cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φηρά Θήρας
Τα Φηρά είναι η πρωτεύουσα του δήμου Θήρας της Σαντορίνης. Η πόλη της Θήρας είναι χτισμένη στο "φρύδι" της καλντέρας, σε υψόμετρο περίπου 250 μέτρων και με βάση την απογραφή του 2001 έχει 2.113 κατοίκους. Επίνειο τους είναι ο Όρμος Φηρών Θήρας.
Ιστορία
Η πόλη της Θήρας (Φηρά) ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, κατόπιν συμφωνίας όλων των αρχών του νησιού για την επιλογή του χώρου, όταν οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν την παλιά πρωτεύουσα, το καστέλι του Σκάρου που βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού Ημεροβιγλίου, η οποία είχε υποστεί ζημιές από σεισμούς. Η πόλη της Θήρας αποτελεί έδρα Ο.Τ.Α. από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, πρωτεύουσα του νησιού και της ομώνυμης επαρχίας από τότε έως και την τελευταία διοικητική μεταβολή (Καλλικράτης Ν.3852/2010).
Μουσείο Προϊστορικής Θήρας
Το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας εγκαινιάστηκε την Κυριακή 26 Μαρτίου του 2000 από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο και περιλαμβάνει, κατά κύριο λόγο, ευρήματα από τον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου καθώς και ευρήματα από ορυχείο των Φηρών, τη Θηρασιά και τα Χριστιανά.
Ανάμεσα στα εκθέματα που μπορεί να δει κανείς στο μουσείο είναι οι τοιχογραφίες των Γυναικών, των Παπύρων, των Κυανοπιθήκων και των Τετραπόδων.
Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας στεγάζεται σε κτίριο που χτίστηκε το 1960. Στις προθήκες του υπάρχουν εκθέματα που καλύπτουν τη μακραίωνη ιστορία του νησιού, από την αρχαϊκή έως και τη ρωμαϊκή περίοδο. Πριν τον σεισμό του 1956 στεγαζόταν σε άλλο κτίριο, το οποίο είχε χτιστεί το 1902 χάρη στις προσπάθειες του Γερμανού καθηγητή Hiller von Gaertringen, ο οποίος είχε κάνει τις ανασκαφές στην Αρχαία Θήρα. Το κτίριο, όμως, αυτό, καταστράφηκε από τον σεισμό του 1956.
Καθεδρικοί Ναοί
μικρογραφία|250px|δεξιά|Ο Καθολικός Καθεδρικός ναός. Στην πόλη της Θήρας είναι η έδρα τόσο της Ορθόδοξης, όσο και της Καθολικής Μητροπόλεως της Σαντορίνης.
Καθολικός Καθεδρικός Ναός
Ο Καθολικός καθεδρικός ναός βρίσκεται στην καθολική συνοικία της πόλης της Θήρας και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ο προσεισμικός ναός υπέστη πολύ μεγάλες ζημιές με τον σεισμό του 1956, αλλά αναστηλώθηκε.
Spiritual Genocide
Spiritual Genocide είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Destruction, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Νοεμβρίου του 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast". Στις Ηνωμένες Πολιτείες το άλμπουμ εκδόθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2013.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν μέσα στο 2012, με γκεστ συμμετοχές από τους Tom Angelripper και Αντρέας Γκερέμια στο "Legacy of The Past", Όλι Κάιζερ στο "Carnivore", ενώ κιθάρες έπαιξαν σε διάφορα κομμάτια ο Χάρι Γουίλκενς και ο Ολ Ντράκε.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες προς θετικές, με το "Metal Storm" να το βαθμολογεί με 7,1 / 10, το "The Metal Observer" με 9 / 10, το "Angry Metal Guy" με 2,5 / 5, το "Blabbermouth" με 8,5 / 10, το "Metal Forces" με 9 / 10 και το "Metal Archives" με 64 %.
Τα μέλη των Destruction
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Spiritual Genocide" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Destruction Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Πτέρυγα
Ο όρος πτέρυγα μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα:
211
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 211 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
212
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 212 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βουλή των Αντιπροσώπων (Ιαπωνία)
Η Βουλή των Αντιπροσώπων (Ιαπωνικά: 衆議院, προφέρεται: Σουγκίιν) είναι η κάτω βουλή του διθάλαμου Ιαπωνικού Κοινοβουλίου, του μοναδικού νομοθετικού σώματος της χώρας. Αποτελείται από 465 μέλη που εκλέγονται με δημοκρατικές άμεσες εκλογές για τετραετή θητεία. Ο τρόπος οργάνωσης, οι εξουσίες και αρμοδιότητες της Βουλής ορίστηκαν στο Ιαπωνικό Σύνταγμα του 1947, στα άρθρα από 41 ως 64. Η άνω βουλή του Ιαπωνικού Κοινοβουλίου είναι η Βουλή των Συμβούλων.
Μόνιμες επιτροπές
Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει 17 μόνιμες επιτροπές:
Επίσης, υπάρχουν ειδικές επιτροπές που σχηματίζονται όταν κρίνεται απαραίτητο, των οποίων ο αριθμός των μελών, οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες ορίζονται με νόμο.
Εκλογικό σύστημα
Τα 465 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό:
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Ιάπωνες πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών, εκτός αν έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ιαπωνίας
The Subways
Οι The Subways είναι ένα αγγλικό ροκ συγκρότημα από το Welwyn Garden City στο Χερτφορτσάιρ. Το πρώτο τους άλμπουμ, το Young for Eternity, κυκλοφόρησε στις 4 Ιουλίου 2005 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 14 Φεβρουαρίου 2006 στις ΗΠΑ. Το δεύτερο άλμπουμ τους, το All or Nothing, κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου 2008 και το τρίτο άλμπουμ τους στις 19 Σεπτεμβρίου 2011. Το τέταρτο άλμπουμ του συγκροτήματος κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Αγγλικά indie rock συγκροτήματα
Νίκος Μπαμπανικολός
O Νίκος Μπαμπανικολός γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1934 στην Αθήνα και είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνιζόταν σε όλες τις θέσεις, από πλέι-μέικερ έως σέντερ, είχε ύψος 1,86, με αποτέλεσμα να έχει πολλά παρατσούκλια κατά καιρούς, όπως: «Μπάμπα», «Αλόγας» και «Βαλεντίνο». μικρογραφία|181x181εσ Είναι απόγονος του Μήτρου (Δημήτρη) Μπαμπανικολού, ο οποίος υπήρξε καπετάνιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Καριέρα
Σε ηλικία 14 ετών (1948) ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του μπάσκετ φορώντας τη φανέλα του Τρίτωνα, υπό τις οδηγίες του προπονητή, Πόλυ Πολυτιμίδη, ο οποίος έγινε και ο μέντορας του στην πορεία. Παράλληλα εκτέλεσε και χρέη προπονητή στις ομάδες Νέων και Γυναικών του Τρίτωνα (1954-56).
Το 1956 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, όπου αγωνίστηκε για 8 χρόνια, έως το 1964. Μεγάλη στιγμή για την καριέρα του αλλά και του συλλόγου, η κατάκτηση του πρώτου Πρωταθλήματος Ελλάδος (1958). Τη σύνθεση της πρωταθλήτριας ΑΕΚ αποτελούσαν οι Μπαμπανικολός, Ευαγγελάτος, Καραμανλής, Παπαθανασίου, Σεβδινόγλου, Τζέκος, Τζιλιτζόγλου, Χατζηράπτης, Τερκεσίδης και Δερμανούτσος. Επίσης, πανηγύρισε και άλλα 2 Πρωταθλήματα (1963, 1964) και 2 Πρωταθλήματα Κέντρου (1960, 1961).
Στη διάρκεια της θητείας του στο Ναυτικό (1956-59), υπήρξε προπονητής στην ομάδα Δοκίμων του Βασιλικού Ναυτικού αλλά και της ομάδας του Ναυτικού. Το 1964 αποφάσισε να κρεμάσει τη φανέλα του και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Ανέλαβε προπονητής στην ομάδα μπάσκετ του Παλαιού Φαλήρου, και μέσα σε τρεις σεζόν κατάφερε να πανηγυρίσει την άνοδο από την Γ’ κατηγορία στην Α’ κατηγορία Αθηνών. Το 1968 ανέλαβε χρέη εφόρου στο τμήμα του στίβου της ΑΕΚ, όπου και παρέμεινε έως το 1970.
Για χρόνια υπήρξε Πρόεδρος του ΣΠΑΚΕ (Σύλλογος Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδος) και σήμερα είναι επίτιμος Πρόεδρός του. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2019 ίδρυσε τον Σύλλογο Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ, στον οποίο είναι και Πρόεδρος και από το 2015 είναι μέλος του ΔΣ της ΚΑΕ ΑΕΚ.
Υπήρξε εμπνευστής του υπότιτλου της αφίσας της ταινίας «1968» του Τάσου Μπουλμέτη με την ατάκα «Κερδίσαμε γιατί δεν μπορούσαμε να χάσουμε μπροστά σε 80.000 κόσμο», στην οποία και συμμετείχε. Mάλιστα, εκείνο το συγκλονιστικό βράδυ του Απρίλη στο Καλλιμάρμαρο, όπου η ΑΕΚ στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης, καθόταν με ένα μικρόφωνο ανάμεσα στους δύο πάγκους και έδινε κατά καιρούς οδηγίες στους παίκτες της «Βασίλισσας» (Γιώργο Αμερικάνο, Χρήστο Ζούπα, Γιώργο Τρόντζο, Λάκη Τσάβα, Αία Λαρεντζάκη, Στέλιο Βασιλειάδη, Αντώνη Χρηστέα, Νίκο Νεσιάδη, Πέτρο Πετράκη και Ανδρέα Δημητριάδη).
Επαγγελματικά και ενώ αγωνιζόταν στην ΑΕΚ, υπήρξε υπάλληλος των Τουρκικών Αερογραμμών ΤΗΥ (1958-1962). Στη συνέχεια διετέλεσε Διευθυντής Πωλήσεων της Olympic Cruises (1962-1966) και Αντιπρόσωπος ξένων Οίκων Κλωστοϋφαντουργίας (1967-2010).
Εθνική Ελλάδος
Ήταν διεθνής τόσο με την Εθνική Ελλάδος (6 συμμετοχές), όσο και με την Εθνική Ενόπλων Δυνάμεων (7 συμμετοχές), ενώ λόγω της αθλητικότητάς του υπήρξε και αθλητής των Εθνικών Ομάδων στίβου και βόλεϊ.
Τίτλοι - Διακρίσεις
2 Συμμετοχές στη Μικτή Αθηνών Καλαθοσφαίρισης (1952, 1958)
1 Πρωτάθλημα με την Εθνική Ενόπλων Βόλεϊ (1957)
3 Πρωταθλήματα Ελλάδος Καλαθοσφαίρισης  (1958, 1963, 1964)
Ατομικοί
2ος στους διασυλλογικούς Γ.Σ. Αμαρουσίου Α.Ε. Νικαίας στα 800 μέτρα με ρεκόρ 1,56 λεπτά: (1954)
1ος στο άλμα τριπλούν στους Παν-ναυτικούς Αγώνες με ρεκόρ 13,80 μ.: (1957)
3ος στο άλμα απλούν στους Παν-ναυτικούς Αγώνες: (1957)
Βράβευση από την ΑΕΚ λόγω της αποχώρησής του από την ενεργό δράση: (1964)
Βραβείο Ήθους από τον Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών: (1965)
Βραβείο από την ΕΟΚ για την προσφορά του στην Ελληνική Καλαθοσφαίριση: (1985)
Βραβείο από τον Δήμο Αθηναίων για την προσφορά του στην Ελληνική Καλαθοσφαίριση: (1989)
Βραβείο από τον Σύνδεσμο Ελλήνων Προπονητών Καλαθοσφαίρισης (ΣΕΠΚ) για την προσφορά του στην Ελληνική Καλαθοσφαίριση (2016)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Νίκος Μπαμπανικολός στη σελίδα της ΚΑΕ ΑΕΚ
Ο Νίκος Μπαμπανικολός στην εκπομπή της ΕΡΑΣΠΟΡ «ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΠΟΡ»
Στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
Συνέντευξη του Νίκου Μπαμπανικολού στον ιστιότοπο basketikos.gr
3-φθοροπροπίνιο
Το προπινυλοφθορίδιο-3 ή 3-φθοροπροπίνιο ή (φθορομεθυλο)ακετυλένιο ή προπαργυλοφθορίδιο είναι η χημική ένωση με χημικό τύπο C3H3F και σύντομο συντακτικό FCH2C≡CH. Ανήκει στα αλκινυλοαλογονίδια, δηλαδή στα άκυκλα με ένα τριπλό δεσμό, οργανομονοαλογονίδια. Τα δυο (2) άτομα άνθρακα του τριπλού δεσμού βρίσκονται σε υβριδισμό sp και συνδέονται με τριπλό δεσμό, δηλαδή ένα (1) σ και δύο (2) π. Έχει τα ακόλουθα τέσσερα (4) ισομερή θέσης:
Με απόσπαση υδραλογόνων
Με απόσπαση δύο μορίων υδραλογόνου από 1,1-διαλο-3-φθοροπροπάνιο, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), με καλύτερα αποτελέσματα αν τα άλλα αλογόνα δεν είναι κι εκείνα φθόριο, παράγεται προπινυλοφθορίδιο-3. :
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση δύο μορίων αλογόνου από 1,1,2,2-τετρααλο-3-φθοροπροπάνιο, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται προπινυλοφθορίδιο-3. Καλύτερη απόδοση αν τα άλλα αλογόνα δεν είναι κι εκείνα φθόριο :
Από προπινυλοχλωρίδιο-1
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε προπινυλοχλωρίδιο-3 παράγεται προπινυλοφθορίδιο-3 :
Προσθήκη υπαλογονώδους οξέος
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε προπινυλοφθορίδιο-3 παράγεται 1-αλο-3-φθοροπροπανόνη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση προπινυλοφθορίδιου-3 σχηματίζεται αρχικά αλλυλοφθορίδιο και στη συνέχεια (με περίσσεια υδρογόνου) προπυλοφθορίδιο-1. :
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) (αλογόνωση) προπινυλοφθορίδιου-3 έχουμε προσθήκη στον τριπλό δεσμό. Παράγεται αρχικά 1,2-διαλο-3-φθοροπροπένιο και στη συνέχεια (με περίσσεια αλογόνου) 1,1,2,2-τετρααλο-3-φθοροπροπάνιο. :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε προπινυλοφθορίδιο-3 παράγεται (φθορομεθυλο)προπενονιτρίλιο:
Προσθήκη μονοξειδίου του άνθρακα
1. Με προσθήκη μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και νερού (H2O), παράγεται 4-φθοροβουτεν-2-ικό οξύ:
2. Με προσθήκη μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και αλκοόλης (ROH), παράγεται 4-φθοροβουτεν-2-ικός αλκυλεστέρας:
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση προπινυλοφθορίδιου-3, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 και παράγει 1-υδροξυ-3-φθοροπροπανόνη :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4). Π.χ.:
2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου:
Προσθήκη αλκοολών
Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε προπινυλοφθορίδιο-3 παράγεται αλκυλο[(φθορομεθυλο)αιθενυλο]αιθέρας :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγεται οξοφθοροπροπανικό οξύ :
Υποκατάσταση φθορίου από υδροξύλιο
Υδρόλυση με αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) προς προπιν-2-όλη-1 :
Παραγωγή αλκαδιινίου
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς αλαδιίνιο. Π.χ. :
Παραγωγή νιτριλίου
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς βουτιν-3-νιτρίλιο :
Παραγωγή αλκινίου
Με αλκυλολίθιο (RLi) προς αλκίνιο :
Παραγωγή θειόλης
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) προς προπινοθειόλη :
Παραγωγή θειαιθέρα
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αλκυλοπροπιν-2-υλοθειαιθέρα :
Παραγωγή προπινυλιωδιδίου-3
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) προς προπινυλοοϊωδίδιο-3 :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται προπινυλολίθιο-3:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Παραγωγή 3-φαινυλοπροπίνιου
Με αιθινυλίωση κατά Friedel-Crafts βενζολίου παράγεται 3-φαινυλοπροπίνιο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλκινυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Ντουρσούν Καρατάς
Ο Ντουρσούν Καρατάς (τουρκ. Dursun Karataş) ήταν Τούρκος κομμουνιστής κουρδικής καταγωγής και επικεφαλής των οργανώσεων Επαναστατική Αριστερά (τουρκ. Dev Sol) και DHKP-C. Το DHKP-C θεωρείται ως «τρομοκρατική οργάνωση» από την Τουρκία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ.
Βιογραφία
Ο Καρατάς ίδρυσε αρχικά την Επαναστατική Αριστερά το 1978 ως διάσπαση του Επαναστατικού Δρόμου (τουρκ. Dev Yol). Η ομάδα είχε ως έδρα την Κωνσταντινούπολη.
Ύστερα από την καταστολή της οργάνωσης από την αστυνομία, ο Καρατάς απήχθη και κρατήθηκε από τον δεύτερο στην ιεραρχία της Μπεντρί Γιαγάν στις 13 Σεπτεμβρίου 1993. Ο Καρατάς εν τέλει δραπέτευσε και η Επαναστατική Αριστερά διασπάστηκε. Ο Καρατάς και οι υποστηρικτές του συγκρότησαν το DHKP-C.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1994 συνελήφθη στα σύνορα Γαλλίας-Ιταλίας και καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκισης. Το 2006 καταδικάστηκε ερήμην από ένα βελγικό δικαστήριο.
Ένα δικαστήριο της Άγκυρας αποφάσισε το 2007 την απόδοση αποζημίωσης ύψους 1.000 τουρκικών λιρών από το τουρκικό κράτος προς τον Καρατάς, ο οποίος δικαζόταν ερήμην για 27 χρόνια για ένταξη σε παράνομη οργάνωση, καθώς και για την παράνομη κατοχή όπλων και πλαστών εγγράφων. Η απόφαση ανέφερε: «Η δίκη Καρατάς ξεκίνησε στο Στρατοδικείο Ορντού το 1981 και δεν έχει ολοκληρωθεί έκτοτε. Αποφασίζουμε ότι η Τουρκία οφείλει να πληρώσει αποζημίωση στον Καρατάς για μία τόσο χρονοβόρα δίκη».
Εξέγερση του DHKP-C
Η εξέγερση του DHKP-C στην Τουρκία αναφέρεται στη μαρξιστική-λενινιστική εξέγερση που διεξάγεται από το Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα-Μέτωπο εναντίον της Τουρκίας από το 1990. Η εξέγερση ξεκίνησε από πολιτικές δολοφονίες στις αρχές της δεκαετίας του '90 και κλιμακώθηκε αργότερα με τη χρήση βομβιστών αυτοκτονίας.
Το DHKP-C ξεκίνησε να χρησιμοποιεί βομβιστές αυτοκτονίας στις επιχειρήσεις του το 2001 με επιθέσεις απέναντι στην τουρκική αστυνομία τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2001, ένας βομβιστής αυτοκτονίας σκοτώθηκε μαζί με άλλους τρεις ανθρώπους στην Κωνσταντινούπολη, όντας η πιο φονική επίθεση της οργάνωσης.
Επιχειρήσεις της αστυνομίας στην Τουρκία έχουν αποδυναμώσει την οργάνωση, καθώς το DHKP-C δεν έχει πραγματοποιήσει κάποια σημαντική επίθεση από το 2003, όπου η ζώνη με εκρηκτικά που φορούσε η γυναίκα βομβίστρια αυτοκτονίας Σενγκούλ Ακούρτ εξεράγη κατά λάθος στις 20 Μαΐου 2003 σε μία τουαλέτα την ώρα που προετοιμαζόταν για δράση.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2012, ένας βομβιστής αυτοκτονίας και μέλος του DHKP-C ανατινάχθηκε στην περιοχή Σουλτανγκαζή της Κωνσταντινούπολης, σκοτώνοντας επιπλέον και έναν αστυνομικό. Η τουρκική αστυνομία ταυτοποίησε τον βομβιστή ως Ιμπραχίμ Τσουχαντάρ.
Θάνατος
Ο Καρατάς πέθανε στις 11 Αυγούστου 2008 στο Άρνεμ της Ολλανδίας. Ορισμένες πηγές ανέφεραν αρχικά ότι πέθανε στο Βέλγιο, ωστόσο ο εκπρόσωπος της οργάνωσης στις Βρυξέλλες Μπαχάρ Κιμγιονούρ δήλωσε ότι φίλοι του Καρατάς συγκεντρώθηκαν στην Ολλανδία για πουν το τελευταίο αντίο. Η ταφή του έγινε στο τζεμεβή του Γκαζιοσμάνπασα της Κωνσταντινούπολης, ενώ στην κηδεία του παρευρέθηκαν πάνω από 20.000 άνθρωποι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι κομμουνιστές Κατηγορία:Τούρκοι επαναστάτες Κατηγορία:Κούρδοι
214
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 214 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπρούνο Βάλε (Ιταλός ποδοσφαιριστής)
Ο Μπρούνο Βάλε (γεννημένος στις 10 Ιουλίου 1911 στην πόλη Ριέκα της σημερινής Κροατίας), είναι Ιταλός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου. Καθ'όλη τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Βάλε αγωνίστηκε σε ομάδες της Ιταλίας.
Καριέρα
Ο Μπρούνο Βάλε έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Προ Γκορίτσια, με την οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1930, σε ηλικία 19 ετών. Στην ομάδα της Γκορίτσια παρέμεινε για τέσσερα χρόνια.
Τη διετία 1934-36, ο Μπρούνο Βάλε αγωνίστηκε αρχικά στη Αλεσσάντρια Κάλτσιο (1934-35) κι έπειτα στην Ουνιόνε Αρέθο (1935-36).
Το 1936 μεταπήδησε στη Ουνιόνε Βενέτσια, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας συνολικά 52 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας τρία γκολ. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στη Βενέτσια, ο Μπρούνο Βάλε πραγματοποίησε κατά διαστήματα εξαιρετικές εμφανίσεις, οι οποίες προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων τόσο εντός, όσο και εκτός Ιταλίας. Τελικώς, η ομάδα η οποία κατάφερε να τον αποκτήσει ήταν η Ίντερ, τότε ονομαζόμενη ''Α.Σ. Αμπροζιάνα-Ίντερ''.
Την περίοδο 1941-42 ο Βάλε αγωνίστηκε με τη φανέλα της Μπρέσια Κάλτσιο, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 32 εμφανίσεις. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν η Προ Γκορίτσια, η ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα.
Το 1945 αγωνίστηκε στη Νοβάρα Κάλτσιο, ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο μεταγράφηκε στη Ρετζιάνα. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1946-47, ο Μπρούνο Βάλε αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή του ποδοσφαιρική καριέρα.
Προπονητική καριέρα
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στη Ρετζιάνα τη σεζόν 1946-47 ο Μπρούνο Βάλε είχε διπλό ρόλο, καθώς εκτελούσε χρέη παίκτη / προπονητή της ομάδος. Το 1947 ανέλαβε προπονητής στη Κάλτσιο Φανφούγια, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1948 προσλήφθηκε ως προπονητής στη ΣΠΑΛ, στην οποία παρέμεινε επίσης για ένα χρόνο.
Το 1958, ο Μπρούνο Βάλε βρέθηκε στην Ελλάδα και εργάστηκε ως προπονητής στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για σχεδόν δύο χρόνια (ως τον Απρίλιο του 1960), έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Ελλάδας (1959) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1959), ενώ κοουτσάρισε τον Ολυμπιακό στους διπλούς αγώνες με τη ΑΚ Μίλαν στην πρώτη συμμετοχή της ομάδας και γενικότερα ελληνικού συλλόγου σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής
Ως προπονητής
Παραπομπές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΚ Φανφούγια 1874 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Αρέθο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Αλεσσάντρια Κάλτσιο 1912
Αρχή του Λε Σατελιέ
Η Αρχή του Λε Σατελιέ προτάθηκε από το Γάλλο χημικό Ανρί Λουί Λε Σατελιέ και εξηγεί πως επηρεάζεται η χημική ισορροπία στις μεταβολές της πίεσης, θερμοκρασίας και συγκέντρωσης των αντιδρώντων και προϊόντων μιας αντίδρασης. Η Αρχή του Λε Σατελιέr δηλώνει ότι:
Ένα σύστημα σε χημική ισορροπία αποκρίνεται σε μία μεταβολή προς την κατεύθυνση που ελαχιστοποιεί την επίδραση της μεταβολής.
Πηγές
Atkins, P., De Paula, (2006). Atkins' physical chemistry (6η εκδ.)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομοιόσταση
Άλμα εις ύψος στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου
thumb|right|Η Πρωταθλήτρια το 2013 και 2014, Άνα Σίμιτς. Το Άλμα εις ύψος στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου έχει διεξαχθεί 20 φορές από την ίδρυση των αγώνων το 1994 και 21 συνολικά από τους δοκιμαστικούς το 1991. Από το 1991 έως σήμερα έχουν αναδειχθεί 11 Πρωταθλητές από 6 διαφορετικές χώρες.
Η πρώτη Πρωταθλήτρια ήταν η Βουλγάρα Τερέζα Μαρίνοβα, το 1991 και η πιο πρόσφατη είναι η Βουλγάρα Βενελίνα Βένεβα–Ματέεβα, το 2015. Η χώρα με τους περισσότερους Πρωταθλητές είναι η Βουλγαρία και η Ρουμανία με 6 τίτλους και ακολουθούν η Μολδαβία με 4, η Κροατία και η Τουρκία με 2 και η Ελλάδα με 1.
Εξέλιξη ρεκόρ
Το πρώτο ρεκόρ των Βαλκανικών Αγώνων Κλειστού Στίβου στο Άλμα εις ύψος των γυναικών, πραγματοποιήθηκε στο δοκιμαστικό Πρωτάθλημα του 1991, από την Βουλγάρα Τερέζα Μαρίνοβα, με επίδοση 1.87, που διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στον Πειραιά. Από το 1991 το ρεκόρ αυτό έχει καταρριφθεί μία φορά. Το ρεκόρ σήμερα είναι 1.97 και σημειώθηκε από την Στέφκα Κοσταντίνοβα, το 1994.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Άλμα εις ύψος
Καρυά Αχαΐας
Με το όνομα Καρυά υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αχαΐα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
215
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 215 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Η Μούμια: Η Αυτοκρατορία του Δράκου
Η ταινία Η Μούμια: Η Αυτοκρατορία του Δράκου (αγγλικά: The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor) είναι κινηματογραφική ταινία παραγωγής της Universal Pictures. Είναι μια αμερικανική ταινία είδους τρόμου και περιπέτειας, παραγωγής 2008, και χρονικά είναι συνέχεια της ταινίας Η Μούμια και της ταινίας Η Μούμια Επιστρέφει, με τον Στίβεν Σόμμερς, που σκηνοθέτησε τις δυο προηγούμενες ταινίες, να αναλαμβάνει το πόστο του παραγωγού σε αυτήν την ταινία και με πρωταγωνιστές τους Μπρένταν Φρέιζερ, Μαρία Μπελό, Τζον Χάννα και τον Τζετ Λι στον ρόλο του Αυτοκράτορα Χαν. Η ταινία αυτή σκηνοθετήθηκε από τον Ρομπ Κόεν, ενώ την μουσική συνέθεσε ο Ράντυ Έλντερμαν.
Σε αντίθεση με τις προηγούμενες δυο ταινίες,οι οποίες διαδραματίζονταν στην Αίγυπτο, αυτή εδώ διαδραματίζεται στην Κίνα.
Περίληψη
Πριν από χιλιάδες χρόνια, στην Μακρινή Κίνα η μάγισσα Ζι Γιουάν καταράστηκε τον αυτοκράτορας Χαν και τον στρατό του να γίνει πέτρα. Πολλά χρόνια αργότερα όμως ο  Άλεξ Ο'Κόνελ απελευθερώνει αυτόν τον πήλινο στρατό του και έτσι θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει αυτά τα πλάσματα, συν τον αυτοκράτορα με στόχο να τους σταματήσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κίνα Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Χρήστος Πάρλας
Ο Χρήστος Πάρλας (28 Σεπτεμβρίου 1936 - 3 Απριλίου 2012) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε πρωταγωνιστής του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Στο θέατρο εργάστηκε ανελλιπώς, για πενήντα χρόνια, ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς και δευτεραγωνιστικούς ρόλους κλασικού και νεότερου ελληνικού και ξένου δραματολογίου, ενώ συμμετείχε σε αρκετές παραστάσεις αρχαίου δράματος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Τελείωσε το Γυμνάσιο της Πατριαρχικής Σχολής του Φωτίου Α'. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη από την οποία αποφοίτησε το 1957, αλλά και Σχολή Χορού του Κώστα Νίκολς. Το 1960 έγινε μέλος του Σ.Ε.Η. Τα πρώτα του θεατρικά βήματα τα έκανε όντας ακόμα σπουδαστής στη δραματική σχολή, ενώ η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο έγινε το 1958 στο Εθνικό Θέατρο, στην παράσταση Τέσσα. Από το 1959 έως και το 1968 εργάστηκε στο ελεύθερο θέατρο ως ηθοποιός και θιασάρχης. Την σεζόν 1965/66 υπήρξε συνθιασάρχης με τους Ανδρέα Φιλιππίδη, Νανά Σκιαδά και Λίλη Παπαγιάννη στο Θέατρο Θυμέλη, στη Θεσσαλονίκη. Συνέχισε την θεατρική του καριέρα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (1969-1974), ενώ στο Εθνικό Θέατρο επέστρεψε κατά τις περιόδους 1975–1982, 1992–1997 και 2000–2006. Τέλος, στο ελεύθερο θέατρο εργάστηκε και κατά τις περιόδους 1982–1992 και 1998–2000, ενώ εκτός από ηθοποιός περιστασιακά, ανέπτυξε και τις ιδιότητες του σκηνοθέτη και του μεταφραστή. Στο σύνολο της καριέρας του συνεργάστηκε με πολλούς και σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες (Αλέξης Σολομός, Πέλος Κατσέλης, Σπύρος Ευαγγελάτος, Αλέξης Μινωτής, Λεωνίδας Τριβιζάς κ.ά).
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε πρώτη φορά το 1962 στις ταινίες Δέκα μέρες στο Παρίσι και Ο γαμπρός μου ο δικηγόρος. Η συμμετοχή του σε κινηματογραφικές ταινίες υπήρξε μακροχρόνια, παίζοντας άλλοτε μεγάλους και άλλοτε μικρότερους ρόλους, σε κωμωδίες και δράματα. Για την ερμηνεία του στην ταινία 11.43, αντίο κέρδισε στο πρώτο βραβείο ανδρικής ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Παναμά, το 1968. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε μεταξύ άλλων, στις τηλεοπτικές σειρές Η κραυγή των λύκων (1981), Η εξαφάνιση του Τζον Αυλακιώτη (1985), Αλτάνα της Πάργας (1990) κ.ά. , ενώ συμμετείχε σε αρκετές παραστάσεις στο πλαίσιο του Θεάτρου της Δευτέρας. Μία από τις τελευταίες τηλεοπτικές του εμφανίσεις υπήρξε η συμμετοχή του στην αστυνομική σειρά Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα (2007). Από το 1959 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1980 συμμετείχε ως ηθοποιός φωνής, σε πληθώρα ραδιοφωνικών θεατρικών και λογοτεχνικών εκπομπών.
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Ηλεκτρονικές Πηγές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 04/2012 Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ίττα Λέμον
Η Μαργκαρέτα "Ίττα" Λουίζα Λέμον (Margaretta "Etta" Louisa Lemon) ΤΒΑ (22 Νοεμβρίου 1860 - 8 Ιουλίου 1953)  ήταν Αγγλίδα φιλόζωος και ιδρυτικό μέλος της  «Βασιλικής Εταιρείας για την Προστασία των Πτηνών»(RSPB). Έγινε γνωστή με την εκστρατείας της ενάντια στη χρήση φτερών στα καπέλα των κυριών, μόδα που είχε οδηγήσει στη θανάτωση δισεκατομμυρίων πτηνών για τα φτερά τους.
Το 1889 ίδρυσε στο Κρόιντον μαζί με την Ελάιζα Φίλιπς (Eliza Phillips) την οργάνωση "Fur, Fin and Feather Folk", η οποία δύο χρόνια αργότερα συγχωνεύτηκε με την επίσης ιδρυθείσα το 1889, στο Μάντσεστερ, «Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών» (SPB) της Έμιλι Ουίλιαμσον (Emily Williamson). Ο νέος οργανισμός υιοθέτησε τον τίτλο Εταιρεία και το καταστατικό συντάχθηκε από τον Φρανκ Λέμον (Frank Lemon), ο οποίος έγινε νομικός της σύμβουλος, και το 1892 σύζυγός της. Από το 1893 ως το 1904 ήταν επίτιμη γραμματέας της «Εταιρείας για την Προστασία των Πτηνών». Το 1904 η οργάνωση τέθηκε υπό την προστασία της Βασίλισσας της Αγγλίας και μετονομάστηκε σε «Βασιλική Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών».
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ακτιβιστές Κατηγορία:Καλή διαβίωση των ζώων
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2007-2008
Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για τη σαιζόν 2007-2008 ήταν το 20ο από καταβολής Α1, και διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής για τέταρτη φορά στην ιστορία του. Στην Α2 υποβιβάστηκαν η ΑΕΚ και ο Πανελλήνιος.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος, όπως διαμορφώθηκε στο τέλος της 22ης αγωνιστικής. Οι οκτώ πρώτοι συνέχισαν στα πλέι οφ, οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9-11 συνέχισαν στα πλέι άουτ, ενώ η τελευταία ομάδα της βαθμολογίας υποβιβάστηκε στην Α2. Βαθμολογικό σύστημα: 3 βαθμοί για νίκη με 3-0 και 3-1, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2, 1 βαθμός για ήττα με 3-2 και κανένας βαθμός για ήττα με 3-0 και 3-1.
Play out
Τα πλέι άουτ διεξήχθησαν σε έναν όμιλο με εντός-εκτός έδρας αγώνες, με τις τρεις ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9-11 στην κανονική περίοδο. Οι ομάδες μετέφεραν τους βαθμούς τους από την κανονική περίοδο. Ο ΠΑΟΚ μετέφερε 20 βαθμούς, η ΑΕΚ 16 και ο Εθνικός επίσης 16. Η ΑΕΚ κατέλαβε την τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στην Α2.
Αποτελέσματα
1Ο αγώνας διεκόπη μετά από τραυματισμό του πασαδόρου του Εθνικού, Γρηγόρη Σιδηρόπουλου, από κουτί μπύρας που εκτοξεύτηκε από οπαδό της ΑΕΚ και ενώ η ΑΕΚ προηγούταν με 1-0 σετ. Ο αγώνας κατοχυρώθηκε στον Εθνικό με 0-3, ενώ αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί από την ΑΕΚ.
Play off
Τα πλέι οφ διεξήχθησαν σε τρεις φάσεις.
Προημιτελικοί
Η πρώτη φάση ήταν η προημιτελική, όπου οι οκτώ πρωτές ομάδες της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος αγωνίστηκαν μεταξύ τους. Οι ομάδες που συμπλήρωσαν δύο νίκες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση, ενώ οι ηττημένες ομάδες αγωνίστηκαν για τις θέσεις 5-8.
Θέσεις 5–8
Στις θέσεις 5-8, οι τέσσερις ομάδες αγωνίστηκαν για την 5η θέση, που έδινε το τελευταίο εισιτήριο για τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η πρόκριση κρίθηκε στις τρεις νίκες. Η ΕΑΠ επικράτησε του Μίλωνα με 3-0 νίκες και η Κηφισία απέκλεισε τον Άρη με 3-2.
Θέσεις 5–6
Η ΕΑ Πατρών και η Κηφισιά αγωνίστηκαν για την 5η θέση που έδινε το εισιτήριο για το Τσάλεντζ Καπ. Η ΕΑΠ επικράτησε με 3-0 νίκες. Η Κηφισιά με την 6η θέση προκρίθηκε στο 1ο βαλκανικό κύπελλο.
Ημιτελικοί
Στη δεύτερη φάση των πλέι οφ αναμετρήθηκαν ο Παναθηναϊκός με τη Λαμία και ο Ηρακλής με τον Ολυμπιακό. Οι ομάδες που συμπλήρωσαν τρεις νίκες προκρίθηκαν στον τελικό, ενώ οι ηττημένες αγωνίστηκαν για την 3η θέση.
Μικρός τελικός
Στο μικρό τελικό αναμετρήθηκαν ο Ολυμπιακός και η Λαμία. Ο Ολυμπιακός επικράτησε και κατέλαβε την τρίτη θέση.
Μεγάλος τελικός
Στο μεγάλο τελικό ο Ηρακλής με μειονέκτημα έδρας επικράτησε 3-0 νίκες επί του Παναθηναϊκού, και κατέκτησε το πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχή χρονιά και τέταρτη συνολικά στην ιστορία του.
Σημειώσεις
2007 2008 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2007 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008
Άνω Δροσινή Ροδόπης
Η Άνω Δροσινή είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Σατόρι
Το σατόρι αναφέρεται σε μια «βαθιά» και διαρκή κατάσταση φώτισης. Είναι διαφορετικό από το Κένσο, το οποίο είναι μια προσωρινή καθαρή ματιά στην πραγματική φύση της ύπαρξης. Συνηθίζεται να χρησιμοποιείται η λέξη σατόρι όταν γίνεται αναφορά στις φωτισμένες καταστάσεις του Βούδα. Σύμφωνα με τον D. T. Suzuki, το «σατόρι είναι ο λόγος ύπαρξης του Ζεν, χωρίς το οποίο το Ζεν δεν νοείται».
Άνω Δροσινή Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Άνω Δροσινή βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 320 μέτρα, στις ανατολικές όχθες του χείμαρρου Μακροπόταμου που είναι παραπόταμος του Λίσσου και γεωγραφικά ανήκει στα χωριά της περιοχής «Νυμφαία». Απέχει 23 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 17 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Ούν Βιράν ενώ αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 ως Άνω Δροσινή να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Άνω Δροσινής που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 106 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 9,443 χμ² (2011).
Σατόρι
Αναφορές
Κατηγορία:Ιαπωνική θρησκεία Κατηγορία:Βουδισμός
Άνω Δροσινή Ροδόπης
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Φρανσίς Λαι
Ο Φρανσίς Λαι (Francis Lai, 26 Απριλίου 1932 - 7 Νοεμβρίου 2018) ήταν Γάλλος ακορντεονίστας και συνθέτης, γνωστός κυρίως από τις συνθέσεις του για κινηματογραφικές ταινίες.
Σταδιοδρομία
Ο Φράνσις Λάι γεννήθηκε στις 26 Απριλίου του 1932 στη Νίκαια της Γαλλίας. Λίγο μετά τα 20 του εγκαταλείπει την πόλη που γεννήθηκε, μετακομίζει στο Παρίσι όπου και γίνεται μέλος της ιδιαίτερα δραστήριας μουσικής σκηνής της Μονμάρτρης. Το 1965 γνωρίζει τον σκηνοθέτη Κλωντ Λελούς και συνεργάζονται στη συγγραφή της μουσικής για την ταινία του Λελούς Ένας Άντρας Μια Γυναίκα (Un homme et une femme). Η ταινία θα βγει στις αίθουσες τον επόμενο χρόνο και θα γίνει τεράστια επιτυχία. Έκτος από το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας και τα άλλα βραβεία ο νεαρός Φράνσις Λάι θα κερδίσει μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης μουσικής επένδυσης. Η επιτυχία αυτή θα του ανοίξει το δρόμο για μια μεγάλη καριέρα στο σινεμά όχι μόνο στη γενέτειρα του Γαλλία αλλά και στη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρίγκιπας
Διαφορετική είναι η σημασία του όρου σε ένα Πριγκιπάτο όπου πρόκειται για ένα μοναρχικό φεουδαρχικό κυρίαρχο κράτος, που κυβερνάται από μονάρχη με τον τίτλο του Πρίγκιπα ή της Πριγκίπισσας, όπως του Μονακό της Ανδόρρας και του Λίχτενσταϊν.
Φρανσίς Λαι
Σταδιοδρομία
Το 1969 γράφει τη μουσική για την ταινία του Ρενέ Κλεμάν Ο Ταξιδιώτης της Βροχής (Le Passager de la Pluie) ενώ ένα χρόνο μετά κερδίζει ένα Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα για καλύτερη μουσική επένδυση με τη μουσική που έγραψε για την ταινία Love Story. To soundtrack της ταινίας γίνεται μεγάλη επιτυχία και το κεντρικό τραγούδι Where Do I Begin θα μείνει για πολύ καιρό στα τσαρτς. Ο Λάι έγραψε και τη μουσική για τη συνέχεια της ταινίας Oliver's Story που γυρίστηκε το 1978.
Πρίγκιπας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες Κατηγορία:Αυλικοί τίτλοι Κατηγορία:Φεουδαρχία Κατηγορία:Ηγέτες Κατηγορία:Ηγεμονικοί τίτλοι Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας Κατηγορία:Ανδρικοί κοινωνικοί τίτλοι
Γεγονότα Νοεμβρίου 2009
9 Νοεμβρίου
(The Age)
Φρανσίς Λαι
Σταδιοδρομία
Ο Φράνσις Λάι γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τη μουσική που έγραψε για μια σειρά ερωτικών ταινιών όπως τα φιλμ Emmanuelle (1974), Emmanuelle 2 (1975) και Bilitis (1977). Η σύνθεση του Aujourd'hui C'est Toi αποτελεί το μουσικό θέμα της μακροβιότατης σειράς ντοκυμαντέρ του BBC, Panorama.
Γεγονότα Νοεμβρίου 2009
14 Νοεμβρίου
(Press TV) (Al-Sharq al-Awsat)
Φρανσίς Λαι
Σταδιοδρομία
Σε μια καριέρα 40 και πλέον ετών ο Φράνσις Λάι έγραψε επίσης μουσική για τηλεοπτικά προγράμματα και είτε μόνος είτε σε συνεργασία με άλλους έχει συνθέσει τη μουσική για πάνω από εκατό ταινίες και έχει προσωπικά γράψει περισσότερα από εξακόσια τραγούδια.
Γεγονότα Νοεμβρίου 2009
30 Νοεμβρίου
Γεγονοτα 11
Φρανσίς Λαι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες μουσικής ταινιών
Παγκόσμια Οργάνωση Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων
Η Παγκόσμια Οργάνωση Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων (αγγλικά: World Association of Girl Guides and Girl Scouts, WAGGGS, ) είναι παγκόσμιος οργανισμός στήριξης των, γυναικείου προσανατολισμού, οργανώσεων Οδηγισμού και Προσκοπισμού σε 145 χώρες. Ιδρύθηκε το 1928 στο Πάραντ της Ουγγαρίας και έχει την έδρα της στο Λονδίνο της Αγγλίας. Είναι η αντίστοιχη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Προσκοπικής Κίνησης (WOSM). Η WAGGGS είναι οργανωμένη σε πέντε περιφέρειες και λειτουργεί τέσσερα διεθνή κατευθυντήρια κέντρα. Κατέχει το καθεστώς του πλήρους μέλους στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας (YFJ), η οποία λειτουργεί στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης και περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνεργάζεται στενά με τους φορείς αυτούς.
Η WAGGGS αποτελείται από εθνικές οργανώσεις μέλη, που λειτουργούν ανεξάρτητα, αλλά συμφωνούν να τηρούν το σύνταγμα της WAGGGS. Οι εθνικές οργανώσεις μέλη χωρίζονται σε πέντε περιφέρειες. Οι οργανώσεις-μέλη με τη σειρά τους εκλέγουν το Παγκόσμιο Συμβούλιο (World Board), το οποίο αρχικά ονομαζόταν Παγκόσμια Επιτροπή (World Committee), η οποία διέπει τη WAGGGS.
Η WAGGGS είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση με συμβουλευτικό καθεστώς στο Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ (ECOSOC).
Φράγμα Γκλένο
Το Φράγμα Γκλένο κατασκευάστηκε το 1923, στον ποταμό Γκλένο, στην κοιλάδα Σκάλβε (Valle di Scalve) στην επαρχία του Μπέργκαμο στη Βόρεια Ιταλία, για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Σαράντα μέρες μετά την ολοκλήρωση του έργου και την έναρξη της λειτουργίας του, τμήμα του φράγματος κατέρρευσε λόγω κακοτεχνιών, με αποτέλεσμα τεράστιες ποσότητες νερού να κατακλύσουν τα χωριά στην κοιλάδα, κοντά στο φράγμα, και να χάσουν τη ζωή τους 356 άνθρωποι.
Το έργο ξεκίνησε το 1916. Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, το φράγμα που θα κατασκευαζόταν θα ήταν τύπου βαρύτητας. Το 1920 άρχισε η κατασκευή των θεμελίων του. Στη συνέχεια όμως, για λόγους οικονομικούς, και χωρίς να αλλάξει η άδεια κατασκευής, τα σχέδια τροποποιήθηκαν και αποφασίστηκε το φράγμα να κατασκευαστεί ως φράγμα με καμάρες (τοξωτό), για το οποίο δεν απαιτούνται τόσα υλικά όσα για ένα φράγμα βαρύτητας. Έτσι το φράγμα κατασκευάστηκε ως φράγμα με καμάρες πάνω σε θεμέλια για φράγμα διαφορετικού τύπου και υπήρχαν ενδείξεις ότι το κύριο τμήμα του δεν είχε συνδεθεί σωστά με τα θεμέλια του. Εργάτες που διαμαρτυρήθηκαν για λάθη και παρατυπίες στην κατασκευή του έργου απολύθηκαν. Ήδη δε από το 1920 τοπικές αρχές είχαν καταγγείλει ότι στα θεμέλια του φράγματος δεν είχε χρησιμοποιηθεί σωστό τσιμεντοκονίαμα. Επίσης το τσιμέντο που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του έργου ήταν ενισχυμένο με anti-grenade scrap netting που είχε χρησιμοποιηθεί στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και εκτιμάται ότι σε αρκετά σημεία δεν είχε πλήρως στεγνώσει όταν γέμισε με νερό η λίμνη του φράγματος.
Στις 22 Οκτωβρίου του 1923 το φράγμα, ύψους 43 μ., ήταν έτοιμο και η λίμνη ήταν γεμάτη ύστερα από τις δυνατές βροχές που είχαν προηγηθεί. Το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ήταν ισχύος 3.728 KW(3,7MW).
Όμως σαράντα μόλις ημέρες μετά, την 1η Δεκεμβρίου του 1923, στις έξι και μισή το πρωί, τμήμα του φράγματος κατέρρευσε και μέσα σε μερικά λεπτά περίπου 4.500.000 κ.μ νερού ξεχύθηκαν και πλημμύρισαν την κοιλάδα προκαλώντας το θάνατο 356 κατοίκων στο Bueggio, στο Dezzo, στο Colere και στο Corna di Darfo. Τα νερά σταμάτησαν όταν έφτασαν στην λίμνη Ιζέο.
Σήμερα στο σημείο που κατέρρευσε το φράγμα υπάρχει μνημείο για τα θύματα του δυστυχήματος.
Μετά την καταστροφή στο φράγμα Γκλένο δόθηκε μεγάλη βαρύτητα στην σωστή κατασκευή των φραγμάτων και στην εκτίμηση των σχετικών κινδύνων και άρχισε να αποφεύγεται η κατασκευή φραγμάτων με καμάρες.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Γκλενο Κατηγορία:Λομβαρδία
Λίντα Μπάροβα
Η Λίντα Μπάροβα (τσεχικά: Lída Baarová), (7 Σεπτεμβρίου 1914 - 27 Οκτωβρίου 2000) υπήρξε Τσέχα ηθοποιός και ερωμένη του Γιόζεφ Γκαίμπελς.
Γεννήθηκε στην Πράγα και σπούδασε ηθοποιός. Άρχισε να παίζει στον κινηματογράφο και "ανακαλύφθηκε" από τη γερμανική κυβέρνηση. Η καριέρα της σταμάτησε μετά από την σχέση της με τον Γκαίμπελς, αφού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία και σταμάτησε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχες ηθοποιοί κινηματογράφου
19P/Μπορελλύ
Ο κομήτης 19P/Μπορελλύ (19P/Borrelly) είναι ένας περιοδικός κομήτης, τον οποίο επισκέφθηκε το διαστημικό σκάφος Deep Space 1 το 2001.
Ανακάλυψη
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από τον Αλφόνσο Μπορελλύ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναζήτησης για κομήτες στη Μασσαλία της Γαλλίας, στις 28 Δεκεμβρίου 1904.
Deep Space 1
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2001 το διαστημικό σκάφος Deep Space 1, το οποίο ξεκίνησε για τη δοκιμή νέου εξοπλισμού στο διάστημα, πραγματοποίησε μια επίσκεψη στον κομήτη 19P/Μπορελλύ. Ενώ κατευθυνόταν προς τον κομήτη κατά τη διάρκεια της παράτασης της αποστολής του σκάφους, παρουσίαστηκε ένα απρόσμενο δώρο για τους επιστήμονες της αποστολής. Παρά την αποτυχία ενός συστήματος που βοήθησε να καθοριστεί προσανατολισμός του, το Deep Space 1 κατάφερε να στείλει πίσω στη Γη τις καλύτερες εικόνες και άλλα επιστημονικά δεδομένα από τον κομήτη 19P/Μπορελλύ.
Παραπομπές
Μπορελλύ
Αικατερίνη Σφόρτσα
Η Αικατερίνη Σφόρτσα (1463 - 28 Μαΐου 1509) ήταν μέλος της ηγετικής οικογένειας των Σφόρτσα του Μιλάνου, κόρη του Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα και Κόμισσα του Φορλί και της Ίμολα.
Τα πρώτα χρόνια
Η Κατερίνα Σφόρτσα γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1463 και ήταν νόθα κόρη του Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα και της ερωμένης του, της Κόμισσας Λουκριτίας Λαντριάνι. Η Λουκριτία και ο Γκαλεάτσο έκαναν μαζί συνολικά τέσσερα παιδιά από τα οποία η Κατερίνα ήταν το δεύτερο. Παρά το γεγονός ότι ήταν νόθο παιδί, μεγάλωσε και μορφώθηκε στο σπίτι του πατέρα της σαν να ήταν νόμιμη γιατί μία κόρη ήταν πάντα μία καλή επένδυση για έναν πολιτικό καθώς μία μέρα θα μπορούσε να εξαργυρώσει τον γάμο της με μία πολύτιμη πολιτική συμμαχία. Το 1468 ο Γκαλεάτσο παντρεύτηκε την Μπόνα της Σαβοΐας η οποία «υιοθέτησε» την Κατερίνα και τη μεγάλωσε σαν να ήταν δικό της παιδί. Η Κατερίνα μεγάλωσε και εκπαιδεύτηκε από δύο ισχυρές γυναίκες με έντονη πολιτική δράση, την Μπόνα της Σαβοΐας, και τη γιαγιά της, τη μητέρα του πατέρα της, την Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι, ενώ, όπως θα διαφαίνονταν σε πολλές περιπτώσεις αργότερα στη ζωή της, δέχτηκε τεράστια επιρροή από τον αδίστακτο και δυναμικό πατέρα της. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον η Κατερίνα ανέπτυξε την έντονη και δυναμική προσωπικότητα που θα χαρακτήριζε αργότερα όλη της τη ζωή ενώ έχει υποτεθεί πως τότε άρχισε να ενδιαφέρεται για τη φαρμακοποιία και τις φαρμακευτικές ιδιότητες των φυτών υπό την επιρροή της Μπόνας της Σαβοΐ ας που διατηρούσε βοτανικό κήπο καθώς και προσωπικό φαρμακοποιό.
Η δολοφονία του Τζιρόλαμο, η εκδίκησή της και ο θρίαμβός της
Η Κατερίνα επέστρεψε στις κομητείες Φορλί και Ίμολα όπου μαζί με τον σύζυγό της προσπάθησε να αποσπάσει την εύνοια του λαού ανεγείροντας εκπληκτικά κτήρια και καταργώντας όλους τους φόρους. Τότε περίπου άρχισε να ασχολείται με τη φαρμακοποιία και την αλχημεία και κατασκεύασε βοτανικούς κήπους στην Ίμολα και το Φορλί όπου καλλιεργούσε πολλά από τα συστατικά που χρειαζόταν για τα πειράματά της .Ο Τζιρόλαμο όμως συνέχισε τις τυραννικές τακτικές του ενώ η υγεία του άρχισε να κλονίζεται. Την ίδια στιγμή η φήμη και η εξουσία της Κατερίνας μεγάλωνε. Χαρακτηριστικό είναι ότι όταν το 1487 το κάστρο του Ραβαλντίνο στο Φορλί καταλήφθηκε από συνωμότες, ο κυβερνήτης του Φορλί ζήτησε βοήθεια, όχι από τον Τζιρόλαμο, αλλά από την Κατερίνα. Εκείνη, πάλι σε κατάσταση προχωρημένης εγκυμοσύνης εκείνη την εποχή, πήρε το άλογο και έτρεξε στο κάστρο και μετά από διαπραγματεύσεις τριών ημερών κατάφερε να ανακτήσει το κάστρο. Τοποθέτησε καστελάνο τον Τομάζο Φέο και αναχώρησε πάλι με το άλογο για την Ίμολα. Την επόμενη μέρα κιόλας μέρα γέννησε το έβδομο παιδί της. Συνολικά η Κατερίνα έκανε με τον Τζιρόλαμο οκτώ παιδιά, δύο από τα οποία δεν έζησαν μέχρι την ενηλικίωσή τους. Ο Τζιρόλαμο, λόγω της άσχημης υγείας του, της έδωσε εξουσιοδότηση να χειρίζεται όλα τα θέματα του Φορλί εξ΄ονόματός του.
Τελικά ο Τζιρόλαμο Ριάριο δολοφονήθηκε το 1488 από τρεις συνωμότες της οικογένειας των Όρσι. Η Κατερίνα αμέσως έστειλε μήνυμα στον θείο της στο Μιλάνο να δώσει εντολή στον καστελάνο της, τον Τομάζο Φέο, να μην παραδώσει το κάστρο της σε κανέναν ακόμα και αν προκύψουν τα χειρότερα νέα και οχυρώθηκε μαζί με τα παιδιά της και άλλα μέλη της οικογένειάς της στην κατοικία της. Οι συνωμότες όμως κατάφεραν να μπουν μέσα, πήραν αιχμαλώτους την Κατερίνα, τη μητέρα της, τα παιδιά της, τον νόθο γιο του Τζιρόλαμο και δύο από τις αδελφές της Κατερίνας.
Οι απαγωγείς απαίτησαν από την Κατερίνα να αποποιηθεί κάθε δικαίωμα στο Φορλί αλλά εκείνη αρνήθηκε. Δύο φορές την έβγαλαν στις επάλξεις της κατοικίας της προκειμένου να εκβιάσουν την παράδοση του κάστρου Ραβαλντίνο, αλλά ο Τομάζο Φέο ακολούθησε τις οδηγίες που είχε λάβει από την Κατερίνα και αρνήθηκε. Τότε οι απαγωγείς έβαλαν το σπαθί στον λαιμό της Κατερίνας και απείλησαν να τη σκοτώσουν. Εκείνη, όμως, δεν φοβήθηκε αλλά είπε μόνο: «Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά μην προσπαθείς να με φοβίσεις γιατί εγώ είμαι η κόρη εκείνου που δεν είχε φόβο.»
Η Κατερίνα εντέλει κατάφερε να πείσει τους απαγωγείς της να την αφήσουν να επισκεφθεί η ίδια τον Φέο προκειμένου να τον πείσει να παραδοθεί. Ως εχέγγυο άφησε πίσω της τα παιδιά της. Όταν όμως έφτασε στο κάστρο της αρνήθηκε να παραδοθεί. Λέγεται πως τότε συνέβηκε ένα πολύ χαρακτηριστικό επεισόδιο. Όταν οι απαγωγείς δήλωσαν ότι θα εκτελούσαν τα παιδιά της που εξακολουθούσαν να κρατούν ως ομήρους, η Κατερίνα δήλωσε ότι δε επρόκειτο ούτε τότε να παραδώσει το κάστρο και ότι ήταν ήδη έγκυος και πάλι και θα έκανε κι άλλο παιδί. Αυτή η απάντηση αποτέλεσε τη βάση για τη δημιουργία του λεγόμενου «θρύλου του κάστρου» που καταγράφηκε από τον Νικολό Μακιαβέλι αργότερα και που δείχνει και τον βαθμό στον οποίο η Κατερίνα γοήτευε τη λαϊκή φαντασία. Σύμφωνα με τον θρύλο, λοιπόν, η Κατερίνα ανέβηκε στις επάλξεις του κάστρου και τους φώναξε: «Εμπρός, λοιπόν! Σκοτώστε τα αν θέλετε! Μπορείτε να τα κρεμάσετε και μπροστά στα μάτια μου! Εγώ έχω εδώ ό,τι χρειάζεται για να κάνω κι άλλα» και σήκωσε τη φούστα της. Το «ανάσυρμα», δηλαδή το ανασήκωμα της φούστας και η επίδειξη των γυναικείων γεννητικών οργάνων, αποτελεί εδώ και αιώνες αποτροπαϊκή τακτική σε διάφορους λαούς. Αυτό το περιστατικό χρησιμοποιήθηκε από τον Μακιαβέλι για να μετατρέψει τη Σφόρτσα σε παράδειγμα πολιτικής ευστροφίας.
Ότι κι αν έγινε πάντως, οι απαγωγείς επιχείρησαν να σκοτώσουν τα παιδιά, αλλά οι φρουροί, που είχαν προέλθει από τον απλό λαό του Φορλί, τους εμπόδισαν να σκοτώσουν τα παιδιά της αγαπημένης τους «Μαντόνα Κατερίνα» όπως την αποκαλούσαν, γεγονός που δείχνει και τη λαϊκή απήχηση που είχε η Κατερίνα. Τότε ο κόσμος βγήκε στους δρόμους να γιορτάσει και άρχισε να φωνάζει «Δούκας ο Οκταβιανός!» αλλά ήταν περισσότερες οι φωνές που φώναζαν «Δούκας η Κοντέσα!». Όπως ήταν το έθιμο, επειδή ήταν ανήλικος ο Οκταβιανός, άρχισε να διοικεί στη θέση του η μητέρα του, αλλά αντίθετα με το έθιμο, η Κατερίνα συνέχισε να διοικεί ακόμα και μετά την ενηλικίωσή του.