cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορική σημασιολογία
Αιτίες των σημασιολογικών μεταβολών
Στα ακόλουθα παραδείγματα η πρώτη λέξη έχει αγγλοσαξονική αρχή, ενώ η δεύτερη είναι λατινογενής ή προήλθε από τη νορμανδική Γαλλική. Ένα κριτήριο που συχνά εντυπωσιάζει τους μη ειδικούς είναι ότι οι κληρονομηθείσες λέξεις (γερμανικής αρχής) τονίζονται συνήθως στην πρώτη συλλαβή, πράγμα που αποτελεί χαρακτηριστικό των γερμανικών γλωσσών, ενώ οι λατινογενείς ή γαλλογενείς φέρουν συχνά τόνο σε άλλη συλλαβή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι, μιλώντας για ζώα, χρησιμοποιούμε τους αγγλοσαξ. όρους swine (pig) «γουρούνι, χοίρος», cow «αγελάδα», sheep «πρόβατο», αλλά όταν το κρέας αυτών των ζώων φθάσει στο τραπέζι μας, τότε χρησιμοποιούνται οι λατινογενείς όροι pork, beef και mutton. Η ταυτόχρονη παρουσία των λέξεων αυτών και η σημασιολογική τους κατανομή έχει σαφώς κοινωνική αιτιολόγηση.
Αρκετά χρόνια μετά τη δημοσίευση του άρθρου τού Meillet ο Άγγλος γλωσσολόγος και ρομανιστής Stephen Ullmann θεώρησε ότι η προαναφερθείσα κατηγοριοποίηση παρέλειπε μία άλλη αιτιολογική κατηγορία των σημασιολογικών μεταβολών. Στα βιβλία του Précis de sémantique française (Bern 1959, β΄ έκδ.) και, κυρίως, ''Semantics. An introduction to the science of meaning'' (London 1962) ο Ullmann προσέθεσε τις ψυχολογικές αιτίες.
Η ψυχολογική βάση των αλλαγών σημασίας βασίζεται στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος βλέπει τη γλώσσα και τη χρήση της· συνεπώς, μπορούμε να αναγνωρίσουμε σε τέτοιες μεταβολές κάποιον βαθμό προθετικότητας, συνειδητής ή μη. Στόχος τής μελέτης των ψυχολογικών αιτίων είναι στην πραγματικότητα η διερεύνηση του υποβάθρου που υπόκειται στις σημασιολογικές αλλαγές. Τέτοιες μεταβολές συχνά στηρίζονται σε διεργασίες όπως ο ευφημισμός, η αποτροπή (λέξεις-ταμπού), η ευγένεια ή ακόμη σε εκ των άνω επιβολή, όπως συμβαίνει με την αποκαλούμενη “πολιτική ορθότητα” (political correctness). Η αλλαγή στις αντιλήψεις ενός συνόλου ή τμήματός του, που όμως διαθέτει αυξημένη επιρροή και πρόσβαση σε διαύλους επικοινωνίας, έχει μερικές φορές καθορίσει την αποτελεσματικότητα της αντίστοιχης μεταβολής.
Ταξινόμηση των σημασιολογικών μεταβολών
Η προσπάθεια για ταξινόμηση των αλλαγών σημασίας και για εύρεση της τυπολογίας τους δεν έχει ιδιαίτερα μακρά ιστορία. Η Σχολή των Νεογραμματικών γλωσσολόγων (Junggrammatiker) τον 19ο αιώνα, η οποία άσκησε ισχυρή επίδραση στη συγκριτική γλωσσολογία και στην εξέλιξή της, εστίαζε την προσοχή κυρίως στην ανάλυση των φωνητικών νόμων που διέπουν τις (ινδοευρωπαϊκές κατ’ εξοχήν) γλώσσες με σκοπό την εξακρίβωση κανονικοτήτων και την ερμηνεία των φαινομενικών εξαιρέσεων. Οι σημασιολογικές αλλαγές αποτελούσαν, για τους λόγους που μνημονεύθηκαν ανωτέρω, υλικό δύσκολο στον χειρισμό του και, ως εκ τούτου, συνήθως παραθεωρούνταν ή ετίθεντο στο περιθώριο της ανάλυσης.
Αν και μερικές μεμονωμένες σημασιολογικές μελέτες τής εποχής δείχνουν ώριμη γλωσσολογική σκέψη, το έργο που έθεσε τα θεμέλια για την ιστορική σημασιολογία και, κυρίως, για την ταξινόμηση των αλλαγών ήταν το μνημειώδες βιβλίο τού Γάλλου γλωσσολόγου Michel Bréal, Essai de sémantique (Paris 1899, β΄ έκδ.). Το έργο αυτό αποτελεί ουσιαστικά την πρώτη συστηματική συμβολή στην ιστορική σημασιολογία, με σκοπό την πλήρη κάλυψη όλων των συναφών θεμάτων. Η τυπολογία των αλλαγών σημασίας υιοθετήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα πλείστα εισαγωγικά εγχειρίδια γλωσσολογίας που παρουσιάστηκαν έκτοτε ώς και τη δεκαετία τού 1960.
Ο Bréal συνέταξε ένα σχήμα σημασιολογικών μεταβολών, το οποίο έχει αντλήσει ιδέες αλλά και ορολογία από τις αριστοτελικές κατηγορίες. Συνήθως διαιρούμε τις μεταβολές που επισήμανε σε α) περιγραφικές και β) ερμηνευτικές. Μολονότι ο ίδιος δεν προχώρησε σε αυτή τη διάκριση, αλλά απλώς αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του σε κάθε μεταβολή, η διαίρεση μας βοηθεί να αντιληφθούμε τον τρόπο σκέψεως που υπόκειται στην εν λόγω ταξινόμηση.
Η περιγραφική κατηγορία περιλαμβάνει τα ακόλουθα αντίρροπα ζεύγη αλλαγών:
Εύρυνση ↔ Στένωση σημασίας (élargissement – restriction)
Η εύρυνση ή επέκταση της σημασίας περιλαμβάνει τη γενίκευση των χαρακτηριστικών ή του πεδίου εφαρμογής μιας λέξεως. Αυτό σημαίνει ότι μια λέξη δηλώνει τώρα ολόκληρο το πεδίο των σημασιών, ενώ προηγουμένως αναφερόταν μόνο σε τμήμα ή υποσύνολό του.
Αντίστροφη πορεία παρατηρούμε στη στένωση της σημασίας, όπου ένας αρχικά γενικός όρος περιορίζεται τώρα στη δήλωση μέρους μόνο του αρχικού πεδίου. Συχνά η στένωση σημασίας παρατηρείται στα δάνεια, διότι η εισαγόμενη λέξη δεν μπορεί να μεταφέρει παρά μικρό μόνο τμήμα τού πεδίου που διέθετε στη γλώσσα προελεύσεως.
Βελτίωση ↔ Δείνωση / Χειροτέρευση σημασίας (amélioration – péjoration)
Παραδείγματα
Ισαάκιος Κομνηνός
Ισαάκιος Κομνηνός μπορεί να αναφέρεται στους εξής:
Ιστορική σημασιολογία
Συγκεκριμένο ↔ Αφηρημένο (concret – abstrait)
Σε αρκετές σημασιολογικές αλλαγές είναι προφανής η κίνηση μεταξύ συγκεκριμένου και αφηρημένου. Η παραδοσιακή κατάταξη ενέτασσε σε αυτές στοιχεία που θεωρούμε σήμερα ότι ανήκουν στη γραμματικοποίηση (δηλ. στη μεταβολή λεξικών μονάδων σε γραμματικά μορφήματα) ή σε μηχανισμούς τής αναλογικής σκέψεως όπως η μεταφορά και η μετωνυμία. Συχνά οι εν λόγω μεταβολές αποτελούν στην πραγματικότητα μεταφορά μιας δομής χώρου (spatial structure) σε μη χωρικό / μη τοπικό τομέα και αντίστροφα (σπανιότερα). Η αδυναμία τής παραδοσιακής σημασιολογίας να συλλάβει αυτές τις ομοιότητες οδήγησε σε ασαφή ομαδοποίηση τις περιπτώσεις που καταγράφονται στα παραδείγματα.
Παραδείγματα:
(υπό επεξεργασία)
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Σημασιολογία
Αναστάσιος Ποταμιάνος
Ο Αναστάσιος (Τάσος) Ποταμιάνος (1901 - 1975) ήταν Έλληνας εφοπλιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γόνος εφοπλιστικής οικογένειας από τον Πύλαρο της Κεφαλλονιάς, η οποία εισήλθε στον εφοπλισμό στις αρχές του 19ου αιώνα, στα τότε βρετανικά Επτάνησα. Πατέρας του ήταν ο εφοπλιστής Γεώργιος Ποταμιάνος. Το 1926 άρχισε να εργάζεται στην επιχείρηση του πατέρα ενώ αργότερα, μαζί με τα αδέλφια του, ίδρυσαν την Ηπειρωτική Ατμοπλοϊκή Εταιρεία, η οποία επικεντρώθηκε στην επιβατηγό ναυτιλία και εισήγαγε την κρουαζιέρα στην Ελλάδα. Ασχολήθηκε επίσης και με τις εισαγωγές αυτοκινήτων.
Κατά την διάρκεια της Κατοχής υπήρξε μέλος και χρηματοδότης της Οργάνωσης «Χ» του Γεωργίου Γρίβα.
Υπήρξε πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (1948 - 1952) ενώ το 1963 διορίστηκε υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Πιπινέλη.
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ποταμιάνου, κόρη του πολιτικού Ανδρέα - Επαμεινώνδα Σουλτάνη και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά τους εφοπλιστές Γεώργιο Ποταμιάνο και Ανδρέα Ποταμιάνο, επίτιμο πρόεδρο της Ένωσης Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίων και την δικηγόρο Βαρβάρα Ποταμιάνου Στοφοροπούλου,σύζυγο του πρέσβη Ευθυμίου Στοφορόπουλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Ράιαν Ρέινολντς
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1976 στο Βανκούβερ του Καναδά από τους Τζέιμς και Τάμι Ρέινολντς. Έχει ιρλανδική καταγωγή και είναι ο νεότερος από τα τρία αδέρφια του (Τζεφ, Τέρι και Πάτρικ).
Καριέρα
thumb|left|200px|Ο Ράιαν Ρέινολντς στην πρεμιέρα της ταινίας [[X-Men η Αρχή: Γούλβεριν στην Αριζόνα το 2009]] Η καριέρα του Ρέινολτνς ξεκίνησε το 1990 όταν πρωταγωνίστησε στην καναδική εφηβική σαπουνόπερα Hillside. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Βαν Γουάιλντερ: Η Ψυχή του Πάρτυ (Van Wilder, 2002) και στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά Two Guys and a Girl. Το 2005 έπαιξε ένα σερβιτόρo στην ταινία Το Σερβίρισμα (Waiting...) και ένα στέλεχος δισκογραφικής εταιρίας στην ταινία Το Χρονικό μιας Χυλόπιτας (Just Friends) μαζί με τις Έιμι Σμαρτ και Άννα Φάρις. Το 2008 πρωταγωνίστησε στο Σίγουρα, Ίσως (Definitely, Maybe) και έκανε γκεστ εμφάνιση στη δημοφιλή αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά Scrubs. Το 2009 έπαιξε μαζί με τη Σάντρα Μπούλοκ στη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία Η Πρόταση (The Proposal).
Αν και η φιλμογραφία του περιλαμβάνει κυρίως κωμωδίες, ο Ρέινολντς έκανε εντατική προπόνηση για να υποδυθεί ένα ήρωα δράσης στο Blade: Trinity τo 2004, όπου έπαιξε μαζί με τους Γουέσλεϊ Σνάιπς και Τζέσικα Μπίελ. Το 2005 πρωταγωνίστησε στο ομώνυμο remake Τρόμος στο Amityville (The Amityville Horror). Ο Ρέινολντς ενσάρκωσε τον κόμικ χαρακτήρα Deadpool στο spinoff της σειράς ταινιών X-Men με τίτλο X-Men η Αρχή: Γούλβεριν (X-Men Origins: Wolverine, 2009) δίπλα στον Χιου Τζάκμαν. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στο ισπανικό/αμερικανικό θρίλερ Buried σε σκηνοθεσία Ροντρίγκο Κορτές.
Ψηφίστηκε από το περιοδικό People ως ο Πιο Σέξυ Άνδρας στον Κόσμο το 1998 και το 2009.
Τον Ιούνιο του 2011 κυκλοφόρησε το Green Lantern βασισμένο στο ομώνυμο κόμικ της DC, όπου ο Ρέινολντς υποδύεται τον υπερήρωα Χαλ Τζόρνταν/Γκριν Λάντερν. και τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζέισον Μπέιτμαν στην κωμωδία Αλλάζουμε; (The Change-Up). Το 2012 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον στο περιπετειώδης θρίλερ Το Κρησφύγετο (Safe House). Θα ενσαρκώσει τον Νικ Κρουζ στην κινηματογραφική μεταφορά του κόμικ Rest in Peace Department από την Universal Pictures, προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει το 2013. Το Μάρτιο του 2005, ο Ρέινολντς, σε συνέντευξή του εξέφρασε ενδιαφέρον να υποδυθεί ξανά το χαρακτήρα Deadpool στην ομώνυμη κινηματογραφική μεταφορά, που κυκλοφόρησε το 2016.
Προσωπική ζωή
Το 2002 ξεκίνησε τη σχέση του με τη τραγουδίστρια Αλάνις Μορισέτ. Ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους τον Ιούνιο του 2004 αλλά τελικά τον Φεβρουάριο του 2007 ανακοινώθηκε ο χωρισμός τους μέσω εκπροσώπων. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε τη σχέση του με την ηθοποιό Σκάρλετ Τζοχάνσον και τον Μάιο του 2008 ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους. Παντρεύτηκαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2008. Ο γάμος τους διήρκησε δύο χρόνια, έως το 2010.
Τον Οκτώβριο του 2011 έγινε ζευγάρι με την ηθοποιό Μπλέικ Λάιβλι, με την οποία γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας «Green Lantern». Παντρεύτηκαν στις 9 Σεπτεμβρίου 2012 στη Νότια Καρολίνα και απέκτησαν τρεις κόρες: την Τζέιμς (γενν. 16 Δεκεμβρίου 2014), την Ινέζ (γενν. 30 Σεπτεμβρίου 2016) και την Μπέττυ Ρέινολντς (γενν. 4 Οκτωβρίου 2019).
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ράμπο ΙΙ: Η Αποστολή
Ράμπο ΙΙ: Η Αποστολή (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά Rambo: First Blood Part II) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας δράσης, σε σκηνοθεσία του Τζωρτζ Κοσμάτος, παραγωγή του 1985.
Περίληψη
Ο Τζων Ράμπο, έχοντας δικαστεί και καταδικαστεί σε καταναγκαστικά έργα, δουλεύει σ' ένα στρατόπεδο ώσπου τον επισκέπτεται ο πρώην διοικητής του, ο Συνταγματάρχης Σαμ Τράουτμαν (Ρίτσαρντ Κρένα). Ο Τράουτμαν προσφέρει στον Ράμπο την ευκαιρία να αποφυλακιστεί και να πάρει χάρη, αλλά με την προϋπόθεση να πάει στο Βιετνάμ για να ψάξει αιχμάλωτους. Ο Ράμπο συναντά τον Μάρσαλ Μέρντοκ (Τσαρλς Νέπιερ), έναν Αμερικανό γραφειοκράτη ο οποίος είναι ο επικεφαλής της επιχείρησης και λέει στον Ράμπο πως οι πολίτες και το κράτος απαιτούν να ριχτεί άπλετο φως για τους αιχμάλωτους και θέλουν ένα εκπαιδευμένο κομάντο να πάει και να τους ψάξει. Ο Ράμπο παίρνει διαταγές πως μόνο θα φωτογραφήσει τους αιχμάλωτους και δεν θα τους σώσει, ούτε θα εμπλακεί με τους στρατιώτες του εχθρού. Ο Ράμπο δέχεται απρόθυμα και πληροφορείται πως ένας πράκτορας της κυβέρνησης των ΗΠΑ θα τον περιμένει στις ζούγκλες του Βιετνάμ για να τον βοηθήσει στην αποστολή.
Ο Ράμπο πέφτει με αλεξίπτωτο στις ζούγκλες του Βιετνάμ, αλλά χάνει σχεδόν όλο τον εξοπλισμό του και μένει μόνο με το μαχαίρι του και το τόξο του. Βρίσκει τον πράκτορα, μια ντόπια με τ' όνομα Κο-Μπαο (Τζούλια Νίκσον), που έχει όνειρο να φύγει για τις ΗΠΑ. Έχει κανονίσει για εκείνη και τον Ράμπο να τους μεταφέρει μια ομάδα ποτάμιων πειρατών. Ο Ράμπο φτάνει στο στρατόπεδο, και σε αντίθεση με την ενημέρωση που είχε απ' τους ανωτέρους του, βρίσκει εκεί τους αιχμάλωτους και σώζει έναν από βασανιστήρια. Αργότερα στο στρατόπεδο, μια περίπολος ανακαλύπτει τον νεκρό σκοπό που ο Ράμπο σκότωσε ρίχνοντας το μαχαίρι του. Μια μεγάλη περίπολος βγαίνει στην ζούγκλα για να ψάξει τον άγνωστο σ' αυτούς εισβολέα. Ο Ράμπο, η Κο και ο αιχμάλωτος ξεφεύγουν με τους πειρατές, αλλά δέχονται επίθεση από ένα περιπολικό σκάφος του Βιετναμέζικου ναυτικού και προδίνονται από τους πειρατές, που φοβούνται τα στρατιωτικά αντίποινα· ο Ράμπο στέλνει την Κο και τον αιχμάλωτο στην απέναντι όχθη και καταστρέφει το πολεμικό με ένα ρουκετοβόλο, σκοτώνοντας και όλους τους πειρατές. Όταν φτάνει το ελικόπτερο των Αμερικανών και βλέπουν τον Ράμπο με τον αιχμάλωτο, ο Μέρντοκ φοβάται τις συνέπειες όταν γίνει γνωστό πως για τόσα χρόνια το κράτος αδιαφορούσε για τους αιχμάλωτους, και διατάζει την ομάδα διάσωσης να τους εγκαταλείψει.
Ο Ράμπο και ο αιχμάλωτος πιάνονται από τους Βιετναμέζους. Ο Ράμπο δένεται σε ζυγό βοδιού και κατεβάζεται σ' ένα βόθρο γεμάτο βδέλλες. Εκεί βλέπει πως ο Κόκκινος Στρατός βοηθά και εκπαιδεύει τους Βιετναμέζους, και βασανίζεται από έναν Σοβιετικό αξιωματικό, τον Αντισυνταγματάρχη Ποντόφσκι (Στήβεν Μπέρκοφ) και το σιωπηλό, ρωμαλέο πρωτοπαλίκαρο του, Λοχία Γιούσιν (Voyo Goric). Ο Ράμπο διατάζεται να επικοινωνήσει με τους ανώτερους του και να τους πει πως δεν πρέπει να στείλουν άλλους κομάντο για αποστολές διάσωσης στο Βιετνάμ. Εν τω μεταξύ, η Κο μπαίνει στο στρατόπεδο μεταμφιεσμένη σε πόρνη και φτάνει στην καλύβα που βασανίζουν τον Ράμπο. Ο Ράμπο δέχεται να επικοινωνήσει μέσω ασυρμάτου με τους ανωτέρους του, αλλά αντί να πει αυτά που θέλουν οι Σοβιετικοί, λέει στον Μέρντοκ: "Μέρντοκ, έρχομαι να σε βρω", και αμέσως σπάζει στο ξύλο όποιον βρίσκεται δίπλα του. Με την βοήθεια της Κο που κρατά αυτόματο, ο Ράμπο δραπετεύει απ' το στρατόπεδο, προς τη κοντινή ζούγκλα. Ακολούθως η Κο φροντίζει τις πληγές του Ράμπο και τον ικετεύει να την πάρει μαζί του στην Αμερική. Ο Ράμπο δέχεται και φιλιούνται· όμως, λίγες στιγμές μετά δέχονται την επίθεση Βιετναμέζων στρατιωτών και η Κο σκοτώνεται. Ο Ράμπο τους σκοτώνει όλους, εκτός από τον διοικητή τους, θάβει την Κο, και δένει την κορδέλα του στο κεφάλι, σημάδι πως πάει σε μάχη.
Θέλοντας να απελευθερώσει τους αιχμαλώτους, και να εκδικηθεί τον θάνατο της Κο, ο Ράμπο ξεχύνεται στην ζούγκλα τυφλωμένος για αίμα. Εφαρμόζοντας τακτικές ανταρτοπολέμου σκοτώνει έναν-έναν τους Σοβιετικούς και Βιετναμέζους στρατιώτες που στέλνονται εναντίον του. Χρησιμοποιεί τα εκρηκτικά στα τόξα του για να καταστρέψει πολλά αυτοκίνητα των εχθρών του, και φυλάει ένα τέτοιο εκρηκτικό βέλος για τον φονιά της Κο, που βρίσκει μέσα στη συμπλοκή.
Ο Ράμπο επιστρέφει στην βάση του, παίρνει το πολυβόλο του ελικοπτέρου και καταστρέφει το κέντρο διοίκησης του Μέρντοκ. Βρίσκει τον Μέρντοκ και τον απειλεί με το μαχαίρι του πως αν δεν βρει κι άλλους αιχμάλωτους, θα τον βρει εκείνος. Τέλος, ο Τράουτμαν παρηγορεί τον Ράμπο και προσπαθεί να τον ειρηνεύσει. Ο Ράμπο, οργισμένος, απαντά πως το μόνο που θέλει είναι "να αγαπά η πατρίδα τους στρατιώτες της, όπως αγαπούν οι στρατιώτες εκείνη". Ενώ ο Ράμπο φεύγει, ο Τράουτμαν τον ρωτά, "Πως θα ζήσεις, Τζων;" και ο εκείνος απαντά "Μέρα με τη μέρα". Η ταινία τελειώνει με τον Ράμπο να απομακρύνεται, ενώ ο μέντοράς του παρακολουθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ράμπο 2 Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής TriStar Pictures Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζωρτζ Κοσμάτου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέρι Γκόλντσμιθ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ράμπο (franchise)
Οδοντική εξαγωγή
Η οδοντική εξαγωγή είναι η αφαίρεση ενός δοντιού από τον οδοντικό φραγμό (δηλαδή τη φυσική οδοντοστοιχία) ενός ασθενή, η οποία διενεργείται αποκλειστικά από οδοντίατρο ή γναθοχειρουργό στο χώρο του ιατρείου ή σε Νοσοκομείο, κάτω από συνθήκες ασηψίας. Είναι η έσχατη λύση που εφαρμόζεται μόνο όταν έχει αποκλειστεί με κάθε δυνατό τρόπο η περαιτέρω διατήρηση του δοντιού στο στόμα και αποτελεί ενέργεια η οποία οδηγεί σε μικρού βαθμού αναπηρία, αφού η απώλεια του οποιουδήποτε ανατομικού στοιχείου από το ανθρώπινο σώμα, θεωρείται ως τέτοια. Διακρίνεται σε απλή και χειρουργική εξαγωγή (όπως σε περιπτώσεις έγκλειστου δοντιού). Η δεύτερη απαιτεί τη χρήση οδοντογλυφάνου (στην καθομιλουμένη «τροχού») και είναι πιο σύνθετη πράξη, καθώς στο μετεξακτικό τραύμα, συχνά χρειάζεται να τοποθετηθούν ράμματα. Οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε εξαγωγή ενός δοντιού είναι είτε τραυματικοί (σοβαρό κάταγμα που μπορεί να επεκτείνεται από τη μύλη έως τη ρίζα του), είτε αναγκαστικοί (απώλεια στήριξης από το οστό, όπως στην περίπτωση της προχωρημένης περιοδοντίτιδας ή επανειλημμένες αποτυχίες ενδοδοντικής θεραπείας) ή και κατασταλτικοί (προληπτική εξαγωγή λόγω ορθοδοντικών αναγκών). Σε κάθε περίπτωση, η εξαγωγή του δοντιού επιφέρει, ως αποτέλεσμα, την ανάγκη αντικατάστασής του μέσω μιας κλασσικής προσθετικής εργασίας (κινητής ή ακίνητης) ή και εμφυτεύματος.
Περιποίηση του μετεξακτικού τραύματος
Η αφαίρεση ενός δοντιού από το φραγμό επιφέρει την επικοινωνία του φατνίου του (δηλαδή του κενού στο κόκκαλο, το οποίο προηγουμένως φιλοξενούσε τη ρίζα του δοντιού) με το στοματικό περιβάλλον, που αν αφεθεί χωρίς φροντίδα μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές. Αρχικά, από το βάθος του φατνίου αφαιρούνται με προσοχή και με τη χρήση κοχλιάριου απόξεσης, πιθανά υπολείμματα ακρορριζίου που μπορεί να έχει θραυστεί κατά τους χειρισμούς της εξαγωγής, τμήματα του μεσορριζικού φατνιακού τοιχώματος ή και κοκκιώδης ιστός, λόγω προ-υπάρχουσας φλεγμονής. Στη συνέχεια ο θεράποντας συν-πλησιάζει τα τραυματικά χείλη και εφαρμόζει πιεστικό πωματισμό με βαμβάκι που καλείται να συγκρατήσει, δαγκώνοντάς το, ο ίδιος ο ασθενής για μικρό χρονικό διάστημα, αναλόγως της ύπαρξης ή όχι, αιμορραγίας. Επίσης στον ασθενή δίνονται αναλυτικές οδηγίες για τις επόμενες ώρες ή ημέρες, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομαλή επούλωση του τραύματος.
Πιθανές ανεπιθύμητες καταστάσεις
μικρογραφία|
Η θραύση (σπάσιμο) του δοντιού κατά τη διάρκεια της προσπάθειας εκμόχλευσής του, το κάταγμα στο κατώτερο τμήμα της ρίζας του και γενικά ο σταδιακός επιφανειακός ή εν τω βάθει θρυμματισμός του (συχνός σε περιπτώσεις συνοστεώσεως που παρατηρείται σε ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια ή σε άτομα της τρίτης ηλικίας), μπορούν να οδηγήσουν την απλή εξαγωγή σε αδιέξοδο, οπότε θα απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση. Κατά τη διαδικασία αυτή κόπτονται τα ούλα, το οστό διανοίγεται, εντοπίζεται η ρίζα του δοντιού που αφαιρείται χειρουργικά, ενώ στη συνέχεια απαιτείται η τοποθέτηση ραμμάτων και η χορήγηση αντιβιοτικών φαρμάκων για την αποφυγή πόνου, μόλυνσης και οιδήματος. Φάρμακα δέον να χορηγούνται και προληπτικά, όταν ο ασθενής υποφέρει από γενικά νοσήματα, π.χ. καρδιοπάθεια, οπότε θα πρέπει να εξασφαλισθεί η αποφυγή της πολύ επικίνδυνης μικροβιακής ενδοκαρδίτιδας. Πρόνοια χρειάζεται επίσης και στις μεταβολικές νόσους (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης), στις διάφορες αλλεργίες ή στις ψυχικές ασθένειες, που απαιτούν τη διενέργεια της εξαγωγής σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Μια πολύ επώδυνη όσο και σπάνια για τον ασθενή συνέπεια της εξαγωγής είναι το «ξηρό φατνίο» κατά το οποίο συνυπάρχουν έντονος πόνος, οσμή και απουσίας πήγματος αίματος από το φατνίο. Διαρκεί μερικές μέρες και αντιμετωπίζεται με συντηρητικό τρόπο (τοποθέτηση βάμβακος, εμποτισμένου με καταπραϋντικό φάρμακο, μέσα στο φατνίο)
Παραπομπές
Εξαγωγη οδοντικη
Εκηβόλιος
Ο Εκηβόλιος υπήρξε σοφιστής στην Κωνσταντινούπολη. Έδρασε τον καιρό του Μεγάλου Κωνσταντίνου και του Ιουλιανού.
Επί βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου ενεργούσε ως πιστός Χριστιανός, ενώ επί Ιουλιανού ως φανατικός παγανιστής.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι
Απόβαση (αγώνισμα)
Η απόβαση ή ανάβαση ήταν αρχαίο ελληνικό αγώνισμα.
Περιγραφή
Διεξαγόταν κυρίως στην Αθήνα, στα Παναθήναια και στη Βοιωτία στα Αμφιαράεια. Ο αγωνιστής ήταν πεζός και οπλισμένος με ασπίδα κι έπρεπε να ανέβει ή να κατέβει στο άρμα του, ενώ αυτό βρίσκονταν σε ταχεία κίνηση. Βοηθός του ήταν ο ηνίοχος, ο οποίος έπρεπε να οδηγεί το άρμα έτσι ώστε να βοηθείται ο αγωνιστής.
Ήταν δημοφιλές άθλημα και χρησιμοποιήθηκε συχνά στα αρχαία έργα τέχνης, όπως στο ή σε άλλα έργα, όπως στο, όπου δίπλα στον μαχόμενο ήρωα, ένας ηνίοχος σύντροφός του περιμένει στο άρμα.
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ιππικά αγωνίσματα‎
Σταυροπόταμος Καστοριάς
Ο Σταυροπόταμος είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς με υψόμετρο 710 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Σταυροπόταμος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης και είναι κτισμένος στους νότιους πρόποδες του όρους Βίτσι (Βέρνο) και στην ανατολική πεδινή πλευρά της λίμνης της Καστοριάς. Απέχει 20 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καστοριά και 4 χλμ. Ν. από τον Μελισσότοπο. Νότια και ανατολικά του χωριού περνάει η επαρχιακή οδός Αμυνταίου - Καστοριάς. Ιστορικά συγκαταλέγεται στα χωριά της Πόπολης. Η παλιά ονομασία του είναι Μπομπόκη και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χολίστης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Μακροχώρι και το 1929 με το ΦΕΚ 431Α - 12/12/1929 σε Σταυροπόταμος. Μαζί με τον Μελισσότοπο και τη Μονή Αγίων Αναργύρων αποτελούν την τοπική κοινότητα Μελισσότοπου που υπάγεται στη δημοτικής ενότητας Αγίων Αναργύρων του Δήμου Καστοριάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 173 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Λευκή Επανάσταση
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Σάχης [[Μοχαμάντ Ρεζά Παχλαβί μοιράζει έγγραφα ιδιοκτησίας γης σε νέους ιδιοκτήτες κατά την μεταρρύθμιση γης, 1963.]] Η Λευκή Επανάσταση ή Επανάσταση του Σάχη και του Λαού  ήταν μια εκτεταμένη σειρά μεταρρυθμίσεων που οδήγησαν σε επιθετικό εκσυγχρονισμό στο Ιράν που ξεκίνησε στις 26 Ιανουαρίου 1963 από τον Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, οι οποίες διήρκεσαν μέχρι το 1979. Οι μεταρρυθμίσεις οδήγησαν σε μεγάλη ανακατανομή του πλούτου στην εργατική τάξη του Ιράν, εκρηκτική οικονομική ανάπτυξη τις επόμενες δεκαετίες, ταχεία αστικοποίηση και αποδόμηση των φεουδαρχικών εθίμων του Ιράν.
Οι μεταρρυθμίσεις χαρακτηρίστηκαν από υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές, σημαντική αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ και του αλφαβητισμού των Ιρανών. Η οικονομική ανάπτυξη και η πρόοδος της εκπαίδευσης άνοιξαν αναμφισβήτητα το δρόμο για τη συσσώρευση στρατιωτικών όπλων του Σάχη και την καθιέρωση του Ιράν ως μεγάλης γεωπολιτικής δύναμης στη Μέση Ανατολή. Αποτελούνταν από πολλά στοιχεία, όπως η μεταρρύθμιση της γης, η πώληση ορισμένων κρατικών εργοστασίων για τη χρηματοδότηση της αγροτικής μεταρρύθμισης, η κατασκευή ενός διευρυμένου οδικού, σιδηροδρομικού και εναέριου δικτύου, μια σειρά έργων φραγμάτων και άρδευσης, η εξάλειψη ασθενειών όπως η ελονοσία, η ενθάρρυνση και υποστήριξη της βιομηχανικής ανάπτυξης, η ευνοϊκή μεταχείριση των γυναικών, η εθνικοποίηση δασών και βοσκοτόπων, η συγκρότηση σωμάτων αλφαβητισμού και υγείας για τις απομονωμένες αγροτικές περιοχές και η θέσπιση συστημάτων κατανομής των κερδών για τους εργαζόμενους. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, ο Σάχης προσπάθησε να αναπτύξει μια πιο ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και δημιούργησε εργασιακές σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση και τα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης. Τις επόμενες δεκαετίες, το κατά κεφαλήν εισόδημα για τους Ιρανούς αυξήθηκε σημαντικά και τα έσοδα από το πετρέλαιο τροφοδότησαν μια τεράστια αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για έργα βιομηχανικής ανάπτυξης.
Η Λευκή Επανάσταση ξεκίνησε από την κυβέρνηση με επιδοτήσεις γης σε εκατομμύρια οικογένειες της εργατικής τάξης και τη δημιουργία του σώματος αλφαβητισμού του Ιράν που διπλασίασε τα ποσοστά αλφαβητισμού των πολιτών. Ο Σάχης ήθελε όλοι οι Ιρανοί πολίτες να μπορούν να ζουν σε έναν μορφωμένο και ευημερούν τρόπο ζωής. Το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος στόχευε στην αγροτική τάξη του Ιράν ενώ αναδιανείμε τον πλούτο της τάξης των αριστοκρατών γαιοκτημόνων στους Ιρανούς της εργατικής τάξης. Έτσι, η Λευκή Επανάσταση στο Ιράν αντιπροσώπευε μια νέα προσπάθεια εισαγωγής μεταρρύθμισης από τα πάνω και διατήρησης των παραδοσιακών μοτίβων εξουσίας. Μέσω της μεταρρύθμισης της γης, που ήταν η ουσία της Λευκής Επανάστασης, ο Σάχης ήλπιζε να συμμαχήσει με τους αγρότες στην ύπαιθρο και ήλπιζε να διακόψει τους δεσμούς τους με την αριστοκρατία της πόλης.
Προκειμένου να νομιμοποιήσει τη Λευκή Επανάσταση, ο Σάχης ζήτησε ένα εθνικό δημοψήφισμα στις αρχές του 1963 στο οποίο 5.598.711 άτομα ψήφισαν υπέρ των μεταρρυθμίσεων και μόλις 4.115 ψήφισαν κατά των μεταρρυθμίσεων, αν και το δημοψήφισμα μποϊκοτάρεται από την αντιπολίτευση του Σάχη. Η Λευκή Επανάσταση συνέβαλε στην οικονομική και τεχνολογική πρόοδο του Ιράν.
Μεταρρυθμίσεις
μικρογραφία|Οι γυναίκες ψηφίζουν για πρώτη φορά το 1963 Ο Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί είχε σκοπό να είναι μια μη βίαιη αναγέννηση της ιρανικής κοινωνίας μέσω οικονομικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, με απώτερο μακροπρόθεσμο στόχο να μετατρέψει το Ιράν σε παγκόσμια οικονομική και βιομηχανική δύναμη. Ο Σάχης εισήγαγε οικονομικές έννοιες όπως η κατανομή των κερδών για τους εργάτες και ξεκίνησε τεράστια έργα βαριάς βιομηχανίας που χρηματοδοτήθηκαν από την κυβέρνηση, καθώς και την εθνικοποίηση των δασών και των βοσκοτόπων. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, ήταν τα προγράμματα αγροτικής μεταρρύθμισης που είδαν τις παραδοσιακούς μεγαλογαιοκτήμονες του Ιράν να χάνουν μεγάλο μέρος της επιρροής και της ισχύος τους. Σχεδόν το 90% των Ιρανών μετόχων έγιναν ιδιοκτήτες γης ως αποτέλεσμα της επανάστασης.
Κοινωνικά, οι μεταρρυθμίσεις παραχώρησαν στις γυναίκες περισσότερα δικαιώματα και διοχέτευσαν χρήματα στην εκπαίδευση, ειδικά στις αγροτικές περιοχές. Ιδρύθηκε ένα Σώμα Αλφαβητισμού, το οποίο επέτρεπε στους νέους να εκπληρώσουν την υποχρεωτική στρατιωτική τους θητεία εργαζόμενοι ως δάσκαλοι στα χωριά.
Η Λευκή Επανάσταση αποτελούνταν από 19 στοιχεία που εισήχθησαν σε μια περίοδο 16 ετών, με τα πρώτα 6 να εισήχθησαν στις 9 Ιανουαρίου 1963, και τα οποία υποβλήθηκαν σε εθνικό δημοψήφισμα στις 26 Ιανουαρίου 1963. μικρογραφία|Ένστολες γυναίκες του Σώματος Αλφαβητισμού.
Αποτελέσματα
Υπήρξε μια μικρή βιομηχανική επανάσταση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μεταρρύθμισης. Οι λιμενικές εγκαταστάσεις βελτιώθηκαν, ο Υπεριρανικός Σιδηρόδρομος επεκτάθηκε και οι κύριοι δρόμοι που συνδέουν την Τεχεράνη με τις πρωτεύουσες των επαρχιών ασφαλτοστρώθηκαν. Πολλά μικρά εργοστάσια άνοιξαν με εξειδίκευση σε ρούχα, επεξεργασία τροφίμων, τσιμέντο, πλακάκια, χαρτί και οικιακές συσκευές. Άνοιξαν επίσης μεγαλύτερα εργοστάσια υφασμάτων, εργαλειομηχανών και συναρμολόγησης αυτοκινήτων. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα αυξήθηκαν επίσης μετά την έναρξη της Λευκής Επανάστασης. Οι εγγραφές στα νηπιαγωγεία αυξήθηκαν από 13.300 σε 221.990, στα δημοτικά σχολεία από 1.640.000 σε 4.080.000, στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από 370.000 σε 741.000 και στα κολέγια από 24.885 σε 145.20. Όχι μόνο άνοιγαν νέα σχολεία, αλλά καθιέρωσαν επίσης νέες εκπαιδευτικές πολιτικές που είχαν σχεδιαστεί για να υπονομεύσουν τον έλεγχο των κληρικών στην εκπαίδευση και τη θρησκευτική εκπαίδευση. Το Literacy Corps βοήθησε επίσης να αυξηθεί το ποσοστό αλφαβητισμού από 26 σε 42 τοις εκατό. Η Λευκή Επανάσταση περιλάμβανε επίσης ορισμένες μεταρρυθμίσεις για τα δικαιώματα των γυναικών. Οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν, της υποψηφιότητας για εκλεγμένο αξίωμα και της υπηρέτησης ως δικηγόρων και αργότερα δικαστών. Η ηλικία γάμου για τις γυναίκες αυξήθηκε επίσης στα δεκαπέντε.
Το Ιράν γνώρισε εκρηκτική οικονομική επέκταση με ετήσιο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης κατά μέσο όρο στο 9,8%. Υπήρξε μια σημαντική άνοδος στην ιρανική μεσαία τάξη με πάνω από ένα εκατομμύριο οικογένειες να γίνονται ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων και περίπου 700.000 μισθωτοί επαγγελματίες. Η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη χρησιμοποιήθηκε αργότερα για τη χρηματοδότηση όπλων που κατασκεύασε ο Σάχης, ο οποίος ξόδεψε δισεκατομμύρια για την αγορά ξένων όπλων καθιστώντας το Ιράν ως γεωπολιτική δύναμη. Η ιστορία της περσικής αυτοκρατορίας διδάχθηκε ως μέσο για να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται μέρος του Ιράν. Στο εγχειρίδιο για το τρίτο έτος του γυμνασίου, για παράδειγμα, η παρέμβαση του Ζωροαστρικού κλήρου στην πολιτική προκάλεσε την ήττα της αυτοκρατορίας των Σασανίων από τους μουσουλμανικούς στρατούς. Ως εκ τούτου, η θρησκευτική παρέμβαση στις πολιτικές υποθέσεις διδάχθηκε ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνη.
Οικονομικά, η Λευκή Επανάσταση ήταν πολύ επιτυχημένη. Η Λευκή Επανάσταση αναδιανέμεινε επιτυχώς γη σε περίπου 2,5 εκατομμύρια οικογένειες, ίδρυσε σώμα γραμματισμού και υγείας με στόχο τις αγροτικές περιοχές του Ιράν και οδήγησε σε μια σειρά κοινωνικών και νομικών μεταρρυθμίσεων. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν την επανάσταση, το κατά κεφαλήν εισόδημα για τους Ιρανούς εκτοξεύτηκε στα ύψη. Η ταχεία αύξηση των εσόδων του Ιράν άνοιξε το δρόμο για αυξημένες κρατικές δαπάνες που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων βιομηχανικής ανάπτυξης στο Ιράν.
Προβλήματα και κριτική
μικρογραφία|Ο Πρωθυπουργός Amir Abbas Hoveida και το υπουργικό του συμβούλιο στην επέτειο των μεταρρυθμίσεων, 1974 Η μεταρρύθμιση της γης, η οποία ήταν το επίκεντρο της Λευκής Επανάστασης, έκανε αυτό που προοριζόταν να κάνει, αποδυνάμωσε τους ευγενείς και τους γαιοκτήμονες. Στη θέση τους, όμως, εμφανίστηκε μια νέα ομάδα εμπορικών αγροτών και πολλές παλιές μεγάλες οικογένειες γαιοκτημόνων, όπως η οικογένεια Παχλαβί, κατάφεραν να αναγεννηθούν σε αυτούς τους εμπορικούς αγρότες. Πράγματι σημειώθηκε μια ταχεία επέκταση των μικρών γαιοκτημόνων, αλλά η αγροτιά στο σύνολό της δεν απέκτησε γη. Μόνο περίπου ο μισός αγροτικός πληθυσμός έλαβε γη, και πολλοί από τους ανθρώπους που έλαβαν γη δεν έλαβαν αρκετή για να συντηρηθούν. Το αποτέλεσμα της Λευκής Επανάστασης ήταν ότι ο αγροτικός πληθυσμός μπορούσε να χωριστεί σε τρεις ομάδες: ευημερούντες αγρότες, μικρογαιοκτήμονες και εργάτες χωριών. Η πρώτη ομάδα ήταν η μόνη ομάδα που ωφελήθηκε πραγματικά από τις μεταρρυθμίσεις της γης, και αυτή η ομάδα αποτελούνταν από πρώην αρχηγούς χωριών, δικαστικούς επιμελητές και μερικούς πρώην ιδιοκτήτες. Η δεύτερη ομάδα αποτελούνταν από μετόχους που έλαβαν όχι περισσότερα από 10 εκτάρια γης. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους κατέληξαν να ανταλλάσσουν τη γη τους για μετοχές σε κρατικούς συνεταιρισμούς. Η τελευταία ομάδα δεν έλαβε καθόλου γη και επέζησε ως αγρότες, εργάτες ή βοσκοί. Πολλοί από αυτούς μετανάστευσαν στα αστικά κέντρα για δουλειά.
Στα τέλη του 1978, υπήρξε ευρεία δυσαρέσκεια μεταξύ των Ιρανών αγροτών σχετικά με τις αγροτικές μεταρρυθμίσεις που υποτίθεται ότι τους ενίσχυαν. Οι μεταρρυθμίσεις του Σάχη υπερεκτίμησαν τις μεγαλειώδεις αναποτελεσματικές βιομηχανίες σε σχέση με τη γεωργία, οδηγώντας σε μια αίσθηση αμέλειας μεταξύ των αγροτών. Η κακοδιαχείριση και η διαφθορά οδήγησαν σε σπατάλη πολλών κεφαλαίων που προορίζονταν για την αγροτική ανάπτυξη. Οι μεταναστεύσεις στις πόλεις είχαν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη ζήτηση από αυτή που μπορούσε να καλυφθεί από την παραγωγή. Παρόλο που οι μεταρρυθμίσεις μετέτρεψαν πολλούς αγρότες σε ιδιοκτήτες γης, τους επέβαλε κόστη όπως φόρους, αγορά σπόρων, νερού και εξοπλισμού που δεν τους επιβάρυνε όταν εργάζονταν για τους ιδιοκτήτες γης, ενώ εξάλειψε επίσης τις παρεχόμενες υπηρεσίες όπως η υγεία και η εκπαίδευση. για αυτούς από τους ιδιοκτήτες υπό το παραδοσιακό σύστημα. Η εισροή γεωργικών εισαγωγών από τις ΗΠΑ μείωσε επίσης το μερίδιο αγοράς των αγροτών. μικρογραφία|Ο Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί μιλά για τις αρχές της Λευκής Επανάστασης Στην αρχή, η Λευκή Επανάσταση έλαβε το μεγαλύτερο μέρος της κριτικής της από δύο κύριες ομάδες: τον κλήρο και τους γαιοκτήμονες. Οι ιδιοκτήτες ήταν θυμωμένοι για τις αγροτικές μεταρρυθμίσεις επειδή η γη τους αγοράστηκε από την κυβέρνηση και στη συνέχεια πουλήθηκε σε μικρότερα οικόπεδα στους πολίτες σε χαμηλότερη τιμή. Επίσης, δεν εκτιμούσαν ότι η κυβέρνηση υποβάθμισε την εξουσία τους όταν επρόκειτο να αντιμετωπίσει τους αγρότες ή τους εργάτες γης.
Ο ισχυρός Σιιτικός κλήρος εξοργίστηκε επίσης με τις μεταρρυθμίσεις που αφαίρεσαν μεγάλο μέρος των παραδοσιακών εξουσιών τους στους τομείς της εκπαίδευσης και του οικογενειακού δικαίου, καθώς και μενοντας την προηγούμενη ισχυρή επιρροή τους στις αγροτικές περιοχές. Ένα «μεγάλο ποσοστό της ανώτερης βαθμίδας του κλήρου προερχόταν από οικογένειες γαιοκτημόνων» που επηρεάστηκαν βαθιά από τη μεταρρύθμιση και πολλά χαμένα έσοδα από ενοίκια πήγαιναν απευθείας στον κλήρο και στα ιδρύματά τους. Τα ενοίκια από περίπου 10.000 χωριά των οποίων τα ενοίκια συνέβαλαν στη χρηματοδότηση του γραφειακού ιδρύματος ήταν επιλέξιμα για αναδιανομή.
Η ομάδα, ή πιο κατάλληλα, ο άνθρωπος που αντιτάχθηκε πιο ανοιχτά στη Λευκή Επανάσταση και στον ίδιο τον Σάχη ήταν ο Ρουχολάχ Χομεϊνί. Αν και ο κλήρος στο Ιράν δεν ήταν ευχαριστημένος με πολλές πτυχές της Λευκής Επανάστασης, όπως η χορήγηση ψήφου στις γυναίκες, το νομοσχέδιο για τις τοπικές εκλογές καθώς και οι μεταρρυθμίσεις της γης, ο κλήρος στο σύνολό του δεν διαμαρτυρόταν ενεργά. Ο Χομεϊνί, από την άλλη πλευρά, φαινόταν να υφίσταται μια σοβαρή αλλαγή σκέψης από τον παραδοσιακό ρόλο και τις πρακτικές του σιιτικού κλήρου και μίλησε ενεργά κατά των νέων μεταρρυθμίσεων και του Σάχη. Σε μια ομιλία στο σχολείο Feyziyeh τον Ιούνιο του 1963, ο Χομεϊνί μίλησε ενάντια στη βαρβαρότητα του Σάχη απέναντι στις διαδηλώσεις των μαθητών και για πρώτη φορά, ήταν μια ομιλία που επιτέθηκε στον Σάχη ως άτομο. Αυτή η ομιλία οδήγησε στην εξορία του Χομεϊνί, αλλά αυτό το γεγονός δεν σταμάτησε τις διαμαρτυρίες του Χομεϊνί, ούτε αποδυνάμωσε την επιρροή του στο εσωτερικό του Ιράν.
Ο Χομεϊνί επιτέθηκε επίσης στις διατάξεις των μεταρρυθμίσεων που θα επέτρεπαν στα μέλη της μη μουσουλμανικής μειονότητας του Ιράν να εκλέγονται ή να διορίζονται σε τοπικά γραφεία:
Άμεσες συνέπειες
αριστερά|μικρογραφία|Κέρματα για την επέτειο της επανάστασης. Η πιο σημαντική και σχετική συνέπεια της Λευκής Επανάστασης και των μεταρρυθμίσεων που έφερε, ήταν η αυξανόμενη δημοτικότητα του Ρουχολάχ Χομεϊνί. Με την αυξανόμενη αντίληψη της κυβερνητικής διαφθοράς και την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων μέσω της Λευκής Επανάστασης, ο Χομεϊνί έγινε πολιτικός εχθρός του Σάχη. Η Λευκή Επανάσταση ήταν ο καταλύτης για την αλλαγή σκέψης του Χομεϊνί. Μόλις ο Χομεϊνί, ως σεβαστό μέλος του κλήρου, άρχισε να αντιτίθεται ανοιχτά στον Σάχη και να ζητά την ανατροπή του, άνθρωποι όλων των διαφορετικών επαγγελμάτων και της οικονομικής θέσης άρχισαν να τον βλέπουν ως μια πρωσοπικότητα που έπρεπε να συσπειρωθούν γύρω του.
Μακροπρόθεσμες συνέπειες
μικρογραφία|Επίκαιρα της NARA για την αναταραχή στο Ιράν μετά τη Λευκή Επανάσταση, 1963. Αν και η Λευκή Επανάσταση συνέβαλε στην οικονομική και τεχνολογική πρόοδο του Ιράν, οι αποτυχίες ορισμένων από τα προγράμματα αγροτικής μεταρρύθμισης και η μερική έλλειψη δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, καθώς και ο σοβαρός ανταγωνισμός προς τη Λευκή Επανάσταση από τον κλήρο και τις ελίτ της γης, θα συνέβαλαν τελικά. στην πτώση του Σάχη και στην Ιρανική Επανάσταση το 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγροτικές μεταρρυθμίσεις Κατηγορία:Πολιτική του Ιράν
Μεχμέτ Σερίφ Δαμάδογλου
right|thumb|200px|Ο Μουφτής Διδυμότειχου στο χωριό Σιδηρώ. Ο Μεχμέτ Σερίφ Δαμάδογλου (Τουρκικά: Mehmet Şerif Damadoğlu, 1952-) ήταν ο Μουφτής του Διδυμότειχου από το 1986 έως το 2018.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Άνω Βυρσίνη του νομού Ροδόπης και τελείωσε το δημοτικό σχολείο Σιδηρούς. Σπούδασε στο Μουσουλμανικό Ιεροσπουδαστήριο Κομοτηνής και στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης όπου αποφοίτησε το 1979. Το διάστημα 1980-1986 εργάστηκε ως εκπαιδευτικός και το 1986 thumb|right|200px|Νεκροταφείο μεταναστών χωρίς χαρτιά λίγο έξω από το χωριό Σιδηρώ.
Την ταφή των νεκρών μεταναστών (αγνώστων στοιχείων) αναλαμβάνει εδώ και 10 χρόνια ο Σερίφ Δαμάδογλου σε ένα ύψωμα λίγο έξω από το χωριό Σιδηρώ Έβρου.
Η δημοσίευση φωτογραφιών από αυτό το νεκροταφείο μεταναστών (τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο 2010) χωρίς χαρτιά έχει λάβει αρνητική κριτική από διεθνή και τοπικά μέσα ενημέρωσης. Το νεκροταφείο αυτό χαρακτηρίστηκε ως "νεκτροταφείο-χωματερή" και αναφέρθηκαν στην ύπαρξη ομαδικών τάφων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουφτήδες
Πελαγόνες
Οι Πελαγόνες ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο της αρχαίας Μακεδονίας, ο οποίος είχε Ηπειρώτικη καταγωγή. Η χώρα τους, που ονομαζόταν Πελαγονία, βρισκόταν στο πιο ψηλό τμήμα του Αξιού. Ο Όμηρος αναφέρει πως το όνομά της οφείλεται στον γιο του Αξιού Πηλαγόνα. Μεταγενέστερα μετακινήθηκαν δυτικότερα προς τον Εριγώνα ποταμό (σημερινός Δραγόρας που διασχίζει τη σημερινή πόλη Μοναστήρι) και έκτοτε η περιοχή αυτή ονομάστηκε Πελαγονία. Την μνημονεύει και ο Τίτος Λίβιος.
Μετεγενέστερα, το 359 π.Χ. στους χρόνους του Φιλίππου Β΄ προσαρτήθηκε στο Μακεδονικό βασίλειο, όπου και έμεινε μέχρι την ρωμαϊκή κατάκτηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Ιππικό
thumb|right|250px|Η μάχη του Tápióbicske ([[Ουγγαρία), 4 Απριλίου 1849, πίνακας του Mór Than]] Το ιππικό με τη στενή έννοια ήταν το σώμα του στρατού που μάχονταν έφιππο, δηλαδή ιππεύοντας ίππους. Μερικές φορές ο όρος, σε ελληνικά συγγράμματα, χρησιμοποιείται και με ευρύτερη έννοια, συμπεριλαμβάνοντας και τη χρήση και άλλων υποζυγίων, όνων, ημιόνων, καμηλών και ελεφάντων, αμαξών και αρμάτων, παρ' όλο που στα τελευταία τα υποζύγια δεν ιππεύονται, αλλά έλκουν οχήματα. Επιπλέον αναπτύχθηκαν από πολλούς στρατούς ειδικά τμήματα αμίππων, δηλαδή τμήματα ελαφρού πεζικού που εκπαιδεύονταν να μάχονται σε συνεργασία με το ιππικό. Αυτά συνήθως ανήκαν επίσης οργανωτικά και διοικητικά στο σώμα του ιππικού. Στη σύγχρονη εποχή μάλιστα, λίγο πριν το ιππικό καταργηθεί οριστικά στον 20ό αιώνα, δέχτηκε στους κόλπους του μηχανοκίνητες και άλλες μονάδες, συχνά με ταυτόχρονη απουσία πραγματικών έφιππων. Υπήρξε δηλαδή ιππικό χωρίς άλογα. Τέλος τα τεθωρακισμένα, το σώμα που το αντικατέστησε το ιππικό, συχνά έφερε ή και φέρει τον τίτλο «ιππικό τεθωρακισμένων», δηλώνοντας ότι κατά κάποιον τρόπο συνεχίζει την ιστορία του. Αντίθετα, υπήρξαν στρατιωτικές μονάδες που διέθεταν άλογα ή άλλα υποζύγια, χωρίς να ανήκουν στο σώμα του ιππικού. Αναφέρονται οι ακόλουθες περιπτώσεις:
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 2002–03 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 159 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 10 διαφορετικούς ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων. Οι πρωταθλητές των δέκα ομίλων ήταν οι: Δόξα Δράμας, Ποντιακός Νέας Σάντας, Γ.Α.Σ. Βέροια, Πιερικός, Αβέρωφ Ιωαννίνων, Α.Ο. Χαλκίδα, Α.Σ. Ρόδος, Ηλυσιακός, Θύελλα Πατρών και Π.Ο. Ατσαλένιου, ενώ την άνοδό στη Γ΄ Εθνική έπειτα από αγώνες μπαράζ εξασφάλισαν οι: Δόξα Δράμας, Γ.Α.Σ. Βέροια, Ηλυσιακός, Θύελλα Πατρών και  Α.Σ. Ρόδος. Μετά το τέλος των αγώνων μπαράζ άδειασαν τρεις θέσεις για την Γ΄ Εθνική της επόμενης περιόδου και διεξήχθησαν νέα μπαράζ μεταξύ των 5 ηττημένων ομάδων, για να προβιβασθούν άλλες τρεις ομάδες. Στις καθυστερήσεις της τελευταίας αγωνιστικής του δεύτερου αυτού γύρου μπαράζ, σκόραρε ο Ποντιακός Νέας Σάντας στον αγώνα με τον Αβέρωφ και απεφεύχθη η ισοβαθμία τους και τρίτο μπαράζ μεταξύ τους.
Ιππικό
Σε γενικές γραμμές, το ιππικό ήταν το δεύτερο σε αρχαιότητα (μετά το πεζικό) σώμα στρατού. Είχε γενικά 6 ρόλους:
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03
1ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε η Δόξα Δράμας.
Ιππικό
Το πρώιμο ιππικό της Αρχαιότητας
thumb|right|250px|Αρχαίο νόμισμα. Αριστερά η μορφή του Άρη, δεξιά έφιππος πολεμιστής. Λάρινο, περ. 210-175 π.Χ. Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς πρωτοεξημερώθηκε το άλογο ή πότε έγινε η πρώτη ίππευση, όμως γύρω στο 4000 π.Χ. άνθρωποι ίππευαν άλογα στη βόρεια ακτή του Εύξεινου Πόντου. Την ίδια περίπου εποχή στην Αίγυπτο και στη Νοτιοδυτική Ασία εξημερώθηκαν τα γαϊδούρια. Την επόμενη (3η χιλιετία π.Χ.) εξημερώθηκαν οι καμήλες, τόσο οι βακτριανές στα ιρανικά οροπέδια, όσο και οι αραβικές στη Νότια Αραβική Χερσόνησο. Επίσης εξημερώθηκαν οι ελέφαντες στην Ινδία. Από όλα αυτά τα εξημερωμένα ζώα, ο γάιδαρος χρησιμοποιήθηκε μόνο σε ρόλο μεταγωγικού υποζυγίου. Οι καμήλες είδαν και μάχιμη χρήση. Οι ελέφαντες είχαν σημαντικό ρόλο σε όσους στρατούς τους διέθεταν σε ικανό αριθμό. Το άλογο όμως ήταν ο πρωταγωνιστής του ιππικού μέχρι και τον Β΄ ΠΠ, τόσο ως καθεαυτό ιππικό, όσο και ως σώμα αρμάτων, κυρίως στην αρχή.
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03
2ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε ο Ποντιακός Νέας Σάντας.
Ιππικό
Πηγές
Κατηγορία:Πολεμικά επαγγέλματα
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03
3ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε ο Γ.Α.Σ. Βέροια.
4ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε ο Πιερικός.
6ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε ο Α.Ο. Χαλκίδα.
7ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε ο Α.Σ. Ρόδος.
8ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε ο Ηλυσιακός.
9ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε η Θύελλα Πατρών.
10ος όμιλος
Την πρώτη θέση του ομίλου κατέκτησε ο Π.Ο. Ατσαλένιου Ηρακλείου.
Αγώνες μπαράζ
Οι αγώνες μπαράζ διεξήχθησαν μεταξύ των πρωταθλητών των ομίλων. Οι νικητές εξασφάλισαν την άνοδο στη Γ Εθνική ενώ κάποιοι ηττημένοι παρέμειναν στη Δ Εθνική. Τα ζευγάρια προέκυψαν έπειτα από κλήρωση. Οι αγώνες αναλυτικά:
Μετά την διεξαγωγή των παραπάνω αγώνων μπαράζ προέκυψαν τρεις κενές θέσεις για την Γ εθνική της επόμενης περιόδου και οι πέντε χαμένοι κλήθηκαν να αγωνιστούν σε νέους αγώνες μπαράζ με το σύστημα πουλ σε έναν γύρo σε ουδέτερες έδρες.Τα αποτελέσματα των αγώνων αυτών ήταν τα εξής:
Με βάση αυτά τα αποτελέσματα την άνοδο στην Γ εθνική εξασφάλισαν ο Π.Ο. Ατσαλένιου,ο Α.Ο. Χαλκίδας και ο Ποντιακός καθώς η τελική βαθμολογία ήταν η εξής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2002-2003
Κωνσταντίνος Καντιώτης
Βιογραφικά στοιχεία
To 1820 για τις ανάγκες της προετοιμασίας της επανάστασης μετέβη στο Κισινάου (Κισνόβι), όπου εντάχθηκε στο επιτελείο του Αλεξάνδρου Υψηλάντη. Μετά την κήρυξη της επανάστασης μετέβη μαζί με τον Αλέξανδρο Καντακουζηνό στην Τεργέστη με τελικό προορισμό την Πελοπόννησο. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής του, σταμάτησε μαζί με τον Καντακουζηνό στο Λάιμπαχ, όπου ελάμβανε χώρα το ομώνυμο συνέδριο των μελών της Ιερής Συμμαχίας. Αν και δεν συναντήθηκε με τον Καποδίστρια, πραγματοποίησε συνάντηση με τον υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας Νέσελροδ. Από την Τεργέστη κατευθύνθηκε στην Πελοπόννησο ως μέλος του επιτελείου του Δημητρίου Υψηλάντη. Σύντομα, όμως, εγκατέλειψε την Ελλάδα για να εγκατασταθεί αρχικά στην Ιταλία και εν συνεχεία στην Κέρκυρα, αν και ο αρχικός προορισμός του ήταν η Ρωσία, η οποία, όμως, του είχε απαγορεύσει την είσοδο λόγω της συμμετοχής του στην ελληνική επανάσταση. Λόγω της εκδήλωσης της επαναστατικής του ιδιότητας, ο Καποδίστριας φαίνεται να είχε απομακρυνθεί από τον Καντιώτη με αποτέλεσμα η προσωπική τους σχέση να ατονίσει.
Μετά την απελευθέρωση ανέλαβε διάφορα ήσοννος σημασίας διοικητικά αξιώματα όπως αυτό του λιμενάρχη Αίγινας το 1828. Το 1830 επέστρεψε στην Κέρκυρα.
Απεβίωσε στην Κέρκυρα το 1840. Ήταν παντρεμένος και είχε μία κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Ενετο-Τουρκικοί Πόλεμοι
Οι Ενετο-Τουρκικοί Πόλεμοι ήταν μία σειρά από πολεμικές αναμετρήσεις που συνέβησαν ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Δημοκρατία της Βενετίας, με την πρώτη σύγκρουση να ξεσπά το 1396 και την τελευταία το 1714. Αναλυτικά περιλάμβανε τους εξής πολέμους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βενετοτουρκικοί πόλεμοι
Διάπλους Μεσσηνιακού Κόλπου
Διοργάνωση - Διαδρομή
Ο Διάπλους του Μεσσηνιακού είναι αγώνισμα μιας ημέρας και διεξάγεται συνήθως στα τέλη Αυγούστου ή αρχές Σεπτεμβρίου (το 2014 διεξήχθη το μάρτιο). Διοργανώνεται από το Ναυτικό Όμιλο Καλαμάτας και τελεί υπό την αιγίδα των Δήμων Καλαμάτας, Κορώνης (εκτός από το 2012), Δυτικής Μάνης (μόνο το 2012) και της Νομαρχίας Μεσσηνίας.
Από το 1988 ως το 2003 διεξαγόταν με αφετηρία το λιμάνι της Κορώνης και τερματισμό στην Καλαμάτα. Από τη 16η διοργάνωση (2004) καθιερώθηκε η αντίστροφη διαδρομή. Το 2012 η διοργάνωση έγινε για μοναδική φορά στη διαδρομή Καλαμάτα - Στούπα Δυτικής Μάνης. Η εκκίνηση δίδεται στις 07:00 το πρωί στις εγκαταστάσεις του ΝΟΚ στην παραλία Καλαμάτας και ο τερματισμός γίνεται στο λιμάνι της Κορώνης έπειτα από επτά ως δώδεκα ώρες. Ανώτατο χρονικό όριο για τον τερματισμό είναι η δύση του ηλίου. Με τη δύση του ήλιου μόνον όσοι βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη του ενός μιλίου από την Κορώνη επιτρέπεται να συνεχίσουν. Αλλιώς θεωρείται ότι εγκατέλειψαν. Από το 2015 διεξάγεται στη διαδρομή Καλαμάτα-Βελίκα-Καλαμάτα, σε απόσταση 30 χλμ.
Το ίδιο βράδυ απονέμονται τα έπαθλα στους νικητές και διπλώματα σε όλους τους τερματίσαντες. Η τελετή γίνεται στον εκάστοτε τόπο τερματισμού, στην Καλαμάτα (ως το 2003), στην Κορώνη (από το 2004) και στη Στούπα (μόνο το 2012). Επίσης, για τους έξι πρώτους προβλέπονται χρηματικά έπαθλα, τα οποία το 2009 κυμαίνονταν από 600 € για τον πρώτο ως 120 € για τον έκτο και το 2012 από 350 ως 80 €. Μπορούν να λάβουν μέρος άνδρες και γυναίκες ηλικίας άνω των 17 ετών, ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης και σε απεριόριστο αριθμό, αφού περάσουν από ιατρική εξέταση.
Τους αθλητές συνοδεύουν σκάφη με τους προπονητές τους, για παροχή τροφής και υγρών, για πρώτες βοήθειες και για περισυλλογή όσων δηλώσουν αδυναμία να τερματίσουν. Δεν επιτρέπεται οι κολυμβητές να αγγίξουν τη βάρκα ή οτιδήποτε άλλο βοήθημα που επιπλέει στο νερό. Λόγω της δυσκολίας του αγώνα δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός συμμετοχών. Συνήθως μετέχουν δέκα ως δώδεκα αθλητές και μία ή δύο αθλήτριες. Σχεδόν πάντα υπάρχει διεθνής συμμετοχή.
Διπλός Διάπλους
Ο Διπλός Διάπλους του Μεσσηνιακού κόλπου, μήκους 60 χλμ, στη διαδρομή: «Κορώνη-Καλαμάτα-Κορώνη», έχει πραγματοποιηθεί από τρεις αθλητές και μια αθλήτρια. Πρώτος κολύμπησε τη διπλή διαδρομή το 2000 ο Αμερικανός κολυμβητής Τζέι Μπένερ και μοναδική κολυμβήτρια το 2004 η Σοφία Ψιλόλιγνου, που είναι η μοναδική Ελληνίδα που έχει διασχίσει τη Μάγχη και η πρώτη γυναίκα που διέσχισε τον πορθμό του Γιβραλτάρ.
Το 2011 το Διπλό Διάπλου πέτυχαν δύο ακόμα αθλητές, χωρίς να σπάσουν το ρεκόρ του Μπένερ. Ήταν ο Γερμανός Armin Johannes Wunder στην κανονική διαδρομή με εκκίνηση και τερματισμό την Κορώνη και ο Ούγγρος Μανιόκι, στην αποτυχημένη προσπάθειά του για τον τριπλό διάπλου: "Καλαμάτα-Κορώνη-Καλαμάτα-Κορώνη" (εγκατέλειψε στο 68ο χλμ). Οι χρόνοι τους ήταν:
* Το 2012 ο Μανιόκι πραγματοποίησε το διπλό διάπλου στη διαδρομή: "Καλαμάτα-Στούπα-Καλαμάτα", κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης προσπάθειάς του να κολυμπήσει τον Τριπλό Διάπλου.
** Το 2011 ο Μανιόκι πραγματοποίησε το διπλό διάπλου ξεκινώντας από Καλαμάτα, δηλαδή στη διαδρομή: "Καλαμάτα-Κορώνη-Καλαμάτα", κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης προσπάθειάς του να κολυμπήσει τον Τριπλό Διάπλου.
Ρεκόρ διαδρομής
Άνδρες: