cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωμιακή Νάξου
Προσωπικότητες
Από την Κωμιακή επίσης κατάγονται και άλλες σημαντικές προσωπικότητες όπως οι αγωνιστές του 1821 Νικόλαος Μυκώνιος και Βασίλειος Μ. Βιτζηλαίος, ο σημαντικότερος βιολάτορας της ναξιώτικης μουσικής παράδοσης Θεοφάνης Παντελιάς, ο οποίος έθεσε με την τέχνη και το ταλέντο του τις βάσεις για τη δημιουργία του λεγόμενου "νησιώτικου τραγουδιού", όπως και η τραγουδίστρια Μαριάννα Χατζοπούλου, ο τραγουδιστής Μιχάλης Λιαγούρης και ο παραδοσιακός Αξώτης λαουτιέρης Βασίλης Χατζόπουλος. Κωμιακίτης ήταν και ο πρώτος ναξιώτης κομμουνιστής, απ' τους ιδρυτές της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας Μήτσος Λεβογιάννης, ο οποίος εκτελέστηκε στη Θεσσαλονίκη το 1949,καθώς και ο φιλόλογος και βουλευτής Νικόλαος Λεβογιάννης, ο Λυκειάρχης, πολεμιστής του 1940 και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Γεώργιος Ν. Κορρές (1912-1978), ο Αρχιτέκτονας και Πανεπιστημιακός Μανόλης Ι. Κορρές, ο πολεμιστής του 1940 Γεώργιος Σιδερής, οι καθηγητές Πανεπιστημίου Θεόδωρος Κ. Κορρές, Μάρκος Α. Κορρές και φυσικά ο Στυλιανός Κορρές (1910-1989),τέως Πρύτανης του ΕΚΠΑ και ιδρυτής της Εταιρίας Κυκλαδικών Μελετών και οι γιοί του, οι επίσης Πανεπιστημιακοί Δημήτριος Στ. Κορρές (Ορθοπεδικός)και Γεώργιος Στ. Κορρές(Αρχαιολόγος), οι ποδοσφαιριστές Κώστας Χατζόπουλος του Ολυμπιακού και Κώστας Φραντζέσκος, καθώς και πολλές ακόμα προσωπικότητες διακεκριμένες στη μουσική, τις επιστήμες και τους Εθνικούς Αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Αχιλλέας Αλφεράκης
Ο Αχιλλέας Νικολάγιεβιτς Αλφεράκης (Ахиллес Николаевич Алфераки, Χάρκοβο, 3 Ιουλίου 1846 - Αγία Πετρούπολη, 27 Δεκεμβρίου 1919) ήταν Έλληνας συνθέτης.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και ανήκει στη ρωσική εθνική σχολή. Συνέθεσε πάρα πολλά φωνητικά έργα (23 τετράδια με πάνω από 120 τραγούδια), 2 όπερες («Ο Βασιλιάς του Δάσους» και «Η Νύχτα της Βάπτισης» ή «Η Παραμονή του Αι-Γιάννη») και μουσική δωματίου, με πολλές επιρροές από τη δημοτική μουσική της Ρωσίας. Ανέπτυξε έντονη κοινωνική και πολιτική δράση. Το 1880 έως το 1888 διετέλεσε δήμαρχος του Ταγκανρόγκ και επί δημαρχίας του η πόλη γνώρισε μέρες λαμπρής καλλιτεχνικής δόξας.
thumb|left|300px|Παλάτι Αλφεράκη [[Ταγκανρόγκ © TaganrogCity.Com]]
Το 1888 ο Αλφεράκης παραιτήθηκε από τη δημαρχία και μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έγινε καγκελάριος του Υπουργείου Εσωτερικών το 1891 και πρώτος διευθυντής της ρωσικής υπηρεσίας τηλεγράφων. Ο Αλφεράκης αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη μουσική. Πέθανε το 1919.
Σημειώσεις
i. Ο μουσικολόγος Γ. Λεωτσάκος τον αναφέρει ως Ρώσο συνθέτη, ελληνικής καταγωγής
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Σαιν-Ναζαίρ
Το Σαιν Ναζαίρ (βρετονικά Sant-Nazer, γαλλικά Saint-Nazaire) είναι μία πόλη λιμάνι στις εκβολές του Λίγηρα στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Το λιμάνι του Σαιν Ναζαίρ είναι το τέταρτo μεγαλύτερο της χώρας, καθώς και το μεγαλύτερο στον Ατλαντικό. Στο ναυπηγείο του Σαιν Ναζαίρ έχουν κατασκευαστεί και κατασκευάζονται ακόμη μεγάλα κρουαζερόπλοια, όπως για παράδειγμα το Normandie (1935) και το Queen Mary 2 που ολοκληρώθηκε το 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Περιοχής του Λίγηρα
Σελιέρ
Το Σελιέρ (γαλλικά: Sellières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σελιερουά (γαλλικά: Selliérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946
Η Κυβέρνηση του Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946 ήταν η δεύτερη κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σερβίας στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας και αντικατέστησε την Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1945. Η διάρκεια της ήταν από τις 22 Νοέμβριου 1946 και διήρκεσε μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου του 1948. Η κυβέρνηση σχηματίστηκε μετά την ανακήρυξη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και την υιοθέτηση του συντάγματος, ο διάδοχος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Σερβίας και ήταν η πρώτη μεταπολεμική κυβέρνηση της Σερβίας.
Αναφορές
1946
Εκκλησία της Άσκολα
Η Εκκλησία της Άσκολα (Askolan kirkko) είναι λουθηρανική εκκλησία στην Άσκολα της Φινλανδίας.
Περιγραφή
Σχεδιασμένη από τον Ματς Ώκεργκρεν, η συγκεκριμένη ξύλινη εκκλησία ανεγέρθηκε το 1799. Το κωδωνοστάσιο ανεγέρθηκε το 1800, επίσης σχεδιασμένο από τον Ματς Ώκεργκρεν. Οι τρεις πίνακες του προσερείσματος, φιλοτεχνημένοι από τον Γ. Π. Κίλμαρκ, αναπαριστούν: τον Χριστό στο Όρος των Ελαιών, την Ανάληψη και τα Ουράνια. Ο άμβωνας, μπαρόκ ρυθμού, είναι μείζονος ιστορικής σημασίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Λάουρι Χέιμαν, αποτελεί λάφυρο πολέμου προερχόμενο από τη Γερμανία, κατά τη διάρκεια της περιόδου του Τριακονταετούς Πολέμου. Δωρήθηκε, αρχικώς, στον Καθεδρικό Ναό του Πόρβοο, ενώ, στη συνέχεια, στην προηγούμενη εκκλησία της Άσκολα. Είναι ορατές αναπαραστάσεις του Μωυσή και των πέντε Αποστόλων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία Κατηγορία:Ξύλινες εκκλησίες στη Φινλανδία
Ε/Γ - Ο/Γ Αρίων
Το Αρίων, ήταν επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο, που αποτελούσε τμήμα του στόλου της NEL Lines. Ναυπηγήθηκε το 1965 στην Γλασκόβη του Ηνωμένου Βασιλείου και τέθηκε σε λειτουργία στην ΝΕΛ το 1975 (Λειτούργησε και παλαιότερα, υπό διαφορετικές ονομασίες και ιδιοκτήτες). Πήρε το όνομά του από τον Αρίωνα, λυρικό ποιητή από τη Μήθυμνα (Μόλυβο) της Λέσβου.
Το πλοίο αρχικά λειτουργούσε στο Ισραήλ ως Nili και αργότερα ως Helsinki Express στην Βαλτική Θάλασσα. Αργότερα, ως "Jamaica Queen", εκτελούσε πλόες στην Καραϊβική ως κρουαζιερόπλοιο. Στην Ελλάδα ήρθε το 1975 και έλαβε την τελική του ονομασία. Καταστράφηκε το 1981 από έκρηξη βόμβας στην Χάιφα του Ισραήλ. Το πλοίο ρυμουλκήθηκε εκτός του λιμένα και κάηκε ολοσχερώς. Τελικά, πωλήθηκε για παλιοσίδερα το 1984.
