cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μοχάμαντ Αλί Σαχ Κατζάρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Κατζάρων
Αρεόπολη Λακωνίας
Η Αρεόπολη είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 888 μόνιμους κατοίκους. Αποτελεί έδρα της Κοινότητας Αρεοπόλεως και της Δημοτικής Ενότητας Οιτύλου, καθώς και ιστορική έδρα του Δήμου Ανατολικής Μάνης. Μέχρι το 1912, ονομαζόταν Αρεόπολις (Τσίμοβα). Έχει κριθεί διατηρητέος οικισμός.
Γεωγραφία
Η Αρεόπολη Λακωνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων σε πλάτωμα κάτω από την κορυφή Προφήτης Ηλίας του Σαγγιά, στη δυτική πλευρά της Μάνης. Βρίσκεται ανάμεσα στους κόλπους Οιτύλου και Διρού. Απέχει δύο χιλιόμετρα από το Λιμένι, στον κόλπο Οιτύλου. Η περιοχή της παράγει εκλεκτά ελαιόλαδα και έχει αξιόλογη κτηνοτροφία.
Προϊστορία
Ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή είναι γεμάτη ενδείξεις και μαρτυρίες αρχαιολογικού και παλαιοανθρωπολογικού ενδιαφέροντος. Πολλά σπήλαια της περιοχής έχουν ερευνηθεί, τουλάχιστον επιφανειακά, και έχουν αποδώσει σημαντικά ευρήματα. Από τις γνωστότερες αρχαιολογικά θέσεις της περιοχής, είναι το Σπήλαιο Απήδημα, δυτικά της Μάνης. Στο σπήλαιο έχουν βρεθεί ίχνη σκελετών, εργαλεία και οστά ζώων τα οποία χρονολογούνται από την αρχαιότερη παλαιολιθική περίοδο. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι δύο κρανία ηλικίας τουλάχιστον 160.000 ετών. Το ένα κρανίο ηλικίας πάνω από 210.000 ετών φέρει χαρακτηριστικά που προέρχονται από τον σύγχρονο άνθρωπο και, αν η ταυτοποίηση και χρονολόγηση είναι σωστή, αποτελεί το παλαιότερο γνωστό δείγμα Homo sapiens που έχει βρεθεί εκτός Αφρικής.
Ένα άλλο σπήλαιο που έχει δώσει σημαντικά παλαιοντολογικά ευρήματα είναι το σπήλαιο Καλαμάκια, κοντά στις ακτές βορειοδυτικά της Αρεόπολης. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο σπήλαιο ανέδειξαν την παρουσία Νεάντερταλ στην περιοχή κατά την περίοδο 100 με 40 χιλιάδες χρόνια πριν από σήμερα. Αποτελούν τα πρώτα κατάλοιπα Νεάντερταλ που ταυτοποιήθηκαν στον ελληνικό χώρο.
Σύγχρονος οικισμός
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την ίδρυση της Αρεόπολης. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε από δυο αδέλφια από την Καλλίπολη της Θράκης, οι οποίοι, πριν το 1200, κατέφυγαν στο Οίτυλο για να γλιτώσουν από τις τουρκικές επιδρομές. Καθώς οι οικογένειές τους αυξάνονταν, έκτισαν νέο χωριό, την Τσίμοβα. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη παράδοση, από αυτούς προήλθαν οι τέσσερις μεγάλες οικογένειες της Αρεόπολης, οι Γεωργιάνοι (Μαυρομιχάλαι), οι Τωρναριάνοι, οι Τσαλαπιάνοι και οι Πουνεντιάνοι. Από την άλλη, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, οι Μαυρομιχάληδες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Αρεόπολης αιώνες αργότερα, γύρω στο 1700. Η Τζίμοβα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1336 ως κτήση του Νικολό Ατσαγιόλι. thumb|left|Η επαναστατική σημαία της Μάνης Οι Μαυρομιχαλαίοι κατάφεραν να υπερισχύσουν των άλλων οικογενειών και απέκτησαν σταδιακά μεγάλη ισχύ, με αποτέλεσμα τόσο η Τζίμοβα όσο και το επίνειό της, το Λιμένι, αναπτύχθηκαν. Στην απογραφή του 1618 η Τζίμοβα είχε 30 οικογένειες. Στην ενετική απογραφή του 1700 η Κάτω Τζίμοβα (Bassa Tsimova) είχε 417 κατοίκους/98 οικογένειες και η Πάνω Τζίμοβα (Alta Tsimova) είχε 172 κατοίκους/48 οικογένειες. Κτίστηκαν μεγάλες οχυρές κατοικίες και μεγάλες εκκλησίες, όπως ο Άι-Γιάννης και οι Ταξιάρχες. Η ισχύς των Μαυρομιχαλαιών έφτασε στο απόγειό της μετά τα Ορλωφικά το 1770 και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης το 1815 έγινε μπέης της Μάνης. Οι κάτοικοι της Αρεόπολης κατά τον 18ο αιώνα ασχολούνταν με το εμπόριο και την πειρατεία.
Στις 17 Μαρτίου 1821 στην πλατεία Ταξιαρχών, υψώθηκε η πρώτη σημαία της Ελληνικής Επανάστασης. Τον Ιούνιο του 1826 κοντά στην Αρεόπολη αποβιβάστηκε ο Ιμπραήμ Πασάς, αλλά απωθήθηκε μετά από μάχη στο Δυρό. Το 1829 στην Αρεόπολη κατοικούσαν 290 οικογένειες. Στη συνέχεια του 19ου αιώνα ο πληθυσμός της Αρεόπολης μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα κυμάνθηκε μεταξύ 1.100 και 2.000 κατοίκων. Ο οικισμός αναπτύχθηκε προς τα ανατολικά, στον κεντρικό δρόμο όπου δημιουργήθηκε αγορά. Μεταπολεμικά τόσο ο πληθυσμός όσο και η εμπορική δραστηριότητα μειώθηκε, όμως παρέμεινε ο μεγαλύτερος οικισμός της Μέσα Μάνης.
Κοινότητα
μικρογραφία|Η πρώην [[Επαρχία Οιτύλου, με πρωτεύουσα την Αρεόπολη.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης Κατηγορία:Επαρχία Οιτύλου
Αμάλιενμπουργκ
Το κυνηγετικό περίπτερο Αμάλιενμπουργκ, γερμαν. jagdschloss Amalienburg είναι ένα περίτεχνο κτήριο στην έκταση του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ στο Μόναχο της νότιας Γερμανίας. Κατασκευάστηκε το 1734-39 από τον Φρανσουά ντε Κυβιγιέ σε ρυθμό ροκοκό για τον Κάρολο Ζ΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα της Βαυαρίας και μετέπειτα βασιλιά της Βοημίας και της Γερμανίας και τη σύζυγό του Μαρία-Αμαλία των Αψβούργων, από την οποία ονομάστηκε το ανάκτορο.
Αρχιτεκτονική
Το μεγαλύτερο μέρος του ισογείου καταλαμβάνει η κυκλική αίθουσα των Κατόπτρων, στο κέντρο του κτηρίου, όπου καθρέπτες στους τοίχους ανακλούν την έξω φύση. Σχεδιάστηκε από τον Γιόχαν-Μπάπτιστ Τσίμμερμανν (απεβ. 1758) και τον Γιόακιμ Ντήτριχ (απεβ. 1753). Έχει μία αιθέρια ατμόσφαιρα σε χρώματα του αργύρου και του γαλάζιου.
Στο νότιο μέρος της αίθουσας η θύρα οδηγεί στο δωμάτιο ανάπαυσης του εκλέκτορα και στο μπλε δωμάτιο, με πρόσβαση στο ιδιαίτερο υπνοδωμάτιο. Το μπλέ δωμάτιο ήταν το δωμάτιο της συζύγου του εκλέκτορα και το περίπτερο επίσης περιέχει ένα κύριο δωμάτιο για τα κυνηγόσκυλα.
Βόρεια της αίθουσας των Κατόπτρων είναι η είσοδος στο δωμάτιο των Φασιανών και στο δωμάτιο του Κυνηγιού. Γειτονικά με το πρώτο είναι η κουζίνα, η οποία είναι διακοσμημένη με πολύτιμα πλακίδια από το Ντελφτ, που όμως τοποθετήθηκαν σε λάθος θέση. Τα μπλε και λευκά πλακίδια σε κινεζικό στυλ δείχνουν άνθη και πτηνά. Η στόφα Castrol του 1735 κατασκευάστηκε για την κουζίνα και διαθέτει πολλές θέσεις καλυμμένες με διάτρητες πλάκες. Είναι γνωστή και ως στόφα ατμού και ήταν η πρώτη που σχεδιάστηκε για να καλύπτει τελείως τη φωτιά.
Στην κεντρική κόγχη της ανατολικής πρόσοψης είναι ένα γύψινο ανάγλυφο του Τσίμμερμανν, που παριστά μία κυνηγετική σκηνή με την Άρτεμη ανακεκλιμμένη. Η στέγη έγινε το 1737 σε σχέδια του Τσίμμερμανν με διακοσμητικά βάζα, που όμως εξαφανίστηκαν άγνωστο πότε. Το 1992 ξαναφτιάχτηκαν από τον Χανς Γκάιγκερ: 4 κοσμούν την πρόσοψη και 12 τη μεριά προς τον κήπο. Η στέγη έχει ένα δαντελένιο, κυκλικό κιγκλίδωμα στο κέντρο της, που είναι μία κρυψώνα για το κυνήγι του φασιανού. Τα πτηνά δηλ. οδηγούντο στο Αμάλιεμπουρκ από το πρώην πτηνοτροφείο, όπου εκτρεφόταν οι φασιανοί. Το κτήριο μπορούσε να τροφοδοτηθεί από την κουζίνα του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ, έτσι δεν διαθέτει ιδιωτικό αγρόκτημα, σε αντίθεση με τα άλλα δύο περίπτερα στο πάρκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανάκτορα στη Γερμανία
Emo
thumb|right|220px|Το στυλ emo
Ο όρος emo (Ίμο) (προφέρεται /ˈiːmoʊ/)(προέρχεται από τη λέξη emotional=συναισθηματικός) αναφέρεται σε ένα ύφος παρακλάδι του goth που δημιουργήθηκε στη μουσική σκηνή της Ουάσιγκτον. Τα τελευταία χρόνια, ο όρος emocore, συντομογραφία του «emotional hardcore», χρησιμοποιήθηκε επίσης για να περιγράψει τις συναισθηματικές παραστάσεις συγκροτημάτων στη σκηνή της Ουάσιγκτον και μερικές από τις περιφερειακές σκηνές όπως τα γκρουπ Rites of Spring, Embrance, One Last Wish, Beefeater, Gray Matter, Fire Party και το Moss Icon. Ο όρος "emotive hardcore" περιλήφθηκε στο λεξικό για να περιγράψει την περίοδο. Συγκροτήματα όπως τα Sunny Day Real Estate και Texas Is The Reason είχαν ένα πιο ανεξάρτητο ροκ ύφος του Ίμο, πιο μελωδικό και λιγότερο χαοτικό. Η αποκαλούμενη indie emo σκηνή επέζησε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90, καθώς πολλά από τα γκρουπ είτε εγκατέλειψαν είτε μετατοπίστηκαν σε επικρατούσες μορφές. Καθώς τα υπόλοιπα indie Ίμο γκρουπ εισχώρησαν στο κυρίαρχο μουσικό ρεύμα, νεότερα γκρουπ άρχισαν να μιμούνται το ύφος που επικρατούσε. Κατά συνέπεια, ο όρος "Ίμο" εξελίχθηκε σε έναν αόριστο προσδιορισμό, χωρίς να περιγράφει ένα συγκεκριμένο μουσικό ύφος.Το Ίμο στυλ παρουσιάζει επιρροή από το goth, αλλά οι δύο υποκουλτούρες διαφέρουν σημαντικά
Μόδα και χαρακτηριστικά
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 το Ίμο έγινε στυλ ζωής. Οι Ίμο έχουν ίσια, ξασμένα μαύρα μαλλιά με μία φράντζα στο πλάι που καλύπτει το ένα ή και τα δύο μάτια, επειδή όπως λένε, βλέπουν την ζωή με μισό μάτι. Αγόρια και κορίτσια,φοράνε κολλητά τζιν, κολλητές μπλούζες που γράφουν συνήθως ονόματα διάφορων συγκροτημάτων, διάστικτες (με καρφιά ή ανάλογα αντικείμενα) ζώνες, σκέιτ παπούτσια. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της ραγδαίας διάδοσης του Ίμο στιλ πολλές εταιρίες ενδυμάτων και αξεσουάρ εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός λανσάροντας - συνήθως μέσω του Διαδικτύου - μια γκάμα ρούχων που απευθύνονται στους Ίμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1980 Κατηγορία:Στερεότυπα Κατηγορία:Μουσική στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Χριστόφορος του Έισελστεϊν
Ο Χριστόφορος ολλανδ.: Christoffel van IJsselstein (απεβ. μετά το 1510) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν ο νόθος γιος του Φρειδερίκου κόμη του Μπούρεν & Λέερνταμ, κυρίου του Έισελστεϊν (απεβ. το 1521) και μίας άγνωστης μητέρας.
Βιογραφία
Διορίστηκε ως βάιλος των Σιντ-Μάαρτενσνταϊκ και Σέρπενισε από τον πατέρα του και αναφέρεται ως τέτοιος το 1500 και το 1505.
Εκείνος και οι απόγονοί του είχαν οικόσημο χωρισμένο σε τέσσερα μέρη, με τους θυρεούς του Έχμοντ και του Έισελστεϊν.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με την 'Eλισάβετ του Ράνεσε, είχε τα ακόλουθα παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς
Ουαϊόμινγκ
Τα δυτικά δύο τρίτα της πολιτείας καλύπτονται περισσότερο από οροσειρές και βοσκοτόπους στους πρόποδες των Ανατολικών Βραχωδών Ορέων, ενώ το ανατολικό τρίτο της πολιτείας είναι ένα υπερυψωμένο λιβάδι, οροπέδιο, γνωστό ως οι Υψηλές Πεδιάδες.
Τοποθεσία και μέγεθος
Όπως συγκεκριμενοποιείται στην ορίζουσα νομοθεσία για το Έδαφος του Ουαϊόμινγκ,τα όρια του Ουαϊόμινγκ είναι γραμμές γεωγραφικού πλάτους, 41°Β και 45°Β, και γεωγραφικού μήκους, 104°3'Δ και 111°3'Δ (27° Δ και 34° Δ του Μεσημβρινού της Ουάσινγκτον), κάνοντας το σχήμα της πολιτείας τετράπλευρο γεωγραφικού πλάτους-μήκους. Το Ουαϊόμινγκ είναι μία από τις τρεις πολιτείες (μαζί με το Κολοράντο και την Γιούτα) που έχει σύνορα κατά μήκος μόνο ευθειών γραμμών γεωγραφικού πλάτους και μήκους, και όχι από φυσικά ορόσημα. Αυτό και το Κολοράντο είναι οι μόνες πολιτείες με έναν απολύτως ορθογώνιο σχήμα. Εξαιτίας ερευνητικών λαθών του 19ου αιώνα, το νομικό όριο του Ουαϊόμινγκ παρεκκλίνει από τις γραμμές γεωγραφικού πλάτους και μήκους έως και μισό μίλι (Ο,8 χλμ.) σε κάποια σημεία, ειδικά στην ορεινή περιοχή κατά μήκος του 45ου παραλλήλου. Το Ουαϊόμινγκ συνορεύει στα βόρεια με την Μοντάνα, στα ανατολικά με την Νότια Ντακότα και την Νεμπράσκα, στα νότια με το Κολοράντο, στα νοτιοδυτικά με την Γιούτα, και στα δυτικά με το Αϊντάχο. Είναι η δέκατη μεγαλύτερη πολιτεία στις ΗΠΑ σε πλήρη έκταση, περιέχοντας 253.350 τ.χλμ. και συντίθεται από 23 κομητείες. Από το βόρειο σύνορο έως το νότιο σύνορο είναι 444 τ.χλμ. και από το ανατολικό έως το δυτικό σύνορο είναι 587 τ.χλμ. στο νότιο τέρμα του και 550 τ.χλμ. στο βόρειο τέρμα.
Οροσειρές
Οι Μεγάλες Πεδιάδες συναντούν τα Βραχώδη Όρη στο Ουαϊόμινγκ. Η πολιτεία είναι ένα μεγάλο οροπέδιο διασπασμένο από πολλέςοροσειρές. Τα υψόμετρα των επιφανειών ποικίλουν από την κορυφή του Γκάνετ Πικ στην Οροσειρά Γουίντ Ρίβερ, στα 4.027 μ. (13.804 πόδια), στην κοιλάδα του Μπελ Φουρς στην βορειοανατολική γωνία της πολιτεία, με ύψος 953 μ. (3125 πόδια).
Δημόσιες γαίες
thumb|350px|Χάρτης του Ουαϊόμινγκ: Εθνικά Πάρκα και τοποθεσίες Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων
Περισσότερο από 48% της γης στο Ουαϊόμινγκ κατέχεται από την Κυβέρνηση των ΗΠΑ, τοποθετώντας το Ουαϊόμινγκ έκτο στις ΗΠΑ σε συνολική έκταση σε εκτάρια και πέμπτη σε ποσοστό της γης μιας πολιτείας κατεχόμενης από την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Αυτό ανέρχεται σε περίπου 121.808.1 τ.χλμ. κατεχόμενη και διαχειριζόμενη από την Κυβέρνηση των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση της πολιτείας κατέχει ένα επιπλέον 6% όλων των γαιών του Ουαϊόμινγκ, ή επιπλέον 15.640 τ.χλμ.
Η μεγάλη πλειοψηφία αυτής της κυβερνητικής γης διοικείται από το Γραφείο Διαχείρισης Γης και την Υπηρεσία Δασών των ΗΠΑ σε πολυάριθμα Εθνικά Δάση, ένα Εθνικό Λιβάδι, και έναν αριθμό τεράστιων θερισμένων λωριδών δημόσιας γης, επιπρόσθετα την αεροπορική βάση Φ. Ε. Ουόρεν κοντά στην Τσεγιέν.
Επιπλεόν, το Ουαϊόμινγκ περιέχει έναν αριθμό συγκεκριμένων περιοχών που είναι στην διαχείριση της Εθνικής Υπηρεσίας Δασών και άλλων υπηρεσιών. Περιλαμβάνουν:
Κλίμα
Βλέπε επίσης:Κλιματική αλλαγή στο Ουαϊόμινγκ thumb|Σήμα καλωσορίσματος της πολιτείας του Ουαϊόμινγκ στον [[Διαπολιτειακός αυτοκινητόδρομος 80|διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο 80 στην Κομητεία Ουίντα (στα σύνορα με την Γιούτα).]]
Το κλίμα του Ουαϊόμινγκ είναι γενικά ημιξηρό και ηπειρωτικό (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν 'BSk'), και είναι ξηρότερο και με περισότερους ανέμους σε αντίθεση με τις περισσότερες ΗΠΑ, με μεγάλες διακυμάνσεις θερμοκρασίας. Κατά μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στην τοπογραφία της πολιτείας. Τα καλοκαίρια στο Ουαϊόμινγκ είναι θερμά με τις υψηλές θερμοκρασίες του Ιουλίου να είναι κατά μέσο όρο μεταξύ 29 °C και 35 °C στο μεγαλύτερο μέρος της πολιτείας. Με αυξανόμενο υψόμετρο, παρ' όλ' αυτά, αυτός ο μέσος όρος πέφτει με τοποθεσίες άνω των 2.700 μ. να έχουν μέσο όρο περίπου 21 °C. Οι θερινές νύκτες σε όλη την πολιτεία χαρακτηρίζονται από μια ραγδαία ψύχρανση με ακόμη και τις θερμότερες τοποθεσίες να έχουν μέσο όρο με εύρος 10–16 °C τη νύχτα. Σε μεγάλο τμήμα της πολιτείας, η ύστερη άνοιξη και το πρώιμο θέρος είναι όταν τα κατακρημνίσματα τείνουν να εμφανίζονται. Οι χειμώνες είναι κρύοι, αλλά ποικίλουν με περιόδους μερικές φορές ιδιαίτερου κρύου διεσπαρμένου μεταξύ γενικά ήπιων περιόδων, με τους ανέμους Σινούκ να δημιουργούν ασυνήθιστα θερμές θερμοκρασίες σε κάποιες τοποθεσίες. Το Ουαϊόμινγκ είναι μια ξηρή πολιτεία με μεγάλο μέρος της γης να δέχεται λιγότερο από 250 χιλιοστά βροχής ανά έτος. Τα κατακρημνίσματα εξαρτώνται από το υψόμετρο με τις χαμηλότερες περιοχές στην λεκάνη Μπιγκ Χορν να έχουν κατά μέσον όρο 130–200 χιλιοστά (κάνοντας την περιοχή σχεδόν μια πραγματική έρημο). Οι χαμηλότερες περιοχές στις Βόρειες και τις ανατολικές πεδιάδες τυπικά έχουν κατά μέσο όρο περίπου 250–300 χιλιοστά, κάνοντας το κλίμα εκεί ημίξηρο. Μερικές ορεινές περοχές λαμβάνουν ένα καλό ποσό κατακρημνισμάτων, 20 ίντσες (510 χιλιοστά) ή περισσότερο, μεγάλο μέρος των οποίων είναι χιόνι, μερικές φορές 200 ίντσες (510 εκατοστά) ή περισσότερο ετησίως. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στην πολιτεία είναι 46 °C στο Μπέισιν στις 12 Ιουλίου 1900 και η χαμηλότερη καταγεγραμένη θερμοκρασία είναι −54 °C στο Ρίβερσαϊντ στις 9 Φεβρουαρίου 1933.
Δημογραφικά
Κατάλογος κομητειών του Ουαϊόμινγκ
thumb|Χάρτης Πυκνότητας Πληθυσμού του Ουαϊόμινγκ
Πληθυσμός
Το κέντρο του πληθυσμού του Ουαϊόμινγκ βρίσκεται στην Κομητεία Νατρόνα.
Μέχρι το 2005, το Ουαϊόμινγκ είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 509.293, το οποίο σήμαινε αύξηση 3.407, ή 0,7%, από το προηγούμενο έτος και αύξηση 15.512, ή 3,1%, από την απογραφή του 2000. Αυτό περιλαμβάνει φυσική αύξηση από την τελευταία απογραφή 12.165 κατοίκων (το οποίο είναι 33.704 γεννήσεις μείον 21.539 θανάτους) και αύξηση από καθαρή μετανάστευση 4.035 κατοίκων μέσα στην πολιτεία. Η μετανάστευση εκτός ΗΠΑ κατέληξε σε καθαρή αύξηση 2.264 κατοίκων, και η μετανάστευση μέσα στην χώρα παρήγαγε καθαρή αύξηση 1.771 κατοίκων. Το 2004, ο γεννημένος στο εξωτερικό πληθυσμός ήταν 11.000 (2,2%). Το 2005, οι συνολικές γεννήσεις στο Ουαϊόμινγκ αριθμούσαν 7.231 (επίπεδο γεννήσεων της τάξης του 14,04).
Θρησκεία
Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των κατοίκων του Ουαϊόμινγκ φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:
Τα μεγαλύτερα δόγματα κατά αριθμό πιστών ήταν το 2000 η Καθολική Εκκλησία με 80.421· οι Μορμόνοι καταγεγραμμένοι σε 47.129· και η Συνέλευση Νότιων Βαπτιστών του Ουαϊόμινγκ που μετρήθηκε σε 17.101.
Οικονομία
thumb|[[Αιολική φάρμα παραγωγής ηλεκτρισμού στην Κομητεία Ουίντα.]] Σύμφωνα με την αναφορά του Γραφείου Οικονομικής Ανάλυσης των ΗΠΑ του 2005, το ΑΕΠ του Ουαϊόμινγκ ήταν $27,4 δισεκατομμύρια.
Έως τον Ιανουάριο 2010, το ποσοστό ανεργίας της πολιτείας ήταν 7.6%. Τα συστατικά της οικονομίας του Ουαϊόμινγκ διαφέρουν σημαντικά από αυτά σε άλλες πολιτείες.
Ιστορικά, η γεωργία έχει υπάρξει ένας σημαντικός παράγοντας της οικονομίας του Ουαϊόμινγκ. Η συνολική σημασία της στην επίδοση της οικονομίας του Ουαϊόμνγκ έχει παρακμάσει. Μολονότι, η γεωργία είναι ακόμα απαραίτητο τμήμα της κουλτούρας και του τρόπου ζωής του Ουαϊόμινγκ. Τα κύρια γεωργικά εμπορεύματα που παράγονται στο Ουαϊόμινγκ περιλαμβάνουν την κτηνοτροφία (μοσχάρια), hay, sugar beets, grain (wheat and barley), and wool. Περισσότερο από το 91% της γης στο Ουαϊόμινγκ ταξινομείται ως αγροτική.
Πολιτειακός νόμος και κυβέρνηση
Το Σύνταγμα του Ουαϊόμινγκ εγκαθίδρυσε τρεις κλάδους κυβέρνησης: τον εκτελεστικό, τον νομοθετικό, και τον δικαστικό κλάδο.
Το πολιτειακό νομοθετικό σώμα περιλαμβάνει την Βουλή των Αντιπροσώπων με 60 μέλη και μια Γερουσία με 30 μέλη.
Του εκτελεστικού κλάδου ηγείται ο κυβερνήτης και περιλαμβάνει έναν υπουργό εσωτερικών, έναν ορκωτό λογιστή, θησαυροφύλακα και Επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης. Το Ουαϊόμινγκ δεν έχει αναπληρωτή κυβερνήτη. Αντίθετα ο υπουργός εσωτερικών είαι πρώτος στην γραμμή διαδοχής.
Ο σποραδικός πληθυσμός του Ουαϊόμινγκ του αποφέρει μόνο μια at-large έδρα στην Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, και ομοίως μόνο τρεις ψήφους στο Εκλεκτορικό Κολλέγιο. Ο χαμηλός πληθυσμός τκάνει τους ψηφοφόρους του Ουαϊόμινγκ αποτελεσματικά πιο ισχυρούς στις προεδρικές εκλογές από αυτούς στις πιο πυκνοκατοικημένες πολιτείες. Για παράδειγμα, ενώ η Μοντάνα είχε 902.195 στην απογραφή του 2000 έναντι 493.782 του Ουαϊόμινγκ, έχουν τον ίδιο αριθμό εκλεκτορικών ψήφων.
Το Ουαϊόμινγκ είναι μια πολιτεία ελέγχου των αλκοολούχων ποτών.
Πολιτικά
Η πολιτική ιστορία του Ουαϊόμινγκ επιφέρει εύκολη ταξινόμηση. Η πολιτεία ήταν η πρώτη που έδωσε στις γυναίκες το δικαίωμα να ψηφίσουν και να εκλέξουν μια γυναίκα κυβερνήτρια. Ενώ η πολιτεία εξέλεξε σημαντικούς Δημοκρατικούς σε ομοσπονδιακό αξίωμα τις δεκαετίες του '60 και '70, τα πολιτικά έχουν γίνει αποφασιστικά πιο συντηρητικά από την δεκαετία του 1980 καθώς το Ρεπουμπλικανικό κόμμα ήλθε να κυριαρχήσει στην κογκρεσιακή αντιπροσώπευση της πολιτείας. Σήμερα, το Ουαϊόμινγκ αντιπροσωπεύεται στην Ουάσινγκτον από τους δύο Γερουσιαστές του, τον Μάικ Έντσι και τον Τζον Μπαράσσο, και το ένα μέλος του στην Βουλή των Αντιπροσώπων, την Βουλευτή Σύνθια Λούμμις. Όλοι τους είναι Ρεπουμπλικανοί. Η πολιτεία δεν έχει υποστηρίξει Δημοκρατικό υποψήφιο για πρόεδρο από το 1964, οπότε ήταν μία από τις πέντε ανάλογες φορές από την προαγωγή της σε πολιτεία. Προς το παρόν, υπάρχει μόνο μια αξιόπιστα Δημοκρατική κομητεία στην πολιτεία: το Τέτον. Στις προεδρικές εκλογές του 2004, ο Τζωρτζ Μπους είχε την δεύτερη μεγαλύτερη του νίκη, με 69% των ψήφων. Ο πρώην Αντιπρόεδρος Ντικ Τσένεϊ είναι κάτοικος του Ουαϊόμινγκ και εκπροσώπησε την πολιτεία στο Κογκρέσο από το 1979 μέχρι το 1989. Παρ' όλα αυτά, μετά την θητεία του, κατοίκησε κυρίως στο Τέξας, γεγονός που ξεσήκωσε ήπια κριτική από τους πολιτικούς του αντιπάλους όταν άλλαξε την εγγραφή του στους εκλογικούς καταλόγους πίσω στο Ουαϊόμινγκ πριν εισέλθει στο ψηφοδέλτιο του Τζωρτζ Μπους στις προεδρικές εκλογές του 2000 για να συμμορφωθεί με την απαγόρευση, που προέρχεται από την Δωδέκατη Τροποποίηση, να προέρχονται ο Προεδρικός και ο Αντιπροεδρικός υποψήφιος από την ίδια πολιτεία.
Οι Ρεπουμπλικανοί δεν είναι λιγότερο κυρίαρχοι σε πολιτειακό επίπεδο. Έχουν την πλειοψηφία στην πολιτειακή γερουσία συνεχώς από το 1936 και στην βουλή της πολιτείας από το 1964. Παρ' όλα αυτά, οι Δημοκρατικοί κατέχουν το κυβερνητικό αξίωμα συνεχώς εκτός οκτώ εκτών από το 1975. Ο Δημοκρατικός Ντέιβ Φρούντενταλ εκλέχθηκε το 2002 και έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά δημοτικότητας από κάθε κυβερνήτη στις ΗΠΑ. Μοναδικά, το Ουαϊόμινγκ εξέλεξε την Δημοκρατική Νέλλυ Τέιλου Ρος ως την πρώτη γυναίκα στην ιστορία των ΗΠΑ που χρημάτισε κυβερνήτης πολιτείας. Ήταν κυβερνήτης από το 1925 έως το 1927 μετά την νίκη της σε μια ειδική εκλογή αφότου ο σύζυγος της, κυβερνήτης εκείνη την εποχή, πέθανε απρόσμενα.
Βλέπε επίσης:Δύναμη των πολιτικών κομμάτων στο Ουαϊόμινγκ
Βασιλική του Μαριατσέλ
Η Βασιλική του Μαριατσέλ (γερμανικά: Basilika von Mariazell) είναι ο πιο σημαντικός τόπος λατρείας στην Αυστρία και ένας από τους σημαντικότερους στην Ευρώπη. Εντός της εκκλησίας βρίσκεται μια θαυματουργή εικόνα της Παρθένου Μαρίας, στην οποία είναι αφιερωμένη ο ναός.
Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή γύρω από από την πόλη Μαριατσέλ δόθηκε στη Μονή του Ζανκτ Λάμπρεχτ γύρω στο 1103 και οι μοναχοί φαίνεται να έχτισαν εκεί κελιά, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής. Θρύλοι θέλουν ως ιδρυτική ημερομηνία της πόλης την 21η Δεκεμβρίου 1157, ωστόσο η ύπαρξή της τεκμηριώνεται το 1243. Το 1266 θεωρείται ότι τοποθετήθηκε μια Αγία Τράπεζα, αφιερωμένη στην Παναγία.
Κατά το δέκατο τέταρτο αιώνα, υπήρχε στο Μαριατσέλ μια γοτθική εκκλησία με κωδωνοστάσιο ύψους 90 μέτρων και μία θολωτή πύλη. Το 1420 και το 1474 ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά. Το κτίριο αργότερα επανασχεδιάστηκε και επεκτάθηκε σε στυλ μπαρόκ από τον Ντομένικο Σκιάσια, την περίοδο 1644 έως 1683. Στα αριστερά και δεξιά του γοτθικού κωδωνοστασίου χτίστηκε από ένας μπαρόκ πύργος, ο κυρίως ναός επιμηκύνθηκε και επεκτάθηκε, ενώ ένας θόλος προστέθηκε στην ανατολική πλευρά. Η αγία τράπεζα, δημιουργημένη το 1704, σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Γιόχαν Μπέρνχαρντ Φίσερ φον Έρλαχ. Τα δώδεκα παρεκκλήσια, εντός του ναού, περιλαμβάνουν και αυτά από μία αγία τράπεζα το καθένα. Ο γλυπτός διάκοσμος που βρίσκεται πάνω από την κονσόλα του εκκλησιαστικού οργάνου είναι έργο του Βιεννέζου γλύπτη Γιόχαν Βάγκνερ. Μπροστά από την κύρια είσοδο βρίσκονται δύο αγάλματα δημιουργημένα από τον Μπάλταζαρ Μολ το 1757. Στα αριστερά είναι εκείνο του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ της Ουγγαρίας και στα δεξιά είναι αυτό του Βλαδισλάβου Ερρίκου, Δούκα της Βοημίας.
Προσκυνηματικές επισκέψεις
Προσκυνητές επισκέπτονται την περιοχή από τον 12ο αιώνα. Σύμφωνα με τεκμηριωμένα στοιχεία, μεγάλος αριθμός επισκεπτών έφθασε κατά το 1330, όταν ένα κοσμικό δικαστήριο επέβαλε ως τιμωρία την μετάβαση εκεί σε εγκληματίες. Στα επόμενα έτη αυξήθηκαν οι αριθμοί των προσκυνητών που προέρχονταν από γειτονικές περιοχές. Μετά την Αντιμεταρρύθμιση, οι Αψβούργοι έκαναν το Μαριατσέλ εθνικό ιερό τόπο. Εντούτοις, μεταξύ των ετών 1783-1787, ο Αυτοκράτορας Ιωσήφ Β΄ διάλυσε το μοναστήρι, και το 1787, απαγόρευσε εντελώς τα προσκυνήματα εκεί. Το 1907, εν όψει του εορτασμού της 750ης επετείου ιδρύσεως του ναού, ο Πάπας Πίος Ι΄ απέσυρε όλους τους περιορισμούς, κι έτσι σήμερα περίπου ένα εκατομμύριο προσκυνητές φθάνουν στο ναό κάθε χρόνο. Το Μάιο του 2004 πραγματοποιήθηκε στο Μαριατσέλ η εορτή «Ημέρα των Καθολικών» (Katholikentag) πραγματοποιήθηκε εκεί και το 2007 βρέθηκε εκεί ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, εξαιτίας της 850ης επετείου ιδρύσεως του ναού.
Θρύλοι
Υπάρχουν τρεις βασικοί θρύλοι σχετικά με την ίδρυση του Μαριατσέλ και της ανάπτυξής του. Ο μύθος ίδρυσης της πόλης αναφέρει ότι το 1157 ο μοναχός Μάγκνους της Μονής Ζανκτ Λάμπρεχττου εστάλη στην περιοχή της τρέχουσας πόλης ως ιερέας. Όταν ο δρόμος του εμποδίστηκε από έναν βράχο, άφησε κάτω το αγαλματίδιο της Παρθένου Μαρίας που έφερε μαζί του, μέσω του οποίου ο βράχος έσπασε και άνοιξε το δρόμο του Μάγκνους. Σε μια κοντινή όχθη τοποθέτησε το αγαλματίδιο σε έναν κορμό δέντρου και έχτισε ένα κελί από το ξύλο, το οποίο χρησίμευσε και ως το παρεκκλήσι του.
Ο δεύτερος μύθος θέλει τον Μαρκήσιο Ερρίκο της Μοραβίας και τη σύζυγό του να θεραπεύτηκαν από ουρική αρθρίτιδα, μέσω της βοήθειας της Παναγίας του Μαριατσέλ. Έπειτα, αυτοί έχτισαν την πρώτη πέτρινη εκκλησία στη θέση του ξύλινου παρρεκλησιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αυστρία
Κιμ Χουάνγκ-σικ
Ο Κιμ Χουάνγκ-σικ (Kim Hwang-sik, 김황식, γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1948) είναι δικηγόρος και πολιτικός από τη Νότια Κορέα. Ήταν πρωθυπουργός της χώρας από την 1η Οκτωβρίου 2010 ως τις 26 Φεβρουαρίου 2013.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τζάνγκσεονγκ (Jangseong) και σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ της Γερμανίας. Αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ. Μετά την επιτυχία του στις εξετάσεις των δικαστών, άσκησε το επάγγελμα του δικαστικού σε περιφερειακά δικαστήρια. Από το 2005 ως το 2008 υπηρέτησε στο Ανώτατο Δικαστήριο και τον Σεπτέμβριο του 2008 ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής Ακροάσεων και Επιθεωρήσεων. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 16 Σεπτεμβρίου 2010. Στις 29 Σεπτεμβρίου ο διορισμός του εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση και η επιβεβαίωσή του στην πρωθυπουργία έγινε την 1η Οκτωβρίου 2010.
Στρατιωτική θητεία
Ο Κιμ αναμενόταν να υπηρετήσει τη διετή του στρατιωτική θητεία το 1972, ωστόσο απέφυγε να την υπηρετήσει, καθώς ισχυρίστηκε ότι έπασχε από διαταραχή του θυρεοειδούς αδένα. Ο αδερφός του ήταν διευθυντής του νοσοκομείου που εξέδωσε τη γνωμάτευση. Το 1973 απέφυγε ξανά τη θητεία λόγω προβλήματος στους οφθαλμούς, παρότι κατά τα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής της αντιπτέρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νότιας Κορέας
Θάνατοι το 1944
Χωρίς γνωστή ημερομηνία
Κατηγορία:1944
1998 Τίτιους
Ο Τίτιους (Titius) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,26. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Γερμανό αστρονόμο Άλφρεντ Μπόρμαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Γιόχαν Τίτιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τιτιους
Γυαλιά
Το εργαλείο αυτό αποτελείται από δυο κομμάτια γυαλί, ένα για κάθε μάτι, τα οποία συγκρατούνται από ένα πλαίσιο, το οποίο καταλήγει να στερεώνεται στα αυτιά. Καθένα από τα δύο αυτά κομμάτια κατασκευάζεται με τέτοια χαρακτηριστικά ώστε να διορθώνονται οι διαθλαστικές ανωμαλίες του κάθε ματιού και να βελτιώνεται η όραση του ανθρώπου. Σε περίπτωση που τα γυαλιά προορίζονται για την προστασία των ματιών από τον ήλιο, τα γυαλιά είναι χρωματιστά και ονομάζονται γυαλιά ηλίου.
Γυαλιά οράσεως
Τα γυαλιά οράσεως χρησιμοποιούνται έτσι ώστε να βοηθήσουν σε διάφορες παθήσεις του ματιού, χρησιμοποιώντας τους κατάλληλους διορθωτικούς φακούς. Οι διορθωτικοί φακοί χρησιμοποιούνται για να διορθώσουν το σφάλμα διάθλασης του ματιού τροποποιώντας το μήκος εστίασης του φακού έτσι ώστε να αμβλύνουν τα αποτελέσματα διαφόρων παθήσεων όπως είναι η μυωπία, η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός. Μια άλλη συχνή πάθηση των ματιών σε μεγαλύτερη όμως ηλικία είναι η πρεσβυωπία, η οποία δημιουργείτε επειδή οι φακοί του ματιού χάνουν την ελαστικότητα τους και προοδευτικά μειώνουν την ικανότητα του φακού να εστιάσει σε αντικείμενα που βρίσκονται κοντά στο μάτι.
Η δύναμη του φακού συνήθως μετράται σε διόπτρες. Τα γυαλιά οράσεως που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της μυωπίας έχουν αρνητικό βαθμό διόπτρας, ενώ τα γυαλιά οράσεως που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της πρεσβυωπίας έχουν θετικό βαθμό διόπτρας. Ουσιαστικά η διόπτρα είναι μονάδα μέτρησης της δύναμης του φακού. Τα γυαλιά που χρησιμοποιούνται για την διόρθωση του αστιγματισμού απαιτούν δύο διαφορετικής δύναμης διόπτρες τοποθετημένες σε κατάλληλες γωνίες στον ίδιο φακό.
Γυαλιά ηλίου
Η ιστορία των γυαλιών ηλίου αρχίζει χιλιάδες χρόνια πίσω αν και ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά που φοριούνται σήμερα και υπηρέτησαν ένα τελείως διαφορετικό σκοπό. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρων ήθελε να παρακολουθεί αγώνες μονομάχων μέσα από στιλβωμένους πολύτιμους λίθους. Οι φακοί φτιάχνονταν από χαλαζία ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία από την αντηλιά. Για να πάρει όμως ένα σκούρο χρώμα η επεξεργασία του χαλαζία γινόταν σε καπνό. Στα μέσα του 12oυ αιώνα εμφανίστηκαν στην Κίνα γυαλιά με χρωματιστούς επίπεδους φακούς, από κρύσταλλο χαλαζία και σύμφωνα με τους ιστορικούς τα χρησιμοποιούσαν οι δικαστές, ώστε να κρύβουν τις εκφράσεις τους και οι μάρτυρες να μην διαβάζουν τη σκέψη τους. Η πρώτη εικόνα ανθρώπου να φοράει γυαλιά οράσεως είναι από το 1352. Βρίσκεται στην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου στο Τρεβίζο, αποδίδεται στην Tommaso da Modena και είναι ο Καρδινάλιος Hugh της Προβηγκίας. Παρόμοια γυαλιά χρησιμοποιούνταν στην Ιταλία το 1400, επίσης για χρήση κυρίως σε δικαστικές υποθέσεις. Αργότερα, το 1750, ο James Ayscough πειραματίστηκε με φιμέ φακούς, οι οποίοι πίστευε ότι θα διορθώσουν ορισμένα προβλήματα όρασης. Τον 20ο αιώνα, τα γυαλιά ηλίου έγιναν πιο διαδεδομένα από ηθοποιούς που τα φόραγαν στα γυρίσματα για να προστατεύσουν τα μάτια τους από τα φώτα της σκηνής. Το 1929 ένας Αμερικανός ονόματι Sam Foster άρχισε να παράγει μαζικά φτηνά γυαλιά ηλίου που εύκολα αγόραζαν θαμώνες στην παραλία στο Νιου Τζέρσεϊ και την περίοδο αυτή παρατηρήθηκε μια μαζική έκρηξη τους και ως αξεσουάρ μόδας. Αργότερα, το 1936, ο Edwin Land, με το πατενταρισμένο φίλτρο Polaroid, λάνσαρε τους πολωτικούς φακούς.
Πλέον τα γυαλιά ηλίου χρησιμοποιούνται συχνά και για λόγους αισθητικής, ή ακόμα και για να κρύψουν τα μάτια. Αρκετοί Τυφλοί άνθρωποι φοράνε αδιαφανή γυαλιά ηλίου για να κρύψουν τα μάτια τους για αισθητικούς λόγους.
Τα γυαλιά ηλίου έχουν 5 κατηγορίες. Αυτές μετρώνται από το 0 έως το 4. Η κατηγορία 0 δεν παρέχει καμία κατηγορία στα μάτια, ενώ η κατηγορία 4 χρησιμοποιείται κυρίως σε δραστηριότητες βουνού, όπου απαιτείται μεγάλη προστασία. Η πιο κοινή κατηγορία είναι η 3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οφθαλμολογία Κατηγορία:Γυαλί Κατηγορία:Αξεσουάρ Κατηγορία:Οπτικά όργανα Κατηγορία:Αθλητικός εξοπλισμός Κατηγορία:Προστατευτικός εξοπλισμός Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Μάρκος Μπόλαρης
Ο Μάρκος Μπόλαρης (Σέρρες, 5 Μαρτίου 1958) είναι Έλληνας νομικός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες το 5 Μαρτίου 1958. Έχει καταγωγή από Χανιά, Λήμνο και Σέρρες.
Σπούδασε στη νομική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1980 και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Ρούσβελτ στο Σικάγο. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1983.
Από το 1985 άσκησε τη δικηγορία στις Σέρρες, ενώ συνέβαλε, μαζί με τον πατέρα του (Ηλία Μπόλαρη) στην ίδρυση της ημερήσιας τοπικής εφημερίδας «Παρατηρητής».
Το 1986 εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος Σερρών, ενώ από το 1990 ως το 1994 (επί της πρώτης δημαρχιακής θητείας του Ζήση Μητλιάγκα) διετέλεσε αντιδήμαρχος Σερρών, αρμόδιος για τον πολιτισμό και αθλητισμό. Επί των ημερών του, οικοδομήθηκε το νέο κτίριο της βιβλιοθήκης των Σερρών.
Έκανε πολυετή αγώνα για την ανάδειξη του ζητήματος της επιστροφής των κλεμμένων χειρογράφων των Ι. Μ. Ιωάννου του Προδρόμου και Ι. Μ. Παναγίας Εικοσιφοινίσσης από τους Βουλγάρους. Με επιστολή του προς τον Κ. Καραμανλή ζήτησε η επιστροφή να μπει ως όρος στην επικείμενη τότε εισδοχή της Βουλγαρίας στην ΕΕ.
Εξελέγη Βουλευτής Σερρών με το ΠΑΣΟΚ πέντε φορές (2004, 2007, 2009 και δύο φορές στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου του 2012).
Τον Οκτώβριο του 2012 διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ επειδή αρνήθηκε να ψηφίσει τα μέτρα της κυβέρνησης Σαμαρά. Στο διάστημα 2009-2010 ήταν Υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας με έδρα τη Θεσσαλονίκη στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009.
Στις δημοτικές εκλογές 2010 κατέβηκε σαν υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας με το ΠΑΣΟΚ και εξελέγη αρχηγός της Μείζονος Αντιπολίτευσης εναντίον του Παναγιώτη Ψωμιάδη (ΝΔ).
Διετέλεσε πρόεδρος της προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο των υποβρυχίων που διενήργησε εξονυχιστική έρευνα και οδήγησε σε ένα πόρισμα καταδικαστικό εναντίον του πρώην υπουργού και πρώην μέλους της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ Ακη Τσοχατζόπουλου.
Στον ανασχηματισμό του Ιουνίου 2011, ο Μάρκος Μπόλαρης επανήλθε στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, στη θέση του Υφυπουργού Υγείας. Από τη θέση του αυτή προχώρησε σε αλλαγές στον τρόπο πληρωμής των προνοιακών επιδομάτων, μέσα από απογραφή των δικαιούχων, η οποία ανέδειξε πως 40 περίπου χιλιάδες έπαιρναν (36.294 άτομα επί συνόλου 240.292) επιδόματα παράνομα, γλυτώνοντας το δημόσιο ταμείο πάνω από 110 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος. Στην ίδια θέση συνέχισε και σαν υφυπουργός στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου.
Εξελέγη βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ στην Εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης στις εθνικές εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 και διετέλεσε Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (Σεπτέμβριος 2015 - Νοέμβριος 2016). Στις 29 Αυγούστου 2018 ορκίστηκε Υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για την Εκκλησιαστική, Πολιτιστική και Περιβαλλοντική διπλωματία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες Αντιδήμαρχοι Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι Σερρών Κατηγορία:Πρόεδροι Παρατάξεων Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι Κεντρικής Μακεδονίας Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Φυλέας
Ο Φυλέας ή Φυλεύς ήταν μυθικός βασιλιάς της Ήλιδας.
Ο μύθος
Ήταν από την Εφύρα, γιος του Αυγεία και αδελφός του Πολύξενου, ενός από τους αρχηγούς των Ηλείων στον Τρωικό πόλεμο. Είχε κατασκευάσει το θώρακα του Φυλείδη, αρχηγού των Επειών, φίλου του Ώτου, που τους σκότωσε ο Πολυδάμαντας στον Τρωικό πόλεμο. . Ο Φυλέας είχε διαφωνήσει με τον πατέρα του και είχε εγκαταλείψει την Ήλιδα πηγαίνοντας στο Δουλίχιο, τις σημερινές Εχινάδες ή κατ' άλλους την σημερινή Κεφαλονιά. Ο γιος του Μέγης είχε συμμετάσχει στον Τρωικό πόλεμο με τους Ηλείους.
Πηγές
Φυλεας
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1926
Οι Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες του 1926 διοργανώθηκαν από τον ΣΕΓΑΣ στο όρμο του Κουμουνδούρου από τις 13 έως τις 15 Αυγούστου του 1926. Τους αγώνες διοργάνωσε το κολυμβητικό τμήμα του ΣΕΓΑΣ υπό τον Πρωτόπουλο κατά του οποίου υπήρξαν πολλές διαμαρτυρίες για την κακή διοργάνωση των αγώνων αλλά και για μεροληψία υπέρ συλλόγων. Για πρώτη φορά πήραν μέρος στους Πανελλήνιους κολυμβητικούς αγώνες και γυναίκες.
Σύμφωνα με τον τύπο της εποχής δεν είχαν προβλεφτεί αποδυτήρια και οι αθλητές κυρίως των επαρχιακών συλλόγων άλλαζαν στην ύπαιθρο ή πλήρωναν μεγάλα ποσά σε ιδιοκτήτες βαρκών κι άλλαζαν μέσα σε αυτές. Διαμαρτυρίες υπήρξαν και κατά την διάρκεια των αγώνων, κυρίως την πρώτη μέρα που πολλά αγωνίσματα διακόπηκαν χωρίς αιτιολόγηση. Στην δεύτερη μέρα των αγώνων επετράπη σε αθλητή να αγωνιστή ξανά στο ίδιο αγώνισμα μόνος του. Την τρίτη μέρα αθλητές από έναν σύλλογο πήραν μέρος σε ατομικά αγωνίσματα και την ίδια μέρα σε τρεις αγώνες υδατοσφαίρισης.
Στους αγώνες πήραν μέρος τα σωματεία : Εθνικός Πειραιώς (10 αθλητές και 5 αθλήτριες), Πανελλήνιος ΓΣ, ΝΟ Φαλήρου, ΓΣ Βόλου, ΝΟ Καστέλλας, Ηρακλής Θεσ/κης, ΓΣ Αμαρουσίου, Άρης Θεσ/κης, Εθνικός ΓΣ Αθηνών (1 αθλητής και 2 αθλήτριες), Ένωση Κωνσταντινουπόλεως,
Ραδιομέγαρο του BBC
Το Ραδιομέγαρο του BBC είναι το κτήριο, όπου στεγάζονται τα κεντρικά γραφεία και τα στούντιο του BBC. Το κτήριο βρίσκεται στο Λονδίνο.
Κατασκευή
250px|left|thumb|Η ρεσεψιόν του κτηρίου
Η κατασκευή του κτηρίου ξεκίνησε το 1928 και ολοκληρώθηκε στις 15 Μαρτίου του 1932. Οι αρχιτέκτονες του κτηρίου ήταν οι George Val Myer και Raymond McGrath.
Το πρώτο δελτίο ειδήσεων εκφωνήθηκε από τον Stuart Hibberd στις 18 Μαρτίου του 1932. Επίσημα το κτήριο ξεκίνησε να λειτουργεί στις 14 Μαΐου του 1932.
Στούντιο
Όταν το κτήριο ολοκληρώθηκε περιείχε 22 στούντιο για όλων των ειδών προγράμματα, σε αρχιτεκτονική Αρ Ντεκό.
Σήμερα, στο κτήριο έχουν προστεθεί πάρα πολλά στούντιο και τα στούντιο έχουν αλλάξει δραματικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο
Νίκος Καλογερόπουλος (αντισφαίριση)
Ο Νικόλαος-Δημήτριος Καλογερόπουλος, γνωστός στο εξωτερικό σαν Nicky Kalo, είναι Ελληνικής καταγωγής πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1945 στο Σαν Χοσέ της Κόστα Ρίκα, είναι γιος του Ανατόλιου Καλογερόπουλου και της Έντιθ Πρινς από το Ελ Σαλβαντόρ κι έχει άλλα δύο αδέλφια.
Ξεκίνησε την αντισφαίριση από πολύ μικρή ηλικία, ο πατέρας του ήταν επίσης πρωταθλητής στην αντισφαίριση και είχε Όμιλο αντισφαίρισης στο Ελ Σαλβαντόρ. Ξεκίνησε την αντισφαίριση σε ηλικία εννέα ετών και προπονητή τον πατέρα του. Ξεκίνησε να παίζει σε διεθνή τουρνουά σε Κεντρική και Βόρεια Αμερική από το 1958, και το 1959 κέρδισε το πρώτο του τουρνουά στο Μαϊάμι. Το 1960 ήταν πρωταθλητής εφήβων κεντρικής Αμερικής, το 1961 ξεκίνησε περιοδεία σε τουρνουά στην Ευρώπη όπου κατά την διάρκεια της αποφάσισε να έρθει, σύμφωνα με δική του συνέντευξη, στην Ελλάδα όπου συνέχισε να αγωνίζεται σαν αθλητής του ΟΑΑ και ήταν πρωταθλητής για 20 περίπου χρόνια.
Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στο απλό αντρών 16 φορές, το 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1977, 1979 και το 1980 και δεύτερος το 1967 και το 1978. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1962, 1963, 1965, 1967, 1968, 1969, 1971, 1972, 1975, 1979 και 1980, και δεύτερος το 1966. Στο διπλό μεικτό ήταν πρώτος το 1980 και δεύτερος το 1962 και το 1963. Πρωταθλητής εφήβων στο απλό το 1962. Πρώτος στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης στο απλό το 1964, 1967 και 1971, πρώτες νίκες είχε και στα άλλα εγχώρια τουρνουά της εποχής.
Το 1963 ήταν νικητής στο Τζούνιορς του Γιούμπλετον και του Ρολάν Γκαρός ενώ το 1964 έφτασε στους 16 του Γουίμπλετον. Ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα Οστάνδης το 1965, πρώτος στο όπεν Βρυξελλών το 1965 και 1966, πρώτος το 1965 στο Μιλάνο και στο Ζούτ Βελγίου. Δεύτερος το 1968 στο Όπεν Ιταλίας. Είχε συμμετάσχει σε πολλά τουρνουά σε όλο τον κόσμο.
Ήταν μέλος της εθνικής Ελλάδος από το 1963 έως το 1981 και συμμετείχε μαζί της στα κύπελλα Ντέιβις το 1963, 1964, 1967, 1969, 1970, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979 και το 1981. Στο Βαλκανικό κύπελλο το 1963, 1967 και το 1978, στους Μεσογειακούς αγώνες του 1971 όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, και σε άλλα τουρνουά μεταξύ εθνικών ομάδων.
Σήμερα ζει στην Κόστα Ρίκα παντρεμένος με την αμερικανίδα, πρώην τενίστρια, Κάρολ-Αν Πρόσεν (Carole Α Prosen) με τρεις κόρες, έχει δικό του όμιλο αντισφαίρισης, και συνεχίζει να αγωνίζεται ανά τον κόσμο σε τουρνουά παλαιμάχων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Λίπα (Μπίχατς)
Η Λίπα (σερβικά κυριλλικά: Липа) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα της Λίπα αριθμούσε 218 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Τεχνητή Λίμνη Κούρη
Η Τεχνητή λίμνη Κούρη είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί την μεγαλύτερη σε χωρητικότητα τεχνητή λίμνη της Κύπρου (115 εκατομμύρια κυβικά μέτρα). Ο ταμιευτήρας της τεχνητής λίμνης αποτελεί το 35% της ολικής χωρητικότητας των φραγμάτων της χώρας.
Ιστορικό και πληροφορίες
Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λεμεσού. Το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης βρίσκεται στην κοινότητα Άλασσας, ενώ μικρά μέρη της βρίσκονται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Καντού και του Δήμου Ύψωνα.
Το νερό που συγκεντρώνει η τεχνητή λίμνη προέρχεται από τους ποταμούς Κούρη, Λιμνάτη και Κρυό. Επιπλέον, η λίμνη ενισχύεται από την εκτροπή του ποταμού Διάριζου μέσω σήραγγας.
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα με κεντρικό αργιλικό πυρήνα, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1984 και ολοκληρώθηκε το 1988. Λόγω της δημιουργία της λίμνης, ο οικισμός της κοινότητας Άλασσας, ο οποίος βρισκόταν μέσα στην περιοχή που δημιουργήθηκε η λίμνη, μεταφέρθηκε σε υψηλότερο σημείο. Σε περιόδους που η στάθμη του νερού της λίμνης είναι χαμηλή, διακρίνονται τα ερείπια της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.
Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη αποτελεί μέρος του Σχεδίου Νότιου Αγωγού.
Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη υπερχείλισε τρεις φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα:
Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Κούρη υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λουτσιόπερκα, κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, κουνουπιέρης, λαβράκι, βλίκα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λεμεσού Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου Κατηγορία:Άλασσα Κατηγορία:Καντού Λεμεσού Κατηγορία:Ύψωνας
Ρόμπερτ Μπράουν
Ο Ρόμπερτ Μπράουν (Robert Brown, 21 Δεκεμβρίου 1773- 10 Ιουνίου 1858) ήταν Σκωτσέζος ιατρός και βοτανολόγος.
Βιογραφία
Το 1802 έλαβε μέρος ως φυσιοδίφης στην αποστολή του Αγγλικού Ναυαρχείου στην Αυστραλία στην εξερεύνηση των ακτών της. Έτσι του δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσει την χλωρίδα των Κυανών Ορέων, της Νέας Νότιας Ουαλίας, της Τασμανίας καθώς και των νησιών του πορθμού Μπας. Επέστρεψε στην Αγγλία το 1805 μεταφέροντας συλλογή 3.400 περίπου ειδών φυτών· τα περισσότερα (περίπου 2.000) ήταν μέχρι τότε άγνωστα.
Το 1828 ο Μπράουν ανακάλυψε την παλμική κίνηση των σωματιδίων μέσα σε υγρό και συγκεκριμενα παρατηρησε με ενα μικροσκοπιο οτι οι κοκκοι τησ γυρησ που πλεουν στο νερο κανουν αποτομεσ, τυχαιεσ κινησεισ. Εκτοτε αποκαλειται κίνηση Μπράουν. Το 1811 εκλέχθηκε μέλος της Βασιλικής Εταιρίας και το 1833 αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας των Επιστημών στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι βιολόγοι Κατηγορία:Βρετανοί βοτανολόγοι
1999 Χιραγιάμα
Ο Χιραγιάμα (Hirayama) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,6. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιάπωνα αστρονόμου Κιγιοτσούγκου Χιραγιάμα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χιραγιάμα εκτιμάται σε 33,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,088 ± 0,012. Ο Χιραγιάμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες και 38 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιραγιαμα
Lista de asteroidi
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης 1993-94
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1993-94 διεξήχθη με το σύστημα των δυο προηγουμένων σεζόν, δηλαδή με προκριματική φάση (δυο γύρων) διπλών αναμετρήσεων, ημιτελική φάση δυο ομίλων των 8 ομάδων έκαστος (14 αγωνιστικών), φάση των Play-Off με 4 ζευγάρια αντιπάλων που αποτέλεσαν οι 4 πρώτοι κάθε ημιτελικού ομίλου και την τελική φάση (φάιναλ-φορ) η οποία ορίσθηκε να λάβει χώρα στο Στάδιο Γιαντ Ελιάου του Τελ Αβίβ του Ισραήλ, το τριήμερο 19-21 Απριλίου του 1994.
Ακόμη, ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία ίσχυσε ειδική βαθμολογία («point-system») της FIBA με την οποία «πριμοδοτούνταν» οι χώρες της Ευρώπης βάσει των αποτελεσμάτων των ομάδων τους (σύστημα που ίσχυσε μέχρι τη σεζόν 1995 - 1996), ενόψει και της σχεδιαζόμενης Ευρωλίγκας, με φιλοδοξία την απομίμηση του Αμερικανικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος (ΝΒΑ).
Ο Ολυμπιακός του Γιάννη Ιωαννίδη, πρωταθλητής Ελλάδας για το 1993 και ο φιναλίστ Παναθηναϊκός με τον Κώστα Πολίτη στην τεχνική του ηγεσία (αντικατέστησε κατά τη διάρκεια της σεζόν, στις 26 Νοεμβρίου 1993, τον Ζέλικο Παβλίσεβιτς), κατάφεραν να φθάσουν στο Τελ Αβίβ, το οποίο γνώρισε έντονα Ελληνικό «κλίμα» από τις φανατικές εκδηλώσεις των οπαδών των δυο «αιωνίων» που είχαν κατακλύσει την Ισραηλινή πρωτεύουσα. Αναγκαστικά, βάσει των τότε ισχύοντων κανονισμών, οι δυο ομάδες μας κλήθηκαν να αναμετρηθούν στον ένα από τους δυο ημιτελικούς του φάιναλ φορ. Ο νικητής αυτού του άτυπου «εμφυλίου», πέρα από τη νίκη γοήτρου που θα κατακτούσε (τεράστιας σημασίας για τους οπαδούς του που είχαν ταξιδέψει μαζί του), ταυτόχρονα θα αναδεικνυόταν ως η πρώτη Ελληνική ομάδα που θα περνούσε στον Τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της «γηραιάς ηπείρου» στο μπάσκετ.
Α' όμιλος
Στον α΄ όμιλο, πρώτος τερμάτισε ο Ολυμπιακός με ρεκόρ 11-3 και 25 βαθμούς. Μαζί του στην επόμενη φάση προκρίθηκαν, η Ρεάλ Μαδρίτης Τέκα (9-5, 23 β.), η Λιμόζ (9-5, 23 β.) και η Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα (8-6, 22 β.). Αποκλείστηκαν η Μάες Πιλς (8-6, 22 β.), η Μπενετόν Τρεβίζο (7-7, 21 β.), η Μπάγερ 04 Λεβερκούζεν (4-10, 18 β.) και οι Γκίλφορντ Κινγκς (0-14, 14 β.).
Β' όμιλος
Στον β' όμιλο, πρώτη τερμάτισε η Εφές Πίλσεν με ρεκόρ 10-4 και 24 βαθμούς. Δεύτερος, ισόβαθμος με τις Σεβενάπ Ζουβεντούτ και Μπάκλερ Μπολόνια ήταν ο Παναθηναϊκός (έκαστη ομάδα από 23 β.), ενώ εκτός προημιτελικών έμειναν η Τσιμπόνα (9-5, 23 β.), η Μπενφίκα (5-9, 19 β.), η Πω-Ορτέζ (3-11, 17 β.) και η Σαμπού Κλίαρ Καντού (2-12, 16 β.).
Προημιτελικοί
Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός εισήλθαν στη φάση αυτή, έχοντας αμφότεροι το πλεονέκτημα έδρας απέναντι στην Μπάκλερ Μπολόνια και τη Λιμόζ αντίστοιχα. Το ίδιο αβαντάζ είχε τόσο η Ρεάλ Μαδρίτης (κατά της Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα στον ισπανικό «εμφύλιο»), όσο και η Εφές εναντίον της Μπαρτσελόνα. Ωστόσο μόνο οι δυο ελληνικές ομάδες το εκμεταλλεύτηκαν, αφού η Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα πιο εύκολα (με 2 νίκες, αν και εντελώς αναπάντεχα, καθώς εκμεταλλεύτηκε μια απεργία των βασικών παικτών της Ρεάλ Μαδρίτης που έτυχε τότε) και η Μπαρτσελόνα αρκετά πιο δύσκολα (αφού απαιτήθηκε και τρίτος αγώνας) «έσπασαν» τις έδρες των αντιπάλων τους.
Τα αποτελέσματα:
Φάιναλ φορ
Διαιτητές του έβδομου φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας (αν δεν υπολογίσουμε τις δυο διοργανώσεις με το ίδιο σύστημα διεξαγωγής που έλαβαν χώρα στα μέσα της δεκαετίας του 1960) ορίστηκαν ο Γάλλος Φιλίπ Μαϊλαμπιού (Mailhabiau), ο Ιταλός Στέφανο Κατσάρο, ο Κροάτης Ντάνκο Ράντιτς και ο Ισραηλινός Ρεουβέν Βιρόβνικ.