cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντονέρ κεμπάπ
Ιστορία
Το σημερινό ντονέρ προέρχεται από το παλαιότερο ολτού κεμπάπ (oltu kebap). Το Ολτού είναι μια μικρή πόλη κοντά στο Ερζερούμ στην Τουρκία. Στην αρχική μορφή του, το κρέας ψηνόταν οριζόντια και τα κομμάτια κρέατος κόβονταν πιο χοντρά. Η σημερινή μορφή έγινε τον 19ο αιώνα στην Προύσα. Σε πολλές πόλεις της Τουρκίας η αρχική μορφή του σερβίρεται ακόμα σε εστιατόρια.
Σήμερα, το ντονέρ σερβίρεται σαν σάντουιτς μέσα σε τουρκική πίτα. Ο τρόπος σερβιρίσματος του ντονέρ με σαλάτα και σως δημιουργήθηκε από Τούρκους μετανάστες στο Βερολίνο το 1971, ώστε να γίνει το γεύμα πιο ελκυστικό για τους Γερμανούς πελάτες. Το ντονέρ είναι από τη δεκαετία του 1980 το πιό δημοφιλές έτοιμο φαγητό στη Γερμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Φαγητό δρόμου Κατηγορία:Φαστ φουντ Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το κρέας
Σεκγκοφάνε
Η Σεκγκοφάνε (σετσουάνα: Sekgophane) είναι ένα χωριό της Μποτσουάνα. Ανήκει στην βορειοανατολική περιφέρεια και στην βορειοανατολική επαρχία. Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Βορειοανατολική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Νάνος (μυθολογία)
Οι νάνοι είναι κοντά ανθρωπόμορφα όντα της μυθολογίας. Συναντώνται στους ιρλανδικούς μύθους (τα ξωτικά leprechauns - λέπρικονς), στην ελληνική παράδοση (καλικάντζαροι), αλλά και σε πολλές άλλες κουλτούρες.
Νάνοι υπάρχουν συχνά σε παραμύθια (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το παραμύθι της Χιονάτης και των επτά νάνων) και σε μοντέρνα έργα φαντασίας, όπως ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν.
Οι μύθοι για τους νάνους συνδέονται πιθανότατα από αυτούς που πάσχουν από νανισμό, αλλά και από κοντές ανθρώπινες φυλές όπως οι πυγμαίοι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Όθων Μακρυγιάννης
Ο Όθων Μακρυγιάννης (Ναύπλιο, 1 Μαρτίου 1833 - Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 1901) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο στις 1 Μαρτίου 1833. Πατέρας του ήταν ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, μητέρα του η Αικατερίνη το γένος Σκουζέ. Νονός του ήταν ο βασιλιάς Όθωνας, ο οποίος τον βάπτισε μόλις ήρθε στην Ελλάδα.
Το 1858 πήρε πρωταγωνιστικό μέρος στις επαναστατικές αντιδράσεις της νεολαίας εναντίον του Όθωνα. Συνελήφθη το 1862 από τους πρώτους και φυλακίστηκε μαζί με τον Επαμεινώνδα Δεληγεώργη, Δημήτριο Καλλιφρονά και άλλους πολιτευόμενους. Μετά την αιματηρή καταστολή της επανάστασης του Ναυπλίου απελευθερώθηκε δια αμνηστίας.
Επί βασιλέως Γεωργίου Α' ψηφίστηκε βουλευτής νικώντας κατά χίλιους ψήφους. Από τότε και μέχρι το 1896 βγήκε σχεδόν πάντα αντιπρόσωπος της επαρχίας Ναυπλίας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου 1901.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Ζενό
Το Ζενό (γαλλικά: Genod) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζενοντιέν (γαλλικά: Genodiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ξυνότυρο
Το ξυνότυρο, ή ξυνοτύρι, είναι ένα μη παστεριωμένο ελληνικό τυρί από τυρόγαλα, το οποίο παράγεται από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα και έχει σκληρή και λεπτόκοκκη συνοχή, πικάντικο άρωμα και γλυκόξινη γεύση γιαουρτιού. Παραδοσιακά, το τυρί αποστραγγίζεται και σκληρύνεται σε καλαμένια καλάθια ή αφήνεται να ωριμάσει σε σακούλες από δέρμα ζώων. Δεν χρησιμοποιείται αγελαδινό γάλα για την παραγωγή του.
Μπορεί να καταναλωθεί είτε ως φρέσκο τυρί, είτε αφού ωριμάσει με τη χρήση φυσικής κυρίαρχης μικροχλωρίδας, κατά τη διάρκεια μιας τρίμηνης περιόδου ωρίμανσης. Τα στελέχη των γαλακτοβάκιλλων στο ξυνότυρο έχουν αντιβακτηριακές επιδράσεις που καταστρέφουν τους παθογόνους μικροοργανισμούς της σαλμονέλας, γεγονός που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους παραγωγούς υγιών τυριών, σύμφωνα με ερευνητές του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικών Ερευνών (INSERM).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Ελληνικά τυριά
Θεμιστοκλής Τζημόπουλος
Ο Θεμιστοκλής Τζημόπουλος (γενν. 20 Νοεμβρίου 1985, Κοζάνη) είναι ποδοσφαιριστής ελληνικής και νεοζηλανδικής καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Λεβαδειακός. Ήταν μέλος της Εθνικής Νέας Ζηλανδίας.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τον Ακράτητο το Δεκέμβριο του 2003, έχοντας υπογράψει προηγουμένως συμβόλαιο δοκιμαστικής περιόδου. Έπαιξε με τον Ακράτητο στη Σούπερ Λιγκ, πριν από τη μεταγραφή του στη Βέροια, όπου είχε και μία σύντομη περίοδο δανεισμού στην Κέρκυρα το 2008. Τη σεζόν 2009-10, αγωνίστηκε στον Εθνικό Αστέρα στη Φούτμπολιγκ.
Το Σεπτέμβριο του 2010, ο Τζημόπουλος υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον ΠΑΣ Γιάννινα.
Στις 6 Απριλίου 2017, είχε χειρουργική επέμβαση στο γόνατο για να αποκαταστήσει την υποτροπή του μηνίσκου και φυσικά έχασε το υπόλοιπο της σεζόν 2016-17. Στις 2 Μαΐου 2018, παρέτεινε το συμβόλαιο του μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Το συμβόλαιο μεταξύ Τζημόπουλου και ΠΑΣ Γιάννινα λύθηκε στις 21 Ιουνίου του 2019. Ο Τζημόπουλος έμεινε ελεύθερος μετά από 9 χρόνια παρουσίας στην ομάδα.
Στις 24 Ιουνίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την πολωνική Κορόνα Κιέλτσε της Εκστρακλάσα.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Τζημόπουλος κλήθηκε στην Εθνική Νέας Ζηλανδίας στις 31 Μαρτίου 2015 για έναν φιλικό αγώνα στη Σεούλ εναντίον της Νότιας Κορέας, από τον προπονητή Άντονι Χάντσον. Ο Τζημόπουλος υπήρξε διαθέσιμος για τους Ολόλευκους, μέσω της γενέτειρας της μητέρας του. «Κάθε επαγγελματίας παίκτης ονειρεύεται να παίξει διεθνές ποδόσφαιρο, γι 'αυτό είναι τιμή μου να παίξω για τους Ολόλευκους. Θα είναι μεγάλη πρόκληση για μένα να παίξω σε υψηλότερο επίπεδο και να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της ομάδας», είπε.
Στις 28 Μαΐου 2016, με ένα γρήγορο γκολ από τον Τζημόπουλο, η Νέα Ζηλανδία ξεκίνησε νικηφόρα στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας μετά από μια δύσκολη νίκη με 3-1 επί των Φίτζι. Η εξαιρετική χρονιά με τον ΠΑΣ Γιάννινα ήταν το διαβατήριό του, για την κλήση του από τον Άντονι Χάντσον στο τελικό ρόστερ για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κορόνα Κιέλτσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Μπετ (τραγουδίστρια)
Η Ελίσαμπεθ Ροδέργκας Κολς, πιο γνωστή ως Μπετ, γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1981 και είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Βιογραφία
Το 2002, μπήκε στο σόου μουσικού ταλέντου Operación Triunfo. Τερμάτισε τρίτη, αλλά σε ξεχωριστή ψηφοφορία επιλέχθηκε από το κοινό για να συμμετάσχει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2003. Τερμάτισε όγδοη στην Eurovision με το τραγούδι "Dime" (Tell Me), το οποίο ήταν η νούμερο ένα επιτυχία στην Ισπανία. Αυτή η έκδοση του διαγωνισμού ήταν το τηλεοπτικό πρόγραμμα με την μεγαλύτερη παρακολούθηση στην Ισπανία το 2003. Η Μπετ αναφέρθηκε από τον Βρετανό σχολιαστή Τέρι Γουόγκαν ως η Κάιλι Μινόγκ με dreadlocks, το οποίο παίχτηκε πολλές βρετανικές ταμπλόιντ.
Το 2004, η Beth κυκλοφόρησε το ζωντανό άλμπουμ και DVD Palau de la Música Catalana, από την πρώτη περιοδεία της συναυλίας της Gira Otra realidad 03-04.
Στις 18 Μαΐου 2010, η Beth κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ στα καταλανικά, Segueix-me el fil. Ταυτόχρονα, ανέπτυξε καριέρα ως ηθοποιός του θεάτρου, και το 2013 πρωταγωνίστησε στη μουσική σκηνή La Dona vinguda del futur, σε παραγωγή του Teatre Nacional de Catalunya και δημιουργήθηκε από τους Marc Rosich και Guille Milkyway.
Το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της Beth, Família κυκλοφόρησε το 2013.
Επιπλέον ιστοσελίδες
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003
Δεκέβαλος
Ο Δεκέβαλος (Decebal, 55-60 - 106) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Δακίας. Είναι γνωστός για το ότι πολέμησε σε τρεις πολέμους, με διαφορετική επιτυχία, κατά δύο αυτοκράτορες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την επιδρομή νότια πέρα από τον Δούναβη, κατανίκησε την ρωμαϊκή εισβολή επί βασιλείας Δομιτιανού, εξασφαλίζοντας περίοδο ανεξαρτησίας, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Δεκέβαλος παγίωσε την κυριαρχία του.
Όταν ο Τραϊανός ήλθε στην εξουσία, οι στρατοί του εισέβαλαν στη Δακία για να αποδυναμώσουν την απειλή του στα ρωμαϊκά συνοριακά εδάφη της Μοισίας. Ο Δεκέβαλος ηττήθηκε το 102. Έμεινε στην εξουσία ως εξαρτημένος βασιλιάς, αλλά συνέχισε να διεκδικεί την ανεξαρτησία του, οδηγώντας σε μια τελική και συντριπτική ρωμαϊκή εισβολή βόρεια του Δούναβη το 105. Ο Τραϊανός ερείπωσε τη δακική πρωτεύουσα Ζαρμιζεγεθούσα το 106, απορροφώντας μέρος της Δακίας στην αυτοκρατορία. Ο Δεκέβαλος αυτοκτόνησε για να αποφύγει τη σύλληψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Δακίας
Στέφαν Τόσεβ
Ο Στέφαν Τόσεβ (βουλγαρικά Стефан Тошев) (18 Δεκεμβρίου 1859-27 Νοεμβρίου 1924) ήταν Βούλγαρος Στρατηγός που συμμετείχε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η μητέρα του ήταν δασκάλα την περίοδο της Εθνικής Αναβίωσης. Υπηρέτησε ως Εθελοντής στα Βουλγαρικά Σώματα Πολιτοφυλακής (Οπαλτσέντσι) κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1877-1878 και αργότερα υπηρέτησε ως μεταφραστής. Στις 10 Μαΐου 1879 αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή της Σόφιας στο πρώτο έτος. Τότε υπηρέτησε στην Αστυνομία της Ανατολικής Ρωμυλίας.
Σερβοβουλγαρικός Πόλεμος (1885)
Κατά τη διάρκεια του Σερβοβουλγαρικού Πολέμου το 1885, ο Στέφαν Τόσεβν ήταν Διοικητής της 2ης Μονάδας του 3ου Συντάγματος Βίντιν, και ήταν υπεύθυνος για τη θέση του Τραν. Συμμετείχε στη μάχη της Σλίβνιτσα, στη μάχη του Τραν (3 Νοεμβρίου) και στην απώθηση της Σερβικής Μεραρχίας του Μοράβα. Πολέμησε γενναία στη μάχη του Τρι Ουσί και στην επίθεση του Μέκα Τσράβ (7 Νοεμβρίου) και έλαβε το παράσημο του Τάγματος Θάρρους (Δ' Τάξη).
Αργότερα, ο Τόσεβ ήταν Διοικητής του 1ου Συντάγματος Πεζικού Σόφιας και το 1908 ανέλαβε τη θέση του Διοικητή της 1ης Μεραρχίας Πεζικού Σόφιας, γνωστή ως Σιδηρά Μεραρχία.
Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912-1913)
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου (1912-1913), ο Στέφαν Τόσεβ και η μεραρχία του έλαβαν μέρος στην επίθεση του Βουλγαρικού Στρατού στο Θρακικό Θέατρο Επιχειρήσεων. Συμμετείχε στις συγκρούσεις στο Γκετσκένλι και στο Σελιόλου κατά τη διάρκεια της μάχης του Κιρκ Κιλίς και στην επίθεση στη Κατάλκα. Στις 5 Αυγούστου 1913 προήχθη σε Αντιστράτηγο.
Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Βαλκανικού Πολέμου ήταν Διοικητής της 5ης Βουλγαρικής Στρατιάς που μαχόταν επιτυχώς κατά των Σέρβων.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος (1914-1918)
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Στρατηγός Τόσεβ υπηρετούσε στην 3η Βουλγαρική Στρατιά, η οποία μαχόταν εναντίον της Ρωσορουμανικής Στρατιάς στη Δοβρουτσά, την οποία νίκησε στη μάχη του Ντόμπριτς και στη μάχη του Κομπάντιν, αλλά μετά από διαφωνία με τον Γερμανό Στρατηγό Άουγκουστ φον Μάκενσεν, ο Τόσεβ αντικαταστάθηκε με τον Στρατηγό Στέφαν Νερέζοβ. Ο Τόσεβ ανέλαβε τη θέση του Κυβερνήτη της Μακεδονίας. Στις 25 Μαρτίου 1917 προήχθη σε Στρατηγό Πεζικού - το ανώτατο αξίωμα στη Βουλγαρία.
Το 1918, ο Τόσεβ διοικούσε τη 4η Βουλγαρική Στρατιά και από τον Ιούνιο του 1919 μεταφέρθηκε στην εφεδρεία. Μεταξύ των ετών 1923-1924 ήταν Πρόεδρος της Ένωσης Εφέδρων Αξιωματικών. Τον Οκτώβριο του 1923 οδήγησε την επιτροπή της «Ναρόντνα Πριζνάτελνοστ» (Λαϊκή Εκτίμηση), στόχος της οποίας ήταν η παροχή βοήθειας στα θύματα της Σεπτεμβριανής Εξέγερσης.
Ο Στρατηγός Στέφαν Τόσεβ απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου 1924 στο Πλόβντιβ και τάφηκε στη Σόφια. Μια πόλη (Γκένεραλ Τόσεβο) και ένα χωριό έλαβαν το όνομα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2013-14
Η 72η διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών για την περίοδο 2013-14 πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 46 ομάδων των δύο επαγγελματικών κατηγοριών (Σούπερ Λιγκ και Φούτμπολ Λιγκ) ενώ οι ομάδες της Γ΄ Εθνικής, η οποία μετατράπηκε σε ερασιτεχνική κατηγορία, μετείχαν σε μια νέα διοργάνωση κυπέλλου που ονομάστηκε Κύπελλο Γ΄ Εθνικής. Κυπελλούχος αναδείχτηκε η ομάδα του Παναθηναϊκού επικρατώντας στον τελικό, που διεξήχθη στο Ο.Α.Κ.Α., του ΠΑΟΚ με 4-1.
1η φάση
Συμμετείχαν μόνο οι 28 ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξήχθησαν στις 14, 15 και 18 Σεπτεμβρίου 2013.
2η φάση
Συμμετείχαν και οι 18 ομάδες της Α΄ Εθνικής και οι αγώνες ήταν διπλοί. Οι αγώνες της Β΄ φάσης διεξήχθησαν στις 25-26 Σεπτεμβρίου και 30-31 Οκτωβρίου 2013.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
Ναβουθαί
Ο Ναβουθαί φέρεται ως ιδιοκτήτης ενός αμπελώνα τον οποίο εποφθαλμιούσε ο Βασιλεύς Αχαάβ. Επειδή όμως η αρπαγή γης ή αναγκαστική αγορά γης φαίνεται πως ήταν παράνομη στα εδάφη του αρχαίου Ισραήλ το θέμα το ανέλαβε η σύζυγος του Αχαάβ η Ιεζάβελ η οποία και επινόησε μια κατηγορία για βλασφημία με μερικούς μάρτυρες. Έτσι η γη του «εγκληματία» Ναβουθαί περιήλθε στον Αχαάβ ενώ ο ίδιος θανατώθηκε.
Πασάς Χαλκίδας
Ο Πασάς Ευβοίας είναι μια νησίδα στον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο. Είναι ακατοίκητη, αλλά σε αυτήν βρίσκονται οι εγκαταστάσεις όπου γίνεται ο βιολογικός καθαρισμός των αποβλήτων της Χαλκίδας.
Ναβουθαί
Στην ιστορία αυτή περίεργος φαίνεται ο ρόλος του γέρο - προφήτη Ηλία που ομολογεί όμως την αλήθεια. Τον θάνατο του Ναβουθαί θα εκδικηθεί αργότερα ως στήριγμα των πράξεών του ο σφετεριστής του θρόνου ο Ιηού.
Πασάς Χαλκίδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
| Ο Πασάς στο χάρτη
Κατηγορία:Βραχονησίδες Εύβοιας
Ναβουθαί
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ζεραίζ
Το Ζεραίζ (γαλλικά: Geraise) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Καλοχώρι Ημαθίας
Το Καλοχώρι είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Καλοχώρι βρίσκεται κοντά στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, στην πεδιάδα του Αλιάκμονα και βόρεια του ποταμού σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 9 χλμ. ΝΔ. από τη Αλεξάνδρεια (έδρα του δήμου), 27 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Γιαννιτσά και 61 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη ενώ μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης. Νοτιοδυτικά είναι τα Καβάσιλα, νότια η Επισκοπή και βορειοανατολικά το Καμποχώρι.
Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1928 με την ονομασία Νέο Σκυλίτσιο να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Επισκοπής. Το 1970 με το ΦΕΚ 55Α - 04/03/1970 μετονομάστηκε σε Καλοχώριον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Επισκοπή, αποτελούν την κοινότητα Επισκοπής η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αντιγονίδων του Δήμου Αλεξάνδρειας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 232 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας
NBA 1960-61
Αυτός ήταν ο τρίτος από τους οκτώ συνεχόμενους και ο τέταρτος συνολικά τίτλος στην ιστορία των Σέλτικς. Οι Σέλτικς και οι Χοκς συναντήθηκαν σε τέσσερις από τους πέντε τελικούς το διάστημα 1957-1961, με τους Σέλτικς να κερδίζουν τους τρεις (1957, 1960, 1961) και τους Χοκς τον ένα (1958).
Κορυφαίοι στατιστικών
Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.
Δρομοκαΐτειο
Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο», συνήθως αναφερόμενο απλά Δρομοκαΐτειο (ενίοτε και Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο), είναι εξειδικευμένη νοσοκομειακή ψυχιατρική μονάδα η οποία βρίσκεται στο Δαφνί Χαϊδαρίου Αττικής.
Ιστορία
Το Δρομοκαΐτειο ιδρύθηκε το 1887 με χρήματα που είχε αφήσει στη διαθήκη του ο Ζώρζης Δρομοκαΐτης το 1880 παίρνοντας το όνομά του από τον Ζώρζη και τη γυναίκα του Ταρσή: «Φρενοκομείο Ζώρζη και Ταρσής Δρομοκαΐτου». Το ύψος του ποσού το οποίο κληροδότησε ο Δρομοκαΐτης ήταν πεντακόσιες χιλιάδες γαλλικά φράγκα τα οποία είχε καταθέσει στην Τράπεζα της Ελλάδος και ζητούσε να γίνει Φρενοκομείο όπου έκριναν οι εκτελεστές της διαθήκης του και φίλοι του Ιωάννης Χωρέμης και Εμμανουήλ Χαρίλαος και Μάρκος Ρενιέρης, Διοικητής της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος. Το 1887 δημιουργήθηκαν τέσσερα νοσηλευτικά τμήματα, τα οποία είχαν στο σύνολό τους 110 κλίνες. Για αρκετά χρόνια το Δρομοκαΐτειο ήταν μια από τις ελάχιστες κρατικές υποδομές στην Ελλάδα για τις ψυχιατρικές ασθένειες, δεδομένου ότι ήταν το δεύτερο ψυχιατρικό ίδρυμα μετά από αυτό της Κέρκυρας.
Το Νοσοκομείο ενισχύθηκε στα επόμενα χρόνια και από άλλους ευεργέτες, όπως ο Ανδρέας Συγγρός, ο Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος αλλά και άλλοι από τους οποίους πήραν τα ονόματά τους τα κτίριά του: Σεβαστοπούλειο, Θεολόγειο, Σπηλιοπούλειο, Κουντουριώτειο, Βενιζέλειο, Σκυλίτσειο, Δάφτσειο και Ελλήνων Αμερικής.
Το 1988 η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε το Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο με το Αργυρό Μετάλλιό της, για τα 100 χρόνια της προσφοράς του.
Τμήματα και έργο του Νοσοκομείου
Το Νοσοκομείο έχει σήμερα 304 ψυχιατρικές κλίνες εντός του νοσοκομείου και 205 εξωνοσοκομειακές και νοσηλεύει περίπου 2000 άτομα τον χρόνο, έχοντας προσωπικό 550 ανθρώπων, με κάπου 10.000 ανθρώπους οι οποίοι εξετάζονται στα εξωτερικά ιατρεία το χρόνο.
Το 2014 είχε ανακοινωθεί ότι το Δρομοκαΐτειο θα έκλεινε με μεταφορά ασθενών και προσωπικού σε άλλες μονάδες, αλλά το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε.
Μουσείο Νοσοκομειακών Αντικειμένων
Στο χώρο του Δρομοκαΐτειου βρίσκεται και Μουσείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1995 και εκεί εκτίθεται ιατρικά, φαρμακευτικά αντικείμενα καθώς και εγκαταλείμματα ασθενών (συγγράμματα λογοτεχνών, ποιήματα, επιστολές) και έργα ζωγράφων που νοσηλεύτηκαν εκεί.
Σημαντικοί τρόφιμοι
Από τους σημαντικότερους νοσηλευθέντες του Δρομοκαϊτίου ήταν οι λογοτέχνες Γεώργιος Βιζυηνός, ο Άριστος Καμπάνης, ο Ρώμος Φιλύρας, Μιχαήλ Μητσάκης, Δημήτριος Βικέλας, οι ζωγράφοι Ανδρέας Κρυστάλλης, Βαλεντίνος Ίλβες, Μόσχος, Aριστείδης Λάμδας, Νικόλαος Τράγκας, Εμμανουήλ Λαμπάκης, Κωνσταντίνος Πανώριος και άλλοι.
Αναφορές
Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα Κατηγορία:Ψυχιατρική
Κύπελλο Κροατίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Κροατίας (κροατικά: Hrvatski nogometni kup) διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της χώρας. Ξεκίνησε το 1992 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στην Κροατία. Ως το 1991 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας και είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Κροατικό κύπελλο ποδοσφαίρου είχε διοργανώσει και το φιλοναζιστικό καθεστώς στα χρόνια του πολέμου.
Κύπελλο ναζιστικής περιόδου
Κροατικό ποδοσφαιρικό κύπελλο είχε διοργανωθεί και την περίοδο 1940-41, όταν στην Κροατία είχε επικρατήσει φιλοναζιστικό καθεστώς, που είχε δημιουργήσει ένα κατ’ όνομα ανεξάρτητο κρατίδιο αποσπώντας κάποιες επαρχίες από την ενιαία Γιουγκοσλαβία, που δεν ταυτίζονται με την έκταση του σημερινού κροατικού κράτους. Εντούτοις η κροατική ομοσπονδία αναγνωρίζει εκείνη τη διοργάνωση. Στο διπλό τελικό έπαιξαν:
Τίτλοι ανά σύλλογο
Κ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κροατίας
Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες»
Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες» είναι σειρά βιβλίων από τις Εκδόσεις Κάκτος. Σκοπός της σειράς είναι να δημοσιευθούν μεταφρασμένα και σχολιασμένα –για πρώ­τη φορά στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς– όλα τα έργα όλων των συγ­γραφέων της ελληνικής αρχαιότητας. Η σειρά τον Οκτώβρη του 2013 αριθμούσε περισσότερους από 900 τόμους βιβλίων και 25 τόμους αρχαίων λεξικών.
Ιστορία
Η σειρά βιβλίων Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», στο αντικείμενό της, είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο.
Βραβεία
Η σειρά βραβεύτηκε τον Απρίλιο του 2000 από το πανεπιστήμιο της Aix-en-Provence, στη Γαλλία, ως ένα από τα σπουδαιότερα έργα της εποχής μας, και αργότερα, τον Οκτώβριο του 2002, από το Ίδρυμα Πιερίδη, στην Κύπρο.
Τον Ιανουάριο του 2004 ο εκδότης Οδυσσέας Χατζόπουλος παρουσίασε τους «Έλληνες» στην Κούβα, με ομιλία του στο Μουσείο Τεχνών της Αβάνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γραμματεία Κατηγορία:Νεοελληνική γραμματεία Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
Ορλάντο Μπλουμ
Ο Ορλάντο Μπλουμ (Orlando Jonathan Blanchard Bloom, 13 Ιανουαρίου 1977) είναι Άγγλος ηθοποιός. Είναι ευρέως γνωστός για τους ρόλους του ως "Λέγκολας" από την τριλογία Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, ρόλο που τον επάνελαβε και στην τριλογία Χόμπιτ, καθώς και ως "Γουίλ Τέρνερ" από την σειρά ταινιών της Disney, Οι Πειρατές της Καραϊβικής.
Πρώτα Χρόνια
Ο Ορλάντο Μπλουμ γεννήθηκε στο Κεντ του Ηνωμένου Βασιλείου. Από μικρός, αν και δυσλεκτικός, ενθαρρύνθηκε από τη μητέρα του να αρχίσει μαθήματα ηθοποιίας. Το 1993 μετακόμισε στο Λονδίνο για να σπουδάσει ηθοποιία, φωτογραφία και γλυπτική  στο Fine Arts College του Hampstead. Έπειτα, παρακολούθησε μαθήματα για δύο χρόνια στο National Youth Theatre, όπου και κέρδισε υποτροφία για το British American Drama Academy. Ο Μπλουμ άρχισε την επαγγελματική του πορεία συμμετέχοντας στις  σειρές  Casualty και Midsomer Murders αλλά και στην ταινία  Wilde, η οποία αποτέλεσε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στο Guildhall School of Music and Drama στο Λονδίνο. Το 1998 έπεσε από την ταράτσα του σπιτιού ενός φίλου του και διαγνώστικε  ως ανίκανος να περπατήσει ξανά. Ωστόσο, κατάφερε να αναρρώσει και να πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο μέσα σε 12 μέρες. Η κυριότερη συνέπεια από την πτώση του ήταν εσωτερικά μεταλλικά στηρίγματα που τοποθετήθηκαν στην σπονδυλική του στήλη για να την στηρίζουν και τα οποία αφαιρεθήκαν  μετά από καιρό, με την εξαίρεση ενός. Για να δυναμώνει την πλάτη του συχνά παρακολουθεί  μαθήματα yoga και Pilates.
Επαγγελματική πορεία
thumb|right|240px|Ο Ορλάντο Μπλουμ υπογράφει αυτόγραφα Η πρώτη εμφάνιση του Μπλουμ στη μεγάλη οθόνη ήταν, το 1997, στην ταινία Wilde όπου υποδυόταν έναν «συνοδό κυριών». Δύο μέρες αφότου αποφοίτησε από το Guildhal το 1999, πήρε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο ως το ξωτικό  "Λέγκολας" στην υπερπαραγωγή Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Αρχικά, είχε προσπαθήσει να επιλεγεί  στον ρόλο του Faramir, που κάνει την εμφάνιση  του στην δεύτερη ταινία της τριλογίας αλλά, ο σκηνοθέτης Peter Jackson τελικά προτίμησε να τον δει  στον  ρόλο του  Legolas. Καθώς γύριζε μια σκηνή, έσπασε ένα πλευρό πέφτοντας από ένα  άλογο, αλλά τελικά ανάρρωσε και συνέχισε να δίνει το παρών στα γυρίσματα της ταινίας. Η εμπορική επιτυχία της τριλογίας, μετέτρεψε τον Μπλουμ από έναν άγνωστο ηθοποιό σε διασημότητα διεθνούς βεληνεκούς. Το 2004 το περιοδικό People του απέδωσε τον τίτλο του πιο "hot" εργένη του Hollywood. Ο Μπλουμ, το 2001 πήρε μέρος στην ταινία Μαύρο Γεράκι: Η Κατάρριψη (Black Hawk Down), ενώ τo 2003 συμπρωταγωνίστησε στην ταινία Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (Pirates of the Caribbean: The Cures of the Black Pearl) η οποία έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία. Μετά την επιτυχία των «πειρατών», ο Μπλουμ πήρε μέρος στην ταινία Τροία (Troy), υποδυόμενος τον πρίγκιπα της  Τροίας, Πάρη. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στην  υπερπαραγωγή  Το Βασίλειο των Ουρανών (Kingdom of Heaven) και στην ταινία Elizabethtown αλλά χωρίς την αναμενόμενη εμπορική επιτυχία. Αυτή η «αποτυχία» ως πρώτου ανδρικού ρόλου σε ταινία έθεσε σε αμφισβήτηση την ικανότητα του να φέρνει κόσμο στις αίθουσες από μόνος του, χωρίς τη βοήθεια άλλων μεγάλων ανδρών ηθοποιών. Το 2006, συμπρωταγωνίστησε για ακόμη μία φορά στην δεύτερη ταινία των  πειρατών  της Καραϊβικής με τίτλο Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού (Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest) αλλά  και στην ανεξάρτητη ταινία Το Καταφύγιο (Haven) στην οποία ήταν και συμπαραγωγός. Ως το Μάιο του 2007, ο Μπλουμ έχει εμφανιστεί σε τέσσερις από τις δεκαπέντε πιο εμπορικές ταινίες όλων των εποχών. Στις 25 Μαΐου 2007 βγήκε στις αίθουσες η τελευταία ταινία της τριλογίας των πειρατών της Καραϊβικής με τίτλο Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου (Pirates of the Caribbean: At World's End). Το 2008 ο Μπλουμ έκανε μία δευτερεύουσα εμφάνιση στην ταινία Love and Other Disasters. Επίσης, έπαιξε στο Λονδίνο στην θεατρική παράσταση In Celebration αλλά και στην πρώτη του τηλεοπτική διαφήμιση για λογαριασμό ιαπωνικού προϊόντος. Την διαφήμιση αυτή ακoλούθησε και μια άλλη για λογαριασμό αυτή τη φορά της Toyota. Η επόμενη ταινία του αναμένεται να είναι το Main Street μαζί με τον Κόλιν Φερθ και υποδύθηκε ήδη για μία ακόμη φορά το ρόλο του Λέγκολας στη δεύτερη και τρίτη ταινία της κινηματογραφικής σειράς Το Χόμπιτ του Πίτερ Τζάκσον, τα έτη 2013 και 2014 αντίστοιχα.
Προσωπική ζωή
Το 2009 ανακηρύχθηκε Πρέσβης Καλής Θελήσεως της UNICEF.
Σχέσεις
Το 2007 ξεκίνησε τη σχέση του με το μοντέλο Μιράντα Κερ. Παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 2010 και λίγο αργότερα, στις 6 Ιανουαρίου 2011, γεννήθηκε ο γιος τους, Φλιν-Κρίστοφερ. Το ζευγάρι χώρισε τον Οκτώβριο του 2013.
Τον Ιανουάριο του 2016, ξεκίνησε τη σχέση του με την τραγουδίστρια Κέιτι Πέρι. Στις 14 Φεβρουαρίου 2019, αρραβωνιάστηκαν. Στις 5 Μαρτίου του 2020 ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι περιμέναν το πρώτο τους παιδί. Η Κέιτι Πέρι γέννησε στις 26 Αυγούστου του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF Κατηγορία:Βρετανοί απόδημοι στις Ηνωμένες Πολιτείες
Give It All U Got
Το "Give It All U Got" υποτίθεται ότι ήταν το τέταρτο σινγκλ από το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ, Crunk Rock,του Lil Jon. Κυκλοφόρησε ψηφιακά στις 3 Νοεμβρίου του 2009 στο iTunes. Το τραγούδι διαθέτει την Kee και παράχθηκε από τον RedOne. Το τραγούδι έμεινε έξω από το άλμπουμ όταν τελικά κυκλοφόρησε το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon
Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (αγγλικά: Antigua and Barbuda) είναι νησιωτική χώρα στην Καραϊβική με έκταση 442,6 τ.χλμ. και πληθυσμό 100.772 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022 (κατατάσσεται 201η στον κόσμο). Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Σαιντ Τζονς. Απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία το 1981. Αρχηγός του Κράτους είναι ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη.
Ετυμολογία
Η Αντίγκουα είναι ισπανική λέξη που σημαίνει «αρχαία» και η Μπαρμπούντα επίσης και σημαίνει «γενειοφόρος». Το νησί της Αντίγκουας αρχικά ονομαζόταν Wadadli από τους Αραουάκους και είναι τοπικά γνωστό με αυτό το όνομα σήμερα. Οι Καραΐβοι πιθανώς ονόμαζαν την Μπαρμπούντα Wa'omoni. Ο Χριστόφορος Κολόμβος, ενώ έπλεε το 1493, ίσως το ονόμασε Σάντα Μαρία ντε λα Αντίγκουα (Santa Maria de la Antigua), προς τιμήν μιας εικόνας στον ισπανικό καθεδρικό ναό της Σεβίλλης. Η λέξη «γενειοφόρος» για την Μπαρμπούντα θεωρείται ότι αναφέρεται είτε στους άντρες κατοίκους του νησιού, είτε στη γενειοφόρο συκή που υπάρχει εκεί.
Φυσική γεωγραφία
thumb|300px|right|Δορυφορική φωτογραφία της χώρας του 2002. Η χώρα αποτελείται από δύο σημαντικά νησιά: την Αντίγκουα και την Μπαρμπούντα. Υπάρχει ακόμα και το ακατοίκητο νησί Ρεντόντα. Βρίσκονται στη μέση των Υπήνεμων Νησιών, στα ανατολικά της Καραϊβικής. Συνορεύει ανατολικά με τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις, βορειανατολικά με το Μοντσερράτ και βόρεια με τη Γουαδελούπη, ενώ στα ανατολικά βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό.
Η Αντίγκουα έχει έκταση 280 τετρ. χλμ. και είναι πεδινή. Οι ακτές της πλαισιώνονται κατά μεγάλο μέρος από κοραλλιογενείς υφάλους. Το ψηλότερο σημείο της είναι 402 μ. Η Μπαρμπούντα είναι επίσης κοραλλιογενής με ψηλότερο σημείο τα 62μ. Περιλαμβάνει στο δυτικό της τμήμα τη λιμνοθάλασσα Κόδριγκτον. Η Ρεντόντα αν και ακατοίκητη έχει αξιόλογο ορυκτό πλούτο (φωσφάτα).
Τα νησιά που περιλαμβάνονται στο κράτος της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα είναι τα εξής:
Προ-αποικιακή περίοδος
Οι πρώτοι κάτοικοι της Αντίγκουας ήταν κυνηγοί-συλλέκτες της αρχαϊκής εποχής, ιθαγενής Αμερικανοί που ονομάζονταν Κίμπονεϊ. Η χρονολόγηση με άνθρακα τοποθετεί τους πρώτους οικισμούς γύρω στο 3100 π.Χ. Ακολούθησαν οι Αραουάκοι και έπειτα, η χώρα αποικίστηκε από τους πολεμοχαρείς Καραΐβους.
Ευρωπαϊκή άφιξη και εγκατάσταση
Οι Άγγλοι εγκαταστάθηκαν στην Αντίγκουα το 1632. Ο Χριστόφορος Κόντρινγκτον εγκαταστάθηκε στην Μπαρμπούντα το 1685. Στο νησί, αρχικά, καλλιεργήθηκε ο καπνός και στη συνέχεια το ζαχαροκάλαμο σε φυτείες στις οποίες εργάζονταν ένας μεγάλος αριθμός Αφρικανών σκλάβων από τη Δυτική Αφρική, οι οποίοι σύντομα ξεπέρασαν σε πληθυσμό τους Ευρωπαίους αποίκους.
Αποικιακή εποχή
thumb|left|Η Αντίγκουα το 1823. thumb|left|250px|Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη στην πρωτεύουσα της χώρας.
Οι Άγγλοι διατήρησαν τον έλεγχο των νησιών, αποκρούοντας μια απόπειρα γαλλικής επίθεσης το 1666. Οι βάναυσες συνθήκες στις οποίες ζούσαν οι σκλάβοι οδήγησαν σε εξεγέρσεις το 1701 και 1729 και μια σχεδιασμένη εξέγερση το 1736 με επικεφαλής τον πρίγκιπα Klaas, αν και ανακαλύφθηκε πριν ξεκινήσει και εκτελέστηκαν οι ηγέτες. Η δουλεία καταργήθηκε στη Βρετανική Αυτοκρατορία το 1833, επηρεάζοντας την οικονομία. Η οικονομία επιδεινώθηκε από φυσικές καταστροφές όπως ο σεισμός του 1843 και ο τυφώνας του 1847. Εξόρυξη πραγματοποιήθηκε στο νησί της Ρεντόντας, ωστόσο αυτή σταμάτησε το 1929 και έκτοτε το νησί παρέμεινε ακατοίκητο.
Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα ήταν μέρος της αποικίας των βρετανικών Υπήνεμων Νήσων, και αργότερα έγινε μέρος της βραχύβιας Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών από το 1958 έως το 1962. Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα στη συνέχεια έγιναν συνδεδεμένη πολιτεία του Ηνωμένου Βασιλείου με πλήρη εσωτερική αυτονομία στις 27 Φεβρουαρίου του 1967. Στη δεκαετία του 1970 κυριαρχούσαν οι συζητήσεις σχετικά με το μέλλον των νησιών και τον ανταγωνισμό μεταξύ του Βερ Μπερντ (Vere Bird) του Εργατικού Κόμματος της Αντίγκουα (ALP) (πρωθυπουργός από το 1967 έως το 1971 και από το 1976 έως του 1981) και του Προοδευτικού Εργατικού Κινήματος (PLM) του Τζορτζ Ουόλτερ (πρωθυπουργός από το 1971 έως το 1976). Τελικά η Αντίγκουα και η Μπαρμπούντα απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία την 1η Νοεμβρίου του 1981. Ο Βερ Μπερντ έγινε πρωθυπουργός της νέας χώρας. Η χώρα επέλεξε να παραμείνει εντός της Βρετανικής Κοινοπολιτείας, διατηρώντας τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ ως αρχηγό του κράτους, που εκπροσωπείται τοπικά από έναν γενικό κυβερνήτη.
Μετά την ανεξαρτησία
Οι δύο πρώτες δεκαετίες της ανεξαρτησίας της Αντίγκουας κυριαρχούνταν πολιτικά από την οικογένεια Μπερντ και το ALP, με τον Βερ Μπερντ να κυβερνά από το 1981 έως το 1994, ακολουθούμενος από τον γιο του Λέστερ Μπερντ από το 1994 έως το 2004. Παρόλο που παρείχαν ένα βαθμό πολιτικής σταθερότητας και ενίσχυσαν τον τουρισμό στη χώρα, οι κυβερνήσεις των Μπερντ συχνά κατηγορήθηκαν για διαφθορά, κρονητισμό και χρηματοοικονομική αδικοπραγία. Ο Βερ Μπερντ Τζούνιορ, ο μεγαλύτερος γιος, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το υπουργικό συμβούλιο το 1990 μετά από ένα σκάνδαλο στο οποίο κατηγορήθηκε για λαθρεμπόριο ισραηλινών όπλων σε διακινητές ναρκωτικών της Κολομβίας. Ένας άλλος γιος, ο Ίβορ Μπερντ, καταδικάστηκε για πώληση κοκαΐνης το 1995.
Το 1995 ο τυφώνας Λούις προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην Μπαρμπούντα.
Η κυριαρχία του ALP στην πολιτική της Αντίγκουας τελείωσε με τις γενικές εκλογές της Αντίγκουας το 2004, τις οποίες κέρδισε το United Progressive Party (UPP) με επικεφαλής τον Μπάλντουιν Σπένσερ. Ωστόσο, το UPP έχασε τις γενικές εκλογές της Αντίγκουας το 2014, με το ALP να επιστρέφει στην εξουσία υπό τον Γκαστόν Μπράουν.
Το μεγαλύτερο μέρος της Μπαρμπούντας καταστράφηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2017 από τον τυφώνα Ίρμα, ο οποίος έφερε ανέμους με ταχύτητες που φτάνουν τα 295 χλμ. / ώρα. Η καταιγίδα προκάλεσε ζημιές ή κατέστρεψε το 95% των κτιρίων και των υποδομών του νησιού, αφήνοντας την Μπαρμπούντα «σχεδόν κατοικήσιμη» σύμφωνα με τον πρωθυπουργό Γκαστόν Μπράουν. Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του νησιού εκκενώθηκαν στην Αντίγκουα. Εν μέσω των ακόλουθων προσπαθειών ανοικοδόμησης στη Μπαρμπούντα που εκτιμάται ότι κοστίζουν τουλάχιστον 100 εκατομμύρια δολάρια, η κυβέρνηση ανακοίνωσε σχέδια για ανάκληση ενός παλαιού νόμου περί κοινοτικής ιδιοκτησίας της γης επιτρέποντας στους κατοίκους να αγοράσουν γη. Μια κίνηση που έχει επικριθεί ως προώθηση της «καταστροφής του καπιταλισμού».
Διοικητική διαίρεση
Το νησί της Αντίγκουας χωρίζεται σε 6 ενορίες (parishes):
Το νησί της Μπαρμπούντα (με 1.241 κατοίκους) και το ακατοίκητο νησί της Ρεντόντας αποτελούν δύο εξαρτημένες περιοχές. Η πρωτεύουσα της νησιωτικής χώρας, το Σαιντ Τζονς, έχει 21.514 κατοίκους.
Πολιτική
thumb|right|300px|Ο Μπάλντουιν Σπένσερ, πρωθυπουργός από το 2004. Πολίτευμα της χώρας είναι Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με ομοσπονδιακό σύστημα στα πλαίσια της Κοινοπολιτείας. Αρχηγός του Κράτους είναι ο Βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και αντιπροσωπεύεται από τον Γενικό Κυβερνήτη που σήμερα είναι η Λουίζ Λέικ-Τακ. Αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός.
Το Κοινοβούλιο αποτελείται από τη Γερουσία, η οποία έχει 17 μέλη, διορισμένα από το Γενικό Κυβερνήτη και την 17μελή Βουλή των Αντιπροσώπων, της οποίας τα μέλη εκλέγονται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. Στις εκλογές, που έγιναν στις 23 Μαρτίου 2004 το προσωποπαγές Εργατικό Κόμμα της Αντίγκουα πήρε τέσσερις έδρες (από το 1949 κυριαρχεί στην πολιτική ζωή του τόπου), ενώ το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα 13 έδρες. Οι εκλογές εκείνες σήμαναν το τέλος της μακροβιότερης κυβέρνησης στη χώρα (από το 1994, όταν πρωθυπουργός έγινε ο Λέστερ Μπερντ ).
Τη δικαστική εξουσία ασκεί το Ανώτατο Δικαστήριο της Ανατολικής Καραϊβικής, με έδρα την Αγία Λουκία. Ένας δικαστής είναι κάτοικος των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Το 2001 καταργήθηκε το Ανακτοβούλιο.
Άμυνα
Η Βασιλική Αμυντική Δύναμη της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα αριθμεί μόλις 170 μέλη και είναι η μοναδική στρατιωτική δύναμη στη χώρα.
Οικονομία
Περισσότερο από το μισό του ΑΕΠ σχετίζεται με τον τουρισμό. Ο μισός πληθυσμός απασχολείται σε τουριστικές επιχειρήσεις. Η μέση ετήσια κατά κεφαλήν αγοραστική δύναμη ήταν 11.000 δολάρια ΗΠΑ το 2002.
Η γεωργία περιλαμβάνει κηπευτικά, μάνγκο, πεπόνια, ανανάδες και σε πολλές περιπτώσεις καλλιέργειες ζαχαροκάλαμου. Επίσης, οι κάτοικοι ασχολούνται με τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων, την αλιεία και την κτηνοτροφία. Υπάρχουν επίσης διυλιστήρια επεξεργασίας πετρελαίου και βιομηχανίες.
Το νόμισμα της χώρας είναι το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής.
Δημογραφία
Η πλειοψηφία των κατοίκων της χώρας (περισσότερο από 90%) είναι έγχρωμοι, με καταγωγή από την Αφρική. Υπάρχει επίσης και μια μειονότητα Πορτογάλων και λευκών βρετανικής, λιβανέζικης και συριακής καταγωγής. Ιρλανδοί, Βρετανοί και Εβραίοι συμπληρώνουν το μωσαϊκό των εθνοτήτων στη χώρα. Υπάρχουν επίσης μετανάστες στη χώρα από την Δομινίκα, τη Γουιάνα και την Τζαμάικα. Υπάρχουν επίσης περίπου 4.500 Αμερικανοί.
Κατά συντριπτική πλειοψηφία, της τάξης του 97% οι κάτοικοι ακολουθούν το Χριστιανικό δόγμα και σχεδόν το 45% είναι Αγγλικανοί. Οι υπόλοιποι είναι Ρωμαιοκαθολικοί, Μάρτυρες του Ιεχωβά (512 μέλη ), Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών (209 μέλη ) και οπαδοί άλλων εκκλησιαστικών ομάδων. Το 18,4% του πληθυσμού ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το 2% μόνο του συνολικού πληθυσμού ζει στην Μπαρμπούντα. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 76,5 χρόνια (74,9 χρόνια οι άνδρες και 78,0 οι γυναίκες).
Σχεδόν το 40% των κατοίκων ζει στις πόλεις. Εκτός από την πρωτεύουσα Σαιντ Τζονς, άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Ολ Σαιντς και η Λιμπερτά στην Αντίγκουα και η παραθαλάσσια Κόδριγκτον στην Μπαρμπούντα. Η επίσημη γλώσσα του κράτους και της εκπαίδευσης είναι τα αγγλικά, ωστόσο πολλοί ντόπιοι ομιλούν κρεολική διάλεκτο. Η προφορά των κατοίκων στην Μπαρμπούντα είναι κατά τι διαφορετική από αυτήν των Αντιγκουανών. Ομιλούνται επίσης τα ισπανικά σε περιοχές (κοινότητες) μεταναστών από τη Δομινικανή Δημοκρατία.
Πόλεις
Οι κυριότερες πόλεις της χώρας είναι η Σαιντ Τζονς, η Ολ Σαιντς, η Λίμπερτα, η Πότερ'ς Βίλλατζ, η Μπόλαντς, η Σουίτιζ, η Σίβιου Φαρμ, η Πίγκοτς και η Πάρχαμ.
Πολιτισμός και Αξιοθέατα
thumb|right|300px|Καρναβαλιστές. Η οικογένεια και η θρησκεία διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο στη ζωή των κατοίκων της χώρας. Η χώρα κατέχει το ρεκόρ Γκίνες σε γάμους κατά κεφαλήν διεθνώς. Κάθε Αύγουστο, πλήθη συρρέουν στο περίφημο καρναβάλι στην Αντίγκουα, σε ανάμνηση της αποτίναξης της δουλείας στις Βρετανικές Δυτικές Ινδίες. Στο καρναβάλι αυτό χορεύουν το καλίψο, τη ρέγκε και το σόκα. Στην Μπαρμπούντα γίνεται ένα άλλο καρναβάλι, που ονομάζεται καριμπάνα.
Η κουζίνα της χώρας έχει για εθνικό φαγητό το φούντζι, το οποίο φτιάχνεται σχεδόν εξολοκλήρου από καλαμπόκι. Οι ενήλικοι πίνουν μπίρα και ρούμι. Ποτά στο νησί φτιάχνονται από καρύδα και φραγκοστάφυλο μεταξύ άλλων.
Το Μουσείο και παλαιό δικαστήριο της πρωτεύουσας, ο αγγλικανικός καθεδρικός ναός (1834), η πόλη Νέλσον Ντόκγιαρντ, το οχυρό Τζέιμς (1703) είναι μερικά από τα μνημεία που θυμίζουν έντονα το αγγλοκρατούμενο παρελθόν. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης το λιμάνι Ίνγλις, το οχυρό Μπέρκλι του 18ου αιώνα και η περιοχή Χάρμονι Χιλ, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει την πινακοθήκη με τα έργα τέχνης των παραδοσιακών καλλιτεχνών. Οι Αντιγκουανοί έχουν να επιδείξουν αξιοζήλευτα έργα παραδοσιακής κεραμικής, τέχνη που καλλιεργήθηκε από τους Αφρικανούς δούλους το 18ο αιώνα.
Στην Μπαρμπούντα αξιοθέατα είναι τα ερείπια της Οικίας Χάιλαντ, που αποτελούσε το σπίτι των Κόδριγκτον από το 17ο μέχρι και το 18ο αιώνα. Το φρούριο Μαρτέλο παρουσιάζει επίσης τουριστικό ενδιαφέρον.
Στο νησί Γκρέιτ Μπέρντ απαντάται το φίδι δρομέας της Αντίγκουας (Antigua Racer Snake), που είναι και το σπανιότερο φίδι στον κόσμο. Μόνο 200 περίπου είδη ζουν σήμερα. Το Εθνικό Πάρκο του Ναυπηγείου Νέλσον θα αποζημιώσει τους φυσιολάτρες. Στη λίμνη Κόδριγκτον της Μπαρμπούντας υπάρχει το Φυσικό Καταφύγιο της Φρεγάτας, όπου υπάρχει η μεγαλύτερη αποικία φρεγατών στον κόσμο.
Επικοινωνίες και Μεταφορές
Στη χώρα κυκλοφορούν δύο καθημερινής κυκλοφορίας εφημερίδες, η Daily Observer και η Antigua Sun. Υπάρχουν αρκετοί τοπικοί και περιφερειακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, ενώ διαθέσιμα είναι πολλά προγράμματα της αμερικανικής τηλεόρασης.
Το οδικό δίκτυο της χώρας φτάνει τα 1.165 χλμ., εκ των οποίων σχεδόν τα 400 χλμ. ήταν ασφαλτοστρωμένα το 2002. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Στο νησί λειτουργούν 3 αεροδρόμια, σύμφωνα με στοιχεία του 2005. Το σύγχρονο λιμάνι του Σεντ Τζονς εξυπηρετεί τους τουρίστες όπως και το αεροδρόμιο Κούλιτζ.
Εκπαίδευση
Το επίπεδο αλφαβητισμού στη χώρα είναι υψηλό (90%). Η Αντίγκουα προωθεί την οικοδόμηση ενός νέου σύγχρονου Ιατρικού Κέντρου, του Mt. St. John Medical Centre. Στην Αντίγκουα υπάρχουν δύο ιατρικές σχολές.
Διεθνείς σχέσεις
Η νησιωτική χώρα είναι μέλος της Κοινότητας των Χωρών της Καραϊβικής, του ΟΗΕ, του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, της Βρετανικής Κοινοπολιτείας, του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, του Οργανισμού των Κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρέχουσες μοναρχίες
Μνήμη υπολογιστή
thumb|right|400px|Βασική οργάνωση [[Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας|ΚΜΕ-Κρυφής μνήμης-Κύριας μνήμης]]
Η μνήμη υπολογιστή έχει να κάνει με τις συσκευές και τα αποθηκευτικά μέσα ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, όπου αποθηκεύονται ψηφιακά δεδομένα τα οποία χρησιμοποιούνται από τον επεξεργαστή για κάποια χρονική περίοδο. Η αποθήκευση δεδομένων είναι ίσως η πιο βασική λειτουργία των σύγχρονων υπολογιστών και η μνήμη ένα από τα κύρια μέρη κάθε συστήματος που, σε συνδυασμό με την Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας, είναι απαραίτητα για τη λειτουργία κάθε βασικού ηλεκτρονικού υπολογιστή από τη δεκαετία του 1940 κι έπειτα (αρχιτεκτονική φον Νόιμαν).
Η ιεραρχική οργάνωση της μνήμης του υπολογιστή στις σύγχρονες αρχιτεκτονικές υπολογιστών καλείται ιεραρχία μνήμης. Έχει σχεδιαστεί ώστε να εκμεταλλεύεται την αρχή της τοπικότητας στα προγράμματα των υπολογιστών. Κάθε επίπεδο της ιεραρχίας έχει μεγαλύτερη ταχύτητα, μικρότερο χρόνο προσπέλασης και κατά κανόνα είναι μικρότερου μεγέθους από τα χαμηλότερα επίπεδα.
Οργάνωση
thumb|right|400px Όπως φαίνεται από το σχήμα, η μνήμη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή μπορεί να διαταχθεί σε μορφή πυραμίδας. Τα κατώτερα επίπεδα της πυραμίδας προσφέρουν μεγαλύτερη αλλά πιο αργή μνήμη· αντιθέτως, τα ανώτερα προσφέρουν μικρότερη μνήμη αλλά πολύ πιο γρήγορη. Το κατώτατο επίπεδο της πυραμίδας είναι οι μαγνητικές ταινίες και ανεβαίνοντας προς τα πάνω συναντά κανείς:
Άρα λοιπόν οι καταχωρητές βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας και προσφέρουν την ταχύτερη μνήμη που υπάρχει. Δυστυχώς όμως το μέγεθος της μνήμης αυτής είναι πολύ περιορισμένο.
Κύρια μνήμη ή κεντρική μνήμη ονομάζεται η μνήμη υπολογιστή που είναι προσβάσιμη από την Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας (ΚΜΕ, CPU) ενός υπολογιστή, χωρίς να συμπεριλαμβάνει τις θύρες Εισόδου / Εξόδου. Η κύρια μνήμη χρησιμοποιείται για την αποθήκευση των δεδομένων και των προγραμμάτων που εκτελούνται. Ως κύρια μνήμη συνήθως χρησιμοποιούνται μικροτσίπ μνήμης RAM, τα οποία είναι «πτητικές» μνήμες υπό την έννοια ότι διατηρούν τα δεδομένα τους μόνο όσο τροφοδοτούνται με ηλεκτρικό ρεύμα. Σπανιότερα χρησιμοποιούνται ακριβότερες «μνήμες μόνο ανάγνωσης» (ROM) οι οποίες δεν είναι πτητικές. Σε αντιδιαστολή, η δευτερεύουσα ή εξωτερική μνήμη χρησιμοποιείται για μακροπρόθεσμη αποθήκευση δεδομένων και στον ρόλο αυτό χρησιμοποιούνται κατά κανόνα μαγνητικά ή οπτικά μέσα αποθήκευσης (π.χ. σκληροί δίσκοι, DVD-ROM κλπ).
Διευθύνσεις μνήμης και χώρος διευθύνσεων
Διεύθυνση μνήμης ονομάζεται ένα μοναδικό αναγνωριστικό για μια περιοχή της μνήμης στην οποία η ΚΜΕ ή κάποια άλλη συσκευή μπορεί να αποθηκεύσει δεδομένα ή εντολές για μετέπειτα πρόσβαση. Η μικρότερη περιοχή της μνήμης στην οποία μπορεί να αναφερθεί η ΚΜΕ με μια διεύθυνση ονομάζεται μονάδα διευθυνσιοδότησης. Αν αυτή είναι ένα byte τότε μιλάμε για byte-διευθυνσιοδοτούμενο υπολογιστή. Αυτό σημαίνει ότι η ΚΜΕ δεν μπορεί να εκτελέσει μία εντολή για να επηρεάσει μόνο, επί παραδείγματι, τέσσερα μπιτ κάπου στην μνήμη. Αντιθέτως, κάθε εγγραφή στην μνήμη θα επηρεάσει τουλάχιστον οκτώ μπιτ (ένα byte). Ανάλογα μπορούμε να έχουμε λέξη-διευθυνσιοδοτούμενο υπολογιστή, όταν η διευθυνσιοδοτούμενη μονάδα είναι μεγαλύτερη από byte.
Το σύνολο των δυνατών διευθύνσεων μνήμης σε κάποιο επίπεδο της ιεραρχίας ονομάζεται χώρος διευθύνσεων. Τα στοιχεία του χώρου διευθύνσεων μπορεί να χαρακτηρίζουν κελιά της κύριας μνήμης, της εικονικής μνήμης, θύρες εισόδου/εξόδου κλπ. Έτσι, επί παραδείγματι, δεδομένης μιας ΚΜΕ και τους εύρους του διαύλου διευθύνσεών της (γνωστού ως εύρους μνήμης), π.χ. έστω οκτώ μπιτ, λέμε ότι ο χώρος διευθύνσεων μνήμης της ΚΜΕ έχει μέγεθος 28 = 256. Δηλαδή η ΚΜΕ μπορεί να «δει» ή να απευθυνθεί σε 256 ξεχωριστά κελιά μνήμης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή
Οξειδοαναγωγή
Οι απόψεις το 17ο αιώνα
Η εξερεύνηση της φύσης του φαινομένου της οξείδωσης ξεκίνησε γύρω στο 1718, όταν ο Γερμανός χημικός Σταλ (Georg Ernst Stahl) διατύπωσε την άποψη ότι ο σχηματισμός των μετάλλων από τα οξείδιά τους, κατά τη θέρμανσή τους με άνθρακα, οφείλεται στην απορρόφηση μιας ουσίας την οποία ονόμασε "φλογιστόν". Αντίθετα, η θέρμανση των μετάλλων στον αέρα που οδηγεί στο σχηματισμό οξειδίων συνοδεύεται από ελευθέρωση του φλογιστού. Το φλογιστόν, ανάλογα με το χημικό φαινόμενο, μπορούσε να έχει ή να μην έχει βάρος ή ακόμα να έχει "αρνητικό βάρος". Η θεωρία του φλογιστού απέκτησε πολλούς και φανατικούς οπαδούς. Το 1772, ο θεμελιωτής της σύγχρονης χημείας Λαβουαζιέ (Antoine Lavoisier) υποστήριξε ότι η αύξηση του βάρους των μετάλλων κατά τη θέρμανσή τους, οφείλεται στην πρόσληψη οξυγόνου από την ατμόσφαιρα και όχι φλογιστού. Ο σχηματισμός των μετάλλων από τα οξείδιά τους αντιστοιχεί σε απώλεια οξυγόνου. Οι απόψεις του Lavoisier δεν έγιναν δεκτές αρχικά από τους περισσότερους Γάλλους επιστήμονες της εποχής γιατί αυτοί ήταν φανατικοί υποστηρικτές της θεωρίας του φλογιστού.
Οι απόψεις το 19ο αιώνα
Σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ως οξείδωση θεωρούνταν η πρόσληψη οξυγόνου από μια ουσία. Έτσι, η ένωση ενός στοιχείου με το οξυγόνο χαρακτηρίζονταν ως οξείδωση π.χ. Mg + 1/2O2 → MgO ή C + O2 → CO2. Στις αντιδράσεις αυτές το οξυγόνο χαρακτηρίστηκε ως οξειδωτικό μέσο επειδή ενώνονταν με το μαγνήσιο (Mg) και τον άνθρακα (C).
Αναγωγή ήταν η αφαίρεση οξυγόνου. Έτσι στην αντίδραση Fe2O3 + 3H2 → 2Fe + 3H2O, αφαιρείται οξυγόνο από το οξείδιο του σιδήρου (ΙΙΙ) (Fe2O3). Το υδρογόνο (Η2) των αντιδρώντων χαρακτηρίστηκε ως αναγωγικό μέσο.
Δηλαδή, παλιότερα η οξείδωση και η αναγωγή ήταν αντιδράσεις που συνδέονταν με την εκ των υστέρων ή εκ των προτέρων εμφάνιση οξυγόνου στο μόριο μιας χημικής ένωσης. Λίγο αργότερα, ο όρος οξείδωση χρησιμοποιήθηκε και για την αφαίρεση υδρογόνου (αφυδρογόνωση) από μία ένωση π.χ. CH3OH → HCHO + H2. Αντίστοιχα η πρόσληψη υδρογόνου (υδρογόνωση) από μία ουσία χαρακτηρίστηκε ως αναγωγή π.χ. H2 + Cl2 → 2HCl.
Αρχές του 20ου αιώνα
Μετά την ανακάλυψη της ηλεκτρονικής δομής των ατόμων, διαπιστώθηκε ότι γενικά οι αντιδράσεις των μετάλλων με τα αμέταλλα γίνονται με τον ίδιο μηχανισμό που πραγματοποιούνται οι αντιδράσεις του οξυγόνου με τα μέταλλα.
Έτσι, και στις δύο αντιδράσεις Ca + 1/2O2 ⟶ CaO (1) και Ca + Cl2 ⟶ CaCl2 (2) το άτομο Ca αποβάλλει 2 ηλεκτρόνια από την εξωτερική του στιβάδα μετατρεπόμενο έτσι σε κατιόν Ca2+ : Ca ⟶ Ca2+ + 2e.
Τα δύο ηλεκτρόνια που αποβάλλονται στη μεν αντίδραση (1) προσλαμβάνονται από το άτομο Ο το οποίο μετατρέπεται σε ανιόν : 1/2O2 + 2e ⟶ O2- στη δε αντίδραση (2) τα ηλεκτρόνια προσλαμβάνονται από δύο άτομα Cl που μετατρέπονται έτσι σε ανιόντα Cl2 + 2e ⟶ 2Cl-
Και στις δύο αντιδράσεις έχουμε μεταφορά ηλεκτρονίων και σχηματισμό ετεροπολικού δεσμού. Συνεπώς σύμφωνα με την παλαιότερη ηλεκτρονική θεωρία :