cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Κραυγή
Ρεκόρ πώλησης σε δημοπρασία
Το έργο με παστέλ του 1895, που ανήκε στο Νορβηγό επιχειρηματία Πέτερ Ολσον, πουλήθηκε στο Sotheby's στο Λονδίνο σε τιμή ρεκόρ περίπου 120 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ σε δημοπρασία στις 2 Μαΐου 2012. Η προσφορά ξεκίνησε στα 40 εκατομμύρια δολάρια και διήρκεσε πάνω από 12 λεπτά όταν ο Αμερικανός επιχειρηματίας Λέον Μπλακ τηλεφωνικά έδωσε την τελική προσφορά 119.922.500 $ ΗΠΑ. Το Sotheby's ανακοίνωσε ότι το έργο ήταν ο πιο έντονα χρωματισμένος και ζωντανός από τους τέσσερις πίνακες που ζωγράφισε ο Μουνκ και ο μόνος, που το πλαίσιό του ζωγραφίστηκε στο χέρι από τον καλλιτέχνη για να συμπεριλάβει το ποίημά του, που περιγράφει λεπτομερώς την έμπνευση του έργου. Μετά την πώληση ο πλειστηριαστής του Sotheby's, Τόμπιας Μάγιερ, δήλωσε ότι το έργο "αξίζει κάθε πένα", προσθέτοντας: "Είναι μία από τις σπουδαίες εικόνες της τέχνης στον κόσμο και όποιον την αγοράσει αξίζει συγχαρητήρια."
Το προηγούμενο ρεκόρ για το πιο ακριβό έργο τέχνης που πωλήθηκε σε πλειστηριασμό κατείχε το Γυμνό, Πράσινα Φύλλα και Μπούστο του Πικάσο, 106,5 εκατομμύρια δολάρια στον Christie's δύο χρόνια πριν στις 4 Μαΐου 2010. Από το 2018 το παστέλ διατηρεί την τέταρτη υψηλότερη ονομαστική τιμή που πληρώθηκε για έναν πίνακα σε δημοπρασία.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Στα τέλη του εικοστού αιώνα Η Κραυγή έγινε αντικείμενο μίμησης, παρωδίας και (μετά τη λήξη των πνευματικών δικαιωμάτων) πλήρους αντιγραφής, γεγονός που την έκανε να αποκτήσει μια εμβληματική θέση στη λαϊκή κουλτούρα. Χρησιμοποιήθηκε στο εξώφυλλο ορισμένων εκδόσεων του βιβλίου Η Πρωτογενής Κραυγή του 1970 του Αρθουρ Γιάνοφ.
BBC Four
Το BBC Four είναι ένα Βρετανικό τηλεοπτικό κανάλι, το οποίο ανήκει στο BBC και είναι διαθέσιμο μέσω επίγειας ψηφιακής, δορυφορικής και καλωδιακής τηλεόρασης.
Η Κραυγή
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το 1983–1984 ο ποπ καλλιτέχνης Άντι Γουόρχολ έφτιαξε μια σειρά μεταξοτυπιών αντιγράφων έργων του Μουνκ, συμπεριλαμβανομένης της Κραυγής. Η δηλωμένη πρόθεσή του ήταν να αποαγιοποιήσει τον πίνακα, καθιστώντας τον μαζικά αναπαραγώγιμο αντικείμενο. Ο Μουνκ είχε ήδη όμως ξεκινήσει αυτή τη διαδικασία, κάνοντας μια λιθογραφία του έργου για αναπαραγωγή. Η ειρωνική και ασεβής μεταχείριση από τον Ερρό του αριστουργήματος του Μουνκ στους ακρυλικούς του πίνακες Η Δεύτερη Κραυγή (1967) και Ντινγκ Ντονγκ (1979) θεωρείται χαρακτηριστική της μεταμοντέρνας τέχνης. Η έκφραση του Κέβιν ΜακΚάλιστερ (Μακόλεϊ Κάλκιν) στην αφίσα για την ταινία Μόνος στο Σπίτι είναι εμπνευσμένη από την Κραυγή.
BBC Four
Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στις 2 Μαρτίου του 2002, και εξέπεμπε από τις 19:00 μέχρι τις 4:00. Το πρόγραμμα του καναλιού περιλαμβάνει κωμωδίες, δραματικές σειρές, ντοκιμαντέρ, μουσικές εκπομπές και διεθνής ταινίες. Λόγω της άδειας που έχει το κανάλι είναι υποχρεωμένο να μεταδίδει τουλάχιστον 100 ώρες με νέα προγράμματα σχετικά με τις τέχνες και τη μουσική και 20 διεθνείς ταινίες σε πρώτη προβολή κάθε χρόνο.
Η Κραυγή
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η μάσκα Ghostface που φορούσαν οι πρωταγωνιστές της σειράς ταινιών τρόμου Scream βασίζεται στον πίνακα και δημιουργήθηκε από την Μπρίτζιτ Σλέιερτιν, υπάλληλο του Fun World, ως κοστούμι του Χαλοουίν, πριν ανακαλυφθεί από τη Μάριαν Μανταλένα και τον Γουές Κρέιβεν για την ταινία. Οι κυριότεροι εξωγήινοι πρωταγωνιστές που εμφανίζονται στη σειρά του BBC Doctor Who του 2011, που ονομάζονται "The Silence", έχουν μια εμφάνιση εν μέρει βασισμένη στην Κραυγή.
BBC Four
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2002
Η Κραυγή
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το 2013 Η Κραυγή ήταν ένας από τους τέσσερις πίνακες που επέλεξε η Νορβηγική ταχυδρομική υπηρεσία για μια σειρά γραμματοσήμων για την 150η επέτειο από τη γέννηση του Εντβαρτ Μουνκ. Το 2018 το Νορβηγικό κωμικό ντουέτο Ylvis έκανε ένα μιούζικαλ με βάση την κλοπή του πίνακα με πρωταγωνιστή τον Πολ Ενγκερ που τον έκλεψε το 1994.
Ιωάννης Ηλιόπουλος
Ο Ιωάννης Ηλιόπουλος είναι διακεκριμένος σύγχρονος Έλληνας θεωρητικός φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων του οποίου το επιστημονικό έργο έχει συμβάλει αποφασιστικά στην εξέλιξη της έρευνας κι έχει τύχει παγκοσμίου αποδοχής.
Η Κραυγή
Στη λαϊκή κουλτούρα
Μια ομάδα βοήθειας ασθενών νευραλγίας τριδύμου (που έχει περιγραφεί ως η πιο επώδυνη κατάσταση πόνου που υπάρχει) έχει επίσης υιοθετήσει τον πίνακα ως σύμβολο της πάθησης.
Ιωάννης Ηλιόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Ηλιόπουλος γεννήθηκε το 1940 στην Καλαμάτα. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές του σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Ε.Μ.Π.) το 1962, και έλαβε δίπλωμα Μηχανολόγου-Ηλεκτρολόγου. Ήταν συμφοιτητής με τον Γεώργιο Γούναρη, και τον Ελευθέριο Ν. Οικονόμου, επίσης θεωρητικούς φυσικούς. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Παρισιού, όπου έλαβε το 1963 το D.E.A., το 1965 το Doctorat 3e Cycle με τίτλο "Étude de la désintégration K⁺ₑ", και το 1968 το Doctorat d'État με τίτλο "Théorème de basse énergie et algèbre des courants". Το 1964 έως το 1966 κατείχε τον τίτλο του Επιμελητή Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Το 1966 έως το 1968 υπήρξε υπότροφος στο CERN στη Γενεύη. Το 1969 έως το 1971 διατέλεσε Research Associate στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Από το 1971 εργάζεται στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) αρχικά ως ερευνητής και από το 1978 ως Διευθυντής Ερευνών στο εργαστήριο θεωρητικής φυσικής της École Normale Supérieure στο Παρίσι, όπου διατέλεσε και Διευθυντής κατά τα έτη 1991-1995 και 1998-2002.
Η Κραυγή
Στη λαϊκή κουλτούρα
Μια απλοποιημένη εκδοχή του θέματος της ζωγραφικής είναι ένα από τα εικονογράμματα που θεωρήθηκε από το Υπουργείο Ενέργειας των Η.Π.Α. ως μη-γλωσσικό σύμβολο κινδύνου για να προειδοποιήσει τους μελλοντικούς ανθρώπινους πολιτισμούς για την παρουσία ραδιενεργών αποβλήτων.
Ιωάννης Ηλιόπουλος
Ερευνητικό έργο
Ο Ιωάννης Ηλιόπουλος είναι διακεκριμένος και διεθνώς αναγνωρισμένος επιστήμονας στον κλάδο της Θεωρητικής Φυσικής και της Φυσικής των Στοιχειωδών Σωματιδίων. Μια συμβολή στον κλάδο αυτό σχετίζεται με τον αριθμό και τις ιδιότητες των κουάρκ. Την δεκαετία του 1960 πιστεύαμε πως υπήρχαν στον κόσμο τρία είδη κουάρκ. Το 1969, ο Ηλιόπουλος, σε συνεργασία με τους S. L. Glashow και L. Maiani, προέβλεψαν θεωρητικά την ύπαρξη ενός τετάρτου είδους, (σήμερα ξέρουμε πως τελικά υπάρχουν έξι). Το 1971, σε συνεργασία με τους Cl. Bouchiat και Ph. Meyer, απέδειξε ότι μια θεωρία με τέσσερα (η έξι) κουάρκ είναι μαθηματικά συνεπής. Αυτή η πρόβλεψη επιβεβαιώθηκε πειραματικά το 1974 με την ανακάλυψη μιας πληθώρας νέων σωματιδίων στην σύσταση των οποίων υπεισέρχεται το καινούργιο κουάρκ. Η ανακάλυψη αυτή είχε πολλαπλές συνέπειες: πρώτα απ' όλα, έλυσε μερικά προβλήματα που σχετίζονταν με τις διασπάσεις ορισμένων ασταθών σωματιδίων. Αλλά, πιό σημαντικά, άνοιξε τον δρόμο για την διατύπωση μιας ενοποιημένης θεωρίας που φιλοδοξεί να περιγράψει όλες τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα στοιχειώδη σωμάτια. Η τελική μορφή αυτής της θεωρίας δεν έχει ακόμα βρεθεί. Πρόκειται για ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα που φαίνεται να απαιτεί την εισαγωγή καινούργιων ιδεών στη φυσική, αλλά συγχρόνως, και την διατύπωση νέων εννοιών στα μαθηματικά. Το 1974 μελέτησε τις ιδιότητες ενός νέου είδους συμμετρίας, που φαίνεται να είναι ένας απαραίτητος σταθμός στο δρόμο για την ενοποιημένη θεωρία.
Η Κραυγή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγικοί πίνακες
Ιωάννης Ηλιόπουλος
Ερευνητικό έργο
Τα τελευταία χρόνια, συχνά σε συνεργασία με τους Ι. Αντωνιάδη, θ. Τομαρά και Ε. Φλωράτο, ασχολείται με τα προβλήματα που συναντάμε στην πρoσπάθεια να συνδυάσουμε τις δύο μεγάλες ανακαλύψεις των αρχών του περασμένου αιώνα, την κβαντική θεωρία και την θεωρία της βαρύτητας.
Τιμητικές διακρίσεις
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο Ηλιόπουλος έχει λάβει πολλές διεθνείς διακρίσεις: Έχει επίσης ανακηρυχθεί μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών (2002), και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (1980), καθώς και Επίτιμος Διδάκτωρ του Université de la Méditerranée στο Aix-Marseille το 1996 και των Πανεπιστημίων Κρήτης και Ιωαννίνων το 2002.
X (μέσο κοινωνικής δικτύωσης)
Το Χ είναι ιστοχώρος κοινωνικής δικτύωσης που επιτρέπει στους χρήστες του να στέλνουν και να διαβάζουν σύντομα μηνύματα (μέχρι 280 χαρακτήρες), τα οποία ονομάζονται τουίτς (tweets). Τα μηνύματα μπορούν να αναγνωστούν και από μη συνδεδεμένους χρήστες, αλλά μόνο οι συνδεδεμένοι μπορούν να δημοσιεύσουν κείμενα καθώς και να σχολιάσουν ή να κάνουν retweets (ριτούιτς). Δημιουργήθηκε την 21 Μαρτίου του 2006 από τον Τζακ Ντόρσεϊ και δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο τουπλ ίδιου χρόνου. Η υπηρεσία έγινε γρήγορα δημοφιλής και σήμερα έχει 305 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες (2015). Είναι ένας από τους δέκα πιο δημοφιλείς ιστοτόπους του διαδικτύου.
Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2016 έχουν ξεκινήσει διαδικασίες εξαγοράς του Χ.
Στις 25 Απριλίου 2022 ανακοινώθηκε η εξαγορά του Χ από τον Ίλον Μασκ. Κάθε κάτοχος μετοχής θα λάβει 54,2$. Είχε προηγηθεί η αγορά του 9% των μετοχών στις αρχές Απριλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης
Επαρχία των Συρακουσών
Η Επαρχία των Συρακουσών (ιταλικά: Provincia di Siracusa, σικελικά: Pruvincia di Sarausa) είναι μία Ιταλική Επαρχία στις ανατολικές ακτές της Περιφέρειας της Σικελίας στην Ιταλία. Το 2015 αντικαταστάθηκε από την "Ελεύθερη Δημοτική Κοινοπραξία των Συρακουσών". Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι οι Συρακούσες μια πανάρχαια Ελληνική αποικία που ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.χ. από τους Κορινθίους. Έχει έκταση 2.109 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σύμφωνα με την Απογραφή του 2016 403.985 κατοίκους, περιέχει το 8% του Σικελικού πληθυσμού και το 8.2% της Σικελικής έκτασης.
Τοποθεσία
Η επαρχία βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Σικελίας, συνορεύει στα βόρεια και στα βορειοανατολικά με την Επαρχία της Κατάνιας, στα δυτικά με τη Επαρχία της Ραγκούζας στα ανατολικά με το Ιόνιο Πέλαγος και στα νότια με τη Μεσόγειο Θάλασσα. Η αρχαία πόλη του Νότο και άλλες επτά πόλεις στην κοιλάδα της έχουν ανακηρυχτεί από την UNESCO Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς με σημαντικό αρχαιολογικό, τουριστικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Οι Σικελικές πόλεις οικοδομήθηκαν με τον καλλιτεχνικό ρυθμό Μπαρόκ μετά τον καταστροφικό σεισμό που ισοπέδωσε το νησί (1693). Η πρωτεύουσα της επαρχίας Συρακούσες αποτελεί σημαντικό σιδηροδρομικό και οδικό κέντρο. Το πάρκο της Νεαπόλεως και το νησί Ορτυγία συνδέονται μεταξύ τους με τρεις γέφυρες.
Αξιοθέατα
Το νησί περιέχει το Κάστρο του Μανιάκη που έχτισε ο Οίκος των Χοενστάουφεν και ο Δωρικός ναός της Αθηνάς που ανακαίνισαν οι Νορμανδοί. Τα Υβλαία όρη είναι η κυρίαρχη οροσειρά στην περιοχή κατά μήκος των ακτών, στο πέρασμα της δημιουργεί πολλές αμμώδεις παραλίες, βράχους και νησίδες. Η ακτή στα νότια της επαρχίας περιέχει πλήθος από βιότοπους που έχουν χαρακτηριστεί σαν προστατευόμενες περιοχές. Στην επαρχία βρίσκεται η λίμνη των Λεοντίνων η μεγαλύτερη λίμνη στη Σικελία και η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στην Ευρώπη, ένας υδροβιότοπος που περιέχει περισσότερα από 150 είδη.
Κύριοι Δήμοι
Η Επαρχία των Συρακουσών περιέχει 21 Δήμους οι σημαντικότεροι των οποίων είναι οι εξής ː
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σικελία
Μαθιά Ηρακλείου
Η Μαθιά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Υπαγόταν στην επαρχία Πεδιάδας του Νομός Ηρακλείου. Βρίσκεται στις δυτικές προσβάσεις του όρους Αφέντης, σε υψόμετρο 1.578 μ. από τα Λασιθιώτικα βουνά, γύρω στα 50 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, οικόσιτη και νομαδική. Κύριο προϊόν είναι το λάδι και η σταφίδα, όπως επίσης και τα κτηνοτροφικά φυτά. Παράγονται επίσης διάφορα φρούτα, μεταξύ των οποίων φημίζονται τα μαθιανά σύκα. Από την ορεινή έκταση υπάρχουν δάση πρίνων, σφενδάμων κλπ. Ιεροί ναοί είναι Των Αγ.Πάντων, ο οποίος εγκαινιάστηκε το 1909, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με τοιχογραφίες καλά διατηρημένες μεταξύ των οποίων τιμωρίες κολασμένων, του Αγίου Γεωργίου, με τοιχογραφίες επίσης. Στον οικισμό λειτουργούσε Δημοτικό σχολείο.
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα πιστεύεται ότι προέρχεται από το βαπτιστικό όνομα Mattia, το θηλυκό του Matteo (Ματθαίος) το οποίο αναφέρεται στο συμβόλαιο του 1592: Η έκλαμπρος κυρά Ματτία Κορνέρ. [Κρητ. Χρον. ΙΘ,' 141] διότι πιθανόν να ανήκε ως φέουδο σε μια Ματία, που από την κρητική διάλεκτο λέγεται Μαθιά (Μαθιός).
Στη θέση Σταυρόπλακα ανακαλύφθηκαν Μεσομινωικοί τάφοι και πιθάρια. Στη θέση Καταλύματα, ΒΔ του χωριού βρέθηκε οίκημα με πίθους χρονολογημένους από την Υστερομινωική Περίοδο και από απόσταση 200 μ. διαπιστώθηκε η ύπαρξη σημαντικού οικισμού με ισχυρά κτήρια πολυδώματα. (Κρητ. Χρον. ΙΑ΄334).
Στη Μαθιά διεξήχθη σφοδρή μάχη στην τοποθεσία Μετόχι με τον Ισμαήλ Πασά να επιλέγει αυτό το μέρος ως σημείο στρατοπέδευσης λόγω της στρατηγικής του θέσης καθώς αποτελεί φυσικό πέρασμα για το Οροπέδιο Λασιθίου. Ακόμα και σήμερα ο πρίνος που δεσπόζει στο Μετόχι ονομάζεται Ισμαήλ.
Οι Μαθιανοί σχημάτιζαν συχνά αντάρτικες ομάδες που αντιστέκονταν στον Τούρκικο ζυγό. Στη Μαθιά σύμφωνα με όλες τις απογραφές δεν υπήρχαν ποτέ Τούρκοι κάτοικοι.
Κατά την επανάσταση του 1866 100 οπλισμένοι άνδρες προσπάθησαν να σταματήσουν τον τούρκικο στρατού αλλά αργότερα υποχώρησαν λόγω της αριθμητικής υπεροχής των Τούρκων.
Αναφέρεται το 1583 ως Mathia' με 144 κατ. (Καστροφύλακας, Κ95).
Βιβλιογραφία
Μαθια Μαθια Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Αθλητικός Όμιλος Παλαιού Φαλήρου
Ο Αθλητικός Όμιλος Παλαιού Φαλήρου είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος, που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου. Ιδρύθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1926 και αγωνίζεται με χρώματα το σκούρο μπλε και το κίτρινο. Σήμερα διαθέτει πέντε ενεργά τμήματα για αθλήτριες και αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων: κολύμβησης, καλαθοσφαίρισης, υδατοσφαίρισης, στίβου και αντισφαίρισης. Προπολεμικά διατηρούσε και ποδοσφαιρικό τμήμα.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Α.Ο.Π.Φ. ανήκει σε τρεις Φαληριώτες. Στους Γιάννη Οικονομίδη, Σωτήρη Κόπανο και Θανάση Καλεμκερή. Πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο γυμνασιάρχης Γιώργος Γιαννουσόπουλος.
Το πρώτο τμήμα που ιδρύθηκε ήταν το ποδοσφαιρικό, το οποίο αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ και το 1929 ανέβηκε στην Α΄ κατηγορία με ποδοσφαιριστές τους: Γεωργακόπουλο, Αγγελόπουλο, Ευσταθίου, Λαμπίρη, Νικολαΐδη, Ζαχαρίου, Τσακωνιάτη, Φάρη, Φλερύ, Καμπερή, αδελφούς Ηλιόπουλους, Σιγαλό. Όμως, το ποδοσφαιρικό τμήμα διαλύθηκε σύντομα για οικονομικούς λόγους.
Δεύτερο δημιουργήθηκε το 1928 το τμήμα στίβου, το οποίο τροφοδότησε με αθλητές η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου. Την επόμενη χρονιά ιδρύθηκε το τμήμα πετοσφαίρισης. Η ανδρική ομάδα στην πρώτη της εμφάνιση ανακηρύχτηκε δευτεραθλήτρια, ενώ η γυναικεία ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα επί δύο συνεχόμενα χρόνια. Το κολυμβητικό τμήμα ξεκίνησε τη λειτουργία του επίσης το 1929.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 δημιουργήθηκαν τα τμήματα υδατοσφαίρισης και καλαθοσφαίρισης, ενώ την επόμενη εικοσαετία το τμήμα στίβου γνώρισε τις λαμπρότερες στιγμές του. Το ποδοσφαιρικό τμήμα έπαψε να υφίσταται από το 1931 λόγω μεγάλων οικονομικών δυσχερειών.
Καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας του ο σύλλογος αντιμετώπισε σημαντικά προβλήματα στέγασης, αλλάζοντας συχνά έδρα δραστηριοτήτων. Το πρώτο κολυμβητήριο του συλλόγου κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1960, στην ίδια θέση με το σημερινό, με δαπάνες του προέδρου του συλλόγου, Σ. Ρέστη. Προς τιμήν του τελευταίου διοργανώνονται κάθε χρόνο κολυμβητικοί αγώνες με την ονομασία «Ρέστεια». Το 1981 κατασκευάστηκε το Ε.Α.Κ. Π. Φαλήρου και το 1987 μέσα στο Δ.Α.Κ. εγκαινιάστηκε το Ρέστειο Κολυμβητήριο. Έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης είναι το Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Παλαιού Φαλήρου «Σοφία Μπεφόν», χωρητικότητας 1.200 θέσεων.
Ιστορική αναδρομή
Η πρώτη διάκριση του συλλόγου έλαβε χώρα την περίοδο 1995-96, όταν έφθασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. με προπονητή τον Ηλία Ζούρο, αλλά ηττήθηκε από τον Άλιμο. Την επόμενη περίοδο, 1996-97, με προπονητή τον Γιώργο Βελισσαράκο, ο σύλλογος του Παλαιού Φαλήρου κατέλαβε την πρώτη θέση στον όμιλό του στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής Κατηγορίας με αποτέλεσμα να προβιβαστεί. Την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Κύπελλο της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., αξιοσημείωτα απέναντι στον Άλιμο.
Η Β' Εθνική Κατηγορία φιλοξένησε το Φάληρο μόλις για ένα έτος καθώς, υπό τις οδηγίες του Μάνου Μανουσέλη, η περίοδος 1998-99 βρήκε το σύλλογο να αγωνίζεται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Ανδρών. Την ίδια περίοδο ο Α.Ο.Π.Φ. έφτασε μέχρι τη φάση των «8» του Κυπέλλου Ελλάδος, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό από τον Άρη Θεσσαλονίκης στο «Αλεξάνδρειο» με 76-48.
Η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε το σύλλογο να αγωνίζεται στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Η υπέρβαση ήρθε την άνοιξη της περιόδου 2002-3, όταν η ανδρική ομάδα του Παλαιού Φαλήρου ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της δεύτερη στο βαθμολογικό πίνακα της Α2 Εθνικής, εξασφαλίζοντας την άνοδό της στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Προπονητής κατά την περίοδο αυτή ήταν ο Κώστας Σορώτος. Δυστυχώς, για οικονομικούς λόγους το Φάληρο δεν αγωνίστηκε ποτέ στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ. Αυτή είναι και η τελευταία χρονιά που η ομάδα θα αγωνιστεί στη φυσική της έδρα, το «Ρέστειο», το οποίο θα γκρεμιστεί λόγω των προετοιμασιών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
2004-2007
Το Παλαιό Φάληρο υποβιβάστηκε από την Α2 Εθνική Κατηγορία μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2004-05, οπότε και τερμάτισε στην προτελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα, πάνω από το Δ.Α.Σ.Α.Λ. Την επόμενη περίοδο, 2005-06, αναδείχτηκε πρωταθλήτρια της Β' Εθνικής Κατηγορίας επιστρέφοντας στην Α2 Κατηγορία. Εκεί παρέμεινε για δύο περιόδους ακόμη, και πάλι με προπονητή τον Κώστα Σορώτο.
2007-2011
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-08 μετά από την άσχημη επίδοση που σημείωσε αγωνιζόμενη στην Α2 Κατηγορία Ανδρών (7 νίκες - 23 ήττες σε 30 αγωνιστικές) κατέλαβε τη 15η και προτελευταία θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στη Β' Εθνική Κατηγορία. Ωστόσο αρχικά οι ιθύνοντες της ομάδας σε σχετικό διοικητικό συμβούλιο αποφάσισαν ο σύλλογος να μην συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, ούτε καν με την εφηβική ομάδα. Τελικά τα μέλη του συμβουλίου εξέδωσαν ανακοίνωση βάσει της οποίας η ομάδα θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα με ελάχιστο προϋπολογισμό - ώστε με τα υπάρχοντα χρήματα να καλυφθούν τα χρέη - και χρησιμοποιώντας την ομάδα των εφήβων, εκτός κι αν βρισκόταν τελικά κάποιος χορηγός. Τόνισαν ιδιαίτερα πως δεν σκόπευαν να διαλύσουν την ομάδα.
Εν τέλει την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ο σύλλογος κατέλαβε την τελευταία θέση στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και κατά συνέπεια υποβιβάστηκε στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, αγωνιζόμενο στο Πρωτάθλημα του 1ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής, το Παλαιό Φάληρο κατέκτησε την 5η θέση της τελικής κατάταξης. Δε στάθηκε ομοίως τυχερό την επόμενη περίοδο, 2010-11, οπότε και, συλλέγοντας 3 νίκες, 22 ήττες και 1 μηδενισμό, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 13η θέση του βαθμολογικού πίνακα, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό στα τοπικά πρωταθλήματα.
2011-2013
Παρόλο που ο σύλλογος επέστρεψε στον ερασιτεχνικό αθλητισμό τα προβλήματά του δεν εξαφανίστηκαν, με σημαντικότερο «αγκάθι» την έλλειψη ιδιόκτητου γηπέδου. Η καθοδική πορεία του επίσης δεν σταμάτησε, καθώς τη μοναδική χρονιά που αγωνίστηκε στην Α' Κατηγορία Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., 2011-12, τερμάτισε στην τελευταία θέση της βαθμολογίας με 3 νίκες και 23 ήττες. Την επόμενη περίοδο, 2012-13, στα πλαίσια πλέον της Β' Κατηγορίας, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α..
Στο Κύπελλο Ανδρών της ίδιας Ένωσης γνώρισε την ήττα στην 3η Φάση από τον Πόλις Καλλιθέας με σκορ 65-77, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Ο σύλλογος δεν διαθέτει προς το παρόν επίσημη έδρα και προσωρινά φιλοξενείται στα βοηθητικά γυμναστήρια του Σ.Ε.Φ. Πρόεδρος του Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου είναι ο Σεραφείμ Πολυχρόνης. Υπεύθυνοι των τμημάτων καλαθοσφαίρισης είναι οι Παναγιώτης Σμυρνιώτης και Κώστας Ρήγας, ενώ γενικός αρχηγός ο Γιάννης Τσαπρούνης. Καθήκοντα προπονητή διατηρεί από το Φεβρουάριο του 2012 ο Διονύσης Γαζής.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης του συλλόγου είναι ένα από τα ιστορικότερα στην Ελλάδα, το οποίο συμμετείχε στις πανελλαδικές διοργανώσεις στο μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων πέντε δεκαετιών. Έδρα του τμήματος είναι το ανακαινισμένο «Ρέστειο» Κλειστό Γυμναστήριο την περιφερειακή οδό Φλοίσβου – Φαλήρου. Νομικά αποτελεί ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου.
Τμήμα κολύμβησης
Η λειτουργία του τμήματος ξεκίνησε το 1929. Σημερινοί τεχνικοί είναι ο Βαγγέλης Κοζομπόλης και ο Στέργιος Γιαννούτσος και έφορος ο Νίκος Δέτσης.
Θεωρείται μία από τις παραδοσιακές δυνάμεις της κολύμβησης έχοντας στην τροπαιοθήκη του 12 Πρωταθλήματα Ελλάδας ΟΠΕΝ.
Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ΟΠΕΝ 2020 που διεξήχθη από την Κολυμβητική Ομασπονδία κατέκτησε την 2η Θέση στην Γενική Βαθμολογία Ανδρών -Γυναικών επί συνόλου 52 ομάδων, ένα τεράστιο επίτευγμα για την σύγχρονη ομάδα του ΑΟΠΦ.
Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κατηγοριών 2008, που διοργανώθηκε από την Κολυμβητική Ομοσπονδία από τις 28 Ιουνίου μέχρι τις 2 Ιουλίου, ο ΑΟΠΦ συμμετείχε στα ατομικά αγωνίσματα με 19 κολυμβητές και κολυμβήτριες, ενώ άλλοι 14 έλαβαν μέρος στις σκυταλοδρομίες. Κατέλαβε την 22η θέση στη συνολική βαθμολογία επί συνόλου 123 σωματείων που συμμετείχαν στους αγώνες από όλη την Ελλάδα. Επίσης κέρδισε τέσσερα μετάλλια με τις κολυμβήτριες Ναταλία Γκουμπέτη (1 ασημένιο, 2 χάλκινα) και Μαρία Δρυμούση (1 χάλκινο).
Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κατηγοριών που διοργανώθηκε από την Κολυμβητική Ομοσπονδία το 2020 στην κατηγορία των Νεανίδων κατέλαβε την 1η θέση σε σύνολο 41 ομάδων. Διακρίσεις:
Τμήμα στίβου
Οι αθλητές και οι αθλήτριες του στίβου συμμετέχουν στο διασυλλογικό πρωτάθλημα της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Πειραιά. Αποτελώντας το πλέο ιστορικό τμήμα του συλλόγου με 8 Πανελλήνια Πρωταθλήματα, δραστηριοποιείται στις νέες εγκαταστάσεις στίβου του Δ.Α.Κ. Παλαιού Φαλήρου, ύστερα από το νέο ξεκίνημα που έκανε πριν από λίγα χρόνια. Προπονητές είναι οι Γιάννης Οικονόμου, Άγγελος Μπιστόλας, Ζωή Χρυσομάλλη και Γιάννα Καλφούτζου, ενώ έφορος της ομάδας είναι ο Ανδρέας Δωροβίνης.
Τίτλοι
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2010 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου βρίσκεται στην 130η θέση (σε σύνολο 321 συλλόγων). Την επόμενη χρονιά σκαρφάλωσε στην 59η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων). Στην αξιολόγηση του 2012 βρέθηκε στην 55η θέση (σε σύνολο 281 συλλόγων).
Τμήμα αντισφαίρισης
Το τμήμα αντισφαίρισης του συλλόγου δημιουργήθηκε το 1998, αποτελώντας ένα από τα σωματεία που απαρτίζουν τη ΙΑ' Ένωση Ομίλων Αντισφαίρισης στην ελληνική επικράτεια.
Τμήμα υδατοσφαίρισης ανδρών
Το τμήμα υδατοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου αγωνίζεται την τελευταία δεκαετία στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Μετρά 56 συμμετοχές κατέχοντας την τέταρτη θέση σε συμμετοχές στο πρωτάθλημα από καθιέρωσης του, το 1928. Καλύτερη θέση που έχει καταλάβει είναι η δεύτερη το 1957 όπου έπαιξε στον τελικό αγώνα για το πρωτάθλημα ενάντια στον Εθνικό Ο.Φ.Π.Φ.
Το 1949 κατέκτησε το πρωτάθλημα κέντρου υπό της ΕΚΟΦ νικώντας σε τελικό αγώνα τον Ολυμπιακό με 2–1.
Έχει κατακτήσει 7 πρωταθλήματα δεύτερης κατηγορίας (1960, 1963, 1965, 1967, 1968, 1979, 1986).
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, κατέλαβε την 14η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα ανάμεσα σε 16 σωματεία.
Έδρα της ομάδας το «Ρέστειο Κολυμβητήριο Παλαιού Φαλήρου». Ακολουθεί το ρόστερ για την αγωνιστική περίοδο 2011-12:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Θεοχάρης (όνομα)
Το '''Θεοχαρης ειναι ενα barb ονομα, ειναι icon και legend. Και ειναι twink'''
Ετυμολογία
Προέρχεται από τις λέξεις θεός και χάρη.
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα
Σπίτι του Παιδιού
thumb|right|250 px|Σπίτι του Παιδιού [[Γρίβας, Παιονίας, Ν.Κιλκίς]] Σπίτι του Παιδιού ονομάστηκαν ιδρύματα που δημιούργησε το 1950-1955 το Βασιλικό Ίδρυμα Πρόνοιας κάτω από την προσωπική φροντίδα της Βασίλισσας Φρειδερίκης για τη φροντίδα των παιδιών σε 260 Ακριτικά χωριά της Βόρειας Ελλάδας. Το 1955 αναφέρονταν ότι λειτουργούσαν 140 Σπίτια του Παιδιού και 20 παραρτήματα στα οποία φοιτούσαν 25.000 άτομα και πλέον ετησίως στην Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη, ενώ το 1965 λειτουργούσαν 260 Σπίτια του Παιδιού στα οποία παρακολουθούσαν τα προγράμματά τους 53.857 παιδιά.
Η «Πρόνοια Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος», που ιδρύθηκε στις 11 Ιουλίου 1947 με σκοπό τη φροντίδα των παιδιών που βρισκόταν στις περιοχές που μαινόταν ο Εμφύλιος πόλεμος, δημιούργησε τις Παιδουπόλεις στις οποίες φιλοξένησε περίπου 20.000 παιδιά, τα περισσότερα από τα οποία επέστρεψαν στους γονείς τους το 1950 με το τέλος του Εμφυλίου. Με την επιστροφή αυτή, το Βασιλικό Ίδρυμα Πρόνοιας ίδρυσε τα Σπίτια του Παιδιού. Σκοπός της ίδρυσής τους ήταν η εξύψωση του επιπέδου ζωής, τόνωση του πατριωτικού και θρησκευτικού συναισθήματος καθώς και να δώσει κοινωνική και ηθική αγωγή στους νέους καθώς και μια στοιχειώδη επαγγελματική κατάρτιση στον αγροτικό και τεχνικό τομέα.
Η αρχιτεκτονική των «Σπιτιών του Παιδιού» διέφερε από χωριό σε χωριό. Στα Σπίτια του Παιδιού λειτουργούσαν βιβλιοθήκες, αίθουσες παιχνιδιών και δραστηριοτήτων.
Η Βασίλισσα Φρειδερίκη παρακολουθούσε τα Σπίτια του Παιδιού με επισκέψεις οι οποίες είχαν σημαντική κάλυψη από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της εποχής.
Περιοδικό «Σπίτι του Παιδιού»
Μαζί με τη δημιουργία των Σπιτιών του Παιδιού, κυκλοφόρησε και ομώνυμο περιοδικό από το 1950 έως το 1969 με ενημερωτικό επιμορφωτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (Ελλάδα)
Ζωσιμάς
Το ελληνικό όνομα Ζωσιμάς μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κάστρο της Άσσου Κεφαλονιάς
thumb|right|250px|Είσοδος κάστρου Το Κάστρο της Άσσου ή Φρούριο της Άσσου κατασκευάστηκε στην Κεφαλονιά στα τέλη του 16ου αιώνα κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας. Παραμένει ακόμα και σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση δίπλα στο γραφικό ψαροχώρι της Άσσου Κεφαλονιάς.Το κάστρο του Άσσου μαζί με το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νοτιότερα, κοντά στο Αργοστόλι, αποτελούν άριστα δείγματα Στρατιωτικής αρχιτεκτονικής. Ο διάσημος Βρετανός στρατηγός Τσάρλς Τζέιμς Νάπιερ (1782 - 1853) το περιγράφει ως «ισχυρότερο ακόμα και από το Γιβραλτάρ». Σήμερα αποτελεί έναν από τους πιο ελκυστικούς τουριστικούς προορισμούς του νησιού. Το κάστρο έχει θέα στον όρμο της Αγίας Κυριακής στα βορειοδυτικά του νησιού, βόρεια από την Παλική, Κατασκευάστηκε από τους Βενετούς με στόχο να συμβάλει στην καλύτερη προστασία του νησιού από τους πειρατές και τις ναυτικές επιδρομές. Το κάστρο βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων πάνω σε έναν βραχώδη λόφο που καλύπτει ολόκληρη τη μικρή χερσόνησο που βρίσκεται απέναντι από το ομώνυμο παραλιακό χωριό. Το εξωτερικό τείχος έχει συνολικό μήκος 3.000 μέτρα και καλύπτει μια έκταση 440.000 τετραγωνικά μέτρα (440 στρέμματα).
Ανέγερση του κάστρου
Οι Βενετοί κατέλαβαν την Κεφαλονιά το 1500. Αρχικά ασχολήθηκαν με την επέκταση και ισχυροποίηση του κάστρου του Αγίου Γεωργίου. Στα 1584 όμως οι ευγενείς έκαναν αίτημα για τη δημιουργία ενός νέου κάστρου επειδή το υπάρχον κάστρο του Αγίου Γεωργίου δεν επαρκούσε για την αποτελεσματική υπεράσπιση του νησιού έναντι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των πειρατικών επιδρομών. Η Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας αποφάσισε να μετακινήσει τη στρατιωτική της διοίκηση από το κάστρο του Αγίου Γεωργίου μέσα στα όρια του νέου κάστρου. Η κατασκευή ξεκίνησε υπό την επίβλεψη του Αμβρόσιου Κορνήλιου (1593) και κράτησε τρία χρόνια (1593 - 1596). Τα σχέδια και την εκτέλεση ανέλαβαν ο Βενετός μηχανικός Μαρίνος Γκεντιλίνης που εγκαταστάθηκε στην Κεφαλλονιά, παντρεύτηκε Ελληνίδα και είναι καταγεγραμμένος στη Χρυσή Βίβλο των Βενετών ευγενών. Οι απόγονοι του είναι σήμερα Κεφαλονίτες με το επώνυμο Γκεντιλίνης.
Παρακμή του κάστρου
thumb|right|250px|Επιγραφή της περιόδου της Βενετοκρατίας Η Άσσος είχε πάντοτε μικρό πληθυσμό. Σε περίοδο πολιορκίας οι εχθροί μπορούσαν να κόψουν εύκολα όλες τις προμήθειες ακόμα και το νερό. Το κάστρο έγινε πρωτεύουσα της βόρειας Κεφαλλονιάς. Παρά την έκταση δεν πυκνοκατοικήθηκε ποτέ. Από τη χρονιά που η Βενετία κατέλαβε από τους Οθωμανούς τη Λευκάδα (1684) το κάστρο έχασε τη στρατηγική του σημασία, οι πειρατικές και οι Οθωμανικές επιδρομές ελαττώθηκαν σημαντικά και οι Βενετσιάνοι ίδρυσαν νέα πρωτεύουσα το Αργοστόλι. Στον Άσσο είχε την έδρα του ωστόσο ο Βενετός Προβλεπτής μέχρι την πτώση της Δημοκρατίας (1797).
Στο κάστρο μεταφέρθηκαν 7.000 κάτοικοι από το Σούλι Θεσπρωτίας και δημιουργήθηκε μέσα σε αυτό μια μικρή εγκατάσταση που πήρε το όνομα Σούλι, τα επόμενα χρόνια έχασε τη στρατιωτική του σημασία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 δημιουργήθηκε μέσα στο κάστρο μια φυλακή η οποία από τα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου φιλοξενούσε πολιτικούς κρατούμενους που καλλιεργούσαν αμπέλια και δημητριακά. Τα Επτάνησα υπέστησαν φοβερές φθορές από τους ισχυρούς Σεισμούς του 1953, οι κάτοικοι του κάστρου το εγκατέλειψαν μετά τον σεισμό και η φυλακή έκλεισε. Οι τελευταίοι έξι κάτοικοι καταγράφονται το 1961 που τελικά αποχώρησαν και αυτοί (1963), οι κάτοικοι του κάστρου τα τελευταία χρόνια έμειναν γνωστοί ως "Καστρινοί", καλλιεργούσαν ελιές και σταφύλια. Ο Κωνσταντίνος Γεράκης, Έλληνας τυχοδιώκτης του 17ου αιώνα που έγινε αργότερα πρωθυπουργός του Σιάμ, γεννήθηκε στο κάστρο της Άσσου.
Το κάστρο σήμερα
thumb|left|250px|Άποψη των τειχών του κάστρου Το κάστρο είναι σήμερα ανοιχτό σε καθημερινή βάση για το κοινό.
Η πρόσβαση γίνεται είτε από την ανατολική κεντρική πύλη μέσω πλακόστρωτου πεζόδρομου μήκους 2 χιλιομέτρων, είτε από τη νότια βοηθητική είσοδο (Πορτέλο) με χρήση μονοπατιού μήκους 800 μέτρων.
Και οι δύο δρόμοι ξεκινούν διαφορετικά, με αρχή το «λαιμό» της χερσονήσου.
Οι επισκέπτες μπορούν να δουν ανάμεσα στα ερείπια πολύ κοντά στη κεντρική πύλη την ερειπωμένη καθολική εκκλησία του Αγίου Μάρκου και κάπως μακρύτερα την επίσης ερειπωμένη Οικία του Ύπατου Αρμοστή της Γαληνότατης Δημοκρατίας. Όπως και τα επισκευασμένα κτίρια των μη ενεργών πλέον αγροτικών φυλακών. Στο κάστρο βρίσκεται και η ορθόδοξη εκκλησία του Προφήτη Ηλία που οικοδομήθηκε το 1880 πάνω στα ερείπια μιας παλιότερης εκκλησίας. Επίσης ακολουθώντας κανείς την πορεία των Β.Δ. τειχών δύναται να δει 6-7 βενετσιάνικα κανόνια (τηλεβόλα).
Χαλίντ μπιν Χαλίφα μπιν Αμπντούλ Αζίζ Αλ Θανί
Ο Χαλίντ μπιν Χαλίφα μπιν Αμπντούλ Αζίζ Αλ Θανί (Khalid bin Khalifa Abdulaziz Thani, γεννήθηκε το 1968) είναι Καταριανός πολιτικός, πρωθυπουργός από το 2020 έως τις 7 Μαρτίου 2023 και υπουργός Εσωτερικών από τις 28 Ιανουαρίου 2020. Ο διορισμός του έγινε μετά την παραίτηση του Αμπντάλα μπιν Νασέρ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί από την πρωθυπουργία.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Ντόχα το 1968. Πήγε σχολείο στη γενέτειρά του και εν συνεχεία στις ΗΠΑ, όπου ολοκλήρωσε το μπάτσελορ στην Διοίκηση Επιχειρήσεων το 1993.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Κατάρ
Καμπάνος
Το καμπάνος (πολωνικά: kabanos, πληθ. kabanosy), επίσης γνωστό ως καμπανόσι ή καμπάνα, είναι μακρύ και λεπτό ξηρό λουκάνικο, συνήθως από χοιρινό, το οποίο προέρχεται από την Πολωνία. Είναι καπνιστό σε γεύση και μπορεί να είναι μαλακό ή πολύ ξηρό σε υφή ανάλογα με τη φρεσκάδα. Συνήθως, είναι αρκετά μεγάλο, 60 εκατοστόμετρα, αλλά πολύ λεπτό, με διάμετρο περίπου 1 εκατοστόμετρου και διπλωμένο στα δύο, δίνοντάς τους μια χαρακτηριστική εμφάνιση. Εκδόσεις από κοτόπουλο και γαλοπούλα αποτελούν τη βάση στις αγορές κρέατος κοσέρ και εκλεκτών τροφίμων.
Ετυμολογία και ιστορία
Το όνομα προέρχεται από τη λέξη kaban (κάμπαν), έναν παλιό όρο που χρησιμοποιείται στα ανατολικά μέρη της Πολωνίας για ένα νεαρό αρσενικό χοίρο που παχαίνεται με πατάτες ειδικά για την παρασκευή αυτού του είδους λουκάνικου (εξ ου και kabanos - «φτιαγμένο από κάμπαν»). Η λέξη kaban με παρόμοιο νόημα υπάρχει και σε άλλες γειτονικές γλώσσες. Αρχικά δανείστηκε στην ανατολική σλαβική από τουρκικές γλώσσες, όπου υποδηλώνει έναν αγριόχοιρο.
Το καμπάνος είναι γνωστό ότι έχει παραχθεί τουλάχιστον από τους μεσαιωνικούς χρόνους και λόγω της μακροχρόνιας διατήρησής του θεωρήθηκε τέλειο φαγητό για στρατιώτες και ταξιδιώτες, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στα χαρακτηριστικά σχεδιασμού του: λεπτότητα, συνήθως πολύ εκτεταμένο μήκος και σε σχήμα που διατηρείται πάντα το ίδιο. Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, τα κρεμούσαν γύρω από το λαιμό (σαν κολιέ), επιτρέποντας στους ιππείς να τρώνε εν κινήσει χωρίς να σταματήσουν για διάλειμμα. Για τον ίδιο λόγο, χρησιμοποιήθηκαν επίσης ως φαγητό πεζοπορίας και είναι πολύ συχνά μεταξύ των Πολωνών ορεσίβιων. Σφιχτότερα, μικρότερα περιτυλίγματα μακριών καμπανόσι - όπως πωλούνται σήμερα - ήταν επίσης κοινά μεταξύ των πολεμιστών (και των ταξιδιωτών). Το μικρότερο περίβλημα του καμπάνος του επέτρεψε να «φορεθεί» στον καρπό και να φαγωθεί κατά το βάδισμα.
Σήμερα, το καμπάνος παρασκευάζεται χρησιμοποιώντας διαφορετικά μπαχαρικά και έρχεται σε πολλές διαφορετικές γεύσεις. Πριν από τον 20ο αιώνα, διάφορα μπαχαρικά χρησιμοποιούνταν επίσης στην παραγωγή του καμπάνος, δίνοντάς του τοπικά ξεχωριστές γεύσεις, οι οποίες διέφεραν μεταξύ διαφόρων περιοχών της Πολωνίας.
Σύγχρονη εποχή
Η παραγωγή του καμπάνος απαιτεί τουλάχιστον 150 γραμμάρια χοιρινού κρέατος υψηλής ποιότητας για να φτιαχτούν 100 γραμμάρια λουκάνικου, το οποίο είναι γνωστό σήμερα ως «ελάχιστη αναλογία 3:2». Αυτό απαιτείται λόγω της απώλειας μέρους του νερού που περιέχεται στο κρέας που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του ωμού λουκάνικου, το οποίο εξατμίζεται κατά τη διάρκεια της μακράς διαδικασίας καπνίσματος του κρέατος. Σήμερα σχεδόν κάθε πολωνική εταιρεία παραγωγής καμπάνος περιγράφει στη συσκευασία σε ποια αναλογία κατασκευάστηκε το λουκάνικο. Για παράδειγμα, η εταιρεία Kania δηλώνει ότι «157 γραμμάρια κρέατος χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή 100 γραμμαρίων καμπάνος».
Οι δύο κύριοι τύποι καμπάνος περιλαμβάνουν έναν ελαφρώς «μαλακότερο» και πιο συνηθισμένο τύπο (πολύ λιγότερο καπνιστό, μόνο για τη γεύση) και έναν «σκληρότερο» τύπο (πολύ ξηρότερο από τους μαλακότερους), που καπνίζονται για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου το λουκάνικο να γίνεται δύσκολο να λυγίσει (στο σημείο που σπάει όταν κάποιος προσπαθεί να το κάμψει). Λόγω της μακράς και εμπεριστατωμένης διαδικασίας καπνίσματος, ο τύπος «σκληρότερου καμπάνος» είναι εξαιρετικά μεγάλης διάρκειας και δεν χαλάει τόσο γρήγορα όσο τα περισσότερα άλλα κρέατα χωρίς συντηρητικά.
Σύμφωνα με τις σύγχρονες συνταγές, το καμπάνος είναι επί του παρόντος καρυκευμένο με διαφορετικά μπαχαρικά, όπως μαύρο πιπέρι, τσίλι και άλλα. Σε αντίθεση με άλλα κρέατα, αυτά τα λουκάνικα τρώγονται συνήθως μόνο ως ορεκτικό ή συχνά σερβίρονται με τυρί. Αν και το καμπάνος μπορεί να μαγειρευτεί με άλλα τρόφιμα, συνήθως σερβίρεται μόνο κρύο. Μόνο αν δεν υπήρχε κανένα άλλο κρέας διαθέσιμο στους Πολωνούς ταξιδιώτες ή στρατιώτες, τότε θα είχαν τεμαχιστεί καμπάνος σε μικρά κομμάτια για να το μαγειρέψουν με λαχανικά, φαγόπυρο, κεχρί, πατάτες ή οτιδήποτε άλλο ήταν διαθέσιμο.
Τα τελευταία χρόνια, ορισμένοι παρασκευαστές δημιούργησαν λουκάνικα παρασκευασμένα με την ίδια διαδικασία με το καμπάνος, αλλά έχουν αντικαταστήσει το παραδοσιακό χοιρινό με άλλα κρέατα (κυρίως πουλερικά). Λόγω του διακριτού σχήματος και της εμφάνισής τους, συχνά ονομάζονται επίσης καμπάνος, με την προσθήκη του ονόματος του κρέατος που περιέχουν, π.χ. kabanosy z kurczaka, «καμπάνος από κοτόπουλο».
Διανομή
Το λουκάνικο καμπάνος βρίσκεται κυρίως σε χώρες της Νότιας, Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης από την Αδριατική Θάλασσα έως τις χώρες της Βαλτικής και είναι επίσης πολύ δημοφιλές στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νότια Αφρική, το Ισραήλ και το Περού, όπου το λουκάνικο είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα αποξηραμένα λουκάνικα. Στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, το καμπάνος καταναλώνεται ως σνακ. Στο Ισραήλ, λόγω των διατροφικών νόμων (εβραϊκό κοσέρ και μουσουλμανικό χαλάλ), το λουκάνικο καμπάνος είναι σχεδόν αποκλειστικά φτιαγμένο από κοτόπουλο ή/ και γαλοπούλα. Το καμπάνος είναι επίσης αρκετά δημοφιλές στην Κολομβία, όπου ονομάζεται cabano.
Πολωνική-γερμανική διαμάχη
Μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Πολωνία και η Γερμανία διεξήγαγαν εμπορικό πόλεμο για 10 χρόνια με το όνομα kabanos (λόγω της γερμανικής αξίωσης για την παραδοσιακή πολωνική συνταγή). Το 2011, όταν πολωνική παρασκευαστές υπέβαλαν επιστημονικές αποδείξεις της πολωνικής καταγωγή του καμπάνος από τους ιστορικούς τους, η ΕΕ χορήγησε τελικά το Εγγυημένο Παραδοσιακό Ειδικό Προϊόν όνομα kabanos στην Πολωνία. Αυτή η κατάσταση δεν απαγορεύει στους παρασκευαστές από άλλες χώρες να παράγουν και να πωλούν καμπάνος με αυτό το όνομα, αλλά απαιτεί να γίνεται σύμφωνα με συγκεκριμένες «πατροπαράδοτες συνταγές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Αλλαντικά Κατηγορία:Καπνιστό κρέας Κατηγορία:Πολωνικά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης
Μάρκος Δράκος (στρατηγός)
Ο Μάρκος Δράκος (1888 - 1975) του Αλεξάνδρου υπήρξε Έλληνας αξιωματικός του στρατού και υφυπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και σε στρατιωτικές σχολές στη Γαλλία. Το 1908 έφτασε στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πολέμησε σε όλους τους μεγάλους πολέμους. Το 1933 έγινε διοικητής της Ανωτέρας Σχολής Πολέμου (ΑΣΠ), θέση όπου έμεινε ως το 1935. Κατά τον Πόλεμο του 1940 ήταν Γενικός Επιθεωρητής του Στρατού και αργότερα διοικητής στην Ανατολική Μακεδονία και στην Ήπειρο. Από το 1945 και για έναν χρόνο υπηρέτησε ως επικεφαλής του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου. Στις 16 Απριλίου 1945 έγινε υφυπουργός Στρατιωτικών (υπηρεσιακά) στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη και μέχρι τις 11 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Αντιστράτηγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Στρατιωτικών
Στην υγειά μας ρε παιδιά
Το "Στην υγεία μας ρε παιδιά" είναι ο τίτλος μιας εβδομαδιαίας ψυχαγωγικής εκπομπής που προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ από το 2017 έως το 2021, ενώ πριν προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV και, παλιότερα, από το 2004 έως το 2013, από τον τηλεοπτικό σταθμό ΝΕΤ. Παρουσιαστής είναι ο Σπύρος Παπαδόπουλος, τη μουσική τίτλων έχει αναλάβει ο Περικλής Κανάρης και τη σκηνοθεσία η Δήμητρα Ρεκλείτου.
Ιστορία
Η πρώτη εκπομπή προβλήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2004, στην NET και ήταν αφιερωμένη στον Μάνο Ελευθερίου και η δεύτερη στις 30 Οκτωβρίου 2004 αλλά αυτήν τη φορά ήταν αφιερωμένη στο λαϊκό τραγούδι. Στις 8 Ιουνίου 2013, τρείς μέρες πρίν το αιφνίδιο κλείσιμο της ΕΡΤ, προβλήθηκε η τελευταία εκπομπή στην τότε ΝΕΤ. Στις 12 Οκτωβρίου 2013 η εκπομπή έκανε πρεμιέρα από την συχνότητα του ALPHA με αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ στο όνομα προστέθηκε το "ρε παιδιά". Η τελευταία εκπομπή προβλήθηκε στις 17 Ιουνίου 2017. Στις 17 Σεπτεμβρίου η εκπομπή μετακόμισε στην συχνότητα της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ όπου προβαλλόταν ανελλιπώς κάθε Σάββατο. Στις 6 Μαΐου 2021 ο Σπύρος Παπαδόπουλος με ανάρτηση στο Facebook ανακοίνωσε το τέλος της εκπομπής.
Θεματολογία
Η θεματολογία κάθε εκπομπής επικεντρώνεται σε ένα τιμώμενο πρόσωπο που η εκπομπή έχει αφιερωθεί σε αυτό, αν είναι εν ζωή παρευρίσκεται, και η ορχήστρα της εκπομπής εκτελεί τις επιτυχίες αλλά και άλλα πιο άγνωστα προς τον κόσμο κομμάτια του. Η εκπομπή ενδέχεται να μην είναι αφιερωμένη σε πρόσωπο αλλά σε μουσικές επιτυχίες διάφορων περιόδων ή να είναι εορταστική (Χριστούγεννα -Πρωτοχρονιά, Πάσχα , καλοκαίρι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Καρλ Σένχερ
Ο Καρλ Σένχερ (Karl Schönherr, 24 Φεβρουαρίου 1867 - 15 Μαρτίου 1943) ήταν Αυστριακός θεατρικός συγγραφέας.
Ο Σένχερ γεννήθηκε στο Άξαμς, κοντά στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας. Αρχικά σπούδασε φιλοσοφία στο Ίνσμπρουκ, αλλά μετά έφυγε για τη Βιέννη όπου σπούδασε ιατρική και αποφοίτησε το 1896. Εργάστηκε αρχικά στο νοσοκομείο St. Pölten και αργότερα άνοιξε δικό του ιατρείο στη Βιέννη, εγκατέλειψε όμως την ιατρική μετά την επιτυχία του έργου του Der Bildschnitzer.
Έζησε την εμπειρία της φτώχειας, κυρίως κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και στα έργα του ασχολήθηκε αρκετά με το θέμα των άσχημων συνθηκών διαβίωσης. Επίσης άσκησε κριτική στην καθολική εκκλησία. Ήταν υπέρ της ένωσης της Αυστρίας με τη Γερμανία (Anschluss), αλλά δεν εξέφρασε ποτέ αντισημιτικές απόψεις.
Πέθανε στη Βιέννη και ετάφη στο νεκροταφείο Zentralfriedhof.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί θεατρικοί συγγραφείς
Γάβρινα Ευρυτανίας
Η Γάβρινα είναι μικρό ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του πρώην νομού σε απόσταση 55 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 19 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένο στα νότια των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 800 μέτρα, νοτιοδυτικά της κορυφής Κόψι (υψομ. 1.939 μέτρα) και νότια του Προσηλιάκου (υψομ. 1.861 μέτρα). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χρύσου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Δημήτριο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14 κατοίκους.
Χέραρντ τερ Μπορχ
Βιογραφία
Ο Χέραρντ τερ Μπορχ γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1617 στο Ζβόλε της επαρχίας Οφεράισσελ στην Ολλανδική Δημοκρατία. Έλαβε άριστη εκπαίδευση από τον πατέρα του Χέραρντ τερ Μπορχ τον πρεσβύτερο, επίσης καλλιτέχνη, και έδειξε από νωρίς το ταλέντο του. Η επιγραφή στη σπουδή μιας κεφαλής αποδεικνύει ότι ο τερ Μπορχ βρισκόταν στο Άμστερνταμ το 1632, όπου πιθανόν σπούδασε υπό τον Βίλλεμ Κορνέλις Ντόυστερ (Willem Cornelisz Duyster) ή τον Πίτερ Κόντε (Pieter Codde). Η επιρροή του Ντόυστερ μπορεί να ανιχνευθεί σε πίνακα χρονολογούμενο από το 1638 που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο.
Το 1634 σπούδασε με τον Πίτερ ντε Μολάιν (Pieter de Molijn) στο Χάαρλεμ. Πίνακάς του που καταγράφεται εκείνη την περίοδο είναι Η Σύσκεψη (1635, σήμερα στην Πινακοθήκη του Βερολίνου). Η αδελφή του Χεσίνα τερ Μπορχ (Gesina ter Borch) έγινε επίσης ζωγράφος.
Το 1648 βρέθηκε στο Μύνστερ κατά τη Συνάντηση για την επικύρωση της συνθήκης ειρήνης που είχε υπογραφεί εκεί μεταξύ Ολλανδών και Ισπανών και αποτύπωσε στον περίφημο μικρό πίνακά του, τον οποίο ζωγράφισε σε χαλκό, όλους τους συγκεντρωμένους πληρεξουσίους.
Εκείνη την εποχή ο τερ Μπορχ προσκλήθηκε να επισκεφθεί τη Μαδρίτη, όπου προσλήφθηκε και τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη από τον Βασιλέα Φίλιππο Δ΄, αλλά συνεπεία μιας μηχανορραφίας, όπως λέγεται, υποχρεώθηκε να επιστρέψει στην Ολλανδία. Φαίνεται ότι για κάποιο διάστημα διέμεινε στο Χάαρλεμ, αλλά τελικά εγκαταστάθηκε στο Ντέβεντερ, όπου έγινε μέλος του δημοτικού συμβουλίου, όπως φαίνεται και στο πορτρέτο που σήμερα βρίσκεται στη Χάγη. Απεβίωσε στο Ντέβεντερ το 1681.
Έργο
Ο τερ Μπορχ ήταν σημαντικός ζωγράφος θεμάτων της καθημερινής ζωής. Είναι γνωστός για τη αποτύπωση των υφών σε υφάσματα με πτυχώσεις. όπως στο Γράμμα και στην Ευγενική Συνομιλία, που έγινε χαρακτικό από τον Γιόχαν Γκέοργκ Βίλλε (Johann Georg Wille).
Τα έργα του είναι σχετικά σπάνια, έχουν καταγραφεί σε κατάλογο περίπου ογδόντα. Έξι από αυτά βρίσκονται στο Μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη, έξι στα Μουσεία του Βερολίνου, πέντε στο Μουσείο του Λούβρου, τέσσερα στο Μουσείο της Δρέσδης, τρία στο Μουσείο Γκέτι και δύο στη Συλλογή Ουάλλας του Λονδίνου. Δύο πορτρέτα του βρίσκονται στην Πινακοθήκη Κόρκοραν της Ουάσιγκτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Spreading the Disease
Το Spreading the Disease (ως Ελληνικά:Σκόρπιζε την νόσο) είναι το δεύτερο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Megaforce Records".
Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των Anthrax με τον Τζόι Μπελαντόνα στα φωνητικά και τον Φρανκ Μπέλο στο μπάσο. Ανέβηκε στο # 113 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στα τσαρτ.
Οι Anthrax γύρισαν βίντεο κλιπ για το τραγούδι "Madhouse", το οποίο απορρίφθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο "MTV" λόγω του ότι θεωρήθηκε προσβλητικό για άτομα με νοητικά προβλήματα.
Τραγούδια
1. A.I.R. (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:45
2. Lone Justice (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:36
3. Madhouse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:19
4. S.S.C./Stand or Fall (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:08
5. The Enemy (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:25
6. Aftershock (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:28
7. Armed and Dangerous (Turbin, Ian, Lilker) - 5:43
8. Medusa (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Zazula) - 4:44
9. Gung-Ho (Turbin, Ian, Lilker) - 4:34
Θέσεις τσαρτ
Spreading the Disease (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 30 Οκτωβρίου 1985
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Spreading the Disease" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985 Κατηγορία:Άλμπουμ των Anthrax
Εγκάρσια μυελίτιδα
Η εγκάρσια μυελίτιδα (παλαιότερα εγκάρσια μυελίτις, αγγλικά trasverse myelitis) είναι νόσος που ανήκει στην ειδικότητα της Νευρολογίας, αγνώστου αιτιολογίας, η οποία εκδηλώνει αλλοιώσεις εντός του Νωτιαίου Μυελού. Ανήκει στήν ομάδα των Απομυελινωτικών παθήσεων. Εκτιμάται ότι αποτελεί μορφή ή παραλλαγή της Πολλαπλής Σκλήρυνσης (Σκλήρυνση κατά πλάκας) από ένα επίπεδο του Νωτιαίου Μυελού και περιφερικά.
Συμπτώματα - Κλινική εικόνα
Η εγκάρσια μυελίτιδα συνήθως εμφανίζεται μετά από έντονο στρες ή κάποια λοίμωξη και συνοδεύεται σε σοβαρές περιπτώσεις από: