cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ειρήνη Παλαιολογίνα της Τραπεζούντας
Εξωτερική απειλή
Οι εμφύλια διαμάχη έδωσε την ευκαιρία στους Τουρκομάνους της Άμιδας (Ντιγιαρμπακίρ) να επιτεθούν δύο φορές στην Τραπεζούντα. Την πρώτη κατάφεραν να απωθήσουν την επίθεση, όμως τη δεύτερη οι απώλειες μεταξύ των αμάχων ήταν μεγάλες και το μεγαλύτερο μέρος της πόλης κάηκε. Τελικά η πόλη δεν καταλήφθηκε, παρ' όλη την καταστροφή που υπέστη.
Επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη
Τελικά, η αντίθεση των Τραπεζούντιων, η καταστροφή της πόλης και η αντίσταση της Άννας ανάγκασαν την Ειρήνη να εγκαταλείψει την εξουσία στις 17 Ιουλίου 1341. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου δεν διασώζονται άλλες πληροφορίες για το πρόσωπό της στο εξής. Η Άννα Αναχουτλού έγινε αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας (1341-42).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βασίλειο Μέγα Κομνηνό αυτοκράτορα της Τραπεζούντας· δεν αποκτούσαν τέκνα. Ο Βασίλειος από την ερωμένη του Ειρήνη της Τραπεζούντας απέκτησε τέσσερα και το 1339 την νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο. Επειδή ζούσε ακόμη η Ειρήνη Παλαιολογίνα, ο Βασίλειος θεωρήθηκε δίγαμος.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Διονυσόδωρος ο Αμασιεύς
Ο Διονυσόδωρος ο Αμασεύς (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Έλληνας μαθηματικός από την Αμάσεια του Πόντου. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ο οποίος έζησε κατά την ίδια εποχή αναφέρει πως ο Διονυσόδωρος υπολόγισε την περιφέρεια της Γης και η τιμή που βρήκε ήταν 42.000 στάδια -σημαντικά διαφορετική από την μεγαλύτερη και ακριβέστερη μέτρηση του Ερατοσθένη κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. στα 252.000 στάδια με όποια τιμή του σταδίου και αν χρησιμοποιήθηκε-. Πολύ συχνά γίνεται σύγχυση μεταξύ του Διονυσόδωρου από την Αμάσεια και του Διονυσόδωρου του Καύνειου ο οποίος ασχολήθηκε με τη μελέτη των κωνικών τομών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Γκραν Πρι Μονακό 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Μονακό 2018 είναι ο 6ος αγώνας για το 2018 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018 και θα διεξαχθεί το τριήμερο 24 και 26-27 Μαΐου. Αυτή είναι η 65η σεζόν όπου αυτή η πίστα βρίσκεται στο καλεντάρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Τον περσινό αγώνα τον κέρδισε ο Σεμπάστιαν Φέτελ με Φερράρι. Στον φετινό αγώνα θα χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά η Hypersoft γόμα της Pirelli.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Πέμπτης, στις 24 Μαΐου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Πέμπτης, στις 24 Μαΐου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 26 Μαΐου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 26 Μαΐου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Ντάνιελ Ρικιάρντο με τον Σεμπάστιαν Φέτελ να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 27 Μαΐου 2018.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport<br/ > - Express.co.uk<br/ > - Crash.net<br/ > - BBC
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μονακό
Χρύσα Δημουλίδου
Η Χρυσηίδα Δημουλίδου (Σέρρες, 24 Ιουλίου 1957) είναι Ελληνίδα συγγραφέας. Από το 2009, υπογράφει τα έργα της με το όνομα Χρυσηίδα Δημουλίδου. Το συμβόλαιο που υπέγραψε με γνωστό εκδοτικό οίκο, αναφέρεται ως η πιο ακριβοπληρωμένη μεταγραφή στον χώρο του [ελληνικού] βιβλίου.
Συγγραφικό έργο
Το 1997 συνεργάστηκε με τις εκδόσεις Λιβάνη από όπου εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο, ενώ το 2005 γράφει το πρώτο της παιδικό παραμύθι. Από το 2009 συνεργάζεται με τις εκδόσεις Ψυχογιός. Για το βιβλίο της Μην πυροβολείτε τη νύφη πήρε το πρώτο βραβείο αναγνωστικού κοινού στην Κύπρο και ήταν υποψήφια για το ίδιο βραβείο και στην Ελλάδα, ενώ το βιβλίο της Τα δάκρυα του Θεού εκδόθηκε στη Βραζιλία, και την Τσεχία. Για το βιβλίο της Το φιλί του δράκου ήταν υποψήφια για τα βραβεία «Γυναίκα της χρονιάς 2007» του περιοδικού Life & Style στην κατηγορία Συγγραφέας. Στις 31 Ιανουαρίου 2011 βραβεύτηκε στην γενέτειρά της, τις Σέρρες, για την προσφορά της στα γράμματα, και ήταν ξανά προτεινόμενη στα βραβεία «Γυναίκα της χρονιάς 2011» στην κατηγορία Συγγραφέας για το βιβλίο Το Σταυροδρόμι των ψυχών. Παράλληλα γράφει σενάρια, στίχους και ασχολείται καλλιτεχνικά με την ζωγραφική και με την δημιουργία πινάκων κολάζ.
Εργογραφία
Η Χρύσα Δημουλίδου έχει συγγράψει συνολικά 28 βιβλία:
Εκδόσεις Λιβάνη
Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1997 με τις εκδόσεις Λιβάνη και η περίοδος συνεργασίας της με τον εκδοτικό οίκο συνεχίστηκε για τα επόμενα δέκα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
ΓΝ Εστορίλ Πράια
Η ΓΝ Εστορίλ Πράια (πορτογαλικά: GD Estoril Praia, ), γνωστή ως Εστορίλ, είναι πορτογαλικό αθλητικό σωματείο από το Εστορίλ του Κασκάις στη Λισαβόνα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 17 Μαΐου του 1939. Η ομάδα παίζει σήμερα στο Εστάντιο Αντόνιο Κοΐμπρα ντα Μότα (Estádio António Coimbra da Mota) χωρητικότητας 5.015 θέσεων. Ως αθλητικό σωματείο, η Εστορίλ έχει τμήματα ποδοσφαίρου, ποδοσφαίρου σάλας και καλαθοσφαίρισης.
Η ομάδα αγωνίζεται στην Πριμέιρα Λίγκα. Από την ίδρυση του, το ποδοσφαιρικό τμήμα έχει κερδίσει συνολικά εννέα τρόπαια, με πιο πρόσφατο το πρωτάθλημα της Λίγα ντε Όνρα (Liga de Honra) την περίοδο 2011-12. Ως εκ τούτου, αρκετά μέλη που απαρτίζουν το προσωπικό του συλλόγου απονεμήθηκαν βραβεία, σε σχέση με τις επιδόσεις τους την περίοδο 2011-12, συμπεριλαμβανομένου του Λίκα, ο οποίος κέρδισε το βραβείο LPFP Liga de Honra Παίκτης της Χρονιάς, του Βάγκνερ ο οποίος κέρδισε το LPFP Liga de Honra Τερματοφύλακας της Χρονιάς και του Μάρκο Σίλβα ο οποίος κέρδισε το LPFP Liga de Honra Προπονητής της Χρονιάς.
Μετριοπαθείς (Δανία)
Οι Μετριοπαθείς (Δανικά: Moderaterne) είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στη Δανία που ιδρύθηκε από τον πρώην πρωθυπουργό Λαρς Λόκε Ράσμουσεν.
Σύμφωνα με τον Ράσμουσεν, είναι ένα κεντρώο κόμμα που έχει τη φιλοδοξία να δημιουργήσει «πρόοδο και αλλαγή σε ένα σταυροδρόμι μεταξύ ενός μπλε μπλοκ που βασανίζεται από την πολιτική αξίας και ενός κόκκινου μπλοκ που έχει κολλήσει σε μια προηγούμενη άποψη για το άτομο και το κράτος». Το κόμμα άρχισε να συλλέγει δηλώσεις ψήφου τον Ιούνιο του 2021. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 ο Λαρς Λόκε Ράσμουσεν ανακοίνωσε ότι είχαν λάβει τις 20.182 υπογραφές που απαιτούνταν για να είναι επιλέξιμοι για να είναι υποψήφιος στις γενικές εκλογές της Δανίας του 2022.
Οι Μετριοπαθείς είδαν μια αύξηση στη δημοτικότητα κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για τις γενικές εκλογές του 2022, καταλήγοντας τελικά ως το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα με 16 έδρες, όπως ανέφεραν οι δημοσκοπήσεις. Είχαν τοποθετηθεί ως ρυθμιστές για να αποφασίσουν ποιος θα έπρεπε να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, αλλά το κατεστημένο κόκκινο μπλοκ κέρδισε την πλειοψηφία, εμποδίζοντας έτσι τους Μετριοπαθείςς να έχουν τις αποφασιστικές έδρες στην επόμενη κυβέρνηση.
Skynyrd's First and... Last
Skynyrd's First and... Last είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1978 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA". Το άλμπουμ επανεκδόθηκε είκοσι χρόνια αργότερα ως "Skynyrd's First: The Complete Muscle Shoals Album", με οκτώ επιπλέον κομμάτια.
Η ηχογράφηση της συλλογής πραγματοποιήθηκε στο "Muscle Shoals Sound Studio" της Αλαμπάμα το 1971 και 1972 και σκοπός του συγκροτήματος ήταν να αποτελέσει τον πρώτο τους δίσκο, κάτι που αναβλήθηκε με αποτέλεσμα αυτός να είναι το "(Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd)".
Ο δίσκος έφθασε μέχρι το # 15 του Billboard και βραβεύθηκε ως πλατινένιος, ενώ μπήκε στο Top-50 στον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Θέσεις τσαρτ
'Skynyrd's First and... Last' (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Σεπτεμβρίου 1978
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το '''Skynyrd's First and... Last''' ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Lynyrd Skynyrd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1978
Μολυβδαινίτης
Ο μολυβδαινίτης (αγγλ. molybdenite) είναι θειούχο ορυκτό του μολυβδαινίου με μοριακό τύπο MoS2. Το όνομά του προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό «μόλυβδος» ή «μολυβδίς», που χαρακτήριζε οποιοδήποτε υλικό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την γραφή ή το σχέδιο, αποβάφοντας στον πάπυρο ή άλλες επιφάνειες.
Οι κρύσταλλοι του μολυβδαινίτη αποτελούνται από ιόντα μολυβδαινίου περικλειόμενα από στρώματα ιόντων θείου. Τα ιόντα αυτά είναι ισχυρά συνδεδεμένα με τα του μολυβδαινίου, αλλά όχι ισχυρά συνδεδεμένα μεταξύ τους, πράγμα που εξηγεί τόσο την πολύ χαμηλή σκληρότητα του ορυκτού όσο και τον τέλειο σχισμό. Επειδή είναι πολύ μαλακός και αποβάφει στο χαρτί, συχνά συγχέεται με τον γραφίτη, από τον οποίο μπορεί να διακριθεί μακροσκοπικά μόνο χάρη στην υψηλότερη πυκνότητά του. Όπως και ο γραφίτης, είναι λιπαρός στην αφή.
Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών καθώς και παρενεσπαρμένος σε γρανίτη, συηνίτη, απλίτες και πηγματίτες. Επίσης σε κοιτάσματα επαφής (συνδεδεμένος με ασβεστοπυριτικά ορυκτά). Συνδέεται κυρίως με σιδηροπυρίτη, σεελίτη, βολφραμίτη, χαλκοπυρίτη και τοπάζιο.
Ο μολυβδαινίτης είναι η κύρια πηγή παραγωγής μολυβδαινίου αλλά και ρηνίου, του οποίου, μάλιστα, είναι η βασική πηγή προέλευσης. Αυτό συμβαίνει επειδή σε όλους τους μολυβδαινίτες συμβαίνει υποκατάσταση του μολυβδαινίου από ρήνιο, αλλά σε ορισμένους η υποκατάσταση αυτή φθάνει το 1 - 2 %.
Από την άποψη της εμφάνισης είναι το κοινότερο από τα ορυκτά του μολυβδαινίου και απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Κύρια κοιτάσματά του βρίσκονται στην Βρετανία (Κορνουάλλη), Γροιλανδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Ρωσία (Ουράλια όρη), Ουκρανία, Γερμανία Μαρόκο, Αυστραλία και ΗΠΑ. Στην Ελλάδα υπάρχει μικρό κοίτασμά του στη Χαλκιδική, όχι οικονομικά εκμεταλλεύσιμο. Το κοίτασμα αυτό το εκμεταλλεύθηκαν, μερικά, οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.
Βιβλιογραφία
Μολυβδαινίτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Τσέστερ
Το Τσέστερ (αγγλικά: Chester, ουαλικά: Caer «Καϊρ») είναι πόλη στη Βορειοδυτική Αγγλία, στην κομητεία Τσέσαϊρ κοντά στα σύνορα με την Ουαλία. Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 119.900 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022). Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Ντί (Dee).
Η πόλη του Τσέστερ, βρίσκεται 267 χιλιόμετρα (166 μίλια) βορειοδυτικά του Λονδίνου.
Ιστορία
Το Τσέστερ ιδρύθηκε ως «Κάστρο» (Castrum) ή ρωμαϊκό φρούριο με το όνομα Δήβα Βίκτριξ (Deva Victrix) κατά το έτος 79 από μια Ρωμαϊκή λεγεώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Βεσπασιανού της Ρώμης. Οι τέσσερις κεντρικότεροι δρόμοι του Τσέστερ που λέγονται Eastgate, Northgate, Watergate και Bridge, υπάρχουν εδώ και περίπου 2.000 χρόνια. Η Deva Victrix ήταν μία από τις τρεις κύριες βάσεις του ρωμαϊκού στρατού. Όταν οι Ρωμαίοι έφυγαν τον 5ο αιώνα, οι Σάξονες την χρησιμοποίησαν ως οχυρωμένη πόλη κατά των Δανών και έδωσε το σημερινό όνομά του Τσέστερ. Ο πολιούχος του Τσέστερ, Άγιος Ουέρμπουρ (Saint Werburgh), είναι θαμμένος στον Καθεδρικό ναό του Τσέστερ.
Αξιοθέατα
Το Τσέστερ έχει μια σειρά από μεσαιωνικά κτίρια, αλλά ορισμένα από τα μαύρα και λευκά κτίρια στο κέντρο της πόλης είναι στην πραγματικότητα βικτωριανές αποκαταστάσεις.Το Τσέστερ είναι μια από της καλύτερα διατηρημένες περιτοιχισμένες πόλεις στις Βρετανικές Νήσους. Εκτός από ένα τμήμα 100 μέτρων (330 πόδια), τα τείχη της πόλης είναι σχεδόν άρτια.
Η βιομηχανική επανάσταση έφερε τους σιδηροδρόμους, κανάλια, καθώς και νέους δρόμους για την πόλη, η οποία είδε σημαντική επέκταση και ανάπτυξη. Το Δημαρχείο του Τσέστερ και το Μουσείο Γκρόβενορ (Grosvenor Museum) αποτελούν παραδείγματα της βικτωριανής αρχιτεκτονικής αυτής της περιόδου.
Διαδηλώσεις στη Βραζιλία (2014)
Οι διαδηλώσεις στη Βραζιλία (2014) είναι συνεχόμενες διαμαρτυρίες σε αρκετές βραζιλιάνικες πόλεις εξαιτίας της διοργάνωσης και διεξαγωγής του παγκοσμίου κυπέλλου 2014 και άλλων κοινωνικών ζητημάτων.
Κοινωνικοοικονομικά αίτια
Σημαντικά αίτια για τις έντονες διαμαρτυρίες των Βραζιλιάνων θεωρούνται:
Με βάση την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Βραζιλίας, το κόστος των επενδύσεων κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο ανήλθε σε 25,6 δισεκατομμύρια Ρεάλ, μεγάλο μέρος των οποίων αφορούσε τον τομέα των μεταφορών. Η έλλειψη οργάνωσης και η διαφθορά που παρατηρήθηκε οδήγησαν σε σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των έργων και σε αύξηση του αρχικού κόστους, την ώρα που η κυβέρνηση προσπάθησε να αποσυνδέσει πολλές από τις κατασκευές με το μουντιάλ (και δευτερευόντως, τους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο) κάνοντας λόγο για έργα που έπρεπε να γίνουν έτσι κι αλλιώς. Χαρακτηριστικές της κατάστασης που δημιουργήθηκε ήταν οι δηλώσεις του παλαίμαχου αστέρα της Εθνικής Βραζιλίας Πελέ λίγο πριν από την έναρξη του Κυπέλλου, ο οποίος, αν και ένθερμος υποστηρικτής των αγώνων και επικριτικός ενάντια στους διαδηλωτές στις αντίστοιχες διαμαρτυρίες του 2013, δεν δίστασε τελικά να παραδεχθεί πως ''«...Υπήρξε σημαντικό χρονικό διάστημα για να ολοκληρωθούν τα στάδια. Η κατάσταση είναι απαράδεκτη - είναι ντροπή. Η πολιτική κατάσταση είναι δύσκολη. Η ομάδα μας δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τη συνεχιζόμενη διαφθορά που έχει καθυστερήσει την κατασκευή των γηπέδων... Η κατάσταση με ανησυχεί πολύ...Οι διαμαρτυρίες είναι κατανοητές, αλλά η χρήση δύναμης όχι...»''
Οι λόγοι για τους οποίους συνεχίζονται οι διαδηλώσεις έχουν αναφερθεί από τον Ρομάριο (Romário), πρώην παίκτη και μέλος του Κοινοβουλίου, που χαρακτήρισε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014 ως τη «μεγαλύτερη κλοπή στην ιστορία» και ανέφερε ότι τα πραγματικά κόστη είναι πάνω από R$ 100 δισεκατομμύρια (US$ 46 δις). Ο Ρομάριο είναι ένα από τα λίγα μέλη του Κοινοβουλίου που επιθυμεί βαθύτερη έρευνα για κακοδιαχείριση των δημοσίων πόρων.
Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο Ρομπέρτο ντε Μάτα «το ποδόσφαιρο δεν είναι πια το όπιο του λαού», ενώ για τον επίσης ανθρωπολόγο Ζοζέ Σέργιο Λέιτε Λόπες στην περίπτωση της Βραζιλίας «το Παγκόσμιο Κύπελλο λειτούργησε ως πυροκροτητής για μία σειρά αξιώσεων και ίσως αυτό να είναι το βασικό κληροδότημά του». Παρά το γεγονός ότι επιτελείς της κυβέρνησης Ρούσεφ και της FIFA θεωρούσαν και δήλωναν ότι οι διαμαρτυρίες θα σταματούσαν με την τελετή έναρξης των αγώνων, οι διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν με αμείωτη ένταση. Το ποδόσφαιρο φερεται ότι χρησιμοποιήθηκε επί δεκαετίες ως όπιο του λαού για τον αποπροσανατολισμό των πολιτών από τα πραγματικά προβλήματα της Βραζιλίας τουλάχιστον από το 1950, οπότε παρατηρήθηκε και το φαινόμενο της αυτοκτονίας πολιτών εξαιτίας μιας ποδοσφαιρικής ήττας.
Γεγονότα
Πριν από το εναρκτήριο λάκτισμα του παγκόσμιου κυπέλλου στις 12 Ιουνίου, η αστυνομία συγκρούστηκε με διαδηλωτές στο Σάο Πάολο, το Ρίο ντε Τζανέιρο και αρκετές άλλες πόλεις που φιλοξενούν ποδοσφαιρικά γεγονότα. Χρησιμοποιήθηκαν δακρυγόνα στο Σάο Πάολο
Καλύπτοντας τις διαδηλώσεις στις 12 Ιουνίου, τραυματίστηκαν η δημοσιογράφος του CNN Σάστα Ντάρλινγκτον και η παραγωγός του CNN Μπάρμπαρα Αρβανιτίδη. Η Αρβανιτίδη χτυπήθηκε στον καρπό από δακρυγόνο τη στιγμή που έκανε ρεπορτάζ για την αδιάκριτη χρήση όπλων κατά των διαδηλώσεων. Ξένος ανταποκριτής του Associated Press υποστηρίζει πως έχει μαγνητοσκοπήσει αστυνομικό των δυνάμεων καταστολής να χρησιμοποιεί πραγματικά πυρά σε διαδήλωση που βρισκόταν σε εξέλιξη την ώρα της διεξαγωγής του αγώνα της Αργεντινής με τη Βοσνία στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Κατά την περίοδο της διεξαγωγής της διοργάνωσης οι διαμαρτυρίες μειώθηκαν σε όγκο και ισχύ, αποτέλεσμα τόσο της περεταίρω ενίσχυσης των προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων από την Αστυνομία της Βραζιλίας, η αυστηρότητα των οποίων είχε ήδη φέρει την αντίδραση της Διεθνούς Αμνηστίας λίγο πριν από την έναρξη της διοργάνωσης, όσο και του ενδιαφέροντος της διοργάνωσης και της πορείας της Εθνικής της χώρας σε αυτή. Αυτό οδήγησε τον πρόεδρο της FIFA, Σεπ Μπλάτερ, να χαρακτηρίσει τους αγώνες «επιτυχημένους», κατηγορώντας τα διεθνή ΜΜΕ για υπερβολική κινδυνολογία σχετικά με την ετοιμότητα και την ασφάλεια των αγώνων.
Ωστόσο, την ίδια περίοδο με τις δηλώσεις του προέδρου της FIFA, στο Μπέλο Οριζόντε, πόλη που φιλοξενούσε αγώνες της διοργάνωσης, σημειωνόταν κατάρρευση μιας μισοτελειωμένης υπερυψωμένης γέφυρας, 3 χιλιόμετρα από το στάδιο Μινεϊράο, η οποία ήταν τμήμα των έργων υποδομής εν όψει του Μουντιάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2014 Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014
Μονοφθοριούχο βρώμιο
To (μονο)φθοριούχο βρώμιο (αγγλικά bromine monofluoride) είναι ασταθής ανόργανη ομοιοπολική διατομική χημική ένωση, με μοριακό τύπο BrF. Ανήκει στις «διαλογονιακές ενώσεις», δηλαδή στις χημικές ενώσεις μεταξύ αλογόνων. Εξαιτίας της αστάθειάς της, η ένωση αυτή μπορεί να ανιχνευθεί, αλλά δεν έχει απομονωθεί. Χρησιμοποιήθηκε ως βρωμιωτικό μέσο.
Δομή
Η μοριακή δομή του μονοφθοριούχου βρωμίου, όπως σε όλες τις διατομικές ουσίες, είναι αναγκαστικά γραμμική. Σημειώνεται ότι στην ένωση αυτή το βρώμιο βρίσκεται στην ασυνήθιστη γι' αυτό +1 βαθμίδα οξείδωσης, αφού το φθόριο είναι ηλεκτραρνητικότερό του.
Ιστορία ανακάλυψης
Το 1931, οι Γερμανοί επιστήμονες Ρυφφ (Руфф) και Μένζελ (Менцель) μελέτησαν τα προϊόντα της χημικής αντίδρασης πενταφθοριούχου βρωμίου (BrF5) με (στοχειακό) βρώμιο. Η μελέτη αυτή βρήκε ένα μείγμα ενώσεων που ήταν πιο ενεργό επί του χαλαζία (SiO2), και του οποίου η τάση ατμών ήταν υψηλότερη από αυτή που αντιστοιχούσε στις (τότε) υποτιθέμενες χημικές ουσίες, δηλαδή στοιχειακό βρώμιο, τριφθοριούχο βρώμιο (BrF3) και πενταφθοριούχο βρώμιο (BrF5). Γι' αυτό, οι παραπάνω αναφερόμενοι ερευνητές πρότειναν την παρουσία νέου (για τότε) συστατικού επί του μείγματος, δηλαδή του μονοφθοριούχου βρωμίου (BrF). Το 1933 ο Ρυφφ και ο Μπράνα (Брайд) δεν κατώρθωσαν να απομονώσουν το μονοφθοριούχο βρώμιο σε χημικά καθαρή μορφή, αλλά επαλήθευσαν ότι αυτό έχει αναλογία ατόμων βρωμίου και φθορίου 1:1, δηλαδή ότι πράγματι ήταν μονοφθοριούχο βρώμιο.
Παραγωγή και παρουσίαση
Μπορεί να παραχθεί με χημική αντίδραση τριφθοριούχου βρωμίου (BrF3) με (στοιχειακό) βρώμιο ή πενταφθοριούχου βρωμίου (BrF5) με (στοιχειακό) βρώμιο ή (στοιχειακού) φθορίου με (στοιχειακό) βρώμιο. . Τέλος, μπορεί να παραχθεί με τον κορεσμό (υγρού στοιχειακού) βρωμίου με φθόριο, στους 10°C
Χημικές ιδιότητες
Το μονοφθοριούχο βρώμιο, στη θερμοκρασία δωματίου (20°C), διασπάται και, μέσω επανένωσης, σχηματίζονται πενταφθοριούχο βρώμιο και στοιχειακό βρώμιο:
Είναι χημικά πολύ δραστική ένωση. Αντιδρά ακόμη και με το χρυσό (Au), αλλά και με το χαλαζία. Για να σταθεροποιηθεί, και να γίνει έτσι δυνατό να αποθηκευθεί και να μεταφερθεί, διαλύεται σε πυριδίνη, με την οποία σχηματίζει σύμπλοκο. Η ένωση προώθησε τον υπολογισμό της γεωμετρίας της (υποθετικής) ένωσης υδροδιφθοριούχο βρώμιο (HBrF2) και έδειξε ότι μια τέτοια ένωση, αν συνθεθεί, θα έχει μια ασυνήθιστη δομή της μορφής Br-[FHF].
Εφαρμογές
Εφόσον δεν κατορθώθηκε η απομόνωση του μονοφθοριούχου βρωμίου σε χημικά καθαρή μορφή, εξαιτίας της μερικής διάσπασής του, που αναφέρθηκε παραπάνω, όταν το μονοφθοριούχο χρειάζεται, συχνά παράγεται in situ.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φθοριωτικό αντιδραστήριο, αλλά απλά για έναν τέτοιο σκοπό υπάρχουν πολύ πιο κατάλληλα αντιδραστήρια. Από την άλλη όμως, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για (ταυτόχρονη) προσθήκη φθορίου και βρωμίου σε αλκένια. Για παράδειγμα:
Ενδιαφέρουσα προοπτική υπάρχει για εφαρμογή του μονοφθοριούχου βρωμίου ως συστατικό για ακτινοβολία λέιζερ.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Εθνική Τυνησίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Τυνησίας αντιπροσωπεύει την Τυνησία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Τυνησιακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Fédération Tunisienne de Basket-Ball).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Το 1974 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa. Η Τυνησία έχει αποτελέσει τη διοργανώτρια χώρα σε τρεις περιστάσεις, κατακτώντας τις δύο από αυτές το ασημένιο μετάλλιο (1974, 2000).
Η Τυνησία διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες, τους Μεσογειακούς Αγώνες και στους Παναραβικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τυνησια Γυναικων
Επαρχίες του Μπρουνέι
Το Μπρουνέι διαιρείται σε 4 επαρχίες (μαλαισιανά: daerah-daerah, ενικός - daerah):
Δείτε επίσης
Επαεχίες του Μπρουνέι
Caterpillar D5
right|thumb|350px|Το Caterpillar D5H σε εργοτάξιο.
Το Caterpiller D5 είναι μια μικρή ερπυστριοφόρα μπουλντόζα. Κατασκευαστής είναι η εταιρεία Caterpillar Inc. Η σειρά κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1939. Σήμερα συνεχίζεται η παρασκευή του τύπου D5K.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργαλεία
Οικογένεια Κωστάκη
Η οικογένεια Κωστάκη είναι παλιά πατρινή οικογένεια εμπόρων και πολιτικών.
Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Κερπινή Καλαβρύτων αλλά από τα μέσα του 1700 εμφανίζεται εγκατεστημένη στην Πάτρα. Ανέπτυξε πλούσια εμπορική δραστηριότητα με έδρα το Λιβόρνο και την Πάτρα ενώ αρκετά μέλη της ασχολήθηκαν με την πολιτική. Ο ιστορικός των Πατρών Κώστας Τριανταφύλλου δημοσίευσε το 1968 τη μελέτη του Οι Κωστάκηδες της Αχαΐας και του Λιβόρνου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Κωστάκη
Ηρακλής Ματράγκας
Ο Ηρακλής Ματράγκας (1926 - 11 Ιουνίου 2003), του Διονυσίου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από την Ηλεία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καλλιθέα Ολυμπίας. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και εργάστηκε ως γιατρός.
Εξελέγη βουλευτής Ηλείας το 1981 με το ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε στη Βουλή ως το 1989, έχοντας επανεκλεγεί το 1985 και τον Ιούνιο του 1989. Από το 1984 έως το 1988 ήταν επικεφαλής της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του Υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών το 2003 και κηδεύτηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό Αμαρουσίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Παρθένιος Δ΄
Ο Παρθένιος Δ΄, ο επονομαζόμενος και Μογίλαλος ή Χουμχούμης, ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Πρέπει να γεννήθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα και η καταγωγή του δεν είναι γνωστή. Εικάζεται ότι ήταν από την Αδριανούπολη, επειδή παρέμενε στην πόλη μετά τη δεύτερη και την τρίτη πατριαρχική του θητεία. Εκεί ενδεχομένως αποσύρθηκε και μετά την οριστική του απομάκρυνση από τον πατριαρχικό θρόνο ως το τέλος της ζωής του.
Εξελέγη Μητροπολίτης Προύσης τον Ιανουάριο του 1655. Ως Μητροπολίτης μερίμνησε για την ανοικοδόμηση και διακόσμηση του ναού του Αγίου Γεωργίου, που έκτοτε κατέστη ο μητροπολιτικός ναός της Προύσας. Συνολικά πατριάρχευσε πέντε φορές:
Α΄ θητεία (1657-1662)
Την 1 Μαΐου 1657 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Γαβριήλ Β΄ (και εκείνος ανέλαβε «προεδρικώς» τη Μητρόπολη Προύσας). Υπό την προεδρία του συνήλθε στις 25 Ιανουαρίου 1661 Σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη, η οποία εξέλεξε νέο Πατριάρχη Ιεροσολύμων και ασχολήθηκε με το θέμα των προσόντων που πρέπει να διαθέτει ο εκάστοτε Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Τον Ιούνιο του 1662 επαύθη και επέστρεψε στην Προύσα ως Μητροπολίτης. Αργότερα όμως εγκατέλειψε την Προύσα και εγκαταστάθηκε στην Βλαχία.
Γ΄ θητεία (1671)
Τον Μάρτιο του 1671 επανεξελέγη, αφού χρειάστηκε να καταβάλει 20.000 φλωρία. Στην Πατριαρχία του αυτή κατήργησε τα προσωρινά συνοικέσια μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Στις 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους επαύθη πάλι και εξορίστηκε στην Κύπρο, απ’ όπου όμως αργότερα του επιτράπηκε να επιστρέψει στην Αδριανούπολη.
Δ΄ θητεία (1675-1676)
Εξελέγη Πατριάρχης για τέταρτη φορά την 1η Ιανουαρίου του 1675 και παρέμεινε στον θρόνο ως τις 19 Ιουλίου του επόμενου έτους. Κατόπιν ανέλαβε εις ζωαρκείαν τη Μητρόπολη Αγχιάλου.
Ε΄ θητεία (1685)
Εξελέγη για τελευταία φορά Πατριάρχης στις 10 Μαρτίου 1684 και παρέμεινε στην θέση ως τις 20 Μαρτίου 1685, οπότε αποσύρθηκε οριστικά.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Προύσης Κατηγορία:Μητροπολίτες Προϊλάβου Κατηγορία:Μητροπολίτες Τυρνόβου Κατηγορία:Μητροπολίτες Αγχιάλου Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Ιππόκαμπος (δορυφόρος)
Ο Ιππόκαμπος (αγγλικά: Hippocamp) ή Ποσειδώνας XIV είναι μικρός φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Ποσειδώνα με διάμετρο 34,8 χιλιόμετρα. Γι' αυτό το λόγο δεν ανακαλύφθηκε από την αποστολή Βόγιατζερ 2 το 1989 που έψαξε για δορυφόρους και δακτυλίους γύρω από τον Ποσειδώνα. Ο δορυφόρος περιφέρεται γύρω από τον Ποσειδώνα μια φορά κάθε 22 ώρες και 28 λεπτά και η ακτίνα της τροχιάς του είναι 105.284 χιλιόμετρα. Η τροχιά του βρίσκεται ανάμεσα στην τροχιά του Πρωτέα και της Λάρισσας. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2004 N 1.
Ανακάλυψη
Ο Ιππόκαμπος ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια μιας έρευνας για τους δακτυλίους του Ποσειδώνα από τον Μαρκ Σοουόλτερ στο Ινστιτούτο SETI. Γι' αυτό το σκοπό επικεντρώθηκε σε ένα αντικείμενο και το παρακολούθησε να κινείται γύρω από τον πλανήτη έτσι ώστε να αποκαλυφθούν περισσότερες λεπτομέρειες. Αποφάσισε να επεκτείνει την έρευνά του προς το εξωτερικό του συστήματος των δακτυλίων και την 1η Ιουλίου 2013 αντιλήφθηκε την παρουσία μιας επιπλέον φωτεινής κηλίδας 105.284 χιλιόμετρα μακριά από τον Ποσειδώνα. Στη συνέχεια αναλύοντας 150 εικόνες του Ποσειδώνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ που χρονολογούνταν από το 2004 μέχρι το 2009 υπολόγισε ότι είναι ένας δορυφόρος με περίοδο περιφοράς 23 ωρών. Οι εικόνες είναι διαθέσιμος για το κοινό και επομένως, η ανακάλυψη θα μπορούσε να γίνει από τον καθένα.
Ο Ιππόκαμπος είναι ο 14ος δορυφόρος του Ποσειδώνα που ανακαλύπτεται και ο πρώτος από τον Σεπτέμβριο του 2003.
Τροχιά
Ο Ιππόκαμπος συμπληρώνει μία περιφορά γύρω από τον Ποσειδώνα κάθε 22 ώρες και 28,1 λεπτά (0,9362 ημέρες), έχοντας ημιάξονα τροχιάς 105.284, δηλαδή λίγο μεγαλύτερο από το 1/4 αυτού της Σελήνης και περίπου δύο φορές όσο η ακτίνα των Δακτυλίων του Ποσειδώνα. Η κλίση και η εκκεντρότητά του έχουν πολλοί κοντινές στο μηδέν τιμές. Η τροχιά του βρίσκεται ανάμεσα σε αυτήν της Λάρισσας και του Πρωτέα, που σημαίνει πως είναι ο δεύτερος πιο απομακρυσμένος τακτικός δορυφόρος του Ποσειδώνα. Το μικρό μέγεθός του σε αυτή τη θέση έρχεται σε αντίθεση με μια τάση μεταξύ των άλλων τακτικών δορυφόρων του Ποσειδώνα, αυτήν της αύξησης της διαμέτρου του δορυφόρου με την αύξηση της απόστασης από τον πλανήτη.
Η περίοδος της τροχιάς της Λάρισας και του Ιππόκαμπου βρίσκονται περίπου στο 1% μιας τροχιακής απήχησης 3:5, ενώ ο Πρωτέας και ο Ιππόκαμπος βρίσκονται περίπου στο 0,1% μία τροχιακής απήχησης 5:6. Η Λάρισα και ο Πρωτέας πιστεύεται πως είχαν βρεθεί σε μία τροχιακή απήχηση 1:2 πριν από λίγες χιλιάδες χρόνια. Ο Πρωτέας και ο Ιππόκαμπος έχουν απομακρυνθεί από τη Λάρισσα από τότε, επειδή οι πρώτοι δύο είναι έξω από την Ποσειδωνοσύγχρονη τροχιά (η περιστροφική περίοδος του Ποσειδώνα είναι 0,6713 ημέρες) και ως εκ τούτου να έχουν παλιρροϊκά επιταχυνθεί, ενώ η Λάρισα είναι μέσα από την Ποσειδωνοσύγχρονη τροχιά και έχει παλιρροϊκά επιβραδυνθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ποσειδώνα
Αλιάκμονας Κοζάνης
Ο Αλιάκμονας είναι χωριό του δήμου Βοΐου, του νομού Κοζάνης. Είναι κτισμένο στην αριστερή όχθη του Αλιάκμονα ποταμού.
Είναι το χαμηλότερο χωριό του δήμου Βοΐου με υψόμετρο 579 μέτρων περίπου με θέα από νοτιοανατολικά έως βορειοδυτικά λόγω της σταδιακής ανύψωσης του εδάφους με λόφους. Φαίνονται τα βουνά Τύμφη, Σμόλικας, Βόιο, Γράμμος και στα βορειοανατολικά έχει το βουνό Ριζό και το Άσκιο καθώς και οι οικισμοί Νεάπολη και Τσοτύλι. Έχει εύφορο κάμπο στην κοιλάδα του ποταμού Αλιάκμονα. Συντηρείται παραγωγή καπνών και σίτου, ενώ οι κάτοικοί του ασχολούνται και με την κτηνοτροφία.
Ανάμεσα από το χωριό και το ποτάμι κατασκευάστηκε ο κάθετος άξονας της Εγνατίας οδού με έξοδο που φέρει την ονομασία του Αλιάκμονα διπλά από το χωριό. Έτσι η πρόσβαση από Κοζάνη (54 χιλιόμετρα), Καστοριά (28 χιλιόμετρα), Αθήνα (328 χιλιόμετρα) και Θεσσαλονίκη (133 χιλιόμετρα) έγινε σύντομη και εύκολη (περίπου 90 λεπτά από Θεσσαλονίκη). Από την έδρα του Δήμου Νεαπόλεως, Νεάπολη, απέχει 5 χιλιόμετρα ενώ από το Δρυόβουνο απέχει 6 χιλιόμετρα. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης.
Στο χωριό από το 2009 λειτουργεί λαογραφικό μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο παλιό σχολείο του χωριού.
Βρατίνιον
Πιθανότατα η λέξη Βραττίνιο ετυμολογείται ως προερχόμενο από τη λέξη Βραττίμη που σημαίνει πιτυρούχος άρτος. Παραγωγή: Θέμα, Βραττίμ+ιον που είναι παραγωγική λέξη - βραττίμιον και, κατα παραφθοράν, με αναδρομική αφομοίωσην του μ από το ν έγινε βραττίνιον που σημαίνει ο τόπος που παράγεται σίτος και πιτυρούχο ψωμί. Την ονομασία αυτή την είχε έως τις 30 Αυγούστου 1927.
Παληούριον
Η ονομασία Παλιούριον δεν πιθανολογείται ότι σημαίνει κάτι βαθύτερο από τον αγκαθωτό θάμνο. Υπήρχε και η γραφή με ήτα (Παληούριον) που κάποιοι την ετυμολογούσαν από το αρχαίο φρούριο της ακροπόλεως του Ριζού (Παλη+ούριο) αν και δεν θεωρείται σοβαρή ετυμολογία. Την ονομασία αυτή διατήρησε έως την 10 Αυγούστου 1960.
Αλιάκμων
Ο Δημήτριος Ζησόπουλος, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών κατά τη περίοδο 1959-60, μετονόμασε τον οικισμό σε Αλιάκμων, ενεπνευσμένος από τον καλλίτερο γεωγραφικό προσδιορισμό αλλά και γιατί η ζωή του χωριού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ομώνυμο ποταμό που οι όχθες του δεν απέχουν ούτε μισό χιλιόμετρο από το χωριό. Η λέξη ετυμολογείται ως εξής: Αλιεία + Ακμή = Αλιάκμονας, δηλαδή η ακμάζουσα αλιεία (παλιότερα οι κάτοικοι ασχολούταν και με την αλιεία). Άλλη εκδοχή είναι και αύτη: Αλς (θάλασσα) + άκμων (αμόνι). Κατά την ελληνική μυθολογία, ο Αλιάκμων ήταν ένας από τους ποτάμιους θεούς, τέκνο του Ωκεανού και της Τηθύος.
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Σε αναζητήσεις του ο καθηγητής ιστορίας και εθνολογίας, Γεώργιος Τσότσος ανεκάλυψε ότι κατά το έτος 1481 το χωριό αναφέρεται ως Ιβρέτινο. Στον κώδικα της Ζάβορδος, του 1534, όπου αναφέρεται με το όνομα Βραντίνι και με 30 χριστιανικές οικογένειες. Στον κώδικα της Ζάβορδος έτους 1692 αναφέρεται ως Βορατίν και οκτώ χρόνια αργότερα ξανά ως Βρατίνιον.
Σε στατιστική αναφορά στις αρχές του 20ού αιώνα, αναφέρεται ως ελληνικό χωριό στο Σαντζάκιο Σερβίων με πληθυσμό 400 κατοίκων και στην ακμή του χωριού μπορεί να είχε έως 750 κατοίκους. Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Βρατίνι ήταν ένα ελληνικό χωριό κοντά στην Νεάπολη. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Βασίλ Καντσόφ το 1900, 375 Έλληνες Χριστιανοί ζουν στο Βράτινι. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Ελληνικού Προξενείου στην Ελασσόνα το 1904, στο Βρατίνι ζουν 400 Έλληνες.
Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου το 1912, το χωριό εισήλθε στην Ελληνική επικράτεια. Το 1913 467 κάτοικοι καταγράφηκαν στην πρώτη απογραφή της νέας εξουσίας στο Βρατίνι. Το 1927 το όνομα του χωριού μετατράπηκε σε Παλιούριον και συνιστάται η ομώνυμη κοινότητα με έδρα αυτό. Την ίδια χρονιά, ανεγείρεται το τριώροφο καμπαναριό του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος. Το 1960 το χωριό μετονομάζεται ξανά ως Αλιάκμων από τον ΓΓ του ΥΠΕΣ Δημήτριο Ζησόπουλο.
Κοινότητα Αλιάκμονος
Η Κοινότητα Αλιάκμονος ήταν κοινότητα του νομού Κοζάνης που 31 Δεκεμβρίου 1918 (ως Βρατινίου) με έδρα το ομώνυμο χωριό, σύμφωνα με το Β.Δ. της 19-12-1918 (ΦΕΚ 260/1918). Το 1928 η Κοινότητα μετονομάζεται σε "Παληουρίου" και το 1960 πήρε την τελική της ονομασία. Μέχρι το 1928 στη κοινότητα υπαγόταν και το Χελιμόδι, ένα τσιφλίκι όπου καταργήθηκε στις 16 Μαΐου 1928, και μέχρι τις 7 Αυγούστου 1986 υπαγόταν και το Μελιδόνι, έπειτα αποτέλεσε συνοικισμός της Κοινότητας Νεαπόλεως. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας», η κοινότητα καταργείται και από την 1 Ιανουαρίου 1999 αποτέλεσε Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Νεάπολης έως το 2011 όπου αποτελεί Τοπική Κοινότητα του νέου διευρυμένου Δήμου Βοΐου, κατά το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Το Κοινοτικό κατάστημα βρίσκεται δίπλα στην Εκκλησία της Αγίας Τριάδος. Πρώτος Πρόεδρος διετέλεσε ο Χρήστος Ι. Γκρέζιος και τελευταίος ο Βασίλειος Ι. Δεβετζής. Πρόεδρος διατελεί ο Ιωάννης Σηλιώνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Κλαριθρομυκίνη
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, πονοκεφάλους και διάρροια. Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις είναι σπάνιες. Έχουν αναφερθεί προβλήματα στο ήπαρ. Μπορεί να προκαλέσει βλάβη εάν ληφθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ανήκει στην κατηγορία των μακρολιδίων (macrolide) και λειτουργεί μειώνοντας την παραγωγή πρωτεϊνών ορισμένων βακτηρίων.
Η κλαριθρομυκίνη αναπτύχθηκε το 1980 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1990. Είναι στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τα ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα που χρειάζονται σε ένα σύστημα υγείας. Η κλαριθρομυκίνη διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Παρασκευάζεται από ερυθρομυκίνη και είναι χημικά γνωστή ως 6-Ο-μεθυλερυθρομυκίνη.
Ιατρικές χρήσεις
Η κλαριθρομυκίνη χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία ενός αριθμού βακτηριακών λοιμώξεων όπως η πνευμονία, το Helicobacter pylori και ως εναλλακτική επιλογή αντί της πενικιλλίνης στη στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα. Άλλες χρήσεις περιλαμβάνουν τη νόσο εξ ονύχων γαλής και άλλες λοιμώξεις που οφείλονται στη μπαρτονέλα, την κρυπτοσποριδίωση, ως παράγοντας δεύτερης γραμμής στη νόσο του Lyme και στην τοξοπλάσμωση. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη της βακτηριακής ενδοκαρδίτιδας σε εκείνους που δεν μπορούν να πάρουν πενικιλλίνη. Είναι αποτελεσματικό κατά των λοιμώξεων του ανώτερου και του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, των λοιμώξεων του δέρματος και των μαλακών ιστών και των λοιμώξεων από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού που σχετίζονται με έλκη του δωδεκαδακτύλου.
Φάσμα βακτηριακής ευαισθησίας
Αερόβια θετικά κατά Gram βακτήρια:
Αεροβικά αρνητικά κατά Gram βακτήρια:
Ελικοβακτηρίδιο
Μυκοβακτήρια
Άλλα βακτήρια
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι γαστρεντερικό: διάρροια (3%), ναυτία (3%), κοιλιακό άλγος (3%) και έμετος (6%). Μπορεί επίσης να προκαλέσει πονοκεφάλους, αϋπνία και μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας. Οι αλλεργικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν εξανθήματα και αναφυλαξία. Οι λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (<1%) περιλαμβάνουν ακραία ευερεθιστότητα, ψευδαισθήσεις (ακουστικές και οπτικές), ζάλη / ίλιγγο και μεταβολή στις αισθήσεις της όσφρησης και της γεύσης, όπως για παράδειγμα μεταλλικής γεύσης Έχουν επίσης αναφερθεί ξηροστομία, κρίσεις πανικού και εφιάλτες, αν και λιγότερο συχνά.
Καρδιακές
Τον Φεβρουάριο του 2018, η FDA εξέδωσε προειδοποίηση σχετικά με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων ή θανάτου με τη χρήση κλαριθρομυκίνης και συνέστησε να εξεταστούν εναλλακτικά αντιβιοτικά σε άτομα με καρδιακές παθήσεις.
Η κλαριθρομυκίνη μπορεί να οδηγήσει σε παράταση QT. Σε ασθενείς με σύνδρομο μακρού QT, καρδιακής νόσου ή ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που παρατείνουν το QT μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για επικίνδυνες για τη ζωή αρρυθμίες.
Σε μία δοκιμή, η βραχυχρόνια θεραπεία με κλαριθρομυκίνη συσχετίστηκε με αυξημένη συχνότητα θανάτων που ταξινομήθηκαν ως ξαφνικοί καρδιακοί θάνατοι σε ασθενείς με σταθερή στεφανιαία νόσο που δεν χρησιμοποιούν στατίνες. Ορισμένες αναφορές περιπτώσεων υποπτεύονται ότι προκαλεί ηπατική νόσο.
Εγκυμοσύνη και θηλασμός
Η κλαριθρομυκίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε έγκυες γυναίκες εκτός από περιπτώσεις όπου δεν είναι κατάλληλη εναλλακτική θεραπεία. Η κλαριθρομυκίνη μπορεί να προκαλέσει πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο, επομένως θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν το πιθανό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο. Για τις θηλάζουσες μητέρες δεν είναι γνωστό εάν η κλαριθρομυκίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
Αλληλεπιδράσεις
Η κλαριθρομυκίνη αναστέλλει ένα ηπατικό ένζυμο, το CYP3A4, που εμπλέκεται στον μεταβολισμό πολλών άλλων συνήθων συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Η λήψη κλαριθρομυκίνης με άλλα φάρμακα που μεταβολίζονται από το CYP3A4 μπορεί να οδηγήσει σε απροσδόκητες αυξήσεις ή μειώσεις στα επίπεδα του φαρμάκου.
Μερικές από τις κοινές αλληλεπιδράσεις παρατίθενται παρακάτω.
Η κλαριθρομυκίνη έχει παρατηρηθεί ότι έχει επικίνδυνη αλληλεπίδραση με την κολχικίνη ως αποτέλεσμα της αναστολής του μεταβολισμού του CYP3A4 και της μεταφοράς από τη Ρ-γλυκοπρωτεΐνη. Ο συνδυασμός αυτών των δύο φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρα τοξικότητα κολχικίνης, ιδιαίτερα σε άτομα με χρόνια νεφρική νόσο.
Η λήψη κλαριθρομυκίνης ταυτόχρονα με ορισμένες στατίνες (μια κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης στον ορό του αίματος) αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως μυϊκούς πόνους και διάσπαση των μυών (ραβδομυόλυση).
Η ταυτόχρονη θεραπεία με αναστολέα διαύλων ασβεστίου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο χαμηλής αρτηριακής πίεσης, νεφρικής ανεπάρκειας και θανάτου, σε σύγκριση με το συνδυασμό αναστολέων διαύλου ασβεστίου με αζιθρομυκίνη, ένα φάρμακο παρόμοιο με την κλαριθρομυκίνη αλλά χωρίς αναστολή του CYP3A4. Η χορήγηση κλαριθρομυκίνης σε συνδυασμό με βεραπαμίλη έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί χαμηλή αρτηριακή πίεση, αργό καρδιακό ρυθμό και γαλακτική οξέωση.
Η κλαριθρομυκίνη μπορεί να διπλασιάσει τα επίπεδα καρβαμαζεπίνης στο σώμα μειώνοντας την κάθαρσή της, και μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα τοξίκωσης από καρβαμαζεπίνη, όπως διπλή όραση, απώλεια εθελοντικής κίνησης του σώματος, ναυτία, καθώς και υπονατριαιμία.
Ανάλογα με τον συνδυασμό φαρμάκων, η θεραπεία με κλαριθρομυκίνη θα μπορούσε να αντενδείκνυται, να απαιτεί αλλαγή δόσεων ορισμένων αντιρετροϊκών φαρμάκων ή να είναι αποδεκτή χωρίς προσαρμογή της δόσης. Για παράδειγμα, η κλαριθρομυκίνη μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένες συγκεντρώσεις ζιδοβουδίνης.
Μηχανισμός δράσης
Η κλαριθρομυκίνη εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων ενεργώντας ως αναστολέας σύνθεσης πρωτεϊνών. Συνδέεται με το 23S rRNA, ένα συστατικό της υπομονάδας 50S του βακτηριακού ριβοσώματος, αναστέλλοντας έτσι τη μετάφραση των πεπτιδίων.
Φαρμακοκινητική
Η κλαριθρομυκίνη έχει έναν αρκετά γρήγορο μεταβολισμό πρώτης διέλευσης στο ήπαρ. Οι κύριοι μεταβολίτες του περιλαμβάνουν έναν ανενεργό μεταβολίτη, τη Ν-δεμεθυλοκαλαριθρομυκίνη και έναν ενεργό μεταβολίτη, την 14-(R)-υδροξυκαρλιθρομυκίνη. Σε σύγκριση με την κλαριθρομυκίνη, η 14-(R)-υδροξυκαρλιθρομυκίνη είναι λιγότερο ισχυρή έναντι της μυκοβακτηριακής φυματίωσης και του συμπλέγματος Mycobacterium avium. Η κλαριθρομυκίνη (20% -40%) και ο ενεργός μεταβολίτης της (10% -15%) απεκκρίνονται στα ούρα. Από όλα τα φάρμακα στην κατηγορία της, η κλαριθρομυκίνη έχει την καλύτερη βιοδιαθεσιμότητα στο 50%, γεγονός που την καθιστά αποδεκτή την από του στόματος χορήγηση. Ο χρόνος ημιζωής είναι περίπου 3 έως 4 ώρες με 250 mg χορηγήθηκε κάθε 12 ώρες, αλλά αυξήθηκε σε 5 έως 7 ώρες με 500 mg χορηγούνται κάθε 8 έως 12 ώρες. Με οποιαδήποτε από αυτές τις δοσολογικές αγωγές, η συγκέντρωση αυτού του μεταβολίτη σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται γενικά εντός 3 έως 4 ημερών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Λακτόνες Κατηγορία:Μακρολίδια
Αρχαίοι Κύπριοι ολυμπιονίκες
Κατά τους αρχαίους συγγραφείς οι Κύπριοι αθλητές, που αναφέρονται ως νικητές σε αγώνες της Ολυμπίας, είχαν κοινή καταγωγή, από τη Σαλαμίνα.
Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών
Το πρωτάθλημα επαγγελματικού ποδοσφαίρου της Α1 Εθνικής Κατηγορίας ή Super League 1 (Σούπερ Λιγκ 1 και Σούπερ Λίγκα 1), είναι το ανώτατο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα ανδρών στην Ελλάδα. Από το 2023, το πρωτάθλημα είναι γνωστό και με την ονομασία Stoiximan Super League λόγω της χορηγίας από την εν λόγω εταιρεία.
Ο Super League 1 Ελλάδα Συνεταιρισμός Περιορισμένης Ευθύνης διοργανώνει το επαγγελματικό πρωτάθλημα της Super League 1. Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2006 ως διάδοχος της Ε.Π.Α.Ε., και λειτουργεί ως αστικός συνεταιρισμός περιορισμένης ευθύνης υπό την εποπτεία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Πρόεδρος του συνεταιρισμού ανεδείχθη στις 24 Ιουνίου 2022 ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Μέχρι τώρα μόνο 6 σύλλογοι έχουν κατακτήσει τον τίτλο, ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο Παναθηναϊκός, η Α.Ε.Κ., ο Π.Α.Ο.Κ., ο Άρης Θεσσαλονίκης και η Α.Ε. Λάρισας. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς με 47 τίτλους έχει κατακτήσει τους περισσότερους στην ιστορία της διοργάνωσης.
Εμβρυϊκές διεργασίες
Το άθλημα στην Ελλάδα έκανε την εμφάνισή του το 1894 και άρχισε να διαδίδεται ευρέως μετά τους πρώτους σύγχρονους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, στο πρόγραμμα των οποίων είχε περιληφθεί η διεξαγωγή σειράς αναμετρήσεων της «παιδιάς ποδοσφαιρίσεως». Αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν εξαιτίας έλλειψης ομάδων και Βρετανοί φοιτητές, παρόντες ως φίλαθλοι, έδωσαν αγώνα επίδειξης στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου, που είχε κατασκευαστεί για τις ανάγκες της διοργάνωσης.
Πριν την έλευση του 20ου αιώνα, αθλητικοί σύλλογοι της Αθήνας και της (τότε) ευρύτερης περιοχής άρχισαν να δημιουργούν σε μη μόνιμη βάση τμήματα ποδοσφαίρου, με πηγές της εποχής να καταγράφουν τουλάχιστον τους Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο (ίδρυση 1891), Ποδηλατικό Σύλλογο Αθηνών (επίσης), Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο (1893), Όμιλο Λόουν Τέννις (Lawn-Tennis Club, 1895), ενώ μεταγενέστερες κάνουν λόγο και για τον Πειραϊκό Σύνδεσμο (ανεπίσημο σωματείο έως το 1902). Υπάρχουν αναφορές περί διοργάνωσης δύο τουρνουά, για τα οποία όμως δεν έχουν βρεθεί προς το παρόν λεπτομερείς πληροφορίες.
Η υπαγωγή στον Σ.Ε.Γ.Α.Σ. και η Ε.Π.Σ. Ελλάδος
Επί αρκετά μεγάλο διάστημα και έως το 1919 το ποδόσφαιρο υπαγόταν στο Σύνδεσμο Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων (Σ.Ε.Α.Γ.Σ., από το 1929 Σ.Ε.Γ.Α.Σ.), στον οποίο ανήκουν και οι πρώτες συστηματικές ενέργειες για τη διεξαγωγή πρωταθλήματος. Η προσπάθεια ευδοκίμησε το 1906, σε μία διοργάνωση όπου μετείχαν οι προαναφερθέντες σύλλογοι Εθνικός Γ.Σ., Πανελλήνιος Γ.Σ., Πειραϊκός Σύνδεσμος, με τελικό νικητή τον πρώτο. Οι αποκαλούμενοι ετήσιοι ποδοσφαιρικοί αγώνες είχαν τη μορφή τουρνουά που διεξαγόταν για τρεις ή τέσσερις συνεχόμενες Κυριακές και ανάλογα με τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες.
Στην πλειονότητά τους οι αναμετρήσεις λάμβαναν χώρα στο Ποδηλατοδρόμιο (στο χώρο του σημερινού Σταδίου Καραϊσκάκη) και συγκεκριμένα στην επίπεδη έκταση που περιέβαλε ο επικλινής στίβος της ποδηλασίας, με το κοινό να παρακολουθεί από αυτόν. Χώροι προπονητικής και αγωνιστικής δραστηριότητας υπήρχαν σε κάποια σημεία της Αθήνας (Γουδί, Πεδίον του Άρεως πίσω από τις εγκαταστάσεις του Πανελληνίου Γ.Σ., Ολυμπιείο δίπλα στις αντίστοιχες του Εθνικού Γ.Σ. κ.ά.), για τα πρωταθλήματα όμως επιλεγόταν το απομακρυσμένο (με τα τότε μέσα) Ποδηλατοδρόμιο στο Νέο Φάληρο, καθώς αποκλειστικά εκείνο παρείχε δυνατότητα ελέγχου των θεατών προς πληρωμή εισιτηρίου εισόδου. Την προκήρυξη και οργάνωση αναλάμβανε συνήθως ο Σ.Ε.Α.Γ.Σ., άλλοτε η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (Ε.Ο.Α.), πλέον Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Ο.Ε.), ενώ καταγράφονται περιπτώσεις συν-διοργάνωσης από τους δύο φορείς, τους μοναδικούς αθλητικούς της εποχής σε θεσμικό επίπεδο.
Το 1919 ιδρύθηκε η πρώτη αμιγώς ποδοσφαιρική ομοσπονδία Ε.Π.Σ. Αθηνών - Πειραιώς, η οποία το 1922 (κατ' άλλες πηγές το 1921) μετονομάστηκε σε Ε.Π.Σ. Ελλάδος και το 1923 αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (F.I.F.A.).
Ο ιστότοπος της Ε.Π.Ο. δεν αναφέρει τις εγχώριες διοργανώσεις που είχαν διεξαχθεί πριν το 1926 που η ίδια ιδρύθηκε, αντίθετα με μια έντυπη έκδοσή της του 1947, στην οποία κατέγραψε πανελλήνιους ποδοσφαιρικούς αγώνες και πανελλήνια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα από το 1906. Την ίδια χρονική αφετηρία όσον αφορά τις διοργανώσεις ποδοσφαίρου σε εθνική κλίμακα οριοθετεί η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού σε δικό της έργο του 1997. Αυτές συνοψίζονται ως εξής:
Άλλες διοργανώσεις
Διοργανώσεις ή τουρνουά διεξαγωγής από αθλητικές θεσμικές αρχές, στα οποία οι τότε πηγές ή η σύγχρονη αθλητική βιβλιογραφία δεν έχουν αποδώσει το χαρακτήρα πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Ο θεσμός υπό την Ε.Π.Ο.
thumb|250px|Ο [[Άρης Θεσσαλονίκης (ποδόσφαιρο ανδρών)|Άρης Θεσσαλονίκης έγινε ο πρώτος πρωταθλητής του θεσμού υπό την Ε.Π.Ο. το 1928.]]
1927–1959: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
Στις 14 Νοεμβρίου 1926 ιδρύεται η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και διοργανώνει το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα την περίοδο 1927–1928, στο οποίο όμως δεν συμμετείχαν οι Ολυμπιακός Πειραιώς, Παναθηναϊκός και Α.Ε.Κ. λόγω προστριβών με την Ε.Π.Ο..
Οι αρχικές διοργανώσεις γίνονταν με ομάδες της Αθήνας, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, αποκλείοντας τις επαρχιακές. Προηγουμένως διεξάγονταν τα τοπικά πρωταθλήματα των πόλεων και στην τελική φάση προκρίνονταν άλλοτε μόνο οι πρώτες, άλλοτε οι δύο ή οι τρεις πρώτες ομάδες. Στο πρωτάθλημα του 1938–1939, το οποίο διεξήχθη σε δύο ομίλους, μετείχαν για πρώτη φορά και ομάδες εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης (Δόξα Δράμας, Α.Ε.Κ. Καβάλας και Φίλιπποι Καβάλας). Η παρθενική παρουσία επαρχιακών ομάδων σε ενιαίο όμιλο Πανελλήνιου Πρωταθλήματος πραγματοποιήθηκε το 1953–1954 με τη συμμετοχή της Παναχαϊκής Πάτρας από τη Νότια Ελλάδα και της Νίκης Βόλου από την Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα.
1959–1979: Α΄ Εθνική Κατηγορία
Την αγωνιστική περίοδο 1959–1960 δημιουργείται η ενιαία «Α΄ Εθνική Κατηγορία», η μορφή της οποίας σε γενικές γραμμές διατηρείται έως σήμερα.