cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Αρκαδίου
Καταστροφή
114 επιζώντες αιχμαλωτίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο Ρέθυμνο όπου υπέστησαν πολυάριθμες ταπεινώσεις από τους υπευθύνους για τη μεταφορά τους, αλλά και από τον μουσουλμανικό πληθυσμό που έφτασε για να πετάξει πέτρες και ύβρεις κατά την είσοδό τους στην πόλη. Τα γυναικόπαιδα κρατήθηκαν για μια εβδομάδα στην εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου. Οι άνδρες φυλακίστηκαν για ένα χρόνο σε δύσκολες συνθήκες. Το ρωσικό προξενείο χρειάστηκε να επέμβει για να απαιτήσει από τον Μουσταφά Πασά να τηρεί τις βασικές συνθήκες υγιεινής και να παρέχει ρούχα στους κρατούμενους.
Διεθνής αντίδραση
Οι Οθωμανοί θεώρησαν μεγάλη νίκη να πάρουν το Αρκάδι και το πανηγύρισαν με πυρά κανονιού. Ωστόσο, τα γεγονότα στο Αρκάδι ξεσήκωσαν τα φιλελληνικά αισθήματα της Ευρώπης, αλλάζοντας τη νοοτροπία και την τακτική των ευρωπαϊκών δυνάμεων απέναντι στο Κρητικό ζήτημα. Η τραγωδία του Αρκαδίου έστρεψε την παγκόσμια κοινή γνώμη για τη σύγκρουση. Το γεγονός θύμιζε την Τρίτη Πολιορκία του Μεσολογγίου και οι πολυάριθμοι φιλέλληνες του κόσμου ήταν υπέρ της Κρήτης. Στο νησί έφτασαν εθελοντές από τη Σερβία, την Ουγγαρία και την Ιταλία. Ο Gustave Glourens, δάσκαλος στο Collège de France, επιστρατεύτηκε και έφτασε στην Κρήτη στα τέλη του 1866. Σχημάτισε μια μικρή ομάδα φιλελλήνων με άλλους τρεις Γάλλους, έναν Άγγλο, έναν Αμερικανό, έναν Ιταλό και έναν Ούγγρο. Αυτή η ομάδα εξέδωσε μια μπροσούρα με θέμα "Το ζήτημα της Ανατολής και η Κρητική Αναγέννηση", επικοινώνησε με Γάλλους πολιτικούς και διοργάνωσε συνέδρια στη Γαλλία και στην Αθήνα. Οι Κρητικοί τον όρισαν βουλευτή στη συνέλευση, αλλά εκείνος απέρριψε τη θέση.
Ο Giuseppe Garibaldi, στις επιστολές του, εξήρε τον πατριωτισμό των Κρητικών και την επιθυμία τους να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους. Πλήθος Γαριβαλδών, συγκινημένοι από ένθερμο φιλελληνισμό, ήρθαν στην Κρήτη και συμμετείχαν σε αρκετές μάχες. Στην εφημερίδα Κλειώ της Τεργέστης δημοσιεύτηκαν επιστολές του Βίκτωρ Ουγκώ, οι οποίες συνέβαλαν στην παγκόσμια αντίδραση. Τα γράμματα έδιναν ενθάρρυνση στους Κρητικούς και τους έλεγαν ότι ο σκοπός τους θα πετύχαινε. Τόνισε ότι το δράμα του Αρκαδίου δεν διέφερε από την Καταστροφή των Ψαρών και την Τρίτη Πολιορκία του Μεσολογγίου. Περιέγραψε την τραγωδία του Αρκαδίου:
Γράφοντας αυτές τις γραμμές, υπακούω σε μια εντολή από ψηλά∙ μια παραγγελία που προέρχεται από την αγωνία.
[...]
Ξέρει κανείς αυτή τη λέξη, Αρκαδική, αλλά δύσκολα καταλαβαίνει τι σημαίνει. Και εδώ είναι μερικές από τις ακριβείς λεπτομέρειες που έχουν παραμεληθεί. Στην Αρκαδία, το μοναστήρι στο όρος Ίδη, που ίδρυσε ο Ηράκλειος, έξι χιλιάδες Τούρκοι επιτέθηκαν σε εκατόν ενενήντα επτά άνδρες και τριακόσιες σαράντα τρεις γυναίκες και επίσης παιδιά. Οι Τούρκοι είχαν είκοσι έξι κανόνια και δύο οβίδες, οι Έλληνες είχαν διακόσια σαράντα τουφέκια. Η μάχη κράτησε δύο μέρες και δύο νύχτες. Το μοναστήρι είχε χίλιες διακόσιες τρύπες που βρέθηκαν από πυρά κανονιού. ένας τοίχος γκρεμίστηκε, οι Τούρκοι μπήκαν, οι Έλληνες συνέχισαν τον αγώνα, εκατόν πενήντα τουφέκια ήταν κάτω και έξω κι όμως ο αγώνας συνεχίστηκε για άλλες έξι ώρες στα κελιά και στις σκάλες, και στο τέλος υπήρχαν δύο χιλιάδες πτώματα στην αυλή. Τελικά η τελευταία αντίσταση διασπάστηκε. οι μάζες των Τούρκων πήραν τη μονή. Έμεινε μόνο ένα φραγμένο δωμάτιο που κρατούσε το μπαρούτι και, σε αυτό το δωμάτιο, δίπλα στο βωμό, στο κέντρο μιας ομάδας παιδιών και μητέρων, ένας άνδρας ογδόντα ετών, ένας ιερέας, ο Γαβριήλ, σε προσευχή... η πόρτα, χτυπημένη από τσεκούρια, έδωσε και έπεσε. Ο γέρος έβαλε ένα κερί στο βωμό, έριξε μια ματιά στα παιδιά και τις γυναίκες και άναψε την σκόνη και τους γλίτωσε. Μια τρομερή επέμβαση, η έκρηξη, έσωσε τους ηττημένους...και αυτό το ηρωικό μοναστήρι, που είχε υπερασπιστεί σαν φρούριο, τελείωσε σαν ηφαίστειο.
Μη βρίσκοντας την απαραίτητη λύση από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι Κρήτες αναζήτησαν βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή την περίοδο οι Αμερικανοί προσπάθησαν να εδραιώσουν παρουσία στη Μεσόγειο και έδειξαν υποστήριξη στην Κρήτη. Η σχέση μεγάλωσε καθώς έψαχναν για λιμάνι στη Μεσόγειο και σκέφτηκαν, μεταξύ άλλων, να αγοράσουν το νησί της Μήλου ή το Port Island.[36] Το αμερικανικό κοινό ήταν συμπονετικό. Οι Αμερικανοί φιλέλληνες έφτασαν για να υποστηρίξουν την ιδέα της ανεξαρτησίας της Κρήτης, και το 1868 τέθηκε στη Βουλή το ζήτημα της αναγνώρισης της ανεξάρτητης Κρήτης, αλλά αποφασίστηκε με ψηφοφορία να ακολουθηθεί πολιτική μη επέμβασης στις οθωμανικές υποθέσεις.
Τοπογραφία
Η Μονή Αρκαδίου βρίσκεται σε μικρό εύφορο και κατάφυτο οροπέδιο, σε θέση στρατηγική της ΒΔ πλαγιάς του όρους Ίδη ή Ψηλορείτης, πάνω από φαράγγι, που συνδέει τους Δήμους Ρεθύμνου, Μυλοποτάμου και Αμαρίου. Απέχει 23 χιλιόμετρα από την πόλη του Ρεθύμνου και η πρώτη ολοκληρωμένη φρουριακή μορφή της δημιουργήθηκε την τελευταία περίοδο της Βενετοκρατίας (1210 -1645).
Η Μονή βρίσκεται σε ένα ορθογώνιο πλάτωμα στη βορειοδυτική πλευρά του όρους Ίδη (Κρήτη), σε υψόμετρο 500 μ. Η περιοχή γύρω από την Μονή είναι εύφορη και έχει αμπελώνες, ελαιώνες και δάση πεύκου, βελανιδιάς και κυπαρισσιών. Το οροπέδιο στο οποίο στηρίζεται το μοναστήρι περιβάλλεται από λόφους. Η δυτική πλευρά του οροπεδίου σταματά απότομα και πέφτει σε φαράγγια. Τα φαράγγια ξεκινούν από τα Ταμπακαριά και οδηγούν στον Σταυρωμένο, στα ανατολικά του Ρεθύμνου. Τα Αρκαδικά φαράγγια έχουν πλούσια ποικιλία φυτών και αυτοφυών αγριολούλουδων.
