cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μύκονος
Ο Δήμος Μυκόνου
Η Μύκονος παράγει και πολιτισμό μέσω των φορέων της 'K.Δ.Ε.Π.Α.Μ.' (είναι η 'Κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Μυκόνου'), του πιο πρόσφατου Πολιτιστικού Οργανισμού «Γεώργιος Αξιώτης» καθώς και μέσω του Γρυπάρειου Πολιτιστικού Κέντρου.
Με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.29.Γ. αυτού.
Μουσεία
thumb|150px|ο Πίθος της Μυκόνου, πιθαμφορέας του 7ου π.Χ. αι., με παραστάσεις από τον Τρωικό Πόλεμο. Στην κεντρική σύνθεση παριστάνονται Αχαιοί πολεμιστές με το Δούρειο Ίππο.
Σκοπός του Μουσείου είναι η διατήρηση, προβολή και μελέτη της ελληνικής ναυτικής ιστορίας και παράδοσης, και ειδικότερα η εξέλιξη και δραστηριότητα του εμπορικού πλοίου, κυρίως στoν ιστορικό χώρο του Αιγαίου.
Βρίσκεται στη θέση Κάστρο, κοντά στην Παραπορτιανή και στεγάζεται σε παλιό διώροφο καραβοκυραίικο σπίτι. Το Λαογραφικό Μουσείο Μυκόνου έχει και τα εξής παραρτήματα: -Το «Σπίτι της Λένας» Πρόκειται για ένα αντιπροσωπευτικό μεσοαστικό ισόγειο σπίτι του περασμένου αιώνα στην περιοχή Τρία Πηγάδια στη Χώρα της Μυκόνου. -Αγροτομουσείο-Μύλος του Μπόνη Είναι ένα υπαίθριο μουσείο που παρουσιάζει τις παραδοσιακές αγροτικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούσαν στη Μύκονο για την παραγωγή και μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων (αλώνι, φούρνος, πηγάδι, πατητήρι κ.λ.π.), με επίκεντρο τον παλιό Μύλο του Μπόνη σε κατάσταση πλήρους λειτουργίας.
Εκπαίδευση
Στη Μύκονο λειτουργούν σήμερα 5 νηπιαγωγεία εντός του Δήμου, 3 Δημοτικά, 2 Γυμνάσια (ένα στη Χώρα και ένα στην Άνω Μερά) και 2 Λύκεια (ένα Γενικό και ένα Επαγγελματικό). Επίσης λειτουργεί ένα ιδιωτικό σχολείο.
Δημοτική βιβλιοθήκη
Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Μυκόνου ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1957 με πρωτοβουλία και δωρεά του Ιωάννη Μελετόπουλου, πρώην εφόρου του Ιστορικού και Εθνολογικού Μουσείου Αθηνών και στεγάζεται στην οικία Ιγγλέση στο ιδιόκτητο πλέον οίκημα που παραχωρήθηκε στο Δήμο.
Η συλλογή της αφορά όλα τα θεματικά πεδία και το φάσμα της ανθρώπινης γνώσης όπως Ελληνική λογοτεχνία, Θρησκεία, Ιστορία, Ποίηση, Θέατρο, Αρχαιολογία, Τέχνη κ.ά. καθώς και θέματα που αφορούν τη Μύκονο και τις Κυκλάδες και αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά για την χώρα. Το σημαντικότερο τμήμα αποτελεί το «Ιστορικό Αρχείο Μυκόνου», το οποίο περιλαμβάνει έγγραφα και χειρόγραφα των προηγούμενων αιώνων σχετικά με την ιστορία του νησιού και των Κυκλάδων, σπάνιες και πολύτιμες εκδόσεις, φωτογραφίες και έγγραφα με την αλληλογραφία της ηρωίδας του 1821 Μαντώ Μαυρογένους. Το τμήμα αυτό είναι κλειστό προς το κοινό με εξαίρεση τη μελέτη και έρευνα επάνω στα έγγραφα που αφορούν την ιστορία του νησιού. Επιπρόσθετα, έχει στη κατοχή της μια μοναδική συλλογή νομισμάτων και σφραγίδων των Κυκλάδων, παλιές γκραβούρες και χάρτες και επιπλέον, διαθέτει μεγάλη συλλογή από παλιό πληροφοριακό υλικό, που αποτελείται από Εγκυκλοπαίδειες και λεξικά.
Δήμαρχοι
... Ο μακροβιότερος δήμαρχος. Το 1951 εξελέγη δήμαρχος και επανεξελέγη το 1954, το 1959 και το 1964. Απεβίωσε εν ενεργεία στις 21 Νοεμβρίου 1964. ...
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη Μύκονο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-421, που καλύπτει και όλες τις ΒΔ. Κυκλάδες και ειδικότερα ο ΧΕΕ-421/1, που είναι και ο λιμενοδείκτης του λιμένα Μυκόνου.
Εκλογές στις Μπαχάμες
Στην Κοινοπολιτεία των Μπαχαμών διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης.
2017
Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Μαΐου 2017. Νέος πρωθυπουργός έγινε ο Χιούμπερτ Μίνις.
2007
Στις γενικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 2 Μαΐου 2007 κέρδισε η αντιπολίτευση με το Ελεύθερο Εθνικό Κίνημα, με επικεφαλής τον πρώην πρωθυπουργό Χιούμπερ Ίνγκραχαμ εξασφαλίζοντας 23 από τις 41 έδρες. Ο μέχρι τότε πρωθυπουργός, Πέρι Κρίστι παραδέχθηκε την ήττα του σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον αντίπαλό του. Ο Ίνγκραχαμ ορκίστηκε στην πρωθυπουργία στις 4 Μαΐου.
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2012
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Μαΐου 2012. Το Προοδευτικό Κόμμα Φιλελευθέρων της αντιπολίτευσης (PLP) κέρδισε σαρωτική νίκη στις εκλογές, με 30 επί συνόλου 38 εδρών στο Κοινοβούλιο. Ο πρώην πρωθυπουργός Πέρι Κρίστι επέστρεψε στην πρωθυπουργία και ανέλαβε καθήκοντα στις 8 Μαΐου 2012, ενώ ο Χιούμπερτ Ίνγκραμ, απερχόμενος πρωθυπουργός, ανακοίνωσε την οριστική αποχώρησή του από την πολιτική ζωή. Γενικές εκλογές, 7 Μαΐου 2012 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2002
Στο δημοψήφισμα που έγινε στις 27 Φεβρουαρίου 2002, τέθηκαν προς ψήφιση 5 προτάσεις. Αφορούσαν: Οι ψηφοφόροι καταψήφισαν και τις 5 προτάσεις, με ποσοστό κυμαινόμενο από 62,8 ως 70,9%.
2013
Στις 28 Ιανουαρίου 2013 οι κάτοικοι καταψήφισαν σε δημοψήφισμα δύο προτάσεις για την ίδρυση εθνικής λοταρίας με ποσοστό 59,56% έναντι 40,4 που την υποστήριξαν και την πρόταση να γίνουν νόμιμα τα καταστήματα διαδικτυακού τζόγου, με ποσοστό 60,7% κατά της πρότασης έναντι 39,2% υπέρ αυτής.
Πολιτική της Κιργιζίας
Από το 2010 η Κιργιζία είναι η πρώτη χώρα της οποίας το πολίτευμα είναι ένας συνδυασμός από Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και Ημιπροεδρικό σύστημα στην Κεντρική Ασία. Αρχηγός Κράτους στη χώρα είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο. .
Τζάστιν Λεχάνια
Ο Στρατηγός Τζάστιν Μετσίνγκ Λεχάνια (Justin Metsing Lekhanya, 1938 - 2021) ήταν πρωθυπουργός του Λεσότο, υπουργός Αμύνης και επικεφαλής του Στρατιωτικού Συμβουλίου την περίοδο από τις 24 Ιανουαρίου 1986 ως τις 2 Μαΐου 1991.
Πολιτική της Κιργιζίας
Εκλογές
Στη χώρα διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Οκτωβρίου 2015. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. .
