του αυτοκράτορος Μιχαήλ Γ΄. Ζήτησαν την ίδρυση του δικού τους βουλγαρικού πατριαρχείου, κάτι που δεν έγινε δεκτό από τον Φώτιο, και έτσι στράφηκαν προς τον πάπα.
Ο Μιχαήλ Γ´ φοβούμενος πως οι παραπάνω εξελίξεις αποτελούσαν απόπειρα επέκτασης των Καρολίγγειων Φράγκων μέσω του πάπα προς την Βυζαντινή αυτοκρατορία, συγκάλεσε νέα σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 867 προσκαλώντας τους πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, και Ιεροσολύμων, όπου στην σύνοδο αυτή αφορίστηκε ο πάπας Νικόλαος και ανακοινώθηκε πως καθαιρείται από το αξίωμα του επισκόπου.
Κατάληξη
Μετά τον θάνατο του Νικολάου, και την καθαίρεση του Φωτίου, ο πατριάρχης Ιγνάτιος και ο νέος πάπας Ιωάννης Η´ επανέφεραν τις ομαλές σχέσεις μεταξύ τους και το σχίσμα έληξε, με τις αντιρρήσεις ωστόσο να παραμένουν.
Με τον θάνατο του Ιγνάτιου το 877, ο Φώτιος ξαναέγινε πατριάρχης, και με νέα σύνοδο που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 879, οι απεσταλμένοι του πάπα αναγνωρίσαν τον Φώτιο ως νόμιμο πατριάρχη, με τον Ιωάννη να συμφωνεί. Επίσης σύμφωνα με τις αποφάσεις της συνόδου, η Ρώμη είχε ονομαστική εξουσία επί των ζητημάτων της Βουλγαρικής εκκλησίας, αλλά η δικαιοδοσία παρέμενε στην Κωνσταντινούπολη. Η βουλγαρική εκκλησία παρέμεινε αυτοκέφαλη έως το 927, όταν και αναβαθμίστηκε σε πατριαρχείο κατά την διάρκεια ειρηνευτικής συμφωνίας με τους Βυζαντινούς.
Μετέπειτα αναφορές
Ο Φώτιος απέκτησε διαχρονικούς ιδιαίτερα μελανούς χαρακτηρισμούς από την πλειοψηφία των δυτικών ρωμαιοκαθολικών ιστορικών, με αρκετούς από τους χαρακτηρισμούς να επαναχρησιμοποιούνται προερχόμενοι ιστορικά από οπαδούς του Ιγνατίου κατά την εποχή όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα. Οι εξελίξεις αυτές αποτέλεσαν επίσης ιστορικό παράδειγμα που χρησιμοποιήθηκε μετέπειτα από τους προτεστάντες εναντίον του καθολικισμού. Κριτική επίσης υπάρχει και από μικρή μερίδα Ελλήνων και λοιπών ορθοδόξων ιστορικών, με έναν από τους γνωστότερους ιστορικούς να είναι ο Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος ο οποίος ανέφερε πως ο Ιγνάτιος σωστά συγκάλεσε σύνοδο μετά το περιστατικό της αντισύνοδου του πάπα Νικολάου, αλλά πως μέσα στην αγανάκτηση του κακώς και χωρίς περίσκεψη επιτέθηκε στον πάπα ως αιρετικό αντί να εστιάσει στο ζήτημα του παπικού πρωτείου.
