cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας
Κρίση διαδοχής
Ο Ερρίκος και η δεύτερη σύζυγος του δεν έκαναν κανένα παιδί, η εξέλιξη αυτή ήταν καταδικαστική για το μέλλον της Νορμανδικής δυναστείας. Ο Ερρίκος άρχισε να αναζητά τον διάδοχο του ανάμεσα στους ανιψιούς του, πρώτη του επιλογή ήταν ο Στέφανος της Αγγλίας γι'αυτό φρόντισε να πραγματοποιήσει έναν γάμο ανάμεσα στην πλούσια κόρη του Ματθίλδη και τον Στέφανο. Ο πιστός φίλος του Ερρίκου Στέφανος του Μπλουά σταμάτησε τις προσπάθειες συμβουλεύοντας ότι δεν ήταν καλή επιλογή. Ο Γουλιέλμος Κλίτο που είχε τα περισσότερα δικαιώματα διαδοχής ήταν εχθρός του Ερρίκου και παντελώς ανεπιθύμητος. Ο Ερρίκος σκέφτηκε να ορίσει διάδοχο έναν νόθο γιο του τον Ροβέρτο του Γκλόστερ αλλά ήταν αντίθετο με τα Αγγλικά έθιμα και παραδόσεις, σταμάτησε τις προσπάθειες επειδή γνώριζε ότι η πρόταση θα οδηγήσει σε αποτυχία. Τα σχέδια του στράφηκαν αποκλειστικά στη Ματθίλδη η οποία στο μεταξύ είχε μείνει χήρα από τον πρώτο σύζυγο της αυτοκράτορα Ερρίκο (1125). Ο Ερρίκος κάλεσε την κόρη του την επόμενη χρονιά στην Αγγλία και της ανακοίνωσε ότι θα πεθάνει χωρίς γιο γι'αυτό την ορίζει διάδοχο στον θρόνο. Οι Άγγλο-Νορμανδοί βαρόνοι συγκεντρώθηκαν τα Χριστούγεννα του 1126 στο Ουέστμιντερ και ορκίστηκαν να αναγνωρίσουν τον γιο που θα αποκτούσε η Ματθίλδη νέο βασιλιά της Αγγλίας. Ο ορισμός μιας γυναίκας στη θέση του διαδόχου του Αγγλικού θρόνου ήταν ασυνήθιστο γεγονός για την εποχή και δημιούργησε σφοδρές αντιδράσεις στην Αγγλική αυλή όπως και τη σκληρή αντίδραση του Λουδοβίκου.
Σχέδια για τη διαδοχή
Νέες συγκρούσεις ξέσπασαν όταν δολοφονήθηκε ο άτεκνος Κάρολος Α΄ της Φλάνδρας (1127) δημιουργώντας κρίσεις διαδοχής στην κομητεία της Φλάνδρας. Οι ευγενείς της Φλάνδρας με την υποστήριξη του Λουδοβίκου επέλεξαν νέο βασιλιά τον Γουλιέλμο Κλίτο. Η επιλογή απείλησε σοβαρά τους Νορμανδούς και ο Ερρίκος Α΄ άρχισε να χρηματοδοτεί τους Φλαμανδούς αντιπάλους του να τον ανατρέψει. Την ίδια εποχή ξεκίνησε εκστρατεία στη Γαλλία με αίτημα να απαιτήσει από τον βασιλιά Λουδοβίκο να διακόψει τη στήριξη του στον Γουλιέλμο. Ο Γουλιέλμος πέθανε αναπάντεχα τον Ιούλιο διακόπτοντας τον πόλεμο στη Φλάνδρα, ο Ερρίκος δεν είχε πλέον κανέναν αντίπαλο στην οικογένεια του. Ο Ερρίκος έκλεισε ειρήνη με τον Λουδοβίκο και απελευθέρωσε όλους τους αιχμαλώτους από την εξέγερση του 1132, ο Βαλεράν του Μελάν επανήλθε στη θέση του στη βασιλική αυλή.
Ο Ερρίκος στράφηκε ξανά σε νέα συμμαχία με τον Φούλκωνα του Ανζού παντρεύοντας την κόρη του Ματθίλδη με τον μεγαλύτερο γιο του Φούλκωνα Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη. Το ζευγάρι αρραβωνιάστηκε το 1127 και παντρεύτηκε την επόμενη χρονιά. Είναι άγνωστο αν ο Ερρίκος ήθελε για διάδοχο του τον Γοδεφρείδο, το βέβαιο είναι ότι όσο ζούσε προτιμούσε να τον κρατήσει μακριά από τις κρατικές υποθέσεις, η Ματθίλδη πήρε προίκα έναν μεγάλο αριθμό από κάστρα στη Νορμανδία αλλά δεν είναι βέβαιο ότι το ζεύγος τα κατείχε. Ο Φούλκων μετά τον γάμο έφυγε για την Ανατολή (1129) προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς των Ιεροσολύμων, πριν φύγει ανακήρυξε τον Γοδεφρείδο νέο διάδοχο του στο Ανζού και το Μαίν. Ο γάμος φάνηκε από την αρχή αρκετά δύσκολος, το ζεύγος δεν υποστήριξε μαζί τα αμφισβητούμενα κάστρα, η Ματθίλδη αναγκάστηκε να επιστρέψει μόνη της στη Νορμανδία. Ο Ερρίκος ενοχλήθηκε έντονα από τον χωρισμό αλλά το 1131 οι σχέσεις τους βελτιώθηκαν. Η Ματθίλδη τα επόμενα χρόνια γέννησε τα δυο πρώτα παιδιά τον Ερρίκο (1133) και τον Γοδεφρείδο (1134).
Το τέλος του και η διαδοχή
thumb|right|250px|Τα ερείπια του παρεκκλησίου του αβαείου του Ρίντινγκ (2008). Οι σχέσεις του Γοδεφρείδου με τη Ματθίλδη χειροτέρευσαν έντονα τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Ερρίκου, η Ματθίλδη και ο Γοδεφρείδος άρχισαν να υποπτεύονται ότι έχασαν την εξουσία τους από την Αγγλία. Το 1135 ο Ερρίκος παρέδωσε τα κάστρα της Νορμανδίας στην κόρη του Ματθίλδη αναγκάζοντας τους ευγενείς να ορκιστούν υποταγή στην κόρη του, η πράξη αυτή ενίσχυσε σημαντικά τη θέση του ζεύγους στη Νορμανδία μετά τον θάνατο του. Ο Ερρίκος αναγκάστηκε να προχωρήσει σε αυτό για να μην αποκτήσει ο Γοδεφρείδος προσωπική εξουσία στη Νορμανδία. Μια νέα επανάσταση ξέσπασε από τους βαρόνους της νότιας Νορμανδίας υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου, κόμη του Πονθιέ, ο Γοδεφρείδος και η Ματθίλδη ωστόσο έκαναν επέμβαση στο πλευρό των επαναστατών.
Ο Ερρίκος ταξίδευσε τον Νοέμβριο στη Λυών λα Φορέτ για να κυνηγήσει, οι αντοχές του ήταν ακόμα ισχυρές παρά τη μεγάλη ηλικία του. Εκεί ο Ερρίκος αρρώστησε, σύμφωνα με τον Ερρίκο του Χάντινγκτον έφαγε μεγάλο αριθμό από μύραινες παρά τις αντίθετες συμβουλές του γιατρού του και η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευσε την επόμενη βδομάδα. Ο Ερρίκος πέθανε στις 1 Δεκεμβρίου 1135, η σορός του μεταφέρθηκε στη Ρουέν για να βαλσαμωθεί, τα εντόσθια του τοποθετήθηκαν στη Νότρ Νταμ της Πρε, η σορός του μεταφέρθηκε στην Αγγλία και τάφηκε στο αβαείο του Ρίντινγκ. Παρά τις προσπάθειες του Ερρίκου η διαδοχή ήταν αμφίβολη, την εποχή που ακούστηκαν τα νέα για τον θάνατο του η Ματθίλδη και ο Γοδεφρείδος υποστήριζαν στη Νορμανδία τους βαρόνους που είχαν επαναστατήσει ιδιαίτερα τον Ροβέρτο του Γκλόστερ. Πολλοί από τους βαρόνους πήγαν όρκο να παραμείνουν στη Νορμανδία μέχρι τη στιγμή που ολοκληρωθεί η ταφή του βασιλιά στην Αγγλία. Η Νορμανδική αριστοκρατία ανακήρυξε νέο κόμη τον Θεοβάλδο του Μπλουά. Ο μικρότερος αδελφός του Θεοβάλδου Στέφανος κατευθύνθηκε από τη Βουλώνη, με τη βοήθεια του αδελφού του Ερρίκου του Μπλουά ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Αγγλίας, η στέψη του έγινε στις 22 Δεκεμβρίου. Η Αυτοκράτορα Ματθίλδη έντονα δυσαρεστημένη επειδή διεκδικούσε τα κληρονομικά της δικαιώματα στην Αγγλία και στη Νορμανδία ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο εναντίον του Στέφανου μια περίοδος που κράτησε από το 1135 μέχρι το 1153 και έμεινε γνωστή ως "Αναρχία".
Οικογένεια
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Δούκες της Νορμανδίας Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Με λένε Κόκκινο
Το Με λένε Κόκκινο (Benim Adım Kırmızı) είναι μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Τούρκου συγγραφέα, Ορχάν Παμούκ που κυκλοφόρησε το 1998.
Οι μικρογράφοι (εικονογράφοι βιβλίων) της αυλής του Σουλτάνου λαμβάνουν την εντολή να φτιάξουν ένα ξεχωριστό βιβλίο που θα περιγράφει τα κατορθώματα του Σουλτάνου Μουράτ του Γ', με τον τρόπο όμως των Φράγκων (ρεαλιστικό) και όχι των μουσουλμάνων. Οι μουσουλμάνοι απαγόρευαν οποιαδήποτε εικονογράφηση προσώπων και κάθε παράβαση αυτής της απαγόρευσης σήμαινε άμεσο θάνατο. Ένας από αυτούς τους μικρογράφους δολοφονείται και στο καθένα από τα κεφάλαια του βιβλίου κάθε ένας από τους υπόλοιπους μικρογράφους (με πρώτον, στο πρώτο κεφάλαιο, τον δολοφονημένο), αφηγείται τη ζωή του και τις υποψίες του για τον δολοφόνο. Παράλληλα με την ανεύρεση του δολοφόνου ο Παμούκ εξιστορεί και ανιχνεύει την ισλαμική ζωή του 16ου αιώνα, περιγράφει διάσημα εικονογραφημένα βιβλία, αλλά και γενικότερα την μουσουλμανική τέχνη της εποχής καθώς και θέματα πανανθρώπινου ενδιαφέροντος.
Τιμήθηκε με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων το γαλλικό Prix du Meilleur Livre Étranger για το 2002, το ιταλικό Premio Grinzane Cavour - Narrativa Straniera, το 2002 και το Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο IMPAC Dublin για το 2003. Το μυθιστόρημα δραματοποιήθηκε και παρουσιάστηκε στο BBC Radio 4, τον Αύγουστο του 2008. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2002 ενώ συνολικά έχει μεταφραστεί σε 60 περίπου γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικά μυθιστορήματα Μ Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Μενδενίτσα
Η Μενδενίτσα, γνωστή κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα ως Βοδονίτσα, είναι χωριό του Δήμου Καμένων Βούρλων του Νομού Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 213 κατοίκους. Βρίσκεται στο όρος Καλλίδρομο, σε υψόμετρο 560 μ. Στον Μεσαίωνα ήταν έδρα της Μαρκιωνίας της Μενδενίτσας.
Κατά της διάρκεια του Ύστερου Μεσαίωνα, αποτέλεσε πρωτεύουσα του Λατινικού Σταυροφορικού Κράτους του Μαρκιζάτου της Βοδονίτσας. Το φραγκικό κάστρο, το οποίο διατηρείται έως σήμερα, ανεγέρθηκε επάνω στα ερείπια αρχαίας πόλης, η οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων ταυτοποιείται με την πόλη Φάρυγαι, η οποία με την σειρά της σε ορισμένες περιπτώσεις ταυτοποιείται με την Ομηρική Τάρφη. Αποτέλεσε επισκοπική έδρα κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, ενώ είναι, επίσης, καταχωρημένη από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.
Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει τη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Εύρος παλίρροιας
Το εύρος παλίρροιας είναι η διαφορά ύψους μεταξύ της υψηλής και της χαμηλής παλίρροιας. Το εύρος δεν είναι σταθερό αλλά αλλάζει ανάλογα με τις θέσεις της Σελήνης και του Ήλιου.
Το πιο ακραίο εύρος συμβαίνει κατά τη διάρκεια της εαρινής παλίρροιας, όταν οι βαρυτικές δυνάμεις τόσο της Σελήνης όσο και του Ήλιου ευθυγραμμίζονται (συζυγία), ενισχύοντας η μία την άλλη προς την ίδια κατεύθυνση (νέα Σελήνη) ή προς αντίθετες κατευθύνσεις (πανσέληνος). Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παλιρροιών, όταν οι βαρυτικές δυνάμεις της Σελήνης και του Ήλιου δρουν σε τετραγωνισμό (κάνοντας μια ορθή γωνία προς την τροχιά της Γης), η διαφορά μεταξύ της υψηλής και της χαμηλής παλίρροιας είναι μικρότερη. Οι μηδαμινές παλίρροιες εμφανίζονται κατά το πρώτο και τελευταίο τέταρτο των φάσεων της Σελήνης. Η μεγαλύτερη ετήσια παλίρροια μπορεί να αναμένεται γύρω από την ώρα της ισημερίας αν συμπίπτει με την εαρινή παλίρροια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλίρροια Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Έντι Κλαρκ
Ο Έντι Κλαρκ (1950-2018) (αγγλ. Edward Allan Clarke) ήταν Άγγλος κιθαρίστας, γνωστός ως πρώην μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead.
Παιδαγωγική
Ο όρος Παιδαγωγική, ο οποίος κατέστη διεθνής, αφορά στην επιστήμη της αγωγής των παίδων, (εξ ου και η σύνθετη ονομασία), κατά την αρμόζουσα ανατροφή και μόρφωση αυτών. Η Παιδαγωγική πραγματεύεται ειδικότερα τις αρχές και τις μεθόδους της ορθής αγωγής των νέων.
Η Παιδαγωγική είναι μια πνευματική, ανθρωπιστική και εφαρμοσμένη κοινωνική Επιστήμη, η οποία προέκυψε από τη Φιλοσοφία και έχει ως έργο την έρευνα όλων των προβλημάτων που έχουν σχέση με την αγωγή του νέου ανθρώπου. Η επιστήμη ενδιαφέρεται για την ολόπλευρη εξέλιξη του παιδιού από άποψη σωματική, διανοητική και ηθική, καθώς και την καλλιέργειά του. Σημαντική είναι η σύνδεσή της κυρίως με την Ψυχολογία, αλλά και με άλλες επιστήμες (ανθρωπιστικές, κοινωνικές κλπ.). Η Παιδαγωγική λοιπόν είναι θεωρητική και πρακτική επιστήμη.
Σήμερα, ο όρος παιδαγωγική θεωρείται ανεπαρκής για να καλύψει το ευρύ φάσμα του φαινομένου της αγωγής. Η αντίληψη για τον χρόνο της αγωγής που περιέχεται στη λέξη "Παιδαγωγική" (αγωγή του παιδιού) έχει διαφοροποιηθεί σημαντικά, εφόσον θεωρείται ότι ο άνθρωπος επιδέχεται αγωγή σε όλη τη διάρκεια της ζωής του (Ανθρωπαγωγική).
Ετυμολογία
Ο όρος «Παιδαγωγική» προέρχεται από την αρχαία ελληνική γλώσσα. Ο όρος ετυμολογείται από τις λέξεις παις (παιδί) και άγω (οδηγώ), και σημαίνει αγωγή, καθοδήγηση του παιδιού.
Έντι Κλαρκ
Βιογραφία
Το 1976 γνώρισε τον Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ, ο οποίος είχε μόλις γίνει μέλος των Motörhead, στους οποίους εντάχθηκε και ο Κλαρκ λίγο αργότερα. Το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τους δίσκους "Overkill" (1979), "Bomber" (1979), "Ace of Spades" (1980) και "Iron Fist" (1982), ενώ το ζωντανά ηχογραφημένο "No Sleep 'til Hammersmith" (1981) έφθασε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ. Η συγκεκριμένη σύνθεση κυκλοφόρησε επτά Top-40 σινγκλ και τέσσερις βραβευμένους δίσκους. Ο Κλαρκ έκανε πρώτα φωνητικά στα τραγούδια "Beer Drinkers and Hell Raisers", "I'm Your Witchdoctor", "Step Down" και "Emergency".
Παιδαγωγική
Σκοποί και επιδιώξεις
Η Παιδαγωγική διαπιστώνει τα κοινά προβλήματα των παιδιών και τα ατομικά κάθε παιδιού και προσπαθεί να τα αντιμετωπίσει. Τέτοια προβλήματα είναι αυτά που σχετίζονται με κάθε βαθμίδα εξέλιξης, τα προβλήματα που δημιουργούνται από εξωτερικές επιδράσεις, από το πρόγραμμα των μαθημάτων, από τις σχέσεις δασκάλου και μαθητή, από τις σχέσεις των μαθητών μεταξύ τους, από το οικογενειακό και το κοινωνικό περιβάλλον.
Έντι Κλαρκ
Βιογραφία
Το 1982 και ενώ οι Motörhead βρισκόταν σε περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Κλαρκ αποχώρησε από το συγκρότημα με αφορμή τα προβλήματα στις ηχογραφήσεις του ΕΡ "Stand by your Man" με την τραγουδίστρια των Plasmatics, Γουέντι Ο. Γουίλιαμς. Η τελευταία του ζωντανή εμφάνιση με το συγκρότημα έγινε στο "Palladium" της Νέας Υόρκης στις 14 Μαΐου 1982 και αντικαταστάθηκε από τον Μπράιαν Ρόμπερτσον των Thin Lizzy.
Παιδαγωγική
Σκοποί και επιδιώξεις
Επιπλέον, η σύγχρονη Παιδαγωγική επιδιώκει τη διατήρηση των πολιτιστικών αγαθών του παρελθόντος, τη διεύρυνσή τους και τη μετατροπή τους σε μορφωτικά για να μπορούν να επιδράσουν στην παιδική φύση, να συντελούν στη διαρκή ανασυγκρότηση της πείρας του παιδιού και στη διαπαιδαγώγησή του.
Έντι Κλαρκ
Βιογραφία
Μετά την ηχογράφηση του τραγουδιού "Tear it Loose" με τους Twisted Sister αποφάσισε να σχηματίσει τους Fastway με τον μπασίστα των UFO, Πιτ Γουέι. Μετά την υπογραφή συμβολαίου με την "CBS Records", κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους το 1983, σκαρφαλώνοντας στο Top-50 της πατρίδας τους. Ακολούθησε το "All Fired Up" την επόμενη χρονιά με το συγκρότημα να φτάνει στα πρόθυρα της διάλυσης το 1985. Τελικά, μετά από αλλαγή των μελών του συγκροτήματος, κυκλοφόρησαν το "Waiting for the Roar" και συμμετείχαν στο σάουντρακ της ταινίας "Trick or Treat" την επόμενη χρονιά. Το συγκρότημα περιόδευσε ανοίγοντας τις εμφανίσεις των AC/DC, με τις ηχογραφήσεις να καταλήγουν στο άλμπουμ "Say What You Will - Live".
Παιδαγωγική
Σκοποί και επιδιώξεις
Η Παιδαγωγική δεν περιορίζεται στην παιδική ηλικία και μάλιστα στην αγωγή του παιδιού στο σχολείο, αλλά αφορά γενικότερα τη μόρφωση του ατόμου και κάθε πλευρά της αγωγής.
Έντι Κλαρκ
Βιογραφία
Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ο Κλαρκ μαζί με τον Λι Χαρτ διατήρησε το όνομα Fastway (χρησιμοποιώντας το εναλλακτικό On Target) κυκλοφορώντας τρεις δίσκους μέχρι το 1992. Με το συγκρότημα συνεργάστηκαν μεγάλα ονόματα του είδους όπως οι Ντον Έρεϊ, Νιλ Μάρεϊ, Μπιφ Μπάιφορντ, Νάιτζελ Γκλόκλερ, κ.α..
Παιδαγωγική
Κλάδοι
Περιλαμβάνει πολλούς κλάδους, ορισμένοι από τους οποίους ανήκουν στη Θεωρητική και άλλοι στην Εφαρμοσμένη Παιδαγωγική. Οι βασικοί κλάδοι αποτελούνται από τη Γενική, την Ιστορική, τη Συγκριτική, την Πειραματική, τη Σχολική, την Επαγγελματική, την Κοινωνική, την Ειδική Παιδαγωγική, τη Διδακτική (Γενική και Ειδική) κ.ά., ενώ και αυτοί με τη σειρά τους αποτελούνται από επιμέρους κλάδους.
Ιστορία
Την Παιδαγωγική τη συναντάμε από την αρχαιότητα με θεωρητικές προσεγγίσεις από τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Στη συνέχεια, τη συναντάμε στο Χριστιανισμό και το Μεσαίωνα, στην Αναγέννηση, στην εποχή Μπαρόκ, στον αιώνα του Διαφωτισμού, κατά τη Βιομηχανική Επανάσταση και στον 20ό αιώνα.
Έντι Κλαρκ
Βιογραφία
Το 2000, έπαιξε στη συναυλία για τα 25 χρόνια των Motörhead, η οποία κυκλοφόρησε στο δίσκο "Live at Brixton Academy", τρία χρόνια αργότερα.
Το 2007, οι Fastway επανενώθηκαν περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο, ηχογραφώντας το ζωντανό τετραπλό "Steal The Show" και το άλμπουμ "Eat Dog Eat".
Παιδαγωγική
Ιστορία
Κατά το Διαφωτισμό, βασικός σκοπός είναι να διαφωτιστούν όλοι οι άνθρωποι, ενώ στην ιδεαλιστική εποχή παρατηρούνται ευρείες μεταρρυθμίσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα. Κατά την εποχή της εκβιομηχάνισης, παρατηρείται στροφή προς τον κόσμο, τις φυσικές επιστήμες με τις πειραματικές μεθόδους, ενώ τον 20ό αιώνα εμφανίζεται το Σχολείο Εργασίας και το Σχολείο Παραγωγής.
Έντι Κλαρκ
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Παιδαγωγική
Ιστορία
Μέχρι να διαμορφωθεί σε αυτοτελή επιστήμη, η Παιδαγωγική πέρασε από διάφορα εξελικτικά στάδια. Αρχικά ήταν η ενστικτώδης Παιδαγωγική, που αφορά στην αγωγή που παίρνει το παιδί στα πρώτα χρόνια της ζωής του από τους γονείς του. Η παραδεδομένη Παιδαγωγική αφορά στην αγωγή που παίρνει το παιδί στα πρώτα χρόνια της ζωής του μέσω αποφθεγμάτων και γνωμικών. Στην αξιωματική/δημιουργική Παιδαγωγική, διατυπώνονται αρχές και αξιώματα εξεχουσών προσωπικοτήτων. Στη συστηματική Παιδαγωγική έχουμε τη δημιουργία ενός συστήματος παιδαγωγικών γνώσεων. Τέλος, εμφανίζεται η επιστημονική Παιδαγωγική με τη δημιουργία Εδρών της Παιδαγωγικής στα πανεπιστήμια (π.χ. η Έδρα Παιδαγωγικής στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στα τέλη του 19ου αιώνα, που οδήγησε στην ίδρυση του Εργαστηρίου Πειραματικής Παιδαγωγικής το 1923 και αργότερα στον Τομέα Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής, ο οποίος μετεξελίχτηκε στο σημερινό Παιδαγωγικό Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της ίδιας σχολής) και ακολουθούν η νεότερη και η σύγχρονη Παιδαγωγική.
Έντι Κλαρκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Βρετανοί μουσικοί Κατηγορία:Motörhead
Παιδαγωγική
Παιδαγωγική επιστήμη και πράξη
Την παιδαγωγική ορολογία χαρακτηρίζουν επιμέρους τομείς της παιδαγωγικής επιστήμης, όπως αγωγή, μάθηση, διδασκαλία, εκπαίδευση, κοινωνικοποίηση, παιδεία κλπ. Κατά τον Gaston Mialaret, «η παιδαγωγική είναι πρώτα μια πρακτική της θεωρητικής αγωγής και στηρίζεται σε ένα ποσό γνώσεων που θέλουμε να μεταδώσουμε με έναν καλό χειρισμό, ο οποίος διευκολύνει αυτή την μετάδοση». Με αυτή την έννοια, η παιδαγωγική αφορά ένα σύνολο εφαρμοσμένων επιστημών, τις Παιδαγωγικές Επιστήμες ή αλλιώς Επιστήμες της Αγωγής και της Εκπαίδευσης. Ο Rene Hubert θεωρεί ότι «η παιδαγωγική πράξη είναι υποταγμένη σε τελεολογικές αρχές που δεν είναι καθόλου ζήτημα επιστήμης ούτε τεχνικής, αλλά συνείδησης ή και, κατά συνέπεια, φιλοσοφίας». Ο Raymond Buyse θεωρεί ότι η παιδαγωγική, έχοντας περάσει από τα στάδια του εμπειρισμού και από την προώθησή της από την φιλοσοφική σκέψη μεγάλων μυσταγωγών, έφθασε σήμερα στο στάδιο της αληθινής επιστήμης και παίρνει θέση ανάμεσα στην ιεραρχία των πανεπιστημιακών σπουδών.
