cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored
Παραπομπές - Πηγές
Κατηγορία:Τραγούδια της Αριάνα Γκράντε
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μοζαμβίκης
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μοζαμβίκης (πορτογαλικά: Federação Moçambicana de Futebol, FMF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Μοζαμβίκη. Εδρεύει στο Μαπούτο. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Μοζαμβίκης.
Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από τη Liga Moçambicana de Futebol (LMF) υπό την εποπτεία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Μοζαμβίκης.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1975. Προσχώρησε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) το 1978. Εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Μοζαμβίκη
Cadillac CTS
Η Cadillac CTS ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Cadillac σε 3 γενιές. Η πρώτη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2002 και επίσημα αντικατέστησε την Cadillac Catera. Τον Σεπτέμβριο του 2007 κυκλοφόρησε η δεύτερη γενιά της CTS, ενώ τον Μάρτιο του 2013 αποκαλύφθηκε η τρίτη γενιά της και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Τελικώς, η παραγωγή της CTS έληξε στις 1 Ιουλίου 2019, ενώ αντικαταστάθηκε από την Cadillac CT5, που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2019.
Πρώτη γενιά
thumb|left|Το σαλόνι μιας Cadillac CTS πρώτης γενιάς, που κατασκευάστηκε για εξαγωγή στη [[Γερμανία.]]
Η πρώτη γενιά της CTS παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2002 και κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ την άνοιξη του 2002, ενώ στην Ευρώπη έφτασε στις αρχές του 2003. Ήταν ο επίσημος διάδοχος της Cadillac Catera, που είχε αποσυρθεί από την παραγωγή το 2001. Επίσης, η CTS είχε αλλάξει και πλατφόρμα, καθώς βασιζόταν πλέον στην GM Sigma platform, που ήταν επίσης πισωκίνητη. Μάλιστα ήταν και η πρώτη Cadillac με προαιρετικό μηχανικό κιβώτιο 14 χρόνια μετά τη διακοπή της εμπορικά ανεπιτυχούς Cimarron το 1988. Όλες οι CTS έφεραν ανεξάρτητη ανάρτηση και στους 4 τροχούς.
Η παράδοξη ζωή μιας έφηβης
Η παράδοξη ζωή μιας έφηβης (αγγλικά:Lady: my life as a bitch) είναi μυθιστόρημα του άγγλου συγγραφέα Melvin Burgess. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2001 από τον εκδοτικό Andersen Press ενώ στα ελληνικά εκδόθηκε το 2007 από τον εκδοτικό οίκο Μίνωας. Ο συγγραφέας θίγει το ζήτημα της εφηβικής επαναστατικότητας και της ανάγκης των ανθρώπων για ελευθερία
Υπόθεση
Κεντρική ηρωίδα είναι η έφηβη μαθήτρια Σάντρα Φράνσυ (Sandra Francy), η οποία αντιστέκεται στο καταπιέστικο κοινωνικό της περιβάλλον καταφέυγοντας σε περιπετειώδεις δραστηριότητες. Η ζωή της ανατρέπεται μετά την τυχαία συνάντηση της με τον αλκοολικό Τέρρυ (Terry) ο οποίος την μετατρέπει σε σκύλο. Έτσι ώντας αγνώριστη από τους φίλους και την οικογένειά της αναγκάζεται να ζήσει στους δρόμους .Στην πορεία γνωρίζει τον Μιτς (Mitch) και τον Φέλλα (Fella) οι οποίοι είναι και οι ίδιοι μεταμορφωμένοι από τον Τέρρυ, κάτι που αποκάλυπτει την ικανότητά του να μετατρέπει ανθρώπους σε σκύλους όταν θυμώνει. . Στην νέα της μορφή, η Σάντρα ανακαλύπτει πώς είναι να ζει ως σκύλος μέσω διαφόρων περιπετειών που την κάνουν να αναρωτιέται για το αν αξίζει να ζει κανείς ως άνθρωπος. ''Oh, I was in love with Terry, but to run and sniff and feel my ears catching sounds out of the air! But what do you know? Only a dog could understand what I mean.''.
Cadillac CTS
Ονομασία
Το μοντέλο πήρε το όνομά του από το ακρωνύμιο Catera Touring Sedan, εγκαινιάζοντας έτσι μια νέα ονοματολογία στην εταιρεία. Το καινούριο σύστημα ακολούθησε το 2004 η Cadillac STS, που ονομάστηκε έτσι από την ισχυρότερη έκδοση της προκατόχου Cadillac Seville, την Seville STS (Seville Touring Sedan), και το 2005 η Cadillac DTS, που αντικατέστησε την Cadillac De Ville και πήρε το όνομα της ισχυρότερης έκδοσης της προκατόχου, της De Ville DTS (De Ville Touring Sedan). Αρχικά είχε κατασκευαστεί και ένα πρωτότυπο CTS πρώτης γενιάς εκδοχής station wagon, αλλά τελικώς δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή.
Η παράδοξη ζωή μιας έφηβης
Άλλα έργα του συγγραφέα
Junk The Birdman Billy Elliot, a novelisation of the movie Billy Elliot Doing It Το πρόσωπο της Σάρα AD 1000 Robbers on the Road Kill All Enemies
Cadillac CTS
Αισθητική
Η αρχική CTS ήταν και το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής που εισήγαγε την νέα σχεδιαστική φιλοσοφία της Cadillac για τον 21-ο αιώνα, που ονομάζεται «Αrt and Science» (Τέχνη και Επιστήμη). Η σχεδιαστική αυτή ταυτότητα, ιδιαίτερα στα εμπρός και πίσω φώτα, που άλλαξαν ριζικά και έγιναν εντελώς κάθετα και με έντονες ακμές, ξεκίνησε από το πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) Cadillac Evoq του 1999. Μέσα σε λίγα έτη, υιοθετήθηκε από όλα τα μοντέλα της εταιρείας και διατηρείται έως σήμερα.
Η παράδοξη ζωή μιας έφηβης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά
Cadillac CTS
Κινητήρες
Αρχικά έφερε ένα μηχανικό σύνολο 3.2 λίτρων V6, ισχύος 220 hp (164 kW). Το 2004, εισήχθη ένας νέος κινητήρας 3.6 λίτρων V6, με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων, ισχύ 255 hp (190 kW) και ροπή 342 N·m (252 lb·ft). Κατά την έναρξη της σεζόν του 2005, ο κινητήρας 3.2 λίτρων διακόπηκε οριστικά και αντικαταστάθηκε από μια μικρότερη εκδοχή του 3.6 λίτρων V6, με κυβισμό 2.8 λίτρων, ισχύ 215 hp (158 kW) και επίσης V6. Στην ευρωπαϊκή αγορά, είχε προσφερθεί και μια εισαγωγική έκδοση με τον 6-κύλινδρο κινητήρα 2.6 λίτρων του Opel Omega, ισχύος 181 hp (133 kW), αλλά το 2005 αντικαταστάθηκε και αυτός από τον 2.8 λίτρων V6 των 215 hp. thumb|left|Cadillac CTS πρώτης γενιάς, στη [[Σαγκάη, Κίνα.]]
Τα πρώτα χρόνια, όλοι οι κινητήρες της Cadillac CTS μπορούσαν να παραγγελθούν με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή με 5-τάχυτο αυτόματο και μάλιστα η CTS εισήγαγε το πρώτο 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο στην ιστορία της Cadillac (έως την εισαγωγή της Cadillac STS, το 2004, όλα τα άλλα μοντέλα της εταιρείας έφεραν 4-τάχυτα αυτόματα). Από την σεζόν του 2005, το 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο αντικαταστάθηκε από ένα πολύ πιο σύγχρονο 6-τάχυτο μηχανικό, που αξιοποίησε καλύτερα τις ισχυρές ιπποδυνάμεις των κινητήρων της CTS, βελτιώνοντας έτσι τις επιδόσεις και την οικονομία καυσίμων.
