cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Πρίγκιπας Βάτραχος
Υπόθεση
Μια πριγκίπισσα παίζει με το χρυσό της τόπι, όταν αυτό της πέφτει μέσα σε ένα πηγάδι. Η πριγκίπισσα αρχίζει να κλαίει, όμως ένας βάτραχος της υπόσχεται να της το φέρει αν η πριγκίπισσα τον αφήσει να φάει από το πιάτο της και να κοιμηθεί στο κρεβάτι της. Η πριγκίπισσα το υπόσχεται, μα όταν ο βάτραχος βουτάει και της φέρνει το τόπι, αυτή φεύγει τρέχοντας. Όταν η πριγκίπισσα τρώει με την οικογένεια της, η πόρτα χτυπάει μια φορά και ακούγεται η φωνή του βατράχου. Η πριγκίπισσα κάνει πως δεν ακούει και αυτό επαναλαμβάνεται και δεύτερη φορά. Στην τρίτη φορά, ο βασιλιάς της λέει να ανοίξει. Ο βάτραχος της υπενθυμίζει την συμφωνία και εκείνη υποχωρεί και τον αφήνει να φάει από το πιάτο της. Ο βάτραχος ζητάει να κοιμηθεί στο κρεβάτι της. Η πριγκίπισσα βάζει τα κλάματα, γιατί την φοβίζει το κρύο δέρμα του βατράχου. Ο βασιλιάς της λέει ότι είναι μεγάλο κακό να πατάει τις συμφωνίες και ότι πρέπει να κάνει ό,τι υποσχέθηκε. Η πριγκίπισσα προσπαθεί να κλειδώσει τον βάτραχο έξω από το δωμάτιο της, μα ούτε αυτό πετυχαίνει. Ξαπλώνει και τον ανεβάζει στο κρεβάτι της. Ο βάτραχος 3 φορές ζητάει από την πριγκίπισσα να τον φέρει πιο κοντά της. Τις 2 πρώτες φορές, η πριγκίπισσα υπακούει. Στην 3, όμως, χάνει την υπομονή της και τον πετάει στον τοίχο. Τότε ο βάτραχος μεταμορφώνεται σε πρίγκιπα και της εξηγεί ότι μια μάγισσα τον είχε καταραστεί και είχε γίνει βάτραχος και μόνο μια πριγκίπισσα μπορούσε να τον πάρει από το πηγάδι. Η πριγκίπισσα δέχεται να τον παντρευτεί και το πρωί η άμαξα του πρίγκιπα φτάνει στο παλάτι για να παραλάβει το ζευγάρι. Μέσα στην άμαξα βρισκόταν και ο πιστός υπηρέτης του πρίγκιπα, ο Χανς. Αυτός είχε λυπηθεί τόσο για την μοίρα του κυρίου του, που είχε περιζώσει την καρδιά του με 3 μεταλλικές ζώνες, για να μην σπάσει από την θλίψη. Όταν βλέπει τον κύριο του, χαίρεται τόσο που οι 3 σιδερένιες ζώνες έσπασαν η μία μετά την άλλη. Έτσι, ο πρίγκιπας, η πριγκίπισσα και ο πιστός Χανς πήγαν στο παλάτι του πρίγκιπα και έζησαν ευτυχισμένοι.
Γκιγιόμ Μπυντέ
Πρωτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 26 Ιανουαρίου 1467 από οικογένεια ευγενών. Οι γονείς του Jean Budé (πεθανε το 1502) και Catherine Le Picart είχαν τιμηθεί από τον βασιλιά Κάρολο ΣΤ' της Γαλλίας κι ο πατέρας του, που συμβούλετε τον βασιλιά, είχε στην κατοχή του μεγάλη βιβλιοθήκη από την οποία ο μικρός μορφώθηκε αρχικά.
Ο Πρίγκιπας Βάτραχος
Παραλλαγές
Παρ' όλο που στην ιστορία, ο βάτραχος γίνεται πρίγκιπας όταν η πριγκίπισσα στην ιστορία τον πετάει στον τοίχο, η πιο διαδεδομένη εκδοχή λέει ότι τα μάγια λύθηκαν όταν η πριγκίπισσα φίλησε τον βάτραχο. Από αυτήν βγαίνει και το αγγλικό ρητό "Θα πρέπει να φιλήσεις πολλούς βατράχους για να βρεις τον πρίγκιπα σου". Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή, ο βάτραχος αρκεί να περάσει την νύχτα στο μαξιλάρι της πριγκίπισσας, και σύμφωνα με άλλη πρέπει το σώμα του βατράχου να καρατομηθεί.
Γκιγιόμ Μπυντέ
Στην αυλή του γάλλου βασιλιά
Το έργο που προσέδωσε μεγάλη φήμη στο Μπυντέ ήταν το De Asse et Partibus Eius (1514), μια πραγματεία για τα μέτρα, σταθμά και νομίσματα των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΒ' τον έστειλε στη Ρώμη ως πρεσβευτή στον πάπα Λέοντα Ι(1513-1521).
Διατήρησε την εύνοια και του νέου γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α', τον οποίο ο Μπυντέ συνόδευε σχεδόν σε όλα του τα ταξίδια κι έπεισε να διασώσει τα κλασσικά γράμματα της αρχαιότητας, να ιδρύσει πρώτα το Collegium Trilingue, μετά το Collège de France και τελικά το 1522 μαζί με τον Ιανό Λάσκαρι τη βιβλιοθήκη στο Φονταινεμπλώ. Εκεί εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος και διέσωσε σημαντικά χειρόγραφα σε λατινικά, εβραϊκά και ελληνικά. Ο Λάσκαρις χρησιμοποίησε σε αυτή τις γνώσεις που είχε αποκτήσει στη Φλωρεντία όταν έκανε κει το ίδιο το 1486 για τον Λαυρέντιο τον Μεγαλοπρεπή. Η βιβλιοθήκη αυτή μεταφέρθηκε αργότερα στο Παρίσι και μετεξελίχθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας.
Ο Πρίγκιπας Βάτραχος
Βασιλιάς ή Πρίγκιπας
Ένα πρόβλημα στο παραμύθι είναι ότι παρόλο που ο βάτραχος μεταμορφώθηκε σε πρίγκιπα (γερμ. Königssohn), η ιστορία φέρει τον τίτλο "Der Froschkönig", δηλαδή "Ο Βασιλιάς Βάτραχος". Οι λόγοι αυτής της διαφοράς παραμένουν άγνωστοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραμύθια των Αδελφών Γκριμ
Γκιγιόμ Μπυντέ
Προστάτης των ελληνικών γραμμάτων
Ο Μπυντέ επίσης έπεισε τον Φραγκίσκο να μην απαγορέψει την εκτύπωση βιβλίων στη Γαλλία, όπως του είχαν πει από τη Σορβόννη το 1533 για να μη διαδοθούν οι ιδέες των Μεταρρυθμιστών κατά της καθολικής εκκλησίας. Υπερασπίστηκε την ανάγκη εκμάθησης ελληνικών για να κατανοηθεί καλύτερα η εξέλιξη του χριστιανισμού, αν και κατηγορήθηκε γι' αυτό από μερικούς σαν αιρετικός.
Διατηρούσε αλληλογραφία με τον Έρασμο, ο οποίος τον θαύμαζε για τις ευρείς γνώσεις του και τον αποκάλεσε κάποτε "prodige de la France"(=πρωτοπόρο της Γαλλίας). Επίσης αλληλογραφούσε με τον Άγγλο φιλόσοφο Τόμας Μορ.
Πέθανε στο Παρίσι στις 23 Αυγούστου 1540 σε ηλικία 73 ετών. Δεν είναι μέχρι σήμερα σαφές αν είχε μείνει καθολικός, αν είχε ασπαστεί τον Προτεσταντισμό ή ακόμα και τον καλβινισμό. Το 1572 μετά τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου, μέλη της οικογένειάς του υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τη Γαλλία. Κάποιοι έφυγαν στην Ελβετία, όπου υποστήριζαν τις παραδόσεις του σπιτιού τους, ενώ άλλοι εγκαταστάθηκαν στη Σουηδία με το όνομα Budde ή Buddeus (π.χ. Johann Franz Buddeus ).
Έργα
Συνέγραψε το 1529 με παρότρυνση του Εράσμου τα Σχόλια στην ελληνική γλώσσα (Commentarii linguae Graecae), μια εκτεταμένη συλλογή λεξικογραφικών σημειώσεων που συνέβαλαν σημαντικά στη μελέτη της ελληνικής λογοτεχνίας στη Γαλλία κι ήταν για πολλά χρόνια σημείο αναφοράς για όσους μάθαιναν ελληνικά. Το Epistolae (1520) είναι μια συλλογή που περιέχει μόνο ένα μικρό κομμάτι της ογκώδους αλληλογραφίας του, γραμμένη σε άριστα Ελληνικά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τη Roberte Le Lieur όταν αυτή ήταν περίπου 15 ετών. Παιδιά τους ήταν
Πύργος του Χαϊκού
Ο Πύργος του Χαϊκού (κινέζικα: 海口塔), γνωστός και ως Πύργος του Χαϊκού 1, είναι υπό κατασκευή ουρανοξύστης στη λεωφόρο Γκουοσίνγκ, στο Χαϊκού της Χαϊνάν στην Κίνα. Μόλις ολοκληρωθεί, πρόκειται να είναι το ψηλότερο από ένα συγκρότημα δέκα κτηρίων σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Πύργοι Χαϊκού ή Διεθνές Χρηματιστηριακό Κέντρο Χαϊνάν.
Το κεντρικό κτήριο θα είναι ένας πύργος που θα αποτελείται από 94 ορόφους και θα έχει συνολικό ύψος 428 μέτρα. Το έργο αυτό θα αποτελείται από μια ομάδα δέκα κτηρίων, πέντε από τα οποία θα βρίσκονται στη βόρεια πλευρά της λεωφόρου Γκουοσίνγκ και πέντε στη νότια. Το οικόπεδο στο οποίο γίνονται οι εργασίες έχει συνολική έκταση 387.669 τετραγωνικών μέτρων.
Η κατασκευή του Πύργου του Χαϊκού ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2015 και αναμένεται να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή μέχρι το 2027.
Περιγραφή
[[Αρχείο:Haikou_Tower_location_map_-_001.png|αριστερά|μικρογραφία| A - Πύργος του Χαϊκού (η κόκκινη κουκκίδα συμβολίζει τον κύριο πύργο)
B - Οδός Λόνγκουν
C - Λεωφόρος Γκουόσινγκ
D - Κτήριο HNA
E - Οδός Χαϊφού
F - Βιβλιοθήκη Χαϊνάν
G - Κέντρο Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων Χαϊνάν
H - Μουσείο Χαϊνάν
I - Ποταμός Ναντού
J - Γέφυρα Κιόνγκζου
Η τοποθεσία
Η τοποθεσία, με το όνομα Πύργοι Χαϊκού ή Διεθνές Χρηματιστηριακό Κέντρο Χαϊνάν, βρίσκεται στη λεωφόρο Γκουοσίνγκ, ακριβώς δυτικά της οδού Χαϊφού. Χωρίζεται σε δύο μέρη: το ένα διατρέχει τη βόρειας πλευράς της λεωφόρου Γκουοσίνγκ και το άλλο, που έχει παρόμοιο μέγεθος και σχήμα, τη νότια πλευρά. Καθένα από αυτά τα τμήματα θα περιλαμβάνει πέντε κτήρια: δύο μικρά κτήρια στα δυτικά, έναν κεντρικό πύργο και δύο μικρά κτήρια στα ανατολικά. Το νότιο τμήμα θα έχει το ψηλότερο κτήριο που ονομάζεται «Πύργος του Χαϊκού 1».
Τα δέκα κτήρια θα κυμαίνονται σε ύψος από 150 έως 450 μέτρα με συνολική επιφάνεια κτηρίου 1,5 εκατομμύριο τετραγωνικά μέτρα.
Κύριος πύργος
Ο κύριος πύργος, που ονομάζεται Πύργος του Χαϊκού 1, θα έχει 94 ορόφους πάνω από το έδαφος και 2 υπόγεια, ενώ θα εξυπηρετείται από 51 ανελκυστήρες. Το κορυφαίο τμήμα του πύργου θα είναι ξενοδοχείο με κεντρικό αίθριο.
Τα κάτω δύο τρίτα του κτηρίου θα διαθέτουν 185.000 τετραγωνικά μέτρα γραφειακών χώρων, ενώ το επάνω τμήμα θα αποτελείται από 46.000 τετραγωνικά μέτρα γραφειακών χώρων.
Ο πύργος θα περιλαμβάνει 356 διαμερίσματα και 288 δωμάτια ξενοδοχείου. Θα διατίθενται συνολικά 1.952 θέσεις στάθμευσης.
Χρήση ορόφων
Οι όροφοι έχουν σχεδιαστεί για χρήση ως εξής:
Χρονοδιάγραμμα
Η κατασκευή ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015. Από τον Δεκέμβριο του 2017, είναι υπό κατασκευή τα θεμέλια από χάλυβα με τις υπέργειες κατασκευές να είναι πλέον ορατές.
Ο πύργος είναι υπό κατασκευή από το 2015 και αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το έτος 2022. Κύρια κατασκευή πύργου το 2017 (όψη από τα δυτικά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρανοξύστες στην Κίνα
ΜΕΓΚΟ ΑΒΕΕ
Η ΜΕΓΚΟ ήταν μια Ελληνική κατασκευάστρια ελαφρών οχημάτων που είχε έδρα τα Τρίκαλα. Ξεκίνησε την δραστηριότητα της το 1947 αρχικά με τρίκυκλα ποδήλατα και συνεχίζοντας το 1951 με επαγγελματικά τρίκυκλα που έφεραν μηχανές 50 - 100 cc. Χαρακτηριστικό της ανορθόδοξης σχεδίασης ήταν η οπίσθια μονή ρόδα. Το πρώτο όνομα της εταιρίας ήταν "Νίγκο", από το όνομα του ιδρυτή της εταιρίας Νίκου Γκοργκόλη.
Το 1962 αγοράστηκε μερικώς από την ΜΕΒΕΑ και η εταιρία μετονομάστηκε σε ΜΕΓΚΟ συνδυάζοντας το όνομα ΜΕΒΕΑ και Γκοργκόλης, παράγοντας πιο συμβατικά ελαφρά τρίκυκλα φορτηγά. Το 1967 η ιδιοκτησία επανήλθε εξολοκλήρου στην οικογένεια Γκοργκόλη, αν και διατηρήθηκε η μάρκα "Μέγκο". Από τότε η εταιρεία έχει κατασκευάσει μεγάλο αριθμό σκούτερ, μοτοσυκλετών και ελαφρών φορτηγών 50 κυβικών εκατοστών, χρησιμοποιώντας κυρίως μηχανές της ZF Zachs AG, καθώς επίσης και ποδήλατα. Μια μοτοσυκλέτα 125 κυβικών εκατοστών παράχθηκε επίσης το 1968. Τα σκούτερ και οι μοτοσυκλέτες με καινοτόμα σχέδια ήταν η σειρά "50S", τo "EK", το "Libra", το "Viva" και το ιδιαίτερα καινοτόμο "GP 50 Carrera". Τα προϊόντα της ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ελλάδα, και μέσα στους χρήστες της συγκαταλέγονταν και οι Δημόσιοι Οργανισμοί όπως π.χ. Τα ΕΛΤΑ, η ΕΛΑΣ και ο Ο.Τ.Ε., με μερικές εξαγωγές κυρίως στην Ολλανδία.
Η Εταιρεία αντιμετώπισε προβλήματα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 κυρίως από τις εισαγωγές μεταχειρισμένων. Η παραγωγή μοτοσυκλετών σταμάτησε το 1988 αλλά η λειτουργία της εταιρίας συνέχισε μέχρι το 1992 παρέχοντας υποστήριξη στα μοντέλα της με ανταλλακτικά. Αργότερα άλλαξε το όνομα της σε Gorgolis S.A. και έμεινε αποκλειστικά εισαγωγική εταιρεία.
Από το 1992 η εταιρία ξεκίνησε μια νέα κίνηση, δημιουργώντας θυγατρικές στην Ιαπωνία, τη Δομινικανή Δημοκρατία, τη Βενεζουέλα και την Κίνα που ασχολήθηκε με την πώληση μοτοσυκλετών. Το όνομα της είναι Nipponia (ως αναφορά στο Ιαπωνικού τύπου τεχνολογικό επίπεδο) για μια σειρά από μοτοσυκλέτες κατασκευασμένες στην Κίνα και σχεδιασμένες στην Ελλάδα. Η έδρα της Nipponia βρίσκεται στην Αθήνα, όπου γίνεται η σχεδίαση, τεχνική μελέτη, μάρκετινγκ και ο έλεγχος ποιότητας για τις κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλέτες. Η τελευταία της σειρά σχεδιάστηκε από τον Σωτήρη Κωβό, σχεδιαστή του Toyota Yaris καθώς και άλλων μοντέλων της ίδιας εταιρείας.
External links
Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Τρίκαλα Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Γιόζεφ Μέρμανς
Ο Γιόζεφ Μέρμανς (αγγλικά: Joseph Mermans, πλήρες όνομα: Josephus Antoon Louisa Mermans, 16 Φεβρουαρίου 1922 – 20 Ιανουαρίου 1996), συχνά αναφέρεται ως Γιεφ Μέρμανς ή Τζεφ Μέρμανς (Jef Mermans), ήταν Βέλγος κεντρικός επιθετικός που αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία στην Άντερλεχτ. Ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της χώρας του, είναι και ο μεγαλύτερος σκόρερ στην ιστορία του αθλήματος στο Βέλγιο έχοντας σημειώσει 518 τέρματα σε επίσημους αγώνες.
Βιογραφία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ο Μέρμανς ξεκίνησε την καριέρα του με την Τουμπάντια Μποργκερχάουτ (Tubantia FAC), ένα μικρό σωματείο σε προάστιο της Αμβέρσας στην ομάδα νέων το 1932. Πέντε χρόνια αργότερα μπήκε στην πρώτη ομάδα με την οποία σημείωσε 69 τέρματα σε 93 αγώνες πρωταθλήματος. Η πρόοδός του τράβηξε την προσοχή του ομοσπονδιακού προπονητή και ο Τζεφ επιλέχθηκε για έναν αγώνα της Β' Εθνικής ομάδας του Βελγίου απέναντι στο Λουξεμβούργο τον Ιανουάριο του 1939. Ένα μέλος του προσωπικού της Άντερλεχτ πήρε τον Μέρμανς στην ομάδα το 1942 με συνοπτικές διαδικασίες, η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου της χώρας.
Κατά την άφιξή του στη νέα του ομάδα, το πρωτάθλημα ήταν αρκετά ασταθές λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά βοήθησε την ομάδα να διατηρηθεί σε φυσιολογική λειτουργία. Στο ντεμπούτο του σημείωσε χατ τρικ, ενώ την πρώτη χρονιά (1942–43) σημείωσε 23 γκολ στο πρωτάθλημα και την επόμενη χρονιά 33 αναδεικνυόμενος για πρώτη φορά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Το 1947 ήταν ο βασικός παράγοντας στην κατάκτηση του πρώτου τίτλου του συλλόγου στην πρώτη κατηγορία καθώς σημείωσε 38 γκολ αναδεικνυόμενος δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Ήταν κορυφαίος σκόρερ στην Ευρώπη και στον κόσμο τη σεζόν 1949–50 με 37 γκολ. Στο αποκορύφωμα της καριέρας του, έλαβε προτάσεις πολλές μεγάλες ομάδες του εξωτερικού (ΑΣ Ρόμα, Ρεάλ Μαδρίτης, Ατλέτικο Μαδρίτης) αλλά τις απέρριψε όλες.
Ήταν τρεις φορές πρώτος σκόρερ στο εθνικό πρωτάθλημα μεταπολεμικά (1947, 1948, 1950) και η ευχέρεια στην επαφή του με τα δίχτυα του έδωσε το προσωνύμιο «ο βομβαρδιστής» (γαλλικά: Le Bombardier). Με προπονητή τον Άγγλο Μπιλ Γκόρμλι, ο Μέρμανς υιοθέτησε και το αγγλικό τρόπο παιχνιδιού: ικανός σουτέρ και πολύ δυνατός στο ψηλό παιχνίδι, ήταν ένας ισορροπημένος συνδυασμός τεχνικής, επιθετικής στόχευσης και θέλησης για νίκη. Κατέκτησε 7 τίτλους πρωταθλήματος και παραμένει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 343 τέρματα σε 384 αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας, ενώ συμπεριλαμβανομένων των τερμάτων του πρωταθλήματος 1944–45 που διακόπηκε 365. Η αγωνιστική του παρουσία συνδυάστηκε με την ανατροπή των ισορροπιών στο ποδόσφαιρο της χώρας με την ανάδειξη της Άντερλεχτ στην κορυφή, θέση που διατήρησε στην μετέπειτα ιστορία της.
Με την εθνική ομάδα του Βελγίου σημείωσε 27 τέρματα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 15 Δεκεμβρίου 1945 σε φιλικό αγώνα με τη Γαλλία στον οποίο το Βέλγιο πήρε τη νίκη με 2–1. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 σε δύο αγώνες. Το 1957 άφησε την Άντερλεχτ για το μικρό σύλλογο K. Olse Merksem στην πατρίδα του. Μαζί του η ομάδα προβιβάστηκε από την τρίτη στη δεύτερη κατηγορία και τερμάτισε ακόμη τέταρτη το 1960 για την πρώτη της παρουσία σε αυτό το επίπεδο. Αργότερα ο σύλλογος έδωσε το όνομα στο στάδιό της προς τιμή του. Κλείνοντας την καριέρα του ήταν δεύτερος σκόρερ της πρώτης κατηγορίας του πρωταθλήματος του Βελγίου με 343 τέρματα. Στα εγχώρια πρωταθλήματα είχε σημειώσει 475 τέρματα και συνολικά 516 σε 640 επίσημους αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ
Δήμος Βίνιανης
Ο Δήμος Βίνιανης ήταν καποδιστριακός δήμος και νυν δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Αγράφων. Βρίσκεται στο κέντρο του νομού Ευρυτανίας και είχε σαν έδρα το χωριό Κερασοχώρι. Ήταν ορεινός δήμος και συνόρευε με τον νομό Καρδίτσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 1.438 κατοίκους και έκταση 152.729 στρέμματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Β
Άπειρη παλινδρόμηση
μικρογραφία|Άπειρη παλινδρόμηση Μια άπειρη παλινδρόμηση είναι μια σειρά προτάσεων που προκύπτουν εάν η αλήθεια της πρότασης P1 απαιτεί την υποστήριξη της πρότασης P2, η αλήθεια της πρότασης P2 απαιτεί την υποστήριξη της πρότασης P3, και ούτω καθεξής, επ άπειρον.
