cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας
Η οικογένεια των Καντακουζηνών (Cantacuzino) είναι παλαιά ελληνική οικογένεια Φαναριωτών πριγκίπων της Βλαχίας της Μολδαβίας. Τα μέλη της οικογένειας ισχυρίζονται ότι αποτελούν κλάδο της βυζαντινής οικογένειας των Καντζακουζηνών και ότι είναι απόγονοι του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού. Με την αρχή της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα μέλη της δραστηριοποιήθηκαν στη νυν Ρουμανία (Παραδουνάβιες Ηγεμονίες) διατηρώντας σημαντική περιουσία και αποκτώντας πολιτικά αξιώματα. Το 1944 ο Στέφαν Καντακουζηνός εγκαταστάθηκε στη Σουηδία, οι δε απόγονοί του θεωρούνται μέλη της εκεί αριστοκρατίας.
Καταγωγή
Τα μέλη της οικογένειας ισχυρίζονται ότι υπάρχει γενεαλογική σχέση μεταξύ της βυζαντινής οικογένειας και του ρουμανικού κλάδου αλλά ο ισχυρισμός αυτός αμφισβητείται από τους μελετητές.
Ο φαναριώτικος κλάδος των Καντακουζηνών εμφανίζεται στα τέλη του 16ου αιώνα όταν και εντοπίζεται ο Μιχαήλ Σαϊτάνογλου Καντακουζηνός. Ήταν συνήθες μεταξύ των πλουσίων Ελλήνων της εποχής να υιοθετούν βυζαντινά επίθετα και να ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι ευγενών οίκων του βυζαντινού παρελθόντος. Ο διαπρεπής ιστορικός Στήβεν Ράνσιμαν θεωρεί ότι οι μεταγενέστεροι Καντακουζηνοί "ίσως είναι η μόνη οικογένεια, της οποίας οι ισχυρισμοί ότι είναι απόγονοι των Βυζαντινών αυτοκρατόρων είναι πραγματικοί", αλλά σύμφωνα με τον Ντόναλντ Νίκολ "Οι εθνικόφρονες Ρουμάνοι ιστορικοί έχουν πραγματικά μοχθήσει να αποδείξουν ότι [..] απ' όλες τις βυζαντινές αυτοκρατορικές οικογένειες αυτή των Καντακουζηνών είναι η μόνη που μπορεί πραγματικά να υποστηρίξει ότι έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα: αλλά η σειρά της διαδοχής μετά τα μέσα του 15ου αιώνα είναι, το λιγότερο, αβέβαιη".
Η οικογένεια διαιρείται σε διάφορους κλάδους καθώς κάποια από τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, τη Ρουμανία, τη Ρωσία και τη Σουηδία ενώ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αρκετά μέλη της εγκαταστάθηκαν στη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη.
Ρουμάνικος κλάδος
Γενάρχης του ρουμάνικου κλάδου θεωρείται ότι είναι ο τραπεζίτης Ανδρόνικος Καντακουζηνός, ο οποίος πέθανε το 1601, γιος του Μιχαήλ Σαϊτάνογλου Καντακουζηνού. Οι γιοί του τιμήθηκαν με τον τίτλο του βογιάρου δημιουργώντας παρακλάδια στη ρουμάνικη επικράτεια. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης κάποια μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα και συνδέθηκαν με φαναριώτικες οικογένειες. Ο Αλέξανδρος Καντακουζηνός συμμετείχε στην επανάσταση και μετά την απελευθέρωση αγόρασε τεράστιες εκτάσεις στην Αθήνα, οι οποίες κληροδοτήθηκαν στον γαμπρό του Σκαρλάτο Σούτσο. Ο γιος του, Αλέξανδρος Α. Καντακουζηνός, επέστρεψε στη Ρουμανία, όπου αναμείχθηκε με την πολιτική διατελώντας μεταξύ άλλων υπουργός εξωτερικών της Ρουμανίας. Γενικότερα τα μέλη της οικογένειας, σε όλο τον 19ο και 20ο αιώνα, κατελάμβαναν σημαντικές θέσεις στη δημόσια ζωή με αποκορύφωμα τον Γεώργιο Γρηγόριο Καντακουζηνό που έγινε πρωθυπουργός της Ρουμανίας.
Στην ιδιοκτησία της οικογένειας ήταν το Κάστρο των Καντακουζηνών.
Μέλη
thumb|300px|Το παλάτι της οικογένειας στη [[Ρουμανία]]
Γενεαλογικό δέντρο
thumb|200px|Η Σαρκοφάγος της πριγκήπισσας Μπαλάσα Καντακουζηνού στο Εθνικό μουσείο της Ρουμανίας Δημήτριος Σαϊτάν Καντακουζηνός, απεβίωσε το 1536 στην Πίζα
Μπέρτολντ Β΄ του Άντεχς
Ο Μπέρτολντ Β΄, γερμ. Berthold II (πριν το 1099 - 27 Ιουνίου 1151) από τον Οίκο του Άντεχς ήταν Γερμανός ευγενής. Ήταν κόμης του Ντήσσεν και του Άντεχς, όπως επίσης επίτροπος (bailiff) του αββαείου του Μπένεντικτμπόιερν.
Βιογραφία
Το 1098 κληρονόμησε τις ιδιοκτησίες του πατέρα του στη Βαυαρία, γύρω από το Άμερσεε και τη λίμνη Στάνμπεργκ, καθώς επίσης και αυτές στην Άνω Φραγκονία. Περί το 1120 μπόρεσε να διαδεχθεί τη δυναστεία των κομήτων Ζίγκιμαρ ως επίτροπος (bailiff, vogt) του αβαείου Μπένεντικτμπίερν και έτσι αύξησε την επιρροή του σημαντικά. Ήταν συνιδρυτής του αββαείου Ντήσσεν -όπου το 1130 καταγράφεται ως επίτροπος- και διατήρησε σχέσεις με το αββαείο Άντμοντ στη μακριωνία της Στυρίας. Όταν η κόρη του Κουνιγκούντε εισήλθε στο αββαείο Άντμοντ, ο Μπέρτολντ Β΄ δώρισε 15 hufen (oxgangs, π. 300 ακρ) γης στο Μόοσμπουργκ της Καρινθίας στο μοναστήρι.
Περί το 1100 ο Μπέρτολντ Β΄ έκτισε μία νέα κατοικία σε έναν λόφο έξω από το Άντεχς, που έγινε αργότερα η θέση του αββαείου του Άντεχς. Λίγο αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας το 1130, έκτισε το κάστρο Πλάσενμπουργκ, βόρεια του Μπάυροϊτ. Από το 1137 αποκαλούσε τον εαυτό του κόμη του Πλάσενμπουργκ. Μάλλον ίδρυσε την πόλη του Κούλμπαχ περίπου την ίδια εποχή, στους πρόποδες του λόφου, κάτω από το κάστρο Πλάσενμπουργκ· η πόλη μνημονεύεται για πρώτη φορά στις πηγές της εποχής το 1174.
Νυμφεύτηκε τη Σοφία, μέλος του Οίκου της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε (απεβ. 1132), κόρη του Πόππο Β΄ μαργράβου της Ίστρια (απεβ. 1103). Αυτή πρόσθεσε κύρος στον γάμο της και τις πρώτες κτήσεις της οικογένειας νοτιοανατολικά των Άλπεων. Είχε βασιλική καταγωγή: η εκ πατρός γιαγιά της ήταν η Σοφία των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας. Όταν ο εξάδελφος της Σοφίας, ο Πόππο Γ΄ μάργραβος της Ίστρια απεβίωσε άτεκνος, μετά το 1141, οι κτήσεις του διαιρέθηκαν από τη χήρα του και τις αδελφές του: έτσι ο Μπέρτολντ Β΄, οι κόμητες του Σπόνχαϊμ και οι κόμητες του Μπόγκεν εξασφάλισαν εκτεταμένες ιδιοκτησίες στην Καρνιόλα, Κάτω Στυρία και Καρινθία. Το διάστημα 1143-47 ο Μπέρτολντ Β΄ έγινε κόμης του Στάιν.
