cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paddington (ταινία)
Το Πάντινγκτον είναι μια κωμική ταινία του 2014, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Πολ Κινγκ. Αναπτύχθηκε από μια ιστορία των Πολ Κινγκ και Χάμις ΜακΚολ, η οποία βασίστηκε στις ιστορίες του χαρακτήρα Πάντινγκτον Μπέαρ που διμουργήθηκε από τον Μάικλ Μποντ. Σε παραγωγή του Ντέιβιντ Χέιμαν, στο London Paddington Station πρωταγωνιστεί ο Μπεν Γουίσοου ως η φωνή του πρωταγωνιστή, με τους Χιου Μπόνβιλ, Σάλι Χόκινς, Τζούλι Γουόλτερς, Τζιμ Μπρόντμπεντ, Πίτερ Καπάλντι και Νικόλ Κίντμαν σε ρόλους ζωντανής δράσης. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Πάντινγκτον, μιας ανθρωπόμορφης αρκούδας που μεταναστεύει από τις ζούγκλες του  Σκοτεινού Περού  στους δρόμους του Λονδίνου, όπου υιοθετείται από την οικογένεια Μπράουν. Η Κίντμαν υποδύεται έναν ταξιδιώτη που προσπαθεί να τον προσθέσει στη συλλογή της. Ένα βρετανικό και γαλλικό εγχείρημα παραγωγής StudioCanal UK, TF1 και Heyday, στη ταινία με το Αρκουδάκι Πάντινγκτον ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2013 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2014. Ο Κόλιν Φερθ αρχικά επρόκειτο να εκφωνήσει τον Πάντινγκτον, αλλά σταμάτησε μετά την παραγωγή και αντικαταστάθηκε από τον Γουίσοου.
Το Πάντινγκτον κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 28 Νοεμβρίου 2014 με την αποδοχή των κριτικών και απέσπασε 268 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό 38,5 ευρώ (~ 55 εκατομμύρια δολάρια). Έλαβε δύο υποψηφιότητες στα Μπάφτα: Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας και Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου. Ακολούθησε ένα σίκουελ, το Πάντινγκτον 2 το 2017, με τον Κινγκ να επιστρέφει ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2014
Γιάνους Σίντουο
Ο Γιάνους Γιαν Σίντουο (πολωνικά: Janusz Jan Sidło) (19 Ιουνίου 1933 – 2 Αυγούστου 1993) ήταν Πολωνός αθλητής του ακοντισμού. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952, του 1956, του 1960, του 1964 και του 1968, όπου τερμάτισε στην 18η, 2η, 8η, 4η και 7η θέση, αντίστοιχα. Τιμήθηκε με τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας και αργότερα με τον Σταυρό του Ιππότη. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης καριέρας του, ο Σίντουο κέρδισε 14 εθνικούς τίτλους και συμμετείχε σε πέντε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1954, 1958, 1962, 1966 και 1969), όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο το 1954 και το 1958 και το χάλκινο μετάλλιο το 1969.
Το 1954 και το 1955, επιλέχθηκε ως η Αθλητική Προσωπικότητα της Χρονιάς της Πολωνίας.
Τον Οκτώβριο του 1953, ο Σίντουο σημείωσε νέο ευρωπαϊκό ρεκόρ ακοντισμού με 80,15 μέτρα στην Ιένα. Τον Ιούνιο του 1956, σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ με 83,66 μ. στο Μιλάνο. Πήγε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 ως φαβορί και ήταν εξοπλισμένος με ένα σύγχρονο ακόντιο από ατσάλι, ενώ οι περισσότεροι από τους ανταγωνιστές του εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν ξύλινα. Ο Σίντουο ηγήθηκε του αγωνίσματος με ρίψη στα 79,98 μ., αλλά στη συνέχεια δάνεισε το ακόντιό του στον φίλο του που είχε κακές επιδόσεις, το Νορβηγό Έγκιλ Ντάνιελσεν. Ο Ντάνιελσεν έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 85,71 μ. και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του ακοντισμού Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας
Ο Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας (Governor of North Carolina), είναι ο αρχηγός της πολιτείας και ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της Αμερικανικής πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας. Ο Κυβερνήτης, είναι ο επικεφαλής του εκτελεστικού κλάδου της πολιτειακής κυβέρνησης της Βόρειας Καρολίνας, καθώς και ο ανώτατος αρχηγός των στρατιωτικών, αστυνομικών και ναυτικών δυνάμεων της πολιτείας.
Σημερινός και 75ος Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας, είναι ο Δημοκρατικός Ρόι Κούπερ, από την 1η Ιανουαρίου 2017.
Προϋποθέσεις για υποψηφιότητα
Για να θέσει κάποιο άτομο υποψηφιότητα για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Βόρειας Καρολίνας, πρέπει να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, τα τελευταία πέντε χρόνια (πριν θέσει υποψηφιότητα), να είναι κάτοικος της Βόρειας Καρολίνας για τουλάχιστον δύο χρόνια, και να είναι τουλάχιστον 30 ετών.
Αρμοδιότητες και εξουσίες
Με εξαίρεση τη χρήση της «πολιτειακής σφραγίδας της Βόρειας Καρολίνας», από τον Κυβερνήτη και τη διακυβερνητική εξουσία του, για τον διορισμό κενών θέσεων, όλα τα συνταγματικά καθήκοντα ορίζονται στο άρθρο ΙΙΙ, τμήμα 5 του Συντάγματος της Βόρειας Καρολίνας.
Ο Κυβερνήτης, είναι επικεφαλής του "Συμβουλίου της Επικρατείας της Βόρειας Καρολίνας". Ο Κυβερνήτης, είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία και την παρουσίαση του ετήσιου προϋπολογισμού στη Γενική Συνέλευση της Βόρειας Καρολίνας. Επιπλέον, ο Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας, διαθέτει εκτεταμένες αρμοδιότητες για τον διορισμό εκτελεστικών υπαλλήλων, ορισμένων δικαστών και μελών διοικητικών συμβουλίων και επιτροπών. Τέλος, ο Κυβερνήτης, λειτουργεί ως αρχηγός των πολιτειακών στρατιωτικών δυνάμεων, εκτός από τις περιπτώσεις που αναπτύσσονται από την ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Βορεια Καρολινα
Δουκάτο του Λουξεμβούργου
Το Δουκάτο του Λουξεμβούργου (γερμανικά και Luxemburg, Luxembourg,, λουξεμβουργιανά: Lëtzenbuerg ) ήταν κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η προγονική πατρίδα του ευγενούς Οίκου του Λουξεμβούργου. Ο Οίκος του Λουξεμβούργου, τώρα δούκας του Λίμπουργκ, έγινε μια από τις σημαντικότερες πολιτικές δυνάμεις τον 14ο αι., ανταγωνιζόμενος τον Οίκο των Αψβούργων για την υπεροχή στην Κεντρική Ευρώπη. Έγιναν οι κληρονόμοι της δυναστείας των Πρεμυσλιδών στο βασίλειο της Βοημίας, διαδεχόμενοι το βασίλειο της Ουγγαρίας και συνεισφέροντας τέσσερις αυτοκράτορες της Γερμανίας, έως ότου η δική τους σειρά αρρένων κληρονόμων έληξε και ο Οίκος των Αψβούργων πήρε τις κτήσεις των δύο Οίκων, όπως αρχικά συμφωνήθηκε στη Συνθήκη του Μπρυνν το 1364.
Το 1443 το δουκάτο πέρασε στον δούκα Φίλιππο Γ΄ τον Καλό της Βουργουνδίας του Γαλλικού Οίκου των Βαλουά και, το 1477, με τον γάμο της εγγονής του Μαρίας με τον αρχιδούκα Μαξιμιλιανό Α΄ της Αυστρίας του Οίκου των Αψβούργων. Οι Δεκαεπτά Επαρχίες της πρώην Βουργουνδικής Ολλανδίας σχηματίστηκαν σε μια αναπόσπαστη ένωση από τον αυτοκράτορα της Γερμανίας Κάρολο Ε΄ με την Πραγματική Κύρωση του 1549. Το 1795, οι Γάλλοι επαναστάτες τερμάτισαν αυτή την κατάσταση.
Πριν από το δουκάτο
μικρογραφία|376x376εσ| Πρώιμοι οικισμοί στην περιοχή του σύγχρονου Λουξεμβούργου πριν από τον 10ο αι. με την εκκλησία του Σαιν Σαβέρ (σήμερα [[Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ, Λουξεμβούργο|Σαιντ-Μισέλ) που κτίστηκε το 987.]]
Η πρώτη γνωστή αναφορά στην περιοχή έγινε από τον Ιούλιο Καίσαρα στα Σχόλια περί του Γαλατικού Πολέμου. Η ιστορική περιοχή του Λουξεμβούργου ανήκε στη ρωμαϊκή επαρχία Belgica Prima. Μετά την εισβολή των γερμανικών φυλών από την Ανατολή, το Λουξεμβούργο έγινε μέρος της Φραγκικής αυτοκρατορίας. Με τη Συνθήκη του Βερντέν του 843, έγινε μέρος της επαρχίας της Μέσης Φραγκίας (Λοθαριγγίας)). Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Ριμπεμόν το 880, είχε τελικά περιέλθει στην Ανατολική Φραγκία (Γερμανία).
Οι σύγχρονοι ιστορικοί εξηγούν την ετυμολογία της λέξης Λουξεμβούργο, ότι προέρχεται από τη λέξη Letze, που σημαίνει οχύρωση, που μπορεί να αναφερόταν είτε σε ερείπια ρωμαϊκής σκοπιάς, είτε σε πρωτόγονο καταφύγιο του Πρώιμου Μεσαίωνα.
Πρώτο δουκάτο (963–1353)
Μέχρι τη διαίρεση της Λοθαριγγίας το 959, η περιοχή του Λουξεμβούργου είχε περάσει στον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης του Οίκου της Αρντέν-Μπαρ, γιο του παλατινού κόμη Βίγκερικ της Λοθαριγγίας. Το 963, ο κόμης Ζήγκφρηντ, πιθανότατα νεότερος αδελφός του δούκα Φρειδερίκου Α΄, αγόρασε λίγη γη από τον ηγούμενο Βίκερους του Αγίου Μαξιμίνου στο Τρηρ. Αυτή η γη ήταν επικεντρωμένη σε ένα ερειπωμένο (υποτίθεται ρωμαϊκό) οχυρό με το παλαιό ανω-γερμανικό όνομα Lucilinburhuc (κοινώς μεταφράζεται ως "μικρό κάστρο"). Τα επόμενα χρόνια, ο κόμης Ζήγκφρηντ έκτισε ένα νέο κάστρο στη θέση αυτών των ερειπίων, σε έναν βράχο που αργότερα θα ονομαζόταν Bock Fiels. Αυτό το κάστρο δέσποζε σε ένα τμήμα του παλαιού ρωμαϊκού δρόμου, που ένωνε το Ρενς, το Aρλόν και το Tρηρ, και άνοιξε κάποιες προοπτικές για το εμπόριο και τη φορολογία. Παρά τη νέα αυτή κατασκευή, φαίνεται ότι ο Ζήγκφρηντ και οι άμεσοι διάδοχοί του δεν έκαναν το κάστρο την κύρια κατοικία τους. Η ιστορία του Λουξεμβούργου ξεκίνησε με την κατασκευή αυτού του κάστρου.
Τα επόμενα χρόνια, μια μικρή πόλη και μια αγορά αναπτύχθηκε γύρω από το νέο κάστρο. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν πιθανότατα υπηρέτες του κόμη Ζήγκφρηντ και κληρικοί της εκκλησίας του Αγίου Μιχαήλ. Αυτός ο οικισμός έλαβε σύντομα πρόσθετη προστασία με την κατασκευή ενός πρώτου, μερικού τείχους και τάφρου της πόλης.
Εκτός από τη μικρή πόλη κοντά στο Bock Fiels και τον ρωμαϊκό δρόμο, ένας άλλος οικισμός σχηματίστηκε στην κοιλάδα του Aλζέτ (σήμερα η συνοικία Γκρουντ). Μέχρι το 1083, αυτή η κάτω πόλη περιείχε δύο εκκλησίες, δύο γέφυρες των ποταμών Aλζέτ και Πέτρους. Οι κάτοικοί της άσκησαν διάφορα επαγγέλματα, μεταξύ των οποίων την αλιεία, η αρτοποιία και το άλεσμα. Την ίδια χρονιά, το αβαείο των Βενεδικτίνων του Άλτμυνστερ ιδρύθηκε από τον κόμη Κορράδο στο λόφο πίσω από το κάστρο του Λουξεμβούργου.
Ο Οίκος του Λουξεμβούργου παρείχε αρκετούς αυτοκράτορες της Γερμανίας, βασιλείς της Βοημίας και αρχιεπισκόπους του Τρηρ και του Μάιντς. Από τον Πρώιμο Μεσαίωνα έως την Αναγέννηση, το Λουξεμβούργο έφερε πολλά ονόματα, όπως Lucilinburhuc, Lutzburg, Lützelburg, Luccelemburc και Lichtburg, μεταξύ άλλων.
Το δουκάτο (1353-1797)
Το Λουξεμβούργο παρέμεινε ανεξάρτητο φέουδο (κομητεία) της Γερμανίας, όταν, το 1354, ο αυτοκράτορας Κάρολος Δ΄ το ανέδειξε σε δουκάτο για τον αδελφό του Βεγκέσλαο Α΄. Τα εδάφη των δουκών είχαν διαμορφωθεί το 1353 με την ενσωμάτωση της παλαιάς κομητείας του Λουξεμβούργου, της μαρκιωνίας του Aρλόν, των κομητειών Ντυρμπυύ και Λαρός και των περιοχών Tιονβίλ, Μπίτμπουλ και Mαρβίλ. Η κομητεία του Βιάντεν μπορεί επίσης να συμπεριλαμβανόταν, καθώς ήταν υποτελής των κομήτων και των δουκών του Λουξεμβούργου από τις 31 Ιουλίου 1264 περίπου.
Το 1411, ο Σιγισμούνδος του Οίκου του Λουξεμβούργου έχασε το δουκάτο από την ανιψιά του Ελισάβετ, επειδή αθέτησε ένα δάνειο. Η Ελισάβετ πώλησε αργότερα το δουκάτο στον Φίλιππο Γ΄ τον Καλό, δούκα της Βουργουνδίας, του Οίκου των Βαλουά-Βουργουνδίας, ο οποίος την πλήρωσε το 1444. Οι δούκες της Βουργουνδίας είχαν αποκτήσει προηγουμένως μια σειρά από άλλες κτήσεις στις Κάτω Χώρες, όπως τη Φλάνδρα, το Αρτουά, το Αινώ, τη Βραβάνδη, τη Ζηλανδία, την Ολλανδία και το Ναμύρ. Το Λουξεμβούργο και αυτές οι άλλες κτήσεις της Βουργουνδίας στις Κάτω Χώρες αναφέρονται συλλογικά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (1384–1482) ως οι Βουργουνδικές Κάτω Χώρες. Η ανδρική γραμμή των δουκών της Βουργουνδίας εξέλιπε το 1477, όταν ο γιος του Φίλιππου Γ΄, Κάρολος ο Τολμηρός απεβίωσε στη μάχη του Νανσύ, αφήνοντας τη Μαρία της Βουργουνδίας, το μοναχοπαίδι του, ως κληρονόμο. Μετά το τέλος του, η Μαρία παντρεύτηκε τον αρχιδούκα Μαξιμιλιανό Α΄ της Αυστρίας, του Οίκου των Αψβούργων, ο οποίος αργότερα έγινε αυτοκράτορας της Γερμανίας. Στη συνέχεια, η Βουργουνδική Ολλανδία τέθηκε υπό την κυριαρχία του Οίκου των Αψβούργων, ξεκινώντας την περίοδο των Αψβουργικών Κάτω Χωρών (1482–1581).
Με την παραίτηση το 1555 του αυτοκράτορα της Γερμανίας Καρόλου Ε΄ (επίσης βασιλιά της Ισπανίας ως Καρόλου Α΄), οι Κάτω Χώρες των Αψβούργων πέρασαν στον γιο του, βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Εξέγερσης ή του Ογδοηκονταετούς Πολέμου, οι επτά βόρειες επαρχίες των Αψβούργων Κάτω Χωρών αποσχίστηκαν από την Ισπανία, για να σχηματίσουν την Ολλανδική Δημοκρατία το 1581, ενώ οι υπόλοιπες δέκα νότιες επαρχίες (συμπεριλαμβανομένου του Λουξεμβούργου ) παρέμειναν υπό ισπανική κυριαρχία μέχρι το 1714. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι υπόλοιπες νότιες επαρχίες αναφέρονταν ως Ισπανικές Κάτω Χώρες (ή Νότιες Κάτω Χώρες, ένα όνομα που συνεχίστηκε υπό την αυστριακή κυριαρχία). Ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής, ο οποίος διεξήχθη μετά την εξάλειψη της ισπανικής γραμμής των Αψβούργων το 1700, είχε ως αποτέλεσμα οι ισπανικές Κάτω Χώρες να τεθούν υπό την κυριαρχία της μοναρχίας των Αψβούργων της Αυστρίας το 1714, ξεκινώντας έτσι την περίοδο της Αυστριακής Ολλανδίας. Η περιοχή παρέμεινε υπό αυστριακή κυριαρχία μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, όταν την κατέλαβε η Γαλλία το 1795. Η Αυστρία επιβεβαίωσε την απώλειά της στη Συνθήκη του 1797 του Κάμπο Φόρμιο.
Μετά το δουκάτο (1797–σήμερα)
μικρογραφία| Οι [[Διαμερίσματα του Λουξεμβούργου|τρεις διαμερίσεις μείωσαν σημαντικά την επικράτεια της χώρας με τα χρόνια.]]
Το Φορέτ (Forêts) ήταν ένα διαμέρισμα της Γαλλικής Πρώτης Δημοκρατίας και αργότερα της Πρώτης Γαλλικής αυτοκρατορίας στο σημερινό Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Γερμανία. Το όνομά του, που σημαίνει «δάση», προέρχεται από τα δάση των Αρδεννών. Δημιουργήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1795, μετά την προσάρτηση των Νοτίων Κάτω Χωρών από τη Γαλλία την 1η Οκτωβρίου. Πριν από την κατοχή των Γάλλων, η επικράτεια αποτελούσε τμήμα του δουκάτου του Λουξεμβούργου και του δουκάτου του Μπουγιόν. Το Λουξεμβούργο έχασε ένα μικρό μέρος τού εδάφους του από την Πρωσία το 1813.
Πρωτεύουσά του ήταν η πόλη του Λουξεμβούργου. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα Α΄ το 1814, το μεγαλύτερο μέρος του έγινε τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών, με το τμήμα στην ανατολική πλευρά των ποταμών Oυρ και Σάουερ να αποτελεί μέρος της Πρωσίας (τώρα Γερμανία). Στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815, μέρος της γης του πρώην δουκάτου του Λουξεμβούργου δόθηκε στην Πρωσία, για να ικανοποιήσει μια δυναστική αξίωση και το υπόλοιπο δημιουργήθηκε ως νέο μεγάλο δουκάτο του Λουξεμβούργου, το οποίο έγινε επίσης μέλος της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και δόθηκε στην βασιλιά Γουλιέλμος Α΄ των Κάτω Χωρών σε προσωπική ένωση με το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.
Σε αντίθεση με τις Κάτω Χώρες, ωστόσο, το Λουξεμβούργο ήταν μέρος της Γερμανικής Συνομοσπονδίας που ιδρύθηκε το 1815 και μια φρουρά του βασιλείου της Πρωσίας βρισκόταν εκεί. Αφού το βασίλειο του Βελγίου κέρδισε την ανεξαρτησία του από τις Κάτω Χώρες το 1830, το Λουξεμβούργο διαιρέθηκε το 1839, με το μεγαλύτερο δυτικό τμήμα του μεγάλου δουκάτου να πηγαίνει στο Βέλγιο, έτσι ώστε το μεγάλο δουκάτο να αποτελεί μόνο το μικρότερο ανατολικό τμήμα. Η προσωπική ένωση μεταξύ του θρόνου του Λουξεμβούργου και του ολλανδικού θρόνου συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του Γουλιέλμου Γ΄ το 1890, οπότε ο θρόνος της Ολλανδίας πέρασε στην κόρη του Βιλελμίνη και ο θρόνος του Λουξεμβούργου στον Aδόλγο του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
Η επικράτεια του πρώην δουκάτου του Λουξεμβούργου διαιρείται τώρα μεταξύ του μεγάλου δουκάτου του Λουξεμβούργου, της βελγικής επαρχίας του Λουξεμβούργου, του γερμανικού ομόσπονδου κράτους της Ρηνανίας-Παλατινάτου και των γαλλικών διαμερισμάτων Αρδεννών, Μεύση (Μεζ) και Μοζέλα (Μοζέλ), το τελευταίο τμήμα αναφέρεται ως Γαλλικό Λουξεμβούργο από τη Συνθήκη των Πυρηναίων του 1659.
Πηγές
Κατηγορία:Δεκαεπτά επαρχίες Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νταγκμάρα Ντομίντσικ
Η Νταγκμάρα Ντομίντσικ (πολωνικά: Dagmara Domińczyk) (γενν. 17 Ιουλίου 1976) είναι Πολωνή-Αμερικανίδα ηθοποιός και συγγραφέας. Έχει εμφανιστεί στις ταινίες Rock Star (2001), Ο Κόμης Μόντε Κρίστο (2002), Kinsey - Ας μιλήσουμε για το σεξ (2004), Trust the Man (2005), Μοναχικές καρδιές (2006), Running with Scissors (2006), Higher Ground (2011), The Letter (2012), Κάποτε στη Νέα Υόρκη (2013), Big Stone Gap (2014), A Woman, a Part (2016), The Assistant (2019) και Η χαμένη κόρη (2021). Η Ντομίντσικ έχει επίσης έναν κύριο ρόλο στην κωμική-δραματική τηλεοπτική σειρά του HBO Succession (2018–σήμερα).
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Νταγκμάρα σπούδασε στο Λύκειο Fiorello H. LaGuardia στο Μανχάταν. Συνέχισε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Πανεπιστημίου Κάρνεγκι Μέλον στο Πίτσμπεργκ, από την οποία αποφοίτησε το 1998.
