cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η αφοσίωση του υπόπτου Χ
Πλοκή
Ο Γιουκάουα είναι τελικά σε θέση να καταλάβει το σχέδιό του και δεν μπορεί να δεχτεί τη θυσία του φίλου του, και έτσι λέει στον Γιασούκο την αλήθεια. Εκείνη νιώθει βαθιά συγκινημένη και παρά τις οδηγίες του Ισιγκάμι να προχωρήσει, δεν μπορεί να ζήσει με τις ενοχές. Το βιβλίο τελειώνει με τη συνάντησή της με τον Ισιγκάμι στη φυλακή, όπου του αποκαλύπτει ότι εκείνη και η Μισάτο ομολόγησαν ότι σκότωσαν τον Τογκάσι και είναι αποφασισμένες να εκτίσουν την ποινή τους μαζί του, κάτι που τον κάνει να ξεσπάσει σε κλάματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιαπωνικά μυθιστορήματα μυστηρίου Κατηγορία:Ιαπωνικά αστυνομικά μυθιστορήματα
Μανουήλ Παλαιολόγος (γιος Θωμά)
Ο Μανουήλ Παλαιολόγος (1455 - 1512) ήταν ο μικρότερος γιος του Θωμά, δεσπότη του Μωρέως, και της Αικατερίνης Ζαχαρία, πριγκίπισσας της Αχαΐας.
Βιογραφία
Η μητέρα του ήταν κόρη του Κεντυρίωνα Β΄ πρίγκιπα της Αχαΐας ο ίδιος γεννήθηκε στην Πάτρα. Αδέλφια του ήταν ο Ανδρέας τιτουλάριος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, η Ζωή (Σοφία) Παλαιολογίνα σύζυγος του Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και η Ελένη σύζυγος του Λάζαρ Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας.
Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, ο θείος του Δημήτριος Παλαιολόγος και ο πατέρας του Θωμάς ήταν δεσπότες του Μωρέως, υποτελείς του Μωάμεθ Β΄. Οι μεταξύ τους έριδες έδωσαν αφορμή στο σουλτάνο να καταλάβει τον Μωρέα. Ο Θωμάς διέφυγε με την οικογένειά του στην Κέρκυρα και, αφού την άφησε εκεί, μετέβη στη Ρώμη. Επειδή ο μεγαλύτερος Δημήτριος ζούσε υπό την επίβλεψη του Μωάμεθ Β΄, ο Θωμάς εθεωρείτο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων και έτσι τον υποδέχθηκε ο πάπας. Ο Μανουήλ με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ανδρέα μετέβησαν στη Ρώμη και συνάντησαν τον πατέρα τους λίγες ημέρες πριν αποβιώσει το 1465.
Για τα επόμενα έτη τα δύο αδέλφια έμειναν υπό την επίβλεψη του Βησσαρίωνα του Τραπεζουντίου, που είχε γίνει καρδινάλιος. Ο πάπας Πίος Β΄ του παραχώρησε 50 δουκάτα το μήνα για τη διαβίωσή του. Το 1465 όμως απεβίωσε ο Πίος Β΄ και ο επόμενος πάπας Σίξτος Δ΄ μείωσε το ποσό. Το 1502 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ανδρέας και είναι αμφίβολο αν είχε γιο· αν όχι, ο Μανουήλ θα έγινε τιτουλάριος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
Έπειτα από αρκετά έτη διαμονής στη Ρώμη, ο Μανουήλ εξέπληξε όλους εκεί, όταν μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και έθεσε τον εαυτό του υπό τον Μωάμεθ Β΄. Ο σουλτάνος του παραχώρησε περιουσία και ένα άνετο εισόδημα · τότε νυμφεύτηκε και απέκτησε δύο γιους. Απεβίωσε το 1512. Η ταύτισή του με έναν αξιωματούχο της Αυλής από τον Στ. Ράνσιμαν αποδείχθηκε μεταγενέστερα λανθασμένη.
Οικογένεια
Όταν μετέβη στην Κωνσταντινούπολη νυμφεύτηκε και απέκτησε δύο τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Διαιρέσεις του Μπανγκλαντές
Ιστορία
Μετά την ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές το 1971, η χώρα είχε τέσσερις διαιρέσεις: τη Διαίρεση Τσιταγκόνγκ, τη διαίρεση Ντάκα, τη Διαίρεση Χούλνα και την Διαίρεση Ρατζσάχι.
Το 1983, η αγγλική ορθογραφία της Διαίρεσης Ντάκκα (μαζί με το όνομα της πρωτεύουσας) μετατράπηκε σε Ντάκα για να ταιριάζει περισσότερο με την προφορά της Βεγγαλικής γλώσσας.
Επίτροπος Διαιρέσεων
Ο Επίτροπος Διαιρέσεων είναι ο διοικητικός επικεφαλής μιας διαίρεση. Ο Επίτροπος διορίζεται από την κυβέρνηση από ανώτερο γραμματέα της διοίκησης της Μπανγκλαντεσιανής Αστικής Υπηρεσίας. Ο ρόλος του γραφείου του Επιτρόπου Διαίρεσης είναι να ενεργεί ως επικεφαλής εποπτείας όλων των κυβερνητικών Γραφείων (εκτός από τα κεντρικά γραφεία της κυβέρνησης) που βρίσκονται στη διαίρεση. Ο Επίτροπος της Διαίρεσης έχει την άμεση ευθύνη της εποπτείας της διοίκησης εσόδων και ανάπτυξης ενός τμήματος. Ο Επίτροπος επικουρείται από τους διάφορους Επιπρόσθετους Επιτρόπους, τους Βοηθούς Επιτρόπους και άλλους γραφειοκρατικούς αξιωματούχους.
Κατάλογος διαιρέσεων
Ο ακόλουθος πίνακας περιγράφει μερικές βασικές στατιστικές για τις οκτώ διαιρέσεις του Μπαγκλαντές, όπως καταμετρήθηκαν στην Απογραφή Πληθυσμού και Στέγασης του 2011 που διενεργήθηκε από το Στατιστικό Γραφείο του Μπαγκλαντές.
Προτεινόμενες διαιρέσεις
Έχει προταθεί η δημιουργία δύο ακόμη διαιρέσεων για να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος εργασίας λόγω αύξησης του πληθυσμού:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις του Μπανγκλαντές
Το Σπίτι του Θανάτου
Το Σπίτι του Θανάτου (αγγλικά: House of Wax) είναι σλάσερ ταινία αυστραλιανής και αμερικανικής συμπαραγωγής του 2005, σε σκηνοθεσία του Ζάουμε Κολέτ-Σέρα και πρωταγωνιστούν οι Ελίσα Κάθμπερτ, Τσαντ Μάικλ Μάρεϊ, Μπράιαν Βαν Χολτ, Πάρις Χίλτον, Τζάρεντ Πανταλέκι, Τζον Άμπραχαμς και Ρόμπερτ Ρίτσαρντ. Βασίζεται στην ιστορία του Τσαρλς Μπέλντεν. Είναι ριμέικ της ομώνυμης ταινίας του 1953, η οποία με τη σειρά της είναι ριμέικ της ταινίας του 1933 Κέρινες Μάσκες (Mystery of The Wax Museum). Η ταινία προβλήθηκε στην Ελλάδα στις 3 Ιουνίου, 2005.
Υπόθεση
Η Κάρλι (Ελίσα Κάθμπερτ), το αγόρι της Γουέιντ (Τζάρεντ Πανταλέκι), ο αδελφός της Νικ (Τσαντ Μάικλ Μάρεϊ), η κολλητή της Πέιτζ (Πάρις Χίλτον), το αγόρι της Πέιτζ, Μπλέικ (Ρόμπερτ Ρίτσαρντ) και ο φίλος του Νικ, Ντάλτον (Τζον Άμπραχαμς), πηγαίνουν να παρακολουθήσουν έναν αγώνα ράγκμπι στη Λουιζιάνα. Μια νύχτα πριν, η παρέα κατασκηνώνει σε ένα εγκαταλελειμμένο χωράφι. Ένας ξένος με φορτηγό σταθμεύει εκεί κοιτάζοντάς του, τότε ο Νικ του σπάει έναν από τους προβολείς του και ο ξένος φεύγει.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας κάποιος άγνωστος μαγνητοσκοπεί την παρέα με την κάμερα του Ντάλτον, τότε η Κάρλι ακούει έναν θόρυβο έξω από τη σκηνή της, αλλά δε βρίσκει κανέναν. Το επόμενο πρωί, ο Γουέιντ ανακαλύπτει ότι ο ιμάντας του αυτοκινήτου έχει σπάσει. Η Κάρλι και η Πέιτζ κάνουν βόλτα στο δάσος, όπου η Κάρλι πέφτει από έναν λόφο και προσγειώνεται σε έναν λάκκο με σφαγιασμένα ζώα. Αφότου η παρέα την βγάζει από εκεί, γνωρίζουν έναν περίεργο άνδρα, ονόματι Λέστερ (Ντέιμον Χέριμαν), που προσφέρεται να οδηγήσει την Κάρλι και τον Γουέιντ στην κοντινή πόλη της Αμπρόουζ, για να αγοράσουν έναν καινούργιο ιμάντα, ενώ οι υπόλοιποι θα πάνε στον αγώνα του ράγκμπι.
Οι Νικ, Ντάλτον, Πέιτζ και Μπλέικ συνειδητοποιούν ότι δε θα φτάσουν έγκαιρα στον αγώνα, λόγω της κίνησης που επικρατεί στο δρόμο. Εν τω μεταξύ, ο Γουέιντ και η Κάρλι, ενώ έχουν φτάσει στην Αμπρόουζ, παρατηρούν ότι η πόλη στην ουσία είναι ερημωμένη. Ανήμποροι να βρουν υπάλληλο σε βενζινάδικο, αποφασίζουν να πάνε στην τοπική εκκλησία, διακόπτοντας μια κηδεία. Εκεί, συναντούν έναν μηχανικό, ονόματι Μπο (Μπράιαν Βαν Χολτ), που προσφέρεται να τους πουλήσει έναν ιμάντα μετά την κηδεία. Ενώ περιμένουν για τη λήξη της, οι δυο τους επισκέπτονται το "Κέρινο Σπίτι της Τρούντι", ένα κέρινο μουσείο, το οποίο είναι φτιαγμένο εξ' ολοκλήρου από κερί και αποτελεί το πιο δημοφιλές σημείο της πόλης. Στην αντανάκλαση ενός καθρέπτη, η Κάρλι βλέπει έναν άνθρωπο που εξαφανίζεται κατευθείαν, αλλά ο Γουέιντ την πείθει ότι επρόκειτο για κέρινο ομοίωμα. Στο βενζινάδικο δε βρίσκουν το σωστό μέγεθος ιμάντα, οπότε ο Μπο τους οδηγεί στο σπίτι του, για να τους δώσει άλλον.
Ο Νικ επισκέπτεται το βενζινάδικο, όπου συναντά τον Μπο και τον ρωτά αν έχει δει την Κάρλι. Όταν εκείνη συνειδητοποιεί ότι ο Νικ την ψάχνει, προσπαθεί να του τραβήξει την προσοχή, αλλά ο Μπο της κόβει το δάχτυλο. Τότε, καταφέρνει να ξεκολλήσει τα χείλη της και να φωνάξει για βοήθεια, την ακούει ο Νικ αποκρούει τον Μπο και ελευθερώνει την Κάρλι. Εν τω μεταξύ, ο Ντάλτον βρίσκει τον Γουέιντ, ο οποίος είναι ακόμη ζωντανός, αλλά ανήμπορος να κουνηθεί λόγω του κεριού. Ο Ντάλτον επιχειρεί να ελευθερώσει τον Γουέιντ με το να ξεφλουδίζει το κερί, αλλά κατά τη διάρκεια, του αφαιρεί ακούσια το δέρμα. Ο Βίνσεντ βρίσκει τον Ντάλτον και αφότου τον κυνηγά μέσα στο μουσείο, καταφέρνει να τον αποκεφαλίσει με ένα κλαδευτήρι. Παράλληλα, ο Νικ και η Κάρλι διαπιστώνουν ότι όλοι οι κάτοικοι της πόλης είναι αληθινοί άνθρωποι καλυμμένοι από κερί. Ο Μπο και ο Βίνσεντ παρέσυραν κόσμο και τους περιέλουζαν με κερί, ούτως ώστε να φαίνονται οι κέρινες φιγούρες πιο ρεαλιστικές.
Πίσω στη σκηνή, ο Βίνσεντ σκοτώνει τον Μπλέικ και έπειτα κυνηγά την Πέιτζ σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο ζάχαρης. όπου καρφώνει στο μέτωπό της έναν μεταλλικό σωλήνα. Ο Νικ και η Κάρλι επιστρέφουν στο σπίτι, όπου βρίσκουν τους Γουέιντ και Ντάλτον νεκρούς. Όταν ο Μπο και ο Βίνσεντ επιστρέφουν, κυνηγούν μέσα στο κέρινο σπίτι την Κάρλι και τον Νικ. Αποκαλύπτεται ότι ο Μπο είναι ο "κακός" δίδυμος και ο Βίνσεντ ο "καλός". Μετά το θάνατο των γονιών τους, ο Μπο άρχισε να παραπλανεί τον πιο ήπιων τόνων Βίνσεντ μέσω της σωματικής και λεκτικής βίας. Μετά το κυνηγητό, η Κάρλι χτυπάει μέχρι θανάτου τον Μπο με ένα ρόπαλο. Ο Νικ βάζει φωτιά ακούσια στο κέρινο σπίτι και τότε όλο το μουσείο μαζί με τα ομοιώματα λιώνουν. Οργισμένος από το θάνατο του αδελφού του, ο Βίνσεντ, κυνηγά την Κάρλι στον επάνω όροφο, αλλά ο Νικ του επιτίθεται, δίνοντας την ευκαιρία στην Κάρλι να τον μαχαιρώσει. Ο Βίνσεντ προσγειώνεται στο ισόγειο και συγκεκριμένα πάνω στο πτώμα του αδελφού του. Η Κάρλι και ο Νικ δραπετεύουν από το κέρινο σπίτι, όσο εκείνο λιώνει.
Την επόμενη ημέρα, η αστυνομία καταφθάνει και αναφέρει ότι η πόλη Αμπρόουζ έχει εγκαταλειφθεί εδώ και δέκα χρόνια, από τότε που το εργοστάσιο ζάχαρης πτώχευσε.Ενώ ο Νικ και η Κάρλι οδηγούνται στο νοσοκομείο, ο σερίφης μαθαίνει ότι ο κύριος και η κυρία Σινκλέρ είχαν και έναν τρίτο γιο. Μέσα από το ασθενοφόρο, η Κάρλι εντοπίζει τον Λέστερ (υποτίθεται ο τρίτος αδελφός) με το σκύλο του (που βρισκόταν μέσα στο κέρινο σπίτι νωρίτερα), χαιρετώντας τους, καθώς το ασθενοφόρο φεύγει από την πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Σοβιετικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο (Βαρσοβία)
Το Σοβιετικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο (Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich) στη Βαρσοβία της Πολωνίας, είναι ο τόπος ταφής περισσότερων από 21.000 Σοβιετικών στρατιωτών, οι οποίοι πέθαναν πολεμώντας ενάντια στη Ναζιστική Γερμανία. Είναι το μεγαλύτερο σοβιετικό πολεμικό νεκροταφείο στην Πολωνία και περιέχει ένα από τα πρώτα μεγάλα μνημεία που χτίστηκαν στη Βαρσοβία για όσους πολέμησαν στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι ένα παράδειγμα σοσιαλιστικής ρεαλιστικής αρχιτεκτονικής.
Έναρξη
Το νεκροταφείο χτίστηκε το 1949-1950 και βρίσκεται στην περιοχή Μοκότουφ της Βαρσοβίας. Περιέχει τις στάχτες 21.668 στρατιωτών του 1ου Λευκορωσικού Μετώπου, οι οποίοι πέθαναν είτε στη μάχη είτε ως αποτέλεσμα τραυματισμού ή/και ασθένειας που υπέστησαν κατά τη διάρκεια μαχών για τη Βαρσοβία ενάντια στους στρατούς του Τρίτου Ράιχ το 1944-1945. Οι στάχτες τους εκτάφηκαν από τα τοπικά νεκροταφεία και μεταφέρθηκαν στο μαυσωλείο το 1949. Η νεκρόπολη σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Μπόχνταν Λάχερτ (που σχεδίασε το γενικό σχέδιο) και Βουαντίσουαφ Νιεμίρσκι (που εργάστηκε στο πράσινο), ενώ τα μνημειώδη γλυπτά της κατασκευάστηκαν από τους Γέζι Γιαρνουσκιέβιτς και Στανίσουαφ Λισόφσκι. Άνοιξε την 5η Ημέρα της Νίκης (9 Μαΐου 1950), η οποία από το 2015 εορτάζεται στην Πολωνία στις 8 Μαΐου αντί για την προηγουμένως χρησιμοποιούμενη ημερομηνία της 9ης Μαΐου.
Αρχιτεκτονική
Ωστόσο, άλλαξε το 2015 σε:
Η αφιέρωση του νεκροταφείου στη δεξιά πλευρά αναφέρει (στα πολωνικά) τις μονάδες στις οποίες ανήκαν οι νεκροί. Η ίδια αφιέρωση εμφανίζεται στα αριστερά, στα ρωσικά, μαζί με ένα άλλο ανάγλυφο. Το νεκροταφείο περιβάλλεται από καλλιτεχνικά διαμορφωμένο πράσινο, έργο του Βουαντίσουαφ Νιεμίρσκ, καθώς και ένα πάρκο.
Βανδαλισμός τη δεκαετία του 2010
Το 2010, το νεκροταφείο υπέστη βανδαλισμό με γκράφιτι στη βάση μερικών από τα γλυπτά που στα πολωνικά έλεγαν: «Τουσκ θέλουμε την αλήθεια για το Σμολένσκ». Το κείμενο απευθυνόταν στον τότε πρωθυπουργό της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ, αναφερόμενος σε θεωρίες συνωμοσίας γύρω από την αεροπορική καταστροφή στο Σμολένσκ, σύμφωνα με τις οποίες η συντριβή ήταν δολοφονία πολωνικών κυβερνητικών αξιωματούχων από τις ρωσικές αρχές και ότι ο Τουσκ προφανώς συμμετείχε στη συγκάλυψη της.
Τον Μάρτιο του 2017, η νεκρόπολη βανδαλίστηκε ξανά, αυτή τη φορά από τρία άγνωστα άτομα που άφησαν 15 στένσιλ γκράφιτι γύρω από το συγκρότημα. Το γκράφιτι έδειχνε μια σβάστικα πάνω σε μια ισραηλινή σημαία με δύο κόκκινα ίχνη σε κάθε πλευρά. Η Ρωσική Πρεσβεία καθώς και το Υπουργείο Εξωτερικών και το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας σχολίασαν το θέμα. Ως αποτέλεσμα, η αστυνομία άρχισε να φρουρεί το Σοβιετικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, οι βάσεις των γλυπτών υπέστησαν και πάλι βανδαλισμό. Αυτή τη φορά ζωγραφίστηκαν με πολιτικά συνθήματα στα πολωνικά: «Θάνατος στους προδότες του έθνους», «Ο Paszoł κέρδισε από τη χώρα μας» και «Τα κουφάρια του Στάλιν». Η αστυνομία δήλωσε ότι είναι πιθανό οι δράστες να διέπραξαν τις πράξεις βανδαλισμού στην 78η επέτειο της σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοιμητήρια στην Πολωνία Βαρσοβια Κατηγορία:Σχέσεις Πολωνίας-Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Μοκότουφ
Aperol
thumb|Ένα μπουκάλι Aperol Το Aperol είναι ιταλικό πικρό απεριτίφ από γεντιανή, ραβέντι και κιγχόνη, μεταξύ άλλων συστατικών. Έχει έντονα πορτοκαλί χρώμα. Το όνομά του προέρχεται από την ιταλική αργκό λέξη για το απεριτίφ, που είναι apero.
Το Aperol κατασκευάστηκε αρχικά από την εταιρεία Barbieri, με έδρα την Πάντοβα, αλλά τώρα παράγεται από τον Όμιλο Campari. Ενώ το Aperol δημιουργήθηκε αρχικά το 1919, από τους Λουίτζι και Σίλβιο Μπαρμπιέρι, σημείωσε επιτυχία παρά μόνο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αν και έχει γεύση και μυρωδιά παρόμοια με το Campari, το Aperol έχει περιεκτικότητα σε αλκοόλ 11%—λιγότερο από το μισό από αυτό του Campari. Το Aperol και το Campari έχουν την ίδια περιεκτικότητα σε ζάχαρη και το Aperol έχει γεύση λιγότερο πικρή. Το Campari έχει επίσης πολύ πιο σκούρο χρώμα.
Το Σπριτς, ένα κοκτέιλ απεριτίφ, φτιάχνεται συχνά χρησιμοποιώντας Aperol. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό ως Aperol Spritz. Μια άλλη παραλλαγή είναι το Aperol Sour.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Λικέρ
Ελληνορθόδοξη Εκκλησία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Μανχάταν)
Η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι Ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Άπερ Ουέστ Σάιντ του Μανχάταν, επί της συμβολής μεταξύ της Ουέστ Εντ Άβενιου και της Ουέστ 91στ Στριτ.
Ιστορία
Η εκκλησία ανεγέρθηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο Heins & LaFarge το 1893–94 ως η Τέταρτη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία. Η εκκλησία πωλήθηκε σε μια Ελληνορθόδοξη ενορία το 1952.
Αρχιτεκτονική
Ο λιτός τοίχος της πρόσοψης της εκκλησίας, με φειδωλή, ταυτόχρονα, χρήση λεπτομερειών προερχόμενων από την βενετική γοτθική αρχιτεκτονική και τον Ριτσαρντσονιανό ρομανικό ρυθμό, καθώς και το τετράγωνο γωνιακό κωδωνοστάσιο με το οδοντωτό στηθαίο, το οποίο είναι κοσμημένο με γκαργκόιλ υδρορροές καταδεικνύουν τις ικανότητες του Ρίτσαρντσον. Τα υψηλής αισθητικής βιτρώ πιθανώς να προήλθαν από το το εργαστήριο Tiffany, ή ενδεχομένως από τον Τζον ΛαΦαρζ, τον πατέρα του αρχιτέκτονα, κάτι το οποίο θα τα καθιστούσε ως ακόμη σπανιότερα.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νέα Υόρκη
Ζόρα Νιλ Χέρστον
Η Ζόρα Νιλ Χέρστον (Zora Neale Hurston, 7 Ιανουαρίου 1891-28 Ιανουαρίου 1960) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, ανθρωπολόγος και σκηνοθέτης. Απεικόνισε τους φυλετικούς αγώνες των αρχών του 1900 στον αμερικανικό νότο και δημοσίευσε έρευνες για το βουντού. Το πιο δημοφιλές από τα τέσσερα μυθιστορήματά της είναι το The Eyes Were Watching God, που εκδόθηκε το 1937. Έγραψε επίσης περισσότερα από 50 διηγήματα, θεατρικά έργα και δοκίμια.
Η Χέρστον γεννήθηκε στην Νοτασούλγκα της Αλαμπάμα και το 1894 μετακόμισε με την οικογένειά της στο Ίτονβιλ της Φλόριντα. Αργότερα χρησιμοποίησε το Ίτονβιλ ως σκηνικό για πολλές από τις ιστορίες της. Στην αρχή της καριέρας της, διεξήγαγε ανθρωπολογική και εθνογραφική έρευνα ενώ παράλληλα σπούδαζε στο Barnard College και στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια. Ανέπτυξε ενδιαφέρον για την καραϊβική και αφροαμερικανική λαογραφία αλλά και για το πώς αυτή συνέβαλε στην ταυτότητα της κοινότητας.
Έγραψε επίσης μυθιστορήματα για τα σύγχρονα ζητήματα της μαύρης κοινότητας και έγινε κεντρική φιγούρα της αναγέννησης του Χάρλεμ. Οι σύντομες σάτιρές της, τις οποίες άντλησε από τον φυλετικό διχασμό και την αφροαμερικανική εμπειρία, δημοσιεύτηκαν σε ανθολογίες, όπως το The New Negro και το Fire!!! Με την επιστροφή της στην Φλόριντα, η Χέρστον έγραψε και δημοσίευσε την ανθολογία της για την αφροαμερικανική λαογραφία στην Βόρεια Φλόριντα, με τίτλο Mules and Men (1935), και τα τρία πρώτα μυθιστορήματά της : Their Eyes Were Watching God (1937), Moses, Man of the Mountain (1939) και Voodoo and Life in Haiti and Jamaica (1938), το οποίο τεκμηριώνει την έρευνά της σχετικά με τις τελετουργίες στην Τζαμάικα και την Αϊτή.
Τα έργα της Χέρστον επικεντρώθηκαν τόσο στην εμπειρία της με τους Αφροαμερικανούς όσο και στους αγώνες της ως Αφροαμερικανίδα η ίδια. Τα μυθιστορήματά της έμειναν σχετικά παραγνωρισμένα από το λογοτεχνικό κοινό επί δεκαετίες. Το ενδιαφέρον για αυτά αναζωπυρώθηκε το 1975 όταν η συγγραφέας Άλις Γουόκερ δημοσίευσε το άρθρο «In Search of Zora Neale Hurston», στο περιοδικό Ms. Το χειρόγραφο της Χέρστον με τίτλο Every Tongue Got to Confess, που αποτελεί μια συλλογή λαϊκών παραμυθιών της δεκαετίας του 1920, εκδόθηκε το 2001 μετά τον θάνατό της, μετά την ανακάλυψή τους στα αρχεία Smithsonian. Το έργο της Barracoon : The Story of the Last "Black Cargo", σχετικά με την ζωή του Cudjoe Lewis (Kossola), εκδόθηκε μετά θάνατον το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Αμερικανίδες συγγραφείς
Ιωακείμ
Ο Ιωακείμ ( Yəhôyāqîm, αρχαία ελληνικά: Ἰωακείμ, σημαίνει "ο Θεός σταθεροποιεί" ) σύμφωνα με μερικές γραφές, ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ, ο σύζυγος της Αγίας Άννας και πατέρας της Παναγίας. Η ιστορία του Ιωακείμ και της Άννας εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Ευαγγέλιο του Ιακώβου. Από τα ευαγγέλια της Καινής διαθήκης δεν γνωρίζουμε τίποτα για την ζωή του.
Βίος και καταγωγή
Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του ιερέως Ματθάν από τη φυλή του Λευΐ και της Μαρίας από τη φυλή του Ιούδα. Η παράδοση μας πληροφορεί για την κατοικία τους, ότι ήταν στην Βηθεσδά των Ιεροσολύμων. Το ζεύγος Ιωακείμ και Άννα δεν είχαν παιδιά και τα δώρα των άτεκνων δεν γίνονταν δεκτά στο Ναό. Με τη ντροπή αυτή της ατεκνίας ο Ιωακείμ και η Άννα στράφηκαν στον Γιαχβέ. Οι προσευχές τους ήταν επίμονες, και χρόνιες. Κατά τα λεγόμενα των γραφών, χάρη στην υπεροχή της αρετής τους έγιναν γονείς σε προχωρημένη ηλικία, φέρνοντας στην ζωή την Θεοτόκο Μαρία.
Θάνατος
Η παράδοση μας πληροφορεί ότι ο Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Μαρίας σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών. Την Μαρία την απέκτησαν θαυματουργικά σε ηλικία 80 ετών ο Ιωακείμ και 70 η Άννα. Η Θεοτόκος ήταν 11 ετών όταν έμεινε ορφανή και από τους δυο γονείς της. Βρισκόταν ακόμη στο Ναό των Ιεροσολύμων.
Εορτασμός
Απο τον Χριστιανισμό θεωρείται άγιος και η μνήμη του εορτάζεται μαζί με της Αγίας Άννας στις 9 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα
Άντι Μπίρσακ
Ο Άντριου Ντένις Μπίρσακ (Andrew Dennis "Andy" Biersack, 26 Δεκεμβρίου 1990), γνωστός και ως Άντι Μπίρσακ, Άντι Σιξ και Άντι Μπλακ, είναι Αμερικανός τραγουδοποιός και πιανίστας. Είναι ιδρυτής και τραγουδιστής στο συγκρότημα Black Veil Brides. Τον Μάϊο του 2014 ξεκίνησε ένα σόλο project με το καλλιτεχνικό όνομα Andy Black και το 2016 έκανε και δικό του δίσκο, το The Shadow Side. Ως παιδί, ο Andy μεγάλωσε ακούγοντας συγκροτήματα όπως οι Kiss και οι Mötley Crüe, από τα οποία επηρεάστηκε σημαντικά και ήθελε να δημιουργήσει μία μπάντα με συνδυασμό των αγαπημένων του συγκροτημάτων.
Σερίφης
Περιγραφή
Ιστορικά, ο σερίφης ήταν νομικός υπάλληλος υπεύθυνος για μια περιοχή ή μια κομητεία. Στη σύγχρονη εποχή, ο συγκεκριμένος συνδυασμός των νομικών, πολιτικών και τελετουργικών καθηκόντων ενός σερίφη ποικίλλει σημαντικά από χώρα σε χώρα.
Όρος
Η λέξη sheriff είναι μια συστολή του όρου "shire reeve". Ο όρος, από τον παλιό αγγλικό scīrgerefa, όριζε έναν βασιλικό αξιωματούχο υπεύθυνο για τη διατήρηση της ειρήνης ("reeve") σε ένα shire ή κομητεία για λογαριασμό του βασιλιά. Ο όρος διατηρήθηκε στην Αγγλία παρά τη Νορμανδική Κατάκτηση. Από τα αγγλοσαξονικά βασίλεια, ο όρος εξαπλώθηκε σε πολλές άλλες περιοχές, σε πρώιμο σημείο στη Σκωτία, αργότερα στην Ιρλανδία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο αραβικός όρος σαρίφ (شريف, "ευγενής"), που μερικές φορές καθίσταται σερίφ, δεν έχει καμία ιστορική ή ετυμολογική σχέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιβολή του νόμου Κατηγορία:Νομικά επαγγέλματα Κατηγορία:Τίτλοι
Μεντετμπέκ Κεριμκούλοφ
Ο Μεντετμπέκ Τεμιρμπέκοβιτς Κεριμκούλοφ (ρωσικά: Медетбек Темирбекович Керимкулов, γεννηθείς στις 28 Ιανουαρίου 1949) ήταν ο πρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός της Κιργιζίας μεταξύ του Δεκεμβρίου 2005 και του Ιουνίου 2006, όταν έγινε Υπουργός Βιομηχανίας, Εμπορίου και Τουρισμού. Παραιτήθηκε από τη θέση αυτή τον Φεβρουάριο του 2007.
Διετέλεσε πρωθυπουργός της Κιργιζίας για είκοσι ημέρες το 2005. Ήταν προηγουμένως δήμαρχος του Μπισκέκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
Ολυμπιακός Ανθήλης
Ο Ολυμπιακός Ανθήλης υπήρξε ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα την Ανθήλη Φθιώτιδας.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1952 με την ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Ολυμπιακός Ανθήλης». Έχει πολυετή παρουσία στα τοπικά πρωταθλήματα Φθιώτιδας. Το 1995 κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του σε εθνική κατηγορία και συγκεκριμένα στην Δ΄ Εθνική, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε επίσης για πρώτη φορά και μοναδική στην ιστορία του το κύπελλο Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας νικώντας στον τελικό τη Νίκη Μακρακώμης. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1995-96 γνωρίζοντας τον υποβιβασμό και επέστρεψε το 1997-98, χωρίς όμως να καταφέρει να κερδίσει την παραμονή. Το 1999 επέστρεψε στην Δ΄ Εθνική στην οποία αγωνίστηκε συνεχώς από τη σεζόν 1999-00 μέχρι και το 2002-03 που υποβιβάστηκε. Τις χρονιές 1996, 1998, 2001 και 2002 υπήρξε φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.
Μετά τον υποβιβασμό του από τη Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε προσωρινά στο τοπικό πρωτάθλημα και κατόπιν διαλύθηκε, έχοντας προλάβει το 2004 να αναδειχθεί εκ νέου φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Το 2011 επανιδρύεται με την ονομασία «Αθλητικός Σύλλογος Ολυμπιακός Ανθήλης 2011» και από την αγωνιστική περίοδο 2011-12 γυρίζει ξανά στα γήπεδα συμμετέχοντας στην Α΄ Κατηγορία Φθιώτιδας. Τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα του 4ου Ομίλου Α΄ Κατηγορίας, κερδίζοντας την άνοδο στην Α1 Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.
Στάδιο
Το στάδιο χτίστηκε το 1949 και πήρε το όνομά του από έναν παλιό παίκτη του Ολυμπιακού Ανθήλης που ο ίδιος μετα ανέλαβε την καθαριότητα και την ευθύνη του γηπέδου. Οταν πέθανε το 2004 έδωσαν το όνομά του προς τιμήν του.
Έμβλημα
Κυριο έμβλημα ήταν ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Λακτόνες
Οι λακτόνες σχηματίζονται (θεωρητικά ή πραγματικά) από ενδομοριακή εστεροποίηση των αντίστοιχων υδροξυκαρβοξυλικών οξέων, που συμβαίνει (ακόμη και) αυθόρμητα, όταν ο δακτύλιος που σχηματίζεται είναι πενταμελής (γ-λακτόνες) ή εξαμελής (δ-λακτόνες). Οι λακτόνες με τριμελείς (α-λακτόνες) ή με τετραμελείς δακτυλίους (β-λακτόνες) είναι πολύ δραστικές, γεγονός που καθιστά την απομόνωσή τους δύσκολη. Για τον λόγο αυτόν, συνήθως απαιτούνται ειδικές μέθοδοι για την εργαστηριακή παραγωγή α- και β- λακτονών. Το ίδιο ισχύει και για λακτόνες με δακτύλιο μεγαλύτερο του εξαμελούς (ε- και άνω λακτόνες).
Ονοματολογία
Οι λακτόνες συνήθως ονομάζονται σύμφωνα με την ονομασία πρόδρομου καρβοξυλικού οξέος (όχι του υδροξυλοξέος) από το οποίο προέρχονται, με τα αντίστοιχα προθέματα: «ακετο-» (= 2 άτομα άνθρακα), «προπιο-» (= 3 άτομα άνθρακα, το πρόδρομο οξύ λέγεται και προπιονικό), «βουτυρο-» (=4 άτομα άνθρακα, το πρόδρομο οξύ λέγεται και βουτυρικό), «βαλερο-» (=5 άτομα άνθρακα, το πρόδρομο οξύ λέγεται και βαλερικό), «καπρο-» (=6 άτομα άνθρκα, το πρόδρομο οξύ λέγεται και καπροϊκό), κ.τ.λ.. Μετά ακολουθεί η κατάληξη «-λακτόνη», ενώ πριν από την κύρια ονομασία τοποθετείται ένα αριθμητικό με τη μορφή ελληνικού γράμματος (διεθνώς αυτό) που αντιστοιχεί στον αριθμό ατόμων άνθρακα της ετεροκυκλικής ένωσης που προκύπτει: α- για δύο (2) άτομα άνθρακα (τριμελής δακτύλιος), β- για τρία (3) άτομα άνθρακα (τετραμελής δακτύλιος), κτλ.. Επίσης, το αριθμητικό ελληνικού γράμματος αντιστοιχεί στην απόσταση σε άτομα άνθρακα ανάμεσα στο υδροξύλιο και στο καρβοξύλιο της κύριας ανθρακικής αλυσίδας του πρόδρομου υδροξυοξέος. Έτσι, τα α-υδροξυοξέα παράγουν α-λακτόνες, κτλ.. Σε περίπτωση λακτονών ακόρεστων α-υδροξυοξέων η κατάληξη τροποποιείται από «-λακτόνη» σε «-ολίδιο». Για παράδειγμα έχουν ονομασίες όπως βουτενολίδιο, μακρολίδιο, καρδενολίδιο ή βουφαδιενολίδιο.
Ετυμολογία
Η ονομασία «λακτόνη» προήλθε από μια κυκλική ένωση που ονομάστηκε λακτίδιο και σχηματίζεται από την εσωτερική αφυδάτωση του γαλακτικού οξέος (στα αγγλικά ονομάζεται lactic acid, δηλαδή λακτικό οξύ), που με τη σειρά του πήρε την ονομασία του επειδή αρχικά είχε απομονωθεί από το ξυνισμένο γάλα (η αγγλόφωνη ονμασία lactic acid προήρθε από τις λατινικές λέξεις lac, lactis). Θεωρητικά, η εσωτερική αφυδάτωση (εστεροποίηση) του γαλακτικού οξέος δίνει την α-προπιολακτόνη, μια λακτόνη με τριμελή (οξιρανικό) δακτύλιο.
Φυσική παρουσία
Στη φύση υπάρχουν κυρίως γ- και δ- λακτόνες, κορεσμένες και μη, με μικρή επέκταση σε κάποιες μακροκυκλικές λακτόνες. Οι γ- και δ- λακτόνες είναι ενδομοριακοί εστέρες των αντίστοιχων υδροξυ- λιπαρών οξέων. Συνεισφέρουν στην οσμή του βουτύρου, (διαφόρων) τυριών και διαφόρων άλλων τροφίμων, που συμπεριλαμβάνουν φρούτα. Το κυκλοδεκαπεντανολίδιο είναι υπεύθυνο για τη μοσχώδη οσμή του ελαίου της ρίζας του Angelica archangelica. Από τις φυσικά υπάρχουσες δικυκλικές λακτόνες, οι φθαλίδες είναι υπεύθυνες για τις οσμές του σέλινου, του λεβιστικού, ενώ η κουμαρίνη για την οσμή του γένους asperula.
Λακτονικοί δακτύλιοι υπάρχουν ευρύτατα ως δομικά στοιχεία στη φύση, σε ενώσεις όπως το ασκορβικό οξύ, η καβαΐνη, η νεπεταλακτόνη, η γλυκονολακτόνη, σε ορμόνες, όπως η σπειρονολακτόνη και η μεβαλονολακτόνη, σε ένζυμα, όπως λακτονάση, σε νευροδιαβιαστές, όπως η βουτυρολακτόνη και την αβερμεκτίνη, σε αντιβιοτικά, όπως οι μακρολίδες, και ειδικότερα όπως η ερυθρομυκίνη και η αμφοτερικίνη β, σε αντικαρκινικά φάρμακα, όπως η βερνολεπίνη, οι εποθιλόνες, τα φυτοοιστρογόνα, όπως οι λακτόνες του ρεσορκυλικού οξέος, και οι καρδιακές γλυκοσίδες.
Παραπομπές
Λακτονες Λακτονες‎
Flops
Τα FLOPS (Floating-point Operations per Second) ή Flop/s, δηλαδή ο αριθμός πράξεων κινητής υποδιαστολής ανά δευτερόλεπτο, είναι μια μετρική της απόδοσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Πρόκειται για ένα είδος μονάδας μέτρησης της ταχύτητας, που βασίζεται στο πόσες πράξεις κινητής υποδιαστολής μπορεί να εκτελέσει ο υπολογιστής σε ένα δευτερόλεπτο.
Η διαφορά μεταξύ flops και flop/s
Οι πραγματικοί αριθμοί αποθηκεύονται στους υπολογιστές σε μορφή κινητής υποδιαστολής. Μια πράξη μεταξύ αριθμών κινητής υποδιαστολής, που μπορεί να είναι είτε πρόσθεση, είτε αφαίρεση, είτε πολλαπλασιασμός, είτε διαίρεση, ονομάζεται flop (floating point operation). Mετρώντας τoν συνολικό αριθμό πράξεων κινητής υποδιαστολής, μπορούμε να ποσοτικοποιήσουμε τον όγκο εργασίας που απαιτεί κάποιος υπολογισμός που εκτελείται στον υπολογιστή. Πολλές φορές δημιουργείται σύγχυση μεταξύ της λέξης "flops" όταν αυτή είναι χρησιμοποιείται ως πληθυντικός της λέξης "flop" και του flops όταν αυτή εκφράζει τον αριθμό πράξεων κινητής υποδιαστολής ανά δευτερόλεπτο, όπως αναφέρεται και στον αρχικό ορισμό. Για το λόγο αυτό χρειάζεται να διευκρινίζεται εξ αρχής ποια από τις δύο σημασίες της λέξης flops χρησιμοποιείται στην ανάλυση της απόδοσης ενός αλγορίθμου ή της επίδοσης ενός υπολογιστικού συστήματος.
Η αναφορά στα flops ως μονάδα μέτρησης της απόδοσης, έχει ιδιαίτερη σημασία στον τομέα των επιστημονικών υπολογισμών, όπου γίνεται βαριά χρήση πράξεων κινητής υποδιαστολής. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα flops είναι και η προτιμότερη μετρική απόδοσης, σε σχέση με την μέτρηση του αριθμού εντολών που εκτελούνται ανά δευτερόλεπτο. Με βάση τη μετρική των flops, το ισχυρότερο υπολογιστικό σύστημα τον κόσμο τον Ιούνιο του 2019 έχει Rmax=148,600 TFlop/s, όπου Rmax είναι η μέγιστη τιμή των flop/s όπως υπολογίστηκε με ειδικό λογισμιμό (HPLinpack) Το ισχυρότερο υπολογιστικό σύστημα στην Ελλάδα για επιστημονικές εφαρμογές σήμερα (2019) είναι το σύστημα ARIS (Advanced Research Information System). Τέθηκε σε λειτουργία τον Ιούλιο του 2015 από την ΕΔΕΤ Α.Ε. και έχει μέγιστη θεωρητική υπολογιστική ισχύ 444 TFlop/s.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης πληροφορίας
Κώστας Καλλιμάνης
Ο Κώστας Καλλιμάνης είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου και βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε όλα τα εγχώρια εθνικά πρωταθλήματα. Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε με την Προοδευτική, τον Α.Ο. Ξάνθη, τον Άρη Θεσσαλονίκης, τον Λεβαδειακό και τον Πανσερραϊκό, σημειώνοντας 117 συμμετοχές συνολικά.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ελλήσποντο Νέας Λαμψάκου, σωματείο από τον τόπο καταγωγής του, τη Νέα Λάμψακο Ευβοίας και κατόπιν αγωνίστηκε στον Λήλαντα Βασιλικού. Το 1995 μεταγράφηκε στον Λεβαδειακό, όπου με την ομάδα της Λιβαδειάς έκανε ντεμπούτο σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην Β΄ Εθνική, ενώ αγωνίστηκε ακόμη στην Γ΄ και στην Δ΄ Εθνική.
Το καλοκαίρι του 2009 μεταγράφηκε στον Πιερικό και τον Ιανουάριο του 2010 στον Α.Σ. Ρόδος. Το καλοκαίρι του 2010 μεταγράφηκε στον Ηρακλή Ψαχνών με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μία χρονιά πανηγυρίζοντας την άνοδο στην Β΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 2011 μεταγράφηκε στον Α.Ο. Χαλκίς με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μια χρονιά στην Δ΄ Εθνική και κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ευβοίας, προτού αποχωρήσει από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής το 2012.
Προπονητική καριέρα
Τον Ιανουάριο του 2014 ανέλαβε προπονητής του Λήλαντα Βασιλικού, κάνοντας ντεμπούτο σαν προπονητής. Το 2019 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ελλησπόντου Νέας Λαμψάκου, την ομάδα του τόπου καταγωγής του από την οποία έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Ψαχνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χαλκίδας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ιωάννης Μαργαζιώτης
μικρογραφία|262x262εσ|Ιωάννης Μαργαζιώτης – Θεωρητικό Βυζαντινής Έκκλησιαστικής Μουσικής
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Μουσικοί της βυζαντινής μουσικής Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Jackie (ταινία)
Το Jackie είναι βιογραφική δραματική ταινία του 2016 αμερικανικής, χιλιανής και γαλλικής συμπαραγωγής. Η σκηνοθεσία είναι του Πάμπλο Λαρέν και το σενάριο του Νόα Όπενχαϊμ. Πρωταγωνιστεί η Νάταλι Πόρτμαν, η οποία υποδύεται την Τζάκι Κένεντι.
Πλοκή
Στην ταινία περιγράφονται οι στιγμές της ζωής της Τζάκι Κένεντι, όσο ήταν η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, τη στιγμή της δολοφονίας του Τζον Φ. Κένεντι και τις ημέρες αμέσως μετά το γεγονός. Παράλληλα, βλέπουμε τη συνέντευξη που δίνει η Κένεντι σε έναν δημοσιογράφο και τη συζήτηση που κάνει με τον ιερέα πριν την ταφή του συζύγου της.
Βραβεία/Διακρίσεις
Στο 73ο φεστιβάλ της Βενετίας κέρδισε το βραβείο σεναρίου, ενώ ήταν υποψήφια και για τον Χρυσό Λέοντα.
Στα 89α βραβεία Όσκαρ έλαβε 3 υποψηφιότητες: Α' γυναικείου ρόλου (Νάταλι Πόρτμαν), πρωτότυπης μουσικής και σχεδιασμού κοστουμιών.
Στις Χρυσές Σφαίρες του 2017 ήταν υποψήφια στην κατηγορία του Α' γυναικείου ρόλου (Νάταλι Πόρτμαν).
Στα BAFTA του 2017 έλαβε 3 υποψηφιότητες: Α' γυναικείου ρόλου (Νάταλι Πόρτμαν), πρωτότυπης μουσικής και σχεδιασμού κοστουμιών και κέρδισε στην τελευταία.
Casino Royale (μυθιστόρημα)
Το Casino Royale (απόδοση στα ελληνικά:Καζινό Ρουαγιάλ) είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Βρετανού συγγραφέα Ίαν Φλέμινγκ. Εκδόθηκε το 1953, είναι η πρώτη λογοτεχνική ιστορία του Τζέιμς Μποντ και άνοιξε το δρόμο για άλλα έντεκα μυθιστορήματα και δύο συλλογές διηγημάτων του Φλέμινγκ, ακολουθούμενα από πολλά συνεχιζόμενα μυθιστορήματα του Τζέιμς Μποντ από άλλους συγγραφείς.
Η ιστορία εστιάζει στον Βρετανό μυστικό πράκτορα Τζέιμς Μποντ, ο οποίος παίζει στο καζίνο στο Ρουαγιάλ-λε-Ο για να νικήσει τον Λε Σιφρ, τον ταμία ενός γαλλικού συνδικάτου και μέλος της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας. Ο Τζέιμς Μποντ έχει ως συμμάχους του την Βέσπερ Λιντ, μέλος της ίδιας κατασκοπευτικής υπηρεσίας, τον Felix Leiter της CIA, καθώς και τον René Mathis του γαλλικού Deuxième Bureau. Ο Ίαν Φλέμινγκ χρησιμοποίησε τις εμπειρίες του άπο τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος του Ναυτικού Τμήματος Πληροφοριών και τους ανθρώπους που γνώρισε κατά τη διάρκεια της δουλειάς του, ως έμπνε΄΄υση γενικά για το έργο του, ενώ ο χαρακτήρας του Τζέιμς Μποντ αντανακλούσε επίσης πολλά από τα προσωπικά γούστα του συγγραφέα. Ο Ίαν Φλέμινγκ έγραψε το προσχέδιο στις αρχές του 1952 στο κτήμα του Goldeneye στην Τζαμάικα, ενώ ανέμενε το γάμο του. Αρχικά, δεν ήταν σίγουρος σχετικά με το αν το έργο ήταν κατάλληλο για δημοσίευση, αλλά αργότερα μεταπείστηκε άπο τον φίλο του, τον μυθιστοριογράφο Γουίλιαμ Πλόμερ.
Στο πλαίσιο της κατασκοπευτικής ιστορίας, το μυθιστόρημα ασχολείται με θέματα περί της θέσης της Βρετανίας σε παγκόσμιο επίπεδο, ιδιαίτερα στην σχέση της με τις ΗΠΑ υπό το φως των αποστασιών των Βρετανών πρακτόρων Guy Burgess και Donald Maclean στην Σοβιετική Ένωση. Το βιβλίο έλαβε κυρίως θετικές κριτικές από τους κριτικούς εκείνη την εποχή και εξαντλήθηκε σε λιγότερο από ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 13 Απριλίου 1953, αν και οι πωλήσεις στις ΗΠΑ κατά την κυκλοφορία ένα χρόνο αργότερα ήταν πολύ πιο αργές.
Από τότε που κυκλοφόρησε και μέχρι σήμερα, το μυθιστόρημα προσαρμόστηκε σε μορφή κόμικ στο The Daily Express και διασκευάστηκε για την οθόνη τρεις φορές: πρώτα, ως ένα επεισόδιο του 1954 της τηλεοπτικής σειράς Climax! του CBS, με τον Μπάρι Νέλσον στον ρόλο του Αμερικανού Μποντ, μετά, ως μια κινηματογραφική έκδοση του 1967 με τον Ντέιβιντ Νίβεν να παίζει τον «Σερ Τζέιμς Μποντ», και τελός, ως μια ταινία του 2006 στη σειρά ταινιών της Eon Productions με πρωταγωνιστή τον Ντάνιελ Κρεγκ στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ.
Επιχείρηση Κεραυνός
Η ιστορία επικεντρώνεται γύρω άπο την κλοπή δύο ατομικών βομβών από το εγκληματικό συνδικάτο SPECTRE και στην επακόλουθη απόπειρα εκβιασμού των δυτικών δυνάμεων για την επιστροφή τους. Ο Τζέιμς Μποντ, πράκτορας της Μυστικής Υπηρεσίας 007, ταξιδεύει στις Μπαχάμες για να συνεργαστεί με τον φίλο του Φέλιξ Λάιτερ, που έχει κληθεί ξανά άπο την CIA για την έρευνα. Το μυθιστόρημα παρουσιάζει επίσης τον αρχηγό της SPECTRE, τον Ερνστ Στάβρο Μπλόφιλντ, στην πρώτη του από τις τρεις εμφανίσεις στα μυθιστορήματα του Τζείμς Μποντ, με τα μυθιστορήματα Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος και Ζεις μονάχα δυο φορές να είναι τα άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ίαν Φλέμινγκ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1961 Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Βιβλία Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Κατασκοπευτικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου
Ο ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου ή ο ΠΟΛ/ΑΕΜ (διαβάζεται «πολ/αέμ») ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Μαρώνι της επαρχίας Λάρνακας. Χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο και το άσπρο.
Ιστορία
Η ίδρυση του ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου ήταν μια προσπάθεια επαναδημιουργίας του Πεζοπορικού Ομίλου Λάρνακας (ΠΟΛ) από υποστηριχτές και πρώην ποδοσφαιριστές του Πεζοπορικού. Μετά τον υποβιβασμό της ΑΕΚ Λάρνακας στη Β΄ κατηγορία (η οποία προέκυψε από την ενοποίηση Πεζοπορικού και ΕΠΑ) οι υποστηριχτές και πρώην ποδοσφαιριστές του Πεζοπορικού ανέλαβαν την Αθλητική Ένωση Μαρωνίου (ΑΕΜ), η οποία αγωνιζόταν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Άλλαξαν το όνομα της ομάδας σε ΠΟΛ/ΑΕΜ Μαρωνίου και προσπάθησαν να εντάξουν την ομάδα στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Ο ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου είχε ως έτος ίδρυσης το 2008.
Αρχικά η ομάδα συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Την περίοδο 2009-10 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ομοσπονδίας, όπως και το κύπελλο. Ακολούθως συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2010 το οποίο κατέκτησε και έτσι εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Στην πρώτη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 2010-11, τερμάτισε στη δεύτερη θέση, εξασφαλίζοντας την άνοδο στη Γ΄ κατηγορία. Στα μέσα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2011-12 αναγκάστηκε να αποχωρήσει λόγω οικονομικών προβλημάτων. Η ομάδα διαλύθηκε και επανιδρύθηκε η ΑΕΜ Μαρωνίου η οποία συμμετέχει στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα.
1Ο ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου αποχώρησε από το πρωτάθλημα μετά την 14η αγωνιστική. Ως αποτέλεσμα όλοι εναπομείναντες αγώνες της ομάδας ΠΟΛ/ΑΕ Μαρωνίου αλλά και όσοι είχαν ήδη πραγματοποιηθεί κατακυρώθηκαν με 3-0 υπέρ των αντιπάλων της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2008 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Μαρώνι
Πέτρος Φέτσης
Ο Πέτρος Φέτσης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1924 μέχρι το 1927, παίζοντας σε περισσότερους από 40 αγώνες με τους "κίτρινους". Συνέχισε την καριέρα του στη Ρουμανία.
Καριέρα
Ο Φέτσης πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα με τον Άρη στα τέλη του 1924 και τις αρχές του 1925. Στις 28 Μαΐου 1925, βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια των "κίτρινων" στον φιλικό αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 1-3. Ακολούθησε ο φιλικός αγώνας κατά της Μπιτόλ Περιστέρ στις 21 Ιουνίου 1925, όπου ο Άρης κέρδισε με 2-0.
Στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1926, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων", παίζοντας σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος, όπως και στο μπαράζ του τίτλου, όπου ο Άρης νίκησε τον Ηρακλή με 4-1.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1926, στον φιλικό αγώνα του Άρη εναντίον της ομάδας του αγγλικού θωρηκτού Ριζολούσιον, μπροστά σε 10.000 θεατές, ο Φέτσης εκτέλεσε χτύπημα πέναλτι και έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας του συλλόγου ο οποίος σκόραρε. Την επόμενη χρονιά, έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας της νεοϊδρυθείσας μικτής Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση.
Μετά από μία σειρά φιλικών αγώνων το καλοκαίρι του 1927, ανακοινώθηκε η αναχώρηση του Φέτση από τη Θεσσαλονίκη με επόμενο σταθμό του τη ρουμάνικη Ουνιρέα Τρικολόρε, με την οποία επισκέφθηκε τη Θεσσαλονίκη για φιλικούς αγώνες. Τα Χριστούγεννα του 1927, ο Άρης κατέβαλε τη νέα ομάδα του Φέτση με 2-1, με σκόρερ τους Λεονταρίδη και Βογδάνου. Κάτω από τα δοκάρια των φιλοξενούμενων καθόταν ο Φέτσης, ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στη νίκη της νέας του ομάδας κατά του Ηρακλή με 2-0, στο δεύτερο φιλικό της ημέρας.
Η τελευταία είδηση στην οποία αναφέρεται ο Φέτσης πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1932, όπου αναφέρθηκε ότι οι εμφανίσεις του με την Ουνιρέα τον έχουν φέρει κοντά στην εθνική ομάδα της Ρουμανίας, χωρίς περαιτέρω αναφορές.
Ο Φέτσης είχε αγωνιστεί και στο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Θεσσαλονίκης τη σεζόν 1926–27 με την ομάδα του Άρη, κατακτώντας τον τοπικό τίτλο.
Μπερνούλι
Το επίθετο Μπερνούλι ή Μπερνούλλι (Bernoulli) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Κολεκτιβοποίηση στη Ρουμανία
Η κολεκτιβοποίηση στη Ρουμανία της γεωργίας πραγματοποιήθηκε στα πρώτα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος, το οποίο επιδίωξε να επιφέρει μια διεξοδική μεταμόρφωση στο καθεστώς ιδιοκτησίας και την οργάνωση της εργασίας στη γεωργία. Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς, όπως ο Αμερικανός ανθρωπολόγος Ντέιβιντ Κίντεκελ, η γεωργική κολεκτιβοποίηση ήταν μια «απάντηση στις αντικειμενικές συνθήκες» στη μεταπολεμική Ρουμανία, παρά σε μια επιχείρηση με ιδεολογικά κίνητρα. Σε αντίθεση με το σταλινικό μοντέλο που εφαρμόστηκε στη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1930, η κολεκτιβοποίηση δεν επιτεύχθηκε με μαζική εκκαθάριση πλούσιων αγροτών, λιμοκτονιών ή σαμποτάζ της γεωργίας, αλλά πραγματοποιήθηκε σταδιακά. Αυτό περιλάμβανε συχνά σημαντική βία και καταστροφές, που χρησιμοποιούνταν από στελέχη ή εκπροσώπους του Κόμματος.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε στην ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του Ρουμανικού Εργατικού Κόμματος στις 3 και 5 Μαρτίου 1949, όπου εγκρίθηκε ψήφισμα σχετικά με τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της γεωργίας σύμφωνα με το σοβιετικό μοντέλο. Η στρατηγική της κολεκτιβοποίησης κάλυψε δύο κατευθύνσεις: δημιουργήθηκαν μοντέλα κολεκτιβοποιημένων δομών, όπως τα Συλλογικά Αγροτικά Ιδρύματα (Gospodării Agricole Colective) και τα Κρατικά Αγροτικά Ιδρύματα (Gospodării Agricole de Stat), με στόχο την προσέλκυση αγροτών, με το πλήρες σύστημα της προπαγάνδας (εφημερίδες, ραδιόφωνο, κινητά τροχόσπιτα, φυλλάδια, άμεση δράση από ταραχές) που τέθηκε σε κίνηση για να πείσει τους αγρότες να σχηματίσουν συλλογικές γεωργικές μονάδες. Ένα πρόβλημα που αντιμετώπισε το Κόμμα με την γραπτή προπαγάνδα ήταν το υψηλό ποσοστό αναλφαβητισμού μεταξύ της ρουμανικής αγροτιάς. Προκειμένου να το αντιμετωπίσει αυτό, το Κόμμα ξεκίνησε μια εκστρατεία για την αύξηση του γραμματισμού μεταξύ των αγροτών.
Η κομμουνιστική ιδεολογία συγκρούστηκε με τις παραδοσιακές ιεραρχικές δομές των ρουμανικών χωριών, οι οποίες δεν ήταν ισότιμες. Πολλές από τις ελίτ του χωριού ήταν παππούδες ή προστάτες για φτωχούς αγρότες, παρέχοντάς τους πρόσβαση στη γη σε αντάλλαγμα της εργασίας τους. Πολλοί από τις κατώτερες τάξεις φιλοδοξούσαν να ενταχθούν στην μορφωμένη ελίτ και η ευημερία θεωρήθηκε ένδειξη αρετής και σκληρής δουλειάς.
Έναρξη κολεκτιβοποίησης
Το αρχικό κίνημα κολεκτιβοποίησης συνοδεύτηκε από εντατικοποίηση της ταξικής πάλης στα χωριά, μέσω της εξάλειψης των πλούσιων αγροτών (Τσαμπούρι, που αναφέρεται επίσης με τον ρωσικό όρο Κούλακ). Μέλη αυτής της τάξης εκφοβίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν, συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν, με την αιτιολογία ότι είχαν χρησιμοποιήσει την εργασία των φτωχών αγροτών για να εργαστούν στη γη τους. Σε επίπεδο βάσης, η ΕΣΣΔ χρησιμοποίησε στελέχη, μέλη της προλεταριακής και αγροτικής τάξης που προωθούσαν τον κομμουνισμό μεταξύ του λαού.
Το κόμμα-κράτος χρησιμοποίησε διάφορες τακτικές για να πείσει τους αγρότες για τα οφέλη της κολεκτιβοποίησης, όπως προπαγάνδα με ταινίες και όπερες, καταγγελίες για ύποπτους ταξικούς εχθρούς και σαμποτέρ και ενθάρρυνση των αγροτών να γράψουν αναφορές για να τους εμπνεύσουν σε σοσιαλιστικούς κανόνες. Το «έργο πειθούς» ήταν αρχικά μια σημαντική δύναμη για συλλογικότητα της υπαίθρου, αν και αυτές οι προσπάθειες ήταν άτυπες λόγω του μικρού μεγέθους του στελεχών και της έλλειψης γνώσης τους σε γεωργικά θέματα.Στη Ρουμανία, όπου τα συναισθήματα κατά της Ρωσίας και της αντι-κολεκτιβοποίησης ήταν ευρέως διαδεδομένα μεταξύ της αγροτιάς, ήταν το έργο πειθούς των στελεχών που έπρεπε να «ενημερώσει» τους αγρότες για την πραγματικότητα των συλλογικών εκμεταλλεύσεων, όπου με αυτόν τον τρόπο θα γινόταν η διάδοση της ταξικής γραμμής για την κολεκτιβοποίηση σε όλη την ύπαιθρο. Όταν πήγαν στα χωριά των αγροτών για να το κάνουν αυτό, ωστόσο, πολλοί κομματικοί εργάτες δεν μπορούσαν καν να εξηγήσουν επαρκώς τι εννοούσαν οι όροι «συλλογική φάρμα» και «διαστρωμάτωση», αυξάνοντας περαιτέρω τον σκεπτικισμό μεταξύ μεγάλου αριθμού αγροτών.
Όταν η πειθώ απέτυχε να πείσει τους αγρότες, όπως συνέβαινε συχνότερα, χρησιμοποιήθηκαν επίσης βίαια μέσα εναντίον φτωχών ή «μεσαίων επιπέδων» αγροτών και γενικά εναντίον όλων εκείνων που αρνήθηκαν να εγγραφούν πρόθυμα σε γεωργικές οργανώσεις. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στη συμμετοχή μελών της αγροτικής ελίτ (δάσκαλοι, ιερείς, εύποροι αγρότες), οι οποίοι συχνά έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ της GAC και της φυλακής υπό την κατηγορία κατηγορίας για σαμποτάζ. Γενικότερα, η προσπάθεια πρόσληψης επιδίωξε να εμπλέξει άτομα που ήταν πιο πιθανό να εμπιστεύονται οι αγρότες. Οι αγρότες εισήλθαν σε ένα GAC όχι μόνο με τη γη τους, αλλά και με τα κτίριά τους (αχυρώνες, βίλες, αποθήκες), αγροτικά οχήματα και εργαλεία, κάρρα και ζώα. Η συλλογικότητα συνοδεύτηκε από εξεγέρσεις των αγροτών που ξεσπούσαν όταν χρησιμοποιήθηκαν βάναυσα «επιχειρήματα» ως μέσο πειθούς από το κόμμα και επίσης λόγω καταχρηστικών μέτρων όπως υποχρεωτικές ποσοστώσεις που αφαιρούσαν μέρος της παραγωγής μεμονωμένων οικόπεδων (ενώ η GAC που είχε ήδη έχουν συσταθεί, εξαιρέθηκαν από τέτοιες απαιτήσεις).
Τα στρατεύματα της πολιτοφυλακής και της Σεκουριτάτε κατέστειλαν τις εξεγέρσεις, οι ηγέτες των οποίων συνελήφθησαν και τιμωρήθηκαν σκληρά. Σύμφωνα με στοιχεία που παρείχαν οι κομμουνιστικές αρχές, 50.000 αγρότες συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν, πολλοί από αυτούς δικάστηκαν δημόσια και καταδικάστηκαν σε μεγάλες ποινές φυλάκισης. Επιπλέον, έγινε περιθωριοποίηση των Άνα Πάουκερ και Βασίλε Λούκα, που κατηγορήθηκαν ότι προκάλεσαν προκλητικά μέτρα και «καταπατώντας την δωρεάν συγκατάθεση από τους αγρότες «κατά τη διάρκεια της διαδικασίας». Το 1961, ο Ρουμάνος ηγέτης Γκεοργκίου-Ντετζ καταδίκασε επίσης τον μεγάλο αριθμό δημόσιων δικών εναντίον αγροτών «στο όνομα του αγώνα ενάντια στα Κούλακς» κατά την πρώτη φάση της κολεκτιβοποίησης.
Παρά αυτές τις προειδοποιήσεις, τα στελέχη του Κόμματος χρησιμοποιήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν σε στρατηγικές για την πρόσληψη υποστήριξης για κολεκτιβοποίηση. Αυτά τα άτομα επιλέχθηκαν μεταξύ του φυσιολογικού αγροτικού πληθυσμού. Με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής τους, θα ταξίδευαν στη χώρα μιλώντας στους αγρότες αγρότες για το κόμμα και τις προσπάθειές του για συλλογικότητα. Αυτό συνήθως περιελάμβανε προσπάθειες να πείσει τους αγρότες να συμφωνήσουν στην κολεκτιβοποίηση και στους στόχους του Κόμματος. Επειδή αυτή η εργασία ήταν εξαιρετικά δύσκολη και κουραστική, ήταν συχνά αναποτελεσματική. Επιπλέον, πολλά στελέχη δεν πίστεψαν οι ίδιοι στην αιτία για την οποία ζητούσαν υποστήριξη. Επιπλέον, το έργο των στελεχών έγινε συχνά βίαιο, με διάφορες μεθόδους τρομοκρατίας που χρησιμοποιούνται για να εξαναγκάσουν τους αγρότες να συμφωνήσουν.