Έπειτα από το 1140, ο Μπέρτολντ Β΄ πέρασε τον πιο πολύ καιρό του στην Αυλή του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας. Αυτό μάλλον συνδέεται με μία διαμάχη, που είχε με τον αρχιεπίσκοπο του Μπάμπεργκ, ο οποίος θεώρησε ότι ο Μπέρτολντ Β΄ απειλούσε την κοσμική του εξουσία στην Άνω Φραγκονία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Σοφία του Οίκου της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε, κόρη του Πόππο Β΄ μαργράβου της Καρνιόλα (απεβ. 1103) και είχε τέκνα:
Έπειτα από το τέλος της Σοφίας, ο Μπέρτολντ Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Κουνιγκούντε, κόρη του Ένγκμπερτ Β΄ κόμη του Φόρμπαχ-Πίττεν, κληρονόμο του Φόρμπαχ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Άντεχς
Παναγής Μπενετάτος
Ο Παναγής Μπενετάτος του Αναστασίου (1931) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και διοικητής κρατικών οργανισμών.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1931 στην Κεφαλλονιά. Σπούδασε οικονομικά και οικονομικά μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Νοτίου Ιλλινόις στις ΗΠΑ, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτορας. Διετέλεσε καθηγητής οικονομικών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής στην Ουάσινγκτον.
Το 1983, όταν ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γεράσιμος Αρσένης προχώρησε στην επιθετική κρατικοποίηση της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, με καθαίρεση και δικαστική δίωξη των μελών της οικογένειας Τσάτσου, ο Παναγής Μπενετάτος τοποθετήθηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας. Επίσης, διετέλεσε και πρόεδρος του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων (ΟΑΕ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Κεφαλληνίας
Ένωση Εκδοτών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Η Ένωση Εκδοτών (αγγλ.The Publishers Association - PA) είναι ο οργανισμός που εκπροσωπεί τους εκδότες έντυπου και ηλεκτρονικού υλικού στο Ηνωμένο Βασίλειο και προωθεί τα επαγγελματικά τους συμφέροντα. Διευθύνεται από ένα δεκαπενταμελές Συμβούλιο (PA Council), το οποίο εκλέγεται από τα μέλη της και είναι αρμόδιο για τη συνολική διαχείριση των υποθέσεων της, καθώς και για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της.
Σκοπός
Βασικό σκοπό της PA αποτελεί η εκπροσώπηση των Βρετανών εκδοτών και η προώθηση και ανάπτυξη του επαγγέλματος τους. Για την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού, η PA έχει θέσει επιμέρους στόχους, οι οποίοι σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της είναι:
Μέλη
Το σύνολο των μελών της PA αποτελείται από εκδότες έντυπου, ηλεκτρονικού και οπτικοακουστικού υλικού, οι οποίοι δραστηριοποιούνται εντός του Ηνωμένου Βασιλείου και αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% της εκδοτικής βιομηχανίας βάσει εισοδήματος. Τα μέλη της ένωσης διαχωρίζονται ανάλογα με το ετήσιο εισόδημα και εντάσσονται στις εξής δύο κατηγορίες:
Δράση
Η PA δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς προκειμένου να εκπληρώσει τους στόχους της και να προωθήσει το έργο της εκδοτικής βιομηχανίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Συγκεκριμένα, αποτελεί έναν τόπο δημόσιας συζήτησης όπου οι βρετανοί εκδότες μπορούν να ενημερωθούν για τις εξελίξεις του χώρου και εκπροσωπεί τα μέλη της σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Παράλληλα, ασκεί πιέσεις σε σχετιζόμενους φορείς για ζητήματα που αφορούν και επηρεάζουν το έργο της και διοργανώνει ποικίλες εκδηλώσεις, οι οποίες καλύπτουν όλους τους τομείς της βρετανικής εκδοτικής βιομηχανίας. Επιπλέον αναπτύσσει και διατηρεί έναν Κατάλογο Συνεργατών (Affiliate Directory), ο οποίος περιλαμβάνει ανεξάρτητα άτομα και επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται στο χώρο των εκδόσεων και ενδιαφέρονται για το έργο της. Μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της, η PA παρέχει υποστήριξη, καθοδήγηση και ευκαιρίες δικτύωσης και επαγγελματικής εξέλιξης στους βρετανούς εκδότες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενώσεις εργοδοτών στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Διαδίκτυο στο Ηνωμένο Βασίλειο
Βίοι Παράλληλοι
Βίοι Παράλληλοι είναι έργο του Έλληνα ιστορικού και βιογράφου Πλουτάρχου, που αποτελεί μια σειρά βιογραφιών διάσημων Ελλήνων και Ρωμαίων, διευθετημένων ανά ζεύγη, έτσι ώστε να δίνεται έμφαση στις κοινές ηθικές τους αξίες ή αποτυχίες. Οι διασωθέντες Βίοι περιλαμβάνουν 23 ζεύγη βιογραφιών, ενός Έλληνα και ενός Ρωμαίου, όπως επίσης και τέσσερις μεμονωμένους βίους. Στα περισσότερα από τα ζεύγη ακολουθεί σύγκριση των δύο προσωπικοτήτων. Ο Πλούταρχος στο έργο του ξεκαθαρίζει ότι, τον ενδιαφέρει το ήθος και ο χαρακτήρας των διάσημων ανδρών και όχι οι μάχες ή άλλα ιστορικά γεγονότα στα οποία έλαβαν μέρος.
Το έργο του Βίος Αλεξάνδρου είναι μία από τις πέντε δευτερογενείς πηγές για τον Μακεδόνα βασιλέα και περιλαμβάνει ανέκδοτα και περιγραφές περιστατικών που δεν περιλαμβάνονται σε καμία άλλη πηγή. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο βίος του Νουμά Πομπίλιου, ενός αρχαίου Ρωμαίου βασιλέα, περιέχει επίσης μοναδικές πληροφορίες για το πρώιμο ρωμαϊκό ημερολόγιο.
Βιογραφίες
Οι βιογραφούμενοι είναι :
Χαμένες Βιογραφίες
Διάφορες έμμεσες πηγές και αναφορές, ακόμα και στα ίδια τα έργα του Πλούταρχου, κάνουν λόγω για περισσότερες βιογραφίες που αυτός συνέταξε. Πιστεύεται ότι αυτά είναι πάνω από δώδεκα. Η διαδικασία που ακολουθούσε ο Πλούταρχος ήταν να γράφει για τη ζωή ενός επιφανούς Έλληνα, στη συνέχεια να εντοπίζει κάποιον κατάλληλο Ρωμαίο και τέλος να συγκρίνει σύντομα τη ζωή τους. Στις μέρες μας μόνο 18 τέτοιες συγκρίσεις υπάρχουν και οι υπόλοιπες θεωρούνται χαμένες. Στους χαμένους βίους συγκαταλέγονται ο Ηρακλής, το πρώτο ζεύγος με τον Επαμεινώνδα και τον Οκταβιανό Αύγουστο, τα ζεύγη των τεσσάρων μεμονωμένων βιογραφιών και οι βίοι επιφανών Ρωμαίων όπως ο Οκταβιανός Αύγουστος, ο Κλαύδιος και ο Νέρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλούταρχος Κατηγορία:Βιογραφίες
Ισπανοαμερικανικοί πόλεμοι ανεξαρτησίας
Παραπομπές
* Κατηγορία:Ιστορία της Αργεντινής Κατηγορία:Ιστορία της Κολομβίας Κατηγορία:Ιστορία της Χιλής Κατηγορία:Ιστορία του Μεξικού Κατηγορία:Ιστορία του Περού Κατηγορία:Ιστορία της Βολιβίας Κατηγορία:Μεγάλη Κολομβία Κατηγορία:Ιστορία της Αμερικής
Ερρίκος Β΄ της Ίστρια
Ο Ερρίκος Β΄, γερμ. Heinrich II (π. 1175 - 18 Ιουλίου 1228) από τον Οίκο του Άντεχς ήταν ευγενής, μάργραβος της Ίστρια & Καρνιόλα το διάστημα 1204-1228. Κληρονόμησε την κομητεία του Στάιν (το Κάμνικ στην Άνω Καρνιόλα) και επέκτεινε την επικρατειά του στη μακριωνία του Βίντικ με επιγαμία. Απεβίωσε άτεκνος και οι αχανείς ιδιοκτησίες του τελικά κληρονομήθηκαν από την ανιψιά του Αγνή της Μερανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας και κόμη της Ίστρια και Καρνιόλα και της Αγνής των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Ντέντο Γ΄ μαργράβου της Λουσατίας.
