cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαρλ Ραμπεμανανζαρά
Πολιτική καριέρα
Ορκίστηκε Πρωθυπουργός στις 20 Ιανουαρίου του 2007. Στη διάρκεια της πρώτης προεδρικής θητείας του Μαρκ Ραβαλομανάνα ήταν Αρχηγός του Στρατού, μέχρι το 2005, οπότε και έγινε Υπουργός Εσωτερικών. Έφτασε στο βαθμό του Στρατηγού και ο διορισμός του στην πρωθυπουργία έγινε έπειτα από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, το Νοέμβριο του 2006.
Μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, το Σεπτέμβριο του 2007, διορίστηκε νέα κυβέρνηση από τον πρόεδρο, όπου ο Ραμπεμαναζαρά διατηρήθηκε στη θέση του πρωθυπουργού, όπως επίσης και του Υπουργού Εσωτερικών, στις 27 Οκτωβρίου του 2007. Στις 30 Απριλίου του 2008 έγινε επιπλέον υπουργός αρμόδιος για θέματα αποκέντρωσης, στη 19μελή κυβέρνηση που διορίστηκε εκείνη την ημέρα. Ως πρωθυπουργός είναι ex officio μέλος του εθνικού Πολιτικού Γραφείου του κυβερνώντος κόμματος Tiako i Madagasikara (TIM) και για το λόγο αυτό παρέμεινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου κατά το συνέδριο του κόμματος, το Μάιο του 2008.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μονζά Ροϊντεφό.
Χορίκιος ο Γαζαίος
Ο Χορίκιος από τη Γάζα, λατιν.: Choricius Gazae, (αρχές 6ου αι.) ήταν Έλληνας σοφιστής και ρήτορας της Ύστερης Αρχαιότητας με έδρα τη Γάζα. Με γραπτά που χρονολογούνται στις αρχές του 6ου αι., άκμασε την εποχή του Αναστασίου Α' (491–518) ως λόγιος και δημόσιος ρήτορας. Θεωρείται ως μέρος της Ρητορικής Σχολής της Γάζας, της οποίας αργότερα έγινε πρόεδρος.
Ο Χορίκιος ήταν μαθητής του Προκόπιου της Γάζας, ο οποίος είναι διαφορετικός από τον ιστορικό Προκόπιο της Καισαρείας.
Στυλ και έργα
Σώζονται ορισμένες διακηρύξεις και περιγραφικές πραγματείες του Χορίκιου. Οι διακηρύξεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις συνοδεύονται από επεξηγηματικά σχόλια, αποτελούνται κυρίως από πανηγυρικούς, επικήδειους λόγους και τα συνήθη θέματα των ρητορικών σχολών. Οι γαμήλιες ομιλίες του, που εύχονται ευημερία στη νύφη και τον γαμπρό, ανοίγουν μία νέα γραμμή.
Ο Χορίκιος ήταν επίσης συγγραφέας περιγραφών έργων τέχνης κατά τον τρόπο του Φιλόστρατου του Νερβιανού. Οι ηθικές αρχές, που αποτελούσαν σταθερό χαρακτηριστικό των γραπτών του, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον Μακανό Χρυσοκεφαλά, μητροπολίτη Φιλαδέλφειας (μέσα του 14ου αι.), στο έργο του Ροδονίας του, μία ογκώδη συλλογή ηθικών ρήσεων.
Το ύφος του Χορίκιου επαινείται από τον Φώτιο ως αγνό και κομψό, αλλά επικρίνεται για έλλειψη φυσικότητας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τού ύφους του είναι η επίμονη αποφυγή της παύσης, που χαρακτηρίζει αυτό που ονομάζεται σχολή της Γάζας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
.yu
Ιστορία
Ο τομέας .yu ανατέθηκε αρχικά στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια του κυβερνητικού σχεδίου για την ανάπτυξη επιστημονικών και τεχνολογικών πληροφοριών (SNTIJ). Οι επίσημοι καταχωρητές ήταν το Πανεπιστήμιο του Μάριμπορ και το Ινστιτούτο Γιόζεφ Στεφάν, που εδρεύουν στη Σλοβενία.
Όταν η ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας διαλύθηκε, η Σλοβενία και η Κροατία απέκτησαν τους δικούς τους τομείς (.si και .hr). Η Σερβία και Μαυροβούνιο σχημάτισαν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, αλλά ήταν υπό διεθνείς κυρώσεις τότε λόγω των συνεχιζόμενων Γιουγκοσλαβικών πολέμων. Το παλιό μητρώο τομέα .yu παρέμεινε στη Σλοβενία και ο τομέας έγινε θέμα διαδοχής όταν οι Σλοβένοι αρνήθηκαν να παραιτηθούν από το όνομα τομέα υπέρ του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου στη Σερβία, το οποίο είχε ζητήσει να το πράξει.
Το 1994, η Αρχή Ανατεθειμένων Αριθμών του Διαδικτύου αποφάσισε τελικά ότι ο τομέας θα έπρεπε να περάσει στη Γιουγκοσλαβία. Μετά από αυτό, ο τομέας διοικούταν από τον Σύνδεσμο YUNET, έναν οργανισμό που έδρευε στη Σχολή Ηλεκτρικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.
Η Γιουγκοσλαβία μετονομάστηκε σε «Σερβία και Μαυροβούνιο» τον Φεβρουάριο του 2003. Ο κωδικός YU αντικαταστάθηκε από τον CS τον Ιούλιο του 2003 μετά την επίσημη αλλαγή του ονόματος και ο τομέας .cs προοριζόταν για τη Σερβία και το Μαυροβούνιο μετά την αλλαγή της ονομασίας. Ωστόσο, ο .cs δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ και ο .yu παρέμεινε ένας από τους λίγους τομείς κορυφαίου επιπέδου που δεν αντιστοιχούσε σε κωδικό δύο γραμμάτων ISO 3166-1.
Η κρατική ένωση της Σερβίας και Μαυροβουνίου διαλύθηκε τον Ιούλιο του 2006 και τον Σεπτέμβριο του 2006 ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης πρότεινε κατά συνέπεια, την αντικατάσταση με τους κωδικούς RS για τη Σερβία και ΜΕ για το Μαυροβούνιο. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2006, ο Οργανισμός Συντήρησης του ISO 3166 συμφώνησε για την αλλαγή του κωδικού ISO 3166-1 άλφα-2 CS σε RS. Οι νέοι τομείς .rs για τη Σερβία και .me για το Μαυροβούνιο έγιναν ενεργοί σύντομα στη συνέχεια.
Τον Σεπτέμβριο του 2007 ο ICANN αποφάσισε ότι ότι ο τομέας .yu θα λειτουργεί προσωρινά στο πλαίσιο του Εθνικού Μητρώου Ονομάτων Τομέα Διαδικτύου της Σερβίας, φορέας εκμετάλλευσης του νέου μητρώου τομέα .rs. Ξεκίνησε μια μεταβατική περίοδος διάρκειας δύο ετών και ο τομέας .yu είχε προγραμματιστεί να λήξει στις 30 Σεπτεμβρίου 2009. Ωστόσο, ο σερβικός οργανισμός ζήτησε παράταση και ο ICANN αποφάσισε να παρατείνει τη λήξη της μεταβατικής προθεσμίας για άλλους έξι μήνες. Τέλος, το Σερβικό Εθνικό Μητρώο κήρυξε το τέλος του τομέα .yu στις 12:00 CEST στις 30 Μαρτίου 2010.
Πρώην χρήση τομέων .yu
Όλοι οι τομείς που βρίσκονταν απευθείας υπό τον τομέα .yu προορίζονται αποκλειστικά για νομικές οντότητες. Ο τομέας ανωτάτου επιπέδου προοριζόταν για ομοσπονδιακά ιδρύματα και επίσημους κυβερνητικούς οργανισμούς, καθώς και για παρόχους υπηρεσιών Διαδικτύου. Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία είχε επίσης τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί τον τομέα .yu.
Οι τομείς δεύτερου επιπέδου του τομέα .yu περιλάμβαναν:
Οι Μαυροβουνιακοί ιστότοποι χρησιμοποίησαν συχνά τον υποτομέα .cg.yu το οποίο δινόταν δωρεάν στους πελάτες ενός παρόχου διαδικτυακών υπηρεσιών του Μαυροβουνίου που καταχώριζε τον τομέα, καθιστώντας τη δημοφιλή επιλογή για όσους επέλεγαν να μην καταχωρίσουν έναν τομέα για τον ιστότοπό τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επικοινωνίες στη Γιουγκοσλαβία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Πυρηνίσκος
Ο πυρηνίσκος είναι μία δομή η οποία βρίσκεται συνήθως στον κυτταρικό πυρήνα του ευκαρυωτικού κυττάρου. Στον πυρηνίσκο γίνεται η παραγωγή αλλά και η μεταγραφή των ριβοσωμάτων. Τα ριβοσώματα εγκαταλείπουν τον πυρηνίσκο από τους πυρηνικούς πόρους και δένονται στο ενδοπλασματικό δίκτυο. Ο πυρηνίσκος αποτελείται από πρωτεΐνες και RNA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Σεμινάριο Ευρωπαϊκού Δικαίου του Ουρμπίνο
Το Σεμινάριο Ευρωπαϊκού Δικαίου του Ουρμπίνο της Ιταλίας είναι ένα θερινό σεμινάριο που διοργανώνεται ετησίως από το Κέντρο Ευρωπαϊκών Νομικών Σπουδών του Ουρμπίνο αδιαλείπτως από το 1959. Τα μαθήματα του σεμιναρίου παραδίδονται στη γαλλική, την ιταλική και την αγγλική γλώσσα. Το σεμινάριο λαμβάνει χώρα στους χώρους της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο από καθηγητές προερχόμενους από πολλές ευρωπαϊκές χώρες και πραγματεύεται επίκαιρα ζητήματα ευρωπαϊκού δικαίου, διεθνούς ιδιωτικού δικαίου, συγκριτικού δικαίου και ιταλικού δικαίου.
Η παρουσία στο σεμινάριο οδηγεί στην απονομή πιστοποιητικού και η επιτυχία στις εξετάσεις του σεμιναρίου πιστοποιείται, ανάλογα με την περίπτωση, με την απονομή πτυχίου συγκριτικού δικαίου, πτυχίου ευρωπαϊκών σπουδών, πτυχίου ανώτερων σπουδών ευρωπαϊκού δικαίου ή πτυχίου ανώτερων ευρωπαϊκών σπουδών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο.
Ιστορία
Το σεμινάριο ευρωπαϊκού δικαίου του Ουρμπίνο θεσπίστηκε στις 24 Αυγούστου 1959 από τους Henri Batiffol, Φωκίωνα Φραντζεσκάκη, Alessandro Migliazza, Capotorti Francesco, Enrico Paleari και Germain Bruillard. Έως το 2004, το σεμινάριο είχε χορηγούς τους Cino και Simone Del Duca. Από το 2009, οι διδάσκοντες-ερευνητές του Κέντρου Ευρωπαϊκών Νομικών Σπουδών του Ουρμπίνο, ενταγμένοι στο Groupe Galileo, χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα επιστημονικής γαλλο-ιταλικής συνεργασίας, Galileo.
Διδάσκοντες
Από την εποχή της ιδρύσεώς του, τα μαθήματα του σεμιναρίου παραδίδονται σε μεγάλο βαθμό από καθηγητές οι οποίοι έχουν διδάξει στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, όπως οι : Riccardo Monaco (Χάγη 1949, 1960, 1968, 1977), Piero Ziccardi (1958, 1976), Henri Batiffol (1959, 1967, 1973), Yvon Loussouarn (1959, 1973), Mario Giuliano (1960, 1968, 1977), Φωκίων Φραντζεσκάκης (1964), Fritz Schwind (1966, 1984), Ignaz Seidl-Hohenveldern (1968, 1986), Edoardo Vitta (1969, 1979), Alessandro Migliazza (1972), René Rodière (1972), Georges Droz (1974, 1991, 1999), Pierre Gothot (1981), Erik Jayme (1982, 1995, 2000), Bernard Audit (1984, 2003), Michel Pélichet (1987), Pierre Bourel (1989), Pierre Mayer (1989, 2007), Tito Ballarino (1990), Hélène Gaudemet-Tallon (1991, 2005), Alegría Borrás (1994, 2005), Francesco Capotorti (1995), Bertrand Ancel (1995), Giorgio Sacerdoti (1997), José Carlos Fernández Rozas (2001), Horatia Muir Watt (2004), Andrea Bonomi (2007), Dário Moura Vicente (2008), Mathias Audit (2012), Christian Kohler (2012), Étienne Pataut (2013).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο Ουρμπινο
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νεμπράσκα 2000
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νεμπράσκα το 2000 διεξάχθηκε στις 7 Νοεμβρίου. Ο εν ενεργεία Δημοκρατικός Γερουσιαστής των ΗΠΑ Μπομπ Κέρρεϊ αποφάσισε να αποσυρθεί. Ο Δημοκρατικός Μπεν Νέλσον κέρδισε την ανοικτή έδρα.
Εκστρατεία
Ο Κυβερνήτης Μπεν Νέλσον, επίσης ένας κεντρώος Δημοκρατικός, αποφάσισε να διαγωνιστεί για την έδρα ακολουθώντας το παράδειγμα του Κέρρεϊ καθώς αμφότεροι ήταν κυβερνήτες προτού εκλεγούν γερουσιαστές. Ο Νέλσον κέρδισε μία από τις πιο οριακές εκλογές του 2000.
.vu
Ενώ οι τομείς .vu δίνονταν αρχικά δωρεάν για οποιονδήποτε που το ζητούσε, τώρα πωλούνται εμπορικά καθώς είναι μια συνηθισμένη πρακτική για άλλους τομείς κορυφαίου επιπέδου. Δημιουργήθηκε το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βανουάτου Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Einsatzgruppen
Οι Ναζιστικές Μονάδες Ειδικής Δράσης, Τάγματα Θανάτου ή, στα γερμανικά, τα Einsatzgruppen (Άινζατσγκρουπεν) ήταν παραστρατιωτικές οργανώσεις υπό τον έλεγχο των Ες-Ες πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κύριο καθήκον τους ήταν, σύμφωνα με τα λόγια του Διοικητή των Ες-Ες Έριχ φον ντεμ Μπαχ-Ζελέφσκι (Erich von dem Bach-Zelewski), «ο αφανισμός των Εβραίων, των Τσιγγάνων και των πολιτικών κομισάριων».
Κάθε Einsatzgruppe υποδιαιρείτο σε μικρότερα τμήματα, τα Einsatzkommandos ή Sonderkommandos και κάθε μικρότερο τμήμα σε ομάδες που αποκαλούνταν Teilkommandos. Δημιουργήθηκαν τέσσερα Einsatzgruppen, χαρακτηριζόμενα με τα γράμματα A, B, C και D. Υπολογίζεται ότι σε όλα τα Einsatzgruppen συμμετείχαν 3.000 άτομα.
Οι ομάδες αυτές στελεχώθηκαν από αξιωματικούς των αστυνομικών δυνάμεων της Γκεστάπο (Gestapo, προερχόμενο από το Ge heime Sta ats po lizei, «Κρατική Μυστική Αστυνομία»), της Κρίπο (Kripo, «Αστυνομία Δίωξης Εγκλήματος»), της Ζίχερχαϊτσντινστ (Sicherheitsdienst, «Υπηρεσία Ασφαλείας») και της Βάφεν Ες-Ες (Waffen-SS, «Ένοπλη Ες-Ες»). Αυτά τα τάγματα θανάτου ακολούθησαν τη Βέρμαχτ (Wehrmacht, «ένοπλες δυνάμεις» —κατά λέξη, «αμυντικές δυνάμεις»— του ναζιστικού Γερμανικού Στρατού) καθώς προήλαυνε προς τα ανατολικά στα εδάφη της Ανατολικής Ευρώπης και της Σοβιετικής Ένωσης. Στις κατεχόμενες περιοχές, τα Άινζατσγκρούπεν εκμεταλλεύονταν το ανθρώπινο δυναμικό των ντόπιων πληθυσμών όταν χρειάζονταν πρόσθετη ασφάλεια ή άλλο προσωπικό. Η δράση αυτών των οργανωμένων ομάδων επεκτεινόταν μέσω του διαθέσιμου ανθρώπινου δυναμικού των διαφόρων τμημάτων των Ες-Ες και του γερμανικού κράτους.
Σύμφωνα με τα αρχεία τους, οι επιχειρήσεις των Άινζατσγκρούπεν ήταν υπεύθυνες για τη θανάτωση ενός εκατομμυρίου και πλέον ανθρώπων, σχεδόν αποκλειστικά πολιτών, χωρίς δικαστική ακρόαση και αργότερα χωρίς καν οποιαδήποτε επίφαση νομιμότητας (δεν διαβάζονταν οι ποινές σύμφωνα με τη στρατιωτική ή την ποινική νομοθεσία), αρχίζοντας από την πολωνική ιντελιγκέντσια και προχωρώντας με ταχείς ρυθμούς ως το 1941 στη στοχοποίηση των Εβραίων της Ανατολικής Ευρώπης. Ο ιστορικός Ραούλ Χίλμπεργκ (Raul Hilberg) εκτιμά ότι μεταξύ των ετών 1941 και 1945 τα Άινζατσγκρούπεν δολοφόνησαν περισσότερους από 1,4 εκατομμύρια Εβραίους σε υπαίθριες εκτελέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:SS Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ναζιστικές παραστρατιωτικές οργανώσεις
Λίαμ Πέιν
Ο Λίαμ Πέιν (Liam James Payne, 29 Αυγούστου 1993) είναι Άγγλος τραγουδιστής και μέλος των One Direction.
Προσωπική ζωή
Ο Λίαμ γεννήθηκε στο Γουλβερχάμπτον, στα Γουέστ Μίντλαντς της Αγγλίας. Οι γονείς του, Κάρεν και Τζοφ, έχουν άλλες δύο κόρες, τις Νίκολα και Ρουθ. Ο Λίαμ γεννήθηκε τρεις εβδομάδες πρόωρα, που είχε ως συνέπεια να έχει πολλά προβλήματα υγείας. Πέρασε τα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής του πηγαίνοντας τακτικά στα νοσοκομεία κάνοντας εξετάσεις. Οι γιατροί τότε παρατήρησαν ότι το ένα του νεφρό ήταν δυσλειτουργικό. Για να τον βοηθήσουν να αντιμετωπίσει τον πόνο, έκανε καθημερινώς 32 ενέσεις στην παιδική του ηλικία. Το 2012 ο Λίαμ ανακάλυψε, και ανακοίνωσε μέσω του Twitter, ότι το νεφρό του λειτουργούσε και πάλι. Από την ηλικία των 6 χρονών ο Λίαμ ξεκίνησε να δείχνει το μουσικό του ταλέντο. Τραγουδούσε στους συγγενείς του και σε κοινό λίγων ατόμων. Είχε τακτική ενασχόληση με τον αθλητισμό στη νεανική του ηλικία.
Ωστόσο αγαπούσε πολύ τους αγώνες τρεξίματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, και για αυτό το λόγο ήταν μέρος του Αθλητικού Συλλόγου Γουλβερχάμπτον και Μπίλστον. Ξυπνούσε στις 5 π.μ. καθημερινά για να τρέξει 5 μίλια πριν πάει στο σχολείο. Το όνειρό του για το τρέξιμο τελείωσε όταν ήταν 14 χρονών, όπου έχασε ένα σημείο στη σχολική ομάδα της Αγγλίας. Μετά από αυτό αποφάσισε να συγκεντρωθεί ολοκληρωτικά στο τραγούδι, παρόλο που ακόμα αγαπούσε την ομάδα ποδοσφαίρου του, τη Ουέστ Μπρόμουιτς Άλμπιον. Ο Πέιν έπεφτε συχνά θύμα σχολικού εκφοβισμού στο γυμνάσιο, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί να ξεκινήσει μαθήματα πυγμαχίας σε ηλικία δώδεκα ετών. Άρχισε να δείχνει τα μουσικά του προσόντα στην ηλικία των 12, όπου μπήκε στους Pink Productions, ένα συγκρότημα από το Γουλβερχάμπτον, τραγουδώντας ενώπιον ενός κοινού 26.000 ατόμων σε ποδοσφαιρική αναμέτρηση των Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς. Ο Λίαμ ολοκλήρωσε 11 εξετάσεις του Γενικού Πιστοποιητικού Ανώτερης Εκπαίδευσης στο Κολεγιακό Σχολείο Σεντ Πίτερς, πριν φοιτήσει στο κολέγιο του Γουλβερχάμπτον (στην πανεπιστημιούπολη της οδού Πέιτζετ) για να σπουδάσει μουσική τεχνολογία, όπου ήλπιζε να τον βοηθήσει να μάθει πιο πολλά για τη βιομηχανία.
Μουσική σταδιοδρομία
Ο Λίαμ έκανε οντισιόν το 2008 στο X-Factor, στην ηλικία των 14. Έφτασε μέχρι το σπίτι των κριτών, αλλά ο Σάιμον Κόουελ πίστευε ότι δεν ήταν ακόμα έτοιμος και του ζήτησε να ξαναέρθει μετά από δύο χρόνια. Ο Λίαμ πίστεψε ότι ο Σάιμον έκανε τη σωστή επιλογή. Επιχείρησε να ξαναδοκιμάσει την επόμενη χρονιά αλλά δεν μπόρεσε, γιατί ήταν κάτω από το όριο της επιτρεπόμενης ηλικίας. Το 2010 επέστρεψε και έκανε οντισιόν με το τραγούδι ‘’Cry me a river’’. Πήρε ένα θερμό χειροκρότημα από το κοινό αλλά και τον Σάιμον. Πέρασε την οντισιόν με τέσσερα ‘’ναι’’. Στο bootcamp τραγούδησε το ‘’Stop Crying Your Heart Out’’ του Oasis. Όλοι οι κριτές τον πέρασαν εκτός από τον Σάιμον που αισθάνθηκε ότι ήταν λίγο ανιαρός. Τοποθετήθηκε σε ένα συγκρότημα με άλλα τέσσερα αγόρια, που ονομάστηκε One Direction, στο οποίο μπήκε στο τελευταίο επεισόδιο, νομίζοντας ότι έχασε.
Αναφέρει τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ ως μία από τις μεγαλύτερες επιρροές του. Έχει, ακόμα, δηλώσει, ότι μεγάλη πηγή έμπνευσης στις ζωντανές του εμφανίσεις είναι και το μέλος των Take That, Γκάρι Μπάρλοου. .
Cheryl
Φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν στις αρχές του 2016 ότι ο Λίαμ και η κατά 10 χρόνια μεγαλύτερη του Βρετανίδα τραγουδίστρια, Σέριλ, όταν ο Λίαμ δημοσίευσε φωτογραφία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στα μέσα του 2016, φήμες ότι η Cheryl είναι έγκυος άρχισαν να κυκλοφορούν. Στις 25 Μαρτίου του 2017, επιβεβαίωσαν και οι δύο μέσω του Instagram τη γέννηση του γιου τους, Μπίαρ Πέιν. Χώρισαν το 2018. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Πέιν επιβεβαίωσε ότι είχε σχέση με την Μάγια Χένρι. Η καθαρή περιουσία του Πέιν εκτιμάται στα 44 εκατομμύρια στερλίνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Βρετανοί στιχουργοί Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1986–87
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Άρης Πετρούπολης στον Α΄ όμιλο και ο Ακράτητος Άνω Λιοσίων στο Β΄ όμιλο. Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ακράτητος, που νίκησε στον άτυπο Τελικό που έγινε στις 21 Ιουνίου με σκορ 1-0 τον αντίπαλό του.
Ακράτητος και Άρης Πετρούπολης κέρδισαν την άνοδο στη Δ΄Εθνική.
Στους τρεις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν ο Εθνικός Ελληνορώσων, ο Α.Ο. Τερψιθέα Γλυφάδας και η Αγία Ελεούσα.
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1987 αναδείχθηκε Ο Α.Ο. Πεύκης ο οποίος επικράτησε με 4-2 στα πέναλτι της Τριγλίας Ραφήνας, στον Τελικό που διεξήχθη στις 15 Απριλίου στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1986-1987
1956 Άρτεκ
Ο Άρτεκ (Artek) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο σοβιετικό κατασκηνωτικό κέντρο πιονιέρων στην Κριμαία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Άρτεκ είναι άγνωστα. Ο αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 9,4 ώρες.
Αντίτηλος
Η Αντίτηλος ή Ασκιόνησο ή Άσκινα είναι νησίδα που βρίσκεται περίπου 2 μίλια νότια από τις δυτικές ακτές της Τήλου προς τη Χάλκη. Είναι βραχώδης, με μακρόστενο σχήμα και μαζί με την επίσης βραχονησίδα Γάιδαρος είναι οι μεγαλύτερες από τις 16 που περιβάλλουν το νησί. Έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Falco eleonorae και Larus audouinii. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Τήλου
Μάρκος Βαμβακάρης
Ο Μάρκος Βαμβακάρης (Δανακός Σύρου, 10 Μαΐου 1905 - Νίκαια Αττικής, 8 Φεβρουαρίου 1972) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και οργανοπαίκτης, ιδιαίτερα σημαντικός μουσικός του ρεμπέτικου τραγουδιού. Θεωρείται ο «Πατριάρχης» του ρεμπέτικου, καθώς έκανε γνωστό το είδος λόγω της μεγάλης επιτυχίας που είχαν τα δισκογραφημένα τραγούδια του.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1905 στο συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια Καθολικών (για τον λόγο αυτό αργότερα απέκτησε και το παρατσούκλι «Φράγκος»). Οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες και ήταν ο πρωτότοκος από έξι αδέλφια. Ο παππούς του έγραφε τραγούδια και ο πατέρας του έπαιζε ζαμπούνα, ενώ από μικρή ηλικία ο μικρός Μάρκος συνόδευε τον τελευταίο παίζοντας τουμπί (νησιώτικο τύμπανο) σε διάφορα πανηγύρια. Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης της οικογένειάς του, ο Μάρκος αναγκάστηκε να αφήσει το σχολείο και να εργαστεί ως λούστρος, εφημεριδοπώλης, εργάτης σε κλωστήρια, βοηθός σε οπωροπωλεία, κ.ά.
Το 1920 σε ηλικία 15 ετών έφυγε από τη Σύρο, αφού έριξε άθελά του ένα βράχο πάνω στη σκεπή ενός σπιτιού και πήγε στον Πειραιά, όπου αργότερα τον ακολούθησε και η οικογένειά του. Εκεί ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα, όπως λιμενεργάτης (φορτοεκφορτωτής, εργάτης γαιανθράκων στα λεγόμενα «καρβουνιάρικα») και περίπου από το 1925 μέχρι το 1935 ως εκδορέας στα δημοτικά σφαγεία Πειραιά και Αθηνών.
Στα 18 του έκανε τον πρώτο του γάμο. Παντρεύτηκε την Ελένη Μαυρουδή, τη «Ζιγκοάλα» όπως την αποκαλούσε. μικρογραφία|360x360εσ|Ρεμπέτες στον [[Πειραιάς|Πειραιά το 1933. Ο Βαμβακάρης διακρίνεται όρθιος αριστερά κρατώντας μπουζούκι]] Εκείνη την εποχή, σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, άκουσε κατά τύχη τον Νίκο Αϊβαλιώτη να παίζει μπουζούκι, γεγονός που τον συνεπήρε και άλλαξε τη ζωή του. Έτσι άρχισε να μαθαίνει μπουζούκι και να γράφει τα πρώτα του τραγούδια.
Επιτυχίες
Το 1933, έπειτα από την πιεστική παρότρυνση του Σπύρου Περιστέρη, ο Μάρκος φωνογράφησε το πρώτο εμπορικά επιτυχημένο τραγούδι με μπουζούκι στην Ελλάδα, το «Καραντουζένι» (ή «Έπρεπε να 'ρχόσουνα ρε μάγκα στο τεκέ μας») ερμηνεύοντάς το ο ίδιος, παρ' όλες τις επιφυλάξεις που είχε για την ποιότητα της φωνής του. Η επιτυχία αυτής της ηχογράφισης σημάδεψε την ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας, αφού έκτοτε ξεκίνησαν πολλοί μεγάλοι συνθέτες του ρεμπέτικου όπως ο Κώστας Σκαρβέλης, ο Σπύρος Περιστέρης και ο Παναγιώτης Τούντας να κάνουν ηχογραφήσεις συνοδεία λαϊκής ορχήστρας με μπουζούκια.
Το καλοκαίρι του 1934 συμμετείχε μαζί με τον Γιώργο Μπάτη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Ανέστη Δελιά στο πρωτοποριακό -για την εποχή- μουσικό σχήμα «Η Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς» στο μαγαζί του Σαραντόπουλου στον Πειραιά. Καθιέρωσε για πρώτη φορά την ορχήστρα με μπουζούκια και μπαγλαμάδες, η οποία παραμέρισε την προηγούμενη επιτυχημένη λαϊκή ορχήστρα των σαντουροβιολιών που εμφανιζόταν στην ταβέρνα.
Η περίοδος λίγο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ίσως η παραγωγικότερή του. Μεταξύ άλλων, το 1935 έγραψε και φωνογράφησε τη «Φραγκοσυριανή» (το γνωστότερο ίσως τραγούδι του, το οποίο όμως έγινε πολύ μεγάλη επιτυχία 25 χρόνια αργότερα με τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση). Ο ίδιος αφηγείται για τη δημιουργία του τραγουδιού: ''Όλος ο κόσμος της Σύρου μ' αγαπούσε πολύ, διότι κι εγώ ήμουν Συριανός και το είχαν καμάρι οι Συριανοί. Κάθε καλοκαιράκι με περίμεναν να πάω στη Σύρα να παίξω και να γλεντήσει όλη η Σύρα μαζί μου. Το 1935 πήρα μαζί μου τον Μπάτη, τον αδερφό μου τον μικρό και τον πιανίστα Ροβερτάκη και πήγα για πρώτη φορά στη Σύρο, σχεδόν είκοσι χρόνια αφ' ότου έφυγα από το νησί. Πρωτόπαιξα, λοιπόν, σ' ένα μαγαζί στην παραλία, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος. Κάθε βράδυ γέμιζε ο κόσμος το μαγαζί κι έκατσα περίπου δύο μήνες. Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν... Πήρα, λοιπόν, μολύβι κι έγραψα πρόχειρα:''
Γάμοι και επιρροή τους στην καριέρα του
Ο Μάρκος Βαμβακάρης αποδείχτηκε ατυχέστατος στο γάμο του με την Ελένη Μαυρουδή, με το διαζύγιο να μην αργεί να εκδοθεί. Όμως και μετά το διαζύγιο, η «Ζιγκοάλα» εξακολουθούσε να έχει οικονομικές απαιτήσεις. Για να αποφύγει την περίπτωση κατάσχεσης των πνευματικών του δικαιωμάτων λόγω της δικαστικής αντιπαράθεσης που είχε ξεκινήσει, χρησιμοποίησε ως ψευδώνυμο το όνομα του παππού του «Ρόκος», ενώ αρκετά τραγούδια του έχουν καταχωρηθεί σε ονόματα φίλων του, όπως του Σπύρου Περιστέρη, του Γ. Φωτίδα, της Αθ. Παγκαλάκη, του Μίνωα Μάτσα και άλλων. Με αυτό τον τρόπο κατάφερε να μειώσει στο ελάχιστο το προσωπικό τεκμαρτό (κι όχι πραγματικό) εισόδημά του και η πρώτη σύζυγός του να μη λάβει καθόλου λεφτά (για αυτήν την ιστορία ο Μάρκος έγραψε αυτοβιογραφικά τραγούδια όπως «Το διαζύγιο», «Κάποτε ήμουνα κι εγώ», κ.ά.).
Περίοδος Μεταξά
Το 1937 συμβιβάζεται με τη λογοκρισία του καθεστώτος Μεταξά και προσαρμόζει τους στίχους του αφαιρώντας το βαρύ χασικλίδικο ύφος, κάτι που έπειτα από χρόνια αναγνωρίζει ο ίδιος πως ήταν μια δημιουργική μεταστροφή.
Ο Μάρκος Βαμβακάρης εκείνη την περίοδο ήταν τόσο δημοφιλής που στη μια από τις τρεις φορές που επισκέφτηκε τη Θεσσαλονίκη και έδωσε συναυλία συγκεντρώθηκε 50.000 κόσμος για να τον ακούσει στην πλατεία του Λευκού Πύργου. Στο τραγούδι «Το 1912» υμνεί τη Θεσσαλονίκη, ενώ παραδόξως έως τότε δεν είχε κάνει ούτε μια αναφορά σε κάποιο τραγούδι του για τον Πειραιά, την πόλη όπου ζούσε και δημιουργούσε. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου ερμηνεύει δικά του τραγούδια, αλλά και του Σπύρου Περιστέρη, με στίχους προσαρμοσμένους στο Ελληνοϊταλικό Έπος («Γειά σας φανταράκια μας», «Το όνειρο του Μπενίτο» κ.ά.).
Κατοχή
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής πέθαναν αρκετές προσωπικότητες της ελληνικής λαϊκής και ρεμπέτικης μουσικής (Παναγιώτης Τούντας, Κώστας Σκαρβέλης, Γιοβάν Τσαούς, Βαγγέλης Παπάζογλου, ο στενός συνεργάτης του Ανέστης Δελιάς, κ.ά.). Ο Μάρκος Βαμβακάρης, αφού κατάφερε να επιβιώσει, παντρεύτηκε το 1942 για δεύτερη φορά την Ευαγγελία Βεργίου, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά (δύο εκ των οποίων πέθαναν και, από τ' άλλα τρία, τον Βασίλη, τον Στέλιο και τον Δομένικο, οι δύο τελευταίοι έγιναν γνωστοί μουσικοί).
Μετά τον πόλεμο, η «δεύτερη καριέρα»
Ο θάνατος των ανωτέρω μουσικών δεν έμελλε να αφήσει ανεπηρέαστη την πορεία του Μάρκου Βαμβακάρη. Έτσι, μετά την απελευθέρωση και κατά την περίοδο 1948-1959, περνάει δύσκολες ώρες, καθώς η ελληνική μουσική βιομηχανία, τα ηνία της οποίας περνούν σε χέρια ανθρώπων που ο Μάρκος Βαμβακάρης είχε βοηθήσει να αναδειχτούν, φέρεται αχάριστα στον πρωτοπόρο του μπουζουκιού που θεωρείται πια «ξεπερασμένος». Γίνεται προσπάθεια να αλλάξει ο χαρακτήρας της ελληνικής λαϊκής μουσικής εισάγοντας ρυθμούς από την Ινδία και τις χώρες της Ανατολής. Οι δισκογραφικές εταιρίες παύουν να τον καλούν για ηχογραφήσεις και τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα τού αρνούνται τη συνεργασία. Περνά σοβαρές περιπέτειες με την υγεία (παραμορφωτική αρθρίτιδα στα δάχτυλα) και την οικονομική του κατάσταση, ενώ αφορίζεται από την Καθολική Εκκλησία γιατί παντρεύτηκε τη δεύτερη φορά με ορθόδοξο γάμο (ο αφορισμός αυτός ωστόσο ήρθη το 1966).
Ο Μάρκος Βαμβακάρης καταφέρνει να επιβιώσει αλλά και να αποκαταστήσει το πρόβλημα υγείας του πηγαίνοντας στα ιαματικά λουτρά της Ικαρίας. Το 1954 επισκέφθηκε τη Σύρο όπου έγινε δεκτός με ενθουσιασμό και παρέμεινε για έναν χρόνο.
Αυτά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950, όταν μετά από πρωτοβουλία του Τσιτσάνη, η δισκογραφική εταιρία Columbia αποφασίζει να κυκλοφορήσει παλιά και καινούρια τραγούδια του Βαμβακάρη, τραγουδισμένα από τον ίδιο και από καλλιτέχνες όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, η Καίτη Γκρέι, η Άντζελα Γκρέκα, κ.ά. Το 1960 αρχίζει η «δεύτερη καριέρα» του, όπως χαρακτηρίζεται από τον ίδιο.
Το τέλος
Ο Μάρκος Βαμβακάρης απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου του 1972 σε ηλικία 67 ετών, στο διαμέρισμα όπου κατοικούσε στη Νίκαια, συνεπεία νεφρικής ανεπάρκειας που του δημιούργησε ο σακχαρώδης διαβήτης. Την επόμενη μέρα του θανάτου του, κηδεύτηκε στο Γ' Νεκροταφείο Αθηνών στη Νίκαια. Όπως δήλωσε σε γνωστή τηλεοπτική εκπομπή ο γιος του Μάρκου Δομένικος, για την κηδεία του πατέρα του η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει σε δάνειο προκειμένου να καλύψει τα έξοδά της.
Μπελφονταίν (Μαρτινίκα)
Το Μπελφονταίν (γαλλικά: Bellefontaine) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελιφονταίν (γαλλικά: Bellifontains).
Γεωγραφία
Η Μπελφονταίν βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαρτινίκας και νοτιο-δυτικά του Διαμερίσματος Σαιντ-Πιέρ. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Καζ-Πιλότ, νοτιοδυτικά της Λε Μορν-Βερ και νοτιοανατολικά της Λε Καρμπέ. Βρίσκεται συντεταγμένες 14.675°N, -61.16389°W.
Πηγές
Μπελφονταίν
Άτλας (δορυφόρος)
Ο Άτλας (αγγλικά: Atlas) είναι φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου και έχει διάμετρο 30 χιλιόμετρα. Απέχει από τον πλανήτη Κρόνο 137.670 χλμ. Ανακαλύφθηκε το 1980 από φωτογραφίες που έστειλε πίσω στη Γη η διαστημοσυσκευή Βόγιατζερ 1 και ονομάστηκε S/1980 S 28. Το 1983 ονομάστηκε επίσημα  Άτλας  από την ελληνική μυθολογία, επειδή «κρατάει τους δακτυλίους του Κρόνου στους ώμους του» όπως ο τιτάνας Άτλας κρατούσε τον ουρανό στους ώμους του. Επίσης έχει και τον συμβολισμό Κρόνος XV (Saturn XV).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Αθανάσιος Κίρχερ
Ο Αθανάσιος Κίρχερ (εξελληνισμός του Athanasius Kircher, πολλές φορές γράφεται λανθασμένα Kirchner, 2 Μαΐου 1602 - 27 Νοεμβρίου 1680) ήταν Γερμανός Ιησουίτης ιερέας και πολυμαθής. Δίδαξε στο Ρωμαϊκό Κολέγιο μαθηματικά, φυσική και ανατολικές γλώσσες. Κατά τη διάρκεια της ζωής του γνώρισε παγκόσμια φήμη και αναγνώριση ως αυθεντία σε μια πλειάδα επιστημών. Υπήρξε σε πολλά επιστημονικά πεδία πρωτοπόρος και συνέγραψε περίπου 40 βιβλία, κυρίως στα πεδία της γεωλογίας, της ιατρικής, της γλωσσολογίας και του οριενταλισμού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1602, στην περιοχή της Έσσης. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στο Πάντεμπορν, όμως διέκοψε το 1622 για να μεταφερθεί στην Κολωνία, προκειμένου να διαφύγει από τις προελαύνουσες δυνάμεις των Προτεσταντών.
Ως επιστήμονας ήταν από τους πρώτους που παρατήρησαν με μικροσκόπιο μικρόβια και απέδωσαν τα αίτια της βουβωνικής πανώλης, που μάστιζε τότε την Ευρώπη, σε μόλυνση από μικροοργανισμό. Επίσης ασχολήθηκε με τη γεωλογία, τη γεωγραφία, την αστρονομία, και τις φυσικές επιστήμες, τα μαθηματικά, την εθνολογία και τη θρησκειολογία, τη γλωσσολογία, την ιστορία, την αρχαιολογία κ.ά.
Το 1651 ίδρυσε το Μουσείο του Ρωμαϊκού Κολεγίου (Museum Kircherianum), όπου εκτίθονταν αντικείμενα ποικίλων κατηγοριών και προέλευσης. Ο Κίρχερ ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε ένα χάρτη της Ατλαντίδας, τοποθετώντας την ακριβώς στο μέσον του Ατλαντικού ωκεανού. Αυτή η τοποθέτηση ήταν εύλογη και σύμφωνη με τη μαρτυρία του Πλάτωνα, ενώ δεν ερχόταν σε αντίθεση με τη Βίβλο. Ήταν επίσης ένας από τους κατόχους —και σε ορισμένες μελέτες θεωρείται ο συγγραφέας— του Χειρόγραφου Βόινιτς, ενός μυστηριώδους, ακατανόητου βιβλίου της εποχής.
Του αποδίδονται πολλές εφευρέσεις, ανάμεσά τους αυτή του μαγνητικού ρολογιού και του τηλεβόα. Το 1661, ο Κίρχερ ανακάλυψε μια ερειπωμένη εκκλησία στη Μεντορέλλα (Mentorella) και ανέλαβε την αναστήλωσή της. Μετά τον θάνατό του, στις 27 Νοεμβρίου 1680, η καρδιά του Κίρχερ τοποθετήθηκε στα πόδια του αγάλματος της Παναγίας της Μεντορέλλα. Ακόμη και σήμερα, στον βωμό του ναού, μια στήλη από μάρμαρο θυμίζει στον επισκέπτη ότι εκεί βρίσκεται θαμμένη η καρδιά του Κίρχερ, αν και το σώμα του ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Τζεζού (Gesu), στη Ρώμη.
Γεωγραφία - Γεωλογία
Ο Κίρχερ ανέπτυξε όλες τις συναφείς με τη γεωγραφία επιστήμες, ωστόσο, ανέμειξε, όπως συνήθιζε, εξωτικά γεγονότα και φαντασία. Σχεδόν όλη η γεωγραφική γνώση του περιλαμβάνεται στο έργο του Mundus Subterraneus (1664-1678). Ο Κίρχερ το 1638 ήταν αυτόπτης μάρτυρας της εξαφάνισης της πόλης Ευφημία στην Καλαβρία από έναν «ηφαιστειακό κατακλυσμό», που άφησε μία λίμνη στη θέση της. Άλλωστε, όπως γνώριζε από τη Βίβλο και εξέταζε στο έργο του Arca Noe το 1675, ο Κατακλυσμός του Νώε είχε προκαλέσει τη βύθιση όλης της γης, η οποία εμφανίστηκε και πάλι με διαφορετική διάταξη στεριάς και θάλασσας. Ο Κίρχερ ήταν υποστηρικτής της αυτόματης γένεσης. Δεν φαίνεται να υποστήριξε την άποψη –όπως ο σύγχρονός του Νικόλαος Στένο (Nicolaus Steno)– ότι τα απολιθώματα ήταν οργανικά υπολείμματα (από την άλλη, όμως, ο Κίρχερ δεν συνηγόρησε ποτέ ανοικτά για την αντίθετη άποψη, ότι δηλαδή τα απολιθώματα δεν είναι οργανικά υπολείμματα). Μια τέτοια θέση θα ανέτρεπε την εκκλησιαστική πεποίθηση για τη μικρή ηλικία του κόσμου.
Μαγνητισμός
Ο Κίρχερ πρέπει να βρήκε πολλές σχετικά με τον μαγνητισμό στα κείμενα της αρχαίας γραμματείας. Επηρεάστηκε από το έργο του Γουίλιαμ Γκίλμπερτ (William Gilbert), ο οποίος υποστήριζε ότι η Γη είναι ένας μαγνήτης, αποδεικνύοντας ότι κάποιοι μαγνήτες, όταν θερμαίνονται, χάνουν τις ιδιότητές τους. Ωστόσο, δεν δεχόταν την άποψη του Γκίλμπερτ ότι η γη έχει μαγνητικές ιδιότητες. Ενα από τα επιχειρήματα που έφερνε υπέρ της άποψης αυτής ήταν ότι, αν η σελήνη είναι από σίδερο και η γη ένας μαγνήτης, τότε η μία θα συγκρουόταν πάνω στην άλλη. Επίσης, πίστευε ότι τα υπόλοιπα σιδερένια αντικείμενα θα ήταν ασήκωτα, και εφόσον οι μεταλλουργοί κάνουν καλά την εργασία τους, άρα η γη δεν είναι μαγνήτης. Η μαγνητική δύναμη υπάρχει όντως σύμφωνα με τον Κίρχερ και διαχέεται παντού. Η πηγή της κοσμικής συμπάθειας δεν μπορούσε να είναι υλική. Η άποψη του Κίρχερ περί ενός κοσμικού μαγνητισμού συνάδει με τη θεολογική θέση του ότι ο Θεός είναι ο μέγας μαγνήτης όλων των όντων. Με το έργο του Magnes sive de Arte Magnetica, προσπάθησε να θεμελιώσει μια κοσμική ενότητα όλων των όντων.
Αστρονομία και Φυσικές επιστήμες
Πολλές αστρονομικές παρατηρήσεις αποδίδονται στον Κίρχερ, όταν βρισκόταν στην Αβινιόν το 1624 και στη Ρώμη το 1635, όπου παρατήρησε μια έκλειψη σελήνης. Το μόνο βιβλίο του αφιερωμένο αποκλειστικά στην αστρονομία είναι το Itinerarium Exstaticum (1656-57). Σε αυτό, ο συγγραφέας, για να προσδώσει ζωντάνια στο κείμενο, υποτίθεται ότι ταξιδεύει συνοδευόμενος από τους Αγαθούς Αγγέλους Κοσμιέλ (Cosmiel) και Θεοδίδακτο (Theodidactus), στο ηλιακό σύστημα, δίνοντας πλήρεις περιγραφές των διαφόρων πλανητών που επισκέπτεται. Το έργο του υπέστη μεγάλη λογοκρισία από τους Ιησουίτες, ενώ, κατά πάσα πιθανότητα, και ο ίδιος αποδεχόταν την κοπερνίκεια θεωρία. Υποστήριξε ότι ο Θεός έχει τη δύναμη να δημιουργήσει παρόμοιους κόσμους με τον δικό μας σε διάφορες άπειρες αποστάσεις από τη Γη, θέση που, κατά τη γνώμη των σχολιαστών της εποχής του, δεν αντιτίθετο με αυτήν της Εκκλησίας της εποχής του. Μια άλλη επιστήμη με την οποία ασχολήθηκε ο Κίρχερ ήταν η χημεία. Αν και δεν ήταν ιδιαίτερα καταρτισμένος, προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες κατά το εμβρυακό στάδιο ανάπτυξης αυτής της νέας επιστήμης. Οπως είναι γνωστό, κατά τον Μεσαίωνα ανθούσε η τέχνη της αλχημείας. Εκτός της χημείας, ο Κίρχερ συνέβαλε και σε άλλες επιστήμες, όπως η ακουστική και η οπτική.
Μαθηματικά
Τα μαθηματικά, με τις συναφείς επιστήμες της γεωμετρίας και της άλγεβρας, αποτελούσαν προσφιλή θέματα κατά τη διάρκεια της ζωής του Κίρχερ. Ο ίδιος είχε λάβει εκτεταμένη ιησουιτική εκπαίδευση πάνω στον Ευκλείδη, στον Πυθαγόρα και στον Αριστοτέλη. Συνεπακόλουθη ήταν η αγάπη του για μικροεφαρμογές και πολύπλοκες μηχανικές κατασκευές. Μία από αυτές τις μηχανές παρουσιάστηκε στο Specula Melitensis (Μαλτέζικο Παρατηρητήριο), που εκδόθηκε στη Μεσσήνη της Σικελίας το 1638. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με την παρακίνηση του Μεγάλου Διδασκάλου των Ιπποτών της Μάλτας, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Κίρχερ στο νησί.
Εθνολογία - Θρησκειολογία
Αξιοποιώντας τις πληροφορίες από τους ιεραποστόλους, συνέγραψε το 1667 το έργο China Illustrata, όπου παρουσίασε εκτενώς τα έθιμα, τη θρησκεία, τη μυθολογία, τη γεωγραφία και την ιστορία της Κίνας. Ωστόσο, ο Κίρχερ θεωρούσε ότι η Αίγυπτος υπήρξε ο τόπος ενός μεγάλου πολιτισμού πριν τον Κατακλυσμό, όπου άρχισε η εξέλιξη της ιστορίας του Χριστιανισμού. Ο Κίρχερ μπορεί να θεωρηθεί ως ένας από τους πρωτοπόρους της θρησκειολογικής και εθνογραφικής επιστήμης. Το θέμα είναι ότι οι κρίσεις του για τους λαούς επηρεάζονται έντονα από τη χριστιανική, μουσουλμανική, ιουδαϊκή και νεοπλατωνική παράδοση. Εκτός της επιρροής από το Νεοπλατωνισμό, ο Κίρχερ διατήρησε πλήρως την Αναγεννησιακή στάση απέναντι στον Ερμή τον Τρισμέγιστο, αγνοώντας την πραγματική χρονολόγηση των Ερμητικών Κειμένων που είχε ήδη γίνει από τον Ισαάκ Καζαουμπόν (Isaac Casaubon) Πίστευε ότι πράγματι είναι ο συγγραφέας των κειμένων που του αποδίδονται και έζησε στην εποχή του Αβραάμ, έχοντας αναφερθεί στην Αγία Τριάδα καλύτερα από κάθε μεταγενέστερο Εθνικό.
Αιγυπτιολογία
Ο Κίρχερ θεωρούσε τον εαυτό του, και θεωρούνταν από συγχρόνους του, αυθεντία στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά. Έλαβε την ευκαιρία να δείξει τις γνώσεις του σχετικά με την ιερογλυφική γραφή χάρη στον διάδοχο του πάπα Ουρβανού Η΄, τον Τζιοβάνι Μπατίστα Παμφίλι, ο οποίος εκλέχθηκε το 1644 με το όνομα Πάπας Ιννοκέντιος Ι΄. Αυτός συνέλαβε το σχέδιο να αποκαταστήσει έναν οβελίσκο για τον εορτασμό του Ιωβηλαίου της Καθολικής Εκκλησίας του 1650. Στον Κίρχερ ανατέθηκε η ερμηνεία των ιερογλυφικών που κοσμούσαν τον οβελίσκο, πράγμα που έγινε με τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της εργασίας του στο έργο Obeliscus Pamphilius (1650). Έπειτα από το 1660 όμως η επιστημονική γνώση των ιερογλυφικών από τον Κίρχερ άρχισε να τίθεται σοβαρά υπό αμφισβήτηση και σήμερα, με την αποκρυπτογράφηση των αιγυπτιακών ιερογλυφικών, έχει αποδειχτεί ότι οι μεταφράσεις του δεν είχαν απολύτως καμία σχέση με το πραγματικό αιγυπτιακό κείμενο. Ήταν όμως ο πρώτος που σημείωσε τη σχέση της αιγυπτιακής γραφής με την Κοπτική γλώσσα.
Γλωσσολογία
Ο Κίρχερ διέθετε εξαιρετικές ικανότητες σε πολλές γλώσσες. Δίδασκε λατινικά, ελληνικά, τις βιβλικές γλώσσες εβραϊκά και συριακά, και άλλες ανατολικές γλώσσες. Λέγεται ότι σε μία εορταστική εκδήλωση στη Ρώμη, το 1655, για τη μεταστροφή της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας στον Καθολικισμό καλωσόρισε τη βασίλισσα σε 34 γλώσσες. Επίσης, ανέπτυξε, εκτός των άλλων, τον συνδυασμό διαφορετικών γλωσσικών συστημάτων, τη λεγόμενη «ars combinatoria». Οπως και άλλοι στην εποχή του, ο Κίρχερ επεξεργάστηκε διάφορες ιδέες για την προσπάθεια επινόησης μιας παγκόσμιας γλώσσας. Το σχετικό έργο του ονομάζεται «Polygraphia nova et universalis» (1663). Αυτή τη γλώσσα προσπάθησε να τη συνδυάσει με την κρυπτογραφία, χωρίς ιδιαίτερα πετυχημένο αποτέλεσμα, αφού η παγκόσμια γλώσσα έτεινε στην απλοποίηση της επικοινωνίας, ενώ η κρυπτογραφία στο να την καταστήσει προσωρινά μη-κωδικοποιήσιμη.
Επίδραση
Ο Κίρχερ από πολλούς ονομάστηκε ο τελευταίος Αναγεννησιακός άνθρωπος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που τον συνέκριναν με το Λεονάρντο Ντα Βίντσι για την ευρύτητα των γνώσεων και του πεδίου των ενασχολήσεών του. Ωστόσο το έργο του περιλαμβάνει πάμπολλες ανακρίβειες, λάθη και φανταστικές πληροφορίες. Μετά τον θάνατό του λησμονήθηκε, για να ανακαλυφθεί εκ νέου στην εποχή του ύστερου μεταμοντερνισμού, τον οποίο εκφράζει ως συλλέκτης ετερόκλητων πληροφοριών, αξιοπερίεργων αντικειμένων και νεοπλατωνικός στοχαστής. .
Οι σπουδές Αθανάσιου Κίρχερ στην Ελλάδα
Δυστυχώς η μελέτη του έργου του πολυμαθή Ιησουίτη δεν έχει ευδοκιμήσει στην Ελλάδα. Μόνο κατά τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα έγινε προσπάθεια να παρουσιαστούν στο ελληνόφωνο κοινό αρχικά οι πραγματικές επιστημονικές συμβολές του Αθανάσιου Κίρχερ και να διαχωριστούν από τις πάμπολλες ανακρίβειες και τις φανταστικές πληροφορίες που περιέχονται στα βιβλία του. Επίσης, στο ηλεκτρονικό περιοδικό φιλοσοφίας και πολιτισμού του Πανεπιστημίου της Σόφιας PHILOSOPHIA, παρουσιάστηκαν σε ελληνική γλώσσα εκτενώς οι ελληνικές και ειδικότερα οι νεοπλατωνικές επιδράσεις στην προσπάθειά του Κίρχερ για την αποκρυπτογράφηση των αιγυπτιακών ιερογλυφικών και τη δημιουργία μίας παγκόσμιας γλώσσας. Επιπλέον, υπογραμμίστηκε η επιστημολογική σημασία της σύνδεσης του ολισμού με τον Νεοπλατωνισμό χάρη στην εισαγωγή μίας νέας συμβολικής τάξης, στηριγμένη σε μία νοητή και εν πολλοίς φανταστική ερμηνεία του πραγματικού. Ωστόσο, μένουν ακόμη πολλά να γίνουν και να επιτευχθούν για την καλύτερη παρουσίαση του έργου του Αθανάσιου Κίρχερ στην Ελλάδα, και προπαντός για τον τρόπο που αντιμετώπισε και αξιοποίησε την Ελληνική Αρχαιότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μοναχοί Κατηγορία:Γερμανοί αιγυπτιολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί επιστήμονες Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Κοπτολόγοι Κατηγορία:Ιησουίτες
Ίμιτσα του Λουξεμβούργου
Η Ίμιτσα, γερμ.: Imiza / Irmentrude / Ermentrude von Luxemburg (π. 990/1000 - μετά το π. 1055/6) ήταν Γερμανίδα ευγενής από τον Οίκο του Αρντέν-Λουξεμβούργου. Ήταν κόρη του κόμη του Mόζελγκαου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σουαβίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου και της Ερμεντρούδης, κόρης του κόμη του Γκλάιμπεργκ. Ήταν άμεση απόγονος του Καρόλου Α΄ των Φράγκων, και η εκ πατρός θεία της Κουνιγούνδη του Λουξεμβούργου ήταν σύζυγος τον Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας.
Παντρεύτηκε τον Γουέλφο Β΄ κόμη της Σουαβίας, πιθανώς το 1017. Η προίκα της Ίμιτσας περιελάμβανε τις ιδιοκτησίες Mέρινγκ αμ Λεχ (κοντά στο Άουγκσμπουργκ) και Ελιζίνα (σύγχρονο Σολεσίνο). Η Ίμιτσα έλαβε πιθανώς αυτή την ιδιοκτησία με την παρέμβαση της θείας της, της βασίλισσας Κουνιγούνδης. Πιθανότατα εξαιτίας αυτής της σύνδεσης, ο Ερρίκος Β΄ παραχώρησε επίσης το δουκάτο της Καρινθίας στον γιο της Ίμιτσας, τον Γουέλφο (στο παρελθόν η Καρινθία είχε κυβερνηθεί προσωπικά από τους Γερμανούς βασιλείς).
Η Ίμιτσα επέζησε του γιου της Γουέλφου Γ΄, ο οποίος δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν είχε παιδιά. Ο Γουέλφος Γ΄ κληροδότησε την ιδιοκτησία του στο μοναστήρι του Άλτντορφ, όπου η μητέρα του είχε γίνει ηγουμένη. Με τη σειρά της έδωσε την ιδιοκτησία της στον Γουέλφο Α΄, τον εγγονό της από την κόρη της Κουνιγούνδη του Άλτντορφ.
Οικογένεια
Με τον Γουέλφο Β΄ των Παλαιών Γουέλφων κόμη της Σουαβίας, η Ίμιτσα είχε δύο παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
S/1995 S 2
Ο S/1995 S 2 είναι ένς υποθετικός δορυφόρος του Κρόνου. Ανακαλύφθηκε από φωτογραφίες του ΔΤΧ. Βρίκσεται λίγο μέσα από τον Δακτύλιο F και είναι πολύ κοντά στον Προμηθέα, γι'αυτό είναι πολύ πιθανό να είναι αυτός. Αν δεν ήταν αυτός, ήταν μια παροδική μάζα σκόνης, η οποία διαλύθηκε (το πιο πιθανό είναι αυτό). Η ακριβή του διάμετρος δεν είναι γνωστή, αλλά υπολογίζεται σε λίγες δεκάδες χιλιομέτρων (10-30). Το S/1995 S 3 είναι βοσκός δακτυλίων, όπως και η Πανδώρα καο ο Προμηθέας, του F δακτυλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου Κατηγορία:Υποθετικοί δορυφόροι
.kg
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Top-level domains Κατηγορία:Κιργιζία
Toppdomän
1957 Ανγκαρά
Ο Ανγκαρά (Angara) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,36. Ανακαλύφθηκε το 1970 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ανγκαρά της Σιβηρίας, παραπόταμο του Γενισέι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ανγκαρά είναι άγνωστα. Ο Ανγκαρά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 40 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανγκαρα
Μανάγουα (διαμέρισμα)
Η Μανάγουα (ισπανικά: Managua, προφορά ΔΦΑ : [maˈnaɣwa]) είναι ένα από τα 17 διαμερίσματα της Νικαράγουα. Πρωτεύουσά του είναι η Μανάγουα, πρωτεύουσα όλης της χώρας.
Γεωγραφία
Η Μανάγουα βρίσκεται δυτικά της χώρας και συνορεύει στα βορειοδυτικά με το Λεόν, στα βόρεια με τη Ματαγάλπα, στα ανατολικά με το Μποάκο, στα νότια (από τα δυτικά στα ανατολικά) με το Καράσο, τη Μασάγια και τη Γρανάδα.
Δήμοι
Η Μανάγουα διαιρείται σε 6 δήμους:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Νικαράγουας
Δόξα Μακροχωρίου
Ο Αθλητικός Σύλλογος Δόξα Μακροχωρίου ήταν ένα αθλητικό σωματείο με έδρα το Μακροχώρι στον Νομό Ημαθίας.
Ιδρύθηκε σαν ανεπίσημο σωματείο το 1942 και το 1949 αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο της Βέροιας, αποτελώντας το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο του Μακροχωρίου. Το 1951 αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 350. Το 1999 η Δόξα που αγωνιζόταν στην Α΄ ΕΠΣ Ημαθίας συγχωνεύτηκε με τον Εθνικό Μακροχωρίου και την Ακαδημία Μακροχωρίου που αγωνιζόντουσαν στο ίδιο πρωτάθλημα και δημιούργησαν την Ένωση Αποστόλου Παύλου ως συνέχεια της Δόξας και την Ακαδημία Αποστόλου Παύλου ως συνέχεια του Εθνικού που λειτούργησε ουσιαστικά σαν θυγατρική της νέας ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ημαθίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1942
Γκαμπριέλα Πέτροβα
Καριέρα
Ήταν 5η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 στη Ζυρίχη. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2015, ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο κατέκτησε την 4η θέση. Κατέκτησε την 6η θέση στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 2018.
Ατομικά ρεκόρ
Τα ατομικά της ρεκόρ στο τριπλούν είναι 14.66 μέτρα στον ανοιχτό (Πεκίνο 2015) και 14.55 μέτρα στον κλειστό (Ντόμπριχ 2015).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του τριπλούν Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μ. Σ. Κ. Ρατζέντραν
Ο '''Μ. Σ. Κ. Ρατζέντραν''' είναι Ινδός πολιτικός και πρώην Μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης του Ταμίλ Ναντού. Εξελέγη στη Νομοθετική Συνέλευση του Ταμίλ Ναντού ως υποψήφιος του Ντραβίντα Μουνέτρα Καζαγκάμ από την εκλογική περιφέρεια Ραμαναθαπουράμ στις εκλογές του 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16
Το Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2015–16 (γνωστό και ως Football League ΟΠΑΠ) για τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο είναι η δεύτερη σε τάξη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Για έκτη αγωνιστική περίοδο το πρωτάθλημα διεξάγεται με την επωνυμία Football League, ενώ προηγουμένως ήταν γνωστή ως Β΄ Εθνική. Ξεκίνησε στις 27 Σεπτεμβρίου του 2015 και ολοκληρώθηκε στις 29 Μαΐου του 2016.
Ο Ο.Φ.Η. και η Νίκη Βόλου αποσύρθηκαν από το πρωτάθλημα της Football League. Ως εκ τούτου έλαβαν μέρος στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας 2015-2016 .Το πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ διεξήχθη με τη συμμετοχή 18 αντί 20 ομάδων όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί.
Δομή
Υπάρχουν δεκαοκτώ σύλλογοι που αγωνίζονται στην Football League, σε μία σειρά αγώνων εντός και εκτός έδρας. Στο τέλος της περιόδου, οι τέσσερις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στη Γ΄ Εθνική. Οι δύο πρώτες ομάδες κερδίζουν την άνοδο στη Super League. Όλες οι ομάδες της Football League λαμβάνουν μέρος στο Κύπελλο Ελλάδας.
Ομάδες
Οι ομάδες που συμμετέχουν στην Football League 2015-16.
Δύναμη μεταξύ μαγνητών
Οι μαγνήτες ασκούν δυνάμεις και  ροπές ο ένας στον άλλο λόγω των κανόνων του ηλεκτρομαγνητισμού. Οι δυνάμεις του πεδίου έλξης των μαγνητών οφείλονται σε μικροσκοπικά ρεύματα ηλεκτρικά φορτισμένων ηλεκτρόνιων τροχιάς και τον εγγενές μαγνητισμό των θεμελιωδών σωματιδίων (όπως τα ηλεκτρόνια) που αποτελούν το υλικό. Και τα δύο αυτά διαμορφώνονται αρκετά καλά όσο οι μικροσκοπικοί βρόχοι του ρεύματος που ονομάζονται μαγνητικά διπόλα που παράγουν το δικό τους μαγνητικό πεδίο και επηρεάζονται από εξωτερικά μαγνητικά πεδία. Η πιο στοιχειώδης δύναμη μεταξύ μαγνητών είναι η μαγνητική αλληλεπίδραση διπόλου-διπόλου. Εάν όλα τα μαγνητικά διπόλα που αποτελούν δύο μαγνήτες είναι γνωστά, τότε η καθαρή δύναμη και στους δύο μαγνήτες μπορεί να προσδιοριστεί με τη σύναψη όλων αυτών των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των διπόλων του πρώτου μαγνήτη και του δεύτερου.
Μαγνητικοί πόλοι έναντι ατομικών ρευμάτων
Το πεδίο ενός μαγνήτη είναι το άθροισμα πεδίων από όλα τα μαγνητισμένα στοιχεία όγκου, τα οποία αποτελούνται από μικρά μαγνητικά δίπολα σε ατομικό επίπεδο. Η άμεση άθροιση όλων αυτών των διπολικών πεδίων θα απαιτούσε τρισδιάστατη ολοκλήρωση μόνο για να ληφθεί το πεδίο ενός μαγνήτη, το οποίο μπορεί να είναι περίπλοκο.
Σε περίπτωση ομοιογενούς μαγνήτισης, το πρόβλημα μπορεί να απλοποιηθεί τουλάχιστον με δύο διαφορετικούς τρόπους, χρησιμοποιώντας το θεώρημα του Stokes. Κατά την ολοκλήρωση κατά την κατεύθυνση της μαγνήτισης, όλα τα δίπολα κατά μήκος της γραμμής ολοκλήρωσης ακυρώνονται μεταξύ τους, εκτός από την τελική επιφάνεια του μαγνήτη. Το πεδίο προκύπτει τότε μόνο από εκείνα τα (μαθηματικά) μαγνητικά φορτία που απλώνονται στις τελικές όψεις του μαγνήτη. Αντίθετα, όταν ενσωματώνονται σε μια μαγνητισμένη περιοχή ορθογώνια προς την κατεύθυνση της μαγνήτισης, τα δίπολα εντός αυτής της περιοχής ακυρώνονται μεταξύ τους, εκτός από την εξωτερική επιφάνεια του μαγνήτη, όπου (μαθηματικά) αθροίζονται σε ένα ρεύμα δακτυλίου. Αυτό ονομάζεται μοντέλο Αμπέρ. Και στα δύο μοντέλα, πρέπει να ληφθούν υπόψη μόνο οι δισδιάστατες κατανομές στην επιφάνεια του μαγνήτη, κάτι που είναι απλούστερο από το αρχικό τρισδιάστατο πρόβλημα.