cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stade Matmut-Atlantique
Αντίθεση
Στις 19 Δεκεμβρίου 2012, το διοικητικό δικαστήριο του Μπορντό απέρριψε την προσφυγή των αντιθέτων στην ανέγερση του γηπέδου και ενέκρινε το τελικό αρχιτεκτονικό σχέδιο το οποίο είχε επιλεγεί από τη Δημοτική Αρχή του Αλαίν Ζυπέ.
Ημιτελικά του γαλλικού πρωταθλήματος ράγκμπι γιούνιον
Το Νουβό Σταντ ντε Μπορντό φιλοξένησε τα ημιτελικά του Top 14, τα οποία διεξήχθησαν στις 5 και 6 Ιουνίου 2015.
Ο πρώτος ημιτελικός έφερε αντιμέτωπες την κάτοχο του τίτλου, Ραγκμπί Κλαμπ Τουλονναί, και τη Σταντ Φρανσαί Παρί. Ενός λεπτού σιγή τηρήθηκε εις μνήμην του Τζέρι Κόλινς, πρώην παίκτη της Τουλόν και διεθνή με τους All Black, νεκρού σε τροχαίο δυστύχημα στη διάρκεια της ίδιας ημέρας. Ο παριζιάνικος σύλλογος επικράτησε με σκορ 33-16.
Στη διάρκεια του δεύτερου ημιτελικού, η ΑΣΜ Κλερμόν επικράτησε της Σταντ Τουλουζαίν, στης οποίας την τεχνική ηγεσία για τελευταία φορά ήταν ο Γκι Νοβές, με σκορ 18-14.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Το Matmut-Atlantique θα φιλοξενήσει πέντε αναμετρήσεις του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016.
Άλλες αθλητικές εκδηλώσεις
Το γήπεδο προεπιλέγη από την επιτροπή υποψηφιότητας του Παρισιού για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024. Στον σχεδιασμό προβλέπεται να φιλοξενήσει αναμετρήσεις ποδοσφαίρου.
Ζιροντέν Μπορντό
Μετά το 1938, η Ζιροντέν Μπορντό χρησιμοποιούσε παράλληλα ως έδρα το Σταντ ντε Σαρτρόν και το Παρκ Λεσκύρ, προτού εγκατασταθεί μόνιμα στο Παρκ Λεσκύρ από το 1958 ως το 2015. Κατέστη ένοικος του νέου γηπέδου τον Μάιο του 2015.
Στις 20 Μαρτίου 2016, η γυναικεία ομάδα των Ζιροντέν αγωνίστηκε στο Stade Matmut-Atlantique.
Ουνιόν Μπορντό Μπεγκλ
Η ΟΜΜ δεσμεύθηκε να δώσει τις τρεις σημαντικότερες αναμετρήσεις της ανά σεζόν στο Stade Matmut-Atlantique με εκκίνηση τη σεζόν 2015-2016 και για διάστημα τριών ετών.
Στις 14 Φεβρουαρίου 2016, η Ουνιόν Μπορντό Μπεγκλ έδωσε την πρώτη της αναμέτρηση απέναντι στη Ραγκμπί Κλαμπ Τουλονναί στο Matmut-Atlantique, στα πλαίσια της 13ης αγωνιστικής της σεζόν 2015-2016 του γαλλικού πρωταθλήματος ράγκμπι γιούνιον (η αναμέτρηση είχε προηγουμένως αναβληθεί λόγω των τρομοκρατικών επιθέσεων της 13ης Νοεμβρίου 2015 στη Γαλλία). Η αναμέτρηση είχε αρχικώς προβλεφθεί για το σαββατοκύριακο της 9ης Ιανουαρίου 2016.
Κουόπιον Παλοσέουρα
Η Κουόπιον Παλοσέουρα (φινλανδικά: Kuopion Palloseura, KuPS) ποιο γνωστή ως ΚουΠΣ Κουόπιο ή απλά Κουόπιο, είναι μια φινλανδική ποδοσφαιρική ομάδα, από την πόλη Κουόπιο. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φινλανδίας. Έδρα της ομάδας είναι το Κουόπιο Φούτμπολ Στάτιουμ. Η ομάδα κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων συνεχόμενων σεζόν στην ανώτατη κατηγορία, από το 1949 έως το 1992. Είναι στην τέταρτη θέση στο βαθμολογικό πίνακα όλων των εποχών της ανώτατης κατηγορίας στη Φινλανδία.
Stade Matmut-Atlantique
Πρόσβαση
Τις ημέρες των αγώνων, το δίκτυο TBM θέτει σε κυκλοφορία τακτικά δρομολόγια μεταξύ του γηπέδου και της γραμμής B του τραμ.
Κουόπιον Παλοσέουρα
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1923. Έχει 59 συμμετοχές στην ανώτατη κατηγορία. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, 2 κύπελλα και ένα Λιγκ Καπ. Επίσης, έχει τερματίσει στη δεύτερη θέση εννέα φορές.
Stade Matmut-Atlantique
Στάθμευση
Χτισμένο σε κοντή απόσταση από το Εκθεσιακό Πάρκο του Μπορντό, το γήπεδο διαθέτει 6.000 θέσεις δωρεάν στάθμευσης, καθώς και 1.250 θέσεις για δίτροχα. Στα βόρεια, υπάρχει χώρος στάθμευσης 1.250 θέσεων δεσμευμένος για επισήμους, VIP και άτομα με ειδικές ανάγκες.
Κουόπιον Παλοσέουρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923
Stade Matmut-Atlantique
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπορντο Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2024 Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Μπορντό Κατηγορία:Μπορντό-Λακ Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016
Εθνική Λευκορωσίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U16 της Λευκορωσίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Λευκορωσίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 16 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Λευκορωσίας Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Λευκορωσίας (Беларуская федэрацыя баскетбола, БФБ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U16
Ολυμπιακές εγκαταστάσεις της Ελλάδος
Οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα ήταν διάσπαρτες στην Αττική αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας - πιο συγκεκριμένα στους Ολυμπιακούς Δήμους της Ελλάδος.
Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις και η χρήση τους στους Ολυμπιακούς αγώνες φαίνονται παρακάτω:
Μαρούσι
thumb|right|150px|Το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθήνας Στο Μαρούσι ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθήνας, ή OAKA σε αρχιτεκτονικό σχέδιο του Ισπανού αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα. Το αθλητικό σύμπλεγμα βρίσκεται στο Μαρούσι, μόλις δέκα χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου του προαστίου και 14,5 χιλιόμετρα από το Ολυμπιακό χωριό. Στο σύμπλεγμα στεγάζονται πέντε γήπεδα. Το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών «Σπύρος Λούης» που φέρει το όνομα του πρώτου ολυμπιονίκη Μαραθωνοδρόμου κτίστηκε το 1980 και επεκτάθηκε με προϋπολογισμό 156 εκατομμυρίων ευρώ. Στο στάδιο αυτό διεξήχθησαν οι αγώνες στίβου και ο τελικός ποδοσφαίρου.
Επίσης, στο χώρο αυτό έλαβαν μέρος οι τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων. thumb|150px|Εσωτερική άποψη του Ολυμπιακού Κέντρου Υγρού Στίβου Το Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου κτίστηκε το 1991 και διέθετε δύο ανοικτές πισίνες και μια κλειστή πισίνα. Εδώ διεξήχθησαν οι αγώνες της υδατοσφαίρισης, κολύμβησης και κατάδυσης. Το Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας είχε χτιστεί το έτος 1995. Εδώ διεξήχθησαν οι αγώνες ενόργανης γυμναστικής και τραμπολίνου. thumb|150px|Εσωτερική άποψη του Ποδηλατοδρομίου Το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο κτίστηκε το 2004 για την διεξαγωγή των αγώνων ποδηλασίας. thumb|150px|Άποψη του Ολυμπιακού Κέντρου Αντισφαίρισης Το Ολυμπιακό Κέντρο Αντισφαίρισης κτίστηκε το 2004 για την διεξαγωγή των αγώνων αντισφαίρισης.
Ελληνικό
Στο Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας Αγίου Κοσμά διεξήχθησαν οι αγώνες ιστιοπλοΐας. Βρίσκεται 12 χιλιόμετρα νότια του Ελληνικού και 33,6 χιλιόμετρα από το Ολυμπιακό χωριό. Ο προϋπολογισμός της κατασκευής του ήταν 10,5 εκατομμύρια ευρώ. Το Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού βρίσκεται στον χώρο του πρώην Δυτικού Αερολιμένα και διέθετε πέντε αθλητικές εγκαταστάσεις. thumb|right|150px|Εσωτερική άποψη της αίθουσας ξιφασκίας. Η Αίθουσα Ξιφασκίας χτίστηκε το 2004 και στοίχισε περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ. Εδώ διεξήχθησαν οι προημιτελικοί της καλαθοσφαίρισης, οι τελικοί της χειροσφαίρισης και οι αγώνες ξιφασκίας. Το γήπεδο κτίστηκε το 2004 με προϋπολογισμό 10 εκατομμυρίων ευρώ. Αποτελείται από δυο γήπεδα καλαθοσφαίρισης. Κατασκευάστηκε το 2004 και στοίχισε 8 εκατομμύρια ευρώ. Το στάδιο κατασκευάστηκε το 2004 και κόστισε 10 εκατομμύρια ευρώ. Εδώ διεξάχθηκαν οι αγώνες κανόε-καγιάκ σλάλομ.
Στο Γήπεδο μπέιζμπολ Ελληνικού διεξήχθησαν οι αγώνες μπέιζμπολ.
Άνω Λιόσια
thumb|right|150px|Ολυμπιακό στάδιο Άνω Λιοσίων Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων χωρητικότητας 9.000 θέσεων βρίσκεται 25 χλμ. βορειοδυτικά της Αθήνας και 17 χλμ. από το Ολυμπιακό χωριό. Κόστισε 71,3 εκατομμύρια ευρώ και έχει έκταση 35.000 τετραγωνικών. Εδώ διεξήχθησαν οι αγώνες Τζούντο και πάλης.
Φάληρο
Το Ολυμπιακό Συγκρότημα Φαλήρου βρίσκεται 10 χλμ. από την Αθήνα και διαθέτει μαρίνα και ακτή.
Γουδή
thumb|right|150px|Εσωτερική άποψη της αίθουσας σκοποβολής Στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Γουδίου διεξάχθηκαν οι αγώνες αντιπτέρισης και πένταθλου.
Νίκαια Αττικής
Στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο Άρσης Βαρών Νίκαιας στη Νίκαια, διεξήχθησαν οι αγώνες άρσης βαρών.
Ηράκλειο
Το Ηράκλειο παραχώρησε το Παγκρήτιο Στάδιο για την διεξαγωγή αγώνων ποδοσφαίρου. Στοίχησε 50.000.000 €.
Θεσσαλονίκη
Η Θεσσαλονίκη παραχώρησε το Καυτανζόγλειο Στάδιο για την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων.
Μαραθώνας
thumb|150px|Το Ολυμπιακό Κέντρο Κωπηλασίας και Κανό στον Σχοινιά του Μαραθώνα Στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά διεξήχθησαν οι αγώνες κωπηλασίας και οι αγώνες κανόε καγιάκ σπριντ.
Μαρκόπουλο Μεσογαίας
Στο Μαρκόπουλο κτίστηκαν δυο εγκαταστάσεις. Στο Ολυμπιακό Κέντρο Ιππασίας διεξήχθησαν οι αγώνες ιππασίας. Ο ιππόδρομος βρίσκεται 17 χλμ. από το Αεροδρόμιο και 43 χλμ. από το Ολυμπιακό χωριό. Ο χώρος των εγκαταστάσεων είχε έκταση 94 εκταρίων και κόστισε 181 εκατομμύρια ευρώ. 656 δέντρα ελιές μετατοπίστηκαν χωρίς να κοπούν, αφού ξεθάφτηκαν με τις ρίζες και μεταφυτεύθηκαν σε άλλα σημεία των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Στις εγκαταστάσεις Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής που χτίστηκαν το 2004 κει έχουν χωρητικότητα 4.000 θέσεων διεξήχθησαν οι αγώνες σκοποβολής.
Αρχαία Ολυμπία
Στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας διεξήχθησαν οι αγώνες σφυροβολίας.
Πάτρα
Η Πάτρα παραχώρησε το Παμπελοποννησιακό Στάδιο για την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων.
Θρακομακεδόνες
Το Ολυμπιακό χωριό στην περιοχή των Θρακομακεδόνων, φιλοξένησε τους αθλητές των Ολυμπιακών και των παραολυμπιακών αγώνων. Το "χωριό" βρίσκεται στα σύνορα Θρακομακεδονων - Κηφισιά2 και απέχει 15 χλμ. από το Μαρούσι. Η κατασκευή κόστισε περίπου 430 εκ. €. Σήμερα οι κατοικίες έχουν δοθεί σε μέλη του Ο.Ε.Κ.
Πειραιάς
thumb|right|150px|Στάδιο Καραϊσκάκη Ο Πειραιάς παραχώρησε το Στάδιο Καραϊσκάκη για την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων.
Παλλήνη
Στην Παλλήνη κατασκευάστηκαν στον λόφο Έντισον οι κατοικίες των δημοσιογράφων των αγώνων.
Πηγές
*
Τζον Φρουσιάντε
Ο Τζον Άντονι Φρουσιάντε (John Anthony Frusciante, 5 Μαρτίου 1970) είναι Αμερικανός κιθαρίστας, τραγουδιστής, συνθέτης και μουσικός παραγωγός. Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε λόγω της παρουσίας του στο διάσημο αμερικανικό alternative rock συγκρότημα, Red Hot Chili Peppers, με τους οποίους ηχογράφησε πέντε άλμπουμ. Ακόμα, ο Φρουσιάντε έχει δημιουργήσει και δέκα σόλο άλμπουμ. Ο Frusciante όσον αφορά το στυλ της μουσικής του, έχει επηρεαστεί από διάφορα είδη. Ο ίδιος επικεντρώνει την μουσική του στην μελωδία και το συναίσθημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Red Hot Chili Peppers
Προφήτης Ηλίας Ημαθίας
Ο Προφήτης Ηλίας είναι ακατοικητός οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας, ο οποίος βρίσκεται, στις όχθες του Αλιάκμονα σε υψόμετρο 70 μέτρα. Απέχει περίπου 6 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της Βέροιας (έδρα του δήμου) και 2 χλμ. ΝΑ. από τα Ασώματα. Πρόκειται για την Ιερά Μονή της Παναγίας Πανυμνήτου και Προφήτη Ηλία από την οποία σώζεται μόνο το καθολικό της. Aναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Αγίας Βαρβάρας και το Δήμο Βέροιας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Αναγέννηση Νέου Ρυσίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Νέου Ρυσίου Θεσσαλονίκης, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Νέου Ρυσίου. Επίσημα, έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο και το λευκό. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και τάε κβον ντο.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Το Μέγαρο Πρόκες - Όστεν, κατασκευασμένο το 1836 από τον Αυστριακό πρέσβη Άντον Πρόκες φον Όστεν, βρίσκεται στην οδό Φειδίου αριθμός 3 στην Αθήνα, δίπλα στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Στο Μέγαρο αυτό στα νεότερα χρόνια, το 1919, εγκαταστάθηκε το Ελληνικόν Ωδείον. Είναι ένα από τα λίγα κτίρια της Αθήνας της εποχής του που έχουν διασωθεί.
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η Αναγέννηση συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και συγκεκριμένα στον 3ο Όμιλο. Τερματίζοντας δεύτερη στην τελική βαθμολογία, εξασφάλισε την άνοδό της στην Α' Κατηγορία.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Κατασκευή, χαρακτηριστικά του κτιρίου
Ο Άντον Πρόκες - Όστεν (Anton Prokesch - Osten, 1795 - 1876) ήταν ο πρώτος πρεσβευτής της Αυστρίας στην απελευθερωμένη Ελλάδα. Ήταν γεννημένος στο Γκρατς της Αυστρίας, από μικροαστική οικογένεια. Υπήρξε ο μόνος εκπρόσωπος των Μεγάλων Δυνάμεων που λάτρευε την Ελλάδα και ως διπλωμάτης και ιστορικός επηρέασε σημαντικά την πολιτική πορεία του νέου ελληνικού βασιλείου. Στις 29 Ιουλίου 1834, ο Πρόκες - Όστεν διορίστηκε πρεσβευτής της Αυστρίας στο Βασίλειο της Ελλάδας από τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄. Στην Ελλάδα έφτασε το Δεκέμβριο του 1834 και έμενε σε ένα μικρό σπίτι, χωρίς χώρους υποδοχής. Μετά το θάνατο του πρώτου του γιου σε ηλικία δυο ετών το καλοκαίρι του 1835, αποφάσισε να χτίσει ένα σπίτι. Το σπίτι χτίστηκε το 1836/1837 σε ένα οικόπεδο 10.000 μ2 περίπου, έχοντας λάβει δάνειο από τον Έλληνα τραπεζίτη Σίμωνα Σίνα στη Βιέννη και από μια τράπεζα στην Τριέστη. Το μέγαρο έκτισε το 1836 ο Γερμανός αρχιτέκτονας Γουσταύος Αδόλφος Λούεντερς (Gustav Adolf Lueders), χρησιμοποιώντας σχέδια του Βιεννέζου Καρόλου Ρέσνερ (Carl Roesner, 1804-1869) και αποτελεί ένα από τα λίγα παραμένοντα δείγματα ιδιωτικής αρχιτεκτονικής των Βαυαρών που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1830. Χτίστηκε έξω από τα όρια της τότε πόλης και έχει λιτή αρχιτεκτονική και εκφράζει έναν αυστηρό κλασικισμό - χαρακτηριζόμενο «αρχετυπικά κλασικιστικό». Κάποια χρόνια αργότερα, το 1844 προσπάθησε να πουλήσει ή να ενοικιάσει το σπίτι στην Αυστριακή κυβέρνηση, ως έδρα της Αυστριακής Πρεσβείας. Στην αίτησή του προς τον Μέττερνιχ, περιγράφει το σπίτι :
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Κατασκευή, χαρακτηριστικά του κτιρίου
Η προσπάθεια του Πρόκες δεν έτυχε αρχικά ανταπόκρισης, αλλά τελικά, όταν έφυγε από την Αθήνα με μετάθεση ως πρέσβης για το Βερολίνο, το 1849, πέτυχε να πάρει άτοκο δάνειο από το Αυστριακό κράτος με το οποίο να ξεπληρώσει το χρέος του προς την τράπεζα του Σίνα και το 1850 να πληρωθεί ενοίκιο για τη χρήση του ως κατοικία και πρεσβεία από την Αυστριακή Αυτοκρατορική Αποστολή, έχοντας όμως το δικαίωμα να το πουλήσει όποτε αυτός το επιθυμούσε.
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα του συλλόγου είναι το Γήπεδο Ποδοσφαίρου του Αθλητικού Κέντρου Νέου Ρυσίου στο Δήμο Θέρμης. Πρόεδρος του συλλόγου είναι η ΣΥΡΙΣΤΑΤΙΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, γενικός αρχηγός του τμήματος ο Νικόλαος Ευσταθιάδης και έφορος του τμήματος ο ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ  ΕΝΤΙ.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Κατασκευή, χαρακτηριστικά του κτιρίου
Αναφέρεται ότι ο κήπος του περιελάμβανε το χώρο από την οδό Πανεπιστημίου, τη Χαριλάου Τρικούπη, την Εμμανουήλ Μπενάκη και την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Στην αρχική του μορφή, το κτίριο είχε ένα μεγάλο ισόγειο και πάνω σε αυτό έναν όροφο με μικρότερες διαστάσεις, ενώ στη συνέχεια έγιναν προσθήκες στον όροφο και απέκτησε τη σημερινή του μορφή, όπου ο όροφος έχει ακριβώς τις ίδιες διαστάσεις με το ισόγειο.
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Ιστορικό
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η Αναγέννηση Νέου Ρυσίου συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και συγκεκριμένα στον Α' Όμιλο. Στην κανονική περίοδο βρέθηκε στην 4η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, αγωνιζόμενος πάντα στην ίδια κατηγορία, ο σύλλογος κατέλαβε την 5η θέση της τελικής κατάταξης.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
1837-1849: Το Μέγαρο Πρόκες-Όστεν κέντρο πολιτισμού
Το μέγαρο του Πρόκες - Όστεν στην ελληνική πρωτεύουσα, που στέγαζε και την αυστριακή πρεσβεία, ήταν ένα γνωστό σαλόνι της εποχής που συγκέντρωνε με πρωτοβουλία του την κοινωνική, πολιτική και καλλιτεχνική αφρόκρεμα της νεοσύστατης πρωτεύουσας, ένα «πνευματικό και κοσμικό σαλόνι» της εποχής, «εστία της πνευματικής ζωής της πόλης».
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και συγκεκριμένα στο 2ο Όμιλο. Ο σύλλογος επίσης συμμετείχε στο Κύπελλο Ανδρών Ε.ΚΑ.Σ.Θ., γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στη Γ' Φάση από την Α.Ε. Πυλαίας με σκορ 54-52.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
1837-1849: Το Μέγαρο Πρόκες-Όστεν κέντρο πολιτισμού
Ο Άντον Πρόκες-Όστεν και η σύζυγός του Ιρένε (Irene Kiesewetter von Wiesenbrunn) δέχονταν χρόνο με το χρόνο επισκέπτες από την Ευρώπη, προσφέροντας ένα ζωντανό σαλόνι «σα να βρίσκονταν στη Ρώμη ή τη Βιέννη και όχι στην Ελλάδα» Η Ιρένε Πρόκες-Όστεν, κόρη του Αυστριακού ιστορικού της μουσικής Ραφαήλ Γεωργίου Κισεβέττερ (Raphael Georg Kiesewetter), συνήθως έπαιζε μουσική κάθε Τρίτη και αναφέρεται επανειλημμένα από όσους έγραφαν για τα ταξίδια τους στην Αθήνα ως η ψυχή του σπιτιού. Το θαυμασμό τους για την κοινωνική ζωή του Μεγάρου Πρόκες-Όστεν εξέφρασαν στις αναμνήσεις πολυάριθμοι επισκέπτες του, περιηγητές, επιστήμονες, καλλιτέχνες, διπλωμάτες ανάμεσα στους οποίους, ενδεικτικά, οι: Κάρολος Γουσταύος Φίντλερ (Karl Gustav Fiedler), ο οποίος ταξίδευε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης βλέποντας ένα σημαντικό χώρο συνάντησης στο κτίριο που ήταν σαν παλάτι, διακοσμημένο με έργα τέχνης, τον Γιόχαν Κραίγκερ Νικόλαους (Johann Craigher Nicolaus) ο οποίος ανέφερε στις ταξιδιωτικές αναμνήσεις του ότι η κοινωνική ζωή της Αθήνας θα ήταν φτωχή χωρίς τη βίλα Πρόκες-Όστεν και ο συγγραφέας Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ο οποίος έγραψε μια γλαφυρότατη περιγραφή για το μέγαρο του Πρόκες - Όστεν:
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα της Αναγέννησης είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Αθλητικού Κέντρου Νέου Ρυσίου στο Δήμο Θέρμης. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Δημήτριος Ασημόπουλος και έφορος του τμήματος ο Ζήσης Προκοπίου. Καθήκοντα προπονητή διατηρεί ο Αχιλλέας Καρδομάτης.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
1837-1849: Το Μέγαρο Πρόκες-Όστεν κέντρο πολιτισμού
Σχετικά με τα νέα κτίρια της Αθήνας, υπάρχει μια ανακοίνωση της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Κοπεγχάγης (1837), όπου αναφέρεται στο μέγαρο του Πρόκες - Όστεν, ως «ένα από τα στολίδια της Αθήνας».
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης την αγωνιστική περίοδο 2008-09, λαμβάνοντας το δικαίωμα συμμετοχής στις εθνικές κατηγορίες. Τη διετία 2013 - 2015 αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική Κατηγορία, με υψηλότερη διάκριση την 4η θέση πανελλαδικά και μία συμμετοχή σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδος.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Επόμενοι ιδιοκτήτες
thumb|230px|Άποψη του μεγάρου Την περίοδο 1848 - 1850 στο Μέγαρο έμεινε ο Νικόλαος Δούμπας και ο αδερφός του, Μιχαήλ, σταλμένοι από τον πατέρα τους Στέργιο Δούμπα, για να κρατηθούν μακριά από την επαναστατική κίνηση της εποχής στη Βιέννη ή όπως αναφέρεται για να βελτιώσουν τα ελληνικά τους.
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα πετοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε μετά το 2000.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Επόμενοι ιδιοκτήτες
Το κτίριο αγόρασε το 1854 η Ελένη Τοσίτσα, σύζυγος του εθνικού ευεργέτη Μιχαήλ Τοσίτσα και το 1887 έγινε ιδιοκτησία της Ανδρομάχης Σλήμαν-Μελά, κόρης του Ερρίκου Σλήμαν και μετέπειτα συζύγου του πολιτικού Λέοντα Μελά. Λειτούργησε και ως Υποθηκοφυλακείο Αθηνών, Ωδείο Λόπνερ και από το 1919 μέχρι το 1971 λειτούργησε ως έδρα του Ελληνικού Ωδείου, το οποίο μετατράπηκε σε «Θέατρο Ελληνικού Ωδείου» και στη συνέχεια «Θέατρο Tέχνης».
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 ο σύλλογος, στην πρώτη του συμμετοχή στα πρωταθλήματα της Ε.ΠΕ.Σ.Θ., κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Γυναικών εξασφαλίζοντας την άνοδο στην επόμενη κατηγορία.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Επόμενοι ιδιοκτήτες
Το μέγαρο του Πρόκες - Όστεν υπάρχει σήμερα ερειπωμένο στην οδό Φειδίου 3 και ανήκει στο Ταμείο Συντάξεων Προσωπικού Εθνικής Τραπέζης και της Κτηματικής Τράπεζας της Ελλάδας από το 1934. Διασώθηκε από ανοικοδόμηση με απόφαση του ΥΠΠΟ του 1996 ως έργο τέχνης και ιστορικό διατηρητέο μνημείο, μετά από γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων και πέρασε στην ιδιοκτησία του θεωρούμενο «σημείο αναφοράς που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πρώτη Οθωνική περίοδο». Όπως επισημαίνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνης Κ. Ενεπεκίδης, «ο σημερινός θεατής του είναι αδύνατο να φαντασθεί πόση ελληνική ιστορία και πόση μουσική έζησε εκεί μέσα».
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Γυναικών (1η Τοπική) της Ε.ΠΕ.Σ.Θ..
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Επόμενοι ιδιοκτήτες
Μετά το 1996 οπότε το κτίριο κρίθηκε ως οίκημα που έχει ανάγκη από Ειδική Κρατική Προστασία, έχουν γίνει επανειλημμένα επερωτήσεις στη Βουλή για την τύχη του κτιρίου. Το 2006 πέρασε στην κατοχή του υπουργείου πολιτισμού και στη συνέχεια στον ΕΦΚΑ, ο οποίος το παραχώρησε για χρήση στο υπουργείο πολιτισμού.
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα της Αναγέννησης είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Αθλητικού Κέντρου Νέου Ρυσίου στο Δήμο Θέρμης. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Δημήτριος Ασημόπουλος και έφορος του τμήματος ο Γιάννης Ουρκέρογλου.
Μέγαρο Πρόκες - Όστεν
Μερική κατάρρευση
Στις 21 Ιουλίου 2022 κατέρρευσε τμήμα του νότιου τοίχου του μεγάρου. Από την κατάρρευση του τοίχου προκλήθηκαν ζημιές στον γειτονικό κινηματογράφο Ιντεάλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας
Διλληνιώδη
Τα Διλληνιώδη (λατ. Dilleniales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο Βασικά Ευδικότυλα (Eudicots). Είναι μονοτυπική τάξη με μόνο μία οικογένεια Διλληνιοειδών στην οποία εντάσσονται 12 γένη και 300 είδη.
APG IV
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Διλληνιωδών περιλαμβάνει μόνο μία οικογένεια των Διλληνιοειδών η οποία περιέχει 12 γένη:
Σύστημα του Κρόνκουιστ
Στο παλιό σύστημα του Κρόνκουιστ η τάξη των Διλληνιωδών περιλάμβανε δύο οικογένειες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διλληνιώδη
Ατλαντίς ΦΚ
Η Ατλαντίς ΦΚ (φινλανδικά: Atlantis FC) είναι φινλανδική ποδοσφαιρική ομάδα από το Ελσίνκι. Αγωνίζεται στην τρίτη βαθμίδα του φινλανδικού ποδοσφαίρου (Kakkonen).
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1995 από την εννοποίηση της Johanneksen Dynamo (ίδρυση 1980) και της FC Norssi (ίδρυση 1985). Το όνομα Ατλαντίς ΦΚ δημιουργήθηκε από τον Gösta Sundqvist, τραγουδιστή στο Leevi and the Leavings.
Η ομάδα ξεκίνησε να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Kakkonen το 1996 και το 1997 προβιβάστηκε στην Ykkönen. Το 1999 η ομάδα έπαιξε στα πλέι-οφ για την άνοδο στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φινλανδίας αλλά έχασε από τη Βάασαν Παλοσέουρα. Την επόμενη χρονιά προβιβάστηκε στην ανώτατη κατηγορία της χώρας. Το 2001 τερμάτισε στην έβδομη θέση του πρωταθλήματος και κέρδισε το Κύπελλο Φινλανδίας.
Λόγω οικονομικών δυσκολιών η ομάδα χρεοκόπησε το 2002 και αντικαταστάθηκε από την ΑΚ Αλιάνσι. Η αναπληρωματική ομάδα Ατλαντίς Ακατέμια συνέχισε να αγωνίζεται στην τρίτη κατηγορία. Το 2003 άλλαξε το όνομα της σε Ατλαντίς ΦΚ και το 2004 η ομάδα προβιβάστηκε στην Ykkönen.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1995 Κατηγορία:Ατλαντίς ΦΚ
Νεολιθικά ορυχεία πυριτόλιθου στο Σπιέν
Τα Νεολιθικά ορυχεία πυριτόλιθου στο Σπιέν είναι από τα μεγαλύτερα και αρχαιότερα νεολιθικά ορυχεία πυριτόλιθου της βορειοδυτικής Ευρώπης. Βρίσκονται στο διαμέρισμα Σπιέν της πόλης Μονς του Βελγίου. Τα ορυχεία χρησιμοποιήθηκαν κατά την Μέση και τη Νεότερη Νεολιθική εποχή, δηλαδή μεταξύ 4.300 και 2.200 π.Χ. Συμπεριλήφθηκαν στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2000.
Περιγραφή
Τα ορυχεία του Σπιέν καλύπτουν πάνω από 1,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα (250 στρέμματα) και βρίσκονται 6,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Μονς. Η τοποθεσία είναι γεμάτη με εκατομμύρια θραύσματα κατεργασμένου πυριτόλιθου και χιλιάδες φρεάτια εξόρυξης βαθιά 16 μέτρα, για την διάνοιξη των οποίων χρησιμοποιήθηκαν κέρατα ελαφιδών. Κάτω από την επιφάνεια της γης υπάρχει ένα περίτεχνο δίκτυο σπηλαίων προσβάσιμο μέσω πολλών φρεατίων και αεραγωγών (με διάμετρο περίπου ενός μέτρου), το οποίο κατασκευάστηκε από τους κατοίκους της περιοχής κατά την νεολιθική περίοδο για την εξόρυξη του πυριτόλιθου. μικρογραφία | αριστερά |Στοά των νεολιθικών ορυχείων Η περιοχή τεκμηριώνει το επίπεδο τεχνογνωσίας και τεχνολογικής επιδεξιότητας των νεολιθικών πληθυσμών και το πέρασμα από τα υπέργεια λατομεία σε υπόγεια ορυχεία για την εξόρυξη πρώτης ύλης. Τα ορυχεία αυτά χρησιμοποιήθηκαν για αρκετούς αιώνες και είναι επίσης αξιοσημείωτα για το γεγονός ότι συνδέονται άμεσα με έναν παρακείμενο οικισμό της ίδιας περιόδου. Οι έρευνες που έχουν γίνει μας προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την εξόρυξη των πυρήνων πυριτόλιθου, που πολλές φορές ζύγιζαν εκατοντάδες κιλά, και τις τεχνικές κατεργασίας τους. Από αυτούς τους πυρήνες παράγονταν πάμπολλες λεπίδες, κανονικές ως προς τις πλευρές και τις νευρώσεις. Οι λεπίδες αυτές αποτελούσαν την πρώτη ύλη για την κατασκευή αποκρουσμένων εργαλείων για κοπτικές κυρίως δραστηριότητες, και είτε προσαρμόζονταν σε ξύλινο στέλεχος (π.χ. συνενωμένες πολλές λεπίδες για την κατασκευή δρεπανιών, αιχμές βελών κλπ) είτε χρησιμοποιούνταν ως ανεξάρτητα μαχαίρια. Η διακίνηση του τελικού προϊόντος κάλυπτε μια περιοχή περίπου 150 χλμ και πολλές φορές η λείανση γινόταν στον τόπο προορισμού. Η διαδικασία λείανσης χρησίμευε στην ενίσχυση των λεπίδων, στη μείωση της τριβής τους με το ξύλο, στο οποίο προσαρμόζονταν, κάνοντας έτσι πιο ανθεκτικά τα εργαλεία. μικρογραφία |Πυριτόλιθος των νεολιθικών ορυχείων
Από το τέλος των προϊστορικών χρόνων η περιοχή δεν έχει γνωρίσει καμία σημαντική δραστηριότητα. Οι αρχαίοι χάρτες τη δείχνουν ως γεωργική γη, που βρίσκεται σε αγρανάπαυση στα τμήματα στα οποία η αφθονία πυριτόλιθου την έκανε ακατάλληλη για καλλιέργειες.
Την άνοιξη του 2015 άρχισε η λειτουργία του «Silex'S, Centre d'interprétation des minières de Spiennes», κέντρο τεκμηρίωσης των ορυχείων και ταυτόχρονα εκθεσιακός χώρος των ευρημάτων. Κατόπιν συνεννόησης με το Silex μπορεί κάποιος να επισκεφθεί τις υπόγειες στοές σε βάθος έως και 9 μέτρα. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή ένωση, την περιφέρεια της Βαλλωνίας και την πόλη της Μονς.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Βέλγιο
Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Ιστορικά στοιχεία
Tην επομένη ημέρα με άλλο Βασιλικό Διάταγμα διορίστηκαν Επίσκοποι στις Επισκοπές αυτές. Πρώτος Μητροπολίτης της Επισκοπής Ακακρνανίας εξελέγη «προεδρικώς» από την Αντιβασιλεία με το Διάταγμα αυτό ο πρώην «Ναυπάκτου και Άρτης» Πορφύριος.
Με τη σημερινή της μορφή η Μητρόπολη υπάρχει από το 1922 και πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο νομό.
Ενορίες, Ναοί και Μονές
Η Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας περιλαμβάνει 212 ενοριακούς ναούς και 582 εξωκλήσια. Έχει 15 Ιερές Μονές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας Αιτωλιας
Βαλκανικός Συνασπισμός
Ο Βαλκανικός Συνασπισμός ήταν μια συμμαχία που σχηματίστηκε με μια σειρά διμερών συνθηκών που συνήφθησαν το 1912 μεταξύ των Βαλκανικών βασιλείων της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Τα Βαλκανικά κράτη είχαν αρχίσει ήδη από τις αρχές του 1900 να ζητούν την αυτονομία τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την ίδρυση ανεξάρτητων εθνικών κρατών. Σε αυτό το πλαίσιο, κύριος στόχος της εποχής εκείνης ήταν η αποχώρηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από την περιοχή της ευρύτερης Μακεδονίας και το μοίρασμα της περιοχής ανάμεσα στα τρία κράτη που την διεκδικούσαν.
Γι΄ αυτόν το σκοπό οι βαλκανικές χώρες προχώρησαν σε συζητήσεις μεταξύ τους που κατέληξαν στην υπογραφή διμερών συνθηκών φιλίας και συμμαχίας. Υπό τη Ρωσική επιρροή η Σερβία και η Βουλγαρία διευθέτησαν τις διαφορές τους και υπέγραψαν μια συμμαχία, στις 13 Μαρτίου 1912, ,. Στη συνέχεια η Σερβία υπέγραψε αμοιβαία συμμαχία με το Μαυροβούνιο, ενώ η Βουλγαρία έκανε το ίδιο με την Ελλάδα. Την πιο συντηρητική στάση τηρούσε η Ρουμανία, τη στιγμή που οι κυβερνήσεις της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και του Μαυροβούνιου επεξεργάζονταν ήδη, από το 1911 ένα σχέδιο στρατιωτικής συμφωνίας μεταξύ τους, προκειμένου να φέρουν την Υψηλή Πύλη προ τετελεσμένου γεγονότος και να την υποχρεώσουν είτε να δεχτεί το τελεσίγραφό τους, είτε να εμπλακεί σε πολεμική σύρραξη.
Τα βαλκανικά κράτη βγήκαν νικητές από τον πόλεμο που ξέσπασε το φθινόπωρο του 1912 -Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο - και κατάφεραν να διώξουν τους Οθωμανούς και από τα τελευταία εδάφη που κατείχαν στα Βαλκάνια, εξαιρουμένης της Ανατολικής Θράκης.
Ωστόσο, οι έριδες για την κατοχή των νέων απελευθερωμένων πλέον εδαφών και ιδίως αυτών της Μακεδονίας, οδήγησαν σε νέο πόλεμο, λίγους μήνες μετά την λήξη του πρώτου πολέμου, μετατρέποντας τα βαλκανικά κράτη από συμμάχους σε εχθρούς.
Ιστορικό
Η Βοσνιακή Κρίση του 1908 ανέτρεψε την ισορροπία των δυνάμεων στα Βαλκάνια και οδήγησε στην κατακρήμνιση των γεγονότων που θα οδηγούσε στο σχηματισμό της Βαλκανικής Συμμαχίας. Μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856) η Ρωσία συνειδητοποίησε ότι οι άλλες Μεγάλες Δυνάμεις θα έκαναν ότι μπορούσαν για να εμποδίσουν την πρόσβασή της στη Μεσόγειο. Ως εκ τούτου άρχισε να σχεδιάζει ένα φιλόδοξο σχέδιο έμμεσης επέκτασης μέσω της δημιουργίας φιλικών και στενά συμμαχικών κρατών υπό ρωσική προστασία στη Βαλκανική χερσόνησο. Ενταγμένο σε αυτή την πολιτική ήταν το αναδυόμενο Πανσλαβιστικό κίνημα, που στη συνέχεια αποτέλεσε τη βάση της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής μέχρι το τέλος του Τσαρικού καθεστώτος το 1917. Εργαζόμενη προς αυτή την κατεύθυνση, μετά το νικηφόρο Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878, η Ρωσία κατόρθωσε να ιδρύσει ένα αυτόνομο Βουλγαρικό κράτος. Ομοίως, μετά τη διάσωση της Σερβίας από την εξαφάνιση από χέρια των Τούρκων το 1876, η Ρωσία ανάγκασε τους Οθωμανούς να δεχθούν μια πλήρη ανεξάρτητη και διευρυμένη Σερβία δύο χρόνια αργότερα. Ωστόσο, αν και τα δύο κράτη αναγνώρισαν ρωσική πυποστήριξη και προστασία, οι συγκρουόμενες εθνικές τους προσδοκίες σύντομα οδήγησαν σε σειρά εχθρικών ενεργειών πριν και μετά το σύντομο μεταξύ τους πόλεμο. Με τον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών δυνάμεων να κλιμακώνεται και χολωμένη από την ταπείνωση της από τους Αυστριακούς στην κρίση της Βοσνίας, η Ρωσία επιδίωξε να πάρει το πάνω χέρι δημιουργώντας ένα Ρωσόφιλο "Σλαβικό μπλοκ" στα Βαλκάνια, που στρεφόταν τόσο κατά της Αυστροουγγαρίας όσο και κατά των Οθωμανών. Ως εκ τούτου η ρωσική διπλωματία άρχισε να πιέζει τις δύο χώρες, τη Σερβία και τη Βουλγαρία, να καταλήξουν σε συμβιβασμό και να σχηματίσουν συμμαχία.
Στην Ελλάδα αξιωματικοί του στρατού είχαν εξεγερθεί τον Αύγουστο του 1909 και εξασφάλισαν τον διορισμό μιας προοδευτικής κυβέρνησης υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που έλπιζαν ότι θα έλυνε το Κρητικό Ζήτημα υπέρ της Ελλάδας και θα αναιρούσε την ήττα τους το 1897 από τους Οθωμανούς. Στις συζητήσεις που οδήγησαν την Ελλάδα να ενταχθεί στο Συνασπισμό, η Βουλγαρία αρνήθηκε να δεσμευτεί σε οποιαδήποτε συμφωνία για την κατανομή των εδαφικών κερδών, σε αντίθεση με τη συμφωνία με τη Σερβία για τη Μακεδονία του Βαρδάρη. Ο λόγος ήταν η διπλωματική πολιτική της Βουλγαρίας για τον εξαναγκασμό της Σερβίας σε συμφωνία που περιόριζε την πρόσβασή της στη Μακεδονία, ενώ παράλληλα αρνιόταν οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία με την Ελλάδα. Υποτιμώντας τη στρατιωτική αποτελεσματικότητα του Ελληνικού Στρατού η Βουλγαρική ηγεσία εκτιμούσε ότι, σύμφωνα με τα στρατιωτικά σχέδια, οι περιορισμένες δυνάμεις της που είχαν αναπτυχθεί στο Μακεδονικό μέτωπο θα μπορούσαν να καταλάβουν το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής και τη σημαντική πόλη-λιμάνι της Θεσσαλονίκης πριν από τους Έλληνες. Ωστόσο η είσοδος της Ελλάδας στο Συνασπισμό ήταν απαραίτητη για τους συμμάχους, αφού μόνο η Ελλάδα, από τα Βαλκανικά κράτη, διαθέτοντας μεγάλο στόλο, μπορούσε να αποκλείσει τη μαζική μεταφορά Οθωμανικών ενισχύσεων από την Ασία απευθείας στην Ευρώπη μέσω της θάλασσας. Όπως δήλωσε ο Έλληνας πρεσβευτής στη Σόφια κατά τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην είσοδο της Ελλάδας στο Συνασπισμό: "Η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει 600.000 άνδρες για την πολεμική προσπάθεια : 200.000 άνδρες στο πεδίο της μάχης και ο στόλος θα μπορέσει να αποτρέψει την απόβαση 400.000 ανδρών από την Τουρκία μεταξύ Θεσσαλονίκης και Καλλίπολης. "
Το Μαυροβούνιο, μια σχετικά μικρή χώρα αλλά στενός σύμμαχος της Σερβίας, θεωρήθηκε συμμέτοχος δεύτερης κατηγορίας. Έλαβε την πρόσκληση με την επιμονή της Σερβίας περισσότερο ως χάρη, έχοντας περιορισμένες τοπικές φιλοδοξίες για το Σαντζάκ και την πόλη Σκόδρα της βόρειας Αλβανίας.
Ένα άλλο γεγονός που συνέβαλε στη δημιουργία του Συνασπισμού ήταν η καταφανής ανεπάρκεια του Οθωμανικού στρατού. Οι Οθωμανοί βρισκόταν σε πόλεμο με την Ιταλία επί ένα χρόνο (29 Σεπτεμβρίου 1911 ως 18 Οκτωβρίου 1912) για τη Λιβύη, αφότου η Ιταλία είχε ξεκινήσει εισβολή στην Τριπολίτιδα. Παρόλο που οι Ιταλοί είχαν λίγες επιτυχίες και η Οθωμανική αντίσταση, με τη βοήθεια των Λίβυων, αποδείχθηκε σκληρότερη του αναμενόμενου, ο πόλεμος εξάντλησε το Οθωμανικό κράτος. Επιπλέον η Ιταλική κατάληψη των κατοικούμενων από Ελληνες  Δωδεκανήσων λειτουργούσε ως προειδοποίηση για την Ελλάδα για τις συνέπειες της αποχής από ένα μελλοντικό πόλεμο εναντίον των Οθωμανών.
Η αντίδραση των Μεγάλων Δυνάμεων
Αυτές οι εξελίξεις δεν πέρασαν απαρατήρητες από τις Μεγάλες Δυνάμεις, αλλά αν και υπήρχε επίσημη συναίνεση μεταξύ των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων για την εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που οδήγησε σε αυστηρή προειδοποίηση προς τα Βαλκανικά κράτη, ανεπίσημα η καθεμία από αυτές τηρούσε διαφορετική διπλωματική προσέγγιση λόγω των αντικρουόμενων συμφερόντων τους στην περιοχή. Ετσι κάθε πιθανή προληπτική επίπτωση της κοινής επίσημης προειδοποίησης ακυρώθηκε από τα ανάμεικτα ανεπίσημα σήματα και απέτυχε να αποτρέψει την εκδήλωση των εχθροπραξιών:
Για το Βαλκανικό Συνασπισμό η ευκαιρία ήταν πολύ καλή για να χαθεί, καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν αδύναμη και γεμάτη εσωτερικές συγκρούσεις. Οι συμμαχικές κυβερνήσεις ενέτειναν τις στρατιωτικές και διπλωματικές προετοιμασίες τους. Κατά τις τελευταίες ημέρες του Σεπτεμβρίου τα Βαλκανικά κράτη και η Οθωμανική Αυτοκρατορία κινητοποίησαν τους στρατούς τους. Το πρώτο κράτος που κήρυξε τον πόλεμο ήταν το Μαυροβούνιο, στις 8 Οκτωβρίου 1912, ξεκινώντας τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Τα άλλα τρία κράτη, αφού επέδωσαν τελεσίγραφο στην Πύλη στις 13 Οκτωβρίου, κήρυξαν τον πόλεμο στην Τουρκία στις 17 Οκτωβρίου.
Διμερείς συμφωνίες
Στις 13 Μαρτίου/29 Φεβρουαρίου [Η.Γ.] 1912 η Βουλγαρία και η Σερβία προχώρησαν στην μεταξύ τους υπογραφή ενός μυστικού συμφώνου συμμαχίας, όπου προβλεπόταν κοινή στρατιωτική δράση κατά της Τουρκίας. Στο έγγραφο εκτός των λεπτομερειών της συνεργασίας, υπήρχε και συγκεκριμένη αναφορά για την κατανομή των απελευθερωμένων εδαφών ανάμεσα στις δυο χώρες. Η Βουλγαρία συμφωνήθηκε να προσαρτήσει το τμήμα προς τα ανατολικά της περιοχής της Ροδόπης και του ποταμού Στρυμόνα ενώ η σύμμαχός της θα ενέτασσε στην επικράτειά της την περιοχή που βρίσκεται ΒΔ του ορεινού όγκου Σκάρδου, πλησίον των Σκοπίων. Μια ακόμη διεκδικούμενη ζώνη, εκατέρωθεν του ποταμού Αξιού, σύμφωνα με τους δυο συμβαλλόμενους θα παραπέμπονταν στη επιδιαιτησία του Τσάρου.
Τον Μάιο του 1912 και συγκεκριμένα στις 29 του μηνός, υπογράφτηκε στη Σόφια μια ανάλογη συνθήκη μεταξύ της Βουλγαρίας και της Ελλάδας. Ωστόσο, σε αυτή τη συμφωνία δεν περιλήφθηκε πρόβλεψη για το μοίρασμα των εδαφών μετά τη λήξη του πολέμου, γεγονός που εν μέρει οδήγησε στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο (1913). Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς στο διαπραγματευτικό πεδίο μεταξύ των χριστιανικών κρατών της Βαλκανικής εισήλθε και το Μαυροβούνιο, ερχόμενο σε προφορική συμφωνία με τους υπόλοιπους τρεις βαλκανικούς συμμάχους. Ως επακόλουθο των ανωτέρω δραστηριοτήτων οι τέσσερις βαλκανικές χώρες, συνασπισμένες πλέον, προχώρησαν στις αρχές Οκτωβρίου 1912 στην επίδοση αυστηρού τελεσιγράφου προς το Σουλτάνο, με το οποίο τον καλούσαν να προβεί σε ευρείες πολιτικές και διοικητικές μεταρρυθμίσεις υπέρ των υποδούλων χριστιανικών πληθυσμών των ευρωπαϊκών κτήσεων της Αυτοκρατορίας. Η απαξιωτική απόρριψη του προαναφερόμενου τελεσίγραφου από τις οθωμανικές αρχές, οδήγησε στην έκρηξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου
Τα μετά
Στον πόλεμο που ακολούθησε οι συμμαχικοί Βαλκανικοί στρατοί πέτυχαν να διαλύσουν την Οθωμανική κυριαρχία στην Ευρώπη σε μια σειρά από νίκες. Ωστόσο ο θρίαμβος του Συνασπισμού ήταν βραχύβιος. Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των Βαλκανικών κρατών εξακολουθούσαν να υφίστανται και μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, επανεμφανίστηκαν, ειδικά για το διαμελισμό της Μακεδονίας. Η κλιμάκωση των εντάσεων ουσιαστικά διέσπασε το Συνασπισμό και ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος ξέσπασε όταν η Βουλγαρία, πεπεισμένη για μια γρήγορη νίκη, επιτέθηκε στους πρώην συμμάχους της Σερβία και Ελλάδα. Ο Σερβικός και ο Ελληνικός στρατός απέκρουσαν τη βουλγαρική επίθεση και αντεπιτέθηκαν διεισδύοντας στη Βουλγαρία. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Ρουμανία εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και εισέβαλαν επίσης στη Βουλγαρία. Η ειρήνη που ακολούθησε άφησε τη Βουλγαρία με εδαφικά κέρδη, αλλά οδήγησε στην απώλεια της Ανατολικής Θράκης στους Οθωμανούς και του μεγαλύτερου μέρους της Μακεδονίας στους Έλληνες. Η ήττα έστρεψε τη Βουλγαρία στη συμμετοχή της στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, καθώς οι Βαλκανικοί εχθροί της (Σερβία, Ελλάδα και Ρουμανία) συμμετείχαν στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την επέμβαση της Αντάντ στη Μακεδονία, η σύγκρουση μεταξύ βασιλιά και πρωθυπουργού επιδεινώθηκε πολύ, οδηγώντας τελικά στον Εθνικό Διχασμό, που συνέβαλε σημαντικά στην απώλεια του επόμενου πολέμου κατά της Κεμαλικής Τουρκίας στη Μικρά Ασία και κυριάρχησε στην ελληνική πολιτική για πάνω από μισό αιώνα.
Το αποτέλεσμα των Βαλκανικών Πολέμων προκάλεσε μόνιμη διάσπαση της Ρωσοβουλγαρικής συμμαχίας και άφησε τη Σερβία και το Μαυροβούνιο ως τους μοναδικούς συμμάχους της Ρωσίας σε αυτή την κρίσιμη περιοχή.
Πηγές - Παραπομπές
Β Β Β Β Β Β Β Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας Κατηγορία:1912 στις διεθνείς σχέσεις
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1837
Οι δημοτικές εκλογές του 1837 στην Αθήνα προέκυψαν από την πρόωρη διάλυση του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηναίων δια Διατάγματος και επίσπευση των εκλογών δια Διατάγματος της 1ης Ιανουαρίου 1837. Των εκλογών προηγήθηκε άγρια και δημαγωγική προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων. Οι εκλογές διενεργήθηκαν στις αρχές Μαρτίου και συνοδεύτηκαν από σοβαρό σκάνδαλο καλπονοθείας και καλποσυλίας.
Πηγές
1837
Σπήλαιο Τζανή Χανιά
Το Σπήλαιο Τζανή ή ο Σπήλιος του Τζανή όπως λέγεται από τους ντόπιους, βρίσκεται στο οροπέδιο του Ομαλού και είναι ένα από τα μεγαλύτερα βάραθρα της Ελλάδας με συνολικό μήκος διαδρομών περίπου 3000 μέτρα στο εσωτερικό της γης. Στη διάρκεια της διαδρομής του ο Τζανής δημιουργεί υπόγειους καταρράκτες, λίμνες και σιφόνια με νερό αλλά και υπόγειο φαράγγι. Σε πολλά του σημεία έχει και αρκετά πλούσιο διάκοσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Το σπήλαιο έχει κινήσει το ενδιαφέρον πολλών ξένων ταξιδιωτών από το 1865, αλλά και σπηλαιολογικών ομάδων διαφόρων εθνικοτήτων, που το εξερευνούν με οργανωμένες αποστολές από το 1961. Το σπήλαιο παίρνει το όνομα του από το θρυλικό καπετάνιο της περιοχή των Λάκκων, Μάρκο Τζανή ή Φόβο, ο οποίος διακρίθηκε σε μάχες κατά των Ενετών στα τέλη του 17ου αιώνα και αργότερα κατά των Οθωμανών.
Η Παράλληλη Γαλαρία
Λόγω του ότι ο Τζανής πρόκειται για βάραθρο στο μεγαλύτερο τμήμα του δεν είναι δυνατόν να εισέλθει κάποιος χωρίς σπηλαιολογικό εξοπλισμό και χωρίς γνώσεις και τεχνικές σπηλαιολογίας. Έτσι στο μεγαλύτερο μέρος του παραμένει άβατος για την πλειοψηφία του κόσμου. Παρά το γεγονός αυτό έχει κι ένα κομμάτι οριζόντιο που ουσιαστικά είναι βατό και δεν απαιτεί καταρρίχηση. Πρόκειται για την περίφημη παράλληλη γαλαρία που δημιουργεί το σπήλαιο αμέσως σχεδόν στην αριστερή πλευρά της αρχικής μεγάλης αίθουσας που έχει. Μπαίνοντας κάποιος στον Τζανή συναντά την τεράστια οριζόντια αίθουσα που υπάρχει που εκεί συνήθως σταματάνε οι περισσότεροι επισκέπτες του σπηλαίου. Κοιτώντας όμως κάποιος αριστερά στο βάθος και λίγο ψηλότερα θα δει να ανοίγεται μια πολύ μικρή και χαμηλή τρύπα. Αν κάποιος συρθεί μέσα σε αυτή την τρύπα εισέρχεται μετά από λίγα μέτρα σε μια επιμήκη γαλαρία στην οποία είναι εφικτή η κίνηση του ανθρώπου στα όρθια χωρίς να χρειάζεται πια να συρθεί. Η παράλληλη αυτή γαλαρία είναι σε όλο το μήκος της ίσια και προχωράει περίπου 30 μέτρα μέσα, 50 συνολικά από την αρχική είσοδο του σπηλαίου. Παρά το μικρό της σχετικά μήκος η γαλαρία αυτή έχει αρκετά πλούσιο διάκοσμο στα πλάγια τοιχώματα κυρίως. Κυριαρχούν οι πορτοκαλί και οι μουσταρδί αποχρώσεις και η αίσθηση της υγρασίας είναι εντυπωσιακή και έντονη ενώ η σταγονοροή υπάρχει κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου. Την γαλαρία αυτή που είναι οριζόντια την είχαν ανακαλύψει και οι αρχαίοι μας πρόγονοι και την χρησιμοποίησαν για λατρευτικούς σκοπούς με αποτέλεσμα να είναι στο εσωτερικό της γεμάτη από κεραμικά θραύσματα. Τα κεραμικά αυτά αποδεικνύουν την λατρευτική χρήση του χώρου και εντάσσουν το Σπήλιο του Τζανή στα ιερά λατρευτικά σπήλαια της αρχαιότητας.
Ο Θρύλος του λυράρη βοσκού και των Νεράϊδων
Λέγεται πως είχε χαθεί εκεί ένας νεαρός βοσκός, αλλά εξαίρετος λυράρης, ο Τζανής. Τον είχαν απαγάγει τα στοιχειά της σπηλιάς, οι νεράιδες, για να τις συντροφεύει στους χορούς τους.Από τότε, κάποιες ασέληνες βραδιές, ακούγονται από το σπήλαιο η μουσική των χορών που στήνουν οι νεράιδες, οι αλλόκοσμες κυράδες που κρατώντας με τρυφερότητα στα κρινένια τους χέρια βρέφη λευκά σαν τον αφρό της θάλασσας, βρέφη που είναι καρποί του έρωτά τους με ορισμένους θνητούς στροβιλίζονται με λυμένα τα μακριά και μεταξένια τους μαλλιά, ενώ ο νεραϊδοπαρμένος βοσκός, ο Τζανής, συντροφεύει τον αέρινο χορό τους παίζοντας με αξεπέραστη δεξιοτεχνία έναν μελαγχολικό, αλλά υπέροχο σκοπό με την αγαπημένη του λύρα.
Επίσης, λένε πως εκείνο το τραγούδι που η ηχώ του διασκορπίζεται στα βουνά και στα λαγκάδια, είναι τόσο γλυκό, αλλά και τόσο θλιμμένο. Οι νεράιδες τραγουδούν στίχους της πονεμένης τους αγάπης, ενώ ο Τζανής θρηνεί νοσταλγικά την χαμένη του ζωή που κάποτε ζούσε ευτυχισμένος ανάμεσα στους ανθρώπους. Επομένως, μεταξύ των λυράρηδων της Κρήτης, υπήρχε η παράδοση ότι μόνον όποιος διδαχτεί από τον νεραϊδοπαρμένο Τζανή, μπορεί να γίνει τέλειος στην λύρα. Για το λόγο αυτό, πολλοί συνήθιζαν να επισκέπτονται τη συγκεκριμένη σπηλιά προκειμένου να λάβουν τα υψηλής ποιότητας μαθήματα. Τις αφέγγαρες νύχτες, λοιπόν, συναθροίζονταν και καθισμένοι κυκλικά, δοκίμαζαν τις λύρες τους. Πρώτα, όμως, έπαιρναν τις ανάλογες προφυλάξεις. Υπήρχαν νεράιδες που ο σταυρός χαραγμένος στην μέση της ομήγυρης, παρείχε την ανάλογη προστασία.
Παραπομπές
Τζανη Χανια
Βενσάν Βουατύρ
O Βενσάν Βουατύρ (γαλλικά: Vincent Voiture) (1597 -1648), ήταν Γάλλος ποιητής και επιστολογράφος. Άσκησε μεγάλη επίδραση στη γαλλική λογοτεχνία του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
O Βενσάν Βουατύρ γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1597 στην Αμιένη και ήταν γιος πλούσιου οινεμπόρου. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1605 όπου έκανε τις σπουδές του. Κέρδισε την προστασία του Γκαστόν της Ορλεάνης, αδελφού του βασιλιά, στέλνοντάς του ένα ποίημα σε ηλικία 16 ετών. Ήταν αφοσιωμένος στον πρίγκιπα και τον συνόδευσε στις διπλωματικές αποστολές στις Βρυξέλλες και τη Λωρραίνη αλλά και τον ακολούθησε στην εξορία του το 1632.
Αν και προσκείμενος στον δούκα της Ορλεάνης, κέρδισε την εύνοια του καρδινάλου Ρισελιέ και ήταν ένα από τα πρώτα μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας το 1634. Έλαβε επίσης αξιώματα και παροχές από τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ και την Άννα της Αυστρίας.
Δεν δημοσίευσε κανένα βιβλίο εν ζωή, αλλά οι πνευματώδεις στίχοι του και οι Επιστολές του (που δημοσιεύθηκαν μετά τον θάνατό του από τον ανιψιό του) θεωρήθηκαν αριστουργήματα ύφους και αντιγράφηκαν, διαδόθηκαν και θαυμάστηκαν περισσότερο από το έργο οποιουδήποτε σύγχρονου συγγραφέα.
Σύχναζε στον φιλολογικό κύκλο που συγκεντρώνονταν στο κοσμικό και λογοτεχνικό σαλόνι της μαντάμ ντε Ραμπουιγιέ, όπου έγινε στενός φίλος της κόρης της Ζυλί. Η επινοητικότητά του στην ψυχαγωγία των συναθροίσεων του σαλονιού, του εξασφάλισε μεγάλη δημοτικότητα, τόσο που τον θεωρούσαν την «ψυχή του κύκλου». Τα εξεζητημένα γραπτά του συνδέονται με το αισθητικό ρεύμα των Περισπούδαστων (Préciosité). Οι πνευματώδεις στίχοι του συχνά προκάλεσαν φιλολογικές έριδες.
Στην υπηρεσία του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ΄ από το 1639, του κόμη του Αβώ από το 1642, με εισόδημα 4.000 λιβρών, είχε επιπλέον εισόδημα 1.000 λιβρών που του χορηγήθηκε από τη βασίλισσα. Το εισόδημά του τελικά ανέβηκε στις 18.000 λίβρες.
Οι Επιστολές του Βουατύρ είναι αξιόλογες, και, σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην επιστολή σχετικά με την πολιτική του Ρισελιέ (Επιστολή LXXIV), δείχνουν σημαντική πολιτική σκέψη. Κατατάσσεται με τον Γκεζ ντε Μπαλζάκ ως επικεφαλής της μεταρρύθμισης στη γαλλική πεζογραφία, συγχρόνως με αυτή του Φρανσουά Μαλέρμπ στη γαλλική ποίηση.
Ο θάνατος του Βενσάν Βουατύρ, στο Παρίσι στις 26 Μαΐου 1648, στο ξέσπασμα των εξεγέρσεων της Σφενδόνης, σηματοδότησε την αρχή του τέλους της κοινωνίας στην οποία είχε ζήσει.
Συγγραφικό έργο
Τα έργα του Βενσάν Βουατύρ συγκεντρώθηκαν μετά το θάνατό του το 1650 και επανεκδίδονταν συχνά μέχρι το 1745.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι επιστολογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι Ακαδημαϊκοί
Αστική Σχολή Κατερίνης
μικρογραφία|Αστική Σχολή Κατερίνης Η Αστική Σχολή Κατερίνης (Παλαιό 1ο Δημοτικό Σχολείο Κατερίνης) βρίσκεται στην οδό Ειρήνης. Αξιόλογο δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής – έργο τέχνης το οποίο κτίστηκε το 1905. Υπήρξε το 1ο Δημοτικό Σχολείο της Κατερίνης έως το 1999 όταν με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού χαρακτηρίστηκε έργο τέχνης «ειδικής προστασίας». Στο εσωτερικό του φιλοξενείται η μόνιμη έκθεση γλυπτών του διάσημου γλύπτη από τον Καταχά Πιερίας, Ευθύμιου Καλεβρά.
Κατηγορία:Κατερίνη Κατηγορία:Σχολεία στην Ελλάδα
Βασίλειο του Κους
μικρογραφία|Η Νουβία στην αρχαιότητα Το Βασίλειο του Κους ή Κουσιτικό Βασίλειο ή Κους ή ιστορικά Βασίλειο των Αιθιόπων, ήταν ένα αρχαίο βασίλειο στη Νουβία, στη σουδανική και νότια αιγυπτιακή Κοιλάδα του Νείλου.
Η εποχή της Κουσιτικής ηγεμονίας εγκαταστάθηκε στη Νουβία μετά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, και την κατάρρευση του Νέου Βασιλείου. Το Κους είχε κέντρο τη Νάπατα κατά την πρώτη φάση του. Μετά την εισβολή του Κάστα («ο Κουσίτης») στην Αίγυπτο τον 8ο αιώνα π.Χ., οι μονάρχες του Κους ήταν επίσης και φαραώ της 25ης Δυναστείας, μέχρι την εκδίωξη τους από τη Νέο-Ασσυριακή Αυτοκρατορία υπό τον Εσαρχαδών έναν αιώνα αργότερα.