cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ενδοαντιστασιακές συγκρούσεις στην Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας έλαβαν χώρα ένοπλες εμφύλιες συγκρούσεις ανάμεσα σε ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις. Το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ συγκρούστηκε κάποια χρονικά διαστήματα με έτερες αντιστασιακές οργανώσεις (Οργάνωση του Αντών Τσαούς, ΡΑΝ, Εθνική Δράση,ΕΔΕΣ) και με την ΕΟΚ {πηγή} στην Κρήτη. Το 1943 εκδηλώθηκαν οι πρώτες συγκρούσεις στη Στερεά Ελλάδα, στη Μακεδονία και στην Πελοπόννησο. Το φθινόπωρο του 1943 ξεκίνησε μία εμφύλια σύγκρουση στην Ήπειρο ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τον ΕΔΕΣ που έληξε το Φεβρουάριο του 1944. Την άνοιξη του ίδιου έτους ο ΕΛΑΣ συγκρούστηκε με το 5/42 Σύνταγμα του Ψαρρού και το διέλυσε αιματηρά. Μετά τις συγκρούσεις αυτές ο ΕΛΑΣ απέμεινε ο μοναδικός αντιστασιακός στρατός σε όλη την ελληνική επικράτεια με εξαίρεση την Ήπειρο, τη βουλγαρική ζώνη Κατοχής και την Κρήτη, όπου παράλληλα δρούσαν και οι οργανώσεις του ΕΔΕΣ, του Αντών Τσαούς και της ΕΟΚ αντίστοιχα.{πηγή}
Στερεά Ελλάδα
Στις 7 Μαΐου 1943, στο Θέρμο (Κεφαλόβρυσο Τριχωνίδος) δέχεται επίθεση από Ελασίτες η ομάδα του ΕΔΕΣίτη, Γεωργίου Παπαϊωάννου.
Τον Μάϊο του 1943, δύναμη του ΕΛΑΣ υπό τους Βελουχιώτη, Ορέστη, Νικηφόρο, Φ. Γρηγοριάδη κ.ά., περικύκλωσε και αφόπλισε στο χωριό Στρώμη Φωκίδας 200 αντάρτες του 5/42 της ΕΚΚΑ, τους οποίους άφησαν ελεύθερους με εξαίρεση τον Δ. Ψαρρό. Το ζήτημα λύθηκε μετά από παρέμβαση των Έντι Μάγιερς και Ανδρέα Τζήμα που επέπληξαν τους καπετάνιους για την ενέργεια τους. Ωστόσο τον επόμενο μήνα, μετά από εντολή του στρατηγείου Ρούμελης, ακολούθησε νέα επίθεση του ΕΛΑΣ εναντίον των - βρισκόμενων σε φάση ανασυγκρότησης - δυνάμεων του Ψαρρού, στη θέση Ταράτσα της Γκιώνας, επιτυγχάνοντας μετά από πολύωρη μάχη, τη δεύτερη διάλυση του 5/42. Μετά από μεσολάβηση του βρετανικού παράγοντα, υψηλόβαθμα στελέχη του ΕΛΑΣ όπως οι Σαράφης, Λευτεριάς και Καραγκίτσης ξεκινούν διαδικασίες εναντίον των επικεφαλής της επίθεσης, οι οποίοι ωστόσο απαλλάχθηκαν καθώς παρουσίασαν τη διαταγή του στρατηγείου Ρούμελης από τον Ευθύμιο Ζούλα. Παραμένει άγνωστο εάν το Ζούλας έδρασε με δική του πρωτοβουλία λόγω προσωπικών λόγων ή αν έλαβε εντολές, ωστόσο κατά τον Φλάισερ, πιθανότερο είναι το πρώτο. Από πλευράς ΕΛΑΣ, όλα αυτά αποδόθηκαν σε «πρωτοβουλία» του Βελουχιώτη ο οποίος έδρασε σύμφωνα με όσα του μετέφερε ο «καπετάν Ορέστης» του ΕΛΑΣ Αττικής (Ανδρέας Μούντριχας), μετά από «παρεξήγηση» του καπετάν Ορέστη σε σχέση με την επίσημη γραμμή του ΕΛΑΣ.
Πελοπόννησος
Μέχρι τον Ιούνιο είχε διαλυθεί στην Κάτω Αχαΐα η ομάδα του Σεβαστάκη. Τον Αύγουστο ο ΕΛΑΣ επιτίθεται στην ομάδα του ίλαρχου Τηλέμαχου Βρεττάκου και τον εκτελεί, όπως επίσης διαλύει την οργάνωση του συνταγματάρχη Γιαννακόπουλου στην Αρτεμίσια Μεσσηνίας. Τον Αύγουστο του 1943, γίνονται συναντήσεις στο Κάιρο μεταξύ ΕΑΜ και κυβέρνησης Τσουδερού, ώστε να σταματήσουν οι εχθροπραξίες, κάτι που καταλήγει ξανά σε αδιέξοδο. Τον Οκτώβριο επιτίθεται και διαλύει την ομάδα Χρήστου Καραχάλιου στην περιοχή της Ηλείας.
Μακεδονία
Το Φεβρουάριο του 1943 εμφανίστηκε στα Πιέρια η πρώτη ανταρτοομάδα της οργάνωσης ΥΒΕ/ΠΑΟ, που από την ίδρυσή της ήταν εχθρικά διακείμενη προς τους «αναρχικούς» και «διεθνιστές» του ΕΑΜ, λόγω της στήριξης του ΚΚΕ στην αυτονομία της Μακεδονίας το 1924. Εξαιτίας των επαφών και σχέσεων αξιωματικών της ΥΒΕ/ΠΑΟ με τη δωσιλογική διοίκηση, ιδίως τον Αθανάσιο Χρυσοχόου, το ΕΑΜ αντιμετώπισε με εχθρότητα την ομάδα αυτή, ο ΕΛΑΣ τη διέλυσε ως αντιεαμική «φασιστική προδοτική» και ορισμένα μέλη της ξεκίνησαν να συνεργάζονται με τους Γερμανούς. Στην περιοχή της Κοζάνης, όπου στις αρχές του 1943 επικρατούσε το ΕΑΜ, ξέσπασαν συγκρούσεις και μετά από μία μάχη στον Αυγερινό τον Απρίλιο ο ΕΛΑΣ εκτέλεσε τέσσερεις αξιωματικούς της ΠΑΟ στη Βουχωρίνα, όχι ως συνεργάτες των κατακτητών, αλλά ως «αντεπαναστάτες» και επειδή «δεν αντιστάθηκαν στους Ιταλούς» και με την ορθή κατηγορία ότι επιδίωκαν να επιβληθούν στον ΕΛΑΣ με τα όπλα. Ανάλογες εκτελέσεις πραγματοποιήθηκαν και στην περιοχή της Καστοριάς την ίδια εποχή, προξενώντας λίγες μέρες αργότερα εκτελέσεις εαμικών στελεχών, συμπεριλαμβανομένου του Λάζου Τερπόφσκι ή Ζησιάδη.
Λίγο αργότερα όμως, ο ΕΛΑΣ επιτέθηκε εκ νέου στην ΠΑΟ στις περιοχές Πάικο και Κάτω Πιέρια.
Στην περιοχή της βουλγαρικής ζώνης Κατοχής, δυνάμεις του ΕΛΑΣ επιτέθηκαν τον Δεκέμβριο του 1943 σε ομάδες ανεξάρτητων ανταρτών του Παγγαίου, με τους οποίους μέχρι τότε συνεργάζονταν, αναγκάζοντάς τους να καταφύγουν στις δυνάμεις του Αντών Τσαούς στα γειτονικά Όρη Λεκάνης. Ακολούθησε στις αρχές Ιανουαρίου του 1944 η αντεπίθεση των εθνικιστών ανταρτών, οι οποίοι αιχμαλώτισαν και εκτέλεσαν αρκετούς ΕΛΑΣίτες, καταφέρνοντας ακόμη να έρθουν σε επαφή με συνδέσμους του ΣΜΑ και να εξασφαλίσουν πολεμοφόδια για την συντήρηση και ανάπτυξη των δυνάμεών τους.
Προσπάθεια συντονισμού
right|160px|thumb|Η επιστροφή ή μη του Βασιλιά Γεωργίου Β΄ ήταν ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που οδήγησαν στις εμφύλιες συγκρούσεις Τον Ιούνιο του 1943, με την συμμετοχή του ΕΑΜ, του ΕΔΕΣ, της ΕΚΚΑ και της βρετανικής συμμαχικής αποστολής, που είχε καταφθάσει στα ελληνικά βουνά, υπογράφηκε μια συμφωνία για την δημιουργία ενός κοινού γενικού στρατηγείου για τον συντονισμό της Αντίστασης και φάνηκε ότι οι προστριβές μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων θα σταματούσαν. Όμως, η προσπάθεια του ΕΔΕΣ να εγκαταστήσει ομάδες του σε περιοχές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του ΕΛΑΣ, η ένταξη ακροδεξιών (φιλοβασιλικών) στον ΕΔΕΣ, η συνεργασία του ΕΔΕΣ Αθηνών (του προδοτικού σκέλους, όχι του αγωνιστικού) με τους Γερμανούς, καθώς και η ανακωχή του ΕΔΕΣ Ηπείρου (αν και κατά την περίοδο εκείνη έχουν καταγραφεί επιθέσεις του ΕΔΕΣ ενάντια στους Γερμανούς, πολλές φορές εν αγνοία του ίδιου του Ζέρβα) προκάλεσαν τη σκλήρυνση της στάσης του ΕΑΜ. Σύμφωνα με ορισμένους ιστοριογράφους, το ΕΑΜ εκπονούσε σχέδια για τη στρατιωτική κατάληψη της Αθήνας με τη λήξη της κατοχής, όπως και για την εγκατάσταση μιας κυβέρνησης στις περιοχές που ήλεγχε, ενώ ο ΕΔΕΣ εκπονούσε σχέδια για την κατάληψη της εξουσίας και την άμεση επιβολή της Δημοκρατικής Επαναστάσεως.
Tο Σεπτέμβριο του 1943, με την επιστροφή της αντιπροσωπείας που είχε σταλεί στο Κάιρο, ο ΕΛΑΣ ήταν σίγουρος ότι οι Άγγλοι, με την βοήθεια του ΕΔΕΣ και της ΕΚΚΑ, θα προσπαθούσαν να επαναφέρουν τον, εξαιρετικά αντιδημοφιλή στην ελληνική κοινωνία, Γεώργιο Β΄. Ο Βελουχιώτης έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει τους Άγγλους μεγαλύτερο κακό από τους Γερμανούς και πρότεινε τα εξής: είτε ο ΕΔΕΣ και η ΕΚΚΑ θα σχημάτιζαν κοινό μέτωπο με το ΕΑΜ κατά της προσπάθειας επιστροφής του Βασιλιά, είτε θα τους διέλυαν με τη βία. Παρόλα αυτά το ΕΑΜ, σε συνεδρίασή του, δεν πήρε απόφαση για έναρξη εμφυλίου πολέμου και άφηνε ελπίδες για αποφυγή του.
Συγκρούσεις ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ
Οι πρώτες ένοπλες συγκρούσεις ξεκίνησαν στις αρχές Οκτωβρίου 1943 με την σύλληψη αξιωματούχων του ΕΑΜ από τον ΕΔΕΣ, αφού πρώτα είχε προηγηθεί μια συμπλοκή στο Τσεπέλοβο της Ηπείρου. Στις 3 Οκτωβρίου, ο ΕΛΑΣ αφοπλίζει ένα μικρό αντάρτικο τμήμα του ΕΔΕΣ Θεσσαλίας με την κατηγορία ότι ο αρχηγός του ήταν ζωοκλέπτης και είχε άμεσες σχέσεις με πρώην δωσίλογους. Στις 7/8 Οκτωβρίου έπειτα από ένοπλη συμπλοκή στο Τσεπέλοβο Μετσόβου μεταξύ των δυο οργανώσεων συλλαμβάνονται ανώτερα στελέχη του ΚΚΕ της περιοχής της Ηπείρου. Αφορμή για τη συμπλοκή και σύλληψη του Σίμου Καραγκίτση από τον ΕΔΕΣ ήταν οι γεωγραφικές σφαίρες επιρροής των ανταρτοομάδων. Αυτό έφερε την άμεση αντίδραση του ΕΛΑΣ και προσωπικώς του Βελουχιώτη. Διατάζεται η σύλληψη των αντιπροσώπων του ΕΔΕΣ στο ΚΓΣΑ, καθώς και εκστρατεία διάλυσης του ΕΔΕΣ στις 9/10 Οκτωβρίου με μεγάλο τμήμα ανταρτών του ΕΛΑΣ και σε συνεννόηση με το Γιώργη Σιάντο (Εκτελών χρέη Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, αφού ο εκλεγμένος Ζαχαριάδης βρισκόταν κρατούμενος στο Νταχάου) και τον Ανδρέα Τζήμα (πολιτικός καθοδηγητής του ΕΛΑΣ). Διατάχθηκαν τέσσερις μεραρχίες του ΕΛΑΣ να επιτεθούν κατά του ΕΔΕΣ στην Ήπειρο.
Βλέποντας ότι θα βρισκόταν μεταξύ δύο αντιπάλων, ο Ζέρβας είχε ήδη αποφασίσει να συνεννοηθεί μυστικά με τους Γερμανούς για μια άτυπη κατάπαυση του πυρός. Στις 4 Οκτωβρίου, μια επιτροπή με αντιπρόσωπο τον πρόεδρο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, Μπίκελ, σε συμφωνία με τους Γερμανούς, φτάνει στο αρχηγείο του ΕΔΕΣ στο Βουργαρέλι. Ο ερυθρός σταυρός προσπαθούσε, μέσω της αντιπροσωπείας, να προστατεύσει τον πληθυσμό της Ηπείρου από τα αντίποινα των Γερμανών λόγω των ενεδρών των ανταρτών. Τις ίδιες επαφές, με την επιτροπή του Μπίκελ, έκανε και η 8η Μεραρχία του ΕΛΑΣ, με αρχηγούς τους Νάσση και Πίσπερη, αλλά όταν επικοινώνησαν με το Γενικό στρατηγείο του ΕΛΑΣ, απορρίφθηκαν όλες οι επαφές κατηγορηματικά. Σύμφωνα πάντως με τον Ναπολέων Ζέρβα, ο ίδιος ειδοποίησε το ΕΑΜ και το Συμμαχικό Στρατηγείο για τις επαφές με τον Ερυθρό Σταυρό.
Ο ΕΛΑΣ κατηγόρησε τον ΕΔΕΣ για συνεργάτη των κατακτητών. Νεότερες έρευνες δείχνουν ότι έλαβαν χώρα και κοινές επιχειρήσεις ΕΔΕΣ και Γερμανών ενάντια στις δυνάμεις του ΕΑΜ αν και στις μεταξύ τους διαμάχες βρέθηκε και ο ΕΔΕΣ να διεξάγει διμέτωπο αγώνα εναντίον του ΕΛΑΣ και των Γερμανών ταυτόχρονα (γι' αυτόν το λόγο και ο ΕΔΕΣ είχε κατηγορήσει τον ΕΛΑΣ για συνεργασία με τους Γερμανούς).
Η επιθυμία των Βρετανών, για πολιτικούς και στρατιωτικούς λόγους, να σταματήσει ο εμφύλιος, η εξασθένηση του ΕΔΕΣ και η αδυναμία του ΕΛΑΣ να αντιμετωπίσει δύο αντιπάλους, οδήγησαν σε ανακωχή στις 4-5 Φεβρουαρίου 1944, η οποία, όμως δεν έσβησε τη συσσωρευμένη αντιπαλότητα. Με βρετανική μεσολάβηση, στο τέλος του μήνα, ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ συνυπέγραψαν τη συμφωνία της Πλάκας - Μυρόφυλλου.
Επικράτηση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ
thumb|160px|[[Δημήτριος Ψαρρός, αρχηγός της ΕΚΚΑ]] Στις αρχές του 1944, οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες και η κατάσταση εκτός ελέγχου. Πρώην μέλη των αντιστασιακών οργανώσεων που διέλυσε ο ΕΛΑΣ κατατάσσονταν στα τάγματα ασφαλείας με σκοπό την αντεκδίκηση και να συνεχίσουν τον αγώνα εναντίον του ΕΛΑΣ συνεργαζόμενοι με τις αρχές κατοχής.
Το ΕΑΜ πρωτοστάτησε στις μοναδικές εκλογές για την ανάδειξη της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), στις οποίες για πρώτη φορά ψήφισαν και οι γυναίκες και μέτρησε πάνω από 2 εκατομμύρια ψήφους. Σύμφωνα με τη διακήρυξη της, στόχος της ήταν η απελευθέρωση της χώρας από τον ξένο κατακτητή και η ανασυγκρότηση της Ελλάδας με βάση τα συμφέροντα του Ελληνικού Λαού. Η σχεδόν πλήρης κατανομή της βρετανικής βοήθειας στις μη ΕΑΜικές οργανώσεις όξυνε τα πάθη. Οι Βρετανοί είχαν σταματήσει να στηρίζουν οικονομικά το ΕΑΜ ύστερα από το Κίνημα του Ναυτικού στη Μέση Ανατολή, το οποίο και άλλαξε άρδην τη στάση τους απέναντι του.
Η δολοφονία του Δημήτριου Ψαρρού από τον ΕΛΑΣίτη ταγματάρχη Ευθύμιο Ζούλα, καθόρίσε ως ένα βαθμό τις μεταγενέστερες εξελίξεις καθόσον πολλοί την χρησιμοποίησαν ισχυριζόμενοι ότι ευθύνεται συνολικά ο ΕΛΑΣ, ενώ αναφέρθηκε και στιγματίστηκε στο Συνέδριο του Λιβάνου, το οποίο πραγματοποιήθηκε προς εύρεση συμβιβασμών τον Μάιο του 1944.
Αιτίες των συγκρούσεων
Το 5/42 Σύνταγμα, προσπάθησε να δημιουργηθεί σε μια περιοχή που ελεγχόταν ήδη από τον ΕΛΑΣ ενώ υπήρξαν προστριβές μεταξύ των δύο οργανώσεων από την πολύ αρχή για θέματα προπαγάνδας και επιμελητείας, καθώς οι ΕΛΑΣίτες κατηγορούσαν τους μαχητές του 5/42 για πλήρη εξάρτηση από τη βρετανική βοήθεια καθώς λόγω της μεγάλης βρετανικής βοήθειας οι μαχητές του 5/42 μπορούσαν να αγοράζουν τα τρόφιμα τους από τους χωρικούς, ενώ ο ΕΛΑΣ ήταν αναγκασμένος να επιβάλει φορολογία.
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση
Θάνατοι τον Οκτώβριο του 2019
Παραπομπές
10
Κάστρο του Ραουντόνε
μικρογραφία| Κάστρο του Ραουντόνε δεξιά|μικρογραφία| Ο Πύργος του Κάστρου Ραουντόνε Το κάστρο Ραουντόνε είναι κάστρο κατοικιών (κτήμα, αρχοντικό) του 19ου αιώνα στο Ραουντόνε της Λιθουανίας. Σήμερα χρησιμοποιείται ως δημόσιο σχολείο.
Ιστορία
Το Κάστρο Μπάγιερσμπουργκ II, ένα παλιό τευτονικό κάστρο, βρισκόταν εδώ μέχρι τον 16ο αιώνα. Το αρχικό κάστρο είναι το σκηνικό ενός θρύλου της Ανατολικής Πρωσίας γνωστού ως "Η Λευκή Κόρη του Μπάγιερσμπουργκ ". Το Ραουντόνε ήταν ένα βασιλικό αρχοντικό, το οποίο ο Μέγας Δούκας Σιγισμούνδος Β' Αύγουστος της Πολωνίας έδωσε στον Πρώσο έμπορο Κρίσπιν Κιρσενστάιν. Έφτιαξε ένα αρχοντικό σε αναγεννησιακό στιλ με έναν κυλινδρικό πύργο 34 μέτρων στην περιοχή του παλιού κάστρου στα τέλη του 16ου αιώνα.
Οι ιδιοκτήτες του κτήματος Ραουντόνε του 18ου αιώνα, η οικογένεια Ολέντσκι Ράβιτς, μέλη της πολωνικής αριστοκρατίας, ανέθεσε στον Λαουρίνας Γκουσεβίτσιους να ανακαινίσει το κάστρο. Ο επόμενος ιδιοκτήτης, ο Ρώσος πρίγκιπας Πλάτων Ζούμποφ, απέκτησε το κτήμα το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και η οικογένειά του μεταμόρφωσε το κάστρο για άλλη μια φορά. Αρχιτέκτονάς τους ήταν ο Τσέζαρε Ανιτσίνι. Το νεογοτθικό κτήριο χτίστηκε το 1877 ως μέρος του κτηριακού συγκροτήματος του κάστρου. Χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη και χώρος διαβίωσης για υπηρέτες. Το 1923 το κτήριο μετατράπηκε σε μύλο. Σήμερα ολόκληρο το συγκρότημα αποτελεί παράδειγμα νεογοτθικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. Η τελευταία ιδιοκτήτρια του κάστρου από το 1898 έως το 1937, ήταν η Σοφία Βάξελ, εγγονή της Σοφίας φον Πιρτς-Καϊζέροφ, που ήταν ανιψιά του Πλάτωνα Ζούμποφ, και του συζύγου της από τη Μαδέρα, Χοσέ Κάρλος ντε Φάρια και Κάστρο. Μετά τον πρόωρο θάνατο της Σοφίας, το κάστρο ανήκε στον σύζυγό της, αργότερα στον μονάκριβο γιο της, Τζόζεφ Κάρλο ντε Φάρια και Κάστρο και τη σύζυγό του Όλγα Κορντασέφσκι και τα παιδιά τους Νικολάι, Βλαντιμίρ και Αλεξάντερ. Το 1937 το κάστρο έγινε ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας της Λιθουανίας.
Στις 6 Αυγούστου 1944 οι Γερμανοί ανατίναξαν τον πύργο του κάστρου και κατεδάφισαν τμήμα του νότιου μέρους του κάστρου. Το 1965 το κάστρο αναστηλώθηκε και μετατράπηκε σε σχολείο. Ο πύργος του κάστρου κατασκευάστηκε ξανά το 1968.
Το κάστρο περιβάλλεται από ένα παλιό πάρκο, στο οποίο φυτρώνουν σπάνια δέντρα: το ασημί έλατο, το ελβετικό πεύκο, η γκρίζα καρυδιά, η φλαμουριά με εννέα κορμούς, η βελανιδιά Γκεντιμίνας. Η βελανιδιά Γκεντιμίνας, κάτω από την οποία σύμφωνα με έναν θρύλο γευμάτισε ο Μέγας Δούκας της Λιθουανίας Γκεντιμίνας, δεν βγάζει πλέον φύλλα. Ο πύργος είναι ανοιχτός στο κοινό ως πύργος παρατήρησης της κοιλάδας Νέμαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στη Λιθουανία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Λιθουανία
Τσέρι (Κύπρος)
Το Τσέρι είναι δήμος της επαρχίας Λευκωσιάς στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους δώδεκα δήμους της επαρχίας Λευκωσίας.
Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας Τσέρι:
Ιστορία
Το Τσέρι ιδρύθηκε την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Πρώτοι κάτοικοι ήταν κάποιοι βοσκοί οι οποίοι έφτιαξαν μάντρες στην περιοχή γύρω στο 1750. Πιστεύεται ότι οι κάτοικοι αυτοί προέρχονταν είτε από το χωριό Καμπιά, είτε από ένα χωριό με την ονομασία Τρυπί.
Τον Ιούλιο του 2011 οι κάτοικοι της κοινότητας Τσερίου ψήφισαν σε δημοψήφισμα υπέρ της μετεξέλιξης της κοινότητας σε δήμο. Το κοινοτικό συμβούλιο λειτούργησε προσωρινά ως δημοτικό συμβούλιο έως τα τέλη του 2011 που πραγματοποιήθηκαν δημοτικές εκλογές και εκλέχτηκε το πρώτο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Τσερίου.
Πληθυσμός
Το Τσέρι κατοικείτο πάντα από Ελληνοκύπριους. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, στο Τσέρι οικοδομήθηκαν προσφυγικοί οικισμοί την περίοδο 1975-1981 στους οποίους εγκαταστάθηκαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες από το βόρειο τμήμα της χώρας. Επιπλέον, τις τελευταίες δεκαετίες στο Τσέρι παρατηρείται μια οικοδομική ανάπτυξη και αύξηση του πληθυσμού.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Τσερίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Δήμου Τσερίου διετέλεσαν κατά σειρά οι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας
Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Η Μαρία Αμαλία (ισπαν. María Amalia de Borbón, Μαδρίτη, 9 Ιανουαρίου 1779 - Μαδρίτη, 22 Ιουλίου 1798) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ισπανίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας και της εξαδέλφης του Μαρίας Λουίζας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φιλίππου της Πάρμας. Η Μαρία Λουίζα ήταν κόρη της Λουίζας Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Βασιλικό Ανάκτορο του Πάρδο. Η μητέρα της είχε κανονίσει η Μαρία Αμαλία να παντρευτεί τον 2ο εξάδελφό της Λουδοβίκο της Πάρμας. Ο Πρίγκιπας έφτασε στην ισπανική Αυλή το 1794, για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του. Ήταν ξανθός, εμφανίσιμος, φιλικός και είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τις επιστήμες. Πέντε χρόνια νεότερη από εκείνον, η Μαρία Αμαλία ήταν δεκαπέντε χρονών τότε. Δεν ήταν ιδιαίτερα ελκυστική και ήταν μελαγχολική, επιφυλακτική και ντροπαλή. Ο Λουδοβίκος, ο οποίος ήταν εξίσου ντροπαλός, προτιμούσε τη μικρότερη αδελφή της, Μαρία Λουίζα, η οποία, αν και μόνο δώδεκα, είχε πιο χαρούμενη διάθεση και κάπως καλύτερη εμφάνιση. Οι γονείς της Μαρίας Αμαλίας δέχτηκαν την απροσδόκητη αλλαγή νύφης, αλλά έγινε επείγον να βρουν έναν σύζυγο για τη θλιμμένη και περιφρονημένη Μαρία Αμαλία. Δεδομένου ότι ήταν η μεγαλύτερη των δύο αδελφών, θα ήταν ταπεινωτικό για τη Μαρία Αμαλία το ότι η μικρότερη αδελφή της, όχι μόνο θα παντρευόταν τον προηγούμενο αρραβωνιαστικό εκείνης, αλλά και πριν από αυτήν.
Μίχαου Σπακ
Ο Μίχαου Σπακ (πολωνικά: Michał Szpak) (γενν. 26 Νοεμβρίου 1990) είναι Πολωνός τραγουδιστής, ο οποίος απέκτησε φήμη στην εναρκτήρια σεζόν του πολωνικού X Factor το 2011. Στις 12 Μαΐου 2016, ο Σπακ εκπροσώπησε την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2016 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, με το τραγούδι «Color of Your Life».
Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Ο γάμος και το τέλος της
Η εύρεση ενός νέου γαμπρού βασιλικής τάξης για τη Μαρία Αμαλία σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Έτσι οι γονείς της αποφάσισαν να παντρέψουν τη Μαρία Αμαλία με τον θείο της Αντώνιο Πασχάλιο της Ισπανίας, που ήταν 24 χρόνια μεγαλύτερος από εκείνη, τριάντα εννέα ετών. Θεωρούμενος με πολύ περιορισμένη νοημοσύνη, απασχολείτο με την κηπουρική, τη γεωργία και το κυνήγι και είχε παραμείνει άγαμος.
Μίχαου Σπακ
2016: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/ESC2016_-_Poland_Meet_%26_Greet_07.jpg/210px-ESC2016_-_Poland_Meet_%26_Greet_07.jpg|δεξιά|μικρογραφία|315x315εσ| Ο Σπακ σε ένα Meet & Greet κατά τη διάρκεια του [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016|Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision 2016 στη Στοκχόλμη]] Ο Σπακ εκπροσώπησε την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2016 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας με το τραγούδι «Color of Your Life». Ήταν νικητής στον εθνικό τελικό της Πολωνίας, όπου επιλέχθηκε μέσω τηλεψηφοφορίας. Οι Πολωνοί τηλεθεατές μπορούσαν να δώσουν μόνο μία ψήφο για κάθε αγαπημένο τραγουδιστή από έναν μόνο αριθμό τηλεφώνου. Κέρδισε την παγκοσμίου φήμης Πολωνή ερμηνεύτρια Μάργκαρετ, η οποία ήρθε δεύτερη, και μια άλλη έμπειρη τραγουδίστρια, την Εντίτα Γκούρνιακ, η οποία βγήκε τρίτη. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Πολωνία πραγματοποίησε διαγωνισμό για να επιλέξει τη συμμετοχή της από την επιστροφή της το 2014. Το σόου προεπιλογής της Eurovision πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016 στα κεντρικά γραφεία του TVP στη Βαρσοβία και παρουσιάστηκε από τον Άρτουρ Όζεχ. Το πολωνικό κοινό επέλεξε τον Σπακ και το τραγούδι συμμετοχής του με τίτλο «Color of Your Life», με τον Σπακ να κερδίζει συντριπτικά με το 35,5% των ψήφων. «Θα ήθελα να πάρω μέρος στη Eurovision, να αντιμετωπίσω τους Ευρωπαίους καλλιτέχνες και να παρουσιάσω την είσοδο που πιστεύω ότι θα αφήσει μεγάλο συναισθηματικό στίγμα σε όλους», δήλωσε ο Σπακ. Για να προωθήσει τη συμμετοχή του στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, ο Σπακ έλαβε μέρος στην περιοδεία συναυλιών της Eurovision στο Λονδίνο (17 Απριλίου 2016), στο Τελ Αβίβ (12 Απριλίου 2016), στο Άμστερνταμ (9 Απριλίου 2016) και αργότερα στην Πορτογαλία.
Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Ο γάμος και το τέλος της
Η Μαρία Αμαλία παντρεύτηκε τον θείο της στις 25 Αυγούστου 1795 στο Βασιλικό Ανάκτορο της Λα Γκράνχα. Ήταν ένας διπλός γάμος, καθώς την ίδια στιγμή η αδελφή της, η 13χρονη Μαρία Λουίζα, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο της Πάρμας, τον αρχικό επιδιωκόμενο γαμπρό της Μαρίας Αμαλίας. Τα δύο ζευγάρια συνέχισαν να ζουν στο ισπανικό βασίλειο.
Το φθινόπωρο του 1797, η Μαρία Αμαλία έμεινε έγκυος με το πρώτο της παιδί. Στις 20 Ιουλίου 1798 ξεκίνησε ο τοκετός. Η γέννα ήταν δύσκολη. Το μωρό κολλήθηκε από τους ώμους στο γεννητικό σωλήνα και οι γιατροί δεν κατάφεραν να το βγάλουν. Μετά από δύο ημέρες, ο χειρούργος επενέβη τελικά. Μέχρι τότε το μωρό, ένα αγόρι, ήταν νεκρό. Ενώ ο γιος της κηδευόταν στο Ελ Εσκοριάλ, η Μαρία Αμαλία πονούσε φριχτά. Είχε συμβεί μια μόλυνση κατά τη διάρκεια του τοκετού, με αποτέλεσμα αυτή να αποβιώσει στις 22 Ιουλίου του 1798. Ήταν μόλις δεκαεννέα ετών.
Μίχαου Σπακ
2016: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Στις 12 Μαΐου, ο Σπακ εμφανίστηκε στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού της Eurovision. Μετά τη ζωντανή ερμηνεία του «Color of Your Life» στον ημιτελικό πέρασε στον μεγάλο τελικό. Στις 14 Μαΐου ερμήνευσε στη 12η θέση στη σειρά μεταξύ των διαγωνιζομένων της Eurovision, ανάμεσα στη Γαλλία και στην Αυστραλία. Συνολικά, ο Σπακ κέρδισε την 3η θέση από τη δημόσια τηλεψηφοφορία και κατέληξε να επωφεληθεί από το νέο σύστημα ψηφοφορίας. Παρά το γεγονός ότι ήταν δεύτερος από το τέλος με τις ψήφους των κριτικών επιτροπών, έκανε άλμα από τους 7 βαθμούς στους 229 βαθμούς όταν προστέθηκαν οι ψήφοι του κοινού και τερμάτισε 8ος στη γενική βαθμολογία.
Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1795 τον θείο της Αντόνιο Πασχάλιο της Ισπανίας και είχε:
Μίχαου Σπακ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές ποπ Κατηγορία:Αγγλόφωνοι τραγουδιστές από την Πολωνία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Πολωνία
Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Σχέσεις Ελλάδας και Σοβιετικής Ένωσης
Οι σχέσεις Ελλάδας και Σοβιετικής Ένωσης αναφέρονται στις σχέσεις της Ελλάδας και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (ΕΣΣΔ, 1922-1991). Η Σοβιετική Ένωση διατηρούσε πρεσβεία στην Αθήνα και η Ελλάδα διατηρούσε πρεσβεία στη Μόσχα.
Μεσοπόλεμος
Η Σοβιετική κυβέρνηση ανέλαβε την εξουσία στη Ρωσία (τότε γνωστή ως Ρωσική Αυτοκρατορία) στις 7 Νοεμβρίου 1917. Η Ελληνική Κυβέρνηση αναγνώρισε τη Σοβιετική κυβέρνηση και τη Σοβιετική Ένωση στις 8 Μαρτίου 1924, όντας η 13η χώρα που το έπραξε. Ωστόσο, Πόντιοι που ζούσαν στο έδαφος της νεοσύστατης ΕΣΣΔ είχαν ζητήσει την αναγνώριση της Σοβιετικής Ένωσης και νωρίτερα.
Στη δεκαετία του 1930 οι σχέσεις των δύο χωρών ήταν εχθρικές. Η Σοβιετική Ένωση κρατούσε αρνητική στάση προς το καθεστώς Μεταξά, ενώ η Ελλάδα εξέφρασε τα παράπονά της για την κακομεταχείριση των Ελλήνων στην ΕΣΣΔ. Το 1932-1941 η σύνθεση της σοβιετικής διπλωματικής αποστολής άλλαζε συνεχώς. Δύο από τους επικεφαλής της εκτελέστηκαν (Γιάκοφ Νταβτιάν και Μιχαήλ Κομπέτσκι), ενώ οι υπόλοιποι τέσσερις κατέθεσαν αίτηση ασύλου στη Γαλλία για πολιτικούς λόγους. Το καθεστώς Μεταξά προσπαθούσε να περιορίσει τις επαφές με την ΕΣΣΔ όσο περισσότερο γινόταν. Για παράδειγμα, μια έκθεση παιδικών ζωγραφιών για ένα παιδικό βιβλίο απαγορεύθηκε στην Αθήνα.
Στις 3 Ιουνίου 1941, λόγω της κατοχής της Ελλάδας από τις χώρες του Άξονα, ο Έλληνας απεσταλμένος στη Σοβιετική Ένωση ειδοποιήθηκε για τη διακοπή των διμερών σχέσεων. Τον Σεπτέμβριο, οι σχέσεις με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση αποκαταστάθηκαν.
Μεταπολεμική περίοδος
Στη μεταπολεμική περίοδο, οι σχέσεις των δύο χωρών παρέμειναν εχθρικές, λόγω της Σοβιετικής υποστήριξης στους κομμουνιστές κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Άλλος ένας παράγοντας ήταν το ότι πέρασε στη βρετανική σφαίρα επιρροής, σύμφωνα με τη συμφωνία των ποσοστών του 1944 (για την Ελλάδα είχε οριστεί 90% βρετανική επιρροή και 10% σοβιετική). Επίσης, το πολιτικό γραφείο του Σοβιετικού κομμουνιστικού κόμματος απέστειλε προμήθειες, χρηματική και μη, στους Έλληνες κομμουνιστές. Επίσης, η Μόσχα δεν αναγνώρισε το δημοψήφισμα της 1ης Απριλίου 1946 για την αποκατάσταση της μοναρχίας. Ο Σοβιετικός ναύαρχος και πρεσβευτής Ροντιόνοφ, ανακλήθηκε τον Αύγουστο του 1946 και επανήλθε τον Ιανουάριο του επόμενου έτους.
Τον Μάρτιο του 1947, στην Ελλάδα δημοσιεύτηκε μια «ψεύτικη συνέντευξη του Στάλιν», προκαλώντας νέο διπλωματικό επεισόδιο. Οι ελληνοσοβιετικές σχέσεις σε επίπεδο πρεσβευτών αποκαταστάθηκαν το 1953.
Στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, υπήρξαν διάφοροι οργανισμοί που ασχολούνταν με την προώθηση των διμερών σχέσεων Ελλάδας-ΕΣΣΔ, όπως ο Ελληνοσοβιετικός σύνδεσμος.
Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής επισκέφθηκε τη Σοβιετική Ένωση τον Οκτώβριο του 1979, όπου είχε επαφές με τον Λεονίντ Μπρέζνιεφ και άλλους Σοβιετικούς αξιωματούχους.
Τον Φεβρουάριο του 1985, ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου και άλλα μέλη της κυβέρνησης επισκέφθηκαν τη Σοβιετική Ένωση.
Τον Ιούλιο του 1991, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επισκέφθηκε τον σοβιετικό πρόεδρο και Γενικό Γραμματέα του ΚΚΣΕ Μιχαήλ Γκορμπατσώφ στη Μόσχα. Παράλληλα, στη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι διμερείς σχέσεις είχαν βελτιωθεί.
Δείτε επίσης
Για επισκόπηση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και των μετασοβιετικών δημοκρατιών, δείτε:
Παραπομπές
Σοβιετικη Ενωση Ελλαδα
Γουόλτερ Λαντς
Ο Γουόλτερ Λαντς (Walter Lantz, 26 Απριλίου 1899 – 22 Μαρτίου 1994) ήταν Αμερικανός σκιτσογράφος, animator, παραγωγός και σκηνοθέτης ταινιών κινούμενων σχεδίων, γνωστός για τη δημιουργία του χαρακτήρα Γούντι ο Tρυποκάρυδος (Woody Woodpecker) και για την ίδρυση της εταιρείας Walter Lantz Productions.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκιτσογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Παραγωγοί ταινιών κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Αλατόπετρα Γρεβενών
Η Αλατόπετρα είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 940 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αλατόπετρα βρίσκεται απέναντι από τις πλαγιές του όρους Όρλιακας, στα βορειοανατολικά όρια του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου. Είναι κτισμένο μέσα σε δάσος βελανιδιάς και σπάνιων ειδών χλωρίδας, γι΄αυτό και η γύρω του περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως Άλλος Βιότοπος. Το χωριό απέχει 28,5 χλμ. δυτικά από τα Γρεβενά και βρίσκεται σε απόσταση 22 χλμ. ανατολικά από το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας με αποτέλεσμα να έχει εξελιχθεί σε οργανωμένο χειμερινό θέρετρο με ταβέρνα και ξενοδοχειακά καταλύματα. Δίπλα του περνάνε το "Σμιξιώτικο" ρέμα (με κατεύθυνση από δυτικά προς νότια) και ο χείμαρρος "Βελονιάς" (με κατεύθυνση από βόρεια προς νότια) που καταλήγουν στον Βενέτικο. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι η ύπαρξη αρκετών νερών και πηγών. Βορειοδυτικά προς την Αετιά και πάνω στο "Σμιξιώτικο" υπάρχει ΜΥΗΣ (Μικρός Υδροηλεκτρικός Σταθμός) ισχύος 2,43 MW που αξιοποιεί ενεργειακά την παροχή του ρέματος.
Η παλιότερη γραπτή αναφορά για το χωριό γίνεται το 1692 στον Κώδικα της Ζάβορδας όπου καταγράφεται κάτοικοί του ως αφιερωτές της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή). Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα "Κουπατσιοχώρια των Γρεβενών" και στα βλάχικα αναφερόταν ως "Τούζι".
Διοικητικά
Αναφέρεται το 1918 ως Τούζι στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βοδεντσικού (Πολυνερίου) που ανήκε στο νομό Κοζάνης. Το 1927 μετονομάζεται σε Αλατόπετρα και το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάται από το νομό Κοζάνης και υπάγεται στο νομό Γρεβενών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Αλατόπετρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 48 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 8,308 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Αλατόπετρα
Μαυροβούνιοι
Οι Μαυροβούνιοι (μαυροβουνιακά/ σερβικά: Црногорци/Crnogorci, ή ), κυριολεκτικά "Άνθρωποι του Μαύρου Όρους", είναι φυλετική ομάδα που προέρχεται από το Μαυροβούνιο. Υπάρχουν Μαυροβούνιοι που θεωρούν τους εαυτούς τους ξεχωριστό έθνος. Ορισμένες φορές ωστόσο θεωρούνται Σέρβοι. Υπάρχει ένα ζήτημα σχετικά με την εθνική και τη γλωσσική ταυτότητά τους.
Κοινότητες Μαυροβούνιων υπάρχουν στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στην Κροατία, στη Βόρεια Μακεδονία, στη Σερβία, στην Τουρκία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Αργεντινή, στη Γερμανία, στο Λουξεμβούργο, στη Χιλή, στον Καναδά και στην Αυστραλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλαβικά έθνη Κατηγορία:Νότιοι Σλάβοι Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στα Βαλκάνια
Χουάνγκ Ουί-τσο
Ο Χουάνγκ Ουί-τσο (κορεατικά: 황의조, χάντσα: 黃義助) (γενν. 28 Ιανουαρίου 1992) είναι Νοτιοκορεάτης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη ΦΚ Σεούλ, με δανεισμό από τη Νότιγχαμ Φόρεστ.
Σόνγκναμ ΦΚ
Ο Χουάνγκ επιλέχθηκε από την Σόνγκναμ ΦΚ στο ντραφτ του 2013 της K League 1 (Πρωτάθλημα Νότιας Κορέας). Σκόραρε στο ντεμπούτο του εναντίον της Σούουον Σάμσουνγκ Μπλούγουινγκς στις 3 Μαρτίου 2013. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015, έδειξε εξαιρετικές επιδόσεις με 15 γκολ στην K League 1 και έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Νότιας Κορέας. Σκόραρε επίσης τρία γκολ στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ 2015. Το 2016, ωστόσο, η Σόνγκναμ είχε άσχημα αποτελέσματα και ο Χουάνγκ είχε επίσης χαμηλή απόδοση εκείνη την εποχή. Τερμάτισαν στην 11η θέση του πρωταθλήματος μεταξύ 12 συλλόγων, και τελικά υποβιβάστηκαν στην 2η Κατηγορία μετά τα πλέι οφ άνοδο-υποβιβασμού.
Μπορντώ
Στις 15 Ιουλίου 2019, ο Χουάνγκ μετακόμισε στη γαλλική ΦΚ Ζιροντέν ντε Μπορντώ, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο αξίας 1,8 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Αρχικά έπαιζε ως επιθετικός για την Εθνική Νότιας Κορέας και την Γκάμπα Οσάκα, αλλά ο προπονητής της Μπορντώ, Πάολο Σόουζα, τον χρησιμοποιούσε συνήθως ως εξτρέμ. Υπό τον Σόουζα, ο Χουάνγκ σημείωσε μόνο έξι γκολ, συμπεριλαμβανομένης μιας κεφαλιάς εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν.
Στις 23 Ιανουαρίου 2022, ο Χουάνγκ σημείωσε το πρώτο του χατ τρικ στην καριέρα του στην Μπορντώ, καθώς ο σύλλογος κέρδισε με 4–3 την ΡΚ Στρασμπούρ.
Νότιγχαμ Φόρεστ
Στις 26 Αυγούστου 2022, η Νότιγχαμ Φόρεστ της Πρέμιερ Λιγκ ανακοίνωσε την υπογραφή του Χουάνγκ.
Ολυμπιακός (δανεισμός)
Ο Χουάνγκ εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Ολυμπιακό αμέσως μετά την ανακοίνωση του από τη Νότιγχαμ Φόρεστ.
Εθνική ομάδα
Στις 13 Οκτωβρίου 2015, ο Χουάνγκ σημείωσε το πρώτο του γκολ, εναντίον της Τζαμάικα.
Ο Χουάνγκ συμμετείχε στους Ασιατικούς Αγώνες του 2018 ως υπερήλικας παίκτης της ομάδας Κ23 της Νότιας Κορέας. Στις 15 Αυγούστου, σημείωσε χατ τρικ στον πρώτο αγώνα της φάσης των ομίλων εναντίον του Μπαχρέιν. Στους προημιτελικούς κόντρα στο Ουζμπεκιστάν, σημείωσε ακόμα μια φορά χατ τρικ, οδηγώντας τη Νότια Κορέα στη νίκη με 4–3. Σκόραρε 9 γκολ σε 7 αγώνες και οι εμφανίσεις συνέβαλαν σημαντικά στο χρυσό μετάλλιο της Νότιας Κορέας. Ονομάστηκε ο Κορεάτης Παίκτης της Χρονιάς από την Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, αφού έδειξε την αξία του στους Ασιατικούς Αγώνες και στο Πρωτάθλημα Ιαπωνίας.
Ο Χουάνγκ έπαιξε για τη Νότια Κορέα στο Ασιατικό Κύπελλο του 2019, σκοράροντας κόντρα στις Φιλιππίνες και στην Κίνα.
Ο Χουάνγκ επιλέχθηκε επίσης ως παίκτης της ομάδας Κ23 για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης πέτυχε 4 γκολ, αλλά δεν κατάφερε να έχει μεγάλη επιρροή. Η Νότια Κορέα αποκλείστηκε στα προημιτελικά.
Διακρίσεις
Σόνγκναμ ΦΚ
Νότια Κορέα Κ23
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νότιας Κορέας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νότιας Κορέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νότιας Κορέας Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σόνγκναμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέι Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκάμπα Οσάκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ
Νταϋλάμ
μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης που δείχνει το Νταϋλάμ στο δυτικό [[Ταμπαριστάν]] Το Νταϋλάμ, επίσης γνωστή στον πληθυντικό ως Νταϋλαμάν (γνωστή και με τις παραλλαγές όπως Νταϊλάμ, Ντεϋλάμ, και Ντεϊλάμ), ήταν το όνομα μιας ορεινής περιοχής του εσωτερικού Γκιλάν του Ιράν. Έλαβε το όνομά του από τους κατοίκους του, που είναι γνωστοί ως Νταϋλαμίτες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ιράν Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράν Κατηγορία:Ιράν γεωγραφία-επέκταση
Φρειδερίκος Α΄ του Άνχαλτ
Ο Φρειδερίκος Α΄ (γερμ. Friedrich I, 29 Απριλίου 1831 - 24 Ιανουαρίου 1904) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας του Άνχαλτ (1871-1904).
Βιογραφία
Ο Λεοπόλδος Φρειδερίκος Φραγκίσκος Νικόλαος ήταν ο μόνος γιος του Λεοπόλδου Δ΄ του Άνχαλτ και της Φρειδερίκης Βιλελμίνης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Λουδοβίκου Καρόλου της Πρωσίας.
Το 1904 απεβίωσε στο Μπάλλενσταϊν του Άνχαλτ σε ηλικία 73 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1854 την Αντωνία των Βέττιν, κόρη του Εδουάρδου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Σούλα Έλα Ξανά
Σούλα έλα ξανά είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμωδίας παραγωγής 2009 σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου και σενάριο του Βασίλη Μυριανθόπουλου σε συνεργασία με την Όλγα Μιχαλοπούλου και τον Γιάννη Μπότση.
Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Ζέτα Μακρυπούλια υποδυόμενη τη Σούλα, μία 30χρονη γυναίκα που προσπαθεί να βρει τον κατάλληλο σύζυγο μετά από κάποιες λάθος επιλογές. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ αποτελείται από τους Μιχάλη Μαρίνο, Μέμο Μπεγνή, Μάνο Γαβρά, Κώστα Φραγκολιά, Τζώρτζη Μουριάδη, Μαρία Ανδρούτσου, Φαίδρα Δρούκα, Μίνα Αδαμάκη, Σόφη Ζαννίνου, Αριέττα Μουτούση και Σούλη Σαμπάχ.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 19 Μαρτίου 2009.
