cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νάρβικ
Κλίμα
Το φως ποικίλλει σημαντικά στο Νάρβικ, καθώς ο ήλιος βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα από τα τέλη Νοεμβρίου ως τα μέσα Ιανουαρίου, όταν υπάρχει μόνο ένα γαλάζιο φως για λίγες ώρες περίπου το μεσημέρι. Τα βουνά που περιβάλλουν την πόλη στην πραγματικότητα επεκτείνουν αυτήν την περίοδο από τις αρχές Νοεμβρίου ως τα τέλη Ιανουαρίου. Το φως είναι συχνά έντονο το Μάρτιο και τον Απρίλιο, με πολλές ώρες φωτός και χιονοκάλυψη, καθώς το χιόνι λιώνει στις πεδινές περιοχές τον Απρίλιο, αλλά παραμένει στα βουνά για αρκετούς μήνες. Ο Ήλιος του μεσονυχτίου βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα από τις 25 Μαΐου ως τις 20 Ιουλίου (57 ημέρες) και η περίοδος με συνεχές φως της ημέρας διαρκεί λίγο περισσότερο, από περίπου 10 Μαΐου ως το τέλος Ιουλίου και η πολική νύχτα από 5 Δεκεμβρίου ως 6 Ιανουαρίου ( 33 ημέρες). Υπάρχει επίσης μια μεταβατική περίοδος με λυκόφως τη νύχτα, οπότε δεν είναι δυνατό να δείτε αστέρια τη νύχτα από τις τελευταίες ημέρες του Απριλίου ως τις αρχές Αυγούστου.
Οικονομία
Η πόλη του Νάρβικ αποτελεί εμπορικό κέντρο για ορισμένους από τους γειτονικούς δήμους. Το Πανεπιστήμιο του Νάρβικ έχει περίπου 1200 φοιτητές. Στην πόλη υπάρχουν ορισμένες ετσιρείες υψηλής τεχνολογίας και το μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο της Βόρειας Νορβηγίας Norut Narvik.
Το Νάρβικ ήταν μια από τις πρώτες περιοχές του κόσμου, που επηρεσστηκε από την οικονομική κρίση 2007-2008. Εχασε 18 εκατομμύρια δολλάρια τον Αύγουστο του 2007 μετά την επένδυσή του σε τίτλους της Citygroup. Καθώς η Νορβηγική κυβέρνηση αρνήθηκε να το διασώσει, το Νάρβικ αναγκάστηκε να εφαρμόσει σοβαρές περικοπές στον προυπολογισμό.
Ψυχαγωγία και τουρισμός
Το Νάρβικ έχει πρόσβαση σε πολλές υπαίθριο δραστηριότητες και είναι η πιο γνωστή τοποθεσία της Βόρειας Νoρβηγίας για αλπικό σκι. Υπάρχουν αναβατόρια και πολλές από τις πλαγιές είναι φωτιζόμενες.
Υπάρχει επίσης ένας εναέριος ανελκυστήρας προς το Φαγκερνέσφλεγετ με θέα και τη δυνατότητα πεζοπορίας ακόμα ψηλότερα στα βουνά. Το Χειμερινό Φεστιβάλ του Νάρβικ Vinterfestuka πραγματοποιείται στις αρχές Μαρτίου. Η ορεινή πεζοπορία είναι πολύ δημοφιλής και η ορεινή περιοχή κοντά στα σύνορα με τη Σουηδία έχει πολλά καταλύματα. Υπάρχει επίσης σηματοδοτημένη δισδρομή ορεινής ποδηλασίας. Οι καταδύσεις για ναυάγια προσελκύουν δύτες στο Νάρβικ, καθώς υπάρχουν πολλά ναυάγια μέσα ή κοντά στο λιμάνι και περισσότερο εκτεταμένα στο φιορδ. Το ψάρεμα στο φιορδ ή σε λίμνες και ποτάμια είναι δημοφιλής δραστηριότητα αναψυχής. Υπάρχουν ποτάμια με σολομούς στο Σκγιόμεν, το Μπέισφιορδ και το Μπγέρκβικ.
Λιμάνι
Το λιμάνι του Νάρβικ είναι ελεύθερο από πάγους και καλά προστατευμένο σπό τις καιρικές συνθήκες. Αποτελείται από τρία παράκτια τμήματα: το λιμάνι χύδην φορτίου LKAB, την περιοχή του κεντρικού λιμανιού με αποβάθρες και το λιμάνι με βαθειά νερά στο Φάγκερνες με κάθε είδους υποδομές. Περίπου 16.000.000 τόνοι φορτίου διακινούνται ετησίως από τα λιμάνια του Νάρβικ. Το 2015 διακινήθηκαν από το λιμάνι 1,6 δισ. τόνοι μεταλλευμάτων, το μεγαλύτερο μέρος τους σιδηρομετάλλευμα.
Οι Λιμενικές Αρχές έχουν ξεκινήσει μια επέκταση της περιοχής των εμπορευματοκιβωτίων κατά περίπου 45 στρέμματα, που είναι υπερδιπλάσια από το μεγαλύτερο σήμερα τερματικό σταθμό της Νορβηγίας στο Οσλο. Το 2005 το λιμάνι του Νάρβικ απέκτησε το καθεστώς της Θαλάσσιας Αρτηρίας στο σύστημα της ΕΕ. Στη Νορβηγία μόνο το λιμάνι του Οσλο έχει αυτό το καθεστώς.
Σιδηρόδρομος
Σήμερα και από παλιότερα βασική για τις χερσαίες μεταφορές στο Νάρβικ είναι η σιδηροδρομική Γραμή Οφοτεν από τη βόρεια Σουηδία μέσω των βουνών προς αυτό. Προιόντα όπως τα σιδηρομεταλεύματα που διακινούνται μέσω της γραμής αυτής καθιστούν το Νάρβικ σημαντικό λιμάνι. Η γραμμή έχει σταθμούς στο Μπγέρνφγελ, το Κάτερατ, Σέστερμπεκ και Νάρβικ.
Λόγω των ακραίων συνθηκών εκεί δεν υπάρχουν σιδηροδρομικές γραμμές από το Νάρβικ ούτε προς το βορρά ούτε προς το νότο, προς το Μπόντε, το βόρειο άκρο του υπόλοιπου σιδηροδρομικού δικτύου της Νορβηγίας. Ωστόσο το Νάρβικ είναι προσβάσιμο σιδηροδρομικώς με μια διαδρομή περίπου είκοσι ωρών (1540 χιλιόμετρα) μέσω του Σουηδικού σιδηροδρομικού δικτύου από τη Στοκχόλμη, χρησιμοποιώντας τη Γραμμή των Ορυχείων.
Οι δραστηριότητες οι σχετικές με τις σιδηροδρομικές και τις λιμενικές υποδομές είναι ακόμα σημαντικές για το Νάρβικ, μέσω του οποίου διακινούνται προιόντα προς και από τη Βόρεια Νορβηγία, τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Στο προτεινόμενο πρότζεκτ Βόρειος Ανατολικός-Δυτικός Δρόμος της Ευρασιατικής Γέφυρας (ή Νέου Δρόμου του Μεταξιού) υπάρχουν σχέδια για το Νάρβικ ως λιμανιού για εμπορεύματα από την Ανατολική Ασία προοριζόμενα για την ανατολική Βόρεια Αμερική. Ο λόγος είναι ότι οι αποστάσεις μέσω αυτής της δισδρομής είναι μικρότερες από ότι εκείνες μέσω της Κεντρικής προς τα λιμάνια της Δυτικής Ευρώπης.
Οδικό δίκτυο
Η Ευρωπαϊκή Οδός 6 περνά μέσα από το Δήμο με τρεις γέφυρες, τις Σκγιόμεν, Μπέισφιορντ και Χολόγκαλαντ. Υπάρχει επίσης η Γέφυρα Ρόμπακ, που χρησιμοποείτο από την ΕΟ 6 μέχρι το 2018. Υπάρχουν οδικές συνδέσεις του Νάρβικ μέσω των βουνών στα ανατολικά μέ το Αμπισκο και το Κίρουνα της Σουηδίας (μέσω της Ευρωπαικής Οδού 10).
Αεροπορικές
Το Νάρβικ εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Χάρσταντ/Νάρβικ στο Εβενες, σε απόσταση 57 χλμ., με τακτικές πτήσεις προς Όσλο, Τρόντχαιμ, Μπόντε, Τρούμσε και Αντενες.
Πολιτισμός
Το Πολεμικό Μουσείο του Νάρβικ (Narvik Krigsmuseum) καλύπτει τα χρόνια του πολέμου 1940-1945. Στο μουσείο εκτίθεται ο Στσυρός της Βικτώριας, που απονεμήθηκε μετά θάνατον στον Καπετάνιο Μπέρτραντ Γουόρμπερτον-Λη του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και μια σπάνια συσκευή Enigma.
Το Μουσείο Nord Narvik έχει θέμα την ανάπτυξη του ελεύθερου από πάγους λιμανιού του Νάρβικ και την ταχεία μεταμόρφωση της πόλης τον περασμένο αιώνα. Το κτίριο που στεγάζει το Μουσείο ανεγέρθηκε το 1902 ως έδρα της Νορβηγικής κρατικής σιδηροδρομικής εταιρείας Norges statsbaner και σχεδιάστηκε από τον Πάουλ Ντούε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νορβηγίας
Οπλοστάσιο του Πόρου
Το οπλοστάσιο του Πόρου ήταν εγκατάσταση του Ναυτικού και λειτούργησε μετά το 1834. Υπαγόταν στο Ναυτικό Διευθυντήριο, την ανώτατη αρχή του Βασιλικού Ναυτικού μετά την Γραμματεία επί των Ναυτικών. .
Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε το 1834 στον Πόρο. Διευθυντής του ανέλαβε ο Γερμανός Κίρχμάιερ (Kirchmaier) και το διοργάνωσε εκ του μηδενός. Για την στελέχωση του οπλοστασίου με άρτιο εργατικό δυναμικό δόθηκαν κρατικές υποτροφίες σε Γαλλία και Αγγλία. Ανάμεσα στους απόφοιτους με υποτροφία ήταν ο Γεώργιος Τομπάζης, ο οποίος ανέλαβε διευθυντής. Από το 1834 ως το 1843 στα ναυπηγεία του οπλοστασίου κατασκευάστηκαν 23 πλήρως εξοπλισμένα καράβια.
Ένας από τους διοικητές του Οπλοστασίου του Πόρου (κοντά στο 1841) ήταν ο Χαράλαμπος Ζυμβρακάκης.
2615 Σάιτο
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σάιτο εκτιμάται σε 24,44 ± 3,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,039 ± 0,015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σαιτο
Τιάγκο Σίλβα
Ο Τιάγκο Εμιλιάνο ντα Σίλβα ντε Σόουζα (πορτογαλικά:  Τhiago Emiliano da Silva de Souza, ορθή πορτογαλική προφορά το Τιάγκου Σίλβα, γεννήθηκε 22 Σεπτεμβρίου 1984), γνωστός ως Τιάγκο Σίλβα, είναι διεθνής Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Τσέλσι. Θεωρείται ευρέως ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στον κόσμο των τελευταίων ετών.
Τα πρώτα βήματα και ο πρώτος ερχομός στην Ευρώπη
Ο Τιάγκο Σίλβα ξεκίνησε να προπονείται στα παιδικά τμήματα της Φλουμινένσι, ομάδας της ιδιαίτερης πατρίδας του, του Ρίο ντε Τζανέιρο. Όμως το πρώτο του συμβόλαιο το υπέγραψε με τον μικρό σύλλογο ΡΣ Φουτεμπόλ της νότιας πολιτείας Ρίο Γκράντε ντο Σούλ και σύντομα μετακινήθηκε στη μεγαλύτερη ομάδα της περιοχής, τη Ζουβεντούτζι, με την οποία είχε μια πολύ καλή πρώτη σεζόν στην 1η κατηγορία. Ο Σίλβα, αν και είχε ξεκινήσει ως δεξιός ακραίος μέσος, έγινε κεντρικός αμυντικός από τον τότε προπονητή του, Ίβο Βόρτμαν.
Την ίδια χρονιά πήρε μεταγραφή για την Πόρτο για ένα ποσό γύρω στα €2,5 εκατομμύρια. Δεν κατάφερε να καθιερωθεί όμως στην πορτογαλική ομάδα λόγω άγνωστων τότε προβλημάτων υγείας και έπαιξε μόνο στη δεύτερη ομάδα της.
Τον Ιανουάριο του 2005 πήρε μεταγραφή, μαζί με άλλους τρεις παίκτες για τη Ντιναμό Μόσχας. Στον ρωσικό σύλλογο όμως και πάλι δεν κατάφερε να καθιερωθεί γιατί διαγνώστηκε με φυματίωση, με αποτέλεσμα να μείνει στο νοσοκομείο για έξι μήνες σε καραντίνα και να κινδυνεύσει η ζωή του. Οι γιατροί του είπαν ότι αν είχε αργήσει άλλες δύο εβδομάδες να πάει στο νοσοκομείο, θα είχε πεθάνει.
— Τιάγκο Σίλβα, 2011
Επιστροφή στη Βραζιλία
Στις αρχές του 2006 ο Σίλβα επέστρεψε στην πατρίδα του με μεταγραφή στη Φλουμινένσι. Επειδή υπήρχε εκείνη την εποχή ήδη ποδοσφαιριστής με το όνομα «Τιάγκο» στη φανέλα το οποίο χρησιμοποιούσε μέχρι τότε, υιοθέτησε το «Τ. Σίλβα». Με τη Φλουμινένσι ήρθαν 4οι στο πρωτάθλημα και κατέκτησε το κύπελλο του 2007. Την επόμενη χρονιά έφτασε με την ομάδα του στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες, όπου όμως ηττήθηκαν από τη Λίγκα ντε Κίτο. Οι καλές του εμφανίσεις τον έφεραν όμως στην εθνική ομάδα της πατρίδας του και προκάλεσαν του ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων. Στο τελευταίο του αγώνα με τη Φλουμινένσι οι φίλαθλοι σήκωσαν μία σημαία με το πρόσωπό του για να τον τιμήσουν.
Επιστροφή στην Ευρώπη για τη Μίλαν
Η Μίλαν τον απέκτησε το Δεκέμβριο του 2008 για €10 εκατομμύρια. Επειδή όμως οι θέσεις της των ξένων παικτών ήταν πλήρεις, έπρεπε να περιμένει μέχρι το καλοκαίρι του 2009 για να τον φέρει στην Ιταλία. Μπήκε στη βασική ενδεκάδα από την αρχή και έκανε το ντεμπούτο το στις 22 Αυγούστου ενάντια στη Σιένα. Την επόμενη χρονιά συγκρότησε ένα απροσπέλαστο αμυντικό δίδυμο με τον Αλεσάντρο Νέστα, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Ο ίδιος ψηφίστηκε ως ο καλύτερος αμυντικός της σεζόν για τη Σέριε Α. Στα τέλη του Νοεμβρίου του 2011 ο Τιάγκο Σίλβα έγινε αρχηγός της Μίλαν, ο πρώτος ξένος αρχηγός της Μίλαν για 50 χρόνια. Ο συμπαίκτης του Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς και ο Ρόμπιν φαν Πέρσι τον χαρακτήρισαν ως τον καλύτερο αμυντικό με τον οποίο έχουν παίξει και αντιμετωπίσει αντίστοιχα.
Παρί Σεν Ζερμέν
Το καλοκαίρι του 2012 τα οικονομικά προβλήματα της Μίλαν τον ώθησαν να αποδεχτεί την πρόταση της Παρί Σεν Ζερμέν για τον Σίλβα για 42 εκατομμύρια ευρώ, η οποία προσέφερε στον παίκτη ένα πλουσιοπάροχο πενταετές συμβόλαιο και κάνοντάς τον τον πιο ακριβοπληρωμένο αμυντικό στον κόσμο. Ύστερα από μερικά προβλήματα τραυματισμών, ο Σίλβα έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα στις 18 Σεπτεμβρίου στο Τσάμπιονς Λιγκ ενάντια στη Ντιναμό Κιέβου, συμμετέχοντας στην εμφατική νίκη της Παρί με 4-1. Στα δύο χρόνια παρουσίας του στο Παρίσι βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει ισάριθμες φορές το πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας.
Διεθνής καριέρα
Ο Σίλβα συμπεριελήφθη από τον Ντούνγκα στην αποστολή της Βραζιλίας για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2008, ως ένας από τους 3 παίκτες πάνω από 23, όπου είχε δύο εμφανίσεις ως αλλαγή. Στο Παγκόσμιο κύπελλο του 2010 ο Σίλβα ήταν στην αποστολή της Βραζιλίας λόγω των καλών του εμφανίσεων με τη Μίλαν, αλλά δεν έπαιξε σε κανένα παιχνίδι. Στους Ολυμπιακούς του 2012 ήταν και πάλι ένας από τους τρεις παίκτες πάνω από 23 και αρχηγός της ομάδας, συμμετέχοντας στην προσπάθεια της Βραζιλίας να κατακτήσει για πρώτη φορά το χρυσό μετάλλιο. Έπαιξε και στα έξι παιχνίδια της ομάδας του μέχρι τον τελικό όπου όμως γνώρισε την ήττα από το Μεξικό με 2-1. Ο Φελίπε Σκολάρι τον συμπεριέλαβε στην αποστολή της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, όπου ήταν και o αρχηγός της ομάδας. Ο Σίλβα σκόραρε το πρώτο γκολ της Βραζιλίας στο 7ο λεπτό στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 στα προημιτελικά ενάντια στην Κολομβία. Πήρε κίτρινη κάρτα στο 67ο λεπτό και έχασε τον ημιτελικό με τη Γερμανία, όπου η Βραζιλία έχασε με ρεκόρ 7-1. Η ΦΙΦΑ, στο τέλος, τον κατέταξε μέσα στους 11 καλύτερους παίχτες του Μουντιάλ. Από το 2012 θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στον κόσμο.
Προσωπική ζωή
Ο Τιάγκο Σίλβα είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά, τον Ιζάγκο και τον Ιάγκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Ζουβεντούδε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Αννίτα της Οράγγης-Νάσσαου
Η Αννίτα της Οράγγης-Νάσσαου (Anita van Oranje-Nassau, γεννημένη ως Αννίτα Θεοδώρα φαν Έϊκ Anita Theodora van Eijk, 27 Οκτωβρίου 1969 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Πέτρου Χριστιανού της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1969 στο Νεσατέλ, και είναι κόρη του Λεονάρδου Αντώνιου φαν Έϊκ και της Γ.Σ.Μ. φαν Έϊκ-Στέϊνς. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλίας, προτού η οικογένεια επιστρέψει στην Ολλανδία.
Στη συνέχεια, η οικογένεια μετακόμισε στη Σιγκαπούρη, όπου σπούδασε στο United World College της Νοτιοανατολικής Ασίας, πριν επιστρέψει στην Ολλανδία, όπου έλαβε Διεθνές Διεθνές Πτυχίο στο Λύκειο Ράϊλανς στο Ογκχέϊχστ. Σπούδασε Αγγλική φιλολογία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν και στη συνέχεια Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, όπου αποφοίτησε το 1996.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, έκανε πρακτική άσκηση στο Λονδίνο στο διαφημιστικό γραφείο του Τζ. Γουόλτερ Τόμσον. Το 1997 εργάστηκε στο Bloomberg του Άμστερνταμ, και στη συνέχεια στάλθηκε στο Λονδίνο για ένα διάστημα για τις πωλήσεις/μάρκετινγκ και την τηλεοπτική παραγωγή. Στη συνέχεια εργάστηκε στο τμήμα μάρκετινγκ του οίκου δημοπρασιών Christie's.
Στο Λονδίνο γνώρισε τον Πρίγκιπα Πέτρο Χριστιανό της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν και στις 25 Φεβρουαρίου 2005 ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στις 25 Αυγούστου 2005 στο Παλάτι Χετ Λοο και δύο μέρες αργότερα στις 27 Αυγούστου έγινε και ο θρησκευτικός του γάμος στον Καθεδρικό του Αγίου Γιερόσκερκ στο Νόρντβέικ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Πούρνος Εύβοιας
Ιστορικά στοιχεία
Στο παρελθόν το χωριό λεγόταν Πρίνος, πιθανόν από την παρουσία του ομώνυμου δέντρου. Ο οικισμός άκμασε τα φραγκικά χρόνια όταν αποτελούσε φέουδο γνωστό ως Villa Prino, το οποίο υπαγόταν στο λατινικό πατριαρχείο. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Prinoz. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 22 σπίτια.
Το 1835 ο Πούρνος προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Θεολόγου αλλά το 1947 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Έντμουντ Λόρενς
Ο Σερ Έντμουντ Λόρενς (Sir Edmund Wickham Lawrence, GCMG, OBE (γεννήθηκε στο Σαιν Κιτς στις 14 Φεβρουαρίου 1932) είναι οικονομολόγος και υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις. Ανέλαβε καθήκοντα, ως ο 3ος στη σειρά Γενικός Κυβερνήτης, στις 2 Ιανουαρίου 2013. Έπειτα από την αλλαγή της κυβέρνησης, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμά του, στις 19 Μαΐου 2015. Υπηρεσιακά ανέλαβε στη θέση του ο Σάμιουελ Γουέιμαουθ Τάπλεϊ Σίτον.
Είναι ο ιδρυτής και ο διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας του Αγίου Χριστόφορου-Νέβις-Ανγκουίλας (St Kitts-Nevis-Anguilla National Bank).
Καριέρα προτού γίνει Γενικός Κυβερνήτης
Ο Λόρενς δίδαξε σε σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο νησί ανάμεσα στο 1951 και 1954. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου το 1966 με πτυχίο στις Οικονομικές Επιστήμες. Εν συνεχεία δίδαξε στο Κολέγιο Ουόλμπρουκ (Walbrook College) από το 1967 ως το 1969. Επέστρεψε στην Καραϊβική, όπου ανέπτυξε καριέρα στον τραπεζικό και επιχειρηματικό τομέα.
Το 1970 ο Σερ Έντμουντ ίδρυσε την Εθνική Τράπεζα του Αγίου Χριστόφορου-Νέβις-Ανγκουίλας ΕΠΕ (SKNANB), η οποία έγινε η μεγαλύτερη τράπεζα αυτοχθόνων στην Καραϊβική. Ίδρυσε επίσης και άλλα τραπεζικά ιδρύματα, όπως την Εθνική Τράπεζα National Bank Trust Company (NBTC) το 1972, την ασφαλιστική εταιρεία National Caribbean Insurance Company (NCIC) το 1973 και την Εταιρεία Ενυπόθηκων Δανείων και Επενδύσεων (St. Kitts and Nevis Morgtage and Investment Company) το 2001.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Διοικούσας Επιτροπής των επικεφαλής Εμπορικών Τραπεζών από αυτόχθονες (Standing Committee of Chief Executives of Indigenous Commercial Banks, σημερινή Ένωση Τραπεζών της Καραϊβικής (Caribbean Association of Banks) που υπάγεται στην CARICOM. Σήμερα συνεχίζει να είναι μέλος σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.
Τιμές
Το 2010 διορίστηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου, σε αναγνώριση των υπηρεσιών του στον τραπεζικό και στον οικονομικό τομέα.
Προσωπική ζωή
Είναι Μεθοδιστής στο θρήσκευμα και παντρεμένος με τη Λαίδη Χάλντα (Hulda). Έχουν 6 παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις
Γεώργιος Α. Κουντουριώτης
Για τον συνονόματο πάππο του δείτε Γεώργιος Κουντουριώτης ο πρεσβύτερος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Ανδρέα Κουντουριώτη και της Καρλόττας Καλλέργη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ύδρας ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Καλλέργη της Κρήτης. Ήταν εγγονός του Δημητρίου Καλλέργη και του Γεωργίου Κουντουριώτη. Αποφοίτησε από το Ναυτικό Σχολείο και εντάχθηκε ως αξιωματικός στο Βασιλικό Ναυτικό. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο ως κυβερνήτης του "Μυκάλη" και το 1900 τοποθετήθηκε διοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1903. Στη συνέχεια ανέλαβε αρχιεπιστολέας, αρχηγός της Θωρηκτής Μοίρας και γενικός διευθυντής του Ναυστάθμου. Το 1907 τοποθετήθηκε πρώτος του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού με τον βαθμό του πλοιάρχου. Υπήρξε υπασπιστής του βασιλιά Γεωργίου Α΄.
Απεβίωσε στις 22 Οκτωβρίου 1908 στο Παρίσι από ασθένεια πριν αποστρατευθεί. Ανιψιός του ήταν ο Ανδρέας Λ. Κουντουριώτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα) Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη Κατηγορία:Αρβανίτες
Κατάλογος βασιλικών συζύγων του Ηνωμένου Βασιλείου
Βασιλικός/ή σύζυγος  είναι ο/η σύζυγος του Βασιλιά ή της Βασίλισσας του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι σύζυγοι μοναρχών στο Ηνωμένο Βασίλειο και οι προκάτοχοί τους δεν έχουν συνταγματική θέση ή εξουσία αλλά μπορεί να έχουν σημαντική επιρροή.
Από την ίδρυση του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας, σε εκείνο και στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας έχουν υπάρξει έντεκα βασιλικοί και βασιλικές σύζυγοι, οκτώ γυναίκες και τρείς άνδρες. Οι Βασίλισσες μεταξύ του 1727 και του 1814 ήταν επίσης Εκλέκτειρες του Ανόβερου, καθώς οι σύζυγοί τους όλοι έφεραν τον τίτλο του Εκλέκτορα του Ανόβερου. Μεταξύ 1814 και 1837, οι βασίλισσες έφεραν τον τίτλο της Βασίλισσας του Ανόβερου, καθώς οι σύζυγοί τους ήταν Βασιλείς του Ανόβερου. Η προσωπική ένωση με το Ηνωμένο Βασίλειο τελείωσε το 1837 με την άνοδο στο θρόνο της Βασίλισσας Βικτωρίας επειδή οι νόμοι της διαδοχής (Σαλικός νόμος) στο Ανόβερο δεν επέτρεπε μια γυναίκα να κληρονομήσει τον τίτλο εάν υπήρχε οποιοσδήποτε επιζών άνδρας διάδοχος (στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένας άνδρας προηγείται μόνο εάν έχει αδελφές). Στον Αυστροπρωσικό Πόλεμο του 1866 το Ανόβερο προσαρτήθηκε από την Πρωσία και έγινε η Επαρχία του Ανόβερου.
Όλες οι γυναίκες σύζυγοι έχουν το δικαίωμα να γίνουν Βασιλικές σύζυγοι κάτι το οποίο δεν είναι τίτλος αλλά ένας όρος που δηλώνει ότι μία μονάρχης είναι βασίλισσα διότι είναι σύζυγος του βασιλιά. Συνεπώς δεν προσφωνούνται ως Βασιλική σύζυγος αλλά ως Βασίλισσα. Όμως, από τους δύο άνδρες συζύγους που έχουν υπάρξει από το 1708, ουδείς θεωρείτο Βασιλιάς σύζυγος
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2022 ο Κάρολος Γ΄, ανήλθε στο θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου και η δεύτερη σύζυγός του Καμίλα έγινε η όγδοη γυναίκα Βασιλική σύζυγος (Queen consort) και η ενδέκατη στη γενική λίστα των Βασιλικών συζύγων. Από την ημέρα της στέψης, στις 6 Μαΐου 2023, αποκαλείται επίσημα ως Βασίλισσα Καμίλα.
Διαφορά Βασιλικής συζύγου, Πρίγκιπα συζύγου και Βασιλικού συζύγου
Βασιλικός σύζυγος ονομάζεται ο σύζυγος του μονάρχη ανεξάρτητα του αξιώματος του. Για παράδειγμα και η Βασίλισσα Καμίλα και ο Πρίγκιπας Φίλιππος ήταν Βασιλικοί σύζυγοι, παρότι η πρώτη αποκαλείται Βασίλισσα ενώ ο δεύτερος Πρίγκιπας. Έτσι και η Σαρλίν του Μονακό είναι Βασιλική σύζυγος μολονότι είναι Πριγκίπισσα, ως σύζυγος του Πρίγκιπα Αλβέρτου, μονάρχη του Μονακό. Δεν αποτελεί τίτλο παρά μόνο έναν γενικό όρο για να αναφερθούμε σε όλους τους συζύγους μοναρχών χωρίς να πούμε αναγκαστικά το επίσημο τίτλο και αξίωμα.
Τέλος ένας Πρίγκιπας σύζυγος είναι ο σύζυγος μίας μονάρχη που έχει τον τίτλο του πρίγκιπα. Συνήθως, χρησιμοποιείται για άνδρες, αφού ένας άνδρας σύζυγος δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον τίτλο του Βασιλιά (ως συζύγου) όπως στην περίπτωση των θηλυκών συζύγων, διότι ο τίτλος του μονάρχη έχει συνδεθεί περισσότερο με άνδρες και άρα θα επικρατούσε σύγχυση για το ποιος πραγματικά έχει κληρονομήσει τον θρόνο και ποιος έχει παντρευτεί αυτόν που τον κληρονόμησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Βρετανικών Κατηγορία:Σύζυγοι Βρετανών μοναρχών
Πρόχορ Ντουμπράβιν
Ο Πρόχορ Μιχάηλοβιτς Ντουμπράβιν (Ρωσικά: Про́хор Миха́йлович Дубра́вин) είναι Ρώσος ηθοποιός, γεννημένος 16 Ιουλίου του 1977 στο Νεμπερέζνιγιε Τσέλνι της Ρωσίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
ΕΡΤ Πάτρας
Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Πάτρας (ΕΡΤ Πάτρας) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός της Πάτρας και του Νομού Αχαΐας. Το πρόγραμμα που εκπέμπει είναι ειδησεογραφικό - ψυχαγωγικό. Διατηρεί στούντιο στην οδό Παναχαΐδος Αθηνάς 93 στην Πάτρα και στην οδό Αγίου Γεωργίου 11, στο Ρίο.
Ιστορικό
Τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε να εκπέμπει στα FM και μέχρι σήμερα καλύπτει τους νομούς Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας, Φωκίδας και Κορινθίας. Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, εξέπεμπε σήμα μέσω διαδικτύου ως αντίποινα για τις 11 Ιουνίου του 2013. Ωστόσο, στις 28 Απριλίου του 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου του 2015, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Πάτρας αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Πάτρας.
Συχνότητες
Παλαιότερα, η ΕΡΤ Πάτρας, εξέπεμπε και στους 89.9 και από το κέντρο εκπομπής Ερατεινή, στον Νομό Φωκίδας, καλύπτοντας την περιοχή της Αιγιαλείας, εκπομπή που σταμάτησε οριστικά, λόγω παρεμβολών σε ιδιωτικό σταθμό της Πάτρας (Σκύλος FM 90).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Πάτρας
Γκριγκόλ Μγκαλομπλισβίλι
Ο Γκριγκόλ Μγκαλομπλισβίλι (გრიგოლ მგალობლიშვილი, Григол Зурабович Мгалоблишвили, Γκριγκόλ Ζουράμποβιτς Μγκαλομπλισβίλι, 1973-) είναι Γεωργιανός πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος θήτευσε στην πρωθυπουργία της Γεωργίας από το φθινόπωρο του 2008 ως το 2009. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μιχαήλ Σαακασβίλι στις 28 Οκτωβρίου του 2008 και ο διορισμός του εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο την 1η Νοεμβρίου.Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως πρεσβευτής στην Τουρκία. Ομιλεί 4 γλώσσες, μεταξύ των οποίων ρωσικά, τουρκικά και γερμανικά.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Τυφλίδα στις 7 Οκτωβρίου του 1973. Αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τυφλίδας το 1995 με πτυχία στις Ανατολικές Σπουδές. Την περίοδο από το 1992 ως το 1993 πήρε και πτυχίο στην τουρκική γλώσσα από το πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Το 2002-2003 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στη Διπλωματία. Από το 1995 ως το 2002 υπήρξε διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Τουρκία, σε διάφορα αξιώματα, μεταξύ των οποίων αυτά του διπλωματικού ακολούθου και του γραμματέα. Επέστρεψε στη Γεωργία το 2003 και ανέλαβε υποδιευθυντής του τμήματος επί των χωρών ΗΠΑ, Καναδά και Λατινικής Αμερικής, στο Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας του. Το 2004 ανέλαβε επικεφαλής του τμήματος Ευρωπαϊκής Ενσωμάτωσης. Το 2005 και το 2006 σταδιακά προήχθη σε ανώτερο διπλωματικό απεσταλμένο. Υπηρέτησε ως πρεσβευτής στην Τουρκία μέχρι τις 27 Οκτωβρίου του 2008 οπότε ο πρόεδρος Σαακασβίλι τον πρότεινε στο Κοινοβούλιο για τη θέση του πρωθυπουργού.
Πρωθυπουργός
Μετά τον πόλεμο στη Νότια Οσετία το 2008 απολύθηκε από τον πρόεδρο ο πρωθυπουργός Λάντο Γκουργκενίτζε. Στη θέση του διορίστηκε ο μεταρρυθμιστής Μγκαλομπλισβίλι, ο οποίος θεωρείται ότι θα πετύχει οικονομική σταθερότητα σε πολεμική περίοδο
Στις 28 Οκτωβρίου του 2008 έγινε συνάντηση του Σαακασβίλι με τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου. Την 1η Νοεμβρίου του 2008 το Κοινοβούλιο ενέκρινε το διορισμό του ηλικίας 35 ετών πολιτικού στην πρωθυπουργία. Ο ίδιος προέβη σε μικρό ανασχηματισμό της κυβέρνησης, διορίζοντας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης το Ζουράμπ Αντεϊσβίλι, στο Υπουργείο Περιβάλλοντος τον Κόμπα Σουμπελιάνι κα στο Υπουργείο Πολιτισμού και Διαφύλαξης Πολιτιστικής Κληρονομιάς τον Γκριγκόλ Βασάτζε.
Παραίτηση
Στις 31 Ιανουαρίου του 2009 ο Μγκαλομπλισβίλι υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, επικαλούμενος λόγους υγείας. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο υπουργός Οικονομικών Νίκα Γκιλάουρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γεωργίας
Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Άργους
Το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Άργους, επίσης γνωστό ως Δ.Α.Κ Άργους, είναι γήπεδο στην πόλη του Άργους στον νομό Αργολίδας.
Ποδόσφαιρο
Το Δ.Α.Κ Άργους είναι γνωστό για το ποδοσφαιρικό του χώρο. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 5.000 θέσεων. Αποτελεί έδρα των ποδοσφαιρικών ομάδων του Παναργειακού και της Α.Ε.Κ Άργους, ενώ αγώνες πραγματοποιούν η ομάδα του Ερασίνου και οι Νέοι Παναργειακού. Οι παίχτες αγωνίζονται σε φυσικό χλοοτάπητα.Το γήπεδο διαθέτει αποδυτήρια για τις ομάδες ενώ έχει κατασκευαστεί και κερκίδα για την φιλοξενούμενη ομάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πελοπόννησο Κατηγορία:Άργος
Μαρία Ελίσα Καμάργο
Η Μαρία Ελίσα Καμάργο (María Elisa Camargo) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [maˈɾi.a eˈlisa kaˈmarɣo], γεννημένη στις 21 Δεκεμβρίου 1985 στο Γουαγιακίλ, Ισημερινός, είναι εκουαδοριανή ηθοποιός. Έπαιξε το χαρακτήρα της Μαρία Αλεγρία Πιμιέντο στην κολομβιανή τηλενουβέλα «La Marca del Deseo». Εμφανίστηκε επίσης στο Verano de amor (ως Ισαμπέλα Ρόκα, η κύρια ανταγωνίστρια/κακιά της σειράς)
Κόρη των κολομβιανών γονέων. Η Μαρία Ελίσα γεννήθηκε στο Γουαγιακίλ το 1985. Ήθελε να γίνει καλλιτέχνης από την παιδική ηλικία. Στα 19 μετακόμισε στην Μπογκοτά της Κολομβίας, όπου άρχισε τις σπουδές της στα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο των Άνδεων. Διέκοψε τις σπουδές της για να ακολουθήσει μια καριέρα στην υποκριτική.
Το 2005 έκανε οντισιόν για El Factor X, η κολομβιανή έκδοση του The X Factor. Έλαβε ένα ρόλο στη τηλενουβέλα Φλορισιέντα, παίζοντας την Νατάλια. Μετά τη Φλορισιέντα, προσλήφθηκε για να παίξει τη Μαίρη Τζόι στη τηλενουβέλα «La Marca del Deseo» (The Mark of Desire). Αυτή ήταν η πρώτη έκθεση της στην αμερικανική τηλεόραση.
Χαρακτήρισε τη Κριστέλ Ρουίς ι ντε Τερέσα Κουριέλ στη τηλενουβέλα Llena de Amor (Fill Me With Love) ως μια από τις κακιές.
Το 2011 πόζαρε για το Revista H του Μεξικού και επιβεβαίωσε τη σχέση της με τον μεξικανό ηθοποιό Τόνι Ντάλτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθοποιοί από τον Ισημερινό Κατηγορία:Τραγουδιστές από τον Ισημερινό
Στη μάχη της Κρήτης
Το Στη μάχη της Κρήτης είναι μια πολεμική ταινία του 1970, σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις και σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Βασίλη Μανουσάκη, το οποίο διασκευάστηκε από σενάριο του Σταμάτη Φιλιππούλη.
Πλοκή
Τον Μάιο του 1941, μετά την πτώση της ηπειρωτικής Ελλάδας και λίγο πριν από την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, ένας τολμηρός πρωτοετής εύελπις, ο Νικηφόρος Καλλέργης, αναλαμβάνει την μεταφορά του χρυσού της Τράπεζας της Ελλάδος στη Μέση Ανατολή με πρώτο σταθμό την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη πάνω στο νοσοκομειακό πλοίο Νηρεύς. Παρά τα εμπόδια που θα συναντήσει στον δρόμο του, θα καταφέρει να φτάσει στο νησί, όπου οι Γερμανοί ήδη έχουν αρχίσει τις επιθέσεις μέσω αλεξιπτωτιστών. Με οποιονδήποτε τρόπο και κάθε μυστικότητα, Έλληνες και Βρετανοί στρατιώτες θα προσπαθήσουν να μεταφέρουν τον χρυσό σε ελληνικό αντιτορπιλικό νότια της Κρήτης. Ο καπεταν-Μανούσος, πατέρας του Νικηφόρου, ηγείται της αποστολής μέσα από μονοπάτια του Ψηλορείτη. Στόχος είναι να φτάσουν κάπου στη νότια Κρήτη, όπου τους περιμένει ένα υποβρύχιο. Η ύπαρξη μιας μυστικής πράκτορος, της Άννας Γκόρντον, δεν θα γίνει αντιληπτή και πληροφορίες για την επιχείρηση θα φτάσουν στον εχθρό με αποτέλεσμα η επιχείρηση και οι ζωές των Ελλήνων αγωνιστών να τεθούν σε κίνδυνο.
Παραγωγή
Σκηνές της ταινίας έχουν γυριστεί στην Περαχώρα Κορινθίας.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινημτογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1970-1971 και, κόβοντας 435.165 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 6η θέση ανάμεσα σε 87 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 23 Οκτωβρίου 2007.
Steve Harley & Cockney Rebel
thumb|right|250px|Οι Cockney Rebel το 1974
Στη μάχη της Κρήτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αρτ Φιλμ
Steve Harley & Cockney Rebel
Οι Cockney Rebel ή Steve Harley & Cockney Rebel ή Steve Harley and the Cockney Rebel υπήρξε θρυλικό βρετανικό συγκρότημα ροκ μουσικής, που πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές τις δεκαετίας του 1970.
Χρονικό
Ιδρυτής του συγκροτήματος ήταν ο Στιβ Χάρλευ, ένας νεαρός από το Λονδίνο, που είχε ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1960 να παίζει μουσική μαζί με τον Τζων Κρόκερ. Έπαιξαν το 1972 ως συνοδοί του The Jeff Beck Group. Απόκτησαν τον δικό τους ήχο χάρη στο βιολί αντί για ηλεκτρική κιθάρα. Υπέγραψαν συμβόλαιο με την ΕΜΙ, και το πρώτο τους σινγκλ "Sebastian" έγινε αμέσως διεθνής επιτυχία. Ακολούθησαν τα σημαντικά LP The Human Menagerie το 1973, The Psychomodo, The Best Years of Our Lives και το ζωντανό Face to Face: A Live Recording.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά rock συγκροτήματα
Παράδοξο του Επιμενίδη
Το παράδοξο αποδίδεται στον Επιμενίδη από την Κρήτη, ο οποίος σε ένα ποίημά του είχε γράψει:
(οι Κρητικοί είναι πάντα ψεύτες)
Σύμφωνα λοιπόν με την έκφραση αυτή, όλοι οι Κρητικοί είναι ψεύτες. Το παράδοξο έγκειται στο ότι και ο ίδιος ο Επιμενίδης καταγόταν από την Κρήτη. Έτσι αν βασιστούμε στην παραπάνω πρόταση, τότε και ο ίδιος ο Επιμενίδης ψεύδεται, άρα τελικά οι Κρητικοί δεν είναι ψεύτες. Τότε όμως και ο Επιμενίδης δεν ψεύδεται κ.ο.κ.
Πηγές
Κατηγορία:Μαθηματικά παράδοξα Κατηγορία:Αρχαία Κρήτη
Ρόναλντ Κόλμαν
μικρογραφία|260x260εσ|Με τη [[Μάντλεν Κάρολ στην ταινία Ο αιχμάλωτος της Ζέντα (1937)]] μικρογραφία|260x260εσ|Με την [[Τζιν Άρθουρ στην ταινία Ανθρώπινη δικαιοσύνη (1942)]] μικρογραφία|260x260εσ|Με τη [[Μαρλέν Ντίτριχ στην ταινία Ο ζητιάνος της Βαγδάτης (1944)]] Ο Ρόναλντ Κόλμαν (Ronald Charles Colman, 9 Φεβρουαρίου 1891 - 19 Μαΐου 1958) ήταν Άγγλος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Διπλή ζωή (A Double Life) το 1947. Ο ηθοποιός είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες Υπό την σκιάν της λαιμητόμου (A Tale of Two Cities, 1935), Χαμένος ορίζοντας (Lost Horizon, 1937), Ο Αιχμάλωτος της Ζέντα (The Prisoner of Zenda, 1937), Αιχμάλωτοι του παρελθόντος (Random Harvest, 1942) και Ανθρώπινη δικαιοσύνη (The Talk of the Town, 1942).
Πρώτα Χρόνια
Ο Κόλμαν γεννήθηκε στο Σάρεϊ του Ρίτσμοντ το 1891. Ήταν ο μικρότερος από τα τέσσερα παιδιά του Τσαρλς Κόλμαν και της Μάρτζορι Ριντ Φρέιζερ. Πέρασε τα εφηβικά του χρόνια σε οικοτροφείο στο Λίτλχαμπτον, όπου ανακάλυψε την αγάπη του για την τέχνη της υποκριτικής. Ήθελε να σπουδάσει μηχανολογία στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αλλά ο ξαφνικός θάνατος του πατέρα του από πνευμονία το 1907 κατέστησε αδύνατη την πραγματοποίηση των σχεδίων του. Τότε άρχισε να εργάζεται ως ερασιτέχνης ηθοποιός και σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε γνωστός. Αποτέλεσε μέλος του δραματικού θιάσου του Δυτικού Μίντλσεξ και έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο το 1914.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1909 εργαζόταν ως υπάλληλος στη Βρετανική Εταιρία Ατμόπλοιων στο Λονδίνο κι αποφάσισε να καταταγεί ως εθελοντής εθνοφρουρός. Μετά το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, ο Κόλμαν διέσχισε τη Μάγχη κι έφτασε στη Γαλλία, όπου συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις του Δυτικού Μετώπου. Στις 31 Οκτωβρίου του 1914, στη Μάχη της Μεσσίν, τραυματίστηκε από θραύσμα χειροβομβίδας στον αστράγαλο, γεγονός το οποίο του άφησε ελάττωμα στο βάδισμα που προσπαθούσε να κρύψει καθ' όλη τη διάρκεια της μετέπειτα καριέρας του ως ηθοποιός. Κρίθηκε ανάπηρος από τον Αγγλικό Στρατό και το 1915 άφησε τα πεδία των μαχών.
Θέατρο
Το Ιούνιο του 1916 εφόσον είχε πια αναρρώσει από το τραύμα στο πόδι του, εμφανίστηκε στο London Coliseum ως σεΐχης Ραχμάτ στο θεατρικό έργο The Maharani of Arakan. Έπειτα, τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, εμφανίστηκε στο έργο των Τσαρλς Γκοντάρ και Πολ Ντίκι The Misleading Lady. Την επόμενη χρονιά, ερμήνευσε τον ρόλο του Γουέμπερ στο θεατρικό έργο Partnershop και το 1918 εμφανίστηκε στο θεατρικό έργο του Εζέν Μπρι Les Avariés. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε περιοδεία με το έργο The Bubble.
Το 1920, ο Κόλμαν έφυγε για τις Η.Π.Α., όπου περιόδευσε πλάι στον Ρόμπερτ Γουόρικ με το έργο The Dauntless Three κι έπειτα πλάι στην Φέι Μπέιντερ με το έργο East is West. Τον Ιανουάριο του 1921, έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ πλάι στον Τζορτζ Άρλις στο έργο του Γουίλιαμ Άρτσερ The Green Goddess. Ένα χρόνο αργότερα, έκανε επιτυχία με την εμφάνισή του στο θεατρικό έργο La Tendress.
Κινηματογράφος
Ο Κόλμαν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη το 1917, ενώ βρισκόταν ακόμη στην Αγγλία. Τα πρώτα χρόνια στην Αμερική εμφανίστηκε αποκλειστικά και μόνο σε θεατρικές παραστάσεις στο Μπρόντγουεϊ. Η επιτυχία του στο θεατρικό έργο La Tendress κίνησε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη Χένρι Κινγκ, ο οποίος τον επέλεξε για πρωταγωνιστή στην ταινία του Η λευκή αδελφή (The White Sister) στο πλευρό της Λίλιαν Γκις, ταινία που του εξασφάλισε άμεση αναγνωρισιμότητα και τον έκανε σταρ. Από εκείνη τη στιγμή ο Κόλμαν εγκατέλειψε το θεατρικό σανίδι και ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με τον κινηματογράφο. Έγινε ένας από τους διασημότερους αστέρες του βωβού κινηματογράφου συμμετέχοντας σε ρομαντικές ταινίες και σε περιπέτειες, μερικές από τις οποίες είναι οι: Άγγελος του σκότους (Dark Angel, 1925), Στέλλα Ντάλας (Stella Dallas, 1926), The Winning of Barbara Worth και Το φρούριο του θανάτου (Beau Geste, 1927). Τα μαύρα του μαλλιά και οι αθλητικές του ικανότητες (αναλάμβανε μόνος του όλες τις δύσκολες σκηνές στις ταινίες, χωρίς ανάγκη κασκαντέρ) τον κατέστησαν δημοφιλή στο κοινό. Οι κριτικοί τον παρομοίαζαν με τον Ροντόλφο Βαλεντίνο, εφόσον αναλάμβανε συχνά εξωτικούς ρόλους όπως ο Βαλεντίνο. Κατά τα τέλη της βωβής περιόδου του κινηματογράφου, ο παραγωγός Σάμιουελ Γκόλντγουιν του ανέθεσε ρόλους στο πλευρό της Ουγγαρέζας ηθοποιού Βίλμα Μπάνκι. Οι δυο τους έγιναν δημοφιλές δίδυμο που πλησίαζε τη δημοτικότητα του διδύμου Γκρέτα Γκάρμπο και Τζον Γκίλμπερτ.
Παρά την επιτυχία του στις βωβές ταινίες, δεν ήταν σε θέση να εκμεταλλευτεί ένα από τα μεγαλύτερα του προσόντα του, την υπέροχη φωνή του. Η μετάβαση από τον βωβό στον ομιλούντα κινηματογράφο το 1927 του έδωσε την ευκαιρία να επιδείξει τη φωνή του. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία στον ομιλούντα κινηματογράφο ήρθε το 1929, όταν προτάθηκε για Όσκαρ Ανδρικής Ερμηνείας για δυο ταινίες: Bulldog Drummond (1929) και Condemned (1929). Ακολούθησαν κι άλλες επιτυχημένες ταινίες κατά τη δεκαετία του 1930: Ραφλς Αρτζεντίνα (Raffles, 1930), Με τη μάσκα του άλλου (The Masquerader, 1933), Ο κατακτητής (Clive of India, 1935), Υπό την σκιάν της λαιμητόμου (A Tale of Two Cities, 1935), Υπό δύο σημαίας (Under Two Flags, 1936), Χαμένος ορίζοντας (Lost Horizon, 1937), Ο αιχμάλωτος της Ζέντα (The Prisoner of Zenda, 1937) και Αν ήμουν βασιλιάς (If I Were King, 1938). Τη δεκαετία του 1940 εμφανίστηκε στις ταινίες Συνέταιροι στον έρωτα (Lucky Partners, 1940), Αιχμάλωτοι του παρελθόντος (Random Harvest, 1942), Ανθρώπινη δικαιοσύνη (The Talk of the Town, 1942), Ο ζητιάνος της Βαγδάτης (Kismet, 1944) καθώς και στην ταινία που του χάρισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Διπλή ζωή (A Double Life, 1947). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 είχε δική του ραδιοφωνική εκπομπή και οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις ήταν περιορισμένες. Επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Η πόλις των καταραμένων (The Village of the Damned, 1960) αλλά τον πρόλαβε ο θάνατός του το 1958. Ο ρόλος δόθηκε τελικά στον Τζορτζ Σάντερς που στο μεταξύ είχε παντρευτεί τη χήρα του Κόλμαν Μπενίτα Χιουμ.
Θάνατος
Ο Ρόναλντ Κόλμαν απεβίωσε στις 19 Μαΐου του 1958 από εμφύσημα στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας. Είχε αποκτήσει μια κόρη, την Τζούλιετ, από τη δεύτερή του σύζυγο, Μπενίτα Χιουμ.
Βραβεία και Υποψηφιότητες
Ο Κόλμαν προτάθηκε για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου τέσσερις φορές. Ήταν υποψήφιος για τις ταινίες Bulldog Drummond, 1929, Condemned, 1929, Αιχμάλωτοι του παρελθόντος (Random Harvest, 1942) και Διπλή ζωή (A Double Life, 1947), για την οποία κέρδισε τελικά το βραβείο για το ερμηνεία του στο ρόλο του Άντονι Τζον, ενός θεατρικού ηθοποιού που υποδύεται τον Οθέλλο, ταυτίζεται με τον χαρακτήρα και οδηγείται στην τρέλα.
Υποψηφιότητα:
Χρυσές Σφαίρες Βράβευση:
Μεταξυλόλιο
Το μεταξυλόλιο ή μ-ξυλόλιο ή μεταξυλένιο ή 1,3-διμεθυλοβενζόλιο ή 1,3-διμεθυλοβενζένιο είναι ένα αρένιο, δηλαδή ένας αρωματικός υδρογονάνθρακας που το μόριό του περιέχει ένα δακτύλιο βενζολίου, και δύο μεθύλια σε δυο παραδιπλανές θέσεις του δακτυλίου. Έχει (μεταξύ άλλων) τα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Η κύρια χημική χρήση του μεταξυλόλιου είναι η παραγωγή του ισοφθαλικού οξέος, που χρησιμοποιείται σε συμπολυμερισμό με το αιθένιο παράγοντας πολυαιθυλενοτερεφθαλικό οξύ (PET, PolyEthylene Terephthalate), ένα υλικό που αξιοποιείται στην παραγωγή φυαλών αναψυκτικών. Το μεταξυλόλιο χρησιμοποιείται ακομη στην παραγωγή 2,4- και 2,6- ξυλιδίνης και μερικών άλλν χημικών.
Με μεθυλίωση βενζαλδεΰδης και αναγωγή
Με μεθυλίωση βενζαλδεΰδης κατά Friedel-Crafts, παράγεται μετααιθυλοβενζαλδεΰδη, η οποία ανάγεται στη συνέχεια κατά Wolff-Kishner :
Μέθοδος Fitting
Από μεταδιαλοβενζόλιο (μ-C6H4X2), με τη μεθοδο Fitting, παράγεται μεταξυλόλιο :
Μέθοδος Grignard
Από μεταδιαλοβενζόλιο (μ-C6H4X2) με τη μέθοδο Grignard, παράγεται μεταξυλόλιο :
Με αποκαρβοξυλίωση κατάλληλων καρβοξυλικών οξέων
1. Aπό (μεταμεθυλοφαινυλ)αιθανικό οξύ, με αποκαρβοξυλίωση παράγεται μεταξυλόλιο :
2. Aπό 2,5-διμεθυλοβενζοϊκό οξύ ή 2,4-διμεθυλοβενζοϊκό οξύ ή 3,5-διμεθυλοβενζοϊκό οξύ παράγεται μεταξυλόλιο, Π.χ.:
Aπό βενζαλδεΰδη
Από μεταμεθυλοβενζαλδεΰδη, με τη μέθοδο Wolff-Kishner, παράγεται μεταξυλόλιο ::
Νίτρωση
Με νίτρωση παράγει κυρίως 2,4-διμεθυλο-1-νιτροβενζόλιο και < :
Σουλφούρωση
Με σουλφούρωση παράγει κυρίως 2,4-διμεθυλοβενζοσουλφονικό οξύ :
Αλογόνωση
Με αλογόνωση παράγει κυρίως 1-αλο-2,4-διμεθυλοβενζόλιο :
Αλκυλίωση
Με αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει κυρίως 1-αλκυλο-2,4-μεθυλοβενζόλιο :
Ακυλίωση
Με ακυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει κυρίως 1-ακυλο-2,4-μεθυλοβενζόλιο :
Υδροξυλίωση
Υδροξυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει κυρίως 2,4-διμεθυλοφαινόλη :
Αμίνωση
Αμίνωση κατά Friedel-Crafts παράγει κυρίως 2,4-διμεθυλανιλίνη :
Καρβοξυλίωση
Καρβοξυλίωση κατά Friedel-Crafts παράγει κυρίως 2,4-διμεθυλοβενζοϊκό οξύ :
Αναγωγή
Με αναγωγή παράγει 1,3-διμεθυλοκυκλοεξάνιο :
Οζονόλυση
Με οζονόλυση παράγει αιθανοδιάλη και οξοπροπανάλη :
Οξείδωση
Με οξείδωση με KMnO4 παράγεται ισοφθαλικό οξύ :
Επίδραση καρβενίων
Με μεθυλένιο παράγει 1,2,3-τριμεθυλοβενζόλιο, 1,2,4-τριμεθυλοβενζόλιο, μεσιτυλένιο, 1,4-διμεθυλοκυκλοεπτατριένιο-1,3,5, 1,3-διμεθυλοκυκλοεπτατριένιο-1,3,5, 1,5-διμεθυλοκυκλοεπτατριένιο-1,3,5 και μετααιθυλομεθυλοβενζόλιο:
Πηγές
Κατηγορία:Αρένια Κατηγορία:C8
Μάστρο Αιτωλοακαρνανίας
Το Μάστρο, επίσημα Μάστρον, είναι πεδινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 20 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μάστρο βρίσκεται ανατολικά του Αχελώου ποταμού. Απέχει 19 χλμ. βορειοδυτικά του Μεσολογγίου και 8 χλμ. δυτικά από το Αιτωλικό. Στα βόρεια του χωριού, σε απόσταση 500 μέτρων και στο λόφο "Παλαιόκαστρον", έχουν βρεθεί αμυντικά συγκροτήματα, αρχαιολογικές θέσεις και οικιστικά σύνολα που πιστοποιούν την ύπαρξη της αρχαίας Αιτωλικής πόλης Παιάνιον, την οποία αναφέρει ο ιστορικός Πολύβιος ως ολοκληρωμένο οικισμό προστατευμένο με τείχη και πύργους. Το 219 π.Χ. και κατά τη διάρκεια του Συμμαχικού Πολέμου μεταξύ Μακεδόνων εναντίον της Αιτωλικής Συμπολιτείας, λεηλατήθηκε από τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Ε΄. Από το 1976 η περιοχή έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραχελωΐτιδος. Το 1925, με το ΦΕΚ 16Α - 22/01/1925 συστάθηκε κοινότητα Μάστρου με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Πλατάνια αποτελούν την τοπική κοινότητα Μάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οινιάδων του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 568 κατοίκους ενώ ως οικισμός 406.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
PAIANION (Mastru) Aitolia, Greece από τον ιστότοπο http://www.perseus.tufts.edu (αγγλικά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Γιούρι Κέκι
Ο Γιούρι Ντιμίτρι Κέκι (γεννηθείς στις 11 Οκτωβρίου 1969) είναι Ιταλός παλαίμαχος γυμναστής.
Βιογραφία
Το όνομα του Κέκι προέρχεται από αυτό του σοβιετικού κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν. Κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους κρίκους στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996 και ήταν τρίτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα. Το αργυρό μετάλλιο του Κέκι ήταν το αποτέλεσμα της επιχειρούμενης επιστροφής στο άθλημα στην ηλικία των 35 ετών, αρκετά παραπάνω από την μέση ηλικία ενός γυμναστή.
Ο Κέκι κυριάρχησε στους κρίκους στην δεκαετία του 1990. Κέρδισε το ψευδώνυμο "Ο Άρχοντας των Κρίκων" αλλά δεν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ λόγω σοβαρών τραυματισμών. Έχει κερδίσει πέντε χρυσά και δύο χάλκινα μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυμναστικής, καθώς και τέσσερα χρυσά και δύο χάλκινα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Ο Κέκι ήταν ο Ιταλός σημαιοφόρος στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 2004. Συμμετείχε στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2006 στο Τορίνο.
Ο Γιούρι προκάλεσε μια μικρή διαμάχη στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα όταν έπιασε το χέρι του αργυρού ολυμπιονίκη στους κρίκους, Ιορντάν Ιόβτσεφ και έκανε σήμα ότι θα έπρεπε να είχε κερδίσει το χρυσό, και όχι ο Δημοσθένης Ταμπάκος (εννοούσε ότι κέρδισε το χρυσό μόνο επειδή ήταν πρωταθλητής Ελλάδος).
Φώκια μοναχός
Η φώκια μοναχός (Monachus) είναι γένος της οικογένειας των φωκιδών. Πρόκειται για τις μοναδικές φώκιες που ζουν καθ' όλο το έτος σε χαμηλό γεωγραφικό πλάτος, σε τροπικές και υποτροπικές θάλασσες. Είναι πολύ σπάνιες και ολόκληρο το γένος απειλείται από εξαφάνιση, ενώ τα δύο είδη που επιβιώνουν μέχρι σήμερα πάσχουν από περιορισμένη γενετική ποικιλομορφία.
Γιούρι Κέκι
Βραβεύσεις
— 27 Σεπτεμβρίου 2004. Πρωτοβουλία του προέδρου Κάρλο Ατσέλιο Τσιάμπι (1920-2016).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες
Φώκια μοναχός
Τα τρία είδη του γένους είναι τα εξής:
Είναι άγνωστο γιατί ονομάστηκε «μοναχός». Πιθανολογείται πως έγινε λόγω εμφανίσεως: οι δίπλες που σχηματίζει στο δέρμα της στην περιοχή του λαιμού, ίσως θυμίζουν τις πτυχές από την κουκούλα και το ράσο των μοναχών.
Μεσογειακή φώκια
Η μοναδική φώκια της Μεσογείου έχει γίνει εξαιρετικά σπάνια αφού ο άνθρωπος την κυνηγούσε επί αιώνες. Η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης και η Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της μεσογειακής φώκιας εκτιμά τον εναπομείναντα πληθυσμό της σε 600 άτομα, καθιστώντας το ένα από τα πιο σπάνια θηλαστικά της Ευρώπης. left|thumb|Φώκιες της Χαβάης
Φώκια της Χαβάης
Εξαπλωμένη κάποτε σε όλα τα νησιά της Χαβάης, αυτή η φώκια περιορίζεται πλέον στα ακατοίκητα «Υπήνεμα Νησιά» του βορειοδυτικού αρχιπελάγους. Θεωρούνταν εξολοθρευμένο από τον άνθρωπο είδος από το 1824. Όμως είχε καταφέρει να επιβιώσει απαρατήρητη σε κάποιες απομακρυσμένες ακατοίκητες νησίδες και ατόλλες, μεταξύ άλλων στην Ατόλλη Μίντγουαιη. Τα μέτρα προστασίας που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια δεν φάνηκαν αρκετά και ο πληθυσμός έχει μειωθεί σε περίπου 1000 άτομα.
Φώκια της Καραϊβικής
thumb|Φώκια της Καραϊβικής σε ενυδρείο της Νέας Υόρκης το 1910 Η φώκια μοναχός της Καραϊβικής θεωρείται εξαφανισμένο είδος. Ήταν το πρώτο θηλαστικό που ανακάλυψαν οι Ισπανοί στον Νέο Κόσμο, όπως καταγράφηκε κατά το δεύτερο ταξίδι του Κολόμβου, τον Αύγουστο του 1494. Η περιοχή εξάπλωσης της ήταν, όπως φαίνεται και από την ονομασία της, ολόκληρη η Καραϊβική αλλά και ο Κόλπος του Μεξικού. Τελευταία θέαση της φώκιας της Καραϊβικής έγινε το 1952 στον ύφαλο Σερανίλα, νοτίως της Τζαμάικας. Από τότε δεν έχει υπάρξει ξανά επιβεβαιωμένη θέαση και η κυβέρνηση των ΗΠΑ την κήρυξε το 2008 εξαφανισμένο είδος.
Συστηματική
Στο παρελθόν είχε διατυπωθεί η άποψη πως οι μοναχοί είναι ιδιαίτερα «πρωτόγονες» φώκιες αλλά και η υποψία πως το γένος Monachus είναι παραφυλετικό τάξο. Ωστόσο η κλαδιστική ανάλυση των φωκιδών από τους Μπινίντα-Έμοντς και Ράσελ το 1996 παρουσιάζει το γένος μονοφυλετικό και απορρίπτει την εικόνα των πρωτόγονων χαρακτηριστικών.
Βιβλιογραφία
Μοναχους