cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλβέρτος της Πρωσίας (1809-1872)
Οικογένεια
Έζησαν σε διάσταση και ο Αλβέρτος έκανε δεύτερο γάμο το 1853 με τη Ροζαλί Βιλελμίνε Γιοχάννα φον Ράουχ, κόρη του Γούσταφ φον Ράουχ, αρχηγού του Πρωσικού Επιτελείου και υπουργού Πολέμου. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και στη σύζυγό του και στους απογόνους τους δόθηκε ο τίτλος του Κόμη/Κόμισσας του Χόχεναου. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Καρντονβίλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καρντονβιλαί (γαλλικά: Cardonvillais).
Καστιγιόν (Καλβαντός)
Το Καστιγιόν (γαλλικά: Castillon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστιγιοναί (γαλλικά: Castillonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μάχη της Λιόμα
Η Μάχη της Λιόμα (αγγλικά: Battle of Lioma), έλαβε χώρα στις 30 και 31 Αυγούστου 1918 και διεξήχθη μεταξύ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας Ανατολικής Αφρικής, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχοντας αποφύγει επιτυχώς τους Συμμάχους, από τα τέλη του 1917, η Γερμανική Schutztruppe (αποικιακή δύναμη) υπό τον Υποστράτηγο Πάουλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ διεξήγαγε μια επιχείριση ανταρτοπόλεμου στην Πορτογαλική Ανατολική Αφρική, επιτιθέμενη και λεηλατώντας οικισμούς καθώς και φρουρές προς αναζήτηση προμηθειών, ενώ προκαλούσε όσο το δυνατόν περισσότερη ζημία στους Συμμάχους. Όλο αυτό το διάστημα, η Schutztruppe κυνηγήθηκε από τα Αφρικανικά Τουφέκια του Βρετανού Βασιλιά (British King's African Rifles), οι οποίοι τελικά στρίμωξαν τους Γερμανούς στο χωριό Λιόμα, στις 30-31 Αυγούστου 1918.
Με επικεφαλής τον Αντισυνταγματάρχη Τζορτζ Γκίφαρντ, οι βρετανικές δυνάμεις σχεδόν κατάφεραν να περικυκλώσουν και να καταστρέψουν τη Schutztruppe, αλλά τελικά οι Γερμανοί διέσπασαν τον κλοιό και υποχώρησαν επιτυχώς. Παρόλο που αποδυναμώθηκε πολύ από τις μάχες στη Λιόμα, η Schutztruppe κατάφερε να παραμείνει δραστήρια έως το τέλος του πολέμου.
Ιστορικό
Ενώ οι Βρετανικές αψιμαχίες παρενοχλούσαν τις Γερμανικές δυνάμεις που πλησίαζαν, το 1/1ο KAR υπό τον Ταγματάρχη Αλεξάντερ Τσάρλς Μάστερς έσκαβε χαντάκια στη Λιόμα: Δημιούργησε μια τετράγωνη αμυντική περίμετρο νοτίως του χωριού και επίσης είχαν στηθεί τρία μικρά φυλάκια δυτικά, ανατολικά και νότια των Βρετανικών θέσεων. Έτσι προετοιμασμένη, η φρουρά της Λιόμα ανέμενε την Schutztruppe, η οποία θα κατέφθανε στην περιοχή, στις 30 Αυγούστου.
Γερμανοί
αριστερά|μικρογραφία|Ασκάροι και μεταφορείς της Schutztruppe κατά τα τέλη του πολέμου, όταν είχε μείνει ελάχιστη ομοιομορφία ανάμεσα στις αποδυναμωμένες και εξαντλημένες Γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες είχαν να κάνουν με οποιοδήποτε εξοπλισμό, ρουχισμό και προμήθεια που θα μπορούσαν να καταλάβουν. Μέχρι το 1918, ο κάποτε ισχυρή Schutztruppe, η οποία είχε αντισταθεί επιτυχώς τους συμμάχους για τέσσερα χρόνια, ήταν κατά πολύ μειωμένη και εξαντλημένη. Από τη μέγιστη δύναμη των 15.000 περίπου στρατιωτών το 1916, απέμειναν περίπου 1.600. Πολλοί Αφρικανοί και Ευρωπαίοι στρατιώτες είχαν λιποτακτίσει ή παραδοθεί, καθώς οι σύμμαχοι λεηλάτησαν τις περιοχές των κατοικιών τους στη Γερμανική Ανατολική Αφρική, οι μισθοί δεν πληρώνονταν πλέον και η ζωή στον στρατό είχε γίνει πιο σκληρή και πιο κτηνώδης. Επίσης, πολλοί από τους στρατιώτες κατέστησαν ακατάλληλοι για μάχη, εξαιτίας της ακραίας έλλειψης τροφίμων και των ασθενειών από την οποία υπέστη η Schutztruppe. Διωχθέντες από την επικράτειά τους και ανίκανοι να στρατολογήσουν ή να εκπαιδεύσουν νέους τακτικούς στρατιώτες, οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό μεταξύ των απλών στρατιωτών ήσαν σοβαρές, ενώ οι υπαξιωματικοί (non-commissioned officers [NCO]) έγιναν αναντικατάστατοι. Αυτό ήταν ιδιαίτερα προβληματικό, επειδή η ικανότητα της Schutztruppe να συνεχίσει να λειτουργεί ως συνεκτική και αποτελεσματική πολεμική δύναμη, στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην έμπειρη και ικανή ηγεσία της. Ως αποτέλεσμα, ο Λέτοβ-Φόρμπεκ προσπάθησε να τους διαφυλάξει όσο το δυνατόν περισσότερο κατά τη διάρκεια της εκστρατείας Μοζαμβίκης παρόλο που διαφωνούσε τακτικά με τους υφισταμένους του λόγω της συχνά αδίστακτης συμπεριφοράς και τακτικής του.
Βρετανοί
Ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς διοικητές κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μοζαμβίκη ήταν ο Αντισυνταγματάρχης George Giffard· ο οποίος ηγείτο μιας ταξιαρχίας (KAR 2nd Col. ή "KARTUCOL") ειδικά για να βρει και να καταστρέψει τα εναπομείναντα στρατεύματα του Λέτοβ-Φορμπέκ, έχαιρε ιδιαίτερης υπόληψης τόσο από τα δικά του στρατεύματα όσο και από αυτά των Γερμανών που τον σεβόντουσαν. Τα στρατεύματά του θα αντικαθιστούσαν τη φρουρά της Λιόμα κατά τη δεύτερη μέρα της μάχης.
Συμπλοκή στη Λιόμα (30 Αυγούστου)
αριστερά|μικρογραφία|Οι πυκνοί θάμνοι, όπως φαίνονται εδώ, παρεμπόδιζαν την ορατότητα στη Λιόμα και τους κρυμμένους εχθρούς, καθιστώντας έτσι απαραίτητο για το 1/1ο KAR, να στήσει ευπρόσβλητα φυλάκια και να στείλει ανιχνευτές, προκειμένου να αποτρέψει την Schutztruppe από το να τους αιφνιδιάσει. Η Schutztruppe έφτασε στην περιοχή γύρω από τη Λιόμα στις 30 Αυγούστου. Οι Bρετανικές δυνάμεις στη Λιόμα είχαν αντιληφθεί την Γερμανική προσέγγιση, ώρες πριν από την άφιξή τους και έτσι μπορούσαν να ενισχύσουν ανάλογα την άμυνα τους. Πράγματι, καθώς οι Γερμανικές φάλαγγες (Abteilungen, συντομογρ.: Abt) προωθήθηκε στο χωριό, μία από τις επικουρικές μονάδες, συγκεκριμένα το 3/2ο KAR υπό τον Αντισυνταγματάρχη Charles George Phillips, έφτασε γύρω στις 12.00 και εγκαταστάθηκε βορειοανατολικά της κύριας θέσης του 1/1ου στη Λιόμα.
