cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Φάση ομίλων και φάση νοκ άουτ
Το τουρνουά ξεκινάει με μια φάση ομίλων 32 ομάδων, χωρισμένες σε οκτώ ομίλους των τεσσάρων. Η σπορά χρησιμοποιείται κατά την κλήρωση για αυτό το στάδιο, ενώ ομάδες από το ίδιο έθνος δεν μπορούν να κληρωθούν σε ομίλους μαζί. Κάθε ομάδα παίζει έξι παιχνίδια της φάσης των ομίλων, συναντώντας τις υπόλοιπες τρεις ομάδες εντός του ομίλου της εντός και εκτός έδρας σε μια κυκλική φάση. Στη συνέχεια, η νικήτρια ομάδα και οι επιλαχόντες από κάθε όμιλο προκρίνονται στον επόμενο γύρο. Η τρίτη ομάδα μπαίνει στο UEFA Europa League.
Για το επόμενο στάδιο – τους 16 τελευταίους – η νικήτρια ομάδα από έναν όμιλο παίζει με τη δευτεραθλήτρια ενός άλλου ομίλου και οι ομάδες από την ίδια ομοσπονδία δεν μπορούν να κληρωθούν μεταξύ τους. Από τα προημιτελικά και μετά, η κλήρωση είναι εντελώς τυχαία, χωρίς προστασία των συνδέσμων.
Η φάση των ομίλων διεξάγεται από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο, ενώ η φάση των νοκ-άουτ ξεκινά τον Φεβρουάριο. Οι ισοπαλίες νοκ-άουτ παίζονται σε σχήμα δύο σκελών, με εξαίρεση τον τελικό. Ο τελικός διεξάγεται συνήθως τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Μαΐου ή στις αρχές του Ιουνίου, κάτι που έχει συμβεί σε τρία συνεχόμενα μονά έτη από το 2015. Τη σεζόν 2019–20, λόγω της πανδημίας COVID-19 το τουρνουά ανεστάλη για πέντε μήνες. Ως αποτέλεσμα, η μορφή του υπόλοιπου τουρνουά τροποποιήθηκε προσωρινά, με τους προημιτελικούς και τους ημιτελικούς να παίζονται ως νοκ-άουτ ισοπαλίες σε ουδέτερους χώρους στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας το καλοκαίρι με τον τελικό να διεξάγεται στις 23 Αυγούστου.
Εάν οι κάτοχοι του τίτλου του Champions League προκριθούν στη φάση των ομίλων μέσω του εγχώριου πρωταθλήματος τους, οι πρωταθλητές της ομοσπονδίας 11 (Τουρκία το 2019/2020) θα εισέλθουν στη φάση των ομίλων και οι πρωταθλητές των ομοσπονδιών με την υψηλότερη κατάταξη σε προηγούμενους γύρους θα προβιβαστούν επίσης ανάλογα:
Επίσημο τρόπαιο
Κάθε χρόνο, στη νικήτρια ομάδα παρουσιάζεται το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομίλων, η τρέχουσα έκδοση του οποίου απονέμεται από το 1967. Από τη σεζόν 1968–69 και πριν από τη σεζόν 2008–09, οποιαδήποτε ομάδα κέρδισε το Champions League τρία χρόνια στη σειρά ή πέντε φορές συνολικά απονεμήθηκε το επίσημο τρόπαιο μόνιμα. Κάθε φορά που ένας σύλλογος το πέτυχε αυτό, έπρεπε να σκεφτούν ένα νέο επίσημο τρόπαιο για την επόμενη σεζόν. Πέντε σύλλογοι κατέχουν μια έκδοση του επίσημου τροπαίου: Ρεάλ Μαδρίτης, Άγιαξ, Μπάγερν Μονάχου, Μίλαν και Λίβερπουλ. Από το 2008, το επίσημο τρόπαιο παραμένει στην UEFA και οι σύλλογοι λαμβάνουν ένα αντίγραφο.
Το τρέχον τρόπαιο έχει ύψος 74 εκατοστά (29 ίντσες) και είναι κατασκευασμένο από ασήμι, ζυγίζει 11 κιλά (24 λίβρες). Σχεδιάστηκε από τον Jürg Stadelmann, έναν κοσμηματοπώλη από τη Βέρνη της Ελβετίας, αφού το πρωτότυπο δόθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης το 1966 ως αναγνώριση των έξι τίτλων της μέχρι σήμερα, και κόστισε 10.000 ελβετικά φράγκα.
Χρηματικό έπαθλο
Play-off γύρος: 5.000.000 €
Βασικό χρηματικό έπαθλο για τη φάση των ομίλων: 15.640.000 €
Κλήρωση αγώνα ομίλου: 900.000 €
Φάση των 16: 9.600.000 €
Προημιτελικοί: 10.600.000 €
Ημιτελικοί: 12.500.000 €
Οι ηττημένοι του Τελικού: 15.500.000 €
Πρωταθλητές: 20.000.000 €
Αυτό σημαίνει ότι, στην καλύτερη περίπτωση, ένας σύλλογος μπορεί να κερδίσει χρηματικό έπαθλο 85.100.000 ευρώ βάσει αυτής της δομής, χωρίς να υπολογίζονται τα μερίδια των προκριματικών, του γύρου των play-off ή του market pool.
Ιστορία
Ο θεσμός έχει μακρά και συναρπαστική ιστορία με 65 χρόνια σκληρού συναγωνισμού που έχουν αναδείξει νικητές απ' όλα τα μήκη και πλάτη της Ευρώπης.
1955-1960
thumb|left|120px|Ο [[Αλφρέδο Ντι Στέφανο|Ντι Στέφανο]]
Η γαλλική Ρενς που έφτασε μέχρι τον τελικό δύο φορές (1956 και 1959) και οι ιταλικές Φιορεντίνα (1957), Μίλαν (1958) προέβαλλαν κάποια αντίσταση στα τέλη της δεκαετίας του 1950, αλλά ο ανορθόδοξος και αριστοκρατικός τρόπος παιχνιδιού της Ρεάλ, συνέβαλαν στο να μην υπάρχει στην πραγματικότητα συναγωνισμός για το τρόπαιο.
Στις 6 Φεβρουαρίου του 1958, συνέβη το αεροπορικό δυστύχημα στο αεροδρόμιο του Μονάχου, όπου έχασαν τη ζωή τους οκτώ συνολικά ποδοσφαιριστές της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι οποίοι επέστρεφαν από τον εκτός έδρας αγώνα της προημιτελικής φάσης της διοργάνωσης 1957-58, εναντίον του Ερυθρού Αστέρα στο Βελιγράδι.
Το αποκορύφωμα της χρονικής αυτής περιόδου ήταν ο περίφημος τελικός του 1960, στο Χάμπτεν Παρκ της Γλασκώβης, στη Σκωτία. Σε αυτόν τον τελικό, η Ρεάλ Μαδρίτης συνέτριψε τη δυτικογερμανική Άιντραχτ Φρανκφούρτης με 7-3, μπροστά στις κάμερες του τηλεοπτικού δικτύου BBC και της Eurovision. Τον τελικό παρακολούθησαν 135.000 άνθρωποι, αριθμός που αποτελεί ακόμα και σήμερα ρεκόρ προσέλευσης σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
1961-1970
thumb|Μπαρτσελόνα εναντίον Αμβούργου το 1961 Η κυριαρχία της Ρεάλ Μαδρίτης ανακόπηκε από τη μεγαλύτερη εγχώρια αντίπαλό της, την Μπαρτσελόνα, από τον πρώτο γύρο της διοργάνωσης του 1961. Η "Μπάρτσα" έφτασε μέχρι τον τελικό που διεξήχθη στη Βέρνη της Ελβετίας, ηττήθηκε όμως από την πορτογαλική Μπενφίκα, η οποία κράτησε τα σκήπτρα και την επόμενη χρονιά (1961-62), με αντίπαλο στον τελικό του Άμστερνταμ τη Ρεάλ (5-3).
Η Μπενφίκα έφτασε για τρίτη φορά σε τελικό το 1963, ηττήθηκε όμως από τη Μίλαν, της οποίας η εγχώρια αντίπαλος Ίντερ, κατέκτησε το τρόπαιο επί δύο συνεχή έτη (1964 και 1965) με νίκες επί των Ρεάλ Μαδρίτης και Μπενφίκα αντίστοιχα. Η διοργάνωση του 1965 έμεινε στην ιστορία κυρίως λόγω του διαβόητου ημιτελικού, ανάμεσα στην Ίντερ και τη Λίβερπουλ, υπό τη σκιά των κατηγοριών για δωροδοκία από ιταλικής πλευράς στη νίκη εντός έδρας με 3-0, στο στάδιο Σαν Σίρο του Μιλάνου.
Αυτή η εποχή τελείωσε με πρωταθλήτρια τη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία νίκησε την Ίντερ στον ημιτελικό του 1966, πριν φτάσει στην κατάκτηση του 6ου τίτλου της, αντιμετωπίζοντας την Παρτιζάν Βελιγραδίου στο Στάδιο του Βασιλιά Μπωντουέν, στις Βρυξέλλες (τότε ονομαζόταν Στάδιο Χέιζελ). Από τη μεγάλη ομάδα του '50, μόνο ο Χέντο αγωνίστηκε και στους 6 νικηφόρους τελικούς.
Το 1967, η Σέλτικ έγινε η πρώτη βρετανική ομάδα που κέρδισε τη διοργάνωση, νικώντας την Ίντερ στο Εστάντιο Νασιονάλ, στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας. Η ομάδα, η οποία μετά τον τελικό έμεινε γνωστή ως οι "Λέοντες της Λισαβόνας", με προπονητή τον Τζοκ Στάιν, απαρτιζόταν από ποδοσφαιριστές που είχαν γεννηθεί στη Γλασκώβη.
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915
Διεξήχθη από την 1η Μαΐου έως τις 17 Μαΐου του 1915. Νικητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος και στους αγώνες β΄ομάδων η Πειραϊκή Ένωσις.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1961-1970
Η Μίλαν έξι χρόνια μετά την πρώτη της κατάκτηση επέστρεψε στις επιτυχίες το 1969 επί του Άγιαξ, η κυριότερη αντίπαλος του οποίου στο ολλανδικό πρωτάθλημα, Φέγενορντ κατέκτησε τον ίδιο τίτλο το 1970, επικρατώντας στον τελικό της Σέλτικ.
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915
Διοργάνωση
Την 1 Μαΐου 1915 η Πειραϊκή Ένωσις διοργάνωσε πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ''«υπό την προστασίαν της Α.Υ. του Διαδόχου»'' με Πανελλήνιο χαρακτήρα. Ο Διάδοχος Γεώργιος ήταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Νωρίτερα, το Φεβρουάριο του ίδιου έτους, η Πειραϊκή Ένωση της οποίας «επίτιμος πρόεδρος τυγχάνει ο Διάδοχος» είχε διοργανώσει ποδοσφαιρικό τουρνουά μεταξύ ομάδων του Στρατού και των Προσκόπων υπό την προστασία της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1971-1980
thumb|right|Μάιερ, [[Φραντς Μπεκενμπάουερ|Μπεκενμπάουερ και Μίλερ στην Μπάγερν της τριετίας 1974-1976]] Το κύπελλο Πρωταθλητριών την επόμενη δεκαετία ήταν υπόθεση τεσσάρων ομάδων και συγκεκριμένα των Άγιαξ (1971, 1972, 1973), Μπάγερν Μονάχου (1974, 1975, 1976), Λίβερπουλ (1977, 1978) και Νότιγχαμ Φόρεστ (1979, 1980).
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915
Διοργάνωση
''«Τη εγκρίσει και εποπτεία της Σ. Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων προεκυρήχθησαν υπό της Πειραϊκής Ποδοσφαιρικής Ενώσεως Ποδοσφαιρικοί Αγώνες αντί των Πανελληνίων ποδοσφαιρικών τοιούτων. Εις τους αγώνας τούτους εδήλωσαν συμμετοχήν τα εξής ποδοσφαιρικά Σωματεία, δια των πρώτων και δευτέρων ομάδων. 1) Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως 2) Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Σύλλογος 3) Ποδοσφαιρικός Όμιλος Κόροιβος 4) Ποδοσφαιρικός Όμιλος Άρης 5) Πειραϊκή Ποδοσφαιρική Ένωσις. Την ανωτέραν εποπτείαν θα έχει Επιτροπή απεσταλμένη εκ των αντιπροσώπων πάντων εκ των ανωτέρων Σωματείων ης την μεν προεδρίαν θα έχη αντιπρόσωπος της Πειραϊκής Ποδοσφαιρικής Ενώσεως και προκυρησσούσης τους Αγώνες τούτους, την δ΄ επίτιμον προεδρίαν εν εκ των μελών της Σ. Ολυμπιακής Επιτροπής.»'' (Εφημερίδα Σκριπ, 12 Μαΐου 1915, σελ.3)
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1971-1980
Ο πρώτος σύλλογος που πρωταγωνίστησε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τη δεκαετία αυτή ήταν ο Άγιαξ, ο οποίος με την παρουσία των Γιόχαν Κρόιφ, Μπάρι Χούλσοφ, Ρουντ Κρολ, Γιόχαν Νέσκενς, Άρι Χάαν, Τζέρι Μιούρεν και Πιέτ Κάιζερ έθεσε τις βάσεις γι' αυτό που σήμερα αποκαλείται ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο (total football). Ο Άγιαξ κυριάρχησε για τρεις χρονιές, νικώντας το 1971 τον Παναθηναϊκό (τη μόνη ελληνική ομάδα που έχει αγωνιστεί σε τελικό της διοργάνωσης), το 1972 την Ίντερ και το 1973 τη Γιουβέντους. Ο κάθε παίκτης ξεχωριστά μπορούσε να προσαρμοστεί στον αγώνα σε διαφορετικές θέσεις και ρόλους. Δημιουργία του Ρίνους Μίχελς, ο Άγιαξ φαινόταν αήττητος μέχρι το 1973.
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915
Αγώνες α΄ ομάδων
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν η Πειραϊκή Ένωση, ο Κόροιβος Αθηνών, ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος και το Γουδί. Η εφημερίδα Αθήναι αναφέρει τον Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο ως Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (Καλαφάτη) Αθηνών για να τονίσει τη διαφορά του από τον προγενέστερο ΠΟΑ αλλά και την σχέση του μεταγενέστερου ΠΠΟ με το αρχικό δημιούργημα του Καλαφάτη και γόννο του ΠΠΟ. Στη συνέχεια εισήχθη στο πρωτάθλημα και ο Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος. Στις 17 Μαΐου του 1915 ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος επικράτησε με σκορ 2-1 επί της Πειραϊκής Ένωσης και κατέκτησε το πρωτάθλημα.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1971-1980
Η Μπάγερν Μονάχου έγινε ο επόμενος σύλλογος που κυριάρχησε στη διοργάνωση, κατακτώντας το τρόπαιο τρεις συνεχόμενες φορές στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Με αρχηγό τον Φραντς Μπεκενμπάουερ και συμπαίκτες τους Σεπ Μάιερ, Γκερντ Μίλερ, Ούλι Χένες και Πάουλ Μπράιτνερ, η Μπάγερν συνέχισε το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο, προσθέτοντας τη δική της εκδοχή στη συνέπεια και την οργάνωση. Αρχικά νίκησε την Ατλέτικο Μαδρίτης το 1974 (σε επαναληπτικό τελικό), στη συνέχεια επικράτησε και της Λιντς 2-0 σε έναν κακόθυμο, επηρεασμένο από το κοινό τελικό στο Παρκ ντε Πρενς (Parc des Princes), στο Παρίσι το 1975, για να ακολουθήσει η Σεντ Ετιέν στο Χάμπτεν Παρκ στη Γλασκώβη το 1976. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σε κανένα από τα τρία αυτά συνεχή έτη που η βαυαρική ομάδα κυριάρχησε στην Ευρώπη, δεν κατάφερε να στεφθεί πρωταθλήτρια Γερμανίας, χάνοντας τον τίτλο από μια άλλη σπουδαία ομάδα της εποχής, την Γκλάντμπαχ.
Το 1977 η Λίβερπουλ νίκησε την Γκλάντμπαχ 3-1 στη Ρώμη και το 1978 διατήρησε το τρόπαιο με νίκη επί της Κλαμπ Μπρυζ στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, σηματοδοτώντας την έναρξη της κυριαρχίας των αγγλικών συλλόγων στη διοργάνωση, οι οποίοι επικράτησαν συνολικά επτά φορές σε οκτώ χρόνια (1977-1984).
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915
Αγώνες β΄ ομάδων
thumb|right|100px|[[Λουκάς Πανουργιάς]]
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1971-1980
Η Λίβερπουλ αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης του 1979 από τη Νότιγχαμ Φόρεστ, η οποία και κατέκτησε το τρόπαιο σε μία εντυπωσιακή άνοδο στην κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, νικώντας τη σουηδική Μάλμε με 1-0 στον τελικό που έγινε στο Μόναχο. Τον επόμενο χρόνο (1980) υπερασπίστηκε τον τίτλο της έναντι του Αμβούργου στη Μαδρίτη με το ίδιο σκορ και έγινε η μόνη ομάδα που έχει κατακτήσει το κύπελλο Πρωταθλητριών περισσότερες φορές από ότι το εγχώριο πρωτάθλημα.
1981-1990
thumb|Η [[Στεάουα Βουκουρεστίου|Στεάουα πρωταθλήτρια του 1986]] Με το ξεκίνημα της δεκαετίας του 1980 η Λίβερπουλ επέστρεψε στους τίτλους, καθώς στον τελικό του 1981 κατέκτησε το τρόπαιο για τρίτη φορά με νίκη στο Παρίσι επί της Ρεάλ Μαδρίτης (1-0).
