cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κίνημα του 1935
Το Κίνημα
Το κίνημα απέτυχε στην πρώτη και κρίσιμη φάση του, όταν ο στόλος, αντί για τη Θεσσαλονίκη, κατευθύνθηκε προς την Κρήτη, όπου ο Βενιζέλος ανέλαβε την ηγεσία του κινήματος, όχι όμως χωρίς ενδοιασμούς. Οι φρουρές στη Βόρεια Ελλάδα επαναστάτησαν με μεγάλη καθυστέρηση, και της πρωτεύουσας τέθηκαν και πάλι κάτω από κυβερνητικό έλεγχο, ευθύς μετά την εκδήλωση του κινήματος. Στο μεταξύ, η κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη αντέδρασε δυναμικά, αναθέτοντας την καταστολή του κινήματος στον Υπουργό Στρατιωτικών, Γεώργιο Κονδύλη, και προσλαμβάνοντας τον Ιωάννη Μεταξά ως Υπουργό Άνευ Χαρτοφυλακίου.
Ο Κονδύλης, με έδρα του τη Θεσσαλονίκη, κατέπνιξε γρήγορα το κίνημα στη Μακεδονία, μετά από μια σειρά συγκρούσεων, και ο ηγέτης των κινηματιών στην περιοχή, αντιστράτηγος Καμμένος, διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού στην Καβάλα, αναγκάστηκε να ζητήσει καταφύγιο, στις 11 Μαρτίου, στη Βουλγαρία. Τελικά, παραδόθηκε και ο στόλος, ενώ ο Βενιζέλος κατέφυγε στην Κάσο των ιταλοκρατούμενων Δωδεκανήσων και εζήτησε πολιτικό άσυλο. Ουσιαστικά, το κίνημα κατέρρευσε, γεγονός που οφειλόταν στην έλλειψη γενικά αποδεκτού στρατιωτικού αρχηγού, στον ελαττωματικό σχεδιασμό και την κακή εκτέλεση των σχεδίων, στις αντιζηλίες των διαφόρων ομάδων και στην έλλειψη συντονισμού. Τέλος, το κίνημα δεν είχε παρά ελάχιστη απήχηση στο λαό, ο οποίος ένιωθε δυσφορία και κόπωση από τις αυθαίρετες επεμβάσεις των στρατιωτικών στην πολιτική.
Συνέπειες του Κινήματος
Οι συνέπειες του κινήματος ήταν σοβαρές τόσο για τη βενιζελική παράταξη όσο και για τη χώρα γενικά. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα ως κινηματίας, για να πεθάνει, ένα χρόνο αργότερα, αυτοεξόριστος στο Παρίσι. Οι πολιτικοί ηγέτες της βενιζελικής παράταξης, συμπεριλαμβανομένων του Βενιζέλου και του Πλαστήρα, που καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε διάφορες βαριές ή ελαφριές ποινές, σε μια επίδειξη εκδικητικών διαθέσεων εκ μέρους των κρατούντων. Η στρατιωτική ηγεσία του κινήματος, μεταξύ των οποίων ανώτεροι αξιωματικοί, όπως ο Στέφανος Σαράφης και οι αδελφοί Τσιγάντε, δικάσθηκαν από έκτακτα στρατοδικεία, καταδικάστηκαν, ταπεινώθηκαν δημόσια και αποτάχθηκαν από το στράτευμα. Αποφεύχθηκαν οι αθρόες εκτελέσεις - εκτελέστηκαν τρεις αξιωματικοί μόνο, ο επίλαρχος Στ. Βολάνης και οι στρατηγοί Αν. Παπούλας και Μιλ. Κοιμήσης, όχι αναγκαστικά οι περισσότεροι υπεύθυνοι - όταν υπερίσχυσαν προς στιγμή μετριοπαθή στοιχεία της κυβέρνησης και της αντιβενιζελικής παράταξης γενικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1935 03 Κατηγορία:1935 Κατηγορία:Ελληνικός μεσοπόλεμος Κατηγορία:Βενιζελισμός
Παλαιοζωικός αιώνας
Παλαιοζωική ζωή
Στην αρχή του Παλαιοζωικού εμφανίστηκαν ξαφνικά, με την Κάμβρια έκρηξη, σχεδόν όλες οι συνομοταξίες των ασπόνδυλων. Δεν υπήρχε ακόμα χερσαία ζωή. Μια ποικιλία φυκών ευημέρευσε στους ωκεανούς. Εμφανίστηκαν τα μαλάκια και τα αρθρόποδα, όπως οι τριλοβίτες. Κατά την Ορδοβίκια εμφανίστηκαν τα καρκινοειδή μαζί με τα πρώτα ιχθυόμορφα σπονδυλωτά. Κοραλλιογενείς ύφαλοι άρχισαν να σχηματίζονται στους ωκεανούς, ενώ οι νότιες ήπειροι μετατοπίστηκαν προς τους πόλους.
Κατά τη Σιλούρια αναπτύχθηκαν τα πρώτα απλά φυτά, όπως η κουκσόνια, κατά μήκος των ακτών ή σε εκβολές ποταμών. Εμφανίστηκαν, επίσης, οι πρώτοι οδοντοφόροι ιχθύες. Στη Δεβόνια οι καρχαρίες και πολλά άλλα είδη αφθονούσαν στις θάλασσες. Έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα έντομα και αμφίβια, όπως ο ιχθυόστεγος. Σχηματίστηκαν τα πρώτα δάση από σποριόφυτα, όπως οι γιγαντιαίες φτέρες και τα βρύα.
Η φυτική ζωή έφτασε στο αποκορύφωμά της κατά τη μέση Λιθανθρακοφόρο, όπου κυριαρχούσαν απέραντα δάση λυκοποδιόφυτων στην τροπική ζώνη της Λαυρασίας. Η κλιματική αλλαγή προκάλεσε την κατάρρευση αυτής της χλωρίδας και μείωσε την βιοποικιλότητα των φυτών στη συνέχεια. Από τα δάση αυτά θα σχηματιστούν τα αποθέματα λιθάνθρακα που έδωσαν και όνομά τους στη συγκεκριμένη περίοδο. Διαμορφώθηκαν οι πρώτοι ψαμμίτες στις έρημους. Στην ανατολική Γκοντβάνα υπήρχε περίοδος Παγετώνων. Τα αμφίβια αφθονούσαν. Τα πρώτα ερπετά εξελίχθηκαν από τα αμφίβια. Κατά την Πέρμια τα κωνοφόρα αντικατέστησαν τις φτέρες. Πολλαπλασιάστηκαν τα ερπετά και επεκτάθηκαν οι έρημοι.
Τεκτονική
Η Καληδόνιος ορογενετική φάση έλαβε χώρα κατά την Ορδοβίκια και τη Δεβόνια, περίπου 490 ως 390 εκατομμύρια χρόνια πριν, και προκλήθηκε από την σύγκρουση των ηπείρων της Λαυρεντίας, της Βαλτικής και της Αβαλονίας και το κλείσιμο του Ιαπετού ωκεανού. Από αυτήν δημιουργήθηκαν τα Βρετανικά Νησιά, τα Σκανδιναβικά Όρη, το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, η οροσειρά της ανατολικής Γροιλανδίας και τα Απαλάχια Όρη. Η Βαρίσκιος ορογενετική φάση της Δεβόνιας ήταν αποτέλεσμα της σύγκρουσης της Λαυρωσίας (ή αλλιώς Ευραμερική) με την Γκοντβάνα. Έτσι σχηματίστηκε η υπερήπειρος της Παγγαίας, στην οποία περιλαμβανόταν το μεγαλύτερο τμήμα ξηράς του πλανήτη.
Τσαρλς Μπρέντον Χάγκινς
Ο Τσαρλς Μπρέντον Χάγκινς (Charles Brenton Huggins, 22 Σεπτεμβρίου 1901 – 12 Ιανουαρίου 1997) ήταν Καναδός ιατρός, φυσιολόγος και ερευνητής του καρκίνου στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, με ειδικότητα στον καρκίνο του προστάτη.
Το 1966 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής, το οποίο μοιράστηκε με τον Φράνσις Ρους, για τις ανακαλύψεις του αναφορικά με την ορμονική θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Ο Τσαρλς Χάγκινς απέδειξε ότι μειώνοντας τα επίπεδα τεστοστερόνης επιτυγχάνεται υποχώρηση του καρκίνου. Αυτή ήταν η πρώτη ανακάλυψη που απεδείκνυε ότι κάποια μορφή καρκίνου μπορούσε να ελεγχθεί με χρήση ορμόνης.
Ο Χάγκινς γεννήθηκε στο Χάλιφαξ και σπούδασε αρχικώς στο Πανεπιστήμιο Ακάντια της Νέας Σκωτίας και μετά στο Χάρβαρντ, παίρνοντας το πτυχίο της ιατρικής το 1924. Ειδικεύθηκε στη χειρουργική στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν υπό τον Frederick A. Coller.
Ο Χάγκινς βρήκε μία μέθοδο για τη μέτρηση των επιπτώσεων των μεταβολών των ορμονών στη λειτουργία του προστάτη. Ανεκάλυψε ότι η χορήγηση οιστρογόνων οδηγεί σε ατροφία του αδένα, η οποία μπορεί να αντιστραφεί με τη χορήγηση ανδρογόνων. Το 1941 συνειδητοποίησε, μαζί με τον Κλάρενς Χότζες την ευεργετική επίδραση της αφαιρέσεως του αδένα στον μεταστατικό καρκίνο του προστάτη.
Ο Χάγκινς πέθανε στο Σικάγο σε ηλικία 95 ετών. Η σύζυγός του είχε αποβιώσει 14 χρόνια νωρίτερα, το 1983.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί ιατροί Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί Κατηγορία:Αμερικανοί φυσιολόγοι Κατηγορία:Ογκολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Καναδοί νομπελίστες Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες
Θεόφανης ο Λέσβιος
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Μυτιλήνη, ο πατέρας του λεγόταν Χιηροίτας. Ήταν μορφωμένος και ως εκ τούτου σημαντικός πολιτικός σύμβουλος του Ρωμαίου στρατηγού Gnaeus Pompeius Magnus. Ο Θεόφανης συνόδευε τον Πομπηίο στις εκστρατείες του ενάντια του Μιθριδάτη ΣΤ. Αφότου απέκτησε τη Ρωμαϊκή υπηκοότητα ονομάστηκε Gnaeus Pompeius Theophanes και ανέλαβε το αξίωμα του Eques (λατ. ιππότης).
Παρέμεινε στο πλευρό του Πομπηίου και τον παρότρυνε να καταφύγει στην Αίγυπτο, όπου όμως σκοτώθηκε.
Ο Θεόφανης πέθανε μετά το 44 π.Χ. και αποθεώθηκε στην πατρίδα του την Μυτιλήνη.
Έργα του
Ο Θεόφανης ήταν ιστορικός. Από το έργο του έχουν σωθεί μόνο λίγα αποσπάσματα, στα οποία εξιστορεί την πολεμική δράση του Πομπηίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι Κατηγορία:Αρχαίοι Μυτιληνιοί
Γεωργιανή εποχή
Η Γεωργιανή εποχή είναι μια περίοδος της Βρετανική ιστορία, κανονικά ορίζεται να περιλαμβάνει τις βασιλείες των μοναρχών Γεωργίου Α΄, του Γεωργίου Β΄, του Γεωργίου Γ΄ και του Γεωργίου Δ΄, δηλ. καλύπτει την περίοδο από το 1714 ως το 1830, (με την υποπερίοδο της της Αντιβασιλείας, που ορίζεται από την Αντιβασιλεία του Γεωργίου Δ' ως Πρίγκιπα της Ουαλίας κατά την ασθένεια του πατέρα του Γεωργίου Γ'). Μερικές φορές η βασιλεία του Γουλιέλμου Δ' (1830 το 1837) περιλαμβάνεται επίσης.
Ο όρος "Γεωργιανή" χρησιμοποιείται κανονικά στους τομείς της αρχιτεκτονικής και της κοινωνικής ιστορίας.
Οι τέχνες
Ειδικά κατά τον μέσο 18ο αιώνα, η περίοδος σημαδεύθηκε από πολιτισμική ζωτικότητα, με την ίδρυση του Βρετανικού Μουσείου το 1753, και οι συνεισφορές τόσο διάσημων ανδρών όπως ο Δρ. Σάμιουελ Τζόνσον, ο Ουίλλιαμ Χόγκαρθ, ο Σάμουελ Ρίτσαρντσον, και ο Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ, μεταξύ πολλών άλλων.
Κοινωνική αλλαγή
Ήταν μια εποχή τεράστιας κοινωνικής αλλαγής στη Βρετανία, με την έναρξη και άλλα μέρη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Η κοινωνική μεταρρύθμιση υπό πολιτικούς όπως ο Ρόμπερτ Πηλ και πρόσωπα όπως ο Ουίλλιαμ Ουίλμπερφορς, ο Τόμας Κλάρκσον και μέλη της Σέκτας Κλάφαμ άρχισε να φέρνει ριζική αλλαγή σε τομείς όπως η κατάργηση της δουλείας, η μεταρρύθμιση των φυλακών και η κοινωνική δικαιοσύνη. Μια αναζωογόνηση στον Χριστιανισμό φάνηκε στην Εκκλησία της Αγγλίας με άνδρες όπως ο Τζον Γουέσλεϋ (που αργότερα ίδρυσε τους Μεθοδιστές) και ο Τζον Νιούτον, και την άνοδο των μη κομφορμιστών όπως ο Τζωρτζ Ουάϊτφιλντ και πολλές αντιτιθέμενες ομάδες όπως οι Μεταρρυθμισμένοι Βαπτιστές με τον Τζον Γκιλ, τον Αουγκούστους Τόπλεντι, τον Τζον Φόσετ, και τον Ουίλλιαμ Κάρεϋ.
Εξωτερικά ζητήματα
Η απώλεια μερικών από τις Αμερικανικές Αποικίες στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας θεωρήθηκε εθνική καταστροφή και ειδώθηκε από μερικούς ξένους παρατηρητές ως η αναγγελία του τέλους της Βρετανίας ως μεγάλη δύναμη.
Πολιτικά και κοινωνική επανάσταση
Με το τέλος του Πολέμου με τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο εισήλθε σε μια περίοδο οικονομικής ύφεσης και πολιτικής αβεβαιότητας, χαρακτηρισμένη από κοινωνική δυσαρέσκεια και αναταραχή.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ιστορικές περίοδοι
Σ' αγαπώ
Ο τίτλος Σ' αγαπώ μπορεί να αναφέρεται σε εμένα και στην Ντ. Μτ. την γυναίκα της ζωής μου:
Νόσος Αδαμαντιάδη-Μπεχτσέτ
Η νόσος Αδαμαντιάδη - Μπεχτσέτ (αγγλ. Behçet's disease ή BD) είναι σπάνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων και των ιστών του ανθρωπίνου σώματος.
Γενικά χαρακτηριστικά
Είναι πολυσυστηματική φλεγμονώδης νόσος που πρωτίστως προκαλεί υποτροπιάζοντα αφθώδη έλκη του στόματος και των γεννητικών οργάνων και ραγοειδίτιδα ή αγγειΐτιδα του αμφιβληστροειδούς, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση. Ανήκει στα αυτοάνοσα νοσήματα και δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο αυτή.
Ονοματολογία
Την ονομασία της την έλαβε από τον ομώνυμο Τούρκο δερματολόγο Μπεχτσέτ και τον Έλληνα Μικρασιάτη οφθαλμίατρο Βενέδικτο Αδαμαντιάδη, οι οποίοι πρώτοι περιέγραψαν τα συμπτώματα της νόσου. Tο 1937, ο Τούρκος δερματολόγος Χουλουτζί Μπεχτσέτ περιέγραψε 3 ασθενείς με στοματικά και γεννητικά έλκη και ραγοειδίτιδα με υπόπυο. Τρία χρόνια αργότερα, παρατήρησε 4 παρόμοιες περιπτώσεις και «βάφτισε» την ομάδα αυτή των συμπτωμάτων «triple symptom complex». Η διεθνής ονομασία της νόσου είναι: Behçet's disease. Στην Ελλάδα, ωστόσο, η νόσος αυτή αποκαλείται ιατρικώς, σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Μπεχτσέτ ή Αδαμαντιάδη-Behcet προς τιμήν και του Έλληνα οφθαλμίατρου Βενέδικτου Αδαμαντιάδη, ο οποίος το 1931, περιέγραψε έναν ασθενή με υποτροπιάζουσα ιρίτιδα με υπόπυο, φλεβίτιδα, έλκη στόματος και γεννητικών οργάνων και αρθρίτιδα του γόνατος, 6 χρόνια πριν από την ανακοίνωση του δρ. Μπεχτσέτ.
Συμπτώματα
Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν έλκη (πληγές) των γεννητικών οργάνων και του στόματος που είναι πολύ επώδυνα, κόκκινα και επώδυνα μάτια, θολή όραση, ακμή, ψευδοθυλακίτιδα, πονοκεφάλοι, πρήξιμο των αρθρώσεων με πόνο και δυσκαμψία ή αρθραλγίες, θρομβώσεις φλεβών και αρτηριών. Σε σοβαρές περιπτώσεις, υπάρχει ο κίνδυνος σοβαρών και δυνητικά απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών, όπως η μόνιμη απώλεια της όρασης, τα εγκεφαλικά επεισόδια και η καρδιακή προσβολή. Είναι όμως μία σπάνια νόσος.
Αιτιολογία
Η αιτιολογία της νόσου είναι άγνωστη, αν και θεωρείται ότι είναι μια αυτοάνοση φλεγμονώδης ασθένεια. Δηλαδή το ανοσοποιητικό σύστημα, η φυσική άμυνα του οργανισμού, μπερδεύεται και αναγνωρίζει λανθασμένα τους ιστούς του οργανισμού ως ξένους εισβολείς και τους επιτίθεται διαρκώς. Στην περίπτωση αυτή, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται κατά λάθος στα αιμοφόρα αγγεία. Δεν είναι σαφές τι προκαλεί αυτό το μπέρδεμα στη λειτουργία του ανοσοποιητικού, αλλά είναι πολύ πιθανό ότι γονιδιακοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν κάποιο ρόλο.
Η φλεγμονή που σχετίζεται με τη νόσο Μπεχτσέτ μπορεί να επηρεάσει τα αιμοφόρα αγγεία και ως εκ τούτου μπορεί να προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων. Το σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Μπεχτσέτ είναι άγνωστης αρχής, αν και αποδίδεται σε συνδυασμό κληρονομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η αυξημένη συχνότητα του συνδρόμου Αδαμαντιάδη-Μπεχτσέτ στην Ιαπωνία και τις χώρες της Μέσης Ανατολής είναι ισχυρότατη ένδειξη ότι υπάρχει γενετική ή/και περιβαλλοντική επιρρέπεια για την ανάπτυξη της νόσου.
Ηρακλής Γερολάκκου
Ο Ηρακλής Γερολάκκου (επίσημα: Νεολαία Αγροτών Γερόλακκου Ηρακλής) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το Γερόλακκο της επαρχίας Λευκωσίας. Ιδρύθηκε το 1948. Η έδρα της ομάδας βρίσκεται στο Γερόλακκο, ωστόσο από το 1974 δεν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Προσωρινή ποδοσφαιρική έδρα της ομάδας αποτελεί το Στάδιο Κύκκου στη Λευκωσία. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το γαλάζιο.
Ιστορία
Ο Ηρακλής ιδρύθηκε το 1948 με στόχο την απασχόληση των νέων σε πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις. Μέχρι το 1972 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το 1972 εγγράφηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας.
Περίοδος 1972-1979
Στην πρώτη παρουσία του στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας, την περίοδο 1972-73, τερμάτισε στην τρίτη θέση. Την περίοδο 1973-74 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Η τραγικότερη ημέρα στην ιστορία του σωματείου καταγράφεται το καλοκαίρι του 1974, με την κατάληψη του Γερόλακκου από τα τουρκικά στρατεύματα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, γεγονός που κατέστησε το σωματείο προσφυγικό. Ο εκτοπισμός δημιούργησε πολλά προβλήματα στην ομάδα που βρέθηκε χωρίς έδρα, χωρίς αθλητικό υλικό και με τα μέλη και τους φιλάθλους της διασκορπισμένους σε ολόκληρη την Κύπρο. Η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε στην ελεύθερη Κύπρο.
Παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία μέχρι την περίοδο 1978-79 που τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Ηρακλής συμμετείχε στον Α΄ όμιλο.
Δεκαετία 1980-1989
Την περίοδο 1979-80 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Παρέμεινε για τέσσερις περιόδους στη Γ΄ κατηγορία, μέχρι που την περίοδο 1984-85 υποβιβάστηκε στη νεοϊδρυθείσα Δ΄ κατηγορία. Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ηρακλής συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Παρέμεινε στον όμιλο αυτό για τρεις συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 1987-88 αναδείχθηκε πρωταθλητής του ομίλου και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ηρακλής συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
Δεκαετία 1990-1999
Τις πρώτες τρεις περιόδους της δεκαετίας του ΄90 ο Ηρακλής συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας, αποτυγχάνοντας να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1992-93 συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία της Δ΄ κατηγορίας με το σύστημα των ομίλων. Από την επόμενη περίοδο μετατράπηκε σε μια ενιαία κατηγορία. Έτσι, οι περισσότερες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα, ανάμεσα τους και ο Ηρακλής.
Το 1994 κέρδισε τη συμμετοχή του στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Την περίοδο 1994-95 τερμάτισε στη 12η θέση του πρωταθλήματος. Την περίοδο 1995-96 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1997-98 τερμάτισε στην προτελευταία θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
1 Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ηρακλής συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. 2 Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ηρακλής συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 1999-00 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος. Ωστόσο, επειδή είχε κενωθεί μια θέση στο πρωτάθλημα λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου με τον ΑΠΟΠ Πάφου, ο Ηρακλής έδωσε αγώνες μπαράζ με άλλες τρεις ομάδες για παραμονή στην κατηγορία, αλλά στο τέλος υποβιβάστηκε. Ακολούθησαν πέντε περίοδοι στη Γ΄ κατηγορία, έως την περίοδο 2004-05 που τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2005-06 τερμάτισε στην 11η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ακολούθησε ένας ακόμη υποβιβασμός την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 2008-09, αγωνιζόμενος στη Δ΄ κατηγορία 2008-09, τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2010-11 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Παρέμεινε για δύο περιόδους στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2016-17 υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Την περίοδο 2018-19 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Γερόλακκος
Μπιτζίνγκα
thumb|right|Άνθη του Έντο, μπιτζίνγκα του [[Ουταμάρο]] Μπιτζίνγκα (美人画) είναι το είδος Ιαπωνικών ξυλογραφιών ουκίγιο-ε που απεικονίζει όμορφες γυναίκες. Ο ορισμός αυτός χρησιμοποιείται σήμερα και για μοντέρνες μεθόδους απεικονίσεων γυναικών όπως η φωτογραφία δεδομένου ότι η γυναίκα που απεικόνίζεται φοράει κιμονό. Σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες ουκίγιο-ε δημιούργησαν μπιτζ-ινγκα αλλά ελάχιστοι εμβάθυναν την τέχνη όπως στις υπόλοιπες απεικονίσεις του ουκίγιο-ε. Οι Σουζούκι Χαρουνόμπου, Τορίι Κιγιονάγκα και Ουταμάρο θεωρούνται οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι του είδους Μπιτζίνγκα.
Βιβλιογραφία
Hamanoka, Shinji. Female Image: 20th Century Prints of Japanese Beauties. Hotei Publishing 2000. ISBN 90-74822-20-7
Κατηγορία:Τέχνες στην Ιαπωνία
Αιγυπτοπίθηκος
Με τον όρο Aegyptopithecus (Αιγυπτοπίθηκος) εννοείται ένα μικρόσωμο, δενδρόβιο φυτοφάγο (καρποί) θηλαστικό, που έζησε πριν από 33 εκατομμύρια χρόνια. Ζύγιζε περίπου 4 κιλά και έμοιαζε με τον σύγχρονο λεμούριο, εκτός από το γεγονός ότι διέθετε πλήρη σειρά 32 οδόντων. Ο Αιγυπτοπίθηκος ονομάστηκε επίσης πίθηκος της Αυγής, καθώς θεωρήθηκε σημαντικός κρίκος ανάμεσα στα πρώιμα θηλαστικά και τους πιθήκους της Μειόκαινου. Ανακαλύφθηκε στην πλούσια σε απολιθώματα της Ολιγόκαινου περιοχή του Φαγιούμ, στην Αίγυπτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προπλιοπιθηκίδες Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα
Καντίμα
Το Καντίμα (εβραϊκά: קדימה, κυριολεκτικά Εμπρός) είναι ένα Ισραηλινό φιλελεύθερο και σιωνιστικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2005 από μετριοπαθείς του Λικούντ που συμφώνησαν με το σχέδιο μονομερούς αποχώρησης του Ισραήλ που προτάθηκε από τον Αριέλ Σαρόν, καθώς και από πρώην μέλη του Εργατικού κόμματος. Υπό την ηγεσία του Εχούντ Ολμέρτ, ύστερα από την καρδιακή προσβολή του Σαρόν, το κόμμα έγινε το μεγαλύτερο της Κνέσετ μετά τις εκλογές του 2006, κερδίζοντας 29 από τις συνολικά 120 έδρες της. Παρόλο που το κόμμα κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις εκλογές του 2009 υπό την ηγεσία της Τζίπι Λίβνι, βρέθηκε για πρώτη φορά στην αντιπολίτευση, αφού σχηματίστηκε κυβέρνηση υπό το Λικούντ. Στις 8 Μαΐου 2012, το κόμμα συμμετείχε στην κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, αποχώρησε, όμως, από την κυβέρνηση στις 17 Ιουλίου.
Κατηγορία:Ισραηλινά πολιτικά κόμματα
Στυλιανός Παττακός
Ο '''Στυλιανός Γ. Παττακός''' (Αγία Παρασκευή Αμαρίου Ρεθύμνου, 8 Νοεμβρίου 1912 – Αθήνα, 8 Οκτωβρίου 2016) ήταν Έλληνας καθαιρεθείς Αξιωματικός (υποστράτηγος τεθωρακισμένων) και ένας από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου του 1967. Κατά την επταετή Στρατιωτική Δικτατορία που επιβλήθηκε διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών (1967-1971) και Α΄ αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (1971-1973). Μετά την πτώση της δικτατορίας κρίθηκε ένοχος στάσης και εσχάτης προδοσίας για τη συμμετοχή του στο πραξικόπημα και καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Αποφυλακίστηκε το Σεπτέμβριο του 1990, επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, για λόγους ανηκέστου βλάβης της υγείας του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1912 στην Αγία Παρασκευή της επαρχίας Αμαρίου του νομού Ρεθύμνου στην Κρήτη και ήταν τέκνο αγροτικής οικογένειας. Ο ίδιος υποστήριζε πως η οικογένειά του καταγόταν από κλάδο του βυζαντινού οίκου των Σκορδιλών. Φοίτησε αρχικά στη Σχολή Υπαξιωματικών και εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων το 1934, από όπου αποφοίτησε το 1937 με τον βαθμό του ανθυπιλάρχου (ανθυπολοχαγού ιππικού).
Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ως Διοικητής ίλης της 11ης Ομάδος Αναγνωρίσεως της 11ης Μεραρχίας Πεζικού, ενώ κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης «Όμηρος» και της Ιερής Ταξιαρχίας. . Έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά, συμμετείχε στον Εμφύλιο Πόλεμο ως Διοικητής της ίλης αρμάτων μάχης Κένταυρος, σε αρκετά σημεία της Βόρειας Ελλάδας και παρασημοφορήθηκε μεταξύ άλλων με τρία αριστεία ανδρείας, επτά πολεμικούς σταυρούς και δύο μετάλλια εξαίρετων πράξεων. Στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Πολέμου και κατάφερε να φτάσει μέχρι τον βαθμό του ταξιάρχου. Το 1964 ανέλαβε τη διοίκηση Τεθωρακισμένων του Β΄ Σώματος Στρατού στη Βέροια και μερικούς μήνες πριν το Πραξικόπημα τη διοίκηση του Κέντρου Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων με έδρα το Γουδή. Ήταν νυμφευμένος από το 1940 με τη Δήμητρα Νικολαΐδου, με την οποία απέκτησε δύο κόρες.
Συμμετοχή στη Χούντα
Ο Παττακός φέρεται να προσχώρησε οριστικά στην ομάδα των πραξικοπηματίων κατά τα τέλη του 1966. Κατόπιν υπήρξε με τους Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο, μέλος της τριμελούς ηγετικής ομάδας που πρωτοστάτησε στην εκδήλωση του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Όπως και η υπόλοιπη ηγετική ομάδα, ο Παττακός είχε σχέση με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, ενώ ο ίδιος είχε εκπαιδευτεί στις ΗΠΑ. Στο επιχειρησιακό κομμάτι του πραξικοπήματος, ο ρόλος του Παττακού ήταν υψίστης σημασίας, καθώς ως Διοικητής του Κέντρου Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων , ήλεγχε τις μονάδες των τεθωρακισμένων που ήταν απαραίτητες για την κατάληψη της Αττικής. Είχε μετατεθεί στη συγκεκριμένη θέση τον Οκτώβριο του 1966 ως έμπιστος «εθνικόφρων» από την Κυβέρνηση των «Αποστατών» που φοβόταν τη άνοδο της δημοτικότητας του Ανδρέα Παπανδρέου και ήθελε να ελέγχει τις στρατιωτικές δυνάμεις μέσα και γύρω από την Αθήνα «διά παν ενδεχόμενον». Επίσης, τις παραμονές του πραξικοπήματος, φρόντισε με την αδιάλλακτη στάση του να κάμψει τους τελευταίους ενδοιασμούς των υπόλοιπων συνωμοτών.
Ήταν το δεύτερο σημαντικότερο στέλεχος της Χούντας μετά τον Παπαδόπουλο. Τον Απρίλιο του 1967, μετά την επικράτηση του πραξικοπήματος ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών και το 1971 τοποθετήθηκε στη θέση του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, στην οποία διατηρήθηκε έως το 1973. Το 1970 μετά από δικές του ενέργειες, γκρεμίστηκε το Βαλιδέ Τζαμί, σημαντικό μεσαιωνικό Μνημείο του Ηρακλείου, το οποίο χτίστηκε ως ρωμαιοκαθολικός Ναός γοτθικού τύπου και μετατράπηκε επί Τουρκοκρατίας σε τζαμί.
Στη Μεταπολίτευση
Μετά την πτώση της χούντας Ιωαννίδη και την αποκατάσταση της δημοκρατίας, συνελήφθη στις 23 Οκτωβρίου 1974 και μεταφέρθηκε στην Κέα, ενώ στις 20 Ιανουαρίου 1975 προφυλακίστηκε. Στη Δίκη που ακολούθησε, το Πενταμελές Εφετείο υπό την προεδρία του Γιάννη Ντεγιάννη τον έκρινε ένοχο στάσης και εσχάτης προδοσίας και τον καταδίκασε σε θάνατο, αλλά η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη από την πολιτική εξουσία. Κατόπιν, καθαιρέθηκε με Προεδρικό Διάταγμα από τον στρατιωτικό του Βαθμό. Το 1983 ζήτησε την επανάληψη της δίκης του, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε από τον Άρειο Πάγο. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1990 αποφυλακίστηκε «λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του» με την υποχρέωση να παρουσιάζεται ανά 15 ημέρες στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του και ανά 5 μήνες στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Απεβίωσε στις 08 Οκτωβρίου του 2016.
Παρέμεινε αμετανόητος μέχρι το τέλος της ζωής του και ισχυριζόταν ότι η Χούντα έσωσε την Ελλάδα από σχεδιαζόμενη σοσιαλιστική Δικτατορία του Ανδρέα Παπανδρέου που θα έβαζε το Κράτος στο Ανατολικό Μπλοκ. Επίσης υπεραμύνθηκε των πεπραγμένων της δικτατορίας υποστηρίζοντας ότι εκείνη έφερε ηλεκτρικό ρεύμα και νερό σε πολλά σπίτια και ότι προχώρησε σε πολλά δημόσια έργα. Παράλληλα αρνιόταν κατ' επανάληψη ότι έγιναν βασανισμοί πολιτικών κρατουμένων επί Χούντας, με εξαίρεση τις περιπτώσεις του Αλέξανδρου Παναγούλη και του Σπύρου Μουστακλή, οι οποίοι κατά δήλωση του Παττακού «Τα ήθελαν και τα έπαθαν». Σε μια άλλη συνέντευξη που έδωσε στην τηλεοπτική εκπομπή Μηχανή Του Χρόνου είπε ότι και οι εξόριστοι στη Γυάρο μπορούσαν να φάνε αστακό αρκεί να βουτούσανε στη θάλασσα να τον πιάσουν.
Απόψεις
Μετά την αποφυλάκισή του, ο Παττακός σε συνεντεύξεις του είχε κατ' επανάληψη δηλώσει ότι δεν είχε μετανιώσει για τις πράξεις και απόψεις του. Μεταξύ άλλων, υποστήριξε ότι σωστά εκτελέστηκε ο Νίκος Μπελογιάννης διότι ήταν Κατάσκοπος, ενώ κατηγόρησε και την μεταπολιτευτική Δημοκρατία :
Συγγραφικό έργο
Το 1991 εκδόθηκε το Απόρρητο Ημερολόγιο του Στυλιανού Παττακού, όπως υποστηρίζει ο Παττακός χωρίς την έγκρισή του. Επίσης εκδόθηκαν και κυκλοφορούν τα εξής βιβλία του:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Π Κατηγορία:Κρητικοί Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Π Κατηγορία:Μέλη της οργάνωσης «Όμηρος» Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί των τεθωρακισμένων Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Άλμπερτ Γιοχάνεσον
Ο Άλμπερτ Λούις Γιοχάνεσον (αγγλικά: Albert Louis Johanneson, 13 Μαρτίου 1940 – 28 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Νοτιοαφρικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος ήταν εκ των πρώτων υψηλού επιπέδου μαύρων ανδρών, ανεξαρτήτως εθνικότητας, οι οποίοι αγωνίστηκαν σε υψηλού επιπέδου ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στην Αγγλία. Θεωρείται ως το πρώτο πρόσωπο αφρικανικής καταγωγής το οποίο αγωνίστηκε σε Τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, το 1965.
Καριέρα
Ο Γιοχάνεσον, ιδιαιτέρως ικανό σε επίπεδο τεχνικής και γρήγορο αριστερό χαφ, προτάθηκε στη Λιντς Γιουνάιτεντ από έναν Νοτιοαφρικανό δάσκαλο και εντάχθηκε στην ομάδα τον Απρίλιο του 1961. Αγωνίστηκε με τα χρώματα του συλλόγου, συνολικά, για χρονικό διάστημα εννέα ετών, βελτιώνοντας το παιχνίδι του, ενώ, κατά τη διάρκεια της σεζόν 1963–64, καθιερώθηκε ως ένας άκρως παραγωγικός επιθετικός, σημειώνοντας, συνολικά, 13 τέρματα σε επίπεδο πρωταθλήματος, τα οποία και συνέβαλαν στον προβιβασμό της Λιντς από την Σέκοντ Ντιβίζιον.
Το 1965, ο Γιοχάνεσον αγωνίστηκε ως βασικός για την ομάδα της Λιντς στον Τελικό του Φούτμπολ Ασοσιέισον Τσάλεντζ Καπ (μετέπειτα Κύπελλο Αγγλίας), ο οποίος διεξήχθη στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Παρά το γεγονός πως η Λιντς ηττήθηκε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με αντίπαλο την Λίβερπουλ, ενώ ο ίδιος ο Γιοχάνεσον δεν είχε καλή απόδοση, ωστόσο, έγραψε ιστορία καθώς αποτέλεσε το πρώτο μαύρο πρόσωπο που αγωνίστηκε σε τελικό μίας εκ των πλέον γνωστών παγκοσμίως ποδοσφαιρικής διοργάνωσης.
Η ζωή του Νοτιοαφρικανού μετά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο δεν είχε ανάλογη πορεία, καθώς κλείστηκε στον εαυτό του, ενώ, παράλληλα, έπασχε από σοβαρό εθισμό στο αλκοόλ. Ο Γιοχάνεσον απεβίωσε απομονωμένος, από μηνιγγίτιδα και καρδιακή ανεπάρκεια, το 1995. Η μνήμη του παραμένει ζωντανή μεταξύ των υποστηρικτών της Λιντς, καθώς θεωρείται ως ένας εκ των κορυφαίων παικτών της ομάδας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960.
Προσωπική ζωή και κληρονομιά
Το 1963, ο Γιοχάνεσον παντρεύτηκε την Νόρμα Κόμρι, φαρμακοποιό καταγόμενη από την Τζαμάικα. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τις Ιβόν και Αλίσια. Το ζευγάρι παρέμεινε μαζί για χρονικό διάστημα 11 ετών, προτού ακολουθήσει μεταξύ τους διαζύγιο. Ο Άλμπερτ αντιμετώπιζε προβλήματα αλκοολισμού, καθώς και άλλα προβλήματα υγείας, προ του θανάτου του, το 1995. Το σώμα του παρέμεινε για μία επιπλέον εβδομάδα εντός του διαμερίσματός του στο Γκλέντχαου Τάουερς του Βόρειου Λιντς, προτού διαπιστωθεί ο θάνατός του. Ο ανιψιός του Άλμπερτ, Καρλ Γιοχάνεσον, ήταν πυγμάχος ελαφρών βαρών καταγόμενος από το Λιντς.
Τον Ιανουάριο του 2019, οι Λιντς Γιουνάιτεντ και Leeds Civic Trust προχώρησαν στα αποκαλυπτήρια μπλε χρώματος δημόσιας αναθηματική πλάκας εις μνήμην του Γιοχάνεσον, της συνεισφοράς του στο ποδόσφαιρο και στην πόλη του Λιντς. Στη σχετική τελετή παρευρέθησαν, μεταξύ άλλων, η οικογένεια του Γιοχάνεσον, καθώς και ο πρώην ποδοσφαιριστής της Λιντς Γιουνάιτεντ, Μπράιν Ντιν.
Στα τέλη του 2020, πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια τοιχογραφίας στον πλευρικό εξωτερικό τοίχο κτιρίου στο Λιντς, όπου αναπαριστώνται ο Γιοχάνεσον, καθώς και οι Κάλβιν Φίλιπς και Λούκας Ραντέμπε.
Ο Γιοχάνεσον στη λαϊκή κουλτούρα
Σήμερα, ο Γιοχάνεσον θεωρείται πως συνέβαλε σημαντικά στο να καταστεί περισσότερο προσβάσιμη η αγωνιστική παρουσία έγχρωμων ποδοσφαιριστών, οι οποίοι, πλέον, αγωνίζονται σε σημαντικό αριθμό μεταξύ των ομάδων της Αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ, ιδιαιτέρως νοτιοαφρικανικής καταγωγής.
Παράλληλα, θεωρείται ως ένας θαρραλέος πρωτοπόρος ως προς τις ρατσιστικών κινήτρων διακρίσεις που υπέστη με ταπεινότητα από φιλάθλους οι οποίοι μιμούνταν ήχους μαϊμούς και του πετούσαν μπανάνες από τις κερκίδες, όπου και βρίσκονταν. Σύμφωνα με τον Τζορτζ Μπεστ, ο οποίος, επίσης, αγωνίστηκε κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου μαζί του: «Ο Άλμπερτ ήταν πραγματικά γενναίος άνδρας για να βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο, καταρχάς, έτσι; Και έβγαινε στον αγωνιστικό χώρο και ήταν αποτελεσματικός. Είχε ιδιαίτερες τεχνικές ικανότητες. Ταυτόχρονα, ήταν ωραίος και ως άνθρωπος ... το οποίο, υποθέτω, είναι και το πλέον σημαντικό, έτσι; Περισσότερο σημαντικό από το οτιδήποτε.»
Ο Γιοχάνεσον εμφανίζεται σε αριθμό κεφαλαίων του βιβλίου του Κέστερ Άσπντεν, The Hounding of David Oluwale, το οποίο έχει ως αντικείμενο τον Νιγηριανό μετανάστη Ντέιβιντ Ολουγουάλε, ο οποίος έζησε στο Λιντς επί χρονικό διάστημα 20 ετών, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Ο βιβλιογράφος της Λιντς Γιουνάιτεντ, Σαμ Γκίμπαρντ, αναφέρει σχετικά: «Ο Άσπντεν αναφέρεται με λεπτομέρεια σε αριθμό κεφαλαίων στον Άλμπερτ Γιοχάνεσον και τις εμπειρίες από την αγωνιστική παρουσία του ως παίκτης της Λιντς Γιουνάιτεντ, κάνοντας παραλληλισμούς μεταξύ των ζωών των δύο ανδρών, δύο από τους, μόλις, 450 έγχρωμους άνδρες οι οποίοι κατοικούσαν στο Λιντς κατά τις απαρχές της δεκαετίας του 1960. Αρχικώς, οι ζωές τους δεν θα μπορούσαν να είναι περισσότερο διαφορετικές, ωστόσο, στην πορεία, οι ζωές και των δύο ανδρών έλαβαν τέλος με τραγικό τρόπο και υπερβολικά νωρίς».
Ο Γιοχάνεσον χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο του Out of Africa Campaign, χρηματοδοτούμενο από το UK Heritage Lottery, εγχείρημα πολυμέσων και περιοδεύουσα έκθεση με αντικείμενο τις επιδόσεις ποδοσφαιριστών προερχόμενων από την Αφρική οι οποίες συνεισέφεραν σημαντικά στη μετεξέλιξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη Μεγάλη Βρετανία.
Το 2010, ο Γιοχάνεσον ήταν μέρος έκθεσης με αντικείμενο την ιστορία Νοτιοαφρικανών ποδοσφαιριστών στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων οι οποίες έλαβαν χώρα στη Νότια Αφρική, ως μέρος του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου που διεξήχθη εκεί τη συγκεκριμένη χρονιά. Υπεύθυνη για το ερευνητικό κομμάτι της έκθεσης ήταν η, εδρεύουσα στο Σέφιλντ, οργάνωση Football Unites, Racism Divides, ενώ φιλοξενήθηκε εντός του ιστορικού Μουσείου του Ντίστρικτ Σιξ, στο Κέιπ Τάουν.
Το 2015, η FURD, σε συνεργασία με το Μουσείο του Ντίστρικτ Σιξ και τον, καταγόμενο από το Κέιπ Τάουν, εικονογράφο Άρτσι Μπερτς, προχώρησαν στη δημιουργία κόμικ υπό τον τίτλο Albert Johanneson: the First Black Superstar, εντός του οποίου γίνεται διήγηση της ζωής του Γιοχάνεσον.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιντς Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιορκ Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κουρντ Γιούργκενς
μικρογραφία|260x260εσ|Με τον Πολ Χάρτμαν (αριστερά) στην ταινία Η πιο μεγάλη μέρα του πολέμου (1962) μικρογραφία|160x160εσ|Ο Γιούργκενς σε διαφημιστική αφίσα μπίρας Ο Κουρντ Γιούργκενς (γερμανικά: Curd Gustav Andreas Gottlieb Franz Jürgens, 13 Δεκεμβρίου 1915-18 Ιουνίου 1982), γνωστός και ως Κουρτ Γιούργκενς ήταν Γερμανοαυστριακός ηθοποιός.
Βιογραφία
Ο Γιούργκενς γεννήθηκε στο Σολν της Βαυαρίας το 1915. Ο πατέρας του, Κουρτ, ήταν έμπορος από το Αμβούργο, και η μητέρα του, Μαρί Αλμπερτίν, ήταν μια Γαλλίδα καθηγήτρια.
Ο Κουρντ Γιούργκενς ήταν επικριτής του ναζιστικού κομμάτος στην πατρίδα του τη Γερμανία και εξαιτίας αυτού το 1944 είχε σταλεί σε στρατόπεδο στην Ουγγαρία ως «πολιτικά αναξιόπιστος». Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε Αυστριακός υπηκόος.
Καριέρα
Αν και εμφανίστηκε σε περισσότερες από 100 ταινίες, ο Γιούργκενς θεωρείται πρωτίστως ηθοποιός του θεάτρου.
Η τελευταία εμφάνιση του στη θεατρική σκηνή ήταν με την Κρατική Όπερα της Βιέννης, στις 9 Μαρτίου 1981. Σκηνοθέτησε επίσης μερικές ταινίες με περιορισμένη επιτυχία και έγραψε και σενάρια. Στις πιο πολλές κινηματογραφικές ταινίες που πήρε μέρος, κυρίως πολεμικές, υποδυόταν συχνά έναν στρατιωτικό.
Προσωπική ζωή
Ο Γιούργκενς διατηρούσε σπίτι στη Γαλλία, αλλά συχνά επέστρεφε στη Βιέννη για να πάρει μέρος σε θεατρικές παραγωγές. Πέθανε εκεί από καρδιακή προσβολή στις 18 Ιουνίου 1982 σε ηλικία 66 ετών. Ο Γιούργκενς είχε υποστεί καρδιακή προσβολή πριν από αρκετά χρόνια κατά τη διάρκεια της οποίας είχε μια μεταθανάτια εμπειρία, στην οποία ισχυρίστηκε ότι πέθανε και πήγε στην Κόλαση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λήσσα
Η Λήσσα (Λῆσσα) ήταν κώμη της αρχαίας Αργολίδας.
Βρισκόταν στους πρόποδες του Αραχναίου και από εκεί περνούσε ο δρόμος που ένωνε το Άργος με την Επίδαυρο. Κατά τον Παυσανία που επισκέφτηκε την κώμη και την αναφέρει και με το όνομα Λήσση, στην ακρόπολη υπήρχε ναός της Αθηνάς με ξόανο της θεάς. Κοντά στη Λήσσα στο Αραχναίο υπήρχαν βωμοί του Δία και της Ήρας αφού το όρος σχετίζεται με τον μύθο του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα όπου κατέφυγε εκεί μαζί με τον λαό του ο Ίναχος σώζοντας τον από τον κατακλυσμό.
Ερείπια της αρχαίας κώμης έχουν βρεθεί κοντά στο Λυγουριό. Σύμφωνα με τα ανασκαφικά ευρήματα η περιοχή κατοικούνταν από την προϊστορική εποχή, διασώζονται λείψανα των οχυρώσεων αρχαϊκής και κλασικής εποχής.
Τημένιο
Με το όνομα αυτό αναφέρονται:
Δεξαμενόπλοιο
Με τον όρο δεξαμενόπλοιο χαρακτηρίζονται δύο διαφορετικοί τύποι πλοίων, ο ένας είναι ο γνωστότερος τύπος "Τάνκερ" ή "Γκαζάδικο" και ο άλλος είναι ιδιαίτερη κατασκευή πλοίου, συνήθως πολεμικού, που μοιάζει με αυτοκινούμενη πλωτή δεξαμενή, τα λεγόμενα "Δεξαμενόπλοια λιφτς" που χρησιμοποιούνται για δεξαμενισμούς ή μεταφορές άλλων πλοίων, στη κατηγορία αυτών υπάγονται και τα εξειδικευμένα πλοία διάσωσης - ανέλκυσης υποβρυχίων.
Τα δεξαμενόπλοια αυτά ποικίλλουν σε μέγεθος. Ξεκινούν από μερικές εκατοντάδες τόνους, τα οποία εξυπηρετούν μικρά λιμάνια, ως βοηθητικά λιμένος ή ναυστάθμου και φτάνουν μέχρι μερικές εκατοντάδες χιλιάδες τόνους, τα οποία χρησιμοποιούνται για μεταφορές μεγάλων ποσοτήτων σε μεγάλες αποστάσεις.
Με δεξαμενόπλοια μεταφέρεται μεγάλη ποικιλία υγρών φορτίων, όπως:
Ιστορία
Από την αρχαιότητα τα πάσης φύσεως υγρά φορτία (λάδι, κρασί κ.λπ.), αλλά και χύμα φορτία, όπως π.χ. τα δημητριακά, μεταφέρονταν συσκευασμένα σε μεγάλα δοχεία, τους λεγόμενους αμφορείς, οι οποίοι παρείχαν ιδιαίτερες ευκολίες τόσο στη μεταφορά όσο και στη στοιβασία τους. Ακόμα δε και ο ερματισμός των αρχαίων πλοίων γίνονταν με μόνιμους αμφορείς, (αντί δεξαμενών) που ανάλογα πληρούνταν με θαλασσινό νερό, και που στοιβάζονταν όρθιοι κυρίως στα πλευρά των κυτών, σε ειδικές υποδοχές. Επίσης και για τις ανάγκες των τότε πληρωμάτων σε πόσιμο νερό, χρησιμοποιούνταν ειδικά αγγεία τα λεγόμενα "τηγανόσχημα", που παρουσίαζαν μεγάλη ευκολία στη στοιβασία τους. Αυτός ο τρόπος μεταφοράς υγρών φορτίων, όσο κι αν ακούγεται περίεργα έφθασε σχεδόν μέχρι την εποχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, βέβαια με βαρέλια, στην αρχή ξύλινα και στη συνέχεια μεταλλικά. Με τη γενίκευση όμως της μηχανοκίνησης, πλέον των πλοίων, και της βιομηχανοποίησης οι ανάγκες μεταφορών πετρελαιοειδών αυξάνονταν με ταχύτατο ρυθμό σε βαθμό τέτοιο που άρχισε η αναζήτηση νέων τρόπων μεταφοράς τους ώστε να μπορεί να εκμεταλλευτεί και ο τελευταίος χώρος των κυτών των πλοίων. Έτσι στην αναζήτηση τέτοιας λύσης ήλθε η ιδέα κάποιων πλοιοκτητών μεταξύ των οποίων και Ελλήνων: "γιατί να μεταφέρουμε καύσιμα σε βαρέλια, στ΄ αμπάρια (κύτη) των πλοίων μας, και δεν φτιάχνουμε "αμπάρια βαρέλια"; Η ιδέα αυτή γενικεύθηκε και οι ναυπηγοί δεν άργησαν να σχεδιάσουν και να ναυπηγήσουν τα πρωτοποριακά στην εποχή τους πλοία βαρέλια αυτά που σήμερα θαυμάζονται για το μέγεθός τους και ονομάζονται δεξαμενόπλοια.
Γενικά
Τα δεξαμενόπλοια που άρχισαν να ναυπηγούνται στην αρχή διακρίνονταν σε παράκτια και σε ωκεάνεια, τα πρώτα ήταν μέχρι 2000 τόνων, ενώ τα δεύτερα έφθαναν τους 15.000 τόνους. Μετά όμως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εμφανίσθηκαν μεγαλύτερα δεξαμενόπλοια τα λεγόμενα σούπερ τάνκερς που ήταν από 20.000 μέχρι 30.000 gross tonage. Στη συνέχεια, και ειδικά στη δεκαπενταετία 1955-1970, ακολούθησε ένας ξέφρενος γιγαντισμός πλοίων με συνέπεια να ναυπηγούνται πλοία άνω των 150.000 τόνων, τα λεγόμενα μαμούθ τάνκερς. Χαρακτηριστικό υπήρξε το ιαπωνικό Δεξαμενόπλοιο "Tokyo Maru" που έφθανε τους 200.000 τόνους, χαρακτηριζόμενο ως "ο Κολοσός των Ωκεανών". Επ΄ αυτού του πλοίου, ο Αριστοτέλης Ωνάσης έδωσε εντολή σχεδιασμού δεξαμενοπλοίου στο φανταστικό μέγεθος των 500.000 τόνων, υπολογιζόμενο από τον τότε ημερήσιο τύπο σε πλοίο μήκους ενός χιλιομέτρου και πλάτους 250 μέτρων. Δυστυχώς όμως ο τραγικός θάνατος του μοναχογιού του δεν του άφησε περιθώρια άλλης δραστηριοποίησης. Το όνειρο όμως εκείνο, του Ωνάση, βρήκε εκτελεστές πολύ όμως αργότερα από άλλους πλοιοκτήτες, άλλων Χωρών, έτσι ώστε σήμερα να είναι πραγματικότητα. Μπροστά σ΄ αυτήν την εξέλιξη οι προηγούμενες κατηγοριοποιήσεις σε σούπερ τάνκερς και μαμούθ τάνκερς αντικαταστάθηκαν με νεότερες ανάλογα και του είδους των μεταφερομένων φορτίων, περισσότερο εξειδικευμένα. Η ποικιλία των μεταφερόμενων υγρών επέβαλε και τη δημιουργία διαφορετικών τύπων δεξαμενοπλοίων, και έτσι έχουμε δεξαμενόπλοια χημικών, πετρελαιοφόρα, υγραεριοφόρα, υδροφόρα, κρασάδικα, λαδάδικα κλπ.
Κατηγορίες Δ/Ξ
Α. Για την κατηγοριοποίηση των δεξαμενόπλοιων κατά μέγεθος η εταιρεία πετρελαιοειδών Shell ανέπτυξε το 1954 το σύστημα afra (average freight rate assessment):
* "Πολύ Μεγάλο Δεξαμενόπλοιο Αργού", γνωστά και ως "Βέλσι Τάνκερς" εκ των αρχικών του τύπου.
** "Ιδιαίτερα Μεγάλο Δεξαμενόπλοιο Αργού", γνωστά και ως "Ούλσι Τάνκερς" εκ των αρχικών του τύπου.
Η παραπάνω κλίμακα, παρότι η μοναδική που καθορίζει αυστηρά τα όρια των κατηγοριών, δεν χρησιμοποιείται πάντα, καθώς οι αλλαγές στις συνθήκες του χώρου την καθιστούν ξεπερασμένη.
Β. Μια άτυπη κατάταξη που χρησιμοποιείται, χωρίς τα όρια της κάθε κατηγορίας να είναι αυστηρά καθορισμένα, είναι η ακόλουθη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία Πετρελαίου
Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Κράλεντεϊκ
Το Κράλεντικ (αγγλικά: Kralendijk) είναι η πρωτεύουσα του Μποναίρ και το κύριο λιμάνι του νησιού στην Καραϊβική θάλασσα. Η πόλη βρίσκεται περίπου στο κέντρο του νησιού και απέναντι από το Κλάιν Μποναίρ, με τον πληθυσμό της να εκτιμάται στους 3.061 κατοίκους το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδικές Αντίλλες
Ποινική δίκη
Ποινική δίκη, σε αντιδιαστολή της αστικής δίκης, είναι η διαδικασία που ακολουθείται από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας για τον καταλογισμό της προσήκουσας ποινικής κύρωσης σε βάρος ενός κατηγορούμενου για την τέλεση μιας αξιόποινης πράξης.
Τη διαδικασία αυτή διέπει η Ποινική Δικονομία. Οι ποινικές δίκες διενεργούνται από τα Ποινικά Δικαστήρια.
Αρχές ποινικής δίκης
Σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες της ποινικής επιστήμης στη ποινική δίκη διακρίνονται οι ακόλουθες επτά γενικές αρχές (σε περίληψη): Από την τελευταία εγείρονται ειδικότερα τέσσερις επιμέρους αρχές ιδιαίτερα σημαντικές:
Μέρη - στάδια
Σε γενικές γραμμές παγκοσμίως, κατά τη ποινική επιστήμη, αναγνωρίζεται ότι η ποινική δίκη διακρίνεται βασικά σε δύο μέρη, ή στάδια, στη προδικασία και στη κυρία ή επ΄  ακροατηρίω διαδικασία, ενώ κατ΄ άλλους σε τέσσερα στάδια, συμπεριλαμβανομένων την άσκηση ένδικων μέσων και τη διαδικασία εκτέλεσης των αποφάσεων.
Πρόσωπα Ποινικής Δίκης
Τα πρόσωπα που λαμβάνουν μέρος σε μία ποινική δίκη διακρίνονται σε βασικά, πρόσθετα και βοηθητικά.
Βασικά πρόσωπα θεωρούνται ο Εισαγγελέας, ο Δικαστής, στην έννοια του οποίου περιλαμβάνονται και οι Ένορκοι και ο κατηγορούμενος. Πρόσθετα πρόσωπα της ποινικής δίκης είναι ο Παριστάμενος για την υποστήριξη της κατηγορίας (πρώην πολιτικώς ενάγων).
Βοηθητικά πρόσωπα ποινικής δίκης θεωρούνται ο γραμματέας, ο συνήγορος, ο επιμελητής ανηλίκων, πραγματογνώμονες και οι αρμόδιοι αστυνομικοί υπάλληλοι.
Αποδεικτικά μέσα
Αποδεικτικά μέσα της ποινικής δίκης είναι:
Πηγές
Δικονομία
Γιάννης Μάρκου
Ο Γιάννης Μάρκου (γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου 1992 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τη φανέλα της Α.Ε.Κ. στην Α1 Εθνική κατηγορία των ανδρών, στη θέση του ακραίου.
Σταδιοδρομία
Ο Γιάννης Μάρκου έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης το 2006, όταν και βρέθηκε στις ακαδημίες του Ολυμπιακού σε ηλικία 14 ετών. Πέρασε από όλα τα στάδια των ακαδημιών του Ολυμπιακού, κατακτώντας παράλληλα αρκετούς τίτλους.
Ενώ στην αρχή της καριέρας του ξεκίνησε με την προοπτική να αγωνίζεται ως κεντρικός, δοκιμάστηκε περισσότερο υπό τις οδηγίες του επικεφαλής των Ακαδημιών του Ολυμπιακού Σπύρου Σαραντίτη, ως ακραίος. Στις δοκιμές αυτές ανταποκρίθηκε με μεγάλη επιτυχία με αποτέλεσμα πλέον να λογίζεται ως ακραίος.
Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο Γιάννης Μάρκου υπέγραψε με την ομάδα του Πειραιά το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο, σε ηλικία 19 ετών, με αποτέλεσμα να λογίζεται πλέον ως μέλος της πρώτης ομάδας του Ολυμπιακού. Ήταν ο τρίτος παίκτης εκείνη τη χρονιά που προερχόταν από τις ακαδημίες του συλλόγου και υπέγραφε επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα καθώς είχαν προηγηθεί οι Παύλος Κουζούνης και Μενέλαος Κοκκινάκης. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Γιάννης Μάρκου είχε καταφέρει να κατακτήσει δύο πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ Παίδων (2008, 2009) και δύο πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ Εφήβων (2010, 2011).
Γλώσσα Τζεκ
Η Τζεκ, επίσης γνωστή ως Ντζεκ, είναι Βορειοανατολική Καυκάσια γλώσσα που ομιλείται από περίπου 1.500 με 11.000 Τζεκ στο χωριό Τζεκ στα βουνά του βόρειου Αζερμπαϊτζάν. Ανήκει στο Σαμουριανό τμήμα του βορειοδυτικού κλάδου της Καυκασικής γλωσσικής οικογένειας.
Γιάννης Μάρκου
Σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού δεν είχε μεγάλο χρόνο συμμετοχής, με αποτέλεσμα να αγωνίζεται τη σεζόν 2011-12 περισσότερο με την ομάδα των Εφήβων για το Πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΑ, το οποίο και κατέκτησε. Σε εθνικό επίπεδο, δεν πανηγύρισε κάποιο τίτλο καθώς την αγωνιστική περίοδο 2011-12, η ομάδα που υπερίσχυσε σε όλες τις εγχώριες διοργανώσεις ήταν ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Δε συνέβη ωστόσο το ίδιο την επόμενη χρονιά, καθώς η ομάδα του Πειραιά κατέκτησε όλους τους εγχώριους τίτλους που διεκδίκησε (Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Λιγκ Καπ Ελλάδας).
Γλώσσα Τζεκ
Η γλώσσα Τζεκ δεν είναι γραπτή γλώσσα και τα Αζέρικα είναι η λογοτεχνική γλώσσα των Τζεκ, καθώς και των λαών Σαχντάγκ.
Γιάννης Μάρκου
Σταδιοδρομία
Στις 18 Ιουλίου 2013, ανακοινώθηκε επίσημα η απόκτηση του Γιάννη Μάρκου από τον Παμβοχαϊκό. Στην ομάδα του Βραχατίου Κορινθίας παρέμεινε μέχρι το 2012, όπου και μεταπήδησε στον Φοίνικα Σύρου. Στην ομάδα της Σύρου, παραμένει μέχρι σήμερα.
Γλώσσα Τζεκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Βορειοανατολικές καυκάσιες γλώσσες Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 08/2013
Γιάννης Μάρκου
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παμβοχαϊκού Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Σοτίρ Φερράρα
Ο σεβασμιότατος Σοτίρ Φερράρα (ιταλικά: Sotìr Ferrara, 5 Δεκεμβρίου 1937 - 25 Νοεμβρίου 2017) ήταν από τις 8 Απριλίου 2013 επίτιμος επίσκοπος της Επαρχίας της Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι της Ιταλοβυζαντινής Εκκλησίας, με έδρα την ομώνυμη πόλη (Piana degli Albanesi) του Παλέρμο της Ιταλίας, διαδεχόμενος τον Έρκολε Λουπινάτσι (Ercole Lupinacci).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι (Piana degli Albanesi) στις 5 Δεκεμβρίου 1937, όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1961. Στις 15 Οκτωβρίου 1988, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ τον υπέδειξε ως επίσκοπο της Επαρχίας της Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι και παρέμεινε σε αυτό το αξίωμα ως τις 8 Απριλίου 2013.
Πηγές
Φερράρα, Σοτίρ Φερράρα, Σοτίρ Φερράρα, Σοτίρ
Ισλάμ στην Αυστρία
Το Ισλάμ στην Αυστρία είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα στη χώρα, που ασκείται από το 8% του συνολικού πληθυσμού το 2016 σύμφωνα με την Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών. Η πλειοψηφία των Μουσουλμάνων στην Αυστρία είναι Σουνίτες. Οι περισσότεροι μουσουλμάνοι ήρθαν στην Αυστρία κατά τη δεκαετία του 1960 ως μετανάστες εργάτες από την Τουρκία και τη Γιουγκοσλαβία. Υπάρχουν επίσης κοινότητες αραβικής και αφγανικής καταγωγής.