cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Perfect Illusion (τραγούδι)
Μουσικό Βίντεο
Η παγκόσμια πρεμιέρα του Μουσικού Βίντεο για το τραγούδι έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας για τη δεύτερη σεζόν της αμερικανικής σειράς "Scream Queens" στο FOX. Η Gaga επίσης μοιράστηκε ένα απόσπασμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δείχνοντας τη να γυρίζει ένα μικρόφωνο γύρω της και ένα εκστατικό κοινό να την περιβάλλει.
Στο βίντεο, η Lady Gaga οδηγεί ένα τζιπ και χάνεται στην έρημο. Άλλα πλάνα δείχνουν να βρίσκεται σε μια σκηνή κρατώντας ένα μικρόφωνο και γύρω της υπάρχει κοινό που χορεύει. Στη μέση του κομματιού η Gaga και το κοινό, μαζί με τους παραγωγούς βρίσκονται σε έκσταση και χορεύουν. Το βίντεο τελειώνει με τη Gaga να κυλάει στο έδαφος και το πλάνο να δείχνει τον ουρανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια της Lady Gaga Κατηγορία:Τραγούδια του 2016 Κατηγορία:Singles του 2016 Κατηγορία:Singles της Interscope Records Κατηγορία:Dance-rock τραγούδια
Οικογένεια Χαντζερή
Η πριγκιπική Οικογένεια Χαντζερ(λ)ή με καταγωγή από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, είχε μέλη που απέκτησαν υψηλά αξιώματα στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Συνδέθηκαν με επιγαμίες με τους Οίκους Γκίκα, Μαυροκορδάτου, Υψηλάντη, Μουρούζη, Καλλιμάχη, Ρίζου-Νερουλού, Μάνου, Μπαλτς, Κατάργη, κά. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και αλλού.
Ιστορικό
Γενάρχης του Οίκου είναι ο Γιαννάκης, σύζυγος της Υψηλάντη και εκπρόσωπος των εμπόρων της Κωνσταντινούπολης. Από τους γιους του, ο Σκαρλάτος (εκκλ. όνομα Σαμουήλ) έγινε δις Πατριάρχης (1763-68, 1773-74) και ο Γεώργιος ιατρός.
Νέα Αμφίπολη Σερρών
Η Νέα Αμφίπολη είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 17 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας. Είναι κτισμένη δίπλα και ανατολικά του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 19 χλμ. ΝΔ. από το Ροδολίβος, 57 χλμ. ΝΑ. από τις Σέρρες και 60 χλμ. από την Καβάλα. Το παλιό όνομα του χωριού είναι Άγιος Νικόλαος και έτσι αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 όταν απογράφηκε στην τότε κοινότητα Αμφιπόλεως. Το 1965 μετονομάστηκε σε Νέα Αμφίπολις. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 38 κατοίκων. Πρόκειται για το τελευταίο χωριό του Νομού Σερρών, πριν τα σύνορα με τον Νομό Καβάλας. Επιπλέον, αποτελεί έναν από τους πλησιέστερους στην θάλασσα οικισμούς του Νομού, και πιο συγκεκριμένα στον Στρυμονικό κόλπο.
Οικογένεια Χαντζερή
Ιστορικό
Το επώνυμο προήλθε από το ότι ένας ιατρός της Οικογένειας θεράπευσε τον Μωάμεθ Δ΄ από θανατηφόρο ασθένεια και έγινε ο εγγύτατος (handjer) του σουλτάνου.
Νέα Αμφίπολη Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης
Οικογένεια Χαντζερή
Ιστορικό
O Γεώργιος είχε γιους τους Δημήτριο και Νικόλαο, που έλαβαν υψηλά αξιώματα στη Βλαχία και στη Μολδαβία και απαγχονίστηκαν το 1821 από τον σουλτάνο. Άλλοι γιοί του ήταν ο Κωνσταντίνος πρίγκιπας Βλαχίας, που αποκεφαλίστηκε από το σουλτάνο, ο Αλέξανδρος πρίγκιπας Μολδαβίας και ο Σαμουήλ μητροπολίτης Εφέσου.
Τα μέλη
Γιαννάκης, εκπρόσωπος εμπόρων της ΚΠολης
Βασιλική του Σέκεσφεχερβαρ
Η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου είναι βασιλική στο Σέκεσφεχερβαρ (λατινικά: Άλμπα Ρέγκια) της Ουγγαρίας. Ανεγέρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1010 από τον Άγιο Στέφανο Α΄, πρώτο Βασιλιά της Ουγγαρίας. Η βασιλική ήταν επιβλητικό κτίριο, ένα από τα μεγαλύτερα στην Ουγγαρία. Δεν αποτέλεσε έδρα επισκοπής παρά μόνον μετά το 1777, ωστόσο χρησιμοποιείτο ως κύρια εκκλησία των μοναρχών της Ουγγαρίας.
Αποτελούσε την πλέον σημαντική τοποθεσία του Βασιλείου της Ουγγαρίας στη διάρκεια του Μεσαίωνα, καθώς περιλάμβανε τα βασιλικά εμβλήματα, συμπεριλαμβανομένου του θρόνου, του Αγίου Στέμματος της Ουγγαρίας, του θησαυροφυλακίου και των αρχείων. 37 βασιλείς και 39 βασιλικές σύζυγοι στέφθηκαν εντός της βασιλικής και 15 ετάφησαν εντός αυτής. Το 1543 οι Τούρκοι κατέλαβαν το Σέκεσφεχερβαρ. Οι βασιλικοί τάφοι λεηλατήθηκαν και η βασιλική χρησιμοποιήθηκε για την αποθήκευση πυρίτιδας, ενώ ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μαρτίνου στο Ποσόνι κατέστη ο νέος τόπος στέψης.
Το 1601 το πολύτιμο κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Στη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου ο οθωμανικός έλεγχος επί της πόλης διεκόπη για διάστημα περίπου εντός έτους. Απεικονίσεις του 17ου αιώνα δείχνουν πως η πυρκαγιά και η πιθανή έκρηξη προκλήθηκαν από το Χριστιανικό πυροβολικό κατά την διάρκεια της Χριστιανικής κατάληψης της πόλης.
Τα ερείπιά της κατεδαφίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση της νέας επισκοπική κατοικίας, καθώς και για την ανακατασκευή άλλης παλαιάς εκκλησίας, η οποία το 1777 έγινε ο καθεδρικός ναός της Επισκοπής του Σέκεσφεχερβαρ.
Τάφοι
Δεκατρείς βασιλείς και δύο βασιλικές σύζυγοι ετάφησαν εντός της Βασιλικής του Σέκεσφεχερβαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Σέκεσφεχερβαρ Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία στην Ουγγαρία Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί καθεδρικοί ναοί στην Ουγγαρία Κατηγορία:Βασιλικές εκκλησίες στην Ουγγαρία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Κομιτάτο του Φέγιερ Σεκεσφεχερβαρ Σεκεσφεχερβαρ Σεκεσφεχερβαρ
Σεντάν (αυτοκίνητο)
Το σεντάν (στα Αμερικανικά, Καναδικά, Αυστραλιανά και Αγγλικά Νέας Ζηλανδίας) ή σαλούν (στα Βρετανικά και Ιρλανδικά Αγγλικά) είναι ένα επιβατικό αυτοκίνητο σε διάταξη τριών-όγκων (3 κουτιών) με τμήματα A, B & C και κύριους σαφώς ξεχωριστούς χώρους για τον κινητήρα, τους επιβάτες και το φορτίο. Η καμπίνα επιβατών διαθέτει δύο σειρές καθισμάτων και επαρκή χώρο των επιβατών στο πίσω μέρος του οχήματος για ενήλικες επιβάτες. Το διαμέρισμα φορτίου είναι συνήθως στο πίσω μέρος, με την εξαίρεση ορισμένων μοντέλων με κινητήρα πίσω, όπως το Renault Dauphine, Tatra T613, Volkswagen Type 3 και Chevrolet Corvair. Είναι ένα από τα πιο κοινά στυλ αμαξώματος αυτοκινήτων.
Τύποι σεντάν
Υπάρχουν αρκετές εκδόσεις του στυλ αμαξώματος, συμπεριλαμβανόμενες τις 4-πορτο, 2-πορτο και παραλλαγές φάστμπακ (fastback) και των δύο.
