cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πηνειός ΙΙ (ναρκαλιευτικό)
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Norway – Olso’. Καθελκύστηκε το 1931. Στις 18 Ιουλίου 1943 παραχωρήθηκε στην Ελλάδα από το Βρετανικό Ναυτικό. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Στις 24 Οκτωβρίου 1945 κατά τις επιχειρήσεις ναρκαλιείας για την εκκαθάριση του ναρκοπεδίου της Πρέβεζας προσάραξε σε νάρκη και βυθίστήκε. 24 άνδρες απωλέσθησαν.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής (Μ.Α.Α.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα προήλθε ύστερα από διάσπαση στο εσωτερικό του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Ιστορικό
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής ιδρύθηκε επίσημα τον Απρίλιο του 2011, ύστερα από διάσπαση ομάδας μελών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., υπό την ηγεσία του Αλέκου Αλαβάνου, πρώην προέδρου του Συνασπισμού. Τέσσερις συνιστώσες που συμμετείχαν στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς και Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα) υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Αλέκου Αλαβάνου στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 για την θέση του περιφερειάρχη Αττικής. Στη συνέχεια έγιναν μέλη του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, ωστόσο, αποχώρησαν αργότερα λόγω πολιτικών διαφωνιών.
Στις εκλογές του Μαΐου 2012, το κόμμα υποστήριξε την Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή.
Το Μάιο του 2013, ιδρύθηκε το κόμμα Σχέδιο Β, το οποίο θεωρείται μετεξέλιξη του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Νικόλαος Πρασακάκης
Ο Νικόλαος Πρασακάκης ήταν έλληνας αγωνιστής της επανάστασης του 1821, Φιλικός, και πολιτικός του ελεύθερου Ελληνικού κράτους.
Ο Πρασακάκης με καταγωγή τη Χίο δραστηριοποιούνταν σαν έμπορος στη Μασσαλία, καταγόταν από παλιά εξελληνισμένη Γενουάτικη οικογένεια και ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Σκυλίτζη με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Λεωνή και τον Εμμανουήλ. Πολέμησε με το φιλελληνικό σώμα του Φαβιέρου και πήρε μέρος στην Εκστρατεία της Χίου.
Πέθανε στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί από το 1844, το 1860 σε ηλικία 70 ετών. Είχε τιμηθεί με το μετάλιο του τάγματος του Σωτήρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος Κατηγορία:Δήμαρχοι Ερμουπόλεως Κατηγορία:Μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Βιγιαρρομπλέδο
Το Βιλλαρροβλέδο (ισπ.: Villarrobledo) είναι μια ισπανική πόλη στην επαρχία Αλμπαθέτε, στην αυτόνομη περιοχή της Καστίλλη-Λα Μάντσα.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Καστίλη-Λα Μάντσα
Μετρό Σιγκαπούρης
thumb|right|Το μετρό της Σιγκαπούρης. Το μετρό της Σιγκαπούρης (Κινέζικα: 大众快速交通o, ευρύτερα γνωστό ως: 地铁, Μαλαισιανά: Σύστημα Γρήγορης Μετακίνησης Πενγκανγκουτάν, Ταμίλ: சிங்கை துரிதக் கடவு ரயில்) είναι το κύριο σιδηροδρομικό σύστημα μεταφορών στη Σιγκαπούρη και φτάνει σε πολλά μέρη στην πόλη-κράτος. Το πρώτο τμήμα του μετρό, μεταξύ των σταθμών Yio Chu Kang και Toa Payoh, άνοιξε στις 7 Νοεμβρίου 1987, με μήκος τότε στα 6 χιλιόμετρα και με 5 σταθμούς κατά μήκος μίας γραμμής, και είναι το δεύτερο παλαιότερο της νοτιοδυτικής Ασίας, μετά το μετρό της Μανίλας. Το σύστημα έχει αναπτυχθεί ραγδαία με σκοπό την ανάπτυξη ενός σιδηροδρομικού δικτύου ως κεντρικό άξονα των δημοσίων συγκοινωνιών στη Σιγκαπούρη. Το 2012 μετέφερε 2,649 εκατομμύρια επιβάτες, δηλαδή το 76% όσων μετέφεραν τα λεωφορεία την ίδια χρονική περίοδο.
Προδιαγραφές
Το μετρό της Σιγκαπούρης είναι πλήρως αυτόματης λειτουργίας και μάλιστα είναι το μεγαλύτερο σε μήκος αυτόματο μετρό παγκοσμίως. Όλοι οι σταθμοί φέρουν πόρτες αυτόματου ανοίγματος στις αποβάθρες, ασύρματο δίκτυο Wi-Fi, ανελκυστήρες, κλιματισμό και πρόσβαση για τους ΑΜΕΑ. Μεγάλο μέρος των παλαιότερων γραμμών και σταθμών είναι υπέργειοι (τύπου γέφυρας), με ένα μικρό ποσοστό επιφανειακά. Οι νεότερες γραμμές είναι συνηθέστερα υπόγειες και περιλαμβάνουν κάποιες από τις μεγαλύτερες συνεχείς σήραγγες παγκοσμίως. Ορισμένοι υπόγειοι σταθμοί σταθμοί του μετρό έχουν κατασκευαστεί, παράλληλα, και ως υπόγεια καταφύγια, υπό την αρμοδιότητα της Δύναμης Πολιτικής Άμυνας (Προστασίας) της Σιγκαπούρης, και είναι μεγάλου βάθους, με ενισχύσεις σκληρού τσιμέντου και εξωτερικές πόρτες από ενισχυμένο χάλυβα, προκειμένου να μπορούν να αντέξουν σε αεροπορικές και χημικές επιθέσεις.
Επεκτάσεις
Σήμερα, το μετρό της Σιγκαπούρης έχει 6 γραμμές και 134 σταθμούς (οι 30 από αυτούς είναι κομβικοί). Το συνολικό του μήκος είναι 231 χιλιόμετρα και έχει σιδηροδρομικές γραμμές κανονικού εύρους. Οι σιδηροδρομικές γραμμές έχουν χτιστεί από την Αρχή Χερσαίων Μεταφορών, ένα τμήμα της κυβέρνησης της Σιγκαπούρης, που αποδίδεται στην εταιρία και SBS Transit Corporation να λειτουργήσει το σύστημα. Το συνολικό σύστημα της Σιγκαπούρης έχει επίσης ταξί και λεωφορεία, έτσι ώστε να υπάρχει πλήρης ενοποίηση των δημοσίων συγκοινωνιών.
Επί του παρόντος, κατασκευάζονται και νέες επεκτάσεις των σημερινών γραμμών, καθώς και 3 εντελώς νέες γραμμές, και το συνολικό του μήκος αναμένεται να φτάσει τα 450 χιλιόμετρα έως το 2040.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιγκαπουρη Μετρο
Αρχαία Ελλάδα
Ο όρος αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον ελληνικό κόσμο κατά την περίοδο της αρχαιότητας. Αναφέρεται όχι μόνο στις περιοχές του σύγχρονου ελληνικού κράτους, αλλά όπου εγκαταστάθηκαν και διαβίωσαν στους αρχαίους χρόνους ελληνικοί πληθυσμοί, συμπεριλαμβανομένων της Ιωνίας, της Κύπρου, της Μεγάλης Ελλάδας (ακτές της Σικελίας και της νότιας Ιταλίας) και των διάσπαρτων ελληνικών εγκαταστάσεων στις ακτές της Μεσογείου, αλλά μέχρι και τον Εύξεινο Πόντο.
Μετά την κατάρρευση των μυκηναϊκών ανακτορικών κέντρων τον 12ο αιώνα π.Χ. τα ελληνικά φύλα εισήλθαν στη φάση των «σκοτεινών αιώνων» για την οποία λίγες γνώσεις διαθέτουμε, εξού και η ονομασία της περιόδου αυτής. Η πληθυσμιακή πίεση οδήγησε τα ελληνικά φύλα της ηπειρωτικής Ελλάδας σε μετανάστευση στα νησιά και την αντίπερα ακτή του Αιγαίου. Την επόμενη περίοδο, οι εντεινόμενες επαφές των ελληνικών φύλων με την Ανατολή συνέβαλαν στη δημιουργία αλφαβήτου και την ανάπτυξη της ναοδομίας και της γλυπτικής. Με μονάδα οργάνωσης την πόλιν, οργανώθηκε η ίδρυση αποικιών στις ακτές της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου από περίπου το 750 έως το 550 π.Χ. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από έντονες κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες στο εσωτερικό των πόλεων, που στην Αθήνα κατέληξαν στην εγκαθίδρυση δημοκρατίας. Στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. ένας συνασπισμός ελληνικών πόλεων απέκρουσε την επίθεση της Περσικής αυτοκρατορίας. Μετά τη λήξη των πολέμων, την ηγεμονία της συμμαχίας ανέλαβε η Αθήνα, που αναδείχθηκε σε πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο του ελληνικού κόσμου και οδηγήθηκε σε σύγκρουση με την άλλη μεγάλη ελληνική δύναμη, τη Σπάρτη. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος έληξε το 404 π.Χ. με ήττα της Αθήνας και των συμμάχων της. Εξασθενημένες από τους συνεχείς μεταξύ τους πολέμους κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. οι ελληνικές πόλεις υποτάχθηκαν στην ανερχόμενη ισχύ του Μακεδονικού Βασιλείου.
Ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Μέγας Αλέξανδρος, οδήγησε τους Έλληνες σε μία επιτυχή εκστρατεία κατάλυσης της Περσικής Αυτοκρατορίας. Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ. οι διάδοχοί του διαμοίρασαν την αυτοκρατορία του σε διάφορα βασίλεια. Ο ελληνικός πολιτισμός γνώρισε μεγάλη διάδοση στα εδάφη των βασιλείων αυτών και, μετά την κατάκτησή τους από την Αρχαία Ρώμη, σε πολλές περιοχές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στους νεώτερους χρόνους, ο πολιτισμός των αρχαίων Ελλήνων άσκησε σημαντική επίδραση στη γλώσσα, την πολιτική, τη φιλοσοφία, την επιστήμη και τις τέχνες, ιδίως κατά την περίοδο της Αναγέννησης στη Δυτική Ευρώπη και κατά τις κλασικιστικές περιόδους τον 18ο και 19ο αιώνα μ.Χ. στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, και η ρωμαϊκή εκδοχή του αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του νεώτερου δυτικού πολιτισμού.
Χωρισμός περιόδων
Η περίοδος από το 1600 π.Χ. έως το 1100 π.Χ., η Ύστερη εποχή του Χαλκού, ονομάζεται Μυκηναϊκή Περίοδος. Η περίοδος από περίπου το 1100 π.Χ. έως περίπου το 800 π.Χ. ονομάζεται Σκοτεινοί αιώνες ή Γεωμετρική Εποχή, για την οποία διαθέτουμε πλέον τις ανάλογες αρχαιολογικές μαρτυρίες, αλλά και ενδιαφέρουσες θεωρίες σημαντικών ιστοριογράφων της εποχής μας, που ενίοτε αντικρούουν τις κλασικές γνώσεις μας για τη ροή της ελληνικής ανάπτυξης. Από τον 8ο έως και τον 6ο π.Χ. αιώνα έχουμε την Αρχαϊκή Εποχή. Η Κλασική εποχή οριοθετείται με την έναρξη του 5ου π.Χ. αιώνα και τον θάνατο του Μέγα Αλεξάνδρου, το 323 π.Χ., οπότε ξεκινά και η Ελληνιστική εποχή, η οποία λήγει με τη ρωμαϊκή κατάκτηση.
Πηγές
Η τεκμηρίωση των ιστορικών γεγονότων που συνοδεύουν την ανάπτυξη του ελληνικού πολιτισμού, πέραν των φιλολογικών μαρτυριών ιστορικών όπως ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο Ξενοφών, ή ρητόρων όπως ο Δημοσθένης και ο Ισοκράτης ή φιλοσόφων όπως ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης είναι εφικτή και μέσω της ερμηνείας των αρχαιολογικών ευρημάτων. Επίσης,παρόλο που σε γενικές γραμμές η αρχαία ιστοριογραφία επικεντρώνεται κυρίως στην ανάπτυξη της Αθήνας, σύγχρονοι ερευνητές έχουν δημοσιεύσει σωρεία μελετών για τις άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας, παρέχοντάς μας πλέον μια σφαιρική εικόνα του αρχαιοελληνικού πολιτισμού.
Από περίπου τη δεκαετία του 1980 για την έρευνα της ιστορίας και προέλευσης πληθυσμών πραγματοποιούνται γενετικές μελέτες που αξιοποιούν π.χ. το ανθρώπινο DNA. Πρόκειται για ένα πεδίο που, αν και παράγει αποτελέσματα φαινομενικά εντυπωσιακά, δεν είναι ακόμα μεθοδολογικά ώριμο, ούτε παράγει αποτελέσματα η ερμηνεία των οποίων μπορεί από μόνη της να δώσει απαντήσεις σε σύνθετα ιστορικά ερωτήματα, αν και ενδέχεται, σε συνδυασμό με τα πορίσματα της αρχαιολογίας ή της γλωσσολογίας, να ενισχύσει υπάρχουσες θεωρίες.
Απαρχές
Σύμφωνα με τις ενδείξεις από την έως τώρα έρευνα, ελληνόφωνοι πληθυσμοί μετανάστευσαν στην ελληνική χερσόνησο κατά το τέλος της 3ης π.Χ. χιλιετίας, αναμίχθηκαν με τους τοπικούς προελληνικούς πληθυσμούς και στη συνέχεια διαμόρφωσαν αυτό που γνωρίζουμε σήμερα ως αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Στον ελλαδικό χώρο είχαν λοιπόν προηγηθεί οι φορείς της γεωργικής επανάστασης της ύστερης μεσολιθικής και της νεολιθικής εποχής και, στη συνέχεια, του Πρωτοελλαδικού, Κυκλαδικού και του λαμπρού Μινωικού πολιτισμού.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα στη δυτική (Νυδρί Λευκάδας) και την ανατολική Ελλάδα (Εύτρηση, Ορχομενός Βοιωτίας) κάνουν ελκυστική την υπόθεση της διαδρομής των ελληνόφωνων από Βορρά προς Νότο δυτικά της Πίνδου, με πιθανή ταυτόχρονη κίνηση από τα ανατολικά προς τα δυτικά, μέσω των νησιών του Αιγαίου. Η μετακίνηση δε φαίνεται να συνοδεύτηκε παντού από καταστροφές, παρ' όλο που τα αρχαιολογικά δεδομένα υποδεικνύουν κάποια βίαια επεισόδια κατά τη διάρκεια των εισβολών αυτών. Σίγουρα, όμως, παρατηρούνται αλλαγές στον πολιτισμικό εξοπλισμό ακόμα και εκεί που δεν παρατηρούνται καταστροφές. Τίποτα, πάντως, δεν μπορεί να είναι απολύτως βέβαιο για τη σκοτεινή αυτή εποχή, όπως π.Χ. οποιαδήποτε υπόθεση για την εθνολογική διαφοροποίηση ή μη αυτών των ομάδων εισβολέων. Οι προσπάθειες στο παρελθόν να αποδοθούν συγκεκριμένα πολιτιστικά χαρακτηριστικά - όπως τα γκρίζα «μινυακά» αγγεία και ο τύπος οικοδομήματος που είναι γνωστός ως «μέγαρον» - στους ελληνόφωνους εισβολείς δεν είναι πια αποδεκτές σήμερα. Δεν ευσταθεί, ακόμη, η παλιά αντίληψη ότι ο οι ελληνόφωνοι έφεραν τον κεραμικό τροχό, το άρμα και τις οχυρωμένες ακροπόλεις. Αντιθέτως, τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν πως υπήρξε σαφής πολιτισμική οπισθοδρόμηση κατά τη Μεσοελλαδική περίοδο και ότι οι νεοφερμένοι απέκτησαν ανώτερο πολιτισμό μόνο όταν ήρθαν σε επαφή με άλλους πολιτισμούς, όπως αυτόν των γειτόνων τους στο Αιγαίο.
Μυκηναϊκός πολιτισμός
Η πληθυσμιακή και πολιτισμική ανάμειξη μεταξύ των νεοφερμένων πρωτοελλήνων και των προελλήνων οδήγησε στη γένεση του ελληνικού πολιτισμού. Οι περιοχές νοτίως της Θεσσαλίας δέχτηκαν την ισχυρή επίδραση του ανεπτυγμένου Μινωικού πολιτισμού, γεγονός που οδήγησε στην άνθηση του Μυκηναϊκού πολιτισμού. Αντίθετα, τα βορειοδυτικά ελληνικά φύλα, τα οποία έμειναν άμοιρα της Μινωικής επίδρασης, παρέμειναν σε χαμηλότερο πολιτιστικό επίπεδο. Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός έδωσε τα μεγάλα μυκηναϊκά κέντρα της Νότιας Ελλάδας (Μυκήνες, Τίρυνθα, Πύλος, Ορχομενός κ.α.) και της Κρήτης καθώς και την πρώτη ελληνική γραφή, τη Γραμμική Β΄. Στις πινακίδες της Γραμμικής Β΄ ανιχνεύουμε και τα πρώτα στοιχεία της μετέπειτα αρχαίας ελληνικής θρησκείας. Η παρακμή του Μυκηναϊκού κόσμου στο τέλος της Υστερο-Ελλαδικής περιόδου (στα τέλη του 13ου αιώνα π.Χ.) οδήγησε στη σταδιακή εξαφάνιση των μυκηναϊκών κέντρων κατά την Υπομυκηναϊκή περίοδο, η οποία τελειώνει το 1.100 π.Χ. περίπου, την ολοκληρωτική εξαφάνιση της γραφής και τους λεγόμενους Σκοτεινούς Αιώνες.
Με το τέλος της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου, οι Έλληνες διακρίνονται ήδη στις φυλές που γνωρίζουμε από την Κλασική εποχή. Η παλαιότερη θεωρία κατά την οποία οι ομιλητές των αχαϊκών και ιωνικών διαλέκτων ήρθαν κατά κύματα στην εποχή της καθόδου των ελληνόφωνων στον ελλαδικό χώρο δεν είναι πια αποδεκτή. Επομένως, πριν το τέλος της μυκηναϊκής περιόδου, δεν μπορούμε να μιλάμε για σαφή διαχωρισμό των μετέπειτα ελληνικών διαλέκτων αλλά για τρεις το πολύ γλωσσικές ομάδες. Τη βόρειο-ελληνική και τους δύο φορείς της Μυκηναϊκής, την Αρκαδική (ή Αρκαδοκυπριακή) και την Αιολική, οι οποίες ήταν συνδεδεμένες μεταξύ τους. Κατά άλλους μελετητές, οι δυο σπουδαιότερες διάλεκτοι στον Μυκηναϊκό χώρο ήταν η Αρκαδοκυπριακή και η Ιωνική.
Κατά τους σκοτεινούς αιώνες που ακολούθησαν, έλαβε χώρα η τελευταία μεγάλη αναστάτωση στον ελλαδικό χώρο, δηλαδή η Κάθοδος των Δωριέων. Είναι γεγονός πως η αρχαία παράδοση γύρω από την έλευση των Δωριέων έχει διασώσει κάποιο ιστορικό πυρήνα, όπως την κατά προσέγγιση διαδρομή τους από βορρά προς νότο. Στην παράδοση αυτή, όμως, έχουν παρεισφρύσει πολλές φανταστικές λεπτομέρειες και στοιχεία της πολιτικής προπαγάνδας των μετέπειτα ελληνικών πόλεων-κρατών. Αρχαιολογικά, τα πιθανά αποδεικτικά στοιχεία της καθόδου των Δωριέων είναι πολύ δύσκολο να αποτιμηθούν. Επίσης, δεν είναι αποδεκτό ότι οι Δωριείς ήταν αυτοί που έφεραν από τη βόρεια Βαλκανική τη χρήση του σιδήρου, καθώς θεωρείται εισαγωγή από την Ανατολή Γίνεται πάντως ελκυστική η υπόθεση ότι οι Δωριείς ήταν πολιτιστικά καθυστερημένοι νομάδες κτηνοτρόφοι στο περιθώριο του μυκηναϊκού κόσμου, οι οποίοι κάποια στιγμή ανέλαβαν έντονη επιθετική δραστηριότητα, πιεζόμενοι κι αυτοί από τα βόρεια.
Με το τέλος της δωρικής επέκτασης, από τις μη βορειοελληνικές διαλέκτους στην Πελοπόννησο απέμεινε μόνο η αρκαδική, στα ορεινά της Αρκαδίας. Εκείνη την εποχή είχε ήδη αρχίσει ο Α΄ Αποικισμός και οι Αιολείς αποίκησαν τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου και την Αιολία της Μικράς Ασίας ενώ οι Ίωνες το κύριο μέρος των νησιών του Αιγαίου και την κλασική Ιωνία.
Γεωμετρική εποχή
thumb|Ο [[αμφορέας του Διπύλου.]] Κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. προβάλλοντας από τη Γεωμετρική Περίοδο η Ελλάδα μεταβάλλει τον πολιτισμό της από προφορικό σε γραπτό. Η χρήση ενός προσαρμοσμένου από τη φοινικική γραφή αλφάβητου μας παρέχει τις πρώτες γραπτές μαρτυρίες μιας ουσιαστικής μεταβολής για τον ελληνικό πολιτισμό, ενώ η ανάπτυξη της μνημειακής γλυπτικής και της κεραμικής τον θεμελιώνει σε μια τεχνολογική και καλλιτεχνική βάση. Βέβαια, η ενοποιημένη άποψη που έχουμε σήμερα για τον ελληνικό πολιτισμό δε συνεπάγεται και την ανάλογη ενότητα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο εκείνα τα χρόνια. Εξαιτίας της γεωγραφικής της ιδιαιτερότητας η Ελλάδα της αρχαϊκής και της κλασικής περιόδου ακολουθεί λίγο-πολύ τον τοπικισμό της μυκηναϊκής εποχής, διαιρεμένη σε μικρές ανεξάρτητες κοινότητες που χαρακτηρίζονται με τον γενικό όρο πόλις-κράτος.
Αρχαϊκή εποχή
Με την ολοκλήρωση του αποικισμού, η κατανομή του ελληνισμού στη Μεσόγειο έχει ολοκληρωθεί. Έως τα μέσα του 6ου π.Χ. αιώνα, η Ελλάδα έγινε το πολιτισμικό και γλωσσικό κέντρο μιας γεωγραφικής περιοχής πολύ μεγαλύτερης των φυσικών ορίων της. Αν και οι αποικίες δεν ελέγχονταν πολιτικά από τις μητροπόλεις τους, λόγω της απόστασης από αυτές, η διατήρηση των εμπορικών, θρησκευτικών και πολιτισμικών δεσμών βοήθησε στη δημιουργία ενός ζωντανού ιστού αλληλεπίδρασης.
Κλασική εποχή
Η κλασική περίοδος χαρακτηρίζεται έντονα από την ανάπτυξη της πόλης-κράτους, που είχε ήδη γίνει η βασική μονάδα κοινωνικής και πολιτικής συγκρότησης του ελληνικού κόσμου.
Περσικοί πόλεμοι
thumb|Γραπτή παράσταση μονομαχίας Έλληνα οπλίτη και Πέρση στο εσωτερικό [[κύλιξ|κύλικος (περ. 480 π.Χ.).]] Καθώς στην Ιωνία οι ελληνικές πόλεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν μεγάλα κέντρα, όπως η Μίλητος και η Αλικαρνασσός, δε μπόρεσαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους περιήλθαν υπό την κυριαρχία της περσικής αυτοκρατορίας προς τα μέσα του 6ου π.Χ. αιώνα. Το 499 π.Χ. οι Έλληνες των ιωνικών πόλεων ξεκίνησαν την Ιωνική Επανάσταση και η Αθήνα μαζί με την Ερέτρια κινήθηκαν προς βοήθειά τους.
Το 490 π.Χ. ο Πέρσης βασιλιάς, Δαρείος Α΄, έχοντας καταστείλει την εξέγερση των ιωνικών πόλεων από το 494 π.Χ., έστειλε τον στόλο του να τιμωρήσει τις δύο πόλεις. Ο περσικός στρατός κατέστρεψε την Ερέτρια και αποβιβάστηκε στην Αττική, αλλά στη μάχη του Μαραθώνα ηττήθηκε από τους Αθηναίους και άλλους υπό τον στρατηγό Μιλτιάδη.
Δέκα χρόνια αργότερα, ο διάδοχος του Δαρείου, Ξέρξης Α΄, ηγήθηκε μίας πολύ ισχυρότερης ναυτικής και στρατιωτικής δύναμης εναντίον των Ελλήνων. Αφού καθυστερήθηκε από τον βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, ο Ξέρξης προέλασε στην Αττική και πυρπόλησε την Αθήνα. Οι Αθηναίοι, όμως, είχαν εγκαταλείψει την πόλη τους και μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες νίκησαν τους Πέρσες στη ναυμαχία της Σαλαμίνας χάρη στην ιδιοφυΐα του Θεμιστοκλή. Την επόμενη χρονιά, οι Έλληνες υπό την ηγεσία του Σπαρτιάτη στρατηγού Παυσανία, νίκησαν τον περσικό στρατό στις Πλαταιές. Η δεύτερη ήττα των Περσών και ο θάνατος του στρατηγού τους Μαρδόνιου οδήγησαν στην οπισθοχώρησή του στην Ασία.
Η κατάληψη της Σηστού από τους Έλληνες την ίδια χρονιά θεωρείται το τέλος των περσικών πολέμων.
Η σημασία που είχε για τους Έλληνες η νίκη τους εναντίον των Περσών ήταν ζωτική. Απομάκρυνε τον κίνδυνο υποταγής και προκάλεσε και μια σειρά κοινωνικών αλλαγών στο εσωτερικό των πόλεων. Ακόμη, άνοιξε ο δρόμος ώστε οι Αθηναίοι να αναδειχθούν ως ηγετική πολιτική, στρατιωτική και οικονομική δύναμη στον ελλαδικό χώρο, ιδρύοντας τη Δηλιακή ή Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία.
Η αθηναϊκή ηγεμονία
thumb|Ο [[Παρθενώνας, ναός αφιερωμένος στην Αθηνά, αποτελεί ένα από τα σύμβολα του πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδας.]] Μετά τους Περσικούς πολέμους η πόλη της Αθήνας έγινε ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης στη θάλασσα και το εμπόριο, αν και σοβαρός ανταγωνιστής της παρέμεινε η Κόρινθος με τη γεωργική παραγωγή και τα φημισμένα κεραμικά της εργαστήρια. Ηγετική φυσιογνωμία του χρυσού αιώνα όπως αποκαλείται για την αθηναϊκή ανάπτυξη και την κυριαρχία της στις άλλες πόλεις υπήρξε ο Περικλής, για τον οποίο πληροφορίες συλλέγουμε από τον Θουκυδίδη και τον Πλούταρχο. Είναι εκείνος που χρησιμοποιεί τα χρήματα των συμμάχων του, προκειμένου να χτίσει τον Παρθενώνα και άλλα λαμπρά μνημεία της κλασικής Αθήνας. Ως τα μέσα, καθοδηγούμενη από την απληστία της Αθήνας η συμμαχία της Δήλου μετατράπηκε ουσιαστικά σε αθηναϊκή αυτοκρατορία, γεγονός που επικυρώθηκε από τη μεταφορά του συμμαχικού θησαυρού από τη Δήλο στον Παρθενώνα το 454 π.Χ. thumb|Τμήμα της [[ζωφόρος|ζωφόρου του Παρθενώνα. (περ. 440 π.Χ.).]] Όπως ήταν φυσικό ο πλούτος της Αθήνας προσέλκυσε χαρισματικούς ανθρώπους από όλη την Ελλάδα, παρ' όλη την αυστηρότητα του καθεστώτος των μετοίκων. Η ίδια η αθηναϊκή πολιτεία προώθησε τη γνώση και τις τέχνες. Έγινε το κέντρο της αρχαιοελληνικής λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας και των τεχνών (βλ. θέατρο και γλυπτική). Ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα των τεχνών και των γραμμάτων έζησαν στην Αθήνα αυτής της περιόδου: ανάμεσά τους δραματικοί ποιητές όπως ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και ο κωμωδιογράφος Αριστοφάνης, φιλόσοφοι όπως ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων και ο Σωκράτης, ιστοριογράφοι όπως ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης και ο Ξενοφών, ποιητές όπως ο Σιμωνίδης και γλύπτες όπως ο Φειδίας. Η πόλη έγινε -σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Περικλή- «το σχολείο της Ελλάδας», (βλ. επίσης Εκπαίδευση στην αρχαία Ελλάδα).
Οι άλλες ελληνικές πόλεις-κράτη αποδέχθηκαν αρχικά την αθηναϊκή ηγεμονία στον διαρκή πόλεμο κατά των Περσών, αλλά σταδιακά η Αθήνα εξελίχθηκε σε ιμπεριαλιστική δύναμη. Μετά την ολοκληρωτική νίκη των Ελλήνων επί των Περσών, όμως, ορισμένες πολιτείες δυσανασχέτησαν και επεχείρησαν να αποσχισθούν από τη συμμαχία, με αποτέλεσμα την πλήρη και ωμή επίδειξη πολεμικής ισχύος από μέρους της Αθήνας, όπως τουλάχιστον την καταθέτει ο Θουκυδίδης στον περίφημο διάλογο των Μηλίων, μεσούντος του Πελοποννησιακού πολέμου. Ο διάλογος, έτσι όπως κατατίθεται από τον ιστορικό, είναι επίδειξη πολιτικού ρεαλισμού, σε ό,τι αφορά την πολεμική ισχύ. Επιβάλλεται το δίκαιο του ισχυροτέρου και η άποψη των Μηλίων πως η παράδοση είναι πράξη δειλίας, αντιμετωπίζεται περιφρονητικά από τους Αθηναίους (Θουκυδίδης 5.100). Αν οι Μήλιοι επιδείξουν σωφροσύνη -κλασική αρετή στην κοινωνία του 5ου π.Χ. αιώνα- τότε θα αναγνωρίσουν ότι δεν είναι αγών από του ίσου περί ανδραγαθίας και ότι η τιμωρία δεν είναι η αισχύνη (Θουκυδίδης 5.101). Το θέμα είναι η επιβίωση και εδώ οι ηθικοί φραγμοί δεν έχουν κανένα νόημα. Σύμφωνα με τη γλώσσα του αθηναίου ιστορικού, είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί κανείς τη φυσική πραγματικότητα –στην προκειμένη περίπτωση την πολεμική ισχύ των Αθηνών. Αυτό είναι το κομβικό σημείο με το οποίο ανοίγουν και κλείνουν οι Αθηναίοι τον διάλογό τους με τους Μηλίους. Αντίθετα με τους Αθηναίους του Ηρόδοτου, που ποτέ δεν παραδίδονται στον Ξέρξη και αρνούνται να προδώσουν τους Έλληνες, οι Αθηναίοι του Θουκυδίδη αποτιμούν ψυχρά την πολεμική ισχύ τους και φυσικά ακολουθούν τη λογική αυτής της αποτίμησης με τα ανάλογα αποτελέσματα ενός εμφύλιου σπαραγμού.
Πελοποννησιακός πόλεμος
thumb|left|Οι σύμμαχοι των Αθηναίων (κόκκινο) και των [[Λακεδαιμόνιοι|Λακεδαιμονίων (μπλε) στην έναρξη του Πελοποννησιακού πολέμου.]] Αυτό που είναι σήμερα γνωστό ως Πελοποννησιακός Πόλεμος ήταν στην πραγματικότητα ο δεύτερος πόλεμος μεταξύ των συνασπισμών της Αθήνας και της Σπάρτης. Η σύγκρουση μεταξύ της Αθήνας και της Σπάρτης έχει τις ρίζες της στους περσικούς πολέμους του 5ου π.Χ. αιώνα. Μετά από την περσική εκστρατεία του Ξέρξη ενάντια στην Ελλάδα και την επακόλουθη απώθησή του το 479, οι Αθηναίοι ανέλαβαν την ηγεσία του πολέμου ενάντια στην Περσία στις ελληνικές ακτές της Μικράς Ασίας. Η συμμαχία της Δήλου, που σχηματίστηκε το 478, πήρε τη μορφή μιας αυτοκρατορίας, καθώς οι Αθηναίοι άρχισαν να χρησιμοποιούν την ωμή δύναμη, για να αποτρέψουν οποιονδήποτε από τους «συμμάχους» τους να αποσυρθεί από τη συμμαχία. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα την εγρήγορση της Σπάρτης και εν τέλει τη στρατιωτική επέμβασή της ενάντια στις φιλοδοξίες των Αθηναίων για πανελλήνια κυριαρχία.
Ο Πελοποννησιακός πόλεμος διαιρείται παραδοσιακά σε τρεις φάσεις: τον Αρχιδάμειο πόλεμο (431-421 π.Χ.), την Ειρήνη του Νικία με τη Σικελική εκστρατεία (420-413 π.Χ.) και τον Ιωνικό πόλεμο (412-404 π.Χ.). Τα πρώτα δέκα χρόνια του πολέμου πήραν το όνομα του σπαρτιάτη βασιλέα Αρχίδαμου Β΄, που ξεκίνησε τον πόλεμο ενάντια στην Αθήνα και του οποίου η προσεκτική πολιτική κυριάρχησε στη σπαρτιατική στρατηγική των πρώτων πολεμικών επιχειρήσεων.
Η σπαρτιατική στρατηγική σύμφωνα με τον Αρχίδαμο ήταν η συγκέντρωση των στρατευμάτων της συμμαχίας στον Ισθμό και η εισβολή στην αττική γη. Η στρατηγική των Αθηναίων, αντίθετα, προϊόν της ευφυΐας του Περικλή ήταν η απόσυρση των κατοίκων της υπαίθρου εντός των τειχών και η εκτεταμένη επιθετική παρουσία του αθηναϊκού στόλου στις ακτές της Πελοποννήσου (Ναύπακτος). Παρόλο που αυτή η στρατηγική απέδωσε καρπούς ο λοιμός που ξέσπασε στην Αθήνα αφάνισε περίπου τα 2/3 των πολιτών, περιλαμβανομένου του Περικλή και των γιων του.
Μετά τον θάνατο του Περικλή οι Αθηναίοι εγκατέλειψαν κατά προτροπή του δημαγωγού Κλέωνα, την πρότερη συντηρητική και αμυντική τακτική τους φέρνοντας τον πόλεμο κοντά στη Σπάρτη και τους συμμάχους της και χτίζοντας φρούρια σε σημαντικές για τον πόλεμο περιοχές. Ένα από τα σημαντικότερα βρισκόταν κοντά στην Πύλο, στο νησάκι της Σφακτηρίας. Εκεί οι Αθηναίοι όχι μόνο δέχονταν τους αποστάτες είλωτες της σπαρτιατικής συμμαχίας, αλλά εξωθούσαν τους είλωτες σε εξέγερση. Οι αποφασιστικές μάχες, τις οποίες κέρδισαν οι Αθηναίοι και ο άπειρος πολεμικά Κλέων, δόθηκαν στην Πύλο και τη Σφακτηρία. Οι Σπαρτιάτες υπό την καθοδήγηση του Βρασίδα στράφηκαν στην αθηναϊκή αποικία της Αμφίπολης, η οποία ήλεγχε τους πόρους του παρακείμενου ορυχείου αργύρου, πόρους με τους οποίους χρηματοδοτείτο οι αθηναϊκός στρατός. Στη μάχη της Αμφίπολης τόσο ο Κλέων όσο και ο Βρασίδας σκοτώθηκαν. Οι αντίπαλοι αντάλλαξαν αιχμαλώτους και υπέγραψαν ανακωχή.
Η φιλοδοξία του Αλκιβιάδη δεν περιορίστηκε μετά τη μάχη της Μαντίνειας. Αντίθετα μάλιστα μεγάλωσε, αν κρίνουμε από το μεγαλεπήβολο σχέδιό του για ανάμειξη της Αθήνας στη Δύση και συγκεκριμένα στη Σικελία όπου η πόλη της Εγέστας ζήτησε τη βοήθεια της Αθήνας κατά των Συρακουσών.
Ελληνιστικός κόσμος
thumb|left|Τα βασίλεια των [[διάδοχοι|διαδόχων μετά τη μάχη της Ιψού.]] Μετά από τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., οι κατακτήσεις του διαμοιράστηκαν μεταξύ των διαδόχων του. Από τις συγκρούσεις μεταξύ των διαδόχων, προέκυψαν τα τέσσερα ελληνιστικά βασίλεια: το πτολεμαϊκό στην Αίγυπτο, το βασίλειο των Ατταλιδών ή βασίλειο της Περγάμου, το βασίλειο των Σελευκιδών και το βασίλειο της Μακεδονίας το οποίο, από το 294 π.Χ. και εξής, διοικούσαν μέλη της δυναστείας των Αντιγονιδών. Ο τρίτος προχριστιανικός αιώνας είναι η εποχή της ακμής και της ισχύος των ελληνιστικών βασιλείων, κατά τη διάρκεια του οποίου επικρατεί σχετική σταθερότητα. Η σταθερότητα αυτή διαταράσσεται από το 200 π.Χ. με την έναρξη του Β΄ Μακεδονικού πολέμου, ο οποίος εγκαινίασε την ανάμιξη και τις ρυθμιστικές παρεμβάσεις της ανερχόμενης δύναμης της εποχής, της Ρώμης, στις διενέξεις των ελληνιστικών πόλεων και βασιλείων. Παρόλο που το μακεδονικό βασίλειο προσπάθησε να αποκρούσει τις ρωμαϊκές δυνάμεις, η ήττα του Φιλίππου Ε΄ στις Κυνός Κεφαλαί το 197 π.Χ. και του Περσέα στην Πύδνα το 168 π.Χ. σήμαναν την κατάλυση του βασιλείου. Την ίδια μοίρα ακολούθησαν και τα υπόλοιπα κράτη της ηπειρωτικής Ελλάδας, η οποία βρέθηκε ολόκληρη υπό ρωμαϊκή κυριαρχία το 146 π.Χ.. Η επέκταση της ρωμαϊκής κυριαρχίας στην ελληνιστική Ανατολή ολοκληρώθηκε το 30 π.Χ. με τη δολοφονία της Κλεοπάτρας Φιλοπάτωρ που σήμανε την κατάλυση του τελευταίου εναπομείναντος ελληνιστικού βασιλείου, του πτολεμαϊκού.
Φιλοσοφία
Η φιλοσοφία στην αρχαία Ελλάδα επικεντρώθηκε στον ρόλο της αιτίας και της έρευνας. Επέδρασε σημαντικά στη σύγχρονη φιλοσοφία και επιστήμη. Οι φιλόσοφοι της ελληνιστικής εποχής επηρέασαν τους Μουσουλμάνους φιλοσόφους και τους Ισλαμιστές επιστήμονες του Μεσαίωνα, τους φιλοσόφους της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού καθώς και τις κοσμικές επιστήμες της σύγχρονης εποχής.
Ούτε η αιτία ούτε και η έρευνα ξεκίνησαν με τους Έλληνες. Ο καθορισμός της διαφοράς μεταξύ της αναζήτησης των Ελλήνων για τη γνώση και των αναζητήσεων των παλαιότερων πολιτισμών, όπως των αρχαίων Αιγυπτίων και των Βαβυλωνίων, υπήρξε για πολύ καιρό το αντικείμενο έρευνας των θεωρητικών του πολιτισμού.
Μερικοί από τους πιο γνωστούς φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδας ήταν ο Πλάτωνας και ο Σωκράτης. Μέσα από έργα τους, όπως «Η Πολιτεία» του Πλάτωνα, αντλούμε πληροφορίες για την αρχαία ελληνική κοινωνία.
Λογοτεχνία και θέατρο
Η αρχαία ελληνική κοινωνία έδινε ιδιαίτερη έμφαση στη λογοτεχνία. Πολλοί συγγραφείς θεωρούν πως η δυτική κουλτούρα, όσον αφορά τη λογοτεχνία, ξεκίνησε από τα ομηρικά έπη «Ιλιάδα» και «Οδύσσεια», τα οποία διακρίνονται για τις επιδέξιες και ζωντανές απεικονίσεις του πολέμου και της ειρήνης, της τιμής και της ατίμωσης, της αγάπης και του μίσους. Μία από τις πιο αξιοσημείωτες νεότερες Ελληνίδες ποιήτριες ήταν η Σαπφώ, η οποία καθιέρωσε ως είδος ποίησης τη λυρική.
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Ο Γουέσλεϊ Μπένιαμιν Σνάιντερ (ολλανδικά: Wesley Benjamin Sneijder, ορθή προφορά Βέσλι Μπένιαμιν Σνάιντερ, γνωστός ως Γουέσλεϊ Σνάιντερ στον ελληνικό τύπο, γεννήθηκε 9 Ιουνίου 1984) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην Εθνική Ολλανδίας.
Αρχαία Ελλάδα
Λογοτεχνία και θέατρο
Ο θεατρικός συγγραφέας Αισχύλος άλλαξε τη δυτική λογοτεχνία για πάντα όταν εισήγαγε τις ιδέες του διαλόγου και των αλληλεπιδρώντων χαρακτήρων στη θεατρική συγγραφή. Με αυτόν τον τρόπο επινόησε το «δράμα»: η Ορέστεια τριλογία του θεωρείται το σπουδαιότερό του επίτευγμα. Άλλοι σημαντικοί θεατρικοί συγγραφείς ήταν ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης. Ο Σοφοκλής ανέπτυξε την ειρωνεία ως λογοτεχνική μέθοδο, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το έργο του «Οιδίπους Τύραννος». Ο Ευριπίδης, από την άλλη, επεχείρησε μέσω των έργων του να αμφισβητήσει τις κοινωνικές συμβάσεις και τα ήθη, ενώ τα έργα του «Μήδεια», «Οι Βάκχες» και «Οι Τρωάδες» έχουν την ικανότητα να μας κάνουν να αναθεωρήσουμε τις αντιλήψεις μας όσον αφορά την ιδιοκτησία, το φύλο και τον πόλεμο. Ο Αριστοφάνης, ένας κωμωδιογράφος, καθόρισε και διαμόρφωσε την ιδέα της κωμωδίας, όπως ο Αισχύλος έκανε την τραγωδία μορφή τέχνης. Ορισμένα από τα πιο διάσημα έργα του είναι η «Λυσιστράτη» και οι «Βάτραχοι».
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Το 2004, ο Σνάιντερ έλαβε το Βραβείο Γιόχαν Κρόιφ, το οποίο είναι βραβείο που δίνεται σε έναν ποδοσφαιριστή κάτω των 21 χρόνων που αγωνίζεται σε ολλανδική ομάδα και αποτελεί βραβείο για το νέο ταλέντο της χρονιάς-σεζόν.
Αρχαία Ελλάδα
Μουσική και χορός
Η μουσική ήταν παρούσα σε όλους σχεδόν τους τομείς της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας, από τους γάμους και τις κηδείες μέχρι τις θρησκευτικές τελετές, το θέατρο, την παραδοσιακή μουσική και τις απαγγελίες των επικών ποιημάτων. Υπάρχουν αρκετά δείγματα της ελληνικής μουσικής σημειογραφίας, καθώς και πολλές λογοτεχνικές αναφορές στην αρχαία ελληνική μουσική. Η ελληνική τέχνη απεικονίζει μουσικά όργανα και χορό. Η λέξη «μουσική» προέρχεται από το όνομα των Μουσών. Οι Μούσες ήταν κόρες του Δία και προστάτιδες θεές των τεχνών.
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Δημιούργημα της περίφημης ποδοσφαιρικής ακαδημίας του Άγιαξ, θα παίξει με τους άνδρες στον Άγιαξ και μετέπειτα θα μεταγραφεί στη Ρεάλ Μαδρίτης. Μετά, το 2009, μετακόμισε στην Ίντερ, και στην πρώτη του χρονιά εκεί θα καταφέρει να κατακτήσει με την ομάδα της Ίντερ το πρωτάθλημα, το κύπελλο και το Τσάμπιονς Λιγκ.
Αρχαία Ελλάδα
Επιστήμη και τεχνολογία
Η συνεισφορά των αρχαίων Ελλήνων ήταν μεγάλη στον τομέα των μαθηματικών, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τους βασικούς κανόνες της γεωμετρίας, τις ανακαλύψεις στη θεωρία των αριθμών, στη μαθηματική ανάλυση και στα εφαρμοσμένα μαθηματικά. Οι ανακαλύψεις αρκετών Ελλήνων μαθηματικών, όπως του Πυθαγόρα, του Ευκλείδη και του Αρχιμήδη, χρησιμοποιούνται στη διδασκαλία των μαθηματικών μέχρι και σήμερα.
Κατάλογος χωρών ανά εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα
μικρογραφία|300x300εσ|Χώρες με εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σε χιλιάδες τόνους ετησίως, μέσω της καύσης ορυκτών καυσίμων (μπλε το υψηλότερο και πράσινο το χαμηλότερο). Με βάση τα επίπεδα του 2006. μικρογραφία|300x300εσ|Ετήσιες εκπομπές CO2 για τις έξι πρώτες χώρες και ομοσπονδίες (1970-2018). μικρογραφία|300x300εσ|Παγκόσμιες εκπομπές CO2 (ανά περιοχή, κατά κεφαλήν), το 2018. Αυτός είναι ένας κατάλογος χωρών ανά εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα λόγω των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, από τη βάση δεδομένων EDGAR που δημιουργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ολλανδική Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Αξιολόγησης που κυκλοφόρησε το 2018. Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει τις ετήσιες εκθέσεις 1990, 2005 και 2017 για τις εκτιμήσεις εκπομπών CO2 (σε MtCO2 ανά έτος) μαζί με μια λίστα υπολογισμένων εκπομπών ανά km2 (σε tCO2 ανά έτος) και κατά κεφαλήν εκπομπές (σε tCO2 ανά έτος).
Αρχαία Ελλάδα
Επιστήμη και τεχνολογία
Οι Έλληνες ανέπτυξαν την αστρονομία, την οποία αντιμετώπισαν ως κλάδο των μαθηματικών. Τα πρώτα γεωμετρικά, τρισδιάστατα μοντέλα που εξηγούσαν την κίνηση των πλανητών αναπτύχθηκαν κατά τον τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Εύδοξο από την Κνίδο και τον Κάλλιπο από την Κύζικο. Ο Ηρακλείδης ο Ποντικός διατύπωσε την άποψη ότι η γη κινείται γύρω από τον άξονά της. κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. ο Αρίσταρχος ο Σάμιος ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στο ηλιοκεντρικό σύστημα. Ο Αρχιμήδης στην πραγματεία του «Ψαμμίτης» αναβιώνει την υπόθεση του Αρίσταρχου ότι «τα αστέρια και ο Ήλιος παραμένουν ακίνητα, ενώ η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε κυκλική τροχιά». Ο Ερατοσθένης υπολόγισε την τροχιά της Γης με μεγάλη ακρίβεια.
Κατάλογος χωρών ανά εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα
Τα δεδομένα αφορούν μόνο στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την καύση ορυκτών καυσίμων και την παραγωγή τσιμέντου, αλλά όχι τις εκπομπές από τη χρήση γης, την αλλαγή χρήσης γης και τη δασοκομία (LULUCF). Επίσης, οι θαλάσσιες εκπομπές από πλοία και δεξαμενόπλοια δεν περιλαμβάνονται στα στοιχεία, τα οποία μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά για μικρές χώρες με σημαντικά λιμάνια. Όταν λαμβάνονται υπόψη οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την αλλαγή χρήσης γης, η πλειονότητα των εκπομπών άνθρακα από το 1905 σημειώθηκε στην Ασία, στην Κεντρική και στη Νότια Αμερική, κάτι το οποίο δείχνει ότι τα αναπτυγμένα κράτη αποψίλωσαν τα δάση τους τους προηγούμενους αιώνες. Παράγοντες που συσχετίζονται με τη χρήση γης έχουν συνεισφέρει σχεδόν στο ένα τρίτο των συνολικών αθροιστικών ανθρωπογενών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από το 1850, και μέχρι το 1965 ήταν στην πραγματικότητα η μεγαλύτερη πηγή εκπομπών CO2, ακόμη και από την καύση των ορυκτών καυσίμων και την παραγωγή τσιμέντου.
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Νωρίτερα ο Σνάιντερ συμμετείχε για την Εθνική Νέων της Ολλανδίας.
Αρχαία Ελλάδα
Επιστήμη και τεχνολογία
Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων, μια συσκευή για τον υπολογισμό της κίνησης των πλανητών, χρονολογείται από το 80 π.Χ. περίπου και θεωρείται πρόγονος του αστρονομικού υπολογιστή. Ανακαλύφθηκε σε ένα αρχαίο ναυάγιο στο ελληνικό νησί των Αντικυθήρων, ανάμεσα στα Κύθηρα και την Κρήτη. Αυτός ο μηχανισμός έγινε διάσημος για τη χρήση του διαφορικού γραναζιού καθώς και για τη σμίκρυνση και την πολυπλοκότητα των τμημάτων του. Ο αυθεντικός μηχανισμός εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας και συνοδεύεται από ένα αντίγραφο.
Κατάλογος χωρών ανά εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα
Οι 10 χώρες με τις μεγαλύτερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αντιστοιχούν στο 67,6% του παγκόσμιου συνόλου. Από το 2006, η Κίνα εκπέμπει περισσότερο CO2 από οποιαδήποτε άλλη χώρα, αλλά για να γίνει μια σωστή σύγκριση, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εκπομπές ανά άτομο και η Κίνα έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο. Όταν λάβουμε υπόψη τις εκπομπές CO2 ανά άτομο, τα επίπεδα της Κίνας είναι λιγότερο από τα μισά από αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών (η επόμενη μεγαλύτερη πηγή σε εκπομπές CO2) και περίπου το ένα όγδοο του Παλάου (η μεγαλύτερη πηγή εκπομπών CO2 ανά άτομο).
Αρχαία Ελλάδα
Επιστήμη και τεχνολογία
Οι Έλληνες έκαναν, επίσης, σπουδαίες ανακαλύψεις στον ιατρικό τομέα. Ο Ιπποκράτης ήταν φυσικός της Κλασσικής εποχής και θεωρείται μία από τις πιο διαπρεπείς προσωπικότητες στην ιστορία της ιατρικής. Αποκαλείται «ο πατέρας της ιατρικής». Ίδρυσε την Ιπποκρατική ιατρική σχολή. Αυτή η σχολή έφερε επανάσταση στην ιατρική της αρχαίας Ελλάδας, δεδομένου ότι καθιέρωσε την ιατρική ως έναν ξεχωριστό επιστημονικό τομέα και την έκανε επάγγελμα.
Κατάλογος χωρών ανά εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα
Στον κατάλογο των χωρών ανά εκπομπές CO2 δεν λαμβάνονται υπόψη οι εκπομπές που είναι ενσωματωμένες στο παγκόσμιο εμπόριο, οι οποίες μπορούν να εισαχθούν ή να εξαχθούν με τη μορφή εμπορευμάτων, αλλά αναφέρονται μόνο οι εκπομπές CO2 που εκπέμπονται εντός των γεωγραφικών ορίων. Αναλόγως, ένα ποσοστό CO2 που παράγεται και αναφέρεται στην Ασία και στην Ανατολική Ευρώπη προορίζεται για την παραγωγή αγαθών που καταναλώνονται στη Δυτική Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική.
Σύμφωνα με την ανασκόπηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας που διενήργησε η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), το διοξείδιο του άνθρακα είναι το σημαντικότερο ανθρωπογενές αέριο του θερμοκηπίου. Τα άλλα κύρια ανθρωπογενή αέρια του θερμοκηπίου (μεθάνιο, νιτρώδες οξείδιο (N2O) και ορισμένα φθοριούχα αέρια (εξαφθοριούχο θείο (SF6), υδροφθοράνθρακες (HFC) και υπερφθοράνθρακες (PFC)), δεν περιλαμβάνονται στην ακόλουθη λίστα, ούτε οι εκπομπές υδρατμών (H2O), καθώς είναι αμελητέα αέρια σε σύγκριση με τις ποσότητες που παράγονται στη φύση. Οι μετρήσεις του διοξειδίου του άνθρακα από το διάστημα θα επιτρέψουν την ανεξάρτητη παρακολούθηση των εκπομπών στα μέσα της δεκαετίας του 2020. {| class="wikitable sortable" style="text-align:right" ! rowspan="2" width="220pt" |Χώρες ! colspan="3" |Εκπομπές CO2 από ορυκτά καύσιμα (σε MtCO2) ! colspan="2" |
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Από τον Απρίλιο του 2003 θα είναι παίκτης και της Εθνικής Ολλανδίας, με την οποία συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008. Στη συνέχεια και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, όπου η Εθνική Ολλανδίας ήταν φιναλίστ και ο Σνάιντερ κατέκτησε την Αργυρή Μπάλα ως ένας από τους καλύτερους σκόρερ της διοργάνωσης, όπου πέτυχε 5 τέρματα.
Ευρώτας ΙΙ (ναρκαλιευτικό)
Ευρώτας ΙΙ (Ναρκαλιευτικό)
Ναρκαλιευτικό (πρώην TRANSYALIA), πρώην φαλαινοθηρικό Νορβηγικού τύπου 160/255 ΤΝ.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Ροζέ Γκαρωντί
Ο Ροζέ Γκαρωντύ (Roger Garaudy, 17 Ιουλίου 1913 – 13 Ιουνίου 2012) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και για πολλά χρόνια ανώτατο στέλεχος και θεωρητικός του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Θεωρητικός και άνθρωπος της δράσης
Ο Ροζέ Γκαρωντύ γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1913 στη Μασσαλία και απεβίωσε στο Παρίσι στις 13 Ιουνίου 2012. Σε ηλικία 14 ετών έγινε προτεστάντης. Η μητέρα του ήταν καθολική, ενώ ο πατέρας του άθεος. Είκοσι χρονών, το 1933, πριν αποφοιτήσει από τη Φιλοσοφική Σχολή του Κλερμόν, εντάχθηκε στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Επί σαράντα χρόνια υπήρξε ο κύριος στοχαστής, θεωρητικός και εκφραστής των θέσεων του ΓΚΚ. Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανήκε στην Αντίσταση και πολέμησε στην Αλγερία, όπου συνελήφθη αιχμάλωτος και κρατήθηκε επί 30 μήνες σε στρατόπεδο αιχμαλώτων. Το 1945 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Γαλλικού ΚΚ και το 1956 μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Τιμήθηκε για την αντιστασιακή του δράση. Έγινε βουλευτής για πρώτη φορά το 1945, επανεξελέγη στην Εθνοσυνέλευση το 1956-1958 και ήταν γερουσιαστής του Σηκουάνα την περίοδο 26/4/1959 έως 31/10/1962 οπότε παραιτήθηκε. Αν και κομμουνιστής, ο Γκαρωντύ ήταν θρήσκος, έγινε μάλιστα και καθολικός. Δίδαξε φιλοσοφία σε σχολεία στο Αλμπί της νότιας Γαλλίας, στο Αλγέρι και στο Παρίσι (1958-1959), κατόπιν έγινε λέκτορας και τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Το 1953 έγινε διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Σορβόνης υποβάλλοντας διατριβή με τίτλο «Η υλιστική θεωρία της γνώσης», το 1954 διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Μόσχας, όπου παρουσίασε μελέτη με τίτλο «Το πρόβλημα της ελευθερίας και της αναγκαιότητας στο φως του μαρξισμού». Το 1956 συγκρούστηκε με έναν άλλο μαρξιστή φιλόσοφο, τον Λουί Αλτουσέρ.
Με το Ισλάμ
Το 1982 έγινε Μουσουλμάνος, παίρνοντας το όνομα Ragaa. Το 1996 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Οι θεμελιώδεις μύθοι της ισραηλινής πολιτικής», στο οποίο αρνούνταν ότι το Ολοκαύτωμα συνέβη όπως μας το παρουσιάζουν. Το βιβλίο αυτό είχε αποσπάσει επαίνους από το καθεστώς του Ιράν, τον Μουαμάρ Καντάφι (του έδωσε και βραβείο το 2002), τους Σαουδάραβες και τον Νασράλα, αρχηγό της Χεζμπολάχ. Τον κατήγγειλαν δύο αντιρατσιστικές οργανώσεις και, το 1998, καταδικάστηκε σε φυλάκιση με αναστολή, στη βάση του νόμου Γκεϊσό, ο οποίος απαγορεύει να τίθεται εν αμφιβόλω η γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί. Θεωρούσε αμερικανική προβοκάτσια τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Έγραψε περισσότερα από 50 βιβλία, κυρίως πολιτικής φιλοσοφίας. Επισημαίνεται το έργο του «Ελευθερία» (με θέμα το πρόβλημα της ελευθερίας και της αναγκαιότητας) που το 1960 μεταφράστηκε και στα ελληνικά, όπως και το έργο του «Η μεγάλη καμπή του σοσιαλισμού». Ο Ροζέ Γκαρωντύ πέθανε στις 13 Ιουνίου 2012 στο Παρίσι.
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
ΑΦΚ Άγιαξ
Ο Γουέσλεϊ Σνάιντερ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη, αλλά έμαθε ποδόσφαιρο στην νεανική ακαδημία του Άγιαξ στο Άμστερνταμ. Προέρχεται από ποδοσφαιρική οικογένεια: ο πατέρας του ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο μεγαλύτερος του αδερφός (Τζέφρι) το ίδιο, όπως, επίσης, και ο μικρότερος του αδερφός (Ρόντνι), ο οποίος παίζει ακόμα ποδόσφαιρο.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 12 Αυγούστου 2007, η διοίκηση του Άγιαξ δέχθηκε να τον πουλήσει στη Ρεάλ Μαδρίτης για 27 εκατομμύρια ευρώ, κάνοντάς τον τη δεύτερη ακριβότερη μεταγραφή Ολλανδού ποδοσφαιριστή, μετά τον Ρουντ φαν Νίστελροϊ, ο οποίος είχε μετακομίσει στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 30 εκατομμύρια ευρώ.
Εκτός από τον Σνάιντερ, οι Μαδριλένοι αγόρασαν ακόμα και δύο άλλους Ολλανδούς, τους Ρόιστον Ντρέντε και Άριεν Ρόμπεν.
Βασίλισσα Βικτωρία
Γερμανικά: Alexandrina Victoria Αγγλικά: Alexandrine Victoria Βασιλικό Μαυσωλείο του Φρόγκμορ, Ουίνδσορ }}
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Ίντερ
Εξαιτίας του ότι η Ρεάλ ξόδεψε πολλά χρήματα για να αγοράσει τον Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Κακά, ο Σνάιντερ θεωρήθηκε μη χρήσιμος και του ανακοινώθηκε ότι δε θα συμπεριληφθεί στη βασική ομάδα. Παρά την πρόταση της Ίντερ, άργησε να μετακομίσει στην ομάδα του Μιλάνου, καθώς ήλπιζε να ξανακερδίσει μια θέση στη Ρεάλ. Αλλά, μετά από συζητήσεις με τον Ζοσέ Μουρίνιο, δέχθηκε την πρόταση της Ίντερ. Για τη μεταγραφή αυτή, η Ίντερ έδωσε στη Ρεάλ περίπου δεκαπέντε εκατομμύρια ευρώ.
Βασίλισσα Βικτωρία
Η Βικτωρία (αγγλ. Victoria, 24 Μαΐου 1819 – 22 Ιανουαρίου 1901) ήταν βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας και αυτοκράτειρα των Ινδιών. Η περίοδος της βασιλείας της διήρκεσε εξήντα τρία χρόνια και κατείχε τον τίτλο της πλέον μακροχρόνιας στην ιστορία της Γηραιάς Αλβιόνας, ώσπου στις 10 Σεπτεμβρίου 2015 την ξεπέρασε σε χρόνια εξουσίας η Ελισάβετ Β΄.
Γενεαλογικά είχε, σχεδόν εξ ολοκλήρου, γερμανική καταγωγή και ήταν η τελευταία εκπρόσωπος στο βρετανικό θρόνο του βασιλικού οίκου του Αννοβέρου. Ο διάδοχός και υιός της, Εδουάρδος Ζ΄, ανήκε στον Οίκο Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα.
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Ίντερ
Κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στην Ίντερ, ο Σνάιντερ κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ και ανακηρύχθηκε κορυφαίος μέσος της διοργάνωσης.
Βασίλισσα Βικτωρία
Η Βικτωρία ήταν η πρώτη μονάρχης της Βρετανίας που είδε το όνομά της να δίνεται στη χρονική περίοδο της βασιλείας της ενόσω βρισκόταν ακόμη στη ζωή. Μέσα στο διάστημα, που χαρακτηρίζεται ως Βικτωριανή Εποχή, με την έκρηξη της βιομηχανικής επανάστασης και τη σημαντική εδαφική επέκταση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας άλλαξαν ριζικά οι οικονομικές και κοινωνικές δομές του Ηνωμένου Βασιλείου.
Γουέσλεϊ Σνάιντερ
Ίντερ
Στις 7 Νοεμβρίου 2010, στον αγώνα απέναντι στην Μπρέσια, ο Σνάιντερ δεν ένιωθε καλά : «Πέντε λεπτά πριν το διάλειμμα, άρχισα να νιώθω πόνο σε όλο το σώμα και έτρεμα. Η κατάσταση μου ήταν χάλια, ποτέ δεν ένιωσα κάτι χειρότερο». Αργότερα ανακοινώθηκε ότι έχει αναιμία, εξαιτίας της συμμετοχής του σε πολλούς αγώνες για την ομάδα του.
Εθνική Ολλανδίας
Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Ολλανδίας το 2003, στον αγώνα απέναντι στην Πορτογαλία. Από τη στιγμή που προπονητής της ομάδας έγινε ο φαν Μπάστεν, ήταν συχνά στις κλήσεις στην εθνική. Με την Εθνική Ολλανδίας συμμετείχε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 2006 και του 2010, όπου πέτυχε 5 τέρματα και έφτασε με την ομάδα ως τον τελικό της διοργάνωσης. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του (σε τέσσερις αγώνες ήταν ο καλύτερος της συνάντησης) του χάρισαν την τέταρτη θέση στην ψηφοφορία της Χρυσής Μπάλας ΦΙΦΑ, αν και η τελική εκλογή του νικητή (Λιονέλ Μέσι) δέχθηκε αρκετή κριτική.
Διακρίσεις
230px|thumb|right|Ο Σνάιντερ εκτελεί σουτ με τη φανέλα της εθνικής Ολλανδίας
Ομαδικές
Άγιαξ
Ρεάλ Μαδρίτης
Ίντερ
Γαλατασαράι
Αλ Γκαράφα
Εθνική Ολλανδίας
Στατιστική
Μέχρι τις 4 Ιουνίου 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:FIFA Century Club
Βασίλισσα Βικτωρία
Μεταξύ των μεγάλων επιτευγμάτων της μοναρχίας της συγκαταλέγονται η θεσμική μεταρρύθμιση προς μια συνταγματικότερη μορφή πολιτεύματος και η επέκταση της Αυτοκρατορίας, η οποία έφτασε στο απόγειο της δύναμής της, διπλασιαζόμενη σε μέγεθος με την προσάρτηση των Ινδιών, της Αυστραλίας, του Καναδά και εδαφών της Αφρικής και του Νότιου Ειρηνικού.
Τα πρώτα χρόνια
Η Αλεξανδρινή Βικτωρία γεννήθηκε στο Παλάτι του Κένσινγκτον στις 24 Μαΐου 1819 και ήταν το μοναδικό παιδί του Εδουάρδου Αυγούστου, Δούκα του Κεντ & Στράθερν (τέταρτου γιου του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου), και της Βικτωρίας της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Εδουάρδου, Γεώργιος, Πρίγκηπας της Ουαλίας, είχε και αυτός μόνο μία κόρη, την Καρλόττα, η οποία, όμως, είχε αποβιώσει δύο χρόνια πριν χωρίς απογόνους, δημιουργώντας ιδιαίτερη ανησυχία στη βασιλική οικογένεια λόγω της έλλειψης απογόνων μεταξύ των δώδεκα παιδιών του Γεωργίου Γ΄.
Η βάπτισή της τελέστηκε από τον Τσαρλς Μάννερς-Σάττον, Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, στις 24 Ιουνίου 1819 στην Αίθουσα του Θόλου στο Κένσινγκτον. Παρά την αρχική επιθυμία των γονιών της να ονομαστεί Γεωργιάνα Καρλόττα Αυγούστα Αλεξανδρινή Βικτωρία, μετά από την παρέμβαση του διαδόχου Γεωργίου, ο οποίος δεν επιθυμούσε να λάβει το δικό του όνομα, αυτό της νεκρής κόρης του ή κάποιο από την βασιλική οικογένεια, κατέληξαν στα ονόματα Αλεξανδρινή Βικτωρία, προκειμένου να τιμήσουν, με το πρώτο, τον Αλέξανδρο Α΄, Αυτοκράτορα πασών των Ρωσιών, ο οποίος ήταν ένας από τους αναδόχους, τον οποίο εκπροσώπησε ο εκ πατρός θείος της, Φρειδερίκος, Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ. Νονοί της ήταν επίσης ο Γεώργιος, Πρίγκηπας της Ουαλίας, η εκ πατρός θεία της Καρλόττα, Βασίλισσα της Βυρτεμβέργης (την οποία εκπροσώπησε η αδελφή της, Αυγούστα Σοφία), και εκ μητρός η γιαγιά της, Αυγούστα Ρόυς του Έμπερσντορφ (την οποία εκπροσώπησε η Μαρία, Δούκισσα του Εδιμβούργου).
Ο πατέρας της πέθανε από πνευμονία οκτώ μήνες μετά τη γέννησή της και έξι μέρες αργότερα κατέληξε και ο παππούς της, Γεώργιος Γ΄, τον οποίο διαδέχθηκε ο Πρίγκιπας της Ουαλίας ως Γεώργιος Δ΄. Ύστερα από αυτούς τους δύο θανάτους η Βικτωρία βρέθηκε δεύτερη στη σειρά διαδοχής του θρόνου έπειτα από το θείο της Γουλιέλμο.