cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πόλεμος του Μαχντί
Υπόβαθρο
Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα η υποκείμενη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία διοίκηση της Αιγύπτου είχε περάσει στα χέρια του Χεδίβη Ισμαήλ. Οι δαπάνες του Χεδίβη έθεσαν την Αίγυπτο σε καθεστώς χρεωκοπίας, και όταν η χρηματοδότηση της Διώρυγας του Σουέζ άρχισε να καταρρέει, η Μεγάλη Βρετανία εισχώρησε και αποπλήρωσε τα δάνεια με αντάλλαγμα τον έλεγχο μετοχών της διώρυγας. Μιας και αποτελούσε την πλέον άμεση διαδρομή προς την Ινδία, το στολίδι του βρετανικού Θρόνου, ο έλεγχος της Διώρυγας του Σουέζ ήταν υπέρτατης στρατηγικής σημασίας, και τα βρετανικά εμπορικά και αυτοκρατορικά συμφέροντα υπαγόρευσαν την ανάγκη κατάληψης ή σε άλλη περίπτωση ελέγχου της. Έτσι ο συνεχώς αυξανόμενος βρετανικός ρόλος στα Αιγυπτιακά ζητήματα φαινόταν αναγκαίος. Με τις δαπάνες του Χεδίβη Ισμαήλ και την διαφθορά να προκαλούν αστάθεια, η βρετανική κυβέρνηση υποστήριξε το 1873 ένα πρόγραμμα όπου η αγγλογαλλική επιτροπή χρέους ανέλαβε την ευθύνη για την διοίκηση των οικονομικών θεμάτων της Αιγύπτου. Εν τέλει η επιτροπή αυτή ανάγκασε το Χεδίβη Ισμαήλ να παραιτηθεί προς όφελος του γιου του Τοφίκ το 1877, οδηγώντας σε μια περίοδο πολιτικής αναταραχής.
Επίσης το 1873, ο Ισμαήλ όρισε τον Στρατηγό Τσαρλς Γκόρντον κυβερνήτη των Ισημερινών Επαρχιών του Σουδάν. Για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Στρατηγός Γκόρντον πολέμησε ενάντια στον γηγενή φύλαρχο του Νταρφούρ, Αλ-Ζουμπάιρ Ράχμα Μανσούρ.
Μετά την παραίτηση του Ισμαήλ το 1877, ο Γκόρντον βρέθηκε με δραματικά μειωμένη υποστήριξη. Εξαντλημένος από τα χρόνια εργασίας, παραιτήθηκε από τη θέση του το 1880 και αποχώρησε στις αρχές του επόμενου έτους. Οι πολιτικές του εγκαταλείφθηκαν σύντομα από τους νέους κυβερνήτες, αλλά ο θυμός και η δυσαρέσκεια της κυρίαρχης αραβικής μειονότητας δεν είχαν διευθετηθεί.
Αν και οι Αιγύπτιοι φοβούνταν τις επιδεινούμενες συνθήκες, οι Βρετανοί αρνήθηκαν να συμμετάσχουν: «Η Κυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητας δεν είναι υπεύθυνη για τις επιχειρήσεις στο Σουδάν», σημείωσε ο υπουργός Εξωτερικών Κόμης Γκράνβιλ.
Εξέγερση του Μαχντί
thumb|250px|Μουχάμαντ Αχμέντ, ο αυτοανακυρηγμένος Μαχντί. thumb|Αυτό το λάβαρο είναι μια δήλωση πίστης και υπακοής στον Αλλάχ και μεταφέρθηκε σε μάχη από το Στρατό του Μαχντί του Σουδάν. Το χρώμα του λαβάρου ταυτοποιεί τη μονάδα μάχης. Ανάμεσα στις δυνάμεις που θεωρούν οι ιστορικοί ως τις αιτίες της εξέγερσης είναι η σουδανική εθνική φυλετική οργή ενάντια στους Οθωμανούς ηγεμόνες, η μουσουλμανική οργή ενάντια στα χαλαρά θρησκευτικά πρότυπα των Τούρκων και η προθυμία για διορισμούς μη Μουσουλμάνων όπως ο Χριστιανός Τσαρλς Γκόρντον σε υψηλόβαθμες θέσεις, και η αντίσταση των Σούφι του Σουδάν στο «ξηρό, σχολαστικό Ισλάμ της αιγυπτιακής διοίκησης». Μια άλλη ευρέως αναφερόμενη δυνητική πηγή απογοήτευσης ήταν η τουρκοαιγυπτιακή κατάργηση του δουλεμπορίου, μία από τις κύριες πηγές εισοδήματος στο Σουδάν την εποχή εκείνη.
Ο Μαχντί ξεκίνησε τότε μια στρατηγική υποχώρηση στο Κορντοφάν, ευρισκόμενος σε απόσταση από την έδρα της κυβέρνησης στο Χαρτούμ. Αυτή η κίνηση, διαμορφωμένη ως θριαμβευτική πρόοδος, υποκίνησε πολλές από τις αραβικές φυλές να υποστηρίξουν την Τζιχάντ που είχε διακηρύξει ο Μαχντί ενάντια στους «Τούρκους καταπιεστές». Μια άλλη αιγυπτιακή αποστολή που ξεκίνησε από τη Φασόντα επλήγη και σφαγιάστηκε τη νύχτα της 9ης Δεκεμβρίου 1881.
Εκστρατεία του Χικς
Το Ελ Ομπέιντ, το οποίο ο Χικς ήθελε να ελευθερώσει μέσω πολιορκίας, είχε ήδη πέσει κατά τη στιγμή που η αποστολή έφυγε από το Χαρτούμ, αλλά ο Χικς συνέχισε όπως και να έχει, αν και δεν ήταν σίγουρος για τις πιθανότητες της επιτυχίας του. Με την προσέγγισή του, ο Μαχντί συγκέντρωσε έναν στρατό περίπου 40.000 ανδρών και παρέσυρε τον εχθρό σε μάχη, εξοπλισμένος με τα όπλα και τα πυρομαχικά που είχαν αποκτηθεί σε προηγούμενες μάχες. Στις 3 και 4 Νοεμβρίου 1883, όταν οι δυνάμεις του Χικς εισήλθαν σε μάχη, ο στρατός του Μαχντί αποτελούσε μια αξιόπιστη στρατιωτική δύναμη, η οποία εκμηδένισε τελείως το στρατό του Χικς—επιβίωσαν μόνον 500 Αιγύπτιοι—στη μάχη του Ελ Ομπέιντ.
Εκκένωση
Την περίοδο αυτή, η βρετανική αυτοκρατορία ενεπλάκη όλο και περισσότερο στις διεργασίες της αιγυπτιακής κυβέρνησης. Η Αίγυπτος αγκομαχούσε κάτω από μια ελάχιστα διατηρήσιμη δομή αποπληρωμής του χρέους για το τεράστιο ευρωπαϊκό χρέος της. Προκειμένου η αιγυπτιακή κυβέρνηση να αποφύγει περαιτέρω παρέμβαση από τους Ευρωπαίους πιστωτές της, έπρεπε να εξασφαλίσει ότι οι τόκοι θα αποπληρωνόταν εγκαίρως κάθε φορά. Για το σκοπό αυτό, το υπουργείο οικονομικών της Αιγύπτου, αρχικά γεμάτο διαφθορά και γραφειοκρατία, τέθηκε από τους Βρετανούς σχεδόν εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο ενός «δημοσιονομικού συμβούλου», ο οποίος άσκησε βέτο σε όλα τα θέματα χρηματοπιστωτικής πολιτικής. Οι κάτοχοι αυτού του αξιώματος—αρχικά ο Σερ Όκλαντ Κόλβιν και έπειτα ο Σερ Έντγκαρ Βίνσεντ —είχαν εξουσιοδοτηθεί να ασκούν τη μέγιστη δυνατή λιτότητα στις οικονομικές υποθέσεις της Αιγύπτου. Η διατήρηση των φρουρών στο Σουδάν κόστιζε στην αιγυπτιακή κυβέρνηση πάνω από 100.000 αιγυπτιακές λίρες ετησίως, ένα ποσό αδύνατο να αποπληρωθεί.
thumb|200px|left|Ο Τσαρλς Γκόρντον ως Κυβερνήτης του Σουδάν Ως εκ τούτου, αποφασίστηκε από την αιγυπτιακή κυβέρνηση, και κάποιο εξαναγκασμό από τους Βρετανούς ελεγκτές της, η αιγυπτιακή παρουσία στο Σουδάν να αποσυρθεί και η χώρα να παραμείνει σε κάποια μορφή αυτοδιοίκησης, πιθανώς με επικεφαλής τον Μαχντί. Η απόσυρση των αιγυπτιακών φρουρών που ήταν τοποθετημένες σε όλη τη χώρα, όπως αυτές των Σενάρ, Τοκάρ και Σινκάτ, απειλούνταν, εκτός αν πραγματοποιούνταν κατά ομαλό τρόπο. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση ζήτησε να σταλεί στο Σουδάν ένας Βρετανός αξιωματικός για να συντονίσει την απόσυρση των φρουρών. Υπήρχε η ελπίδα πως οι δυνάμεις του Μαχντί θα θεωρούσαν την επίθεση σε Βρετανούς ως υψηλού ρίσκου, και έτσι θα επέτρεπαν την εκκένωση του χώρου χωρίς κάποιο συμβάν. Προτάθηκε η αποστολή του Τσαρλς Γκόρντον. Ο Γκόρντον ήταν ένας ταλαντούχος αξιωματικός, ο οποίος είχε διακριθεί σε αρκετές εκστρατείες στην Άπω Ανατολή, ιδιαίτερα στην Κίνα. Ωστόσο, ήταν επίσης γνωστός για την επιθετικότητα και την άκαμπτη προσωπική του τιμή, η οποία, στα μάτια πολλών σημαντικών Βρετανών αξιωματούχων στην Αίγυπτο, τον έκανε ακατάλληλο για την αποστολή. Ο Σερ Έβελιν Μπάρινγκ (μετέπειτα κόμης του Κρόμερ), ο γενικός πρόξενος της Βρετανίας στην Αίγυπτο, ήταν ιδιαίτερα αντίθετος στο διορισμό του Γκόρντον, ο οποίος έγινε ακούσια αποδεκτός από τον βρετανικό τύπο και και την κοινωνία. Ο Γκόρντον τελικά ανέλαβε την αποστολή, αλλά επρόκειτο να συνοδεύεται από τον πλέον ανώτερο και αξιόπιστο συνταγματάρχη Τζον Στιούαρτ. Προοριζόταν ότι ο Στιούαρτ, ενώ ήταν κατ' όνομα κατώτερος του Γκόρντον, θα ενεργούσε ως τροχοπέδη για τον τελευταίο και θα εξασφάλιζε ότι το Σουδάν θα εκκενωνόταν γρήγορα και ειρηνικά.
Ο Γκόρντον αναχώρησε από την Αγγλία στις 18 Ιανουαρίου 1884 και έφτασε στο Κάιρο το βράδυ της 24ης Ιανουαρίου. Ο Γκόρντον ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για τη σύνταξη των διαταγών του, μαζί με τις διακηρύξεις του Χεδίβη οι οποίες ανήγγειλαν τις προθέσεις της Αιγύπτου να εγκαταλείψουν το Σουδάν. Οι διαταγές του Γκόρντον, με δικό του αίτημα, ήταν ξεκάθαρες και δεν άφηναν περιθώρια για παρερμηνείες.
thumb|Η [[Μάχη του Αμπού Κλέα, η οποία έλαβε χώρα στην εκστρατεία της ερήμου προς ανακούφιση του πολιορκημένου στο Χαρτούμ, Γκόρντον το 1885]] Ο Γκόρντον έφτασε στο Χαρτούμ στις 18 Φεβρουαρίου, και αμέσως εκτίμησε την τεράστια δυσκολία του έργου. Οι φρουρές της Αιγύπτου ήταν διάσπαρτες σε ολόκληρη τη χώρα. Τρεις εξ αυτών—στο Σενάρ, το Τοκάρ και το Σινκάτ—βρισκόταν υπό πολιορκία, και το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους μεταξύ τους ήταν υπό τον έλεγχο του Μαχντί. Δεν υπήρχε καμία εγγύηση ότι, αν οι φρουρές έπρεπε να εξορμήσουν, ακόμη και με τη σαφή πρόθεση να αποσυρθούν, δεν θα αποδεκατιζόταν από τις δυνάμεις του Μαχντί. Ο αιγυπτιακός και ευρωπαϊκός πληθυσμός του Χαρτούμ ήταν μεγαλύτερος από όλες τις άλλες φρουρές μαζί, συμπεριλαμβανομένων των 7.000 αιγυπτιακών στρατευμάτων και 27.000 αμάχων και τα επιτελεία των διάφορων πρεσβειών. Παρόλο που η ρεαλιστική προσέγγιση θα ήταν να εξασφαλίσει την ασφάλεια της φρουράς του Χαρτούμ και να εγκαταλείψει τις απομακρυσμένες οχυρώσεις και τα στρατεύματά τους στο Μαχντί, ο Γκόρντον έγινε όλο και πιο απρόθυμος να εγκαταλείψει το Σουδάν μέχρις ότου «ο καθένας που θέλει να αποχωρήσει [μέσω του Νείλου] να αποκοτήσει την ευκαιρία να το πράξει», θεωρώντας πως θα ήταν μια τομή στην τιμή του να εγκαταλείψει Αιγύπτιους στρατιώτες στο Μαχντί. Επίσης, όλο και περισσότερο φοβόταν τις δυνατότητες του Μαχντί να προκαλέσει προβλήματα στην Αίγυπτο εάν του δινόταν ο έλεγχος του Σουδάν, οδηγώντας τον στη πεποίθηση ότι ο Μαχντί θα έπρεπε να «συνθλιβεί» από τα βρετανικά στρατεύματα, εάν ήταν απαραίτητο, για να εξασφαλίσει τη σταθερότητα της περιοχής. Αμφισβητείται αν ο Γκόρντον παρέμεινε σκόπιμα στο Χαρτούμ περισσότερο από το στρατηγικά λογικό, όντας φαινομενικά πρόθυμος να πολιορκηθεί μέσα στην πόλη. Ο αδελφός του Γκόρντον, Χ. Ου. Γκόρντον, είχε την άποψη ότι οι Βρετανοί αξιωματικοί θα μπορούσαν εύκολα να διαφύγουν από το Χαρτούμ μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου 1884.
Είτε αποτελούσε σκοπό του Μαχντί είτε όχι, το Μάρτιο του 1884, οι σουδανέζικες φυλές βόρεια του Χαρτούμ, οι οποίες προηγουμένως ήταν τουλάχιστον ουδέτερες προς τις αιγυπτιακές αρχές, έδωσαν τη στήριξή τους στο Μαχντί. Οι τηλεγραφικές γραμμές μεταξύ Χαρτούμ και Κάιρο κόπηκαν στις 15 Μαρτίου, διακόπτοντας την επικοινωνία μεταξύ του Χαρτούμ και του εξωτερικού κόσμου.
Πολιορκία του Χαρτούμ
thumb|right|200px|Αεροφωτογραφία της περιοχής όπου συμβάλουν οι παραπόταμοι του [[Νείλος|Νείλου. Το Χαρτούμ βρίσκεται μεταξύ των δύο ποταμών, με το Ομντουρμάν στη δυτική όχθη ελάχιστα κατάντη.]] Η θέση του Γκόρντον στο Χαρτούμ ήταν πολύ ισχυρή, καθώς η πόλη συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με το Γαλάζιο Νείλο, προς τα δυτικά με το Λευκό Νείλο και προς τα νότια με αρχαίες οχυρώσεις που καλύπτουν την πόλη προς μια τεράστια έκταση ερήμου. Ο Γκόρντον είχε τροφή για περίπου έξι μήνες, πολλές εκατομμύρια βολές πυρομαχικών στην αποθήκη, με την ικανότητα παραγωγής επιπλέον 50.000 βολών την εβδομάδα, και 7.000 Αιγύπτιους στρατιώτες. Ωστόσο, έξω από τα τείχη, ο Μαχντί είχε συγκεντρώσει περίπου 50.000 Δερβίσηδες στρατιώτες και με το πέρασμα του χρόνου οι πιθανότητες επιτυχούς διαφυγής ελαχιστοποιήθηκαν. Ο Γκόρντον υποστήριξε με ενθουσιασμό την ιδέα να ανακαλέσει τον διαβόητο πρώην υποστηρικτή της δουλείας Πασά Ζομπέιρ από την εξορία του στην Αίγυπτο για να οργανώσει και να καθοδηγήσει μια λαϊκή εξέγερση εναντίον του Μαχντί. Όταν η βρετανική κυβέρνηση άσκησε βέτο στην ιδέα αυτή, ο Γκόρντον πρότεινε μια σειρά εναλλακτικών λύσεων για να διασώσει την κατάστασή του και τις πρότεινε διαδοχικά στους Βρετανούς ανωτέρους του. Παρομοίως ασκήθηκε βέτο σε όλα αυτά. Μεταξύ αυτών των εναλλακτικών λύσεων ήταν: Τελικά, κατέστη αδύνατο για τον Γκόρντον να απαλαχθεί χωρίς βρετανικά στρατεύματα. Η πραγματοποίηση μιας αποστολή επισπεύσθηκε υπό το Σερ Γκάρνετ Γούλσελεϊ. Ωστόσο, καθώς το επίπεδο του Λευκού Νείλου έπεσε μέσα στο χειμώνα, λασπώδεις εκτάσεις εμφανίστηκαν στους πρόποδες των τειχών. Με το λιμό τη χολέρα να κυριαρχουύν στην πόλη και το ηθικό των αιγυπτιακών στρατευμάτων να κατακρημνίζεται, η θέση του Γκόρντον έγινε μη βιώσιμη και η πόλη έπεσε στις 26 Ιανουαρίου 1885, μετά από πολιορκία 313 ημερών.
Εκστρατεία του Νείλου
thumb|upright|Η μέγιστη έκταση του κράτους του Μαχντί, σε σύγκριση με τα σύγχρονα όρια του Σουδάν Η βρετανική κυβέρνηση, διστακτικά και αργά, αλλά υπό ισχυρή πίεση από την κοινή γνώμη, έστειλε μια φάλαγγα υπό το Σερ Γκάρνετ Γούλσελεϊ για να ανακουφίσει τη φρουρά του Χαρτούμ. Αυτή η κίνηση αναφέρθηκε σε μερικές βρετανικές εφημερίδες ως «Εκστρατεία Ανακούφισης του Γκόρντον», τίτλο στον οποίο ο Γκόρντον αντιτάχθηκε έντονα. Αφού νίκησε τους υποστηρικτές του Μαχντί στο Αμπού Κλέα, η φάλαγγα έφτασε στα περίχωρα του Χαρτούμ, για να αντιληφθεί ότι ήταν πλέον αργά: η πόλη είχε πέσει δύο ημέρες νωρίτερα, και ο Γκόρντον και η φρουρά είχαν σφαγιαστεί. Ο πρωθυπουργός του Φιλελεύθερου Κόμματος Γουίλιαμ Γκλάντστοουν υπέστη μεγάλη απώλεια δημοτικότητας λόγω της απροθυμίας του να υποστηρίξει τον Γκόρντον. Το Συντηρητικό Κόμμα ως εκ τούτου επικράτησε στις επόμενες εκλογές.
Σουακίν 1885
Οι Βρετανοί έστειλαν επίσης μια εκστρατευτική δύναμη υπό τον αντιστράτηγο Σερ Τζέραλντ Γκράχαμ, συμπεριλαμβανομένου ενός ινδικού στρατιωτικού σώματος, στο Σουακίν το Μάρτιο του 1885. Έγινε γνωστή ως Εκστρατεία του Σουακίν. Αν και ήταν επιτυχής στις δύο ενέργειες που πραγματοποίησε, απέτυχε να αλλάξει την στρατιωτική κατάσταση και αποσύρθηκε. Αυτά τα συμβάντα έθεσαν προσωρινά τέλος στη βρετανική και αιγυπτιακή συμμετοχή στο Σουδάν, το οποίο πέρασε εντελώς υπό τον έλεγχο του Μαχντί.
Περίοδος του Μαχντί
Ο Μουχάμαντ Αχμάντ πέθανε λίγο μετά τη νίκη του στις 22 Ιουνίου 1885 και τον διαδέχθηκε ο Χαλίφης Αμπνταλάι Iμπν Μουχάμαντ, ο οποίος αποδείχθηκε ικανός, αν και αδίστακτος, ηγέτης του κράτους του Μαχντί.
Μεταξύ 1886 και 1889 πραγματοποιήθηκε στην Κεντρική Αφρική μια βρετανική εκστρατεία για την ανακούφιση του Αιγύπτιου κυβερνήτη των Ισημερινών επαρχιών. Ο κυβερνήτης, Εμίν Πασά, διασώθηκε, αλλά η εκστρατεία είχε αποτυχίες, όπως η καταστροφή που συνέβη στην εμπρόσθια φάλαγγα.
Αγγλοαιγυπτιακή επανακατάληψη
thumb|Στρατεύματα του [[Ελεύθερο Κράτος του Κονγκό|Ελεύθερου Κράτους του Κονγκό σε μάχη με στρατεύματα του Μαχντί στη Μάχη του Ρετζάφ]] Τα επόμενα χρόνια, η Αίγυπτος δεν είχε παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις της έναντι του Σουδάν και οι βρετανικές αρχές έκριναν θεμιτές αυτές τις διεκδικήσεις. Υπό αυστηρό έλεγχο από τους Βρετανούς διαχειριστές, η οικονομία της Αιγύπτου είχε ανοικοδομηθεί και ο αιγυπτιακός στρατός είχε αναμορφωθεί. Αυτή τη φορά εκπαιδεύτηκε και καθοδηγήθηκε από Βρετανούς αξιωματικούς. Η κατάσταση εξελίχθηκε κατά τρόπο που επέτρεψε στην Αίγυπτο, τόσο πολιτικά όσο και στρατιωτικά, να επανακτήσει το Σουδάν.
Το 1891, ένας καθολικός ιερέας, ο πατέρας Τζόζεφ Ορβάλντερ, διέφυγε από την αιχμαλωσία στο Σουδάν. Αργότερα, το 1895, ο πρώην κυβερνήτης του Νταρφούρ, Ρούντολφ φον Σλάτιν, κατόρθωσε να δραπετεύσει από τη φυλακή του Χαλίφη. Εκτός από την παροχή ζωτικής σημασίας πληροφοριών σχετικά με τις διαταγές του Μαχντί, οι δύο άνδρες έγραψαν λεπτομερείς αναφορές των εμπειριών τους στο Σουδάν. Γραμμένα σε συνεργασία με τον Ρέτζιναλντ Γουίνγκεϊτ, υποστηρικτή της επανακατάληψης του Σουδάν, και τα δύο έργα υπογράμμισαν την αγριότητα και τη βαρβαρότητα των υποστηρικτών του Μαχντί, και μέσω της ευρείας δημοσιότητας που έλαβαν στη Βρετανία, χρησίμευαν για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη υπέρ της στρατιωτικής παρέμβασης.
Αφού επικράτησαν μιας δύναμης του Μαχντί στη μάχη της Ατμπάρα τον Απρίλιο του 1898, οι Αγγλοαιγύπτιοι έφτασαν στο Ομντουρμάν, την πρωτεύουσα του Μαχντί το Σεπτέμβριο. Το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του Μαχντί πραγματοποίησε επίθεση, αλλά αποδεκατίστηκε από τα πυρά των βρετανικών όπλων και πυροβόλων.
Οι υπόλοιποι, με τον Χαλίφη Αμπντουλάχ, διέφυγαν στο νότιο Σουδάν. Κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, οι δυνάμεις του Κίτσενερ συνάντησαν μια γαλλική δύναμη υπό τον ταγματάρχη Ζαν-Μπατίστ Μαρσάν στη Φασόντα, με αποτέλεσμα το Επεισόδιο της Φασόντα. Τελικά ενεπλάκησαν με τον Αμπντουλάχ στο Ουμ Ντιβαϊκαράτ, όπου αυτός σκοτώθηκε, δίνοντας τέλος στο καθεστώς του Μαχντί.
Οι απώλειες της εκστρατείας ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας
Πυλές Καρπάθου
Οι Πυλές, είναι ημιορεινό χωριό στην Κάρπαθο
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Πυλές είναι κτισμένες ψηλά, στα δυτικά παράλια του νησιού, σε απόσταση 13 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κάρπαθο (ή Πηγάδια) και 3,5 χλμ. ΝΔ. από το Όθος. Δημιουργήθηκαν σε υψόμετρο 330 μέτρα, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Μέλουρα, που αποτελεί τμήμα του νότιου συγκροτήματος της Λάστου, σε περιοχή με αρκετά περιβόλια, ελιές και θέα την Κάσο και τα βουνά της Σητείας στην Κρήτη. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού (17ος αιώνας) ήταν πρόσφυγες, οι οποίοι μετακινήθηκαν από τα παράλια του νησιού για να αποφύγουν τους πειρατές ενώ αργότερα, την περίοδο της Επανάστασης του 1821, εγκαταστάθηκαν νέοι από τη γειτονική Κρήτη και τη μαρτυρική Κάσο.
Αξιοθέατα
Στις Πυλές υπάρχει "Υπαίθριο Αγροτικό μουσείο" στο οποίο παρουσιάζεται η αγροτική ζωή στην Κάρπαθο έχοντας σαν εκθέματα μία παραδοσιακή αγροικία, έναν ανεμόμυλο, ένα πατητήρι, ένα αλώνι, ένα ξυλόφουρνο, ένα μικρό αμφιθέατρο και ανάμεσά τους πλακόστρωτες διαδρομές.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, αναφέρεται επίσημα το 1948 στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα "Καλλικράτης" αρχικά και εν συνεχεία με το "πρόγραμμα Κλεισθένης" αποτελούν την κοινότητα Πυλών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρπάθου του Δήμου Καρπάθου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 216 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Lampo (αντιτορπιλικό, 1931)
Το Lampo (ιταλ. «Αστραπή») ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Folgore που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1932 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αγία Τριάδα Καστανιάς Σάμου
Η Αγία Τριάδα Καστανιάς είναι εκκλησία στη Σάμο τρίκογχου τύπου.
Τοποθεσία
Η Αγία Τριάδα βρίσκεται μεταξύ των οικισμών Λέκας και Καστανιάς και στην αρχή του δρόμου που οδηγεί στους Κοσμαδαίους. Ήταν παλιότερα μετόχι της μονής της Πάτμου και αναφέρεται ήδη από τον 17ο αιώνα, ενώ κάποιοι τη θεωρούν και προγενέστερη της ερήμωσης.
Lampo (αντιτορπιλικό, 1931)
Περιγραφή
Εξαιρουμένου του πλάτους τους, που είχε ελαττωθεί σε μία ανεπιτυχή απόπειρα να αυξηθεί η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης, τα πλοία της κλάσης Folgore ήταν επί της ουσίας πανομοιότυπα με αυτά της προγενέστερης κλάσης Freccia. Είχαν ολικό μήκος 96,05 m, πλάτος 9,2 m και μέσο βύθισμα 3,3 m το οποίο έφθανε στα 4,3 m με πλήρες φορτίο. Το εκτόπισμά τους ανερχόταν σε 1238 t (1218 LT) με κανονικό (standard) φορτίο και σε 2090 t (2060 LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 185 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Το προωστικό σύστημα μπορούσε να αποδώσει έως και 44000 shp, χάρη στους οποίους μπορούσαν να φθάσουν σε μέγιστη ταχύτητα πλεύσης 30 kn, ενώ κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών έφθασαν και σε πολύ υψηλότερες -της τάξεως των 38-39 kn- αλλά με ελάχιστο φορτίο. Η ακτίνα δράσης τους έφθανε τα 3600 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 12 kn.
Αγία Τριάδα Καστανιάς Σάμου
Περιγραφή
Είναι μικρότερη του τύπου με διαστάσεις 2,35 Χ 5,90 μ. και ύψος ως την κορυφή του θόλου 3,60 μ. Στη στέγασή της ακολουθεί το τυπικό σύστημα θολοδομίας των σταυροειδών ναών με τη στήριξη του τρούλλου με τέσσερα γωνιακά σφαιρικά τρίγωνα στους από κάτω διασταυρωμένους θόλους Στους πλάγιους τοίχους δεν υπάρχουν οι ακραίες πλευρικές τυφλές αψίδες και οι μεσαίες που αντιστοιχούν στο πλάτος του τρούλλου, μεταβάλλονται σε κόγχες-τους χορούς-ημικυκλικής κάτοψης που το σχήμα της εξωχής τους είναι προς τα έξω είναι καμπύλο και έχουν από ένα παράθυρο στους άξονές τους. Η αναλογία των πριν και των μετά του τρούλλου τμημάτων του χώρου είναι περίπου 2,5: 1, η δε κόγχη του ιερού είναι κι αυτή μεγάλη και υψηλή με καμπυλόσχημη προεξοχή προς τα έξω, ενώ τις μικρότερες κόγχες της πρόθεσης και του διακονικού τις βρίσκουμε όχι στον ανατολικό τοίχο αλλά συμμετρικά ανοιγμένες στα εκεί άκρα των δύο πλάγιων Στους πλάγιους τοίχους είναι εντοιχισμένα ηχητικά αγγεία. Η εκκλησία είχε παλιά τοιχογραφίες αλλά σώζονται μόνο στον τρούλλο και στα δύο ανατολικά λοφία. Υπάρχει ξυλόγλυπτο τέμπλο. Το δάπεδο είναι στρωμένο με τσιμέντο και η στέγη επίσης η οποία παλιά ήταν με σχιστόπλακες.
Lampo (αντιτορπιλικό, 1931)
Περιγραφή
Ο κύριος οπλισμός των αντιτορπιλικών της κλάσης αυτής αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm, εκ των οποίων τα δύο ήταν εγκατεστημένα σε πύργο μπροστά από την υπερκατασκευή και τα άλλα δύο σε πύργο πίσω της. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πυροβόλα των 40 mm και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2 mm. Επίσης υπήρχαν δύο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Παρόλο που δεν διέθεταν σόναρ ώστε να μπορούν να δράσουν ως ανθυποβρυχιακά, διέθεταν εκτοξευτές βομβών βυθού ενώ μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν και 52 νάρκες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Lampo ξεκίνησε στις εγκαταστάσεις της Officine & Cantieri Partenopei στη Νάπολη στις 30&nbspΙανουαρίου 1930. Καθελκύστηκε στις 26&nbspΙουλίου 1931 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 13&nbspΑυγούστου 1932.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Folgore Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Αυτοκράτορας Γκο-Σιρακάβα
Ο Αυτοκράτορας Γκο-Σιρακάβα (後白河天皇, Go-Shirakawa-tennō, 18 Οκτωβρίου 1127 – 26 Απριλίου 1192) ήταν ο 77ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Η de jure βασιλεία του εκτείνεται από το έτος 1155 ως το 1158, να και είναι συζητήσιμο αν είχε την αυτοκρατορική εξουσία για σχεδόν 37 έτη μέσω του συστήματος ινσέι: οι μελετητές δίνουν διαφορετικές ημερομηνίες για το αν η εξουσία του μπορεί αληθινά να θεωρηθεί ως μέρος του συστήματος ινσέι, δεδομένου ότι η εξέγερση Χόγκεν υπονόμευσε την αυτοκρατορική θέση. Ωστόσο είναι ευρέως αποδεκτό ότι με την πολιτική υπερκέραση των αντιπάλων του, απέκτησε μεγαλύτερη επιρροή και δύναμη από ό,τι θα επέτρεπε η μειωμένη εξουσία του κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής.
Αυτός ο ηγεμόνας του 12ου αι. μετά το τέλος του, έλαβε το όνομά του από τον Αυτοκράτορα Σιρακάβα του 11ου αι. Γκo- (後), μεταφράζεται κυριολεκτικά ως "μετέπειτα" και έτσι, μερικές φορές αποκαλείται «Αυτοκράτορας Σιρακάβα ο Μεταγενέστερος», ή σε ορισμένες παλαιότερες πηγές αναφέρεται ως «Σιρακάβα ο δεύτερος» ή ως «Σιρακάβα Β΄».
Ασυνήθιστα, τα χρόνια της βασιλείας του Γκο-Σιρακάβα προσδιορίζονται πιο συγκεκριμένα από περισσότερα από ένα ονόματα εποχής (νενγκό): Kγιούτζου (1154–1156) και Χόγκεν (1156–1159).
Ήταν de facto ο τελευταίος αληθινός Αυτοκράτορας, πριν ο σογκούν γίνει ο πραγματικός αρχηγός της χώρας από το 1192, μετά το τέλος του, έως το 1868.
Ανάρρηση
Στις 22 Αυγούστου 1155 (Kγιούγιου 2, 23η ημέρα του 7ου μήνα), ο Αυτοκράτορας Koνόε απεβίωσε σε ηλικία 17 ετών, χωρίς να αφήσει κληρονόμους. Ακολούθησε μία διαφωνία διαδοχής: η Μπιφουκουμόν-ιν πίεσε την αξίωση της κόρης της, επίσης δύο από τους γιους τού Τόμπα ήταν οι άλλοι δύο υποψήφιοι: ο Σουτόκου και ο Γκο-Σιρακάουα. Οι δύο τελευταίοι ήταν οι μόνοι σοβαροί, δεδομένου ότι η κοινωνία του Χεϊάν ήταν θεμελιωδώς αντίθετη στην ιδέα μίας γυναίκας ηγεμόνα. Το χάσμα μεταξύ Σουτόκουκαι Γκο-Σιρακάβα χώρισε επίσης την οικογένεια Γουτζιβάρα - ο Φουτζιβάρα νο Γιορινάγκα ήταν στο πλευρό του Σουτόκου, ενώ ο Φουτζιβάρα νο Τανταμίτσι τάχθηκε στο πλευρό του Γκο-Σιρακάβα. Είναι πιθανό ο γιορινάγκα να πήρε το μέρος του Σουτόκου, καθώς του αρνήθηκαν την καθοδήγηση του διαδόχου και ένιωσε περιφρονημένος. Ο Tόμπα ήθελε τον Γκo-Σιρακάβα στον θρόνο, καθώς ήταν ο αγαπημένος του γιος, και έτσι ο Γκο-Σιρακάβα προσχώρησε με την υποστήριξή του, εκτός από αυτή του Tανταμίτσι. Σε αρκετά σύντομη σειρά, οι σύγχρονοι μελετητές υποστήριξαν ότι η διαδοχή (σένσο) ελήφθη από τον νεότερο από τους δύο, και ο Γκo-Σιρακάβα ανέβηκε στον θρόνο (σοκούι).
Ενοποιητική Ισχύς
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Η [[Εξέγερση Heiji|εξέγερση του Χέιτζι του 1160.]]
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Φωνητική ηθοποιία
δεξιά|μικρογραφία| Ηθοποιοί που μεταδίδουν μια [[Τηλεοπτικό πρόγραμμα|τηλεοπτική εκπομπή στην Κίνα, ενώ οι επισκέπτες παρακολουθούν, 1987 ]] Η φωνητική ηθοποιία (voice acting) είναι η τέχνη της παροχής φωνών για την αναπαραγωγή ενός χαρακτήρα ή για την παροχή πληροφοριών σε ένα κοινό ή χρήστη. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν κινούμενα σχέδια, αναμεταδόσεις αγώνων, εκτός σκηνής (στο παρασκήνιο) ή μη ορατοί χαρακτήρες σε διάφορα έργα μεταξύ των οποίων, τρέιλερ ταινιών, μεταγλώττιση ξένων (για τη χώρα αναμετάδοσης) ταινιών, ταινίες μικρού μήκους, τηλεοπτικά προγράμματα, διαφημίσεις, ραδιόφωνο, κωμωδίες ραδιοφώνου, βιντεοπαιχνίδια, κουκλοθέατρο, ηχητικά βιβλία (Audio Books) και ντοκιμαντέρ. Η φωνητική ηθοποιία χρησιμοποιείται επίσης για μικρά παιχνίδια ήχου κινητών ή άλλων κονσόλων χειρός.
Οι ερμηνευτές καλούνται φωνητικοί ηθοποιοί, καλλιτέχνες φωνής ή ταλέντα φωνής. Οι ρόλοι τους μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν τραγούδι, παρόλο που μερικές φορές ένας άλλος ηθοποιός φωνής μπορεί να εκτελεί ως η φωνή που τραγουδάει, αντί του ηθοποιού φωνής του χαρακτήρα. Η φωνητική ηθοποιία αναγνωρίζεται στη Βρετανία ως εξειδικευμένο δραματικό επάγγελμα, κυρίως λόγω της μακράς παράδοσης του ραδιοφωνικού δράματος του BBC.
Οι καλλιτέχνες φωνής χρησιμοποιούνται επίσης για την καταγραφή μικρών λέξεων ή συλλαβών που αναπαράγονται αργότερα από έναν υπολογιστή σε μια αυτοματοποιημένη ανακοίνωση (π.χ. μετρό, τρένα, εμπορικά κέντρα κ.α.)
Φωνές χαρακτήρων
Οι φωνές για τους χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων παρέχονται από ηθοποιούς φωνής. Για παραγωγές ζωντανής δράσης, η φωνητική ηθοποιία συχνά περιλαμβάνει την ανάγνωση κειμένων προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών, των ραδιοφωνικών αποστολέων ή τα κείμενα άλλων χαρακτήρων που ποτέ δεν εμφανίζονται στην οθόνη. Με ένα ραδιοφωνικό δράμα, υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία στην ηθοποιία φωνής, επειδή δεν υπάρχει καμία ανάγκη να ταιριάζουν τα λόγια με τα αρχικά λόγια ενός ηθοποιού ή χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων.
Οι παραγωγοί και οι οργανισμοί ζητάνε πολλά στυλ φωνής, όπως ακμάζουσες φωνές, οι οποίες μπορεί να είναι τέλειες για πιο δραματικές ή χαριτωμένες παραγωγές, αλλά και νεανικές φωνές που είναι τέλειες για πιο μοντέρνες διαφημίσεις.
Μερικοί απλά ακούγονται σαν κανονικοί, φυσικοί, καθημερινοί άνθρωποι και όλες αυτές οι φωνές έχουν τη θέση τους στον κόσμο της ηθοποιίας φωνής, υπό την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιούνται σωστά και στο σωστό πλαίσιο. μικρογραφία| Ηθοποιοί φωνής στη ραδιοφωνική [[σαπουνόπερα της Σιέρα Λεόνε Atunda Ayenda ]]
Αφήγηση
Στο πλαίσιο της φωνητικής ηθοποιίας, η αφήγηση είναι η χρήση προφορικού σχολιασμού για να μεταδοθεί μια ιστορία σε ένα ακροατήριο. Ένας αφηγητής είναι ένας προσωπικός χαρακτήρας ή μια μη προσωπική φωνή που αναπτύσσει ο δημιουργός της ιστορίας για να παρέχει πληροφορίες στο ακροατήριο, ιδιαίτερα για την πλοκή ενός έργου. Ο ηθοποιός φωνής που δρα ως αφηγητής είναι υπεύθυνος για τη σωστή εκτέλεση των λόγων που του έχουν δοθεί.
Στις παραδοσιακές λογοτεχνικές αφηγήσεις (όπως τα μυθιστορήματα, τα διηγήματα και τα απομνημονεύματα), η αφήγηση είναι ένα απαραίτητο λογοτεχνικό στοιχείο. Σε άλλα είδη (κυρίως μη λογοτεχνικών) αφηγήσεων, όπως θεατρικά έργα, τηλεοπτικές εκπομπές, βιντεοπαιχνίδια και ταινίες, η αφήγηση είναι απλώς προαιρετική.
Εμπόριο
Μία από τις συνηθέστερες χρήσεις φωνητικής ηθοποιίας είναι η εμπορική διαφήμιση. Ο ηθοποιός φωνής προσλαμβάνεται για να πει ένα μήνυμα που σχετίζεται με τη διαφήμιση. Αυτό συμβαίνει σε πολλές κατηγορίες όπως: τηλεόραση, ραδιόφωνο, κινηματογράφο και διαδικτυακή διαφήμιση. Οι κατηγορίες είναι όλες διαφορετικών στυλ από μόνες τους. Παραδείγματος χάριν, οι τηλεοπτικές διαφημίσεις τείνουν να εκφράζονται με ένα ομαλό μοτίβο καμπυλότητας (ή μοτίβο προσωδίας), ενώ οι ραδιοφωνικές διαφημίσεις (ειδικά σε τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς) διαφημιστικά τείνουν να εκφωνούνται με ένα πολύ ευρύ μοτίβο σε σχεδόν υπερβολικά υψηλό επίπεδο.
Οι διαφημιστές χρησιμοποιούν φωνές σε όλα τα έργα τους, από το ραδιόφωνο, μέχρι την τηλεόραση, στο διαδίκτυο και πολλά άλλα! Το σύνολο των διαφημιστικών δαπανών στο Ηνωμένο Βασίλειο προβλέπεται να είναι £21,8 δις και στην Ελλάδα να αγγίζει τα 500 εκατομμύρια ευρώ, από έρευνες του 2017.
Οι φωνές που χρησιμοποιούνται σε εμπορικές διαφημίσεις είναι επίσης η μόνη περίπτωση που αφαιρούνται οι ανάσες στο τέλος τις ηχογράφησης. Αυτό γίνεται για να εμποδίσει το κοινό να αποσπάται με οποιοδήποτε τρόπο από το εμπορικό μήνυμα που θέλει η διαφήμιση να προωθήσει.
Μετάφραση
Η μεταγλώττιση είναι ένας τύπος φωνητικής ηθοποιίας. Είναι η πρακτική της φωνητικής μετάφρασης (από φωνητικούς ηθοποιούς) που μεταβάλλει μια ταινία ξένης γλώσσας, μια ταινία τέχνης ή μια τηλεοπτική σειρά.
Η μετάφραση μέσω φωνής είναι μια τεχνική οπτικοακουστικής μετάφρασης, στην οποία, αντίθετα με το "ντουμπλάρισμα", ηχογραφούνται φωνές ηθοποιών πάνω από το αρχικό ηχητικό κομμάτι, το οποίο ακούγεται στο παρασκήνιο. Αυτή η μέθοδος μετάφρασης χρησιμοποιείται συχνότερα σε ντοκιμαντέρ και σε ειδησεογραφικά δελτία για να μεταφραστούν λέξεις από ερωτώμενους που μιλάνε ξένη, για το κοινό, γλώσσα.
Αυτόματη αντικατάσταση διαλόγου
εναλλ.=Ηθοποιοί φωνής της anime σειράς, Dragon ball Z|μικρογραφία|Ηθοποιοί φωνής της anime σειράς, [[Dragon Ball (anime)|Dragon ball Z]] Η Αυτοματοποιημένη Αντικατάσταση Διαλόγου (αγγλική συντομογραφία - ADR) είναι η διαδικασία επαναδημιουργίας διαλόγου από τον αρχικό ηθοποιό μετά τη διαδικασία των γυρισμάτων για τη βελτίωση της ποιότητας του ήχου ή την αλλαγή των διαλόγων (γνωστή και ως "looping" ή "session looping"). Η ADR χρησιμοποιείται επίσης για να αλλαχτούν τα αρχικά λόγια που έχουν εγγραφεί ώστε να διευκρινιστεί το περιεχόμενο μιας συζήτησης, να βελτιωθεί η δήλωση ή το χρονοδιάγραμμα ή να αντικατασταθεί μια φωνητική απόδοση με έμφαση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ονομάζεται επίσης "post-synchronization" (μετά τον συγχρονισμό) ή "post-sync".
Αυτοματοποιημένες ανακοινώσεις
Οι καλλιτέχνες φωνής χρησιμοποιούνται επίσης για την καταγραφή των μεμονωμένων δειγμάτων φωνής που αναπαράγονται από έναν υπολογιστή σε μια αυτοματοποιημένη ανακοίνωση. Στην απλούστερη περίπτωση, κάθε ηχογράφηση αποτελείται από μια σύντομη φράση που αναπαράγεται όταν χρειάζεται, π.χ. η ανακοίνωση "Mind the gap" (Προσοχή στο κενό) που εισήγαγε το μετρό του Λονδίνου το 1969. Σε ένα πιο περίπλοκο σύστημα, όπως ένα ρολόι ομιλίας, συναρμολογούνται από εκφράσεις από "παρά", "δεκαοκτώ" και "π.μ." Για παράδειγμα, η λέξη "δώδεκα" μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για το "δώδεκα ακριβώς" και για το "έξι και δώδεκα λεπτά".
Οι αυτοματοποιημένες ανακοινώσεις μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν μηνύματα σε αναμονή τηλεφωνικών συστημάτων και ανακοινώσεις συγκεκριμένων τοποθεσιών σε τουριστικά αξιοθέατα.
Ιαπωνία
εναλλ.=Τρεις ηθοποιοί φωνής της Munhwa Broadcasting Corporation (An Jang-hyeok, Choi Seok-pil, Jo Hyeon-jeong).|μικρογραφία|Τρεις ηθοποιοί φωνής της Munhwa Broadcasting Corporation (An Jang-hyeok, Choi Seok-pil, Jo Hyeon-jeong). Η φωνητική ηθοποιία ή αλλιώς Seiyū περιλαμβάνει την εκτέλεση φωνών χαρακτήρων σε anime, ηχητικά δράματα και βιντεοπαιχνίδια, ηχογραφήσεις σεναρίων μη Ιαπωνικών ταινιών και παροχή αφήγησης σε ντοκιμαντέρ και παρόμοια προγράμματα. Επειδή η βιομηχανία κινουμένων σχεδίων στην Ιαπωνία είναι τόσο παραγωγική, οι ηθοποιοί φωνής στην Ιαπωνία είναι σε θέση να ασκούν επαγγελματική σταδιοδρομία με το επάγγελμά τους. Οι Ιάπωνες ηθοποιοί φωνής είναι σε θέση να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για τη σταδιοδρομία τους απ' ό,τι οι ηθοποιοί φωνής σε άλλες χώρες. Η Ιαπωνία έχει περίπου 130 σχολές φωνητικής ηθοποιίας και "στρατιές" ηθοποιών φωνής, που εργάζονται για εταιρείες εκπομπών ή πρακτορεία ταλέντων. Συχνά προσελκύουν τους δικούς τους οπαδούς, οι οποίοι παρακολουθούν τα τηλεοπτικά σόου για να ακούσουν τον/την αγαπημένο/η ηθοποιό τους.
Πολλοί Ιάπωνες ηθοποιοί φωνής συχνά σχετίζονται με τη μουσική, συχνά τραγουδούν το άνοιγμα ή το κλείσιμο τηλεοπτικών προγραμμάτων στα οποία ο χαρακτήρα τους πρωταγωνιστεί, ή συμμετέχουν σε άλλα έργα όπως δράματα ήχου (που αφορούν τους ίδιους χαρακτήρες) ή τραγούδια εικόνας (τραγούδια που τραγουδιούνται για τον χαρακτήρα τους αλλά που δεν περιλαμβάνονται στο anime και αναπτύσσουν περαιτέρω τον χαρακτήρα).
Ηνωμένο Βασίλειο
Από το 1988 έως το 1994, το Ηνωμένο Βασίλειο απαγόρευσε τη μετάδοση των φωνών των ανθρώπων που συνδέονται με τη Σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία, η τηλεόραση παρακάμπτει τις αρχικές φωνές χρησιμοποιώντας τις φωνές των ηθοποιών φωνής που συγχρονίζονται με τα βίντεο των απαγορευμένων ατόμων που μιλούν.
Ηνωμένες Πολιτείες
Στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές διαφημίσεις και τα trailer κινηματογραφικών ταινιών, οι ηθοποιοί φωνής προσλαμβάνονται συχνά μέσω οργανισμών ηθοποιίας φωνής. Ο Ernie Anderson, ο David Mark, ο Don LaFontaine, ο Miguel Ferrer, ο Billy West, ο Ashton Smith και άλλοι έχουν κάνει καριέρα σε αυτόν τον τομέα.
Βραζιλία
Παρόλο που η φωνητική ηθοποιία επικρίνεται έντονα στη Βραζιλία, οι περισσότερες ταινίες στα θέατρα μεταγλωττίζονται στα πορτογαλικά και οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι προτιμούν να παρακολουθούν ταινίες στη μητρική τους γλώσσα. Η ηθοποιία φωνής στη Βραζιλία έχει αναγνωριστεί ιδιαίτερα από άλλες χώρες. Πολλοί ηθοποιοί κάνουν ακόμα και φωνές σκηνοθετών, ανθρώπους που κατευθύνουν άλλους φωνητικούς ηθοποιούς και μεταφράσεις. Για να γίνει κάποιος ηθοποιός φωνής στη Βραζιλία, πρέπει να είναι επαγγελματίας ηθοποιός και να παρακολουθήσει μαθήματα "ντούμπλας". Διασημότητες στη Βραζιλία έχουν κάνει φωνητικά έργα, παρόλο που στους Βραζιλιάνους γενικά δεν αρέσει όταν διασημότητες που δεν είναι ηθοποιοί κάνουν ηθοποιία φωνής.
Κολομβία
Καθώς τα Κολομβιανά Ισπανικά θεωρούνται μία από τις πιο καθαρές μορφές των Ισπανικών, ένας μεγάλος αριθμών ηθοποιών φωνής χρησιμοποιούνται από ντόπια φωνητικά ταλέντα. Με βάση τον Alexander Torrenegra οι υπηρεσίες των ηθοποιών φωνής στην Κολομβία είναι αρκετά γνωστές και συχνά κυμαίνονται μεταξύ της μεταγλώττισης και συγχρονισμού φωνών.
Φωνητική Ηθοποιία σε βιντεοπαιχνίδια
Σε πολλές από τις κύριες χώρες παραγωγής παιχνιδιών, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία, οι ηθοποιοί συχνά δίνουν τις φωνές τους σε χαρακτήρες σε παιχνίδια και μερικοί έχουν κάνει καριέρα με αυτό. Τα ονόματά τους έχουν μερικές φορές συνδεθεί με ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα που έχουν δανείσει τη φωνή τους. Μεταξύ των πολλών γνωστών ηθοποιών φωνής βιντεοπαιχνιδιών είναι: Maaya Sakamoto (η ιαπωνική φωνή για το Final Fantasy XIII της χαρακτήρα Lightning), Tatsuhisa Suzuki (η φωνή του Noctis Lucis Caelum στο Final Fantasy XV), Miyu Irino (η ιαπωνική φωνή της Sora στη σειρά Kingdom Hearts), Τρόι Μπέικερ (Αγγλικά Snow Villiers, φωνή Joel από το The Last of Us, o David Hayter (o Solid Snake και o Big Boss του Metal Gear), o David Bateson (η φωνή του Πράκτορα 47 από το franchise Hitman) o Steve Downes και η Jen Taylor (Master Chief και Cortana από το franchise Halo), ο Nolan North (η φωνή του Nathan Drake από τα Uncharted βιντεοπαιχνίδια και του Desmond Miles από τη σειρά παιχνιδιών Assassin's Creed, ο Charles Martinet (η φωνή του Mario, του Luigi, του Baby Mario, του Baby Luigi, του Wario και του Waluigi στο franchise Mario της Nintendo ), ο Liam O'Brien (η φωνή του Caius Ballad στο Final Fantasy XIII-2 και του Πολέμου από το Darksiders) και η Jonell Elliot (η φωνή της Lara Croft από το 1999-2003).
Άλλοι ηθοποιοί που συνδέονται περισσότερο με τη βιομηχανία κινηματογράφου, ραδιοφωνίας ή τηλεόρασης έχουν επίσης δανείσει τις φωνές τους σε χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών. Αυτοί οι ηθοποιοί συμπεριλαμβάνουν τους: Mark Hamill (φωνές Τζόκερ, Wolverine και Watcher από το Darksiders ), Michael Dorn (διάφορους χαρακτήρες από το World of Warcraft και τη φωνή του Gatatog Uvenk από το Mass Effect 2), την Claudia Black (Chloe Frazer από τη δεύτερη και την τρίτη προσθήκη στη σειρά Uncharted, Η Kristen Bell (φωνή της Lucy Stillman στις τρεις πρώτες προσθήκες του franchise Assassin's Creed), DB Cooper (BioShock 2, franchise Grand Theft Auto) η Camilla Luddington (η φωνή της Lara Croft το 2013) και η Ikue Ōtani (η φωνή του Pikachu).
Παραπομπές
* * Κατηγορία:Ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Ηθοποιοί Κατηγορία:Επαγγέλματα
Τεντ Μόζμπι
Ο Θίοντορ Έβελιν Μόζμπι είναι ένας φαντασταστικός χαρακτήρας και ο πρωταγωνιστής στο αμερικανικό τηλεοπτικό sitcom How I Met Your Mother, ενσαρκωμένος από τον Τζος Ράντνορ. Ο Τεντ είναι επίσης και ο αφηγητής της σειράς από το μέλλον, εκφωνημένος από τον Μπομπ Σάγκετ, καθώς διηγείται στα παιδιά του την μακρά ιστορία του πως γνώρισε τη μητέρα τους.
Σύνοψη χαρακτήρα
Ο Τεντ είναι ο κεντρικός χαρακτήρας της σειράς. Γεννημένος στις 25 Απριλίου 1978, είναι από το Σέικερ Χάιτς του Οχάιο (όπως ο δημιουργός της σειράς Κάρτερ Μπέις). Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Γουέσλιαν (όπως ο Μπέις και ο συνδημιουργός Κρεγκ Τόμας), φαν των Eagle Scout και αρχιτέκτονας. Είναι πιθανό να συνέχισε την εκπάιδευσή του κάπου στη Νέα Υόρκη, πιθανότατα στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Όταν ο κολλητός του Μάρσαλ Έρικσεν (Τζέισον Σίγκελ) αρραβωνιάζεται στο πρώτο επεισόδιο, ο Τεντ αποφασίζει να βρει το άλλο του μισό. Αυτή η απόφαση στηρίζει τη γενική σκηνοθεσία της σειράς, καθώς και η σχέση του Τεντ με τον Μάρσαλ, τη γυναίκα του Λίλι Όλντριν (Άλισον Χάνιγκαν), την νυν-πρώην κοπέλα του Τεντ Ρόμπιν Σερμπάτσκι (Κόμπι Σμόλντερς) και τον φίλο του Μπάρνι Στίνσον (Νιλ Πάτρικ Χάρις).
Προσωπικότητα
Ο χαρακτήρας του Τεντ βασίζεται σημαντικά στον δημιουργό της σειράς Κάρτερ Μπέις, με τη σχέση του και τον συνδημιουργό Κρεγκ Τόμας να είναι η βάση για τη σχέση του Τεντ με τον Μάρσαλ. Η προσωπικότητά του είναι εν μέρει βασισμένη στον Ρος Γκέλερ από το sitcom του NBC Τα Φιλαράκια, συμπεριλαμβάνοντας το αρχικό επάγγελμα του Τεντ ως αρχαιολόγος να είναι παρόμοιο με αυτό του Ρος ως παλαιοντολόγος. Το επάγγελμά του αργότερα άλλαξε σε αρχιτέκτονας, λόγω τις δυσκολίες που είχαν οι δημιουργοί να ταιριάξουν το επάγγελμα του αρχαιολόγου στο χώρο της Νέας Υόρκης.
Ο Τεντ έχει την τάση να κάνει ρομαντικές πράξεις: για παράδειγμα, στο πρώτο επεισόδιο κλέβει ένα μπλε γαλλικό κόρνο από ένα εστιατόριο, το οποίο ήταν θέμα συζήτησης με τη Ρόμπιν στο πρώτο τους ραντεβού, και μετά την τρομάζει λέγοντας ότι είναι ερωτευμένος μαζί της. Σε ένα πάρτι Χάλογουϊν, κάθε χρόνο ντύνεται ως "χαρτί", ως ελπίδα να γνωρίσει "Την Πρόστυχη Κολοκύθα", μια γυναίκα ντυμένη κολοκύθα (με στρατηγικά τοποθετημένες τρύπες), την οποία είχε γνωρίσει κάποτε στο ίδιο πάρτι. (Ωστόσο, όταν τελικά τη γνώρισε, ανακάλυψε ότι δεν υπάρχει χημεία μεταξύ τους. )
Περιγράφει τον εαυτό του ως "μισός Εβραίος". Μια φορά, ζητωκραύγαζε για τους Cleveland Indians, όταν έπαιζαν εναντίον των New York Yankees σε έναν αγώνα μπέιζμπολ. Αυτός και ο Μάρσαλ τυχαία έγιναν συγκάτοικοι όταν ήταν πρωτοετείς στο πανεπιστήμιο, και έγιναν καλύτεροι φίλοι σε ένα μακρύ, αν και αποτυχημένο, ταξίδι με το αυτοκίνητο.
Ο Τεντ ισχυρίζεται ότι έχει να κάνει εμετό από το 1993, αν και είναι αναληθές. Ο Τεντ γνωρίζει γαλλικά και τη νοηματική γλώσσα, και έχει την ενοχλητική συνήθεια να διορθώνει κάθετι που λένε οι άνθρωποι γύρω του. Ως παιδί, είχε έναν ερευνητικό όμιλο που λεγόταν "Τα αγόρια Μόζμπι", ο οποίος συμπεριλάμβανε αυτόν και την αδερφή του, Χέδερ. O Τεντ διαβάζει και μιλά ισπανικά, αν και αδέξια. Ο Πάμπλο Νερούδα είναι ένας από τους αγαπημένους του συγγραφείς. Επίσης, αγαπάει την υψηλή τέχνη όπως κλασική λογοτεχνία και φιλοσοφία, και έχει την τάση να γίνεται βαρετός και δήθεν όταν συζητά για τέτοια θέματα.
Ρόμπιν Σερμπάτσκι
Στο πρώτο επεισόδιο, ο Τεντ γνωρίζει τη Ρόμπιν στο μπαρ Μακλάρενς, και κατευθείαν σκέφτηκε ότι είναι "η Μία" για αυτόν. Βγήκαν στο πρώτο τους ραντεβού, το οποίο χάλασε παταγωδώς, όταν της είπε ότι την ερωτεύτηκαν. Αποφάσισαν να είναι φίλοι, αλλά είχαν αισθήματα ο ένας για τον άλλον. Ο Τεντ κέρδισε τη Ρόμπιν, και ξανάρχισαν να βγαίνουν. Χώρισαν στο τέλος της δεύτερης σεζόν, όταν συνειδητοποίησαν ότι θέλουν διαφορετικά πράγματα. Ξαναγίνονται φίλοι, και γίνονται συγκάτοικοι στην τέταρτη και έβδομη σεζόν.
Κανείς όμως δεν ξεπέρασε ο ένας τον άλλον. Αυτό κορυφώθηκε στο γάμο της Ρόμπιν με τον Μπαρνι, όταν η Ρόμπιν κατάλαβε ότι ο Τεντ είναι αυτός που θα έκανε τα πάντα για εκείνη, και αποφάσισε να το σκάσει μαζί με τον Τεντ. Όμως, ο Τεντ ξέρει ότι αυτό δεν θα δουλέψει και είπε όχι στη Ρόμπιν, και την ενθάρρυνε να μείνει στο γάμο.
Ο Τεντ γνώρισε την Τρέισι την ημέρα του γάμου της Ρόμπιν, και έγινε η αγάπη της ζωής του. Όμως, πέθανε το 2024. Έξι χρόνια μετά, όταν ο Τεντ τελείωσε την ιστορία, τα παιδιά του καταλαβαίνουν ότι θέλει τη Ρόμπιν και του δίνουν την άδεια να πάει να την κερδίσει. Ωστόσο, στο εναλλακτικό τέλος της ιστορίας λέγεται ότι η Τρέισι είναι ζωντανή και ζουν μια ευτυχισμένη ζωή.
Τρέισι Μακόνελ-Μόζμπι
Ο Τεντ γνωρίζει την Τρέισι την ημέρα του γάμου της Ρόμπιν (ο τελευταίος από την παρέα που την γνωρίζει: ο Μπάρνι τη γνωρίζει έξι μήνες πριν, η Λίλι στο δρόμο για τον γάμο , ο Μάρσαλ στο δρόμο για το Πανδοχείο Φαρχάμπτον και η Ρόμπιν καιρό πριν παντρευτεί ), ένα βροχερό βράδυ, κρατώντας την κίτρινη ομπρέλα που έχαναν και έβρισκαν συνεχώς. Ήταν η ημέρα που θα έφευγε για το Σικάγο, αλλά δεν πήγε ποτέ λόγω της Τρέισι.
Μάρσαλ Έρικσεν
Ο Μάρσαλ είναι κολλητός του Τεντ. Αυτός και ο Τεντ τυχαία έγιναν συγκάτοικοι όταν ήταν πρωτοετείς στο πανεπιστήμιο, και έγιναν καλύτεροι φίλοι σε ένα μακρύ, αν και αποτυχημένο, ταξίδι με το αυτοκίνητο. Ο Μάρσαλ πάντα πίστευε ότι ο Τεντ και η Ρόμπιν θα καταλήξουν μαζί, πράγμα που έγινε. Στοιχημάτισε ακόμη με τη Λίλι για το γεγονός αυτό.
Μπάρνι Στίνσον
Ο Μπάρνι είναι ο άλλος κολλητός του Τεντ. Γνωρίστηκαν το 2001, στο μπαρ Μακλάρενς. Παρά τις διαφορετικές οπτικές γωνίες στον τρόπο ζωής, είναι καλοί φίλοι. Μαλώνουν, όταν ο Τεντ μαθαίνει ότι κοιμήθηκε με τη Ρόμπιν, αλλά τα ξαναβρίσκουν όταν ο Μπάρνι ρίσκαρε τη ζωή του για να είναι εκεί για τον Τεντ, και εμπλέχτηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Ο Τεντ μαθαίνει στον Μπάρνι πώς να είναι καλός σύντροφος της Ρόμπιν. Ο γάμος του με την Ρόμπιν επηρεάζει τη φιλία του με τον Τεντ, καθώς ο Τεντ ποτέ δεν ξεπέρασε τη Ρόμπιν, αλλά στο τέλος ξεπερνούν τις διαφορές τους και συνεχίζουν να είναι κολλητοί. Ο Τεντ είναι επίσης εκεί για τη γέννηση της κόρης του το 2020.
Λίλι Όλντριν
Η Λίλι είναι πολύ καλή φίλη του Μάρσαλ. Γνωρίστηκαν στο Πανεπιστήμιο Γουέσλιαν, μαζί με τον Μάρσαλ. Οι τρεις τους ήταν πολύ δεμένοι στο Πανεπιστήμιο. Μετά τη φοίτησή τους, μετακόμισαν και οι τρεις σε ένα διαμέρισμα της Νέας Υόρκης. Η χειριστικότητα της Λίλι αρκετές φορές έφερε σε κίνδυνο τη φιλία τους, για παράδειγμα όταν ο Τεντ έμαθε ότι αυτή χώρισε αυτόν και τη Ρόμπιν. Παρόλ' αυτά, η Λίλι το κάνει γιατί νοιάζεται για τον Τεντ και η φιλία τους παραμένει δυνατή.
Βικτόρια
Η Βικτόρια είναι η πρώην σύντροφος του Τεντ. Οι δυο τους γνωρίστηκαν σε έναν γάμο ενός γνωστού τους. Άρχισαν να βγαίνουν, όμως η Βικτόρια δέχτηκε μια δουλειά ζαχαροπλαστικής στη Γερμανία. Καθώς έφευγε για το αεροδρόμιο, ο Τεντ της πρότεινε σχέση εξ αποστάσεως. Φυσικά αυτό δεν κράτησε πολύ, γιατί ο Τεντ φίλησε τη Ρόμπιν, και έτσι χώρισαν. Έξι χρόνια μετά, ξανασυναντιούνται, και η Βικτόρια το σκάει από την ημέρα του γάμου της για τον Τεντ. Ο Τεντ της κάνει πρόταση γάμου, αλλά η Βικτόρια είπε ναι αν σταματήσει να είναι φίλος με τη Ρόμπιν. Ο Τεντ αρνείται, και είναι η τελευταία φορά που την ξαναβλέπει. Τη Βικτόρια ενσαρκώνει η Άσλεϊ Γουίλιαμς.
Στέλα Ζίνμαν
Η Στέλα είναι η πρώην αρραβωνιαστικιά του Τεντ. Είναι ιατρός στον τομέα της αφαίρεσης τατουάζ. Γνωρίστηκαν στο ιατρείο της, όταν ο Τεντ πήγε για 10 συνεδρείες ώστε να του αφαιρεθεί το τατουάζ που είχε στο κάτω τμήμα της πλάτης του. Τη ζητάει να βγουν ραντεβού, όμως αυτή αρνείται, γιατί δεν είχε χρόνο. Όμως στο τέλος την έπεισε, και έτσι βγήκαν ένα δίλεπτο ραντεβού, με δείπνο, ταινία και αποχαιρετιστήριο φιλί. Αρραβωνιάστηκαν, όταν ο Τεντ είχε μια επιθανάτια εμπειρία. Στο γάμο τους, ο Τεντ προσκαλεί τη Ρόμπιν, αλλά η Στέλα τον συμβουλεύει να μην το κάνει, γιατί είναι πρώην του. Ο Τεντ, για να της αποδείξει ότι κάνει λάθος, προσκαλεί και τον πρώην της Στέλα. Στο τέλος, η Στέλα και ο πρώην της τα ξαναβρίσκουν και ο Τεντ μένει παρατημένος στην εκκλησία. Τη Στέλα ενσαρκώνει η Σάρα Τσαλκ.
Λουκ και Πένι Μόζμπι
Ο Λουκ και η Πένι είναι τα παιδιά του Τεντ με την Τρέισι. Σε αυτούς αφηγείται την ιστορία του πώς γνώρισε τη μητέρα τους. Έξι χρόνια μετά το θάνατο της Τρέισι, τα παιδιά καταλαβαίνουν ότι έχει ακόμη αισθήματα για τη Ρόμπιν, και τον ενθαρρύνουν να πάει να την κερδίσει. Τον Λουκ ενσαρκώνει ο Ντέιβιντ Χένρι και την Πένι η Λίντσι Φονσέκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Τηλεοπτικοί χαρακτήρες
Μπλουπ
Μπλουπ ονομάστηκε υποβρύχιος ήχος εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας και υψηλού πλάτους που ανιχνεύθηκε από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ το 1997. Μέχρι το 2012, οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο ήχος προερχόταν από άγνωστο θαλάσσιο κήτος, ωστόσο η Εθνική Υπηρεσία απεφάνθη ότι τελικά πρόκειται για ήχο που παράγεται από μη τεκτονικούς κρυοσεισμούς που προέρχονται από κινήσεις παγετώνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ειρηνικός ΩκεανόςΚατηγορία:Ωκεανογραφία
Οικοδεσπότης και Φιλοξενούμενος
«Οικοδεσπότης και Φιλουξενούμενος» είναι ο τίτλος επικού ποιήματος του Γεωργιανού ποιητή, συγγραφέα και φιλόσοφου Βάζα-Πσαβέλα. Το ποίημα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1893 στην Τιφλίδα και θεωρείται «το αριστούργημα της γεωργιανής λογοτεχνίας». Είναι υποχρεωτικό ανάγνωσμα στα σχολεία της Γεωργίας. Ταινία με βάση το ποίημα γυρίστηκε το 1967 από τον Τενγκίζ Αμπουλάντζε.
Περιεχόμενο
thumb|upright|left|Χεβσουριανό χωριό thumb|right|Κίστιοι thumb|right|Το Οχυρό Λεμπισκάρι thumb|right|Ένα χεβσουριανό χωριό Αν και ο οικοδεσπότης Τζοκόλα είναι μουσουλμάνος, και ο φιλοξενούμενος του, ο Ζβιαντάουρι είναι χριστιανός, το ποίημα αναφέρεται μόνο πολύ αόριστα στις διαφορετικές θρησκευτικές και πολιτιστικές τους παραδόσεις. Ο ποιητής ενδιαφέρεται περισσότερο για την αλληλοεπικάλυψη των πεπρωμένων τους και τη μεγάλη αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετωπίζουν το αναπόφευκτο τέλος τους, αφού έχουν σπάσει το σύρμα του άγριου, αμοιβαίου μίσους μεταξύ των κοινοτήτων τους.
Ο Τζοκόλα και Ζβιαντάουρι συναντώνται τυχαία σε ένα υγρό δάσος κρατώντας κοντάρια που έμοιαζαν με δέντρα και ταλαντευόμενοι στη σκιά στο ρυθμό μιας λυπητερής ορεινής μελωδίας, καθώς και οι δύο κυνηγούν ελάφια. Αμφότεροι είναι άνθρωποι που εκτιμούν τη δράση πάνω από τα λόγια, οπότε οι κοφτές ανταλλαγές λέξεων μεταξύ τους μεταφέρουν έναν γήινο στωικισμό. Αφού ο Τζοκόλα προσκάλεσε τον νέο του σύντροφο στο σπίτι του, για να γιορτάσουν για τη λεία τους, η χαρά τους προκαλείται από ένα ανδρικό, τελετουργικό χορό.
Με τον τρόπο όλων των ειδών της εκδίκησης, τα πράγματα πέφτουν γρήγορα για αυτούς και η σύζυγος του Τζοκόλα, η Αγκάζα. Το χωριό, εξοργισμένο από την περιφρόνηση του ταμπού να μη δίνεται περιποίηση στον εχθρό, από τον Τζοκόλα, συσπειρώνεται γύρω από τον παλαίμαχο Μούσα, που ζητάει από τον Τζοκόλα να μετατρέψει τον επισκέπτη σε αυτούς. Ο αντιφρονών Τζοκόλα, ωστόσο, επικαλούμενος τη σεβαστή τοπική εντολή για ευγένεια και φιλοξενία, η οποία λέει ότι «Ο φιλοξενούμενος θα είναι ο τελευταίος που θα πεθάνει» - αρνείται.
Η κάθοδος σε καταστροφή ενορχηστρώνεται με μια παράδοξη ομορφιά. Από μια θυσία που διεξάγεται στο νεκροταφείο του χωριού με το εξοπλισμό των μαχητών στο αντίπαλο χωριό, κάθε στυλιζαρισμένη ακολουθία χτίζει υπνωτικά εκείνη την προηγούμενη. Οι χτύποι των τυμπάνων και οι φωνές κατακλύζουν περαιτέρω την ένταση.
Κείμενο και μεταφράσεις
Αυτό το ποίημα μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες, μεταξύ των οποίων: τα αγγλικά (από τους Ντόναλντ Ρέιφιλντ, την Βενέρα Ουρουσάντζε, την Λέλα Τζγκερενάια, τον Νίνο Ραμισβίλι κ.ά.), τα γαλλικά (από τον Γκαστόν Μπουατσιντζέ), τα ρωσικά (από τους Νικολάι Ζαμπολότσκι, Β. Ντερζάβιν, Όσιπ Μαντελστάμ, Μπορίς Παστερνάκ, Σ. Σπάσκι, τη Μαρίνα Τσβετάεβα, κ.ά.), τα γερμανικά, τα ισπανικά, τα ιταλικά και άλλες γλώσσες.
Το ποίημα αρχίζει ως εξής:
Το ποίημα τελειώνει ως εξής: