cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτερ Αλτμάιερ
Προηγουμένως ήταν - από τις 17 Δεκεμβρίου 2013 - Ομοσπονδιακός υπουργός Ειδικών Καθηκόντων και Διευθυντής του Γραφείου της Καγκελαρίας στην τρίτη κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ. Επίσης, κατείχε από τις 24 Οκτωβρίου 2017 και τη θέση του μεταβατικού υπουργού Οικονομικών – μετά την εκλογή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην προεδρεία της Μπούντεσταγκ. Από τις 22 Μαϊου 2012 ήταν διάδοχος του Νόρμπερτ Ρέτγκεν στη θέση του υπουργού Περιβάλλοντος στη δεύτερη κυβέρνηση Μέρκελ. Προ πριν, ο Αλτμάιερ ήταν διευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας της CDU/CSU.
Ελισάβετ Ελεονώρα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
H Ελισάβετ-Ελεονώρα, γερμ. Elisabeth Eleonore von Brunswick-Lüneburg-Wolfenbüttel (30 Σεπτεμβρίου 1658 - 15 Μαρτίου 1729) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα του Μεκλεμβούργου και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Μεκλεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αντωνίου-Ούλριχ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και της Γιουλιάνας, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1675 τον Ιωάννη-Γεώργιο του Μεκλεμβούργου, ο οποίος απεβίωσε πέντε μήνες μετά.
Το 1681 η Ελισάβετ-Ελεονώρα έκανε δεύτερο γάμο με τον Βερνάρδο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Ζοάο Ζιλμπέρτο
Ο Ζοάο Ζιλμπέρτο Πράντο Περέιρα ντε Ολιβέιρα, γνωστός ως Ζοάο Ζιλμπέρτο (10 Ιουνίου 1931 – 6 Ιουλίου 2019), ήταν Βραζιλιάνος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και κιθαρίστας. Πρωτοστάτησε στο μουσικό είδος της μπόσα νόβα στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Πρώτα χρόνια
Ο Ζοάο Ζιλμπέρτο γεννήθηκε στο Ζουαζέιρο της Μπαία, γιος του Ζοβινιάνο Ντομίνγκος ντε Ολιβέιρα, ενός πλούσιου εμπόρου, και της Μαρτίνια ντο Πράντο Περέιρα ντε Ολιβέιρα. Έζησε στη γενέτειρά του μέχρι το 1942 όταν άρχισε να σπουδάζει στο Αρακαζού του Σερζίπε, επιστρέφοντας στο Ζουαζέιρο το 1946. Στην ηλικία των 14 ετών, ο πατέρας του αγόρασε την πρώτη του κιθάρα. Στο Ζουαζέιρο ίδρυσε το πρώτο του συγκρότημα με τίτλο "Εναμοράντος ντου Ρίτμου". Μετακόμισε στο Σαλβαδόρ το 1947. Κατά τη διάρκεια της τρίχρονης παραμονής του στην πόλη, παράτησε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη μουσική και σε ηλικία 18 ετών ξεκίνησε την καλλιτεχνική του καριέρα ως τραγουδιστής στην Εταιρεία Ραδιοφώνου της Πολιτείας.
Καριέρα
Οι πρώτες ηχογραφήσεις του Ζιλμπέρτο κυκλοφόρησαν σε δύο δίσκους το 1951-1959. Στη δεκαετία του 1960 τα βραζιλιάνικα σινγκλ εξελίχθηκαν σε "διπλή συμπαγή" μορφή, ενώ ο Ζοάο κυκλοφόρησε μερικά ΕΡ σε αυτή τη νέα μορφή.
Λίγο αργότερα, ο πατέρας του Ζιλμπέρτο, αναστατώθηκε από το παράξενο στυλ του και την άρνηση του να εργαστεί σε κάποια "κανονική" δουλειά. Έτσι τον έκλεισε στο ψυχιατρείο. Σε μια συνέντευξη εκεί, ο Ζιλμπέρτο κοίταξεε έξω από το παράθυρο και παρατήρησε: "Κοίτα τον αέρα που χτυπά τα δέντρα." Ο ψυχολόγος απάντησε "αλλά τα δέντρα δεν έχουν μαλλιά, Ζοάο" για να του απαντήσει ότι "και υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν καμία ποίηση." Αφέθηκε ελεύθερος μετά από μια εβδομάδα. Το επόμενο έτος (1956), επέστρεψε στο Ρίο και γνώρισε διάφορα πρόσωπα της βραζιλιάνικης μουσικής βιομηχανίας, όπως τον Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ, συνθέτης, παραγωγός της Odeon Records. Ο Ζομπίμ εντυπωσιάστηκε από το στυλ του Ζιλμπέρτο και άρχισε τη προσπάθεια να βρει το κατάλληλο τραγούδι για να ταιριάξει με το στυλ της εταιρείας του.
Ο Ζιλμπέρτο ήταν γνωστός για την απαιτητική ακουστική και τα πρότυπα ελέγχου θορύβου. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του τραγουδιού "Ρόζα Μορένα", χρειάστηκαν 28 φορές για να προφέρει σωστά το ο στη λέξη Ρόζα.
Το 1997, ο Ζιλμπέρτο έκανε μήνυση στην δισκογραφική εταιρεία EMI επειδή επανεξέδωσε πολλά από τα πρώτα έργα του υποστηρίζοντας ότι πολλά είχαν κακή ποιότητα. Μετά το περιστατικό, η EMI σταμάτησε την παραγωγή του άλμπουμ και το 2008 η μήνυση ακόμα εκκρεμούσε.
Το 2011 η σπιτονοικοκύρισσα του Ζορζίνα Μπραντολίνι ντ'Άντα του έκανε μήνυση και διώχθηκε από ένα διαμέρισμα στο Λεμπλόν.
Τον Δεκέμβριο του 2017, αναφέρθηκε ότι η Μπεμπέλ Ζιλμπέρτο (Ισαμπέλ), κόρη του Ζοάο μέσω του γάμου του με τη Μιούτσα, προσπαθούσε να πάρει τον έλεγχο των οικονομικών του, λόγω της φθίνουσας ψυχικής κατάστασης και του μεγάλου χρέους.
Δισκογραφία
Οι πρώτοι δίσκοι του Ζιλμπέρτο (1951-1958) κυκλοφόρησαν με ενιαίες εκδόσεις 78 rpm.
Το άλμπουμ João Gilberto κυκλοφόρησε το 1970 είναι η ίδια έκδοση με το João Gilberto en Mexico (του ιδίου έτους) αλλά κυκλοφόρησε από διαφορετικές δισκογραφικές εταιρείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραζιλιάνοι τραγουδιστές
Λουίζα του Στόλμπεργκ-Γκέντερν (1764-1834)
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χριστιανού Καρόλου του Στόλμπεργκ-Γκέντερν και της Ελεονώρας Ρόις, κόρης του Κόμη του Λόμπενσταϊν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1780 τον Κάρολο Γουλιέλμο της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Δύο έτη μετά απεβίωσε ο Δούκας, χωρίς να αποκτήσουν απογόνους.
Το 1787 η Λουίζα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ευγένιο της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Μέγαρο Φλορίν
Το Μέγαρο Φλορίν (Florin Court) είναι κτίριο διαμερισμάτων στο Smithfield, στο Λονδίνο. Το 2003 συμπεριελήφθη στη λίστα Grade II, η οποία περιλαμβάνει κτίρια ιδιαίτερου ενδιαφέροντος που πρέπει να διατηρηθούν.
Χτίστηκε το 1936 σε ρυθμό Art Deco / Streamline Moderne και έχει 9 ορόφους και 120 διαμερίσματα. Χαρακτηριστική είναι η καμπυλωτή του πρόσοψη. Στο ισόγειο υπάρχει πισίνα, σάουνα, γυμναστήριο, σαλόνι με μια μικρή βιβλιοθήκη, χώρος όπου υπάρχει πρόσβαση σε ασύρματο ίντερνετ, εγκαταστάσεις πλυντηρίου και γκαράζ. Στους χώρους αυτούς έχουν πρόσβαση όλοι οι ένοικοι. Στο μέγαρο υπάρχουν δύο ασανσέρ.
