cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κενβάλ του Ουέσσεξ
Διαδοχή
Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό Χρονικό ο Κενβάλ πέθανε το 672, η χήρα του Σίξμπερ του Ουέσσεξ βασίλευσε για έναν χρόνο. Δέν είναι γνωστό να άφησε απογόνους, ο βασιλιάς Κέντγουιν αναφέρεται οτι είναι αδελφός του αλλά ο Κίρμπι σημειώνει οτι αυτό δεν ισχύει. Απόγονοι του Κενβάλ πιθανότατα βασίλευσαν τον 9ο αιώνα στο Κέντ και στην Μερκία, οι βασιλείς της Μερκίας Κέονγουλφ και Κέολγουλφ αναφέρονται ότι κατάγονται από έναν άγνωστο αδελφό του Πέντα και του Εόβα τον Κενβάλ, στην πραγματικότητα όμως ήταν γαμπρός και όχι αδελφός τους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Library Company Φιλαδέλφειας
Η Library company της Φιλαδέλφειας (αγγλικά: Library Company of Philadelphia) (LCP) είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα τη Φιλαδέλφεια. Ιδρύθηκε το 1731 από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο ως βιβλιοθήκη, και σήμερα συγκεντρώνει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές χειρογράφων και έντυπου υλικού ιστορικής αξίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το μέγεθος της συλλογής είναι περίπου 500.000 βιβλία και 70.000 άλλα αρχεία, συμπεριλαμβανομένων 2.150 αντικειμένων που ανήκαν στον Φραγκλίνο, στο Μεϊφλάουερ, σημαντικές συλλογές φυλλαδίων και εφημερίδων του δέκατου έβδομου και του επαναστατικού αγώνος, χάρτες και ολόκληρες βιβλιοθήκες που συγκεντρώθηκαν τον 18ο και τον 19ο αιώνα. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης τις πρώτες εκδόσεις των Μόμπι Ντικ και Leaves of Grass.
Ιστορία
Η Library company ήταν παρακλάδι της Junto, μιας ομάδας συζητήσεων στην αποικιακή Φιλαδέλφεια, από το περιβάλλον τον Μπέντζαμιν Φράνκλιν. Την 1η Ιουλίου 1731, ο Φράνκλιν και ορισμένοι από τους συναδέλφους του μεταξύ των Junto κατάρτισαν τα άρθρα συμφωνίας για την ίδρυση μιας βιβλιοθήκης, επειδή διαπίστωσαν ότι οι εκτενείς συζητήσεις τους για πνευματικά και πολιτικά θέματα έπεφταν κατά καιρούς σε κοινά σημεία που μπορούσαν να οδηγήσουν στη δημιουργία μιας αξιοπρεπής βιβλιοθήκης. Στην τότε αποικιακή Πενσυλβάνια δεν υπήρχαν πολλά βιβλία. Τα βιβλία από βιβλιοπώλες του Λονδίνου ήταν ακριβά στην αγορά και έφταναν με μεγάλη καθυστέρηση. Ο Φράνκλιν και οι φίλοι του δεν είχαν οικονομική άνεση, και δεν ήταν σε θέση να σηκώσουν το οικονομικό βάρος μιας τόσο αντιπροσωπευτικής βιβλιοθήκης. Συγκεντρώνοντας τους πόρους τους με ρεαλιστικό και φραγκλινικό τρόπο, όπως έγραψε κάποτε ο ιστορικός της Εταιρείας Βιβλιοθηκών, «η συνεισφορά του καθενός δημιούργησε το απαραίτητο κεφάλαιο για τα βιβλία». Πολλά από τα πρώτα βιβλία της συλλογής αφορούσαν τη θρησκεία και την εκπαίδευση. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα πρώτα κείμενα της συλλογής γράφτηκαν στα αγγλικά, ενώ εκείνη την εποχή τα περισσότερα βιβλία που φυλάσσονταν σε πανεπιστημιακές και ιδιωτικές βιβλιοθήκες ήταν μόνο στα λατινικά.
Ο πρώτος βιβλιοθηκάριος που προσέλαβαν, ο πρώτος στην Αμερική, ήταν ο Λούι Τίμοθι. Διατήρησε αυτή τη θέση μόνο για λίγο. Μέχρι να βρεθεί άλλος βιβλιοθηκάριος να τον αντικαταστήσει, ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν ανέλαβε ξανά τα καθήκοντά του. Η θητεία του Φράνκλιν ως βιβλιοθηκάριος έληξε το 1734, όταν τον διαδέχθηκε ο Γουίλιαμ Πάρσονς, ο βιβλιοθηκάριος για τα επόμενα 12 χρόνια. Ο Ρόμπερτ Γκρίνγουεϊ ήταν ο τέταρτος βιβλιοθηκάριος, του οποίου η θητεία διήρκεσε μέχρι το 1763.
Το καταστατικό όριζε ότι κάθε μέλος μετά τα πρώτα πενήντα έπρεπε να εγκριθεί από τους διαχειριστές, να υπογράψει το καταστατικό και να πληρώσει τις συνδρομές. Η εισαγωγή νέων μελών και η επιλογή νέων βιβλίων ήταν τα συνήθη καθήκοντα των διαχειριστών. μικρογραφία|284x284εσ|Βιβλιοθήκη και Αίθουσα των Χειρουργών, 1800, γκραβούρα  του Γουίλιαμ Ράσελ Μπιρτς Στο πίσω μέρος του καταλόγου της βιβλιοθήκης του 1741, ο Φράνκλιν ανέφερε ότι η βιβλιοθήκη ήταν προσβάσιμη σε άτομα που δεν ήταν μέλη. Όσοι δεν ήταν μέλη είχαν τη δυνατότητα να δανείζονται βιβλία. Ωστόσο, έπρεπε να αφήσουν αρκετά χρήματα για να καλύψουν το κόστος του βιβλίου. Προφανώς, τα χρήματά τους τα έπαιρναν πίσω με την επιστροφή του βιβλίου. Τα μέλη μπορούσαν να δανειστούν δωρεάν τα βιβλία. Ο Φράνκλιν ανέφερε επίσης ότι η βιβλιοθήκη ήταν ανοιχτή μόνο τα Σάββατα, για τέσσερις ώρες το απόγευμα.
Στις 10 Νοεμβρίου 1731, στην ταβέρνα Nicholas Scull's Bear, δέκα άτομα πλήρωσαν τα σαράντα σελίνια τους, ήταν οι: Ρόμπερτ Γκρέις (μερίδιο αρ. 1), Τόμας Χόπκινσον (μερίδιο αρ. 2), 2 Μπέντζαμιν Φράνκλιν (μερίδιο αρ. 3), Τζον Τζόουνς, Jr. (4), Ιωσήφ Breintnall (5 Αντώνη Νικόλας (6), Τόμας Γκόντφρεϊ (7), Ιωσήφ Στρετς (8), Φίλιπ Σινγκ, Jr. (9) και Τζον Σόμπερ(10). Η προσέλευση ήταν μια απογοητευτική : όλοι εκτός από τον Τζον Σόμπερ και τον πιλοπώλη Ιωσήφ Στρετς (γιος του Πήτερ Στρετς), ο οποίος αργότερα έγινε μέλος της συνέλευσης της Πενσυλβάνια, ήταν αξιωματικοί. Η βιβλιοθήκη είχε τώρα έντεκα αμειβόμενα μέλη. Ο Ιωσήφ Στρετς και τα αδέρφια του διέθεταν το μισό από το αρχικό κεφάλαιο για την κατασκευή του Νοσοκομείου της Πενσυλβάνια, ένα άλλο από τα έργα του Μπέντζαμιν Φράνκλιν.
Με την πάροδο του χρόνου, πενήντα συνδρομητές επένδυσαν 40 σελίνια ο καθένας και υποσχέθηκαν να πληρώνουν δέκα σελίνια το χρόνο στη συνέχεια για να αγοράσουν βιβλία και να διατηρήσουν μια βιβλιοθήκη μετόχων. Κατά συνέπεια, ιδρύθηκε «η μητέρα όλων των αμερικανικών συνδρομητικών βιβλιοθηκών» και μια λίστα με τα επιθυμητά βιβλία που συντάχθηκε εν μέρει από τον Τζέιμς Λόγκαν, «τον καλύτερο κριτή βιβλίων σε αυτά τα μέρη», στάλθηκε στο Λονδίνο και το φθινόπωρο, τα πρώτα βιβλία βρίσκονταν ήδη στα ράφια.
Ο παλαιότερος σωζόμενος έντυπος κατάλογος του 1741 φανερώνει τις προτιμήσεις των αναγνωστών και τις απαιτήσεις των μελών που διαμόρφωσαν τη συλλογή. Εκτός από τις δωρεές, το ένα τρίτο των 375 τίτλων ήταν ιστορικά έργα, γεωγραφίες και αφηγήσεις ταξιδιών, μια κατηγορία που η Εταιρεία Βιβλιοθήκης είχε συγκεντρώσει υλικό σε όλη τη διάρκεια της ιστορία της. Το ένα πέμπτο των τίτλων ήταν από λογοτεχνικά έργα, κυρίως με τη μορφή ποίησης και θεατρικών έργων, διότι το πεζογραφημένο μυθιστόρημα βρισκόταν ακόμη σε αρχικό στάδιο: ήδη από το 1783, στις πρώτες παραγγελίες από το Λονδίνο μετά τα χρόνια του πολέμου, οι διευθυντές θεώρησαν ότι «δεν είναι σκόπιμο να προσθέσουν στο  απόθεμα, οτιδήποτε νέο». Ένα άλλο πέμπτο των τίτλων ήταν αφιερωμένο σε επιστημονικά έργα. Η θεολογία και τα κηρύγματα, ωστόσο, αντιπροσώπευαν μόνο το ένα δέκατο των τίτλων, γεγονός που διέκρινε την Ελεύθερη Βιβλιοθήκη από τις συλλογικές βιβλιοθήκες του Χάρβαρντ και του Γέιλ. Ο πράκτορας της Εταιρείας στο Λονδίνο ήταν ο Πίτερ Κόλινσον, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, του Κουάκερ mercer-naturalist του Λονδίνου, ο οποίος αλληλογραφούσε με τον Τζον Μπάρτραμ.
Το παράδειγμα της Βιβλιοθήκης Εταιρείας σύντομα μιμήθηκε και σε άλλες πόλεις στις ακτές του Ατλαντικού, από το Σάλεμ μέχρι το Τσάρλεστον. Η βιβλιοθήκη σύντομα έγινε αποθήκη άλλων αξιοπερίεργων αντικειμένων: αρχαία νομίσματα, συμπεριλαμβανομένου δώρου ρωμαϊκών νομισμάτων από έναν συντηρητικό βουλευτή, απολιθώματα, δείγματα φυσικής ιστορίας, ορυκτά. Όταν ο Τζον Πεν, μετά από ένα αργό ξεκίνημά, έστειλε μια αντλία αέρα στην ακαδημαϊκή ένωση το 1739, οι διαχειριστές, για να τη στεγάσουν, παρήγγειλαν μια γυάλινη θήκη, το παλαιότερο σωζόμενο δειγμα αμερικανικής κατασκευής αρχιτεκτονικών επίπλων Παλλαντιανής αρχιτεκτονικής. Τα δωμάτια του δεύτερου ορόφου της Δυτικής Πτέρυγας της Βουλής (τώρα Independence Hall) που μόλις είχαν ολοκληρωθεί στέγαζαν τη βιβλιοθήκη και τις συλλογές της: εκεί ο Φράνκλιν και οι συνεργάτες του έκαναν τα πρώτα τους πειράματα στον ηλεκτρισμό κατά τη δεκαετία του 1740. Αργότερα ο Μπέντζαμιν Γουέστ έστειλε το μουμιοποιημένο χέρι μιας Αιγύπτιας πριγκίπισσας.
Εκδόθηκε καταστατικό για την Εταιρεία από τους ιδιοκτήτες Πεν, στις 24 Μαρτίου 1742, το οποίο περιελάμβανε ένα οικόπεδο, που εκδόθηκε στο όνομά τους από τον Κυβερνήτη Τζορτζ Τόμας. Ο Κόλινσον, είχε ικανοποιήσει τα αιτήματα για τα βιβλία της Εταιρείας και αργότερα, έστειλε απροσδόκητα το 1755 και το 1758 κιβώτια  με τα δικά του αντίγραφα από αφηγήσεις του 17ου αιώνα για τις νεοϊδρυθείσες βρετανικές αποικίες της Αμερικής, μεταξύ των οποίων κλασικά έργα όπως οι Νόμοι του Strachey,  Η σχέση του Mourt και η Γενική Ιστορία της Βιρτζίνια του Τζον Σμιθ.
Το μικροσκόπιο και το τηλεσκόπιο της Βιβλιοθήκης Εταιρείας δανείζονταν συχνά και κατά καιρούς χρειάζονταν επισκευές. Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι πολλά από τα περίεργα αντικείμενα της βιβλιοθήκης ήταν διαθέσιμα για δανεισμό, εάν έπαιρναν άδεια από δύο διευθυντές. Το 1769 ο Όουεν Μπιντλ χρησιμοποίησε το τηλεσκόπιο για να παρατηρήσει τη διέλευση της Αφροδίτης από το ακρωτήριο Χένλοπεν. Στις 9 Μαΐου εκείνης της χρονιάς η Σάρα Γουίσταρ έγινε η πρώτη γυναίκα που έλαβε μερίδιο βιβλιοθήκης.
19ος αιώνας
Οι συλλογές σιγά σιγά αναβαθμιστήκαν. Στα μέσα του 19ου αι. θεωρούνταν μία από τις «πέντε μεγάλες βιβλιοθήκες» στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τη Βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ, τη Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Γέιλ, τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και το Boston Athenæum.
20ος αιώνας
Η Library company υπέστη οικονομικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης και αναγκάστηκε να πουλήσει το κτίριο της οδού Locust και να ενοποιήσει τις συλλογές με τη Βιβλιοθήκη Ridgway στη South Broad Street. Καθώς τα περιουσιακά στοιχεία βελτιώθηκαν μετά τον πόλεμο, το ίδρυμα επικεντρώθηκε στην αποστολή του ως επιστημονικής ερευνητικής βιβλιοθήκης. Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, υπό τη διεύθυνση του Edwin Wolf, ένα ενεργητικό πρόγραμμα ανανέωσης έφερε τη Βιβλιοθήκη Εταιρεία για άλλη μια φορά σε ένα πολυσύχναστο κέντρο εθνικής σημασίας για την έρευνα και την εκπαίδευση. Η Βιβλιοθήκη Εταιρεία ολοκλήρωσε το νέο της κτίριο στην οδό Locust Street, που ονομάστηκε επίσης Βιβλιοθήκη Ridgway, το 1965, και το άνοιξε στο κοινό τον Απρίλιο του 1966.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στις Η.Π.Α. Κατηγορία:Εταίροι της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης
Κλαούντιο Σουάρες
Ο Κλαούντιο Σουάρες Σάντσες (ισπανικά: Claudio Suárez Sánchez, γεννήθηκε 17 Δεκεμβρίου 1968) είναι Μεξικανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους παίκτες της χώρας του όλων των εποχών.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Σουάρες ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με την Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ, όπου έπαιξε από το 1988 έως το 1996 και με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα το 1991. Μετακόμισε στη Γουαδαλαχάρα ως σημαντικό μέλος για το Απερτούρα του 1996 και παρέμεινε εκεί για 3 χρόνια, μέσω του Clausura του 1999. Επίσης, κέρδισε το τουρνουά Βεράνο το 1997. Αφού ονομάστηκε στην All Mexico Team, ως σημαντικός και σταθερός αμυντικός, μετακινήθηκε στην Τίγρες.
Διεθνής καριέρα
Ο Σουάρες ήταν μέλος και βασικός παίκτης για το Μεξικό στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στη Γαλλία. Έχασε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 λόγω τραυματισμού πριν από την έναρξη της διοργάνωσης. Επιλέχτηκε στην ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 στη Γερμανία. Αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν το τρίτο στη σταδιοδρομία του. Παρά το γεγονός ότι επιλέχθηκε για την ομάδα δεν έπαιξε σε αγώνα, αλλά φορούσε τη θρυλική του φανέλα με το νούμερο 2.
Συμμετείχε σε πέντε Κόπα Αμέρικα, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης πρόσκλησης του Μεξικού το 1993, όπου η ομάδα έχασε τελικά 2-1 στον τελικό από την Αργεντινή. Και ήταν αρχηγός της μοναδικής εθνικής ομάδας που κέρδισε ένα διεθνές τουρνουά (όταν το Μεξικό νίκησε τη Βραζιλία 4-3 στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 1999). Ήταν αρχηγός της Εθνικής Μεξικού για πολλά χρόνια και εκπροσώπησε επίσημα το Μεξικό 177 φορές (178 στην τήρηση ρεκόρ της Π.Ο. της χώρας), καθιστώντας τον παίκτη με τα περισσότερες συμμετοχές στην Εθνική Μεξικού ανδρών για σχεδόν δύο δεκαετίες. Με την 157η συμμετοχή του στις 3 Ιουνίου 2001 σε αγώνα με την Αυστραλία κατέρριψε το ρεκόρ κόσμου για τις περισσότερες διεθνείς συμμετοχές (το κατέρριψε ο Μοχάμεντ Αλ-Ντεαγέα το 2006).
Στις 25 Μαρτίου 2007 ο Σουάρες μαζί με τον συμπαίκτη του στην Εθνική και στην Τσίβας ΗΠΑ, Ραμόν Ραμίρες, τιμήθηκαν σε φιλικό αγώνα απέναντι της Παραγουάης στο Εστάδιο Ουνιβερσιτάριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1993 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 1993 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1995 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1995 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1999 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Γουαδαλαχάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίγρες ντε λα ΟΑΝΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσίβας ΗΠΑ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Πενθέας
Η Αγαύη, που ήταν αδελφή της Σεμέλης, είχε δυσφημίσει τη Σεμέλη για την κρυφή της σχέση με τον Δία. Γι' αυτό ο Διόνυσος εκδικήθηκε και την Αγαύη και τον Πενθέα. Πήγε ο ίδιος ο Διόνυσος στη Θήβα και διέδωσε την οργιαστική λατρεία του Διονύσου εκεί. Έκανε την Αγαύη και τις άλλες γυναίκες της Θήβας να συμμετάσχουν στην οργιαστική λατρεία του Διονύσου. Ως βασιλιάς, ο Πενθέας καταπολέμησε δυναμικά τη διάδοση της λατρείας του θεού Διονύσου στο βασίλειό του. Θεωρούσε ότι η λατρεία του Διονύσου ήταν απειλή για την ευταξία και την ηθική τάξη στη Θήβα. Επειδή ήταν νέος βασιλιάς δεν είχε την απαραίτητη εμπειρία και πήρε σπασμωδικές και απερίσκεπτες αποφάσεις. Συνέλαβε τον Διόνυσο με τις Μαινάδες αλλά τρελάθηκε και αντί να αλυσοδέσει τον Διόνυσο έδεσε έναν ταύρο. Έφθασε κάποια στιγμή στο να φυλακίσει και τον ίδιο τον Διόνυσο. Αλλά ο Διόνυσος ελευθερώθηκε και παρέσυρε τον Πενθέα να κατασκοπεύσει τις Βοιωτές γυναίκες πάνω στο βουνό Κιθαιρώνα, όπου λάτρευαν τον Διόνυσο. Ο Πενθέας ανέβηκε πράγματι στο βουνό ντυμένος ως γυναίκα και κρύφτηκε πάνω σε ένα δέντρο. Οι μαινόμενες όμως «Βάκχες» τον ανακάλυψαν, τον διαμέλισαν και τον έφαγαν ζωντανό με πρώτη την ίδια του τη μητέρα, την Αγαύη, η οποία έμπηξε το κεφάλι του Πενθέως στο κοντάρι της, νομίζοντας μέσα στην ιερή τρέλα και έκστασή της ότι ήταν κεφάλι λιονταριού. Η Αγαύη μπήκε στη Θήβα περιχαρής κρατώντας το κεφάλι του Πενθέα σαν να ήταν τρόπαιο από κυνήγι ενώ ταυτόχρονα έψαχνε τον γιο της, για να του δείξει το κατόρθωμά της (τραγική ειρωνεία). Αργότερα όταν συνειδητοποίησε η Αγαύη τι πραγματικά είχε κάνει αναγκάστηκε να φύγει από τη Θήβα.
Διάδοχος του Πενθέως στον θρόνο ήταν ο θείος του Πολύδωρος.
Τον μύθο του Πενθέως πραγματεύθηκε ιδίως ο τραγικός Ευριπίδης στην τραγωδία του Βάκχαι. Ο θάνατος του Πενθέα ήταν η συνέπεια της ασέβειάς του προς τον θεό Διόνυσο. Οι θεοί πάντα τιμωρούν σκληρά αυτούς, που δεν τους τιμούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηβαϊκός κύκλος Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Καντιάνο
Το Καντιάνο (ιταλικά: Cantiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Τίμοθι Γκάουερς
Ο Σερ Γουίλιαμ Τίμοθι Γκάουερς, γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1963) είναι Βρετανός μαθηματικός, μόνιμος καθηγητής της έδρας Συνδυαστικής στο Κολλέγιο της Γαλλίας, διευθυντής έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και μέλος του Κολέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ. Το 1998 τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς για την έρευνά του σχετικά με τα πεδία της συναρτησιακής ανάλυσης και της συνδυαστικής.
Νεανική ηλικία
Ο Γκάουερς φοίτησε στο King's College School του Κέιμπριτζ, ως χορωδός στη χορωδία του King's College, και στη συνέχεια στο Eton College ως υπότροφος του King's, όπου διδάχθηκε μαθηματικά από τον Νόρμαν Ρούτλετζ. Το 1981, ο Γκάουερς κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα με άριστη βαθμολογία. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του, με θέμα "Συμμετρικές δομές σε χώρους Μπάναχ", στο Κολέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ το 1990, υπό την επίβλεψη του Μπέλα Μπόλομπας
Καριέρα και έρευνα
Μετά τη διδακτορική του διατριβή, ο Γκάουερς εξελέγη σε υποτροφία έρευνας στο Κολέγιο Τρίνιτι. Από το 1991 μέχρι την επιστροφή του στο Κέιμπριτζ το 1995 ήταν λέκτορας στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου. Το 1998 εξελέγη καθηγητής στην έδρα στο Κέιμπριτζ. Κατά την περίοδο 2000-2 ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Τον Μάιο του 2020 ανακοινώθηκε ότι θα αναλάβει τον τίτλο της έδρας Συνδυαστικής στο Κολλέγιο της Γαλλίας από τον Οκτώβριο του 2020, αν και σκοπεύει να συνεχίσει να διαμένει στο Κέιμπριτζ και να διατηρεί μερική απασχόληση στο Πανεπιστήμιο, καθώς και να απολαμβάνει τα προνόμια της ισόβιας υποτροφίας του στο Κολέγιο Τρίνιτι.
Ο Γκάουερς εργάστηκε αρχικά στους χώρους Μπάναχ. Χρησιμοποίησε συνδυαστικά εργαλεία για να αποδείξει αρκετές από τις εικασίες του Στέφαν Μπάναχ στο θέμα, ιδίως κατασκευάζοντας έναν χώρο Μπάναχ με σχεδόν καθόλου συμμετρία, που χρησίμευσε ως αντιπαράδειγμα για πολλές άλλες εικασίες. Με τον Μπέρναρντ Μόρεϊ έλυσε το 1992 το "πρόβλημα της άνευ όρων βασικής ακολουθίας", δείχνοντας ότι κάθε απειροδιάστατος χώρος Μπάναχ δεν έχει έναν απειροδιάστατο υποχώρο που να δέχεται μια άνευ όρων βάση Σόντερ. .
Μετά από αυτό, ο Γκάουερς στράφηκε προς τη συνθετική και τη συνδυαστική θεωρία αριθμών. Το 1997 απέδειξε ότι το λήμμα κανονικότητας του Szemerédi συνοδεύεται απαραίτητα από όρια τύπου πύργου.
Το 1998, ο Γκάουερς απέδειξε τα πρώτα αποτελεσματικά όρια για το θεώρημα του Ζεμερέντι, δείχνοντας ότι οποιοδήποτε υποσύνολο ελεύθερο από k διαδοχικών όρων αριθμητικής προόδου έχει Πληθικότητα  για να προκύψει ότι  c_k > 0. Ένα από τα συστατικά του επιχειρήματος του Γκάουερς είναι ένα εργαλείο που σήμερα είναι γνωστό ως θεώρημα Μπαλόγκ - Ζεμερέντι - Γκάουερς, το οποίο έχει βρει πολλές περαιτέρω εφαρμογές. Επίσης καθιέρωσε τις νόρμες Γκάουερς, ένα εργαλείο της αριθμητικής συνδυαστικής, και παρείχε τις βασικές τεχνικές για την ανάλυσή τους. Η εργασία αυτή αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Μπεν Γκριν και τον Τέρενς Τάο, με αποτέλεσμα το θεώρημα Γκριν-Τάο.
Το 2003, ο Γκάουερς καθιέρωσε ένα λήμμα κανονικότητας για υπεργράφους. ανάλογο με το λήμμα κανονικότητας Ζεμερέντι για Γράφους.
Το 2005, εισήγαγε την έννοια της οιονεί τυχαίας ομάδας.
Πιο πρόσφατα, ο Γκόβερς εργάστηκε πάνω στο Θεώρημα Ράμσεϋ σε τυχαίους γράφους και τυχαία σύνολα με τον Ντέιβιντ Κόνλον και έστρεψε την προσοχή του σε άλλα προβλήματα, όπως το πρόβλημα P έναντι NP. Επίσης εκδήλωσε ενδιαφέρον, σε κοινή εργασία με τον Μοχάν Γκανεσαλινγκάμ, για την αυτοματοποιημένη επίλυση προβλημάτων.
Ο αριθμός Έρντος του Γκάουερς είναι το τρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Άντρεα Μία Γκεζ
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Ghez γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, κόρη της Susanne (Gayton) και του Gilbert Ghez. Ο πατέρας της, εβραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε στη Ρώμη της Ιταλίας, από μια οικογένεια που κατάγεται από την Τυνησία και τη Φρανκφούρτη, Γερμανία. Η μητέρα της ήταν από μια ιρλανδική καθολική οικογένεια από το North Attleborough της Μασαχουσέτης.
Καριέρα
Η έρευνα της Ghez χρησιμοποιεί τεχνικές απεικόνισης υψηλής χωρικής ανάλυσης όπως το προσαρμοστικό οπτικό σύστημα στα τηλεσκόπια Keck, για τη μελέτη περιοχών που σχηματίζουν αστέρια και την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία γνωστή ως Τοξότης Α *. Χρησιμοποιεί την κινηματική των αστεριών κοντά στο κέντρο του Γαλαξία ως ανιχνευτή για να ερευνήσει αυτήν την περιοχή. Η υψηλή ανάλυση των τηλεσκοπίων Keck έδωσε μια σημαντική βελτίωση σε σχέση με την πρώτη μεγάλη μελέτη της γαλαξιακής κινηματικής του κέντρου από την ομάδα του Reinhard Genzel.
Το 2004 η Γκέζ εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών και το 2019, εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας (APS).
Η Γκέζ έχει εμφανιστεί σε πολλά τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ που παράγονται από δίκτυα όπως το BBC, το Discovery Channel και το The History Channel. Το 2006 ήταν σε ένα επεισόδιο της σειράς PBS Nova. Αναγνωρίστηκε ως Ήρωας Επιστήμης από το The My Hero Project. Το 2000, το περιοδικό Discover καταχώρισε στην Γκέζ ως μία από τους 20 υποσχόμενες νέες Αμερικανίδες επιστήμονες στους αντίστοιχους τομείς τους.
Μαύρη τρύπα στο Γαλαξιακό Κέντρο (Sgr A *)
Με την απεικόνιση του Γαλαξιακού Κέντρου σε μήκη κύματος υπέρυθρης ακτινοβολίας, η Γκέζ και οι συνεργάτες της κατάφεραν να κοιτάξουν μέσα από τη βαριά σκόνη που μπλοκάρει το ορατό φως, για να αποκαλύψουν εικόνες του κέντρου του Γαλαξία. Χάρη στο διάφραγμα 10 μέτρων του τηλεσκοπίου WM Keck και τη χρήση προσαρμοστικών οπτικών για τη διόρθωση της αναταραχής της ατμόσφαιρας, αυτές οι εικόνες του Γαλαξιακού Κέντρου βρίσκονται σε πολύ υψηλή χωρική ανάλυση και έχουν καταστήσει δυνατή την παρακολούθηση των τροχιών των αστεριών γύρω από τη μαύρη τρύπα Τοξότης A * (Sgr A *). Έχει παρατηρηθεί η μερική τροχιά πολλών αστεριών σε τροχιά γύρω από τη μαύρη τρύπα στο Γαλαξιακό Κέντρο. Ένα από τα αστέρια, το S2, έχει κάνει μια ελλειπτική τροχιά από τότε που ξεκίνησαν λεπτομερείς παρατηρήσεις το 1995. Αρκετές δεκαετίες θα απαιτηθούν περισσότερα για να τεκμηριώσουν πλήρως τις τροχιές μερικών από αυτά τα αστέρια. Αυτές οι μετρήσεις μπορεί να παρέχουν ένα τεστ της θεωρίας της γενικής σχετικότητας. Τον Οκτώβριο του 2012, ένα δεύτερο αστέρι, το S0-102, αναγνωρίστηκε από την ομάδα της στο UCLA, σε τροχιά γύρω από το Γαλαξιακό Κέντρο. Χρησιμοποιώντας τον τρίτο νόμο του Kepler, η ομάδα της Γκέζ χρησιμοποίησε την τροχιακή κίνηση για να δείξει ότι η μάζα του Sgr A * είναι 4,1 ± 0,6 εκατομμύρια ηλιακές μάζες. Επειδή το Γαλαξιακό Κέντρο όπου βρίσκεται το Sgr A *, είναι εκατό φορές πιο κοντά από το M31, όπου βρίσκεται η επόμενη πλησιέστερη υπερμεγέθη μαύρη τρύπα (M31 *), είναι μια από τις καλύτερες περιπτώσεις για μια υπέρμετρη μαύρη τρύπα.
Η Γκέζ είναι παντρεμένη με τον Tom LaTourrette, γεωλόγο και ερευνητής στην εταιρεία RAND. Έχουν δύο γιούς. Η Γκέζ είναι ενεργή κολυμβήτρια στο UCLA Masters Swim Club.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Άγιος Γεώργιος Δολιανών Ιωαννίνων
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)
Ο Άγιος Γεώργιος Δολιανών είναι ημιορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 400 μέτρα ο οποίος βρίσκεται πριν τη δυτική είσοδο του Καλπακίου σε απόσταση 35,5 χλμ. ΒΔ. από τα Ιωάννινα. Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφηκε για πρώτη φορά το 1971 με την ονομασία Άγιος Γεώργιος στην τότε κοινότητα Δολιανών. Το 1997 με το ΦΕΚ 122Α - 13/06/1997 μετονομάστηκε σε Άγιος Γεώργιος Δολιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Δολιανά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δολιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καλπακίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 60 μόνιμους κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Καρπένια
Η Καρπένια (ιταλικά: Carpegna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Καρτοτσέτο
Το Καρτοτσέτο (ιταλικά: Cartoceto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Βασίλης Ιωαννίδης (ποδοσφαιριστής Άρη)
Ο Βασίλης Ιωαννίδης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1928, όπως και πέντε πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης.
Καριέρα
Ο υψηλόσωμος επιθετικός εντάχθηκε στην σύνθεση του Άρη Θεσσαλονίκης το 1922 και κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, το 1923. Στις 12 Αυγούστου 1923, συμμετείχε στον τελικό του πανελλήνιου πρωταθλήματος, το οποίο διοργανώθηκε από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ελλάδος, με τον Άρη να ηττάται με 3-1 από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο.
Ακολούθησαν τα τοπικά πρωταθλήματα του 1924 και του 1926, με τον Ιωαννίδη να διακρίνεται στην επίθεση της ομάδας, με τη ντρίμπλα και το μεγάλο του ύψος να εντυπωσιάζουν. Μετά την απώλεια του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1927, όπου ο επιθετικός πέτυχε τέσσερα τέρματα σε σύνολο έξι εμφανίσεων, ο Άρης κατέκτησε τον τοπικό τίτλο όπως και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1928, σκοράροντας τέσσερα τέρματα στο τοπικό πρωτάθλημα και συμμετέχοντας στους τρεις από τους τέσσερις αγώνες της τελικής φάσης.
Κατά την τελευταία του χρονιά με τους "κίτρινους", κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, σε μία συγκλονιστική σεζόν όπου ο Άρης κατέκτησε τον τίτλο νικώντας τον ΠΑΟΚ στον δεύτερο αγώνα μπαράζ με 4-3. Ο Ιωαννίδης συμμετείχε στους πέντε από τους δέκα αγώνες της κανονικής σεζόν, πετυχαίνοντας το τελευταίο του τέρμα εναντίον της ομάδας του Άτλαντα.
Το καλοκαίρι του 1929, ο επιθετικός μετακόμισε στο Σιδηρόκαστρο, όπου και συνέχισε στον τοπικό Άρη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Φερμινιάνο
Το Φερμινιάνο (ιταλικά: Fermignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Κόλλι αλ Μετάουρο
Το Κόλλι αλ Μετάουρο (ιταλικά: Colli al Metauro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Κυπαρίσσι Ικαρίας
Το Κυπαρίσσι είναι πολύ μικρός οικισμός στην Ικαρία και την Περιφερειακή Ενότητα Ικαρίας.
Σημείωση
Στα νοτιοανατολικά και προς την Αρεθούσα υπάρχει ο οικισμός Κυπαρίσσι Αρεθούσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Μάχη της Καρχηδόνας (238)
Η μάχη της Καρχηδόνας διεξήχθη το 238 μεταξύ ενός ρωμαϊκού στρατού πιστού στον αυτοκράτορα Μαξιμίνο Θραξ και των δυνάμεων των αυτοκρατόρων Γορδιανού Α' και Γορδιανού Β'.
Παρασκήνιο
Ο Γορδιανός Α' και ο Γορδιανός Β' ήταν πατέρας και γιος αντίστοιχα, αμφότεροι υποστηριζόμενοι από τη Ρωμαϊκή σύγκλητο και με βάση στην επαρχία της Αφρικής. Η μάχη ήταν μέρος μιας εξέγερσης εναντίον του αυτοκράτορα Μαξιμίνου Θραξ, που ξεκίνησε από γαιοκτήμονες που θεώρησαν ότι φορολογήθηκαν υπερβολικά και άδικα. Αυτοί οι γαιοκτήμονες κάλεσαν τον Γορδιανό Α' και τον Γορδιανό Β' να γίνουν αυτοκράτορές τους.
Ο Καπελιανός ήταν κυβερνήτης της Νουμιδίας και είχε μία προηγούμενη μνησικακία εναντίον του Γορδιανού Α', σύμφωνα με τον Ηρωδιανό. Ο Ηρωδιανός αναφέρει ότι αυτή η μνησικακία αναπτύχθηκε μετά από μία δίκη που αφορούσε και τους δύο. Λίγο μετά την εκλογή του ως αυτοκράτορας, ο Γορδιανός Α' έστειλε αντικαταστάτη στη Νουμιδία για να πάρει τη θέση του παλιού του εχθρού, Καπελιανού. Η ενέργεια αυτή οδήγησε τελικά στον πρόωρο θάνατό του.
Η μάχη
Ο Γορδιανός Α' βάδισε από την πόλη Θύσδρο στην Καρχηδόνα, όπου έλαβε την είδηση της εξέγερσης. Ο Καπελιανός ηγήθηκε της μόνης λεγεώνας στην Αφρική εναντίον των δύο αυτοκρατόρων.
Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν κοντά στην Καρχηδόνα. Ο Γορδιανός Β' ηγήθηκε προσωπικά του στρατού του, που αποτελούνταν από πολιτοφύλακες χωρίς στρατιωτική εκπαίδευση, νικήθηκε και σκοτώθηκε και, όταν έμαθε το θάνατο του γιου του, ο Γορδιανός Α' αυτοκτόνησε. Η βασιλεία πατέρα και γιου διήρκεσε συνολικά 28 ημέρες.
Μετά τον θάνατο των δύο Γορδιανών, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος εξέλεξε δύο νέους αυτοκράτορες που δεν ήταν δημοφιλείς στο κοινό. Τότε η Σύγκλητος στράφηκε στον 13χρονο Γορδιανό Γ' για να γίνει ο νέος καίσαρας.
Παραπομπές
Καρχηδονα
Γκαρθία Ίνιγεθ της Παμπλόνα
Ο Γκαρθία Ίνιγεθ της Παμπλόνα (βασκικά: Gartzea Eneko, ισπανικά: García Íñiguez, λατινικά: Garsea Enneconis περί το 810 - 882) δεύτερος βασιλιάς της Παμπλόνα (852 - 882) ήταν γιος και διάδοχος του Ίνιγο Αρίστα της Παμπλόνα πρώτου βασιλιά της Παμπλόνα. Σπουδασμένος στην Κόρδοβα έγινε μεγάλος στρατιωτικός αρχηγός με σημαντικό ρόλο σε όλες τις εκστρατείες του πατέρα του στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Όταν ο πατέρας του χτυπήθηκε από παράλυση (842) έγινε αντιβασιλιάς της Παμπλόνα πιθανότατα μαζί με τον θείο του Φορτούν Ίνιγεθ.
Μάχες με τον χαλίφη της Κόρδοβας
Ο ίδιος μαζί με τον ευγενή του Μουσά-ιμπν-Μουσά-ίμπν-Φορτούν των Μπανού Κασί εξεγέρθηκαν κατά του εμίρη της Κόρδοβας (843), ο εμίρης Άμπντ-αρ-Ραχμάν Β΄ συνέτριψε την εξέγερση και σκοτώθηκε ο Φορτούν. Ο Γκαρθία Ίνιγεθ Α΄ διαδέχτηκε τον πατέρα του στον θρόνο της Παμπλόνα που πέθανε το 852. Ο Μουσά-ιμπν-Μουσά-ίμπν-Φορτούν στην συνέχεια συμμάχησε με τον εμίρη της Κόρδοβας Μωχάμετ Α΄ αναγκάζοντας τον Γκαρθία να αναζητήσει τον χριστιανό βασιλιά των Αστουριών σαν σύμμαχο. Οι Βίκινγκ συνέλαβαν τον Γκαρθία Ίνιγεθ (859) αναγκάζοντας τον να πληρώσει ένα εξωφρενικό ποσό 70.000 χρυσών δηναρίων για την απελευθέρωση του. Την ίδια χρονιά ο Μουσά-ιμπν-Μουσά επιτέθηκε στην Παμπλονέζικη πόλη της Αλμπέλντα, στην μάχη της Αλμπέλντα που ακολούθησε ο Γκαρθία και ο σύμμαχος του Ορντόνο Α΄ των Αστουριών συνέτριψαν τον Μουσά-ιμπν-Μουσά σκοτώνοντας 10.000 ευγενείς του. Την επόμενη χρονιά ο Μωχάμετ Α΄ της Κόρδοβας επιτέθηκε στην Παμπλόνα για αντίποινα (860), ο Φορτούν γιος και διάδοχος του Γκαρθία αιχμαλωτίστηκε.
Στην συνέχεια ο Γκαρθία Ίνιγεθ πραγματοποίησε συμμαχίες με τους εσωτερικούς αντιπάλους των χαλίφηδων, συμμάχησε (870) με τον μουσουλμάνο επαναστάτη Άρμους-ιμπν-Ουμάρ-ιμπν-Άρμους που σκότωσε τον ανιψιό του Γκαρθία και την επόμενη χρονιά συμμάχησε με τους γιους του Μουσά-ιμπν-Μουσά που επαναστάτησαν εναντίον της Κόρδοβας. Οι πληροφορίες από τότε για τον Γκαρθία Ίνιγεθ είναι ελάχιστες αλλά δεν αναφέρεται πουθενά ότι πέθανε ούτε η ύπαρξη αντιβασιλείας. Ο γιος του Φορτούν Γκαρθές ελευθερώθηκε και ανέλαβε τον θρόνο το 880 αλλά δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι τότε ο ίδιος ο Γκαρθία Ίνιγεθ ήταν ζωντανός. Ο Μπαλπάρντα αναφέρει παράδοση σύμφωνα με την οποία πολέμησε στην μάχη του Αιμπάρ εναντίον του εμίρη της Κόρδοβας και σκοτώθηκε εκεί (882) αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί και η ηλικία του ήταν πολύ μεγάλη για να πολεμήσει σε μάχη.
Οικογένεια
Οι πληροφορίες σχετικά με την σύζυγο ή τις συζύγους του Γκαρθία Ίνιγεθ είναι ελάχιστες. Ένα έγγραφο αναφέρει σχετικά με τον βασιλιά Γκαρθία και τη βασίλισσα Ουρράκα· ένας από τους γιους του ονομαζόταν Φορτούν, όνομα συνηθισμένο στη δυναστεία των Μπανού Κασί. Έχει επιβεβαιωθεί ότι η Ουρράκα ήταν η γιαγιά του Μουσά-ιμπν-Μουσά-ιμπν-Κασί, του αρχηγού της φυλής του Μπανού Κασί.
Μία πιθανότητα να είχε μια δεύτερη σύζυγο με το όνομα Λεοντεγουνδία, κόρη του Ορδόνιο Α΄ των Αστουριών αμφισβητείται. Αυτή αναφέρεται ότι παντρεύτηκε κάποιον βασιλιά της Παμπλόνα και ο Γκαρθία Ίνιγεθ βρίσκεται στον κατάλογο των πιθανών συζύγων της.
Παιδιά του ήταν:
Πιθανότατα να είχε άλλη μια κόρη, τη Χιμένα, που παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Γ΄ των Αστουριών, ανάμεσα στις 26 Μαΐου και 20 Δεκεμβρίου 873. Η Χιμένα το 874 πραγματοποίησε μια δωρεά στον Καθεδρικό του Σαντιάγο δε Κομποστέλα. Το όνομα της, όπως και το όνομα τού συζύγου της, που εμφανίζονται ως οι πρώτοι μονάρχες της χριστιανικής Ιβηρίας, δείχνει ότι προερχόταν από την υψηλή κοινωνία της Παμπλόνα.
Μον (αρχιτεκτονική)
μικρογραφία|270x270εσ| Το ομότε-μον (μπροστινή πύλη) του Νίκκο Τόσο-γκου είναι δομικά ένα χάκκιακουμόν (πύλη με οκτώ πυλώνες) Η λέξη Μον (門, πύλη) είναι Ιαπωνικός όρος για την πύλη και συχνά χρησιμοποιείται είτε μόνη της είτε με ένα επίθημα σε σχέση με τις πολλές πύλες, που χρησιμοποιούνταν σε Βουδιστικούς ναούς, Σιντοϊστικά ιερά και παραδοσιακά κτήρια και κάστρα.
Σημασία
Σε αντίθεση με τις πύλες των κοσμικών κτηρίων, οι περισσότερες πύλες ναών και ιερών είναι καθαρά συμβολικά στοιχεία περιορισμού, καθώς δεν μπορούν να κλείσουν εντελώς και απλώς σηματοδοτούν τη μετάβαση μεταξύ του εγκόσμιου και του ιερού. Σε πολλές περιπτώσεις, για παράδειγμα αυτή του σάνμον, μια πύλη ναού έχει εξαγνιστικές, καθαριστικές ιδιότητες.
Περιγραφή
Το μέγεθος της πύλης μετριέται σε κεν, όπου ένα κεν είναι το διάστημα μεταξύ δύο πυλώνων ενός κτηρίου παραδοσιακού στυλ. Το ρόμον ενός ναού, για παράδειγμα, μπορεί να έχει διαστάσεις από το μέγιστο 5x2 κεν έως ένα πιο συνιθισμένο 3x2 κεν, έως ακόμα και ένα κεν. Η λέξη συνήθως μεταφράζεται στα αγγλικά ως "bay" και γίνεται καλύτερα κατανοητή ως ένδειξη αναλογιών παρά ως μονάδα μέτρησης.
Όπως οι ναοί στους οποίους ανήκουν, οι πύλες μπορεί να είναι σε στυλ βαγιό, νταϊμπούτσουγιό, ζεν'γιό ή σετσούγιο. Μπορούν να ονομαστούν από:
Δεν είναι όλοι αυτοί οι όροι αλληλοαποκλειόμενοι και η ίδια πύλη μπορεί να ονομάζεται με διαφορετικά ονόματα ανάλογα με την περίσταση. Για παράδειγμα, ένα Νιόμον μπορεί επίσης να ονομαστεί σωστά νιτζούμον, εάν έχει δύο ορόφους.
Παραλλαγές
Πολύ διαφορετικό δομικά από τα άλλα είναι το τορίιμον (toriimon) (που συνήθως ονομάζεται απλά τορίι), μια πύλη με δύο δοκούς από πέτρα ή ξύλο, που συνδέεται τακτικά με τον Σιντοϊσμό, αλλά κοινή και στους ιαπωνικούς βουδιστικούς ναούς. Ως ιδιαίτερα εξέχων ναός είναι ο ναός Σιτέννο-τζι της Οσάκα, που ιδρύθηκε το 593 από τον Σοτόκου Τάισι και είναι ο παλαιότερος βουδιστικός ναός στη χώρα, που κατασκευάστηκε από την πολιτεία, έχει ένα τορίι, που εκτείνεται πάνω από μία από τις εισόδους του. Η προέλευση των τορίι είναι άγνωστη. Αν και υπάρχουν αρκετές θεωρίες για το θέμα, καμία δεν έχει κερδίσει καθολική αποδοχή. Επειδή η χρήση συμβολικών πυλών είναι ευρέως διαδεδομένη στην Ασία—τέτοιες δομές μπορούν να βρεθούν για παράδειγμα στην Ινδία, την Κίνα, την Ταϊλάνδη, την Κορέα και στα χωριά Νικομπαρέσε και Σόμπεν— οι ιστορικοί πιστεύουν ότι μπορεί να είναι μια εισαγόμενη παράδοση. Τις περισσότερες φορές σηματοδοτεί συμβολικά την είσοδο ενός σιντοϊστικού ναού. Για το λόγο αυτό δεν κλείνει ποτέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ιαπωνικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά
Καρολίνα Λουίζα της Έσσης-Ντάρμστατ
Η Καρολίνα Λουίζα της Έσσης-Ντάρμσταντ (11 Ιουλίου 1723 – 8 Απριλίου 1783), ήταν η σύζυγος του Baden, μια ερασιτέχνης καλλιτέχνης, επιστήμονας, συλλέκτρια και salonist.
Βιογραφία
Η κόρη του Λουδοβίκου Η΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμσταντ και της Καρλόττας, κόρης του Ιωάννη-Ράινχαρντ Γ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπργκ. Παντρεύτηκε στις 28 Ιανουαρίου του 1751 τον Κάρολο Φρειδερίκο του Μπάντεν.
Οι συλλογές της αποτέλεσαν τα θεμέλια της Κρατικής Αίθουσας Τέχνης Καρλσρούης και του Κρατικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Καρλσρούης.
Επίγονοι
[[Αρχείο:Markgräfin_Karoline_Luise_mit_ihren_beiden_ältesten_Söhnen.jpg|μικρογραφία|250x250εσ| Η Καρολίνα Λουίζα με τους γιους της Κάρολο-Λουδοβίκο και Φρειδερίκο.
Πίνακας του Τζόσεφ Μέλινγκ, 1757.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Μαργραβίνες της Βάδης Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Φοσσομπρόνε
Το Φοσσομπρόνε (ιταλικά: Fossombrone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Χριστίνα
Το όνομα Χριστίνα μπορεί να αναφέρεται σε:
Πατριάρχης Ιωάννης Γ΄ Σχολαστικός
Ο Ιωάννης Γ΄ (503 - 31 Αυγούστου 577), ο λεγόμενος Σχολαστικός, ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από τις 12 Απριλίου του 565 έως το θάνατό του το 577.
Πέδη πυροβόλου
μικρογραφία|Πέδη πυροβόλου σε πυροβόλο Mauser των 30mm. Πέδη πυροβόλου ονομάζεται εξάρτημα που τοποθετείται στο στόμιο πυροβόλων όπλων και χρησιμεύει για την μερική ανάσχεση της ανάκρουσης του όπλου. Η πέδη πυροβόλου διαφέρει από τον φλογοκρύπτη, με τον οποίο παρουσιάζει μεν ομοιότητες, αλλά ο οποίος αποσκοπεί κυρίως στον περιορισμό της λάμψης από την εκπυρσοκρότηση. μικρογραφία|Πέδη πυροβόλου σε τυφέκιο ελεύθερου σκοπευτή Μ107. Η λειτουργία της πέδης πυροβόλου βασίζεται στην αρχή της δράσης - αντίδρασης. Μετά την έξοδο του βλήματος από την κάνη, η πέδη οδηγεί αέρια της έκρηξης να εκτονωθούν πλευρικά της κάνης -και όχι προς τα εμπρός- περιορίζοντας την δύναμη της ανάκρουσης κατά το ποσοστό που συμβάλει σε αυτή η ορμή των αερίων. Επομένως, για είναι αποδοτική η λειτουργία της πέδης, πρέπει να υπάρχει μεγάλη ποσότητα αερίων, υπό υψηλή πίεση.
Πατριάρχης Ιωάννης Γ΄ Σχολαστικός
Καταγόταν από το χωριό Σερίμιο της Αντιόχειας. Σπούδασε νομικά στην Αντιόχεια και κατόπιν εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Εκάρη μοναχός και κατόπιν χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Αντιοχείας Δόμνο Β΄. Εστάλη κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη, ως αποκρισάριος του Πατριάρχη Αντιοχείας. Τρεις μέρες μετά την καθαίρεση του Πατριάρχη Ευτύχιου και κατόπιν επιθυμίας του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού, Πατριάρχης εξελέγη ο Ιωάννης, μάλλον στις 12 ή 15 Απριλίου του 565.
Πέδη πυροβόλου
Η πέδη πυροβόλου μπορεί ωστόσο να έχει και αρνητικές επιπτώσεις: Συνήθως εμποδίζει την χρήση βλημάτων APDS (των οποίων το περίβλημα τείνει να διαλύεται μέσα στην πέδη), και ενισχύει την ένταση του ήχου της εκπυρσοκρότησης για το πλήρωμα του πυροβόλου. Επίσης, ανάλογα με τον σχεδιασμό της, μπορεί να δημιουργεί έντονη λάμψη, ή να σηκώνει στον αέρα σκόνη λόγω του έντονου στροβιλισμού που προκαλεί.
Κατηγορία:Πυροβόλα
Πατριάρχης Ιωάννης Γ΄ Σχολαστικός
Λίγο μετά την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο, πέθανε ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός και στο Θρόνο ανέβηκε ο Ιουστίνος Β', τον οποίο έστεψε Αυτοκράτορα ο Ιωάννης, στις 14 Νοεμβρίου του 565. Την περίοδο που ακολούθησε, καλλωπίστηκαν οι ναοί της Αγίας Σοφίας και των Αγίων Αποστόλων, ενώ κτίστηκαν πολλοί άλλοι ναοί. Κατά την ίδια περίοδο καθιερώθηκε να ψάλλεται τις Κυριακές ο Χερουβικός Ύμνος και τη Μεγάλη Πέμπτη το τροπάριο «». Επί της Πατριαρχίας του κωδικοποιήθηκε το Κανονικό Δίκαιο και προστέθηκαν νέοι κανόνες σε αυτούς προηγούμενων Συνόδων. Επίσης, με παρακίνησή του ο Αυτοκράτορας ακύρωσε τις χειροτονίες των μονοφυσιτών ιερέων και έκλεισε μοναστήρια ύποπτα για Μονοφυσιτισμό.
Ο Ιωάννης Γ΄ πέθανε στις 31 Αυγούστου του 577, λίγο πριν τον Αυτοκράτορα Ιουστίνο Β'. Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 21 Φεβρουαρίου.
Πηγές
Ιωαννης Γ Ιωάννης Γ Ιωάννης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Βρίστοβο Ιωαννίνων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου
Ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου είναι ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), ο οποίος είναι υπεύθυνος για την εποπτεία και τη διεύθυνση των διοικητικών εργασιών του οργανισμού. Δεδομένου ότι οι αποφάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου λαμβάνονται από τα κράτη μέλη, είτε μέσω υπουργικής διάσκεψης είτε μέσω του Γενικού Συμβουλίου, ο γενικός διευθυντής έχει μικρή εξουσία σε θέματα πολιτικής - ο ρόλος του είναι κατά κύριο λόγο συμβουλευτικός και διαχειριστικός. Ο γενικός διευθυντής εποπτεύει τη γραμματεία του ΠΟΕ που αριθμεί περίπου 700 υπαλλήλους και διορίζεται από τα μέλη του ΠΟΕ για θητεία τεσσάρων ετών.
Η θέση του Γενικού Διευθυντή ήταν κενή από τις 31 Αυγούστου 2020 μετά την παραίτηση του Roberto Azevêdo από τη Βραζιλία, ο οποίος κατείχε τη θέση από την 1η Σεπτεμβρίου 2013. Στις 5 Φεβρουαρίου 2021, η Νγκόζι Οκόντζο-Ιουεάλα από τη Νιγηρία εξασφάλισε την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών για τη θέση. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Μαρτίου 2021 και έγινε τόσο η πρώτη γυναίκα όσο και η πρώτη Αφρικανική που κατείχε αυτήν τη θέση.
Πριν από τη σύσταση του ΠΟΕ, ο προκάτοχος οργανισμός «Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου» (GATT) είχε επίσης το ανάλογο αξίωμα του γενικού διευθυντή. Ο Peter Sutherland ήταν ο τελευταίος γενικός διευθυντής της GATT και πρώτος του ΠΟΕ.
Κατάλογος Γενικών Διευθυντών
Αυτός είναι ένας κατάλογος των προηγούμενων κατόχων της θέσης του γενικού διευθυντή του Οργανισμού. Η θέση δημιουργήθηκε το 1995, αν και το προηγούμενο αξίωμα του εκτελεστικού γραμματέα θεωρείται συχνά ως άμεσο αντίστοιχο.
Συμμετοχή του Κιριμπάτι στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το νησιωτικό έθνος του Κιριμπάτι μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2004. Συνολικά, 12 αθλητές από τη χώρα έχουν λάβει μέρος σε διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων έως και σήμερα, αλλά δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν στην κατάκτηση κάποιου Ολυμπιακού μεταλλίου. Το Κιριμπάτι δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιριμπατι Κατηγορία:Αθλητισμός στο Κιριμπάτι
Κάτω Καρίτσα Ευρυτανίας
Η Κάτω Καρίτσα είναι ορεινός οικισμός στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 630 μέτρων.
Γονιμοποίηση
δεξιά|μικρογραφία|299x299εσ| Σύντηξη σπέρματος και ωαρίου Η γονιμοποίηση είναι η σύντηξη γαμετών για τη δημιουργία ενός νέου μεμονωμένου οργανισμού ή απογόνου και την έναρξη της ανάπτυξής του. Διαδικασίες όπως η σπερματέγχυση ή η επικονίαση που συμβαίνουν πριν από τη σύντηξη των γαμετών ονομάζονται επίσης άτυπα μερικές φορές γονιμοποίηση. Ο κύκλος της γονιμοποίησης και της ανάπτυξης νέων ατόμων ονομάζεται σεξουαλική αναπαραγωγή. Κατά τη διπλή γονιμοποίηση στα αγγειόσπερμα, ο απλοειδής αρσενικός γαμετής συνδυάζεται με δύο απλοειδείς πολικούς πυρήνες για να σχηματίσει έναν τριπλοειδή πρωτεύοντα ενδόσπερμο πυρήνα με τη διαδικασία της βλαστικής γονιμοποίησης.
Ιστορία
Στην Αρχαιότητα, ο Αριστοτέλης συνέλαβε το σχηματισμό νέων ατόμων μέσω της σύντηξης ανδρικών και θηλυκών υγρών, με τη μορφή και τη λειτουργία να αναδύονται σταδιακά, με έναν τρόπο που ο ίδιος αποκαλούσε επιγενετικό.
Το 1784, ο Σπαλαντζάνι καθιέρωσε την ανάγκη αλληλεπίδρασης μεταξύ του ωαρίου του θηλυκού και του σπέρματος του αρσενικού για να σχηματιστεί ένας ζυγώτης στους βατράχους. Το 1827, ο φον Μπαέρ παρατήρησε το αυγό θηλαστικών (ωάριο) για πρώτη φορά. Ο Όσκαρ Χέρτβιγκ (1876), στη Γερμανία, περιέγραψε τη σύντηξη των πυρήνων των σπερματοζωαρίων και των ωαρίων στον αχινό.
Εξέλιξη
Η εξέλιξη της γονιμοποίησης σχετίζεται με την προέλευση της μείωσης, καθώς και οι δύο αποτελούν μέρος της σεξουαλικής αναπαραγωγής, που προέρχονται από ευκαρυώτες. Υπάρχουν δύο αντικρουόμενες θεωρίες για το πώς προέκυψε η μείωση-γονιμοποίηση ζευγαριού. Η μία είναι ότι εξελίχθηκε από προκαρυωτικό φύλο ( βακτηριακός ανασυνδυασμός) όπως εξελίχθηκαν οι ευκαρυώτες από προκαρυώτες. Το άλλο είναι ότι η μίτωση προήλθε από τη μείωση.
Γονιμοποίηση στα φυτά
μικρογραφία| Στα χερσαία βρυόφυτα, η γονιμοποίηση πραγματοποιείται εντός του αρχεγονίου. Αυτό το [[βρύο έχει τροποποιηθεί γενετικά έτσι ώστε το μη γονιμοποιημένο ωάριο εντός του αρχεγονίου να παράγει ένα μπλε χρώμα.]] Οι γαμέτες που συμμετέχουν στη γονιμοποίηση των φυτών είναι το σπέρμα (αρσενικό) και το ωάριο (θηλυκό). Διάφορες οικογένειες φυτών έχουν διαφορετικές μεθόδους με τις οποίες οι γαμέτες που παράγονται από τα αρσενικά και θηλυκά γαμετόφυτα ενώνονται και γονιμοποιούνται. Στα βρυόφυτα, η γονιμοποίηση του σπέρματος και του ωαρίου λαμβάνει χώρα εντός του αρχεγονίου. Στα σπορόφυτα, το αρσενικό γαμετόφυτο ονομάζεται γυρεόκοκκος. Μετά την επικονίαση, ο κόκκος της γύρης βλασταίνει, και ένας σωλήνας γύρης αναπτύσσεται και διεισδύει στο ωάριο μέσω ενός μικροσκοπικού πόρου που ονομάζεται μικροπύλη. Το σπέρμα μεταφέρεται από τη γύρη μέσω του σωλήνα γύρης στο ωάριο όπου γονιμοποιείται το ωάριο. Στα ανθοφόρα φυτά, δύο σπερματοζωάρια απελευθερώνονται από τον κόκκο γύρης και ένα δεύτερο γεγονός γονιμοποίησης που περιλαμβάνει το δεύτερο σπερματοζωάριο και το κεντρικό κύτταρο του ωαρίου, το οποίο είναι ένας δεύτερος θηλυκός γαμετής.
Ανάπτυξη σωλήνα γύρης
Σε αντίθεση με το ζωικό σπέρμα που είναι κινητικό, το φυτικό σπέρμα είναι ακίνητο και βασίζεται στον σωλήνα γύρης για να το μεταφέρει στο ωάριο όπου απελευθερώνεται το σπέρμα. Ο σωλήνας γύρης διεισδύει στο στίγμα και επιμηκύνεται μέσω της εξωκυτταρικής μήτρας του στύλου πριν φτάσει στην ωοθήκη. Στη συνέχεια, διαπερνά το ωάριο μέσω του μικροπυλίου (ένα άνοιγμα στο τοίχωμα του ωαρίου) και ο σωλήνας γύρης "σκάει" στον εμβρυϊκό σάκο, απελευθερώνοντας σπέρμα. Η ανάπτυξη του σωλήνα γύρης πιστεύεται ότι εξαρτάται από χημικές ενδείξεις από το ύπερο, ωστόσο αυτοί οι μηχανισμοί ήταν ελάχιστα κατανοητοί μέχρι το 1995. Οι εργασίες που έγιναν σε φυτά καπνού αποκάλυψαν μια οικογένεια γλυκοπρωτεϊνών που ονομάζονται πρωτεΐνες TTS που ενίσχυαν την ανάπτυξη των σωλήνων γύρης. Οι σωλήνες γύρης σε ένα μέσο βλάστησης γύρης χωρίς ζάχαρη και ένα μέσο με καθαρές πρωτεΐνες TTS αναπτύχθηκαν και οι δύο. Ωστόσο, στο μέσο TTS, οι σωλήνες αυξήθηκαν με ρυθμό 3πλάσιο από εκείνον του μέσου χωρίς ζάχαρη. Οι πρωτεΐνες TTS τοποθετήθηκαν επίσης σε διάφορες τοποθεσίες ημι in vevo επικονιασμένων υπερών και παρατηρήθηκε ότι οι σωλήνες γύρης εκτείνονται αμέσως προς τις πρωτεΐνες. Τα διαγονιδιακά φυτά που δεν είχαν την ικανότητα να παράγουν πρωτεΐνες TTS εμφάνισαν βραδύτερη ανάπτυξη σωλήνων γύρης και μειωμένη γονιμότητα.
Ρήξη σωλήνα γύρης
Η ρήξη του σωλήνα γύρης για την απελευθέρωση του σπέρματος στο Arabidopsis έχει αποδειχθεί ότι εξαρτάται από ένα σήμα από το θηλυκό γαμετόφυτο. Συγκεκριμένες πρωτεΐνες που ονομάζονται κινάσες πρωτεΐνης FER που υπάρχουν στο ωάριο ελέγχουν την παραγωγή παραγώγων του οξυγόνου που ονομάζονται αντιδραστικές μορφές οξυγόνου (ROS). Τα επίπεδα ROS έχουν αποδειχθεί μέσω του GFP ότι είναι στο υψηλότερο επίπεδο κατά τα στάδια της άνθησης όταν το ωάριο είναι το πιο δεκτικό στους σωλήνες γύρης και χαμηλότερα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και μετά τη γονιμοποίηση. Υψηλές ποσότητες ROS ενεργοποιούν τα κανάλια ιόντων ασβεστίου στο σωλήνα γύρης, αναγκάζοντας αυτά τα κανάλια να απορροφούν ιόντα ασβεστίου σε μεγάλες ποσότητες. Αυτή η αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου προκαλεί τη ρήξη του σωλήνα γύρης και την απελευθέρωση του σπέρματός του στο ωάριο. Οι δοκιμές τροφοδοσίας υπερών στις οποίες τα φυτά τροφοδοτούνταν με χλωριούχο διφαινύλ ιωδόνιο (DPI) κατέστειλαν τις συγκεντρώσεις ROS στο Arabidopsis, το οποίο με τη σειρά του απέτρεψε τη ρήξη του σωλήνα γύρης.