cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος
Κατοχή
Στη διάρκεια της Κατοχής, ο κύκλος συζητήσεων που συμμετείχε ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος εντάχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ, που βρισκόταν υπό την πολιτική καθοδήγηση του Π. Κανελλόπουλου. Ωστόσο, ο Δεσποτόπουλος, όπως και ο δίδυμος αδελφός του Αλέξανδρος, δεν ακολούθησαν τα υπόλοιπα μέλη σε αυτήν την επιλογή. Σε όλη τη διάρκεια των κατοχικών χρόνων βρισκόταν σε επαφή και «συμβουλευτική συνεργασία» με διάφορες αντιστασιακές οργανώσεις, χωρίς όμως να ενταχθεί σε καμμία —σε αντίθεση με τον αδελφό του, που είχε ενεργότερη συμμετοχή. Δημοσίευσε άρθρα εμψυχωτικού και πολιτικού χαρακτήρα στον παράνομο αντιστασιακό τύπο, ενώ παράλληλα δραστηριοποιήθηκε προς την κατεύθυνση της επεξεργασίας θέσεων γύρω από τις μεταπολεμικές διπλωματικές και εδαφικές διεκδικήσεις της Ελλάδας. Ένα από τα έντυπα που συνεργάστηκε ήταν τα Ελληνικά Νειάτα, όργανο της Ιερής Ταξιαρχίας, που ήταν ουσιαστικά η σπουδαστική οργάνωση της ΠΕΑΝ. Την περίοδο εκείνη γνωρίστηκε με πολιτικούς όπως οι Γεώργιος Καρτάλης και Κ. Μητσοτάκης, διπλωμάτες όπως ο Δημήτριος Μπίτσιος και καλλιτέχνες όπως οι Άγγελος Σικελιανός, Γιάννης Τσαρούχης και Μάνος Χατζιδάκις.
Διώξεις μετά την Απελευθέρωση
Το 1945 ανέλαβε, με την παρότρυνση του στενού φίλου του Καρτάλη, την προεδρία του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου Νέων, θέση από την οποία εργάστηκε για την προώθηση της υπόθεσης της ένταξης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Επίσης, εξελέγη υφηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η συμμετοχή του στον Ελληνοσοβιετικό τού κόστισε την απόλυση από τη θέση του και τη δίωξη. Τον Ιούλιο του 1947 εκδιώχθηκε από το Πανεπιστήμιο και συνελήφθη μαζί με χιλιάδες άλλους —με εντολή του Υπουργού Δημόσιας Τάξης Ναπολέοντα Ζέρβα—, μεταφέρθηκε στην Ψυττάλεια και κατόπιν εκτοπίστηκε στην Ικαρία. Λίγο αργότερα επανήλθε στην Αθήνα με απόφαση της Κυβέρνησης Σοφούλη. Το Σεπτέμβριο κλήθηκε να υπηρετήσει στο στρατό ως έφεδρος αξιωματικός και το Νοέμβριο μετατέθηκε από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου στο στρατόπεδο της Μακρονήσου. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματά του, από τα τέλη Μαρτίου του 1948 άρχισαν οι διώξεις και τα βασανιστήρια, με αποτέλεσμα η ζωή του πολλές φορές να τεθεί σε κίνδυνο. Αργότερα, αρνούμενος πεισματικά και σθεναρά να υπογράψει «δήλωση», αντέτεινε στους βασανιστές του: «Έχω καθήκον να περισώσω την τιμήν της ελληνικής φιλοσοφίας». Το καλοκαίρι του 1948, συμπεριελήφθη από τους δεσμοφύλακές του στην ομάδα των λιγοστών «αμετανόητων». Θα μπορούσε να τα είχε αποφύγει όλα αυτά αν υπέγραφε δήλωση μετανοίας. Δεν το έπραξε κι έμεινε έγκλειστος στο κάτεργο της Μακρονήσου. Αρνήθηκε να υπογράψει επικαλούμενος την Ελλάδα, την επιστήμη του, τις αξίες του ελληνικού πολιτισμού, τις αξίες που πρέπει να διέπουν τον άνθρωπο του πνεύματος. Παρέμεινε έγκλειστος στο στρατόπεδο της Μακρονήσου ως το 1950.
Ύστερα από τη Μεταπολίτευση
Το 1978, ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος υπέστη δίωξη για την άρνησή του να δώσει θρησκευτικό όρκο ενώπιον του ανακριτή, όπου είχε κληθεί ως μάρτυρας, επικαλούμενος —ως χριστιανός ορθόδοξος— τη σχετική ρητή ευαγγελική απαγόρευση, αλλά και την επιστημονική ευσυνειδησία του. Καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό το 1979, χωρίς ωστόσο να εκδικαστεί η υπόθεση και από τον Άρειο Πάγο, λόγω παραγραφής. Η απολογία του στο Εφετείο Αθηνών (20 Σεπτεμβρίου 1979), όπως και το σχετικό υπόμνημά του στον Άρειο Πάγο, συνιστούν έως σήμερα ισχυρά νομικά κείμενα για την επιχειρηματολογία όσων εναντιώνονται στην ορκοδοσία. Εκ πεποιθήσεως πολέμιος της θανατικής ποινής, ο Δεσποτόπουλος αγωνίστηκε για την κατάργησή της στην Ελλάδα. Ως υπέρμαχος της ισότητας των δυο φύλων είχε εμπνευστεί και προτείνει ένα σύστημα για το σχηματισμό των ελληνικών επιθέτων, με το οποίο επιβίωνε η θηλυγονική σειρά μιας οικογένειας, δίπλα στην αρρενογονική.
Το 1989 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου παιδείας στην κυβέρνηση Γρίβα και το 1990 στην κυβέρνηση Ζολώτα. Στο δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του Ναι.
Διέμενε μόνιμα στην Αθήνα. Απεβίωσε στις 7 Φεβρουαρίου 2016, μια ημέρα πριν κλείσει την ηλικία των 103 ετών.
Τιμές, διακρίσεις, αναγνώριση
Ο Δεσποτόπουλος έχει τιμηθεί πολλές φορές, μεταξύ άλλων και από τους Προέδρους της Δημοκρατίας της Ελλάδας, Γαλλίας και Ιταλίας. Το 1984 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας το 1993 ανέλαβε πρόεδρος. Επίσης, ήταν επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και μέλος διαφόρων ξένων ακαδημιών. Διετέλεσε πρόεδρος της Στέγης Παναγιώτη Κανελλόπουλου και πρόεδρος και επίτιμος πρόεδρος της Εταιρίας Φίλων Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Το 1990 προτάθηκε από τον Ενιαίο Συνασπισμό (όπου μετείχε και το ΚΚΕ) κατά την τέταρτη και πέμπτη ψηφοφορία για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Έλαβε 21 ψήφους κατά την διαδικασία της ψηφοφορίας στην Βουλή, ερχόμενος πίσω από τους Κωνσταντίνο Καραμανλή (πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που τελικά εξελέγη) και Ιωάννη Αλευρά (πρόταση του ΠΑΣΟΚ).
Ο Κωνσταντίνιος Δεσποτόπουλος συνέγραψε πάνω από 30 βιβλία σχετικά με φιλοσοφικά, πολιτικά και ιστορικά θέματα. Σε αυτά αναδείκνυε τα μεγάλα ηθικά προβλήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα, το ζήτημα της ελευθερίας και της συνεπούς βίωσής της σε προσωπικό επίπεδο. Στις επεξεργασίες του πρόβαλλε την πρακτική πτυχή του φιλοσοφικού στοχασμού, την πραξιολογία όπως έλεγε, τη σύνδεση της θεωρίας με την ανθρώπινη δράση, την προσέγγιση της φιλοσοφίας με την κοινωνιολογία.
Μετά το θάνατό του, το Μάρτιο του 2016, το Πάντειο Πανεπιστήμιο αποφάσισε να ονομάσει μία αίθουσα προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες αιωνόβιοι Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τομπίας Μορέττι
Ο Τομπίας Μορέττι (Tobias Moretti ; γεννημένος ως Tobias Bloéb ; 11 Ιουλίου 1959) είναι Αυστριακός ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Τιρόλο, ο Μορέττι είναι ο μεγαλύτερος από τέσσερις αδερφούς. Οι αδερφοί του ονομάζονται Τόμας, Κριστόφ και Γκρέγκορ. Από το 1997 είναι παντρεμένος με την Τζούλια Μορέττι (γεννημένη Γουίλεμ), που είναι μουσικός του όμποε. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά: την Αντωνία (Αύγουστος 1998), τον Λενζ Βαλεντίνο (Φεβρουάριος 2000) και την Ρόζα Σεσίλια (Φεβρουάριος 2011). Το καλλιτεχνικό επίθετό του προέρχεται από την μητέρα του, που είναι ιταλικής καταγωγής.
Ο Μορέττι σπούδασε σύνθεση στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης και μετακόμισε στο Μόναχο για να κάνει την πρακτική του άσκηση στο Otto-Falckenberg-Schule. Μετά την αποφοίτησή του ήταν μόνιμο μέλος της χορωδίας Bayerisches Staatsschauspiel (Frank Baumbauer) και συμμετείχε στην Munich Kammerspiele (Dieter Dorn) από το 1985 έως το 1995 όπου κέρδισε επαίνους από την κριτική επιτροπή. Εμφανίστηκε σε αρκετές παραστάσεις, όπως στο Man is Man του Μπρεχτ, στο Der Frosch (The Frog) του Achternbusch και στον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση Τροΐλος και Κρεσίντα του Σαίξπηρ.
Ο Μορέττι εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Υπαστυνόμος Ρεξ από το 1994 έως το 1998 στον ρόλο του Ρίτσαρντ Μόζερ, του βασικού αστυνομικού μιας αστυνομικής μονάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Black Holes And Revelations
Το Black Holes & Revelations είναι το τέταρτο άλμπουμ των Muse και κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου 2006. Το άλμπουμ πούλησε 115.144 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στο Ηνωμένο Βασίλειο, δηλαδή περισσότερα αντίτυπα απ' ό,τι πούλησε ο προηγούμενός τους δίσκος, Absolution, μέσα στις πρώτες εβδομάδες.
Ο δίσκος έγινε διπλά πλατινένιος στο Ηνωμένο Βασίλειο (περισσότερα από 545.000 αντίτυπα), χρυσός στην Αυστραλία (περισσότερα από 40.000 αντίτυπα) και πλατινένιος στη Γαλλία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στη Νέα Ζηλανδία και στην Ελβετία. Παγκοσμίως πούλησε περίπου 2.675.975 αντίτυπα.
Ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Matthew Bellamy δήλωσε πως για τη δημιουργία αυτού του άλμπουμ επηρεάστηκε από τους Queen, τους Millionaire, τους Sly and the Family Stone, τους Depeche Mode, τους U2 και την κλασική ιταλική μουσική.
Θέση στα Τσαρτς
Κατηγορία:Δισκογραφία των Muse Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Ζαμάλεκ ΣΚ
Η Ζαμάλεκ (αραβικά: نادى الزمالك للألعاب الرياضية) είναι αιγυπτιακός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Γκίζα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1911. Αγωνίζεται στο Διεθνές Στάδιο Καΐρου χωρητικότητας 75.000 θέσεων. Αγωνίζεται στην Αιγυπτιακή Πρέμιερ Λιγκ. Κύρια αντίπαλός της είναι η Αλ Αχλί.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1911 ως «Κασρ Ελ-Νιλ Κλαμπ» (Qasr El-Neel Club) και αρχικά διευθύνθηκε από τον Βέλγο δικηγόρο Τζορτζ Μάρτσμπαχ. Ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Ελ-Μοχταλάτ Κλαμπ» (El-Mokhtalat Club) το 1913 και το 1941 άλλαξε και πάλι σε «Κινγκ Φαρούκ Κλαμπ» (King Farouk Club), το οποίο πήρε το όνομά του από τον βασιλιά Φαρούκ. Η ονομασία τελικά διαμορφώθηκε ως «Ζαμάλεκ ΣΚ» (Zamalek SC) μετά την αιγυπτιακή επανάσταση του 1952.
Επιτυχίες
.
Νικήτρια(1) 2019
Έμβλημα και χρώματα
Το έμβλημα του συλλόγου είναι ένας τοξότης της εποχής των Φαραώ, που στοχεύει με το τόξο. Αυτό το σύμβολο έχει στόχο να εκφράσει την αιγυπτιακή καταγωγή και την περηφάνια για τον πολιτισμό και την κληρονομιά της. Υποδεικνύει επίσης ότι ο στόχος του συλλόγου είναι πάντα να κερδίσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζαμάλεκ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αιγύπτου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1911 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Περιβόλι Δομοκού Φθιώτιδας
thumb|Αεροφωτογραφία του χωριού thumb|Το Περιβόλι Δομοκού thumb|Η Εκλλησία Αγία Τριάδα thumb|Παλαιός Παραδοσιακός Νερόμυλος
Το Περιβόλι Δομοκού είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται στην Όθρη, στη δυτική πλευρά της λίμνης Ξυνιάδος. Απέχει από τη Λαμία 51 χιλιόμετρα. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 510 μέτρων και η διοικητική του περιφέρεια περιλαμβάνει 38.034 στρέμματα.
Ιστορία
Το χωριό ιδρύθηκε μετά την επανάσταση του 1821 και πρώτοι κατοικοί του αναφέρονται οι Υφανταίοι και οι Κουτραίοι από την Ήπειρο. Ακολούθησαν οι Λεβαίοι από την Κτιμένη(Δρανίστα), οι Σκαλιστηραίοι από το Αρχάνι, οι Κυριαζαίοι, οι Κοντογεωργαίοι, οι Σαμαραίοι, ο Παλούκης, ο Δημητρίου και άλλοι.
Το χωριό ονομάστηκε από τους Τούρκους Δερελί ή Δερλί που στα Τούρκικα σημαίνει ρέμα, λόγω του ρέματος που το διέσχιζε. Οι πρώτοι κάτοικοι έμεναν σε πρόχειρες καλύβες κατασκευασμένες από ξύλα και καλάμια της λίμνης. Ζούσαν δύσκολη ζωή καθώς τα κτήματα βρίσκονταν στην ιδιοκτησία των Τούρκων. Ασχολούνταν με την κτηνοτροφία αλλά και την αλιεία στη λίμνη ή ήταν κολίγοι των Τούρκων γαιοκτημόνων. Κατά την απελευθέρωση από τον Τουρκικό ζυγό το 1881 τα κτήματα αγοράστηκαν από τους ντόπιους κατοίκους αλλά και από Έλληνες τσιφλικάδες, όπως ο Πανούτσος, ο Οικονόμου, ο Χαντζής, ο Κοντογιάννης από τα Λήφακα και ο Ξηρός από τη Λαμία. Μετά την απελευθέρωση το 1881 ανήκε στο δήμο Ξυνιάδος και το 1912 αποσπάσθηκε σε ίδια κοινότητα με το όνομα «κοινότης Δερελίου».
Το χωριό μετονομάσθηκε σε Περιβόλι το 1928 από τα πολλά περιβόλια που υπήρχαν μέσα ή γύρω απ΄ αυτό. Καταπράσινοι κήποι και αυλές με δένδρα και αμπέλια υπήρχαν τότε σε αφθονία λόγω του νερού που έρρεε από αυλάκια και ρέματα.
