cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρητορική μίσους
μικρογραφία|Κάρτα SIM στην Πολωνία με το σύνθημα της εκστρατείας κατά της ρητορικής μίσους "Οι λέξεις έχουν δύναμη, χρησιμοποιήστε τις με σύνεση"
Έχουν υπάρξει εκτεταμένες συζητήσεις για την ελευθερία του λόγου, τη ρητορική μίσους και τη νομοθεσία για τη ρητορική μίσους. Η κριτική στον όρο «ρητορική μίσους» είναι ότι αποτελεί ένα σύγχρονο παράδειγμα της καινοτόμου γλώσσας, που χρησιμοποιείται για να φιμώσουν τους επικριτές κοινωνικών πολιτικών που έχουν εφαρμοσθεί με μέτριο τρόπο και με βιασύνη για να εμφανιστεί πολιτικά ορθή πρακτική, ενώ άλλοι υποδεικνύουν σύνδεση μεταξύ της βίαιης ρητορικής και της σκληρότητας του πραγματικού κόσμου.
Διεθνείς συνθήκες
Το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (International Covenant on Civil and Political Rights - ICCPR) αναφέρει ότι «Κάθε επίκληση εθvικoύ, φυλετικoύ ή θρησκευτικoύ μίσoυς, πoυ απoτελεί υπoκίvηση διακρίσεωv, εχθρότητας ή βίας απαγορεύεται από το vόμo». Η Διεθνής Σύμβαση για την Κατάργηση Κάθε Μορφής Φυλετικών Διακρίσεων (ICERD) απαγορεύει κάθε υποκίνηση ρατσισμού. Στις 3 Μαΐου 2011, Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών δημοσίευσε το Γενικό Σχόλιο No. 34 για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, το οποίο, μεταξύ άλλων, εκφράζει την ανησυχία ότι πολλές μορφές της ρητορικής μίσους δεν πληρούν το επίπεδο σοβαρότητας που ορίζονται στο Άρθρο 20. Σχετικά με την συζήτηση για το πώς η ελευθερία του λόγου ισχύει και για το Διαδίκτυο, συνέδρια σχετικά με αυτές τις ιστοσελίδες έχουν χρηματοδοτείται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Αναφορές
Κατηγορία:Λογοκρισία Κατηγορία:Εγκλήματα μίσους Κατηγορία:Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Πολιτική ορθότητα Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία Κατηγορία:Παρενόχληση Κατηγορία:Προκατάληψη και διάκριση Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία
Αλπ-Μαριτίμ
Οι Αλπ-Μαριτίμ (γαλλικά: Alpes-Maritimes) είναι νομός της περιοχής Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, στη νοτιοανατολική Γαλλία, στην ακτή της Μεσογείου, στα σύνορα με την Ιταλία.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 06.
Είναι ένας από τους πιο ελκυστικούς προορισμούς της Γαλλίας, με πόλεις όπως η Νίκαια, οι Κάννες, η Αντίμπ και το Γκρας και πολλά αλπικά χιονοδρομικά κέντρα. Επίσης, ο νομός περιβάλλει από τρεις πλευρές το Μονακό.
Οι κάτοικοι του νομού αναφέρονται ως Μαραλπέν.
Κλίμα
Η Κυανή ακτή έγινε διάσημη για το ήπιο κλίμα της. Ο νομός Αλπ-Μαριτίμ, ωστόσο, δεν έχει μόνο ένα κλίμα, το σύνθετο έδαφος και τα ψηλά βουνά χωρίζουν την περιοχή και ακόμη και με το ήπιο μεσογειακό κλίμα μπορεί να υπάρξουν βίαιες καταιγίδες και παρατεταμένες ξηρασίες.
Η παράκτια περιοχή έχει μεσογειακό κλίμα με βροχοπτώσεις το φθινόπωρο και την άνοιξη, θερινή ξηρασία και ήπιο χειμώνα.
Προς το εσωτερικό, ειδικά στο βορρά στις Άλπεις, κυριαρχεί το ορεινό κλίμα με χιόνι από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάιο.
Ένα από τα χαρακτηριστικά του νομού είναι το υψηλό επίπεδο ηλιοφάνειας: 300 ημέρες το χρόνο.
Ιστορία
Τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Φωκαείς της Μασσαλίας ίδρυσαν την Αντίμπ τον 5ο αιώνα και τη Νίκαια τον 4ο αιώνα, οι οποίες ήταν σημαντικά εμπορικά λιμάνια στην αρχαιότητα. Η περιοχή κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 121 π.Χ. Οι Παράκτιες Άλπεις, στα λατινικά Alpes Maritimæ, δημιουργήθηκαν από τον Αύγουστο ως ρωμαϊκή στρατιωτική περιοχή το 14 π.Χ. και έγιναν πλήρης ρωμαϊκή επαρχία στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ. με πρώτη πρωτεύουσα στο Σεμενέλουμ (σήμερα προάστιο βόρεια της Νίκαιας) και στη συνέχεια το Εμπρέν. Στη μέγιστη ακμή της το 297 μ.Χ., η επαρχία έφθασε βόρεια μέχρι τις πόλεις Ντίνι και Μπριανσόν.
Ένας πρώτος γαλλικός νομός Αλπ-Μαριτίμ δημιουργήθηκε στην ίδια περιοχή από το 1793 έως το 1814. Ωστόσο, τα όριά του διέφεραν από τα όρια του σύγχρονου νομού. Το 1793 οι Αλπ-Μαριτίμ περιλάμβαναν το Μονακό και το Σαν Ρέμο, αλλά όχι το Γκρας, που ήταν τότε τμήμα του νομού Βαρ.
Ο πληθυσμός του το 1812 ήταν 131.266 και η έκτασή του 322.674 εκτάρια.
Το 1860 ο Καβούρ, ένας από τους αρχιτέκτονες της ιταλικής ενοποίησης της Ιταλίας με το βασίλειο της Σαρδηνίας, διαπραγματεύτηκε τη στήριξη του Ναπολέοντα Γ' με αντάλλαγμα τη Σαβοΐα και την κομητεία της Νίκαιας. Η προσάρτηση επιβεβαιώθηκε τον Απρίλιο 1860 μετά από δημοψήφισμα στο οποίο το «Ναι» για επανένωση με τη Γαλλία ανέρχονταν στο 99,2% των ψήφων.
Το 1947, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Παρισιού και ως αποτέλεσμα δημοψηφίσματος ευνοϊκό για την προσάρτησή τους στη Γαλλία, οι κοινότητες Τεντ και Λα Μπριγκ προσαρτήθηκαν στο νομό.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|277x277εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα Ο νομός Αλπ-Μαριτίμ χωρίζεται σε 2 διοικητικά διαμερίσματα, 27 καντόνια και 163 κοινότητες:
Πόλεις
μικρογραφία|279x279εσ|Ο νομός Αλπ-Μαριτίμ και οι κυριότερες πόλεις Οι κυριότερες κοινότητες του νομού Αλπ-Μαριτίμ είναι:
Οικονομία
Η βιομηχανία είναι ανεπτυγμένη σε ορισμένες περιοχές, όπως η αρωματοποιία στο Γκρας, οι νέες τεχνολογίες γύρω από την Αντίμπ και η αεροναυπηγική βιομηχανία στις Κάννες με το Διαστημικό Κέντρο των Καννών - Μαντελιέ, όπου βρίσκεται ο πρώτος κατασκευαστής ευρωπαϊκών δορυφόρων.
Ο τουρισμός αποτελεί βασική βιομηχανία για ολόκληρη την παράκτια περιοχή της Κυανής ακτής και είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη. Χάρη στο ήπιο κλίμα η περιοχή προσελκύει τουρισμό όλο το χρόνο. Στα βουνά υπάρχουν επίσης σταθμοί χειμερινών σπορ.
Συδινή Ξάνθης
Η Συδινή είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Αλπ-Μαριτίμ
Τουρισμός-Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Η αρένα στο αρχαίο Σεμενέλουμ στη [[Νίκαια (Γαλλία)|Νίκαια]] Οι Αλπ-Μαριτίμ συνδυάζουν θαυμάσια τον πολιτισμό με την παράδοση. Στο κέντρο της διάσημης Κυανής Ακτής, ο νομός διαθέτει διάσημα παραθεριστικά θέρετρα σε μια ακτή με αμμώδεις παραλίες και βότσαλα, μια σημαντική αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά, μια αυθεντική ενδοχώρα και την ορεινή περιοχή, γραφικά και ειδυλλιακά χωριά, παραδόσεις και τοπικές σπεσιαλιτέ και ένα απίστευτα ήπιο κλίμα, ακόμη και το χειμώνα.
Συδινή Ξάνθης
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Συδινή βρίσκεται στην πεδιάδας της Ξάνθης, δυτικά της λίμνης Βιστωνίδας σε υψόμετρο 10 μέτρα. Απέχει 9 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου) και 18 χλμ. ΝΑ. από την πόλη της Ξάνθης. Το χωριό είναι κτισμένο νότια του Κόσυνθου λίγο πριν εκβάλλει στη λίμνη ενώ στα νότια του περνάει η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής και είναι γνωστό για το Μουσείο Παιδικής Τέχνης "Οικουμένη". Πρόκειται για ένα μουσείο όπου παρουσιάζονται οι προσπάθειες (συγγραφές παραμυθιών, κατασκευές κούκλας κ.α.) παιδιών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα «Γέφυρες Αγάπης» ενώ κάθε δύο χρόνια φιλοξενεί την Παγκόσμια Biennale παιδικής ζωγραφικής. Η παλιά του ονομασία, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Ελμανλή και από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 αρκετοί πρόσφυγες από το Μαστανάρι της Ανατολικής Θράκης ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στο χωριό (οι περισσότεροι στην Πόρπη).
Αλπ-Μαριτίμ
Τουρισμός-Αξιοθέατα
Οι πόλεις που ελκύουν τον περισσότερο τουρισμό:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας Κατηγορία:Νομοί της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής
Συδινή Ξάνθης
Ονομασία - Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, με την ονομασία Ελμανλή το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πολυσίτου. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Σιδηνή και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Συδινή. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Κουτσό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κουτσού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Βιστωνίδος του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 359 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Βλυχάδα (αποσαφήνιση)
οι ομώνυμες παραλίες στην Άνδρο, Κύθηρα, δήμο Ζάρακα Λακωνίας, Σαντορίνη αλλά και
Δείτε επίσης
Βλυχαδα
Γεγονότα Μαρτίου 2017
3 Μαρτίου
(Al Jazeera)
Αρχαιολογικό Μουσείο του Αφιόν Καραχισάρ
Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Αφιόν Καραχισάρ (Afyonkarahisar Arkeoloji Müzesi ), γνωστό και ως Μουσείο Αφιόν, είναι ένα αρχαιολογικό μουσείο στο Αφιον Καραχισάρ της Τουρκίας. Εκθέτει μια μεγάλη ποικιλία αντικειμένων από την Εποχή του Χαλκού και τους πολιτισμούς των Χετταίων, των Φρυγών, της Αρχαίας Ελλάδας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Γεγονότα Μαρτίου 2017
6 Μαρτίου
(Agencies via Channel News Asia)
Αρχαιολογικό Μουσείο του Αφιόν Καραχισάρ
Ιστορικό
μικρογραφία| Η πίσω αυλή του Μουσείου Η πρωτοβουλία για την ίδρυση μουσείου στο Αφιονκαραχισάρ και την καταγραφή του χρονικού της επαρχίας χρονολογείται από το 1928, όταν στα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκαν μελέτες αρχικά από τον «Σύνδεσμο Φιλοτέχνων των Αρχαιοτήτων» (Âsar-ı Atika Muhibleri Cemiyeti) και αργότερα από το «Κέντρο Κοινότητας» (Halkevi). Μετά από τις προσπάθειες του προέδρου του συνδέσμου Σουλεϊμάν Χιλμί (Γκοντσέρ), ενός δάσκαλου, και του συναδέλφου του Ογκούζ (Γκιουνέλ), αντικείμενα που συλλέχθηκαν από διάφορους αρχαιολογικούς χώρους αποθηκεύτηκαν στον άδειο Μεντρεσέ Γκεντίκ Αχμέτ Πασά, (Taş Medrese, "Πέτρινος Μεντρεσές" ).
Γεγονότα Μαρτίου 2017
31 Μαρτίου
03
Αρχαιολογικό Μουσείο του Αφιόν Καραχισάρ
Ιστορικό
Καθώς ο αριθμός των αντικειμένων μεγάλωνε, προέκυψε η ιδέα για την ίδρυση ενός μουσείου. Το 1931, το μουσείο ιδρύθηκε με τη μορφή γραφείου και ο Σουλεϊμάν Χιλμί (Γκοντσέρ) ορίστηκε ως επόπτης του. Το 1933 άνοιξε το μουσείο και έγινε ο πρώτος διευθυντής του. Υπό την ηγεσία του, ανήλθε στη συνέχεια στο καθεστώς ενός περιφερειακού μουσείου. Με την υποστήριξη του Κέντρου Κοινότητας, συνέλεξε αρχαιολογικά αντικείμενα από τις επαρχίες Ουσάκ, Μπουρντούρ, Ισπάρτα και Αϊδινίου, καθώς και εθνογραφικά αντικείμενα από τις επαρχίες Αϊδινίου και Κιουτάχειας για το μουσείο.
Το 1935, το μουσείο έγινε γνωστό με αρχαιολογικές ανασκαφές και ευρήματα στον τύμβο Κουσούρα, Σαντικλί Τουμουλούς. Η σημασία του μουσείου αυξήθηκε περαιτέρω με τον μεγάλο αριθμό αντικειμένων, που συλλέχθηκαν, τις μεγάλες διαστάσεις τους και επίσης την ιδιότητά τους να είναι μοναδικά ή σε ομάδες. Όταν ο αρχαιολόγος Χασάν Ταχσίν Ουτσανκούς ήρθε στην πόλη το 1964, άρχισε να εφαρμόζει μεθόδους σύγχρονης και επιστημονικής αρχαιολογίας καθώς και μουσειολογίας. Κατά συνέπεια, προέκυψε η ανάγκη ενός νέου μουσείου με αρχαιολογική έμφαση και το μουσείο μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση το 1971 ως περιφερειακό μουσείο.
Τα πρώτα χρόνια, μόνο η Προύσα και το Ικόνιο κατείχαν τέτοια μουσεία στην κοντινή περιοχή. Το καθεστώς του Μουσείου Αφιον Καραχισάρ έπεσε από περιφερειακό σε επαρχιακό, αφού άνοιξαν μουσεία στις γειτονικές πόλεις. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία της χώρας και διατηρεί την έλξη του σε διεθνές επίπεδο.
Το μουσείο στεγάζεται σήμερα σε ένα μονώροφο κτήριο, το οποίο αποτελείται από εννέα αίθουσες διασυνδεδεμένων εκθέσεων, πέντε αίθουσες γραφείων, μια βιβλιοθήκη και μια αίθουσα συνεδριάσεων. Επιπλέον, πέντε αποθήκες, ένα εργαστήριο φωτογραφίας και ένα εργαστήριο βρίσκονται στο υπόγειο.
Εκθέματα
αριστερά|μικρογραφία| [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Αρχαία ρωμαϊκή (2ος αιώνας μ.Χ.) σαρκοφάγος της Απάμειας (Φρυγίας), σήμερα Ντινάρ.]] Η χρονική περίοδος των εκθεμάτων του μουσείου φτάνει τα 5000 περίπου χρόνια από την Εποχή του Χαλκού μέχρι σήμερα. Τα αντικείμενα είναι από τη Χαλκολιθική Εποχή, την Εποχή του Χαλκού και τους πολιτισμούς των Χετταίων, των Φρυγών, της Αρχαίας Ελλάδας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που συλλέχθηκαν από ανασκαφές σε περίπου 40 τύμβους και 20 αρχαίες πόλεις της περιοχής. Στη μεγάλη πίσω αυλή του μουσείου εκτίθενται επίσης διάφορα γλυπτά, αρχιτεκτονικά στοιχεία, μεγάλα πήλινα σκεύη, στήλες, σαρκοφάγοι καθώς και επιτύμβιες στήλες από την εποχή των Σελτζούκων και της Οθωμανικής περιόδου. Η συλλογή νομισμάτων του, τα καλοδιατηρημένα αγάλματα των αρχαίων ελληνικών θεοτήτων και τα κοπτικά και φονικά εργαλεία ενισχύουν τη σημασία του μουσείου. Τα αρχαιολογικά αντικείμενα που εκτίθενται στο κτήριο είναι οργανωμένα με χρονολογική σειρά. Πολλά τουρκικά -ισλαμικά αντικείμενα δεν μπορούν να εκτεθούν λόγω ανεπαρκούς χώρου στο κτήριο του μουσείου.
Επί του παρόντος, το μουσείο διαθέτει συνολικά 44.383 αντικείμενα, μεταξύ των οποίων 13.276 αρχαιολογικά, 4.484 εθνογραφικά, 26.252 νομίσματα, 26 αρχειακά έγγραφα και 33 χειρόγραφα βιβλία.
Πρόσβαση
Το μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Αφιον Καραχισάρ, στο Κουρτουλούς Καντ. 96. Είναι ανοιχτό μεταξύ 8:30 και 17:30 τοπική ώρα, αλλά κλειστό τις Δευτέρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Τουρκία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
No Tourists
Το No Tourists είναι το έβδομο άλμπουμ του βρετανικού συγκροτήματος ηλεκτρονικής μουσικής The Prodigy, που κυκλοφόρησε στις 2 Νοεμβρίου του 2018 από την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία τους, Take Me to the Hospital. Η μπάντα προώθησε το άλμπουμ με περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο τον ίδιο μήνα και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις μετέπειτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2018 Κατηγορία:Άλμπουμ των Prodigy
Σταυρωμένος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Σταυρωμένος αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Κρήτης:
Σταυρωμενος
Ετορικοξίμπη
Η ετοριξοκίμπη, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Arcoxia, είναι εκλεκτικός αναστολέας COX-2. Έχει αναλγητικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιπυρετικές ιδιότητες.
Κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1996 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 2002. Επί του παρόντος, έχει εγκριθεί σε περισσότερες από 80 χώρες παγκοσμίως, αλλά όχι στις ΗΠΑ, όπου η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει απαιτήσει πρόσθετα δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για την ετορικοξίμπη προτού εκδώσει έγκριση.
Ιατρικές χρήσεις
Η ετορικοξίμπη ενδείκνυται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ψωριασικής αρθρίτιδας, της οστεοαρθρίτιδας, της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, της χρόνιας οσφυαλγίας, του οξέος πόνου και της ουρικής αρθρίτιδας. Οι εγκεκριμένες ενδείξεις διαφέρουν ανά χώρα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, «χρησιμοποιείται επίσης για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία μέτριου πόνου μετά από οδοντιατρική επέμβαση» στους ενήλικες.
Μια ανασκόπηση του Cochrane αξιολόγησε τα οφέλη της εφάπαξ δόσης ετορικοξίμπης στη μείωση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου σε ενήλικες. Η εφάπαξ δόση από του στόματος ετορικοξίμπης παρέχει τέσσερις φορές περισσότερη ανακούφιση από τον πόνο μετεγχειρητικά από το εικονικό φάρμακο, με ισοδύναμα επίπεδα ανεπιθύμητων ενεργειών. Η ετορικοξίμπη χορηγούμενη σε δόση 120 mg είναι εξίσου αποτελεσματική ή ακόμα καλύτερη από άλλα αναλγητικά που χρησιμοποιούνται συνήθως.
Παρενέργειες
Όπως όλα τα άλλα ΜΣΑΦ, οι αναστολείς COX-2 έχουν παρενέργειες, όπως γενικευμένο ερύθημα, οξεία γενικευμένη εξανθηματώδης φλυκταινία (AGEP), πολύμορφο ερύθημα και προκλητικό ερύθημα που προκαλείται από φάρμακα είναι μερικές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν, εκτός από τις συνήθεις αβλαβείς.
Οι εκλεκτικοί αναστολείς COX-2 ασκούν μικρότερη δράση στην COX-1 σε σύγκριση με τα παραδοσιακά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Αυτή η μειωμένη δραστηριότητα είναι η αιτία των μειωμένων γαστρεντερικών παρενεργειών, όπως αποδεικνύεται σε αρκετές μεγάλες κλινικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν με διαφορετικές κοξίμπες. Η ετορικοξίμπη συγκεκριμένα έχει σημαντικά λιγότερες πεπτικά έλκη και διατρήσεις και αιμορραγίες του ανώτερου γαστρεντερικού από τα παραδοσιακά ΜΣΑΦ.
Ορισμένες κλινικές δοκιμές και μετα-ανάλυση έδειξαν ότι η θεραπεία με ορισμένες κοξίμπες (ιδίως ροφεκοξίμπη) οδήγησε σε αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Λόγω αυτών των αποτελεσμάτων, ορισμένα φάρμακα αποσύρθηκαν από την αγορά (η ροφεκοξίμπη τον Σεπτέμβριο του 2004 και η βαλδεκοξίμπη τον Απρίλιο του 2005). Επιπλέον, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ξεκίνησαν διαδικασίες αναθεώρησης ολόκληρης της κατηγορίας τόσο των ΜΣΑΦ όσο και των αναστολέων COX-2.
Μηχανισμός δράσης
Όπως κάθε άλλος εκλεκτικός αναστολέας COX-2 («κοξίμπη»), η ετορικοξίμπη αναστέλλει εκλεκτικά την ισομορφή 2 του ενζύμου κυκλοοξυγενάση (COX-2). Έχει περίπου 106 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για την COX-2 έναντι της COX-1. Αυτό μειώνει την παραγωγή προσταγλανδινών (PGs) από το αραχιδονικό οξύ. Μεταξύ των διαφορετικών λειτουργιών που ασκούν οι προσταγλανδίνες, θα πρέπει να τονιστεί ο ρόλος τους στον καταρράκτη της φλεγμονής.
Σάχι πανίρ
Το Σάχι πανίρ είναι μια προετοιμασία του πανίτ σε παχιά σάλτσα φτιαγμένη από κρέμα γάλακτος, ντομάτα και μπαχαρικά από την Ινδική υποήπειρο.
Κυρίως τρώγεται με ρότι, νάαν, ρύζι η άλλα άλλα ψωμιά. Το πανίρ είναι η λέξη για το τυρί κότατζ και η σάχι είναι ο όρος για το βασιλικό (σε σχέση με την Αυτοκρατορική αυλή των Μουγκάλ).
Παρόμοια πιάτα περιλαμβάνουν τα πανίρ μασάλα με βούτυρο και καντάι πανίρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδική κουζίνα
Φάντασμα του Κιέβου
Διάδοση
Ο μύθος δημιουργήθηκε την πρώτη ημέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, πιθανότατα στο Twitter, όταν χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέφεραν χωρίς στοιχεία ότι ένας πιλότος είχε καταρρίψει πολλαπλά ρωσικά αεροσκάφη κατά την επίθεση στο Κίεβο. Δημοσιεύσεις ανέφεραν κατέρριψε τέσσερα επιθετικά ελικόπτερα και ένα αεροπλάνο που μετέφερε αερομεταφερόμενα στρατεύματα νότια του Κιέβου, ενώ σύμφωνα με άλλες ο πιλότος κατέρριψε τουλάχιστον δύο SU-35, ένα SU-27, ένα MiG-29 και δύο SU-25. Αν οι καταρρίψεις είχαν γίνει από πραγματικό πιλότο, τότε θα ήταν ο πρώτος ιπτάμενος άσσος του 21ου αιώνα.
Ο πρώην πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο δημοσίευσε στο Twitter τις 25 Φεβρουαρίου μια εικόνα ενός πιλότου ισχυριζόμενος ότι είναι το Φάντασμα του Κιέβου. Η φωτογραφία στη συνέχεια βρέθηκε ότι είχε δημοσιευθεί πρώτη φορά το 2019. Στις 27 Φεβρουαρίου, η εθνική υπηρεσία πληροφοριών της Ουκρανίας δημοσίευσε ότι το Φάντασμα του Κιέβου είχε καταρρίψει 10 αεροπλάνα. Ο πιλότος Στέπαν Ταραμπάνκα αναγνωρίστηκε ως το φάντασμα του Κιέβου από διάφορα μέσα, ενώ υπήρξαν ατεκμηρίωτες αναφορές ότι είχε καταρρίψει 40 αεροσκάφη. Ο Στέπαν Ταραμπάνκα σκοτώθηκε σε αερομαχία τις 13 Μαρτίου 2022 και του απονεμήθηκε μετά θάνατον το βραβείο του ήρωα της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με την πύλη ελέγχου γεγονότων Snopes, το βίντεο που κοινοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Ghost of Kiev είναι ένα βίντεο που δημιουργήθηκε στον Digital Combat Simulator. Πολλές από τις φωτογραφίες οι οποίες υποτίθεται ότι απεικόνιζαν το φάντασμα του Κιέβου ήταν ψεύτικες. Τις 2 Μαρτίου 2022 το Military.com δημοσίευσε ότι το φάντασμα του Κιέβου ήταν σχεδόν σίγουρα μύθος.
Οι Ουκρανικές αρχές παραδέχθηκαν ότι το φάντασμα του Κιέβου ήταν μύθος με μια δημοσίευση στο facebook στις 30 Απριλίου 2022, η οποία έγραφε ότι το φάντασμα του Κιέβου ήταν ένας μυθικός υπερήρωας που δημιουργήθηκε τον ουκρανικό λαό.
Αντίκτυπος
Ο μύθος του Φαντάσματος του Κιέβου χρησιμοποιήθηκε από την ουκρανική πλευρά ως προπαγανδιστής στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο. Όταν το ουκρανικό Υπουργείο Άμυνας ανέβασε στο Twitter μια εικόνα ενός MiG-29 και είπε ότι πολλοί έμπειροι έφεδροι της πολεμικής αεροπορίας είχαν ενεργοποιηθεί, θεωρήθηκε ως μια προσπάθεια ενίσχυσης του ηθικού της Ουκρανίας. Με αντίστοιχο τρόπο χρησιμοποιήθηκε προπαγανδιστικά και η βύθιση του ρωσικού καταδρομικού Μόσκβα.
Η περίπτωση του φαντάσματος του Κιέβου είναι ενδεικτική της δυνατότητας διάδοσης προπαγάνδας σε πολλαπλά είδη μέσων, με συν-δημιουργία αφηγημάτων από κάτω προς τα πάνω, η οποία με τη σειρά της τροφοδοτεί την προπαγάνδα. Επίσης δείχνει πώς οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να έχουν ενεργό ρόλο σε ένα υβριδικό πόλεμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προπαγάνδα Κατηγορία:Αστικοί μύθοι Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Αλγκράνζ
Το Ελγκράνζ (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Ουλγκρένγκεν ή Αλγκρένγκεν· Άλγκρινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2022
1 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Οικονομία και επιχειρήσεις
Υγεία και περιβάλλον
2 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Επιχείρηση και οικονομία
Πολιτική και εκλογές
3 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Διεθνείς σχέσεις
Πολιτική και εκλογές
Επιστήμη και τεχνολογία
4 Σεπτεμβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
5 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Οικονομία και επιχειρήσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
6 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Νόμος και έγκλημα
7 Σεπτεμβρίου
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
8 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
Πολιτική και εκλογές
9 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Επιστήμη και τεχνολογία
10 Σεπτεμβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
11 Σεπτεμβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
12 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Τέχνες και πολιτισμός
Νόμος και έγκλημα
Επιστήμη και τεχνολογία
13 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
14 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
15 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
Επιστήμη και τεχνολογία
16 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Τέχνες και πολιτισμός
Πολιτική και εκλογές
17 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Τέχνες και κουλτούρα
Οικονομία
Καταστροφές και δυστυχήματα
18 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Αθλητισμός
19 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Τέχνες και πολιτισμός
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
20 Σεπτεμβρίου
Οικονομία και επιχειρήσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
21 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
22 Σεπτεμβρίου
'Καταστροφές και δυστυχήματα
23 Σεπτεμβρίου
Υγεία και περιβάλλον
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
24 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
25 Σεπτεμβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
Ημέρα κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού
Η  Ημέρα κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού είναι μια διεθνής ημέρα ευαισθητοποίησης που ξεκίνησε από το Ίδρυμά "Κυβερνοχαμόγελο" στις 21 Ιουνίου 2013, η οποία πραγματοποιείται την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου κάθε χρόνο. Η ημέρα ενθαρρύνει τους χρήστες των social media σε όλο τον κόσμο "να είναι καλοί όταν είναι συνδεδεμένοι" και να δείξουν την υποστήριξή τους για την καμπάνια στο Twitter χρησιμοποιώντας το hashtag #StopCyberbullyingDay.
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2022
26 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Ημέρα κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού
Για να σηματοδοτήσει την ημέρα το 2013, το Ίδρυμα "Κυβερνοχαμόγελο" δημοσίευσε μια έρευνα που αποκάλυψε ότι το 92% των εκπαιδευτικών στο Ηνωμένο Βασίλειο εκπαιδευτικοί έχουν αντιμετωπίσει διαδικτυακό εκφοβισμό σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, με το 78% να αποκαλύπτουν ότι έχουν προσωπικά βιώσει διαδικτυακό εκφοβισμό, είτε απευθυνόμενο σε αυτούς, είτε στους μαθητές τους είτε σε άλλα μέλη του προσωπικού.
Πολιτική στήριξη
Η Ημέρα κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού υποστηρίζεται από το κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου μέσω της κίνησης "νωρίς την ημέρα", η οποία καλεί τη Βουλή των Κοινοτήτων να προσέξει το αυξανόμενο πρόβλημα του Διαδικτυακού εκφοβισμού και τις απειλές που μπορεί να προκύψουν για την υγεία, την ευημερία και την ασφάλεια των παιδιών και των νέων και να υποστήριξει το Ίδρυμα "Κυβερνοχαμόγελο", να αυξήσει την ευαισθητοποίηση μέσω της έναρξης της Ημέρας κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού στις 21 Ιουνίου 2013.
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2022
26 Σεπτεμβρίου
Επιχειρήσεις και οικονομία
Ημέρα κατά του διαδικτυακού εκφοβισμού
Ο διάσημος πρεσβευτής του Ιουνίου του 2013
Τον Ιούνιο του 2013, η χορεύτρια Ντανιέλ Πεάζερ ενήργησε ως διάσημος πρεσβευτής της Ημέρας κατά του σχολικού εκφοβισμού, συμμετέχοντας μέσω από συνεντεύξεις στα μέσα ενημέρωσης  και στο Q&A του Twitter. Έκτοτε δεν έχει υπάρξει άλλος διάσημος πρεσβευτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγκλημα στον κυβερνοχώρο Κατηγορία:Διαδικτυακός εκφοβισμός Κατηγορία:Κακοποίηση
Ζαν Ντρεβίλ
Ο Ζαν Ντρεβίλ (γαλλικά: Jean Dreville), (20 Σεπτεμβρίου 1906-5 Μαρτίου 1997), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Μεταξύ του 1928 και 1969 σκηνοθέτησε 45 ταινίες και συνεργάστηκε με ηθοποιούς, όπως η Ζαν Μορό, ο Λουί ντε Φυνές, ο Μορίς Ρονέ και ο Μπουρβίλ, ο οποίος είχε κάνει και το κινηματογραφικό ντεμπούτο του το 1945 σε ταινία του Ντρεβίλ.
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2022
26 Σεπτεμβρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Ζαν Ντρεβίλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2022
26 Σεπτεμβρίου
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
Επιστήμη και τεχνολογία
27 Σεπτεμβρίου
Επιχειρήσεις και οικονομία
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
28 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
29 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα (CNN)
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
30 Σεπτεμβρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Πολιτική και εκλογές
09
Φραγκίσκος Αντώνιος της Πορτογαλίας
Ο Φραγκίσκος Αντώνιος (Francisco António, Príncipe da Beira, 21 Μαρτίου 1795 – 11 Ιουνίου 1801), Πρίγκιπας της Μπέιρα, ήταν ο πρώτος γιος του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της Καρλότας Ιωακείμης της Ισπανίας.
Ο Φραγκίσκος Αντώνιος Πίος γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1795 και απέκτησε τους τίτλους του πρίγκιπα της Μπέιρα και του δούκα του Μπαρσέλος, ως διάδοχος του πατέρα του για το θρόνο της Πορτογαλίας. Ο Φραγκίσκος Αντώνιος απεβίωσε στις 11 Ιουνίου 1801, σε ηλικία μόλις έξι ετών. Ο τίτλος του πρίγκιπα της Μπέιρα που έφερε, μεταβιβάστηκε στο νεότερο αδελφό του Πέτρο του Αλκάνταρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κόκκινο Νερό Ευρυμενών Λάρισας
Το Κόκκινο Νερό ή Κόκκινο Νερό Καρίτσης ή Κόκκινο Νερό Ευρυμενών είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Το Κόκκινο Νερό βρίσκεται στους πρόποδες του Κισσάβου στα παράλια του Θερμαϊκού, σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 55 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Λάρισα και 29χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αγιά (έδρα του δήμου). Το όνομα "Κόκκινο Νερό" το έλαβε από την πηγή που αναβλύζει στα δυτικά του χωριού. Το νερό οφείλει το χρώμα του στα μεταλλικά άλατα και θεωρείται ιαματικό καθώς πίνεται επιτόπου και δεν εμφιαλώνεται. Υπάρχουν επίσης ακτές με τα βότσαλα αλλά και αμμουδιά, συμπλέγματα βράχων και βραχοσπηλιές.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά, το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καρύτσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Παρασκευή, την Καρίτσα και την Πλατειά Άμμο αποτελούν την κοινότητα Καρίτσης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ευρυμενών του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 95 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημείωση
Δίπλα και νοτιοανατολικά υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Κόκκινο Νερό (ανήκει στην δημοτική ενότητα Μελιβοίας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Μάχη στα Δερβίζιανα
Η Μάχη στα Δερβίζιανα ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους εμπλεκόμενους Σουλιώτες.
Αλστίνγκ
Το Αλστίνγκ (Αλστίνγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Μάχη στα Δερβίζιανα
Τα Δερβίζιανα κατα την Τουρκοκρατία
Το χωριό Δερβίζιανα κατα την διάρκεια της υπόταξης των Ελλήνων υπό τον τουρκικό ζυγό, είχε απαρνηθεί τον Χριστιανισμό και δεχτεί την Οθωμανική θρησκεία, καθώς επίσης ήταν υπό την προστασία των Οθωμανών. Επιπλέον, το χωριό είχε μετατραπεί σε έναν φιλόξενο τόπο για τους Οθωμανούς, καθώς οι κάτοικοι αναμήχθηκαν μαζί τους και ετσι προέκυψαν πολλοί Τούρκοι μιγάδες. Επιπρόσθετα, οι κάτοικοι του χωριού καταπίεζαν το γειτονικό χωριό, το Σούλι.
Αλστίνγκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Μάχη στα Δερβίζιανα
Η εξέλιξη των γεγονότων
Μετά την παράδοση του χωριού Τόσκεσι και πριν ακόμη ολοκληρωθεί η πολιορκία στους Βαργιάδες, αποφασίσθηκε στην συνέλευση του Σουλιού να εκδιωχθούν οι εχθροί από το χωριό Δερβίζιανα. Την επιχείρηση αυτή θα διεξήγαγαν 350 Σουλιώτες υπό τους Μάρκο Μπότσαρη και Λάμπρο Ζαρμπά. Οι Σουλιώτες πολιόρκησαν τα Δερβίζιανα και οι Τουρκαλβανοί υπερασπιστές της περιοχής, αν και αριθμούσαν 1.500 άνδρες, δεν επιχείρησαν έξοδο. Ο Χουρσίτ Πασάς, θεωρώντας την στρατηγική αυτή θέση πολύτιμη για να την κρατήσει, αποφάσισε να στείλει ενισχύσεις στους πολιορκημένους Τουρκαλβανούς. Έστειλε λοιπόν τον στρατιωτικό αρχηγό της Μακεδονίας Καπλάν Μπέη με 400 Γκέγκηδες να διαλύσει την πολιορκία των Δερβίζιανων, και επιπλέον του χορήγησε εκατό χιλιάδες γρόσια για την εμψύχωση των στρατιωτών του.
Ο Καπλάν Μπέης, ύστερα από δύο ημερών πορεία, έφτασε στα Δερβίζιανα και στρατοπέδευσε στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας. Τότε οι Σουλιώτες βρέθηκαν σε κρίσιμη κατάσταση, καθώς οι εχθροί τους σύντομα θα τους περικύκλωναν. Ωστόσο ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Λάμπρος Ζάρμπας, οι οποίοι δεν επιθυμούσαν να υποχωρήσουν, συνέλαβαν ένα ευφυές τέχνασμα και εξουδετέρωσαν τις δυνάμεις του Καπλάν Μπέη πριν προλάβουν να πολεμήσουν. Οι Σουλιώτες έκαναν μία ψεύτικη συμπλοκή μεταξύ τους. Κατόπιν, τμήμα εκατόν είκοσι μεταμφιεσμένων Σουλιωτών εισήλθε στο στρατόπεδο του Καπλάν Μπέη παριστάνοντας Αλβανούς συμμάχους που είχαν έρθει να βοηθήσουν τους ομοεθνείς τους. Αφού οι διοικητές των μεταμφιεσμένων Σουλιώτων κέρδισαν την εμπιστοσύνη του Οθωμανού διοικητή, οι Σουλιώτες πήραν το αναμενόμενο σύνθημα και επιτέθηκαν στους ανύποπτους Γκέγκηδες, οι οποίοι αιφνιδιάστηκαν και διασκορπίστηκαν. Σύμφωνα με τον Διονύσιο Κόκκινο, μόλις εκατόν εβδομήντα από τους Γκέγκηδες κατάφεραν να διασωθούν, ενώ ο Καπλάν μπέης αιχμαλωτίστηκε τραυματισμένος. Οι Τουρκαλβανοί των Δερβίζιανων, βλέποντας την μάχη, έστειλαν πρεσβεία στον Μπότσαρη και στον Ζάρμπα και ζήτησαν συνθηκολόγηση και συμφιλίωση. Εν τέλει αποχώρησαν από τα Δερβίζιανα και έφυγαν για την Παραμυθιά έχοντας όλες τις περιουσίες και όλα τα όπλα τους που είχαν επιτρέψει γενναιόψυχα οι Σουλιώτες.
Μετά από την ηρωική μάχη, το χωριό Δερβίζιανα αποτελούσε έμπνευση για τις γύρω υποδουλωμένες περιοχές, καθώς είχε πλέον μετατραπεί σε έναν Χριστιανικό και ελληνικό τόπο. Οι Σουλιώτες αποσύρθηκαν στα Πέντε Πηγάδια για να αποτρέψουν εχθρικές προελάσεις στην περιοχή εκείνη και οι Οθωμανοί της Ηπείρου είχαν περιορισθεί πλέον στα Ιωάννινα, στην Άρτα και στην Πρέβεζα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δερβίζιανα Δερβίζιανα
Ελπίδα Καραμανδή
Η Ελπίδα Σταύρεβα Καραμανδή (Φλώρινα, 1 Ιανουαρίου 1920 - 1942) ήταν εθνική ηρωίδα της Γιουγκοσλαβίας, ελληνικής καταγωγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλώρινα σε μια οικογένεια Αρομάνων. Η μάνα της χώρισε και μετακόμισε στους συγγενείς της στην Μπίτολα στην τότε Γιουγκοσλαβία, όπου ξαναπαντρεύτηκε. Η Ελπίδα μαθήτευσε στην Μπίτολα και ύστερα συνέχισε τις σπουδές της στο Βελιγράδι, όπου εντάχθηκε στην Ένωση της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας το 1939. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος επέστρεψε στην Μπίτολα. Τον Ιούνιο του 1941 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας αλλά οι δραστηριότητες της εντοπίστηκαν από την βουλγάρικη αστυνομία και συνελήφθη. Μετά την αποφυλάκιση της η Ελπίδα συνέχισε το αντιστασιακό έργο της.
Τον Απρίλιο του 1942 έφυγε από την Μπίτολα και εντάχθηκε στο πρώτο παρτιζανικό απόσπασμα της Μπίτολα. Στις 3 Μαΐου το απόσπασμα περικυκλώθηκε από την βουλγαρική αστυνομία. Βαριά τραυματισμένη, η Ελπίδα συνελήφθη και πέθανε φυλακισμένη. Στις 11 Οκτωβρίου 1951 ονομάστηκε εθνική ηρωίδα της Γιουγκοσλαβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αντιστασιακοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αντιστασιακοί φονευθέντες από τη Ναζιστική Γερμανία
Γιόχαν Άντολφ Σάιμπε
Ο Γιόχαν Άντολφ Σάιμπε (Johann Adolph Scheibe, Λειψία, 5 Μαΐου 1708 - Κοπενχάγη, 22 Απριλίου 1776) ήταν Γερμανός-Δανός συνθέτης και θεωρητικός, γιος του κατασκευή εκκλησιαστικών οργάνων Γιόχαν Σάιμπε. Υπήρξε σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος μουσικός και τα θεωρητικά του έργα δείχνουν τον πλούτο των μουσικών του γνώσεων.
Όπως αναφέρει ο ίδιος σε μια αυτοβιογραφική αναφορά στο Grundlage einer Ehren-Pforte του Γιόχαν Μάτεζον, έχασε το δεξί του μάτι από ατύχημα στο εργαστήριο του πατέρα του. Σε ηλικία έντεκα ετών φοίτησε στη σχολή της εκκλησίας του Αγ. Νικολάου με την προοπτική να ακολουθήσει σταδιοδρομία στη νομική. Το 1725 άρχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, όπου ήρθε σε επαφή και με τον καθηγητή ποίησης και ρητορικής Γιόχαν Κρίστοφ Γκότσεντ, ο οποίος άσκησε σημαντική επιρροή στα γραπτά του γύρω από τη μουσική θεωρία και την αισθητική. Οικονομικές δυσχέρειες της οικογένειάς του δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει τις σπουδές του και τότε αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική. Το 1729 απέτυχε να αναλάβει τη θέση του οργανίστα στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου, καθώς προτιμήθηκε ο Γιόχαν Σνάιντερ. Ανάμεσα στους εξεταστές των υποψηφίων ήταν και ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Ανάλογη τύχη είχαν και οι αιτήσεις του για αντίστοιχες θέσεις στην Πράγα και στην Γκότα, το 1735, αλλά και τον επόμενο χρόνο, στο Σόντερσχάουζεν και στο Βόλφενμπύτελ. Το 1736 εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο, όπου δραστηριοποιήθηκε ως μουσικοκριτικός και συνθέτης. Από τον επόμενο χρόνο άρχισε να τυπώνει την περιοδική έκδοση Der critische Musikus, εκδίδοντας συνολικά 100 τεύχη μέχρι το 1740. Το 1739 απέκτησε τον τίτλο του Καπελμάιστερ από τον μαργράβο του Χόλσταϊν Φρίντριχ Ερνστ του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ, και ένα χρόνο αργότερα έγινε Καπελμάιστερ στην Αυλή του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατο του βασιλιά το 1747. Τα επόμενα χρόνια εγκαταστάθηκε στο Σέντερμποργκ, όπου ίδρυσε μια μουσική σχολή για παιδιά. Έδωσε αρκετά ρεσιτάλ στην Κοπενχάγη, παρουσιάζοντας δικές του συνθέσεις, και το 1766 ανέλαβε εκ νέου θέση στην Αυλή του βασιλιά της Δανίας ως συνθέτης.
Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, το συνθετικό του έργο, του οποίου το μεγαλύτερο μέρος έχει χαθεί, περιλάμβανε περισσότερα από 150 έργα εκκλησιαστικής μουσικής, 150 κοντσέρτα για φλάουτο, πάνω από τριάντα κοντσέρτα για βιολί, καθώς και sinfonias, καντάτες και πάθη. Συνέθεσε επίσης τις όπερες Artaban (π. 1738) και Thusnelde (1744), οι οποίες όμως ουδέποτε παρουσιάστηκαν στο κοινό.
Πολλά από τα κείμενα μουσικοκριτικής του έχουν χαθεί, και από αυτά που σώζονται μεγαλύτερη προσοχή δόθηκε στην αρνητική κριτική του για τον Γ. Σ. Μπαχ. στο Der critische Musikus. Αυτή είναι ίσως και η σημαντικότερη αξιολόγηση του έργου του Μπαχ που εκδόθηκε ενόσω βρισκόταν εν ζωή. Μεταξύ άλλων, ο Σάιμπε επέκρινε τον συνθέτη Μπαχ για έλλειψη αβρότητας, για το συγκεχυμένο ύφος του και την υπερβολή στην τέχνη του. Αναφέρεται ειδικότερα στην πολυπλοκότητα των έργων του που εν τέλει αφαιρεί από τα κομμάτια του την ομορφιά της αρμονίας συσκοτίζοντας τη μελωδία. Στην κριτική του Σάιμπε απάντησε, σε συνεννόηση με τον Μπαχ, ο καθηγητής ρητορικής του Πανεπιστημίου της Λειψίας, Γιόχαν Άμπραχαμ Μπίρνμπαουμ, με επιστολή που δημοσιεύτηκε και στην έκδοση Musikalische Bibliothek του Λόρεντς Μίτσλερ. Το ζήτημα έλαβε τελικά διαστάσεις πολεμικής, στα πλαίσια της οποίας ο Σάιμπε έγραψε ένα σατιρικό κείμενο για τον Μπαχ, υπογεγραμμένο με το ψευδώνυμο Κορνέλιους. Από αρκετούς βιογράφους του Μπαχ έχει υποστηριχθεί πως η κριτική του Σάιμπε ήταν ενδεχομένως επηρεασμένη από την προσωπική πικρία του, λόγω της απόρριψής του για τη θέση του οργανίστα στη Λειψία, ωστόσο δεν υπάρχουν ισχυρά τεκμήρια για αυτό. Εξάλλου, από άλλα κείμενα του Der critische Musikus, είναι σαφές πως ο Σάιμπε εκτιμούσε και θαύμαζε τον Μπαχ. Επιπλέον, η κριτική σχετικά με την έλλειψη μελωδικότητας των έργων του απηχούσε μια κοινή άποψη, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αιρετική για τα δεδομένα της εποχής.
Έγραψε επίσης μία βιογραφία του Λούντβιχ Χόλμπεργκ και μετέφρασε κλασικά έργα της δανικής λογοτεχνίας στη γερμανική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες Κατηγορία:Δανοί συνθέτες Κατηγορία:Γερμανοί κριτικοί της μουσικής Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Αθηνά Κυριακίδου
Η Αθηνά Κυριακίδου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένη με το ΔΗΚΟ την περίοδο 2004-2016.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Αθηνά Κυριακίδου γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1953. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε φαρμακευτική (ειδικότητα στη βιομηχανική φαρμακευτική) στη Φαρμακευτική Σχολή Παρισίων με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης. Μέχρι την εκλογή της στη θέση του βουλευτή εργαζόταν ως φαρμακοποιός και ως Διευθυντικό Στέλεχος στην Kyriakides Mushrooms.
Ήταν αθλήτρια στον κλασικό αθλητισμό. Έχει πετύχει παγκύπρια και πανελλήνια ρεκόρ. Το 1968 και το 1969 βραβεύτηξε από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου ως «Αθλήτρια της Χρονιάς». Έχει τιμηθεί από τον Δήμο Αθηναίων για την προσφορά της στον αθλητισμό.
Είναι νυμφευμένη με τον Ρήσο Κυριακίδη και έχει δύο υιούς και μία κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Το 1979 έγινε μέλος του ΔΗΚΟ.
Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με το ΔΗΚΟ. Επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2001. Την περίοδο 1994-1997 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Επιπλέον, διετέλεσε βοηθός γενικός γραμματέας του ΔΗΚΟ. Το 1993 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ και το 2005 μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος. Ακόμη, διετέλεσε μέλος της ΓΟΔΗΚ Λεμεσού και πρόεδρος της Κυπριακής και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Αθλητισμός και Γυναίκα».
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών. μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας. Επιπλέον, ήταν μ έλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης και της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής  Ένωσης.
Στις 16 Νοεμβρίου 2016 διορίστηκε από τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, ως μέλος της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας για εξαετή θητεία.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2018 διαγράφηκε από το ΔΗΚΟ.
The Immaculate Collection
Το The Immaculate Collection είναι ένα greatest hits άλμπουμ της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου 1990 από την Sire Records. Περιέχει τις δεκαπέντε μεγαλύτερες επιτυχίες της από το 1983 έως το 1990, καθώς και δύο νέα κομμάτια, τα Justify My Love και Rescue Me. Ο τίτλος είναι ένα λογοπαίγνιο επηρεασμένο από την Άμωμη Σύλληψη (αγγ: The Immaculate Conception), τη σύλληψη της Παναγίας χωρίς το λεκέ τoυ προπατόρικου αμαρτήματος. Μία εκτεταμένη έκδοση, The Holiday Collection, εκδόθηκε στην Ευρώπη για να συνοδεύσει το άλμπουμ, αλλά και την επανέκδοση του σινγκλ της Holiday. Είναι το πρώτο άλμπουμ που χρησιμοποίησε την τεχνολογία ήχου QSound.
Το Justify My Love, το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, έγινε το ένατο νούμερο ένα χιτ της Μαντόνα στην Αμερική και αποτέλεσε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σινγκλς όλων των εποχών, λόγω του σεξουαλικού μουσικού βίντεο του. Το Rescue Me κυκλοφόρησε ως δεύτερο σινγκλ σπάζοντας ρεκόρ, αφού έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο δεκαπέντε στην Αμερική, το υψηλότερο ντεμπούτο από γυναίκα καλλιτέχνη στα Αμερικάνικα τσαρτς εκείνη την εποχή. Το άλμπουμ έγινε το δεύτερο άλμπουμ της Μαντόνα που κατάφερε να πιστοποιηθεί διαμαντένιο στην Αμερική, πουλώντας πάνω από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα εκεί. Επίσης, πέρασε εννέα διαδοχικές εβδομάδες στην κορυφή των τσαρτς του Ηνωμένου Βασιλείου, είναι η δεύτερη γυναίκα μουσικός που κατάφερε να το επιτύχει αυτό. Το άλμπουμ έχει πουλήσει 30.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως, καθιστώντας το ως το πιο επιτυχημένο greatest hits άλμπουμ από έναν σόλο καλλιτέχνη, αλλά και ένα από τα επιτυχημένα άλμπουμ όλων των εποχών.
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαντόνα
Τειχοϊκά οξέα
Λειτουργία
Η κύρια λειτουργία των τειχοϊκών οξέων είναι το να παρέχουν ευελιξία στο κυτταρικό τοίχωμα προσελκύοντας κατιόντα όπως ασβέστιο και κάλιο. Τα τειχοϊκά οξέα μπορούν να αντικατασταθούν με εστέρες D-αλανίνης ή με D-Γλυκοζαμίνη, δίνοντας στο μόριο αμφιτεριονικές ιδιότητες.
Πηγές
Κατηγορία:Πολυμερή
Νικ Μπόστρομ
Ο Νικ Μπόστρομ (Niklas Boström, 10 Μαρτίου 1973, Χέλσινγκμποργκ) είναι Σουηδός φιλόσοφος ο οποίος εργάζεται στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και είναι γνωστός για την εργασία του σχετικά με τον υπαρξιακό κίνδυνο, την ανθρωπική αρχή, την ηθική σχετικά με τις -τεχνολογικές- βελτιωτικές επεμβάσεις στον άνθρωπο, τους κινδύνους της υπερευφυίας, και την δοκιμασία αντιστροφής. Το 2011, ίδρυσε το πρόγραμμα Oxford Martin σχετικά με τις επιπτώσεις της μελλοντικής τεχνολογίας, και επίσης είναι ο ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Μέλλοντος της Ανθρωπότητας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Διαθέτει πάνω από 200 δημοσιεύσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και το βιβλίο του με τον αγγλικό τίτλο Superintelligence: Paths, Dangers, Strategies (2014, μτφ. Υπερευφυία: Μονοπάτια, Κίνδυνοι, Στρατηγικές) στο οποίο ασχολείται με τους κινδύνους της υπερευφυίας, καθώς και παλαιότερα το Anthropic Bias: Observation Selection Effects in Science and Philosophy (2002, μτφ. Ανθρωπική προκατάληψη: Επιπτώσεις της παρατηρησιακής επιλογής στην επιστήμη και την φιλοσοφία) όπου αναλύει την ανθρωπική αρχή και τις επιπτώσεις σε θρησκεία και επιστήμη. Το 2009 και το 2015, συμπεριελήφθηκε στην κατάταξη των Κορυφαίων 100 Διεθνών Στοχαστών του αμερικανικού περιοδικού Foreign Policy. Είναι ευρύτερα γνωστός για την επιχειρηματολογία του πως αν και πιθανώς υπάρχουν πολύ σημαντικά πλεονεκτήματα από την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, ενδεχομένως η τεχνητή νοημοσύνη θα αποτελέσει υπαρξιακό κίνδυνο για την ανθρωπότητα έαν δεν ελεγχθεί και ρυθμιστεί κατάλληλα και αν τα προβλήματα αυτά δεν έχουν επιλυθεί πριν την δημιουργία αυτόνομης τεχνικής γενικής νοημοσύνης. Παρόμοιες θεωρήσεις με αυτές του Μπόστρομ σχετικά με τους κινδύνους που ελλοχεύουν σχετικά με την υπερευφυία έχουν επίσης εκφραστεί από τον Ίλον Μασκ και τον Μπιλ Γκέιτς.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε το 1973 στο Χέλσινγκμποργκ της νοτιοδυτικής Σουηδίας. Δεν του άρεσε το σχολείο, και πέρασε το τελευταίο έτος του λυκείου μελετώντας στο σπίτι. Επεδίωξε να μορφωθεί σε μια ποικιλία γνωστικών πεδίων, όπως ανθρωπολογία, τέχνη, λογοτεχνία, και επιστήμες. Απέκτησε το πτυχίο του ειδικευόμενος στην φιλοσοφία, μαθηματικά, λογική, και τεχνητή νοημοσύνη από το πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ, τα μεταπτυχιακό του σε φιλοσοφία, φυσική, και υπολογιστική νευροεπιστήμη από το πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και το Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου αντίστοιχα. Κατά την περίοδο του στο πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, ερεύνησε την σχέση μεταξύ γλώσσας και πραγματικότητας με βάση το έργο του αναλυτικού φιλοσόφου Ουίλαρντ βαν Όρμαν Κουίν. Το 2000, ο Μπόστρομ απέκτησε το διδακτορικό του στην φιλοσοφία από την Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου. Μετέπειτα, διετέλεσε μέλος του διδακτικού προσωπικού στο πανεπιστήμιο Γέιλ στις ΗΠΑ κατά το διάστημα 2000–2002, καθώς και μεταδιδακτορικό μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για το διάστημα 2002–2005. Εκτός από την ερευνητική και συγγραφική του δραστηριότητα, ασχολήθηκε ως εμπειρογνώμονας σε διαφόρους οργανισμούς και κυβερνήσεις ανά τον κόσμο σχετικά με τις επιπτώσεις της τεχνολογίας και τεχνολιγικής εξέλιξης στον άνθρωπο.