cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατοχή της Ελλάδας (1941-1944)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατοχη Κατηγορία:Αντισημιτισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνοϊταλικές σχέσεις Κατηγορία:Ελληνοβουλγαρικές σχέσεις Κατηγορία:Κατεχόμενες περιοχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα
Γλώσσα Αφσάρι
Η Αφσάρ ή Αφσάρι (Əfşar türkcəsi, افشار تورکجهسی, Әфшар түркҹәси, Afşar dili ή Afşarca) είναι τουρκική γλώσσα που ομιλείται στην Τουρκία, το Ιράν, τη Συρία, και μέρη του Αφγανιστάν από τους Αφσάρ. Ο Εθνολόγος την συμπεριλαμβάνει ως διάλεκτο της Νότιας Αζερικής γλώσσας.
Η Αφσάρ διακρίνεται από ένα μεγάλο αριθμό δανεικών λέξεων από την περσική και τη στρογγυλοποίηση του φωνήματος στο, όπως συμβαίνει και στα Ουζμπεκικά. Σε πολλές περιπτώσεις, τα φωνήεντα που έχουν στρογγυλοποιηθεί στα Αζερικά δεν στρογγυλοποιούνται στο Αφσάρ. Ένα παράδειγμα αυτού είναι (που σημαίνει 100), το οποίο είναι  στα Πρότυπα Αζερικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράν Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράκ Κατηγορία:Γλώσσες της Συρίας Κατηγορία:Γλώσσες της Τουρκίας Κατηγορία:Ογουζικές γλώσσες
Medieval II: Total War
Το Medieval II: Total War είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής που αναπτύχθηκε από την Creative Assembly και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Νοεμβρίου του 2006 στην Ευρώπη, τρεις μέρες αργότερα στη Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία, και στις 5 Απριλίου του 2007 στην Ιαπωνία. Το παιχνίδι είναι έμμεση συνέχεια του Medieval: Total War και τέταρτο παιχνίδι της σειράς Total War. Εστιάζει στη χρονική περίοδο μεταξύ των ετών 1080 και 1530. Όπως και ο προκάτοχός του, έτσι και το Medieval II: Total War επικεντρώνεται στις μεσαιωνικές εχθροπραξίες, τη θρησκεία, και την πολιτική στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, και τη Μέση Ανατολή. Εντούτοις, το χρονικό πλαίσιο του επικεντρώνεται στην εποχή της ανακάλυψης του νέου κόσμου, και την κατάκτηση της Αμερικής.
Περιοχές
Κάθε φατρία κατέχει διάφορα εδάφη, και προσπαθεί να κατακτήσει άλλα προκειμένου να συνεχίσει. Αντίθετα από τους προηγούμενους τίτλους της σειράς Total War, υπάρχουν δύο είδη πόλεων, κάθε μια με τα δικά της διαφορετικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα: Οι απλές πόλεις και τα κάστρα (Ακροπόλεις). Το κάστρο έχει την καλύτερη αμυντική θέση, καθώς και τη δυνατότητα εκπαίδευσης εξειδικευμένων και ισχυρότερων στρατευμάτων. Το μειονέκτημα είναι ότι παράγει λιγότερο εισόδημα και δεν έχει καμία πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες. Η πόλη παράγει πολύ μεγαλύτερο εισόδημα και είναι το κέντρο νέας τεχνολογίας κάθε φατρίας, αλλά είναι δυσκολότερο να υπερασπιστεί και να έχει πρόσβαση στα σώματα της πολιτοφυλακής. Επιπλέον, είναι πολύ κατώτερη στην εκπαίδευση στρατιωτών από το κάστρο. Οι παίκτες μπορούν να μεταβάλουν τύπο της πόλης σε μια περιοχή, αν και οι μεγαλύτερες πόλεις δεν μπορούν να μετατραπούν σε κάστρα. Όπως και σε άλλα παιχνίδια Total War, σε κάθε περιοχή μια φατρία μπορεί να κατασκευάσει διάφορα κτήρια, κάθε ένα με διαφορετικές λειτουργίες, όπως η εκπαίδευση των στρατευμάτων, η αναβάθμιση των όπλων, η επέκταση της οικονομίας και την ενίσχυση της θρησκείας. Ένα νέο χαρακτηριστικό γνώρισμα του Medieval ΙΙ είναι η δυνατότητα δημιουργία αίθουσας συντεχνίας. Κάθε περιοχή μπορεί να έχει μόνο μια ενιαία αίθουσα συντεχνίας, αν και υπάρχουν διάφορες, διαφορετικών τύπων η κάθε μια. Η αίθουσα συντεχνίας παρέχει ορισμένα κέρδη όπως η αυξανόμενη μετακίνηση των στρατευμάτων, τα καλύτερα όπλα, ή τους καλύτερους πράκτορες. Οι αίθουσες συντεχνίας μπορούν επίσης να αναβαθμιστούν αργότερα σε μια "κύρια αίθουσα συντεχνίας", παρέχοντας ακόμη μεγαλύτερο κέρδος ή δώρα στις πόλης που κατέχει η φατρία, και έπειτα η αναβάθμιση της "έδρας των συντεχνιών," παρέχει μέγιστα κέρδη, αν και κάθε συντεχνία μπορεί να έχει μια μόνο έδρα, οπουδήποτε στον κόσμο οποιαδήποτε στιγμή.
Πράκτορες και χαρακτήρες
Κάθε εθνότητα έχει διάφορους πράκτορες (agents) που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να διατηρήσει τη δύναμη της και να επηρεάσει άλλες φατρίες. Αυτοί είναι οι ιερείς/ιμάμηδες, καθώς επίσης και οι πριγκίπισσες, οι έμποροι, οι δολοφόνοι και οι κατάσκοποι. Κάθε πράκτορας έχει ιδιότητες που αναπτύσσονται περισσότερο και είναι σε θέση να χρησιμοποιηθούν επιτυχώς. Οι πριγκίπισσες, παραδείγματος χάριν, έχουν μια ιδιότητα τη "γοητεία" που κυριαρχεί με επιτυχία στη διπλωματία και την πιθανότητα ότι μια πρόταση για γάμο θα γίνει αποδεκτή. Οι κατάσκοποι και οι δολοφόνοι έχουν μια ιδιότητα "κόλπου" που είναι σε θέση να διεισδύσουν στις εχθρικές πόλεις ή να βρουν τις πληροφορίες για τους εχθρικούς στρατούς. Εκτός από τις πριγκίπισσες, όλοι οι πράκτορες εκπαιδεύονται στις πόλεις που περιέχουν τα κατάλληλα κτήρια - παραδείγματος χάριν, οι χριστιανοί ιερείς μπορούν να εκπαιδευθούν σε οποιαδήποτε πόλη με μια εκκλησία ή ένα παρεκκλήσι. Οι πριγκίπισσες δεν μπορούν να εκπαιδευθούν, γεννιούνται στην κυβερνώσα οικογένεια της εθνότητας, και γίνονται ενεργές ως πράκτορες μόλις ενηλικιωθούν. Εκτός από τους πράκτορες, κάθε βασίλειο κυβερνιέται από μια οικογένεια, ο άνδρας της οποίας διορίζει μέλη της οικογενείας του ως στρατηγούς στη μάχη. Κάθε στρατηγός έχει διάφορες ιδιότητες που καθορίζουν πόσο καλά κυβερνά μια πόλη και πόσο καλά οδηγεί έναν στρατό στη μάχη. Οι ενέργειες ενός στρατηγού μπορούν να έχουν επιπτώσεις στις ιδιότητές του - παραδείγματος χάριν, ένας στρατηγός μπορεί να σκοτώσει αιχμάλωτους πολέμου αυξάνοντας το "κύρος", του εκφοβίζοντας έτσι τους εχθρούς, επίσης μπορεί να προτιμήσει να απελευθερώσει τους αιχμάλωτους ή μπορεί αντί αυτού να αυξήσει την "ιπποσύνη" του, η οποία καθιστά τα στρατεύματά του γενναιότερα. Η διπλωματία ασκείται από τους διπλωμάτες και τις πριγκίπισσες, όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς Total War, που περιλαμβάνουν κυρίως τις συνθήκες διαπραγμάτευσης, τις συμμαχίες και τους γάμους. Η διεπαφή για τη διαπραγμάτευση έχει αλλάξει πολύ από τα προηγούμενα παιχνίδια, εντούτοις ένα νέο σύστημα έχει ενσωματωθεί για να παρουσιάσει τη στάση άλλης εθνότητας απέναντι στο βασίλειο του χρήστη, δηλαδή την εκτίμηση της νοημοσύνης (όπως το πόσο πλούσια είναι το βασίλειο και ποια άλλες βασίλεια είναι στον πόλεμο με αυτό), καθώς επίσης και το πώς η εθνότητα αισθάνεται τις προτάσεις του χρήστη.
Σύστημα γύρων
Στο Μedieval II χρησιμοποιείται ένα σύστημα "γύρων". Ο κάθε γύρος αντιπροσωπεύει δύο έτη, αν και η εποχή αλλάζει σε κάθε γύρο. Μια παρατυπία αυτού του συστήματος είναι ότι υπάρχουν ασυνέπειες. Παραδείγματος χάριν, ενώ κάθε στροφή αντιπροσωπεύει δύο έτη, η ηλικία των χαρακτήρων αυξάνεται μόνο έξι μήνες ανά γύρο. Επίσης, λόγω του συστήματος μετακίνησης, κατά την ανακάλυψη της Αμερικής, την αναλαμβάνουν εκ περιτροπής περίπου 8-10 γύροι (δηλαδή, 16-20 έτη) ο Χριστόφορος Κολόμβος για να φτάσει στην Αμερική από τη δυτική Ευρώπη το ταξίδι του διήρκεσε ένα μήνα.
Σύστημα μάχης
Ένα από τα προτερήματα του Total War είναι να ενσωματώνει μάχες μέσα σε ένα "πραγματικό" περιβάλλον. Μια μάχη αποτελείται από τους στρατούς δύο ή περισσότερων βασιλείων που παλεύουν το ένα με το άλλο. Οι μάχες παίζουν παρόμοιο ρόλο με εκείνες στο Rome: Total War, με τους σχηματισμούς των διάφορων ειδών στρατευμάτων. Ο στόχος της μάχης είναι ήττα του εχθρικού στρατού ή η τροπή ολόκληρου του εχθρικού στρατού σε φυγή σε μια μάχη πολιορκίας μιας πόλης, ο στόχος είναι να καταστραφεί εντελώς ο στρατός ή να ληφθεί ο έλεγχος του κέντρου της πόλης. Υπάρχει επίσης μια επιλογή που επιτρέπει στο φορέα να παρατείνει τα χρονικά όρια στις μάχες, που σημαίνει ότι ο επιτιθέμενος πρέπει να νικήσει τον υπερασπιστή μέσα σε ορισμένα χρονικά πλαίσια (που καθορίζονται από τον υπολογιστή) ή τα αποτελέσματα της μάχης σε μια νίκη για των υπερασπιστών. Αντίθετα από ότι στους προηγούμενους τίτλους της Total War, ένα νέο σύστημα εισάγεται διαμορφώνοντας τα στρατεύματα στο πεδίο της μάχης. Κάθε στρατιώτης έχει έναν ποικίλο αριθμό στοιχείων στη διάθεση του, όπως τα όπλα, πόδια, εμβλήματα στις ασπίδες, και ούτω καθεξής. Όταν αρχίζει μια μάχη, ο υπολογιστής επιλέγει τυχαία τα στοιχεία για κάθε στρατιώτη στη μονάδα, με αυτόν τον τρόπο κάνοντας κάθε στρατιώτη να φανεί διαφορετικός από τους υπολοίπους γύρω του. Μια άλλη βελτίωση από τα προηγούμενα παιχνίδια της Total War είναι ότι η μάχη απεικονίζεται πιο ρεαλιστικά, με τους στρατιώτες να εκτελούν τις ρεαλιστικές επιθέσεις - παρά μια ή δύο τυποποιημένες επιθέσεις - που χρησιμοποιούν τις ασπίδες τους, και τα τυποποιημένα χτυπήματα, στους κινούμενους εχθρούς, όλοι είναι αφοσιωμένοι στο όπλο που χρησιμοποιούν και το όπλο του αντιπάλου τους. Τέλος υπάρχει εξέλιξή στον τομέα κάμερα, επιτρέποντας στον χρήστη να κατεβάσει την κάμερα στο πεδίο της μάχης και να νιώθει ότι βρίσκεται ο ίδιος εκεί.
Φατρίες
thumb|300px|Εικόνα από το παιχνίδι, όπου φαίνεται μια ομάδα Άγγλων ιπποτών να επιτίθενται σε φεουδαρχικούς ιππότες. Υπάρχουν είκοσι μία φατρίες (factions), εκ των οποίων δεκαεπτά είναι ενεργές στο παιχνίδι εκστρατείας (Grand Campaign), αν και μόνο πέντε είναι αρχικά διαθέσιμες, οι: Βασίλειο της Αγγλίας, Βασίλειο της Γαλλίας, Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, Δημοκρατία της Βενετίας και Βασίλειο της Καστίλης/Ισπανία.
Τα άλλα βασίλεια μπορούν να ξεκλειδωθούν τη στιγμή που ο παίκτης τους κερδίσει σ' ένα παιχνίδι-εκστρατείας (ανεξάρτητα από το αν θα το κερδίσει ολόκληρο). Παραδείγματος χάρη: Η Σκωτία "πέφτει" όταν οι Άγγλοι καταλάβουν το Εδιμβούργο, την τελευταία πόλη τους. Μόνο τότε η Σκωτία θα ξεκλειδωθεί. Οι υπόλοιπες φατρίες θα ξεκλειδωθούν όταν κερδηθεί η μικρή ή η μεγάλη εκστρατεία με μια από τις πέντε αρχικές διαθέσιμες φατρίες.
Επίσης, ορισμένες φατρίες που ελέγχονται από τον υπολογιστή θα εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τύπου "εκστρατείας", αλλά θα είναι μόνο διαθέσιμες, σε ιστορικές και στις multiplayer μάχες ή με την επεξεργασία αρχείων του παιχνιδιού
"Οι επαναστάτες (Rebels)" είναι επίσης μια φατρία, που αντιπροσωπεύει τα εδάφη που δεν κυβερνώνται από μια από τις άλλες σημαντικές εθνότητες. Το χρώμα τους είναι γκρίζο, και οι στρατοί τους πλανιούνται στον χάρτη, δημιουργώντας προβλήματα στο εμπόριο και στους στρατούς των άλλων βασιλείων. Οι επαναστάτες μπορούν να εμφανιστούν εάν οι κάτοικοι της ίδιας πόλης είναι δυσαρεστημένοι με τους κυβερνήτες της ή εάν ολόκληρη η οικογένεια ενός βασιλείου πεθαίνει (η αν το συγκεκριμένο βασίλειο χάσει το παιχνίδι), αλλά οι πόλεις/τα κάστρα παραμένουν, κυβερνημένα ανεξάρτητα από το ποιος ήταν ο κυβερνήτης κατά τη διάρκεια της ήττας του παιχνιδιού διατηρούν τον κυβερνήτη τους.
Υποδοχή
Η αποκλειστική αξιολόγηση δόθηκε στο PC Gamer των ΗΠΑ, το οποίο του έδωσε το 90%. Τον Δεκέμβριο του 2006, το PC Gamer UK αξιολόγησε το παιχνίδι, αποκαλώντας το ως "νέο βασιλιά των πολεμικών παιχνιδιών". Η γραφική αναπαράσταση και το ύφος του gameplay επαινέθηκαν ιδιαίτερα και το παιχνίδι έλαβε ένα αποτέλεσμα 94%, το IGN έδωσε στο παιχνίδι τα 8.8/10, λέγοντας ότι το παιχνίδι δεν ήταν τόσο επαναστατικό όσο ο προκάτοχός του, αλλά ακόμη εισάγει μερικές νέες ιδέες και στηρίζεται σε άλλα όπως το Rome: Total War, άλλα σίγουρα αρκετοί θα ήθελαν οποιοδήποτε να το αγοράσουν. Η GameSpot εκτίμησε το παιχνίδι δίνοντας του τα 8.8/10, σημειώνοντας " το επικό συναρπαστικό gameplay του" ταυτόχρονα επικρίνοντας τις "τεράστιες απαιτήσεις των συστημάτων του" οι βαθμολογητές του GameSpot το εκτιμούν δίνοντας του τα 9.2/10. Το αυστραλιανό PC Powerplay περιοδικό έδωσε στο παιχνίδι ένα σπάνιο-τέλειο αποτέλεσμα του 10/10 λόγω στο ποσό καθαρό είναι σε περιεχόμενο το παιχνίδι, επίσης λήφθηκαν υπ' όψη και οι γραφικές παραστάσεις επομένης γενεάς.
Αν και οι περισσότεροι βαθμολογητές είναι θετικές, κάποιοι άλλοι έχουν τονίσει τις αρνητικές πτυχές του παιχνιδιού όπως τα άτομα, με αδύνατο AI και μερικά χωρίς ενδιαφέρον νέα χαρακτηριστικά γνωρίσματα (όπως οι εμπορικοί χαρακτήρες). Οι υπεύθυνοι δημιουργίας για την ανάπτυξη του δηλώσαν την 1η Δεκεμβρίου 2006, ότι ετοιμάζουν μια αναβάθμιση (patch) για να λύσουν τα προβλήματα που εκκρεμούν στο παιχνίδι, αναφέροντας συγκεκριμένα ένα σημαντικό πρόβλημα, το πώς το παιχνίδι χειρίζεται τις μονάδες ιππικού (το ιππικό δεν χρησιμοποιεί τις λόγχες του κατά το χτυπήματα) η αναβάθμιση είναι διαθέσιμη από τις 15 Δεκεμβρίου, του 2006. Μια δεύτερη αναβάθμιση είναι επίσης διαθέσιμη από της 4 Μάιου του 2007, λύνοντας πολλά από τα προβλήματα που δεν εξετάστηκαν στην πρώτη αναβάθμιση, αν και πολλά από τα προβλήματα στις μάχες της πολιορκίας παραμένουν ακόμα.
Ένα άλλο πρόβλημα με την αναβάθμιση είναι ότι το παιχνίδι μπορεί να γίνει ακατάλληλο για μερικούς υπολογιστές και μπορεί να απαιτήσει την επανεγκατάσταση του παιχνιδιού. Για πολλούς φίλους του παιχνιδιού αυτό το ζήτημα είναι μέχρι τώρα εκκρεμές, και το παιχνίδι, αν και παίζεται, περιέχει ακόμα πολλά προβλήματα μαζί και με gameplay ζητήματα, δεδομένου ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η αναβάθμιση χωρίς επανεγκατάσταση του παιχνιδιού. Κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης δεν υπάρχει κανένα σχόλιο από την CA ή τη SEGA σχετικά με τον καθορισμό αυτού του ζητήματος, εκτός από το να προτείνει τους χρήστες να δοκιμάζουν να λύσουν τα προβλήματα που εφαρμόζει η αναβάθμιση πρέπει ξανά εγκαταστήσουν το παιχνίδι. Τα περισσότερα ζητήματα σχετικά με την αποτυχία των αναβαθμίσεων έχουν επισημανθεί στην παρουσία τροποποιημένων αρχείων (Εγκατεστημένες επιλογές χρήστη) ή στις τροποποιήσεις ορισμένων αρχείων του παιχνιδιού.
Πολλοί έχουν σχολιάσει επίσης το μέγεθος φόρτωσης της δεύτερης αναβάθμισης, που είναι περίπου 613MB (έναντι της αναβάθμισης στην αγγλική γλώσσα 1,1 σε 39.46MB).
Άλλες προοπτικές
Εκτός από τις αξιολογήσεις παιχνιδιών, ιστορικοί και άλλοι κριτικοί έχουν σχολιάσει το παιχνίδι. Ο Σουηδός ιστορικός Πήτερ Ίνγκλουντ έγραψε ότι η απεικόνιση των μαχών ως ύφος τέχνης έχει υπάρξει από καιρό στα παλαιότερα μέσα, όπως οι ταινίες, ή ακόμα και τα παλαιότερα μέσα όπως οι στρατιώτες ή τα έργα ζωγραφικής κασσίτερου. Ο Ίνγκλουντ δήλωσε ότι αυτές οι παλαιότερες μορφές έχουν αποτύχει στην απεικόνιση των μαχών με κάποιο τρόπο, αλλά το Μedieval II αντιπροσωπεύει το ευνοϊκότερο παιχνίδι στο ύφος άλλα και στο είδος του.
Επέκταση
Στις 30 Μαρτίου 2007, ανακοινώθηκε ότι θα κυκλοφορήσει η επέκτασή του, το Medieval II: Total War Kingdoms. Η κυκλοφορία της έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2007. Προσθέτει τέσσερις νέες εκστρατείες στο παιχνίδι:
Σε καθεμία από αυτές τις εκστρατείες, το ενδιαφέρον εστιάζεται σε ένα μικρό τμήμα του παγκόσμιου χάρτη (π.χ. οι Βρετανικές Νήσοι) το οποίο και αναλύεται περαιτέρω, με την προσθήκη αρκετών οικισμών σε αυτό. Για παράδειγμα, ενώ η Βρετανία στο κύριο παιχνίδι διαθέτει ένα σύνολο 3 κάστρων και 4 πόλεων, στην Εκστρατεία της Βρετανίας διαθέτει πολύ περισσότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Total War Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sega Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Feral Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Creative Assembly Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον 11ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 12ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 13ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 14ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 15ο αιώνα
Κοινότητα Φουρνέ
Η Κοινότητα Φουρνέ είναι κοινότητα του Δήμου Πλατανιά στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Φουρνέ. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 576 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Φραγκάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Κυτταροκίνη
μικρογραφία|264x264εσ| Το τρισδιάστατο ιατρικό σχέδιο που δείχνει την έκκριση κυτοκινών Οι κυτταροκίνες ή κυτοκίνες είναι ευρεία και χαλαρή κατηγορία μικρών πρωτεϊνών (~ 5-20 kDa ) που είναι σημαντικές στην κυτταρική σηματοδότηση. Οι κυτοκίνες είναι πεπτίδια και δεν μπορούν να διασχίσουν τη λιπιδική διπλή στιβάδα των κυττάρων για να εισέλθουν στο κυτόπλασμα. Οι κυτοκίνες έχουν αποδειχθεί ότι εμπλέκονται στην αυτοκρινή, παρακρινή και ενδοκρινική σηματοδότηση ως ανοσορρυθμιστικοί παράγοντες. Η οριστική τους διάκριση από τις ορμόνες εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της τρέχουσας έρευνας.
Οι κυτοκίνες περιλαμβάνουν χημειοκίνες, ιντερφερόνες, ιντερλευκίνες, λεμφοκίνες και παράγοντες νέκρωσης όγκων, αλλά γενικά όχι ορμόνες ή αυξητικούς παράγοντες (παρά κάποια αλληλεπικάλυψη στην ορολογία ). Οι κυτοκίνες παράγονται από ένα ευρύ φάσμα κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων ανοσοκυττάρων όπως μακροφάγα, Β λεμφοκύτταρα, Τ λεμφοκύτταρα και μαστοκύτταρα, καθώς και ενδοθηλιακά κύτταρα, ινοβλάστες και διάφορα στρωματικά κύτταρα. Μια δεδομένη κυτοκίνη μπορεί να παραχθεί από περισσότερους από έναν τύπους κυττάρων. Δρουν μέσω των κυτταρικών επιφανειακών υποδοχέων και είναι ιδιαίτερα σημαντικοί στο ανοσοποιητικό σύστημα. Οι κυτοκίνες ρυθμίζουν την ισορροπία μεταξύ χημικών και κυτταρικών ανοσοαποκρίσεων και ρυθμίζουν την ωρίμανση, την ανάπτυξη και την ανταπόκριση συγκεκριμένων κυτταρικών πληθυσμών. Ορισμένες κυτοκίνες ενισχύουν ή αναστέλλουν τη δράση άλλων κυτοκινών με πολύπλοκους τρόπους. Διαφέρουν από τις ορμόνες, που είναι επίσης σημαντικά μόρια κυτταρικής σηματοδότησης. Οι ορμόνες κυκλοφορούν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις και τείνουν να παράγονται από συγκεκριμένα είδη κυττάρων. Οι κυτοκίνες είναι σημαντικές για την υγεία και τις ασθένειες, ειδικά στις ανοσολογικές αντιδράσεις του ξενιστή σε λοίμωξη, φλεγμονή, τραύμα, σήψη, καρκίνο και αναπαραγωγή.
Ανακάλυψη
Η ιντερφερόνη-άλφα, μια ιντερφερόνη τύπου Ι, ταυτοποιήθηκε το 1957 ως πρωτεΐνη που παρεμβαίνει στον ιικό αναδιπλασιασμό. Η δραστηριότητα της ιντερφερόνης-γάμμα (το μοναδικό μέλος της κατηγορίας ιντερφερόνης τύπου II ) περιγράφηκε το 1965. Αυτός ήταν ο πρώτος διαμεσολαβητής που αναγνωρίστηκε ότι προήλθε από λεμφοκύτταρα. Ο ανασταλτικός παράγοντας μακροφάγων (MIF) αναγνωρίστηκε ταυτόχρονα το 1966 από τους Τζον Ντέιβιντ και Μπάρι Μπλουμ.
Το 1969, ο Ντάνλι Ντυμόντ πρότεινε τον όρο «λεμφοκίνη» για να περιγράψει πρωτεΐνες που εκκρίνονται από λεμφοκύτταρα και αργότερα, πρωτεΐνες που προέρχονται από μακροφάγα και μονοκύτταρα σε καλλιέργεια ονομάστηκαν «μονοκίνες». 1974, ο Στάνλεϊ Κόεν δημοσίευσε ένα άρθρο που περιγράφει την παραγωγή MIF σε αλλαντοϊκή μεμβράνη και νεφρικά κύτταρα μολυσμένα με ιό, δείχνοντας ότι η παραγωγή του δεν περιορίζεται στα ανοσοκύτταρα. Αυτό οδήγησε στην πρότασή του για τον όρο κυτοκίνη. Ο Ογκάβα περιέγραψε τους παράγοντες ανάπτυξης πρώιμης δράσης, τους αυξητικούς παράγοντες ενδιάμεσης δράσης και τους αυξητικούς παράγοντες καθυστερημένης δράσης.
Δομική
Η δομική ομοιογένεια μπόρεσε να διακρίνει μερικώς τις κυτοκίνες που δεν επιδεικνύουν σημαντικό βαθμό αλληλοεπικάλυψης, ώστε να μπορούν να ταξινομηθούν σε τέσσερις τύπους:
Λειτουργική
Μια ταξινόμηση που αποδεικνύεται πιο χρήσιμη στην κλινική και πειραματική πρακτική εκτός της δομικής βιολογίας χωρίζει τις ανοσολογικές κυτοκίνες σε αυτές που ενισχύουν τις κυτταρικές ανοσοαποκρίσεις, τύπου 1 (TNFa, IFN-γ, κ.λπ.) και σε αυτές που ενισχύουν τις αποκρίσεις αντισωμάτων, τύπου 2 (TGF -β, IL-4, IL-10, IL-13, κ.λπ. ). Ένα βασικό επίκεντρο ενδιαφέροντος ήταν ότι οι κυτοκίνες σε ένα από αυτά τα δύο υποσύνολα τείνουν να αναστέλλουν τις επιδράσεις αυτών στο άλλο. Η απορρύθμιση αυτής της τάσης βρίσκεται υπό εντατική μελέτη για τον πιθανό ρόλο της στην παθογένεση αυτοάνοσων διαταραχών. Αρκετές φλεγμονώδεις κυτοκίνες εκλύονται από το οξειδωτικό στρες. Το γεγονός ότι οι ίδιες οι κυτοκίνες προκαλούν την απελευθέρωση άλλων κυτοκινών  και επίσης οδηγούν σε αυξημένο οξειδωτικό στρες τις καθιστά σημαντικές στη χρόνια φλεγμονή, καθώς και σε άλλες ανοσοαποκρίσεις, όπως πυρετός και πρωτεΐνες οξείας φάσης του ήπατος (IL-1,6,12, IFN-a). Οι κυτοκίνες παίζουν επίσης ρόλο στις αντιφλεγμονώδεις οδούς και είναι μια πιθανή θεραπευτική αγωγή για παθολογικό πόνο από φλεγμονή ή τραυματισμό περιφερικού νεύρου. Υπάρχουν τόσο προφλεγμονώδεις όσο και αντιφλεγμονώδεις κυτοκίνες που ρυθμίζουν αυτήν την οδό.
Παρενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των κυτταροκινών έχουν συνδεθεί με πολλές καταστάσεις ασθένειας και καταστάσεις που κυμαίνονται από σχιζοφρένεια, μείζονα κατάθλιψη και νόσο του Αλτσχάιμερ έως καρκίνο. Η κανονική ακεραιότητα των ιστών διατηρείται από αλληλεπιδράσεις ανάδρασης μεταξύ διαφορετικών τύπων κυττάρων που προκαλούνται από μόρια προσκόλλησης και εκκρινόμενες κυτοκίνες. Η διακοπή των φυσιολογικών μηχανισμών ανατροφοδότησης στον καρκίνο απειλεί την ακεραιότητα των ιστών.
Η υπερβολική έκκριση των κυτταροκινών μπορεί να προκαλέσει ένα επικίνδυνο σύνδρομο κυτταροκινών ή καταιγίδα κυτταροκινών. Οι καταιγίδες κυτταροκίνης μπορεί να ήταν η αιτία σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών κατά τη διάρκεια μιας κλινικής δοκιμής του TGN1412. Οι καταιγίδες κυτοκίνης υποπτεύονται επίσης ότι είναι η κύρια αιτία θανάτου στην πανδημία Ισπανικής γρίπης του 1918. Οι θάνατοι σταθμίστηκαν περισσότερο στα άτομα με υγιές ανοσοποιητικό σύστημα, λόγω της ικανότητάς τους να παράγουν ισχυρότερες ανοσολογικές αντιδράσεις, με δραματικές αυξήσεις στα επίπεδα κυτοκίνης. Ένα άλλο παράδειγμα καταιγίδας κυτταροκίνης παρατηρείται στην οξεία παγκρεατίτιδα. Οι κυτοκίνες είναι αναπόσπαστες και εμπλέκονται σε όλες τις γωνίες του καταρράκτη, με αποτέλεσμα το σύνδρομο συστηματικής φλεγμονώδους απόκρισης και την αποτυχία πολλών οργάνων που σχετίζεται με αυτήν την ενδοκοιλιακή καταστροφή. Στην πανδημία COVID-19, ορισμένοι θάνατοι από το COVID-19 οφείλονται σε καταιγίδες απελευθέρωσης κυτοκίνης.
Ιατρική χρήση ως φάρμακα
Ορισμένες κυτταροκίνες έχουν αναπτυχθεί σε φαρμακευτικές πρωτεΐνες χρησιμοποιώντας τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA Οι ανασυνδυασμένες κυτοκίνες που χρησιμοποιούνται ως φάρμακα από το 2014 περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοσολογία Κατηγορία:Ανοσοποιητικό σύστημα
Μπόι Βάτερμαν
Ο Μπόι Βάτερμαν (ολλανδικά: Boy Waterman, γενν. στις 24 Ιανουαρίου 1984) είναι Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον ΟΦΗ.
Ήταν μέλος της Εθνικής Ολλανδίας U21 η οποία κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2007.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Βάτερμαν ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Χερενφέιν το 2004. Αφού δανείστηκε στην ΑΖ Άλκμααρ για μισή σεζόν, έκανε μόνιμη τη μετακίνησή του τον Απρίλιο του 2007. Στις 10 Φεβρουαρίου 2007, έπαιξε στον πρώτο του αγώνα στην Έρεντιβιζι για την AZ εναντίον της Βίλεμ II. Έκανε το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο στην ισοπαλία με 3-3 εναντίον της Φενέρμπαχτσε (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) στις 14 Φεβρουαρίου 2007.
Τον Αύγουστο του 2008, εντάχθηκε με δανεισμό στην ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ. Στις 22 Φεβρουαρίου 2010, εντάχθηκε με δανεισμό στη Βίκινγκ ΦΚ μέχρι τον Αύγουστο. Ωστόσο, η συμφωνία δανεισμού ακυρώθηκε λόγω τραυματισμού του στη βουβωνική χώρα. Μετά από εκείνη την περίοδο, ο Βάτερμαν έπαιξε για τη Ντε Χράαφσχαπ, πάλι με δανεισμό από την ΑΖ Άλκμααρ.
Τον Ιούλιο του 2011, εντάχθηκε στη γερμανική Αλεμάνια Άαχεν, όπου εμφανίστηκε σε 30 αγώνες με τον σύλλογο. Αφού η Άαχεν τελικά υποβιβάστηκε, έφυγε με ελεύθερη μεταγραφή στην ΠΣΦ Αϊντχόφεν. Ο Βάτερμαν ξεκίνησε τη σεζόν 2012–13 ως δεύτερος τερματοφύλακας της ΠΣΦ, πίσω από τον Πσεμίσουαφ Τίτον. Ωστόσο, μετά από πέντε αγώνες πρωταθλήματος, ο Βάτερμαν προήχθη σε τερματοφύλακα πρώτης επιλογής από τον προπονητή Ντικ Αντφοκάατ.
Στις 18 Ιουλίου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο με την Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ.
Στις 9 Ιουλίου 2015, ο Βάτερμαν υπέγραψε διετές συμβόλαιο με το ΑΠΟΕΛ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 14 Ιουλίου 2015, στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Βάρνταρ για τον δεύτερο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16. Στο τέλος της σεζόν στέφθηκε πρωταθλητής για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του, καθώς το ΑΠΟΕΛ κατάφερε να κερδίσει το πρωτάθλημα Κύπρου για τέταρτη συνεχόμενη φορά. Στις 15 Μαΐου 2017, ο Βάτερμαν υπέγραψε διετή επέκταση συμβολαίου με το ΑΠΟΕΛ, έως τον Ιούνιο του 2019.
Στις 22 Αυγούστου 2020, ο Βάτερμαν υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΟΦΗ.
Εθνική ομάδα
Γεννημένος στις Κάτω Χώρες, ο Βάτερμαν έχει καταγωγή από το Σουρινάμ. Το 2007, ο Βάτερμαν κλήθηκε από τον προπονητή της Ολλανδλιας U21, Φόπε ντε Χάαν, για να συμμετάσχει στην ομάδα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2007 πραγματοποιήθηκε στην Ολλανδία. Ο Βάτερμαν ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας του Ντε Χάαν για τη διοργάνωση και βοήθησε την ομάδα του στον πρώτο αγώνα εναντίον του Ισραήλ, στη νίκη με 1-0. Ξεκίνησε επίσης στον δεύτερο αγώνα εναντίον της Πορτογαλίας, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Κένεθ Φερμίρ στο πρώτο ημίχρονο, λόγω τραυματισμού στην πλάτη. Ο αγώνας εναντίον της Πορτογαλίας τελικά κερδίθηκε και οι Ολλανδοί κατάφεραν να προκριθούν στους ημιτελικούς της διοργάνωσης, καθώς και για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Στους ημιτελικούς ο Βάτερμαν επέστρεψε στο γήπεδο και η Ολλανδία απέκλεισε την Αγγλία μετά από ισοπαλία με 1-1 και 13-12 στη διαδικασία των πέναλτι με συνολικά 32 εκτελέσεις, με τον Βάτερμαν να αποκρούει τρεις εκτελέσεις πέναλτι και να σκοράρει ένα. Οι Ολλανδοί διατήρησαν τον τίτλο τους από το 2006, νικώντας τη Σερβία με 4-1 στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ολλανδοί με καταγωγή από το Σουρινάμ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Χέρενφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Άλκμααρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντε Χράαφσχαπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλεμάνια Άαχεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Πανθρακικοί Αγώνες 1923
μικρογραφία|δεξιά|350px|Α΄ Πανθρακικοί Αγώνες, "Αθλητική Επιθεώρησις", Αύγουστος 1923. Οι Α΄ Πανθρακικοί Αγώνες 1923 ήταν αθλητικοί αγώνες που διεξήθησαν στην Κομοτηνή από 12 ως 15 Ιουλίου 1923 με συμμετοχή 46 περίπου αθλητών που προέρχονταν από στρατιωτικές μονάδες και από έξι αθλητικούς συλλόγους της Μακεδονίας-Θράκης και άλλων ελληνικών πόλεων. Περιλάμβαναν αγωνίσματα στίβου του ολυμπιακού προγράμματος, αγώνες βόλεϊ και ποδοσφαίρου. Η μεγάλη συμμετοχή είχε ως αποτέλεσμα να καθιερωθούν και να επαναλαμβάνοται κάθε χρόνο σε άλλη πόλη της Θράκης. Το 1924 έγιναν στην Ξάνθη.
Η διοργάνωση
Την ιδέα της διοργανωσης είχε ο Γενικός Διοικητής Θράκης Σπύρος Δάσιος, ο οποίος προέβη στην προκήρυξή τους το Μάιο του 1923, αποσκοπών στη δημιουργία γυμναστηρίου στην πόλη της Κομοτηνής. Ο μεγάλος αριθμός των δηλώσεων συμμετοχής από συλλόγους και στρατιωτικές μονάδες, τροποποίησε τον προγραμματισμό, αφού οι αγώνες απέκτησαν πανελλήνιο χαρακτήρα. Δήλωσαν συμμετοχή σύλλογοι από όλη τη βόρεια Ελλάδα, αλλά και από Αθήνα, Πειραιά, Βόλο, Σπάρτη, ακόμα και από την Κωνσταντινούπολη. Πολλοί σύλλογοι μετείχαν μέσω στρατευμένων αθλητών, γι' αυτό δεν εμφανίζονται στα αποτελέσματα. Π.χ. ο Πανελλήνιος Γ.Σ. μετείχε με οκτώ αθλητές του, που ήταν όλοι στρατευμένοι. Ένας άλλος αθλητής του Πανελληνίου, ο Κλεομένης Παλαιολόγου, αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ηρακλή (ήρθε 2ος στα 800μ και 3ος στα 400μ).
Την ελλανόδικο επιτροπή με πρόεδρο τον Δάσιο αποτελούσαν επίσης ο στρατηγός Κωνσταντίνος Μανέτας, οι μέραρχοι Γεώργιος Σκανδάλης και Ιωάννης Καλογεράς και ο νομάρχης Δράμας Ανδρεαδάκης. Στην επιτυχία των αγώνων σημαντική ήταν η συμβολή του τμηματάρχη Δημοτικής Εκπαίδευσης Λαγουμιντζάκη και του Επιθεωρητή Γυμναστικής Π. Ορεσιτρόφου.
Η μετακίνηση των αθλητών, παραγόντων κλπ έγινε με το σιδηρόδρομο. Στο σταθμό τους υποδεχόταν επιτροπή υπό τους κ.κ. Κασιμάτη και Μπαγιώτα, οι οποίοι τους έδιναν οδηγίες περί της διαμονής και διατροφής τους και με άμαξες τους οδηγούσαν στα ορισμένα καταλύματα, στην πολη. Τα αθλητικά αγωνίσματα και οι αγώνες βόλεϊ διεξήχθησαν στο αρτισύστατο Γυμναστήριο Κομοτηνής, ενώ οι ποδοσφαιρικοί "εν τη μαγευτική εξοχή "Πόσπος" επί καταπρασίνου γηπέδου". Λόγω του πλήθους των αθλητών τις πρωινές ώρες διεξάγονταν προκριματικά. Η επίσημη έναρξη τελέστηκε το απόγευμα της 12ης Ιουλίου και περιλάμβανε δοξολογία και παρέλαση των αθλητών.
Στους νικητές των αγώνων προσφέρθηκαν βαρύτιμα έπαθλα, προϊόντα εράνων στην τοπκή κοινωνία. Μεγάλες επιδόσεις δεν σημειώθηκαν, διότι πολλοί γνωστοί αθλητές ήταν στρατευμένοι και πλημμελώς προπονημένοι. Επίσης, άλλοι αναλώθηκαν συμμετέχοντας σε πολλά αγωνίσματα, όπως ο Απόστολος Νικολαΐδης που αναδείχθηκε πολυνίκης αθλητής των αγώνων αλλά μετείχε στο στίβο, στο βόλεϊ, στο ποδόσφαιρο και ως αθλητής αλλά και ως διαιτητής. Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης.
Βαθμολογίες
* Λείπουν κάποια αγωνίσματα.
Αναφορές
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1923 Κατηγορία:Θράκη (διαμέρισμα)
Οικογένεια Χριστόπουλου
Το επώνυμο Χριστόπουλος αναφέρεται στα μέλη παλιάς πολιτικής οικογένειας της Ολυμπίας:
Πηγές
*
Christopoulos
Ο Βρυκόλακας (Πολιντόρι)
Ο Βρυκόλακας ή Το βαμπίρ (αγγλικός τίτλος: The Vampyre) είναι νουβέλα του Άγγλου συγγραφέα Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι που γράφτηκε το 1816 και δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 1819 στο The New Monthly Magazine. Είναι η πρώτη ιστορία με βαμπίρ στην παγκόσμια λογοτεχνία που καθιέρωσε τον τύπο του σύγχρονου βρυκόλακα και αποτέλεσε έμπνευση για πολλά έργα μεταγενέστερων συγγραφέων, μεταξύ των οποίων και ο Δράκουλας (1897) του Μπραμ Στόουκερ.
Στην πρώτη δημοσίευση, ο εκδότης απέδωσε εσφαλμένα το έργο στον Λόρδο Μπάιρον. Τόσο ο Μπάιρον όσο και ο Πολιντόρι το διέψευσαν και επιβεβαίωσαν ότι ο συγγραφέας ήταν ο Πολιντόρι. Στο επόμενο τεύχος, δημοσιεύθηκε μια επιστολή του Πολιντόρι στον εκδότη που εξηγούσε ότι «αν και η βάση είναι σίγουρα του Λόρδου Μπάιρον, η ανάπτυξη είναι δική μου».
Το έργο είχε τεράστια επιτυχία σημειώνοντας την ίδια χρονιά πέντε εκδόσεις στην Αγγλία, δύο στην Αμερική και δύο στη Γαλλία. Σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα διασκευάστηκε για το θέατρο και την όπερα.
Ιστορικό
Τον Μάρτιο του 1816, μετά από διάφορα σκάνδαλα, ο Λόρδος Μπάιρον έφυγε από το Λονδίνο συνοδευόμενος από τον προσωπικό γιατρό του και επίδοξο συγγραφέα Πολιντόρι, επιφορτισμένο από τον εκδότη του Μπάιρον με τη συγγραφή ενός ημερολογίου του ταξιδιού. Τον Ιούνιο, στη λίμνη της Γενεύης συνάντησαν τον Πέρσι Σέλλεϋ, τη σύντροφο και μελλοντική σύζυγό του Μαίρη Σέλλεϋ και την Κλερ Κλέρμοντ, ετεροθαλή αδερφή της Μαίρης και ερωμένη του Μπάιρον. Λόγω της αδιάκοπης βροχής του έτους χωρίς καλοκαίρι, περνούσαν τον χρόνο τους στη βίλα Ντιοντάτι διαβάζοντας ιστορίες τρόμου με φαντάσματα, μέχρι που ο Μπάιρον ένα βράδυ πρότεινε να γράψει ο καθένας τους μια τρομακτική ιστορία. Μόνο δύο ολοκλήρωσαν την πρόκληση: η Μαίρη Σέλλεϋ έγραψε το διάσημο μυθιστόρημά της Φρανκενστάιν και ο Πολιντόρι, με έμπνευση ένα Απόσπασμα - προσχέδιο οκτώ σελίδων του Μπάιρον, έγραψε τον Βρυκόλακα, ο ήρωας του οποίου, ο Βυρωνικός ήρωας λόρδος Ρίβεν, έχει χαρακτηριστικά που μοιάζουν με του Μπάιρον.
Υπόθεση
Ο νεαρός αριστοκράτης Ώμπρεϋ σε μια κοινωνική εκδήλωση συναντά τον λόρδο Ρίβεν που μόλις έχει φθάσει στο Λονδίνο, έναν μυστηριώδη και γοητευτικό άνδρα που πολλές τολμηρές γυναίκες προσπαθούν να σαγηνέψουν. Μετά τη γνωριμία τους, συμφωνούν να ταξιδέψουν μαζί στην Ευρώπη, αλλά ο Ώμπρεϋ τον εγκαταλείπει λίγο μετά την άφιξή τους στη Ρώμη όταν οι κηδεμόνες του τον ενημερώνουν με επιστολή για τον επικίνδυνο και ακόλαστο χαρακτήρα του. Αφού αποτρέπει τον Ρίβεν να αποπλανήσει την κόρη ενός κοινού γνωστού, μόνος του ταξιδεύει στην Ελλάδα όπου στην Αθήνα ερωτεύεται την κόρη του σπιτονοικοκύρη του, την Ιάνθη. Η κοπέλα του διηγείται θρύλους για τον βρυκόλακα, που είναι πολύ δημοφιλείς στην περιοχή, και στεναχωριέται που ο Ώμπρεϋ ακούει και χαμογελάει, γιατί σύμφωνα με τον θρύλο αυτοί που παίρνουν ένα σκληρό μάθημα είναι κυρίως αυτοί που αμφισβητούν την ύπαρξή του.
Κατά τη διάρκεια μιας θυελλώδους νύχτας, επιστρέφοντας από μια περιπλάνησή του, ακούει έναν άνδρα να επιτίθεται σε μια γυναίκα σε μια καλύβα. Αφού ο δράστης ξεφεύγει, ανακαλύπτει τρομοκρατημένος ότι η νεκρή είναι η Ιάνθη που στον λαιμό της είχε αίμα και σημάδια από δαγκώματα. Ολόκληρη η πόλη πιστεύει ότι είναι έργο του βρυκόλακα. Τρελός από τη θλίψη, ο Ώμπρεϋ αρρωσταίνει. Κατά σύμπτωση, στην περιοχή εμφανίζεται ο Ρίβεν που αναλαμβάνει να τον περιθάλψει. Οι δύο άντρες συμφιλιώνονται και αποφασίζουν να συνεχίσουν το ταξίδι μαζί.
Αργότερα σε ένα στενό πέρασμα, οι δύο άντρες δέχονται επίθεση από ληστές και ο Ρίβεν τραυματίζεται θανάσιμα. Πριν πεθάνει, βάζει τον Ώμπρεϋ να του ορκιστεί ότι δεν θα μιλήσει γι΄αυτόν ή τον θάνατό του για ένα χρόνο και μια μέρα, και μόλις ο Ώμπρεϋ συμφωνεί, ο λόρδος Ρίβεν πεθαίνει γελώντας. Καθώς ψάχνει τα υπάρχοντα του Ρίβεν, συνειδητοποιεί ότι αυτός ήταν ο δολοφόνος της Ιάνθης. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του περνά από τη Ρώμη και μαθαίνει ότι η νεαρή γυναίκα που ήθελε να αποπλανήσει ο Ρίβεν εξαφανίστηκε χωρίς ίχνη αμέσως μετά την αναχώρησή του.
Ο αριστοκράτης βρυκόλακας
Πριν από τον Βρυκόλακα του Πολιντόρι, στη λογοτεχνία προϋπήρχαν βρυκόλακες αλλά ήταν πλάσματα με άγριο, ζωώδη χαρακτήρα που κυριαρχούσαν στις ιστορίες της λαϊκής παράδοσης. Αντίθετα, ο Πολιντόρι προίκισε το βαμπίρ του με αριστοκρατικά και σαγηνευτικά χαρακτηριστικά για πρώτη φορά και δημιούργησε το αρχέτυπο του αριστοκράτη βρυκόλακα που επηρέασε ολόκληρο το είδος της λογοτεχνίας βαμπίρ που ακολούθησε. Στα έργα που έγραψαν μεταξύ άλλων ο Έντγκαρ Άλαν Πόε: Βερενίκη (1835), ο Αλεξέι Κωνσταντίνοβιτς Τολστόι: Βαμπίρ (1841), ο Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φάνιου: Καρμίλα (1872), ο Μπραμ Στόουκερ: Δράκουλας (1897), οι βρυκόλακές τους προέρχονταν από την αριστοκρατία και δεν ήταν πια τα άγρια ​​θηρία της παραδοσιακής λαϊκής πίστης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα τρόμου
Νικόλαος Παπαρρηγόπουλος
Ο Νικόλαος Παπαρρηγόπουλος (1844 - 1917) ήταν Έλληνας στρατηγός του ρωσικού στρατού.
Εξελίχθηκε φθάνοντας στο βαθμό του στρατηγού. Πέθανε το 1917.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών Κατηγορία:Οικογένεια Παπαρρηγόπουλου
Grumman G-164 Ag Cat
Το Grumman G-164 Ag Cat είναι ένα μονοκινητήριο αγροτικό αεροσκάφος (διπλάνο) αεροψεκασμού και αεροπυρόσβεσης,σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από την Αμερικανική Grumman την δεκαετία του 1950. Το σχέδιο του αεροσκάφους βρίσκεται σε συνεχή παραγωγή από το 1959. Η Schweizer Aircraft Corporation κατασκεύασε 2,628 αεροσκάφη κατόπιν συμβολαίου με τη Grumman από το 1959 έως το 1979. Σήμερα τα δικαιώματα του σχεδίου ανήκουν στην Ag-Cat Corporation, η οποία τα αγόρασε από την Schweizer το 1995.
Οι αρχικές εκδόσεις παραγωγής προσφέρονταν με μεγάλη ποικιλία εμβολοφόρων κινητήρων, ενώ στις μεταγενέστερες εκδόσεις τοποθετήθηκαν δυνατότεροι εμβολοφόροι κινητήρες, όπως ο Pratt & Whitney R-985 ισχύος 450 ίππων, ή τουρμποπρόπ κινητήρες, όπως ο Pratt & Whitney PT6A ισχύος από 680 έως 750 ίππων.
Το Grumman G-164 Ag Cat χρησιμοποιείται από την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, από την 351 Μοίρα Αεροπορικών Εφαρμογών και 359 Μονάδα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών, με έδρα την 112 Πτέρυγα Μάχης στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Πυροσβεστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αγροτικά αεροσκάφη G-164
Δημοτικός Αερολιμένας Λέρου
Ο Δημοτικός Αερολιμένας Λέρου (συντομογραφίες: IATA: LRS, ICAO: LGLE, ΥΠΑ: ΔΑΛΕ) είναι το αεροδρόμιο που εξυπηρετεί το νησί της Λέρου στα Δωδεκάνησα. Είναι επίσης γνωστό ως Αεροδρόμιο Λέρου. Ο αερολιμένας ξεκίνησε να λειτουργεί το 1984. Απέχει 9 χιλιόμετρα από το κέντρο του νησιού, τον Πλάτανο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λέρο
Σπαρτιατική αγωγή
Με τον όρο Σπαρτιατική αγωγή εννοούμε τη στρατιωτική (κυρίως) εκπαίδευση των αγοριών στην αρχαία Σπάρτη, η οποία ξεκινούσε στην ηλικία των 7 ετών και ολοκληρωνόταν με την ενηλικίωση τους. Η εκπαίδευση των αγοριών στην αρχαία Σπάρτη χαρακτηρίστηκε από σκληρή πειθαρχία και υπακοή στους νόμους.
Πρώτη δοκιμασία
Ο Πλούταρχος, στο βιβλίο «Λυκούργος» από τη συλλογή «Βίοι Παράλληλοι», αναφέρει πως το νεογέννητο εξεταζόταν από τη μητέρα του, η οποία το έπλυνε με κρασί αντί με νερό για να ελέγξει την κράση του. Αργότερα, ο πατέρας οδηγούσε το παιδί στη Λέσχη, η οποία αποτελείτο από τους γέροντες της πόλης. Εκεί, οι γέροντες έλεγχαν προσεκτικά το παιδί και αν το έκριναν αδύναμο, το έριχναν στον Καιάδα, μια σχισμή στο βουνό Ταΰγετο, η οποία έγινε γνωστή με τον όρο αποθέτες. Αν το νεογέννητο είχε κριθεί υγιές από τη Λέσχη, τότε έμενε μαζί με την οικογένεια του μέχρι την ηλικία των 7 ετών. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως οι γονείς και οι τροφοί άφηναν τα παιδιά να κυκλοφορούν γυμνά, ενώ τους μάθαιναν να είναι λιτοδίαιτα, να μην φοβούνται το σκοτάδι ή αν μείνουν μόνα τους, να μην κλαίνε και να μην έχουν καπρίτσια. Επίσης, οι πατέρες φρόντιζαν να παίρνουν μαζί τους τα αγόρια στα φειδίτια, τα οποία ήταν κοινές τράπεζες των Σπαρτιατών, έτσι ώστε τα αγόρια να συνηθίσουν τον λιτό τρόπο ζωής των Σπαρτιατών.
Εκπαίδευση
Στην ηλικία των 7 ετών, η πολιτεία αναλάμβανε την ανατροφή των αγοριών. Τα αγόρια χωρίζονταν σε ομάδες, γνωστές ως αγέλες, οι οποίες ήταν χωρισμένες σε ίλες (64 αγόρια). Οι αγέλες ήταν υπό την εποπτεία του παιδονόμου, ο οποίος κατείχε υψηλή θέση στη σπαρτιατική κοινωνία. Βοηθοί του ήταν οι μαστιγοφόροι, σκοπός των οποίων ήταν να επιβάλουν σκληρή πειθαρχία στα παιδιά. Όσον αφορά την αγέλη (ή αλλιώς βούα), αρχηγός ήταν ο αγελάρχης, δηλαδή ένας νέος που είχε επιδείξει περισσότερη κατανόηση και περισσότερο θάρρος κατά τη διάρκεια των ασκήσεων. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, τα υπόλοιπα παιδιά έπρεπε να μιμηθούν τον αγελάρχη, να εκτελούν τις διαταγές του και να τιμωρούνται απ' αυτόν. Επίσης, σύμφωνα με σύγχρονους μελετητές, στην εκπαίδευση των νεαρών συμμετείχε και ένας είρενας, συνετός και γενναίος νέος, ο οποίος είχε συμπληρώσει το 20ο έτος της ηλικίας του. Ο είρενας παρακολουθούσε τις μάχες των αγοριών και τα χρησιμοποιούσε ως δούλους στο σπίτι του, τα μεγαλύτερα αγόρια αναλάμβαναν να φέρνουν ξύλα, ενώ τα μικρότερα έφερναν λαχανικά.
Καγιάνζα
Η Καγιάνζα (κιρούντι: Kayanza) είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη του Μπουρούντι. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Καγιάνζα. Έχει πληθυσμό 26.200 κατοίκων.
Σπαρτιατική αγωγή
Εκπαίδευση
Η στρατιωτική θητεία των Σπαρτιατών ξεκινούσε όταν έκλειναν το 20ο έτος της ηλικίας τους. Μέχρι τότε, τα αγόρια γυμνάζονταν συνεχώς και μάθαιναν να ζούν λιτά. Η γυμναστική περιλάμβανε τρέξιμο, πήδημα, πέταγμα ακοντίου και δίσκου. Επίσης, τα αγόρια έπρεπε να αντέχουν στον πόνο, στις ελλείψεις φαγητού και νερού, στο κρύο και στην έλλειψη ύπνου. Κατά τον Πλούταρχο, μετά το 12ο έτος, οι νεαροί απαλάσσονταν από τον χιτώνα και φορούσαν ένα μανδύα που τους χορηγούσε η πόλη για ολόκληρη τη χρονιά. Τα αγόρια δεν μπορούσαν να κάνουν ζεστό μπάνιο και κοιμούνταν πάνω σε καλαμιές, τις οποίες συγκέντρωναν στον Ευρώτα. Στην εκπαίδευση των νεαρών συμμετείχαν και γέροντες, οι οποίοι οργάνωναν αγώνες μεταξύ των νεαρών και σκόπιμα τους μάλωναν, έτσι ώστε να μάθουν αν είναι θαρραλέοι ή όχι. Όσον αφορά τα γράμματα και τις τέχνες, οι Σπαρτιάτες μάθαιναν να μιλάνε λίγο, αλλά επί της ουσίας - αυτή η τεχνική έγινε γνωστή ως λακωνιζείν. Επιπλέον, τα αγόρια μάθαιναν στρατιωτικά ποιήματα, πολεμικά τραγούδια, αποσπάσματα από τα έργα του Ομήρου και χορούς.
Καγιάνζα
Γεωγραφία
Η Καγιάνζα βρίσκεται βορειοδυτικά του Μπουρούντι και βόρεια της Καγιάνζα.
Σπαρτιατική αγωγή
Εκπαίδευση
Η κύρια τροφή των Σπαρτιατών ήταν ο μέλανας ζωμός και το μέλι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο μήνας του μέλιτος: ένα μήνα πριν να τελειώσουν τα γυμνάσια, τα παιδιά έτρωγαν αποκλειστικά μέλι. Ωστόσο, τα νεαρά αγόρια ενθαρρύνονταν από τους μεγαλύτερους να κλέβουν τροφή, έτσι ώστε να συμπληρώσουν την ελάχιστη τροφή που λάμβαναν. Κατά τον Πλούταρχο, τα αγαθά που έφερναν τα παιδιά στον είρενα ήταν κλεμμένα - ο είρενας έστελνε τα παιδιά στους κήπους και στα συσσίτια, με σκοπό να ελέγξει την πονηριά και την προσοχή τους. Αν όμως τα παιδιά γίνονταν αντιληπτά από τους μεγαλύτερους κατά τη διάρκεια της κλοπής, τότε τα περίμενε μαστίγωμα με τη δικαιολογία ότι ήταν κακοί κλέφτες. Επιπλέον, τα παιδιά μάθαιναν από τους δασκάλους τους να επιτίθενται στους αδύναμος και κοιμισμένους φρουρούς. Κάθε χρόνο, οι νεαροί Σπαρτιάτες δοκιμάζονταν μπροστά στον βωμό της Ορθίας Αρτέμιδος: τα παιδιά έκλεβαν τυρία και οι μεγαλύτεροι τα μαστίγωναν με σκοπό να ελέγξουν την αντοχή τους. Αρκετά παιδιά έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθεια να περάσουν με επιτυχία την εξέταση, ενώ άλλα παιδιά λάμβαναν στεφάνι αν άντεχαν το μαστίγωμα χωρίς κλάμα.
Καγιάνζα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις του Μπουρούντι
Σπαρτιατική αγωγή
Εκπαίδευση
Μόλις τα αγόρια έκλειναν το 20ο έτος της ηλικίας τους, η Αγωγή ολοκληρωνόταν. Μετά την Αγωγή ακολουθούσε η στρατιωτική θητεία, η οποία είχε διάρκεια δέκα ετών. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας, τα αγόρια γίνονταν μέλη των συσσιτίων (τα οποία αποτελούνταν από 15 άτομα), των κοινών γευμάτων των Σπαρτιατών. Τα μέλη των συσσιτίων ζούσαν και δειπνούσαν μαζί σε κοινό καταυλισμό μέχρι τα εξήντα (τότε ολοκληρώνονταν και οι στρατιωτικές υποχρεώσεις τους). Οι Σπαρτιάτες θεωρούνταν πολίτες με πλήρη δικαιώματα μόλις έκλειναν το 30ο έτος της ηλικίας τους: μπορούσαν να λάβουν μέρος και να ψηφίζουν στην Απέλλα (δημόσια συνέλευση στη Σπάρτη), καθώς επίσης και να ασκούν δημόσια αξιώματα.
Τα κορίτσια συμμετείχαν και αυτά στην Αγωγή και ήταν χωρισμένες σε ομάδες, ωστόσο, η εκπαίδευση τους δεν χαρακτηριζόταν από την σκληρότητα και την αυστηρότητα της εκπαίδευσης των αγοριών και ολοκληρωνόταν αμέσως μετά τον γάμο τους. Κύριο καθήκον των γυναικών, σύμφωνα με τη σπαρτιατική εκπαίδευση, ήταν η γέννηση υγιών αγοριών, τα οποία θα υπερασπίζονταν τη Σπάρτη. Επίσης, οι γυναίκες δεν έπρεπε να επιδείξουν μαλθακότητα, γι' αυτό και μάθαιναν να παραδίδουν στους άνδρες την ασπίδα με τη φράση «ή ταν ή επί τας» («ή να επιστρέψεις νικητής μ' αυτή ή να σε φέρουν νεκρό πάνω σ' αυτή»).
Πηγές
κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη
Ιζιασλάβ Α΄ του Κιέβου
Βιογραφία
Το 1054 διαδέχθηκε τον πατέρα του, μια και ο μεγαλύτερος αδελφός του Βλαντίμιρ του Νόβγκοροντ είχε αποβιώσει. Ο Ιζιασλάβ Α΄ είναι ένας από τους συγγραφείς της Πράβντα Γιαροσλάβιτσιβ, μέρος του πρώτου Δικαίου των Ρως, που ονομάστηκε Ρούσκαγια Πράβντα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γκέρτρουντε και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Επιφάνεια
Η λέξη Επιφάνεια μπορεί να αναφέρεται:
ΜΦΚ Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε
Η ΜΦΚ Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε (σλοβακικά: MFK Zemplín Michalovce, ) είναι σλοβακικός σύλλογος ποδοσφαίρου, με έδρα το Μιχαλόβτσε. Αγωνίζεται στη Σούπερ Λίγκα Σλοβακίας από τη σεζόν 2015–16.
Ιστορία
Ο Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε ιδρύθηκε το 1912. Ο πρώτος της αγώνας διεξήχθη το καλοκαίρι του 1912, όπου η Ζέμπλιν έχασε από την ΦΚ Ποζντισόβτσε με 0-6. Στις 13 Ιουνίου 2015, νίκησε τον κύριο αντίπαλό της, ΜΦΚ Σκαλίτσα, σε μια αποφασιστική εκτός έδρας νίκη με 2-0 και εξασφάλισε την πρώτη θέση και μια ιστορική άνοδο στην κορυφαία κατηγορία.
Εγχώριες
Τσεχοσλοβακία
🇸🇰 Σλοβακία
Συνεργαζόμενοι σύλλογοι
Οι ακόλουθοι σύλλογοι συνδέονται με τη Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε:
Αντιπαλότητες
Οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της Ζέμπλιν είναι ομάδες από την ανατολική Σλοβακία, όπως οι 1. ΦΚ Τάτραν Πρέσοβ, Παρτιζάν Μπαρτνέγιοβ, ΦΚ Μπόντβα Μόλνταβα ναντ Μποντβόου, ΣΚ Φούτουρα Χουμένε και ΦΚ Σομπράντσε-Σομπρανέτσκο. Οι υποστηρικτές της ομάδας, που ονομάζονται Ultras Zemplín Michalovce (GS-52), διατηρούν φιλικές σχέσεις με τους οπαδούς της ΜΦΚ Κόσιτσε, που ονομάζονται Viva Košice.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σλοβακίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:ΜΦΚ Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε
Νεφθαλί (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Νεφθαλί αναφέρονται:
Ναός Αγίου Γεωργίου Βραυρώνας-Μαρκόπουλου
Ο ναός Αγίου Γεωργίου Βραυρώνας-Μαρκόπουλου είναι κτισμένος μέσα σε αρχαιολογικό χώρο, συγκεκριμένα εκεί που είναι ο ναός της Άρτεμις. Βρίσκεται κάποια μέτρα πιο πέρα από την Παλαιοχριστιανική Βασιλική Βραυρώνας. Χρονολογείται στα μέσα του 15ου αιώνα. Αποτελεί αξιοθέατο του αρχαιολογικού χώρου της Βραυρώνας και ανήκει στην ενορία Αγίου Νικολάου Μαρκοπούλου. Γιορτάζει την ημέρα της ονομαστικής γιορτής του Αγίου Γεωργίου στις 23 Απριλίου ή τη Δευτέρα του Πάσχα με εσπερινό και Θεία Λειτουργία. Υπήρξε ασκητήριο του Αγίου Τιμοθέου κατά τα τέλη του 16ου αιώνα κατά την περίοδο της πρώιμης Τουρκοκρατίας.
Αρχιτεκτονική
Είναι κτισμένος βορειοδυτικά στον ιερό βράχο και ένα τμήμα του είναι λαξευμένο μέσα σε αυτόν. Είναι μονόχωρος τύπος ναού της υστεροβυζαντινής περιόδου. Η στέγη του είναι με κεραμίδια και γενικά ολόκληρο το μικρό εκκλησάκι είναι κατασκευασμένο από υλικά που κρατούν από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Έχει τρούλο και είναι δίριχτη. Ο τρούλος στηρίζεται σε τυφλά αψιδώματα και σταυροειδώς και αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του ναού. Είναι επίσης οκταγωνικός. Τα παράθυρα του είναι πολεμιστροειδή και σκαλισμένα στα σημεία του ορίζοντα. Μια "τυφλή" και ακανόνιστη κόγχη Ιερού υπάρχει στην ανατολική πλευρά, που φτάνει μέχρι τα κεραμίδια. Στα δυτικά υπάρχει θολοσκεπής νάρθηκας, με υπερυψωμένη κεραμωτή στέγαση, που μαζί με τον τρούλο δημιουργεί ένα δίδυμο υπερυψωμένων απολήξεων.
Ιστορία
Το 1962 αποκαταστάθηκε μεγάλο μέρος του, καθώς αφαιρέθηκαν προσκτίσματα νεότερης κατασκευής που δε χρειάζονταν από τη δυτική πλευρά του. Ακόμη αφαιρέθηκε νεότερο κτιστό τέμπλο που θεωρήθηκε ευτελές, καθώς και πλακίδια δαπέδου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί το αρχικό δάπεδο.
Είναι φανερό πως υπήρχε στη θέση του μεγαλύτερος χριστιανικός ναός, κάτι που γίνεται αντιληπτό από το τμήμα ημικυκλικής αψίδας που βρίσκεται μπροστά από τη μικρή κόγχη του και τους ραβδωτούς κίονες. Τα λαξεύματα επάνω στο βράχο καταδεικνύουν ίχνη παλαιότερων κτισμάτων που συνδέονταν με τον αρχαίο ναό.
Περίπου το 1580 όταν ο Άγιος Τιμόθεος αποφάσισε πως ήθελε περισσότερη ησυχία, κατέφυγε στη Βραυρώνα, όπου επισκεύασε το ναό. Το χρησιμοποίησε ως ησυχαστήριο, όπως και μια σπήλια εκεί κοντά. Αγόρασε την περιοχή "Παλαιός Βραώνας", ανακαίνισε το χώρο, έφτιαξε καινούργιες τοιχογραφίες και έχτισε καινούργια κελιά.
Η είσοδος στο χώρο είναι δυνατή μόνο κατά τις ώρες λειτουργίας του αρχαιολογικού χώρου, ενώ ο ναός είναι κλειστός από την αρχαιολογική υπηρεσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο Κατηγορία:Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος Κατηγορία:Αρχαιολογικοί χώροι της Αθήνας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί χώροι της Αττικής
Μιγκέλ Ματαμόρος
Ο Μιγκέλ Ματαμόρος (ισπ. Miguel Matamoros, 1894 - 1971) υπήρξε Κουβανός μουσικός και συνθέτης. Είχε μεγάλη συνεισφορά στην ανάπτυξη του κουβανικού τραγουδιού (Son Cubano), ενός ρυθμού που προέρχεται από τις αγροτικές περιοχές της ανατολικής Κούβας. Γνώρισε τεράστια επιτυχία ως στιχουργός πολλών δημοφιλών τραγουδιών, όπως το «Lágrimas Negras» και το «Son de la Loma». Ήταν επίσης ιδρυτής του επίσης επιτυχιμένου «Trío Matamoros».
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί μουσικοί
Μπουρούρι
Το Μπουρούρι (κιρούντι: Bururi) είναι η έβδομη μεγαλύτερη πόλη του Μπουρούντι. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Μπουρούρι. Έχει πληθυσμό 22.900 κατοίκων.
Γεωγραφία
Το Μπουρούρι βρίσκεται νότια του Μπουρούντι και της Μπουρούρι. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μουγιούγκα και δυτικά της Κιρέμπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μπουρούντι
Ζωντανός (ταινία)
Ζωντανός (Ρωσικά: Живой) είναι ταινία στο είδος δράμα/φαντασίας/μυστηρίου, ρωσικής παραγωγής του 2006.