cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βλαντίμιρ Πούτιν
Τρίτη προεδρική θητεία (2012-2018)
Ο ευρασιατισμός, μια ιδεολογία κατά την οποία η Ρωσία αποτελεί όχι μέρος της Ευρώπης αλλά της Ευρασίας και οφείλει να παίξει πρωτεύοντα ρόλο σε αυτή, αποτελεί μέρος της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής. Σημαντικότερη προσπάθεια εφαρμογής της προσπάθειας του ευρασιατισμού είναι η Ευρασιατική Ένωση μεταξύ της Ρωσίας, της Λευκορωσίας, της Αρμενίας, του Καζακστάν και της Κιργιζίας από το 2015. Είναι μια τελωνειακή και οικονομική ένωση των πέντε χωρών, ενώ έχει επίσης κυβερνητικό συμβούλιο και δικαστήριο αλλά και κοινές συνεδριάσεις των ηγετών της, σαν την Ε.Ε. Οι βάσεις τέθηκαν το 1995, μεταξύ Ρωσίας, Λευκορωσίας και Καζακστάν, αλλά λόγω των φυγόκεντρων τάσεων, δεν ευόδωσε. Η Συνθήκη Τελωνειακής Ένωσης και Ενιαίου Οικονομικού Χώρου υπεγράφη από τους προέδρους Ρωσίας, Λευκορωσίας, Κιργιζίας, Καζακστάν και Τατζικιστάν τον Φεβρουάριο του 1999, ενώ τον Μάιο του 2000 στην Αστάνα του Καζακστάν υπεγράφη η συνθήκη ίδρυσης Οικονομικής Κοινότητας. Το Δεκέμβριο του 2009 ο Πούτιν, μαζί με τους προέδρους της Λευκορωσίας και του Καζακστάν υπέγραψε κοινό ανακοινωθέν ίδρυσης τελωνειακής ένωσης η οποία συστάθηκε το 2011, αποτελώντας μέρος των προσπαθειών του Πούτιν να θεσπίσει ένα γεωπολιτικό μηχανισμό αντάξιο της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, αποτελώντας ένα χρήσιμο μηχανισμό για τη Ρωσία ώστε να δει ποιες χώρες έχουν παραμείνει υπέρ της.
Το 2015 η ρωσική επέμβαση στη Συρία οδήγησε στην αποκατάσταση του κυβερνητικού ελέγχου σε αρκετά τμήματα της χώρας, διατηρώντας για τη Ρωσία το ρόλο μεγάλης δύναμης. Πάντως, ο ΟΗΕ έχει κατηγορήσει τη Ρωσία για εγκλήματα πολέμου στη Συρία. Η Συρία επί δυναστείας Άσαντ διατηρούσε φιλικές σχέσεις με την ΕΣΣΔ και ο Πούτιν έχει στηρίξει τον Άσαντ σε διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο. Το 2015 η Ρωσία ανακοίνωσε τη λειτουργία της επενδυτικής τράπεζας των BRICS όπου θα συνεισφέρει περίπου το 15% του κεφαλαίου της.
Τον Ιανουάριο του 2017 οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών ανακοίνωσαν πως ήταν σε μεγάλο βαθμό βέβαιες ότι η Ρωσία είχε παρέμβει στις εκλογές υπέρ του Ντόναλντ Τραμπ, με την ηλεκτρονική αλληλογραφία του Δημοκρατικού Κόμματος να διαρρέει, επηρεάζοντας την υποψηφιότητα της Χίλαρι Κλίντον. Τον Σεπτέμβριο του 2019 οι αμερικανικές αρχές ήταν πλέον σίγουρες για αυτό. Στην αποκάλυψη συνέβαλε ένας πληροφοριοδότης, ο οποίος εργαζόταν για την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών και είχε πρόσβαση στο Κρεμλίνο καθώς ήταν αξιωματούχος με σχετικά υψηλή θέση, και κοντά στον Πούτιν. Αυτό το ανέφεραν πρώτοι οι Νιου Γιορκ Τάιμς τον Ιούλιο του 2018.
Ο Πούτιν αργότερα τον Ιούνιο του 2017 ότι κάτι τέτοιο είναι δυνητικά πιθανό με υπεύθυνους πατριώτες Ρώσους χάκερ, όπως είπε ο ίδιος, ενώ σε μια άλλη περίπτωση υποστήριξε ότι όχι "Ρώσοι, αλλά Ουκρανοί, Τάταροι ή Εβραίοι" με ρωσική ιθαγένεια είναι οι υπεύθυνοι. Ο Πούτιν συνέχισε τις προσπάθειες παρέμβασης το 2020 στις εκλογές του έτους. Η Ρωσία έχει κατηγορήσει τις ΗΠΑ για παρέμβαση σε δικές τις εκλογές και ο ίδιος ο Πούτιν έχουν αρνηθεί παρέμβαση στις αμερικανικές εκλογές ή γενικότερα τις εκλογές κάποιας άλλης χώρας.
Το 2017 η Ρωσία επέστρεψε σε ρυθμούς ανάπτυξης, σε ποσοστό ανάπτυξης 1.5%, χαμηλότερο μεν από τους κυβερνητικούς στόχους. Ο Ρώσος πρόεδρος έχει ζητήσει τη βοήθεια οικονομολόγων για να μεταρρυθμιστεί η δομή της ρωσικής οικονομίας και να επιστρέψει σε υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης.
Τέταρτη προεδρία (2018-σήμερα)
Έξι χρόνια μετά, ο Πούτιν κέρδισε και τις προεδρικές εκλογές του 2018 λαμβάνοντας άνω του 76% των ψήφων. Στις 7 Μαΐου 2018 ορκίστηκε για 4η θητεία.
Την ίδια ημέρα έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Στις 15 Μαΐου 2018 ο Πούτιν οδήγησε ένα φορτηγό στο κομβόι που διέσχισε τη Γέφυρα της Κριμαίας για τα εγκαίνια της. Στις 18 Μαΐου ο Πούτιν υπέγραψε διατάγματα. Στις 25 Μαΐου δήλωσε ότι δεν θα κατέβει υποψήφιος στις εκλογές του 2024 σύμφωνα με το σύνταγμα. Στις 14 Ιουνίου κήρυξε την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2018 στη Ρωσία.
Τον Σεπτέμβριο του 2019 κατηγορήθηκε για το γεγονός ότι η κυβέρνηση χειραγώγησε τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών αφαιρώντας τους υποψηφίους της αντιπολίτευσης. Η πράξη αυτή είχε στόχο να βοηθήσει στη νίκη του κυβερνώντος κόμματος στις τοπικές εκλογές, οδηγώντας σε διαδηλώσεις για τη δημοκρατία, συλλήψεις και αστυνομική βία.
Στις 15 Ιανουαρίου 2020 ο Πούτιν πρότεινε τον επικεφαλή της Ομοσπονδιακής Φορολογικής Υπηρεσίας Μιχαήλ Μισούστιν για τη θέση του πρωθυπουργού της Ρωσίας. Την επομένη η Ρωσική Δούμα επιβεβαίωσε τον διορισμό του, και διορίστηκε πρωθυπουργός την ίδια ημέρα με διάταγμα του Πούτιν. Η εκλογή του Μισούστιν πέρασε χωρίς καμία ψήφο κατά. Στις 21 Ιανουαρίου 2020 ο Μισούστιν παρουσίασε στον Πούτιν την πρόταση για το υπουργικό συμβούλιό του, η οποία διορίστηκε την ίδια μέρα.
Στις 15 Μαρτίου 2020 ο Πούτιν διόρισε τον δήμαρχο Σεργκέι Σομπιάνιν της Μόσχας για να διευθύνει την επιτροπή καταπολέμησης του κορονοϊού. Στις 25 Μαρτίου ανακοίνωσε την αναβολή του δημοψηφίσματος της 22ης Απριλίου. Ανακοίνωσε επίσης ότι η ερχόμενη εβδομάδα θα ήταν μια άδεια μετ'αποδοχών σε όλη η Ρωσία. Ανακοινώθηκαν επίσης μέτρα στήριξης της οικονομίας, της κοινωνίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Παράλληλα για τις μικρομεσαίες και μικρές επιχειρήσεις ανακοινώθηκαν μέτρα στήριξης και πάγωμα ορισμένων υποχρεώσεων για έξι μήνες.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2022 τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν το διάγγελμα του Πούτιν με το οποίο ενέκρινε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η οποία στη Ρωσία είναι γνωστή σαν «ειδική στρατιωτική επιχείρηση». Τρεις μέρες νωρίτερα ο Πούτιν είχε υπογράψει διάταγμα αναγνώρισης των λαϊκών δημοκρατιών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ. Ρώσοι αξιωματούχοι είχαν αρνηθεί την ύπαρξη σχεδίου εισβολής έως και αμέσως πριν από αυτή. Η εισβολή καταδικάστηκε δριμύτατα από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας. Η ύπαρξη νεοναζί στην Ουκρανία, τα εγκλήματα κατά της ρωσικής μειονότητας και η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς συγκαταλέγονται στις αφορμές που προέβαλε ο Πούτιν για την έναρξη της εισβολής. Ο Πούτιν είχε αμφισβητήσει και παλαιότερα την κρατική υπόσταση της Ουκρανίας. Η Δύση συμμάχησε με την Ουκρανία, παρέχοντας της οπλισμό, οικονομική και πολιτιστική υποστήριξη, και επιβάλλοντας κυρώσεις στη Ρωσία. Παράλληλα εκατοντάδες ξένες επιχειρήσεις έχουν αποχωρήσει από τη Ρωσία, αν και κάποιες έχουν συνεχίσει τις δραστηριότητες τους. Οι κυρώσεις που επιβλήθησαν στη Ρωσία ήταν μεγαλύτερες σε έκταση από αυτές που επιβλήθηκαν στη Ρωσία το 2014 για την προσάρτηση της Κριμαίας, οδηγώντας σε μια αρχική υποτίμηση για το ρούβλι που ανέκαμψε στη συνέχεια. Η ρωσική οικονομία έχει καταφέρει προς το παρόν να αντέξει. Σήμερα ο πόλεμος έχει αφήσει χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες για τις δύο πλευρές και χιλιάδες θανάτους. Η Ουκρανία έχει καταγράψει ύφεση 45%, ενώ η Ρωσία έχει αποκοπεί σε μεγάλο βαθμό από τη διεθνή αγορά και τις χρηματαγορές. Η εισβολή έχει επηρεάσει σημαντικά την παγκόσμια οικονομία μειώνοντας τον ρυθμό της παγκόσμιας ανάπτυξης, ενώ εκατομμύρια άτομα έχουν οδηγηθεί στην ακραία φτώχεια λόγω της εισβολής καθώς έχει επηρεάσει τις τιμές της ενέργειας και των περισσότερων προϊόντων. Ο πόλεμος έχει οδηγήσει στην απώλεια του ελέγχου τμημάτων του Ντονμπάς, αλλά και τμημάτων της περιφέρειας Χερσώνας, Ζαπορίζιας και Χαρκόβου για την Ουκρανία. Το κόστος της εισβολής για τη Ρωσία είναι ιδιαίτερα σημαντικό από πολλές πλευρές, με τη Σουηδία και τη Φινλανδία (η οποία συνορεύει με τη Ρωσία) να κινούνται για την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ. Παράλληλα, στην Ελλάδα σταμάτησε η συνεργασία με ρωσικούς πολιτιστικούς οργανισμούς και οι σχέσεις της Ρωσίας με πολλές χώρες έχουν επιδεινωθεί.
Εξωτερική πολιτική
Ο Πούτιν είναι υποστηρικτής της άποψης ότι η Ρωσία πρέπει να είναι μεγάλη δύναμη. Έχει χαρακτηρίσει τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ως τη μεγαλύτερη γεωπολιτική καταστροφή του 20ού αιώνα, και είναι υποστηρικτής του ευρασιανισμού, δηλαδή ότι η Ρωσία πρέπει να διατελέσει ηγετικό ρόλο στην Ευρασία.
Οικογένεια
Στις 28 Ιουλίου 1983, ο Πούτιν παντρεύτηκε τη Λιουντμίλα Σκρέμπνιεβα και έζησαν μαζί στην Ανατολική Γερμανία από το 1985 έως το 1990. Έχουν δύο κόρες, τη Μαρία Βοροντσόβα, η οποία γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1985 στο Λένινγκραντ (τώρα Αγία Πετρούπολη) και την Κατερίνα Τίχονοβα, η οποία γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1986 στη Δρέσδη της Ανατολικής Γερμανίας. Ο Πούτιν έχει δύο εγγόνια. , έναν εγγονό από την πρώτη του κόρη και σύμφωνα με κάποια ανεπιβεβαίωτα δημοσιεύματα, μια εγγονή από τη δεύτερη κόρη του.
Στις 6 Ιουνίου 2013, ο Πούτιν και η Λιουντμίλα ανακοίνωσαν το τέλος του γάμου τους. Την 1η Απριλίου 2014, το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε ότι το διαζύγιο είχε οριστικοποιηθεί. Μετά τον χωρισμό του, σύμφωνα με συνεχόμενες πληροφορίες των ΜΜΕ, δημιούργησε δεσμό με την Αλίνα Καμπάγιεβα. Τα δυτικά μέσα δημοσιεύουν κατά καιρούς εικασίες ως προς τη σχέση του με την Καμπάγιεβα, ενώ δεν έχει επιβεβαιωθεί από καμία επίσημη πηγή.
Ανεπίσημες πηγές κάνουν λόγο κατά καιρούς για ύπαρξη εξώγαμων παιδιών. Ως μητέρες των παιδιών έχουν αναφερθεί η Σβετλάνα Κριβονόγκιχ και η Αλίνα Καμπάγιεβα. Μάλιστα, η εφημερίδα Μοσκόβσκι Κορρεσποντέντ ισχυρίστηκε ότι προετοιμαζόταν ο γάμος Πούτιν - Καμπάγιεβα.
Ο ξάδερφός του, Ίγκορ Πούτιν, ήταν διευθυντής στη Master Bank με έδρα τη Μόσχα. Έχει κατηγορηθεί για διάφορα σκάνδαλα ξεπλύματος χρημάτων.
Προσωπικός πλούτος
Τα επίσημα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν κατά τις βουλευτικές εκλογές του 2007 δηλώνουν ότι ο Πούτιν έχει περίπου 280.000 δολάρια (3.7 εκατομμύρια ρούβλια με την τότε ισοτιμία) σε τραπεζικούς λογαριασμούς, διαμέρισμα 77.4 τ.μ. στην Αγία Πετρούπολη και άλλες ιδιοκτησίες. Ενώ το 2006 ο Πούτιν είχε περίπου 152.000 δολάρια εισόδημα, δηλαδή περίπου 2 εκατομμύρια ρούβλια. Το 2012, ο Πούτιν ανέφερε εισόδημα 3.6 εκατομμυρίων ρουβλίων (περίπου 270.000 δολάρια). Σύμφωνα με Ρώσους πολιτικούς και δημοσιογράφους της αντιπολίτευσης, ο Πούτιν έχει μια περιουσία δισεκατομμυρίων την οποία έχει αποκτήσει με συμμετοχές σε διάφορες ρωσικές εταιρείες. Σύμφωνα με ένα άρθρο στην Washington Post, ο Πούτιν κατέχει ντε φάκτο ένα αριθμό αεροσκαφών, κάτι το οποίο δεν υποστηρίζεται από τη ρωσική κυβέρνηση. Ένας δημοσιογράφος του RIA Novosti υποστήριξε ότι «οι [δυτικές] υπηρεσίες πληροφοριών... δεν μπορούσαν να βρουν τίποτα» για να στηρίξουν αυτές τις εικασίες, που έχουν προωθηθεί κυρίως σε δυτικά μέσα. Αυτοί οι αντιφατικοί ισχυρισμοί αναλύθηκαν από το Polygraph.info, που εξέτασε τα αντεπιχειρήματα των ρώσικων ΜΜΕ, και τις εκτιμήσεις του Άντερς Ώσλουντ (100 με 160 δισεκατομμύρια δολάρια), του Στανισλάβ Μπελκόφσκι (περίπου 40 δισεκατομμύρια δολάρια, όπως και η εκτίμηση της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών για το 2007). Η ιστοσελίδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πληροφορίες του Ρώσου δημοσιογράφου είναι παραπλανητικές, σύμφωνα με τα διαθέσιμα έγγραφα.
Τον Απρίλιο του 2016, 11 εκατομμύρια έγγραφα που ανήκαν στη δικηγορική εταιρεία του Παναμά Mossack Fonseca διέρρευσαν στη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung και στη Διεθνή Κοινοπραξία Ερευνητικών Δημοσιογράφων με έδρα την Ουάσινγκτον. Το όνομα του Πούτιν δεν εμφανίζεται σε κανένα από τα έγγραφα και ο Πούτιν αρνήθηκε την εμπλοκή του με την εταιρεία. Ωστόσο, διάφορα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν τρεις συνεργάτες του Πούτιν στον κατάλογο. Σύμφωνα με τη διαρροή των Panama Papers, έμπιστοι συνεργάτες του Πούτιν έχουν υπεράκτιες εταιρείες οι οποίες συνολικά αξίζουν 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung θεωρεί εύλογη την πιθανότητα αυτά τα χρήματα να έχουν ωφελήσει οικονομικά την οικογένεια του Πούτιν.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια είχαν τοποθετηθεί σε τράπεζες και επιχειρήσεις-βιτρίνες, από στενούς συνεργάτες του Πούτιν όπως οι Αρκάντι και Μπορίς Ροτενμπέργκ. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «ο Πούτιν έχει δείξει ότι είναι πρόθυμος να λάβει επιθετικά μέτρα για να διατηρήσει τη μυστικότητα [αυτών των πραγμάτων] και να προστατεύσει [τέτοια] κοινά περιουσιακά στοιχεία».
Ο Σεργκέι Ρολντούγκιν, φίλος του Πούτιν, έχει εμπλακεί σημαντικά στη μεταφορά αυτού του ποσού. Αν και ο ίδιος έχει δηλώσει ότι είναι μουσικός και όχι επιχειρηματίας, έχει συγκεντρώσει σημαντική περιουσία. Έχει προταθεί ότι ο Ρόλντουγκιν ανέλαβε να μεταφέρει τα χρήματα λόγω του χαμηλού προφίλ του. Παράλληλα, αντιπολιτευόμενες και δυτικές πηγές υποστηρίζουν ότι πραγματικός ιδιοκτήτης των περιουσιακών στοιχείων είναι ο Πούτιν. Ο Γκάρι Κασπάροφ ισχυρίζεται ότι ο Πούτιν ελέγχει περισσότερα χρήματα από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στην ιστορία.
Προσωπικές κατοικίες
Λίγο μετά την επιστροφή του Πούτιν στο Λένινγκραντ από την Ανατολική Γερμανία, όπου εργαζόταν στη Δρέσδη για λογαριασμό της Κα Γκε Μπε, έχτισε μια ντάτσα στη Σολοβιόφκα στην ανατολική όχθη της λίμνης Κομσομόλσκογιε στον ισθμό της Καρελίας στην επαρχία Πριοζιόρσκι της περιφέρειας Λένινγκραντ, κοντά στην Αγία Πετρούπολη. Το 1996 η ντάτσα κάηκε και ο Πούτιν έχτισε μια πανομοιότυπη καινούρια ντάτσα. Το 1996, ο ίδιος και εφτά φίλοι του έχτισαν έναν συνεταιρισμό, τον Όζερο και τη μετέτρεψαν σε περιφραγμένη κοινότητα.
Μια τεράστια έπαυλη ιταλικού τύπου έχει κοστίσει σύμφωνα με αναφορές 1 δισεκατομμύριο δολάρια και ονομάστηκε Το παλάτι του Πούτιν είναι υπό κατασκευή κοντά στο χωριό Πρασκοβέγιεφκα στη Μαύρη Θάλασσα. Το 2012, ο Σεργκέι Κολέσνικοφ, πρώην επιχειρηματικός συνεργάτης του Πούτιν, είχε δηλώσει στο πρόγραμμα Newsnight του BBC ότι είχε λάβει εντολή από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ίγκορ Σέτσιν να επιβλέπει την κατασκευή του παλατιού. Δήλωσε επίσης ότι η έπαυλη, χτίστηκε σε γη που ανήκει στο κράτος και διαθέτει τρία ελικοδρόμια, καθώς και έναν ιδιωτικό δρόμο του οποίου η λειτουργία χρηματοδοτήθηκε από τα κρατικά ταμεία και φυλάσσεται από αξιωματούχους που φορούν στολές σαν αυτές της επίσημης φρουράς του Κρεμλίνου. Όλα αυτά έχουν κατασκευαστεί για ιδιωτική χρήση του Πούτιν. Ο εκπρόσωπος του Πούτιν Ντμίτρι Πεσκόφ απέρριψε τους ισχυρισμούς του Κολέσνικοφ για την κατασκευή του παλατιού, υποστηρίζοντας ότι «ο Πούτιν δεν είχε ποτέ καμία σχέση με αυτό το παλάτι».
Θρησκεία
Ο Πούτιν είναι Ρώσος Ορθόδοξος. Η μητέρα του ήταν Ορθόδοξη Χριστιανή και συμμετείχε σε λειτουργίες, ενώ ο πατέρας του ήταν άθεος. Ο Πούτιν βαπτίστηκε κρυφά στη βρεφική ηλικία και συχνά πήγαινε σε λειτουργίες με τη μητέρα του.
Ο Πούτιν ονομάζει σαν σημαντικά για το θρησκευτικό του αίσθημα την πυρκαγιά στην ντάτσα του το 1996 και το τραυματισμό της γυναίκας του σε τροχαίο το 1993. Ο Πούτιν φορά τον βαπτιστικό του σταυρό από τότε που παρέστη σε μια επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ.
Ο Πούτιν δεν έχει δηλώσει δημοσίως αν πιστεύει στην ύπαρξη Θεού. Ο επίσκοπος Τίχον Σεβκουνόφ, από οικογένεια Ελλήνων του Γκελέντζικ, θεωρείται πνευματικός σύμβουλος του Πούτιν, αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο. Ο Σεργκέι Πουγκατσόφ, πρώην μέλος του εσωτερικού κύκλου του Πούτιν, έχει απορρίψει την πιστότητα της πίστης του Πούτιν.
Αθλητισμός
Ο Πούτιν είναι οπαδός της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Ενδιαφέρεται για το χόκεϊ επί πάγου και το μπάντι, και κατά καιρούς έχει συμμετάσχει σε αγώνες χόκεϊ, οι οποίοι έχουν καλυφθεί από τα ρωσικά ΜΜΕ. Ο Πούτιν ασκείται στο τζούντο από την ηλικία των 11 ετών, και από την ηλικία των 14 ετών ασκείται και στο ρωσικής εμπνεύσεως σάμπο. Ο Πούτιν έλαβε το όγδοο νταν της μαύρης ζώνης στο τζούντο το 2012, και έγινε ο πρώτος Ρώσος που πέτυχε κάτι τέτοιο, ενώ ασχολείται και με το καράτε.
Ο ίδιος έχει συμβάλλει στη συγγραφή βιβλίου για το τζούντο.
Δημόσια εικόνα
Το 2013, ο Πούτιν κατέλαβε την πρώτη θέση στην ετήσια κατάταξη των "πιο επιδραστικών ανθρώπων στον κόσμο" από το περιοδικό Forbes, αφήνοντας τον Μπαράκ Ομπάμα στη δεύτερη θέση. Σύμφωνα με τους συντάκτες της κατάταξης, ο Πούτιν άξιζε την πρώτη θέση, αφού το 2013 αναδείχθηκε ως "αυτοκράτορας που επέδειξε ενεργά δύναμη στη χώρα του και στη διεθνή σκηνή". Το αποτέλεσμα επαναλήφθηκε το 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας και την έναρξη του πολέμου στην ανατολική Ουκρανία και στη συνέχεια, και το 2016.
Ο ίδιος ο Πούτιν τον Οκτώβριο του 2015 χαρακτήρισε τον εαυτό του ως "περιστέρι με σιδερένια φτερά" και κατονόμασε το ψέμα και την ανικανότητα τις πιο δυσάρεστες ανθρώπινες ιδιότητες σύμφωνα με τη γνώμη του.
Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος έχει συναντηθεί επανειλημμένα με τον Πούτιν, σημείωσε στα απομνημονεύματά του που δημοσιεύθηκαν το 2020 ότι ο Πούτιν του θύμισε "άτομα αναθρεμμένα σύμφωνα με τους νόμους των δρόμων, σκληρά αφεντικά που κυβερνούσαν το Σικάγο".
Στα ΜΜΕ έχει σχηματιστεί μια εικόνα του Πούτιν ως αρρενωπού ηγέτη, η οποία καλλιεργήθηκε από τον ίδιο τον Πούτιν ως τρόπο επίδειξης εξουσίας, αλλά και για λόγους δημοσίων σχέσεων. Στα δυτικά ΜΜΕ, αυτή η εικόνα έλαβε την ονομασία "τοξικός ματσισμός". Πριν από την εισβολή στην Ουκρανία, ο πολιτολόγος Ανατόλ Λίβεν μίλησε για τη σκόπιμη οικοδόμηση μιας δυσάρεστης εικόνας του Πούτιν, έτσι ώστε να αποσπαστεί η προσοχή από τα λάθη των δικών τους πολιτικών, αλλά ο ίδιος χαρακτήρισε αργότερα τις απόψεις του Ρώσου προέδρου ως "εθνικιστικές".
Ο Πούτιν λαμβάνει μεγάλη υποστήριξη στη χώρα του σύμφωνα με δημοσκοπήσεις. Μελέτες, καθώς και δυτικοί και ανεξάρτητοι Ρώσοι δημοσκόποι και άλλοι αναλυτές, θεωρούν ότι η υψηλή δημοτικότητα οφείλεται τόσο στα πολιτικά του επιτεύγματα όσο και στην επιρροή που ασκεί η κυβέρνηση στην κοινή γνώμη μέσω προπαγανδιστικών τεχνικών.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time)
Παναγία
Η Παναγία, η οποία συχνά αναφέρεται με το πραγματικό της όνομα Μαρία (Αραμαϊκά, Εβραϊκά: מרים, Μαριάμ) αλλά και ως Παρθένος Μαρία ή Θεοτόκος, καταγόταν από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη είναι η μητέρα του Ιησού Χριστού. Οι Μουσουλμάνοι αναφέρονται στο πρόσωπό της επίσης αποκαλώντας την Παρθένο Μαρία αλλά και χρησιμοποιώντας τον προσδιορισμό Σαϊντά που σημαίνει Κυρία. Η Παναγία κατέχει ιδιαίτερη θέση στην χριστιανική διδασκαλία και πίστη, ενώ αποτελεί σεβάσμιο πρόσωπο και στον Μουσουλμανισμό.
Οι αναφορές στο πρόσωπο της Παναγίας από την Καινή Διαθήκη ξεκινούν με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, δηλαδή την εμφάνιση στη Μαρία του Αρχαγγέλου Γαβριήλ και την μεταφορά της χαρμόσυνης είδησης ότι είναι η εκλεκτή για να φέρει στον κόσμο τον Υιό του Θεού, τον Ιησού Χριστό. Οι αναφορές συνεχίζονται καθ' όλη τη διάρκεια της περιγραφής της ζωής του Χριστού, από την Γέννηση μέχρι τη Σταύρωσή του. Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση, η Παναγία γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ. Ήταν κόρη του κτηνοτρόφου Ιωακείμ και της Άννας, που καταγόταν από το βασιλικό γένος του Δαυίδ. Η Άννα ήταν στείρα, όμως λύνεται η στειρότητα της και γεννάται η Παναγία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει το γεγονός αυτό της συλλήψεως στις 9 Δεκεμβρίου. Στα "απόκρυφα" κείμενα αναφέρονται τα Εισόδια, η Κοίμηση αλλά και η Ανάληψή της.
Προσωνύμια - επικλήσεις
290px|thumb|Μονή Παναγίας Κοσμοσώτειρας, Φέρες [[Θράκη|Θράκης. Η Παναγία Κοσμοσώτειρα εορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο και αποτελεί θρησκευτικό σύμβολο και προστάτιδα της Θράκης.]] Ο Δεκαπενταύγουστος για τους Έλληνες είναι το Πάσχα του καλοκαιριού μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας. Οι Έλληνες τιμούν με μεγαλοπρέπεια, λαμπρότητα, αλλά και ευλάβεια την Κοίμηση της Θεοτόκου σε όλη τη χώρα. Αμέτρητα τελετουργικά, ήθη, έθιμα και παραδόσεις αναβιώνουν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, όπου περισσότερα από 500 «Θεοτοκωνύμια» δηλώνουν τη λατρεία στο πρόσωπο της Παναγίας στο οποίο όλοι αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για την μητέρα όλων των Χριστιανών. Στον Ελληνικό λαό η επίκληση της Παναγίας, είναι περισσότερο καθιερωμένη ως Θεοτόκο Μαρία, ή Μεγαλόχαρη, ή Παναγία ή Μητέρα Μαρία και  Αγία Μαρία για τους Δυτικούς, τις περισσότερες φορές ακολουθείται από προσωνύμιο π.χ. η Κεχαριτωμένη, η Παντοβασίλισσα, η Παντάνασσα, κ.ά. Τα προσωνύμια αυτά προέρχονται από διάφορους λόγους και αιτίες π.χ. τρόπου αγιογραφίας, ή παράστασης, (Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα, Θρηνούσα κλπ.), ή υπό τη θεολογική ιδιότητα (Πάντων Ελπίς, Ελεούσα, Κυρά, Μεγαλόχαρη, κλπ.),ή από τον κτήτορα του ναού ή της μονής της (Καπνικαρέα κλπ.), ή από την παλαιότητα του εικονίσματός της (Μαυριώτισσα, Γερόντισσα, κλπ.), ή από τον τρόπο εύρεσης της εικόνας της (Καμαριανή, Θεοσκέπαστης, Σπηλαιώτισσας, Πλατανιώτισσας, Πορταΐτισσας, Μυρτιδιώτισσας, Φανερωμένης, Φιδού κ.ά.), καθώς επίσης και από τον τόπο προέλευσης της εικόνας (π.χ. Αθηνιώτισσα, Αργοκοιλιώτισσα (Νάξου), Βατοπεδινή, Πολίτισσα, Ψαριανή, Κυρία της Ξηροκρήνης κ.ά.), ή ακόμη και από ιδιάζοντα γνωρίσματά της (π.χ. Εικοσιφοίνισσα, Λογγοβάρδα, Παλατιανή, Ολυμπιώτισσα κλπ.). Επίσης προσωνύμια απαντώνται και από τον κτήτορα του αφιερωμένου ναού (π.χ. Καλλιγού, Λυκοδήμου κλπ.). Τέλος απαντώνται προσωνύμια που δίνονται ανάλογα της εποχής και των εργασιών που συμπίπτει η εορτή της π.χ. Φλεβαριανή, Μεσοσπορίτισσα, Ακαθή (=εκ του Ακάθιστου ύμνου) κλπ. Πολλές δε Μονές, χωριά, χερσόνησοι και νησίδες των χριστιανικών χωρών φέρουν το αυτό όνομα.
Αγιογραφία
αριστερά|thumb|Παναγία η Καρδιώτισσα (μεταξύ 1400-1450), Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο. Στην χριστιανική εκκλησιαστική τέχνη και ειδικότερα στην αγιογραφία έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερος κύκλος αγιογράφησης εικόνων της Παναγίας από τις οποίες οι πλέον καθιερωμένοι τύποι είναι: η Θεοτόκος ως αυτοτελής παράσταση ή μαζί με το Θείο βρέφος: η Δεομένη η Πλατυτέρα, η Γαλακτοτροφούσα, Οδηγήτρια, Νικοποιός, Ελεούσα ή Γλυκοφιλούσα, Αγιοσορίτισσα, Παναγία η Σκέπη, Βλαχερνίτισσα, Παναγία του Πάθους (Αμόλυντος), Παναγία με το παίζον παιδίον, Παναγία η Αγία Παρασκευή. Συναποκεινόζεται με την Αγία Οικογένεια, ενώ θέματα του βίου της εικονογραφούνται, όπως ο Ασπασμός του Ιωαακείμ και της Άννης, η Γέννηση της Θεοτόκου, Η Αγία Άννα θηλάζουσα την Θεοτόκο, Βρεφοκρατούσα Αγία Άννα, Η Κολακεία της Θεοτόκου, Επταβηματίζουσα, Η Ευλογία της Θεοτόκου υπό των ιερέων, Εισόδια της Θεοτόκου, Η παραλαβή της πορφύρας υπό της Θεοτόκου, Η εξανθήσασα ράβδος του Ιωσήφ, Η παραλαβή της Θεοτόκου από τον Ιωσήφ εις τα ίδια, Ευαγγελισμός της Θεοτόκου παρά το φρέαρ, Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Ο ασπασμός της Θεοτόκου και της Ελισάβετ, οι υποψίες και η θλίψη επί τη εγκύω ή το Όνειρο του Ιωσήφ, Το ύδωρ της ελέγξεως, η Θεοτόκος στο ταξίδι προς τη Βηθλεέμ, η Θεοτόκος στην απογραφή του Κυρήνιου, η Κοίμηση της Θεοτόκου.
Λαογραφία
290px|thumb|Ο Ιερός Ναός Παναγίας Φανερωμένης Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης, που κτίσθηκε από τους [[Μικρασιάτες και στεγάζει την εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης από τη Μηχανιώνα της Μικράς Ασίας.]] Η Παναγία είναι το περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο που τιμά ο ελληνικός λαός όπως αποδεικνύεται τόσο στις εκφράσεις επίκλησης όπως «Παναγία μου, Παναγία μου» ή «Παναγιά μου πρόφθασε...» κλπ. όσο και από τη πλούσια υμνολογία καθώς και από το πλήθος των ναών που είναι αφιερωμένοι σ΄ εκείνη, όπου σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση παρακαλεί συνέχεια τον Ιησού για τη σωτηρία του κόσμου. Ιδιαίτερα σ΄ ελληνικά νησιά όπου βρίσκονται εικόνες της αποτελούν σήμερα πανελλήνια προσκυνήματα όπως η Παναγία της Τήνου, η Παναγία η Εκατονταπυλιανή στη Πάρο, η Παναγία η Αργοκοιλιώτισσα και Παναγία η Δροσιανή στη Νάξο και η Παναγία Ψαριανή στα Ψαρά. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή πολλές εικόνες της Θεοτόκου μεταφέρθηκαν από τους Μικρασιάτες στον ελλαδικό χώρο, όπως η Παναγία Φανερωμένη από τη Μηχανιώνα της Μικράς Ασίας στην Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης, η Παναγία η Βουρλιώτισσα από τα Βουρλά στον Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Νέας Φιλαδέλφειας Αττικής, η Παναγία Παραβουνιώτισσα από τη Γαλλιμή Προκοννήσου του Μαρμαρά στην Ερέτρια, η Παναγία Κορυφινή από τη μικρασιατική νήσο Καλόλιμνο του Μαρμαρά στα Νέα Μουδανιά κ.ά.
Εορτολόγιο
Όλες οι εορτές προς τιμή της Παναγίας χαρακτηρίζονται «Θεομητορικές εορτές». Κυριότερη θέση κατέχει η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου που κατέχει ιδιαίτερη θέση στο λαϊκό καλαντάρι με νηστεία και τις «παρακλήσεις» που προηγούνται, όπου σε πολλά νησιά στολίζουν και τον επιτάφιό της. Σημαντική ακόμη εορτή είναι και τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου που λέγεται και «ημέρα της Παναγίας της Αρχισπορίτισσας» ή «Παναγίας της Μεσοσπορίτισσας» ή και της «Ξεσπορίτισσας"» ταυτιζόμενη με τις γεωργικές εργασίες, ή ακόμα και «Πολυσπορίτισσας» επειδή την ημέρα αυτή συνηθίζεται στα νησιά να βράζουν πολυσπόρια, τη λεγόμενη «μαεργιά». Επίσης ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου στις 25 Μαρτίου, που συνδυάστηκε με τον Ευαγγελισμό της ελληνικής εθνικής παλιγγενεσίας και που καθιερώθηκε πρώτη εθνική εορτή από τον Βασιλέα Όθωνα. Ακόμη, στις 31 Αυγούστου γιορτάζεται η Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου (δηλαδή η μεταφορά της Ζώνης της Παναγίας στον ναό της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων, στην Κωνσταντινούπολη το 395 μ.Χ. και το θαύμα της θεραπείας της αυτοκράτειρας Ζωής 410 χρόνια αργότερα μέσω της Ζώνης). Στις 8 Σεπτεμβρίου εορτάζεται το Γενέθλιον της Θεοτόκου, στις 9 Δεκεμβρίου η Σύλληψη της Θεοτόκου και στις 26 του ίδιου μήνα η Σύναξη (η συγκέντρωση των πιστών για την απόδοση τιμής στη Μητέρα του Σωτήρος). Πολύ σημαντική εορτή θεωρείται και η 28η Οκτωβρίου, η Αγία Σκέπη της Θεοτόκου, εορτή η οποία το 1952 μεταφέρθηκε από την 1η Οκτωβρίου στην 28η ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την Παναγία για τη σκέπη και την προστασία της κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η 29η Απριλίου είναι η μόνη κινητή εορτή της Παναγίας, και τιμά την αποκάλυψη μιας ιερής πηγής στην Κωνσταντινούπολη από την Θεοτόκο σε έναν στρατιώτη. Τέλος ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι λεγόμενοι «χαιρετισμοί» προς την Παναγία που ψάλλονται κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Υμνολογία
Γενικά οι ύμνοι που αναφέρονται στη Θεοτόκο ονομάζονται Θεοτοκία που ψάλλονται είτε μεμονωμένα είτε σε ιδιαίτερες ακολουθίες στις Θεομητορικές εορτές. Κυρίαρχη θέση απ' όλους τους ύμνους που γράφτηκαν για να τιμήσουν τη Θεοτόκο είναι ο Ακάθιστος Ύμνος που ψάλλεται στους ναούς την περίοδο της Σαρακοστής, ο οποίος και αναφέρεται στην ενσάρκωση του Ιησού Χριστού, τονίζοντας την απαρχή της σωτηρίας των ανθρώπων από του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Άλλοι επίσης σημαντικοί ύμνοι είναι οι περιλαμβανόμενοι στον Μικρό και Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα, τα τροπάρια των οποίων τονίζουν ιδιαίτερα τον χαρακτήρα της μεσίτριας μεταξύ Θεού και ανθρώπων και ταυτόχρονα την ευλάβεια των Χριστιανών, που ψάλλονται στις 14 πρώτες ημέρες του Αυγούστου, που προηγούνται της εορτής της Κοίμηση της Θεοτόκου.
NGC 7814
Ο NGC 7814 ή Caldwell 43 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Πήγασο και απέχει περίπου 40 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα. Μερικές φορές αναφέρεται ως "μικρό σομπρέρο" επειδή θυμίζει μικρή εκδοχή του Μεσιέ 104. Το αστρικό πεδίο πίσω από τον NGC 7814 είναι αξιοσημείωτο για την πυκνότητά του σε αμυδρούς, απομακρυσμένους γαλαξίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
7814 00218 00008 043 Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Παναγία
Μονές και Ναοί
Σημαντικότερες Ιερές Μονές και Ιεροί Ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, εκ των πολλών εκατοντάδων Μονών και χιλιάδων Ναών που αριθμούνται τόσο στην Ελληνική επικράτεια όσο και στην άλλοτε Ελληνική ανατολή πλην εκείνων στην όλη ορθόδοξη Ανατολή και στη χριστιανική Δύση καθώς και Ιερών εικόνων της Παναγίας είναι (κατ' αλφαβητική σειρά):
• 3
Α2) Μονές Παναγίας (εκτός Ελλάδος) • 3 Οι παραπάνω Ιερές Μονές εορτάζουν συνηθέστερα την 15 Αυγούστου ή 8 Σεπτεμβρίου, ενίοτε όμως και 25 Μαρτίου. Επίσης υπάρχει και η ελληνόρυθμη Μονή της Παναγίας στη Κρυπτοφέρη (Γκρότα Φεράτα) πλησίον της Ρώμης. (δες επίσης Ελληνικά μοναστήρια για πλήρη κατάλογο μονών)
• 2
Επίσης και οι ναοί των άλλοτε Μονών "Μεγάλη Παναγιά" της Καισαριανής, Δαφνίου, της Παναγίας της "Αθηνιώτισσας" που είχε μετατραπεί ο Παρθενώνας και η Παναγία της Επισκοπής.
Τέλος, από τους αφιερωμένους στη Παναγία Ιερούς Ναούς της Δύσης σημαντικότερος είναι η Παναγία των Παρισίων και της Ανατολής, εκτός του Καθεδρικού της Ναζαρέτ, η Παναγία του Καζάν (Αγία Πετρούπολη).
Παραπομπές
* Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία Κατηγορία:Λαογραφία Παναγια Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας *
Όλγα Λαντίζενσκαγια
Βιογραφία
Η Λαντίζενσκαγια γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κολογκρίβ, της Περιφέρειας της Κοστρομά. Ήταν κόρη ενός καθηγητή μαθηματικών, ο οποίος της ενέπνευσε την αγάπη για τα μαθηματικά. Τον Οκτώβριο του 1937 ο πατέρας της συνελήφθη από την NKVD και σύντομα σκοτώθηκε. Η νεαρή Όλγα μπόρεσε να τελειώσει το λύκειο, αλλά, επειδή ο πατέρας της ήταν ένας "εχθρός του λαού", της απαγορεύτηκε η φοίτηση στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ.
Μετά το θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν το 1953, η Λαντίζενσκαγια παρουσίασε τη διδακτορική της διατριβή, και της αποδόθηκε ο τίτλος της Διδάκτορος. Το 1950 είχε ξεκινήσει να εργάζεται στη Φυσική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ και το 1954 εντάχθηκε στο δυναμικό του Ινστιτούτου Στελκόφ (Παράρτημα Λένινγκραντ του Μαθηματικού Ινστιτούτου Β.Α. Στελκόφ της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ, ρωσικά: Ленинградского отделения Математического института им. В.А. Стеклова АН СССР -ЛОМИ), παραμένοντας στη Ρωσία ακόμα και μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τον ταχύ αποπληθωρισμό των μισθών των καθηγητών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί
Γιώργος Ζησόπουλος
Ο Γιώργος Ζησόπουλος (Κατερίνη, 1984-) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος αλλά και ως κεντρικός αμυντικός στον Λεβαδειακό.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Κατερίνη στις 23 Μαΐου 1984. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον ΠΑΟΚ το 2003 και με την ομάδα της Θεσσαλονίκης πανηγύρισε την έξοδο στους προκριματικούς του Τσάμπιονς Λιγκ το 2004. Το 2005 μετακόμισε στον Λεβαδειακό όπου παρέμεινε επί μία πενταετία ως βασικό στέλεχος. Το καλοκαίρι του 2010 μετακόμισε στην Κομοτηνή και τον Πανθρακικό όπου αγωνίστηκε για έναν χρόνο και επέστρεψε ξανά στην Βοιωτία και τον Λεβαδειακό.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2018 στον αγώνα του Λεβαδειακού με τον ΠΑΟΚ, ο Ζησόπουλος πέτυχε τέρμα και έγινε έτσι ο μεγαλύτερος σε ηλικία σκόρερ (σε ηλικία 34 ετών, 6 μηνών και 26 ημερών) στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2018-2019 και 7ος στην ιστορία της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ιερά Μονή Οδηγήτριας Τιθορέας
Η Ιερά Μονή Οδηγήτριας ή Ιερά Μονή Παναγίας Οδηγήτριας Τιθορέας βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε απόσταση 6 χλμ. ΝΔ. από την Κάτω Τιθορέα, 69 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 37 χλμ. ΒΔ. από την Λιβαδειά. Είναι κτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες του Παρνασσού. Η Μονή άρχισε να κτίζεται το 1996, είναι ανδρική και πανηγυρίζει στις αρχές Οκτωβρίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 όταν απογράφηκε στον δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Τιθορέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Τιθορέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τιθορέας του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν απογράφεται κάποιος μοναχός.
Βερζήτες
thumb|250px|right|Οι Σλάβοι στην Ευρώπη κατά τον 7ο μ.Χ αιώνα Οι Βερζήτες (Брсјаци) είναι μία σλαβική φυλή η οποία κατέφθασε κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα στα εδάφη της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας και εποίκησε τις σημερινές πόλεις της Αχρίδας, Καβανταρτσίου, Πρίλαπου, Μοναστηρίου και Δίβρης και όλη την περιοχή που αυτές περιβάλλουν, έως και την πόλη των Σκοπίων. Οι Βυζαντινοί συγγραφείς άρχισαν να αποκαλούν αυτήν την περιοχή Σκλαβηνία.
Οι Βερζήτες, μαζί με τους Σαγουδάτες και τους Στρουμιάνους κ.ά., είναι μια τις σλαβικές φυλές που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας κατά την κάθοδο των σλάβων στα Βαλκάνια και στα εδάφη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η αρχική κοιτίδα των Βερζητών ήταν η δυτική Τσεχία και η νοτιοδυτική Πολωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλαβικές φυλές Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας
Νίκος Περσίδης
Ο Νικόλαος Περσίδης (Χαλκίδα, 8 Σεπτεμβρίου 1995), είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,00 μέτρων και αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Περσίδης ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία, ενώ ήταν ακόμη σπουδαστής, το 2011, στον ελληνικό σύλλογο ΑΓΕ Χαλκίδας. Το 2013, ο προπονητής του Ικάρου Χαλκίδας Γεώργιος Καλαφατάκης, τον επέλεξε για να πάει στην ομάδα εκείνη τη χρονιά. Την περίοδο εκείνη ο σύλλογος έπαιζε στη Χαλκίδα, αντί για την κανονική του έδρα την Καλλιθέα. Στη συνέχεια, πέρασε μία χρονιά με το Ψυχικό. Ακολούθως, έπαιξε με το Παγκράτι και τον Ιωνικό Νικαίας. Με τον Ιωνικό Νικαίας άρχισε να παίρνει μεγάλο χρόνο συμμετοχής.
Για την περίοδο 2017–18, ο Περσίδης μεταπήδησε στον Εθνικό Πειραιώς, τον οποίο βοήθησε να οδηγήσει στα πλέι οφ της Α2 Κατηγορίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονιάς, εμφανίστηκε σε 32 αγώνες και είχε μέσο όρο 5,6 πόντους και 4,3 ριμπάουντ, σε 18 λεπτά που έπαιξε ανά παιχνίδι. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με τον Διαγόρα Δρυοπιδέων στην Α2 Κατηγορία. Με τον Διαγόρα εμφανίστηκε σε 29 αγώνες και είχε μέσο όρο 6,2 πόντους και 4 ριμπάουντ, σε 16,5 λεπτά συμμετοχής ανά παιχνίδι.
Η εμφάνιση του Περσίδη με τον Διαγόρα έγινε αντιληπτή από το προπονητικό και σκάουτινγκ επιτελείο του Παναθηναϊκού. Τελικά, εντάχθηκε στους «πρασίνους» το καλοκαίρι του 2019. Είχε υπογραφεί κατά κύριο λόγο από την ομάδα για να χρησιμοποιηθεί ως βοηθητικός παίκτης, μαζί με τον Κώστα Παπαδάκη, ο οποίος είχε επίσης μία παρόμοια θέση στην ομάδα.
Στις 13 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από την ομάδα της Α.Ε.Κ. έως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2022-23. Στις 15 Δεκεμβρίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα έχοντας αγωνιστεί σε 7 αγώνες Πρωταθλήματος με 2.57 πόντους μέσο όρο σε 8.43 λεπτά συμμετοχή, ενώ, στο Τσάμπιονς Λιγκ σε 4 αγώνες είχε 1.5 πόντο μέσο όρο σε 8.7 λεπτά συμμετοχής.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε από την ομάδα του Περιστερίου μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2022-2023.
Εθνική ομάδα
Ο Περσίδης επιλέχθηκε στην ελληνική εθνική ομάδα 3Χ3 για τους Μεσογειακούς Αγώνες 2018, που πραγματοποιήθηκαν στην Ταραγόνα της Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Ψυχικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Διαγόρα Δρυοπιδέων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Γ.Ε. Χαλκίδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Ορθάνης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορθάνης ήταν γνωστός ένας δαίμονας ή Σάτυρος. Ο Ορθάνης λατρευόταν κυρίως στην Αττική και στην Αθήνα. Η θεότητα αυτή συσχετιζόταν ή και ταυτιζόταν με τον (φρυγικής καταγωγής) Πρίαπο, καθώς και με τον Κονίσαλο και τον Τύχωνα («πριαπικός κύκλος»). Σύμφωνα με τον Ησύχιο ο Ορθάνης ονομάσθηκε έτσι ως «εκτεταμένον έχων το αιδοίον» (βλ. και «πριαπισμός»).
Πηγές
Ορθανης
Εξοικονόμηση ενέργειας
Εξοικονόμηση ενέργειας ονομάζεται οποιαδήποτε τεχνολογική προσπάθεια και πρωτοβουλία με την οποία επιτυγχάνεται περιορισμός της σπατάλης των ενεργειακών αποθεμάτων.
Σήμερα, ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις απαιτείται μεγάλη ποσότητα ενέργειας για θέρμανση, φωτισμό, κλιματισμό κ.λπ πέρα από εκείνη της τροφοδοσίας των διαφόρων μηχανών των βιοτεχνιών και των βιομηχανιών. Για την απρόσκοπτη όμως εξασφάλιση αυτής της ενέργειας γίνεται εξαιρετικά μεγάλη κατανάλωση κυρίως σε καύσιμα, όπως το πετρέλαιο, γαιάνθρακες και φυσικό αέριο. Όμως τα αποθέματα αυτών των καυσίμων είναι περιορισμένα. Έτσι καθίσταται αναγκαία η λήψη διαφόρων μέτρων περιορισμού τουλάχιστον της σπατάλης ώστε να διαρκέσουν αυτά περισσότερο ή ακόμα και να βρεθούν νέες τεχνολογίες απεξάρτησης απ΄ αυτά.
Αυτό μπορεί να συμβεί με επιλογή οικονομικότερων μηχανών σε καύσιμη ύλη, αποδοτικότερων οικιακών εγκαταστάσεων (μονώσεις κ.λπ) αλλά και οικονομικότερη (λιγότερη) κατανάλωση ενέργειας. Αναμφίβολα τέτοια μέτρα είναι γεγονός ότι ανεξάρτητα των οικονομικών κερδών, επιφέρουν και πολύ μικρότερη ατμοσφαιρική ρύπανση.
Κατηγορία:Ενεργειακή πολιτική
Αγγειόσπερμα
thumb|right|270px|Σχηματική παρουσίαση του αγγειόσπερμου φυτού thumb|right|200px|Μονοκοτυλήδονο και Δικοτυλήδονο Τα αγγειόσπερμα (λατινικά: Angiospermae) (ετυμολ. αγγείο+σπέρμα) είναι το δεύτερο και μεγαλύτερο υποάθροισμα των σπερματοφύτων. Σε αυτά τα καρπόφυλλα συμφύονται στα χείλη τους και σχηματίζουν ένα κλειστό όργανο (αγγείο), που λέγεται ύπερος. Μετά στο κατώτερο πλατύτερο και κοίλο τμήμα αυτού του οργάνου, την ωοθήκη, σχηματίζονται οι σπερμοβλάστες και μετά την γονιμοποίηση τα σπέρματα (δλδ. οι σπόροι). Από αυτά τα χαρακτηριστικά, αυτό το φυτικό υποάθροισμα πήρε την ονομασία Αγγειόσπερμα.
Τα είδη των αγγειόσπερμων κατανέμονται σε 400 περίπου οικογένειες, 226.000 είδη και 2 βασικές ομοταξίες, τα δικοτυλήδονα (dicotyledones) και τα μονοκοτυλήδονα (monocotyledones).
Εξέλιξη
Τα παλαιότερα απολιθώματα που έχουν βρεθεί τοποθετούνται ανάμεσα στην Ιουρασική και την Κρητιδική περίοδο, δηλαδή 140 με 190εκ. χρόνια πριν. Υπολογίζεται όμως ότι υπήρχαν ήδη πριν από 250εκ. χρόνια.
Στο διάστημα αυτό τα γυμνόσπερμα κυριαρχούσαν των αγγειόσπερμων. Στην πορεία όμως και φτάνοντας στα 50 εκατομμύρια χρόνια πριν, τα αγγειόσπερμα άρχισαν να πολλαπλασιάζονται με ταχείς ρυθμούς και ο αριθμός των γυμνόσπερμων να μειώνεται. Έτσι επικράτησαν στο φυτικό βασίλειο. Οι θεωρίες για την καταγωγή τους και την εξάπλωσή τους είναι πολλές. Γεγονός είναι ότι τα αγγειόσπερμα φυτά άλλαξαν την εικόνα του πλανήτη.
Η ανάπτυξή τους επέδρασε στην ανάπτυξη των ζώων και ιδιαίτερα των θηλαστικών και των εντόμων.
Χαρακτηριστικά
Τα αγγειόσπερμα είναι ανώτερα φυτά καθώς έχουν εμφανείς σπόρους (σπέρματα) και εντυπωσιακά τις περισσότερες φορές άνθη. Βιολογικά χαρακτηρίζονται από τη διπλή γονιμοποίηση καθώς και από τον κλειστό καρπό.
Στα αγγειόσπερμα φυτά το λεύκωμα στο εσωτερικό του σπόρου σχηματίζεται κατά τη γονιμοποίηση. Άλλο βασικό χαρακτηριστικό που δεν διακρίνεται με γυμνό μάτι έχει να κάνει με την εσωτερική εξέλιξη του κόκκου της γύρης. Στα αγγειόσπερμα ο κόκκος αυτός υφίσταται μόνο μία διαίρεση και ένα μόνο κύτταρο μετέχει στη γονιμοποίηση. Τα αγγειόσπερμα φυτά χαρακτηρίζονται επίσης από τη μορφή της ρίζας, των φύλλων και του βλαστού αλλά το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι τα άνθη. Η διάρκεια ζωής τους κρατάει από λίγες εβδομάδες μέχρι και χιλιετίες. Παρέχουν στον άνθρωπο τροφή, υφαντική ύλη, φάρμακα και καλλωπισμό χώρων. Στο μέγεθος μπορεί να είναι πολύ μικρά ή και τεράστια φυτά. Τα περισσότερα είναι ποώδη αλλά και αρκετά ξυλώδη, όπως δέντρα και θάμνοι.
Ταξινόμηση
Υπάρχουν οκτώ ομάδες των ζώντων αγγειόσπερμων:
Καρπός και σπόρος
* Κατηγορία:Ταξινομία φυτών
Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας
Η Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας (1751 - 1775) ήταν η Βασίλισσα της Δανίας και της Νορβηγίας ως σύζυγος του Βασιλιά Χριστιανού Ζ΄.
Βιογραφία
Ήταν το μικρότερο παιδί του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Πριγκίπισσας Αυγούστας της Σαξονίας-Γκότα. Ο πατέρας της πέθανε ξαφνικά τρεις μήνες πριν την γέννησή της. Βαπτίστηκε από τον Επίσκοπο της Νόργουιτς, Τόμας Χέιτερ, δέκα ημέρες μετά τη γέννησή της, με αναδόχους τον αδελφό της Γεώργιο, την θεία της Καρολίνα και την αδελφή της Αυγούστα.
Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, η Καρολίνα Ματθίλδη άφησε την οικογένειά της πίσω στη Βρετανία, προκειμένου να μεταβεί στη Δανία για να παντρευτεί τον ξάδελφό της, Χριστιανό Ζ΄ της Δανίας. Ο γάμος, που ήταν προϊόν διπλωματίας, πραγματοποιήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1766 στα Ανάκτορα Κρίστιανσμποργκ της Κοπεγχάγης.
Η Καρολίνα Ματθίλδη απέκτησε δύο παιδιά μαζί με τον Χριστιανό:
Η Καρολίνα Ματθίλδη ήταν κοντά στην πρώτη κυρία επί των τιμών, Λουίζε βον Πλέσεν, η οποία θεωρούσε τους φίλους του βασιλιά ανήθικους και θεωρείται ότι ήταν η αιτία της απομόνωσης της Καρολίνας Ματθίλδης από το σύζυγό της. Ο Δανός μονάρχης, μετά τη γέννηση του γιου του, έστρεψε το ενδιαφέρον του στην εταίρα Στόβλετ-Κατρίνε. Η Καρολίνα Ματθίλδη ήταν δυστυχισμένη από το γάμο της, παραμελημένη, καθώς και ακόμα πιο μόνη όταν έχασε από κοντά της την Πλέσεν.
Γύρω στο 1770 ανέπτυξε μια παράνομη σχέση με το γιατρό του συζύγου της, τον Γιόχαν Φρίντριχ Στρούενσε. Έχοντας μάλιστα την υποστήριξή της, ο Στρούενσε κατάφερε να εκτελεί τα καθήκοντα του Χριστιανού, εκμεταλλευόμενος την ασθένειά του. Υπάρχουν μάλιστα υπόνοιες ότι το δεύτερο παιδί της είχε πατέρα τον Στρούενσε, μολονότι είχε αναγνωριστεί από τον Χριστιανό.
Ο Στρούενσε και η Καρολίνα Ματθίλδη συνελήφθησαν τον Ιανουάριο του 1772 και παραπέμφθηκαν σε δίκη. Στην Καρολίνα Ματθίλδη επετράπη να κρατήσει μαζί της την κόρη της, ενώ ο Στρούενσε καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο γάμος της Καρολίνας Ματθίλδης με τον Χριστιανό έληξε τον Απρίλιο του 1772 και λίγες μέρες μετά εξορίστηκε στο Τσέλε της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πέθανε αιφνίδια από οστρακιά στις 10 Μαΐου 1775, όντας σε ηλικία μόλις 23 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Ελίζαμπεθ Γκάρετ Άντερσον
Η Ελίζαμπεθ Γκάρετ Άντερσον (αγγλικά: Elizabeth Garrett Anderson), LSA, MD (9 Ιουνίου 1836 – 17 Δεκεμβρίου 1917), ήταν Αγγλίδα γιατρός και φεμινίστρια, η πρώτη Αγγλίδα γιατρός και χειρουργός στη Βρετανία, η συνιδρύτρια του πρώτου νοσοκομείου στελεχωμένου από γυναίκες, η πρώτη πρύτανης της Ιατρικής Σχολής της Βρετανίας, η πρώτη γυναίκα Διδάκτωρ της ιατρικής στη Γαλλία, η πρώτη γυναίκα στη Βρετανία που εξελέγη σε σχολικό συμβούλιο και, ως Δήμαρχος του Άλντεμπρο, η πρώτη γυναίκα δήμαρχος και δικαστής στη Βρετανία.
Πρώιμος βίος
μικρογραφία|Οι γονείς της, Νιούσον και Λουίζα Γκάρετ, στα γεράματά τους, από το What I Remember της Μίλισεντ Γκάρετ Φόσετ Η Ελίζαμπεθ Γκάρετ γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1836, στο Γούαιττσαπελ του Λονδίνου, το δεύτερο από τα δώδεκα παιδιά του Νιούσον Γκάρετ (1812-1893), από το Λέιστον του Σάφολκ, και τη σύζυγό του, Λουίζα, το γένος Ντάνελ (1813-1903), από το Λονδίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ιατροί Κατηγορία:Βρετανοί φεμινιστές‎
Γεώργιος Βέλτσος (νομικός)
Ο '''Γεώργιος Νικ. Βέλτσος''' (1891-1980) ήταν Έλληνας νομικός και διακεκριμένο μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας (Αθηνών).
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Ν. Βέλτσος υπήρξε μέλος διαφόρων ιδρυμάτων και διετέλεσε σύµβουλος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. Υπήρξε επίσης τέκτων, αντεπιστέλλον μέλος της Στοάς «Ορφεύς» της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, φτάνοντας μέχρι του 32ου βαθμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Χαρίς
Το χαρίς ή ζαρίς (هريس), αλλιώς μπόκο μπόκο ή χαρίσα (հարիսա), είναι ένα πιάτο βρασμένου, σπασμένου ή χονδροαλεσμένου σιταριού, αναμεμιγμένου με κρέας και καρυκεύματα. Η συνοχή του ποικίλλει μεταξύ χυλού και ντάμπλινγκ. Το χαρίς είναι ένα δημοφιλές πιάτο στα αραβικά κράτη του Περσικού Κόλπου, ειδικά τον μήνα του Ραμαζανιού, ενώ το χαρίσα είναι ένα αρμενικό πιάτο από την πεδιάδα του Αραράτ.
Ετυμολογία
Σύμφωνα με την αρμενική παράδοση, ο προστάτης άγιος της Αρμενίας, Γρηγόριος Α΄ ο Φωτιστής, πρόσφερε ένα γεύμα αγάπης και φιλανθρωπίας στους φτωχούς. Δεν υπήρχαν αρκετά πρόβατα για να ταΐσουν τα πλήθη, έτσι προστέθηκε σιτάρι στα καζάνια μαγειρέματος. Παρατήρησαν ότι το σιτάρι κολλούσε στο κάτω μέρος των καζανιών. Ο Άγιος Γρηγόριος συμβούλεψε, «Χάρεχ! Ανακάτεψε το!» Έτσι, το όνομα του πιάτου, Χαρίσα, προήλθε από τα λόγια του αγίου. Από τότε, το Χαρίσα προσφέρεται ως φιλανθρωπικό γεύμα. Το πιάτο σερβίρεται παραδοσιακά την ημέρα του Πάσχα. Φτιάχνεται ακόμη από πολλούς Αρμένιους σε όλο τον κόσμο και θεωρείται επίσης το εθνικό πιάτο της Αρμενίας.
Ιστορία
Το χαρίς καταγράφηκε στο βιβλίο μαγειρικής «Kitab Al Tabikh» του 10ου αιώνα του Ιμπν Σαγιάρ αλ Ουάρακ, καθώς και στο βιβλίο μαγειρικής «Kitab Al Tabikh» του 13ου αιώνα του Αλ Μπαγκντάντι και στο ανδαλουσιανό βιβλίο μαγειρικής «Kitab Fadalat al-khiwan fi tayyibat al-ta'am w'al-alwan» του 13ου αιώνα του Ίμπν Ράζιν αλ Τουζίμπι.
Προετοιμασία
Το σιτάρι μουλιάζει όλη τη νύκτα, στη συνέχεια σιγοβράζει σε νερό μαζί με κρέας και βούτυρο ή λίπος ουράς προβάτου. Τυχόν εναπομένον υγρό στραγγίζεται και το μείγμα αναδεύεται και προστέθονται καρυκεύματα. Το χαρίς μπορεί να γαρνιριστεί με κανέλα, ζάχαρη και βούτυρο.
Παραλλαγές και παραδόσεις
Υπάρχει ένας διαφορετικός παραδοσιακός τρόπος προετοιμασίας των λαών σε καθεμία από τις αραβικές χώρες στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και μεταξύ των φυλών αυτών των χωρών. Υπάρχει όμως μια διαφορά πολύ απλή που είναι προαιρετική σε ορισμένες χώρες. Για παράδειγμα, στη Σαουδική Αραβία, προστίθενται λοβοί κάρδαμου. Επίσης μπορεί να διακοσμηθεί με μαϊντανό.
Το χαρίς φτιαχνόταν μόνο από τους πλούσιους κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού και του Ιντ αλ-φιτρ, για τη διάρκεια ενός γάμου τριών έως επτά ημερών. Ωστόσο, ήταν συνηθισμένο να μοιράζονται τα πιάτα των χαρίς με φτωχότερους γείτονες σε τέτοιες περιπτώσεις.
Είναι παρόμοιο με το κεσκέκι, ένα είδος ομογενοποιημένου χυλού φτιαγμένου από κοτόπουλο ή αρνί που έχει μαγειρευτεί από προηγουμένως βραστό και ξεκοκκαλισμένο κοτόπουλο ή αρνί και μουλιασμένο χοντροαλεσμένο σιτάρι (συνήθως σιτάρι με κέλυφος).
Αραβική κουζίνα
μικρογραφία| Πιάτο χαρίς Το χαρίς είναι ένα δημοφιλές πιάτο στην αραβική κουζίνα, από το Λεβάντε έως τον Περσικό Κόλπο. Σερβίρεται συχνά κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, σε φεστιβάλ όπως το Ιντ αλ-φιτρ και σε γάμους. Σε χωριά του Λεβάντε, μαγειρεύεται συχνά σε θρησκευτικές περιπτώσεις σε ένα κοινόχρηστο καζάνι. Το χαρίς είναι επίσης ένα κοινό πιάτο στην ιρακινή κουζίνα.
Παλαιότερα βρισκόταν μόνο σε σπίτια, αλλά τώρα σερβίρεται και σε εστιατόρια.
Αρμενική κουζίνα
μικρογραφία|250x250εσ| Πιάτο χαρίσα μικρογραφία|250x250εσ| Χαρίσα σερβιρισμένο με συνοδευτικά. Το χαρίσα (հարիսա) σερβίρεται παραδοσιακά την ημέρα του Πάσχα και θεωρείται το εθνικό πιάτο της Αρμενίας. Πρόκειται για ένα χοντρό χυλό φτιαγμένο από κουρκούτι και πλούσιο σε λιπαρό κρέας, συνήθως κοτόπουλο ή αρνί. Τα βότανα αντικατέστησαν το κρέας στο Χαρίσα όταν οι θρησκευτικές ημέρες της Αρμενίας απαιτούσαν νηστεία και μετάνοια. Η εξαιρετικά μακρά διαδικασία μαγειρέματος αποτελεί ουσιαστικό μέρος της παράδοσης του Χαρίσα. Όπως και άλλα τελετουργικά πιάτα, ο χρόνος που απαιτείται για την προετοιμασία είναι μέρος της αγαπημένης του αξίας.
Το χαρίσα είναι γνωστό για τη βοήθεια στους Αρμένιους του Μούσα Νταγκ (στην Τουρκία) να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια της αντίστασης του 1915.