cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τουρά
right|thumb|220px|Η τουρά του σουλτάνου [[Μαχμούτ Β' της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διαβάζεται Μαχμούτ Χαν γιος του Αμπντουλχαμίντ πάντα νικηφόρος (Mahmud Han bin Abdulhamid muzaffer daima).]] Η οθωμανική τουρά υπήρξε μάλλον εξέλιξη της αντίστοιχης των Σετζούκων και ήδη στις παλαιότερες από αυτές, όπως εκείνη του πρίγκηπα και ηγεμόνα της Ρούμελης Σουλεϊμάν Τσελεμπί (ηγ. 806-13/1403-13), διακρίνονται τα βασικά χαρακτηριστικά της: τρεις κάθετες γραμμές στο μέσο της σύνθεσης, προερχόμενες από το γράμμα άλεφ (αραβ. ا), και δύο οβάλ ή ελλειπτικές ανοιχτές καμπύλες που αρχικά σχεδιάζονται με φορά από το κέντρο προς τα αριστερά και στη συνέχεια με αντίθετη φορά, τέμνοντας τις κάθετες γραμμές για να συναντηθούν στο δεξιότερο τμήμα της σύνθεσης. Εξαιρέσεις από τη αυτή τη γενική φόρμα της τουρά αποτελούν ορισμένες στις οποίες διακρίνονται τέσσερεις κάθετες γραμμές ή ακόμα μία ή τρεις καμπύλες. Οι καμπύλες της σύνθεσης πιθανώς προέκυψαν αρχικά ως προεκτάσεις του γράμματος ن του αραβικού αλφάβητου. Οι πρώιμες οθωμανικές τουρά ήταν απλούστερες, γραμμένες με μαύρο μελάνι ή στο χρώμα του χρυσού. Αρχικά χρησιμοποιούνταν ευδιάκριτες στην ανάγνωση γραφές, όπως οι tawqī‛ και riqā, ωστόσο αργότερα, κατά το 16ο αιώνα, υιοθετήθηκαν και οι πιο περίπλοκες γραφές divani και celi divani. Από τα τέλη του 16ου αιώνα, η διακόσμησή της έγινε πιο πλούσια και εξελίχθηκε σε ανεξάρτητο σχέδιο που διαμορφωνόταν σε διαφορετικά σχήματα. Θεωρείται πως έφτασε στην κλασική και πλούσια μορφή της κατά την εποχή του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή. Περισσότερο πολύχρωμες τουρά συναντώνται από το 17ο αιώνα. Η χρήση των χρωμάτων ή της γραφής δεν ήταν αυθαίρετη αλλά είχε ιδιαίτερη σημασία σύμφωνα με το οθωμανικό πρωτόκολλο. Με τις επαναστατικές καινοτομίες που εισήγαγε ο καλλιγράφος Μουσταφά Ρακίμ στις αρχές του 19ου αιώνα, η τουρά μεταμορφώθηκε σε ένα αριστούργημα αναλογιών, έτσι ώστε να μην είναι πλέον απαραίτητη η περαιτέρω διακόσμησή της. Τουρά στο ύφος του Ρακίμ συναντώνται ωστόσο σπάνια σε έγγραφα, αλλά κατά κύριο λόγο σε επιγραφές.
Αρχαίες Βατίες
Παραπομπές
Β Κατηγορία:Νομός Πρέβεζας
Τουρά
Διαφορετικές θεωρίες έχουν προταθεί προκειμένου να εξηγήσουν τη μορφή και το συμβολισμό της τουρά. Παραδοσιακά, η συγκεκριμένη φόρμα θεωρείται πως μιμείται τα τρία δάχτυλα και τον αντίχειρα του Μουράτ Α', τα οποία πιστεύεται ότι τοποθέτησε, αφού πρώτα εμβάπτισε σε μελάνι, προκειμένου να υπογράψει μια συνθήκη στη Ραγκούσα της Ιταλίας. Ο συγκεκριμένος θρύλος καταγράφηκε από τον Αυστριακό ανατολιστή Γιόζεφ φον Χάμερ, ωστόσο δεν επιβεβαιώνεται από άλλες ιστορικές πηγές και αμφισβητείται. Η τουρά έχει συνδεθεί επίσης με το σχήμα της ουράς αλόγου (ή ποηφάγου) που υπήρξε σύμβολο εξουσίας ή υψηλού στρατιωτικού βαθμού στην Κεντρική Ασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλλιγραφία Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Βίλχελμ Βιν
Ο Βίλχελμ Βιν (Wilhelm Carl Werner Otto Fritz Franz Wien, 13 Ιανουαρίου 1864 - 30 Αυγούστου 1928) ήταν Γερμανός φυσικός ο οποίος το 1893 χρησιμοποίησε θεωρίες για τη θερμότητα και τον ηλεκτρομαγνητισμό για να εξαγάγει τον φερώνυμο νόμο (Νόμος μετατόπισης του Βιν), ο οποίος υπολογίζει την εκπομπή ενός μέλανος σώματος σε οποιαδήποτε θερμοκρασία από την εκπομπή οποιασδήποτε θερμοκρασίας αναφοράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα
Λαζαρίνα Καρδίτσας
Η Λαζαρίνα είναι χωριό της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λαζαρίνα βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού, κοντά στον ποταμό Πάμισο, σε υψόμετρο 120 μέτρα. Απέχει περίπου 27 χλμ. βορειοδυτικά από την Καρδίτσα και 8 χλμ. βορειοανατολικά από το Μουζάκι (έδρα δήμου) ενώ γειτονεύει με την Μαγουλίτσα (ΝΑ.), το Μαυρομμάτι (ΝΔ.) και την Μουριά (ΒΔ.). Η ίδρυση του οικισμού της Λαζαρίνας ανάγεται στην Τουρκοκρατία. Λίγο πριν την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881, εκτάσεις της περιοχής περνούν στα χέρια του τραπεζίτη Χρηστάκη Ζωγράφου, ο οποίος χτίζει εκεί ο αρχοντικό του και αργότερα ένα καινοτόμο για την εποχή του ορυζοποιείο και ένα εργοστάσιο επεξεργασίας ζάχαρης.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1833 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλία ς στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Γόμφων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Λαζαρίνας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακιού του δήμου Μουζακιού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 435 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Λάμια (εταίρα)
Η Λάμια ήταν περιώνυμη εταίρα (γεννήθηκε το 340 π.Χ. και πέθανε το 303 π.Χ.) θυγατέρα του Αθηναίου Κλεάνωρος και ερωμένη του Δημητρίου του πολιορκητού. Αν και δεν ήταν πολύ νέα γοήτευσε τον νεαρό ηγεμόνα που μόλις έχει νικήσει τους Κυπρίους στη Σαλαμίνα (306 π.Χ.), με την εξαιρετική της μόρφωση, καλλιέργεια και ομορφιά της. Με τον Δημήτριο πήγε στην Αθήνα όπου γνώρισε μεγάλες τιμές. Οι Αθηναίοι της ίδρυσαν και ναό όπου τιμώνταν σαν Αφροδίτη. Το ίδιο έπραξαν και οι Θηβαίοι. Η Λάμια ήταν φιλότεχνη και πνευματώδης και ίδρυσε στη Σικυώνα την Ποικίλη Στοά όπου εκτίθονταν έργα σύγχρονων ζωγράφων. Από τον Δημήτριο απόκτησε μια κόρη, τη Φίλα, προς τιμήν της οποίας ο Αδείμαντρος (ένας από τους κόλακες του Δημητρίου) ίδρυσε ναό στη Λάμψακο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Μεσοαμερική
thumb|upright=1.3|Τοποθεσία της Μεσοαμερικής στην Αμερικανική ήπειρο. Η Μεσοαμερική είναι η πολιτισμική περιοχή της Αμερικής που περιλαμβάνει το νότιο ήμισυ του Μεξικού, τα εδάφη της Γουατεμάλας, του Ελ Σαλβαδόρ, της Μπελίζε καθώς και τις δυτικές περιοχές της Ονδούρας, της Νικαράγουας και της Κόστα Ρίκα. Διαφέρει από την μεσοαμερικανική περιοχή, όρο που επινοήθηκε για την ονομασία μιας γεωοικονομικής περιοχής σε διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΟΣΑ. Η Μεσοαμερική είναι μια περιοχή οριζόμενη από τον πολιτισμό. Σε αυτήν την περιοχή αναπτύχθηκε ένας ιθαγενής πολιτισμός στο πλαίσιο ενός μωσαϊκού μεγάλης εθνοτικής και γλωσσικής ποικιλομορφίας. Η πολιτισμική ενότητα των μεσοαμερικανικών λαών αντικατοπτρίζεται σε διάφορες πτυχές, κάτι που ο Παουλ Κίρχοφ ονόμασε μεσοαμερικανικό σύμπλεγμα.
Ο ορισμός του τι είναι αποδεκτό ότι ανήκει στη Μεσοαμερική είναι αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των ερευνητών αυτών των πολιτισμού· παρ’ όλα αυτά, συχνά αναφέρονται ως κοινά στοιχεία μεταξύ άλλων: η αγροτική βάση της οικονομίας, η καλλιέργεια καλαμποκιού, η χρήση δύο ημερολογίων (θρησκευτικού και πολιτικού), οι ανθρωποθυσίες ως μέρος της θρησκευτικής έκφρασης, η λίθινη τεχνολογία και η απουσία μεταλλουργίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερική
Γιώργος Καζιάνης
Ο Γιώργος Καζιάνης είναι Έλληνας γεννημένος στην Αυστραλία, διευθυντής ακαδημιών ποδοσφαίρου και εκπρόσωπος ποδοσφαιριστών και προπονητών. Είναι εγγεγραμμένος στην Ε.Π.Ο και έχει ιδρύσει και διευθύνει την Only4Stars International Sports & Entertainment Corporation. Είναι γνωστός για την ικανότητα στο σκάουτινγκ την εκπροσώπηση κορυφαίων διεθνών ποδοσφαιριστών όπως του Βασίλη Τοροσίδη και του Βαγγέλη Μόρα και την σύναψη μεταγραφών όπως του Μάουρο Ροζάλες στον Άγιαξ, του Άγγελου Χαριστέα στον Άγιαξ, του Νάτσο Σκόκο στην Αλ Αϊν και άλλες. Επίσης εκπροσωπεί κορυφαίους προπονητές όπως τον Κλαούντιο Ρανιέρι κατά την πρόσληψή του στην Εθνική Ελλάδος και το 2017 στην Ναντ.
Μέχρι και σήμερα εργάζεται ως διευθυντής των ακαδημιών του Άγιαξ στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Καριέρα ως μάνατζερ
Το 2001 έγινε ατζέντης παιχτών ΦΙΦΑ και ίδρυσε την εταιρεία “All Stars Consultancy Ltd” με έδρα την Αθήνα.
Στην διάρκεια της καριέρας του έχει μανατζάρει πολλούς κορυφαίους νεαρούς αλλά και καταξιωμένους παίχτες. Είναι αναγνωρισμένος από μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους όπως: Άγιαξ, Ρόμα, Μπάγιερν Μονάχου, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπολόνια, Ελλάς Βερόνα, Μάντσεστερ Σίτι, Σπορτινγκ, Μπάγιερ Λεβερκούζεν, Ναντ, ΠΣΦ Αϊντχόφεν και Λέστερ.
Είναι γνωστός για την ικανότητα στο σκάουτινγκ και στην ανάπτυξη νεαρών ταλαντούχων παιχτών, τον επαγγελματισμό, την εκπροσώπηση κορυφαίων διεθνών ποδοσφαιριστών όπως του Βασίλη Τοροσίδη και του Βαγγέλη Μόρα και την σύναψη μεταγραφών όπως του Μάουρο Ροζάλες στον Άγιαξ, του Άγγελου Χαριστέα στον Άγιαξ, του Νάτσο Σκόκο στην Αλ Αϊν και άλλες.
Επίσης εκπροσωπεί κορυφαίους προπονητές όπως τον Κλαούντιο Ρανιέρι κατά την πρόσληψή του στην Εθνική Ελλάδος και το 2017 στην Ναντ.
Συνεργασία με τον Άγιαξ
Στις 14 Μαρτίου 2011 υπέγραψε αποκλειστική συμφωνία πέντε και επιπλέον τριών ετών για την ίδρυση ακαδημιών της κορυφαίας ολλανδικής ομάδας, του Άγιαξ στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Μέσα από αυτό το πρόγραμμα πάνω από 5000 παιδιά έμαθαν να προπονούνται με την μέθοδο και την φιλοσοφία του Άγιαξ. Είναι ο Ιδρυτής και διευθυντής της Ajax Academy Hellas
Προσωπική ζωή
Ο Γιώργος Καζιάνης γεννήθηκε στο Σίδνεϊ στις 8 Ιουνίου 1964. Είναι παντρεμένος με την Κοραλία Κωνσταντέα και έχει δύο κόρες την Ρόσμαρι και την Δήμητρα.
Λόιντ Ντάγκλας
Ο Λόιντ Ντάγκλας (Lloyd Cassel Douglas) (27 Αυγούστου 1877 - 13 Φεβρουαρίου 1951) ήταν Αμερικανός συγγραφέας και ιερέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κολούμπια της Ινδιάνα και πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στο Μονρόεβιλ και το Γουίλμοτ της ίδιας πολιτείας, καθώς και το Φλόρενςτου Κεντάκι, όπου ο  πατέρας του, Αλεξάντερ Τζάκσον Ντάγκλας ήταν πάστορας της Ελπιδοφόρου Λουθηρανικής Εκκλησίας. Πέθανε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Ο Ντάγκλας υπήρξε ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς της εποχής του, αν και έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα μετά τη συμπλήρωση πενήντα ετών ζωής.
Μετά τη λήψη του Μάστερ του από το κολέγιο του Γουίτενμπεργκ (σημερινό Πανεποιστήμιο του Γουίτενμπεργκ) στο Σπρινγκφιλντ του Οχάιο το 1903, Χειροτονήθηκε πάστορας. Υπηρέτησε στο Βόρειο Μάντσεστερ της Ινδιάνα, στο Λάνκαστερ του Οχάιο και στην Ουάσινγκτον. Από το 1911 έως το 1915, ήταν διευθυντής θρησκευτικών εργασιών στο πανεπιστήμιο της Ουρμπάνα. Τα επόμενα έξι χρόνια, ήταν ιερέας της Πρώτης Ιερατικής Εκκλησίας στο Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν, από εκεί βρέθηκε στο Άκρον του Οχάιο, και υπηρέτησε σαν εφημέριος στην Πρώτη Ιερατική Εκκλησία του Άκρον την περίοδο 1920 - 1926, στη συνέχεια στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και τελικά στην Ηνωμένη Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Μόντρεαλ, από τον άμβωνα της οποίας παραιτήθηκε για να ασχοληθεί με τη συγγραφή. Ο βιογράφος του, Λοιίς Σίφερ (Louis Sheaffer), σχολιάζει, «δεν ανέφερε ποτέ δημόσια γιατί άλλαξε θρησκευτικά δόγματα».
Τα έργα του ήταν ηθικά, διδακτικά και καθαρά θρησκευτικού χαρακτήρα. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Υπέροχη εμμονή, που εκδόθηκε το 1929, γνώρισε άμεση και εντυπωσιακή επιτυχία. Οι κριτικές ανέφεραν ότι η μυθοπλασία του είχε πολλά κοινά με τα επιτυχημένα θρησκευτικά μυθιστορήματα προηγούμενων γενιών όπως το Μπεν Χουρ και το Κβο Βάντις.
