cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
AIDS
Ανακάλυψη
Το 1983 δύο διαφορετικές ερευνητικές ομάδες, μια αμερικανική με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Γκάλλο (Robert Gallo) και μια γαλλική με επικεφαλής τον κορυφαίο Γάλλο ερευνητή του ινστιτούτου Παστέρ στο Παρίσι Λυκ Μοντανιέ (Luc Montagnier), δήλωσαν η μία ανεξάρτητα από την άλλη ότι ένας καινοφανής (νεοεμφανιζόμενος) ιός μπορεί να έχει προσβάλλει τους ασθενείς του AIDS. Δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο ίδιο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού Science. Ο Γκάλλο ισχυρίστηκε πως ένας ιός που η ομάδα του είχε απομονώσει από έναν ασθενή του AIDS είχε σχηματικά εκπληκτική ομοιότητα με ανθρώπινους Τ-λεμφοτροπικούς ιούς (HTLVs) μία κατηγορία ιών που η δική του ομάδα πρώτη είχε απομονώσει. Η ομάδα του Γκάλλο έδωσε στον καινούργιο ιό που είχε απομονώσει την ονομασία HTLV-III.
Την ίδια περίοδο η ομάδα του Μοντανιέ απομόνωσε έναν ιό από έναν ασθενή που παρουσίαζε οίδημα (πρήξιμο) των λεμφαδένων του λαιμού και σωματική εξασθένηση, δύο κλασσικά συμπτώματα του AIDS. Αντικρούοντας την έκθεση της ομάδας του Γκάλλο, ο Montagnier και οι συνεργάτες του έδειξαν ότι οι πρωτεΐνες του πυρήνα του νέου ιού, ήταν ανοσολογικά διαφορετικές από τις αντίστοιχες του HTLV-I. Η ομάδα του Μοντανιέ έδωσε στον ιό που είχε απομονώσει την ονομασία LAV (Lymphadenopathy-associated Virus - Ιός σχετιζόμενος με λεμφαδενοπάθεια). Όταν οι δυο αυτοί ιοί αποδείχτηκε ότι ήταν ένας και μοναδικός, το 1986, τις ονομασίες LAV και HTLV-III αντικατέστησε η ονομασία HIV. Ο Μοντανιέ έλαβε το Νόμπελ Ιατρικής του 2004 για την ανακάλυψη του HIV.
Προέλευση
Και οι δύο υπότυποι του ιού, οι HIV-1 και HIV-2, πιστεύεται ότι προέρχονται από μη-ανθρώπινα πρωτεύοντα θηλαστικά της Κεντροδυτικής Αφρικής και ότι μεταφέρθηκαν στους ανθρώπους (διαδικασία γνωστή ως ζωονοσία) στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο HIV-1 φαίνεται να έχει πρωτοεμφανιστεί στο νότιο Καμερούν μέσω εξέλιξης του Ιού της Ανοσοανεπάρκειας του Πιθήκου (Simian Immunodeficiency Virus) και συγκεκριμένα του SIV(cpz), του υποτύπου που μολύνει τους άγριους χιμπατζήδες. Ο HIV-1 κατάγεται από την ενδημία του SIVcpz στο υποείδος χιμπατζήδων που ονομάζεται Pan troglodytes troglodytes. Αντίστοιχα ο στενότερος συγγενής του HIV-2 είναι ο SIV(smm) δηλαδή ο υπότυπος του SIV που μολύνει το είδος πιθήκου Cercosebus alys alys ("Sooty mangabey") που είναι πίθηκος του Παλαιού Κόσμου που ζει στη Δυτική Αφρική (από τη Νότια Σενεγάλη έως τη Δυτική Ακτή Ελεφαντοστού).
Οι πίθηκοι του Νέου Κόσμου (δηλαδή της Αμερικανικής ηπείρου) όπως ο πίθηκος-κουκουβάγια (είδος που δραστηριοποιείται τη νύχτα) είναι ανθεκτικοί στη λοίμωξη από HIV-1, πιθανώς λόγω συγχώνευσης δύο γονιδίων ανθεκτικών στον ιό. Ο HIV-1 εικάζεται ότι έχει υπερπηδήσει το (γενετικό) φραγμό μεταδιδόμενος μεταξύ διαφορετικών ειδών σε τουλάχιστον 3 διαφορετικές περιπτώσεις, κάτι που οδήγησε στην εμφάνιση των 3 διαφορετικών γονιδιακών ομάδων του ιού: Μ, Ν και Ο.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι άνθρωποι που συμμετέχουν σε δραστηριότητες σχετικές με τη χρήση του κρέατος αγρίων ζώων, είτε ως κυνηγοί είτε ως πωλητές του κρέατος, συχνά μολύνονται με τον SIV. Παρ' όλα αυτά ο SIV είναι ασθενής ιός, που τυπικά καταστέλλεται από το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα μέσα σε μερικές εβδομάδες από τη λοίμωξη. Πιστεύεται πως χρειάζονται αρκετές μεταδόσεις του SIV από άτομο σε άτομο σε γρήγορη εναλλαγή, ώστε να του δοθεί ικανός χρόνος για να μεταλλαχθεί σε HIV. Επιπλέον λόγω του σχετικά αργού ρυθμού μετάδοσης του ιού από άτομο σε άτομο, αυτός μπορεί να εξαπλωθεί στον ευρύτερο πληθυσμό μόνο με την παρουσία των οδών (καναλιών) υψηλού κινδύνου μετάδοσης οι οποίες πιστεύεται ότι δεν υπήρχαν στην Αφρική πριν τον 20ό αιώνα.
Τέτοια συγκεκριμένα προτεινόμενα κανάλια υψηλού κινδύνου μετάδοσης, που επιτρέπουν στον ιό να προσαρμοστεί προς το ανθρώπινο είδος και να εξαπλωθεί, εξαρτώνται από τον προτεινόμενο χρόνο της μετάδοσης από ζώο σε άνθρωπο. Γενετικές μελέτες του ιού υποδηλώνουν ότι η εμφάνιση του πιο πρόσφατου κοινού πρόγονου της ομάδας Μ του HIV-1 χρονολογείται γύρω στο 1910. Οι υποστηρικτές αυτής της χρονολογίας συνδέουν την επιδημία του HIV με την εμφάνιση της αποικιοκρατίας και την ανάπτυξη μεγάλων αποικιοκρατικών αφρικανικών πόλεων. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε κοινωνικές μεταβολές, μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται υψηλότερος βαθμός σεξουαλικής ασυδοσίας, η διάδοση της πορνείας, καθώς και η συνεπακόλουθη υψηλή συχνότητα εμφάνισης αφροδίσιων νοσημάτων που προκαλούν έλκη στα γεννητικά όργανα (όπως η σύφιλη) στις αποικιοκρατικές αυτές πόλεις. Ενώ ο βαθμός μετάδοσης του HIV διαμέσου της κολπικής συνεύρεσης είναι χαμηλός υπό κανονικές συνθήκες, αυξάνει πολλαπλάσια αν ένας από τους παρτενέρ υποφέρει από μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη που προκαλεί έλκη στα γεννητικά όργανα. Οι πρώτες αποικιοκρατικές πόλεις του 1900 ήταν γνωστές για το μεγάλο ποσοστό διάδοσης της πορνείας και των γεννητικών ελκών, σε βαθμό που το 1928 το 45% των γυναικών κατοίκων της ανατολικής Κινσάσα πιστεύεται ότι υπήρξαν πόρνες και το 1933 περίπου το 15% όλων των κατοίκων της ίδιας πόλης ήταν μολυσμένοι από κάποιο τύπο σύφιλης.
Μια εναλλακτική άποψη θεωρεί πως μη ασφαλείς ιατρικές πρακτικές στην Αφρική κατά τα χρόνια που ακολούθησαν τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, όπως η επαναχρησιμοποίηση μη αποστειρωμένων συριγγών στη διάρκεια μαζικών εμβολιασμών ή οι εκστρατείες για την αντιμετώπιση της ελονοσίας και άλλων λοιμώξεων με αντιβιοτικά, αποτέλεσαν την εναρκτήρια οδό που επέτρεψε στον ιό να προσαρμοστεί προς τους ανθρώπους και να εξαπλωθεί.
Η παλαιότερη καλά τεκμηριωμένη περίπτωση HIV σε άνθρωπο, χρονολογείται πίσω στο 1959 στο Κονγκό. Ο ιός μπορεί ήδη να είχε κάνει την παρουσία του στις Ηνωμένες Πολιτείες ήδη από το 1966, όμως η προέλευση της μεγάλης πλειονότητας των μολύνσεων που συνέβησαν εκτός Υποσαχάριας Αφρικής (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ) μπορεί να αποδοθεί σε ένα μεμονωμένο άγνωστο άτομο το οποίο μολύνθηκε από HIV στην Αϊτή και μετά έφερε τη λοίμωξη στις ΗΠΑ κάποια στιγμή γύρω στο 1969.
Κατόπιν η επιδημία εξαπλώθηκε γρήγορα ανάμεσα στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Κατά το 1978 η εξάπλωση του HIV στους ομοφυλόφιλους αρσενικούς κατοίκους της Νέας Υόρκης και του Σαν Φρανσίσκο υπολογίστηκε σε ποσοστό 5%, υποδηλώνοντας ότι αρκετές χιλιάδες ατόμων στη χώρα είχαν ήδη μολυνθεί.
Κοινωνικά και πολιτιστικά δεδομένα
Η διάδοση του AIDS δεν έγινε, αρχικά τουλάχιστον, αντιληπτή από τον ιατρικό κόσμο και την κοινωνία ως μία ακόμα νόσος που εμφανίστηκε εντός της συνέχειας που υπάρχει στην ιστορία των ασθενειών, αλλά ως κάτι παράλογο και «αποκαλυπτικό», απέναντι στο οποίο οι άνθρωποι έπρεπε να «καταθέσουν» και να «ομολογήσουν» την απόρριψη ή την ενοχή τους. Ο λόγος γύρω από τη νόσο συχνά έβγαινε εκτός του χώρου της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης, καθώς αυτή θεωρήθηκε πως σηματοδοτούσε ακόμα και «το τέλος όλων των ασθενειών», όπως υποστηρίχθηκε από ορισμένους.
Στίγμα
Το στίγμα του AIDS υπάρχει στον κόσμο με διάφορους τρόπους που περιλαμβάνουν τον κοινωνικό εξοστρακισμό και την απόρριψη, τη διακριτική συμπεριφορά (διακρίσεις) και την αποφυγή των ανθρώπων με HIV λοίμωξη.
Το στίγμα του AIDS διαιρείται περαιτέρω στις παρακάτω 3 κατηγορίες :
Σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες υπάρχει μα συσχέτιση του AIDS με την ομοφυλοφιλία ή την αμφιφυλοφιλία και αυτή η συσχέτιση συνδέεται με υψηλά επίπεδα σεξουαλικών προκαταλήψεων, όπως συμπεριφορές εναντίον των ομοφυλόφιλων/αμφιφυλόφιλων ατόμων. Υπάρχει επίσης και μια υποτιθέμενη συσχέτιση ανάμεσα στο AIDS και όλες τις σεξουαλικές συμπεριφορές μεταξύ ανδρών, ακόμα και του σεξ μεταξύ μη μολυσμένων ανδρών. Παρά τις πεποιθήσεις αυτές, ο κυρίαρχος τρόπος μετάδοσης παγκοσμίως παραμένει η ετεροσεξουαλική επαφή.
Οικονομικός αντίκτυπος
Το HIV/AIDS επιδρά στα οικονομικά και των ατόμων και των χωρών. Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν των χωρών που έχουν επηρεαστεί έντονα έχει μειωθεί λόγω της έλλειψης ανθρώπινου κεφαλαίου. Χωρίς την κατάλληλη διατροφή, υγειονομική φροντίδα και φαρμακευτική αγωγή, μεγάλος αριθμός ανθρώπων πεθαίνει από επιπλοκές σχετιζόμενες με το AIDS. Στη διάρκεια της ασθένειάς τους οι άνθρωποι αυτοί, όχι μόνο δεν θα μπορούν να δουλέψουν, αλλά θα χρειαστεί να λάβουν σημαντική ιατρική φροντίδα. Για το έτος 2007 υπολογίζεται ότι υπήρχαν 12 εκατομμύρια ορφανά παιδιά λόγω AIDS. Πολλά από αυτά φροντίζουν οι ηλικιωμένοι παππούδες και γιαγιάδες τους.
Πλήττοντας πολλούς νεαρούς ενήλικες, το AIDS μειώνει το φορολογούμενο πληθυσμό, ελαττώνοντας κατά συνέπεια τους διαθέσιμους πόρους για δημόσιες δαπάνες όπως η εκπαίδευση και οι υπηρεσίες υγείας που δεν συνδέονται με το AIDS. Σαν αποτέλεσμα υπάρχει αυξημένη πίεση στα οικονομικά των κρατών και επιβράδυνση της ανάπτυξης των οικονομιών. Αυτό περαιτέρω καταλήγει σε βραδύτερη ανάπτυξη της φορολογικής βάσης, ένα αποτέλεσμα που ενισχύεται όταν υπάρχουν αυξημένες δαπάνες για την περίθαλψη των αρρώστων, την εργασιακή εκπαίδευση (προκειμένου να αντικαθιστώνται οι άρρωστοι εργάτες), τα επιδόματα ασθένειας αλλά και την περίθαλψη και φροντίδα των ορφανών του AIDS. Αυτό είναι ιδιαιτέρως αλήθεια όταν η απότομη αύξηση της θνητότητας των ενηλίκων μεταφέρει την όλη ευθύνη για τα ορφανά, από την οικογένειά τους στην κυβέρνηση που πρέπει να τα φροντίσει.
Σε επίπεδο νοικοκυριού το AIDS έχει σαν αποτέλεσμα απώλεια εισοδήματος, αλλά και αυξημένες δαπάνες για υγειονομική περίθαλψη. Αυτό αφήνει στην οικογένεια λιγότερο εισόδημα για έξοδα εκπαίδευσης. Μια μελέτη στην Ακτή Ελεφαντοστού έδειξε ότι οικογένειες που είχαν ασθενή του AIDS ξόδευαν διπλάσια χρήματα σε έξοδα ιατρικής περίθαλψης σε σχέση με άλλα νοικοκυριά.
Θρησκεία και AIDS
Το ζήτημα της σχέσης της θρησκείας με το AIDS έχει υπάρξει αντικείμενο μεγάλης αντιπαράθεσης κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, πρωταρχικά λόγω του ότι πολλοί διακεκριμένοι θρησκευτικοί ηγέτες έχουν δημόσια δηλώσει την εναντίωσή τους στη χρήση προφυλακτικών. Σύμφωνα με έκθεση ενός Αμερικανού ειδικού σε θέματα υγείας του Matthew Hanley που έχει τίτλο ’’The Catholic Church and the Global AIDS Crisis’’ (Η Καθολική Εκκλησία και η παγκόσμια κρίση του AIDS’’ ), η θρησκευτική προσέγγιση για την πρόληψη της εξάπλωσης του AIDS υποστηρίζει ότι είναι αναγκαίες πολιτισμικές αλλαγές, μεταξύ των οποίων μια επαναφορά της έμφασης υπέρ της πίστης μέσα στον γάμο και της σεξουαλικής εγκράτειας έξω απ’ αυτόν.
Κάποιες θρησκευτικές ομάδες έχουν παρεμποδίσει και διακόψει τη θεραπεία για το AIDS. Σύμφωνα με το Αφρικανικό Δίκτυο Πολιτικής Υγείας κάποιες εκκλησίες στο Λονδίνο ισχυρίζονται ότι το AIDS μπορεί να θεραπευτεί με την προσευχή και σύμφωνα με έκθεση του Κέντρου Μελέτης Σεξουαλικής Υγείας και AIDS που εδρεύει στο Χάκνεϊ (διοικητικός τομέας Βόρειου/Βορειοανατολικού Λονδίνου) αναφέρεται ότι αρκετοί άνθρωποι διέκοψαν την αγωγή τους, μερικές φορές μάλιστα μετά από άμεση προτροπή του πάστορά τους (τοπικού ιερέα) με αποτέλεσμα έναν αριθμό θανάτων. Η εκκλησιαστική οργάνωση ’’The Synagogue Church Of All Nations” (Εκκλησία Συναγωγής όλων των Εθνών) διαφημίζει ένα «νερό επάλειψης» που προάγει τη θεραπεία από τον Θεό, αν και η οργάνωση αρνείται ότι διαφημίζει τη διακοπή της θεραπείας.
Η απεικόνιση του HIV/AIDS από τα ΜΜΕ
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν απεικονίσει το HIV/AIDS με διάφορους τρόπους ανάλογα με τον τόπο και τον χρόνο. Μία τάση της κοινωνικής ενημερότητας του HIV/AIDS είναι ότι παντού τα media ρέπουν στη δυσπιστία και τον δισταγμό στο να το παρουσιάσουν αρχικά και ότι γεγονότα ή άνθρωποι–κλειδιά τείνουν στο να προκαλούν ευρεία συζήτηση για την ασθένεια σε διάφορους πληθυσμούς.
Μια από τις πρώτες διάσημες περιπτώσεις AIDS ήταν ο Αμερικανός Ροκ Χάντσον, ένας ομοφυλόφιλος ηθοποιός που ήταν παντρεμένος και διαζευγμένος παλαιότερα στη ζωή του και που πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 1985 έχοντας ανακοινώσει ότι πάσχει από τον ιό στις 25 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς. Είχε διαγνωστεί το 1984. Μια αξιοσημείωτη απώλεια λόγω AIDS από τη Βρετανία την ίδια χρονιά ήταν ο Νίκολας Ίντεν, ομοφυλόφιλος βουλευτής και γιος του πρώην πρωθυπουργού Άντονι Ίντεν. Ο ιός πάντως αξίωσε ίσως το πιο διάσημο θύμα του στο πρόσωπο του Βρετανού ροκ σταρ Φρέντι Μέρκιουρι στις 24 Νοεμβρίου 1991, όταν ο Μέρκιουρι, τραγουδιστής του συγκροτήματος Queen, πέθανε από ασθένεια σχετιζόμενη με το AIDS έχοντας ανακοινώσει ότι πάσχει από τη νόσο μόλις την προηγούμενη μέρα. Εντούτοις είχε διαγνωστεί σαν HIV οροθετικός το 1987.
Μια από τις πρώτες περιπτώσεις προσβολής από τον ιό ενός διάσημου ετεροφυλόφιλου ατόμου ήταν ο Άρθουρ Ας, Αμερικανός τενίστας. Διαγνώστηκε HIV θετικός στις 31 Αυγούστου 1988, έχοντας μολυνθεί με τον ιό από μετάγγιση αίματος στη διάρκεια καρδιοχειρουργικής επέμβασης νωρίτερα κατά τη δεκαετία του ’80. Περισσότερες εξετάσεις μέσα στις πρώτες 24 ώρες από την αρχική διάγνωση αποκάλυψαν ότι ο Ας είχε ήδη αναπτύξει AIDS, αλλά ο ίδιος δεν το ανακοίνωσε στο κοινό μέχρι τον Απρίλιο του 1992. Πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1993, σε ηλικία 49 ετών.
Άρνηση, συνωμοσιολογία και παρανοήσεις
Το Operation INFEKTION (Επιχείρηση ΜΟΛΥΝΣΗ) ήταν μια παγκόσμιας εμβέλειας Σοβιετική επιχείρηση «ενεργών μέτρων», με σκοπό τη διάδοση της πληροφορίας ότι οι ΗΠΑ είχαν δημιουργήσει το HIV/AIDS. Οι μελέτες δείχνουν ότι αρκετοί άνθρωποι πίστεψαν –και εξακολουθούν να πιστεύουν- τέτοιους ισχυρισμούς.
Έρευνα
Η έρευνα για τη βελτίωση των θεραπειών περιλαμβάνει τη μείωση των παρενεργειών των φαρμάκων, την περαιτέρω απλοποίηση των φαρμακευτικών σχημάτων για τη βελτίωση της συμμόρφωσης και τον καθορισμό της καλύτερης αλληλουχίας των σχημάτων για την αντιμετώπιση της φαρμακευτικής αντοχής του ιού. Εντούτοις μόνο ένα (προληπτικό) εμβόλιο πιστεύεται ότι είναι ικανό να σταματήσει την πανδημία. Και αυτό γιατί ένα εμβόλιο θα κόστιζε λιγότερο και έτσι θα γινόταν οικονομικά ανεκτό στις αναπτυσσόμενες χώρες και δεν θα απαιτούσε καθημερινή θεραπεία. Όμως μετά από περισσότερα από 20 χρόνια έρευνας, ο HIV-1 παραμένει δύσκολος στόχος για τα εμβόλια και δεν έχει βρεθεί ούτε προληπτικό εμβόλιο, ούτε πλήρης θεραπεία για τη νόσο.
Μεταμόσχευση εμβρυονικών κυττάρων (βλαστοκυττάρων)
Το 2007 ο Τίμοθι Ρέι Μπράουν, ένας 40χρονος HIV οροθετικός (γνωστός και σαν «Ασθενής του Βερολίνου») έκανε μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων ως μέρος της θεραπείας του για οξεία μυελογενή λευχαιμία (AML - ΟΜΛ) και μια δεύτερη μεταμόσχευση ένα χρόνο αργότερα μετά από υποτροπή της νόσου. Ο δότης επιλέχτηκε όχι μόνο για τη γενετική συμβατότητά του, αλλά και γιατί ήταν ομοζυγώτης (είχε πλήρη επικράτηση στο DNA του) μιας μετάλλαξης του CCR5-Δ32 (πρωτεΐνη-συνυποδοχέας του CD4 κυττάρου για τη σύνδεση του ιού με το κύτταρο). Η μετάλλαξη αυτή είναι γνωστό ότι προκαλεί αντίσταση στη λοίμωξη από HIV.
Ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες
Συμπληρώνοντας τις προσπάθειες για τον έλεγχο της αντιγραφής του ιού, σε δοκιμές στο παρελθόν αλλά και σε δοκιμές που συνεχίζονται ακόμη εξετάστηκαν ανοσοθεραπείες, που ενδέχεται να βοηθήσουν στην ανάκαμψη του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται η ιντερλευκίνη-2 και η ιντερλευκίνη-7.
Η αποτυχία των υποψήφιων εμβολίων να προστατεύσουν από την HIV λοίμωξη και την εξέλιξή της σε AIDS, έχει οδηγήσει σε ανανέωση του ενδιαφέροντος για τους βιολογικούς μηχανισμούς που ευθύνονται για τη λανθάνουσα περίοδο της HIV λοίμωξης. Μια περιορισμένη περίοδος θεραπείας που θα συνδυάζει αντιρετροϊκά μαζί με φάρμακα που στοχεύουν τη δεξαμενή λανθάνουσας λοίμωξης, μπορεί κάποια μέρα να επιτρέψει την πλήρη εξάλειψη της HIV λοίμωξης. Οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ένα αντίσωμα-ένζυμο (αντίσωμα με δράση καταλύτη, όπως τα ένζυμα) που μπορεί να καταστρέψει τη θέση πρόσδεσης με το CD4 κύτταρο στην πρωτεΐνη gp120. Η πρωτεΐνη αυτή του ιού είναι κοινή σε όλες τις παραλλαγές του HIV καθώς αποτελεί το σημείο πρόσδεσης για το Β λεμφοκύτταρο και την επακόλουθη έκθεση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Υποσημειώσεις
Αναφορές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανδημίες
FaceTime
Το FaceTime είναι μία εφαρμογή πραγματοποίησης βιντεοκλήσεων που αναπτύχθηκε από την Apple Inc. Διατίθεται σε κινητές συσκευές που υποστηρίζουν iOS 4 ή νεότερη έκδοση και υπολογιστές Mac που εκτελούν Mac OS X 10.6.6 ή μεταγενέστερη έκδοση. Υποστηρίζει οποιαδήποτε συσκευή iOS με μπροστινή κάμερα και οποιονδήποτε υπολογιστή Mac εξοπλισμένο με κάμερα FaceTime. Το FaceTime Audio, μια έκδοση μόνο για ήχο, διατίθεται σε οποιαδήποτε συσκευή iOS που υποστηρίζει iOS 7 ή νεότερη έκδοση και σε οποιονδήποτε Mac με κάμερα προς τα εμπρός με Mac OS X 10.9.2 και μεταγενέστερη έκδοση. Το FaceTime περιλαμβάνεται δωρεάν στο iOS και στο macOS από Mac OS X Lion (10.7) και μετά.
Ιστορία
Η Apple αγόρασε το όνομα "FaceTime" από την FaceTime Communications, η οποία άλλαξε το όνομά της σε Actiance τον Ιανουάριο του 2011. Στις 7 Ιουνίου 2010, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Apple, Στηβ Τζομπς, ανακοίνωσε το FaceTime, παράλληλα με το iPhone 4 στην ομιλία του στο Worldwide Developers Conference 2010. Η υποστήριξη για το iPod Touch τέταρτης γενιάς (το πρώτο μοντέλο iPod Touch εξοπλισμένο με κάμερες) παρουσιάστηκε την ημερομηνία κυκλοφορίας της συσκευής στις 8 Σεπτεμβρίου 2010. Στις 2 Μαρτίου 2011, ανακοινώθηκε η υποστήριξη FaceTime για το iPad 2, το οποίο είχε κάμερες μπροστά και πίσω.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2011, το FaceTime εγκατέλειψε την έκδοση beta και εισήχθη στο Mac App Store για $0,99. Η Apple έλεγε ότι σκόπευε να παρέχει την εφαρμογή δωρεάν, ωστόσο, μια διάταξη του Sarbanes-Oxley Act (2002) απαγόρευε στις εταιρείες να παρέχουν μια μη διαφημιστική νέα δυνατότητα ενός ήδη πωληθέντος προϊόντος χωρίς να υπομένουν "επαχθείς λογιστικά μέτρα". Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017, η έκδοση beta των $0,99 εξακολουθούσε να είναι διαθέσιμη για λήψη από την Apple. Από τότε, το FaceTime περιλαμβάνεται δωρεάν σε macOS από Mac OS X Lion (10.7) και μετά και iOS.
Το 2018, η Apple πρόσθεσε υποστήριξη ομαδικής βιντεοκλήσης και ήχου στο FaceTime, η οποία μπορεί να υποστηρίξει έως και 32 άτομα στο iOS 12 και το macOS Mojave.
Στις 7 Ιουνίου 2021, κατά τη διάρκεια του WWDC Keynote της Apple, ανακοινώθηκε ότι το FaceTime θα είναι διαθέσιμο για χρήστες Android και Windows μέσω φυλλομετρητών. Ένα νέο χαρακτηριστικό που ονομάζεται SharePlay ανακοινώθηκε στην ίδια παρουσίαση. Θα επιτρέψει στους χρήστες σε όλες τις πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων των Android και των Windows, να μοιράζονται μουσική και βίντεο με άτομα που συμμετέχουν στην κλήση. Η Apple δήλωσε ότι η λειτουργία χρησιμοποιεί ένα API που μπορεί να ενεργοποιηθεί σε οποιαδήποτε υπηρεσία πολυμέσων και το SharePlay έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει Hulu, HBO Max, TikTok, Twitch, Apple TV+ και πολλές άλλες πηγές πολυμέσων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό Apple
937 Μπετγκέα
Η Μπετγκέα (Bethgea) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,649. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Γερμανού ποιητή Χανς Μπέτγκε (Hans Bethge, 1876-1946). Η Μπετγκέα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπετγκεα
Πλήρης απασχόληση
Πλήρης απασχόληση στη μακροοικονομική ονομάζεται το επίπεδο εκείνο του ποσοστού ανεργίας το οποίο αντιστοιχεί σε μηδενική κυκλική ανεργία. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι όταν μιλούν για «πλήρη απασχόληση» αναφέρονται στο ποσοστό ανεργίας μη-επιταχυνόμενου πληθωρισμού (Non-Accelerating Inflation Rate of Unemployment ή NAIRU). Ο όρος αυτός, ποσοστό ανεργίας μη-επιταχυνόμενου πληθωρισμού, είναι τεχνικός όρος που αντιστοιχεί σε ένα μέγεθος που μπορεί να προσδιοριστεί εμπειρικά. Εισήχθη από τους Φράνκο Μοντιλιάνι και Λουκά Παπαδήμο το 1975. Προέκυψε ως εξέλιξη της αρχικά προταθείσας έννοιας περί ενός «φυσικού ποσοστού ανεργίας» το οποίο είναι αναπόφευκτο να υπάρχει. Δηλαδή ανεργία προερχόμενη από όλες τις άλλες αιτίες εκτός των κυκλικών αυξομειώσεων του ποσοστού ανεργίας λόγω των οικονομικών κύκλων. Το επίπεδο «πλήρους απασχόλησης» του εργατικού δυναμικού αντιστοιχεί σε ένα ιδεατό, χωρίς τριβές, ακαμψίες ή ανελαστικότητες νεοκλασικό υπόδειγμα όπου όλοι εργάζονται όσο ακριβώς επιθυμούν με βάση ορθολογικές προσδοκίες για τον πραγματικό μισθό και το γενικό επίπεδο των τιμών. Οι δυσκολίες σχετικά με τον προσδιορισμό του «φυσικού ποσοστού ανεργίας» οδήγησαν στην αντικατάσταση του από το ποσοστό ανεργίας μη-επιταχυνόμενου πληθωρισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακροοικονομική Κατηγορία:Εργασία Κατηγορία:Απασχόληση
Σταυριά Αχαΐας
Η Σταυριά είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Μαμουσιάς, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Μαμουσιάς.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
75 Ευρυδίκη
Η Ευρυδίκη (αγγλικά και διεθνώς:Eurydike) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,96. Ανακαλύφθηκε το 1862 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομά της από την Ευρυδίκη, τη σύζυγο του Ορφέα κατά την ελληνική μυθολογία. Υπήρξε ο δεύτερος χρονολογικά από τους 48 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Ευρυδίκη
Γιώργος Καστρινάκης
Ο Γιώργος Καστρινάκης είναι Ελληνοαμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 9 Ιουνίου 1950. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ και του πάουερ φόργουορντ, έχοντας ύψος 2,02 μέτρα. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ψηλούς.
Καριέρα
Ήταν ο ηγέτης του Ολυμπιακού και πρωταγωνιστής στα 2 πρωταθλήματα (1976, 1978) που κατέκτησε με την ομάδα του Πειραιά. Κατέκτησε ακόμα 4 κύπελλα Ελλάδος (1976, 1977, 1978, 1980) και ήταν άλλες 2 φορές φιναλίστ κυπέλλου (1979, 1983).
Αγαπήθηκε από τους φιλάθλους για τις εντυπωσιακές του ενέργειες που αποτελούνταν από θεαματικά καρφώματα και τα πολυάριθμα και επιδέξια ριμπάουντ καθώς ήταν ασυναγώνιστος κοντά στο καλάθι βασιζόμενος στη δύναμη χωρίς να είναι αντιαθλητικός.
Έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα του Ηλυσιακού.
Εθνική Ελλάδος
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 158 αγώνες και σημείωσε 1.612 πόντους (10,2 μ.ο.). Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1979. Συμμετείχε στα Ευρωμπάσκετ 1973, 1975, 1979 και 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981 Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Σάντα Κολόμα ντ'Αντόρρα
Η Σάντα Κολόμα ντ'Αντόρρα (Santa Coloma d'Andorra), ή αλλιώς Σάντα Κολόμα, είναι πόλη της Ανδόρρας στην ενορία της Ανδόρρα λα Βέλια, κοντά στον ποταμό Γκραν Βαλίρα και 2 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, Ανδόρρα λα Βέλια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2019 έχει 3.057 κατοίκους.
Γεωγραφία
Στα δυτικά του βρίσκονται τα ορεινά χωριά Αϊσάς, Μπισεσάρι και Κανόλικ στην Ανδόρρα και Ος ντε Σιβίς στην Ισπανία.
Αξιοσημείωτα κτίρια
Στην πόλη βρίσκεται η ιστορική εκκλησία της Σάντα Κολόμα που ορίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 22 Φεβρουαρίου 1999 στην Πολιτιστική κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανδόρρας
Άγνωστος Θεός
Η αναφορά στον Άγνωστο Θεό έγινε από τον Απόστολο Παύλο με παράφραση επιγραφής σε βωμό στην Αθήνα και υιοθετείται από την Εκκλησία, ως ένδειξη ύπαρξης μιας θεότητας που λάτρευαν οι αρχαίοι Αθηναίοι πέραν από το Δωδεκάθεο και τις αναρίθμητες μικρότερες θεότητες. Μιας θεότητας στην οποία κατά τον Απόστολο Παύλο οι Αθηναίοι προσέφεραν τιμές χωρίς να ξέρουν ούτε την ύπαρξή της, ούτε το όνομά της.
Η λατρεία του άγνωστου θεού οφείλεται, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, στο ότι κάποτε οι Αθηναίοι πρόσφεραν θυσίες σ'όλους τους θεούς εκτός από τον Πάνα, που γι'αυτόν το λόγο οργίστηκε μαζί τους. Έτσι αποφάσισαν να στήσουν βωμούς και να τους αφιερώσουν στον άγνωστο θεό από φόβο μήπως παραλείψουν ξανά κάποιον. Πάνω σ'αυτούς τους βωμούς τοποθετούσαν επιγραφή, όπως στην Αθήνα, που έγραφε «[...] θεοῖς Ἀσίας, Εὐρώπης καί Ἀφρικῆς θεοῖς αγνώστοις καί ξένοις»». Τέτοιοι βωμοί υπήρχαν, σύμφωνα με τον Παυσανία, στο Φάληρο και στην Ολυμπία.
Ο Απόστολος Παύλος όταν ήρθε στην Αθήνα το 50 μ.Χ. για να κηρύξει το Χριστιανισμό, είδε έναν απ'αυτούς τους βωμούς και ενημέρωσε τον κόσμο πως επρόκειτο να μιλήσει για τον άγνωστο θεό, που οι Αθηναίοι ήδη λάτρευαν έστω και αν δεν Τον γνώριζαν.
Ο Άγιος Ιερώνυμος που εορτάζεται στις 15 Ιουνίου, δέχτηκε ότι ο Παύλος στην περίπτωση τού επίμαχου βωμού, μετέτρεψε τον πληθυντικό «θεοῖς αγνώστοις» στον ενικό «ἀγνώστῳ θεῷ» και δεν περιέλαβε το υπόλοιπο κομμάτι τής επιγραφής που έλεγε: «[…] θεοῖς Ἀσίας, Εὐρώπης καί Ἀφρικῆς θεοῖς αγνώστοις καί ξένοις»! Τη θέση αυτή τού Ιερώνυμου επανέλαβαν αργότερα και ο Οικουμένιος, Επίσκοπος Τρίκκης και ο Έρασμος στο «Μωρίας Εγκώμιον»
Πηγές
Αγνωστος Αγνωστος Αγνωστος
Ριχάρδος Γ΄ της Γκαέτα
Οικογένεια
Ο Ριχάρδος παντρεύτηκε μια γυναίκα που ονομάζεται Άννα, ο γιος τους, ο Τζόναθας (πέθανε 1162 - 66), κληρονόμησε την Κομητεία της Καρίνολα και αποζημιώθηκε για την απώλεια της Γκαέτα, η οποία πέρασε στο στέμμα μετά το θάνατο του Ριχάρδου
Θητεία του στη Γκαέτα
Σύμφωνα με τον Πέτρο Διάκονο, μετά το θάνατο του Δούκα Ριχάρδου Β΄ το 1111, η χήρα του, Ρανγκάρντα, πολέμησε τον Κόμη Ριχάρδο της Καρινόλα «για τον [έλεγχο] του Δουκάτου της Γκαέτα» (pro ducatu Cagetano). Ο Πέτρος δεν αναφέρει ποτέ τον Ριχάρδο της Καρινόλα ως δούκα της Γκαέτα, προτιμώντας να τον αποκαλεί απλά τον «άρχοντα της Καρινόλα» (dominus Caleni). Μετά το θάνατο του προκατόχου του, Ριχάρδου Β΄ το 1113, ο Τζόναθας εγκαταστάθηκε ως δούκας, με τον Ριχάρδο ως συνκυβερνήτη, από τον Πρίγκιπα Ροβέρτο Α΄ της Κάπουα. Ο Τζόναθας είναι γνωστός από το Codex Caietanus Ως ένδειξη της ανεξαρτησίας της Γκαέτα, μεταξύ Μαρτίου ή Μαΐου 1113 και Ιουλίου 1114, αυτός και ο Ριχάρδος εξέδωσαν έγραφα που χρονολογούνται από την κοινή βασιλεία των βυζαντινών αυτοκρατόρων Αλεξίου Α΄ (1081–1118) και Ιωάννη Β΄ (1092–1143). Το 1114 ο Ριχάρδος αφιέρωσε στο αβαείο του Μοντεκασσίνο τις περιουσίες του στο Φοντί, το Σεκκάνο, το Ακουίνο, το Βενάφρο, το Αλίφε και το Τεάνο. Το 1115 η Ρανγκάρντα κατάσχεσε τον πύργο και άλλα αντικείμενα της μονής στο Σάιο, σε αντίποινα για τη φυλάκιση του δεύτερου συζύγου της, του Αλεξάνδρου, της κομητείας της Σέσας Αουρούνκα. Το 1117 ο Ριχάρδος βοήθησε στην αποκατάσταση των κτημάτων του. Τον Μάρτιο του 1118, όταν ο αυτοκράτορας Ερρίκος Ε΄ εγκατέστησε έναν αντιπάππα, τον Γρηγόριο Η΄ στη Ρώμη, ο νόμιμος Πάπας Γελάσιος Β΄ έφυγε στην Γκαέτα. Αν και ήταν μοναχός και διάκονος, δεν είχε ποτέ χειροτονήσει ιερέα. Στην Γκαέτα, η χειροτονία και ο αγιασμός του πραγματοποιήθηκαν στις 9-10 Μαρτίου, σύμφωνα με το Liber pontificalis (την επίσημη παπική ιστορία), παρουσία του Δούκα Ριχάρδου, του Δούκα Γουλιέλμου Β΄της Απουλίας και του Πρίγκιπα Ροβέρτου Α' της Κάπουα. Και οι τρεις έπειτα ορκίστηκαν πίστη στον πάπα.
Το 1121 ο Ριχάρδος επιβεβαίωσε την ιδιοκτησία του Campus Pedeacetu, ιδιοκτησία μιας από τις κορυφαίες οικογένειες της Γκαέτα. Το 1123, ο Ριχάρδος, μετά από αίτημα του λαού, ορκίστηκε ενώπιον των προξένων και "μεγάλων αντρών" (maiores) να μην αλλάξει το φολλάρι, νόμισμα, που κόπηκε και χρησιμοποιήτω στη Γκαέτα. Αυτά τα νομίσματα κυκλοφόρησαν μόνο τοπικά και διατηρήθηκαν ακόμη και κάτω από τους βασιλιάδες της Σικελίας έως τα 1194 - 1197. Το Φολλάρι φέρει τις επιγραφές  RIC CON ET DUX  και  †GAETA  ακολουθούμενο είτε από το  II  είτε το  III  που αποδίδεται στους δούκες Ριχάρδο Β΄και Ριχάρδο Γ΄. Αυτή η πράξη του 1123 παρουσιάζει επίσης την πρώτη εμφάνιση των προξένων στην Γκαέτα. Οι πρόξενοι - συνήθως τέσσερις σε αριθμό, επανεμφανίστηκαν μετά το θάνατό του Ριχάρδου. Όπως φαίνεται από τα νομίσματά του, ο Ριχάρδος χρησιμοποίησε γενικά τον τίτλο Consul et Dux (πρόξενος και δούκας). Το 1127 το κτίριο που στεγάζει την Κουρία το παραχώρησε στους πρόξενους.
Διαφωνία με το Μόντεκασσινο
Σύμφωνα με τον Πέτρο τον Διάκονο, το 1124, ο Ριχάρδος του Πινγκάρδου «δελεάστηκε από τις υποσχέσεις» (promissionibus illectus) του Ριχάρδου της Γκαέτα για να φυλακίσει τον Λέοντα, πρόξενο του Φόντι και τον γιο του Πέτρο. Ο ηγούμενος Οντερίσιους Β΄ του Μόντεκσσινο, με την έγκριση του Πάπα Κάλλιστου Β΄, κατέλαβε στη συνέχεια το κάστρο του Πινγκάρδου στο Πίκο. Αυτό ώθησε τον Δούκα Ριχάρδο να ζητήσει βοήθεια από τον άρχοντα και ξάδελφό του, τον Πρίγκιπα Ζουρντέν Β΄ της Κάπουα, ο οποίος εισέβαλε αμέσως στα εδάφη του Μοντεκασσίνο. Μόνο η παρέμβαση του Πάπα, ο οποίος ανάγκασε τον Οντερίσο Β΄να επιστρέψει τα εδάφη στο Πίκο και η πληρωμή 300 κιλών χρυσού από τον ηγούμενο στον πρίγκιπα σταμάτησαν τον Ζουρτέν από το να πάρει πίσω το κάστρο με τη βία. Ο Πέτρος προσθέτει ότι ο Δούκας Γουλιέλμος της Απουλίας αρνήθηκε να παρέμβει στη σύγκρουση.
Η πράξη του Οντερίσου Β΄ το 1126 προκάλεσε μια αναταραχή μεταξύ των εχθρών του Μοντεκασσίνο. Το 1125, σύμφωνα με τον Πέτρο τον Διάκονο απέλυσε τις πόλεις Sant'Ambrogio, La Giuntura, Santo Stefano, San Giorgio και Sant'Apollinare. Το 1127 ο Ριχάρδος έστειλε τον Αντενούλφο, κόμη του Σπινινίου, να καταλάβει το Καστέλνοβοβο Παράνο. Αυτό στη συνέχεια ανταλλάχθηκε στην μονή με αντάλλαγμα το κάστρο του Πίκο. Το 1127, ο Ριχάρδος λεηλάτησε το κοινόβιο του Αγίου Νικολάου της Πίκας (κοντά στο σύγχρονο Πίκο), ιδιοκτησία του Μοντεκασσίνο. Ο κάτοικος του κοινοβίου, Σενιορέκτους, σύντομα θα εκλεγεί ηγούμενος του Μοντεκασσίνο το ίδιο έτος. Τον Φεβρουάριο – Μάρτιο 1128, ο Ριχάρδος ήταν στην Κάπουα όπου επισκέπτονταν τον συγγενή του, πρίγκιπα Ροβέρτο Β ΄. Στις 4 Φεβρουαρίου ήταν ο πρώτος αναφερόμενος μάρτυρας του όρκου που έδωσε ο Ροβέρτος, ορκίστηκε στον Ηγούμενο Σενιόρεκτους για να σεβαστεί τα υπάρχοντα του Μοντεκασσίνο εντός των περιοχών του. Τον Μάρτιο, πιστώνοντας τον Ριχάρδο και έναν άλλο βαρόνο, τον Ρενώ Λοπίνους, ο Ροβέρτος παραχώρησε 300 tarì σε ετήσιο εισόδημα από την Casa Genzana στο Μοντεκασσίνο.
Τελευταία χρόνια
Το 1129 ο Ριχάρδος υπέγραψε μια συνθήκη ειρήνης και συμμαχίας με το Δουκάτο της Νάπολης. Το 1134 υπέγραψε μια συνθήκη με τον άρχοντα του Monte Circeo κατά των πολιτών της Τερρακίνα. Το ίδιο έτος αποκατέστησε επίσης περιουσία που είχε ληφθεί από μια εκκλησία στην πόλη. Μέχρι το 1137 ο Ριχάρδος φαίνεται να έχει παρουσιαστεί στον Βασιλιά Ρογήρο Β΄ της Σικελίας, και δεν υπάρχει καμία καταγραφή των κυβερνώντων προξένων της Γκαέτα μετά το 1135. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ούτε έγγραφο του Ριχάρδου ως δούκας της Γκαέτα μετά τον Μάιο του 1135, αλλά έζησε τουλάχιστον μέχρι το 1140 ή το 1141, προφανώς εξακολουθούσε να κυβερνά. Το 1137, η Δημοκρατία της Πίζας απηύθυνε επιστολή στους προξένους της Γκαέτα, προτρέποντάς τους να μην επιτεθούν στη Νάπολη, κάτι που έχει νόημα μόνο αν είχε χαλάσει η ειρήνη με τη Νάπολη και ο Ριχάρδος είχε ευθυγραμμιστεί με τον Ρογήρο. Το 1137 ο Ριχάρδος συμπαρατάχθηκε με τον αυτοκράτορα Λοθάριο Β΄ όταν ο τελευταίος εισέβαλε στη νότια Ιταλία. Το 1140, ορισμένα πλοία της Γκαέτα έκαναν επιδρομή στην ακτή των Γενουάτων, αλλά εκείνη τη χρονιά ο δούκας αναγκάστηκε να αποτίνει φόρο τιμής και να ορκιστεί πίστη όχι μόνο στον Βασιλιά Ρογήρο, αλλά και στους γιους του Δούκα Ρογήρου Γ΄ της Απουλίας και του πρόσφατα εγκατεστημένου Πρίγκιπα Αλφόνσο της Κάπουα Στη συνέχεια, ο Ριχάρδος ήταν υποτελής του βασιλιά. Όταν πέθανε, το δουκάτο του πέρασε στο στέμμα και σταδιακά ενσωματώθηκε στο βασίλειο ως βασιλική πόλη.
Μάικλ Ατίγια
Ο Σερ Μάικλ Φράνσις Ατίγια, γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1929 στο Λονδίνο και πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 2019, ήταν Άγγλος μαθηματικός λιβανέζικης καταγωγής, γιος του συγγραφέα Έντουαρντ Ατίγια. Υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Ήταν μέλος της Βασιλικής Εταιρείας από το 1962 και πρόεδρος από το 1990 έως το 1995. Έχει βραβευθεί με το Μετάλλιο Φιλντς το 1966, το Βραβείο Άμπελ το 2004 και το Μεγάλο Μετάλλιο το 2010.
Βιογραφία
Οι μαθηματικοί συνεργάτες του Ατίγια ήταν οι Ραούλ Μποτ, Φρίντριχ Χίρζεμπρουχ και Ίσαντορ Σίνγκερ, ενώ οι μαθητές του ήταν οι Γκρέιαμ Σίγκαλ, Νάιτζελ Χίτσιν, Σάιμον Ντόναλντσον και Έντουαρντ Γουίτεν Μαζί με τον Χίρζεμπρουχ έθεσε τις βάσεις για την τοπολογική Κ-θεωρία, ένα σημαντικό εργαλείο της αλγεβρικής τοπολογίας, η οποία, ανεπίσημα μιλώντας, περιγράφει τους τρόπους με τους οποίους οι χώροι μπορούν να συστρέφονται. Το γνωστότερο αποτέλεσμά του, το θεώρημα του δείκτη Atiyah-Singer, αποδείχθηκε μαζί με τον Singer το 1963 και χρησιμοποιείται στην καταμέτρηση του αριθμού των ανεξάρτητων λύσεων σε διαφορικές εξισώσεις. Ορισμένες από τις πιο πρόσφατες εργασίες του ήταν εμπνευσμένες από τη θεωρητική φυσική, ιδίως τα στιγμιότυπα και τα μονόπολα, τα οποία είναι υπεύθυνα για ορισμένες διορθώσεις στην κβαντική θεωρία πεδίου. Του απονεμήθηκε το μετάλλιο Φιλντς το 1966 και το βραβείο Άμπελ το 2004.
Κερύνεια (αρχαία πόλη)
right|thumb|300px|Χάρτης της αρχαίας Αχαΐας Η Κερύνεια ήταν αρχαία πόλη της Αχαΐας και αποτελούσε την ακρόπολη της Ελίκης.
Το όνομα της κατά τον Παυσανία προέρχεται από κάποιον παλιό οικιστή της πόλης ή από τον Κερυνίτη ποταμό που πέρναγε δίπλα από την πόλη. Η Κερύνεια είχε αποικήσει την Κύπρο με αρχηγούς τους Αχαιούς Κηφέα και Πράξανδρο χτίζοντας την σημερινή Κερύνεια.
Κατά την κάθοδο των Δωριέων στην πόλη ήρθαν Λακεδαιμόνιοι Αχαιοί διωγμένοι από την πατρίδα τους από τους Ηρακλείδες, Δωριείς, του Αριστόδημου, ήρθαν και εγκαταστάθηκαν σε όλη την περιοχή και στην πόλη. Η συγκατοίκηση όμως δεν κράτησε για πολύ και οι δυο πλευρές ήρθαν σε πολεμική αντιπαράθεση. Οι Αχαιοί νίκησαν στον πόλεμο και ανάγκασαν τους παλιούς κατοίκους να φύγουν από την χώρα. Στην Κερύνεια υπήρχε ιερό των Άρπυιων και των Γιγάντων. Ήταν μέλος της Ιωνικής δωδεκάπολης και μερικά χρόνια αργότερα της Αχαϊκής Συμπολιτείας.
Τζαμί Τζισταράκη
Ιστορία
Το τζαμί κατασκευάστηκε το 1759 από το βοεβόδα (Οθωμανό διοικητή) της Αθήνας, Μουσταφά Αγά Τζισταράκη. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Τζισταράκης χρησιμοποίησε έναν από τους κίονες του Ναού του Ολυμπίου Διός για να φτιάξει ασβέστη για την κατασκευή του κτιρίου, αλλά είναι πιο πιθανό να χρησιμοποίησε έναν από τους κίονες της βιβλιοθήκης του Αδριανού που βρίσκεται δίπλα. Στο Χρονικό του Ανθίμου αναφέρεται ότι προήλθε από «μίαν κολόναν απ' εκείνας του Αδριανού», την οποία και ανατίναξαν. Αυτή η πράξη οδήγησε στην καθαίρεσή του από τους Τούρκους, καθώς θεωρήθηκε ιεροσυλία η οποία απελευθέρωσε κατάρες: μια επιδημία πανώλης τον επόμενο χρόνο αποδόθηκε σε αυτό το γεγονός.
Μάικλ Ατίγια
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Ο Ατίγια ήταν μέλος της Βρετανικής Ανθρωπιστικής Ένωσης. .
Κερύνεια (αρχαία πόλη)
Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί στην περιοχή του χωριού Κερύνεια. Στις ανασκαφές που έχουν γίνει έχουν αποκαλυφθεί τα τείχη της πόλης, ελληνιστικό ηρώο και πολλά λείψανα κτιρίων.
Τζαμί Τζισταράκη
Ιστορία
Το τζαμί ήταν επίσης γνωστό ως Τζαμί του Κάτω Σιντριβανιού ή Τζαμί του Κάτω Παζαριού εξαιτίας της εγγύτητάς του στην αρχαία Αγορά. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε σαν αίθουσα συνεδριάσεων για την τοπική δημογεροντία. Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως: εκεί διεξάχθηκε χορός προς τιμήν του βασιλιά Όθωνα το Μάρτιο του 1834 και μετά χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας, φυλακή και αποθήκη.
Δυνητικό προϊόν
Στα οικονομικά, ο όρος δυνητικό προϊόν αναφέρεται στο επίπεδο εκείνο του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος το οποίο η εγχώρια οικονομία δύναται να παράγει σε μακροχρόνια βάση χωρίς αύξηση του πληθωρισμού. Όταν το ΑΕΠ υπερβαίνει το δυνητικό προϊόν τότε η συνολική ζήτηση γίνεται μεγαλύτερη της συνολικής προσφοράς και το επίπεδο των τιμών τείνει να αυξάνεται, δηλαδή εμφανίζεται αυξανόμενος πληθωρισμός. Αντίστροφα, όταν το ΑΕΠ υπολείπεται του δυνητικού προϊόντος τότε οι παραγωγοί μειώνουν τις τιμές ώστε να μπορέσουν να πουλήσουν τις υπερβάλλουσες ποσότητες προϊόντων και υπηρεσιών που αντιστοιχούν στην παραγωγική τους δυναμικότητα. Δηλαδή έχουμε μειούμενο πληθωρισμό.
Τζαμί Τζισταράκη
Ιστορία
Το 1915 ανακατασκευάστηκε εν μέρει υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Ορλάνδου και χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει το «Μουσείον Ελληνικών Χειροτεχνημάτων»· από το 1918 (μετονομάστηκε σε «Εθνικόν Μουσείον Κοσμητικών Τεχνών») μέχρι το 1973. Το 1966 έγιναν μετατροπές στο τζαμί ώστε να προσευχηθεί ο εξόριστος βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Σαούντ.
Κερύνεια (αρχαία πόλη)
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Κοινό των Αχαιών Κατηγορία:Αχαϊκή Συμπολιτεία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα
Δυνητικό προϊόν
Όταν η οικονομία ισορροπεί στο επίπεδο δυνητικού προϊόντος τότε, εξ ορισμού, βρίσκεται στο λεγόμενο επίπεδο «πλήρους απασχόλησης». Ωστόσο υπάρχει γενικά ασυμφωνία μεταξύ των οικονομολόγων ως προς τα ακριβή ποσοστά ανεργίας που αντιστοιχούν στο πραγματικό επίπεδο «πλήρους απασχόλησης» κάθε οικονομίας και πως ακριβώς προσδιορίζεται πρακτικά αυτό το ποσοστό ανεργίας.
Μάικλ Ατίγια
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο Κέιμπριτζ, ήταν πρόεδρος των Αρχιμήδειων.
Δυνητικό προϊόν
Το δυνητικό προϊόν αντιστοιχεί θεωρητικά σε μια μακροχρόνια «μόνιμη κατάσταση» σταθερότητας του παραγόμενου προϊόντος. Αποδεικνύεται ότι όταν το προσδοκώμενο ποσοστό πληθωρισμού είναι ίσο με το πραγματικό ποσοστό τότε το πραγματικό προϊόν Y ισούται με το δυνητικό προϊόν Y*.
Τζαμί Τζισταράκη
Ιστορία
Όπως και να 'χει, η πράξη αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις τόσο από τους Έλληνες όσο και τους Τούρκους. Πίστευαν δε τότε ότι κάθε αρχαία κολώνα που πέφτει απελευθερώνει και μία συμφορά που είναι από κάτω της και αυτό φέρνει «θανατικά» στους κατοίκους της. Έτσι, στον βανδαλισμό αυτής της κολώνας αποδόθηκε η επιδημία της πανούκλας που έπληξε την πόλη εκείνη τη χρονιά. Ο Τζισταράκης τιμωρήθηκε από τον Πασά του Ευρίπου, έχασε τον τίτλο του και διώχθηκε από την πόλη.
Μάικλ Ατίγια
Σταδιοδρομία και έρευνα
Ο Ατίγια πέρασε το ακαδημαϊκό έτος 1955-1956 στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Πρίνστον και στη συνέχεια επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου ήταν ερευνητής και βοηθός λέκτορα (1957-1958) και στη συνέχεια πανεπιστημιακός λέκτορας και διδάσκων στο Κολλέγιο Πέμπροουκ του Κέιμπριτζ (1958-1961). Το 1961, μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου ήταν αναγνώστης και καθηγητής στο Κολλέγιο St Catherine (1961-1963) και έγινε Σαβίλιαν Καθηγητής Γεωμετρίας και καθηγητής του Νέου Κολλεγίου της Οξφόρδης από το 1963 έως το 1969. Ανέλαβε μια τριετή θέση καθηγητή στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Πρίνστον, μετά την οποία επέστρεψε στην Οξφόρδη ως ερευνητής της Βασιλικής Εταιρείας και καθηγητής του Κολλεγίου της Αγίας Αικατερίνης. Διετέλεσε πρόεδρος της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου από το 1974 έως το 1976.
Τζαμί Τζισταράκη
Παραπομπές
Τζισταράκη Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα
Δυνητικό προϊόν
Πηγές
Κατηγορία:Μακροοικονομική
Μάικλ Ατίγια
Σταδιοδρομία και έρευνα
Ο Ατίγια ήταν πρόεδρος των Διασκέψεων Pugwash για την Επιστήμη και τις Παγκόσμιες Υποθέσεις από το 1997 έως το 2002. Συνέβαλε επίσης στην ίδρυση της Διακαδημαϊκής Ομάδας για Διεθνή Θέματα, της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ακαδημιών (ALLEA) και της Ευρωπαϊκής Μαθηματικής Εταιρείας (EMS).
Αλγεβρική Γεωμετρία (1952–1958)
μικρογραφία|203x203px|Μια αριστερή κυβική καμπύλη, ήταν το θέμα του πρώτου άρθρου του Ατίγια.|αριστερά Οι πρώτες εργασίες του Ατίγια είναι αφιερωμένες στην αλγεβρική γεωμετρία. Ενώ ήταν ακόμα φοιτητής, ο Ατίγια άρχισε να ενδιαφέρεται για την κλασική προβολική γεωμετρία και η πρώτη του εργασία ήταν ένα σύντομο σημείωμα για την αριστερή κυβική. Το 1954, κέρδισε το βραβείο Σμιθ για την προσέγγιση της δέσμης στις κυβερνημένες επιφάνειες. Το βραβείο αυτό ενθάρρυνε τον Ατίγια να ασχοληθεί με τα μαθηματικά και όχι με τα άλλα θέματα που τον ενδιέφεραν εκείνη την εποχή όπως η αρχιτεκτονική και η αρχαιολογία.
Στη διατριβή του, υπό την επίβλεψη του WVD Χοντζ, ο Ατίγια ανέπτυξε μια προσέγγιση σε όρους δεσμίδων της θεωρίας του Σολομώντα Λέφσετζ για τα ολοκληρώματα δεύτερου είδους των αλγεβρικών ποικιλιών. Την υποστήριξε το 1955, με τίτλο: Μερικές εφαρμογές των τοπολογικών μεθόδων στην αλγεβρική γεωμετρία. Στη συνέχεια προσκλήθηκε για ένα έτος στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Πρίνστον. Όσο ήταν στο Πρίνστον, ταξινόμησε τις διανυσματικές ίνες σε μια ελλειπτική καμπύλη - μια επέκταση της ταξινόμησης των ινών σε μια καμπύλη γένους 0 από τον Αλεξάντερ Γκροτέντιεκ: ο Ατίγια έδειξε ότι κάθε διανυσματική ίνα είναι ένα άθροισμα μη-συναρμολογούμενων ινών, ουσιαστικά μοναδικά, και στη συνέχεια ότι ο χώρος των θετικά διαστάσεων ινών ενός συγκεκριμένου βαθμού ταυτίζεται με τη βασική ελλειπτική καμπύλη. Μελέτησε επίσης τα διπλά σημεία σε επιφάνειες και έδωσε το πρώτο παράδειγμα ενός διαιρετικού μετασχηματισμού αλγεβρικών ποικιλιών διάστασης 3, ο οποίος ήταν αργότερα θεμελιώδης για το έργο του Σιγκεφούμι Μόρι σχετικά με τα ελάχιστα μοντέλα αυτών των ποικιλιών.
Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις
Ο Ατίγια τιμήθηκε με το βραβείο Μπέργουικ το 1961, το μετάλλιο Φιλντς το 1966, το μετάλλιο Ντε Μόργκαν το 1980 και το μετάλλιο Κόπλεϊ το 1988. Το 1989 του ανατέθηκε η διάλεξη Forder Lecture. Το 2004, του απονεμήθηκε το Βραβείο Άμπελ, μαζί με τον Σίνγκερ, με τον οποίο είχε αποδείξει το Θεώρημα του Δείκτη το 1963. Τέλος, το 2010, τιμήθηκε με το Μεγάλο Μετάλλιο της Ακαδημίας Επιστημών.
Έγινε ιππότης Bachelor το 1983.
Ο Μάικλ Ατίγια ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας από πολλά πανεπιστήμια: Ρέντινγκ, Ελσίνσκι, Σαλαμάνκα, Μόντρεαλ, Ουαλία, Λίβανος, Queen's (Καναδάς), Keele, Μπέρμιγχαμ, UMIST, Μπράουν, Heriot-Watt, Πόλη του Μεξικού, Οξφόρδη, Χονγκ Κονγκ, Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού (2004), Γιορκ (2005), Χάρβαρντ (2006), Ecole Normale Supérieure της Πίζας (2007), Πολυτεχνείο της Καταλονίας (2008), Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Χονγκ Κονγκ (2012)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας
Ο Περιφερειάρχης της Στερεάς Ελλάδας είναι ο αιρετός επικεφαλής στην Περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας όπως προκύπτει από τον νόμο 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης». Ο σημερινός περιφερειάρχης είναι ο Φάνης Σπανός που υποστηρίζεται από τη Νέα Δημοκρατία και ανέλαβε το αξίωμα την 1η Σεπτεμβρίου του 2019 ύστερα από τις Περιφερειακές εκλογές του 2019.
Φλαούνα
thumb|Φλαούνα μοιρασμένη στη μέση Η φλαούνα είναι παραδοσιακό κυπριακό πασχαλινό έδεσμα που καταναλώνεται μετά την Ανάσταση. Η παρασκευή και κατανάλωση της φλαούνας παρατηρείται και στην τουρκοκυπριακή κοινότητα κατά την περίοδο του Ραμαζανιού.
Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας
Ιστορία
Ο πρώτος εκπρόσωπος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας ήταν ο Κωνσταντίνος Καρύδας ο οποίος υπήρξε Υφυπουργός και Περιφερειακός Διοικητής της Πελοποννήσου και της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος το διάστημα 26 Αυγούστου 1971 έως 26 Νοεμβρίου 1973 (επί χούντας) ύστερα από την μεταρρύθμιση του 1971 που προέβλεπε την διαίρεση της Ελλάδος σε 7 περιφερειακές διοικήσεις.
Φλαούνα
Ονομασία
Σύμφωνα με διάφορες εκδοχές η λέξη προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη παλάθη (παρασκεύασμα με ξηρά φρούτα) ή από τη συνώνυμη λατινική λέξη fladonis. Κατά άλλη εκδοχή η φλαούνα προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα φλάω (θλίβω). Ως λέξη η φλαούνα απαντάται και στην Αρκαδία και προσδιορίζει την πίτα που φτιάχνεται στην πλάκα και ψήνεται στα κάρβουνα. Στην Κύπρο τα συγκεκριμένα εδέσματα λέγονται φλαούνες και σπανιότερα βλαούνες. Στην περιοχή του Καραβά ονομαζόταν φεσούδκια ενώ στην Καρπασία ήταν γνωστά ως αφλαούνες.
Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας
Ιστορία
Ύστερα από την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2011 και προέβλεπε πλήρη δημοσιονομική και διοικητική αυτοτέλεια με αιρετό περιφερειάρχη και συμβούλιο πρώτος Περιφερειάρχης εκλέχτηκε ο Κλέαρχος Περγαντάς του ΠΑΣΟΚ μετά από τις πρώτες Περιφερειακές εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2010 και οι επαναληπτικές στις 14 Νοεμβρίου 2010. Ο Κλέαρχος Περγαντάς αντικατέστησε την Κατερίνα Διαμαντοπούλου που ήταν περιφερειάρχης από τις 9 Δεκεμβρίου 2009 και επικράτησε του Αθανάσιου Χειμάρα με ποσοστό 39,02% (α' γύρος) και 52,93% (β' γύρος) έναντι 35,20% (α' γύρος) και 47,07% (β' γύρος).
Φλαούνα
Ιστορικά στοιχεία
Οι φλαούνες παρασκευάζονται στην Κύπρο τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση φτιάχνονταν κατά το Μεγάλο Σάββατο και στη συνέχεια μεταφέρονταν στις εκκλησίες και καταναλώνονταν μετά την Ανάσταση. Επίσης προσφέρονταν σε ξένους επισκέπτες αλλά και σε άτομα που δεν είχαν τη δυνατότητα να τα παρασκευάσουν οι ίδιοι (ηλικιωμένοι, άποροι κλπ). Οι φλαούνες είναι τρόφιμο που στις παλιότερες εποχές χρησιμοποιούταν για τη μετάβαση των πιστών από τη νηστεία στην κατανάλωση μη νηστίσιμων τροφών χωρίς να δημιουργούνται στομαχικές διαταραχές.
Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας Στερεας Ελλαδας
Φλαούνα
Συστατικά
Μια φλαούνα αποτελείται από ειδικό τριμμένο τυρί (συνήθως ένα μείγμα από χαλλούμι, μυζήθρα, γραβιέρα και κεφαλοτύρι ), προζύμι, αυγά, σταφίδες και διάφορα μυρωδικά όπως μέχλεπι, μαστίχα και δυόσμος, αλείφεται με σουσάμι και αυγό και έπειτα ψήνεται στο φούρνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Πασχαλινά εδέσματα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Αρινσάλ
Το Αρινσάλ (Arinsal) είναι πόλη της Ανδόρρας σε υψόμετρο 1.550 με 2.560 μέτρα στην ενορία Λα Μασάνα κοντά στα σύνορα με την Ισπανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2019 έχει 1.641 κατοίκους. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χειμερινά θέρετρα της χώρας, ενώ το καλοκαίρι το χιονοδρομικό κέντρο λειτουργεί ως πάρκο πεζοπορίας και αναψυχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανδόρρας
Διασπορά
Ο όρος διασπορά μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Μέντιουμ
Μέντιουμ (Medium) ή διαμέσο ονομάζεται το άτομο εκείνο το οποίο διαθέτει την ικανότητα να έρχεται σε επαφή με τον αόρατο κόσμο των πνευμάτων. Η ικανότητα αυτή ονομάζεται «διαμεσική ικανότητα» ή «διαμεσότητα».
Γενικά περί της διαμεσότητας
μικρογραφία|268x268εσ|Το μέντιουμ [[Έντγκαρ Kέισι από τις ΗΠΑ, The New York Times, 1910]] Άτομα με διαμεσικές ικανότητες υπάρχουν σε όλους τους λαούς, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, με διαφορετικά ονόματα σε κάθε εποχή και πολιτισμό: μάντεις, μάγοι, προφήτες, βλέποντες (διορατικοί), επαοιδοί, πυθίες, οιωνοσκόποι, μυσταγωγοί, θεραπευτές, βραχμάνοι, ιεροφάντες, διάμεσα, μέντιουμ κ.λπ. Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών είναι η ικανότητά τους να επικοινωνούν με τον αόρατο κόσμο των πνευμάτων και να μεταφέρουν στους ανθρώπους τα μηνύματά τους.
Συστηματική ανάλυση του φαινομένου της διαμεσότητας γίνεται στη θεωρία του πνευματισμού. Σε αυτήν, για να γίνει αντιληπτός ο μηχανισμός της διαμεσικής (πνευματιστικής) επικοινωνίας, το μεν διάμεσο παρομοιάζεται με συσκευή ραδιοφώνου το δε πνεύμα με εκφωνητή ραδιοφωνικού σταθμού. Στον ραδιοφωνικό σταθμό, η ομιλία του εκφωνητή μετατρέπεται σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και εκπέμπεται σε συγκεκριμένη συχνότητα προς όλες τις κατευθύνσεις. Όταν ένα ραδιόφωνο συντονιστεί στην εκπεμπόμενη συχνότητα, συλλαμβάνει την ακτινοβολία και την αναμεταδίδει μετατρέποντάς την σε ήχο, ο οποίος είναι κατανοητός από τον άνθρωπο. Με παρόμοιο τρόπο, η «ομιλία» της πνευματικής οντότητας, γίνεται με μια μορφή ακτινοβολίας. Το διάμεσο έχει την ικανότητα να συλλαμβάνει την ακτινοβολία αυτή και να την αναμεταδίδει με κατανοητή μορφή, δηλαδή ομιλία, γραφή, σχέδιο κ.λπ. Τα διάμεσα, σύμφωνα με την θεωρία του πνευματισμού, είναι «συσκευές όλων των ανέμων», δηλαδή μέσω αυτών είναι δυνατόν να επικοινωνήσει οποιοδήποτε πνεύμα, είτε αγαθό είτε πονηρό, όπως ακριβώς ένα ραδιόφωνο μπορεί να αναμεταδώσει όσα μεταδίδονται από οποιονδήποτε σταθμό, αρκεί να συντονιστεί στη συχνότητά του. Για τον λόγο αυτόν είναι αναγκαίο, κατά την διάρκεια μιας επικοινωνίας, να λαμβάνονται μέτρα ώστε αφενός μεν να διασφαλίζεται η επικοινωνία μόνον με τα αγαθά πνεύματα, αφετέρου δε να αποφεύγεται η εξαπάτηση ή η παραπλάνηση από τα πονηρά.