cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρυσή Ορδή
Αποσύνθεση στο νότο (μέσα 14ου - μέσα 15ου αιώνα)
Η κατάσταση στον πυρήνα του κράτους, το Νότο, που περιελάμβανε κυρίως τους Μογγόλους και τους Τούρκους, δεν ήταν καλύτερη μετά το "Μαύρο Θάνατο". Στις τελευταίες δεκαετίες του 14ου αιώνα αναβίωσε η διαμάχη ανάμεσα στη "Λευκή Ορδή" και τη "Μπλε Ορδή", που εκδηλώθηκε με εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στον Μαμάι (ο "μπλε" στρατηγός που ηττήθηκε στο Κουλίκοβο) και τον Τοχταμίς (απόγονο του "λευκού" Ορντά). Ο Τοχταμίς μάλιστα πυρπόλησε τη Μόσχα σκοτώνοντας 24.000 ανθρώπους το 1382 σε μια επίδειξη δύναμης. Η διένεξη ανάμεσα στους δύο φυλάρχους αποδυνάμωσε τη στρατιωτική ισχύ και τη συνοχή του κράτους, κάνοντάς την εύκολο θύμα για τις ορέξεις ενός νέου ηγέτη που ανέτειλε στην Κεντρική Ασία: του Ταμερλάνου.
Ο Ταμερλάνος ήταν ένας Τουρκομογγόλος πολέμαρχος που ονειρευόταν να ανασυστήσει την κραταιά Μογγολική Αυτοκρατορία του Τζένγκις Χαν, με ορμητήριο τη Σαμαρκάνδη. Αρχικά παρενέβη στον εμφύλιο πόλεμο υποστηρίζοντας τον Τοχταμίς, μέχρι που ο τελευταίος έγινε χαγάνος και στράφηκε εναντίον της Σαμαρκάνδης μέσω του Αζερμπαϊτζάν (1385). Ακολούθησε δεκαετής πόλεμος από τον οποίο ο Ταμερλάνος βγήκε νικητής, λεηλατώντας τις δύο σπουδαιότερες πόλεις (Σαράι, Χατζιταρξάν) και βυθίζοντας τη Χρυσή Ορδή στο χάος πριν αποχωρήσει.
Λίγες δεκαετίες μετά, στα μέσα του 15ου αιώνα, η Χρυσή Ορδή διασπάσθηκε οριστικά σε διάφορα μικρότερα ταταρικά χανάτα, τα οποία βραχυπρόθεσμα ακολούθησαν διαφορετική εξέλιξη αλλά τελικά είχαν την ίδια κατάληξη, την κατάκτησή τους από τους Ρώσους.
Διάδοχα κράτη
Τα χανάτα που προέκυψαν από τη διάσπαση της Χρυσής Ορδής είναι τα ακόλουθα:
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Ιστορία της Μογγολίας Κατηγορία:Ιστορία του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Χανάτα Κατηγορία:Μογγολική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Τουρκικά κράτη Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
448 Ναταλία
Η Ναταλία (Natalie) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα), 10,3. Ανακαλύφθηκε το 1899 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη.
Ιωνάθαν Απφούς
Ο  Ιωνάθαν ο επονομαζόμενος  Απφούς ή Αφφούς από την Ασμοναϊκή δυναστεία ήταν γιος του ιερέα Ματταθία και αδελφός του Ιούδα του Μακκαβαίου. Ο πατέρας του και ο αδελφός του είχαν ηγηθεί, διαδοχικά μέχρι την εποχή του θανάτου τους της επανάστασης των Μακκαβαίων εναντίον του βασιλείου των Σελευκιδών που ξέσπασε το ( 167 π.Χ.). Ο Ιωνάθαν ανακηρύχτηκε αρχηγός από τους οπαδούς της παράταξης των Μακκαβαίων ύστερα από τον θάνατο του αδελφού του Ιούδα στην μάχη της Ελασά (160 π.Χ.).
448 Ναταλία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Ναταλίας εκτιμώνται σε 47,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 114 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,059 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ναταλία γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Ιωνάθαν Απφούς
Συγκρούσεις με Ναβαταίους και Σελευκίδες. Η μάχη του Σαββάτου στο έλος του Ιορδάνη
Από την τοποθεσία που είχε καταφύγει ο Ιωνάθαν ύστερα από την ήττα στην Ελασά έστειλε τον αδελφό του Ιωάννη να συνάψει συμμαχία με κάποιους Ναβαταίους φυλάρχους, τους γιους του Ιαμβρί από την Μηδαβά, εκείνοι όμως τον δολοφόνησαν.
448 Ναταλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναταλια
Ιωνάθαν Απφούς
Συγκρούσεις με Ναβαταίους και Σελευκίδες. Η μάχη του Σαββάτου στο έλος του Ιορδάνη
Ο Σελευκίδης στρατηγός Βακχίδης ο οποίος βρίσκονταν στην Ιουδαία πληροφορήθηκε την θέση του καταφυγίου των επαναστατών. Οι επαναστάτες είχαν στρατοπεδεύσει σε μια περιοχή του ποταμού Ιορδάνη που περιβάλλονταν από δάση και έλη. Ο Βακχίδης κινήθηκε εναντίον τους ημέρα Σάββατο. Στην μάχη που δόθηκε οι Μακκαβαίοι ηττήθηκαν και όσοι απέμειναν ζωντανοί διέφυγαν κολυμπώντας στην απέναντι όχθη του ποταμού .Ο Βακχίδης έχασε 1.000 άντρες.
Ο Ιωνάθαν και ο αδελφός του Σίμων όταν παρουσιάστηκε η κατάλληλη περίσταση έστησαν ενέδρα στους Ναβαταίους φυλάρχους και τους δολοφόνησαν. Κατόπιν κατέφυγαν και πάλι στο κρησφύγετο τους στον Ιορδάνη, ενώ ο Βακχίδης οικοδομούσε φρούρια σε όλη την Ιουδαία, οχύρωνε κωμοπόλεις (Βεθσούρα, Γάζαρα) και ενίσχυε το φρούριο της Άκρας στην Ιερουσαλήμ.
Εν τούτω νίκα
thumb|425x425px|Λεπτομέρεια από βυζαντινό χειρόγραφο του 9ου αιώνα, που εικονίζει τη νίκη του Μ. Κωνσταντίνου επί του Μαξεντίου στη Μιλβία Γέφυρα και το όραμά του: έναν Σταυρό με την ελληνική επιγραφή «ἐν τούτῳ νίκα». thumb|325px|Λεπτομέρεια από τη νωπογραφία «[[Το Όραμα του Σταυρού», έργο βοηθών του Ραφαήλ, που δείχνει το όραμα του Μ. Κωνσταντίνου, με την επιγραφή «Ἐν τούτῳ νίκα» και πάλι στα ελληνικά.]] right|thumb|305px|Το «In hoc signo vinces» σε [[Πορτογαλία|πορτογαλικό νόμισμα του 1721, από τη βασιλεία του Ιωάννη Ε΄]] right|thumb|325px|Η σημαία των [[Οικογένεια Καλλέργη|αδελφών Καλλέργη]] Το «Ἐν τούτῳ νίκα» είναι φράση της αρχαίας ελληνικής κοινής γλώσσας, που αποδίδεται στη δημοτική ως «με αυτό να νικήσεις» ή «μέσα από αυτό θα νικήσεις». Στον δυτικό κόσμο είναι γνωστό με την παραδοσιακή ελεύθερη απόδοσή του στη λατινική γλώσσα ως In hoc signo vinces, δηλαδή «με αυτό το σημείο/σύμβολο θα νικήσεις/κατακτήσεις». Αποτελεί σημαντική φράση στην ιστορία του Χριστιανισμού εξαιτίας της ακόλουθης παραδόσεως.
Η ιστορία
Ο Λεύκιος Καικίλιος Φιρμιανός Λακτάντιος (περ. 240 – περ. 320) ήταν Χριστιανός συγγραφέας και σύμβουλος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνoυ Α΄ (καθώς και δάσκαλος του γιου του), που καθοδηγούσε τη θρησκευτική πολιτική του Αυτοκράτορα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Στο έργο του De Mortibus Persecutorum ο Λακτάντιος διασώζει την ιστορία ενός οράματος του Κωνσταντίνου που περιείχε το Χριστόγραμμα Χ-Ρ ή τον χριστιανικό Σταυρό και την επιγραφή «Ἐν τούτῳ νίκα». Το πλήρες κείμενο σώζεται σε ένα μόνο χειρόγραφο, που έχει τον τίτλο Lucii Caecilii liber ad Donatum Confessorem de Mortibus Persecutorum.
Ο επίσης σύγχρονος των συμβάντων ιστορικός της Εκκλησίας επίσκοπος Ευσέβιος της Καισαρείας γράφει ότι ο Κωνσταντίνος προχωρούσε με τη στρατιά του (δεν προσδιορίζει την τοποθεσία, αλλά προφανώς δεν ήταν στο στρατόπεδό του στη Ρώμη), όταν κοίταξε πάνω προς τον Ήλιο και είδε ένα Σταυρό φωτός επάνω από τον Ήλιο και μαζί του την ελληνική φράση «ΕΝ ΤΟΥΤΩΙ ΝΙΚΑ»
Αρχικώς ο Κωνσταντίνος δεν κατενόησε τη σημασία του οράματος, αλλά τη νύχτα που ακολούθησε είδε ένα όνειρο στο οποίο ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός του εξήγησε ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει το σημείο του Σταυρού κατά των εχθρών του. Κατόπιν ο Ευσέβιος περιγράφει το Labarum, δηλαδή το στρατιωτικό έμβλημα που προηγείτο του στρατεύματος στην πορεία, του Κωνσταντίνου στους μετέπειτα αγώνες του κατά του Λικινίου, που είχε αλλάξει και αντί των ομοιωμάτων των αρχαίων θεών έφερε το Χριστόγραμμα. Οι αφηγήσεις των Λακταντίου και Ευσεβίου, παρά το ότι δεν συμφωνούν εντελώς μεταξύ τους, έχουν συνδεθεί με τη Μάχη στη Μιλβία Γέφυρα (ή Μουλβία Γέφυρα), δίπλα στη Ρώμη, την 28η Οκτωβρίου του 312 μ.Χ., και συγχωνεύθηκαν στη λαϊκή πίστη ότι ο Κωνσταντίνος είδε το σύμβολο το απόγευμα ή το βράδυ που προηγήθηκε της μάχης αυτής. Από τότε ακολούθησε όλο και πιο φιλοχριστιανική πολιτική, εδραιώνοντας τον Χριστιανισμό και φθάνοντας να βαπτισθεί και ο ίδιος Χριστιανός την τελευταία εβδομάδα της ζωής του.
Ιωνάθαν Απφούς
Ο Ιωνάθαν διορίζεται κριτής του ιουδαϊκού έθνους
Τελικά ο Βακχίδης αποφάσισε εντελώς απροσδόκητα να τερματίσει την ρευστή κατάσταση στην περιοχή (αρχιερέας δεν υπήρχε ύστερα από την θάνατο του Άλκιμου) το 152 π.Χ. κλείνοντας ειρήνη με τον Ιωνάθαν και διορίζοντας τον κριτή του ιουδαϊκού έθνους υπό τον έλεγχο των Σελευκιδών.
Εν τούτω νίκα
Η ιστορία
Η φράση υπάρχει σε περίοπτη θέση ως «μότο» πάνω σε μια ξεδιπλωμένη λωρίδα με έναν Σταυρό στα αριστερά της, κάτω από ένα παράθυρο της Βασιλικής Κλίμακας, δίπλα σε έφιππο ανδριάντα του Κωνσταντίνου Α΄, στο Αποστολικό Ανάκτορο του Βατικανού. Οι αυτοκράτορες και άλλοι μονάρχες που είχαν προηγουμένως υποβάλει τα σέβη τους στον Πάπα, κατέβαιναν τη Βασιλική Κλίμακα και θα παρατηρούσαν το μότο, θα σκέπτονταν το όραμα του Κωνσταντίνου Α΄ και θα θυμόνταν να ακολουθήσουν τον δρόμο του Σταυρού. Εξάλλου μεγάλη νωπογραφία με τίτλο «Το Όραμα του Σταυρού», που απεικονίζει τη μάχη στη Μιλβία Γέφυρα και το όραμα, υπάρχει στο ίδιο Ανάκτορο, στη λεγόμενη Αίθουσα του Κωνσταντίνου, και είναι έργο βοηθών του Ραφαήλ.
Το Βασίλειο της Πορτογαλίας χρησιμοποιεί αυτή τη φράση ως μότο ήδη από το 1139, σύμφωνα με την παράδοση των Λουσιάδας.
Ιωνάθαν Απφούς
Ο Ιωνάθαν καταλαμβάνει το αρχιερατικό αξίωμα
Ο Ιωνάθαν κατόρθωσε να αναμειχθεί με επιτυχία στην διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ του Σελευκίδη βασιλιά Δημήτριου και του σφετεριστή Αλεξάνδρου Βάλα. Παρά τα προνόμια που του παραχώρησε ο πρώτος, ο Ιουδαίος ηγέτης πήρε με το μέρος του δεύτερου ο οποίος τον ανακήρυξε αρχιερέα. Λίγο καιρό αργότερα ο Δημήτριος ηττήθηκε και πέθανε ηρωικά σε σφοδρή μάχη με τον Βάλα (χειμώνας 151/0 π.Χ.).
Εν τούτω νίκα
Χρήση ως έμβλημα
Εξαιτίας της ιστορικής της σημασίας, η φράση έχει χρησιμεύσει ως έμβλημα σε πολλές χριστιανικές χώρες εδώ και αιώνες, συνήθως στη λατινική μορφή της. Μερικά από αυτά τα εμβλήματα είναι:
Ιωνάθαν Απφούς
Ο Ιωνάθαν καταλαμβάνει το αρχιερατικό αξίωμα
Όταν ο Βάλας τέλεσε τους γάμους του με την Κλεοπάτρα Θεά κόρη του υποστηρικτή του Πτολεμαίου Φιλομητορα, στην Αντιόχεια ο Ιωνάθαν συμμετείχε σε αυτούς και πήρε τους τίτλους του στρατηγού και του μεριδάρχη (διοικητή επαρχίας ) (150/49 π.Χ.).
Εν τούτω νίκα
Πηγές
Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Συνθήματα Κατηγορία:Χριστιανισμός του 4ου αιώνα
Ιωνάθαν Απφούς
Η μάχη της Αζώτου
Ο ομώνυμος γιος του βασιλιά Δημήτριου Ι, Δημήτριος προβλήθηκε ως αντίπαλος του Βάλα (άνοιξη του 147 π.Χ.) έχοντας και την υποστήριξη του στρατηγού της Κοίλης Συρίας Απολλώνιου. Ο Ιωνάθαν κατάφερε όμως να νικήσει τον Απολλώνιο σε μάχη που έγινε στην Άζωτο και να καταλάβει τις πόλεις Άζωτο, Ιόππη και Ασκάλωνα.
Ιωνάθαν και Δημήτριος
Η εμφύλια διαμάχη μεταξύ Αλέξανδρου Βάλα και Δημήτριου έληξε με τον θάνατο του πρώτου ( 145 π.Χ.). Τον νικητή υποστήριζε και ο Πτολεμαίος Φιλομήτωρ, ο οποίος είχε στραφεί εναντίον του πρώην γαμπρού του. Ο Ιωνάθαν είχε ήδη έγκαιρα καταφέρει να εξασφαλίσει την εύνοια του Λαγίδη βασιλιά.
Ύστερα από την επικράτηση του Δημήτριου ο Ιωνάθαν πολιόρκησε την Άκρα. Όταν ο Δημήτριος το έμαθε εξοργίστηκε και πήγε στην Πτολεμαΐδα. Εκεί ζήτησε από τον Ιωνάθαν να τον συναντήσει. Στην συνάντηση που έγινε ο Δημήτριος επικύρωσε όλα τα προνόμια που κατείχε ως τότε και επιπλέον του έδωσε την διοίκηση τριών ακόμη τοπαρχιών στην Σαμάρεια. Ως αντάλλαγμα ο Ιωνάθαν υποχρεώθηκε να ανέχεται την φρουρά της Άκρας και να πληρώνει 300 τάλαντα τον χρόνο.
Λίγο αργότερα στην Αντιόχεια ξέσπασε επανάσταση που προκλήθηκε εξαιτίας της κακής διακυβέρνησης του Σελευκίδη βασιλιά. Ο Δημήτριος στράφηκε στον Ιωνάθαν ζητώντας βοήθεια υποσχόμενος ότι θα απέσυρε την φρουρά της Άκρας. Οι 3.000 Ιουδαίοι μισθοφόροι που του έστειλε ο Ιωνάθαν συμμετείχαν στην αιματηρότατη καταστολή της επανάστασης.
Ιωνάθαν και Διόδοτος Τρύφων. Μάχη της Νασσώρ
Ο αντίκτυπος από την καταστολή προκάλεσε την εξέγερση ενός στρατιωτικού από την Απάμεια που ονομάζονταν Διόδοτος. Ο Διόδοτος υιοθέτησε το νήπιο του Βαλα το όποιο ανακήρυξε βασιλιά (Αντίοχος VI ) και έδιωξε τον Δημήτριο από την Αντιόχεια. Ο Ιωνάθαν, επειδή ο Δημήτριος είχε αθετήσει την υπόσχεση του για την φρουρά της Άκρας στράφηκε προς τον Διόδοτο ο οποίος επικύρωσε όλα τα προνόμια του και επιπλέον διόρισε τον αδελφό του Σίμωνα στρατηγό της περιοχής που εκτείνονταν από την Τύρο έως τα αιγυπτιακά σύνορα. Έτσι ο Ιωνάθαν και ο Σίμων ανέλαβαν την προστασία της χώρας από τις δυνάμεις του Δημήτριου που είχε καταφύγει στην Σελεύκεια της Πιερίας (καλοκαίρι του 144 π.Χ. ).
Κατόπιν ο Ιωνάθαν εκστράτευσε στις γειτονικές περιοχές της Ιουδαίας εναντίον των στρατηγών του Δημήτριου. Οι κάτοικοι της Ασκάλωνας τον υποδέχτηκαν φιλικά ενώ οι κάτοικοι της Γάζας που είχαν αποστατήσει από τον Δημήτριο αλλά είχαν αρνηθεί να αναγνωρίσουν τον νέο βασιλιά αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν μαζί του. Τότε έμαθε ότι στρατός που υποστήριζε τον Δημήτριο είχε έρθει στην Γαλιλαία με απειλητικές διαθέσεις εναντίον του. Ο Ιωνάθαν έσπευσε προς την Γαλιλαία ενώ ο αδελφός του Σίμων έμεινε στην Ιουδαία πολιορκώντας την Βεθσούρα που κατείχαν επίσης οπαδοί του Δημήτριου, την όποια κατόρθωσε να καταλάβει.
Ο Ιωνάθαν συνάντησε τους αντιπάλους του στην περιοχή Νασσώρ της Γαλιλαίας και ύστερα από αμφίρροπη μάχη κατάφερε να επικρατήσει και να τους εκδιώξει από την περιοχή.
Το τέλος του Ιωνάθαν
Ένας νέος στρατός που υποστήριζε τον Δημήτριο στράφηκε εναντίον του Ιωνάθαν. Εκείνος τον συνάντησε στην περιοχή των Αμαθιτών (Χαμάθ). Μάχη δεν δόθηκε καθώς οι αντίπαλοι του υποχώρησαν κατά την διάρκεια της νύχτας.
Έπειτα ο Ιωνάθαν επιτέθηκε εναντίον ενός φύλου των Ναβαταίων αράβων, των Ζαβαδαίων τους νίκησε και πήρε πολλά λάφυρα. Ύστερα κατέλαβε την Ιόππη όταν έμαθε ότι οι κάτοικοι της ετοιμάζονταν να την παραδώσουν στους οπαδούς του Δημήτριου. Ταυτόχρονα ο Σίμων οχύρωσε την πόλη Αδιδά, ενώ ο Ιωνάθαν απομόνωσε την Άκρα.
Ο Διόδοτος που θορυβήθηκε από την δραστηριότητα του Ιωνάθαν ήρθε στην Σκυθόπολη με 40.000 άντρες. Από εκεί έστειλε μήνυμα στον Ιωνάθαν με το οποίο του ζητούσε να τον συναντήσει στην Πτολεμαΐδα, υποσχόμενος ότι θα του παραδώσει αυτή την πόλη και άλλες. Ο Ιωνάθαν πήγε με 1.000 άντρες στην Πτολεμαΐδα. Όταν μπήκε στην πόλη και οι πύλες έκλεισαν οι στρατιώτες του Διόδοτου σκότωσαν την φρουρά του και συνέλαβαν αιχμάλωτο τον ίδιο .Ο Σίμων ανέλαβε την άμυνα της χώρας. Ο πληθυσμός της Ιόππης που θεωρήθηκε ύποπτος για αποστασία εκτοπίστηκε και αντικαταστάθηκε από Ιουδαίους εποίκους. Ο Διόδοτος ετοιμάστηκε να εισβάλει στην Ιουδαία. Ο Σίμων στρατοπέδευσε στην Αδιδά. Ο Διόδοτος ζήτησε από αυτόν 100 τάλαντα και τους δυο γιους του Ιωνάθαν ως ομήρους προκειμένου να τον απελευθερώσει. Ο Σίμων δέχτηκε, όμως ο Διόδοτος αφού πήρε τα χρήματα και τους ομήρους αθέτησε τον λόγο του και ξεκίνησε την προέλαση του. Οι δυνάμεις του Σίμωνα αντιστάθηκαν αποφασιστικά. Τότε η φρουρά της Άκρας του έστειλε μήνυμα ζητώντας του να κινηθεί προς την Ιερουσαλήμ. Όταν όμως ο Διόδοτος συνειδητοποίησε ότι ήταν αδύνατο να γίνει αυτό εξαιτίας του πυκνού χιονιού, υποχώρησε προς την Γαλαάδ. Όταν έφτασε στην Βασκαμά εκτέλεσε τον Ιωνάθαν και επέστρεψε στην Αντιόχεια (143/2 π.Χ.) Ο Ιωνάθαν τάφηκε στο χωριό Μωδείν.
Σκληρός χιτώνας
thumb|right|250px|Σχηματικό διάγραμμα του ανθρώπινου ματιού, με γκρίζο χρώμα φαίνεται ο σκληρός χιτώνας. Ο σκληρός χιτώνας αποτελεί ένα από τα δύο μέρη του ινώδους χιτώνα του ματιού και είναι το λευκό μέρος του που διακρίνεται όντας αδιαφανής. Είναι φτιαγμένος από σκληρό υλικό και καλύπτει εξωτερικά το μεγαλύτερο μέρος (περίπου τα 5/6) του βολβού του ματιού. Εύκολα διακρίνουμε επάνω του μικρά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν το μάτι με αίμα. Ειδικά σε κάποιο άτομο που είναι πολύ κουρασμένο, τα αγγεία αυτά είναι πολύ εμφανή.
Ιωνάθαν Απφούς
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι Κατηγορία:Ασμοναϊκή δυναστεία
Σκληρός χιτώνας
Κατηγορία:Μάτι
Γραμμή 1 (Προαστιακός Αθήνας)
Η Γραμμή 1 είναι υπηρεσία του Προαστιακού της Αθήνας, διαχειριζόμενη από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Συνδέει τον Πειραιά με το Αεροδρόμιο. Η γραμμή αυτή έχει σε ένα τμήμα της κοινούς σταθμούς με τις γραμμές 2 και 4, αλλά και με τις γραμμές 3 και 5 στον Σταθμό Λαρίσης.
Η πρώτη γραμμή του Προαστιακού εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουλίου 2004, με συρμούς πετρελαίου που εκτελούσαν το δρομολόγιο μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Αεροδρομίου. Με την ολοκλήρωση της εγκατάστασης ηλεκτροκίνησης στα τμήματα της γραμμής έως τον Σταθμό Λαρίσης το 2017 και τον Πειραιά το 2018, η γραμμή χρησιμοποιεί πλέον αποκλειστικά τις ηλεκτροκίνητες αυτοκινητάμαξες Siemens Desiro 460.
Ιστορία
Η αρχική φάση σχεδιασμού της γραμμής προέβλεπε την χρήση συρμών ταχείας εξυπηρέτησης (Airport Express) από Πειραιά έως Αεροδρόμιο με ενδιάμεσους σταθμούς μόνο σε Αθήνα, Αγίους Αναργύρους, Νερατζιώτισσα, Κηφισίας και Δουκίσσης Πλακεντίας, και με χρόνο διαδρομής το ημίωρο. Τελικά όμως η ανάγκη διασύνδεσης του διεθνούς αερολιμένα της πρωτεύουσας με τον κεντρικότερο σταθμό της πόλης, το Σύνταγμα, επέβαλε την από κοινού συμπόρευση Προαστιακού και Μετρό από Δουκίσσης Πλακεντίας έως Αεροδρόμιο.
Η Γραμμή 1 τέθηκε σε λειτουργία στις 30 Ιουλίου 2004, συνδέοντας τον Σταθμό Λαρίσης με το Αεροδρόμιο, χωρίς ηλεκτροκίνηση. Στις 6 Αυγούστου 2004, μία εβδομάδα μετά τα εγκαίνια της γραμμής, εγκαινιάστηκε ο σταθμός Νερατζιώτισσα. Το 2006, στο τμήμα από Νερατζιώτισσα μέχρι Αεροδρόμιο εγκαταστάθηκε ηλεκτροκίνηση, το οποίο οδήγησε στην προσθήκη επιπλέον δρομολογίων στο τμήμα αυτό, τα οποία εκτελούνταν από ολοκαίνουργια ηλεκτροκίνητα τρένα Desiro 460. Στις 4 Ιουνίου 2007, τα δρομολόγια επεκτάθηκαν από την Αθήνα μέχρι τον Πειραιά.
Η γραμμή υπέστη άλλη μία αλλαγή πορείας στις 30 Ιουλίου 2017, 13 χρόνια μετά τα εγκαίνιά της, λόγω αναδιαμόρφωσης του δικτύου του Προαστιακού με αφορμή την επέκταση της ηλεκτροκίνησης από τους Αγίους Αναργύρους έως τον κεντρικό σταθμό της Αθήνας. Τότε αποκαταστάθηκαν τα δρομολόγια μεταξύ Σταθμού Λαρίσης και Αεροδρομίου με νέα απευθείας σύνδεση, αποκλειστικά με ηλεκτροκίνητα τρένα. Τα δρομολόγια επεκτάθηκαν έως τον Πειραιά ξανά την 1 Φεβρουαρίου 2018, μετά την εγκατάσταση ηλεκτροκίνησης και στο τμήμα αυτό.
Παραπομπές
1 1
Ντουρντουβάνα
Με το όνομα Ντουρντουβάνα αναφέρονταν στο παρελθόν τα βουνά:
Συνθήκη του Βερολίνου (1926)
Η Συνθήκη του Βερολίνου (Γερμανο-Σοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης) ήταν μια συνθήκη που υπογράφτηκε στις 24 Απριλίου 1926, ανάμεσα στη Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση και προέβλεπε ουδετερότητα σε ενδεχόμενο επίθεσης που θα δεχόταν είτε η μία χώρα είτε η άλλη από μία τρίτη χώρα, για τα επόμενα πέντε χρόνια. Η συνθήκη αυτή επαναβεβαίωνε τη συνθήκη του Ραπάλλο που είχε υπογραφεί το 1922.
Η επικύρωση της συνθήκης έγινε στο Βερολίνο στις 29 Ιουνίου 1926 και την ίδια μέρα μπήκε σε εφαρμογή. Η συνθήκη κατατέθηκε στην Κοινωνία των Εθνών στις 3 Αυγούστου 1926. Η συνθήκη ανανεώθηκε με επιπλέον πρωτόκολλο που υπογράφτηκε στις 24 Ιουνίου 1931 και επικυρώθηκε στις 5 Μάη 1933. Το επιπλέον πρωτόκολλο κατατέθηκε στην Κοινωνία των Εθνών στις 15 Φεβρουαρίου 1935.
Κατηγορία:Συνθήκες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Συνθήκες της Γερμανίας
Θεοδωρίδης
Το επώνυμο Θεοδωρίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Δάρδιζα
Το όνομα Δάρδιζα ή Ντάρδιζα συναντάται συχνά ως τοπωνύμιο σε περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν αλβανόφωνοι πληθυσμοί κατά το παρελθόν. Προέρχεται από την λέξη dardhë που σημαίνει αχλάδι.
Με το όνομά αυτό αναφέρονταν επίσης κατά το παρελθόν οι οικισμοί:
Κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Το κτίριο της Κυβέρνησης της ΔημοκρατίαςΗ Κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν ασκεί την εκτελεστική εξουσία στην δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Τα μέλη της κυβέρνησης περιλαμβάνουν τον πρωθυπουργό, τον αναπληρωτή πρωθυπουργό και τους υπουργούς. Έχει τη νομική του βάση στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Ιστορία
Ιστορικά, οι εξής φορείς έχουν αναλάβει κατά καιρούς την διακυβέρνηση της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν: Κυβέρνηση των Μπασκίρ (από το 1917), Μπασρεβκόμ (από το 1919), Συμβούλιο των Λαϊκών Κομισάριων της Μπασκιρικής ΑΣΣΔ (από το 1920), Συμβούλιο Υπουργών της ΒΑΣΣΔ (από το 1946), Συμβούλιο των Υπουργών της Βασκιρικής ΣΣΔ (από το 1990).
Το 1992, το Συμβούλιο των Υπουργών της Βασκιρικής ΣΣΔ μετονομάστηκε στο Συμβούλιο των Υπουργών της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν και το 1993 σε Υπουργικό συμβούλιο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
== Υπουργεία και υπηρεσίες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν ==
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Διονύσιος Κορίνθου
Βίος
Ο Διονύσιος Κορίνθου ήκμασε στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα μ.Χ. Για τη ζωή του δεν γνωρίζουμε αρκετές πληροφορίες. Ήταν σχεδόν σύγχρονος του Μάρκου Αυρηλίου, καθώς πρέπει να έγινε επίσκοπος μετά το 165μ.Χ., και έδρασε παράλληλα με τον Σωτήρα Ρώμης. Στην έδρα του πρέπει να έμεινε μέχρι το 180.
Οι θεολογικές απόψεις του Διονυσίου Κορίνθου
Οι θεολογικές απόψεις του αφορούν τα τρέχοντα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι κατά τόπους εκκλησίες της εποχής του και οι οποίες του απευθύνονται προκειμένου να του ζητήσουν την καθοδήγησή του. Δεν εκτίθενται σε κάποιο ή κάποια έργα του με τρόπο συστηματικό, αλλά ευκαιριακά-συγκυριακά σε κάποιες από τις επιστολές του που μας έχουν σωθεί. Έτσι οι συνεχείς διωγμοί του Μάρκου Αυρηλίου, η δράση του Μαρκίωνα και οι διάφορες εγκρατιτικές τάσεις που εμφανίζονταν μέσα στην Εκκλησία, όσοι είχαν προσχωρήσει σε αιρετικές ομάδες και ήθελαν να επανέλθουν στους κόλπους της Εκκλησίας, ήταν οι προκλήσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει. Ο Διονύσιος αντιπροτείνει αντίστοιχα σε αυτά: οι χριστιανοί πρέπει να απορρίψουν τον Κανόνα του Μαρκίωνα και να δεχθούν τον μόνο αληθινό Κανόνα. Η αγαμία είναι προαιρετική και ο γάμος ιερός. Τέλος, πρέπει να γίνονται ξανά δεκτοί όσοι προέρχονται από τις αιρέσεις και επιστρέφουν μετανοημένοι. Τέλος, χαρακτηριστική είναι η θέση που λαμβάνει στο ζήτημα του κύρους και του εύρους διακαιοδοσίας που αξίωνε ο επίσκοπος Ρώμης: έτσι υποστηρίζει πως οι δύο επισκοπές, η Ρώμη και η Κόρινθος, είναι ισόκυρες καθώς και οι δύο έχουν ιδρυθεί από τους αποστόλους Πέτρο και Παύλο.
Συγγραφικό έργο
Όσες επιστολές έγραψε, οι περισσότερες χάθηκαν. Αποσπάσματα και περιλήψεις μας διασώζει από τις παρακάτω ο Ευσέβιος Καισαρείας:
Αυτή είναι η πιο σημαντική επιστολή, και η μόνη από την οποία έχουν σωθεί αποσπάσματα. Ο Πάπας Σωτήρ είχε στείλει βοήθεια και επιστολή στους Κορινθίους, και ο Διόνυσος έγραψε σε απάντηση:
Από την ίδια επιστολή:
Η μαρτυρία για το μαρτύριο του Πέτρου και Παύλου, κατά τον αυτόν καιρόν, είναι σημαντική, όπως και η αναφορά στην Επιστολή του Κλήμη, και τη δημόσια ανάγνωσή της. Οι επιστολές του Διονύσιου ήταν απ’ ό, τι φαίνεται πιο σημαντικές, γιατί στο τελευταίο απόσπασμα της επιστολής του μας αναφέρει ότι τους έγραψε κατόπιν επιθυμία τους, και οι επιστολές του είχαν παραποιηθεί «από τους αποστόλους του διαβόλου». «Δεν είναι να απορεί κανείς τότε», παρατηρεί, «ότι κάποιος τόλμησαν να παραποιήσουν τα λόγια του ίδιου μας του Κυρίου, όταν έχουν συνωμοτήσει να ακρωτηριάσουν τις δικές μου ταπεινές προσπάθειες».
Οι επτά πρώτες χαρακτηρίσθηκαν καθολικές λόγω του κύρους τους, του περιεχομένου τους και της ευρείας αποδοχής τους.
Πηγές
Διονυσιος Διονυσιος Διονυσιος Κορινθου Κατηγορία:Μητροπολίτες Κορίνθου
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Νάγκα
μικρογραφία|Θέση της Αυτοδιοικούμενης Ζώνης Νάγκα στον χάρτη της Μιανμάρ Η Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Νάγκα (Βιρμανικά: နာဂ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ, προφέρεται nàɡa̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰), όπως ορίζεται από το Σύνταγμα της Μιανμάρ του 2008, είναι  αυτοδιοικούμενη ζώνη που αποτελείται από τρεις δήμους στην περιφέρεια Σαγκαΐνγκ:
Αυτές οι τρεις πόλεις ήταν διοικητικά μέρος της Επαρχίας Χκάμτι. Το επίσημο όνομά της, ανακοινώθηκε από  διάταγμα στις 20 Αυγούστου 2010. Η ζώνη προορίζεται να αυτοδιοικείται από τους Νάγκα. Η διοικητική έδρα είναι η πόλη Λάχε..
Τον Αύγουστο του 2016, μια επιδημία ιλαράς προκάλεσε το θάνατο 44 παιδιών. Το ξέσπασμα μπορεί να έχει προκληθεί από την έλλειψη εμβολιασμού για την ιλαρά, λόγω των κακών υποδομών υγείας. Οι Νάγκα στην Μιανμάρ είναι κυρίως Χριστιανοί όπως και οι Νάγκα στην Ινδία, αλλά το ένα τρίτο από αυτούς εξασκεί τον Βουδισμό Θεραβάντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Κόκλα
Με το όνομα αυτό αναφέρονται σήμερα οι οικισμοί:
Με το όνομά αυτό αναφέρονταν επίσης κατά το παρελθόν οι οικισμοί:
Νέα Σερβία (ιστορική επαρχία)
thumb|300px|Χάρτης της Νέας Σερβίας Η Νέα Σερβία (σερβικά: Нова Србија, ουκρανικά : Нова Сербія) ήταν παλιά διοικητική στρατιωτική περιφέρεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που υφίσταται από το 1752 μέχρι το 1764. Βρισκόταν στα εδάφη της σημερινής κεντρικής Ουκρανίας στη σημερινή περιφέρεια Κιροβοχράντ. Με το ίδιο όνομα σήμερα είναι γνωστή συνοικία του Λούγκανσκ.
Ιστορία
Η Νέα Σερβία ιδρύθηκε ως στρατιωτική περιοχή της Ρωσικής αυτοκρατορίας το 1752, με διάταγμα της ρωσικής κυβέρνησης (διάταγμα της 29ης Δεκεμβρίου 1751). Στη Νέα Σερβία Σέρβοι μετανάστευσαν από τα νότια σύνορα της Αυστροουγγαρίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τις περιοχές του Δούναβη και Τίσα.
Το 1747 στη γη κατά μήκος του Δούναβη και Τίσα η Αυτροουγγαρία έστειλε Ούγγρους στρατιώτες να φυλάνε τα σύνορα που κατοικούνταν και φυλάσσονταν αποκλειστικά από Σέρβους. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια μεταξύ των Σέρβων γι'αυτό το 1748 η αυστριακή κυβέρνηση προσέφερε στους Σέρβους να αναλάβουν τη φύλαξη μιας νέας γραμμής συνόρων. Κάποιοι Σέρβοι μην δεχόμενοι την απόφαση αυτή αποφάσισαν να μετακομίσουν στη Ρωσία. Ένας από τους ηγέτες τους ο συνταγματάρχης Γιόβαν Χόρβατ απευθύνεται το 1751 στον Ρώσο πρέσβη στη Βιέννη και του πρότεινε μετανάστευση Σέρβων στρατιωτών στη Ρωσία, 4 συντάγματα, και τη δημιουργία στρατιωτικών περιοχών στα σύνορα της Ρωσίας, μια πρόταση που έγινε δεκτή.
Στο 1752 η αυστριακή κυβέρνηση άρχισε να παρενοχλεί τη μετεγκατάσταση. Στις 11 Μαρτίου 1752 η Αυτοκράτειρα Μαρία Τερέζα απαγόρευσε τη μετανάστευση και επέβαλε τιμωρία σε όσους συλλαμβάνονταν. thumb|right|250px|Η Νέα Σερβία στον χάρτη της σημερινής Ουκρανίας Η Νέα Σερβία χωρίστηκε σε δύο συντάγματα ένα ιππικού κι ένα πεζικάριων όπου εγκαταστάθηκαν στα τότε Ρωσοπολωνικά σύνορα, το διοικητικό κέντρο της στρατιωτικής περιοχής ήταν η Νοβομιρχορόντ. Τα δύο συντάγματα αποτελούνταν από 20 μικρότερα στρατιωτικά τμήματα όπου εγκαταστάθηκαν κατά μήκος ων συνόρων δημιουργώντας οικισμούς, οχυρά, χαρακώματα και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Αργότερα αυτές οι εγκαταστάσεις εξελίχθηκαν σε πόλεις και χωριά που από τους Σέρβους δόθηκαν τα ονόματα των χωριών καταγωγή τους, κυρίως της Βοϊβοντίνα, όπου πολλά παραμένουν και σήμερα.
Τζάμα Μασγίντ (αποσαφήνιση)
Τζάμα Μασγίντ (Αραβικά:مسجد الجمعة το οποίο μεταφράζεται ως το “Ισλαμικό τέμενος της [ημέρας] συνάθροισης"), αναφέρεται στο Τέμενος της Παρασκευής, όπου κάθε εβδομάδα, συγκεκριμένα την Παρασκευή λαμβάνει χώρα η συνάθροιση για προσευχή των μουσουλμάνων. Με την ονομασία Τζάμα Μασγίντ έχουν ονομαστεί πολλά ισλαμικά τεμένη όπως:
Μόντε Πλάτα
Το Μόντε Πλάτα (ισπανικά: Monte Plata) είναι μια πόλη της Δομινικανής Δημοκρατίας. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας και του δήμου Μόντε Πλάτα. Έχει πληθυσμό 1.329.078 κατοίκων (2002).
Το Μόντε Πλάτα βρίσκεται κεντρικά της Δομινικανής Δημοκρατίας και του Μόντε Πλάτα. Βρίσκεται 53 χλμ. μακρυά από την πρωτεύουσα, Σάντο Ντομίνγκο.
Γεωγραφία
Η οροσειρά Σιέρρα δε Γιαμασά βρίσκεται βρορειοανατολικά της πόλης. Στα βορειοδυτικά υπάρχει το Λος Αϊτίσες, μια περιοχή με πολλές σαβάννες.
Ποτάμια
Τα κυριότερα ποτάμια είναι ο Οσάμα και ο Γιαμπακάο. Οι υπόλοιποι είναι παραπόταμοι: Γιαμασά, Μίχο, Σαμπίτα και Γκουανούμα.
Τοποθεσία
Το Μόντε Πλάτα βρίσκεται κεντρικά της Δομινικανής Δημοκρατίας και του Μόντε Πλάτα. Βρίσκεται 53 χλμ. μακρυά από την πρωτεύουσα, Σάντο Ντομίνγκο.
Η πόλη συνορεύει στα βόρεια με το δήμο Σαμπάνα Γκράντε δε Μογιά, στα ανατολικά με το δήμο Μπαγιαγκουάνα, στα νότια με την επαρχία Σάντο Ντομίνγκο και στα δυτικά με ον δήμο Γιαμασά.
Ιστορία
Το Μόντε Πλάτα βρέθηκε το 1609 και ήταν δήμος από το 1844. Όταν το 1982 δημιουργήθηκε η επαρχία Μόντε ΠΛάτα, τότε η πόλη έγινε έδρα της.
Η πόλη βρέθηκε το 1609 όταν ο Ισπανός Κυνερνήτης Αντόνιο Οσόριο, με διαταγή του βασιλειά Φίλιππο III, ακατέστρεψε τις πόλεις του Μόντε Κρίστι και Πουέρτο Πλάτα. Οι άνθρωποι μετακινήθηκαν σε μια νέα πόλη την οποία ονόμασαν Μόντε Πλάτα.
Προέλευση του ονόματος
Monte Plata σημαίνει Ασημένιο Βουνό. Όταν η πόλη καταστράφηκε το 1609 ο Αντόνιο Οσόριο κατέστρεψε τις πόλεις Μόντε Κρίστι και Πουέρτο Πλάτα οι άνθρωποι μετακινήθηκαν σε μια νέα πόλη και της έδωσαν το όνομα Μόντε Πλάτα-"Μόντε" από το Μόντε Κρίστι και "Πλάτα" από το Πουέρτο Πλάτα.
Οικονομία
Εξαιτίας της σαβάννας που έχει η πόλη, η σημαντικότερη οικονομική δραστηριότητα είναι η ανατροφή αγελάδας, κυρίως για την παραγωγή γάλακτος.
Τα αγροτικά είναι μια άλλη σημαντική δραστηριότητα. Στο Μόντε Πλάτα παράγονται ζαχαροκάλαμα και φρούτα, κυρίως πορτοκάλια.
Δημογραφία
Το Μόντε Πλάτα έχει 37.614: 19.414 άντρες και 18.200 γυναίκες. Ο αστικός πληθυσμός είναι 14.850 (39.48%) και ο αγροτικός 22.764 (60.52%). Η πυκνότητα ήταν 60,3 κατ./τ.χλμ. Αυτά τα νούμερα συμπεριλαμβάνουν και τις συνοικίες Μπογιά και Τσιρίνο.
Συνοικίες
Ο δήμος του Μόντε Πλάτα συμπεριλαμβάνει τρεις δήμους :
Σύρτζι
Το όνομα Σύρτζι συναντάται συχνά ως τοπωνύμιο σε περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν αλβανόφωνοι πληθυσμοί κατά το παρελθόν.
Με το όνομα αυτό αναφέρονταν κατά το παρελθόν οι οικισμοί:
Μιχαήλ Πολίτης
Ο Μιχαήλ Πολίτης ήταν Έλληνας τραπεζίτης και πολιτικός του 20ού αιώνα.
Καστανίτης Ξάνθης
Ο Καστανίτης είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Μιχαήλ Πολίτης
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδας.
Καστανίτης Ξάνθης
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Καστανίτης βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης σε υψόμετρο 475 μέτρα, στα νότια της κορυφής "Ερμάριο" ή "Βράχια του Αμπάρ Καγιά" (υψόμετρο 1.441 μέτρα) και απέχει 44 χλμ. βορειοδυτικά της Ξάνθης. Θεωρείται από τους πρόσφατα εγκαταλειμμένους ορεινούς οικισμούς της Ξάνθης Ο πληθυσμός του το 1920 ήταν περίπου 281 κάτοικοι. Το 1961, ο πληθυσμός μειώθηκε δραματικά σε 127 περίπου κατοίκους και μέχρι το 1971, είχαν μείνει μόλις 24 κάτοικοι. Τα σπίτια του χωριού, άλλα καλοδιατηρημένα και άλλα γκρεμισμένα. έχουν τα γνωρίσματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής (Σταυρούπολης).
Το χωριό θεωρείται προσφυγικό γιατί, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ πρόσφυγες από τον Βόσπορο ήρθαν και εγκαταστάθηκαν σε αυτό. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου και κάθε χρόνο στις 14 Αυγούστου ο σύλλογος του χωριού διοργανώνει πανηγύρι. Το χωριό ζωντανεύει ξανά και πολύς κόσμος από τα γύρω χωριά συμμετέχει στην διασκέδαση.
Μιχαήλ Πολίτης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Καστανίτης Ξάνθης
Ονομασία - Διοικητικά
Η σημερινή ονομασία του χωριού προέρχεται από τις πολυάριθμες καστανιές της περιοχής. O οικισμός ανήκε από το 1878 ως το 1912 (περίοδος τουρκοκρατίας) στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Κομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Στις 03/12/1923 ο οικισμός αποσπάται από την επαρχία Δράμας του νομού Δράμας και υπάγεται στην επαρχία Ξάνθης του νομού Ροδόπης. Στις 22/11/1926 ο οικισμός, που τότε αποκαλούνταν Χορουσλού και ανήκε στην κοινότητα Κοζλούτσας (μετέπειτα Καρυόφυτο) , μετονομάζεται σε Καστανίτης. Στις 21/12/1944 ο οικισμός αποσπάται από το νομό Ροδόπης και υπάγεται στο νομό Ξάνθης Καστανίτης Ν. Ξάνθης.
Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Άνω Καρυόφυτο, το Κάτω Καρυόφυτο και τον Λειβαδίτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Καρυοφύτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 14 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Οικογένεια Βενιζέλου
Η οικογένεια Βενιζέλου είναι οικογένεια πολιτικών από τα Χανιά Κρήτης, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στον πολιτικό στίβο. Σημαντικότερος εκπρόσωπός της θεωρείται ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Καταγωγή
Σχετικά με την καταγωγή της οικογένειας Βενιζέλου υπάρχει διχογνωμία. Συγκεκριμένα επικρατεί η άποψη ότι πρόγονος του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν ο Μπενιζέλος Κρεββατάς, γόνος ηγεμονικής οικογένειας του Μυστρά, ο οποίος για να γλιτώσει τις σφαγές των Τούρκων, λόγω της συμμετοχής της οικογένειάς του στα Ορλωφικά (1770), κατέφυγε στα Κύθηρα και από εκεί, αφού παντρεύτηκε, στα Χανιά. Από το όνομα αυτού προήλθε και το επώνυμο "Βενιζέλος". Η συγκεκριμένη άποψη αμφισβητείται από αρκετούς ιστορικούς που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ των οικογενειών Βενιζέλου και Κρεββατά. Το 1912 ο Κωνσταντίνος Κρεββατάς, πολιτευτής και νομάρχης Μεσσηνίας, αμφισβήτησε την θεωρία περί συγγένειας της οικογένειάς του με αυτή του Βενιζέλου. Δεν αποκλείεται όμως ο παππούς του Ελευθερίου Βενιζέλου να ήταν ο Χατζη-Πέτρος Μπενιζέλος, έμπορος στα Κύθηρα που δεν είχε καμία σχέση με την οικογένεια Κρεββατά.
Κούτσι
Το όνομα Κούτσι συναντάται συχνά ως τοπωνύμιο σε περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν αλβανόφωνοι πληθυσμοί κατά το παρελθόν.
Με το όνομά αυτό αναφέρονταν επίσης κατά το παρελθόν οι οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κυανή Ακτή Ηλείας
''Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κυανή Ακτή (τοπωνύμιο)
Η Κυανή Ακτή είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας η οποία βρίσκεται στον όρμο του Κατακόλου, σε απόσταση 8 χλμ. Ν.-ΝΔ.του Πύργου και 9 χλμ. Α.-ΒΑ. του Κατάκολου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Ιωάννου Λετρίνων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, τον Παλάτα και το Τραγανό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 59 κατοίκους.
Πόλεμος της Υπερδνειστερίας
thumb|right|Χάρτης της Υπερδνειστερίας Ο Πόλεμος της Υπερδνειστερίας ξέσπασε στις αρχές του Νοεμβρίου του 1990 στην περιοχή Ντουμπόσσαρι (ρουμανικά: Dubăsari, ρωσσικά: Дубоссары) της Μολδαβίας μεταξύ αυτονομιστών της Υπερδνειστερίας και Μολδαβών. Εθελοντές συμπεριλαμβανομένων Κοζάκων από τη Ρωσία και την Ουκρανία μετέβησαν στην περιοχή με το μέρος των αυτονομιστών. Στα μέσα του Απριλίου του 1992 υπό τις συμφωνίες για διαχωρισμό του σοβιετικού στρατιωτικού εξοπλισμού μεταξύ 15 πρώην δημοκρατιών, η Μολδαβία δημιούργησε το δικό της Υπουργείο Άμυνας. Στην πλειοψηφία τους τα σοβιετικά στρατεύματα έπρεπε να παραμείνουν στην κατοχή της Μολδαβίας. Αρχίζοντας από τις 2 Μαρτίου του 1992, υπήρξε μια συντονισμένη στρατιωτική δράση μεταξύ Μολδαβίας και Υπερδνειστερίας. Καθ' όλο το 1992 οι συγκρούσεις εντάθηκαν. Η πρώην 14η σοβιετική μεραρχία εισχώρησε στη σύγκρουση στην τελευταία φάση της, ανοίγοντας πυρ εναντίον των Μολδαβικών δυνάμεων. Από τότε η Μολδαβία έχασε τον έλεγχο και την επιρροή στην Υπερδνειστερία. Κατάπαυση του πυρός υπογράφηκε στις 21 Ιουλίου 1992 και διαρκεί μέχρι σήμερα.
Κατηγορία:Υπερδνειστερία
Airbus A320
Το Airbus A320 είναι σειρά επιβατικών αεροσκαφών μέσων αποστάσεων και στενής ατράκτου. Κατασκευάζεται από την Airbus. Είναι ο βασικός ανταγωνιστής του Boeing 737 και είναι το πιο δημοφιλές πολιτικό αεροσκάφος της ευρωπαϊκής αεροναυπηγικής και της κατασκευάστριας εταιρείας.
Το αεροσκάφος
right|thumb|300px|Περιγραφή των μερών ενός A320 Το πρόγραμμα για την κατασκευή του A320 ξεκίνησε το 1982. Η Airbus, μετά την αρχική αποδοχή του A300 διαπίστωσε ότι η αγορά των τοπικών και μέσης απόστασης πτήσεων αποτελούσε χώρο όπου κυριαρχούσε η αμερικανική Boeing, με αεροσκάφη τα οποία είχαν σχεδιαστεί στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Οι μηχανικοί της ευρωπαϊκής εταιρείας γνώριζαν ότι η νέα - για την εποχή - τεχνολογία των υπολογιστών και των συνθετικών πλαστικών θα επέφερε πολύ καλύτερες επιδόσεις, τόσο στον κρίσιμο τομέα του βάρους, όσο και στους τομείς της κατασκευής και εργονομίας για τους πιλότους.
Έτσι, τον Μάρτιο του 1982, έθεσαν τους στόχους για το νέο αεροσκάφος. Πρώτον, το A320 θα ήταν τεχνολογικά δύο γενιές πιο προηγμένο από τους βασικούς του (τότε) ανταγωνιστές, το Boeing 727 και το Boeing 737. Για το λόγο αυτό, επιλέχθηκε και αναπτύχθηκε ένα ηλεκτρονικό σύστημα πτήσης (fly-by-wire), στο οποίο οι υδραυλικοί μηχανισμοί των επιφανειών χειρισμού θέτονταν υπό τον έλεγχο μιας σειράς υπολογιστών, οι οποίοι έπαιρναν εντολές από ένα απλό πλευρικό χειριστήριο στο πιλοτήριο του αεροπλάνου. Έτσι, οι υπολογιστές μπορούσαν να προγραμματιστούν ώστε να βοηθούν αποτελεσματικά τους πιλότους κατά την διάρκεια των ελιγμών, αν και ουσιαστικά απέκοπταν κάθε επαφή του πιλότου με τις επιφάνειες ελέγχου. Η δεύτερη καινοτομία που αναπτύχθηκε ήταν το πρώτο πλήρως γυάλινο πιλοτήριο σε πολιτικό αεροσκάφος. Οι παλιοί αναλογικοί δείκτες και τα μεικτά συστήματα ηλεκτρονικής απεικόνισης και αναλογικών δεικτών παραμερίζονταν, και 6 πολυχρηστικές οθόνες (MFD) πήραν την θέση τους. Οι οθόνες αυτές είναι πλήρως προγραμματιζόμενες ώστε οι πιλότοι να μπορούν να βλέπουν με απλές κινήσεις όλα τα συστήματα και τις πληροφορίες των οργάνων του αεροσκάφους συγκεντρωμένα, όπου εκείνοι επιθυμούν.
Με αυτές τις καινοτομίες, και με τις πρώτες παραγγελίες για αεροσκάφη να έχουν πραγματοποιηθεί από την Air France, η πρώτη πτήση του αεροσκάφους έλαβε χώρα στις 22 Φεβρουαρίου 1987, χωρίς προβλήματα. Χαρακτηριστικό του πόσο καλοσχεδιασμένο ήταν το αεροσκάφος, παρά τις πάμπολλες καινοτομίες που εισήχθησαν, είναι ότι το αεροπλάνο έκανε την πρώτη του εμπορική πτήση μόλις δύο μήνες αργότερα.
thumb|left|200px|A320 της [[Aegean Airlines]] Αντίθετα από το Α300, οι καινοτομίες και η αυξημένη απόδοση που προσέφερε το Α320 προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον πολλών αεροπορικών εταιρειών, κι έτσι το Α320 σύντομα ανταγωνιζόταν σε πωλήσεις τους καταξιωμένους ανταγωνιστές του, τοποθετώντας από τότε την Airbus ως μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες αεροναυπηγικής παγκοσμίως. Ακόμα και σήμερα, 20 χρόνια μετά, το Α320 παραμένει το πιο δημοφιλές προϊόν της εταιρείας, με αποτέλεσμα οι πωλήσεις του μέχρι τις 31 Μαΐου 2017 να ανέρχονται σε 7.610, και με 30 Α320 να ολοκληρώνονται κάθε μήνα στα εργοστάσια της εταιρείας. Είναι άλλωστε το πρώτο αεροσκάφος (μαζί με τα άλλα της οικογένειας Α32x) ευρωπαϊκής κατασκευής που σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και αποτελεί το κύριο σώμα των στόλων πτήσεων εσωτερικού πολλών αεροπορικών εταιρειών (ενδεικτικά: United Airlines, American Airlines, Air Canada, easyJet, China Southern Airlines κ.α.)
Πρόωση
right|thumb|300px|Κινητήρας IAE V2500 ενός A320 της [[Syrianair]] Το Α320-100 είχε ως αποκλειστικό πάροχο κινητήρων την κοινοπραξία CFM και τον δημοφιλή κινητήρα τους, τον CFM56, έκδοση -5A1, με ώση από 110-120 kN (25-27 klbf). Η εισαγωγή του Α320 σήμαινε την ύπαρξη ακόμα ενός εναλλακτικού κινητήρα, του IAE V2500, με ώση 113 kN (25 klbf).
Αργότερη εξέλιξη των κινητήρων, και τον κανόνων του ICAO για την μείωση του θορύβου προερχόμενου από αεροπλάνα, είχαν ως αποτέλεσμα την τοποθέτηση των κινητήρων CFM56-5A3 και στη συνέχεια των CFM-565B4. Οι τελευταίοι χρησιμοποιούνται σήμερα στο 44% των A320. Η αντίστοιχη εξέλιξη των V2500 είχε ως αποτέλεσμα τις εκδόσεις V2500-A1 και την V2527-A5, που κατέχουν το υπόλοιπο 56% των πωλήσεων. Οι κινητήρες αυτοί δίνουν τη δυνατότητα στο αεροσκάφος να πετάξει με μέγιστη ταχύτητα 900 km/h (487 κόμβους ή Mach 0.82), ενώ η συνήθης χρησιμοποιούμενη (οικονομική) ταχύτητα ανέρχεται στα 840 km/h (454 κόμβους ή Mach 0.78).
A320
Και τα δύο αεροσκάφη μεταφέρουν συνήθως 150-180 επιβάτες.
Η οικογένεια Α32x
right|thumb|300px|Άποψη του θαλάμου επιβατών ενός A320 της [[Virgin America]] right|thumb|300px|Θέα στο παράθυρο και την πτέρυγα Το βασικό μοντέλο του Α320 επιμηκύνθηκε για να δημιουργηθεί το αδελφό μοντέλο A321 και συρρικνώθηκε για τα μοντέλα A319 και A318. Οι μετατροπές έγιναν διατηρώντας όσο το δυνατόν περισσότερο τις ομοιότητες με το πατρικό μοντέλο, ώστε σε συνδυασμό με το απαράλλακτο θάλαμο διακυβέρνησης να είναι δυνατή η ταχεία μεταπήδηση πιλότων από το ένα αεροσκάφος στο άλλο χωρίς ιδιαίτερη ενδιάμεση μετεκπαίδευση.
Η Airbus πόνταρε σε αυτήν την στρατηγική γνωρίζοντας ότι τα κόστη μετεκπαίδευσης πιλότων για διαφόρους τύπους αεροσκαφών κοστίζουν ακριβά στις αεροπορικές εταιρείες. Μειώνοντας δραστικά την ανάγκη για αυτήν, η κατασκευάστρια ελπίζει ότι τα μοντέλα όλης της οικογένειας (που ξεκινούν από την εξυπηρέτηση της κατηγορίας των τοπικών πτήσεων μέχρι transcontinental) θα γίνουν πιο ελκυστικά στους υποψήφιους αγοραστές.
Η λογική αυτή έχει επεκταθεί σε μεγάλο βαθμό και σε όλα τα μετέπειτα αεροσκάφη της, ωστόσο για τη μεταπήδηση από Α320 σε εμφανώς μεγαλύτερα αεροσκάφη όπως το A330 αναγκαστικά περνάει από μια εκτενέστερη εκπαίδευση απ'ό,τι σε μια "ενδο-οικογενειακή" μεταπήδηση.
Συμβάντα
Επίσης, στις 2 Ιουλίου 2000, κατά τη διάρκεια αεροπειρατείας σε αεροσκάφος της Royal Jordanian, ο αεροπειρατής σκοτώθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας της Ιορδανίας, στο αεροδρόμιο του Αμμάν, εντός του αεροσκάφους.
Σχετικά λήμματα
Παρόμοια Αεροσκάφη
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Cobalt Aero
μικρογραφία|186x186px|Airbus A320 of Cobalt Air at Vitoria-Gasteiz Airport. μικρογραφία|242x242px|Cobalt Air Airbus A320-200 5B-DCR At Stansted Η Cobalt Aero ήταν αεροπορική εταιρεία με έδρα την Κύπρο. Η πρώτη εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιουλίου 2016 και η τελευταία στις 17 Οκτωβρίου 2018. Ήταν η δεύτερη κυπριακή αεροπορική εταιρεία (μετά την Tus Airways ) που δημιουργήθηκε από τη διάλυση των Κυπριακών Αερογραμμών το 2015.
Ιστορία
H Cobalt ήταν διεθνής αεροπορική εταιρεία με έδρα την Κύπρο, με δομή δρομολογίων προς όλη την Βρετανία, Ιρλανδία, Γαλλία, Ισραήλ, Ισπανία, Ελβετία, Λίβανο, Γερμανία, Δανία, Ρωσία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ελλάδα.
Το πρώτο αεροσκάφος Airbus Α320 έφθασε τον Απρίλιο του 2016. H Πρώτη δοκιμαστική πτήση έγινε στις 18η Μαΐου του 2016 από Λάρνακα για Ηράκλειο.
Προορισμοί
Από τον Φεβρουάριο του 2017 η αεροπορική εταιρεία εξυπηρετούσε τους ακόλουθους προορισμούς: μικρογραφία|290x290εσ|Cobalt Aero στο αεροδρόμιο της θεσσαλονίκης
Στόλος
Από τις 30 Σεπτεμβρίου 2016 ο στόλος της Cobalt αποτελείτο από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακές αεροπορικές εταιρείες
Μάχη του Πουατιέ (732)
Η μάχη του Πουατιέ (732) ή μάχη της Τουρ (όπως είναι επίσης γνωστή) ήταν μάχη μεταξύ των ενωμένων δυνάμεων των Φράγκων και των Βουργουνδών υπό την ηγεσία του Κάρολου Μαρτέλου ενάντια στους Άραβες υπό τον Αμπντούλ Ραχμάν Ιμπίν Αλ Γκαφίκι που ήδη είχαν προωθηθεί και καταλάβει την Ισπανία. Η μάχη έληξε με νίκη των πρώτων. Για την ακρίβεια, η μάχη διεξήχθη μεταξύ των πόλεων Τουρ και Πουατιέ και αποτελεί ορόσημο για την ευρωπαϊκή μεσαιωνική ιστορία, καθώς αυτή έκρινε την αποσόβηση του κινδύνου από την αραβική εξάπλωση στην Δυτική Ευρώπη. Ο Κάρολος, νικώντας κατά κράτος την αραβικό στρατό και διακόπτοντας την αραβική προέλαση στην καρδιά του δυτικού ευρωπαϊκού μεσαιωνικού χώρου, εδραίωσε την ισχύ του και αποκλήθηκε Μαρτέλος, δηλ. σφυροκόπος, από το ανελέητο σφυροκόπημα των αντιπάλων του
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:8ος αιώνας Πουατιέ 732 Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Εθνική Οδός 38 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 38 (ΕΟ38) είναι εθνική οδός στη Στερεά Ελλάδα. Συνδέει τη Λαμία με το Θέρμο, στην Αιτωλοακαρνανία. Έχει μήκος 210 χιλιόμετρα και διαθέτει δύο λωρίδες (μία ανα κατεύθυνση). Η διαδρομή Λαμία - Καρπενήσι - Αγρίνιο αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 952 (Ε952). Περνάει από τη Λαμία, το Καρπενήσι, τη Λίμνη Κρεμαστών, το Αγρίνιο και το Θέρμο. Στα σημεία ενδιαφέροντος της διαδρομής περιλαμβάνονται:
μικρογραφία|Τα βράχια του [[Προυσός Ευρυτανίας|Προυσού.]]
Διαδρομή
Τά όρια του δυτικού τμήματος της Εθνικής Οδού ορίζει η κωμόπολη του Θέρμου, στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Αρχικά, διατρέχει τη βόρεια όχθη της Λίμνης Τριχωνίδας, κατόπιν κατευθύνεται βόρεια στο Αγρίνιο και συνεχίζει, μέσω αραιοκατοικημένων περιοχών, στη βορειοανατολική Αιτωλοακαρνανία. Η Εθνική Οδός διασχίζει την Τεχνητή Λίμνη Κρεμαστών, μέσω της Γέφυρας Επισκοπής και συνεχίζει ανατολικά στην ορεινή περιοχή των Αγράφων, τα οποία αποτελούν απόληξη της Πίνδου. Παρακάμπτει το Καρπενήσι, την πρωτεύουσα του Νομού Ευρυτανίας και, διερχόμενη από μία σήραγγα στο όρος Τυμφρηστός, την σήραγγα Τυμφρηστού, εισέρχεται στην πεδιάδα του Σπερχειού. Τέλος, αφού ακολουθήσει την κάθοδο του ποταμού Σπερχειού, μέσω της Μακρακώμης και του Λιανοκλαδίου, καταλήγει στη Λαμία. Η Εθνική Οδός 38 εξυπηρετεί τις περιοχές:
38 Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Μπογιάτι
Το όνομα Μπογιάτι συναντάται συχνά ως τοπωνύμιο σε περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν αρβανίτικοι πληθυσμοί κατά το παρελθόν.
Με το όνομά αυτό αναφέρονταν κατά το παρελθόν οι οικισμοί:
Μούλκι
Η ονομασία μούλκι αναφέρεται σε τύπο κτημάτων-γαιοκτησιών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Αφορά επίσης, ως κύριο όνομα, διάφορα ελληνικά τοπωνύμια, σύγχρονα ή του παρελθόντος, όπως τα ακόλουθα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σολομώντεια λύση
thumb|Η σολομώντεια λύση, πίνακας του Γκυστάβ Ντορέ Η φράση σολομώντεια λύση σημαίνει λύση σε κάποιο δύσκολο πρόβλημα ή δίλημμα, που θεωρείται σοφή, δίκαιη αλλά και ενδεχομένως σκληρή.
Στην Αγία Γραφή και συγκεκριμένα στο 3ο κεφάλαιο του βιβλίου Βασιλειών Γ' (3, 16-28) πρωτοαναφέρεται η αλληγορική ιστορία του σοφού βασιλιά Σολομώντα, ο οποίος χρησιμοποιεί ένα στρατήγημα, προκειμένου να βρει την αλήθεια και να ξεγελάσει τις διαδίκους, ώστε να αποκαλύψουν τις αληθινές τους σκέψεις και συναισθήματα.
Μετάφραση
Τότε φάνηκαν δυο ιερόδουλες και παρουσιάστηκαν στον βασιλιά. Και είπε η πρώτη: «''Κύριε, εγώ και αυτή η γυναίκα κατοικούμε στο ίδιο σπίτι και γεννήσαμε σ’ αυτό το σπίτι. Και την τρίτη ημέρα αφού γέννησα εγώ, γέννησε κι αυτή η γυναίκα. Και ήμασταν οι δυο μας και δεν υπήρχε κανείς μαζί μας στο σπίτι, εκτός από μας τις δύο. Και τη νύχτα πέθανε ο γιος αυτής της γυναίκας, επειδή αποκοιμήθηκε και τον πλάκωσε· κι αυτή σηκώθηκε τα μεσάνυχτα, πήρε τον γιο μου από την αγκαλιά μου και τον έβαλε στον κόρφο της, ενώ τον γιο της τον νεκρό τον έβαλε στον κόρφο μου· και σηκώθηκα το πρωί, για να θηλάσω τον γιο μου, αλλά ήταν νεκρός· αφού το πρωί τον παρατήρησα καλά, κατάλαβα πως δεν ήταν ο γιος μου που είχα γεννήσει.» Και η δεύτερη γυναίκα είπε: «Όχι, αλλά ο ζωντανός είναι ο γιος μου, ενώ ο νεκρός είναι ο γιος σου.» Κι εκείνη είπε: «Όχι, ο δικός μου γιος ζούσε, ο δικός σου είναι νεκρός.''»Έτσι μίλησαν μπροστά στον βασιλιά. Και ο βασιλιάς είπε: «Εσύ λες: Αυτός ο ζωντανός είναι ο γιος μου, ενώ ο γιος αυτής είναι νεκρός· κι η άλλη λέει τα αντίθετα.» Και ο βασιλιάς είπε: «Φέρτε μου ένα μαχαίρι». Και έφεραν το μαχαίρι μπροστά στον βασιλιά. Και ο βασιλιάς είπε: «Χωρίστε το ζωντανό παιδί που θηλάζει στα δύο, και δώστε το μισό στη μία, και το άλλο μισό στην άλλη.» Τότε, η γυναίκα της οποίας ήταν ο ζωντανός γιος, αποκρίθηκε στον βασιλιά -επειδή σπλαχνίστηκε τον γιο της- και είπε: «Κύριε, δώστε το παιδί σ' αυτή και μη το θανατώσετε με κανέναν τρόπο.» Η άλλη όμως είπε: «Ούτε δικό μου ας είναι, ούτε δικό της· διαμελίστε το.» Και αποκρίθηκε ο βασιλιάς και είπε: «Δώστε το ζωντανό παιδί σ' αυτή που μίλησε πρώτη και μη το θανατώσετε με κανέναν τρόπο· αυτή είναι η μητέρα του.» Και όλος ο Ισραηλιτικός λαός άκουσε για την κρίση του βασιλιά και φοβήθηκε τον βασιλιά· επειδή είδαν ότι υπήρχε μέσα του η σοφία του Θεού, για να κάνει κρίση.
Αντώνιος Εμπεδοκλής
Ο Αντώνιος Εμπεδοκλής ήταν Έλληνας τραπεζίτης του 20ού αιώνα.