Πρόεδρος των Φίτζι
Ο πρόεδρος των Φίτζι είναι ο αρχηγός του κράτους της Δημοκρατίας των Φίτζι. Ο πρόεδρος διορίζεται από το Κοινοβούλιο για τριετή θητεία σύμφωνα με τους όρους του Συντάγματος των Φίτζι του 2013. Αν και δεν είναι εξ ολοκλήρου διακοσμητικός, ο ρόλος του προέδρου στην κυβέρνηση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικός, αλλά υπάρχουν σημαντικές εφεδρικές εξουσίες που μπορεί να ασκηθούν σε περίπτωση κρίσης. Επιπλέον, ο πρόεδρος είναι ο γενικός διοικητής των στρατιωτικών δυνάμεων της Δημοκρατίας των Φίτζι.
Ιστορία της θέσης
Το αξίωμα του προέδρου θεσμοθετήθηκε έπειτα από δύο στρατιωτικά πραξικοπήματα το 1987 που οδήγησαν στην ανακήρυξη της δημοκρατίας στις 7 Οκτωβρίου, τερματίζοντας τη μοναρχία των Φίτζι. Ο υποστράτηγος Σιτιβένι Ραμπούκα, ο οποίος ήταν ο εγκέφαλος των πραξικοπημάτων, σχημάτισε μια προσωρινή στρατιωτική κυβέρνηση με επικεφαλής τον ίδιο. Ωστόσο, δεν πήρε τον τίτλο του προέδρου και στις 5 Δεκεμβρίου διόρισε τον Ρατού Σερ Πενάια Γκανιλάου, τον τελευταίο γενικό κυβερνήτη, ως τον πρώτο πρόεδρο της δημοκρατίας.
Ένα πολιτικό πραξικόπημα που υποκινήθηκε από τον Τζορτζ Σπέιτ οδήγησε σε μια άλλη συνταγματική εκτροπή το 2000. Ο πρόεδρος Ρατού Σερ Καμισέσε Μάρα παραιτήθηκε στις 29 Μαΐου αντί να καταργήσει το Σύνταγμα, όπως είχε ζητήσει ο στρατός, υποστηριζόμενος από το Ανώτατο Δικαστήριο. (Το αν η παραίτησή του ήταν αναγκαστική ή όχι ήταν αντικείμενο αστυνομικής έρευνας που συνεχίστηκε μέχρι την εποχή του πραξικοπήματος του 2006). Ο Αρχιπλοίαρχος Φρανκ Μπαϊνιμαράμα ανέλαβε την εξουσία ως επικεφαλής της προσωρινής στρατιωτικής κυβέρνησης (όπως και ο Ραμπούκα το 1987), έως ότου ο Ρατού Τζοζέφα Ιλόιλο διορίστηκε πρόεδρος στις 13 Ιουλίου.
Στις 5 Δεκεμβρίου 2006 οι στρατιωτικές δυνάμεις ανέτρεψαν ξανά την κυβέρνηση. Ο Μπαϊνιμαράμα αυτοανακηρύχτηκε ως υπηρεσιακός πρόεδρος. Αρχικά είπε ότι είχε αναλάβει το αξίωμα με προσωρινή ιδιότητα και σύντομα θα ζητούσε από το Μεγάλο Συμβούλιο των Αρχηγών να επαναφέρει τον Ιλόιλο, αλλά στις 17 Δεκεμβρίου επέμεινε ότι ο ίδιος ήταν τώρα ο πρόεδρος και ότι το Μεγάλο Συμβούλιο έπρεπε να τον αναγνωρίσει ως τέτοιο. Ο Ιλόιλο διορίστηκε εκ νέου πρόεδρος στις 4 Ιανουαρίου 2007.
Λίγες μέρες αργότερα, ο διευθυντής του Συνταγματικού Φόρουμ Πολιτών, αιδεσιμότατος Ακουίλα Γιαμπάκι, πρότεινε ότι η θέση του Προέδρου θα πρέπει, στο μέλλον, να είναι ανοιχτή σε άτομα οποιασδήποτε εθνότητας, αντί να προορίζεται για αυτόχθονες κατοίκους των Φίτζι. Αυτή η πρόταση ήταν αμφιλεγόμενη και σε αυτήν αντιτάχθηκε κυρίως ο έκπτωτος πρωθυπουργός Λαϊσένια Καράζε. Ένας αρχηγός της Rewa, ο Ρο Φιλίπε Τουισαγουάου, αντιτάχθηκε επίσης στην ιδέα και δήλωσε την άποψή του για τη λειτουργία της προεδρίας:
Στις 28 Ιουλίου 2009 ο Ιλόιλο ανακοίνωσε ότι θα αποχωρούσε από τα καθήκοντά του στις 30 Ιουλίου. Ο ταξίαρχος ε.α. Ρατού Επέλι Ναϊλατικάου τον διαδέχθηκε ως υπηρεσιακός πρόεδρος. Στις 5 Νοεμβρίου 2009 ο Ναϊλατικάου ορκίστηκε πρόεδρος.
Τον Μάρτιο του 2012η κυβέρνηση Μπαϊνιμαράμα διέλυσε με διάταγμα το Μεγάλο Συμβούλιο των Αρχηγών. Ο Μπαϊνιμαράμα επιβεβαίωσε ότι αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξει μια νέα μέθοδος για τον διορισμό του προέδρου. Αυτό, είπε, θα προβλέπεται από ένα νέο Σύνταγμα, που θα εγκριθεί το 2013 έπειτα από διαβουλεύσεις με τον λαό.
Στις 12 Οκτωβρίου 2015, το Κοινοβούλιο εξέλεξε τον υποστράτηγο ε.α. Τζορτζ Κονρότε ως πρόεδρο. Στις 12 Νοεμβρίου 2015 ο Κονρότε ορκίστηκε πρόεδρος. Στις 31 Αυγούστου 2018 ο Κονρότε επανεξελέγη πρόεδρος.
Στις 22 Οκτωβρίου 2021 το Κοινοβούλιο εξέλεξε τον Ρατού Γουίλιαμ Κατονίβερε ως πρόεδρο. Στις 12 Νοεμβρίου 2021 ο Κατονίβερε ορκίστηκε πρόεδρος.
Παραπομπές
Προεδρος
Πτελοπούλα Καρδίτσας
Η Πτελοπούλα είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Πτελοπούλα βρίσκεται στον κάμπο της Καρδίτσας σε απόσταση περίπου 8 χλμ νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλης σε υψόμετρο 115 μέτρα. Δυτικά είναι η Μέλισσα και ανάμεσά τους ο ποταμός Καλέντζης, ανατολικά το Καρποχώρι και νότια το Καλλιφώνι. Το χωριό αναφέρεται από την περίοδο της Τουρκοκρατίας και το 1911 ήταν τσιφλίκι του Νεκή πασά-Μαλήκ πασά, με καταγωγή από τον Αλή Πασά. Στη συνέχεια οι κληρονόμοι του το πούλησαν στους Έλληνες κατοίκους του οικισμού.
Μετά την ένωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα το 1883 με την παλιά της ονομασία Ντελή-Βελή, στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καλλιφωνίου. Το 1924 με ΦΕΚ 209Α - 28/08/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Φτελοπούλα. Το 1940 με το 16/10/1940 διορθώθηκε σε Πτελοπούλα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Πτελοπούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κάμπου του δήμου Καρδίτσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 240 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Γκίρικ
Ο Γκίρικ ή Γιος της Τύχης (Σύγχρονα Γαελικά : Griogair mac Dhunghail, πέθανε περί το 890) βασιλιάς της Άλμπα ή βασιλιάς των Πίκτων (878 - 889) και συμβασιλέας με τον Έοχεντ μακ Ρουν ήταν διάδοχος του Εντ μακ Κένεθ. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό και τα Ιρλανδικά χρονικά παρέχουν ελάχιστες πληροφορίες για τον Γκίρικ και διαφωνούν αν βασίλευσε μόνος του ή μαζί με τον Έοχεντ, επίσης διαφωνούν αν θεωρείται βασιλιάς των Πίκτων ή ο πρώτος βασιλιάς της Άλμπα. Άν και είναι γνωστά λίγα σχετικά με τον Γκίρικ θεωρείται μεγάλη μορφή στην Σκωτία σε ολόκληρο τον μεσαίωνα. Οι συγγραφείς Ιωάννης του Φορντάν, Άντριου του Ουίντουν, Χέκτορ Μπόες (1465 - 1536) και ο ανθρωπιστής Τζωρτζ Μπιουκάναν αναφέρονται για τον Γκίρικ με την φράση "Άγιος Γρηγόριος ο Μέγας" με αναφορές ότι κατέκτησε την μισή Αγγλία και την μισή Ιρλανδία. Τα Χρονικά του Μελρόουζ και μερικές εκδόσεις των Χρονικών των βασιλέων της Άλμπα γράφουν ότι ο Γκίρικ πέθανε στο Στράθιρν.
Το όνομα του Γκίρικ
Το όνομα του Γκίρικ σχετίζεται με τον Άγιο Κήρυκο ο οποίος όταν ήταν μικρό παιδί μαρτύρησε μαζί με την μητέρα στις αρχές του 4ου αιώνα στις διώξεις του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Σύμφωνα με τα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα ο Άγιος Κήρυκος ήταν ο προστάτης Άγιος του Γκίρικ και ο Άγιος κατείχε το όνομα του Γκίρικ σε Λατινική μορφή. Ο Γκίρικ ίδρυσε την πρώτη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Κήρυκο σε μια θέση που αργότερα ονομάστηκε Άγιος Κήρυκος στο Αμπερντίνσαϊρ. Η εορτή του Αγίου καθιερώθηκε στις 16 Ιουνίου, την ίδια ημερομηνία στις 16 Ιουνίου 885 παρατηρήθηκε μια ηλιακή έκλειψη που συνδέθηκε με την βασιλεία του Γκίρικ και του Έοχεντ σε τέτοιο βαθμό που λίγο αργότερα εξορίστηκαν και οι δυο από το βασίλειο.
Σχέσεις Γκίρικ με Έοχεντ
Κυκλοφορούν πολλές θεωρίες σχετικά με την σχέση του Γκίρικ με τον Έοχεντ αλλά όλες παρουσιάζουν τον Γκίρικ μεγαλύτερο. Το Χρονικό των βασιλέων της Άλμπα στην Λατινική του έκδοση χρησιμοποίησε μια περίεργη φράση για να περιγράψει την σχέση του Γκίρικ με τον Έοχεντ, ο μεταφραστής Γουίκς έδωσε την ερμηνεία "δάσκαλος και πρωθυπουργός". Στον ίδιο τόμο των χρονικών στην αναφορά για την εξορία των δυο ανδρών από την Σκωτία τονίζει : "ο Έοχεντ και ο θετός του γιος Γκίρικ εκδιώχθηκαν από το βασίλειο". Άλλες ιστορικές πηγές τους περιγράφουν σαν "ξαδέλφια" ή "πρώτα ξαδέλφια". Η συγγένεια ανάμεσα στους δυο άντρες ήταν ωστόσο σκοτεινή, είναι γνωστό ότι ο Έοχεντ ήταν γιος του Ρουν βασιλιά των Βρετανών αλλά πολύ λίγα ήταν γνωστά για τον πατέρα του Γκίρικ Ντουνγκάλ που δεν είχε καμιά βασιλική καταγωγή. Ο συγγραφέας της Απόκρυφης Σκωτίας γράφει ότι ο Γκίρικ ήταν "μάλλον σκοτεινός ευγενής" του Έοχεντ.
Δυο σχολιαστές καθόρισαν τις σχέσεις ανάμεσα στον Γκίρικ και τον Έοχεντ με πολιτικούς όρους. Ο μεταφραστής Γουίκς σημειώνει : "πιθανότατα ο Γκίρικ δεν είχε βασιλικό αίμα και χρησιμοποίησε τον Έοχεντ σαν μαριονέτα". Το 1904 ο καθηγητής στην Οξφόρδη Τζον Ρις (1840 - 1915) έφτασε σε παρόμοιο συλλογισμό τονίζοντας "ο Γκίρικ ήταν βασιλιάς των Κελτών αλλά ο ίδιος δεν είχε βασιλικό Κέλτικο αίμα και χρειάστηκε τον ευγενή Έοχεντ για να τον βοηθήσει να επιβάλει την εξουσία του στους Κέλτες και να τους υποτάξει". Η πιο γνωστή πληροφορία είναι ότι ο Γκίρικ σκότωσε σε μάχη τον Εντ μακ Κένεθ θείο του Έοχεντ (878) βόρεια του Στέρλινγκ, από τότε ο Γκίρικ και ο Έοχεντ ενώθηκαν και συμβασίλευσαν 11 χρόνια.
Ο γιος της Τύχης
thumb|right|250px|Το όνομα του Γκίρικ στα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα Η Προφητεία του Μπερχάν αναφέρεται με μορφή στίχων σε Σκωτσέζους και Ιρλανδούς βασιλείς τον 11ο αιώνα, είναι εξαιρετικά δύσκολη επειδή κατονομάζει τους βασιλείς με το επώνυμο τους αντί για το μικρό τους όνομα και τους συνδέει με αδιευκρίνιστα γεγονότα. Η ίδια Προφητεία δίνει στον Γκίρικ το επώνυμο Μακ Ραθ "ο γιος της Τύχης". Τα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα στην εισαγωγή τους για τον Γκίρικ σημειώνουν :
"Ο Έοχεντ γιος του Ραν βασιλιάς του Στραθκλάιντ και εγγονός του Κένεθ μέσω της κόρης του βασίλευσε 11 χρόνια, την ίδια εποχή ο Γκίρικ γιος κάποιου άλλου βασίλευσε μαζί του και έγινε θετός πατέρας και κηδεμόνας του. Τον δεύτερο χρόνο της βασιλείας τους ο Εντ γιος του Νιλς πέθανε ,τον ένατο χρόνο της βασιλείας τους μια έκλειψη ηλίου εμφανίστηκε την ημέρα της εορτής του Αγίου Κηρύκου, ο Έοχεντ και ο θετός του πατέρας εξορίστηκαν από το βασίλειο".
Ο Κένεθ που φαίνεται στο χρονικό είναι ο Κένεθ Α΄ της Σκωτίας ή Κένεθ Μακ Αλπίν, ο Εντ γιος του Νιλς ήταν ο Εντ Φιντλιάθ που πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 879, στις 16 Ιουνίου 885 την ημέρα εορτής του Αγίου Κύρου συνέβη μια ηλιακή έκλειψη.
Γρηγόριος ο Μέγας
Μέχρι τον 12ο αιώνα ο Γκίρικ είχε τοποθετηθεί στους Σκωτσέζικους θρύλους σαν μεγάλος βασιλιάς που απελευθέρωσε την εκκλησία της χώρας τους από την καταπίεση των Πίκτων και κατέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της Αγγλίας και της Ιρλανδίας χρησιμοποιώντας για τον ίδιο το ψευδώνυμο "Άγιος Γρηγόριος ο Μέγας". Οι ίδιοι θρύλοι εμφανίζονται στα "Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα" και στα "Αυθεντικά Χρονικά της Σκωτίας" του Άντριου Ουίντουν με το όνομα του "Μάκντουνγκαλ, γιου του Ντουνγκάλ", παραλείπονται όμως από το Ντουάν Αλμπανάχ.
Το έγγραφο του Πόπλετον δεν ταιριάζει στους υπόλοιπους βασιλικούς καταλόγους, οι βασιλείς εμφανίζονται σε ομάδες με τηλεγραφικά ονόματα όπως "D", "F", "I", "K" και "N"''. Η ομάδα "D" σημειώνει τα εξής για τον Γκίρικ :
"Ο Γκίρικ, γιος του Ντουνγκάλ βασίλευσε 12 χρόνια, πέθανε στο Νταντάρν και τάφηκε στην Ίονα, υπέταξε την Ιρλανδία και σχεδόν ολόκληρη την Αγγλία, ήταν ο πρώτος που έδωσε την ελευθερία στην εκκλησία της Σκωτίας με την κατάργηση των σκληρών νόμων και εθίμων των Πηκτών". Ο Γκίρικ εμφανίζεται περισσότερο στις κατακτήσεις της Βερνικίας και σπάνια στην Ιρλανδία. Ο ιστορικός Ουίλιαμ Φορμπς Σκίνε (1809 - 1892) βλέπει σύνδεση με την Ιστορία του Αγίου Κάθμπερτ σύμφωνα με την οποία μετά τον θάνατο του βασιλιά Χάλφνταν Ράγκναρσον οι Νορθούμβριοι και οι Σκανδιναβοί ενώθηκαν υπό την ηγεσία του βασιλιά Γκούθρεντ για να αντιμετωπίσουν τις Σκωτσέζικες επιδρομές.
Θρύλοι
Η "λιτανεία του Ντάνκελντ" εορτάζεται με μεγαλοπρεπείς τελετές στο Σότενστιφτ της Γερμανίας σε μεσαιωνικούς και νεότερους χρόνους. Ο ιστορικός Τόμας Όουεν Κλάνσι αναφέρει σημαντικές προσθήκες στην τελετή από την Σκωτία τον 9ο αιώνα που είχαν σχέση με την βασιλεία του Γκίρικ στην Σκωτία τον 9ο αιώνα και μια προσευχή στον βασιλιά. Ο Ντάνκαν σημειώνει ότι η συμβασιλεία του Γκίρικ με τον Έοχεντ θεωρείται παράλογη, σύμφωνα με τον Ντάνκαν ήταν ο μόνος βασιλιάς των Πηκτών σαν γιος της κόρης του Κένεθ Α΄, η αναφορά για το γεγονός ότι ήταν κηδεμόνας του Έοχεντ βασίζεται σε λάθος ανάγνωση του ονόματος του θείου. Ο Άλφρεντ Σμιθ (1942 - 2016) προτείνει ότι ο Γκίρικ ήταν ανιψιός του Κένεθ Α΄ και γιος του αδελφού του Ντόναλντ Α΄ της Σκωτίας αλλά φαίνεται να στηρίχτηκε σε μια λάθος επιγραφή που έγραφε ότι ένας άγνωστος Κωνσταντίνος γιος του Ντόναλντ ήταν βασιλιάς. Ο Μπένντζαμιν Χάντσον με την σειρά του σημειώνει ότι ο Γκίρικ καταγόταν από έναν πλάγιο κλάδο της δυναστείας των Αλπίνων που βασίλευσε στο Μόρεϊ και δέχεται την ύπαρξη του αδελφού του Κωνσταντίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος των Αλπινιδών
Καβάσιλα Ιωαννίνων
Τα Καβάσιλα είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας στην Ήπειρο σε υψόμετρο 680 μέτρα.
Γεωγραφία - ιστορία
Τα Καβάσιλα βρίσκονται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, νότια από τον ποταμό Σαραντάπορο και κοντά στην ΕΟ Κοζάνης - Ιωαννίνων. Απέχουν 73 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Ιωάννινα και 12 χλμ. ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Το χωριό είναι κτισμένο σε λοφώδη περιοχή γεμάτη από κουμαριές και συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των Μαστοροχωρίων. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι το όνομά του προέρχεται από τον βυζαντινό στρατηγό Αλέξιο Καβάσιλα που έζησε τον 14ο αιώνα και ήταν μέλος της ηπειρώτικης οικογένειας Καβάσιλα. Στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 αναφέρεται ότι το χωριό ήταν τσιφλίκι του καζά της Κόνιτσας και είχε πληθυσμό 89 κατοίκους.
Αξιοθέατα
Προς τα βόρεια του χωριού, σε απόσταση 6 χιλιομέτρων και δίπλα στον Σαραντάπορο βρίσκονται υδροθειοχλωριονατριούχος ιαματική πηγή και θειούχα ιαματικά λουτρά. Στην ίδια κατεύθυνση και σε απόσταση περίπου 2 χλμ. βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας Καβασίλων (του 1816 στη θέση παλιού μοναστηριού) αφιερωμένη στα Γενέθλια της Θεοτόκου. Διασώζεται το καθολικό και ο περίβολος της μονής, μέσα στο οποίο υπάρχει κτιστό τέμπλο διακοσμημένο με τοιχογραφίες του 1864 από ζωγράφους των Χιονάδων. Αξιοθέατο της ευρύτερης περιοχής είναι η τοποθεσία "Στενά Σαρανταπόρου" τα οποία είναι ένα φαράγγι του ομώνυμου ποταμού ανάμεσα στα χωριά Καβάσιλα, Εξοχή και Πυξαριά. Έχει κάθετα τοιχώματα, που το ύψος τους μερικές φορές ξεπερνά τα 150 μέτρα, χαρακτηρίζεται από αξιόλογη παραποτάμια μεσογειακή βλάστηση και το μήκος του φθάνει σχεδόν το 1 χλμ.
Δείτε επίσης
Για άλλα ιαματικά λουτρά στο δήμο Κόνιτσας δείτε το λήμμα Λουτρά Αμάραντου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Χατιτζέ Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Ε΄)
Η Χατιτζέ Σουλτάν (Οθ. τούρκικα: خديجة خاتون) (τούρκικα: Hatice Sultan, 5 Μαΐου 1870 - 13 Μαρτίου 1938) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Χατιτζέ γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1870 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν η μεγαλύτερη κόρη Μουράτ Ε΄ και της τρίτης συζύγου του Σαγιάν Καντίνεφεντι. Μετά την εκθρόνιση του πατέρα της Μουράτ Ε΄ το 1876, αποσύρθηκε στο παλάτι Τσιραγάν. Η Χατιτζέ τον ακολούθησε στον θάνατο. Είχε διδαχτεί Γαλλικά από τον πατέρα της και από την Γκεβχερίζ Καλφά.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1901 παντρεύτηκε τον Νταμάτ Αλί Βασίφ Πασά και εφτά χρόνια αργότερα στις 20 Σεπτεμβρίου 1908, χώρισαν. Αργότερα παντρεύτηκε τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών, Νταμάτ Ράουφ Χαϊρεντίν Μπέη, την 1η Μαΐου 1909 μαζί απέκτησαν δύο κόρες και ένα γιο, την Αϊσέ Χανίμσουλταν, τον Σουλτανζάντε Χάϊρι Μπέη και τη Σελμά Χανίμσουλταν, και εννιά χρόνια μετά στις 16 Ιουνίου 1918, χώρισαν.
Μετά την κατάργηση της μοναρχίας, η Χατιτζέ μαζί με τον γιο της, Σουλτανζάντε Χάϊρι και τη Σελμά Χανίμσουλταν εξορίστηκαν στη Βηρυτό. Στις 13 Μαρτίου 1938 η Χατιτζέ πέθανε σε ηλικία 67 ετών και είναι θαμμένη στη Δαμασκό.
Ελληνική συνταγματική αναθεώρηση του 2019
Στα τέλη του 2018, ο τότε Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την πρόθεσή του για την αναθεώρηση ή προσθήκη συγκεκριμένων άρθρων του Συντάγματος.
Συνολικά οι διατάξεις είναι 49, εκ των οποίων οι 16 πέρασαν με ενισχυμένη πλειοψηφία (180 τουλάχιστον ψήφων) και στην αναθεωρητική Βουλή χρειάζονται απλή πλειοψηφία (151 τουλάχιστον ψήφων) ενώ οι υπόλοιπες 33 εγκρίθηκαν με απλή πλειοψηφία, αλλά όχι με ενισχυμένη πλειοψηφία και θα χρειαστούν την ενισχυμένη πλειοψηφία από την επόμενη αναθεωρητική Βουλή. Η πρώτη φάση της αναθεώρησης έλαβε χώρα στις 15 Φεβρουαρίου 2019 και η δεύτερη ένα μήνα αργότερα, στις 15 Μαρτίου 2019, με επαναληπτική ψηφοφορία, η οποία οριστικοποίησε τις αναθεωρητέες διατάξεις, οι οποίες ετέθησαν προς ψήφιση από την αναθεωρητική βουλή (τρίτη και τελική φάση) τους επόμενους μήνες.
Επίσης αξιοσημείωτες είναι και δύο προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας που δεν προκρίθηκαν, για τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων με κατάργηση του άρθρου 16 και την εκλογή της δικαιοσύνης από το κοινοβούλιο και όχι από διορισμούς της κυβέρνησης.
Η τελική ψηφοφορία διεξήχθη στις 25 Νοεμβρίου. Το Σύνταγμα δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ A 211/24.12.2019.
Αποτελέσματα
Η σημαντικότερη αλλαγή είναι η αποσύνδεση της διάλυσης της Βουλής σε περίπτωση μη εκλογής ΠτΔ την τρίτη φορά. Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο 32 του νέου Συντάγματος, γίνονται 5 ψηφοφορίες, οι πρώτες δύο με 200 ψήφους και η τρίτη με 180 ψήφους. Εάν μετά από 3 δεν εκλεγεί ο πρόεδρος, η τέταρτη θα απαιτεί 151 ψήφους και η πέμπτη θα εκλέξει τον υποψήφιο με τις περισσότερες ψήφους.
Επίσης, στο άρθρο 54 προστέθηκε μία νέα παράγραφος που επιτρέπει να μπουν προϋποθέσεις στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στον τόπο διαμονής τους από εκλογείς που κατοικούν έξω από την Επικράτεια, όπως πραγματικός δεσμός με τη Χώρα, αυτοπρόσωπη παρουσία σε εκλογικό τμήμα, χρόνος απουσίας από τη Χώρα ή παρουσία στη Χώρα για ορισμένο χρόνο στο παρελθόν. Επιτρέπει επίσης ορισμένες θέσεις του ψηφοδελτίου επικρατείας κάθε κόμματος της να καταλαμβάνονται από απόδημους Έλληνες, καθώς και η ψήφος των εκλογέων που ψηφίζουν σε εκλογικά τμήματα έξω από την Επικράτεια να μην προσμετράται σε συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια αλλά μόνο σε επίπεδο Επικρατείας.
Αξίας σημασίας θεωρούνται και οι τροποποιήσεις στα άρθρα 68 και 86 για περί ευθύνης υπουργών και της απόσβεσης των αδικημάτων τους.
Δεν υπέρψηφίστηκαν οι προτεινόμενες αλλαγές στο άρθρo 3 για την θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους και στα αρθρα 13, 33 και 59 για την κατοχύρωση του πολιτικού όρκου και τις διακριτές σχέσεις κράτους - εκκλησίας.
Παραπομπές
2019
Όλβιο Ξάνθης
Το Όλβιο ή Νέο Όλβιο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Όλβιο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας και την πεδιάδα της Ξάνθης σε υψόμετρο 30 μέτρα. Απέχει 7 χλμ. Β. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου), 22 χλμ. ΝΔ. από την Ξάνθη και 47 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καβάλα. Δυτικά του χωριού περνάει ο Νέστος ενώ το ίδιο είναι κτισμένο πολύ κοντά και δίπλα στους οικισμούς Άγιο Αθανάσιο (ΒΔ.), Κοσσό (ΒΑ.), Κρεμαστή (Δ.-ΝΔ.) και Παλιό Όλβιο (ΝΑ.) με το οποίο αποτελούσε την εποχή της τουρκοκρατίας κοινό οικισμό. Η περιοχή ήταν οθωμανικό τσιφλίκι με την ονομασία Νολοκλού και είχε δύο συνοικισμούς, το Παλαιό Όλβιο (με γηγενείς μουσουλμάνους) και το Όλβιο (πρόσφυγες χριστιανοί, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών). Νοτιοδυτικά του χωριού υπάρχει η μονάδα παραγωγής βιομηχανικών μπαταριών της "Συστήματα SUNLIGHT ΑΒΕΕ" με συνολική έκταση μονάδας 200.000 τ.μ., ενώ οι στεγασμένοι χώροι της ξεπερνούν τα 60.000 τ.μ.
Διοικητικά στοιχεία
Επίσημα αναφέρεται μετά την απελευθέρωση της Θράκης το 1924 με την ονομασία Όλβιον στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ευλάλου. Το 1959 με το ΦΕΚ 49Α - 17/03/1959 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ολβίου που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 330 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
N-φαινυλομεθανιμίνη
Η Ν-φαινυλομεθανιμίνη ή N-μεθυλενανιλίνη ή μεθυλενιμινοβενζένιο είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο PhN=CH2. Είναι μια δευτεροταγής αρωματική ιμίνη.
Από μεθανάλη και ανιλίνη
Με επίδραση ανιλίνης σε μεθανάλη, R#1 = R#2 = H:
Συμπεριφορά βάσης
Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:
Αναγωγή
Ανάγεται προς N-μεθυλανιλίνη :
Πηγές
Κατηγορία:Αρωματικές ιμίνες
Πλανητική γεωλογία
Η πλανητική γεωλογία, εναλλακτικά γνωστή ως αστρογεωλογία ή εξωγεωλογία, είναι τομέας της πλανητικής επιστήμης που ασχολείται με τη γεωλογία των ουράνιων σωμάτων όπως των πλανητών και των φεγγαριών τους, των αστεροειδών, των κομητών και των μετεωριτών. Αν και το πρόθεμα γεω- συνήθως υποδεικνύει θέματα που σχετίζονται με τη Γη, η πλανητική γεωλογία ονομάζεται έτσι για ιστορικούς λόγους και λόγους ευκολίας· εφαρμόζοντας τη γεωλογική επιστήμη σε άλλα πλανητικά σώματα. Λόγω των τύπων των σχετικών ερευνών, είναι επίσης στενά συνδεδεμένη με τη γεωλογία που βασίζεται με τη Γη.
Η πλανητική γεωλογία περιλαμβάνει θέματα όπως τον καθορισμό της εσωτερικής δομής των γήινων πλανητών και εξετάζει επίσης την πλανητική ηφαιστειότητα και τις επιφανειακές διεργασίες όπως τους κρατήρες πρόσκρουσης, τις ποτάμιες και τις αιολικές διεργασίες. Αναλύονται επίσης οι δομές των γιγαντιαίων πλανητών και των φεγγαριών τους, όπως και η σύνθεση των δευτερευόντων σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος, όπως οι αστεροειδείς, η ζώνη του Κάιπερ και οι κομήτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημική επιστήμη Κατηγορία:Πλανητική γεωλογία
Χρηματιστήριο του Λονδίνου
Το Χρηματιστήριο του Λονδίνου (London Stock Exchange) είναι ένα χρηματιστήριο στην πόλη του Λονδίνου, στην Αγγλία. Από τον Μάρτιο του 2021, η συνολική αγοραία αξία όλων των εταιρειών που διαπραγματεύονταν στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου για το έτος, ήταν 3,8 τρισεκατομμύρια £. Ιδρύθηκε το 1801, καθιστώντας το ένα από τα παλαιότερα χρηματιστήρια στον κόσμο. Οι σημερινές εγκαταστάσεις του βρίσκονται στην πλατεία Paternoster κοντά στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στο κέντρο του Λονδίνου. Είναι μέρος του Ομίλου Χρηματιστηρίου του Λονδίνου (LSEG). Το London Stock Exchange Group δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2007 όταν το Χρηματιστήριο του Λονδίνου συγχωνεύτηκε με το Χρηματιστήριο του Μιλάνου, τη Borsa Italiana.
Η καφετέρια
Το Βασιλικό χρηματιστήριο είχε ιδρυθεί από τον Άγγλο χρηματοδότη Thomas Gresham και τον Sir Richard Clough στο μοντέλο του Χρηματιστηρίου της Αμβέρσας. Άνοιξε από την Ελισάβετ Α' της Αγγλίας το 1571.
Κατά τον 17ο αιώνα, οι χρηματιστές δεν επιτρέπονταν στο Βασιλικό Χρηματιστήριο λόγω των αγενών τρόπων τους. Έπρεπε να λειτουργούν από άλλα καταστήματα στην περιοχή, κυρίως από τη καφετέρια του Jonathan's. Σε εκείνο το καφενείο, ένας μεσίτης ονόματι John Castaing άρχισε να απαριθμεί τις τιμές μερικών εμπορευμάτων, όπως το αλάτι, ο άνθρακας, το χαρτί και τις συναλλαγματικές ισοτιμίες το 1698. Αρχικά, αυτός δεν ήταν καθημερινός κατάλογος και δημοσιευόταν μόνο λίγες ημέρες την εβδομάδα.
Αυτή η λίστα και η δραστηριότητα μεταφέρθηκαν αργότερα στο καφενείο του Garraway. Οι δημόσιοι πλειστηριασμοί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου διεξήχθησαν για τη διάρκεια που μπορούσε να κάψει ένα μήκος κεριού στέατος. Αυτές ήταν γνωστές ως δημοπρασίες "by inch of candle". Καθώς οι μετοχές αυξάνονταν, με νέες εταιρείες να προσχωρούν για άντληση κεφαλαίων, η βασιλική αυλή συγκέντρωσε επίσης κάποια χρήματα. Αυτά είναι τα πρώτα στοιχεία οργανωμένων συναλλαγών σε εμπορεύσιμους τίτλους στο Λονδίνο.
Βασιλικό Χρηματιστήριο
Μετά την καταστροφή του κτιρίου του Gresham's Royal Exchange στη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου, ξαναχτίστηκε και επανιδρύθηκε το 1669. Αυτό ήταν μια απομάκρυνση από τα καφενεία και ένα βήμα προς το σύγχρονο μοντέλο χρηματιστηρίου.
Το Royal Exchange στέγαζε όχι μόνο μεσίτες αλλά και εμπόρους και εμπορεύματα. Αυτή ήταν η γέννηση μιας ρυθμιζόμενης χρηματιστηριακής αγοράς, η οποία είχε προβλήματα με τη μορφή μη αδειοδοτημένων χρηματιστών. Προκειμένου να τα ρυθμίσει, το Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο το 1697 που επέβαλε βαριές κυρώσεις, τόσο οικονομικές όσο και φυσικές, σε όσους διαμεσολάβησαν χωρίς άδεια. Καθόρισε επίσης έναν σταθερό αριθμό μεσιτών (σε 100), αλλά αυτός αργότερα αυξήθηκε καθώς το μέγεθος της συναλλαγής μεγάλωνε. Αυτό το όριο οδήγησε σε πολλά προβλήματα, ένα από τα οποία ήταν ότι οι έμποροι άρχισαν να εγκαταλείπουν το Royal Exchange, είτε με δική τους απόφαση είτε μέσω απέλασης, και άρχισαν να συναλλάσσονται στους δρόμους του Λονδίνου. Ο δρόμος στον οποίο συναλλάσσονταν τώρα ήταν γνωστός ως 'Exchange Alley' ή 'Change Alley'. τοποθετήθηκε κατάλληλα κοντά στην Τράπεζα της Αγγλίας. Το Κοινοβούλιο προσπάθησε να το ρυθμίσει αυτό και να απαγορεύσει τους ανεπίσημους εμπόρους από τους δρόμους του Change Alley.
Οι έμποροι κουράστηκαν από τις «φούσκες» που συνέβαιναν όταν οι εταιρείες ανέβαιναν γρήγορα και έπεφταν, έτσι έπεισαν το Κοινοβούλιο να περάσει μια ρήτρα που εμποδίζει τη σύσταση «αχαρτογράφητων» εταιρειών.
Η αίθουσα συνδρομών που δημιουργήθηκε το 1801 ήταν το πρώτ ρυθμιζόμενο χρηματιστήριο στο Λονδίνο, αλλά η μεταμόρφωση δεν έγινε ευπρόσδεκτη από όλα τα μέλη. Την πρώτη ημέρα της διαπραγμάτευσης, τα μη μέλη έπρεπε να αποβληθούν από έναν αστυφύλακα. Παρά την αναταραχή, σχεδιάστηκε ένα νέο και μεγαλύτερο κτίριο, στο Capel Court.
Ο William Hammond έθεσε τον πρώτο θεμέλιο λίθο για το νέο κτίριο στις 18 Μαΐου. Ολοκληρώθηκε στις 30 Δεκεμβρίου όταν η λέξη «Χρηματιστήριο» ήταν χαραγμένη στην είσοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρηματιστήρια στην Ευρώπη
Γουέιμουθ
Το Γουέιμουθ (αγγλικά: Weymouth) είναι παραθαλάσσια πόλη στο Ντόρσετ, στις αγγλικές ακτές της Μάγχης. Βρίσκεται σε έναν προστατευμένο κόλπο στις εκβολές του ποταμού Γουέι (Wey), 11 χιλιόμετρα νότια του Ντόρτσεστερ και το 2018 είχε 53.068 κατοίκους. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Ντόρσετ μετά το Μπόρνμουθ (Bournemouth) και το Πουλ (Poole).
Η ιστορία της σύγχρονης πόλης ξεκινά τον 12ο αιώνα, διαδραμάτισε δε ρόλο στην εξάπλωση της μαύρης πανώλης, τον εποικισμό της Αμερικής από τους Βρετανούς και την ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής κατά την Γεωργιανή εποχή. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν σημαντικό κέντρο από όπου αναχώρησαν στρατεύματα τα οποία αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία το 1944.
Όντας παραθαλάσσιο θέρετρο, η οικονομία του εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τον τουρισμό. Κύρια σημεία ενδιαφέροντος είναι το λιμάνι καθώς και η θέση του, στα μισά της διαδρομής κατά μήκος των Ακτών του Ντόρσετ και του Ανατολικού Ντέβον, Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς, σημαντικού για τη γεωλογία και τις γεωμορφές του. Το λιμάνι του Γουέιμουθ, που κάποτε ήταν λιμάνι για τα πορθμεία της Μάγχης, φιλοξενεί σήμερα αλιευτικό στόλο καθώς και σκάφη αναψυχής, ενώ στο παραπλήσιο λιμάνι του Πόρτλαντ βρίσκεται η Εθνική Ακαδημία Ιστιοπλοΐας Γουέιμουθ και Πόρτλαντ όπου διεξήχθησαν οι αγώνες ιστιοπλοΐας των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του 2012.
To Γουέιμουθ έδωσε επίσης το όνομά του στην ομώνυμη πόλη της Μασαχουσέτης.
Ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση
μικρογραφία| Ποσοστά επίπτωσης SEER ειδικά για την ηλικία, 2003–2007 Μια ασθένεια που σχετίζεται με τη γήρανση (συνήθως αποκαλούμενη ασθένεια σχετιζόμενη με την ηλικία, στα αγγλικά ARD ) είναι μια ασθένεια που εμφανίζεται συχνότερα με αυξανόμενη συχνότητα με την αύξηση της γήρανσης. Είναι ουσιαστικά επιπλοκές της γήρανσης, που διακρίνονται από την ίδια τη διαδικασία γήρανσης επειδή όλα τα ενήλικα ζώα γερνούν ( με σπάνιες εξαιρέσεις ), αλλά δεν παρουσιάζουν όλα τα ενήλικα ζώα όλες τις ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Ο όρος δεν αναφέρεται σε ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία, όπως οι παιδικές ασθένειες της ανεμοβλογιάς και της ιλαράς, αλλά μόνο ασθένειες των ηλικιωμένων. Δεν είναι επίσης ασθένειες επιταχυνόμενης γήρανσης, οι οποίες είναι όλες γενετικές διαταραχές.
Κατηγορία:Γήρας Κατηγορία:Γηριατρική Κατηγορία:Παθολογία γήρατος Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατάλογος των μακροβιότερων βιολογικών οργανισμών
Αυτή είναι μια λίστα η οποία περιέχει τους μακροβιότερους βιολογικούς οργανισμούς : το άτομο(α) (ή σε ορισμένες περιπτώσεις, κλώνοι ) ενός είδους με τη μεγαλύτερη φυσική μέγιστη διάρκεια ζωής. Για ένα δεδομένο είδος, ένας τέτοιος χαρακτηρισμός μπορεί να περιλαμβάνει:
Ο ορισμός του "μακροβιότερου" ο οποίος χρησιμοποιείται σε αυτό το άρθρο λαμβάνει υπόψη αποκλειστικά την παρατηρούμενη ή εκτιμώμενη διάρκεια της φυσικής διάρκειας ζωής ενός μεμονωμένου οργανισμού – δηλαδή τη χρονική διάρκεια που ξεκινάει από τη γέννησή του ή τη σύλληψη του ή τη πρώιμης εμφάνισης της ταυτότητάς του ως μεμονωμένου οργανισμού, μέχρι και τον θάνατό του – και δεν λαμβάνει υπόψη άλλες ερμηνείες που μπορεί να είναι και πιθανές του «μακροβιότερου», όπως το χρονικό διάστημα μεταξύ της πρώιμης εμφάνισης ενός είδους στα απολιθώματα καθώς και του παρόντος (η ιστορική «ηλικία» του είδους ως ολόκληρο), ο χρόνος μεταξύ της πρώτης ειδοποίησης ενός είδους καθώς και της εξαφάνισής του (η φυλογενετική «διάρκεια ζωής» του είδους), ή το εύρος των πιθανών προσόδων ζωής των ατόμων ενός είδους. Αυτή η λίστα η οποία περιλαμβάνει μακρόβιους οργανισμούς οι οποίοι είναι ακόμη ζωντανοί αυτήν τη στιγμή καθώς και αυτούς οι οποίοι είναι ακόμα και νεκροί.
Ο προσδιορισμός της διάρκειας της φυσικής διάρκειας ζωής ενός οργανισμού περιπλέκεται από πάρα πολλά προβλήματα ορισμού καθώς και ερμηνείας, και από πρακτικές δυσκολίες στην αξιόπιστη μέτρηση της ηλικίας, ιδιαίτερα για εξαιρετικά ηλικιωμένους οργανισμούς καθώς και για αυτούς οι οποίοι αναπαράγονται με ασεξουαλική κλωνοποίηση. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ηλικίες οι οποίες αναφέρονται παρακάτω είναι εκτιμήσεις οι οποίες βασίζονται σε παρατηρούμενους σημερινούς ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από τους ρυθμούς ανάπτυξης οι οποίοι σημειώθηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια. Ο εντοπισμός των μακροβιότερων οργανισμών επηρεάζεται επίσης και από τον καθορισμό του τι είναι ένας «ατομικός» οργανισμός, κάτι το οποίο μπορεί να είναι ακόμα και προβληματικό, καθώς πολλοί άφυλοι οργανισμοί καθώς και κλωνικές αποικίες οι οποίες αψηφούν έναν ή και τους δύο παραδοσιακούς καθομιλουμένους ορισμούς της ατομικότητας (με ξεχωριστό γονότυπο καθώς και ανεξάρτητο, σωματικά ξεχωριστό σώμα). Επιπλέον, ορισμένοι οργανισμοί έχουν την ικανότητα αναπαραγωγής σε πολύ μεγάλες περιόδους μεταβολικού λήθαργου, στις οποίες μπορεί να μην θεωρούνται ακόμα και "ζωντανοί" από ορισμένους ορισμούς, αλλά παρ' όλα αυτά μπορούν και να επαναλάβουν τον κανονικό μεταβολισμό ακόμα και μετά. Δεν είναι σαφές ακόμα εάν οι περίοδοι αδράνειας πρέπει να υπολογίζονται ως μέρος της διάρκειας ζωής του οργανισμού.
Βιολογική αθανασία
δεξιά|μικρογραφία| [[Ύδρα (ζωολογία)|Η Ύδρας μπορεί να μην γεράσει .]] Εάν το ποσοστό θνησιμότητας για ένα είδους δεν έχει αυξηθεί μετά την ωρίμανση, το είδος δεν γερνάει ενώ λέγεται ότι είναι βιολογικά αθάνατο. Υπάρχουν πολλά φυτά καθώς και ζώα για τα οποία το ποσοστό θνησιμότητας έχει παρατηρηθεί από τους επιστήμονες να μειώνεται με την ηλικία, για ολόκληρο ή για κάποιο μέρος του κύκλου ζωής. Τα είδη της Ύδρας τα οποία παρατηρήθηκαν για τέσσερα χρόνια χωρίς να έχουν καμία αύξηση στο ποσοστό θνησιμότητας. Εάν το ποσοστό θνησιμότητας παραμένει σταθερό, τότε το ποσοστό καθορίζει τη μέση διάρκεια ζωής. Η διάρκεια ζωής μπορεί να είναι είτε μεγάλη ήείτε μικρή, αν και το είδος τεχνικά τότε δεν «γερνάει».
Άτομα άλλων ειδών τα οποία έχει παρατηρηθεί να υποχωρούν σε κατάσταση προνύμφης καθώς και να ξαναμεγαλώνουν σε ενήλικα πολλές φορές. Το είδος υδρόζωου Turritopsis dohrnii (πρώην Turritopsis nutricula ) είναι ικανό να μεταβαίνει από ένα ώριμο ενήλικο στάδιο σε ένα ανώριμο στάδιο πολύποδα και πάλι πίσω. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι γνωστό κανένα φυσικό όριο στη διάρκεια ζωής του. Ωστόσο, κανένα μεμονωμένο δείγμα δεν έχει παρατηρηθεί για εκτεταμένη περίοδο καθώς και η εκτίμηση της ηλικίας ενός δείγματος δεν είναι δυνατή με κανένα γνωστό μέσο. Τουλάχιστον ένα άλλο υδρόζωο ( Laodicea undulata ) καθώς και ένα σκυφόζωο ( Aurelia sp.1 ) μπορούν επίσης να επιστρέψουν από το στάδιο της Μέδουσας σε ένα στάδιο πολύποδα.
Ομοίως, οι προνύμφες των σκαθαριών του δέρματος υφίστανται έναν βαθμό «αντίστροφης ανάπτυξης» όταν λιμοκτονούν, ενώ αργότερα αναπτύσσονται ξανά στο επίπεδο ωριμότητας το οποίο είχε επιτευχθεί προηγουμένως. Αυτός ο κύκλος μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές.
Αναζωογονήθηκε σε δραστηριότητα μετά από στάση
Εάν ο ορισμός της διάρκειας ζωής δεν αποκλείει τον χρόνο ο οποίος δαπανάται σε μεταβολικά ανενεργές καταστάσεις, πολλοί οργανισμοί μπορεί να ειπωθεί ότι έχουν διάρκεια ζωής εκατομμυρίων ετών. Έχουν γίνει διάφοροι ισχυρισμοί σχετικά με την αναβίωση βακτηριακών σπορίων στον ενεργό μεταβολισμό μετά από εκατομμύρια χρόνια λήθαργου. Τα σπόρια τα οποία διατηρήθηκαν στο κεχριμπάρι έχουν αναζωπυρωθεί μετά από 40 εκατομμύρια χρόνια, καθώς και τα σπόρια από τις αποθέσεις αλατιού στο Νέο Μεξικό έχουν αναζωπυρωθεί μετά από 250 εκατομμύρια χρόνια, καθιστώντας αυτά τα βακτήρια μακράν τους μακροβιότερους οργανισμούς οι οποίοι έχουν καταγραφεί ποτέ. Σε ένα σχετικό εύρημα, ένας επιστήμονας μπόρεσε να πείσει βακτήρια 34.000 ετών τα οποία αιχμαλωτίστηκαν από αλάτι να αναπαραχθούν. Αυτά τα αποτελέσματα στη συνέχεια επαναλήφθηκαν ανεξάρτητα. δεξιά|μικρογραφία| Αυτός ο [[Ιουδαϊκή χουρμαδιά|φοίνικας της Ιουδαίας φύτρωσε από έναν σπόρο 2.000 ετών.]] Τον Ιούλιο του 2018, επιστήμονες από τέσσερα ρωσικά ιδρύματα τα οποία συνεργάζονται με το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον ανέφεραν ότι είχαν αναλύσει περίπου 300 προϊστορικά νηματώδη σκουλήκια τα οποία ανακτήθηκαν από τον μόνιμο πάγο πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο στη Δημοκρατία της Σάχα και ότι μετά την απόψυξη, δύο από τα νηματώδη αναζωογονήθηκαν και άρχισαν να κινούνται και να τρώνε. Το ένα το οποίο βρέθηκε σε ένα λαγούμι σκίουρου του Πλειστόκαινου στην προεξοχή Duvanny Yar στον ποταμό Kolyma πιστεύεται ότι είναι περίπου 32.000 ετών, ενώ το άλλο, το οποίο ανακαλύφθηκε το 2015 κοντά στον ποταμό Alazeya, χρονολογείται περίπου 30.000-40.000 ετών. Αυτά τα νηματώδη πιστεύεται ότι είναι τα παλαιότερα ζωντανά πολυκύτταρα ζώα στη Γη.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ο Ραούλ Κάνο, μικροβιολόγος στο Πολιτειακό Πολυτεχνείο της Καλιφόρνια, στο Σαν Λουίς Ομπίσπο, στις ΗΠΑ, ανέφερε ότι κατάφερε να αναζωογονήσει μια μαγιά η οποία ήταν παγιδευμένη στο κεχριμπάρι για 25 εκατομμύρια χρόνια, ωστόσο υπήρχαν αμφιβολίες ως προς την αρχαιότητά της. Ο Κάνο ίδρυσε μια ζυθοποιία ενώ κατασκεύασε μια «κεχριμπαρένια μπύρα» με μια παραλλαγή του Saccharomyces cerevisiae ηλικίας 45 εκατομμυρίων ετών.
Μικροοργανισμοί
Μερικοί ενδολίθοι έχουν πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής. Τον Αύγουστο του 2013, οι ερευνητές ανέφεραν στοιχεία για ενδολίθους οι οποίοι βρίσκονται στον πυθμένα του ωκεανού, ηλικίας ίσως εκατομμυρίων ετών, με χρόνο παραγωγής 10.000 ετών. Αυτά μεταβολίζονται αργά αλλά όχι σε αδρανή κατάσταση. Μερικά ακτινοβακτήρια τα οποία βρέθηκαν στη Σιβηρία υπολογίζεται ότι είναι μισού εκατομμυρίου ετών. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Οι μικροοργανισμοί που ανακαλύφθηκαν Τον Ιούλιο του 2020, θαλάσσιοι βιολόγοι οι οποίοι ανέφεραν ότι αερόβιοι μικροοργανισμοί (κυρίως), σε " οιονεί αιωρούμενες κινούμενες εικόνες ", βρέθηκαν σε οργανικά φτωχά ιζήματα, ηλικίας έως και 101,5 εκατομμυρίων ετών, 68.9 m κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας στον πυθμένα του Νότιου Ειρηνικού (το οποίο είναι "το πιο νεκρό σημείο στον ωκεανό"), ενώ θα μπορούσε να είναι οι μακροβιότερες μορφές ζωής οι οποίες έχουν βρεθεί ποτέ.
Κλωνικές αποικίες φυτών και μυκήτων
δεξιά|μικρογραφία| Το Pando είναι μια κλωνική αποικία τρεμάμενων λεύκηδων, ηλικίας πολλών χιλιάδων ετών. Όπως συμβαίνει με όλα τα μακρόβια είδη φυτών καθώς και μυκήτων, κανένα μεμονωμένο τμήμα μιας κλωνικής αποικίας δεν είναι ζωντανό (με την έννοια του ενεργού μεταβολισμού ) για περισσότερο από ένα πολύ μικρό κλάσμα της ζωής ολόκληρης της αποικίας. Ορισμένες κλωνικές αποικίες οι οποίες μπορεί να είναι και πλήρως συνδεδεμένες μέσω των ριζικών τους συστημάτων, ενώ οι περισσότερες δεν είναι στην πραγματικότητα διασυνδεδεμένες, αλλά παρόλα αυτά είναι γενετικά πανομοιότυποι κλώνοι οι οποίοι κατοικούσαν σε μια περιοχή μέσω της βλαστικής αναπαραγωγής. Οι ηλικίες για τις κλωνικές αποικίες που είναι εκτιμήσεις, οι οποίες συχνά βασίζονται στους τρέχοντες ρυθμούς ανάπτυξης.
Υδρόβια ζώα
δεξιά|μικρογραφία| Τα γιγάντια σφουγγάρια βαρελιών μπορούν να ζήσουν περισσότερα από 2.000 χρόνια.
Του ανθρώπου
Οι άνθρωποι είναι τα μακροβιότερα θηλαστικά της ξηράς.
Αυτά είναι μεμονωμένα παραδείγματα. Για να έχετε μια ευρύτερη άποψη, δείτε το προσδόκιμο ζωής (συμπεριλαμβάνονται και οι άνθρωποι).
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ραμί Χαμντάλα
Ο Ραμί Χαμντάλα (رامي حمدالله* γεννηθείς στις 10 Αυγούστου 1958) είναι Παλαιστίνιος πολιτικός και ακαδημαϊκός. Ο Χαμντάλα ήταν Πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής και πρόεδρος του Εθνικού Πανεπιστημίου Αν-Νατζάχ στη Ναμπλούς.
Στις 2 Ιουνίου 2013, ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ονόμασε τον Χαμντάλα ως διάδοχο του πρώην πρωθυπουργού Σαλάμ Φαγιάντ. Ο διορισμός του Χαμντάλα δεν αναγνωρίστηκε από την Χαμάς, επειδή δεν ζητήθηκε η συμβουλή τους στην απόφαση. Είναι μέλος της Φατάχ, ωστόσο, το BBC αναφέρει ότι πολιτικά δεν πρόσκειται σε κάποιο κόμμα. Στις 20 Ιουνίου 2013, ο Χαμντάλα παραιτήθηκε, ενώ ο Αμπάς αποδέχτηκε την παραίτηση του στις 23 Ιουνίου. Έξι εβδομάδες μετά από αυτό, ο Αμπάς ζήτησε από τον Χαμντάλα για να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση, η οποία ανακοινώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013. Διορίστηκε επικεφαλής της κυβέρνησης εθνικής ενότητας στις 2 Ιουνίου 2014, ενώ παραιτήθηκε από το πόστο του στις 29 Ιανουαρίου 2019.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ραμί Χαμντάλα γεννήθηκε στην Ανάμπτα της βόρειας Παλαιστίνη στις 10 Αυγούστου του 1958. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Ιορδανίας το 1980 και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ το 1982. Ο Χαμντάλα ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ, το 1988.
Καριέρα
Ο Χαμντάλα, ευρέως γνωστός ως Αμπού Γουαλίντ (ο Πατέρας του Γουαλίντ", από το όνομα ενός νεκρού παιδιού του) είναι καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Αν-Νατζάχ όπου προσλήφθηκε το 1982 ως καθηγητής αγγλικών. Διορίστηκε πρόεδρος του πανεπιστημίου το 1998. Κατά τη διάρκεια της δεκαπενταετούς θητείας του τριπλασίασε τον αριθμό των φοιτητών που εγγράφονται, φτάνοντας πλέον τους 20.000 μαθητές σε 4 πανεπιστημιουπόλεις. Επίσης άνοιξε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο με 400 κλίνες. Επίσης ήταν γενικός γραμματέας της Παλαιστινιακής Κεντρικής εκλογικής Επιτροπής από το 2002 έως το 2013. Το 2011 ήταν ο αναπληρωτής πρόεδρος της επιτροπής. Αυτός ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 6 Ιουνίου 2013 και αντικατέστησε τον Σαλάμ Φαγιάντ. Δύο εβδομάδες αργότερα, ο Χαμντάλα παραιτήθηκε. Σύμφωνα με πληροφορίες, η παραίτηση προήλθε από την παρεμβολή της διακυβέρνησης του Χαμντάλα με τους βοηθούς του Αμπάς. Στις 23 Ιουνίου 2013, ο Αμπάς αποδέχτηκε την παραίτηση του Χαμντάλα, αλλά τον διόρισε επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης. Ο Μοχάμεντ Ντατζανί, ιδρυτής του κινήματος Ουέστια για το Μετριοπαθές Ισλάμ στη Δυτική όχθη, επαίνεσε την παραίτηση του λέγοντας "τον σέβομαι για τη λήψη της απόφασης αυτής. Νόμιζαν ότι θα είναι η βιτρίνα και δεν το δέχτηκε."
Έξι εβδομάδες μετά την παραίτηση του Χαμντάλα, ο Αμπάς του ζήτησε να σχηματίσει νέα κυβέρνηση, την οποία ανακοίνωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.
Στις 13 Μαρτίου 2018, ο Χαμντάλα επέζησε από μια απόπειρα δολοφονίας κατά την επίσκεψή του στη Λωρίδα της Γάζας.
Στις 29 Ιανουαρίου 2019, ο Χαμντάλα παραιτήθηκε, ενώ ο πρόεδρος Αμπάς δέχτηκε την παραίτηση του την επόμενη ημέρα.
Προσωπική ζωή
Τρία από τα παιδιά του, δύο 11χρονα δίδυμα και ένα 9χρονο αγόρι, έχουν σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολόγοι Κατηγορία:Παλαιστίνιοι πολιτικοί
Γιαρακάρι Ιωαννίνων
Το Γιαρακάρι είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων και είναι κτισμένο στις βόρειες πλαγιές του όρους Λάκμος ή Περιστέρι (τμήμα της οροσειράς της νότιας Πίνδου) σε υψόμετρο 900 μέτρα. Απέχει 45 χλμ. Α.-ΒΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων (οδικά - μέσω Εγνατίας) και 17 χλμ. (οδικά - μέσω Εγνατίας) Ν.-ΝΔ. από το Μέτσοβο (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Μικρού Περιστερίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μικρού Περιστερίου της δημοτικής ενότητας Εγνατίας, που υπάγεται στο δήμο Μετσόβου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 10 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Μανθανάρες
Ο Μανθανάρες (ισπανικά: Río Manzanares) είναι ο ποταμός που διασχίζει τη Μαδρίτη.
Κατά την πολιορκία της Μαδρίτης, στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, αποτέλεσε σημαντική γραμμή άμυνας των Δημοκρατικών Δυνάμεων. Οχυρά καταφύγια από εκείνη την χρονική περίοδο διασώζονται κοντά στο χωριό Perales del Río.