cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάλντεν Νήσος
Γεωγραφία
Το νησί έχει κατά προσέγγιση το σχήμα ενός ισόπλευρου τριγώνου με πλευρές των 8 χμ, προσανατολισμένο με την νοτιοδυτική πλευρά του σε μια ευθεία από τα βορειοδυτικά στα νοτιοανατολικά. Η δυτική και νότια γωνιά του τριγώνου είναι ελαφρώς κουτσουρεμένες, κονταίνοντας την βόρεια, ανατολική και νοτιοδυτική ακτή στα περίπου 7 χμ, και προσθέτοντας κοντύτερες βόρεια και νότια ακτή με μήκος περίπου 1 με 2 χμ. Μια μεγάλη, στο μεγαλύτερο της μέρος ρηχή, με ακανόνιστο σχήμα λιμνοθάλασσα, που περιέχει έναν αριθμό μικρών νησίδων, γεμίζει το ανατολικό κεντρικό τμήμα του νησιού. Η λιμνοθάλασσα περιβάλλεται εντελώς από ξηρά, εκτός από σχετικά στενές διόδους κατά μήκος της βόρειας και ανατολικής πλευράς της. Το μεγαλύτερο μέρος της χερσαίας έκτασης του νησιού βρίσκεται στα νότια και τα δυτικά της λιμνοθάλασσας. Η συνολική έκταση του νησιού είναι περίπου 39,3 χμ², εκ των οποίων τα 13 χμ² είναι η λιμνοθάλασσα.
Το νησί είναι πολύ χαμηλό, δεν ξεπερνά τα 10 μ πάνω από το επίπεδο θαλάσσης στο υψηλότερο σημείο του. Οι μεγαλύτερες ανυψώσεις βρίσκονται κατά μήκος ενός δακτυλίου που από κοντά ακολουθεί την ακτογραμμή. Το εσωτερικό σχηματίζει μια κοιλότητα που είναι μόνον ελάχιστα μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας στο δυτικό τμήμα και κάτω από αυτό (γεμισμένη με την λιμνοθάλασσα) στο ανατολικό κεντρικό τμήμα. Λόγω αυτής της τοπογραφίας του, ο ωκεανός δεν είναι ορατός από το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού του νησιού.
Συνεχώς όλες τις ακτές τις χτυπάνε μεγάλα κύματα, που έχουν σχηματίσει μια στενή λευκή προς το γκρι αμμώδη παραλία. Εκτός από την δυτική ακτή, όπου η λευκή αμμώδης παραλία είναι περισσότερο εκτενής από αλλού, μια λωρίδα από σκούρα γκρι κοραλλιογενή χαλίκια, σχηματίζει μια σειρά από χαμηλές ράχες παράλληλες προς την ακτή, που βρίσκεται εντός της στενής παραλίας, και εκτείνεται προς το εσωτερικό της περιφέρειας του νησιού.
Ιστορία
Την εποχή της ανακάλυψης του, το Μάλντεν βρέθηκε ακατοίκητο, αλλά τα υπολείμματα ερειπωμένων ναών και άλλων εγκαταστάσεων καταδεικνύουν ότι το νησί κάποια εποχή στο παρελθόν κατοικείτο. Σε διάφορες στιγμές αυτά τα υπολείμματα θεωρητικά αποδόθηκαν σε «ναυαγούς», «πειρατές», τους «Νοτιοαμερικανούς Ίνκας», «πρώιμους Κινέζους θαλασσοπόρους», κτλ. Το 1924 τα ερείπια του Μάλντεν εξετάστηκαν από έναν αρχαιολόγο από το Επισκοπικό Μουσείο της Χονολουλού, τον Κ.Π. Έμορυ, που συμπέρανε ότι ήταν δημιούργημα Πολυνησιακού πληθυσμού που κατοίκησε εκεί ίσως για μερικές γενιές κάποιους αιώνες νωρίτερα.
Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, κατά το αποκορύφωμα της Αμερικανικής φαλαινοθηρίας στον κεντρικό Ειρηνικό, το Μάλντεν το επισκέπτηκαν σε διάφορες περιπτώσεις Αμερικανοί φαλαινοθήρες.
Το Μάλντεν διεκδικήθηκε από την Αμερικανική Εταιρεία Γκουανό υπό την Πράξη Νήσων με Γκουανό του 1856, που έδινε το δικαίωμα σε πολίτες να κατάσχουν ακατοίκητα νησιά υπό την δικαιοδοσία των Ηνωμένων Πολιτειών με σκοπό την όρυξη του γκουανό, ενός πολύτιμου αγροτικού λιπάσματος. Προτού η Αμερικανική εταιρεία αρχίσει τις επιχειρήσεις της, όμως, το νησί καταλήφθηκε από μια Αυστραλιανή εταιρεία υπό Βρετανική άδεια. Αυτή η εταιρεία και οι διάδοχοι της εκμεταλλεύτηκαν το νησί συνεχώς από την δεκαετία του 1860 έως το 1927.
Το 1956 το Ηνωμένο Βασίλειο επέλεξε το Μάλντεν ως τον τόπο εγκατάστασης οργάνων για την πρώτη σειρά δοκιμών θερμοπυρηνικών όπλων, με βάση το Κιριτιμάτι. Βρετανοί αξιωματούχοι επέμεναν ότι το Μάλντεν δεν θα έπρεπε να καλείται «νησί στόχος». Παρόλα αυτά, η στόχευση για τις βόμβες τοποθετήθηκε στο νότιο σημείο του νησιού και 3 θερμοπυρηνικές συσκευές εκράγηκαν σε μεγάλο ύψος σε μικρή απόσταση από τις ακτές του το 1957.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισαν να αμφισβητούν την Βρετανική κυριαρχία πάνω στην Μάλντεν Νήσο μέχρι και μετά την ανεξαρτησία του Κιριμπάτι τον Ιούλιο του 1979. Στις 20 Σεπτεμβρίου, αντιπρόσωποι από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Κιριμπάτι συναντήθηκαν στην Ατόλλη Ταράουα της ομάδας Γκίλμπερτ του Κιριμπάτι, και υπέγραψαν μια συνθήκη φιλίας μεταξύ των δύο κρατών (συνήθως αναφέρεται ως Συνθήκη της Ταράουα του 1979) με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν την κυριαρχία του Κιριμπάτι στο Μάλντεν και 13 άλλα νησιά στις ομάδες Γραμμής Ισημερινού και Φοίνικα. Αυτή η συνθήκη τέθηκε σε εφαρμογή στις 23 Σεπτεμβρίου 1983.
Καφετιά πέστροφα
Η καφετιά πέστροφα (επιστημονική ονομασία Salmo trutta fario) είναι ένα αρπακτικό ψάρι της οικογένειας Salmonidae και ένα υποείδος ή μορφοφόρο της πέστροφας, Salmo trutta, η οποία περιλαμβάνει επίσης τη θαλάσσια πέστροφα (Salmo trutta trutta) και την ιριδίζουσα πέστροφα (Salmo trutta lacustris). Ανάλογα με την παροχή τροφής, η καφετιά πέστροφα έχει μήκος 20 έως 80 cm. Η πλάτη τους είναι ελιά-σκούρο καφέ και ασημί μπλε. Η κοιλιά τους είναι υποκίτρινη. Η καφετιά πέστροφα συνήθως φθάνει μέχρι 2 κιλά. Μπορούν να ζήσουν μέχρι και 18 χρόνια.
Μάλντεν Νήσος
Ιστορία
Η κύρια αξία του νησιού για το Κιριμπάτι έγκειται στους πόρους των 370 χμ (200 ναυτικά μίλια) της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης που το περιβάλλει, ειδικά τα πλούσια μέρη αλίευσης τόνου. Τα αποθέματα γύψου στο νησί είναι εκτενή, αλλά δεν φαίνεται οικονομικά επικερδές υπό τις παρούσες συνθήκες στην αγορά, κυρίως λόγω του κόστους μεταφοράς. Κάποιο εισόδημα έχει κερδηθεί από τον οικοτουρισμό, Το World Discoverer, ένα σκάφος αναψυχής υπό την Society Expeditions, επισκεπτόταν το νησί μία ή δύο φορές ετησίως στα μέσα της δεκαετίας του 1990.
Καφετιά πέστροφα
Παραπομπές
Κατηγορία:Σολωμόμορφα
Μάλντεν Νήσος
Ιστορία
Το Μάλντεν προστατεύεται ως καταφύγιο άγριας ζωής και είναι κλειστή περιοχή, επίσημα χαρακτηρίστηκε ως Καταφύγιο Άγριας Ζωής Νήσου Μάλντεν, στις 29 Μαΐου 1975, υπό το Διάταγμα Διατήρησης Άγριας Ζωής του 1975. Ο κύριος σκοπός αυτού του καταφυγίου είναι να προστατεύει τις μεγάλες αποικίες αναπαραγωγής των θαλάσσιων πτηνών. Το καταφύγιο διοικείται από την Μονάδα Διατήρησης Άγριας Ζωής του Υπουργείου Ανάπτυξης Νήσων Γραμμής Ισημερινού και Φοίνικα, με έδρα το Κιριτιμάτι. Δεν υπάρχει προσωπικό στο Μάλντεν, και οι σποραδικές επισκέψεις ξένων με γιώτ ή ψαράδων δεν μπορεί να καταγραφεί από το Κιριτιμάτι. Μια πυρκαγιά, που πιθανότατα προκλήθηκε από επισκέπτες, απείλησε τα θαλάσσια πτηνά και αυτό παραμένει ένας πιθανός κίνδυνος, ειδικά κατά τις περιόδους ξηρασίας.
Κατηγορία:Νησιά Γραμμής Ισημερινού Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά του Κιριμπάτι Μαλντεν Κατηγορία:Τοποθεσίες πυρηνικών δοκιμών Κατηγορία:Βρετανικές τοποθεσίες πυρηνικών δοκιμών
Τζέικομπ Νένα
O Τζέικομπ Νένα (Jacob Nena , 1941-2022) ήταν πολιτικός από τις Ομόσπονδες Πολιτείες Μικρονησίας. Υπήρξε πρόεδρος της νησιωτικής χώρας, από τις 8 Μαΐου 1997 ως τις 11 Μαΐου 1999 (υπηρεσιακός από τις 8 Νοεμβρίου 1996 ως τις 8 Μαΐου 1997). Υπηρέτησε επίσης ως αντιπρόεδρος της Μικρονησίας επί προεδρίας Μπέιλι Όλτερ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λελού της Μικρονησίας στις 10 Οκτωβρίου 1941. Τον Μάιο του 1991 ορκίστηκε αντιπρόεδρος.
Από το 1979 ως το 1983 ήταν κυβερνήτης του Κοσράε.
Όταν ο πρόεδρος Όλτερ υπέστη εγκεφαλικό, τον Ιούλιο του 1996, ο αντιπρόεδρος Νένα ανέλαβε υπηρεσιακά στη θέση του τον Νοέμβριο του 1996. Στις 8 Μαΐου 1997 ο Νένα ορκίστηκε πρόεδρος και υπηρέτησε τα 2 χρόνια της θητείας που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ο αποβιώσας προκάτοχός του, Μπέιλι Όλτερ. B
Τον διαδέχθηκε ως πρόεδρος ο Λίο Φάλκαμ.
Ήταν παντρεμένος, με 10 παιδιά.
Ο Νένα απεβίωσε στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια των ΗΠΑ στις 6 Ιουλίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας
Μόρφωση
Η μόρφωση εισήχθη από την περιοχή της τέχνης στην Παιδαγωγική και δηλώνει την προσπάθεια του παιδαγωγού να επιτύχει την εσωτερική καλλιέργεια του παιδιού, σε συνάρτηση με τις προσδοκίες του σχολείου και τις επιδιώξεις της αγωγής.
Χαρακτηριστικά
Ενεργητική μόρφωση είναι η παιδαγωγική ενέργεια που αποσκοπεί στην απόδοση μιας συγκεκριμένης μορφής του εσωτερικού του ανθρώπου, ενώ παθητική το αποτέλεσμα της δράσης του παιδαγωγού, δηλαδή η ήδη διαμορφωμένη εσωτερική μορφή του ανθρώπου.
Η ειδολογική μόρφωση συνίσταται στο λειτουργικό χαρακτήρα της, με στόχο την ανάπτυξη όλων των δυνάμεων και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του παιδιού, ενώ η υλική εξοικειώνει τα παιδιά με τα πράγματα του έξω κόσμου, που αποτελούν τη βάση του μορφωτικού υλικού.
Η μόρφωση προσιδιάζει μόνο στον άνθρωπο από τα έμβια όντα, ενώ ο χαρακτήρας της είναι πολιτιστικός, αξιακός και κοινωνικός, που επιδρά στον άνθρωπο και στις ανάγκες του.
Ιστορική τοποθέτηση
Στη σύγχρονη εποχή, η μόρφωση αποκτά νόημα μέσα από ιδεώδη και ανώτερες επιδιώξεις, τα οποία καλείται να υιοθετήσει ο άνθρωπος στη ζωή του, καθώς και να επιδείξει προσήλωση στα αιτήματα της εποχής του.
Αγωγή και Μόρφωση
Η αγωγή και η μόρφωση συνδέονται στενά, αλλά διαφέρουν σε βασικά σημεία. Κατά τον Nohl, η Αγωγή είναι διαπροσωπική και αναφέρεται στο "Εσύ", ενώ η Μόρφωση αναφέρεται στο ίδιο το "Εγώ". Κατά τον Schleiermacher, η μόρφωση "βοηθάει τον άνθρωπο να συλλάβει το νόημα του κόσμου και της ύπαρξής του, να πετύχει τον εξανθρωπισμό του «σύμφωνα με την ιδέα του αγαθού»". Ενώ η αγωγή σχετίζεται με την κοινωνική και ηθική πλευρά της ζωής, η μόρφωση σχετίζεται με την πολιτιστική δημιουργία.
Παιδεία και Μόρφωση
Η Παιδεία αποτελεί το βαθύτερο περιεχόμενο της αγωγής και της μόρφωσης, έννοια άλλοτε υπερκείμενη και άλλοτε υποκείμενη των δύο τελευταίων, καθώς δηλώνει άλλοτε όλο το εννοιολογικό τους περιεχόμενο και άλλοτε το αποτέλεσμα που επιφέρουν στην ψυχή και στο πνεύμα του παιδιού.
Ενώ η Μόρφωση δηλώνει την ηθική, πνευματική και κοινωνική διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, η Παιδεία δηλώνει την ορθή διαπαιδαγώγηση και μόρφωση αλλά και την καλλιέργεια των ικανοτήτων και των αρετών του ατόμου σε μεγάλο βαθμό.
Στη σύγχρονη εποχή, η Παιδεία είναι η πλαισιωμένη από τις έννοιες της αγωγής και της μόρφωσης σύγχρονη μορφή της οργανωμένης εκπαίδευσης. Οι δύο βασικοί σκοποί της είναι:
Εκπαίδευση και Μόρφωση
Κατά τον Π. Ξωχέλλη, "Με τον όρο εκπαίδευση εννοούμε τη μόρφωση που παρέχεται από το σχολείο. Με τον όρο εκπαίδευση εννοούμε τη θεσμοθετημένη και ελεγχόμενη διαδικασία από την πλευρά της πολιτείας ή άλλου φορέα, με στόχο τη μετάδοση ενός συστήματος γνώσεων και αξιών στη νέα γενιά για την ένταξη και δραστηριοποίησή της μέσα στο κοινωνικό σύνολο". .
Διδασκαλία και Μόρφωση
Η σύγχρονη σχολική διδασκαλία οφείλει να έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα. Η «Παιδαγωγούσα» σχολική διδασκαλία δεν εφοδιάζει μόνο με γνώσεις, αλλά συμβάλλει και στη γενικότερη εξέλιξη και μόρφωση του ατόμου μέσω της αξιοποίησης των πνευματικών του δυνάμεων.
Το σύγχρονο σχολείο αποβλέπει περισσότερο στον «διδακτικό ειδολογισμό», δηλαδή στην ανάπτυξη των ψυχοσωματικών δυνάμεων του παιδιού μέσω της χρήσης των παρεχόμενων γνώσεων. Έτσι, επιτυγχάνεται η «ειδολογική μόρφωση», δηλαδή η χρήση των αποκτημένων γνώσεων και μορφωτικών αγαθών σε πραγματιστικές καταστάσεις.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παιδαγωγική
Ίρμα Τέστα
Η Ίρμα Τέστα (ιταλικά: Irma Testa, γεννημένη στις 28 Δεκεμβρίου 1997) είναι Ιταλή πυγμάχος. Αγωνίστηκε στο τουρνουά ελαφριού βάρους γυναικών στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2014 στη Ναντσίνγκ της Κίνας, όπου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στη κατηγορία των 51 κιλών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές
Βιλλαντόζε
Το Βιλλαντόζε (ιταλικά: Villadose) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Λίντι (πόλη)
Το Λίντι (Lindi) είναι παραθαλάσσια πόλη της νοτιοανατολικής Τανζανίας, που βρίσκεται στην άκρη του Κόλπου του Λίντι (Lindi Bay), στον Ινδικό Ωκεανό. Η πόλη βρίσκεται 450 χιλιόμετρα νότια του Νταρ ες Σαλαάμ και 105 χιλιόμετρα βόρεια της Μτουάρα (Mtwara), της νοτιότερης παράκτιας πόλης της Τανζανίας. Δίνει δε το όνομά της στη τριγύρω Περιφέρεια Λίντι, μια από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές της χώρας.