Μέσα στο 2004, προστέθηκε η έκδοση υψηλών επιδόσεων CTS-V, με κινητήρα V8, ισχύος 400 hp (294 kW) και με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο Tremec T-56. Ο κυβισμός του ήταν αρχικά 5.7 λίτρα και από το 2006 έφτασε τα 6.0 λίτρα. Το 2006, επίσης, άρχισε να εξάγεται και στην Ευρώπη. Η Cadillac CTS-V, μαζί με την Cadillac STS-V του 2005 - 2010, η οποία είχε κινητήρα 4.4 λίτρων V8, ισχύος 345 kW (469 hp) και 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, είχαν ως βασικό αντίπαλο τη BMW M5.
Δεύτερη γενιά
Η δεύτερη γενιά της CTS παρουσιάστηκε επίσημα στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2007 και η διάθεσή της στις ΗΠΑ ξεκίνησε μέσα στο Σεπτέμβριο, για την σεζόν (model year) του 2008.
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Το σαλόνι μιας [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονης Cadillac CTS sedan του 2008, στην Αυστραλία.]]
Μολονότι η νέα CTS συνέχισε την σχεδιαστική φιλοσοφία της Cadillac «Αrt and Science», ωστόσο είχε μια σαφώς πιο δυναμική αισθητική, με εμφανείς επιδράσεις από το πρωτότυπο μοντέλο Cadillac Sixteen του 2003, τόσο εξωτερικά όσο και στο σαλόνι. Επίσης, είχε κερδίσει σημαντικά σε μήκος και σε πλάτος ως προς την πρώτη γενιά, αν και το μεταξόνιο παρέμεινε αμετάβλητο.
Το 2008, για ένα μικρό διάστημα, η δεξιοτίμονη εκδοχή της CTS έγινε το μοντέλο που εισήγαγε εκ νέου την Cadillac στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Ωστόσο, λόγω των επιπτώσεων της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξέσπασε στα τέλη του έτους, η CTS σύντομα αποσύρθηκε από τα κράτη αυτά.
Κινητήρες
Η βασική έκδοση έφερε έναν κινητήρα 3.0 λίτρων V6, με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων, ισχύ 270 hp (201 kW) και ροπή 342 N·m (252 lb·ft). Παράλληλα, προσφερόταν και ένας εντελώς νέος κινητήρας 3.6 λίτρων V6 άμεσου ψεκασμού και επίσης με μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων, ισχύος 318 hp (237 kW) και με ροπή 371 N·m (274 lb·ft).
Στη δεύτερη γενιά της CTS, το 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο έγινε εξ αρχής στάνταρ, με το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο Hydra-matic 6L50 της General Motors να προσφέρεται έξτρα σε όλες τις εκδόσεις. Και στους δύο κινητήρες, όταν επιλεγόταν το αυτόματο κιβώτιο, μπορούσε να παραγγελθεί 4-κίνηση, για πρώτη φορά στην ιστορία της CTS. Επιπλέον, όλες οι βελτιώσεις στην ανάρτηση, στα φρένα και στο σύστημα διεύθυνσης της CTS-V πρώτης γενιάς, ενσωματώθηκαν σε όλες τις εκδόσεις της CTS δεύτερης γενιάς.
Η κορυφαία έκδοση υψηλών επιδόσεων CTS-V, έλαβε μια μικρή αύξηση του κυβισμού στη δεύτερη γενιά. Ο κινητήρας της ήταν 6.2 λίτρων V8 και κέρδισε σημαντικά σε ισχύ, φτάνοντας τα 556 hp, ενώ συνδυαζόταν με το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο 6L90, που είχε ρυθμιστεί για την καλύτερη δυνατή εκμετάλλευση της ισχύος. Όλα αυτά, της προσέφεραν επιτάχυνση 0 - 100 km/h στα 5 δευτερόλεπτα και 0 - 200 km/h στα 10 δευτερόλεπτα, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπέρασε τα 300 χιλιόμετρα την ώρα / 186 μίλια την ώρα. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd της CTS-V δεύτερης γενιάς ήταν 0,355 και στις άλλες εκδόσεις 0,33.
Εκδοχές αμαξώματος
Αντίθετα με την πρώτη γενιά της CTS, που είχε διατεθεί αποκλειστικά ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων, στη δεύτερη γενιά, εκτός του sedan, προστέθηκε και μια 5-πορτη εκδοχή station wagon από το 2009 και ένα ιδιαίτερα ελκυστικό 2-πορτο coupé το 2010, με άκρως επιθετική εμφάνιση. Ειδικότερα η έκδοση κουπέ, θεωρήθηκε και ως έμμεσος διάδοχος της Cadillac Eldorado, η παραγωγή της οποίας είχε λήξει το 2002, χωρίς να υπάρξει τότε άμεσος αντικαταστάτης.
Ανανέωση του 2012
thumb|left|Cadillac CTS sedan, τον Ιανουάριο του 2012.
Το φθινόπωρο του 2011, έγινε μια ελαφρά ανανέωση στην εξωτερική αισθητική, με εμφανέστερη διαφορά την νέα μπροστινή γρίλια, που απέκτησε και υλικά υψηλότερης ποιότητας, συν μερικές ακόμα κοσμητικές αλλαγές στο μοντέλο. Ταυτόχρονα, έλαβε χώρα μια αύξηση της ισχύος του κινητήρα των 3.6 λίτρων, που έφτασε τους 318 hp, και βελτιώσεις στον εξοπλισμό και γενικότερα στο τεχνολογικό υπόβαθρο. Η βελτιωμένη CTS κυκλοφόρησε ως μοντέλο 2012.
Τρίτη γενιά
Η τρίτη γενιά της CTS αποκαλύφθηκε στις 26 Μαρτίου 2013 και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 16 Σεπτεμβρίου, με τις πρώτες πωλήσεις να ξεκινούν στις ΗΠΑ τον Οκτώβριο του 2003, για τη σεζόν (model year) του 2014, ενώ στα κράτη της Ευρώπης άρχισε να εξάγεται από τις αρχές του 2014. Η τρίτη γενιά του μοντέλου διατέθηκε αποκλειστικά ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων, όπως είχε συμβεί και με την πρώτη γενιά της CTS.
Διακρίσεις
thumb|left|Το σαλόνι μιας Cadillac CTS Elegance τρίτης γενιάς.
Το μοντέλο απέσπασε θετικές κριτικές από τον Τύπο αυτοκινήτου και μάλιστα κέρδισε τον τίτλο Car of the Year (Αυτοκίνητο της Χρονιάς) του αμερικανικού περιοδικού Motor Trend για το 2014, ενώ το ίδιο έτος ήταν και μέσα στην κορυφαία λίστα 10 Best list του αμερικανικού περιοδικού Car and Driver. Επίσης, το2014 η CTS 3ης γενιάς αναδείχθηκε νούμερο 1 ανάμεσα σε όλα τα Upscale Midsize Cars σύμφωνα με το U.S. News & World Report. Ωστόσο, λόγω της αρκετά υψηλότερης τιμής του από τον προκάτοχο, η υποδοχή του κοινού ήταν μάλλον χλιαρή και αυτό σύντομα ώθησε την Cadillac να προβεί σε σημαντικές εκπτώσεις στις τιμές πώλησης, ξεκινώντας από τη σεζόν του 2015, αν και οι πωλήσεις συνέχισαν να είναι πτωτικές.
Κινητήρες
thumb|right|Cadillac CTS-V τρίτης γενιάς του 2019 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο [[Μόντρεαλ του Καναδά τον Ιανουάριο του 2019.]]
Κατά την εισαγωγή της, η Cadillac CTS προσφερόταν με τον 4-κύλινδρο κινητήρα 2.0 λίτρων turbo και με τον V6 των 3.6 λίτρων, και οι δύο από την Cadillac ATS, καθώς και με έναν εντελώς νέο V6 κινητήρα 3.6 λίτρων turbo, ισχύος 420 hp (313 kW) και ροπής 583 N·m (430 lb·ft).
Από τον Οκτώβριο του 2015, προστέθηκε και η κορυφαία έκδοση CTS-V με τον κινητήρα LT4 της Chevrolet Corvette C7, κυβισμού 6.2 λίτρων V8, ισχύος 640 hp (480 kW) και ροπής 855 N·m στις 3.600 στροφές το λεπτό. Η επιτάχυνση 0 - 100 km/h έρχεται σε μόλις 3,7 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα είναι 200 μίλια την ώρα / 322 χιλιόμετρα την ώρα.
Πωλήσεις
Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στις ΗΠΑ. Στον πίνακα φαίνονται οι υψηλές πωλήσεις της πρώτης και της δεύτερης γενιάς, με εξαίρεση την προσωρινή κατακόρυφη πτώση του 2009 λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και των επιπτώσεων που είχε τότε στην αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, και οι μέτριες πωλήσεις της τρίτης γενιάς. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years):
Αντιθέτως στην Ευρώπη, όπου και κυκλοφόρησε στις αρχές του 2003, δεν γνώρισε καμία απήχηση και από την πρώτη γενιά ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν, ενώ στη δεύτερη και στην τρίτη γενιά ο αριθμός των πωλήσεων κατέρρευσε σε εντελώς μηδαμινά επίπεδα. Ενδεικτικώς, παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στη Γαλλία:
Επίσης στη Γερμανία, συνολικά 1.212 αντίτυπα της CTS πωλήθηκαν ως καινούριες από το 2003, όταν και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, έως και τη λήξη του 2018. Το μέγιστο νούμερο σημειώθηκε το 2004, το πρώτο πλήρες έτος που διατέθηκε στη χώρα, με 243 αντίτυπα, ενώ το έτος έναρξης των πωλήσεων, το 2003, πωλήθηκαν 150 αντίτυπα. Σε όλα τα μετέπειτα χρόνια, ωστόσο, οι ετήσιες πωλήσεις ήταν πάντα σε διψήφια νούμερα, δηλαδή κάτω από 100 αντίτυπα, και συχνά από 25 έως 50 ετησίως, και μάλιστα τα περισσότερα ήταν από εμπορικούς ιδιοκτήτες. Για παράδειγμα, το 2012 ταξινομήθηκαν μόλις 48 αντίτυπα της CTS δεύτερης γενιάς και από αυτά τα 38 ήταν από εμπορικούς ιδιοκτήτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
CTS Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Υπεξαίρεση
Η υπεξαίρεση είναι ποινικό αδίκημα που προσβάλλει το έννομο αγαθό της ιδιοκτησίας. Ως υπεξαίρεση ορίζεται η ιδιοποίηση ξένου (ολικώς ή εν μέρει) κινητού πράγματος που περιήλθε στην κατοχή του δράστη με οποιονδήποτε τρόπο. Παραδείγματα : 1) Ο ταμίας μιας δημόσιας υπηρεσίας ή μιας επιχείρησης ιδιοποιείται τα χρήματα που διαχειρίζεται. 2) Ο Α βρίσκει ένα πράγμα αξίας και, αντί να το παραδώσει στην πλησιέστερη αρχή, το ιδιοποιείται. 3) Ο Χ που έλαβε ένα αντικείμενο αξίας από τον Ψ για να το φυλάει, το ιδιοποιείται.
Διαφορά υπεξαίρεσης από την κλοπή
Τόσο η υπεξαίρεση όσο και η κλοπή είναι εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας. Όμως, ο δράστης κλοπής αφαιρεί από την κατοχή άλλου ξένο πράγμα με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα, ενώ ο δράστης υπεξαίρεσης ιδιοποιείται ξένο πράγμα που είναι ήδη στην κατοχή του.
Η τυποποίηση της υπεξαιρέσεως ως εγκλήματος στον ισχύοντα ελληνικό Ποινικό Κώδικα
Η υπεξαίρεση τυποποιείται ως έγκλημα στο άρθρο 375 του ισχύοντος ελληνικού Ποινικού Κώδικα. Στη βασική μορφή του, το έγκλημα της υπεξαιρέσεως είναι πλημμέλημα και τιμωρείται με φυλάκιση 1-5 ετών. Αν το αντικείμενο που υπεξαιρέθηκε είναι μεγάλης αξίας που το έχουν εμπιστευθεί στον δράστη λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητάς του παθόντος ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος ή ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, η υπεξαίρεση προσλαμβάνει κακουργηματική μορφή, οπότε τιμωρείται με κάθειρξη από πέντε ως δέκα έτη.
Η πρόβλεψη αυξημένης ποινής για την υπεξαίρεση όταν διαπράττεται από καταχραστές του Δημοσίου
Ο ν. 1608/1950 "περί προσαυξήσεως των ποινών των προβλεπομένων διά τους καταχραστάς του δημοσίου" θέτει την υπεξαίρεση μεταξύ των εγκλημάτων τα οποία, εφόσον α)στρέφονται    κατά  του  Δημοσίου  ή  άλλων δημοσίων νομικών προσώπων   και β)το όφελος που πέτυχε  ή  επιδίωξε ο δράστης ή η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε  στο Δημόσιο ή στα πιο πάνω νομικά πρόσωπα υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο ποσό (5.000.000 δρχ),  επιβάλλεται  η ποινή της κάθειρξης  στον δράστη (ποινή στέρησης της ελευθερίας από πέντε ως είκοσι έτη). Αν,μάλιστα, συντρέχουν ιδιαζόντως επιβαρυντικές περιστάσεις,  όπως  αν  ο   ένοχος  εξακολούθησε  επί  μακρό χρόνο την εκτέλεση του εγκλήματος ή το  αντικείμενό του είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, επιβάλλεται η ποινή  της  ισόβιας κάθειρξης (άρθρο 1§1 ν. 1608/1950). Υπ' αυτές τις προϋποθέσεις, η υπεξαίρεση μπορεί να τιμωρηθεί με την ανώτατη ποινή που προβλέπεται στην ελληνική έννομη τάξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκλήματα
Ιβάν Σβιτάιλο
Ο Ιβάν Νικολάιεβιτς Σβιτάιλο (ρωσικά: Иван Николаевич Свитайло, ουκρανικά: Іван Миколайович Світайло) (1985, Γιάλτα, Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας), είναι Ελληνορώσος χορευτής, χορογράφος και ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1985 στη Γιάλτα της Κριμαίας, όπου πέρασε τα πρώτα του χρόνια. Ο πατέρας του έχει καταγωγή από τη Ρωσία ενώ η μητέρα του είναι Ελληνίδα. Το 1995, σε ηλικία 10 ετών, εγκαταστάθηκε με τη μητέρα του στην Ελλάδα. Σε ηλικία 15 ετών ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό λαμβάνοντας μέρος σε διάφορες χορευτικές ομάδες με τις οποίες συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές του στο χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, στην Ανωτέρα Επαγγελματική Σχολή Χορού της Νίκης Κονταξάκη, μπαλέτο στην Εθνική Λυρική Σκηνή ενώ ήταν υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση. Ξεκίνησε να εργάζεται στο θέατρο ως χορευτής το 2006. τη σεζόν 2009 Στρέλλα
Το 2008 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ όπου δούλεψε ως χορευτής και έκανε σπουδές υποκριτικής στην Ακαδημία Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2011 ξεκινώντας την συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα στο θέατρο. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό το 2014 από την παρουσία του στην εκπομπή μουσικής θεματολογίας για διασημότητες Just the 2 Of Us στο Mega Channel. Εκεί διαγωνίστηκε μαζί με την Έλενα Τσαγκρινού φτάνοντας μέχρι την τελική τετράδα του διαγωνισμού. Το 2015 εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του δεύτερου κύκλου της κωμικής σειράς Κάτω Παρτάλι υποδυόμενος τον Ρούσο Ρουσουνέλο. Το 2017 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του show χορού So You Think You Can Dance στον ANT1. Από τον Μάρτιο του 2019 μέχρι τον Ιούλιο του 2020 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά Γυναίκα Χωρίς Όνομα στον ANT1. Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Σταυριάνα Γαρνάβου με την οποία έχει αποκτήσει μία κόρη, τη Νεφέλη. τη σεζόν 2021 σειρά Σχεδόν Ενήλικες του MEGA, 42C του COSMOTE TV  τη σεζόν 2022 The Masked Singer του ΣΚΑΪ τη σεζόν 2022-2023 σειρά Άγρια Γη του ΣΚΑΪ  τη σεζόν 2023 Milky Way  του MEGA τη σεζόν 2023-2024 σειρά Στα Σύρματα του  ΕΡΤ1
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες χορευτές
Θεοδόσιος Β΄ (πατριάρχης)
Βιογραφικά στοιχεία
Εξαναγκάστηκε σε παραίτηση στις 16 Νοεμβρίου 1773, μετά από πολλές ραδιουργίες του Μητροπολίτη Προύσας Μελετίου. Αποσύρθηκε στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη. Το 1776, έχοντας χάσει εντελώς την όρασή του, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του.
Βιβλιογραφία
Θεοδοσιος Β Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιερισσού και Αγίου Όρους Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Οι Νέοι Ροβινσώνες
Το Οι Νέοι Ροβινσώνες (Πρωτότυπος τίτλος Atoll K) είναι κινηματογραφική ταινία του 1951 γαλλοϊταλικής παραγωγής με πρωταγωνιστές τους Χοντρό και Λιγνό (Όλιβερ Χάρντι και Σταν Λόρελ). Η ταινία είναι γνωστή και με τον τίτλο Utopia.
Πλοκή
Ο Χοντρός και ο Λιγνός έρχονται από την Αμερική για να εισπράξουν μια τεράστια κληρονομιά. Τα λεφτά όμως φτάνουν ίσα ίσα για να πληρωθούν οι φόροι και οι συμβολαιογράφοι, ενώ από την κληρονομιά τους μένει μόνο ένα μικρό καράβι και ένα νησί στον Ειρηνικό ωκεανό. Αμέσως βάζουν ναύλο και προσλαμβάνουν έναν μηχανικό, ο οποίος ξέρει μόνο να μαγειρεύει. Στο καράβι ταξιδεύει και ένας λαθρεπιβάτης χωρίς υπηκοότητα. Μέσα σε μια τρικυμία και ενώ κοντεύουν να πνιγούν, ναυαγούν σε μια βραχονησίδα που αναδύθηκε μέσα από τον ωκεανό. Εκεί οι τέσσερις φίλοι περνάν ωραία, μέχρι που μια μέρα φτάνει ένα βαπόρι. Στο βαπόρι είναι και μια γυναίκα που αποφασίζει να μείνει με τους τέσσερις φίλους, ενώ ο πλοίαρχος, ο πρώην αρραβωνιαστικός της ανακαλύπτει ότι το νησί είναι ραδιενεργό επειδή έχει κοιτάσματα ουρανίου. Οι κάτοικοι του νησιού κάνουν εσπευσμένα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Χοντρό, αντιβασιλέα την γυναίκα, υπουργό εξωτερικών τον μάγειρα, υπουργό οικοδομών τον λαθρεπιβάτη. Για τον Λιγνό μένει ο ρόλος της λαομάζας που έχει την πραγματική εξουσία. Ψηφίζουν και σύνταγμα: όχι νόμοι, όχι φόροι, όχι διαβατήρια. Αμέσως καταφθάνουν άνθρωποι από όλες τις χώρες του κόσμου για να γίνουν πολίτες του νεοσύστατου κράτους. Η κατάσταση εκτροχιάζεται, γίνεται επανάσταση και οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού καταδικάζονται σε θάνατο δι απαγχονισμού. Εκείνη τη στιγμή πιάνει ξανά μια φοβερή καταιγίδα και καταποντίζει τον Χοντρό και τον Λιγνό, που μετά βίας φθάνουν στο νησί που είχαν κληρονομήσει.
Κατηγορία:Ταινίες του 1951 Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Λεύκα Εύβοιας
Η Λεύκα είναι παραλιακό χωριό της νότιας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας με υψόμετρο 5 μέτρα, σε απόσταση 88 χλμ. ΝΑ. από τη Χαλκίδα και 40 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου). Το χωριό βρίσκεται νότια των Νέων Στύρων και δυτικά των Στύρων. Η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος "επειδή παρουσιάζει εμφανείς ενδείξεις κατοίκησης κατά τους προϊστορικούς, κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους" ενώ στην τοποθεσία Βίγκλια υπάρχει ένα από τα Δρακόσπιτα της Καρυστίας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Στύρων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Στύρα, το Ελαφολίμανο, το Νιμπορειό, τους Καγκαδαίους και τα Κάψαλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Στύρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 93 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Γκαριμπάν
Το Γκαριμπάν είναι χωριό στην επαρχία Χίζι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χίζι
ΦΚ Ζετισού
Η ΦΚ Ζετισού είναι μια ποδοσφαιρική από από το Καζακστάν. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ζετισού στην πόλη Ταλντικοργκάν. Είναι ιδρυτικό μέλος του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Καζακστάν, χάνοντας μόνο 5 περιόδους λόγω υποβιβασμών.
Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Σημείωση: Τα εντός έδρας με έντονα γράμματα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1981 Κατηγορία:ΦΚ Ζετισού
Μόι Τούραχ
Στην ιρλανδική μυθολογία, Μόι Τούραχ (ιρλ. Magh Tuireadh) είναι το όνομα μιας τοποθεσίας, όπου πραγματοποιήθηκαν δυο μάχες των Τουάθα ντε Ντανάν. Σήμερα, η τοποθεσία πιστεύεται ότι βρίσκεται στο Κόνναχτ, τη δυτική επαρχία της Ιρλανδίας.
Η Πρώτη Μάχη
Κατά την άφιξή τους στην Ιρλανδία, οι Τουάθα ντε Ντανάν με αρχηγό το Νουάντου πολέμησαν εναντίον των Fir Bolg, των μέχρι τότε κατοίκων της Ιρλανδίας. Οι Τουάθα ντε Ντανάν κέρδισαν τη μάχη, αλλά ο βασιλιάς Νουάντου έχασε το χέρι του.
Η Δεύτερη Μάχη
Με αρχηγό το Λουγ, οι Τουάθα ντε Ντανάν πολέμησαν εναντίον των Φομόριαν και του αρχηγού τους, Μπάλορ. Οι Τουάθα ντε Ντανάν νίκησαν, αλλά ο βασιλιάς Νουάντου σκοτώθηκε από τον Μπάλορ κι αυτός με τη σειρά του από το Λουγ. Μετά το τέλος της μάχης, ο Λουγ βρήκε τον Μπρες, πρώην βασιλιά και τύραννο των Τουάθα ντε Ντανάν, μόνο και αβοήθητο στο πεδίο της μάχης. Ο Λουγ του χάρισε τη ζωή, με αντάλλαγμα ο Μπρες να διδάξει στους Τουάθα ντε Ντανάν τη γεωργία. Επίσης, η θεά Μπαβ ή (Μόριγκαν) απήγγειλε μια προφητεία για το τέλος του κόσμου.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Εκκλησία της Κατάθεσης του Ιματίου
Ο ναός κτίστηκε στη θέση προηγούμενης εκκλησίας, που κτίστηκε από τον Μητροπολίτη Μόσχας Ιωνά το 1451 Το όνομα της εκκλησίας, που μεταφράζεται ποικιλοτρόπως ως «Εκκλησία του Ιματίου της Παρθένου», «Εκκλησία της Κατάθεσης του Ιερού Ιματίου της Κυρίας Ημών», «Εκκλησία του Πέπλου» ή απλά «Εκκλησία της Κατάθεσης», λέγεται ότι αναφέρεται σε μ εορτή, που χρονολογείται από τον 5ο αι., που γίνεται σε ανάμνηση της μεταφοράς του ιματίου Παναγίας  από την Παλαιστίνη στην Κωνσταντινούπολη, όπου και προστάτευε την πόλη από εχθρικές επιδρομές. Για παράδειγμα, η παράδοση λέει ότι κατά τη διάρκεια του Ρωσο-βυζαντινού πολέμου του 860 ο Πατριάρχης τοποθέτησε το ιμάτιο της Παναγίας στη θάλασσα, προκαλώντας καταιγίδα που κατέστρεψε τα ρωσικά.
αριστερά|μικρογραφία| Τοιχογραφία που δείχνει τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα [[Μιχαήλ Γ΄ και τον Πατριάρχη Φώτιο να βάζουν το πέπλο της Θεοτόκου στη θάλασσα.]]
Ένα τέμπλο τεσσάρων επιπέδων του 1627, έχει διατηρηθεί στην εκκλησία. Η εκκλήσία έχει επίσης τοιχογραφίες του 1644 των Iβάν Μπορίσοφ, Σίντορ Ποσπέεφ και Σέμυον Aμπράμοφ. Κτίστηκε με το παραδοσιακό πρώιμο ρωσικό στυλ, που χαρακτηρίζεται από «μια αξιοσημείωτη τάση προς πιο υψηλές αναλογίες, τη συνολική δομή να επεκτείνεται τοποθετημένη σε υπερυψωμένα θεμέλια και το τύμπανο που στηρίζει τον ενιαίο τρούλο να υψώνεται επίσης». Η περίπλοκη εσωτερική λεπτομέρεια και η διακόσμηση ήταν χαρακτηριστικά της ρωσικής αρχιτεκτονικής αυτής της περιόδου.
Αρχικά, η εκκλησία χρησίμευε ως το ιδιωτικό παρεκκλήσι του Πατριάρχη της Μόσχας, αλλά από τα μέσα του 17ου αι. πέρασε στην κατοχή της ρωσικής βασιλικής οικογένειας. Η εκκλησία υπέστη σοβαρές ζημιές σε μια πυρκαγιά το 1737 (η ίδια πυρκαγιά που έσπασε την καμπάνα του Τσάρου).
Σήμερα, η εκκλησία στεγάζει επίσης έκθεση ξυλογλυπτικής από τον 14ο έως τον 19ο αι.
Μπελεβάλια η υακινθοειδής
Η Μπελεβάλια η υακινθοειδής (επιστ. ονομ. Bellevalia hyacinthoides, παλαιότερα Strangweia spicata), ανήκει στην οικογένεια Asparagaceae (Ασπαραγοειδή) και στο γένος Bellevalia όπου η βραχύτερος ανθικός σωλήνας σε σχέση με τους λοβούς του περιανθίου την διακρίνει από τα υπόλοιπα είδη του γένους. Μέχρι πρόσφατα αποτελoύσε ενδημικό είδος της Ελλάδας, αν και τελευταία έχει καταγραφεί και στην Αλβανία. Στην Ελλάδα, εκτός από τα βορειοδυτικά, απαντά σχεδόν σ’ όλο το χερσαίο τμήμα της χώρας στο Ιόνιο, Σποράδες και Κυκλάδες. Απαντά σε πετρώδεις τοποθεσίες, ελαιώνες, ακαλλιέργητους αγρούς, από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 1000 μ. Είναι φυτό βολβώδες, με 4-8 μακρύτερα από το στέλεχος φύλλα, ελαφρώς βλεφαριδωτά. Τα άνθη του είναι 5-15 κωδωνοειδή γαλάζια, με λοβούς καμπτόμενους προς τα έξω, μήκους 2-3 φορές μεγαλύτερου του μήκους του ανθικού σωλήνα, πυκνά διατεταγμένα, με ανθήρες ιώδεις σκούρους σχεδόν μαύρους, εύοσμα. Ανθίζει από  Ιανουάριο έως Μάρτιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγριολούλουδα Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Ασπαραγοειδή
SIP
Προκειμένου να γίνει απλή χρήση την τεχνολογίας που βασίζεται στο πρωτόκολο SIP χρειάζεται συσκευή SIP (Τηλέφωνο Voip με υποστήριξη SIP) όπου ανεξάρτητα χρήσης υπολογιστή είναι δυνατόν να συνδεθεί απευθείας στο modem ή στον δρομολογητή (router) της ADSL γραμμής μας ή άλλης γρήγορης παροχής διαδικτύου.
Κατόπιν είναι δυνατή η επιλογή παρόχου για το πέρασμα των τηλεφωνικών κλήσεων στο διαδίκτυο. Υπάρχουν και συσκευές sip που επιτρέπουν την είσοδο απλών τηλεφωνικών συσκευών (PSTN δικτύου) με την ονομασία ΑΤΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Χριστιανός Λουδοβίκος του Μπράουνσβαϊγκ
Ο Χριστιανός-Λουδοβίκος (Christian Ludwig, 25 Φεβρουαρίου 1622 - 15 Μαρτίου 1665) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννόβερου ήταν πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ (1641-48) και έπειτα του Λύνεμπουργκ (1648-65), τα οποία ήταν μέρη του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χέρτσμπεργκ αμ Χαρτς (Herzberg am Harz) του Γκέτινγκεν (Göttingen) και ήταν ο πρώτος από τους τέσσερις γιους του Γεωργίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Άννας-Ελεονόρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Διαδέχθηκε το 1641 τον πατέρα του ως πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ (Calenberg) και διέμενε στο ανάκτορο Λάινε (Leineschloss) στο Αννόβερο. Όταν το 1648 διαδέχθηκε τον θείο του Φρειδερίκο Δ΄ ως πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (Lüneburg), παραχώρησε το Κάλενμπεργκ στον επόμενο αδελφό του Γεώργιο-Γουλιέλμο και μετακινήθηκε στο κάστρο του Τσέλλε (Celle) στο Λύνεμπουργκ.
Έγινε μέλος της Φρουτοφόρου Εταιρείας, ενός συλλόγου λογίων για την τυποποίηση της γερμανικής γλώσσας. Το 1653 νυμφεύτηκε τη Δωροθέα, κόρη του Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ, αλλά απεβίωσε το 1665 άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γεώργιος Γουλιέλμος, ο οποίος παραχώρησε την προηγούμενη κτήση του, το Κάλενμπεργκ, στον επόμενο αδελφό Ιωάννη Φρειδερίκο.
Γαλατάς
thumb|right|300px|Άποψη του Γαλατά σήμερα, ξεχωρίζει ο Πύργος Γαλατά και η ομώνυμη γέφυρα, αριστερά. thumb|right|300px|Πανοραμική άποψη του Γαλατά, από ταχυδρομικό δελτάριο του 19ου αιώνα. Ο Γαλατάς (τουρκικά: Galata) ή Πέραν είναι κεντρική παράλια περιοχή με λιμενικές εγκαταστάσεις της Κωνσταντινούπολης, που βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά και άκρη του Κερατίου κόλπου. Αποτελεί το παράλιο τμήμα, συνέχεια της ακτής Τοπ Χανέ της ευρύτερης περιοχής που ονομάζεται Μπέηογλου, όπου βρέχεται από τα νερά του Βοσπόρου (ανατολικά) και του Κεράτιου Κόλπου (νότια).
Χριστιανός Λουδοβίκος του Μπράουνσβαϊγκ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1653 τη Δωροθέα-Σοφία, κόρη του Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Η σύζυγός του παντρεύτηκε για 2η φορά με τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Γαλατάς
Ιστορία
Το αρχικό όνομά της περιοχής ήταν Συκεαί ενώ επίσης αποκαλούνταν «Πέραν εν Συκεαίς» από όπου προήλθε και η ευρύτερη ονομασία Πέραν. Περίπου από το 425 αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα της Κωνσταντινούπολης, διαθέτοντας θέατρο και δημόσια λουτρά, ενώ το 528 οι Συκεαί μετονομάστηκαν σε Ιουστινιανούπολη γιατί εξωραΐστηκε και τειχίστηκε από αυτόν.
Κάνκορ του Εσμπαί
O Κάνκορ, Cancor (απεβ. 771) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κόμης τού Εσμπαί και τού Ράινγκαου.
Γαλατάς
Ιστορία
Ο Γαλατάς κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο είχε το ρόλο λατινικής αποικίας εντός της ρωμαϊκής πρωτεύουσας. Αρχικά βρισκόταν υπό ενετική κυριαρχία αλλά το 1160 εγκαταστάθηκαν Γενοβέζοι στην περιοχή με την έγκριση του αυτοκράτορα Μανουήλ Α' Κομνηνού. Το 1261 ο Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος, που επιθυμούσε να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη από τους Λατίνους, υπέγραψε με τους Γενοβέζους τη Συνθήκη του Νυμφαίου.
Αγκαντζάλι
Το Αγκαντζάλι είναι χωριό στην επαρχία Ιμισλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας.
Κάνκορ του Εσμπαί
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ροβέρτου Α΄ κόμη τού Εσμπαί και της Βιλλίσβιντα.
Γαλατάς
Ιστορία
Οι Γενοβέζοι του παραχώρησαν τον στόλο που χρειαζόταν λαμβάνοντας το δικαίωμα να επεκτείνουν την παρουσία τους στο Γαλατά και να περιβάλουν τον οικισμό τους με τείχη. Σύντομα ο Γαλατάς έγινε κεντρικό λιμάνι μεταφοράς εμπορευμάτων και παράλληλα συνεχίστηκε η οχυρωματική του επέκταση.
Αλιφείρα Ηλείας
Η Αλιφείρα είναι χωριό της Επαρχίας Ολυμπίας του Νομού Ηλείας. Από αυτή έχει πάρει το όνομά του ο ομώνυμος δήμος. Βρίσκεται κοντά στα ερείπια αρχαίας αρκαδικής πόλης (Αλίφηρα).
Κάνκορ του Εσμπαί
Βιογραφία
Ίδρυσε το 764 το αββαείο τού Laurissa (νυν Λορς) μαζί με τη χήρα μητέρα του εντός δικής του ιδιοκτησίας, δηλ. με δικαίωμα διορισμού τού ηγουμένου. Έκανε ηγούμενο τον εξάδελφό του Χρόντεγκανκ αρχιεπίσκοπο τού Μετς, γιο της Λάνντραντα των Μεροβιγγείων. Ο Χρόντεγκανκ αφιέρωσε τη μονή στον Αγ. Πέτρο και έγινε ο πρώτος ηγούμενος. Αργότερα οι ιδρυτές χορήγησαν στο αββαείο και άλλες δωρεές.
Το 766 ο Χρόντεγκανκ παραιτήθηκε από το Λορς, λόγω άλλων σημαντικών καθηκόντων που είχε ως αρχιεπίσκοπος τού Μετς. Έστειλε τον αδελφό του Γκούνντελαντ, εξάδελφο τού Κάνκορ, ως ηγούμενο εκεί. Σύμφωνα με μία πηγή ο Κάνκορ ήταν θείος (ή αδελφός) τού Ροβέρτου Β΄ κόμη τού Εσμπαί και γενάρχη των Ροβερτιδών.
Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θουριγγβέρτος ως κόμης τού Εσμπαί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 770 την ευγενή Άνγκιλα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Αγκαντζάλι
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Αλιφείρα Ηλείας
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Ρογκοζιό (Ρογγόζιον) μέχρι το 1927, οπότε και μετονομάστηκε σε Αλιφείρα λόγω της γειτνίασης με την αρχαία πόλη.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Γαλατάς
Ιστορία
Το 1349 χτίστηκε ο Πύργος του Γαλατά (Κουλάς) και τα βόρεια τείχη, εν συνεχεία τα τείχη της περιοχής του σημερινού Καράκιοϊ, το 1387 περιτείχισαν τις περιοχές Κιουλέντιμπι και Σισχανέ και το 1397 ολοκλήρωσαν την οχύρωση με το χτίσιμο τείχους στην περιοχή Αζάπκαπι. Τέλος το 1404 ένωσαν το Τοπχανέ με το Καράκιοϊ. Μέχρι και τον 19ο αιώνα περιβαλλόταν με τείχος. Η οχύρωση ξεκινούσε από το Αζάπκαπι κοντά στον Κεράτιο. Ο Πύργος του Γαλατά ήταν το βορειότερο παρατηρητήριο και ο κύριος αμυντικός πύργος της οχύρωσης. Τα τείχη χαμήλωναν προς το Τοπχανέ από αυτό το σημείο.
Αν και ο Γαλατάς δημιουργήθηκε με προνόμια που απέσπασαν οι Γενοβέζοι από τους Ρωμαίους σε κρίσιμες γι’ αυτούς ώρες και στα τείχη του ήταν αναρτημένα τα σύμβολα του Ρωμαϊκού βασιλείου, ωστόσο κατά την οθωμανική πολιορκία του 1453 έμεινε ουδέτερος και δεν βοήθησε στην άμυνα της Κωνσταντινούπολης.
Μετά την άλωση της Πόλης ο Μωάμεθ ο Πορθητής μετέτρεψε το Γαλατά σε τόπο κατοικίας Ελλήνων και Εβραίων. Το φράγκικο στοιχείο εξασθένησε, εντούτοις, δεν αντικαταστάθηκε ευρέως από μουσουλμανικούς πληθυσμούς γινόμενος έτσι μία αστική περιοχή κατοικούμενη από τις δύο μειονότητες.
Ο Γαλατάς υπήρξε ενεργό επιχειρησιακό κέντρο από την ίδρυσή του αλλά η χρυσή περίοδός του ανάγεται στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Οι εθνικές μειονότητες κέρδισαν νέα δικαιώματα με τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις του Σουλτάνου Αβδούλ Μετζίτ το 1839. Αυτό δημιούργησε γρήγορα άνθηση στη χρηματιστική δράση των κατοίκων.
Το 1860 γκρεμίστηκαν τα γενοβέζικα τείχη και ο Γαλατάς διευρύνθηκε αναδεικνυόμενος ως Μεγάλη Οδός του Πέραν σε αριστοκρατική συνοικία. Εγκαταστάθηκαν εκεί οι ξένες πρεσβείες και χτίστηκαν καινούργιες εκκλησίες, ορθόδοξες, ρωμαιοκαθολικές και αρμενικές. Ακολούθησε η θεμελίωση πολυτελών κατοικιών από ομογενείς, εμπορικών κέντρων και θεάτρων.
Σύντομα τα προβλήματα υποδομής της νέας περιοχής λύθηκαν. Οι οδοί λιθοστρώθηκαν, τα συστήματα λυμάτων διευρύνθηκαν, δημιουργήθηκαν δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης και φυσικού αερίου ενώ το ιπποκίνητο τραμ χρησιμοποιήθηκε για τη δημόσια μεταφορά. Στο Γαλατά δημιουργήθηκε και υπόγειο μετρό, το τρίτο παλαιότερο του κόσμου. Επίσης ιδρύθηκαν σχολεία αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και ελληνικά στα οποία φοιτούσαν και γόνοι μουσουλμανικών οικογενειών.
Η εμπορική κυριαρχία της περιοχής ανήκε στους Ρωμιούς ενώ υπήρχε και δραστηριότητα Εβραίων και Γάλλων. Η κατάσταση παρέμεινε η ίδια και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή με το ελληνικό στοιχείο να αναπτύσσεται έχοντας υπό τον έλεγχό του το εμπόριο της Πόλης. Το τέλος της ελληνικής παρουσίας στο Γαλατά και το ευρύτερο Πέραν ήρθε με τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955. Τότε καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς τα ελληνικά καταστήματα και διαπράχθηκαν αποτρόπαιες βιαιοπραγίες κατά των ομογενών. Η οργανωμένη βία οδήγησε στο πρώτο κύμα φυγής των Ρωμιών από την Πόλη ακολουθούμενο από την εγκατάσταση στην περιοχή Τούρκων και την παράλληλη ανάληψη του εμπορίου από αυτούς.
Αθλητισμός
Στον αθλητικό χώρο ο Γαλατάς έχει την τοπική ομάδα της Γαλατασαράι, η οποία διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και λοιπών αθλημάτων.
Φωτογραφίες
center|thumb|750px|Πανοραμική εικόνα του Κεράτιου Κόλπου (βόρεια): Ο Γαλατάς (με ομίχλη). center|thumb|750px|Πανοραμική εικόνα του Κεράτιου Κόλπου από τον πύργο του Γαλατά.
Βικιπαίδεια στα Σαντάλι
Η Βικιπαίδεια στα Σαντάλι (σαντάλι: ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ ᱣᱤᱠᱤᱯᱤᱰᱤᱭᱟ) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Σαντάλι, που διευθύνεται από το Ίδρυμα Wikimedia. Το εγχείρημα ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου 2018. Το αλφάβητο Ολ Τσίκι που δημιουργήθηκε ειδικά για τη γλώσσα είναι το αλφάβητο που χρησιμοποιείται στην έκδοση της Βικιπαίδειας. Η Σαντάλι είναι μια γλώσσα στην υποοικογένεια Μούντα των Αυστροασιατικών γλωσσών, που ομιλείται από περίπου 7.4 εκατομμύρια άτομα στη Νότια Ασία (Μπαγκλαντές, Ινδία, Μπουτάν και Νεπάλ).
Ιστορία
Η διαδικασία δημιουργίας της Βικιπαίδειας στα Σαντάλι ξεκίνησε το 2012 και αργότερα πήρε ώθηση από τον Φεβρουάριο του 2017. Πίσω στο 2012, η Wikimedia Μπαγκλαντές διοργάνωσε συνάντηση και εργαστήριο με την κοινότητα της γλώσσας Σαντάλι στην επαρχία Ντινατζπούρ του Μπαγκλαντές με στόχο την έναρξη Βικιπαίδειας στη γλώσσα Σαντάλι. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία επιβραδύνεται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.
Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο του 2017, η Wikimedia Μπαγκλαντές οργάνωσε ακόμα μια συνάντηση με Γλωσσική Κοινότητα των Σαντάλι στη Ντάκα όπου ελήφθη η απόφαση να επισπεύσει την έναρξη της Βικιπαίδειας. Μετά τη συζήτηση αυτή, η Wikimedia Μπαγκλαντές διοργάνωσε συνάντηση για τη κοινότητα γλώσσας στα Σαντάλι στις 30 Δεκεμβρίου του 2017. Η ινδική κοινότητα της γλώσσας επίσης συμμετείχε σε αυτό το πρόγραμμα μέσα από συζήτηση στο διαδίκτυο. Στη συνέχεια, διοργανώθηκε εργαστήριο για τη κοινότητα της γλώσσας στην Οντίσα της Ινδία στις 11 Μαρτίου 2018, σε συνεργασία με την Ομάδα Χρηστών Όντια της Wikimedia.
Μετά από μήνες δουλειάς, η Βικιπαίδεια στα Σαντάλι εγκρίθηκε από τη γλωσσική επιτροπή του Wikimedia στις 28 Ιουνίου 2018. Τέλος, δημιουργήθηκε στις 2 Αυγούστου του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα
Polikarpov I-185
Το Polikarpov I-185 (Истребитель 185; Αεροσκάφος 185), σχεδιάστηκε  ήταν σοβιετικό μονοκινητήριο μαχητικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1940. Επρόκειτο για ένα πολλά υποσχόμενο αεροσκάφος που τελικά δεν εντάχθηκε σε παραγωγή, εξ αιτίας δυστυχημάτων κατά την διάρκεια των πτητικών δοκιμών και της δέσμευσης ενός από τους κινητήρες που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει, του Μ-82, για χρήση με το μαχητικό Lavochkin La-5.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το I-185, που σχεδιάστηκε στις αρχές του 1940, βασίζονταν στο προγενέστερο I-180 το οποίο ήταν εξέλιξη του μαχητικού I-16. Επρόκειτο, όμως, επί της ουσίας για εξ ολοκλήρου νέα σχεδίαση. Το αρχικό πρωτότυπο προωθούνταν από τον πειραματικού 18-κίλυνδρου αστεροειδή κινητήρα Tumansky M-90, των 2000 hp. Ο οπλισμός αποτελούνταν από δύο πολυβόλα ShKAS των 7,62 mm και δύο πολυβόλα Berezin UBS των 12,7 mm, όλα τοποθετημένα στην άτρακτο. Με δυσκολία μπορούσε να μεταφερθεί και μια βόμβα των 500 kg. Το πρωτότυπο ήταν έτοιμο τον Μάιο του 1940, αλλά ο μοναδικός διαθέσιμος Μ-90 αποδείχθηκε τόσο ανεπαρκής που το αεροσκάφος δεν μπορούσε να απογειωθεί. Αποφασίστηκε η χρήση ενός άλλου πειραματικού κινητήρα, του Shvetsov M-81, που επίσης αποδείχθηκε ανεπαρκής. Το Ι-185 απογειώθηκε με τον Μ-81 τον Ιανουάριο του 1941, αλλά αποφασίστηκε να μην σπαταληθεί άλλος χρόνος με αυτόν τον κινητήρα, ευτύχημα για την εξέλιξη του Ι-185, διότι ο Μ-81 ακυρώθηκε τον Μάιο του 1941.
Το δεύτερο πρωτότυπο ολοκληρώθηκε στα τέλη του 1940 με τον 14-κύλινδρο αστεροειδή κινητήρα Shvetsov M-82A, ισχύος 1700 hp. Το εμπρός μέρος της ατράκτου επανασχεδιάσθηκε -εξ αιτίας της αλλαγής κινητήρα- και ο οπλισμός άλλαξε σε τρία συγχρονισμένα πυροβόλα ShVAK των 20 mm. Τα σχέδια εγκατάστασης του Μ-82 δόθηκαν επίσης στα Σχεδιαστικά Γραφεία Lavochkin και Yakovlev. Αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμα, ειδικά στον σχεδιασμό του Lavochkin La-5, που χρησιμοποιούσε τον συγκεκριμένο κινητήρα. Κατασκευάστηκε και τρίτο πρωτότυπο του I-185, με τον βαρύτερο και μεγαλύτερο σε διαστάσεις αστεροειδή κινητήρα Shvetsov M-71 των 2000 hp. Οι πτητικές δοκιμές και των δύο πρωτοτύπων διακόπηκαν εξ αιτίας της γερμανικής εισβολής στην ΕΣΣΔ (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα). Ολόκληρο το Σχεδιαστικό Γραφείο και τα αεροσκάφη του μεταφέρθηκαν στο Νοβοσιμπίρσκ για να προφυλαχθούν από την γερμανική απειλή.
Οι πτητικές δοκιμές ξεκίνησαν ξανά στις αρχές του 1942. Στο ενδιάμεσο είχε εγκατασταθεί ο Μ-71 και στο αρχικό πρωτότυπο. Οι εκδόσεις με αυτόν τον κινητήρα αποδείχθηκαν ταχύτερες του πιο σύγχρονου γερμανικού μαχητικού της περιόδου, του Messerschmitt Bf 109F, κατά 47 km/h στο επίπεδο της θάλασσα και κατά 20 km/h σε ύψος 6000 m. Σε αυτό το ύψος το Ι-185 έφτανε την μέγιστη ταχύτητά του, που ήταν 630 km/h. Οι επιδόσεις ήταν τόσο καλές που προτάθηκε η άμεση ένταξη του σε παραγωγή, πριν ακόμα ξεκινήσουν οι επιχειρησιακές δοκιμές τον Νοέμβριο του 1942. Τα τρία υπάρχοντα πρωτότυπα διατέθηκαν στο 728ο Σύνταγμα Μαχητικών, που υπάγονταν στην 3η Αεροπορική Στρατιά του Μετώπου Καλίνιν. Η χρήση τους γίνονταν με ιδιαίτερη προσοχή, για να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού. Για παράδειγμα, επιχειρούσαν μόνο πάνω από περιοχές που έλεγχαν οι Σοβιετικοί και πάλι μόνο κατόπιν συναινέσεως του επιτελείου της 3ης Αεροπορικής Στρατιάς.
Ο σμηναγός Vasilyaka σημείωσε:«''Το Ι-185 ξεπερνά σε ταχύτητα τόσο τα σοβιετικά όσο και τα ξένα μαχητικά. Κάνει ακροβατικές μανούβρες με ευκολία, ταχύτητα και δυναμικά. Το Ι-185 είναι αυτή την στιγμή το καλύτερο μαχητικό όσον αφορά την ευκολία στον χειρισμό, την ταχύτητα, την ευελιξία (ειδικά στην άνοδο), τον οπλισμό και την επιβιωσιμότητα.''»
Με βάση την εξαίρετη αναφορά του Επιστημονικού Ινστιτούτου Δοκιμών της Πολεμικής Αεροπορίας για το αεροσκάφος ξεκίνησε στις αρχές του 1942 η ανάπτυξη της έκδοσης παραγωγής με τον κινητήρα Μ-71. Ήταν έτοιμη τον Απρίλιο του 1942 και είχε επανασχεδιασμένο κάλυμμα του κινητήρα. Το βάρος αυξήθηκε κατά 144 kg, όμως η βελτιωμένη αεροδυναμική του καλύμματος αντιστάθμισε το γεγονός αυτό. Μάλιστα η μέγιστη ταχύτητα αυξήθηκε και έφτασε τα 650 km/h σε ύψος 5000 m. Οι δοκιμές του κατασκευαστή ολοκληρώθηκαν στο διάστημα 17 Δεκεμβρίου 1942 - 26 Ιανουαρίου 1943. Την επομένη ο κινητήρας παρουσίασε βλάβη και το αεροσκάφος συνετρίβη. Διατάχθηκε η συνέχιση των πτητικών δοκιμών με τα άλλα πρωτότυπα, όμως και το αρχικό πρωτότυπο συνετρίβη στις 5 Απριλίου, με απώλεια του πιλότου.
Μετά τα δυστυχήματα όλες οι εργασίες ένταξης του I-185 σε παραγωγή διεκόπησαν, ακόμα και με τον κινητήρα Μ-82, καθώς αυτός είχε δεσμευθεί για το μαχητικό La-5. Ένας από τους λόγους που προτιμήθηκε το La-5 ήταν ότι είχε ίδια άτρακτο με το LaGG-3, που παράγονταν ήδη σε τρία εργοστάσια, με αποτέλεσμα να είναι μικρότερες οι αλλαγές που έπρεπε να γίνουν στα εργοστάσια. Επίσης χρειάζονταν μικρότερη ποσότητα ντουραλουμίνιου για να κατασκευαστεί ένα La-5 σε σχέση ε ένα I-185, υλικού που δεν ήταν διαθέσιμο σε επαρκείς ποσότητες εκείνη την περίοδο.
Εκδόσεις
Ο Πολικάρποφ ξεκίνησε άμεσα τον προκαταρκτικό σχεδιασμό δύο βελτιωμένων εκδόσεων του Ι-185. Το πρώτο ήταν το Ι-187, με κινητήρα M-71F ισχύος 2200 hp και καλύπτρα του κόκπιτ που παρείχε στον πιλότο ορατότητα 360o. Θα ήταν οπλισμένο με τέσσερα πυροβόλα των 20 mm και οκτώ ρουκέτες RS-82. Εκτιμώνταν ότι η μέγιστη ταχύτητα θα έφτανε τα 710 km/h. Το δεύτερο σχέδιο ήταν το Ι-188, με τον βελτιωμένο κινητήρα Μ-90 των 2080 hp. Ο οπλισμός του θα ήταν ίδιος με του Ι-187. Κανένα δεν εντάχθηκε σε παραγωγή.
Βιβλιογραφία
I-185 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς
thumb|right|Τρόλεϊ 19 των ΗΛΠΑΠ Η Η.Λ.Π.Α.Π. (Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς) ιδρύθηκε έπειτα από την εξαγορά της Ηλεκτρικής Εταιρίας Μεταφορών στις 14 Δεκεμβρίου του 1970 και εποπτευόταν από το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. Το συνολικό δίκτυό της ήταν έκτασης 404 χιλιομέτρων με 19 γραμμές στην περιοχή Αθηνών-Πειραιώς με στόλο 356 τρόλεϊ εν λειτουργία, αντιρρυπαντικής τεχνολογίας.
Τα πρώτα τρόλεϊ τέθηκαν σε λειτουργία στην πόλη του Πειραιά το 1948 εξυπηρετώντας την συνοικία Καστέλλα μετά από πέντε χρόνια επιτυχημένης πορείας της εταιρίας λειτούργησε και η πρώτη γραμμή στην Αθήνα εξυπηρετώντας τη διαδρομή Πατήσια-Αμπελόκηποι. Οι γραμμές 1 (γραμμές τραμ 1 και 5), 2, 3, 6, 7, 9, 12 (γραμμές τραμ 11 και 12), 13, 14, 20 και 21 (γραμμή τραμ 4), σε διαχρονική πορεία, αποτελούν συνέχεια, με επεκτάσεις, των παλαιών τροχιοδρομικών γραμμών που υπήρξαν έως το 1960.
Τον Ιούλιο του 2011 απορροφήθηκε από την εταιρεία Οδικές Συγκοινωνίες (ΟΣΥ) ΑΕ.
Γραμμές Τρόλεϊ
Σε λειτουργία βρίσκονται 20 γραμμές τρόλει:
Δήμος Αιδηψού
Ο δήμος Αιδηψού ήταν δήμος του νομού Ευβοίας μέχρι το 2010. Καταργήθηκε το 2011 με το πρόγραμμα Καλλικράτης και έγινε μέρος του νέου Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού. Βρίσκεται στην βόρεια χερσόνησο του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Ωρεών και Ιστιαίας. Ο δήμος αποτελείτο από 3 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 115,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 6.670 κατοίκους το 2001. Έδρα του ήταν τα Λουτρά Αιδηψού.
Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς
Γραμμές Τρόλεϊ
1. Πλ. Αττικής - Καλλιθέα - Μοσχάτο
Δήμος Αιδηψού
Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς
Γραμμές Τρόλεϊ
2. Άνω Κυψέλη - Παγκράτι - Καισαριανή
Δήμος Αιδηψού
Δήμος Αιδηψίων
Ο δήμος συστάθηκε για πρώτη φορά στις 24 Νοεμβρίου 1835 με την ονομασία Δήμος Αιδηψίων με έδρα τον οικισμό Αιδηψός και λειτούργησε ως κοινότητα από το 1912 ως τις 27 Ιανουαρίου 1934, οπότε προσαρτήθηκε στον Δήμο Λουτρών Αιδηψού.
Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς
Γραμμές Τρόλεϊ
3. Νέα Φιλαδέλφεια - Άνω Πατήσια - Νέο Ψυχικό
Δήμος Αιδηψού
Λουτρά Αιδηψού
Η κοινότητα Λουτρών Αιδηψού συστάθηκε με την απόσπαση του οικισμού Λουτρά Αιδηψού από την κοινότητα Αιδηψού και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας στις 2 Νοεμβρίου 1926 και λειτούργησε ως το 1934, οπότε προήχθη σε δήμο. Ο δήμος λειτούργησε ως το 1997 οπότε καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στο δήμο Αιδηψού.
Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς
Γραμμές Τρόλεϊ
4. Άνω Κυψέλη - Άγιος Αρτέμιος - Σταθμός Μετρό Άγιος Ιωάννης
Δήμος Αιδηψού
Δήμος Αιδηψού
Ο Δήμος Αιδηψού συστάθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1997 με την απόσπαση του οικισμού Λουτρά Αιδηψού από το δήμο Λουτρών Αιδηψού και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον νεοσύστατο δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού.
Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς
Γραμμές Τρόλεϊ
5. Λαμπρινή - Πλ. Συντάγματος - Τζιτζιφιές
Δήμος Αιδηψού
Παραπομπές
Αιδηψου
Ηλεκτροκίνητα Λεωφορεία Περιοχής Αθηνών Πειραιώς
Γραμμές Τρόλεϊ
6. Ιπποκράτους - Κοσμάς Αιτωλός - Ν. Φιλαδέλφεια
10. Τζιτζιφιές - Χαλάνδρι
11. Άνω Πατήσια - Ν. Παγκράτι - Ν. Ελβετία (24ωρη)
12. Ζάππειο - Περιστέρι (Άγιος Ιερόθεος)
14. Λαμπρινή - Λ. Αλεξάνδρας - Γηροκομείο
15. Πετράλωνα - Δικαστήρια - Ελ. Βενιζέλου
16. Αγ. Ιωάννης Ρέντη - Πειραιάς (κυκλική)
17. Πειραιάς - Αγ. Γεώργιος (κυκλική)
18. Μουσείο - Χαλάνδρι (Εθν. Αντιστάσεως)
19. Μουσείο - Στ. Μετρό Χαλάνδρι (Σίδερα)
19Β. Μουσείο - Χαλάνδρι (Σίδερα)
20. Ν. Φάληρο - Καστέλλα - Δραπετσώνα
21. Νίκαια - Π.Ράλλη - Ομόνοια (Κυκλική)
24. Πετρούπολη - Ίλιον - Στ. Μετρό Αγ. Αντώνιος (κυκλική)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφορές στην Αθήνα
Κατάλογος των σπουδαιότερων έργων όπερας
Ο κατάλογος αυτός περιέχει, με χρονολογική σειρά, τις σπουδαιότερες όπερες, από τις αρχές του 17ου αιώνα μέχρι το τέλος περίπου του 20ού.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Όπερα Οπερα