Σε ένα σεντάν μπορούν να καθίσουν 4 ή 5 άνθρωποι (στο παρελθόν και 6 σε κάποια σεντάν με ενιαίο μπροστινό κάθισμα, ίδιου σχήματος με το πίσω) και έχει σταθερή οροφή που έχει πλήρες ύψος μέχρι το πίσω παράθυρο. Στα μοντέλα σεντάν η οροφή έχει τυπικά μία σταθερή B-pillar δομή. Πιο συνηθισμένα είναι τα 4-πορτα, ενώ αντιθέτως τα 2-πορτα σεντάν είναι σπάνια σήμερα, αλλά στο παρελθόν είχαν υπάρξει κάποια, ιδίως σε παλαιά ιστορικά μοντέλα. Στις Η.Π.Α. ο όρος σεντάν έχει χρησιμοποιηθεί για να προσδιορίσει ένα αυτοκίνητο με σταθερά πλαίσια παραθύρων, αντίθετα με το στυλ hardtop χωρίς "B" pillar. Πάντως τα αληθινά hardtop γίνονται όλο και πιο σπάνια. 300px|thumb|right|[[Chevrolet Impala του 1962, ένα τυπικό notchback σεντάν.]]
Τα 4-πορτα σεντάν έχουν δύο ή τρία πλευρικά παράθυρα: Ένα σε κάθε πόρτα (τα παράθυρα εξαερισμού δεν μετράνε), και το πιθανό τρίτο είναι ενσωματωμένο στο "C"-pillar.
Notchback σεντάν
Ένα notchback σεντάν είναι σεντάν σε διάταξη 3 όγκων (μεταφορικά, τριών κουτιών), όπου ο όγκος των επιβατών είναι σαφώς διακριτός από τον όγκο αποσκευών του οχήματος (όταν το βλέπουμε από το πλάι). Η οροφή είναι ένα επίπεδο, γενικά παράλληλα με το έδαφος, το πίσω παράθυρο έχει μία απότομη γωνία με την οροφή και το καπάκι του χώρου αποσκευών είναι επίσης παράλληλο με το έδαφος.
Fastback σεντάν
Ένα fastback σεντάν είναι ένα σεντάν σε διάταξη 2 όγκων (μεταφορικά, δύο κουτιών), με συνεχιζόμενη κλίση από την οροφή στην βάση του decklid, αλλά χωρίς το χαρακτηριστικό του hatchback. 300px|thumb|left|[[Citroën C6 fastback σεντάν του 2006.]] Η ορολογία του μάρκετινγκ συχνά είναι παραπλανητική σε αυτή την περιοχή - για παράδειγμα, η Daimler AG ονομάζει σεντάν την Mercedes-Benz CLS-Class, ένα τετράθυρο κουπέ επειδή η ημι-fastback σχεδίαση του προσπαθεί να δώσει την εντύπωση ενός κουπέ. Συγκεκριμένα σεντάν είναι οριακά κοντά στο να είναι οχήματα σε διάταξη ενός όγκου (μεταφορικά, ενός κουτιού), όπου το παρμπρίζ έχει απότομη κλίση από το καπό και το πίσω παράθυρο πλαγιάζει σχεδόν προς το τέλος του αυτοκινήτου, αφήνοντας μόνο ένα κοντό πίσω χώρο που είναι μέρος του καπακιού αποσκευών — το 4-πορτο Honda Civic JDM του 2006 είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Δεν είναι fastback διότι η γραμμή του σώματος αλλάζει από την οροφή στον πίσω χώρο. Τα απότομα κεκλιμένα πίσω παράθυρα που καταλήγουν στο καπάκι του χώρου αποσκευών τα οποία δεν συνεχίζουν μέχρι κάτω στον προφυλακτήρα. Αντίθετα, τα πίσω τους άκρα είναι ψηλά (μερικές φορές σε ένα στυλ Kammback) για να αυξήσουν τον χώρο αποσκευών.
Τυπικά αυτή η σχεδίαση επιλέγεται για τα αεροδυναμικά της πλεονεκτήματα. Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων δεν μπορούν πια να αντέξουν το κόστος της κατανάλωσης καυσίμων που δημιουργείται από την παραδοσιακή μορφή τριών κουτιών των notchback.
Hardtop σεντάν
300px|thumb|right|AMC Ambassador hardtop σεντάν του 1958.
Στην ιστορική ορολογία, ένα σεντάν έχει πλαίσιο γύρω από τα παράθυρα των θυρών, ενώ το hardtop έχει γυαλί πόρτας χωρίς πλαίσιο. Μια πραγματική σχεδίαση hardtop σεντάν επίσης δεν έχει κεντρική ή "Β" pillar για την υποστήριξη της οροφής πέρα από τις μπροστινές πόρτες. Αυτό το χωρίς pillar στύλ κορμού προσφέρει μεγαλύτερη ορατότητα. Πάντως, απαιτείται πρόσθετη αντοχή του κάτω κορμού για δομική ακαμψία. Η σχεδίαση hardtop μπορεί να γίνει αντιληπτή ξεχωριστά (π.χ., ένα όχημα μπορεί απλά να ονομάζεται τετράθυρο hardtop), ή μπορεί να ονομάζεται hardtop σεντάν. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970, τα hardtop σεντάν συχνά πωλούνταν ως σπορ σεντάν από πολλούς αμερικανούς κατασκευαστές και ήταν μεταξύ των καλύτερα πωλούμενων τύπων αμαξώματος. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι αυτοκινητοβιομηχανίες στις ΗΠΑ επικεντρώθηκαν στην μείωση του βάρους και την αύξηση της αντοχής, και τα νέα τετράθυρα σεντάν με κολόνες Β ονομάζονταν κολονάτα hardtops ή κολονάτα σεντάν.  Ο όρος Sport Sedan  έκτοτε έχει διατεθεί για άλλες χρήσεις. Στην Ιαπωνία ο σχεδιασμός hardtop χρησιμοποιήθηκε για αρκετά σεντάν πολυτελείας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.
Hatchback σεντάν
300px|thumb|right|Η 5η πίσω πόρτα ενός [[Škoda Octavia 4ης γενιάς.]]
Hatchback (γνωστά και ως liftback) σεντάν έχουν συνήθως το προφίλ κουπέ, αλλά αντί για ένα πορτμπαγκάζ, ολόκληρο το πίσω μέρος του οχήματος σηκώνεται. Ένα όχημα με τέσσερις θύρες επιβατών και μία πέμπτη πόρτα στο πίσω μέρος μπορεί να χαρακτηριστεί ως τετράθυρο hatchback, τετράθυρο hatchback σεντάν, ή πεντάθυρο σεντάν. Παράδειγμα τέτοιων είναι το Chevrolet Malibu Maxx και το Audi A5 Sportback. Μπορεί επίσης να υπάρχουν δίπορτα hatchback σεντάν (τρίπορτα σεντάν), με την ίδια τεχνική εξήγηση για δίθυρα σεντάν. Παραδείγματα του σχεδιασμού hatchback σεντάν, είναι και οι 4 γενιές του Škoda Octavia, και στο παρελθόν και η Chevrolet Chevette.
Σοφέρ σεντάν
300px|thumb|right|Το [[Lincoln Town Car συχνά χρησιμοποιείται ως αυτοκίνητο με σοφέρ στις ΗΠΑ.]]
Για να κυριολεκτήσουμε, οι λιμουζίνες σεντάν διαθέτουν ξεχωριστό χώρο για τον οδηγό, και το διαμέρισμα επιβατών είναι αρκετά μεγάλο ώστε να περιέχει τουλάχιστον δύο άνετα, προς τα εμπρός καθίσματα. Ο όρος λιμουζίνα μπορεί να αναφέρεται σε ένα μεγάλο σεντάν, ειδικά αν προσληφθεί από μια υπηρεσία. Οι λιμουζίνες με σοφέρ χρησιμοποιούνται κυρίως από άτομα για γάμους, από τις επιχειρήσεις για συνεδριάσεις, καθώς και για μεταφορά στο αεροδρόμιο και στα αξιοθέατα. Οι σοφέρ είναι επαγγελματίες οδηγοί, συνήθως με εμπειρία στον κλάδο των μεταφορών και της βιομηχανίας του τουρισμού. Τα σεντάν με σοφέρ κατέχονται από ιδιώτες, υπηρεσίες ή εταιρείες. Οι μεγάλες εταιρείες, καθώς και οι κυβερνήσεις παρέχουν συνήθως πολυτελή σεντάν (τα τελευταία χρόνια όμως ακόμα και πολυτελή SUV) στα κορυφαία στελέχη, καθώς και σε σημαντικούς (VIP) επισκέπτες.
