cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Α΄ της Βουργουνδίας
Ο Ερρίκος Α΄, δούκας της Βουργουνδίας ή Ερρίκος ο Μέγας (γαλ.: Henri Ier de Bourgogne, 948 - 15 Οκτωβρίου 1002), κόμης του Νεβέρ και δούκας της Βουργουνδίας (965 - 1002) από τον Οίκο των Ροβερτιδών ήταν ο μικρότερος γιος του Ούγου του Μέγα, κόμη του Παρισιού και της Χέντβιχ των Οθωνιδών, κόρης του Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα δούκα της Σαξονίας & βασιλιά της Ανατ. Φραγκίας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Ούγος Καπέτος.
Βιογραφία
Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Όθων/Εύδης. Σαν μικρότερος γιος ακολούθησε τον εκκλησιαστικό κλάδο. Την εποχή που ο δεύτερος αδελφός του Όθων της Βουργουνδίας πέθανε πρόωρα, στις 22 Φεβρουαρίου 965, ήταν κληρικός. Στην συνέχεια εξελέγη ο ίδιος νέος δούκας της Βουργουνδίας και τότε άλλαξε το βαπτιστικό του όνομα Εύδης σε Ερρίκος. Ο Όθων-Ερρίκος κυβέρνησε ο ίδιος ωστόσο μόνο τρεις κομητείες, οι υπόλοιπες έξι που αποτελούσαν την καρδιά του δουκάτου του Ριχάρδου της Βουργουνδίας κυβερνήθηκαν από τους υποτελείς του.
Βλάντισλαβ Β΄ της Βλαχίας
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ο Βλάντισλαβ και η γυναίκα του η Νεακσα δεξιά|μικρογραφία|267x267εσ|Το Μοναστήρι που ιδρύθηκε από τον Βλαντισλάβ Β΄.
Ο Βλάντισλαβ Β΄ (πέθανε περ. 20 Αυγούστου 1456) ήταν Βοεβόδας ή ηγεμόνας του πριγκιπάτου της Βλαχίας, από το 1447 έως το 1448, και πάλι από το 1448 έως το 1456. Ο τρόπος που ο Βλάντισλαβ Β΄ ενθρονίστηκε δεν είναι βέβαιος. Η πιο αποδεκτή άποψη είναι ότι ο Βλάντισλαβ δολοφόνησε τον Βλαντ Β΄ Ντράκουλ, τον ηγεμόνα της Βλαχίας, και στη συνέχεια τοποθετήθηκε στο θρόνο από τον Ιωάννη Ουνυάδη, σύμφωνα με την άλλη, ο Βλάντισλαβ Β΄ βοηθήθηκε από τους Οθωμανούς για να αντικαταστήσει τον Νταν Γ΄, που δολοφονήθηκε από τους Ούγγρους.
Σύγκρουση με τον Ιωάννη Ουνυάδη
Δεν είναι γνωστό αν Βλάντισλαβ Β΄ είχε προσκληθεί να λάβει μέρος στη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1448 ή όχι. Είναι βέβαιο, ωστόσο, ότι δεν έστειλε στρατό για να βοηθήσει και, ως αποτέλεσμα, ο Ιωάννη Ουνυάδης πήρε πίσω τις Τρανσυλβανικες κατοχές Φαγκαράς και Αμλας στις 23 Απριλίου του 1452. Ο Βλάντισλαβ απάντησε θέτοντας εμπάργκο σε όλο το Βλαχικό εμπόριο προς την κομητεία του Μπρασόβ, τότε μέρος της Τρανσυλβανίας του Ουνυάδη. Ωστόσο, στις 15 Νοεμβρίου 1455, αφού ο Ουνυάδης ενημέρωσε τους κατοίκους του Μπρασόβ ότι το εμπάργκο θα αρθεί, ο Βλάντισλαβ ανακατέλαβε Τρανσυλβανικές περιοχές, και επιτέθηκε στο φρούριο του Φαγκαράς και καίγοντας μαζί και μερικά σαξονικά χωριά. Σε απάντηση, ο Ουνυάδης δίνει στον Βλαντ Γ΄, μέλος του αντιπάλου οίκου του Ντρακουλέστι του Μπασαράμπ (τον μέλλοντα Βλαντ τον Ανασκολοπιστή) στρατιωτική υποστήριξη και, με τη βοήθεια των Σαξόνων των οποίων τα χωριά κάηκαν, εκθρόνισε τον Βλάντισλαβ Β΄.
Θάνατος
Στις 20 Αυγούστου 1456, ο γιος του Βλαντ Β΄ Ντρακούλ, ο Βλαντ Γ΄ Δράκουλα, σκότωσε τον Βλάντισλαβ προσωπικά σε μάχη. Αν και η ταφόπλακα του Βλάντισλαβ γράφει 22 Αυγούστου 1456, αυτή ήταν η ημερομηνία του χαράγματος. Δεν τάφηκε στην Μονή Σναγκοβ την οποία ίδρυσε, αντ' αυτού, θάφτηκε στην Μονή Ντεάλου.
Κληρονομιά
Ο Βλάντισλαβ Β΄ ίδρυσε την Μονή Σναγκοβ το 1453 όπου μια ξύλινη γλυπτή πόρτα σώζονται μέχρι σήμερα και εκτίθεται στο Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης του Βουκουρεστίου. Στο Άγιον Όρος το 1450, ο Βλάντισλαβ έδωσε στην Μονή Κουτλουμουσίου προνόμια και έδωσε ένα δώρο 10000 Ακτσετ στον Αγίο Ηλία.
Αναφορές
Οι πληροφορίες από τους Radu R. Florescu και Raymond T. McNally Δράκουλας: Πρίγκιπας με Πολλά Πρόσωπα Copyright: 1989
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Σύγκρουση συρμών στο Χιούκσεμπε
Η σύγκρουση συρμών στο Χιούκσεμπε συνέβη στη γραμμή Sørlandet μεταξύ Χιούκσεμπε (Hjuksebø) και Χόλτσος (Holtsås), Τέλεμαρκ, Νορβηγία στις 15 Νοεμβρίου 1950. Η ταχεία Κρίστιανσαντ - Όσλο επρόκειτο να περάσει από το Χιούκσεμπε, αλλά καθυστέρησε, και ο  προϊστάμενος ελιγμών πίστευε ότι είχε χρόνο να "γυρίσει" ένα εμπορευματικό τρένο που περίμενε, πριν φθάσει η ταχεία, απομακρύνοντας μια σειρά από βαγόνια εμπορευμάτων από τη διαδρομή της. Καθώς δεν τα είχε συνδέσει στη μηχανή, ωστόσο, τα βαγόνια κατηφόρισαν προς τον σταθμό Χόλτσος, και επέπεσαν στην ταχεία, σκοτώνοντας δεκατέσσερα άτομα. Εκείνη την εποχή, ήταν το χειρότερο σιδηροδρομικό δυστύχημα της Νορβηγίας εν καιρώ ειρήνης.
Στέψη του Ναπολέοντα Α΄
Στις 18 Μαΐου 1804 το Sénat conservateur εμπιστεύθηκε την Δημοκρατική κυβέρνηση της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας σε έναν Αυτοκράτορα, και στη συνέχεια ακολούθησαν οι προετοιμασίες για τη στέψη. Η άνοδος του Ναπολέοντα στη θέση του Αυτοκράτορα εγκρίθηκε συντριπτικά από τους Γάλλους πολίτες στο γαλλικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1804. Μεταξύ των κινήτρων του Ναπολέοντα για την στέψη του ήταν η απόκτηση κύρους σε διεθνείς βασιλικούς και καθολικούς κύκλους και η τοποθέτηση των θεμελίων για μια μελλοντική δυναστεία.
Σύγκρουση συρμών στο Χιούκσεμπε
Πρελούδιο της καταστροφής
Η ταχεία ήταν η υπ' αρ. 72, καθ' οδόν από το Κρίστιανσαντ προς το Όσλο. Αποτελούνταν από μια ηλεκτρική πολλαπλή μονάδα NSB Κλάσης 66 τριών οχημάτων, την οποία η NSB λειτουργούσε στη γραμμή ως "lyntog" ("τρένο κεραυνού", υπερταχεία). Στο όχημα ελέγχου στο πρόσθιο τμήμα του τρένου βρισκόταν ο μηχανοδηγός Εμίλ Γκρίμσουντ. Είχε φύγει από το Κρίστιανσαντ στις 08:00΄, και όταν το τρένο έφευγε από το Νορνταγκούτου στις 10:45΄ ήταν οκτώ λεπτά πίσω από το πρόγραμμα.
Στέψη του Ναπολέοντα Α΄
Προετοιμασίες
Ο Ναπολέων δεν επιθυμούσε να είναι μονάρχης του Παλαιού Καθεστώτος, και ανέφερε πως «Το να είσαι βασιλιάς είναι να κληρονομείς παλιές ιδέες και γενεαλογία. Δεν θέλω να κατάγομαι από κανέναν». Σύμφωνα με τον Λουί Κονστάντ Βαϊρύ, ο Ναπολέων ξύπνησε στις 8 πμ. Υπό τον ήχο των κανονιοβολισμών, αναχώρησε για το Παλάτι του Κεραμεικού στις 11 πμ φορώντας ένα λευκό βελούδινο γιλέκο με χρυσό κέντημα και διαμαντένια κουμπιά, έναν κόκκινο βελούδινο χιτώνα και ένα κοντό μάλλινο παλτό με σατινέ επένδυση. Φορούσε στεφάνι από φύλλα δάφνης. Ο αριθμός των θεατών, όπως υπολογίζεται από τον Βαϊρύ, ήταν μεταξύ τεσσάρων και πέντε χιλιάδων, εκ των οποίων πολλοί βρισκόταν στις θέσεις τους όλη τη νύχτα, και εν μέσω βροχοπτώσεων που σταμάτησαν το πρωί.
Σύγκρουση συρμών στο Χιούκσεμπε
Πρελούδιο της καταστροφής
Πάνω στο σταθμό Χιούκσεμπε, στις 10:40΄ το επιβατικό τρένο αρ. Το 5443 είχε φτάσει μετά από ένα ταξίδι στη γραμμή Bratsberg από το Νούτοντεν. Εισήλθε στη γραμμή 2 του σταθμού. Ήδη σε αυτήν τη γραμμή συγκεντρώνονταν επτά φορτηγά βαγόνια, τα οποία υποτίθεται ότι ήταν προσαρτημένα στο τρένο αρ. 5444, σε διαδρομή επιστροφής στο Νούτοντεν. Για να προετοιμαστεί αυτό το τρένο, αυτά τα φορτηγά βαγόνια θα έπρεπε να απομακρυνθούν από τη γραμμή, έτσι ώστε η μηχανή έλξης να μπορεί να κάνει αναστροφή για το ταξίδι της επιστροφής.
Στέψη του Ναπολέοντα Α΄
Τελετή
thumb|Αναμνηστικό νόμισμα με την εικόνα του [[Πάπας Πίος Ζ΄|Πίου Ζ΄ στη μια πλευρά και την Παναγία των Παρισίων στην άλλη. Σημειώνεται πως η ημερομηνία αναγράφεται τόσο σύμφωνα με το Γρηγοριανό όσο και με το Γαλλικό Επαναστατικό ημερολόγιο.]] thumb|upright|Το αερόστατο της τελετής. Η τελετή ξεκίνησε στις 9 πμ όταν η Παπική πομπή ξεκίνησε από το Παλάτι του Κεραμεικού. Στην κορυφή της πομπής βρισκόταν επίσκοπος πάνω σε μουλάρι ο οποίος κρατούσε ψηλά τον σταυρό του Πάπα. Ο Πάπας εισήλθε πρώτος στη Παναγία των Παρισίων, υπό τον ύμνο Tu es Petrus, και έλαβε την θέση του σε θρόνο κοντά στον υψηλό βωμό. Η άμαξα του Ναπολέοντα και της Ιωσηφίνας σέρνονταν από οκτώ άλογα με δάφνες και συνοδευόταν από γρεναδιέρους (grenadiers à cheval) και χωροφύλακες (gendarmes d'élite) της Αυτοκρατορικής Φρουράς. Η διμερής τελετή έλαβε χώρα σε διαφορετικές πλευρές του ναού για να δοθεί έμφαση στην αποσύνδεση των θρησκευτικών και των κοσμικών πτυχών. Ένα μη επανδρωμένο αερόστατο, φωτισμένο με 3.000 κεριά σε σχήμα του βασιλικού στέμματος, απογειώθηκε από τη μπροστινή πλευρά του ναού της Παναγίας των Παρισίων κατά την διάρκεια της εορτής. thumb|upright|left|Ο Ναπολέων με τη ένδυση της στέψης από τον [[Φρανσουά Ζεράρ]]
Σύγκρουση συρμών στο Χιούκσεμπε
Η διαφυγή από το Χιούκσεμπε
Κανονικά, η προετοιμασία της εμπορικής αμαξοστοιχίας θα περίμενε έως ότου η ταχεία αμαξοστοιχία από το Κρίστιανσαντ περνούσε από το Χιούκσεμπε, αλλά εκείνη την ημέρα ο προϊστάμενος ελιγμών ενημερώθηκε ότι η ταχεία καθυστέρησε μερικά λεπτά. Με αυτόν τον επιπλέον χρόνο, αποφάσισε ότι υπήρχε αρκετός χρόνος για να εκτελέσει εκείνη τη στιγμή την αναστροφή. Η μηχανή του τρένου 5443 αποσπάστηκε από τα βαγόνια και ώθησε τα βαγόνια εμπορευμάτων που υπήρχαν μπροστά της προς τα νότια, με σκοπό να τα επαναφέρει στη γραμμή 3, έτοιμα για το ταξίδι της επιστροφής. Δυστυχώς, τα τέσσερα φορτηγά βαγόνια στο πρόσθιο μέρος δεν ήταν συνδεδεμένα με το υπόλοιπο τρένο.
Νότια του Χιούκσεμπε, η γραμμή έχει κατωφερική κλίση προς τον σταθμό Χόλτσος. Ο προϊστάμενος ελιγμών έκανε μια απέλπιδα προσπάθεια να τρέξει και να προλάβει τα βαγόνια που είχαν ξεφύγει, ελπίζοντας να πηδήξει πάνω του και να ενεργοποιήσει τα φρένα έκτακτης ανάγκης. Μπόρεσε στην αρχή να σκαρφαλώσει σε ένα από τα βαγόνια, αλλά δεν κατάφερε να φτάσει στο μπροστινό μέρος των διαφυγόντων βαγονιών,όπου βρισκόταν το κρίσιμο φρένο, έτσι αναγκάστηκε να πηδήξει και να προσπαθήσει να τρέξει πλάι του για να φτάσει μπροστά. Τα αποσπασμένα βαγόνια, όμως, ανέβαζαν πλέον ταχύτητα και ο προϊστάμενος ελιγμών απέτυχε στην προσπάθειά του. Η μηχανή που είχε σπρώξει τα βαγόνια ακολούθησε, μετά τα βαγόνια, εκπέμποντας προειδοποιητικό σήμα με τη σειρήνα της για να προειδοποιήσει τα τρένα που τυχόν βρίσκονταν εμπρός για τον κίνδυνο.
Στέψη του Ναπολέοντα Α΄
Τελετή
Μετά την στέψη ο Αυτοκράτορας παρουσίασε τα αυτοκρατορικά σύμβολα σε κάθε ένα από τα συντάγματα του.
Σύγκρουση συρμών στο Χιούκσεμπε
Η διαφυγή από το Χιούκσεμπε
Ο σταθμάρχης στο Χιούκσεμπε συνειδητοποίησε τον επικείμενο κίνδυνο και κάλεσε στο Χόλτσος ελπίζοντας να σταματήσει το εισερχόμενο επιβατικό τρένο αρ. 72. Η κλήση έγινε πολύ καθυστερημένα, και τα διαφυγόντα φορτηγά βαγόνια και ο συρμός αρ. 72 συγκρούστηκαν στις 10:50΄.
Η σύγκρουση
Τα βαγόνια που διέφυγαν είχαν διανύσει σχεδόν τρία χιλιόμετρα πριν επιπέσουν στην εισερχόμενη ταχεία και η ταχύτητά τους ήταν πιθανώς γύρω στα 60 km/h. Η ταχεία κινούνταν με 70–75 km/h, παρά την εφαρμογή του φρένου έκτακτης ανάγκης στα δευτερόλεπτα πριν από τη σύγκρουση.
Το πρώτο φορτηγό βαγόνι από τα διαφυγόντα ήταν φορτωμένο με κορμούς δένδρων για το στήσιμο των τηλεγραφικών στύλων, και αυτό πρόσθεσε στη ζημιά. Το φορτίο διέρρηξε το πρόσθιο βαγόνι της ταχείας, όπου βρίσκονταν ο μηχανοδηγός και 19 επιβάτες. Ο μηχανοδηγός και 11 επιβάτες σκοτώθηκαν ακαριαία, ενώ άλλοι 2 πέθαναν αργότερα από τα τραύματά τους. Οι επιζώντες στο πρόσθιο βαγόνι είχαν τραυματιστεί σοβαρά.
Επιχείρηση διάσωσης
Άνδρες από τη "Norsk Hydro" στο Νιούτοντεν στάλθηκαν στο σημείο της σύγκρουσης με εργαλεία που θα μπορούσαν να απομακρύνουν τους παγιδευμένους επιβάτες από το παραμορφωμένο τρένο.
Στις 12:06΄ ένα νοσοκομειακό τρένο αναχώρησε από το Ντράμμέν προς το σημείο του δυστυχήματος, αλλά μέχρι να φτάσει στις 13:30΄ οι τραυματίες είχαν ήδη σταλεί σε νοσοκομείο στο Νιούτοντεν.
Συνέπειες
Ο προϊστάμενος ελιγμών που είχε επιβλέψει την ατυχή επιχείρηση στο Χιούκσεμπε είχε υποστεί θλιπτικό σοκ και τέθηκε σε αναρρωτική άδεια μετά το ατύχημα. Τελικά μετατέθηκε σε νέο σταθμό, όπου δεν τέθηκε επικεφαλής για καμία επιχείρηση με σοβαρό κίνδυνο ασφάλειας. Παρόλο που υπήρξαν εκκλήσεις για πειθαρχικά μέτρα εναντίον του, η έρευνα αποκάλυψε ότι υπήρχε υπαιτιότητα και άλλα άτομα που εμπλέκονταν, καθώς και οι επικρατούσες συνήθεις πρακτικές που ακολουθούσαν τότε στον σταθμό Χιούκσεμπε. Δεν απαγγέλθηκαν κατηγορίες ούτε επιβλήθηκαν κυρώσεις κατά των εμπλεκομένων.
Υπήρξαν διεκδικήσεις από τους Νορβηγικούς Κρατικούς Σιδηροδρόμους να αποζημιώσουν τους επιζώντες από τα θύματα της καταστροφής στο Χιούκσεμπε και τους τραυματίες επιβάτες. Αυτά τα αιτήματα διευθετήθηκαν τελικά γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1950.
Σε χρηματικούς όρους, το ατύχημα κόστισε στην NSB περίπου 910.000 κορώνες Νορβηγίας. Το ατύχημα έκανε το Κοινοβούλιο της Νορβηγίας να εξετάσει το ενδεχόμενο εισαγωγής ραδιόφωνων τρένων στα νορβηγικά τρένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Ονς Λατζιλί
Βιογραφία
Η Ονς Λατζιλί αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Αφρικής στην ηλικιακή κατηγορία Κ23 το 2019 στο Μαυρίκιο.
Κατά τη διάρκεια των Αφρικανικούς Αγώνες του 2019 στο Ραμπάτ, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη μικτή σκυταλοδρομία, μαζί με τους Μοχάμεντ Αζίζ Σεμπάι, Σιρίν Φατούμ και Σεϊφεντίν Σελμί, ενώ τερμάτισε στην τέταρτη θέση στο ατομικό αγώνισμα.
Διακρίσεις
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τις σημαντικότερες διακρίσεις (βάθρο) που επιτεύχθηκαν στο διεθνές σιρκουί τριάθλου από το 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυνήσιοι τριαθλητές
Λιθουανοί λαθρέμποροι βιβλίων
Ιστορία
Μετά την Πολωνολιθουανική εξέγερση του 1863, η ρωσική αυτοκρατορική κυβέρνηση ενέτεινε τις προσπάθειές της να εκρωσίσει τον πληθυσμό της Λιθουανίας και να τον απομακρύνει από τις ιστορικές του ρίζες, συμπεριλαμβανομένης της Ρωμαιοκαθολικής πίστης, η οποία είχε διαδοθεί κατά τη διάρκεια της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας. αριστερά|μικρογραφία|272x272εσ|Κατάλογος κατασχεθέντων λιθουανικών βιβλίων το 1896 Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1863, ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄ εξέδωσε Προσωρινούς Κανόνες για τα Κρατικά Νεώτερα Σχολεία του Βορειοδυτικού Κράι, αποφασίζοντας ότι μόνο η διδασκαλία στη ρωσική γλώσσα θα επιτρέπεται εκεί. Το 1864, ο Γενικός Διοικητής του Κυβερνείου του Βίλνιους, Μιχαήλ Μουραβιόφ, διέταξε ότι οι εκτυπώσεις στα λιθουανικά θα γίνονταν μόνο στο κυριλλικό αλφάβητο. Ο διάδοχος του Μουραβιόφ, Κονσταντίν Κάουφμαν το 1865 απαγόρευσε τη χρήση του λατινικού αλφάβητου σε όλη τη Λιθουανία. Το 1866, ο Τσάρος εξέδωσε προφορική απαγόρευση για την εκτύπωση ή εισαγωγή έντυπου υλικού στη Λιθουανία. Παρόλο που τυπικά η εντολή δεν είχε νομική ισχύ, εκτελέστηκε ντε φάκτο μέχρι το 1904. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρχαν περίπου πενήντα πέντε εκτυπώσεις Λιθουανικών βιβλίων στο κυριλλικό.
Τα περισσότερα από τα Λιθουανικά βιβλία και περιοδικά που δημοσιεύθηκαν εκείνη τη στιγμή τυπώθηκαν στη Μικρή Λιθουανία και έπειτα εστάλησαν λαθραία στη Λιθουανία. Όταν πιάνονταν, οι λαθρέμποροι βιβλίων τιμωρούνταν με πρόστιμα, εξορία, συμπεριλαμβανομένης της απέλασης στη Σιβηρία. Μερικοί απλά πυροβολούνταν στο κεφάλι ενώ διέσχιζαν τα σύνορα ή εκτελούνταν επιτόπου.
Το 1867 ο Μοτιέγιους Βαλάντσιους, ο επίσκοπος της Ζεμαϊτίγια, άρχισε να οργανώνει και να χρηματοδοτεί κρυφά την εκτύπωση στο εξωτερικό και χορηγούσε τη διανομή βιβλίων στα λιθουανικά στη Λιθουανία. Το 1870, η οργάνωσή του αποκαλύφθηκε με τη βοήθεια των αρχών της Πρωσίας και πέντε ιερείς και δύο λαθρέμποροι βιβλίων εξορίστηκαν σε απομακρυσμένες περιοχές της Ρωσίας. Άλλοι λαθρέμποροι βιβλίων συνέχισαν τη δουλειά του.
Κατά τα τελευταία έτη της απαγόρευσης, περίπου 30.000 έως 40.000 βιβλία διακινούνταν λαθραία ετησίως. Περίπου το ένα τρίτο από αυτά κατάσχονταν από τις αρχές. Βιβλία στα λιθουανικά έφταναν σε κάθε οικισμό στη Λιθουανία και πολλοί νομικοί θεσμοί λειτουργούσαν ως μυστικοί σταθμοί μεταφοράς για τα βιβλία. Ορισμένες μυστικές οργανώσεις διένειμαν τα βιβλία σε ολόκληρη τη Λιθουανία, συμπεριλαμβανομένων των Σιετίνας, Ατγκάγια, Τεϊσιμπέ, Πριεβάρτα, Αουσρινέ, Ατζάλα, Λίζντας, Ακστίνας, Σπιντούλις, Σβίρπλις, Ζιμπουρέλις, Ζβαϊγκζντέ και Κουντίκις.
Το 1905, λίγο μετά την άρση της απαγόρευσης, ένας από τους λαθρεμπόρους βιβλίων, ο Γιουόζας Μασιούλις, άνοιξε το δικό του βιβλιοπωλείο στο Πανεβέζις. Αυτό το βιβλιοπωλείο εξακολουθεί να λειτουργεί και μια αλυσίδα βιβλιοπωλείων λειτουργεί στη Λιθουανία με το όνομά του.
Αυτό το ιστορικό επεισόδιο κατεστάλη ευρέως κατά τα έτη κατά τα οποία η Λιθουανία κατεχόταν από τη Σοβιετική Ένωση.
Φήμη
μικρογραφία|300x300εσ|Ο τοίχος των Λαθρεμπόρων Βιβλίων Οι λαθρέμποροι βιβλίων ήταν ένα σημαντικό μέρος της Λιθουανικής Εθνικής Αναγέννησης. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι λαθρέμποροι βιβλίων τιμήθηκαν στη Λιθουανία με μουσεία, μνημεία και ονόματα οδών. Ένα άγαλμα αφιερωμένο στον "Άγνωστο λαθρέμπορο βιβλίων" βρίσκεται στο Κάουνας.
Ο λαθρέμπορος βιβλίων Γιούργκις Μπιελίνις, ο οποίος δημιούργησε ένα μυστικό δίκτυο διανομής για απαγορευμένα Λιθουανικά βιβλία, γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1846 και η ημερομηνία αυτή τιμάται στη Λιθουανία ως Ημέρα των λαθρεμπόρων βιβλίων (Knygnešio diena).
Το 1988, ο Λιθουανικός Σύνδεσμος Κνιγκνεσιάι ιδρύθηκε στο Λιθουανικό Πολιτιστικό Ίδρυμα. Μεταξύ των στόχων της ήταν η συλλογή πληροφοριών σχετικά με όλους τους λαθρεμπόρους βιβλίων και εκδότες της Λιθουανίας. Έως το 2017 είχαν τυπωθεί τέσσερις τόμοι με το όνομα Κνιγκνέσις. Το 1997, ο Τοίχος των Λαθρεμπόρων Βιβλίων (λιθουανικά: Knygnešių sienelė) αποκαλύφθηκε στο Μουσείο Μεγάλου Πολέμου Βιτάουτας. Το 1998 δημοσιεύτηκε ένα το βιβλίο ''Šimtas knygnešių. Knygnešių sienelės vardai'' (μετάφραση: Εκατό λαθρέμποροι βιβλίων. Ονόματα στον Τοίχο των Λαθρεμπόρων Βιβλίων).
Από το 1959 έως το 2000 υπήρξε ένα περιοδικό με τίτλο Knygnešys το οποίο παρείχε πληροφορίες για (σύγχρονα) βιβλία και εκδότες βιβλίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Λιθουανίας Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσικής αυτοκρατορίας
Τουρισμός στην Αλβανία
Ο τουρισμός στην Αλβανία αποτελεί βασικό στοιχείο της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας και συνεχώς αναπτύσσεται. Χαρακτηρίζεται από την πλούσια αρχαιολογική και πολιτιστική κληρονομιά στα εδάφη της χώρας, που χρονολογείται από την κλασσική αρχαιότητα, όταν Έλληνες και Ιλλύριοι κατοικούσαν εκεί. Στους επόμενους αιώνες, η σημερινή Αλβανία καταλήφθηκε και κατοικήθηκε από Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Ενετούς και Οθωμανούς.
Η Αλβανία διαθέτει παρθένες παραλίες, ορεινά τοπία, νόστιμη παραδοσιακή κουζίνα, αρχαιολογικά ευρήματα, μοναδικές παραδόσεις, χαμηλές τιμές, άγρια ​​και ιδιόμορφη ατμόσφαιρα της υπαίθρου.
Η χώρα βρίσκεται στη νοτιανατολική Ευρώπη, συνορεύει με το Μαυροβούνιο στα βορειοδυτικά, το Κοσσυφοπέδιο στα βορειοανατολικά, την Βόρεια Μακεδονία στα ανατολικά και την Ελλάδα στα νότια. Η Μεσόγειος Θάλασσα με την Αδριατική και το Ιόνιο Πέλαγος συνθέτουν βρέχουν ολόκληρο το δυτικό κομμάτι της χώρας. Το μήκος της ακτογραμμής της είναι περίπου 481 χλμ και αποτελείται τόσο από αμμώδεις όσο και από βραχώδεις παραλίες, όρμους, σπηλιές, βράχους, ακρωτήρια και λιμνοθάλασσες.
Η χώρα χαρακτηρίζει από αξιοσημείωτη ποικιλομορφία, με τοπία που κυμαίνονται από τις χιονισμένες Αλβανικές Άλπεις, το Σκάρδος, τα Σκεντέρμπεη, το Κόραμπ, την Πίνδο και τα Κεραύνια Όρη, μέχρι τις ηλιόλουστες αλβανικές αδριατικές και ιονικές ακτές. Η χώρα έχει, επίσης, ένα σαφώς μεσογειακό κλίμα. Σε όλη την επικράτειά της υπάρχει ένα ευρύ φάσμα μικροκλίματος, λόγω των διαφορετικών τύπων του εδάφους και της τοπογραφίας. Οι θερμότερες περιοχές της χώρας βρίσκονται στις ακτές, όπου το κλίμα επηρεάζεται έντονα από τη θάλασσα, ενώ οι πιο κρύες περιοχές βρίσκονται στην βόρεια και ανατολική ενδοχώρα, όπου επικρατούν τα χιονισμένα δασώδη τοπία.
Βόρεια Αλβανία
Ο ποταμός Γκάσι και το χωριό Ράιτσε αποτελούν μια περιοχή παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και ένα εθνικό δρυμό. Προσφέρουν μια συναρπαστική και διαφορετική εικόνα τοπίων, τα οποία έχουν υποστεί το μικρότερο αντίκτυπο από την ανθρώπινη παρέμβαση. Το ποτάμι πηγάζει και ρέει στις αλβανικές Άλπεις και καταλήγει στον ποταμό βορρά έως ότου φτάσει στον ποταμό Βαλμπόνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Αλβανίας
Ποδογορά Αιτωλοακαρνανίας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Ποδογορά είναι κτισμένη σε υψόμετρο 140 μέτρων, δυτικά του ποταμού Ίναχου και βόρεια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών, σε απόσταση 73 χλμ. από το Μεσολόγγι και 25 χλμ. από την Αμφιλοχία. Το χωριό αποτελεί τη νότια συνέχεια των Παλιαμπέλων και μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Χαλκιοπούλων - Στράτου. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά με το όνομα Ποδογοράς το 1928 να ανήκει στην τότε κοινότητα Βαρετάδου και το 1940 μετονομάστηκε σε Ποδογορά. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, κάτοικοι του οικισμού συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ. Κοντά στην Ποδογορά βρίσκεται ομώνυμο πέτρινο γεφύρι επί του Ίναχου ποταμού.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τοπική κοινότητα που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας.
Σημείωση
Ως Ποδογορά ονομάζονταν παλιότερα οι οικισμοί: Ριζοβούνι Πρεβέζης, Περδικονέρι Μεσσηνίας, Πουρναριά Αρκαδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Χέντβιχ της Σαξονίας
Η Χέντβιχ της Σαξονίας (Hadwig von Sachsen, περί το 914 – 10 Μαΐου 965), μέλος της δυναστείας των Οθωνιδών, δούκισσα των Φράγκων και κόμισσα των Παρισίων ήταν η μικρότερη κόρη του Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα και της δεύτερης συζύγου του Ματθίλδης, κόρης του Ντήτριχ κόμη του Ρίνγκελχαϊμ. Τα αδέλφια της ήταν ο Όθων Α΄ της Γερμανίας, ο Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας, η Γκερμπέργκα της Σαξονίας σύζυγος του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας και ο Μπρούνο ο Μέγας αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα από την δυναστεία των Ροβερτιανών Ούγο τον Μέγα, με τον θάνατο του συζύγου της διετέλεσε κηδεμόνας του μεγαλύτερου γιου τους Ούγου Καπέτου, ιδρυτή της δυναστείας των Καπετιδών. Όταν ήρθε στην εξουσία ο αδελφός της αυτοκράτορας Όθων τακτοποίησε τον γάμο της αδελφής του Χέντβιχ με τον δούκα των Δυτικών Φράγκων Ούγο τον Μέγα για να δηλώσει την υποστήριξη του στους Ροβερτιανούς οι οποίοι ήταν σε διαμάχη με τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γαλλίας. Η Χέντβιχ ήταν η τρίτη σύζυγος του Ούγου του Μέγα, μαζί του απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Οθωνιδών Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας Κατηγορία:Κόμησσες του Παρισιού
Ναός της Επισκοπής (Σίκινος)
Ο Ναός της Επισκοπής είναι χριστιανικός ναός στη Σίκινο, ο οποίος δημιουργήθηκε από την μετατροπή ενός αρχαίου ρωμαϊκού μαυσωλείου σε εκκλησία τον 17ο αιώνα. Είναι ένα από τα λίγα παραδείγματα κτιρίων της αρχαιότητας που σώζονται στην Ελλάδα σε πολύ καλή κατάσταση, και ίσως το μόνο που διατηρεί τις μεταγενέστερες προσθήκες του. Ο ναός αρχικά θεωρούταν μετασκευή ναού αφιερωμένου στον Απόλλωνα Πύθιο. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο αρχαίο μνημείο.
Ιστορικά στοιχεία
Με βάση την αρχιτεκτονική του κτιρίου κτίστηκε ως μαυσωλείο τον 3ο αιώνα μ.Χ. Το μαυσωλείο μετατράπηκε σε ναό με την προσθήκη τρούλου στο κέντρο του κτιρίου και στον ανατολικό τοίχο προστέθηκε μια ημικυκλική κόγχη. Επίσης η πρόσοψη, όπου υπήρχε ανοικτό προστώο υποστηριζόμενο από κίονες, κτίστηκε με τοιχοποιία. Μετατροπές στο κτίριο έλαβαν χώρα τον 8ο, 14ο και 17ο αιώνα, ενώ είχε γίνει πολλές φορές στόχος τυμβωρύχων. Ο ναός χρησιμοποιήθηκε ως μονή, από την οποία σώζονται τα κελιά. Δίπλα στον ναό βρίσκεται ο ναός της Αγίας Άννας.
Ο ναός αναφέρεται σε σιγίλλιο του πατριάρχη Καλλίνικου Β΄ (β. 1689-1693 και 1694-1702), όπου αναφέρεται ότι ο ναός της Θεοτόκου, ο επονομαζόμενος Επισκοπή είχε ανακαινιστεί από τον Νικόλα Σερφιώτη, θείο του τότε αρχιεπισκόπου Σίφνου Αθανασίου, στον οποίο παραχώρησε τη δεσποτεία και τη φροντίδα του ναού. Τον ναό επισκέφτηκε το 1771 ο Πας φαν Κρίνεν και το 1837 ο Λούντβιχ Ρος, ο οποίος πραγματοποίησε αναλυτική περιγραφή του ναού και πρότεινε ότι ήταν ο ναός του Απόλλωνα Πύθιου με βάση μία επιγραφή που βρήκε στην περιοχή. Από την άλλη το 1895, ο Άλφρεντ Σιφ πρότεινε ότι ήταν ηρώο που ανήγειρε εξόριστος Ρωμαίος μεγιστάνας για τη γυναίκα του.
Το 2017 ξεκίνησε η αποκατάσταση των φθορών και των στατικών προβλημάτων του ναού στα πλαίσια του επιχειρησιακού προγράμματος «Νότιο Αιγαίο 2014-2020», καθώς και μετατροπή των γύρω κτιρίων σε χώρους έκθεσης αρχαιολογικών ευρημάτων. Κατά τη διάρκεια των εργασιών ανακαλύφθηκε σε κρύπτη κάτω από τον ναό ασύλητος κιβωτιόσχημος τάφος γυναίκας του 2ου ή 3ου μ.Χ. αιώνα, ο οποίος περιελάμβανε επίσης κοσμήματα, όπως δακτυλίδια, χρυσά περικάρπια, περιδέραιο και μια πόρπη, καθώς και γυάλινα και μεταλλικά αγγεία. Το ταφικό επίγραμμα που βρέθηκε αναφέρει το όνομα Νεϊκώ. Είναι πιθανόν το πρόσωπο για το οποίο κτίστηκε το μαυσωλείο. Η αποκατάσταση του ναού έλαβε βραβείο Europa Nostra το 2022. Το μνημείο άνοιξε στο κοινό στις 3 Σεπτεμβρίου 2022. μικρογραφία|Πρός αποκατάσταση ο ναός της Επισκοπής.
Περιγραφή
Ο ναός βρίσκεται στο νότιο τμήμα της κεντρικής ράχης της Σικίνου και περιβάλλεται από καλλιέργειες σε πεζούλες, περίπου 1,5 ώρα περπάτημα από τη Χώρα της Σικίνου. Ο ναός έχει τη μορφή δίστυλου ιωνικού ναού με την είσοδο στη δυτική πλευρά, σύμφωνα με τις αρχές του Βιτρούβιου, γεγονός που διευκόλυνε την μετασκευή του σε χριστιανικό ναό. Οι δύο κίονες έχουν κιονόκρανα δωρικού ρυθμού. Οι κίονες στέκονται πάνω σε βάσεις και το συνολικό τους ύψος, μαζί με τη βάση και τα κιονόκρανα είναι 4,9 μέτρα. Το επιστύλιο αποτελεί τμήμα του γείσου το οποίο περιτριγυρίζει το ναό. Ο νότιος τοίχος υποστηρίζεται από αντηρίδες από επεξεργασμένες και μη πέτρες. Το κτίριο είναι κτισμένο από γκρι μάρμαρο και ασβεστωμένο.
Κάτω από το σηκό βρίσκονται δύο θολωτές κρύπτες. Η πρόσβαση σε αυτές γίνεται από μονοπάτι στη νότια πλευρά του κτιρίου. Φαίνεται ότι δημιουργήθηκαν με την κατασκευή του ηρώου.
Γύρω από το ναό σώζονται απλές κατασκευές οι οποίες χρησιμοποιούνταν για τη στέγαση προσκυνητών κατά τη διάρκεια εορτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σίκινος Επισκοπη Σικ Επισκοπη Σικ
Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης του Κανίνο
Ο Ναπολέων-Κάρολος, γαλλ. Napoléon Charles (5 Φεβρουαρίου 1839 - 11 Φεβρουαρίου 1899) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν 5ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο (1895-1899).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου-Λουκιανού 2ου πρίγκιπα του Κανίνο & Μουζινιάνο και της Ζηναΐδας Βοναπάρτη, κόρης του Ιωσήφ της Ισπανίας, εξαδέλφης του Καρόλου-Λουκιανού.
Υπηρέτησε στον στρατό της Γαλλίας και συμμετείχε στην Γαλλική παρέμβαση στο Μεξικό και στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο. Ο τελευταίος επέφερε την πτώση της Β΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Γ΄ εξαδέλφου του πατέρα του.
Το 1895 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουκιανό καρδινάλιο, ως 5ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο. Ο ίδιος απεβίωσε το 1899 σε ηλικία 60 ετών, χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ρολάνδος Βοναπάρτης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1859 τη Μαρία-Χριστίνα Ρούσπολι, κόρη του Τζοβάννι-Νεπομουτσένε Ρούσπολι 5ου πρίγκιπα του Τσερβέτερι και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων
Η Διαχείριση Ψηφιακών Δικαιωμάτων (συντομογραφία: DRM) είναι ένα σύνολο τεχνολογιών ελέγχου πρόσβασης για τον περιορισμό της χρήσης ιδιοταγών υλικών και πνευματικών πονημάτων. Οι τεχνολογίες DRM επιχειρούν να ελέγξουν τη χρήση, τροποποίηση και διανομή προϊόντων της διανοίας (π.χ. λογισμικό και πολυμεσικό περιεχόμενο) όπως και συστήματα που εμπεριέχονται σε συσκευές που εφαρμόζουν τις σχετικές πολιτικές.
Αποδοχή
Η χρήση τεχνολογιών διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων δεν είναι διεθνώς αποδεκτή.
Οι υπέρμαχοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων ισχυρίζονται ότι είναι απαραίτητη για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και την αποτροπή της δωρεάν αντιγραφής της, ακριβώς όπως οι κλειδαριές είναι απαραίτητες για να αποτρέπεται η κλοπή υλικών αγαθών. Επιπλέον, υποσστηρίζουν ότι αυτό το τεχνολογικό μέσο βοηθά τον κάτοχο των πνευματικών δικαιωμάτων να διατηρήσει τον καλλιτεχνικό έλεγχο και να διασφαλίσει μια συνεχή ροή εσόδων.
Οι πολέμιοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων αντιτείνουν ότι δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι η διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων συμβάλλει στην αποτροπή παραβίασης των πνευματικών δικαιωμάτων, φορτίζοντας αρνητικά νομότυπους πελάτες και απλά επιτρέπει στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να καταπνίξουν τον ανταγωνισμό και την καινοτομία. Επιπλέον, τα προϊόντα της διανοίας μπορούν να καταστούν απροσπέλαστα σε περίπτωση αλλαγών σχεδίων των σχετικών τεχνολογιών ή διακοπής σχετικών υπηρεσιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων Κατηγορία:Κρυπτογραφία Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών
Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων
Το Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων είναι κλειστό γυμναστήριο το οποίο βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Ε.Α.Ν.Κ. Ιωαννίνων.Η χωρητικότητα του κλειστού γυμναστηρίου είναι 300 θεατές.
Ιστορικό
Το Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων ξεκίνησε την λειτουργία του στα τέλη της δεκαετίας του 70'.Μέχρι και το 2017 αποτελούσε το μοναδικό κλειστό γυμναστήριο της πόλης των Ιωαννίνων.Φιλοξενούσε κάθε άθλημα που χρειάζεται κλειστό γυμναστήριο για να πραγματοποιηθεί.Αποτέλεσμα αυτού ήταν να υπάρχουν σοβαρότατα προβλήματα εύρεσης ωρών για την χρήση από τα διάφορα σωματεία της πόλης. Άλλο ένα πρόβλημα που παραμένει είναι η μικρή του χωρητικότητα και οι προδιαγραφές του όσον αφορά στην διεξαγωγή αγώνων υψηλού επιπέδου.Από το 2017 οι περισσότερες ομάδες καλαθοσφαίρισης έχουν μεταφερθεί στο Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων δίνοντας μια ανάσα στις εγκαταστάσεις.
Σύλλογοι-Χρήση
Την εγκατάσταση χρησιμοποιούν 11 αθλητικά σωματεία με 16 ομάδες στα αθλήματα μπάσκετ, βόλεϋ, χάντμπολ.Διεξάγονται αγώνες εθνικών και τοπικών κατηγοριών.Ακόμα διεξάγεται το εργασιακό του μπάσκετ.Φιλοξενεί τον χρόνο 200 αγώνες και 50 μαθητικούς.
Ιδιοκτησία
Το γυμναστήριο ανήκει στην Γ.Γ. Αθλητισμού.Η διαχείριση γίνεται από το ΠΕΑΚΙ που είναι Ν.Π.Δ.Δ..
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στα Ιωάννινα Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Π.Α.Σ. Γιάννινα (καλαθοσφαίριση) Κατηγορία:Π.Α.Σ. Γιάννινα (πετοσφαίριση)
Γιάνι (τυρί)
Το τυρί Γιάνι (Jāņu siers) είναι λετονικό τυρί από ξινόγαλο. Τρώγεται παραδοσιακά κατά την περίοδο του Γιάνι, της λετονικής εορτής που λαμβάνει χώρα κατά την περίοδο του θερινού ηλιοστασίου. Σήμερα το τυρί γιάνι αποτελεί μέρος του πολιτισμού της Λετονίας.
Στις 16 Νοεμβρίου 2015, το τυρί Γιάνι συμπεριλήφθη στο μητρώο των Εγγυημένων Παραδοσιακών Ιδιότυπων Προϊόντων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (ΕΠΙΠ). Επί του παρόντος, πέντε παραγωγοί ("Valmieras piens", "Rankas piens", "Lazdonas piensaimnieks", "Straupe", και "Dundaga") πληρούν τα κριτήρια του ΕΠΙΠ και έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν την εμπορική ετικέτα "τυρί Γιάνι" στα προϊόντα τους.
Συστατικά
Τα βασικά του συστατικά του τυριού είναι το ωμό κουάρκ (λετονικά: biezpiens) και το φρέσκο γάλα. Ωστόσο για την παρασκευή του τυριού μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλα προϊόντα. Παραδοσιακά, κατά το μαγείρεμα του τυριού, προστίθονται σπόροι κύμινου ως καρύκευμα.
Παρασκευή
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Φέτες τυριού Γιάνι σε ένα πιάτο Αρχικά, για να παρασκευαστεί το τυρί πρέπει να ζεσταθεί ολόκληρο το γάλα και να προστεθεί το κουάρκ. Μετά το μίγμα μαγειρεύεται έως ότου το αφράτο τυρόπηγμα διαχωριστεί από το τυρόγαλα. Το τυρόγαλα αφαιρείται όταν η μάζα του τυριού αγγίζει θερμοκρασία ύψους 72 με 77 βαθμών Κελσίου. Σε αυτό το σημείο, το τυρόπηγμα τοποθετείται στο τηγάνι. Στο τηγάνι με το τυρόπηγμα ρίχνεται επίσης ένα μείγμα αποτελούμενο από αυγά, βούτυρο, αλάτι και σπόρους κυμίνου. Όταν σχηματιστεί μια στερεή και σταθερή μπάλα, το τυρί τοποθετείται σε ένα τουλπάνι για να στραγγιστεί. Γενικά, το τυρί προετοιμάζεται λίγες μέρες πριν την κατανάλωση του, ενώ επιτρέπεται να ωριμάσει σε ένα δροσερό μέρος πριν καταναλωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Λετονίας
Ιωάννης Καστρίτης
Σε συλλόγους
Ο Καστρίτης έπαιξε καλαθοσφαίριση στον Γ.Σ. Αρκαδίας, τον Αρκαδικό και την Παναχαϊκή, πριν ξεκινήσει την προπονητική σταδιοδρομία του ως βοηθός προπονητή στην Απολλωνιάδα. Ήταν ο βοηθός προπονητή του Γιάννη Χριστόπουλου στην Ολυμπιάδα Πάτρας, τις σεζόν 2006-07 και 2007-08.
Από το 2009 έως το 2012, ήταν βοηθός προπονητή του Γιάννη Σμυρνιώτη στον Αρκαδικό. Το 2012, έγινε ο πρώτος προπονητής τους συλλόγου. Με τον Αρκαδικό, κέρδισε μία άνοδο στην Α1 Εθνική, μετά την κατάληψη της δεύτερης θέσης στην Α2 Εθνική τη σεζόν 2014-15. Την ίδια χρονιά, ψηφίστηκε ως ο Προπονητής της Χρονιάς στην A2 Εθνική και έγινε ο νεότερος προπονητής που οδήγησε μία ομάδα στην άνοδο στην Α1 Εθνική.
Στις 24 Αυγούστου 2016, προσλήφθηκε από τα Τρίκαλα ως προπονητής της ομάδας. Ο Καστρίτης οδήγησε την ομάδα στην καλύτερη σεζόν της ιστορίας της, καθώς τερμάτισε στη 10η θέση στο πρωτάθλημα, με ρεκόρ 10-16.
Στις 2 Μαΐου 2017, προσλήφθηκε ως προπονητής της Κύμης. Στις 25 Νοεμβρίου 2018, παραιτήθηκε από τη θέση του, μετά από σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων και παρά την επιτυχημένη σεζόν 2017-18 με το σύλλογο.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2018, προσλήφθηκε ως προπονητής του Άρη Θεσσαλονίκης.
Για τη σεζόν 2019-20, ανέλαβε προπονητής στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Ωστόσο μετά από 198 ημέρες στον πάγκο του Ηρακλή, στις 28 Γενάρη 2020, ανακοινώθηκε από την ισραηλινή Χάποελ Τελ Αβίβ.
Με Εθνικές ομάδες
Ο Καστρίτης ήταν ο προπονητής της Εθνικής Νέων Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο U19 2019, όπου η Ελλάδα κατετάγη στη 10η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αρκαδικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αρκαδικού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Τρικάλων 2000 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Γ.Σ. Κύμης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηρακλή
Σεϊφεντίν Σελμί
Ο Σεϊφεντίν Σελμί (سيف الدين سلمي, Seifeddine Selmi), γεννημένος το 2001, είναι Τυνήσιος τριαθλητής.
Διακρίσεις
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τις σημαντικότερες διακρίσεις (βάθρο) που επιτεύχθηκαν στο διεθνές σιρκουί τριάθλου από το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυνήσιοι τριαθλητές
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2023
Το '''Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. 2023''' ήταν η 25η διοργάνωση του ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου με σκοπό τον καθορισμό των 24 ομάδων που θα προβιβαστούν στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία της επόμενης περιόδου. Έπειτα από την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου 2022-23 στα τοπικά πρωταθλήματα των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (ΕΠΣ), οι πρωταθλήτριες και οι τρεις δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ενώσεων (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας), έλαβαν το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ).
Συμμετοχές
Οι ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων χωρίστηκαν σε οχτώ (8) ομίλους. Κάθε ομάδα μετείχε στον όμιλο στον οποίο βρίσκεται η ένωση στην οποία ανήκει. Ο καταρτισμός των ομίλων γίνεται με γεωγραφικά κριτήρια. Στις 5 Απριλίου 2023 έγινε η κλήρωση της σειράς των αγώνων σε κάθε όμιλο, με την διεξαγωγή σε 7 αγωνιστικές, δηλαδή ένα γύρο. Δεν συμμετείχαν οι ομάδες από τις ΕΠΣ Γρεβενών και ΕΠΣ Λασιθίου καθώς δεν διεξήχθησαν τα τοπικά πρωταθλήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023 Π
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2017-2018
Το Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών της περιόδου 2017-18 αποτελεί την 31η διοργάνωση από τη δημιουργία της Γ' Εθνικής Κατηγορίας. Διοργανώτρια αρχή είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και οι ομάδες που διαγωνίζονται σε αυτό έχουν τη νομική μορφή ερασιτεχνικών σωματείων.
Προκριματική Φάση
Βάσει προκήρυξης, οι Πρωταθλητές των Τ.Ε. Λέσβου, Τ.Ε. Σάμου, Τ.Ε. Χίου, Τ.Ε. Δωδεκανήσου και Ε.Σ.Κ. Κυκλάδων του προηγούμενου έτους θα αναμετρώνταν μεταξύ τους, ο καθένας με όλους σε ένα γύρο, ώστε η ομάδα με τα καλύτερα αποτελέσματα να ανέλθει στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας. Με την ολοκλήρωση του Ειδικού Πρωταθλήματος, ο πρωταθλητής Χίου Βούριος Α.Ο.Λ., κέρδισε αήττητος το δικαίωμα ανόδου στα εθνικά πρωταθλήματα.
Κανονική Περίοδος
Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε 4 ομίλους,2 του βορρά και 2 του νότου.
1ος όμιλος
Βαθ2 = Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
Διαφ2 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στους μεταξύ τους αγώνες (σε περίπτωση διπλής ισοβαθμίας)
Διαφ3 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στο πρωτάθλημα (σε περίπτωση τριπλής ισοβαθμίας)
2ος όμιλος
ΑΟ Άρης Πετρούπολης, -1(Αρ.7)
Βαθ2 = Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
Διαφ2 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στους μεταξύ τους αγώνες (σε περίπτωση διπλής ισοβαθμίας)
Διαφ3 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στο πρωτάθλημα (σε περίπτωση τριπλής ισοβαθμίας)
3ος όμιλος
ΑΣ Ιωνικός Ιωνίας -1 β. (ΑΡΘΡΟ 7) ΑΠΣ Πτολεμαΐδας -1 β. (ΑΡΘΡΟ 7)
Βαθ2 = Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
Διαφ2 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στους μεταξύ τους αγώνες (σε περίπτωση διπλής ισοβαθμίας)
Διαφ3 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στο πρωτάθλημα (σε περίπτωση τριπλής ισοβαθμίας)
4ος όμιλος
Διαφ2 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στους μεταξύ τους αγώνες (σε περίπτωση διπλής ισοβαθμίας)
Διαφ3 = Πηλίκο πόντων Επίθεσης/Αμυνας στο πρωτάθλημα (σε περίπτωση τριπλής ισοβαθμίας)
Αγώνες μπαράζ
Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, προβιβάστηκαν απευθείας στην Β εθνική οι πρωταθλητές και οι δευτεραθλητές των τεσσάρων ομίλων.Στην περίπτωση που για τον οποιοδήποτε λόγω προέκυπταν επιπλέον κενές θέσεις στις παραπάνω κατηγορίες, κρίθηκε απαραίτητο να προκαθοριστεί μια σειρά προτεραιότητας για άνοδο μέσω διαδικασίας μπαράζ.Συγκεκριμένα, οι ομάδες που κατέλαβαν την τρίτη και τέταρτη θέση σε κάθε όμιλο,σε βορρά και νότο αντίστοιχα, διασταυρώθηκαν μεταξύ τους για έναν επιπλέον αγώνα σε ουδέτερη έδρα.Επίσης έγινε μπαράζ παραμονής μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν στην 10η θέση στους ομίλους του νότου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2018
Canadian Pacific 1278
Η Canadian Pacific Railway No. 1278 ήταν ατμάμαξα τύπου " G5d " 4-6-2 " Pacific " που κατασκευάστηκε από την Canadian Locomotive Company για την Καναδική εταιρεία "Καναδικός Σιδηρόδρομος Ειρηνικού (Pacific Railway)".
Ιστορία
Ακριβώς όπως η αδελφή της ατμάμαξα Canadian Pacific 1293, η ατμάμαξα κατασκευάστηκε από την Canadian Locomotive Company το 1948 και ήταν ατμάμαξα τύπου 4-6-2 κατηγορίας G5d ελαφρού βάρους " Pacific ". Η ατμάμαξα λειτούργησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της "σταδιοδρομίας" της μεταφέροντας εμπορικά και επιβατικά τρένα σε όλον τον "Καναδικό Σιδηρόδρομο Ειρηνικού" μέχρι που αποσύρθηκε από την υπηρεσία εσόδων της εταιρείας το 1960 και άλλαξε αρκετές ιδιοκτησίες.
Δυστύχημα
Την Παρασκευή, 16 Ιουνίου 1995, στην Pond Road στο  οδόσημο 18 και ένα μίλι πιο κάτω, στις 7 μ.μ. στο Garners ενώ κινούνταν με 15 μίλια την ώρα, η ατμομηχανή υπέστη μια έκρηξη λόγω απότομης εισροής οξυγόνου στον θάλαμο καύσης. Καυτός ατμός και φλόγες προξένησαν σοβαρά εγκαύματα σε τρία μέλη του πληρώματος με τον μηχανοδηγό να υφίσταται τα χειρότερα, καθώς είχε εγκαύματα σε πάνω από το 60% του σώματός του. Όταν το τρένο σταμάτησε, κατάφερε να βγει μόνος του από την καμπίνα της ατμομηχανής και ξάπλωσε στο έδαφος. Στη συνέχεια βοήθησε ο θερμαστής και άλλα μέλη του πληρώματος του τρένου. Ασθενοφόρα έφτασαν λίγα λεπτά αργότερα για να τους μεταφέρουν στα νοσοκομεία της περιοχής. Ο πρώτος θερμαστής, ο οποίος έφυγε αμέσως από την καμπίνα δίπλα στην πόρτα, είχε εγκαύματα δεύτερου και τρίτου βαθμού πάνω από το 10% του σώματός του. Αρχικά πήγε σε νοσοκομείο στο Γκέττυσμπεργκ και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γιορκ για μια εβδομάδα. Η αποθεραπεία του κράτησε 3,5 μήνες. Ο δεύτερος θερμαστής είχε επίσης εγκαύματα δεύτερου και τρίτου βαθμού στα πόδια, τα χέρια και το στήθος. Είχε σπάσει τα πόδια του από το πήδημα από το παράθυρο της καμπίνας. Κανένας από το πλήρωμα δεν σκοτώθηκε και και οι 100 επιβάτες διέφυγαν σοβαρό τραυματισμό.
Η ατμάμαξα υπέστη μεγάλη ζημιά στην περιοχή του θαλάμου καύσης, αλλά η υπόλοιπη ατμομηχανή ήταν μια χαρά. Το κορυφαίο φύλλο προς το πρόσθιο φύλλο σωλήνα, δίπλα στην άρθρωση του φύλλου του οπισθίου σωλήνα, είχε συρρικνωθεί σε μήκος 30 εκ. σε σχήμα τσάντας, αποτελώντας μια περιοχή με περίπου 60 στηρίγματα. Οι οπές του φύλλου στεφάνης γύρω από τα στηρίγματα της στέψης είχαν παραμορφωθεί, δημιουργώντας κενά γύρω από τις κεφαλές στήριξης της στέψης. Είχε επίσης τάρα 6 ιντσών και επίσης 2 μπροστινές δεξιές αρθρώσεις είχαν σπάσει και πέσει σττην υποκείμενη εσχάρα.
Έρευνα του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας Μεταφορών  (NTSB) αποκάλυψε γρήγορα ότι αυτό το ατύχημα οφειλόταν σε περισσότερες αιτίες από απλή έλλειψη νερού στον λέβητα. Πριν από την έκρηξη, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Σιδηροδρόμων (FRA) είχε δώσει άδεια στις ατμάμαξες της Σιδηροδρομικής Εταιρείας Γκέττυσμπεργκ (GRR ), ώστε να παραμείνουν σε λειτουργία. Αποδείχθηκε ότι η GRR συντηρούσε ελλειπώς τις ατμάμαξές της, όπως την 1278, η οποία δεν είχε την απαραίτητη φροντίδα για τα περισσότερα από τα εξαρτήματά της, συμπεριλαμβανομένου του γυάλινου ενδείκτη στάθμης νερού. Ως εκ τούτου, τέθηκαν νέα μέτρα ασφαλείας στις ατμομηχανές ατμομηχανής, δεδομένου ότι η FRA πρέπει να πραγματοποιεί επιθεώρηση 1.472 ημερών κάθε 15 χρόνια σε κάθε λειτουργική ατμάμαξα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Κιβώριο
thumb|Το κιβώριο μέσα στον [[Βασιλική του Αγίου Αμβροσίου|ναό του Αγίου Αμβροσίου του Μιλάνου. Οι κίονες είναι πιθανώς του 4ου αιώνα, ενώ ο θόλος του 9ου, 10ου ή 12ου αιώνα. ]] Στην εκκλησιαστική αρχιτεκτονική το κιβώριο (αρχ.ελλ. κιβώριον, λατ. και αγγλ. ciborium) είναι ένας θόλος ή επικάλυμμα, που υποστηρίζεται από κίονες και στέκεται ξεχωρισμένος στο Ιερό, και πάνω από την Αγία Τράπεζα (βωμό), σε μια βασιλική ή άλλο χριστιανικό ναό. Μπορεί επίσης να είναι γνωστό με τον γενικότερο όρο baldachin, αν και το «κιβώριο» θεωρείται συχνά πιο σωστό για παραδείγματα σε ναούς. Πραγματικά, ένα baldachin (αρχικά ένας τύπος μεταξιού από τη Βαγδάτη) θα πρέπει να έχει υφασμάτινο κάλυμμα, ή τουλάχιστον, όπως στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης, να μιμείται ένα. Τα πρώτα κιβώρια είχαν παραπετάσματα (κουρτίνες) που κρέμονταν από ράβδους μεταξύ των κιόνων, έτσι ώστε η Αγία Τράπεζα να μπορούσε να αποκρυβεί από τον κυρίως ναό σε μέρη της λειτουργίας. Μικρότερα παραδείγματα μπορεί να καλύπτουν άλλα αντικείμενα σε μια εκκλησία. Σε έναν πολύ μεγάλο ναό, το κιβώριο είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος οπτικής αναδείξεως της Αγίας Τράπεζας και τονισμού της σημασίας της. Ο βωμός και το κιβώριο συχνά τοποθετούνται σε υπερυψωμένη βάση, ώστε να βρίσκονται πάνω από το δάπεδο του Ιερού.
Ιστορία
Η ελεύθερα ιστάμενη θολωτή δομή που μοιάζει με κιβώριο, που επιστέγαζε αυτό που πιστεύεται ότι ήταν ο τόπος του τάφου του Ιησού μέσα στον Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ, ονομαζόταν επίσης aedicula και ήταν σημαντικό αξιοθέατο για τους προσκυνητές, συχνά εμφανιζόμενο στην τέχνη. Αυτή η δομή, που χτίστηκε επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, μπορεί να διεδραμάτισε κάποιο ρόλο ως προς τη διάδοση της ιδέας του κιβωρίου επάνω από την Αγία Τράπεζα ενός ναού. Η μεταγενέστερη κατασκευή που είναι τώρα στη θέση της είναι πολύ μεγαλύτερη, με συμπαγείς πέτρινους τοίχους. Οι ασημένιες πλάκες που κάλυπταν την παλιά κατασκευή φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για να φτιάξουν νομίσματα, ώστε να πληρώσουν τον στρατό που υπερασπίσθηκε την Ιερουσαλήμ εναντίον του Σαλαδίνου το 1187. Κιβώρια τοποθετήθηκαν πάνω από ιερά μαρτύρων, και μετά κτίσθηκαν ναοί που τα περιέκλεισαν στο εσωτερικό τους, με την Αγία Τράπεζα πάνω από το σημείο που πιστεύεται ότι ήταν ο τόπος της ταφής. Χρησίμευαν επίσης για να προστατεύουν την Αγία Τράπεζα από τη σκόνη, πτώσεις σοβάδων κλπ. από ψηλές οροφές που σπάνια μπορούσαν να προσεγγισθούν.
thumb|right|255px|Το κιβώριο στην [[Ευφρασιανή Βασιλική στην Ίστρια (σημ. Κροατία). Οι κίονες είναι του 6ου αιώνα, ενώ ο θόλος του 1277.]] Πιθανότατα το αρχαιότερο σημαντικό παράδειγμα κιβωρίου πάνω από Αγία Τράπεζα ήταν στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού στη Ρώμη, που λεηλατήθηκε από τους Βησιγόθους τον 5ο αιώνα και τώρα αντικαταστάθηκε από μια μεγάλη γοτθική δομή (βλ. παρακάτω). Αυτό αποκαλείται fastigium στις πρώτες πηγές, αλλά ήταν πιθανώς ένα κιβώριο. Κι όπως τα περισσότερα μείζονα πρώιμα παραδείγματα ήταν «από ασήμι», του οποίου το βάρος δίνεται, κάτι που πιθανώς σημαίνει ότι οι διακοσμημένες ασημένιες πλάκες ήταν στερεωμένες σε ξύλο ή πέτρινο πλαίσιο. Δεν έχουν σωθεί πρώιμα παραδείγματα με πολύτιμο μέταλλο, αλλά πολλά αναφέρονται σε σημαντικούς ναούς. Ενδεχομένως, το αρχαιότερο κιβώριο που σώζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό είναι ένα στη Βασιλική του Αγίου Απολλινάριου στην Κλάση, στη Ραβέννα (όχι όμως πάνω από την κύρια Αγία Τράπεζα), το οποίο χρονολογείται στο 806-810, αν και οι κίονες του κιβωρίου στον ναό του Αγίου Αμβροσίου του Μιλάνου φαίνεται να χρονολογούνται από τον αρχικό ναό του 4ου αιώνα.
Το κιβώριο που ανέθεσε ο Ιουστινιανός Α´ για την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη και περιγράφηκε από τον Παύλο τον Σιλεντιάριο έχει χαθεί. Κατασκευασμένο επίσης από ασήμι, είχε στην οροφή του «μια σφαίρα από καθαρό χρυσό που ζυγίζει 118 λίβρες, και χρυσά κρίνα που ζυγίζουν 4 λίβρες [το καθένα], και πάνω από αυτά έναν χρυσό σταυρό με πολύτιμους και σπάνιους λίθους, που περιείχαν 80 λίβρες χρυσού». Η οροφή είχε επίσης οκτώ πλαίσια, μέχρι το ύψος της σφαίρας και του σταυρού.
Η πρώιμη μεσαιωνική Ορθόδοξη Εκκλησία είχε οδηγία «να τελείται η ευχαριστία σε Αγία Τράπεζα με κιβώριο, από το οποίο κρεμόταν το αγγείο στο οποίο φυλάσσονταν τα αγιασμένα Τίμια Δώρα». Το αγγείο αυτό μερικές φορές είχε τη μορφή περιστεριού. Οι πρώτες απεικονίσεις του Μυστικού Δείπνου στη χριστιανική τέχνη, που δείχνουν τη μετάληψη των Αποστόλων, τους απεικονίζουν να περιμένουν στην ουρά προκειμένου να λάβουν τον άρτο και τον οίνο από τον Χριστό, ο οποίος βρίσκεται κάτω από ή δίπλα σε ένα κιβώριο, κάτι που φαίνεται ότι αντιπροσωπεύει την τότε λειτουργική πρακτική. Παράδειγμα αυτού του τύπου είναι το ψηφιδωτό στην κόγχη του Ιερού του καθεδρικού ναού της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο, κάτω από μια πολύ μεγάλη όρθια Παναγία.