Στα χρονικά των αλιέων του χωριού αναφέρεται και ένα δυσάρεστο γεγονός, την 25 Νοεμβρίου του 1903 ανήμερα της εορτής της Αγίας Αικατερίνης, όταν πέντε ψαράδες που ψάρευαν με τη βάρκα τους βρέθηκαν σε απότομο άνεμο και τρεις πνίγηκαν στα νερά της λίμνης Ξυνιάδος. (Απόστολος Σκαλιστήρας, ΧΡΟΝΙΚΑ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΔΟΜΟΚΟΥ).
Στη νοτιοδυτική είσοδο είναι χτισμένη η εκκλησία της Αγίας Τριάδας πολιούχου του χωριού. Η εκκλησία είναι κτίσμα πιθανόν του 13ου αιώνα και έχει πυρποληθεί και ανακατασκευάστηκε τρεις φορές με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Σύμφωνα με μαρτυρίες κοντά στην εκκλησία υπήρχε πύργος, πιθανότατα μεσαιωνικό κτίσμα που δεν υφίσταται σήμερα.
Στην τοποθεσία «παλαιοχώρι», στις δυτικές παρυφές του σημερινού Περιβολιού, υπήρχε μάλλον βυζαντινό ή μεσαιωνικό χωριό με τριπλάσια έκταση από το σημερινό.
Υποδομές
Στα χρόνια που ακολούθησαν το Περιβόλι αναπτύχθηκε καθώς οι δυναμικές καλλιέργειες όπως τα ζαχαρότευτλα και η βιομηχανική ντομάτα, έκαναν την εμφάνισή τους και σε συνδυασμό με την αποξήρανση της λίμνης και την συστηματική καλλιέργεια του πυθμένα της, έδωσαν έστω και πρόσκαιρα, άνθηση στα οικονομικά των κατοίκων.
Τα τελευταία χρόνια ακολουθεί την φθίνουσα πορεία όλης της ελληνικής υπαίθρου με ότι αυτό συνεπάγεται.
Στην ανατολική είσοδο του χωριού υπήρχε παλαιότατος παραδοσιακός  νερόμυλος, τον οποίο πολύ κάτοικοι θυμούνται να λειτουργεί.
Ο νερόμυλος ανακατασκευάστηκε το 2005 από το Δήμο Ξυνιάδος μέσω του «Ολοκληρωμένου Προγράμματος Ανάπτυξης Αγροτικού Χώρου» (Ο.Π.Α.Α.Χ.), ηλεκτροφωτίστηκε και αποτελεί πλέον ένα στολίδι στην είσοδο του Περιβολιού. Στα αρχεία των κοινοτικών συμβουλίων της περιόδου 1914-1920 που προαναφέραμε, το Περιβόλι φέρει ως έμβλημα «άλογο σε καλπασμό αριστερά».
Εξυπηρετείται σιδηροδρομικά από τον σιδηροδρομικό σταθμό Αγγειών πλησίον του παλαιού σταθμού Αγγειών ή Δερελή όπως λεγόταν στα πρώτα χρόνια λειτουργίας μετά το 1908.
Πηγές
Δημήτρης Β. Καρέλης (Από το υπό έκδοση βιβλίο του για την περιοχή Δομοκού)
Κατηγορία:Δήμος Δομοκού Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης παίδων
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης παίδων, διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Διεξήχθη για πρώτη φορά τη σαιζόν 1983-1984 με πρωταθλητή τον Άρη Νίκαιας. Τους περισσότερους τίτλους (11) έχει κατακτήσει ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Στην πρόσφατη διοργάνωση για το 2018, πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Έβρος Σουφλίου στο Final 4 που έγινε στο Μοσχάτο.
Τρόπος διεξαγωγής
Οι ομάδες παίδων αγωνίζονται στα πρωταθλήματα των:
Οι πρωταθλήτριες ή και οι δευτεραθλήτριες ομάδες των ενώσεων αυτών αγωνίζονται μεταξύ τους στη Β' φάση του πρωταθλήματος. Στην προημιτελική φάση συμμετέχουν 16 ομάδες σε 4 ομίλους. Στους ομίλους Α και Β καθώς και στους ομίλους Γ και Δ, οι ομάδες θα τοποθετηθούν με κλήρωση, με τον περιορισμό ότι στις περιπτώσεις που προκρίνεται ο 1ος και 2ος από την ίδια Ένωση δεν θα τοποθετούνται στον ίδιο όμιλο. Σε κάθε έναν από τους τέσσερις ομίλους θα διεξαχθεί τουρνουά ενός γύρου (ένας προς όλους) με βαθμολογία και θα προκριθούν στην ημιτελική Φάση οι ομάδες που θα καταλάβουν την 1η και 2η θέση σε κάθε όμιλο. Οι οκτώ ομάδες που προκρίνονται από την προημιτελική φάση σχηματίζουν 4 ζευγάρια. Οι νικητές των αγώνων από κάθε ζευγάρι προκρίνονται στην τελική φάση, όπου αγωνίζονται μεταξύ τους σε τουρνουά ενός γύρου (ένας προς όλους) με βαθμολογία.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαίριση στην Ελλάδα Πετοσφαίριση
.lv
.lv είναι ο top-level domain κωδικός για τη Λετονία στο Διαδίκτυο.
Ζαν Μαρί Ντορέ
Ο Ζαν-Μαρί Ντορέ (Jean-Marie Doré, 12 Ιουνίου 1938 - 29 Ιανουαρίου 2016) ήταν πολιτικός της Γουινέας και ο πρόεδρος της Ένωσης για την Πρόοδο της Γουινέας (UPG), ενός κόμματος της αντιπολίτευσης. Χρημάτισε πρωθυπουργός της Γουινέας από τις 26 Ιανουαρίου 2010 ως τις 24 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς.
Πολιτική καριέρα επί προεδρίας Κοντέ
Κάτοικος της περιοχής Φορεστιέρ, ο Ντορέ άρχισε να αναδεικνύεται σε σημαντική προσωπικότητα της αντιπολίτευσης από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ήταν υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 1993 και σε εκείνες του 1998.
Ο Ντορέ ήταν ρήτορας και άσκησε αυστηρή κριτική στον πρόεδρο Λανσάνα Κοντέ. Παρότι το UPG ήταν το μοναδικό σημαντικό κόμμα της αντιπολίτευσης που έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 2002 (τα άλλα κόμματα επέλεξαν να το μποϊκοτάρουν), ο Ντορέ ήταν ο μοναδικός ηγέτης της αντιπολίτευσης που δεν έλαβε μέρος στον εθνικό διάλογο του 2006, κατά τον οποίο προτάθηκαν πολλές πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Ο Ντορέ ουδέποτε έλαβε μέρος στην κυβέρνηση επί προεδρίας του Λανσάνα Κοντέ.
2008
Ο Λανσάνα Κοντέ πέθανε τον Δεκέμβριο του 2008 και στρατιωτικοί κατέλαβαν την εξουσία σε πραξικόπημα αμέσως μετά, ιδρύοντας το Εθνικό Συμβούλιο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη (CNDD) ως την κυβερνώσα χούντα. Από κοινού με άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, καθώς επίσης και με συνδικάτα, το UPG σχημάτισε το Φόρουμ των Ζωντανών Δυνάμεων (Forum des Forces Vives, FFV), ως συνασπισμό της αντιπολίτευσης, ο οποίος επιζητούσε την ταχεία μεταβολή του πολιτεύματος διά εκλογών και την διακυβέρνηση από πολίτες. Στη διάρκεια εκείνης της περιόδου, ο Ντορέ διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά τις συνομιλίες της αντιπολίτευσης με το CNDD και ήταν εκπρόσωπος του FFV.
