cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμιωδαρόνη
Παρενέργειες
Οι παρενέργειες της αμιωδαρόνης περιλαμβάνουν διάφορες πνευμονικές νόσους. Η πιο σοβαρή αντίδραση που οφείλεται στην αμιωδαρόνη είναι η διάμεση πνευμονοπάθεια. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν υψηλή αθροιστική δόση, περισσότερα από 400 χιλιοστόγραμμα την ημέρα, διάρκεια άνω των δύο μηνών, αυξημένη ηλικία και προϋπάρχουσα πνευμονική νόσος. Μερικά άτομα παρατηρήθηκαν ότι ανέπτυξαν πνευμονική ίνωση μετά από μια εβδομάδα θεραπείας, ενώ άλλα δεν την ανέπτυξαν μετά από χρόνια συνεχούς χρήσης. Συνήθης πρακτική είναι να αποφεύγεται η ουσία εάν είναι δυνατόν σε άτομα με μειωμένη πνευμονική λειτουργία.
Θυροειδής
Οι προκαλούμενες από αμιωδαρόνη ανωμαλίες στη λειτουργία του θυρεοειδούς είναι συχνές. Μπορεί να εμφανιστεί τόσο υπο- όσο και υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς.
Η αμιωδαρόνη είναι δομικά παρόμοια με την θυροξίνη και περιέχει επίσης ιώδιο. Και τα δύο συμβάλλουν στις επιδράσεις της αμιωδαρόνης στη λειτουργία του θυρεοειδούς. Η αμιωδαρόνη προκαλεί επίσης αντι-θυρεοειδή δράση, μέσω του φαινομένου Βόλφ-Τσάικοφ, λόγω της μεγάλης ποσότητας ιωδίου στο μόριό της, που προκαλεί έναν ιδιαίτερο «καρδιακό υποθυρεοειδισμό» με βραδυκαρδία και αρρυθμία.
Η λειτουργία του θυρεοειδούς πρέπει να ελέγχεται τουλάχιστον κάθε έξι μήνες.
Οφθαλμός
Οι μικρο-εναποθέσεις στον κερατοειδή είναι σχεδόν καθολικά παρούσες (πάνω από 90%) σε άτομα που λαμβάνουν αμιωδαρόνη περισσότερο από 6 μήνες, ειδικά δόσεις μεγαλύτερες από 400 mg / ημέρα. Αυτές οι καταθέσεις συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα. Περίπου 1 στα 10 άτομα μπορεί να παραπονεθούν για παρουσία γαλάζιας άλω. Οι εναποθέσεις στον πρόσθιο υποκαψικό φακό είναι σχετικά συχνές (50%) σε υψηλότερες δόσεις (μεγαλύτερες από 600 mg / ημέρα) μετά από 6 μήνες θεραπείας. Η οπτική νευροπάθεια, η μη αρτηριακή πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια (Ν-ΑΙΟΝ), εμφανίζεται σε 1-2% των ατόμων και δεν εξαρτάται από τη δοσολογία. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί αμφοτερόπλευρη διόγκωση οπτικού δίσκου και ελαφρά και αναστρέψιμα ελαττώματα οπτικού πεδίου Η απώλεια των βλεφαρίδων έχει συνδεθεί με τη χρήση αμιωδαρόνης.
Συκώτι
Μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικών ενζύμων είναι κοινές σε ασθενείς με αμιωδαρόνη. Πολύ πιο σπάνια παρατηρούνται ίκτερος, ηπατομεγαλία (διόγκωση του ήπατος) και ηπατίτιδα (φλεγμονή του ήπατος).
Έχει αναφερθεί ότι η χαμηλή δόση αμιωδαρόνης προκαλεί ψευδο-αλκοολική κίρρωση.
Δέρμα
Η μακροχρόνια χορήγηση αμιωδαρόνης (συνήθως περισσότερο από δεκαοκτώ μήνες) σχετίζεται με φωτοευαίσθητο μπλε-γκρι αποχρωματισμό του δέρματος. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο και να χρησιμοποιούν αντηλιακό που προστατεύει από την υπεριώδη ακτινοβολία -Α και -Β. Ο αποχρωματισμός θα βελτιωθεί αργά κατά τη διακοπή του φαρμάκου, ωστόσο, το χρώμα του δέρματος μπορεί να μην επιστρέψει εντελώς.
Άλλες
Η μακροχρόνια χρήση της αμιωδαρόνης έχει συσχετιστεί με περιφερικές νευροπάθειες.
Η αμιωδαρόνη είναι μερικές φορές υπεύθυνη για εμφάνιση επιδιδυμίτιδας. Η αμιωδαρόνη συσσωρεύεται στη κεφαλή του οργάνου και μπορεί να προκαλέσει μονόπλευτρή ή αμφοτερόπλευρη φλεγμονή. Τείνει να υποχωρεί εάν σταματήσει η αμιωδαρόνη.
Ορισμένες περιπτώσεις γυναικομαστίας έχουν αναφερθεί σε άνδρες που λαμβάνουν αμιωδαρόνη.
Αλληλεπιδράσεις
Η φαρμακοκινητική πολλών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων πολλών που χορηγούνται συνήθως σε άτομα με καρδιακές παθήσεις, επηρεάζονται από την αμιωδαρόνη. Ιδιαίτερα, οι δόσεις διγοξίνης πρέπει να μειώνονται στο ήμισυ στα άτομα που λαμβάνουν αμιωδαρόνη. Η αμιωδαρόνη μπορεί επίσης να αλληλεπιδράσει με τη σοταλόλη.
Η αμιωδαρόνη αναστέλλει τη δράση της οικογένειας ισοενζύμων του κυτοχρώματος P450. Αυτό μειώνει την κάθαρση πολλών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων των εξής:
Στις 8 Αυγούστου 2008, η FDA εξέδωσε προειδοποίηση για τον κίνδυνο ραβδομυόλυσης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια ή θάνατο, όταν η σιμβαστατίνη χρησιμοποιείται με αμιοδαρόνη. Αυτή η αλληλεπίδραση εξαρτάται από τη δόση με δόσεις σιμβαστατίνης άνω των 20 mg. Αυτός ο συνδυασμός φαρμάκων ειδικά με υψηλότερες δόσεις σιμβαστατίνης πρέπει να αποφεύγεται.
Μεταβολισμός
Η αμιωδαρόνη μεταβολίζεται εκτεταμένα στο ήπαρ από το κυτόχρωμα P450 3A4 και μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό πολλών άλλων φαρμάκων. Αλληλεπιδρά με τις διγοξίνη, βαρφαρίνη, φαινυτοΐνη και άλλα. Ο κύριος μεταβολίτης της αμιωδαρόνης είναι η δεσεθυλαμιδαρόνη (DEA), η οποία έχει επίσης αντιαρρυθμικές ιδιότητες. Ο μεταβολισμός της αμιωδαρόνης αναστέλλεται από χυμό γκρέιπφρουτ, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα αμιωδαρόνης στον ορό.
Φαρμακολογία
Η αμιωδαρόνη κατηγοριοποιείται ως αντιαρρυθμικός παράγοντας κατηγορίας III και παρατείνει τη φάση 3 του καρδιακού δυναμικού ενέργειας, τη φάση επαναπόλωσης όπου υπάρχει συνήθως μειωμένη διαπερατότητα ασβεστίου και αυξημένη διαπερατότητα καλίου. Έχει πολλές άλλες επιπτώσεις, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένων δράσεων που είναι παρόμοιες με εκείνες των αντιαρρυθμικών τάξεων Ia, II και IV.
Η αμιωδαρόνη είναι ένας αποκλειστής των τασεοελεγχόμων διαύλων καλίου ( KCNH2 ) και τασεοελεγχόμενων διαύλων ασβεστίου ( CACNA2D2 ).
Η αμιωδαρόνη επιβραδύνει το ρυθμό αγωγής και παρατείνει την ανερέθιστη περίοδο των καρδιακών κόμβων. Παρατείνει επίσης τις ανερέθιστες περιόδους των κοιλιών, των δεματίων Χις και των ινών Πούρκινγιε χωρίς να εμφανίζει επιδράσεις στον ρυθμό αγωγιμότητας. Η αμιωδαρόνη έχει αποδειχθεί ότι παρατείνει τη δυνητική διάρκεια δράσης του μυοκαρδίου και την ανερέθιστη περίοδο και είναι ένας μη ανταγωνιστικός β-αδρενεργικός αναστολέας.
Έχει επίσης δράση βήτα-αναστολέα και αναστολέα διαύλων ασβεστίου στους καρδιακούς κόμβους, αυξάνει την ανερέθιστη περίοδο μέσω επιδράσεων στους διαύλους νατρίου και καλίου και επιβραδύνει την ενδο-καρδιακή αγωγή του καρδιακού δυναμικού ενέργειας, μέσω επιδράσεων στους διαύλους νατρίου. Προτείνεται ότι η αμιωδαρόνη μπορεί επίσης να επιδεινώσει τον φαινότυπο που σχετίζεται με το σύνδρομο μακρού QT-3 προκαλώντας μεταλλάξεις όπως το ΔKPQ. Αυτό το αποτέλεσμα οφείλεται σε συνδυασμό του αποκλεισμού του μέγιστου ρεύματος νατρίου, αλλά επίσης συμβάλλει στην αύξηση του επίμονου ρεύματος νατρίου.
Η αμιωδαρόνη μοιάζει χημικά με την θυροξίνη (θυρεοειδή ορμόνη) και η δέσμευσή της στον πυρηνικό θυρεοειδή υποδοχέα μπορεί να συμβάλει σε ορισμένες από τις φαρμακολογικές και τοξικές της δράσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο καρδιαγγειακό σύστημα Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις ιωδίου
Ούγος Γ΄ του Σατωντάν
Ο Ούγος Γ΄, γαλλ.: Hugues III (απεβ. 1044) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμης του Σατωντάν και Α΄ ως κόμης του Περς.
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος γιος του Γοδεφρείδου Β΄ υποκόμη του Σατωντάν & Α΄ κόμη του Περς, και της Ελβίς (Ελισάβετ) ντε Σορμπόν (Helvise de Corbon), κόρη του Ραϊνάρ κυρίου του Πιτιβιέ (Rainard de Pithiviers). Σχεδόν τίποτε δεν είναι γνωστό για τη ζωή του, εκτός από ορισμένες αναφορές δωρεών του στο αβαείο του Aγ. Διονυσίου του Νοζάν (Saint-Denis de Nogent).
Πηγές
Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun
Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών
Opel Blitz
Το Opel Blitz ήταν διάφοροι τύποι ελαφρών και μεσαίων φορτηγών που παράχθηκαν από τη γερμανική εταιρεία Opel από το 1929 μέχρι το 1975. Το σήμα του φορτηγού ήταν δύο λωρίδες χαλαρά διατεταγμένες σαν σύμβολο κεραυνού με τη μορφή ενός οριζόντια τεντωμένου γράμματος "Z", εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να εμφανίζονται στο τρέχον λογότυπο της Opel. Το όνομα Blitz μετά εφαρμόστηκε σε μια έκδοση του Bedford CF που εξαγόταν στη Γερμανία.
1930
Κατά τη διάρκεια των ετών που προηγήθηκαν του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η Opel ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός φορτηγών στη Γερμανία. Το όνομα Blitz («Κεραυνός»), που επελέγη σε διαγωνισμό μετά βραβείων, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στο νέο φορτηγό Opel που παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 1930. Ως μέρος της ναζιστικής οικονομίας και των γερμανικών προσπαθειών εξοπλισμού, οι αρχές διέταξαν την κατασκευή των εγκαταστάσεων του Opelwerk Brandenburg το 1935, και μέχρι το 1944 παρήχθησαν περισσότερα από 130,000 φορτηγά και σασί Blitz παράχθηκαν εκεί πέρα.
Το Blitz παραγόταν με δύο μηχανές. Τα πιο βαριά μοντέλα χρησιμοποιούσαν μια 6-κύλινδρη μηχανή από το επιβατικό GM Marquette του 1930. Μετά την αγορά της Opel από την General Motors, η γραμμή παραγωγής για τη μηχανή της Marquette εξάχθηκε στη Γερμανία καθώς αυτήν η αδελφική μάρκα της Buick έκλεισε. Η 4-κύλινδρη μηχανή της Opel ήταν επίσης διαθέσιμη για τα πιο ελαφριά μοντέλα.
Μέχρι το 1934 προσφέρονταν τέσσερις εκδόσεις του βασικού μοντέλου 1 τόνου μαζί με δεκατέσσερις εκδόσεις των μεγαλύτερων φορτηγών 2 και 2½ τόνων. Ο κινητήρας Marquette αντικαταστάθηκε το 1937 με έναν πιο σύγχρονο κινητήρα 75 hp (56 kW) με βαλβίδα εναέριας κυκλοφορίας που χρησιμοποιούταν επίσης στα επιβατικά αυτοκίνητα Opel Admiral. Αυτός ο κινητήρας ήταν πολύ παρόμοιος με τους κινητήρες της Chevrolet της ίδιας περιόδου, σε σημείο που κατεστραμμένα φορτηγά Blitz που εγκαταλείφθηκαν από Γερμανούς που εγκατέλειπαν το πεδίο μάχης, μπορούσαν εύκολα να τεθούν ξανά σε λειτουργία από τις Συμμαχικές Δυνάμεις χρησιμοποιώντας εξαρτήματα Chevrolet/GMC και Bedford.
Από το 1939, η έκδοση τριών τόνων Blitz 3.6 χρησιμοποιούταν σε μεγάλους αριθμούς από τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις (Βέρμαχτ) καθ' όλη τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι παραλλαγές του φορτηγού περιελάμβαναν μια επιμήκη έκδοση και το τετρακίνητο Blitz A. Για να αντεπεξέλθουν στις κακές οδικές συνθήκες και τις εποχές της λάσπης rasputitsa στο Ανατολικό Μέτωπο, ένα μισοτροχιασμένο Maultier ("mule") Sd.Kfz. έκδοση 3 κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας ερπύστριες και ανάρτηση με βάση το British Universal Carrier. Μεταξύ άλλων, αυτά χρησιμοποιήθηκαν ως οχήματα εξυπηρέτησης για τα στρατιωτικά μεταφορικά αεροσκάφη Messerschmitt Me 323.
Το πιο ελαφρύ βασικό μοντέλο ονομαζόταν Blitz 2.5 και κατασκευαζόταν στο Ρύσελσχαϊμ μέχρι το 1942 και ξανά από το 1946, εξοπλισμένο με τον κινητήρα Opel Super 6 των 55 ίππων (41 kW). Στις 6 Αυγούστου 1944, το Opelwerk Brandenburg καταστράφηκε από αεροπορική επιδρομή της RAF. Μέχρι το τέλος του πολέμου, περίπου 2,500 φορτηγά Blitz 3.6 κατασκευάστηκαν με εντολή του Υπουργού Εξοπλισμών Άλμπερτ Σπέερ στο εργοστάσιο του Μάνχαϊμ της αντίπαλης εταιρείας Daimler-Benz, ενώ η παραγωγή του δικού της μοντέλου Mercedes-Benz L3000 έπρεπε να διακοπεί. Μετά τον πόλεμο, οι εγκαταστάσεις στο Βραδεμβούργο διαλύθηκαν πλήρως με εντολή της Σοβιετικής Στρατιωτικής Διοίκησης, ενώ η Daimler-Benz στο Μάνχαϊμ συνέχισε να κατασκευάζει το Blitz 3.6 με την ονομασία L 701 μέχρι το 1949. Τα τελευταία 467 φορτηγά συναρμολογήθηκαν ξανά από την Opel το Ρύσελσχαϊμ μέχρι που η παραγωγή σταμάτησε τελικά το 1954 χωρίς διάδοχο.
Μεταπολεμικά
Μετά το τέλος του πολέμου, με το εργοστάσιο του Βρανδεμβούργου να αποσυναρμολογείται και να μεταφέρεται στη Σοβιετική Ένωση και το 47% των κτιρίων στο Ρύσελσχαϊμ κατεστραμμένα, πρώην υπάλληλοι της Opel άρχισαν να ξαναχτίζουν το εργοστάσιο του Ρύσελσχαϊμ. Το πρώτο μεταπολεμικό Blitz ολοκληρώθηκε στις 15 Ιουλίου 1946, παρουσία του στρατηγού Geoffrey Keyes και άλλων τοπικών ηγετών και δημοσιογράφων τύπου.
Το πρώτο νέο μεταπολεμικού σχεδίου Blitz κυκλοφόρησε το 1952 και ήταν ένα μοντέρνο στρογγυλεμένο σχέδιο, χρησιμοποιώντας μια τροποποιημένη έκδοση από την καμπίνα από το τότε σύγχρονο Αμερικάνικο Chevrolet Advance Design που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1947. Το νέο φορτηγό 1,75 τόνων προσφέρθηκε και σαν αγροτικό (pickup) αλλά και σαν βαν. Το νέο μοντέλο διατήρησε το προπολεμικό σασί με τον κινητήρα βενζίνης straight-6 (6-κύλινδρο σε σειρά). Η Opel παρέμεινε ηγέτης στην αγορά ελαφρών φορτηγών παρά τον έντονο ανταγωνισμό, ειδικά από το νέο μοντέλο Mercedes-Benz L 319 του 1955 και τη σειρά Ford FK, καθώς και τα φορτηγά της Hanomag και της Borgward. Ένα λεωφορείο βασισμένο στο Blitz κατασκευάστηκε από τον Karl Kässbohrer Fahrzeugwerke από το 1953 έως το 1956. Το μοντέλο 1,75 γνώρισε τότε μεγάλη απήχηση και ως πυροσβεστικό όχημα (LF8-TS), συνήθως εξοπλισμένο με μια αντλία με κινητήρα στον μπροστινό προφυλακτήρα και μια δεύτερη, φορητή αντλία στο πίσω μέρος του φορτηγού. Η φορητή αντλία τροφοδοτήθηκε από κινητήρα της Volkswagen, ισχύος 34 ίππων και βάρους 180 κιλών. Οι μετατροπές σε πυροσβεστικό έγιναν από εταιρείες όπως οι Ziegler, Metz και Rosenbauer.
Νέες γενιές
Το 1960, το μοντέλο 1,9 τόνων με κινητήρα 2.6 λίτρων αντικατέστησε το προηγούμενο μοντέλο 1,75 τόνων. Αυτό το μοντέλο (αργότερα ονομάστηκε Opel Blitz A) διακρίθηκε από το σχεδιασμό της καμπίνας του και έναν ανανεωμένο εξακύλινδρο κινητήρα, οδηγώντας σε λιγότερο συνολικό μήκος και περισσότερο χώρο φορτίου. Λόγω του ισχυρού κινητήρα, το φορτηγό ήταν εξαιρετικό για την εποχή του και το μοντέλο 1,9 τόνων με κινητήρα 2.6 λίτρων ήταν μια κοινή βάση για ένα ελαφρό πυροσβεστικό όχημα. Η κατασκευή ήταν παρόμοια με αυτήν που περιγράφηκε προηγουμένως για το 1,75. Ωστόσο, οι εμπορικές πωλήσεις αυτού του μοντέλου μειώθηκαν κατά τη διάρκεια της παραγωγής, κυρίως λόγω της έλλειψης οικονομικής επιλογής ντίζελ κινητήρα.
Το Opel Blitz B κυκλοφόρησε το 1965 και ήταν το τελευταίο από τα φορτηγά Opel Blitz. Για τη βελτίωση της οικονομίας καυσίμου, αυτό το μοντέλο ήταν διαθέσιμο με τετρακύλινδρο κινητήρα cam-in-head 1.9 λίτρων. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να παραγγελθεί μια εξακύλινδρη έκδοση 2.5 λίτρων της νέας σειράς κινητήρα CIH. Αυτοί οι κινητήρες ήταν επίσης διαθέσιμοι στα σύγχρονα μοντέλα Rekord και Commodore, αλλά οι κινητήρες του Blitz είχαν ισχυρότερη κατασκευή και είχαν ρυθμιστεί για περισσότερη ροπή και καλύτερη οικονομία.
Διακοπή
Υπό την πίεση του ισχυρού ανταγωνισμού του δημοφιλούς μοντέλου Mercedes-Benz T2, το 1968, η Opel προσέφερε τελικά έναν πετρελαιοκινητήρα Indenor XDP 4.90 2.100 cm³ (έγινε πιο γνωστός από τη χρήση του στο Peugeot 504) - αλλά ήταν πολύ αργά για να ανακτήσει τα χαμένα μερίδια αγοράς. Η Opel GM αποφάσισε να μην φτιάξει έναν διάδοχο στο όχημα, αλλά να φέρει το Bedford CF στη Γερμανική αγορά, υπό το όνομα Bedford Blitz. Τελικά το όνομα Blitz καταργήθηκε εντελώς το 1987.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, το Opel Blitz άρχιζε να εξάγεται επίσημα το 1953 και έγινε μεγάλη επιτυχία. Φορτηγάκια Blitz χρησιμοποιούνταν συγκεκριμένα σε μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα και μπορούν να φανούν σε διάφορες παλιές ταινίες της εποχής του. Οι εξαγωγές του φορτηγού συνεχίστηκαν μέχρι το 1975 και αντικαταστάθηκε μερικώς από το Bedford CF. Βέβαια, όπως και ο διάδοχός του, σε σχέση με άλλα παρόμοια οχήματα, είναι αρκετά σπάνιο στην Ελλάδα.
Παρόλα αυτά, μερικά Opel Blitz έμειναν ξεχασμένα από τους Ναζί στην Ελλάδα μετά τον πόλεμο και ένα από αυτά χρησιμοποιήθηκε ως η πρώτη μονάδα εξωτερικών μεταδόσεων της ΕΙΠ, και έγινε γνωστό ως το πρώτο "μικρόφωνο του δρόμου" της Ελληνικής ραδιοφωνίας. Το συγκεκριμένο όχημα ήταν μοντέλο του 1938 και βρέθηκε στο Ζάππειο. Το φορτηγό χρησιμοποιούταν από την αρχή ως κινούμενο εμφανιστήριο φιλμ, αλλά αφού εγκαταλείφθηκε οι Ναζί αφαίρεσαν από μέσα όλα τα περιεχόμενα. Αφού το όχημα βρέθηκε, οι τεχνικοί του ιδρύματος Ελληνικής Ραδιοφωνίας το μετέφεραν στις εγκαταστάσεις των πομπών της ΕΙΠ στα Λιόσια, οπού εκεί ξεκίνησε ένα φιλόδοξο και πρωτοποριακό πρότζεκτ οπού το όχημα θα μετατρεπόταν στην πρώτη αυτοκινούμενη μονάδα εξωτερικών μεταδόσεων. Το φορτηγό "χωρίστηκε στην μέση" αφού από τη μία πλευρά τοποθετήθηκαν τα μηχανήματα, ο απαραίτητος εξοπλισμός για τις μεταδόσεις, και από την άλλη το εκφωνητήριο. Οι δύο χώροι ήταν ηχητικά απομονωμένοι και τους χώριζε μια πόρτα. Το όχημα απέκτησε το παρατσούκλι "Μαρμάρω" από τον οδηγό του επειδή αυτό δυσκολεύονταν μια ανηφόρα και αυτός συχνά του φώναζε "Άντε Μαρμάρω, θα ανέβουμε Μαρμάρω, θα φτάσουμε Μαρμάρω." Το φορτηγό πρόσφερε τις υπηρεσίες του μέχρι την δεκαετία του 1980, πηγαίνοντας σε όλη την χώρα και κάλυψε κάθε γεγονός που αφορούσε την Ελληνική επικαιρότητα, ενώ επίσης φιλοξένησε πολλές διάσημες προσωπικότητες στο εσωτερικό του, όπως την Τζίνα Μπαχάουερ. Το τι συνέβει στο φορτηγό μετά είναι άγνωστο, αλλά προφανώς οδηγήθηκε σε διαλυτήριο για παλιοσίδερα.
Κυδωνιές Βασιλικού Αχαΐας
Οι Κυδωνιές Βασιλικού (επίσημα: Κυδωνίαι, στην δημοτική: Κυδωνίες) είναι μικρό πεδινό χωριό της Αχαΐας σε υψόμετρο μεταξύ 160 με 180 μέτρων. Έχει πληθυσμό 91 κατοίκους, σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 και μαζί με το Βασιλικό, την Αγριλιά, τη Στέρνα και τη Στεφάνη συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Βασιλικού, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.
Το χωριό βρίσκεται νότια της Πάτρας σε απόσταση 17 χλμ. , επάνω στην Εθνική οδό Πάτρας - Τρίπολης (ΕΟ33) και πλευρικά αυτής, ανάμεσα στα χωριά Βασιλικό, Μαστοραίικα και Κάτω Πλατανόβρυση.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοικείται ήδη από το 1723 και απογραφόταν παλιότερα μαζί με το Βασιλικό. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στις 19/03/1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Βασιλικού και έκτοτε αποτελεί τμήμα της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Η περιοχή εμφανίζεται και με την ονομασία "Χάνι Μερκούρη".
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
1985
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1985 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γονέας
Γονέας ή γονιός λέγεται ο πατέρας ή η μητέρα, κάποιος που γεννά, τίκτει, ή ανατρέφει και μεγαλώνει ένα τέκνο. Οι διάφοροι ρόλοι των γονέων διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και είναι ιδιαίτερα πολύπλοκοι στις διάφορες ανθρώπινες κουλτούρες.
Μητέρα
Μητέρα είναι ο βιολογικός ή κοινωνικός θηλυκός γονέας ενός παιδιού ή νεογνού. Ο μητρικός δεσμός περιγράφει τα συναισθήματα που έχει μια μητέρα για τα παιδιά της (ή τα παιδιά άλλων). Για ένα θηλαστικό όπως ο άνθρωπος, η μητέρα κυοφορεί το παιδί της (που λέγεται αρχικά έμβρυο και στη συνέχεια βρέφος) στη μήτρα από την γονιμοποίηση ή εμφύτευση μέχρι το βρέφος να είναι αρκετά ανεπτυγμένο για να γεννηθεί. Η μητέρα τότε εισέρχεται σε οδύνες (labor) και τίκτει. Μετά τον τοκετό, η μητέρα γαλακτίζει και θηλάζει το παιδί.
Πατέρας
Πατέρας λέγεται παραδοσιακά ο αρσενικός γονέας. Όπως και οι μητέρες, οι πατέρες κατηγοριοποιούνται ανάλογα με την βιολογική, κοινωνική ή νομική τους σχέση με το παιδί. Ιστορικά, η βιολογική σχέση της πατρότητας είναι καθοριστική για την ταυτότητα του πατέρα.
Κατηγορία:Οικογένεια Κατηγορία:Ανθρώπινη ανάπτυξη Κατηγορία:Γάμος Κατηγορία:Ανατροφή παιδιών
Κρατήρας του Ευφρονίου
Ο κρατήρας του Ευφρονίου ή κρατήρας του Σαρπηδώνος είναι αρχαιολογικό εύρημα.
Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε τον Δεκέμβριο του 1971 από αρχαιοκάπηλους σε Ετρουσκικό τάφο στο Greppe Sant'Angelo κοντά στο Τσερβετέρι, και το αγόρασε το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη από τον Ρόμπερτ Χέχτ, έμπορο αρχαιοτήτων, τον Νοέμβριο του 1972 έναντι 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 2008 επεστράφη (επαναπατρίστηκε) στην Ιταλία κατόπιν δικαστικής απόφασης. Σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Ετρουσκικό Μουσείο στην Έπαυλη Τζούλια στη Ρώμη.
Περιγραφή
Είναι αγγείο ερυθρόμορφου ρυθμού με δύο εικόνες εμπνευσμένες από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Στην εμπρόσθια όψη παριστάνεται η σκηνή του θανάτου του Σαρπηδόνα, γιου του Δία: τον σηκώνουν ο Ύπνος και ο Θάνατος, ενώ ανάμεσά τους βρίσκεται ο Ερμής· εκατέρωθεν της σκηνής στέκονται δύο άνδρες οπλισμένοι. Η πίσω όψη είναι πιο απλή: εικονίζει τρεις Αθηναίους έφηβους να φορούν τα όπλα τους. Φέρει τις επιγραφές του κεραμέα Ευξίθεου και του αγγειογράφου Ευφρόνιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρατήρας Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κονίσαλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κονίσαλος ήταν γνωστός ένας δαίμονας ή Σάτυρος. Ο Κονίσαλος, όπως μας πληροφορεί ο Στράβων (ΙΓ΄ 588), ήταν αττική θεότητα και συσχετιζόταν ή και ταυτιζόταν με τον (φρυγικής καταγωγής) Πρίαπο, καθώς και με τον Ορθάνη και τον Τύχωνα. Μια ολόκληρη κατηγορία, οι «πριαπώδεις» ή φαλλικοί δαίμονες, φαίνεται να εκπροσωπούνται υπό το όνομα «Κονίσαλος» στη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, στον στίχο 983: «είσαι άνθρωπος ή ένας Κονίσαλος;» Πουθενά δεν αναφέρονται οι γονείς του Κονισάλου, αλλά πιθανώς πατέρας του ήταν ο Ερμής ή ο Διόνυσος. Η λέξη «κονίσαλος» ετυμολογικά σημαίνει «λάγνος».
Πηγές
Κατηγορία:Δαίμονες της ελληνικής μυθολογίας
Αλέξανδρος Σκουζές
Ο Αλέξανδρος Σκουζές (1853 - 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός, γιος του Γεωργίου Σκουζέ της μεγάλης αθηναϊκής οικογένειας Σκουζέ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1853. Σπούδασε νομικά και το 1873 ήταν διδάκτορας της Νομικής, δικηγόρος, ενώ στη περίοδο από το 1873 μέχρι το 1880 εργάσθηκε στον διπλωματικό χώρο. Το 1890 εκλέχθηκε βουλευτής Αττικής όπου και συνέχισε να εκλέγεται μέχρι το 1912. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις του Θ. Δηλιγιάννη στα διαστήματα από (31 Μαΐου 1895 μέχρι 18 Απριλίου 1897), από (24 Νοεμβρίου 1902 μέχρι 14 Ιουνίου 1903) καθώς επίσης και στα διαστήματα (16 Δεκεμβρίου 1904 - 12 Ιουνίου 1905) και (8 Δεκεμβρίου 1905 μέχρι 21 Ιουνίου 1908) στις κυβερνήσεις των Θ. Δηλιγιάννη, Δ. Ράλλη και Γεωργίου Θεοτόκη του 1905 Πέθανε στην Αθήνα το 1937.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Αλεξανδρος Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Σταν Φρέμπεργκ
Τα πιο γνωστά έργα του περιλαμβάνουν το " St. George and the Dragonet ", Stan Freberg Presents the United States of America, ο ρόλος του στην τηλεοπτική σειρά Time for Beany, πολλοί χαρακτήρες στους Looney Tunes όπως ο Pete Puma και ο Bertie και αρκετοί κλασικών τηλεοπτικών διαφημίσεων.
Ανθοχώρι Μετσόβου Ιωαννίνων
Το Ανθοχώρι (πρώην Δερβέντιστα, γνωστή και ως Τρεβενίτσα, Δερβένιτσα και Τρεπτίστι ) είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στις πλαγιές της βόρειας Πίνδου. Το Ανθοχώρι είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Μετσόβου και σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2011 οι μόνιμοι κάτοικοι του οικισμού είναι 159. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 20,215 χμ² (2011).
Σταν Φρέμπεργκ
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Ο Φρέμπεργκ γεννήθηκε ως Stanley Friberg στις 7 Αυγούστου 1926 στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, γιος της Έβελιν Ντόροθι (το γένος Κόνερ), μιας νοικοκυράς, και του Βίκτορ Ρίτσαρντ Φρίμπεργκ (αργότερα Freberg), ενός βαπτιστή λειτουργού. Ο Φρέμπεργκ ήταν σουηδικής και ιρλανδικής καταγωγής.
Ανθοχώρι Μετσόβου Ιωαννίνων
Μετάβαση
Ο οικισμός απέχει 47 χιλιόμετρα από το αστικό κέντρο των Ιωαννιτών. Η πρόσβασή του μπορεί να γίνει μέσω Εγνατίας οδού σε 30 λεπτά και μέσω παλαιάς εθνικής οδού Ιωαννίνων -Τρικάλων σε 1 ώρα περίπου.
Σταν Φρέμπεργκ
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Επιλέχθηκε στον στρατό των ΗΠΑ από το 1945 έως το 1947 όπου υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις προσαρτημένοι στο Ιατρικό Σώμα στο Γενικό Νοσοκομείο Μακ Κόρνακ στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια.
Ανθοχώρι Μετσόβου Ιωαννίνων
Ιστορικά στοιχεία
Εμφάνιση ζωής έχουμε από την εποχή της Ύστερης Χαλκοκρατίας 2500-1100 π.Χ όπου στην θέση Πύργος βρέθηκαν τάφοι με κτερίσματα μέσα και αιχμή δόρατος. Στον λόφο μεταξύ των αγίων Αποστόλων και του άγιου Χαράλαμπου υπάρχουν ερείπια της ακρόπολης που είχε ο βασιλιάς Πύρρος για να ελέγχει τα σύνορα Ηπείρου-Θεσσαλίας.Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Δερβεντίστα και σημαίνει πέρασμα, ήταν χτισμένο στην αριστερή όχθη του Αράχθου όπου περνούσε ο δρόμος από Μακεδονία-Θεσσαλία-'Ηπειρο. Ανήκε εκάστοτε στην επαρχία Μετσόβου,όπου διαδοχικά παραχωρούνταν προνόμια από την Υψηλή Πύλη,π.χ ο Σουλτάνος Μουράτ Β΄ το 1430 και ο Σουλτάνος Μεχμέτ Δ΄το 1659 όπου με αυτά τα προνόμια παρέχονται οικονομικές ευκολίες πολιτικές ελευθερίες καθώς και διοικητική και εκκλησιαστική αυτονομία.
Σταν Φρέμπεργκ
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Το έργο του Φρέμπεργκ αντανακλούσε τόσο την ευγενική του ευαισθησία (παρά τη φιλελεύθερη χρήση της σάτιρας και της παρωδίας ) όσο και την άρνησή του να δεχτεί τους παρασκευαστές αλκοόλ και καπνού ως χορηγούς - ένα εμπόδιο στη ραδιοφωνική του καριέρα όταν ανέλαβε τον Τζακ Μπένι στο ραδιόφωνο του CBS.
Ανθοχώρι Μετσόβου Ιωαννίνων
Πολιτιστικά δρώμενα
Στις 25-26 Ιουλίου πανηγύρι της πολιούχου του χωριού Αγίας Παρασκευής.
Σταν Φρέμπεργκ
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Η πρώτη σύζυγος του Φρέμπεργκ, Donna, πέθανε το 2000. Είχε δύο παιδιά από αυτόν τον γάμο, τη Donna Jean και τον Donavan. Παντρεύτηκε την Betty Hunter το 2001.
Ανθοχώρι Μετσόβου Ιωαννίνων
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου
Σταν Φρέμπεργκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κυδραγόρα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κυδραγόρα είναι γνωστή μία θυγατέρα του βασιλιά των Μυκηνών Ατρέα. Η Κυδραγόρα φαίνεται ότι ταυτίζεται με την Αστυόχη ή Αναξίβια, αφού αναφέρεται ότι παντρεύτηκε τον Στροφίο ή τον πατέρα του, τον Κρίσο, και έγινε η μητέρα του Πυλάδη.
Πηγή
Κυδραγορ
Βιλελμίνη της Ολλανδίας
Η Βιλελμίνη (Wilhelmina Helena Pauline Maria, 31 Αυγούστου 1880 - 28 Νοεμβρίου 1962) ήταν βασίλισσα της Ολλανδίας (1890-1948) από τον Οίκο της Οράγγης-Νασσάου. Ήταν κόρη του Γουλιέλμου Γ΄ των Κάτω Χωρών και της δεύτερης συζύγου του Έμμας, κόρης του Γεωργίου Βίκτωρα του Βάλντεκ και Πύρμοντ.
Η βασιλεία της των 58 ετών ήταν η μακρότερη από κάθε προηγούμενο Ολλανδό μονάρχη. Είδε δύο Παγκοσμίους Πολέμους, την οικονομική κρίση του 1933 και την παρακμή της Ολλανδίας ως αποικιοκρατικής δύναμης. Ενέπνευσε την Ολλανδική Αντίσταση κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η εποχή της
Η Βιλελμίνη Ελένη Παυλίνα Μαρία γεννήθηκε στη Χάγη, τότε ο πατέρας της ήταν 63 ετών. Η Βιλελμίνη ήταν το μόνο τέκνο του που ζούσε όταν εκείνος απεβίωσε το 1890. Η νέα Βασίλισσα ήταν 10 ετών και η μητέρα της ορίστηκε αντιβασίλισσα. Ενθρονίστηκε όταν ενηλικιώθηκε το 1898. Παντρεύτηκε το 1901 και είχε τρεις ανεπιτυχείς κυήσεις. Αν η Βιλελμίνη έμενε άτεκνη, σύμφωνα με το ημι-Σαλικό δίκαιο διαδοχής που ίσχυε, διάδοχος ήταν ο Ερρίκος ΛΒ΄ Ρόις του Κέστριτς, ένας Γερμανός με στενές σχέσεις με την αυτοκρατορική οικογένεια και το στρατό. Η κοινή γνώμη έβλεπε με δυσαρέσκεια την προοπτική του να περάσει η Ολλανδία υπό γερμανική επιρροή, χάνοντας την ανεξαρτησία της. Επιτέλους όμως γεννήθηκε η Ιουλιάνα το 1909 προς χαρά όλων. Η Βιλελμίνη είχε άλλες δύο αποβολές.
Το 1900 έστειλε το πλοίο Γκέλντερλαντ στη Νότιο Αφρική να παραλάβει τον Πρόεδρο Πωλ Κρούγκερ από το εμπόλεμο Τράνσβααλ. Οι απόγονοι των πρώτων Ολλανδών αποίκων εκεί, οι Μπόερς, έχαιραν της υποστήριξής της και τους εκτιμούσε για τις σκοπευτικές τους ικανότητες. Στον πόλεμο των Μπόερς όμως με τους εκεί Βρετανούς, η Κυβέρνηση του Κέιπ Τάουν προσάρτησε το Τράνσβααλ και την Οράγγη, πράγμα που έκανε τη Βιλελμίνη να νοιώθει αντιπάθεια για τους Άγγλους. Παρόλα αυτά το 1940 ο Γεώργιος ΣΤ΄ έστειλε το πλοίο Χίαργουορντ για να παραλάβει την οικογένειά της και την Κυβέρνηση, μεταφέροντάς τους στην ασφάλεια της Βρετανίας. Της παραχώρησε χρόνο στο BBC για τη μετάδοση ραδιοφωνικών μηνυμάτων στο λαό της.
Κατανοούσε επιχειρηματικά θέματα και οι επενδύσεις της την έκαναν την πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο· ήταν η πρώτη δισεκατομμυριούχος (σε δολλάρια ΗΠΑ).
Πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Βιλελμίνη επισκέφθηκε το Γουλιέλμο Β΄. Ο αυτοκράτορας της Γερμανίας για να την εντυπωσιάσει της είπε "οι φρουροί μου είναι 7 πόδια υψηλοί, οι δικοί σας τους φθάνουν ως τον ώμο". Η ετοιμόλογη Βασίλισσα απάντησε "αλλά όταν ανοίξουμε τα αναχώματά μας το νερό θα είναι 10 πόδια βαθύ!".
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1901 τον Ερρίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Ολλανδίας Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης
Μαραθώνιος
Ο Μαραθώνιος είναι αγώνας αντοχής δρόμου κάλυψης επίσημης απόστασης 42,195 χιλιομέτρων, που περιλαμβάνεται πλέον στα σύγχρονα ολυμπιακά αθλήματα.
Ο αγώνας ονομάζεται έτσι από την ιστορική διαδρομή του Αθηναίου στρατιώτη ημεροδρόμου Φειδιππίδη που μετά τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ) έτρεξε από το πεδίο της μάχης στην Αθήνα για να μεταφέρει τα νικητήρια νέα με τη λέξη «νενικήκαμεν». Η ιστορική ακρίβεια αυτού του γεγονότος επιβεβαιώνεται από τον Φιλόστρατο, που αναφέρεται στο θεσμό των στρατιωτών ημεροδρόμων αγγελιαφόρων, τον Ηρόδοτο, τον Πλούταρχο και τον Λουκιανό.
Ιστορία
Ο Μαραθώνιος προέρχεται από την ιστορία ενός Έλληνα αγγελιοφόρου. Σύμφωνα με αυτή, ο Μιλτιάδης αμέσως μετά την περίφημη εκείνη μάχη απέστειλε τον Φειδιππίδη, που θεωρούνταν ο ταχύτερος τότε ημεροδρόμος του αθηναϊκού στρατού, από το πεδίο του Μαραθώνα στην Αθήνα για να αναγγείλει τη νίκη κατά των Περσών. Λέγεται ότι έτρεξε όλη την απόσταση χωρίς διακοπή και μπήκε στην Συνέλευση της Βουλής, όπου αναφώνησε "Νενικήκαμεν" (νικήσαμε) πριν καταρρεύσει και πεθάνει. .
Η ιστορία του Φειδιππίδη
Συχνά η προσωπικότητα του Φειδιππίδη ταυτίζεται με τον στρατιώτη ο οποίος, σύμφωνα με τον τότε θεσμό, μετά το πέρας της μάχης έτρεξε πάνοπλος ως την πόλη της Αθήνας καλύπτοντας σε μερικές ώρες την απόσταση των 40 χιλιομέτρων και όταν έφθασε αναφώνησε «Χαίρετε! Νενικήκαμεν!». Στην πραγματικότητα όμως το όνομα του στρατιώτη αυτού παραμένει άγνωστο.
Η ιστορία της πορείας από το Μαραθώνα στην Αθήνα εμφανίζεται αρχικά στον Πλούταρχο στη «στην Δόξα της Αθήνας» του 1ου αιώνα π.χ που αναφέρει την χαμένη εργασία του Ηρακλείδη Ποντικού. Αυτός δίνει το όνομα του δρομέα ως είτε Θέρσιπος ή Ευκλής. Ο Λουκιανός (2ος αιώνας π.X.) επίσης δίνει την ιστορία αλλά ονομάζει το δρομέα Φειλιππίδη (εκ παραφθοράς του ονόματος Φειδιππίδη). Η ιστορική ακρίβεια ίσως του ονόματος δεν είναι εξακριβωμένη. . Ο Ηρόδοτος, η κύρια πηγή για τους ελληνο-περσικούς πολέμους, αναφέρει τον Φειδιππίδη ως τον αγγελιοφόρο που έτρεξε από την Αθήνα στη Σπάρτη ζητώντας βοήθεια, και έτρεξε έπειτα πίσω, μια απόσταση άνω των 240 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τον «πατέρα της Ιστορίας», η απάντηση των Σπαρτιατών υπήρξε αποκαρδιωτική, λόγω αυστηρού εθίμου. Σε μερικά χειρόγραφα το όνομα του δρομέα μεταξύ της Αθήνας και Σπάρτης δίνεται ως Φειλιππίδης.
Ο Ηρόδοτος δεν κάνει καμία αναφορά για κανένα αγγελιοφόρο που στέλνεται από το Μαραθώνα στην Αθήνα. Αναφέρει ότι το κύριο μέρος του αθηναϊκού στρατού, που έχει αγωνίστηκε ήδη και κέρδισε την εξαντλητική μάχη, φοβάται μια ναυτική επιδρομή από τον Περσικό στόλο ενάντια σε μια ανυπεράσπιστη Αθήνα, και βάδισε γρήγορα πίσω από τη μάχη στην Αθήνα, φθάνοντας την ίδια μέρα.
Η ιστορική διαδρομή
Μεταξύ του Μαραθώνα και της Αθήνας υπάρχει η Πεντέλη, έτσι αυτό σημαίνει ότι, εάν ο Φειδιππίδης έκανε πραγματικά το διάσημο τρέξιμό του μετά από τη μάχη, έπρεπε να τρέξει γύρω από το βουνό. Η προφανέστερη διαδρομή ταιριάζει σχεδόν ακριβώς με τη σύγχρονη εθνική οδό Μαραθώνα-Αθήνας, που ακολουθεί την εθνική οδό προς τα νότια από τον κόλπο Μαραθώνα και κατά μήκος της ακτής, κατόπιν ένας ομαλός αλλά παρατεταμένος ανήφορος δυτικά προς την ανατολική προσέγγιση στην Αθήνα, μεταξύ Υμηττού και Πεντέλης, και έπειτα κατηφορικά προς την Αθήνα. Αυτή η διαδρομή είναι περίπου 42 χιλιόμετρα και καθορίζει τα πρότυπα για την απόσταση. Εντούτοις υπάρχει μια άλλη θεωρία, ότι ο Φειδιππίδης είχε ακολουθήσει μια άλλη διαδρομή: μια δυτική ανάβαση κατά μήκος των ανατολικών και βόρειων προπόδων της Πεντέλης, στο πέρασμα Διόνυσος, και έπειτα μια ευθεία νότια πορεία προς τα κάτω στην Αθήνα. Αυτή η διαδρομή είναι αρκετά μικρότερη, περίπου 35 χιλιόμετρα, αλλά είναι πολύ απότομη.
Γέννηση του Μαραθωνίου
Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε ως άθλημα «μαραθώνιος δρόμος», αλλά και ούτε είχε θεσμοθετηθεί κάτι παρόμοιο. Όταν οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν πραγματικότητα στο τέλος του 19ου αιώνα, οι ιδρυτές και οι διοργανωτές έψαχναν ένα μεγάλο γεγονός, που να υπενθυμίζει την αρχαία δόξα της Ελλάδας. Η ιδέα της οργάνωσης του αγώνα του μαραθωνίου προήλθε από τον Γάλλο γλωσσολόγο και ελληνιστή Μισέλ Μπρεάλ (Michel Bréal), ο οποίος πρότεινε κατά την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα «την επανάληψη του διάσημου εκείνου δρόμου που εξετέλεσε ο στρατιώτης του Μαραθώνος». Μάλιστα λέγεται για τον Μπρεάλ, πως αν και είχε ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων με θέματα από την Ελληνική Μυθολογία και την αρχαία ελληνική ιστορία, αρχικά όταν έκανε την παραπάνω πρόταση δεν γνώριζε πόση ήταν στην πραγματικότητα η απόσταση αυτή. Όταν όμως ενημερώθηκε ότι αυτή ήταν περίπου 40 χλμ. προσπάθησε να υπαναχωρήσει πλην όμως ήταν αργά, καθώς το αγώνισμα είχε ήδη συμπεριληφθεί στο επίσημο πρόγραμμα των αγώνων και είχε σταλεί σε διάφορες χώρες. Τελικά προσφέρθηκε να αθλοθετήσει ο ίδιος το νέο αυτό αγώνισμα, για το οποίο και ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Αβέρωφ αθλοθέτησε κύπελλο.
Αυτή η ιδέα υποστηρίχθηκε και από τον Πιερ ντε Κουμπερτέν (Pierre de Coubertin), τον ιδρυτή των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς επίσης και τους Έλληνες. Ο νικητής του πρώτου ολυμπιακού μαραθωνίου το 1896 (μόνο για άνδρες) ήταν ο Σπύρος Λούης, ένας Έλληνας μεταφορέας νερού. Νίκησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες με χρόνο 2 ώρες 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα. Ο μαραθώνιος των γυναικών εισήχθη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 (Λος Άντζελες, ΗΠΑ) και νικήτρια ήταν η Τζόαν Μπενόιτ (Joan Benoit) των Ηνωμένων Πολιτειών με χρόνο 2 ωρών 24 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα. Έχει γίνει παράδοση ο μαραθώνιος των ανδρών να είναι το τελευταίο αγώνισμα με τερματισμό στο Ολυμπιακό Στάδιο, και συχνά ώρες αργότερα, η τελετή λήξης. Ο μαραθώνιος των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 αναβίωσε στην παραδοσιακή διαδρομή από τον Μαραθώνα στην Αθήνα που τερματίζει στο Παναθηναϊκό στάδιο.
Σήμερα περισσότεροι από 800 μαραθώνιοι γίνονται σε όλο τον κόσμο κάθε έτος, με τη μεγάλη πλειοψηφία να είναι ερασιτέχνες που τρέχουν για φιλανθρωπικούς σκοπούς ή απλά για την εμπειρία. Οι μεγαλύτεροι μαραθώνιοι έχουν δεκάδες χιλιάδες συμμετεχόντων.
Ολυμπιακός Μαραθώνιος του 1896
Ο Πρώτος επίσημος Ολυμπιακός Μαραθώνιος διεξήχθη την 5η ημέρα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, των πρώτων από της αναβίωσής τους, στις 29 Μαρτίου του 1896 ημέρα Παρασκευή. Αφετηρία ήταν ο Τύμβος του Μαραθώνα και ακολουθώντας την πιθανότερη και ασφαλή κατά τους ιστορικούς διαδρομή, δηλαδή διαδρομή Βρανά - Εκάλη - Κηφισιά - Ψυχικό - Αθήνα (λεωφόρο Κηφισίας) - Ηρώδου Αττικού, τερμάτισε εντός του Παναθηναϊκού Σταδίου, η ανέγερση του οποίου είχε σχεδόν ολοκληρωθεί, που ήταν κατάμεστο από κόσμο.
Κατά τη διαδρομή υπήρξαν πολλές αλλαγές στη θέση των πρώτων δρομέων. Στα πρώτα 10 χιλιόμετρα προηγούνταν σαφώς οι ξένοι δρομείς Λερμουσό (Lermusiau), Φλακ (Flack) και Μπλαίηκ (Blake), μετά όμως από τα 20 χλμ. που αποτελούσε το μέσο της διαδρομής άρχισαν οι Έλληνες δρομείς Βασιλάκος, Λούης και Μπελόκας να αναπτύσσουν την ταχύτητά τους. Στο 23ο χλμ. ο Μπλαίηκ δεν αντέχει άλλο και εγκαταλείπει τον αγώνα. Στο 32ο χλμ ο Λερμουζό παράπεσε χάνοντας πολύτιμο χρόνο, ενώ λίγο μετά εγκαταλείπει και ο Φλακ, οπότε και τέθηκαν στην αρχή του αγώνα ο Λούης ακολουθούμενος από τον Βασιλάκο.
Σύμφωνα με αφήγηση του Βασιλάκου, ως το Σταυρό της Αγ. Παρασκευής έτρεχαν μαζί με το Λούη, αλλά εκεί τους εγκατέλειψαν οι συνοδοί αξιωματικοί και έσπευσαν στον Στάδιο. Τότε πολλοί χωρικοί, συντοπίτες του Λούη, οι οποίοι παρακολουθούσαν άρχισαν να τον επευφημούν και στη συνέχεια τον ακολούθησαν με άλογα, κάρα και ποδήλατα εμποδίζοντας τον Βασιλάκο να προσπεράσει: "οι παριστάμενοι χωρικοί ηκολούθησαν τον Λούη ενθαρρύνοντες αυτόν. Κατόπιν τον ηκολούθησαν άμαξαι, κάρρα, ποδήλατα, ίπποι κτλ. Εγώ δεν έσπευσα να διασχίσω το πλήθος δια να τον νικήσω ή να τον συναγωνισθώ και κατ' ανάγκην παρέμεινα όπισθεν του πλήθους." Όταν ιππέας αγγελιαφόρος φτάνει στο Στάδιο και αναγγέλλει «προηγείται Έλλην» ακολούθησε παραλήρημα. Ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος σπεύδει και αναμένει τον πρώτο δρομέα στη συμβολή των οδών Λ. Κηφισίας (όπως λέγονταν τότε τη Βασιλίσσης Σοφίας) και Ηρώδου Αττικού όπου καταφθάνει ο Σπύρος Λούης τον οποίο και συνοδεύει τιμητικά μέχρι το τέρμα εντός του Σταδίου.
Η είσοδος του Λούη στο Στάδιο ξεσήκωσε όλους τους θεατές που όρθιοι παραληρούσαν και ζητωκραύγαζαν ρυθμικά το επίθετό του όπου και τερματίζει με χρόνο 2 ώρες, 58΄ και 50΄΄, ενώ δεύτερος εισήλθε στο Στάδιο, μόλις μετά επτά λεπτά, ο Χαρίλαος Βασιλάκος τερματίζοντας σε χρόνο 3 ώρες, 06΄ και 30΄΄.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1896 έζησαν εκείνη την ημέρα την σπουδαιότερη στιγμή. Απευθυνόμενος ο Πιέρ ντε Κουμπερτέν στο Σπύρο Λούη του είπε «Σήμερα έγραψες ιστορία».
Απόσταση
Για τους επόμενους Ολυμπιακούς η απόσταση καθορίστηκε στα 40,2 χλμ και μετά στα 42,75 χλμ για τους ολυμπιακούς του 1920. Αλλά έγινε ξανά τα 42,195 το 1924 έπειτα από την απόφαση της Ολυμπιακής επιτροπής το 1921. Ένας λόγος ίσως να είναι η θρυλική κούρσα του 1908 στο Λονδίνο.
Προετοιμασία
Οι περισσότεροι συμμετέχοντες δεν τρέχουν έναν μαραθώνιο για να κερδίσουν. Σημαντικότερο για τους περισσότερους δρομείς είναι ο προσωπικός χρόνος τερματισμού τους και η τοποθέτησή τους μέσα στο στη ηλικιακή ομάδα τους, αν και μερικοί δρομείς θέλουν μόνο να τερματίσουν.
Οι στρατηγικές για έναν μαραθώνιο περιλαμβάνουν το τρέξιμο ολόκληρης της απόστασης όπως και της στρατηγικής τρέξιμο-περπάτημα. Μια ενδιάμεση προσέγγιση είναι τρέξιμο από τη μία στάση νερού στη άλλη, και περπάτημα για λίγα μέτρα για την πόση του νερού.
Το 2005, ο μέσος χρόνος μαραθωνίου στις ΗΠΑ ήταν 4 ώρες 32 λεπτά 8 δευτερόλεπτα για τους άνδρες, 5 ώρες 6 λεπτά 8 δευτερόλεπτα για τις γυναίκες. Ένας άλλος στόχος είναι το σπάσιμο ορισμένων χρονικών εμποδίων. Παραδείγματος χάριν, οι πρωτάρηδες προσπαθούν συχνά να τρέξουν το μαραθώνιο κάτω από 4 ώρες, και οι πιο ανταγωνιστικοί δρομείς θέλουν να τελειώσουν κάτω από 3 ώρες.
Η συμμετοχή μπορεί να είναι δύσκολη πολλές φορές. Ο μαραθώνιος της Βοστώνης, ο παλαιότερος μαραθώνιος στις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτεί χρονικά όρια για την συμμετοχή, άρα μόνο οι καλοί αθλητές μπορούν να συμμετάσχουν. Επίσης π.χ. στο Λονδίνο υπάρχουν 60,000 αιτήσεις για τις 30,000 θέσεις, έτσι πολλές φορές ο συμμετέχοντας καταφεύγει σε συμμετοχή μέσω φιλανθρωπικής οργάνωσης οι οποίες απαιτούν κάποιο χρηματικό ποσό, γύρω στα 500 Ευρώ, τα οποία δωρίζονται από φίλους και συγγενείς συνήθως.
Προπόνηση
Οι περισσότεροι προπονητές θεωρούν ότι το πιο σημαντικό στοιχείο στην προετοιμασία για ένα μαραθώνιο είναι το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, αλλά μεθοδικά. Οι ερασιτέχνες δρομείς προσπαθούν συνήθως να φθάσουν σε ένα μέγιστο 32 χιλιόμετρα σε μία μεμονωμένη κούρσα και σε εβδομαδιαία βάση τα 64 χιλιόμετρα, αλλά  αυτό μεταβάλλεται από εβδομάδα σε εβδομάδα. Οι πεπειραμένοι επαγγελματίες μπορούν να τρέξουν μια μέχρι και 200 χλμ την εβδομάδα. Αλλά τα πολλά χιλιόμετρα εγκυμονούν και μεγαλύτερο κίνδυνο τραυματισμού.
Πολλά προγράμματα προετοιμασίας διαρκούν πέντε ή έξι μήνες για τους αρχάριους που δεν τρέχουν καθόλου, με μια βαθμιαία αύξηση (κάθε δύο εβδομάδες) στην απόσταση που τρέχουν και τελικά μια μικρή μείωση (1 έως 3 εβδομάδες) για ξεκούραση. Συνήθως ο αθλητής θα τρέξει 5 φορές την εβδομάδα. Το πρόγραμμα γενικά αυξάνει την απόσταση, φτάνοντας στην ανώτερη απόσταση (32 χλμ) 3 εβδομάδες πριν τον αγώνα. Μετά η εβδομαδιαία απόσταση μειώνεται σταδιακά μέχρι τον αγώνα.
Για ένα πιο έμπειρο ερασιτέχνη, 3 μήνες προετοιμασίας 5 φορές την εβδομάδα είναι συνήθως αρκετές για ένα χρόνο γύρω στις 4 ώρες. Για ένα αρχάριο 6 μήνες.
Η πολλή προπόνηση μπορεί επίσης να προκαλέσει τραυματισμούς οπότε συνιστάται η προπόνηση ακολουθώντας κάποιο πρόγραμμα, όπως π.χ του Hal Higdon.
Εξοπλισμός
Ο καλός εξοπλισμός μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ τερματισμού ή τραυματισμού. Τα αθλητικά παπούτσια είναι το πιο σημαντικό στοιχείο. Υπάρχουν 3 διαφορετικά στυλ τρεξίματος τα οποία είναι όλα φυσιολογικά, overpronation, ουδέτερα και underpronation. Για τους τρεις διαφορετικούς τύπους υπάρχουν και τρεις διαφορετικοί τύποι παπουτσιών τα οποία μπορούν να προμηθευτούν από ειδικά καταστήματα. Φορώντας λάθος τύπο παπουτσιού μάλλον θα οδηγήσει σε τραυματισμό κατά την προετοιμασία αν όχι την ημέρα του αγώνα.
Ο αθλητής επίσης θα πρέπει να διαλέξει σωστά τον εξοπλισμό, και επίσης να φορέσει το κοντό παντελόνι και το φανελάκι σε μια προηγούμενη διαδρομή για να διαπιστώσει ότι δεν προκαλεί προβλήματα. Είναι πολύ συνηθισμένο για ένα παντελονάκι να κόψει τον αθλητή κατά την διάρκεια ενός μαραθωνίου. Άλλα φαινόμενα είναι μαύρα νύχια, ερεθισμένες θηλές, εκτός από τους μυϊκούς και σκελετικούς τραυματισμούς.
Υπάρχει ειδικός εξοπλισμός από κάλτσες, μέχρι εσώρουχα και σκευάσματα θερμίδων για τον αγώνα.
Λίγο πριν τον αγώνα
Κατά την διάρκεια των τελευταίων 2 εβδομάδων πριν τον αγώνα η εξάσκηση μειώνεται δραστικά για να επιτρέψει στον οργανισμό να ανακάμψει, γύρω στα 20 χλμ την εβδομάδα τον ανώτερο. Η τελευταία εβδομάδα περιλαμβάνει 2-3 μικρές διαδρομές. Πολλοί αθλητές καταναλώνουν περισσότερους υδατάνθρακες αλλά διατηρώντας τις θερμίδες στο ίδιο επίπεδο ώστε ο οργανισμός να μπορέσει να αποθηκεύσει γλυκόζη.
Αριάδνη
Στην ελληνική μυθολογία, η Αριάδνη ήταν κόρη του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης και της Πασιφάης. Το όνομά της συνδέεται ιδιαίτερα με τον μύθο του Θησέα, με τον Μινώταυρο, και με τον θεό Διόνυσο. Η Αριάδνη όπως και η Ελένη είναι προελληνικές θεές της βλάστησης.
Μαραθώνιος
Κατά την διάρκεια του αγώνα
Κατά τη διάρκεια του αγώνα το μυστικό είναι ο αθλητής να κρατήσει ένα σταθερό ρυθμό, τυπικά το πρώτο μισό του αγώνα να έχει την ίδια διάρκεια με το δεύτερο αν ο ρυθμός είναι σταθερός και ο αθλητής ακολουθήσει καλή στρατηγική.
Αριάδνη
Αριάδνη και Θησέας
Οι αρχαίες μυθολογικές παραδόσεις μεταδόθηκαν προφορικά, αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να προκύψουν πολλές παραλλαγές στους μύθους. Όταν ο Θησέας, υιός τού Αιγέα, βασιλιά των Αθηνών, έφτασε στην Κρήτη, για να προσφερθεί ως θύμα στον Μινώταυρο, συνάντησε την κόρη του Μίνωα, Αριάδνη, και κέρδισε την εύνοιά της. Για να τον γλιτώσει από βέβαιο θάνατο, η Αριάδνη κατέφυγε σ' ένα τέχνασμα: του έδωσε ένα κουβάρι νήμα (ο περίφημος Μίτος της Αριάδνης), χάριν τού οποίου μπόρεσε να βρει την έξοδο του Λαβύρινθου μετά τη νικηφόρα πάλη του με τον Μινώταυρο. Ο μύθος του Λαβύρινθου αποτελεί μια ανάμνηση του τεράστιου και δαιδαλώδους ανακτόρου της Κνωσού. Στη φυγή του από την Κρήτη, ο Θησέας πήρε μαζί του την Αριάδνη και έπλευσαν προς την Αθήνα. Η Αριάδνη πρόδωσε την πατρίδα της και τον πατέρα της, έφυγε από την Κρήτη με τον ερωμένο της Θησέα. Ο Θησέας την έκλεψε αφού πρώτα σκότωσε τον Μινώταυρο αλλά ο Όμηρος γράφει στην Οδύσσεια ότι "δεν πρόλαβε να το κάνει επειδή θανατώθηκε από την Αφροδίτη ύστερα από μαρτυρία του Διονύσου". Σε μερικές προφορικές πηγές ο Θησέας εγκατέλειψε την Αριάδνη και σε άλλες τραυματίστηκε θανάσιμα από τον Μίνωα ή τον Μινώταυρο.
Αριάδνη και Διόνυσος
Στο γυρισμό τους προς την Αθήνα, ο Θησέας και οι σύντροφοί του έκαναν μια στάση στο νησί της Νάξου. Εκεί, στο όνειρο του Θησέα εμφανίστηκε ο θεός Διόνυσος και του είπε ότι έπρεπε να φύγουν από το νησί χωρίς την Αριάδνη, αφού ήταν γραφτό να μείνει εκεί και να γίνει γυναίκα του. Η Αριάδνη έμεινε στη Νάξο και παντρεύτηκε τον θεό Διόνυσο κι έτσι αναπτύχθηκε και η λατρεία της σαν θεότητα στο νησί. Ο Διόνυσος (ή η Αφροδίτη ή οι Ώρες) της χάρισε χρυσό στεφάνι, έργο του Ηφαίστου, και την έφερε μαζί του στον Όλυμπο. Η θνητή Αριάδνη έφθασε έτσι να γίνει αθάνατη σύζυγος θεού.
Μαραθώνιος
Κατανάλωση νερού
Υπάρχει όμως και ο κίνδυνος υπερκατανάλωσης νερού και αυτό μπορεί να είναι ένα από το πιο τυπικά προβλήματα για το ιατρικό προσωπικό ενός μαραθώνιου, παρά η μη κατανάλωση νερού. Η υπερκατανάλωση προκαλεί υπονατραιμία που είναι η χαμηλή περιεκτικότητα νατρίου στο αίμα λόγω της υπερκατανάλωσης νερού. Οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στην κατάσταση. Ένα 13% των αθλητών που τερμάτισαν τον μαραθώνιο της Βοστώνης είχαν υπονατραιμία, και εδώ αναφερόμαστε για έμπειρους ερασιτέχνες αθλητές γιατί η Βοστώνη δέχεται μόνο ερασιτέχνες με πολύ καλό χρόνο.
Αριάδνη
Τοπικές παραλλαγές του μύθου
Την Αριάδνη τιμούσαν ιδιαίτερα σε κάποιους τόπους, και μάλιστα νησιά: Στην Κρήτη, στη Νάξο, στη Δήλο, στην Κύπρο, αλλά και στην Αττική και Πελοπόννησο, πράγμα που υποδεικνύει ότι λατρευόταν ως θεότητα του Αιγαίου και γενικότερα της Ανατολικής Μεσογείου (Αριάδνη < Αριάγνη = αγία). Στον ναό του Κρήσιου Διονύσου (του Κρητικού δηλ. Διονύσου) στο Άργος αναφέρεται ότι υπήρχε πήλινη λάρνακα με τη στάχτη της Αριάδνης. Στη Δήλο πάλι, σε καθιερωμένη τελετή, νέοι και νέες χόρευαν σε ανάμνηση της σωτηρίας των Αθηναίων νέων από τον Μινώταυρο. Στο νησί αυτό ο Θησέας είχε αφιερώσει ένα δώρο που του είχε κάνει η Αριάδνη, ένα ξόανο της Αφροδίτης, έργο του Δαιδάλου, κατά τον Παυσανία (ΙΧ 40, 3-4): το είχε αφιερώσει στον Απόλλωνα για να ξεχάσει τον έρωτά της. Στην Κύπρο, κατά την τοπική παράδοση, ο Θησέας είχε αποβιβάσει έγκυο την Αριάδνη και όταν μετά από θύελλα κατόρθωσε να επιστρέψει τη βρήκε νεκρή. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος τελούνταν στην Κύπρο εορτές όπου ένας νέος ξαπλωμένος σε κρεβάτι θύμιζε με τις φωνές του γυναίκα που γεννούσε. Εκεί κοντά, σε δάσος, υπήρχε ιερό της Αριάδνης Αφροδισίας και, υποτίθεται, ο τάφος της Αριάδνης.
Μαραθώνιος
Ο «τοίχος»
Ένας κανονικός αθλητής μπορεί να αποθηκεύσει γύρω στις 2000kcal γλυκόζη στον οργανισμό, αρκετά για γύρω στα 30χλμ. Αυτό σημαίνει ότι είναι δυνατόν ένας αθλητής να μην έχει αρκετή ενέργεια στα τελευταία 10 χλμ του αγώνα. Αυτό λέγεται «χτυπώ τον τοίχο» (hit the wall) και είναι ένα συναίσθημα απότομης αναπάντεχης εξάντλησης.
Ένα από τα βασικά στοιχεία της προπόνησης μαραθωνίου είναι η προετοιμασία του οργανισμού ώστε να μπορεί να αποθηκεύει στο συκώτι περισσότερη ενέργεια από 2000kcal. Επίσης ο οργανισμός μαθαίνει να καταναλώνει λίπος με μεγαλύτερη ευκολία, μόλις τα αποθέματα υδατανθράκων στερέψουν κατά την διάρκεια του αγώνα.
Αριάδνη
Τοπικές παραλλαγές του μύθου
Στην Αττική η λατρεία της Αριάδνης ήταν ενωμένη με εκείνη του Διονύσου στις εορτές των Οσχοφορίων, η καθιέρωση των οποίων αποδιδόταν στον Θησέα. Στενότερα βέβαια από κάθε άλλο μέρος συνδεόταν η Αριάδνη με τη Νάξο, όπου τιμούσαν το ζεύγος Αριάδνης-Διονύσου. Οι Νάξιοι πίστευαν ότι η Αριάδνη είχε πεθάνει εκεί και ότι με τον Διόνυσο είχαν δύο παιδιά, τον Στάφυλο και τον Οινοπίωνα. Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, η Αριάδνη είχε παιδιά και με τον Θησέα, και πήρε τη θέση της στο ουράνιο στερέωμα στον αστερισμό του Βορείου Στεφάνου.
Μαραθώνιος
Ο «τοίχος»
Ο ερασιτέχνης αθλητής επίσης θα πρέπει να έχει μαζί του κάποια παρασκευάσματα γλυκόζης σε μορφή γέλης τα οποία παρέχουν αποθέματα ενέργειας, και νάτριο, κάλιο για την αποφυγή του «τοίχου». Καμία μορφή τροφής δεν θα πρέπει να ληφθεί σε στερεά μορφή κατά την διάρκεια της κούρσας, γιατί συνήθως προκαλεί στομαχικές / εντερικές διαταραχές.
Ο Βιβλικός Μαραθώνιος
Στο Ισραήλ οργανώνεται δρόμος μεγάλης αντοχής, παρόμοιος με τον κλασσικό Μαραθώνιο, ο οποίος λέγεται και «Βιβλικός Μαραθώνιος». Οι Ισραηλίτες τον οργανώνουν σε ανάμνηση γεγονότος που αναφέρεται στη Βίβλο, Σαμουήλ Α', 4:12, που θεωρούν ότι είναι η πρώτη ιστορική αναφορά για μαραθώνιο δρόμο. Σύμφωνα με τη Βίβλο, μετά από μια μάχη όπου οι Φιλισταίοι κατανίκησαν τους Ισραηλίτες και πήραν ως λάφυρο την Κιβωτό της Διαθήκης, ένας ημεροδρόμος Ισραηλίτης έτρεξε αυθημερόν και έφερε στον προφήτη Σαμουήλ την είδηση της ήττας. Η απόσταση είναι από το Rosh Ha’ayin του κεντρικού Ισραήλ, μέχρι τον οικισμό Shiloh στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Στη σύγχρονη εποχή, όταν μετρήθηκε αυτή η απόσταση βρέθηκε 42 χιλιόμετρα, όσο ακριβώς και ο κλασσικός Μαραθώνιος. Το 2017 η Ένωση Διεθνών Μαραθωνίων και Δρόμων Αποστάσεων (AIMS) εξαίρεσε αυτόν τον μαραθώνιο από τους επίσημα αναγνωρισμένους, επειδή διέρχεται μέσα από έδαφος που η Παλαιστίνη και άλλες χώρες θεωρούν κατεχόμενο. Οι διοργανωτές αυτού του μαραθωνίου διαμαρτυρήθηκαν ότι αυτή η απόφαση είναι δυσμενής διάκριση και κινητοποιήθηκε από πολιτικούς ακτιβιστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αγωνίσματα του στίβου Κατηγορία:Αθλήματα αντοχής
Στέλλα Μουάνγκι
Η Στέλλα Νιαμπούρα Μουάνγκι (νορβηγικά: Stella Nyambura Mwangi, 1 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Κένυατο-Νορβηγή τραγουδίστρια.