cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουκ της Βοσνίας
Βιογραφία
Τον Φεβρουάριο του 1366 ο Tβρτκo Α΄ αντιμετώπισε μία μεγάλη εξέγερση από τους υποτελείς του, που ήταν δυσαρεστημένοι. Αυτός και η Γιελένα αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄, ενώ ο Βουκ τον αντικατέστησε ως μπαν. Αν και έλαβε σοβαρά υπόψη τον ρόλο του ως μπαν της Βοσνίας, δεν είναι σαφές, εάν ο Βουκ υποκίνησε την εκθρόνιση τού αδελφού του ή αν ήταν απλώς μία μαριονέτα, που είχαν εγκαταστήσει οι ευγενείς. Ωστόσο μέσα σε ένα μήνα ο Tβρτκo Α΄ επέστρεψε με τη βοήθεια του Ουγγρικού στρατού. Μέχρι τα τέλη Μαρτίου, ο Βουκ είχε χάσει μέρος της Βοσνίας από τον αδελφό του, αλλά διατήρησε τον έλεγχο του Μπομπόβατς, της πρωτεύουσας. Ο ευγενής Σάνκο Μιλτενόβιτς αυτομόλησε από τον Βουκ στο Tβρτκo Α΄ το δεύτερο μισό του 1367, θέτοντας μεγάλο μέρος της Ζαχλουμία πίσω υπό τον έλεγχο του Tβρτκo Α΄. Ο Βουκ τελικά καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στα τέλη του 1367.
Μόλις εξορίστηκε, ο Βουκ προσπάθησε να κερδίσει εξωτερική βοήθεια εναντίον του Tβρτκo Α΄. Ιδιαίτερα παρακάλεσε τον πάπα Ουρβανό Ε΄, καθώς ο πάπας υποστήριζε μία σταυροφορία κατά της Βοσνιακής Εκκλησίας για αρκετό καιρό. Όμως η προστασία του Tβρτκo Α΄ από τον βασιλιά της Ουγγαρίας καθιστούσε ελάχιστες τις πιθανότητες του Βουκ να ανακτήσει τον θρόνο της Βοσνίας. Μέχρι το 1374, τα αδέλφια είχαν συμφιλιωθεί, πιθανώς με την ευκαιρία τού γάμου τού Tβρτκo Α΄ με τη Δωροθέα της Βουλγαρίας. Ο Βουκ παρέμεινε στη Βοσνία, λειτουργώντας ως μικρότερος μπαν και επικυρώνοντας τα καταστατικά τού αδελφού του. Πιστεύεται ότι απεβίωσε μετά το 1378.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Κοτρομάνιτς Κατηγορία:Μονάρχες του 14ου αιώνα στην Ευρώπη
Ταντέους Μπουρ-Κομορόφσκι
Ζωή
Ο Κομορόφσκι γεννήθηκε στο Χορόμπριβ στο Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας (την αυστριακό διαμελισμό της Πολωνίας). Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Αυστροουγγρικό Στρατό Ξηράς και μετά τον πόλεμο έγινε αξιωματικός στον Πολωνικό Στρατό, όπου ανέβηκε στη διοίκηση της Σχολής Ιππικού του Γκρούντζιοντς. Ήταν μέλος της πολωνικής ομάδας ιππέων που έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924.
Αφού έλαβε μέρος στη μάχη ενάντια στη γερμανική εισβολή στην Πολωνία στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ο Κομορόφσκι, με το κωδικό όνομα Bór (Μπουρ), βοήθησε στην οργάνωση του πολωνικού υπόγειου κινήματος στην περιοχή της Κρακοβίας. Τον Ιούλιο του 1941, έγινε αναπληρωτής διοικητής του Εσωτερικού Στρατού (Armia Krajowa ή «AK») και τον Μάρτιο του 1943 ορίστηκε ως διοικητής του, με το αξίωμα του Ταξίαρχου. Υποστήριζε το δεξιό, αντισημιτικό Εθνικό Κόμμα. Ως διοικητής του Εσωτερικού Στρατού, ο Κομορόφσκι ανέστρεψε τις φιλο-εβραϊκές πολιτικές του προκατόχου του, Στέφαν Ροβέτσκι. Ο Κομορόφσκι απαγόρευσε τη βοήθεια σε Εβραίους που επιδίωκαν να ξεκινήσουν εξεγέρσεις των γκέτο και ευνόησαν τον αποκλεισμό Εβραίων από την οργάνωση. Ο Αμερικανός ιστορικός Τζόσουα Ν. Ζίμερμαν κατηγορεί τον Κομορόφσκι πως χαρακτήρισε τους Εβραίους αντιστασιακούς ως «κομμουνιστικά, φιλοσοβιετικά στοιχεία» με «ανατριχιαστική αδιαφορία» στο συνεχιζόμενο Ολοκαύτωμα.
Η Εξέγερση
Στα μέσα του 1944, καθώς οι σοβιετικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στην κεντρική Πολωνία, η πολωνική εξόριστη κυβέρνηση στο Λονδίνο έδωσε εντολή στον Μπουρ-Κομορόφσκι να προετοιμαστεί για ένοπλη εξέγερση στη Βαρσοβία. Η εξόριστη κυβέρνηση ήθελε να επιστρέψει σε μια πρωτεύουσα που απελευθερώθηκε από τους Πολωνούς, που δεν καταλήφθηκε από τους Σοβιετικούς και να αποτρέψει την κομμουνιστική κατάληψη της Πολωνίας που είχε προγραμματίσει ο Ιωσήφ Στάλιν. Η Εξέγερση της Βαρσοβίας άρχισε με εντολή του Κομορόφσκι την 1η Αυγούστου 1944 και οι αντάρτες του Εσωτερικού Στρατού κατέλαβαν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της κεντρικής Βαρσοβίας.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1944, ο Μπουρ-Κομορόφσκι προήχθη σε Γενικό Επιθεωρητή των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατάρχης της Πολωνίας). Στις 4 Οκτωβρίου, μετά από δύο μήνες έντονης μάχης, ο Μπουρ-Κομορόφσκι παραδόθηκε στον SS-Obergruppenführer Έριχ φον ντεμ Μπαχ-Ζελέφσκι, αφού η Ναζιστική Γερμανία συμφώνησε να αντιμετωπίσει τους μαχητές του Εσωτερικού Στρατού ως αιχμαλώτους πολέμου. Ο Στρατηγός Μπουρ-Κομορόφσκι τέθηκε υπό κράτηση στη Γερμανία (στο Oflag IV-C). Παρά τις επανειλημμένες απαιτήσεις, αρνήθηκε να διατάξει να παραδοθούν οι υπόλοιπες μονάδες του Εσωτερικού Στρατού στην Κατεχόμενη Πολωνία.
Ζωή στην εξορία
Μετά τον πόλεμο ο Μπουρ-Κομορόφσκι μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου έπαιξε ενεργό ρόλο στους πολωνικούς κύκλους των μεταναστών. Από το 1947 έως το 1949 υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης, η οποία δεν είχε πλέον διπλωματική αναγνώριση από τις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Έγραψε την ιστορία των εμπειριών του στο Μυστικός Στρατός (1950). Μετά τον πόλεμο ήταν ταπετσιέρης.
Θάνατος
Ο Μπουρ-Κομορόφσκι πέθανε στο Λονδίνο σε ηλικία 71 ετών. Μετά το θάνατό του στο Λονδίνο στις 24 Αυγούστου 1966, θάφτηκε στο κοιμητήριο Γκάνερσμπερι (γνωστό και ως (κοιμητήριο Νιού Κένσινγκτον).
Στις 30 Ιουλίου 1994, οι στάχτες του Στρατηγού Ταντέους Μπουρ-Κομορόφσκι θάφτηκαν στο στρατιωτικό κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνοί Αυστροούγγροι Κατηγορία:Πολωνοί πρόσωπα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου Κατηγορία:Επαναστάτες της Εξέγερσης της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί ιππείς Κατηγορία:Ιππείς στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 Κατηγορία:Οικογένεια Κομορόφσκι Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Αξίας με Ξίφη (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ζακλίν Κερμινά
Η Ζακλίν Κερμινά (γαλλικά : Jacqueline Kermina) ήταν Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Είχε συμμετάσχει σε όλα τα μεγάλα τουρνουά της εποχής της.
Red Dead Redemption 2
To Red Dead Redemption 2 είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που ανακοινώθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 2016, μέσω των social media της Rockstar Games και κυκλοφόρησε από την ίδια για τα PlayStation 4 και Xbox One στις 26 Οκτωβρίου του 2018. Οι κριτικοί επαίνεσαν την ιστορία, τους χαρακτήρες και το υψηλό επίπεδο λεπτομέρειας του σχεδιασμού του.
Ζακλίν Κερμινά
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1952 ήταν δεύτερη στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Γερμανίδα Τότα Τσέντεν. Το 1953 ήταν δεύτερη στο μονό αλλά και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ισπανό Φερέρ.
Red Dead Redemption 2
Το παιχνίδι εκτυλίσσεται στην Άγρια Δύση της Βόρεια Αμερικής, έτος 1899. Το τέλος της άγριας δυτικής εποχής έχει αρχίσει, καθώς οι νομικοί κυνηγούν τις τελευταίες εναπομένουσες συμμορίες. Όσοι δεν θα παραδοθούν ή θα υποκύψουν σκοτώνονται. Αφού μια ληστεία πάει στραβά στη δυτική πόλη του Blackwater, ο Arthur Morgan και η συμμορία Van der Linde αναγκάζονται να φύγουν. Με τους ομοσπονδιακούς πράκτορες και τους καλύτερους κυνηγούς γενναιοδωρίας στο έθνος που μαζεύονται στα τακούνια τους, η συμμορία πρέπει να κλέψει, να κλέψει και να πολεμήσει στο δρόμο της στην τραχιά καρδιά της Αμερικής για να επιβιώσει. Καθώς η εμβάθυνση των εσωτερικών διχασμών απειλεί να διαλύσει τη συμμορία, ο Άρθουρ πρέπει να κάνει μια επιλογή μεταξύ των ιδεών του και της πίστης προς τη συμμορία που τον μεγάλωσε.
Ζακλίν Κερμινά
Μετά το τέλος της καριέρα της έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Γαλλικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης από το 1978 έως το 1995 η μοναδική γυναίκα μέλος του συμβουλίου μέχρι το 2008. Ήταν αρχηγός αποστολής της Γαλλίας στα Φεντ Καπ του 1969, 1970, 1973, 1974, 1975, και 1977. Μετά τον θανατό της προς τιμήν της διοργανώνονταν τουρνουά στο όνομα της, το Jacqueline Kermina Trophy.
Red Dead Redemption 2
Η Rockstar Games ανακοίνωσε ότι το Red Dead Redemption 2 είχε το μεγαλύτερο άνοιγμα κυκλοφορίας Σαββατοκύριακου στην ιστορία της ψυχαγωγίας, κερδίζοντας περισσότερα από 725 εκατομμύρια δολάρια σε τρεις μέρες, με περισσότερα από 17 εκατομμύρια αντίγραφα να έχουν εξαχθεί σε δύο εβδομάδες, προσπερνώντας τις συνολικές πωλήσεις του προηγούμενου Red Dead Redemption.
Ζακλίν Κερμινά
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Red Dead Redemption 2
Επιπλέον, το Red Dead Redemption 2 είναι η δεύτερη κορυφαία σε εισπράξεις κυκλοφορία (ακολουθώντας το Grand Theft Auto V) και έχει καθορίσει νέο ρεκόρ στον τομέα των περισσότερων προπαραγγελειών που έγιναν ποτέ, τις μεγαλύτερες πωλήσεις πρώτης μέρας, και τις μεγαλύτερες πωλήσεις τις τρεις πρώτες μέρες κυκλοφορίας στην αγορά του PlayStation Network. Μέχρι τον Μάιο του 2019, το παιχνίδι πούλησε περισσότερα από 24 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2018 Κατηγορία:Red Dead Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Stadia Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Rockstar Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Take Two Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Καραϊβική Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια γουέστερν Κατηγορία:Θάνατος στη μυθοπλασία Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award
Διαφημιστικά εμπορεύματα
Τα διαφημιστικά εμπορεύματα είναι προϊόντα που φέρουν λογότυπο ή σύνθημα και διανέμονται με ελάχιστο ή καθόλου κόστος για την προώθηση μάρκας, εταιρικής ταυτότητας ή εκδήλωσης. Αυτά τα προϊόντα, τα οποία συχνά ονομάζονται ανεπίσημα swag ή freebies χρησιμοποιούνται στο μάρκετινγκ και τις πωλήσεις. Διανέμονται ή πωλούνται για την προώθηση μιας εταιρίας, εταιρικής εικόνας, μάρκας ή εκδήλωσης. Συχνά διανέμονται ως ενημερωτικά δελτία σε εμπορικές εκθέσεις, σε διασκέψεις, σε κλήσεις πωλήσεων (δηλαδή επισκέψεις σε εταιρείες που αγοράζουν ή μπορούν να αγοράσουν) και ως στοιχεία μπόνους σε παραγγελίες που έχουν αποσταλεί. Χρησιμοποιούνται συχνά σε εκστρατείες μάρκετινγκ.
Τα διαφημιστικά εμπορεύματα χρησιμοποιούνται παγκοσμίως για την προώθηση μαρκών, προϊόντων και εταιρικής ταυτότητας. Χρησιμοποιούνται επίσης ως δώρο σε εκδηλώσεις, όπως εκθέσεις και εγκαινιάσεις προϊόντων. Τα διαφημιστικά προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς για να προωθήσουν την αιτία τους, καθώς και για την προώθηση ορισμένων γεγονότων που κατέχουν, όπως βόλτες ή οποιοδήποτε άλλο γεγονός που αυξάνει τα χρήματα για μια αιτία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Αντωνίνα (σύζυγος του Βελισάριου)
Η Αντωνίνα, λατιν.: Antonina, (π. 495 – μετά το 565) ήταν Ρωμαία πατρικία και σύζυγος του στρατηγού Βελισάριου. Η επιρροή της στον σύζυγό της ήταν μεγάλη. Ο Προκόπιος την παρουσιάζει ως κυρίαρχο τον Βελισάριο. Ο ιστορικός Πάολο Τσεζαρέτι την αναφέρει ως αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και το «δεξί χέρι» της αυτοκράτειρας Θεοδώρας στην άσκηση επιρροής και εξουσίας. κέντρο|μικρογραφία|900x900εσ| Βασιλική του Αγ. Βιταλίου: βυζαντινό ψηφιδωτό που απεικονίζει την αυτοκράτειρα Θεοδώρα (6ος αι.) πλαισιωμένη από έναν ιερέα και μία κυρία της αυλής, που πιστεύεται ότι ήταν η έμπιστή της Αντωνίνα, σύζυγος του στρατηγού Βελισάριου.
Οικογένεια
Ο Προκόπιος καταγράφει ότι τόσο ο πατέρας, όσο και ο παππούς της Αντωνίνας ήταν ηνίοχοι. Είχαν εμφανιστεί στο κοινό του Ιπποδρόμου στην Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη. Ο Προκόπιος παραλείπει να αναφέρει τα ονόματά τους. Η ανώνυμη μητέρα της Aντωνίνας ήταν ηθοποιός. Ο Προκόπιος την αναφέρει με περιφρονητικά λόγια: «η μητέρα της ήταν μία από τις ιερόδουλες, που ήταν προσκολλημένες στο θέατρο». Ο όρος που χρησιμοποιείται για το «θέατρο» στην κύρια πηγή είναι «θυμέλη», ισοδύναμο με τον όρο ορχήστρα. Αυτή ήταν μία θέση στο θέατρο, που προοριζόταν για ερμηνευτές λιγότερο κύρους από τους ηθοποιούς, όπως ακροβάτες, χορευτές, ζογκλέρ, κ.λπ. Ο όρος «θυμελικοί ερμηνευτές» χρησιμοποιούνταν σχεδόν πάντα με αρνητική έννοια.
