cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκκλησία της Ειρήνης (Σφιντνίτσα)
Ιστορία
μικρογραφία| Εσωτερικό της Εκκλησίας της Ειρήνης, τα όργανα Η Εκκλησία της Ειρήνης στη Σφιντνίτσα ήταν μία από τις τρεις Εκκλησίες της Ειρήνης (μετά του Γκουόγκουφ και του Γιάβορ) που ο Καθολικός Αυτοκράτορας Φερδινάνδος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό την πίεση της προτεσταντικής Σουηδίας, επέτρεψε να χτιστούν στα κληρονομικά πριγκιπάτα των Αψβούργων στη Σιλεσία. Όλες οι εκκλησίες που χτίστηκαν από Καθολικούς και καταλήφθηκαν από Προτεστάντες επιστράφηκαν στην Καθολική Εκκλησία. Μετά το ξέσπασμα του πολέμου, οι Ευαγγελικοί στερήθηκαν το δικαίωμα να ομολογούν τη δική τους πίστη και να έχουν τις δικές τους εκκλησίες. Ωστόσο, στα πριγκιπάτα που διοικούσαν οι Σιλέσιοι Πιαστ -κυρίως Ευαγγελικοί- επιτρεπόταν σε όλες τις εκκλησίες να παραμείνουν προτεσταντικές.
Η ανέγερση των Εκκλησιών της Ειρήνης υποβλήθηκε σκόπιμα σε πρόσθετους όρους που επρόκειτο να δυσκολέψουν την ανέγερσή τους ή, σε περίπτωση ολοκλήρωσής τους, να προκαλέσουν τη χρήση του ναού για σύντομο χρονικό διάστημα. Ο θεμέλιος λίθος της εκκλησίας στη Σφιντνίτσα τοποθετήθηκε στις 23 Αυγούστου 1656. Ο σχεδιαστής του έργου ήταν ένας πρωτομάστορας του Βρότσουαφ, Άλμπρεχτ φον Ζίμπις. Η εκκλησία χτίστηκε από τον Ανδρέας Κάμπερ, έναν ξυλουργό από τη Σφιντνίτσα. Για να συγκεντρώσει κεφάλαια για την κατασκευή, ένα πρόσωπο γέννημα θρέμμα της Σφιντνίτσα, ο Κσίστινα Τσέπκο, ξεκίνησε ένα ταξίδι στις ευρωπαϊκές προτεσταντικές αυλές. Στην κατασκευή συμμετείχαν Σιλέσιοι Ευαγγελικοί όλων των κοινωνικών τάξεων, από αγρότες μέχρι αστούς και ευγενείς.
Το 1708, κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, όταν η θρησκευτική κατάσταση των Ευαγγελικών βελτιώθηκε, και πάλι υπό την πίεση του Σουηδού βασιλιά, χτίστηκε ένα καμπαναριό και ένα Ευαγγελικό σχολείο δίπλα στην εκκλησία. Και τα δύο κτίρια διασώζονται μέχρι σήμερα. μικρογραφία| Κύριος βωμός Αν και η εκκλησία ιδρύθηκε ως αποτέλεσμα θρησκευτικών συγκρούσεων, είναι σύμβολο συμφιλίωσης. Το 1989, ο Πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ταντέους Μαζοβιέτσκι και ο Καγκελάριος της Γερμανίας, Χέλμουτ Κολ, προσευχήθηκαν μαζί για ειρήνη στην εκκλησία. Το 2011, η εκκλησία φιλοξένησε το σουηδικό βασιλικό ζεύγος Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος και Βασίλισσα Σίλβια της Σουηδίας. Το 2014, η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ και η Πολωνή πρωθυπουργός, Εύα Κόπατς, συμμετείχαν σε μια οικουμενική προσευχή για ειρήνη. Τον Σεπτέμβριο του 2016, η «Έκληση για Ειρήνη» υπογράφηκε στην εκκλησία της Σφιντνίτσα από εκπροσώπους των Χριστιανικών θρησκειών, του Ιουδαϊσμού, του Ισλάμ και του Βουδισμού (που εκπροσωπήθηκε από τον 14ο Δαλάι Λάμα).
Αρχιτεκτονική
Η Εκκλησία της Ειρήνης στη Σφιντνίτσα χτίστηκε στο σύστημα wattle και daub ως ένα κεντρικά τοποθετημένο κτίριο που βασίζεται σε ένα ξύλινο πλαίσιο γεμάτο με μια μάζα από πηλό και άχυρο. Χτίστηκε σε ελληνική χριστιανική σταυροειδή κάτοψη. Το κεντρικό κτίριο συμπλήρωναν η Αίθουσα Βαπτίσματος και το σκευοφυλάκιο στα ανατολικά, η Αίθουσα των Νεκρών στα δυτικά, η Αίθουσα Γάμων στα νότια και η Αίθουσα Πεδίου στα βόρεια. Έχει μήκος 44 μέτρα και πλάτος 30,5 μέτρα. Ο πρώτος όροφος και οι 4 όροφοι των εκθέσεων μπορούν να φιλοξενήσουν 7.500 άτομα (συμπεριλαμβανομένων 3.000 θέσεων). Η εκκλησία χτίστηκε με την πρόθεση να φιλοξενήσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, κάτι που ήταν σημαντικό ιδιαίτερα στις εποχές που η ελευθερία της θρησκείας ήταν περιορισμένη για τους Προτεστάντες, καθώς ήταν μία από τις δύο προτεσταντικές εκκλησίες στο Πριγκιπάτο της Σφιντνίτσα-Γιάβορ. Επομένως, ο ναός έχει τεράστιο εσωτερικό χώρο (1090 μ2) και όγκο.
Χέρμπερτ Στόθαρτ
Ο '''Χέρμπερτ Π. Στόθαρτ' (αγγλικά: Herbert P. Stothart'', 11 Σεπτεμβρίου 1885 - 1 Φεβρουαρίου 1949) ήταν Αμερικανός τραγουδοποιός, μαέστρος, ενορχηστρωτής και συνθέτης, που επικεντρώθηκε στις συνθέσεις θεμάτων για ταινίες. Υπήρξε δώδεκα φορές υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, καταφέρνοντας να κερδίσει μόνο μία φορά, με τη δουλειά του στην ταινία Ο Μάγος του Οζ (1939). Μεταξύ 1930 και 1940, θεωρούταν ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες του Χόλιγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες μουσικής θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Ντοστίκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Ρέτζιναλντ Όουεν
Ο Τζον Ρέτζιναλντ Όουεν (John Reginald Owen, 5 Αυγούστου 1887 - 5 Νοεμβρίου 1972) ήταν Άγγλος ηθοποιός χαρακτήρων. Περισσότερο γνωστός είναι στους ρόλους του, σε βρετανικές και αμερικανικές ταινίες και, αργότερα, στην τηλεόραση. Το 1920, ταξίδεψε στις ΗΠΑ, για να παίξει στο Μπρόντουγεϊ, αλλά γρήγορα μετακόμισε στο Χόλιγουντ, όπου έγινε γνωστή φιγούρα στις ταινίες της Metro-Goldwyn-Mayer. Μάλλον, ο πιο γνωστός του ρόλος, έως και σήμερα, είναι στην ταινία A Christmas Carol, ως Εμπενίζερ Σκρουτζ. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 85 ετών, στο Αϊντάχο.
Λι Ντάε-μιουνγκ
Ο Λι Ντάε-μιουνγκ (Κορεατικά: 이대명, γενν. 14 Σεπτεμβρίου 1988 στη Σεούλ) είναι Κορεάτης αθλητής της σκοποβολής. Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο πιστόλι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2010. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018 κέρδισε 2 χρυσά και 2 χάλκινα μετάλλια. Πήρε αυτομάτως την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020.
Παραπομπές
Ντάε-μιουνγκ Λι
Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι
Ο Πρίγκιπας Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι (πολωνικά: Michał Kazimierz Ogiński) (περίπου 1730, Βαρσοβία – 1800, Σουόνιμ ή Βαρσοβία), του οικοσήμου Μπράμα, ήταν Πολωνός ευγενής, κάτοχος πολιτικού αξιώματος και στρατιωτικός διοικητής στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας (τότε μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας), καθώς και ένας καταξιωμένος μουσικός και συνθέτης.
Βιογραφία
Ο Ογκίνσκι ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία σε ηλικία 18 ετών, όταν έγινε Συγγραφέας Πεδίου της Λιθουανίας, μια μεσαία θέση στη διοίκηση του κράτους. Το 1764, έγινε ένας από τους υποψήφιους της Ρωσίας για τον Πολωνο-Λιθουανικό θρόνο. Όταν αντ΄ αυτού επιλέχθηκε ο Στανίσουαφ Αύγουστος Πονιατόφσκι, έγινε Παλατίνος του Βίλνιους. Αργότερα, εντάχθηκε στην αντιρωσική Συνομοσπονδία του Μπαρ. Ηττημένος από τις ρωσικές δυνάμεις υπό τον Αλεξάντερ Σουβόροφ στη Μάχη του Στοουοβίτσε, αναγκάστηκε να εξοριστεί. Ωστόσο, το 1768 του επετράπη να επιστρέψει και προτάθηκε στον βαθμό του Μεγάλου Χετμάνου της Λιθουανίας, και έτσι έγινε ένας από τους δύο υψηλόβαθμους στρατιωτικούς διοικητές στο Πολωνο-Λιθουανικό κράτος. Κατά τη διάρκεια του Μείζονος Σέιμ του 1788 – 1791, ο Ογκίνσκι ήταν μέλος του Πατριωτικού Κόμματος. Ωστόσο, μετά την ήττα της παράταξής του στον Πόλεμο Πολωνίας-Ρωσίας του 1792, παραιτήθηκε από τη θέση του και αποσύρθηκε στο οικογενειακό του αρχοντικό στο Σουόνιμ.
Εκτός από την πολιτική και στρατιωτική του σταδιοδρομία, ήταν καταξιωμένος μηχανικός και μουσικός. Βοήθησε να καθοριστεί η διαδρομή Πινσκ-Βολυνίας, το οπλοστάσιο στο Βίλνιους και το Κανάλι Ογκίνσκι, το οποίο εντάχθηκε στις λεκάνες απορροής των ποταμών Νέμαν και Δνείπερου (1765-1784). Ίδρυσε επίσης πολλά εργοστάσια και χυτήρια στα εδάφη που ανήκαν στην οικογένειά του. Υπήρξε επίσης αναγνωρισμένος μουσικός και συνθέτης, καθώς και ευεργέτης καλλιτεχνών. Στην αυλή του στο Σουόνιμ είχε δύο θεατρικές ομάδες (ιταλική και πολωνική), ένα τυπογραφείο και μια ορχήστρα. Τροποποίησε επίσης το σχέδιο της άρπας και έγραψε αρκετές μουσικές συνθέσεις. Ήταν μεταξύ δύο Πολωνών μελετητών (μαζί με τον Γιαν Στσέπαν Κουρντβανόφσκι) που συνεισέφεραν στη Γαλλική Εγκυκλοπαίδεια. Ήταν ξάδερφος του Άντζεϊ Ιγκνάτσι, πατέρα του συνθέτη Μίχαου Κλεόφας Ογκίνσκι, και είναι πιθανό πολλές από τις πολωνέζες που συνέθεσε να αποδίδονται στον Μίχαου Καζίμιες, συμπεριλαμβανομένου του περίφημου Αντίο στην πατρίδα μου.
Ο Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι ήταν ο πρώτος ιδιοκτήτης του πίνακα του Ρέμπραντ, Ο Πολωνός ιππέας.
Έργα
μικρογραφία| Πορτρέτο του Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι Ήταν συγγραφέας λογοτεχνικών έργων που εκδόθηκαν με το ψευδώνυμο Słonimski.
Κωμωδίες:
Όπερες:
Τραγούδια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί Κατηγορία:Στρατηγοί της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Μεγάλοι Χετμάνοι του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας Κατηγορία:Οικογένεια Ογκίνσκι Κατηγορία:Βοεβόδες του Βίλνιους Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Ιππότες του άγματος του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι
Ιμπραχίμ Μπιτσακτσίου
Ο Ιμπραχίμ Ακίφ Μπιτσακτσίου (Ibrahim Aqif Biçakçiu, γνωστός και ως Ιμπραχίμ Μπιτσάκου/Ibrahim Biçaku, 10 Σεπτεμβρίου 1905 – 4 Ιανουαρίου 1977) ήταν Αλβανός γαιοκτήμονας και συνεργάτης του Άξονα, Πρόεδρος της Προσωρινής Εκτελεστικής Επιτροπής από τις 14 Σεπτεμβρίου έως τις 24 Οκτωβρίου 1943 και πρωθυπουργός της Αλβανίας από τις 6 Σεπτεμβρίου έως τις 26 Οκτωβρίου 1944 κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1905, και ήταν γιος του Ακίφ Πασά Μπιτσακτσίου από το Ελμπασάν. Η οικογένειά του συμμετείχε στην Αλβανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1943, μαζί με τους Μπεντρί μπέη Πεγιάνι και Τζαφέρ Ντεβά, συνέβαλε στη σύσταση εθνικής επιτροπής εικοσιδύο Αλβανών και Κοσοβάρων ηγετών, οι οποίοι δήλωσαν ότι η Αλβανία είναι ανεξάρτητη από τη φασιστική κατοχή και εξέλεξαν μια εκτελεστική επιτροπή για τον σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης.
Πρωθυπουργός
Μετά από μια εβδομάδα διαπραγματεύσεων, ο Ιμπραχίμ Μπιτσάκου συμφώνησε να ηγηθεί μίας νέας και μικρής κυβέρνησης μετά τον Φιτσρί Ντίνε. Αν και ο Μπιτσάκου ήταν ο καλύτερος φίλος της Γερμανίας, η διακυβέρνησή του ήταν εντούτοις ανίκανη. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η Γερμανία ήταν στα πρόθυρα της ήττας και οι Αλβανοί αντάρτες κινούνταν, έτοιμοι για επίθεση. Σε ένα έγγραφο από τα Τίρανα σημειωνόταν ότι ήταν επικεφαλής της προσωρινής εκτελεστικής επιτροπής ακριβώς ένα χρόνο νωρίτερα, πριν από τη σύσταση της κυβέρνησης του Μιτρόβιτσα. Ο Μπιτσάκου ήταν και πάλι ο άνθρωπος των Γερμανών. Σημειώθηκε ότι ο Μπιτσάκου έπαιζε περιστασιακά Πινγκ-πονγκ με τον πρέσβη Σλιπ.
Μετά τον πόλεμο
Παρά το γεγονός ότι πολλοί εκ των μελών του Μπάλι Κομπετάρ (Εθνικό Μέτωπο) εγκατέλειψαν την Αλβανία μετά την ανακοίνωση της νίκης από τους κομμουνιστές, ο Μπιτσακτσίου, όπως και ο πατέρας Αντόν Χαράπι και ο Κάφο Μπεγκ Ουλκίνι, επέλεξε να μη φύγει λέγοντας ότι θα προτιμούσε να πεθάνει στη χώρα που γεννήθηκε παρά σε ξένο έδαφος. Συνελήφθη από τις κομμουνιστικές δυνάμεις στην Σκόδρα στις 6 Δεκεμβρίου 1944 και καταδικάστηκε σε φυλάκιση στο Ειδικό Δικαστήριο στα Τίρανα στις 13 Απριλίου 1945. Πέρασε τα περισσότερα από τα χρόνια του στη φυλακή στο Μπουρέλ και αποφυλακίστηκε στις 5 Μαΐου 1962 στο Ελμπασάν. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, εργάστηκε ως καθαριστής δημοσίων αποχωρητηρίων στο Ελμπασάν. Ο Μπιτσακτσίου πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1977.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Αλβανοί πρόσωπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Χαλικοκυλιστής (γένος)
Χαλικοκυλιστής είναι η γενική ονομασία χαραδριόμορφων καλοβατικών πτηνών της οικογενείας των Σκολοπακιδών. Η επιστημονική ονομασία του γένους είναι Arenaria και περιλαμβάνει 2 είδη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους arenaria «αρεναρία» προέρχεται πιθανότατα από τη λατινική hărēnārĭus, -a - um, [adj.] < harena, που σημαίνει «αυτός που σχετίζεται με την αρένα» -και κατ’επέκτασιν με την άμμο της αρένας- και παραπέμπει στα ενδιαιτήματα του πτηνού.
Συστηματική ταξινομική
Το γένος Arenaria περιγράφηκε από τον Γάλλο ζωολόγο Μ. Μπρισόν (Mathurin Jacques Brisson, 1723 – 1806), το 1760. Αποτελεί διακριτό κλάδο εντός της οικογενείας των Σκολοπακιδών, την υποοικογένεια Arenariinae, που περιλαμβάνει μόνο το συγκεκριμένο γένος (μονοτυπικό). . Ο, φυλογενετικά, πλησιέστερος συγγενής του γένους Arenaria είναι το γένος Calidris, με το οποίο, πιθανόν, να σχηματίζουν το taxon Calidriini.
Ένα αποσπασματικό απολίθωμα (ανατομική και φυσιολογία πτηνών|ταρσομεταταρσίου]] (tarsometatarsus) που βρέθηκε στην Κομητεία Edson Sherman, του Κάνσας, εμφανίζει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θυμίζουν «χαλικοκυλιστές» και χρονολογείται από τα μέσα της περιόδου Blancan, περίπου 4 - 3.000.000 χρόνια πριν.
Γεωγραφική κατανομή
Πηγές:
ΠΜ = Πλήρως μεταναστευτικό, ΜΜ = Μερικώς μεταναστευτικό, ΕΠ = Επιδημητικό (καθιστικό/μόνιμο)
(σημ: με έντονα γράμματα η μορφή μετακίνησης της πλειονότητας των πληθυσμών, σε παρένθεση το μικρότερο ποσοστό και με έντονα πλάγια γράμματα το είδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Βιότοπος
Οι χαλικοκυλιστές είναι καλοβατικά πτηνά παράκτιων θέσεων που, κινούνται σε μια ζώνη 1-2 χλμ. από τα σημεία που σκάει το κύμα και, σπάνια, απαντούν στα ηπειρωτικά. Βέβαια, κατά τις μεταναστεύσεις παρατηρούνται αναγκαστικά σε εσωτερικά ύδατα (συνήθως όχθες λιμνών και ποταμών), ιδιαίτερα όταν το μεταναστευτικό ταξίδι περιλαμβάνει σταθμούς ανάπαυλας.
Γενικά, φωλιάζουν σε βραχώδεις ακτές, αμμώδεις παραλίες με ξεβρασμένα φύκια, παράλια αλίπεδα με πόες του γένους Cyperaceae (βούρλα κ.ο.κ.), τούνδρα με νανώδεις θάμνους, κ.λπ.
Μορφολογία
Όλες οι χαλικοκυλιστές, χαρακτηρίζονται από το «κοντόχονδρο» παρουσιαστικό τους, με χαρακτηριστικό μοτίβο στο πτέρωμα και ασπρόμαυρους ή καφέ-λευκούς χρωματισμούς. Το ράμφος τους είναι κοντό, αλλά λεπταίνει από την βάση προς το άκρο και έχει οξύ, ελαφρώς ανασηκωμένο άκρο. thumb|right|350px|Ενήλικος [[μαύρος χαλικοκυλιστής στο αναπαραγωγικό πτέρωμα]]
Οι ταρσοί είναι κοντοί, πορτοκαλί ή κοκκινωποί και τα φύλα παρόμοια, που εμφανίζουν εποχικό διμορφισμό, με διαφορετικό πτέρωμα στην περίοδο αναπαραγωγής. (βλ. λεπτομέρειες στα επί μέρους είδη)
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:     )
Τροφή
Οι χαλικοκυλιστές είναι πτηνά που, κατά βάσιν, τρέφονται με ασπόνδυλα (invertivores), κυρίως καρκινοειδή, θηκόστρακα, πεταλίδες, μαλάκια, εχινόδερμα και μικρά ψάρια. Επίσης, με Δίπτερα έντομα (ενήλικα και προνύμφες), καθώς και προνύμφες από Λεπιδόπτερα, Υμενόπτερα, Κολεόπτερα και αράχνες, ενώ κατά καιρούς περιλαμβάνεται επίσης φυτικό υλικό, κυρίως στην αρχή της σεζόν, αβγά πουλιών και θνησιμαία.
Οι χαλικοκυλιστές υιοθετούν ποικιλία τεχνικών για να εντοπίσει και να συλλάβει το θήραμα, κυρίως όμως, αναποδογυρίζουν πέτρες ή άλλα αντικέιμενα -τεχνική στην οποία οφείλει τη λαϊκή του ονομασία- με το ράμφος του, για να αποκαλύψουν κυρίως γαστερόποδα του γένους Littoraria και αμφίποδα της οικογενείας Gammaridae.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι χαλικοκυλιστές «κινούνται» μεταξύ αυτών των τεχνικών διατροφής, με βάση την ατομική προτίμηση, το φύλο και την κοινωνική θέση, σε σχέση με άλλα άτομα του ιδίου είδους. Σε μελέτη πληθυσμού, τα κυρίαρχα άτομα έτειναν να υιοθετούν την πρώτη τεχνική (περιήγηση) ενώ, ταυτόχρονα, παρεμπόδιζαν τα κατώτερα στην ιεραρχία άτομα να κάνουν το ίδιο. Όταν αυτά τα κυρίαρχα άτομα απομακρύνθηκαν προσωρινά, μερικοί από τους «υφισταμένους» άρχισαν να εφαρμόζουν το ίδιο, ενώ άλλοι δεν έδειξαν καμία αλλαγή στην στρατηγική αναζήτησης τροφής. (βλ. λεπτομέρειες στα επί μέρους είδη)
Αναπαραγωγή
thumb|right|350px|Μικρή ομάδα από [[χαλικοκυλιστής|χαλικοκυλιστές με διαφορετικά μοτίβα στο πτέρωμα]] Παρόλο που οι χαλικοκυλιστές αναπαράγονται κατά τα καλοκαίρια των αντιστοίχων οικοζωνών, σε κάποιες περιοχές του Νοτίου Ημισφαιρίου, η περίοδος φωλιάσματος, είναι μεταβλητή, ανάλογα με τις βροχοπτώσεις και τη διαθεσιμότητα του νερού. Είναι μονογαμικά πτηνά και η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο.
Οι χαλικοκυλιστές φωλιάζουν σε μοναχικά ζυγάρια ή κατά χαλαρές αποικίες, ακόμη και αν δείχνουν έντονη διάθεση προστασίας του ζωτικού τους χώρου, με διαμάχες μεταξύ γειτονικών ζευγαριών, ενώ πριν το ζευγάρωμα προηγούνται τελετουργικά ερωτοτροπίας. Η φωλιά δεν είναι παρά μια ρηχή κοιλότητα, εντελώς άδεια από υλικό επίστρωσης ή, κάποιες φορές, υπάρχει λιγοστό, νεκρό φυτικό υλικό.
Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε περίοδο φωλιάσματος. Η γέννα αποτελείται από 4 υποελλειπτικά προς οβάλ, κηλιδωτά και ελειοπράσινα αβγά, η επώαση πραγματοποιείται και από τα δύο φύλα και, διαρκεί 21 έως 25 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι, αφήνουν σχεδόν αμέσως την φωλιά, επιτηρούνται στενά από τους γονείς και, πολύ σύντομα τρέφονται μόνοι τους.
Κατάσταση πληθυσμού
Γενικά, το γένος δεν κινδυνεύει σε παγκόσμιο επίπεδο και η IUCN κατατάσσει τα είδη στα Ελαχίστης Ανησυχίας (LC).
Σημειώσεις
i. Σπάνια λόγια ονομασία κατά Harriet I. Jorgensen, Nomina Avium Europaearum. Copenhagen, 1958 Ωστόσο, η συγκεκριμένη απόδοση είναι παντελώς τεχνητή και ουδεμία σχέση έχει με την λατινική ονομασία του πτηνού (βλ. Ονοματολογία)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σκολοπακίδες
Μάχη του Ρίβολι (1797)
Η Μάχη του Ρίβολι (γαλλικά: Bataille de Rivoli) έλαβε χώρα στις 13 και 14 Ιανουαρίου 1797 κοντά στο Ρίβολι Βερονέζε στη βόρεια Ιταλία, μεταξύ του γαλλικών και των αυστριακών στρατευμάτων κατά το τέλος του πολέμου του Πρώτου Συνασπισμού, πρώτο στάδιο των Πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης. Ήταν μια νίκη του γαλλικού στρατού υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη στην ιταλική εκστρατεία έναντι ενός αριθμητικά ανώτερου στρατού των Αψβούργων υπό τον στρατάρχη Γιόζεφ Αλβίνσκι.
Αποτελεί μέρος της σειράς μαχών που διεξήχθησαν κατά την πολιορκία από τους Γάλλους της Μάντοβα, στην προσπάθεια των αυστριακών στρατευμάτων να λύσουν την πολιορκία και να εκδιώξουν τον γαλλικό στρατό από την κοιλάδα του Πάδου.
Προανάκρουσμα
Μετά τη νίκη των Γάλλων στη μάχη του Άρκολε, ο Αυστριακός στρατηγός Γιόζεφ Αλβίνσκι, διαπιστώνοντας ότι αυτή η τελευταία νίκη του Βοναπάρτη οφείλονταν στην τύχη, καθώς οι γαλλικές δυνάμεις ήταν πολύ μικρότερες από τις δικές του, αποφάσισε να επιτεθεί για να ελευθερώσει την πολιορκημένη Μάντοβα.
Το σχέδιο του Αλβίνσκι ήταν να ορμήσει και να συντρίψει τον Μπαρτελεμί Ζουμπέρ στα βουνά ανατολικά της λίμνης Γκάρντα συγκεντρώνοντας 28.000 άνδρες σε πέντε ξεχωριστές μονάδες, οι ιστορικοί θεωρούν ότι ήταν λάθος του Αυστριακού στρατηγού η διάσπαση των στρατευμάτων του, και έτσι να αποκτήσει πρόσβαση στην ανοιχτή πεδιάδα βόρεια της πολιορκημένης Μάντοβα, όπου οι Αυστριακοί, ανώτεροι αριθμητικά, θα μπορούσαν να νικήσουν τη μικρότερη στρατιά της Ιταλίας του Βοναπάρτη.
Υπεύθυνοι για την παρακολούθηση της κοιλάδας Μπρέντα, οι 3.500 άνδρες της αυστριακής ταξιαρχίας Μιτρόφσκι δεν έλαβαν μέρος στη μάχη.
Ο Βοναπάρτης ανέπτυξε τα στρατεύματά του μετά από τριήμερη πορεία στην περιοχή της Μάντοβας, του Ρίβολι Βερονέζε και της Βερόνας.
Η μάχη
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο [[Μπαρτελεμί Ζουμπέρ στη μάχη του Ρίβολι]] Στις 12 Ιανουαρίου 1797, ο Γιόζεφ Αλβίνσκι με 28.000 άνδρες, επιτέθηκε στον Μπαρτελεμί Ζουμπέρ επικεφαλής 10.000 ανδρών. Ο τελευταίος αποσύρθηκε στο οροπέδιο Ρίβολι όπου ενώθηκε με τον Λουί Αλεξάντρ Μπερτιέ και τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη που έφθασε στις 2 π.μ. στις 13 Ιανουαρίου. Τοποθέτησε αμέσως το πυροβολικό του και ανακατέλαβε το παρεκκλήσι του Αγίου Μάρκου, ένα στρατηγικό σημείο του οποίου η κατάληψη διέκοψε τις επικοινωνίες του εχθρού μεταξύ του οροπεδίου και της κοιλάδας. Από την άλλη πλευρά, οι Αυστριακοί στρατηγοί δεν φαντάστηκαν ότι ο Ζουμπέρ θα μπορούσε να είχε ενισχυθεί. Ο Ζουμπέρ έλαβε την εντολή να επιτεθεί στις 4 η ώρα τα χαράματα. μικρογραφία|250x250εσ|Το πεδίο της μάχης Αρχικά, οι Γάλλοι του σώματος του Ζουμπέρ σχεδόν ηττήθηκαν. Τα πυρομαχικά τους άρχισαν να εξαντλούνται και η περικύκλωση, συνώνυμη με την ήττα, έγινε σοβαρή απειλή. Η μάχη έλαβε διαφορετική τροπή όταν γύρω στις 10 π.μ., μετά από δώδεκα ώρες δύσκολης νυχτερινής αναγκαστικής πορείας, έφτασε στο πεδίο της μάχης η μεραρχία του Αντρέ Μασσενά, που είχε ανακληθεί επειγόντως από τα νοτιοανατολικά, και άλλαξε την πορεία των γεγονότων. Η αυστριακή αριστερή πτέρυγα απωθήθηκε.
Εν τω μεταξύ, οι υπόλοιπες αυστριακές μονάδες προωθήθηκαν με τη σειρά τους και εμφανίστηκαν στο πεδίο της μάχης. Ωστόσο, η αυστριακή αριστερή πτέρυγα, εξουθενωμένη από τις μάχες που ξεκίνησαν τα ξημερώματα, και ενώ τα αυστριακά στρατεύματα δεν είχαν φτάσει ακόμη όλα, απειλούμενη από πίσω από την άφιξη γαλλικών ενισχύσεων με τον στρατό του στρατηγού Λουί Εμμανουέλ Ρεΐ (που έφθασε προς το μεσημέρι με 3.000 άνδρες), υποχώρησε γρήγορα. Ο Βοναπάρτης ρίχνοντας τις εφεδρείες του στον αγώνα, μετέτρεψε την υποχώρηση της αυστριακής αριστερής πτέρυγας σε άτακτη φυγή.
Η αυστριακή δεξιά πτέρυγα βρέθηκε τότε σχετικά απομονωμένη και κακώς προετοιμασμένη να πολεμήσει ενάντια σε ένα μεγάλο τμήμα της γαλλικής στρατιάς. Οι Αυστριακοί στη συνέχεια παραδόθηκαν μαζικά.
Μετά τη μάχη
Ο Βοναπάρτης ήταν πλέον ελεύθερος να ολοκληρώσει την πολιορκία της Μάντοβα. Στις 2 Φεβρουαρίου 1797, η αυστριακή φρουρά από 16.000 άνδρες που έδρευε στη Μάντοβα παραδόθηκε. Με την πτώση της πόλης, οι Αυστριακοί εκδιώχθηκαν τελικά από το ιταλικό έδαφος. Η μάχη ανέδειξε την εξαιρετική στρατιωτική ικανότητα του Βοναπάρτη και στη συνέχεια οδήγησε στην πλήρη κατάληψη της βόρειας Ιταλίας.
Μετά τη μάχη, ο Ναπολέων, αναγνωρίζοντας την καίρια επέμβαση του Μασσενά, που διένυσε 148 χιλιόμετρα σε δύο μέρες, τον αποκάλεσε Αγαπημένο παιδί της νίκης. Τον χαρακτήρισε ακόμη «καλύτερο από τις λεγεώνες του Καίσαρα». Υπό την Αυτοκρατορία, στις 24 Απριλίου 1808, ο Μασσενά έλαβε τον τίτλο του Δούκα του Ριβολί, σε ανάμνηση και ανταμοιβή της δράσης του κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης.
Σε ανάμνηση αυτής της μάχης ονομάστηκε η οδός Ριβολί στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Μπέρνχαρντ Αλεξάντερ
Ο Μπέρνχαρντ Αλεξάντερ (1850–1927) ήταν ένας Ούγγρος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής και καθηγητής φιλοσοφίας και αισθητικής.
Ζωή και καριέρα
Ο Μπέρνχαρντ Αλεξάντερ γεννήθηκε ως Αλεξάντερ Μάρκους στην Πέστη στις 13 Απριλίου 1850 και σπούδασε στη γενέτειρά του. Στη συνέχεια, παρακολούθησε γερμανικά πανεπιστήμια, όπου ακολούθησε σπουδές στους τομείς της φιλοσοφίας, της αισθητικής και της παιδαγωγικής. Κατά την επιστροφή του στην Ουγγαρία, διορίστηκε σε μια θέση διδασκαλίας σε ένα Realschule (λύκειο με επιστημονικό προσανατολισμό) στη Βουδαπέστη, και το 1878 έγινε δεκτός ως διδάκτωρ στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βουδαπέστης, όπου έγινε τακτικός καθηγητής το 1895.
Από το 1892, ο Αλεξάντερ έδινε επίσης διαλέξεις πάνω στη δραματουργία και την αισθητική στην Εθνική Ακαδημία Θεάτρου, και πάνω στην αισθητική και την ιστορία του πολιτισμού στο Πολυτεχνείο Φραγκίσκος Ιωσήφ. Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών και μέλος της λέσχης Kisfaludy, μιας σημαντικής δύναμης στην ουγγρική λογοτεχνία. Ήταν ο πατέρας του Φρανς Αλεξάντερ, ενός Ουγγροαμερικανού ψυχαναλυτή και ιατρού, ο οποίος θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της ψυχοσωματικής ιατρικής και της ψυχαναλυτικής εγκληματολογίας, και παππούς του Άλφρεντ Ρενι, ενός Ούγγρου μαθηματικού που συνεισέφερε στη συνδυαστική, τη θεωρία γράφων, τη θεωρία αριθμών αλλά κυρίως στη θεωρία πιθανοτήτων.
Έργα
Τα κύρια έργα του Αλεξάντερ είναι A philosophia történetének eszméje, tekintettel a történetre általában (Η ιδέα της ιστορίας της φιλοσοφίας, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία γενικά, 1878). ''Kant. Élete, fejlődése és philosophiája (Καντ. Ζωή, ανάπτυξη και φιλοσοφία'', 1881). ''A XIX. század pesszimizmusa: Schopenhauer és Hartmann (Η απαισιοδοξία του 19ου αιώνα: Σοπενχάουερ και Χάρτμαν'', Βουδαπέστη, 1884, βραβείο δοκιμίου). Ο Αλεξάντερ, μαζί με τον καθηγητή Γιόζεφ Μπανότζι, επιμελήθηκε αργότερα μια σημαντική σειρά βιβλίων για φιλοσόφους, το Filosofiai Irók Tára, στα οποία έκανε μεταφράσεις και σχόλια για τοέργο του Ρενέ Ντεκάρτ, του Ντέιβιντ Χιουμ και του Ιμμάνουελ Καντ. Μαζί με τον Μπανότζι, μετέφρασε την Κριτική του καθαρού λόγου του Καντ. Ο Αλεξάντερ ήταν επίσης δραστήριος συγγραφέας για θέματα εκπαίδευσης, καθώς και επιμελητής του παιδαγωγικού περιοδικού Magyar Tanügy από το 1882 έως το 1886.
Εξορία και θάνατος
Ωστόσο, ο Αλεξάντερ έγινε παρίας μέσα στο εθνικιστικό, αντισημιτικό περιβάλλον της Ουγγαρίας μετά το 1919 και της κυβέρνησης του Μίκλος Χόρτι, και πέρασε τέσσερα χρόνια στο εξωτερικό. Πέθανε στη Βουδαπέστη στις 23 Οκτωβρίου 1927.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφραστές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι της τέχνης Κατηγορία:Ούγγροι μεταφραστές Κατηγορία:Ούγγροι φιλόσοφοι
Βαλέρια Μάσα
Βαλέρια Μάσα (ισπανικά: Valeria Raquel Mazza), (17 Φεβρουαρίου 1972), είναι Αργεντίνα σουπερμοντελ και επιχειρηματίας.
Η Μάσα πρωτοστάτησε στη δεκαετία του 1990 και έγινε διάσημη μετά την εμφάνισή της στο εξώφυλλο του Sports Illustrated Swimsuit του 1996 μαζί με την Τάιρα Μπανκς. Έχει εργαστεί με μεγάλους σχεδιαστές μόδας όπως οι Τζάννι Βερσάτσε και Ρομπέρτο Καβάλι.
Πρώτα χρόνια και Καριέρα
Η Μάσα γεννήθηκε στο Ροζάριο της επαρχίας Σάντα Φε από τον Ραούλ Μαριάνο Μάσα και την Μόνικα Φερέιρα και μεγάλωσε στο Παρανά της επαρχίας Entre Ríos.
Ξεκίνησε το μοντέλινγκ από την ηλικία των 14 ετών και έχει επίσης εργαστεί ως ηθοποιός και παρουσιάστρια τηλεόρασης.
Ως επιχειρηματίας, η Βαλέρια κυκλοφόρησε την δική της επωνυμία αρωμάτων, ένα περιοδικό και δημιούργησε μια εταιρεία γυαλιών και μια εταιρεία παραγωγής.
Προσωπική ζωή
Στις 9 Μαΐου 1998, η Βαλέρια Μάσα παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Αλεχάντρο Γκραβιέρ στο Μπουένος Άιρες και η γαμήλια δεξίωση πραγματοποιήθηκε στο "Hipodromo Argentino de Palermo" με 1.500 καλεσμένους. Το ζευγάρι έχει απόκτησει τρεις γιους και μια κόρη: τον Μπαλτάσαρ (1999), τον Τιτσιάνο (2002), τον Μπενιτσίο (2005) και την Τάινα (2008) και διαμένουν στο Μπουένος Άιρες.
Το ζευγάρι κατέχει την Finca Valeria, μια εξοχική κατοικία στο Λα Μπάρα, κοντά στην Πούντα ντελ Έστε, στην Ουρουγουάη, όπου διοργανώνει ένα σημαντικό πάρτι με διάσημους καλεσμένους κάθε καλοκαίρι.
Το 2008, η ίδια και ο σύζυγός της ήταν υπό έρευνα από την υπηρεσία εσόδων της Αργεντινής (AFIP), για φερόμενη φοροδιαφυγή ύψους δύο εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.
Εκτός από τη μητρική της γλώσσα, η Βαλέρια μιλά επίσης Ιταλικά και Αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί μοντέλα
Εθνική Ινδίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ινδίας αντιπροσωπεύει την Ινδία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Ινδίας (Basketball Federation of India).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μέχρι σήμερα η Ινδία δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1970, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της SABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Νότιας Ασίας.
Επίσης, η Ινδία διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Νότιας Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πηγές
Ινδιας Γυναικων
Ajax (προϊόν καθαρισμού)
Το Ajax (προφέρεται: Άγιαξ), προηγουμένως γνωστό στην Ελλάδα ως Azax (προφέρεται: Άζαξ), είναι μάρκα οικιακών προϊόντων καθαρισμού και απορρυπαντικών από την Colgate-Palmolive. Η μάρκα διαθέτει επίσης άδεια από την Colgate-Palmolive στην Phoenix Brands LLC για απορρυπαντικά ρούχων στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Πουέρτο Ρίκο.
Ιστορία
Η Colgate-Palmolive εισήγαγε το Ajax Σκόνη Καθαρισμού το 1947 ως μία από τις πρώτες μεγάλες μάρκες της εταιρείας. Τα συστατικά του περιλαμβάνουν δωδεκυλοβενζολοσουλφονικό νάτριο, ανθρακικό νάτριο και χαλαζία.
Η μάρκα Ajax επεκτάθηκε σε μία σειρά οικιακών προϊόντων καθαρισμού και απορρυπαντικών που είχαν τη μεγαλύτερη επιτυχία τους στη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το Ajax All-Purpose Cleaner με αμμωνία, που κυκλοφόρησε το 1962, ήταν ο πρώτος μεγάλος ανταγωνιστής του Mr. Clean της Procter and Gamble (ντεμπούτο 1958). Η επιτυχία της Ajax ως ο λεγόμενος «Λευκός Ανεμοστρόβιλος», ανάγκασε την Procter and Gamble να παρουσιάσει το δικό της αμμωνιωμένο καθαριστικό, το Top Job, το 1963. Άλλα προϊόντα Ajax περιλαμβάνουν τα: Ajax Bucket of Power, ένα αμμωνιωμένο καθαριστικό δαπέδου (1963), Ajax Απορρυπαντικό Πλυντηρίου (1964) και Ajax Καθαριστικό Παραθύρων με αμμωνία (1965). Η τελευταία επιτυχημένη επέκταση γραμμής της Ajax στη Βόρεια Αμερική, το Ajax για τα Πιάτα (τώρα γνωστό ως Ajax Υγρό Πιάτων) έκανε το ντεμπούτο του το 1971.
Επί του παρόντος, το Ajax Καθαριστικό σε Σκόνη και το Ajax Υγρό Πιάτων είναι τα μόνα δύο προϊόντα της Ajax που πωλούνται από την Colgate στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2005, η Colgate χορήγησε άδεια στα αμερικανικά και καναδικά δικαιώματα για την επωνυμία Ajax για προϊόντα απορρυπαντικών πλυντηρίου.
Διαφήμιση και λαϊκή κουλτούρα
Όταν η Ajax κυκλοφόρησε το 1947, η διαφήμιση του προϊόντος παρήχθη από τον Σέιμους Καλχέιν. Το σύνθημα για το αρχικό Ajax Καθαριστικό σε Σκόνη ήταν «Ισχυρότερο από τη βρωμιά!», μια αναφορά στον μυώδη ήρωα Αίαντα της ελληνικής μυθολογίας. Ορισμένα προϊόντα πλυντηρίου πιάτων Ajax προβάλουν πλέον το σήμα κατατεθέν «Ισχυρότερο από το λίπος!». Ένα άλλο πρώιμο σύνθημα ήταν «Ajax ... το αφρώδες καθαριστικό!».
Το αρχικό σύνθημα χρησιμοποιήθηκε επίσης για το Ajax Απορρυπαντικό Πλυντηρίου για την εισαγωγή του στις αρχές της δεκαετίας του 1960, διαφημισμένο με έναν οπλισμένο ιππότη να ιππεύει ένα λευκό άλογο. Στο τέλος του τραγουδιού των Doors, «Touch Me», ο Τζιμ Μόριοσν λέει το σύνθημα «Δυνατότερο από τη Βρωμιά». Ένα ευρέως διαδεδομένο διαφημιστικό στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έλεγε: «Οπλισμένος ... με AJAX!».
Ο Αμερικανός ηθοποιός Γιουτζίν Ρος κέρδισε οικιακή φήμη ως άντρας AJAX, «Squeaky Clean», σε πολλές τηλεοπτικές διαφημίσεις της δεκαετίας του 1970. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ηθοποιός Αν Λάνκαστερ εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις με το σύνθημα, «Καθαρίζει σαν λευκός ανεμοστρόβιλος». Η Colgate διέκοψε τη διαφήμιση στο Ηνωμένο Βασίλειο για τη μάρκα τον Ιανουάριο του 1996.
Στις Φιλιππίνες, η βετεράνος ηθοποιός Λόρλι Βιγιανουέβα εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις, με το χαρακτήρα της ως «Maxima Labandera» τη δεκαετία του 1970. Η αείμνηστη ηθοποιός Νίντα Μπλάνκα εμφανίστηκε σε διαφημίσεις απορρυπαντικών Ajax από το 1988 έως το 1992. Ο συχνός συνεργάτης της Μπλάνκα, Dolphy, ήταν ο τελικός πρεσβευτής μάρκας απορρυπαντικού Ajax από το 1994 μέχρι τη διακοπή του προϊόντος το 2000.
Στην Αυστραλία, οι τηλεοπτικές διαφημίσεις του Ajax Spray n' Wipe εμφανίστηκαν γύρω στο 1988 έως το 2010, όλες με την ίδια μουσική, με βάση το τραγούδι του Ίαν Ντιούρι «Billericay Dickie». Οι διαφημίσεις περιελάμβαναν την ηθοποιό σαπουνόπερας Πόλα Ντάνκαν και τα μέλη της οικογένειας της.
Η ταινία του 1978 Up In Smoke περιέχει μία αξέχαστη σκηνή όπου μία γυναίκα σνιφάρει το Ajax, αφού το πέρασε κατά λάθος για κοκαΐνη (είχε χυθεί ακούσια σε έναν καθρέφτη από τον χαρακτήρα που έπαιξε ο Τόμι Τσονγκ), υποφέροντας για ώρες ως αποτέλεσμα αυτού.
Περιλαμβάνεται στο τραγούδι της Κάρι Άντεργουντ, «Dirty Laundry».
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα Ε (2022-23)
Η σεζόν 2022-23 είναι η πρώτη σεζόν των νέων μονοθεσίων της τρίτης γενιάς (Gen3).
Οι περσινοί πρωταθλητές των ομάδων, Mercedes-EQ Formula E Team, δεν θα επιστρέψουν για να υπερασπιστούν τον τίτλο.
Λίστα Προγραμματισμένων Αγώνων
Τα ακόλουθα ePrix θα αποτελέσουν μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος το 2022–23:
Ενώ αρχικά σχεδιαζόταν να επιστρέψει στη μορφή της έναρξης της σεζόν στο τέλος ενός έτους και της διαρκείας μέχρι το ευρωπαϊκό καλοκαίρι, το πρωτάθλημα παρέμεινε με έναρξη στις αρχές του έτους για τρίτη συνεχόμενη σεζόν.
Τεχνικές Αλλαγές
Το πρωτάθλημα θα ξεκινήσει την τρίτη γενιά τεχνικών κανονισμών του, χρησιμοποιώντας ένα εντελώς καινούργιο αυτοκίνητο. Όπως και οι προκάτοχοί του, το σασί του κατασκευάζεται από την Spark Racing Technology, ενώ ο προμηθευτής ελαστικών θα αλλάξει από την Michelin στη Hankook.
Αθλητικές αλλαγές
Εκτός από το νέα μονοθέσια, έγιναν επίσης και ορισμένες αλλαγές στις διεξαγωγή των αγώνων. Η μορφή θα επιστρέψει στους αγώνες που τρέχουν μέχρι έναν καθορισμένο αριθμό γύρων αντί για έναν καθορισμένο χρόνο, με τα αυτοκίνητα ασφαλείας και την πλήρη κίτρινη σημαία (FCY) να αυξάνουν τους γύρους που απαιτούνται για τον τερματισμό του αγώνα. Το Fanboost ανακοινώθηκε επίσης ότι θα αφαιρεθεί για αυτή τη σεζόν.
Η γρήγορη επαναφόρτιση θα δοκιμαστεί σε επιλεγμένους αγώνες με τη λεγόμενη μορφή «attack charge». Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, κάθε οδηγός απαιτείται να κάνει pit για επαναφόρτιση, λαμβάνοντας δύο επιπλέον περιόδους attack mode για προσπέραση.
Οι ομάδες πρέπει τώρα να τρέχουν έναν πρωτάρη οδηγό κατά τη διάρκεια τουλάχιστον δύο ελεύθερων.
Πρωτάθλημα Οδηγών
Οι πόντοι απονέμονται χρησιμοποιώντας την ακόλουθη δομή:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοί
Κατηγορία:Φόρμουλα Ε
Ανθρωπισμός
μικρογραφία|"Χαρούμενος Άνθρωπος" ή "Happy Human" είναι το διεθνές λογότυπο των Ανθρωπιστών. Με τον όρο ανθρωπισμό εννοούμε τη στάση ζωής που βασίζεται στην επιστημονική μέθοδο για να κατανοήσει τη λειτουργία του σύμπαντος, απορρίπτει την ιδέα του υπερφυσικού και της μετά θάνατον ζωής και υπερασπίζεται την ικανότητα του ανθρώπου να λαμβάνει ηθικές αποφάσεις που βασίζονται στη λογική, την ενσυναίσθηση, στο ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και στη φιλοδοξία του προς το γενικότερο καλό της ανθρωπότητας. Η έννοια του ανθρωπισμού μπορεί ακόμα να οριστεί ως φιλοσοφική στάση η οποία θεωρεί τον άνθρωπο κέντρο του κόσμου και κεντρική αξία της, μια αντίληψη που πρεσβεύει ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της κοινωνίας και του πολιτισμού και κριτήριο της προόδου σε κάθε τομέα οφείλει να είναι η ελευθερία του και η ποιότητα της ζωής του και οι τρόποι συμπεριφοράς που (πρέπει να) επιδεικνύει ο άνθρωπος στον συνάνθρωπό του.
Άγιος Γεώργιος Περιστερίου Λακωνίας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Περιστερίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σκάλας, του δήμου Ευρώτα, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Ανθρωπισμός
Οι ρίζες του Ανθρωπισμού εντοπίζονται στους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους φιλόσοφους όπως είναι ο Επίκουρος, Αίσωπος, Δημόκριτος, Πρωταγόρας  ή ο Μάρκος Αυρήλιος, στους μεσαιωνικούς Άραβες φιλόσοφους, όπως είναι ο Αβερρόης, στους στοχαστές της Αναγέννησης σαν τον Βολταίρο, τον Τζον Λοκ, τον Τζέιμς Μάντισον και τον Τόμας Τζέφερσον, καθώς και στους σύγχρονους σκεπτικιστές, αγνωστικιστές και άθεους όπως είναι ο Μπέρτραντ Ράσελ και ο Ρόμπερτ Ίνγκερσολ.
Άγιος Γεώργιος Περιστερίου Λακωνίας
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στη ΝΚ. Λακωνία, στην ανατολική όχθη του ποταμού Ευρώτα, απέναντι από τη Σκάλα -που βρίσκεται στη δυτική όχθη- και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 45 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης.
Ανθρωπισμός
Ιστορία
Ο όρος Ανθρωπισμός επινοήθηκε από τον γερμανό θεολόγο Friedrich Immanuel Niethammer το 1808, για να περιγράψει τους μελετητές της αρχαίας ελληνικής, ρωμαϊκής και κλασσικής λογοτεχνίας, ωστόσο αργότερα ο όρος αντιστοιχούσε στους μελετητές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, της περιόδου 1300- 1600 μ.Χ. Στον 20ό αιώνα συνδέθηκε με το εμπειρικό και ορθολογικό κίνημα που επεδίωκε την αυτονομία του ανθρώπου.
Άγιος Γεώργιος Περιστερίου Λακωνίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Άλαΐμπεη Λακωνίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Έλους. Το 1899 προσαρτήθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη ξανά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1920. Το 1928 μετονομάστηκε σε Πανηγυρίστρα και το 1984 σε Άγιος Γεώργιος. Το 1994 προσαρτήθηκε στον δήμο Σκάλας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σκάλας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευρώτα.
Ανθρωπισμός
Αρχαία Ελλάδα
μικρογραφία|Η φιλοσοφία του Επίκουρου έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως Ανθρωπιστική Τα πρώτα ίχνη του Ανθρωπισμού, μπορούν να ανιχνευτούν στην Αρχαία Ελλάδα. Ενώ κυριαρχούσαν οι ανατολικές θεοκρατίες (Αίγυπτος-Μεσοποταμία) στην Ελλάδα εμφανίστηκαν οι πρώτες δημοκρατικές πόλεις, οι οποίες συνδύαζαν εκκοσμικευμένη δημόσια ζωή, ελεύθερη έκφραση και ανεξάρτητη σκέψη.
Άγιος Γεώργιος Περιστερίου Λακωνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ευρώτα
Ανθρωπισμός
Αρχαία Ελλάδα
Ο Πρωταγόρας, αγνωστικιστής σοφιστής που έζησε τον 5ο αιώνα προ Χριστού, δίδασκε πως «πάντων χρημάτων μέτρον ἐστὶν ἄνθρωπος, τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστιν, τῶν δὲ οὐκ ὄντων, ὡς οὐκ ἔστιν». (Για όλα τα πράγµατα µέτρο (κριτήριο) είναι ο άνθρωπος· για όσα υπάρχουν, ότι υπάρχουν και για όσα δεν υπάρχουν, ότι δεν υπάρχουν). Έτσι, έθεσε τον Άνθρωπο ως αρμόδιο για να αποφασίζει για την αξία των πραγμάτων. Επιπλέον, οι απόψεις του για τους Θεούς τον οδήγησαν σε διώξεις, αφού η ορθολογική του σκέψη τον οδήγησε να διδάσκει πως: «Για τους θεούς δεν μπορώ να γνωρίζω τίποτα: ούτε ότι υπάρχουν, ούτε ότι δεν υπάρχουν, ούτε τι λογής μορφή έχουν. Γιατί είναι πολλά τα όσα εμποδίζουν να γνωρίζουμε. Από τη μία το άδηλο του ζητήματος και από την άλλη η συντομία της ανθρώπινης ζωής»(Diels-Kranz 80 Β4).
Πέρα από τον Πρωταγόρα, και άλλοι αρχαίοι Έλληνες αποτέλεσαν τους πρόδρομους του Ανθρωπισμού. Ο Αριστοτέλης προσπάθησε να κατανοήσει τον κόσμο μέσω της Λογικής και του πειράματος. Ο Επίκουρος υπήρξε υλιστής και προπαγάνδιζε την ευδαιμονία που συμπλέει μαζί με την ηθική, ως στόχο της ζωής, χωρίς να νοιάζεται για την ύπαρξη ή όχι θεών. Ο Δημόκριτος επίσης, υπήρξε υλιστής φιλόσοφος, εισήγαγε την Ατομική Θεωρία, απορρίπτοντας υπερφυσικές ιδέες και την άποψη πως η Φύση ή ο άνθρωπος υπάρχουν για να υπηρετούν κάποιον ανώτερο σκοπό. Ταυτόχρονα ήταν υπέρμαχος της ηθικής ζωής που σκοπό έχει την ευθυμία, που περιλαμβάνει την ψυχική γαλήνη και σταθερότητα, ενώ δίδασκε πως οι άνθρωποι δεν ευτυχούν με τα σωματικά αγαθά, ούτε με τα χρήματα, αλλά με την ορθή σκέψη και την πολυμάθεια.
Η επιρροή του Ανθρωπισμού δεν ήτανε μόνο φιλοσοφική, αλλά διαπότισε την πολιτική και τις τέχνες. Ο Περικλής στον Επιτάφιο, δεν κάνει λόγο για υπερφυσικές δυνάμεις ή μετά θάνατο ζωή, αλλά λέει πως οι Αθηναίοι που πέθαναν στον πόλεμο, θυσιάστηκαν για την Αθήνα και θα μείνει η ανάμνηση τους, στους πολίτες της Αθήνας.
Αρχαία Ρώμη
μικρογραφία|O Κομφούκιος έζησε στην Κινα από το 551 π.Χ. - 479 π.Χ. Η διδασκαλία του παρουσιάζει αρκετά κοινά στοιχεία με τον Ανθρωπισμό. Καθώς η Ρώμαϊκη Αυτοκρατορία άπλωνε την κυριαρχία της στη λεκάνη της Μεσογείου, οι Ανθρωπιστικές ιδέες της Ελλάδας θα υιοθετούνταν από μεγάλο μέρος της Ρώμης η οποία γινότανε όλο και πιο κοσμική. Παράδειγμα αποτελεί ο Τίτος Λουκρήτιος, που μέσα από τα ποιήματα του προσπαθούσε να ελευθερώσει την ανθρωπότητα από τα δεσμά των Θεών, του φόβου και της άγνοιας. Άλλοι γνωστοί Ανθρωπιστές στην αρχαία Ρώμη, θεωρούνται ο Κικέρωνας, ο Οβίδιος, ο Σένεκας και ο Ιούλιος Καίσαρας. Με την επικράτηση του Χριστιανισμού, οι ανθρωπιστικές ιδέες θα υποχωρήσουν για να επανεμφανιστούν μετά τον Μεσσαίωνα, κατά την Αναγέννηση.
Νότια Ασία και Κίνα
Παρόλο που η έννοια του ανθρωπισμού συνδέεται στις απαρχές της με την Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία, περίπου την ίδια εποχή, στην αρχαία Κίνα και νότια Ασία εμφανίστηκαν ανθρωπιστικές σκέψεις. Ο Βούδας Σιντάρτα Γκαουτάμα (563 - 483 π.Χ.) στην αρχαία Ινδία και ο Κομφούκιος (551 - 479 π.Χ.). O Kομφούκιος, όπως οι Ανθρωπιστές σήμερα, δεν έψαχνε για την απόλυτη αλήθεια όπως ισχυρίζονται πως κατέχουν οι θρησκείες, αλλά αντίθετα, βασισμένος επάνω στη λογική και την ανθρωπιά, τονίζοντας τη σημασία της ανθρωπιάς, σεβασμού των άλλων και του ρεαλισμού, αντιμετώπιζε τις διάφορες καταστάσεις ως ξεχωριστές περιπτώσεις παρά ακολουθεί τυφλά παραδοσιακούς ή θρησκευτικούς κανόνες. O Λάο Τσε, που έζησε τον 5ο αιώνα προ Χριστού, δίδασκε μια υλιστική αντίληψη του κόσμου χωρίς Θεούς. Ο Σιντάρτα Γκαουτάμα επίσης, ο Υπέρτατος Βούδας κατά τους Βουδιστές, δεν είχε δηλώσει πως πιστεύει σε κάποιο Θεό, ενώ ο στόχος του ήταν η ανακούφιση της ανθρωπότητας από τη σκληρή ζωή. Ωστόσο, πέρα από το κοινό έδαφος με τον Ανθρωπισμό, ο Βουδισμός απορρίπτεται από τους Ανθρωπιστές γιατί εμπεριέχει έντονα στοιχεία ανορθολογισμού, μοιρολατρίας, αφέλειας, π.χ. το θέμα της μετενσάρκωσης.
Ισλάμ
Κατά τη διάρκεια του 8ου και 9ου αιώνα υπήρξε μία τάση στις περιοχές που επικρατούσε το Ισλάμ μελέτης και μετάφρασης κειμένων των φιλοσόφων της Αρχαίας Ελλάδας, από λόγιους της περιοχής. Σύμφωνα με τον Imad-ad-Dean Ahmad κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του Ισλάμ, προστατεύτηκαν τα γράμματα, η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, η ανεξαρτησία και η αυτονομία του ανθρώπου.
Αναγεννησιακός Ανθρωπισμός.
αριστερά|μικρογραφία|O [[Κάρολος Δαρβίνος, θεμελιωτής της Θεωρίας της Εξέλιξης μέσω της Φυσικής Επιλογής. Η μνήμη του τιμάται από τους Ανθρωπιστές στις 12 Φεβρουαρίου, για να τονισθεί η συμβολή του στην επιστήμη και την κατανόηση του κόσμου μας. ]] Ο Αναγεννησιακός Ανθρωπισμός ή Ουμανισμός υπήρξε πνευματικό ρεύμα στο τέλος του Μεσαίωνα. Στόχευε δε, στην πολιτιστική και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του θεοφοβικού μοντέλου που επικρατούσε ως τότε. Χαρακτηρίζεται από την επιστροφή στα αρχαία κείμενα, ως ένα μοντέλο ζωής, γραφής και σκέψης. Σύμφωνα με ιστορικούς, ο πρώτος Ανθρωπιστής αυτής της εποχής ήταν ο Φραγκίσκος Πετράρχης. O Πολωνός Κοπέρνικος εισηγήθηκε μια διαφορετική εξήγηση για την κίνηση των πλανητών (οι πλανήτες γύρω από τον Ήλιο και όχι γύρω από τη Γη), η οποία ήταν αντίθετη με τις δογματικές απόψεις της εποχής. Η Εκκλησία πολέμησε την επιστημονική σκέψη, και του Κοπέρνικου και άλλων πρωτοπόρων επιστημών, όπως του Γαλιλαίου και του Τζορντάνο Μπρούνο. Η κριτική στον Χριστιανισμό έγινε πιο έντονη κατά τον 17ο και 18ο αιώνα.
Διαφωτισμός
Τον 17ο αιώνα, ο Αθεϊσμός ήταν ασυνήθιστος και υπό δίωξη, ωστόσο η κριτική στην Εκκλησία όλο και αυξανόταν. Ο πιο διάσημος άθεος της εποχής είναι ο Ζαν Μεσλιέ (Jean Meslier), ιερέας που, μετά τον θάνατο του, ανακάλυψαν τις εκθέσεις του που υποστήριζαν την αθεΐα. Τον επόμενο αιώνα, παρά τις απαγορεύσεις, η αμφισβήτηση της θρησκείας έγινε εντονότερη. Ορισμένοι ηγέτες προστάτεψαν το νέο πνευματικό ρεύμα, όπως ο Φρειδερίκος Β' της Πρωσίας. Από τον 19ο αιώνα, παρότι υπήρξε επιστροφή της Θρησκείας, ξεχωρίζει η μορφή του Δαρβίνου και της θεωρίας του περί καταγωγής των ειδών.
Φιλοσοφία του Ανθρωπισμού
Ως ηθική φιλοσοφία, ακολουθεί την Ηθική οικουμενικότητα, δηλαδή ότι οι κύριες ηθικές αξίες ισχύουν σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, θρησκείας ή εθνότητας. Είναι σε αντίθεση με τον Ηθικό μηδενισμό (που δηλώνει πως τίποτα δεν είναι ηθικό ή ανήθικο) και τον Ηθικό σχετικισμό (ο οποίος δηλώνει πως κανένας δεν είναι αντικειμενικά σωστός ή λάθος). Η Ηθική Οικουμενικότητα βασίζεται στην κοινή Ανθρώπινη Κατάσταση (human condition) [δηλαδή τα κοινά χαρακτηριστικά όλων των ανθρώπων όπως γέννηση, ανάπτυξη, θνητότητα και άλλα]. Γενικά η Ηθική Οικουμενικότητα δηλώνει την πίστη στην αξία και αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων, και την ικανότητα τους να ξεχωρίσουν το καλό από το κακό.
Στη μεταφυσική ο ανθρωπισμός πιστεύει στη Φυσιοκρατία. Εκτιμά ότι κάθε υπερφυσικό φαινόμενο είναι μύθος, δεν υπάρχει οτιδήποτε άλλο έξω από τη Φύση, ούτε υπήρξε ποτέ (δεν πιστεύει στο "πρώτο Κινούν"). Εκτιμά ότι η πίστη, και ο θεϊσμός, είναι απαράδεκτη βάση για δράση και αντιστρατεύται ο,τι είναι ασύμβατο με τη λογική και τα εμπειρικά δεδομένα.
Σαν επιστημονική φιλοσοφία, ο Ανθρωπισμός υποστηρίζει την επιστημονική μεθοδολογία ενώ δεν αποδέχεται την ακρίβεια ισχυρισμών που στερούνται εμπειρικών δεδομένων.
Στην πολιτική φιλοσοφία, ο Ανθρωπισμός τονίζει την ατομική ελευθερία και υπευθυνότητα, τις ανθρώπινες αξίες, την ενσυναίσθηση και την ανάγκη για ανεκτικότητα και συνεργασία. Είναι πολέμιος κάθε αυταρχικής πολιτικής. Εκτιμά πως ο Άνθρωπος πρέπει να είναι υπεύθυνος για τη ζωή του, και για τις κοινότητες που σχηματίζει και ζει.
Διδασκαλία Ανθρωπισμού στα σχολεία.
Παρόλο που οι σύνδεσμοι Ανθρωπιστών υποστηρίζουν πως δεν πρέπει να γίνεται διδαχή και κατήχηση στα σχολεία, δεν είναι αντίθετοι σε ένα πρόγραμμα όπου να διδάσκονται τις θρησκείες οι μαθητές επί ίσοις όροις χωρίς να υποβοηθάται μια εξ αυτών. Σε μια σειρά από χώρες, όπως Αγγλία, Ιρλανδία, ΗΠΑ, ο ανθρωπισμός είναι μέρος της διδασκαλίας. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις συνήθως προσφέρουν βοηθήματα στους δασκάλους, προσανατολισμένα στις ανάγκες της κάθε ηλικιακής ομάδας μαθητών, ενώ οι Ανθρωπιστές του Ηνωμένου Βασιλείου παρέχουν πλήρη ενημέρωση για δασκάλους και μαθητές.
Στάσεις Ανθρωπιστών σε διάφορα θέματα
Στην ανησυχία "πώς βρέθηκα εδώ;" οι Βρετανοί ανθρωπιστές απαντάνε με βάση την επιστημονική φυσιοκρατική εξήγηση. "Μετά τη μεγάλη έκρηξη (big bang) δημιουργήθηκαν τα άστρα και πλανήτες. Στη Γη υπήρξαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να εμφανιστεί ζωή με βάση τον άνθρακα. Αρχικά ήταν σαν "σούπα" χημικών ενώσεων και σταδιακά οργανώθηκαν σε κύτταρα και οργανισμούς. Εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής, έτυχε να παραγάγουν τον Homo Sapiens, το είδος σου! Ένα είδος ανάμεσα σε αναρίθμητα άλλα είδη. Και εσύ είσαι ένα ξεχωριστό άτομο του είδους σου, μόνο και μόνο επειδή οι γονείς σου σε συνέλαβαν! Δεν υπάρχει άλλος λόγος!"'' μικρογραφία|Ο γνωστός Ανθρωπιστής Stephen Fry Στο ερώτημα "Τι γίνεται μετά τον θάνατο", ο Στίβεν Φράι απαντά πως η άποψη πως υπάρχει μια άυλη ψυχή η οποία μετά τον θάνατο μας επιβιώνει ξανά σε άλλο σώμα ή στους ουρανούς όπου επιβραβεύεται ή τιμωρείται αναλόγως των πράξεων του ανθρώπινου σώματος στο οποίο κατοικούσε προηγουμένως, δεν υποστηρίζεται από καμιά είδους απόδειξη ή έστω ένδειξη. Ο θάνατος είναι φυσικό επακόλουθο της ζωής και είναι χρήσιμο να το αποδεχτούμε και να συμφιλιωθούμε μαζί του. Έτσι θα μπορέσουμε να βρούμε νόημα και στόχο, στη διάρκεια της ζωής μας, και να εκμεταλλευτούμε όσο καλύτερα τον χρόνο μας πράττοντας το καλό παρά το κακό. Έτσι όταν πεθάνουμε, θα ζούμε στα έργα που έχουμε κάνει και στις αναμνήσεις των άλλων των οποίων ήμασταν κομμάτι της ζωής τους. Η φυσική μας υπόσταση θα διαλυθεί,και τα διάφορα χημικά μόρια θα συντελέσουν στη διατήρηση ή δημιουργία άλλων μορφών ζωής.Έτσι,επιτυγχάνεται ο κύκλος της ζωής.
Αντιπροσωπευτικό της ανθρωπιστικής σκέψης φαίνεται να είναι το απόφθεγμα, το οποίο αποδίδεται στον Επίκουρο και βρέθηκε σε αρκετούς Ρωμαϊκούς τάφους, ενώ συχνά αναγράφεται στους τάφους ανθρωπιστών σήμερα: Non fui, fui, non sum, non curo (Δεν ήμουν, ήμουν, δεν είμαι, δεν με νοιάζει).