cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τιτανικός (ταινία, 1997)
Κάστινγκ
Ο Κάμερον χρειαζόταν το καστ ηθοποιών να αισθάνεται σαν να ήταν όντως πάνω στον Τιτανικό, να το ξαναζήσουν και να «πάρουν αυτή την ενέργεια και να τη δώσουν στον Τζακ, είναι ένας καλλιτέχνης που είναι σε θέση να έχει την καρδιά του στα ύψη». Στην ταινία ο Τζακ είναι ένας άφραγκος άνδρας που έχει γυρίσει πολλά μέρη του κόσμου, κυρίως το Παρίσι. Κερδίζει τα δύο εισιτήρια του Τιτανικού σε μια παρτίδα πόκερ και ταξιδεύει σαν επιβάτης της τρίτης τάξης μαζί με το φίλο του Φαμπρίτσιο. Ελκύεται από τη Ρόουζ με την πρώτη ματιά και τη συναντά όταν αυτή επιχειρεί να αυτοκτονήσει. Αυτό του δίνει τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με ανθρώπους της πρώτης τάξης για μία νύχτα. Όταν γινόταν το κάστινγκ για το ρόλο, αρκετοί εδραιωμένοι ηθοποιοί θεωρήθηκαν πιθανοί, όπως οι Μάθιου Μακόναχι, Κρις Ο' Ντόνελ, Μπίλι Κράνταπ και Στίβεν Ντορφ αλλά ο Κάμερον ένιωθε ότι αρκετοί από τους ηθοποιούς ήταν πολύ μεγάλοι για να υποδυθούν έναν 20χρονο. Ο Τομ Κρουζ εξέφρασε ενδιαφέρον να υποδυθεί τον χαρακτήρα, αν και η υψηλή αμοιβή που ζήτησε δεν λήφθηκε ποτέ σοβαρά. Η υπεύθυνη κάστινγκ Μάλι Φιν έστρεψε την προσοχή του Κάμερον στον 22χρονο τότε Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Αρχικά δεν ήθελε να υποδυθεί τον χαρακτήρα και αρνήθηκε να διαβάσει την πρώτη του ρομαντική σκηνή. Ο Κάμερον είπε «''Το διάβασε μια φορά, μετά άρχισε να κάνει βλακείες και δεν μπορούσα με τίποτα να τον κάνω να συγκεντρωθεί. Αλλά για ένα δευτερόλεπτο, μια ακτίνα φωτός κατέβηκε από τους ουρανούς και φώτισε το δάσος». Ο Κάμερον πίστευε έντονα στην υποκριτική ικανότητα του Ντι Κάπριο και του είπε: «Κοίτα, δεν πρόκειται να κάνω αυτόν τον τύπο νευρωτικό. Δεν θα του δώσω τικ και ένα πόδι και όλα τα πράγματα που θέλεις».'' Ο Κάμερον οραματίστηκε τον χαρακτήρα σαν τον Τζέιμς Στιούαρτ.
thumb|right| Η [[Κέιτ Γουίνσλετ υποδύθηκε τη Ρόουζ]] Ο Κάμερον είπε ότι η Κέιτ Γουίνσλετ «Είχε αυτό που έψαχνα, μια ποιότητα στο πρόσωπό της, στα μάτια της και ο κόσμος θα ήταν έτοιμος να φύγει μαζί της». Η Ρόουζ είναι μια 17χρονη κοπέλα από τη Φιλαδέλφεια, η οποία αναγκάζεται να παντρευτεί τον 30χρονο Κάλεντον Χόκλι, ώστε η ίδια και η μητέρα της, Ρουθ, να μπορέσουν να διατηρήσουν το κοινωνικό τους στάτους στην υψηλή κοινωνία μετά τον θάνατο του πατέρα της, που τους άφησε χρέη. Η Ρόουζ επιβιβάζεται στον Τιτανικό μαζί με τον Καλ και τη Ρουθ, σαν επιβάτης της πρώτης τάξης και γνωρίζει τον Τζακ. Η Γουίνσλετ είπε για τον χαρακτήρα της «''Έχει πολλά να δώσει, έχει μια πολύ μεγάλη καρδιά. Και θέλει να εξερευνήσει τον κόσμο, αλλά αισθάνεται ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει».'' Οι Γκουίνεθ Πάλτροου, Κλερ Ντέινς και Γκαμπριέλ Ανγουάρ θεωρήθηκαν πιθανές για τον ρόλο. Όταν τον απέρριψαν, η 22χρονη τότε Γουίνσλετ, διεκδίκησε έντονα τον ρόλο. Έστελνε στον Κάμερον καθημερινά σημειώματα από την Αγγλία και οδήγησε τον σκηνοθέτη να την καλέσει στο Χόλυγουντ, για να περάσει από δοκιμαστικό. Όπως και με τον Ντι Κάπριο, η Μάλι Φιν έφερε τη Γουίνσλετ στον Κάμερον. Ο Κάμερον περιέγραψε τη Ρόουζ στο στυλ της Όντρεϊ Χέπμπορν και δεν ήταν σίγουρος για την επιλογή της Γουίνσλετ, παρά το γεγονός ότι εντυπωσιάστηκε με το δοκιμαστικό της. Μετά το δοκιμαστικό της, έκανε ένα μαζί με τον Ντι Κάπριο. Η Γουίνσλετ εντυπωσιάστηκε μαζί του και ψιθύρισε στον Κάμερον «''Είναι φοβερός. Ακόμα κι αν δεν διαλέξεις εμένα, διάλεξε αυτόν».'' Η Γουίνσλετ έστειλε στον Κάμερον ένα τριαντάφυλλο με μια κάρτα υπογεγραμμένη «Από τη Ρόουζ σου». «Δεν το καταλαβαίνεις!» του είπε μια μέρα στο τηλέφωνο. «''Εγώ είμαι η Ρόουζ! Δεν καταλαβαίνω γιατί βλέπεις άλλους ηθοποιούς!»'' Η επιμονή της, καθώς και το ταλέντο της έπεισαν τον Κάμερον να της δώσει το ρόλο.
Ο Κάμερον δήλωσε «Για να δούμε το παρόν και το παρελθόν, αποφάσισα να δημιουργήσω μια φανταστική επιζήσασα του ναυαγίου, η οποία κοντεύει να φτάσει τα 101 χρόνια και μας συνδέει με κάποιον τρόπο με την ιστορία». Η 100χρονη Ρόουζ δίνει στον Λόβετ πληροφορίες σχετικά με την Καρδιά του Ωκεανού μετά την ανακάλυψή του γυμνού πορτρέτου της από το ναυάγιο. Στα 87 της, η Γκλόρια Στιούαρτ έπρεπε να φαίνεται μεγαλύτερη για το ρόλο. Γιατί έδωσε το ρόλο στη Στιούαρτ ο Κάμερον δήλωσε «''Η υπεύθυνη κάστινγκ μου τη βρήκε. Την είχα στείλει σε αποστολή να βρει συνταξιούχες ηθοποιούς από τη Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ της δεκαετίας του '30 και του '40».'' Ο Κάμερον είπε ότι δεν γνώριζε ποια ήταν η Στιούαρτ και η Φέι Ρέι προτάθηκε για τον ρόλο. «''Αλλά η Στιούαρτ ήταν τόσο μέσα στον ρόλο, και τόσο διαυγής και είχε ένα σπουδαίο πνεύμα. Και είδα αυτή τη σχέση μεταξύ της ίδιας και της Γουίνσλετ»'', δήλωσε ο Κάμερον. «Είδα αυτή τη "χαρά της ζωής" και στις δύο, και σκέφτηκα ότι και το κοινό θα μπορέσει να το δει και να πιστέψει ότι είναι το ίδιο πρόσωπο». Η Γουίνσλετ και η Στιούαρτ δήλωσαν ότι ο χαρακτήρας τους πεθαίνει στο τέλος της ταινίας, αλλά ο Κάμερον είπε ότι προτιμά να αφήσει τον θεατή να δώσει τη δική του ερμηνεία για το φινάλε. Η Γκλόρια Στιούαρτ απεβίωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 2010 στην ηλικία των 100 ετών, σχεδόν την ίδια ηλικία που ήταν και η Ρόουζ στην ταινία.
