cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τόλμη και Γοητεία
Υπόθεση
Στο Λαμπερό Λος Άντζελες, στους μοντέρνους δρόμους του Μπέβερλι Χιλς, κυριαρχούν δύο μεγάλοι οίκοι μόδας και οι δύο πανίσχυρες οικογένειες που τους διοικούν. Οι Φόρεστερ και Σπέκτρα. Οι ιστορίες αυτών των δύο δυναστειών, οι πολύπλοκες ζωές τους, οι παθιασμένοι τους έρωτες, οι έντονες διαμάχες τους, οι ενθουσιώδεις θρίαμβοι, ξεδιπλώνονται δραματικά στη σειρά.
Η αυτοκρατορία των Φόρεστερ ιδρύθηκε από τον εμπνευσμένο σχεδιαστή Έρικ και τη δυναμική σύζυγο του Στέφανι. Τα τέσσερα παιδιά τους γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα στα πλούτη. Ο πρωτότοκος γιος τους Ριτζ που είναι επίσης σχεδιαστής στον οίκο Φόρεστερ, ο Θορν που νιώθει να βρίσκεται εδώ και χρόνια στην σκιά του μεγάλου του αδερφού, η Κρίστεν που έχει παντρευτεί έναν φορέα του AIDS και ζει εκτός του Λος Άντζελες, και η μικρή τους κόρη η Φελίσια που είναι ανεξάρτητο πνεύμα.
Ένας από τους σημαντικότερους και πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες της σειράς είναι η Μπρουκ Λόγκαν. Εδώ και 20 χρόνια, η σχέση της με τον Ριτζ βρίσκεται στο προσκήνιο των εξελίξεων χωρίς να έχει χάσει καθόλου από την αίγλη της. Η Μπρουκ ήταν χημικός αλλά στην συνέχεια έγινε γενική διευθύντρια του οίκου Φόρεστερ, θέση που κέρδισε μετά από τον γάμο της με τον Έρικ. Είναι η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειας Λόγκαν. Έχει τρία αδέρφια, τον Στορμ, την Ντόνα και την Κέιτι. Η οικογένεια Λόγκαν συνδεόταν από παλιά με τους Φόρεστερ πολύ πριν γνωρίσει ο Ριτζ την Μπρουκ. Η μητέρα τους, η Μπεθ, ήταν συμφοιτήτρια και αγαπημένη του Έρικ αλλά αναγκάστηκαν να χωρίσουν αφού η Στέφανι έμεινε έγκυος στον Ριτζ. Όταν ο Έρικ φάνηκε να έρχεται ξανά κοντά με την Μπεθ, η Στέφανι μετέθεσε τον άντρα της Στήβεν Λόγκαν στο Παρίσι και εκείνη αναγκάστηκε να πάει μαζί του.
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Άλπος
Στην ελληνική μυθολογία ο Άλπος ήταν ένας από τους Γίγαντες, γιος κι αυτός της Γαίας. Ο Νόννος τον αναφέρει στα Διονυσιακά ως ανθρωποφάγο, με φοβερή όψη, που κατοικούσε στο βουνό Πέλωρο της Σικελίας. Ο Άλπος είχε πολλά χέρια και στο κεφάλι του είχε αντί μαλλιά εκατό οχιές. Τρεφόταν από διαβάτες που περνούσαν από εκεί, τους οποίους άρπαζε, τους πολτοποιούσε κτυπώντας τους πάνω στα βράχια και ύστερα τους έτρωγε.
Αλπος
Χαραλαμπία (όνομα)
Χαραλαμπία, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (όνομα βαφτιστικό).
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα Χαραλαμπία είναι γυναικείος τύπος του βαφτιστικού Χαράλαμπος, από το μεταγενέστερο όνομα Χαραλάμπης, σύνθετο όνομα, από το χαρά και -λάμπης/-λάμπος (από το ρήμα λάμπω «λάμπω προς έξω φως, ακτινοβολώ»), σύμφωνα με το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας «αυτός που λάμπει από χαρά».
Διάδοση του ονόματος
Ο άγιος Χαράλαμπος είναι γνωστός από παλιά, όσο παλιά είναι γνωστοί οι άγιοι Γεώργιος, Δημήτριος ή Νικόλαος. Το όνομα διαδόθηκε ακόμη περισσότερο εξαιτίας της λατρείας που γνώρισε ο άγιος από τα μέσα του 17ου αι., όταν θεωρήθηκε προστάτης των πιστών από την πανούκλα, που εκείνα τα χρόνια ήταν έξαρση σε όλο τον ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα σε λιμάνια με έντονη κίνηση. Στα βενετοκρατούμενα μέρη η λατρεία του φαίνεται ότι συνυπήρξε στην αρχή με εκείνη του αγίου Ρόκκου, την οποία αντικατέστησε τελείως ύστερα από το τέλος της βενετικής κυριαρχίας. (Ως προστάτες από την πανούκλα λατρεύονταν και οι άγιοι Σπυρίδων, Αθανάσιος, Γεώργιος κ.ά., ενδεικτικό του μεγέθους του προβλήματος.) Σήμερα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Χαραλαμπία παρουσιάζεται ως το 187ο πιο συχνό όνομα (123ο ανάμεσα στα γυναικεία), ενώ το αντρικό Χαράλαμπος ως το 56ο πιο συχνό όνομα (21ο ανάμεσα στα αντρικά).
Αντρικός τύπος του ονόματος Χαραλαμπία
Χαράλαμπος, Χαραλάμπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεταγενέστερα ονόματα
Φώτης Κουβέλης
Ο Φώτης Κουβέλης (πλήρες ονοματεπώνυμο: Φώτιος - Φανούριος Κουβέλης, Βόλος, 3 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Έλληνας δικηγόρος, πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και πολιτικός. Έχει διατελέσει βουλευτής (1989-1993 και 1996-2014), υπουργός Δικαιοσύνης (1989), αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας (2018) και υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (2018-2019).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο και σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και συμμετείχε στις αρχαιρεσίες του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών εκλεγόμενος από το 1975 μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Το 1987 εξελέγη πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1989. Επίσης είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων και της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, επίτιμος μέλος της SOS Ρατσισμός ενώ την περίοδο 1991 - 1994 διετέλεσε πρόεδρος του Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων.
Είναι νυμφευμένος με την Φωτεινή Πάλλα και έχουν δύο κόρες.
Πολιτική σταδιοδρομία
Πριν από τη στρατιωτική Χούντα ήταν μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη και στη συνέχεια οργανώθηκε στο Ρήγα Φεραίο. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του ΚΚΕ εσωτερικού, του οποίου διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, και έπειτα συμμετείχε στην ίδρυση της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ), στην οποία εξελέγη μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής. Στις 25 Ιουνίου 1989 εξελέγη γραμματέας της ΕΑΡ και επί θητείας του αποφασίστηκε η ένταξή της στον Συνασπισμό, στον οποίο έγινε μέλος της εκτελεστικής επιτροπής και της πολιτικής επιτροπής. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Τζαννετάκη (2 Ιουλίου έως 12 Οκτωβρίου 1989).
Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β΄ Αθήνας με την υποστήριξη του Συνασπισμού και επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1990. Στις 30 Ιουνίου 1991 στην Α΄ Πανελλαδική Συνέλευση του Συνασπισμού εξελέγη μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας, ενώ τρεις μέρες αργότερα ορίστηκε γραμματέας του κόμματος.