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915
Αγώνες β΄ ομάδων
Επίσης διεξήχθη και πρωτάθλημα β΄ομάδων με πρωταθλήτρια την Πειραϊκή Ένωση. Στον τελικό η Πειραϊκή Ένωση επικράτησε με σκορ 2-1 επί του Πανελληνίου Ποδοσφαιρικού Ομίλου, ο οποίος στις 12 Ιουνίου είχε νικήσει τον Κόροιβο με 3-0. Στον αγώνα του Πανελληνίου Ποδοσφαιρικού Ομίλου με τον Κόροιβο αγωνίστηκαν οι Γ. Μπούρλος, Γ. Δεμερτζής, Δ. Πάλλας, Λ. Ρεγώτης, Θ. Νικολαΐδης, Μ. Χρυσάνθου, Αγ. Δεμερτζής, Λ. Πανουργιάς, Αλ. Δεσποτόπουλος, G. Smith, Π. Λαγουμτζής. Η ΕΠΟ δεν λαμβάνει υπ'όψιν της όλες τις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις που έχουν διεξαχθεί πριν τη σύστασή της.
Δον Θεόδωρος Γκριέγκο
Ο Δον Θεόδωρος Γκριέγκο (ισπανικά: Θεόδωρος ο Έλληνας) ήταν Έλληνας θαλασσοπόρος με καταγωγή από νησί του Αιγαίου και εξερευνητής της Αμερικής. Θεωρείται ο πρώτος Έλληνας που έφτασε στην Αμερική.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1981-1990
Το 1982 η Άστον Βίλα της πόλης του Μπέρμιγχαμ, νίκησε την Μπάγερν Μονάχου 1-0 στο Στάδιο Φέγενορντ του Ρότερνταμ. Το Αμβούργο ήταν η νικήτρια ομάδα το 1983 επικρατώντας 1-0 της Γιουβέντους στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, ενώ την επόμενη χρονιά (1984) η Λίβερπουλ επέστρεψε στον τελικό οπότε και νίκησε τη Ρόμα στη διαδικασία των πέναλτι. Η Λίβερπουλ τον επόμενο χρόνο (1985) ήταν και πάλι στον τελικό για να υπερασπιστεί τον τίτλο της, αλλά ηττήθηκε από τη Γιουβέντους σε έναν αγώνα που επισκιάστηκε από τον θάνατο 39 θεατών (Ιταλοί στην πλειοψηφία τους). Το γεγονός έμεινε γνωστό ως η "τραγωδία του Χέιζελ". Όλες οι αγγλικές ομάδες τιμωρήθηκαν με πενταετή αποκλεισμό από κάθε ευρωπαϊκή διοργάνωση ενώ η Λίβερπουλ αποκλείστηκε για έξι χρόνια.
Με τις αγγλικές ομάδες εκτός διοργάνωσης, η επικράτησή τους έλαβε τέλος. Τα επόμενα χρόνια μετά την τραγωδία του Χέιζελ, το κύπελλο Πρωταθλητριών διεκδικήθηκε από ευρωπαϊκούς συλλόγους που δεν είχαν καταφέρει να διαγράψουν μεγάλες πορείες στις προηγούμενες χρονιές της διοργάνωσης. Τα έτη 1986, 1987 και 1988 η Στεάουα Βουκουρεστίου, η Πόρτο και η Αϊντχόφεν αντίστοιχα, κατέκτησαν το τρόπαιο, ενώ ο τελικός του 1987 μεταξύ Μπάγερν Μονάχου και Πόρτο θεωρείται ακόμη και σήμερα ως ένας από τους πιο ανταγωνιστικούς της διοργάνωσης.
Η πανίσχυρη Μίλαν εκείνης της περιόδου κατέκτησε το τρόπαιο την επόμενη διετία, αρχικά το 1989 με το εντυπωσιακό 4-0 επί της Στεάουα, για να το επαναλάβει και την επόμενη χρονιά (1990) απέναντι στην Μπενφίκα (1-0).
Δον Θεόδωρος Γκριέγκο
Στις 17 Ιουνίου 1527 απέπλευσε από το λιμάνι του Σανλούκαρ δε Μπαρραμέδα της Ισπανίας στόλος με πέντε πλοία και κυβερνήτη τον Αδελάνταδο Δον Πάνφιλο δε Ναρβάεθ με προορισμό την εξερεύνηση της Αμερικής.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1991-2000
thumb|Η πρωταθλήτρια του 1992 [[Μπαρτσελόνα (ποδόσφαιρο)|Μπαρτσελόνα]] thumb|Η [[Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1999]] Το 1991 το τρόπαιο πήγε στους πρωταθλητές του γιουγκοσλάβικου πρωταθλήματος, τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου που νίκησαν τη Μαρσέιγ στα πέναλτι μετά από μία ισοπαλία χωρίς σκορ. Ο τελικός του 1991 ήταν επίσης ο μόνος τελικός το διάστημα μεταξύ 1989-1998 στον οποίο απέτυχε να συμμετάσχει κάποια ιταλική ομάδα.
Ο αποκλεισμός των αγγλικών συλλόγων από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο έληξε την περίοδο 1990-91 (η πρωταθλήτρια Αγγλίας Λίβερπουλ δεν μπόρεσε να αγωνιστεί επειδή έπρεπε να εκτίσει έναν επιπλέον χρόνο ποινής), αλλά καμία αγγλική ομάδα δεν έφτασε στην τελική οκτάδα. Η Άρσεναλ (1991-92), η Λιντς (1992-93), η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (1993-94 και 1994-95) και η Μπλάκμπερν (1995-96), δεν μπόρεσαν να διακριθούν στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, χάνοντας από θεωρητικά υποδεέστερες ομάδες. Αυτό οφειλόταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό και στον κανόνα των τριών ξένων που απέτρεπε τις ομάδες να χρησιμοποιήσουν μερικούς από τους βασικούς παίκτες τους.
Δον Θεόδωρος Γκριέγκο
Τον Σεπτέμβριο η αποστολή έφτασε στον Άγιο Δομίνικο, αγόρασε ακόμα ένα πλοίο και προμήθειες ενώ συμπληρώθηκε και το πλήρωμα σε άντρες, αφού κάποιοι ήταν άρρωστοι η είχαν πεθάνει στο ταξίδι. Η αποστολή μετά κατέπλευσε στο Σαντιάγο της Κούβας και χωρίστηκε στα δύο. Στο ένα μέρος ήταν και ο Θεόδωρος ο οποίος με δυο καράβια κατευθύνθηκε προς το Τρινιντάντ για να πάρει προμήθειες. Όμως τα δύο πλοία έπεσαν σε τυφώνα με αποτέλεσμα να βυθιστούν παρασύροντας στο βυθό 60 άντρες. Ο Θεόδωρος επέζησε μαζί με 30 ναυτικούς που είχαν βγει στη στεριά προκειμένου να μεταφέρουν τα εφόδια στα πλοία.
Στις 14 Απριλίου 1528 η αποστολή κατέπλευσε τελικά στην Φλόριντα και αμέσως άρχισαν να κατασκευάζουν καταλύματα για να εγκατασταθούν. Από τις πρώτες μέρες υπήρχε επαφή με ντόπιες ινδιάνικες φυλές, οι οποίες έφερναν μαζί τους κομμάτια χρυσού και έλεγαν ότι υπήρχε πολύς χρυσός στα βουνά στην περιοχή των Απαλάτσι.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1991-2000
Το 1992 ήταν η τελευταία φορά πριν τη μετονομασία του θεσμού σε Τσάμπιονς Λιγκ και η πρώτη διοργάνωση με τη δημιουργία ομίλων. Ο τελικός έλαβε χώρα στο Στάδιο Γουέμπλεϊ και το τρόπαιο κατέκτησε η Μπαρτσελόνα απέναντι στη Σαμπντόρια. Στην πρώτη διοργάνωση του Τσάμπιονς Λιγκ το 1993 η Μαρσέιγ νίκησε στον τελικό τη Μίλαν με 1-0, αλλά την επόμενη χρονιά αποκλείστηκε από την υπεράσπιση του τροπαίου εξαιτίας του υποβιβασμού της στη δεύτερη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος, λόγω σκανδάλου που ξέσπασε για στημένους αγώνες και πλασματικές δηλώσεις οικονομικών στοιχείων.
Δον Θεόδωρος Γκριέγκο
Οι Ισπανοί ξεκίνησαν για να ανακαλύψουν τον χρυσό, αλλά στην διαδρομή σκότωναν τους ινδιάνους άνδρες και αιχμαλώτισαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους με σκοπό να τους πουν που ήταν ο χρυσός, ξεσηκώνοντας τους έτσι εναντίον τους. Κάποια στιγμή η ομάδα βρέθηκε αποκλεισμένη σε άγνωστα εδάφη μακριά από την βάση της και χωρίς προμήθειες. Τότε ο Θεόδωρος κατασκεύασε πέντε βάρκες με σκοπό να φύγουν μέσω των παραποτάμων του Μισισιπή χρησιμοποιώντας ξύλο και δέρμα και αλείφοντας τες με ρετσίνι.
Ατόλη Παλμύρα
Η Ατόλη Παλμύρα είναι μια ενσωματωμένη ατόλη που διοικείται από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει έκταση 12 τ.χμ., και βρίσκεται στον βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό στις γεωγραφικές συντεταγμένες 5°53′Β, 162°5′Δ. Γεωγραφικά, η Παλμύρα είναι ένα από τα Βόρεια Νησιά Γραμμής Ισημερινού (νοτιοανατολικά από τον Ύφαλο Κίνγκμαν και βόρεια από τα Νησιά Γραμμής του Κιριμπάτι), βρίσκεται σχεδόν νότια από τα Νησιά Χαβάης, σχεδόν στο μισό της απόστασης μεταξύ Χαβάης και Αμερικανικής Σαμόα. Η ακτογραμμή της των 14,5 χμ έχει ένα αγκυροβόλιο γνωστό ως Ουέστ Λαγκούν (Δυτική Λιμνοθάλασσα). Αποτελείται από έναν εκτενή ύφαλο, δύο ρηχές λιμνοθάλασσες, και περίπου 50 αμμώδεις και υφαλοβραχώδεις νησίδες και μπάρες καλυμμένες με βλάστηση - κυρίως καρύδες, Σκαέβολα, και ψηλά δέντρα Πιζόνιας.
Δον Θεόδωρος Γκριέγκο
Μετά από έναν μήνα περιπλάνησης η ομάδα βγήκε στην θάλασσα αλλά αδυνατούσε να βρει την βάση της. Τελικά έφτασαν σε έναν όρμο κοντά στη σημερινή πόλη Πενσακόλλα της Φλώριδας όπου ο Θεόδωρος βγήκε στην στεριά για να πάρει νερό από τους Ινδιάνους της περιοχής. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας οι Ινδιάνοι επέστρεψαν χωρίς τον Θεόδωρο, ενώ στις ερωτήσεις των Ισπανών αρνήθηκαν να απαντήσουν και τράπηκαν σε φυγή. Οι Ισπανοί προσπάθησαν για δύο ημέρες να τον εντοπίσουν χωρίς επιτυχία. Η αποστολή τελικά κατάφερε το 1535 να φτάσει στην Καλιφόρνια και τελικά να επιστρέψει στην Ισπανία το 1537.
Ατόλη Παλμύρα
Οι νησίδες της ατόλης είναι όλες συνδεδεμένες, εκτός από το Νησί Σαντ (Άμμος) στα δυτικά και το Νησί Μπάρρεν (Άγονο) στα ανατολικά. Το μεγαλύτερο νησί είναι το Κούπερ στα βόρεια, με δεύτερο το Νησί Κάουλα στα νότια. Η βόρεια αψίδα με νησίδες σχηματίζεται από τα νησιά Στρώουν, Κούπερ (Βαρελάς), Εβιέσιον (Αεροπορία), Κουαίηλ (Ορτύκι), Ουϊπουργουΐλ (το πτηνό αιγοθήλης ο κεκράχτης), ακολουθούν στα ανατολικά τα Ήστερν (Ανατολικό), Πάπαλα και Πέλικαν (Πελεκάνος), και στα νότια τα Μπερντ (Πουλί), Χολέι, Εντζινήαρ (Μηχανικός), Τανάνγκερ, Μαρίν (Πεζοναύτης ή Θαλάσσιο), Κάουλα, Παραντάιζ (Παράδεισος) και Χόμ (Σπίτι) (σύμφωνα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού). Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 444,5 χιλιοστά. Η μέση θερμοκρασία ημέρας είναι 29 °C όλο το έτος.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1991-2000
Ο τελικός του 1994 βρήκε την Μπαρτσελόνα να ηττάται από τη Μίλαν 4-0, ενώ η τελευταία συμμετείχε και στον επόμενο τελικό (1995) αλλά έχασε 1-0 από τον Άγιαξ, ο οποίος έφτασε και στον τελικό του 1996, αλλά ηττήθηκε από τη Γιουβέντους στη διαδικασία των πέναλτι. Εκείνη την περίοδο η "υπόθεση Μποσμάν" ήρθε για να αλλάξει δραστικά την εικόνα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Η απόφαση επί αυτής, επέτρεψε σε παίκτες των οποίων το συμβόλαιο έχει λήξει, να μεταφέρονται ελεύθερα σε ομάδες κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, μια εξίσου μεγάλη συνέπεια που είχε η απόφαση, ήταν το ότι οι παίκτες μιας ομάδας που προέρχονταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν αριθμούνταν ως ξένοι, εφόσον ο σύλλογος ήταν κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ατόλη Παλμύρα
Πολιτικό καθεστώς
thumb|right|200px|Ορθογραφική προβολή με επίκεντρο πάνω από την Ατόλλη Παλμύρα thumb|right|200px|Η ανεπίσημη σημαία της Ατόλλης Παλμύρα Η Παλμύρα είναι ένα ενσωματωμένο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που σημαίνει ότι υπόκειται σε όλες τις παροχές που προβλέπει το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών και βρίσκεται συνεχώς υπό την κυριαρχία των Η.Π.Α.. Όμως, είναι επίσης και ανοργάνωτο έδαφος καθώς δεν υπάρχει πράξη του κονγκρέσου που να προσδιορίζει πως ακριβώς πρέπει να κυβερνείται, ο μόνος σχετικός νόμος απλά δίνει το δικαίωμα στον Πρόεδρο να διοικεί το νησί όπως αυτός – αυτή κρίνει.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1991-2000
Η Μπορούσια Ντόρτμουντ μπήκε στη λίστα των πρωταθλητών Ευρώπης το 1997 όταν νίκησε τη Γιουβέντους στον τελικό, έχοντας ήδη αποκλείσει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον ημιτελικό, όμως αυτή ήταν μια περίοδος προόδου για τους αγγλικούς συλλόγους, καθώς η Γιουνάιτεντ ήταν η πρώτη αγγλική ομάδα που προκρίθηκε στην τελική οκτάδα, στη μετά το Χέιζελ εποχή. Την περίοδο 1997-98, επιτράπηκε για πρώτη φορά η συμμετοχή στους δευτεραθλητές των κορυφαίων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων μετά από πιέσεις στην UEFA, ενώ ο τίτλος πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης για έβδομη φορά μετά από 32 χρόνια.
Δον Θεόδωρος Γκριέγκο
Το 1540 έφτασε στο σημείο που είχε χαθεί ο Θεόδωρος ο Γκονθάλο Βαλντές γραμματέας του Ντε Σότο έμαθε ότι δυο χριστιανοί που βρισκόταν στην αποστολή του Ναρβάεθ έμειναν με τους Ινδιάνους, οι οποίοι για άγνωστο λόγο τους σκότωσαν. Οι Ινδιάνοι που αφηγήθηκαν το τέλος του Θεόδωρου δεν γνώριζαν το πότε ακριβώς δολοφονήθηκε ο Θεόδωρος, ούτε πού ήταν θαμμένος. Του έδωσαν μόνο το εγχειρίδιο που χρησιμοποιούσε ο Θεόδωρος.
Ατόλη Παλμύρα
Πολιτικό καθεστώς
Το θέμα της διακυβέρνησης της Παλμύρα είναι γενικά ένα ακαδημαϊκό σημείο, καθώς δεν υπάρχει παραμένων ιθαγενής πληθυσμός και δεν υπάρχει λόγος να θεωρηθεί ότι θα υπάρξει στο μέλλον. Για αυτόν τον λόγο παραμένει επί του παρόντος το μόνο ανοργάνωτο ενσωματωμένο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι ιδιόκτητη της Διατήρησης της Φύσης και διευθύνεται ως φυσικό καταφύγιο, αλλά διοικείται από την Ουάσινγκτον, Δ.Κ. από το Γραφείο Νησιωτικών Υποθέσεων, του Υπουργείου Εσωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα περιβάλλοντα νερά, έως το όριο των 22,2 χμ (12 μίλια), μεταφέρθηκαν στην Υπηρεσία Αλιευμάτων και Άγριας Ζωής των Ηνωμένων Πολιτειών, και χαρακτηρίστηκαν ως το Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής της Ατόλλης Παλμύρα το 2001. Η άμυνα είναι υπευθυνότητα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δον Θεόδωρος Γκριέγκο
Άγαλμα του Θεόδωρου υπάρχει σήμερα στην Τάμπα της Φλόριντας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κονκισταδόρες Κατηγορία:Έλληνες θαλασσοπόροι
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1991-2000
Η περίοδος 1998-99 έχει μείνει αξέχαστη για το τρεμπλ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, το οποίο ολοκληρώθηκε με τη δραματική νίκη 2-1 επί της Μπάγερν στις καθυστερήσεις κι ενώ το γκολ του Μάριο Μπάσλερ φαινόταν να δίνει τη νίκη στους Γερμανούς. Ο διαιτητής έδειξε 3 λεπτά επιπλέον χρόνου, στο ξεκίνημα των οποίων ο Τέντι Σέριγχαμ ισοφάρισε και ο αγώνας φάνηκε πως θα οδηγηθεί στην παράταση, όμως στιγμές αργότερα ο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ σκόραρε το νικητήριο γκολ και έγραψε ιστορία, καθώς η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε ο πρώτος αγγλικός σύλλογος που κατάκτησε το τρεμπλ: Πρωτάθλημα Πρέμιερ Λιγκ, Κύπελλο Αγγλίας, Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης για πρώτη φορά από το 1968 και ο πρώτος αγγλικός σύλλογος που κατακτούσε το τρόπαιο μετά την επιτυχία της Λίβερπουλ το 1984.
Μελάνθιο Καστοριάς
Το Μελάνθιο είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 820 μ. της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, ανήκει στον Δήμο Άργους Ορεστικού και βρίσκεται στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας. Το 2001 είχε πραγματικό πληθυσμό 218 κατοίκους και ήταν έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Μελανθίου του Δήμου Ορεστίδος. Στην απογραφή του 2011 είχε μόνιμο πληθυσμό 88 κατοίκων και ήταν έδρα του Τοπικής Κοινότητας Μελανθίου Καστοριάς του Δήμου Ορεστίδος. Βρίσκεται στα νότια της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, σε οδική απόσταση 29 χλμ νοτιοδυτικά από την Καστοριά.
Στην πρώτη απογραφή (απαρίθμηση) του 1913 απαριθμούνται 579 άτομα και το 1920 592 κάτοικοι 309 άνδρες και 283 γυναίκες.
Μέχρι το 1923 στο χωριό ζούσαν περίπου 600 μουσουλμάνοι. Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 η ελληνική διοίκηση εγκατέστησε 309 Χριστιανούς Ορθόδοξους πρόσφυγες από τον Πόντο.
Το 1927, η ονομασία του χωριό άλλαξε από Ζαμπύρδενη σε Μελάνθιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
1991-2000
Το 1999-2000 η πρωταθλήτρια Ισπανίας Ρεάλ Μαδρίτης επικράτησε της δευτεραθλήτριας του ισπανικού πρωταθλήματος Βαλένθια με 3-0, στον πρώτο τελικό της διοργάνωσης που διεξήχθη ανάμεσα σε δύο ομάδες από την ίδια χώρα. Η διοργάνωση αυτή ήταν επίσης η πρώτη στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν περισσότερες από δύο ομάδες από τα σπουδαιότερα εθνικά πρωταθλήματα. Από τα τρία κορυφαία πρωταθλήματα, όπως κατατάχθηκαν από την UEFA, μπορούσαν να συμμετάσχουν τέσσερις ομάδες, ενώ από τα τρία αμέσως επόμενα συμμετείχαν τρεις.
2001-2010
thumb|Το τρόπαιο του 2005 ήταν το πέμπτο που κατέκτησε η [[Λίβερπουλ ΦΚ|Λίβερπουλ και το κράτησε παντοτινά δικό της]]
Τον πρώτο τίτλο του 21ου αιώνα πανηγύρισε η Μπάγερν Μονάχου το 2001, απέναντι στη Βαλένθια που απέτυχε για δεύτερη συνεχή χρονιά, ενώ η Ρεάλ Μαδρίτης επανήλθε στην κορυφή (για ένατη φορά) το 2002 επικρατώντας της γερμανικής Μπάγερ Λεβερκούζεν, η οποία έγινε η μοναδική φιναλίστ στην ιστορία της διοργάνωσης που δεν έχει κατακτήσει ποτέ το πρωτάθλημα στη χώρα της. Στον τελικό του 2003 που διεξήχθη στην Αγγλία, νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Μίλαν στα πέναλτι εναντίον της Γιουβέντους, στον δεύτερο τελικό που συμμετείχαν ομάδες από κοινό πρωτάθλημα.
Το 2004 η Πόρτο επικράτησε της Μονακό με 3-0 και κατέκτησε το τρόπαιο για δεύτερη φορά μετά το 1987, ενώ το 2005 η Λίβερπουλ έφτασε στον τελικό για πρώτη φορά έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια, επικρατώντας της Μίλαν (συμμετείχε σε τελικό δεύτερη φορά τα τελευταία τρία χρόνια), σε μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία του θεσμού. Παρά το 0-3 του ημιχρόνου, η Λίβερπουλ σημείωσε τρία γκολ σε έξι λεπτά και ισοφάρισε το σκορ για να οδηγήσει τον αγώνα στην παράταση, όπου δεν άλλαξε κάτι, με αποτέλεσμα οι Άγγλοι να νικήσουν στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι με 3-2.
Το 2006 πρωταθλήτρια στέφθηκε η Μπαρτσελόνα επικρατώντας της Άρσεναλ με 2-1, φθάνοντας στη δεύτερη κατάκτηση του τροπαίου έπειτα από το 1992, ενώ την επόμενη χρονιά (2007) στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας στον τελικό βρέθηκε το ζευγάρι του 2005, αλλά αυτήν τη φορά η έκβαση ήταν διαφορετική, καθώς η Μίλαν νίκησε τη Λίβερπουλ με 2-1, επανερχόμενη στην κορυφή έπειτα από τέσσερα χρόνια, στον τρίτο τελικό που συμμετείχε την τελευταία πενταετία.
Το 2008 στον τρίτο τελικό που αναμετρήθηκαν ομάδες από την ίδια χώρα, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης, καθώς νίκησε την Τσέλσι (που αγωνιζόταν για πρώτη φορά σε τελικό) στα πέναλτι με 6-5 και ενώ η κανονική διάρκεια του αγώνα είχε λήξει 1-1, με το σκορ να μην αλλάζει ούτε στην παράταση. Η Μπαρτσελόνα το 2009 επικρατώντας με 2-0 της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό της 27ης Μαΐου στη Ρώμη, έγινε η μοναδική ομάδα που κατάφερε ποτέ να κατακτήσει τους τίτλους όλων των διοργανώσεων που συμμετείχε, συνολικά έξι (Πρωτάθλημα Ισπανίας, Κύπελλο Ισπανίας, Σούπερ Καπ Ισπανίας, Τσάμπιονς Λιγκ, Σούπερ Καπ Ευρώπης και Παγκόσμιο πρωτάθλημα συλλόγων).
Το 2010 η άλλη ομάδα του Μιλάνου, η Ίντερ με προπονητή τον Ζοζέ Μουρίνιο κατέκτησε το τρόπαιο έπειτα από 45 χρόνια, για τρίτη φορά στην ιστορία της, επικρατώντας με 2-0 της Μπάγερν Μονάχου με δυο γκολ του Αργεντινού επιθετικού Ντιέγκο Μιλίτο.
2011-2020
thumb|Η [[Τσέλσι ΦΚ|Τσέλσι πρωταθλήτρια το 2012]] Η Μπαρτσελόνα επέστρεψε στην κορυφή την περίοδο 2010-11, όταν στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για τέταρτη φορά και τρίτη τα τελευταία έξι χρόνια, επικρατώντας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 3-1.
Τέσσερα χρόνια μετά τον χαμένο τελικό της Μόσχας, το 2012 η Τσέλσι επανήλθε, κατακτώντας το κύπελλο για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Αλιάντς Αρένα εναντίον της Μπάγερν. Ο αγώνας έληξε 1-1 στην κανονική διάρκεια και στην παράταση, με την Τσέλσι να επικρατεί στα πέναλτι με 4-3, στον δεύτερο τελικό της που οδηγήθηκε στη διαδικασία αυτή.
Η Μπάγερν το 2013 με παρουσία σε τελικό για τρίτη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια, κατέκτησε το πέμπτο της τρόπαιο με αντίπαλο την Μπορούσια Ντόρτμουντ, στον τέταρτο τελικό όπου αναμετρήθηκαν σύλλογοι από την ίδια χώρα. Το 2014 υπήρξε και πάλι εγχώριος "εμφύλιος", αυτή τη φορά ισπανικός (και δη μαδριλένικος), μεταξύ Ρεάλ και Ατλέτικο Μαδρίτης, στον οποίο επικράτησε η πρώτη με 4-1 στην παράταση, καταφέρνοντας να ισοφαρίσει σε 1-1 στις καθυστερήσεις της κανονικής διάρκειας του αγώνα.
Το 2015 η Μπαρτσελόνα κατέκτησε τον πέμπτο της συνολικά τίτλο (τέταρτο την τελευταία δεκαετία) επικρατώντας στον τελικό της Γιουβέντους με 3-1, ούσα η μοναδική ομάδα που έχει επιτύχει δύο φορές τρεμπλ (2009, 2015). Στον τελικό του 2016 Ρεάλ και Ατλέτικο βρέθηκαν ξανά αντιμέτωπες, δύο χρόνια μετά την προηγούμενη μεταξύ τους αναμέτρηση, με την πρώτη να κατακτά και πάλι τον τίτλο, αυτήν τη φορά στη διαδικασία των πέναλτι (5-3), καθώς στον κανονικό αγώνα και την παράταση οι δύο ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες 1-1. Ήταν ο έκτος συνολικά τελικός όπου αναμετρήθηκαν ομάδες από την ίδια χώρα και ο τρίτος την τελευταία τετραετία.
Με την τρίτη συνεχόμενη επιτυχία της η Ρεάλ Μαδρίτης το 2018, όταν επικράτησε με 3-1 της Λίβερπουλ στον τελικό που διεξήχθη στο Κίεβο το βράδυ της 26ης Μαΐου, έγινε η μοναδική ομάδα που έχει κατακτήσει τρεις σερί χρονιές τον τίτλο της διοργάνωσης στη νέα της μορφή.
Το 2019, στον δεύτερο "αγγλικό εμφύλιο" στην ιστορία του θεσμού και έβδομο συνολικά τελικό όπου αναμετρήθηκαν ομάδες από την ίδια χώρα, η Λίβερπουλ επικράτησε 2-0 της πρωτοεμφανιζόμενης σε τελικό Τότεναμ, την 1η Ιουνίου στη Μαδρίτη κατακτώντας τον έκτο της συνολικά τίτλο.
Την επόμενη χρονιά (2020), ο προγραμματισμένος τελικός για το τέλος του Μαΐου στην Κωνσταντινούπολη, αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας του COVID-19 και τελικά πραγματοποιήθηκε στις 23 Αυγούστου στη Λισαβόνα, όπου διεξήχθησαν και όλοι (σε μονούς αγώνες) οι προημιτελικοί και ημιτελικοί. Στον τελικό η Μπάγερν Μονάχου επικράτησε της πρωτοεμφανιζόμενης Παρί Σεν Ζερμέν με 1-0. Το νικητήριο γκολ του αγώνα σημείωσε ο Κινγκσλέι Κομάν στο 59ο λεπτό.
2021-σήμερα
Στον τελικό του 2021 βρέθηκαν αντιμέτωπες ξανά δύο αγγλικές ομάδες, δύο χρόνια μετά την προηγούμενη αναμέτρηση μεταξύ συλλόγων της Πρέμιερ Λιγκ σε τελικό και τρίτη συνολικά. Η Τσέλσι επικράτησε 1-0 της πρωτοεμφανιζόμενης σε τελικό Μάντσεστερ Σίτι, κατακτώντας το τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της, εννέα χρόνια μετά την πρώτη της επιτυχία.
Προπονητές
thumb|αριστερά|130px|[[Κάρλο Αντσελότι]] thumb|δεξιά|130px|[[Άλεξ Φέργκιουσον]] thumb|αριστερά|130px|[[Ερνστ Χάπελ]] thumb|δεξιά|130px|[[Βιθέντε Ντελ Μπόσκε]] Ο Μιγκέλ Μουνιόθ της Ρεάλ Μαδρίτης (1955/56, 1956/57 ως παίκτης και 1959/60, 1965/66 ως προπονητής), ο Κάρλο Αντσελότι της Μίλαν (1988/89, 1989/90 ως παίκτης και 2002/03, 2006/07 ως προπονητής, καθώς και ως προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης το 2013/14), ο Πεπ Γκουαρντιόλα της Μπαρτσελόνα (1991/92 ως παίκτης και 2008/09, 2010/11 ως προπονητής) και ο Ζινεντίν Ζιντάν της Ρεάλ Μαδρίτης (2001/02 ως παίκτης και 2015/16, 2016/17 ως προπονητής). Ο Τζιοβάνι Τραπατόνι ως παίκτης της Μίλαν (1962/63, 1968/69) και ως προπονητής της Γιουβέντους (1984/85), ο Γιόχαν Κρόιφ ως παίκτης του Άγιαξ τρεις φορές (1970/71, 1971/72, 1972/73) και ως προπονητής της Μπαρτσελόνα (1991/92) και ο Φρανκ Ράικαρτ ως παίκτης της Μίλαν (1988/89, 1989/90), του Άγιαξ (1994/95) και ως προπονητής της Μπαρτσελόνα (2005/06). Ο Ερνστ Χάπελ με Φέγενορντ (1969/70) και Αμβούργο (1982/83), ενώ είναι ο μοναδικός προπονητής που έχει λάβει μέρος σε τελικό με τρεις διαφορετικές ομάδες (φιναλίστ με την Κλαμπ Μπριζ το 1978), ο Ότμαρ Χίτσφελντ με Μπορούσια Ντόρτμουντ (1996/97) και Μπάγερν Μονάχου (2000/01), ο Ζοζέ Μουρίνιο με Πόρτο (2003/04) και Ίντερ (2009/10), ο Γιουπ Χάινκες με Ρεάλ Μαδρίτης (1997/98) και Μπάγερν Μονάχου (2012/13) και ο Κάρλο Αντσελότι με Μίλαν (2002/03, 2006/07) και Ρεάλ Μαδρίτης (2013/14). Ο Τζιοβάνι Τραπατόνι με Γιουβέντους (Πρωταθλητριών 1984/85, Κυπελλούχων 1983/84, ΟΥΕΦΑ 1976/77, 1992/93) και ο Ούντο Λάτεκ, Πρωταθλητριών με Μπάγερν Μονάχου (1973/74), Κυπελλούχων με Μπαρτσελόνα (1981/82) και ΟΥΕΦΑ με Γκλάντμπαχ (1978/79).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
Ατόλη Παλμύρα
Πολιτικό καθεστώς
Για στατιστικούς σκοπούς, η Παλμύρα κάποιες φορές κατατάσσεται στα Μικρά Εξωτερικά Νησιά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προς το παρόν δεν υπάρχει οικονομική δραστηριότητα στο νησί. Πολλοί από τους δρόμους και τους υπερυψωμένους δρόμους της ατόλλης κατασκευάστηκαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τώρα δεν χρησιμοποιείται κανείς και είναι όλοι κατάφυτοι. Υπάρχει ένας περίπου 2 χμ μήκους, άστρωτος και ανεκμετάλλευτος αεροδιάδρομος. Πολλές εγκαταλελειμμένες κατασκευές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκονται στο νησί.
Η ατόλλη επανδρώνεται από μια ομάδα επιστημόνων, προσωπικό και εθελοντές της Διατήρησης της Φύσης, και αντιπροσώπους της Αλιευμάτων και Άγριας Ζωής (συνολικά μεταξύ 4 και 20) τα τελευταία χρόνια. Μια σειρά βελτιώσεων το 2004 περιλάμβαναν διθέσια μπαγκαλόους και ντουζιέρες για τους κατοίκους του νησιού. Νερό συλλέγεται από την ταράτσα ενός τσιμεντένιου κτιρίου που δεν βρίσκεται μακριά από την κύρια περιοχή διαβίωσης των επιστημόνων. Τα κοινοτικά κτίρια του οικισμού (του μόνου στην ατόλλη) στην βόρεια πλευρά της Νήσου Κούπερ αποτελούνται από ένα κοινό κτίριο μαγειρίο – εστιατόριο δίπλα στην μοναδική αποβάθρα της ατόλλης και ένα μαγαζί εξαρτημάτων καγιάκ και ελεύθερης κατάδυσης δίπλα στην εξέδρα καθέλκυσης.
Η θέση της Ατόλλης Παλμύρα στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπου συναντιόνται τα νότια και βόρεια ρεύματα, σημαίνει ότι οι παραλίες της ρυπαίνονται με σκουπίδια και φερτά υλικά. Οι παρασυρμένες επιπλέουσες τσαμαδούρες είναι πάρα πολλές στις παραλίες της Παλμύρα, καθώς και πλαστικά μπουκάλια αναψυκτικών, απορρυπαντικών, κ.ά.
Μεγάλα τμήματα της ατόλλης είναι κλειστά στην οποιαδήποτε πρόσβαση στο κοινό λόγω της απειλής των ακαθάριστων βλημάτων που δεν έσκασαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ιστορία
Την Παλμύρα πρωτοείδε το 1798 ένας Αμερικανός καπετάνιος, ο Έντμουντ Φάννινγκ από το Στόνινγκτον του Κοννέκτικατ, ενώ το πλοίο του Μπέτσυ ταξίδευε προς την Ασία, αλλά αρκετά αργότερα – στις 7 Νοεμβρίου 1802 – πάτησε πόδι στην ακατοίκητη ατόλλη ο πρώτος δυτικός άνδρας. Αυτήν την μέρα, ο Καπετάνιος Σώλ του Αμερικανικού πλοίου Παλμύρα ναυάγησε στην ατόλλη.
Πολλοί πιστεύουν ότι η ανακάλυψη της ατόλλης από τον Φάννινγκ περιελάμβανε ένα παραφυσικό φαινόμενο, που προσδίδει στον μυστικισμό του νησιού. Το πλοίο του Φάννινγκ ήταν υπό την εποπτεία του πρώτου υποπλοιάρχου την νύχτα ενώ ο Φάννινγκ κοιμόταν. Ο Φάννινγκ ξύπνησε τρεις φορές στη μέση της νύχτας, και κάθε φορά σηκωνόταν από το κρεβάτι. Την τρίτη φορά, ο Φάννινγκ το έκλαβε ως προειδοποίηση και διέταξε τον πρώτο υποπλοίαρχο να διακόψει την πορεία του πλοίου. Το πρωί το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του, αλλά μόλις 1,5 χμ αργότερα έφτασε τον ύφαλο της Παλμύρα. Εάν το πλοίο συνέχιζε την πορεία του το βράδυ, όλο το πλήρωμα μπορεί να είχε χαθεί.
Το 1859, η Παλμύρα διεκδικήθηκε από τον Δρ Τζέρριτ Π. Τζαντ με το μπρίκι (είδος πλοίου) Τζοσεφίν για την Αμερικανική Εταιρεία Γκουανό και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με την Πράξη Νήσων με Γκουανό του 1856, όμως, η εταιρεία ποτέ δεν άρχισε την εξόρυξη γκουανό, γιατί δεν υπήρχαν αποθέματα να εξορύξει. Η Παλμύρα βρίσκεται κοντά στην Διατροπική Ζώνη Σύγκλισης, όπου υπάρχει αρκετή βροχόπτωση για να συγκεντρωθεί γκουανό. Εν τω μεταξύ, στις 26 Φεβρουαρίου 1862, ο Καμεχαμέχα ο 4ος (1834 – 1863), τέταρτος βασιλιάς της Χαβάης (1854 – 1863), έστειλε τον Καπετάνιο Ζένας Μπεντ και τον Τζόνσον Ουΐλκινσον, και οι δύο Χαβανέζοι πολίτες, στην Παλμύρα και να την κατάσχουν στο όνομα του βασιλιά και στις 15 Απριλίου 1862 η ατόλλη προσαρτήθηκε επίσημα στο Βασίλειο της Χαβάης.
Ο Καπετάνιος Μπεντ πούλησε τα δικαιώματα του στον Κο Ουΐλκινσον στις 24 Δεκεμβρίου 1862 και από το 1862 έως το 1885, το νησί κατείχε ο Καλάμα Ουΐλκινσον το οποίο μοιράστηκε σε τρεις κληρονόμους του, δύο εκ των οποίων αμέσως μετέφεραν τα δικαιώματα τους σε κάποιον Ουΐλκοξ που, με τη σειρά του, τα μετέφερε στην Εταιρεία Ειρηνικής Ναυσιπλοΐας. Η εταιρεία προσπάθησε να αποικήσει την ατόλλη στέλνοντας ένα παντρεμένο ζευγάρι να ζήσει εκεί από τον Σεπτέμβριο του 1885 έως τον Αύγουστο του 1886.
Το 1898 η Παλμύρα προσαρτήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με την προσάρτηση ολόκληρης της Χαβάης, στις 14 Ιουνίου 1900 έγινε τμήμα του τότε Εδάφους της Χαβάης των Ηνωμένων Πολιτειών. Την περίοδο που προηγήθηκε της επίσημης προσάρτησης της ατόλλης από τις Η.Π.Α., το Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ενδιαφέρον για την ατόλλη να την κάνει τμήμα της «Αυτοκρατορίας Γκουανό» της Τζων Αρουντέλ και Σία, και το 1889 οι Βρετανοί την είχαν επίσημα προσαρτήσει. Για να σταματήσει οποιαδήποτε περαιτέρω Βρετανική προσπάθεια ή αμφισβήτηση, μια δεύτερη, ξεχωριστή πράξη προσάρτησης της Παλμύρα από τις Η.Π.Α. έγινε το 1911.
Κατόπιν, με μια σειρά υπογεγραμμένων συμφωνιών μεταξύ 1888 και 1911, η εταιρεία ειρηνικής ναυσιπλοΐας μετέφερε τα μερίδια της στον Χένρυ Έρνεστ Κούπερ τον γηραιότερο (1857 – 1929). Ο τρίτος κληρονόμος του Καλάμα Ουΐλκινσον μετέφερε τα δικαιώματα του σε κάποιον Ρίνγκερ, του οποίου τα παιδιά με τη σειρά τους επίσης μετέφεραν τα δικαιώματα τους στον Χένρυ Έρνεστ Κούπερ τον γηραιότερο το 1912 που έγινε ο μοναδικός ιδιοκτήτης της ατόλλης.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1912 επίσημα διεκδικήθηκε από την κυβέρνηση των Η.Π.Α., ακόμα ως τμήμα του εδάφους της Χαβάης.
Το 1934, η Ατόλλη Τζόνστον, ο Ύφαλος Κίνγκμαν και η Παλμύρα τοποθετήθηκαν υπό το Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού. Όταν το Πολεμικό Ναυτικό των Η.Π.Α. χρησιμοποίησε την ατόλλη ως σταθμό αεροπορίας του ναυτικού στις 15 Αυγούστου 1941, η ατόλλη ήταν ιδιοκτησία Αμερικανών πολιτών, συμπεριλαμβανομένων Χαβανέζων. Είχε μόνιμους κατοίκους κυβερνητικούς αντιπροσώπους, με τον τίτλο του διοικητή νήσου, από τον Νοέμβριο του 1939 έως το 1947.
Μετά τον πόλεμο, οι Φούλλαρντ – Λέο πάλεψαν για την επιστροφή της Παλμύρα μέχρι το ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών και κέρδισαν το 1947. Όταν η Χαβάη έγινε πολιτεία το 1959, η Παλμύρα, που ήταν επίσημα τμήμα της πόλης και της κομητείας της Χονολουλού, ρητά χωρίστηκε από την νέα πολιτεία ως ενσωματωμένο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών, που διοικείται από το υπουργείο εσωτερικών των Η.Π.Α.
Το 1962, το Αμερικανικό υπουργείο αμύνης χρησιμοποίησε την ατόλη ως τόπο ενορχήστρωσης των δοκιμών ατομικών όπλων σε μεγάλο υψόμετρο πάνω από την ατόλη Τζόνστον. Υπήρχε ένα προσωπικό μονάδας 10 ανδρών που διαχειριζόταν τις κατασκηνώσεις και ήταν παρών καθ’ όλη την περίοδο. Αλλά κατά μέσον όρο υπήρχαν 40 άτομα που έκαναν την ενορχήστρωση και την συντήρηση του τεχνικού επιτελείου. Αυτά τα άτομα αντιπροσώπευαν πολλά από τα μεγάλα πανεπιστήμια και εργαστήρια σε όλο τον κόσμο.
Μικρά προβλήματα προέκυψαν με την προστασία της άγριας φύσης από το προσωπικό των κατασκηνώσεων. Τα καβούρια καρύδας και τα πουλιά «Γκούνι» ήταν τα μόνα ζώα οποιασδήποτε μορφής γύρω από την ατόλη, και κατά συνέπεια δεν υπήρξε καμία σύσταση που να διανεμήθηκε στα άτομα αυτά. Το κύριο πρόβλημα ήταν τα πουλιά «Γκούνι». Επειδή τρέφονταν το απόγευμα, μπορεί να μούσκευαν από την βροχή και να μην μπορούσαν να επιστρέψουν στους τόπους που κουρνιάζουν. Καθώς τα τραβούσαν τα φώτα των κατασκηνώσεων, σταματούσαν εκεί και συνήθως ξερνούσαν την τροφή τους ολόγυρα στις κατασκηνώσεις. Από την άλλη μεριά, οι Χαβανέζοι που αποτελούσαν το προσωπικό ήταν τρομεροί ψαράδες και συχνά έπιαναν πολλά ψάρια, αστακούς και χταπόδια για την τέρψη των κατοίκων της ατόλης.
Τον Ιούλιο του 1990, ο Πήτερ Σάβιο από την Χονολουλού εκμίσθωσε την ατόλη μέχρι το 2065 και σχημάτισε την Εταιρεία Ανάπτυξης της Παλμύρα. Τον Ιανουάριο του 2000, την ατόλη απόκτησε η Διατήρηση Φύσης με σκοπό την διατήρηση και έρευνα του κοραλλιογενούς υφάλου. Η οικογένεια Κούπερ ακόμα κατέχει τις Νήσους Χομ (Σπιτιού).
Τον Νοέμβριο του 2005, μια παγκόσμια ομάδα επιστημόνων ενώθηκαν με την διατήρηση Φύσης για να στήσουν έναν νέο ερευνητικό σταθμό στην Ατόλη Παλμύρα για να μελετήσουν το φαινόμενο της Παγκόσμιας ανόδου θερμοκρασίας, την εξαφάνιση των κοραλλιογενών υφάλων, την εισβολή μη ιθαγενών ειδών και άλλες παγκόσμιες περιβαλλοντικές απειλές.
Πρόσφατα, δημοσιεύτηκε μια επιστημονική μελέτη για ένα απολίθωμα κοραλλιού που ξεβράστηκε στην ατόλη Παλμύρα. Το απολιθωμένο κοράλλι εξετάστηκε για στοιχεία της συμπεριφοράς του φαινομένου του Ελ Νίνιο στον τροπικό Ειρηνικό τα τελευταία 1.000 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Π Π
Persona grata
Η λατινογενής έκφραση persona grata (περσόνα γκράτα) σημαίνει προσφιλές πρόσωπο και αποτελεί όρο του Διεθνούς Δικαίου και, ειδικότερα, τον πλέον βασικό όρο στις σύγχρονες Διπλωματικές σχέσεις.
Αντίθετος όρος είναι persona non grata, που αποδίδεται στην ελληνική ως ανεπιθύμητο πρόσωπο, και που συμβαίνει σε διακοπή διεθνών σχέσεων (συνηθέστερα διμερών) ή σε άρση διαπίστευσης προσώπου που δια λόγου ή έργου προσέβαλλε τη Χώρα στην οποία ήταν διαπιστευμένο. Πρόσωπα χαρακτηριζόμενα ομοίως, είτε υποχρεούνται σε άμεση αναχώρηση, είτε απαγορεύεται η είσοδός τους στη Χώρα (τουλάχιστον ως διαπιστευμένα).
Εκφράσεις
Εκτός του διεθνούς χαρακτήρα, στη δημώδη χρήση αποδίδεται ως χαρακτηρισμός έντονης και στενής φιλίας προσώπου, ενώ ο αντίθετος όρος για εχθρικό πρόσωπο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Διπλωματία Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Γερμανική Λεγεώνα
Η Γερμανική Λεγεώνα ήταν ένα στρατιωτικό σώμα, που αποτελούνταν από Γερμανούς και Ελβετούς φιλέλληνες και σκοπός του ήταν η στρατιωτική ενίσχυση των επαναστατημένων Ελλήνων. Η συμβολή της στην Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν ουσιαστική καθώς τα μέλη της μην αντέχοντας τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης επέστρεψαν γρήγορα στις πατρίδες τους.
Η δημιουργία της Λεγεώνας
Εμπνευστής της Γερμανικής Λεγεώνας ήταν ο φιλέλληνας καθηγητής της αρχαίας ελληνικής φιλολογίας, στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, Φρήντριχ Τηρς. Ο Τηρς ξεκίνησε τις προσπάθειες για τη δημιουργία του συγκεκριμένου σώματος το καλοκαίρι του 1821 όμως, καθώς έγινε σύντομα γνωστό στις αυστριακές αρχές το σχέδιο του, αναγκάστηκε να σταματήσει για λίγο κάθε σχετική ενέργεια. Λίγο αργότερα κατάφερε να έρθει σε επαφή με τον Θεσσαλό Θεοχάρη Κεφαλά, που βρισκόταν στην Τεργέστη, ο οποίος το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ήρθε στην Ελλάδα για να ενημερώσει τις ελληνικές αρχές για το σχέδιο του Τηρς και να ζητήσει να το εγκρίνουν.
Ο Κεφαλάς εκλέχτηκε μέλος του Αρείου Πάγου και στις 23 Νοεμβρίου 1821 ο Άρειος Πάγος επικύρωσε το σχέδιο του Τηρς. Σύμφωνα με αυτό η Λεγεώνα θα δημιουργούνταν στη Γερμανία και θα είχε δικούς της αξιωματικούς, θα υπαγόταν όμως στο «των Πανελλήνων αρχιστράτηγον» και θα πολεμούσε μαζί με τις ελληνικές δυνάμεις. Βάση της θα ήταν ο Βόλος. Παράλληλα εκτός από τη στρατιωτική ενίσχυση των Ελλήνων σκοπός της Λεγεώνας θα ήταν η εκπαίδευσή των επαναστατών στο τακτικό πόλεμο. Η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε να καταβάλλει στα μέλη της Λεγεώνας τους μισθούς και τις συντάξεις, μετά το τέλος της επανάστασης, και να τους παραχωρήσει εκτάσεις. Επιπρόσθετα υποσχέθηκε να δώσει την ελληνική ιθαγένεια σε όσους εθελοντές θα επιθυμούσαν να γίνουν Έλληνες πολίτες.
Στη συνέχεια ο Κεφαλάς στάλθηκε στη Γερμανία ως εντεταλμένος της Α' Εθνοσυνέλευσης της Επιδαύρου, μαζί με τον Πολυχρόνη Δροσινό (που ήταν και αυτός μέλος της Συνέλευσης) με σκοπό την αναζήτηση οικονομικής ενίσχυσης και την έγκριση του σχεδίου του Τηρς. Στα τέλη Ιουλίου του 1822 ξεκίνησαν επαφές με τη «Φιλελληνική Επιτροπή της Ζυρίχης», για τη χορήγηση δανείου 150.000 φλωρινίων.
Η Γερμανική Λεγεώνα δεν κατάφερε να βοηθήσει ουσιαστικά την Ελληνική Επανάσταση. Πολλά μέλη της Λεγεώνας πέθαναν από τύφο ενώ οι πιο πολλοί γύρισαν σύντομα στις χώρες τους καθώς δεν άντεξαν τις αντίξοες συνθήκες διαβίωσης. Κάποιοι λίγοι που παρέμειναν εντάχθηκαν στο σώμα του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι.
Πηγές
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Ελληνογερμανικές σχέσεις Κατηγορία:Ελληνοελβετικές σχέσεις
Πάβελ Πογκρεμπνιάκ
Ο Πάβελ Πογκρεμπνιάκ (πλήρες όνομα: Πάβελ Βίκτοροβιτς Πογκρέμπνιακ, ρωσικά: Па́вел Ви́кторович Погребня́к, 8 Νοεμβρίου 1983) είναι Ρώσος διεθνής ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1983 στη Μόσχα. Αγωνίζεται στη ΦΚ Ντιναμό Μόσχας, στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα υπήρξε η κατάκτηση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2008 με τη φανέλα της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Ομάδες
Μέχρι τις 21 Απριλίου 2012.
Προσωπική ζωή
Ο Πάβελ είναι παντρεμένος με τη Μαρία και έχει τρεις γιούς, τους Αρτιόμ, Πάβελ και Αλεξέι. Είναι αδερφός του Κιρίλλ Πογκρεμπνιάκ, ο οποίος παίζει για την ΦΚ Τομ.
Ιβάν Μπότσης
Ο Ιωάννης Θεοδοσίου Μπότσης, γνωστότερος ως Ιβάν Φεντοσέγεβιτς Μπότσης (Иван Федосеевич Боцис), ήταν έλληνας ανώτατος αξιωματικός του Ρωσικού Βασιλείου κατά τα έτη 1703 - 1714 και ήρωας του Μεγάλου Βορείου Πολέμου.
Για τη ζωή του, μοναδική πηγή είναι τα ρωσικά στρατιωτικά αρχεία. Γεννήθηκε στη Δαλματία σε άγνωστη χρονολογία, αλλά λογικά λίγο μετά το μέσον του 17ου αιώνα. Η περιοχή ανήκε τότε στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας και αποτελούσε καταφύγιο για χριστιανούς των Βαλκανίων που ήθελαν να αποφύγουν τον οθωμανικό ζυγό. Για δεκαεπτά χρόνια υπηρέτησε στον ενετικό στόλο, μέχρι που στρατολογήθηκε από τους Ρώσους το 1702.
Θητεία στο ρωσικό στόλο
Η Ρωσία πριν την εποχή του Μεγάλου Πέτρου δε διέθετε στόλο - για την ακρίβεια δε διέθετε καν διέξοδο στη θάλασσα παρά μόνο στον Αρκτικό Ωκεανό (Αρχάγγελσκ). Η Μαύρη Θάλασσα (Ν) ελεγχόταν από το Χανάτο της Κριμαίας και τους Οθωμανούς, ενώ τα βαλτικά παράλια (ΒΔ) από τη Σουηδία. Η ανατροπή αυτής της κατάστασης ήταν το βασικό μέλημα του Πέτρου και ο αντικειμενικός σκοπός του Μεγάλου Βορείου Πολέμου (ξεκ. 1700), ώστε να διώξει τους Σουηδούς από την ανατολική Βαλτική και να ιδρύσει εκεί τη νέα πρωτεύουσα που συνάμα θα ήταν και το μεγαλύτερο λιμάνι του. Κρίνοντας ότι τα πλάνα δε θα μπορούσαν να ευοδωθούν χωρίς ισχυρό στόλο, είχε νωρίτερα εγκαταλείψει για δύο χρόνια (1696 - 1698) τα τσαρικά καθήκοντα για να σπουδάσει ινκόγκνιτο Ναυπηγική στην Ολλανδία.