Έπειτα από το τέλος τού πατέρα του το 1204, ο Ερρίκος ανέλαβε το αξίωμα τού μαργράβου της Ίστρια-Καρνιόλα (γερμ.: Κράιν) και τις κτήσεις που βρίσκονταν νότια του Δούναβη. Στην ίδια την Ίστρια, η Δημοκρατία της Βενετίας έκανε τη ζωή τόσο δύσκολη, που στην πράξη κυβερνούσε τη χερσόνησο αυτή. Η πολιτικές τού δόγη της Ερρίκου Δανδόλου είχαν αφήσει ένα δυνατό σημάδι επάνω στην περιοχή. Και καθώς το εμπόριο και η επιρροή απλώθηκε προς τη Βενετία, η Ίστρια γινόταν ασθενέστερη.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Άντεχς
Καφετέρια με γάτες
Η καφετέρια με γάτες ή Cat καφέ είναι ένα είδος καφετέριας. Το χαρακτηριστικό τους είναι οι γάτες που υπάρχουν παντού και τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να χαϊδέψουν και να παίξουν μαζί τους. Οι πελάτες πληρώνουν την είσοδό τους στο καφέ, ή σε άλλα καταστήματα την ώρα παραμονής. Οι καφετέριες με γάτες μπορούν να θεωρηθούν ένα είδος υπηρεσίας ενοικίασης ζώων.
Ιστορία
Η πρώτη καφετέρια με γάτες άνοιξε το 1998 στην Ταϊβάν και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα Ταϊπέι. Το ταϊβανέζικο κατ καφέ άρχισε γρήγορα να προσελκύει εκτός από ντόπιους και Ιάπωνες τουρίστες, κάνοντας έτσι τα κατ καφέ γνωστά και στην Ιαπωνία, στην οποία το πρώτο κατ καφέ άνοιξε το 2004 στην Οσάκα.
Ιαπωνία
Οι καφετέριες με γάτες είναι αρκετά δημοφιλείς στην Ιαπωνία, και στο Τόκιο υπάρχουν 37 κατ καφέ. Ένα από τα πρώτα είναι το Κατάστημα με γάτες(猫の店) όπου άνοιξε το 2005 από τον Νοριμάσα Χανάντα. Η δημοτικότητα των κατ καφέ στην Ιαπωνία οφείλεται στο γεγονός ότι πολλές πολυκατοικίες απαγορεύουν τα κατοικίδια ζώα και για αυτό οι κάτοικοι καταφεύγουν στις καφετέριες για να συναντήσουν το αγαπημένο τους ζώο. Επίσης οι συνθήκες ζωής στις μεγάλες ιαπωνικές πόλεις δεν είναι κατάλληλες για να ζήσει ευτυχισμένη μία γάτα. Άλλες μορφές ενοικίασης ζώων, όπως καφετέριες με κουνέλια, είναι εξίσου δημοφιλείς στην Ιαπωνία.
Μερικές καφετέριες έχουν συγκεκριμένα είδη γάτας όπως μαύρες γάτες, χοντρές γάτες, σπάνιες ράτσες γάτας ή πρώην αδέσποτες γάτες. Ένα κατ καφέ πρέπει να έχει πάρει άδεια και να συμμορφώνεται με αυστηρούς κανόνες προστασίας των ζώων.
Οι ιαπωνικές καφετέριες με γάτες παίρνουν αυστηρά μέτρα για να διασφαλίσουν την καθαριότητα και την καλή διαβίωση των ζώων, προσέχοντας ιδίως να μην ενοχλούνται υπερβολικά οι γάτες από παιδιά ή όταν κοιμούνται. Επίσης πολλές καφετέριες υιοθετούν αδέσποτες γάτες και προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο σε θέματα σχετικά με την καλή μεταχείριση των γατών. Το 2011 ή τραγουδίστρια Κέιτι Πέρι επισκέφτηκε μια καφετέρια με γάτες στο Τόκιο κατά τη διάρκεια της περιοδείας της.
Αυστρία
Η πρώτη καφετέρια με γάτες στην Ευρώπη ήταν το Neko cafe που άνοιξε το 2007 στην Βιέννη (Neko είναι η ιαπωνική λέξη για τη γάτα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Γάτες Κατηγορία:Καλή διαβίωση των ζώων
Ο μύθος των διωγμών (βιβλίο)
Ο μύθος των Διώγμών, με υπότιτλο: Πώς οι πρώιμοι Χριστιανοί επινόησαν τις Ιστορίες Μαρτυρίου (The Myth of Persecution: How Early Christians Invented a Story of Martyrdom), είναι βιβλίο του 2013 της Καντίντα Μος, η οποία είναι καθηγήτρια της Καινής Διαθήκης και της Ιστορίας των Πρωτοχριστιανικών Χρόνων στο αμερικανικό Καθολικό Πανεπιστήμιο της Νοτρ Νταμ (Ιντιάνα). Η θέση της Μος είναι:"1.   Η παραδοσιακή ιδέα της περιόδου των Διωγμών όταν οι Χριστιανοί υπόφεραν από τις Ρωμαϊκές αρχές και ζούσαν υπό τον φόβο μην ριχτούν στα λιοντάρια, είναι φανταστική ιστορία που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.""2.   Δεν υπήρχε ποτέ στοχευμένος διωγμός των χριστιανών από τις αυτοκρατορικές ρωμαϊκές αρχές.""3.   Επίσημος διωγμός Χριστιανών ο οποίος διατάχθηκε από Ρωμαίο Αυτοκράτορα, κράτησε το πολύ για 12 χρόνια στα πρώτα 300 χρόνια της εκκλησίας""4.   Οι περισσότερες ιστορίες ξεχωριστών μαρτύρων, είναι φανταστικές χωρίς ίχνος πραγματικότητας.""5.   Ακόμα και οι παλιότερες και πιο ιστορικά ακριβείς ιστορίες μαρτύρων και των όσων υπέφεραν, έχουν αλλάξει και ξαναγραφτεί από πιο πρόσφατους συγγραφείς, έτσι είναι αδύνατο να ξέρουμε τι έκαναν, σκεφτόντουσαν ή είπαν οι μάρτυρες"
Περιεχόμενο
Το κύριο θέμα της Κάντιτα Μος, είναι πως οι σύγχρονοι χριστιανοί έχουν εξαπατηθεί απο την επίσημη εκκλησία για το θέμα των διωγμών των πρώτων χριστιανών. Σύμφωνα με την Μος, η Εκκλησία ισχυρίζεται πως οι πρώτοι μάρτυρες ήταν Χριστιανοί οι οποίοι για 3 αιώνες αντιμετώπισαν την σαδιστική έχθρα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κάτι το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο μύθος λοιπόν των διωγμών, ενσταλάσσεται και σε αρκετούς σημερινούς χριστιανούς, που νομίζουν πως είναι υπό διωγμό και αυτή η πραγματικότητα επηρεάζει την σύγχρονη πολιτική ζωή.
Αρχικά (κεφ 1-2) η Μος εξετάζει την ιστορία της ιδέας του μάρτυρα και διαπίστωσε πως μάρτυρες προϋπήρχαν και αρχαιότερους πολιτισμούς. Στις επόμενες σελίδες (κεφ. 3-4) η Μος εξετάζει την εξάπλωση του φαινομένου του μάρτυρα. Παρατηρεί οτι αρκετοι χριστιανοί την τότε εποχή εξαγοράστηκαν ή απέφυγαν τα μαρτύρια με κάποιο τρόπο, ενώ πολλές από τις διώξεις δεν οφείλεται στο ότι ήταν χριστιανοί τα θύματα, αλλά επειδή παραβίαζαν τους νόμους. Αναφέρει ως παράδειγμα την περιγραφή από τους χριστιανους ως διωγμό από τον αυτοκράτορα Δέκιο, ο οποίος όμως δεν είχε στοχοποιήσει τους χριστιανους. Η λογοτεχνία για τους αρχαίους Έλληνες μάρτυρες που πέθαναν για ανιδιοτελείς σκοπούς, μεταφέρθηκε στην χριστιανική φιλολογία.
Στο 5ο κεφάλαιο, η Μος εξηγεί γιατί, κατα την γνώμη της, οι Ρωμαίοι αντιπαθούσαν τους Χριστιανούς. Όχι από τυφλό μίσος, αλλά από λόγους πολιτικών σκοπιμοτήτων καθώς οι χριστιανοί επιθυμούσαν τον διαχωρισμό πολιτικής-θρησκείας. Στο 6ο κεφάλαιο, η Μος κατασκευάζει ενα άλλο επιχείρημα: Υπήρξαν ορισμένοι χριστιανοί που επεδίωκαν τον θάνατο, με ιδιοτελή σκοπό να εισέλθουν στην βασιλεία των ουρανών, και άρα δεν θα έπρεπε να θεωρούνταν μάρτυρες. Συνολικά πάντως, τα πρώτα 300 χρόνια της εκκλησιαστικής ιστορίας, δεν υπήρξαν ουτε 10 χρόνια διωγμών. Στο 7ο κεφάλαιο, η Μος ασκεί κριτική στον Ευσέβιο, ο οποίος τον 4ο αιώνα εγραψε την ιστορία της εκκλησίας των 3 προηγούμενων αιώνων. Ο Ευσέβιος θέλοντας να εξυπηρετήσει πολιτικές και εκκλησιαστικές σκοπιμότητες της εποχής, έγραψε με πολεμικό ύφος για ανυπόστατες διώξεις των χριστιανών και το κοινό απολάμβανε την ρητορική του η οποία περιλάμβανε ιστορίες με δαίμονες και θανάτους. Επιπλέον, η εισαγωγή της μάχης κατά των δαιμόνων, συνέτεινε στην εξαφάνιση της ανεκτικότητας των χριστιανών προς άλλες θρησκείες τους επόμενους αιώνες.
Υποδοχή του βιβλίου
Η Λάουρα Μίλερ γράφοντας την αναφορά της στο Salon, για το βιβλίο Τhe Myth of Persecution αναφέρει: «η Μος δεν μπορεί να θεωρηθεί εύγλωττη συγγραφέας, όμως εξετάζει πλήρως το θέμα, ψάχνει για ξεκάθαρες και γνήσιες απαντήσεις, υποκινούμενη υπό την επίδραση του μύθου των διώξεων στις Δυτικές κοινωνίες»
Στο Κίρκους Ριβιού (Kirkus Review) γράφεται: «ο μύθος των διώξεων και η αναμονή επιβράβευσης στον παράδεισο ήταν αποτελεσματική στην οργάνωση μιας αρχικής χριστιανικής ταυτότητας, η οποία συμπεριλάμβανε την νοοτροπία ότι βρισκόταν υπό επίθεση και δικαιολογούσε την βίαιη αντίδραση. Παρόλο που οι ιδέες και τα επιχειρήματα της Μος δεν είναι πρωτόγνωρα ή πρωτάκουστα, είναι αρκετά ενδιαφέρονταν και σίγουρα χρειάζεται επιπλέον έρευνα στο θέμα.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ευρώπη Κατηγορία:Χριστιανισμός της Αρχαιότητας Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα Κατηγορία:Βιβλία με κριτική στον Χριστιανισμό
Μεσημέρι
250px|μικρογραφία|Ρολόι στο [[Μπέρμιγχαμ δείχνει ακριβώς 12]] Το μεσημέρι (ή μεσημβρία, μέση + ἡμέρα) ξεκινά τυπικά από τη 12η ώρα της ημέρας, αναγραφόμενη ως 12:00μ.μ. (μετά μεσημβρίαν) ή 12:00 (24ωρη μορφή της ώρας).
Το μεσημέρι είναι η στιγμή που ο ήλιος φαίνεται να έρχεται σε επαφή με τον τοπικό ωρικό κύκλο. Τότε είναι που ο ήλιος φτάνει στο υψηλότερο σημείο του στον ουρανό, στις 12 το μεσημέρι. Ο χρόνος του μεσημεριού εξαρτάται από το γεωγραφικό μήκος και τη στιγμή του έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρόνος στην αστρονομία
Παλαμαϊκή Σχολή
Παλαμαϊκή Σχολή (ή και Παλαμαία Σχολή) ονομαζόταν η σχολή που ίδρυσε στο Μεσολόγγι ο λόγιος Παναγιώτης Παλαμάς το 1760. Ο Παλαμάς έμεινε διευθυντής της σχολής, από την ίδρυσή της, μέχρι το θάνατό του το 1802, με μια διακοπή της λειτουργίας της κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών. Κατά τα Ορλωφικά, το 1770, το Μεσολόγγι συμμετείχε στην εξέγερση και ο Παναγιώτης Παλαμάς κατέφυγε στη Ζάκυνθο, από την οποία επέστρεψε μετά την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή το 1774, φτιάχνοντας τη σχολή σε νέο χώρο. Η σχολή αναφερόταν ως «κοινοσυντήρητος», ως «κοινοσυντήρητο ίδρυμα». Τον διαδέχθηκε στη διεύθυνση της σχολή ο γιος του Γρηγόριος Παλαμάς, οπότε μετονομάστηκε σε Μεσολογγίτις Ακαδημία. Η σχολή συνέχισε να λειτουργεί ακόμη και κατά τα πρώτα χρόνια της ελληνικής επανάστασης, μέχρι το 1825, όταν έπεσε το Μεσολόγγι στους Τούρκους. Λειτούργησε ξανά το 1829 όταν την επανίδρυσε ο Ιωάννης Καποδίστριας.
Το 1930/32, το κτίριο της σχολής χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Περικλή Γεωργακόπουλο, στο πλαίσιο ανοικοδόμησης σχολείων από το υπουργείο Παιδείας. Το κτίριο αυτό, στην οδό Δεληγκιρτή (στο οικοδομικό τετράγωνο Δεληγκιρτή, Αθαν. Ραζή, Κύπρου, Κωστή Παλαμά) στο οποίο στεγάζεται σήμερα ως 1ο Γυμνάσιο Μεσολογγίου, κρίθηκε το 2010 ως διατηρητέο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία Κατηγορία:Μεσολόγγι
Ρας Ντασέν
Ρας Ντασέν (αμχ.ራስ ደጀን) είναι η ονομασία του υψηλότερου βουνού της Αιθιοπίας. Βρίσκεται στα βόρεια της χώρας, κοντά στην πόλη Γκοντάρ. Έχει ύψος 4550 μέτρα και Αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου Σίμιεν, που έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Αιθιοπίας
Γεωργιανή Μαφία
Η Γεωργιανή μαφία είναι μια ομάδα οργανωμένου εγκλήματος. Η Γεωργιανή μαφία δεν είνα μια κοινή συμμορία αλλά μια καλά οργανωμένη εγκληματική οργάνωση. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα, ισχυρότερα και πιο επιδραστικά εγκληματικά δίκτυα στην Ευρώπη. Ελέγχει και ρυθμίζει τις ρωσόφωνες ομάδες μαφίας. Είναι πολύ ενεργή στη Ρωσία και την Ευρώπη.
