cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαραββάς (ταινία)
Η ταινία γυρίστηκε στη Βερόνα και τη Ρώμη υπό την επίβλεψη του παραγωγού Ντίνο ντε Λαουρέντις και περιλάμβανε πολλές θεαματικές σκηνές, συμπεριλαμβανομένης μιας μάχης σε μια αρένα μονομάχων σε ένα στούντιο της Τσινετσιτά καθώς και μια σταύρωση που γυρίστηκε κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής έκλειψης ηλίου.
Πλοκή
Ο Πόντιος Πιλάτος αποφασίζει να δώσει χάρη σ' έναν από τους δύο σταυρωμένους, τον Ιησού τον Ναζωραίο ή τον ληστή Βαραββά σύμφωνα με το έθιμο του Πάσχα. Όταν το πλήθος που συγκεντρώθηκε επιλέγει τον Βαραββά, αυτός πανηγυρίζει για την απελευθέρωσή του και πηγαίνει στην Ραχήλ που τον περιφρονεί και του αποκαλύπτει ότι πιστεύει στη διδασκαλία του Ιησού και ότι έχει γίνει οπαδός του. Ο Βαραββάς την ειρωνεύεται, αλλά οι φόβοι του αρχίζουν να τον βασανίζουν.
Ο Βαραββάς παρακολουθεί τη σταύρωση του Ιησού και καθώς ο Ιησούς πεθαίνει, ο ουρανός γίνεται μαύρος και ο Βαραββάς κλονίζεται. Ύστερα παρακολουθεί το σώμα του Χριστού να σφραγίζεται στον τάφο. Μετά από τρεις μέρες ο Βαραββάς βρίσκει τον τάφο ανοιχτό. Η Ραχήλ του λέει ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί, αλλά ο Βαραββάς λέει ότι είναι μια ψευδαίσθηση ή ότι οι οπαδοί Του έχουν κλέψει το σώμα και επισκέπτεται τους αποστόλους, οι οποίοι δεν γνωρίζουν πού είναι, αλλά πιστεύουν και αυτοί ότι έχει αναστηθεί.
Η Ραχήλ κηρύττει στην Ιερουσαλήμ την διδασκαλία του Ιησού και λιθοβολείται μέχρι θανάτου μετά από την επιμονή των ιερέων. Ο Βαραββάς, γεμάτος ενοχές, επιστρέφει στην εγκληματική του δράση, προσπαθώντας να ληστεύσει μια άμαξα που μεταφέρει αρκετούς από τους ιερείς. Όταν η ληστεία πάει άσχημα, ο Βαραββάς δεν προσπαθεί να ξεφύγει και συλλαμβάνεται από τους Ρωμαίους στρατιώτες. Ο νόμος απαγορεύει στον Πιλάτο να εκτελέσει κάποιον που είχε προηγουμένως συγχωρηθεί, οπότε καταδικάζει τον Βαραββά σε ισόβια δουλεία στα ορυχεία θείου της Σικελίας για 20 χρόνια.
Ο Βαραββάς καταφέρνει και επιβιώνει για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Στα ορυχεία είναι δεμένος μαζί με Σαχάκ, έναν χριστιανό ναύτη, για να δύσκολο για τους σκλάβους να αποδράσουν. Ο Σαχάκ αρχικά μισεί τον Βαραββά για τη συγχώρεσή του αντί για τον «Δάσκαλο», αλλά οι δύο άνδρες τελικά γίνονται φίλοι. Με την πάροδο του χρόνου, ο Σαχάκ γίνεται πολύ αδύναμος για να εργαστεί. Καθώς οι φρουροί πρόκειται να τον σκοτώσουν, το ορυχείο καταστρέφεται από έναν σεισμό, και οι Σαχάκ και Βαραββάς είναι οι μόνοι επιζώντες. Η Τζούλια, η προληπτική σύζυγος του τοπικού Ρωμαίου έπαρχου, τους θεωρεί ευλογημένους. Ο έπαρχος πρόκειται να αναχωρήσει για τη Ρώμη, αφού διορίστηκε στη Γερουσία. Η Τζούλια επιμένει στον σύζυγος της να πάρει μαζί του τον Βαραββά και τον Σαχάκ για καλή τύχη. Μόλις φτάνουν στη Ρώμη, οι δύο άνδρες στέλνονται σε μια σχολή μονομάχων όπου εκπαιδεύονται για να γίνουν μονομάχοι από τον Τόρβαλντ, τον κορυφαίο μονομάχο της Ρώμης. Εκεί ο Σαχάκ αρχίζει να μοιράζεται την πίστη του με άλλους μονομάχους και καταδικάζεται σε θάνατο για προδοσία. Όταν μια ομάδα μονομάχων χάνει σκόπιμα τα δόρατά της, ο Τόρβαλντ μπαίνει στην αρένα και εκτελεί τον Σαχάκ. Την επόμενη μέρα, ο Τόρβαλντ με τον Βαραββά μάχονται στην αρένα. Ο Βαραββάς κερδίζει, σκοτώνοντας τον Τόρβαλντ, εντυπωσιάζοντας τον αυτοκράτορα Νέρωνα, ο οποίος τον απελευθερώνει. Ο Βαραββάς μεταφέρει το πτώμα του Σαχάκ στις κατακόμβες, όπου είναι χώρος λατρείας των ντόπιων Χριστιανών και εκεί του κάνουν μια σωστή κηδεία.
Ο Βαραββάς χάνεται στις κατακόμβες και όταν τελικά βγαίνει έξω από αυτές, η Ρώμη καίγεται. Ο Βαραββάς θεωρώντας ότι οι Χριστιανοί ξεκίνησαν τη φωτιά και ότι έχει έρθει το τέλος του κόσμου (όπως είχαν διδάξει η Ραχήλ και ο Σαχάκ), πυρπολεί περισσότερα κτίρια. Τότε έρχεται αντιμέτωπος με τους Ρωμαίους στρατιώτες και τους λέει ότι είναι οπαδός του Χριστού. Φυλακίζεται μαζί με αρκετούς άλλους χριστιανούς, μεταξύ των οποίων ο Απόστολος Πέτρος, ο οποίος κατηγορεί τον Βαραββά για διέπραξη εμπρησμού, ενημερώνοντάς τον ότι οι Χριστιανοί δεν θα έκαναν κάτι τέτοιο. Στη συνέχεια, οι Χριστιανοί εκτελούνται με μαζικές σταύρωσεις στις διώξεις που ακολουθούν μετά τη φωτιά. Καθ 'όλη τη ζωή του, ο Βαραββάς ισχυρίζονταν ότι ήταν ο άνθρωπος που δεν μπορούσε να πεθάνει. Εκεί, ο Βαραββάς, αφήνοντας την τελευταία του πνοή, γαληνεύει παραδίδοντας την ψυχή του στον Κύριο.
Παραγωγή
Η μουσική επενδυση του Μάριο Νασιμπένε, την οποία ενορχήστρωσε και διηύθυνε ο Φράνκο Φερράρα, γνωστός μαέστρος και λέκτορας για τη ενορχήστρωση σε πολλές διάσημες διεθνείς ακαδημίες, σημειώθηκε για το ασυνήθιστο, έντονο πειραματικό συστατικό του, το οποίο περιελάμβανε την εισαγωγή του ηλεκτρονικού ήχου που επιτυγχάνεται με το χειρισμό των ταχυτήτων της ταινίας, ως "νέοι ήχοι". Η απεικόνιση της σταύρωσης γυρίστηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1961 κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής έκλειψης του ήλιου.
Κριτικές
Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, δίνει βαθμολογία (Μάιος 2021) θετικής έγκρισης 89% βασισμένες σε 9 κριτικές με μέσο όρο 6,8 / 10.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές επικές ταινίες Κατηγορία:Θρησκευτικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλέτσερ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντίνο ντε Λαουρέντις Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον Χριστιανισμό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ρώμη
Ελεύθερος κι ωραίος
Ελεύθερος κι ωραίος (ή Ελεύθερος & ωραίος) είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του ANT1 τη σεζόν 2011-2012. Η σειρά αποτελεί τη μεταφορά του κολομβιανού σεναρίου Vecinos στα ελληνικά δεδομένα. Τη διασκευή του σεναρίου υπέγραψε ο Πάνος Αμαραντίδης, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Παναγιώτης Κούτρας. Ενώ η σειρά ξεκίνησε τα γυρίσματα το φθινόπωρο του 2009 με σκοπό να προβληθεί τη επερχόμενη σεζόν (2009-10), τελικά η πρεμιέρα της αναβλήθηκε επ' αόριστον. Το φθινόπωρο του 2011, κι ενώ τα γυρίσματα είχαν ολοκληρωθεί δύο χρόνια πριν, το κανάλι αποφάσισε να προβάλλει τη σειρά απ' τις αρχές του 2012, όπως και έγινε.
Υπόθεση
Ο Σταμάτης Τσιμπιρίκος (Γιώργος Πυρπασόπουλος) είναι ένας μεροκαματιάρης ταξιτζής που ζει σε μια λαϊκή γειτονιά. Μια μέρα, ενώ εργάζεται για να βγάλει τα "προς το ζειν", κερδίζει το λαχείο κι έτσι αποφασίζει να πάρει τη μητέρα του Ρούκα (Κάρμεν Ρουγγέρη) και να αλλάξουν γειτονιά. Στην υπερπολυτελή πολυκατοικία, στην οποία μετακομίζουν γνωρίζει τη Τατιάνα (Θάλεια Ματίκα), την οποία κι ερωτεύεται. Όμως η Τατιάνα είναι αρραβωνιασμένη μ' έναν ισχυρό άνδρα, τον Αλέξανδρο (Μέμος Μπεγνής). Όμως αυτό που δε γνωρίζουν η Τατιάνα κι ο Σταμάτης είναι πως ο Αλέξανδρος με την αρραβωνιαστικιά του Σταμάτη, Λέτα (Ιωάννα Πηλιχού), έχουν παράνομη ερωτική σχέση. Μόλις μαθευτούν τα νέα για το λαχείο, η Λέτα θα κάνει τα πάντα για να παντρευτεί τον πλούσιο -πλέον- Σταμάτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Εγκεφαλονωτιαίο υγρό
Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ENY) είναι διαυγές, άχρωμο σωματικό υγρό που βρίσκεται μέσα στον ιστό που περιβάλλει τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό όλων των σπονδυλωτών. Αντικαθιστά το σωματικό υγρό που βρίσκεται έξω από τα κύτταρα όλων των αμφίπλευρων ζώων.
Το ENY παράγεται από εξειδικευμένα επιενδυτικά κύτταρα στα χοριοειδή πλέγματα των κοιλιών του εγκεφάλου και απορροφάται στα αραχνοειδή σωμάτια. Υπάρχουν περίπου 125 mL ENY κάθε φορά, και περίπου 500 mL παράγονται κάθε μέρα. Το ENY λειτουργεί ως μαξιλάρι ή ρυθμιστικό, παρέχοντας βασική μηχανική και ανοσολογική προστασία στον εγκέφαλο μέσα στο κρανίο. Το ENY εξυπηρετεί επίσης μια ζωτική λειτουργία στην εγκεφαλική αυτορρύθμιση της εγκεφαλικής ροής αίματος.
Το ENY καταλαμβάνει τον υποαραχνοειδή χώρο (μεταξύ της αραχνοειδούς μήνιγγας και της χοριοειδούς μήνιγγας ) και του κοιλιακού συστήματος γύρω και μέσα στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό. Γεμίζει τις κοιλίες του εγκεφάλου, τις δεξαμενές και τους θόλους, καθώς και τον κεντρικό αυλό του νωτιαίου μυελού. Υπάρχει επίσης μια σύνδεση από τον υποαραχνοειδή χώρο με τον λαβύρινθο του έσω ωτός  μέσω του περιλυμφατικού αγωγού όπου το περίλεμφος είναι συνεχής με το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Τα επιδερμικά κύτταρα των χοριοειδών πλεγμάτων έχουν πολλαπλές κινητικές βλεφαρίδες στις κορυφές τους που πάλλονται για να μετακινούν το ENY μέσω των κοιλιών.
Δείγμα ENY μπορεί να ληφθεί μέσω οσφυϊκής παρακέντησης. Αυτό μπορεί να αποκαλύψει την ενδοκρανιακή πίεση, καθώς επίσης και να υποδηλώσει ασθένειες συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων του εγκεφάλου ή των γύρω μηνίγγων του.
Κυκλοφορία
Το ΕΝΥ κινείται σε κατεύθυνση προς τα έξω από τις κοιλίες, αλλά πολυκατευθυντικά στον υποαραχνοειδή χώρο. Η κίνηση του υγρούείναι παλμική, ταιριάζει με τα κύματα πίεσης που δημιουργούνται στα αιμοφόρα αγγεία με τον παλμό της καρδιάς. Μερικοί συγγραφείς το αμφισβητούν, υποδηλώνοντας ότι δεν υπάρχει μονοκατευθυντική κυκλοφορία ΕΝΥ, αλλά εξαρτάται από καρδιακό κύκλο αμφίδρομης συστολικής-διαστολικής από-και-από-κινήσεις ΚΝΣ-σπονδυλικής στήλης.
Περιεχόμενο
Το CSF προέρχεται από πλάσμα αίματος και είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοιο με αυτό, εκτός του ότι το CSF δεν διαθέτει σχεδόν καθόλου πρωτεΐνες σε σύγκριση με το πλάσμα και έχει κάποια διαφορετικά επίπεδα ηλεκτρολυτών. Λόγω του τρόπου παραγωγής του, το CSF έχει υψηλότερο επίπεδο χλωρίου από το πλάσμα και ισοδύναμο επίπεδο νατρίου.
Το ΕΝΥ περιέχει περίπου 0,3% πρωτεΐνες πλάσματος ή περίπου 15 έως 40 mg / dL, ανάλογα με τη θέση δειγματοληψίας. Γενικά, οι σφαιρικές πρωτεΐνες και η λευκωματίνη βρίσκονται σε χαμηλότερη συγκέντρωση στο κοιλιακό ΕΝΥ σε σύγκριση με το οσφυϊκό ή το υστερικό υγρό. Αυτή η συνεχής ροή στο φλεβικό σύστημα αραιώνει τη συγκέντρωση μεγαλύτερων, αδιάλυτων στα λιπίδια μορίων που διαπερνούν τον εγκέφαλο και το CSF. Το ΕΝΥ είναι συνήθως απαλλαγμένο από ερυθρά αιμοσφαίρια και το πολύ περιέχει λιγότερα από 5 λευκά αιμοσφαίρια ανά mm³ (εάν ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων είναι υψηλότερος από αυτό, συνιστά πλειοκυττάρωση ).
Κατά την ανάπτυξη
Καθώς αναπτύσσεται ο εγκέφαλος, μέχρι την τέταρτη εβδομάδα της εμβρυϊκής ανάπτυξης τρία εξογκώματα έχουν σχηματιστεί στο έμβρυο γύρω από το κανάλι, κοντά στο σημείο όπου θα αναπτυχθεί η κεφαλή. Αυτά τα εξογκώματα αντιπροσωπεύουν διαφορετικές συνιστώσες του κεντρικού νευρικού συστήματος : τον προσεγκέφαλο, τον μεσεγκέφαλο και τον ρομβεγκέφαλο. Οι υποαραχνοειδείς χώροι είναι πρώτοι εμφανείς γύρω στην 32η ημέρα ανάπτυξης κοντά στον ρομβεγκέφαλο. Η κυκλοφορία είναι ορατή από την 41η ημέρα. Αυτή τη στιγμή, το πρώτο χοριοειδές πλέγμα μπορεί να καταστεί εμφανές, και βρίσκεται στην τέταρτη κοιλία, αν και ο χρόνος κατά τον οποίο παράγεται για πρώτη φορά το ΕΝΥ δεν είναι ακόμη γνωστός.
Ο αναπτυσσόμενος πρόσθιος εγκέφαλος περιβάλλει τη νευρική χορδή. Καθώς αναπτύσσεται ο πρόσθιος εγκέφαλος, η νευρική χορδή μέσα σε αυτόν γίνεται κοιλία, σχηματίζοντας τελικά τις πλευρικές κοιλίες. Κατά μήκος της εσωτερικής επιφάνειας και των δύο κοιλιών, το κοιλιακό τοίχωμα παραμένει λεπτό και ένα χοριοειδές πλέγμα αναπτύσσεται, παράγει και απελευθερώνει ΕΝΥ. Το ΕΝΥ γεμίζει γρήγορα το νευρικό κανάλι. Οι αραχνοειδείς κόκκοι (σωμάτια) σχηματίζονται γύρω στην 35η εβδομάδα ανάπτυξης, με αραχνοειδείς κόκκους να παρατηρούνται γύρω στην 39η και συνεχίζουν να αναπτύσσονται μέχρι την ηλικία των 18 μηνών.