Τζάστιν Λεχάνια
Βιογραφία και στρατιωτική δράση
Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου του 1938 στην Τάμπα-Τσέκα του Λεσότο. Έγινε διοικητής του Στρατού και ανέτρεψε τον πρωθυπουργό Λεαμπούα Τζόναθαν σε στρατιωτικό πραξικόπημα, το 1986. Πρώτο μέλημα του Λεχάνια ήταν η βελτίωση των σχέσεων με τη Νότια Αφρική, οι οποίες είχαν επιδεινωθεί όταν ο Τζόναθαν υποστήριξε το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο. Στην αρχή παραχώρησε περισσότερες εξουσίες στο Βασιλιά, στη συνέχεια όμως ήρθε σε ρήξη με το Μονάρχη και τον ανέτρεψε, σε άλλο στρατιωτικό πραξικόπημα, το 1990. Στη συνέχεια ο Βασιλιάς αποκαταστάθηκε και ο Λεχάνια ανατράπηκε και ο ίδιος σε στρατιωτικό πραξικόπημα, το 1991.
Πολιτική της Κιργιζίας
Παραπομπές
*
Τζάστιν Λεχάνια
Πολιτική δράση
Ο Λεχάνια στη συνέχεια έγινε πρόεδρος του Εθνικού Κόμματος των Μπασότο (BNP), του κυριότερου κόμματος της Αντιπολίτευσης, το οποίο έχει λίγες έδρες στο Κοινοβούλιο και σύμφωνα με τον ίδιο το Λεχάνια, αυτό είναι αποτέλεσμα νοθείας στις εκλογικές διαδικασίες των τελευταίων ετών.
Η εκλογή του στο τιμόνι του BNP έγινε σε συνέδριο τον Μάρτιο του 1999 και επανεξελέγη στο συνέδριο του κόμματος που διεξήχθη στις 31 Μαρτίου και την [1η Απριλίου του 2001. Στις βουλευτικές εκλογές το Μάιο του 2002 ο Λεχάνια κατήλθε ως υποψήφιος με το BNP στην εκλογική περιφέρεια του Μαντσονιάνε (Mant'sonyane), ωστόσο ηττήθηκε από τον Μασουτάνγκ Ταόλε του κυβερνώντος κόμματος (LCD) λαμβάνοντας το 28,5% των ψήφων έναντι 49,1% για τον Ταόλε. Ωστόσο, εξελέγη διά της αναλογικής εκπροσώπησης στο Κοινοβούλιο.
Εμπλοκή σε σκάνδαλο
Στις 31 Μαΐου 2006 ήρθη η ιδιότητα του ως βουλευτή για μικρό χρονικό διάστημα, καθώς φερόταν υπεύθυνος για εκφοβισμό του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης. Η ηγεσία του BNP φερόταν να είχε συγχωρήσει και υποβοηθήσει την ενέργεια αυτή, σύμφωνα με το τελικό πόρισμα της Επιτροπής των Προνομίων (Committee of Privileges). Η βουλευτική ιδιότητα τεσσάρων ακόμα βουλευτών του BNP ανεστάλη επίσης, αλλά για μικρότερο χρονικό διάστημα αναφορικά με την ίδια υπόθεση.
Θάνατος
Ο Λεχάνια απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών σε στρατιωτικό νοσοκομείο της Μασερού στις 20 Ιανουαρίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Λεσότο Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Φέρντιναντ Γκρεγκορόβιους
Ο Φέρνιναντ Γκρεγκορόβιους (γερμ.: Ferdinand Gregorovius, 19 Ιανουαρίου 1821 - 1 Μαΐου 1891) ήταν Γερμανός συγγραφέας και ιστορικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1821 στην Νάιντενμπουργκ (Neidenburg) της Ανατολικής Πρωσίας. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Γκούμπινγκεν, και μετά σπούδασε Φιλολογία και Ιστορία στο Καίνιξμπεργκ. Αρχικά ήταν προορισμένος να γίνει ιερωμένος, αλλά σύντομα αποφάσισε να επιστρέψει στις επιστήμες και να συνεχίσει τις σπουδές του. Αποφοίτησε το 1843 με διδακτορική εργασία επί της αισθητικής του Πλωτίνου. Εργάστηκε για μια διετία ως ιδιωτικός διδάσκαλος και επέστρεψε στο Καίνιξμπεργκ, όπου δίδαξε μέχρι το 1852 σε ιδιωτικό σχολείο. Ταυτόχρονα εργάστηκε ως συντάκτης στην εφημερίδα «Neue Königsberger Zeitung». Περιηγήθηκε την Ιταλία, την Κορσική, και ασχολήθηκε εντατικά με την μεσαιωνική ιστορία της Ρώμης. Επέστρεψε στο Μόναχο το 1874 και έγινε μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας των Επιστημών (Bayerische Akademie der Wissenschaften) καθως και της Εθνικής Ακαδημίας (Accademia Nazionale dei Lincei). Η Ρώμη τον ονόμασε επίτιμο πολίτη της. Το 1880 ξανά ταξίδεψε και περιηγήθηκε την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία.
Απεβίωσε την 1η Μαΐου 1891 στο Μόναχο. Προς τιμή του βρίσκεται πάρκο με αναθηματική πλάκα σε λίθο στην γενέτειρά του, ενώ στην Μαράουνενχοφ ονομάστηκε δρόμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Parker Pen Company
Η Parker Pen Company είναι μία γαλλική εταιρία κατασκευής πολυτελών στυλό γραφής, που ιδρύθηκε το 1888 από τον George Safford Parker στο Τζέινσβιλλ του Ουισκόνσιν των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2011 το εργοστάσιο Parker στο Newhaven, ανατολικού Σάσεξ της Αγγλίας έκλεισε και η παραγωγή του μεταφέρθηκε στη Νάντη της Γαλλίας.
Ιστορία
Ο δρυτής της, George Safford Parker, ήταν προηγουμένως αντιπρόσωπος πωλήσεων στην εταιρεία John Holland Gold Pen Company. Έλαβε το πρώτο του δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σχετικά με τα στυλό το 1889. Το 1894 ο Parker έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την επαναγέμιση του μοντέλου του "Lucky Curve",, η οποία υποστήριζε ότι τραβούσε την περίσσεια μελάνης πίσω στη μελανοθήκη του στυλό όταν το στυλό δεν ήταν σε χρήση. Το πρώτο επιτυχημένο στυλό της εταιρείας, που κυκλοφόρησε το 1899, ήταν το Parker Jointless. Το σύστημα τροφοδοσίας μελάνης του Lucky Curve χρησιμοποιήθηκε με διάφορες μορφές μέχρι το 1928.
Από τη δεκαετία του 1920 έως τη δεκαετία του 1960, πριν από την ανάπτυξη του στυλό, ο Parker ήταν είτε το νούμερο ένα είτε το νούμερο δύο στις παγκόσμιες πωλήσεις μέσων γραφής. Το 1931, ο Parker δημιούργησε το Quink (μελάνι γρήγορου στεγνώματος), το οποίο εξάλειψε την ανάγκη χρήσης στυπόχαρτου. Το 1941, η εταιρεία ανέπτυξε το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο μοντέλο στυλογράφου στην ιστορία (με πωλήσεις αξίας άνω των 400 εκατομμυρίων δολαρίων στην 30χρονη ιστορία της), το Parker 51. Εγκαταστάσεις παραγωγής δημιουργήθηκαν με την πάροδο των ετών στον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, τη Γαλλία, το Μεξικό, τις ΗΠΑ, το Πακιστάν, την Ινδία, τη Γερμανία (Osmia-Parker), τη Βραζιλία και την Αργεντινή.
Το 1954 ο Parker κυκλοφόρησε το στυλό Parker Jotter με τον αρχικό του κορμό από νάιλον και με ανεστραμμένο καπάκι τύπου "V". Το Jotter θα συνέχιζε να πουλάει πάνω από 750 εκατομμύρια μονάδες κατά τη διάρκεια της ιστορίας του. Το 1955, η εταιρεία παρουσίασε το μολύβι Liquid Lead που χρησιμοποιούσε υγρό γραφίτη για να γράφει σαν στυλό. Δυστυχώς, η εταιρεία Scripto είχε παρουσιάσει ένα παρόμοιο προϊόν που ονομάζεται Fluidlead λίγους μήνες νωρίτερα. Για να αποφευχθεί ένας δαπανηρός αγώνας για διπλώματα ευρεσιτεχνίας, οι εταιρείες συμφώνησαν να μοιράζονται τους τύπους τους μεταξύ τους.
Η εταιρεία του αγόρασε την εταιρεία λιανικής πώλησης Norm Thompson το 1973, και στη συνέχεια την πούλησε το 1981. Το 1976 η Parker απέκτησε την Manpower τη στιγμή που η ζήτηση προσωρινού προσωπικού αυξανόταν. Με τον καιρό, η Manpower είχε περισσότερα έσοδα από την επιχείρηση στυλό. Μία spinoff εταιρεία του 1982, η Sintered Specialties, Inc., έγινε η SSI Technologies, κατασκευαστής αισθητήρων αυτοκινήτων.
Μια εξαγορά το 1986 μετέφερε την έδρα της εταιρείας στο Νιούχεβεν, στο ανατολικό Σάσεξ της Αγγλίας, όπου ήταν και η αρχική έδρα της Valentine Pen Company που είχε αποκτήσει προηγουμένως η Parker. Το 1993 η Parker αγοράστηκε από την Gillette Company, η οποία κατείχε ήδη το εμπορικό σήμα Paper Mate - στυλό μιας χρήσης με τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Το 2000 η Gillette πούλησε το τμήμα μέσων γραφής στην εταιρεία Newell Rubbermaid, της οποίας το Sanford Stationery Division έγινε ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μέσων γραφής στον κόσμο εκείνη την εποχή, κατέχοντας ταυτόχρονα brand όπως η Rotring, η Sharpie, η Reynolds καθώς και τις Parker, PaperMate, Waterman. και Liquid Paper..
Με τον αυξανόμενο εμπορικό ανταγωνισμό στον κλασικό σχεδιασμό ανταλλακτικών δοχείων αντικατάστασης μελανιού του Parker Jotter από αντίγραφα χαμηλού κόστους που παράγονται στην Κίνα, καθώς έληξε η μοναδική σχεδιαστική πατέντα της Parker για το φυσίγγιο, οι πωλήσεις της Parker άρχισαν να επηρεάζονται δραστικά. Τον Ιούλιο του 2009, η Newell Rubbermaid Inc. σε απάντηση ανακοίνωσε ότι είχε αποφασίσει να κλείσει το εργοστάσιο παραγωγής Parker στο Νιουχέβεν στην Αγγλία, με την απόλυση 180 εργαζομένων από τις εγκαταστάσεις της, και να μετεγκαταστήσει την παραγωγή στη Γαλλία. Τον επόμενο μήνα, η Newell Rubbermaid Inc. ανακοίνωσε ότι το εργοστάσιο στο Τζέινσβιλλ του Ουισκόνσιν, επρόκειτο επίσης να σταματίσει την λειτουργία του εκεί που παρήγαγε τα στυλό Parker (η οποία εξάλειψε άλλες 153 θέσεις εργασίας στην παραγωγή). Το δελτίο τύπου της εταιρείας ανέφερε: «Αυτή η απόφαση είναι μια απάντηση σε διαρθρωτικά ζητήματα που επιταχύνονται από τις τάσεις της αγοράς και σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει το έργο υψηλής αξίας που επιτελέστηκε από τους υπαλλήλους μας στο Τζέινσβιλλ όλα αυτά τα χρόνια». Η Newell Rubbermaid προσέφερε «μεταβατικές υπηρεσίες απασχόλησης» μαζί με αποζημίωση στο απολυθέν εργατικό δυναμικό.
Στη συνέχεια, η Parker εγκατέλειψε τα παραδοσιακά της καταστήματα λιανικής στη Βόρεια Αμερική. Ενώ ορισμένα από τα πρώην βασικά στυλό Jotter μπορούν να βρεθούν σε καταστήματα λιανικής όπως το Office Depot, η σειρά Parker έχει μεταφερθεί σε πολυτελείς εμπόρους λιανικής, εγκαταλείποντας το πρώην επιχειρηματικό μοντέλο της ποιοτικής κατασκευής σε συνδυασμό με την απήχηση και τις τιμές μαζικής αγοράς.[ Απαιτείται παραπομπή] Με αυτήν την εμπορική στρατηγική κίνηση, η Parker άλλαξε επίσης την παραδοσιακή εγγύηση προϊόντων για τα στυλό υψηλής ποιότητας, αλλάζοντας την προηγούμενη εγγύηση διάρκειας ζωής σε περιορισμό της εγγύησης δύο ετών.
Η Parker Pen Co. ήταν και πρωτοπόρος της αεροπορίας. Το ενδιαφέρον της Parker Pen Co. για τα αεροσκάφη προήλθε από τον Kenneth Parker, γιο του ιδρυτή, ο οποίος κατατάχθηκε στην νεοσύστατη τότε αεροπορική υπηρεσία και, μετά από εκπαίδευση στις πτήσεις στην αεροπορική βάση του Μαϊάμι, διορίστηκε εκπαιδευτής αξιωματικών σε τακτικούς ελιγμούς στον Ναυτικό Αεροπορικό Σταθμό Pensacola της Φλόριντα. Το πρώτο επιχειρηματικό αεροπλάνο της εταιρείας, το Parker Duofold Fairchild, χρησιμοποιήθηκε ως ένα καινοτόμο διαφημιστικό όπλο. Μεταξύ των δεκαετιών του 1920 και του 1960, ο Πάρκερ διατηρούσε έναν σημαντικό αεροπορικό στόλο.
Διάσημα μοντέλα
Τα βασικά μοντέλα στην ιστορία της εταιρείας είναι:
Το Parker 25 ήταν ένα στυλό που παρουσιάστηκε από την Parker Pen Company το 1975. Δημιουργήθηκε από τον διάσημο σχεδιαστή Kenneth Grange, κατασκευάστηκε στο Νες Χέβεν της Αγγλίας και παρήχθη σε ποικιλία διαφορετικών εκδόσεων μέχρι το 1999. κατασκευάστηκε στο Νιουχέβεν της Αγγλίας και παρήχθη σε μια ποικιλία διαφορετικών εκδόσεων μέχρι το 1999. Ένα εντυπωσιακό στυλό, με μοντέρνα εμφάνιση, με κυρίως ατσάλινα εξαρτήματα, το Parker 25 προοριζόταν να αναζωογονήσει την τύχη της εταιρείας. Όπως έγραψε ο [[The Guardian
Τα Parker 25 εκδόθηκαν σε διάφορες παραλλαγές, ενώ η μεγάλη πλειονότητα των Parker 25 ήταν τα «flighters», με φινίρισμα από ατσάλι, ματ μαύρο και αργότερα λευκές εκδόσεις που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1978 και 1987. Τα στυλό είχαν τέσσερα διαφορετικά χρώματα διακόσμησης - μπλε (το πιο κοινό), μαύρο, πράσινο, και πιο σπάνια από όλα, πορτοκαλί. Τα πορτοκαλί Parker 25 σταμάτησαν να κυκλοφορούν το 1976 μετά από μια διαφωνία πνευματικών δικαιωμάτων με την Rotring και τα σωζόμενα κομμάτια είναι πολύ περιζήτητα. Ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό όλων των Parker 25 είναι το τετράγωνο πλαστικό λογότυπο στο καπάκι.
Οι παλαιότεροι στυλογράφοι Mark I Parker 25 που χρονολογούνται από τον πρώτο χρόνο παραγωγής διαθέτουν μια χαρακτηριστική οπή ροής αέρα στην μύτη. Ενώ τα αρχικά μοντέλα είχαν έναν επίπεδο πλαστικό κύκλο στην κορυφή του καπακιού, τα στυλό Mark III και IV είχαν μια στρογγυλή κορυφή στο εσωτερικό του καπάκι. Τα στυλό που κατασκευάστηκαν από το 1980 διαθέτουν κωδικούς με ημερομηνία, οι οποίοι άλλαζαν κάθε τρίμηνο. Αυτά που κατασκευάστηκαν από το 1990 φέρουν την εγχάραξη «Made in UK». Τα προηγούμενα στυλό έγραφαν «Made in England». Τα στυλό χωρίς εγχάραξη κατασκευής ή με την ένδειξη «Made in Aust», είναι πολύ σπάνια. Τα Parker 25 συναρμολογήθηκαν όλα στη Βρετανία ήταν χειροποίητα – σε αντίθεση με τα Jotters, Vectors και άλλα στυλό μαζικής παραγωγής – και ήταν πολύ μινιμαλιστικά, αποτελούμενα από 9 έως 11 εξαρτήματα.
Το 25 ήταν ένα εξαιρετικά επιτυχημένο στυλό για την Parker εμπορικά, ειδικά κατά την πρώτη δεκαετία παραγωγής του. Ένας αριθμός διαφημιστικών εκδόσεων κατασκευάστηκαν κατόπιν παραγγελίας, με λογότυπα της εταιρείας στην μύτη (οι ασπρόμαυρες ματ εκδόσεις συχνά λανσάρονταν με αυτόν τον τρόπο), κλιπ ή καπάκι.
Ορισμένοι θαυμαστές της κλασικής Πέννα ς ήταν απαξιωτικοί για το Parker 25, το οποίο δεν έχει το status του θρυλικού Parker Duofold[24] ή του ιστορικού Parker 51. Όμως τα τελευταία χρόνια λαμβάνουν μια αναβίωση, με την διαστημική τους εμφάνιση προκαλεί νοσταλγία για το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα. Στο Parker 25 δόθηκε ακόμη και διάκριση σε εκθεσιακό περίπτερο στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου.
Το Parker Vector
Ο πρόδρομος του Parker Vector εισήχθη το 1981. Ήταν ένα στυλό κυλινδρικής μύτης με ένα απλό κυλινδρικό πλαστικό καπάκι που ονομαζόταν "Parker RB1". Το 1984, ο Parker πρόσθεσε το FP1 ("Fountain Pen 1") με, ουσιαστικά, το ίδιο σχέδιο. Τα μοντέλα RB1 και FP1 κατασκευάζονταν μέχρι το 1986, οπότε ο Parker ανασχεδίασε το στυλό επιμηκύνοντας το καπάκι και κοντύνοντας τον κορμό και τη μύτη, μετονομάζοντας το νέο στυλό σε "Vector Standard". Επί του παρόντος, υπάρχουν τέσσερα διαθέσιμα μοντέλα (σε πλαστικό και ατσάλι).
Οι Parker των προέδρων των ΗΠΑ
Οι Parker Jotters ήταν αγαπημένη επιλογή του Προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ για την υπογραφή νομοθετημάτων και διαταγμάτων αλλά και για δώρα. Πράγματι, διαδοχικοί πρόεδροι από τον Κένεντι μέχρι τον Μπιλ Κλίντον χρησιμοποίησαν στυλό Πάρκερ για αυτούς τους σκοπούς και ο Πάρκερ διατήρησε έναν ειδικό εκπρόσωπο, τον Τζον Γ. Γκιμπς, στο Λευκό Οίκο. Σε ένα από τα πρώτα χρόνια της θητείας του, ο Λύντον Τζόνσον παρήγγειλε τουλάχιστον 60.000 στυλό Parker. Ο Τζόνσον χρησιμοποιούσε έως και 75 στυλό για να υπογράψει κάθε σημαντικό έγγραφο και διάταγμα, κάνοντάς τα δώρο όλα σε ηγέτες συμμάχους των ΗΠΑ και υποστηρικτές του κόμματός του. Αφού η Parker έπαψε να είναι μια αμερικανική εταιρεία, οι μετέπειτα πρόεδροι μεταπήδησαν στη χρήση στυλό της A. T. Cross Company.
GNU
Το εγχείρημα GNU (αναδρομικό ακρωνύμιο για το GNU is not Unix, προφέρεται "γκνου" IPA: /gnu/) ανακοινώθηκε επίσημα το 1983 και τέθηκε σε λειτουργία από τον Ιανουάριο του 1984, με σκοπό τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου λειτουργικού συστήματος (GNU), τύπου Unix το οποίο θα ήταν ελεύθερο λογισμικό. Σήμερα, παραλλαγές του λειτουργικού GNU που χρησιμοποιούν τον πυρήνα του Linux, χρησιμοποιούνται ευρέως. Αν και αυτά τα συστήματα αναφέρονται συνήθως σαν "Linux", θα ήταν πιο ακριβές να αποκαλούνται συστήματα GNU/Linux.
Σύντομη ιστορία του GNU
Το έργο GNU ανακοινώθηκε δημοσίως στις 27 Σεπτεμβρίου του 1983 στις ομάδες net.unix-wizards και net.usoft. Η ανάπτυξη του λογισμικού ξεκίνησε τον Ιανουάριο, όταν ο Ρίτσαρντ Στόλλμαν παραιτήθηκε από το ΜΙΤ (Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης) ώστε το Ινστιτούτο να μη διεκδικήσει την ιδιοκτησία του GNU ή να μη παρέμβει στη διάδοσή του ως ελεύθερο λογισμικό. Η λέξη GNU οφείλεται σε διάφορα λογοπαίγνια, μεταξύ άλλων και σε κάποιο ομώνυμο τραγούδι.
Ο σκοπός του GNU ήταν να υλοποιηθεί ένα λειτουργικό σύστημα εντελώς ελεύθερο. Ελεύθερο υπό την έννοια της δυνατότητας των χρηστών να μπορούν να μελετήσουν, να τροποποιησουν και να αναδημοσιεύσουν τον πηγαίο κώδικα χωρίς περιορισμούς, αναβιώνοντας έτσι μια ελευθερία που ίσχυε τις δεκαετίες του '60 και '70, στις κοινότητες των χάκερ. Η φιλοσοφία αυτή δημοσιοποιήθηκε τον Μάρτιο του 1985 με τίτλο Το Μανιφέστο GNU.
Η πλειονότητα του λογισμικού έπρεπε να προγραμματιστεί από την αρχή από εθελοντές, εκτός από την περίπτωση όπου υπήρχαν ελεύθερα συμβατά μέρη των προγραμμάτων (π.χ. Το TeX και το X). Τον Οκτώβριο του 1985 ο Στόλλμαν ίδρυσε το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού (FSF) το οποίο προσέλαβε προγραμματιστές για να αναπτύξουν το λογισμικό που θα χρειαζόταν το GNU, φτάνοντας στα 15 άτομα δυναμικό. Το copyright μερικών από τα πακέτα του GNU ανήκει στο FSF ενώ τα περισσότερα έχουν την άδεια GNU GPL. Ένα μικρό ποσοστό κυκλοφορεί υπό άλλες λιγότερο διαδεδομένες αλλά παρόμοιες άδειες.
Το GNU επιχείρησε να είναι συμβατό με το Unix, δημοφιλές εκείνη την εποχή, το οποίο όμως τότε ήταν ιδιόκτητο σύστημα. Το σύστημα αυτό ήταν και σταθερό και διαμεριστικό και μπορούσε να χτιστεί κομμάτι κομμάτι. Ο σχεδιασμός του πυρήνα (ο οποίος ήταν ένας πολυδιακομιστικός μικροπυρήνας) ήταν η σημαντικότερη διαφοροποίηση από το παραδοσιακό Unix. Το όνομά του είναι GNU Hurd και τρέχει πάνω στον μικροπυρήνα Mach. Αποτελείται κυρίως από ένα σύνολο προγραμμάτων (διακομιστών) που κάνουν παρόμοιες λειτουργίες με τον πυρήνα του Unix. Ο πρώτος πυρήνας ήταν ο TRIX, ένας πυρήνας κλήσεων μακρινών διεργασιών που αναπτύχθηκε στο ΜΙΤ και διανεμήθηκε δωρεάν αλλά σταμάτησε να χρησιμοποιείται ως ακατάλληλος, καθώς ήταν μη φορητός (δεν λειτουργούσε σε άλλες αρχιτεκτονικές). Έτσι, υιοθετήθηκε ο Mach που αναπτύσονταν στο Carnegie Mellon University, και το 1990 αφαιρέθηκαν από αυτόν γραμμές κώδικα ιδιόκτητου λογισμικού, έτσι ώστε να γίνει ελεύθερο λογισμικό. Πάνω στον Mach, βασίστηκαν τα μέρη υψηλότερου επιπέδου του πυρήνα (αρχικά με το όνομα Alix) που ήταν μια συλλογή εφαρμογών. Τελικά το σύστημα έγινε γνωστό με το όνομα Hurd. Η επιλογή ωστόσο του Mach δεν βοήθησε την ανάπτυξη του Hurd, και ο Στόλλμαν τη χαρακτήρισε ως προσωπικό του λάθος. Έγιναν απόπειρες να μεταφερθεί ο πυρήνας πάνω στον μικροπυρήνα L4 ή στον πυρήνα Coyotos που δεν καρποφόρησαν.
Ο όρος GNU/Hurd αναφέρεται στη διανομή του λειτουργικού συστήματος GNU που χρησιμοποιεί τον πυρήνα GNU Hurd. Η λέξη "GNU" στον όρο GNU Hurd δηλώνει ότι είναι μέρος του εγχειρήματος GNU, ενώ ο όρος "GNU/Hurd" το διαχωρίζει ως ένα εκ των τριών υπαρχόντων συστημάτων GNU: το GNU/Linux το GNU/Hurd και το GNU/kFreeBSD. Σκέτη η λέξη "GNU" αναφέρεται ή στο GNU/Hurd ή σε παράγωγο σύστημα Hurd. Υπάρχει ζήτημα και διαφωνίες όσον αφορά τον όρο GNU/Linux και τη σημασία του.
Επιπλέον, μεγάλες εταιρείες όπως οι IBM, Intel, Google και Hewlett Pacκard έχουν συνεισφέρει στην ανάπτυξη του Linux με απώτερο σκοπό την αύξηση των πωλήσεων σε hardware δεδομένης τη διάδοσης του Linux στην αγορά των διακομιστών, των κινητών τηλεφώνων και των netbooks.
Φιλοσοφία
Εκτός από την δημιουργία λογισμικού, τα μέλη του εγχειρήματος δραστηριοποιούνται κοινωνικά στην προώθηση του ελεύθερου λογισμικού και την ανάπτυξη ειδικών αδειών προκειμένου να το προστατέψουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:GNU Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Ελεύθερο περιεχόμενο
Κωνσταντίνος Μαλτέζος
Ο Κωνσταντίνος Μαλτέζος (1869 - 1951) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1869. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Μεσολόγγι το 1885, και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία του κληροδοτήματος Αντώνιου Παπαδάκη. Αφού αποφοίτησε με διδακτορικό στα Μαθηματικά το 1890, συνέχισε τις σπουδές με υποτροφία στο εξωτερικό. Παρακολούθησε ειδικά μαθήματα Φυσικής στην Σορβόννη, στο Colège de France και στην Πολυτεχνική Σχολή (1890-1894). Το 1894 αναγορεύτηκε διδάκτωρ των επιστημών στην Σορβόννη.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά υπογραμματέας του Πρωτοδικείου (1885-1886) στο Ελληνικό Σχολείο (1886) και γραμματέας στο Υπουργείο Οικονομικών (1887-1890). Μεταξύ 1894 και 1914 διετέλεσε καθηγητής της Φυσικής και της Εφαρμοσμένης Μηχανικής και Μηχανολογίας στην Σχολή Ευελπίδων, και από το 1894 έως το 1903 ήταν υπεύθυνος του εργαστηρίου φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε δύο φορές (1925-1926 και 1937-1938) κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκτός των άλλων πολυάριθμων διορισμών του σε διάφορες σχολές διετέλεσε μέλος του συμβουλίου του Αστεροσκοπείου Αθηνών, μέλος της Φυσικής Εταιρείας της Γαλλίας και ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Οι επιστημονικές του εργασίες αφορούσαν τη θεωρητική και την πειραματική φυσική. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Ιανουαρίου 1951.
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
ZIS-150
Το ZIS-150 και μετά ZIL-150 ήταν ένα φορτηγό που παράγονταν από την ZIS που μετά ονομάστηκε ZIL από το 1947 μέχρι το 1968. Ήταν βασισμένο στο Αμερικάνικο International Harvester KR-11 το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και επίσης είχε εξαχθεί στην Σοβιετική Ένωση. Παράχθηκαν πολλές εκδόσεις από το φορτηγό με τις πιο δημοφιλές να είναι το ZIL-164 πού είχε μια πιο μοντέρνα μηχανή και παράχθηκε μέχρι το 1968 και το ZIS-151 που ήταν μια τριαξονική έκδοση που μετά εκσυγχρονίστηκε σαν ZIL-157 και παράχθηκε μέχρι το 1995. Με άδεια και βοήθεια της ZIS, το φορτηγό επίσης παραγόταν στη Ρουμανία από την Steagul Rosu μέχρι το 1962, ενώ επίσης παραγόταν και στην Κίνα με το όνομα FAW Jiefang CA 10 μέχρι το 1986. Αυτές οι παραγωγές έγιναν με εξαρτήματα που αποστέλλονταν από την Σοβιετική Ένωση.
ZIS-150
Η γνήσια μηχανή του Αμερικάνικου φορτηγού δεν χρησιμοποιήθηκε γιατί δεν παρέδιδε την απαιτούμενη δύναμη μηχανής, τουλάχιστον σύμφωνα με τους Σοβιετικούς μηχανικούς.
Το φορτηγό έτσι μπήκε στην παραγωγή ως μια μεγαλύτερη εναλλακτική στο GAZ-51. Ήταν αρκετά επιτυχημένο στο περισσότερο Ανατολικό Μπλοκ, αλλά το ανταγωνιστικό GAZ-51 πάντα το περνούσε σε πωλήσεις. Το 1951, η ZIS άρχιζε να στέλνει εξαρτήματα σε ένα εργοστάσιο στην Γεωργία για να αρχίσει η παραγωγή και εκεί, για να επεκταθεί πιο πολύ η αγορά του φορτηγού.
Εκτός από το βασικό φορτηγό με πλατφόρμα, παράχθηκαν και άλλες εκδόσεις όπως βαν, λεωφορεία και νταλίκες. Μέσα στα χρόνια, το φορτηγό έλαβε αρκετούς εκσυγχρονισμούς και με αφορμή της Αποσταλινοποίησης, το εργοστάσιο που παρήγαγε το φορτηγό άλλαξε όνομα σε ZIL, και αυτό επίσης ισχύει και για το φορτηγό.
Η παραγωγή του φορτηγού τελείωσε το 1968, με το ZIL-130 να το αντικαθιστά.
ZIS-151
Το ZIS-151 ήταν μια τριαξωνική έκδοση του ZIS-150, προοριζόμενο κυρίως για τον στρατό και για εξαγωγές. Άρχιζε να παράγεται το 1948 και αντικατέστησε το ZIS-6. Το ZIS-151 ήταν το πρώτο επιτυχημένο Ρώσικο τριαξονικό φορτηγό. Το σασί ενισχύθηκε σε μεγάλο βαθμό αφού προοριζόταν κυρίως για στρατιωτική χρήση. Οι ρόδες επίσης ήταν μεγαλύτερες και η μηχανή ήταν διαφορετική από αυτήν του ZIS-150.
Αφού το ZIS-150 άλλαξε όνομα σε ZIL-164, το ZIS-151 έγινε και αυτό ZIL-157. Το φορτηγό εκσυγχρονίστηκε σε μεγάλο βαθμό μέσα στα χρόνια και συνέχιζε να παράγεται μέχρι το 1995, αφού ήταν αρκετά επιτυχημένο ακόμη και μετά το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης. Αντικαταστάθηκε από το ZIL-131.
Το σασί και η μηχανή του ZIS-151 επίσης χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορα άλλα στρατιωτικά οχήματα όπως το τεθωρακισμένο BTR-152 και το αμφίβιο BAV-485.
Παρά όλα αυτά, ένα σοβαρό μειονέκτημα για ένα τόσο βαρύ φορτηγό είναι η έλλειψη υδραυλικού τιμονιού. Το χειμώνα, το φορτηγό απαιτεί προσεκτική επίβλεψη του συστήματος ψύξης, εάν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιούνται μονωτικά καλύμματα στο ψυγείο.
Δύο άξονες έλικα με ενδιάμεση μονάδα ρουλεμάν στον μεσαίο άξονα πλησίαζαν τον πίσω άξονα.
Συνθήκη του Πασάροβιτς
Η Συνθήκη του Πασάροβιτς ή Πασσάροβιτς υπήρξε μια πολύ σημαντική συνθήκη, τόσο στην ιστορία της Ευρώπης, όσο και για τον ελλαδικό χώρο, ειδικότερα, στην περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Κατά τον Ενετοτουρκικό πόλεμο 1714-18, οι Οθωμανικές επιτυχίες στον ελληνικό χώρο (Πελοπόννησος, Κρήτη) και οι εξ αυτών φόβοι της Αυστρίας για τις κτήσεις της στην Δαλματία, κατέληξαν σε αυστριακή παρέμβαση υπέρ της Βενετίας. Οι αλλεπάλληλες νίκες του πρίγκιπα Ευγένιου της Σαβοΐας  στο Πετροβαραδιν (στο Νόβι Σαντ, Αύγουστος 1716), στο Τέμεσβαρ (Οκτώβριος 1716) και στο Βελιγράδι (Αύγουστος 1717), οδήγησαν τον Ιούλιο του 1718 στην Συνθήκη του Πασάροβιτς μεταξύ Αυστρίας, Βενετίας και Οθωμανικής αυτοκρατορίας. (Πασάροβιτς ήταν το γερμανικό όνομα της σημερινής πόλης Ποζάρεβατς - Σερβικά: Пожаревац - νοτιοδυτικά του Βελιγραδίου).
Με την Συνθήκη του Πασάροβιτς :
Με την Συνθήκη του Βελιγραδίου του 1739, κατάληξη ενός ακόμη Αυστροτουρκικού πολέμου, τα εδάφη που είχε κερδίσει η Αυστρία επανήλθαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
Επιπτώσεις
Όμως ανεξάρτητα αυτών, ένα σημαντικό σημείο της συνθήκης ήταν οι διομολογήσεις του Καρόλου δια των οποίων άρχισε δειλά - δειλά η οικονομική και εξ αυτής η πολιτική ζωή των Ελλήνων του ελλαδικού χώρου. Εξ αυτών των αρχικών διομολογήσεων των Αψβούργων επετράπη αμοιβαία στους υπηκόους των δύο Αυτοκρατοριών να ναυσιπλοούν ελεύθερα και να ασκήσουν ελεύθερο εμπόριο σε ξηρά και θάλασσα. Ειδικά επ' αυτού, ένα μήνα μετά, ακολούθησε ιδιαίτερη συμφωνία στις 27 Ιουλίου στην οποία και καθορίζονταν οι διάφορες λεπτομέρειες διεξαγωγής των συναλλαγών. Τα αμοιβαία αυτά εμπορικά προνόμια που έσπευσαν πρώτοι να επωφεληθούν οι Έλληνες καραβοκύρηδες επικυρώθηκαν επίσης με τη Συνθήκη του Βελιγραδίου (1739). Σημαντικό επίσης σημείο των διομολογήσεων ήταν ότι οι Μακεδόνες μπορούσαν πλέον ν΄ αποκτήσουν την αυστριακή υπηκοότητα με δικαίωμα διεξαγωγής εμπορίου στις υπό Οθωμανική κυριαρχία περιοχές.
Πηγές
Πασάροβιτς Πασαροβιτς Κατηγορία:Οθωμανική Κρήτη Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστριακής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία Κατηγορία:Βασίλειο του Μoρέως
Αδελαΐδα του Μπάλενστετ
Η Αδελαΐδα, γερμ.: Adelheid von Ballenstedt von Ascania (π. 1100 - μετά το 1139) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του κόμη του Μπάλενστετ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Στάντε και μετά κόμισσα του Όστερμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Όθωνα κόμη του Μπάλενστετ και της Αϊλίκας των Μπίλλουνγκ, κόρης του Μάγκους δούκα της Σαξονίας. Αδελφός της ήταν ο Αλβέρτος η Άρκτος.
Οικογένεια
Ο πρώτος σύζυγος της Aδελαΐδας ήταν ο Ερρίκος Δ΄ κόμης του Στάντε (απεβ. 1128). Το ζευγάρι δεν είχε (καταγεγραμμένα) παιδιά.
Το 1139 η Αδελαΐδα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με τον Βέρνερ φον Φέλτιμ, κόμη τον Όστερμπουργκ (απεβ. μετά το 1169). Σύμφωνα με τα Χρονικά του Στάντε, ο Βέρνερ ήταν υποτελής (vassus) του Αλβέρτου της Άρκτου. Με τον Βέρνερ, η Aδελαΐδα είχε (τουλάχιστον) έναν γιο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Μαργκαρίτ Πίντλινγκ
Η Λαίδη Μαργκαρίτ Πίντλινγκ (Dame Marguerite Pindling, γενν. στις 26 Ιουνίου 1932), πατρικό: Marguerite McKenzie, ήταν η Γενική Κυβερνήτρια των νήσων Μπαχάμες από τις 8 Ιουλίου 2014 ως τις 28 Ιουνίου 2019. Η ανακοίνωση για το διορισμό της έγινε τον Ιούνιο του 2014 και διαδέχθηκε τον Άρθουρ Φουλκς, ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία τον Ιούλιο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο νησί Νότια Άντρος και η ίδια περιγράφει τον εαυτό της "ως ένα ξυπόλητο κορίτσι του Άντρος".
Εγκαταστάθηκε στη Νασάου το 1946 και φοίτησε στο Western Senior School. Μετά το σχολείο εργάστηκε στο πλευρό του φωτογράφου Στάνλεϊ Τούγκουντ και αργότερα γνώρισε το δικηγόρο Λίντεν Πίντλινγκ, με τον οποίο παντρεύτηκε στις 5 Μαΐου 1956. Λίγο μετά το γάμο ο σύζυγός της, μετέπειτα πρωθυπουργός, εξελέγη βουλευτής και θα εκλέγεται συνεχώς ως το 1997. Ως πρώτη κυρία των Μπαχαμών, η Πίντλινγκ ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο και βοήθησε πολλά παιδιά στη χώρα της.
Το 2007 της απονεμήθηκε ο τίτλος της Λαίδης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Με τον Πίντλινγκ έχει 4 παιδιά και σήμερα έχει 6 εγγόνια.
Γενική Κυβερνήτρια
Λίγο πριν την ορκωμοσία της, η είδηση για έναν φορολογικό λογαριασμό αξίας 300.000 δολαρίων που της είχε έρθει να πληρώσει, προκάλεσε σχόλια στις εφημερίδες και ορισμένοι αμφισβήτησαν την επιλογή της ως διαδόχου του γενικού κυβερνήτη Φουλκς.
Η ορκωμοσία της ως 10ης Γενικής Κυβερνήτριας των Μπαχαμών έγινε στις 8 Ιουλίου 2014.
Αρτάβασδος
Ο Αρτάβασδος ή Αρτάβαζος ήταν Ρωμαίος στρατηγός και Αυτοκράτορας, που υποστήριξε τους εικονολάτρες και ανέτρεψε προσωρινά τον εικονομάχο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄.
Βιογραφία
Μετά τον θάνατο του Λέοντα Γ΄ (741) και την άνοδο του Κωνσταντίνου Ε΄ στον θρόνο, ο Αρτάβασδος, ο οποίος ήταν γαμπρός επ' αδελφή του νέου Αυτοκράτορα, καθώς είχε νυμφευθεί την αδελφή αυτού Άννα, αφού εξασφάλισε την υποστήριξη των Θεμάτων του Οψικίου, του Αρμενιακών και της Θράκης επαναστάτησε το 742 κατά του Κωνσταντίνου Ε΄ χτυπώντας τον αιφνιδιαστικά, όταν αυτός και οι δυνάμεις του διέσχιζαν το Οψίκιο κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον των Αράβων. Μετά το τέλος τής νικηφόρας γι' αυτόν μάχης, διέδωσε, ότι ο Κωνσταντίνος ήταν νεκρός και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου, εκμεταλλευόμενος τη δυσαρέσκεια αφενός των αριστοκρατών, τους οποίους η συγκεντρωτική πολιτική των Ισαύρων είχε περιθωριοποιήσει και αφετέρου τα εικονολατρικά αισθήματα μερίδας του λαού και του κλήρου, αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και στέφθηκε από τον Πατριάρχη Αναστάσιο. Αμέσως ο νέος Αυτοκράτορας διακήρυξε την υποστήριξή του στην εικονολατρία, ακύρωσε όλα τα εικονομαχικά διατάγματα που είχαν εκδοθεί, αποκατέστησε την τιμή στις εικόνες, ενίσχυσε τις θέσεις των εικονολατρών στις δημόσιες θέσεις, ενώ αναγνωρίστηκε ως νόμιμος Αυτοκράτορας από τον εικονόφιλο πάπα Ζαχαρία.
Ρούλα Κορομηλά
Η Ρούλα Κορομηλά (Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 1957) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια.
Αρτάβασδος
Βιογραφία
Όμως ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος Ε΄ ανασυντάχθηκε, συγκέντρωσε ισχυρή στρατιωτική δύναμη και αντεπιτέθηκε, νικώντας τον Μάιο του 743 τον Αρτάβασδο στις Σάρδεις. Συνεχίζοντας την καταδίωξη έφτασε μετά από τέσσερις μήνες έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, την οποία κατέλαβε δύο μήνες αργότερα, αιχμαλωτίζοντας μάλιστα τον Αρτάβασδο, ο οποίος προσπάθησε να διαφύγει.
Ρούλα Κορομηλά
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τα Αρφαρά Μεσσηνίας. Ο πατέρας της ήταν στρατιωτικός και πέρασε τα παιδικά της χρόνια από πόλη σε πόλη, ενώ σπούδασε γραμματέας. Έχει δυο αδέλφια, τη Λένα και τον Θανάση.
Αρτάβασδος
Βιογραφία
Μετά την επικράτησή του, ο Κωνσταντίνος Ε΄ τιμώρησε σκληρά όλους όσοι ήταν εμπλεκόμενοι στην ανταρσία εναντίον του : συγκεκριμένα ο Αρτάβασδος καθώς και οι δύο γιοι του Νικήτας και Νικηφόρος, τυφλώθηκαν, αφού πρώτα διαπομπεύτηκαν δημόσια στους δρόμους της πρωτεύουσας, ενώ την ίδια τύχη φαίνεται να είχε και ο Πατριάρχης Αναστάσιος.
Ρούλα Κορομηλά
Σταδιοδρομία
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 προσλήφθηκε ως διοικητική υπάλληλος στην κρατική τηλεόραση. Παρουσίασε την πρωινή εκπομπή Μια καλημέρα είναι αυτή.
Αρτάβασδος
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 717 την Άννα των Ισαύρων, κόρη τού Λέοντα Γ΄ του Ισαύρου και είχε τέκνα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Εικονομαχία Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Αρμενιακών Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Οψικίου Κατηγορία:Κόμητες του βασιλικού Οψικίου Κατηγορία:Κουροπαλάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Ρούλα Κορομηλά
Δεκαετία του '90
Το 1991 μεταπήδησε στον νεοσύστατο τότε ΑΝΤ1 παρουσιάζοντας την μακροβιότερη πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή, τον Πρωινό Καφέ. Στην ίδια εκπομπή, την παρουσιάστρια διαδέχτηκαν αργότερα η Πόπη Χατζηδημητρίου, η Ελένη Μενεγάκη, η Ελεονώρα Μελέτη, το δίδυμο Κατερίνα Ζαρίφη - Νίκος Μουτσινάς και η Βίκυ Καγιά. Επίσης, το 1992 στον ΑΝΤ1 ξεκίνησε να παρουσιάζει το πρώτο σόου της ελληνικής τηλεόρασης με τον τίτλο Ciao ANT1.
Το 1994 διέκοψε το συμβόλαιο της με τον ΑΝΤ1, ξεκινώντας δικαστική διαμάχη με το κανάλι, για να βρει τηλεοπτική στέγη στο Mega. Εκεί παρουσίασε την εκπομπή Μπράβο, ένα εβδομαδιαίο (στην αρχή κάθε Σάββατο και μετέπειτα κάθε Κυριακή) σόου, που, με κάποιες μικρές αλλαγές μεταδιδόταν έξι χρόνια στο κανάλι με υψηλές τηλεθεάσεις. Στην εκπομπή εμφανίστηκαν, μεταξύ άλλων, ξένοι σταρ, όπως ο Ρίκι Μάρτιν, η Μαντόνα και ο Έρος Ραματσότι. Πολλές από τις εκπομπές μεταδόθηκαν από το δημαρχείο της Σύρου και τον Λυκαβηττό. Η Ρούλα Κορομηλά και στα δύο σόου δεν περιοριζόταν στον απλό ρόλο της παρουσιάστριας, αφού χόρευε, τραγουδούσε (σε ντουέτα ή μόνη της) και έκανε σκετς.
Στο Mega παρουσιάζε τις απογευματινές εκπομπές Bravissimo και Ε, ναι λοιπόν ενώ καθιέρωσε και τους τηλεμαραθώνιους για κοινωφελείς σκοπούς. Ένας από τους τηλεμαραθώνιους, που αφορούσε παιδιά με αναπηρίες, μεταδόθηκε το 1996 και διήρκεσε 30 ώρες με τη Ρούλα να παραμένει μπροστά στην κάμερα το μεγαλύτερο διάστημα της μετάδοσης, καταγράφοντας ρεκόρ παρουσίασης για τα ελληνικά δεδομένα. Από τοντηλεμαραθώνιο συγκεντρώθηκαν 650.000.000 δραχμές για την ανέγερση πρότυπου κέντρου αποκατάστασης παιδιών που πάσχουν από εγκεφαλική παράλυση. Για να τιμήσει τη Ρούλα για την προσφορά της η Εταιρία Προστασίας Σπαστικών ονόμασε μία αίθουσα του κέντρου αποκατάστασης Αίθουσα Ρούλα Κορομηλά.
Μετά το 2000
Το 2001 επέστρεψε στον Alpha παρουσιάζοντας την πρώτη πρωινή εκπομπή του σταθμού με τον τίτλο Έντεκα και κάτι που λίγο καιρό αργότερα μετονομάζεται σε Καλώς τους, μέχρι το καλοκαίρι του 2004. Παράλληλα κατά διαστήματα έκανε εκπομπές στη βραδινή ζώνη, όπως την ...Στη Ρούλα, παρουσιάζοντας έκτακτες συνεντεύξεις - πορτρέτα με προσωπικότητες όπως η Χάρις Αλεξίου, ο Νίκος Καρβέλας, ο Σταμάτης Σπανουδάκης και ο Σάκης Ρουβάς.
Τη σεζόν 2004-2005 παίρνει μεταγραφή για το Star όπου ανέλαβεγια ένα έτος την παρουσίαση πρωινής εκπομπής με τίτλο Όλε.
Απείχε για ένα χρόνο από την τηλεόραση και επέστρεψε ιστον Alpha αναλαμβάνοντας διοικητική θέση στον σταθμό, ως υπεύθυνη ψυχαγωγικών προγραμμάτων, ενώ παρουσίαζε και την εκπομπή Τρεις Ευχές το 2006 που μετονομάστηκε σε Ζωή σαν Όνειρο. Το 2007 συμμετείχε στο talent show TV Stars: Παρουσιάστε Live, ως καθοδηγήτρια των παικτών του show, ενώ από το 2007 μέχρι τα τέλη του 2012 κατείχε διοικητική θέση στον Alpha, ως σύμβουλος προγράμματος. Μετά από αποχή τριών χρόνων από την τηλεοπτική επικαιρότητα αλλά και από κάθε δημόσια εμφάνιση, λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας, στις 26 Απριλίου 2010, επέστρεψε μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες, αναλαμβάνοντας την παρουσίαση του talent show Greek Idol. Η πρεμιέρα του show και η επιστροφή της Ρούλας σημείωσαν υψηλή τηλεθέαση. Στις 3 Οκτωβρίου 2010 ανέλαβε την παρουσίαση του Big Brother και την λανοιξη του 2011 παρουσίασε και τον δεύτερο κύκλο του Greek Idol. Στις αρχές του 2013 έλυσε κοινή συναινέσει τη συνεργασία της με τον Alpha.
Στις 2 Απριλίου του 2014, επέστρεψε στο Mega, στην κριτική επιτροπή του show Just the 2 Of Us
Στις 16 Απριλίου 2016, επανέφερε το σόου με τίτλο ΜΠΡΑΒΟ ΡΟΥΛΑ στον τηλεοπτικό σταθμό Epsilon. Η συνεργασία της με το κανάλι έληξε στις 20 Ιουνίου, λίγο πριν μεταδοθεί η τελευταία εκπομπή από τη Σύρο, μετά από απόφαση της παρουσιάστριας λόγω πιθανών οικονομικών διαφορών και κακής συνεργασίας με τη διοίκηση του σταθμού.
Στο Mega επέστρεψε το 2022 για την παρουσίαση της μουσικής εκπομπής Σπίτι με το Mega.
Προσωπική ζωή
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος υπήρξε ο πρώτος της σύζυγος, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1981, παντρεύτηκε το 1988 και πήρε διαζύγιο δύο χρόνια αργότερα. Το 2000 παντρεύτηκε τον μπασκετμπολίστα Νάσο Γαλακτερό, με τον οποίο χώρισαν εφτά χρόνια αργότερα. Γνωστή είναι η σχέση της με τον Ιταλό τηλεσκηνοθέτη Στέφανο Σαρτίνι, η οποία διήρκεσε έξι χρόνια.
Έχει τιμηθεί με πολλά τηλεοπτικά βραβεία και είναι γνωστή ως η εθνική τηλεπαρουσιάστρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Γρηγόριος Νεοκαισαρείας
Ο Γρηγόριος Νεοκαισαρείας, γνωστός και ως Γρηγόριος ο Θαυματουργός (περ. 213 – περ. 270 μ.Χ.) ήταν Χριστιανός επίσκοπος του 3ου αιώνα. Θεωρείται Πατέρας της Εκκλησίας και άγιος από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία.
Βιογραφία
Ο Θεόδωρος, όπως ονομαζόταν αρχικά ο Γρηγόριος, γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου (γνωστή στην αρχαιότητα και ως Καβηρία, Διάσπολις και Σεβαστή, το σημερινό Νικσάρ) και προερχόταν από εύπορη και εξέχουσα οικογένεια παγανιστών. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν 14 χρονών, ενώ ο γαμπρός του ήταν Ρωμαίος κυβερνήτης της Παλαιστίνης.
Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει στην περίφημη νομική σχολή της Βηρυτού αλλά όταν γνώρισε τον Ωριγένη αποφάσισε, όπως και ο αδελφός του Αθηνόδωρος, να εγκαταλείψει την ιδέα της νομικής σχολής, να μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και να γίνει μαθητής του στην Κατηχητική Σχολή της Αλεξάνδρειας. Τότε ο Θεόδωρος άλλαξε το όνομά του σε Γρηγόριος, καθώς το «Θεόδωρος» δεν θεωρούνταν αποκλειστικά χριστιανικό όνομα. Σπούδασε αρχικά φιλοσοφία και αργότερα θεολογία, πάντοτε όμως έκλινε προς τις φιλοσοφικές μελέτες τόσο πολύ ώστε είχε την διακαή επιθυμία να αποδείξει ότι η χριστιανική θρησκεία ήταν η μόνη αληθινή και καλή φιλοσοφία. Οι σπουδές του κοντά στον Ωριγένη διήρκεσαν εφτά χρόνια.
thumb|235px|Η στήλη του Αγίου Γρηγορίου του Θαυματουργού στο ναό της [[Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)|Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη: Η καλυμμένη με χαλκό οπή που υπάρχει πιστεύεται ότι έχει θαυματουργικές δυνάμεις για όσους θα βάλουν το δάχτυλο τους, κάνουν μια πλήρη δεξιόστροφη περιστροφή της παλάμης τους και στη συνέχεια κάνουν μια ευχή.]]
Στον Γρηγόριο αποδίδεται η καθιέρωση εορτασμών προς τιμήν των μαρτύρων, των διδασκαλιών σχετικά με τους αγίους και η τήρηση εορτών για τους αγίους, που αποτέλεσε επίσης μέσο για να προσελκύσει παγανιστές στην Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Δέκιου, διέφυγε μαζί με τους άλλους Χριστιανούς στην έρημο.
Έργα
Τα έργα του Γρηγόριου έχουν διασωθεί σε ιδιαίτερα αποσπασματική κατάσταση. Ονομαστός παραμένει ο αποχαιρετιστήριος λόγος του Εις Ωριγένην Προσφωνητικός μετά το πέρας των σπουδών του, όπου εξυμνείται η διδακτική δεινότητα του Ωριγένη. Άλλα έργα του που σώζονται είναι η Επιστολή Κανονική Περί των εν τη Καταδρομή των Βαρβάρων Ειδωλόθυτα Φαγόντων ή και Έτερα τινά Πλημμελησάντων, Προς Τατιανόν Περί Ψυχής Λόγος Κεφαλαιώδης, Λόγοι Εις τον Ευαγγελισμόν της Παναγίας Θεοτόκου και Αεί Παρθένου της Μαρίας, Λόγος εις τους Αγίους Πάντας, Ομιλία Εις τον Εκκλησιαστήν, αποσπάσματα από σχολιολόγια στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, στον Ιερεμία και στον Ιώβ. Ο Γρηγόριος μετέφρασε σε απλούστερα ελληνικά το βιβλίο του Εκκλησιαστή με βάση τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα.
Υμνολογία & Ιερά Λείψανα
Ἀπολυτίκιον
'''Ἦχος πλ. δ’.'''
Ἐν προσευχαῖς γρηγορῶν, ταῖς τῶν θαυμάτων ἐργασίαις ἐγκαρτερῶν, ἐπωνυμίαν ἐκτήσω τὰ κατορθώματα, ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Πάτερ Γρηγόριε, φωτίσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν, μὴ ποτὲ ὑπνώσωμεν, ἐν ἁμαρτίαις εἰς θάνατον.
Κοντάκιον
'''Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.'''
Θαυμάτων πολλῶν, δεξάμενος ἐνέργειαν, σημείοις φρικτοῖς, τοὺς δαίμονας ἐπτόησας, καὶ τὰς νόσους ἤλασας τῶν ἀνθρώπων, πάνσοφε Γρηγόριε· διὸ καλῇ θαυματουργός, τὴν κλῆσιν ἐξ ἔργων κομισάμενος.
'''Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.'''
Ὡς εὐσεβείας ὑποφήτην καὶ διδάσκαλον καὶ τῶν θαυμάτων ποταμόν σε ἀνεξάντλητον μακαρίζομεν οἱ δοῦλοί σου Ἱεράρχα. Ἀλλ’ ὡς ἔχων παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον Ἐκ παντοίων ἀπολύτρωσαι κακώσεων τοὺς βοῶντάς σοι, χαίροις Πάτερ Γρηγόριε.
'''Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.'''
Νέος γέγονας Μωσῆς τοῖς ἔργοις, πλάκας πίστεως ἐπὶ τοῦ ὄρους, τῆς μυστικῆς θεοφανείας δεξάμενος, νομοθετήσας λαοῖς τὴν εὐσέβειαν, τοῦ τῆς Τριάδος μυστηρίου Γρηγόριε· ὅθεν ἅπαντες, τιμῶμεν πιστοὶ τὴν μνήμην σου, αἰτοῦντες διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος.
Ὁ Οἶκος
Πόθεν ἀπάρξομαι τοὺς ἐπαίνους ἐξυφαίνειν ὁ τάλας, καθορῶν τὰ πολλὰ καὶ ὑπερθαύμαστα πράγματα; Ἐὰν ἀπὸ τοῦ βίου τοῦ Ὁσίου ἐγχειρήσω, τὸ σύνολον οὐκ ἰσχύω· πάντα γὰρ νοῦν ὑπερβαίνει ὁ ἔνθεος βίος αὐτοῦ. Ἐὰν ἀπὸ τῶν θαυμάτων, καὶ ἐν τούτῳ λοιπὸν αἰσχυνθήσομαι, ὑπὲρ τὴν ψάμμον γὰρ ὑπάρχουσι· διὰ τοῦτο ἀκούει θαυματουργός, τὴν κλῆσιν ἐξ ἔργων κομισάμενος.
Μεγαλυνάριον
Τῇ φιλοσοφίᾳ πρὸς ἀληθῆ, γνῶσιν κεχρημένος, οἷα κλίμακι νοητῇ, πρὸς θεολογίας, ἀνέδραμες τὸ ὕψος, Γρηγόριε θαυμάτων, καινῶν διάκονε.
Μέρος της Κάρας του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου Πιερίας.
Μέρος χειρός του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Μεγάλου Μετεώρου.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Παναγίας Σουμελά Βερμίου και Καστρίτσης Ιωαννίνων.
Έργα του
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 3ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα Κατηγορία:Μητροπολίτες Νεοκαισαρείας
Βαθύ Εύβοιας
Το Βαθύ Αυλίδας είναι πεδινή κωμόπολη στην Περιφερειακή Ενότητα Ευβοίας σε υψόμετρο 25 μέτρα.
Γεωγραφία
Το Βαθύ Αυλίδας βρίσκεται στην ηπειρωτική Στερεά Ελλάδα, δίπλα στις βόρειες και δυτικές ακτές του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου σε απόσταση (οδηγικά) 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Χαλκίδας. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια αμπελιών, ελιών και σιτηρών. Στην περιοχή υπάρχουν οινοποιεία (ιδιαίτερα της Ριτσώνας), ορισμένα ελαιοτριβεία και αλευρόμυλοι. Λιγότερο ασχολούνται με την καλλιέργεια οπωροκηπευτικών, την οικόσιτη κτηνοτροφία, την κτηνοτροφία αιγοπροβάτων καθώς και με την εκτροφή χοίρων και πουλερικών. Επιπλέον υπάρχουν αρκετές βιομηχανίες και εργοστάσια.