Το 2002 έθεσε υποψηφιότητα για τον δήμο Αθηναίων με την υποστήριξη του Συνασπισμού συγκεντρώνοντας 19.996 ψήφους (5,91%) και μία έδρα. Το 2008 ήταν υποψήφιος για την προεδρία του Συνασπισμού, αλλά στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 10 Φεβρουαρίου του 2008 απέτυχε να εκλεγεί λαμβάνοντας 28,67% έναντι 70,41% του Αλέξη Τσίπρα.
Ίδρυση της Δημοκρατικής Αριστεράς
Στις 5 Ιουνίου 2010 σε ομιλία του στο Συνέδριο του Συνασπισμού ανακοίνωσε, ως επικεφαλής της Ανανεωτικής Πτέρυγας, την αποχώρηση αυτού και των μελών της από το κόμμα. Πέντε μέρες αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε μαζί με τους Θανάση Λεβέντη, Γρηγόρη Ψαριανό και Νίκο Τσούκαλη. Στις 18 Ιουνίου ορίστηκε εκπρόσωπος στη Διάσκεψη των Προέδρων της πολυκομματικής ομάδας των ανεξάρτητων βουλευτών. Λίγες μέρες αργότερα ανακοίνωσε την ίδρυση νέου κόμματος με την ονομασία Δημοκρατική Αριστερά. Στις 10 Ιουλίου 2010 εξελέγη αρχηγός, χωρίς να υπάρχει άλλος υποψήφιος, της Δημοκρατικής Αριστεράς από το πρώτο συνέδριο του κόμματος. Το 2015 τον διαδέχτηκε στη θέση αυτή ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος. Στα τέλη του ίδιου έτους και έπειτα από την αποχώρηση του από τη ΔΗΜΑΡ προχώρησε στην δημιουργία της Ενωτικής Κίνησης Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΕΚΙΕΑ), μαζί με άλλα πρώην στελέχη της ΔΗΜΑΡ.
Συμμετοχή στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
Μετά από την ανοικτή στήριξη που είχε εκφράσει στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση του ήδη από το 2015, στις 28 Φεβρουαρίου 2018 ανακοινώθηκε η συμμετοχή του στη κυβέρνηση. Την 28η Φεβρουαρίου 2018 ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας και στον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου ορκίστηκε υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, θέση που διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Δημοκρατική Αριστερά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Μπερενγκέρ ντε Παλού Β΄
thumb|right|250px|Ο Μπερενγκέρ ντε Παλού Β΄, αναπαριστάμενος με τη [[μίτρα επί της κεφαλής του και τον θυρεό της Επισκοπής της Βαρκελώνης επάνω στους αντιβραχίονες της πουκαμίσας του, ευρισκόμενος στα δεξιά του Ιακώβου Α΄ σε μία στρατιωτικού περιεχομένου αναπαράσταση των τοιχογραφιών της κατάκτησης της Μαγιόρκα.]] Ο Μπερενγκέρ ντε Παλού Β΄ (θάν. Βαρκελώνη, 1241) ήταν Επίσκοπος της Βαρκελώνης από το 1212 έως το 1241.
Επίσκοπος της Βαρκελώνης
thumb|left|Θυρεός της [[Επισκοπή της Βαρκελώνης|Επισκοπής της Βαρκελώνης.]] Ο Μπερενγκέρ ντε Παλού Β΄ εντάχθηκε στον κλήρο της Βαρκελώνης όταν ο θείος του, Μπερενγκέρ ντε Παλού Α΄, διετέλεσε Επίσκοπος της Βαρκελώνης (1200-1206).
Ο Μπερενγκέρ ντε Παλού Β΄ χειροτονήθηκε Επίσκοπος της Βαρκελώνης το 1212, ενώ κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους ακολούθησε τον Πέτρο τον Καθολικό στη Σταυροφορία εναντίον των Μουσουλμάνων Αλμοχάδων, η οποία και ολοκληρώθηκε με την νίκη στην Μάχη του Λας Νάβας ντε Τολόσα ή Μάχη της Ούμπεδα.
Βασιλεία του Πέτρου Β΄ της Αραγωνίας και Σταυροφορία των Αλβιγηνών
Κατά τη διάρκεια της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών, η οποία διεξήχθη εναντίον των Καθαρών της περιοχής της Οξιτανίας και στην οποία ενεπλάκησαν και κτήσεις του Κόμη της Βαρκελώνης και Βασιλέα της Αραγωνίας Πέτρου του Καθολικού που ευρίσκονταν σε οξιτανικό έδαφος, ο επίσκοπος Μπερενγκέρ ντε Παλού επιχείρησε να βρει μία λύση στη διαμάχη μέσω της διαπραγμάτευσης ενός γάμου μεταξύ του Πέτρου του Καθολικού και της κόρης του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας. Ωστόσο, η λύση αυτή δεν ευόδωσε λόγω του ιδίου του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄, ο οποίος αρνήθηκε να ακυρώσει τον προηγούμενο γάμο του Πέτρου του Καθολικού, καθώς και απαγόρευσε στον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας να πάρει διαζύγιο από τη δεύτερή του σύζυγο.
Καθώς όλες οι διπλωματικές προσπάθειες του Μπερενγκέρ ντε Παλού απέβησαν άκαρπες, η μοναδική, πλέον, λύση ήταν η στρατιωτική επέμβαση, μία λύση την οποία ο Πετρος ο Καθολικός σε ουδεμία περίπτωση δεν επιθυμούσε, καθώς ο πόλεμος εναντίον μίας Σταυροφορίας η οποία είχε διακηρυχθεί από την Εκκλησία είχε ως άμεση συνέπεια τον αφορισμό και την απώλεια των δικαιωμάτων επί των εδαφών του. Ο πόλεμος αυτός ολοκληρώθηκε για το Στέμμα της Αραγωνίας με τη μοιραία Μάχη του Μυρέ (1213), στην οποία σκοτώθηκε και ο Βασιλέας Πέτρος Β΄.
Η μεσοβασιλεία και η Ε΄ Σταυροφορία
Το 1219 μετέβη στην Αίγυπτο, όπου και συμμετείχε στην Πολιορκία της Νταμιέτα (1218) στα πλαίσια της Ε΄ Σταυροφορίας, όπου και ηγήθηκε πενήντα ιππέων και πεζικάριων.
Βασιλεία Ιακώβου Α΄
Στη διάρκεια της ζωής του, υπήρξε ένας από σημαντικότερους συνεργάτες του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας. Η στενή αυτή σχέση μεταξύ των δύο ανδρών αποδεικνύεται από τις τοιχογραφίες που κοσμούν το Παλάου Αγκιλάρ της Βαρκελώνης, όπου ο Επίσκοπος Μπερνεγκέρ ντε Παλού Β΄ εμφανίζεται στα δεξιά του Βασιλέα Ιακώβου Α΄, κατά τη διάρκεια ενός συμβουλίου πολέμου, λίγο πριν την κατάκτηση της Μαντίνα Μαγιούρκα.
Το πρόσωπό του εμφανίζεται και στο Χρονικό του Βασιλέως, το Llibre del Feyts, του οποίου και είναι ένας εκ των πρωταγωνιστών.
Το 1225, συμμετείχε μαζί με τον νέο Βασιλέα Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας στην αποτυχημένη πολιορκία του Κάστρου της Πενίσκολα.
Σταυροφορία εναντίον της Μαγιόρκα
Η συνεργασία του με τον Βασιλέα Ιάκωβο Α΄ εντατικοποιήθηκε στα πλαίσια των προετοιμασιών της Σταυροφορίας εναντίον της Αλ-Μαγιόρκα, στην οποία και ο ίδιος συμμετείχε ως επικεφαλής δικού του στρατεύματος αποτελούμενου από 99 ιππείς και 1.000 πεζικάριους.
Σταυροφορία εναντίον του Ταϊφά της Βαλένθια
Το 1238, συμμετείχε στην εκστρατεία για την Κατάληψη του Ταϊφά της Βαλένθια. Ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, έλαβε αριθμό οικιών, καθώς και την Ηγεμονία της Αλγκίμια ντ'Αλμονεσίρ.
Ποιμαντικό έργο
thumb|125px|left|Θυρεός του [[Τάγμα της Φιλευσπλαχνίας|Τάγματος της Φιλευσπλαχνίας.]] thumb|right|250px|Τάφος του Μπερενγκέρ ντε Παλού Β΄ στον [[Καθεδρικός Ναός της Βαρκελώνης|Καθεδρικό Ναό της Βαρκελώνης.]] Σε θρησκευτικό και ποιμαντικό επίπεδο, συνεισέφερε σημαντικά στην περίθαλψη των απόρων, παραχωρώντας για αυτό τον σκοπό το κάστρο του Αβινιό ντελ Πενεντές, καθώς και άλλες ιδιοκτησίες του.
Ενθάρρυνε την ίδρυση του Βασιλικού και Στρατιωτικού Τάγματος της Παναγιάς της Φιλευσπλαχνίας και της Εξαγοράς των Αιχμαλώτων, η οποία έλαβε χώρα το 1218, ενώ, ταυτόχρονα, ενθάρρυνε την εγκατάσταση του Τάγματος των Δομινικανών (Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στην πόλη της Μπόρια, το 1219) και του Τάγματος των Φραγκισκανών (1232) στην πόλη της Βαρκελώνης.
Το 1233, εξελέγη στο αξίωμα του Αρχιεπισκόπου της Ταραγόνα, ωστόσο ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ ακύρωσε την εκλογή του. Το 1237, συνέβαλε στην ίδρυση του Μοναστηριού της Σάντα Κλάρα της Βαρκελώνης, καθώς και το Μοναστήρι της Σάντα Κατερίνα.
Απεβίωσε το 1237, ενώ ετάφη στο Παρεκκλήσιο του Σαντ Μικέλ εντός του Καθεδρικού Ναού της Βαρκελώνης, την ανέγερση του οποίου ο ίδιος είχε αναλάβει.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Μπερενγκερ
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2015-16
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2015-16 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2016-17.
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2014-15
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16 συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 2014-15, Ολυμπιάδα Νεάπολης. Δεν συμμετείχε ο Παφιακός ο οποίος τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2014-15 και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2015-16.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2015-16
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2015-16
Α΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2015-16
1 Μονάχα η ΑΕΛ δήλωσε συμμετοχή.
Πηγή : Αποτελέσματα 2015-16
Β΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Αποτελέσματα 2015-16
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2016
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2011
9 Φεβρουαρίου
(BBC)
15 Φεβρουαρίου
(Voa News)
(BBC), (Washington Post)
18 Φεβρουαρίου
(New York Times)
20 Φεβρουαρίου
(CBC) (Al Jazeera)
22 Φεβρουαρίου
(The Guardian)
24 Φεβρουαρίου
(AP μέσω Observer Today)
28 Φεβρουαρίου
(Radio Zamaneh)
02
Ανδρέας Νεοκλέους
Ο Ανδρέας Νεοκλέους (Επισκοπή, 1939 - 1 Οκτωβρίου 2021) ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού.
Χρήστος Δημητρακόπουλος
Ο Χρήστος Δημητρακόπουλος (Καλαμάτα, 1 Ιουλίου 1974), είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,90 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του "ελεύθερου" (λίμπερο). Τελείωσε την αθλητική του καριέρα το 2014 και πλέον ασχολείται με την πετοσφαίριση από τη θέση του προπονητή στον Α.Ο. Καλαμάτα 1980. Όσο αγωνιζόταν, θεωρήθηκε ίσως και ο κορυφαίος λίμπερο στον χώρο της ελληνικής πετοφαίρισης.
Ανδρέας Νεοκλέους
Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Χρήστος Δημητρακόπουλος
Καριέρα
Ξεκίνησε την πλούσια σταδιοδρομία του από μία ομάδα της γενέτειράς του, την Γυμναστική Εταιρεία Μεσσηνίας, το 1996. Γρήγορα το ταλέντο του γίνεται αντιληπτό από συλλόγους υψηλότερων κατηγοριών με αποτέλεσμα να αγωνιστεί σταδιακά στην Ε.Α. Πατρών, τον Ιωνικό Ν. Φιλαδέλφειας και τον Πανελλήνιο.
Ανδρέας Νεοκλέους
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με το Ενιαίο Κόμμα στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Την περίοδο 1970-1971 διετέλεσε γραμματέας της βουλής. Στις 19 Ιουλίου 1974, μετά το πραξικόπημα, ανέλαβε Υπουργός Γεωργίας στην πραξικοπηματική κυβέρνηση Νίκου Σαμψών, η οποία παρέμεινε στην εξουσία για 8 μέρες.
Χρήστος Δημητρακόπουλος
Καριέρα
Το 2001 κάνει το μεγάλο άλμα και εντάσσεται κατά σειρά σε τρεις από τις ιστορικά μεγαλύτερες δυνάμεις του ελληνικού βόλεϋ. Αρχικά μεταγράφεται στον Παναθηναϊκό, όπου παραμένει έως το 2003. Με την ομάδα της Αθήνας φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 2003 και κατακτά δύο τρίτες θέσεις στο Πρωτάθλημα Ελλάδας.
Ανδρέας Νεοκλέους
Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα.
Χρήστος Δημητρακόπουλος
Καριέρα
Το 2003 μεταπηδά στον Ολυμπιακό, όπου αγωνίζεται έως το 2005, και κατακτά συνολικά τέσσερις δεύτερες θέσεις, τόσο στο Πρωτάθλημα όσο και στο Κύπελλο των δύο εκείνων περιόδων, αλλά φτάνει και στην μεγαλύτερη διάκρισή του, την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Κορυφαίων Ομάδων (Τοπ Τημς Καπ) τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς.
Ανδρέας Νεοκλέους
Απεβίωσε την 1η Οκτωβρίου 2021.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ενιαίο Κόμμα Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Χρήστος Δημητρακόπουλος
Καριέρα
Το 2007 συνεχίζει στην Ε.Α. Πατρών, με την οποία φτάνει στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Θριάμβου (Τσαλίντζ Καπ), στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 2008 και στην τρίτη θέση του Πρωταθλήματος 2008-09.
Μετα από ένα πέρασμα από τον Π.Α.Ο.Κ. (2009-11) μεταπηδά στον ανερχόμενο Παμβοχαϊκό με τον οποίο κατακτά άλλη μία δεύτερη θέση πρωταθλήματος το 2012-13.
Το 2013 σε ηλικία 39 ετών, αποφασίζει να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του και εντάσσεται στον Α.Ο. Καλαμάτα 1980, που αγωνίζεται στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Από το καλοκαίρι του 2014 έχει αναλάβει το πόστο του προπονητή στην ανδρική ομάδα του συλλόγου.
Εθνική Ομάδα
Ο Χρήστος Δημητρακόπουλος ήταν για πολλά χρόνια βασικό στέλεχος της Εθνικής Ομάδας Πετοσφαίρισης, στην οποία έχει καταγράψει 127 παρουσίες. Συμμετείχε σε πολλές διακρίσεις της, η σημαντικότερη από τις οποίες ήταν η 7η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002. Το μεγάλο του όμως παράπονο ήταν ο αναίτιος αποκλεισμός του από την Εθνική ομάδα που μετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, στην Αθήνα. Η ομάδα εκείνη κατέκτησε τελικά την 5η θέση, χάνοντας τη μεγάλη ευκαιρία να μπει στην τετράδα, κατά τον αξέχαστο προημιτελικό με τις Η.Π.Α.
Οι διακρίσεις του Χρήστου Δημητρακόπουλου με την εθνική ομάδα είναι:
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014 ήταν η 59η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη στην Κοπεγχάγη της Δανία μετά τη νίκη της χώρας στο διαγωνισμό του 2013, με το τραγούδι "Only Teardrops" από την Εμελί ντε Φόρεστ. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Δανία και η Κοπεγχάγη διοργάνωσε τον διαγωνισμό, καθώς η τελευταία ήταν το 2001, ενώ ταυτόχρονα ήταν η τέταρτη φορά μέσα σε οκτώ χρόνια που μία σκανδιναβική χώρα διοργάνωσε το διαγωνισμό. Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και του οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικού φορέα Danmarks Radio (DR), ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στο B&W Hallerne και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 6 και 8 Μαΐου και έναν τελικό στις 10 Μαΐου 2014. Οι τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσιάστηκαν από τη Δανή τηλεοπτική παρουσιάστρια Λίζελ Ρένε, τον μουσικό Νικολάι Κόπελ και τον ηθοποιό Πίλου Άσμπεκ.
Τριάντα επτά χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Αυτό περιελάμβανε την επιστροφή της ς και της ς, μετά από απουσίες δύο ετών και ενός έτους αντίστοιχα. Συνολικά, υπήρχαν δύο λιγότερες χώρες που διαγωνίστηκαν σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, με τριάντα επτά συμμετέχοντες, ο μικρότερος αριθμός από το. Η, η , η και η  ανακοίνωσαν ότι δεν θα λάβουν μέρος.
Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η με το τραγούδι "Rise Like a Phoenix", ερμηνευμένο από την Κοντσίτα Βουρστ και γραμμένο από τους Τσάρλεϊ Μέισον, Τζόι Πατούλκα, Άλι Τσουκόφσκι και Γιούλιαν Μάας. Η νίκη της Αυστρίας ήταν η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικών για οποιαδήποτε χώρα εκείνη την εποχή - 48 χρόνια, χωρίς να έχει κερδίσει από το. Η, η , η και η  ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα, με την Ολλανδία να πετυχαίνει το καλύτερο αποτέλεσμα από τη νίκη της το , την Ουγγαρία να πετυχαίνει το καλύτερο αποτέλεσμα από την τέταρτη θέση της το  και την Αρμενία να ισοφαρίζει το καλύτερο αποτέλεσμα από το. Από τις χώρες των "Μεγάλων Πέντε", μόνο η πέτυχε μια θέση στην πρώτη δεκάδα, ενώ η  τερμάτισε στην τελευταία θέση για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Eurovision. Εν τω μεταξύ, ο και το  προκρίθηκαν για πρώτη φορά στον τελικό.
Καταγράφηκε νέο ρεκόρ 195 εκατομμυρίων θεατών για τον διαγωνισμό.
Το επίσημο άλμπουμ συλλογής του διαγωνισμού του 2014 κυκλοφόρησε από την Universal Music Group στις 14 Απριλίου 2014 και περιελάμβανε και τα 37 τραγούδια από τον διαγωνισμό, συμπεριλαμβανομένου του επίσημου θέματος #JoinUs που εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης πράξης του τελικού. Ο οικοδεσπότης ραδιοτηλεοπτικός φορέας, DR, και η EBU κέρδισαν το Διεθνές Τηλεοπτικό Βραβείο στα βραβεία Ondas για την παραγωγή του διαγωνισμού. Οι διοργανωτές της παράστασης από την Κοπεγχάγη δαπάνησαν συνολικά 112 εκατομμύρια κορώνες Δανίας για τον διαγωνισμό, τρεις φορές περισσότερο από ό,τι αναμενόταν και επιπλέον κατηγορήθηκαν έντονα για περιπτώσεις νεποτισμού εντός της οργάνωσης.
Τοποθεσία
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2013, ο δανικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός DR ανακοίνωσε ότι επέλεξε την Κοπεγχάγη ως διοργανώτρια πόλη του διαγωνισμού του 2014. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο πρώην ναυπηγείο Refshaleøen, στο B&W Hallerne, με σύνθημα το hashtag κοινωνικής δικτύωσης "#JoinUs". Η τοποθεσία είχε ανακαινιστεί για να φιλοξενήσει την εκδήλωση, με τη γύρω περιοχή να μετατραπεί σε "Eurovision Island"—ένα συγκρότημα εμπνευσμένο από το Ολυμπιακό Πάρκο που φιλοξενεί το χώρο της εκδήλωσης, το κέντρο τύπου και άλλες ανέσεις.
Ο δήμαρχος της Κοπεγχάγης, Φρανκ Γιένσεν, δήλωσε στα τέλη Αυγούστου ότι η πόλη θα συνεισέφερε στον προϋπολογισμό με 40 εκατ. δανικές κορώνες (€5.36 εκατ.). Ανακοίνωσε επίσης ότι ο στόχος ήταν η Eurovision 2014 να είναι ο πιο πράσινος διαγωνισμός μέχρι σήμερα, από τότε που η Κοπεγχάγη είχε εκλεγεί Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2014.
Οι αρχικά υποψήφιες πόλεις
Αρχικά πέντε πόλεις της Δανίας είχαν βάλει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό σε μια από τις αρένες τους. Η Κοπεγχάγη με το Στάδιο Πάρκεν στο οποίο διοργανώθηκε ο διαγωνισμός το 2001 και το Χέρνιγκ με το Jyske Bank Boxen στο οποίο διοργανώθηκε ο τελικός του Melodi Grand Prix το 2013, ήταν οι πρώτες πόλεις που υπέβαλαν υποψηφιότητα. Ακολούθησαν το Άλμποργκ και η Φρεντερίκια με το Gigantium και το MesseC αντίστοιχα. Πέμπτη πόλη που τέθηκε ως υποψήφια ήταν το Χόρσεν με το Fængslet, το οποίο υπήρξε φυλακή για κάποια χρόνια. Αν και δεν είναι πόλη της Δανίας, το Μάλμε που διοργάνωσε τον περσινό διαγωνισμό υπήρξε εικασία των οπαδών, οι οποίοι ήθελαν την πόλη να διοργανώνει το διαγωνισμό ξανά.
Το Άλμποργκ δημοσίευσε στις 17 Ιουνίου 2013 πως αποσύρει τη φιλοξενία του διαγωνισμού. Επίσης και η Φρεντερίκια αποσύρθηκε από υποψήφια για τη διοργάνωση λόγω έλλειψης μεγάλου χώρου. To Parken Stadium όπου σε αυτό έγινε ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision το 2001 απέσυρε την υποψηφιότητά του στις 28 Ιουνίου 2013. To Χόρσενς και το Χέρνινγκ αποσύρθηκαν στις 2 Σεπτεμβρίου 2013. Έτσι η Κοπεγχάγη ανακοινώθηκε από τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό της Δανίας DR πως αυτή θα διοργανώσει τον διαγωνισμό το 2014.
Στις 19 Ιουνίου 2013, η προθεσμία για την υποβολή προσφορών για τη διοργάνωση του διαγωνισμού [22] αναφέρθηκε ότι η Wonderful Copenhagen, το επίσημο συνέδριο, εκδήλωση και γραφείο επισκεπτών της ευρύτερης περιοχής της Κοπεγχάγης, πρότεινε τρεις διαφορετικούς χώρους στην προσφορά της για τη φιλοξενία του διαγωνισμού: Το στάδιο Parken, μια μεγάλη σκηνή στο έδαφος του DR Byen και το B&W Hallerne. Στις 25 Ιουνίου 2013, ο Δήμος της Fredericia ανακοίνωσε ότι η Περιφέρεια Triangle είχε αποσύρει την προσφορά της για τη διοργάνωση του διαγωνισμού, λόγω της έλλειψης κατάλληλου χώρου. Το DR απαιτούσε το χώρο φιλοξενίας να μην έχει κολόνες που να εμποδίζουν οποιαδήποτε θέα και εσωτερικό ύψος τουλάχιστον 16 μέτρων. Ωστόσο, κανένας χώρος στην περιοχή δεν πληρούσε αυτές τις απαιτήσεις και, ως εκ τούτου, η Fredericia δεν ήταν πλέον στο τρέξιμο για να γίνει πόλη υποδοχής του διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision 2014. Στις 28 Ιουνίου 2013, ο Anders Hørsholt, Διευθύνων Σύμβουλος της Parken Sport & Entertainment, δήλωσε ότι το Στάδιο Parken δεν ήταν πλέον σε λειτουργία για τη διοργάνωση του διαγωνισμού λόγω του ότι αρκετοί ποδοσφαιρικοί αγώνες είχαν ήδη προγραμματιστεί να γίνουν στο γήπεδο κατά τις εβδομάδες που προηγήθηκαν στον διαγωνισμό. Υπόμνημα
Χώρος διεξαγωγής
Άλλες τοποθεσίες
Το Eurovision Village (Χωριό της Eurovision) ήταν η επίσημη περιοχή των θαυμαστών και των χορηγών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision κατά τη διάρκεια της εβδομάδας εκδηλώσεων. Εκεί ήταν δυνατή η παρακολούθηση παραστάσεων από ντόπιους καλλιτέχνες, καθώς και οι ζωντανές εκπομπές που μεταδίδονται από τον κεντρικό χώρο. Βρισκόταν στην πλατεία Nytorv και ήταν ανοιχτό από τις 4 έως τις 11 Μαΐου 2014.
Το EuroClub ήταν ο χώρος για τα επίσημα after party και τις ιδιωτικές εμφανίσεις των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό. Σε αντίθεση με το Eurovision Village, η πρόσβαση στο EuroClub περιοριζόταν σε διαπιστευμένους θαυμαστές, αντιπροσώπους και Τύπο. Βρισκόταν στο VEGA CPH Music Club.
Η εκδήλωση "Κόκκινο Χαλί", όπου οι διαγωνιζόμενοι και οι αντιπροσωπείες τους παρουσιάζονται ενώπιον του διαπιστευμένου Τύπου και των θαυμαστών, πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο της Κοπεγχάγης στις 4 Μαΐου 2014 στις 17:00 CET, και ακολούθησε η Τελετή Έναρξης.
Μορφή
Ο διαγωνισμός περιελάμβανε δύο ημιτελικούς και έναν τελικό, ένα format που έχει χρησιμοποιηθεί από το 2008. Οι δέκα χώρες με τις υψηλότερες βαθμολογίες σε κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον τελικό όπου εντάσσονται μαζί με τη χώρα φιλοξενίας, Δανία και τους πέντε κύριους χορηγούς (Μεγάλοι Πέντε): Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο.
Κάθε συμμετέχουσα χώρα είχε τη δική της εθνική κριτική επιτροπή, η οποία απαρτιζόταν από πέντε επαγγελματίες μέλη της μουσικής βιομηχανίας. Κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής του αντίστοιχου έθνους έπρεπε να ταξινομήσει κάθε τραγούδι εκτός από εκείνο της χώρας του. Τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών από κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής ενός συγκεκριμένου έθνους συνδυάστηκαν για να προκύψουν συνολική κατάταξη από την πρώτη έως την τελευταία θέση. Ομοίως, τα αποτελέσματα τηλεοπτικής μετάδοσης ερμηνεύτηκαν επίσης ως πλήρης κατάταξη, λαμβάνοντας υπόψη το πλήρες αποτέλεσμα τηλεοπτικής μετάδοσης και όχι μόνο την πρώτη δεκάδα. Ο συνδυασμός της πλήρους κατάταξης της κριτικής επιτροπής και της πλήρους κατάταξης της τηλεόρασης δημιούργησε μια συνολική κατάταξη όλων των ανταγωνιστικών συμμετοχών. Το τραγούδι που σημείωσε τη μεγαλύτερη συνολική κατάταξη έλαβε 12 πόντους, ενώ το δέκατο καλύτερα τραγούδι έλαβε 1 πόντο. Σε περίπτωση αποτυχίας τηλεψηφοφορίας (ανεπαρκής αριθμός ψήφων/τεχνικών θεμάτων) ή αποτυχίας της κριτικής επιτροπής (τεχνικό ζήτημα/παραβίαση κανόνων), κάθε χώρα χρησιμοποίησε μόνο κριτική επιτροπή ή τηλεψηφοφορία αντίστοιχα.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, η EBU δημοσίευσε τους επίσημους κανόνες για τον διαγωνισμό του 2014, ο οποίος εισήγαγε αλλαγές στον κανόνα σχετικά με την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής. Οι κανόνες αποσκοπούσαν στην παροχή μεγαλύτερης διαφάνειας σε κάθε εθνική κριτική επιτροπή πέντε μελών με την αποδέσμευση των ονομάτων όλων των συμβούλων την 1η Μαΐου 2014 πριν από την έναρξη του διαγωνισμού και την παροχή πλήρους βαθμολογίας σε κάθε κριτή μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού. Επιπλέον, τα μέλη της κριτικής επιτροπής σε μια κριτική επιτροπή ενός συγκεκριμένου έθνους μπορούν να υπηρετήσουν μόνο ως κριτές, αν δεν έχουν ήδη συμμετάσχει ως τέτοιοι σε μία από τις δύο προηγούμενες εκδόσεις του διαγωνισμού.
Κλήρωση κατανομής στους ημιτελικούς
Η κλήρωση που καθόρισε την κατανομή των ημιτελικών πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2014 στο Δημαρχείο της Κοπεγχάγης. Πριν από την κλήρωση κατανομής, στις 24 Νοεμβρίου 2013 ανακοινώθηκε ότι η Νορβηγία και η Σουηδία θα διαγωνισθούν σε διαφορετικούς ημιτελικούς προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η διαθεσιμότητα εισιτηρίων για επισκέπτες και από τις δύο χώρες. Η κλήρωση στα κεντρικά γραφεία της EBU καθόρισε ότι η Σουηδία θα διαγωνισθεί στον πρώτο ημιτελικό, ενώ η Νορβηγία στον δεύτερο ημιτελικό. Η EBU κατένειμε επίσης το Ισραήλ στον δεύτερο ημιτελικό μετά από αίτημα της αντιπροσωπείας, προκειμένου να αποφευχθούν επιπλοκές με την Ημέρα της Ανεξαρτησίας που συμπίπτει με την ημερομηνία του πρώτου ημιτελικού. Οι υπόλοιπες συμμετέχουσες χώρες, εξαιρουμένων των αυτόματων φιναλίστ (Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), χωρίστηκαν σε έξι δοχεία, με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας από τα προηγούμενα δέκα χρόνια.
Κριμαία
Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την Ουκρανική επανάσταση του 2014 και την επακόλουθη προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία. Οι ψήφοι που δόθηκαν μέσω ουκρανικών παρόχων τηλεπικοινωνιών που εξυπηρετούν την Κριμαία καταμετρήθηκαν στις ψήφους της Ουκρανίας.
Παρουσίαση
thumb|right|Οι παρουσιαστές του διαγωνισμού. Στις 4 Φεβρουαρίου 2014, το DR ανακοίνωσε πως θα ήταν τρεις οι παρουσιαστές του διαγωνισμού, η Λίζελ Ρένε, ο Νικολάι Κόπελ και ο Πίλου Άσμπεκ. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, ένας από τους δύο άντρες θα παρουσίαζε και στο green room της Eurovision όταν ήταν απαραίτητο. Ήταν δύο άντρες και μια γυναίκα, αφού πέρσι η Εμελί ντε Φόρεστ εμφανίστηκε μαζί με δύο άντρες επί σκηνής.
Γραφικός σχεδιασμός
Ο γραφικός σχεδιασμός του διαγωνισμού αποκαλύφθηκε από την EBU στις 18 Δεκεμβρίου 2013. Η θεματική τέχνη περιλαμβάνει ένα μπλε και μοβ διαμάντι, όπου μέσα σε αυτό βρίσκεται το γενικό λογότυπο του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision με τη σημαία της Δανίας καθώς και το hashtag και σύνθημα "#JoinUs" στο κέντρο του διαμαντιού.
Οι καρτ ποστάλ που χρησιμοποιήθηκαν για την εισαγωγή μιας χώρας και των συμμετεχόντων γυρίστηκαν στις αντίστοιχες χώρες τους και παρουσίαζαν τους καλλιτέχνες να χρησιμοποιούν μοναδικούς τρόπους για να δημιουργήσουν τη σημαία της χώρας τους, π.χ. η καρτ ποστάλ για το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζει τη Μόλι να δημιουργεί τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου από λεωφορεία AEC Routemaster, φορτηγά Royal Mail και άτομα που φορούν μπλε αδιάβροχα μαζί με λωρίδες κόκκινου και λευκού χαρτιού, και η καρτ ποστάλ για τη Δανία παρουσιάζει τον Basim και τους τραγουδιστές του να χρησιμοποιούν παλιά έπιπλα και κόκκινη και λευκή μπογιά για να ζωγραφίσουν τη σημαία της Δανίας. Οι καρτ-ποστάλ στη συνέχεια τελείωσαν με τη λήψη μιας φωτογραφίας σε μια κάμερα ή ένα τηλέφωνο και ένα κοντινό πλάνο του προκύπτοντος έργου τέχνης εμφανίστηκε στην οθόνη. Η σημαία που δημιουργήθηκε από τους καλλιτέχνες στη συνέχεια αποτυπώνεται σε διαμάντι και μεταβαίνει στην επίσημη σημαία.
Εθνικός διοργανωτής ραδιοτηλεοπτικός φορέας
Η Περνίλε Γκαάρντμπο (Pernille Gaardbo) διορίστηκε από τη Γενική Διευθύντρια του DR, Μαρία Ρούρμπαϊ Ρουν (Maria Rørbye Rønn) ως εκτελεστική παραγωγό για τον διαγωνισμό, τρεις ημέρες μετά τη νίκη της Δανίας στο διαγωνισμό του 2013. Η Μαρία Ρούρμπαϊ Ρουν δήλωσε σε συνέντευξή της ότι "Επιλέγοντας την Περνίλε Γκαάρντμπο, έχουμε ένα άτομο που έχει όλες τις απαραίτητες ηγετικές ικανότητες, οι οποίες είναι απαραίτητες για να τρέξει ένα έργο αυτού του μεγέθους, και την τεχνική γνώση για μια τόσο μεγάλη τηλεοπτική παραγωγή, που είναι ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision". Η Γκαάρντμπο εργάστηκε για τον οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικό φορέα για 17 χρόνια, 12 από τα οποία ήταν επόπτης του DR Medieservice.
Διαγωνιζόμενοι
Τριάντα επτά χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό του 2014. Η και η  επέστρεψαν και οι δύο στον διαγωνισμό, έχοντας συμμετάσχει για τελευταία φορά το  και το  αντίστοιχα. Ωστόσο, οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς της ς, η Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση (BNT), της ς, η Hrvatska radiotelevizija (HRT), της, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ) και της ς, η Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας (RTS) δε συμμετείχαν στον διαγωνισμό του 2014.
Καλλιτέχνες που επανήλθαν
Η Βαλεντίνα Μονέττα εκπροσώπησε το Σαν Μαρίνο για τρίτη διαδοχική χρονιά, αφού εκπροσώπησε προηγουμένως το μικροκράτος στους διαγωνισμούς του και του. Αυτό καθιστά τη Monetta την τέταρτη κύρια τραγουδίστρια που πήρε μέρος σε τρεις συνεχόμενους αγώνες (και τη μοναδική από αυτές που δεν κέρδισε σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις), μετά από τις Λις Άσια και Κόρι Μπρόκεν, που αγωνίσθηκαν τα έτη, και , και τον Ούντο Γιούργκενς, ο οποίος αγωνίστηκε το , το  και το.
Οι Πάουλα Σέλινγκ και Ovi επέστρεψαν ως δίδυμο, εκπροσωπώντας παλαιότερα τη Ρουμανία το.
Οι Αδελφές Τολματσέβυ, οι οποίες εκπροσώπησαν τη Ρωσία, συμμετείχαν προηγουμένως και κέρδισαν τον Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006.
Η Μαρτίνα Μάγερλε, η οποία εκπροσώπησε τη Σλοβενία ​​το και παρείχε πολυάριθμες υποστηρικτικές φωνές για την Κροατία, το Μαυροβούνιο  και τη Σλοβενία ​​, επέστρεψε ως τραγουδίστρια φωνητικών για το Μαυροβούνιο.
Ο Sarunas Kirdeikis εκπροσώπησε τη Λιθουανία το ως μέλος της InCulto. Επέστρεψε ως χορευτής της λιθουανικής τραγουδίστριας, Βίλγια Ματατσιουναιτέ.
1ος Ημιτελικός
Σε αυτό τον ημιτελικό ψήφισαν η, η και η. {{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
2ος Ημιτελικός
Σε αυτό τον ημιτελικό ψήφισαν η, το και η. {{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
Αναλυτικά αποτελέσματα βαθμολογίας<span class="anchor" id="Πίνακες βαθμολογίας">
Τα πλήρη αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της τηλεψηφοφορίας και των αποτελεσμάτων από τα μεμονωμένα μέλη της κριτικής επιτροπής, δημοσιεύτηκαν λίγο μετά τον τελικό.
Πρώτος ημιτελικός
Η Αλβανία, το Μαυροβούνιο, ο Άγιος Μαρίνος και η Μολδαβία χρησιμοποίησαν κριτική επιτροπή λόγω αδυναμίας παροχής αποτελεσμάτων τηλεψηφοφορίας. {{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια σύνοψη των μέγιστων 12 βαθμών που έδωσε κάθε χώρα σε μια άλλη στον πρώτο ημιτελικό.
Δεύτερος ημιτελικός
Η Γεωργία και η ΠΓΔΜ χρησιμοποίησαν κριτική επιτροπή είτε λόγω τεχνικών προβλημάτων με την τηλεψηφοφορία είτε λόγω ανεπαρκούς αριθμού ψήφων κατά την περίοδο της τηλεψηφοφορίας. {{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια σύνοψη των μέγιστων 12 βαθμών που έδωσε κάθε χώρα σε μια άλλη στον δεύτερο ημιτελικό.
Τελικός
{{Legend|gold|Νικητής}}
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια σύνοψη των μέγιστων 12 βαθμών που έδωσε κάθε χώρα σε μια άλλη στον τελικό.
Εκπρόσωποι βαθμών
Η σειρά με την οποία κάθε χώρα ανακοίνωσε τις ψήφους της καθορίστηκε με κλήρωση μετά τα αποτελέσματα της κριτικής επιτροπής από την τελική πρόβα τζενεράλε. Ένας αλγόριθμος που εφαρμόστηκε από την NRK, με βάση την ψήφο της κριτικής επιτροπής, χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερο σασπένς. Οι εκπρόσωποι εμφανίζονται δίπλα σε κάθε χώρα.
Άλλες χώρες
Η επιλεξιμότητα για πιθανή συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision απαιτεί εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα με ενεργό μέλος της EBU που θα μπορεί να μεταδώσει τον διαγωνισμό μέσω του δικτύου της Eurovision. Η EBU απηύθυνε πρόσκληση συμμετοχής στον διαγωνισμό σε όλα τα ενεργά μέλη.
Μεταδόσεις<span class="anchor" id="Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές">
Οι περισσότερες χώρες έστειλαν σχολιαστές στην Κοπεγχάγη ή σχολίασαν από τη χώρα τους, προκειμένου να προσθέσουν πληροφορίες στους συμμετέχοντες και, εάν χρειαστεί, να παράσχουν πληροφορίες ψηφοφορίας.
Αναφέρθηκε από την EBU ότι ο διαγωνισμός του 2014 προβλήθηκε από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό με ρεκόρ 195 εκατομμυρίων θεατών.
Δηλώσεις του αρμένιου διαγωνιζόμενου
Την εβδομάδα του διαγωνισμού, ο αρμένιος διαγωνιζόμενος Αράμ MP3 σχολίασε την εικόνα της Κοντσίτα Βουρστ λέγοντας ότι ο τρόπος ζωής της ήταν "μη φυσικός" και ότι έπρεπε να αποφασίσει να είναι γυναίκα ή άνδρας. Η δήλωση προκάλεσε διαμάχη, μετά από την οποία ο Αράμ MP3 εξέφρασε συγγνώμη και πρόσθεσε ότι αυτό που είπε ότι σήμαινε ότι ήταν ένα αστείο. Η Βουρστ δέχτηκε τη συγνώμη λέγοντας: "Πρέπει να πω ότι αν είναι αστείο δεν είναι αστείο ... αλλά μου ζήτησε συγγνώμη και αυτό είναι εντάξει από μέρους μου."
Η κριτική επιτροπή της Γεωργίας
Οι ψήφοι της κριτικής επιτροπής της Γεωργίας στον Μεγάλο Τελικό κρίθηκαν όλες άκυρες, καθώς όλα τα μέλη της κριτικής επιτροπής είχαν ψηφίσει ακριβώς το ίδιο από 3 έως 12 βαθμούς. Σύμφωνα με την EBU, αυτό αποτελεί στατιστική αδυναμία. Ως εκ τούτου, μόνο το αποτέλεσμα τηλεψηφοφορίας της Γεωργίας χρησιμοποιήθηκε για τη διανομή των γεωργιανών πόντων στον Μεγάλο Τελικό.
Σχόλια του εκπρόσωπου βαθμολογίας στης Λιθουανίας
Ο Λιθουανός εκπρόσωπος Ignas Krupavičius, λίγο πριν ανακοινώσει ότι δέκα βαθμοί της ψήφου της χώρας του είχαν εκχωρηθεί στην Κοντσίτα Βουρστ, αναφέρθηκε στη γενειάδα του Wurst ης Βουρστ λέγοντας "Τώρα είναι ώρα για ξύρισμα", στη συνέχεια έβγαλε ένα ξυράφι και προσποιήθηκε ότι ξύρισε το πρόσωπό του, πριν γελάσει με το αστείο. Ο παρουσιαστής Νικολάι Κόπελ απάντησε "Ώρα για ξύρισμα; Νομίζω πως όχι.", επειδή η επόμενη χώρα που θα ανακοίνωνε τις ψήφους της ήταν η Αυστρία. Ο Βρετανός σχολιαστής Γκράχαμ Νόρτον εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή του για το αστείο και υποστήριξε την απάντηση του Κόπελ.
Αντίδραση στη συμμετοχή της Ρωσίας
Οι Αδελφές Τολματσέβυ της Ρωσίας αποδοκιμάστηκαν από το κοινό, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού και όταν ανακοινώθηκε ότι προκρίθηκαν στον τελικό. Η συμμετοχή της Ρωσίας αποδοκιμάστηκε επίσης κατά τη διάρκεια του τελικού, αλλά και όταν η Ρωσίδα εκπρόσωπος έδωσε τις τρεις πρώτες ψήφους της χώρας. Η αποδοκιμασία ακούστηκε επίσης όταν χώρες έδωσαν βαθμούς στη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων γειτονικών χωρών όπως το Αζερμπαϊτζάν και η Λευκορωσία.
Ο Fraser Nelson, συντάκτης του περιοδικού The Spectator, έγραψε: "Δεν μπορώ να θυμηθώ την τελευταία φορά που άκουσα ένα κοινό της Eurovision να αποδοκιμάζει κανέναν· κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ το 2003, κανείς δεν αποδοκίμασε τη Βρετανία. [...] Υπάρχει διαφορά μεταξύ της ρωσικής κυβέρνησης και του ρωσικού λαού, και τα κορίτσια ήταν εκεί για να εκπροσωπήσουν τον τελευταίο. Δεν τους άξιζε η παρρησία. Και οι Δανοί έκαναν λάθος που έκαναν την αποδοκιμασία τόσο αισθητή".
Διαταραχή ασφάλειας του διαδικτυακού ακτιβιστή
Αφού η Κοντσίτα Βουρστ κέρδισε και εκτέλεσε ξανά το τραγούδι, και λίγο πριν το τέλος της τηλεοπτικής εκπομπής, πατήστε φωτογράφοι γεμάτοι γύρω από το Wurst για φωτογραφίες. Κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης, ο Εσθονός ακτιβιστής "Free Anakata" Meelis Kaldalu κατάφερε να παραβιάσει την ασφάλεια και να προσεγγίσει την Wurst δίνοντας τα λουλούδια της και τη σημαία της Δανίας. Αποδέχτηκε τα λουλούδια και ο Καλδάλου γονάτισε μπροστά της. αυτό που είπε δεν μπορούσε να ακουστεί. Καθώς το προσωπικό ασφαλείας διαπίστωσε ότι η Kaldalu δεν έπρεπε να είναι εκεί, άρχισαν να τον απομακρύνουν, και ο Kaldalu παρήγαγε ένα κομμάτι χαρτί, το οποίο είχε κρυώσει κάτω από το πουκάμισό του, διαβάζοντας "#free anakata".
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν για πρώτη φορά δόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας, τιμώντας τα καλύτερα τραγούδια που πήραν μέρος τότε. Ιδρύθηκαν από τον Christer Björkman (εκπρόσωπος της Σουηδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1992, ενώ ήταν και επικεφαλής της σουηδικής αποστολής το 2013 και το 2015) και τον Richard Herrey (μέλος των Herreys που νίκησαν τον διαγωνισμό του 1984). Τα βραβεία αυτά έχουν το όνομα του πρώην διευθυντή της EBU, Μαρσέλ Μπεζανσόν και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:
OGAE
Το OGAE είναι μία ετήσια παράδοση, που δημιουργήθηκε το 1984, η οποία επιτρέπει στα μέλη-κλαμπ (γύρω στα 30) να ψηφίζουν κάθε χρόνο για το αγαπημένο τους τραγούδι. Μετά από όλες τις ψηφοφορίες, η καταχώριση στην κορυφή της ψηφοφορίας του 2014 ήταν το "Undo" που ερμήνευσε η Σάνα Νίλσεν. Tα πέντε κορυφαία αποτελέσματα φαίνονται παρακάτω.
Βραβεία Ondas
Τα Βραβεία Ondas είναι μια τελετή βράβευσης που διοργανώνεται από το Radio Barcelona, θυγατρική της Cadena SER, από το 1954. Απονέμονται ως αναγνώριση επαγγελματιών στους τομείς της ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής μετάδοσης, του κινηματογράφου και της μουσικής βιομηχανίας. Οι αποδέκτες του 61ου βραβείου Ondas ανακοινώθηκαν στις 6 Νοεμβρίου 2014, όπου ο δανικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας DR και η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση έλαβαν το Διεθνές Τηλεοπτικό Βραβείο, για την παραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2014. Το βραβείο παραδόθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2014 στο Liceu της Βαρκελώνης.
Αιθυλοσιλανόλη
Η αιθυλοσιλανόλη ή υδροξυσιλυλαιθάνιο ή 1-σιλα-1-προπανόλη είναι μια οξυγονούχα οργανική ένωση του πυριτίου. Ο σύντομος συνακτικός τύπος της είναι: CH3CH2SiH2OH. Με βάση το χημικό τύπο της, CH6SiO, έχει τα ακόλουθα ισομερές θέσης:
Ονοματολογία
Από τις παραπάνω αναφερόμενες ονομασίες:
Δομή
Η δομή της ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν της 1-προπανόλης. Ωστόσο οι δεσμοί C-Si και Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Cδ--Siδ+ και Siδ+-Hδ-, αντίστοιχα, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling). Επιπλέον το οξυγόνο, με ηλεκτραρνητικότητα 3,44 κατά Paouling, έχει μεγαλύτερη διαφορά ηλεκτραρνητικότητας από το πυρίτιο (1,90 κατά Paouling), παρά από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling).
Από αιθυλιδενοσιλάνιο
Με προσθήκη νερού σε αιθυλιδενοσιλάνιο παράγεται αιθυλοσιλανόλη :
Από αιθυλοσιλάνιο
Με επίδραση νερού (H2O) ή αλκοόλης παράγεται αιθυλοσιλανόλη.
Όξινη συμπεριφορά
Η αιθυλοσιλανόλη είναι ισχυρότερο οξύ από την αντίστοιχη 1-προπανόλη. Μερικά παραδείγματα εφαρμογής της οξύτητας της αιθυλοσιλανόλης είναι τα ακόλουθα :
Υποκατάσταση από αλογόνα
Το υδροξώνιο είναι καλύτερη αποχωρούσα ομάδα από τα αλογόνα (X) και έτσι είναι εφικτή η σχετική πυρηνόφιλη υποκατάσταση, εφόσον όλα τα υδραλογόνα (HX) είναι σαφώς ισχυρότερα οξέα από την αιθυλοσιλανόλη.
Αντιδράσεις αφυδάτωσης
Με ενδομοριακή αφυδάτωση αιθυλοσιλανόλης παράγεται αιθυλιδενοσιλάνιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες. Σε χαμηλότερες ευνοείται η διαμοριακή αφυδάτωση που δίνει δι(αιθυλοσιλυλ)υλαιθέρα, ενώ χωρίς καθόλου θέρμανση παράγεται ο όξινος θειικός (αιθυλοσιλυλ)εστέρας (CH3CH2SiH2OSO3H), που αποτελεί την ενδιάμεση ένωση για τις αφυδατώσεις. : (ενδομοριακή αφυδάτωση με υψηλή θερμοκρασία)
(διαομοριακή αφυδάτωση με μέτρια θερμοκρασία)
(εστεροποίηση με χαμηλή θερμοκρασία)
Αντιδράσεις εστεροποίησης με καρβοξυλικά οξέα
Δίνει αντιδράσεις εστεροποίησης με ακυλιωτικά μέσα :
Πηγές
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με πυρίτιο Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο Κατηγορία:C2
Γιακελίν Μπρακαμόντες
Η Γιακελίν Μπρακαμόντες (Jacqueline Bracamontes Van Hoorde, 23 Δεκεμβρίου 1979 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, μοντέλο και παρουσιάστρια. Το 2000 κέρδισε τον διαγωνισμό ομορφιάς "Μις Χαλίσκο" και "Μις Μεξικό" και εκπροσώπησε το Μεξικό στα "Μις Υφήλιος 2001"
Βιογραφία
Η Μπρακαμόντες γεννήθηκε στην Γουαδαλαχάρα του Χαλίσκο το 1979. Είναι κόρη του πρώην προπονητή ποδοσφαίρου και νυν αναλυτή ποδοσφαίρου, Χεσούς Μπρακαμόντες και της Γιακελίν Βαν Όρδε, βελγικής καταγωγής. Έχει δυο μικρότερα αδέλφια, την Αλίνα και τον Χεσούς Τζ. Μπρακαμόντες Βαν Όρδε.
Μετά το γυμνάσιο, η Μπρακαμόντες μετακόμισε στη Γαλλία για να σπουδάσει Γαλλική Φιλολογία. Όταν επέστρεψε στο Μεξικό, σπούδασε Επικοινωνιακή Επιστήμη στο Δυτικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Ανώτατης Εκπαίδευσης, ενώ παράλληλα, άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο για μερικά περιοδικά μόδας για νέους.
Έχει κάνει αρκετές διαφημίσεις για την τηλεόραση, καθώς και μια φωτογράφηση και πασαρέλα ως επαγγελματίας μοντέλο στη Γουαδαλαχάρα. Μιλάει Ισπανικά, Γαλλικά και Αγγλικά.
Το 2000 έλαβε μέρος στον διαγωνισμό ομορφιάς "Μις Χαλίσκο" και "Μις Μεξικό" μετά την ώθηση της πρώην Μις Υφήλιος 1991, Λουπίτα Γιόνς, τους οποίους και κέρδισε. Το 2001 εκπροσώπησε την χώρα της, στα "Μις Υφήλιος" στο Πουέρτο Ρίκο.
Αφού στέφθηκε "Μις Μεξικό" το 2000, η Μπρακαμόντες αποφάσισε να κάνει τηλεοπτική καριέρα. Ξεκίνησε παρουσιάζοντας διάφορα τηλεοπτικά βραβεία και σπέσιαλ προγράμματα. Το 2004 συμμετείχε στην τηλενουβέλα Rubí, που έγινε ευρέως γνωστή. Το 2006 γίνεται πρωταγωνίστρια στην τηλενουβέλα Heridas de Amor, δίπλα στο Βραζιλιάνο ηθοποιό Γκάι Έκερ.