Αποτελείται από 10.000 μέλη σε όλον τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Μεσάνυχτα
Μεσάνυχτα είναι η χρονική στιγμή κατά την οποία πραγματοποιείται η αλλαγή της ημέρας, κατά την τοπική επίσημη ώρα για οποιαδήποτε συγκεκριμένη δικαιοδοσία. Αυτό συμβαίνει στις 24:00/00:00 κατά το εικοσιτετράωρο σύστημα ή στις 12:00π.μ. (προ της μεσημβρίας) κατά το δωδεκάωρο. Τα μεσάνυχτα εξαρτώνται από το γεωγραφικό μήκος και όχι από τη ζώνη ώρας. Στην αρχαία ρωμαϊκή χρονομέτρηση, τα μεσάνυχτα βρίσκονταν στα μισά του ηλιοβασιλέματος και της ανατολής (δηλαδή, ηλιακά μεσάνυχτα), που ποικίλλαν ανάλογα με τις εποχές. Δεδομένου ότι το μεσημέρι δεν είναι ούτε πριν ούτε μετά το μεσημέρι και τα μεσάνυχτα είναι ακριβώς δώδεκα ώρες πριν και μετά το μεσημέρι, καμία συντομογραφία δεν είναι σωστή. Ωστόσο, πολλά ψηφιακά ρολόγια και όχι μόνον απαιτούν την προσθήκη συντομογραφιών "π.μ." ή "μ.μ.", αποτρέποντας την ορθή απουσία τους, δεν υπάρχει διεθνές πρότυπο που να καθορίζει ποια αυθαίρετη επιλογή είναι η ορθότερη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημέρα
Σερμπάν Καντακουζηνός (πρίγκιπας)
Ο Σερμπάν Καντακουζηνός (Şerban Cantacuzino, 1640 - 8 Νοεμβρίου 1688) ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας, από το 1678 έως το 1688. Ηταν γόνος της γνωστής ελληνικής  οικογένειας του Βυζαντίου.
Συμμετείχε στην οθωμανική εκστρατεία που τελείωσε με την ήττα του οθωμανικού στρατού στη μάχη της Βιέννης. Πέθανε ξαφνικά το 1688, και υπάρχει η υποψία ότι δηλητηριάστηκε από τους βογιάρους που αγανάκτησαν με τα ρεαλιστικά και επικίνδυνα προγράμματά του. Εισήγαγε τον αραβόσιτο στη Βλαχία και ίδρυσε το 1679 το πρώτο σχολείο του πριγκηπάτου, στο Βουκουρέστι, το οποίο ήταν ελληνικό σχολείο επονομαζόμενο Ακαδημία του Αγίου Σάββα ή Λύκειο. Επίσης με δική του εντολή εκτυπώθηκε η διάσημη ρουμανική έκδοση της Βίβλου (η Βίβλος Cantacuzino), που δημοσιεύθηκε πρώτα στο Βουκουρέστι (1688). Ο γιος του Τζόρτζι έγινε ηγεμόνας της Ολτενία, ρουμανικού πριγκιπάτου.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας Σερμπαν
Κάρολος Φρειδερίκος του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ
Ο Κάρολος Φρειδερίκος, γερμ. Karl Friedrich (28 Απριλίου 1555 - 9 Φεβρουαρίου 1575) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν διάδοχος των ηνωμένων δουκάτων Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου, δούκα των Γύλιχ, Κλέβης, Μπεργκ και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Έκανε τη Grand Tour (Mεγάλη Περιήγηση) ταξιδεύοντας στην Ευρώπη, όταν το 1575 πέρασε για προσκύνημα από τη Ρώμη, όπου ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε. Ο νεότερος αδελφός του έγινε τότε διάδοχος, αλλά ήταν ασθενούς υγείας και με νοητικά προβλήματα· απεβίωσε άτεκνος και αυτό προκάλεσε τον Πόλεμο για τη Διαδοχή του Γύλιχ.
Ο διδάσκαλός του Στεφάνους Βινάντους Πίγγιους συνέγραψε για τον μαθητή του τον πρώτο τουριστικό οδηγό για την Ιταλία: το μνημειώδες έργο "Ηercules Prodicius". O Κάρολος Φρειδερίκος ήταν ευφυής, χαρωπός και σταθερός χαρακτήρας. Κατά το άγιο έτος 1575 ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ τον είχε τιμητικά προσκεκλημένο στην τελετή. Ήλπιζε ότι ο νεαρός αργότερα θα είχε ευνοϊκή επιρροή στις γειτονικές σε αυτόν προτεσταντικές περιοχές. Μία εβδομάδα μετά του απένειμε καθαγιασμένο ξίφος και πίλο, μια τιμή που προοριζόταν για βασιλείς. Όταν ο Κάρολος Φρειδερίκος απεβίωσε 5 εβδομάδες μετά, ο Πάπας του έκανε μεγαλειώδη εξόδιο πομπή και πλήρωσε την τελετή. Τάφηκε στη Σάντα Μαρία ντελ' Άνιμα, ναό της Γερμανίας στη Ρώμη και απέναντι από τον μόνο Ολλανδό Πάπα Αδριανό ΣΤ΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Λιμνάτης
Ο Λιμνάτης (ή το Λιμνάτι) είναι χωριό της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Ο Λιμνάτης βρίσκεται 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 455 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με τον Άγιο Μάμα, στα βορειοανατολικά με το Καπηλειό, στα ανατολικά με την Κορφή, στα νοτιοανατολικά με την Παραμύθα, στα νοτιοδυτικά με την Άλασσα, στα δυτικά με τον Δωρό και στα βορειοδυτικά με την Λάνια.
Φυσικό περιβάλλον
Ο Λιμνάτης είναι κτισμένος στη δυτική πλαγιά της κοιλάδας του ποταμού Λιμνάτη. Η άγρια βλάστηση της περιοχής περιλαμβάνει σκλήδρους, πλατάνια, μερσινιές, καλαμιώνες, αροδάφνες, πεύκα και διάφορα είδη θαμνώδους βλάστησης. Η καλλιεργήσιμη έκταση αποτελείται από ελιές, χαρουπιές, οπωροφόρα και εσπεριδοειδη δέντρα καθώς και αμπέλια. Το χαρακτηριστικό δέντρο της περιοχής είναι οι αμυγδαλιές.
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού πιθανότατα προήλθε από τη λέξη λίμνη, καθώς στην περιοχή υπήρχε μεγάλος αριθμός λιμνών.
Ιστορία
Η περιοχή του Λιμνάτη κατοικείτο από την κλασική εποχή (500 - 323 π.Χ.). Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει μέσα από τάφους της εποχής που ανερεύθηκαν στην περιοχή. Επιπλέον, έχουν ανευρεθεί και τάφοι της ελληνιστικής περιόδου.
Την εποχή της Φραγκοκρατίας, σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί, ο Λιμνάτης αποτελούσε φέουδο ευγενών.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Τις τελευταίες δεκαετίες ο πληθυσμός του χωριού μειωνόταν. Ωστόσο, στην τελευταία απογραφή του 2011, ο πληθυσμός παρουσίασε αύξηση για πρώτη φορά μετά το 1946. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Λιμνάτη όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Ίμπο (Μοζαμβίκη)
Τοποθεσία
Το Ίμπο είναι ένα νησί του Ινδικού ωκεανού. Ανήκει στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στη Συνοικία Ίμπο, τη μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται μέσα στο Εθνικό Πάρκο του Κιρίμπας.
Γεωγραφία
Το νησί Ίμπο έχει μήκος 4,9 χιλιόμετρα, 4,7 πλάτος και επιφάνεα 9 τ.χμ.. Είναι σχεδόν ολόκληρο αστικοποιημένο. Πρωτεύουσά του είναι η ομώνυμη πόλη Ίμπο, που είναι και η πρωτεύουσα όλης της Συνοικίας Ίμπο.
Ιστορία
Από το 1590 το νησί Ίμπο, που ανήκε στην Πορτογαλία, χρησιμοποιείτο για εμπορικά η δουλεία και το ελεφαντοστό. Έχει αναπτύξει το δεύτερη σημαντικότερο κέντρο εμπορίου στη Μοζαμβίκη. Το 1502 ο Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε στο νησί. Αναπτύχθηκε σαν Μουσουλμανικό εμπορικό λιμάνι.
Στα τέλη του δέκατου όγδωου αιώνα, οι Πορτογάλοι άποικοι έχτισαν το Φρούριο του Σάο Τζοάο, που υπάρχει ακόμα, και η πόλη της Ίμπο, που τότε χρησιμοποιείτο για λίμάνι δουλείας, έγινε η δεύτερη πιο σημαντική μετά το Νησί Μοζαμβίκη.
290 Μπρούνα
Η Μπρούνα (Bruna) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από το Μπρνο (στα γερμανικά Brünn), τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τσεχίας.
Ίμπο (Μοζαμβίκη)
Οικονομία
Το νησί της Ίμπο είναι γνωστό για τους αργυροχόους του.
Εικόνες
thumb|right|250px|Το Φρούριο Σάντο Αντόνιο ντο Ίμπο thumb|right|250px|Άνθρωποι στην παραλία του Ίμπο thumb|right|250px|Βάρκα στο Ίμπο
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Μοζαμβίκης
Αντώνιος Μπαρότσης
Ο Αντώνιος Μπαρότσης (1916 - 4 Οκτωβρίου 1985), του Νικολάου και της Καλλιρρόης, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κυκλάδων για αρκετά χρόνια.
Πολιτική σταδιοδρομία
Καταγόταν από τη Νάξο και συγκεκριμένα το χωριό Ακαδήμοι. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και ήταν κτηματίας, ενώ ασχολήθηκε από το 1933 με γεωργικές επιχειρήσεις. Άσκησε μετά τη δικηγορία. Ανέλαβε στη Νάξο την υπεράσπιση εξορίστων αξιωματικών. Εξελέγη για πρώτη φορά με τη Δημοκρατική Ένωση (ΦΙ.Δ.Ε.) το 1956 και επανεξελέγη με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1958 και με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964.
Πέθανε το 1985 και η κηδεία του έγινε στις 5 Οκτωβρίου από τον μητροπολιτικό ναό Νάξου. Με τη σύζυγό του, Ειρήνη Χωριανοπούλου, απέκτησαν έναν γιο, το Νίκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Παρβ Καντακουζηνός
Ο Παρβ Καντακουζηνός (Pârvu Cantacuzino, ... - 1769) ήταν υψηλόβαθμος πρίγκιπας της Βλαχίας στην Ολτενία. Ήταν ο ηγέτης της αντι οθωμανικής εξέγερσης, και αξιωματικός στον Ρωσικό στρατό κατά τον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο του 1768-1774. Ήταν μέλος της ελληνικής οικογένειας των Καντακουζηνών και συμμετείχε σε όλες τις πολιτικές και στρατιωτικές ενέργειές μαζί με τον αδελφό του Μιχάι. Το 1768 συγκρότησαν μαζί με τον αδελφό του ένα μικρό στρατιωτικό σώμα και τον Νοέμβριο του 1769 μπήκαν με τα υπόλοιπα ρωσικά στρατεύματα στο Βουκουρέστι. Όταν οι Οθωμανοί την άνοιξη ξαναπήραν την Βλαχία ο Παρβ οργάνωσε μια ομάδα εθελοντών και στις 16 Νοεμβρίου επιτέθηκε και νίκησε τη μικρή οθωμανική φρουρά και συνέλαβε τον διορισμένο από τους Οθωμανούς πρίγκηπα της Βλαχίας Γρηγόριο Γ΄. Σκοτώθηκε στην μάχη της Comana την ίδια χρονιά.
Παρβ Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας
Αντώνιος Κοραής
Ο Αντώνιος Κοραής υπήρξε Έλληνας ιατροφιλόσοφος του 17ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1674. Γιος του Νικολάου Κοραή και της Δέσποινας Σπάρταλη. Διδάχτηκε την Ελληνική και Λατινική γλώσσα στη Ρώμη. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1686 εισήχθη στο Κολλέγιο της Ρώμης για σπουδές. Σπούδασε γραμματική, μεταφυσική, ανθρωπιστικά γράμματα (humanita) και ρητορική. Στη διάρκεια της φοίτησής του συγκρούσθηκε με τη διεύθυνση της Σχολής λόγω ατασθαλιών και αυστηρότητας στη διεύθυνση από τους Ιησουίτες, εκφραζόταν περιφρονητικά για το rito latino, υποστήριζε τον σχισματικό Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και δεν συμπαθούσε τους Καθολικούς. Αναχώρησε στις 17 Αυγούστου 1695 από αυτήν. Περιηγήθηκε τη Βρετανία, Γαλλία και Ιταλία. Επέστρεψε στη Χίο όπου άσκησε το ιατρικό επάγγελμα. παντρεύτηκε τη Δαγεσσώ που πέθανε από ευλογιά, άγνωστο πότε. Ήταν πατέρας του Ιωάννη Κοραή, πατέρα του Αδαμάντιου Κοραή. Άλλος γιος του ήταν ο Σωφρόνιος Κοραής μητροπολίτης Βελιγραδίου.
Συγγράμματα
Συνέθεσε θαυμάσιες πινδαρικές ωδές πλήρεις αρμονίας. Γνωρίζουμε μια μόνο προς τον Δαγεσσώ (Ανρί Φρανσουά ντ'Αγκεσώ) που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1702 και επανεκδόθηκε το 1819 από τον Αδαμάντιο Κοραή. Ο Αδαμάντιος Κοραής από φόβο μήπως θεωρηθεί η ωδή του πρόγονού του κολακεία αναφέρει ότι αναδημοσίευσε και το εγκώμιο του Γάλλου ακαδημαϊκού Αντουάν-Λεονάρ Τομά προς τον ντ'Αγκεσώ Άλλη, μη ευρεθείσα από τον Αδαμάντιο Κοραή ωδή, ήταν η προς τον Ιωάννη Παύλο Μπινιόν (Jean-Paul Bignon), λόγιο διευθυντή της Ακαδημίας Επιγραφών, και δημοσιεύθηκε το 1703
Τζόνι Ρεπ
Ο Τζόνι Ρεπ είναι Ολλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που διακρίθηκε ως επιθετικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1951. Έχει αγωνιστεί στον μεγάλο ΑΦΚ Άγιαξ της δεκαετίας του 1970 καθώς και στις Βαλένθια, Μπαστιά, ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, ΠΕΚ Ζβόλε και Φέγενορντ, ενώ έκλεισε την καριέρα του στην Χάαρλεμ.
Με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας συμμετείχε στα Μουντιάλ του 1974 και 1978 όπου η Ολλανδία έφτασε μέχρι τον τελικό, ενώ σε 42 συνολικές παρουσίες με το εθνόσημο και πέτυχε 12 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΕΚ Ζβόλε
Ένωση για τα Συστήματα Πληροφόρησης
Η Ένωση για τα Συστήματα Πληροφόρησης (αγγλικά: Association for Information Systems - AIS) ιδρύθηκε το 1994 και αποτελεί τον οργανισμό που προωθεί την ορθή χρήση και εφαρμογή των συστημάτων πληροφόρησης σε διεθνές επίπεδο. Πρόκειται για μια εταιρεία, αποτελούμενη από 4.000 μέλη, τα οποία εργάζονται για την ενίσχυση του έργου της και την ολοκλήρωση της αποστολής της. Η AIS επεκτείνει τη δράση της σε τρεις γεωγραφικές περιοχές, εκ των οποίων η πρώτη εκτείνεται στην Αμερική, η δεύτερη καλύπτει την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική και η τρίτη περιοχή καλύπτει την Ασία και τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Διοίκηση
Το κύριο νομοθετικό και διοικητικό όργανο της ένωσης είναι το Συμβούλιο (AIS Council), το οποίο απαρτίζουν ο Πρόεδρος (President), ο Προηγούμενος Πρόεδρος (Immediate Past President), ο Εκτελεστικός Διευθυντής (Executive Director), ο Εκλεγμένος Πρόεδρος (President Elect), ο Γραμματέας (Secretary), ο Ταμίας (Treasurer), 8 Αντιπρόεδροι (Vice Presidents), 3 Αντιπρόσωποι των περιοχών που εκπροσωπεί (Representatives), ένας Αντιπρόσωπος από το Διεθνές Συνέδριο για τα Συστήματα Πληροφόρησης - ICIS (ICIS Representative) και ένας από το Αμερικάνικο Συνέδριο για τα Συστήματα Πληροφόρησης - AMCIS (AMCIS Representative). Το έργο του Συμβουλίου ενισχύεται από τη δράση των μόνιμων και των ειδικών Επιτροπών (Committees), οι οποίες συστήνονται από το Συμβούλιο και ενεργούν σύμφωνα με το καταστατικό και τον εσωτερικό κανονισμό της ένωσης.
Σκοπός
Η AIS μέσα από το έργο της επιδιώκει να προωθήσει την εφαρμογή των Συστημάτων Πληροφόρησης με πολιτικά ορθό τρόπο. Οι επιμέρους στόχοι που θέτει η Ένωση, προκειμένου να επιτύχει το σκοπό της, όπως δηλώνονται στην επίσημη ιστοσελίδα της, είναι:
Μέλη
Κάθε πρόσωπο, φορέας ή ίδρυμα που επιθυμεί να συμμετάσχει στο έργο της AIS και πληροί τα κριτήρια που αναφέρονται στο καταστατικό της, μπορεί να ενταχθεί στα ήδη υπάρχοντα μέλη τα οποία ξεπερνούν τις 4.000 συμμετοχές από 90 χώρες. Τα μέλη διακρίνονται σε μεμονωμένα άτομα και ιδρύματα, τα οποία υποδιαιρούνται περαιτέρω σε επιμέρους υποκατηγορίες. Συγκεκριμένα:
Μεμονωμένα άτομα ως μέλη (Individual Memberships): Στην κατηγορία αυτή ανήκουν άτομα τα οποία σχετίζονται με τα συστήματα πληροφόρησης και επιθυμούν να ενισχύσουν το έργο της.
Ιδρύματα (Institutional Memberships): Στην κατηγορία αυτή ανήκουν ιδρύματα και οργανισμοί, τα οποία αποσκοπούν στην προβολή τους στο ευρύτερο κοινό των συστημάτων πληροφόρησης.
Δράση
Η AIS αναπτύσσει συνεργατικές σχέσεις με ενώσεις, ιδρύματα, εταιρείες και οργανισμούς με συναφή αντικείμενο και σκοπό λειτουργίας, προκειμένου να προωθήσει την ανάπτυξη και εφαρμογή επαγγελματικών προτύπων και κατ’ επέκταση την εξέλιξη του επαγγέλματος. Παρέχει στα μέλη της ευκαιρίες δικτύωσης και επαγγελματικής εξέλιξης και απονέμει τιμητικές βραβεύσεις για την αναγνώριση της σημαντικής συνεισφοράς ορισμένων μελών στο έργο της, αλλά και στο χώρο των συστημάτων πληροφόρησης γενικότερα. Επιπλέον, δραστηριοποιείται στο χώρο των εκδόσεων με τη δημοσίευση ενημερωτικού υλικού και προσφέρει προϊόντα και υπηρεσίες, για την καθοδήγηση και υποστήριξη των μελών της κατά την επαγγελματική τους πορεία.
Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών
Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ), με διεθνές αρκτικόλεξο OAS ή λατινόγλωσσα OEA, είναι ένας διεθνής αμυντικός οργανισμός, (διακρατική συμμαχία), που εδρεύει στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ την Ουάσιγκτον. Μέλη του οργανισμού αυτού είναι όλες οι ανεξάρτητες χώρες της Αμερικανικής ηπείρου πλην της Ονδούρας η συμμετοχή της οποίας έχει ανασταλεί από τις 28 Ιουνίου 2009, μετά το πραξικόπημα που σημειώθηκε στη χώρα. Ο ΟΑΚ χαρακτηρίζεται ως το «ΝΑΤΟ της Αμερικανικής ηπείρου».
Ίδρυση
Ο Οργανισμός αυτός ιδρύθηκε μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τις χώρες μέλη της άλλοτε Παναμερικανικής Ένωσης ως αμυντικός διακρατικός οργανισμός, έναντι ξένης, (από εκτός ηπείρου), προσβολής αλλά και για πρόληψη ενδοηπειρωτικών συγκρούσεων, προωθώντας έτσι ένα σύστημα συλλογικής ασφάλειας, με βάση το λεγόμενο Δόγμα Μονρόε. Με το σκεπτικό αυτό υπογράφηκε το 1947 στο Ρίο ντε Τζανέιρο ή λεγόμενη Διαμερικανική συνθήκη αμοιβαίας συνδρομής γνωστή και ως Συνθήκη του Ρίο την οποία επικύρωσε το ένατο Διεθνές Συνέδριο των Αμερικανικών Κρατών που συνήλθε στη Μπογκοτά την Άνοιξη του 1948 όπου και συνομολογήθηκε, από 21 κράτη, στις 30 Απριλίου 1948, (και τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο του 1951), ο Καταστατικός Χάρτης του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών. Στη διάρκεια της ίδιας αυτής συνέλευσης ενεκρίθη και η Αμερικανική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Έτσι με τη δημιουργία του Οργανισμού αυτού καταργήθηκε η προηγούμενη Παναμερικανική Ένωση της οποίας ο Γενικός διευθυντής ανέλαβε γενικός γραμματέας του νέου οργανισμού. Σήμερα Γ.Γ. του ΟΑΚ είναι ο Λουίς Αλμάγκρο.
Στον ΟΑΚ συμμετέχουν σήμερα και οι νέες χώρες της Αμερικανικής ηπείρου, της Καραϊβικής, που ανεξαρτητοποιήθηκαν μετά το τέλος του Β΄ Π.Π. φθάνοντας έτσι το συνολικό αριθμό κρατών - μελών στα 35.
Στόχοι και σκοποί
Σύμφωνα με το άρθρο 1 του καταστατικού χάρτη η δημιουργία του ΟΑΚ αποβλέπει στην εγκαθίδρυση της ειρήνης, δικαιοσύνης, μεταξύ των μελών, την προώθηση της αλληλεγγύης και την ενίσχυση της συνεργασίας καθώς και την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας. Ειδικότερα το άρθρο 2 ορίζει οκτώ βασικούς σκοπούς που είναι:
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα παραπάνω και ειδικότερα στον όρο "ξένης απειλής" ως τέτοια είχε χαρακτηρισθεί ο κίνδυνος της κομμουνιστικής διάβρωσης, εξ ου και τα πολλά εκδηλωθέντα πραξικοπήματα. Στη διάρκεια όμως της δεκαετίας του ΅90 όπου και επήλθε το τέλος του ψυχρού πολέμου και αντ΄ αυτού η εντατική ώθηση  για παγκοσμιοποίηση ο ΟΑΚ αναγκάσθηκε να μεταβάλει και να επαναπροσδιορίσει το νομικό πλαίσιο των επιδιωκόμενων στόχων του, όπως συνέβη ακριβώς και με το ΝΑΤΟ. Έτσι σήμερα ο ΟΑΚ δίνει προτεραιότητες σε θέματα που αφορούν κυρίως: α) Εδραίωση της Δημοκρατίας στις χώρες μέλη β) Επίλυση των ενδοσυνοριακών διαφορών. γ) Υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. δ) Προώθηση ελεύθερου εμπορίου και δημιουργία ελεύθερων ζωνών (συναλλαγών). ε) Καταπολέμηση του εμπορίου των ναρκωτικών. στ)Καταπολέμηση της φτώχειας.
Μέλη
Όλα τα ανεξάρτητα κράτη της Αμερικής, 35 τον αριθμό, είναι μέλη του OAS. Όταν ιδρύθηκε ο οργανισμός, στις 5 Μαΐου 1948,τα κράτη μέλη ήταν 21:
Αργότερα ο OAS διευρύνθηκε με την εισδοχή του Καναδά και των χωρών της Καραϊβικής. Με χρονολογική σειρά, μέλη έγιναν:
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Αμερική Κατηγορία:Διεθνείς πολιτικοί οργανισμοί
Γεώργιος Καλαφάτης
Ο Γεώργιος Καλαφάτης (1652 - 1710) υπήρξε Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κρήτη περί τα μέσα του αιώνα αυτού και η καταγωγή του ήταν από λαμπρό γένος: Ο πατέρας του ήταν από την αυτοκρατορική οικογένεια της Κωνσταντινουπόλεως Καλαφάτη, η δε μητέρα του από την ευγενή οικογένεια Παλαιόκαπα. Διδάχθηκε τα Ελληνικά, Λατινικά και Ιταλικά. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, του οποίου έγινε και καθηγητής της θεωρητικής ιατρικής σε ηλικία τριάντα χρονών. Πράγματι, ο Χιώτης ιατρός και λόγιος Ι. Καλλιάρχης, που πήρε εκεί το πτυχίο του το 1714, αναφέρει σε χειρόγραφό του ότι είχε καθηγητή του τον Γ. Καλαφάτη. Ο Καλαφάτης υπήρξε διάσημος ιατρός όσο και ικανός συγγραφέας.
Σημείωση
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Μιχάλης Κασάπης
Ο Μιχάλης Κασάπης (Αθήνα, 6 Ιουνίου 1971) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του αριστερού αμυντικού ή μέσου και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Το 1995 ψηφίστηκε ως δεύτερος καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής και ως ένας από τους 22 καλύτερους Ευρωπαίους παίκτες την περίοδο 2001-02, έπαιξε Μικτή Κόσμου τον κάλεσε ο αείμνηστος Γιόχαν Κρόιφ, θεωρειται το καλυτερο αριστερο μπακ που περασε απο την ελλαδα
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε σε ηλικία 17 ετών στην ομάδα του Λεβαδειακού την περίοδο 1988-89 και αγωνίσθηκε έως και το 1992-93, συμπληρώνοντας 126 συμμετοχές και 6 τέρματα.
Αποκτήθηκε στη συνέχεια από την ΑΕΚ, στην οποία αγωνίστηκε από το 1992-93 έως το 2003-04, συμμετέχοντας στην ομάδα του "Δικεφάλου" της δεκαετίας του 90', όπου συμπαίκτες του, μεταξύ άλλων, υπήρξαν την περίοδο εκείνη οι Στέλιος Μανωλάς, Τόνι Σαβέβσκι, Ηλίας Ατματσίδης και Βασίλης Τσιάρτας.
Στις εθνικές ομάδες
Στις 27 Απριλίου 1994 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ελλάδα, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα προετοιμασίας για το Μουντιάλ 1994 εναντίον της Σαουδικής Αραβίας (5-1). Παρά το γεγονός ότι ο τότε τεχνικός της Ελλάδας, ο Αλκέτας Παναγούλιας τον είχε καλέσει στους φιλικούς αγώνες προετοιμασίας, δεν τον επέλεξε τελικά στην αποστολή που ταξίδεψε στις ΗΠΑ. Με τη φανέλα της Ελλάδας πραγματοποίησε συνολικά 37 συμμετοχές (έως το 2002).
Το 1995 είχε φορέσει τη φανέλα της Μικτής Κόσμου μετά από πρόσκληση του Γιόχαν Κρόιφ σε έναν αγώνα που έγινε στο Καμπ Νου για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Τίτλοι
ΑΕΚ
Καριέρα προπονητή
Ξεκίνησε το 2006 ως προπονητής της ομάδας Νέων του Λεβαδειακού και συνέχισε την περίοδο 2009-10 στον Φωκικό, στη συνέχεια στην Καλλονή Λέσβου, για να επιστρέψει τον Φεβρουάριο του 2011 και πάλι στην ομάδα της Άμφισσας. Τον Φεβρουάριο του 2013 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Χαλκίδας.
Εννέα χρόνια μετά την αποχώρησή του από την ΑΕΚ ως ποδοσφαιριστής, τον Σεπτέμβριο του 2013 επέστρεψε σε ρόλο σκάουτερ, με αρμοδιότητα να παρακολουθεί τους αγώνες των προσεχών αντιπάλων των "κιτρινόμαυρων".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κ
Δημήτρης Κούβελας
Ο '''Δημήτρης Σ. Κούβελας''' (γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1966) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής στην Α’ Θεσσαλονίκης με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και πρώην αντιπρόεδρος και δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου «Ν΄ αλλάξουμε (την) πόλη»
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1966, μεγάλωσε και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη ως μάχιμος δικηγόρος από το 1992. Είναι υιός του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Σωτήρη Κούβελα. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Ν΄ αλλάξουμε (την) πόλη», στο οποίο καταγράφει τα προβλήματα, τις ανάγκες και τις δυνατότητες της πόλης μας και προτείνει μελετημένες και ρεαλιστικές θέσεις για τη Θεσσαλονίκη.
Σπουδές
Αποφοίτησε από το 2ο Λύκειο Θεσσαλονίκης. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1988) και κατέχει δύο μεταπτυχιακά διπλώματα: μεταπτυχιακό Δίπλωμα (M.Sc.) στις Διεθνείς Εμπορικές Σχέσεις, από την Εμπορική Σχολή SOLVAY, ULB, στις Βρυξέλλες (1991) και μεταπτυχιακό Δίπλωμα (LL.M) Ανώτερων Ευρωπαϊκών Σπουδών, Νομικό Τμήμα του Κολεγίου της Ευρώπης στην Μπρυζ (1989). Μιλάει άριστα Αγγλικά και Γαλλικά.
Προσωπική Ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου στην Α’ Θεσσαλονίκης με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μέλος της διαρκούς επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής.
Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου
Διετέλεσε Αντιπρόεδρος (από τη μείζονα αντιπολίτευση) του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Δημοτικός Σύμβουλος
Στις Δημοτικές Εκλογές της 18ης Μαΐου του 2014 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος της Δημοτικής Παράταξης "Εντάξει".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Dogs of Berlin
Το Dogs of Berlin είναι γερμανική τηλεοπτική σειρά σε σκηνοθεσία του Κρίστιαν Άλφαρτ. Η πρώτη σεζόν προβλήθηκε στο Netflix στις 7 Δεκεμβρίου 2018.
Πλοκή
Οι αστυνομικοί Ερόλ Μπιρκάν και Κουρτ Γκρίμερ διερευνούν τη δολοφονία του Γερμανότουρκου σταρ του ποδοσφαίρου, Ορκάν Έρντεμ. To γεγονός φέρνει το Βερολίνο σε μία κατάσταση αναβρασμού, καθώς η λίστα των πιθανών υπόπτων είναι μεγάλη: οι νεοναζί από το Μαρτσάν του Βερολίνου, η συμμορία της λιβανέζικης οικογένειας από την ίδια γειτονιά με τον ποδοσφαιριστή, οι Τούρκοι εθνικιστές που είναι θυμωμένοι με τον σούπερ σταρ που παίζει για τη Γερμανία αντί της Τουρκίας, οι οπαδοί του ποδοσφαίρου, η μαφία του Βερολίνου ή μήπως η αλυσίδα των αποδεικτικών στοιχείων οδηγεί ακόμη και στις υψηλότερες βαθμίδες; Προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια, οι δύο αστυνομικοί πρέπει να αναμιχθούν με τον υπόκοσμο του Βερολίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix
Ραδιοθόλος
right|260px|thumbnail|Ραδιοθόλοι στο Κέντρο Επιχειρήσεων Ασφαλείας στην Misawa της Ιαπωνίας Ραδιοθόλος (αγγλ.radome) ονομάζεται ο θόλος, κατασκευασμένος από διηλεκτρικό υλικό, μέσα στον οποίο στεγάζεται μια κεραία ραντάρ ή μια δορυφορική κεραία. Ο θόλος αυτός, είναι ουσιαστικά ένα λεπτό αλλά ανθεκτικό κέλυφος, αδιάβροχο και διαφανές στην ακτινοβολία της κεραίας.
Χρησιμοποείται για να αποτρέψει τον σχηματισμό πάγου πάνω στην μεταλλική επιφάνεια της κεραίας και γενικά για την προστασία της κεραίας από υδρομετέωρα, τα οποία αλλοιώνουν την ανακλαστικότητα της κεραίας και συνεπώς χειροτερεύουν την απόδοση της κεραίας και το διάγραμμα ακτινοβολίας της. Στην περίπτωση περιστρεφόμενης παραβολικής κεραίας, ο ραδιοθόλος προστατεύει την κεραία από θραύσματα και γενικά από την επίπτωση του ανέμου στην περιστροφή της. Προστατεύουν επίσης το κοντινό προσωπικό από το να χτυπηθεί τυχαία από τις γρήγορα περιστρεφόμενες κεραίες