Πλοκή
Η Σούλα Σαριμπουγιούκη είναι 30 χρονών, ανεξάρτητη, και εναντίον του γάμου. Έχει μεγαλώσει με τις τρεις θείες της, που έχουν καταγωγή από την Πόλη και λατρεύει τα πικάντικα φαγητά. Σήμερα έχει γενέθλια και τα γενέθλια είναι μια πολύ επικίνδυνη μέρα! Σαν την Πρωτοχρονιά! Πρέπει να πάρεις αποφάσεις. Μόλις έλαβε τέσσερις προτάσεις γάμου και αποφασίζει να παντρευτεί! Οι τρεις θείες της εντυπωσιάζονται, οι δύο κολλητές της τρέχουν να συνδράμουν και οι τέσσερις υποψήφιοι γαμπροί καταφθάνουν στο νησί, για να επιλεγεί ο κατάλληλος. Η δοκιμασία αρχίζει και η κατάσταση περιπλέκεται. Ενώ ο νικητής είναι έτοιμος να "πληρώσει" τη νύφη, η Σούλα αποφασίζει ότι ένας γάμος δεν είναι τηλεπαιχνίδι. Η θεά τύχη επεμβαίνει την κατάλληλη στιγμή και η Σούλα βρίσκει επιτέλους τον ορισμό της αγάπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2009
Μαγουλίτσα Καρδίτσας
Με την ονομασία Μαγουλίτσα Καρδίτσας αναφέρονται οι οικισμοί:
Γουίλιαμ Έιτον
Ο Γουίλιαμ Έιτον (William Aiton, (1731 – 2 Φεβρουαρίου 1793) ήταν Σκωτσέζος βοτανολόγος, που γεννήθηκε κοντά στην πόλη Χάμιλτον.
Μια δεύτερη και επαυξημένη έκδοση του Hortus Kewensis έγινε μεταθανατίως το 1810-1813 από τον πρωτότοκο γιο του, τον Γουίλιαμ Τάουνσεντ Έιτον, επίσης αξιόλογο βοτανολόγο.
Προς τιμή του Έιτον έχει δοθεί σε αρκετά είδη φυτών η ονομασία είδους aitonis, από το επώνυμό του.
Το 1789 ο Γουίλιαμ Έιτον κατέταξε το ασιατικό φυτό Jasminum sambac στο γένος του γιασεμιού και επιπλέον το ονόμασε «αραβικό γιασεμί», επειδή πιστευόταν τότε ότι το φυτό είχε προέλευση την Αραβική Χερσόνησο, παρότι αυτό είναι αναληθές.
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί βοτανολόγοι
Λεοπόλδος Β΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου
Ο Λεοπόλδος Β΄, γερμ. Leopold II (25 Δεκεμβρίου 1700 - 16 Δεκεμβρίου 1751) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου (1747-1751).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδου Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Άννας Λουίζας Φέζε, κόρης του αυλικού φαρμακοποιού Ροδόλφου Φέζε.
Το 1751 απεβίωσε στο Ντέσαου σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδος Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1737 την 4η εξαδέλφη του Γκίζελα-Αγνή των Ασκάνια, κόρη του Λεοπόλδου, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Συμφωνίες του Πάσχα
Οι Αγγλο-Iταλικές Συμφωνίες του 1938, που ονομάζονται επίσης Σύμβαση του Πάσχα ή Συμφωνίες του Πάσχα (ιταλικά: Patto ή Accordi di Pasqua), ήταν μια σειρά συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της βρετανικής και της ιταλικής κυβέρνησης στη Ρώμη στις 16 Απριλίου 1938 προκειμένου να διατηρηθεί η υπάρχουσα παγκόσμια τάξη και την αποτραπεί μία συμμαχία της Ιταλίας με τη Γερμανία.
Οι συμφωνίες καταχωρήθηκαν στις 15 Μαρτίου 1939 στη Σειρά Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών.
Υπόβαθρο
Εν τω μεταξύ, η Ιταλία προσπάθησε να απομακρύνει τη Βρετανία από τη Γαλλία, έτσι ώστε η Βρετανία να παραμείνει ουδέτερη όταν η Ιταλία θα αποφάσιζε να επιτεθεί στη Γαλλία. Αυτή η πολιτική θα διαρκέσει μέχρι την είσοδο των Ιταλών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1940.
Όροι
Στις διάφορες συμφωνίες που υπογράφηκαν την ίδια ημέρα, η βρετανική και η ιταλική κυβέρνηση δεσμεύτηκαν να τηρήσουν την παρούσα τάξη στη Μεσόγειο και να απέχουν από κάθε ενέργεια κατά της κυριαρχίας των Βασιλείων της Σαουδικής Αραβίας και της Υεμένης, όπου η βρετανική κυβέρνηση είχε ερείσματα στο Άντεν, ενώ η ιταλική κυβέρνηση έλεγχε τη Σομαλία. Ανέλαβαν, επίσης, να διακηρύξουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Διώρυγα του Σουέζ και να διατηρήσουν την ειρήνη μεταξύ των αποικιακών κτήσεων τους στην Ανατολική Αφρική. Για το ζήτημα της Αιθιοπίας, παρότι δεν κατονομαζόταν στις συμφωνίες, ήταν σαφές ότι η βρετανική κυβέρνηση σκόπευε να αγνοήσει τις εκεί ιταλικές ενέργειες. Η ιταλική κυβέρνηση ανέλαβε να αποσύρει τις δυνάμεις της από την Ισπανία για να διευκολύνει την αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα.
Επακόλουθο
Η πολιτική κατευνασμού προς την ιταλική κυβέρνηση δεν εμπόδισε τη δημιουργία μιας γερμανο-ιταλικής συμμαχίας, η οποία συνήφθη τον Μάιο του 1939 μέσα από το λεγόμενο Χαλύβδινο Σύμφωνο.
Αγία Σοφία Κεφαλονιάς
Η Αγία Σοφία είναι οικισμός της Κεφαλονιάς. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κομιτάτων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ερίσου, του δήμου Σάμης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σάμης του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Επτανήσων.
Γεωγραφία
Η Αγία Σοφία είναι παράλιος οικισμός της ΒΑ. Κεφαλονιάς. Βρίσκεται στον μυχό μικρού ορμίσκου του Στενού Ιθάκης, απέναντι ακριβώς από το κεντρικό τμήμα της Ιθάκης και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει περίπου 47 χλμ. ΒΑ. του Αργοστολίου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κομιτάτων της Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κομιτάτων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ερίσου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ερίσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμης.
Ιστορικά στοιχεία
Παλαιότερα υπήρχε μικρός οικισμός (μη καταγεγραμμένος) στη θέση του σημερινού, αλλά καταστράφηκε από τον μεγάλο σεισμό του 1953. Ερείπια από εκείνα τα παλαιά σπίτια υπάρχουν ακόμη και σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς
Τάσος Δήμος
Ο Αναστάσιος «Τάσος» Δήμος είναι Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960 και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ). Στο βιογραφικό του συγκαταλέγονται πάνω από εκατό ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έργα του βρίσκονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, την Αμερική, την Ιαπωνία, την Ελβετία, την Αγγλία, τη Γερμανία, την Κύπρο και τη Σαουδική Αραβία.
Βιογραφία
Ο Τάσος Δήμος γεννήθηκε στο Νέο Ψυχικό της Αττικής, βόρεια του δήμου Αθηναίων, στις 28 Δεκεμβρίου του 1960. Έχει καταγωγή από την Άρτα και τα Ιωάννινα.
Το 1984 παντρεύτηκε την Κατερίνα Ζιόγκα και μαζί έκαναν δύο παιδιά, το Γιώργο και τη Μαρία. Εδώ και αρκετά χρόνια είναι κάτοικος του δήμου Παπάγου-Χολαργού.
Το έργο του
Το έργο του έχει επηρεαστεί από το κίνημα του ιμπρεσιονισμού, με κάποια εξπρεσιονιστικά στοιχεία. Θέματά του είναι συχνά η παιδική και η γυναικεία φιγούρα σε αφηρημένο ή μινιμαλιστικό φόντο. Για το έργο του έχουν γράψει πολλοί κριτικοί και ιστορικοί τέχνης, συμπεριλαμβανομένης της Δώρας Φ. Μαρκάτου, της Αθηνάς Σχινά και του Κωνσταντίνου Παπαχρίστου, του Μουσείου Μπενάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Έιντα (Οκλαχόμα)
Η Έιντα (Ada) είναι μικρή πόλη, έδρα της Κομητείας Πόντοτοκ της Οκλαχόμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020 η πόλη έχει πληθυσμό 16.481 κατοίκους. Της δόθηκε το όνομα της Έιντα Ρηντ (Ada Reed), θυγατέρας ενός από τους πρώτους οικιστές της περιοχής. Στην πόλη υπάρχει το Πανεπιστήμιο Ηστ Σέντραλ. Η Έιντα είναι έδρα του «Έθνους των Τσίκασω», μιας ομοσπονδιακώς αναγνωρισμένης φυλής Ινδιάνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Οκλαχόμα
Ντμίτρι Αϊνάλοφ
Ο Ντμίτρι Βλάσιεβιτς Αϊνάλοφ (ρωσ. Дми́трий Вла́сьевич Айна́лов, 8 Φεβρουαρίου 1862 – 12 Δεκεμβρίου 1939) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός ιστορικός, που ασχολήθηκε κυρίως με την έρευνα της ιστορίας της βυζαντινής τέχνης και της τέχνης της παλαιάς Ρωσίας. Γεννήθηκε στη Μαριούπολη και ο πατέρας του ήταν εν μέρει ελληνικής καταγωγής έμπορος.
Ο Αϊνάλοφ σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού, όπου μαθήτευσε στον εξέχοντα ιστορικό της τέχνης και αρχαιολόγο Νικοντίμ Κοντακόφ. Το 1890 διορίσθηκε στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Καζάν και τον Ιούλιο του 1903 έγινε καθηγητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως. Δίδαξε επίσης στη Σχολή μαθημάτων Μπεστούζεφ.
Το ενδιαφέρον του για την αρχαιολογία τον οδήγησε στο να γίνει μέλος της Ρωσικής Αρχαιολογικής Εταιρείας και να ικανοποιεί διάφορα αιτήματά της. Από το 1922 μέχρι το 1929 εργάσθηκε ως έφορος στο περίφημο Μουσείο Ερμιτάζ. Ο Αϊνάλοφ πέθανε σε ηλικία 77 ετών και τάφηκε στο Κοιμητήριο Βόλκοβο. Στον ίδιο τάφο εναποτέθηκε αργότερα και η σορός της συζύγου του Ναντέζντα (1876-1954).
Στο σύγγραμμά του με τίτλο «Οι Ελληνιστικές βάσεις της Βυζαντινής τέχνης» (1900) ο Αϊνάλοφ τεκμηριώνει και με κριτικό τρόπο ότι η βυζαντινή τέχνη αποτελεί συνέχεια της τέχνης της ελληνιστικής εποχής, αλλά ανανεωμένη. Επίσης στο έργο του «Η βυζαντινή ζωγραφική του 14ου αιώνα» παρέχει μια πλήρη εικόνα της τελευταίας ανθήσεως της τέχνης στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικοί της τέχνης Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί Κατηγορία:Ρώσοι βυζαντινολόγοι
Έιμς (Άιοβα)
Το Έιμς (Ames) είναι η μεγαλύτερη πόλη στην Κομητεία Στόρυ της κεντρικής Άιοβα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Βρίσκεται περίπου 48 χιλιόμετρα βορείως της πρωτεύουσας της πολιτείας, του Ντι Μόιν. Το Έιμς είναι περισσότερο γνωστό ως η έδρα του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Άιοβα (ISU), που έχει ισχυρή πολυτεχνική, γεωπονική και κτηνιατρική Σχολή.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2020 η πόλη έχει πληθυσμό 66.427 κατοίκους (αύξηση πάνω από 30% σε σχέση με το 2000), γεγονός που την καθιστά την ένατη σε πληθυσμό πόλη της Άιοβα. Το φθινόπωρο του 2019 το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Άιοβα είχε 33.391 φοιτητές και φοιτήτριες, δηλαδή περίπου το μισό του όλου πληθυσμού της πόλεως.
Το Έιμς φιλοξενεί επίσης εγκαταστασεις του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ: το μεγαλύτερο κέντρο ζωικών νόσων στις ΗΠΑ (το National Animal Disease Center, NADC), καθώς και το ένα από τα δύο κέντρα της Υπηρεσίας Επιθεωρήσεως Ζωικής και Φυτικής Υγείας (Animal and Plant Health Inspection Service, APHIS), που περιλαμβάνει το Εθνικό Εργαστήριο Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και το Κέντρο Κτηνιατρικής Βιολογίας.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1864 ως σταθμός του Σιδηροδρόμου Σένταρ Ράπιντς - Μισούρι και πηρε το όνομα του βουλευτή της Μασαχουσέτης Όουκς Έιμς (Oakes Ames, 1804-1873), ο οποίος ακριβώς άσκησε επίδραση στην κατασκευή της πρώτης σιδηροδρομικής γραμμής που διέσχιζε την ήπειρο μέχρι τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Άιοβα
Κάστρο του Κάουνας
Το Κάστρο του Κάουνας είναι μεσαιωνικό κάστρο στο Κάουνας, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Τα αρχαιολογικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι χτίστηκε αρχικά στα μέσα του 14ου αιώνα, σε γοτθικό ρυθμό. Η τοποθεσία του είναι στρατηγική - μια άνοδος στις όχθες του ποταμού Νέμαν κοντά στη συμβολή του με τον ποταμό Νέρις. Στις αρχές του 21ου αιώνα, περίπου το ένα τρίτο του κάστρου ήταν ακόμα όρθιο.
Ιστορία
Μετά το 1398, οι Τεύτονες Ιππότες δεν ήταν πλέον σε θέση να ανακαταλάβουν το κάστρο. Μετά τη μάχη του Γκρούνβαλντ, το Κάστρο του Κάουνας έχασε τη στρατηγική του στρατιωτική σημασία και χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία. Το κάστρο εξυπηρετούσε διοικητικούς σκοπούς μετά το θάνατο του Βυτάουτας του Μεγάλου. Ο Σιγισμούνδος Β' Αύγουστος της Πολωνίας έδωσε αυτό το κάστρο στη σύζυγό του Μπαρμπάρα Ρατζιβιουούβνα το 1549. Κατά τον 16ο αιώνα, το κάστρο ενισχύθηκε και προσαρμόστηκε σε νέους αμυντικούς σκοπούς με την κατασκευή ενός προμαχώνα πυροβολικού κοντά στον στρογγυλό πύργο. Η διάμετρος του προμαχώνα ήταν περίπου 40 μέτρα και το ύψος των τειχών του προμαχώνα ήταν περίπου 12 μέτρα. Το τείχος λειτουργούσε σε συνδυασμό με ένα αμυντικό όρυγμα. Στη βάση του προμαχώνα εγκαταστάθηκε ένα σκοπευτήριο, το οποίο συνδέθηκε με τον πύργο.
Το 1601, το Κάστρο του Κάουνας στέγαζε δικαστήρια και ένα αρχείο. Κάποια στιγμή το 1611, μέρος του κάστρου πλημμύρισε από τον ποταμό Νέρις. δεξιά|μικρογραφία| Ένα νόμισμα με πιθανή θέα στο υπόλοιπο τμήμα του κάστρου Λόγω της βολικής του θέσης, χρησιμοποιήθηκε από τον σουηδικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου του με την Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, μετά τον οποίο οι στρατιωτικές του λειτουργίες σταμάτησαν. Στα μέσα του 17ου αιώνα, μεγάλα τμήματα του κάστρου πλημμύρισαν ξανά. Το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή τον 18ο αιώνα. Αργότερα η ρωσική διοίκηση έδωσε άδεια για την ανέγερση κατοικιών στην επικράτεια του κάστρου, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές ζημιές στο ίδιο το κάστρο.
Η πόλη του Κάουνας και το ίδιο το κάστρο αναφέρθηκαν στο διάσημο ποίημα Κόνραντ Βάλενροντ (1828) του Λιθουανού και Πολωνού ποιητή Άνταμ Μιτσκιέβιτς, με σκηνικό στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας του 14ου αιώνα.