Στη συνέχεια έγραψε βιβλία όπως, Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, Πολύτιμος κίνδυνος, Πράσινο φως, Λευκά εμβλήματα, Αμφισβητούμενο Πέρασμα,  Πρόσκληση στη ζωή, Το μυστικό ταξίδι του δόκτορα Χάντσον, Ο Χιτών, και Ο μεγάλος ψαράς. Ο Χιτών πούλησε περισσότερα από δύο εκατομμύρια, χωρίς επανέκδοση. Ο Ντάγκλας πώλησε τα δικαιώματα για κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, ωστόσο η ταινία με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Μπάρτον δε γυρίστηκε παρά το 1953, δύο χρόνια μετά το θάνατο του Ντάγκλας.
Η δική του άτυχη εμπειρία με τον κινηματογράφο ήταν όταν εξέδωσε το Μεγάλο ψαρά σαν συνέχεια στον Χιτώνα, διευκρινίζοντας ότι Ο μεγάλος ψαράς θα ήταν το τελευταίο του μυθιστόρημα, και θα επέτρεπε να γίνει κινούμενη εικόνα, να χρησιμοποιηθεί στο ραδιόφωνο, να πετσοκοπεί ή να γίνει συνέχειες. Τελικά, Ο μεγάλος ψαράς γυρίστηκε το 1959, με πρωταγωνιστή τον Χάουαρντ Κιλ στο ρόλο του Απόστολου Πέτρο, σε έναν από τους λίγους τηλεοπτικούς του ρόλους που δεν να τραγουδά.
Το τελευταίο του βιβλίο ήταν το αυτοβιογραφικό Time To Remember στο οποίο περιγράφονταν τα παιδικά του χρόνια και η προετοιμασία του για την ιεροσύνη. Πέθανε πριν καταφέρει να γράψει το δεύτερο μέρος αλλά το πόνημα ολοκληρώθηκε στο βιβλίο Το σχήμα της Κυριακής από τις κόρες του, Βιρτζίνια Ντάγκλας Ντόσομ και Μπέτυ Ντάγκλας Ουίλσον.
Ο Ντάγκλας είναι θαμμένος στο κοιμητήριο του πάρκου Forest Lawn Memorial στο Γκλεντέιλ της Καλιφόρνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
ΦΚ Γιάβορ Ιβάνιτσα
Η  ΦΚ Γιαβόρ Ιβανίτσα είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Ιβανίτσα, Σερβία. Ιδρύθηκε το 1912.
Στάδιο
Έδρα της ομάδας είναι το Ivanjica Stadium, γνωστό και σαν Stadium at Moravica χωρητικότητα 5000 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Ένοπλη Επίθεση στη Σχολή Μαθητείας Αγίου Ιωάννου Ρέντη
Στις 10 Απριλίου 2009 και 8:30 πμ, ο 19χρονος ομογενής από την Αμπχαζία, Δημήτρης Πατμανίδης, φθάνει στον χώρο του σχολείου με δύο πυροβόλα, και ένα κυνηγετικό μαχαίρι. Μπαίνοντας στο σχολείο, συναντά τον Δημήτρη Κοκκίνη, τον οποίον πυροβολεί τρεις φορές. Στη συνέχεια, ο Πατμανίδης, εξήλθε του σχολείου και συνάντησε δύο εργαζομένους από μία τεχνική εταιρεία, τους οποίους πυροβόλησε από απόσταση 150 μέτρων. Εν συνεχεία, πήγε σε ένα κοντινό πάρκο, όπου επιχείρησε να αυτοκτονήσει πυροβολώντας το κεφάλι του. Μεταφέρθηκε αργότερα σε κρίσιμη κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας όπου και κατέληξε.
Το κίνητρο του δράστη εφέρετο να είναι η εκδίκηση από τη χλεύη και την απομόνωση που υπέκειτο για την εμφάνισή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΤρομοκρατίαΚατηγορία:Σχολικός εκφοβισμός
Δερματολογία
Η Δερματολογία είναι ο κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με το δέρμα. Είναι μια ειδικότητα που περιλαμβάνει πτυχές της ιατρικής και της χειρουργικής. Ο δερματολόγος είναι ο γιατρός που διαχειρίζεται ασθένειες οι οποίες σχετίζονται με το δέρμα, τα μαλλιά, τα νύχια και ορισμένα προβλήματα κοσμητολογίας.
Η λέξη δερματολογία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην αγγλική γλώσσα το 1819. Στα λατινικά, η λέξη δερματολογία εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1630 και είναι ένας ανατομικός όρος με διάφορες χρήσεις στα γαλλικά και στα γερμανικά, οι οποίες πιστοποιούνται από την δεκαετία του 1930.
Το 1708 δημιουργήθηκε η πρώτη σχολή δερματολογίας στο νοσοκομείο Σαιν-Λουί στο Παρίσι ενώ την ίδια περίπου περίοδο εμφανίστηκαν τα πρώτα βιβλία (Willan's, 1798-1808) και οι πρώτοι χάρτες (Alibert's, 1806-1816).
Σημαία του Τουρκμενιστάν
thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Λόγος σημαίας: 2:3]] Η σημαία του Τουρκμενιστάν καθιερώθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2001. Την περιγράφουν πολλές φορές ως την πιο λεπτομερή σημαία στον κόσμο.
Περιγραφή
Αποτελείται από ένα πράσινο φόντο με μια κόκκινη λωρίδα κοντά στην πλευρά που ανεμίζει η σημαία. Η λωρίδα περιέχει πέντε σχέδια που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ταπήτων, τα οποία είναι επάνω από δύο διασταυρούμενα κλαδιά ελιάς. Στην πάνω γωνία υπάρχει μία λευκή ημισέληνος, σύμβολο της ελπίδας του λαού για το αύριο και πέντε πεντάκτινα αστέρια, επίσης σε λευκό. Τα πέντε αστέρια συμβολίζουν τις πέντε επαρχίες (Welayatlar) του Τουρκμενιστάν: Αχάλ, Μπαλκάν, Ντασχοβούζ, Λεμπάπ και Μαρύ. Το κόκκινο και πράσινο χρώμα συνδέονται παραδοσιακά και ιστορικά με τη χώρα. Οι πέντε τάπητες με παραδοσιακά σχέδια συμβολίζουν τις πέντε σημαντικές φυλές, καθώς επίσης τις θρησκευτικές και ηθικές αξίες και στο κέντρο βρίσκεται ένας γαλάζιος κύκλος με την απεικόνιση ενός αλόγου, τύπου Αχάλ-Τεκέ, που είναι πηγή υπερηφάνειας για το λαό της χώρας.
Οι πέντε φυλές είναι οι Τέκε, Γιομούτ, Αρσαρί, Τσοουντούρ και Σαρίκ.
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 18 Μαΐου του 1992.
Πρώην σημαίες
Προτού γίνει ανεξάρτητο από την ΕΣΣΔ το 1991, το Τουρκμενιστάν είχε μια σημαία παρόμοια με όλες τις άλλες σοβιετικές δημοκρατίες. Μετά την ανεξαρτησία, υιοθετήθηκε μια σημαία, παρόμοια με τη σημερινή, στις 19 Φεβρουαρίου του 1992. Ωστόσο, τα σχέδια στα αριστερά ήταν διαφορετικά. Το 1997 τα σχέδια άλλαξαν ξανά και το 2001 η σημαία έλαβε την σημερινή της μορφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Τουρκμενιστάν
Ιρακινή προεδρική εκλογή 2022
Ηι προεδρική εκλογή του Ιράκ του 2022 διεξήχθη στις 13 Οκτωβρίου 2022 για να εκλεγεί με έμμεση ψηφοφορία ο Πρόεδρος του Ιράκ για τετραετή θητεία. Η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπική, με το Ιράκ να έχει κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Ο απερχόμενος πρόεδρος Μπαρχάμ Σαλίχ είχε δικαίωμα επανεκλογής, αλλά ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο από τον Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ.
Διαδικασία
Αρχικά προγραμματισμένη για τις 7 Φεβρουαρίου 2022, η ψηφοφορία αναβλήθηκε λόγω του μποϊκοτάζ των συνεδριάσεων της Βουλής από την πλειοψηφία των βουλευτών. Διαμαρτυρήθηκαν για την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αποκλείσει την υποψηφιότητα του Χοσιάρ Ζεμπαρί, ο οποίος υποστηρίζεται από τα κύρια νικητήρια κόμματα των εκλογών του Οκτωβρίου 2021.
Σημειώσεις και παραπομπές
2022 προεδρικ Ιρακ
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1965-66
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1965-66 ήταν η 27η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 2η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1965-66 συμμετείχαν 11 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν διαβαθμίστηκε καμία ομάδα.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1966-67.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία).
1Από την ΑΕΛ αφαιρέθηκε ένας βαθμός.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1965-1966
Χρυσή πλάκα του Πάιονηρ
thumb|250px|Άποψη της πινακίδας - πραγματική απεικόνιση. Η Χρυσή Πλάκα του Πάιονηρ είναι μια έκδοση εις διπλούν επίχρυσου πλακιδίου από αλουμίνιο, που αποτελεί εικονογραφημένο μήνυμα ειρήνης και φιλίας της ανθρωπότητας προς το Σύμπαν. Βρίσκεται προσαρμοσμένη στο εσωτερικό των διαστημικών σκαφών Πάιονηρ 10 και Πάιονηρ 11.
Ιστορία
250px|right|thumb|Σχέδιο του μηνύματος και έργο τέχνης. thumb|250px|right|Ανάρτηση της πινακίδας στο Πάιονηρ 10 Η αρχική ιδέα ανήκε στον Έρικ Μπέρτζες, κατά την επίσκεψή του στο Jet Propulsion Laboratory (JPL) στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, στα πλαίσια του προγράμματος Μάρινερ 9. Συνοδευόμενος από τον Ρίτσαρντ Χόγκλαντ, αποτάνθηκε επίσης στον Δρα Καρλ Σάγκαν, που είχε εκφωνήσει ομιλία περί επικοινωνίας με εξωγήινα όντα σε μια διάσκεψη στην Κριμαία.
Ο Σάγκαν ενθουσιάστηκε με την ιδέα της αποστολής ενός μηνύματος της ανθρωπότητας με το διαστημικό σκάφος Πάιονηρ. Η NASA συμφώνησε και του παραχώρησε τρεις εβδομάδες για να συγκροτήσει ένα μήνυμα. Μαζί με το Δρα Φρανκ Ντρέικ επεξεργάστηκαν το μήνυμα, ενώ το σχέδιο έγινε από τη τότε σύζυγο του Σαγκάν, Λίντα Σάλτζμαν Σαγκάν. Η πρώτη πινακίδα εκτοξεύτηκε στο διάστημα με το Πάιονηρ 10 στις 2 Μαρτίου του 1972, και η δεύτερη ακολούθησε στις 5 Απριλίου 1973 με τον Πάιονηρ 11.
Περιγραφή
Οι πινακίδες παρουσιάζουν δυο εκπρόσωπους του ανθρώπινου γένους, έναν από το κάθε φύλο, μαζί με διάφορους γλύφους που παρέχουν πληροφορίες περί της προέλευσης του διαστημικού σκάφους. Η πλάκα είναι προσαρμοσμένη στα αμορτισέρ της κεραίας σε μια θέση προστατευμένη από τυχόν φθορές λόγω της διαστημικής σκόνης.
Τεχνικά χαρακτηριστικά:
Διάδοχος της πινακίδας του Πάιονηρ ήταν αργότερα ένα πιο σύνθετο και λεπτομερές μήνυμα, ο ο χρυσός δίσκος του Βόγιατζερ που στάλθηκε στο διάστημα το 1977 με τα Βόγιατζερ 1 και Βόγιατζερ 2.
Υπέρλεπτη μετάβαση του ουδέτερου υδρογόνου
thumb|right|150px|Υπέρλεπτη μετάβαση του ουδέτερου υδρογόνου Στην επάνω αριστερή γωνία της πλάκας απεικονίζεται σχηματικά η υπέρλεπτη μετάβαση του ουδέτερου υδρογόνου, του πιο άφθονου χημικού στοιχείου στο σύμπαν. Κάτω από αυτό το σύμβολο είναι μια μικρή κάθετη γραμμή που αντιπροσωπεύει το δυαδικό ψηφίο του αριθμού 1.
Η αναστροφή σπιν του ηλεκτρονίου ενός ατόμου υδρογόνου από σπιν πάνω σε σπιν κάτω μπορεί να θεωρηθεί ως μονάδα του μήκους (μήκος κύματος, 21 cm), καθώς επίσης και ως μονάδα του χρόνου (συχνότητα, 1.420 MHz). Με τη βοήθεια των δυο αυτών μονάδων εκφράζονται και ερμηνεύονται όλες οι μετρήσεις στις υπόλοιπες εικόνες. Σημειώνεται ότι αφού η πινακίδα έχει πλάτος 22,9 cm, η πραγματική μονάδα του μήκους (21 cm) θα μπορούσε κάλλιστα να έχει απεικονιστεί (σαν τις γραμμές του χάρακα), αλλά αυτό δεν θεωρήθηκε καλή ιδέα.
Άνδρας και Γυναίκα
thumb|Άνδρας και Γυναίκα - στο φόντο το διαστημόπλοιο. Στη δεξιά μεριά της πινακίδας, η μορφή ενός άνδρα και μιας γυναίκας παρουσιάζονται μπροστά από το διαστημικό σκάφος. Δυο παράλληλες γραμμές στα δεξιά οριοθετούν το ύψος της γυναικείας φιγούρας, ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται ο αριθμός 8 σε δυαδική μορφή. Εάν πολλαπλασιάσουμε τον αριθμό 8 με το μήκος που χαρακτηρίσαμε προηγουμένως λαμβάνουμε 8 * 21 cm = 168 cm.
Το υψωμένο δεξί χέρι του άνδρα θεωρείται ως φιλικός χαιρετισμός και σημάδι καλής θέλησης. Εκτός αυτού παρουσιάζει τις λεπτομέρειες των άνω άκρων και δείχνει ότι τα άκρα των ανθρώπων μπορούν να καμφθούν. Επίσης παρουσιάζει τον αντιτακτό αντίχειρα, που βοήθησε σημαντικά την εξέλιξη του ανθρώπου.
Αρχικά ο Σαγκάν ήθελε τους δυο ανθρώπους να δίνουν το χέρι τους, αλλά σύντομα συνειδητοποίησε ότι ένας εξωγήινος θα μπορούσε να θεωρήσει το ζευγάρι ως ένα ενιαίο πλάσμα παρά σαν δύο ανθρώπους.
Σχετική θέση του ήλιου στο γαλαξία και σε σχέση με 14 Πάλσαρς
thumb|Σχετική θέση του ήλιου ως προς το κέντρο του Γαλαξία και 14 γνωστών Πάλσαρς Στο αριστερό μέρος της πλάκας απεικονίζεται ένα ακτινωτό σχέδιο με 15 γραμμές που ξεκινούν από το ίδιο κέντρο. Οι 14 γραμμές περιλαμβάνουν στο μήκος τους δυαδικούς αριθμούς, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν την περίοδο 14 γνωστών σε εμάς Πάλσαρ. Η περίοδος μετράται με μονάδα την υπέρλεπτη μετάπτωση του υδρογόνου, όπως αναφέρθηκε πριν. Εκτός αυτού οι τιμές αυτές καθορίζουν την αστρονομική εποχή της έναρξης της αποστολής, αφού η περίοδος των Πάλσαρς μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου.
Τα μήκη των 14 γραμμών παρουσιάζουν τις σχετικές αποστάσεις των Πάλσαρς από τον ήλιο του ηλιακού μας συστήματος. Ένα σημάδι στο τέλος κάθε γραμμής δίνει τη συντεταγμένη στον κάθετο άξονα Ζ του γαλαξιακού συστήματος αναφοράς. Οι 14 Πάλσαρς επιλέχθηκαν με το σκεπτικό, ότι μερικοί Πάλσαρς μπορεί να μην είναι ορατοί από τη θέση μέσα στο Γαλαξία που θα έχουν τα όντα που θα ανακαλύψουν το μήνυμα. Έτσι η πολλαπλότητα επιλογών αυξάνει τις πιθανότητες σωστής ερμηνείας.
Ηλιακό σύστημα
thumb|Το ηλιακό σύστημα, ο Πάιονηρ και η τροχιά του διαστημικού σκάφους.
Στο κατώτατο σημείο της πινακίδας είναι μια σχηματική αναπαράσταση του ηλιακού συστήματος καθώς και μια μικρή εικόνα του διαστημικού σκάφους, και η τροχιά του που ξεκινάει από τη Γη, περνάει από τον Δία και εγκαταλείπει το ηλιακό σύστημα. Οι δακτύλιοι του Κρόνου δίνουν επίσης άλλη μια ένδειξη για τον προσδιορισμό του ηλιακού συστήματος. Οι δυαδικοί αριθμοί δίπλα στους πλανήτες παρουσιάζουν τη σχετική απόσταση από τον ήλιο. Ως μονάδα χρησιμοποιείται το 1/10 της τροχιάς του Ερμή.
Σχεδιάγραμμα του διαστημικού σκάφους
thumb|Η σιλουέτα του διαστημοπλοίου σε σχέση με το μέγεθος του ανθρώπου. Πίσω από τις εικόνες των δύο ανθρώπινων όντων, φαίνεται η σκιαγραφία του διαστημικού σκάφους Πάιονηρ. Απεικονίζεται στην ίδια κλίμακα έτσι ώστε το μέγεθος των ανθρώπινων όντων να μπορεί να επαληθευθεί και από τη σύγκριση με το μέγεθος του διαστημικού σκάφους.
ΦΚ Σετ 34
<mapframe text="Τοποθεσία του Σταντ Λουσί-Μισέλ εντός της πόλης του Σετ." latitude="43.405278" longitude="3.6975" zoom="11" width="300" height="300"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ { "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [3.67028, 43.4122] }, "properties": { "title": "Σταντ Λουί-Μισέλ", "marker-color": "009c31", "marker-symbol": "soccer", "marker-size":"medium", "description": "150px"} }, ] } Η Φουτμπόλ Κλεμπ ντε Σετ 34 (γαλλικά: Football Club de Sète 34) είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Σετ και έτος ίδρυσης το 1914.
Ο σύλλογος αποτελεί εκ των πρωτοπόρων του ποδοσφαίρου στην ευρύτερη περιοχή του Λανγκντόκ, του οποίου και αποτέλεσε κινητήριος δύναμη επί αριθμό ετών. Συγκεκριμένα, κυριάρχησε στην υψηλού επιπέδου Ντιβιζιόν ντ'Ονέρ της Νοτιοανατολικής Γαλλίας κατακτώντας τις πρώτες επτά συνεχόμενες εκδόσεις της συγκεκριμένης διοργάνωσης επικρατώντας, μεταξύ άλλων, συλλόγων όπως οι Ολεμπίκ ντε Μαρσέιγ, Σταντ Ολεμπίκ Μονπελιεραίν και ΣΚ Νιμουά.
Το 1928, η πόλη μετονομάστηκε με αποτέλεσμα, επίσης, ο σύλλογος να μετονομαστεί σε ΦΚ Σετ. Λίγο καιρό αργότερα, ο σύλλογος της περιοχής του Ερώ κατέκτησε τον πρώτο σημαντικό τίτλο της ιστορίας του, κατακτώντας το Κύπελλο Γαλλίας, επικρατώντας στον τελικό της διοργάνωσης της Ρασίνγκ Κλεμπ ντε Φρανς. Το 1932, η ΦΚ Σετ ενσωματώθηκε στο νεοσύστατο ενοποιημένο εθνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας, το οποίο και κατέκτησε το 1934, πραγματοποιώντας, παράλληλα, το πρώτο νταμπλ στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, καθώς κατέκτησε στη διάρκεια της ίδιας σεζόν τόσο το πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο. Πέντε χρόνια αργότερα, ο σύλλογος κατέκτησε εκ νέου το γαλλικό πρωτάθλημα, ωστόσο, το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οδήγησε σε μία απότομη διακοπή της πορείας του, καθώς ουδέποτε, μετά το πέρας του πολέμου, πέτυχε να επανέλθει εκ νέου στα προηγούμενα επίπεδα επιδόσεών του. Συγκεκριμένα, παρά το γεγονός πως έως το 1954 η Σετ πετύχαινε την παραμονή της στο πρωτάθλημα της Ντιβιζόν 1, ωστόσο, στη συνέχεια, ακολούθησε μία σταδιακή και σταθερή πορεία παρακμής, η οποία και ολοκληρώθηκε το 1960 με τον υποβιβασμό της στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα.
Υποχρεούμενος στη μετατροπή του καταστατικού του σε ερασιτεχνικού σωματείου, ο σύλλογος αγωνίστηκε σε ολόκληρη τη χρονική διάρκεια της δεκαετίας του 1960 στα πρωταθλήματα της Ντιβιζιόν ντ'Ονέρ και του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας, προτού επανέλθει εκ νέου στο πρωτάθλημα της Ντιβιζόν 2, όπου και αγωνίστηκε κατά την περίοδο μεταξύ 1970 και 1977, καθώς και, εκ νέου, μεταξύ του 1983 και του 1989. Το 1990, ο σύλλογος, ο οποίος έως τότε χρησιμοποιούσε ως έδρα του το Σταντ Ζωρζ-Μπαϊρού, μετακόμισε στο νεότευκτο Σταντ Λουί-Μισέλ. Έως το 2005, ο σύλλογος συμμετείχε κατά διαστήματα στα πρωταθλήματα της Ντιβιζιόν 3, του ΕΠΓ και του Νασιονάλ. Τη συγκεκριμένη χρονιά, ο σύλλογος πέτυχε την επάνοδό του στη Λιγκ 2, έπειτα από συνολικό χρονικό διάστημα 16 ετών απουσίας. Ωστόσο, καθώς απέτυχε να εξασφαλίσει την παραμονή του στην κατηγορία, ο σύλλογος υποβιβάστηκε την αμέσως επόμενη σεζόν, προτού, το 2009, οδηγηθεί στη Ντιβιζιόν ντ'Ονέρ, έχοντας προηγουμένως τεθεί υπό καθεστώς δικαστικής εκκαθάρισης. Το 2012, ο σύλλογος κατέκτησε το πρωτάθλημα, εξασφαλίζοντας, ως αποτέλεσμα, την άνοδό του στο ΕΠΓ 2, όπου και παρέμεινε για χρονικό διάστημα δύο σεζόν, προτού πετύχει, το 2014, εκ νέου, την άνοδό του στο ΕΠΓ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1900 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1900
Κάθε εμπόδιο για καλό
Το Κάθε εμπόδιο για καλό είναι τίτλος μιας ελληνικής κωμωδίας σε σενάριο και σκηνοθεσία του Χρήστου Αποστόλου και προβλήθηκε το 1958 από την κινηματογραφική εταιρία παραγωγής ταινιών Έλκιν Φιλμ. Η διάρκεια της ήταν 83 λεπτά και έκοψε 9.363 εισιτήρια σε αίθουσες Α' προβολής σε Αθήνα και Πειραιά.
Πλοκή
Ο Κώστας (Ντίνος Ηλιόπουλος), ένας νεαρός δικηγόρος αναλαμβάνει να συνοδεύσει την Σμάρω (Σμαρούλα Γιούλη), μια πλούσια κληρονόμο που ζει στην επαρχία και θέλει να κατεβεί στην Αθήνα για να εκποιήσει την κτηματική περιουσία της. Την ίδια στιγμή, κάποιοι απατεώνες είναι ενήμεροι για τα σχέδια της κοπέλας και σκοπεύουν να αγοράσουν όλη την περιουσία σε εξευτελιστική τιμή.
Ο Κώστας, όμως, ξεκινάει με καθυστέρηση μιας μέρας, επειδή την προηγούμενη νύχτα έχει ξενυχτήσει διασκεδάζοντας, ενώ η Σμάρω κατεβαίνει μόνη της στην Αθήνα, ψάχνοντας αρχικά να βρει έναν θείο της. Τελικά, και μετά από πολλές περιπλανήσεις και παρεξηγήσεις ο Κώστας θα συναντήσει την Σμάρω συμπτωματικά στον σταθμό του τρένου. Οι δυο νέοι πηγαίνουν στο χωριό της Σμάρως, όπου όλοι οι κάτοικοι τους θεωρούν παντρεμένους. Τελικά, η Σμάρω ερωτεύεται τον Κώστα.
Παραγωγή
Οι σκηνές του σιδηροδρομικού σταθμού όπου γνωρίζεται το πρωταγωνιστικό ζευγάρι γυρίστηκαν στον Σταθμό Λαρίσης.
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1958. Κόβοντας 9.363 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 37η θέση ανάμεσα σε 51 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και σε μορφή ντιβιντί στις 28 Σεπτεμβρίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1953 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Α.Π.Σ. Εθνικός Πατρών
Ο Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Εθνικός» υπήρξε ιστορικό αθλητικό σωματείο της Πάτρας, που ιδρύθηκε το 1925 ως «Δάφνη Πατρών» και το 1929 μετονομάστηκε σε «Εθνικός». Είχε χρώματα το μπλε και το άσπρο και κατά καιρούς εκτός από το ποδόσφαιρο διατηρούσε τμήματα χειροσφαίρισης, καλαθοσφαίρισης και ποδηλασίας.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Ο '''Α.Π.Σ. Εθνικός Πατρών''' ανήκε στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Ιδρύθηκε το 1925 σαν «Δάφνη Πατρών» και το 1929 μετονομάστηκε σε «Εθνικός». Έχει αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 94.
Προπολεμικά για δύο χρονιές το 1930 και 1931 διατηρούσε Β' ομάδα που έπαιρνε μέρος στο αντίστοιχο πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας της Αχαΐας. Έχει επίσης 13 συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδος, πριν το 1972 που απαγορεύτηκε η συμμετοχή των ερασιτεχνικών συλλόγων σε αυτό.
Προπονήσεις έκανε στο «γήπεδο ΑΒΕΞ», της ομώνυμης βιομηχανίας της Πάτρας, το οποίο δεν υπάρχει σήμερα. Αγώνες έδινε τα πρώτα χρόνια στο Γήπεδο Προσφυγικών και αργότερα στο Εθνικό Στάδιο, κυρίως στο βοηθητικό του. Το 2002 απορροφήθηκε από τον Α.Π.Σ. Πάτραι και ουσιαστικά έκτοτε έπαψε να υφίσταται.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Στην καλαθοσφαίριση ο Εθνικός διατηρούσε τμήμα από την δεκαετία του ‘70 με ομάδα ανδρών και συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Τ.Ε. ΣΕΓΑΣ Πατρών. Η ομάδα διαλύθηκε την δεκαετία του 2000. Μεγαλύτερη επιτυχία του Εθνικού ήταν η 3η θέση στο πρωτάθλημα την περίοδο 1963-64 πίσω από τις ΕΑ Πατρών κι Ολυμπιάδα με παίκτες τους Σαλαϊμετζίδη, Αζαρία, Σταματίου, Παυλίδη κι Καστανίδη.
Τμήμα Χειροσφαίρισης
Το 1985 ο Εθνικός ίδρυσε τμήμα χειροσφαίρισης αντρών. Ο σύλλογος μάλιστα πήρε μέρος στο πρώτο επίσημο τοπικό πρωτάθλημα Αχαΐας στην χειροσφαίριση που έγινε την αγωνιστική περίοδο 1985-86.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1925 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Τζον Μπόλτον
Ο Μπόλτον υπηρέτησε ως Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών για τον πρόεδρο Ρόναλντ Ρήγκαν από το 1985 έως το 1989. Υπηρέτησε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών για Θέματα Διεθνών Οργανισμών από το 1989 έως το 1993 και ως Υπογραμματέας Ελέγχου των Όπλων και Θεμάτων Διεθνούς Ασφαλείας από το 2001 έως το 2005. Ήταν υποστηρικτής του πολέμου στο Ιράκ ως διευθυντής του Εγχειρήματος για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα, το οποίο υποστήριζε την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ.
Διορίστηκε ως Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη τον Αύγουστο του 2005, διατηρώντας τη θέση του μέχρι τον Δεκέμβριο του 2006. Διορίστηκε από τον Τζορτζ Μπους στη θέση αυτή. Παραιτήθηκε στο τέλος του διορισμού του, τον Δεκέμβριο του 2006 επειδή θα ήταν αδύνατο να κερδίσει την επιβεβαιωτική ψηφοφορία από τη Γερουσία, καθώς το Δημοκρατικό Κόμμα είχε την πλειοψηφία των μελών της Γερουσίας. Τα επόμενα χρόνια, ο Μπόλτον υπηρέτησε ως σύμβουλος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για θέματα εθνικής ασφαλείας από τον Απρίλιο του 2018 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019. Έχει απευθύνει αρκετές φορές κάλεσμα για το τερματισμό της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν, από την οποία αποχώρησαν οι ΗΠΑ τον Μάιο του 2018. Πρόκειται να κυκλοφορήσει το βιβλίο The Room Where It Happened τον Ιούνιο του 2020, όπου καταγράφει τη θητεία του στη κυβέρνηση του Τραμπ.
Ο Μπόλτον είναι γεράκι της εξωτερικής πολιτικής και είναι υπέρ της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, στη Συρία, στη Λιβύη, στη Βενεζουέλα, στην Κούβα, στην Υεμένη και στη Βόρεια Κορέα. Έχει προωθήσει σταθερά τη στρατιωτική δράση και την αλλαγή καθεστώτος στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιράν. Ως Ρεπουμπλικανός, οι πολιτικές του απόψεις έχουν περιγραφεί ως εθνικιστικές, συντηρητικές,    και νεοσυντηρητικές. Ο Μπόλτον απορρίπτει τον τρίτο όρο. Είναι πρώην ανώτερος υπότροφος στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Επιχειρήσεων, και σχολιαστής του Fox News. Ήταν σύμβουλος του υποψηφίου για την αμερικανική προεδρία το 2012, Μιτ Ρόμνεϊ, σε θέματα εθνικής ασφαλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
The Best of Rainbow
Το The Best of Rainbow είναι η πρώτη συλλογή του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rainbow, η οποία κυκλοφόρησε το 1981 μέσω της εταιρείας "Polydor" σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου.
Η συλλογή αυτή περιλαμβάνει τραγούδια από τους πέντε πρώτους στούντιο δίσκους του συγκροτήματος, τα "Ritchie Blackmore's Rainbow", "Rainbow Rising", "Long Live Rock 'n Roll", "Down to Earth" και "Difficult to Cure".
Το "The Best of Rainbow" γνώρισε επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία όπου ανέβηκε στο # 14 των τσαρτ και έγινε χρυσό.
Τραγούδια
1. All Night Long (Blackmore, Glover) - 3:53
2. Man on the Silver Mountain (Blackmore, Dio) - 4:39
3. Lost in Hollywood (Blackmore, Glover, Powell) - 4:53
4. Jealous Lover (Blackmore, Turner) - 3:10
5. Long Live Rock 'n' Roll (Blackmore, Dio) - 4:23
6. Stargazer (Blackmore, Dio) - 8:26
7. Kill the King (Blackmore, Dio, Powell) - 4:29
8. A Light in the Black (Blackmore, Dio) - 8:12
10. Sixteenth Century Greensleeves (Blackmore, Dio) - 3:31
12. Eyes of the World (Blackmore, Glover) - 6:42
13. I Surrender (Bullard) - 4:03
14. Gates of Babylon (Blackmore, Dio) - 6:49
15. Can't Happen Here (Blackmore, Glover) - 4:59
16. Starstruck (Blackmore, Dio) - 4:06
Θέσεις τσαρτ
The Best of Rainbow (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1981
Βραβεία
The Best of Rainbow (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσος
Μέλη των Rainbow
Οι μουσικοί οι οποίοι εμφανίζονται σε τραγούδια αυτής της συλλογής είναι οι εξής:
Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικά
Γκράχαμ Μπονέτ - φωνητικά
Τζο Λιν Τέρνερ - φωνητικά
Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα
Τόνι Κάρεϊ - πλήκτρα
Μίκι Λι Σουλ - πλήκτρα
Ντέηβιντ Στόουν - πλήκτρα
Ντον Έρεϊ - πλήκτρα
Τζίμι Μπέην - μπάσο
Γκρεγκ Γκρούμπερ - μπάσο
Μπομπ Ντέισλι - μπάσο
Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
Κόζι Πάουελ - τύμπανα
Γκάρι Ντρίσκολ - τύμπανα
Μπόμπι Ροντινέλι - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rainbow Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
Μοχαμάντ Ρεζά Παχλαβί
Ο Μοχαμάντ Ρεζά Παχλαβί (محمدرضاشاه پهلوی, Τεχεράνη, 26 Οκτωβρίου 1919 - Κάιρο, 27 Ιουλίου 1980) ήταν βασιλιάς (σάχης) του Ιράν από τις 16 Σεπτεμβρίου 1941 ως την εκθρόνισή του, στις 11 Φεβρουαρίου 1979. Ήταν ο δεύτερος και τελευταίος μονάρχης της περσικής δυναστείας Παχλαβί. Ανήλθε στο θρόνο το 1941, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ύστερα από συνδυασμένη αγγλο-σοβιετική επιχείρηση εισβολής στην χώρα, που ανάγκασε τον πατέρα του, σάχη Ρεζά Σαχ Παχλαβί να εγκαταλείψει τη χώρα. Τότε ο Ρεζά Παχλαβί ορκίστηκε να μη στεφθεί επισήμως, πριν οδηγήσει τη χώρα του στην πρόοδο και την ευημερία μέσα από ένα ευρύτερο κοινωνικό και οικονομικό πρόγραμμα, γνωστό ως «λευκή επανάσταση».
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Μοχαμάντ Ρεζά Παχλαβί συγκρούστηκε πολιτικά με τον Μοχάμεντ Μοσαντέκ, ο οποίος προώθησε την εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας, απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα και διορίστηκε τελικά πρωθυπουργός το 1951. Ο σάχης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα κάτω από την πίεση της κυβέρνησης του Μοσαντέκ, ωστόσο επανήλθε στην εξουσία το 1953 μετά από πραξικόπημα που οργάνωσαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία, γνωστό με την ονομασία «Επιχείρηση Αίας», το οποίο σε μεγάλο βαθμό υπονόμευσε τη νομιμότητα του σάχη.
Ο Παχλαβί προσπάθησε να μετατρέψει με σειρά οικονομικών, κοινωνικών μέτρων το Ιράν σε μία σύγχρονη παγκόσμια δύναμη. Στον κοινωνικό τομέα η χώρα προσπάθησε να αποτινάξει τις παραδοσιακές μουσουλμανικές αντιλήψεις και να εκσυγχρονιστεί, ακόμη και στον τομέα της ισότητας ανδρών-γυναικών. Προώθησε κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, διατηρώντας παράλληλα στενούς δεσμούς με τη Δύση και ειδικά με τις ΗΠΑ. Η «λευκή επανάσταση» περιλάμβανε την κατασκευή ενός εκτεταμένου σιδηροδρομικού, οδικού και αεροπορικού δικτύου, μια σειρά από αρδευτικά έργα, την προώθηση της βιομηχανικής ανάπτυξης, ενίχυση της παιδείας και της υγείας και κυρίως μια αγροτική μεταρρύθμιση που συνοδεύτηκε από αναδιανομή της γης. Με την πάροδο του χρόνου ο Παχλεβί έχασε την υποστήριξη του σιιτικού κλήρου, κυρίως λόγω των εκσυγχρονιστικών πολιτικών που ακολουθήθηκαν και των ανοιγμάτων στην εξωτερική πολιτική με το Ισραήλ. Οι συγκρούσεις με τους ισλαμιστές άρχισαν να διαφαίνονται από το 1953, όταν ο Μοχάμεντ Μοσαντέκ αναγκάστηκε σε παραίτηση.
Κρίνοντας πως η επανάσταση είχε πλέον δρομολογηθεί οριστικά, ο σάχης έδωσε το πράσινο φως για τη στέψη του εντός του 1967, ολοκληρώνοντας την πλέον καθυστερημένη στέψη στην ιστορία του θεσμού της μοναρχίας. Στις 28 Οκτωβρίου του 1967, στο 48ο έτος της ζωής του και 27ο έτος της βασιλείας του, ο Ρεζά Παχλαβί στέφθηκε «βασιλεύς των βασιλέων» και «φως των Αρείων» και αμέσως γύρισε και τοποθέτησε στο κεφάλι της τρίτης συζύγου του, Φαράχ Ντιμπά, το στέμμα της αυτοκράτειρας (σαχ-μπανού). Η μεγαλοπρεπή τελετή έλαβε χώρα στα ανάκτορα του Γκολεστάν στην Τεχεράνη, παρουσία και μελών της οικογενείας, μεταξύ των οποίων της δίδυμης αδελφής του σάχη, Ασράφ, και του μικρού πρίγκιπα διάδοχου Ρεζά. Για πρώτη φορά στα 2.500 χρόνια της περσικής μοναρχίας υπήρχε αυτοκράτειρα, μία πράξη σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης σε μια κοινωνία ακόμα οπισθοδρομική.
«Θα δώσω τα πάντα, ακόμα και την ίδια μου τη ζωή, στην προσπάθεια να φθάσει το έθνος στο ίδιο επίπεδο με τις πλουσιότερες και προοδευτικές κοινωνίες του κόσμου μας, ανανεώνοντας την μεγαλοπρέπεια αυτού του ιστορικού τόπου», δήλωσε μετά τη στέψη ο σαχ-αν-σαχ (βασιλεύς των βασιλέων) τον οποίο έκθεση της CIA χαρακτήριζε «ευφυέστατο αλλά επικίνδυνα μεγαλομανή» και Αμερικανοί διπλωμάτες απλώς «τρελό».
Το κύριο στοιχείο της λευκής επανάστασης, ο αναδασμός της γης, έλαβε ωστόσο τη μορφή του διαμοιρασμού των τεράστιων τιμαρίων του ιερατείου και των γαιοκτημόνων μόνο στους εύπορους χωρικούς, αφήνοντας τους υπόλοιπους στην ίδια περίπου τραγική κατάσταση. Ωστόσο, ο κύριος στόχος, ο διχασμός του αγροτικού πληθυσμού, επιτεύχθηκε, ενώ οι υπόλοιποι στόχοι -η πάταξη του αναλφαβητισμού, η βιομηχανική ανάπτυξη, η εξάλειψη της διαφθοράς και ο εκδημοκρατισμός- παρέμειναν μακρινό όνειρο για το Ιράν, κάτι που η λαμπρότητα της τελετής μπορούσε ίσως να κρύψει αλλά όχι και να θεραπεύσει.
Η αυταρχική διακυβέρνησή του, φαινόμενα διαφθοράς, η ανάμιξη ξένων δυνάμεων καθώς και η δράση της μυστικής υπηρεσίας Σαβάκ με στόχο να επιβληθεί σε όλες τις μορφές πολιτικής αντιπαράθεσης , προκάλεσαν κοινωνική δυσαρέσκεια που εκδηλώθηκε με την Ιρανική Επανάσταση και οδήγησε τελικά στην απομάκρυνσή του από τη χώρα ύστερα από 37 έτη βασιλείας, ενώ το Ιράν έγινε Ισλαμική Δημοκρατία με ηγέτη τον Αγιατολάχ Χομεϊνί. Εγκατέλειψε το Ιράν στις 16 Ιανουαρίου 1979 και ταξίδεψε στην Αίγυπτο, το Μαρόκο, τις Μπαχάμες και το Μεξικό για να καταλήξει στις ΗΠΑ, στις 22 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία για καρκίνο. Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1980 στο Κάιρο.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Ασίας Κατηγορία:Πολιτική του Ιράν Κατηγορία:Ιρανοί Κατηγορία:Δυναστεία των Παχλαβί
2255 Τσινγκχάι
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τσινγκχάι εκτιμάται σε 22,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,102 ± 0,016.
2992 Βόντελ
Ο Βόντελ (Vondel) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,29. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ολλανδού συγγραφέα Γιόστ βαν ντεν Βόντελ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βόντελ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βοντελ
Δουκάτο του Λάουενμπουργκ
Το Δουκάτο του Λάουενμπουργκ (Γερμανικά: Herzogtum Lauenburg) είναι ο νοτιότερος νομός, ή περιοχή, που ονομάζεται επίσημα Kreis Herzogtum Lauenburg (προφορά: [kʁaɪ̯s ˈhɛʁt͡soːktuːm ˈlaʊ̯ənˌbʊʁk]), του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Συνορεύει με (από τα δυτικά και προς τα δεξιά) την περιοχή Στόρμαρν, την πόλη Λύμπεκ, την πολιτεία Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία (περιοχές Βορειοδυτικό Μεκλεμβούργο και Λούντβιχσλουστ-Πάρχιμ), την πολιτεία της Κάτω Σαξονίας (περιοχές Λύνεμπουργκ και Αρβούργο), και την πόλη του Αμβούργου. Η περιοχή του Δουκάτου του Λάουενμπουργκ πήρε το όνομά της από το πρώην Δουκάτο της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Πεπάρηθος
Μυθολογικό πρόσωπο
Ο Πεπάρηθος ήταν γιος του θεού Διονύσου και της Αριάδνης. Ως αδελφοί του αναφέρονται οι Στάφυλος, Θόαντας, Οινοπίων, Λάτραμυς, Ευάνθης και Ταυρόπολις.
Σύμφωνα με το μύθο γεννήθηκε μαζί με τον Στάφυλο, τον Θόαντα και τον Οινοποίωνα στη Λήμνο.
Νήσος
Πεπάρηθος ονομαζόταν κατά την αρχαιότητα η σημερινή νήσος Σκόπελος. Αν και ως πρώτος οικιστής της Σκοπέλου (Πεπαρήθου), αναφέρεται ο Στάφυλος, το νησί πήρε το όνομα του αδελφού του.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Σκόπελος
Λουκ Γουίλσον
Ο Λουκ Κάνινχαμ Γουίλσον (αγγλικά: Luke Cunningham Wilson, 21 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κυρίως, του κινηματογράφου, γνωστός για τους ρόλους του, στις ταινίες Bottle Rocket (1996), Blue Streak (1999), Οικογένεια Τενενμπάουμ (2001), Η Εκδίκηση της Ξανθιάς (2001), Old School (2003) και  Idiocracy (2006). Μέσα από τις λίγες τηλεοπτικές σειρές που έχει εμφανιστεί, έχει πρωταγωνιστήσει στις Enlightened και Roadies. Ο Λουκ, είναι ο μικρότερος αδελφός των Άντριου Γουίλσον και Όουεν Γουίλσον, με τους οποίους έχει συμμετάσχει και σε κάποιες ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ντούτσενταϊχ (λίμνη)
thumb|Η λίμνη και η Κονγκρέσχαλε Η μικρή και η μεγάλη λίμνη της Ντούτσενταϊχ (γερμανικά Dutzendteich) βρίσκονται στη νοτιοανατολική πλευρά του κρατιδίου Νυρεμβέργης. Με την ίδια ονομασία αναφέρεται και η γύρω περιοχή. Το όνομα των λιμνών προέρχεται από τη λέξη Dutzend, που σημαίνει «ντουζίνα» στα ελληνικά, και αναφέρεται στις δώδεκα λίμνες που σύμφωνα με την τοπική παράδοση υπήρχαν στο παρελθόν στην περιοχή. Στην πραγματικότητα όμως, οι λίμνες της περιοχής δεν ξεπερνούσαν ποτέ τις οκτώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Γερμανίας
Νισαντζή Σεχλά Χατζή Αχμέτ Πασάς
Ο Νισαντζή Σεχλά Χατζή Αχμέτ Πασάς (Οθ. Τούρκικα:مارکسمن سهله هاسی احمد پاشا) (Τούρκικα:Nişancı Şehla Hacı Ahmed Pasha, ? - Φεβρουάριος 1753) ήταν Οθωμανός πολιτικός.
Την περίοδο 1740-1742 ήταν ο Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και την περίοδο 1748-1751 ήταν Κυβερνήτης της Οθωμανικής Αιγύπτου.
Η οικογένειά του ήταν από το Αλαϊγιέ της Αττάλειας. Διορίστηκε ως Νισαντζή "nişancı" (μία από τις υψηλότερες γραφειοκρατικές θέσεις), λίγο πριν γίνει μεγάλος βεζίρης το 1740.
Πάαρ
μικρογραφία|Ο ποταμός Πάαρ Ο Πάαρ είναι ποταμός στη Βαυαρία της Γερμανίας και δεξιός παραπόταμος του Δούναβη.Για αρκετά χιλιόμετρα ρέει παράλληλα με τον ποταμό Λεχ.Κοντά στην πόλη Άουγκσμπουργκ ο ποταμός αφήνει την κοιλάδα του Λεχ και στρέφεται ΒΑ προς την πόλη Ίνγκολσταντ.Εκβάλλει στον Δούναβη κόντα στην πόλη Βόχμπουργκ.Πόλεις κατά μήκος του ποταμού είναι οι Έγκλινγκ,Μέρινγκ,Άισαχ,Σρόμπενχαουσεν και Μάντσινγκ.
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κονίστρες Εύβοιας
Οι Κονίστρες είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας χτισμένο σε υψόμετρο 150 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 575 κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Οι Κονίστρες είναι κτισμένες σε υψόμετρο 150 μέτρων ανάμεσα σε Κύμη και Αυλωνάρι σε απόσταση 69 χιλιομέτρων από τη Χαλκίδα. Νότια του οικισμού έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα (ερείπια αρχαίου τείχους, κεραμίδια, αγγεία κλπ).