Το υποεμφυτευτικό όργανο εκκρίνει SCO-σπονδίνη, η οποία σχηματίζει τις ίνες του Reissner μέσα στο ΕΝΥ βοηθώντας την κίνηση μέσω του εγκεφαλικού αγωγού. Είναι παρόν στην πρώιμη ενδομήτρια ζωή, αλλά εξαφανίζεται κατά την πρώιμη ανάπτυξη.
Λειτουργία
Το ΕΝΥ εξυπηρετεί διάφορους σκοπούς:
Παραγωγή
Ο εγκέφαλος παράγει περίπου 500 mL εγκεφαλονωτιαίου υγρού ανά ημέρα, με ρυθμό περίπου 25 mL την ώρα. Αυτό το διακυτταρικό υγρό απορροφάται συνεχώς, έτσι ώστε μόνο 125-150 Το mL υπάρχει ανά πάσα στιγμή.
Ο όγκος του ΕΝΥ είναι υψηλότερος σε ml / kg με βάση τα παιδιά σε σύγκριση με τους ενήλικες. Τα βρέφη έχουν όγκο ΕΝΥ 4 mL / kg, τα παιδιά έχουν όγκο ΕΝΥ 3 mL / kg και οι ενήλικες έχουν όγκο ΕΝΥ 1,5-2 mL / kg. Ένας υψηλός όγκος ΕΝΥ είναι ο λόγος για τον οποίο απαιτείται μεγαλύτερη δόση τοπικού αναισθητικού σε mL / kg στα βρέφη. Επιπλέον, ο μεγαλύτερος όγκος ΕΝΥ μπορεί να είναι ένας λόγος για τον οποίο τα παιδιά έχουν χαμηλότερα ποσοστά πονοκεφάλων.
Το μεγαλύτερο μέρος (περίπου τα δύο τρίτα έως το 80%) του ΕΝΥ παράγεται από το χοριοειδές πλέγμα. Το χοριοειδές πλέγμα είναι ένα δίκτυο αιμοφόρων αγγείων που υπάρχει μέσα σε τμήματα των τεσσάρων κοιλιών του εγκεφάλου. Είναι παρόν σε όλο το κοιλιακό σύστημα εκτός από τον εγκεφαλικό αγωγό, και τα μετωπικά και ινιακά κέρατα των πλευρικών κοιλιών. Το ΕΝΥ παράγεται επίσης από το μονό στρώμα επενδυτικών κυττάρων σε σχήμα στήλης που ευθυγραμμίζουν τις κοιλίες. από την επένδυση που περιβάλλει τον υποαραχνοειδή χώρο · και μια μικρή ποσότητα απευθείας από τους μικροσκοπικούς χώρους που περιβάλλουν τα αιμοφόρα αγγεία γύρω από τον εγκέφαλο.
Το ΕΝΥ παράγεται από το χοριοειδές πλέγμα σε δύο στάδια. Πρώτον, μια φιλτραρισμένη μορφή πλάσματος μετακινείται από τριχοειδή τριχοειδή στο χοριοειδές πλέγμα σε έναν διάμεσο χώρο, με κίνηση καθοδηγούμενη από τη διαφορά πίεσης μεταξύ του αίματος στα τριχοειδή και του διάμεσου υγρού. Αυτό το υγρό πρέπει στη συνέχεια να διέλθει από τα κύτταρα του επιθηλίου που ευθυγραμμίζουν το χοριοειδές πλέγμα μέσα στις κοιλίες, μια ενεργή διαδικασία που απαιτεί τη μεταφορά νατρίου, καλίου και χλωρίου που προσροφά νερό στο ΕΝΥ δημιουργώντας ωσμωτική πίεση. Σε αντίθεση με το αίμα που διέρχεται από τα τριχοειδή στο χοριοειδές πλέγμα, τα επιθηλιακά κύτταρα που ευθυγραμμίζουν το χοριοειδές πλέγμα περιέχουν στενές συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων, τα οποία δρουν για να αποτρέψουν τις περισσότερες ουσίες να ρέουν ελεύθερα στο ΕΝΥ. Οι βλεφαρίδες στις κορυφές των επιδερμικών κυττάρων πάλλονται για να βοηθήσουν στη μεταφορά του ΕΝΥ.
Νερό και διοξείδιο του άνθρακα από το διάμεσο υγρό διαχέονται στα επιθηλιακά κύτταρα. Μέσα σε αυτά τα κύτταρα, η ανθρακική ανυδράση μετατρέπει τις ουσίες σε διττανθρακικά και υδρογόνοϊόντα. Αυτά ανταλλάσσονται με νάτριο και χλωρίδιο στην κυτταρική επιφάνεια που βλέπει στο διάκενο. Το νάτριο, το χλωριούχο, το διττανθρακικό και το κάλιο εκκρίνονται ενεργά στον κοιλιακό αυλό. Αυτό δημιουργεί οσμωτική πίεση και τραβά το νερό στο ΕΝΥ, διευκολύνεται από τις υδατοπορίνες. Το χλώριο, με αρνητικό φορτίο, κινείται με το θετικά φορτισμένο νάτριο, για να διατηρηθεί η ουδετερότητα. Το κάλιο και το διττανθρακικό μεταφέρονται επίσης εκτός ΕΝΥ. Ως αποτέλεσμα, το ΕΝΥ περιέχει υψηλότερη συγκέντρωση νατρίου και χλωρίου από το πλάσμα του αίματος, αλλά λιγότερο κάλιο, ασβέστιο, γλυκόζη και πρωτεΐνες. Τα χοριοειδή πλέγματα εκκρίνουν επίσης αυξητικούς παράγοντες, ιώδιο, βιταμίνες Β1, Β12, C, φολικό οξύ, βήτα-2 μικροσφαιρίνη, αργινινική αγγειοπιεσίνη και νιτρικό οξείδιο στο ΕΝΥ. Ένας συν-μεταφορέας Na-K-Cl και Na / K ATPase που βρίσκονται στην επιφάνεια του χοριοειδούς ενδοθηλίου, φαίνεται να παίζει ρόλο στη ρύθμιση της έκκρισης και της σύνθεσης του CSF.
Οι Orešković και Klarica υποθέτουν ότι το ΕΝΥ δεν παράγεται κυρίως από το χοριοειδές πλέγμα, αλλά παράγεται μόνιμα σε ολόκληρο το σύστημα του ΕΝΥ, ως συνέπεια της διήθησης νερού μέσω των τριχοειδών τοιχωμάτων στο διάμεσο υγρό του περιβάλλοντος εγκεφαλικού ιστού, που ρυθμίζεται από το AQP- 4.
Υπάρχουν κιρκαδικές παραλλαγές στην έκκριση του ΚΠΣ, με τους μηχανισμούς που δεν είναι πλήρως κατανοητοί, αλλά ενδεχομένως σχετίζονται με διαφορές στην ενεργοποίηση του αυτόνομου νευρικού συστήματος κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Το χοριοειδές πλέγμα της πλευρικής κοιλίας παράγει ΕΝΥ από το αρτηριακό αίμα που παρέχεται από την πρόσθια χοριοειδή αρτηρία. Στην τέταρτη κοιλία, το ΕΝΥ παράγεται από το αρτηριακό αίμα από την πρόσθια κατώτερη παρεγκεφαλική αρτηρία (γωνιακή παρεγκεφαλίδα και το γειτονικό τμήμα της πλευρικής κοιλότητας), την οπίσθια κατώτερη παρεγκεφαλική αρτηρία (άνοιγμα οροφής και διάμεσου) και την ανώτερη παρεγκεφαλιδική αρτηρία.
