cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυστρία
Επιστήμη και Φιλοσοφία
Η Αυστριακή Σχολή Οικονομικών, που είναι μια από τις κύριες ανταγωνιστικές τάσεις της οικονομικής θεωρίας, σχετίζεται με τους Αυστριακούς οικονομολόγους Καρλ Μένγκερ, Γιόζεφ Σουμπέτερ, Οιγκεν φον Μπεμ-Μπάβερκ, Λούντβιχ φον Μίζες και Φρίντριχ Χάγιεκ. Άλλοι αξιοσημείωτοι αυστριακής καταγωγής μετανάστες περιλαμβάνουν τον στοχαστή του μάνατζμεντ Πέτερ Ντρούκερ, τον κοινωνιολόγο Πάουλ Φέλιξ Λάτσαρσφελντ και τον επιστήμονα Σερ Γκούσταφ Νόσαλ.
Τρόφιμα και ποτά
Η κουζίνα της Αυστρίας προέρχεται από εκείνη της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Η αυστριακή κουζίνα είναι κυρίως η παράδοση της Βασιλικής Κουζίνας (Hofküche), παραδοσιακής εδώ και αιώνες. Φημίζεται για τις καλά ισορροπημένες παραλλαγές της με μοσχαρίσιο και χοιρινό κρέας και αμέτρητες παραλλαγές λαχανικών. Υπάρχει επίσης η παράδοση Mehlspeisen των αρτοποιείων, που δημιουργούσαν ιδιαίτερες λιχουδιές όπως τα Sachertorte, τα Krapfen, που είναι ντόνατς συνήθως γεμιστά με μαρμελάδα βερίκοκο ή κρέμα, και τα στρούντελ όπως Apfelstrudel με γέμιση μήλου, Topfenstrudel με γέμιση με ένα είδος τυροπήγματος που ονομάζεται topfen και Millirahmstrudel (στρούντελ από γάλα-κρέμα).
Εκτός από τις τοπικές παραδόσεις της περιοχής η κουζίνα έχει επηρεαστεί από την ουγγρική, την τσέχικη, την πολωνική, την εβραϊκή, την ιταλική, τη βαλκανική και τη γαλλική κουζίνα, από τις οποίες έχουν συχνά δανειστεί τόσο πιάτα όσο και μέθοδους παρασκευής φαγητού. Η αυστριακή κουζίνα είναι επομένως μια από τις πιο πολυπολιτισμικές και διαπολιτισμικές στην Ευρώπη. Τυπικά αυστριακά πιάτα είναι μεταξύ άλλων το Βιεννέζικο σνίτσελ, το Schweinsbraten, το Kaiserschmarren, το Knödel, το Sachertorte και το Tafelspitz. Υπάρχουν επίσης τα Kärntner Kasnudeln', που είναι θυλάκια ζύμης γεμάτες με γιαούρτι, πατάτες, βότανα και μέντα που βράζονται και σερβίρονται με σάλτσα βουτύρου. Τα Kasnudeln σερβίρονται παραδοσιακά με σαλάτα. Τα πιάτα Eierschwammerl είναι επίσης δημοφιλή. Η Αυστρία είναι επίσης διάσημη για τα σοκολατάκια Mozartkugeln και την παράδοση της στον καφέ. Με πάνω από 8 κιλά ετησίως έχει την έκτη υψηλότερη κατά κεφαλήν κατανάλωση καφέ παγκοσμίως.
Η μπύρα πωλείται σε συσκευασίες 0,2 λίτρων (ενός Pfiff), 0,3 λίτρων (ενός Seidel, kleines Bier ή Glas Bier) και 0,5 λίτρων (ενός Krügerl ή großes Bier ή Halbe). Στα φεστιβάλ διανέμονται επίσης ένα λίτρο Maß και δύο λίτρα 'Doppelmaß'' σε βαυαρικό στυλ. Τα πιο δημοφιλή είδη μπύρας είναι η lager (γνωστή ως Märzen στην Αυστρία), η φυσικά θολή Zwicklbier και η μπύρα σίτου. Σε γιορτές όπως τα Χριστούγεννα και το Πάσχα διατίθεται επίσης μπύρα bock.
Οι σημαντικότερες οινοπαραγωγικές περιοχές είναι στην Κάτω Αυστρία, το Μπούργκενλαντ, τη Στυρία και τ Βιέννη. Από το σταφύλι Grüner Veltliner παράγονται μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα λευκά κρασιά της Αυστρίας και το Zweigelt είναι το ευρύτερα φυτευμένο κόκκινο σταφύλι.
Στην Άνω Αυστρία, την Κάτω Αυστρία, τη Στυρία και την Καρινθία παράγεται ευρέως το Most, ένα είδος μηλίτη ή αχλαδίτη.
Πίνεται ένα σναπ με συνήθως ως 60% αλκοόλ ή μπράντι φρούτων, που στην Αυστρία παρασκευάζεται από μια ποικιλία φρούτων, για παράδειγμα βερίκοκα και μούρα. Τα προϊόντα σναπ των μικρών ιδιωτικών [[Απόσταξη|αποστακτηρίων], από τα οποία υπάρχουν περίπου 20.000 στην Αυστρία, είναι γνωστά ως Selbstgebrannter ή Hausbrand.
Τα τοπικά αναψυκτικά όπως το Almdudler είναι πολύ δημοφιλή σε όλη τη χώρα ως εναλλακτική λύση στα αλκοολούχα ποτά. Ένα άλλο δημοφιλές ποτό είναι το λεγόμενο Spezi, κάτι μεταξύ της Coca-Cola και της αρχικής φόρμουλας της πορτοκαλαδας Fanta ή του πιο τοπικά γνωστού Frucade. Το Red Bull, το ενεργειακό ποτό με τις υψηλότερες πωλήσεις στον κόσμο, εισήχθη από τον Αυστριακό επιχειρηματία Ντίτριχ Μάτεσιτς.
Αθλητισμός
Λόγω του ορεινού εδάφους το αλπικό σκι είναι σημαντικό άθλημα στην Αυστρία και είναι εξαιρετικά πολύτιμο για την προώθηση και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Παρόμοια αθλήματα όπως το σνόουμπορντ ή το άλμα με σκι είναι επίσης ευρέως δημοφιλή. Αυστριακοί αθλητές όπως οι Ανεμαρίε Μόζερ-Πρελ, Φραντς Κλάμερ, Χέρμαν Μάγιερ, Τόνι Σάιλερ, Μπένγιαμιν Ράιχ, Μάρλιες Σιλντ και Μάρτσελ Χίρσερ θεωρούνται ευρέως ως μερικοί από τους μεγαλύτερους αλπικούς σκιέρ όλων των εποχών και όπως οι Αρμιν Κόγκλερ, Αντρεσς Φέλντερ, Ερνστ Βέτορι, Αντρεσς Γκόλντμπεργκερ, Αντρεσς Βίντχελτσλ, Τόμας Μόργκενστερν και Γκρέγκορ Σλίρεντσαουερ ως μερικοί από τους καλύτερους άλτες του σκι όλων των εποχών. Το αγωνιστικό έλκηθρο, το λουτζ και το σκέλετον είναι επίσης δημοφιλή αθλήματα με μια μόνιμη πίστα που βρίσκεται στο Iγκλς του Ίνσμπρουκ, που φιλοξένησε αγώνες αγωνιστικού έλκηθρου και λουτζ για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 και του 1976 που πραγματοποιήθηκαν στο Ίνσμπρουκ. Οι πρώτοι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων το 2012 πραγματοποιήθηκαν επίσης στο Ίνσμπρουκ. Δημοφιλές ομαδικό άθλημα στην Αυστρία είναι το ποδόσφαιρο, που διέπεται από την Αυστριακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Η Αυστρία ήταν μεταξύ των πιο επιτυχημένων ποδοσφαιρικών εθνών στην ευρωπαϊκή ήπειρο καταλαμβάνοντας την 4η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1934, την 3η σε εκείνο του 1954 και την 7η σε εκείνο του 1978. Ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίες το αυστριακό ποδόσφαιρο δεν γνώρισε διεθνείς επιτυχίες. Διοργάνωσε επίσης το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου της ΟΥΕΦΑ το 2008 μαζί με την Ελβετία. Το εθνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αυστρίας είναι η Αυστριακή Μπουντεσλίγκα, που περιλαμβάνει ομάδες με ρεκόρ πρωταθλημάτων όπως οι Ραπίντ Βιέννης, Αούστρια Βιέννης και Στουρμ Γκρατς.
Εκτός από το ποδόσφαιρο η Αυστρία διαθέτει επίσης επαγγελματικά εθνικά πρωταθλήματα για τα περισσότερα μεγάλα ομαδικά αθλήματα, όπως η Αυστριακή Λίγκα χόκεϊ επί πάγου, η Αυστριακή ΜπουντεσλίγκαΜ μπάσκετ και η Αυστριακή Λίγκα αμερικανικού ποδόσφαιρου. Η ιππασία είναι επίσης δημοφιλής και στη Βιέννη βρίσκεται η φημισμένη ομώνυμη Ισπανική Σχολή Ιππασίας.
Ο Τόμας Μούστερ είναι πρώην τενίστας και ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών. Κέρδισε το Ρολάν Γκαρός το 1995 και το 1996 κατετάγη νούμερο 1 στην κατάταξη ATP. Άλλοι γνωστοί Αυστριακοί τενίστες είναι ο νικητή του Αμερικανικού Οπεν του 2020 Ντόμινικ Τιμ, ο Χορστ Σκοφ και ο Γιούργκεν Μέλτσερ.
Ο αθλητισμός έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης και στην τόνωση της εθνικής αυτοπεποίθησης στα πρώτα χρόνια της Δεύτερης Δημοκρατίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσω εκδηλώσεων όπως ο ποδηλατικός αγώνας Γύρος της Αυστρία και μέσω αθλητικών επιτυχιών όπως η τρίτη θέση της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 και οι επιδόσεις του Τόνι Σάιλερ και της υπόλοιπης "Ομάδας Θαύμα του Κίτσμπυελ" τη δεκαετία του 1950.
Διεθνείς σχέσεις
Στην Αυστρία υπάρχουν πολλές πρεσβείες και προξενεία από χώρες που εκπροσωπούνται άμεσα σε αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κράτη Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη Κατηγορία:Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Γύψος (οικοδομικό υλικό)
Ο γύψος είναι μια επικάλυψη σοβά, που εφαρμόζεται σε τοιχοποιίες ή επιφάνειες σκυροδέματος, σε τοίχους και οροφές εσωτερικά και εξωτερικά. Έχει ως βασικό συστατικό την γύψο.
Σαγρέ
Τοίχος με ανομοιόμορφη, επιφάνεια που έχει εξογκώματα 1-5 χιλιοστών.
Σπυροτό
Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
2908 Σιμογιάμα
Ο Σιμογιάμα (Shimoyama) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Τοσιμάσα Φουρούτα, που παρατηρούσε από το Τοκάι του Νομού Αϊτσί, και πήρε το όνομά του από το ιαπωνικό χωριό Σιμογιάμα, που σήμερα έχει συγχωνευθεί με την πόλη Τογιότα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σιμογιάμα εκτιμάται σε 29,38 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0514.
Ράινερ Στάχελ
Ο Ράινερ Στάχελ (γερμ: Rainer Stahel, 15 Ιανουαρίου 1892 - 30 Νοεμβρίου 1955) ήταν Γερμανός υποστράτηγος που συμμετείχε στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους. Μνημονεύεται για τη συμβολή του καλοκαίρι του 1944 αρχικά στη μάχη του Βίλνιους και κατόπιν στην προσπάθεια των γερμανικών δυνάμεων για κατάπνιξη της εξέγερσης της Βαρσοβίας. Τον Σεπτέμβριο του 1944 αιχμαλωτίστηκε από τη NKVD και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στις σοβιετικές φυλακές.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1892 στο Μπίλεφελντ της Γερμανίας και το 1911 κατετάγη στον γερμανικό στρατό. Κατόπιν έλαβε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια του οποίου τιμήθηκε δύο φορές με το μετάλλιο του Σιδηρού Σταυρού. Αργότερα σταδιοδρόμησε στις φινλανδικές ένοπλες δυνάμεις συμμετέχοντας και στον Φινλανδικό Εμφύλιο. Επανήλθε στον γερμανικό στρατό το 1934 και αργότερα μετατάχτηκε στη Λουφτβάφε.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε κυρίως σε μονάδες αντιαεροπορικής προστασίας στη Γαλλία, το Ανατολικό Μέτωπο και την Ιταλία, όπου μεταξύ άλλων διετέλεσε διοικητής της Ρώμης για διάστημα οκτώ μηνών. Το καλοκαίρι του 1944 ανέλαβε τη διοίκηση της φρουράς της πόλης του Βίλνιους, συμμετέχοντας στη μάχη των γερμανικών δυνάμεων εναντίον του Κόκκινου Στρατού και των ανταρτών της πολωνικής αντιστασιακής οργάνωσης Armia Krajowa ή AK (ελλ: Εγχώριος Στρατός ή Στρατός της Πατρίδας). Παρά την ήττα των Γερμανών και την απελευθέρωση της πόλης, ο ίδιος κατάφερε να διασπάσει με περίπου 3.000 στρατιώτες τον εχθρικό κλοιό και να βρει καταφύγιο στις φίλιες γραμμές.
Όταν ξέσπασε την 1η Αυγούστου η εξέγερση της Βαρσοβίας, ο Στάχελ αποκλείστηκε από αντάρτες της Armia Krajowa στο Ανάκτορο Μπριουχλ μαζί με άλλα υψηλόβαθμα στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη των δυνάμεων Κατοχής. Ο ίδιος και οι υπόλοιποι Γερμανοί που πολιορκούνταν στο ανάκτορο απεγκλωβίστηκαν στις 6 Αυγούστου, έπειτα από κοινή επιχείρηση του τμήματος μάχης Ντιρλεβάνγκερ και τεθωρακισμένων. Την προηγούμενη ημέρα, ο Στάχελ παύθηκε από τη θέση του διοικητή των γερμανικών δυνάμεων της πόλης, έχοντας αντικατασταθεί από τον Έριχ φον ντεμ Μπαχ-Ζελέφσκι. Παρά τη χρονικά περιορισμένη περιορισμένη συμμετοχή του στην καταστολή της εξέγερσης, ο Στάχελ κατηγορείται για τη λήψη σειράς διαταγών που οδήγησαν σε μαζικές εκτελέσεις αιχμαλώτων και αμάχων κατά τις πρώτες μέρες των συγκρούσεων.
Walter de Gruyter
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι
Ράινερ Στάχελ
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Φινλανδοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού
Αλέξανδρος (γιος Δημητρίου Πολιορκητή)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Πιερ Ντυμπουά
Ο Πιέρ Ντυμπουά, γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1945 στο Σαρλεβίλ-Μεζιέρ, είναι Γάλλος συγγραφέας, σεναριογράφος κινουμένων σχεδίων, συγγραφέας, παραμυθάς και κονφερασιέ, στον οποίο οφείλεται η αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος για τις νεράιδες και τα υπόλοιπα φανταστικά πλάσματα στη Γαλλία.
Βιογραφία
Έχοντας από μικρή ηλικία αναπτύξει ενδιαφέρον για τις νεράιδες και τα παραμύθια, έγινε σκιτσογράφος έπειτα από σύντομες, σε διάρκεια, σπουδές στις καλές τέχνες, και στη συνέχεια συγκέντρωσε τοπικούς μύθους, τους οποίους παρουσίαζε σε ραδιόφωνο και τηλεόραση επί παραπάνω από τριάντα χρόνια, κάτι που απογείωσε την καριέρα του και του έδωσε, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα να γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό. Είναι ο εμπνευστής της ελφικολογίας, ή "μελέτης του μικρόσωμου λαού", ως αντιστάθμισμα στη μελέτη των "fairies", αν και αρχικώς επρόκειτο, απλώς, για μια φάρσα εκ μέρους του. Ο πρώτος του τόμος κινουμένων σχεδίων, ως σεναριογράφος, εκδόθηκε το 1986 και γνώρισε επιτυχία, μονάχα ως προς την αναγνώριση της δουλειάς του. Έκτοτε, εκδίδει, κάθε χρόνο, κι από έναν καινούργιο και εξακολουθεί να κάνει παρεμβάσεις στην τηλεόραση καθώς και σε συνέδρια, πάντα στα πλαίσια των παραμυθιών, του φανταστικού και των μύθων που συνδέονται με τον μικρόσωμο λαό, τομείς που έχουν γίνει ειδικότητά του.
Είναι κυρίως χάρη στις εγκυκλοπαίδειές του για τις νεράιδες, τους νάνους και τα ξωτικά, αποτέλεσμα είκοσι περίπου χρόνων ερευνών και μελέτης. Κυκλοφόρησαν στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όπου ο Πιέρ Ντυμπουά πέτυχε τη διεθνή αναγνωρισιμότητά του ως ο Γάλλος ειδικός με ότι έχει να κάνει με το παραμυθένιο. Οι εγκυκλοπαίδειές του πούλησαν χιλιάδες αντίτυπα την εποχή εκείνη, καθώς επρόκειτο για την πρώτη απόπειρα τέτοιου είδους στη Γαλλία. Έκτοτε, τα έργα του Πιέρ Ντυμπουά, είτε πρόκειται για βιβλία για την τέχνη, εγκυκλοπαίδειες, ανθολόγια μυθιστορημάτων ή παραμυθιών για ενήλικες ή παιδιά, γνώριζαν σίγουρη επιτυχία, καθώς διακατέχονταν από σοφία, αλλά και μια διακριτική παρουσία του χιούμορ.
Ο Πιέρ Ντυμπουά αποτέλεσε, ο ίδιος, πηγή έμπνευσης για άλλος συγγραφείς και σκιτσογράφους που χρησιμοποίησαν την ιδέα του για την ελφικολογία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι λαογράφοι
Α2 Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22
Το πρωτάθλημα Super League 2 2021-22 είναι η δεύτερη τη τάξει ελληνική ποδοσφαιρική κατηγορία και διεξάγεται σε 2 ομίλους με 17 ομάδες ο καθένας. Η επίσημη ονομασία του πρωταθλήματος είναι Super League 2 Betsson.
Διοργάνωση
Είναι η τρίτη χρονιά της Super League 2 (Α2 Εθνική), μιας νέας κατηγορίας που δημιουργήθηκε με την αναδιάρθρωση του 2019. Θα διεξαγόταν με τη συμμετοχή 14 ΠΑΕ, αλλά μετά τη νέα αναδιάρθρωση των επαγγελματικών κατηγοριών ποδοσφαίρου το 2021 και τη συγχώνευση με τη Football League, καθώς και την απόφαση να συμμετέχουν οι δεύτερες ομάδες (ομάδες Β) τεσσάρων ΠΑΕ της Super League 1 αναμένεται να αγωνιστούν 36 συνολικά ομάδες:
Από τη διοργανώτρια ανακοινώθηκε οτι με τη λήξη της προθεσμίας δηλώσεων συμμετοχής, στις 15 Ιουλίου, είχαν δηλώσει και οι 28 ΠΑΕ που είχαν δικαίωμα να το πράξουν, και αναμένονταν μόνο οι 4 ομάδες της Γ΄ Εθνικής καθώς και οι 4 Β' ομάδες.
Οι Ορφέας Ξάνθης, Σαντορίνη 2020 και Γ.Α.Σ. Ιαλυσός, στη συνέχεια απέσυραν τη συμμετοχή τους, ενώ στους Παναχαϊκή , Καβάλα , Ρόδο , Δόξα Δράμας και Ζάκυνθο δεν χορηγήθηκε πιστοποιητικό συμμετοχής από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, απαραίτητο για τη συμμετοχή στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2. Στις 14 Αυγούστου η ΕΠΟ κάλεσε τις 4 ομάδες της Γ' Εθνικής οι οποίες τερμάτισαν στην 3η και 4η θέση της βαθμολογίας των ομίλων των μπαράζ ανόδου (Ποσειδώνας Μηχανιώνας, Αχέρων Καναλακίου, Πανιώνιος, Ζάκυνθος), να αναπληρώσουν τις κενές θέσεις. Από αυτές τις ομάδες ήταν θετικές οι Πανιώνιος και Ζάκυνθος 1961 στους οποίους όμως δεν χορηγήθηκε πιστοποιητικό. Εφόσον δεν αναπληρωθούν όλες οι ομάδες, θα κληθούν και οι ΠΑΕ που τερμάτισαν στις δυο τελευταίες θέσεις των ομίλων της Football League και υποβιβάστηκαν στη Γ΄ Εθνική. Από αυτές ο Αστέρας Βλαχιώτη απάντησε θετικά και μάλιστα έχει κινήσει τις διαδικασίες για συμμετοχή του στην κατηγορία. Λίγο αργότερα, ο Πανιώνιος δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στην κατηγορία, λόγω αποχώρησης του ενδιαφερόμενου επενδυτή και θα αγωνιστεί και πάλι στην Γ' Εθνική.
Διεξαγωγή
2 Όμιλοι των 17 ομάδων οι 4 τελευταίες ομάδες (8 συνολικά) στις βαθμολογίες υποβιβάζονται στη Γ' Εθνική ενώ στη Super League 1 δεν προβιβάζονται οι Β' Ομάδες. Οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου παίζουν μεταξύ τους μπαράζ και ο νικητής ανεβαίνει απευθείας στη Super League 1. Ο χαμένος παίζει μπαράζ με τον 13ο της Super League 1.
Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία σε σχέση με τη σεζόν 2020-21.
Play off Ανόδου
Ο Λεβαδειακός πήρε την άνοδο για τη Super League 1 με συνολικό σκορ 2-0 και επιστρέφει στην πρώτη κατηγορία έπειτα από 3 χρόνια. Η Βέροια θα συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου/υποβιβασμού με τον 13ο της Super League 1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α2 Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022
Νεφέλωμα της Αλογοκεφαλής
Το Νεφέλωμα της Αλογοκεφαλής (γνωστό επίσης και ως αντικείμενο Μπάρναρντ 33 στο νεφέλωμα εκπομπής IC 434), είναι ένα σκοτεινό νεφέλωμα στον αστερισμό του Ωρίωνα. Το νεφέλωμα βρίσκεται ακριβώς νότια του αστέρα Αλνιτάκ, του ανατολικότερου στη Ζώνη του Ωρίωνα και αποτελεί τμήμα του πολύ μεγαλύτερου Συμπλέγματος μοριακών νεφών του Ωρίωνα. Το νεφέλωμα καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1888 από την Σκοτσέζα αστρονόμο Βιλιαμίνα Φλέμινγκ, στη φωτογραφική πλάκα B2312 που λήφθηκε στο Αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Το νεφέλωμα απέχει περίπου 1.500 έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένα από τα πιο γνωστά νεφελώματα, επειδή το στροβιλιζόμενο νέφος σκόνης και αερίου, από το οποίο αποτελείται, μοιάζει με κεφάλι αλόγου όταν παρατηρείται από τη Γη.
Το σκοτεινό αυτό νέφος σκόνης και αερίου είναι μία από τις περιοχές του Συμπλέγματος Νεφών του Ωρίωνα όπου λαμβάνει χώρα αστρική γένεση. Αυτό το «αστρικό μαιευτήριο», όπως αποκαλούνται οι περιοχές αυτού του είδους, ενδέχεται να περιέχει πάνω από εκατό είδη οργανικών και ανόργανων αερίων, καθώς και σκόνη που αποτελείται από μεγάλα και σύνθετα οργανικά μόρια.
Η κόκκινη/ροζ λάμψη προέρχεται από αέριο υδρογόνο που βρίσκεται κυρίως πίσω από το νεφέλωμα και ιονίζεται από το κοντινό άστρο Σίγμα Ωρίωνα. Μαγνητικά πεδία που υπάρχουν στην περιοχή διαμορφώνουν τα αέρια που διαφεύγουν από το νεφέλωμα σε διακριτά ρεύματα, που αποτυπώνονται ως γραμμές στο ροζ φόντο. Στα όρια του τεράστιου νέφους βρίσκεται μία λαμπρή λωρίδα αερίου υδρογόνου. Οι πυκνότητες των αστέρων είναι αισθητά διαφορετικές στις δύο πλευρές της.
Οι περιοχές υψηλής συγκέντρωσης σκόνης στο Νεφέλωμα της Αλογοκεφαλής και το γειτονικό Νεφέλωμα του Ωρίωνα είναι τοπικά εντοπισμένες, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται εναλλασσόμενοι τομείς σχεδόν απόλυτης διαφάνειας και αδιαφάνειας. Το ίδιο το νεφέλωμα είναι σκοτεινό κυρίως λόγω της πυκνής σκόνης, που απορροφά το φως των άστρων που βρίσκονται πίσω του. Το κάτω μέρος του "λαιμού" της αλογοκεφαλής ρίχνει μια σκιά προς τα αριστερά. Τα φωτεινά σημεία στη βάση του νεφελώματος είναι νεαρά άστρα σε διαδικασία σχηματισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ωρίων (αστερισμός) Κατηγορία:Σκοτεινά νεφελώματα Κατηγορία:Σχηματισμός των αστεριών
Kali Linux
Το Kali Linux είναι μια διανομή Linux βασισμένη στο Debian. Η διανομή δημιουργήθηκε με κύριο σκοπό τη χρήση σε δοκιμές διείσδυσης. Συντηρείται και χρηματοδοτείται από την Offensive Security.
Γενικά
Εκτός από μερικές διαδρομές, που άλλαξαν λόγω των προδιαγραφών του Filesystem Hierarchy Standard, οι χρήστες του BackTrack δεν θα έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ διαφορετικό περιβάλλον.
Περιέχει πολλά εργαλεία για δοκιμές διείσδυσης σε δίκτυα και διατίθεται δωρεάν. Όλα τα πακέτα, αλλά και η ίδια η διανομή είναι υπογεγραμμένα με GPG.
Εκδόσεις
Το Kali Linux παρέχεται για αρχιτεκτονικές x86, x64 και ARM.
Εγκατάσταση
Μπορεί να εγκατασταθεί από την εικόνα ISO. Μετά την εγκατάσταση μπορεί να παραμετροποιηθεί και να δημιουργηθεί νέα εικόνα ISO η οποία θα περιέχει τις προτιμήσεις του χρήστη καθώς και όποια επιπλέον εργαλεία θέλει ο χρήστης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανομές Linux Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών
Φρούριο Καζάρμα
Η Καζάρμα (Casa di arma, το οποίο αποδίδεται στα ελληνικά ως «ο στρατώνας της φρουράς»), είναι φρούριο χρονολογούμενο από την περίοδο της Ενετοκρατίας της πόλης της Σητείας στην Κρήτη της Ελλάδας. Το φρούριο αυτό ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Σητείας Κατηγορία:Κάστρα της Κρήτης
Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο εν Ιωαννίνοις
Βιογραφία
Ο Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε το 1808 στον οικισμό Τσούρχλι (σημερινό Άγιος Γεώργιος Γρεβενών) του Νομού Γρεβενών. Οι γονείς του, Κωνσταντίνος και Βασιλική, ασχολούνταν με τη γεωργία και ήταν φτωχοί. Αφού υπερέβη τα 15 έτη της ηλικίας του ,δηλαδή τα μισά χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο χωριό του στο Τσούρχλι κοντά στα μεγαλύτερά του αδέρφια που τον φρόντιζαν στο διάστημα που έμεινε ορφανός από την ηλικία των 8 ετών. Κατέβηκε στα 16 έτη στα  Γιάννενα για να βρει πόρους για να επιβιώσει. Στα 22 χρόνια του προσελήφθη στα Γιάννενα από τον χατζή Αβδουλλάχ εφέντη έμπιστος αξιωματικός του Ιμήν πασά ως ιπποκόμος. Ο Ιμήν διαδέχτηκε τον πατέρα του στην θέση του Βαλή των Ιωαννίνων το 1830 όταν εκείνος έγινε Μέγας βεζίρης στην Κωνσταντινούπολη. οι Τούρκοι του έδωσαν το όνομα γκιαούρ Χασάν. <references group="Η Ήπειρος Μαυρογορδάτου(1912)Λεύκωμα εικονοραφημένον σ.σ.186-190,εκδόσεις Ανατολή,εν Κωνσταντινουπόλει." /> Το 1836, ο Γεώργιος αρραβωνιάστηκε μια νεαρή ευσεβή Γιαννιώτισσα, την Ελένη. Την ημέρα των αρραβώνων του όμως, συκοφαντήθηκε από ένα Οθωμανό Χότζα ότι είχε εξισλαμιστεί κατά τα προηγούμενα χρόνια και επανήλθε στην ορθόδοξη πίστη. Όταν ρωτήθηκε στο δικαστήριο ο Γεώργιος, χωρίς φόβο ομολόγησε ότι γεννήθηκε από χριστιανούς γονείς και ότι παρέμεινε χριστιανός καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η ακρίβεια των λόγων του πιστοποιήθηκε και από το γεγονός ότι ήταν απερίτμητος και τελικά αφέθηκε ελεύθερος.
Παντρεύτηκε ανήμερα της γιορτής του Αγίου Δημητρίου του ίδιου έτους, δηλαδή 26 Οκτωβρίου 1836.παραμονές της πρωτοχρονιάς του 1838 η γυναίκα του Ελένη γέννησε το πρώτο τους παιδί και στις 7 Ιανουαρίου 1838 ανήμερα του Προδρόμου βάφτισε τον γιο του δίνοντας του το όνομα Ιωάννη.
Μαρτύριο
Το 1837 προσλήφθηκε ως ιπποκόμος στον Μουσελίμη των Φιλιατών, από όπου επέστρεψε στα Ιωάννινα το Δεκέμβρη του ίδιου έτους για τη γέννηση και τη βάφτιση του γιου του. Εκεί, στις 12 Ιανουαρίου 1838, ημέρα Τετάρτη, ο ίδιος Χότζας τον συκοφάντησε και πάλι ότι ευτελίζει τη μουσουλμανική πίστη, κατηγορώντας τον ότι ενώ προηγουμένως ήταν Οθωμανός, τώρα είναι Χριστιανός, παντρεμένος με Χριστιανή και ότι βάφτισε και το παιδί του χριστιανό.
Αφού τον συνέλαβαν, τον έκλεισαν στη φυλακή και τον πίεζαν να αλλαξοπιστήσει. Εκείνος όμως παρέμεινε αμετάπειστος, ομολογώντας ακατάπαυστα τη χριστιανική του πίστη. Ο κλήρος και ο λαός των Ιωαννίνων μάταια προσπάθησαν να προλάβουν την άδικη απόφαση του Τούρκου δικαστή κατά του Γεώργιου. Ο μητροπολίτης Ιωαννίνων, Ιωακείμ ο Χίος, μόλις πληροφορήθηκε τα γεγονότα, πήγε στο δικαστήριο για να υπερασπιστεί το Γεώργιο, αλλά ενώ προέβαλε σοβαρά επιχειρήματα, κανένα από αυτά δεν έγινε αποδεκτό. Την επόμενη μέρα,13 Ιανουαρίου 1838 στο δικαστήριο, προσπάθησαν να πείσουν το Γεώργιο να αλλαξοπιστήσει, προτείνοντάς του σημαντικές θέσεις και αξιώματα. Εκείνος εμμένει στην πίστη του ομολογώντας για ακόμα μια φορά: "Χριστιανός είμαι". Έτσι το μαρτύριο αρχίζει.
Τον μαστιγώνουν ανελέητα, τον καίνε με βραστό λάδι και κερί, του τρυπούν τα νύχια με ακίδες, βάζουν βαριά πέτρα στο στήθος του, την οποία μόλις και μετά βίας σηκώνουν είκοσι άνδρες. Ο Γεώργιος υπομένει γενναία λέγοντας με απλότητα: «Είμαι Χριστιανός και Χριστιανός θα πεθάνω».
Την Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 1838, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Αντωνίου, ο Άγιος απαγχονίστηκε. Το ιερό λείψανό του παρέμεινε κρεμασμένο μέχρι τις 19 Ιανουαρίου, διάστημα κατά το οποίο παρατηρήθηκαν πολλά θαυμαστά σημεία της αγιότητας του. Ήδη από το βράδυ της Δευτέρας, 17 Ιανουαρίου, ένα φως κατέβαινε από τον ουρανό και στεφάνωνε το κεφάλι του Νεομάρτυρα. Το φως αυτό εμφανιζόταν κάθε βράδυ για όλο το τριήμερο κατά το οποίο ο Νεομάρτυρας Γεώργιος παρέμεινε απαγχονισμένος. Τα θεοσημεία, οι θεοφάνειες και τα θαύματα άρχισαν από την στιγμή της εξόδου της ψυχής του από το σώμα του και της εισόδου της στον κόσμο της βασιλείας του Θεού. θεράπευσε ακόμη και μουσουλμάνα μαζί με πολλούς άλλους χριστιανούς. Κατόπιν το σκήνωμα του αγοράστηκε με αντίτιμο 300 γρόσια από τον Μουσταφά πασά, καθώς φαίνεται από το κατάστιχο της Μητρόπολης των Ιωαννίνων και ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων, Ιωακείμ ο Χίος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Γρεβενών και Άρτης, ενταφίασε το Νεομάρτυρα με τιμές στη δυτική πύλη του ιερού βήματος του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου. Το μαρτύριο και την ταφή του Γεώργιου ακολούθησαν πλήθος θαυμάτων, αδιάψευστα πειστήρια της αγιότητάς του.
Στις 25 Οκτωβρίου 1971 ο μακαριστός Μητροπολίτης Ιωαννίνων Σεραφείμ, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσις Ελλάδος, μετά του τότε πρωτοσύγκελου του και κατόπιν διαδόχου του στα Γιάννενα Θεοκλήτου έκανε την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του, τα οποία εναποτέθηκαν στο ομώνυμο ναό των Ιωαννίνων, στην Πλατεία Πάργης. Ιερός ναός αφιερωμένος στη μνήμη του Αγίου υπάρχει και στη γενέτειρά του, Άγιο Γεώργιο Γρεβενών, όπου φυλάσσεται τμήμα το ιερού του λειψάνου.
Η μνήμη του τιμάται στις 17 Ιανουαρίου και αποτελεί τον πολιούχο Άγιο της πόλης των Ιωαννίνων και της γενέτειράς του, του χωριού Άγιος Γεώργιος Γρεβενών. Τέλος, ο Άγιος τιμάται ιδιαίτερα και στο χωριό Αργυρό Πηγάδι Αιτωλοακαρνανίας, όπου υπάρχει ο ομώνυμος πεντάτρουλος ναός, ο οποίος είναι ο πρώτος ναός που χτίστικε προς τιμήν του το 1847, δηλαδή μόλις 9 χρόνια μέτα το μαρτύριό του.
Υμνολογία
Ἦχος πλ. α'. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τὸν πανεύφημον Μάρτυν Χριστοῦ Γεώργιον, Ἰωαννίνων τὸ κλέος καὶ πολιοῦχον λαμπρόν, ἐν ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἀνευφημήσωμεν· ὅτι ἐνήθλησε στερρῶς, καὶ κατήνεγκεν ἐχθρόν, τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει· καὶ νῦν ἀπαύστως πρεσβεύει, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
ή όπως ψάλλεται στη γενέτειρά του:
Τὸν πανεύφημον Μάρτυν Χριστοῦ Γεώργιον, Τσουρχλιωτών τὸ κλέος καὶ πολιοῦχον λαμπρόν, ἐν ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἀνευφημήσωμεν· ὅτι ἐνήθλησε στερρῶς, καὶ κατήνεγκεν ἐχθρόν, τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει· καὶ νῦν ἀπαύστως πρεσβεύει, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Κοντάκιον
Μεγαλυνάριον
Χαίροις τῆς Ἠπείρου θεῖος πυρσός, καὶ Ἰωαννίνων, ἀντιλήπτωρ καὶ ἀρωγός· χαίροις τῶν θαυμάτων, ἀκένωτος χειμάρρους, Γεώργιε παμμάκαρ, ἡμῶν βοήθεια.
Αντρέ Αγκάσι
Ο Αντρέ Κερκ Αγκάσι (Andre Kirk Agassi, 29 Απριλίου 1970) είναι Αμερικανός αντισφαιριστής και ένας από τους κορυφαίους του αθλήματος.
Γεννήθηκε στο Λας Βέγκας στην Νεβάδα και ήταν γιος του Ιρανού Εμμανουέλ Αγκάσι. Το 1986 άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με το τέννις και γρήγορα ανέβηκε στην παγκόσμια κατηγορία. Το 1990 αγωνίστηκε στον τελικό του Ρολάν Γκαρός και του Αμερικάνικου όπεν, στους οποίος όμως δεν κατόρθωσε να κερδίσει. Ακολούθησε μια ακόμη αποτυχία στον τελικό του Ρολάντ Γκαρός το 1991. Το 1992 κέρδισε το Γουίμπλεντον και το 1994 το Αμερικανικό όπεν. Το 1995 νίκησε στον τελικό του Αυστραλιανού όπεν τον Πιτ Σάμπρας και το 1999 κατέκτησε το Ρολάντ Γκαρός. Συνολικά κέρδισε 4 φορές το Αυστραλιανό open, 2 φορές το Αμερικάνικο πρωτάθλημα και από μία φορά το Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλεντον. Ο κύριος αντίπαλος του ήταν ο Πιτ Σάμπρας από τον οποίο έχασε το Αμερικάνικο όπεν 3 φορές και το Γουίμπλεντον μια φορά. Το 1996 πήρε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα.
Το 2009 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του με τίτλο «Όπεν: Η αυτοβιογραφία». Σε αυτή, ο Αγκάσι ομολογεί πως κατά τη διάρκεια της καριέρας του έκανε χρήση «σκληρών» ναρκωτικών (μετανφεταμίνη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση) Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92 ήταν η 53η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 15η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1991-92 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1992-93. Η δωδέκατη ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την τρίτη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1991-92, με τη νικήτρια να συνεχίζει στην Α΄ κατηγορίας 1992-93 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορίας 1992-93.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1992-93. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1992-1993.
Σύστημα βαθμολόγησης
Από την περίοδο αυτή διαφοροποιήθηκε το σύστημα βαθμολόγησης. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1990-91, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1991-92 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1990-91 Ευαγόρας Πάφου και Ομόνοια Αραδίππου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο ΑΠΟΠ Πάφου και η ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1991-92.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Μπαράζ
Ο Ολυμπιακός Λευκωσίας έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας 1991-92, ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς. Στο πρώτο παιχνίδι, ο γηπεδούχος Ολυμπιακός κέρδισε με 2-0. Ο Ολυμπιακός κέρδισε και στην έδρα της ΑΠΕΠ με 3-0 και παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1991-1992
Κολοσσός της Ρόδου
thumb|right|Καλλιτεχνική απεικόνιση του αγάλματος, η στάση του με ανοικτά πόδια στην είσοδο του λιμανιού είναι καθαρά φανταστική.|433x433εσ Ο Κολοσσός της Ρόδου θεωρείται ως ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ήταν ένα τεράστιο σε διαστάσεις άγαλμα το οποίο απεικόνιζε τον θεό Ήλιο. Ανεγέρθηκε από τον Χάρη τον Λίνδιο μαθητή του Λύσιππου τον 3ο αιώνα π.Χ. .Το Άγαλμα της Ελευθερίας που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη είχε το ίδιο περίπου μέγεθος με τον Κολοσσό της Ρόδου, αν και στηριζόταν σε υψηλότερη βάση. Η όψη του αγάλματος λέγεται ότι διακρινόταν από την είσοδο του λιμένα της Ρόδου.
Εισαγωγή
Σύμφωνα με τον θρύλο, τον 4ο αιώνα π.Χ. ο θεός Ήλιος έσωσε τον λαό της Ρόδου από μία επίμονη πολιορκία του Μακεδόνα στρατηγού Δημητρίου του Πολιορκητή. Ως έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον προστάτη θεό τους, οι Ρόδιοι ανήγειραν τον Κολοσσό, ένα γιγαντιαίο μπρούντζινο άγαλμα, που υψωνόταν περίπου 33 μέτρα πάνω από το μαρμάρινο βάθρο του, δηλαδή ήταν δυόμισι φορές υψηλότερο από το άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, το έργο του Φειδία.
Περιγραφή
Ο Κολοσσός, ενσάρκωση του θεού Ήλιου, με την μπρούντζινη επιδερμίδα του να αντανακλά το φως του ήλιου, πρέπει να εντυπωσίαζε τους επισκέπτες ως πειστική εικόνα του θεού. Όπως παρατηρεί ο Φίλων ο Βυζάντιος, ο γλύπτης Χάρης από τη Λίνδο είχε πετύχει το απίστευτο, κάνοντας τον θεό του «πραγματικό θεό». Ο Χάρης στην ουσία, είχε δημιουργήσει έναν «δεύτερο ήλιο», που αντίκριζε τον πρώτο».
Ιστορικό Υπόβαθρο
Οι συνθήκες, όμως, που οδήγησαν στη δημιουργία του Κολοσσού ήταν εξίσου θαυμαστές με το ίδιο το άγαλμα. Το 305 π.Χ., ο Αντίγονος Α΄, που φιλοδοξούσε να κυριαρχήσει στην αυτοκρατορία του νεκρού πλέον Αλέξανδρου, έστειλε τον γιο του Δημήτριο να τιμωρήσει τους Ροδίους, επειδή αρνήθηκαν να εκστρατεύσουν μαζί του κατά του Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρ της Αιγύπτου (οι Ρόδιοι του έδωσαν τον τίτλο Σωτήρ). Οι δύο αντίπαλοι, που κάποτε ήταν στρατηγοί του Αλέξανδρου, διεκδικούσαν τον έλεγχο του εμπορίου στο Αιγαίο πέλαγος, στο οποίο διέπρεπαν οι Ρόδιοι.
Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής κατέπλευσε στη Ρόδο με 200 πολεμικά πλοία, στα οποία επέβαιναν 40.000 στρατιώτες. Οι Ρόδιοι είχαν να αντιπαρατάξουν μόνον 6.000 - 7.000 άνδρες. Με έναν πολιορκητικό πύργο ύψους 46 μέτρων κι επενδυμένο με σιδερένια φύλλα, ο Δημήτριος σφυροκοπούσε τα τείχη της πόλης. Αν και προκλήθηκαν ρήγματα στα τείχη, οι Ρόδιοι απώθησαν τους πολιορκητές, αναγκάζοντάς τους να συμβιβαστούν. Με το χαρακτηριστικό επιχειρηματικό τους δαιμόνιο, οι Ρόδιοι πούλησαν τον πύργο και τον υπόλοιπο πολεμικό εξοπλισμό αντί ενός υπέρογκου ποσού, το οποίο διέθεσαν για να τιμήσουν τον θεό που τους έσωσε.
Αναπαράσταση
Ο Χάρης, ο γλύπτης και μηχανικός στον οποίο είχε να ανατεθεί ο σχεδιασμός και η κατασκευή του μνημείου του Ήλιου, ήταν μαθητής του γλύπτη Λύσιππου, που ήταν γνωστός για τις ρεαλιστικές προτομές του Αλέξανδρου. Αν και ορισμένοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Χάρης είχε δώσει στο πρόσωπο του Κολοσσού τα χαρακτηριστικά του Αλέξανδρου, ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για την ακριβή όψη του αγάλματος, ενώ οι αντικρουόμενες αρχαιολογικές ενδείξεις δυσχεραίνουν τις απόπειρες αναπαράστασης του Κολοσσού. Σε πολλά ελληνικά νομίσματα ο θεός φέρει συμβατικά ηλιακά σύμβολα, όπως στεφάνι από ηλιαχτίδες γύρω από το κεφάλι του, αλλά σε άλλα νομίσματα αυτές οι ηλιαχτίδες απουσιάζουν.
Το 1932 ανακαλύφθηκαν στη Ρόδο τα θραύσματα ενός ανάγλυφου με το πάνω μέρος του σώματος του θεού Ήλιου ή του Απόλλωνα. Το ανάγλυφο αυτό, που συνέβαλε στην αναπαράσταση του Κολοσσού, απεικόνιζε τον στεφανωμένο με ηλιαχτίδες θεό, να σκιάζει με το δεξί του χέρι τα μάτια και να ακουμπά το αριστερό χέρι στο ισχίο. Άλλοι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο θεός κρατούσε στο δεξί του χέρι πυρσό. Σε αυτή τη σύλληψη στηρίχτηκε και η στάση του Αγάλματος της Ελευθερίας. Τελικά, το μαρμάρινο ανάγλυφο απεικόνιζε έναν αθλητή που αυτοστεφανώνεται.
Εξίσου αντικρουόμενες είναι οι απόψεις για το κάτω μέρος του σώματος του θεού. Ο θεός Ήλιος πιθανότατα ήταν ολόγυμνος. Όμως, το τεράστιο βάρος του αγάλματος μεταβιβαζόταν μόνο στους λεπτούς του αστραγάλους; Το Άγαλμα της Ελευθερίας, που στήθηκε στο λιμάνι της Νέας Υόρκης στα τέλη του 19ου αιώνα, είναι τυλιγμένο σε πλούσιες πτυχώσεις, που κρύβουν το κάτω μέρος του σώματος και βοηθούν στην ομαλή κατανομή του βάρους του ογκώδους κορμού. Μήπως ο Κολοσσός της Ρόδου υποστηριζόταν από ένα μανδύα, που κρεμόταν από τον ώμο ή το μπράτσο του;
Ωστόσο, οι ειδικοί συμφωνούν ότι ο Χάρης δεν επιχείρησε να φιλοτεχνήσει ένα άγαλμα με τα πόδια σε διάσταση. ώστε τα πλοία να περνούν ανάμεσα στα σκέλη του, όπως υπέθεσαν καλλιτέχνες της Αναγέννησης. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ο θεός Ήλιος θα είχε άχαρη στάση, καθώς τα άκρα των ποδιών του θα πρέπει να απείχαν τουλάχιστον 100 μέτρα το ένα από το άλλο· ούτε οι ιδιοφυείς μηχανικοί των ελληνιστικών χρόνων δεν θα μπορούσαν να επιλύσουν τέτοιο πρόβλημα.
Κατασκευή
Για την κατασκευή του Κολοσσού χρησιμοποιήθηκαν μεγάλες ποσότητες χαλκού και σιδήρου. Αν και το νησί της Ρόδου ήταν δημοφιλές για την χύτευση χαλκού, οι συνηθισμένοι λάκκοι που χρησιμοποιούνταν για την δημιουργία χάλκινων φύλλων μπορούσαν προμηθεύσουν μόνο ένα μικρό μέρος του αγάλματος. Για την λύση του προβλήματος αυτού, ο γλύπτης Χάρης αποφάσισε να φτιάξει έναν πολύ μεγαλύτερο λάκκο χύτευσης. Στη βάση του τοποθετήθηκαν τεράστιες πήλινες πλάκες οι οποίες καλύφτηκαν με κερί. Το κερί έδινε στο χαλκό τα συγκεκριμένα σχήματα που χρειαζόταν για τα διάφορα μέρη του αγάλματος.
Ταυτόχρονα, αυτό διαμόρφωνε ανάλογα και τις πήλινες πλάκες οι οποίες θερμαίνονταν από κάτω από τις δυνατές φλόγες. Χάρη στη θερμότητα, επιτρεπόταν στον πηλό να στερεωθεί σωστά στο επιθυμητό σχήμα ενώ την ίδια στιγμή το κερί αποστραγγιζόταν κι ο υγρός χαλκός χυνόταν από πάνω στο κενό. Αφού κρύωνε ο χαλκός έπαιρνε το σχήμα του απαιτούμενου κομματιού. Με αυτή τη διαδικασία, κομμάτι-κομμάτι δημιουργήθηκε και σχηματίστηκε σταδιακά ο Κολοσσός.
Το βάθρο του αγάλματος ήταν από λευκό μάρμαρο. Το ότι τα πόδια του Κολοσσού ήταν ενωμένα, σήμαινε ότι ο Χάρης έπρεπε να δώσει λύσεις σε αρκετά τεχνικά προβλήματα. Μετά την αγκύρωση των πελμάτων του αγάλματος στο βάθρο ύψους 12 μέτρων, ο Χάρης κατασκεύασε έναν τεράστιο σκελετό από πέτρινα υποστυλώματα και σιδερένιες ράβδους, πάνω στον οποίο προσαρμόστηκαν χυτά μπρούντζινα φύλλα. Όσο η κατασκευή έφτανε στο πάνω μέρος του σώματος, άλλο ένα πρόβλημα προέκυψε. Λόγω του τεράστιου ύψους και μεγέθους του αγάλματος, ήταν πολύ δύσκολο να φτάσουν τα υπόλοιπα κομμάτια και τα οικοδομικά υλικά. Ο Χάρης έδωσε τη λύση και σ’ αυτό το πρόβλημα δημιουργώντας ένα γήλοφο γύρω από το Κολοσσό και θάβοντάς τον μέσα του! Ύστερα έφτιαξε μια ράμπα κι έτσι οι εργάτες μπορούσαν να συνεχίσουν τη κατασκευή. Όσο το άγαλμα ψήλωνε, τόσο  ψήλωνε και ο λόφος καλύπτοντας το άγαλμα. Στην ουσία ο Χάρης δούλευε στα τυφλά, αφού το τελειωμένο κομμάτι του έργου ήταν ολοκληρωτικά θαμένο στη Γη!
Η γιγαντιαία μορφή, που ολοκληρώθηκε σε 12 χρόνια, καλύφθηκε με μπρούντζινη επένδυση. Όταν απομακρύνθηκε ο βοηθητικός τεχνητός γήλοφος που περιέβαλλε το άγαλμα, και ο θεός Ήλιος αποκαλύφθηκε στους κατοίκους της Ρόδου, ο Χάρης πρέπει να άφησε ένα στεναγμό ανακούφισης. Είχε επίσης πάρει αποτελεσματικά μέτρα κατά του κινδύνου των ισχυρών ανέμων, που θα μαστίγωναν την εύθραυστη κατασκευή.
Ο Φίλων ο Βυζάντιος αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκαν 15 τόνοι από μπρούντζο και 9 τόνοι σιδήρου. Υπολογίζεται, όμως, ότι οι αληθινές ποσότητες ήταν πολύ μεγαλύτερες. Λαμβάνοντας υπ`όψιν ότι το Άγαλμα της Ελευθερίας στην Νέα Υόρκη έχει το ίδιο περίπου μέγεθος και βάρος 225 τόνους, ο Κολοσσός πρέπει να είχε ανάλογο βάρος.
Καταστροφή
Το άγαλμα ήταν μια ευφυής «διαφήμιση» της πόλης που το ανήγειρε, απτή απόδειξη του πλούτου και της τεχνολογίας της. Δυστυχώς, όμως, το 222 π.Χ., περίπου 60 χρόνια μετά τα αποκαλυπτήρια, ο Κολοσσός κατέρρευσε, καθώς τα γόνατά του τσακίστηκαν από ένα σεισμό. Πέφτοντας λέγεται ότι γκρέμισε 30 σπίτια. Χρησμός μαντείου λέει σχετικά με την πιθανή επανατοποθέτησή του «μην κίνει τα κείμενα» και ο Κολοσσός δεν στάθηκε ποτέ πια όρθιος.
Παρά την ολέθρια πτώση του, το άγαλμα δεν έπαψε να συγκαταλέγεται στα μεγάλα θαύματα του κόσμου. Το μπρούντζινο σώμα του βρισκόταν ήδη πάνω από εκατό χρόνια σωριασμένο στο έδαφος, σαν Τιτάνας που τον γκρέμισαν από τον ουρανό, όταν ο Αντίπατρος της Σιδώνας, συγγραφέας ελληνοφοινικικής καταγωγής, συμπεριέλαβε τον Κολοσσό στον κατάλογό του με τα επτά θαύματα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ανέφερε χαρακτηριστικά: «...ακόμα και σωριασμένο στο έδαφος, παραμένει ένα θαύμα. Λίγοι άνθρωποι μπορούν να αγκαλιάσουν με τα μπράτσα τους τον αντίχειρα αυτής της μορφής, που τα δάχτυλά της είναι μεγαλύτερα από τα περισσότερα αγάλματα».
Το 654 μ.Χ., 900 χρόνια μετά την κατάρρευση του Κολοσσού, οι Σαρακηνοί λεηλάτησαν τη Ρόδο και πούλησαν τον τεμαχισμένο Ήλιο ως μέταλλο. Λέγεται ότι ο αγοραστής χρησιμοποίησε 900 καμήλες για τη μεταφορά των θραυσμάτων στη Συρία. Έτσι το είδωλο του θεού που κάποτε έσωσε την πόλη από την ξένη εισβολή είχε μια μοίρα ανάλογη με εκείνη της πολιορκητικής μηχανής του Δημήτριου, που με την πώλησή της χρηματοδοτήθηκε η ανέγερση του Κολοσσού. Το γιγαντιαίο άγαλμα του Χάρη ήταν ένα θαύμα, που ταυτίστηκε με το μεγαλείο αλλά και τη ματαιότητα της ανθρώπινης φιλοδοξίας.
Επίλογος
Ο Κολοσσός της Ρόδου δεν ήταν μόνο ένα έργο απαράμιλλης τέχνης και αισθητικής. Χτίστηκε ως ευγνωμοσύνη προς τον θεό Ήλιο, προστάτη του νησιού, και συμβόλιζε την ελευθερία και ανεξαρτησία των Ροδίων. Παρ `όλο που το έργο καταστράφηκε 60 μόλις χρόνια μετά την κατασκευή του, η φήμη του πέρασε τα όρια της Ελλάδας, και έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ως εκ τούτου, μέχρι σήμερα η λέξη «Κολοσσιαίο» σημαίνει στα Ελληνικά ένα εντυπωσιακό, μεγάλο σε μέγεθος, έργο και έχει υπεισέλθει με την ίδια σημασία σε όλες τις Λατινογενείς γλώσσες. Έτσι, το θέατρο της Αρχαίας Ρώμης (80 μ.Χ.), λόγω του μεγέθους του και της μεγαλοπρέπειάς του, ονομάστηκε Κολοσσαίο (Colosseum).
Εν κατακλείδι, η τεχνική του αγάλματος ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες ανά τους αιώνες. Στην είσοδο του Κολοσσαίου δέσποζε ένα άγαλμα (με εμφανή επιρροή κι ομοιότητα με τον Κολοσσό της Ρόδου), το οποίο μετά τον θάνατο του Νέρωνα αφιερώθηκε στον θεό Ήλιο. Χιλιετίες αργότερα, ο Γάλλος γλύπτης Φρεντερίκ Ωγκύστ Μπαρτολντί (Frédéric Auguste Bartholdi) στην προσπάθεια του να αποτυπώσει με σύγχρονα μέσα το μέγεθος, την τεχνική αλλά και τον συμβολισμό του Κολοσσού της Ρόδου, έφτιαξε το Άγαλμα της Ελευθερίας, το οποίο θεωρείται ένα σύγχρονο θαύμα μοναδικής τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία μνημεία Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Αρχαία Ρόδος Κολοσσος Ροδου
Αλεξέι Τσουμακόφ
Ο Αλεξέι Γκεόργιεβιτς Τσουμακόφ (Ρωσικά: Алексей Георгиевич Чумаков), είναι Ρώσος τραγουδιστής και ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
2909 Χόσι-νο-ίε
Ο Χόσι-νο-ίε (Hoshi-no-ie) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1983 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Σαντάο Σέι, που παρατηρούσε από το χωριό Τσιρορίν της Ιαπωνίας, και του έδωσε το όνομα του ιδιωτικού αστεροσκοπείου του, που σημαίνει «Σπίτι των άστρων».
Έσσεξ
Το Έσσεξ (αγγλικά: Essex) είναι κομητεία της Ανατολικής Αγγλίας. Συνορεύει βόρεια με το Κέιμπριτζσαϊρ, δυτικά με το Χέρτφορντσαϊρ, και νότια με τη Μείζονα περιοχή Λονδίνου ενώ χωρίζεται μέσω της εκβολής του Τάμεση από το Κεντ. Το Τσέλμσφορντ είναι η πρωτεύουσα του Έσσεξ με πληθυσμό 110.000 κατοίκους, ενώ όλο το Έσσεξ αριθμεί συνολικά πάνω από 1,7 εκατομμύρια κατοίκους.
Το βασίλειο του Έσσεξ ήταν ένα από τα πρώτα βασίλεια των Σαξόνων που ιδρύθηκαν από τον Ασγουίν (527) στα βόρεια του ποταμού Τάμεση από μια φυλή που ονομάζονταν Άγγλοι αλλά δεν ήταν τμήμα του βασιλείου της Ανατολικής Αγγλίας έγινε ανεξάρτητη κομητεία το 1889.
2909 Χόσι-νο-ίε
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χόσι-νο-ίε εκτιμάται σε 21,5 χιλιόμετρα περίπου, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,167 ± 0,051.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χοσι-νο-ιε
Έσσεξ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομητείες της Αγγλίας
Δείκτης μάζας σώματος
Ο ορισμός Δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ, body mass index (BMI), ή Quetelet index) είναι μία γενική ιατρική ένδειξη για τον υπολογισμό του βαθμού παχυσαρκίας ενός ατόμου. Λόγω του εύκολου υπολογισμού του είναι ένα ευρέως διαδεδομένο διαγνωστικό εργαλείο των πιθανών προβλημάτων υγείας ενός ατόμου σε σχέση με το βάρος του. Δημιουργήθηκε το 1832 από τον Adolphe Quetelet.
Για παράδειγμα: Άτομο με ύψος 1,80 μέτρα και βάρος 80 κιλά έχει ΔΜΣ=80/(1,80*1,80)=24,69
Εάν δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του ποσοστού λίπους από άλλες μεθόδους τότε χρησιμοποιείται ο ΔΜΣ σαν ποσοστό λίπους. Παγκοσμίως έχει γίνει αποδεκτή η εξής κατηγοριοποίηση:
Εξαρτάται πάρα πολύ από το φύλο, την ηλικία και το σωματότυπο του ατόμου. Άτομα που αθλούνται ή έχουν γενικά αρκετούς μυς έχουν μεγαλύτερο ΔΜΣ χωρίς να έχουν περισσότερο λίπος. Άτομα που λόγω ηλικίας ή παθήσεων έχουν χάσει μυϊκή μάζα θα έχουν μικρότερο ΔΜΣ χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχουν λιγότερο λίπος. Επίσης άτομα στα οποία λείπει τμήμα του σώματος (κάποιο άκρο ή κάποιο όργανο του σώματος) θα έχουν μικρότερο ΔΜΣ.
Ειδικά για τα παιδιά χρησιμοποιούνται ξεχωριστοί πίνακες που προέρχονται από στατιστικά στοιχεία για κάθε ομάδα ατόμων (σε διαφορετικές ηπείρους έχουμε διαφορετικούς πίνακες), ηλικία και φύλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διατροφολογία Κατηγορία:Σωματότυπος Κατηγορία:Παχυσαρκία
Aepyornis maximus
Το Aepyornis maximus είναι εξαφανισμένο είδος πτηνού που έζησε στη Μαδαγασκάρη. Θεωρείται το μεγαλύτερο είδος πτηνού που έχει υπάρξει, με βάρος που έφθανε έως τα 438 kg ή σύμφωνα με πιο πρόσφατες εκτιμήσεις τα 250 kg. Είναι γνωστό μόνο από υποαπολιθωμένα κατάλοιπα, ενώ ενδέχεται να παρατηρήθηκε τελευταία φορά εν ζωή τον 17ο αιώνα από τον Ετιέν ντε Φλακούρ, ωστόσο η καταγραφή του δεν είναι σίγουρο σε ποιο είδος αναφέρεται.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αιπυορνιθίδες Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Βιζαβί
Η αποδιδόμενη με ελληνική γραφή λέξη βιζαβί αποτελεί εξελληνισμό της γαλλικής επιρρηματικής λέξης - έκφρασης "'vis-à-vis", που σημαίνει κατ΄ έναντι, αντίκρυ, αντικριστά, αντιτακτά. Για παράδειγμα: τα καθίσματα στο μετρό είναι βιζαβί.
Το εισιτήριο με άμαξα βιζαβί ήταν αρχικά μια δεκάρα. Όταν όμως άρχισε ο συναγωνισμός με το τραμ, το εισιτήριο κόστιζε μια πεντάρα.
Επειδή δεν μπόρεσαν ν΄ αντέξουν και τον ιπποκίνητο ακόμη "τροχιόδρομο" της οδού Σταδίου, εγκατέλειψαν τη γραμμή αυτή κι εγκαταστάθηκαν στο Σταθμό Λαρίσης κάνοντας τη διαδρομή μέχρι το Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, κοντά στην Ομόνοια. Τελικά όμως υπέκυψαν στα σύγχρονα μέσα συγκοινωνίας.
Όταν σταμάτησε και η κυκλοφορία του τραμ, οι άμαξες βιζαβί είχαν ήδη αποσυρθεί στην Κηφισιά.
Πηγές
Κατηγορία:Άμαξες Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις
2910 Γιόσκαρ-Όλα
Ο Γιόσκαρ-Όλα (Yoshkar-Ola) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη ρωσική πόλη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γιόσκαρ-Όλα είναι άγνωστα. Ο Γιόσκαρ-Όλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 25 λεπτά και 24 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γιοσκαρ-Ολα
Άννα Παναγιωταρέα
Η Άννα Παναγιωταρέα (γενν. 2 Μαρτίου 1950, Αθήνα) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και Καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1950 στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος κλασικής φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά: «Επίκαιρα», «Ελεύθερος Τύπος», «Απογευματινή», «Καθημερινή». Επίσης σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς: Κανάλι 1, ANT1, Flash 9.61, ΝΕΤ, Mega Channel και Alpha TV. Υπήρξε επίσης παραγωγός της εκπομπής «Ουδείς αναμάρτητος» που φιλοξενήθηκε στη συχνότητα της ΝΕΤ. Τιμήθηκε (25.11.2014) με το παράσημο του Χρυσού Λέοντος του Αγίου Μάρκου απ τον Πάπα & Πατριάρχη Αλεξανδρείας & πάσης Αφρικής Κύριο Θεόδωρο Β΄.
Ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στο Ιστορικό - Αρχαιολογικό τμήμα του ΑΠΘ. Από το 1995 διδάσκει στο τμήμα δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ, όπου διδάσκει μαθήματα που αφορούν την τέχνη της συνέντευξης, την ανάλυση και τη σύνθεση των ειδήσεων.
Τον Σεπτέμβριο του 2014 ανέλαβε καθήκοντα εκπρόσωπου τύπου για το Υπουργείο Πολιτισμού, σχετικά με το ανασκαφικό έργο και ευρήματα του Τύμβου Καστά από την αρχαιολογική ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη, σε συνεργασία με τη γενική γραμματέα του υπουργείου Λίνα Μενδώνη.
Κριτική
Στις αρχές του 2009 απέτυχε να εκλεγεί τακτικό μέλος ΔΕΠ στο ΑΠΘ με αποτέλεσμα την έντονη αντίδρασή της, υποστηρίζοντας ότι "αναρχοαυτόνομοι" δεν επέτρεψαν την εκλογή της. Αυτό διαψεύστηκε από τους παρευρισκόμενους. Οι λόγοι της μη εκλογής της συνδέονται με κατηγορίες φοιτητών, που φοίτησαν στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του ΑΠΘ και αμφισβητούν τα τυπικά της προσόντα, καθώς και τις ικανότητες της, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εισήγηση των μελών ΔΕΠ του Τμήματος Δημοσιογραφίας.
Τον Φεβρουάριο του 2012 κατηγορήθηκε ότι λάμβανε μισθό ύψους 8.000 Ευρώ/μήνα από γνωστό Ελληνικό νοσοκομείο χωρίς κάποια αρμοδιότητα στο συγκεκριμένο χώρο.