Μάρτιν_Μπρόζατ
Κριτική στον Ντέιβιντ Ίρβιν: "Hitler and the Genesis of the 'Final Solution"
Στο ίδιο δοκίμιο, ο Μπρόζατ υπήρξε ακραία κριτικός του Ίρβιν, για τον τρόπο που χειρίστηκε τις πηγές, κατηγορώντας τον ότι επιδίωκε επανειλημμένα να παραμορφώσει την ιστορική αλήθεια για χάρη του Χίτλερ. Όσον αφορά το Hitler's War, ο Μπρόζατ έγραψε ότι ο Ίρβιν είναι πολύ πρόθυμος να δεχθεί την αυθεντικότητα για αντικειμενικότητα, δείχνει μεγάλη επιπολαιότητα στο να ερμηνεύει επιφανειακά και συχνά είναι ανεπαρκής ως προς το ενδιαφέρον του για σύνθετες διασυνδέσεις και δομικά προβλήματα που υπερβαίνουν την απλή καταγραφή των ιστορικών γεγονότων, αλλά είναι βασικές για την αξιολόγησή τους. Ο Μπρόζατ ισχυρίστηκε ότι, γράφοντας το Hitler's War, ο Ίρβιν έδωσε μεγάλη σημασία στους προθαλάμους των στρατηγείων του Χίτλερ, και τον κατηγόρησε ότι διαστρέβλωνε τα γεγονότα για να τον ευνοήσει. Τον κατηγόρησε, επίσης, ότι ήταν επικεντρωμένος σε μεγάλο βαθμό στα στρατιωτικά γεγονότα εις βάρος του ευρύτερου πολιτικού πλαισίου του πολέμου και ότι έδινε αναληθείς ερμηνείες, όπως όταν έπαιρνε τοις μετρητοίς τον ναζιστικό ισχυρισμό ότι το πρόγραμμα "ευθανασίας" άρχισε τον Σεπτέμβριο του 1939 για να δημιουργηθεί χώρος στα νοσοκομεία για τους τραυματισμένους Γερμανούς στρατιώτες, ενώ αυτό άρχισε τον Ιανουάριο του 1939. Ο Μπρόζατ ήταν επικριτικός και ως προς τον ισχυρισμό του Ίρβιν ότι, εξαιτίας μιας τηλεφωνικής σημείωσης που έγραψε ο Χίμλερ και έλεγε "Όχι εξόντωση" σε σχέση με μια πομπή τραίνων με Γερμανοεβραίους που διερχόταν από το Βερολίνο με κατεύθυνση τη Ρίγα (τους οποίους οι SS είχαν την πρόθεση να σκοτώσουν με την άφιξή τους εκεί) στις 30 Νοεμβρίου 1941, αυτό αποτελούσε απόδειξη ότι ο Χίτλερ δεν ήθελε να συμβεί το Ολοκαύτωμα. Αυτό δεν ήταν απόδειξη, ισχυρίστηκε ο Μπρόζατ, ότι ο Χίτλερ είχε δώσει διαταγή στον Χίμλερ να σταματήσει τις εξοντώσεις Εβραίων, αλλά μάλλον ότι το σχόλιο "Όχι εξόντωση" αναφερόταν σ' εκείνο το τραίνο και ήταν πιθανό να συνδέεται με ανησυχίες για ερωτήματα Αμερικανών δημοσιογράφων σχετικά με τη μοίρα των Γερμανοεβραίων που στέλνονταν στην Ανατολική Ευρώπη. Ο Μπρόζατ αμφισβήτησε το ότι ο Χίτλερ είχε δώσει οποιαδήποτε διαταγή στον Χίμλερ για να σώσει τις ζωές των ανθρώπων πάνω στο τραίνο, δεδομένου ότι η τηλεφωνική κλήση που έκανε ο Χίμλερ από το "Λημέρι του λύκου" (Wolfsschanze) στον Ράινχαρντ Χάιντριχ στην Πράγα έλαβε χώρα περίπου στις 11:30 π.μ και τα αρχεία έδειχναν ότι ο Χίτλερ δεν είχε ξυπνήσει πριν τις 2:00 μ.μ στις 30 Νοεμβρίου 1941. Μια άλλη κριτική του Μπρόζατ απέναντι στον Ίρβιν αφορούσε το ότι ο τελευταίος δεχόταν τους φανταστικούς ισχυρισμούς του SS Obergruppenführer Καρλ Βολφ (Karl Wolff), ότι δηλαδή είχε άγνοια για το Ολοκαύτωμα (το επιχείρημα του Ίρβιν ήταν ότι αν δεν γνώριζε ο Βολφ για το Ολοκαύτωμα πώς μπορούσε να γνωρίζει ο Χίτλερ), παρά το γεγονός ότι ο Βολφ καταδικάστηκε για εγκλήματα πολέμου το 1963 βάσει εγγράφων αποδείξεων που τον ενοχοποιούσαν για το Ολοκαύτωμα. Επιπλέον, ο Μπρόζατ κατηγόρησε τον Ίρβιν ότι επιχείρησε να δημιουργήσει πολύ παραπλανητική εντύπωση για μια διάσκεψη μεταξύ του Χίτλερ και του αντιβασιλέα της Ουγγαρίας, ναυάρχου Μίκλος Χόρτυ (Miklós Horthy), τον Απρίλιο του 1943, αναδιατάσσοντας τις λέξεις για να κάνει τον Χίτλερ να φαίνεται λιγότερο βάναυσα αντισημίτης απ' ό,τι έδειχναν οι πρωτότυπες σημειώσεις. Τέλος, η εικόνα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που σκιαγράφησε ο Ίρβιν, υποστήριξε ο Μπρόζατ, έγινε με τέτοιον τρόπο ώστε να τίθενται σε ηθική ισοδυναμία οι πράξεις του Άξονα και των Συμμάχων και η φανατική, καταστροφική θέληση του Χίτλερ για εκμηδένιση να μη φαίνεται πια ως εξαιρετικό φαινόμενο. Η κριτική του Μπρόζατ θεωρήθηκε ιδιαίτερα βλαπτική για τον Ίρβιν, επειδή ο Μπρόζατ την είχε βασίσει σε μεγάλη έκταση στην εξέταση των πρωτογενών πηγών που χρησιμοποίησε ο Ίρβιν για το Hitler's War.