Γίνεται διάκριση μεταξύ άπειρων παλινδρομήσεων που είναι «φαύλος κύκλος» και εκείνων που δεν είναι.
Αριστοτέλης
μικρογραφία|Ο Αριστοτέλης Ο Αριστοτέλης υπεστήριξε ότι η γνώση δεν προϋποθέτει μια άπειρη παλινδρόμηση, επειδή ορισμένη γνώση δεν εξαρτάται από την επίδειξη:
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι, λόγω της αναγκαιότητας να γνωρίζουμε τις πρωταρχικές υποθέσεις, δεν υπάρχει επιστημονική γνώση. Άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχει, αλλά ότι όλες οι αλήθειες είναι αποδείξιμες. Κανένα δόγμα δεν είναι αληθινό ή απαραίτητη λογική απαγωγή από τις υποθέσεις. Η πρώτη σχολή, υποθέτοντας ότι δεν υπάρχει τρόπος να ξέρει κανείς παρά με την απόδειξη, υποστηρίζει ότι εμπλέκεται μια άπειρη παλινδρόμηση, με την αιτιολογία ότι αν πίσω από το πρότερο δεν υπάρχει πρωτεύουσα υπόθεση, δεν θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε το μεταγενέστερο μέσω του πρότερου (το οποίο αληθεύει, γιατί δεν μπορεί κανείς να διατρέξει μια άπειρη σειρά): αν από την άλλη πλευρά - λένε - η σειρά τερματίζεται και υπάρχουν πρωτεύουσες υποθέσεις, χωρίς όμως αυτές να είναι γνωστές, επειδή είναι αναπόδεικτες, το οποίο σύμφωνα με αυτούς είναι η μόνη μορφή γνώσης. Και δεδομένου ότι δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει τις πρωταρχικές υποθέσεις, η γνώση των συμπερασμάτων που προκύπτουν από αυτά δεν είναι καθαρή επιστημονική γνώση ούτε καν γνώση με τη σημασία του όρου, αλλά στηρίζονται στην απλή εικασία ότι οι υποθέσεις αληθεύουν. Η άλλη σχολή συμφωνεί με αυτά όσον αφορά τη γνώση, θεωρώντας ότι είναι δυνατή μόνο μέσω απόδειξης, αλλά δεν βλέπουν καμία δυσκολία να υποστηρίξουν ότι όλες οι αλήθειες αποδεικνύονται, με την αιτιολογία ότι η απόδειξη μπορεί να είναι κυκλική και αμοιβαία [αντίστροφη]. Η δική μας άποψη είναι ότι δεν είναι όλες οι γνώσεις αποδείξιμες: αντίθετα, η γνώση των άμεσων υποθέσεων είναι ανεξάρτητη από την απόδειξη. (Η αναγκαιότητα αυτού είναι προφανής · διότι αφού πρέπει να γνωρίζουμε τις πρωταρχικές υποθέσεις από τις οποίες προέρχεται η απόδειξη, και δεδομένου ότι η παλινδρόμηση πρέπει να τελειώνει σε άμεσες αλήθειες, αυτές οι αλήθειες πρέπει να είναι αναπόδεικτες.) Αυτό, λοιπόν, είναι το δόγμα μας, και υποστηρίζουμε επιπλέον ότι εκτός από την επιστημονική γνώση υπάρχει και η αρχική της προέλευση που μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε τους ορισμούς.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Επιστημολογία
2553 Βίλγιεφ
Ο Βίλγιεφ (Viljev) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου και μαθηματικού Μιχαήλ Ανατόλιεβιτς Βίλγιεφ (Михаил Анатольевич Вильев, 1893-1919).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βίλγιεφ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βιλγιεφ
Παναγιώτης Κοσιώνης
Ο Παναγιώτης Κοσιώνης (21 Μαΐου 1934 - 12 Φεβρουαρίου 2008) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος, αντιδήμαρχος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Πατρών, βουλευτής Αχαΐας με το ΚΚΕ και αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Αλισσό Αχαΐας στις 21 Μαΐου 1934. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικεύτηκε στην οφθαλμολογία ασκώντας το επάγγελμα του οφθαλμιάτρου. Παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά.
Πολιτική καριέρα
Διεκδίκησε πολλές φορές το δημαρχιακό θώκο. Στις δημοτικές εκλογές του 1998 με τον συνδυασμό Πάτρα μπροστά ενωμένη και έλαβε 19.964 ψήφους, και ήταν τρίτος σε ψήφους. Στις δημοτικές εκλογές του 2002 με τον ίδιο συνδυασμό Πάτρα μπροστά ενωμένη έλαβε 16.667 ψήφους και ήταν πάλι τρίτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Σιονγκ-νου
thumb|right|300px|Με πράσινο χρώμα η επικράτεια των Σιονγκ-νου (περίπου 250 π.Χ.). Περιελάμβανε τη Μογγολία, δυτική Μαντζουρία, την Κοιλάδα Ταρίμ, ανατολικό [[Καζακστάν, ανατολικό Κιργιστάν, Εσωτερική Μογγολία, Γκανσού]]
Οι Σιονγκ-νου (κινεζικά: 匈奴, pinyin: Xiongnu, σε βιβλία στα ελληνικά απαντώνται ως Χιονγκ-νου, σωστή κινεζική ονομασία: Σιονγκ-νου) ήταν συνομοσπονδία φυλών νομάδων της Κεντρικής Ασίας στην αρχαία εποχή, που εξελίχθηκε σε γιγαντιαία αυτοκρατορία (209 π.Χ.-93 μ.Χ.). Οι περισσότερες των πληροφοριών για τους Σιονγκ-νου προέρχονται από κινεζικές πηγές. Τα λιγοστά που είναι γνωστά για τους τίτλους των ηγετών τους και τα ονόματά τους είναι αποτέλεσμα της μεταγραφής τους στην κινεζική γλώσσα.
Η ταυτότητα του εθνικού πυρήνα των Σιονγκ-νου αποτελεί ζήτημα διάφορων υποθέσεων, καθότι μόνο λίγες λέξεις, κυρίως τίτλοι και προσωπικά ονόματα, διατηρήθηκαν στις κινεζικές πηγές. Οι θεωρίες των επιστημόνων περιλαμβάνουν ιρανική, μογγολική, τουρκική, γενισιακή, ή ουραλική καταγωγή. Πιθανόν η θρησκεία τους ήταν ο Τενγκρισμός (από τη λέξη Τενγκρί που είναι το όνομα του θεού τους και σημαίνει ουρανός στα τουρκικά και μογγολικά). Το όνομα Σιονγκ-νου (που αποτελεί μεταγραφή του ονόματός τους στα κινέζικα) ίσως και να μπορεί να ταυτοπoιηθεί με τους Ούννους, αλλά οι αποδείξεις γι΄ αυτό είναι αμφισβητήσιμες.
Κινεζικές πηγές του 3ου αιώνα π.Χ. τούς αναφέρουν ως ιδρυτές μιας αυτοκρατορίας υπό τον Μοντού σαν-γιου (σαν-γιου είναι ο τίτλος που έφερε ο ηγέτης τους, ίσως συνώνυμος του αυτοκράτορα), ανώτατο ηγέτη μετά το 209 π.Χ. Η αυτοκρατορία αυτή εκτεινόταν και πέρα από τα σύνορα του σημερινού κράτους της Μογγολίας. Αφού κατανίκησαν τους πρώην αφέντες στην περιοχή, Γιουέ-τσι (ίσως οι Τόχαροι των αρχαίων συγγραφΣιβηρίαςέων), τον 2ο αιώνα π.Χ., οι Σιονγκ-νου έγιναν κυρίαρχη δύναμη στις στέπες της Κεντρικής και Ανατολικής Ασίας. Η εξουσία τους περιελάμβανε περιοχές της νότιας, Μογγολίας, δυτικής Μαντζουρίας καθώς και τις κινεζικές επαρχίες της Εσωτερικής Μογγολίας, Γκανσού και Σιντζιάνγκ.
Οι σχέσεις μεταξύ των πρώιμων κινεζικών δυναστειών και των Σιονγκ-νου ήταν πολύπλοκες, με επαναλαμβανόμενες περιόδους στρατιωτικών συγκρούσεων και πολιτικής ίντριγκας και περιόδους εμπορικών συναλλαγών, τιμητικών εκδηλώσεων και γαμήλιων συμφωνιών.
Σύντομη ιστορία
Το 209 π.Χ., ο Μοντού σαν-γιου ένωσε τις νομαδικές φυλές των στεπών βόρεια της Κίνας στην πρώτη μεγάλη αυτοκρατορία της στέπας. Σύντομα η ισχυρή κινεζική δυναστεία των Χαν τούς κατέβαλε φόρο υποτέλειας. Από το 133 π.Χ. ο Κινέζος αυτοκράτορας Ου υιοθέτησε επιθετική πολιτική επεκτείνοντας την κινεζική επιρροή δυτικά και νότια. Γύρω στο 50 μ.Χ., μετά τον δεύτερο εμφύλιο των Σιονγκ-νου, οι Νότιοι Σιονγκ-νου υποτάχθηκαν στην Κίνα ενώ οι Βόρειοι Σιονγκ-νου παρέμειναν ανεξάρτητοι. Γύρω στο 100 μ.Χ., οι Σιονγκ-νου είχαν αντικατασταθεί από τους Σιενμπέι. Υπολείμματα των Σιονγκ-νου παρέμειναν στα βόρεια σύνορα της Κίνας, και την περίοδο γύρω στο 250-450 μ.Χ. σχημάτισαν μικρής διάρκειας ζωής δυναστικά κράτη στη Βόρεια Κίνα.
Θεωρίες τουρανικής καταγωγής
Επίσης, η Κινεζική Ιστορία των Βόρειων Δυναστειών του 7ου αιώνα π.Χ. και το "Βιβλίο των Τζόου" (κινεζικό ιστορικό κείμενο), μια επιγραφή σε μια ιρανική γλώσσα, τη Σογδιανή, αναφέρει ότι οι Τούρκοι ήταν υποσύνολο των Ούννων.
Θεωρίες ιρανικής καταγωγής
Κατηγορία:Νομαδικές φυλές Κατηγορία:Κεντρική Ασία
Ευρωπαϊκή Συμφωνία
Κατά την περίοδο που ακολούθησε τους Ναπολεόντειους πολέμους δημιουργήθηκε μια άτυπης μορφής συναίνεση μεταξύ των ευρωπαϊκών δυνάμεων για το συντονισμό της δράσης τους. Αρχικός σκοπός αυτής της συναίνεσης ήταν η διατήρηση του εδαφικού και κοινωνικού καθεστώτος. Κατά τους χρόνους αυτούς ο όρος αναφερόταν και στο δικαίωμα των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων να επεμβαίνουν και να επιβάλλουν τη συλλογική τους θέληση στα άλλα κράτη, κυρίως όπου η καθεστηκυία τάξη απειλούνταν.
Οι επαναστάσεις του 1830 και του 1848 οδήγησαν στην αλλαγή της σημασίας του όρου, ο οποίος πλέον δήλωνε την αρχή της συναίνεσης των ευρωπαϊκών δυνάμεων και του συντονισμού της δράσης τους. Αυτήν πλέον την εποχή σκοπός της Συναυλίας είναι να εξασφαλίζεται η συναίνεση των δυνάμεων στις ενέργειες κάθε μιας από αυτές και κυρίως να διατηρείται η μεταξύ τους ισορροπία δυνάμεων. Το σύστημα επανήλθε κατά τους χρόνους του Μπίσμαρκ, ο οποίος κατόρθωσε να διαμορφώσει ένα πλέγμα συμμαχιών που συνέδεε τις περισσότερες από αυτές. Σταδιακά, κατά τα τέλη του 19ου αιώνα το σύστημα αρχίζει να κλονίζεται, για να ανατραπεί οριστικά στις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Ιστορία των διεθνών σχέσεων Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη
Χέρρι μετ ντε Μπλες
Ο Χέρρι μετ ντε Μπλες (φλαμανδικά: Herri met de Bles (επίσης γνωστός και ως Henri Blès, Herri de Dinant, Herry de Patinir, και Civetta, περ. 1510 - περ. 1555-1560) ήταν Φλαμανδός μανιεριστής ζωγράφος ειδικευόμενος στην τοπιογραφία, γεννημένος είτε στο Μπουβίν είτε στο Ντινάν (και οι δύο πόλεις σήμερα ανήκουν στο Βέλγιο).
Μπλάκπουλ ΦΚ
Η Μπλάκπουλ ΦΚ (αγγλικά: Blackpool F.C.) είναι ένα από τα παλιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία της Αγγλίας. Προέρχεται από την ομώνυμη πόλη και στο παρελθόν είχε αξιόλογη παρουσία στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
Χέρρι μετ ντε Μπλες
Βιογραφία
Λίγα στοιχεία είναι με βεβαιότητα γνωστά σχετικά με τον βίο του καλλιτέχνη. Πιστεύεται ότι ταυτίζεται με κάποιον Χέρρι ντε Πατινίρ, ο οποίος έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1535 ως ζωγράφος. Πιθανόν να είχε κάποια σχέση με τον επίσης τοπιογράφο Γιοάχιμ Πατινίρ, αν και δεν πρέπει να εκπαιδεύτηκε από αυτόν λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλικίας.
Ίσως να επισκέφθηκε την Ιταλία, αλλά δεν υπάρχει τεκμηριωμένη απόδειξη γι' αυτό. Το έργο του ήταν δημοφιλές στην Ιταλία, όπου ήταν γνωστός ως Civetta (= ιταλ. κουκουβάγια), λόγω της μικρής κουκουβάγιας που εμφανίζεται συχνά στους πίνακές του, συνήθως στην κουφάλα ενός δένδρου ή σε κοιλότητα ανάμεσα σε βράχια. Ο βιογράφος του 17ου αιώνα Κάρελ φαν Μάντερ θεωρούσε αυτό το μοτίβο ως την υπογραφή του. Το όνομά του, Herri met de Bles, αποδίδεται από τα φλαμανδικά ως Ο Χέρρι με τη λάμψη και του αποδόθηκε χάρη στο χαρακτηριστικό κατάλευκο τσουλούφι στο μέτωπό του του.
Μπλάκπουλ ΦΚ
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1887 και ως έδρα χρησιμοποιεί το Bloomfield Road χωρητικότητας 9.612 θέσεων. Τα παρατσούκλια του συλλόγου είναι: ’Pool, The Seasiders, λόγω του λιμανιού και The Tangerines, από το βασικό χρώμα της φανέλας που είναι το πορτοκαλί. Το χρώμα αυτό καθιερώθηκε το 1923, έπειτα από πρόταση του διαιτητή Albert Hargreaves, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από τη φανέλα της Εθνικής Ολλανδίας, όταν διαιτήτευσε κάποιο αγώνα της.
Χέρρι μετ ντε Μπλες
Έργο
Συνέβαλε, μαζί με τον Γιοάχιμ Πατινίρ, στο ξεχωριστό ύφος της τοπιογραφίας της Αναγέννησης στον βορρά, που συνδύαζε μικρές ιστορικές ή θρησκευτικές σκηνές σε συνθέσεις με προοπτική και ατμοσφαιρικά εφέ. Και οι δύο καλλιτέχνες ζωγράφιζαν τοπία με γωνία θέασης από μεγάλο ύψος και βραχώδεις μάζες. Δεν αποσκοπούσαν στη ρεαλιστική απεικόνιση, όσο στην απόδοση της ατμόσφαιρας. Ο Χέρρι μετ ντε Μπλες περιλάμβανε πάντα μερικές μικρές μορφές, απασχολούμενες σε εργασίες εξόρυξης, ή κάποιου θρησκευτικού επεισοδίου ή σε δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, όπως οι αγροτικές εργασίες ή το εμπόριο.
Τα τοπία του διαφέρουν από του Πατινίρ σε αρκετά σημεία: Τα έργα του ντε Μπλες παρουσιάζουν τοπία στο προσκήνιο με χαλαρή σύνθεση και μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Η επιλογή των χρωμάτων είναι λιγότερο πλούσια σε σχέση με του Πατινίρ.
Μαζί με την ομάδα των καλλιτεχνών της Αμβέρσας, οπαδούς του Ιερώνυμου Μπος, στους οποίους περιλαμβάνονταν οι Γιαν Μαντάιν. Πίτερ Χάους και Γιαν Βέλλενς ντε Κοκ ο ντε Μπλες συνέχισε την παράδοση απεικόνισης φανταστικών σκηνών στον μανιερισμό του Βορρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μπλάκπουλ ΦΚ
Η πιο σημαντική στιγμή στην ιστορία της Μπλάκπουλ ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 1953 στον περίφημο τελικό του Στάνλεϊ Μάθιους, στον οποίο κέρδισε με 4-3 την Μπόλτον Γουόντερερς αν και βρέθηκε να χάνει με 1-3. Είχε άλλες τρεις παρουσίες στον τελικό χωρίς να καταφέρει να πάρει το κύπελλο. Επίσης, έφτασε κοντά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος αρκετές φορές.
Κατά καιρούς αρκετοί παίκτες της Μπλάκπουλ αγωνίστηκαν με την Εθνική Αγγλίας. Η αξιομνημόνευτη περίπτωση συνέβη το 1953, όταν τέσσερις ποδοσφαιριστές της αγωνίστηκαν με την εθνική στον ιστορικό αγώνα της εναντίον της Ουγγαρίας που οι Άγγλοι ηττήθηκαν με 3-6.
Η χειρότερη στιγμή στην ιστορία της ομάδας ήταν στο τέλος της σεζόν 1982-83. Τότε τερμάτισε τέταρτη από το τέλος της Δ΄ κατηγορίας και σώθηκε από τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες, χάρις στο σύστημα ψηφοφορίας που υπήρχε τότε για τα επαγγελματικά σωματεία που τερμάτιζαν τόσο χαμηλά.
Πρώτα χρόνια
Η Μπλάκπουλ ιδρύθηκε στις 26 Ιουλίου 1887 από μια ομάδα παικτών και φιλάθλων που αποχώρησε από τον τοπικό ποδοσφαιρικό σύλλογο St. John's F.C. Από την πρώτη σεζόν της ύπαρξής της (1887-88) η ομάδα ευτύχησε να κερδίσει δύο τίτλους: το Fylde Cup και το Lancashire Junior Cup. Την αμέσως επόμενη σεζόν έγινε ιδρυτικό μέλος της Lancashire League, στην οποία τερμάτισε στην δεύτερη θέση για τρεις συνεχόμενες χρονιές, καταφέρνοντας την τέταρτη σεζόν (1893-94) να κατακτήσει τον τίτλο.
Περίοδος μεσοπολέμου
Μετά τον πόλεμο ο σύλλογος προσέλαβε ως μάνατζερ τον Bill Norman, υπό την καθοδήγηση του οποίου τερμάτισε δυο φορές στην τέταρτη θέση, τις σεζόν 1919-20 και 1920-21. Ο Joe Lane συνέχισε να σκοράρει, πετυχαίνοντας 30 γκολ την πρώτη από τις δύο χρονιές.
Ακολούθησαν μια πολύ κακή χρονιά (19η θέση) και μια πολύ καλή (5η θέση) με τον Harry Bedford να πετυχαίνει 32 γκολ και να αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ όλων των κατηγοριών. Το 1923-24 με νέο μάνατζερ το Frank Buckley τερμάτισε στην τέταρτη θέση και ο Bedford αναδείχθηκε πάλι πρώτος σκόρερ.
Το 1924-25 τερμάτισε μόλις 17η αλλά έφτασε για πρώτη φορά ως τον τέταρτο γύρο στο Κύπελλο Αγγλίας χάνοντας 0-1 από την Μπλάκμπερν Ρόβερς. Την παράδοση με τους μεγάλους σκόρερ της ομάδας συνέχισαν: ο Billy Tremelling (1926-27: 30 γκολ) και ο Jimmy Hampson (1928-29: 40 γκολ!). Στο μεταξύ ως μάνατζερ είχε προσληφθεί ο Harry Evans, ο οποίος το 1929-30 οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και στην άνοδο στην Α΄ κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η ομάδα σημείωσε 98 γκολ και ο Hampson ξεπέρασε κάθε ρεκόρ σημειώνοντας τα 45!
Το 1935 ανέλαβε την Μπλάκπουλ ο Joe Smith, ο οποίος επρόκειτο να παραμείνει στο σύλλογο 23 χρόνια οδηγώντας τον στις πιο επιτυχημένες στιγμές του. Στη θέση του σκόρερ αναδείχθηκε το Bobby Finan με 34 γκολ (1935-36). Την επόμενη σεζόν η ομάδα ανέβηκε ξανά στην Α΄ κατηγορία τερματίζοντας δεύτερη. Τις δυο τελευταίες σεζόν πριν ξεσπάσει ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος η ομάδα δεν πέτυχε κάτι σημαντικό αλλά παρέμεινε στην Α΄.
Μεταπολεμική περίοδος
Το 1945-46 η Μπλάκπουλ αγωνίστηκε στο βόρειο όμιλο της Football League. Το 1946 υπέγραψε στην ομάδα ο Stan Mortensen, ο οποίος υπήρξε για εννιά συνεχόμενες σεζόν πρώτος σκόρερ του συλλόγου και το 1947 ήρθε στην Μπλάκπουλ ο θρύλος του αγγλικού ποδοσφαίρου, Στάνλεϊ Μάθιους. Ο Allan Brown συμπλήρωσε την επιθετική τριάδα, που επρόκειτο να αφήσει εποχή στην ιστορία του συλλόγου.
Τα επόμενα εννιά χρόνια η Μπλάκπουλ έφτασε τρεις φορές στον τελικό του Κυπέλλου. Το 1948 ηττήθηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και το 1951 από τη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Τελικά, το κατέκτησε το 1953 νικώντας την Μπόλτον Γουόντερερς με 4-3, σε έναν ιστορικό τελικό που έμεινε στην ιστορία ως ο τελικός του Στάνλεϊ Μάθιους. Ήταν η τελευταία ευκαιρία του Μάθιους να κατακτήσει το Κύπελλο Αγγλίας και παρά το ό,τι η ομάδα βρέθηκε να χάνει με 1-3, με περίτεχνες ενέργειες την οδήγησε στη νίκη.
Το 1955-56 τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα, που ήταν η υψηλότερη θέση που κατάφερε ποτέ να φτάσει. Ακολούθησαν μια τέταρτη και μια έβδομη τις επόμενες δυο σεζόν. Το Μάιο του 1958 η πιο επιτυχημένη περίοδος στην ιστορία της Μπλάκπουλ τερματίστηκε με την αποχώρηση του μάνατζερ Joe Smith έπειτα από 23 χρόνια στην ομάδα.
Τον διαδέχθηκε ο Ron Suart, παλιός παίκτης της ομάδας, με τον οποίο το 1958-59 τερμάτισε όγδοη κι έφτασε ως τον έκτο γύρο του Κυπέλλου. Επίσης, ανέδειξε ένα νέο σκόρερ, το Ray Charnley, με 20 γκολ, ο οποίος υπήρξε κορυφαίος σκόρερ της ομάδας για επτά ακόμη σεζόν.
Ακολούθησαν μέτριες χρονιές, με εξαίρεση την παρουσία στα ημιτελικά του Λιγκ Καπ το 1962-63, παρά την ένταξη στην ομάδα του διεθνή Άγγλο μέσο Άλαν Μπολ. Τελικά το 1966-67 υποβιβάστηκε έπειτα από 30 χρόνια και ο Suart αντικαταστάθηκε από έναν άλλο παλιό παίκτη, τον Stan Mortensen. Ο Mortensen οδήγησε την ομάδα στην τρίτη θέση, σε μια δραματική κούρσα ανόδου, αλλά έχασε την άνοδο στο τελευταίο λεπτό της τελευταίας αγωνιστικής από την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς λόγω χειρότερου συντελεστή τερμάτων. Το 1969 τη θέση του Μόρτενσεν πήρε ο Λες Σάνον, παλιός παίκτης της γειτονικής Μπέρνλι, ο οποίος οδήγησε την ομάδα πάλι στην Α΄ κατηγορία. Όμως, υποβιβάστηκε την αμέσως επόμενη σεζόν (1970-71) τερματίζοντας τελευταία. Ο Σάνον απομακρύνθηκε και ήρθε στην Ελλάδα, όπου διέπρεψε ως προπονητής του ΠΑΟΚ.
Στις 12 Ιουνίου 1971 η Μπλάκπουλ σημείωσε τη μοναδική διεθνή επιτυχία της, κατακτώντας το Αγγλοϊταλικό Κύπελλο (Anglo-Italian Cup) νικώντας στον τελικό την Μπολόνια με 2-1. Η σεζόν αυτή ήταν η τελευταία του Jimmy Armfield έπειτα από 17 χρόνια και 627 αγώνες.
Το 2006-07 ήταν η πιο επιτυχημένη σεζόν για την Μπλάκπουλ τα τελευταία 30 χρόνια. Στο Κύπελλο Αγγλίας έφτασε ως τον τέταρτο γύρο, έπειτα από 17 χρόνια. Στο πρωτάθλημα της League One (τρίτης κατηγορίας) τερμάτισε τρίτη έχοντας την καλύτερη επίθεση με 76 γκολ και κέρδισε μια θέση στους αγώνες κατάταξης. Απέκλεισε την Όλνταμ Αθλέτικ με 2-1, 3-1 και στον τελικό νίκησε τη Γιόβιλ Τάουν με 2-0 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Ήταν η 10η συνεχόμενη νίκη που της έδωσε την άνοδο στη δεύτερη κατηγορία (Championship) έπειτα από τρεις δεκαετίες.
Το 2021, μετά την νίκη της στον τελικό του μπαράζ ανόδου με 2-1 εναντίον της Λίνκολν, στο στάδιο Γουέμπλεϊ, η Μπλάκπουλ επανήλθε στην δεύτερη κατηγορία (Championship).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1887 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1887
IX
Η συντομογραφία λατινικών ή ελληνικών χαρακτήρων ΙΧ και Ι.Χ. μπορεί να αναφέρεται:
Δήμος Καρπενησίου (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Καρπενησίου ήταν καποδιστριακός δήμος και νυν δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Καρπενησίου. Βρίσκεται στο κέντρο του νομού Ευρυτανίας και είχε σαν έδρα του την πρωτεύουσα του νομού Καρπενήσι. Ήταν ορεινός δήμος, καθώς βρίσκεται στην νοτιοδυτική πλευρά του Βελουχιού, και συνόρευε με τον νομό Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 9.390 κατοίκους και έκταση 250.887 στρέμματα.
Ο δήμος περιελάμβανε 14 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρπενησιου
Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
Ο Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ανδραβίδας, Βουπρασίας, Κάστρου - Κυλλήνης και Λεχαινών. Η έκταση του νέου αυτού Δήμου είναι 354,12 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 21.581 κάτοικους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι τα Λεχαινά και ιστορική έδρα αποτελεί η Βάρδα.
Τοποθεσία
Ο Δήμος εκτείνεται στο βόρειο τμήμα του Νομού Ηλείας και συνορεύει με τους δήμους Ήλιδας και Πηνειού στα νότια, καθώς και με τον Νομό Αχαΐας και συγκεκριμένα με τον Δήμο Δυτικής Αχαΐας στα δυτικά.
Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονται οι εξής πόλεις και οικισμοί του πρώην δήμου Ανδραβίδας: Στον δήμο περιλαμβάνονται οι εξής πόλεις και οικισμοί του πρώην δήμου Βουπρασίας Στον δήμο περιλαμβάνονται οι εξής πόλεις και οικισμοί του πρώην δήμου Κάστρου – Κυλλήνης: Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής πόλεις και οικισμοί του πρώην δήμου Λεχαινών :
Αθλητισμός
Στον δήμο εδρεύουν 13 ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Σε παρένθεση αναγράφεται ενδεικτικά η κατηγορία στην οποία αγωνίζονται κατά την περίοδο 2011 - 2012 :
μικρογραφία|Φλαμίγκο στις αλυκές Λεχαινών
Προστατευόμενες τοποθεσίες
GR2330009: Η λιμνοθάλασσα Κοτύχι και οι αλυκές Λεχαινών είναι προστατευόμενοι βιότοποι του πανευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000 κατά μία συνολική έκταση 23,44 τ.χλμ.
Πηγές
Α *
Μάρκο Γερμανικής Νέας Γουινέας
thumb|right|320px|5 Μάρκα. Εκδόθηκε από τις αρχές της Αυστραλίας
Το μάρκο ήταν νόμισμα της Γερμανικής Νέας Γουινέας, αποικίας της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν σε χρήση από το 1884 έως και το 1911, υποδιαιρείτο σε 100 πφένιγκ, και η ισοτιμία του με το γερμανικό μάρκο, το οποίο και αυτό ήταν νόμιμο χρήμα στην αποικία, ήταν 1/1.
Ιστορικό
Αρχικά το νόμισμα που ήταν σε χρήση στην αποικία ήταν το γερμανικό μάρκο. Από το 1884 όμως κόπηκαν κέρματα για να χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά του γερμανικού μάρκου στα όρια της αποικίας. Τα κέρματα αυτά αποσύρθηκαν στις 15 Απριλίου 1911 και το γερμανικό μάρκο αποτέλεσε μέχρι και το 1915 το μόνο νόμιμο χρήμα της στην γερμανική Νέα Γουινέα.
Το 1914 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Γερμανική Νέα Γουινέα έρχεται υπό τον έλεγχο της Αυστραλίας. Το ίδιο έτος οι αρχές της Αυστραλίας εξέδωσαν χαρτονομίσματα (Treasury Note) εκφρασμένα σε μάρκα. Το 1915, το μάρκο αποσύρεται οριστικά και αντικαθίσταται από την λίρα της Αυστραλίας.