Επαναρρόφηση
Το ΕΝΥ επιστρέφει στο αγγειακό σύστημα εισεερχόμενο των ραχιαίων φλεβικών κόλπων μέσω των αραχνοειδών σωματίων. Πρόκειται για εκκενώσεις του αραχνοειδούς υλικού στους φλεβικούς κόλπους γύρω από τον εγκέφαλο, με βαλβίδες που εξασφαλίζουν μονόδρομη αποστράγγιση. Αυτό συμβαίνει λόγω της διαφοράς πίεσης μεταξύ του αραχνοειδούς υλικού και των φλεβικών κόλπων. Φαίνεται επίσης ότι το ΕΝΥ στραγγίζει σε λεμφικά αγγεία, ιδιαίτερα εκείνα που περιβάλλουν τη μύτη μέσω αποστράγγισης κατά μήκος του οσφρητικού νεύρου μέσω της πλάκας της κρυσταλλικής μορφής. Η πορεία και η έκταση δεν είναι προς το παρόν γνωστά αλλά ενδέχεται να περιλαμβάνουν ροή ΕΝΥ κατά μήκος ορισμένων κρανιακών νεύρων και να είναι πιο εμφανή στο νεογνό. Το ΕΝΥ γυρίζει με ρυθμό τριών έως τεσσάρων φορές την ημέρα. Το ΕΝΥ έχει επίσης φανεί ότι απορροφάται εκ νέου από τα θηκάκια των κρανιακών και των σπονδυλικών νεύρων και μέσω των επιδεμάτων.
Ρύθμιση
Η σύνθεση και ο ρυθμός παραγωγής ΕΝΥ επηρεάζονται από ορμόνες και το περιεχόμενο και την πίεση του αίματος και του ΕΝΥ. Για παράδειγμα, όταν η πίεση του ΕΝΥ είναι υψηλότερη, υπάρχει μικρότερη διαφορά πίεσης μεταξύ του αίματος στα τριχοειδή αγγεία στα χοριοειδή πλέγματα και του ΕΝΥ, μειώνοντας τον ρυθμό με τον οποίο τα υγρά μετακινούνται στο χοριοειδές πλέγμα και την παραγωγή ΕΝΥ. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα επηρεάζει την έκκριση ΕΝΥ του χοριοειδούς πλέγματος, με την ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος να μειώνει την έκκριση και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα να το αυξάνει. Αλλαγές στο pH του αίματος μπορούν να επηρεάσουν τη δραστηριότητα της καρβονικής ανυδράσης και ορισμένα φάρμακα (όπως η φρουσεμίδη, που δρουν στον Na-Cl συν-μεταφορέα ) έχουν τη δυνατότητα να προσκρούσουν στα μεμβράνες.
Πίεση
Η πίεση ΕΝΥ, όπως μετράται με οσφυϊκή παρακέντηση, είναι 10-18 cmH2O (8–15 mmHg ή 1.1-2 kPa ) με τον ασθενή να βρίσκεται στο πλάι και 20-30 cmH2O (16–24 mmHg ή 2.1–3.2 kPa) με τον ασθενή να κάθεται. Στα νεογνά, η πίεση του ΕΝΥ κυμαίνεται από 8 έως 10 cmH2O (4.4-7.3 mmHg ή 0,78-0,98 kPa). Οι περισσότερες παραλλαγές οφείλονται στον βήχα ή στην εσωτερική συμπίεση των σφαγίτιδων φλεβών στο λαιμό. Όταν το άτομο ξαπλώνει, η πίεση του ΕΝΥ όπως εκτιμάται με οσφυϊκή παρακέντηση είναι παρόμοια με την ενδοκρανιακή πίεση.
Η υδροκεφαλία είναι ανώμαλη συσσώρευση ΕΝΥ στις κοιλίες του εγκεφάλου. Η υδροκεφαλία μπορεί να συμβεί λόγω της απόφραξης της διέλευσης του ΚΠΣ, όπως από λοίμωξη, τραυματισμό, μάζα ή συγγενή ανωμαλία. Υδροκεφαλία χωρίς απόφραξη που σχετίζεται με φυσιολογική πίεση ΕΝΥ μπορεί επίσης να εμφανιστεί. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα με βάδισμα και τον συντονισμό, ακράτεια ούρων, ναυτία και έμετο και προοδευτική εξασθένιση της αντίληψης. Στα βρέφη, η υδροκεφαλία μπορεί να προκαλέσει διόγκωση της κεφαλής καθώς τα οστά του κρανίου δεν έχουν ακόμη πλήρως συρραφεί, επιληπτικές κρίσεις, ευερεθιστότητα και υπνηλία. Η αξονική τομογραφία ή η μαγνητική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει διόγκωση μίας ή και των δύο πλευρικών κοιλιών, ή συνεπακόλουθες διογκώσεις ή βλάβες. Η οσφυϊκή παρακέντηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει και σε ορισμένες περιπτώσεις να ανακουφίσει την υψηλή ενδοκρανιακή πίεση. Η υδροκεφαλία αντιμετωπίζεται συνήθως μέσω της εισαγωγής μιας διακλάδωσης, όπως μιας κοιλιακής-περιτοναϊκής διακλάδωσης, η οποία εκτρέπει το υγρό σε άλλο μέρος του σώματος.
Διαρροή του ΕΝΥ
Το ΕΝΥ μπορεί να διαρρεύσει από τη σκληρή μήνιγγα ως αποτέλεσμα διαφορετικών αιτίων, όπως σωματικό τραύμα ή οσφυϊκή παρακέντηση, ή από μη γνωστή αιτία όταν ονομάζεται αυθόρμητη διαρροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Συνήθως σχετίζεται με ενδοκρανιακή υπόταση, δηλαδή τη χαμηλή πίεση ΕΝΥ. Μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους, να επιδεινωθεί με την ορθοστασία, την κίνηση και τον βήχα, καθώς η χαμηλή πίεση του ΚΠΣ προκαλεί τον εγκέφαλο να «κρεμά» προς τα κάτω και να ασκεί πίεση στις κάτω δομές του. Εάν εντοπιστεί διαρροή, η δοκιμή τρανσφερίνης βήτα-2 του υγρού διαρροής, όταν είναι θετική, είναι ιδιαίτερα ειδική και ευαίσθητη για την ανίχνευση διαρροής ΕΝΥ. Ιατρική απεικόνιση, όπως αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διερεύνηση μιας πιθανής διαρροής ΕΝΥ όταν δεν υπάρχει προφανής διαρροή, αλλά εντοπίζεται χαμηλή πίεση CSF. Η καφεΐνη, χορηγούμενη από του στόματος ή ενδοφλεβίως, προσφέρει συχνά συμπτωματική ανακούφιση. Η θεραπεία μιας εντοπισμένης διαρροής μπορεί να περιλαμβάνει ένεση αίματος ενός ατόμου στον επισκληρίδιο χώρο ( επισκληρίδιο έμπλαστρο αίματος ), χειρουργική επέμβαση σπονδυλικής στήλης ή κόλλα ινώδους.
Οσφυονωτιαία παρακέντηση
μικρογραφία| Φιαλίδια που περιέχουν ανθρώπινο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Το ΕΝΥ μπορεί να ελεγχθεί για τη διάγνωση πολλών νευρολογικών ασθενειών. Αυτό συνήθως λαμβάνεται με τη διαδικασία που ονομάζεται οσφυϊκή παρακέντηση. Η οσφυϊκή παρακέντηση πραγματοποιείται υπό συνθήκες αποστείρωσης, εισάγοντας μια βελόνα στον υποαραχνοειδή χώρο, συνήθως μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου οσφυϊκού σπονδύλου. Το ΕΝΥ εξάγεται μέσω της βελόνας και ελέγχεται. Περίπου το ένα τρίτο των ανθρώπων αντιμετωπίζουν πονοκέφαλο μετά από οσφυϊκή παρακέντηση, και ο πόνος ή η ταλαιπωρία στο σημείο εισόδου της βελόνας είναι συχνός. Σπανιότερες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν μώλωπες, μηνιγγίτιδα ή συνεχιζόμενη διαρροή μετά από οσφυϊκή παρακέντηση του ΕΝΥ.
Ο έλεγχος συχνά περιλαμβάνει την παρατήρηση του χρώματος του υγρού, τη μέτρηση της πίεσης του ΕΝΥ και τη μέτρηση και τον εντοπισμό λευκών και ερυθρών αιμοσφαιρίων στο υγρό. Επίσης μέτρηση των επιπέδων πρωτεΐνης και γλυκόζης · και καλλιέργεια του υγρού. Η παρουσία ερυθρών αιμοσφαιρίων και ξανθοχρωμίας μπορεί να υποδηλώνει υποαραχνοειδή αιμορραγία, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι λοιμώξεις του κεντρικού νευρικού συστήματος όπως η μηνιγγίτιδα, μπορεί να υποδεικνύονται από αυξημένα επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων Η καλλιέργεια ΕΝΥ μπορεί να αποκαλύψει τον μικροοργανισμό που έχει προκαλέσει τη μόλυνση,  ή PCR μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό ιογενούς αιτίας. Οι έρευνες για τον συνολικό τύπο και τη φύση των πρωτεϊνών αποκαλύπτουν συγκεκριμένες ασθένειες, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, τα παρανεοπλασματικά σύνδρομα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η νευροσαρκοείδωση, η εγκεφαλική αγγειίτιδα. και ειδικά αντισώματα όπως η υδατοπορίνη 4 μπορούν να δοκιμαστούν για να βοηθήσουν στη διάγνωση αυτοάνοσων καταστάσεων. Η οσφυϊκή παρακέντηση που αποστραγγίζει το CSF και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως μέρος της θεραπείας για ορισμένες καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης και της υδροκεφαλίας φυσιολογικής πίεσης.
Η οσφυϊκή παρακέντηση μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί για τη μέτρηση της ενδοκρανιακής πίεσης, η οποία μπορεί να αυξηθεί σε ορισμένους τύπους υδροκεφαλίας. Ωστόσο, η οσφυϊκή παρακέντηση δεν πρέπει ποτέ να πραγματοποιείται εάν υπάρχει υποψία αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης λόγω ορισμένων καταστάσεων όπως όγκος, επειδή μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρα κήλη του εγκεφάλου.
Αναισθησία και χημειοθεραπεία
Ορισμένα αναισθητικά και χημειοθεραπεία εγχέονται ενδορραχιαίως στον υποαραχνοειδή χώρο, όπου εξαπλώνονται γύρω από το ΚΠΣ, πράγμα που σημαίνει ότι ουσίες που δεν μπορούν να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό μπορούν ακόμα να είναι ενεργές σε όλο το κεντρικό νευρικό σύστημα. Η βαρειότητα αναφέρεται στην πυκνότητα μιας ουσίας σε σύγκριση με την πυκνότητα του ανθρώπινου εγκεφαλονωτιαίου υγρού και χρησιμοποιείται στην περιφερειακή αναισθησία για τον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο ένα συγκεκριμένο φάρμακο θα εξαπλωθεί στον ενδορραχιαίο χώρο.
Ιστορία
Η σύγχρονη ανακάλυψη του ΕΝΥ πιστώνεται στο Εμάνουελ Σβέντενμποργκ. Σε χειρόγραφο γραμμένο μεταξύ 1741 και 1744, μη δημοσιευμένο κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Σβέντενμποργκ αναφέρθηκε στο ΕΝΥ ως «πνευμονική λέμφο» που εκκρίνεται από την οροφή της τέταρτης κοιλίας μέχρι τον επιμήκη μυελό και τον νωτιαίο μυελό. Αυτό το χειρόγραφο τελικά δημοσιεύθηκε σε μετάφραση το 1887.
Ο Άλμπρεχτ φον Χάλλρν (Albrecht von Haller), Ελβετός γιατρός και φυσιολόγος, σημείωσε στο βιβλίο του 1747 για τη φυσιολογία ότι το "νερό" στον εγκέφαλο εκκρίνεται στις κοιλίες και απορροφάται στις φλέβες, και όταν εκκρίνεται υπερβολικά, μπορεί να οδηγήσει σε υδροκεφαλία. Ο Φρανσουά Μαζεντί (Francois Magendie) μελέτησε τις ιδιότητες του ΕΝΥ με ζωοτομία. Ανακάλυψε το τρήμα Magendie, το άνοιγμα στην οροφή της τέταρτης κοιλίας, αλλά ασφαλμένα πίστεψε ότι το ΕΝΥ εκκρίνεται από τη σκληρή μήνιγγα.
Ο Τόμας Γουίλις (γνωστός ως ο ανακάλυψης του κύκλου του Γουίλις ) σημείωσε το γεγονός ότι η πυκνότητα του ΚΠΣ μεταβάλλεται στη μηνιγγίτιδα. Το 1869 ο Γκούσταβ Σβάλμπε (Gustav Schwalbe) πρότεινε την αποστράγγιση του ΕΝΥ μέσω λεμφικών αγγείων.
Το 1891, ο W. Essex Wynter άρχισε να θεραπεύει τη φυματιώδη μηνιγγίτιδα αφαιρώντας το ΕΝΥ από τον υποαραχνοειδή χώρο και ο Χάινριχ Κουΐνκε (Heinrich Quincke) άρχισε να διαδίδει την οσφυϊκή παρακέντηση, την οποία υποστήριξε τόσο για διαγνωστικούς όσο και για θεραπευτικούς σκοπούς. Το 1912, ο νευρολόγος William Mestrezat έδωσε την πρώτη ακριβή περιγραφή της χημικής σύνθεσης του ΕΝΥ. Το 1914, ο Χάρβεϊ Κάσινγκ (Harvey W. Cushing) δημοσίευσε πειστικά στοιχεία ότι το ΕΝΥ εκκρίνεται από το χοριοειδές πλέγμα.
Σε άλλα ζώα
Κατά τη διάρκεια της φυλογένεσης, το ΕΝΥ υπάρχει εντός του νευράξονα πριν κυκλοφορήσει. Το ΕΝΥ των τελεόστεων ιχθύων περιέχεται μέσα στις κοιλίες των εγκεφάλων, αλλά όχι στον ανύπαρκτο υποαραχνοειδή χώρο. Στα θηλαστικά, όπου υπάρχει ο υποαραχνοειδής χώρος, υπάρχει ΕΝΥ σε αυτόν. Η απορρόφηση του ENY παρατηρείται σε αμνιωτά και πιο πολύπλοκα είδη, και καθώς τα είδη γίνονται προοδευτικά πιο πολύπλοκα, το σύστημα απορρόφησης αυξάνεται προοδευτικά και ο ρόλος των επισκληριδίων της σπονδυλικής στήλης στην απορρόφηση παίζει προοδευτικά όλο και μικρότερο ρόλο.
Η ποσότητα του εγκεφαλονωτιαίου υγρού ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος και το είδος. Στους ανθρώπους και άλλα θηλαστικά, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό που παράγεται, κυκλοφορεί και απορροφάται με παρόμοιο τρόπο με τον άνθρωπο, και με παρόμοια λειτουργία, ανανεώνεται με ρυθμό 3-5 φορές την ημέρα. Προβλήματα με την κυκλοφορία ENY που οδηγούν σε υδροκεφαλία εμφανίζονται σε άλλα ζώα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νευρολογία Κατηγορία:Σωματικά υγρά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άλεξ Μπρούνερ
Ο Άλεξ Μπρούνερ (Alex Brunner), 8 Δεκεμβρίου 1973, είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως τερματοφύλακας. Σήμερα εργάζεται ως προπονητής τερματοφυλάκων.
Νεανική καριέρα
Ο Μπρούνερ ξεκίνησε την καριέρα του στο σύλλογο της πόλης της Τριεστίνα. Αφού ο σύλλογος υποβιβάστηκε στη Series C1 το καλοκαίρι του 1991, ο Brunner κέρδισε τη θέση του στην πρώτη ομάδα, κάνοντας 5 εμφανίσεις για τον σύλλογο σε δύο σεζόν της Serie C1. Το καλοκαίρι του 1993, μεταγράφηκε στη Formia της Serie C2.
Como
Μεταγράφηκε στην Κόμο τον Ιούνιο του 1999, όπου πέρασε 4 σεζόν. Στην πρώτη του σεζόν με τον σύλλογο, ο Κόμο μόλις τερμάτισε 10ος στη Serie C1, αλλά στη δεύτερη και τρίτη σεζόν, βοήθησε την ομάδα να πάρει διαδοχικές προαγωγές στη Serie B και στη συνέχεια στη Serie A, η οποία υποβοηθήθηκε επίσης από την υπογραφή του νέου συλλόγου. πρόεδρος Ενρίκο Πρετσιόζι. Τη σεζόν 2002-03 της Serie A, αγωνίστηκε με τον έμπειρο Fabrizio Ferron για μια αρχική θέση, αλλά παρόλα αυτά έκανε 21 εμφανίσεις για την Como.
Επιστροφή στη Σειρά Β
Αφού ο Κόμο τερμάτισε στο κάτω μέρος του πίνακα και υπέστη υποβιβασμό στη Serie B, ο Brunner μεταγράφηκε στην Ternana της Serie B, αντικαθιστώντας τους Sergio Marcon και Gianmatteo Mareggini, οι οποίοι είχαν τελειώσει το συμβόλαιό τους με τον σύλλογο. Ο Brunner έπαιξε μπροστά από τον Tommaso Berni ως τερματοφύλακας πρώτης επιλογής του συλλόγου και ο Ternana τερμάτισε 7ος εκείνη τη σεζόν.
Ο Μπρούνερ έφυγε για τη Σαλερνιτάνα τον Ιούλιο του 2004, όπου αγωνίστηκε για ένα σημείο εκκίνησης με τον πρώην φύλακα πρώτης επιλογής Domenico Botticella. Τον Ιανουάριο του 2005, έφυγε για την Κάλιαρι της Serie A, ως τερματοφύλακας δεύτερης επιλογής του συλλόγου (αντικαθιστώντας τον πρόσφατα αποχωρημένο Φάνη Κατεργιαννάκη ) πίσω από τον Τζενάρο Ιέζο και μπροστά από τον Λούκα Τομάσιγκ (ο οποίος αντικατέστησε τον Νταβίντε Καπέλο που αποχώρησε πρόσφατα).
Επιστροφή στο Lega Pro
Μετά τη χρεοκοπία της Salernitana, ο Brunner επέστρεψε στην ομάδα Lucchese της Serie C1 το 2005, με ελεύθερη μεταγραφή. Ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας του συλλόγου μπροστά από τους Mathieu Moreau, Michele Tambellini και Paolo Castelli. Τον Ιούνιο του 2007, εντάχθηκε στο Sorrento της Serie C1. Την επόμενη σεζόν, έφυγε για τη Juve Stabia της Lega Pro Prima Divisione με συμβόλαιο διάρκειας 2 ετών, όπου ήταν η πρώτη επιλογή έως ότου αφέθηκε ελεύθερος τον Μάρτιο και αντικαταστάθηκε από τον Salvatore Soviero. Τον Οκτώβριο του 2009, έφυγε για την Itala San Marco της Lega Pro Seconda Divisione. Ο Brunner μαζί με τον Marcon, υπηρέτησαν ως εφεδρεία του νεαρού τερματοφύλακα Omar Tusini.
Προπονητική καριέρα
Μετά την αποβολή της Itala San Marco από το επαγγελματικό πρωτάθλημα, ο Brunner επέστρεψε στο Κόμο τη σεζόν 2009–10 ως βοηθός προπονητή τερματοφυλάκων ( preparatore dei portieri), υπό τον Ottavio Strano, ο οποίος ήταν και ο βασικός προπονητής τερματοφυλάκων του συλλόγου ( Allenatore portieri  ), και ο επικεφαλής προπονητής της ομάδας, μαζί με τον Όσκαρ Μπρέβι. Στις 18 Ιουνίου το συμβόλαιό του ανανεώθηκε για έναν ακόμη χρόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Λουκέζε Λιμπερτάς 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σαλερνιτάνα 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερνάνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κόμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Φότζια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιόνε Τριεστίνα 2012 ΣΣΝ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Στυλιανός Αλεξίου
Ο Στυλιανός Αλεξίου (13 Φεβρουαρίου 1921, Ηράκλειο - 12 Νοεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος, φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βίος
Ο Στυλιανός Αλεξίου γεννήθηκε το 1921 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Καταγόταν από οικογένεια λογίων: ο πατέρας του ήταν ο Λευτέρης Αλεξίου (1890-1964), λογοτέχνης και φιλόλογος και θείες του είχε την Έλλη Αλεξίου και τη Γαλάτεια Καζαντζάκη. Παππούς του ήταν ο ομώνυμος Στυλιανός Αλεξίου, λόγιος και εκδότης εφημερίδων του Ηρακλείου. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1939-1946) από όπου πήρε το Διδακτορικό του δίπλωμα το 1959. Έλαβε υποτροφία από το Centre National de la Recherche Scientifique και έμεινε κατά το ακαδημαϊκό έτος 1951-1952 στην Ecole Normale Superieure στο Παρίσι, και στα 1961-1962 με υποτροφία του Ιδρύματος Humboldt στη Χαϊδελβέργη. Από το 1947 εργάστηκε ως Επιμελητής Αρχαιοτήτων Ρόδου και από το 1950 τοποθετήθηκε στο Μουσείου Ηρακλείου. Στα 1960-1961 υπηρέτησε ως Έφορος Αρχαιοτήτων Δυτικής Κρήτης με έδρα τα Χανιά, στα 1962 ανέλαβε τη διεύθυνση του Μουσείου Ηρακλείου μέχρι το 1977 οπότε παραιτήθηκε από Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων. Στα 1973 με 1977 υπήρξε μέλος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου του υπουργείου Πολιτισμού. Το 1977 άρχισε να διδάσκει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κρήτης και το 1982 εξελέγη ως πρώτος στη σχολή αυτή καθηγητής της μεσαιωνικής και νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας.
Το 1963-1964 υπήρξε διευθυντής σύνταξης των Κρητικών Χρονικών, μέλος της συντακτικής επιτροπής του επιγραφικού περιοδικού Kadmos του Λονδίνου και μέλος επιστημονικών εταιρειών όπως του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, της Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών, της Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Association International d' Etudes Byzantines, της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Λαογραφικής Εταιρείας, της Εταιρείας Κρητικών Ιστορικών Μελετών. Ήταν, τέλος, Commendatore της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το 1981 τιμήθηκε με τον τίτλο του αντεπιστέλλοντος μέλους της Ακαδημίας Αθηνών
Το 1992 τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας για τις συμβολές του στη μινωική αρχαιολογία και της βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας. Tο 1993 η κριτική επιτροπή των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων τον τίμησε για το σύνολο της πνευματικής προσφοράς του, με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας [1993] ενώ τον Νοέμβριο του 2000 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αρχαιολογικό έργο
Οι κυριότερες από τις αρχαιολογικές εργασίες του είναι οι ανασκαφές των θαλαμοειδών τάφων του Λιμένος Κνωσού-Κατσαμπά στα 1951-1963 και των πρωτομινωικών θολωτών τάφων της Λεβήνος-Λέντα στα 1958-1966, η αναδιοργάνωση και επαύξηση κατά το ένα τρίτο του Μουσείου Ηρακλείου, με την έκθεση της νέας πτέρυγας (πέντε αίθουσες και εκατό περίπου νέες προθήκες), η ίδρυση των Μουσείων Χανίων (1962) και Αγίου Νικολάου (1969), η διατύπωση της θεωρίας για το συγκεντρωτικό και ανακτορικό χαρακτήρα του μινωικού εμπορίου (1958), η επισήμανση των οχυρώσεων της μινωικής Κρήτης, η έρευνα στο Λούξορ της Αιγύπτου, η μελέτη των μινωικών δεξαμενών καθαρμού (1972), ο εντοπισμός της Πανόρμου-Απολλωνίας και άλλων πόλεων της ελληνικής Κρήτης (1974). Τέλος με ειδική νομοθετική πράξη φρόντισε και για την προστασία του αρχαιολογικού χώρου της Κνωσού.
Φιλολογικό έργο
Έχει ερευνήσει τα κείμενα της κρητικής λογοτεχνίας, ξεκινώντας το 1952 με τη μελέτη του για τον Ερωτόκριτο. Έξι βιβλία και τριάντα μελετήματα αριθμεί η συμβολή του στο θέμα αυτό με πιο σημαντική την έκδοση του Ερωτόκριτου στα 1980, φιλολογικά αποκαταστημένο. Κατά τον Νικόλαο Παναγιωτάκη «[...]αποτελεί ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα της νεοελληνικής φιλολογίας, πραγματικό κατόρθωμα και ορόσημο » Επίσης εξέδωσε κριτικά την Βοσκοπούλα, τον Απόκοπο -του οποίου δεν δέχεται τον διδακτικό, ηθοπλαστικό κι εσχατολογικό χαρακτήρα όπως οι πιο πολλοί ερευνητές αφού δεν αναφέρεται στις ανθρώπινες αμαρτίες- και την Ερωφίλη. Δημοσίευσε πλήθος διορθώσεων,νέων ερμηνειών, και παρατηρήσεων σε εκδόσεις παλαιότερων και νεότερων κειμένων της κρητικής λογοτεχνίας και του κρητικού θεάτρου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Hotel Polski
Το 1943, στην επιχείρηση καθαρισμού μετά την εκκαθάριση του Γκέτο της Βαρσοβίας, το ξενοδοχείο χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς ως δόλωμα για τους Εβραίους που κρύβονταν στη Βαρσοβία. Εκεί οι Γερμανοί πράκτορες και οι Εβραίοι συνεργάτες τους προσποιήθηκαν ότι οι Εβραίοι μπορούσαν να αγοράσουν ξένα διαβατήρια και άλλα έγγραφα και στη συνέχεια, ως ξένοι πολίτες, να εγκαταλείψουν τα εδάφη που κατείχε η ναζιστική Γερμανία. Περίπου 2.500 Εβραίοι έπεσαν σε αυτήν την παγίδα, με τους περισσότερους στη συνέχεια να συλλαμβάνονται, να μεταφέρονται στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και να χάνονται στο Ολοκαύτωμα. Αυτή η υπόθεση είναι γνωστή ως «Υπόθεση Hotel Polski».
Το 1944, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας, το κτίριο στέγαζε ένα οχυρό των Πολωνών εξεγερμένων που ονομαζόταν «Holy Mother Redout», που πήρε το όνομά του από έναν πίνακα που βρισκόταν εκεί. Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια των μαχών και επαναχρησιμοποιήθηκε μετά τον πόλεμο.
Το 1965, το κτίριο ανακηρύχθηκε αντικείμενο πολιτιστικής κληρονομιάς και εγγράφηκε στο μητρώο αντικειμένων πολιτιστικής κληρονομιάς της Πολωνίας. Μια αναμνηστική πλακέτα αποκαλύφθηκε στο κτίριο το 2013.
Υπόθεση Hotel Polski
Το Γκέτο της Βαρσοβίας εκκαθαρίστηκε τον Μάιο του 1943, αλλά χιλιάδες Εβραίοι επέζησαν στη Βαρσοβία, κρυμμένοι έξω από το γκέτο. Οι Γερμανοί και οι Εβραίοι συνεργάτες τους κατέληξαν σε ένα σχέδιο για να τους παρασύρουν έξω. (Η συμμετοχή του Σκοσόφσκι στο σχέδιο ήταν πολύ σημαντική και έχει αναφερθεί ως συνδιοργανωτής του σχεδίου Hotel Polski). Ένας άλλος Εβραίος συνεργάτης της Γκεστάπο που ενεπλάκη στην υπόθεση του Hotel Polski ήταν η τραγουδίστρια Βιέρα Γκραν. Οι συνεργάτες διέδωσαν τη φήμη ότι οι Εβραίοι που κατέχουν ξένα διαβατήρια ουδέτερων χωρών επιτρεπόταν να φύγουν από το Γενικό Κυβερνείο και ότι έγγραφα από χώρες όπως η Παραγουάη, η Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ, το Περού και η Χιλή, στα ονόματα Εβραίων που δεν ζούσαν πλέον, πωλούνταν (σε υψηλές τιμές, που εκτιμάται σε ακραίες περιπτώσεις ίσο με πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ) στο Hotel Royal στην οδό Χμιέλνα 31 και αργότερα στο Hotel Polski. Άγνωστα στους αγοραστές, πολλά τέτοια έγγραφα ήταν ακατάλληλα προετοιμασμένα ή πλαστά.
Το Hotel Polski έγινε τόπος συγκέντρωσης Εβραίων που ήλπιζαν ότι σύντομα θα τους επιτρεπόταν να εγκαταλείψουν την κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη, καθώς οι φήμες έλεγαν επίσης ότι θα ήταν ασφαλές έδαφος. Περίπου 2.500 Εβραίοι (οι εκτιμήσεις κυμαίνονται έως και 3.500) βγήκαν από τις κρυψώνες τους και μετακόμισαν στο Hotel Polski. Το Πολωνικό Υπόγειο Κράτος προειδοποίησε τους Εβραίους ότι αυτό ήταν πιθανώς μια παγίδα, αλλά πολλοί αγνόησαν τις προειδοποιήσεις. Από τις 21 Μαΐου 1943, οι Εβραίοι από το Hotel Polski μεταφέρθηκαν σε μικρές ομάδες από τις ναζιστικές γερμανικές αρχές στο Βιττέλ, μια λουτρόπολη στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Γαλλία, που υποτίθεται ότι ήταν το σημείο διέλευσης τους. Αργότερα οι μεταφορές έφτασαν μόνο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν στη Γερμανία. Στις 15 Ιουλίου 1943, οι 420 Εβραίοι που παρέμεναν στο ξενοδοχείο χωρίς ξένα διαβατήρια εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στη φυλακή Πάβιακ. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943, οι Γερμανοί αποκάλυψαν ότι τα περισσότερα από τα έγγραφα των ατόμων στους καταυλισμούς διέλευσης ήταν πλαστά και οι κυβερνήσεις της Νότιας Αμερικής αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τα περισσότερα από τα διαβατήρια. Ως εκ τούτου, αντί να μεταφερθούν στη Νότια Αμερική, οι Εβραίοι στάλθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς τον Μάιο του 1943 και τον Οκτώβριο του 1943. Μερικές εκατοντάδες Εβραίοι που κρατούσαν παλαιστινιακά έγγραφα επέζησαν, αφού ανταλλάχθηκαν με Γερμανούς που ήταν φυλακισμένοι στην Παλαιστίνη. (Το Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο ανέφερε τον αριθμό των επιζώντων σε 260). Η Χάσκα εκτιμά τον αριθμό των επιζώντων σε περίπου 300, σημειώνοντας ότι λόγω ελλιπούς τεκμηρίωσης δεν είναι δυνατός ο ακριβής υπολογισμός του αριθμού των θυμάτων ή των επιζώντων. Οι Παλαιστίνιοι επιζώντες βοηθήθηκαν από τον Ντάνιελ Γκούζικ, που παλαιότερα συνδεόταν με την Αμερικανική Εβραϊκή Κοινή Επιτροπή Διανομής.
Στα θύματα του Hotel Polski περιλαμβάνονταν ο ποιητής Ιτζάκ Κατσένελσον, ο γίντις μυθιστοριογράφος Γεχόσουα Πέρλε και ο ηγέτης της εβραϊκής αντίστασης Μανάχεμ Κίρσενμπαουμ, καθώς και, πιθανώς, η Πολωνή χορεύτρια Φραντσέσκα Μαν.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ξενοδοχεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Πρώην κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Ολοκαύτωμα στην Πολωνία Κατηγορία:Αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς στην Πολωνία
Κοιλάδα των Θερμοπιδάκων
μικρογραφία|Η Κοιλάδα των Θερμοπιδάκων τον Σεπτέμβριο του 2006, πριν από τη κατολίσθηση μικρογραφία|Υπέρυθρη εικόνα της κατολίσθησης (20 Ιουνίου 2007) Η Κοιλάδα των Θερμοπιδάκων (Долина гейзеров) είναι πεδίο θερμοπιδάκων στη χερσόνησο Καμτσάτκα στη Ρωσία, και έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη συγκέντρωση θερμοπιδάκων στον κόσμο. Αυτή η λεκάνη μήκους 6,7 χλμ έχει περίπου ενενήντα θερμοπίδακες και πολλές θερμές πηγές, κυρίως στην αριστερή όχθη του ποταμού Γκεϋζέρναγια, από το οποίο ρέουν τα γεωθερμικά νερά από ένα σχετικά νεαρό στρατοηφαίστειο, το Κιχπινίτς. Έχει βρεθεί ότι οι θερμοκρασίες είναι 250 °C, 500 μέτρα κάτω από το έδαφος της καλντέρας. Είναι μέρος του φυσικού καταφυγίου Κρονότσκι, το οποίο με τη σειρά του ενσωματώνεται στο χώρο παγκόσμιας κληρονομιάς "Ηφαίστεια της Καμτσάτκα". Η πρόσβαση στη κοιλάδα είναι δύσκολη, με τα ελικόπτερα να παρέχουν το μόνο εφικτό μέσο μεταφοράς.
Πλημμύρα λάσπης και επακόλουθη καταστροφή
Στις 3 Ιουνίου 2007, μια τεράστια ροή λάσπης πλημμύρισε τα δύο τρίτα της κοιλάδας. Ο Όλεγκ Μίτβολ της Υπηρεσίας για την επίβλεψη των φυσικών πόρων της Ρωσίας δήλωσε ότι «είδαμε ένα μοναδικό φυσικό γεγονός, αλλά οι συνέπειες μιας τέτοιας φυσικής καταστροφής είναι μη αναστρέψιμες». Ο τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς εξέφρασε επίσης τη βαθιά του ανησυχία για το θέμα. "Αυτό είναι τραγικό για την ανθρωπότητα, καθώς έχουμε χάσει ένα από τα μεγάλα φυσικά θαύματα του κόσμου", σχολίασε ο εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Ταμείου Άγριας Ζωής. Στις 5 Ιουνίου, αναφέρθηκε ότι σχηματίζεται μια θερμική λίμνη πάνω από την κοιλάδα. Η κατολίσθηση συνέβη ενώ γυριζόταν το ντοκιμαντέρ Άγρια Ρωσία. Διαθέτει βίντεο πριν και μετά από την καταστροφή.
Η έκταση της μόνιμης αλλαγής δεν είναι ακόμη σαφής, αλλά μπορεί να είναι μικρότερη από ότι είχε αρχικά θεωρηθεί. Στις 9 Ιουνίου 2007, τα ύδατα έχουν υποχωρήσει κάπως, εκθέτοντας μερικά από τα βυθισμένα χαρακτηριστικά. Ο Γιγάντιος Θερμοπίδακας (Βέλικαν), ένας από τους μεγαλύτερους του πεδίου, δεν είχε ταφεί στη διαφάνεια και είχε παρατηρηθεί πρόσφατα ότι ήταν ενεργός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρωσίας
Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας
Το Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας είναι ένα υπαίθριο θέατρο χωρητικότητας 5.356 καθήμενων. Βρίσκεται στη Νίκαια, στο Λόφο Ανδρέα Παπανδρέου, γνωστός και ως «Σελεπίτσαρι» και συνορεύει με το Κερατσίνι. Κατασκευάστηκε το 1983 ανάμεσα στους βράχους παλιών λατομείων που υπήρχαν στην περιοχή.
Είναι το μεγαλύτερο και αρτιότερο ανοιχτό θέατρο ολόκληρου του λεκανοπεδίου Αττικής, ενώ οι βράχοι που περιτριγυρίζουν το θέατρο, του δίνουν μία ακόμη πιο επιβλητική όψη.
Ιστορία
Η κατασκευή του θεάτρου ήταν αρχική ιδέα του καλλιτέχνη Μίνου Βολανάκη και χρονολογείται από το 1982. Έπειτα από την πρωτοβουλία του Μίνου Βολανάκη και την απόλυτη στήριξη του Δήμου Νίκαιας επί δημαρχίας Στέλιου Λογοθέτη, η περιοχή των λατομείων, γνωστή επίσης και ως «Κοκκινόβραχος», απαλλοτριώνεται και το 1983, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Νίκου Περδικάρη ολοκληρώνεται πλήρως το έργο της κατασκευής του θεάτρου και έκτοτε, ξεκινά η λειτουργία του. Ονομάστηκε «Κατράκειο» προς τιμήν του αείμνηστου καταξιωμένου ηθοποιού, Μάνου Κατράκη.
Χαρακτηριστικά
Το θέατρο είναι αμφιθεατρικού τύπου. Ο περιβάλλοντας χώρος του θεάτρου αποτελείται από πολύ μεγάλο χώρο στάθμευσης για την εξυπηρέτηση του κοινού. Επίσης στο θέατρο βρίσκεται ένα ορειχάλκινο άγαλμα, έργο του Μέμου Μακρή, όπου αναπαριστά τον «Δον Κιχώτη», ρόλο που ερμήνευσε ο Μάνος Κατράκης, του οποίου το όνομα φέρει τιμητικά το θέατρο.
Εκδηλώσεις
Στον χώρο του θεάτρου φιλοξενούνται διάφορες πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις όπως, μουσικές συναυλιές, χορευτικές και θεατρικές παραστάσεις, θερινό σινεμά και διάφορες εκθέσεις. Επίσης στον περιβάλλοντα χώρο του θεάτρου, στο χώρο του πάρκινγκ, έχουν φιλοξενηθεί φεστιβάλ γκράφιτι, όπου κοσμούν την περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα
Μενέλαος Χατζηγεωργίου
Ο Μενέλαος Χατζηγεωργίου ήταν Έλληνας πρώην κολυμβητής, καλαθοσφαιριστής και αθλητής του στίβου, ο οποίος αγωνιζόταν για τον σύλλογο του Άρη Θεσσαλονίκης. Κατά την δεκαετία του '70, ανέλαβε χρέη προέδρου του συλλόγου, ενώ από το 1990 ως το 1994 υπήρξε ευρωβουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, όντας αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Βιογραφικό
Ο Χατζηγεωργίου εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη στα τέλη της δεκαετίας του '30, κατά τα εφηβικά του χρόνια. Το 1940, συμμετείχε με την ομάδα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση.
Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χατζηγεωργίου αγωνιζόταν στο τμήμα κολύμβησης και υδατοσφαίρισης του συλλόγου, συμμετέχοντας κάθε χρόνο στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος πόλο, όπου ο Άρης καταλάμβανε σταθερά από την τέταρτη μέχρι την έκτη θέση. Επίσης, υπήρξε αθλητής του στίβου και μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας στα μέσα της δεκαετίας του '50, ανέλαβε ως έφορος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου. Το 1972, ανέλαβε χρέη προέδρου του συλλόγου για έναν χρόνο, όπως και την σεζόν 1979-80, όπου οι "κίτρινοι" έχασαν τον τίτλο του πρωταθλητή στο μπαράζ του Βόλου εναντίον του Ολυμπιακού.
Τον Απρίλιο του 1990, εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και στην πρώτη διετία της θητείας του υπήρξε μέλος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, Απασχόλησης και Εργασιακού Περιβάλλοντος και της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής και το Μεξικό. Στο δεύτερο μισό της θητείας του υπήρξε μέλος της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με την Αλβανία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Όντας γυναικολόγος, ίδρυσε μαζί με ομάδα γιατρών την κλινική "Κυανούς Σταυρός" στη Θεσσαλονίκη.
Απεβίωσε ηλικία 95 ετών 12 Οκτωβρίου 2020.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές στίβου Άρη Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Κολυμβητές Άρη Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΕ Άρη Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Γυναικολόγοι
1260 Βαλχάλλα
Η Βαλχάλλα (Walhalla) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,298. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το Μνημείο Βαλχάλλα στη Βαυαρία, κοντά στο Ρέγκενσμπουρκ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Βαλχάλλα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαλχαλλα
Ρόντρι (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1996)
Ο Ροντρίγκο Ερνάντεθ Καρσκάντε (ισπανικά: Rodrigo Hernández Cascante,, γενν. στις 22 Ιουνίου 1996), γνωστό ως Ρόντρι ή Ροντρίγκο , είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τη Μάντσεστερ Σίτι.
Έχει υπάρξει διεθνής με τις «μικρές» Εθνικές Ισπανίας και έκανε το ντεμπούτο του για Εθνική ανδρών το 2018.
Βιγιαρρεάλ
Γεννημένος στη Μαδρίτη, ο Ρόντρι εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Ατλέτικο Μαδρίτης το 2007 σε ηλικία 11 ετών, από την ΚΦ Ράγιο Μαχαδαόντα. Αποδεσμεύτηκε το 2013 λόγω «έλλειψης σωματικής δύναμης» και στη συνέχεια υπέγραψε με τη Βιγιαρρεάλ.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2015, ενώ ήταν ακόμα έφηβος, ο Ρόντρι έκανε το ντεμπούτο του με τη Βιγιαρρεάλ Β, ως αλλαγή αργά στον αγώνα, στην εκτός έδρας νίκη με 3-1 επί της ΡΚΝ Εσπανιόλ Β για τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. 15 μέρες αργότερα, ξεκίνησε βασικός σε μία νίκη με 2-0 εναντίον της Ντεπορτίβο Αραγκόν.
Ο Ρόντρι έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 17 Δεκεμβρίου 2015, ξεκινώντας βασικός στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον της Ουέσκα για το Κύπελλο Ισπανίας της σεζόν. Η πρώτη του εμφάνιση στην Πριμέρα Ντιβισίον πραγματοποιήθηκε στις 17 Απριλίου 2016, όταν πέρασε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο στη θέση του Ντένις Σουάρεθ, στην εκτός έδρας ήττα με 2-1 εναντίον της Ράγιο Βαγιεκάνο.
Στις 4 Δεκεμβρίου 2017, έχοντας ήδη καθιερωθεί ως βασικός, ο Ρόντρι ανανέωσε το συμβόλαιο του έως το 2022. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στο ισπανικό ανώτατο επίπεδο στις 18 Φεβρουαρίου 2018, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Εσπανιόλ.