cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπροντέλλο
Το Μπροντέλλο (ιταλικά: Brondello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Sinclair ZX80
Ο Sinclair ZX80 ήταν ο πρώτος οικιακός υπολογιστής της εταιρείας Science of Cambridge Ltd που αργότερα έγινε γνωστή με το όνομα Sinclair Research και κυκλοφόρησε στην αγορά το 1980, με τη χαμηλότερη έως τότε τιμή των 99 λιρών. Ήταν διαθέσιμος σε μορφή κιτ συναρμολόγησης και έγινε τόσο δημοφιλής που για κάποια διαστήματα υπήρχε λίστα αναμονής αγοραστών. Η οθόνη και η μονάδα εγγραφής/ανάγνωσης προγραμμάτων και αρχείων δεν περιλαμβάνονταν στον βασικό εξοπλισμό. Το όνομα ZX80 έδειχνε την σχέση του μηχανήματος με τον επεξεργαστή Ζ80 της Zilog. Τον διαδέχθηκε ο ZX81 ενώ παρήχθη σε περίπου 50.000 τεμάχια.
Παρεχόμενο υλικό (hardware) και λογισμικό (software)
Ο ZX80 σχεδιάστηκε από τον Jim Westwood με βάση την κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) Z80 της Zilog. Η συχνότητα λειτουργίας ήταν στα 3,25 ΜHz. Η κεντρική μνήμη ήταν 1Kb RAM (Random Access Memory), με δυνατότητα επέκτασης στα 16Kb, και η μνήμη ROM (Read Only Memory) στα 4 Kb.
Η μνήμη ROM περιελάμβανε τη γλώσσα προγραμματισμού Sinclair BASIC, ένα διορθωτή κειμένου (editor) και το λειτουργικό σύστημα τα οποία ήταν και το παρεχόμενο λογισμικό του μηχανήματος. Τα ηλεκτρονικά κυκλώματα βρίσκονταν μέσα στο πληκτρολόγιο τύπου QWERTY, σε ένα λευκού χρώματος κουτί (case), ενώ τα μπλε πλήκτρα πλαισιώνονταν από μαύρο χρώμα. Η κατασκευή είχε προβλήματα αντοχής, αξιοπιστίας και υπερθέρμανσης. Για την ανάγνωση/αποθήκευση δεδομένων και προγραμμάτων απαιτείτο κοινό κασετόφωνο. Η έξοδος για εικόνα ήταν μονόχρωμη τύπου RF για τηλεόραση. Οι αναλύσεις χαρακτήρων που υποστήριζε ήταν 32 στήλες Χ 24 γραμμές χαρακτήρων σε κανονική λειτουργία και 64 στήλες Χ 48 γραμμές χαρακτήρων σε λειτουργία γραφικών. Ο ZX80 για την επικοινωνία του με τον έξω κόσμο διέθετε μια έξοδο για κασετόφωνο και μια θύρα γενικής χρήσης. Ο ΖΧ80 δεν υποστήριζε ηχητική λειτουργία.
Διαθέσιμα προγράμματα και περιφερειακά
Για την μία και μοναδική θύρα γενικής χρήσεως, κυκλοφόρησαν επεκτάσεις μνήμης με χωρητικότητα 1, 2, 3 και 16 Kb και διεπαφές (interface) για εκτυπωτή και Floppy Disk Drive. Τέλος όταν κυκλοφόρησε το επόμενο μοντέλο της Sinclair Research ο ZX81, διατέθηκε στην αγορά και κιτ αναβάθμισης που μετέτρεπε το ZX80 σε ZX81. Λόγω της περιορισμένης μνήμης (1 Κb), 1.000.000 φορές μικρότερη από αυτή που έχει ένας μέσος σημερινός Ηλεκτρονικός Υπολογιστής, το λογισμικό (Software) που αναπτύχθηκε ήταν περιορισμένο. Κυκλοφόρησαν παιχνίδια, μεταξύ αυτών το Space Invaders και το Chess. Υπάρχουν εξομοιωτές (προγράμματα που εξομοιώνουν τη λειτουργία παλιότερων υπολογιστών), για τα λειτουργικά συστήματα όπως το DOS, τα Windows και το Linux.
Επίλογος και Αξιολόγηση
Ο ZX80 αν και ήταν περισσότερο μια εξελιγμένη αριθμομηχανή (calculator) και λιγότερο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής άνοιξε τον δρόμο, τουλάχιστον στην Ευρώπη, για την άνθιση της αγοράς οικιακών Υπολογιστών. Διέγειρε το ενδιαφέρον των ερασιτεχνών, τόσο λόγω του υλικού που απαιτούσε συναρμολόγηση, όσο και για το λογισμικό με την BASIC που διέθετε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικιακοί Υπολογιστές
Αγριδάκι
Η ονομασία Αγριδάκι μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μάρκελλος Σιταρένιος
Ο Μάρκελλος Σιταρένιος (14 Μαΐου 1956) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνίστηκε στις Ολυμπιάδες του 1980 και του 1984. Με την Εθνική ομάδα κατέγραψε 256 συμμετοχές και αγωνίστηκε με τα γαλανόλευκα σε τέσσερα πανευρωπαϊκά, δύο παγκόσμια πρωταθλήματα και ένα παγκόσμιο κύπελλο. Υπήρξε παίκτης του Εθνικού Πειραιά με τον οποίο κατέκτησε 14 συνεχόμενα πρωταθλήματα.
Το 1981 με την πειραϊκή ομάδα έφτασε στους τέσσερις του Κυπέλλου πρωταθλητριών και μετείχε στο φάιναλ φορ του Ντουμπρόβνικ, επίτευγμα που δεν είχε επαναληφθεί στο παρελθόν.
Το 1985 μεταγράφηκε στην ιταλική Polisportiva Anzio και ήταν ο πρώτος Έλληνας πολίστας που έπαιξε επαγγελματικά στο πρωτάθλημα της Ιταλίας. Διετέλεσε στην συνέχεια προπονητής του Ν.Ο. Χίου, Εθνικού και της Εθνικής νέων με την οποία κατέκτησε το 1993 το πρώτο ελληνικό μετάλλιο σε πανευρωπαϊκούς αγώνες.
Το 1992 εκλέχτηκε μέλος της Τεχνικής Επιτροπής πόλο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας (FINA) και το 1994 μέλος της αντίστοιχης Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας (LEN).
Το 2001 εκλέχτηκε πρόεδρος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Συλλόγων Υδατοσφαίρισης (AWPC), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010.
Από το 2012 και έπειτα, ο Μάρκελλος Σιταρένιος έχει στραφεί στην προσπάθεια ανάπτυξης του ελληνικού πόλο μέσα από τις μικρές ηλικίες. Εκείνη τη χρονιά ίδρυσε τον σύλλογο του Απόλλωνα Αλίμου, με βασικό στόχο την δημιουργία ηλικιακών ομάδων στην υδατοσφαίριση, αλλά και στη συγχρονισμένη κολύμβηση.
Το 2014 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Λέοντες Αλίμου και το 2015, για πρώτη φορά, έλαβε μέρος σε πανελλήνιο πρωτάθλημα στη κατηγορία Μίνι Παίδων και Παίδων. Από τότε οι συμμετοχές του σωματείου στα ηλικιακά πανελλήνια πρωταθλήματα είναι συνεχείς. Το 2018 συμφωνήθηκε με τον ΥΔΡΑΪΚΟ ΝΟ να αποτελέσουν οι ακαδημίες πόλο μέρος των υποδομών του συλλόγου από το νησί του Αργοσαρωνικού.
Με τον Εθνικό Πειραιώς
Πρωτάθλημα Ελλάδος (14): 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985
Κύπελλο Ελλάδος (2): 1984, 1985
Μπροσσάσκο
Το Μπροσσάσκο (ιταλικά: Brossasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γουίδων του Σορρέντο
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουαϊμάρος Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο και της Γκαϊτελγκρίμας του Μπενεβέντο, κόρης του Πανδόλφος Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο. Ο αδελφός του κατέκτησε το Σορέντο το 1035 και του το απένειμε ως δουκάτο. Υπήρξε σταθερός υποστηρικτής του αδελφού του και των Νορμανδών μισθοφόρων κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού πρώτου και υπολόγιζε τους μισθοφόρους ως συμμάχους όταν, μετά τη δολοφονία του Γουαϊμάρος, η οικογένεια εκείνου, συμπεριλαμβανομένου του ανιψιού του, κληρονόμου του Σαλέρνο, συνελήφθη από τους δολοφόνους και φυλακίστηκε. Ήταν ο μόνος που γλίτωσε. Γρήγορα διέφυγε στους Νορμανδούς του Μέλφι, τους οποίους πλήρωσε ακριβά για βοήθεια. Τους έφερε πίσω με τον δικό του στρατό του Σορέντο για να πολιορκήσει το Σαλέρνο, όπου οι συνωμότες είχαν οχυρωθεί. Ο Γκυ σύντομα αιχμαλώτισε όλες τις οικογένειες των συνωμοτών και είχε διαπραγματευτεί την απελευθέρωση του ανιψιού του, Γισούλφος Β΄. Ο Γκάυ δέχτηκε την παράδοσή τους αμέσως μετά και τους υποσχέθηκε ότι δεν θα κάνει κακό. Όμως οι Νορμανδοί, μη δεσμευμένοι, όπως είπαν, από τον όρκο του Γκυ, έσφαξαν τα τέσσερα αδέλφια και άλλους 36, έναν για κάθε μαχαιριά που βρέθηκε στο σώμα του Γουαϊμάρος. Ο Γκυ ενθρόνισε τον ανιψιό του και αυτός και οι Νορμανδοί του, που θα προτιμούσαν τον Γκυ για πρίγκιπα, αμέσως του δήλωσαν υποτέλεια. Παρόλα αυτά, ο Γισούλφος Β΄ ήταν αχάριστος στους Νορμανδούς υποτελείς του και έγινε πειρατικός γείτονας σε όλους στη Νότια Ιταλία. Το πριγκιπάτο του διολίσθαινε συνεχώς και αγνόησε τη συμβουλή του θείου του Γκυ, που συμβούλευε το μέτρο.
Ωστόσο, ο Γκυ παρέμεινε για πάντα πιστός στην ηγεσία των Ωτβίλ. Το 1073 συνέλαβε τον επαναστάτη Ερμάνο, τον ίδιο του τον ανιψιό, και τον παρέδωσε στον Ροβέρτο Γυισκάρδο, τον ανιψιό του. Ο Γκυ απεβίωσε εν μέσω της διάλυσης τού μεγάλου πριγκιπάτου, που είχε σφυρηλατήσει και είχε διατηρήσει ο αδελφός του. Με το τέλος του, το Σορέντο έγινε για άλλη μία φορά ανεξάρτητο.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Αλιεμντά
Το Αλεμντάγ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Αγριδάκι. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Διωγμοί των Εβραίων
Οι διώξεις των Εβραίων είναι σημαντικό γεγονός στην εβραϊκή ιστορία, προκαλώντας μεταβαλλόμενα κύματα προσφύγων και τη δημιουργία κοινοτήτων της Εβραϊκής διασποράς. Ήδη από το 605 π.Χ., οι Εβραίοι που ζούσαν στη Νεο-Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία διώχθηκαν και εκτοπίστηκαν. Ο αντισημιτισμός ασκήθηκε επίσης από τις κυβερνήσεις πολλών διαφορετικών αυτοκρατοριών ( Ρωμαϊκή αυτοκρατορία) και τους οπαδούς πολλών διαφορετικών θρησκειών ( χριστιανισμός), και ήταν επίσης ευρέως διαδεδομένος σε πολλές διαφορετικές περιοχές του κόσμου ( Μέση Ανατολή και Ισλαμική ).
Οι Εβραίοι χρησιμοποιήθηκαν συνήθως ως αποδιοπομπαίοι τράγοι για τραγωδίες και καταστροφές, όπως στους διωγμούς του Μαύρου Θανάτου, στη Σφαγή της Γρανάδας του 1066, στη Σφαγή του 1391 στην Ισπανία, στα πογκρόμ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και στις αρχές του ναζισμού πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου., που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα και τη δολοφονία έξι εκατομμυρίων Εβραίων.
Νεο-Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία
Η βαβυλωνιακή αιχμαλωσία ή η βαβυλωνιακή εξορία είναι η περίοδος της εβραϊκής ιστορίας κατά την οποία μεγάλος αριθμός Ιουδαίων από το αρχαίο Βασίλειο του Ιούδα ήταν αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα, την πρωτεύουσα της Νεο-Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας, μετά την ήττα τους στον Εβραίο-Βαβυλωνιακό Πόλεμο και την καταστροφή του ναού του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ. Το γεγονός περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη και η ιστορικότητά του υποστηρίζεται από αρχαιολογικά και μη βιβλικά στοιχεία.
Μετά τη μάχη του Καρχεμίς το 605 π.Χ., ο βασιλιάς της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορ Β' πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ, με αποτέλεσμα να πληρωθεί φόρος από τον βασιλιά της Ιουδαίας Ιωακείμ. Το τέταρτο έτος της βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα Β', ο Ιωακείμ αρνήθηκε να πληρώσει επιπλέον φόρο. Αυτό οδήγησε σε ακόμη μια πολιορκία της πόλης το έβδομο έτος βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα Β' που κορυφώθηκε με το θάνατο του Ιωακείμ και την εξορία στη Βαβυλωνία του διαδόχου του Ιεκωνία, της αυλής του και πολλών άλλων.
Ο διάδοχος του Ιεκωνία Σεδεκίας και άλλοι εξορίστηκαν το 18ο έτος βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα Β'. Ακόμη μια απέλαση συνέβη το 23ο έτος του Ναβουχοδονόσορ Β'. Οι ημερομηνίες, οι αριθμοί των απελάσεων και ο αριθμός των απελαθέντων που δίνονται στις βιβλικές αφηγήσεις ποικίλλουν. Αυτές οι εκτοπίσεις χρονολογούνται για την πρώτη στο 597 π.Χ., ενώ άλλες χρονολογούνται στο 587/586 π.Χ. και στο 582/581 π.Χ. αντίστοιχα.
Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Η Εβραϊκή Εγκυκλοπαίδεια αναφέρεται στον διωγμό των Εβραίων και στην επιβολή εθνικών πρακτικών στην Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού (117-138 μ.Χ.). Απαγορεύτηκε η αργία / προσευχή του Σαββάτου, η μελέτη της Τορά και η περιτομή. Ο Αντώνιος Πίος (138-161) που τον διαδέχθηκε ανακάλεσε τις εντολές αυτές.
Δυτικός και Χριστιανικός αντισημιτισμός
Στο Μεσαίωνα ο αντισημιτισμός στην Ευρώπη ήταν θρησκευτικός. Πολλοί Χριστιανοί, συμπεριλαμβανομένων των μελών του κλήρου, θεωρούσαν τον εβραϊκό λαό συλλογικά υπεύθυνο για τη δολοφονία του Ιησού. Όπως αναφέρεται στο Boston College Guide to Passion Plays, «Με την πάροδο του χρόνου, οι Χριστιανοί άρχισαν να αποδέχονται … ότι οι Εβραίοι στο σύνολό τους ήταν υπεύθυνοι για τη θανάτωση του Ιησού. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, τόσο οι Εβραίοι που ήταν παρόντες στο θάνατο του Ιησού Χριστού όσο και ο Εβραίος λαός συλλογικά και για πάντα, έχουν διαπράξει το αμάρτημα της θεοκτονίας. Για 1900 χρόνια χριστιανο-εβραϊκής ιστορίας, η κατηγορία της θεοκτονίας οδήγησε σε μίσος, βία κατά και δολοφονίες Εβραίων στην Ευρώπη και την Αμερική .»
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα στην Ευρώπη υπήρξαν εκτενείς διώξεις των Εβραίων σε πολλά μέρη, με συκοφαντίες αίματος, απελάσεις, αναγκαστικές προσηλυτίσεις και σφαγές. Μια υποκείμενη πηγή προκατάληψης κατά των Εβραίων στην Ευρώπη ήταν η θρησκεία. Οι Εβραίοι συχνά σφαγιάζονταν και εξορίστηκαν από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Ο διωγμός έφτασε στο πρώτο του αποκορύφωμα κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών. Στην Πρώτη Σταυροφορία (1096), οι ακμάζουσες κοινότητες στον Ρήνο και τον Δούναβη καταστράφηκαν ολοσχερώς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις σφαγές της Ρηνανίας.
Στη Δεύτερη Σταυροφορία (1147) οι Εβραίοι στη Γαλλία υπέστησαν συχνές σφαγές. Οι Εβραίοι δέχθηκαν επίσης επιθέσεις από τις Σταυροφορίες των Ποιμενικών του 1251 και του 1320. Μετά τις σταυροφορίες ακολούθησαν απελάσεις. Όλοι οι Άγγλοι Εβραίοι εκδιώχθηκαν το 1290. 100.000 Εβραίοι εκδιώχθηκαν από τη Γαλλία το 1396. Το 1421 χιλιάδες εκδιώχθηκαν από την Αυστρία. Πολλοί από τους απελαθέντες Εβραίους κατέφυγαν στην Πολωνία.
Καθώς οι επιδημίες του Μαύρου Θανάτου κατέστρεψαν την Ευρώπη στα μέσα του 14ου αιώνα, εξολοθρεύοντας περισσότερο από τον μισό πληθυσμό, οι Εβραίοι θεωρήθηκαν αποδιοπομπαίοι τράγοι. Διαδόθηκαν φήμες ότι προκάλεσαν την ασθένεια δηλητηριάζοντας σκόπιμα τα πηγάδια. Εκατοντάδες εβραϊκές κοινότητες καταστράφηκαν από τη βία στις διώξεις του Μαύρου Θανάτου. Αν και ο Πάπας Κλήμης ΣΤ' προσπάθησε να τους προστατεύσει με παπική βούλα στις 6 Ιουλίου 1348 -με άλλον ακόλουθο αργότερα το 1348- αρκετούς μήνες αργότερα, 900 Εβραίοι κάηκαν ζωντανοί στο Στρασβούργο, όπου η πανούκλα δεν είχε ακόμη επηρεάσει την πόλη.
Στα Παπικά κράτη, που υπήρχαν μέχρι το 1870, οι Εβραίοι έπρεπε να ζουν μόνο σε συγκεκριμένες γειτονιές που ονομάζονταν γκέτο. Μέχρι τη δεκαετία του 1840, ήταν υποχρεωμένοι να παρακολουθούν τακτικά κηρύγματα που παροτρύνουν τον προσηλυτισμό τους στον Χριστιανισμό. Μόνο Εβραίοι φορολογούνταν για να υποστηρίξουν τα κρατικά οικοτροφεία για τους Εβραίους που προσήλυτοι στο Χριστιανισμό. Ήταν παράνομο να αλλαξοπιστήσει κανείς από τον Χριστιανισμό στον Ιουδαϊσμό. Μερικές φορές οι Εβραίοι βαφτίζονταν ακούσια και, ακόμη και όταν τέτοια βαφτίσματα ήταν παράνομα, αναγκάζονταν να ασκούν τη χριστιανική θρησκεία. Σε πολλές τέτοιες περιπτώσεις, το κράτος τους χώρισε από τις οικογένειές τους. Η αναφορά του Edgardo Mortara είναι μια από τις πιο ευρέως δημοσιευμένες περιπτώσεις επιθετικότητας μεταξύ Καθολικών και Εβραίων στα Παπικά Κράτη στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
Αντισημιτισμός στη Μέση ανατολή και το Ισλάμ
μικρογραφία|222x222εσ| Η σφαγή των Εβραίων στην Μπανού Κουραΐζα της Αραβίας. Σύμφωνα με τον Mark R. Cohen, κατά την άνοδο του Ισλάμ, οι πρώτες συναντήσεις μεταξύ Μουσουλμάνων και Εβραίων οδήγησαν σε φιλία όταν οι κάτοικοι της Μεδίνας έδωσαν καταφύγιο στον Μωάμεθ, μεταξύ των οποίων ήταν και εβραϊκές φυλές της Μεδίνας. Η σύγκρουση προέκυψε όταν ο Μωάμεθ έδιωξε ορισμένες εβραϊκές φυλές αφού αρνήθηκαν να ορκιστούν την πίστη τους σε αυτόν και βοήθησαν τους Μεκκανούς ειδωλολάτρες. Προσθέτει ότι αυτή η συνάντηση ήταν μάλλον εξαίρεση παρά κανόνας.
Παραδοσιακά, οι Εβραίοι που ζούσαν στα ισλαμικά κράτη υπόκεινταν στο καθεστώς των ντιμί, επομένως τους επιτρεπόταν να ασκούν τη θρησκεία τους και να διαχειρίζονται τις εσωτερικές τους υποθέσεις, αλλά υπόκεινται σε ορισμένες προϋποθέσεις. Έπρεπε να πληρώσουν το τζίγια (ένα κατά κεφαλήν φόρο που επιβάλλεται στους ελεύθερους ενήλικες μη μουσουλμάνους άνδρες) στους μουσουλμάνους. Οι Ντιμί είχαν κατώτερη θέση υπό την ισλαμική κυριαρχία. Είχαν αρκετές κοινωνικά και νομικά εμπόδια, όπως απαγορεύσεις να οπλοφορούν ή να καταθέτουν στα δικαστήρια σε υποθέσεις που αφορούσαν μουσουλμάνους. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, το Κοράνι δεν διέταξε τους μουσουλμάνους να αναγκάσουν τους Εβραίους να φορούν διακριτικά ρούχα. Ο Οβαδίας ο προσηλυτής ανέφερε το 1100 μ.Χ., ότι ο Χαλίφης είχε δημιουργήσει ο ίδιος αυτόν τον κανόνα.
Η δυσαρέσκεια προς τους Εβραίους που θεωρούνταν ότι είχαν αποκτήσει μια πολύ υψηλή θέση στην ισλαμική κοινωνία τροφοδότησε επίσης τον αντισημιτισμό και τις σφαγές. Στη Μαυριτανική Ισπανία, ο Ιμπν Χαζμ και Αμπού Ισάκ εστίασαν τα αντιεβραϊκά τους γραπτά σε αυτόν τον ισχυρισμό. Αυτό ήταν επίσης το κύριο κίνητρο πίσω από τη σφαγή της Γρανάδας το 1066, όταν «περισσότερες από 1.500 εβραϊκές οικογένειες, που αριθμούσαν 4.000 άτομα, σκοτώθηκαν σε μια μέρα», και στη Φεζ το 1033, όταν σκοτώθηκαν 6.000 Εβραίοι. Υπήρξαν περαιτέρω σφαγές στη Φεζ το 1276 και το 1465.
Οι κοινοτικοί προϋπολογισμοί των Εβραίων επιβαρύνθηκαν πολύ από την εξαγορά Εβραίων σκλάβων που απήχθησαν από Άραβες, Βέρβερους ή Τούρκους πειρατές ή από στρατιωτικές επιδρομές. Το ψυχικό τραύμα λόγω της αιχμαλωσίας και της σκλαβιάς προκάλεσε κρατούμενους που δεν απελευθερώθηκαν και είχαν χάσει οικογένεια, χρήματα και φίλους να ασπαστούν το Ισλάμ.
Στο ιμαμάτο Ζαϊντί της Υεμένης, οι Εβραίοι θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για διακρίσεις τον 17ο αιώνα, κατάσταση που κορυφώθηκε με τη γενική εκδίωξη όλων των Εβραίων από μέρη στην Υεμένη στην άνυδρη παράκτια πεδιάδα Τιχαμάχ, και η οποία έγινε γνωστή ως Εξορία Μάουζα.
Στην Υεμένη, οι Εβραίοι αναγκάστηκαν να μεταφέρουν νεκρά ζώα και να καθαρίζουν τις δημόσιες τουαλέτες τα Σάββατα. Αυτό η υποχρεωτική εργασία, που διατάχθηκε το 1806, παρέμεινε σε εφαρμογή έως ότου ο εβραϊκός λαός έφυγε για το Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Εβραίοι και άλλοι μη μουσουλμάνοι στο Μαρόκο και την Υεμένη έπρεπε να βγάζουν τα μυαλά και να αλατίσουν τα αποκεφαλισμένα κεφάλια των καταδικασμένων, τα οποία στη συνέχεια εξέθεσαν στους τοίχους της πόλης. Ο Louis Franck, γιατρός του Μπέη της Τύνιδας αναφέρει ότι όταν Τούρκος (Μουσουλμάνος) καταδικαζόταν σε θάνατο με στραγγαλισμό, την εντολή εκτελούσαν Χριστιανοί ή Έλληνες, ενώ για την κοπή των χεριών (ποινή για τους κλέφτες), οι καταδικασμένοι οδηγούνταν σε νοσοκομείο και την ποινή εκτελούσε Εβραίος με κακής ποιότητας μαχαίρι.
Η υπόθεση της Δαμασκού συνέβη το 1840 όταν ένας Γάλλος μοναχός και ο υπηρέτης του εξαφανίστηκαν στη Δαμασκό. Αμέσως μετά, απαγγέλθηκε κατηγορία για τελετουργικό φόνο εναντίον μεγάλου αριθμού Εβραίων στην πόλη, συμπεριλαμβανομένων παιδιών που βασανίστηκαν. Οι πρόξενοι του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Γερμανίας καθώς και οι οθωμανικές αρχές, Χριστιανοί, μουσουλμάνοι και Εβραίοι έπαιξαν μεγάλο ρόλο σε αυτή την υπόθεση.
Το 1828 έγινε σφαγή Εβραίων στη Βαγδάτη Υπήρξε άλλη μια σφαγή στο Μπαρφουρούς το 1867.
Το 1839, στην ανατολική περσική πόλη Meshed, ένας όχλος εισέβαλε στην Εβραϊκή Συνοικία, έκαψε τη συναγωγή και κατέστρεψε τις περγαμηνές με την Τορά. Αυτό είναι γνωστό ως το περιστατικό του Αλαχντάντ. Μεταξύ 30 και 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν, και μόνο με βίαιη θρησκευτική μεταστροφή αποφεύχθηκε σφαγή μεγάλης κλίμακας.
Στην Παλαιστίνη έγιναν ταραχές και πογκρόμ κατά των Εβραίων το 1920 και το 1921. Οι εντάσεις για το Δυτικό Τείχος στην Ιερουσαλήμ οδήγησαν στις ταραχές της Παλαιστίνης το 1929, των οποίων τα κύρια θύματα ήταν η αρχαία εβραϊκή κοινότητα στη Χεβρώνα.
Το 1941, μετά το πραξικόπημα του Ρασίντ Άλι υπέρ του Άξονα, ξέσπασαν ταραχές γνωστές ως Φαρχούντ στη Βαγδάτη, στις οποίες σκοτώθηκαν περίπου 180 Εβραίοι και περίπου 240 τραυματίστηκαν, 586 επιχειρήσεις εβραίων λεηλατήθηκαν και 99 εβραϊκά σπίτια καταστράφηκαν.
Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, η Μέση Ανατολή ήταν σε αναταραχή. Η Βρετανία απαγόρευσε την εβραϊκή μετανάστευση στη Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης. Στο Κάιρο, ο εβραϊκός Λεχί, γνωστός και ως Συμμορία Στερν, δολοφόνησε τον Λόρδο Μόιν το 1944 πολεμώντας ως μέρος της εκστρατείας του κατά του βρετανικού κλεισίματος της Παλαιστίνης στην εβραϊκή μετανάστευση, περιπλέκοντας τις βρετανοαραβο-εβραϊκές σχέσεις. Ενώ οι Σύμμαχοι και ο Άξονας πολεμούσαν για την πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή, ο Μουφτής της Ιερουσαλήμ Amin al-Husayni οργάνωσε ένα φιλοναζιστικό πραξικόπημα στο Ιράκ και οργάνωσε το πογκρόμ του Φαρχούντ που σηματοδότησε το σημείο καμπής για περίπου 150.000 Ιρακινούς Εβραίους που, μετά από αυτό Το γεγονός και οι εχθροπραξίες που προκλήθηκαν από τον πόλεμο με το Ισραήλ το 1948, στοχοποιήθηκαν για βία, διώξεις, μποϊκοτάζ, κατασχέσεις και σχεδόν πλήρη απέλαση το 1951.
Το πραξικόπημα απέτυχε και ο μουφτής κατέφυγε στο Βερολίνο, όπου υποστήριξε ενεργά τον Χίτλερ. Στην Αίγυπτο, με εβραϊκό πληθυσμό περίπου 75.000, ο νεαρός Ανουάρ Σαντάτ φυλακίστηκε για συνωμοσία με τους Ναζί και τους υποσχέθηκε ότι "κανένας Βρετανός στρατιώτης δεν θα έφευγε ζωντανός από την Αίγυπτο" (βλ . Στρατιωτική ιστορία της Αιγύπτου κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ) αφήνοντας τους Εβραίους της Αιγύπτου ανυπεράσπιστους. Στα γαλλικά εδάφη του Βισύ της Αλγερίας και της Συρίας, εκπονήθηκαν σχέδια για την εκκαθάριση των εβραϊκών πληθυσμών τους, εάν οι δυνάμεις του Άξονα θριαμβεύονταν.
Οι εντάσεις που προκλήθηκαν από την αραβο-ισραηλινή σύγκρουση ήταν ένας παράγοντας στην άνοδο της εχθρότητας προς τον εβραϊκό λαό σε όλη τη Μέση Ανατολή, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι τράπηκαν σε φυγή ως πρόσφυγες, με τα κύρια κύματα να τραπούν σε φυγή αμέσως μετά τους πολέμους του 1948 και του 1956. Σε αντίδραση στην κρίση του Σουέζ του 1956, η αιγυπτιακή κυβέρνηση απέλασε σχεδόν 25.000 Αιγύπτιους Εβραίους και κατέσχεσε τις περιουσίες τους και έστειλε περίπου 1.000 ακόμη Εβραίους σε φυλακές και στρατόπεδα κράτησης. Ο πληθυσμός των εβραϊκών κοινοτήτων στη μουσουλμανική Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική μειώθηκε από περίπου 900.000 το 1948 σε λιγότερο από 8.000 σήμερα.
Στις 2 Μαρτίου 1974, τα πτώματα τεσσάρων Εβραίων από τη Συρία ανακαλύφθηκαν από την αστυνομία των συνόρων σε μια σπηλιά στα βουνά Ζαβδανί βορειοδυτικά της Δαμασκού. Η Φάρα Ζεϊμπάκ, 24, οι αδερφές της, Λούλου Ζεϊμπάκ, 23, η Μαζάλ Ζεϊμπακ, 22 και η ξαδέρφη τους, Εύα Σαάντ, 18 ετών, είχαν συνάψει σύμβαση με μια ομάδα λαθρέμπορων για να φύγουν από τη Συρία στον Λίβανο και τελικά στο Ισραήλ. Τα σώματα των κοριτσιών βρέθηκαν βιασμένα, δολοφονημένα και ακρωτηριασμένα. Η αστυνομία βρήκε επίσης τα λείψανα δύο Εβραίων αγοριών, του Νατάν Σαγιά 18 ετών και του Κασέμ Αμπαντί 20, θυμάτων προηγούμενης σφαγής. Οι συριακές αρχές παρέδωσαν τα πτώματα και των έξι σε σάκους στα σπίτια των γονιών τους στο εβραϊκό γκέτο στη Δαμασκό.
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Οι Εβραίοι υπέφεραν κατά τη διάρκεια των οθωμανικών κατακτήσεων και των πολιτικών αποικισμού και μεταφοράς πληθυσμών (το σύστημα σουργκούν). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση πολλών εβραϊκών κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της Θεσσαλονίκης, και την αντικατάστασή τους από Εβραίους πρόσφυγες από την Ισπανία. Ο Joseph R. Hacker
θεωρεί ότι οι φιλικές πολιτικές του Μεχμέτ και η καλή υποδοχή των Ισπανών Εβραίων από τον Βαγιαζήτ Β' πιθανότατα έκαναν τους Εβραίους συγγραφείς του 16ου αιώνα να παραβλέψουν τόσο την καταστροφή που υπέστησαν οι Βυζαντινοί Εβραίοι κατά τις οθωμανικές κατακτήσεις όσο και τα μεταγενέστερα ξεσπάσματα καταπίεσης υπό τον Βαγιαζήτ Β' και τον Σελίμ Α'.
Ο σουλτάνος Μουράτ Δ' φοβόταν ότι η οθωμανική παρακμή ήταν μια τιμωρία από τον Αλλάχ επειδή ήταν χαλαρός στην επιβολή της Σαρία. Το 1631 εξέδωσε ένα διάταγμα που ενίσχυε τους περιορισμούς στο ντύσιμο για τους ντιμί, για να εξασφαλίσει ότι θα «αισθανθούν υποταγμένοι» (Κοράνι 9:29):
Όταν μια πυρκαγιά κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Κωνσταντινούπολης το 1660, οι Οθωμανοί κατηγόρησαν τους Εβραίους και τους έδιωξαν από την πόλη. Στο βασιλικό τέμενος στην Κωνσταντινούπολη ήταν εγγεγραμμένη μια αναφορά στην εκδίωξη των Εβραίων από τον Προφήτη Μωάμεθ από τη Μεδίνα. ο κληροδοτικός τίτλος του τζαμιού αναφέρεται στους «Εβραίους που είναι εχθροί του Ισλάμ». Σε ορισμένες νομικές γνωματεύσεις (φάτβα), οι νομικοί απαιτούσαν από τους ντίμμι να περπατούν με χαμηλωμένα μάτια όταν περνούσαν προς την αριστερή —στη ακάθαρτη πλευρά— των Μουσουλμάνων, οι οποίοι ενθαρρύνονταν να τους παραμερίσουν. Παρουσία ενός μουσουλμάνου, ο ντίμμι έπρεπε να παραμείνει όρθιος με ταπεινή και σεβαστή στάση, μιλώντας μόνο χαμηλόφωνα όταν του δόθηκε άδεια. Εβραίοι και Χριστιανοί ταπεινώθηκαν και κακομεταχειρίστηκαν στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, της Χεβρώνας, της Τιβερίας και του Σαφέντ μέχρι τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα.
Ναζισμός
μικρογραφία| Το [[πογκρόμ του Κάουνας στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Λιθουανία, Ιούνιος 1941]] Ο διωγμός των Εβραίων έφτασε στην πιο καταστροφική του μορφή στις πολιτικές της ναζιστικής Γερμανίας, η οποία έκανε την καταστροφή των Εβραίων υψηλή προτεραιότητα, ξεκινώντας με τη δίωξη των Εβραίων και κορυφώθηκε με τη δολοφονία περίπου 6.000.000 Εβραίων κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα από το 1941. έως το 1945. Αρχικά, οι Ναζί χρησιμοποιούσαν τα τάγματα θανάτου, τα Einsatzgruppen, για να πραγματοποιήσουν μαζικές υπαίθριες δολοφονίες Εβραίων που ζούσαν στα εδάφη που κατέκτησαν. Μέχρι το 1942, η ναζιστική ηγεσία αποφάσισε να εφαρμόσει την Τελική Λύση, τη γενοκτονία των Εβραίων της Ευρώπης, και να αυξήσει τον ρυθμό του Ολοκαυτώματος ιδρύοντας στρατόπεδα εξόντωσης με συγκεκριμένο σκοπό τη δολοφονία Εβραίων καθώς και άλλων ανεπιθύμητων, όπως ανθρώπους που αντιτάχθηκαν ανοιχτά στον Χίτλερ.
Εφαρμόστηκε μέθοδος γενοκτονίας σε βιομηχανική κλίμακα. Εκατομμύρια Εβραίοι που είχαν περιοριστεί σε γκέτο μεταφέρθηκαν (συχνά με τρένο ) σε στρατόπεδα θανάτου, όπου μερικοί από αυτούς στριμώχνονταν σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία (συχνά σε θάλαμο αερίων ), και στη συνέχεια είτε έπεφταν νεκροί με δηλητηριώδη αέρια είτε πυροβολήθηκαν. Άλλοι κρατούμενοι απλώς αυτοκτόνησαν, ανίκανοι να συνεχίσουν αφού είδαν τη φρίκη της ζωής στο στρατόπεδο. Στη συνέχεια, τα σώματά τους αναζητούνταν συχνά για οποιοδήποτε πολύτιμο ή χρήσιμο υλικό, όπως χρυσά δόντια ή τρίχες, και στη συνέχεια τα λείψανά τους είτε θάβονταν σε ομαδικούς τάφους είτε κάηκαν. Άλλοι φυλακίστηκαν στα στρατόπεδα και κατά τη διάρκεια της εγκλεισμού τους, είχαν διαθέσιμη ελάχιστη τροφή και οι αρρώστιες ήταν ανεξέλεγκτες.
Οι αποδράσεις από τα στρατόπεδα ήταν λίγες, αλλά δεν ήταν άγνωστες. Οι λίγες αποδράσεις από το Άουσβιτς που πέτυχαν έγιναν δυνατές από πολωνούς αντιστασιακούς. Το 1940, ο διοικητής του Άουσβιτς ανέφερε ότι «ο τοπικός πληθυσμός είναι φανατικά Πολωνικός και… έτοιμος να αναλάβει οποιαδήποτε δράση εναντίον του μισητού προσωπικού του στρατοπέδου των SS. Κάθε κρατούμενος που κατάφερε να δραπετεύσει μπορεί να βασιστεί σε βοήθεια τη στιγμή που θα φτάσει στον φράχτη του πρώτου πολωνικού αγροκτήματος.»
Τσαρική Ρωσία
Για μεγάλο μέρος του 19ου αιώνα, η Αυτοκρατορική Ρωσία, η οποία περιλάμβανε μεγάλο μέρος της Πολωνίας, της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και των κρατών της Βαλτικής, περιείχε τον μεγαλύτερο εβραϊκό πληθυσμό στον κόσμο. Από τη βασιλεία του Αλέξανδρου Γ ' μέχρι το τέλος της τσαρικής κυριαρχίας στη Ρωσία, πολλοί Εβραίοι περιορίζονταν συχνά στο Εβραϊκό Χώρο Εποικισμού και τους απαγορεύτηκε επίσης από πολλές δουλειές και τοποθεσίες. Οι Εβραίοι υπόκεινταν σε ρατσιστικούς νόμους, όπως οι Νόμοι του Μαΐου, και στοχοποιήθηκαν επίσης σε εκατοντάδες βίαιες αντιεβραϊκές ταραχές, που ονομάζονταν πογκρόμ, οι οποίες έλαβαν ανεπίσημη κρατική υποστήριξη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δημοσιεύτηκε ένα κίβδηλο έγγραφο που ισχυριζόταν μια παγκόσμια εβραϊκή συνωμοσία, τα Πρωτόκολλα των Πρεσβυτέρων της Σιών.
Η τσαρική κυβέρνηση εφάρμοσε πολιτικές που εξασφάλιζαν ότι οι Εβραίοι θα παρέμεναν απομονωμένοι. Ωστόσο, η κυβέρνηση ανέχτηκε την ύπαρξη των θρησκευτικών και εθνικών τους θεσμών και τους επέτρεψε επίσης να μεταναστεύσουν. Οι περιορισμοί και οι νόμοι που εισήγαγαν διακρίσεις ώθησαν πολλούς Ρώσους Εβραίους να ασπαστούν φιλελεύθερες και σοσιαλιστικές ιδέες. Ωστόσο, μετά τη Ρωσική Επανάσταση, πολλοί πολιτικά ενεργοί Εβραίοι έχασαν την εβραϊκή τους ταυτότητα. Σύμφωνα με τον Λέον Τρότσκι, «[οι Εβραίοι] δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους ούτε Εβραίους ούτε Ρώσους αλλά σοσιαλιστές. Για αυτούς, οι Εβραίοι δεν ήταν ένα έθνος, αλλά μια τάξη εκμεταλλευτών που η μοίρα τους ήταν να διαλύσουν και να αφομοιώσουν». Στον απόηχο της ανατροπής της τσαρικής Ρωσίας, οι Εβραίοι βρέθηκαν σε μια τραγική κατάσταση. Οι συντηρητικοί Ρώσοι τους έβλεπαν ως ένα άπιστο και ανατρεπτικό στοιχείο, ενώ οι ριζοσπάστες έβλεπαν τους Εβραίους ως μια καταδικασμένη κοινωνική τάξη.
Σοβιετική Ένωση
Παρόλο που πολλοί από τους παλιούς μπολσεβίκους ήταν εθνικά Εβραίοι, προσπάθησαν να ξεριζώσουν τον Ιουδαϊσμό και τον Σιωνισμό και για να επιτύχουν αυτόν τον στόχο, ίδρυσαν την Yevsektsiya. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940, η κομμουνιστική ηγεσία της πρώην ΕΣΣΔ είχε εκκαθαρίσει σχεδόν όλες τις εβραϊκές οργανώσεις, με εξαίρεση μερικές συμβολικές συναγωγές. Αυτές οι συναγωγές στη συνέχεια τέθηκαν υπό αστυνομική επιτήρηση, τόσο ανοιχτά όσο και με τη χρήση πληροφοριοδοτών.
Η εκστρατεία του 1948-1953 εναντίον των λεγόμενων «χωρίς ρίζες κοσμοπολιτών», η υποτιθέμενη «συνωμοσία των γιατρών», η άνοδος της «σιωνολογίας» και οι επακόλουθες δραστηριότητες επίσημων οργανώσεων όπως η αντισιωνιστική επιτροπή του σοβιετικού κοινού πραγματοποιήθηκαν επίσημα. κάτω από τη σημαία του «αντισιωνισμού», και από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 η κρατική δίωξη των Σοβιετικών Εβραίων εμφανίστηκε ως μείζον ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Δύση καθώς και στο εσωτερικό.
Απαρτχάιντ, Νότια Αφρική
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, πολλοί ηγέτες του Εθνικιστικού Κόμματος και μεγάλα τμήματα του λαού των Αφρικανέρ βρίσκονταν κάτω από την επιρροή του ναζιστικού κινήματος που κυριάρχησε στη Γερμανία από το 1933 έως το 1945. Υπήρχαν πολλοί λόγοι για αυτό: Η Γερμανία ήταν ο παραδοσιακός εχθρός της Βρετανίας και όποιος αντιτάχθηκε στη Βρετανία θεωρούνταν φίλος των Εθνικιστών. Πολλοί εθνικιστές, εξάλλου, πίστευαν ότι η ευκαιρία να αποκαταστήσουν τη χαμένη τους δημοκρατία θα ερχόταν με την ήττα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στη διεθνή σκηνή. Όσο πιο μαχητικός γινόταν ο Χίτλερ, τόσο αυξάνονταν οι ελπίδες ότι επρόκειτο να ανατείλει μια νέα εποχή αφρικανικής κυριαρχίας.
Το Εθνικό Κόμμα του DF Malan συνδέθηκε στενά με τις πολιτικές των Ναζί. Η εβραϊκή μετανάστευση από την Ανατολική Ευρώπη ελεγχόταν βάσει του νόμου περί αλλοδαπών και σύντομα έληξε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αν και αναγνωρίστηκε στους Εβραίους το καθεστώς των Ευρωπαίων, δεν έγιναν δεκτοί στη λευκή κοινωνία. Πολλοί Εβραίοι ζούσαν σε περιοχές μεικτής φυλής, όπως η Περιφέρεια Έξι, από όπου απομακρύνθηκαν με τη βία, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για μια ανάπτυξη μόνο για λευκούς.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο Όσβαλντ Μόσλι, ο Βρετανός φασίστας πολιτικός, ήταν συχνός επισκέπτης στη Νότια Αφρική, όπου γινόταν δεκτός από τον Πρωθυπουργό και άλλα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου. Κάποτε, ο Μόσλι είχε δύο λειτουργικά παραρτήματα της οργάνωσής του στη Νότια Αφρική και ένας από τους υποστηρικτές του, ο Ντέρεκ Αλεξάντερ, βρισκόταν στο Γιοχάνεσμπουργκ ως κύριος εκπρόσωπός του.
Η δεκαετία του 1980 είδε την άνοδο ακροδεξιών νεοναζιστικών ομάδων, όπως οι Afrikaner Weerstands, υπό τον Eugene Terreblanche. Το AWB διαμορφώθηκε σύμφωνα με το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ με φασιστικά εμβλήματα και σήμα που μοιάζει με τη σβάστικα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Διωγμός Εβραίων
Μπούσκα
Η Μπούσκα (ιταλικά: Busca) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γκιουρτσιουβέν
Το Γκιουρτσιουβέν ή Γκιουρντζιβάν μπορεί να αναφέρεται:
Πανδούλφος του Καπάτσο
Ο Πανδόλφος, Pandulf ή Paldolf (απεβ. τον Ιούνιο του 1052) ήταν ο πρώτος Λομβαρδός κύριος (dominus)  του Capaccio στο πριγκιπάτο του Σαλέρνο.
Βιογραφία
Ήταν ο μικρότερος γιος του Γουαϊμάρος Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της δεύτερης συζύγου του Γκαϊτελγκρίμας. Γεννήθηκε τη δεκαετία του 1010. Το τέλος του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδερφού του, διαδόχου Ιωάννη Γ΄ το 1018, του επέτρεψε να κληρονομήσει την κυριότητα τού Καπάτσιo. Ένα έγγραφο του 1092 από το αβαείο της Λα Τρινιττά ντελα Κάβα, καταγράφει πώς η διαίρεση του πριγκιπάτου του Γουαϊμάρος Γ΄ έγινε οριστικά μεταξύ των γιων του το 1042, με τον μεγαλύτερο, Γουαϊμάρος Δ΄, να παίρνει το Σαλερνo, τον δεύτερο γιο του Γκυ να παίρνει το Σορέντo και στον Πανδόλφος έμεινε το Καπάτσιo.
Ο Πανδόλφος ήταν νυμφευμένος με τη Θεοδώρα, κόρη του Γρηγορίου Β΄ κόμη του Τούσκουλου και επομένως ανιψιά του πάπα Βενέδικτου Θ΄. Είχαν πέντε γιους: τους Γρηγόριο, Ιωάννη, Γουαϊμάρος, Γκίζουλφ και Γκυ και τουλάχιστον μία κόρη, τη Σικελγκάρντα ή τη Σικελγκάιτα. Υπάρχει κάποια ασυμφωνία ως προς το πόσες φορές και με ποια παντρεύτηκε η τελευταία. Οι καταγεγραμμένοι σύζυγοί της είναι οι Νορμανδοί Αστσιτίνους του Σιτσιγκιάνο και ο Ρογήρος του ΣανΣεβερίνo. Μπορεί να είχε έναν παλαιότερο γάμο με τον Γοδεφρείδο της Mεντάνια. Οι απόγονοι του Πανδόλφος ήταν πολυάριθμοι, ανάμεσά τους ήταν οι Λομβαρδοί και Νορμανδοί άρχοντες της Tρεντανάρια, του Κορνέτo, της Φαζανέλα, του Nόβι και του Σαν Σεβερίνο.
Ο Πανδόλφος δολοφονήθηκε μαζί με τον αδελφό του Γουαϊμάρος Δ΄ τον Ιούνιο του 1052. (Η ακριβής ημερομηνία δίνεται ποικιλοτρόπως ως 2, 3 ή 4 Ιουνίου). Ήταν τα θύματα μίας συνωμοσίας μεταξύ του ιππέων του Σαλέρνο, που προκλήθηκε από τους κόμητες του Tεάνo, υπέρ του Πανδόλφος Γ΄.
Β΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2015-16
Σύστημα διεξαγωγής
Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2016-17.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2014-15, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16 δεν συμμετείχαν οι δύο από τις 3 πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος, Δόξα Πολεμιδιών και (η  Αναγέννηση Διερώνας ζήτησε να παραμείνει στη Β΄ κατηγορία ). Επιπρόσθετα, δεν συμμετείχε το το οποίο αποχώρησε. Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν η Νέα Ελπίδα Λουβαρά, η ΑΠΟΑ Αψιού και η Ένωση Νέων Αρακαπά οι οποίες εγράφησαν ως νέα μέλη της ομοσπονδίας.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ΕΠΟΛ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016
Γιάννης Γαρύφαλλος
Ο Γιάννης Γαρύφαλλος (15 Σεπτεμβρίου 1957, Αθήνα) ήταν Έλληνας πρώην υδατοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς. Είναι μοναχογιός του “Πατριάρχη της Ελληνικής υδατοσφαίρισης” Ανδρέα Γαρύφαλλου. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος στην Ολυμπιάδα του 1980. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα των «κυανόλευκων» το 1969. Κατέκτησε με τον Εθνικό 16 πρωταθλήματα Ελλάδος, 2 κύπελλα ενώ ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1981.
Τίτλοι
Πρωτάθλημα Ελλάδος (16): 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985
Κύπελλο Ελλάδος (2): 1984, 1985
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Γκαϊτελγκρίμα
Υπάρχουν πολλές αξιόλογες Γκαϊτελγκρίμα στην ιστορία. Οι ταυτότητες αυτών των πέντε γυναικών (καθώς και κάποιων άλλων με το ίδιο όνομα) συχνά συγχέονται. Οι 2η, 3η, 4η συνδέονται ως συγγενείς.
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Αχνούρ
thumb|300px|right Η Αχνούρ (ινδικά: अखनूर) είναι πόλη της επαρχίας Τζαμού στην πολιτεία Τζαμού και Κασμίρ της Ινδίας. Βρίσκεται 28 χλμ. από την πόλη Τζαμού, στις υπώρειες των Ιμαλαΐων. Πρόκειται για πόλη εξαιρετικής ομορφιάς, την οποία ομορφαίνουν ακόμη περισσότερο τα παραδοσιακού τύπου στρατιωτικά καταλύματα της περιοχής και το καθαρό και καταπράσινο περιβάλλον. Η γραφική αυτή πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ακεσίνη.
Δημογραφία
Στην απογραφή του 2001, η Αχνούρ είχε πληθυσμό 10.770 κατοίκων. Η αναλογία αντρών-γυναικών είναι 53%-47%. Η πόλη έχει αναλφάβητους σε ποσοστό 24%, αρκετά μικρότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 41,5%. Το 11% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών. Οι γλώσσες που μιλιούνται στην περιοχή είναι κυρίως η γλώσσα Ντόγκρι και ακολουθούν οι γλώσσες Παντζάμπι, Ουρντού, Ινδική και η Αγγλική.
Ιστορία
Η Αχνούρ έχει ιστορικά μέρη που μπορεί κανείς να επισκεφτεί, όπως οι σπηλιές όπου έμεναν οι Παντάβας κατά τη διάρκεια της εξορίας τους. Κοντά στην πόλη βρίσκεται ένας ναός Παρασουράμα όπου ο Παρασουράμα Γιαγιάντι εορτάζεται ετησίως, την ίδια μέρα του Μαΐου με την Αξάγια Τριτίγια. Η ιστορία γύρω από την ονομασία της πόλης αναφέρει ότι η πόλη Βιρατναγκάρ πήρε το όνομα Αχνούρ εξαιτίας ενός προβλήματος όρασης της γυναίκας του τότε Μογγόλου αυτοκράτορα. Ένας τοπικός ινδουιστής ιερέας την συμβούλεψε να ξεπλύνει τα μάτια της στο ιερό νερό του ποταμού Ακεσίνη (Τσενάμπ). Κατόπιν με τη βοήθεια κάποιων γιατροσοφίων της ινδουιστικής λατρείας, η όρασή της αποκαταστάθηκε. Στη γλώσσα Ουρντού η λέξη νουρ σημαίνει όραση, λάμψη και η λέξη άανχ σημαίνει μάτι. Από σύντμηση των δύο αυτών λέξεων προήλθε η ονομασία Αχνούρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Καμεράνα
Η Καμεράνα (ιταλικά: Camerana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο
Η Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο (άκμασε 1091), ήταν κόρη του πρίγκιπα του Σαλέρνο και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Κάπουα. Ήταν επίτροπος της Κάπουα το 1091 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας των γιων της Ριχάρδου, Ροβέρτου και Ιορδάνη.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της Γκέμα, μάλλον κόρης του Λαϊδούλφου κόμη της Κάπουα. Ήταν η άμεση αδελφή του Γισούλφου Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της Σιγκελγκάιτας.
Πρώτα παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Αβέρσα και μετά το τέλος του αναγκάστηκε να παντρευτεί τον γιο του Ιορδάνη Α΄ της Κάπουα, ο οποίος σύμφωνα με τον πάπα Γρηγόριος Ζ΄ έσυρε την απρόθυμη γυναίκα να παντρευτεί.
Αφού έμεινε χήρα από τον Ιορδάνη το 1091, ανέλαβε την αντιβασιλεία των γιων της Ριχάρδου Β΄, Ροβέρτου Α΄ και Ιορδάνη Β΄. Ωστόσο αργότερα την ίδια χρονιά εκδιώχθηκε από την Κάπουα από τους πολίτες -οι οποίοι εξέλεξαν τον Λάντο Δ΄ ως πρίγκιπά τους- και πήρε μαζί της τους γιους της στην Αβέρσα.
Στο Σάρνο, έδωσε καταφύγιο τον αδελφό της Γισούλφος στις τελευταίες του ημέρες και εκεί τάφηκε αυτός. Η Γκαϊτελγκρίμα έκανε τρίτο γάμο με τον Άλφρεντ κόμη του Σάρνο και με το τέλος του Σάρνο αποσύρθηκε.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Γκιουρτσιουβέν (Σαμάχι)
Το Γκιουρτσιουβέν (επίσης, Γκιουρντζιβάν) είναι ένα χωριό της επαρχίας Σαμάχι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαμάχι
Κανάλε (Ιταλία)
Το Κανάλε (ιταλικά: Canale) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Σερμερσόοκ
Γεωγραφία
Ο δήμος βρίσκεται στη νοτιοκεντρική και ανατολική Γροιλανδία με έκταση 531.900 τετραγωνικών χιλιομέτρων (205,367.7 τετραγωνικά μίλια). Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δήμος παγκοσμίως σε έκταση, μετά το επίσης στη Γροιλανδία Καασουϊτσούπ. Στο νότο πλαισιώνεται από τον δήμο Κουτζαλλέκ, με τα σύνορα να υπάρχουν γύρω από το φιόρδ Αλαννγκορσουάκ. Τα νερά που υπάρχουν γύρω από τη δυτική ακτή του δήμου είναι της θάλασσας του Λαμπραντόρ που στα βόρεια σχηματίζει ένα στενό που χωρίζει τη Γροιλανδία από τη γη του Μπάφιν.
Στα βορειοδυτικά, ο δήμος συνορεύει με τον δήμο Κεκκάτα, και βορειότερα με τον δήμο Καασουϊτσούπ. Το σύνορο ωστόσο κινείται βόρια-νότια στο κέντρο (45ος μεσημβρινός δυτικά) από το φύλλο πάγου της Γροιλανδίας (Sermersuaq) και είναι ελεύθερη σε κυκλοφορία. Στα βόρεια συνορεύει με το εθνικό πάρκο της Βορειοανατολικής Γροιλανδίας. Στα ανατολικά, κοντά στον οικισμό Ιττοκκορτοορμιίτ, οι δημοτικές ακτές διασκελίζουν το φιόρδ Κανγκερτιττιβάκ, το οποίο αδειάζει μέσα στην κρύα Θάλασσα της Γροιλανδίας. Οι νοτιοανατολικές ακτές συνορεύουν με το φιόρδ Ανοριτούουπ Κανγκερλούα της θάλασσας Ίρμινγκερ στο Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό.
Γλώσσα
Η Καλαάλισουτ, η δυτική Γροιλανδική διάλεκτος ομιλείται στις πόλεις και οικισμούς της δυτικής ακτής. Τα δανικά είναι σε χρήση στις μεγαλύτερες πόλεις. Η Τουνουμιίτ οραασιάτ, η ανατολική Γροιλανδική διάλεκτος, ομιλείται στην ανατολική ακτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γροιλανδία
Εράριχος
Ο Εράριχος (Erarico, ... - Νοέμβριος 541) βασιλιάς των Οστρογότθων (541) διαδέχθηκε τον δολοφονημένο Ιλδίβαδο. Οι Γότθοι ευγενείς αρνήθηκαν να τον αναγνωρίσουν επειδή προερχόταν από άλλο συμμαχικό λαό, τον εκτέλεσαν τον Νοέμβριο του 541 και ανέβασαν στον θρόνο τον Τωτίλα, ανηψιό του Ιλδίβαδου. Ο Έραριχος είχε προσπαθήσει να έρθει σε επικοινωνία με τον Ιουστινιανό προκειμένου να τερματίσει τους Γοτθικούς πολέμους παραχωρώντας στον τελευταίο γενναία ανταλλάγματα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οστρογότθοι Κατηγορία:Βασιλείς των Οστρογότθων
Βάσκο ΣΚ
Η Βάσκο ΣΚ (αγγλικά: Vasco SC) είναι αθλητικός σύλλογος στην Γκόα της Ινδίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Φατόρντα, χωρητικότητας 25.000 θεατών εκ των οποίων 18.600 καθήμενοι.
Ιστορία
Το 1951, οι κάτοικοι από το λιμάνι του Βάσκο ντα Γκάμα της Γκόα, συμπεριλαμβανομένης της πορτογαλικής φρουράς που στάθμευε εκεί, σχημάτισαν το σύλλογο Κλούμπε ντε Ντεσπόρτος Βάσκο ντα Γκάμα (Clube de Desportos Vasco da Gama, C.D.V.G.). Υιοθέτησε την ονομασία και τα χρώματά του από το διάσημο βραζιλιάνικο σύλλογο Βάσκο ντα Γκάμα.
Έδρα
Φυσική έδρα του συλλόγου αποτελεί το Στάδιο Ντούλερ στη Μαπουσά, χωρητικότητας 10.000 θεατών. Σε αγώνες πρωταθλήματος η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Φατόρντα στο Μαργκάο, χωρητικότητας 25.000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1951 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ινδίας
Γκιουρτσιουβάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκσού Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Κανόζιο
Το Κανόζιο (ιταλικά: Canosio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Αγκαλιά
μικρογραφία| Μια χαρούμενη αγκαλιά μεταξύ δύο φίλων σε ένα γάμο. Η αγκαλιά είναι μια μορφή αγάπης, καθολική στις περισσότερες ανθρώπινες κοινότητες, κατά την οποία δύο ή περισσότεροι άνθρωποι βάζουν τα χέρια τους γύρω από το λαιμό, την πλάτη ή τη μέση του άλλου και αγκαλιάζονται σφιχτά. Αν συμμετέχουν περισσότερα από δύο άτομα, μπορεί να αναφέρεται ως ομαδική αγκαλιά.
Ετυμολογία
Η προέλευση της αγγλικής λέξης είναι άγνωστη, αλλά υπάρχουν δύο θεωρίες. Η πρώτη είναι ότι το ρήμα "αγκαλιάζω" (που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1560) θα μπορούσε να σχετίζεται με την παλαιοσκανδιναβική λέξη hugga, που σήμαινε παρηγορώ. Η δεύτερη θεωρία είναι ότι η λέξη σχετίζεται με τη γερμανική λέξη hegen, η οποία σημαίνει καλλιεργώ ή φροντίζω, και αρχικά σήμαινε να περιβάλλω με φράχτη.
Χαρακτηριστικά
μικρογραφία| Μια αγκαλιά μετά από έναν αγώνα βόλεϊ στον Καναδά. μικρογραφία| Μια αγκαλιά μετά από μια συναυλία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αγκαλιά, μερικές φορές σε συνδυασμό με ένα φιλί, είναι μια μορφή μη λεκτικής επικοινωνίας. Ανάλογα με τον πολιτισμό, το πλαίσιο και τη σχέση, μια αγκαλιά μπορεί να υποδηλώνει οικειότητα, αγάπη, στοργή, φιλία, αδελφοσύνη, φλερτ ή συμπάθεια. Μια αγκαλιά μπορεί να υποδηλώνει υποστήριξη, παρηγοριά και παρηγοριά, ιδιαίτερα όταν τα λόγια δεν επαρκούν. Μια αγκαλιά συνήθως δείχνει στοργή και συναισθηματική ζεστασιά, που μερικές φορές προκύπτει από χαρά ή ευτυχία όταν ξαναβρίσκεστε με κάποιον ή όταν βλέπετε κάποιον που λείπει μετά από πολύ καιρό. Μια μη αμοιβαία αγκαλιά μπορεί να καταδεικνύει ένα σχεσιακό πρόβλημα. Μια αγκαλιά μπορεί να κυμαίνεται από μια σύντομη συμπίεση ενός δευτερολέπτου, με τα χέρια να μην αγκαλιάζουν πλήρως τον φίλο, μέχρι μια παρατεταμένη αγκαλιά. Η διάρκεια μιας αγκαλιάς σε οποιαδήποτε κατάσταση καθορίζεται κοινωνικά και πολιτισμικά. Στην περίπτωση των ερωτευμένων, και περιστασιακά άλλων, οι γοφοί μπορεί επίσης να πιέζονται μεταξύ τους. Η συναισθηματικότητα της αγκαλιάς επηρεάζει επιπλέον την κατεύθυνση της αγκαλιάς. Σε βαθιά συναισθηματικά πλαίσια, οι αγκαλιές τείνουν να είναι πιο αριστερόπλευρες σε σύγκριση με τις αγκαλιές σε ουδέτερες καταστάσεις, όπως οι χαιρετισμοί. Ενώ η συνολική κατεύθυνση των αγκαλιάσεων αντιστοιχεί σε φυσικούς κινητικούς φαινότυπους, όπως η χειροκινητικότητα, η συναισθηματική κατάσταση προκαλεί μια συνολική μετατόπιση προς τα αριστερά που αποδίδεται στη δεξιά ημισφαιρική συναισθηματική επεξεργασία. μικρογραφία| Ο [[Μπαράκ Ομπάμα υποδέχεται τον Ναρέντρα Μόντι με μια αγκαλιά.]]
Πολιτιστικές πτυχές
Τον Μάιο του 2009, οι New York Times ανέφεραν ότι "η αγκαλιά έχει γίνει ο αγαπημένος κοινωνικός χαιρετισμός όταν οι έφηβοι συναντιούνται ή χωρίζουν αυτές τις μέρες" στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ορισμένα σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν απαγορεύσει τις αγκαλιές, γεγονός που σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε σε διαμαρτυρίες μαθητών κατά των απαγορεύσεων αυτών.
Μια καναδική δημοσιογραφική έρευνα το 2015 σημείωσε τη δημοτικότητα της αγκαλιάς στο bromance μεταξύ των νεαρών γαλλόφωνων ενηλίκων στο Κεμπέκ.
Σε αντίθεση με ορισμένα άλλα είδη σωματικής επαφής, η αγκαλιά μπορεί να ασκείται δημόσια και ιδιωτικά χωρίς στίγμα σε πολλές χώρες, θρησκείες και πολιτισμούς, εντός των οικογενειών, καθώς και στις περισσότερες ηλικιακές και έμφυλες γραμμές, αλλά γενικά αποτελεί ένδειξη ότι οι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι μεταξύ τους. Η μετάβαση από μια σχέση χειραψίας (ή χωρίς άγγιγμα) σε μια σχέση αγκαλιάς είναι σημάδι μιας στενότερης φιλίας.
Μια απροσδόκητη αγκαλιά μπορεί να θεωρηθεί ως εισβολή στον προσωπικό χώρο ενός ατόμου, αλλά αν ανταποδίδεται είναι ένδειξη ότι είναι ευπρόσδεκτη. Ορισμένοι σχολιαστές της δυτικής κουλτούρας συμβουλεύουν να αποφεύγονται οι αγκαλιές στη δουλειά για να αποφευχθούν δυσάρεστες στιγμές, ιδίως με άτομα που αντιπαθούν τις αγκαλιές. Επίσης, ένα άτομο, ειδικά ένα παιδί, μπορεί να χαϊδεύει και να αγκαλιάζει μια κούκλα ή ένα λούτρινο ζώο. Τα μικρά παιδιά αγκαλιάζουν επίσης τους γονείς τους όταν αισθάνονται ότι απειλούνται από ένα άγνωστο πρόσωπο, αν και αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως προσκόλληση και όχι αγκαλιά, επειδή δείχνει την ανάγκη για προστασία και όχι για στοργή.