Ενώ αναπτυσσόταν το νεοαφιχθέν τάγμα, η εμπροσθοφυλακή της Schutztruppe, που σχηματίστηκε από τον Abt Müller, αντιμετώπισε μια ξεκομμένη διμοιρία του 1/1ου KAR ανατολικά της Λιόμα, με επακόλουθο μια πρώτη αψιμαχία, οπότε, οι μπροστινοί στρατιώτες του Υπολοχαγού Müller οπισθοχώρησαν προς το νότο. Όταν έμαθε ο Λέτοβ-Φόρμπεκ γι' αυτή την ανταλλαγή πυρών, εκτίμησε λανθασμένα ότι οι Βρετανοί δεν είχαν ακόμα οχυρώσει τις θέσεις τους λόγω των μηδαμινών αμυνών τις οποίες συνάντησε το προπορευόμενο φυλάκιο. Πιστεύοντας ότι οι θέσεις του εχθρού ήσαν ακόμα ευάλωτες, κατά συνέπεια, διέταξε τους Υπολοχαγούς Göring και Müller να υπερφαλαγγίσει την κύρια θέση του 1/1ου KAR, ενώ ο Υπολοχαγός Poppe στάλθηκε εναντίον και επέδραμε στο Βρετανικό φυλάκιο γύρω στις 14.30. Μια απόπειρα των Βρετανών να ενισχύσουν την αποσπασμένη διμοιρία απέτυχε, όμως ο Υπολοχαγός Poppe τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια της Βρετανικής αντεπίθεσης. Ως αποτέλεσμα της περικυκλωτικής κίνησης των Γερμανών, αποκόπηκε η επικοινωνία μεταξύ του 1/1ου and 3/2ου KAR.
Οι Γερμανοί περί τις 16.30, προώθησαν την αποφασιστική τους επίθεση στην κύρια θέση του 1/1ου KAR με περί τους 1.000 άνδρες και 30 οπλοπολυβόλα. Η επίθεση άρχισε με τον Υπολοχαγό Müller να επιτίθεται από τα ανατολικά και τα βόρεια, ακολουθούμενο από τον Υπολοχαγό Poppe από τα νότια. Συγχρόνως, το 3/2ο KAR ξεκίνησε μια σειρά αντεπιθέσεων εναντίον των Γερμανών, κυριεύοντας τις αποσκευές και τα αποθέματα πυρομαχικών του Υπολοχαγού Müller και εμποδίζοντας την προσπάθεια του Υπολοχαγού Göring να πλευρίσει επίσης το 1/1ο KAR. Μη δυνάμενος να προωθηθεί περαιτέρω, ο Υπολοχαγός Karl Göring διέταξε επομένως ένα μέρος της δύναμης του να αντιταχθεί το 3/2ο KAR, ενώ το υπόλοιπο επιτέθηκε στη δυτική περίμετρο του 1/1ου KAR. Οι σθεναρές, ενοχλητικές Γερμανικές επιθέσεις διασκόρπισαν τους αχθοφόρους του 1/1ου KAR και προκάλεσαν πολλές απώλειες, μεταξύ των οποίων αρκετοί ανώτεροι αξιωματικοί του τάγματος σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν, συμπεριλαμβανομένου του Ταγματάρχη Masters, ο οποίος έπρεπε να αντικατασταθεί από τον Λοχαγό Stanley Conway John ως διοικούντα αξιωματικό του 1/1ου KAR. Μολαταύτα, οι ασκάροι του 1/1ου KAR κράτησαν σταθερά και σύμφωνα με πληροφορίες επέδειξαν "εξαιρετική" σκοποβολή. Μια μικρή Γερμανική ομάδα κατόρθωσε πράγματι να διασπάσει τη βορειοδυτική γωνία του Βρετανικού αμυντικού τετραγώνου, αλλά γρήγορα σκοτώθηκαν. Η Schutztruppe συνέχισε τις επιθέσεις της έως τις 22.30, όταν οι αυξανόμενες απώλειες μεταξύ των στρατευμάτων της, οδήγησαν τον Υπολοχαγό Göring στο συμπέρασμα, ότι μια συνεχής δέσμευση ήταν ανώφελη, οπότε διέταξε την απόσυρση. Εν συνεχεία, οι Γερμανικές μονάδες υποχώρησαν νότια, προκειμένου να επανενωθούν με τις υπόλοιπες δυνάμεις τους.
Η διαφυγή της Schutztruppe (31 Αυγούστου)
αριστερά|μικρογραφία|Ο Αντισυνταγματάρχης George Giffard, του οποίου η προσπάθεια να περικυκλώσει και να καταστρέψει την Schutztruppe παρεμποδίστηκε από το σχηματισμό του εδάφους και την απροθυμία του 1/2ου KAR να πιέσει στην επίθεση. Κατά τη διάρκεια της επόμενης νύχτας, ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι οι δυνάμεις του έπρεπε να διαφύγουν από τη Λιόμα προς τα ανατολικά· γνώριζε πως η Schutztruppe χρειαζόταν μια ανάπαυλα και ότι περισσότερες μονάδες του εχθρού, συγκεντρώνονταν προς τη θέση του. Από την άλλη πλευρά, το 2/2ο KAR είχε φτάσει στη Λιόμα, ενώ, το 1/2ο KAR πλησίαζε στον Ποταμό Ναλούμε (Nalume River) που διέσχιζε τα ανατολικά του χωριού· έτσι, στις αρχές του Αυγούστου, τρία Βρετανικά τάγματα βρίσκονταν στην περιοχή της Λιόμα, με ένα τέταρτο να βαδίζει προκειμένου να αποκλείσει τη σημαντικότερη ανατολική οδό διαφυγής. Ο Αντισυνταγματάρχης Giffard, που είχε φτάσει με το 2/2ο KAR και που τώρα αναλάμβανε την ηγεσία επί όλων των υπαρχουσών Βρετανικών δυνάμεων, συγχρόνως είδε μια καλή ευκαιρία ώστε τελικά να περικυκλώσει και συντρίψει την Schutztruppe.
Οι Γερμανικές δυνάμεις, μετά από την ανασυγκρότηση τους κατά τη διάρκεια της νύχτας, άρχισαν στις 9.00 στις 31 Αυγούστου, να κινούνται βορειοανατολικά προς τον δρόμο Λιόμα-Μουανχούπα (Lioma-Muanhupa). Προκειμένου να επισπευσθεί η προέλασή τους, άφησαν πίσω τους, τους σοβαρά πληγωμένους και άρρωστους από το προσωπικό της Schutztruppe καθώς και τους αιχμαλώτους. Αυτοί αργότερα, αιχμαλωτίσθηκαν από τους Βρετανούς. Η Γερμανική εμπροσθοφυλακή σχηματίστηκε και πάλι από τις φάλαγγες των Müller και Göring, ο κύριος σχηματισμός ηγείτο από τον Υποστράτηγο Κουρτ Βάλε, ενώ ο Υπολοχαγός Stemmermann είχε αναλάβει την ευθύνη της οπισθοφυλακής. Ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ θα κινείτο ελεύθερα εντός της δύναμης, προκειμένου να επιβλέπει την πρόοδό της και να αναλαμβάνει πρωτοβουλία οπουδήποτε ήταν περισσότερο απαραίτητος. Παρόλο που όλη τη νύχτα έστελναν περιπολίες για να μάθουν για τη θέση της Schutztruppe, οι Βρετανοί έλαβαν μόνο στις 10.00, αναφορά για τις κινήσεις του φον Λέτοβ-Φόρμπεκ. Εν συνεχεία, ο Giffard διέταξε το 2/2ο KAR και το μισό 3/2ο KAR να μετακινηθεί προς τα ανατολικά και το 1/2ο KAR για να πορευθεί δυτικά προκειμένου να εμπλακούν και να περικυκλώσουν τις γερμανικές δυνάμεις μεταξύ τους. Το 1/1ο KAR, το οποίο χτυπήθηκε άσχημα από τις μάχες της προηγούμενης ημέρας, επρόκειτο να παραμείνει στη Λιόμα για να φυλάξει τις Βρετανικές αποσκευές και τα αποθέματα των πυρομαχικών, ενώ το άλλο μισό του 3/2ου KAR κρατήθηκε ως κινητή εφεδρεία.
Δύο λόχοι του 2/2ου KAR γύρω στις 12.00, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την πλευρά της Γερμανικής εμπροσθοφυλακής στον δρόμο Λιόμα—Μουανχούπα (Lioma-Muanhupa), ξεκινώντας άμεσα μια επίμονη, αλλά στάσιμη ανταλλαγή πυρών με τους Υπολοχαγούς Müller και Göring. Άλλα στοιχεία των 2/2ου και 3/2ου KAR επιχείρησαν να πλευρίσουν αυτή την εμπροσθοφυλακή και να επιτεθούν στη Γερμανικό κύριο σχηματισμό, προκειμένου να διασκορπίσουν τους μεταφορείς τους και να καταλάβουν τις προμήθειές των, πράγμα που θα σήμαινε για τη Schutztruppe, ένα βαρύ υπολογιστικό χτύπημα. Καλά καλυμμένη από τους θάμνους και τους τραχείς λόφους, ο Γερμανικός κύριος σχηματισμός διέφυγε τους Βρετανούς από τα δυτικά και κατόρθωσε να μετακινηθεί προς τα ανατολικά κατά μήκος του δρόμου και κατόπιν σε ένα μονοπάτι στους βόρειους λόφους. Αφού αντιμετώπισε τα 2/2ο και 3/2ο KAR, ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ αρχικά υπέθεσε ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να τους καταστρέψει με μια αποφασιστική αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας όλες τις δυνάμεις του· ωστόσο αυτό το σχέδιο απορρίφθηκε, όταν κατέστη σαφές ότι ο Γερμανικός κύριος σχηματισμός είχε ήδη προχωρήσει πολύ προς τα βόρεια, ώστε να ανακληθεί για την επίθεση. Εν τω μεταξύ, άγνωστο στους Γερμανούς, το 1/2ο KAR βάδισε νοτιοδυτικά κατά μήκος του δρόμου Λιόμα—Μουανχούπα και στις 14.30, αντιμετώπισε τμήματα της οπισθοφυλακής της Schutztruppe. Αιφνιδιάζοντας εντελώς τους υπερασπιστές, το 1/2ο KAR κατόρθωσε να κατακλύσει ένα ολόκληρο υπαίθριο νοσοκομείο του εχθρού, σε μεγάλο βαθμό χωρίς αντίσταση. Εμποδιζόμενο στην προπόρευσή του από λίγους ελεύθερους σκοπευτές, το 1/2ο KAR μεταφέρθηκε εν συνεχεία στους βόρειους λόφους, όπου βρισκόταν ο κύριος Γερμανικός σχηματισμός καθώς και η υπόλοιπη οπισθοφυλακή και πολύ σύντομα βρέθηκε υπό τα πυρά των οπλοπολυβόλων. Αυτό σταμάτησε εν ολίγοις τους Αφρικανούς Τυφεκιοφόρους στρατιώτες του Βασιλιά και συνολικά η Γερμανική οπισθοφυλακή προσέφερε μόνο ελαφρά αντίσταση στο 1/2ο KAR έως ότου γύρω στις 15.00, να αναγκαστεί να υποχωρήσει ατάκτως προς τον βορρά. δεξιά|μικρογραφία|Η Schutztruppe στην πορεία. Το δύσκολο έδαφος, όπως φαίνεται εδώ, θα μπορούσε να εμποδίσει σημαντικά την αποτελεσματική λειτουργία, όπως συνέβη στη Λιόμα. Ενώ αυτό συνέβαινε, ο Λέτοβ-Φόρμπεκ είχε ήδη διατάξει τις δυτικές μονάδες του, να υποχωρήσουν μετά από τον τραυματισμό του Υπολοχαγού Göring. Έχοντας χάσει μερικούς αξιωματικούς και υπαξιωματικούς κατά την πρώτη ημέρα της μάχης, πολύ απλά, δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει άλλες απώλειες. Καθώς δεν υπήρχε σχεδόν καμία επικοινωνία μεταξύ των διαφορετικών αποσπασμάτων λόγω του προβληματικού εδάφους, ο φον Λέτοβ-Φόρμπεκ αντιλήφτηκε την επίθεση στις μονάδες της οπισθοφυλακής του, μόνο όταν είχε αρχίσει να ανεβαίνει στους βόρειους λόφους, με την υποχώρηση των Υπολοχαγών Göring και Müller. Μέχρι τότε είχε γίνει πολύ αργά για τον Γερμανό διοικητή να έρθει σε επαφή ή να βοηθήσει τις τώρα πολιορκούμενες δυνάμεις των Stemmermann και Βάλε.
Το γεγονός ότι οι Γερμανοί δεν υπέστησαν περισσότερες απώλειες μεταξύ της οπισθοφυλακής τους, ήταν χάρη στις ψευδείς αναφορές των συλληφθέντων Γερμανών ασκάροι, οι οποίοι όταν ανακρινόμενοι από το 1/2ο KAR, υπερτόνισαν την παραμένουσα δύναμη της Schutztruppe. Ούτως αποθαρρυμένοι, οι τελευταίοι σταμάτησαν την καταδίωξη των Γερμανών, ανασυγκροτήθηκαν και επανέλαβαν την προσεκτική προπόρευση στις 16.00. Οι Βρετανικές δυνάμεις οι οποίες έρχονταν από τα ανατολικά και τα δυτικά, τελικά συναντήθηκαν περί τις 17.00, από τίς οποίες όλες οι Γερμανικές μονάδες κατάφεραν να διαφύγουν επιτυχώς προς βορρά. Ωστόσο, λόγω του δύσκολου εδάφους, οι επικοινωνίες μεταξύ των υποχωρούντων δυνάμεων της Schutztruppe "είχαν μπερδευτεί απελπιστικά" καθώς επίσης και η τάξη είχε σε μεγάλο βαθμό απωλεσθεί: Οι δυτικές μονάδες εμπροσθοφυλακής, στην προσπάθειά τους να ανέβουν στους απότομους βορείους γρανιτένιους λόφους, είχαν χαθεί, ενώ η κατάσταση μεταξύ του κύριου σώματος ήταν επίσης χαοτική. Μόνο αργά το βράδυ ήταν που ο Λέτοβ-Φόρμπεκ, που ήταν ακόμα με τους Υπολοχαγούς Müller και Göring, κατάφερε να αποκαταστήσει την επαφή και τελικά να επανενωθεί με το κύριο σώμα υπό το Βάλε (Wahle). Ένα Γερμανικό απόσπασμα υπό τον Υπολοχαγό Köhl, είχε χαθεί τόσο πολύ, που ήταν σε θέση να επανενωθεί με την υπόλοιπη Schutztruppe μόνο μετά από αρκετές ημέρες.
Επακόλουθο
Επίσης, οι Γερμανοί είχαν αποτύχει στην κατάληψη της Λιόμα και έτσι δεν μπόρεσαν να αναπληρώσουν τις προμήθειές τους· αντιθέτως, είχαν απωλέσει πάνω από 50.000 σφαίρες, σημαντικές ιατροφαρμακευτικές προμήθειες και περί τους 200 αχθοφόρους, οι οποίοι είχαν διασκορπιστεί κατά τη διάρκεια της μάχης. Ο Miller έκρινε πως "οι Γερμανοί ήσαν περισσότερο από γδαρμένοι στη Λιόμα· αλλά για τη σχεδόν συνολική αταξία και σύγχυση [και στις δύο πλευρές] η οποία σηματοδότησε τη διήμερη δράση, θα είχαν εξαληφθεί." Ο Edward Paice ονομάζει για τους Γερμανούς τη μάχη της Λιόμα, μια "στενή απόδραση". Συγκεντρωτικά μαζί με τα θύματά τους στη Μάχη των Λόφων Πέρε (Battle of Pere Hills), άλλη μια "κοντινή απόδραση" λίγο μετά τη Λιόμα, οι δυνάμεις του φον Λέτοβ-Φορμπεκ έχασαν το 15% της μαχητικής τους ικανότητας. Πολλοί από τους τραυματισθέντες στη Λιόμα δεν ανάρρωσαν αρκετά, ώστε να είναι και πάλι αξιόμαχοι· μεταξύ αυτών ήταν και ο Göring.
Επιπλέον, τον Σεπτέμβριο του 1918, ξέσπασε μια επιδημία των πνευμόνων ανάμεσα στους άνδρες της Schutztruppe, μειώνοντας περαιτέρω το αξιόμαχο των Γερμανών και υπονομεύοντας το ηθικό τους. Πολλοί από τους επιζώντες λευκούς Γερμανούς, άρχισαν όλο και περισσότερο να αμφισβητούν την πρόθεση του Λέτοβ-Φόρμπεκ να συνεχίσει να αγωνίζεται γι' αυτό που αντιλαμβάνοταν ως χαμένη υπόθεση. Παρόλα ταύτα, η Schutztruppe δεν παραδόθηκε και συνέχισε την πορεία της προς τα βόρεια. Μετά τους Λόφους Πέρε (Pere Hills), διήνυσαν την υπόλοιπη απόσταση προς τη Γερμανική Ανατολική Αφρική, σε μεγάλο βαθμό χωρίς αντίσταση και μολονότι θα μειωνόταν σημαντικά τόσο σε δύναμη όσο και αριθμητικά, θα συνέχιζε να παραμείνει ενεργή έως το τέλος του πολέμου.
Για τους Βρετανούς, η Λιόμα ήταν "η καλύτερη ευκαιρία [...] να καταφέρει μια αποφασιστική ήττα στην Schutztruppe". Ο Αντισυνταγματάρχης Giffard, ακολούθως, απέδωσε την αποτυχία να περικυκλωθούν οι Γερμανοί, στις δύσκολες επικοινωνίες μεταξύ των Βρετανικών μονάδων και της ελλειπούς πληροφόρησης σχετικά με τις κινήσεις των εχθρικών στρατευμάτων, αυτό είναι "η δυσκολία που είναι πάντα η ίδια στους θαμνότοπους για την λήψη πληροφοριών με ακρίβεια και ταχύτητα". Οι Βρετανικές απώλειες στη Λιόμα ήσαν ως επί το πλείστον αδήλωτες· είναι γνωστό μόνο ότι το 1/1ο KAR είχε 32 φονευθέντες, 59 τραυματίες και 15 αγνοούμενους. Μετά τη μάχη απονεμήθηκαν σε Ευρωπαίους, τέσσερα Μετάλλια Διακεκριμένης Συμπεριφοράς (Distinguished Conduct Medals) και σε επτά Αφρικανικά Μετάλλια Διακεκριμένης Συμπεριφοράς (African Distinguished Conduct Medals) σε Αφρικανούς στρατιώτες των 1/1ου και 1/2ου KAR για ανδραγαθία, ενώ η Διακεκριμένη Εντολή Υπηρεσίας (Distinguished Service Order) απονεμήθηκε στους διοικητές των 1/1ου KAR (Alexander Charles Masters), 1/2ου KAR (Edward Beckford Bevan) και 3/2ου KAR (Charles George Phillips).
Δείτε επίσης
• 2
Σημειώσεις
• 2 <references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
• 2 <references group="Παρ. Υποσημ." />
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Μοζαμβίκης Λιομα
Νέα Πόλη Σάμου
Η Νέα Πόλη είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 76 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Φρειδερίκος του Χόεναου
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (21 Μαΐου 1857 - 15 Απριλίου 1914) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόμης του Χόεναου (Hohenau).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Ροζαλίας φον Ράουχ, κόρης του Γουσταύου φον Ράουχ αρχηγού του Πρωσικού Επιτελείου και υπουργού Πολέμου. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και η Ροζαλία και οι απόγονοί της έλαβαν τον τίτλο του κόμη/κόμισσας του Χάναου.
Το 1914 απεβίωσε στο Όχελχερμσντορφ σε ηλικία 57 ετων.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ιωάννης Δ. Δεληγιάννης
Ο '''Ιωάννης Δ. Δεληγιάννης''' (1815-1876) ήταν πολιτικός, διπλωμάτης και λόγιος.
Μπαρόν-συρ-Οντόν
Το Μπαρόν-συρ-Οντόν (γαλλικά: Baron-sur-Odon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαροναί (γαλλικά: Baronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σαβιλιάνο
Το Σαβιλιάνο (ιταλικά: Savigliano) είναι κοινότητα του Πεδεμόντιου στη βόρεια Ιταλία, στην επαρχία Κούνεο, περίπου 50 χιλιόμετρα (31 μίλια) νότια του Τορίνου με σιδηρόδρομο.
Έχει σημαντικά εργοστάσια επεξεργασίας σιδήρου, χυτήρια, μηχανήματα ατμομηχανής (κάποτε ιδιοκτησία της Fiat Ferroviaria, τώρα από την Alstom) και μεταξωτά, καθώς και εργοστάσια παραγωγής ζάχαρης, εκτυπωτικά εργοστάσια και μονάδες παραγωγής μεταξιού. Διατηρεί ακόμα μερικά ίχνη των αρχαίων τειχών της, κατεδαφισμένο το 1707, και την κοινοτική εκκλησία (S. Andrea), και μια θριαμβευτική αψίδα που ανεγέρθηκε προς τιμή του γάμου του Καρόλου Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας με την Αικατερίνη Μικαέλα της Ισπανίας. Στην περιοχή υπάρχει επίσης μουσείο τρένων.
Το Σαβιλιάνο είναι η πατρίδα του αστρονόμου Τζοβάνι Σκιαπαρέλι, καθώς και του φιλέλληνα Σαντόρε ντι Σανταρόζα ο οποίος συμμετείχε στην ελληνική επανάσταση του 1821.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Παγώνδας Σάμου
Ο Παγώνδας είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 518 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Μπαρού-αν-Ωζ
Το Μπαρού-αν-Ωζ (γαλλικά: Barou-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κονιά (γαλλικά: Conias).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σρέτεν Ασάνοβιτς
Ο Σρέτεν Ασάνοβιτς (Sreten Asanović) (22 Φεβρουαρίου 1931 - 3 Ιουνίου 2016) ήταν Μαυροβούνιος συγγραφέας, που καθιέρωσε το είδος του διηγήματος σε αυτήν τη χώρα. Ο Ασάνοβιτς γεννήθηκε στο Ντόνι Κόκοτι, κοντά στην Ποντγκόριτσα. Ολοκλήρωσε τη σχολή κατάρτισης εκπαιδευτικών, εστιάζοντας στην προσχολική εκπαίδευση.
Ο Ασάνοβιτς δημοσίευσε την πρώτη του ιστορία στο περιοδικό Νεανικό κίνημα (Omladinski pokret), στο οποίο είχε ήδη αρθρογραφήσει κριτικές ταινιών και είχε γράψει μια στήλη ("Από τις ζωές των διάσημων ανθρώπων"). Από το 1957 έως το 1960, ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού του Τίτογκραντ (Titograd) (Ποντγκόριτσ)) Συναντήσεις (Susreti). Ήταν συντάκτης του περιοδικού του Σαράγεβο Απελευθέρωση (Oslobodjenje) από το 1960 έως το 1962. Ήταν ο πρώτος αρχισυντάκτης του περιοδικού Ηχώ (Odjek) από το 1963 έως το 1965  και γραμματέας της Επιτροπής Πολιτισμού και Τέχνης στο Βελιγράδι από το 1965 έως το 1972 και αρχισυντάκτης του περιοδικού του Τίτογκραντ (Titograd) Δημιουργία (Stvaranje) από το 1973 έως το 1989.
Άλλα έργα
Ο Ασάνοβιτς εμφανίζεται στο Sablja (Sabre)(Σπάθη), μια ανθολογία ιστοριών που εκδόθηκε από τον Τσάμιλ Σίγιαριτς (Camil Sijaric) και δημοσιεύτηκε από τον Λούτσα. Παρείχε προλόγους, σενάρια και σημειώσεις στην Επιλογή των περιοδικών του 19ου αιώνα του Μαυροβουνίου (Selection of Montenegrin του 19ου αιώνα Travelogues) του Τσέντο Βούκοβιτς. Έχουν δοθεί παραστάσεις με τα ραδιοφωνικά δράματα του Ασάνοβιτς To je ta zvijezda (Είναι αυτό το αστέρι) και το Samo kisa i vjetar (Μόνο βροχή και άνεμος). Έχει γράψει σενάρια για ντοκιμαντέρ σχετικά με τον πολιτισμό του Μαυροβουνίου, την πόλη Τσέτινιε και τον σεισμό του 1979 το 1979. Ο Ασάνοβιτς ήταν πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων του Μαυροβουνίου (1973–1976), αντιπρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων της Γιουγκοσλαβίας (1976–1979), πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων της Γιουγκοσλαβίας (1979–1981), μέλος της συντακτικής επιτροπής του Λεξικογραφικού Ινστιτούτου του Ζάγκρεμπ και συντάκτης στο τμήμα λογοτεχνίας του.
Το έργο του Ασάνοβιτς περιλαμβάνεται σε εγχώριες και ξένες εγκυκλοπαίδειες, βιογραφίες και την ακαδημαϊκή βιβλιογραφία. Το βιβλίο Lijepa smrt έχει μεταφραστεί στα Αλβανικά (Vdekje e hieshme, Πρίστινα, Rilindija 1975), στα Μακεδονικά (Ubava smrt, Σκόπια, Μίσλα, 1977), στα ρωσικά  (Raskazi, Μόσχα, Inostrana literatura 1977), στα Ρουμανικά (Frumoasa moarte, Βουκουρέστι, Univers 1978 ) και στα  ιταλικά (La bella morte, Σαλέρνο-Ρώμη, Ripostes 1993). Οι ιστορίες του Ασάνοβιτς έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά και ανθολογίες σε περισσότερες από 20 γλώσσες.
Γουλιέλμος του Χόεναου
Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm (27 Νοεμβρίου 1884 - 11 Απριλίου 1957) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόμης του Χόεναου (Hohenau).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου κόμη του Χόεναου και της Καρλόττας φον ντερ Ντέκεν. Ο Φρειδερίκος ήταν γιος του Αλβέρτου και της Ροζαλίας φον Ράουχ· ο γάμος ήταν μοργανατικός.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 στην Ιππασία, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στον αγώνα μετ' εμποδίων. Μαζί του συμμετείχε και ο γιος του 2ου εξαδέλφου του Φρειδερίκος-Κάρολος των Χοεντσόλερν. Μεταξύ των ετών 1920-33 κέρδισε 227 τουρνουά σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Νόμισμα (νομισματολογία)
Το νόμισμα ήταν η αρχαία ελληνική λέξη για το «χρήμα» και προέρχεται από το νενομισμένο (δηλ. το καθορισμένο από τον νόμο) οτιδήποτε αποδίδεται, μία χρήση, ένα έθιμο, μία διάταξη, ένα διάταγμα»
Νεομάρτυρας
Ο βίαιος εξισλαμισμός χριστιανών και μαζί το φαινόμενο των νεομαρτύρων εμφανίζεται κατά την περίοδο της Αραβοκρατίας και αναζωπυρώνεται από το τελευταίο τέταρτο του 11ου αιώνα στις περιοχές όπου κατακτήθηκαν από τους Τούρκους (Σελτζούκους ή Οθωμανούς). Την ίδια εποχή άλλοι χριστιανοί  επέλεγαν εθελοντικά να αλλάξουν θρήσκευμα ενώ άλλοι γίνονταν κρυπτο-χριστιανοί. Οι λόγοι για τους οποίους γινόταν η αλλαγή θρησκεύματος ήταν κυρίως οικονομικοί, καθώς και πολιτικοί και κοινωνικοί, σπανιώτερα δε ηθικοί ή ιδεολογικοί. Υπήρχαν και περιστασιακοί λόγοι, όπως στην περίπτωση που χριστιανοί λόγω άγνοιας των ισλαμικών νόμων καταδικάζονται από ισλαμικά δικαστήρια οπότε για να αποφύγουν την τιμωρία ή και τον θάνατο δέχονταν να γίνουν μουσουλμάνοι. Αναφέρεται η περίπτωση του Νεομάρτυρα Νικολάου της Μαγνησίας (Μ. Ασία) ο οποίος αναγκάστηκε να επιλέξει μεταξύ εκτουρκισμού ή θανάτου επειδή κυκλοφόρησε δημοσίως φορώντας τουρκικά παπούτσια και φέσι (24 Απριλίου 1796). Ο θεσμός της επιλογής μεταξύ του εξισλαμισμού ή Του μαρτυρικού θανάτου ανάγεται σε χαλίφες όπως ο Αλ-Ουαλίντ Ι, Σουλεϊμάν, Ομάρ ΙΙ και Γιαζίντ ΙΙ του πρώτου τετάρτου του 8ου αιώνα. Κατά την οθωμανική περίοδο αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε αμέσως μετά τη δημιουργία οθωμανικού κράτους. Ο Τούρκος ποιητής και πρίγκηπας Ντανισμέντ Αχμέτ Γαζή (πέθανε το 1104) αναφέρει ότι η μεταστροφή χριστιανών υπό την απειλή του σπαθιού ήταν κάτι σύνηθες. Φυλακισμένοι ή κάτοικοι κατακτημένων περιοχών είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ του εκτουρκισμού ή του θανάτου. Η θρησκεία δεν ήταν απλά μια έκφραση προσωπικής πίστης αλλά προσδιόριζε και την γενικότερη συμπεριφορά και τη σχέση ενός ατόμου με το κράτος. Έτσι, ο εξισλαμισμός σήμαινε και εκτουρκισμό. Ένας εξισλαμισμένος που αποφάσιζε να επανέλθει στον χριστιανισμό εθεωρείτο όχι μόνο αποστάτης αλλά και προδότης του οθωμανικού κράτους. Για το λόγο αυτό πολλοί νεομάρτυρες θανατώθηκαν με την κατηγορία της προδοσίας. Άλλοι λόγοι για τον υποχρεωτικό εξισλαμισμό χριστιανών ήταν ο ζήλος των γαζήδων («πολεμιστών του Ισλάμ”) και ο ιεραποστολισμός ορισμένων μουσουλμάνων.
Νόμισμα (νομισματολογία)
μικρογραφία|300εσ|Αργυρός νόμος της πόλης Νώλα (ανατολικά της Νάπολης) π. 400-385 π.Χ., 7,24 γραμ. Στη μία όψη νύμφη φέρει ταινία και ενώτιο. Στην άλλη όψη ταύρος με μορφή ανδρός στέφεται από Νίκη, επιγρ.: ΝΩΛΑΙΩΝ
Νεομάρτυρας
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεομάρτυρες Κατηγορία:Ορθοδοξία Κατηγορία:Τύποι και επωνυμίες αγίων
Νόμισμα (νομισματολογία)
"αλλά το χρήμα έγινε από σύμβαση ως ένα είδος αντιπροσώπευσης της ζήτησης. Και γι' αυτό πήρε το όνομα "νόμισμα", διότι δεν υπάρχει από τη φύση, αλλά από τον νόμο και είναι στη δικαιοδοσία μας να το αλλάξουμε ή να το κάνουμε άχρηστο" Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια, 1133b 1.
Ο όρος νόμος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα αχαϊκό νόμισμα περίπου 8 γραμμαρίων. Στην Κάτω Ιταλία οι ελληνικές πόλεις έκοψαν κέρματα με την ονομασία νόμος. Αυτά τα αντέγραψαν οι Ρωμαίοι. Από εδώ προέρχεται ο nummus, το χάλκινο νόμισμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Άλλες χρήσεις
Στα νέα ελληνικά η λέξη νόμισμα σημαίνει «κέρμα». Είναι επίσης ένας όρος που χρησιμοποιούν οι νομισματολόγοι, όταν αναφέρονται στα κομμάτια χρημάτων ή κερμάτων, παράδειγμα των οποίων είναι το Aes rude του Nουμά Πομπίλιου (του 2ου βασιλιά της Ρώμης).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νομισματική Κατηγορία:Κέρματα Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τσεχικές προεδρικές εκλογές 2023
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Τσεχική Δημοκρατία τον Ιανουάριο του 2023, με αποτέλεσμα την εκλογή του Πετρ Πάβελ. Ο απερχόμενος πρόεδρος Μίλος Ζέμαν δεν είχε δικαίωμα υποψηφιότητας λόγω του ορίου των δύο θητειών. Ο πρώτος γύρος πραγματοποιήθηκε στις 13 και 14 Ιανουαρίου. Ο Πετρ Πάβελ, πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, κατήλθε ως ανεξάρτητος σε μια φιλοδυτική, φιλοευρωπαϊκή πλατφόρμα, και ήταν ένας από τους τρεις υποψηφίους που υποστηρίζονταν από την κεντροδεξιά κυβερνητική συμμαχία Spolu. Κέρδισε τον πρώτο γύρο των εκλογών με το 35,40% της λαϊκής ψήφου, μπροστά από τον Αντρέι Μπάμπις, τον πρώην πρωθυπουργό της Τσεχίας, υποψήφιος του ANO 2011, ο οποίος τερμάτισε δεύτερος με 34,99%. . Ο Μπάμπις είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην εμπλοκή της Τσεχίας στον πόλεμο στην Ουκρανία και χαρακτηρίστηκε στα ΜΜΕ ότι χρησιμοποιεί λαϊκίστικη ρητορική. Για τον δεύτερο γύρο ο Πάβελ υποστηρίχθηκε από τους περισσότερους αποκλεισμένους υποψηφίους και από τον εν ενεργεία πρωθυπουργό Πετρ Φιάλα, ενώ ο Μπάμπις έλαβε έγκριση από το Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας και Μοραβίας και τον απερχόμενο πρόεδρο Ζέμαν. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 27 και 28 Ιανουαρίου. Ο Πάβελ κέρδισε τον δεύτερο γύρο έναντι του Μπάμπις με 58,33% των ψήφων για να γίνει ο εκλεγμένος πρόεδρος της Τσεχίας. Ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 9 Μαρτίου, αντικαθιστώντας τον Ζέμαν. Ο Μπάμπις παραδέχθηκε την ήττα και συνεχάρη τον Πάβελ. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στον δεύτερο γύρο ήταν λίγο πάνω από το 70%, το υψηλότερο σε απευθείας προεδρικές εκλογές στην Τσεχία. Η εκστρατεία χαρακτηρίστηκε ευρέως στα μέσα ενημέρωσης ως διχαστική. Το αποτέλεσμα των εκλογών θεωρήθηκε ως ένδειξη υποστήριξης προς τη Δύση στο πλαίσιο του πολέμου στην Ουκρανία, και αναμένεται να ενισχύσει τους τσεχικούς δεσμούς με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αποτελέσματα
Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στην Τσεχία πραγματοποιήθηκε στις 13 και 14 Ιανουαρίου. Ο Πετρ Πάβελ, πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, έθεσε υποψηφιότητα ως ανεξάρτητος με την έγκριση της κυβερνητικής συμμαχίας SPOLU. Κέρδισε τον πρώτο γύρο με 35,4 τοις εκατό των ψήφων, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Μπάμπις που ήταν υποψήφιος του ANO 2011 τερμάτισε δεύτερος με 35 τοις εκατό. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 27 και 28 Ιανουαρίου. Ο Πάβελ νίκησε τον Μπάμπις με 58 τοις εκατό των ψήφων και έγινε ο εκλεγμένος πρόεδρος. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Μαρτίου, αντικαθιστώντας τον Ζέμαν. Στις 29 Ιανουαρίου μια εκλογική περιφέρεια στην Πράγα- Μπόνιτσε αναφέρθηκε ότι υπέβαλε κατά λάθος τα αναφερόμενα ποσοστά για τον Μπάμπις και τον Πάβελ με λάθος τρόπο, με αποτέλεσμα γύρω στις 100 ψήφους να καταμετρηθούν λανθασμένα υπέρ του Μπάμπις. Ωστόσο, η νόμιμη περίοδος κατά την οποία οι εκλογικές επιτροπές μπορούν ακόμη να διορθώσουν τα υποβληθέντα αποτελέσματα είχε ήδη λήξει όταν διαπιστώθηκε το σφάλμα, μετά την οποία μόνο το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο μπορούσε να διατάξει τη διόρθωση των επίσημων αποτελεσμάτων.
Αντιπροσώπευση έπειτα από τα αποτελέσματα β΄ γύρου :
Παραπομπές
2023 Τσεχια
Καστιγιόν-αν-Ωζ
Το Καστιγιόν-αν-Ωζ (γαλλικά: Castillon-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ποτάμι Μεσοκάμπου Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Καστίν-αν-Πλαιν
Το Καστίν-αν-Πλαιν (γαλλικά: Castine-en-Plaine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αλμπέρτο Φερνάντεθ
Ο Αλμπέρτο Φερνάντεζ (γενν. 16 Ιουνίου 1983) είναι Ισπανός αθλητής της σκοποβολής. Συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 και του 2012 στο τραπ και κατατάχθηκε 33ος και 25ος αντιστοίχως. Έχει δύο χρυσά μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2010 και 2018).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές
Μπγιέρν Σβέντσεν
Ο Μπγιέρν Σβέντσεν, δαν.: Bjørn Svendsen, (π. 1062 – 1100 Ρέντσμπουργκ ) ήταν ένας από τους πολλούς νόθους γιους του βασιλιά Σβεν Β΄ της Δανίας.
Βιογραφία
Δυστυχώς γι 'αυτόν ήταν ένας από τους νεότερους από αυτούς τους γιους, που τον έβαλε πολύ κάτω στη λίστα των διαδόχων του θρόνου της Δανίας. Ο Μπγιέρν διορίστηκε σε διάφορες θέσεις εξουσίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας των μεγαλύτερων αδελφών του, και ποτέ δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα, αλλά ήταν ικανοποιημένος με αυτά που είχε. Το 1099 σε ηλικία περίπου 37 ετών διορίστηκε στην πολύ ισχυρή θέση του γιαρλ του Nόρνταλμπίνγκιεν. Έκανε οχυρώσεις στο νησί, όπου βρίσκεται η πόλη Ρέντσμπουργκ. Σκοτώθηκε (με μία λόγχη), ενώ προήδρευε στη Συνέλευση (Thing) το επόμενο έτος, από έναν αγρότη ή ευγενή που είχε αναστατωθεί από την κυριαρχία του Μπγέρν. Ο μακρινός εξάδελφός του Χάκον Σούνιβασον τελικά εκδικήθηκε τη δολοφονία του Μπγιέρν και έγινε έμπιστος γιαρλ τού αδελφού τού Μπγιέρν, βασιλιά Έρικ Α΄ της Δανίας.
Ο προ-προπάππος του Μπγιέρν ονομαζόταν επίσης Μπγιέρν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Καλαμόκαστρο Ροδόπης
Το Καλαμόκαστρο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καλαμόκαστρο βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε υψόμετρο 18 μέτρα και σε απόσταση 16 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Στα δυτικά του χωριού είναι το Μικρό Κρανοβούνι, ανατολικά το Μέγα Δουκάτο και νότια το Νέο Σιδηροχώρι. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι που ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Η παλιά του ονομασία, επί τουρκοκρατίας είναι Καργελή Σάρτζα ενώ μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα ως Καλαμόκαστρο το 1924 (μέχρι το 1947) στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Νέο Σιδηροχώρι, την Αδριανή, το Μαυρομμάτι και το Μικρό Δουκάτο αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέου Σιδηροχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νέου Σιδηροχωρίου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 342 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Σύνοδος της Ιερείας
Η εικονομαχική σύνοδος της Ιερείας ήταν μία χριστιανική σύνοδος του 754, που θεωρούσε τον εαυτό της ως Οικουμενική, αλλά αργότερα απορρίφθηκε από τη Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια (787) και από Καθολικές και Ορθόδοξες εκκλησίες, καθώς κανένας από τους πέντε μεγάλους πατριάρχες δεν εκπροσωπούνταν στην Ιερά.
Η Σύνοδος της Ιερείας συγκλήθηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄ το 754 στο παλάτι της Ιερείας στη Χαλκηδόνα. Το συμβούλιο υποστήριξε την εικονομαχική θέση τού Αυτοκράτορα στη διαμάχη της Εικονομαχίας, καταδικάζοντας την πνευματική και λειτουργική χρήση της εικονογραφίας ως αιρετική.
Οι πολέμιοι του συμβουλίου την περιέγραψαν ως Ψευδή Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης ή Ακέφαλο Συμβούλιο, επειδή δεν ήταν παρόντες πατριάρχες ή εκπρόσωποι των πέντε μεγάλων πατριαρχείων: η έδρα της Κωνσταντινούπολης ήταν κενή. Η Αντιόχεια, η Ιερουσαλήμ και η Αλεξάνδρεια ήταν υπό ισλαμική κυριαρχία, ενώ η Ρώμη δεν κλήθηκε να συμμετάσχει. Οι αποφάσεις της αναθεματίστηκαν στη Σύνοδο του Λατερανού του 769 πριν ανατραπούν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τη Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 787, η οποία υποστήριξε την Ορθοδοξία και ενέκρινε τη λατρεία των ιερών εικόνων.
Εικόνες
Τριακόσια τριάντα οκτώ μέλη παρευρέθηκαν το 754 στη Σύνοδο. Σε αυτή υποστηρίχθηκε η εικονομαχική θέση του Κωνσταντίνου Ε΄, με τους επισκόπους να διακηρύσσουν, ότι «η παράνομη τέχνη της ζωγραφικής των ζωντανών πλασμάτων βλασφημούσε το θεμελιώδες δόγμα της σωτηρίας μας, δηλαδή την Ενσάρκωση του Χριστού, και έρχεται σε αντίθεση με τις έξι Ιερές Συνόδους. . . . Αν κάποιος προσπαθήσει να αναπαραστήσει τις μορφές των Αγίων σε άψυχες εικόνες με υλικά χρώματα, που δεν έχουν καμία αξία (γιατί αυτή η έννοια είναι μάταιη και εισήχθη από τον διάβολο), και δεν αντιπροσωπεύει μάλλον τις αρετές τους ως ζωντανές εικόνες στον εαυτό του κ.λπ. . . . ας είναι αναθεματισμένος». Αυτή η Σύνοδος αυτοανακηρύχτηκε ως «Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδος».
Παρόμοιες δηλώσεις για το θέμα των θρησκευτικών εικόνων είχαν γίνει στη Σύνοδο της Ελβίρας (περί το 305) που έλεγε, «Οι εικόνες δεν πρέπει να τοποθετούνται σε εκκλησίες, ώστε να μην γίνονται αντικείμενα προσευχής και λατρείας».
Νομιμότητα του Συμβουλίου
Μετά τον μετέπειτα θρίαμβο των Εικόνων, το συμβούλιο αυτό έγινε γνωστό ως ληστικό συμβούλιο, δηλαδή ως αντικανονικό.
Ο Έντουαρντ Τζ. Μάρτιν γράφει, «Σχετικά με τον οικουμενικό χαρακτήρα της Συνόδου υπάρχουν σοβαρότερες αμφιβολίες. Πρόεδρός της ήταν ο Θεοδόσιος, αρχιεπίσκοπος Εφέσου, γιος του αυτοκράτορα Αψίμαρου. Τον υποστήριξαν ο Σισίνιος, επίσκοπος Πέργης, γνωστός και ως Παστίλας, και ο Βασίλειος της Αντιόχειας στην Πισιδία, ο ονομαζόμενος Τρικάκαβος. Ούτε ένας Πατριάρχης δεν ήταν παρών. Η έδρα της Κωνσταντινούπολης ήταν κενή. Το αν προσκλήθηκαν ή όχι ο πάπας και οι πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων είναι άγνωστο. Δεν ήταν παρόντες ούτε αυτοπροσώπως, ούτε από αντιπρόσωπο. Η [Ζ΄ Οικουμενική] Σύνοδος της Νίκαιας θεώρησε, ότι αυτό ήταν ένα σοβαρό ελάττωμα στη νομιμότητα του Συμβουλίου. «Δεν είχε τη συνεργασία του πάπα της Ρώμης της περιόδου ούτε τού κλήρου του, είτε με αντιπρόσωπο είτε με εγκύκλιο, όπως απαιτεί ο νόμος των Συμβουλίων. Ο Βίος τού Στεφάνου δανείζεται αυτήν την αντίρρηση από τις Πράξεις και τη θέτει, για να ταιριάζει στο πνεύμα της εποχής του Θεόδωρου. Δεν είχε την έγκριση του πάπα της Ρώμης, αν και οι σύγχρονοι Καθολικοί θεολόγοι ισχυρίζονται, ότι υπάρχει κανόνας, ότι κανένα εκκλησιαστικό μέτρο δεν μπορεί να ληφθεί χωρίς τον πάπα». Έτσι γίνεται αντιληπτή η απουσία των άλλων πατριαρχών»
Μερικοί Προτεστάντες ασπάζονται τη νομιμότητα του συμβουλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εικονομαχία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αρχοντική Ρεθύμνου
Η Αρχοντική (παλαιότερη ονομασία: Αρκούδαινα) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Αρχοντική βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Μουσέλα, σε απόσταση περίπου 22 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο και σε ύψος 180 μ. , στα σύνορα με τον νομό Χανίων. Η παλιά ονομασία της είναι Αρκούδαινα, όνομα που προήλθε από την Αρκουδοθεά Αρτέμιδα, που λάτρευαν στον Εύξεινο Πόντο και η λατρεία της οποίας μεταφέρθηκε στο δυτικό Ρέθυμνο, είναι ένα παραδοσιακό χωριό με κτίσματα σπάνιας αρχιτεκτονικής που χτίστηκαν επί Ενετοκρατίας.
Το 1823 στην Αρκούδαινα έγινε η Γενική Συνέλευση μετά από πρόσκληση του αρμοστή Κρήτης Μανόλη Τομπάξη, με την παρουσία 45 πληρεξουσίων της Κρήτης, με σκοπό να ψηφίσουν νέο πολίτευμα, για την ανασυγκρότηση της Κρήτης. Στις 19 Αυγούστου 1828 οι Τούρκοι της Ρεθύμνης για να εκδικηθούν το θάνατο του Αγριολίδη της Μεσαράς, ήρθαν αιφνιδιαστικά κυκλώνοντας το επαναστατικό χωριό και έβγαλαν από την εκκλησία της Παναγίας την ώρα της θείας λειτουργίας, 90 άοπλους Χριστιανούς Αρχοντικιανούς και τον παπά τους και τους έσφαξαν. Το 1865 μετονομάστηκε σε Αρχοντική, για να υπενθυμίζει όλους τους επαναστάτες που συμμετείχαν στους αγώνες εναντίον των κατακτητών για την ελευθερία της Κρήτης. Η Αρχοντική είναι γνωστή από τα Ενετικά χρόνια, ενώ το χωριό κάηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους το 1866.
Η Αρχοντική σήμερα, είναι είναι χωριό του  Μητροπολιτικού Δήμου Ρεθύμνου, το οποίο πριν τις συγχωνεύσεις που επέφερε ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ", ανήκε στο Δήμο Λαππαίων. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στους παραδοσιακούς οικισμούς του νομού Ρεθύμνου χαρακτηρισμένος με προεδρικό διάταγμα την 9-8-1995. Ολόκληρος ο οικισμός αποτελεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, με ακτίνα προστασίας 1 χλμ. από τα ορατά όριά του. Σώζει σε καλή κατάσταση πολλά κτήρια χαρακτηριστικά της Ενετοκρατίας, με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους φυσιογνωμία, πλήθος από χαρακτηριστικές σκάλες, ελικοειδείς δρόμους, λοτζέτες κλπ. Εδώ υπάρχουν οι εκκλησίες της Γέννησης της Θεοτόκου, που είχε μετατραπεί σε τζαμί επί Τουρκοκρατίας, η παλιά ενετική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ο ναός του Αγίου Πνεύματος, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, και το ξωκλήσι της Μεταμόρφωσης.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Δείτε Κοινότητα Αρχοντικής
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, με τηνπαλιά ονομασία της Αρκούδαινα, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1926 με το ΦΕΚ 88Β - 16/11/1926 μετονομάστηκε σε Αρχοντική. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι αποτελεί την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαππαίων του δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 244 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Πούντες Σάμου
Οι Πούντες είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 121 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Αλβέρτος της Πρωσίας (1837-1906)
Ο Αλβέρτος (γερμ. Albrecht, 8 Μαΐου 1837 - 13 Σεπτεμβρίου 1906) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Νικόλαος Αλβέρτος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου της Πρωσίας και της Μαριάννας των Νασσάου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ των Κάτω Χωρών.
Το 1906 απεβίωσε στο Κάμεντς (σημερινό Καμιένετς Ζομποβίτσκι) σε ηλικία 69 ετών και τάφηκε στην πόλη εκεί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1873 τη Μαρία των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου Α΄ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Καρκανί
Το Καρκανί (γαλλικά: Carcagny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καρκουά (γαλλικά: Carcois).
Σίγκριντ Σβέντσντατερ
Η Σίγκριντ Σβέντσντατερ, δαν.: Sigrid Svendsdatter, (απεβ. μετά το 1066) ήταν μία Δανή πριγκίπισσα, νόθη κόρη του βασιλιά Σβέν Β΄ της Δανίας.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε τον Γκότσαλκ (απεβ. 1066) πρίγκιπα των Οβοτριτών, ο οποίος ήταν στην υπηρεσία του Κνούτου του Μεγάλου από το 1029, και ο οποίος βοηθήθηκε από τον πατέρα της για να ανακτήσει το πριγκιπάτο του πατέρα του. Είναι πιθανό ότι παντρεύτηκαν σε σχέση με αυτό. Έγινε μητέρα του Χένρικ Γκότσκαλκσεν. Το 1066 ο σύζυγός της καθαιρέθηκε σε μία εξέγερση. Η Σίγκριντ και οι υπηρέτριές της συνελήφθησαν στο Μεκλεμβούργο και μετά, σύμφωνα με τις παραδοσιακές αναφορές, εξαφανίστηκε από τη χώρα. Η ζωή της μετά το 1066 δεν τεκμηριώνεται. Το 1100, ήταν σίγουρα νεκρή, καθώς ο γιος της διεκδίκησε τα κληρονομικά της εδάφη στη Δανία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Καγιά Αλπ
Ο Καγιά Αλπ (قایا الپ, κυριολεκτικά: Γενναίος Βράχος) ήταν, σύμφωνα με την Οθωμανική παράδοση γιος του Κιζίλ Μπουγά και πατέρας του Σουλεϊμάν Σαχ,. Αυτός, με τη σειρά του, ήταν ο πατέρας του Ερτογρούλ και ο παππούς του ιδρυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Οσμάν Α΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ογούζοι Τούρκοι
Ρόμπερτ Κραφτ (αστρονόμος)
Ο Ρόμπερτ Πωλ («Μπομπ») Κραφτ (Robert Paul "Bob" Kraft, 16 Ιουνίου 1927 – 26 Μαΐου 2015) ήταν Αμερικανός αστρονόμος που διεξήγαγε πρωτοποριακές έρευνες σχετικά με τους κηφείδες μεταβλητούς αστέρες, την αστρική περιστροφή, τους καινοφανείς αστέρες και τη χημική εξέλιξη του Γαλαξία.
Ο Κραφτ γεννήθηκε στο Σιάτλ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον (πτυχίο, Master στα μαθηματικά) και στο Μπέρκλεϋ, όπου εργάσθηκε για το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη του Τζωρτζ Χέρμπιγκ.
Στη συνέχεια είχε μία μεταδιδακτορική θέση στο Αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, και κατέληξε διευθυντής στο Αστεροσκοπείο Λικ (1981–1991). Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας (1974–1976) και της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως (1997–2000). Απεβίωσε στη Σάντα Κρουζ (Καλιφόρνια) σε ηλικία 87 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
ΣΚ Μπενέσοφ
Η ΣΚ Μπενέσοφ (SK Benešov) είναι τσέχικος αθλητικός σύλλογος με έδρα το Μπενέσοφ της Βοημίας. Η ομάδα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Βοημίας, στην τρίτη κατηγορία του πρωταθλήματος Τσεχίας. Το 1994-95 ήταν στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος Τσεχίας αλλά τα μετέπειτα οικονομικά προβλήματα οδήγησαν στην πτώση του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Μπανβίλ
Το Μπανβίλ (γαλλικά: Banville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπανβιλαί (γαλλικά: Banvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ιωακείμ Αλβέρτος της Πρωσίας
Ο Ιωακείμ-Αλβέρτος, γερμ. Joachim-Albert (27 Σεπτεμβρίου 1876 - 24 Οκτωβρίου 1939) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Το 1939 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία Μπλιχ-Ζούλτσερ. Ο γάμος δεν αναγνωρίστηκε από τον Οίκο του και είχε πολλές δημόσιες συγκρούσεις με τον 2ο εξάδελφό του Γουλιέλμο Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας.
Το 1920 έκανε δεύτερο γάμο με την Καρολίνα-Κορνηλία Στόκχαμμερ· διαζεύχθηκαν το 1936.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Πύργος Σάμου
Ο Πύργος είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 424 κατοίκους. Από τον οικισμό καταγόταν ο μητροπολίτης Σάμου Αθανάσιος Καπουράλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Μάχη του Μάιντς
Στη Μάχη του Μάιντς (29 Οκτωβρίου 1795) Αψβουργικός Αυστριακός στρατός υπό τον Φρανσουά Σεμπαστιάν Σαρλ Ζοζέφ ντε Κρουά, Κόμη του Κλερφέ, πραγματοποίησε απροσδόκητη επίθεση κατά τεσσάρων μεραρχιών της Γαλλικής Στρατιάς του Ρήνου και του Μοζέλλα η οποία διοικούνταν από τον Φρανσουά Ιγκνάς Σάαλ. Η δεξιά μεραρχία των Γάλλων διέφυγε από το πεδίο της μάχης, αναγκάζοντας τις άλλες τρεις να οπισθοχωρήσουν μετά την απώλεια του πολιορκητικού πυροβολικού τους αλλά και πολλές ανθρώπινες απώλειες. Η σύρραξη αυτή του Πολέμου του Πρώτου Συνασπισμού έλαβε χώρα κοντά στην πόλη του Μάιντς στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία.
Η πολιορκία αποτέλεσε τη δεύτερη φορά που χρησιμοποιήθηκε αερόστατο παρατήρησης, μετά τη Μάχη του Φλερύς (1794).
Στρατιωτικοί που ενεπλάκησαν
thumb|Στρατηγική κατάσταση της Ευρώπης το 1796
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης
Κωνσταντίνος Ζωγλοπίτης
Ο Κωνσταντίνος Ζωγλοπίτης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ιωάννη Ζωγλοπίτη που απαγχονίστηκε από τους Οθωμανούς στην Κωνσταντινούπολη. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1887, του 1892, του 1899 και του 1902.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας
Λα Μπαζόκ (Καλβαντός)
Το Λα Μπαζόκ (γαλλικά: La Bazoque) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαζοκαίν (γαλλικά: Bazocains).
Παυσανίας Ζωγλοπίτης
Ο Παυσανίας Ζωγλοπίτης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη σε αυτές του Νοεμβρίου 1910.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Μποζλού (Αζερμπαϊτζάν)
Το Μποζλού είναι ένα χωριό στην επαρχία Λατσίν του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λατσίν