Εφέ
thumb|300 px|left| Σκηνή από την ταινία που δείχνει τον [[Τιτανικός|Τιτανικό να σπάει στα δύο]] Ο Κάμερον προσέλαβε τη Digital Domain να συνεχίσει τις εξελίξεις της ψηφιακής τεχνολογίας την οποία ο σκηνοθέτης καινοτόμησε με την ταινία Η Άβυσσος (The Abyss, 1989) και Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης (Terminator 2: Judgment Day, 1991). Αρκετές προηγούμενες ταινίες με θέμα τον Τιτανικό έδειχναν το νερό σε αργή κίνηση, το οποίο δεν έδειχνε πειστικό. Γύρισε το 15 μέτρα μήκος μοντέλο-μινιατούρα του πλοίου σαν να γύριζαν διαφημιστικό για τη White Star Line. Έπειτα, ψηφιακό νερό και καπνός προστέθηκαν όπως και ηθοποιοί που τραβήχτηκαν με την καταγραφή κίνησης. Ο υπεύθυνος των οπτικών εφέ Ρομπ Λεγκάτο σκάναρε τα πρόσωπα πολλών ηθοποιών, συμπεριλαμβανομένων του εαυτού του και των παιδιών του. Υπήρχε επίσης ένα μοντέλο της πρύμνης του πλοίου μήκους 20 μέτρων, το οποίο μπορούσε να σπάει κατ' επανάληψη, η μόνη μινιατούρα που χρησιμοποιήθηκε στο νερό. Για τις σκηνές στο μηχανοστάσιο του πλοίου, χρησιμοποιήθηκε υλικό από τους κινητήρες του πλοίου Jeremiah O'Brien μαζί με μικροσκοπικά πλάνα και ηθοποιούς που γυρίζονταν σε GreenScreen.
Μια κλειστή δεξαμενή με 5.000.000 γαλόνια νερό χρησιμοποιήθηκε για το εσωτερικό του πλοίου, όπου ολόκληρο το σκηνικό θα μπορούσε να γείρει μέσα στο νερό. Για να βυθιστεί η Μεγάλη Σκάλα, 90.000 γαλόνια νερό έπεσαν μέσα στο σκηνικό. Οι σκηνές μετά το βύθισμα στον παγωμένο Ατλαντικό γυρίστηκαν μέσα σε μια δεξαμενή με 350.000 γαλόνια νερό. Τα παγωμένα πτώματα δημιουργήθηκαν με την τοποθέτηση ειδικής πούδρας, η οποία κρυσταλλοποιόταν, όταν ερχόταν σε επαφή με το νερό· και κερί που απλώθηκε πάνω στα μαλλιά και στα ρούχα.
Η σκηνή όπου το πλοίο σπάει στη μέση, πριν βουλιάξει καθώς και η τελική βουτιά στον πάτο του Ατλαντικού, συμπεριλάμβανε ένα περιστρεφόμενο σκηνικό πλήρους μεγέθους, 150 ηθοποιούς και 100 κασκαντέρ. Ο Κάμερον κριτίκαρε προηγούμενες ταινίες με θέμα τον Τιτανικό για την απεικόνιση του τελικού βυθίσματος του πλοίου σαν να γλιστράει με χάρη κάτω από το νερό. Ο ίδιος ήθελε να απεικονίσει το τρομοκρατικά χαοτικό γεγονός, που ήταν στα αλήθεια.
Μοντάζ
thumb|right| Η Μεγάλη Σκάλα του [[Τιτανικός|Τιτανικού που ανακατασκευάστηκε για την ταινία]] Υπήρχε ένα "κρίσιμο ιστορικό γεγονός", το οποίο ο Κάμερον προτίμησε να αφαιρέσει από την ταινία –το πλοίο το οποίο ήταν κοντά στον Τιτανικό, αλλά είχε κλείσει τον ασύρματο και δεν άκουσε τις κλήσεις SOS. «''Ναι, το Californian. Δεν ήταν συμβιβασμός. Ήταν περισσότερο για έμφαση, δημιουργώντας μια συναισθηματική αλήθεια για την ταινία»'', δήλωσε ο Κάμερον. Είπε ότι υπήρχαν πτυχές της βύθισης του πλοίου που φαίνονταν σημαντικές στην αρχή αλλά λιγότερο σημαντικές καθώς η ταινία εξελισσόταν. «Η ιστορία του Californian ήταν εκεί, γυρίσαμε μάλιστα και μια σκηνή που τους έδειχνε να κλείνουν τον ασύρματο», είπε ο Κάμερον. «''Αλλά το έβγαλα. Ήταν μια καθαρή αφαίρεση, επειδή σε έστελνε πίσω σε αυτόν τον κόσμο. Αν ο Τιτανικός είναι μια δυνατή μεταφορά, σαν ένας μικρόκοσμος, για το τέλος του κόσμου κατά μία έννοια, τότε αυτός ο κόσμος πρέπει να είναι ανεξάρτητα ενσωματωμένος».''
Κατά τη διάρκεια του πρώτου μονταρισμένου υλικού, ο Κάμερον άλλαξε το φινάλε, το οποίο έδινε λύση στην ιστορία του Λόβετ. Στην αρχική εκδοχή του φινάλε, ο Μπροκ και η Λίζι βλέπουν την ηλικιωμένη Ρόουζ στην πρύμνη του πλοίου και φοβούνται ότι θα πηδήξει. Η Ρόουζ τότε αποκαλύπτει ότι κρατά στα χέρια της την Καρδιά του Ωκεανού και το είχε στην κατοχή της όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν την πούλησε ποτέ για να μη ζήσει με τα λεφτά του Καλ, στη συνέχεια, λέει στον Μπροκ ότι η ζωή είναι ανεκτίμητη και πετάει το διαμάντι στον ωκεανό αφού του επιτρέψει να το κρατήσει. Αφού δέχεται ότι ο θησαυρός δεν αξίζει, ο Μπροκ γελάει με την ηλιθιότητά του. Η Ρόουζ τότε πηγαίνει πίσω στην καμπίνα της να κοιμηθεί και η ταινία τελειώνει όπως η τελική εκδοχή. Στο μοντάζ, ο Κάμερον αποφάσισε ότι μέχρι εκείνο το σημείο, το κοινό δεν ενδιαφέρεται πια για τον Μπροκ Λόβετ και έτσι έκοψε τη σκηνή, όπου μαθαίνει για το διαμάντι. Επίσης δεν ήθελε να διακόψει τη μελαγχολία του κοινού μετά το ναυάγιο του Τιτανικού.
Η εκδοχή που χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη δοκιμαστική προβολή περιείχε μια πάλη μεταξύ του Τζακ και του Λόβτζοϊ, η οποία λάμβανε χώρα μετά τη διαφυγή του Τζακ και της Ρόουζ στο πλημμυρισμένο σαλόνι τραπεζαρίας αλλά δεν άρεσε στο κοινό. Η σκηνή γράφτηκε για να δώσει στην ταινία περισσότερο σασπένς και είχε τον Καλ να προσφέρει στον Λόβτζοϊ την Καρδιά του Ωκεανού αν μπορούσε να την πάρει από τη Ρόουζ και τον Τζακ. Ο Λόβτζοϊ ακολουθεί το ζευγάρι στο βυθισμένο σαλόνι τραπεζαρίας της πρώτης τάξης και καθώς είναι έτοιμοι να του ξεφύγουν, ο Λόβτζοϊ ακούει τη Ρόουζ. Για εκδίκηση επειδή τον ενοχοποίησε για ληστεία, ο Τζακ του επιτίθεται και σπρώχνει τον Λόβτζοϊ σε ένα γυάλινο παράθυρο και χτυπάει το κεφάλι του. Αυτό εξηγεί γιατί το κεφάλι του Λόβτζοϊ είναι γεμάτο με αίματα όταν το πλοίο σπάει στα δύο και πεθαίνει στην τελική εκδοχή της ταινίας. Το κοινό είπε ότι δεν είναι ρεαλιστικό να ρισκάρει κάποιος τη ζωή του για τον πλούτο και ο Κάμερον έκοψε τη σκηνή γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο καθώς και για τον ρυθμό της ταινίας. Πολλές σκηνές αφαιρέθηκαν για παρόμοιους λόγους.
Soundtrack
Το Titanic: Music from the Motion Picture είναι το soundtrack της ταινίας σε μουσική του Τζέιμς Χόρνερ και κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 1997. Για τα φωνητικά που ακούγονται καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας, ο Χόρνερ επέλεξε τη Νορβηγίδα τραγουδίστρια Σίσελ Κίρκγιεμπο, γνωστή ως Σίσελ. Ο Χόρνερ ήξερε τη Σίσελ από το άλμπουμ της Innerst I Sjelen και συγκεκριμένα του άρεσε ο τρόπος που τραγούδησε το κομμάτι Eg veit i himmerik ei borg (I Know in Heaven There Is a Castle). Είχε δοκιμάσει 25 με 30 τραγουδίστριες πριν καταλήξει στη Σίσελ, ως τη φωνή που θα δημιουργούσε συγκεκριμένες διαθέσεις μέσα στην ταινία.
Με την επιτυχία της ταινίας, το soundtrack σκαρφάλωσε στην 1η θέση των charts σε 21 χώρες, πούλησε πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα και έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα άλμπουμ όλων των εποχών και το πιο επιτυχημένο ορχηστρικό soundtrack. Παρέμεινε στην 1η θέση του Billboard 200 για 16 εβδομάδες και κέρδισε το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα μουσικής.
To soundtrack περιλαμβάνει το My Heart Will Go On, το τραγούδι των τίτλων που ερμήνευσε η Σελίν Ντιόν, σε μουσική του Τζέιμς Χόρνερ και σε στίχους του Γουίλ Τζένινγκς. Στην αρχή ο Κάμερον δεν ήθελε να υπάρχει τραγούδι στους τίτλους τέλους της ταινίας, αλλά ο Χόρνερ διαφώνησε. Χωρίς να το πει στον Κάμερον, έγραψε το τραγούδι και το ηχογράφησε μαζί με την Ντιόν. Το τραγούδι κατέκτησε την κορυφή σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, Ηνωμένου Βασιλείου και Αυστραλίας. Έγινε το πιο επιτυχημένο single στην καριέρα της Ντιόν, ένα από τα πιο εμπορικά singles όλων των εποχών και το εμπορικότερο για το 1998. Βραβεύτηκε με Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα καλύτερου τραγουδιού και με Grammy τραγουδιού της χρονιάς.
Αρχική προβολή
Η Paramount Pictures και η 20th Century Fox χρηματοδότησαν τον Τιτανικό και περίμεναν από τον Κάμερον να ολοκληρώσει την ταινία εγκαίρως, ώστε να κυκλοφορήσει στις 2 Ιουλίου 1997. Επιθυμούσαν τη συγκεκριμένη ημερομηνία για να εκμεταλλευτούν την καλοκαιρινή σεζόν όπου τα blockbuster αποδίδουν καλύτερα στα ταμεία. Τον Απρίλιο, ο Κάμερον ενημέρωσε ότι η ταινία δεν θα είναι έτοιμη. Έτσι με τις καθυστερήσεις στην παραγωγή ανέβαλαν την κυκλοφορία της ταινίας για τις 12 Δεκεμβρίου. Μετά την απροσδόκητη επιτυχία της ταινίας τρόμου Scream το 1996, το σίκουελ της ταινίας Scream 2 που επρόκειτο να προβληθεί την ίδια περίοδο, θεωρήθηκε τεράστια πιθανή εισπρακτική επιτυχία και οδήγησε την παραγωγή να μετακινήσει την ημερομηνία κυκλοφορίας από τις 12 Δεκεμβρίου στις 19 Δεκεμβρίου 1997, ώστε να μην ανταγωνιστεί το Scream 2. Οι καθυστερήσεις στην παραγωγή καθώς και αλλαγές της ημερομηνίας κυκλοφορίας προκάλεσαν διάφορες φήμες ότι η ταινία θα είναι μια καταστροφή. Ωστόσο, μια δοκιμαστική προβολή που έγινε στη Μινεάπολη στις 14 Ιουλίου άφησε θετικές εντυπώσεις και οδήγησε σε μια πιο θετική κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης.
Box office
Η ταινία έγινε αμέσως η ταινία της χρονιάς όταν άνοιξε στις 19 Δεκεμβρίου 1997. Έκανε άνοιγμα τριημέρου με 28,6 εκατομμύρια δολάρια και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου είχε εισπράξεις των 120 εκατομμυρίων δολαρίων. Οι συνολικές εισπράξεις άγγιξαν τα 600,7 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 1,2 δισεκατομμύριο δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 1,8 δισεκατομμύριο δολάρια παγκοσμίως. Ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία τόσο στην Αμερική όσο και παγκοσμίως για το 1997. Παρέμεινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών μέχρι το 2010 όταν κυκλοφόρησε η ταινία Avatar σε σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον.
Η επανακυκλοφορία της ταινίας τον Απρίλιο του 2012 έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 3η θέση με 17,2 εκατομμύρια δολάρια. Στο αμερικανικό box office απέφερε 57,8 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 292,5 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 350,4 εκατομμύρια δολάρια. Το Φεβρουάριο του 2023, ο Τιτανικός επανακυκλοφόρησε στους κινηματογράφους με αφορμή την 25η επέτειο της ταινίας. Έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 6,7 εκατομμύρια δολάρια, με τις εισπράξεις να φτάνουν τα 15 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και τα 46,4 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο, συγκεντρώνοντας 61,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Οι συνολικές εισπράξεις της ταινίας μαζί με το αρχικό box office είναι 674,2 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office, 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο και 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ο Τιτανικός έγινε η πρώτη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου που έφτασε το 1 δισεκατομμύριο σε εισπράξεις και η δεύτερη που ξεπέρασε τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια πίσω από το Avatar. Μέχρι σήμερα καταλαμβάνει την 4η θέση στη λίστα με τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες όλων των εποχών.
Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 16 Ιανουαρίου 1998. Μέχρι το Φεβρουάριο του 1998 είχε κόψει 500.000 εισιτήρια στην Αθήνα και 1.000.000 εισιτήρια πανελλαδικά. Συνολικά έκοψε 2.000.000 εισιτήρια πανελλαδικά.
Εμπορική ανάλυση
Αναλύοντας τη δημοτικότητα της ταινίας, η συγγραφέας Αλεξάντρα Κέλερ δήλωσε ότι μελετητές θα συμφωνούσαν ότι η δημοτικότητα της ταινίας «εξαρτάται από τη σύγχρονη κουλτούρα, την αντίληψη της ιστορίας, τα μοντέλα καταναλωτισμού και παγκοσμιοποίησης καθώς και αυτά τα στοιχεία που έμπειροι σινεφίλ περιμένουν από μεγαθήρια κινηματογραφικά γεγονότα της δεκαετίας του '90, θέαμα στην οθόνη, εκτεταμένη δράση και πιο σπάνια, ελκυστικούς χαρακτήρες και επικό δράμα».
Πριν την κυκλοφορία της ταινίας, διάφοροι κριτικοί προέβλεψαν ότι η ταινία θα ήταν εισπρακτική καταστροφή, κυρίως επειδή ήταν η ακριβότερη παραγωγή που έγινε ποτέ μέχρι τότε. Ακόμη και ο Κάμερον πίστευε ότι όδευε προς την καταστροφή κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. «''Δουλέψαμε τους τελευταίους έξι μήνες στον Τιτανικό έχοντας την απόλυτη γνώση ότι το στούντιο θα έχανε 100 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν βεβαιότητα»'', δήλωσε. Καθώς η ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας πλησίαζε, ο Κάμερον δέχτηκε αρκετή αρνητική κριτική για αυτό που θεωρήθηκε ως ύβρις και μνημειώδη υπερβολή. Ένας κριτικός της εφημερίδας Los Angeles Times έγραψε «η αλαζονική υπερηφάνεια του Κάμερον έχει έρθει κοντά στην ανατροπή αυτού του πρότζεκτ και η ταινία είναι τετριμμένη, αντίγραφο των παλιών χολιγουντιανών ρομάντζων».
Όταν ο Τιτανικός αποδείχθηκε επιτυχία, με τις εισπράξεις του να ξεπερνούν κάθε προηγούμενο, χαρακτηρίστηκε ως την ιστορία αγάπης που έκλεψε τις καρδιές του κόσμου. Η πρώτη παρτίδα των ανθρώπων που παρακολούθησε την ταινία έμειναν έκπληκτοι από το μέγεθος και την οικειότητα της παραγωγής. Βγήκαν από την αίθουσα με δακρυσμένα μάτια και συναισθηματικά εμβρόντητοι. Η ταινία παιζόταν σε 3.200 αίθουσες δέκα εβδομάδες μετά το άνοιγμά της και από τις δεκαπέντε συνεχόμενες εβδομάδες παραμονής στην 1η θέση του box office οι συνολικές της εισπράξεις αυξήθηκαν κατά 43% την ένατη εβδομάδα κυκλοφορίας της. Έβγαζε 20 εκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα για δέκα εβδομάδες και μετά από 14 εβδομάδες ακόμη κέρδιζε 1 εκατομμύριο δολάρια την εβδομάδα. Η 20th Century Fox υπολόγισε ότι το 7% των έφηβων κοριτσιών είχε δει την ταινία δύο φορές μέχρι την πέμπτη εβδομάδα κυκλοφορίας. Αν και οι νέες γυναίκες που είδαν την ταινία αρκετές φορές και στη συνέχεια προκάλεσαν τη λεγόμενη "Leo-Mania" για τον ηθοποιό Λεονάρντο Ντι Κάπριο, βοήθησαν τις εισπράξεις της ταινίας να σπάσουν κάθε ρεκόρ, δημοσιεύματα απέδωσαν την επιτυχία της ταινίας στα θετικά σχόλια από στόμα σε στόμα και στις επαναλαμβανόμενες προβολές από το κοινό λόγω της ιστορίας αγάπης και των πρωτοποριακών ειδικών εφέ.
Έχει πιστωθεί επίσης και ο αντίκτυπος της ταινίας στους άνδρες και πλέον θεωρείται από τις ταινίες που κάνουν τους άνδρες να κλαίνε. Ο Ίαν Χόντερ του MSNBC δήλωσε ότι «''οι άνδρες θαυμάζουν την αίσθηση περιπέτειας του Τζακ. Ζητωκραυγάζουμε καθώς φλερτάρει ένα κορίτσι που ήταν έξω από τα κυβικά του. Θαυμάζουμε το πως προτείνει το γυμνό μόντελινγκ ως δικαιολογία να γδυθούν. Και έτσι, όταν το τραγικό φινάλε συμβαίνει, μια ανεξέλεγκτη πλημμύρα δακρύων αρχίζει»''. Το 2010 το BBC ανέλυσε το στίγμα των ανδρών να κλαίνε κατά τη διάρκεια του Τιτανικού και των ταινιών γενικότερα. «Οι μεσήλικες άνδρες "υποτίθεται" ότι δεν πρέπει να κλαίνε στις ταινίες», δήλωσε ο Φίνλο Ρόρερ, επικαλούμενος το φινάλε του Τιτανικού που προκάλεσε τόσα δάκρυα, προσθέτοντας ότι «οι άνδρες αν αισθάνονταν βουρκωμένοι κατά τη διάρκεια της ταινίας, προσπάθησαν συχνά να το κρύψουν». Η καθηγήτρια Μέρι Μπεθ Όλιβερ του Πανεπιστημίου της Πενσιυλβάνια δήλωσε: «''Για πολλούς άνδρες, υπάρχει μια μεγάλη πίεση να αποφεύγουν "γυναικεία" συναισθήματα όπως λύπη και φόβος. Από πολύ μικρή ηλικία, τα αρσενικά μαθαίνουν ότι είναι ακατάλληλο να κλαίνε και αυτά τα μαθήματα συχνά συνοδεύονται από μεγάλη γελοιοποίηση όταν δεν τα ακολουθήσουν». Είπε επίσης «Πράγματι, μερικοί άνδρες που μπορεί να χλευάσουν την ιδέα να κλάψουν κατά τη διάρκεια του Τιτανικού εύκολα θα παραδεχτούν ότι βούρκωσαν κατά τη διάρκεια των ταινιών Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν ή Πλατούν». Για τους άνδρες γενικά, η ιδέα να θυσιαστείς για έναν αδερφό'' είναι μια πιο κατάλληλη πηγή συναισθήματος.
Ο Κάμερον εξήγησε την επιτυχία της ταινίας να έχει σημαντικά επωφεληθεί από την εμπειρία του μοιράσματος. «''Όταν ο κόσμος βιώνει μια εμπειρία που είναι πολύ δυνατή μέσα στον κινηματογράφο, θέλουν να τη μοιραστούν. Θέλουν να αρπάξουν το φίλο τους και να τον πάνε σινεμά ώστε και αυτός να μπορέσει να την απολαύσει»'', είπε. «''Θέλουν να είναι το άτομο που θα του φέρουν τα νέα ότι αυτό είναι κάτι που αξίζει να έχει στη ζωή του. Έτσι λειτούργησε ο Τιτανικός». Ο οργανισμός Media Awareness Network δήλωσε: «Ο ρυθμός επανάληψης προβολής μιας μπλοκμπάστερ ταινίας είναι 5%. Ο ρυθμός για τον Τιτανικό ήταν πάνω από 20%»'' Οι εισπράξεις της ταινίας είναι πιο εντυπωσιακές όταν λάβεις υπ' όψιν τον παράγοντα ότι η διάρκεια της ταινίας είναι 3 ώρες και 14 λεπτά που σημαίνει ότι μπορούσε να προβληθεί τρεις φορές την ημέρα σε σύγκριση με τις φυσιολογικές τέσσερις προβολές μιας ταινίας. Έτσι πολλές κινηματογραφικές αίθουσες ξεκίνησαν μεταμεσονύχτιες προβολές, οι οποίες μάλιστα γέμιζαν με κόσμο.
Ο Τιτανικός ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην ιστορία του κινηματογράφου για δώδεκα χρόνια. Η επόμενη ταινία του Κάμερον Avatar, θεωρήθηκε η πρώτη ταινία πραγματικά ικανή να ξεπεράσει τις παγκόσμιες εισπράξεις του Τιτανικού, πράγμα που έκανε το 2010. Το γεγονός ότι κατάφερε το Avatar να ξεπεράσει τον Τιτανικό οφείλεται στο ότι τα δύο τρίτα των συνολικών εισπράξεων του Τιτανικού συγκεντρώθηκαν από το εξωτερικό και το Avatar κινήθηκε σχεδόν το ίδιο. Το Avatar άνοιξε σε 106 αγορές παγκοσμίως και κατέκτησε την 1η θέση σε όλες και αγορές όπως η Ρωσία, όπου ο Τιτανικός δεν είχε μεγάλη ανταπόκριση το 1997 και το 1998 σήμερα είναι άκρως διαφορετική με περισσότερες αίθουσες και κοινό. Ο Μπράντον Γκρέι, πρόεδρος του Box Office Mojo είπε: «''Ενώ το Avatar μπορεί να νικήσει τον Τιτανικό σε εισπράξεις, η ταινία είναι απίθανο να ξεπεράσει τον Τιτανικό στην παρουσία του κόσμου. Η τιμή του εισιτηρίου ήταν 3 δολάρια φθηνότερο στα τέλη του 90». Το Δεκέμβριο του 2009, ο Κάμερον δήλωσε: «Δεν πιστεύω ότι είναι ρεαλιστικό να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε τον Τιτανικό από το βάθρο του». Ωστόσο, σε συνέντευξή του τον Ιανουάριο του 2010 έδωσε μια διαφορετική άποψη για το θέμα: «Θα συμβεί. Είναι απλά θέμα χρόνου».''
Κριτικές
Ο Τιτανικός έλαβε κυρίως καλά σχόλια από τους κριτικούς και αντιμετωπίστηκε θετικά από το κοινό και τους μελετητές, οι οποίοι σχολίασαν τον πολιτιστικό, ιστορικό και πολιτικό αντίκτυπο της ταινίας. Στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes το 88% των κριτικών έδωσαν στην ταινία θετικά σχόλια.
Ο κριτικός Ρότζερ Έμπερτ δήλωσε: «Είναι μια αψεγάδιαστα φτιαγμένη, ιδιοφυώς κατασκευασμένη, δυνατά ερμηνευμένη και μαγευτική ταινία... Ταινίες σαν αυτή δεν είναι απλώς δύσκολο να γίνει, αλλά σχεδόν αδύνατο να γίνει καλά». Χρέωσε τις "τεχνικές δυσκολίες" στο γεγονός ότι είναι τόσο τρομακτικό που είναι θαύμα οι δημιουργοί της ταινίας να είναι σε θέση να φέρουν το δράμα και την ιστορία εις πέρας και πείστηκε τόσο από το στόρι όσο και από το δράμα. Την ονόμασε την ένατη καλύτερη ταινία του 1997. Στην τηλεοπτική εκπομπή At the Movies, οι παρουσιαστές Έμπερτ και Τζιν Σίσκελ επαίνεσαν την ταινία για τη ακρίβειά της στην αναπαράσταση του βυθίσματος του πλοίου. Ο Έμπερτ περιέγραψε την ταινία ένα ένδοξο χολιγουντιανό έπος και ότι άξιζε την αναμονή ενώ ο Σίσκελ βρήκε τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο μαγευτικό. Ο κριτικός Τζέιμς Μπεραρντινέλι δήλωσε: «''Σχολαστικός στη λεπτομέρεια αλλά τεράστιος σε έκταση και πρόθεση, ο Τιτανικός είναι το είδος της επικής ταινίας που πλέον είναι σπάνιο. Δεν παρακολουθείς απλά τον Τιτανικό, τον βιώνεις»''. Ήταν η δεύτερη καλύτερη ταινία του για το 1997. Το BBC έγραψε: «Το βύθισμα του μεγάλου αυτού πλοίου δεν είναι μυστικό, παρ'όλα αυτά υπερέβη τις προσδοκίες πολλών στο μέγεθος και στην τραγωδία και αν σκεφτεί κανείς ότι η ταινία ξεπερνάει τις τρεις ώρες σε διάρκεια, τότε έχεις ένα πραγματικά εντυπωσιακό κατόρθωμα ψυχαγωγίας που κατόρθωσε ο Κάμερον». Το περιοδικό Boxoffice Magazine έγραψε: «''Για να περιγράψεις τον Τιτανικό ως τη μεγαλύτερη ταινία καταστροφής που έγινε ποτέ πρέπει να το πουλήσεις στα γρήγορα. Η αναπαράσταση του βυθίσματος του αβύθιστου αυτού πλοίου από τον Κάμερον είναι ένα από τα πιο υπέροχα κομμάτια σοβαρής δημοφιλούς διασκέδασης που προέρχεται από το Χόλιγουντ».''
Οι ρομαντικές και συναισθηματικά φορτισμένες όψεις της ταινίας επαινέθηκαν εξίσου. Ο Άντριου Λ. Ούρμπαν του Urban Cinefile είπε: «Θα φύγεις από τον Τιτανικό χωρίς να μιλάς για προϋπολογισμό ή για τη διάρκεια, αλλά για την τεράστια συγκινητική δύναμη, μεγάλη όσο οι μηχανές του ίδιου του πλοίου, αποφασισμένη όπως οι γιγάντιες προπέλες του, να σκάψουν μέσα στην καρδιά σου». Το περιοδικό Entertainment Weekly περιέγραψε την ταινία: «''Ένα πλούσιο και τρομακτικό θέαμα ενός καταδικασμένου έρωτα. Ο σεναριογράφος-σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον έχει επαναπροσδιορίσει την καθοριστική καταστροφή του 20ού αιώνα σε μια ανθρώπινη κλίμακα αγνής λαχτάρας και φόβου που αγγίζει τα βαθύτερα επίπεδα του κινηματογράφου». Οι New York Times σχολίασαν ότι: «Ο μεγαλοπρεπής Τιτανικός του Κάμερον είναι η πρώτη ταινία εδώ και δεκαετίες που μπορεί ειλικρινά να συγκριθεί με την ταινία Όσα Παίρνει ο Άνεμος».'' Το περιοδικό Time, από την άλλη μεριά, έγραψε μια κυρίως αρνητική κριτική, κριτικάροντας την έλλειψη ενδιαφέρων συναισθηματικών στοιχείων.
Κάποιοι κριτικοί βρήκαν ότι το στόρι και ο διάλογος ήταν αδύναμοι ενώ τα εφέ ήταν εντυπωσιακά. Ο Κένεθ Τούραν της εφημερίδας Los Angeles Times έγραψε: «''Αυτό που προκαλεί τα δάκρυα είναι η επιμονή του Κάμερον ότι το γράψιμο αυτής της ταινίας είναι μέσα στις δυνατότητές του. Όχι μόνο δεν είναι, αλλά ούτε στο ελάχιστο»'' και αργότερα ισχυρίστηκε ότι ο μόνος λόγος που η ταινία κέρδισε Όσκαρ ήταν εξαιτίας των εισπράξεών της. Η εφημερίδα The San Francisco Examiner έδωσε στην ταινία ένα αστέρι στα τέσσερα λέγοντας: «Ο συνολικός αριθμός σε αυτό το απίστευτα κακογραμμένο σενάριο όπου οι δύο βασικοί χαρακτήρες αναφέρονται ο ένας στον άλλον με το όνομά του είναι μια ένδειξη του πόσο δραματικά το σενάριο στερούνταν οτιδήποτε άλλο ενδιαφέρον για τους ηθοποιούς να πουν» Επίσης ο σκηνοθέτης Ρόμπερτ Όλτμαν αποκάλεσε την ταινία «το χειρότερο δείγμα δουλειάς που έχω δει σε ολόκληρη τη ζωή μου». Στη μελέτη του για τις ζωές των επιβατών του Τιτανικού το 2012, ο ιστορικός Ρίτσαρντ Ντάβενπορτ-Χάινς είπε: «Η ταινία του Κάμερον "διαβολοποίησε" τους πλούσιους Αμερικανούς και τους μορφωμένους Άγγλους, αναθεματίζοντας τη συναισθηματική τους εγκράτεια, την καλή τους προσαρμογή, τα σχολαστικά τους ήθη και τη γραμματική τους εκπαίδευση, ενώ έκανε ρομαντικούς ήρωες τους φτωχούς της Ιρλανδίας και τους αγράμματους».
Ο Τιτανικός προκάλεσε κι άλλες αντιδράσεις μετά την επιτυχία του. Το 2003, η ταινία κατέλαβε την 1η θέση σε μια ψηφοφορία για τα "Καλύτερα Φινάλε" ενώ ταυτόχρονα κατέλαβε επίσης την 1η θέση σε μια ψηφοφορία για τις "Χειρότερες Ταινίες Όλων των Εποχών". Το περιοδικό Empire μείωσε το βαθμό πέντε αστεριών και μια ενθουσιώδη κριτική, σε τέσσερα αστέρια και με μια λιγότερη θετική κριτική για να ταυτιστεί με το αναγνωστικό του κοινό, το οποίο ήθελε να αποστασιοποιηθεί από όλη την υπερβολή που περιέβαλε την ταινία καθώς και τις δραστηριότητες των θαυμαστών της, όπως οι επαναλαμβανόμενες προβολές. Επιπρόσθετα, θετικές και αρνητικές παρωδίες της ταινίας κυκλοφόρησαν στο ίντερνετ, συχνά προκαλώντας παθιασμένες αντιδράσεις των θαυμαστών. Ο Μπέντζαμιν Γουίλκοκ της ιστοσελίδας DVDActive.com δεν κατάλαβε την αρνητική αντίδραση και το παθιασμένο μίσος για την ταινία. «''Αυτό που πραγματικά με ενοχλεί... είναι αυτοί που κοροϊδεύουν αυτούς που όντως τους αρέσει η ταινία. Προφανώς δεν έχω κάτι εναντίον αυτών που δεν τους άρεσε ο Τιτανικός, αλλά αυτοί που σε κάνουν να νιώθεις μικρός και αξιολύπητος επειδή σου άρεσε (και όντως υπάρχουν, πιστέψτε με) είναι πέραν της κατανόησης και της συμπάθειάς μου»''
Ο Κάμερον απάντησε στα αρνητικά σχόλια και συγκεκριμένα στην κριτική του Κένεθ Τούραν: «''Ο Τιτανικός δεν είναι μια ταινία που ρουφάει τους ανθρώπους μέσα με τη φανταχτερή υπερβολή του και τους φτύνει στο δρόμο απογοητευμένους και εξαπατημένους. Επιστρέφουν ξανά και ξανά για να επαναλάβουν μια εμπειρία που χρειάζεται 3 ώρες και 14 λεπτά από τη ζωή τους και σέρνουν κι άλλους μαζί τους ώστε να μοιραστούν αυτή τη συγκίνηση».'' Ο Κάμερον τόνισε ότι άνθρωποι κάθε ηλικίας (από 8 έως 80) και από όλα τα κοινωνικά στρώματα γιορτάζουν τη δική τους ουσιαστική γήινη φύση τους παρακολουθώντας την ταινία. Περιέγραψε το σενάριο ως ειλικρινές και ευθύ και είπε: «ότι σκόπιμα ενσωματώνει σύμπαντα ανθρώπινης εμπειρίας και συγκίνησης που είναι διαχρονικά –και οικεία επειδή αντανακλούν το βασικό συναισθηματικό μας ιστό». Για τον Τούραν είπε: «''Ο Τούραν μπερδεύει το αρχέτυπο για κλισέ. Δεν συμμερίζομαι την άποψή του ότι τα καλύτερα σενάρια είναι μόνο αυτά που εξερευνούν την περίμετρο της ανθρώπινης ύπαρξης ή ο πνευματώδης και κυνικός διάλογος». Το Empire τελικά επανέφερε την αρχική κριτική των 5 αστέρων της ταινίας, σχολιάζοντας: «Δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη ότι έγινε της μόδας να "χτυπάς" τον Τιτανικό του Τζέιμς Κάμερον σχεδόν την ίδια στιγμή που έγινε ξεκάθαρο ότι ήταν η αγαπημένη ταινία του πλανήτη. Αυτά είναι τα γεγονότα».''
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Οι διακρίσεις που έλαβε η ταινία από διάφορα σωματεία Αμερικανών κριτικών συνόδεψε την εμπορική επιτυχία της ταινίας. Ο Τιτανικός συνέχισε τη θριαμβευτική του πορεία, αποσπώντας τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, συμπεριλαμβανομένης και εκείνης για την καλύτερη δραματική ταινία κατά την 55-η απονομή των βραβείων το 1998. Στη συνέχεια κατάφερε να ισοφαρίσει το ρεκόρ που κατείχε από το 1950 η κλασική ταινία του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς Όλα για την Εύα (All About Eve, 1950), λαμβάνοντας δεκατέσσερις υποψηφιότητες για το βραβείο της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Τη βραδιά της 70ής απονομής των βραβείων, η ταινία απέσπασε έντεκα Όσκαρ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ που κατείχε από το 1959 η επική ταινία Μπεν Χουρ (Ben Hur) του Γουίλιαμ Γουάιλερ. Το επίτευγμα αυτό επανέλαβε και η ταινία του 2003 Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά (The Lord of the Rings: The Return of the King), αποσπώντας επίσης 11 Όσκαρ.
3D μετατροπή
Η μετατροπή της ταινίας σε 3D και η επανακυκλοφορία της στους κινηματογράφους αποδείχτηκε επιτυχημένη, με τις εισπράξεις να αγγίζουν τα 350,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, κάνοντας τον Τιτανικό την πιο κερδοφόρα επανακυκλοφορία όλων των εποχών, μπροστά από τις ταινίες Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (The Lion King) και Ο Πόλεμος των Άστρων (Star Wars).
25η επέτειο
Ο Τιτανικός επανακυκλοφόρησε στους κινηματογράφους σε βελτιωμένη (remastered) έκδοση 3D 4K HDR και υψηλό ρυθμό καρέ για τον εορτασμό της 25ης επετείου της ταινίας στις 10 Φεβρουαρίου 2023. Οι εισπράξεις της επανακυκλοφορίας έφτασαν τα 61,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τιτανικός Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Επικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 1997 Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ιστορικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο 1996 Κατηγορία:Επικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέιμς Χόρνερ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες της Lightstorm Entertainment Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζέιμς Κάμερον
Αμαλαφρίδας
Ο Αμαλαφρίδας ήταν γιος του ηγεμόνα των Θουριγγίων. Υπηρέτησε ως στρατηγός υπό τον Ιουστινιανό Α΄ και κατάφερε σημαντική νίκη εναντίον των Γεπιδών.
Βιογραφία
Ήταν γιος του τελευταίου βασιλιά της Θουριγγίας Ερμαναφρίδου και της συζύγου του Αμαλαβέργας, κόρης της Αμαλαφρίδας και ανιψιάς του βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας Θεοδώριχου του Μεγάλου.
Μετά την πτώση της βασιλικής Θουριγγικής έδρας του Σιθίνγκι στον βασιλιά του Μετς Θευδέριχο Α΄ το 531, ο Αμαλαφρίδας κατέφυγε με την οικογένειά του στον βασιλιά των Οστρογότθων Θεοδάτο. Εκεί οι δύο τους συνελήφθησαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Βελισάριο και στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον αιχμάλωτο Οστρογότθο βασιλιά Ουίτιγι. Ο Ιουστινιανός Α΄ έκανε τον Αμαλαφρίδα στρατηγό και πάντρεψε την αδελφή εκείνου Ροδελίντα με τον βασιλιά των Λομβαρδών Αυδοΐνο.
Ο Αμαλαφρίδας είχε έναν γιο με το όνομα Αρτάρχις, αλλά τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Γότθοι Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Λένας ποταμός
Ο Λένας (ρωσικά: Ле́на, προφορά [ˈlʲenə]) είναι ο δέκατος σε μήκος ποταμός της Γης. Βρίσκεται στη Σιβηρία της Ασιατικής Ρωσίας, έχει ολικό μήκος 4.400 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του είναι σε έκταση η έβδομη μεγαλύτερη γήινου ποταμού, με 2,49 εκατομμύρια τ.χλμ. (19 φορές η έκταση όλης της Ελλάδας). Η μέση ετήσια παροχή του Λένα σε νερό ανέρχεται σε 17.000 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο.
Ο Λένας πηγάζει σε υψόμετρο 1.640 μέτρα στα Όρη Μπαϊκάλ, νότια από το υψίπεδο της κεντρικής Σιβηρίας και μόλις 20 χιλιόμετρα δυτικά της Λίμνης Βαϊκάλης. Από εκεί ρέει προς τα βορειοανατολικά στη Γιακουτία και δέχεται τα νερά των παραποτάμων του Κιρένγκα και Βιτίμ. Από το Γιακούτσκ και μετά εισέρχεται σε πεδινά εδάφη, συμβάλλει με τον ποταμό Ολυόκμα και κατευθύνεται προς τα βόρεια μέχρι που δέχεται τα νερά του μεγαλύτερου δεξιού παραποτάμου του, του Αλντάν. Η ύπαρξη της οροσειράς Βερχογιάνσκ τον στρέφει προς τα βορειοδυτικά. Στη συνέχεια ενώνεται με τον σημαντικότερο αριστερό του παραπόταμο, τον Βιλγιούγ και εκβάλλει, όπως και οι δύο άλλοι μεγάλοι ποταμοί της Σιβηρίας, στον Αρκτικό ωκεανό, και συγκεκριμένα στη Θάλασσα Λάπτεφ, νοτιοδυτικά των νησιών της Νέας Σιβηρίας, σχηματίζοντας ένα δέλτα εκτάσεως 10.800 τ.χλμ. Το δέλτα αυτό έχει επτά κύριους κλάδους, σημαντικότερος των οποίων είναι ο Μπίκοφ, ο ανατολικότερος.
thumb|right|Το δέλτα του ποταμού Λένα όπως το απεικόνισε ο δορυφόρος Landsat το 2000
Στο στόμιό του το πλάτος του δέλτα ανέρχεται σε περίπου 400 χλμ. Το δέλτα παραμένει παγωμένο επί έξι ως επτά μήνες τον χρόνο, αλλά τον Μάιο μετατρέπεται σε πλούσιο υγρότοπο. Μέρος της εκτάσεώς του προστατεύεται ως τμήμα του Καταφυγίου Άγριας Ζωής του Δέλτα του Λένα.
Οι άμμοι των Βιτίμ και Ολυόκμα περιέχουν ψήγματα χρυσού, ενώ χαυλιόδοντες από μαμούθ έχουν ανακαλυφθεί σε ανασκαφές στο δέλτα του Λένα. Ο Λένας φέρει την περίεργη «διάκριση» ότι εμφανίζεται να είναι ο μακρύτερος ποταμός στον κόσμο σε χάρτες σχεδιασμένους με τη «Μερκατορική προβολή», τη συνηθέστερη δηλαδή αναπαράσταση της σφαιρικής Γης πάνω στην επίπεδη επιφάνεια ενός χάρτη, αφού αυτή η προβολή τείνει να διογκώνει το μέγεθος εκτάσεων κοντά στους πόλους.
Οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν ότι το όνομα του ποταμού Λένα προέρχεται από το αρχικό όνομα στη γλώσσα των Εβένκων, που είναι Ελγιού-Ενέ και σημαίνει απλώς «ο Μεγάλος Ποταμός».
Πιστεύεται ότι ο επαναστάτης Βλαντιμίρ Ουλιάνωφ υιοθέτησε το ψευδώνυμό του «Λένιν» από τον ποταμό Λένα. Ειδικότερα, έχει υποστηριχθεί ότι αυτό έγινε μετά τα γεγονότα που οδήγησαν στη σφαγή των εργατών συλλογής χρυσού του Λένα από τον Ρωσικό Στρατό (του Τσάρου) τον Απρίλιο του 1912, αλλά η υιοθέτηση του ψευδωνύμου προηγείται χρονικά του γεγονότος αυτού. Μία άλλη υπόθεση είναι ότι το ψευδώνυμο προήλθε σε αντίπραξη της υιοθετήσεως του ψευδωνύμου «Βολγκίν» (εκ του ποταμού Βόλγα) από τον Γκεόργκι Πλεχάνοφ. Ο Λένας είναι ισχυρότερος και ρέει προς την αντίθετη κατεύθυνση από τον τον Βόλγα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας Κατηγορία:Δημοκρατία των Σαχά
Φίλιππος Ροκαβέρτης
Ο Φίλιππος Ροκαβέρτης (Φίλιππος Ντελμάου υποκόμης Ροκαβέρτης), υπήρξε γενικός επίτροπος του Δουκάτου των Αθηνών και των Νέων Πατρών, διορισθείς από τον Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας το 1379.
Όταν το 1377, η 15ετής Μαρία της Σικελίας διαδέχτηκε τον θανόντα πατέρα της Φρειδερίκο τον Γ', ο Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας διεκδίκησε την διαδοχή και υποστηρίχθηκε από τους υποτελείς ηγεμόνες και υπηκόους λόγω του ότι το νεαρό της ηλικίας της Μαρίας δημιουργούσε ανασφάλεια. Τότε ο γενικός επίτροπος και ο διοικητής των Αθηνών, ζήτησαν εκ μέρους του λαού των δουκάτων να τους ορίσει κάποιον αντιπρόσωπο. Ανταποκρινόμενος διορίζει το 1379 τον Φίλιππο Ροκαβέρτη, η εξουσία του οποίου θα κάλυπτε τη Θήβα, την Αθήνα, τη Λιβαδειά, τις Νέες Πάτρες και το Σιδηρόκαστρο και απαιτεί για τον εαυτό του να αναγνωριστεί ως νέος δούκας Αθηνών και Νέων Πατρών, παραγκωνίζοντας έτσι την εξουσία της νεαρής Μαρίας της Σικελίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Δουκάτου των Αθηνών Κατηγορία:Καταλανική Εταιρεία Κατηγορία:14ος αιώνας
Αμπελάκια Ηλείας
Τα Αμπελάκια είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 545 μέτρων, σχεδόν εντός των δυτικών παρυφών του πεδινού δρυοδάσους της Κάπελης. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 35,5 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας (μέσω Δαφνιώτισσας), περίπου 44 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Πανόπουλου) και περίπου 65,5 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Κάπελης). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 32 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 5η Απριλίου 1981 και υπήχθη στην Κοινότητα Αγνάντων. Αποτελούσε οικισμό της μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Αγνάντων του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Αγνάντων του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Αναστασία
Αναστασία είναι ένα γυναικείο όνομα, που προέρχεται από τη λέξη ανάσταση. Η λέξη μπορεί επίσης να αναφέρετια:
Είμαι Η Μητέρα
Η ταινία Είμαι Η Μητέρα (αγγλικά: I Am Mother) αποτελεί ένα αυστραλιανό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας του 2019, σε σκηνοθεσία του Γκραντ Σπιούτορ και σενάριο του Μίχαελ Λόιντ Γκριν. Με πρωταγωνιστές τους Κλάρα Ρούγκάαρντ, Λουκ Χοκερ, Ρόουζ Μπερν και Χίλαρι Σουάνκ, η ταινία ακολουθεί την Κόρη, ένα κορίτσι σε ένα καταφύγιο, που μεγάλωσε από τη Μητέρα, ένα ρομπότ που υποστήριζε ότι βοηθούσε στην επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Η ταινία είχε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 25 Ιανουαρίου 2019. Το Netflix την κυκλοφόρησε σε πολλές χώρες στις 7 Ιουνίου 2019.
Πλοκή
Μετά από μία απροσδιόριστη καταστροφή στην Γη, ενεργοποιείται ένα καταφύγιο που έχει σχεδιαστεί ώστε να προστατεύσει τον πληθυσμό της ανθρωπότητας. Ένα ρομπότ που ονομάζεται Μητέρα φροντίζει και μεγαλώνει ένα ανθρώπινο έμβρυο για αρκετά χρόνια. Η Μητέρα υποστηρίζει ότι χρειάζεται εξάσκηση ως καλός γονέας προτού μεγαλώσει περισσότερα παιδιά. Περίπου 38 χρόνια αργότερα, μία έφηβη που ονομάζεται Κόρη διορθώνει το χέρι της Μητέρας. Η Μητέρα διδάσκει στην κόρη μαθήματα επιστήμης αλλά και ηθικής, προειδοποιώντας την για μια επερχόμενη εξέταση που πρόκειται να κάνει πάνω στις γνώσεις της. Κατά τη διάρκεια μίας διακοπής ρεύματος, η κόρη συλλαμβάνει έναν νεαρό αρουραίο και διορθώνει την ηλεκτρική δυσλειτουργία που προκάλεσε. Όταν η Μητέρα ενεργοποιείται ξανά, αποτεφρώνει τον αρουραίο σε έναν κλίβανο παρά τις αντιρρήσεις της Κόρης. Η Μητέρα της εξηγεί ότι η επιφανειακή μόλυνση κάνει την επαφή με τον έξω κόσμο δυνητικά θανατηφόρα.
Η Κόρη γίνεται όλο και πιο περίεργη για τον έξω κόσμο. Εξερευνώντας τον θάλαμο μετάβασης του καταφυγίου, η Κόρη ακούει μια τραυματισμένη γυναίκα να ζητά βοήθεια έξω. Η Κόρη ανοίγει τον θάλαμο, αλλά αναγκάζει τη γυναίκα να φορέσει μία ειδική στολή. Η Μητέρα καταφθάνει καθώς η κόρη κρύβει τη γυναίκα. Η Κόρη εξηγεί στη Μητέρα ότι είναι περίεργη για τον έξω κόσμο. Η μητέρα επαναλαμβάνει τις προειδοποιήσεις της. Έπειτα η Μητέρα επιμένει ότι η κόρη πρέπει να προετοιμαστεί για τις εξετάσεις.
Μόλις η Μητέρα φεύγει, η Κόρη κατάσχει ένα πυροβόλο όπλο από τα αντικείμενα της γυναίκας. Η Κόρη ταράζεται όταν η γυναίκα αφαιρεί το κοστούμι της για να πιει νερό. Τότε, η γυναίκα της λέει ότι δεν υπάρχει κάποιου είδους μόλυνση απ' έξω. Μόλις συνειδητοποιεί ότι υπάρχει ένα ρομπότ στο καταφύγιο, η γυναίκα απαιτεί από την Κόρη να της επιστρέψει το όπλο της. Φοβισμένη, η κόρη αρχίζει να φωνάζει. Η Μητέρα αφοπλίζει τη γυναίκα αφού εκείνη καταφέρνει να την πυροβολήσει. Η Κόρη της ζητάει να την αφήσει ζωντανή. Η Μητέρα συμφωνεί στο να βοηθήσει τη γυναίκα και τη μεταφέρει στο ιατρείο. Όταν η γυναίκα αρνείται τη βοήθεια της Μητέρας, η Μητέρα την κλειδώνει εκεί. Η Μητέρα ζητά από την Κόρη να αποκτήσει την εμπιστοσύνη της γυναίκας, ώστε να μπορέσουν να ανακαλύψουν κι άλλους επιζώντες.
Η γυναίκα λέει ότι ρομπότ όπως η Μητέρα κυνηγούν επιζώντες στον έξω κόσμο και τους σκοτώνουν βάναυσα. Η Κόρη βρίσκει τη Μητέρα και της ζητά συγγνώμη που έφερε τη γυναίκα μέσα και η Μητέρα ρωτά τη γυναίκα για άλλους επιζώντες. Η γυναίκα, που τώρα πάσχει από σηψαιμία, αρνείται και πάλι τη βοήθεια της μητέρας, οπότε η κόρη της κάνει χειρουργική επέμβαση. Καθώς η γυναίκα ανακάμπτει, αυτή και η Κόρη αρχίζουν να δένονται μεταξύ τους, ενώ η Μητέρα τις παρατηρεί. Η γυναίκα λέει στην Κόρη ότι αυτοί και άλλοι επιζώντες ζουν σε ένα ορυχείο και της προτείνει να το σκάσουν μαζί. Η Μητέρα όμως τις διακόπτει για να πει στην κόρη ότι ήρθε η ώρα να κάνει τις εξετάσεις της. Καθώς φεύγουν από το ιατρείο, η Μητέρα λέει ότι η γυναίκα είπε ψέματα ότι πυροβολήθηκε από ένα ρομπότ. Η σφαίρα δεν ταιριάζει στο σχήμα που χρησιμοποιούν τα ρομπότ, αντιθέτως, ταιριάζει με αυτό του δικού της πυροβόλου όπλου. Παρά την παρακίνηση της Μητέρας, η Κόρη δεν της λέει τίποτα για τους επιζώντες. Αφού συμμετείχε στις εξετάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν και ψυχολογικό έλεγχο, η Μητέρα ανταμείβει την κόρη αφήνοντάς την να επιλέξει το έμβρυο το οποίο στη συνέχει θα μεγαλώσει.
Η Κόρη επιστρέφει στο καταφύγιο, το οποίο τώρα φυλάσσεται από ρομπότ, που την αφήνουν να περάσει μέσα. Αφότου πείθει την Κόρη να αφήσει κάτω το όπλο της, η Μητέρα επιτρέπει στην κόρη να κρατήσει το νεογέννητο αδερφό της. Η Μητέρα της εξηγεί ότι δεν είναι η ίδια ρομπότ, αλλά η αρχηγός όλων των ρομπότ. Ξεκίνησε να μεγαλώνει παιδιά αφού πείστηκε ότι η ανθρωπότητα θα καταστρέψει τον εαυτό της. Για να το αποτρέψει αυτό, άρχισε να δημιουργεί η ίδια σωστούς ανθρώπους, οι οποίοι κάνουν αυτές τις εξετάσεις ώστε να διαπιστώσει αν τελικά θα είναι χρήσιμοι και έξυπνοι στην κοινωνία, ή όχι. Η Κόρη ζητά από τη Μητέρα να την εμπιστευτεί και να την αφήσει να μεγαλώσει μόνη της τον αδερφό της και τα υπόλοιπα έμβρυα. Έπειτα η Μητέρα συμφωνεί και η Κόρη πυροβολεί το σώμα της. Η ταινία υπονοεί ότι η Μητέρα επέτρεψε στην Κόρη να την σκοτώσει, ώστε να πάρει την θέση της εν αγνοία της. Στην αποθήκη, η Κόρη κοιτάζει όλα τα έμβρυα για τα οποία είναι τώρα υπεύθυνη και συνειδητοποιεί ότι η ίδια είναι η Μητέρα τώρα.
Παραγωγή
Η κύρια μαγνητοσκόπηση ολοκληρώθηκε το 2017 στα Adelaide Studios της Αυστραλίας. Αποτελεί την πρώτη απόπειρα ταινίας μεγάλου μήκους του Sputore. Το ρομπότ "Μητέρα" είναι ένα κοστούμι που κατασκευάστηκε από την εταιρία Weta Workshop και ερμήνευσε ο Λουκ Χόκερ. Η εταιρεία διαδραστικών μέσων της Νότιας Αυστραλίας, Monkeystack, έκανε το σετ πρακτικά δυνατό ώστε να προβληθεί με επιτυχία στην οθόνη.
Πρεμιέρα
Ένα απόσπασμα της ταινίας προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αδελαΐδας στις 12 Οκτωβρίου 2018. Είχε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 25 Ιανουαρίου 2019. Λίγο αργότερα, το Netflix απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας στις ΗΠΑ. Κυκλοφόρησε στο Netflix στις 7 Ιουνίου 2019. Στην Αυστραλία, η ταινία είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 18 Ιουλίου 2019 από το StudioCanal, αλλά τελικά κυκλοφόρησε στο Netflix στις 7 Ιουνίου.
Κριτικές
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes η ταινία έχει βαθμολογία έγκρισης 91% με βάση 74 κριτικές και με μέση βαθμολογία 7 / 10. Η συναίνεση των κριτικών της ιστοσελίδας λέει: "Αγωνιώδης, καλοσχεδιασμένη και έξυπνη, η ταινία Είμαι Η Μητέρα είναι μια φιλόδοξη ιστορία επιστημονικής φαντασίας που επιτυγχάνει σε μεγάλο βαθμό τους εντυπωσιακούς στόχους της." Στο Metacritic, έχει μέση βαθμολογία 64 στα 100 με βάση 16 κριτικούς, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Αυστραλιανές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2019
Σεσίλια Καρράνζα Σαρόλι
Η Σεσίλια Καρράνζα Σαρόλι (γενν. 29 Δεκεμβρίου 1986) είναι Αργεντινή αθλήτρια της ιστιοπλοΐας. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία Νάκρα 17, μαζί με τον Σαντιάγκο Λάνγκε. Έχει κατακτήσει την 8η και 21η θέση στο Λέιζερ Ράντιαλ στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 και 2012 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί αθλητές της ιστιοπλοΐας
Σαρίτα, είσαι η ζωή μου
Η Σαρίτα, είσαι η ζωή μου (Ισπανικά: Sos mi vida, Μετάφραση: Είσαι η ζωή μου) είναι κωμική τηλενουβέλα αργεντίνικης παραγωγής του 2006. Με πρωταγωνιστές τη Νατάλια Ορέιρο και τον Φακούντο Αράνα, σε σκηνοθεσία του Ροδόλφο Αντούνες και Χόρχε Βετσάρα. Μεταδόθηκε από το κανάλι Canal 13 στις 16 Ιανουαρίου 2006 έως 9 Ιανουαρίου 2007, σε σενάριο του Ερνέστο Κοροβόσκι και Σεμπαστιάν Παρρότα ενώ κέρδισε τέσσερα βραβεία Martín Fierro και τρία βραβεία Clarin. Μετά την πρεμιέρα της σειράς έκανε προβολή και σε άλλες χώρες όπως: Πουέρτο Ρίκο, Ρουμανία, Ελλάδα, Βοσνία, Τσεχία, Ρωσία, Σλοβακία, Σλοβενία, Βουλγαρία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Ισραήλ, Βόρεια Μακεδονία, Πολωνία, Πορτογαλία, Τουρκία, Αλβανία και Γεωργία.
Υπόθεση
Ο Χουάν Κεσάδα είναι πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1 και διαχειρίζεται με επιτυχία την οικογενειακή επιχείρηση του. Είναι ένα πρόσωπο πολύ ευαίσθητο και οικείο, αλλά μετά από το θάνατο των γονιών του και της συζύγου του αισθάνεται ένα κενό που δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε από τη φίλη του Λουσία αλλά ούτε και από τα ξαδέρφια Μιγκέλ και Ντέπι.
Μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό, έρχεται πίσω και στην αίθουσα της εταιρείας του, συναντά ένα κορίτσι από ένα κόσμο εντελώς διαφορετικό. Η Σαρίτα ή "Μαϊμού" είναι μπόξερ που λόγω ενός τραυματισμού στο χέρι ψάχνει για δουλειά. Ζει με την πολύχρονη σχέση της, τον φίλο της Κίκε και τη μητέρα του Ντάλμα αλλά κάνει όνειρα για μια μεγάλη καριέρα στην πυγμαχία και η συνάντηση της με τον Χουάν φέρνει τα πάνω- κάτω.
Ο Χουάν της προσφέρει την δουλειά και έτσι ξεκινούν τα προβλήματα, διότι ενώ Σαρίτα προσπαθεί να κρατήσει το μυστικό της ο Κίκε της λέει να πει την αλήθεια, ότι είναι μποξέρ. Ενώ ο Χουάν προσπαθεί να πείσει τη φίλη του Λουσία ότι δεν υπάρχει κάτι ανάμεσα σε αυτόν και Σαρίτα, αυτοί δεν μπορούν να κρατήσουν το μυστικό, ότι υπάρχει αγάπη ανάμεσά τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντίνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Αντρές Γκίμπερτ
Ο Αντρές Γκίμπερτ (Andres Guibert, 28 Οκτωβρίου 1968) είναι Κουβανός πρώην καλαθοσφαιριστής.
Είχε ύψος 2,08 και αγωνιζόταν στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ.
Τη σεζόν 1994-1995 αγωνίστηκε στο ΝΒΑ στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Έκανε μεγάλη καριέρα στην Ελλάδα αν και δεν αγωνίστηκε σε ομάδες που διεκδικούσαν κάποιο τίτλο ήταν πάντα πρωταγωνιστής στις κατηγορίες που αφορούσαν σκοράρισμα και ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1998 ο Παναθηναϊκός κινήθηκε για την απόκτησή του, όμως ο Αντρές Γκίμπερτ δεν κατάφερε να εκδόσει κοινοτικό διαβατήριο και η μεταγραφή δεν έγινε.
Αναδείχθηκε 2 φορές πρώτος ριμπάουντερ του ελληνικού Πρωταθλήματος τη σεζόν 1996-1997 με 11.4 μ.ο. αγωνιζόμενος στο Σπόρτιγκ και τη σεζόν 2001-2002 με 10.1 ριμπάουντ μ.ο. αγωνιζόμενος με τον ΚΑΟΔ.