Ξενόγλωσση
Κατηγορία:Εκκλησιαστικά Σχίσματα Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Σέρρα Ρικκό
Η Σέρρα Ρικκό (ιταλικά: Serra Riccò) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Γουίδων της Νάντης
Ο Γουίδων ή Γουίδων, γερμ. Guido (απεβ. πριν από το 819) από τον Οίκο των Γουιδονιδών, διορίστηκε να αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα Ρολάνδο ως κοντόσταυλος της Βρετονικής μαρκιωνίας μετά το τέλος εκείνου στη μάχη του Ρονσεβάλ το 778. Ο Γουίδων δεν άσκησε πιο αποτελεσματικά τον έλεγχο της Βρετάνης από τον προκάτοχό του, αλλά ήταν η κύρια επαφή με την οποία οι Βρετόνοι γνώριζαν τη Γαλλική πολιτική. Το πραγματικό έδαφος ελέγχου του ήταν η κομητεία της Νάντης. Οι εσωτερικές διαμάχες των Καρολιδών αποσπούσαν την προσοχή του Γουίδων και τον εμπόδιζαν να επιδείξει οποιαδήποτε πραγματική εξουσία. Η πίεση των Νορμανδών στους Βρετόνους θα άνοιγε μία είσοδο σε μία Γαλλική δυναστεία στη Βρετάνη υπό τον Μπερενγκάρ του Ρεν (Rennes).
Ο Γουίδων ήταν γιος του Λαμβέρτος και της Tεύτμπεργκα και ανήκε στην Αυστρασιανή οικογένεια των Γουιδονιδών. Ο Γουίδων ήταν υπεύθυνος για τη Νευστρία και τη Νάντη περί το 799, την ίδια στιγμή που ο αδελφός του Φρόντοαλντ έλαβε την κομητεία του Βαν (Vannes). Τα βασιλικά χρονικά σημειώνουν ότι το έτος 799 «ο Γουίδων έπαρχος της μαρκιωνίας της Βρετάνης, ο οποίος την ίδια χρονιά διέσχισε ολόκληρη την επαρχία με τους συναδέλφους του κόμητες, ήρθε να παρουσιάσει [στον Καρλομάγνο ] στο Άαχεν, τα όπλα των Βρετονικών αρχηγών που του είχαν παραδοθεί και σε κάθε τρόπαιο αναγραφόταν το όνομα του αρχηγού στον οποίο ανήκε το όπλο». Διευκρινίστηκε ταυτόχρονα ότι «η Βρετάνη φαινόταν τότε εξ ολοκλήρου υποκείμενη».
Το όνομα του Γουίδων εμφανίζεται στη συνέχεια, κυρίως το 814, στις πολλές πράξεις που καταγράφονται στο καταστατικό του αβαείου του Σαιν-Σωβέρ ντε Ρεντόν, όπου βρίσκεται δίπλα σε αυτό του Ζαρντίν, του μαρκίωνα ή πρίγκιπα του λαού (princeps plebis). Το καταστατικό λέει "Ο Ζαρντίν εξουσιάζει, ο Γουίδων είναι κόμης."
Οικογένεια
Ο Γουίδων απεβίωσε πριν από το 819, αφήνοντας τον γιο του Λαμβέρτος Α΄ κόμη της Νάντης και έπαρχο της μαρκιωνίας.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουιδονιδών Κατηγορία:Νάντη Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Μάρια Γιουζέφα Σομπιέσκα
Βιογραφία
Ήταν η κόρη του ευγενή Στανίσουαφ Βέσελ και της Κόμισσας Μάρια Μπαρμπάρα φον Στάρχεμπεργκ (1673-1745). Η Μαρία Μπάρμπαρα ήταν η βασιλική γκουβερνάντα της Θηρεσίας Κουνιγούνδης Σομπιέσκα (1676-1730), μιας από τις κόρες του Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι. Αφού έμεινε χήρα νωρίς, η μητέρα της παντρεύτηκε το 1692 τον Κόμη Φραντς Κάρλ φον Ντούνεβαλντ του Πίξεντορφ, ο οποίος πέθανε μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1693 και παντρεύτηκε ξανά τον Κόμη Μαξιμίλιαν Σίγκμουντ Φρίντριχ φον Τράουτμανσντορφ (1674-1731).
Πιθανότατα, από το 1702 η Μάρια Γιουζέφα βρισκόταν στην Οουάβα, στην αυλή του μελλοντικού αδερφού του συζύγου της, Ιάκωβου Λουδοβίκου Σομπιέσκι. Στις 18 Νοεμβρίου 1708, στο Γκντανσκ, παντρεύτηκε τον Κονστάντι Βουαντίσουαφ Σομπιέσκι, έναν από τους γιους του Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι. Αυτός ο γάμος δεν έγινε δεκτός, ειδικά από τη μητέρα του Κονστάντι, την χήρα Βασίλισσα Μαρία Καζιμίρα Λουίζα ντε Λα Γκρανζ ντ'Αρκιάν. Λίγο μετά το γάμο, ο Κονστάντι Βουαντίσουαφ έφυγε από την Πολωνία, αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του και το 1711 έκανε τα πρώτα βήματα για την απόκτηση διαζυγίου. Αρχικά, η Μαρία Γιόζεφα δεν αρνήθηκε να ακολουθήσει αυτό, αλλά ήθελε να συμφωνήσει με ευνοϊκούς όρους. Μέχρι τον Μάιο του 1719, η Μάρια Γιουζέφα ζούσε στη Μονή των Ιερών Μυστηρίων στη Βαρσοβία, σκοπεύοντας να παραμείνει εκεί καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας διαζυγίου. Το 1720, ο Κονστάντι της αγόρασε ένα αρχοντικό στη Βαρσοβία από τον αυλικό Φραντσίσεκ Μάντεουφελ-Κιεουπίνσκι. Το 1724 οι τρέχουσες διαδικασίες διαζυγίου επιβεβαίωσαν τελικά ότι ο γάμος ήταν νόμιμος και τον Νοέμβριο του 1725 συμφωνήθηκαν οι όροι της διευθέτησης. Υποστηρίχθηκε ότι στο τέλος του ίδιου έτους, η Μάρια Γιουζέφα γέννησε έναν νεκρό γιο, αλλά αυτό θεωρείται απίθανο. Στις 22 Ιουλίου 1726, ο Κονστάντι Βουαντίσουαφ πέθανε και η Μάρια Γιουζέφα έγινε χήρα του.
Το 1753, η Μάρια Γιουζέφα πούλησε τα κτήματά της σε έναν ανιψιό της, τον Τεοντόρ Βέσελ και επέστρεψε στη ζωή στη Μονή των Ιερών Μυστηρίων στη Βαρσοβία. Στις 4 Ιανουαρίου 1761, πέθανε εκεί από καρκίνο του μαστού, αφήνοντας την εναπομένουσα περιουσία της σε ανιψιούς και ανιψιές. Η κηδεία της έγινε στις 7 Ιανουαρίου 1761 στην εκκλησία του Αγίου Καζίμιρ στη Νέα Πόλη, όπου ο τάφος της ήταν ακόμη επισκέψιμος μέχρι την καταστροφή που προκλήθηκε κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας του 1944.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Πυρόχλωρο
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ανευρίσκεται σε πηγματίτες, νεφελινικούς συηνίτες, καρμπονατίτες και άλλα αλκαλικά πετρώματα, συχνά σε παραμικτικές σειρές (ομάδα πυροχλώρου). Σχετίζεται με ζιρκόνιο, απατίτη, αιγιρίνη, κολουμπίτη και περοβσκίτη. Συχνά περιέχει προσμίξεις σπανίων γαιών, ορισμένες ραδιενεργές, που του προσδίδουν ραδιενεργές ιδιότητες.
Απαντάται σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κύριες εμφανίσεις είναι στο Λάρβικ (Νορβηγία), στη Γερμανία (Βάδη - Βυτεμβέργη και Άιφελ), στη Ρωσία (όρη Ίλμεν και νότια Ουράλια, περιοχή Γιενισέι της Σιβηρίας και στη χερσόνησο Κόλα), στις περιοχές Hybla και Oka του Οντάριο (Καναδάς), την Τανζανία, το Μαλάουι, τη Γουϊνέα, τη Βραζιλία και τη νότια Αυστραλία.
Δεν απαντάται στην Ελλάδα
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου Κατηγορία:Ορυκτά του νιοβίου Κατηγορία:Αλογονίδια
Στέργιος Χρηστίδης
Ο Στέργιος Χρηστίδης ήταν Έλληνας από τους σημαντικότερους κάτοικους της Θεσσαλονίκης, και εθνομάρτυρας το 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Άγραφα. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος. Εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη, όπου ήταν ένας από τους σημαντικότερους κατοίκους. Όταν ξεκίνησε η Ελληνική επανάσταση το 1821 οι Τούρκοι για να τρομοκρατήσουν τους εκεί Έλληνες τον συνέλαβαν και τον έριξαν στην θάλασσα όπου και πνίγηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόκριτοι Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σεντίτσι
Το Σεντίτσι (Сендићи) είναι ένα χωριό στο δήμο της Βίσεγκραντ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Σόρι (Ιταλία)
Το Σόρι (ιταλικά: Sori) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Γένοβας, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Χαμμ
To Χαμμ (γερμανικά: Hamm) είναι πόλη στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, στη δυτική Γερμανία. Το 2021 είχε 179.238 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του Λίππε και βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της κοιλάδας του Ρουρ.
Το Χαμ, που έγινε πόλη περίπου στα τέλη του 12ου αιώνα, ήταν αρχικά η πρωτεύουσα της κομητείας του Μαρκ και οχυρώθηκε το 1226. Έγινε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης το 1469. Το 1614 πολιορκήθηκε από τους Ολλανδούς και πολλές φορές καταλήφθηκε και ανακαταλήφθηκε κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Το 1666 περιήλθε στην κατοχή του Βρανδεμβούργου. Το 1761 και το 1762, κατά τη διάρκεια του Επταετή Πολέμου, βομβαρδίστηκε από τους Γάλλους και το 1763 οι οχυρώσεις του διαλύθηκαν. Η πόλη στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Η πόλη βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ, καταστρέφοντας πάνω από τα μισά κτίρια της πόλης. Ο αμερικανικός στρατός εισήλθε στην πόλη στις 6 Απριλίου 1945. Σήμερα εξακολουθεί να είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, παράγοντας καλώδια, σύρματα και ηλεκτρονικά είδη. Είναι επίσης σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος. Κοντά στην πόλη βρίσκονται ανθρακωρυχεία.
Από τον βομβαρδισμό της πόλης επέζησαν ο μεσαιωνικός ναός του Αγίου Παύλου και τμήμα του ναού του 16ου αιώνα αφιερωμένου στην Αγία Αγνή. Στο Χαμμ λειτουργεί το μουσείο Γκούσταβ-Λύμπκε, ένα σιδηροδρομικό μουσείο, το οικολογικό πάρκο Μαξιμίλιαν, το οποίο βρίσκεται στο χώρο ενός πρώην ανθρακωρυχείου και έχει ένα μεγάλο γυάλινο ελέφαντα, και θερμές πηγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Κτίριο του Κοινοβουλίου (Μάλτα)
Το Κτίριο του Κοινοβουλίου της Μάλτας (μαλτέζικα: Dar il-Parlament) είναι ο τόπος συνεδρίασης του Κοινοβουλίου της Μάλτας, που εδρεύει στην πρωτεύουσα Βαλέτα. Το κτίριο κατασκευαζόταν από το 2011 έως το 2015 σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο, στο πλαίσιο του ενός ευρύτερου έργου ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής, που περιλάμβανε την κατασκευή μιας νέας Πύλης της Πόλης και τη μετατροπή των ερειπίων της πρώην Βασιλικής Όπερας σε υπαίθριο θέατρο. Η κατασκευή του Κτιρίου του Κοινοβουλίου προκάλεσε έντονες αντιπαραθέσεις, κυρίως λόγω του σύγχρονου σχεδιασμού του και του κόστους κατασκευής του, το οποίο ανήλθε σε περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ.
Από το 1921 έως το 1976, ο τόπος συνεδρίασης του Κοινοβουλίου της Μάλτας ήταν η Αίθουσα Συμβουλίου του Παλατιού του Μεγάλου Μαγίστρου στη Βαλέτα. Από το 1976 μέχρι το Μάιο του 2015, το κοινοβούλιο χρησιμοποιούσε το πρώην οπλοστάσιο του ίδιου παλατιού για τη διεξαγωγή των εργασιών του.
Κριτική του Κτιρίου
Το κτίριο του Σώματος του Κοινοβουλίου, μαζί με το υπόλοιπο έργο ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής, υπήρξε αμφιλεγόμενο. Ορισμένοι επικριτές του υποστήριξαν ότι επρόκειτο για περιττό έργο, προτείνοντας την μετατροπή του Φρουρίου Σεντ Έλμο ή κάποιου μεγάλου ερειπωμένου παλατιού στην πόλη σε κτίριο του κοινοβουλίου, κάτι που θα είχε σημαντικά μικρότερο κόστος από την εξ ολοκλήρου κατασκευή ενός νέου κτιρίου. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η πλατεία του χώρου δεν έπρεπε να χτιστεί, καθώς ήταν ένας από τους λίγους ανοιχτούς χώρους στη Βαλέτα. Άλλοι επιτέθηκαν στον μοντέρνο σχεδιασμό της ίδιας της δομής, συμπεριλαμβανομένου του βουλευτή των Καρμέλο Αμπέλα, ο οποίος αποκάλεσε το κτίριο του Κοινοβουλίου «ένα άσχημο κτίριο χτισμένο σε ξυλοπόδαρα».
Ο σχεδιασμός του κτιρίου, ιδιαίτερα το σύστημα επένδυσής του, συγκρίθηκε από το ευρύ κοινό με περιστερώνα, αλλά και με τρίφτη τυριού. Η επένδυση προοριζόταν να αντιπροσωπεύσει κηρήθρες, καθώς το όνομα της Μάλτας προέρχεται από την αρχαία Μελίτη, που παραπέμπει στο μέλι. Ο υπερσύγχρονος σχεδιασμός του κτιρίου ήρθε σε αντίθεση με τον χαρακτήρα των κτιρίων της Βαλέτας, ενώ οδήγησε την ΟΥΝΕΣΚΟ να αμφισβητήσει τον τίτλο της πόλης ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το 2015, το κτίριο συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο με τα «καλύτερα (και χειρότερα) κτίρια του κόσμου» του βρετανικού The Telegraph, αν και η εφημερίδα δεν ανέφερε σε ποια από τις δύο κατηγορίες εντασσόταν το κτίριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλέτα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μάλτα Κατηγορία:Πολιτική της Μάλτας
Κύψελος
Ο Κύψελος ήταν τύραννος της Κορίνθου, κατά τον 7ο αιώνα π.Χ., και πατέρας του Περίανδρου. Γεννήθηκε γύρω στο 695 π.Χ. και πέθανε μάλλον το 627 π.Χ. Υπήρξε ο πρώτος τύραννος της πόλεως της Κορίνθου.
Μύθος
Σύμφωνα με δύο χρησμούς της Πυθίας, ο Κύψελος θα ανέτρεπε το βασιλικό οίκο των Βακχιάδων και έτσι σχεδίασαν να θανατώσουν το μωρό, αν και η μητέρα ήταν συγγενείς τους. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το νεογέννητο χαμογελούσε σε κάθε άντρα και κανείς τους δεν μπορούσε να το σκοτώσει. Η μητέρα του το έκλεισε σε ένα κιβώτιο από ελεφαντόδοντο και όταν αργότερα επέστρεψαν οι επίδοξοι δολοφόνοι δεν το βρήκαν. Από την αρχαία λέξη κυψέλη, δηλαδή μπαούλο, πήρε τ' όνομά του ο Κύψελος.