Ορολογία
300px|thumb|right|Καρέκλα Σεντάν μεταφερόμενη από 2 άτομα.
Προέλευση
Η λέξη σεντάν είναι πιθανόν να προέρχεται από τη νότια ιταλική παράγωγο διάλεκτο των ιταλικών sedia «καρέκλα» (το πρώτο sedan ειπώθηκε να έχει εισαχθεί από τη Νάπολη.
Το πρώτο αυτοκίνητο που χρησιμοποίησε τη διαμόρφωση ήταν το 1899 το Renault Voiturette τύπου Β. Το πρώτο κλειστό αυτοκίνητο, για τουλάχιστον 4 άτομα, το οποίο χρησιμοποίησε τη λέξη σεντάν ήταν το 1911 Speedwell σεντάν, το οποίο κατασκευάστηκε από την Speedwell Motor Co στην Dayton, Οχάιο. Αλλά ακόμη και πριν από εκείνη την εποχή τα τελείως κλειστά αυτοκίνητα ονομάζονταν σαλόνια ή λιμουζίνες, όπως και η 4-πορτη λιμουζίνα Rational του 1905 ή επίσης η 4-πορτη λιμουζίνα Renault του 1907 ή το 2-πορτο σαλόνι Stella του 1910. Οι λέξεις σαλόνι ή λιμουζίνα δεν σημαίνουν αποκλειστικά ένα πλήρως κλειστό αυτοκίνητο. Τα αυτοκίνητα που ονομάζονται σεντάν είναι σχεδόν πάντα εντελώς κλειστά. Ο όρος «μετατρέψιμο sedan» χρησιμοποιήθηκε στη δεκαετία του 1930 για να περιγράψει ένα αυτοκίνητο με μία μαλακή, αναδιπλούμενη οροφή και παράθυρα roll-up, που μοιάζει πολύ με ένα μετατρέψιμο κουπέ.
Η προέλευση από την πόλη της Σεντάν, Αρδεννών στη Γαλλία, όπου λέγεται ότι έχουν γίνει ή χρησιμοποιείται για πρώτη φορά, δεν διαθέτει ιστορικά στοιχεία, σύμφωνα με το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης.
Διεθνής ορολογία
Στα αμερικανικά αγγλικά και Ισπανικά, η έννοια σεντάν  χρησιμοποιείται (τονισμένα ως «sedán» στα ισπανικά, καθώς και στα ελληνικά). Το διαμέρισμα του κινητήρα, στο μπροστινό μέρος, καλύπτεται από την κουκούλα, το διαμέρισμα φορτίου στο πίσω μέρος ονομάζεται κορμός.
Σε βρετανικά αγγλικά, ένα αυτοκίνητο αυτής της διαμόρφωσης ονομάζεται σαλούν (saloon), δηλαδή σαλόνι. Το κάλυμμα του χώρου του κινητήρα είναι το καπό του κινητήρα,  το φορτίο διαμερίσματος εκκίνησης είναι στο πίσω μέρος. Τα hatchback σεντάν είναι γνωστά απλά ως hatchback (όχι ως hatchback σαλόνι). Πολυτελή αυτοκίνητα με μακρύ μεταξόνιο μπορεί να αναφέρονται ως λιμουζίνες.
Ο βρετανικός αγγλικός όρος σαλόνι μερικές φορές χρησιμοποιείται από τους Βρετανούς κατασκευαστές αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για παράδειγμα, η Rolls-Royce Park Ward πωλήθηκε ως σαλόνι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το μικρότερο Silver Seraph ονομάστηκε σεντάν.
Στην Αυστραλία χρησιμοποιείται ο αμερικανικός όρος σεντάν, αν και οι βρετανικοί όροι bonnet και boot για το μπροστινό και το πίσω καπό αντίστοιχα, διατηρούνται. Στη Νέα Ζηλανδία οι Βρετανικοί όροι bonnet και boot και παρμπρίζ χρησιμοποιούνται πιο συχνά, αλλά οι αμερικανικοί όροι είναι κατανοητοί από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ωστόσο, οι αμερικανικοί όροι «σεντάν» και «στέισον βάγκον» χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο, με το «σαλόνι» μόνο ως περιστασιακή χρήση, ιδίως στον τομέα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Σε άλλες γλώσσες, τα σεντάν είναι γνωστά ως berline (γαλλικά), berlina (Ευρωπαϊκά ισπανικά, ευρωπαϊκά πορτογαλικά, Ρουμανικά, και ιταλικά) αν και αυτοί οι όροι μπορεί να περιλαμβάνουν εκδόσεις hatchback. Ειδικότερα όμως στα γερμανικά, ο όρος Limousine χρησιμοποιείται για τα σεντάν, και ο όρος «Stretch-Limousine» για τις μεγαλύτερου από το κανονικό μήκους λιμουζίνες.
Αναφορές
Κατηγορία:Σεντάν Κατηγορία:Στυλ αμαξωμάτων αυτοκινήτων Κατηγορία:Κατηγορίες αυτοκινήτων
Type de carrosserie
Αρχάγγελος Ημαθίας
Ο Αρχάγγελος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Ζερβοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ειρηνούπολης, του δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Νάουσας του νομού Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Ο Αρχάγγελος είναι πεδινό χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται δίπλα στα όρια με τον νομό Πέλλας (στο σημείο από όπου ξεκινούσε η αποξηρανθείσα λίμνη των Γιαννιτσών) και ακριβώς απέναντι από την Ακρολίμνη, στις όχθες του ποταμού Βόδα και πάνω στην επαρχιακή οδό Νάουσας-Κρύας Βρύσης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 25 χλμ. περίπου Β. ΒΑ. της Βέροιας.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Γενή-Κιόι και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βετίστης του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1926 μετονομάστηκε σε Βάλτος και το 1935 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζερβοχωρίου. Το 1940 μετονομάστηκε σε Αρχάγγελος και το 1946 υπήχθη οριστικά στον νομό Ημαθίας. Με το ΦΕΚ 123Α - 19/08/1986 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ζερβοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ειρηνούπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ειρηνούπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηρωικής Πόλης Νάουσας.
Ιστορικά στοιχεία
Οι κάτοικοιι του χωριού είναι στην πλειονότητά τους γηγενείς Μακεδόνες, αλλά και Ποντιακής καταγωγής. Παλαιότερα μιλούσαν την ποντιακή αλλά και σλαβομακεδονική διάλεκτο. Η περιοχή ήταν τσιφλίκι και παρήγαγε γεωργικά (δημητριακά, καλαμπόκι, σουσάμι) και κτηνοτροφικά προϊόντα. Σήμερα, παράγονται κυρίως φρούτα (ροδάκινα, μήλα, αχλάδια) και καπνός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Ευρασιατικός λύκος
Ο Ευρασιατικός λύκος (Canis lupus lupus), γνωστός και ως Κοινός λύκος, είναι υποείδος του Γκρίζου λύκου (Canis lupus), που απαντάται στα δάση και στις στέπες της Ευρώπης. Ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των Κυνιδών και στο γένος Κύων.
Περιγραφή
thumb|left|250px|Ένας Ευρασιατικός λύκος σε Ζωολογικό Κήπο της Γερμανίας thumb|left|250px|Ευρασιατικός λύκος
Οι ενήλικες ευρασιατικοί λύκοι, μπορούν να φτάσουν τα 140 εκ. μήκος και έχουν ύψος από 70 έως 90 εκ. Έτσι, οι ευρασιατικοί λύκοι κατατάσσονται στους μεσαίου μεγέθους λύκους. Το βάρος του κυμαίνεται μεταξύ 30 και 50 κιλά. Τα αρσενικά, είναι κατά κανόνα βαρύτερα και μεγαλύτερα από τα θηλυκά. Εμφανισιακά μοιάζουν με τους Οικόσιτους λύκους, αλλά οι Ευρασιατικοί λύκοι, έχουν μεγαλύτερα πόδια και πιο μακριά ουρά. Η ουρά τους, είναι ίσια και έχει πυκνές τρίχες. Οι λύκοι αυτοί, έχουν αυτιά μικρού μεγέθους.