Καριέρα
Το 1999, η Ντομίντσικ έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός στο Μπρόντγουεϊ ως αντικαταστάτρια της Άννα Φρίελ στην παραγωγή του Πάτρικ Μάρμπερ για το Closer. Την επόμενη χρονιά, έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο ως Κλερ στη ρομαντική κωμωδία Πιστά Ερωτευμένοι, η οποία γράφτηκε από τον Στιούαρτ Μπλάμπεργκ, με τους Μπεν Στίλερ και Έντουαρντ Νόρτον. Το 2001, πρωταγωνίστησε ως Tania Asher στο Rock Star και το 2002, υποδύθηκε την αρραβωνιαστικιά του Έντμοντ Ντάντες, Μερσέντες Μοντέγκο (το γένος Ερέρα), στη μεταφορά οθόνης του Ο Κόμης Μόντε Κρίστο. αριστερά|μικρογραφία| Η Ντομίντσικ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μοντκλέρ το Μάιο του 2014 Το 2003, επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ παίζοντας την Καρολάιν Μπραμπλ σε μια παραγωγή του Μαγεμένος Απρίλης. Η Ντομίντσικ είχε επίσης ρόλους guest star σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι Kinsey (2004), 24 (2005), The Bedford Diaries (2006), The Good Wife (2011), Suits (2011), Person of Interest (2012) και Boardwalk Empire (2014). Το 2006, εμφανίστηκε στην ταινία Μοναχικές καρδιές, σε σκηνοθεσία Τοντ Ρόμπινσον με τον Τζον Τραβόλτα και στη μαύρη κωμωδία Running with Scissors μαζί με ένα καστ αστέρων συμπεριλαμβανομένων των Ανέτ Μπένινγκ, Τζόζεφ Φάινς και Γκουίνεθ Πάλτροου.
Το 2011, η Ντομίντσικ συμπρωταγωνίστησε στη σκηνοθετική δραματική ταινία της Βέρα Φαρμίγκα Higher Ground, ως μέλος της θρησκευτικής ομάδας που αναπτύσσει όγκο στον εγκέφαλο. Την επόμενη χρονιά, εμφανίστηκε στην ψυχολογική ταινία θρίλερ The Letter με την Ουινόνα Ράιντερ και τον Τζέιμς Φράνκο. Στη συνέχεια συμπρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία του Τζέιμς Γκρέι Κάποτε στη Νέα Υόρκη (2013), μαζί με τους Μαριόν Κοτιγιάρ, Χοακίν Φίνιξ και Τζέρεμι Ρένερ.
Το 2013, δημοσίευσε το πρώτο της μυθιστόρημα, Το Νανούρισμα των Πολωνών Κοριτσιών, το οποίο βασίστηκε χαλαρά στα νιάτα της στην πατρίδα της, την Πολωνία.
Το 2014, η Ντομίντσικ πρωταγωνίστησε στην πολωνική ταινία πολιτικού θρίλερ Jack Strong, σε σκηνοθεσία Βουαντίσουαφ Πασικόφσκι και στην ταινία μαύρης κωμωδίας Let's Kill Ward's Wife, σε σκηνοθεσία του κουνιάδου της, Σκοτ Φόλεϊ.
Προσωπική ζωή
Τον Ιούνιο του 2005, η Ντομίντσικ παντρεύτηκε τον ηθοποιό και επίσης απόφοιτο του Κάρνετζι Μέλον, Πάτρικ Γουίλσον. Έχουν εμφανιστεί μαζί στις ταινίες Running with Scissors (2006), Jack Strong (2014), Big Stone Gap (2014) και Let's Kill Ward's Wife (2014). Στις 23 Ιουνίου 2006, γέννησε το πρώτο τους παιδί, τον Κάλιν Πάτρικ Γουίλσον. Η Ντομίντσικ γέννησε τον δεύτερο γιο τους, Κάσιαν ΜακΚάρελ Γουίλσον, στις 9 Αυγούστου 2009. Η οικογένεια κατοικεί στο Μοντκλέρ στο Νιου Τζέρσεϊ. Είναι κουνιάδα του ηθοποιού Σκοτ Φόλεϊ, ο οποίος είναι παντρεμένος με την αδερφή της, Μαρίκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί του 21ου αιώνα
Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20 (υδατοσφαίριση)
Η Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20 (αγγλικά: LEN Euro League Women 2019–20) είναι η 33η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώνεται από την LEN και η 7η περίοδος από τότε που μετονομάστηκε από Τσάμπιονς Καπ σε Ευρωλίγκα Γυναικών.
Το Final Four επρόκειτο να διεξαχθεί το διήμερο 24 και 25 Απριλίου του 2020. Η διοργάνωση διακόπηκε οριστικά εξαιτίας της εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού και δεν αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα για το 2020.
Κατανομή ομάδων
Οι 4 ομάδες του Final Four της περιόδου 2018–19 προκρίθηκαν απευθείας στον Προκαταρκτικό γύρο.
Φάσεις και ημερομηνίες γύρων
Το πρόγραμμα της διοργάνωσης έχει ως εξής.
Προκαταρκτικός γύρος 1
Η κλήρωση του 1ου προκαταρκτικού γύρου έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2019 στο Βόλο με αφορμή το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Νέων Γυναικών. Ο 1ος προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε 4 ομίλους μεταξύ 31 Οκτωβρίου και 3 Νοεμβρίου του 2019. Οι τρεις πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στον Προκαταρκτικό γύρο.
1ος όμιλος
Οι αγώνες του 1ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Centro Federale Polo Natatorio Ostia στη Ρώμη. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
2ος όμιλος
Οι αγώνες του 2ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στη Βουδαπέστη. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
3ος όμιλος
Οι αγώνες του 3ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Βερολίνο. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
4ος όμιλος
Οι αγώνες του 4ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στην Ουτρέχτη. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
Προκαταρκτικός γύρος
Η κλήρωση του προκαταρκτικού γύρου έγινε στις 5 Νοεμβρίου του 2019 στη Νιόν. Ο προκαταρκτικός γύρος θα διεξαχθεί σε 4 ομίλους μεταξύ 29 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου του 2019. Οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο θα προκριθούν στα προημιτελικά.
Αυτοκτονία με απαγχονισμό
μικρογραφία| Χαρακτική από στις αρχές του 20ου αιώνα μιας γυναίκας που ανακαλύπτει μια αυτοκτονία με απαγχονισμό. Η αυτοκτονία με απαγχονισμό είναι ο σκόπιμος φόνος του εαυτού κάποιου (αυτοκτονία) μέσω ανάρτησης από ένα σημείο αγκύρωσης, όπως ένα δοκάρι ή άγκιστρο, με σχοινί ή κορδόνι ή με άλμα από ύψος με θηλιά γύρω από το λαιμό.
Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20 (υδατοσφαίριση)
1ος όμιλος
Οι αγώνες του 1ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στο Παπαστράτειο Κολυμβητήριο στον Πειραιά. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
Αυτοκτονία με απαγχονισμό
Ο απαγχονισμός θεωρείται συχνά ως μια απλή μέθοδος αυτοκτονίας που δεν απαιτεί περίπλοκες τεχνικές. Μια μελέτη ατόμων που αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν με απαγχονισμό και έζησαν, συνήθως υποδηλώνει ότι αυτή η αντίληψη μπορεί να μην είναι ακριβής. Είναι μια από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες μεθόδους αυτοκτονίας και έχει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, που έχει υπολογιστεί σε ποσοστό τουλάχιστον 70%. Τα απαιτούμενα υλικά είναι εύκολα διαθέσιμα, καθιστώντας μια δύσκολη μέθοδο πρόληψης. Στη Διεθνή Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας, οι αυτοκτονίες με απαγχονισμό ταξινομούνται στον κωδικό Χ70: «Σκόπιμος αυτοτραυματισμός με απαγχονισμό, στραγγαλισμό και ασφυξία».
Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20 (υδατοσφαίριση)
2ος όμιλος
Οι αγώνες του 2ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στο Piscina Can Llong στο Σαβαδέλ. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
Αυτοκτονία με απαγχονισμό
Ιατρικές συνέπειες και θεραπεία
Τα άτομα που επιζούν από απαγχονισμό αναφέρουν ότι βλέπουν φώτα που αναβοσβήνουν και ακούνε ήχους κουδουνίσματος. Ο λαιμός των ανθρώπων που είναι κρεμασμένοι είναι συνήθως σημαδεμένος με αυλάκια όπου η απολίνωση είχε σφίξει τον λαιμό. Ένα ανεστραμμένο σημάδι V εμφανίζεται επίσης συχνά. Λόγω της πίεσης στη γνάθο, η γλώσσα μερικές φορές προεξέχει, με αποτέλεσμα να στεγνώνει. Ανάλογα με τις περιστάσεις, πετέχειες μπορεί να υπάρχουν στα μάτια, το πρόσωπο, τα πόδια και τα πέλματα. Τα κατάγματα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι σπάνια, εκτός εάν ο απαγχονισμός γίνεται με πτώση από ψηλά, που συνήθως προκαλεί έναν τραυματισμό γνωστό ως κάταγμα του δήμιου. Ο απαγχονισμός συνήθως οδηγεί σε εγκεφαλική υποξία και μειωμένο μυϊκό τόνο γύρω από το λαιμό. Σύμφωνα με τους Άουφντερναϊντε et al., η πιο κοινή αιτία θανάτου από απαγχονισμό είναι η εγκεφαλική υποξία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που απαγχονίζονται πεθαίνουν πριν βρεθούν. Ο όρος «σχεδόν απαγχονισμένος» αναφέρεται σε όσους επιβιώνουν (τουλάχιστον για λίγο - για παράδειγμα, μέχρι να φτάσουν στο νοσοκομείο). Η αρχική θεραπεία των επιζώντων ακολουθεί τις «συνήθεις προτεραιότητες του αεραγωγού, της αναπνοής και της κυκλοφορίας (ABC)». Η θεραπεία θα πρέπει να «κατευθύνεται στον έλεγχο των αεραγωγών με ενδοτραχειακή διασωλήνωση, αερισμό με χρήση θετικής τελικής εκπνευστικής πίεσης (PEEP) και υπεραερισμό με συμπληρωματικό οξυγόνο για τον έλεγχο της ενδοκρανιακής πίεσης». Μια μελέτη με άτομα που βίωσαν σχεδόν απαγχονισμό και έλαβαν κατάλληλη θεραπεία στο νοσοκομείο διαπίστωσε ότι το 77% από αυτούς επέζησαν.
Συχνότητα
μικρογραφία| [[Ιστάμπ (Γυναίκα με σχοινί), η αρχαία θεά της αυτοκτονίας με απαγχονισμό των Μάγια. Υπό ορισμένες συνθήκες, η αυτοκτονία θεωρούνταν τιμητικός τρόπος θανάτου και η Ιστάμπ θα λειτουργούσε ως ψυχοπόμπος για αυτά τα άτομα.]] Σύμφωνα με τον Άντον Τ.Λ. φαν Χόοφ, ο απαγχονισμός ήταν η πιο κοινή μέθοδος αυτοκτονίας στις πρωτόγονες και προβιομηχανικές κοινωνίες. Μια ανασκόπηση του 2008 σε 56 χώρες με βάση τα δεδομένα θνησιμότητας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας διαπίστωσε ότι ο απαγχονισμός ήταν η πιο κοινή μέθοδος στις περισσότερες χώρες, αντιπροσωπεύει το 53% των αυτοκτονιών ανδρών και το 39% των αυτοκτονιών γυναικών.
Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20 (υδατοσφαίριση)
3ος όμιλος
Οι αγώνες του 3ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στο Κίρισι. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
Αυτοκτονία με απαγχονισμό
Συχνότητα
Στην Αγγλία και την Ουαλία, ο απαγχονισμός είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην ομάδα των ανδρών ηλικίας 15-44 ετών, που περιλαμβάνει σχεδόν τις μισές από τις αυτοκτονίες της ομάδας. Είναι η δεύτερη πιο κοινή μέθοδος στις γυναίκες, πίσω από τη δηλητηρίαση. Το 1981 ο απαγχονισμός αντιπροσώπευε το 23,5% των αυτοκτονιών ανδρών και μέχρι το 2001 το ποσοστό είχε αυξηθεί στο 44,2%. Το ποσοστό των απαγχονισμών ως αυτοκτονιών το 2005 μεταξύ των γυναικών ηλικίας 15–34 ετών ήταν 47,2%, έχοντας αυξηθεί από 5,7% το 1968. Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι η δεύτερη πιο κοινή μέθοδος, πίσω από τα πυροβόλα όπλα, και είναι μακράν η πιο κοινή μέθοδος για όσους βρίσκονται σε ψυχιατρικά ιδρύματα και νοσοκομεία. Ο απαγχονισμός ευθύνεται για μεγαλύτερο ποσοστό αυτοκτονιών στους νεότερους Αμερικανούς από ότι στους μεγαλύτερους. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των εθνοτικών ομάδων. Η έρευνα δείχνει ότι ο απαγχονισμός είναι η πιο κοινή μέθοδος μεταξύ των Κινέζων και των Ιαπώνων Αμερικανών. Ο απαγχονισμός είναι επίσης μια συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος για όσους βρίσκονται υπό κράτηση, σε πολλές χώρες.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Θάνατοι από απαγχονισμό απαγχονισμος
Ευρωλίγκα Γυναικών 2019–20 (υδατοσφαίριση)
4ος όμιλος
Οι αγώνες του 4ου ομίλου θα πραγματοποιηθούν στην Κατάνια. Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2019–20 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2020
Αντιιικό πρόγραμμα
thumb|ClamTk, ένα ανοιχτού κώδικα αντιιικό πρόγραμμα με βάση το ClamAV αντιιικό πρότυπο, που αναπτύχθηκε αρχικά από Tomasz Kojm το 2001Το λογισμικό προστασίας από ιούς ή λογισμικό anti-virus (συντομογραφία για λογισμικό AV), επίσης γνωστή ως αντι-malware, είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή που χρησιμοποιείται για την πρόληψη, τον εντοπισμό, και την αφαίρεση του κακόβουλου λογισμικού.
Το λογισμικό προστασίας από ιούς αναπτύχθηκε αρχικά για να ανιχνεύσει και να αφαιρέσει ιούς υπολογιστών, εξ ου και το όνομα. Ωστόσο, με τον πολλαπλασιασμό άλλων ειδών κακόβουλου λογισμικού, το λογισμικό προστασίας από ιούς άρχισε να παρέχει προστασία από άλλες απειλές του υπολογιστή. Ειδικότερα, σύγχρονο λογισμικό προστασίας από ιούς μπορεί να προστατεύσει από: κακόβουλα αντικείμενα βοήθειας του προγράμματος περιήγησης (Bho), browser αεροπειρατές, ransomware, keyloggers, backdoors, rootkits, δούρειους ίππους, σκουλήκια, κακόβουλα LSPs, dialers, fraudtools, adware και spyware. Ορισμένα προϊόντα περιλαμβάνουν επίσης την προστασία από άλλες απειλές του υπολογιστή, όπως μολυμένα και κακόβουλα URLs, spam, απάτες και phishing επιθέσεις, προστασία της διαδικτυακης ιδωτικότητας (privacy), διαδικτυακες τραπεζικές επιθέσεις, κοινωνικής μηχανικής τεχνικές, προηγμένη επίμονη απειλή (APT) και botnet DDoS επιθέσεις.
1949-1980 περιόδου (προ-antivirus ημέρες)
Αν και οι ρίζες του ιού υπολογιστή χρονολογούνται από το 1949, όταν ο επιστήμονας John von Neumann δημοσίευσε τη Θεωρία της αυτο-αναπαραγωγής αυτομάτων, ο πρώτος γνωστός ιός υπολογιστή εμφανίστηκε το 1971 και ονομάστηκε Creeper virus (Ανατριχιαστικός ιός). Ο ιός μόλυνε mainframe υπολογιστές της Digital Equipment Corporations (DEC) PDP-10  που τρέχουν το TENEX λειτουργικό σύστημα.
Ο ιός Creeper τελικά διαγράφηκε από ένα πρόγραμμα που δημιουργήθηκε από τον Ray Tomlinson και είναι γνωστό ως «The Reaper». Μερικοί άνθρωποι θεωρούν το «the Reaper», ως το πρώτο λογισμικό προστασίας από ιούς που έχει γραφτεί ποτέ, αλλά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Reaper ήταν στην πραγματικότητα ένας ιός ο ίδιος, ειδικά σχεδιασμένος για να αφαιρέσει τον Creeper.