Παιδαγωγικά
Ειδικότητες:
Παιδαγωγικό Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (πρώην Τομέας Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ) και
Τομέας Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ: Φιλόλογος με ειδίκευση στην Παιδαγωγική (Παιδαγωγός)
Παιδαγωγικά Δημοτικής Εκπαίδευσης: Δάσκαλος / δασκάλα
Παιδαγωγικό Ειδικής Αγωγής: Ειδικός / ειδική Παιδαγωγός
Ιγκνάτσι Κρασίτσκι
Ο Ιγκνάτσι Μπουάζεϊ Φραντσίσεκ Κρασίτσκι (πολωνικά: Ignacy Błażej Franciszek Krasicki) (3 Φεβρουαρίου 1735 - 14 Μαρτίου 1801), από το 1766 Πρίγκιπας-Επίσκοπος της Βαρμίας (στα γερμανικά: Ermland ) και από το 1795 Αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο (άρα, Αρχιεπίσκοπος της Πολωνίας), ήταν ο κορυφαίος ποιητής του Διαφωτισμού της Πολωνίας («ο Πρίγκιπας των Ποιητών»), κριτικός του κλήρου, ο Λα Φονταίν της Πολωνίας, συγγραφέας του πρώτου πολωνικού μυθιστορήματος, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, εγκυκλοπαιδιστής και μεταφραστής από τα γαλλικά και τα ελληνικά.
Ζωή
Ο Κρασίτσκι γεννήθηκε στο Ντουμπιέτσκο, στον ποταμό Σαν της νότιας Πολωνίας, σε μια οικογένεια που φέρει τον τίτλο του κόμη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είχε σχέση με τις πιο επιφανείς οικογένειες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας και πέρασε την παιδική του ηλικία περιτριγυρισμένος από την αγάπη και τη φροντίδα της δικής του οικογένειας.
Παρακολούθησε ένα σχολείο Ιησουιτών στο Λβουφ και στη συνέχεια σπούδασε σε καθολικό ιεροδιδασκαλείο της Βαρσοβίας (1751-54). Το 1759 πήρε ιερά διατάγματα και συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Ρώμη (1759-61). Δύο από τους αδελφούς του μπήκαν επίσης στην ιεροσύνη.
Επιστρέφοντας στην Πολωνία, ο Κρασίτσκι έγινε γραμματέας του Αρχιεπισκόπου της Πολωνίας και ανέπτυξε μια φιλία με τον μελλοντικό Βασιλιά, Στανίσουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι. Όταν ο Πονιατόφσκι εξελέγη βασιλιάς (1764), ο Κρασίτσκι έγινε ο ιερέας του. Συμμετείχε στα διάσημα «Δείπνα της Πέμπτης» του Βασιλιά και συνίδρυσε την Monitor, την διακεκριμένη εφημερίδα του Πολωνικού Διαφωτισμού, με τη χορηγία του Βασιλιά. αριστερά|μικρογραφία| [[Κάστρο των επισκόπων της Βαρμίας στο Λίντζμπαρκ Βαρμίνσκι]] Το 1766, ο Κρασίτσκι, αφού είχε υπηρετήσει εκείνη τη χρονιά ως βοηθός του Πρίγκιπα-Επισκόπου της Βαρμίας, Άνταμ Στανίσουαφ Γκραμπόφσκι, ανέβηκε ο ίδιος στο αξίωμα του Πρίγκιπα-Επισκόπου της Βαρμίας και από θέσεως μέλος στη Γερουσία της Κοινοπολιτείας. Αυτό το αξίωμα του έδωσε υψηλό κύρος στην κοινωνική ιεραρχία και την αίσθηση της ανεξαρτησίας. Ωστόσο, δεν αποδείχθηκε ένα ήσυχο καταφύγιο. Η καθολικοί κληρικοί της Βαρμίας καλωσόρισαν τον ηγούμενο ψυχρά, φοβούμενοι τις αλλαγές. Ταυτόχρονα, υπήρχαν αυξανόμενες προκλήσεις και πιέσεις από την Πρωσία, προπαρασκευαστικές για την κατάληψη της Βρμίας στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ο Κρασίτσκι διαμαρτυρήθηκε δημοσίως κατά της εξωτερικής επέμβασης.
Τότε έκανε συχνές επισκέψεις στο Βερολίνο, στο Πότσδαμ και στο Σανσουσί κατά την υποβολή προσφορών από τον Φρειδερίκο, με τον οποίο καλλιέργησε μια γνωριμία. Αυτό δημιούργησε μια δύσκολη κατάσταση για τον ποιητή-επίσκοπο, ο οποίος, ενώ ήταν φίλος του Πολωνού βασιλιά, διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Πρώσο βασιλιά. Αυτές οι πραγματικότητες δεν μπορούσαν παρά να επηρεάσουν τη φύση και την κατεύθυνση των επόμενων λογοτεχνικών παραγωγών του Κρασίτσκι, ίσως πουθενά παραπάνω από ότι στο Μύθοι και παραβολές (1779). μικρογραφία| Θερινό παλάτι των επισκόπων της Βαρμίας στο [[Σμολάινι]] Λίγο μετά τον πρώτο διαμελισμό, ο Κρασίτσκι έκανε τα εγκαίνια του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Χέντβιχ του Βερολίνου το 1773, τον οποίο είχε φτιάξει ο Φρειδερίκος Β΄ για τους καθολικούς μετανάστες στο Βραδεμβούργο και το Βερολίνο. Το 1786, ο Κρασίτσκι κλήθηκε στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών. Οι κατοικίες του στο κάστρο των επισκόπων της Βαρμίας στο Λίντζμπαρκ Βαρμίνσκι (στα γερμανικά: Heilsberg) και στο θερινό παλάτι των επισκόπων της Βαρμίας στο Σμολάινι έγιναν κέντρα καλλιτεχνικής στήριξης για όλους τους τομείς της διαμελισμένης Πολωνίας.
Μετά το θάνατο του Φρειδερίκου Β΄, ο Κρασίτσκι συνέχισε τις σχέσεις του με τον διάδοχο του Φρειδερίκου.
Το 1795, έξι χρόνια πριν από το θάνατό του, ο Κρασίτσκι ανέβηκε στο αξίωμα του Αρχιεπισκόπου του Γκνιέζνο (ως εκ τούτου, Επίσκοπος της Πολωνίας).
Ο Κρασίτσκι τιμήθηκε από τον Βασιλιά της Πολωνίας, Στανίσουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι, με το Τάγμα του Λευκού Αετού και το Τάγμα του Αγίου Στανίσλαου, καθώς και με ένα ειδικό μετάλλιο του 1780 με τη λατινικό γραπτό, «Dignum laude virum Musa vetat mori» («Η Μούσα δεν θα αφήσει να χαθεί ένας άνθρωπος που αξίζει δόξας») και από τον Βασιλιά της Πρωσίας Φρειδερίκο το Μέγα, με το Τάγμα του Ερυθρού Αετού.
Μετά το θάνατό του στο Βερολίνο το 1801, ο Κρασίτσκι τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Χέντβιχ, τον οποίο είχε καθαγιάσει. Το 1829 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Γκνιέζνο.
Φήμη
Τα μεγάλα έργα του Κρασίτσκι κέρδισαν την ευρωπαϊκή φήμη και μεταφράστηκαν στα λατινικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ρωσικά, τσέχικα, κροατικά, σλοβενικά και ουγγρικά. Η ευρεία υποδοχή των έργων του διατηρήθηκε καθ΄ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα.
Ο Κρασίτσκι υπήρξε αντικείμενο έργων ποιητών του Πολωνικού Διαφωτισμού – Στανίσουαφ Τρεμπέτσκι, Φραντσίσεκ Ζαμπουότσκι, Βόϊτσεχ Μίερ – και τον 20ο αιώνα, από τον Κονστάντι Ιλντέφονς Γκαουτσίνσκι. Υπήρξε ο ήρωας των πεζογραφικών έργων των Βιντσέντι Πολ, Άντολφ Νοβατσίνσκι και Χένρικ Σιενκιέβιτς.