Η γούνα των Ευρασιατικών λύκων, έχει χρώμα κιτρινωπό - γκρι, γκρι - καφέ ή σκούρο γκρι. Το κάτω μέρος του ρύγχους και του λαιμού τους είναι λευκό, ενώ το πίσω μέρος των αυτιών τους, έχει κοκκινωπό χρώμα. Το χρώμα της πλάτης τους, είναι συνήθως μαύρο.
Αναπαραγωγή
Οι Ευρασιατικοί λύκοι, φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα στα 2 τους έτη. Συνήθως γεννούν 2 με 6 μικρά. Η εποχή του ζευγαρώματος, λαμβάνει χώρα στις αρχές της άνοιξης, δηλαδή μεταξύ Φεβρουαρίου - Μαρτίου. Η κύηση διαρκεί περίπου 9 εβδομάδες. Τα μικρά ενηλικιώνονται σε ηλικία από 1 έως 3 ετών.
Διατροφή
Οι Ευρασιατικοί λύκοι, είναι σαρκοφάγα ζώα. Η κύρια λεία τους είναι τα ζαρκάδια, τα ελάφια και τα αγριογούρουνα. Σε ορισμένες περιοχές, μεγάλα ζώα όπως οι άλκες και οι βίσονες, αποτελούν θηράματα τους. Συνήθως, οι λύκοι αυτοί, σκοτώνουν άρρωστα, ηλικιωμένα ή νεαρά ζώα. Σε περιοχές όπου είναι αναπτυγμένη η γεωργία, οι λύκοι τρέφονται με εκτρεφόμενα ζώα, όπως τα πρόβατα και οι κατσίκες.
Κατανομή
Οι Ευρασιατικοι λύκοι, όπως υποδηλώνει και η ονομασία τους, ζουν στην περιοχή της Ευρασίας. Οι Ευρασιατικοί λύκοι, ζουν στο μεγαλύτερο μέρος της Ρωσίας, στο Καζακστάν, στη Μογγολία, στην Κίνα, στα Ιμαλάια, στο Τατζικιστάν, στο Κιργιστάν, στο Αφγανιστάν, στο Νεπάλ. Στην Ευρώπη, ζουν στη Σουηδία, στην Εσθονία, στη Λετονία, στη Λιθουανία, στη Λευκορωσία, στην Ουκρανία, στην Πολωνία, στη Σλοβακία, στη Γερμανία, στη Ρουμανία, στη Σλοβενία, στην Κροατία, στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, στην Ιταλία, στη Σερβία, στο Μαυροβούνιο, στην Αλβανία και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, οι Ευρασιατικοί λύκοι, ζουν στα ηπειρωτικά της χώρας (Μακεδονία, Ήπειρος, Θράκη) και ελάχιστα μέλη στη Στερεά Ελλάδα. Ο πληθυσμός των λύκων στην Ελλάδα, υπολογίζεται γύρω στα 800 - 900 άτομα.
Οι Ευρασιατικοί λύκοι, ζουν κυρίως σε πυκνά δάση, αλλά και σε ανοιχτά λιβάδια. Η περιοχή κατανομής τους, υπολογίζεται μεταξύ 100 - 300 χλμ. στην Κεντρική Ευρώπη και 2500 χλμ. σε υψηλότερες περιοχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυνίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας Κατηγορία:Θηλαστικά της Ελλάδας
Ευγένιος Ιωαννίδης
Ο Ευγένιος Ιωαννίδης (γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 2001) είναι Έλληνας σκακιστής και Grand Master (GM, 2023).
Βιογραφικά Στοιχεία
Το 2010 κέρδισε το Ευρωπαϊκό Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού στην ηλικιακή κατηγορία U11. Το 2016 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Σκακιού Νέων U16. Το 2017, στην Ουψάλα κέρδισε το διεθνές τουρνουά σκακιού νέων.
Το 2018, ο Ευγένιος Ιωαννίδης τιμήθηκε με τον τίτλο της FIDE International Master (IM).
Το 2023, ο Ευγένιος Ιωαννίδης τιμήθηκε με τον τίτλο της FIDE Grand Master (GM).
Παραπομπές
Ι Κατηγορία:Σκάκι στην Ελλάδα Κατηγορία:Σκάκι
ΜΚΣ Πολόνια Βαρσοβίας
Η Πολόνια Βαρσοβίας (πολωνικά: Polonia Warszawa) - Πολωνικά wielosekcyjny αθλητικός σύλλογος με έδρα στη Βαρσοβία, ιδρύθηκε το 1911. Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα αθλητικά σωματεία στην πρωτεύουσα.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1911 με την επωνυμία Klub Sportowy Polonia Warszawa. Ο πρώτος πρόεδρος επιλέχθηκε ο Ταντέους Γκέμπεθνερ. Εκείνη την εποχή ο σύλλογος διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Κατά τα επόμενα έτη, αυξήθηκε ο αριθμός των αθλητικών τμημάτων. Τα πιο επιτυχημένα τμήματα είναι αυτά του ποδοσφαίρου, της καλαθοσφαίρισης, του σκάκι και της κολύμβησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1911 Κατηγορία:Πολόνια Βαρσοβίας
Γενική απεργία και διαδήλωση της 22ας Ιουλίου 1943 (Αθήνα)
Στις 22 Ιουλίου 1943 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα γενική απεργία και διαδήλωση υπό την καθοδήγηση του ΕΑΜ, στην οποία πήραν μέρος περισσότερα από 100.000 άτομα, ενάντια στην προοπτική επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στο μεγαλύτερο τμήμα της Κεντρικής Μακεδονίας. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 15 άνθρωποι ενώ περισσότεροι από 50 τραυματίστηκαν.
Η κατάσταση στη Μακεδονία το καλοκαίρι του 1943
Από την άνοιξη του 1943 είχε αρχίσει να φαίνεται η κατάρρευση της Ιταλίας και από τις αρχές Ιουλίου είχε ξεκινήσει η απόβαση των Συμμαχικών δυνάμεων στη Σικελία. Στις 14 Ιουλίου 1943 δημοσιεύτηκε στον ελληνικό τύπο ανακοίνωση των γερμανικών αρχών στην οποία αναφέρονταν ότι παραχωρούνταν η «από στρατιωτικής απόψεως ασφάλειαν στην περιοχή ανατολικά του Αξιού» στις βουλγαρικές δυνάμεις λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στα πολεμικά μέτωπα και «εξαιτίας της πληγής των ανταρτών». Επίσης σημειώνονταν ότι τη διοίκηση «εις τα υπό των βουλγαρικών στρατευμάτων μέλλοντα να καταληφθούν τμήματα της χώρας» θα είχαν Γερμανοί διοικητικοί υπάλληλοι και η Γερμανική αστυνομία ενώ γινόταν αναφορά ότι δεν θα υπήρχε καμία μεταβολή στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και ότι στην εν λόγω περιοχή θα παρέμεναν σε ισχύ η ελληνική νομοθεσία και τα διοικητικά μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης. Από την επέκταση των αρμοδιοτήτων των βουλγαρικών δυνάμεων στην κεντρική Μακεδονία εξαιρέθηκαν η Θεσσαλονίκη και περιοχές γύρω από την πόλη καθώς και οι τρεις χερσόνησοι της Χαλκιδικής. Εντωμεταξύ στις αρχές Ιουλίου 1943 η 7η Βουλγαρική Μεραρχία Πεζικού είχε ήδη εισβάλλει στην περιοχή μεταξύ Στρυμόνα και Αξιού και είχε αναλάβει αστυνομικά καθήκοντα υπό τις διαταγές του Γερμανού Διοικητή Θεσ/νίκης –Αιγαίου Ενάντια στην παρουσία βουλγαρικών στρατευμάτων στην κεντρική Μακεδονία έγιναν διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα. Στις 8 Ιουλίου έγινε μεγάλη διαδήλωση στην συνοικία της Επταλόφου στη Θεσσσαλονίκη, ενώ τις επόμενες μέρες έγιναν διαδηλώσεις στο Κιλκίς, στην Έδεσσα, στην Αριδαία αλλά και νοτιότερα μέχρι και στην Καλαμάτα.
Η διαδήλωση στην Αθήνα στις 22 Ιουλίου 1943
Στην Αθήνα προκηρύχθηκε γενική απεργία και οργανώθηκε διαδήλωση για τις 22 Ιουλίου. Η οργάνωση της απεργίας και της διαδήλωσης υπό την καθοδήγηση του ΕΑΜ, ξεκίνησε τις προηγούμενες ημέρες με το μοίρασμα προκηρύξεων και την αναγραφή συνθημάτων σε χώρους εργασίας, σε πανεπιστήμια και σχολεία και στις γειτονιές. Το πρωί της 22ας Ιουλίου 1943 περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας γεμίζοντας την οδό Πανεπιστημίου από την Ομόνοια μέχρι τα Προπύλαια καθώς και τους γύρω δρόμους. Όταν οι διαδηλωτές προσπάθησαν να φτάσουν στην Βουλγαρική πρεσβεία, δέχτηκαν πυρά πολυβόλου από στρατιωτικό όχημα. Στη διάρκεια της διαδήλωσης έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 15 άνθρωποι μεταξύ των οποίων τα μέλη της ΕΠΟΝ, Παναγιώτα Σταθοπούλου (17 χρονών), η οποία παρασύρθηκε από τεθωρακισμένο όχημα που έπεσε πάνω στους διαδηλωτές, Θεωνάς Μαυρομματίδης (φοιτητής), Θωμάς Χατζηθωμάς (σπουδαστής), Θανάσης Τεριακής, (σπουδαστής), Ε. Αντωνιάδου (φοιτήτρια), Ιωάννης Κατσαρός και Κούλα Λίλη (φοιτήτρια) Επίσης η 23χρονη Όλγα Μπακόλα, ο Αντώνης Παπαδοσταυράκης, ανάπηρος  του πολέμου του 1940, ο οποίος ήταν μέλος του ΕΑΜ Αναπήρων, ο Δημήτρης Δουκάκης, ο Αλέξανδρος Δεσύπρης και  ο Χρήστος Κοντός. Οι τραυματίες ήταν 53 ή 60 Πιθανόν οι τραυματίες ήταν περισσότεροι καθώς πολλοί μεταφέρθηκαν και νοσηλεύτηκαν κρυφά για λόγους ασφαλείας
Την επόμενη ημέρα η Comando Piazza, η Ιταλική Διοίκηση Κατοχής, με ανακοίνωσή της απαγόρευσε την ελεύθερη κυκλοφορία από τις 8μ.μ «κατόπιν της ανοήτου χθεσινής αποπείρας προς διατάραξιν της δημοσίας τάξεως εν Αθήναις…» Μερικούς μήνες αργότερα ο Νικόλαος Καίσαρης (που ανήκε στην Ειδική Ασφάλεια) και τρεις υπαξιωματικοί της Χωροφυλακής πήραν προαγωγή για τη συμβολή τους «στην αποκατάσταση της τάξης» στις 22 Ιουλίου 1943
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:1943 Κατηγορία:Ιστορία της Αθήνας Κατηγορία:Κατοχή της Ελλάδας Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο
Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού (Κύπρος)
Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1993 και καταργήθηκε στις 9 Ιουλίου 2019 οπότε αντικαταστάθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας. Προηγουμένως υπήρχε το Υπουργείο Παιδείας (1965-1993). Η έδρα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού βρισκόταν στον Δήμο Στροβόλου.
Διατελέσαντες υπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους του Υπουργούς Παιδείας και Πολιτισμού:
Παραπομπές
Παιδειας και Πολιτισμου Κατηγορία:Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργεία Παιδείας Κατηγορία:Υπουργεία Πολιτισμού
Ιωάννης Κομνηνός Τζελέπης
O Ιωάννης Κομνηνός ή Τζελέπης (γεν. περί το 1112) ήταν μεγαλύτερος γιος του Σεβαστοκράτορα Ισαάκιου Κομνηνού και της Ειρήνης των Βαγρατιδών, εγγονός του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με τη μητέρα του, το πιθανότερο καταγόταν από τη Ρωσία. Στη νεότητα του ακολούθησε στην εξορία τον πατέρα του και τον μικρότερο αδελφό του Ανδρόνικο που στασίασαν απέναντι στον θείο τους Ιωάννη Β΄ Κομνηνό. Διέσχισαν τη Μικρά Ασία, την Ανατολική και κατέληξαν στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας όπου ο Ιωάννης παντρεύτηκε για λίγο σε πρώτο γάμο μία κόρη του Λέων Α΄ της Αρμενίας.
Όταν συμφιλιώθηκε ο πατέρας του με τον θείο του η οικογένεια επέστρεψε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία στην αυλή του Ιωάννη Β΄ (1138) αλλά την επόμενη χρονιά οι Ντανισμεντίδες επιτέθηκαν στη Νεοκαισάρεια (1139). Ο Ιωάννης Κομνηνός δραπέτευσε στο Σουλτανάτο του Ρουμ έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τον Σουλτάνο Μεσούντ Α΄ που του έδωσε σύζυγο την κόρη του, ασπάστηκε το Ισλάμ και πήρε το όνομα "Τζελέπης"'. Οι σύγχρονες ιστορικές έρευνες έδειξαν ότι η Οθωμανική Δυναστεία κατάγεται από τον Τζελέπη και τη μουσουλμάνα σύζυγο του αν και δεν είναι βέβαιο.
Εξορία
Οι σχέσεις ανάμεσα στον Ισαάκιο και τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄ αρχικά ήταν καλές αλλά σταδιακά χειροτέρευσαν, μετά το 1130 αποξενώθηκαν πλήρως. Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες σχετικά με την αιτία, όπως γράφουν οι συγγραφείς Νικήτας Χωνιάτης και Ιωάννης Κίνναμος ο Ιωάννης Β΄ ήταν έντονα δυσαρεστημένος με τις φιλοδοξίες του αδελφού του στον θρόνο. Η σύγκρουση ξεκίνησε όταν έστεψε ο Ιωάννης Β΄ τον μεγαλύτερο γιο του Αλέξιο Κομνηνό Συναυτοκράτορα (1122). Την εποχή που ο Ιωάννης Β΄ είχε εκστρατεύσει στο Σουλτανάτο του Ρουμ ο Ισαάκιος ενεπλάκη σε συνωμοσία για την ανατροπή του (1130). Μετά την αποκάλυψη του γεγονότος ο Ισαάκιος δραπέτευσε μαζί με τους δύο του γιους στην αυλή του Ντανισμεντίδη Εμίρη στη Μαλάτεια. Ο Ιωάννης συνόδευσε τον πατέρα του και τον αδελφό του στις περιοδείες τους στην εξορία το διάστημα αυτό ταξίδευσε στις περισσότερες πόλεις σε Μικρά Ασία και την Ανατολή με στόχο την αναζήτηση συμμάχων είτε μουσουλμάνων είτε χριστιανών απέναντι στον αδελφό του.
Από τη Μαλάτεια ταξίδευσε στην Τραπεζούντα, ο κυβερνήτης της πόλης Κωνσταντίνος Γαβράς συγκρούστηκε με τη Βυζαντινή αυτοκρατορία (1126) και αποστασιοποιήθηκε στη Χαλδία σαν ανεξάρτητος πρίγκιπας. Ο Μιχαήλ ο Σύριος γράφει ότι τον χειμώνα του 1130 - 1131 ο Ισαάκ συνάντησε τον Γαβρά και δημιούργησε συμμαχία εναντίον του αδελφού του στην οποία συμμετείχε ο Εμίρης της Μαλάτειας και ο Σουλτάνος του Ρουμ Μεσούντ Α΄ (1095 – 1156). Ο Ισαάκιος πήγε στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας και προσπάθησε να πείσει τον Λέων Α΄ της Αρμενίας να ενωθεί μαζί τους στη συμμαχία. Ο Ισαάκιος έγινε δεκτός με τιμές στην Κιλικία, ο Ιωάννης παντρεύτηκε μία από τις κόρες του Λέοντα και δέχτηκε σαν προίκα τη Μοψουεστία και τα Άδανα. Σύντομα όμως συγκρούστηκε και με τον Λέοντα, δραπέτευσε στην αυλή του Σουλτάνου Μεσούντ Α΄ εγκαταλείποντας τα δώρα του στην Κιλικία.
Αποστασία
Η συμμαχία του Ισαάκιου απέτυχε πλήρως, η θέση του Ιωάννη Β΄ ενισχύθηκε σημαντικά όταν κατέκτησε το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας, μετά τη Συριακή εκστρατεία (1137 - 1138) οι οπαδοί του Ισαάκιου άρχισαν να αποσύρονται. Ο Ισαάκιος αναζήτησε συμφιλίωση με τον αδελφό του, ο Ιωάννης Β΄ τη δέχτηκε με ενθουσιασμό την άνοιξη του 1138 μετά την επιστροφή του από την Αντιόχεια και συγχώρεσε τον αδελφό του. Ο Νικήτας Χωνιάτης γράφει ότι ο αυτοκράτορας ήταν περισσότερο ενθουσιασμένος επειδή συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του παρά με τις κατακτήσεις του.
Πιθανός γενάρχης της Οθωμανικής δυναστείας
Το προσωνύμιο "Τζελέπης" αποτελεί την Ελληνική απόδοση του αντίστοιχου Τουρκικού ονόματος "Τσελεμπί", ένας όρος που σημαίνει "λόρδος" ή "ευγενής εκ γενετής". Ο ψευδογράφος του Φραντζή το απορρίπτει ωστόσο γράφοντας ότι το όνομα Τζελέπης υποδεικνύει ίσως κάποιο άλλο πρόσωπο. Οι μετέπειτα παραδόσεις με βασικό εκπρόσωπο τον ιστορικό Γεώργιο Σφραντζή που έζησε τον 15ο αιώνα λένε ότι ο γιος του Ιωάννη και της Καμερώ ήταν ο Σουλεϊμάν Σαχ, εγγονός τους ο Ερτογρούλ και δισέγγονος τους ο Οσμάν Α΄ ιδρυτής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής όταν κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη ισχυρίστηκε ότι είναι ο νόμιμος διάδοχος της αυτοκρατορίας σαν απ΄ ευθείας απόγονος των Κομνηνών.
Ο Κωνσταντίνος Βαρζός απορρίπτει τις παραδόσεις αυτές σαν εφεύρεση του Μωάμεθ Β΄ με τον ισχυρισμό ότι δεν ταιριάζουν οι ημερομηνίες αφού σύμφωνα με αυτές έγινε πατέρας του σε ηλικία 66 ετών. Ο Βαρζός δεν αποκλείει ωστόσο και η περίπτωση να είχε ο Σουλεϊμάν Σαχ σχέση με κάποια κόρη ή εγγονή του Ιωάννη. Το πρόβλημα της μεγάλης χρονικής διαφοράς καλύπτει ο διάσημος Βρετανός ιστορικός Τζον Τζούλιους Νόρυιτς (1929 - 2018) στο έργο του "Βυζάντιο, παρακμή και πτώση" (1996). Ο γιος του Τζελέπη Κομνηνού και της Καμερώς ήταν ο Κουταλμίς μυθικός γενάρχης της Οθωμανικής δυναστείας και πατέρας του Σουλεϊμάν Σαχ, ταυτίζεται με τον Καγιά Αλπ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1131 την κόρη του Λέων Α΄ της Αρμενίας, κυρίου των βουνών της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) και γιος του ήταν ο:
Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο το 1140 με την κόρη του σουλτάνου των Σελτζούκων Μεσούντ Α΄ του Ικονίου και γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Μπιρσογκίρ
Το Μπιρσογκίρ (Біршоғыр, Биршогыр), το οποίο ονομαζόταν Μπερτσογκούρ (Берчогур) την εποχή της ΕΣΣΔ, είναι χωριό στην Περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 396 μέτρων (1.299 πόδια).
Ο πληθυσμός του χωριού το 1999 ανερχόταν σε 1.491 κατοίκους, 734 άνδρες και 757 γυναίκες. Κατά την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός μειώθηκε στα 1.370 άτομα, από τα οποία οι 679 ήταν άνδρες και τα 691 γυναίκες.
Πσραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ζγκοζέλετς
To Ζγκορζέλετς (πολωνικά: Zgorzelec, γερμανικά: Görlitz, σιλεσικά: Gorlice, άνω σορβικά: Zhorjelc, κάτω σορβικά: Zgórjelc, τσεχικά: Zhořelec) είναι πόλη στη νοτιοδυτική Πολωνία, με 32.322 κατοίκους (2012). Βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας (το 1975-1998 ανήκε στο πρώην Βοεβοδάτο Γιελένια Γκούρα). Είναι η έδρα του Πόβιατ Ζγκοζέλετς και της Γκμίνα Ζγκοζέλετς (αν και δεν αποτελεί μέρος της, καθώς το Ζγκορζέλετς είναι αστική γκμίνα). Το Ζγκορζέλετς βρίσκεται στον λουσατιανό (δυτικό) Νάισσε, στο μεταπολεμικό σύνορο Γερμανίας-Πολωνίας. Το Ζγκορζέλετς γειτνιάζει με το Γκέρλιτς, του οποίου ήταν το ανατολικό τμήμα της πόλης μέχρι το 1945.
Μεσαίωνας
Μέχρι το 1945, οι σύγχρονες πόλεις Ζγκορζέλετς και Γκέρλιτς ήταν μια ενιαία οντότητα: μέχρι εκείνο το σημείο είχαν κοινή ιστορία. Η ημερομηνία της ίδρυσης της πόλης είναι άγνωστη. Το Ζγκορζέλετς/Γκέρλιτς αναφέρεται για πρώτη φορά το 1071 ως ένα μικρό σορβικό χωριό με το όνομα Γκόρελιτς στην Άνω Λουσατία. Το Ζγκορζέλετς κατακτήθηκε από τον Πολωνό δούκα και μέλλοντα βασιλιά Μπόλεσουαφ Α΄ το 1002. Η πόλη ήταν μέρος της Πολωνίας μέχρι το 1031 κατά τη βασιλεία του Μπολέσουαφ Α΄ και του Μιέσκο Β΄. Το 1031 η πόλη υποτάχθηκε ξανά στο μαργραβάτο του Μάισσεν, ενώ λίγο αργότερα εντάχθηκε στη Βοημία. Στον 13ο αιώνα το χωριό μετατράπηκε σταδιακά σε πόλη. Έγινε πλούσιο λόγω της τοποθεσίας της στην οδό Ρεγία, μιας αρχαίας και μεσαιωνικής εμπορικής οδού. Το 1319 η πόλη εντάχθηκε στο δουκάτο του Γιαβόρ και αργότερα επανεντάχθηκε στη Βοημία.
Στους επόμενους αιώνες, από το 1346, ήταν πλούσιο μέλος της Ένωσης Έξι Πόλεων της Άνω Λουσατίας, η οποία αποτελούταν από τις πόλεις Μπάουτσεν, Γκέρλιτς, Κάμεντς, Λούμπαν, Λέμπαου, Τσίταου. Η πόλη Γκόρλιτσε στη νότια Πολωνία ιδρύθηκε κατά τη βασιλεία του Καζιμίρου του Μέγα από Γερμανούς αποίκους πρώην κατοίκους του Γκέρλιτς, κατά τη διάρκεια των τελευταίων φάσεων της επέκτασης των Γερμανών προς ανατολάς (σε αυτή τη περίπτωση έγινε από τους Γερμανούς των Δασών).
Σύγχρονη εποχή
αριστερά|μικρογραφία|Άποψη του τρίκυκλου μύλου, στο 23 Ιουνίου 1927 Στον 15ο αιώνα, η πόλη κατακτήθηκε από τους Ούγγρους, ωστόσο λίγο αργότερα επέστρεψε στη Βοημία. Αφού υπέφερε για χρόνια κατά τον Τριαντακονταετή πόλεμο, το 1635 η Άνω Λουσατία, συμπεριλαμβανομένου του Γκέρλιτς, πέρασε στη Σαξονία. Από το 1697 η πόλη κυβερνόταν από Πολωνούς βασιλείς και σάξονες εκλέκτορες. Η μία από τις δύο κύριες διαδρομές που συνέδεαν τη Βαρσοβία με τη Δρέσδη περνούσε από τη πόλη εκείνη την εποχή.