Το πλησιέστερο χωριό στο μοναστήρι είναι η Αμνάτος, που βρίσκεται τρία χιλιόμετρα βόρεια. Τα χωριά που περιβάλλουν το Αρκάδι είναι πλούσια σε βυζαντινά κειμήλια που αποδεικνύουν τον πρώιμο πλούτο της περιοχής. Το μοναστήρι της Μονής Αρσενίου, που βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα βόρεια του Αρκαδίου, ήταν επίσης ένα παράδειγμα από τα μεγάλα κρητικά μοναστήρια.
Τείχη
Το μοναστήρι έχει δύο κύριες πόρτες: μία προς τα δυτικά και μία στα ανατολικά του κτιρίου∙ η κύρια πόρτα του μοναστηριού βρίσκεται στη δυτική πρόσοψη του γύρω τοίχου. Κατασκευασμένη από τετράγωνες πέτρες, υπήρχαν δύο παράθυρα, διακοσμημένα με αετώματα σε σχήμα πυραμίδας και πλαισιωμένα με ραβδωτές στήλες που ήταν διακοσμημένα με λιοντάρια. Στην ανατολική πρόσοψη του τείχους είναι η δεύτερη πόρτα στο μοναστήρι. Οι πόρτες έχουν ονομαστεί σύμφωνα με την πόλη στην οποία είναι στραμμένες. (Η δυτική ονομάζεται "Ρεθεμνιώτικη" και η ανατολική "Καστρινή"). μικρογραφία|Η Εκκλησία σήμερα μικρογραφία|Το τέμπλο
Εκκλησία
Η εκκλησία είναι μια βασιλική με δύο κλίτη. Το βόρειο κλίτος είναι αφιερωμένο στη μεταμόρφωση του Χριστού και το νότιο στον Άγιο Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη. Στο μικρότερο τμήμα του εμπρός της εκκλησίας, κατασκευασμένο από τετράγωνα μπλοκ τούβλων, το κύριο στοιχείο είναι τέσσερα ζεύγη κορινθιακών κολώνων. Ενώ υπάρχει μια κλασική αρχαϊκή επιρροή, οι ίδιοι οι στήλοι, τοποθετημένοι σε υπερυψωμένα βάθρα, είναι γοτθικοί. Μεταξύ κάθε ζεύγους στηλών, υπάρχει μια καμάρα. Οι δύο καμάρες στα άκρα της πρόσοψης υποστηρίζουν μια πόρτα και ένα κυκλικό άνοιγμα, διακοσμημένο από φύλλα φοίνικα στην περιφέρεια.
Στο υψηλότερο μέρος της πρόσοψης, πάνω από τις στήλες, υπάρχει μια σειρά από ελλειπτικά ανοίγματα, τα οποία επίσης διακοσμημένα σε φύλλα φοίνικα γύρω από την περίμετρο. Το κωδωνοστάσιο βρίσκεται στο κέντρο και, σε κάθε άκρο, υπάρχουν γοτθικοί οβελίσκοι. Συγκρίσεις της πρόσοψης του μοναστηριού με το έργο των Ιταλών Αρχιτέκτονων Σεβασιάννο Σερλίου και Ανδρέα Παλλάντιιο προτείνουν ότι ο αρχιτέκτονας της Εκκλησίας πιθανότατα εμπνεύστηκε από αυτούς. Το σημερινό τέμπλο, από κυπαρίσσι, ανεγέρθηκε το 1902. αριστερά|μικρογραφία|Η μπαρουταποθήκη σήμερα, με την αναπαράσταση της ανατίναξης
Μπαρουταποθήκη
μικρογραφία Πριν από το 1866, η μπαρουταποθήκη ήταν στο νότιο τμήμα του εσωτερικού.
Λίγο πριν από την τουρκική επίθεση, και με φόβο ότι θα μπορούσε εύκολα να σπάσει και το μοναστήρι να κινδυνεύσει να ανατιναχτεί, τα πυρομαχικά μεταφέρθηκαν στο κελάρι, το οποίο βρισκόταν περίπου 75 εκατοστά κάτω από όπου είχε αρχικά τοποθετηθεί.
Η μπαρουταποθήκη είναι ένα επιμήκες θολωτό κτίριο. Έχει μήκος 21 μέτρα και πλάτους 5,4 μέτρων και καταστράφηκε εξ ολοκλήρου κατά τη διάρκεια έκρηξης το 1866, με εξαίρεση ένα μικρό μέρος του θαλάμου στο δυτικό τμήμα.
Το 1930, ο Αρχιεπίσκοπος Τιμόθεος Βενέρης έβαλε μια αναμνηστική επιγραφή η οποία ήταν τοποθετημένη στον ανατολικό τείχος του μνημείου των γεγονότων του 1866. Το περιεχόμενό της μπορείτε να το δείτε στην σχετική εικόνα. μικρογραφία|Η τραπεζαρία σήμερα με διάφορα εκθέματα της μονής
Η Αγία Τράπεζα
Η Αγία Τράπεζα, το μέρος όπου γευμάτιζαν οι μοναχοί, βρίσκεται στο βόρειο κλίτος της μονής. Χτίστηκε το 1687, το οποίο αναφέρεται στην επιγραφή που βρίσκεται κάτω από την πόρτα που οδηγεί στην αυλή της. Στην επιγραφή αυτή διαβάζεται το όνομα του Νεόφυτου Δρόσσα. (ΑΧΠΖ / ΝΦΤ / ΔΡC).
Από αυτή την αυλή μπορεί κανείς να φτάσει στο Ηγουμενείο μια σκάλα και την τραπεζαρία. Πάνω από την πόρτα της τραπεζαρίας υπάρχει χαραγμένη στο υπέρθυρο της θύρας επιγραφή προς τιμήν της Παναγίας και ενός ηγουμένου που προηγείται του Νεόφυτου Δρόσσα. Αυτό το κτίριο, που δεν έχει αλλάξει από την κατασκευή του το 1687, είναι το μέρος όπου έγιναν οι τελευταίες μάχες στην επίθεση του 1866. Μπορεί κανείς ακόμα να δει τα ίχνη από σφαίρες και σπαθιά στο ξύλο των τραπεζιών και των καρεκλών.
Μνημείο
μικρογραφία|Τα κρανία των θυμάτων της μάχης
Στον ίδιο χώρο, εκτός της Μονής Αρκαδίου, περί τα 80 μ. ΒΔ. της Μονής, στο χείλος του φαραγγιού, βρίσκεται οκταγωνικό κτίριο όπου φυλάσσονται τα οστά των υπερασπιστών της κατά το έτος 1866. Στη θέση αυτή παλαιότερα ήταν ο ανεμόμυλος της Μονής και αργότερα μετατράπηκε σε αποθήκη.
Τα λείψανα των νεκρών από την πολιορκία του 1866 φυλάσσονται σε ένα γυάλινο ράφι. Αυτά τα οστά δείχνουν ξεκάθαρα σημάδια μάχης και τρυπούνται από σφαίρες και ξίφη. Λειτούργησε ως οστεοφυλάκιο για λίγο μετά την πολιορκία και απέκτησε τη σημερινή του μορφή το 1910 με πρωτοβουλία του τότε επισκόπου Ρεθύμνου Διονυσίου.
Άλλοι χώροι
Η UNESCO έχει χαρακτηρίσει το Αρκάδι Ευρωπαϊκό Μνημείο Ελευθερίας.
Εορτές Μονής
Στις 21 Μαΐου, που γιορτάζει το δεξιό κλίτος του Καθολικού που είναι αφιερωμένο στους Αγίους Ισαποστόλους Κωνσταντίνο και Ελένη,
Στις 8 Νοεμβρίου (των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ), που γιορτάζεται πάνδημα το Ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου.
Πρόσβαση
Στην Μονή Αρκαδίου καταλήγουν δύο Επαρχιακοί δρόμοι του Ρεθύμνου, οι υπ' αριθμόν 22 και 23. Ο μεν ξεκινάει από τον Πλατανέ και διέρχεται από την Αμνάτο, από το 5ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Ρεθύμνου-Ηρακλείου, ενώ παράλληλα περνάει από το Άδελε την Πηγή, τα Λουτρά και την Κυριάννα. Ο δε ξεκινάει από την Βιράν Επισκοπή και διέρχεται από τις Ρούπες από το 14ο χιλιόμετρο της Παλαιάς εθνικής οδού Ρεθύμνου - Ηρακλείου. Η μονή είναι προσβάσιμη από τα ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνου, μέσω του δρομολογίου Ρέθυμνο-Αρκάδι-Αρχαιολογικό Μουσείο Ελεύθερνας-Μαργαρίτες-Πέραμα-Πάνορμο με καθημερινά δρομολόγια πλην Σαββατοκύριακου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρκαδιου Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Συμπόσιο ποίησης Πανεπιστημίου Πατρών
Το Συμπόσιο ποίησης διοργανώνεται κάθε χρόνο στην αρχή του Ιουλίου, από το 1981 και μετά, υπο την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών (και φιλοξενούμενο στις εγκαταστάσεις του). Εκατοντάδες δημιουργοί έχουν παρουσιάσει φιλολογικές εργασίες, κριτικές και ποιήματα, που δημοσιεύονται στα "Πρακτικά του Συμποσίου Ποίησης" που εκδίδονται κάθε χρόνο. Το Συμπόσιο ποίησης διοικείται από Οργανωτική Επιτροπή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποίηση Κατηγορία:Πανεπιστήμιο Πατρών
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα
Η ταινία επικεντρώνεται στην κόρη του Σίμπα και της Νάλα, Κιάρα, η οποία ερωτεύεται τον Κοβού, ένα αρσενικό λιοντάρι από μια εξορισμένη αγέλη η οποία ήταν πιστή στον σατανικό θείο του Σίμπα, Σκαρ. Με την προκατάληψη του Σίμπα από τη μία για την εξορισμένη αγέλη και με ένα εκδικητικό σχέδιο οργανωμένο από τη μητέρα του Κοβού από την άλλη, η Κιάρα και ο Κοβού παλεύουν να ενώσουν τις αποξενωμένες αγέλες τους και να είναι μαζί.
Οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς της πρώτης ταινίας επέστρεψαν, χαρίζοντας και πάλι τις φωνές τους στους αντίστοιχους χαρακτήρες, εκτός από τον Ρόουαν Άτκινσον, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Έντουαρντ Χίμπερτ. Ο Χίμπερτ χάρισε τη φωνή του στον Ζάζου σε αυτή την ταινία αλλά και στην ταινία πρίκουελ, Ο Βασιλιάς των Λιονταριών 3: Χακούνα Ματάτα. Η Ματζ Σινκλέρ που είχε χαρίσει τη φωνή της στη μητέρα του Σίμπα, Σαράμπι, πέθανε μετά την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας και έτσι μεταγενέστερα, ο χαρακτήρας της αφαιρέθηκε από την ταινία.
Πλοκή
Τα ζώα της Σαβάνας μαζεύονται για να είναι μάρτυρες της γιορτής της νεογέννητης Κιάρα, της κόρης του Βασιλιά Σίμπα και της Βασίλισσας Νάλα. Ο πατέρας του Σίμπα, Μουφάσα, παρακολουθεί περήφανος την τελετή από τον Ουρανό. Μεγαλώνοντας, η Κιάρα ενοχλείται από την υπερπροστατευτικότητα του πατέρα της. Ο Σίμπα αναθέτει στον Τιμόν και στον Πούμπα να την προσέχουν. Η Κιάρα αγνοεί τις προειδοποιήσεις του πατέρα της και ξεφεύγοντας από την προσοχή των δύο φίλων, μπαίνει στην περιοχή των Ξένων. Εκεί συναντά τον Κοβού, ένα λιονταράκι που έχει επιλεχθεί από την αγέλη του ως ο διάδοχος του Σκαρ. Όταν ο Κοβού ανταποδίδει το παιχνίδι της Κιάρα, ο Σίμπα αντιμετωπίζει το μικρό λιονταράκι την ώρα που η Ζίρα, η μητέρα του Κοβού, εμφανίζεται και αντιμετωπίζει τον Σίμπα. Η Ζίρα υπενθυμίζει στον Σίμπα πώς την εξόρισε μαζί με τα άλλα μέλη της αγέλης της και τον ενημερώνει ότι ο Κοβού έχει επιλεγεί να είναι ο διάδοχος του Σκαρ.
Επιστρέφοντας στη Σαβάνα, ο Σίμπα στέλνει τη Νάλα και την υπόλοιπη αγέλη στον Μεγάλο Βράχο ενώ εκείνος κάνει κήρυγμα στην Κιάρα για τους κινδύνους που θέτει τον εαυτό της σχετικά με τους Ξένους και ότι ο ένας είναι κομμάτι του άλλου. Εν τω μεταξύ, στην Ξένη Γη, η Ζίρα υπενθυμίζει στον Κοβού ότι ο Σίμπα σκότωσε τον Σκαρ και εξόρισε τα λιοντάρια που τον σεβόντουσαν. Ο Κοβού εξηγεί ότι η Κιάρα δεν φαίνεται τόσο κακή και η Ζίρα συνειδητοποιεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει τη φιλία του Κοβού με την Κιάρα για να εκδικηθεί τον Σίμπα.
Χρόνια αργότερα, η Κιάρα είναι πλέον μια νεαρή λέαινα, η οποία ετοιμάζεται για το πρώτο σόλο κυνήγι της. Παρόλο που της υπόσχεται ότι θα την αφήσει να το κάνει μόνη της, ο Σίμπα στέλνει τον Τιμόν και τον Πούμπα να την προσέχουν, κάτι που την κάνει έξαλλη και το σκάει για να πάει να κυνηγήσει στην Ξένη Γη, μακριά από τη Σαβάνα. Τα αδέλφια του Κοβού, Νούκα και Βιτάνι, ακολουθώντας τις οδηγίες της Ζίρα, βάζουν φωτιά και παγιδεύουν την Κιάρα, δίνοντας στον Κοβού την ευκαιρία να την σώσει. Ανήμπορος να ευχαριστήσει τον νεαρό αγύρτη, ο Σίμπα είναι υποχρεωμένος να αποδεχτεί το άσυλο που του ζητάει ο Κοβού ως αντάλλαγμα που έσωσε την κόρη του. Το ίδιο βράδυ, ο Σίμπα έχει έναν εφιάλτη όπου προσπαθεί να σώσει τον Μουφάσα από το να πέσει στο αφηνιασμένο κοπάδι, αλλά ο Σκαρ τον σταματάει, ο οποίος στη συνέχεια μεταμορφώνεται στον Κοβού, πετώντας τον Σίμπα από τον γκρεμό σκοτώνοντάς τον.
Την επόμενη μέρα, ο Κοβού σχεδιάζει να επιτεθεί στον Σίμπα όπως τον έχει συμβουλέψει η Ζίρα, αλλά αντ'αυτού, πηγαίνει για κυνήγι με την Κιάρα για να της διδάξει πώς να κυνηγάει. Στο κυνήγι συνειδητοποιεί ότι τρέφει αισθήματα για εκείνη. Αργότερα, η Κιάρα και ο Κοβού παρακολουθούν τα αστέρια μιλώντας για τους Μεγάλους Βασιλιάδες του Παρελθόντος και ο Κοβού αναρωτιέται αν υπάρχει σκοτάδι μέσα του όπως υπήρχε και στον Σκαρ. Ο Σίμπα παρακολουθεί τους δύο από μακριά και η Νάλα τον ενθαρρύνει να δώσει στον Κοβού μια ευκαιρία. Ο Κοβού επιχειρεί να ομολογήσει την αποστολή του στην Κιάρα, αλλά ο Ραφίκι τους διακόπτει οδηγώντας τους στη ζούγκλα, όπου τους παρουσιάζει το «ουπέντι» (στα σουαχίλι σημαίνει «αγάπη»)  και τα δύο λιοντάρια ερωτεύονται. Εκείνο το βράδυ, ο Σίμπα επιτρέπει στον Κοβού να κοιμηθεί μέσα τον Μεγάλο Βράχο με την υπόλοιπη αγέλη, με τη Βιτάνι να αναφέρει στη Ζίρα την αποτυχία του Κοβού να σκοτώσει τον Σίμπα.
Την επόμενη μέρα, ο Κοβού θέλει να ομολογήσει την αποστολή του στην Κιάρα. Πριν το κάνει, ο Σίμπα τον πηγαίνει μια βόλτα στη Σαβάνα λέγοντάς του την αληθινή ιστορία του Σκαρ. Πέφτουν στην ενέδρα της Ζίρα και οι Ξένοι επιτίθενται στον Σίμπα. Ο Κοβού προσπαθεί να προστατέψει τον Σίμπα, αλλά η Βιτάνι τον τραυματίζει. Ο Νούκα προσπαθεί να σκοτώσει τον Σίμπα, αλλά ο Σίμπα δραπετεύει και ο Νούκα σκοτώνεται. Η Ζίρα επιτίθεται στον Κοβού κατηγορώντας τον για τον θάνατο του αδελφού του, κάνοντάς τον να της γυρίσει την πλάτη και να φύγει. Ο Κοβού ζητάει από τον Σίμπα να τον συγχωρέσει, αλλά ο Σίμπα τον εξορίζει. Η Κιάρα πληγωμένη, λέει στον Σίμπα ότι δεν θα γίνει ποτέ σαν τον Μουφάσα και στη συνέχεια το σκάει για να βρει τον Κοβού. Τα δύο λιοντάρια βρίσκουν το ένα το άλλο και ομολογούν την αγάπη τους. Ο Κοβού ζητάει από την Κιάρα να φύγουν και να ξεκινήσουν τη δικιά τους αγέλη, αλλά η Κιάρα τον πείθει να επιστρέψει μαζί της στη Σαβάνα για να επανενώσουν τις αγέλες τους.
Οι Ξένοι και τα λιοντάρια της Σαβάνας συγκρούονται. Η Ζίρα και ο Σίμπα μονομαχούν, αλλά ο Κοβού και η Κιάρα επεμβαίνουν ζητώντας τους να σταματήσουν την εχθρότητα μεταξύ τους. Η Βιτάνι και οι υπόλοιποι Ξένοι συμφωνούν και πάνε στη μεριά των λιονταριών της Σαβάνας, αφήνοντας τη Ζίρα μόνη της. Η Ζίρα επιχειρεί να σκοτώσει τον Σίμπα, αλλά η Κιάρα την σπρώχνει από τον γκρεμό, αφήνοντάς την αιωρούμενη πάνω από ένα φουσκωμένο από την καταιγίδα ποτάμι. Η Κιάρα προσφέρει τη βοήθειά της, αλλά η Ζίρα την αρνείται, πέφτοντας στο ποτάμι χάνοντας τη ζωή της. Ο Σίμπα βοηθά την Κιάρα να ανέβει από τον γκρεμό και μαζί με τη Νάλα, επιτρέπουν στους Ξένους και τον Κοβού να πάνε μαζί τους στον Μεγάλο Βράχο. Ο Σίμπα αποδέχεται τον Κοβού ως γαμπρό του και μελλοντικό βασιλιά. Κοιτάζοντας προς τον ουρανό, ακούει την έγκριση του πατέρα του, ο οποίος του λέει ότι είναι περήφανος για εκείνον.
Παραγωγή
Η συζήτηση για πιθανή συνέχεια του Βασιλιά των Λιονταριών ξεκίνησε πριν ακόμα η ταινία βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες. Τον Ιανουάριο του 1995, αναφέρθηκε ότι μια συνέχεια του Βασιλιά των Λιονταριών θα κυκλοφορούσε «στους επόμενους δώδεκα μήνες». Ωστόσο καθυστέρησε και τότε αναφέρθηκε τον Μάιο του 1996 ότι θα κυκλοφορούσε «αρχές του επόμενου έτους». Μέχρι το 1996, η παραγωγός Τζιανίν Ρουσέλ και ο σκηνοθέτης Ντάρελ Ρούνεϊ υπέγραψαν για να παράγουν και να σκηνοθετήσουν την ταινία αντίστοιχα. Τον Δεκέμβριο του 1996, επιβεβαιώθηκε η επιστροφή του Μάθιου Μπρόντερικ για το ρόλο του Σίμπα ενώ η σύζυγός του, Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, και η Τζένιφερ Άνιστον βρίσκονταν σε συζητήσεις για να χαρίσουν τη φωνή τους στην Αΐσια, την κόρη του Σίμπα. Ο Άντι Ντικ επιβεβαιώθηκε επίσης να έχει υπογράψει για να χαρίσει τη φωνή του στον Νούνκα, τον γιο του Σκαρ, που επιχειρεί να φλερτάρει την Αΐσια. Τελικώς, ο χαρακτήρας μετονομάστηκε σε Κιάρα και τη φωνή της χάρισε η Νιβ Κάμπελ. Ο Νούνκα μετονομάστηκε σε Κοβού και τη φωνή του στον χαρακτήρα χάρισε ο Τζέισον Μάρσντεν. Ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Disney, Μάικλ Άισνερ, παρότρυνε κατά τη διάρκεια της παραγωγής, την αλλαγή της σχέσης του Κοβού με τον Σκαρ (γιος-πατέρας) γιατί αυτό θα τον έκανε πρώτο ξάδελφο του Σίμπα και «θείο» της Κιάρα. Σύμφωνα με τον Ρούνεϊ, το τελικό προσχέδιο έγινε σταδιακά μια παραλλαγή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. «Είναι η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης που έχουμε» εξήγησε. «Η διαφορά είναι ότι καταλαβαίνεις τη θέση των γονιών σε αυτή την ταινία με έναν τρόπο που ποτέ δεν το έκανες στο έργο του Σαίξπηρ». Επειδή κανένας από τους εικονογραφιστές της πρώτης ταινίας δεν δούλεψε σε αυτή την παραγωγή, η πλειονότητα των σχεδίων έγινε στα στούντιο της Walt Disney Television Animation στην Αυστραλία. Ωστόσο, όλη η ιστορία και η προ-παραγωγική δουλειά έγινε στα στούντιο εικονογράφησης στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας. Μέχρι τον Μάρτιο του 1998, η Disney επιβεβαίωσε ότι η ταινία θα κυκλοφορούσε στις 27 Οκτωβρίου 1998.
Κυκλοφορία
Συμπίπτοντας με την κυκλοφορία της σε βίντεο, η διαφημιστική εκστρατεία της ταινίας συνοδευόταν σε συνεργασία με τις εταιρείες McDonald's, Mattel και Lever 2000. Σε αντίθεση με τη Βόρεια Αμερική, ο Βασιλιάς των Λιονταριών ΙΙ: Το Βασίλειο του Σίμπα κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ευρώπης και τις χώρες της Λατινικής Αμερικής την άνοιξη του 1999.
Home media
Η ταινία κυκλοφόρησε πρώτα σε VHS στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 27 Οκτωβρίου 1998 και σε DVD, ως περιορισμένη κυκλοφορία, στις 23 Νοεμβρίου 1999. Το DVD περιείχε την ταινία σε αναλογίες 1.66:1, το τρέιλερ της ταινίας και το μουσικό βίντεο του τραγουδιού «Η αγάπη αυτή όλα τα μπορεί» (Love Will Find A Way) ερμηνευμένο από τους Χέδερ Χέντλεϊ και Κένι Λάτιμορ. Το 1998, η Disney πίστευε ότι Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ΙΙ: Το Βασίλειο του Σίμπα θα ήταν τόσο δημοφιλής ώστε έστειλε 13 εκατομμύρια αντίτυπα στα καταστήματα για την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του, 27 Οκτωβρίου. Τον Μάρτιο του 2001, αναφέρθηκε ότι τις τρεις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας, πωλήθηκαν 3.5 εκατομμύρια VHS αντίτυπα, ενώ τελικά πωλήθηκαν περίπου 13 εκατομμύρια. Τον Σεπτέμβριο του 2001, αναφέρθηκε ότι Το Βασίλειο του Σίμπα πώλησε περισσότερα από 15 εκατομμύρια αντίτυπα. Συνολικά, τα έσοδα του Βασιλιά των Λιονταριών ΙΙ: Το Βασίλειο του Σίμπα ήταν περίπου 300 εκατομμύρια δολάρια - χονδρικά ίδια με αυτά της κινηματογραφικής κυκλοφορίας της προκατόχου του μέχρι εκείνη την περίοδο  και συνεχίζει να είναι μια από τις υψηλότερες σε πωλήσεις κυκλοφορία βιντεοταινίας όλων των εποχών, με έσοδα από πωλήσεις και ενοικιάσεις 464.5 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως.
Στις 31 Αυγούστου 2004, η ταινία επανακυκλοφόρησε σε VHS και μια ειδική έκδοση 2-δίσκων DVD. Η έκδοση του DVD περιελάμβανε προαιρετικό ενημερωτικό σχολιασμό, διαδραστικά παιχνίδια (the «Virtual Safari») με πρωταγωνιστές τους Τιμόν, Πούμπα και Ραφίκι, πέντε μικρού μήκους κωμικά παιχνίδια με τίτλο «Find Out Why», μια ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους βασισμένη στο «One by One» του Λίμπο Μι και μια άλλη με τίτλο «Proud of Simba's Pride». Η ειδική έκδοση περιελάμβανε επίσης αλλαγές που έγιναν στην ταινία όπως η ανεξήγητη επανεικογράφηση του Κοβού στο νερό και άλλα. Ένα DVD box και με τις τρεις ταινίες του Βασιλιά των Λιονταριών (σε ειδική έκδοση μορφής δύο-δίσκων) κυκλοφόρησε στις 6 Δεκεμβρίου 2004. Τον Ιανουάριο του 2005, η κυκλοφορία και των τριών ταινιών αναστάλθηκε.
Στις 4 Οκτωβρίου 2011, Το Βασίλειο του Σίμπα συμπεριλήφθηκε σε ένα box set 8 δίσκων ως τριλογία μαζί με τις άλλες δύο ταινίες. Η έκδοση της ταινίας σε Blu-ray κυκλοφόρησε ξεχωριστά στις 6 Μαρτίου 2012. Η Blu-ray έκδοση είχε τρεις διαφορετικές εκδοχές, ένα συνδυασμό 2 δίσκων Blu-ray/DVD, μια με ένα δίσκο και μια με ψηφιακό κατέβασμα. Η έκδοση Blu-ray είχε επίσης συνδεθεί με μια νέα ταινία μικρού μήκους με τους Τιμόν και Πούμπα, στην οποία οι δύο φίλοι κοιτάζουν τον νυκτερινό ουρανό καθώς οι αστερισμοί μοιάζουν με το αγαπημένο τους γεύμα, τα έντομα.
Υποδοχή
Η σελίδα συλλογής κριτικών αποδοχών Rotten Tomatoes έδωσε στην ταινία 33% βασιζόμενη σε έξι κριτικές με ένα μέσο όρο 5.6/10.
Το κριτικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Σίσκελ & Ίμπερτ, έδωσε θετική κριτική στην ταινία λέγοντας ότι ήταν μια «ικανοποιητική συνέχεια μιας από τις πιο δημοφιλείς ταινίες όλων των εποχών, του Βασιλιά των Λιονταριών». Ωστόσο, είπαν επίσης ότι ήταν καλύτερα που κυκλοφόρησε σε βίντεο, επικαλούμενοι ότι η μουσική είχε ελλείψεις και δεν ήταν ισάξια του αυθεντικού soundtrack.
Το περιοδικό TV Guide έδωσε στην ταινία 2.5/4, ισχυριζόμενο ότι παρά του ότι βρισκόταν σε ελαφρώς υψηλότερο επίπεδο ποιότητας από άλλες βιντεοταινίες της Disney, «δεν φτάνει με τίποτα κοντά στο επίπεδο της προκατόχου της στη μεγάλη οθόνη», είτε μουσικά είτε καλλιτεχνικά. Η κριτική συνεχίζει λέγοντας ότι «παρόλο που οι περισσότεροι ηθοποιοί επέστρεψαν και ξαναχάρισαν τις φωνές τους στους χαρακτήρες, όλοι ακούγονται σαν να βαριούνται, εκτός από την κεφάτη προσθήκη της Σούζαν Πλέσιετ ως Ζίρα. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι εντάξει για παιδιά, τα οποία θα απολαύσουν το χιούμορ που προέρχεται από την κωμική σουρικάτα Τιμόν και τον φουσκωμένο φακόχοιρο Πούμπα, αλλά θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερα».
Γράφοντας στο Variety, ο Τζο Λέιντον σχολιάζει στην κριτική του: «Σε έντονη αντίθεση με τις περισσότερες συνέχειες επιτυχημένων ταινιών της μεγάλης οθόνης σε βιντεοταινίες, η νέα εικόνα δεν είναι απλά για παιδιά. Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ΙΙ περνάει αρκετή γοητεία για να διασκεδάσει θεατές όλων των ηλικιών».
Η Καρίν Τζέιμς από την εφημερίδα The New York Times έκλεισε την κριτική της λέγοντας: «Είναι η σπάνια συνέχεια που ταιριάζει στο δημιουργικό ταλέντο της αυθεντικής. Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ΙΙ μπορεί να είναι παράγωγο, αλλά κερδίζει επίσης από μόνο του». Ο κριτικός Στέφεν Γουίτι του περιοδικού Entertainment Weekly, ο οποίος βαθμολόγησε την ταινία με C+, έγραψε: «Παρά τα μειονεκτήματά του, ο Βασιλιάς των Λιονταριών ΙΙ θα αποτελούσε μια κόσμια ενοικίαση για θαυμαστές κάτω των 7 ετών χωρίς απαιτήσεις, οι οποίοι δεν θα βαρύνονταν με το ψυχόδραμα. Για τους θαυμαστές που έχουν ήδη δει την ταινία και την έχουν ξανατυλίξει στο σχισμένο περιτύλιγμά της, μπορεί να εξελιχθεί σε μια καλή αγορά. Για αυτούς, χέι, Χακούνα Ματάτα. Για εμάς τους υπόλοιπους, το caveat emptor μπορεί να είναι ένα καλύτερο μότο».
Ο Τζέιμς Πλαθ από το Movie Metropolis βαθμολόγησε την ταινία με 6/10 λέγοντας: «Θέτοντας το απλά, τα έχουμε δει όλα προηγουμένως». Ο Φέλιξ Βασκέζ Τζ. του Cinema Crazed χλεύασε την ταινία λέγοντας: «η συνέχεια είναι μια συνέχεια τόσο προβλέψιμη όσο θα μπορούσε να είναι. Παίρνει στοιχεία από την ταινία Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο με αποχρώσεις από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα και παραμερίζει τον ενδιαφέροντα Σίμπα για χάριν της ήσυχης κόρης του, Κιάρα».
Τραγούδια
Οι δημιουργοί των τραγουδιών ήταν οι Μάρτι Πάνζερ, Τομ Σνόου, Κέβιν Κουίν, Ράντι Πίτερσεν, Μαρκ Μανσίνα, Τζέι Ρίφκιν, Λίμπο Μι, Τζακ Φέλντμαν, Σκοτ Γουάρεντερ και Τζος Γουέντον.
Soundtrack
Ένα CD με τον τίτλο Επιστροφή στον Μεγάλο Βράχο: Τραγούδια εμπνευσμένα από την ταινία της Disney Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ΙΙ: Το Βασίλειο του Σίμπα κυκλοφόρησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1998. Παρόλο που δεν προωθήθηκε ως soundtrack της ταινίας, περιείχε όλα τα τραγούδια της ταινίας και μερικά επιπρόσθετα, εμπνευσμένα από αυτήν, γραμμένα από τον Λίμπο Μι.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο του soundtrack
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κυκλοφόρησαν κατευθείαν σε βίντεο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:The Lion King Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1998
Λινόρ Αμπαρζίλ
Προσωπική ζωή
Από το 2006 μέχρι το 2008 ήταν παντρεμένη με τον καλαθοσφαιριστή Σαρούνας Γιασικέβιτσιους. Το 2010, παντρεύτηκε τον μάνατζερ Όρεν Χάλφον και απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μις Κόσμος Κατηγορία:Ισραηλινοί ηθοποιοί
Μονή των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης
Η Ιερά Μονή των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης βρίσκεται σε κατάφυτη πλαγιά του όρους Πάικου στο νομό Κιλκίς, σε υψόμετρο 600 μ. με θέα την κοιλάδα του Αξιού, στην περιοχή της Γρίβας και σε απόσταση 7 χλμ. από τη Γουμένισσα.
Πρόκειται για μια ανδρική μονή, η οποία ιδρύθηκε το 1992 από τον Μητροπολίτη Γουμενίσσης Δημήτριο και είναι αφιερωμένη στους μάρτυρες Άγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη, που μετά από μια περιπετειώδη ζωή, στα έσχατα χρόνια της Βυζαντινή αυτοκρατορίας, κατέληξαν στη Λέσβο όπου και μαρτύρησαν τη Λαμπροτρίτη του 1463.
Η Μονή πανηγυρίζει την Τρίτη της Διακαινησίμου (Τρίτη του Πάσχα), ημέρα κατά την οποία τελειώθηκαν μαρτυρικά οι Άγιοι στη Θερμή της Λέσβου το 1463. Επίσης ιδιαίτερα τιμώνται και οι εορτές των Αγίων Μυροφόρων και του Μεγάλου Βασιλείου, στους οποίους είναι αφιερωμένα ομώνυμα παρεκκλήσια του αρχικού κτιριακού συγκροτήματος της Μονής.
Ο κύριος Ναός του Μοναστηριού ("καθολικόν" κατά τη μοναστική ορολογία) είναι αφιερωμένος στους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη. Οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος έχουν τιμηθεί με Παρεκκλήσιο όπως και ο Απόστολος Ανδρέας.
Το μοναστήρι λειτουργεί σαν τόπος διορθόδοξης επικοινωνίας. Κατ' επανάληψη το έχουν επισκεφθεί Σέρβοι και Ρουμάνοι επιτελείς κληρικοί και μοναχοί.
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου Αγιων Ραφαηλ, Νικολαου και Ειρηνης Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Μαρί Μπουσέ
Η Μαρί-Οντίλ Μπουσέ (λατινικό αλφάβητο : Marie-Odile Bouchet), είναι πρώην Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν αθλήτρια του συλλόγου Τένις Κλαμπ ντε Παρί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ψιλοκυβίνη
Η ψιλοκυβίνη είναι μια φυσική ψυχοτρόπος ουσία, που παράγεται κυρίως από είδη μανιταριών του γένους Psilocybe. Η ψιλοκυβίνη στον ανθρώπινο οργανισμό μετατρέπεται γρήγορα σε ψιλοκίνη, η οποία έχει παρόμοιες ψυχοτρόπες ιδιότητες με το LSD, τη μεσκαλίνη και το DMT. Οι επιδράσεις της στον οργανισμό περιλαμβάνουν την ευφορία, τις οπτικές παραισθήσεις, την αλλαγή της αντίληψης, τη μεταβολή της αίσθησης του χρόνου. Πιθανές δυσάρεστες παρενέργειες της ψιλοκυβίνης είναι η ναυτία και οι κρίσεις πανικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες Κατηγορία:Αλκαλοειδή Κατηγορία:Ινδόλες
Χρυσές Σφαίρες του 2009
Η 67η απονομή των Χρυσών Σφαιρών  μεταδόθηκε για πρώτη φορά ζωντανά από την τηλεόραση στις 17 Ιανουαρίου 2010. Η απονομή έγινε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. Παρουσιαστής της απονομής ήταν ο Ρίκι Τζέρβες.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 2009. Ανάμεσα στις ταινίες, το Ραντεβού στον Αέρα (Up in the Air) είχε τις περισσότερες (συνολικά έξι) ακολουθούμενο από το  Εννέα (Nine) με πέντε και τα Avatar και Άδωξοι Μπάσταρδη (Inglourious Basterds) με 4 το καθένα.
Υποψηφιότητες και νικητές
Οι νικητές με έντονους χαρακτήρες.
Βραβείο Σεσίλ ντε Μιλ
Μάρτιν Σκορσέζε
Παραπομπές
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2010
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αρμενίου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αρμενίου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Αρμένιο του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε στις 22 Απριλίου 1884 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Λάρισα και το Βόλο.
Yπηρεσίες
Αρμενιο Αρμενιο
Μπογιάνα Σταμένοφ
Η Μπογιάνα Σταμένοφ (Бојана Стаменов,, γεννηθείσα στις 24 Ιουνίου 1986) είναι Σέρβα τραγουδίστρια που ασχολείται με τις μουσικές σόουλ, τζαζ, ριθμ εν μπλουζ. Είναι περισσότερο γνωστή διεθνώς για την εκπροσώπηση της Σερβίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 2015 με το τραγούδι "Beauty never lies", όπου τερμάτισε 10η με 53 πόντους.
Συμμετέχει επίσης σε παραστάσεις για παιδιά στο Θέατρο Μπόσκο Μπούχα στο Βελιγράδι. Η Σταμένοφ εξετέλεσε την πρώτη της συναυλία στις 13 Ιουνίου, στο κέντρο Σάβα στο Βελιγράδι, ενώ εργαζόταν στο πρώτο άλμπουμ της. Η τραγουδίστρια ανακοίνωσε ότι όλες οι ηχογραφήσεις θα είναι στα αγγλικά.
Τηλεόραση
Το 2012, η Σταμένοφ κατέλαβε την τέταρτη θέση στη τρίτη έκδοση του Ja imam talenat!, τη Σερβική έκδοση του τηλεοπτικού προγράμματος Έχεις ταλέντο.
Ερμήνευσε ζωντανά τα ακόλουθα τραγούδια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι τραγουδιστές
Νικητές στο Αυστραλιανό Όπεν (διπλό μικτό)
To διπλό μικτό του Αυστραλιανού Όπεν στην αντισφαίριση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1922.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλιανό Όπεν
Κακοδίκι Χανίων
Το Κακοδίκι (επίσημο: το Κακοδίκιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Απέχει 65 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 300 μ. στην κοιλάδα του Κακοδικιανού ποταμού, στους πρόποδες του όρους Άγιος Δίκαιος, χωρισμένο σε συνοικίες.
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο χωριό έχει ανακαλυφθεί νεκροταφείο των ύστερων ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, σχετιζόμενο πιθανόν με την αρχαία Κάνδανο. Ανασκάφηκαν τρεις τάφοι και βρέθηκαν χρυσά κτερίσματα, γυάλινα και πήλινα αγγεία και χάλκινο προσωπείο.
Το χωριό καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 και οι Τούρκοι σκότωσαν 70 γυναικόπαιδα. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στο Κακοδίκι κατοικούσαν 15 χριστιανικές και 20 μουσουλμανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται μαζί με άλλα δέκα χωριά, αλλά στην επόμενη απογραφή αναφέρεται ξεχωριστά, με 98 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον δήμο Αρχιστράτηγου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Καντάνου.
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο Κακοδίκι σώζονται πολλές βυζαντινές τοιχογραφημένες εκκλησίες. Ο ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου φέρει τοιχογραφίες οι οποίες χρονολογούνται στο πρώτο μισό του 14ου αιώνα και φέρει χάραγμα με τη χρονολογία 1420. Διαθέτει επίσης γοτθικό θύρωμα, χαρακτηριστικό ασυνήθιστο στο νομό Χανίων, και ανήκει στον τύπο του μονόχωρου καμαρόσκεπου. Στη συνοικία Μπεϊλίτικα σώζεται ο μονόχωρος ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, με τοιχογραφίες σε κακή κατάσταση και χάραγμα του 1506. Στην περιοχή Τζιλανιανά σώζεται ο μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός του Αγίου Ισιδώρου. Στο εσωτερικό του ναού σώζονται τοιχογραφίες, με τυπική θεματολογία, και ο Τζουζέπε Γκερόλα διέσωσε τη κτητορική επιγραφή, η οποία αναφέρει ως έτος κτίσεως του ναού το 6929 (=1420-1421). Στους παραστάδες της πόρτας έχουν ενσωματωθεί τμήματα από δωρικό κιονόκρανο.
Ο μικρών διαστάσεων μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός της Παναγίας, αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, σώζει κάποιες από τις τοιχογραφίες του, αν και όχι σε καλή κατάσταση. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, η αγιογράφηση είναι έργο του Ιωάννη Παγωμένου και έλαβε χώρα το 6840 από κτίσεως κόσμου (αντιστοιχεί στα έτη 1331-1332). Πρόκειται για το τελευταίο υπογεγραμμένο έργο του. Στο εξωτερικό της νότιας πλευράς του ναού σώζονται σπαράγματα γραπτού διακόσμου. Το τοιχογραφικό πρόγραμμα είναι τυπικό της εποχής, με κυρίως μεσοβυζαντινά πρότυπα τα οποία εμπλουτίστηκαν με στοιχεία δυτικής τέχνης.
Κοντά στο χωριό σωζόταν το γεφύρι του Κακοδικίου, το οποίο κτίστηκε το 1905 και κατέρρευσε τον Ιανουάριο του 2018. Το γεφύρι έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο νεότερο μνημείο και σχεδιάζεται να ανακατασκευαστεί.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε Κοινότητα Κακοδικίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2004-05
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2004-05 ήταν η 28η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση Αμμοχώστου για 12η φορά στην ιστορία της.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη των ομάδων μετά την ολοκλήρωση των play off ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2004 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2005
Βόρειος Ευβοϊκός κόλπος
Ο Βόρειος Ευβοϊκός κόλπος είναι ένας από τους δύο μεγάλους κόλπους που σχηματίζονται ανάμεσα στην Εύβοια και την Στερεά Ελλάδα. Ο κόλπος καταλήγει στο στενό του Ευρίπου στην περιοχή της Χαλκίδας, όπου ενώνονται τα νερά του με τα νερά του Νότιου Ευβοϊκού. Ο Βόρειος Ευβοϊκός δεν έχει πολλά νησιά στο εσωτερικό του. Στην είσοδό του βρίσκεται η συστάδα Λιχάδες ενώ στην δυτική του ακτή κοντά στην Αταλάντη υπάρχουν οι νησίδες Γάιδαρος και Αταλαντονήσι.
Κατηγορία:Κόλποι της Βοιωτίας Κατηγορία:Κόλποι της Εύβοιας Κατηγορία:Κόλποι της Φθιώτιδας Κατηγορία:Κόλποι της Στερεάς Ελλάδας Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας
Πεδιαίος
Ο Πεδιαίος (Πηθκιάς ή Πηδιάς στην Κυπριακή διάλεκτο, Τουρκικά: Kanlı Dere) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός - χείμαρρος της Κύπρου, με μήκος 98 χιλ. Το μέγιστο βάθος του φτάνει τα 10 μέτρα. Έχει τις πηγές του στην οροσειρά του Τροόδους, κοντά στο μοναστήρι του Μαχαιρά. Ρέει βορειοδυτικά, διασχίζοντας την πεδιάδα της Μεσαορίας και την πρωτεύουσα του νησιού Λευκωσία. Συνεχίζει την πορεία του προς τα ανατολικά, όπου καταλήγει στον κόλπο της Αμμοχώστου, κοντά στην αρχαία πόλη της Σαλαμίνας.
Ετυμολογία και προέλευση
Η έννοια του ονόματος είχε σαν σκοπό στο να ερμηνεύει τα σημεία της Ανατολής και της Δύσης. Από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ιδείν και Εος (ανατολή ή αυγή) “ΙδεϊEος”, θωρεί, βλέπει την ανατολή καθώς η πορεία του ποταμού, συνέπιπτε με τη διαδρομή της Ηούς, Θεάς της Ανατολής. Μια εννοιολογικά αποδεκτή ονομασία στην αρχαιότητα. Ένα ορόσημο χρήσιμο για τον εντοπισμό θέσης στην αρχαιότητα.
Ιστορία
Τα νερά του ποταμού χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα για την οχύρωση της πόλης της Λευκωσίας, αφού διοχετεύονταν στα ειδικά κατασκευασμένα φρεάτια που περιτριγυρίζουν τα Ενετικά τείχη της πόλης, εμποδίζοντας τις εχθρικές παρεμβάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Αμμοχώστου
Ευρώπη (ναρκοθηρευτικό)
Το «Ευρώπη» είναι ένα ναρκοθηρευτικό πλοίο και αποτελεί το ένα από τα 12 Ναρκοθηρευτικά τύπου «Χαντ» τα οποία κατασκευάστηκαν απο τα ναυπηγεία της VOSPER THORNYCROFT στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας. Eίναι κατασκευασμένo από Πλαστικό Ενισχυμένο με Υαλονήματα (GRP) για την ελαχιστοποίηση του μαγνητικού ίχνους και διαθέτει υψηλή αντοχή. Το «Ευρώπη» κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού και είχε το όνομα «HMS BICESTERΜ-36».
Carcharhinus melanopterus
Ζωική περιγραφή
Είναι μεταξύ των πιο άφθονων καρχαριών που διαβιούν στους τροπικούς κοραλλιογενείς υφάλους του Ινδικού και του Ειρηνικού ωκεανού. Το είδος αυτό προτιμά ρηχά, παράκτια ύδατα και το πρώτο ραχιαίο πτερύγιό του εκτίθεται, με αποτέλεσμα να αποτελεί κοινή θέα στην περιοχή. Οι περισσότεροι μαυροπτέρυγοι υφαλοκαρχαρίες απαντώνται πάνω από προεξοχές υφάλων και αμμώδη επίπεδα, αν και είναι γνωστό επίσης ότι μπορεί να εισέλθει σε υφάλμυρα και γλυκά υδάτινα περιβάλλοντα. Το είδος αυτό φτάνει συνήθως σε μήκος το 1,6 m.
Ευρώπη (ναρκοθηρευτικό)
Ιστορικό
Το «Ευρώπη» αποδόθηκε στην ενεργό δράση τον Μάϊο του 1986 και έκτοτε τέθηκε στη 2η Μοίρα Ναρκοθηρευτικών του Αγγλικού Ναυτικού με βάση το Πόρτσμουθ. Συμμετείχε σε επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκών στον Περσικό Κόλπο μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου αλιεύοντας εβδομήντα πέντε (75) νάρκες.
Carcharhinus melanopterus
Ζωική περιγραφή
Οι μαυροπτέρυγοι υφαλοκαρχαρίες έχουν εξαιρετικά μικρές οικίες ζώνες και επιδεικνύουν ισχυρή πίστη χώρο, παραμένοντας εντός της ίδιας περιοχής έως και αρκετά χρόνια τη φορά. Είναι ενεργοί θηρευτές των μικρών οστεϊχθύων, κεφαλόποδων και οστρακόδερμων, και είναι επίσης γνωστό ότι τρέφονται με θαλάσσια φίδια και θαλασσοπούλια. Οι πτυχές της ιστορίας της ζωής του μαυροπτέρυγου υφαλοκαρχαρία είναι μεταβλητές και ορισμένες φορές αντικρουόμενες, και εν μέρει αντανακλούν τις γεωγραφικές διαφορές στο εσωτερικό του είδους. Όπως και άλλα μέλη της οικογένειάς του, αυτός ο καρχαρίας είναι ζωοτόκος με τα θηλυκά γεννούν 2-5 μικρά σε διετή, ετήσιο, ή ενδεχομένως εξαμηνιαίο κύκλο. Οι εκθέσεις της περιόδου κύησης ποικίλουν από 7-9, σε 10-11, και ενδεχομένως 16 μήνες. Στο ζευγάρωμα προηγείται το αρσενικό, που παρακολουθεί στενά πίσω από το θηλυκό, πιθανόν προσελκυόμενο από χημικά σήματα. Οι νεογέννητοι καρχαρίες βρίσκονται περαιτέρω παράκτια και σε πιο ρηχά νερά από τους ενήλικες, περιτριγυρίζοντας σε μεγάλες ομάδες σε περιοχές που πλημμυρίζουν από την υψηλή παλίρροια.
Ευρώπη (ναρκοθηρευτικό)
Ιστορικό
Στις 31 Ιουλίου 2000 το «HMS BICESTER» πουλήθηκε και παραδόθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό υπό την διοίκηση του Πλωτάρχη (ΠΝ) Ευάγγελου Μαρίνου και μετονομάστηκε σε «Ν/ΘΗ Ευρώπη» (Μ - 62). Στις 25 Αυγούστου 2000 το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι του Πόρτσμουθ πλέοντας πρoς τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας όπου και κατέπλευσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2000 και μέχρι σήμερα υπάγεται στη Διοίκηση Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ) και στην 3η Μοίρα Ναρκαλιευτικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκοθηρευτικά
Carcharhinus melanopterus
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
Γουίλιαμ Γκίλμουρ
Ο Γουίλιαμ "Μπιλ" Γκίλμουρ (αγγλικά : William "Bill" Gilmour), ήταν Αυστραλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν φιναλίστ το 1955 στο διπλό με συμπαίκτη τον Μέρβιν Ρόουζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Αχιλλέας Θεοφίλου
Ο Αχιλλέας Θεοφίλου είναι Έλληνας μουσικός παραγωγός, ο οποίος δραστηριοποιείται δεκαετίες στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μυτιλήνη.
Τη δεκαετία του 1970 υπήρξε συνεργάτης και παραγωγός πολλών δίσκων του Γιώργου Νταλάρα. Στη συνέχεια συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον Αντώνη Βαρδή και τον Γιάννη Πάριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Εθνικό Πάρκο Ποντίλσκι Τοβτρέ
Το Εθνικό Πάρκο "Ποντίλσκι Τοβτρέ" (Націона́льний приро́дний парк «Поді́льські То́втри») είναι εθνικό πάρκο ευρισκόμενο στο δυτικό μέρος της Ουκρανίας. Είναι η μεγαλύτερη προστατευμένη περιοχή της Ουκρανίας.
Ιδρύθηκε στις 27 Ιουλίου 1996 με έγκριση του τότε πρωθυπουργού Λεονίντ Κούτσμα προκειμένου να διατηρηθεί και να προστατευθεί το φυσικό τοπίο της περιοχής.
Γενική εικόνα
Το πάρκο καλύπτει μια περιοχή 2,613 τ.χλμ. Διατηρούνται 1,700 είδη χλωρίδας από τα οποία 60 είναι σε κίνδυνο και 217 είδη πανίδας από τα οποία 29 είναι σε κίνδυνο. Ο κύριος στόχος του Εθνικού φυσικού πάρκου είναι η διατήρηση της φυσικής ποικιλότητας, η δημιουργία των οργανωμένων ζωνών αναψυχής και ευεξίας. Το πάρκο περιλαμβάνει περίπου 14% του κρατικού δασικού ταμείου, πάνω από 13% των συλλογικών γεωργικών δασών και άλλα εδάφη της περιοχής. Το συνολικό δασικό ταμείο του πάρκου αντιπροσωπεύει περίπου 3.015 εκτάρια (7.450 στρέμματα).
Εξωτερικός σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές
Διμερές διάγραμμα φάσεων
Ένα διμερές διάγραμμα φάσεων είναι διάγραμμα φάσεων που δείχνει ποιες φάσεις δημιουργούνται σε συνθήκες θερμοδυναμικής ισορροπίας όταν δύο ουσίες (στοιχεία ή χημικές ενώσεις) βρεθούν μαζί σε συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και σε συγκεκριμένη αναλογία. Συνήθως στα διμερή διαγράμματα φάσεων, η πίεση αγνοείται και υπονοείται ότι είναι ίση με την ατμοσφαιρική (εκτός και αν προσδιορίζεται).
Στα διμερή διαγράμματα φάσεων, η αναλογία των δύο κυρίων συστατικών ουσιών παρουσιάζεται στον άξονα των x και η θερμοκρασία στον άξονα των y. Ο άξονας των x εκφράζεται συνήθως ως γραμμομοριακό κλάσμα (% mol) ή ως ποσοστό μάζας (% κ.β.).
Μετασχηματισμοί και χαρακτηριστικά σημεία
Στις περιπτώσεις ουσιών που δεν είναι πλήρως διαλυτές μεταξύ τους, τότε στο διμερές διάγραμμα φάσεων παρουσιάζεται μία αναλογία των δύο κυρίων συστατικών με σημείο τήξεως χαμηλότερο από τα σημεία τήξεως και των δύο κυρίων συστατικών. Το σημείο αυτό αποκαλείται ευτηκτικό και αποτελεί χαρακτηριστικό σημείο του συστήματος. Σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από την ευτηκτική, ένα τήγμα ευτηκτικής σύστασης LE διασπάται σε δύο στερεές φάσεις S1 και S2: LE → S1 + S2
260px|right|thumb|Το διάγραμμα φάσεων φορστερίτη–χαλαζία περιέχει ένα περιτηκτικό (Ρ) και ένα ευτηκτικό σημείο (Ε). Επίσης σε διαγράμματα φάσεων με ενδιάμεσες σταθερές ενώσεις, μπορεί να υπάρχουν περισσότερα από ένα ευτηκτικά σημεία, καθώς και περιτηκτικά σημεία. Όταν ένα μείγμα περιτηκτικής σύστασης αποψύχεται, μία στερεή φάση (S1) που στερεοποιείται πρώτη σε υψηλή θερμοκρασία αντιδρά με την παραμένουσα υγρή φάση (LP) για να δημιουργηθεί μια νέα στερεά φάση (S2) σε χαμηλότερη θερμοκρασία: LP + S1 → S2
Για παράδειγμα, ο χαλαζίας (SiO2) και ο φορστερίτης (Mg2SiO4) σχηματίζουν την ενδιάμεση σταθερή φάση του ενσταντίτη (MgSiO3). Στο διάγραμμα φάσεων Mg2SiO4 – SiO2, ο ενσταντίτης εμφανίζεται ως μία κατακόρυφη γραμμή στο σημείο x = 34% κ.β. SiO2. Μεταξύ του ενσταντίτη και του χαλαζία υπάρχει ένα περιτηκτικό σημείο στους 1560°C για περίπου 37% κ.β. χαλαζία, καθώς και ένα ευτηκτικό σημείο στους 1540°C για περίπου 46% κ.β. χαλαζία.
Στην περίπτωση, δύο μη αναμείξιμων υγρών φάσεων, L1 και L2, που αντιδρούν για να δώσουν μία και μοναδική νέα στερεά φάση S, τότε γίνεται λόγος για συντηκτικό μετασχηματισμό ή συντηκτική αντίδραση: L1 + L2 → S Παράδειγμα συντηκτικού μετασχηματισμού υπάρχει στο διάγραμμα φάσεων K–Zn στους 590°C και για σύσταση 3–90% Zn.
Πιο σπάνιος είναι ο μετατηκτικός μετασχηματισμός (αλλιώς μετατηκτική αντίδραση). Σε ένα μετατηκτικό μετασχηματισμό, μία στερεά φάση S1 δίνει μία άλλη στερεά φάση και περισσότερη υγρή φάση L (η οποία υπάρχει ήδη): S1 → S2 + L Παράδειγμα μετατηκτικού μετασχηματισμού υπάρχει στο διάγραμμα φάσεων Ag–Li στους 317°C και για σύσταση 5–9% Li.
Βιβλιογραφία και άλλες σημειώσεις
Για περισσότερες βιβλιογραφικές παραπομπές και εξωτερικές συνδέσεις, βλ. λήμμα διάγραμμα φάσεων
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης Κατηγορία:Μεταλλουργία Κατηγορία:Επιστήμη υλικών Κατηγορία:Διαγράμματα
Λουί ντε Μπρέιγ
Ο Λουί ντε Μπρόι (Louis De Broglie, 15 Αυγούστου 1892 – 19 Μαρτίου 1987) ήταν γόνος αριστοκρατικής γαλλικής οικογένειας, που περιελάμβανε στρατηγούς, πρεσβευτές, υπουργούς εξωτερικών και τουλάχιστον ένα δούκα, τον μεγαλύτερο του αδελφό, Μορίς ντε Μπρολί. Ο Λουί ντε Μπρολί ασχολήθηκε μάλλον αργά με την θεωρητική φυσική, γιατί είχε σπουδάσει αρχικά ιστορία. Μόνον μετά τη θητεία του ως χειριστής ασυρμάτου στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο ακολούθησε το παράδειγμα του μεγάλου του αδερφού και άρχισε τις σπουδές του στην φυσική. Ο Μορίς ντε Μπρολί ήταν διακεκριμένος πειραματικός φυσικός και διεξήγαγε πειράματα στο οικογενειακό του μέγαρο στο Παρίσι.
Το έργο του
Η σημαντικότερη συνεισφορά του στη φυσική (η οποία του χάρισε και το βραβείο Νόμπελ το 1929) ήταν η πρόταση του ότι η διττή υπόσταση κύματος και σωματιδίου (κυματοσωματιδιακός δυϊσμός) δεν βρίσκει εφαρμογή μόνο στο φως αλλά και στην ύλη. Ανέπτυξε μια αλυσίδα συλλογισμών εκκινώντας από την ειδική θεωρία της σχετικότητας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ύλη πρέπει να διαθέτει την κυματική της μετενσάρκωση. Η ιδέα του έγινε αμέσως αποδεκτή από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, και οι φυσικοί Clinton Davisson και Lester Germer που τότε εργάζονταν στην τηλεφωνική εταιρεία Bell, πραγματοποίησαν πειράματα που επιβεβαίωσαν την ορθότητα της (1925).
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών