cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φροντιστήριο
Η μεγάλη επέκταση και η καθιέρωση των φροντιστηρίων
Αν και ο φόρτος εργασίας των μαθητών τότε μειώθηκε, τα φροντιστήρια συνέχισαν να επεκτείνονται. Το 1979, σύμφωνα με την εφημερίδα Το Βήμα, υπήρχαν 1.500 φροντιστήρια στην Ελλάδα με συνολικά μισό εκατομμύριο μαθητές και εισπράξεις που ξεπερνούσαν τα 6 δισεκατομμύρια δραχμές. Το 1980 θεσπίστηκαν οι πανελλήνιες εξετάσεις στην Β΄ και Γ΄ Λυκείου, σύστημα που καταργήθηκε το 1982 και αντικαταστάθηκε από το 1983 με τις δέσμες, οι οποίες με τη σειρά τους αντικαταστάθηκαν το 1999 από τις σημερινές κατευθύνσεις.
Το 1982 θεσπίστηκε ενισχυτική διδασκαλία για τη Α΄ και Β΄ Λυκείου χωρίς επιτυχία, λόγω της επικράτησης των ιδιωτικών. Βέβαια, ενδεικτικό της περαιτέρω επέκτασης των φροντιστηρίων ήταν το γεγονός ότι μεταξύ των μαθητών των λυκείων της Αθήνας, το 64% πήγαινε φροντιστήριο το 1984 και το 1993 το ποσοστό είχε αυξηθεί στο συντριπτικό 95%.
Στη δεκαετία του 1990 άλλαξε η διδασκόμενη ύλη, αυξήθηκε σοβαρά η εξεταστέα ύλη και τα θέματα διατυπώνονταν με πιο πολύπλοκο τρόπο στις πανελλήνιες εξετάσεις. Ως αποτέλεσμα, τα φροντιστήρια συνέχισαν να έχουν ένα μεγάλο κύκλο εργασιών. Σε αυτό συμβάλλει η άποψη της ελληνικής οικογένειας που περιφρονεί την χειρονακτική εργασία υπέρ της εργασίας στο δημόσιο, αλλά και στις ιδέες για την αξία του πανεπιστημιακού πτυχίου.
Οι μεταρρυθμίσεις του Γεράσιμου Αρσένη, οι οποίες θέσπισαν εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα ακόμη και στις πανελλαδικές, έχουν παγιώσει το ποσοστό σε αριθμό πάνω από το 95%. Από τότε η απαιτητικότητα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος έχει μειωθεί. Το 2006 καταργήθηκαν οι πανελλήνιες εξετάσεις στην Β΄ Λυκείου και το 2016 τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα μειώθηκαν σε 4 από 6, μετά από άλλες σταδιακές μειώσεις των μαθημάτων. Το ίδιο έτος τα μαθήματα για τις προαγωγικές εξετάσεις στο γυμνάσιο μειώθηκαν από 12 σε 4, η σχολική χρονιά επεκτάθηκε μέχρι τις 31 Μαΐου και τα τρία τρίμηνα συγχωνεύθηκαν σε δύο τετράμηνα μειώνοντας το φόρτο εργασίας των μαθητών, ενώ τα διαγωνίσματα στο μάθημα της ημέρας έχουν σε μεγάλο βαθμό καταργηθεί έκτοτε. Δύο χρόνια αργότερα μειώθηκαν τα εξεταζόμενα μαθήματα στις προαγωγικές εξετάσεις σε 8 στην Α' Λυκείου και 6 στη Β' Λυκείου και οι ώρες μαθημάτων στο Γυμνάσιο μειώθηκαν από 35 σε 32, αλλά στις πανελλαδικές εξετάσεις η δυσκολία των θεμάτων αυξάνεται. Παρά τις σημαντικές μειώσεις στην απαιτητικότητα του ελληνικού σχολείου, τα φροντιστήρια συνεχίζουν να έχουν μεγάλους κύκλους εργασίας όπως τα παλαιότερα χρόνια, και μάλιστα επεκτείνονται ολοένα και περισσότερο στους μαθητές του δημοτικού.
Οικονομικά στοιχεία για τα φρονιστήρια
Το 2016, σύμφωνα με μελέτη του ΙΟΒΕ οι δαπάνες των οικογενειών για τα φροντιστήρια Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αυξήθηκαν από 3 εκατομμύρια ευρώ το 2008 σε 11,3 εκατομμύρια το 2016. Η δαπάνη για ιδιαίτερα μαθήματα έχει μειωθεί από τα 48 εκατομμύρια ευρώ το 2008 σε 22,6 εκατομμύρια το 2016. Στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, την ίδια περίοδο η δαπάνη για φροντιστήρια είναι γενικά σταθερή.
Σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας Palmos Analysis το 2015 τα φροντιστήρια έχουν κύκλο εργασιών 670.000.000 ευρώ τον χρόνο, με το 66% των μαθητών Λυκείου να συμμετέχει σε τέτοια μαθήματα, όπως και το 30% του Γυμνασίου. Η μέση ελληνική οικογένεια δαπανά εκατοντάδες ευρώ για τα φροντιστήρια των παιδιών της κάθε χρόνο. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 250.000.000 ευρώ δαπανούνται ετησίως για τα ιδιαίτερα και 420.000.000 ευρώ για τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης. Στα Γυμνάσια είναι πιο δημοφιλή τα ιδιαίτερα μαθήματα και στα Λύκεια τα φροντιστήρια, αλλά κάποιοι μαθητές κάνουν και τα δύο. Ως προς τα ιδιαίτερα οι περισσότεροι καθηγητές είναι αδιόριστοι, αν και κάποιοι επιλέγουν δασκάλους δημοσίων σχολείων, φοιτητές ή συγγενικά πρόσωπα που κατέχουν το θέμα. Η οικονομική δυσχέρεια είναι ο βασικός λόγος που ορισμένοι μαθητές δεν κάνουν κάποιο φροντιστήριο. Τέλος, το εύρος των τιμών στα ιδιαίτερα ποικίλει πάρα πολύ, ξεκινώντας από τα 3,5 ευρώ και φτάνοντας μέχρι και στα 60 ευρώ, με μέση τιμή τα 13,1 ευρώ.
Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας «Καθημερινή» του ίδιου έτους ο τζίρος των ιδιωτικών εκπαιδευτικών μονάδων (ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια, κ.ο.κ.) φτάνει τα 986,1 εκατομμύρια ευρώ, ενώ τα ιδιαίτερα μαθήματα έχουν κύκλο εργασιών τουλάχιστον 256,7 εκατομμυρίων ευρώ. Το 2015 υπήρχαν 6.619 κέντρα ξένων γλωσσών με 472.423 μαθητές και 20.019 εκπαιδευτικούς, 2.348 φροντιστήρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με 130.683 μαθητές και 16.826 εκπαιδευτικούς και 28 φροντιστήρια τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με 1.268 σπουδαστές και 171 εκπαιδευτικούς. Αυτό σημαίνει ότι το 2015 υπήρχαν λίγο παραπάνω από 600.000 μαθητές που παρακολουθούν μάθημα σε φροντιστήρια, και αν προσθέσουμε αυτούς που κάνουν ιδιαίτερα, το νούμερο είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Κάτω Παυλιάνα Κέρκυρας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Λίνια Κέρκυρας
Η Λίνια είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1049 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Ζότο του Μπενεβέντο
Ο Ζότο, Zotto, Zotton ή Zottone (άκμασε 571- 591) ήταν ο στρατιωτικός αρχηγός (dux) των Λομβαρδών στη Νότια Ιταλία.
Βιογραφία
Γενικά θεωρείται ο ιδρυτής του δουκάτου του Μπενεβέντο το 571 και ο πρώτος δούκας του : “Υπήρχε επίσης ο πρώτος αρχηγός των Λογγοβάρδων στο Μπενεβέντο, ονόματι Ζότο, ο οποίος κυβέρνησε σε αυτό για μία πορεία είκοσι ετών" (Fuit autem primus Langobardorum dux in Benevento nomine Zotto, qui in ea principatus est per curricula viginti annorum), Παύλου του διακόνου Ιστορία των Λομβαρδών - βιβλίο 3ο.
Με τα στρατεύματά του διείσδυσε στην Καμπανία τον Αύγουστο του 570 επιτιθέμενος στους Βυζαντινούς, τους οποίους νίκησε με συνέπεια. Εγκατέστησε το στρατόπεδό του στο Μπενεβέντο, το οποίο έγινε η πρωτεύουσα του νέου δουκάτου. Προσπάθησε να καταλάβει τη Νάπολη, αλλά απέτυχε και αναγκάστηκε να άρει την πολιορκία (581).
Ως δούκας ήταν σχεδόν ανεξάρτητος, καθώς το βόρειο τμήμα της χερσονήσου ήταν υπό τον έλεγχο του Λομβαρδού βασιλιά Aυθάριου, ο οποίος είχε μικρή επιρροή στο νότο. Τελικά υποτάχθηκε στη βασιλική εξουσία το 589.
Απεβίωσε το 591 και τον διαδέχθηκε ο Αρέχις Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες του Μπενεβέντο
Κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα
Το 2023, υπήρχαν 18 μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς στην Ελλάδα, εκ των οποίων τα 16 είναι πολιτιστικοί χώροι και δύο άλλα (Μετέωρα και Χερσόνησος του Άθω) συμπεριλαμβάνονται στο κατάλογο εξαιτίας της πολιτιστικής και περιβαλλοντικής τους σημασίας. Το πρώτο μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς ήταν ο ναός του Απόλλωνα στις Βάσσες, το 1986. Έπειτα το 1987 προστέθηκε στον κατάλογο ο χώρος των Δελφών και της Ακρόπολης. Πέντε χώροι προστέθηκαν το 1988, δύο το 1989 και το 1990, ένας το 1992 και το 1996, δύο το 1999, και ένας το 2007. Το 2016 προστέθηκε ο Αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων στο κατάλογο. Υπάρχουν επίσης 16 άλλοι χώροι που προτάθηκαν για συμπερίληψη στο μέλλον στο κατάλογο, το 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Όθων Ε΄ της Βαυαρίας
O Όθων Ε΄, γερμ. Otto V (1340/42 - 15 Νοεμβρίου 1379) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1347-49), μετά της Άνω Βαυαρίας (1349-51). Ως ΣΤ΄ ήταν μαργράβος (1351-56), μετά εκλέκτορας (1356-73) του Βρανδεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Μητέρα του ήταν η δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου Δ΄, η Μαργαρίτα Β΄ των Αβέν κόμισσα του Αινώ και της Ολλανδίας.
Το 1347 απεβίωσε ο πατέρας του και οι γιοί του κυβέρνησαν αρχικά από κοινού. Δύο έτη μετά χώρισαν τη Βαυαρία και ο πρωτότοκος Λουδοβίκος Ε΄, ο τριτότοκος Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έλαβαν μαζί την Άνω Βαυαρία. Το 1351 ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ παραχώρησαν την Άνω Βαυαρία στον πρωτότοκο με αντάλλαγμα το μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου, που το 1356 έγινε εκλεκτοράτο.
Ο Όθων Ε΄ ήταν ακόμη μικρός και μεγάλωνε στην κομητεία της Ολλανδίας της μητέρας του, υπό την κηδεμονία του Λουδοβίκου Ε΄, ως το 1360 που ενηλικιώθηκε.
Το 1363 απεβίωσε ο Μάινχαρντ, γιος του Λουδοβίκου Ε΄ και τον κληρονόμησε ο δευτερότοκος Στέφανος Β΄ δούκας της Κάτω Βαυαρίας. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ διεκδίκησαν μερίδιο και συγκρούστηκαν μαζί του, χωρίς αποτέλεσμα. Για εκδίκηση, οι δύο άτεκνοι αδελφοί υποσχέθηκαν το Βρανδεμβούργο στον Κάρολο Δ΄.
Το 1365 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έμεινε μόνος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το 1371 ο Κάρολος Δ΄ εισέβαλε στο Βρανδεμβούργο και δύο έτη μετά ο Όθων Ε΄ έλαβε μία υπέρογκη αποζημίωση, το Νόργκαου και το δικαίωμα του να κρατήσει τον τίτλο του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου για το υπόλοιπο της ζωής του. Αποσύρθηκε στη Βαυαρία στα εδάφη του αδελφού του Στεφάνου Β΄, στο κάστρο Λάντσουτ, όπου έζησε με διασκεδάσεις.
Άιουλφ Α΄ του Μπενεβέντο
Ο Άιουλφ Α΄, Aiulf I, Aione (άκμασε 641 - 646) ήταν δούκας του Μπενεβέντο από το 641 έως το τέλος του το 646, ως γιος και διάδοχος του Aρέχι Α΄.
Βιογραφία
Ωστόσο ήταν ψυχικά ασταθής και οι θετοί αδελφοί του Ραδοάλδος και Γριμοάλδος ήταν επίτροποι γι' αυτόν. Το 646, Σλάβοι ληστές αποβιβάστηκαν κοντά στο Σιπόντο στην Αδριατική. Ο Άιουλφ οδήγησε προσωπικά τις δυνάμεις του εναντίον των εισβολέων, αλλά το άλογό του έπεσε σε ένα λάκκο, που είχαν σκάψει οι Σλάβοι γύρω από το στρατόπεδό τους και περικυκλώθηκε και σκοτώθηκε. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ράντοαλντ.
Κατηγορία:Δούκες του Μπενεβέντο
Σχέσεις Βοσνίας και Ερζεγοβίνης-Τουρκίας
Οι σχέσεις Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και Τουρκίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της Τουρκικής Δημοκρατίας. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών άρχισαν στις 29 Αυγούστου 1992. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη έχει δύο πρεσβείες στην Άγκυρα και τη Σμύρνη και ένα προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, ενώ η Τουρκία έχει μία πρεσβεία στο Σεράγεβο και ένα προξενείο στο Μόσταρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουρκια Βοσνια και Ερζεγοβινη
Αρέχις Α΄ του Μπενεβέντο
Ο Αρέχις Α΄, Arechis I, Arigis, Aretchis, Arechi (άκμασε 591 - 641) ήταν ο δεύτερος δούκας του Μπενεβέντο από το 591 έως το τέλος του το 641, μία βασιλεία μισού αιώνα.
Βιογραφία
Ήταν από το Φρίουλι και ήταν συγγενής των δουκών εκεί, ίσως ανιψιός του Zότο, του προκατόχου του. Διορίστηκε από τον βασιλιά Αγιλούλφο την άνοιξη του 591, μετά το τέλος του Zότo. Ήταν ουσιαστικά ανεξάρτητος, επειδή το δουκάτο του χωριζόταν από τη βόρεια Ιταλία με ένα τμήμα Βυζαντινής επικράτειας.
Κατέκτησε την Κάπουα και το Βενάφρο στην Καμπανία και τις περιοχές των Βασιλικάτων και της Καλαβρίας. Δεν κατάφερε να καταλάβει τη Νάπολη μετά από πολιορκία (ο Ζότο είχε αποτύχει επίσης), αλλά κατέλαβε το Σαλέρνο στα τέλη της δεκαετίας του 620. Πέρασε τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του δημιουργώντας καλές σχέσεις με τους Ρωμαιοκαθολικούς τού δουκάτου του και κάνοντας διάδοχο τον γιο του. Με το τέλος του, έχοντας επιζήσει από πολλούς βασιλείς, η ανεξαρτησία του εξασφαλίστηκε και η επικράτειά του πέρασε στον γιο του Άιουλφ Α΄.
Κατηγορία:Δούκες του Μπενεβέντο
Προστασία δικαιωμάτων παιδιού
Η προστασία της παιδικής ηλικίας θεωρείται εξειδίκευση της αξίας που αποδίδεται στην ανθρώπινη ζωή, όπως και του δικαιώματος στη ζωή, και αναφέρεται σε μια από τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, τα παιδιά. Η λεγόμενη παιδική προστασία καλύπτεται από κανόνες δικαίου υπερνομοθετικής ισχύος. Πιο συγκεκριμένα, στην περίπτωση του ελληνικού Συντάγματος, συναντάται το αρ. 21 παρ. 1, όπου, "[...] ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.
Στην περίπτωση της Ελλάδας τουλάχιστον, παρέμβαση υπέρ δικαιωμάτων παιδιού δύναται να πραγματοποιεί, πέραν εισαγγελέων, δικαστηρίων, δικηγόρων, νομικών συμβούλων και κοινωνικών υπηρεσιών, και η Ανεξάρτητη Αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη. Πρόκειται για κατ' εξαίρεσιν παρέμβαση της εν λόγω Αρχής όταν προσβάλλεται δικαίωμα παιδιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικαιώματα
Αλβέρτος Β΄ της Βαυαρίας
Ο Αλβέρτος Β΄, γερμ. Albrecht II (1368 - 21 Ιανουαρίου 1397) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ (1389-97) μαζί με τον πατέρα του Αλβέρτο Α΄.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ και της Μαργαρίτας των Πιάστ, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπριγκ (Μπρζεγκ).
Ο Αλβέρτος Β΄ ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του των κομητειών Αινώ, Ολλανδίας και Ζηλανδίας (που προήλθαν από τη μητέρα του Αλβέρτου Α΄). Από το 1387 κυβέρνησε τη Βαυαρία-Στράουμπινγκ ως εκπρόσωπος του πατέρα του. Ζούσε στο Στράουμπινγκ, όπου διέταξε το φτιάξιμο των επιφανειών των οδών, ενίσχυσε την εκκλησία και οργάνωνε κονταρομαχίες.
Το 1375 απεβίωσε ο θείος του Στέφανος Β΄ δούκας της Κάτω Βαυαρίας και οι τρεις γιοί αυτού ήλθαν σε διαμάχη· ο Αλβέρτος Β΄ δεν παρενέβη. Τους υποστήριξε όμως στον πόλεμο που έκαναν εναντίον μίας ομοσπονδίας πόλεων στη Σουηβία και τον αρχιεπίσκοπο του Ζάλτσμπουργκ.
Επισκέφθηκε τις Κάτω Χώρες μερικές φορές και πολέμησε εναντίων των Φρισίων το 1396 μαζί με τον πατέρα του και τον πρωτότοκο αδελφό του Γουλιέλμο Β΄. Μετά το ταξίδι της επιστροφής απεβίωσε 29 ετών στο Κέλχαϊμ το 1397, άγαμος. Ο πατέρας του Αλβέρτος Α΄ απεβίωσε το 1404.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Επιτάλιο
Το Επιτάλιο είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Δημοτικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 7,29 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 40 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Βώλακος του Δήμου Πύργου και έχει 1.469 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στην Δημοτική Κοινότητα ανήκει και ο οικισμός Παραλία.
Ιστορία - Γεωμορφολογία
Χτισμένη στις παρυφές του λόφου Ντάρντιζα, πνιγμένη στη βλάστηση, μόλις σε απόσταση 7 χλμ. από τον Πύργο και 3 χλμ. από τη θάλασσα του Ιονίου και την εκβολή του Αλφειού ποταμού.
Στα χρόνια του Ομήρου η πόλη ονομαζόταν Θρύον. Στη Ραψωδία 10 της Ιλιάδας αναφέρονται στοιχεία για τη συμμετοχή των κατοίκων στην τρωική εκστρατεία.
Βορειοανατολικά του Επιταλίου, στην κορυφή του λόγου Ντάρντιζα βρίσκεται το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής Επιταλίου, με κτήτορα την μοναχή Θεοπίστη Πέτσα την εξ Αιγίνης, με μικρή αδελφότητα μοναχών και εξαιρετική θέα στον Κυπαρισσιακό κόλπο.
Σε απόσταση τριών χλμ. νοτιοδυτικά του Επιταλίου βρίσκεται η ομώνυμη παραλία η οποία απέχει περί τα 500 μέτρα από τις εκβολές του ποταμού Αλφειού. Στην παραλία υπάρχει οικισμός αποτελούμενος από παραθεριστικές κατοικίες, επίσης τους θερινούς μήνες λειτουργεί τουριστικό περίπτερο.
Περιοχές του Επιταλίου έχουν αρνητικό υψόμετρο γύρω στα -6 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Διοικητικές μεταβολές
Από 1-1-2011 ανήκει στον "Καλλικρατικό" Δήμο Πύργου και στη Δημοτική ενότητα Βώλακος. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Αγουλινίτσα οπότε μετονομάστηκε σε Επιτάλιο από το όνομα της αρχαίας πόλης που βρισκόταν στην περιοχή.
Η Αγουλινίτσα από τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας του Ελληνικού κράτους και μέχρι το 1912, υπήρξε η έδρα του Δήμου Βώλακος που τον συναποτελούσαν τα χωριά: Αλφειούσα, Αγρίδι, Ανεμοχώρι και Λαδικό. Τότε έγινε Κοινότητα. Το 1997, με το "Πρόγραμμα Καποδίστριας" ο Δήμος Βώλακος επανασυστήθηκε με πληθυσμό συνολικά περίπου 3.500 κατοίκους, το Επιτάλιο ορίστηκε εκ νέου έδρα του Δήμου, αυτήν τη φορά χωρίς τον οικισμό Λαδικό, που εν τω μεταξύ μαζί με τον οικισμό Ρίσσοβο αποτέλεσαν το Καλλίκωμο, νέο οικισμό επί της εθνικής οδού Πύργου-Κυπαρισσίας, που προσαρτήθηκε στον Δήμο Σκυλλούντος. Ο νέος Δήμος Βώλακος αποτελούνταν τώρα από τις Δημοτικές ενότητες: Επιτάλιο, Αλφειούσα, Ανεμοχώρι, Αγρίδι. Όμως η ζωή του Δήμου στην νέα αυτή περίοδο κράτησε μόλις 12 χρόνια.
Το 2011 το "Πρόγραμμα Καλλικράτης" προσάρτησε τον μικρό αλλά εύρωστο οικονομικά Δήμο Βώλακος σε εκείνον του Πύργου.
Τοπική κοινωνία
Εκτός από το Δημοτικό Σχολείο, το Νηπιαγωγείο και τον Παιδικό Σταθμό, λειτουργεί και το Γυμνάσιο Επιταλίου, τώρα πια με μικρό αριθμό μαθητών.
Το Επιτάλιο έχει ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνίζεται στο τοπικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα Ηλείας με την ονομασία «Α.Ο. Αλφειός Επιταλίου», ενώ κατά το παρελθόν αθλητές του κατέκτησαν τίτλους και σημαντικές επιδόσεις σε κλασικά αθλήματα.
Επίσης δραστηριοποιείται με εκδηλώσεις και ο "Σύλλογος Γυναικών Βώλακος".
Παλιότερα λειτουργούσε δανειστική Κοινοτική Βιβλιοθήκη και κατόπιν το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Βώλακος, επίσης δραστηριοποιείτο ο "Σύλλογος φίλων βιβλιοθήκης Διονύσης Καππόπουλος", ο Πολιτιστικός Σύλλογος Επιταλίου "Η Αγουλινίτσα" με ερασιτεχνικό θεατρικό τμήμα και δανειστική βιβλιοθήκη, το Σύστημα των Προσκόπων Επιταλίου και πολύ παλιότερα η "Λέσχη Φιλευθέρων".
Γύρω στο 2000 με πρωτοβουλία του Θανάση Μακρυδημήτρη στήθηκε ένα μικρό Λαογραφικό Μουσείο στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου, με αντικείμενα της καθημερινής ζωής στο χωριό, Μουσείο που δεν λειτούργησε ποτέ. Πρόσφατα ιδρύθηκε Πολιτιστικός Σύλλογος με την επωνυμία "Επί της αλός" με χώρο των δραστηριοτήτων του την οικία Μαστροβασιλοπούλου, ένα πανέμορφο νεοκλασικό κτίριο, από τα ελάχιστα που διασώθηκαν.
Υπό ενεργοποίηση βρίσκεται ο Κρατικός Αερολιμένας Επιταλίου.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Τοπική ιστοριογραφία και λοιπή πνευματική παραγωγή
Από τον Σύλλογο Επιταλιωτών της Αθήνας "Ο Αλφειός", εκδίδεται ανελλιπώς από το 1978 η εφημερίδα "Επιταλιώτικα Νέα", με τοπική ειδησεογραφία, ιστορικά, λογοτεχνικά και λαογραφικά κείμενα.
Περισσότερα ιστορικά στοιχεία για το Επιτάλιο και την ευρύτερη περιοχή από την αρχαιότητα μέχρι τα πρώτα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδιαιτέρως για τον ρόλο και τη συμμετοχή της Αγουλινίτσας στην Επανάσταση του 1821, μπορεί να βρει κάθε ενδιαφερόμενος στο βιβλίο του Θανάση Μακρυδημήτρη "Από το Θρύον στο σημερινό Επιτάλιο" (2005).
Επίσης ηθογραφικά και ιστορικά στοιχεία για το Επιτάλιο και την περιοχή, μια καταγραφή της τοπικής κοινωνίας στα χρόνια της ακμής, επιχειρεί ο Δημήτρης Χίλιος (1960) στο μυθιστόρημά του "Με το σφύριγμα του τραίνου", (εκδόσεις Πατάκη, 2001), που εκτυλίσσεται στην κωμόπολη. Στο μυθιστόρημα το τοπίο περιγράφεται με ακρίβεια, η πολιτική ιστορία του τόπου επίσης, η ηθογραφία του, οι συνήθειες, η καθημερινότητα των κατοίκων και οι γλωσσικοί ιδιωματισμοί καταγράφονται, χρονολογικά η αφήγηση φτάνει μέχρι το 1965.
Η Αγουλινίτσα, σημερινό Επιτάλιο, είναι ο τόπος που γεννήθηκε το 1917 ο ποιητής Τάκης Σινόπουλος, μιας και ο πατέρας του υπηρετούσε ως καθηγητής στο ημιγυμνάσιο Αγουλινίτσας. Ο ποιητής έζησε στον Περισσό ασκώντας το επάγγελμα του ιατρού και πέθανε ξαφνικά το Πάσχα του 1981 σε ένα ταξίδι του στον Πύργο. Σχετικές αναφορές στην Αγουλινίτσα και στη λίμνη κάνει ο ίδιος στο έργο του "Νυχτολόγιο".
"...Τελικά με θρέψανε τρία ποτάμια. Ο Ερύμανθος (Ντουάνα), ο Λάδωνας, ο Αλφειός. Κάπου κοντά στ' Άσπρα Σπίτια και το Μπέλεσι τα ποτάμια σμίγουν, γίνονται Αλφειός που κυλάει έξω από τα Ολύμπια και παρακάτω χύνεται στη θάλασσα, κοντά στην Αγουλινίτσα - το χωριό που γεννήθηκα - το σπίτι που γεννήθηκα - η κυρία Ρούσα Βενέτα Σινοπούλου - ο καθηγητής κ. Γιώργης Σινόπουλος - τα κουνούπια της Αγουλινίτσας - το κρασί και το λάδι της Αγουλινίτσας - τα ψάρια και τα χέλια από τη λίμνη της Αγουλινίτσας - τώρα την ξέραναν, πάει κι αυτή..."
Ο Τάκης Σινόπουλος γεννήθηκε σε ένα νεοκλασικό σπίτι που ανήκε στην οικογένεια του επίσης συγγραφέα και ποιητή Τζίμη Παπανικολόπουλου και κατεδαφίστηκε μετά τους σεισμούς του 1993 στην Ηλεία. Απόμεινε μονάχα η πινακίδα Οδός Τάκη Σινόπουλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Βώλακος Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Ουτοπία, παραμύθι για ενήλικες (ταινία)
Η ελληνική ταινία Ουτοπία, παραμύθι για ενήλικες είναι μια βωβή κοινωνική κομεντί που γυρίστηκε το 2015, ασπρόμαυρη, στα χνάρια του γαλλικού The artist του Μισέλ Χαζαναβίσιους.
Πληροφορίες ταινίας
Είναι το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Νίκου Κουρού που έγραψε το σενάριο, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε. Γυρισμένη σε άσπρο και μαύρο και με το στιλιζάρισμα των κλασικών βωβών ταινιών, η Ουτοπία είναι ένα συμβολικό παραμύθι με κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις, που σχολιάζει με κωμικοτραγικό τρόπο την ανθρωπιστική κρίση όπως αυτή δημιουργείται από την παντοκρατορία των τραπεζών και των ανθρώπων που επωφελούνται από το χρηματοπιστωτικό σύστημα εις βάρος των υπολοίπων. Πρόκειται για την πρώτη βωβή ταινία που γυρίζεται στην Ελλάδα τα τελευταία 80 χρόνια και επιχειρεί να ανασκευάσει δημιουργικά το κινηματογραφικό λεξικό από τις βωβές ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 1920-1930 με σύγχρονα οπτικά εφέ και κωμικά γκαγκς.
Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους τον Μάρτιο του 2017.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015
Βουνιατάδες Κέρκυρας
Οι Βουνιατάδες είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 207 κατοίκους. Απέχει περίπου 18 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας προς τη νότια πλευρά. Περιμετρικά των Βουνιατάδων βρίσκονται τα χωριά: Νότια ο Άγιος Ματθαίος, δυτικά η Άνω Παυλιάνα, και Κάτω Παυλιάνα, βορειοδυτικά ο Κάτω Γαρούνας, βόρεια ο Άνω Γαρούνας, και ανατολικά ο Σταυρός και η Στρογγυλή. Οι πλησιέστερες παραλίες είναι: Ο Παραμώνας ή Σκάλα που βρίσκεται στη δυτικές ακτές του νησιού μεταξύ Αγίου Ματθαίου και Άνω Παυλιάνας. Στην ίδια ακτογραμμή βρίσκεται η παραλία του Αγίου Γορδίου στον Κάτω Γαρούνα.
Στο ψηλότερο σημείο λόφου του χωριού Βουνιατάδων δεσπόζει ο Ιερός Ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, το Γεννέσιον του Προδρόμου, που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα, σημείο αναφοράς για τους κατοίκους του χωριού αλλά και για αυτούς που απουσιάζουν από το χωριό και διαμένουν σε άλλα μέρη, στη Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στη Ρόδο και στο εξωτερικό. Η Εορτή του Αγίου Ιωάννου είναι στις 24 Ιουνίου, το πρωί τελείται η Θεία Λειτουργία και το βράδυ ακολουθεί πανηγύρι με παραδοσιακό γλέντι, ορχήστρα και χορούς που συμμετέχουν εκτός των κατοίκων και άλλοι κερκυραίοι από τα κοντινά χωριά. Τα τελευταία χρόνια το πανηγύρι πραγματοποιείται σε χώρο κοντά στο Ιερό Ναό.
Σημαντικός από ιστορική και θρησκευτική άποψη είναι ο Ιερός Ναός της Υπεραγίας Θεοτόκου της Οδηγήτριας στην περιοχή Καλαμιώτισσα, είναι κτισμένος πριν από αιώνες και εορτάζει στις 23 Αυγούστου. Επίσης τη δεύτερη ημέρα μετά το Πάσχα (τη Νια Δευτέρα), γίνεται Λητανεία της Ιερής Εικόνας και του Φλάμπουρου από τις Βουνιαγάδες στην Καλαμιώτισσα και τελείται Θεία Λειτουργία.
Το βράδυ του Πάσχα τελείται ένα έθιμο στο χωριό που έλκει τις ρίζες του στους προηγούμενους αιώνες, κατά το οποίο διεξάγεται μεταξύ των κατοίκων, ένας πλειοδοτικός διαγωνισμός για την Εικόνα της Παναγίας και για το Φλάμπουρο. Δηλαδή αποτελεί μεγάλη τιμή για τον Βουνιαταδίτη να μεταφέρει στους ώμους του την Εικόνα της Παναγίας ή το Φλάμπουρο, να υπογραμμίσουμε ότι τα χρήματα παραδίδονται στη εκκλησιαστική Επιτροπή για κάλυψη  αναγκών του Ιερού  Ναού.
Στον δρόμο που οδηγεί στον Άγιο Ματθαίο βρίσκεται ο Ιερός Ναος της Αγίας Παρασκευής, που κατά παράδοση ανήκει στην οικογένεια Πάγκαλη από την Κάτω Παυλιάνα. Εορτάζει στις 26 Ιουλίου με προσφορά άρτων και σπερνών (κολλύβων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Ειρήνη Γαλανού
Η Ειρήνη Γαλανού (1895–1984) ήταν Ελληνίδα λογοτέχνις.
Βιογραφικά στοιχεία
Τα χρόνια του Μεσοπολέμου εργαζόταν στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης και εργάστηκε εθελοντικά στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων. Παράλληλα μετέφραζε έργα παιδικής λογοτεχνίας και μετακόμισε στο Αργοστόλι. Εκεί διετέλεσε διευθύντρια του Κοργιαλένειου Ανωτέρου Παρθεναγωγείου της πόλης (1931–1939) ενώ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επέστρεψε στην Αθήνα. Ήταν ιδρυτικό μέλος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πέθανε το 1984 στην Αθήνα.
Εργογραφία
Ανήκει κυρίως στον χώρο της πεζογραφίας, και πιο συγκεκριμένα τοποθετείται στη Γενιά του ’30. Εισήγαγε στοιχεία ελλειπτικότητας της δομής και λυρικότητας στην έκφρασή της, μέσω της ανανέωσης του παραδοσιακού αφηγηματικού λόγου. Η πρώτη της εμφάνιση στα γράμματα έγινε το 1924 με το έργο Toute notre Hellade (στα γαλλικά), που εκδόθηκε με τη συμβολή του καθηγητή του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών Ζακ Ρουσέλ. Πολλά από τα έργα της δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής της. Τα πιο σημαντικά εξ αυτών :
Για τα έργα της έχει βραβευθεί μεταξύ άλλων το 1926 από τον διαγωνισμό Ζησάκη (Πλούσια κι ευτυχισμένα και Στα Βρόχια αντίστοιχα) και το 1942 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Διηγήματος του Υπουργείου Παιδείας (Μικρές και μεγάλες αιτίες). Ακόμη, υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας του Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού του εκδοτικού οίκου Ελευθερουδάκη, ενώ το μυθιστόρημα της Κόντρα στον άνεμο διασκευάστηκε και έγινε τηλεοπτική σειρά το 1980 από τον Βαγγέλη Γκούφα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Γενιά του ’30
Μεσογγή Κέρκυρας
Η Μεσογγή είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 303 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Ιαλομίτσα (ποταμός)
Ο Ιαλομίτσα (ρουμανικά: râul Ialomița) είναι ποταμός της Νότιας Ρουμανίας. Πηγάζει από τα βουνά Μπουτσέγκι στα Καρπάθια. Εκβάλει στον κλάδο Μπόρτσεα του Δούναβη στη Τζιουρτζένι. Διασχίζει απόσταση 417 χλμ., και η λεκάνη απορροής του είναι 10.350 τ.χλμ.. Η επαρχία Ιαλομίτσα παίρνει το όνομά της από αυτό το ποτάμι.
Η επάνω περιοχή του ποταμού είναι γνωστή μερικές φορές ως Βάλεα Ομπίρσιεϊ ή Ομπίρσια Ιαλομιτσέι.
Κοινότητες
Οι ακόλουθες τοποθεσίες βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού Ιαλομίτσα, από τη πηγή έως την εκβολή του: Μοροένι, Πιετροσίτσα, Φιένι, Πουτσιόασα, Ντοϊτσέστι, Ανινόασα, Τιργκόβιτσε, Ράζβαντ, Κομισάνι, Μπαλένι, Φίντα, Κογιάσκα, Ποιενάριι Μπουρκίι, Φιερμπίντσι-Τιργκ, Ντρίντου, Ουρζιτσένι, Μανάσια, Αλεξένι, Ιόν Ροατά, Σφέντου Γκεόργκε, Μπαλάτσιου, Καζανέστι, Τσιοκίνα, Αντρασέστι, Περιέτσι, Σλομπόζια, Κοσιμπέστσι, Μπούκου, Σουντίτσι και Τσανταρέι.
Οι μεγαλύτερες πόλεις κατά μήκους του Ιαλομίτσα είναι το Τιργκόβιτσε και η Σλομπόζια.
Παραπόταμοι
Οι ακόλουθοι ποταμοί είναι παραπόταμοι του ποταμού Ιαλομίτσα:
Εξ αριστερών παραπόταμοι: Βαλέα Σουγκαριλόρ, Κοκόρα, Λάπτιτσι, Σκιντουράρι, Μπλάνα, Νουτσέτ, Ομποαρέλε, Σκροποάσα, Ορζέα, Μπρίντουσα, Γκίλμα, Ιαλομιτσιοάρα, Ρουσέτσου, Λεούρντα, Μπιζντιντέλ, Σλάνικ ντε Ραζβάντ, Σλάνικ, Πίσκοβ, Κριβάτς, Κρίκοβουυλ Ντούλτσε, Πράχοβα, Σάρατα, Κοτόρκα, Σαρατσούικα, Στράκινα.
Εκ δεξιών παραπόταμοι: Βαλέα Ντοαμνελόρ, Βαλέα Σουκενιτσέι, Χοροάμπα, Κοτεάνου, Βαλέα Βακαριέι, Τάταρου, Γκιλγκόιου, Μίρτσεα, Μπολμπότσι, Λουκατσιλά, Ζάνοαγκα, Βαλέα Καμπανιερουλούι, Μπρατέι, Ρατέι, Ράτσιου, Βαλέα Ντοϊτσίι, Σετσιούλ κου Κόλτι, Βοϊβοντένι, Τσίτσα, Ιαλομιτσιοάρα, Βουλκάνα, Ρακόβιτσα, Σνάγκοβ, Κοτσιοβαλιστέα, Κομάνα.
Χάρτες
Κατηγορία:Ποταμοί της ΡουμανίαςΚατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη
Σορβικό αλφάβητο
Το Σορβικό αλφάβητο βασίζεται στο λατινικό αλφάβητο αλλά χρησιμοποιεί διακριτικά σημεία στίξης, όπως διάφορα είδη τονισμού, που το κάνουν να μοιάζει με τα αλφάβητα της Τσεχίας και της Πολωνίας. (Η ίδια μορφή συναντάται επίσης στο αλφάβητο της Λευκρωσίας)
Το αλφάβητο αυτό χρησιμοποιείται στις σορβιακές διαλέκτους παρόλο που ορισμένα γράμματα χρησιμοποιούνται μόνο σε μια από τις επίσημες γλώσσες της χώρας (την γλώσσα της Άνω Σορβίας και την γλώσσα της Κάτω Σορβίας).
Πίνακας αλφαβήτου
Μια πρώιμη έκδοση του αλφαβήτου της Κάτω Σορβίας περιλάμβανε την χρήση των γραμμάτων b́, ṕ, ḿ, και ẃ για να προσδιορίσει τα χειλικά σύμφωνα. Αυτά αντικαταστάθηκαν από τους δίφθογγους bj, mj, pj και wj.
Η σορβιακή ορθογραφία περιλαμβάνει επίσης τους διπλούς φθόγγους :
Ο δίφθογγος ch ακολουθεί μετά το γράμμα h στην αλφαβητική σειρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λατινικά αλφάβητα Κατηγορία:Πολιτισμός της Γερμανίας
Πεντάτι Κέρκυρας
Το Πεντάτι είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 261 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Αιματοφαγία
Αιματοφαγία ονομάζεται η πρακτική της κατανάλωσης αίματος από ορισμένα ζώα.
Η αιματοφαγία στον άνθρωπο
Σε πολλές κοινωνίες οι άνθρωποι πίνουν το αίμα ή το χρησιμοποιούν στην παρασκευή γλυκισμάτων. Το αγελαδινό αίμα που αναμειγνύεται με το γάλα, για παράδειγμα, είναι βασική τροφή των Αφρικανών Μασσάι. Ο Μάρκο Πόλο ανέφερε ότι οι Μογγόλοι έπιναν αίμα από τα άλογά τους αν χρειαζόταν. Ορισμένες κοινωνίες, όπως οι Moche, πραγματοποιούσαν τελετουργική αιματοφαγία, καθώς και οι Σκύθες, ένας νομαδικός λαός της Ρωσίας ,έπιναν το αίμα του πρώτου εχθρού που σκότωναν στη μάχη. Υπάρχουν επίσης ψυχιατρικά περιστατικά ασθενών που εκτελούν αιματοφαγία. Όμως, το να πιπιλίζει κάποιος ή να γλείφει το δικό του αίμα από μια πληγή είναι μια κοινή ανθρώπινη συμπεριφορά και δεν θεωρείται κανιβαλισμός.
Κατηγορία:Ζωολογία Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Ράντελχις Β΄ του Μπενεβέντο
Ο Ράντελχις Β΄, Ραδέλχης Β΄, Radelchis II (απεβ. 907) ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 881 έως το 900 με μία μακρά διακοπή, κατά την οποία οι Βυζαντινοί και οι Σπολετοί συναγωνίζονταν για το πριγκιπάτο.
Βιογραφία
Το 884 (ή 885), καθαιρέθηκε και εξορίστηκε από τον αδελφό του Άιουλφ Β΄. Το 897 (ή το 898), αποκαταστάθηκε, μόνο για να κατακτηθεί από τον εξάδελφό του Ατενόλφο Α΄ της Κάπουα τον Ιανουάριο του 900. Δεν κυβέρνησε ποτέ ξανά.
Ο πατέρας του ήταν ο Άντελχις πρίγκιπας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο
Κλεοπάτρα Καμπούγκου Κεντάρο
Η Κλεοπάτρα Καμπούγκου Κεντάρο είναι ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τρανσέξουαλ γυναίκα της Ουγκάντα. Εμφανίστηκε στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους του 2016 The Pearl of Africa.
Η ζωή της
Η Κένταρο μεγάλωσε με 11 αδέλφια και πιστώνει τον πατέρα της για την ανατροφή των παιδιών του με την ικανότητα «να εκφραστούν χωρίς φόβο και με ελευθερία». Η Κένταρο απέκτησε πτυχίο BSc. στον τομέα της γεωργίας (παθολογία καλλιεργειών, βιοτεχνολογία και γενετική ) στο Makerere University Kampala College of Agricultural and Environmental Sciences. Άρχισε να αμφισβητεί την ταυτότητα του φύλου της κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο πανεπιστήμιο, μελετώντας πρώτα τις αντιλήψεις του μη διττού φύλου σε διαφορετικούς πολιτισμούς μέσω της βιβλιοθήκης και του Διαδικτύου. Στη συνέχεια, περίπου 23 ετών, άρχισε να ανακαλύπτει την ΛΟΑΤ κοινότητα στην Ουγκάντα. Πριν βρει την επιτυχία, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα της την Ουγκάντα ​​εξαιτίας του γεγονότος πως εκεί η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη, βρίσκοντας καταφύγιο στην Κένυα. Υποστήριξε δημόσια την ταυτότητά της ως τρανσέξουαλ το 2013 στο εξώφυλλο της μεγαλύτερης εφημερίδας τσέπης της Ουγκάντα, το Red Pepper. Αυτό συνέβη μία εβδομάδα μετά την έγκριση του νόμου κατά της ομοφυλοφιλίας της Ουγκάντα στις 20 Δεκεμβρίου 2013 στο κοινοβούλιο της Ουγκάντα.
Ράντελγκαρ του Μπενεβέντο
Ο Ράντελγκαρ, Radelgar ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ράντελχις Α΄ πρίγκιπας του Μπενεβέντο.
Οικογένεια
Τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας ο αδελφός του, επειδή ο γιος του, Γουαϊφέρος, ήταν πολύ μικρός. Είχε επίσης μία κόρη, που παντρεύτηκε τον Λάντο Γ΄ των Λαντουλφιδών κόμη της Κάπουα.
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο
Σκάλα Κέρκυρας
Η Σκάλα είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 21 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Οίκος του Ινζελζέ
Ο Οίκος του Ινζελζέ ήταν η πρώτη δυναστεία Κομήτων του Ανζού με ιδρυτή τον Ινζελζέ (γαλλ. Ingelger) υποκόμη του Ανζέ. Ο γιος του Ινζελζέ, ο Φούλκων Α΄ ο Ερυθρός έγινε ο πρώτος κόμης του Ανζού (898 - 941). Η εξ αρρενογονίας γραμμή του κλάδου εξέλιπε με τον θάνατο του Γοδεφρείδου Β΄ Μαρτέλου (1060), γιου του Φούλκωνος Γ΄ του Μελανού του κορυφαίου μονάρχη της δυναστείας. Η κομητεία του Ανζού στην συνέχεια κληροδοτήθηκε στον Γοδεφρείδο Γ΄, μεγαλύτερο γιο της Ερμενγάρδης, κόρης του Φούλκωνος Γ΄ του Μελανού, ο οποίος ανετράπη από τον μικρότερο αδελφό του Φούλκωνα Δ΄, πατέρα του Φούλκωνος Ε΄ και πάππου του Γοδεφρείδου Ε΄ του Πλανταγενέτη πρόγονο των Άγγλων βασιλέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού
Ρωσοαμερικανικές σχέσεις
Οι ρωσοαμερικανικές σχέσεις αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του διαδόχου κράτους της Σοβιετικής Ένωσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία διατηρούν διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις. Σε γενικές γραμμές, οι σχέσεις ήταν θερμές υπό τον Ρώσο πρόεδρο Μπόρις Γέλτσιν (1991–1999) μέχρι τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας την άνοιξη του 1999 και από τότε έχουν επιδεινωθεί σημαντικά. Το 2014, οι σχέσεις ήταν πολύ τεταμένες λόγω της κρίσης στην Ουκρανία, της προσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία, το 2015 λόγω διαφορών σχετικά με τη ρωσική στρατιωτική παρέμβαση στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και από το τέλος του 2016 σχετικά με την υποτιθέμενη ρωσική παρέμβαση στις εκλογές του 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2004-2005
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2004–05 ήταν το 16ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού και το 13ο πρωτάθλημα ως Α΄ κατηγορία που διοργάνωσε η ΕΠΟ. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση έγιναν δύο όμιλοι με 6 ομάδες ο καθένας, ο Βόρειος και ο Νότιος. Οι 2 πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στη δεύτερη φάση, όπου έγινε ένας όμιλος με δύο γύρους. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Α.Ε. Αίγινας για τρίτη φορά στην ιστορία της και τρίτη συνεχόμενη.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2004-2005
Άγιος Μάρκος Ηρακλείου
Ο Άγιος Μάρκος είναι οικισμός της Κοινότητας Πηγαϊδακίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μοιρών, του δήμου Φαιστού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καινουργίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Μάρκος είναι παραθαλάσιος οικισμός σχεδόν στο άκρο του νοτιοδυτικού τμήματος του νομού Ηρακλείου, στον όρμο των Καλών Λιμνιώνων. Βρίσκεται κοντά στην έξοδο του «Αγιοφάραγγου», δίπλα στους Καλούς Λιμένες και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 73 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πηγαϊδακίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από κοινότητα Πηγαϊδακίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μοιρών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μοιρών και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαιστού.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Στα Μαχαίρια
Το Στα Μαχαίρια (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Knives Out) είναι αμερικανική ταινία μυστηρίου σε σενάριο και σκηνοθεσία Ράιαν Τζόνσον και σε παραγωγή Τζόνσον και Ραμ Μπέργκμαν. Η πλοκή της ταινίας εξελίσσεται γύρω από τον θάνατο του διάσημου συγγραφέα βιβλίων μυστηρίου, Χάρλαν Θρόμπεϊ, ο οποίος βρίσκεται νεκρός στην έπαυλή του, ενώ την προηγούμενη νύχτα γιόρτασε με την πολυμελή οικογένειά του τα 85α γενέθλιά του. Παρά τη φαινομενική αυτοκτονία, ο ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ Μπενουά Μπλάνκ προσλαμβάνεται ώστε να ξεσκεπάσει την πλεκτάνη πίσω από τον θάνατο του μεγάλου πατριάρχη. Το κάστ της ταινίας περιλαμβάνει τους Ντάνιελ Κραιγκ, Κρις Έβανς, Άνα ντε Άρμας, Τζέιμι Λι Κέρτις, Μάικλ Σάνον, Ντον Τζόνσον, Τόνι Κολέτ, Λάκιθ Στάνφιλντ, Κάθριν Λάνγκφορντ, Τζέιντεν Μαρτέλ και Κρίστοφερ Πλάμερ.
Το Στα Μαχαίρια πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο τις 7 Σεπτεμβρίου 2019 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 27 Νοεμβρίου 2019, από τη Lionsgate. Η ταινία έλαβε καλές κριτικές, ιδίως για το σενάριο, τη σκηνοθεσία και τη ηθοποιία και είχε έσοδα ύψους 312 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως, έναντι προϋπολογισμού 40 εκατομμυρίων. Στις 77ες Χρυσές Σφαίρες η ταινία είχε τρεις υποψηφιότητες στην κατηγορία Μιούσικαλ ή Κωμωδία: καλύτερη ταινία, καλύτερος ηθοποιός για τον Κραιγκ και καλύτερη ηθοποιός για την ντε Άρμας. Ήταν υποψήφια για καλύτερο πρωτότυπο σενάριο στα βραβεία BAFTA και στα βραβεία Όσκαρ. Επίσης, επιλέχθηκε τόσο από τον Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου όσο και το Εθνικό Γραφείο Κριτικών ως μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2019.
Μία συνέχεια με τίτλο Glass Onion: Στα Μαχαίρια κυκλοφόρησε το 2022.
Πλοκή
Η οικογένεια του Χάρλαν Θρόμπι, ενός πλούσιου μυθιστοριογράφου μυστηρίου, παρευρίσκεται στο πάρτι των 85ων γενεθλίων του στην έπαυλή του στη Μασαχουσέτη. Το επόμενο πρωί, η οικονόμος του Χάρλαν, Φραν, τον βρίσκει νεκρό με κομμένο το λαιμό του. Ο υπολοχαγός Έλιοτ και ο στρατιώτης Βάγκνερ πιστεύουν ότι ο θάνατος του Χάρλαν είναι αυτοκτονία, αλλά ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Μπενουά Μπλανκ προσλαμβάνεται ανώνυμα για να ερευνήσει. Ο Μπλανκ μαθαίνει ότι ο Χάρλαν είχε τεταμένες σχέσεις με την οικογένειά του. Την ημέρα του θανάτου του, ο Χάρλαν απείλησε να εκθέσει τον γαμπρό του Ρίτσαρντ επειδή απάτησε την κόρη του Λίντα, έκοψε το επίδομα της νύφης του Τζόνι για κλοπή από αυτόν, απέλυσε τον γιο του Γουόλτ από την εκδοτική του εταιρεία και είχε καβγά με τον εγγονό του Ράνσομ.
Άγνωστη στον Μπλανκ, η νοσοκόμα του Χάρλαν, Μάρτα Καρμπέρα, μπέρδεψε τα φάρμακά του, κάνοντάς τη να πιστεύει ότι του πήρε υπερβολική δόση μορφίνης και δεν μπόρεσε να βρει το αντίδοτο, αφήνοντας προφανώς στον Χάρλαν μόνο λίγα λεπτά ζωής. Θέλοντας να σώσει την οικογένεια της Μάρτα από τον έλεγχο (η μητέρα της ήταν μετανάστης χωρίς έγγραφα), ο Χάρλαν της έδωσε οδηγίες να δημιουργήσει ένα ψεύτικο άλλοθι και στη συνέχεια έκοψε τον λαιμό του. Η μητέρα του Χάρλαν είδε τη Μάρτα να εκτελεί τις οδηγίες του, αλλά την μπέρδεψε με το Ράνσομ. Η Μάρτα δεν μπορεί να πει ψέματα χωρίς να κάνει εμετό, οπότε δίνει ακριβείς αλλά ελλιπείς απαντήσεις όταν την ρωτούν. Συμφωνεί να βοηθήσει την έρευνα του Μπλανκ και κρύβει στοιχεία για τις πράξεις της. Όταν διαβάζεται η διαθήκη του Χάρλαν, η Μάρτα είναι η μόνη δικαιούχος, σοκάροντας και εξοργίζοντας την οικογένειά του. Ο Ράνσομ βοηθά τη Μάρτα να τους ξεφύγει, αλλά εκείνος τη χειραγωγεί ώστε να του εξομολογηθεί. Προσφέρει βοήθεια με αντάλλαγμα μέρος της κληρονομιάς. Οι άλλοι Θρόμπι προσπαθούν να πείσουν τη Μάρτα να απαρνηθεί την κληρονομιά. Ο Γουόλτ απειλεί να αποκαλύψει το μεταναστευτικό καθεστώς της μητέρας της.
Η Μάρτα λαμβάνει ένα εκβιαστικό σημείωμα με μερική φωτοτυπία της τοξικολογικής έκθεσης του Χάρλαν. Αυτή και ο Ράνσομ οδηγούν στο γραφείο του ιατροδικαστή, αλλά έχει καεί. Η Μάρτα λαμβάνει ένα email που προτείνει ένα ραντεβού με τον εκβιαστή. Ο Μπλανκ και η αστυνομία τους εντοπίζουν και μετά από μια σύντομη καταδίωξη με αυτοκίνητο, ο Ράνσομ συλλαμβάνεται. Ο Μπλανκ εξηγεί ότι η μητέρα του Χάρλαν είδε τον Ράνσομ να κατεβαίνει από το δωμάτιο του Χάρλαν τη νύχτα που πέθανε. Στο ραντεβού, η Μάρτα βρίσκει τη Φραν ναρκωμένη. Κάνει καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και καλεί ασθενοφόρο. Ομολογεί στον Μπλανκ, αν και ο Ράνσομ την έχει ήδη ενημερώσει, και αποφασίζει να πει στην οικογένεια ότι προκάλεσε το θάνατο του Χάρλαν, κάτι που θα ακύρωνε τη διαθήκη υπό τον κανόνα του φονιά.
Πίσω στην έπαυλη, η Μάρτα βρίσκει ένα αντίγραφο της πλήρους έκθεσης τοξικολογίας στο απόθεμα κάνναβης της Φραν. Το δίνει στον Μπλανκ χωρίς να το διαβάσει η ίδια, και ο Μπλανκ βλέπει ότι δείχνει λίγη μορφίνη στο σύστημα του Χάρλαν και διακόπτει τη Μάρτα πριν προλάβει να ομολογήσει. Ο Μπλανκ αποκαλύπτει τις αφαιρέσεις του στους ντετέκτιβ, στην Μάρτα και στον Ράνσομ: Αφού ο Ράνσομ έμαθε ότι ο Χάράν άφηνε τα πάντα στη Μάρτα, άλλαξε το περιεχόμενο των φιαλιδίων του φαρμάκου του Χάρλαν και έκλεψε το αντίδοτο, οπότε η Μάρτα θα σκότωνε τον Χάρλαν και έτσι δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει την κληρονομιά. Αλλά η Μάρτα έδωσε στον Χάρλαν τη σωστή φαρμακευτική αγωγή, αναγνωρίζοντάς το υποσυνείδητα, και νόμιζε ότι τον είχε δηλητηριάσει μόνο αφού διάβασε την ετικέτα. Όταν ο θάνατος αναφέρθηκε ως αυτοκτονία, ο Ράνσομ προσέλαβε ανώνυμα τον Μπλανκ για να εκθέσει τη Μάρτα. Η Φραν είδε τον Ράνσομ να παραποιεί τον τόπο του εγκλήματος και του έστειλε το εκβιαστικό σημείωμα. Αφού ο Ράνσομ συνειδητοποίησε ότι η Μάρτα δεν ήταν υπεύθυνη για τον θάνατο του Χάρλαν, αλλά η Μάρτα εξακολουθούσε να πιστεύει ότι ήταν, έστειλε την επιστολή στη Μάρτα και έκαψε το γραφείο του ιατροδικαστή για να καταστρέψει τα στοιχεία της αθωότητάς της. Έκανε υπερβολική δόση μορφίνης στην Φραν, σκοπεύοντας να πιαστεί η Μάρτα με το πτώμα της Φραν.
Το νοσοκομείο καλεί και η Μάρτα λέει ότι η Φραν επέζησε και θα εμπλέξει τον Ράνσομ. Αυτός χλευάζει ότι αφού η προσπάθειά του να σκοτώσει τη Φραν απέτυχε, οι δικηγόροι του θα τον βοηθήσουν να ξεφύγει από τις κατηγορίες απόπειρας φόνου. Η Μάρτα κάνει εμετό πάνω του, αποκαλύπτοντας ότι είπε ψέματα: Η Φραν πέθανε. Συνειδητοποιώντας ότι ομολόγησε τη δολοφονία, με τον Βάγκνερ να ηχογραφεί τη συνομιλία, ο Ράνσομ επιτίθεται στη Μάρτα με ένα μαχαίρι από τη συλλογή του Χάρλαν, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι ένα ανασυρόμενο μαχαίρι σκηνής. Η αστυνομία τον συλλαμβάνει αμέσως.
Η Λίντα βρίσκει ένα σημείωμα από τον Χάρλαν για τη μοιχεία του συζύγου της. Ο Μπλανκ λέει στη Μάρτα ότι υποψιάστηκε από νωρίς ότι έπαιξε ρόλο στον θάνατο του Χάρλαν, σημειώνοντας μια σταγόνα αίματος στο παπούτσι της. Καθώς ο Ράνσομ τίθεται υπό κράτηση, η Μάρτα παρακολουθεί από το μπαλκόνι της σημερινής έπαυλής της, με την οικογένεια Θρόμπι συγκεντρωμένη έξω.
Παραπομπές
κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Βοστώνη Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Δεύτερη συμφωνία του Μινσκ
Η Δεύτερη συμφωνία του Μινσκ, την οποία διαπραγματεύτηκαν ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ο Ουκρανός Πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και υπεγράφη από τους συμμετέχοντες της Τριμερούς Ομάδας Επαφής στις 12 Τον Φεβρουάριο του 2015 καθόρισε ένα σύνολο μέτρων. Συμβατικοί εταίροι ως υπογράφοντες το 2015 ήταν: Ο πρώην Πρόεδρος της Ουκρανίας Leonid Kuchma, ο Πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ουκρανία Mikhail Zurabow, οι ηγέτες της πολιτοφυλακής των αυτοαποκαλούμενων και διεθνώς μη αναγνωρισμένων "Λαϊκών Δημοκρατιών" του Λουχάνσκ και Ντόνετσκ Ιγκόρ Πλοτνίτσκι Alexander Zakharchenko και η εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ Heidi Tagliavini.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικές σχέσειςΚατηγορία:Συνθήκες της Ρωσίας
Χλοματιανά Κέρκυρας
Τα Χλοματιανά είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 344 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Κατάλογος πρωθυπουργών της Λετονίας
Ο πρωθυπουργός της Λετονίας είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της χώρας. Διορίζεται από τον πρόεδρο της Λετονίας και, σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας, πρέπει να είναι σε θέση να έχει την υποστήριξη του κοινοβουλίου.
Ο πρώτος πρωθυπουργός ήταν ο Κάρλις Ούλμανις, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 18 Νοεμβρίου 1918. Η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας ήταν η Λαϊμντότα Στραουγιούμα από τις 23 Ιανουαρίου 2014 έως τις 11 Φεβρουαρίου 2016.
Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς από τις 23 Ιανουαρίου 2019.
1918-1940
Πολιτικό κόμμα:
1990–σήμερα
Από τις 4 Μαΐου 1990 έπειτα από την υιοθέτηση της Διακήρυξης της Αποκατάστασης Ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας.
Πολιτικό κόμμα:
{{legend2|orange}|TP|border=1px solid #AAAAAA}}
{{legend2|green}|JV|border=1px solid #AAAAAA}}
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Λετονίας Λετονια
Χαλί
thumb|Χαλί Το χαλί ή τάπητας είναι ένα κλωστοϋφαντουργικό δάπεδο που αποτελείται συνήθως από ένα ανώτερο στρώμα σωρού συνδεδεμένο σε ένα υπόστρωμα. Το σωρό ήταν παραδοσιακά κατασκευασμένο από μαλλί, αλλά από τον 20ό αιώνα συχνά κατασκευάζεται από συνθετικές ίνες όπως πολυπροπυλένιο, νάιλον ή πολυεστέρα, καθώς αυτές οι ίνες είναι λιγότερο δαπανηρές από το μαλλί. Ο σωρός αποτελείται συνήθως από στριμμένα τούφες τα οποία τυπικά υφίστανται θερμική επεξεργασία για να διατηρήσουν τη δομή τους. Ο όρος "χαλί" συχνά χρησιμοποιείται εναλλακτικά με τον όρο "μοκέτα", αν και ο όρος "μοκέτα" μπορεί να εφαρμοστεί σαν μια επένδυση δαπέδου που καλύπτει ολόκληρο το δωμάτιο, ενώ ένα "χαλί" δεν είναι γενικά τόσο μεγάλο.
Τα χαλιά χρησιμοποιούνται για διάφορους σκοπούς, μεταξύ των οποίων η προστασία των ποδιών ενός ατόμου από ένα κρύο πλακάκι ή ένα δάπεδο από σκυρόδεμα, καθιστώντας ένα δωμάτιο πιο άνετο ως μέρος για να καθίσει στο πάτωμα, (π.χ. όταν παίζουν τα παιδιά ή ως χαλί προσευχής) ο ήχος από το περπάτημα (ιδιαίτερα σε πολυκατοικίες) και προσθέτοντας διακόσμηση ή χρώμα σε ένα δωμάτιο. Τα χαλιά μπορούν να γίνουν σε οποιοδήποτε χρώμα, χρησιμοποιώντας διαφορετικά βαμμένες ίνες. Τα χαλιά μπορούν να έχουν πολλούς διαφορετικούς τύπους, μοτίβα και σχέδια που χρησιμοποιούνται για τη διακόσμηση της επιφάνειας. Στη δεκαετία του 2000, τα χαλιά χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικά και εμπορικά καταστήματα, όπως καταστήματα λιανικής πώλησης και ξενοδοχεία και σε ιδιωτικές κατοικίες. Στη δεκαετία του 2020 διατίθεται μεγάλη ποικιλία από χαλιά και μοκέτες σε πολλά επίπεδα τιμών και ποιότητας, που κυμαίνονται από φθηνά, συνθετικά χαλιά που παράγονται μαζικά στα εργοστάσια και χρησιμοποιούνται σε εμπορικά κτίρια σε δαπανηρά χαλιά από μαλλί ή χειροποίητα, τα οποία χρησιμοποιούνται σε σπίτια των πλούσιων οικογενειών.