Επισκόπηση
Το Λίντι βρίσκεται στις εκβολές του Ποταμού Λουκουλέντι (Lukuledi River). Οι λιμενικές εγκαταστάσεις της πόλης είναι στοιχειώδεις, επιτρέποντας τον ταυτόχρονο ελλιμενισμό ενός ή δύο μικρών φορτηγών και επιβατηγών πλοίων, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα φιλοξενίας ποντοπόρων πλοίων. Το Λίντι ήταν κάποτε σημαντική παραγωγός περιοχή σιζάλ με πολλές φυτείες, ειδικά στο Κικουέτου (Kikwetu), γύρω από τον αεροδιάδρομο του Λίντι, 25 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης. Κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών, το Λίντι είναι προσβάσιμο μόνο από αέρος και θαλάσσης, ενώ η οδική πρόσβαση είναι δυνατή κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου, όταν ανοίγουν οι δρόμοι. Για την αναβάθμιση του δρόμου βόρεια της πόλης προς το Νταρ ες Σαλαάμ ξεκίνησε ένα τεράστιο έργο οδοποιίας, στα πλαίσια του οποίου ο δρόμος θα ασφαλτοστρωνόταν σε όλο το μήκος. Το έργο αναμενόταν να ολοκληρωθεί το 2012. Ένας παλαιός ασφαλτοστρωμένος δρόμος συνδέει την πόλη του Λίντι με τη Μτουάρα, και διέρχεται από το Μικιντάνι (Mikindani), σημαντικό Αραβικό επιχειρηματικό συνοικισμό για τους εξερευνητές που ταξιδεύουν κατά μήκος της ανατολικής ακτής από το Μουσκάτ, το Μαλίντι (Malindi) ή την Μομπάσα (Mombasa) προς τη Σοφάλα (Sofala). Το Λίντι είναι μια αρκετά κοσμοπολίτικη πόλη, με τους Άραβες και τους Ινδούς εμπόρους να κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρήσεων και το Ισλάμ να είναι η κυρίαρχη θρησκεία. Η πόλη έχει μια αγορά, ένα σταθμό λεωφορείων, ένα ταχυδρομείο, ένα αεροδιάδρομο (δύο πτήσεις την εβδομάδα), σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αρκετές τράπεζες (δύο με ΑΤΜ), ένα Internet café και πολλούς ξενώνες. Οι ντόπιοι, που είναι γνωστοί ως Σουαχίλι, ασχολούνται κυρίως με την αλιεία στον Κόλπο του Λίντι και περιορισμένες γεωργικές δραστηριότητες στις παρυφές της πόλης.
Οι ευκαιρίες απασχόλησης είναι πολύ περιορισμένες, καθώς το Λίντι στερείται σημαντικής βιομηχανίας οποιουδήποτε είδους. Ο μόνος σημαντικός επενδυτής είναι οι Aqeel έμποροι, που εγκατέστησαν εδώ πριονιστήρια, τα οποία βοηθούν οικονομικά τους κατοίκους της Περιφέρειας Λίντι, προσφέροντας απασχόληση σε μεγάλο αριθμό από αυτούς. Από την ακτή, το έδαφος παρουσιάζει απότομη ανηφορική κλίση, έως τους απόκρημνους λόφους της Μτάντα (Mtanda), που παλαιότερα υπήρξε ο συνοικισμός δημοσίων υπαλλήλων της αποικίας, με θέα στον κόλπο του Λίντι. Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας, η μετάθεση στο Λίντι ισοδυναμούσε με επανεκτίμηση ή υποβιβασμό του υπαλλήλου.
Απαρίθμιση των Ελλήνων της περιοχής του Λίντι (κατά το 1950)
Στην περιοχή, παρέμεναν προσωρινά 20 περίπου Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξ αυτών, εργαζόμενοι για την αποπεράτωση της σιδηροδρομικής γραμμής. • 4
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Chobits
Το μάνγκα στην αγγλική γλώσσα εκδόθηκε από την εταιρία TOKYOPOP. Στην Αυστραλία, η αμερικανική μετάφραση εισήχθηκε από τη Madman Entertainment. Στην Κίνα, εκδόθηκε από την COMICSWORLD.COM με επίσημη εξουσιοδότηση μόνο για το Χονγκ Κονγκ. Σε αντίθεση με τις περισσότερες ιστορίες της CLAMP, τα Chobits είναι σειρά seinen, που ειδικεύεται στο είδος της magical girlfriend.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Seinen anime και manga Κατηγορία:Madhouse
Γαλάτεια Σαράντη
Η Γαλάτεια Σαράντη (1920 - 2009) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας και ακαδημαϊκός.
Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 8 Νοεμβρίου του 1920. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο Λύκειο Πατρών και κατόπιν η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία όμως δεν αποφοίτησε, καθώς αφοσιώθηκε από νωρίς στη συγγραφή.
Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1945 με το διήγημα «Το κάστρο», το οποίο δημοσιεύτηκε στη Νέα Εστία. Ακολούθησαν νουβέλες, μυθιστορήματα, διηγήματα και βιβλία για παιδιά. Έργα της μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες.
Το έργο της Γαλάτειας Σαράντη είναι κυρίως πεζογραφικό, ασχολήθηκε όμως και με τη λογοτεχνική μετάφραση. Τιμήθηκε με το Βραβείο της Ομάδας των 12, το Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος, το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος, το Βραβείο Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών και το Βραβείο Παιδικού Μυθιστορήματος του Ι.Δ. Κολλάρου.
Συνεργάστηκε με το κρατικό ραδιόφωνο σε λογοτεχνικές εκπομπές, καθώς και με τα περιοδικά Νέα Εστία, Ελληνική Δημιουργία, Ο Αιώνας μας, Εποχές, Ευθύνη, Διαβάζω, Νέα Πορεία κ.ά. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Γεν. Γραμματέας της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ελληνίδων, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Πολιτιστικής Ένωσης Ελληνίδων, Γεν. Γραμματέας της Στέγης Γραμμάτων και Καλών Τεχνών, μέλος της Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιδρύματος Κωστή Παλαμά και του Δ.Σ. της EPT, καθώς και εταίρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρίας. Επί σειρά ετών διετέλεσε μέλος της Επιτροπής του Υπουργείου Πολιτισμού για τα Κρατικά Βραβεία και εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 6η Biennale ποιητών στο Βέλγιο (1963).
Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 2009 σε ηλικία 89 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Μίρκο Μαριάνοβιτς
Ο Μίρκο Μαριάνοβιτς (σερβικά : Мирко Марјановић) (Κνιν, Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας 27 Ιουλίου 1937 - Βελιγράδι, Σερβία και Μαυροβούνιο 21 Φεβρουαρίου 2006) ήταν πολιτικός, πρώην πρόεδρος της Σερβίας και στέλεχος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας.
Χρημάτισε πρόεδρος της Σερβίας από τις 18 Μαρτίου 1994 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Σερβίας
Νησί Παναγία
Το νησί Παναγία (τουρκικά: Panayır Adası, Παναγίρ) είναι νησί του Αιγαίου υπό την επικράτεια της Τουρκικής Δημοκρατίας. Αποτελεί μέρος της Περιοχής Ντιντίμ της Επαρχίας Αϊδινίου. Η περιοχή του νησιού είναι περίπου 0,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η απόσταση από την τουρκική ενδοχώρα (παραλία Άλτινκουμ του Ντιντίμ στη Μικρά Ασία) είναι 1,4 χιλιόμετρα, σε απόσταση 20 χλμ. δυτικά του Φαρμακονησιού.
Σήμερα το νησί είναι ακατοίκητο. Υπάρχει όμως μια εγκαταλελειμμένη εκκλησία, ένα κτίριο του Υπουργείου Γεωργίας και ένας φάρος. Το νησί ήταν επίσημα αναγνωρισμένο ως αρχαιολογικός χώρος· αλλά το 2010, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας τερμάτισε το καθεστώς αυτό. Τώρα υπάρχει έντονη συζήτηση για το μέλλον του νησιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Χαρά Βιέννα
Η Χαρά Βιέννα (Χαρίκλεια Βιέννα - Παπαγεωργίου, 1922 - 1982) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νέο Φάληρο. Φοίτησε στα εργαστήρια γλυπτικής και ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Από τη δεκαετία του 1960 έχει παρουσιάσει εργασίες της σε πλήθος εκθέσεων ατομικών και ομαδικών, πανελλήνιες αλλά και εκτός Ελλάδας όπως στις ΗΠΑ, στη Λωζάνη, στο Μιλάνο, στη Ρώμη, στη Μόσχα κ.α.
Το ζωγραφικό της έργο ανήκει στη νεοακαδημαϊκή τεχνοτροπία, με ζωηρό προσωπικό τόνο και με ιμπρεσιονιστικές επιδράσεις, διακρίνεται δε για την λεπτή ευαισθησία του στην επιτυχή χρήση των αποχρώσεων. Τελευταία επιδόθηκε περισσότερο στο πορτραίτο.
Από τα σημαντικότερα βραβεία που έχει λάβει ξεχωρίζουν το Βραβείο σχεδίου Μάρσαλ (χρηματικό), Έπαινος της διεθνούς έκθεσης Σπέτσια, καθώς επίσης αργυρό μετάλλιο και δίπλωμα στο 6ο Φεστιβάλ Μόσχας. Ο Δήμος Αθηναίων έχει αγοράσει έργα της.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι Κατηγορία:Πειραιώτες ζωγράφοι
Γεώργιος Γρηγορίου
Με το όνομα Γεώργιος Γρηγορίου μπορεί να αναφέρονται:
1926 Ντεμιντελέρ
Ο Ντεμιντελέρ (Demiddelaer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,877. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο της εγγονής του, της Μιρέιγ (Mireille) Ντεμιντελέρ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ντεμιντελέρ εκτιμάται σε 16 χιλιόμετρα περίπου. Ο Ντεμιντελέρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ως 24 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντεμιντελερ
Βιλλαμαρτσάνα
Η Βιλλαμαρτσάνα (ιταλικά: Villamarzana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Νικοφών
Ο Νικοφών (Νικοφῶν ή Νικοφρών, Νικοφρῶν, ο γιος του Θήρωνα, ήταν Αθηναίος κωμικός ποιητής, σύγχρονος του Αριστοφάνη. Ο Αθηναίος αναφέρει ότι ανήκε στη Αρχαία κωμωδία, αλλά είναι πιο πιθανό ότι αυτός ανήκε στη Μέση Κωμωδία. Μαθαίνουμε από το επιχείρημα του Πλούτου του Αριστοφάνη ότι έπαιξε το έργο του Άδωνις, το 388 π.Χ., την ημερομηνία που ο Αριστοφάνης παρουσίασε τον Πλούτο.
Έργα
27 γραμμές από τα έργα του έχουν διασωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Ρευστότητα (οικονομικά)
Ως δείκτη της οικονομικής δυνατότητας ενός φυσικού ή νομικού προσώπου ή επιχείρησης να πραγματοποιεί πληρωμές και να καλύπτει τις άμεσες υποχρεώσεις του, με τον όρο ρευστότητα εννοούμε τα ρευστά διαθέσιμα. Δηλαδή το σύνολο των στοιχείων ενεργητικών που μπορούν άμεσα να χρησιμοποιηθούν για πληρωμές, όπως τα μετρητά σε χαρτονόμισμα (στο ταμείο), τα μετρητά σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ο τρεχούμενος λογαριασμός σε ταχυδρομικό ταμιευτήριο, τα βραχυπρόθεσμα χρεόγραφα και οι εμπορεύσιμοι τίτλοι, τα συναλλαγματικά γραμμάτια, οι επιταγές και γενικά τα εύκολα ρευστοποιήσιμα στοιχεία από το τρέχον ενεργητικό.
Υπό αυτή τη δεύτερη πιο συγκεκριμένη έννοια η ρευστότητα (liquidity) διαφέρει και δεν πρέπει να συγχέεται με τη φερεγγυότητα ή αξιόχρεο (solvency). Η φερεγγυότητα αφορά την επάρκεια του τρέχοντος ενεργητικού μέσα σε μια χρήση (σε ένα έτος) να καλύψει τις τρέχουσες υποχρεώσεις σε μία χρήση, και όχι τα «στιγμιαία» ρευστά διαθέσιμα. Είναι δυνατόν ένα πρόσωπο ή επιχείρηση να είναι αξιόχρεο αλλά κάποια δεδομένη στιγμή να έχει πρόβλημα ρευστότητας, ή και το αντίστροφο. Για παράδειγμα όταν έχει στο ενεργητικό του στοιχεία που μπορεί να εισπράξει αργότερα εντός της χρήσης, δηλαδή του οφείλουν χρήματα, αλλά δεν διαθέτει τη δεδομένη στιγμή αρκετά μετρητά (και αντίστροφα).
Πηγές
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Εθνική Ανγκόλας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ανγκόλας εκπροσωπεί την Ανγκόλα στο διεθνές ποδόσφαιρο. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανγκόλας. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Εστάντιο 11 ντε Νοβέμπρο.
Ιστορία
Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας δόθηκε το 1977 με αντίπαλο την Εθνική Κούβας (ποδόσφαιρο ανδρών), την οποία κέρδισε με 1-0. Το 1996 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής, αλλά τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου. Τον Ιούλιο τους 2002 ήταν στην 45η θέση στην κατάταξη της FIFA. Μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας ήταν η πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006, καθώς ήταν η πρώτη συμμετοχή στη τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων μετά από μια ήττα και δύο ισοπαλίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ανγκόλας (ποδόσφαιρο)
Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς
Το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς (αγγλικά: Johns Hopkins University ή JHU) είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, στη Βαλτιμόρη. Το Τζονς Χόπκινς διατηρεί πανεπιστημιουπόλεις και σε άλλα μέρη της πολιτείας Μέριλαντ, στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον, στην Ιταλία, στην Κίνα και στη Σιγκαπούρη. Υπήρξε ένα από τα 14 ιδρυτικά μέλη της Ενώσεως Αμερικανικών Πανεπιστημίων (Association of American Universities).
Το πανεπιστήμιο φέρει το όνομα του Τζονς Χόπκινς, που κληροδότησε 7 εκατομμύρια δολάρια το έτος 1873 για την ίδρυση πανεπιστημίου και νοσοκομείου (νοσοκομείο Τζονς Χόπκινς). Στην εποχή της, αυτή ήταν η μεγαλύτερη φιλανθρωπική δωρεά στη μέχρι τότε ιστορία των ΗΠΑ, το ισοδύναμο 132 εκατομμυρίων δολαρίων σε σημερινές (2009) τιμές. Το πανεπιστήμιο άνοιξε τις πύλες του στις 22 Φεβρουαρίου 1876, με σκοπό ''«την ενθάρρυνση της έρευνας... ...και την προαγωγή μορφωμένων ανθρώπων»''
Εγκαταστάσεις
Το Τζονς Χόπκινς διατηρεί την βάση του στην "ανεξάρτητη" πόλη των ΗΠΑ Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. Έχει επίσης πανεπιστημιουπόλεις και σε άλλες πόλεις στην πολιτεία. Επιπρόσθετα, το Τζονς Χόπκινς διατηρεί τις εγκαταστάσεις της Σχολής Παγκόσμιων Σπουδών Πολ Νίτσε στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον, ενώ διατηρεί πανεπιστημιουπόλεις και στην Ιταλία, την Κίνα και την Σιγκαπούρη.
Οργάνωση, σπουδές και ιστορικά στοιχεία
Το Τζονς Χόπκινς υπήρξε το πρώτο αμερικανικό πανεπιστήμιο που εφάρμοσε το λεγόμενο «γερμανικό μοντέλο» που εισηγήθηκαν οι Βίλχελμ φον Χούμπολτ και Φρίντριχ Σλάιερμάχερ. . Επίσης, υπήρξε το πρώτο αμερικανικό πανεπιστήμιο που δίδαξε μέσα και από σεμινάρια. Ως τέτοιο, το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς λειτούργησε ως πρότυπο για τα περισσότερα μεγάλα αμερικανικά ερευνητικά πανεπιστήμια, ιδιαίτερα για το Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Βελλεροφόντης
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Βελλεροφόντης ήταν μεγάλος ήρωας, "ο μέγιστος ήρωας και δολοφόνος τεράτων όπως ο Κάδμος και ο Περσέας πριν από την εποχή του Ηρακλή". Το μεγαλύτερο κατόρθωμα του ήταν η θανάτωση της Χίμαιρας η οποία όπως περιγράφει ο Όμηρος είχε κεφάλι λιονταριού, σώμα κατσίκας και ουρά φιδιού "η αναπνοή της έβγαζε τρομερές οσμές καιόμενης φλόγας". Κατόρθωσε επίσης να δαμάσει τον Πήγασο με τη βοήθεια της Αθηνάς αλλά προκάλεσε την οργή των θεών όταν προσπάθησε να ανέβει με τον Πήγασο στον Όλυμπο για να γίνει και ο ίδιος θεός. Το όνομα του προέρχεται από τη "βελόνα" ή "βέλος" και το "φονεύω". Ο Τζόφφρυ Κερκ ωστόσο ερμηνεύει το όνομα του ως "φονεύς του Βέλλερου", ένας τοπικός δαίμονας στην Λυκία ή Κορίνθιος ευγενής. Ο πατέρας του ήταν ο βασιλιάς της Αρχαίας Κορίνθου Γλαύκος του Σισύφου ή ο θεός Ποσειδώνας, η μητέρα του ήταν η Ευρυνόμη των Μεγάρων, αδελφός του ήταν ο Αλκιμένης. Τα παιδιά που απέκτησε με τη Φιλονόη κόρη του βασιλιά της Λυκίας Ιοβάτη ήταν ο Ίσανδρος, ο Ιππολόχος της Λυκίας και η Λαοδάμεια. Η Φιλονόη ήταν γνωστή και με άλλα ονόματα όπως Αλκιμέδουσα, Αντίκλεια ή Κασσάνδρα.
Στην Ιλιάδα Κεφ.ΣΤ΄, στ.155-203 τον μύθο αφηγείται ο εγγονός του Βελλεροφόντη Γλαύκος του Ιππολόχου που πήρε το όνομα του παππού του, ο πατέρας του ήταν ο Γλαύκος του Σισύφου βασιλιάς της Κορίνθου και γιος του μυθικού Σισύφου. Οι εγγονοί του Βελλεροφόντη Σαρπηδόνας και ο νεότερος Γλαύκος πολέμησαν στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος στο έργο του "Εθνικά" παρουσιάζει τον Χρυσάωρ (από το "χρυσό ξίφος") πιθανότατα σαν δίδυμο αδελφό του Βελλεροφόντη, γιο του Γλαύκου και εγγονό του Σισύφου. Ο Χρυσάωρ ξεπήδησε από το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας μαζί με τον Πήγασο την εποχή που ήταν έγκυος με τον Ποσειδώνα. Από τότε δεν υπάρχει καμιά πληροφορία για τον Χρυσάωρ επειδή επισκιάστηκε από τον διάσημο αδελφό του είτε επειδή ο Βελλεροφόντης συνδέθηκε με τον Πήγασο μέχρι το τέλος της ζωής του.
Μετάβαση στην Λυκία
H ηρωική πορεία του Βελλεροφόντη ξεκίνησε με μια οικογενειακή υπόθεση, δολοφόνησε στην Κόρινθο τον αδελφό του Δελιάδη ή Αλκιμένη ή έναν Κορίνθιο κυβερνητικό ευγενή τον "Μπελερό". Ο Βελλεροφόντης δραπέτευσε στην Τίρυνθα και ζήτησε από τον βασιλιά Προίτο να τον εξαγνίσει για το έγκλημα του. Η σύζυγος του Προίτου Σθενέβοια ή Αντεία τον ερωτεύτηκε σφοδρά, ο Βελλεροφόντης την απέρριψε και εκείνη γεμάτη μίσος τον κατηγόρησε στον σύζυγο της ότι επιχείρησε να την βιάσει. Ο Προίτος δεν ήθελε να τον δολοφονήσει ο ίδιος για να μην παραβιάσει τους ιερούς νόμους της φιλοξενίας, τον έστειλε στον πεθερό του Ιοβάτη στην Λυκία με μιά επιστολή στην οποία του εξηγούσε την πράξη του και του ζήτησε να τον δολοφονήσει εκείνος. Η επιστολή έγραφε "σε παρακαλώ πολύ δολοφόνησε τον, προσπάθησε να βιάσει την σύζυγο μου και κόρη σου". Ο Ιοβάτης τον φιλοξένησε μεγαλοπρεπώς για εννιά μέρες στην συνέχεια άνοιξε την επιστολή, δίσταζε να τον σκοτώσει ο ίδιος επειδή φοβήθηκε τις Ερινύες και του ανέθεσε αποστολή να σκοτώσει την Χίμαιρα, ένα φοβερό γειτονικό τέρας στην Καρία. Η Χίμαιρα ήταν ένα ον με κεφάλι λιονταριού, σώμα κατσίκας και ουρά φιδιού, ήταν ανίκητη από όλους. Ο Βελλεροφόντης ξεκίνησε την αποστολή, στον δρόμο του συνάντησε τον Κορίνθιο μάντη Πολύειδο και του έδωσε οδηγίες για να την αντιμετωπίσει. Ο Πολύειδος είπε στον Βελλεροφόντη ότι χρειαζόταν ένα πανίσχυρο άλογο τον Πήγασο, θα μπορούσε να τον αποκτήσει αν κοιμόταν μια νύχτα στον ναό της θεάς Αθηνάς. Η θεά του παρουσιάστηκε, έβαλε δίπλα του ένα χρυσό πέταλο και του είπε "κοιμήσου πρίγκιπα από τον Οίκο του Αιόλου, πάρε αυτό το πέταλο και δείξτο στον πατέρα σου όταν του θυσιάζεις έναν λευκό ταύρο". Ο Βελλεροφόντης προσπάθησε να πλησιάσει τον Πήγασο την ώρα που έπινε σε ένα πηγάδι, σύμφωνα με μερικές πηγές του έφερε τον ταύρο η ίδια η θεά Αθηνά δαμασμένο, όπως γράφει ο Παυσανίας τον δάμασε ο πατέρας του Ποσειδώνας. Ο Βελλεροφόντης ανέβηκε στην ράχη του Πήγασου και έσπευσε αμέσως να συναντήσει την Χίμαιρα για να την αντιμετωπίσει.
Οι τρεις επικίνδυνες αποστολές
O Βελλεροφόντης έφτασε στην Λυκία για να αντιμετωπίσει την τρομερή Χίμαιρα αλλά δεν μπορούσε να την δαμάσει αφού ένοιωθε την καυτή της ανάσα, τότε σκέφτηκε μια σωτήρια ιδέα. Τοποθέτησε στο βέλος του ένα μεγάλο κομμάτι μολύβδου και το κάρφωσε στον λαιμό της, ο μόλυβδος έλειωσε στον λαιμό της Χίμαιρας, έκοψε την αναπνοή της και πέθανε. Ο Βελλεροφόντης επέστρεψε θριαμβευτής στον βασιλιά Ιοβάτη, εκείνος δεν μπορούσε να πιστέψει το μεγάλο κατόρθωμα του. Αποφάσισε να του αναθέσει και άλλες αποστολές, τον έστειλε να αντιμετωπίσει τους Σόλυμους έναν πολεμοχαρή λαό που κατοικούσε στα ανατολικά της Λυδίας αλλά τους υπέταξε επιτυχώς. Στην τρίτη αποστολή τον έστειλε να αντιμετωπίσει τις Αμαζόνες που ήταν γυναίκες αλλά πολεμούσαν σκληρότερα από τους άντρες, τις θανάτωσε αφού έριξε μεγάλες πέτρες από το φτερωτό του άλογο. Ο Ιοβάτης έστειλε στην συνέχεια εναντίον του Βελλεροφόντη έναν Κάριο πειρατή, προσπάθησε να τον ρίξει σε παγίδα αλλά δεν τα κατάφερε και ο Βελλεροφόντης τον θανάτωσε. Οι φρουροί των ανακτόρων επιτέθηκαν στον Βελλεροφόντη, εκείνος ζήτησε την βοήθεια του Ποσειδώνα που πλημμύρισε με νερό τον Ξάνθο πριν πλησιάσουν οι φρουροί. Οι γυναίκες των ανακτόρων σήκωσαν τα φορέματα τους για να περάσουν το νερό, ο Βελλεροφόντης τις είδε γυμνές, απαξίωσε να τις αντιμετωπίσει και έφυγε. Ο Ιοβάτης ύστερα από τόσα κατορθώματα αναγνώρισε ότι είναι ανίκητος, τον πάντρεψε με την κόρη του Φιλονόη μικρότερη αδελφή της Σθενέβοιας και του έδωσε προίκα το μισό του βασίλειο, το περισσότερο πλούσιο γεμάτο αμπελώνες. Με την Φιλονόη ο Βελλεροφόντης απέκτησε τον Πείσανδρο, τον Ιππόλοχο και την Λαοδάμεια που πλάγιασε με τον Δία, γέννησε τον Σαρπηδών αλλά θανατώθηκε από την Άρτεμη.
Το τραγικό τέλος
Καθώς η φήμη του Βελλεροφόντη γινόταν συνέχεια όλο και μεγαλύτερη ο ίδιος πλήρης από έπαρση αποφασίζει με το φτερωτό άλογό του να ανέβει στον ουρανό (ή στον Όλυμπο) και να ανακαλύψει την κατοικία των θεών. Η Ύβρις αυτή απέναντι στον μέγιστο των θεών Δία προκάλεσε την οργή του, εξοργισμένος από το θράσος του, του έριξε κεραυνό με αποτέλεσμα ο Βελλεροφόντης να πέσει από το άλογό στην γη. Με την πρόσκρουση του σε ακανθώνα έμεινε χωλός και τυφλός χάνοντας τόσο τη βασιλική αρχή όσο και τον Πήγασο (που του «τον πήραν οι θεοί»). Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του σε αθλιέστατη κατάσταση στην πεδιάδα του Αλείου στην Κιλικία και πέθανε "χάνοντας την ψυχή του". Σύμφωνα με μία ασαφή αναφορά στην Ιλιάδα, καταφεύγει στην Καλυδώνα (ενδεχομένως λίγο πριν τον θάνατό του) όπου φιλοξενείται από τον βασιλέα Οινέα. Ο τραγικός ποιητής Ευριπίδης, βασισμένος σε αυτόν τον μύθο, έγραψε την τραγωδία του Βελλεροφών, από την οποία σώζονται 101 στίχοι. Η τραγική κατάληξη του μύθου έδωσε στους μελετητές την πρόφαση να καταλήξουν σε μια κοινή άποψη ότι ο Βελλεροφόντης επιχείρησε να εισβάλει με τον Πήγασο στον Όλυμπο και αυτό προκάλεσε την καταστροφή του. Ο Βελλεροφόντης φαίνεται ότι αμφισβητούσε έντονα την παντοδυναμία και την δικαιοσύνη των θεών λόγω της εικόνας που έβλεπε ανάμεσα στους ανθρώπους, αγαθοί να υποφέρουν, κακοί και άπληστοι να κυριαρχούν. Ο οικογενειακός ήρωας Περσέας αντικατέστησε τον Βελλεροφόντη στην κλασσική αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα μεταφέρθηκε στην Ευρώπη όπου έγινε κεντρικό θέμα σε ποιητές της Αναγέννησης.
Σύμφωνα με τη Θεογονία (Στίχοι: 276~283)
μικρογραφία|345x345εσ ..<BR> Σθεννώ τ᾽ Εὐρυάλη τε Μέδουσά τε λυγρὰ παθοῦσα·<BR> ἡ μὲν ἔην θνητή, αἱ δ᾽ ἀθάνατοι καὶ ἀγήρῳ,<BR> αἱ δύο· τῇ δὲ μιῇ παρελέξατο Κυανοχαίτης <BR> ἐν μαλακῷ λειμῶνι καὶ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσι.<BR> Τῆς ὅτε δὴ Περσεὺς κεφαλὴν ἀπεδειροτόμησεν,<BR> ἐξέθορε Χρυσάωρ τε μέγας καὶ Πήγασος ἵππος.<BR> τῷ μὲν ἐπώνυμον ἦν, ὅτ᾽ ἄρ᾽ Ὠκεανοῦ παρὰ πηγὰς<BR> γένθ᾽, ὁ δ᾽ ἄορ χρύσειον ἔχων μετὰ χερσὶ φίλῃσι.
..
Πηγές
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Βεσελεήλ
Ο Βεσελεήλ ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, ήταν σύγχρονος αλλά νεότερος του Μωυσή, από τη φυλή του Ιούδα. Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος από το πνεύμα και τη σοφία του Θεού (Ιεχωβά). Το όνομά του σημαίνει κάτω από τη σκιά του Θεού. Ο πατέρας του ήταν ο Ουρί, και παππούς του ο Ωρ, του Χάλεβ (Χελουβαϊ), του Εσρών, του Φαρές, του Ιούδα. Ο Θεός τον επέλεξε για να κατευθύνει το έργο της κατασκευής της Σκηνής και των εξαρτημάτων της, της Κιβωτού και του χάλκινου θυσιαστηρίου όπως επίσης και τα ενδύματα του Αρχιερέα και των ιερέων. Ήταν πολύ καλός σε κάθε τεχνική εργασία, στο χρυσάφι, στο ασήμι και στον χαλκό, κατεργαζόταν πέτρες και ξύλο, και σχεδίαζε επινοήματα και κατασκευές κάθε είδους. Ο παππούς του ο Ωρ αναφέρεται πως μαζί με τον Ααρών κρατούσαν τα χέρια του Μωυσή σταθερά, ωσότου οι Ισραηλίτες κατάφεραν να νικήσουν τους Αμαληκίτες. Ο Ωρ πρέπει να ήταν κοντά στην ηλικία του Μωυσή (80 ετών) και του Ααρών (83 ετών) το 1513 π.χ., ίσως και λίγο μεγαλύτερος. Αυτό φαίνεται και από το ότι όταν ο Μωυσής ανέβηκε στο βουνό για να πάρει τις εντολές από τον Ιεχωβά, άφησε στη θέση του ως κριτές τον Ααρών και τον Ωρ.
Επομένως, ο Βεσελεήλ πρέπει να ήταν σχετικά νέος όταν ανέλαβε αυτόν τον διορισμό. Αν ο παππούς του ο Ωρ ήταν γύρω στα 80-90 χρόνια του, ο πατέρας του ο Ουρί γύρω στα 60-70 χρόνια του τότε λογικά ο ίδιος δεν μπορεί να ήταν πάνω από 40 ετών όταν ο Ιεχωβά του ανέθεσε αυτό το σπουδαίο έργο. (το 1513 π.χ.) Πέθανε πριν το 1473 π.χ. και έτσι δεν μπήκε στη γη της επαγγελίας, εφόσον ήταν πάνω από 20 ετών τότε που η σύναξη του λαού στασίασε κατά του Ιεχωβά και δεν τον εμπιστεύθηκε ότι θα μπορούσε να δώσει στο λαό τη νίκη απέναντι στους ισχυρούς κατοίκους της γης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Βιλλανόβα ντελ Γκέμπο
Η Βιλλανόβα ντελ Γκέμπο (ιταλικά: Villanova del Ghebbo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Άγιος Αντώνιος (συνοικία Λευκωσίας)
Ο Άγιος Αντώνιος είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με την Ομεριέ, τον Άγιο Ιωάννη και το Τακτελκαλέ, στα βορειοανατολικά με την Παναγία, στα ανατολικά με τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, στα νότια με την Αγλαντζιά, στα νοτιοδυτικά με τους Άγιους Ομολογητές, στα δυτικά με τον Τρυπιώτη και στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Σάββα.
Παλαιστίνιοι
Γενετικές αναλύσεις υποδεικνύουν ότι η πλειονότητα των μουσουλμάνων της Παλαιστίνης, συμπεριλαμβανομένων των αράβων πολιτών του Ισραήλ, είναι απόγονοι χριστιανών, εβραίων και άλλων παλαιότερων κατοίκων του νότιου Λεβάντε, των οποίων ο πυρήνας φτάνει στην προϊστορική εποχή. Μια μελέτη απλοτύπων υψηλής ανάλυσης έδειξε ότι ένα σημαντικό τμήμα των χρωμοσωμάτων Y των Ισραηλινών Εβραίων (70%) και των Παλαιστινίων Μουσουλμάνων Αράβων (82%) ανήκουν στην ίδια δεξαμενή χρωμοσωμάτων. Από την εποχή της μουσουλμανικής κατάκτησης τον 7ο αιώνα, οι προσηλυτισμοί είχαν ως αποτέλεσμα οι παλαιστίνιοι να γίνουν κατά κύριο λόγο σουννίτες μουσουλμάνοι, αν και παρέμεινε μία σημαντική μειονότητα παλαιστίνιων χριστιανών διαφόρων δογμάτων καθώς και δρούζων και μία μικρή κοινότητα σαμαρειτών. Αν και οι παλαιστίνιοι εβραίοι ήταν τμήμα του πληθυσμού της Παλαιστίνης πριν την δημιουργία τους Κράτους του Ισραήλ, λίγοι αυτοπροσδιορίζονται σήμερα ως «Παλαιστίνιοι». Ο επιπολιτισμός, ανεξάρτητα από τον προσηλυτισμό στο Ισλάμ, είχε ως αποτέλεσμα οι Παλαιστίνιοι να είναι γλωσσολογικά και πολιτιστικά Άραβες. Η καθομιλουμένη των Παλαιστινίων, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους, είναι η παλαιστινιακή διάλεκτος των αραβικών. Πολλοί άραβες πολίτες του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστινίων είναι δίγλωσσοι και μιλούν άνετα την εβραϊκή γλώσσα.
Άγιος Αντώνιος (συνοικία Λευκωσίας)
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Αντωνίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παλαιστίνιοι
Η ιστορία της διακριτής παλαιστινιακής εθνικής ταυτότητας είναι αμφιλεγόμενο ζήτημα στην βιβλιογραφία. Ο νομικός ιστορικός Ασάφ Λιχόφσκι δηλώνει ότι η κυρίαρχη άποψη είναι ότι η παλαιστινιακή ταυτότητα γεννιέται στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Ο όρος «Παλαιστίνιος» χρησιμοποιούνταν περιορισμένα για την εθνικιστική έννοια ενός λαού της Παλαιστίνης, από τους άραβες της Παλαιστίνης, μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πρώτη απαίτηση για εθνική ανεξαρτησία του Λεβάντε εκδηλώθηκε από το Συροπαλαιστινιακό Κογκρέσο στις 21 Σεπτεμβρίου 1921. Μετά τη δημιουργία του Κράτους του Ισραήλ, την έξοδο του 1948, και ακόμη περισσότερο μετά την έξοδο του 1967, ο όρος σήμαινε πλέον όχι μόνο τον τόπο καταγωγής, αλλά και την έννοια ενός κοινού παρελθόντος και μέλλοντος στη μορφή ενός παλαιστινιακού κράτους. Σύμφωνα με τον Ρασίντ Χαλίντι, ο σύγχρονος παλαιστινιακός λαός κατανοεί πλέον την ταυτότητά του ως περικλείουσα την κληρονομιά από τα βιβλικά χρόνια έως την οθωμανική περίοδο.
Άγιος Αντώνιος (συνοικία Λευκωσίας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
Παλαιστίνιοι
Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), η οποία ιδρύθηκε το 1964, είναι οργανισμός ομπρέλα για ομάδες που εκπροσωπούν τον παλαιστινιακό λαό στη διεθνή κοινότητα. Η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή, που ιδρύθηκε επίσημα ως αποτέλεσμα των συμφωνιών του Όσλο, είναι μεταβατικό κυβερνητικό σώμα υπεύθυνο για τη διακυβέρνηση των παλαιστινιακών πληθυσμιακών κέντρων στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Από το 1978, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει καθιερώσει την ετήσια Διεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης με τον Παλαιστινιακό Λαό.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Άραβες Κατηγορία:Παλαιστίνη
Ενυάλιος
Ο Ενυάλιος (Ἐνυάλιος) είναι αρχαιοελληνική θεότητα που λατρευόταν ως θεός του πολέμου. Δεν έχει αποσαφανισθεί, αν αρχικά ήταν απλώς προσωνύμιο του Άρη, όπως απαντά στον Όμηρο ή αυτοτελής θεότητα. Οι μεταγενέστεροι συγγραφείς τον θεωρούν γιο του Άρη και της Ενυούς ή του Κρόνου και της Ρέας. Στα μυκηναϊκά χρόνια διαφοροποιείται ως ξεχωριστή θεότητα. Στη Γραμμική Β της Κνωσού το όνομα Ενυάλιος αναφέρεται στον ίδιο. Στον Όμηρο αναφέρεται στην Ιλιάδα πέντε φορές: τέσσερις στον καταγόμενο από την Κρήτη Μηριόνη ακόλουθο του Ιδομενέα και μια φορά στον Αχιλλέα, που τους αποκαλεί ίσους προς τον ανδροφόνο Ενυάλιον, αλλά και στον όρκο των Αθηναίων οπλιτών.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου της ελληνικής μυθολογίας
Αντρέ ο Γίγαντας
thumb|350px|right|Ο Αντρέ κλοτσά τον αντίπαλό του.
Ο Αντρέ Ρενέ Ρουσιμόφ (André René Roussimoff, 19 Μαΐου 1946 - 27 Ιανουαρίου 1993), περισσότερο γνωστός ως Αντρέ ο Γίγαντας, ήταν Γάλλος επαγγελματίας παλαιστής, αλλά και ηθοποιός. Ο Αντρέ έπασχε από Μεγαλακρία και σε αυτό οφείλεται το μέγεθός του, για το οποίο πήρε τον χαρακτηρισμό από τους φιλάθλους της πάλης, ως το 'Όγδοο θαύμα του κόσμου'.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας, ενώ οι γονείς του είχαν καταγωγή από τη Βουλγαρία και την Πολωνία. Το πρόβλημα με τον γιγαντισμό, το αντιλήφθηκε στα 12 του χρόνια, όταν είχε φτάσει 1,90 μέτρα ύψος με 110 κιλά. Στο σχολείο τον πήγαινε ένας οικογενειακός φίλος, μιας και δεν χωρούσε στο σχολικό λεωφορείο. Ήταν καλός μαθητής, αλλά δεν τελείωσε τις σπουδές του, αφού θεωρούσε πως για τη δουλειά του αγρότη που θα έκανε δεν χρειαζόταν να σπουδάσει. Η δουλειά αυτή όμως και στη συνέχεια σε εργοστάσιο, δεν τον ικανοποίησε ποτέ. Ο Ρουσιμόφ είχε μια κόρη γεννημένη το 1979 με το όνομα Ρόμπιν Κρίστενσεν Ρουσιμόφ.
Θάνατος
Το πρόβλημα με τον γιγαντισμό προκάλεσε πολλά προβλήματα στον Αντρέ, κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 80', είχε αρχίσει η καταστροφή του σώματός του. Αρχικά είχε πόνους στα άκρα του και αργότερα η καρδιά του, δυσκολευόταν να μεταφέρει το αίμα σε όλα τα σημεία του σώματός του. Πέθανε στον ύπνο του, από καρδιακή επιπλοκή στις 27 Ιανουαρίου του 1993.
Αναγνώριση
Την ίδια χρονιά του θανάτου του, δημιουργήθηκε μια λέσχη θρύλων επαγγελματικής πάλης από το WWE. Τον Απρίλιο του 1993, το πρώτο μέλος που εισήλθε και μοναδικός της πρώτης χρονιάς λειτουργίας, ήταν ο Αντρέ.
Αλκοολισμός
Θεωρείται, μάλλον δικαίως (κατέχει το ρεκόρ Γκίνες), ο μεγαλύτερος πότης στην ιστορία της ανθρωπότητας αφού δεν μιλάμε για κάποιον που έπινε πολύ όταν διασκέδαζε αλλά για κάποιον που κατέβαζε αλκοόλ ασταμάτητα. Είχε πιει μέσα σε μόλις 6 ώρες 119 μπύρες, δηλαδή 1 μπύρα κάθε 3 λεπτά…για 6 σερί ώρες. Μια άλλη φορά ανέβασε τον πήχη, αφού ήπιε 156 μισόλιτρες μπύρες σε μια καθισιά και αφού λιποθύμησε στο μπαρ του ξενοδοχείου, το προσωπικό δεν μπορούσε να τον σηκώσει οπότε τον σκέπασαν με ένα κάλυμμα από το μεγάλο πιάνο τους και τον άφησαν εκεί. Μέχρι που ξύπνησε την επόμενη μέρα δεν τον είχε ενοχλήσει κανείς, μπορεί να νόμιζαν ότι ήταν και έπιπλο. Σε μια άλλη ιστορία ήταν σε ένα μπαρ και όταν ο μπάρμαν ειδοποίησε τον κόσμο ότι θα κλείσει σε λίγο, ο Andre νευρίασε και αρνήθηκε να φύγει. Ο μπάρμαν, προφανώς επειδή δεν ήθελε να τσακωθεί με το θηρίο απέναντί του, του είπε ότι θα συνεχίσει να τον σερβίρει όσο εκείνος πίνει ασταμάτητα. Σκέφτηκε ότι αργά ή γρήγορα δεν θα άντεχε άλλο και θα έφευγε… Ο Αντρέ παρήγγειλε 40 τζιν και τόνικ και έφυγε στις 5 το πρωί αφού τα ήπιε όλα χωρίς διακοπές.
Καριέρα
Έμαθε την τέχνη της επαγγελματικής πάλης στα 18 του στο Παρίσι, το 1964, σύντομα έγινε διάσημος και ταξίδευε σε Ευρώπη, Αφρική και Νέα Ζηλανδία. Πέντε χρόνια αργότερα, θα δεχτεί πρόταση να πάει στη Βόρεια Αμερική. Τότε είχε υπογράψει για εμφανίσεις στην Ιαπωνία, όμως θα τελικά θα πάει στον Καναδά, λίγους μήνες αργότερα. Η φήμη του 23χρονου τότε δεν άργησε να φτάσει και στις Η.Π.Α. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Αντρέ είχε καταφέρει να χαρακτηρίζεται ως το “8o θαύμα του κόσμου” με τις εμφανίσεις του στα κατάμεστα στάδια του Καναδά.
Η καριέρα του στο WWE
Οι εμφανίσεις του τράβηξαν τα βλέμματα του WWE και του προέδρου Βινς Μακμάν πάνω του και σύντομα υπέγραψε συμβόλαιο το 1972 και ονομάστηκε 'Αντρέ ο Γίγαντας'. Σύντομα πήρε τον ρόλο του καλού γίγαντα και ο κόσμος τον λάτρεψε. Έγινε ο κορυφαίος παλαιστής της εταιρείας και ο πιο ακριβοπληρωμένος παλαιστής της εποχής του. Συμμετείχε σε σπουδαίες και στις σημαντικότερες αντιπαλότητες της εποχής μέχρι και το 1986.
Η κόντρα με τον Χαλκ Χόγκαν
Τα προβλήματα υγείας είχαν αρχίσει την εμφάνισή τους και ήθελε να τα παρατήσει, αλλά πείστηκε από το αφεντικό να ξεκινήσει μια μεγάλη κόντρα το 1987 με το μεγάλο αστέρι της εταιρείας τον Χαλκ Χόγκαν, παίρνοντας μάλιστα για πρώτη φορά στην καριέρα του, τον ρόλο του κακού. Η κόντρα τους οδηγήθηκε στην 3η WrestleMania, όπου έδωσαν έναν αγώνα, ο οποίος έχει μείνει στην ιστορία, με νικητή τον Χόγκαν. Πρόλαβε και κατέκτησε και ένα Παγκόσμιο τίτλο, στην αντιπαλότητά τους, που με πολλές παραλλαγές συνεχίστηκε ως το καλοκαίρι του 1988.
Η τελευταία περίοδος της καριέρας του
Ο Αντρέ συνέχισε να αντιμετωπίζει τους πιο αξιόλογους παλαιστές και τους περισσότερο ανερχόμενους, έχοντας τον ρόλο του 'κακού' τις περισσότερες φορές. Κατέκτησε έναν Ομαδικό τίτλο με τον Χακού και έγινε και πάλι ο αγαπητός του κοινού. Εξαιτίας των προβλημάτων της υγείας του, άρχισε να μειώνει τις εμφανίσεις του από το 1990 και τον Σεπτέμβριο του 1992 έδωσε την τελευταία του παρουσία στους φιλάθλους της πάλης.
Ηθοποιία
Ο Αντρέ ξεκίνησε την υποκριτική του καριέρα υποδυόμενος τον Μεγαλοπόδη στη σειρά “Six Million Dollar Man”. Ξεχώρισαν δύο ρόλοι που τον έκαναν παγκοσμίως αναγνωρίσιμο και πήραν πολύ καλές κριτικές. Το 1984 ενσάρκωσε τον θεό Dagoth στο “Conan the Destroyer” και το 1987 τον γίγαντα Fezzik στο παραμύθι “The Princess Bride”. Η τελευταία του κινηματογραφική παρουσία ήταν στην κωμωδία “Trading Mom” (1994) που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γάλλοι πολωνικής καταγωγής
Κλουμπ Αουρόρα
Η Κλουμπ Αουρόρα είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την Cochabamba, Βολιβία. Ιδρύθηκε στις 27 Μαΐου 1935. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Felix Capriles, χωρητικότητας 32000 θεατών. Η ομάδα έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Βολιβιας, το 2008. Επιπρόσθετα, ήταν φιναλίστ του πρωταθλήματος το 2004. Έχει να επιδείξει δύο συμμετοχές στο Κόπα Λιμπερταδόρες (1964, 2009) αλλά και τις δύο αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο. Επιπρόσθετα, έχει 2 συμμετοχές στο Κόπα Σουδαμερικάνα (2004 προκριματικός γύρος, 2011 γύρος των 16).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935 Κατηγορία:Κλουμπ Αουρόρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βολιβίας
Αθηναίων Πολιτεία
Σύνοψη
Η Αθηναίων Πολιτεία περιγράφει το πολιτικό σύστημα της αρχαίας Αθήνας. Η πραγματεία έγινε μεταξύ 330 και 322 π.Χ.. Ορισμένοι αρχαίοι συγγραφείς, όπως ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει ότι ο Αριστοτέλης είχε αναθέσει στους μαθητές του να προετοιμάσουν μια μονογραφία 158 συνταγμάτων των ελληνικών πόλεων, συμπεριλαμβανομένου ενός συντάγματος της Αθήνας. Το έργο αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος, από το κεφάλαιο I, ασχολείται, από τη δίκη του Αλκμεωνιδών μέχρι το 403 π.Χ., ενώ στο κεφ. XLI. γίνεται ανακεφαλαίωση του ιστορικού μέρους. Το δεύτερο μέρος από το κεφ. XLII- LXIX περιγράφει φορείς της πόλης, όπως Θεσμοθέτες, εύθυνοι, συντηρητές ιερών, οπλοποιοί, οδοποιοί, αγορανόμοι, σιτοφύλακες, επιμελητές λιμανιών κ.α. συμπεριλαμβανομένων και των όρων πρόσβασης στα κοινά, στους δικαστές και τα δικαστήρια.
Η αρχοντιά του Σόλωνος
Ο Σόλων ήταν από τους πρώτους πολίτες ως προς την καταγωγή και τη φήμη, αλλά κατά την περιουσία και τη θέση ανήκε στη μεσαία τάξη, όπως και άλλοι παραδέχονται και ο ίδιος μαρτυρεί παρακινώντας τους πλούσιος να μη είναι πλεονέκτες: "«κατασιγάσατε μέσα στην ψυχή το πείσμα σεις που από την πλησμονή των αγαθών έχετε πια χορτάσει, και μετριάστε το αλαζονική σας πνεύμα (μέγα νόον) γιατί ούτε εμείς θα υποταχθούμε κι ούτε σεις θα ωφελεθείτε (άρτια ταύτ΄ έσεται)απ΄όλα αυτά»."
και γενικά θεωρεί υπαίτιους της σύρραξης τους πλούσιος, γι' αυτό και στην αρχή της ελεγείας λέει ότι φοβάται: "Και την φιλαργυρία και την υπερηφάνεια, γιατί αυτά προκάλεσαν την έχθρα που σοβεί."
Ανακεφαλαίωση του ιστορικού μέρους
Στο XLI κεφάλαιο γίνεται ανακεφαλαίωση από την πρώτη μεταβολή του αρχαϊκού πολιτεύματος του Ίωνα και των συντρόφων του μέχρι την ενδέκατη μεταβολή που έλαβε χώρα όταν επέστρεψαν οι δημοκρατικοί από την Φυλή και από τον Πειραιά· από τότε ως σήμερα (322 π.Χ.) ισχύει το ίδιο πολίτευμα με αδιάκοπη αύξηση των εξουσιών του λαού. Διότι ο δήμος έχει καταστεί κύριος των πάντων και διακυβερνά τα πάντα με ψηφίσματα και με δικαστήρια, στα οποία αυτός είναι κυρίαρχος, εφόσον μάλιστα και οι αποφάσεις που άλλοτε ανήκαν στη βουλή έχουν τώρα περιέλθει στο δήμο. Και σε αυτό φαίνεται πως έχουν ενεργήσει σωστά γιατί πιο εύκολα διαφθείρονται οι λίγοι από τους πολλούς και με χρήματα και με εύνοιες.