Παροχές
Το Αρίων διέθετε σαλόνια, πισίνα, night club και δίκλινες καμπίνες με μπάνιο.
Ιστορικό
Το πλοίο καθελκύστηκε τον Μάιο του 1965 και αρχικά εκτελούσε δρομολόγια στην Χάιφα, πριν μετονομαστεί σε "Helsinki Express" και δρομολογηθεί στην Βαλτική. Κατόπιν (1966), έγινε Jamaica Queen και δρομολογήθηκε στην Καραϊβική για κρουαζιέρες, υπό την Pan American Cruise Lines. Τελικά, το 1969, επέστρεψε στην Μεσόγειο και επανήλθε στο αρχικό του όνομα.
Το 1975, αγοράστηκε από την Ναυτιλιακή Εταιρεία Λέσβου και μετονομάστηκε σε Αρίων, έναντι 2,95 δολαρίων, ενώ στις 7 Νοεμβρίου εκτέλεσε το παρθενικό του ταξίδι για την Μυτιλήνη, με πλοίαρχο τον Cpt Γιάννη Καλδή.
Το τέλος
Στις 20 Δεκεμβρίου 1981, και ενώ έπλεε ανοιχτά της Χάιφα, το Αρίων δέχτηκε τρομοκρατική επίθεση. Μία βόμβα ανατινάχθηκε στα χέρια του κελευστή του Λιμενικού Σώματος, Σταύρου Γκούμα, ο οποίος σκοτώθηκε, ενώ το πλοίο πήρε φωτιά. Η επίθεση αυτή, δεν διαλευκάνθηκε ποτέ και τα άτομα ή η οργάνωση που την εκτέλεσε, ουδέποτε ξεκαθαρίστηκε/αν. Η κυρίαρχη άποψη υποστηρίζει ότι η Ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ ανατίναξε το πλοίο, προς αποφυγή τυχόν βοήθειας προς τους Παλαιστίνιους. Πέραν του κελευστή, δεν αναφέρθηκαν άλλα θύματα, μιας και το πλήρωμα κατόρθωσε να το σταθμεύσει στην Χάιφα, αποβιβάζοντας έτσι όλους τους επιβάτες. Τα πυροσβεστικά μέσα ωστόσο δεν κατάφεραν να ελέγξουν την πυρκαγιά, κι έτσι το πλοίο κάηκε ολοσχερώς. Επί σχεδόν τρία χρόνια έμεινε καθηλωμένο στο Ισραήλ, με την φωτιά να έχει σβήσει μόνη της, και το πλοίο μεταφέρθηκε στην Ελευσίνα, όπου στάθμευσε σε ντάνα. Το πλοίο δεν επισκευάστηκε ποτέ, και τελικά εκποιήθηκε στην Βαρκελώνη της Ισπανίας για διάλυση. Η ΝΕΛ το αντικατέστησε με ένα παρεμφερές πλοίο, το "Οδυσσέας Ελύτης", το οποίο όμως δεν θεωρήθηκε εξίσου επιτυχημένο.
Παραπομπές
Αρίων
Λαϊκό Μέτωπο της Λετονίας
Η εφημερίδα του κινήματος ήταν η Atmoda ("Αφύπνιση", βλ. Εθνική Αφύπνιση), η οποία τυπωνόνταν στα λετονικά και τα ρωσικά από το 1989 έως το 1992.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η Λετονία, η Εσθονία και η Λιθουανία είχαν καταληφθεί από τη Σοβιετική Ένωση το 1940. Αμέσως ξεκίνησε ένοπλη αντίσταση υπό την ονομασία "Οι Αδελφοί του Δάσους", η οποία συνέχισε μέχρι το 1991. Μια ευκαιρία για την ανάκτηση της ανεξαρτησίας ήρθε στη δεκαετία 1980, όταν ο Σοβιετικός πρωθυπουργός Μιχαήλ Γκορμπατσόφ προσπάθησε να μεταρρυθμίσει τη Σοβιετική Ένωση. Ειδικότερα, ο Γκορμπατσόφ με την πολιτική γκλάσνοστ επέτρεψε μεγαλύτερη ελευθερία του λόγου στη Σοβιετική Ένωση όσο ποτέ πριν.
Αρχής γενομένης από το 1986, οι Λετονοί άρχισαν να οργανώνονται γύρω από συγκεκριμένα ζητήματα. Μία από τις πρώτες επιτυχίες στην προκλητική Μόσχα ήταν η διακοπή της κατασκευής του υδροηλεκτρικού φράγματος στο Νταουγκάβα, τον κύριο ποταμό στη Λετονία. Αυτή η διαμαρτυρία ενέπνευσε τον σχηματισμό του Συλλόγου Προστασίας του Περιβάλλοντος, το οποίο είδε τις διαμαρτυρίες με γνώμονα το περιβάλλον ως ένα κανάλι μέσω του οποίου μπορεί να αμφισβητηθεί το Σοβιετικό καθεστώς γενικότερα.
Το κίνημα ανεξαρτησίας της Λετονίας ξεκίνησε με μικρές διαδηλώσεις για την ανεξαρτησία και ανθρώπινα δικαιώματα, το 1986. Οι πρώτες διαδηλώσεις, που διοργανώθηκαν από το Ελσίνκι-86 καταστέλλονταν από την κυβέρνηση της Λετονικής ΣΣΔ. Το σημείο καμπής ήρθε το καλοκαίρι του 1988. Πολλοί εξέχοντες Λετονοί ανακοίνωσαν δημόσια την υποστήριξή τους για αυξημένη αυτονομία για τη Λετονία. Λετονικές εφημερίδες άρχισαν να γράφουν για θέματα της λετονικής ιστορίας που είχαν απαγορευτεί κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου (για παράδειγμα, πώς η Λετονία είχε καταληφθεί το 1940). Η σημαία της Λετονίας, η οποία είχε απαγορευτεί κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου επιτράπηκε και πάλι. Με λίγα λόγια, είχε ξεκινήσει μια ισχυρή αναβίωση της λετονικής εθνικής ταυτότητας.
Ιστορία του Λαϊκού Μετώπου από το 1988 έως το 1990
Αυτή η αναζωπύρωση δημιούργησε πολλές πολιτικές οργανώσεις αφιερωμένες στην αυξημένη αυτονομία ή την ανεξαρτησία για τη Λετονία. Το Λαϊκό Μέτωπο ήταν η μεγαλύτερη οργάνωση. Ιδρύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1988. Αρχικά, το Λαϊκό Μέτωπο πήρε μια μέτρια θέση, ζητώντας ευρεία αυτονομία για τη Λετονία, αλλά λίγο αργότερα κάλεσε για πλήρη ανεξαρτησία. Το Λαϊκό Μέτωπο υποστηριζόταν από μετριοπαθή μέλη της κυβέρνησης της Λετονικής ΣΣΔ, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού του κράτους Ανατόλις Γκορμπούνοβς, αλλά αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τους σκληρούς Κομμουνιστές.
Το Λαϊκό Μέτωπο μεγάλωσε γρήγορα φτάνοντας τα 250.000 μέλη. Ο στόχος του ήταν να δημιουργήσει ένα ευρύ συνασπισμό αφιερωμένο στην αυτονομία ή ανεξαρτησία της Λετονίας. Καθώς το 48% του πληθυσμού της Λετονίας ήταν εθνικά μη λετονικός (ως επί το πλείστον άνθρωποι που είχαν μετακινηθεί στη Λετονία από άλλες περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης), το Λαϊκό Μέτωπο έφτασε και σε εθνοτικές μειονότητες. Ειδικότερα, ήταν υπέρ της σχολικής εκπαίδευσης και σε άλλες γλώσσες πλην της λετονικής και της ρωσικής, για να προσελκύσει την υποστήριξη των μη ρωσικών μειονοτήτων. Την ίδια στιγμή, το Λαϊκό Μέτωπο δούλευε με τα πιο ριζοσπαστικά λετονικά κινήματα υπέρ της ανεξαρτησίας της Λετονίας.
Σταδιακά, η συνολική γνώμη εντός του Λαϊκού Μετώπου μετατοπίστηκε από την αυτονομία της Λετονίας εντός της Σοβιετικής Ένωσης προς την πλήρη ανεξαρτησία. Στις 31 Μαΐου 1989, ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης δεν ήταν συμπαθητική για την παράδοση αυτονομίας στη Λετονία και η ανεξάρτητη Λετονία είχε γίνει η μόνη επιλογή.
Το 1989 και το 1990, διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά το πραξικόπημα του Κάρλις Ουλμάνις το 1934. Οι πιο σημαντικές ήταν οι εκλογές για το Ανώτατο Σοβιέτ, το κοινοβούλιο της Λετονικής ΣΣΔ, στις 18 Μαρτίου του 1990. Ο συνασπισμός υπέρ της ανεξαρτησίας, με επικεφαλής το Λαϊκό Μέτωπο, κέρδισε τις 138 από τις 201 έδρες στο Ανώτατο Σοβιέτ, έναν αριθμό μεγαλύτερο από την απαιτούμενη πλειοψηφία του 2/3 των εδρών για την τροποποίηση του συντάγματος.
Ιστορία του Λαϊκού Μετώπου από το 1990 έως το 1993
Μετά τις εκλογές του 1990, το Λαϊκό Μέτωπο έγινε το κυβερνών κόμμα στη Λετονία. Στις 4 Μαΐου 1990, ο πρώτος νόμος που ψηφίστηκε από το νέο Ανώτατο Σοβιέτ δήλωσε τη πρόθεση της Λετονίας να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία. Ο Ντάινι Ιβάνς, πρόεδρος του Λαϊκού Μετώπου, έγινε ο αντιπρόεδρος της βουλής και ο αναπληρωτής του, ο Ιβάρς Γκοντμάνις, έγινε πρωθυπουργός. Πολλά άλλα μέλη του Λαϊκού Μετώπου πήραν καίριες θέσεις στην κυβέρνηση της Λετονίας.
Από τον Μάιο του 1990 έως τον Αύγουστο του 1991, η Λετονία πέρασε μια τεταμένη περίοδο. Η ανεξαρτησία δεν αναγνωριζόταν από την κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης και υπήρχε γενικός φόβος για μια πιθανή καταστολή από τη Σοβιετική κυβέρνηση.
Πολλά Σοβιετικά τανκς εμφανίστηκαν στην όχθη του ποταμού Νταουγκάβα στην Παλιά Πόλη της Ρίγας. Η τηλεόραση μετέδωσε υλικό από τους πυροβολισμούς που ανταλλάχθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας στην Παλιά Πόλη. Στους δρόμους οι άοπλοι διαδηλωτές έστησαν οδοφράγματα και περνούσαν τις μέρες και τις νύχτες φυλάγοντας, τραγουδώντας τραγούδια της Λετονίας. Εξαιτίας αυτού του κινήματος για την ανεξαρτησία αυτό είναι σήμερα γνωστό ως "Τραγουδιστή Επανάσταση".
Η ανεξαρτησία της Λετονίας τελικά αναγνωρίστηκε τον Αύγουστο του 1991. Έτσι, ο κύριος πολιτικός στόχος του Λαϊκού Μετώπου επιτεύχθη. Τώρα αντιμετώπιζε την πιο δύσκολη αποστολή: τη μεταρρύθμιση της σοσιαλιστικής οικονομίας της Λετονίας σε ένα ελεύθερο σύστημα αγοράς. Η οικονομική μετάβαση ήταν πολύ δύσκολη, με το ΑΕΠ της Λετονίας να συρρικνώνεται κατά το ήμισυ από το 1990 έως το 1993. Με την οικονομία σε σοβαρή ύφεση, η δημοτικότητα του πρωθυπουργού Γκοντμάνις κατέρρευσε. Πολλοί πολιτικοί εγκατέλειψαν το Λαϊκό Μέτωπο και σχημάτισαν νέα πολιτικά κόμματα για να αποφύγουν να συσχετιστούν με την αντιλαϊκή κυβέρνηση.
Το τέλος του Λαϊκού Μετώπου
Τον Ιούνιο του 1993, η Λετονία πραγματοποίησε τις πρώτες κοινοβουλευτικές μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας. Αποδυναμωμένο από τις οικονομικές δυσκολίες και τις αποστασίες από πολλούς πολιτικούς, το Λαϊκό Μέτωπο έλαβε μόνο το 2,62% της λαϊκής ψήφου και δεν κέρδισε καμία έδρα στο νέο κοινοβούλιο. Προσπάθησε να επανιδρυθεί εκ νέου ως ένα χριστιανοδημοκρατικό κόμμα και άλλαξε το όνομά του σε Kristīgā Tautas partija (Χριστιανικό Λαϊκό Κόμμα), αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία. Τελικά, συγχωνεύτηκε με ένα άλλο κόμμα, το Kristīgi demokratiskā savienība (Χριστιανοδημοκρατική Ένωση).
Κληρονομιά
Όλοι ή σχεδόν όλοι οι πολιτικοί στόχοι του Λαϊκού Μετώπου έχουν επιτευχθεί. Η Λετονία είναι πλέον μια ανεξάρτητη χώρα, με τα λετονικά ως η μόνη επίσημη γλώσσα. Η οικονομία και η πολιτική, πρώην σοσιαλιστική και με προσανατολισμό προς τη Σοβιετική Ένωση, είναι πλέον ελεύθερη προς την αγορά και με Ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Ενώ το ίδιο το Λαϊκό Μέτωπο έπαυσε να υφίσταται κατά τα οικονομικά προβλήματα της δεκαετίας του 1990, πολλοί από τους πρώην ακτιβιστές του έχουν σημαντικό ρόλο στη σημερινή Λετονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινήματα ανεξαρτησίας Κατηγορία:Λετονικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Τζοβάννι Άντζελο Φινάλι
Ο Τζοβάννι Άντζελο Φινάλι (Giovanni Angelo Finali, 1709–1772) ήταν Ιταλός γλύπτης ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά κύριο λόγο στην Βόρεια Ιταλία.
Βίος και έργο
Γεννήθηκε στην Βαλσόλντα (Valsolda) στην Λομβαρδία, όμως το έργο του βρίσκεται στο Ρέτζο Εμίλια και τη Βερόνα. Μεταξύ άλλων ολοκήρωσε τα γλυπτά για το Μαυσωλείο των Σεμπαστιάνο και Βιντσέντζο Πιζάνι στην εκκλησία της Αγίας Αναστασίας στη Βερόνα. Στην ίδια πόλη ολοκλήρωσε επίσης το άγαλμα του Scipione Maffei (1756) καθώς και τα αγάλματα του της Madonna del Rosario και του Αγίου Δομίνικου για την Δομινικανή Μονή. Γλυπτά του υπάρχουν ακόμη στην Εκκλησία του Χριστού στο Ρέτζο Εμίλια καθώς και στον Καθεδρικό της Μάντουα. Ανάμεσα στους αξιομνημόνευτους μαθητές του ήταν ο Τζοβάννι Πάολο Ντεβέρε (Giovanni Paolo Devere).
Απεβίωσε στο Μπρέσλαου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Alfa Romeo 147
Η Alfa Romeo 147 (εσωτερικός κωδικός: Type 937) ήταν ένα μικρομεσαίο hatchback αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάστηκε από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo, από τον Οκτώβριο του 2000 έως τον Μάιο του 2010. Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Τορίνο τον Ιούνιο του 2000 και αντικατέστησε τις Alfa Romeo 145 και Alfa Romeo 146 μαζί. Αρχικά εισήχθη μόνο σε 3-πορτη έκδοση, ως η διάδοχος της αποκλειστικά 3-πορτης 145, και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ευρώπη τον Οκτώβριο του 2000. Η 5-πορτη έκδοση παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2001 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, ως η διάδοχος της αποκλειστικά 5-πορτης 146. Τελικώς, η 147 αντικαταστάθηκε στα μέσα Ιουνίου του 2010 από την λίγο μεγαλύτερη σε διαστάσεις Alfa Romeo Giulietta.
Βραβεύσεις
Το μοντέλο κέρδισε το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 2001, αν και με εντελώς οριακή διαφορά μόλις 1 πόντου από το δεύτερο, καθώς η 147 απέσπασε 238 πόντους, έναντι 237 του Ford Mondeo τρίτης γενιάς. Επίσης και εμπορικά, ήταν μια μεγάλη επιτυχία για την Alfa Romeo και, μαζί με την Alfa Romeo 156 της μεσαίας κατηγορίας D, βοήθησε σημαντικά στην ενίσχυση του ίματζ της εταιρείας και στην έξοδό της από τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρισκόταν προηγουμένως. Συνολικά κατασκευάστηκαν 580.000 αντίτυπα σειράς 147 στα σχεδόν 10 έτη παραγωγής της, χρονικό διάστημα, όμως, που θεωρήθηκε σχετικά μεγάλο για μοντέλο της μικρομεσαίας κατηγορίας C.
Αισθητική
Η αισθητική της 147 διαμορφώθηκε από τους Walter de'Silva και Wolfgang Egger του Centro Stile Alfa Romeo και το μοντέλο βασίστηκε σε μια κοντύτερη εκδοχή της πλατφόρμας της Alfa Romeo 156, που είχε μπει στη μαζική παραγωγή ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1997. Ήδη από το λανσάρισμα της 147, που έγινε τον Οκτώβριο του 2000, το μοντέλο απέσπασε άκρως θετικά σχόλια για το ντιζάιν του, κερδίζοντας μάλιστα στη συνέχεια και αρκετά βραβεία για την αισθητική του, αλλά και γενικότερα σαν αυτοκίνητο. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd της 147, παρά την ρετρό μπροστινή βαθουλωτή γρίλια (στα πρότυπα της Alfa Romeo 156), ήταν στο 0,32. Συνολικά, η Alfa Romeo 147 κέρδισε πάνω από 20 βραβεία σε αρκετές χώρες διεθνώς, μεταξύ των οποίων και του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς, όπως προαναφέρθηκε.
GTA
Το 2002, παρουσιάστηκε η κορυφαία έκδοση GTA (Grand Turismo Aleggrita) και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις αρχές του επόμενου έτους. Έφερε κινητήρα 3.2 λίτρων (3.179 cm³) V6, ισχύος 250 PS (184 kW; 247 hp) στις 6.200 στροφές το λεπτό και μέγιστη ταχύτητα 246 km/h (153 mph). Το αμάξωμα της 147 GTA ήταν ελαφρώς φαρδύτερο, για την ακρίβεια κατά 15 χιλιοστά σε κάθε πλευρά, προκειμένου να προσαρμόζονται σε αυτό τα ελαστικά 225/45R17. Συνολικά παρήχθησαν μόλις 5.029 αντίτυπα της έκδοσης 147 GTA από τον Φεβρουάριο του 2003 έως τον Σεπτέμβριο του 2006.
Ανανεώσεις
thumb|left|Alfa Romeo 147 μετά την ανανέωση του 2006, στο [[Άαχεν της Γερμανίας, σε φωτογραφία του 2018.]]
Στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 2004, η 147 υπέστη μια αισθητική ανανέωση, που είχε διαμορφωθεί από τον Wolfgang Egger, και απέκτησε ένα νέο και πιο σύγχρονο σαλόνι, με εξαίρεση την κορυφαία έκδοση GTA που είχε εξ αρχής ένα διαφορετικό σαλόνι και το διατήρησε αμετάβλητο. Επίσης, προστέθηκε ένας ισχυρότερος κινητήρας ντίζελ και η ανάρτηση βελτιώθηκε λίγο ακόμα. Η νέα της εξωτερική εμφάνιση θύμιζε πλέον έντονα τις επερχόμενες τότε Alfa Romeo 159 (που μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2005) και Alfa Romeo Brera (που μπήκε στην παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2005), καθώς και το πρωτότυπο μοντέλο (concept car) Alfa Romeo Visconti.
Ακολούθησε 3 ακόμα μικρά λίφτινγκ της 147, τον Νοέμβριο του 2005, τον Σεπτέμβριο του 2006 και τον Νοέμβριο του 2008, και τελικώς η παραγωγή της έληξε τον Μάιο του 2010, μετά από σχεδόν 10 έτη από την εισαγωγή της. Αντικαταστάθηκε στα μέσα Ιουνίου του 2010 από την Alfa Romeo Giulietta.
Αναφορές
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Alfa Romeo Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Τεϊμουράζ Α΄ του Καχέτι
Ο Τεϊμουράζ Α΄, თეიმურაზ I, (1589 – 1661) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι) ήταν Γεωργιανός μονάρχης, που κυβέρνησε, με διαλείμματα, ως βασιλιάς τού Καχέτι από το 1605 έως το 1648 και επίσης τού Κάρτλι από το 1625 έως το 1633. Ως ο μεγαλύτερος γιος τού Δαβίδ Α΄ του Καχέτι και της Κετεβάν, ο Τεϊμουράζ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στην αυλή τού σάχη του Ιράν, όπου έγινε γνωστός ως Ταμουράς Χαν. Έγινε βασιλιάς τού Καχέτι μετά από μία εξέγερση εναντίον τού θείου του Κωνσταντίνου Α΄ το 1605. Από το 1614 διεξήγαγε έναν αγώνα διάρκειας πέντε δεκαετιών ενάντια στην ιρανική κυριαρχία των Σαφαβιδών στη Γεωργία, κατά τη διάρκεια τού οποίου έχασε πολλά μέλη της οικογένειάς του και έληξε τη ζωή του ως αιχμάλωτος τού σάχη στο Ασταραμπάντ σε ηλικία 74 ετών.
Ιρανική εισβολή
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/Abbas_I_of_Persia.jpg/220px-Abbas_I_of_Persia.jpg|μικρογραφία|Ο σάχης [[Αμπάς ο Μέγας|Αμπάς Α΄ της Περσίας.]]
Επαναστάτης βασιλιάς
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bd/Giorgi_Saakadze_the_Grand_Mouravi.jpg/220px-Giorgi_Saakadze_the_Grand_Mouravi.jpg|μικρογραφία| Γκιόργκι Σαακάτζε. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96_I-%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%AC%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9E%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94_%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%9E%E1%83%94_IV%E2%80%93%E1%83%A1.jpg/220px-%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96_I-%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%AC%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9E%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94_%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%9E%E1%83%94_IV%E2%80%93%E1%83%A1.jpg|μικρογραφία| Επιστολή προς τον βασιλιά [[Φίλιππος Δ´ της Ισπανίας|Φίλιππο Δ' της Ισπανίας από τον Τεϊμουράζ Α'.]]
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1609 με την Άννα, κόρη τού Mαμία Β΄ Γκουριέλι, πρίγκιπα της Γκουρίας, η οποία απεβίωσε από πληγή στο λαιμό μέσα σε ένα χρόνο, και απέκτησε τους πρίγκιπες:
Ο Τεϊμουράζ Α΄ έκανε το 1612 δεύτερο γάμο με την Kορασάν (απεβ. το 1658) τού κλάδου των Βαγρατιδών τού Κάρτλι, και είχε τέκνα:
Φατμά Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Ε΄)
Η Φατμά Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:فاطمه سلطان) (Τούρκικα: Fatma Sultan, 19 Ιουνίου 1879 - 20 Νοεμβρίου 1932) ήταν του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1879 στο Παλάτι Τσιραγάν, και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ και της πέμπτης συζύγου του Ρεσάν Χανιμεφέντι.
Σύμφωνα με την Φιλιζτέν Καλφά, ήταν ήρεμη, αξιοπρεπής, σοβαρή, απλή και ευγενική. Περνούσε ένα σημαντικό μέρος του χρόνου της παίζοντας πιάνο και διαβάζοντας βιβλία στα γαλλικά.
Το 1907, ο Αμπντούλ Χαμίτ διοργάνωσε το γάμο της Φάτμα με τον Καρετζεχενεμζάντε Ρεφίκ Ιρίς Μπέης. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουλίου 1907 στο Παλάτι Γιλντίζ. Στο ζευγάρι δόθηκε ένα από τα παλάτια του Ορτάκιοϊ για κατοικία. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τα δίδυμα Αϊσέ Χατιτζέ Χανίμσουλταν και Σουλτανζάντε Μεχμέτ Αλί Μπέη, τον Σουλτανζάντε Μεχμέτ Μουράτ Μπέη και τον Σουλτανζάντε Τζελαλεντίν Μπέη.
Κατά την εξορία της το Μάρτιο του 1924, η Φατμά και η οικογένειά της εγκαταστάθηκαν στη Σόφια της Βουλγαρίας.
Πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 1932 στη Σόφια της Βουλγαρίας και είναι θαμμένη εκεί.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Αειφόρος σχεδίαση
Αειφόρος σχεδίαση (ονομάζεται επίσης και περιβαλλοντικός σχεδιασμός, περιβαλλοντικά βιώσιμη σχεδίαση, φιλική προς το περιβάλλον σχεδίαση, κ.λπ.) είναι η φιλοσοφία του σχεδιασμού φυσικών αντικειμένων, τον σχεδιασμό κτιρίων και δομημένου περιβάλλοντος, καθώς και υπηρεσιών οι οποίες θα συμμορφώνονται με τις αρχές της κοινωνικής, οικονομικής και οικολογικής βιωσιμότητας.
Έννοια
Η πρόθεση της αειφόρου σχεδίασης είναι «η εξάλειψη των αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον μέσα από τον επιδέξιο και ευαίσθητο σχεδιασμό». [1] Οι εφαρμογές της αειφόρου σχεδίασης στοχεύουν στους ανανεώσιμους πόρους, σε όσο το δυνατόν λιγότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον, και στη σύνδεση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον. Πέρα από την «εξάλειψη των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων», στην αειφόρος σχεδίαση πρέπει να δημιουργούνται έργα που να είναι ουσιαστικά καινοτομίες έτσι ώστε να μπορεί να αλλάξει η συμπεριφορά του. Μια δυναμική ισορροπία μεταξύ της οικονομίας και της κοινωνίας, που προορίζεται για τη δημιουργία μακροχρόνιων σχέσεων μεταξύ του χρήστη και του αντικειμένου / υπηρεσίας και, τέλος, να σέβεται και να λαμβάνει υπόψη τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές διαφορές.
Νόμος ελάχιστου κόστους
Η αρχή ότι όλες οι κατευθύνσεις της προόδου έχουν εκτραπεί, τελειώνει με το νόμο του ελάχιστου κόστους, και είναι προφανές στην τυπική «S» καμπύλη της τεχνολογίας του κύκλου ζωής και στην ωφέλιμη ζωή του κάθε συστήματος. Ελάχιστο κόστος είναι το αποτέλεσμα της επίτευξης των φυσικών ορίων. Κοινή πρακτική διαχείρισης των επιχειρήσεων είναι να ερευνά το ελάχιστο κόστος σε κάθε κατεύθυνση που κινείται μια εκστρατεία, ως ένδειξη ελαxiστοποίησης της ευκαιρίας, δηλαδή της δυνατότητας για επιταχυνόμενη αποκλιμάκωση και ένα σήμα για να αναζητηθούν νέες ευκαιρίες αλλού.
Μη βιώσιμη επένδυση
Ένα πρόβλημα προκύπτει όταν δυσκολευόμαστε να διακρίνουμε τα όρια ενός πόρου, έτσι αυξάνοντας τις επενδύσεις στα ελάχιστα κόστη, μπορεί να φανεί κερδοφόρα κίνηση, όπως στην τραγωδία των «κοινών πολιτικών», αλλά μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση. Αυτό το πρόβλημα της αύξησης των επενδύσεων σε μείωση των πόρων έχει επίσης μελετηθεί σε σχέση με τα αίτια κατάρρευσης του πολιτισμού από τον Joseph Tainter. [3] Αυτή το φυσικό σφάλμα στην επενδυτική πολιτική συνέβαλε στην κατάρρευση τόσο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας όσο και των Μάγια. Η ανακούφιση πιεσμένων πηγών απαιτεί την μείωση της πίεσης που τους ασκείται, όχι τη συνεχή αύξηση της κι ας είναι αποτελεσματικό κάποιες φορές.
Πρόληψη δημιουργίας αποβλήτων
Αρνητικές επιδράσεις των αποβλήτων Περίπου 80 εκατομμύρια τόνοι αποβλήτων παράγονται συνολικά μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάθε χρόνο, για παράδειγμα. [5] Και με αναφορά μόνο σε οικιακά απορρίμματα, μεταξύ 1991/92 και 2007/08, παράγονται κατά μέσο όρο 1,35 κιλά αποβλήτων ανά ημέρα κατ’ άτομο στη Αγγλία. Η πείρα έχει δείξει ότι πλέον δεν υπάρχει απόλυτα ασφαλής μέθοδος απόρριψης των αποβλήτων. Όλες οι μορφές απόρριψης έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στη δημόσια υγεία, καθώς και στις τοπικές οικονομίες. Οι χώροι υγειονομικής ταφής έχουν μολύνει το πόσιμο νερό. Σκουπίδια που καίγονται σε εγκαταστάσεις αποτέφρωσης έχουν δηλητηριάσει τον αέρα, το έδαφος και το νερό. Η πλειοψηφία των συστημάτων επεξεργασίας νερού αλλάζει την τοπική οικολογία. Οι προσπάθειες για τον έλεγχο ή τη διαχείριση των αποβλήτων αποτυγχάνουν να εξαλείψουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Τα τοξικά συστατικά των προϊόντων οικιακής χρήσης εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και επιδεινώνουν το πρόβλημα των σκουπιδιών. Στις ΗΠΑ, περίπου οκτώ κιλά, σε κάθε τόνο οικιακών απορριμάτων, περιέχουν τοξικές ουσίες, όπως βαρέα μέταλλα (νικέλιο, μόλυβδος,  κάδμιο, υδράργυρος από μπαταρίες, οργανικές ενώσεις που βρίσκονται στα φυτοφάρμακα και στα καταναλωτικά προϊόντα, όπως σπρέι αποσμητικό χώρου, βερνίκια νυχιών, καθαριστικά, και άλλα προϊόντα. [7] Όταν καίγονται ή θάβονται, τοξικά υλικά αποτελούν επίσης μια σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί η περιβαλλοντική ζημία από τα απόβλητα είναι να αποτραπεί η δημιουργία τους. Πρόληψη της ρύπανσης σημαίνει ότι αλλάζει ο τρόπος που διεξάγονται οι δραστηριότητες και εξαλείφεται η πηγή του προβλήματος. Αυτό δεν σημαίνει να μην το κάνουμε καθόλου, αλλά να γίνεται διαφορετικά. Για παράδειγμα, προλαμβάνοντας τη ρύπανση από σκουπίδια που προκαλούνται από δοχεία αναψυκτικών μιας χρήσης δεν σημαίνει πως θα σταματήσουμε να παράγουμε και να πίνουμε αναψυκτικά, απλά θα επαναχρησιμοποιούμε τα δοχεία. Θα ανακυκλώνουμε κοινώς.
Στρατηγικές πρόληψης αποβλήτων Κατά το σχεδιασμό των εγκαταστάσεων, μια ολοκληρωμένη στρατηγική σχεδιασμού είναι απαραίτητη για την πρόληψη της δημιουργίας στερεών αποβλήτων. Μια καλή στρατηγική για την πρόληψη των απορριμμάτων θα απαιτούσε όλα όσα έρχονται σε μια εγκατάσταση να ανακυκλώνονται για να επαναχρησιμοποιηθούν ή να ανακυκλώνονται εκ νέου σε περιβάλλον με βιοαποικοδόμηση. Αυτό θα σήμαινε μια μεγαλύτερη εξάρτηση από φυσικά υλικά ή προϊόντα που είναι συμβατά με το περιβάλλον. Οποιαδήποτε εξέλιξη των σχετιζόμενων πόρων πρόκειται να έχει δύο βασικές πηγές των στερεών αποβλήτων - τα υλικά που αγοράζονται και χρησιμοποιούνται από την εγκατάσταση και εκείνα που εισέρχονται στην εγκατάσταση από τους επισκέπτες. Οι ακόλουθες στρατηγικές πρόληψης της δημιουργίας αποβλήτων ισχύουν και στις δύο περιπτώσεις, αν και διαφορετικές προσεγγίσεις θα χρειαστούν για την εφαρμογή τους:
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων για τον Πλανήτη
Οι αρχές αυτές εγκρίθηκαν από το Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων (UIA), τον Ιούνιο του 1993, από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων (ΑΙΑ) Expo 93 στο Σικάγο. Περαιτέρω, ο ΑΙΑ και της UIA υπέγραψαν ένα «Διακήρυξη αλληλεξάρτησης για ένα βιώσιμο μέλλον." Εν ολίγοις, η δήλωση αναφέρει ότι η σημερινή κοινωνία υποβαθμίζει το περιβάλλον της και ότι το ΑΙΑ, της UIA, και τα μέλη τους δεσμεύονται να: Τοποθετήσουν την περιβαλλοντική και κοινωνική βιωσιμότητα στον πυρήνα των πρακτικών και επαγγελματικών ευθυνών.
Ακόμη, το Συμβούλιο διεπαγγελματικών για περιββαλοντική μελέτη (ICED), ένας σύνδεσμος αρχιτεκτόνων, αρχιτέκτονες τοπίου, και οργανώσεις μηχανικών, ανέπτυξαν μια δήλωση οράματος, σε μια προσπάθεια να προωθηθεί μια ομαδική προσέγγιση για την αειφόρο σχεδιασμό. Οι δραστηριότητες αυτές αποτελούν ένδειξη ότι η έννοια της αειφόρου σχεδίασης υποστηρίζεται σε παγκόσμια κλίμακα και ότι ο απώτερος στόχος είναι να ευαισθητοποιηθούμε περιβαλλοντικά. Ο κόσμος χρειάζεται εγκαταστάσεις οι οποίες θα είναι περισσότερο αποδοτικές ενεργειακά και οι ίδιες θα θα προωθούν τη διατήρηση και την ανακύκλωση των φυσικών και οικονομικών πόρων.
Προïόντα που καταναλώνουν ενέργεια (ΠκΕ)
Η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε στις 11 Φεβρουαρίου 2011 στην επίσημη εφημερίδα της κυβέρνησης το Προεδρικό Διάταγμα υπ’ αριθμ. 7 (τροποποίηση του Π.Δ. 32/2010 (ΦΕΚ Α 70)) για τον Καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού, όσον αφορά τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια και τροποποίηση των ΠΔ 335/1993 (ΦΕΚ 143/Α/93), 178/1998 (ΦΕΚ 131/Α/1998) και της ΚΥΑ Δ6/Β/17682 (ΦΕΚ 1407/Β/2001) σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Οκτωβρίου 2009 για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού, όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα. Οι τροποποιημένες διατάξεις της απόφασης είναι σε εφαρμογή από την ημέρα έκδοσης του Διατάγματος στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ενώ αυτές που έμειναν ανέγγιχτες ισχύουν από τις 10.08.2007. Σκοπός του διατάγματος είναι να ορίσει το πλαίσιο για τη θέσπιση απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού για τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια (ΠΚΕ), ώστε να διασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία τους στην αγορά, με τρόπο που συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη, βελτιώνοντας την ενεργειακή απόδοση και το επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος, με ταυτόχρονη αύξηση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού. Για τον σκοπό αυτό, τροποποιεί κάποια παλιότερα προεδρικά διατάγματα.
Αξίζει να σημειωθεί ο ορισμός του προïόντος που καταναλώνει ενέργεια (ΠΚΕ), όπως αυτός αποτυπώνεται στο Προεδρικό Διάταγμα• "είναι το προϊόν το οποίο, αφού διατεθεί στην αγορά ή/και τεθεί σε λειτουργία, εξαρτάται από την κατανάλωση ενέργειας (ηλεκτρική ενέργεια, ορυκτά καύσιμα και ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές) για να λειτουργήσει σύμφωνα με τη χρήση για την οποία προορίζεται, καθώς και το προϊόν το οποίο χρησιμοποιείται για την παραγωγή, τη μεταφορά και τη μέτρηση της ενέργειας αυτής, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων που εξαρτώνται από την κατανάλωση ενέργειας και προορίζονται να ενσωματωθούν σε ΠΚΕ που καλύπτονται από το παρόν, και τα οποία διατίθενται στην αγορά ή/και τίθενται σε λειτουργία ως μεμονωμένα εξαρτήματα για τελικούς χρήστες, και των οποίων οι περιβαλλοντικές επιδόσεις μπορούν να αξιολογούνται με ανεξάρτητο τρόπο".
Το πεδίο εφαρμογής του Διατάγματος, αφορά όλα τα προïόντα που καταναλώνουν ενέργεια, προκειμένου να διατίθενται στην αγορά, ή/και να τίθενται σε λειτουργία, και δεν εφαρμόζεται στα μέσα μεταφοράς ανθρώπων και εμπορευμάτων. Σε κάθε κράτος ορίζονται οι αρχές που θα είναι αρμόδιες για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των προïόντων με τα μέτρα, την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, την συλλογή όλων των απαιτούμενων πληφοριών γύρω από το προïόν και έτσι όπως αυτές ορίζονται από τα μέτρα, καθώς και την διασφάλιση της δυνατότητας υποβολής παρατηρήσεων εκ μέρους των καταναλωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων, σχετικά με τη μη συμμόρφωση του προïόντος. Στην Ελλάδα αρμόδια αρχή ορίζεται η 4η Διεύθυνση Κλαδικής Βιομηχανικής Πολιτικής της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας.
Έπειτα, για καθε φάση ελέγχεται ο βαθμός στον οποίο επηρεάζονται οι παρακάτω περιβαλλοντικές πτυχές:
Η παραπάνω προσέγγιση καταλήγει στον καθορισμό γενικών απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού. Στην περίπτωση που οι απαιτήσεις πρέπει να παρέχουν πιο ειδική πληροφορία, ακολουθείται διαφορετική μεθοδολογία, κατά την οποία ελέγχονται οι περιβαλλοντικές πτυχές αντιπροσωπευτικού πλήθους ίδιων προïόντων, που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά, και σύμφωνα με τα αποτελέσματα που εξάγωνται ορίζονται οριακές τιμές για τις διάφορες τεχνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές παραμέτρους για το προς σχεδίαση προïόν.
Επιπλέον, δίνονται ευκαιρίες σε μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις να υιοθετήσουν μια πιο περιβαλλοντικά υγιή προσέγγιση στον σχεδιασμό των προïόντων τους, ακόμα και από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, καθώς το Διάταγμα εξασφαλίζει την νομοθετική εγκυρότητα αυτών των κινήσεων.
Σύμφωνα με το άρθρο 16(1) της οδηγίας 2009/125/ΕΚ της Ε.Ε. για τον οικολογικό σχεδιασμό, οι κατηγορίες των προïόντων που έχουν προτεραιότητα να ενταχθούν μέσα στο πλάνο εργασίας για το διάστημα 2012-2014, και θεωρούνται ΠκΕ είναι οι εξής:
Οικολογικά προϊόντα
Με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 66/2010 του Ευρωπαïκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2009, στο Στρασβούργο, ορίστηκαν τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία ένα προïόν διακαιούται το οικολογικό σήμα της ΕΕ (EU Ecolabel) (ή κοινοτικό οικολογικό σήμα), με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται ως οικολογικό προïόν. Ο Κανονισμός δημοσιεύτηκε στις 30.1.2010 στην επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαïκής Ένωσης, και είναι σε ισχύ είκοσι ημέρες μέτα την δημισίευση αυτή.
Τα κριτήρια που αναφέρονται στον Κανονισμό αφορούν τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις που πρέπει να ικανοποιεί ένα προïόν, ώστε να είναι ικανό να φέρει το οικολογικό σήμα, τα οποία ορίζονται βάσει επιστημονικών στοιχείων και λαμβανομένου υπόψη ολόκληρου του κύκλου ζωής των προϊόντων. Επίσης, λαμβάνονται υπόψη και παράγοντες όπως οι κλιματικές αλλαγές που μπορεί να επιφέρει το προïόν, η τοξικότητά του, παράπλευροι κοινωνικοί συντελεστές, όπως και οι απαιτήσεις που προκύπτουν από το Διάταγμα για τα προïόντα που καταναλώνουν ενέργεια. Για κάθε κατηγορία, τα κριτήρια που έχουν θεσπιστεί είναι ξεκάθαρα και διαφορετικά.
Το οικολογικό σήμα είναι μια ειδική σήμανση- αναγνώριση του προïόντος, το οποίο την φέρει έπειτα από έγκριση της σχετικής αίτησης που πρέπει να υποβάλλει ο δημιουργός του στους αρμόδιους φορείς που έχουν επιλεγεί από το κράτος. Η έγκριση αποφασίζεται από ειδική επιτροπή. Μέσα στον Κανονισμό ορίζονται επακριβώς οι αποδεκτές μορφές που μπορεί να πάρει το σήμα, όπως και οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις που αποκτά ή ο κατασκευαστής, ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος ή ο εισαγωγέας του προïόντος, εφόσον αυτό εγκριθει πως μπορεί να φέρει το σήμα.
Προς το παρόν, με το κανονισμό θεσπίζονται οικολογικά κριτήρια για 11 κατηγορίες προïόντων (23 συνολικά προïόντα), και 2 κατηγορίες υπηρεσιών:
Διαχείριση αποβλήτων
Το νομικό πλαίσιο που διέπει τη διαχείριση των αποβλήτων στην Ελλάδα καθορίζεται πλέον από :
καθώς και από τις ειδικές προβλέψεις του Ν. 4014/11 (ΦΕΚ 209/Α/21-9-11) «Περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, ρύθμιση αυθαιρέτων σε συνάρτηση με δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Περιβάλλοντος» όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Στο εθνικό δίκαιο έχουν επίσης ενσωματωθεί βασικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα απόβλητα, όπως:
Για τη ρύθμιση επιμέρους θεμάτων έχει εκδοθεί σειρά κοινών υπουργικών αποφάσεων, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι:
Διαχείριση φυσικού περιβάλλοντος
Τα μέτρα, τα οποία λαμβάνονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, αποσκοπούν στη διασφάλιση της διατήρησης ή της αποκατάστασης σε ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης, των φυσικών οικοτόπων και των άγριων ειδών χλωρίδας και πανίδας κοινοτικού ενδιαφέροντος. Κατά τη λήψη μέτρων, σύμφωνα με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ, λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές απαιτήσεις, καθώς και οι περιφερειακές και τοπικές ιδιομορφίες.
Η Οδηγία 92/43/ΕΟΚ ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία με τις ακόλουθες ΚΥΑ:
Η Οδηγία 79/409/ΕΟΚ (όπως κωδικοποιήθηκε με την Οδηγία 2009/147/ΕΚ) ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία με τις ακόλουθες ΥΑ και ΚΥΑ:
Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν
Η Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν (γενν. 26 Νοεμβρίου 1948) είναι Αυστραλο-Αμερικανή νομπελίστας και Πρόεδρος στο Salk Institute for Biological Studies. Έχει υπάρξει ερευνητής στη Βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Σαν Φρανσίσκο, και μελέτησε το τελομερές, μια δομή στο άκρο των χρωμοσωμάτων που προστατεύει το χρωμόσωμα. Η Μπλάκμπερν ήταν μέλος της ομάδας που ανακάλυψε και την τελομεράση, το ένζυμο που ανανεώνει το τελομερές. Για το έργο αυτό της απονεμήθηκε το 2009 το Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής, που το μοιράστηκε με την Κάρολ Γκρέιντερ και τον Τζακ Σζόστακ. Ήταν η πρώτη νομπελίστας γεννημένη στην Τασμανία.
Αειφόρος σχεδίαση
Διαχείριση φυσικού περιβάλλοντος
*ν. 1650/86 (ΦΕΚ 160/Α/18-10-86) «Για την προστασία του περιβάλλοντος», όπως τροποποιήθηκε με το ν. 3937/11 (ΦΕΚ 60/Α/31-3-2011) «Διατήρησης της βιοποικιλότητας και άλλες διατάξεις»,
Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν
Πρώιμα χρόνια και σπουδές
Η Ελίζαμπεθ Έλεν Μπλάκμπερν γεννήθηκε στο Χόμπαρτ της Τασμανίας στις 26 Νοεμβρίου του 1948. Η οικογένειά της μετακόμισε στο Λάντσεστον όταν ήταν τεσσάρων ετών. Στην ηλικία των 16 η οικογένειά της μετακόμισε στη Μελβούρνη, όπου διέπρεψε ως μαθήτρια και έπειτα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, ενώ εκπόνησε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ. Στη συνέχεια έγινε μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο του Γέιλ.
Έργο στη μοριακή βιολογία
Το 1978 ξεκίνησε στο Τμήμα Μοριακής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Μπέρκλεϊ, και το 1990 συνέχισε στο Σαν Φρανσίσκο στο Τμήμα Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας, όπου συνεχίζει ως σήμερα σε τιμητική θέση καθηγητή. Το 2009 της απονεμήθηκε το Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής.
Αειφόρος σχεδίαση
Ανακύκλωση (Γενικά)
Συσκευασίες και εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων – Ίδρυση Εθνικού Οργανισμού Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Άλλων Προϊόντων (ΕΟΕΔΣΑΠ) και άλλες διατάξεις.
Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν
Έργο στη μοριακή βιολογία
Η Μπλάκμπερν συνεχίζει και σήμερα την έρευνα στο τελομερές και την τελομεράση, υπό την επίδραση του διαλογισμού.
Βιοηθική
Η Μπλάκμπερν διορίστηκε ως μέλος του Συμβουλίου Βιοηθικής του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 2002 ως το 2004. Υπηρετεί στο Science Advisory Board του Genetics Policy Institute.
Αειφόρος σχεδίαση
Ανακύκλωση (Γενικά)
Τροποποίηση της νομοθεσίας για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων και τον Εθνικό Οργανισμό Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Άλλων Προϊόντων (Ε.Ο.Ε.Δ.Σ.Α.Π.) και άλλες διατάξεις.
Ρύθμιση θεμάτων Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής» και συγκεκριμένα το Άρθρο 46 για μετονομασία του Ε.Ο.Ε.Δ.Σ.Α.Π. σε «Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης» (Ε.Ο.ΑΝ.).
Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Αειφόρος σχεδίαση
Ανακύκλωση (Γενικά)
Μέτρα και Όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης.
Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί επιστήμονες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Αυστραλοί νομπελίστες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης
Αειφόρος σχεδίαση
Ανακύκλωση (Γενικά)
Συγκρότηση και λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Άλλων Προϊόντων (Ε.Ο.Ε.Δ.Σ.Α.Π.) και Κανονισμός Οικονομικής Διαχείρισης και Προμηθειών του Οργανισμού.
Οργανισμός υπηρεσιών και προσωπικού του Εθνικού Οργανισμού Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Άλλων Προϊόντων (Ε.Ο.Ε.Δ.Σ.Α.Π.).
Ξεχωριστή αναγραφή της χρηματικής εισφοράς επί των τιμολογίων πώλησης σε όλα τα στάδια πώλησης των ελαστικών των οχημάτων, των ηλεκτρικών στηλών και συσσωρευτών, του ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, των οχημάτων, των λιπαντικών ελαίων, εκτός των τιμολογίων που απευθύνονται στους τελικούς αγοραστές χρήστες - επιτηδευματίες
Καθορισμός ύψους ανταποδοτικών τελών από ατομικά ή συλλογικά συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης συσκευασιών / άλλων προϊόντων.
Καθορισμός ύψους ανταποδοτικών τελών από ατομικά ή συλλογικά συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης συσκευασιών / άλλων προϊόντων για την έκδοση πιστοποιητικού εναλλακτικής διαχείρισης (Π.Ε.Δ).
Συγκρότηση Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Ο.ΑΝ.
Τροποποίηση της 20878/26−4−2012 απόφασης Υπουργού ΠΕΚΑ «Συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (Ε.Ο.ΑΝ.)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχεδιασμός Κατηγορία:Οικολογία
Γέφυρα Φάλαρης
Η λίθινη τοξωτή γέφυρα της Φάλαρης βρίσκεται στον άξονα Διλινάτα - Φάλαρη - Δρακάτα και αποτελεί  διαδημοτικό δρόμο που συνδέει τους πρώην Δήμο Αργοστολίου με το Δήμο Πυλαρέων στο Νομό Κεφαλληνίας.
Η γέφυρα ονομάζεται από τους ντόπιους "του Μαρίνου" και κατασκευάστηκε από τον Λοχαγό Τζων Πιττ Κέννεντυ στα πλαίσια του προγραμματισμού εργασιών για το 1824 του τοποτηρητή της Κεφαλονιάς Συνταγματάρχη Καρόλου Ιακώβου Νάπιερ και αποτελούσε μέρος του επαρχιακού οδικού δικτύου του νησιού, μέχρι τον "παροπλισμό" της το 2008, με την κατασκευή σύγχρονης και την λειτουργία του νέου δρόμου της Φάλαρης. Εκτός από το γεφύρι του Μαρίνου, "στο δρόμο της Φάλαρης" υπήρχαν ακόμα 2 πέτρινα τοξωτά γεφύρια, βορειότερα, από τα οποία το πρώτο ανατινάχθηκε στην κατοχή από του Ιταλούς και στη θέση του χτίστηκε ένα καινούριο με το νέο δρόμο, ενώ το δεύτερο γεφύρι σώζεται στην άκρη του δρόμου παροπλισμένο, πλησίον στα ερείπια ενός πανδοχείου που χρονολογείται την εποχή που χαράχτηκε ο αγγλικός δρόμος. Ο νέος δρόμος ξεκινάει από το Δ.Δ. Διλινάτων Αργοστολίου και καταλήγει στον οικισμό Μακρυώτικα στην Πύλαρο και είναι, στο μεγαλύτερο μέρος του, σύγχρονος αυτοκινητόδρομος διπλής κατεύθυνσης με οδοσήμανση και ανακλαστήρες οδοστρώματος. Ο δρόμος είναι χαραγμένος σε μεγάλο μέρος του πάνω στο παλαιότερο αγγλικό, που ακολουθούσε την πορεία ενός αρχαιότερου μονοπατιού που εξυπηρετούσε την συγκοινωνία στο εσωτερικό του νησιού.
Και τα 2 σωζόμενα γεφύρια έχουν κηρυχθεί μνημεία πολιτιστικά μνημεία από 1994 και είναι προσβάσιμα στους επισκέπτες από το νέο δρόμο.
Πηγές
Κατηγορία:Γέφυρες στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Κεφαλληνίας
Ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα
Ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα (λατινισμός Χέπμπορν: Dôwa meita senshi Windaria, αγγλικά: Windaria ή αλλιώς Legend of Fabulous Battle Windaria και Once Upon a Time) είναι μια ταινία anime που σκηνοθέτησε ο Γιουγιάμα Κουνιχίκο και που έκανε πρεμιέρα στις 9 Ιουλίου 1986. Στην Αμερική προβλήθηκε με τον τίτλο Once Upon A Time. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από το Junior's Tv.
Κατηγορία:Ταινίες anime Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1986
Στέλιος Κρητικός
Ο Στέλιος Κρητικός (Ρόδος, 14 Δεκεμβρίου 1973) είναι Έλληνας ηθοποιός και πρώην ποδοσφαιριστής.
Βιογραφικό
Ως ποδοσφαιριστής έχει αγωνιστεί στις ομάδες Φοίβος Κρεμαστής, Μαρκό Μαρκόπουλου, Γλυκά Νερά και Παράδεισος Αμαρουσίου. Το 2006, κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο στο 6Χ6 στη Γερμανία.
Ως ηθοποιός έχει λάβει μέρος σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές μεταξύ των οποίων «Κωνσταντίνου και Ελένης», «Επιθυμίες», «Φιλοδοξίες», «Τα κορίτσια του μπαμπά», «L.A.P.D.» και άλλες. Στο θέατρο συνεργάστηκε με τον Μάρκο Σεφερλή από το 2010 μέχρι το 2016 σε διάφορες παραστάσεις. Έκτος από την συνεργασία τους σε θεατρικά έργα, συνεργάστηκαν και στις τηλεοπτικές εκπομπές «Mega με μία» και «One Mark Show». Το 2018, έλαβε μέρος στο reality επιβίωσης «Survivor» όπου κατέκτησε την 16η θέση στην τελική κατάταξη. Τη σεζόν 2019-2020, συμμετείχε μαζί με τον γιο του Μιχαήλ-Άγγελο στο ταξιδιωτικό reality του Star Channel «Globetrotters».
Προσωπική ζωή
Έχει κάνει δύο γάμους. Με την πρώτη του σύζυγο, Μαρίτα, απέκτησε δύο γιους: τον Μιχαήλ-Άγγελο (γενν. 2000) και τον Άρη (γενν. 2004). Με την δεύτερη σύζυγο του, Κάτια Παπαδοπούλου, απέκτησε δύο κόρες, την Κόμησσα (γενν. 2016) και την Χριστίνα (γενν. 2021).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σελινιέ
Το Σελινιέ (γαλλικά: Séligney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Εκκλησία του Σιέβι
Η Εκκλησία του Σιέβι (Sievin kirkko) είναι λουθηρανική εκκλησία στο Σιέβι της Φινλανδίας.
Περιγραφή
Σχεδιασμένη από τον Λούντβιγκ Ίσακ Λίντκβιστ, η εκκλησία ανεγέρθηκε το 1861, ενώ εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουνίου 1862. Η εκκλησία είναι κατασκευασμένη από ξύλο, ενώ έχει σταυροειδές σχήμα. Είναι μήκους 46 μέτρων, ενώ το κωδωνοστάσιό της είναι ύψους 36,5 μέτρων. Το κτίριο έχει διατηρήσει σε ικανοποιητικό βαθμό την αρχική μορφή του. Το 1979, το εξωτερικό της εκκλησίας βάφτηκε εκ νέου, χρησιμοποιώντας τον αρχικό χρωματισμό της. Το προσέρεισμα το οποίο φέρει τον τίτλο Ελάτε προς εμένα όλοι εσείς που υποφέρετε και λυγίζετε υπό το βάρος είναι φιλοτεχνημένο από τον ζωγράφο Άρτουρ Χέικελλ. Ο πίνακας αποκτήθηκε από την ενορία το 1915.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία Κατηγορία:Βόρεια Οστροβοθνία
Ομάδα γαλαξιών Μ101
Η Ομάδα γαλαξιών Μ101 βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Ονομάστηκε έτσι από τον Μεσιέ 101, τον φωτεινότερο γαλαξία του σχηματισμού. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους γαλαξίες της είναι συνοδοί του Μ101,   ενώ η ίδια η Ομάδα ανήκει στο Υπερσμήνος της Παρθένου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομάδες γαλαξιών Κατηγορία:Υπερσμήνος της Παρθένου Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος