cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Platters
Επιτυχίες
Το μοναδικό φωνητικό στιλ των Platters είχε αγγίξει το μουσικόφιλο κοινό. Ακολούθησε μια σειρά από επιτυχημένα σινγκλ, συμπεριλαμβανομένων τριών ακόμη στις #1 επιτυχιών στις ΗΠΑ και πιο μέτριων επιτυχιών στα τσαρτ, όπως το "I'm Sorry" (#11) και το "He's Mine" (#23) το 1957, το "Enchanted" (#12) το 1959 και το "(You've Got) The Magic Touch" (#4) το 1956. Οι Platters σύντομα συνέχισαν την επιτυχημένη συνταγή των παλαιότερων προτύπων με τα "My Prayer", "Twilight Time", "Harbor Lights", "To Every His Own", "If I Didn't Care" και "Smoke Gets in Your Eyes" του Τζερόμ Κερν. Αυτή η τελευταία επιτυχία προκάλεσε μια μικρή διαμάχη αφού η χήρα του Κερν εξέφρασε την ανησυχία ότι η σύνθεση του αείμνηστου συζύγου της θα μετατρεπόταν σε δίσκο ροκ εντ ρολ. Το κομμάτι ανέβηκε στην κορυφή τόσο των αμερικανικών όσο και των βρετανικών τσαρτ διασκευασμένο σε στιλ Platters.
Οι Platters διέφεραν από τα περισσότερα συγκροτήματα της εποχής επειδή ο Ραμ είχε εισαγάγει στα κέρδη τα μέλη του το 1956. Κάθε μέλος του γκρουπ λάμβανε μερίδιο 20% στη μετοχή, πλήρη δικαιώματα και κοινωνική ασφάλιση. Καθώς τα μέλη του συγκροτήματος έφευγαν το ένα μετά το άλλο, ο Ραμ και ο συνεργάτης του, Τζιν Μπένετ, αγόραζαν το μερίδιό τους, το οποίο ισχυρίστηκαν ότι τους έδινε την κυριότητα του ονόματος "Platters". Ωστόσο, το δικαστήριο αποφάνθηκε αργότερα ότι αυτό «ήταν μια απάτη που χρησιμοποιήθηκε από τον κύριο Ραμ για να αποκτήσει την ιδιοκτησία του ονόματος "Platters" και η έκδοση μετοχών στα μέλη του ομίλου ήταν "παράνομη και άκυρη".»
Το συγκρότημα εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame το 1990 και στο Vocal Group Hall of Fame το 1998. Οι Platters ήταν το πρώτο συγκρότημα της εποχής του ροκ εντ ρολ που έκανε Top Ten άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν επίσης το μόνο σχήμα με τρία τραγούδια του να περιλαμβάνονται στο σάουντρακ της ταινίας Νεανικά συνθήματα (American Graffiti, 1973) που τροφοδότησε μια αναβίωση της παλιάς μουσικής, που ήδη βρισκόταν σε εξέλιξη στις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του 1970: "Smoke Gets in Your Eyes", "The Great Pretender" και "Only You". Το συγκρότημα είχε τέσσερις top 100 συλλογές στο top 100 της Αυστραλίας μεταξύ 1975 και 1986.
Αλλαγή σύνθεσης
μικρογραφία|Το σχήμα των Platters το 1970 Η σύνθεση του 1952 περιελάμβανε τον βασικό τραγουδιστή Κορνέλ Γκάντερ, τον Χερμπ Ριντ, τον Άλεξ Χοτζ, τον Τζο Τζέφερσον και τον Ντέιβιντ Λιντς. Σύντομα, ο Γκάντερ αντικαταστάθηκε από τον τενόρο Τόνι Γουίλιαμς.
Ο δεύτερος μάνατζερ του συγκροτήματος, Ραμ, αποφάσισε να χτίσει το γκρουπ γύρω από τη χαρακτηριστική και ευέλικτη φωνή του Γουίλιαμς και την ικανότητά του να δίνει ζωή στα τραγούδια του Ραμ. Μέσα σε ένα χρόνο, ο Άλεξ Χοτζ και ο Τζέφερσον αποχώρησαν επίσης και αντικαταστάθηκαν από τον Πολ Ρόμπι και από μια γυναίκα, τη Ζόλα Τέιλορ. Οι λεπτομέρειες της αποχώρησης του βαρύτονου Χοτζ είναι συγκεχυμένες. Έχει αναφερθεί ότι ο Ραμ απέλυσε τον Άλεξ Χοτζ τον Οκτώβριο του 1954, όταν κατηγορήθηκε για κατοχή μαριχουάνας. Οι Bookers και η δισκογραφική εταιρεία ενημερώθηκαν ότι ο Χοτζ απολύθηκε επειδή είχε εκδώσει ακάλυπτη επιταγή 15 δολαρίων. Το σχήμα που προέκυψε, αυτό που συνδέεται με μερικές από τις πιο διαχρονικές επιτυχίες του γκρουπ, διήρκεσε μέχρι το 1960.
Ως συγκρότημα, οι Platters άρχισαν να έχουν δυσκολίες με το κοινό μετά το 1959, όταν τα τέσσερα αρσενικά μέλη συνελήφθησαν στο Σινσινάτι με κατηγορίες που συνδέοντας με ναρκωτικά και πορνεία. Αν και κανείς δεν καταδικάστηκε, η επαγγελματική τους φήμη υπέστη σοβαρό πλήγμα και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί των ΗΠΑ άρχισαν να αφαιρούν τους δίσκους τους από τις λίστες αναπαραγωγής, αναγκάζοντας το συγκρότημα να βασίζεται περισσότερο στην Ευρώπη.
Το 1960, ο βασικός τραγουδιστής Γουίλιαμς έφυγε για να ακολουθήσει σόλο καριέρα και αντικαταστάθηκε από τον τενόρο Σόνι Τέρνερ. Η Mercury αρνήθηκε να κυκλοφορήσει περισσότερους δίσκους των Platters χωρίς τον Γουίλιαμς στα βασικά φωνητικά, προκαλώντας αγωγή μεταξύ της δισκογραφικής και του μάνατζερ, Ραμ. Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία επί δύο χρόνια κυκλοφορούσε παλιό υλικό της εποχής της Γουίλιαμς μέχρι να λήξει το συμβόλαιο του συγκροτήματος.
Η σύνθεση του συγκροτήματος διασπάστηκε περαιτέρω: το 1964 έφυγε η Τέιλορ και αντικαταστάθηκε διαδοχικά από τις Μπέβερλι Χάνσεν Χάρις, Μπάρμπαρα Ράντολφ και, το 1965, από τη Σάντρα Ντον. Το 1965 είδε επίσης την αποχώρηση του Ρόμπι, οποίος αντικαταστάθηκε από τον Νέιτ Νέλσον, πρώην βασική φωνή των Flamingos.
Αυτή η διάσπαση της σύνθεσης του γκρουπ οδήγησε σε καβγάδες για το όνομα των Platters, με πολλαπλές εκδοχές του συγκροτήματος να περιοδεύουν ταυτόχρονα. Οι Γουίλιαμς, Ρόμπι και Τέιλορ ηγήθηκαν των δικών τους γκρουπ με το όνομα Platters και, για λίγο, οι Τέιλορ, Ρόμπι και Λιντς ένωσαν τις δυνάμεις τους ως "The Original Platters" με τον κλώνο του Γουίλιαμς, Τζόνι Μπαρνς ως τον βασικό τους τραγουδιστή.
Για να ξεχωρίσει την ομάδα του από τις παραφυάδες που ξεκίνησαν από πρώην μέλη, ο Ραμ πρόσθεσε το όνομά του σε αυτό της ομάδας. Οι "Buck Ram Platters", που φτιάχτηκαν για να ερμηνεύσουν τα τραγούδια του, υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Musicor Records και απόλαυσαν μια σύντομη αναγέννηση στα τσαρτ το 1966-67, με τα σινγκλ "I Love You 1000 Times", "With This Ring" και το επηρεασμένο από τον ήχο της Motown «Washed Ashore». Ο Σόνι Τέρνερ τραγουδούσε σε αυτούς τους τρεις δίσκους, με τους Ριντ, Λιντς, Νέλσον και Ντον να συμπληρώνουν το συγκρότημα. Ο Νέλσον αποχώρησε από την ομάδα το 1967. Η Ντον, η οποία έφυγε το 1969, αντικαταστάθηκε από την Ρεγκίνα Κόκο, η οποία έμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 1983.
Επίσης, το 1969, ο Ριντ, το τελευταίο μέλος των αρχικών Platters, παραιτήθηκε από το συγκρότημα. Για ένα χρονικό διάστημα, ο Ριντ έπαιζε με το όνομα Χερμπ Ριντ και Platters. Ο Νέλσον εργάστηκε επίσης με αυτό το συγκρότημα, μέχρι που υπέστη θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο το 1984.
Μετά την αποχώρηση του Ριντ, ο Ραμ συνέχισε παράνομα να προωθεί τη δική του ομάδα Platters. Ο Τέρνερ έφυγε το 1970 και αντικαταστάθηκε από τον Μονρό Πάουελ, ο οποίος παρέμεινε σταθερό μέλος από το 1970 έως το 1995, εν μέσω πολλών άλλων αλλαγών στη σύνθεση. Ο Τόνι Γουίλιαμς δημιούργησε την εκδοχή των Platters το 1971 και ανακοίνωσε μια παγκόσμια περιοδεία.
Παρά τους ισχυρισμούς των Ραμ και Μπένετ, αργότερα διαπιστώθηκε ότι η Five Platters Inc. και ο Τζιν Μπένετ δεν είχαν ποτέ νόμιμα δικαιώματα στο όνομα The Platters.
Μπισλάμα
Ιστορία
Στις δεκαετίες του 1870 και του 1880 δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι των νησιών του Ειρηνικού έγιναν δούλοι και εξαναγκάστηκαν σε εργασία σε φυτείες, ιδίως στην Κουηνσλάνδη της Αυστραλίας και στα Φίτζι. Στις φυτείες αυτές ομιλούνταν πολλές γλώσσες, με αποτέλεσμα μα δημιουργηθεί μία διάλεκτος "πίτζιν" που συνδύαζε το λεξιλόγιο της αγγλικής με γραμματική δομή παρόμοια με εκείνη των τοπικών διαλέκτων στα νησιά. Αυτή η πρώιμη διάλεκτος πίτζιν δεν επηρέασε μόνο τη δημιουργία της Bislama, αλλά και της Tok Pisin της Παπούα Νέα Γουινέας, την Pijin των Νησιών Σολομώντα και τη κρεολική του Πορθμού Τόρες, στα βόρεια της Αυστραλίας.
The Platters
Επίσημη σύνθεση
Από το 2021:
Κυριάκος Ανδρούτσος
Ο Κυριάκος Ανδρούτσος (γενν. Πάτρα, 29 Δεκεμβρίου 1950) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως δεξιός μπακ.
The Platters
Οι Platters στην Ελλάδα
Το 1957, οι θρυλικοί τότε Platters εμφανίστηκαν ζωντανά στην Αθήνα, στον ετήσιο χορό εκφωνητών της ΕΡΑ, με πρόγραμμα το οποίο μεταδόθηκε ζωντανά από το ραδιόφωνο. Με νέο σχήμα, το συγκρότημα επανήλθε στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1970.
Μπισλάμα
Ιστορία
Η διάδοση της πίτζιν διαλέκτου σε όλο το αρχιπέλαγος του Βανουάτου άρχισε από τις αρχές του 20ού αιώνα, με την επιστροφή των εργατών στα νησιά από όπου κατάγονταν. Σήμερα η Μπισλάμα στο Βανουάτου, όπου ομιλούνται περισσότερες από 113 γλώσσες, χρησιμοποιείται ως lingua franca fγια την επικοινωνία των ni-Vanuatu (όπως λέγονται οι κάτοικοι του Βανουάτου), αλλά και για τους ξένους. Εκτός από την μπισλάμα, οι περισσότεροι κάτοικοι της νησιωτικής χώρας γνωρίζουν και την τοπική διάλεκτο των νησιών τους.
Κυριάκος Ανδρούτσος
Βιογραφικό
Ο Ανδρούτσος γεννήθηκε στην Πάτρα, στις 29 Δεκεμβρίου του 1950.
Μπισλάμα
Ιστορία
Μόλις πρόσφατα (1995, με δεύτερη έκδοση το 2004) εκδόθηκε το πρώτο λεξικό της γλώσσας αυτής.
Κυριάκος Ανδρούτσος
Βιογραφικό
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Πανιώνιο Πατρών. Υπήρξε παίκτης της Παναχαϊκής κατά την δεκαετία του ‘70 και αγωνίστηκε με την φανέλα της μεταξύ άλλων και στην ένδοξη στιγμή για τον σύλλογο κατά την ευρωπαϊκή έξοδο της, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, πράγμα πρωτόγνωρο τότε για ομάδα από την λεγόμενη ελληνική επαρχία.
Μπισλάμα
Γραμματική
Δύο λέξεις με κοινή χρήση είναι οι: blong και long.
Επιλεγμένα παραδείγματα με αγγλική μετάφραση για σύγκριση
Jea long haos: The chair in the house.
Κυριάκος Ανδρούτσος
Βιογραφικό
Μάλιστα σε εκείνα τα ευρωπαϊκά παιχνίδια που έδωσε η Παναχαϊκή ο Ανδρούτσος ήταν βασικός σε όλα και χαρακτηριστικό είναι ότι στον πρώτο αγώνα απέναντι στην αυστριακή Γρατς, αναφέρεται από τον τύπο της εποχής ότι μαζί με τους Λεβεντάκο, Σίδερη, Μιχαλόπουλο υπήρξε κορυφαίος για την ομάδα.
Μπισλάμα
Βιβλιογραφία
Vanuatu''. Oxford Studies in Language Contact. Oxford: Clarendon Press. xxi + 422pp.
Κυριάκος Ανδρούτσος
Βιογραφικό
Το 1977 ο Ανδρούτσος πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε για μια σεζόν και έπειτα επέστρεψε στην Παναχαϊκή.
Μπισλάμα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπισλ
Κυριάκος Ανδρούτσος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν
Ο Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν (αγγλικά: William Woodthorpe Tarn), περισσότερο γνωστός ως '''Ο. Γ. Ταρν' (αγγλικά: W. W. Tarn''), γεννημένος στις 26 Φεβρουαρίου 1869 στο Λονδίνο και αποβιώσας στις 7 Νοεμβρίου 1957 στο Μιούρταουν της Σκωτίας, ήταν Βρετανός νομικός, ιστορικός και συγγραφέας. Συνέγραψε αριθμό βιβλιογραφικών έργων με θέμα την ελληνιστική περίοδο, και πιο συγκεκριμένα τον Αλέξανδρο τον Μέγα.
Βιογραφία
Πραγματοποίησε τις σπουδές του στο Κολλέγιο Ήτον και, στη συνέχεια, στο Κολλέγιο Τρίνιτι, προτού, στην πορεία, πραγματοποιήσει σπουδές νομικής στο Ίνερ Τεμπλ, κατόπιν σχετικής επιθυμίας του πατέρα του, ωστόσο ο ίδιος δεν ήταν ικανοποιημένος από την εργασία του ως νομικός.
Θεωρείται ως ένας εκ των σημαντικότερων συγγραφέων σχετικά με τον Αλέξανδρο τον Μέγα. Εντός των έργων του, παρουσιάζει τον Αλέξανδρο ως τον ιδρυτή της κοσμοπολίτικης σκέψης. Ο Ταρν επηρέασε για καιρό και σε βάθος την κρίση των ύστερων ιστορικών σχετικά με το μεγαλείο του Αλεξάνδρου, ενώ, παράλληλα, ισχυρίστηκε πως ο Αλέξανδρος πίστευε στην ενότητα της ανθρωπότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ιστορικοί Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Χιμένο της Παμπλόνα
Βιογραφία
Μερικές φορές έχει περιγραφεί ως Χιμένo ο Ισχυρός, αλλά αυτό προκύπτει από σύγχυση με έναν πολύ παλαιότερο άνδρα με αυτό το όνομα. Ομοίως, μερικές φορές εμφανίζεται ως Χιμένο Γκαρσές λόγω υποθέσεων σχετικά με την καταγωγή του. Η πεποίθηση ότι ήταν συγγενής του Ίνιγο Α΄ Αρίστα οδήγησε σε διάφορα ανακατασκευασμένα γενεαλογικά, γεμίζοντας τα κενά με -κατά τα άλλα- άγνωστα ή χρονολογικά άστοχα άτομα, με την πιο κοινή εκδοχή να τον κάνει γιό ενός Γκαρσία Χιμένεθ και έτσι να κάνει τον "Γκαρσές" το πατρώνυμο του Χιμένο.
Αν κυβερνούσε, προφανώς τον διαδέχθηκε στο πριγκιπάτο του ο γιος του Γκαρσία Χιμένεθ. Είναι αξιοσημείωτος ως ο πρώτος τεκμηριωμένος πρόγονος ενός βασιλικού οίκου —των Χιμένεθ— που εκτόπισε τον Οίκο του Aρίστα το 905 και βασίλευσε στη Παμπλόνα/Ναβάρρα μέχρι το 1234.
Δεν υπάρχει κανένα αρχείο για τη σύζυγό του, αν και ο ιστορικός Γιούστο Πέρεθ δε Ουρβέλ έχει προτείνει ότι ήταν ο ανώνυμος πρίγκιπας της Παμπλόνα, που παντρεύτηκε τη Λεοδεγούνδια Ορδόνιεθ, κόρη του βασιλιά Oρδόνιο Α΄ των Αστουριών. Ο Σάντσεθ Αλβορνόθ δεν έχει καμία αμφιβολία ότι η Λεοδεγούνδια παντρεύτηκε έναν βασιλιά της Παμπλόνας, όπως αναφέρεται στο "Códice de Roda" όταν ονομάζεται Δόμνα Leodegundia Regina. Ωστόσο, πιστεύει ότι θα είχε παντρευτεί έναν βασιλιά, όχι τον Χιμένo της Παμπλόνας, ο οποίος θα ήταν επίσης πολύ μεγάλος για εκείνη και ότι, σε κάθε περίπτωση, ο πιο πιθανός υποψήφιος θα ήταν είτε ο Γκαρσία Ίνιγεθ είτε ο γιος του Φορτούν Γκαρσές.
Ο Χιμένo είχε τουλάχιστον δύο παιδιά, και τα δύο τεκμηριωμένα:
Έχει επίσης προταθεί ότι ήταν πατέρας δύο άλλων παιδιών, αν και και οι δύο υποθέσεις έχουν αμφισβητηθεί:
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
Ευβάλκης ο Λακεδαιμόνιος
Ο Ευβάλκης ο Λακεδαιμόνιος ή Διάρης (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 120ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (300 π.Χ.). Είναι πιθανό πως το όνομα του ήταν Διάρης και το Ευβάλκης ήταν απλώς κάποια αθλητική επωνυμία ή χαρακτηρισμός της Σπάρτης, καθώς υπήρχε στάδιο στην πόλη με αυτό το όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Οφρύς η κατοπτρική
Η Οφρύς η κατοπτρική ή Ορχιδέα καθρέφτης (επιστ. ονομ. Ophrys speculum) ανήκει στην οικογένεια Ορχεοειδή (Orchidaceae) και αποτελεί είδος με στενομεσογειακή κατανομή που απαντά σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός από την Κεντρική-Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, σε φρύγανα, θαμνώνες, μεταξύ 0-600 μ. Το γλωσσάριο είναι τρίλοβο, με τους πλάγιους λοβούς μικρούς παρόμοιους με τη βάση, ενώ ο μεσαίος μεγαλύτερος λοβός καλύπτεται από ένα γυαλιστερό γαλάζιο θυρεό που μοιάζει με κάτοπτρο (καθρέφτη), από τον οποίο παίρνει και το όνομα του το είδος, με πορτοκαλί ή λαδί περίγραμμα που περιβάλλεται από πυκνές, μακριές και παχιές σκουροκόκκινες ή ιώδεις τρίχες.
Ανθίζει από Φεβρουάριο έως Απρίλιο. Η επικονίαση γίνεται αποκλειστικά από τα αρσενικά άτομα της σφήκας Dasyscolia ciliata τα οποία δελεάζονται από το άνθος, που μοιάζει με το θηλυκό έντομο αφού τόσο το άνθος όσο και η σφήκα είναι τριχωτά και ο γυαλιστερός γαλάζιος θυρεός στο γλωσσάριο μάλλον μιμείται την αντανάκλαση του ουρανού στα φτερά της σφήκας. Επιπλέον, τα αρσενικά άτομα προσελκύονται από το άρωμα του άνθους που μοιάζει με τις φερομόνες που εκκρίνονται από τις θηλυκές σφήκες. Συνολικά υπάρχουν τρία υποείδη του Ophrys speculum, από τα οποία στην Ελλάδα απαντούν τα δύο: Ophrys speculum subsp. speculum (το πιο κοινό), Ophrys speculum subsp. regis-ferdinandii (στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου), ενώ το τρίτο Ophrys speculum subsp. lusitanica κατανέμεται στην Ιβηρική χερσόνησο.
Ζαν Γκαμπέν
μικρογραφία|260x260εσ|Με τη [[Μισέλ Μοργκάν στην ταινία Η στιγμή της αλήθειας (1952)]] Ο Ζαν Γκαμπέν (Jean Gabin) (17 Μαΐου 1904 - 15 Νοεμβρίου 1976) ήταν Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου. Το πραγματικό του όνομα ήταν "Ζαν Αλεξίς Μονκορζέ" και πρωταγωνίστησε σε δεκάδες κλασικές ταινίες του γαλλικού σινεμά, όπως Ο Πεπέ λε Μοκό (1937), Η μεγάλη χίμαιρα (1937) και Το λιμάνι των απόκληρων (1938). Ο Γκαμπέν αναγορεύθηκε μέλος της Λεγεώνας της Τιμής, σε αναγνώριση της σημαντικής του προσφοράς στον πολιτισμό.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Παρίσι από την Μαντλέν Πετί και τον Φερνινάντ Μονκορζέ, εγκατέλειψε από νωρίς το σχολείο και δούλεψε ως εργάτης, μέχρι την ηλικία των 19, όταν εισήλθε στη σόου μπίζνες με ένα μικρό ρόλο σε παραγωγή του Φολί-Μπερζέρ. Συνέχισε να παίζει διαφόρους δευτερεύοντες ρόλους σε μιούζικ χολ και οπερέτες μέχρι που ξεκίνησε να εμφανίζεται στο Μουλέν Ρουζ. Εκεί το ταλέντο του άρχισε να αναγνωρίζεται και να δέχεται προτάσεις για σημαντικότερους ρόλους για να συμμετάσχει τελικά σε δυο βωβές ταινίες το 1928.
Δεκαετία 1930
Από το 1930 και για τα επόμενα 4 χρόνια έπαιξε σε δεκάδες ομιλούσες ταινίες και ο ρόλος του στην ταινία Μπαντέρα (1936) τον καθιέρωσε ως σταρ, και την επόμενη χρονιά, σε σκηνοθεσία και πάλι του Ζυλιέν Ντυβιβιέ, στην ταινία Πεπέ λε Μοκό χάρισε στον Γκαμπέν διεθνή αναγνώριση. Ακολούθησε η ταινία του Ζαν Ρενουάρ (Η μεγάλη χιμαίρα), η οποία είχε αναπάντεχη επιτυχία στη Νέα Υόρκη όπου προβαλλόταν στο New York City theatre για έξι μήνες.
Ο Ζαν Γκαμπέν πήρε διαζύγιο από τη δεύτερη γυναίκα του το 1939. Ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Μαρσέλ Καρνέ στην ταινία (Το λιμάνι των απόκληρων). Οι προτάσεις από το Χόλυγουντ ήταν καταιγιστικές, αλλά ο Γκαμπέν τις απέρριπτε όλες για ένα διάστημα μέχρι που ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και τελικά το 1940, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, έφυγε στις ΗΠΑ.
Περιόδος Χόλιγουντ
Έως το 1948 είχε θυελλώδη δεσμό με τη Μάρλεν Ντίτριχ. Λόγω της προσωπικότητάς του, η καριέρα του στο Χόλυγουντ ήταν σύντομη. Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του με την RKO Pictures την τελευταία στιγμή απαίτησε να δοθεί ο συμπρωταγωνιστικός ρόλος στην Ντίτριχ αλλά το στούντιο αρνήθηκε. Εκείνος ήταν αμετακίνητος στην απαίτησή του, η ταινία αναβλήθηκε και ο Γκαμπέν απολύθηκε.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Απτόητος, ο Ζαν Γκαμπέν εντάχθηκε στις ελεύθερες γαλλικές δυνάμεις του στρατηγού Σαρλ ντε Γκολ και πολέμησε με τους Συμμάχους στη Βόρεια Αφρική. Επέστρεψε με τις υπόλοιπες στρατιωτικές δυνάμεις στο απελευθερωμένο πια Παρίσι. Το 1946, ο Mαρσέλ Καρνέ του πρότεινε να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Les Portes de la nuit, αλλά η συμπεριφορά του τον οδήγησε και πάλι στην απόλυση. Το 1947, μετά από ρόλους σε ταινίες χωρίς ιδιαίτερη εισπρακτική επιτυχία, ο Γκαμπέν επανήλθε στο προσκήνιο, με την ταινία Τα τείχη της Μαλαπάγκα (1949) του Ρενέ Κλεμάν, που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1951. Όμως, παρά την αναγνώριση αυτή, η ταινία δεν πήγε καλά στο γαλλικό box office.
Δεκαετία 1950
Η καριέρα του Γκαμπέν φαινόταν να παρουσιάζει κάμψη. Ωστόσο, έκανε μια επιστροφή το 1954 με την ταινία Ας με κρίνει η κοινωνία (Touchez pas au grisbi), σε σκηνοθεσία του Ζακ Μπέκερ, όπου ο ρόλος του κέρδισε τον έπαινο των κριτικών και η ταινία ήταν μια πολύ κερδοφόρα διεθνής επιτυχία. Αργότερα, συνεργάστηκε και πάλι με τον Ζαν Ρενουάρ στο Καν καν.
Συνεργασίες
Κατά τα επόμενα είκοσι χρόνια, ο Γκαμπέν εμφανίστηκε σε περισσότερες από 50 ταινίες, που ως επί το πλείστον γνώρισαν εμπορική επιτυχία, αγαπηθήκαν από το κοινό και  απέσπασαν πολύ καλές κριτικές. Το 1963, μαζί με τον επίσης Γάλλο ηθοποιό Φερναντέλ δημιούργησαν την δική τους εταιρεία παραγωγής, Gafer Films. Ανάμεσα στους συμπρωταγωνιστές του περιλαμβάνονται ηγετικές φυσιογνωμίες του μεταπολεμικού κινηματογράφου, όπως η Μπριζίτ Μπαρντό, ο Αλέν Ντελόν, ο Ζαν Πολ Μπελμοντό, η Σιμόν Σινιορέ και ο Λουί ντε Φυνές. Η τελευταία ταινία του ήταν Η συμμορία του παπά, το 1976.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νταβίντ ντι Ντονατέλο Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κόιντος Φάβιος Μάξιμος ο Μελλητής
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι δικτάτορες Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Περιφερειακό Πάρκο Λα Μάντρια
Το Περιφερειακό Πάρκο Λα Μάντρια, ιταλ.: Parco Regionale La Mandria, είναι ένα πάρκο στους δήμους Βενάρια Ρεάλε και Ντρουέντo, κοντά στο Τορίνο, στη βόρεια Ιταλία. Ιδρύθηκε το 1978 από το περιφερειακό συμβούλιο του Πιεμόντε, καταλαμβάνει μια ευρεία περιοχή μεταξύ του χειμάρρου Στούρα ντι Λάντσo και του βορειοδυτικού τμήματος του Τορίνο και της Βενάρια.
Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κλειστό πάρκο στην Ευρώπη, με έκταση περίπου 3.000 εκταρίων (30.000 στρεμμάτων), που οριοθετείται από τείχος μήκους 30 χλμ., που κτίστηκε στα μέσα του 19ου αι. από τον Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β' της Σαρδηνίας, ο οποίος είχε μετακομίσει στο κάστρο εδώ (το Κάστρο Χωριό, Borgo Castello) την κατοικία της μοργανατικής συζύγου του Ρόζα Βερτσελάνα. Το πάρκο περιλάμβανε ένα από τα τελευταία λείψανα του μεγάλου δάσους, που κάποτε κάλυπτε ολόκληρη την πεδιάδα του Πάδου. Η πανίδα περιλαμβάνει αγριογούρουνα και ελάφια. Το πάρκο έχει επίσης ράτσες αλόγων ιπποδρομιών, που θεωρούνται ότι κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Υπάρχουν πολλές προσβάσεις στο πάρκο: η πύλη της λεωφόρου Bella Rosina, το Fiano και οι πύλες του Robassomero: Oslera Cascina, Cascina La Falchetta και Royal Park I Roveri, και φυσικά εκείνες από το Τορίνο.
Borgo Castello
αριστερά|μικρογραφία| Κάστρο Μάντρια. Η ύπαρξη ενός ξύλινου κτιρίου τεκμηριώνεται από τον 18ο αι., όταν ο Βίκτωρ-Αμεδαίος Β' της Σαβοΐας έκτισε εδώ τους στάβλους του κοντινού Κυνηγετικού Ανακτόρου (Reggia di Venaria), μέσα σε ένα βασιλικό κυνηγετικό καταφύγιο, που δραστηριοποιείτο από τον 16ο αι.
Ο Φιλίππο Γιουβάρα εργάστηκε στο κάστρο τη δεκαετία του 1720. Το 1860 ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ Β΄ διέταξε τη μεγέθυνση του χωριού (στους σχεδιαστές ήταν ο Ερνέστο Μελάνο), μετατρέποντάς το σε ένα κάστρο με επιφάνεια 35.000 τ.μ. Η νέα δομή είχε ένα ορθογώνιο σχήμα διαστάσεων 280 x 100 μ. με τρεις εσωτερικές αυλές. Ο βασιλιάς ήθελε εδώ μια ιδιωτική κατοικία (που δεν ανήκε στα βασιλικά κτήματα), για να ζήσει με τη μοργανατική σύζυγό του Ρόζα Βερσελάνα. Ένα διαμέρισμα κτίστηκε για την οικογένειά της από τον Ντομένικο Φέρι. Το 1861 το οικοδόμημα επεκτάθηκε με τη "Βίλα των Λιμνών", μια νεογοτθική πτέρυγα και ένα αναβρυτήριο με ένα θαλάσσιο αλόγο που παλεύει με έναν τρίτωνα, του Βιντσέντσο Βέλα. Όλα τα οικοδομήματα, παρόμοια με το Ανάκτορο Καρινιάνo στο Τορίνο, είναι πλινθοδομή.
Το 1997 το κάστρο τοποθετήθηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO μαζί με άλλες 13 κατοικίες του Οίκου της Σαβοΐας.
Στα τέλη του 19ου αι. η Λα Μάντρια και τα κτίριά της πωλήθηκαν στην οικογένεια Mέντιτσι ντελ Βάστσελο. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο προστέθηκαν μια πίστα δοκιμών ιδιοκτησίας της FIAT, ένα γήπεδο γκολφ και ένα οικιστικό κέντρο. Έγινε περιφερειακό κτήμα το 1976.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο
Κώμα
Στάδια
Το κώμα διακρίνεται σε 4 στάδια ανάλογα με το βάθος του. Η ταξινόμηση σε στάδια δεν καλύπτει όλες τις περιπτώσεις, όμως επιτρέπει την καλύτερη και ευκολότερη παρακολούθηση των ασθενών. Ωστόσο, δεν αφήνει σε καμία περίπτωση περιθώριο για τη συναγωγή προγνωστικών συμπερασμάτων.
Το πρώτο στάδιο του κώματος ονομάζεται άγρυπνο κώμα και διακρίνεται από απλή θόλωση της διάνοιας (βραδύτητα απαντήσεων, ονειρικά παραληρήματα). Στο δεύτερο στάδιο (ελαφρύ κώμα) παρουσιάζεται η παραμονή των προστατευτικών αντιδράσεων στα επώδυνα ερεθίσματα. Το τρίτο στάδιο (βαθύ κώμα ή κάρος) διακρίνεται από απουσία αντίδρασης σε επώδυνα ερεθίσματα, πλήρη χαλάρωση των μυών, διαταραχή της φυτικής ζωής (υπερθερμία, ανωμαλίες στον καρδιακό και αναπνευστικό ρυθμό) και κατάργηση των οστεοτενόντιων αντανακλαστικών, καθώς και αυτών του κερατοειδούς. Στο τέταρτο στάδιο χαρακτηρίζεται από ολική απώλεια της φυτικής ζωής και της σχέσης του ατόμου με το περιβάλλον. Σ'αυτό το σημείο, το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα είναι επίπεδο και ο ασθενής επιβιώνει μόνο με μηχανική υποστήριξη (αναπνευστική συσκευή) και τη χρήση αγγειοσυσταλτικών. Στο τέταρτο στάδιο το κώμα μπορεί να είναι αντιστρέψιμο (όπως σε περιπτώσεις τοξικού κώματος που διακρίνονται από παράλυση των φυτικών λειτουργιών και παροδική ηλεκτροεγκεφαλική σιγή) ή ανεπανόρθωτο.
Το μη αντριστρέψιμο κώμα, γνωστό και ως κλινικός θάνατος ή υπερβαθέν κώμα δηλώνει τον εγκεφαλικό θάνατο και συνεπώς, τον θάνατο του οργανισμού. Ορίζεται από 4 σημεία: ολική απώλεια συνείδησης, κατάργηση κάθε ικανότητας αντίδρασης, κατάργηση της αυτόματης αναπνοής επί τουλάχιστον 3 λεπτά μετά την αποσύνδεση του αναπνευστήρα και το επίπεδο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα επί τουλάχιστον 10 λεπτά. Τα σημεία αυτά θα πρέπει να επιμείνουν για ένα χρονικό διάστημα αρκετά μεγάλο, ώστε να αποκλειστούν άλλες παθολογικές καταστάσεις που μπορεί να εκδηλωθούν κατ'αυτόν τον τρόπο.
Χρόνιο κώμα
Το χρόνιο κώμα, το οποίο είναι συνήθως μη αναστρέψιμο, χαρακτηρίζεται από ολική απώλεια συνείδησης και των λειτουργιών της σχέσης του ατόμου με το περιβάλλον. Οι φυτικές λειτουργίες διατηρούνται σ'αυτήν την περίπτωση. Το χρόνιο κώμα συχνά οφείλεται σε πάρα πολύ παρατεταμένη εγκεφαλική ανοξία, η οποία αναπληρώθηκε με εξωτερικές μαλάξεις της καρδιάς.
Αίτια
Τα πιθανά αίτια του κώματος ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό. Κάποια από αυτά είναι η εγκεφαλική αιμορραγία, η εγκεφαλική ανοξία, η εγκεφαλίτιδα, η μαλάκυνση, η μηνιγγική αιμορραγία, η μηνιγγίτιδα, η κυκλοφοριακή ανεπάρκεια, η ασφυξία, η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα ή βαρβιτουρικά, η διαβητική κετονοξέωση και η αύξηση της οσμωτικής πίεσης στα υγρά του σώματος (λόγω αφυδάτωσης ή ηπατικής ή αναπνευστικής εγκεφαλοπάθειας). Επίσης, κώμα μπορεί να προκαλέσει και ένα βαρύ τραύμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις
Φατός Νάνο
Ο Φατός Θανάς Νάνο (Fatos Thanas Nano, γεν. στις 16 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Αλβανός σοσιαλιστής πολιτικός που ήταν αρκετές φορές Πρωθυπουργός της Αλβανίας. Ήταν ο πρώτος ηγέτης και ιδρυτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας και μέλος του Αλβανικού Κοινοβουλίου από το 1991 έως το 1996 και το 1997 έως το 2009. Αναμόρφωσε την αντιρεβιζιονιστική μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας σε σοσιαλδημοκρατία για το διάδοχο κόμμα του, το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ως αποτέλεσμα μεταρρυθμίσεων, προσχώρησε στη Σοσιαλιστική Διεθνή και στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Ο Νάνο ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2007 αλλά δεν τα κατάφερε. Προσπάθησε και πάλι στις προεδρικές εκλογές του 2012 αλλά δεν προκρίθηκε καν στη θέση του υποψηφίου, επειδή οι ηγέτες των κομμάτων στο Κοινοβούλιο εμπόδισαν τους βουλευτές τους να τον επιλέξουν ως υποψήφιο στις εκλογές.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φατός Νάνο γεννήθηκε στα Τίρανα και είναι γιος του Θανάς Νάνο, πρώην διευθυντή της Αλβανικής Ραδιοτηλεόρασης και της Μαρία Νάνο (το γένος Σουτερίτσι), κυβερνητικής αξιωματούχου. Ήταν το μόνο άρρεν τέκνο μεταξύ των αδελφών της οικογένειας. Μεγάλωσε στα ανατολικά Τίρανα και αποφοίτησε από το Γυμνάσιο «Σάμι Φράσερι». Αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικής Οικονομίας του Πανεπιστημίου των Τιράνων το 1974. Μετά την αποφοίτησή του το 1978, ο Νάνο εργάστηκε σε μεταλλουργική εταιρεία του Ελμπασάν μέχρι το 1981. Από το 1981 μέχρι το 1984, ο Νάνο υπήρξε οικονομολόγος σε γεωργική επιχείρηση στα Τίρανα. Το 1984 διορίστηκε ως ερευνητής των κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων και μεταρρυθμίσεων των οικονομιών της αγοράς των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ στο Ινστιτούτο Μαρξιστικών-Λενινιστικών Σπουδών στα Τίρανα, όπου εργάστηκε μέχρι το 1990.
Αρχική πολιτική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία τον Δεκέμβριο του 1990, όπου για πρώτη φορά διορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου των Υπουργών. Τον Ιανουάριο του 1991 προήχθη στη θέση του Αντιπροέδρου, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Αντίλ Τσαρτσάνι. Η πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων σε διάφορες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ανάγκασε τον Πρόεδρο Ραμίζ Αλία να απομακρύνει σταδιακά την παλιά κομμουνιστική νομενκλατούρα από την εξουσία και την κυβέρνηση, οπότε στα τέλη Φεβρουαρίου 1991 ο Αλία όρισε τον Νάνο πρωθυπουργό της μεταβατικής κυβέρνησης με σκοπό τη διοργάνωση των πρώτων μετακομμουνιστικών δημοκρατικών εκλογών στη χώρα που έγιναν εκείνη τη χρονιά και την προετοιμασία της μετάβασης της χώρας προς μια φιλελεύθερη δημοκρατία και μία οικονομία της αγοράς. Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 31 Μαρτίου 1991, όπου το Κόμμα Εργασίας της Αλβανίας κέρδισε την πλειοψηφία. Ο Ραμίζ διόρισε για δεύτερη φορά τον Νάνο στη θέση του πρωθυπουργού. Ωστόσο, η νέα κυβέρνησή του δεν κράτησε περισσότερο από την πρώτη μιας και μία εβδομάδα μετά η Γενική Απεργία που διοργάνωσαν τα ανεξάρτητα σωματεία, τον ανάγκασε να παραιτηθεί δύο εβδομάδες αργότερα. Το 10ο Συνέδριο του Κόμματος Εργασίας πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1991, στο οποίο ελήφθησαν τρεις σημαντικές αποφάσεις. Αρχικά άλλαξε το όνομα του κόμματος, από Κόμμα Εργασίας σε Σοσιαλιστικό Κόμμα, απομακρύνοντας όλα τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου και στη συνέχεια εξέλεξε τον Νάνο ως νέο ηγέτη του Σοσιαλιστικού Κόμματος στις 12 Ιουνίου 1991.
Αμερικανοτουρκικές σχέσεις
Οι κανονικές διπλωματικές σχέσεις δημιουργήθηκαν μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής το 1927. Οι σχέσεις μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εξελίχθηκαν από τη Δεύτερη Διάσκεψη του Καΐρου τον Δεκέμβριο του 1943 και την είσοδο της Τουρκίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων τον Φεβρουάριο του 1945. Αργότερα το ίδιο έτος, η Τουρκία έγινε μέλος των Ηνωμένων Εθνών. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε η Ελλάδα μετά τον πόλεμο για την καταστολή μιας κομμουνιστικής εξέγερσης, μαζί με τις απαιτήσεις της Σοβιετικής Ένωσης για στρατιωτικές βάσεις στα Τουρκικά Στενά, ώθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες να διακηρύξουν το Δόγμα Τρούμαν το 1947. Το δόγμα διακήρυξε τις αμερικανικές προθέσεις να εγγυηθεί την ασφάλεια της Τουρκίας και της Ελλάδας και είχε ως αποτέλεσμα την σημαντική στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη των ΗΠΑ. Αυτή η υποστήριξη εκδηλώθηκε με την ίδρυση ενός μυστικού στρατού, που ονομαζόταν το «Αντιαντάρτικο», υπό την Επιχείρηση Γκλάντιο. Αφού συμμετείχε με τις δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών στον πόλεμο της Κορέας, η Τουρκία εντάχθηκε στον Οργανισμό Βορειοατλαντικής Συμμαχίας το 1952.
Οι σχέσεις μεταξύ των χωρών άρχισαν να επιδεινώνονται το 2003 καθώς η Τουρκία αρνήθηκε να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν την αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ για την εισβολή στο Ιράκ, μια διαδικασία που εντάθηκε μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία τον Ιούλιο του 2016, καθώς η εξωτερική πολιτική της χώρας σταδιακά στράφηκε προς την αναζήτηση εταιρικών σχέσεων με άλλες δυνάμεις όπως η Ρωσία, καθώς και η διαμάχη για τη γενοκτονία των Αρμενίων, την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν το 2021.
Φατός Νάνο
Φυλάκιση
Όταν το Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας κέρδισε τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 22ας Μαρτίου 1992, το Κοινοβούλιο σχημάτισε επιτροπή στις αρχές του 1993 για να διερευνήσει τη δραστηριότητα του Φατός Νάνο για φερόμενη διαφθορά και κατάχρηση με τη διαχείριση ανθρωπιστικής βοήθειας από το ιταλικό κράτος κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης που διήρκεσε από το 1990 έως τις αρχές του 1992. Αυτός ήταν ένας εκλεπτυσμένος τρόπος για να φυλακιστεί ο Νάνο εξαιτίας της έντονης αντίθεσής του προς τα αυταρχικά σημεία του Προέδρου Σαλί Μπερίσα και λόγω της αναποτελεσματικότητας και της αδυναμίας της κυβέρνησης, με επικεφαλής τον Αλεξάντερ Μέκσι, να πραγματοποιήσει αποτελεσματικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Ο Νάνο είχε δίκιο σε αυτό, επειδή η κυβέρνηση του Δημοκρατικού Κόμματος επέτρεψε τα περίφημα σχήματα Πόντσι (γνωστά ως σκάνδαλο των πυραμίδων στην Αλβανία) που οδήγησαν στην αναταραχή του 1997, όπου η πλειοψηφία των Αλβανών έχασε τις αποταμιεύσεις της, αντί για αποτελεσματικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Στις 27 Ιουλίου 1993, το Αλβανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε το αίτημα του γενικού εισαγγελέα Αλούς Ντραγκόσι να καταργήσει τη νομοθετική ασυλία του Νάνο. Στις 30 Ιουλίου 1993, ο Νάνο συνελήφθη στο γραφείο του εισαγγελέα και κατηγορήθηκε για «κατάχρηση εξουσίας και παραποίηση των επίσημων εγγράφων σχετικά με την ιταλική ενίσχυση» μετά τη χρήση ενός μόνο προμηθευτή, ο οποίος υπερχρέωσε και παρέδωσε τρόφιμα τα οποία ήταν ακατάλληλα για κατανάλωση. Στις 3 Απριλίου 1994, ο Νάνο καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια φυλάκισης. Ένα αίτημα αποφυλάκισης του Νάνο υπογεγραμμένο από 700 χιλιάδες άτομα στάλθηκε στον Πρόεδρο Μπερίσα. Ο Νάνο θεωρήθηκε πολιτικός κρατούμενος από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας, τη Διεθνή Αμνηστία, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (πρώην Παρατηρητήριο του Ελσίνκι), τη Διακοινοβουλευτική Ένωση και άλλες ομάδες. Χρησιμοποιούσε την πρώην σύζυγό του Ρετζίνα Νάνο ως μεσολαβητή για να στείλει οδηγίες στην ηγεσία του κόμματος, μερικές φορές προφορικά, μερικές φορές σε γραπτή μορφή. Μετά τη φυλάκιση, ο Νάνο αποφάσισε ότι το κόμμα θα πρέπει να έχει στην ηγεσία του τρεις αντιπροέδρους και έναν γενικό γραμματέα για να συνεχίσει την πολιτική του μάχη.
Αμερικανοτουρκικές σχέσεις
Μια έρευνα του 2019 που διεξήχθη από το Pew Research Center έδειξε ότι το 73% των Τούρκων είχε αρνητική άποψη για τις Ηνωμένες Πολιτείες, με μόνο το 20% να έχει θετική άποψη, τη χαμηλότερη μεταξύ των χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα. Η ίδια μελέτη έδειξε επίσης ότι μόνο το 11% των Τούρκων είχε εμπιστοσύνη στον πρόεδρο των ΗΠΑ την εποχή της έρευνας, τον Ντόναλντ Τραμπ, με το 84% να μην έχει καμία εμπιστοσύνη σε αυτόν.
Φατός Νάνο
Φυλάκιση
Μετά την απόρριψη του αναθεωρημένου Αλβανικού Συντάγματος από το δημοψήφισμα του 1994 οι εξωτερικές σχέσεις μεταξύ Αλβανίας, Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών άρχισαν να επιδεινώνονται λόγω των αυταρχικών συμπεριφορών του Προέδρου Μπερίσα στα θέματα του κράτους. αλλά ήταν επίσης επιφυλακτικοί για τις ικανότητες της ηγεσίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος να κυβερνήσει τη χώρα, σε περίπτωση που το Σοσιαλιστικό Κόμμα επρόκειτο να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές του 1996. Οι ξένοι διπλωμάτες εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους για την ουδέτερη στάση που είχε η σοσιαλιστική ηγεσία (εκτός από τον Νάνο) για τον Ενβέρ Χότζα και τη θετική στάση απέναντι στον μαρξισμό-λενινισμό, που εφαρμοζόταν στο πρόγραμμα και στο καθεστώς του κόμματος από τον Σερβέτ Πελούμπι. Αποκάλεσαν τη σοσιαλιστική ηγεσία (εκτός από τον Νάνο, που δεν ήταν συνεργάτης του Εργατικού Κόμματος) ως «δεινόσαυρους από την παλιά εποχή».
Αμερικανοτουρκικές σχέσεις
Στρατηγική συνεργασία
Η στρατηγική εταιρική σχέση χαρακτηρίζει τις εξαιρετικά στενές οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, ιδιαίτερα από το 1952 και μετά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν ενεργά την προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ασκούσαν συχνά πιέσεις για λογαριασμό της Άγκυρας μέσω των διπλωματικών της αποστολών στις πρωτεύουσες της ΕΕ.
Φατός Νάνο
Φυλάκιση
Το 1996, ο Νάνο έγραψε μια επιστολή του στο 2ο Συνέδριο του Κόμματος (Keshilli i Pergjithshem Drejtues), που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο-Αύγουστο του 1996, για να ξεκινήσει μια «Κίνηση για Συζήτηση» με σκοπό να απομακρύνει από τις κορυφαίες θέσεις του κόμματος οποιονδήποτε συνδεόταν με οποιονδήποτε τρόπο με το Κόμμα Εργασίας, μιας και ο Νάνο πίστευε ότι οι κορυφαίες θέσεις, δηλαδή η ηγεσία του κόμματος, έπρεπε να κατέχονται από διανοούμενους, όπως ο Ρετζέπ Μεϊντάνι, ο Παντέλι Μάικο, ο Καστριότ Ισλάμι κλπ. Αυτό ήταν επιτακτικό επειδή ήταν μέρος της συνεχιζόμενης διαδικασίας μεταρρύθμισης του κόμματος προκειμένου να ενταχθεί στη Σοσιαλιστική Διεθνή και στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Η «Κίνηση για Συζήτηση», που κάλεσε ο Νάνο, απαίτησε επίσης την εφαρμογή των συστάσεων που διατύπωσε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την επίλυση της πολιτικής και θεσμικής κρίσης, ως επίσημη στάση του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ακόμη απαίτησε πως το Συνέδριο θα έπρεπε να αφαιρέσει τις μαρξιστικές και κρατιστικές έννοιες από το καταστατικό και το πρόγραμμα του κόμματος, να αρνηθεί τον Βλαντίμιρ Λένιν και την Κομιντέρν και να αποκαταστήσει τον Καρλ Κάουτσκι και τη Δεύτερη Διεθνή. Η πρόταση υποστηρίχθηκε από την πλειοψηφία των σοσιαλιστών μελών αλλά και από την κοινωνία των πολιτών και εγκρίθηκε ως συνέπεια του συνεδρίου.
Αμερικανοτουρκικές σχέσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Τουρκίας
Φατός Νάνο
Φυλάκιση
Το 1997, η κατάρρευση των σχημάτων Πόντσι σηματοδότησε την έναρξη μιας ένοπλης λαϊκής εξέγερσης κατά του Προέδρου Μπερίσα, ο οποίος αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον Ιούλιο του 1997. Ο Μπερίσα κήρυξε πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές στις 29 Ιουνίου και κήρυξε γενική αμνηστία σε όλους τους κρατούμενους τον Μάρτιο του 1997. Ο Νάνο αποφυλακίστηκε και κρίθηκε αθώος από δικαστήριο στα Τίρανα για την υποτιθέμενη κατάχρηση εξουσίας και διαφθοράς το 1999.
Δεύτερη και τρίτη πρωθυπουργία
δεξιά|μικρογραφία|Ο Φατός Νάνο το 2004 Οι κοινοβουλευτικές εκλογές της 29ης Ιουνίου 1997 είχαν ως αποτέλεσμα μια συντριπτική νίκη για το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας. Ο Νάνο διορίστηκε πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Μεϊντάνι. Ο στόχος του Νάνο και της σοσιαλιστικής κυβέρνησης ήταν η ανοικοδόμηση της διαλυμένης χώρας, η ενίσχυση της οικονομίας της και η συμφιλίωση του λαού που διασπάστηκε από πολιτικές διαμάχες, αλλά αυτό ήταν σχεδόν αδύνατο με την καταστροφική αντιπολίτευση του πρώην προέδρου Μπερίσα. Ένα πραξικόπημα επιχειρήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1998 από την ηγεσία και τους ριζοσπάστες οπαδούς του Δημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας κατά τη διάρκεια της κηδείας του Αζέμ Χαϊντάρι με στόχο την ανάληψη της εξουσίας με τη βία και τη δολοφονία του Νάνο. Για να αποφύγει τη δολοφονία του από τον οργισμένο όχλο, ο Νάνο αποφάσισε να διαφύγει στην κυβερνητική κατοικία στο Πόγραδετς. Στη δεκαετία του 1990, η Ελλάδα προτίμησε και βοήθησε τον Φατός Νάνο ως Αλβανό ηγέτη, λόγω του ότι ήταν ορθόδοξος αντί του μουσουλμάνου Σάλι Μπερίσα, μιας και ο Νάνο θεωρήθηκε φιλικότερος προς τα ελληνικά συμφέροντα. Η κυβέρνηση του Φατός Νάνο θεωρήθηκε από την Τουρκία ως φιλελληνικού προσανατολισμού και εξέφρασε κάποια δυσαρέσκεια, αν και εκείνη τη στιγμή διατηρούσε στενές στρατιωτικές σχέσεις με την Αλβανία για την ανοικοδόμηση των ενόπλων δυνάμεών και μίας στρατιωτικής βάσης της. Το 1998, η θέση μέλους της Αλβανίας στον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC) ανεστάλη προσωρινά από τον πρωθυπουργό Φατός Νάνο, ο οποίος τη θεωρούσε ανασταλτική για τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Αλβανίας. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1998 ο Νάνο επέλεξε να παραιτηθεί και να αποσυρθεί από τον πολιτικό βίο.
Ελένη Κοπάλη
Η Ελένη Κοπάλη (14 Φεβρουαρίου 1994) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής και πανελλήνια πρωταθλήτρια.
Φατός Νάνο
Δεύτερη και τρίτη πρωθυπουργία
Αφού το Σοσιαλιστικό Κόμμα κέρδισε για δεύτερη φορά στις κοινοβουλευτικές εκλογές στις 24 Ιουνίου 2001, ο Νάνο επέστρεψε στην πολιτική και πάλι μετά από 2 χρόνια αδράνειας με την ίδρυση του κινήματος Κάθαρση, με στόχο να παρακωλύσει τη συμφωνία μεταξύ Ράμα και Μέτα να μοιράσουν την πολιτική εξουσία μεταξύ τους για τα επόμενα 10 χρόνια.
Ελένη Κοπάλη
Γεννήθηκε στο Βόλο. Είναι αθλήτρια του Γ. Σ. Βόλου. Το 2009 ήταν αρχηγός της Εθνικής Ομάδας του Συνόλου της Ελλάδας.Το 2010 εκπροσώπησε την Ελλάδα σε τουρνουά της Βουλγαρίας διεκδικώντας την 6η θέση στο σύνθετο ατομικό καθώς κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στον τελικό οργάνου στο στεφάνι. Συμμετείχε στο Πρωτάθλημα του 2011 στο Μονπελιέ της Γαλλίας, όπου κέρδισε την τελική φάση και τελείωσε 4η.
Φατός Νάνο
Δεύτερη και τρίτη πρωθυπουργία
Στις αρχές του 2002, ο Νάνο προσπάθησε ανεπιτυχώς να γίνει πρόεδρος της Αλβανίας, αλλά στις 25 Ιουλίου 2002 διορίστηκε για τρίτη φορά από τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο Αλφρέντ Μοϊσίου στη θέση του πρωθυπουργού. Μόλις λίγες μέρες μετά την ανάληψη του αξιώματος τον Αύγουστο του 2002, ο Νάνο δέχθηκε επίθεση από το εξέχον ιταλικό εβδομαδιαίο περιοδικό L'Espresso, το οποίο τον κατηγόρησε ότι είχε δεσμούς με διεθνείς ομάδες οργανωμένου εγκλήματος και ότι συμμετείχε σε σπείρα λαθρεμπορίου τσιγάρων με συμμορίες της Νάπολης. Ο Νάνο μήνυσε το περιοδικό σε δικαστήριο στη Ρώμη το οποίο αποφάνθηκε υπέρ του Νάνο. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι το άρθρο περιείχε ανακριβείς πληροφορίες και εικασίες με σκοπό να βλάψει τον Νάνο κατά τη διάρκεια της θητείας του. Το περιοδικό καταδικάστηκε να καταβάλει 3 εκατομμύρια ευρώ στον Νάνο και καταδίκασε σε φυλάκιση 18 μηνών την αρχισυντάκτη του περιοδικού και τους συντάκτες τους άρθρου για αδικαιολόγητη σύνδεση του Νάνο με το έγκλημα και τη μαφία στην Αλβανία.
Ελένη Κοπάλη
Ολοκλήρωσε τη καριέρα της το 2012
Φατός Νάνο
Δεύτερη και τρίτη πρωθυπουργία
Το χειμώνα του 2004, οργανώθηκαν πολλές διαδηλώσεις με περισσότερους από 20.000 συμμετέχοντες από την αντιπολίτευση υπό την ηγεσία του Σαλί Μπερίσα, ζητώντας από τον Νάνο να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία, οι οποίες έγιναν γνωστές ως κίνημα «Νάνο Φύγε». Το 2004, η κοινωνική πολιτική ομάδα Mjaft! διαμαρτυρήθηκε μπροστά στο γραφείο του Νάνο κατά της φερόμενης εισαγωγής αποβλήτων από την Ιταλία στην Αλβανία.
Ελένη Κοπάλη
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής
Φατός Νάνο
Παραίτηση
Στις 3 Ιουλίου 2005, το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχασε τις εκλογές και την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο. Ο Νάνο παραιτήθηκε από τις θέσεις του Πρωθυπουργού και του Προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος την 1η Σεπτεμβρίου 2005. Από τότε, αποχώρησε από τον δημόσιο και πολιτικό βίο. Εμφανίζεται σπάνια για συνεντεύξεις σε μερικές πολιτικές εκπομπές.
Προεδρική υποψηφιότητα
Στις αρχές του 2007, ο Νάνο συναντήθηκε με τον Σαλί Μπερίσα για να αντιμετωπίσει τις εκκλήσεις του Σοσιαλιστικού Κόμματος να μποϊκοτάρουν τις τοπικές αυτοδιοικητικές εκλογές του 2007 οι οποίες θα προκαλούσαν πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές. Ο Νάνο επελέγη ως υποψήφιος Πρόεδρος στις Προεδρικές Εκλογές του 2007 κατόπιν αιτήματος 20 Σοσιαλιστών Βουλευτών. Ωστόσο, τα περισσότερα μέλη του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, με επικεφαλής το Σοσιαλιστικό Κόμμα, δεν τον στήριξαν και επέλεξαν να απέχουν από τις προεδρικές εκλογές. Ο Νάνο έλαβε μόνο τρεις ψήφους, ενώ ο Μπαμίρ Τόπι του Δημοκρατικού Κόμματος έλαβε 75. Ο Τόπι όμως δεν έλαβε αρκετές ψήφους για να εκλεγεί. Ο δεύτερος γύρος ψηφοφορίας διεξήχθη στις 10 Ιουλίου. Ωστόσο, το κοινοβούλιο απέτυχε και πάλι να εκλέξει πρόεδρο, με τον Νάνο να λαμβάνει 5 ψήφους και τον Τόπι 74. Η συνεχιζόμενη αποτυχία εκλογής προέδρου θα οδηγούσε σε πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές αλλά στις 20 Ιουλίου ο Τόπι εξελέγη. Στα τέλη Αυγούστου, φάνηκε πιθανό ότι ο Νάνο θα ίδρυε ένα νέο πολιτικό κόμμα. Ο Νάνο επιχείρησε και πάλι να αναλάβει την προεδρία το 2012, αλλά δεν απέκτησε καν την ιδιότητα του υποψηφίου, επειδή τα ηγέτες στο Κοινοβούλιο εμπόδισαν τους βουλευτές τους να τον επιλέξουν ως υποψήφιο.
Νέα κίνηση μέσα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα
Μετά την εκλογή του Προέδρου της Αλβανίας τον Ιούνιο του 2012, ο Νάνο δημιούργησε ένα κίνημα με όνομα «Κίνημα Νάνο για τη νίκη των σοσιαλιστών» με στόχο την επαναφορά της ηγεσίας στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, πλήττοντας την αυτοκρατορία που καθιέρωσε ο Έντι Ράμα, με τη μορφή του Κόμματος του Hγέτη. Ωστόσο στους περισσότερους πολιτικούς παρατηρητές αυτό το νέο κίνημα θεωρήθηκε πολύ αδύναμο και πολύ μη δημοφιλές για να ανατρέψει τον εν ενεργεία πρωθυπουργό και ηγέτη του Σοσιαλιστικού Κόμματος Έντι Ράμα. Το παρελθόν της αντιδημοτικότητας του Νάνο εξαιτίας της αντιπαράθεσης με τον εξίσου μη δημοφιλή πρώην πρωθυπουργό Σαλί Μπερίσα έχει σπιλώσει τα διαπιστευτήριά του και τις δημοφιλείς δικαστικές, διοικητικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις του Έντι Ράμα εξασφαλίζοντας ότι ο τελευταίος θα διατηρήσει τη θέση του πρωθυπουργού και ηγέτη του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Αλβανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
1η Μεραρχία Κοζάκων
Η 1η Μεραρχία Κοζάκων (γερμανικά: 1. Kosaken-Division) ήταν σοβιετική μεραρχία του γερμανικού στρατού κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1943, στο Ανατολικό Μέτωπο υπό τις διαταγές της Βέρμαχτ, αποτελούμενη κυρίως από Κοζάκους λιποτάκτες του Κόκκινου Στρατού. Το 1945 μεταφέρθηκε στα Waffen-SS και μετά το τέλος του πολέμου διαλύθηκε. Ανώτατος διοικητής της μεραρχίας ήταν ο Αταμάνος Χέλμουτ φον Πάνβιτς.
Ιστορία
Μόλις δημιουργήθηκε η μεραρχία, το 1943, στάλθηκε στην Κροατία, ως οπισθοφυλακή ενός σώματος πάντσερ, που δρούσε εκεί. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου έλαβε μέρος σε μάχη κατά των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων στα βουνά Φρούσκα Γκόρα, στη σημερινή Σερβία: στις 12 του μήνα, συνεπικουρούμενη από 15 πάντσερ, εισέβαλε στο χωριό Beočin, όπου βρισκόταν το αρχηγείο των αντιστασιακών. Κατόπιν μέρος της μεραρχίας χρησιμοποιήθηκε για την προστασία του σιδηροδρόμου που ένωνε το Ζάγκρεμπ και το Βελιγράδι. Παράλληλα, ορισμένα συντάγματα πήραν μέρος σε μάχες κατά των Παρτιζάνων και φρούρησαν το σιδηρόδρομο του Σαράγεβο. Το 1944, ολόκληρη πλέον η μεραρχία, γύρισε στη Κροατία, όπου πολέμησε ενάντια σε Παρτιζάνους και Τσέτνικ. Το Δεκέμβριο του 1944 αντιμετώπισε και νίκησε τον Κόκκινο Στρατό, κοντά στην κροατική πόλη Pitomača. Μετά την ήττα αυτή, οι σοβιετικές δυνάμεις αποχώρησαν από την ευρύτερη περιοχή. Το 1945 η μεραρχία ενσωματώθηκε στο 15ο Σώμα Κοζάκων, που αριθμούσε συνολικά περίπου 25.000 άνδρες και αποτελούσε τακτική μονάδα της Βέρμαχτ, και όχι στα Waffen-SS όπως κατά καιρούς αναφέρεται λανθασμένα.
Στα τέλη του πολέμου, οι Κοζάκοι της μεραρχίας βρέθηκαν στην Αυστρία, όπου και παραδόθηκαν στα βρετανικά στρατεύματα. Αν και τους είχαν δοθεί εγγυήσεις ότι δε θα τους παρέδιδαν στην Ε.Σ.Σ.Δ., μεταφέρθηκαν με τη βία στα χέρια των Σοβιετικών. Το γεγονός αυτό έμεινε γνωστό ως Προδοσία των Κοζάκων. Οι περισσότεροι στρατιώτες της μεραρχίας εκτελέστηκαν ως προδότες.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Μεραρχίες των Waffen-SS Κατηγορία:Μεραρχίες ιππικού Κατηγορία:Κοζάκοι
Άριαν Τζούμπα
Ο Αριάν Τζούμπα είναι παλαίμαχος διεθνής Αλβανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός, με πολύχρονη παρουσία στο ελληνικό πρωτάθλημα, κυρίως με τη φανέλα του ΠΑΣ Γιάννινα.
Βιογραφικό
Ο Τζούμπα γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1968 στο Αργυρόκαστρο και ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 από την τοπική Λουφτετάρι για να συνεχίσει το 1992 στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου έμεινε ως το 1994.
Ακολούθησαν η Καλαμάτα (1994-97) και ο Ηρακλής (1997-98). Κατόπιν αγωνίστηκε για μια σεζόν στο κυπριακό πρωτάθλημα με την Ένωση Νέων Παραλιμνίου, για να επιστρέψει στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου παρέμεινε μέχρι το 2004 όταν και μεταπήδησε στον Μεσσηνιακό, όπου και έκλεισε την καριέρα του ένα χρόνο μετά.
Με την εθνική Αλβανίας αγωνίστηκε συνολικά 48 φορές από το 1989 ως το 2003.
Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουφτετάρι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μεσσηνιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Νίκη-Κατερίνα Σιδηροπούλου
Η Νίκη-Κατερίνα Σιδηροπούλου (γεννημένη στις 11 Απριλίου 1974 στη Βουδαπέστη) είναι Ελληνίδα ξιφομάχος στο αγώνισμα του ξίφους μονομαχίας (επέ), και δευτεραθλήτρια Ευρώπης 2002.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ως Niké Szidiropulosz, η Νίκη-Κατερίνα Σιδηροπούλου έχει κατακτήσει αργυρό μετάλλιο με την Ουγγαρία το 1991 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Cadet.
Το 2002, αγωνιζόμενη ως Ελληνίδα πλέον, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό αγώνισμα του ξίφους μονομαχίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Μόσχα.
Αγωνίστηκε στα γυναικεία αγωνίσματα της ξιφομαχίας επέ στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 και 2004. Το 2004, πέρα από το ατομικό, συμμετείχε και στο ομαδικό με την Εθνική ομάδα ξίφους μονομαχίας γυναικών, η οποία κατέλαβε την 8η θέση, και επομένως θεωρείται ολυμπιονίκης.
Έχει κατακτήσει μετάλλια σε διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο παγκοσμίου κυπέλλου.
Έχει κατακτήσει πρωταθλήματα Ελλάδας τόσο στο ατομικό όσο και στο ομαδικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες
Μοσχομάντσα Ιωαννίνων
Η Μοσχομάντσα είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων σε υψόμετρο 400 μέτρα
Πάμπλο Νερούδα
Ο Πάμπλο Νερούδα (Pablo Neruda, φιλολογικό ψευδώνυμο του Ρικάρδο Νεφταλί Ρέγιες Μπασοάλτο, Ricardo Eliécer Neftalí Reyes Basoalto, 12 Ιουλίου 1904 – 23 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν Χιλιανός συγγραφέας και ποιητής. Σύμφωνα με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, θεωρείται ο σημαντικότερος ποιητής του 20ού αιώνα. Το 1971 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις λόγω της πολιτικής του δραστηριότητας και των κομμουνιστικών του πεποιθήσεων. Εξέδωσε πληθώρα ποιητικών συλλογών ποικίλου ύφους, όπως ερωτικά ποιήματα, έργα που διέπονται από τις αρχές του σουρεαλισμού, ακόμα και κάποια που θα μπορούσαν να θεωρηθούν πολιτικά μανιφέστα. Τον Απρίλιο του 2013, 40 χρόνια μετά το θάνατό του, έγινε εκταφή της σορού του, με σκοπό να διακριβωθεί αν είχε πέσει θύμα δολοφονικής επίθεσης με δηλητήριο από πράκτορες του δικτατορικού καθεστώτος που κυβερνούσε τη Χιλή κατά το θάνατό του.