Βίαια επεισόδια Σεπτεμβρίου 2009
Ο Ντορέ συναντήθηκε με τον αρχηγό της χούντας Καμαρά στις 19 Σεπτεμβρίου 2009 και του εξήγησε τα σχέδια του κινήματός του για τη διεξαγωγή πορείας ειρήνης, στις 28 Σεπτεμβρίου. Ο Καμαρά εξέφρασε τις ανησυχίες του αλλά μετά τις διαβεβαιώσεις του Ντορέ ότι η πορεία δεν θα ήταν πορεία διαμαρτυρίας αλλά θα γινόταν μέσα σε ένα γήπεδο, πείστηκε και έδωσε την άδειά του να γίνει. Ωστόσο, στις 27 Σεπτεμβρίου η χούντα απαγόρευσε όλες τις διαδηλώσεις και στις 28 Σεπτεμβρίου το FFV προχώρησε κανονικά στην πορεία.
Ξυλοκοπημένος, οδηγήθηκε σε κλινικές από στρατιωτικούς και τελικά απελευθερώθηκε από εκπροσώπους της χούντας, η οποία ζήτησε συγνώμη από την αντιπολίτευση.
Μεταβολή
Ο Καμαρά πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε από υπασπιστή του τον Δεκέμβριο του 2009 και στη θέση του ανέλαβε αρχηγός κράτους προσωρινά ο έως τότε αντιπρόεδρος, Σεκουμπά Κονατέ. Ο τελευταίος δήλωσε ότι η αντιπολίτευση μπορούσε να επιλέξει έναν νέο πρωθυπουργό για την περίοδο μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών. Το FFV πρότεινε δύο υποψηφίους για το αξίωμα, τον Ντορέ και τον ηγέτη των συνδικάτων Ραμπιατού Σερά Ντιαλό. Στις 18 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε ότι το FFV είχε επιλέξει τον Ντορέ ως τον μοναδικό υποψήφιο για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Μία ημέρα μετά, η χούντα ανακοίνωσε το διορισμό του Ντορέ στην πρωθυπουργία. Η κυβέρνησή του έχει 30 μέλη και η θητεία της θα διαρκέσει για έξι μήνες, ως τη διεξαγωγή εκλογών. Ο Ντορέ ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 26 Ιανουαρίου 2010. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μοχάμετ Σαΐντ Φοφανά.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2013 ο Ντορέ εξελέγη ξανά βουλευτής. Ως ο μεγαλύτερος σε ηλικία στην Εθνοσυνέλευση (doyen d’âge) προήδρευσε κατά την εκλογή Προέδρου της Εθνοσυνέλευσης στις 13 Ιανουαρίου 2014.
Πέθανε στο Κονακρί στις 29 Ιανουαρίου 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας
Κρατιδιακές εκλογές του Αμβούργου (2015)
Στις εκλογές του 2015 για πρώτη φορά δόθηκε δικαίωμα ψήφου σε άτομα ηλικίας 16 ετών και 17 ετών.
Οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ υπέστησαν την χειρότερη ήττα τους μεταπολεμικά, καταγράφοντας το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία τους (16%). Νικητές αναδείχθηκαν οι Σοσιαλδημοκράτες του Δημάρχου (από το 2011) Όλαφ Σολτς, που συγκέντρωσαν ποσοστό γύρω στο 46%.
Αποτελέσματα
!style="background-color:#E9E9E9" colspan="2" align=left rowspan="2" width=400 |Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan="3" |Λαϊκή ψήφος !style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan="3" |Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right width=60|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right width=40|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right width=50|+/– !style="background-color:#E9E9E9" align=right width=30|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right width=30|+/–
Παραπομπές
2015
.ru
.ru είναι ο top-level domain κωδικός για τη Ρωσία στο Διαδίκτυο από τις 7 Απριλίου 1994.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διαδίκτυο στη Ρωσία Κατηγορία:Top-level domains סיומת אינטרנט Toppdomän
Άνδρος (μυθολογία)
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Άνδρος ήταν ο μυθικός επώνυμος ήρωας και οικιστής της νήσου Άνδρου από του οποίου και έλαβε το όνομα. Ο Άνδρος φέρονταν ως γιος του Ανίου, εγγονός του Απόλλωνα και της Ροιώ.
Μετά την γρήγορη ανάπτυξη της πόλης που δημιούργησε ακολούθησε επανάσταση με συνέπεια ο Άνδρος να εγκαταλείψει την Άνδρο και να  μεταναστεύσει στην Τρωάδα, όπου στο όρος Ίδη βρίσκοντας τοποθεσία που του θύμιζε την αγαπημένη του πατρίδα έκτισε νέα πόλη που την ονόμασε Άντανδρο (= αντί της Άνδρου).
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Άνδρος Κατηγορία:Τρωάδα
Ρίμνικ
Ο ποταμός είναι κυρίως γνωστός για την μάχη που διεξήχθη εκεί στις 11 (22) Σεπτεμβρίου 1789, όπου οι Ρωσο-Αυστριακοί στρατιώτες του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και του Φρειδερίκος Ιωσίας του Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ διέλυσαν το στρατό των Τούρκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρουμανίας
Λάβδακος
Ο Λάβδακος ήταν μυθικός βασιλιάς της Θήβας. Γιος του Πολύδωρου και της Νυκτηίδας, συγγενούς με τη Νύκτα. Η λέξη Λάβδακος σημαίνει χωλός (αδέξιος ή ηγεμών). Εγγονός του ιδρυτή των Θηβών, Κάδμου. Ιδρυτής της γενιάς των Λαβδακιδών. Πατέρας τού Λάιου και παππούς τού Οιδίποδα. Πατέρας τού Οιδίποδα υπήρξε ο Λάιος και μητέρα του η Ιοκάστη, δισεγγονή του Εχίονα, ενός εκ των πέντε σπαρτών.
Μετά το πρώτο έτος της γέννησης τού γιου του, σκοτώθηκε σε μάχη από τον Πανδίονα, βασιλιά της Αθήνας.
Παραπομπές
Λαβδακος Λαβδακος
The Ritual
Το υλικό του άλμπουμ ήταν ιδιαίτερα μελωδικό σε σχέση με την πρότερη δισκογραφία του συγκροτήματος, με τις κιθάρες να παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και ο ήχος να είναι αρκετά βαρύς αλλά με χαμηλότερες ταχύτητες σε σχέση με το παρελθόν, με αποτέλεσμα να κατακριθεί το συγκρότημα ότι απέβαλλε τις thrash metal καταβολές του.
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος των Testament με τον ντράμερ Λούι Κλεμέντε στην σύνθεση τους, όπως και με τον κιθαρίστα Άλεξ Σκόλνικ, ο οποίος όμως επέστρεψε στο συγκρότημα το 2005.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 55 του Billboard και μέχρι το 2007 είχε παρουσιάσει πωλήσεις που πλησίαζαν τις 485.000 αντίτυπα. Οι κριτικές που έλαβε ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,5 / 5 και το "Metal Archives" 71%.
Τραγούδια του δίσκου
1. Signs of Chaos (Skolnick) - 0:30
2. Electric Crown (Billy, Skolnick, Peterson) - 5:31
3. So Many Lies (Billy, Peterson, James, Skolnick) - 6:04
4. Let Go of My World (Billy, James, Peterson) - 3:45
5. The Ritual (Billy, James, Skolnick, Peterson) - 7:34
6. Deadline (Billy, Skolnick) - 4:47
7. As the Seasons Grey (Billy, James, Skolnick, Peterson) - 6:16
8. Agony (Billy, Peterson, James) - 4:07
9. The Sermon (Billy, James, Peterson) - 4:48
10. Return to Serenity (Billy, James, Peterson) - 6:25
Θέσεις τσαρτ
The Ritual (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 15 Μαΐου 1992
Τα μέλη των Testament
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Ritual" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Testament Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
.ee
.ее είναι ο top-level domain κωδικός για την Εσθονία στο διαδίκτυο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εσθονία Κατηγορία:Top-level domains
ΕΝΠΠΙ Κλαμπ
Η ΕΝΠΠΙ Κλαμπ είναι μια αιγυπτιακή ποδοσφαιρική ομάδα. Ανήκει στην εταιρεία Engineering for the Petroleum and Process Industries. Αγωνίζεται στην Egyptian Premier League, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Καλύτερη θέση που τερμάτισε ήταν η 2η την περίοδο 2004-05. Έχει κερδίσει 2 κύπελλα Αιγύπου (2005, 2011). Επιπρόσθετα, ήταν φιναλίστ στην μοναδική της παρουσία στο Arab Champions League το 2006. Έχει ακόμα 3 εμφανίσεις στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής (προκριματικός γύρος) και 3 εμφανίσεις στο CAF Confederation Cup (2007 πρώτος γύρος, 2009 ημιτελικά, 2012 δεύτερος γύρος). Αγωνίζεται στο Petro Sport Stadium, χωρητικότητας 16000 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1985 Κατηγορία:ΕΝΠΠΙ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αιγύπτου
Ρούσσος Ι. Κούνδουρος
Ο '''Ρούσσος Ι. Κούνδουρος''' (Άγιος Νικόλαος Κρήτης, 1923 - 3 Μαρτίου 1990) ήταν Έλληνας γιατρός, αντιστασιακός και πρωτοπόρος της ελεύθερης ραδιοφωνίας. Πατέρας του ήταν ο Ιωσήφ Κούνδουρος, νομικός και βουλευτής, που είχε υπηρετήσει και ως υπουργός. Ασχολήθηκε επίσης με τον κινηματογράφο και σκηνοθέτησε πολλές ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ, όπως το "Στα ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου".
Βιογραφία
Αφού ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στον Άγιο Νικόλαο, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή. Πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση (στο ΕΑΜ και στον ΕΛΑΣ) κατά τη γερμανική Κατοχή. Ήταν πρωτοπόρος στην ίδρυση του κόμματος της ΕΔΑ και κατά την εξορία του στη Μακρόνησο ήταν γνωστός ως "ο γιατρός της Μακρονήσου".
Το 1953 ίδρυσε το Ινστιτούτο Μορφωτικού και Επιστημονικού Κινηματογράφου και γύρισε μια σειρά από επιστημονικές ταινίες σε 16 χιλιοστά και με χρώμα, με θέμα τη χειρουργική. Βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικού Κινηματογράφου στις Κάννες (1956). Λίγα χρόνια αργότερα, το 1958, τέθηκε επικεφαλής μιας ομάδας μαζί με το Ροβήρο Μανθούλη, το Φώτη Μεσθεναίο, το Γιάννη Μπακογιαννόπουλο και τον Ηρακλή Παπαδάκη που αποσκοπούσε στο να διαδοθεί και να αναπτυχθεί το ντοκιμαντέρ. Η Πολιτεία θα τον εμπιστευτεί τη διεύθυνση του κινηματογράφου. Το 1961 ανέλαβε ειδικός σύμβουλος στον τομέα του κινηματογράφου στο υπουργείο Προεδρίας και έργο του ήταν η οργάνωση της Υπηρεσίας Κινηματογραφικών Επικαίρων και Ντοκιμαντέρ. Η λειτουργία της υπηρεσίας διακόπηκε το 1967, εξαιτίας της χούντας.
Κατά την περίοδο της δικτατορίας ο Κούνδουρος έφυγε στη Γαλλία και εργάστηκε στην UNESCO ως σύμβουλος σε θέματα ΜΜΕ. Μετά το πραξικόπημα του 1974 εναντίον του Μακαρίου στην Κύπρου, ανέλαβε την οργάνωση πλωτού ραδιοφωνικού σταθμού, που μετέδωσε μεταξύ άλλων και τη φωνή του Μακαρίου που ανέφερε ότι ήταν ζωντανός.
Έπειτα από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα επέστρεψε στη γενέτειρά του και ανέλαβε την έκδοση του μαχητικού περιοδικού "Πολιτικά Θέματα". Στα τέλη της δεκαετίας του ' 80 διηύθυνε το Κανάλι 15, μια συμβολική ομάδα που εξέπεμπε συμβολικά και της οποίας τα μέλη συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη. Ο αγώνας του Κούνδουρου για τη νομιμοποίηση των ραδιοφωνικών σταθμών βρήκε τελικά απήχηση και στις 25 Ιανουαρίου 1988 δημοσιεύτηκε το Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο επιβλήθηκε η κατάργηση στο κρατικό μονοπώλιο στα ΜΜΕ.
Πέθανε το Μάρτιο του 1990 από ανακοπή καρδιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Ρουσος Ι.
Live Shit: Binge & Purge
Live Shit: Binge & Purge είναι ο τίτλος του τριπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του Αμερικάνικου Heavy Metal συγκροτήματος Metallica, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 23 Νοεμβρίου του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Elektra Records".
Οι συναυλίες πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια των περιοδειών "Damaged Justice Tour", "Wherever We May Roam Tour" και "Nowhere Else to Roam Tour", από το 1989 μέχρι το 1993.
Οι συγκεκριμένες ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν και σε μορφή βίντεο και DVD, με τα πρώτα δύο μέρη της κυκλοφορίας να προέρχονται από την εμφάνιση των Metallica στο "Sports Arena" του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια στις 13 και 14 Ιανουαρίου 1992 και το τρίτο στο "Coliseum" του Σιάτλ στις 29 και 30 Αυγούστου 1989.
Το "Live Shit: Binge & Purge" έχει βραβευθεί ως 15 φορές πλατινένιο με πωλήσεις που ξεπερνούν τα πέντε εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γραμμένα από τους Τζέιμς Χέτφιλντ και Λαρς Ούλριχ, εκτός από τα σημειωμένα
CD 1
CD 2
Θέσεις τσαρτ
Live Shit: Binge & Purge (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Νοεμβρίου 1993
Βραβεία
Live Shit: Binge & Purge (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 15 x πλατινένιος
Μέλη των Metallica
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Live Shit: Binge & Purge" είχε την εξής μορφή:
Έριχ Κέστνερ
Ο Έριχ Κέστνερ (Emil Erich Kästner, Δρέσδη, 23 Φεβρουαρίου 1899 - Μόναχο, 29 Ιουλίου 1974) ήταν Γερμανός συγγραφέας, εκδότης και σεναριογράφος. Έγινε γνωστός ιδιαίτερα από τα παιδικά του έργα όπως ο Αιμίλιος και οι Ντετέκτιβ, Η διπλή Λόττε, Η τάξη που πετάει. Έγραψε επίσης πολλά κείμενα σατυρικού και κοινωνικοκριτικού περιεχομένου.
Βιογραφία
Η οικογένεια του ήταν μια από τις μικροαστικές οικογένειες της Δρέσδης και κατοικούσε στην οδό Κένιγκσμπρυκε, στο Νόιστατ (Δρέσδη). Πολύ κοντά στην οδό αυτή, στο ισόγειο της βίλας του θείου του, βρίσκεται σήμερα το Μουσείο Έριχ Κέστνερ. Πολλά έργα του έγιναν κινηματογραφικές παραγωγές, άλλα μεταφέρθηκαν στο θέατρο.
Πολλά βιβλία του, μεταξύ των οποίων και έργα του για παιδιά, έγιναν παρανάλωμα του πυρός στις 10 Μαΐου 1933, όταν το ναζιστικό καθεστώς προχώρησε στο "Ολοκαύτωμα των Βιβλίων", στην πλατεία Όπερας του Βερολίνου: Με πρωτοστάτες τους φοιτητές που είχαν προσχωρήσει στις γραμμές των Ναζί, 20.000 βιβλία συγγραφέων κάηκαν, χαρακτηριζόμενα ως αντιγερμανικά. Ο Έριχ Κέστνερ ήταν μάλιστα αυτόπτης μάρτυρας της πυράς εκείνο το βράδυ στην πλατεία της Όπερας: «Βρισκόμουν μπροστά από το Πανεπιστήμιο, ανάμεσα σε φοιτητές, το άνθος του έθνους μας, με ναζιστικές στολές, και έβλεπα τα βιβλία μας να γίνονται παρανάλωμα του πυρός» έγραψε αργότερα. Μην μπορώντας να διαφύγει, ο Κέστνερ παρέμεινε στη ναζιστική Γερμανία, όπου και υπέστη σκληρή λογοκρισία και απαγόρευση της έκδοσης των έργων του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί εκδότες
Λουίζα των Βουρβόνων, δούκισσα του Λονγκεβίλ
Η Λουίζα, γαλλ. Louise de Bourbon, duchess de Longueville (2 Φεβρουαρίου 1603 - 9 Σεπτεμβρίου 1637) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν κόρη του κόμη του Σουασσόν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Λονγκεβίλ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου κόμη του Σουασσόν και της Άννας, κόρης του Λουδοβίκου κόμη του Μονταφιέ.
Ανατράφηκε στο αββαείο του Φοντεβρώ με τη φροντίδα της μεγάλης θείας της Ελεονώρας των Βουρβόνων-Κονντέ, σύζυγο του πρίγκιπα της Οράγγης. Στη Γαλλική Αυλή την αποκαλούσαν μαντεμουαζέλ ντε Σουασόν. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ δούκα του Λονγκεβίλ που ήταν 2ος εξάδελφός της, μιά και οι πατέρες τους ήταν εγγονοί του Φραγκίσκου των Βαλουά-Ορλεάνης-Λονγκβίλ δούκα του Φρονσάκ. Όταν η Λουίζα απεβίωσε το 11637, ο σύζυγός της έκανε 2ο γάμο με την Άννα Ζενεβιέβ των Βουρβόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Κομπόδεμα
Με τον όρο κομπόδεμα εννοούμε την αποταμίευση χρήματος σε κόμπο από πουγκί ή μαντήλι.
Ιστορία
Η λέξη κομπόδεμα διατηρείται από τα αρχαία χρόνια. Είναι οι οικονομίες ατόμου ή οικογένειας κερδισμένα με κόπους και θυσίες πολλών χρόνων. Το κομπόδεμα χρησιμοποιείται σε ώρα ανάγκης. Σε παλαιότερα έτη κομπόδεμα έδινε ο πατέρας στο γαμπρό που θα έπαιρνε η κόρη του. Φυλάσσονταν και δένονταν πολύ καλά με σφιχτούς κόμπους μέσα σε στρώματα και ντουλάπες. Ακόμα και σήμερα πολλές οικογένειες έχουν το κομπόδεμα τους. Αρκετές είναι οι φορές που ακούμε ηλικιωμένους χωρίς οικογένεια να λένε πως κρατάνε το κομπόδεμά τους μέχρι την ολοκλήρωση του κύκλου ζωής τους.
Ετυμολογία
Ουσιαστικό ουδέτερου γένους Σύνθετη λέξη: κόμπος + δένω Συγγενικά: πουγκί, σακούλι, μαντήλι, πορτοφόλι
Φράσεις
‘’Έχει γερό κομπόδεμα…’’ ‘’Κατάφερε και έκανε καλό κομπόδεμα…’’
Αυτές οι φράσεις δηλώνουν ότι κάποιος είναι πλούσιος
Άγιος Γεώργιος Σκλίβανης Ιωαννίνων
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 720 μέτρων, ο οποίος βρίσκεται στις υπώρειες του όρους Ξηροβούνι και απέχει 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορα χωριά Σκλίβανη, Άγιος Χριστόφορος, Κουλουραίικα, Προφήτης Ηλίας, Ράχη, Σταυρός και Χώρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σκλίβανης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 40 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Σαράντα Εκκλησιές (Τουρκία)
Οι Σαράντα Εκκλησιές (τουρκικά: Kırklareli, «Κιρκλάρελι», πρώην Kırk Kilise «Κιρκιλισέ») είναι πόλη της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό τμήμα της χώρας, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Διοικητικά υπάγεται στην ομώνυμη επαρχία, της οποίας αποτελεί και την πρωτεύουσα. Ο πληθυσμός της πόλης υπολογίζεται σε 60.000 άτομα.
Τοποθεσία
Η πόλη βρίσκεται στον γεωγραφικό χώρο της Ανατολικής Θράκης και είναι κτισμένη στους πρόποδες της οροσειράς της Στράντζας, σε υψόμετρο 203 μέτρων. Απέχει 84 χιλιόμετρα από την Αδριανούπολη, 117 χλμ. από τη Ραιδεστό και 213 χλμ. από την Κωνσταντινούπολη.
Όνομα
Οι πρώτες πληροφορίες της ελληνικής ιστοριογραφίας όσον αφορά το όνομα της πόλης προέρχονται από τον Σκαρλάτο Βυζάντιο και το «Απλοελληνικό Λεξικό» του, όπου αναφέρει τη πόλη ως «Καρπούδαιμον». Ο Σκαρλάτος Βυζάντιος αναφέρει ως πηγή της πληροφορίας τα «Γεωγραφικά» του Κλαύδιου Πτολεμαίου, στα οποία ο Έλληνας γεωγράφος την αναφέρει ως «Καρποδαίμων». Με το ίδιο όνομα εμφανίζεται και στην Χάρτα του Ρήγα Φεραίου.
Το παλαιότερο τουρκικό όνομα, Κιρ Κιλισέ, σήμαινε 40 εκκλησίες. Mετά την εδραίωση του σύγχρονου τουρκικού κράτους από τον Μουσταφά Κεμάλ, και την διοικητική αναδιοργάνωση που ακολούθησε, η πόλη στις 20 Δεκεμβρίου του 1924, ονομάστηκε επίσημα Κιρκλαρελί.
Ιστορική αναδρομή
Κατά τον 17ο αιώνα το, μέχρι τότε, χωριό άρχισε ν' αναπτύσσεται με ταχύτητα από πολυάριθμους έποικους Εβραίους και Σπαχήδες στρατιωτικούς, προερχόμενους από τη Βεσσαραβία. Στη συνέχεια προστέθηκαν σ΄ αυτούς Έλληνες και Τούρκοι από τις γύρω περιοχές. Η ελληνική κοινότητα που δημιουργήθηκε έφθασε τους 10.000 Έλληνες διατηρώντας και ημιγυμνάσιο. Ο Άγγλος περιηγητής Ρόμπερτ Ουώλς που πέρασε από την πόλη το 1827 αναφέρει την ύπαρξη αλληλοδιδακτικής σχολής, σαν την οποία υπάρχει μόνο άλλη μία στην Τουρκία. Αναφέρει επίσης ότι αν και ο ελληνικός πληθυσμός είναι πολυάριθμος, δεν έχει εκκλησία γιατί δεν κατάφερε ύστερα από απανωτές αιτήσεις να πάρει άδεια.
Πριν το 1918 οι Σαράντα Εκκλησιές αποτελούσαν σαντζάκι (επαρχία), που ανήκε στο βιλαέτι (νομό) της Αδριανούπολης, και κατά την ελληνική διοίκηση που ακολούθησε αποτέλεσε πρωτεύουσα ιδίου ομώνυμου νομού.
Με την ανταλλαγή πληθυσμών οι περισσότεροι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην Κεντρική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη ενώ πολλοί μετανάστευσαν στην Αμερική. Στη Θεσσαλονική οι πρόσφυγες ίδρυσαν συνοικισμό τον οποίο ονόμασαν Σαράντα Εκκλησιές.
Κλίμα
Το κλίμα της πόλης είναι ηπειρωτικό. Οι χειμερινές θερμοκρασίες είναι συχνά κάτω από 0 °C και χαρακτηρίζεται από πολλές χιονοπτώσεις, ακόμα κι αν μειώνονται σπάνια κάτω από -10 °C. Οι χειμώνες κρατούν από τον Νοέμβριο έως τα μέσα Μαρτίου. Το καλοκαίρι, η μέση θερμοκρασία είναι περίπου 24 °C (ο μέσος όρος για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο), παρά το γεγονός ότι οι θερμοκρασίες φθάνουν μερικές φορές σε 35-40 °C στο κέντρο της πόλης. Τα καλοκαίρια κρατούν από τον Ιούνιο έως τα μέσα του Σεπτέμβρη. Κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του φθινοπώρου, οι θερμοκρασίες ποικίλλουν μεταξύ 12-24°C. Το ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 585 χιλιοστόμετρα.
Γενικά οι Σαράντα Εκκλησιές έχουν υγρό υποτροπικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Cfa), με μακρά, ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες με σπραδικές χιονοπτώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία Σαράντα Εκκλησιών
Συμβούλιο των Αντιπροσώπων (Μπαχρέιν)
Το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων (Majlis an-nuwab ), που μερικές φορές μεταφράζεται ως "Βουλή των Αντιπροσώπων", είναι το όνομα που δόθηκε στην κάτω βουλή της Εθνοσυνέλευσης του Μπαχρέιν, του εθνικού νομοθετικού σώματος του Μπαχρέιν.
Το συμβούλιο δημιουργήθηκε με το Σύνταγμα του Μπαχρέιν του 2002 και αποτελείται από σαράντα μέλη που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία. Τα μέλη εκλέγονται για τετραετή θητεία από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το σύστημα δύο γύρων, με τον δεύτερο γύρο να διεξάγεται ανάμεσα στους δύο πρώτους υποψηφίους εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι πολίτες του Μπαχρέιν και τουλάχιστον 30 ετών.
Οι σαράντα έδρες του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων μαζί με τις σαράντα διορισμένες από τον βασιλιά έδρες του Συμβουλευτικού Συμβουλίου αποτελούν την Εθνοσυνέλευση του Μπαχρέιν.
Οι τελευταίες εκλογές για το συμβούλιο ήταν οι γενικές εκλογές του Μπαχρέιν του 2022 που διεξήχθησαν στις 12 Νοεμβρίου 2022, με τον δεύτερο γύρο να αναμένεται. Μετά τις εκλογές, η Φαουζία Ζαϊνάλ εξελέγη στις 12 Δεκεμβρίου 2018 πρόεδρος του συμβουλίου.
Ιστορία
Οι πρώτες εκλογές σύμφωνα με το Σύνταγμα του 2002 ήταν οι γενικές εκλογές του Μπαχρέιν το 2002, οι οποίες μποϊκοταρίστηκαν από το σιιτικό ισλαμιστικό Αλ Γουεφάκ, το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα της χώρας, καθώς και από την αριστερή Κοινωνία Εθνικής Δημοκρατικής Δράσης, την Εθνικιστική Δημοκρατική Εταιρεία Συσπείρωσης και τη ριζοσπαστική Σιιτική Ισλαμιστική Ισλαμική Εταιρεία Δράσης. Ισχυρίστηκαν ότι το Σύνταγμα του 2002 έδωσε πάρα πολλές εξουσίες στο μη εκλεγμένο Συμβουλευτικό Συμβούλιο και ζήτησαν μεταρρύθμιση του συντάγματος. Αν και όλοι οι υποψήφιοι έθεσαν υποψηφιότητα ως ανεξάρτητοι λόγω της απαγόρευσης των πολιτικών κομμάτων, έξι πολιτικές κοινωνίες κέρδισαν εκπροσώπηση στο Συμβούλιο των Αντιπροσώπων. Το Ισλαμικό Φόρουμ και η al Asalah κέρδισαν και οι δύο έξι έδρες, η Rabita al-Islami κέρδισε τρεις έδρες, η Shura Society και η Εθνική Δημοκρατική Συνέλευση κέρδισαν αμφότερα δύο έδρες, ενώ το al Meethaq κέρδισε μία.
Στις γενικές εκλογές του Μπαχρέιν το 2006, τα τέσσερα κόμματα που μποϊκόταραν τις εκλογές του 2002 παρουσίασαν υποψηφίους. Για να αντιμετωπίσουν την πρόκληση που θέτει το Αλ Γουεφάκ, τα δύο κύρια σουνιτικά ισλαμιστικά κόμματα, το σαλαφιστικό Asalah και η Μουσουλμανική Αδελφότητα που συνδέεται με την Ισλαμική Εταιρεία Al-Menbar, συμφώνησαν να σχηματίσουν συνασπισμό για να μεγιστοποιήσουν τις ψήφους τους. Στις εκλογές, η Αλ Γουεφάκ κέρδισε 17 έδρες, η Αλ-Μενμπάρκέρδισε 7 έδρες και η Asalah κέρδισε 5 έδρες. 11 έδρες κέρδισαν οι ανεξάρτητοι.
Στις γενικές εκλογές του Μπαχρέιν το 2010 η Αλ Γουεφάκ κέρδισε 18 έδρες, η Αλ-Μενμπάρκέρδισε 2 έδρες και η Asalah κέρδισε 3 έδρες. Επίσης17 έδρες κέρδισαν ανεξάρτητοι. Δύο μήνες αργότερα, οι διαδηλώσεις της Αραβικής Άνοιξης που ξεκίνησαν στην Τυνησία, εξαπλώθηκαν στο Μπαχρέιν τον Φεβρουάριο του 2011 με την έναρξη της εξέγερσης του Σμαραγδιού. Σε μια βάναυση καταστολή, με την υποστήριξη 1.500 στρατιωτών από τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ως μέρος της Peninsula Shield Force, η κυβέρνηση εκκαθάρισε τον κύριο χώρο διαμαρτυρίας στο Pearl Roundabout. Και τα 18 μέλη του Αλ-Γουεφάκ παραιτήθηκαν από το Συμβούλιο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις κυβερνητικές ενέργειες κατά τη διάρκεια της εξέγερσης και το κόμμα απαγορεύτηκε προσωρινά. Τις κενές έδρες κέρδισαν ανεξάρτητοι στις επόμενες ενδιάμεσες (επαναληπτικές) εκλογές.
Στις γενικές εκλογές του Μπαχρέιν το 2014 η Αλ Γουεφάκ μποϊκόταρε ξανά τις εκλογές. Οι Ανεξάρτητοι κέρδισαν 37 έδρες με τους Σουνίτες Ισλαμιστές να χάνουν τις δύο από τις πέντε έδρες τους. Ο αριθμός των σιιτών βουλευτών μειώθηκε στους 14 ως αποτέλεσμα του μποϊκοτάζ του Αλ-Γουεφάκ.
Στις γενικές εκλογές του Μπαχρέιν το 2018 στην Αλ-Γουεφάκ και στην κοσμική Waad απαγορεύτηκε να υποβάλουν υποψηφίους, προκαλώντας εκ νέου εκκλήσεις για μποϊκοτάζ. Ένα δικαστήριο απαγόρευσε το Αλ Γουεφάκ το 2016 για «καταφύγιο στην τρομοκρατία», υποκίνηση βίας και ενθάρρυνση διαδηλώσεων που απείλησαν να πυροδοτήσουν θρησκευτικές διαμάχες. Σύμφωνα με τη σαουδαραβική τηλεόραση Al Arabiya και τα διεθνή έντυπα μέσα ενημέρωσης, το ανώτατο δικαστήριο του Μπαχρέιν διέλυσε την Αλ Γουεφάκ και κατάσχεσε τα κεφάλαια του κόμματος τον Ιούλιο του 2016 Το Waad απαγορεύτηκε με κατηγορίες για τρομοκρατία τον Ιούνιο του 2017. Στις εκλογές, οι ανεξάρτητοι κέρδισαν 35 έδρες, η Al Asalah κέρδισε 3 έδρες και η Al-Minbar, (ουσιαστικά ο διάδοχος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου - Μπαχρέιν ) κέρδισε 2 έδρες.
Νομοθετικές εξουσίες
Σύμφωνα με το σύνταγμα, το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων μπορεί να προτείνει συνταγματικές τροποποιήσεις, νομοθεσία, να αποδεχτεί ή να απορρίψει νομοθετικά διατάγματα.
Επίβλεψη
Σύμφωνα με το σύνταγμα, το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων μπορεί να εκφράσει τις επιθυμίες του για δημόσια θέματα, να ερωτήσει υπουργούς εγγράφως ή αυτοπροσώπως, να καταθέσει ψήφο δυσπιστίας κατά των υπουργών του υπουργικού συμβουλίου.Η ψήφος δυσπιστίας στον Πρωθυπουργό ονομάζεται «πρόταση μη -συνεργασία".
Πρόταση άρνησης συνεργασίας
Πρόταση άρνησης συνεργασίας κατά του Πρωθυπουργού μπορεί να γίνει μόνο αφού ένα όριο δέκα μελών του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων υποβάλει αίτημα, στη συνέχεια ψηφιστεί και απαιτείται απλή πλειοψηφία για να περάσει. Το συμβούλιο συζητά και στη συνέχεια έχει άλλη ψηφοφορία για να περάσει μια πρόταση άρνησης συνεργασίας. Το ψήφισμα απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων για να ψηφιστεί. Εάν ψηφιστεί, είναι στη διακριτική ευχέρεια του Βασιλιά είτε να απαλλάξει τον Πρωθυπουργό από τη θέση του και να διορίσει νέο υπουργικό συμβούλιο είτε να διαλύσει το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων.
Πριν την τροποποίηση του συντάγματος το 2012, μια πρόταση άρνησης συνεργασίας απαιτούσε την πλειοψηφία των δύο τρίτων του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων για να υποβάλει αίτημα. Στη συνέχεια έπρεπε να συγκληθεί ολόκληρη η Εθνοσυνέλευση που απαρτιζόταν από τα δύο σώματα για να διεξαχθεί ψηφοφορία για πρόταση μη συνεργασίας. Απαιτήθηκε πλειοψηφία δύο τρίτων για να περάσει μια πρόταση άρνησης συνεργασίας.
Μέχρι σήμερα, το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων δεν έχει υποβάλει πρόταση άρνησης συνεργασίας.
Επίδειξη εξουσίας
Τον Μάρτιο του 2012 το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων για πρώτη φορά από την ίδρυση του συμβουλίου το 2002 ψήφισε υπέρ της απόρριψης ενός βασιλικού διατάγματος που εκδόθηκε από τον βασιλιά Χαμάντ μπιν Ισά Αλ Χαλίφα. Το διάταγμα επρόκειτο να αυξήσει το μερίδιο της κυβέρνησης στα έσοδα του Tamkeen, του ταμείου εργασίας της χώρας, από 20% σε 50%.
Πρόεδροι του Συμβουλίου
Από το 1973 έως το 1975 στο Μπαχρέιν λειτουργούσε μονοθαλαμικό νομοθετικό σώμα, το Συνταγματικό Κοινοβούλιο, το οποίο διαλύθηκε το i1975. Πρόεδρος του Συμβουλίου ήταν ο Εμπραχίμ Αλ Αραγιέντ (1908-2002).
Παραπομπές
Μπαχρειν
Βαλκανικό και Κεντροευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1947
Το Βαλκανικό και Κεντροευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1947 υπήρξε η συνέχεια των βαλκανικών ποδοσφαιρικών αγώνων 1946, που με τη σειρά τους αποτελούσαν μια προσπάθεια αναβίωσης του προπολεμικού θεσμού του Βαλκανικού Κυπέλλου που είχε διακοπεί μετά το 1936. Ήταν η ένατη διοργάνωση στη σειρά αν συνυπολογιστεί και το Βαλκανικό Κύπελλο 1931 το οποίο δεν συμπεριλαμβανόταν στην επίσημη αρίθμηση. Διοργανώθηκε από τις τέσσερις φιλοσοβιετικές λαϊκές δημοκρατίες των Βαλκανίων: Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία και Ρουμανία με την προσθήκη της Ουγγαρίας, γι' αυτό και τροποποιήθηκε η ονομασία της διοργάνωσης. Η Ελλάδα και η Τουρκία, που ανήκαν στο δυτικό στρατόπεδο, δεν προσκλήθηκαν, με συνέπεια να μην αναγνωρίσουν τη διοργάνωση ως συνέχεια της προπολεμικής.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 25 Μαΐου και ολοκληρώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1947. Το κατέκτησε η πανίσχυρη Ουγγαρία για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του θεσμού.
Η διοργάνωση
Το 1947 τα φιλοσοβιετικά βαλκανικά κράτη είχαν τη γενικότερη τάση να διευρύνουν προς την κεντρική Ευρώπη τις βαλκανικές αθλητικές διοργανώσεις, με τη συμμετοχή και άλλων χωρών του ανατολικού μπλοκ. Αυτό συνέβη και στο στίβο με τη διοργάνωση των Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκών Αγώνων Στίβου 1947. Το ίδιο συνέβη και στο ποδόσφαιρο. Οι τέσσερις βαλκανικές λαϊκές δημοκρατίες με την συμμετοχή της Ουγγαρίας αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα εθνικών ομάδων με τον τίτλο "Βαλκανικό και Κεντροευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου", το οποίο θεωρείται μια μορφή συνέχειας του προπολεμικού Βαλκανικού Κυπέλλου.
Η διοργάνωση έγινε με ένα νέο πρωτότυπο σύστημα. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο (τέσσερα ματς) αλλά οι αγώνες δεν διεξήχθησαν ως τουρνουά σε μία πόλη, όπως παλιότερα. Καταρτίστηκε πρόγραμμα τέτοιο ώστε η κάθε χώρα να δώσει δύο ματς εντός έδρας και δύο εκτός. Έτσι έγιναν από δύο αγώνες σε κάθε χώρα, από δύο στις 4 πρωτεύουσες: Τίρανα, Σόφια, Βουκουρέστι και Βουδαπέστη και από ένας στο Βελιγράδι και στο Ζάγκρεμπ της Γιουγκοσλαβίας.
Η διοργάνωση διάρκεσε 4,5 μηνες, αφού ξεκίνησε στις 25 Μαΐου και ολοκληρώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1947. Νικήτρια αναδείχθηκε η πανίσχυρη τότε Ουγγαρία, με τέσσερις νίκες και 18-2 γκολ, πετυχαίνοντας μερικά εντυπωσιακά σκορ, όπως το 9-0 επί της Βουλγαρίας.
Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Ούγγρος Φέρεντς Ντέακ με 5 γκολ.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1947
Ηρακλής Ζουμπουλάκης
Βιογραφία
Πολέμησε γενναία σε όλους τους πολέμους. Υπηρέτησε στο ιππικό και ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα και αποστρατεύτηκε μετά τον Πόλεμο του 1940-41 με το βαθμό του Υποστράτηγου σε πολεμική διαθεσιμότητα. Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας με το Λαϊκόν Κόμμα στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 6.442 ψήφους. Ήταν από τους βουλευτές που ζήτησαν να ρυθμιστεί το θέμα της βασιλείας βάσει των συνταγματικών θεσμών και ένας από τους 17 βουλευτές που προσχώρησαν στο Νέον Κόμμα (1947-51). Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Επιδαύρου Λιμηράς με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Πέθανε σε ηλικία 57 ετών από καρδιακή προσβολή τρία λεπτά μετά την αγόρευσή του κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως (της οποίας ήταν αναπληρωματικό μέλος από το 1947) μέσα στην αίθουσα της Βουλής. Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Ζουμπουλάκη, χωρίς παιδιά. Κηδεύτηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Έπειτα από αναπληρωματική εκλογή το Δεκέμβριο του 1953, την έδρα του στην περιφέρεια Επιδαύρου Λιμηράς κέρδισε ο Ιωάννης Λύρας του Ελληνικού Συναγερμού.