Το 1815, μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους, το Γκέρλιτς πέρασε στην Πρωσία σύμφωνα με το Συνέδριο της Βιέννης. Το 1871, η πόλη έγινε μέρος της Γερμανικής επαρχίας της Πρωσίας, μετά τη Γερμανική ενοποίηση του 1871. Το Γκέρλιτς ήταν μέρος της πρωσικής επαρχίας της Σιλεσίας από το 1815 έως το 1945. Από το 1919 έως το 1938 και από το 1941 έως το 1945, η πόλη ήταν μέρος της Κάτω Σιλεσίας, επαρχίας του Ελεύθερου κράτους της Πρωσίας της Γερμανίας.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην πόλη βρισκόταν ένα γερμανικό στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου, το Στάλαχ 8-Α.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η συνθήκη του Ζγκορζέλετς υπεγράφη μεταξύ της Πολωνίας και της Ανατολικής Γερμανίας στο κοινοτικό κέντρο της πόλης το 1950. Η γραμμή Όντερ-Νάισσε ορίστηκε ως το σύνορο μεταξύ Πολωνίας και Ανατολικής Γερμανίας. Το Γκέρλιτς, το οποίο βρισκόταν στον Νάισσε, διαιρέθηκε μεταξύ των δύο χωρών. Το γερμανικό μέρος διατήρησε την ονομασία Γκέρλιτς, ενώ το πολωνικό τμήμα ονομάστηκε Ζγκορζέλετς. Οι Γερμανοί και Σόρβοι κάτοικοι της πόλης απελάθηκαν, ενώ η πόλη κατοικήθηκε από Πολωνούς και Έλληνες. αριστερά|μικρογραφία|Η ανακατασκευασμένη Ταχυδρομική Πλατεία του Ζγκοζέλετς Ξεκινώντας από το 1948, περίπου 10.000 πρόσφυγες του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, κυρίως κομμουνιστές παρτιζάνοι, έγιναν δεκτοί στην Πολωνία και μετοίκησαν κυρίως στο Ζγκορζέλετς. Υπήρχαν ελληνικά σχολεία, ελληνικό γηροκομείο, και εργοστάσιο στο οποίο εργάζονταν Έλληνες. Η πλειοψηφία των προσφύγων επέστρεψαν στην Ελλάδα, αλλά μια μειοψηφία τους παραμένει στην πόλη μέχρι σήμερα (δείτε Έλληνες της Πολωνίας). Η ελληνική κοινότητα του Ζγκορζέλετς συνέβαλε στην κατασκευή της Ορθόδοξης Εκκλησίας Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης το 2002. Από το 1999, στην πόλη λαμβάνει χώρα ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού. μικρογραφία|Το Δημοτικό Σπίτι Πολιτισμού (πολωνικά: Miejski Dom Kultury) είναι πολιτιστικό και κοινοτικό κέντρο του Ζγκορζέλετς Από την πτώση του κομμουνισμού το 1989, το Ζγκορζέλετς και το Γκέρλιτς έχουν αναπτύξει στενή πολιτική σχέση. Δύο από τις δεκάδες γέφυρες που διέσχιζαν τον Νάισε είχαν ανατιναχθεί από τις υποχωρούμενες γερμανικές δυνάμεις κατά το τέλος του Β΄ΠΠ, ωστόσο αυτές οι γέφυρες έχουν ανακατασκευαστεί. Ένα δρομολόγιο λεωφορείου συνδέει τις δύο πόλεις. Υπάρχει κοινή αστική διοίκηση και ετήσιες κοινές συνεδριάσεις των δημοτικών συμβουλίων του Γκέρλιτς και του Ζγκορζέλετς. Το 2006 οι δύο πόλεις προτάθηκαν για τον τίτλο της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Πολιτισμού 2010. Ελπιζόταν ότι η κριτική επιτροπή θα πειστεί από την ιδέα της πολωνογερμανικής συνεργασίας, ωστόσο ο τίτλος πέρασε στο Έσσεν, με το Γκέρλιτς/Ζγκορζέλετς να τερματίζουν στη δεύτερη θέση.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Στρατιωτικό κοιμητήριο του Δευτέρου Πολωνικού Στρατού
Αθλητισμός
Η ομάδα ανδρών του συλλόγου καλαθοσφαίρισης Τούρουφ Ζγκορζέλετς έπαιζε στην πρώτη κατηγορία καλαθοσφαίρισης Πολωνίας μέχρι το 2018. Το 2014 κέρδισε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα και συμμετείχε στην Ευρωλίγκα.
Αδερφοποιημένες πόλεις
Το Ζγκορζέλετς είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σάμου 2017–18
Για την περίοδο 2017–18 η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Σάμου.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Σάμου από το 2016 και έπειτα λαμβάνει απευθείας μέρος στη Γ΄ Εθνική, χωρίς να χρειάζεται αγώνας μπαράζ, όπως ίσχυε ως το 2015.
Ο θεσμός του κυπέλλου αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Σάμου αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Ομάδες
Οι ομάδες της ΕΠΣ Σάμου για την σεζόν 2017-18 είναι οι εξής:
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2017–18 η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Σάμου είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Με τη συμμετοχή 10 ομάδων ξεκίνησε η Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Σάμου. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις τέσσερις πρώτες θέσεις διεκδίκησαν το πρωτάθλημα μέσω αγώνων κατάταξης. Οι δύο τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας υποβιβάστηκαν στην Β΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Σάμου.
Πρωταθλήτρια ήταν η Α.Ε. Βαθύλλου - Πανσαμιακού, η οποία δεν δήλωσε συμμετοχή στη Γ΄ Εθνική και προτίμησε να αγωνιστεί εκ νέου στο πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣ Σάμου.
Βαθμολογία: Πηγή: Ιστολόγιο SamosSport
Play Off
Πηγή: Ιστολόγιο SamosSport
Β΄ Κατηγορία
Με τη συμμετοχή 6 ομάδων ξεκίνησε η Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Σάμου. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις πρώτες τέσσερις θέσεις, προκρίθηκαν στα μπαράζ ανόδου, τα οποία διεξήχθησαν με διπλούς αγώνες. Το πρόγραμμα προέκυψε κατόπιν κλήρωσης. Οι δύο πρώτες ομάδες των μπαράζ κέρδισαν την άνοδο στην Α΄ κατηγορία Ε.Π.Σ. Σάμου 2018-19.
Βαθμολογία: Πηγή: Ιστολόγιο SamosSport
Μπαράζ ανόδου
Οι τέσσερις πρώτες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος συμμετείχαν σε αγώνες κατάταξης, όπου συντάχθηκε νέος βαθμολογικός πίνακας με κριτήριο το σύνολο των βαθμών που συγκέντρωσε η καθεμιά στους μεταξύ τους αγώνες. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου διεξήχθη κλήρωση για το πρόγραμμα των αγώνων. Οι αγώνες κατάταξης διεξήχθησαν σε δύο γύρους, όπου κάθε σωματείο αγωνίστηκε με όλα τα υπόλοιπα εντός και εκτός έδρας.
Βαθμολογία: Πηγή: Ιστολόγιο SamosSport
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Σάμου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Tomb Raider: The Last Revelation
To Tomb Raider: The Last Revelation είναι το τέταρτο μέρος στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Tomb Raider. Αναπτύχθηκε από την Core Design και διανεμήθηκε από την Eidos Interactive. Κυκλοφόρησε στο PlayStation, στα Microsoft Windows και στο Dreamcast με αποκλειστική βελτίωση γραφικών και ήχου. Το παιχνίδι ήταν εμπορική επιτυχία, πουλώντας 5 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, και ήταν το τελευταίο παιχνίδι Tomb Raider που κυκλοφόρησε στα «Greatest Hits» του Sony PlayStation.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του παιχνιδιού ξεκίνησε το 1998. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί μια μηχανή που κατασκευάστηκε ειδικά για αυτό το παιχνίδι λόγω του γεγονότος ότι δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στην έκδοση του PC που δεν θέλησαν να δεσμευτεί από την έκδοση του PlayStation.
Δουλεύοντας στο τέταρτο παιχνίδι Tomb Raider σε ισάριθμα χρόνια, η ομάδα ανάπτυξης υπέφερε από εξάντληση δημιουργικότητας, και σύμφωνα με τον σχεδιαστή Andy Sandham αυτό οδήγησε στο παιχνίδι να τελειώσει με το θάνατο της Lara Croft:
"Όλοι θέλαμε να σκοτώσουμε τη Lara. Κοιτάζοντας το avatar της Lara όλη μέρα κάθε μέρα επί δύο χρόνια ήταν όσο να 'χει όσο θα μπορούσαν να αντέξουν κάποιοι από εμάς. Η διοίκηση ήταν αρκετά μη παρεμβατική, έτσι για δύο εβδομάδες, καταστρώναμε ένα σχέδιο να σκοτώσουμε τη Lara, και το ακολουθήσαμε μέχρι την ευόδωση. Με την «ευόδωση» εννοώ [ο Jeremy Heath-Smith, Διευθύνων Σύμβουλος της Core Design] να ανακαλύψει ότι την είχαμε σκοτώσει και ήταν πάρα πολύ αργά για να το αντιστρέψουμε, και οδηγόντας μας στο γραφείο του και βάζοντάς μας τις φωνές."
Η ομάδα ανάπτυξης ξεκίνησε με την ανάγνωση βιβλίων για αρχαίους πολιτισμούς, στη συνέχεια σχεδίασε επίπεδα βασισμένα σε αυτούς, τα οποία ο Sandham στη συνέχεια διαμόρφωσε στο σενάριο.
Η ηθοποιός φωνής Jonell Elliot αντικατέστησε τη Judith Gibbins ως τη φωνή της Lara Croft.
Υπάρχουν δύο εκδόσεις PlayStation του παιχνιδιού, με μικρές διαφορές. Η πρώτη έκδοση απαιτεί την επιστροφή στην οθόνη τίτλου αφού πεθάνει ο χαρακτήρας και επιτρέπει μόνο πέντε αποθηκεύσεις (saves) ανά κάρτα μνήμης. Η δεύτερη έκδοση επιτρέπει στον παίκτη να φορτώσει ένα αποθηκευμένο παιχνίδι αμέσως μετά το θάνατο του χαρακτήρα, και μπορεί να αποθηκεύσει έως και επτά παιχνίδια ανά επίσημη κάρτα μνήμης του PlayStation. Η πρώτη έκδοση είναι η διαθέσιμη για λήψη στο PlayStation Store.
Η The Times, σε συνεργασία με την Core, σχεδίασε ένα μοναδικό ξεχωριστό επίπεδο για να γιορτάσουν την εύρεση του τάφου του Τουταγχαμών. Ο Σερ Peter Stothard, ένας βρετανικός συντάκτης εφημερίδων, εμφανίζεται ως χαρακτήρας εν συντομία στην πρώτη σκηνή αυτής της επέκτασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Tomb Raider Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1999 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Core Design Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Dreamcast Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Eidos Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αίγυπτο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Σόστκα
Η Σόστκα (ουκρανικά: Шостка) είναι πόλη στο Όμπλαστ Σούμο στα βορειοανατολικά της Ουκρανίας. Η Σόστκα χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο του Ραγιόν της Σόστκα. Είναι διοικητικά ενσωματωμένη ως πόλη περιφερειακής σημασίας και δεν ανήκει στο ραγιόν. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2021 έχει πληθυσμό 73.197 κατοίκους.
Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Σόστκα, παραπόταμο του Ντέσνα, από τον οποίο πήρε το όνομά της. Η Σόστκα αποτελεί σημαντικό κέντρο βιομηχανίας: στα χημικά και στα γαλακτοκομικά, το Shostka City Milk Plant εξαγοράστηκε πρόσφατα από τον Όμιλο Bel.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Υπουργείο Παιδείας (Κύπρος)
Το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1965 και καταργήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1993. Το διαδέχθηκε το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού (1993-2019).
Διατελέσαντες υπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους του Υπουργούς Παιδείας:
Διατελέσας υφυπουργός
Την περίοδο 1978-1980 υπήρχε και η θέση του Υφυπουργού Παιδείας. Ο μόνος υφυπουργός παιδείας ήταν ο Κώστας Χατζηστεφάνου, του οποίου η θητεία διήρκεσε από τις 9 Μαρτίου 1978 έως τις 9 Σεπτεμβρίου 1980.
Παραπομπές
Παιδειας Κατηγορία:Υπουργείο Παιδείας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργεία Παιδείας
Σφαγή του Ζιλάν
thumb|Τίτλος της καθημερινής [[Cumhuriyet|Τζουμχουριέτ της 13ης Ιουλίου 1930: "Ο καθαρισμός ξεκίνησε, αυτοί στην κοιλάδα Ζεϊλάν εξολοθρεύτηκαν πλήρως, κανένας από αυτούς δεν επέζησε, η επιχείρηση στο Άγρι συνεχίζεται. Άγκυρα 12 (Τηλεφωνικά) ... Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, ο καθαρισμός στις περιοχές Ερτζίς, Όρος Σιπχάν και Ζεϊλάν ολοκληρώθηκε πλήρως…»]]
Η σφαγή του Ζιλάν (κουρδικά: Komkujiya Zîlanê· τουρκικά: Zilan Katliamı ή Zilan Deresi Katliamı, κ.λπ.) ήταν η σφαγή χιλιάδων Κούρδων αμάχων από τον Τουρκικό Στρατό Ξηράς με εντολή του Ισμέτ Ινονού στην κοιλάδα Ζιλάν της επαρχίας Βαν στις 12/13 Ιουλίου 1930, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Αραράτ στην επαρχία Άγρι.
Η σφαγή έγινε στα βόρεια της πόλης Ερντίς στη λίμνη Βαν. Διεξήχθη από το 9ο Σώμα της Τρίτης Στρατιάς υπό τη διοίκηση του Αντιστράτηγου Σάλιχ Όμουρτακ. Ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν στη σφαγή κυμαίνεται από 4.500 γυναίκες και ηλικιωμένους έως 15.000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκικός εθνικισμός
Ανγιλβέρτος Α΄ Μεδιολάνων
Ο Ανγιλβέρτος Α΄' (ιταλικά : Angilberto I) (... - Μιλάνο, 9 Οκτωβρίου 823) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 822 έως το 823.
Βιογραφία
Πιθανώς φράγκικης καταγωγής, ο Ανγιβέλτρος εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου υπό την πίεση του αυτοκράτορα Λοθάριου.
Κατά τη σύντομη περίοδο της θητείας του, μόλις ενός έτους, ξεκίνησε την κατασκευή ενός νέου καθεδρικού ναού του Μιλάνου, αφιερωμένου στη Σάντα Μαρία, όπου θάφτηκε μετά το θάνατό του, καθώς και ξεκίνησε τις εργασίες αποκατάστασης στη Βασιλική του κοιμητηρίου που ήταν κοντά στην Πόρτα Νουόβα, την οποία αφιέρωσε στον Άγιο Διονύσιο, τον αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου που πέθανε εξόριστος στην Καππαδοκία αρκετούς αιώνες νωρίτερα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Ανγιλβέρτος Β΄ Μεδιολάνων
Ο Ανγιλβέρτος Β΄' (ιταλικά : Angilberto I) (... - Μιλάνο, 13 Δεκεμβρίου 859) ήταν Φράγκος, αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 824 έως το 859.
Βιογραφία
Το 842 ο Ανγκιλβέρτος ​​βοήθησε τον Ραμπέρτο, επίσκοπο της Μπρέσια, στην ίδρυση του μοναστηριού των Αγίων Φαουστίνο και Τζιοβίτα ζητώντας από τη Γαλλία να έρθουν μοναχοί να το επανδρώσουν. Στη συνέχεια επικύρωσε την ίδρυσή του σε επαρχιακή σύνοδο. Το 850 πήρε μέρος σε μια μεταρρυθμιστική σύνοδο στην πόλη της Παβίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα