cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γενεαλογία του Ιησού
Η γενεαλογία του Λουκά
1.Θεός 2.Αδάμ 3.Σηθ 4.Ενώς 5.Καϊνάν 6.Μαλελεήλ 7.Ιάρεδ 8.Ενώχ 9.Μαθουσάλα 10.Λάμεχ 11.Νώε 12.Σημ 13.Αρφαξάδ 14.Καϊνάν 15.Σαλά 16.Έβερ 17.Φάλεκ 18.Ραγαύ 19.Σερούχ 20.Ναχώρ 21. Θάρα
22.Αβραάμ 23.Ισαάκ 24.Ιακώβ 25.Ιούδας 26.Φαρές 27.Εσρώμ 28.Αράμ 29.Αμιναδάβ 30.Ναασών 31.Σαλμών 32.Βοόζ 33.Οβήδ 34.Ιεσσαί 35.Δαβίδ
36.Νάθαν 37.Ματταθά 38.Μαϊνάν 39.Μελεά 40.Ελιακείμ 41.Ιωνά 42.Ιωσήφ 43.Ιούδα 44.Συμεών 45.Λευΐ 46.Ματθάτ 47.Ιωρείμ 48.Ελιέζερ 49.Ιωσή 50.Ηρ 51.Ελμωδάμ 52.Κωσάμ 53.Αδδί 54.Μελχί 55.Νυρί 56.Σαλαθιήλ
57.Ζοροβάβελ 58.Ρησά 59.Ιωαννάν 60.Ιωδά 61.Ιωσήφ 62.Σεμεΰ 63.Ματταθίου 64.Μαάθ 65.Ναγγαί 66.Εσλίμ 67.Ναούμ 68.Αμώς 69.Ματταθία 70.Ιωσήφ 71.Ιωαννά 72.Μελχί 73.Λευί 74.Ματθάν 75.Ηλί 76.Ιωσήφ 77.Ιησούς.
Η διαφορά με τον Ματθαίο είναι ότι εδώ η γραμμή μετά τον Δαβίδ συνεχίζεται με τον γιο του Νάθαν, που αναφέρεται σύντομα και στην Παλαιά Διαθήκη. Οι πρόγονοι του Δαβίδ είναι όπως αναφέρονται στην Π. Διαθήκη· η σειρά Αρφαξάδ, Καϊνάν, Σαλά της Μετάφρασης των Ο'  είναι Αρφαξάδ, Σαλά στο Μασοριτικό κείμενο. Ο Αυγουστίνος παρατηρεί ότι οι γενεές είναι 77, που είναι ο αριθμός που συμβολίζει τη συγχώρεση των αμαρτιών. Η αρίθμηση συμφωνεί με το βιβλίο του Ενώχ, όπου από τον Ενώχ ως τον Ιησού είναι 70 γενεές· φαίνεται ότι ο Λουκάς το γνωρίζει. Ο Ευαγγελιστής δεν δίνει αριθμούς, αλλά χρησιμοποιεί πολλαπλάσιο του ιερού αριθμού 7. Ωστόσο ο Ειρηναίος Λουγδούνου αριθμεί 72 γενεές από Αδάμ.
Η αναφορά "Αμιναδάβ, του Αράμ" είναι καλά τεκμηριωμένη. Πάντως η κριτική έκδοση των Νεσλ-Άλαντ, που θεωρείται η καλύτερη από τους ερευνητές, δέχεται την διαφοροποίηση "Αμιναδάβ, του Αδμίν, του Αρνί", έτσι οι γενεές είναι 77 από τον Αδάμ.
Η φράση "ως ενομίζετο, υιός Ιωσήφ," αναφέρεται στο ότι ο Ιησούς δεν ήταν γιος του Ιωσήφ, αλλά της Μαρίας, καθώς πιο πριν ο Λουκάς παρέθεσε τον Ευαγγελισμό της. Από την εποχή του Ιωάννη του Δαμασκηνού υπάρχει η άποψη ότι η φράση είναι "ων, ως ενομίζετο υιός Ιωσήφ, του Ηλί", δηλ. ο νομιζόμενος γιος του Ιωσήφ, είναι της Μαρίας, του Ηλί, κ.λπ. Δηλ. η γενεαλογία εδώ είναι μέσω της Μαρίας. Οι Άνταμ Κλαρκ, Τζον Γουέσλεϋ, Τζον Κίτο έχουν την άποψη ότι η φράση δεν είναι "υιός Ιωσήφ, [υιού] του Ηλί", αλλά "υιός Ιωσήφ, [γαμβρού] του Ηλί". Έτσι δικαιολογείται η διαφορά με τη γενεαλογία του Ματθαίου.
Από Ιεσσαί έως Ιησού (33 γενεές)
Κατηγορία:Ιησούς Χριστός Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Λουκά Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Γενεαλογία
Έλατος Αρκαδίας
Ο Έλατος (έως το 1927 γνωστός ως Δραγαλεβός ) είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, χτισμένο στα 840 μέτρα υψόμετρο, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο γεμάτο με καστανιές, βελανιδιές και πλατάνια. Βρίσκεται στην επαρχία Κυνουρίας ανάμεσα στα δύο κεφαλοχώρια της περιοχής, τον Άγιο Πέτρο και το Καστρί. Απέχει μόλις 27 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 45 χιλιόμετρα από το Άστρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Πάουλ Μπράιτνερ
Βιογραφία
Ο Μπράιτνερ ξεκίνησε την καριέρα του ως αριστερός πλάγιος αμυντικός, αν και δεξιοπόδαρος. Ήδη ήταν διεθνής με τις ομάδες νέων ενώ έπαιζε με την ESV Freilassing. Στο ντεμπούτο του, αφού πέτυχε το μοναδικό γκολ της Γερμανίας στην ήττα με 4–1 από τη Γιουγκοσλαβία, επέστρεψε στα αποδυτήρια περιμένοντας έπαινο, αλλά αντίθετα διατάχθηκε να κουρευτεί. Αυτή ήταν η αρχή της θυελλώδους σχέσης του με τη διοίκηση της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (DFB). Στα πλαίσια αυτά, στα 18 του ήρθε η πρόσκληση για να υπηρετήσει στο στρατό. Η στρατονομία τον έψαχνε και εκείνος κρυβόταν στο υπόγειο του σπιτιού του. Παρουσιάστηκε λίγο πριν τυπωθούν αφίσες με το όνομά του ως καταζητούμενου στη Γερμανία. Στον στρατό, ο Πάουλ έμεινε δώδεκα μήνες, όπου συνήθως καθάριζε τις τουαλέτες.
Η πρώτη του επαγγελματική ομάδα ήταν η Μπάγερν Μονάχου όπου συνεργάστηκε αρμονικά με τον Φραντς Μπεκενμπάουερ και το Μπέρτι Φογκτς κάνοντας το ντεμπούτο του το 1970. Είχε επιθετικό προσανατολισμό επιχειρώντας επελάσεις προς το κέντρο της επίθεσης. Το ταλέντο του γρήγορα τον οδήγησε στις εθνικές ομάδες και το 1972 ήταν πρωταθλητής Ευρώπης με την Δυτική Γερμανία, ομάδα που συχνά θεωρείται ως η καλύτερη που έχει κερδίσει ποτέ την διοργάνωση. Η Μπάγερν βρίσκονταν στη χρυσή εποχή της και έτσι οι τίτλοι και εκεί ήταν αρκετοί: τρία πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (1973–74) σε τέσσερα χρόνια.
Ήταν βασικό μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, σκοράροντας στον τελικό με την Ολλανδία (ισοφαρίζοντας σε 1–1, με τη Δυτική Γερμανία τελικώς να επικρατεί με 2–1) από το σημείο του πέναλτι, με δική του πρωτοβουλία και τον Γκερντ Μίλερ να υποχωρεί. Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.
Ο Μπράιτνερ ήταν αμφιλεγόμενη μορφή, λόγω του έντονα πολιτικού του λόγου σε μία εποχή που η Γερμανία ήταν χωρισμένη σε δύο κράτη. Προκάλεσε αντιδράσεις με τη μεταγραφή του το 1974 στη Ρεάλ Μαδρίτης για τρία χρόνια, δίνοντας την εικόνα ενός ανθρώπου που πρωτίστως ενδιαφερόταν για το οικονομικό όφελος της καριέρας του. Στον ισπανικό σύλλογο είχε επιτυχημένη πορεία κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Ισπανίας. Το 1976, πρωταγωνίστησε σε μία ταινία που ονομάζεται Potato Fritz - ένα γουέστερν για μερικούς Γερμανούς που έπεσαν πάνω σε συμμορία κλεφτών χρυσού. Αγωνίστηκε μία σεζόν στην Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ προτού επιστρέψει στη Μπάγερν το 1978, αυτή τη φορά αγωνιζόμενος ως επιτελικός μέσος από την εποχή της καριέρας του στη Ρεάλ και έχοντας στην επίθεση της ομάδας ως συμπαίκτη τον Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε. Γνώρισε δεύτερη εποχή επιτυχίας με το σύλλογο της Βαυαρίας, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1981–82, ενώ το 1981 ψηφίστηκε δεύτερος στο διαγωνισμό της Χρυσής Μπάλας πίσω από τον Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε.
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 αποχώρησε από την εθνική ομάδα και επανήλθε το 1981 συμμετέχοντας στα προκριματικά και στην τελική φάση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 στην Ισπανία, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης. Σκόραρε και σε αυτόν τον τελικό του πετυχαίνοντας το γκολ της τιμής (3–1) με αντίπαλο την Ιταλία, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους μόλις τέσσερις παίκτες που έχουν σκοράρει σε δύο διαφορετικούς τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου, μαζί με τους Πελέ, Βαβά και Ζιντάν. Σε 14 αγώνες τελικής φάσης Παγκοσμίων Κυπέλλων σημείωσε 4 τέρματα. Με την εθνική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας αγωνίστηκε συνολικά 48 φορές και σημείωσε 10 τέρματα, τέσσερα από αυτά σε διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το διεθνές ποδόσφαιρο στα πλαίσια και των ιδιαίτερα αρνητικών σχολίων που υπήρξαν για την εθνική ομάδα και τον τρόπο παιχνιδιού της. Η καριέρα του έληξε πρόωρα λόγω τραυματισμού στα 32 του χρόνια το 1983, αν και έτερη άποψη υποστηρίζει ότι επικρίθηκε στο ημίχρονο ενός φιλικού που έπαιζε η Μπάγερν Μονάχου στην Μπανγκόκ από τον φίλο του και γενικό διευθυντή της Μπάγερν, Ούλι Χένες.
Στον αποχαιρετιστήριο αγώνα που διοργανώθηκε προς τιμήν του στο Μόναχο τον Ιούνιο του 1983, συνέρρευσαν περισσότεροι από 78.000 θεατές για να παρακολουθήσουν τη φιλική αναμέτρηση Μικτής Κόσμου - Μπάγερν (3-2). Λόγω των πεποιθήσεών του και των πολιτικών θέσεων που έλαβε κατά καιρούς (δήλωνε Μαοϊστής, μαρξιστής, λενινιστής, επαναστάτης, οπαδός της τρομοκρατικής ομάδας των Μπάαντερ-Μάινχοφ κλπ.) το Γαλλικό Πρακτορείο ειδήσεων του προσέδωσε το χαρακτηρισμό «Κόκκινος Εκατομμυριούχος».
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, εργάστηκε ως σχολιαστής και αρθρογράφος και υπήρξε σύμβουλος της διοίκησης της Μπάγερν Μονάχου. Το 2004, ο Πελέ τον ονομάτισε ως ένα από του 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές (FIFA 100).
Τίτλοι και διακρίσεις
Ρεάλ Μαδρίτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1972 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Φόξχαουντ
δεξιά|μικρογραφία|Ένα αμερικανικό φόξχαουντ Το φόξχαουντ είναι είδος κυνηγόσκυλου, το οποίο εκτρέφεται για το ισχυρό κυνηγετικό του ένστικτο και λόγω της έντονης αίσθησης της όσφρησης, του γαβγίσματος, της ενέργειας, της κίνησης και της ταχύτητάς τους. Στο κυνήγι της αλεπούς, τα φόξχαουντ χρησιμοποιούνται για το κυνήγι τους. Μερικές φορές φυλούν τα πρόβατα και τα σπίτια.
Υπάρχουν διαφορετικές φυλές φόξχαουντ, τα οποία παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες μεταξύ τους και αποκαλούνται απλώς φόξχαουντ στις χώρες καταγωγής τους.
Ο αμερικανικός σύνδεσμος εκτροφέων φόξχαουντ αναγνωρίζει την Αμερικανική, την Αγγλική και τις διασταυρωμένες φυλές φόξχαουντ, καθώς και τη φυλή Πεν-Μάριντελ. Το 2012 ιδρύθηκε ο Διεθνής Σύνδεσμος Φόξχαουντ για την διεθνή προβολή του φόξχαουντ ως φυλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Ελισάβετ Αλεξανδρίνη των Βουρβόνων
Η Ελισάβετ Αλεξανδρινή των Βουρβόνων (Élisabeth Alexandrine de Bourbon, 5 Σεπτεμβρίου 1705 - 15 Απριλίου 1765) ήταν κόρη του Λουδοβίκου Γ΄, Πρίγκιπα του Κοντέ.
Βιογραφία
Η Ελισάβετ Θηρεσία Αλεξανδρινή γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1705 στην Οικία των Κοντέ, και ήταν το όγδοο παιδί και η νεότερη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ του Κοντέ και της Λουίζας Φραγκίσκης των Βουρβόνων.
Όπως οι περισσότερες αδερφές της, δεν παντρεύτηκε ποτέ. Η Αλεξανδρινή δεν έπαιξε ποτέ σημαντικό πολιτικό ρόλο. Ήταν, ωστόσο, φίλη της ερωμένης του Βασιλιά, τη διάσημη Μαρκησία ντε Πομπαντούρ, η οποία είχε εισαχθεί στην αυλή από τη μεγαλύτερη αδερφή της, Λουίζα Ελισάβετ.
Πέθανε στις 15 Απριλίου 1765 στο Παρίσι σε ηλικία 59 ετών. Είναι θαμμένη στη Μονή Καρμελιτών του Αγίου Ιακώβου στο Παρίσι.
Βραβείο Τούρινγκ
Το Βραβείο Τούρινγκ είναι ένα ετήσιο επιστημονικό βραβείο που απονέμει ο διεθνής Σύλλογος Μηχανημάτων Υπολογισμού («Association for Computing Machinery», ACM), εδραζόμενος στις ΗΠΑ, σε ένα «άτομο επιλεγμένο για την τεχνικής φύσης συνεισφορά του στην κοινότητα του υπολογισμού». Το Βραβείο Τούρινγκ θεωρείται η πιο υψηλή διάκριση στους σχετικούς ακαδημαϊκούς χώρους, αποκαλείται «Βραβείο Νόμπελ της πληροφορικής» και απονέμεται κάθε έτος από το 1966 κι έπειτα. Έχει λάβει το όνομά του προς τιμήν του μαθηματικού Άλαν Τούρινγκ, του θεωρούμενου ως «πατέρα της πληροφορικής και της τεχνητής νοημοσύνης». Από το 2007 έως και το 2013, συνοδευόταν από χρηματικό έπαθλο 250.000 δολαρίων, ενώ από το 2014 το χρηματικό έπαθλο είναι 1.000.000 δολάρια. Χορηγός του χρηματικού επάθλου είναι η εταιρεία Google.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβεία της επιστήμης των υπολογιστών Βραβειο
Ροστόμ του Κάρτλι (γιος Λέβαν)
Ο Ροστόμ, როსტომი, ή Ρουστάμ Χαν,, (απεβ. στις 8 Μαρτίου 1722) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας, μέλος τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι-Μουχράνι τού Κάρτλι και στρατηγός στην υπηρεσία της δυναστείας των Σαφαβιδών τού Ιράν. Σκοτώθηκε από τους Αφγανούς αντάρτες στην κορυφαία μάχη τού Γκουλναμπάντ.
Οικογενειακό υπόβαθρο
Ήταν φυσικός γιος τού Λέβαν αντιβασιλέα τού Κάρτλι, από άγνωστη παλλακίδα. Ήταν ετεροθαλής αδελφός τριών μοναρχών τού Κάρτλι: Καϊχοσρό, Βαχτάνγκ ΣΤ΄, Ιεσσαί και τού Καθολικού (Πατριάρχη) της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Δομέντιου Δ΄. Η σταδιοδρομία τού Ροστόμ, όπως και πολλών συγγενών του, διαμορφώθηκε από την πολιτική ηγεμονία τού Σαφαβιδικού Ιράν επί τού Κάρτλι. Πέρασε πολλά χρόνια μακριά από την πατρίδα του ως μέλος της ελίτ των Σαφαβιδών, με την οποία είχε επίσης συγγένεια: ήταν νυμφευμένος με μία κόρη τού Φατ Αλί Χαν Νταγκεστανί, ο οποίος υπηρέτησε ως μεγάλος βεζίρης (αρχι-υπουργός) τού Ιράν από το 1716. έως το 1720.
Στρατηγός των Σαφαβιδών
Οι διορισμοί τού Ροστόμ στην υπηρεσία των Σαφαβιδών περιελάμβαναν να είναι darugha (έπαρχος) της πρωτεύουσας το;y Ισφαχάν το 1709, χαν (κυβερνήτης) τού Κερμάν το 1717 και qullar-aqasi (διοικητής) των επίλεκτων συνταγμάτων (ghulam) τού σάχη το 1717. Με αυτή την τελευταία ιδιότητα υπηρέτησε στις αφγανικές εξεγέρσεις, οι οποίες είχαν στοιχίσει τη ζωή τού θείου τού Ροστόμ, Γεωργίου ΙΑ΄ (Γκουργκίν Χαν), τού ετεροθαλή αδελφού του, Καϊχοσρό, και τού εξαδέλφου του Αλέξανδρου.
Ο Ροστόμ έπαιξε εξέχοντα ρόλο στη μάχη με τους Αφγανούς αντάρτες με επικεφαλής τον Μαχμούντ Χοτάκι στο Γκουλναμπάντ, κοντά στο Ισπαχάν, στις 8 Μαρτίου 1722. Ο μεγάλος βεζίρης, Mουχαμούντ-Κουλί-Χαν Σαμλού, παράτεινε με υπομονή την αποφυγή μίας σκληρής μάχης, πριν θέσει τις άμυνες της πρωτεύουσας σε κατάσταση κατάλληλης ετοιμότητας. Ο Ροστόμ, έχοντας την αρχηγία της δεξιάς πτέρυγας των Σαφαβιδών, προχώρησε με μία επίθεση και έπληξε με επιτυχία την αφγανική αριστερή πτέρυγα. Στο μεταξύ, το αραβικό ιππικό τού στρατού των Σαφαβιδών, που μπήκε στον πειρασμό να λεηλατήσει τον πομπή με τα εφόδια τού Αφγανιστάν, αποσπάστηκε από τη μάχη και ο μεγάλος βεζίρης δεν κατάφερε επίσης να προχωρήσει με τα κύρια στρατεύματά του. Ο Μαχμούτ ανασυγκρότησε τις δυνάμεις του και περικύκλωσε τους άνδρες τού Ροστόμ, οι οποίοι πολέμησαν με απελπισμένο θάρρος μέχρι να εκμηδενιστούν πλήρως. Κατά την υποχώρησή του, ο Ροστόμ έπεσε, όταν το άλογό του σκόνταψε στη λάσπη. Ένας Αφγανός στρατιώτης τον χτύπησε με έναν κόπανο (flail) και άλλοι τον διαπέρασαν επανειλημμένα με τις λόγχες τους, σκοτώνοντάς τον.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Παραλία Αρκαδίας
Με το όνομα Παραλία συναντώνται δύο οικισμοί του νομού Αρκαδίας:
Κρονότσκι
thumb|285px|Το ηφαίστειο Κρονότσκι το 1990 Το Κρονότσκι (ρωσικά: Кроноцкая сопка) είναι ένα μεγάλο στρωματοηφαίστειο στη χερσόνησο Καμτσάτκα. Το ηφαίστειο είναι γνωστό για το συμμετρικό, κωνικό του σχήμα, συγκρίσιμο με αυτό των ηφαιστείων Φούτζι στην Ιαπωνία και Μαγιόν στις Φιλιππίνες. Το ηφαίστειο βρίσκεται ανάμεσα στον Ειρηνικό Ωκεανό και τη λίμνη Κρονότσκι, τη μεγαλύτερη στην Καμτσάτκα. Η λίμνη δημιουργήθηκε όταν λάβα από το ηφαίστειο δημιούργησε ένα φράγμα στον ποταμό Λιστβενίτσναγια.
Περιγραφή
Το Κρονότσκι, με ύψος 3.528 μέτρα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηφαίστεια της Καμτσάτκας. Το ηφαίστειο σχηματίστηκε στο τέλος του Πλειστόκαινου και στην αρχή του Ολόκαινου, και η μορφολογία του μοιάζει με αυτή άλλων ηφαιστείων που σχηματίστηκαν την ίδια περίοδο, όπως το Κοριάκσκι και το Οπάλα. Οι πλαγιές του έχουν διαβρωθεί και έχουν κοιλάδες βάθους μέχρι 200 μέτρων, που εκτείνονται ακτινωτά γύρω από το ηφαίστειο. Μέσα στον κρατήρα βρίσκεται ένας λαιμός λάβας. Μετέπειτα εκρήξεις δημιούργησαν κώνους τέφρας στους νοτιοανατολικούς, νοιοδυτικούς και βόρειους πρόποδες του βουνού. Στην κορυφή βρίσκεται ένας παγετώνας, ο οποίος προς τα βόρεια κατέρχεται μέσα στις κοιλάδες μέχρι υψόμετρο 900 μέτρων. Οι χαμηλότερες πλαγιές του ηφαιστείου καλύπτονται από θάμνους.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
Το Κρονότσκι θεωρείται εσβεσμένο. Υπάρχουν όμως αναφορές για ασθενείς εκρήξεις την περίοδο 1922-1923. Αναφορές κατοίκων της περιοχής έκαναν λόγο για μαύρο καπνό που ανήλθε από τη νότια πλαγιά του Κρονότσκι τον Νοέμβριο του 1922 και για φλόγες στην κορυφή το 1923, συνοδευόμενες από μικρές σεισμικές δονήσεις. Μετά την έκρηξη ακολούθησε ασθενής δραστηριότητα των φουμαρολών του ηφαιστείου. Μετέπειτα έρευνες στους πρόποδες του βουνού δεν βρήκαν κάποια απόθεση από αυτή την έκρηξη. Το ηφαίστειο παρήγαγε κυρίως λάβα με βασαλτική σύσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Ρωσίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Καμτσάτκας
Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος
Ο  Βαγγέλης Πουρλιότοπουλος  (γεν. 1969) είναι παλαίμαχος Έλληνας τερματοφύλακας ποδοσφαίρου, που αγωνίστηκε τις δεκαετίες του ’90 και 2000. Είχε πάνω από 180 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική, κυρίως με τον Ιωνικό και τον Πανιώνιο, παρά με τoν ΠΑΟΚ, όπου αγωνίστηκε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του. Ακόμα λιγότερες είχε στον Άρη, με τον οποίο όμως έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου το 2005.
Φριτς Κράισλερ
Ο Φρήντριχ (Φριτς) Κράισλερ (Friedrich Kreisler, 2 Φεβρουαρίου 1875 – 29 Ιανουαρίου 1962) ήταν Αυστριακός βιολιστής και συνθέτης, που έζησε αρκετά χρόνια της ζωής του στις ΗΠΑ και έγινε Αμερικανός πολίτης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους βιολιστές της εποχής του και όχι μόνο. Ήταν διάσημος για τον γλυκό του τόνο και την εκφραστικότητα των εκτελέσεών του, ενώ, όπως και άλλοι μεγάλοι βιολιστές της εποχής του, είχε έναν χαρακτηριστικό ήχο που αναγνωριζόταν αμέσως ως δικός του.
Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος
Ποδοσφαιριστής
Ο Βαγγέλης Πουρλιότοπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 13 Απριλίου 1969 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον ΑΟ Πανόραμα. Το 1992 ήρθε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 1997, χωρίς να καταφέρει να γίνει βασικός. Στη συνέχεια πήγε για δύο περιόδους στον Ιωνικό, τον οποίο βοήθησε να τερματίσει και τις δύο χρονιές στην 5η θέση και να βγει στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ για πρώτη φορά στην ιστορία του. Οι περίοδοι 1997 ως 1999 ήταν από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία του συλλόγου της Νίκαιας και η συμβολή του Πουρλιοτόπουλου ήταν καθοριστική.
Φριτς Κράισλερ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κράισλερ γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν γιος του γιατρού Σάμουελ Κράισλερ και της Άννα, το γένος Reaches. Αν και εβραϊκής καταγωγής, οι γονείς του τον βάφτισαν σε ηλικία 12 ετών. Ο Φριτς σπούδασε στο Ωδείο της Βιέννης και του Παρισιού, ενώ δάσκαλοί του υπήρξαν οι Άντον Μπρούκνερ, Λεό Ντελίμπ, Γιάκομπ Ντοντ, Γιόζεφ Χέλμεσμπεργκερ και Ζυλ Μασνέ. Στο Παρίσι κέρδισε το χρυσό μετάλλιο του «Πρώτου Μεγάλου Βραβείου της Ρώμης» σε ηλικία 12 ετών, συναγωνιζόμενος με 40 άλλους βιολιστές, όλους ηλικίας τουλάχιστον 20 ετών.
thumb|left|Οι Κράισλερ, [[Χάρολντ Μπάουερ, Πάμπλο Καζάλς και Βάλτερ Ντάμρος στο Κάρνετζι Χολ στις 13 Μαρτίου 1917]] Σε ηλικία 13 ετών (10 Νοεμβρίου 1888) έπαιξε στο Steinway Hall της Νέας Υόρκης και μετά περιόδευσε στις ΗΠΑ με τον Μόριτς Ρόζενταλ. Επιστρέφοντας στην Αυστρία, υπέβαλε υποψηφιότητα για μια θέση στη Φιλαρμονική Ορχήστρα Βιέννης, αλλά απορρίφθηκε από τον καλλιτεχνικό διευθυντή Άρνολντ Ροζέ. Ως αποτέλεσμα εγκατέλειψε τη μουσική για να σπουδάσει ιατρική. Υπηρέτησε για λίγο και στον στρατό προτού επιστρέψει στο βιολί το 1899, δίνοντας μια συναυλία με τη Φιλαρμονική του Βερολίνου υπό τη διεύθυνση του Αρτούρ Νίκις. Αυτή η συναυλία και μία ακόμη σειρά περιοδειών στις ΗΠΑ από το 1901 to 1903 του απέφεραν διεθνή φήμη.
Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος
Ποδοσφαιριστής
Στη συνέχεια έπαιξε δυο γεμάτες σεζόν στον Πανιώνιο. Την δεύτερή του χρονιά στον Πανιώνιο πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις γεγονός που του απέφερε το βραβείο του καλύτερου τερματοφύλακα της χρονιάς, στην καθιερωμένη ετήσια βράβευση του ΠΣΑΠ. Το 2001 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ, όμως, ούτε στο δεύτερο πέρασμά του από τον ΠΑΟΚ κατάφερε να καθιερωθεί και δεν αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου του 2003 που κατέκτησε ο σύλλογος. Έτσι το 2004 αποφάσισε να πάρει μεταγραφή στον άλλο μεγάλο σύλλογο της Θεσσαλονίκης, τον Άρη. Είχε μια γεμάτη χρονιά που άφησε γλυκόπικρη γεύση, αφού ο Άρης υποβιβάστηκε αλλά έφτασε ως τον τελικό του κυπέλλου, όπου αγωνίστηκε και ο Πουρλιοτόπουλος.
Φριτς Κράισλερ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1910 ο Κράισλερ ερμήνευσε την παγκόσμια πρεμιέρα του κοντσέρτου για βιολί του σερ Έντουαρντ Έλγκαρ, ενός έργου που είχε παραγγείλει ο ίδιος και είναι αφιερωμένο σε αυτόν. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε για λίγο στον αυστριακό στρατό, προτού αποστρατευθεί ευδοκίμως μετά από έναν τραυματισμό του. Στις 24 Νοεμβρίου 1914 έφθασε στη Νέα Υόρκη και πέρασε το υπόλοιπο του πολέμου στην Αμερική. Επέστρεψε στην Ευρώπη μόλις το 1924, ζώντας πρώτα στο Βερολίνο και μετά στη Γαλλία από το 1938. Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου μετακόμισε και πάλι στις ΗΠΑ, παίρνοντας την αμερικανική υπηκοότητα το 1943. Δεν επέστρεψε πλέον στην Ευρώπη, δίνοντας την τελευταία του δημόσια συναυλία το 1947, ενώ για λίγα χρόνια ακόμα έπαιζε για το ραδιόφωνο.
Στις 26 Απριλίου 1941 ο Κράισλερ χτυπήθηκε από ένα φορτηγό αυτοκίνητο ενώ διέσχιζε μία οδό στη Νέα Υόρκη, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο κρανίο του και να μείνει σε κώμα για περισσότερο από μία εβδομάδα.
Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουρλιοτοπουλος Πουρλιοτοπουλος Πουρλιοτοπουλος Πουρλιοτοπουλος Πουρλιοτοπουλος Πουρλιοτοπουλος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Φριτς Κράισλερ
Βιογραφικά στοιχεία
Στα τελευταία έτη της ζωής του, υπέφερε από μερική απώλεια της ακοής του, αλλά και της οράσεώς του εξαιτίας καταρράκτη.
Ο Φριτς Κράισλερ πέθανε από καρδιακά προβλήματα στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 87 ετών. Η σορός του βρίσκεται σε ένα προσωπικό μαυσωλείο στο Κοιμητήριο Γούντλων, στο Μπρονξ.
Ο Κράισλερ είχε στην κατοχή του αρκετά παλαιά βιολιά, όπως Στραντιβάριους, Γκουαρνέρι και Μπεργκόντσι, τα περισσότερα από τα οποία φέρουν σήμερα το όνομά του. Είχε επίσης ένα βιολί του Ζαν-Μπατίστ Βυιγιώμ κατασκευής 1860, το οποίο συχνά χρησιμοποιούσε ως το δεύτερο βιολί του, ενώ δεν δίσταζε να το δανείζει συχνά στο παιδί-θαύμα Γιόζεφ Χασίντ. Το 1952 δώρισε το βιολί Τζουζέππε Γκουαρνέρι που κατείχε στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, όπου παραμένει και παίζεται σε συναυλίες που δίνονται εκεί.
Συνθέσεις
thumb|Το μαυσωλείο του Φ. Κράισλερ σε δωρικό ρυθμό στο Κοιμητήριο Γούντλων, στο [[Μπρονξ]] Ο Φριτς Κράισλερ συνέθεσε κομμάτια για βιολί, όπως τα σόλο «Liebesleid» και «Liebesfreud». Μερικές από τις συνθέσεις του μιμούνται το ύφος άλλων συνθετών και αποδόθηκαν πράγματι αρχικώς σε προγενέστερους, κλασικούς συνθέτες, όπως στους Γκαετάνο Πουνιάνι, Τζουζέπε Ταρτίνι και Αντόνιο Βιβάλντι. Στη συνέχεια, το 1935, ο Κράισλερ απεκάλυψε ότι εκείνος είχε γράψει τη μουσική. Στις διαμαρτυρίες των κριτικών, απάντησε ότι ήδη είχαν κρίνει τις συνθέσεις επάξιες: «Το όνομα αλλάζει, η αξία παραμένει», δήλωσε. Συνέθεσε επίσης οπερέτες, όπως την Άνθη μηλιάς το 1919 και τη Σίσσυ το 1932, ένα έργο για κουαρτέτο εγχόρδων και καντέντσες, όπως για το Κοντσέρτο για βιολί του Μπραμς, το Κοντσέρτο για βιολί νο. 1 του Παγκανίνι και το Κοντσέρτο για βιολί του Μπετόβεν (οι τελευταίες παίζονται και συχνότερα σήμερα).
Επιπλέον, ο Κράισλερ συνέθεση τη μουσική για την κινηματογραφική ταινία The King Steps Out του 1936, σε σκηνοθεσία Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ, βασισμένη στη νεανική ηλικία της Ελισάβετ της Αυστρίας.
Ο Κράισλερ ερμήνευσε και ηχογράφησε τη δική του εκδοχή της πρώτης κινήσεως του Κοντσέρτου για βιολί νο. 1 του Παγκανίνι. Η εισαγωγή της ορχήστρας είναι τελείως γραμμένη εξαρχής σε μερικά μέτρα. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι η εντύπωση ενός έργου του ύστερου 19ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί βιολιστές Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Αυστριακοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Κονσερβατορίου του Παρισιού
Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης γυναικών
Ιστορικά στοιχεία
Την αγωνιστική περίοδο 1997-98 με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης δημιουργήθηκαν νέες Εθνικές Κατηγορίες για το γυναικείο μπάσκετ οι οποίες είναι:
Από την αγωνιστική περίοδο 2003-04 το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών πραγματοποιείται σε δύο ομίλους (Βορράς-Νότος), ενώ ταυτόχρονα καταργήθηκε το πρωτάθλημα της Β Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών.
Τον Ιούνιο του 2009 η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανακοίνωσε πως από την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο αριθμός των ομάδων που θα λαμβάνουν μέρος στα πρωταθλήματα της Α1 και καθενός από τους δύο ομίλους της Α2 Γυναικών, θα μειωθεί από 14 σε 12.
Πρωταθλήτριες
Ακολουθούν οι ομάδες που κατέκτησαν την πρώτη θέση στο θεσμό από το 1998 μέχρι σήμερα.
Σούπερ Λίγκα 2008–09
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Αποτελέσματα
Πηγή: SuperleagueGreece
Play off
Στα play off μετείχαν οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2 έως 5 στην κανονική περίοδο, οι οποίες διεκδίκησαν μία θέση στον 3ο προκριματικό γύρο του επόμενου Champions League, ενώ οι υπόλοιπες εξασφάλισαν θέση στο Europa League της περιόδου 2009-10.
(*) Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς:
Πηγή: Super League Greece
Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Ι= Ισοπαλίες, Η= Ήττες, ΓΥ= Γκολ υπέρ, ΓΚ= Γκολ κατά, ΔΤ= Διαφορά τερμάτων, Β= Βαθμοί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Μανδύας
Η λέξη μανδύας μπορεί να αναφέρεται:
Renault 5
Το Renault 5 ήταν ένα supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας B, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ του 1972 και του 1996, σε δύο γενιές. Η πρώτη γενιά του, κατασκευάστηκε από τον Ιανουάριο του 1972 έως τον Δεκέμβριο του 1984 (εκτός από την έκδοση 5 Turbo, που έφτασε έως τον Δεκέμβριο του 1985) και ήταν γνωστή και ως R5. Αρχικά, διατέθηκε μόνο ως 3-πορτο hatchback, αλλά το καλοκαίρι του 1979 προστέθηκε και μια εκδοχή 5-πορτο hatchback. Η δεύτερη γενιά του, γνωστή και ως Super 5 ή Supercinq (Σούπερ 5), παρήχθη από τον Σεπτέμβριο του 1984 έως τον Δεκέμβριο του 1996, σε εκδοχές 3-πορτο και 5-πορτο hatchback. Το Renault 5 διατέθηκε επίσημα και στις Ηνωμένες Πολιτείες ως Le Car, το διάστημα μεταξύ του 1976 και του 1983.
Αντικαταστάθηκε από το Renault Clio πρώτης γενιάς, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 1990 και σημείωσε επίσης μεγάλη επιτυχία. Μετά την εισαγωγή του Clio, η παραγωγή του Super 5 μεταφέρθηκε στη Σλοβενία, όπου και συνέχισε να κατασκευάζεται μόνο στις εκδόσεις 1.1 και 1.4 βενζίνης, καθώς και 1.6 ντίζελ. Τελικώς, η παραγωγή του έφτασε έως τον Δεκέμβριο του 1996 για κάποιες αγορές, ως μια φθηνότερη εναλλακτική λύση.
Εκδοχή σεντάν
Ειδικότερα στην Ισπανία, η Renault παρήγαγε και μια 4-πορτη σεντάν εκδοχή του 5, το Renault 7, στο διάστημα από το 1974 έως το 1984, από το παρακλάδι της Renault που ονομάζεται FASA - Renault, αν και το 7 απευθυνόταν κυρίως στην ισπανική αγορά, με λίγες μόνο εξαγωγές σε ελάχιστα κράτη.
Απήχηση
Μεταξύ του 1972 και του 1986, το Renault 5 ήταν σταθερά το πρώτο σε πωλήσεις αυτοκίνητο στη Γαλλία, με τη συνολική του παραγωγή να φτάνει τα 5.580.000 αντίτυπα στην πρώτη γενιά του. Επίσης και η δεύτερη γενιά του, έφτασε σε παραγωγή τα 3.436.650 αντίτυπα, με αποτέλεσμα το Renault 5 αθροιστικά να γίνει το δημοφιλέστερο γαλλικό αυτοκίνητο όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
5 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ιωάννης ΙΓ΄ Γλυκύς
Ο Ιωάννης ΙΓ΄, ο επονομαζόμενος Γλυκύς, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1315 έως το 1319.
Βιογραφικά στοιχεία
Επρόκειτο για σημαντική προσωπικότητα του δημόσιου βίου της Αυτοκρατορίας. Ήταν ένας ήσυχος και ικανός λόγιος. Πριν εκλεγεί Πατριάρχης, είχε λάβει το αξίωμα του «λογοθέτου του δρόμου». Ήταν έγγαμος και προωθήθηκε στον Πατριαρχικό Θρόνο αφού πρώτα πήρε διαζύγιο και η σύζυγός του εκάρη μοναχή.
Εξελέγη στις 12 Μαΐου 1315 και η Πατριαρχία του διήρκεσε τέσσερα χρόνια. Περί το 1317, κατόπιν αιτήματος του Γκεντιμίνας της Λιθουανίας, απέστειλε ως Μητροπολίτη τον Θεόφιλο, ελπίζοντας στην επιστροφή των παγανιστών Λιθουανών στην Ορθοδοξία. Στις 11 Μαΐου 1319 αναγκάστηκε να παραιτηθεί για λόγους υγείας και κατόπιν αποσύρθηκε στη Μονή Κυριωτίσσης. Σώζεται η παραίτησή του, η διαθήκη του, και αποσπάσματα επιστολών του. Συνέγραψε και τα έργα «Περί ορθότητος συντάξεως» και «Ὑπομνηστικὸν εἰς τὸν βασιλέα τὸν ἅγιον».
Πηγές
Ιωαννης ΙΓ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2001-2002
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 4 Νοεμβρίου 2001 έως τις 3 Φεβρουαρίου 2002. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 10 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 28 Απριλίου 2002. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Ηρακλή για πρώτη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 Βαθμολογία 20px|Α2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Γυναικών 2001 2002 Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Γυναικών 2001 2002
Σερβοβυζαντινή αρχιτεκτονική
Ο Σερβοβυζαντινός αρχιτεκτονικός ρυθμός ή αρχιτεκτονική σχολή του Βαρδάρη (ή "ρυθμός"), είναι εκκλησιαστικός αρχιτεκτονικός ρυθμός ο οποίος άνθισε κατά την περίοδο του Ύστερου Μεσαίωνα στη Σερβία (περίπου 1300–1389), κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας της Δυναστείας Νιεμάνιτς. Αναπτύχθηκε μέσω της ανάμειξης στοιχείων της Βυζαντινή αρχιτεκτονικής εκείνης της περιόδου και της αρχιτεκτονικής σχολής της Ράσκα για την δημιουργία ενός νέου αρχιτεκτονικού ρυθμού. Κατά τα μέσα του 14ου αιώνα, το κράτος της Σερβίας είχε εξαπλωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε περιελάμβανε στα εδάφη του και το νότιο τμήμα της Μακεδονίας, την Ήπειρο και την Θεσσαλία μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Σε αυτά τα προσφάτως κατακτημένα εδάφη η επιρροή από την βυζαντινή αρχιτεκτονική παράδοση ήταν ακόμη σημαντικότερη. Μία τυπική Σερβοβυζαντινή εκκλησία ήταν ορθογωνίου σχήματος, με έναν μεγάλο τρούλο στο κέντρο της και μικρότερους γύρω από τον κεντρικό. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι σερβοβυζαντινής αρχιτεκτονικής κτιριακές κατασκευές ήταν διακοσμημένες με τοιχογραφίες με αναπαραστάσεις αποσπασμάτων της Βίβλου.
Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, μαζί με την προγενέστερη αρχιτεκτονική σχολή της Ράσκα και την ύστερη αρχιτεκτονική σχολή της Μοράβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Σερβία Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας Κατηγορία:Σερβική Αυτοκρατορία
Πρύτανις ο Κυζικηνός
Με το όνομα Πρύτανις ο Κυζικηνός είναι γνωστός ένας αρχαίος Έλληνας αθλητής στην πυγμαχία, που καταγόταν από την Κύζικο. Ο Πρύτανις έλαβε μέρος στους 98ους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου και δωροδοκήθηκε από τους αντιπάλους του. Τόσο ο Πρύτανις, όσο και αυτοί που τον διέφθειραν με χρήματα τιμωρήθηκαν με χρηματικό πρόστιμο. Με το ποσό αυτό στήθηκαν χάλκινα αγάλματα του Δία που στήθηκαν στην Ολυμπία, οι «Ζάνες», και από τότε αυτό έγινε έθιμο. Στους αγώνες εκείνους αντίπαλος του Πρυτάνεως ήταν ο Εύπωλος ο Θεσσαλός, που διέφθειρε με λεφτά όχι μόνο τον Πρύτανι, αλλά και τον Αγήτορα τον Αρκάδα και τον Φορμίωνα τον Αλικαρνασσέα.
Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, αυτό το περιστατικό ήταν η πρώτη αντικανονική πράξη που έγινε ποτέ σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Πηγές
Πρυτανις
Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα
Η Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα (ρουμανικά: Universitatea Craiova) είναι μια ρουμανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Κραϊόβα. Είναι η πρώτη ρουμανική ομάδα που έφτασε στα ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τη σεζόν 1982–83.
Το 1991 η ομάδα διαλύθηκε. Στη θέση της δημιουργήθηκε η ΦΚ Ο Κραϊόβα 1948 η οποία διαλύθηκε το 2011. Το 2013 ο αθλητικός σύλλογος Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα ξαναδημιούργησε το ποδοσφαιρικό του τμήμα.
Διακρίσεις
Λίγκα 1 – Πρωτάθλημα Ρουμανίας Α' Κατηγορίας
Κύπελλο Ρουμανίας
Σούπερ Καπ Ρουμανίας
Λίγκα 2 – Πρωτάθλημα Ρουμανίας Β' Κατηγορίας
Λίγκα 3 – Πρωτάθλημα Ρουμανίας Γ' Κατηγορίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας Κατηγορία:ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα
Αρχιερατικό εγκόλπιο
Το αρχιερατικό εγκόλπιο δεν θεωρείται άμφιο, αλλά έμβλημα του επισκοπικού βαθμού στην Ορθόδοξη Εκκλησία, στη θέα του οποίου τόσο οι ένστολοι όσο και οι φιλαρμονικές μπάντες αποδίδουν τιμές στρατηγού. Καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα το 1856. Το εγκόλπιο συμβολίζει την αξία της καθαρής καρδιάς και τη σφραγίδα και την ομολογία της πίστης.
Περιγραφή
thumb|200px|Αρχιερατικό εγκόλπιο Είναι ένα μεταλλικό εικόνισμα συνήθως ωοειδούς σχήματος, στολισμένο με πολύχρωμες πέτρες ή σμάλτα, που φέρεται με χρυσή αλυσίδα από το λαιμό του επισκόπου στο στήθος του πάντοτε, είτε ιερουργεί είτε όχι. Υπάρχουν δύο είδη εγκολπίων.
Τα πρώτα φέρουν την παράσταση της Θεοτόκου να κρατάει τον Ιησού και γι' αυτό, το εγκόλπιο ονομάζεται «Παναγία». Αυτού του είδους τα εγκόλπια φέρονται από όλους όσους κατέχουν τον τρίτο βαθμό της ιεροσύνης (δηλ. τους επισκόπους).
Τα δεύτερα, εικονίζουν τον Ιησού Χριστό να ευλογεί και να κρατάει το Ευαγγέλιο, οπότε σε αυτή την περίπτωση το εγκόλπιο ονομάζεται «Χριστός». Αυτά τα εγκόλπια φέρονται συμπληρωματικά κατά κύριο λόγο μόνο από προκαθήμενους Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.
Κατά την Θεία Λειτουργία, ο αρχιερέας φέρει όσα εγκόλπια δικαιούται μαζί με τον επιστήθιο σταυρό. Είναι παράδοση όταν οι υποδιάκονοι ενδύουν το εγκόλπιο στον αρχιερέα, ο αρχιδιάκονος ή ο ενδυόμενος αρχιερέας να εκφωνεί την ακόλουθη προσευχή:
"Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θέος και πνεύμα ευθές εγκαίνιζον εν τοις εγκάτοις μου, πάντοτε νυν και αεί και εις του αιώνας των αιώνων. Αμήν".
Εγκόλπιο Εγκολπιο
Αλέξανδρος του Κάρτλι (απεβ. 1773)
Ο Αλέξανδρος, ალექსანდრე, γνωστός και ως Iσάκ Μπεγκ ისაკ-ბეგი, (π. 1705/8 – Σεπτέμβριος 1773), ήταν νόθος γιος τού Γεωργιανού ηγεμόνα Ιεσσαί του Κάρτλι, των Μπαγκρατιόνι-Μουχρανέλι, πολιτικά ενεργός στη Γεωργία τη δεκαετία του 1740. Οι απόγονοί του άκμασαν στη συνέχεια στη Ρωσική Αυτοκρατορία, δημιουργώντας μία σειρά από πολλές αξιόλογες προσωπικότητες του 19ου αι., μεταξύ των οποίων ο εγγονός του στρατηγός Πιότρ Μπαγκρατιόν, που έγινε διάσημος στους Ναπολεόντειους Πολέμους.
Σταδιοδρομία
Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στο Σαφαβιδικό Ιράν ως μουσουλμάνος,  και ονομαζόταν Iσάκ Μπεγκ (Ισαάκ Μπέη). Από το 1743 έως το 1744, υπηρέτησε ως υποδιοικητής (janisin) τού Κάρτλι, τότε υπό την κυριαρχία τού Ιράν. Σύντομα απομακρύνθηκε από το αξίωμα από τον εξάδελφό του Τεϊμουράζ Β΄, τού αντιπάλου κλάδου των Μπαγκρατιόνι από το Καχέτι, ο οποίος έγινε βασιλιάς τού Κάρτλι το 1744. Ο Iσάκ Μπεγκ προσχώρησε στην αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον ετεροθαλή αδελφό του Αρτσίλ (Aμπντουλάχ Μπεγκ), αλλά σύντομα έπρεπε να υποταχθεί στην ανερχόμενη δύναμη των Kαχετιανών Μπαγκρατιόνι. Το 1750 ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, βαπτίστηκε με το όνομα Αλέξανδρος και έλαβε φέουδο στο Κβέμο Κάρτλι. Σύντομα, οι σχέσεις του με τον Tεϊμουράζ Β΄ χειροτέρευσαν και ο Αλέξανδρος κατέφυγε στη Ρωσία το 1759. Εισήλθε στη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία και αρχικά εντάχθηκε σε μία φρουρά στο Αστραχάν και στη συνέχεια, το 1761, στη γεωργιανή μοίρα στο Kιζλυάρ στις τάξεις τού αντισυνταγματάρχη (podpolkovnik).
Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος απέκτησε πέντε γιους (και πιθανώς τρεις κόρες), όλοι πρίγκιπες:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί
Κρίση των Ιμίων
Κρίση των Ιμίων ονομάζεται συμβατικά η ένοπλη αμφισβήτηση της Ελληνικής θαλάσσιας κυριαρχίας που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1996 από την Τουρκία, με αφορμή την προσάραξη πλοίου στις βραχονησίδες των Ιμίων. Κατά την διάρκεια της ολιγοήμερης αυτής κρίσης, οι δύο χώρες μετέφεραν στρατιωτικές δυνάμεις (κυρίως ναυτικές) γύρω από τα Ίμια και τις ανέπτυξαν φτάνοντας κοντά στην ένοπλη σύρραξη. Τελικά με την παρέμβαση του ΝΑΤΟ, και κυρίως των ΗΠΑ, η ένταση εκτονώθηκε και οι δύο χώρες απέσυραν τους στόλους τους.
Την εποχή της κρίσης αυτής πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο Κώστας Σημίτης. Υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος, υπουργός Εθνικής Αμύνης ο Γ. Αρσένης και Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο ναύαρχος Χ. Λυμπέρης, ενώ πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν η Τανσού Τσιλέρ και υπουργός Εξωτερικών Ντενίζ Μπαϊκάλ.
Αφορμή της κρίσης ήταν η αμφισβητούμενη από την Τουρκία εγκυρότητα ενός προσαρτήματος της Ιταλοτουρκικής Σύμβασης του 1932 που καθόριζε τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των Ιταλικών Δωδεκανήσων και των ακτών της Τουρκίας. Η τουρκική κυβέρνηση απέρριψε το προσάρτημα ως νομικά άκυρο, με την αιτιολογία ότι δεν είχε κατατεθεί στην Κοινωνία των Εθνών στη Γενεύη. Αυτό, σύμφωνα με την τουρκική θέση, σημαίνει ότι η κυριαρχία σε έναν άγνωστο αριθμό μικρών νησίδων και βραχονησίδων στα Δωδεκάνησα παραμένει απροσδιόριστη και πρέπει να καθοριστεί με κάποια καινούργια σύμβαση. Αντίθετα, η ελληνική θέση υποστήριξε ότι το εν λόγω προσάρτημα παραμένει έγκυρο.
Περί τις τελευταίες ώρες της κρίσης, τρεις Έλληνες αξιωματικοί, του Πολεμικού Ναυτικού έχασαν την ζωή τους όταν το ελικόπτερο όπου επέβαιναν κατέπεσε στην θάλασσα. Η επίσημη εκδοχή είναι ότι το ελικόπτερο κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου. Η τουρκική πλευρά δεν ανέφερε απώλειες.
Καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης φάνηκε η μεγάλη δυσπιστία του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη προς την ηγεσία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) και των Ενόπλων Δυνάμεων. Επίσης, η φράση «θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών», που είπε ο πρωθυπουργός Σημίτης από το βήμα της Βουλής κατά τη διάρκεια σχετικής συζήτησης, ερμηνεύθηκε από πολλούς ως ταπεινωτική για την χώρα.
Από αυτή την κρίση δεν βγήκε κερδισμένη ούτε η Τουρκία, που ισχυριζόταν ότι τα Ίμια της ανήκουν, ούτε η Ελλάδα η οποία αναγκάστηκε να αποσύρει τους στρατιώτες της. Κατά τον Τούρκο διπλωμάτη και πολιτικό Αχμέτ Νταβούτογλου, ουσιαστικός παράγοντας και κερδισμένη πλευρά υπήρξαν οι ΗΠΑ.
Καθεστώς των νησιών
Τα Ίμια αποτελούν μία συστάδα νησίδων της Δωδεκανήσου. Αυτά εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων (10-12-1947) όπου η Ιταλία εκχώρησε στην Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τις νήσους της Δωδεκανήσου απαριθμούμενες: Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Κάσο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψούς, Σύμη, Κω και Καστελόριζο ως και τις παρακείμενες νησίδες. Σε προγενέστερη μάλιστα διμερή σύμβαση του 1932, ανάμεσα στην Ιταλία και την Τουρκία τα Ίμια συμπεριλαμβάνονταν σε χάρτη με τα ιταλικά εδάφη. Αργότερα, καθώς όλες οι ιταλικές κτήσεις επί της Δωδεκανήσου πέρασαν στην ελληνική κυριότητα, ομοίως και τα Ίμια ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος. Το Τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά.
Σύμφωνα με το άρθρο 189 του Κ.Δ.Ν.Δ. εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων δικαίωμα για παροχή επιθαλάσσιας αρωγής δίδεται μόνο στα υπό ελληνική σημαία ρυμουλκά ή ναυαγοσωστικά.
Δεκέμβριος 1995: Το πρώτο επεισόδιο
Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο Φιγκέν Ακάτ προσάραξε σε αβαθή ύδατα κοντά στην Μικρή Ίμια (Ανατολική) και εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το Λιμεναρχείο Καλύμνου –το πλησιέστερο στην περιοχή– διέθεσε ρυμουλκό για να αποκολλήσει το τουρκικό πλοίο, αλλά ο πλοίαρχος αρνήθηκε, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και άρα οι τουρκικές αρχές είχαν την αρμοδιότητα να του προσφέρουν βοήθεια.
Στις 26 Δεκεμβρίου το Λιμεναρχείο ενημέρωσε την αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο μέσω του γραμματέα της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα Γιάννη Παπαμελετίου, ειδοποίησε τον γραμματέα της Διεύθυνσης Ελληνικών Υποθέσεων του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών Τσινάρ Εγκίν ότι, αν δεν παρέμβαινε ρυμουλκό, το τουρκικό πλοίο θα κινδύνευε. Στις 27 Δεκεμβρίου το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει την ελληνική πρεσβεία ότι, ανεξαρτήτως του ποιος θα ανελάμβανε τη διάσωση του πλοίου, υπήρχε γενικότερα θέμα με τα Ίμια.
Ιανουάριος 1996: Η κρίση
Ο τότε δήμαρχος της Καλύμνου Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός ότι η Τουρκία εγείρει εδαφικές αξιώσεις στα Ίμια, ύψωσε την ελληνική σημαία στη Μικρή Ίμια στις 25 Ιανουαρίου 1996 συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου Γ. Ριόλα και δύο κατοίκους του νησιού, ενώ την επόμενη μέρα υψώθηκε η σημαία και στην άλλη βραχονησίδα.
Τα τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια μετέδωσαν εικόνες με την ελληνική σημαία υψωμένη στα Ίμια, κάτι που προκάλεσε σάλο στην κοινή γνώμη της Τουρκίας. Δύο δημοσιογράφοι του γραφείου της εφημερίδας Χουριέτ στη Σμύρνη, μετέβησαν με ελικόπτερο στις 27 Ιανουαρίου στη Μικρή Ίμια, υπέστειλαν την ελληνική σημαία και ύψωσαν την τουρκική σημαία. Η όλη επιχείρηση των δημοσιογράφων βιντεοσκοπήθηκε και προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι που ανήκει στη Χουριέτ. Το γεγονός αυτό πήρε σημαντικές διαστάσεις.
Η κρίση κλιμακώθηκε τις επόμενες μέρες. Την Κυριακή το πρωί στις 28 Ιανουαρίου 1996 το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού Αντωνίου κατέβασε την τουρκική σημαία και ύψωσε την ελληνική παραβαίνοντας την πολιτική εντολή που ήταν μόνο να υποσταλεί η τούρκικη σημαία. Το βράδυ Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάστηκαν στη Μικρή Ίμια από το περιπολικό Πυρπολητής προκειμένου να φυλάξουν τη σημαία κατά τις νυχτερινές ώρες και να επιστρέψουν στο σκάφος τους πριν την ανατολή του ηλίου. Το μεσημέρι της Δευτέρας ο σχεδιασμός άλλαξε και αποφασίστηκε η συνεχής φύλαξή της σημαίας, οπότε οι βατραχάνθρωποι επέστρεψαν στη βραχονησίδα.
Τη Δευτέρα το απόγευμα στις 29 Ιανουαρίου, ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, έστειλε μήνυμα προς την Τουρκία ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Την Τρίτη στις 30 Ιανουαρίου, η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ δήλωσε κατηγορηματικά μέσα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ότι την επόμενη μέρα η ελληνική σημαία και ο ελληνικός στρατός θα απομακρυνθούν από τα Ίμια.
Στις 31 Ιανουαρίου και ώρα 01:40, τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη Μεγάλη Ίμια (Δυτική). Στις 05:30 της ίδιας μέρας ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που απονηώθηκε από τη φρεγάτα Ναυαρίνον για να διαπιστώσει την πληροφορία παρουσίας Τούρκων στη βραχονησίδα κατέπεσε κατά την επιστροφή του στη φρεγάτα και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν.
Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη θέση του Πολεμικού Ναυτικού είναι ότι το ελικόπτερο κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου (vertigo). Την θέση αυτή υποστήριξε ο πρώην αρχηγός ΓΕΝ ναύαρχος Αντώνης Αντωνιάδης, αναφέροντας μάλιστα πως η τουρκική φρεγάτα Γιαβούζ προσφέρθηκε να βοηθήσει, αλλά πήρε άμεσα από τους πιλότους του ελικοπτέρου αρνητική απάντηση. Κατά τον τότε κυβερνήτη της φρεγάτας Ναβαρίνον, Ιωάννη Λιούλη, το ελικόπτερο έπεσε από βλάβη πριν καν προλάβει να απαντήσει στο σήμα της φρεγάτας Γιαβούζ. Ωστόσο, χωρίς να έχει τεκμηριωθεί μέχρι και σήμερα επίσημα, υπάρχει διαδεδομένη στην Ελλάδα η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε είτε από το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό είτε από τους Τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί, και ότι η αληθινή αιτία της πτώσης αποκρύφτηκε προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.
Εκτόνωση της κρίσης
Κατά τη διάρκεια της κρίσης υπήρξαν έντονες πιέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να λήξει το επεισόδιο. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον ενημερώθηκε πρώτα από την Τουρκάλα πρωθυπουργό Τανσού Τσιλέρ πως «Ελλάδα και Τουρκία ξεκινούν πόλεμο, επειδή δύο Τούρκοι δημοσιογράφοι και κάποιοι Έλληνες βαρκάρηδες συνεπλάκησαν σε έναν βράχο που κατοικούσε μία κατσίκα».
Ο διπλωμάτης Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ενημερωμένος από τον Αμερικανό πρόεδρο, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τους δύο πρωθυπουργούς που δεσμεύτηκαν να αποσύρουν τις δυνάμεις τους και να υποστείλουν τις σημαίες. Τα πολεμικά σκάφη και οι καταδρομείς των δύο χωρών αποχώρησαν από τις βραχονησίδες το πρωί της 31ης Ιανουαρίου 1996 υπό την επίβλεψη αεροσκαφών του 6ου Αμερικανικού Στόλου της Μεσογείου.
Διεθνείς αντιδράσεις
Ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον δήλωσε σχετικά με την κρίση: «''Νόμιζα ότι οι βοηθοί μου αστειεύονταν όταν έλεγαν ότι η Τουρκία και η Ελλάδα θα εμπλακούν σε πόλεμο για βραχονησίδες στις οποίες δεν ζουν παρά μόνο πρόβατα. Έκανα τηλεφωνήματα με τους ηγέτες και των δύο χωρών και τους έπεισα να μην κάνουν πόλεμο για τις βραχονησίδες που κατοικούσαν κυρίως 20 πρόβατα.''»
Η κυβέρνηση της Ιταλίας, το αρχικό συμβαλλόμενο μέρος του πρωτοκόλλου των συνόρων του 1932, δήλωσε στις 6 Φεβρουαρίου 1996 ότι θεωρούσε το πρωτόκολλο έγκυρο, υποστηρίζοντας έτσι την ελληνική θέση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στήριξε την ελληνική πλευρά στη διαμάχη για τα Ιμία και προειδοποίησε την Τουρκία να απόσχει από στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της ελληνικής κυριαρχίας και, μαζί με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάλεσε την Τουρκία να επιλύσει όποιες διαφορές έχει με την Ελλάδα μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ένα ψήφισμα με τίτλο: «Ψήφισμα για τις προκλητικές ενέργειες και αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων από την Τουρκία κατά κράτους μέλους της Ένωσης» αναφέροντας επίσης ότι τα σύνορα της Ελλάδας ήταν σύνορα της Ένωσης. Επιπλέον, ανέφερε ότι τα Ίμια ανήκουν στο συγκρότημα των Δωδεκανήσων σύμφωνα με τις συνθήκες του 1923, του 1932 και του 1947 και ακόμη και στους τουρκικούς χάρτες της δεκαετίας του 1960 οι βραχονησίδες αυτές εμφανίζονται ως ελληνικό έδαφος.
Μετά την κρίση, η Ελλάδα απείλησε να ανοίξει εκ νέου τη συζήτηση για την εφαρμογή μιας συμφωνίας τελωνειακής ένωσης της ΕΕ με την Τουρκία και να θέσει βέτο σε ένα πακέτο βοήθειας της ΕΕ που αποτελεί μέρος της συμφωνίας. Η Ελλάδα ανέφερε ότι η Τουρκία παραβίασε μια δέσμευση βάσει της συμφωνίας να έχει φιλικούς δεσμούς με μέλη της ΕΕ. Πολλοί υπουργοί Εξωτερικών της Ενωσης προέτρεψαν τις δύο χώρες να επιλύσουν τις διαφορές τους φιλικά. Τα μέλη της ΕΕ ανησυχούσαν ότι οι κινήσεις της Ελλάδας κατά της Τουρκίας θα παραβίαζαν τη συμφωνία τελωνειακής ένωσης και θα παρεμβαίναν στην ανάπτυξη δεσμών και πρόσβασης στην αγορά της Τουρκίας. Οι ΗΠΑ ανησυχούσαν επίσης, καθώς ήταν υπέρμαχοι των τουρκοευρωπαϊκών σχέσεων. Ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ ανέφερε ότι όσο λιγότερα νέα προβλήματα δημιουργούσε η Ελλάδα για τη συνεργασία ΕΕ-Τουρκίας, τόσο πιο πιθανό θα ήταν η Γαλλία να δείξει αλληλεγγύη προς την Ελλάδα. Άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φέρεται να υπονόησαν ότι εάν η Ελλάδα σαμποτάρει την τελωνειακή ένωση, τότε θα σταματούσαν τις συνομιλίες για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δήλωσε ότι η Ελλάδα θα συνεργάζονταν με την Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις η Τουρκία συμφωνούσε με τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου για την επίλυση των διαφορών. Η ελληνική αξιωματική αντιπολίτευση επέκρινε την κυβέρνηση για την αδυναμία της να λάβει περισσότερη υποστήριξη από την Ευρώπη, ενώ η Τουρκία έστειλε αξιωματούχους στην Ευρώπη για να εξηγήσουν τις απόψεις τους και να αντιμετωπίσουν την προσπάθεια της Ελλάδας να εμποδίσει τις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ, ενώ ταυτόχρονα ανακάλεσε τον πρεσβευτή της από την Αθήνα.