Πρώιμη ζωή
Ο Προκόπιος ισχυρίζεται ότι η ίδια η Αντωνίνα είχε κάνει μία άτακτη ζωή, έχοντας πολλά παιδιά πριν από το γάμο της. Σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν ηθοποιός πριν τον γάμο της. Εκείνη την περίοδο γνώρισε τη Θεοδώρα, με την οποία θα γίνονταν ισόβιες φίλες. Για την Αντωνίνα, ο Προκόπιος είπε:"«Αυτή η γυναίκα, έχοντας ζήσει στα πρώτα της χρόνια μία άσεμνη ζωή και έχοντας γίνει αποδιοργανωμένος χαρακτήρας, όχι μόνο έχοντας συναναστραφεί πολύ με τους φτηνούς μάγους, που περιέβαλλαν τους γονείς της, αλλά και έχοντας έτσι τη γνώση για όσα έπρεπε να ξέρει., αργότερα έγινε η παντρεμένη σύζυγος του Βελισάριου, αφού ήταν ήδη μητέρα πολλών παιδιών»."Ονομάζει τον Φώτιο ως γιο της Αντωνίνας. Αλλά τον περιγράφει ως γιο από προηγούμενο γάμο, όχι ως νόθο. «Αλλά ο στρατηγός στην ανώτατη διοίκηση όλων ήταν ο Βελισάριος, και είχε μαζί του πολλούς αξιόλογους άνδρες ως ακοντιστές και φρουρούς. Και τον συνόδευε επίσης ο Φώτιος, ο γιος της συζύγου του Αντωνίνας από προηγούμενο γάμο. Ήταν ακόμα νεαρός άνδρας, που είχε τα πρώτα του γένια, αλλά διέθετε τη μεγαλύτερη διακριτικότητα και έδειχνε μία δύναμη χαρακτήρα πέρα από τα χρόνια του. " . . . «Εκεί ο Βαλεντίνος, ο γαμπρός του Φωτίου, ο γιος της Αντωνίνας, έκανε μία αξιοσημείωτη έκθεση ανδρείας». «Γιατί ο Φώτιος ήταν από τη φύση του επιρρεπής να εκνευρίζεται, αν κάποιος είχε περισσότερη επιρροή από αυτόν σε οποιοδήποτε πρόσωπον, και στην περίπτωση του Θεοδόσιου και των συνεργατών του τύχαινε να έχει ένα δίκαιο λόγο να στεναχωρηθεί πολύ, στο ότι ο ίδιος, αν και γιος, ήταν άσχετος, ενώ ο Θεοδόσιος απολάμβανε μεγάλη δύναμη και αποκτούσε μεγάλο πλούτο ". Ο Φώτιος αναφέρεται επίσης από τον Λιμπεράτο της Καρχηδόνας και τον Ιωάννη τον Εφέσιο.
Η Ιωαννίνα ήταν η μόνη επιβεβαιωμένη κόρη του Βελισάριου και της Αντωνίνας. Ο Προκόπιος αναφέρει: «αυτή [η Θεοδώρα] κατάλαβε ότι το κορίτσι θα ήταν η κληρονόμος, αφού ο Βελισάριος δεν είχε άλλον απόγονο». Μία άλλη κόρη της Αντωνίνας αναφέρεται ως σύζυγος του Ιλδίγερ. Ο Ιλδίγερ αναφέρεται πάντα ως γαμπρός της Aντωνίνας, ποτέ ως γαμπρός του Bελισάριου. Ο Προκόπιος αναφέρει: «Και ο Αυτοκράτορας έστειλε άλλον στρατό στον Σολομώντα μαζί με τον Θεοδώρο τον Καππαδόκη και τον Ιλδίγερ, που ήταν γαμπρός της Αντωνίνας, της συζύγου του Βελισαρίου». . . . «Έτσι οι απεσταλμένοι των βαρβάρων πήγαν στο Βυζάντιο συνοδευόμενοι από Ρωμαίους, και ο Iλδίγερ, ο γαμπρός της Αντωνίνας, ήρθε στη Ρώμη από τη Λιβύη με όχι λίγους ιππείς».
Τέλος, μία εγγονή της Αντωνίνας αναφέρεται στη δεκαετία του 540. Ποιο από τα παιδιά της Αντωνίνας ήταν ο γονιός της δεν έχει καταγραφεί. Αναφέρεται ότι τη γοήτευσε ο Σέργιος, πραιτωριανός έπαρχος της Αφρικής, όπως καταγράφει ο Προκόπιος"«Γιατί ο Σέργιος ήταν μαλθακός και αντιπολεμικός και ήταν πολύ ανώριμος, τόσο σε χαρακτήρα όσο και σε χρόνια, ωστόσο τον κυριάρχησε σε υπερβολικό βαθμό η ζήλια και το πνεύμα καυχησιολογίας προς όλους τους ανθρώπους, με θηλυκό τρόπο ζωής και φουσκώνοντας τα μάγουλά του από υπερηφάνεια. Αλλά επειδή έτυχε να γίνει μνηστήρας τής κόρης τής Αντωνίνας, συζύγου του Βελισάριου, η αυτοκράτειρα ήταν εντελώς απρόθυμη να του επιβάλει οποιαδήποτε τιμωρία ή να τον απαλλάξει από το αξίωμά του» Το ελληνικό κείμενο λέει «Ἀντωνίνης τῆς Βελισαρίου γυναικὸς ἐγγόνης»"Ο όρος «ἐγγόνη" μεταφράζεται ως "εγγονή", όχι κόρη.
Βιογραφία
Ο Προκόπιος απεικονίζει την Αντωνίνα να κάνει μία ξεδιάντροπη ζωή, ακόμη και αφού παντρεύτηκε τον Βελισάριο. Γράφει «εκτενώς» για τη σχέση της με τον Θεοδόσιο, αναδεκτό (βαφτιστήρι) του Βελισάριου. Υποτίθεται ότι συγκρατήθηκε μόνο από τον φόβο μήπως χάσει την εύνοια της προστάτιδας της Θεοδώρας, συζύγου του Ιουστινιανού Α' (βασ. 527–65). Ενήργησε ως πράκτορας της Θεοδώρας σε πολλές περιπτώσεις.
Βανδαλικός Πόλεμος
Η Αντωνίνα καταγράφεται να ακολουθεί τον Βελισάριο στην εκστρατεία. Ο Προκόπιος ισχυρίζεται ότι το έκανε μόνο για να διατηρήσει την επιρροή της στον στρατηγό. «Για να μην είναι ο άνδρας μόνος και έτσι να έρθει στον εαυτό του, και περιφρονώντας τις γοητεύσεις της να σκεφτεί όπως έπρεπε για αυτήν, φρόντιζε να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο μαζί του». Αναφέρεται για πρώτη φορά ότι συμμετείχε με τον σύζυγό της στον Βανδαλικό Πόλεμο (533–4). «Το έβδομο έτος της βασιλείας του Ιουστινιανού, περίπου την εαρινή ισημερία, ο Αυτοκράτορας διέταξε το πλοίο τού στρατηγού να αγκυροβολήσει στο σημείο που βρίσκεται μπροστά από το βασιλικό παλάτι. . . . Και μετά από αυτό ο στρατηγός Βελισάριος και η Αντωνίνα, η γυναίκα του, απέπλευσαν. Και μαζί τους ήταν και ο Προκόπιος, που έγραψε αυτή την ιστορία.»
Κατά το πέρασμα της Αδριατικής Θάλασσας τα αποθέματα νερού τού βυζαντινού ναυτικού μολύνθηκαν (χάλασαν). Μοναδική εξαίρεση ήταν οι προμήθειες νερού τού ίδιου τού πλοίου τού Βελισάριου. Η Antonina πιστώνεται ότι αποθήκευε το νερό σε υάλινα βάζα και τα τοποθετούσε σε ασφαλές δωμάτιο, αποτρέποντας τη μόλυνση. Ο Προκόπιος διηγείται: «Και ξεκινώντας από τη Μεθώνη, έφτασαν στο λιμάνι της Ζακύνθου, όπου πήραν αρκετό νερό για να αντέξουν να διασχίσουν την Αδριατική θάλασσα, και αφού έκαναν όλες τις άλλες προετοιμασίες τους, έπλευσαν. Αλλά επειδή ο άνεμος που είχαν ήταν πολύ απαλός και αδύνατος, μόλις τη 16η μέρα ήρθαν να προσγειωθούν σε ένα έρημο μέρος στη Σικελία, κοντά στο οποίο υψώνεται το όρος Aίτνα. Και ενώ καθυστέρησαν σε αυτό το απόσπασμα, όπως ειπώθηκε, συνέβη να χαλάσει το νερό όλου του στόλου, εκτός από αυτό που έπιναν ο ίδιος ο Βελισάριος και οι συνοδοί του. Διότι μόνον αυτό διατηρήθηκε από τη γυναίκα του Βελισαρίου με τον ακόλουθο τρόπο. Γέμισε υάλινα βάζα με νερό και έφτιαξε ένα μικρό δωμάτιο με σανίδες στο αμπάρι του πλοίου, όπου ήταν αδύνατο να διαπεράσει ο ήλιος και εκεί βύθισε τα βάζα στην άμμο και έτσι το νερό παρέμενε ανεπηρέαστο». Οι προφυλάξεις της μάλλον απέτρεψαν την ανάπτυξη φυκιών.
Πηγές
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών Κατηγορία:Βανδαλικός Πόλεμος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ασπάι Κέρκυρας
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας‎
Περεμιότνογιε
Το Περεμιότνογιε (ρωσικά: Перемётное) είναι σέλο στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Ζελένοφ στην Περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 4,308 (απογραφή 2009) 4,406 (απογραφή 1999).
Αναφορές
Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ποταμός Λεοντίδας
Ο Ποταμός (Ποταμός), (ο δήμος: Ποταμού) ήταν το όνομα, αρχαίων οικισμών - πόλεων και δήμων της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας), οι οποίοι ήταν διαμοιρασμένοι σε τρεις δήμους και τρεις οικισμούς, με δύο δήμους του άστεως, με ονομασίες αντίστοιχα, “Καθύπερθεν Ποταμός” (Άνω Ποταμός) και “Υπένερθεν Ποταμός” (Κάτω Ποταμός), σε κοντινές μεταξύ τους τοποθεσίες πλησίον της αρχαίας Αθήνας και έναν δήμο της Παραλίας, γνωστός ως Ποταμός Δειραδιωτών, ο οποίος βρισκόταν παράλληλα με τον δήμο των Δειραδιωτών, σε μακρινή περιοχή της ανατολικής ακτής της Αττικής.
Τοποθεσία των αρχαίων δήμων
Οι δύο από τους τρεις δήμους με το όνομα Ποταμός, ήταν δήμοι του άστεως, ενώ ο τρίτος δήμος, ο οποίος ήταν γνωστός ως Ποταμός Δειραδιωτών ήταν δήμος της Παραλίας.
Πιστεύεται ότι οι ως τώρα έρευνες έχουν επιβεβαιώσει την ταύτιση των τριών (3) αρχαίων δήμων και οικισμών με την ονομασία «Ποταμός» με τις εξής αρχαιολογικές θέσεις:
Στους παλαιότερους ερευνητές υπήρχε μια σχετική σύγχυση μεταξύ των τριών δήμων με την ονομασία «Ποταμός» και το κατά πόσο, ο καθύπερθεν ή ο υπένερθεν, αφορούσαν στους δυο δήμους του άστεως ή στον ένα της Παραλίας με το επίνειό του (=λιμάνι), δηλαδή το Δασκαλειό, αλλά και για το σε ποιον δήμο ήταν ο τάφος του Ίωνα, προγόνου των Ιώνων.
Η συμμετοχή των δήμων στην αρχαία Βουλή
Οι δύο δήμοι του άστεως, η ύπαρξη των οποίων επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλη αρχικά της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχαν στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). ως εξής: Με 2 βουλευτές ο δήμος του Καθύπερθεν Ποταμού (Άνω Ποταμού) και με 1 ή 2 βουλευτές ο δήμος του Υπένερθεν Ποταμού (Κάτω Ποταμού). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ως και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος του Υπένερθεν Ποταμού (Κάτω Ποταμού) ενσωματώθηκε στην Δημητριάδα φυλή με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Ενώ ο δήμος του Καθύπερθεν Ποταμού (Άνω Ποταμού) παρέμεινε στην Λεοντίδα φυλή, με 2 βουλευτές. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος του Υπένερθεν Ποταμού (Κάτω Ποταμού) επανήλθε ξανά στην Λεοντίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας). Για τις δυο αυτές τελευταίες περιόδους είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων και των δυο δήμων ή αν είχαν ενοποιηθεί σε ένα δήμο.
Οι κάτοικοι των Ποταμών του άστεως
Ο δημότης και των δυο δήμων του αρχαίου Ποταμού, του άστεως ονομαζόταν Ποτάμιος, και ξεχώριζε με τον προσδιορισμό του σε ποιον δήμο ήταν: Υπένερθεν Ποταμός (Κάτω Ποταμός)  ή Καθύπερθεν Ποταμός (Άνω Ποταμός).
Προσωπικότητες από τους Ποταμούς του άστεως
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τους δυο δήμους των Ποταμών του άστεως, όπως Βίων ο Ποτάμιος γιος του Ευβίου, Γλαυκίας ο Ποτάμιος γιος του Μένωνος, ο βουλευτής Δημοκλής ο Ποτάμιος Καθύπερθεν γιος του Αντικλέους, Δημοκράτης ο Ποτάμιος γιος του Σιμύλου, ο ταμίας του ιερού της Αθηνάς Δημοχάρης ο Ποτάμιος γιος του Σιμύλου, ο Διειτρέφης ο Ποτάμιος, ο βουλευτής Διοπείθης ο Ποτάμιος, ο στρατηγός στην κληρουχία της Σάμου Δίων ο Ποτάμιος κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Ζιμπίτι
Το Ζιμπίτι (ρωσικά: Жымпиты) είναι σέλο στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Σιρίμ στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 4,931 (απογραφή 2009) 5,774 (απογραφή 1999).
Αναφορές
Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Γκόλουμπατς (βουνό)
Το όρος Γκόλουμπατς (σερβικά κυριλλικά: Голубац, σερβικά λατινικά: Golubac) είναι κορυφή των ορέων Τάρα, ορεινού όγκου στα δυτικά της Σερβίας, κατά μήκος των συνόρων με τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, με υψόμετρο 1,183 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας Κατηγορία:Κορυφές των Δειναρικών Άλπεων
Οι Δώδεκα Καίσαρες
Το έργο Περί των βίων των Καισάρων, λατιν.: De vita Caesarum, κοινώς γνωστό ως Οι Δώδεκα (πρώτοι) Καίσαρες, είναι ένα σύνολο δώδεκα βιογραφιών τού Ιουλίου Καίσαρα και των επόμενων 11 Αυτοκρατόρων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας γραμμένο από τον Γάιο Σουητώνιο Τρανκουίλλο. Οι βίοι είναι οι εξής: Ιούλιος Καίσαρας (π. 44 π.Χ.), Αύγουστος, Τιβέριος, Καλιγούλας, Κλαύδιος, Νέρων, Γάλβας, Όθων, Βιτέλλιος, Βεσπασιανός, Τίτος, Δομιτιανός (π. 96 μ.Χ.).
Το έργο, που γράφτηκε το 121 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Αδριανού, ήταν το πιο δημοφιλές έργο του Σουητώνιου, τού προσωπικού γραμματέα τού Αδριανού εκείνη την εποχή, και είναι το μεγαλύτερο μεταξύ των σωζόμενων γραπτών του. Ήταν αφιερωμένο σε έναν φίλο, τον πραιτοριανό έπαρχο Γάιο Σεπτίκιο Κλάρο.
Οι Δώδεκα Καίσαρες θεωρούνταν πολύ σημαντικοί στην αρχαιότητα και παραμένουν η κύρια πηγή της ρωμαϊκής ιστορίας. Το βιβλίο πραγματεύεται τη σημαντική και κρίσιμη περίοδο τής Ηγεμονίας από το τέλος της Δημοκρατίας έως τη βασιλεία του Δομιτιανού. Συχνά γίνονται συγκρίσεις με τον Τάκιτο, τού οποίου τα σωζόμενα έργα τεκμηριώνουν μία παρόμοια περίοδο.
Οι Δώδεκα Καίσαρες, ως μία ομάδα, ήταν ένα δημοφιλές θέμα στην τέχνη σε πολλά διαφορετικά μέσα από την Αναγέννηση και μετά.
Αξιοπιστία
Το βιβλίο μπορεί να περιγραφεί ως ρατσιστικό, υπερβολικά εντυπωσιακό, γεμάτο κουτσομπολιά, δράμα και μερικές φορές χιούμορ. Το βιβλίο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε φήμες και διαδόσεις, και μερικές φορές ο συγγραφέας εκφράζει υποκειμενικά τη γνώμη και τις γνώσεις του. Αρκετά σημαντικά γεγονότα παραλείπονται.
Αν και δεν ήταν ποτέ ο ίδιος συγκλητικός, ο Σουητώνιος πήρε το μέρος της Συγκλήτου στις περισσότερες συγκρούσεις με τους πρίγκιπες, καθώς και στις απόψεις των συγκλητικών για τον Αυτοκράτορα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα προκαταλήψεις, τόσο συνειδητές όσο και ασυνείδητες. Ο Σουητώνιος έχασε την πρόσβαση στα επίσημα αρχεία λίγο μετά την έναρξη της εργασίας του. Αναγκάστηκε να βασιστεί σε δευτερεύουσες μαρτυρίες, όταν επρόκειτο για τον Κλαύδιο (με εξαίρεση τις επιστολές τού Αυγούστου, που είχαν συγκεντρωθεί νωρίτερα) και δεν αναφέρει τον Αυτοκράτορα.
Το βιβλίο εξακολουθεί να παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την κληρονομιά, τις προσωπικές συνήθειες, τη φυσική εμφάνιση, τη ζωή και την πολιτική σταδιοδρομία των αυτοκρατόρων των δύο πρώτων Ρωμαϊκών δυναστειών. Αναφέρει λεπτομέρειες, που άλλες πηγές δεν το κάνουν. Για παράδειγμα ο Σουητόνιος είναι η κύρια πηγή για τη ζωή τού Καλιγούλα, τού θείου του Κλαύδιου και της κληρονομιάς τού Βεσπασιανού (οι σχετικές ενότητες των Χρονικών τού συγχρόνου του Τάκιτου έχουν χαθεί). Ο Σουητώνιος έκανε αναφορά σε αυτό το έργο στον «Chrestus», που θα μπορούσε να αναφέρεται στον Χριστό, και στο βιβλίο για τον Νέρωνα αναφέρει Χριστιανούς (βλ. Ιστορία του Ιησού). Όπως πολλοί από τους συγχρόνους του, ο Σουητώνιος λάμβανε σοβαρά υπόψη τους οιωνούς και περιλαμβάνει προσεκτικά αναφορές για οιωνούς, που προμηνύουν αυτοκρατορικές γεννήσεις, αναρρήσεις και θανάτους.
Χειρόγραφη παράδοση
Το παλαιότερο σωζόμενο αντίγραφο των Δώδεκα Καίσαρων γράφτηκε στην πόλη Τουρ στα τέλη του 8ου ή στις αρχές του 9ου αι. και σήμερα φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Λείπει ο πρόλογος και το πρώτο μέρος της ζωής τού Ιουλίου Καίσαρα, όπως και σε όλα τα άλλα σωζόμενα αντίτυπα του βιβλίου. Συμπεριλαμβανομένου τού χειρογράφου της Tours, υπάρχουν 19 σωζόμενα αντίγραφα των Δώδεκα Καίσαρων από τον 13ο αι. ή νωρίτερα. Η παρουσία ορισμένων σφαλμάτων σε ορισμένα αντίγραφα, αλλά όχι σε άλλα, υποδηλώνει ότι τα 19 βιβλία μπορούν να χωριστούν σε δύο κλάδους αντιγραφής περίπου ίσου μεγέθους.
Αναφορές στο βιβλίο εμφανίζονται σε παλαιότερα έργα. Ο Ιωάννης Λυδός, στο βιβλίο του τού 6ου αι. De magistratibus populi Romani, παραθέτει την αφιέρωση των Δώδεκα Καισάρων (από τον πλέον χαμένο πρόλογο) στον Septicius Clarus, τότε έπαρχο της πραιτωριανής κοόρτης. Αυτό επιτρέπει στο βιβλίο να χρονολογηθεί στο 119–121 μ.Χ., όταν ο Σεπτίκιος ήταν έπαρχος του Πραιτωρίου.
Επιρροή
Οι Δώδεκα Καίσαρες χρησίμευσαν ως πρότυπο για τις βιογραφίες των Αυτοκρατόρων του 2ου και των αρχών του 3ου αι., που συνέταξε ο Μάριος Μάξιμος. Αυτή η συλλογή, προφανώς με τον τίτλο Caesares, δεν σώζεται, αλλά αποτέλεσε πηγή για μία μεταγενέστερη βιογραφική συλλογή, γνωστή ως Ιστορία των Αυγούστων, η οποία τώρα αποτελεί ένα είδος συνέχειας τού έργου τού Σουητόνιου. Η Ιστορία των Αυγούστων είναι μία συλλογική βιογραφία, εν μέρει μυθιστορηματική, των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων και σφετεριστών του 2ου και 3ου αι.
Τον 9ο αι. ο Άινχαρντ έγραψε στο πρότυπο του Σουητώνιου τον Βίο τού Καρλομάγνου, δανειζόμενος ακόμη και φράσεις, από τη φυσική περιγραφή τού Αυγούστου από τον Σουητώνιο, στη δική του περιγραφή τού χαρακτήρα και της εμφάνισης τού Καρλομάγνου.
Ο Ρόμπερτ Γκρέιβς, διάσημος για τα ιστορικά του μυθιστορήματα Εγώ ο Κλαύδιος and Κλαύδιος ο θεός (που αργότερα δραματοποιήθηκε από το BBC), έκανε μία ευρέως διαδεδομένη μετάφραση τού Οι Δώδεκα Καίσαρες, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις ε κδόσεις Penguin Classics το 1957.
Το έργο του Σουητόνιου είχε σημαντικό αντίκτυπο στη συλλογή νομισμάτων. Για αιώνες, η συλλογή ενός νομίσματος από καθέναν από τους δώδεκα καίσαρες ήταν μία πρόκληση για τους συλλέκτες ρωμαϊκών νομισμάτων.
Πολλοί καλλιτέχνες δημιούργησαν σειρές από πίνακες ή γλυπτά με βάση τη ζωή των Δώδεκα Καίσαρων, συμπεριλαμβανομένων των Έντεκα Καισάρων τού Τιτσιάνο και των Κυπέλλων (tazze) Aλντομπραντίνι, μία συλλογή από δώδεκα ασημένια κύπελλα με πόδι του 16ου αι.
Γαύρος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία γαύρος ή Γαύρος μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Boeing F3B
Το Boeing F3B ήταν διπλάνο μονοκινητήριο μαχητικό και μαχητικό-βομβαρδιστικό που ανέπτυξε η Boeing στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Εντάχθηκε σε υπηρεσία με το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το F3B, το οποίο εσωτερικά ονομάζονταν Model 74, προέκυψε από την σταδιακή βελτίωση του προγενέστερου F2B. Το πρωτότυπο (XF3B-1) είχε αρχικά πανομοιότυπες πτέρυγες με το F2B και ολοκληρώθηκε ως υδροπλάνο (τα σχετικά μέρη προέρχονταν από το FB-5). Η διάδοση της χρήσης των αεροπλανοφόρων κατέστησε τα υδροπλάνα μαχητικά περιττά στις περισσότερες περιπτώσεις και όταν ο τύπος εντάχθηκε σε παραγωγή είχαν ενσωματωθεί διάφορες τροποποιήσεις στις πτέρυγες, το ουραίο και το σύστημα προσγείωσης.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το XF3B-1 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Φεβρουαρίου 1928. Οι επιδόσεις του ήταν αξιόλογες και έτσι αποφασίστηκε η παραγωγή 73 αεροσκαφών. Με F3B εξοπλίστηκαν σμήνη των αεροπλανοφόρων USS Langley, USS Saratoga και USS Lexington, Αξιοποιήθηκαν ως μαχητικά-βομβαρδιστικά  σε μονάδες πρώτης γραμμής μέχρι το 1932. Παρέμειναν σε χρήση για πολλά ακόμα χρόνια ως μεταφορικά υψηλόβαθμων στελεχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Tracker
Στα δίκτυα BitTorrent, Tracker ονομάζεται ο διακομιστής (server) που διαχειρίζεται την αλληλεπίδραση και τις συνδέσεις ανάμεσα στους χρήστες του δικτύου. Οι πελάτες (clients) των χρηστών επικοινωνούν περιοδικά με τον Tracker και σε αντάλλαγμα παίρνουν πληροφορίες για άλλους πελάτες, με τους οποίους μπορούν να συνδεθούν. Ο tracker δεν περιέχει τα ίδια τα αρχεία που οι χρήστες μπορεί να θέλουν να ανταλλάξουν, αλλά απλά μεσολαβεί για να μεταφερθούν πληροφορίες για τους χρήστες και τις συνδέσεις μεταξύ τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Καζτάλ
Το Καζτάλ (ρωσικά: Казталовка) είναι σέλο στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Καζτάλ στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 5,055 (απογραφή 2009) 5,008 (απογραφή 1999).
Αναφορές
Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
IPhone 14 Pro
Σημαντικές αναβαθμίσεις σε σχέση με τον προκάτοχό του είναι η βελτιωμένη διάρκεια ζωής της μπαταρίας, η 48-megapixel κάμερα, η ανάλυση 4k στο "Cinematic Mode", το νέο SoC A16 Bionic και η ανανεωμένη εγκοπή, που διατίθεται στο εμπόριο ως Dynamic Island.
Παραπομπές
Κατηγορία:IPhone Κατηγορία:IOS (Apple)
Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Γερμανίας
Ιδρύθηκε το 1994 και αντικατέστησε το παλαιότερο πρωτάθλημα της Bundesliga που ήταν από το 1957. Σήμερα είναι πλέον γνωστό ως DEL - Die 1. Bundesliga και σε αντίθεση με την παλιά Bundesliga δεν είναι υπό τη διοίκηση της Γερμανικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου (Deutscher Eishockey-Bund). Επίσης το πρωτάθλημα DEL – Die 1. Bundesliga θα περιλαμβάνεται στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών της EA Sports NHL 12.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Γερμανία Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γερμανία
Διατροφή στην Τσεχία
Η παραδοσιακή τσέχικη διατροφή έχει τις ρίζες της στο Μεσαίωνα, γεγονός που φαίνεται και από τη διακόσμηση τοπικών εστιατορίων με πανοπλίες και όπλα στους τοίχους, τόσο στην Πράγα, όσο και σε μικρότερες πόλεις της Τσεχίας. Πολλά εστιατόρια προσφέρουν παραδοσιακά γεύματα και συνταγές από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Χαρακτηριστικά
Η παραδοσιακή τσέχικη διατροφή φαίνεται ότι χαρακτηρίζεται από την κατανάλωση πρωτεΐνης ζωικής προέλευσης (κρέας και παράγωγα), υδατανθράκων (κυρίως ζυμαρικά και επιδόρπια) και λιπαρών. Η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών χαρακτηρίζεται χαμηλή. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η Τσεχία εμφανίζεται στην τρίτη θέση στην κατανάλωση φρούτων και λαχανικών σε σχέση με άλλες χώρες μέλη, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Έκθεση Αναφοράς, όπως φαίνεται και στον παρακάτω πίνακα.
Στην τσέχικη διατροφή, κύριο προϊόν θεωρείται το κρέας, χοιρινό ή βοδινό με τα παράγωγά του. Ως συνοδευτικά χρησιμοποιούνται τα προϊόντα σίτου και οι πατάτες, σε μορφή βραστή ή πουρέ. Το αλεύρι σίτου χρησιμοποιείται εκτεταμένα στη τσέχικη κουζίνα ως βασικό συστατικό για την παρασκευή ζωμών (σούπες) ή ζυμαρικών και σε σάλτσες. Στη ζαχαροπλαστική παρασκευάζονται ζύμες και επιδόρπια. Εκτός από το αλεύρι σίτου, χρησιμοποιείται και το αλεύρι σίκαλης, τα οποία προσδίδουν περίπου το 40% της πρόσληψης πρωτεΐνης και το 11,4% των αναγκών σε λίπος στον τσέχικο πληθυσμό.
Τα τυπικά παραδοσιακά πιάτα περιλαμβάνουν συνήθως έναν συνδυασμό από κρέας, ζυμαρικά παρασκευασμένα συνήθως από πατάτα, ρύζι ή δημητριακά, συνοδευόμενα από σάλτσα ή ξινολάχανο. Το ρύζι και τα ζυμαρικά μπορεί να αποτελέσουν και αυτοτελές πιάτο. Τυπικό πιάτο μεσημεριανού ή βραδινού γεύματος θεωρείται αυτό που περιλαμβάνει κρέας (χοιρινό ή βοδινό) ή πουλερικό (κοτόπουλο) ή τα λαχανικά. Επίσης, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, ιδιαίτερα τα βούτυρο, αποτελούν μέρος της τσέχικης διατροφής. Χαρακτηριστικό της τσέχικης διατροφής είναι η μικρή κατανάλωση ψαριού, κυρίως κυπρίνου, από τις λίμνες της Τσεχίας. Η κατανάλωση ψαριού έχει συνδεθεί με τις παραδοσιακές γιορτές, όπως τα Χριστούγεννα και συνοδεύεται συνήθως από λαχανικά.
Πολύ γνωστά στην Τσεχία αλλά και σε πολλά μέρη του κόσμου είναι τα τσέχικα γλυκά και επιδόρπια. Το ιδιαίτερα δημοφιλές γλυκό Koláče αποτελείται από στρώσεις ζύμης που μοιάζουν με παντεσπάνι και μια γλυκιά επίστρωση που περιλαμβάνει παπαρουνόσπορο, δαμάσκηνα και κρέμα από γιαούρτι και τυρί χαμηλών λιπαρών, που μοιάζει με το κατίκι. Αυτή η επίστρωση αποτελεί τυπική γέμιση για την παρασκευή τοπικών γλυκισμάτων. Οι ζύμες και προϊόντα ζύμης είναι τυπικά προϊόντα της τσέχικης ζαχαροπλαστικής. Νεότερη εκδοχή αποτελεί το Trdelník που αποτελεί ζύμη με επικάλυψη ζάχαρης και ψήνεται πάνω σε ειδικούς θερμαινόμενυς περιστρεφόμενους άξονες.
Τα παντοπωλεία και οι φούρνοι συναντώνται σε κάθε τσέχικη πόλη.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Τσεχίας
Φράνκο Νέρο
Ο Φράνκο Νέρο είναι Ιταλός ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1941 στην Πάρμα ως Francesco Clemente Giuseppe Sparanero και σπούδασε υποκριτική στο Μιλάνο.
Το 2006 νυμφεύθηκε τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ, με την οποία γνωρίζονται από το 1967.
Καριέρα
Έγινε γνωστός από την ταινία γουέστερν Τζάγκο, ο τρομοκράτης του Πάσσο-Ντόμπλε του 1966 και από το sequel της Η επιστροφή του Τζάνγκο του 1987.
Το 1967 πρωταγωνίστησε στην ταινία εποχής Κάμελοτ και απέσπασε υποψηφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού της χρονιάς.
Επίσης, έχει παίξει στην Τριστάνα του Λουίς Μπουνιουέλ, καθώς και στο Ο καβγατζής του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.
Το 1990 έπαιξε στο Πολύ σκληρός για να πεθάνει 2, ενώ το 2012 έκανε μία σύντομη εμφάνιση στο Django: Ο Τιμωρός του Κουέντιν Ταραντίνο.
Επίσης, έχει δώσει τη φωνή του σε μεταγλωττίσεις ταινιών κινουμένων σχεδίων, όπως το Αυτοκίνητα 2.
Εμιράτο της Σικελίας
Οι Σικελοί μουσουλμάνοι παρέμειναν πολίτες της πολυεθνικής κομητείας και του επακόλουθου Βασιλείου της Σικελίας, μέχρι που εκείνοι που δεν είχαν ακόμη προσηλυτιστεί στο Χριστιανισμό απελάθηκαν το 1240. Μέχρι τα τέλη του 12ου αιώνα, και πιθανόν έως τη δεκαετία του 1220, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού της νήσου. Η επίδρασή τους παραμένει σε κάποια στοιχεία της Σικελικής γλώσσας, καθώς και σε ονομασίες επιθέτων και τοποθεσιών.
Το αραβικό αυτό κρατίδιο της Σικελίας υπήρξε διαδοχικά επαρχία του Εμιράτου των Αγλαβιδών στην Ιφρικίγια (831-909) και του Χαλιφάτου των Φατιμιδών (909-948), μετά το 948 αυτόνομο εμιράτο υπό την επικυριαρχία των Καλβιδών (μουσουλμανική αραβική δυναστεία της Σικελίας, 948-1053), και μετά το 1044, λόγω δυναστικών ερίδων, χωρίστηκε σε διάφορα μικρά εμιράτα που πολεμούσαν μεταξύ τους και με τους Νορμανδούς που είχαν εισβάλει στο νησί, μέχρι την κατάκτηση από τους δεύτερους και της τελευταίας μουσουλμανικής πόλης στη Σικελία, το 1091.
Κατηγορία:Εμιράτο της Σικελίας Κατηγορία:Πρώην εμιράτα
Μπρίτο (ποδοσφαιριστής)
Ο Αρμίντο Ροντρίγκες Μέντες Φουρτάντο (Armindo Rodrigues Mendes Furtado, γενν. 16 Νοεμβρίου 1987), κοινώς γνωστός ως Μπρίτο (Brito), είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από το Πράσινο Ακρωτήριο, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τον Ιωνικό.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Μπρίτο έχει αγωνιστεί στις πορτογαλικές Μπαρεϊνένσε, Λαγκόα, Σερτανένσε, Τορεένσε, Ζιλ Βισέντε, Μποαβίστα, Μαρίτιμο και στην ανγκολανή Λίμπολο.
Ξάνθη
Στις 18 Ιουλίου 2017, Ξάνθη ανακοίνωσε την υπογραφή του Μπρίτο. Έκανε το ντεμπούτο του εναντίον της Λαμίας, στην εντός έδρας ισοπαλία με 0-0 στις 19 Αυγούστου 2017. Μία εβδομάδα αργότερα, σημείωσε το πρώτο γκολ, στην εκτός έδρας νίκη με 0-2 εναντίον του Πλατανιά. Στις 15 Οκτωβρίου 2017, σκόραρε με ένα υπέροχο ελεύθερο λάκτισμα εναντίον της ΑΕΚ, στην ισοπαλία με 1-1. Λίγες μέρες αργότερα, η διοίκηση του συλλόγου επέκτεινε το συμβόλαιο του για 2 χρόνια. Στις 4 Νοεμβρίου, σκόραρε στη νίκη με 3-1 επί του Παναιτωλικού.
Το πρώτο του γκολ για τη σεζόν 2018-19, ήρθε σε έναν εντός έδρας αγώνα εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα, ο οποίος έληξε με νίκη 2-1.
Ντινάμο Βουκουρεστίου
Στις 30 Ιουνίου 2019, ο Μπρίτο υπέγραψε συμβόλαιο με τη ρουμανική Ντινάμο Βουκουρεστίου.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Μπρίτο έκανε το ντεμπούτο με την Εθνική Πράσινου Ακρωτηρίου στις 24 Μαρτίου 2013, στην εκτός έδρας νίκη με 0-3 επί της Ισημερινής Γουινέας, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καποβερντιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πράσινου Ακρωτηρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπαρεϊνένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Ν. Λαγκόα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σερτανένσε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚΟ Τορεένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιλ Βισέντε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Μάρια Μαγκνταλένα Γουμπιένσκα
Η Μάρια Μαγκνταλένα Γουμπιένσκα (πολωνικά: Maria Magdalena Łubieńska), επίσης γνωστή ως Κόμισσα Γουμπιένσκα (1833–1920), ήταν Πολωνή καλλιτέχνης και εκπαιδευτικός, ευγενικής καταγωγής.
Ζωή και καριέρα
Η Γουμπιένσκα γεννήθηκε το 1833 και ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του γαιοκτήμονα και επιχειρηματία Χένρικ Γουμπιένσκι και της συζύγου του, Ιρένα (το γένος Ποτότσκι). Είχε σπουδάσει στο σπίτι. Σε ηλικία 22 ετών, παντρεύτηκε τον ξάδερφό της, Πάβεου Γουμπιένσκι, ο οποίος είχε έναν προηγούμενο γάμο και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά. Εκτός από το σχέδιο, ζωγράφιζε με ακουαρέλα και λάδι. Ήταν σύνηθες για τις Πολωνές αρχόντισσες της εποχής να μαθαίνουν δεξιότητες στην τέχνη και τη χειροτεχνία, ωστόσο οι περισσότερες διέκοψαν την πρακτική μετά τον γάμο, εκτός εάν οι συνθήκες της ζωής το ανάγκαζαν ως βιοπορισμό.
Η Γουμπιένσκα ίδρυσε τη Σχολή Σχεδίου και Ζωγραφικής της, σε λειτουργία μεταξύ 1867 και περίπου 1910. Έγινε διάσημη για την παραγωγή βιτρό, τα οποία τοποθετούνταν συχνά σε εκκλησίες Γοτθικής Αναγέννησης στο Βασίλειο της Πολωνίας, αλλά και στους διαμελισμούς της Πολωνίας και στα βάθη της Ρωσίας.
Η Γουμπιένσκα πέθανε το 1920.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Πριγιέζντα Α΄ της Βοσνίας
Από Καθολικός γίνεται Βογόμιλος και πάλι Καθολικός
Ο Πριγιέζντα Α΄ ήταν αρχικά Ρωμαιοκαθολικός Χριστιανός, αλλά αργότερα ασπάστηκε τον Βογομιλισμό. Σύμφωνα με την επιστολή τού πάπα προς τον μπαν Mατέι Νινόσλαβ, ο Πριγιέζντα Α΄ μεταστράφηκε ξανά στον καθολικισμό κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Mατέι. Καθώς ο πάπας δεν μπορούσε να τον εμπιστευτεί λόγω της προηγούμενης μεταστροφής του, ο Πριγιέζντα Α΄ αναγκάστηκε να στείλει τον γιο του ως εγγύηση στο Τάγμα των Δομινικανών. Ο μπαν Ματέι Νινόσλαβ έπρεπε να εκλιπαρήσει ακόμη και την ίδια τη Ρώμη για την απελευθέρωση του γιου τού Πριγιέζντα Α΄, Πριγιέζντα Β΄, εξασφαλίζοντας ότι δεν είναι άλλο από πιστός Καθολικός, αλλά οι εκκλήσεις έπεφταν στο κενό.
Βασιλεία κατά τη διάρκεια της σταυροφορίας
Κατά τη διάρκεια των σταυροφοριών στη Βοσνία (1234–1239) εναντίον του Mατέι Νινόσλαβ, ο δούκας Κολομάν, που διοικούσε τους Χριστιανικούς Στρατούς, κατέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της Βοσνίας και απώθησε προσωρινά τον Mατέι και τις δυνάμεις του. Έδωσε τον τίτλο τού μπαν της Βοσνίας στον Πριγιέζντα Α΄, ο οποίος ήταν ο πιο στενός εν ζωή συγγενής του Nινόσλαβ. Ο Πριγιέζντα Α΄ κυβέρνησε μόνο δύο χρόνια, επειδή ο Mατέι κατάφερε να αποκαταστήσει τον έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος της Βοσνίας, μετά την ήττα της Ουγγαρίας απέναντι στους Τατάρους. Καθώς ο Πριγκιέζτα Α΄ βρισκόταν σε θανάσιμο κίνδυνο, κατέφυγε στην Ουγγαρία.
Μπάνος της Βοσνίας
Μετά το τέλος του Mατέγι Νινόσλαβ το 1250, τέθηκε το ζήτημα της εξουσίας στη Βοσνία. Οι γιοι του Νινόσλαβ πολέμησαν γενναία για να κρατήσουν τη Βοσνία ανεξάρτητη, αλλά τελικά ο βασιλιάς Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας υπέταξε στρατιωτικά τη Βοσνία και έκανε τον Πριγιέζντα Α΄ μπάνο της, ο οποίος δεσμεύτηκε να κυβερνήσει στο όνομα της Ουγγαρίας.
Αφού έγινε μπαν, ο Πριγιέζντα Α΄ ξεκίνησε μία εκστρατεία για να εξοντώσει την αίρεση της Βοσνιακής Εκκλησίας στη Βοσνία. Λόγω του αδίστακτου αγώνα του εναντίον των Βογομίλων, ο πάπας διέταξε τους Δομινικανούς να τού επιστρέψουν τον γιο του, καθώς φαινόταν ότι ο Πριγιέζντα Α΄ έγινε ευσεβής Καθολικός. Στις 11 Νοεμβρίου 1253 ο Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας έγραψε, πώς πολέμησε σκληρά τους Βόσνιους αιρετικούς με τον στρατό του. Μετά από αυτό, ο βασιλιάς Μπέλα Δ΄ χώρισε το μπανάτο της Βοσνίας με τρόπο, που στον Πριγιέζντα Α΄ δόθηκε η κυρίως Βοσνία, δηλ. η περιοχή μεταξύ των κοιλάδων των ποταμών Βρμπας και Bόσνα, ως κληρονομική του επικράτεια (demesne).
Η Ουσόρα και το Σόλι από την άλλη πλευρά, έγιναν χωριστό μπανάτο, που διοικούντο από μπάνους, οι οποίοι ορίζοντο από τον βασιλιά: Ροστισλάβ, Μπέλα, Μιχαήλ και αργότερα υποτάχθηκαν στο μπανάτο του Μακσό, το οποίο είχε αναβιβαστεί σε δουκάτο. Τελικά, η ίδια η Βοσνία υποτάχθηκε στο δουκάτο του Mακσό.
Λόγω των ηρωικών του αγώνων, ο Πριγιέζντα Α΄ έλαβε τον τίτλο Ο πιστός μας (fidelis noster) από τον βασιλιά της Ουγγαρίας, καθώς και πολλά εδάφη έξω από τη Βοσνία, γύρω από το Γκόρνι Μίχολιατς. Ο Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας επιτέθηκε στο σερβικό Βασίλειο της Ράσκια του βασιλιά Στέφαν-Ούρος Α΄ και κατέκτησε το Zάχουμλιε το 1254, το οποίο έδωσε στη Βοσνία του Πριγιέζντα Α΄, αλλά η τελική ειρήνη μεταξύ της Ουγγαρίας και των Σέρβων το επέστρεψε στη Ράσκια. Το 1255 ο βασιλιάς της Ουγγαρίας παραχώρησε Σλαβονικά εδάφη στον μπαν της Βοσνίας. Ο Πριγιέζντα Α΄ έπρεπε να στείλει δυνάμεις της Βοσνίας το 1260, για να πολεμήσουν με τον ουγγρικό στρατό εναντίον του βασιλιά της Βοημίας.
Το 1270 απεβίωσε ο Μπέλα Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Στέφανος Ε΄. Ο ισχυρός δούκας του Mακσό σκοτώθηκε σε πόλεμο το 1272. Την ίδια χρονιά απεβίωσε ο Στέφανος Ε΄ της Ουγγαρίας. Στον ουγγρικό θρόνο τον διαδέχθηκε ο γιος του Λαδίσλαος Δ΄. Ήταν πολύ νέος για να κυβερνήσει, έτσι η Κουμάνα μητέρα του Ελισάβετ ενεργούσε ως αντιβασίλισσα. Κατά τη διάρκεια αυτών των μεταβαλλόμενων εποχών για την εξουσία στην Ουγγαρία, η ισχύς του Πριγιέζντα Α΄ μειώθηκε σημαντικά. Όχι μόνο αρκετοί Ούγγροι ευγενείς, συμπεριλαμβανομένου τού Ούγκριν τού Σεβέριν, θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας, συμπεριέλαβαν τη Βοσνία στους τίτλους τους, αλλά ένας Βόσνιος ευγενής, ο Στέφεν, εμφανίστηκε στη Βοσνία με μεγάλη επιρροή και κύρος, ξεπερνώντας κατά πολύ αυτό του Πριγιέζντα.
Το 1284, ο Πριγιέζντα κανόνισε έναν γάμο μεταξύ της Σέρβας πριγκίπισσας Γιελισαβέτα, κόρης του βασιλιά της Σύρμια Στέφαν Ντραγκούτιν, και τού γιου του Στεφάνου Α΄, σε μία προσπάθεια να σφυρηλατηθεί μία διαρκή συμμαχία με τον Ντραγκούτιν.
Ο Πριγιέζντα Α΄ αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την εξουσία το 1287 λόγω της μεγάλης του ηλικίας. Πέρασε τις τελευταίες του ώρες στο κτήμα του στο Zεμλγιένικ.
Οικογένεια
Είχε τέσσερα παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόσνιοι Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Οίκος Κοτρομάνιτς
Καραβατζισμός
μικρογραφία|393x393εσ|Ο Άρης τιμωρεί τον Έρωτα, (1582-1622), [[Μπαρτολομέο Μανφρέντι]] Ο Καραβατζισμός είναι η τεχνοτροπία που χρησιμοποιούσε στους πίνακές του ο Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο. Αυτή η τεχνοτροπία από τις αρχές μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε από Ευρωπαίους καλλιτέχνες.
Καραβατζισμός στην Ευρώπη
Ο Καραβάτζιο δεν διέθετε κάποιο εργαστήριο για να διδάξει την τέχνη του. Γι' αυτό πολλοί Ευρωπαίοι καλλιτέχνες υποχρεώθηκαν να πάνε στη Ρώμη για να μελετήσουν τα έργα του και την τεχνική του. Αυτοί που επηρεάστηκαν και εμπνεύστηκαν από την τεχνική του ονομάστηκαν Καραβατζιστές.
Σημαντικοί Καραβατζιστές ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καραβάτζο Κατηγορία:Τεχνοτροπίες
Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας (μέχρι το 1925 Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Πολωνίας) ήταν οργάνωση της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ακολουθώντας τις ιδέες της Ρόζα Λούξεμπουργκ, ο στόχος του κόμματος ήταν να δημιουργήσει μια Πολωνική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, που θα συμπεριληφθεί στη σχεδιαζόμενη Πανευρωπαϊκή Κοινοπολιτεία Σοσιαλιστικών Κρατών. Το κόμμα δεν υποστήριξε τον σχηματισμό της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1918 και υποστήριξε τους Μπολσεβίκους (με επικεφαλής τον Βλαντίμιρ Λένιν) στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο του 1920.
Οι απόψεις που ακολούθησαν και διαδόθηκαν από τους ηγέτες του ΚΚΠ (Μαρία Κοσούτσκα, Άντολφ Βάρσκι, Μαξιμίλιαν Χόρβιτς, Έντβαρντ Προύχνιακ) οδήγησαν στη δύσκολη σχέση του κόμματος με τον Στάλιν. Η Κομμουνιστική Διεθνής (Κομιντέρν) καταδίκασε το ΚΚΠ για την υποστήριξή του στο Πραξικόπημα του Μαΐου του Γιούζεφ Πιουσούτσκι του 1926 (το «λάθος του Μαΐου» του κόμματος). Από το 1933, το ΚΚΠ αντιμετωπιζόταν όλο και περισσότερο με καχυποψία από την Κομιντέρν. Οι κομματικές δομές θεωρήθηκαν ως παραβιασμένες λόγω της διείσδυσης πρακτόρων της πολωνικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών. Μερικοί από τους ηγέτες του κόμματος, που κατηγορήθηκαν ψευδώς ότι ήταν τέτοιοι πράκτορες, οι οποίοι εκτελέστηκαν στη συνέχεια στη Σοβιετική Ένωση. Το 1935 και το 1936, το ΚΚΠ ανέλαβε τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου εργατών και αγροτών στην Πολωνία και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε περαιτέρω διώξεις από την Κομιντέρν, η οποία επίσης κατηγόρησε αυθαίρετα τους Πολωνούς κομμουνιστές ότι φιλοξενούσαν στοιχεία τροτσκιστών στις τάξεις τους. Το απόγειο των διώξεων που διεξήχθησαν στη Μόσχα, με στόχο την εξάλειψη των διαφόρων «παρεκκλίσεων» και καταλήγοντας συνήθως σε θανατικές ποινές, έλαβε χώρα το 1937–38, με τις τελευταίες εκτελέσεις να πραγματοποιούνται το 1940.