cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμπεριφορισμός
Άρνηση της ουσιαστικοποίησης και του γνωστικισμού
Η ουσιαστικοποίηση είναι στενά συνδεδεμένη με τις γνωστικές ερμηνείες της συμπεριφοράς. Για τη γνωστική ψυχολογία, οι δημόσια παρατηρήσιμες συμπεριφορές είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα γνωστικών μηχανισμών ή δομών. Έτσι, μιλάμε επειδή διαθέτουμε ένα μηχανισμό παραγωγής γραμματικής, θυμόμαστε επειδή διαθέτουμε μια δομή μνήμης, καταλαβαίνουμε εξαιτίας ενός μηχανισμού αντίληψης, κ.ο.κ. Για το Θεμελιώδη Συμπεριφορισμό, το να μιλάς, να θυμάσαι, να καταλαβαίνεις κλπ, δεν είναι παρά συμπεριφορές που έχουν επιλεχθεί από τη συνδυασμένη δράση των συναρτήσεων επιβίωσης και ενίσχυσης. Για παράδειγμα, οι συναρτήσεις επιβίωσης επέλεξαν την έκρηξη φωνημάτων στην ηλικία περίπου του 1 έτους του ανθρώπινου είδους, και στη συνέχεια, οι συναρτήσεις ενίσχυσης (π.χ. γονική επιβράβευση, μίμηση, κλπ) διαμόρφωσαν σταδιακά το λεκτικό ρεπερτόριο ενός ενήλικα. Οι θεμελιώδεις συμπεριφοριστές υποστηρίζουν πως τα εργαλεία κατανόησης της συμπεριφοράς που βασίζονται στην επιλογή, εξηγούν καλύτερα και πιο οικονομικά τις ιδιωτικά παρατηρούμενες συμπεριφορές σε σύγκριση με τη γνωστική ψυχολογία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχολογικές θεωρίες  Κατηγορία:Θεωρία του νου
Ερωτική ταινία
Μια Ερωτική ταινία (αγγλικά:Erotic film) είναι συνήθως μια ταινία που προκαλεί τη δημιουργία σεξουαλικών συναισθημάτων, καθώς και μια φιλοσοφική σκέψη σχετικά με την αισθητική της σεξουαλικής επιθυμίας, του αισθησιασμού και της ρομαντικής αγάπης. Οι ερωτικές σκηνές είναι η παρουσία της σεξουαλικότητας σε μια ταινία. Από την ανάπτυξη του μέσου, η παρουσία σε ταινίες οποιασδήποτε μορφής σεξουαλικότητας ήταν αμφιλεγόμενη. Ορισμένες ταινίες που περιέχουν ερωτικές σκηνές έχουν επικριθεί από θρησκευτικές ομάδες ή έχουν απαγορευτεί ή αποτελούν αντικείμενο λογοκρισίας από κυβερνήσεις ή και τα δύο. Σε χώρες με σύστημα αξιολόγησης κινηματογραφικών ταινιών, οι ταινίες που περιέχουν ερωτικές σκηνές τυπικά λαμβάνουν περιορισμένη ταξινόμηση. Το γυμνό σε μια ταινία μπορεί να θεωρηθεί σεξουαλικό ή μη σεξουαλικό.
Ερωτικές σκηνές ή όχι, υπήρχαν σε ταινίες από την εποχή του βωβού κινηματογράφου. Μια πορνογραφική ταινία, από την άλλη πλευρά, είναι μια ερωτική ταινία που συνήθως δεν αξιώνει κάποια καλλιτεχνική αξία. Οι ερωτικές σκηνές έχουν παρουσιαστεί σε πολλά είδη ταινιών, αν και υπάρχουν κάποιες που είναι σπάνιες. Πολλοί ηθοποιοί και ηθοποιοί έχουν πραγματοποιήσει γυμνές ή μερικώς γυμνές σκηνές, ή έχουν ντυθεί και συμπεριφερθεί με τρόπους που θεωρούνται σεξουαλικά προκλητικές από τα σύγχρονα πρότυπα σε κάποιο σημείο της καριέρας τους.
Ορολογία
Το σεξ στην ταινία μπορεί να διακριθεί από μια ερωτική ταινία, η οποία συνήθως αναφέρεται σε μια πορνογραφική ταινία και μερικές φορές σε μια ταινία σεξουαλικής εκπαίδευσης. Θα πρέπει επίσης να διακρίνεται από το γυμνό στην ταινία, αν και το γυμνό μπορεί να παρουσιαστεί σε σεξουαλικό πλαίσιο. Για παράδειγμα, το γυμνό στο πλαίσιο του γυμνισμού θα θεωρείται κανονικά ως μη σεξουαλικό. Μερικοί άνθρωποι κάνουν διάκριση ανάμεσα σε "άσεμνο σεξ" και ερωτικές σκηνές που παρουσιάζονται ως αναπόσπαστο μέρος της πλοκής μιας ταινίας ή ως μέρος της ανάπτυξης χαρακτήρων.
Παραγωγή
Ο Ισπανός σκηνοθέτης Πέδρο Αλμοδόβαρ έχει συμπεριλάβει τον ερωτισμό σε πολλές από τις ταινίες του. Ο Ιταλός Τίντο Μπρας έχει αφιερώσει την καριέρα του για να φέρει την σεξουαλικότητα στην επικρατούσα τάση του κινηματογράφου. Οι ταινίες του είναι επίσης αξιοσημείωτες για τον φεμινιστικό φιλικό ερωτισμό. Η Γαλλίδα σκηνοθέτης Catherine Breillat προκάλεσε διαμάχη με ερωτικές σκηνές στις ταινίες της Romance (1999) και Anatomy of Hell (2004). Στην Ιταλία, το γυμνό και τα έντονα σεξουαλικά θέματα υπάρχουν από την εποχή του βωβού κινηματογράφου με ταινίες όπως η The Last Days of Pompeii (1926). Ο Δανός σκηνοθέτης Λαρς φον Τρίερς έχει συμπεριλάβει σεξουαλικές σκηνές σε από πολλές ταινίες του, όπως Breaking the Waves (1996), The Idiots (1998), Manderlay (2005), Antichrist (2009) και Nymphomaniac (2013). Είναι επίσης συνιδρυτής της κινηματογραφικής εταιρείας Puzzy Power, θυγατρικής της Zentropa, με στόχο την παραγωγή σκληρών πορνογραφικών ταινιών για γυναίκες. Η ταινία Το μπλε είναι το πιο ζεστό χρώμα (2013) πυροδότησε μια διεθνή καταιγίδα λόγω της ειλικρινής απεικόνισης της σεξουαλικότητας μεταξύ δύο νεαρών γυναικών, αλλά κατάφερε να κερδίσει τον Χρυσό Φοίνικα, το υψηλότερο βραβείο που απονεμήθηκε στο διάσημο Φεστιβάλ των Καννών τον Μάιο του 2013. Το Blue Movie (1969), σε σκηνοθεσία Άντι Γουώρχολ,  ήταν η πρώτη ερωτική ταινία για ενήλικες που απεικονίζε άσεμνο σεξ που έλαβε ευρεία κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Blue Movie είναι μια ταινία της χρυσής εποχής του πορνό και, σύμφωνα με τον Warhol, είχε σημαντική επιρροή στη δημιουργία του Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι (1972), μιας διεθνούς αμφιλεγόμενης ερωτικής δραματικής ταινίας. Μια άλλη ερωτική ταινία για ενήλικες εκείνης της περιόδου ήταν η Μόνα η Παρθένος Νύμφη (1970) που περιείχε έναν αριθμό ερωτικών σκηνών. Σε αντίθεση με την Blue Movie, ωστόσο, η Μόνα είχε μια πλοκή. Για την πρόληψη νομικών προβλημάτων, η ταινία προβλήθηκε χωρίς αναφορά στους συντελεστές της. Ο παραγωγός της Mona, Bill Osco, συνέχισε να παράγει άλλες ταινίες για ενηλίκες, όπως το Flesh Gordon (1974), το Harlot (1971) και η Alice in Wonderland (1976).
Άλλα είδη ταινιών
Οι ταινίες μυστηρίου, τα θρίλερ, οι δράσεις και οι ταινίες τρόμου τείνουν να έχουν αρκετές ερωτικές σκηνές, όπως το Dressed to Kill (1980), Body Heat (1981), Nine 1/2 Weeks (1986), Angel Heart (1987), Βασικό Ένστικτο (1992), Single White Female (1992), Color of Night (1994), Showgirls (1995), Leaving Las Vegas (1995), Total Eclipse (1995), Different Strokes (1997), Wild Things (1998), Eyes Wide Shut (1999) και In the Cut (2003). Άλλες ταινίες, όπως About Last Night ... (1986), Monster's Ball (2001), Chloe (2009), Love & Other Drugs (2010), Blue Valentine (2010), Shame (2011), Compliance (2012) και The Sessions (2012) συνδυάζουν τόσο δυνατές πλοκές όσο και χαρακτήρες.
Υποείδος
Τα ερωτικά θρίλερ είναι ένα δημοφιλές ερωτικό αμερικανικό υποείδοςς, με ταινίες όπως το Dressed to Kill (1980), Angel Heart (1987), Βασικό Ένστικτο (1992), Single White Female (1992), Color of Night (1994), The Maddening (1995), Wild Things (1998), Eyes Wide Shut (1999), In the Cut (2003), Chloe (2009), Compliance (2012) και The Boy Next Door (2015). Σε ορισμένες ταινίες, η ανάπτυξη μιας σεξουαλικής σχέσης χρησιμοποιείται συχνά για να δημιουργήσει ένταση στην ιστορία, ειδικά αν τα άτομα που εμπλέκονται δεν πρέπει να κοιμούνται μαζί, όπως στο Out of Sight (1998).
Εκβάτανα
Τα Εκβάτανα, ή Αγβάτανα, ή Επιφάνεια (ελληνική ονομασία), ήταν σπουδαία αρχαία πόλη στην άνω Μηδία παρά τους πρόποδες του όρους Ορόντου, προ της οποίας εκτεινόταν εύφορη πεδιάδα. Ο Κτησίας αναφέρει ότι η αρχική ίδρυσή της ανάγεται στους μυθικούς χρόνους. Μάλιστα λέγεται ότι η Σεμίραμις είχε στη πόλη αυτή οικοδομήσει το ανάκτορό της και είχε φροντίσει την κατασκευή διώρυγας για την υδροδότηση της πόλης. Κατ΄ άλλους ιδρυτής της πόλης φέρεται κάποιος από τους Σέλευκους Βασιλείς. Ο Ηρόδοτος θεωρεί ιδρυτή των Εκβατάνων τον Δηιόκη όταν κατέλαβε αυτήν και την κατέστησε πρωτεύουσα της Μηδίας τον 7ο αιώνα π.Χ..
Η μοναδική κυκλική οχύρωση
Το χαρακτηριστικότερο σημείο της πόλης ήταν η επτάτειχη κυκλική οχύρωση της ακρόπολής της, μοναδική στην αρχαιότητα, συνολικού μήκους (περιμέτρου) ίδιου των τειχών της αρχαίας Αθήνας. Συγκεκριμένα η ακρόπολη ήταν κτισμένη επί λόφου περιβεβλημένη από επτά κυκλοτερή τείχη επάλληλα ανυψούμενα από έξω προς τα μέσα βαμμένα με την ακόλουθη σειρά χρωμάτων: λευκό, μαύρο, πορφυρό, μπλε, πορτοκαλί, αργυρό, και χρυσό. Η έντονη εναλλαγή αυτή των χρωμάτων των τειχών καθιστούσαν αυτά ορατά από μεγάλη απόσταση δίνοντάς τους μια ιδιαίτερη αίγλη. Μέσα στην ακρόπολη ήταν το ανάκτορο όπου διέμενε ο Δηιόκης Το ανάκτορο αυτό είχε περίμετρο επτά σταδίων, περίπου 1300 μέτρα, και ήταν κατασκευασμένο από ξυλεία κέδρου και κυπαρίσσου, οι δε δοκοί, οι κίονες, τα κιονόκρανα και τα υπέρθυρα σανιδώματα ήταν επενδυμένα με φύλλα χρυσού και αργύρου. Εκτός του ανακτόρου υπήρχαν επίσης σπουδαίοι ναοί, όπως εκείνος του Μίθρα, ιερά και κάποια δημόσια κτίρια, ενώ έξω από τα τείχη κατοικούσε ο λαός.
Ο θησαυροί της πόλης
Τα Εκβάτανα παρέμειναν έδρα των διαδόχων του Δηϊόκη καθώς και θερινή διαμονή της Δυναστείας των Αρσακιδών. Ο Μέγας Αλέξανδρος επισκέφθηκε δύο φορές τα Εκβάτανα, το 330 π.Χ. και το 324 π.Χ. όπου και βρήκε αμύθητο θησαυρό, όπως βεβαιώνει ο Αρριανός. Κατά τον Ιουστίνο ο θησαυρός εκείνος έφθανε τα 180.000 τάλαντα ενώ κατά τον Στράβωνα τα 190.000 τάλαντα. Ο Μ. Αλέξανδρος αφαίρεσε το μεγαλύτερο μέρος του χρυσού επικαλύμματος του ανακτόρου, ενώ το υπόλοιπο αφαίρεσαν ο Αντίγονος και ο Σέλευκος ο Νικάτωρ.
Το 330 π.Χ. στα Εκβάτανα σκοτώθηκε ο Παρμενίων και εκεί το 325 π.Χ. πέθανε ο Ηφαιστίων. Επί Αντιόχου του Μεγάλου μόνο ο ναός του Μίθρα διατηρούσε ακόμα επίχρυσους κίονες και μεγάλο αριθμό χρυσών κεράμων. Από το υλικό αυτό προέρχονταν τα νομίσματα που κόπηκαν τότε αξίας 4.000 ταλάντων. Κατά την εκστρατεία του Αντιόχου Δ΄ του Επιφανούς εναντίον των Πάρθων (165/4 π.Χ.), ο Έλληνας βασιλιάς της Συρίας επανίδρυσε τα Εκβάτανα ως Επιφάνεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περσία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Παρθίας
Γαζέλα
Η Γαζέλα (Gazella) αποτελεί γένος Θηλαστικών της τάξης των Αρτιοδάκτυλων και της οικογένειας των Βοοειδών και της υποοικογένειας Αντιλοπίνες. Είναι λεπτόσωμη, ζωηρή και χαριτωμένη, με κέρατα ωοειδούς τομής, σε σχήμα V ή λύρας, δακτυλιωτά σε όλο τους το μήκος· εμφανίζονται και στα δύο φύλα, αλλά του θηλυκού είναι μικρότερα από του αρσενικού· χωρίς κέρατα είναι μόνο το είδος G. subgutturosa (περσική Γαζέλα). Έχει μεγάλα μάτια, που περιβάλλονται από μία ελλειπτική μαύρη κηλίδα με λευκές παρυφές· τα αυτιά είναι μακριά και οξύληκτα, το ρύγχος τριχωτό· τα πόδια της είναι ψηλά και λεπτά, με θύσανο τριχών στα γόνατα, με μικρές οπλές· η ουρά είναι κοντή.
Χαρακτηριστικά
Οι γαζέλες απαντώνται στην Ασία και την Αφρική, από τη Μογγολία μέχρι τις ατλαντικές ακτές της Βόρειας Αφρικής και εξαπλώνονται σε όλη την Ανατολική και Κεντρική τροπική Αφρική. Έχουν ύψος στον ώμο 60-90 εκατοστόμετρα. Σε άγρια κατάσταση ζουν συνήθως σε αγέλες των 5-10, μερικές φορές δε μέχρι 100 ατόμων, σε αμμώδεις περιοχές. Τα κοπάδια αυτά αποτελούνται από θηλυκά και νεαρά άτομα, που συναντούν τα αρσενικά τη στιγμή του ζευγαρώματος. Το τρίχωμά τους είναι ανοιχτόχρωμο καστανοκίτρινο στη ράχη, άσπρο στην κοιλιά και απόλυτα προσαρμοσμένο προς το χρώμα του αμμώδους περιβάλλοντός τους· πολλά είδη φέρουν μια οριζόντια μαύρη ταινία, που διατρέχει τις δύο πλευρές του ζώου. Οι οπλές τους είναι κατάλληλες για τον καλπασμό σε μαλακό έδαφος· τρέχουν πολύ γρήγορα, αναπτύσσοντας ταχύτητα μέχρι και 70 χιλιομέτρων την ώρα, γι' αυτό και το κυνήγι του είναι πολύ δύσκολο. Διασχίζουν μεγάλες εκτάσεις προκειμένου να βρουν τροφή και πηγές νερού. Αποτελούν αντικείμενο εντατικού κυνηγιού με τη βοήθεια λαγωνικών. Το κρέας τους είναι νοστιμότατο και περιζήτητο. Η διάρκεια κύησης είναι 160 μέρες.
Είδη
Υπάρχουν περίπου 12 είδη και πάνω από 50 γνωστές ποικιλίες Γαζέλας. Κυριότερα είδη είναι τα εξής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Γιάμπουκε (Ντανίλοβγκραντ)
Το Γιάμπουκε (σερβικά κυριλλικά: Јабуке) είναι χωριό στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Σοφοκλής Πιλάβιος
Ο Σοφοκλής Πιλάβιος (γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1966) ήταν ο πρόεδρος της Ε.Π.Ο. από το 2009 έως το 2012.
Σπουδές
Έχει φοιτήσει στη Σχολή Μωραΐτη και έχει αποφοιτήσει με σπουδές στη Νομική (στο Πανεπιστήμιο Αθηνών) και στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο (στο αγγλικό Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον). Αφού τελείωσε με τις σπουδές του, απασχολήθηκε με τη δικηγορία, ιδρύοντας ένα δικό του Δικηγορικό Γραφείο, με ειδίκευση στο Εμπορικό, στο Αστικό και στο Αθλητικό Δίκαιο.
Σταδιοδρομία και δικαστικές υποθέσεις
Ήταν ένα από τα μέλη της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας για 12 χρόνια, από το 1997 έως το 2009. Έχει διατελέσει μέλος της Π.Α.Ε. Παναθηναϊκός, εφόσον ήταν στο Διοικητικό Συμβούλιο και παράλληλα, Νομικός Σύμβουλος, από το 2000 έως το 2004. Επίσης, ήταν και στην Ομάδα Νομικών Εμπειρογνώμων της UEFA από το 2002 μέχρι το 2004 και στο Dispute Resolution Chamber της FIFA. Ήταν επικεφαλής των δικηγόρων pro bono του CAS για την Ολυμπιάδα της Αθήνας.
Από το 2007 είναι εκπρόσωπος της UEFA και από το 2012 ως σήμερα είναι ένα από τα μέλη της Ποδοσφαιρικής Επιτροπής της FIFA. Επίσης, το διάστημα μεταξύ του 2006 και του 2009 διετέλεσε Πειθαρχικός Επιθεωρητής της UEFA, από το 2009 ως σήμερα διατελεί 3ος Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διοργανώσεων Συλλόγων της UEFA και από το έτος 2009 έως το 2012 Πρόεδρος της ΕΠΟ.
Τον Μάρτιο του 2019 του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης πέντε ετών και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δύο χρόνια, η οποία αφορά το αδίκημα της απιστίας επειδή ζημίωσε μαζί με άλλους πρώην προέδρους την περιουσία της ΕΠΟ με 13 εκατομμύρια ευρώ.
Είναι ένα από τα ιδρυτικά στελέχη και ένα από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου στο ίδρυμα Κάνε μια Ευχή Ελλάδος. Έχει γνώσεις στην αγγλική και στην γερμανική γλώσσα.
Πηγές
Κατηγορία:Προέδροι Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών Ομοσπονδιών
Φέλτρε
Το Φέλτρε (ιταλικά: Feltre) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Άκτιον ΙΙ (εύδρομο)
Το Άκτιον ΙΙ ήταν εύδρομο πολεμικό πλοίο του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Ναυπηγήθηκε το 1915. Παραχωρήθηκε από τη Γερμανία ως επανόρθωση Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου όπου χρησιμοποιούνταν ως ναρκοθετικό. Συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922).
Κατηγορία:Ελληνικά Εύδρομα
Φέλτρε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Μαρία Λεκάκη
Η Μαρία Λεκάκη (γεν. 11 Μαρτίου 1970) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, χορεύτρια και παρουσιάστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου του 1970 στην Αθήνα, ενώ κατάγεται από τη Βέροια. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε χορό, ξεκινώντας να δουλεύει ως χορεύτρια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ξεκίνησε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή Βεάκη με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Η πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 1994 όταν επιλέχτηκε από τη δημόσια τηλεόραση ως παρουσιάστρια της καθημερινής ολιγόλεπτης εκπομπής Παρουσίαση Προγράμματος της ΕΤ1 που παρουσίαζε το ημερήσιο πρόγραμμα του σταθμού. Παρέμεινε στη θέση της παρουσιάστριας του προγράμματος για τέσσερις σεζόν μέχρι και το 1998. Το 1997 πραγματοποίησε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στη ταινία του Σίμου Βαρσαμίδη Το άρωμα του χρόνου έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το 1998 ακολούθησαν δύο ακόμη κινηματογραφικοί ρόλοι αρχικά στην ελληνο-ιαταλική παραγωγή Ο χορός των νεκρών ρόδων και στην κοινωνική ταινία του Γιάννη Σολδάτου Το Αίνιγμα.
Τη σεζόν 1998-1999 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός έχοντας ταυτόχρονα συμμετοχή σε τρεις τηλεοπτικές σειρές. Αρχικά είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στην αστυνομική σειρά του Πάνου Κοκκινόπουλου Νυχτερινό Δελτίο υποδυόμενη την αστυνόμο Κούλα Καλαφάτη, συμπρωταγωνιστώντας με τον Μηνά Χατζησάββα. Ακόμη είχε ένα ρόλο 8 επεισοδίων στη σειρά εποχής του MEGA Ο Μεγάλος Θυμός. Τέλος την ίδια σεζόν υποδύθηκε την Πέγκυ Καρρά, μια ηθοποιό που προσπαθεί μάταια να αναγνωριστεί, στην κωμική σειρά των Χάρη Ρώμα και Άννας Χατζησοφιά Κωνσταντίνου και Ελένης στον ANT1. Η σειρά αυτή της χάρισε τεράστια αναγνωρισιμότητα καθώς πέρα από τις δύο σεζόν αρχικής προβολής της, προβάλλεται μέχρι σήμερα σε επανάληψη στο καθημερινό πρόγραμμα του ANT1. Τη σεζόν 2000-2001 ακολούθησε η επόμενη τηλεοπτική της συμμετοχή στη κωμική σειρά του Alpha TV Πρωτοσέλιδος μπελάς όπου πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ρένο Χαραλαμπίδη και τη Χρυσούλα Διαβάτη. Την επόμενη σεζόν έπαιξε ξανά μαζί με τον Ρένο Χαραλαμπίδη, και τους Κώστα Κόκλα και Τζένη Ιωακειμίδου, στη μαύρη κωμωδία του ANT1 Βότκα πορτοκάλι. Την ίδια περίοδο είχε το ρόλο της Γαλανόλευκης στην κινηματογραφική κωμωδία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάσης Παπαθανασίου Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο που σημείωσε ρεκόρ εισιτηρίων στις κινηματογραφικές αίθουσες. Το 2002 έλαβε μέρος σε δύο ακόμη κινηματογραφικές ταινίες Το μυστικό του Νοέμβρη και Γύρω γύρω όλοι. Στην τηλεόραση ακολούθησε ο ρόλος της παρθένας κρατούμενης Καίτης Κολεσίδου Γκιούλμπαμπα στις φυλακές της σειράς των Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη. Τον Οκτώβριο του 2003, στις αρχές του δεύτερου κύκλου των Στάβλων, αποχώρησε από τη σειρά καθώς υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel για την ελληνική μεταφορά της σειράς του CBS The Nanny. Εκεί τις σεζόν 2003-2005 υποδύθηκε την πρώην πλασιέ Μαίρη Παπαδάκη, στη κωμική σειρά Η Νταντά, που έγινε τυχαία νταντά των παιδιών του παραγωγού Άρη Μπακόπουλου συμπρωταγωνιστώντας με τον Κώστα Αποστολίδη.
Τη σεζόν 2005-2006 συμμετείχε σε αυτοτελή επεισόδια των κωμικών σειρών Safe Sex TV Stories, Το Κόκκινο Δωμάτιο και Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Την σεζόν 2006-2007 επέστρεψε τηλεοπτικά πρωταγωνιστώντας στην κωμική σειρά του ANT1 Πόσο γλυκά με σκοτώνεις. Το 2007 ακολούθησε μία ακόμη τηλεοπτική συμμετοχή σε μία ιστορία της σειράς Safe Sex TV Stories. Το 2008 υποδύθηκε τη Λου στην κινηματογραφική ρομαντική κομεντί του Βασίλη Μυριανθόπουλου Μόλις Χώρισα. Τη σεζόν 2008-2009 υποδύθηκε την δημοσιογράφο Σόνια Καρυδά στη κωμική σειρά του MEGA Όλα στον αέρα. Το 2009 κατέκτησε μια θέση στις 10 καλύτερες γυναίκες Ελληνίδες ηθοποιούς κωμωδίας έπειτα από τα αποτελέσματα της επετειακής The Twenty για τον εορτασμό των 20 χρόνων του Mega Channel. Το 2010 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση στο επεισόδιο Ταυρομαχίες της σειράς Ο πόλεμος των άστρων. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην τελευταία ιστορία της σειράς Επτά Θανάσιμες Πεθερές υποδυόμενη τη Μαντώ Αναγνωσταρά στα επεισόδια Η Πεθερά του 1821. Τη σεζόν 2010-2011 συνεργάστηκε με τον Ανδρέα Γεωργίου στη κωμική σειρά της κυπριακής τηλεόρασης του SIGMA Αλλού Ξημερωμένοι, συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τους Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Μιχάλη Μαρίνο και Θανάση Ευθυμιάδη. Την επόμενη σεζόν επέστρεψε τηλεοπτικά ως παρουσιάστρια, μετά από αρκετά χρόνια, παρουσιάζοντας την εκπομπή μουσικών αφιερωμάτων της ΕΤ3 Τα τραγούδια της οθόνης για μία σεζόν. Μετά από χρόνια τηλεοπτικής αποχής επέστρεψε τηλεοπτικά τη σεζόν 2014-2015 υποδυόμενη την ψυχολόγο Μυρτώ Χρηστίδου που ερωτεύεται τον Τούρκο μπαρμπέρη, και αποφασίζουν να ενώσουν τις δύο οικογένειες τους, στην οικογενειακή κωμωδία του ANT1 Τάμαμ. Τον Σεπτέμβριο του 2016, κι ενώ η σειρά είχε ανανεωθεί για τρίτη σεζόν, ανακοίνωσε την αποχώρηση της από αυτή. Στο τέλος του 2018 επέστρεψε τηλεοπτικά συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τον Θοδωρή Αθερίδη στην οικογενειακή κωμωδία του ANT1 Μην Ψαρώνεις για δύο σεζόν. Τη σεζόν 2021-2022 πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά των Μιχάλη Ρέππα και Θανάσης Παπαθανασίου Συμπέθεροι απ' τα Τίρανα υποδυόμενη την Πωλίνα Βαρδάκα. Τη σεζόν 2022 έπαιξε στη σειρά Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, στο Alpha. Τη σεζόν 2023 έπαιξε στη σειρά του Alpha Τα Νεοκλασικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ρικ Λι
Ο Ρικ Λι (αγγλ. Rick Lee, 20 Οκτωβρίου 1945) είναι Άγγλος ντράμερ γνωστός ως μέλος του ροκ συγκροτήματος Ten Years After.
Βιογραφία
Ο Λι ξεκίνησε να παίζει τύμπανα κατά τα σχολικά του χρόνια, διάστημα κατά το οποίο σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα με την ονομασία The Falcons. Λίγο αργότερα του ζητήθηκε να γίνει μέλος των Ricky Storm and the Stormcats και μετά την αποχώρηση του Ντέιβ Κουίκμαϊρ από τους Jaybirds, ανέλαβε τη θέση του ντράμερ στο συγκεκριμένο σχήμα, στο οποίο έπαιζε κιθάρα ο Άλβιν Λι και μπάσο ο Λίο Λάιονς.
Μετά από μία ζωντανή εμφάνιση στο "Marquee Club" του Λονδίνου με την ονομασία The Bluesyard, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Ten Years After. Οι Ten Years After περιόδευσαν εκτενώς στην επόμενη επταετία, πραγματοποιώντας 28 περιοδείες στη Βόρεια Αμερική, ενώ γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στην πατρίδα τους με τέσσερις Top-10 δίσκους. Μεταξύ αυτών, εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ του Γούντστοκ και στο "Isle of Wight festival". Κατά τη διάρκεια αυτών των περιοδειών, ο Λι σπούδαζε στο Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι μαζί με τον Άλαν Ντώσον, ντράμερ των Dave Brubeck Quartet.
Όταν το συγκρότημα διαλύθηκε, το 1976, ο Λι δημιούργησε τη δική του δισκογραφική εταιρεία και ασχολήθηκε με την παραγωγή δίσκων. Μία απ΄τις πρώτες κυκλοφορίες του ήταν το σινγκλ "I Can Prove It" του Τόνι Ετόρια, το οποίο σκαρφάλωσε στο # 21 στη Μεγάλη Βρετανία. Την ίδια περίοδο, ο Λι μελέτησε κρουστά στο "Guildhall School of Music and Drama" με τον Γκίλμπερτ Γουέμπστερ, ντράμερ της ορχήστρας του BBC.
Το 1979, εντάχθηκε στους Chicken Shack και περιόδευσε στην Ευρώπη, ηχογραφώντας παράλληλα τους δίσκους "Chicken Shack" και "Roadies Concerto".
Οι Ten Years After επανενώθηκαν το 1983 για τον εορτασμό των 25 χρόνων του "Marquee Club". Για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Λι αναλάμβανε το μάνατζμεντ διάφορων νέων συγκροτημάτων, με τη διασκευή του "I Can Prove It" από τον Φιλ Φίρον να ανεβαίνει στο βρετανικό Top-10.
Ο Λι ένωσε και πάλι τις δυνάμεις του με τους Ten Years After το 1988, ηχογραφώντας το άλμπουμ "About Time" και περιοδεύοντας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1994, σχημάτισε τους The Breakers μαζί με τον Ίαν Έλις και κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Milan" την επόμενη χρονιά, παίζοντας με τον Μπράιαν Άνταμς και την Μπόνι Ρέιτ στην εκπομπή "Τalking Blues", τον Μάρτιο του 1996.
Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90 οι Ten Years After πραγματοποίησαν εμφανίσεις σε φεστιβάλ στη Βόρεια Αμερική, τη Βραζιλία και την Ευρώπη, ενώ κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "Now" το 2004 και "Evolution" το 2008.
Το 2011, σχημάτισε τους Ric Lee Blues Project, οι οποίοι μετά τη μετονομασία τους σε Ric Lee's Natural Born Swingers κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Put a Record On". Στη σύνθεση του συγκροτήματος, περιλαμβανόταν ο Μπομπ Χολ των Savoy Brown και ο Ντάνι Χάντλεϊ των The Animals, όπως και ο μπασίστας Σκοτ Γουάιτλι.
Ο Λι είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Διαμένει στο Ντέρμπισαϊρ Ντέιλς της Αγγλίας.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Σουσά (πόλη)
Η Σουσά (αζερικά: Şuşa, ρωσικά: Шуша), επίσης γνωστή ως Σουσί (αρμενικά: Շուշի), είναι πόλη στην αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, στο Νότιο Καύκασο. Η πόλη ελεγχόταν από τη Δημοκρατία του Αρτσάχ από τότε που κατελήφθη το 1992 κατά την διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ωστόσο, εξακολουθούσε να παραμένει ντε γιούρε τμήμα της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Η πόλη υπάγεται στην επαρχία Σουσά. Σύμφωνα με το Ψήφισμα 884 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και το ψήφισμα 62/243 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, η εδαφική ακεραιότητα του Αζερμπαϊτζάν αναγνωρίστηκε εν μέρει και περιελάμβαναν αίτημα απόσυρσης των αρμενικών δυνάμεων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.400-1.800 μέτρων στα όρη Καραμπάχ. Επί Σοβιετικής εποχής η Σουσά ήταν μεγάλο τουριστικό θέρετρο.
Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ο ιδρυτής της Σουσάς είναι ο Πανάχ Αλί Χαν, ο οποίος ίδρυσε την πόλη του 1752. Από τα μέσα του 18ου αιώνα έως το 1822, η πόλη υπήρξε πρωτεύουσα του Χανάτου του Καραμπάχ. Κατά το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα (ξεκινώντας από την ένταξη της πόλης στη Ρωσία) η πόλη έγινε πολιτιστικό κέντρο στην περιοχή του Νοτίου Καυκάσου. Η πόλη ανήκε ιστορικά στο Κατζαρικό Ιράν. Με την πάροδο του χρόνου, η Σουσά μετεξελίχθηκε σε μεγάλο αστικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Από εκεί κατάγονται πολλοί Αζέροι διανοούμενοι, ποιητές, συγγραφείς και μουσικοί (π.χ. ασίκ, τραγουδιστές μουγκάμ, παίκτες κομπούζ).
Άλλες πηγές αναφέρουν ότι η Σουσά ήταν οικισμός και αρχαίο φρούριο εντός του αρμενικού πριγκιπάτου Βαράντα. Κατά αυτές τις πηγές η πόλη ήταν οικισμός και φρούριο από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 18ο αιώνα. Ήταν μία από τις δύο κύριες αρμενικές πόλεις της Υπερκαυκασίας και η έδρα ενός αρμενικού πριγκιπάτου από τον Μεσαίωνα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1750. Επίσης η πόλη έχει τεράστια θρησκευτική και στρατηγική σημασία για τους Αρμενίους, στεγάζοντας τον καθεδρικό ναό Γκαζαντσετσότς, την εκκλησία Κανάτς Ζαμ, δύο άλλες εκκλησίες, ένα μοναστήρι, και εξυπηρετεί (μαζί με την επαρχία Μπερντζόρ/Λατσίν στα δυτικά) ως σύνδεσμος με την Αρμενία.
Η ιστορία της πόλης έχει χαρακτηριστεί από την παρουσία ενός μεικτού αρμενοαζερικού πληθυσμού. Μετά την σφαγή της Σουσάς (1920) από αζερικές δυνάμεις και τους Τούρκους συνοδοιπόρους τους, οι περισσότεροι Αρμένιοι της πόλης σκοτώθηκαν ή απελάθηκαν και το αζερικό στοιχείο έγινε πλειοψηφικό. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο Καραμπάχ, η Σουσά υπήρξε το βασικό πολεμικό προπύργιο των αζερικών δυνάμεων και το σημείο από το οποίο εκτοξεύονταν καθημερινά πύραυλοι GRAD  κατά της γειτονικής πόλης Στεπανακέρτ, η οποία ήταν η πόλη με τον μεγαλύτερο αρμενικό πληθυσμό σε όλο το Καραμπάχ. Μετά την κατάληψη της Σουσάς το 1992 από τις αρμενικές δυνάμεις, ο συνολικός πληθυσμός της πόλης μειώθηκε δραματικά και σήμερα αποτελείται σχεδόν εξολοκλήρου από Αρμενίους. Η πόλη είχε πληθυσμό 4.446 κατοίκων το 2015, ο οποίος αυξάνεται αργά αλλά σταθερά.
Γεώργιος Παπανδρέου (αποσαφήνιση)
Το όνομα Γεώργιος Παπανδρέου μπορεί να αναφέρεται στους:
Οικία Κανάρη
Η Οικία Κανάρη, το σπίτι που έζησε και πέθανε ο ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Κωνσταντίνος Κανάρης (1790 - 1877), βρισκόταν στην οδό Κυψέλης αριθ. 56 στην Αθήνα.
Το σπίτι του Κανάρη, οι κληρονόμοι του, το έδωσαν σαν προίκα στον δικηγόρο Μπαλτή, που παντρεύτηκε την εγγονή του μπουρλοτιέρη. Η Αθηνά Μπαλτή το γένος Κανάρη, που πέθανε το 1930, το έδωσε προίκα στην κόρη της, όταν παντρεύτηκε. Όταν πέθανε η πεθερά του, ο νέος ιδιοκτήτης Μαούτσος αποφάσισε να το πουλήσει. Η κυβέρνηση στην αρχή θέλησε να προβεί στην αγορά του αλλά όχι αγοράζοντας όλο το κτήμα που το περιέβαλλε, παρά μόνο το κτίριο έκτασης 900 πήχεων. Τελικά οι διαπραγματεύσεις δεν προχώρησαν και ο ιδιοκτήτης του άρχισε τις επισκευές με σκοπό να το νοικιάσει. Η οικογένεια Μαούτσου έμενε σε ένα άλλο σπίτι στο ίδιο κτήμα, και έτσι διαμόρφωσε το ισόγειο -στο οποίο ο Κανάρης το είχε για αποθήκη ζωοτροφών - σε κατάστημα, το οποίο νοίκιασε για ζαχαροπλαστείο, ενώ το υπόλοιπο σπίτι διαιρέθηκε σε μικρότερα διαμερίσματα και νοικιάστηκε. Μετά άρχισε να επισκευάζει και το πάνω πάτωμα.
Στα 1936, ο Χρ. Εμ. Αγγελομάτης δίνει μια λεπτομερή περιγραφή του σπιτιού, όταν υπήρχε ακόμη το σπίτι του Κανάρη: Στην πρόσοψη του σπιτιού υπήρχε ένα τεράστιο δωμάτιο με τζάκι στον τοίχο, όπου ο Κανάρης πέρασε μαζί με τη γυναίκα του τα χρόνια της ζωής του. Εκεί στον τοίχο κοντά στο τζάκι υπήρχαν μερικά χαράγματα, που ο ίδιος ο Κανάρης χάραζε μ' ένα σουγιά και που σήμαινε το καθένα κι ένα χρόνο της ζωής του. Δίπλα σ' αυτό το μεγάλο καθιστικό δωμάτιο ήταν το υπνοδωμάτιο του Κανάρη. Το σπίτι είχε στο πίσω μέρος του κήπο με πελώρια πεύκα κι ένα κιόσκι σαν ταράτσα, όπου ο Κανάρης περνούσε τα βράδια του.
Δισκογραφία των HIM
Ακολουθεί η δισκογραφία του φινλανδικού gothic rock μουσικού συγκροτήματος HIM. Κυκλοφόρησαν οκτώ στούντιο άλμπουμς, ένα live άλμπουμ, οκτώ compilations, ένα EP και 28 σινγκλς. Σχηματίστηκαν το 1991 από τον τραγουδιστή Βίλε Βάλο και τον μπασίστα Μίκο Παανάνεν με αρχικό όνομα "His Infernal Majesty". Σε συμφωνία με την BMG κυκλοφόρησαν το EP 666 Ways to Love: Prologue το 1996. Το 1997 κυκλοφόρησαν το Greatest Lovesongs Vol. 666, και το 1999 το Razorblade Romance, του οποίου πρώτο σινγκλ είναι το Join Me in Death. Έπειτα, κυκλοφόρησαν το Deep Shadows and Brilliant Highlights το 2001 και το Love Metal το 2003.
Οικία Κανάρη
Ένα καφενείο-ζαχαροπλαστείο με τον τίτλο "Ο Κανάρης" κι ένα μανάβικο κατέλαβαν το κάτω μέρος του σπιτιού. Μια πινακίδα στον τοίχο, όπως λέει ο Αγγελομάτης, έγραφε πως στο σπίτι αυτό έζησε και πέθανε το 1877 ο "μπουρλοτιέρης" Κωνσταντίνος Κανάρης. left|thumb|Το σπίτι του Κανάρη σε φωτογραφία του 1933 Λίγο παρακάτω από το σπίτι του Κανάρη υπάρχει η μικρή εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, ιδιοκτησία της οικογένειας Κωνσταντίνου Κανάρη, όπου ο Κανάρης συνήθιζε να παρακολουθεί τη λειτουργία. Το στασίδι του, όπου καθόταν, είναι κλεισμένο με αλυσίδα και κανείς δεν έχει καθίσει σ' αυτό από τότε που πέθανε.
Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πέθανε στο σπίτι αυτό της Κυψέλης στις 2 Σεπτεμβρίου 1877, εν ενεργεία πρωθυπουργός, και τάφηκε με μεγάλες τιμές στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Δισκογραφία των HIM
Venus Doom
Το Venus Doom είναι το 6ο άλμπουμ συγκροτήματος. Παραγωγοί του άλμπουμ είναι οι Tim Palmer και ο Hiili Hiilesmaa. Το άλμπουμ έχει συνολική διάρκεια 48:12 λεπτά. Κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2007 στη Φινλανδία, τη Γερμανία και την Ιρλανδία, στις 17 Σεπτεμβρίου στον υπόλοιπο κόσμο και στις 18 στις Η.Π.Α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των HIM
Οικία Κανάρη
Ένας ανδριάντας του Κανάρη, με νησιώτικη φορεσιά και με το δαυλό στο δεξί χέρι, έτοιμος να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα, έχει τοποθετηθεί προς τιμήν του στην Πλατεία Κυψέλης, φιλοτεχνημένος το 1876 από τον γλύπτη Λάζαρο Φυτάλη (1831 - 1909). Επίσης, μαρμάρινη προτομή του Κανάρη υπάρχει στο Πεδίον του 'Αρεως της Αθήνας, έργο του γλύπτη Μιχάλη Τόμπρου (1889 - 1974).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αθήνα
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1968
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1968 διοργανώθηκαν στο Γκρενόμπλ της Γαλλίας από τις 6 Φεβρουαρίου μέχρι και τις 18 Φεβρουαρίου.
Αλ Κορ ΣΚ
Η Αλ Kορ ΣΚ είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Κατάρ. Διαθέτει πολλά αθλητικά τμήματα σε αθλήματα όπως Ποδόσφαιρο, Ποδόσφαιρο σάλας, καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση, Χειροσφαίριση, επιτραπέζια αντισφαίρισης και κολύμβηση. Είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα, το οποία αγωνίζεται στην Qatar Stars League Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1961.
Ποδόσφαιρο
Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στο Al-Khor SC Stadium, χωρητικότητας 12000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961 Κατηγορία:Αλ Κορ ΣΚ
Ιταλική εκστρατεία του Σουβόροφ
thumb|right|200px|Το πέρασμα του Σουβόροφ από τις Άλπεις Η Ιταλική εκστρατεία του Σουβόροφ είναι οι μάχες του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ στην Ιταλία, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση της χώρας από τους Γάλλους, το 1799.
Πριν την εκστρατεία
thumb|400px|right|Ν. Α. Σαμπούνιν - Ο Σουβόροφ φεύγει από το χωριό Κοντσάνσκοε στην εκστρατεία του 1799 (Ομοσπονδιακό μουσείο του Α. Β. Σουβόροφ) Το 1798, η Ρωσική Αυτοκρατορία έγινε μέλος της 2ης αντιγαλλικής συνομοσπονδίας (μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστρία, την Τουρκία και το Βασίλειο της Νάπολης). Δημιουργήθηκε ρωσο-αυστριακός στρατός για εκστρατεία στην Βόρεια Ιταλία, τα εδάφη της οποίας είχε κατακτήσει η Γαλλία. Αρχικά, οι συμμάχοι σκέφτονταν να διορίσουν διοικητή τον αρχιδούκα Ιώσηφ. Αλλά, μετά από πίεση της Αγγλίας, η Αυστρία ζήτησε από τον Παύλο Α' να διορίσει διοικητή τον Σουβόροφ. Στις 14 (25) Μαρτίου, ο Σουβόροφ έφτασε στη Βιέννη, όπου έλαβε τον τίτλο του στρατάρχη της Αυστρίας από τον αυτοκράτορα Φράντς Α'. Στις 4 (15) Απριλίου, ο Σουβόροφ φτάνει στην Βερόνα, ενώ την επόμενη, μαζί με τους στρατιώτες του, έφτασε στο Βαλέντζι.
Εκστρατεία
225px|thumb|left|[[Μάχη του ποταμού Άντα]] Στις 8 (19) Απριλίου άρχισε η προώθηση από το Βαλέντζι στο ποταμό Άντα των Ρώσων και των Αυστριακών, με αρχηγό τον Σουβόροφ, ο οποίος είχε στη διάθεση του 80.000 στρατιώτες. Η πρώτη σύγκρουση των συμμάχων και των Γάλλων στη Βόρεια Ιταλία έγινε στις 10 (21) Απριλίου, και είχε ως αποτέλεσμα τη κατάληψη της πόλης-οχυρού Μπρέσια. Η κατάληψη της Μπρέσια έδωσε την δυνατότητα στους συμμάχους να αρχίσουν τη πολιορκία των οχυρών Μαντούα και Πεσκέρα, και να αρχίσουν να στέλνουν τις κύριες δυνάμεις στο Μιλάνο. Στις 15 (26) Απριλίου καταλήφθηκε η πόλη Λέκκο, στις 16 (27) Απριλίου άρχισε η μάχη στο ποταμό Άντα - οι Ρώσοι κατάφεραν να νικήσουν τους Γάλλους, οι οποίοι είχαν αρχηγό το στρατηγό Ζαν Βίκτορ Μόρο. Οι Γάλλοι έχασαν 3.000 στρατιώτες, ενώ άλλοι 5.000 Γάλλοι αιχμαλωτίστηκαν.
Στις 17 (28) Απριλίου, οι σύμμαχοι έφθασαν στο Μιλάνο. Στις 20 Απριλίου (1 Μαΐου), έφθασαν στο ποταμό Πάδο. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, είχαν πέσει τα οχυρά Πεσκέρα, Τορτόνα, Πινιγκετόνε, και σε κάθε από αυτό ο Σουβόροφ άφηνε ένα σώμα από Αυστριακούς, για αυτό και ο αριθμός των στρατιωτών που είχε στη διάθεση του μίκρυνε. Στις αρχές του Μάη, ο Σουβόροφ κινήθηκε στο Τουρίνο. Στις 5 (16) Μαΐου, το σώμα του Μόρο επιτέθηκε σε αυτό των Αυστριακών στο Μαρένγκο, αλλά χάρη στη βοήθεια του σώματος του Μπαγκρατιόν η επίθεση αποκρούστηκε. Οι Γάλλοι υποχώρησαν, και παρέδωσαν χωρίς μάχη τα οχυρά Καζάλε και Βαλέντσι και άνοιξαν το δρόμο για το Τουρίνο, το οποίο παραδόθηκε χωρίς μάχη στις 15 (26) Μαΐου.
Την ίδια ώρα, στα μέσα του Μάη, στην Φλωρεντία έφτασε το σώμα του στρατηγού Μακντόναλντ, το οποίο κινήθηκε στην Γένοβα για να ενωθεί με το σώμα του Μόρο. Στις 6 (17) Ιουνίου στο ποταμό Τρέβια άρχισε μάχη μεταξύ των στρατιωτών του Σουβόροφ και των στρατιωτών του Μακντόναλντ. Διήρκεσε 3 μέρες, και τελείωσε με ήττα των Γάλλων, οι οποίοι έχασαν το μισό στρατό τους.
Τον Ιούλιο του 1799 έπεσαν τα οχυρά Αλεσσάντρια και Μαντούα. Μετά την κατάληψη του οχυρού της Μαντούα, ο Σουβόροφ έλαβε τον τίτλο του κόμη των Ιτάλικς, ενώ ο βασιλιάς της Σαρδηνίας Καρλ-Εμμανουίλ τον βράβευσε με τα πιο υψηλά βραβεία. Την ίδια ώρα, ο νέος διοικητής των Γάλλων στρατιωτών στην Ιταλία, Μ. Ζούμπερ ένωσε όλα τα γαλλικά σώματα και κινήθηκε στο Πιεμόντ. Στις 3 (14) Αυγούστου οι Γάλλοι κατέβαλαν το Νόβι. Στην περιοχή έφθασε και ο στρατός των συμμάχων, και στις 4 (15) Αυγούστου διεξήχθη η μάχη. Κατά τη διάρκεια της 18ωρης μάχης, πέθαναν 7.000 Γάλλοι (μαζί με το Ζούμπερ), αιχμαλωτίστηκαν άλλοι 4,5 χιλιάδες, τραυματίστηκαν 5000 και 4000 στρατιώτες λιποτάκτησαν.
thumb|250px|Μωσαϊκό «Το πέρασμα του Σουβόροφ από τις Άλπεις το 1799» (ρωσ. «Переход Суворова через Альпы в 1799 году»)
Σε ξένες γλώσσες
Κατηγορία:Εκστρατείες του Αλέξανδρου Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Μόδι Πόρου
Το Μόδι είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού. Βρίσκεται στα νότια του Σαρωνικού κόλπου, ανατολικά του Πόρου και διοικητικά ανήκει στον δήμο Πόρου. Το νησί ονομάζεται και λιοντάρι λόγω του σχήματός του που θυμίζει ξαπλωμένο λιοντάρι. Στο Μόδι έχουν ανασκαφεί τα τελευταία χρόνια σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της Μυκηναϊκής περιόδου.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
HI
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων HI ή Hi
Δισκόκοσμος
Ο Δισκόκοσμος (αγγλικά: Discworld) είναι ένας φανταστικός κόσμος που αποτελεί τον άξονα της ομώνυμης σειράς μυθιστορημάτων του Βρετανού συγγραφέα Τέρι Πράτσετ (Terry Pratchett).
Το μυθιστόρημα
Πρόκειται για ένα κόσμο που αποτελείται (όπως λέει και το όνομά του) από ένα επίπεδο δίσκο, ο οποίος περιστρέφεται πάνω στις πλάτες τεσσάρων τεράστιων ελεφάντων (Great T'phon, Tubul, Berilia, and Jerakeen), οι οποίοι με τη σειρά τους στέκονται πάνω σε μια ακόμη πιο μεγάλη χελώνα (Great A' Tuin) που «πλέει» στο διάστημα προς άγνωστη κατεύθυνση. Ο Πράτσετ σε αυτά τα μυθιστορήματα παρωδεί τα πάντα, από αρχαίες μυθολογίες και φιλοσοφίες, μέχρι σύγχρονο κινηματογράφο, στερεότυπα, πολιτικά συστήματα, θρησκευτικό φανατισμό και άλλα. Η σειρά αυτή εξασφάλισε στον Πράτσετ τεράστια φήμη και έγινε δημοφιλής σε πολλές χώρες (έχει μεταφραστεί σε 27 γλώσσες) και ιδιαίτερα στην πατρίδα του, τη Μεγάλη Βρετανία, όπου η επιτυχία της έλαβε διαστάσεις ανάλογες με αυτή του Σταρ Τρεκ στις ΗΠΑ.
Ο Δισκόκοσμος ξεκίνησε το 1983 με Το Χρώμα της Μαγείας (The Colour of Magic) και αριθμεί 40 βιβλία.
Παρατίθεται ο πλήρης κατάλογος των μυθιστορημάτων του Δισκόκοσμου με τις ελληνικές μεταφράσεις, όπου υπάρχουν: Μαζί με τον Ίαν Στιούαρτ (Ian Stewart) και τον Τζακ Κοέν (Jack Cohen), ο Πράτσετ έχει γράψει επίσης τα The Science of Discworld (1999) και The Science of Discworld II: The Globe (2002).
Κατηγορία:Τέρι Πράτσετ Κατηγορία:Επιστημονική φαντασία
Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας
Η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας (τουρκικά: Türkiye Büyük Millet Meclisi, TBMM), που συνήθως αναφέρεται απλώς ως Τουρκική Εθνοσυνέλευση ή Συνέλευση (τουρκικά: Meclis), αποτελεί το νομοθετικό σώμα της Τουρκίας. Είναι ο μόνος οργανισμός με δεδομένα νομοθετικά προνόμια, με βάση το τουρκικό σύνταγμα. Ιδρύθηκε στην Άγκυρα στις 23 Απριλίου του 1920 καταμεσής του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Το κοινοβούλιο ήταν θεμελιώδους σημασίας για τις προσπάθειες του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και τους συνεργάτες του, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα κατάσταση ξέχωρη από τα απομεινάρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον απόηχο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινοβούλια Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκίας
Αρνταχάν
Το Αρνταχάν (τουρκικά: Ardahan, εκ παραφθοράς από το βυζαντινό  Αρτάνη, κουρδικά: Erdêxan‎, αρμενικά: Արդահան, γεωργιανά: არტაანი) είναι πόλη της βορειοανατολικής Τουρκίας, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Πριν το Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1828-9), στο Αρνταχάν ζούσαν κυρίως Αρμένιοι. Μετά τον πόλεμο, ως μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, γνώρισε οικονομική άνθιση. Αποτέλεσε κέντρο περιοχής εγκατάστασης Ποντίων΄μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-8, όταν και εγκαταστάθηκαν Πόντιοι από διάφορα μέρη του Πόντου. Το 1921, με τη Συνθήκη του Καρς επικυρώθηκε η παραχώρηση του Αρνταχάν στην Τουρκία. Οι πρόσφυγες από το Αρνταχάν εγκαταστάθηκαν στα χωριά Ηλιόλουστο και Χωρύγι του Κιλκίς, Λευκώνας, Άνω Πορόια Σερρών και Σέρρες, Πανόραμα και Πολίχνη Θεσσαλονίκης.
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
GA
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων GA (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται τζι-έι):
Ιαπετός (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία, ο Ιαπετός μαζί με τον μικρότερο αδελφό του, τον Κρόνο, ήταν οι ισχυρότεροι των τιτάνων και, προπάντων, εκείνοι στους οποίους εκδηλώθηκε η μεγαλύτερη εχθρότητα του Δία, μετά από την επικράτησή του.
Ήταν υιός του Ουρανού και της Γαίας και σύζυγος της Κλυμένης, της κόρης του Ωκεανού, ή της Ασίας ή της Αίθρας, ή της Θέμιδας, η οποία και αναφέρεται ως μητέρα του Προμηθέα. Υιοί του υπήρξαν ο Προμηθεύς, ο Άτλαντας, ο Επιμηθέας και ο Μενοίτιος καθώς και άλλοι, ακόμη, περίφημοι “Ιαπετίδες”, όπως ονομάστηκαν. Σημαντικότεροι δε εξ αυτών φέρονται ο Άτλας, που βάσταγε στους ώμους του τον ουράνιο θόλο αλλά και ο δαιμόνιος Προμηθεύς, ο μόνος εκ των Ιαπετιδών που δεν πολέμησε στο πλευρό των τιτάνων κατά την τιτανομαχία.
Τον Ιαπετό αναφέρουν, ήδη, ο Όμηρος και ο Ησίοδος ως κυβερνήτη των Τιτάνων και του κόσμου πριν την επικράτηση του Δία και ότι ακόμη, σε ορισμένες περιοχές τον αναγνώριζαν ως «δημιουργό» των ανθρώπων, ακόμη και μετά την επικράτηση του Δία, όπως στη Κνωσό, στην Αρκαδία, Κιλικία και αλλού.
Τέλος, ο Δίας μετά τη νίκη του, κατακρέμνησε τον Ιαπετό στα σκοτεινά τάρταρα μαζί με τους υπόλοιπους τιτάνες.
Αναφορές
νΟ Ιαπετός είναι ένας από τους Τιτάνες, ο οποίος αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα ότι βρίσκεται τα Τάρταρα με τον Κρόνο. Είναι ο αδερφός του Κρόνου, ο οποίος βασίλευσε στον κόσμο κατά την Χρυσή Εποχή.
Η σύζυγος του Ιαπετού αναφέρεται σαν κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, ονόματι είτε Κλυμένη (σύμφωνα με τον Ησίοδο και τον Υγίνο) ή  Ασία (σύμφωνα με τον ψευδο-Απολλόδωρο).
Στα "Έργα και Ημέραι" του Ησίοδου, ο Προμηθέας αναφέρεται ως ο γιος του Ιαπετού, και δεν αναφέρεται η μητέρα του. Αντίθετα στη Θεογονία του Ησιόδου η Κλυμένη αναφέρεται ως η σύζυγος του Ιαπετού και η μητέρα του Προμηθέα. Στο έργο του Αισχύλου, "Προμηθεύς Δεσμώτης", ο Προμηθεύς είναι ο γιος της θεάς Θέμιδος, χωρίς να αναφέρεται όνομα πατρός (αλλά συνεχίζεται να αναφέρεται ο Άτλας σαν αδερφός). Στις Ωδές του Οράτιου, στην Ωδή 1.3 ο Οράτιος γράφει "audax Iapeti genus ... Ignem fraude mala gentibus intulit" (" Το θαρραλέο τέκνο του Ιαπετού [δηλ. ο Προμηθεύς]... έφερε τη φωτιά στους ανθρώπους με κακή απάτη")
Ο Ησίοδος και άλλοι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς θεωρούσαν τους υιούς του Ιαπετού σαν τους πρόγονους της ανθρωπότητας και έτσι, μερικά από τα χειρότερα χαρακτηριστικά των ανθρώπων θεωρείται ότι έχουν κληρονομηθεί από αυτούς τους τέσσερις θεούς, ο καθένας εκ των οποίων αναφέρεται μένα συγκεκριμένο ηθικό ελάττωμα, το οποίο τους οδήγησε στην πτώση τους. Για παράδειγμα ο ραδιούργος και έξυπνος Προμηθέας θα μπορούσε να αναπαριστά τη ραδιουργία, ο ανίκανος και εύπιστος Επιμηθέας την ανοησία, ο ανθεκτικός και δυνατότερος Άτλας την υπερεκτίμηση των ορίων και ο αλαζών Μενοίτιος την απερίσκεπτη βία.
Ο Ιαπετός ως ο προγενήτορας της ανθρωπότητας, ταυτίστηκε αργότερα με τον Ιάφεθ (יֶפֶת), το γιό του Νώε, με βάση την ομοιότητα των ονομάτων τους και την παράδοση που αναφέρει ο Ιώσηπος στην Αρχαιολογία των Ιουδαίων, η οποία τοποθετεί τον Ιάφεθ σαν τον πρόγονο των "Ιαφεθιτών", δηλαδή τους Ινδοευρωπαίους. Ο Ιαπετός συνδέθηκε με τον Ιάφεθ από τον θεολόγο του 17ου αιώνα Matthew Pool (και πιο πρόσφατα από τον Robert Graves) από τον John Pairman Brown.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες της χειροτεχνίας Κατηγορία:Τιτάνες
Μάικλ Οντάατζε
Ο Μάικλ Οντάατζε (αγγλικά: Philip Michael Ondaatje: Κολόμπο, 12 Σεπτεμβρίου 1943 –) είναι Καναδός ποιητής και μυθιστοριογράφος, με καταγωγή από τη Σρι Λάνκα.
Έχει γίνει γνωστός περισσότερο από τα μυθιστορήματά του, και ιδιαίτερα από τον Άγγλο ασθενή (1992), που μεταφέρθηκε στον κινηματογράρο στη βραβευμένη με Όσκαρ ομώνυμη ταινία.
Βιογραφία
Ο Οντάατζε γεννήθηκε στη Σρι Λάνκα (τότε Κεϋλάνη) από γονείς μιγάδες ολλανδικής και σιναλέζικης καταγωγής. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν ακόμα νήπιο. Πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια κοντά σε συγγενείς του μέχρι που το 1954 πήγε στην Αγγλία για να ζήσει κοντά στη μητέρα του. Μετά το γυμνάσιο, στα δεκαοκτώ του χρόνια, έφυγε για τον Καναδά, όπου τελικά έμεινε για πάντα.
Άρχισε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Μπίσοπς στο Κεμπέκ, αλλά μετά από τρία χρόνια μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, από όπου έλαβε το πρώτο του πτυχίο στις θεωρητικές επιστήμες (Bachelor of Arts, 1965). Κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κουίνς στο Κίνγκστον του Οντάριο (Master of Arts, 1967). Με το τέλος των σπουδών του, άρχισε να διδάσκει Αγγλικά στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο (Λονδίνο, Οντάριο) και κατόπιν Αγγλική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Γιορκ στο Τορόντο.
Λογοτεχνικό έργο
Ο Μάικλ Οντάατζε έκανε την πρώτη του λογοτεχνική εμφάνιση το 1962 με μερικά ποιήματα που δημοσιεύθηκαν σε σπουδαστικό περιοδικό του Πανεπιστημίου Μπίσοπς. Το πρώτο βιβλίο του ήταν η ποιητική συλλογή Τα αχόρταγα τέρατα (The Dainty Monsters), που κυκλοφόρησε το 1967. Το 1976 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Εξερχόμενος σφαγής (Coming Through Slaughter). Ακολούθησε το μυθιστόρημα Στο δέρμα του λιονταριού (In the Skin of a Lion), για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο του Γενικού Κυβερνήτη του Καναδά για τη χρονιά 1987. Έγινε διάσημος με το τρίτο μυθιστόρημά του με τίτλο Ο Άγγλος ασθενής (1992), το οποίο κέρδισε το Βραβείο του Γενικού Κυβερνήτη του Καναδά για τη χρονιά 1992, το Βραβείο Μπούκερ της ίδιας χρονιάς, και έγινε κινηματογραφικό έργο που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το 1996.
Η εμπορική επιτυχία του Ἄγγλου ασθενή (του βιβλίου, αλλά και της ταινίας), επέτρεψε στον Οντάατζε να εγκαταλείψει τη διδασκαλία και να ασχοληθεί αποκλειστικά με το γράψιμο. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Το φάντασμα της Ανίλ (Anil's Ghost, 2000), Ντιβισαντέρο (Divisadero, 2007), Το τραπέζι της γάτας (The Cat's Table, 2011) και Φώτα πολέμου (Warlight, 2018). Από το 1969 μέχρι το 2006 δημοσίευσε επίσης έντεκα ποιητικά έργα.
Ο Μάικλ Οντάατζε και η σύζυγος του Λίντα Σπάλντινγκ (Linda Spalding) επιμελούνται επίσης το καναδικό λογοτεχνικό περιοδικό Brick.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Καναδοί ποιητές
Φαχρέλ
Το Καρτάλπιναρ ή Φαχρέλ είναι χωριό της περιφέρειας Αρνταχάν της Τουρκίας. Στο χωριό μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο 1877-1878 Πόντιοι πρόσφυγες από τις περιοχές του Ερζιντσάν. Από το χωριό αυτό οι κάτοικοι μετά το 1919 εγκαταστάθηκαν στα χωριά Ηλιόλουστο Κιλκίς, Ακρίτας Κιλκίς και Λευκώνας Σερρών.
Στο χωριό σήμερα κατοικούν Κούρδοι οι οποίοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Το χωριό βρίσκεται περί τα 5 χιλιόμετρα βορειανατολικά της πόλης του Αρνταχάν στην δυτική όχθη του Κουρά ποταμού ο οποίος και εκβάλλει στην Κασπία Θάλασσα διασχίζοντας και την πόλη της Τιφλίδας.
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Άκτιον ΙΙΙ (ναρκοθέτις)
Ν/Θ ΑΚΤΙΟΝ (Ναρκοθέτις) / Ν-04
Πρώην ‘LSM 301’.
Ιδίου τύπου πλοίo: 'Αμβρακία IV' Στις 18 Οκτωβρίου 1944 θεσπίζεται το πλοίο στα Ναυπηγεία ‘U.S. Navy Yard, Charleston, S.C.' Στις 19 Νοεμβρίου 1944 καθελκύστηκε. Στις 1 Ιανουαρίου 1945 τέθηκε σε λειτουργία. Στις 22 Δεκεμβρίου 1952 παροπλίστηκε από το ναυτικό των Η.Π.Α. στο Charleston. Το 1953 εξουσιοδοτήθηκε η εταιρεία Ira S. Bushey & Sons Inc., Brooklyn, NY για μετασκευή σε ναρκοθετικό για το Ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Στις 27 Φεβρουαρίου 1953 ξεκίνησε η μετασκευή του. Στις 20 Νοεμβρίου 1953 τελείωσε η μετασκευή του Την 1 Δεκεμβρίου 1953 παραχωρήθηκε στην Ελλάδα. Την 1 Οκτωβρίου 1960 επανα-ταξινομήθηκε από το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών ως MMC-6. To 2000 παροπλίστηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές Ναρκοθέτιδες
Κάλλιππος
Ο Κάλλιππος (370-300 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός.
Βιογραφία
Ο Κάλλιππος έκανε προσεκτικές μετρήσεις της χρονικής διάρκειας των εποχών, βρίσκοντας (αρχής γενομένης με την εαρινή ισημερία) να είναι 94 ημέρες, 92 ημέρες, 89 ημέρες και 90 ημέρες. Αυτή η διακύμανση των εποχών συνεπάγεται μεταβολή της ταχύτητας του Ήλιου, που ονομάζεται ηλιακή ανωμαλία. Επίσης, ακολούθησε το έργο του Μέτωνος του Αθηναίου για να μετρήσει το μήκος του χρόνου και να κατασκευάσει ένα ακριβές ηλιοσεληνιακό ημερολόγιο. Ο κύκλος του Μέτωνος διαθέτει 19 τροπικά έτη και 235 συνοδικούς μήνες σε 6940 ημέρες. Ο κύκλος του Καλλίππου συγχρονίζει ημέρες ανά τροχιά και περιστροφές ανά τροχιά εντός του κύκλου του Μέτωνος, επισημαίνοντας τη διαφορά μετά από 4 μετωνικούς κύκλους, να είναι διάρκειας 76 ετών. Η διάκριση των περιστροφών και των ημερών συνάγει γνώση του κύκλου μεταπτώσεως.
Ο Κάλλιππος ξεκίνησε τις παρατηρήσεις του κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου, 330 π.Χ. (28 Ιουνίου στο ιουλιανό ημερολόγιο). Η αρχική θέση του κύκλου του Καλλίπου, η αστρική θέση και ο αστρικός χρόνος (για το συγχρονισμό μέτρησης της έκλειψης), χρησιμοποιήθηκε από τους μετέπειτα αστρονόμους για τη βαθμονόμηση των παρατηρήσεών τους σε σχέση με τις επόμενες εκλείψεις. Ο κύκλος Καλλίππου των 76 ετών χρησιμοποιείται στο μηχανισμό των Αντικυθήρων, ένα αρχαίο αστρονομικό μηχανικό ρολόι παρατήρησης του 2ου αιώνα π.Χ. (που ανακαλύφθηκαν στα ύδατα της Μεσογείου στην Ελλάδα). Ο μηχανισμός έχει μια επιλογή για τον κύκλο του Καλλίππου και τα 76 χρόνια του αναφέρονται στο ελληνικό κείμενο του εγχειριδίου αυτής της παλιάς συσκευής για τον προσδιορισμό των φάσεων της Σελήνης.
Τέλος, έχει δοθεί το όνομα του Καλλίπου σε έναν από τους κρατήρες της Σελήνης.
Σουλάρι Αρκαδίας
Το Σουλάρι είναι μικρό ιστορικό χωριό της Αρκαδίας, κοντά στη Μεγαλόπολη και χτισμένο στους πρόποδες του Ταΰγετου σε υψόμετρο 540 μέτρων. Βρίσκεται μεταξύ Λεονταρίου και Βουτσαρά στον επαρχιακό δρόμο Λεονταρίου-Σπάρτης.
Έχει ελάχιστους κατοίκους, που ασχολούνται με τη γεωργία. Κοντά του είναι το χωριό Φαλαισία και η Μονή Μπούρα. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Φαλαισίας. Κατά την απογραφή του 1991 απογράφησαν 61 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 2001 109.