Το 1983, ο όρος «ιός υπολογιστών» επινοήθηκε από τον Fred Cohen σε μια από τις πρώτες δημοσιευμένες επιστημονικές εργασίες σχετικά με τους ιούς υπολογιστών. Ο Cohen, χρησιμοποιεί τον όρο «ιός υπολογιστών» για να περιγράψει ένα πρόγραμμα το οποίο: «επηρεάζει άλλα προγράμματα του ηλεκτρονικού υπολογιστή, τροποποιώντας αυτά  με τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει ένα (πιθανώς εξελιγμένο) αντίγραφο του εαυτού του.» 'Ενας πιο πρόσφατος και ακριβής ορισμό του υπολογιστή virus έχει δοθεί από τον Ούγγρο ερευνητή ασφαλείας Péter Szőr ως: «ένας κώδικας που αναδρομικά αναπαράγει ένα ενδεχομένως εξελιγμένο αντίγραφο του εαυτού του»
1980-1990 περιόδος (αρχικες ημέρες)
Υπάρχουν αντίθετες απόψεις για τον εφευρέτη του πρώτου λογισμικού προστασίας. Πιθανότατα, η πρώτη κοινά γνωστή αφαίρεση ιού «στη φύση» (π.χ. ο Vienna virus) πραγματοποιήθηκε το 1987 από τον Bernd Fix.
Το 1987, οι Andreas Lüning και Kai Figge, που ίδρυσαν τη G Data Software το 1985, δημοσίευσαν το πρώτο λογισμικό προστασίας για τη πλατφόρμα του Atari ST. Το 1987, ο Ultimate Virus Killer (UVK) επίσης δημιοσιευτηκε. Αυτό ήταν το πιο διαδεδομένο λογισμικό προστασίας στην βιομηχανία για το Atari ST και το Atari Falcon, η τελευταία εκδοχή του οποίου (version 9.0) δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2004. Το 1987, στις ΗΠΑ ,ο John McAfee ίδρυσε την εταιρία McAfee (ως κομμάτι της Intel Security ) και, στο τέλος εκείνης της χρονιάς, δημοσίευσε την πρώτη έκδοση του VirusScan. Επίσης το 1987 (στην Τσεχοσλοβακία), ο Peter Paško, ο Rudolf Hrubý, και ο Miroslav Trnka δημιούργησαν την πρώτη έκδοση του NOD antivirus.
Το 1987,ο Fred Cohen έγραψε ότι δεν υπάρχει κάποιος αλγόριθμος ο οποίος μπορεί να εντοπίσει τέλεια όλους τους πιθανούς ιούς.
Τελικά, στα τέλη του 1987, τα πρώτα δυο heuristic λογισμικά προστασίας δημοσιεύτηκαν : το Flushot Plus του Ross Greenberg,  και το Anti4us από τον Erwin Lanting. Στο βιβλιο του O'Reilly, Malicious Mobile Code: Virus Protection for Windows, ο Roger Grimes περιέγραψε τον Flushot Plus ως «το πρώτο ολιστικό πρόγραμμα το οποίο πολεμούσε κακόβουλο κώδικα στα κινητά (MMC).»
Ωστοσο, το ειδος των heuristic προγραμματων που χρησιμοποιοντουσαν απο τις αρχικες AV μηχανες ηταν εντελως διαφορετικα απο αυτα που χρησιμοποιουνται σημερα. Το πρωτο προγραμμα με μια heuristic μηχανη το οποιο παρομοιαζει τα σημερινα ειναι το F-PROT του 1991. Οι αρχικες heuristic μηχανες βασιζοντουσαν στον διαχωρισμο του δυαδικου συστηματος σε διαφορες κατηγοριες οπως εκεινος των δεδομενων και του κωδικα  (σε ενα κανονικο δυαδικο, ξεκιναμε συνηθως απο την ιδια τοποθεσια). Όντως, οι αρχικοι ιοί ανα-διοργανωναν τη σειρα των κατηγοριων του προγραμματος, ή παρακαμπταν το αρχικο τμημα της καθε κατηγοριας κωδικα με σκοπο να πηδηξουν στο τελευταιο κομματι του αρχειου οπου βρισκοταν ο κακοβουλος κωδικας- και να γυρισουν πισω στην αρχη για να τρεξουν τον αρχικο κωδικα. Αυτο ηταν ενα πολυ συγκεκριμενο μοτιβο, το οποιο δεν χρησημιοποιουνταν απο καποιο νομιμο προγραμμα, το οποιο εκπροσωπουσε εναν κομψο τροπο για να ανιχνευτει κακοβουλος κωδικας. Αλλα ειδη πιο προχωρημενων τεχνικων αργοτερα προσθεθηκαν για την αντιληψη κακοβουλου λογισμικου, οπως περιεργα ονοματα κατηγοριων κωδικα, λαθος μεγεθος του αρχικου τιτλου του κωδικα, κανονικες εκφρασεις, και μερικα μοτιβα στην διαχειριση μνημης.
Το 1988, η αναπτυξη των εταιριων λογισμικων προστασιας συνεχισε. Στη Γερμανια, ο Tjark Auerbach ιδρυσε την Avira (H+BEDV οπως ονομασθηκε πρωτα) και δημοσιευσε την πρωτη εκδοση του AntiVir (με ονομα «Luke Filewalker» εκεινο τον καιρο). Στη Bulgaria, ο Dr. Vesselin Bontchev δημιοσιευε το δικο του πρωτο δωρεαν λογισμικο προστασιας (μετα πηγε στη FRISK Software). Επισης ο Frans Veldman δημοσιευσε την πρωτη εκδοση του ThunderByte Antivirus, γνωστο επισης ως TBAV (πουλησε την πρωτη του εταιρια στον Norman Safeground το 1998). Στην Czechoslovakia,ο Pavel Baudiš και ο Eduard Kučera ιδρυσαν την avast! (εκεινο τον καιρο ως ALWIL Software) και δημοσιευσαν την πρωτη τους εκδοση ως avast! antivirus. Τον June 1988, στην South Korea, ο Dr. Ahn Cheol-Soo δημοσιευσε το πρωτο του λογισμικο προστασιας, που λεγοταν V1 (μετα ιδρυσε την AhnLab το 1995). Τελικα, το φθινοπωρο του 1988, στο Ηνωμενο Βασιλειο,ο Alan Solomon ιδρυσε την S&S International και δημιουργησε το δικο του Dr. Solomon's Anti-Virus Toolkit (αν και το δημοσιευσε για εμπορικη χρηση το 1991 – το 1998 η εταιρεια του Dr. Solomon αγορασθηκε απο την McAfee). Τον Νοεμβριο του 1988 ενας καθηγητής στο Πανεπιστημιο Παναμερικής στο Mexico City με το ονομα Alejandro E. Carriles καταχωρησε ως πατεντα το πρωτο λογισμικο προστασιας στο Μεξικό με το ονομα «Byte Matabichos» (Byte Εντομοκτονο) για να βοηθησει να λυθει η ταχεια μολυνση των υπολογιστων των μαθητων του απο ιούς.
Επισης το 1988, μια συνδρομητικη email λιστα  με το ονομα VIRUS-L ξεκινησε απο το δικτυο BITNET/EARN οπου καινουριοι ιοι και οι πιθανοτητες ανιχνευσης και εξουδετερωσης τους συζητιουνταν. Καποια μελη και οι αντιστοιχες εταιριες αυτης της συνδρομητικης λιστας ηταν οι: Alan Solomon, Eugene Kaspersky (Kaspersky Lab), Friðrik Skúlason (FRISK Software), John McAfee (McAfee), Luis Corrons (Panda Security), Mikko Hyppönen (F-Secure), Péter Szőr, Tjark Auerbach (Avira) και Dr. Vesselin Bontchev (FRISK Software).