Λογοτεχνική αντανάκλαση
Οι μελετητές θεωρούν τους Μύθους και τους Σάτιρους του Κρασίτσκι ως προσαρμοστικούς στον πολιτισμό για τον οποίο γράφτηκαν και ως πολιτικά φορτισμένους. Οι χαρακτηρισμοί δεν βασίστηκαν σε ανακατασκευές ατόμων από την άμεση παρατήρηση, αλλά ήταν φανταστικές κατασκευές που αντανακλούσαν τις πραγματικές αξίες της κοινωνίας. Ο Κρασίτσκι υποστήριξε ότι οι Πολωνοί, και γενικά η ανθρωπότητα, διέπονταν από απληστία, ανοησία και ανηθικότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί γερουσιαστές της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Διαφωτισμός Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι του Γκνιέζνο
Οικογένεια Πεσμαζόγλου
Η οικογένεια Πεσμαζόγλου είναι παλιά αθηναϊκή οικογένεια, μέλη της οποίας διακρίθηκαν στην πολιτική και τις επιστήμες.
Ιστορία
Η καταγωγή της είναι από την Καππαδοκία, στην οποία εγκαταστάθηκε στα 1700 λόγω της διώξεως των μελών της οικογένειας του Γεωργίου Πεσμά, συμβούλου εξ απορρήτων του Σουλτάνου Αχμέτ Β΄, ύστερα από τον απαγχονισμό του Πεσμά από τον Σουλτάνο Μουσταφά Β΄. Από τότε το επώνυμο μεταβλήθηκε σε "Πεσμαζόγλου" (τα παιδιά του Πεσμά). Ο Ιωάννης Πεσμαζόγλου, γιος του Γεωργίου Πεσμά, εγκαταστάθηκε στην Σμύρνη, όπου γεννήθηκε ο γιος του Γεώργιος Πεσμαζόγλου. Ο τελευταίος εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια, καταφέρνοντας να αποκτήσει τεράστια περιουσία και να διακριθεί στην τοπική κοινωνία.
Τα παιδιά του ίδρυσαν την τράπεζα "Πεσμαζόγλου και Υιοί", η οποία εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες, έχοντας ως πελάτες μεταξύ άλλων τον Γεώργιο Αβέρωφ. Με την εγκατάσταση των μελών της οικογένειας στην Αθήνα, ο Ιωάννης Πεσμαζόγλου εξαγόρασε την Τράπεζα Αθηνών, μετατρέποντάς την σε ένα από τα σημαντικότερα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας με υποκαταστήματα στην Αίγυπτο και την Τουρκία. Η τράπεζα σταδιακά άλλαξε χέρια. Αρκετά μέλη της οικογένειας Πεσμαζόγλου ασχολήθηκαν με την πολιτική ή κατέλαβαν ακαδημαϊκές θέσεις. Τέλος συνδέθηκαν συγγενικά με σημαντικές οικογένειες, όπως η οικογένεια Μελά, η οικογένεια Μιαούλη, η οικογένεια Καρέλλα των βιομηχάνων κ.α.
Αξιοσημείωτα ήταν και τα ακίνητα της οικογένειας όπως η πολυκατοικία Πεσμαζόγλου (Βασιλίσσης Σοφίας 2 - 4, Αθήνα), το ξενοδοχείο Ακταίον (Νέο Φάληρο), η Στοά Πεσμαζόγλου (Πανεπιστημίου, Αθήνα) κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Εθνική Οδός 17 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 17 (ΕΟ17) είναι εθνική οδός στην Ήπειρο. Συνδέει τα Ιωάννινα με τη Δωδώνη.
Κατάλογος Κόμβων
Κατηγορία:Εθνικές Οδοί της Ελλάδας
Καρλόττα δούκισσα του Βαλεντινουά
Η Καρλόττα (γαλλ. Charlotte, 30 Σεπτεμβρίου 1898 - 15 Νοεμβρίου 1977) από τον Οίκο Γκουαγιόν ντε Μαντινιόν-Γκριμάλντι ήταν διάδοχος στο πριγκιπάτο του Μονακό (1922-1944).
Βιογραφία
Ήταν (νόθη) κόρη του Λουδοβίκου Β΄ του Μονακό και της ερωμένης του Μαρί Ζυλιέτ Λουβέ, τραγουδίστριας σε καμπαρέ της Μονμάρτρης, κόρης του Ζακ-Ανρί Λουβέ. Η Μαρί Ζυλιέτ ήταν ήδη διαζευγμένη με δύο τέκνα.
Φιλοτελική Εταιρεία Αθηνών
Η Φιλοτελική Εταιρεία Αθηνών (Φ.Ε.Α.) ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1937 και αποτελεί πολιτιστικό και μη κερδοσκοπικό σωματείο. Εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Τήνου 11.
Καρλόττα δούκισσα του Βαλεντινουά
Βιογραφία
Η Καρλόττα Λουίζα Ιουλιέττα γεννήθηκε στην Κωνσταντίνη της Γαλλικής Αλγερίας. Ο πατέρας της ήταν τότε διάδοχος του Μονακό και δούκας του Βαλεντινουά· δεν είχε αδέλφια, ούτε τέκνα από τη σύζυγό του Γκισλαίν Ντομμανζέ. Το πριγκιπάτο προσπάθησε να αποτρέψει μία κρίση διαδοχής, προσβλέποντας, ότι η Γαλλία θα παραδεχόταν τη διαδοχή στον πλησιέστερο συγγενή, που ήταν ο Γουλιέλμος Κάρολος του Ούραχ. Ήταν εξάδελφος του Αλβέρτου Α΄ (πατέρα του Λουδοβίκου Β΄) και, αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μόντε Κάρλο ως γιος της Φλορεστίνης του Μονακό, ανήκε όμως από τον πατέρα του στον Οίκο της Βυρτεμβέργης και είχε ακίνητα στη Γερμανία. Για να αποτραπεί αυτό, στις 15 Μαΐου 1911 ψηφίστηκε νόμος, που αναγνώριζε την Καρλόττα ως κόρη του Λουδοβίκου, η οποία δηλωνόταν ως μέλος της βασιλικής δυναστείας. Αυτό δεν ήταν νόμιμο σύμφωνα με το καταστατικό του 1882, έτσι στις 30 Οκτωβρίου 1918 ψηφίστηκε διάταγμα, που επέτρεπε την υιοθεσία της από τη δυναστεία. Πράγματι στις 16 Μαΐου 1919 στο Παρίσι ο Λουδοβίκος την υιοθέτησε, της έδωσε το επώνυμο Γκριμάλντι και ο Αλβέρτος Α΄ έδωσε στην εγγονή του τον παραδοσιακό τίτλο του διαδόχου στο πριγκιπάτο: αυτόν της δούκισσας του Βαλεντινουά, για όλη της τη ζωή. Το 1922 απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Β΄· η Καρλόττα έγινε διάδοχος στο πριγκιπάτο.
Φιλοτελική Εταιρεία Αθηνών
Σκοπός της Φ.Ε.Α. είναι, μεταξύ άλλων, η μέσω του φιλοτελισμού πνευματική, επιμορφωτική και πολιτιστική καλλιέργεια του ευρέως κοινού με την μέσω των παραστάσεων των γραμματοσήμων μεταφορά και διάδοση ιστορικών, πνευματικών, καλλιτεχνικών, θρησκευτικών και λοιπών πολιτιστικών γνώσεων. Ιδιαιτέρως, αποσκοπεί στην προβολή του ιστορικού, πνευματικού, καλλιτεχνικού και τουριστικού πλούτου της Ελλάδος μέσα από τα γραμματόσημα.
Η Φ.Ε.Α. οργανώνει στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, εκθέσεις θεματικού ενδιαφέροντος, μαξιμιφιλίας, νεότητας, καθώς και εκθέσεις ταχυδρομικών σφραγίδων. Διενεργεί επίσης προγραμματισμένους πλειστηριασμούς γραμματοσήμων.
Η Φ.Ε.Α. από το έτος 1973 έχει καθιερώσει και απονέμει σε φιλοτελιστές - μέλη φιλοτελικών σωματείων το βραβείο "Νικ. Ατζαρίτη" στη μνήμη του ζωγράφου Νικολάου Ατζαρίτη. Εκδίδει επίσης το φιλοτελικό περιοδικό "ΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ".
Πρώτος Πρόεδρος της Φιλοτελικής Εταιρείας Αθηνών (Φ.Ε.Α.) υπήρξε ο Γεώργιος Παπαστεφάνου-Προβατάκις (1890 - 1978), ενώ σημερινός Πρόεδρος της Εταιρείας είναι ο Κωνσταντίνος Σφήκας του Ιωάννου, δικηγόρος.
Καρλόττα δούκισσα του Βαλεντινουά
Μετέπειτα ζωή
Έπειτα σπούδασε σε κολλέγιο και έλαβε πτυχίο στην κοινωνική εργασία. Το 1949 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Β΄ και ανέλαβε ο γιος της ως Ραινιέ Γ΄. Τότε η Καρλόττα μετακόμισε στο Κάτρο του Μαρσαί, την ιδιοκτησία των Γκριμάλντι έξω από το Παρίσι. Μετέτρεψε την ιδιοκτησία σε κέντρο αποκατάστασης για πρώην φυλακισμένους, παρά τους φόβους των παιδιών της για την ασφάλειά της. Έζησε εκεί με τον εραστή της Ρενέ Ζιριέ, έναν γνωστό Γάλλο πρώην κλέφτη κοσμημάτων, που είχε το παρατσούκλι «Ρενέ με το μπαστούνι». Η Καρλόττα απεβίωσε το 1977 στο Παρίσι, 79 ετών.
Υστεροφημία
Η Καρλόττα κατείχε μία από τις μεγαλύτερες συλλογές κοσμημάτων, που κληροδοτήθηκε στην εγγονή της Καρολίνα, η οποία τα φορεί. Η Καρολίνα ονόμασε την κόρη της Καρλόττα Καζιράγκι από τη μάμμη της Καρλόττα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Πιέρ ντε Πολινιάκ κόμη του Εννεμπόν στο Μορμπιάν της Βρετάνης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
ΦΚ Βιλ 1900
Η ΦΚ Βιλ 1900 είναι μια ελβετική ποδοσφαιρική ομάδα, από την πόλη Βιλ, στην ανατολική Ελβετία. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1900. Παρόλο που η πόλη έχει μόλις 17000 κατοίκους, το 2004 η ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών) νικώντας στον τελικό την Γκρασχόπερς Ζυρίχης.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1900 στην ανατολική Ελβετία από δύο εργάτες από την Αγγλία. Τα πρώτα δύο χρόνια ήταν γνωστή σαν "FC Stella". Το 1902 η ομάδα μετονομάστηκε σε "FC Fors" πριν υιοθετήση το σημερινό της όνομα το 1907. Μέχρι το 1990 είχε μόλις τρεις συμμετοχές στην Τσάλεντζ Λιγκ Ελβετίας, τις περιόδους 1922/23, 1952/53 και 1953/54. Το 2002 ανέβηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στην πρώτη της συμμετοχή τερμάτισε στην 4η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελβετίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1900 Κατηγορία:ΦΚ Βιλ 1900
Μέτελλος ο Ακραγαντίνος
Ο Μέτελλος ο Ακραγαντίνος ήταν μουσικός του 5ου αιώνα π.Χ. Τον αναφέρει ο Αριστόξενος ως ένα από τους δασκάλους του Πλάτωνα. Με διάφορες παραλλαγές, Μέγυλλος ή Μέγιλλος ή Μέταλλος τα ονόματα αυτά εμφανίζονται σε διάφορες εκδόσεις του Περί μουσικής του Πλουτάρχου.
Πηγές
Μετελλος
Εθνική Οδός 22 (Ελλάδα)
Κατηγορία:Εθνικές Οδοί της Ελλάδας
Γκιουμούσχανε
Το Γκιουμούσχανε (Gümüşhane, ελλ. Αργυρούπολη) είναι πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στο διαμέρισμα της Μαύρης Θάλασσας στην Τουρκία. Η πόλη βρίσκεται περίπου 65 χλμ. νοτιοδυτικά της Τραπεζούντας. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923-25, είχε σημαντικό πληθυσμό Ελλήνων, πολλοί από τους οποίους εγκαταστάθηκαν τελικά στον ομώνυμο δήμο της Αθήνας.
Η πόλη είναι χτισμένη κατά μήκος του ποταμού Χαρσίτ (ελλ. Κάνις ή Χαρσιώτης), σε  υψόμετρο 1.227 μ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της είναι 28.620 κάτοικοι.
Ετυμολογία
Το όνομα σημαίνει «αργυρότοπος». Είναι σύνθετη λέξη με πρώτο συνθετικό την τουρκική λέξη gümüş (άργυρος) και δεύτερο την επίσης τουρκική λέξη hane (σπίτι, τόπος), περσικής προέλευσης. Η ονομασία προέρχεται από τα ορυχεία αργύρου που βρίσκονται στην περιοχή. Την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η περιοχή στην οποία βρίσκεται η πόλη αποκαλούνταν Χαλδία. Κατά την οθωμανική περίοδο οι ελληνόφωνοι κάτοικοί της αποκαλούσαν την πόλη Καν (από τον παραπλήσιο ποταμό Χαρσιώτη ή Καν), τον δε εαυτό τους «Κενέτες» (δηλ. Κανέτης) και «Κανέτσα» (δηλ. Κανέτισσα). Μετά την πρόοδο της ελληνικής εκπαίδευσης στην πόλη, κατά τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αι., οι μορφωμένοι κάτοικοί της την αποκαλούσαν Αργυρούπολη.
Αρχαιότητα και Μεσαίωνας
Θεωρείται πιθανό πως 6,4 χλμ δυτικά της Γκιουμούσχανε, στη σημ. θέση Beşkilise, βρισκόταν κατά την ρωμαϊκή - υστερορωμαϊκή περίοδο, η πόλη Θία. Κατά τη βυζαντινή περίοδο, κοντά στη Γκιουμούσχανε (πιθανώς 3,2 χλμ δυτικά της, στη θέση Canca), βρισκόταν η Τζάνιχα ή Τζανζάκων την οποία αναφέρει ο βυζαντινός ιστορικός Προκόπιος.
Ίδρυση
Οι βυζαντινές πηγές δεν αναφέρουν εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αργύρου και άλλων μετάλλων της περιοχής του Τορούλ. Επομένως είναι πιθανά φαινόμενο της Τουρκοκρατίας.
Η Γκιουμούσχανε, σύμφωνα με τον θρύλο, ιδρύθηκε από κατοίκους της γειτονικής Τζάνιχας (Τσάγχης), οι οποίοι μετοίκησαν ολοκληρωτικά εκεί, στα μέσα του 16ου αιώνα. Η αφορμή είχε δοθεί όταν ένας χωρικός είδε να λάμπει μέσα στη νύχτα ένα κομμάτι αργυρομεταλλεύματος το οποίο στη συνέχεια μετέφερε στην Τσάγχη για εξέταση. Μετά την ίδρυση του οικισμού, εγκαταστάθηκαν σ' αυτόν και καταδιωκόμενοι από τις τουρκικές αρχές Τραπεζούντιοι, οι Καλπακτσήδες και οι Κετσετζήδες, καθώς και κάτοικοι διάφορων χωριών της Χαλδίας όπως το Χατς, το Αγρίδ' κ.α. Ο σουλτάνος Μουράτ Δ', περνώντας από την περιοχή το 1530 την ανακήρυξε μπεϊλίκι, κήρυξε αυτοκρατορική ιδιοκτησία τα μεταλλεία, απέδωσε προνόμια στους κατοίκους και σύστησε εκεί ταρασχανέ (νομισματοκοπείο). .
Ακμή
Η πόλη παίρνει το όνομα Γκιουμουσχανέ από τον 17ο αι. Ο πληθυσμός της πόλης λέγεται ότι έφτασε, το 1750, τους 60.000 κατοίκους ή τις 5.000 οικογένειες, κατά την εποχή της ακμής των μεταλλείων. Κατά τον Μικρασιάτη λόγιο Σάββα Ιωαννίδη, πριν το 1870 (σημείο κατά το οποίο έχει συντελεστεί ήδη η μεγάλη μείωση του πληθυσμού της πόλης) στον "Κιουμουσχανά" κατοικούσαν 700 οικογένειες από τις οποίες 300 ήταν ελληνικές, 200 μωαμεθανικές και 200 αρμενικές (οι τελευταίοι είχαν μετοικήσει εκεί σταδιακά από το 1720). Τότε στην πόλη λειτουργούσαν αλληλοδιδακτικό και ελληνικό σχολείο. Ως μητρόπολη και κέντρο της Χαλδίας, η πόλη είχε σημαντικό ρόλο στην εκπαιδευτική κίνηση της περιοχής της Χαλδίας. Επίσης είχε τις πλουσιότερες εκκλησίες, χάρη στα χρυσά και ασημένια αφιερώματα των πλούσιων χριστιανών. Με πρωτοβουλία μάλιστα του μητροπολίτη Λαυρεντίου, ιδρύθηκε οικοτροφείο για τους μαθητές των γύρω χωριών που σπούδαζαν στα σχολεία της πόλης. Ο ίδιος μητροπολίτης είχε πρωτοστατήσει και στην ίδρυση ταπητουργείου όπου εργάζονταν γυναίκες της περιοχής. .
Παρακμή των μεταλλείων
Στη συνέχεια ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε ραγδαία, λόγω της εξάντλησης των μεταλλείων. Οι Έλληνες Πόντιοι κάτοικοί της μετανάστευσαν βαθμιαία σε άλλες περιοχές του Πόντου με μεταλλεία αλλά και έξω από αυτόν, όπως στο Ακ Νταγ Ματέν και το Κιουμούς Ματέν. . Ωστόσο, ακόμη και εκείνη την εποχή, κατά τον Αργυρουπολίτη λόγιο Δημοσθένη Η. Οικονομίδη, υπήρχαν 5 εκκλησίες, Φροντιστήριο (Γυμνάσιο αρρένων), Παρθεναγωγείο με νηπιαγωγείο. Επίσης λειτουργούσαν ο σύλλογος εκπαιδευτικών «Κυριακίδης» (ο οποίος επανιδρύθηκε το 1926 στη Νάουσα, ως «Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Ναούσης Ό Κυριακίδης») και οι σύλλογοι «Φιλόπτωχος αδελφότης» «Μεταλλεύς», «Σωκράτης», «Φιλαρμονική».
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί κατοικούσαν σε έξη ενορίες:
Την εποχή αυτή υπήρχε τουρκικό κεντρικό σχολείο (ρουστιέ), 3 ισλαμικά σχολεία (μεντρεσέδες), 5 τζαμιά, Διοικητήριο, στρατώνας, ταχυδρομείο, τηλεγραφείο, Δημαρχείο, αρμενική εκκλησία και σχολείο Αρμενίων. Ο πληθυσμός της πόλης πριν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε μειωθεί στα 6.000 άτομα περίπου (2.500 Έλληνες, 2.500 Μουσουλμάνοι, 1.000 Αρμένιοι).
Καστέλ Σαν Ζίνο
Το Καστέλ Σαν Ζίνο, Κάστρο του Αγίου Ζήνων (ιταλικά : Castel San Zeno, γερμανικά : Zenoburg ή Zenoberg) είναι κάστρο στις Δολομιτικές Άλπεις στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε της Ιταλίας. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Μεράνο στην επαρχία Μπολτζάνο σε μια προεξοχή του βράχου.
Πρώτοι οι Ρωμαίοι είχαν οχυρώσει το σημείο (Castrum Maiensis) για τον έλεγχο των εμπορικών δρόμων σε στρατηγική θέση από εκείνη την εποχή. Στον μεσαίωνα στον βράχο χτίστηκε ο ναός του Αγίου Ζήνων (San Zeno) όπου αργότερα έγινε τόπος προσκυνήματος με την μεταφορά σε αυτή των λειψάνων των Αγίων Βαλεντίνου και Corbinian το 725. Λίγα χρόνια αργότερα, τα λείψανα των δύο αγίων μεταφέρθηκαν αλλού, ενώ αργότερα το εκκλησάκι έπεσε σε αχρηστία.
Μεταξύ 1285 και 1290 χτίστηκαν οι πρώτες οχυρώσεις από την οικογένεια Suppan που έγιναν κύριοι της περιοχής. Ο Meinhard ΙΙ έχτισε αρχικά μια οχυρωμένη κατοικία όπου έμεινε στην οικογένεια εώς το 1347 όταν καταστράφηκε από τα στρατεύματα Charles IV του Λουξεμβούργου. Πάνω από την σημερινή πύλη του κάστρου έχει διασωθεί ο εντοιχισμένος θυρεός με τον αετό του Τιρόλου.
Από το 1880 το κάστρο ανήκει στον Leopold von Braitenberg  και σήμερα στους απογόνους του
Βιβλιογραφία
ΣανΖινοΚαστελ
Μπάρμπαρα Πάλβιν
Η Μπάρμπαρα Πάλβιν (Barbara Palvin, 8 Οκτωβρίου 1993) είναι Ουγγαρέζα μοντέλο και ηθοποιός.
Νεαρή ηλικία
Η Μπάρμπαρα γεννήθηκε στη Βουδαπέστη. Από νεαρή ηλικία ξεκίνησε ποδόσφαιρο και τραγούδι, ενώ θεωρεί ότι είναι και τα αγαπημένα της χόμπυ.
Προσωπική ζωή
Το 2018 έγινε ζευγάρι με τον Αμερικανό ηθοποιό Ντίλαν Σπράους. Παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 2023 στην Ουγγαρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ούγγροι ηθοποιοί
Πιτογουή
Η πιτογουή (επιστημονική-λατινική ονομασία Pitohui) είναι γένος ωδικών πτηνών ενδημικών της Νέας Γουινέας, που ανήκει στην οικογένεια του Συκοφάγου, τις οριολίδες. Τα πουλιά στα οποία παλαιότερα δινόταν η ονομασία pitohuis διαπιστώθηκε από μια μελέτη του 2008, που εξέτασε την εξελικτική ιστορία τους με βάση το γενετικό υλικό τους, ότι συμπεριελάμβαναν είδη με σχετικώς μικρή συγγένεια μεταξύ τους. Από τότε λοιπόν αρκετά από αυτά έχουν ταξινομηθεί σε άλλα γένη.
Ταξινόμηση και συστηματική
Το γένος Pitohui εισάχθηκε στην ταξινομική το 1831 από τον Γάλλο φυσιοδίφη Ρενέ Λεσόν. Ο Λεσόν παρέλειψε να αναφέρει το είδος με βάση το οποίο όρισε το γένος (type species), αλλά το 1877 αυτό προσδιορίσθηκε ως το Pitohui kirhocephalus από τον Ρίτσαρντ Μπόουντλερ Σαρπ. Η ονομασία «πιτογουή» είναι η λέξη που χρησιμοποιείται για τα είδη Pitohui kirhocephalus και Pitohui uropygialis στις γλώσσες Παπούα.
Τα πουλιά στα οποία παλαιότερα δινόταν η ονομασία pitohuis ταξινομούνται σήμερα σε τρεις διαφορετικές οικογένειες (τις οριολίδες, τις ορεοικίδες και τις παχυκεφαλίδες και αρκετά γένη. Το σημερινό γένος Pitohui ταξινομείται σήμερα στην οικογένεια οριολίδες.
Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής τέσσερα είδη στο (αναθεωρημένο) γένος Pitohui :
Πρώην είδη
Είδη που αναφέρονταν παλαιότερα με την ονομασία «πιτογουή» είναι μεταξύ άλλων και τα εξής:
Παύλος Δερμιτζάκης
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική ομάδα του Βύρωνα Καβάλας, από όπου τον απέκτησε η Καβάλα το 1987, στην οποία αγωνίστηκε ως βασικό στέλεχος για 5 χρόνια (4 στη Β' και ένα στη Γ' εθνική), πετυχαίνοντας με τη φανέλα της συνολικά 47 γκολ.
Το 1992 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ στον οποίο αγωνίστηκε τα επόμενα 3 χρόνια, κατά την τρίτη του όμως χρονιά, με προπονητή τον Άρι Χάαν, είχε ελάχιστες συμμετοχές (4 για το πρωτάθλημα και 4 για το κύπελλο). Την περίοδο 1995–96 αγωνίστηκε σε δύο ακόμα ομάδες Α' εθνικής, τον πρώτο γύρο στον Αθηναϊκό και τον δεύτερο στην Καλαμάτα, έχοντας 9 και 13 συμμετοχές αντίστοιχα.
Τα επόμενα χρόνια και μέχρι το τέλος της καριέρας του άλλαζε διαδοχικά ομάδες, κινούμενος μεταξύ Β' και Γ' εθνικής, αγωνιζόμενος στους Εργοτέλη, Παναιγιάλειο, ΕΑΡ, Αναγέννηση Καρδίτσας και Ατρόμητο Αθηνών. Έκλεισε την καριέρα του το 2000.
Στα 13 χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας αγωνιζόμενος σε συνολικά 9 συλλόγους των τριών εθνικών κατηγοριών, σημείωσε τα εξής στατιστικά:
Προπονητική καριέρα
Συνέχισε σε μία άλλη ομάδα του Ηρακλείου, τον Ατσαλένιο, τον οποίο επίσης ανέβασε από την Δ' στην Γ΄ Εθνική. Παρά το γεγονός ότι η ομάδα του Ατσαλένιου καθοδηγούμενη από τον Παύλο Δερμιτζάκη πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις στην Γ΄ Εθνική (4η θέση το 2005–06, 3η θέση το 2006–07) διατηρώντας μάλιστα το αήττητο στην έδρα του, δεν κατάφερε να προβιβαστεί στη Β΄ Εθνική.
Τελικά πέτυχε την άνοδο με τον Διαγόρα από την Γ΄ Εθνική στην Β΄ Εθνική την περίοδο 2007–08, διατηρώντας και πάλι το αήττητο της έδρας για την ομάδα της Ρόδου. Συνέχισε στη Β΄ Εθνική με τον Διαγόρα, όμως στις 30 Νοεμβρίου 2009 παραιτήθηκε από τον πάγκο της ομάδας και τον Ιανουάριο του 2010 ανέλαβε τον ήδη υποβιβασμένο και χωρίς νίκη στη Super League Πανθρακικό, αντικαθιστώντας τον Αλμπέρ Καρτιέ και κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να βελτιώσει την ομάδα και να πετύχει τις πρώτες νίκες της στο πρωτάθλημα.
Το καλοκαίρι του 2010 το όνομα του ακούστηκε για τον πάγκο του ΠΑΟΚ, ο οποίος όμως αρχικά επέλεξε για τεχνικό τον Ιταλό Μάριο Μπερέτα. Όταν ο τελευταίος απομακρύνθηκε μετά το βασικό στάδιο της προετοιμασίας της ομάδας, ο Παύλος Δερμιτζάκης ανέλαβε τελικά την τεχνική ηγεσία, όμως στις 16 Οκτωβρίου του ίδιου έτους απομακρύνθηκε λόγω των τριών συνεχόμενων ηττών από Ξάνθη (εκτός), Άρη (εντός) και Παναθηναϊκό (εκτός).
Τον Ιανουάριο του 2011 ήρθε σε συμφωνία με την διοίκηση του Αστέρα Τρίπολης, όμως η συνεργασία του με τον αρκαδικό σύλλογο λύθηκε έπειτα από πέντε μήνες.
Το 2013 είχε ένα πέρασμα από την τεχνική ηγεσία του ΟΦΗ ενώ τον Σεπτέμβριο του 2014 βρέθηκε στον πάγκο του Εργοτέλη, του συλλόγου στον οποίο ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία, αποχώρησε όμως τρεις μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Τον Ιανουάριο του 2015 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τη Λαμία, θέση από την οποία αποχώρησε στα τέλη Μαρτίου του ίδιου έτους.
Τον Νοέμβριο του 2022 διαδέχτηκε τον Δημήτρη Ελευθερόπουλο στον πάγκο του Πανσερραϊκού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εργοτέλη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ Λαμίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού
Όμπλαστ του Αρινμπούρκ
Το Όμπλαστ του Αρινμπούρκ (ρωσικά: Оренбу́ргская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας (Διαμέρισμα του Βόλγα), στα σύνορα με το Καζακστάν. Σημαντικότερες πόλεις της είναι η πρωτεύουσα Αρινμπούρκ (548.331 κάτοικοι - απογραφή 2010), το Ορσκ (239.800) και το Νοβοτρόιτσκ (106.315). Αν και η περιοχή ήταν ρωσική καθ' όλο το 18ο και 19ο αιώνα, τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης (1920 - 1925) υπαγόταν στο Καζακστάν.
Το Όμπλαστ του Αρινμπούρκ είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγροτικά κέντρα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το κλίμα της (εαρινές βροχοπτώσεις, ξηρά καλοκαίρια, μεγάλη ηλιοφάνεια) ευνοεί την καλλιέργεια πληθώρας γεωργικών προϊόντων όπως σιτηρά, ηλιάνθους, πατάτες, φασόλια, καλαμπόκι και κολοκύθια. Είναι επίσης βιομηχανικά ανεπτυγμένη - χάρη στην απόστασή της από το μέτωπο των συγκρούσεων και τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα, μεταφέρθηκαν εκεί βιομηχανίες από τα δυτικά της Ρωσίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ώστε να υποστηριχθεί η παραγωγή πολεμικού υλικού και καυσίμων για τον Κόκκινο Στρατό. Σύμφωνα με την πανρωσική απογραφή του 2002, η πλειοψηφία των κατοίκων της περιφέρειας είναι ρωσικής καταγωγής (73,9%). Αρκετοί είναι επίσης οι Τάταροι (7,6%) και οι Καζάκοι (5,8%).
Από το 1938 έως το 1957 ονομαζόταν περιφέρεια Τσκάλοφ (Чка́ловская о́бласть) προς τιμήν του Βαλέρι Τσκάλοφ. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 2.033.072 κατοίκων. δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ|Ο [[Οίκος των Σοβιέτ (τοπικό διοικητικό κέντρο)]]
Γεωγραφία
Συνορεύει με το Μπασκορτοστάν και το Ταταρστάν στο βορρά, την περιφέρεια Τσελιάμπινσκ στα βορειοανατολικά και με τις περιφέρειες Σαμάρας και Σαράτοφ στα δυτικά. Η περιφέρεια συνορεύει και με το Καζακστάν στα ανατολικά και νότια. Βρίσκεται στο σύνορο Ευρώπης-Ασίας και το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας ανήκει στην Ευρώπη, αλλά κάποια τμήματα στα ανατολικά ανήκουν στην Ασία. Ο σημαντικότερος ποταμός είναι ο Ουράλης. Το Αρινμπούρκ διασχίζεται από την βορειοανατολική γραμμή του ίδιου γεωγραφικού μήκους και πλάτους. Το έδαφος είναι πεδινό.
Δημογραφία
Το 2010 ο πληθυσμός ήταν 2.033.072 άτομα, μειωμένος από τους 2.179.551 κατοίκους το 2002 και τους 2.174.459 κατοίκους το 1989.
Εθνογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ο πληθυσμός της περιφέρειας Αρινμπούρκ αποτελούνταν από τις παρακάτω εθνότητες:
Τα στατιστικά στοιχεία ζωτικής σημασίας είναι τα παρακάτω:
Θρησκεία
Σύμφωνα με έρευνα του 2012, το 40.2% του πληθυσμού της περιφέρειας Αρινμπούρκ ανήκει στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, το 3% είναι μη δογματικοί Χριστιανοί (εξαιρουμένων των Προτεσταντών), το 2% είναι Ορθόδοξοι που δεν ανήκουν στην ρωσική ορθόδοξη εκκλησία ή ανήκουν σε μη ρωσικές ορθόδοξες εκκλησίες. Το 13% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι. Το 3% του πληθυσμού ανήκουν στην σλαβική θρησκεία (ροντνοβέρι), ενώ ένα 6.8% ανήκουν σε άλλες θρησκείες ή δεν απάντησαν στην έρευνα. Επίσης, το 20% του πληθυσμού δηλώνει "πνευματικοί αλλά μη θρησκευόμενοι" και ένα 12% είναι άθεοι.
Οικονομία
Η περιφέρεια Αρινμπούρκ είναι μια από τις κύριες αγροτικές περιοχές στη Ρωσία. Έχει ευνοϊκό κλίμα για καλλιέργειες με υγρή άνοιξη, ξηρό καλοκαίρι και ηλιόλουστο καιρό, δημιουργώντας τέλειες συνθήκες για καλλιέργεια σιταριού, σίκαλης, πατάτας, ηλιοτροπίου, καλαμποκιού και πολλών άλλων.
Η περιφέρεια εξάγει πετρέλαιο και πετρελαιοειδή, φυσικό αέριο και παράγωγα του, σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μέταλλα, νικέλιο, ασβέστη, ενώσεις χρωμίου, χαλκό, ηλεκτρικές μηχανές και άλλα μηχανικά προϊόντα.
1986
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1986 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Paramount Pictures
thumb|250px|Ο καλλιτέχνης Dario Campanile στέκεται μπροστά στο έργο τέχνης που δημιούργησε για την Paramount Studios για την 75η επέτειο τους λογότυπο-ανασχεδιασμό. Η ζωγραφική χρησιμοποιήθηκε ως πηγή για τα επόμενα animation λογότυπο. Το πρωτότυπο εκτίθεται στο Paramount Studios.
Η Paramount Pictures είναι μεγάλη αμερικανική εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών. Είχε επίσης υπό την κατοχή της την κινηματογραφική εταιρεία Paramount Vantage, την οποία χρηματοδοτούσε με σκοπό την εξαγωγή "ποιοτικά αναβαθμισμένων" ταινιών (σε σχέση με τις πιο εμπορικές ταινίες που έχει αναλάβει η Paramount).
Το στούντιο έχει γυρίσει και έχει διανείμει μερικές από τις εμβληματικότερες ταινίες ανά τα χρονικά όπως τις Σταρ Τρεκ, Ιντιάνα Τζόουνς και Επικίνδυνη Αποστολή.
Η Paramount πλέον ανήκει στην εταιρία Paramount Global.