cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυανοβακτήρια
Δευτερογενείς μεταβολίτες των κυανοβακτηρίων με αντικαρκινική δράση
Η βρετουξιμάμπη αποτελεί ένα εγκεκριμένο φάρμακο από τον Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων (Food and Drug Administration, FDA), το οποίο προέρχεται από την δολαστατίνη-10. Η δολαστατίνη-10 αρχικά βρέθηκε στο μαλάκιο Dolabella auricularia, ωστόσο έπειτα έγινε αντιληπτό ότι η Dolabella auricularia αποκτούσε την δολαστατίνη-10 μέσω της διατροφής της η οποία αποτελείται κυρίως από μικροφύκη και ειδικότερα από κυανοβακτήρια. Σήμερα, είναι γνωστό ότι η δολαστατίνη-10 αποτελεί δευτερογενή μεταβολίτη των κυανοβακτηρίων των γενών Lyngbya, Symploca και Schizothrix. Η βρετουξιμάμπη αποτελεί πλέον ένα αντικαρκινικό φάρμακο το οποίο ανήκει στην κατηγορία των στοχευτικών αντικαρκινικών φαρμάκων γνωστά ως μονοκλωνικά αντισώματα. Ο μηχανισμός δράσης της περιλαμβάνει την δέσμευση στην διαμεμβρανική πρωτεΐνη CD30 η οποία υπερεκφράζεται σε διάφορα λεμφώματα και χρησιμοποιείται κυρίως για την θεραπεία των λεμφωμάτων Hodgkin’s. Υπάρχουν ακόμα και παραδείγματα αντικαρκινικών μεταβολιτών από κυανοβακτήρια που εντάσσονται σε πιο νέες κατηγορίες αντινεοπλασματικών ουσιών. Οι τασιαμίδες C-D καθώς και οι καρμαφυκίνες Α και Β ,οι οποίες προέρχονται από κυανοβακτήρια του γένους Symploca, παρουσιάζουν ισχυρή σύνδεση με την υπομονάδα β5 του πρωτεασώματος σε κυτταρικές σειρές του μύκητα S.cerevisaeae. Ως εκ τούτου διερευρνώνται την πιθανή αντικαρκινική τους δράση ως αναστολείς πρωτεασώματος. Επίσης είναι γνωστό ότι η μετάσταση ορισμένων τύπων καρκίνου επωφελείται από την καταστροφή της εξωκυττάριας ουσίας. Οι λινγκμπιαστατίνες που απομονώθηκαν από κυανοβακτήρια του γένους Lyngbya αποτελούν αναστολείς πρωτεασών και γίνεται έρευνα για την δυνατότητα τους να αναστέλλουν την επαγόμενη από μεταλλοπρωτεάσες καταστροφή της εξωκυττάριας ουσίας.
Αντινεοπλασματικά πεπτίδια
Παρόλο που έχουν αναγνωριστεί ποικίλες κατηγορίες δραστικών προιόντων των κυανοβακτηρίων τα πεπτίδια επικρατούν. Σημαντικός αντιπρόσωπος στα θαλάσσια κυανοβακτήρια είναι οι απρατοξίνες ο σκελετός των οποίων αποτελείται από πεπτίδια και πολυκετίδια. Συγκεκριμένα η απρατοξίνη Α που απομονώθηκε από το Lyngbya majuscula εμφάνισε σημαντική κυτταροτοξικότητα σε κυτταρικές σειρές ανθρώπινων όγκων (in vitro) και επέφερε πλήρη ανάρρωση σε ποντίκια που βρίσκονταν σε πρώιμο στάδιο αδενοκαρκινώματος (in vivo). Η αντινεοπλασματική ιδιότητα της απρατοξίνης Α αποδίδεται στην ικανότητά της να σταματά τον κυτταρικό κύκλο στη φάση G1 σε κύτταρα όγκου. Επιπλέον εμποδίζει την ενεργοποίηση και φωσφορυλίωση της ογκογόνου πρωτεΐνης STAT3 (signal transducer and activator of transcription 3). Τέλος μπορεί να ρυθμίσει αρνητικά μερικούς υποδοχείς κινάσης τυροσίνης (RTKs) με τελικό αποτέλεσμα την αποικοδόμησή τους από το πρωτεάσωμα. Άλλες απρατοξίνες είναι οι Β με ασθενέστερη κυτταροτοξικότητα συγκριτικά με την Α, η C με ισχυρή κυτταροτοξικότητα, οι D,E,F και G.
Αναστολείς μικροσωληνίσκων
Οι μικροσωληνίσκοι αποτελούνται από διμερή τουμπουλίνης και νηματίων ακτίνης. Σχηματίζουν τη μιτωτική άτρακτο που είναι απαραίτητη για το διαχωρισμό των αδελφών χρωματίδων κατά τη μίτωση. Οποιαδήποτε παρέμβαση στο μηχανισμό αυτό οδηγεί σε διακοπή της μίτωσης και πιθανώς απόπτωση. Στους παράγοντες που διασπούν τους μικροσωληνίσκους άρα ελέγχουν τον πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων και προέρχονται από θαλάσσια κυανοβακτήρια ανήκουν τα πεπτίδια δολαστατίνης τα οποία έχουν την ιδιότητα να αναστέλλουν τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίσκων διαλύοντας έτσι την μιτωτική άτρακτο.
Επίδραση στη λειτουργία των μεμβραβικών καναλιών
Τα κανάλια Να+ και Ca+2 που βρίσκονται στις κυτταρικές μεμβράνες συμμετέχουν ενεργά στη μεταγωγή σημάτων εντός και εκτός του κυττάρου. Πολλές έρευνες απέδειξαν ότι νευροτοξίνες που παράγονται από διάφορα είδη κυανοβακτηρίων εμπλέκονται τόσο στην ενεργοποίηση όσο και στην αναστολή των καναλιών της μεμβράνης επηρεάζοντας την μεταγωγή σήματος. Ενδεικτικά, η χοιαμίδη Α που απομονώθηκε από τα είδη L. majuscula και Phormidium gracile ενεργοποιεί τα κανάλια Να+ ενώ η αντιλατοξίνη και η κακλιτοξίνη προκαλούν νευρική νέκρωση. Επίσης, τα είδη των κυανοβακτηρίων Anabaena circinalis, ''A. perturbata var. tumida και Α. spiroides παράγουν την σαξιτοξίνη που αναστέλει τα κανάλια Να+, Ca+2 και Κ+ ενώ η Μ1 αντιτοξίνη από το είδος Nostoc'' sp. εμποδίζει την προσβολή την ηπατικών κυττάρων απο ηπατοτοξίνες αναστέλλοντας την λειτουργία ενός μεταφορέα ανιόντων. Όλες αυτές οι λειτουργίες καθιστούν τα κυανοβακτήρια σημαντική πηγή ουσιών για την παραγωγή αναισθητικών, αναλγητικών, σπασμολυτικών και αντιεπιληπτικών φαρμάκων.
Αντιμικροβιακή δράση
Πολλά είδη βενθικών και πλαγκτικών κυανοβακτηρίων παράγουν μεταβολίτες που έχουν την ικανότητα να σταματούν την ανάπτυξη των παθογόνων μικροοργανισμών. Το είδος L. majuscula παράγει τα ολιγοπεπτίδια καρμαμπίνη Α, δραγομαβίνη και δραγοναμίδη Α τα οποία δρουν αποτελεσματικά κατά της ελονοσίας μέσω της αναστολής των ανθεκτικών στην κινίνη στελεχών. Παρόμοια είναι η δράση της βεντουραμίδης Α και Β που απομονώθηκαν από το είδος Oscillatoria sp. Το L. majuscula παράγει, επίσης, τη δραγοναμίδη Ε που εμποδίζει την ανάπτυξη του παθογόνου πρωτοζώου Leishmania. Οι βιρινταμίδες Α και Β από το είδος Oscillatoria nigro-viridis εμποδίζουν την ανάπτυξη τόσο του Leishmania όσο και του τρυπανοσώματος ενώ το είδος  Lyngbya confervoides παράγει τις λοβοκυκλαμίδες Α-C από τις οποίες οι Α και Β έχουν αντιμυκητιακή δράση. Όλοι αυτοί οι μεταβολίτες δρουν επιλεκτικά ενάντια σε παθογόνους μικροοργανισμούς και παράσιτα διακόπτοντας τα μεταβολικά μονοπάτια των οργανισμών που στοχεύουν.
Κυτοτοξική δράση στα φυτά
Κυανοβακτηριακές τοξίνες, όπως οι μικροκυστίνες, έχουν αποδειχθεί επιβλαβείς για ένα ευρύ φάσμα ζωντανών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών φυτικών ειδών. Ο γνωστός στόχος της τοξικότητας των μικροκυστινών στα φυτικά κύτταρα είναι οι μικροσωληνίσκοι, όμως πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι επηρεάζουν και την F-ακτίνη καθώς και την χρωματίνη.
Σε μεριστωματικά κύτταρα τα οποία έχουν εκτεθεί σε εκχυλίσματα στελεχών κυανοβακτηρίων που δεν παράγουν κάποια γνωστή τοξίνη παρατηρείται αποπροσανατολισμός και ομαδοποίηση των νηματίων της F-ακτίνης μετά από μικρής διάρκειας έκθεση. Σε μερικές περιπτώσεις παρατηρούνται και δακτύλιοι ακτίνης. Μετά από μεγάλη περίοδο έκθεσης (24h), τα φαινόμενα συνεχίζονται με αποτέλεσμα τα νημάτια να εξαφανίζονται. Σε αντίθεση, τα κύτταρα της ρίζας στην ζώνη επιμήκυνσης μετά από μικρής διάρκειας έκθεση, δεν επηρεάζονται άμεσα, ενώ μετά από αυξυμένη περίοδο έκθεσης το δίκτυο της F-ακτίνης παρουσιάζεται βαριά αποπροσανατολισμένο και ομαδοποιημένο, ενώ σχηματίζονται και δακτύλιοι ακτίνης. Τα στελέχη που δεν παράγουν μικροκυστίνες, επηρεάζουν ακόμα, και τους μικροσωληνίσκους. Παρατηρείται αποπροσανατολισμός των μικροσωληνίσκων, και υπερβολικός σχηματισμός ενδοπλασματικών μικροσωληνίσκων. Επιπλέον  παρατηρούνται ανωμαλίες στους φραγμοπλάστες κατά τη διάρκεια της κυτταροκινάσης.
Τα παραπάνω ευρήματα λόγω των αλλαγών που προκαλούν στα ριζικά κύτταρα μπορούν να έχουν και οικολογική σημασία.
Νευροτοξίνη BMAA
Είναι γνωστό ότι τα κυανοβακτήρια μπορούν να παράγουν επικίνδυνα μόρια για την ανθρώπινη υγεία, η παραγωγή όμως των γνωστών κυανοτοξίνων είναι ταξινομικά σποραδική. Για παράδειγμα κάποια είδη παράγουν μικροκυστίνες που είναι αρκετά επιβλαβείς στην ανθρώπινη υγεία. Μια νευροτοξίνη β-Ν-μεθυλαμινο-L-αλανίνη (ΒΜΑΑ), φαίνεται να παράγεται από όλες τις γνωστές ομάδες κυανοβακτηρίων συμπεριλαμβανομένων των συμβιωτικών και ελεύθερων.
Μια πρόσφατη μελέτη αναφέρει ότι το BMAA συσσωρεύεται σε πρωτεΐνες, το όποιο επιλεκτικά λειτουργεί σαν ενδογενής δεξαμενή νευροτοξίνης μέσα στο ανθρώπινο σώμα και απελευθερώνεται σταδιακά με το χρόνο και οι πρωτεΐνες αυτές μεταβολίζονται. Στη φύση παρουσιάζεται μαζί με τρία δομικά ισομερή: το 2,4-διαμινοβουτυρικό οξύ (2,4 DAB), το Ν-2(αμινοαιθυλ)-γλυκίνη (AEG) και το β-άμινο-Ν-μεθυλαλανίνη (BMAA) τα οποία μπορούν να προκαλέσουν τοξικότητα. Το BMAA μαζί με τα δομικά ισομερή DAB και AEG είναι πιθανό να παράγονται από διαφορετικά είδη κυανοβακτηρίων υπό ορισμένες συνθήκες σε πολλά υδάτινα περιβάλλοντα. Τοξικολογικές μελέτες έδειξαν ότι, κάτω υπό ορισμένες συνθήκες, το BMAA είναι πιθανό να ενσωματωθεί στις πρωτεΐνες νευρικών κυττάρων (κυρίως παρεγκεφαλίδα), προκαλώντας βλάβη στους νευρώνες και οξειδωτικό στρες.
Η συγκέντρωση του BMAA σχετίζεται με τη διαθέσιμη ποσότητα αζώτου και η παραγωγή του συνδέεται με την έλλειψη αζώτου. Το BMAA ταξινομείται σε τρεις διαφορετικές μορφές: ελεύθερο BMAA, δεσμευμένο BMAA και διαλυμένο BMAA. Οι συνθήκες έλλειψης αζώτου στο μέσο καλλιέργειας των κυανοβακτηρίων προκαλούν την αύξηση της συγκέντρωσης του ελεύθερου BMAA ενώ αντίθετα οι συνθήκες αύξησης αζώτου έχουν ως αποτέλεσμα την αναστολή της παραγωγής του. Άρα ο μηχανισμός παραγωγής του εξαρτάται από το διαθέσιμο άζωτο στο θρεπτικό μέσο. Επιπλέον, το ελεύθερο BMAA είναι ανάλογο με τον κύκλο αύξησης και αντιστρόφως ανάλογο με τη συγκέντρωση ΝΟ3-Ν. Όσο αφορά, το δεσμευμένο BMAA ενσωματώνεται σε πρωτεΐνες μέσω των πεπτιδικών δεσμών. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι το δεσμευμένο ΒΜΑΑ δεν σχετίζεται με άζωτο και φώσφορο, ενώ το διαλυμένο ΒΜΑΑ αυξάνεται με την απελευθέρωση του ενδοκυτταρικού ΒΜΑΑ από τα νεκρά κυανοβακτήρια.
Η παραπάνω κυανοβακτηριακή τοξίνη έχει την ικανότητα να βιοσυσσωρεύεται και να βιομεγενθύνεται μέσα από τη τροφική αλυσίδα στα υδάτινα αλλά και στα χερσαία οικοσυστήματα. Το ΒΜΑΑ υπάρχει πιθανότητα να έχει αρνητική επίδραση σε κάποια εμπορικά θαλασσινά όπως για παράδειγμα οστρακοειδή, στρείδια, ψάρια κτλ. Τέλος, το ΒΜΑΑ μπορεί να πυροδοτήσει νευροεκφυλισμό σε ευάλωτα άτομα. Για την αποφυγή αυτού του νευροεκφυλισμού μια λύση που μελετάται είναι η αυξημένη πρόσληψη σερίνης στο καθημερινό διαιτολόγιο.
Φυσικοχημικές ιδιότητες
thumb|right|Χημική δομή της κυανοβακτηριακής τοξίνης β-Ν-μεθυλαμινο-L-αλανίνη (ΒΜΑΑ). Ο γενικός μοριακός τύπος της κυανοβακτηριακής τοξίνης BMAA είναι C4H10N2O2 και το μοριακό της βάρος είναι 118,13g mol-1. Με βάση την ονοματολογία της IUPAC, χαρακτηρίζεται ως (5)-2-αμινο-3-(μεθυλαμινο)-προπανικό οξύ. Αποτελείται από μια καρβοξυλομάδα και δύο αμινομάδες. Επιπλέον, το BMAA είναι ένα πολικό, υδρόφιλο, βασικό αμυνοξύ (pKa και ισολεκτρικό σημείο) και είναι πιθανό να είναι παρόν σε ελεύθερες αλλά και σε πρωτεϊνικές μορφές.
Σχέση ΒΜΑΑ με τα κυανοβακτήρια
Η παραγωγή ΒΜΑΑ από κυανοβακτήρια εξαρτάται από τις συνθήκες ανάπτυξης ή τα στάδια του κύκλου ζωής. Έρευνες δείχνουν ότι τέσσερα στελέχη κυανοβακτηρίων μπορούν να παράγουν ΒΜΑΑ υπό περιοριστικές συνθήκες αζώτου (Nostoc sp., Microcystis wesenbergii, Anabaena sp. και Synechocystis sp.). Ο ρόλος του ΒΜΑΑ στα κυανοβακτήρια δεν είναι ακόμα σαφής. Έχει όμως αναφερθεί ότι το ΒΜΑΑ είναι σε θέση να αναστείλει την ανάπτυξη κυανοβακτηρίων που δεν μπορούν να παράγουν ΒΜΑΑ (π.χ. κυανοβακτήριο Synechococcus) αλλά δεν έχει καμία επίδραση στα κυανοβακτήρια που παράγουν ΒΜΑΑ.
Έκθεση ΒΜΑΑ στον άνθρωπο
Ο άνθρωπος είναι δυνατό να έρθει σε επαφή με τα κυανοβακτήρια από αρκετές πηγές όπως το νερό και το έδαφος. Πιο αναλυτικά, μπορεί να εκτεθεί είτε στο παραγόμενο ΒΜΑΑ είτε στα δομικά ισομερή του με διαφορετικούς τρόπους:
Σύνθεση Υδροκυανίου
Ο όρος «κυάνιο» αναφέρεται εδώ και στο ανιόν κυανίου (CN-) καθώς και στο υδροκυάνιο (HCN) αφού η τιμή  pKa του CN- είναι 9.3 και σε ουδέτερο pH, όπως αυτό εσωτερικά του κυττάρου εμφανίζεται με την μορφή HCN. Είναι τοξικό για τον αερόβιο μεταβολισμό του κυττάρου καθώς προσδένεται  στο ιόν σιδήρου της α3 οξειδάσης μιτοχονδριακού κυτοχρώματος αναστέλλοντας την δράση του τερματικού ενζύμου της αναπνευστικής αλυσίδας. Ως αποτέλεσμα παύεται η μεταφορά ηλεκτρονίων και η οξειδωτική φωσφορυλίωση και το κύτταρο οδηγείται σε κατάσταση υποξίας. Παρά την τοξικότητά του, το κυάνιο είναι μια φυσική ένωση που συντίθεται από διάφορους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων βακτηρίων, μυκήτων, φυτών και ζώων, στα οποία η κυανογένεση μπορεί να χρησιμεύσει ως αμυντικός ή επιθετικός μηχανισμός.
Μηχανισμός σύνθεσης κυανίου
Οι πρώτοι φωτοσυνθετικοί μικροοργανισμοί στους οποίους έχει δηχθεί η παραγωγή κυανίου είναι το χλωροφύκος Chlorella vulgaris και τα κυανοβακτήρια Anacystis nidulans,(=Asterocapsa nidulans), Plectonema borganum, και Nostoc muscorum. Οι κυανογόνοι φωτοσυνθετικοί μικροοργανισμοί συνθέτουν κυάνιο μέσω τουλάχιστον 2 διακριτών συστημάτων: 1) το σύστημα αμινοξικής οξειδάσης-υπεροξειδάσης και 2) το σύστημα γλυκοξιλικής οξίμης. Η παραγωγή κυανίου επάγεται κυρίως από την Ιστιδίνη (αλλά και από άλλα αρωματικά αμινοξέα), και είναι μία αντίδραση που καταλύεται από οξειδορεδουκτάσες D-  και L- αμινοξέων. Γενικότερα, το μονοπάτι παραγωγής κυανίου είναι έντονα συντηρημένο στα διάφορα είδη οργανισμών και περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο ένα L-αμινοξύ και την αντίστοιχη οξειδάση του. Αν και το ακριβές μονοπάτι σύνθεσης υδροκυανίου στα κυανοβακτήρια δεν είναι γνωστό έχει βρεθεί ότι η παραγωγή κυανίου αυξάνεται παρουσία υπεροξειδάσης ή ορισμένων οξειδωτικών μετάλλων. Επομένως είτε η αμινοξική οξειδάση βρίσκεται στο εξώτερο τμήμα του κυττάρου είτε το αμινοξικό ενδιάμεσο εκκρίνεται.
Κυανογονική ποικιλότητα
Η παραγωγή υδροκυανίου ποικίλει έντονα, και φαίνεται να σχετίζεται με τον τρόπο ζωής του εκάστοτε στελέχους. Σε έρευνα του 2022, από τα 119 στελέχη που μελετήθηκαν τα 52 βρέθηκαν θετικά για παραγωγή κυανίου με τα επιλιθικά στελέχη να έχουν την μεγαλύτερη συχνότητα κυανογένεσης (75%), αυτά των υδάτινων οικοσυστημάτων την μικρότερη (13%) και το στέλεχος του γλυκού νερού  Jaaginema sp. TAU-MAC 0110, να παράγει την μεγαλύτερη ποσότητα κυανίου, ανάμεσα στα στελέχη που εξετάστηκαν .Τα επιλιθικά κυανοβακτήρια συντρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο βόσκησης από θηρευτές, όπως Τροχοφόρα ή Βλεφαριδοφόρα, συγκριτικά με τα στελέχη των υδάτινων οικοσυστημάτων. Επομένως η ανάπτυξή ενός άμεσου αμυντικού μηχανισμού είναι πιθανόν να ευνοήθηκε από την εξέλιξη. Είναι πιθανό, ο μηχανισμός κυανογένεσης να ενεργοποιείται χημικά (οι θηρευτές εκκρίνουν κάποια ουσία που λειτουργεί ως έναυσμα), καθώς παρόλο που δεν έχουν γίνει άμεσες παρατηρήσεις χημικά ενεργοποιημένων συστημάτων σε μονοκύτταρους οργανισμούς, υπάρχουν αρκετά παραδείγματα αντιδράσεων χημικά ενεργοποιημένης μικροβιακής άμυνας, που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως εννοιολογικά μοντέλα για τέτοια συστήματα. Ακόμα, είναι πιθανόν η κυανογένεση να πυροδοτείται από φυσική επαφή με βοσκητές.
Ποικιλότητα και εξάπλωση στον Ελλαδικό χώρο
Η ιστορία των φυσικών επιστημών σχετίζεται άμεσα με τον ελληνικό πολιτισμό, αφού, οι παλαιότερες ακόμα γραπτές αναφορές σε φυτά, ζώα, και φύκη βρίσκονται σε Ομηρικά έπη (8ος αιώνας π.Χ.) Η πρώτη αναφορά σε φύκη στη δυτική λογοτεχνία εμφανίζεται στην Ιλιάδα: [Ραψωδία ι, στ. 5-9]
«Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης· ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν· ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.»
Μετάφραση: (από Νίκο Καζαντζάκη και Ιωάννη Καρκιδή)
Μαζί δυο άνεμοι πώς ξεσήκωσαν φυσώντας απ᾿ τη Θράκη, πονέντες και βοριάς, το πέλαγο το ψαροθρόφο, ξάφνου χιμώντας πάνω του, και γρήγορα μαυρίζοντας το κύμα πυργώθη, και σωρός στοιβάχτηκαν στο ακρόγιαλο τα φύκια' παρόμοια κι η καρδιά σπαράζουνταν στων Αχαιών τα στήθη.
Επίσης ο Αριστοτέλης αναφέρει στο βιβλίο του |Των Περί τα Ζώα Ιστοριών «οἷον ἐν χιόνι τῇ παλαιᾷ. Γίνεται δ' ἡ παλαιὰ ἐρυθροτέρα» που είναι αναφορά στο Watermelon snow που οφείλεται σε πληθυσμιακή έκρηξη του φύκους Chlamydomonas nivalis που ζει στο χιόνι και διαθέτει μια κόκκινη χρωστική ουσία την ασταξανθίνη. Στις μέρες μας, η αναζήτηση για ελληνική μικροχλωρίδα συμπεριλαμβανομένων των κυανοβακτηρίων ξεκίνησε τον 20ο αι. με τις μελέτες φυκών γλυκών νερών από τους Stanković (1931) και Skuja (1937). Τις επόμενες δύο δεκαετίες δεν εντοπίζεται κάποια δημοσιευμένη εργασία για μικροχλωρίδα μέχρι τις έρευνες λιμνών του Αναγνωστίδη (1956). Κατά την διάρκεια των 60΄ ο Κωνσταντίνος Αναγνωστίδης έκανε δύο εκτεταμένες μελέτες στα κυανοβακτήρια θερμοπηγών και σε περιοχές με μεγάλες ποσότητες θείου σε περιβάλλοντα θαλάσσια αλλά και γλυκών νερών στην Ελλάδα. Αυτές οι ταξινομικές μελέτες αποκάλυψαν την ύπαρξη πάρα πολλών κυανοβακτηρίων, κάτι το οποίο οδήγησε στην περιγραφή αρκετών νέων ειδών, τα οποία αργότερα εντάχθηκαν στο μοντέρνο σύστημα ταξινόμησης των κυανοβακτηρίων. Η συστηματική αναζήτηση στα κυανοβακτήρια στον ελλαδικό χώρο ξεκίνησε κατά τα 80’ όπου υπάρχουν αρκετές δημοσιεύσεις για την ταξινόμηση των κυανοβακτηρίων, τη μορφολογία των ειδών και τη δυναμική των πληθυσμών τους. Πιο πρόσφατες μελέτες στην ποικιλία των κυανοβακτηρίων στην Ελλάδα περιλαμβάνουν πολυφασικές και πειθαρχειμένες μελέτες για τα γένη των κυανοβακτηρίων, τους φυσικούς πληθυσμούς, καθώς και της οικολογίας τους. Παρ’ όλες τις πληροφορίες που είχαμε μέχρι και το 2016 δεν είχαμε πουθενά συγκεντρωμένα όλα τα είδη που είχαν καταγραφεί στον Ελλαδικό χώρο επισήμων, όταν μια ερευνητική ομάδα του τμήματος Βιολογίας του Αριστοτελείου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αποτελούμενη από τους: Σπύρος Γκέλης, Ιορδάνης Ουραλλίδης, Μάνθος Πάνου, Νίκος Παππάς, κατέγραψε και δημοσίευσε σε μια λίστα όλη την μέχρι τότε πληροφορία.Συγκεντρωτικά τα είδη κυανοβακτηρίων στην Ελλάδα που είναι γνωστά και δημοσιευμένα σε λίστα μέχρι και σήμερα είναι 543. Τα είδη αυτά που ταξινομούνται σε 130 γένη και 41 οικογένειες και 8 τάξεις. Σε αυτή τη λίστα δεν περιλαμβάνονται διάφορα άλλα είδη που η ταξινόμηση τους είναι ιδιαίτερη, 85 στον αριθμό τα οποία βρέθηκαν σε κόλπους καταρράκτες σπηλιές και λίμνες. Αξίζει να σημειωθεί ότι 18 είδη της λίστας έχουν περιγραφεί μόνο σε ελληνικά περιβάλλοντα καθιστώντας τα ενδημικά και μάλιστα σε σπανίως μελετημένα περιβάλλοντα καταδεικνύοντας την ανάγκη για περαιτέρω μελέτη αυτών. Επιπλέον αναφέρονται διάφορα νέα είδη τα οποία απομονώθηκαν από θαλάσσιους σπόγγους στη Αιγαίο πέλαγος επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για περαιτέρω και πιο διεξοδική μελέτη του θέματος, ακόμα και στα πιο απίθανα περιβάλλοντα.
Κυανοβακτήρια - Μεταβολομική
Ο όρος «metabolome» εισήχθη από τον Oliver και αντιπροσωπεύει το σύνολο των μικρών μορίων, ήτοι των μεταβολιτών ενός οργανισμού, οργάνου, ιστού ή κυττάρου. Αυτά τα μικρά μόρια μπορούν να εντοπισθούν μέσω της «Μεταβολομικής» ανάλυσης. Η Μεταβολομική είναι η συστηματική ανάλυση του συνόλου των προϊόντων του μεταβολισμού ενός οργανισμού, δηλαδή, επικεντρώνεται στο εκτενές δίκτυο βιοχημικών αντιδράσεων των κυττάρων ή ιστών, γεγονός που την καθιστά πολύ δυναμική προσέγγιση.
Η ραγδαία εξέλιξη αναλυτικών τεχνολογιών, όπως αέρια (GC) και υγρή (LC) χρωματογραφία, υγρή χρωματογραφία υψηλής πίεσης HPLC και τριχοειδική ηλεκτροφόρηση CE σε συνδυασμό με φασματοσκοπία μάζας MS και φασματοσκοπία μαγνητικού συντονισμού NMR επέτρεψε την εκτεταμένη ανάλυση των μεταβολιτών και πολύπλοκων μεταβολικών μονοπατιών σε σύνθετα βιολογικά δείγματα. Η Μεταβολομική ανάλυση περιλαμβάνει διαφορετικές προσεγγίσεις ανάλογα με τον αρχικό σκοπό μιας πειραματικής μελέτης, βασικότερες εκ των οποίων είναι η «στοχευμένη μεταβολομική ανάλυση» όπου εξετάζονται επιλεγμένες ομάδες μεταβολιτών χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές διαχωρισμού/ανίχνευσης, η «δημιουργία προφίλ μεταβολιτών» που είναι η ταυτοποίηση και ο ποσοτικός προσδιορισμός των μεταβολιτών που υπάρχουν σε έναν οργανισμό, η «δημιουργία αποτυπωμάτων μεταβολιτών» που είναι μη στοχευμένη, υψηλής απόδοσης ποιοτική διαλογή μεταβολικών συστατικών ενός κυττάρου που αποσκοπεί κυρίως στην σύγκριση δειγμάτων και «ανάλυση μεταβολικής ροής (MFA)» όπου εφαρμόζεται επισήμανση με ισότοπα για να αποκαλυφθούν τα μονοπάτια σε ένα κύτταρο ή οργανισμό. Οι παραπάνω προσεγγίσεις έχουν εφαρμοστεί στην μελέτη του μεταβολισμού των κυανοβακτηρίων. Η έναρξη δημοσιεύσεων για τη μελέτη των κυανοβακτηρίων με τις τεχνολογίες “omics” έγινε το 1996 με την αλληλούχιση του γονιδιώματος του ευρύτατα χρησιμοποιούμενου στελέχους Synechocystis sp. PCC 6803. Ακολούθησαν μεταγραφωμικές αναλύσεις με την τεχνολογία των μικροσυστοιχιών ή πιο πρόσφατα με αλληλούχιση RNA (RNAseq) οι οποίες συνδυάζονται πλέον με πρωτεομικές μελέτες. Μολονότι η μεταβολομική μελέτη των κυανοβακτηρίων εφαρμόζεται μόλις τα τελευταία χρόνια, η κατανόηση του μεταβολισμού τoυς είναι απαραίτητη καθώς τα κυανοβακτήρια θεωρούνται πλούσια πηγή δευτερογενών μεταβολιτών με πιθανές βιοτεχνολογικές εφαρμογές στον τομέα της φαρμακολογίας και, έτσι, αποτελούν αντικείμενο έρευνας βιοϊατρικών προϊόντων/φαρμάκων και, επιπλέον, είναι σημαντικοί υποψήφιοι για την παραγωγή εμπορεύσιμων βιοκαυσίμων.
Εφαρμογές στοχευμένης μεταβολομικής ανάλυσης στα κυανοβακτήρια στοχεύουν στην ανάλυση μεταβολιτών που συμμετέχουν σε κοινές ή προκαθορισμένες διεργασίες. Παράδειγμα αποτελεί η ανάλυση των τοξινών των κυανοβακτηρίων σε περιβαλλοντικά δείγματα. Για τον σκοπό αυτόν χρησιμοποιούνται η υγρή χρωματογραφία υψηλής πίεσης HPLC και η υγρή χρωματογραφία LC σε συνδυασμό με τη φασματοσκοπία μάζας MS για την ποσοτικοποίηση βιοδραστικών ουσιών (κυκλικά πεπτίδια, αλκαλοειδή κ.α.). Αυτά τα αποτελέσματα θα συμβάλλουν στην δημιουργία αποτελεσματικότερων σχεδίων ελέγχου της ποιότητας του πόσιμου νερού.
Η τεχνολογία των μεταβολικών αποτυπωμάτων στα κυανοβακτήρια χρησιμοποιείται κυρίως στον χαρακτηρισμό αλλαγών κάτω από διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες ή σε διαφορετικό γενετικό υπόβαθρο. Για παράδειγμα, έχουν χαρακτηριστεί μεταβολικά αποτυπώματα μετά από προσθήκη γλυκόζης στον κύριο μεταβολισμό του στελέχους Synechocystis PCC 6803, χρησιμοποιώντας υγρή χρωματογραφία σε συνδυασμό με φασματοσκοπία μάζας (LC/MS) και βρέθηκε ότι η αύξηση της γλυκόζης σε συνθήκες φωτός είναι τοξική για το κυανοβακτήριο. Επιπλέον, οι προσπάθειες δημιουργίας μεταβολικών αποτυπωμάτων με τον διαχωρισμό μεταβολιτών μικρού μοριακού βάρους αποκαλύπτουν και πολλά χαρακτηριστικά από άγνωστους μέχρι στιγμής μεταβολίτες. Για την εξακρίβωση των μεταβολικών τους μοτίβων κρίνεται απαραίτητος ο συνδυασμός διαφορετικών μεταβολικών τεχνολογιών και εκτενείς στατιστικές αναλύσεις. Αυτές οι άγνωστες μέχρι στιγμής ενώσεις μπορεί να σχετίζονται με φυσιολογικά φαινόμενα που είναι υπό μελέτη, επομένως μπορούν να αρχειοθετηθούν και να ενσωματωθούν σε βάσεις δεδομένων ως ενώσεις που δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη και να χρησιμοποιούνται ως δείκτες.
Βιβλιογραφία
<references group="Wilkins, Michael; Daly, Rebecca; Mouser, Paula, Wrighton, Kelly και άλλοι. (2014). «Trends and future challenges in sampling the deep terrestrial biosphere.» Front Microbiol 5:481. doi:10.3389/fmicb.2014.00481. ISSN 1664-302X" />
Μάχη του Σμολένσκ (1812)
Η Μάχη του Σμολένσκ, η πρώτη κύρια μάχη της γαλλικής εισβολής της Ρωσίας, έλαβε χώρα στις 16-18 Αυγούστου 1812. Η μάχη περιελάμβανε 175.000 άνδρες της Μεγάλης Στρατιάς υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, και 130.000 Ρώσους υπό τον Μπάρκλεϋ ντε Τόλλυ. Στην πραγματικότητα όμως, περίπου 50.000-60.000 στρατιώτες πήραν μέρος σε αυτή. Ο Ναπολέων επιτέθηκε στο Σμολένσκ, το οποίο κατείχε το σώμα του Ρώσου στρατηγού Πιοτρ Μπαγκρατιόν, καταλαμβάνοντας δύο εκ των προαστίων. Κατά τη διάρκεια της νύχτας οι Ρώσοι εκκένωσαν την φλεγόμενη πόλη.
Η μάχη του Σμολένσκ μνημονεύεται στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, στη Βαρσοβία, με την επιγραφή "SMOLENSK 17 VIII 1812" (Σμολένσκ, 17 Αυγούστου 1812).
Πρελούδιο
Το σχέδιο ήταν να κινηθούν ταχύτατα προς την πόλη, να την καταλάβουν χωρίς μάχη, και να προελάσουν βόρεια για να επιτεθούν στα νώτα των κύριων ρωσικών δυνάμεων υπό τη γενική διοίκηση του στρατηγού Μπάρκλεϋ ντε Τόλλυ. Στη ρωσική πλευρά, οι συγκεχυμένες διαταγές και η κατάρρευση στις επικοινωνίες είχαν οδηγήσει τον στρατηγό Πιοτρ Μπαγκρατιόν να αγνοήσει τις διαταγές, και αντί να προελάσει δυτικά, να προχωρήσει στην κατοχή του Σμολένσκ στα νότια. Στις 16 Αυγούστου 1808, οι γαλλικές δυνάμεις βρήκαν την πόλη ισχυρά οχυρωμένη από τα στρατεύματα του Μπαγκρατιόν, επιπλέον ενισχυμένα από την άφιξη του Μπάρκλεϋ ντε Τόλλυ με τον κύριο ρωσικό στρατό.
Μάχη
Το Σμολένσκ, μια ιστορική πόλη-φρούριο 12.600 κατοίκων το έτος 1812, βρισκόταν κατά μήκος της κύριας οδού εισβολής προς τη Μόσχα και προστατευόταν από ένα παχύ πέτρινο τείχος και οχυρωμένους πύργους. Ο ποταμός Δνείπερος διερχόταν από το κέντρο της πόλης.
Ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην πόλη, στέγαζε μια από τις πιο σεβαστές εικόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την Παναγία του Σμολένσκ, και ο Ναπολέων υπέθεσε ότι οι Ρώσοι θα μάχονταν εκτός της πόλεως για ν΄ αποτρέψουν την καταστροφή της.
Η κύρια μάχη έγινε στις 16 Αυγούστου 1812. Μια αρχική αναγνωριστική γαλλική δύναμη κατέλαβε δύο προάστια, αλλά απέτυχε να εμπλέξει τους Ρώσους σε μάχη έξω από την πόλη. Ο Ναπολέων διέταξε μια γενική επίθεση με τρία σώματα στρατού της Μεγάλης Στρατιάς, με την υποστήριξη διακοσίων πυροβόλων. Η επίθεση αρχικώς ήταν επιτυχής και ο εντατικός βομβαρδισμός του πυροβολικού προκάλεσε πυρκαγιά στην πόλη. Οι γαλλικές δυνάμεις είχαν έλλειψη από σκάλες και άλλες μηχανές αναρρίχησης για να υπερβούν τα τείχη της πόλης, ενώ βρίσκονταν και υπό το πυρ του ρωσικού πυροβολικού. Με την ελευση της νύκτας, το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης καιγόταν.
Οι υπολογισμοί για τις απώλειες διαφέρουν, με τον Γάλλο ιστορικό Αλαίν Πιζάρ (γεν. 1948) να σημειώνει τις γαλλικές απώλειες σε 4.200, και τις ρωσικές σε 4.000-6.000. Οι ίδιοι οι Ρώσοι αριθμούν τις απώλειές τους γύρω στις 6.000, ενώ ο Βρετανός ιστορικός Ντέηβιντ Τσάντλερ (1934-2004) τοποθετεί τις γαλλικές απώλειες στις 10.000 και τις ρωσικές στις 12.000-14.000.
Για να διασώσει το στρατό του, ο Μπάρκλεϋ ντε Τόλλυ εγκατέλειψε την πόλη καταστρέφοντας όλες τις αποθήκες πυρομαχικών, καθώς και τις γέφυρες, αφήνοντας μια μικρή δύναμη να κρατήσει για δύο ημέρες καλύπτοντας τη ρωσική υποχώρηση.
Επίλογος
Γύρω στην αυγή της 17ης Αυγούστου, οι πολωνικές δυνάμεις της Μεγάλης Στρατιάς κατάφεραν να προκαλέσουν ρήγμα στα τείχη της πόλης, και σε λίγες ώρες οι κύριες γαλλικές δυνάμεις εισήλθαν σε αυτή. Ο Μπάρκλεϋ ντε Τόλλυ διατήρησε δυνάμεις στην άλλη όχθη του ποταμού, αποτρέποντας τη διάσχισή του από τους Γάλλους μέχρι τη νύκτα της 18ης Αυγούστου. Η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικώς.
Από τεχνικής απόψεως, η μάχη του Σμολένσκ αποτέλεσε νίκη για τον Ναπολέοντα, καθώς οι δυνάμεις του κατέλαβαν την πόλη. Παρ΄ όλα αυτά, ο στρατός του αντιμετώπιζε ήδη ελλείψεις σε τροφές, και η καταστροφή του Σμολένσκ στέρησε από αυτόν μια χρήσιμη βάση ανεφοδιασμού, προσθέτοντας επιπλέον βάρος στα λογιστικής φύσεως προβλήματα που προκλήθηκαν αργότερα από την τακτική της καμένης γης των υποχωρούντων Ρώσων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Εθνική Νότιας Αφρικής U17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εθνική Νότιας Αφρικής (ποδόσφαιρο)
Κριστόφ ντε Μαρζερί
Ο Κριστόφ-Γκαμπριέλ-Ζαν-Μαρί Ζακάν ντε Μαρζερί (Christophe Rodocanachi-Jacquin de Margerie, 6 Αυγούστου 1951 - 20 Οκτωβρίου 2014), γνωστός ως Κριστόφ ντε Μαρζερί, ήταν Γάλλος επιχειρηματίας.
Γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1951 στο Μαρέιγ-συρ-Λαι-Ντισαί (Βαντέ, Γαλλία) και πέθανε στις 20 Οκτωβρίου 2014 σε αεροπορικό δυστύχημα που είχε το εταιρικό του τζετ στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Βνούκοβο, στα προάστια της Μόσχας. Ήταν στέλεχος, γενικός διευθυντής της Total από τις 13 Φεβρουαρίου 2007 έως τις 21 Μαΐου 2010. Μετά την ημερομηνία αυτή, ανέλαβε καθήκοντα προέδρου-γενικού διευθυντή μέχρι τον θάνατό του.
Καταγωγή και εκπαίδευση
Ο Κριστόφ ντε Μαρζερί ήταν γιος του λοχαγού Πιέρ Ροντοκανακί και της Κολέτ Ταιτινγκέρ, η οποία νυμφεύθηκε εκ νέου με τον Πιέρ-Αλαίν Ζακάν ντε Μαρζερί, ο οποίος τον υιοθέτησε. Ήταν λοιπόν, μέσω της μητέρας του, εγγονός του Πιέρ Ταιτινγκέρ και ετεροθαλής αδερφός της Βικτουάρ ντε Μαρζερί.
Είναι κάτοχος διπλώματος της ESCP Europe (έτος αποφοίτησης 1974).
Σταδιοδρομία
Εισήλθε Total το 1974, στη διεύθυνση οικονομικών της επιχείρησης. Του άρεσε να δηλώνει ότι προτίμησε την Total « αποκλειστικά για τον λόγο ότι ήταν η πλησιέστερη επιχείρηση στο σπίτι του ». Το 1995, ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή στο τμήμα της Total με έδρα τη Μέση Ανατολή. Στη συνέχεια, εισήλθε στο εκτελεστικό συμβούλιο της εταιρείας. Το 1999, ανέλαβε γενικός διευθυντής υπεύθυνος για την εξερεύνηση και την παραγωγή, αρχίζοντας, από εκείνη την περίοδο, να διαφαίνεται ως ο επικρατέστερος διάδοχος του Τιερί Ντεμαρέ. Στις 13 Φεβρουαρίου 2007, ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή της Total μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου του Ομίλου, με τον Τιερί Ντεμαρέ να παραμένει πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, χωρίς ωστόσο να έχει εντολή άσκησης διοικητικών καθηκόντων, έως τις 21 Μαΐου 2010, ημερομηνία κατά την οποία ο Κριστόφ ντε Μαρζερί τον αντικατέστησε σε αυτή τη θέση, αναλαμβάνοντας καθήκοντα PDG.
Στο γαλλικό μέρος της υπόθεσης πετρελαίου έναντι τροφής, ο Μαρζερί βρέθηκε κατηγορούμενος στις 19 Οκτωβρίου 2006 από τον δικαστή Φιλίπ Κουρουά, για συνέργεια σε υπεξαίρεση κοινωνικών αγαθών και συνέργεια σε διαφθορά ξένων κρατικών αξιωματούχων.
Ήταν μεταξύ των δεκάδων Γάλλων που προσκλήθηκαν στην 56η σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (λόγω του ονόματος του ξενοδοχείου στο οποίο διεξήχθη η πρώτη σύνοδος), η οποία διεξήχθη το διάστημα μεταξύ 5 και 8 Ιουνίου 2008 στο Γουέστφιλντς Μάριοτ στο Σαντιγί της Βιρτζίνια των ΗΠΑ.
Στις 23 Ιουλίου 2011, ο Κριστόφ ντε Μαρζερί ενώθηκε με ακόμη 15 Γάλλους διευθυντές επιχειρήσεων για να ζητήσουν αύξηση στη φορολόγησή τους.
Ήταν υπέρμαχος της χρήσης της μεθόδου της υδραυλικής ρωγμάτωσης για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων αερίου σχιστόλιθου στα νότια της Γαλλίας.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2013, ο Κριστόφ ντε Μαρζερί κατατάχθηκε ως δωδέκατος διευθυντής στην κατάταξη CAC 40, με βάση τις επιδόσεις του, για την οποία υπεύθυνο είναι το περιοδικό Challenges.
Θάνατος
Στις 21 Οκτωβρίου 2014, κατά τις (MSK), απεβίωσε στη Μόσχα στη διάρκεια του αεροπορικού δυστυχήματος που είχε το εταιρικό του τζετ (Falcon 50 ) κατά την απογείωσή του με προορισμό το Παρίσι, κι ενώ το αεροσκάφος συγκρούστηκε με εκχιονιστικό μηχάνημα που βρισκόταν πάνω στον διάδρομο. Όλοι οι επιβαίνοντες στο αεροσκάφος σκοτώθηκαν ακαριαία τη στιγμή της σύγκρουσης (3 μέλη πληρώματος και ο Κριστόφ ντε Μαρζερί) 40 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη της διαδικασίας της απογείωσης στον διάδρομο του Διεθνούς Αεροδρομίου του Βνούκοβο. Ο οδηγός του εκχιονιστικού μηχανήματος, ο οποίος επέζησε του δυστυχήματος, βρισκόταν σε κατάσταση μέθης στη διάρκεια αυτού. Το Βνούκοβο είναι το τρίτο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Ρωσίας από άποψη μεγέθους.
Βόρεια Ευρώπη
thumb|right|300px|Βορειά Ευρώπη (μπλε) σύμφωνα με [[ΟΗΕ.]] Η Βόρεια Ευρώπη είναι γεωγραφική, ιστορική, καθώς και πολιτική περιοχή της Ευρώπης, η οποία περιλαμβάνει χώρες και περιοχές που βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της γηραιάς ηπείρου.
Οι ορισμοί για το τι θεωρείται Βόρεια Ευρώπη ποικίλλουν. Στην Ελλάδα, συνήθως ο όρος περιλαμβάνει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονται βορείως σε σχέση με τα Βαλκάνια, την Ιταλία, την Ισπανία και τον Καύκασο. Αυτός ο ορισμός περιλαμβάνει τη Ρωσία, την Πολωνία, καθώς και άλλες χώρες που υπήρξαν μέλη του ανατολικού μπλοκ. Άλλοι ορισμοί ωστόσο δεν περιλαμβάνουν αυτές τις χώρες στη Βόρεια Ευρώπη και τις εντάσσουν στην Ανατολική Ευρώπη για να τις διαχωρίσουν. Ορισμένες άλλες χώρες επίσης, όπως η Γερμανία, η Ελβετία και η Ολλανδία, εντάσσονται καμιά φορά στην Κεντρική Ευρώπη. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) τα κράτη που ανήκουν στη Βόρεια Ευρώπη είναι τα εξής:
Κατηγορία:Ευρώπη Κατηγορία:Περιοχές της Ευρώπης
Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1951
«Η θητεία της κυβέρνησης ΕΠΕΚ - ΚΦ επρόκειτο να αποδειχθεί εξαιρετικά δυσχερής. Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της και οι «έξωθεν» πιέσεις, τόσο από τον «αμερικανικό παράγοντα» όσο και από τα Ανάκτορα σε συνδυασμό με τα κρίσιμα γεγονότα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει και την έντονη αντιπολιτευτική τακτική του Συναγερμού, οδήγησαν στην εφαρμογή μιας αντιφατικής πολιτικής και έθεσαν συχνά σε δοκιμασία την σταθερότητά της.» Χαρακτηριστικά παραδείγματα, είναι ο διορισμός στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, του ναυάρχου Αλέξανδρου Σακελλαρίου, ο οποίος έγινε κατόπιν πιέσεων από τον Αμερικανό πρεσβευτή Τζον Πιουριφόυ και τα Ανάκτορα, που ο Πλαστήρας αναγκάστηκε αν αποδεχτεί, και η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συγκατηγορουμένων του, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού. Ειδικότερα η υπόθεση Μπελογιάννη, θα δημιουργούσε για την κυβέρνηση μια άνευ προηγουμένου φθορά, αφού τα αριστερά στελέχη του κόμματος θα συνιστούσαν εσωκομματική αντιπολίτευση που θα σταδιακά θα έφθειρε όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και την ίδια την ΕΠΕΚ.
Στις 10 Μαρτίου 1952 ο Πρωθυπουργός Πλαστήρας υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και ημιπληγία, που τον ανάγκασε να αποσυρθεί προσωρινά από την Πρωθυπουργία, ενώ τη θέση του κατέλαβε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Βενιζέλος. Αν και ο Πλαστήρας επανέκαμψε, η κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεπε πλέον να έχει τον πλήρη έλεγχο των πολιτικών δρώμενων. Εκτός από αυτό όμως, από τον Μάρτιο οι ανακατατάξεις στην πολιτική σκηνή είναι συνεχείς και οδηγούν αργά αλλά σταθερά στην απώλεια της κυβερνητικής πλειοψηφίας και τέλος, στην παραίτηση της κυβέρνησης.
Αναφορές
1951 1951 10 Κατηγορία:1951 Κατηγορία:1952
Simple Network Management Protocol
Σύνοψη και βασικοί όροι
Σε μια τυπική χρήση του πρωτοκόλλου SNMP, υπάρχει ένας αριθμός συστημάτων υπό διαχείριση καθώς και ένα ή περισσότερα συστήματα διαχείρισης. Το λογισμικό που "τρέχει" σε κάθε δικτυακή υπό διαχείριση συσκευή ή σύστημα ονομάζεται agent και αναφέρει μέσω του πρωτοκόλλου SNMP στα συστήματα διαχείρισης.
Στη βασική του μορφή, το SNMP προσφέρει στα συστήματα διαχείρισης, δεδομένα διαχείρισης ως μεταβλητές, όπως π.χ."free memory", "system name", "number of running processes", "default route", κλπ. Ταυτόχρονα, επιτρέπει ενέργειες όπως η εφαρμογή νέας ή η αλλαγή της υπάρχουσας παραμετροποίησης της δικτυακής διάταξης.
Οι μεταβλητές που ελέγχονται από το SNMP οργανώνονται σε ιεραρχικές δομές, οι οποίες μαζί με τα μεταδεδομένα (όπως ο τύπος και η περιγραφή των μεταβλητών περιγράφονται από τα MIBs (Management Information Bases)
Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ Κατηγορία:Διαχείριση δικτύων
Πολ Μπέτανι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί απόδημοι στις Ηνωμένες Πολιτείες
Καλλιτεχνική κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Ντουέτο γυναικών
Το Ντουέτο Γυναικών αποτελεί αγώνισμα της Καλλιτεχνικής κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 2 μέχρι και τις 4 Αυγούστου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο. Ήταν η 9η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε το ντουέτο των Σβετλάνα Κολεσνιτσένκο και Σβετλάνα Ρομάσινα που αγωνίζονταν με τους Ρώσους Αθλητές, με την τελευταία να λαμβάνει το 6ο της χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες.
Μορφή Αγωνίσματος
Η προκριματική φάση αποτελούταν από το ελεύθερο και από το τεχνικό πρόγραμμα, στο οποίο οι αθλήτριες έπρεπε να εκτελέσουν συγκεκριμένες ασκήσεις. Οι βαθμολογίες από τα δύο προγράμματα προστίθενται μαζί και τα 12 ντουέτα που συγκέντρωσαν τους περισσότερους βαθμούς, προκρίνονται στον τελικό. Εκεί, οι αθλήτριες καλούνται να επαναλάβουν το ελεύθερο πρόγραμμα και βαθμολογούνται εκ νέου. Η νέα βαθμολογία προστίθεται στην ήδη υπάρχουσα βαθμολογία του τεχνικού προγράμματος από τα προκριματικά και οι αθλήτριες με το μεγαλύτερο άθροισμα αναδεικνύονται νικήτριες. Η σειρά εμφάνισης των ντουέτων στις 2 φάσεις, καθορίζεται με κλήρωση. Για τον τελικό, ωστόσο, δημιουργήθηκαν δύο όμιλοι μεταξύ των 6 πρώτων και των 6 τελευταίων του προκριματικού, Οι τελευταίες, εκτέλεσαν πρώτες τα νούμερά τους στον τελικό.
Το τεχνικό πρόγραμμα έπρεπε να έχει διάρκεια 2:05 με 2:35 λεπτά και να περιλαμβάνει υποχρεωτικά στοιχεία που εκτελούνται σε ορισμένη σειρά. Υπήρχαν 3 ομάδες των 5 κριτών για κάθε πρόγραμμα. Στο τεχνικό πρόγραμμα, η μία ομάδα εξετάζει την εκτέλεση των ασκήσεων (30%της βαθμολογίας), η άλλη ομάδα την γενική εντύπωση του προγράμματος (30%) και η τρίτη ομάδα τα επιμέρους στοιχεία (40%). Οι κριτές της εκτέλεσης και της γενικής εντύπωσης δίνουν ο καθένας από μία βαθμολογία, ενώ οι κριτές των επιμέρους στοιχείων δίνουν βαθμολογία για κάθε στοιχείο ξεχωριστά. Οι βαθμολογίες κυμαίνονται μεταξύ του 0 και του 10, με προσαυξήσεις 0,1 πόντων. Η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία από κάθε ομάδα (συμπεριλαμβανομένου του κάθε στοιχείου) απορρίπτονται. Από τις υπόλοιπες βαθμολογίες υπολογίζεται ο μέσος όρος και σταθμίζονται ανάλογα με το ποσοστό που αντιστοιχεί στην συγκεκριμένη ομάδα κριτών. Η βαθμολογία για κάθε στοιχείο, σταθμίζεται ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας της άσκησης στην οποία ανήκει. Η μέγιστη δυνατή βαθμολογία είναι το 100.
Το ελεύθερο πρόγραμμα πρέπει να έχει διάρκεια μεταξύ 2:45 και 3:15 λεπτών. Δεν υπάρχει περιορισμός στην ρουτίνα των ασκήσεων που θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα. Οι 3 ομάδες κριτών στο ελύθερο, εξετάζουν την εκτέλεση (30%της βαθμολογίας), την καλλιτεχνική γενική εντύπωση (40%) και τη δυσκολία (30%). Κάθε κριτής δίνει μια μόνο βαθμολογία. Η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία από κάθε ομάδα απορρίπτονται, και από τις υπόλοιπες υπολογίζεται ο μέσος όρος. Η μέγιστη δυνατή βαθμολογία είναι το 100.
Ολυμπιακή Πρόκριση
Συνολικά, 22 ντουέτα προκρίθηκαν στο αγλωνισμα. Οι 10 χώρες που προκρίθηκαν στο αγώνισμα του Ομαδικού, εξασφάλισαν αυτομάτως και το δικαίωμα συμμετοχής στο Ντουέτο. Τα ντουέτα που είχαν κερδίσει στα 5 ηπειρωτικά πρωταθλήματα και δεν είχαν ήδη προκριθεί με το ομαδικό, εξασφάλισαν αυτομάτως μια θέση στους Αγώνες, ενώ την λίστα συμπλήρωσαν άλλα 7 ντουέτα με τις καλύτερες βαθμολογίες στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά. Η Νέα Ζηλανδία αρνήθηκε την θέση που κέρδισε.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική Ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)
Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε τις παρακάτω μέρες και ώρες:
Τελικός
μικρογραφία|Φιεντίνα και Σαβτσούκ με τα χάλκινα μετάλλιά τους κατά τη διάρκεια της απονομής μεταλλίων Ο τελικός περιλαμβάνει τα 12 καλύτερα ντουέτα του προκριματικού γύρου. Η βαθμολογία του τεχνικού προγράμματος από τον προκριματικό, μεταφέρεται και στον τελικό, αλλά το ελέυθερο πρόγραμμα εκτελείται ξανά και βαθμολογείται εκ νεόυ.
Εκλογές στις Σαμόα
Εκλογή αρχηγού κράτους
Η εκλογή του Ο Λε Άο Ο Λε Μάλο (αρχηγού κράτους) γίνεται έμμεσα, από τη Νομοθετική Συνέλευση. Για λεπτομέρειες των εκλογών για αρχηγό κράτους, δείτε στο λήμμα Ο Λε Άο Ο Λε Μάλο.
2011
Το Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κέρδισε σαρωτική νίκη στις εκλογές του 2011, με 36 έδρες επί συνόλου 49 στο Κοινοβούλιο. Εθνοσυνέλευση (Fono), 4 Μαρτίου 2011''' !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι σε λίστα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες (σε λίστα και ονομαστικά)
8 Μαρτίου
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος
Η 8 Μαρτίου είναι η 67η μέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 300 μέρες (301 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κοένγουλφ της Μερκίας
Ο Κοένγουλφ της Μερκίας (Coenwulf, πέθανε το 821) βασιλιάς της Μερκίας (796 - 821) μέλος του Οίκου του Ικέλ ήταν γιος του Κάθμπερτ της Μερκίας κι απόγονος του Πίμπα της Μερκίας. Διαδέχθηκε τον Έγκφριθ της Μερκίας τον γιο του Όφα της Μερκίας ο οποίος ήταν βασιλιάς μόλις πέντε μήνες συνεπώς ο Κοένγουλφ ανέβηκε στον θρόνο της Μερκίας λίγο μετά τον θάνατο του Όφα. Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του ο Κοένγουλφ είχε να αντιμετωπίσει μια εξέγερση στο Κεντ η οποία ήταν υπό τον έλεγχο των οπαδών του Όφα, ο Έαντμπερτ Πριλ επέστρεψε από την εξορία και διεκδίκησε τον θρόνο του Κεντ αλλά ο Κοένγουλφ περίμενε παπική έγκριση για να παρέμβει. Ο Πάπας Λέων Γ΄ αναθεμάτισε τον Έαντμπερτ, στην συνέχεια ο Κοένγουλφ αντεπιτέθηκε και ανακατέλαβε το βασίλειο, ο Έαντμπερτ συνελήφθη, φυλακίστηκε, τυφλώθηκε και του έκοψαν τα χέρια. Ο Κοένγουλφ είχε χάσει τον έλεγχο της Ανατολικής Αγγλίας στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του και φαίνεται να εμφανίζεται ένα ανεξάρτητο νομισματικό σύστημα υπό τον Έαντβαλντ. Το νόμισμα του Κοένγουλφ εμφανίζεται ξανά αργότερα (805) γεγονός που υποδήλωνε ότι ο Κοένγουλφ ανέκτησε ξανά τον έλεγχο της Ανατολικής Αγγλίας. Καταγράφηκαν πολλές εκστρατείες του Κοένγουλφ εναντίον των Ουαλών αλλά μόνο μια σύγκρουση με την Νορθούμπρια (801) στην οποία υποστηρίζει τους αντιπάλους του Νορθούμπριου βασιλιά Έαρντγουλφ.
Ο Κοένγουλφ ήρθε σε σύγκρουση με τον αρχιεπίσκοπο Γούλφρεντ του Καντέρμπερι στο ζήτημα σχετικά με το κατά πόσο οι λαϊκοί μπορούν να ασκήσουν έλεγχο στα μοναστήρια, η διαμάχη πήρε μεγάλες διαστάσεις σε βαθμό που ο αρχιεπίσκοπος παύθηκε από τα καθήκοντα του για τέσσερα χρόνια. Μια προσωρινή επίλυση της διαμάχης προήλθε με τον διάδοχο του Κοένγουλφ, Κέολγουλφ (822) αλλά η οριστική επίλυση του προβλήματος έγινε το 826 με την τελική συμφωνία ανάμεσα στον Γούλφρεντ και στην κόρη του Κοένγουλφ Κουοένθριρ η οποία ήταν διαχειριστής στην περιουσία του πατέρα της. Τον Κοένγουλφ διαδέχθηκε ο αδελφός του Κέολγουλφ, ένας θρύλος λέει ότι δολοφόνησε τον γιο του Κίνεχελμ για να κερδίσει την διαδοχή αλλά σε δύο χρόνια εκθρονίστηκε με αποτέλεσμα να ανατραπεί ολόκληρη η δυναστεία. Ο Κοένγουλφ ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Μερκίας που ασκούσε την εξουσία σε όλα τα Άγγλο-Σαξονικά βασίλεια, σε μια δεκαετία από τον θάνατο του ανέβηκε το Ουέσσεξ υπό τον βασιλιά Εγβέρτο, η Μερκία δεν ανέκτησε ποτέ την προηγούμενη ισχύ της.
Η Μερκία τον 8ο αιώνα
thumb|right|250px|Χάρτης της νότιας Αγγλίας την εποχή του Κοένγουλφ Το μεγαλύτερο διάστημα του 8ου αιώνα η Μερκία ήταν το κυρίαρχο βασίλειο στα Άγγλο-Σαξωνικά βασίλεια νότια του Χάμπερ, ο Έθελμπαλντ της Μερκίας που ανέβηκε στον θρόνο το 716 έγινε κύριος των Αγγλοσαξονικών βασιλείων από το 731. Δολοφονήθηκε (751) και τον διαδέχθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ο Μπέορνρεντ της Μερκίας αλλά σε έναν χρόνο εκθρονίστηκε από τον Όφα της Μερκίας, η κόρη του Όφα παντρεύτηκε τον Μπέορτρικ του Ουέσσεξ (789) ο οποίος έγινε κατόπιν σύμμαχος του. Στο Κεντ ο Όφα έκανε ουσιαστική επέμβαση την δεκαετία του 780, έγινε και κύριος της Ανατολικής Αγγλίας της οποίας ο βασιλιάς Έθελρεντ αποκεφαλίστηκε με διαταγή του Όφα (794). Ο Όφα αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει πολλές εσωτερικές συγκρούσεις προκειμένου να εξασφαλίσει την διαδοχή του θρόνου στον γιο του Έγκφριθ της Μερκίας. Σύμφωνα με ένα σύγχρονο γράμμα γραμμένο από τον Αλκουίνο της Υόρκης ο οποίος πέρασε περισσότερο από μια δεκαετία στην αυλή των Φράγκων σαν σύμβουλος του Καρλομάγνου "η εκδίκηση του αίματος για λογαριασμό του πατέρα πέρασε στον γιο", επιπλέον τόνισε "δεν ήταν η ενίσχυση αλλά η αρχή της καταστροφής του βασιλείου". Ο Όφα πέθανε τον Ιούλιο του 796, τον διαδέχθηκε ο γιος του Έγκφριθ ο οποίος βασίλευσε λιγότερο από πέντε μήνες μήνες στην συνέχεια πέθανε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας. Το γράμμα του Αλκουίνου δεν αναφέρει σαφώς αν πέθανε ο Έγκφριθ με φυσικές αιτίες ή αν δολοφονήθηκε αλλά σύμφωνα με το νόημα του γράμματος πιθανότατα δολοφονήθηκε.
Ένας σημαντικός αριθμός από γράμματα καταγράφει σημαντικά τα γεγονότα της εποχής σχετικά με ευγενείς, κληρικούς και βασιλείς σε όλη την Αγγλία, τα γράμματα ανάμεσα στον Κοένγουλφ και τον πάπα δεν έχουν διασωθεί. Η σημαντικότερη ιστορική πηγή για την εποχή ήταν το Αγγλοσαξωνικό χρονικό το οποίο πολλοί ιστορικοί θεωρούν αναξιόπιστο επειδή γράφτηκε στην αυλή του βασιλιά του Ουέσσεξ και γράφει με μεγάλη προκατάληψη υπέρ του Οίκου του Ουέσσεξ. Διατάγματα της εποχής του Κοένγουλφ έχουν διασωθεί στα οποία χαρίζει γη στην εκκλησία και τους οπαδούς του με αντάλλαγμα να μνημονεύουν το όνομα του βασιλιά. Τα περισσότερα από τα γράμματα αυτά μνημονεύουν τα ονόματα των δυο βασιλέων του επικυρίαρχου και του υποτελούς του, ένα από αυτά το διάταγμα του Ισμέρ στο οποίο ο Έθελρι γιος του Οσέρ βασιλιάς του Γούστερ περιγράφεται ως υποτελής βασιλιάς του Έθελμπαλντ.
Άνοδος του Κοένγουλφ στον θρόνο
Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι ο Έγκφριθ βασίλευσε μόνο 141 μέρες, ο Όφα πέθανε την περίοδο 26 - 29 Ιουλίου 796 ενώ ο Έγκφριθ πέθανε την περίοδο 14 - 17 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Ο Κοένγουλφ ήταν ο διάδοχος του Έγκφριθ στον θρόνο της Μερκίας, ο πατέρας του Κάομπερχτ φαίνεται να είναι το ίδιο πρόσωπο το οποίο καταγράφεται δυο φορές ως κόμης κατά την διάρκεια της βασιλείας του Όφα. Ο Κοένγουλφ καταγράφεται ως μάρτυρας σε πολλά διατάγματα στην διάρκεια της βασιλείας του Όφα. Σύμφωνα με το γενεαλογικό δέντρο των βασιλέων της Μερκίας αναφέρεται σαν απ'ευθείας απόγονος του Κένγουιλ του Ουέσσεξ αδελφού του Πέντα της Μερκίας χωρίς να υπάρχει καμιά άλλη καταγραφή. Άλλη σοβαρή πιθανότητα είναι ο Κένγουιλ του Ουέσσεξ να είναι γαμπρός του Πέντα της Μερκίας, παντρεύτηκε μια αδελφή του την οποία αργότερα χώρισε.
Η καταγωγή του Κοένγουλφ φαίνεται να συνδέεται με την βασιλική οικογένεια του Ουίκ το οποίο ήταν υποτελές βασίλειο της Μερκίας γύρω από τον ποταμό Σέβερν. Η οικογένεια του Κοένγουλφ ήταν πανίσχυρη αλλά δεν φαίνεται να έχει καμιά σχέση με τον βασιλικό Οίκο της Μερκίας. Ένα γράμμα γραμμένο από τον Αλκουίνου στον λαό του Κεντ (797) βρέθηκε στην παλιά βασιλική αποθήκη. Ο Έαρντγουλφ της Νορθούμπριας αναφέρεται ότι είχε κερδίσει τον θρόνο της Μερκίας (796) αλλά ο Αλκουίνος δεν ξεκαθαρίζει εάν είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Κοένγουλφ ή αν πρόκειται για διαφορετικά πρόσωπα. Ο Αλκουίνος βλέπει τον Κοένγουλφ με διαφορετική άποψη τονίζοντας ότι ήταν ένας τυραννικός βασιλιάς και τον κατηγόρησε ότι χώρισε την σύζυγο του για να παντρευτεί μια άλλη. Ο Αλκουίνος γράφει ένα γράμμα σε έναν ευγενή της Μερκίας στο οποίο τον καλεί να χαιρετήσει τον Κοένγουλφ για την άνοδο του στον θρόνο του, τονίζει ότι υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα για την στάση του νέου βασιλιά απέναντι στους Καρολίδες.
Εξέγερση στο Κεντ
"Ο Έαντμπερτ είναι κληρικός που σφετερίστηκε παράνομα τον θρόνο παραβιάζοντας τον όρκο που έδωσε στον θεό, αφορίστηκε και απειλήθηκε με την απώλεια της ψυχής του. Είναι υποχρεωμένος να εγκαταλείψει αμέσως τον θρόνο του Κεντ, αν δεν το κάνει οι κάτοικοι της Βρετανίας είναι υποχρεωμένοι να εξεγερθούν εναντίον του για να τον ανατρέψουν ώστε να μπορέσει να σώσει την ψυχή του"
Τα λόγια αυτά του πάπα ανάγκασαν τον Κοένγουλφ να αναλάβει (798) στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του του Έαντμπερτ, ο στρατός της Μερκίας τον συνέλαβε του έβγαλε τα μάτια, το έκοψε τα χέρια και τον έριξε σιδηροδέσμιο στις φυλακές του Γουίντσκομπ οι οποίες σχετίζονται με την οικογένεια του Κοένγουλφ. Αργότερα (801) ο Κοένγουλφ τοποθέτησε τον αδελφό του Κάθριντ του Κεντ στον θρόνο του Κεντ. Ο Κάθριντ βασίλεψε στο Κεντ μέχρι τον θάνατο του (807) στην συνέχεια ανέλαβε την κομητεία προσωπικά ο ίδιος ο Κοένγουλφ. Σε ένα διάταγμα (809) ο Κοένγουλφ αναγράφεται με τον τίτλο "βασιλιάς της Μερκίας και της επαρχίας του Κεντ". Η κυριαρχία του Όφα στο Έσσεξ συνεχίστηκε και από τον Κεόλγουλφ, ο βασιλιάς Σίγκερικ του Έσσεξ σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό δραπέτευσε για την Ρώμη αφού πρώτα παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Σίγκερεντ (798). Ο Σίγκερεντ εμφανίζεται σε δύο διατάγματα του Κοένγουλφ της Μερκίας σαν βασιλιάς του του Ουέσσεξ (911) στο πρώτο ως υποτελής και στο δεύτερο ως κόμης ή δούκας.