Το 1989, στην Iceland, ο Friðrik Skúlason δημιουργησε την πρωτη εκδοχη του F-PROT Anti-Virus απο το 1989 (ιδρυσε την εταιρια FRISK Software μολις το 1993). Κατα τη διαρκεια, στις ΗΠΑ, η Symantec (που ιδρυθηκε απο τον Gary Hendrix το 1982) δημιουργησε το πρωτο της λογισμικο προστασιας Symantec antivirus for Macintosh (SAM). Το SAM 2.0, που βγηκε τον Μαρτιο του 1990, ενσωματωνε τεχνολογια που αφηνε τους χρηστες της να ανανεωσουν το προγραμμα SAM για να διακοψουν και να εξουδετερωσουν καινουριους ιους, μαζι με αυτους οι οποιοι δεν υπηρχαν οταν το προγραμμα βρηκε πρωτα στην αγορα.
Στα τελη του 1980, στο Ηνωμενο Βασιλειο, οι Jan Hruska και Peter Lammer ιδρυσαν την εταιρεια ασφαλείας Sophos και αρχισαν να παραγωγουν τα δικα τους προιόντα με προγραμματα κατα των ιών και προγραμματα κρυπτογραφησης. Στην ιδια χρονικη περιοδο, στην Ουγγαρία, επισης η VirusBuster ιδρυθηκε (η οποια προσφατα ενωθηκε με την Sophos).
Περίοδος 1990–2000  (εμφανιση της βιομηχανιας antivirus)
Το 1990, στην Ισπανία, ο Mikel Urizarbarrena ίδρυσε την Panda Security (Panda Software τότε). Στην Ουγγαρία, ο ερευνητής ασφαλείας Péter Szőr δημοσίευσε την πρώτη εκδοχή του Pasteur antivirus. Στην Ιταλία, ο Gianfranco Tonello δημιούργησε την πρώτη εκδοχή του VirIT eXplorer antivirus (ενώ ίδρυσε την εταιρεία TG Soft ένα χρόνο μετά).
Αναφορές
Κατηγορία:Λογισμικό προστασίας από ιούς Κατηγορία:Είδη βοηθητικού λογισμικού
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αυστρία
Τα δικαιώματα των λεσβιών, ομοφυλοφίλων, αμφιφυλόφιλων και τρανσέξουαλ (ΛΟΑΤ) στην Αυστρία προχώρησαν σημαντικά κατά τον 21ο αιώνα. Τόσο η ανδρική όσο και η γυναικεία σεξουαλική δραστηριότητα του ίδιου φύλου είναι νόμιμες στη χώρα. Τα εγγεγραμμένα σύμφωνα συμβίωσης εισήχθησαν το 2010, παρέχοντας στα ζευγάρια του ιδίου φύλου μερικά από τα δικαιώματα του γάμου. Η υιοθέτηση θετού τέκνου νομοθετήθηκε το 2013, ενώ η πλήρης κοινή υιοθεσία νομιμοποιήθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αυστρίας τον Ιανουάριο του 2015. Στις 5 Δεκεμβρίου 2017 το Δικαστήριο αποφάσισε να νομιμοποιήσει το γάμο ατόμων του ιδίου φύλου. Η έναρξη ισχύος της απόφασης αυτής ξεκινάει την 1η Ιανουαρίου 2019, εκτός και εάν το Κοινοβούλιο αλλάξει εκ των προτέρων τον νόμο.
Η χώρα, μολονότι επηρεασμένη από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, γίνεται σταδιακά πιο φιλελεύθερη με νόμους και κοινωνικές απόψεις σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου.
Αναγνώριση σχέσεων ίδιου φύλου
Μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Karner v. Austria, το 2003, τα ομόφυλα ζευγάρια που συμβίωναν μαζί απέκτησαν τα ίδια δικαιώματα με τα αντίστοιχα ετερόφυλα ζευγάρια.
Μολονότι προγραμματίζονταν για το 2007, τα σύμφωνα συμβίωσης νομιμοποιήθηκαν στην Αυστρία από την 1η Ιανουαρίου 2010.
Στις 5 Δεκεμβρίου 2017 το Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωσε την απαγόρευση γάμου ατόμων του ίδιου φύλου ως αντισυνταγματική. Έτσι, ο γάμος ατόμων ιδίου φύλου θα γίνει νόμιμος την 1η Ιανουαρίου 2019. Τον Ιανουάριο του 2018 ο νέος καγκελάριος της Αυστρίας, Σεμπάστιαν Κουρτς, δήλωσε στην εθνική τηλεόραση ότι η νέα κυβέρνησή του θα σεβαστεί την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και ότι ο γάμος των ομοφυλοφίλων θα είναι νόμιμος στην Αυστρία το 2019.
Παραπομπές
Αυστρια ΛΟΑΤ
Χανσλ Πάρτσμεντ
Ο Χανσλ Πάρτσμεντ (αγγλικά: Hansle Parchment, γεννήθηκε 17 Ιουνίου 1990) είναι Τζαμαϊκανός αθλητής του στίβου, ο οποίος ειδικεύεται στον δρόμο 110 μέτρων μετ΄ εμποδίων. Είναι ο τρέχων Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα.
Βιογραφία
Ο Πάρτσμεντ είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου των Δυτικών Ινδιών, στο Κίνγκστον και κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2011, σημειώνοντας προσωπική καλύτερη επίδοση με 13,24 για να κερδίσει τον τίτλο για την Τζαμάικα.
Τον Ιούνιο του 2012, κέρδισε στις δοκιμές των Ολυμπιακών Αγώνων της Τζαμάικας με, τότε προσωπική καλύτερη επίδοση, 13,18 για να προκριθεί για την Τζαμάικα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012. Στις 8 Αυγούστου 2012, ο Πάρτσμεντ κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό των 110 μέτρων μετ΄ εμποδίων. Σημείωσε, τότε, ρεκόρ της Τζαμάικα με 13.12 για να κατακτήσει την τρίτη θέση, πίσω από τους Άρις Μέριτ και Τζέισον Ρίτσαρντσον.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015 στο Πεκίνο, ο Πάρτσμεντ κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στον τελικό των 110 μέτρων μετ΄ εμποδίων. Σε έναν αγώνα υψηλής ποιότητας που αποτελούνταν από τον κάτοχο του παγκόσμιου ρεκόρ και Ολυμπιονίκη Άρις Μέριτ, τον υπερασπιστή του τίτλου πρωταθλήματος Ντέιβιντ Όλιβερ και τον πρωταθλητή Ευρώπης Σεργκέι Σουμπένκοφ, ο Πάρτσμεντ νικήθηκε μόνο από τους Σουμπένκοφ, έχοντας χρόνο 13.03.
Τον Ιούνιο του 2021, ο Πάρτσμεντ κατέλαβε την τρίτη θέση στις δοκιμές των Ολυμπιακών Αγώνων της Τζαμάικας με χρόνο 13.18, για να προκριθεί στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Στον τελικό των 110 μέτρων μετ΄ εμποδίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με χρόνο 13.04, νικώντας τους Γκραντ Χόλογουεϊ και Ρόναλντ Λέβι.
Τριφασικό σύστημα
Στην ηλεκτρική εφαρμοσμένη μηχανική, ένα τριφασικό σύστημα είναι ένα σύστημα παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας που σχηματίζεται από τρία μονοφασικά εναλλασσόμενα ρεύματα ίσης συχνότητας και πλάτους κύματος (και επομένως πραγματικής τιμής), που έχουν διαφορά φάσης μεταξύ τους 120°, και δίνονται με συγκεκριμένη σειρά. Καθένα από τα μονοφασικά ρεύματα που συνθέτουν το σύστημα χαρακτηρίζεται με το όνομα της φάσης (συνήθως συμβολίζονται με τα γράμματα R, S, T).
Ένα τριφασικό σύστημα λέγεται ότι είναι συμμετρικό όταν τα ρεύματά του έχουν ίσα μεγέθη και είναι συμμετρικά εκτός φάσης. Όταν δεν πληρούται κάποιες από τις παραπάνω προϋποθέσεις, το σύστημα ονομάζεται ασύμμετρο.
Το τριφασικό σύστημα παρουσιάζει μια σειρά από πλεονεκτήματα, όπως η οικονομία των γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (καλώδια με μικρότερη διατομή από ό,τι σε ισοδύναμη μονοφασική γραμμή) και των μετασχηματιστών που χρησιμοποιούνται, καθώς και η υψηλή του απόδοση σε δέκτες, ιδιαίτερα κινητήρες, τους οποίους η τριφασική γραμμή τροφοδοτεί με σταθερή ηλεκτρική ισχύ.
Οι γεννήτριες που χρησιμοποιούνται στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής είναι τριφασικές, αφού η σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο πρέπει να είναι τριφασικό (εκτός από μονάδες χαμηλής ισχύος). Το τριφασικό σύστημα χρησιμοποιείται ευρέως σε βιομηχανίες, όπου τα μηχανήματα τροφοδοτούνται από τριφασικούς κινητήρες.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι συνδεσμολογίας - συνδεσμολογία τριγώνου και συνδεσμολογία αστέρα. Στην συνδεσμολογία αστέρα, ο ουδέτερος είναι το σημείο σύνδεσης των φάσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός Κατηγορία:Ηλεκτρική ισχύς
Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα
Το Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα (مطار الشيخ العربي التبسي) είναι δημόσιο αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 2,5 χλμ. βόρεια της Τεμπέσα, πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας (βιλάγια) στην Αλγερία.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εγκατάσταση ήταν γνωστή ως Αεροδρόμιο της Τεμπέσα. Ήταν μια από τις βάσεις της 12ης Σμηναρχίας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής εναντίον των γερμανικών Άφρικα κορπς. Χρησιμοποιήθηκε επιχειρησιακά από το 31ο Σμήνος Μαχητικών, το οποίο επιχειρούσε με αεροσκάφη Supermarine Spitfire από το αεροδρόμιο μεταξύ 17 και 21 Φεβρουαρίου 1943. Ήταν επίσης έδρα της 12ης Διοίκησης Μαχητικών μεταξύ Δεκεμβρίου 1942 και 12 Ιανουαρίου 1943.
Εγκαταστάσεις
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 811 μ. πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο διάδρομους με άσφαλτο: τον 11/29 ο οποίος έχει διαστάσεις 3.000 x 45 μ. και τον 12/30 ο οποίος έχει διαστάσεις 2.400 x 30 μ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Αλγερία
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1964)
Ακολουθεί κατάλογος με τα 300 μέλη που εξελέγησαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έπειτα από τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1964
Μεταβολές
Από τη δεύτερη και την τρίτη κατανομή έγινε μεταβολή στις έδρες σε Λευκάδα, Α΄ Θεσσαλονίκης, Καστοριά και Πιερία, με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Άγγελος Καλκάνης (Ένωση Κέντρου) στη Λευκάδα και να χάσει την έδρα του ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ, ενώ στην Πιερία η ΕΡΕ να κερδίσει μια έδρα, την οποία κατέλαβε ο Αθανάσιος Βασιλειάδης, αντί του Κωνσταντίνου Δημόπουλου της Ένωσης Κέντρου. Τελικά, με απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Ιούλιο του 1964, οι 4 συνολικά πολιτευτές ορκίστηκαν βουλευτές: στη Λευκάδα ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ κατέλαβε τη θέση του Καλκάνη (Ένωση Κέντρου), ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος με το Κόμμα Προοδευτικών ορκίστηκε στην Α΄ Θεσσαλονίκης καταλαμβάνοντας την έδρα του Ι. Κοντούλη (ΕΡΕ), ο Παναγιώτης Γυιόκας (ΕΡΕ) στην Καστοριά κατέλαβε την έδρα του Ευριπίδη Πισιώτη (ΕΡΕ) και ο Κωνσταντίνος Δημόπουλος ορκίστηκε βουλευτής στην Πιερία καταλαμβάνοντας την έδρα του Αθανασίου Βασιλειάδη.
Σημειώσεις και παραπομπές
1964
Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου
Οι Μονάδες Ασφάλειας Υπαίθρου γνωστοί και ως Μάυδες ήταν ένοπλη παρακρατική οργάνωση που δημιουργήθηκε το φθινόπωρο του 1946 για την άμυνα της υπαίθρου και της επαρχίας απέναντι στις δυνάμεις του ΔΣΕ και βρίσκονταν κάτω από τον έλεγχο του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Τα μέλη τους στρατολογούνταν κυρίως από κατοίκους της υπαίθρου και συνεργάζονταν συνήθως με την Χωροφυλακή και την Εθνοφυλακή. Έδρασαν κατά κύριο λόγο στην περιοχή της Ηπείρου και στην πλειοψηφία τους αποτελούνταν από πρώην μέλη του ΕΔΕΣ. Χρησιμοποιήθηκαν από τις αρχές ως πληροφοριοδότες, ανιχνευτές και τοπικές εφεδρείες. Διέθεταν πρόχειρη οργάνωση και ελαφρύ στρατιωτικό οπλισμό.
Παρόμοιες οργανώσεις που συνήθως συγχέονται μεταξύ τους, ήταν οι Μονάδες Αποσπασμάτων Διώξεων (ΜΑΔ).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949 Κατηγορία:Ελληνικές παραστρατιωτικές οργανώσεις
Λυκότραφος Μεσσηνίας
Ο Λυκότραφος είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 176 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Τοποθεσία
Ο Λυκότραφος ανήκει στην Κοινότητα Λυκότραφου, υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης, του Δήμου Μεσσήνης και βρίσκεται σε υψόμετρο 73 μέτρων.
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος
Από τον Λυκότραφο καταγόταν ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής Παναγιώτης Μιχαλόπουλος. Γεννήθηκε στις 24-03-1924 στον Λυκότραφο και πέθανε στις 28-08-1992 στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Κατοχικό δάνειο
Το κατοχικό δάνειο χορηγήθηκε στις αρχές της Ναζιστικής Γερμανίας κατά την κατοχή της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα. Το ποσό του δανείου ανέρχεται σε 228 εκατομμύρια δολάρια (σημ. περίπου 4.5 δισεκατομμύρια δολάρια) και χορηγήθηκε το 1944. Αποτελεί μέρος των μεταπολεμικών οικονομικών διεκδικήσεων της Ελλάδας εναντίον της Γερμανίας, μαζί με τις πολεμικές αποζημιώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Δανεισμός
Ισχύς κωδικού
μικρογραφία|425x425εσ|Επιλογές μενού ενός προγραμματος δημιουργίας κωδικού πρόσβασης. Επιτρέποντας σε περισσότερα υποσυνολα χαρακτήρων αυξάνει την ισχύ των κωδικών πρόσβασης για ένα μικρό ποσό, ενώ αυξάνοντας το μήκος αυξάνει την ισχύ για ένα μεγάλο ποσό. Η δύναμη του κωδικού πρόσβασης είναι ένα μέτρο της αποτελεσματικότητας ενός κωδικού πρόσβασης κατά την επιθεση με χρηση εικασίας ή brute-force επιθέσεων. Στη συνήθη μορφή της, εκτιμά ποσες δοκιμές χρειαζονται για έναν εισβολέα που δεν έχει άμεση πρόσβαση στον κωδικό πρόσβασης, κατά μέσο όρο, για να τον μαντέψει σωστά. Η δύναμη του κωδικού πρόσβασης είναι μια εξίσωση του μήκους, την πολυπλοκότητα, και το ποσο απρόβλεπτος ειναι ο κωδικός.