Κέρματα
Το 1894, η εταιρεία της Νέας Γουινέας (γερμ:Neuguinea-Kompagnie) εκδίδει χάλκινα κέρματα με ονομαστικές αξίες του 1, 2 και 10 πφένιγκ και ασημένια του ½ 1, 2 και 5 μάρκων και το 1885 χρυσά κέρματα με αξίες των 10 και 20 μάρκων.
Χαρτονομίσματα
Μεταξύ 1914 και 1915 η οι αρχές της Αυστραλίας τυπώνουν χαρτονομίσματα (Treasury Note) με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50 και 100 μάρκων τα οποία σήμερα είναι εξαιρετικά σπάνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Παπούα Νέα Γουινέα
Ντομινίκ Βουανέ
Η Ντομινίκ Βουανέ (1958-) είναι Γαλλίδα πολιτικός, που διετέλεσε και Υπουργός περιβάλλοντος της Γαλλίας την περιοδο 1997-2001.
Σπούδασε ιατρική και ειδικεύτηκε στην αναισθησιολογία. Από τα φοιτητικά της χρόνια, τη δεκαετία του 70, δραστηριοποιήθηκε στο οικολογικό κίνημα και στο κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στην ελεύθερη ραδιοφωνία. Υπήρξε μέλος του Μετώπου Αντιμιλιταριστικού Αγώνα και των Φίλων της Γης.
Είναι μέλος των Πράσινων από την ίδρυσή τους το 1984 με τους οποίους εξελέγη σε διάφορα αξιώματα, όπως στο ευρωκοινοβούλιο (1989), στο γαλλικό κοινοβούλιο (1997) και στη γερουσία (2004).
Αποτελεί ηγετική φυσιογνωμία του κόμματος ιδιαίτερα την δεκαετία του 90, που διατέλεσε και γραμματέας του την περίοδο 1993-1997, υπήρξε και υποψήφια των Πρασίνων στις προεδρικές εκλογές του 1995 και 2007 συγκεντρώνοντας χαμηλά ποσοστά και στις δύο περιπτώσεις 3.32% το 1995 και 1.57% το 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι οικολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι Κατηγορία:Μέλη του Ευρώπη Οικολογία - Οι Πράσινοι
Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης
Ο Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης ή Ευεργέτης ήταν αυτοκράτορας της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Δημητρίου Α' Σωτήρα και αδελφός του Δημητρίου Β' Νικάτορα. Ο Αντίοχος κυβέρνησε από το 138 μέχρι το 129 π.Χ..
Άνοδος στον θρόνο
Κατά την παιδική του ηλικία ο Αντίοχος, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Δημήτριο, κατέφυγαν στην Κύπρο, προκειμένου να γλιτώσουν από την επανάσταση που υποκίνησε κατά του πατέρα τους ο Αλέξανδρος Α' Βάλας. Τα επόμενα χρόνια η αυτοκρατορία διάνυσε μια ταραγμένη εποχή με τους βασιλείς να εναλλάσσονται στην εξουσία και τους εξωτερικούς εχθρούς να συρρικνώνουν τη χώρα. Τις μεγαλύτερες εδαφικές διεκδικήσεις είχε η Αυτοκρατορία των Πάρθων, η οποία και κατάφερε να αιχμαλωτίσει τον νόμιμο διάδοχο του θρόνου, Δημήτριο Β'.
Για το χρονικό διάστημα που ο Δημήτριος βασίλεψε, ο Αντίοχος βρισκόταν στη Σίδη, απ’ όπου προκύπτει και η επωνυμία «Σιδήτης». Όταν ο αδελφός του αιχμαλωτίστηκε από τον βασιλιά της Παρθίας, Μιθριδάτη Α', μόνος στον θρόνο ηγεμόνας έμεινε ο Διόδοτος Τρύφων. Τότε ο Αντίοχος, με την υποστήριξη διαφόρων παρατάξεων, επιτέθηκε στον Διόδοτο και τον νίκησε. Ο τελευταίος διέφυγε τη σύλληψη, αλλά τελικά αυτοκτόνησε στην πόλη της Απάμειας, αφήνοντας τον Αντίοχο κύριο του κράτους.
Μετά την άνοδό του στον θρόνο, ο Αντίοχος παντρεύτηκε την Κλεοπάτρα Θεά, βασίλισσα της Συρίας και υπό τους προηγούμενους διεκδικητές του θρόνου, η οποία, όπως αναφέρεται από κάποιους ιστορικούς, δέχτηκε να τον παντρευτεί επειδή ο σύζυγός της, Δημήτριος, είχε κατά την αιχμαλωσία του παντρευτεί μια άλλη πριγκίπισσα, τη Ροδογύνη. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Αντίοχο, που αργότερα βασίλεψε υπό το όνομα Αντίοχος Θ' Κυζικηνός.
Νικηφόρες εκστρατείες
Αφού νίκησε τον Διόδοτο ο Αντίοχος Σιδήτης στράφηκε κατά της Ιουδαίας. Μετά τον θάνατο του Αρχιερέα Σίμωνα πολιόρκησε την πόλη της Ιερουσαλήμ και έριξε τα τείχη της το 134 π.Χ. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο νέος τους επικεφαλής, Ιωάννης Υρκανός άνοιξε τον τάφο του βασιλιά Δαβίδ, αφαίρεσε τρεις χιλιάδες τάλαντα και τα έδωσε στον Αντίοχο προκειμένου να γλιτώσει η πόλη. Όπως και να έχει, προκειμένου να κερδίσει τη συμμαχία των Ιουδαίων, τους έδωσε θρησκευτική ελευθερία και αναγνώρισε τον Ιωάννη Υρκανό ως Αρχιερέα. Για τους λόγους αυτούς αναφέρεται κάποιες φορές με την επωνυμία «Ευεργέτης». Εκείνη την εποχή φρόντισε και τις διπλωματικές του σχέσεις με τη Ρώμη, αποστέλλοντας ακριβά δώρα στον Σκιπίωνα Αιμιλιανό τον Αφρικανό, που πολιορκούσε εκείνη την εποχή τη Νουμαντία.
Έχοντας ξανά την Ιουδαία υπό την επιρροή του, ο Αντίοχος διεκδίκησε τις ανατολικές επαρχίες σημειώνοντας επιτυχία. Στράφηκε κατά των Πάρθων, και για λίγο ανέκτησε τη Μεσοποταμία, τη Βαβυλωνία και τη Μηδία, αποκαθιστώντας τα παλιά σύνορα του κράτους των Σελευκιδών στο Ιράν, πριν του στήσει ενέδρα και τον σκοτώσει ο βασιλιάς των Πάρθων, Φραάτης Β'. Ο αδελφός του Δημήτριος Β' είχε στο μεταξύ αφεθεί ελεύθερος το 129 π.Χ. με την ελπίδα να προκληθεί αναταραχή στην επικράτεια των Σελευκιδών, αν και τα αδέλφια δεν συναντήθηκαν τελικά. Ο Δημήτριος Β' επέστρεψε στον θρόνο, αλλά πλέον το βασίλειό του είχε περιοριστεί στη Συρία και την Κιλικία.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες των Σελευκιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Γρηγόριος (έξαρχος)
Κατηγορία:Έξαρχοι Αφρικής
Δήμος Κτημενίων
Ο Δήμος Κτημενίων ήταν καποδιστριακός δήμος και νυν δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Καρπενησίου. Βρίσκεται στα ανατολικά του νομού Ευρυτανίας και είχε σαν έδρα το χωριό Αγία Τριάδα. Ήταν ορεινός δήμος, καθώς βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του Βελουχιού, και συνόρευε με τον νομό Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 1.168 κατοίκους και έκταση 76.824 στρέμματα.
Ο δήμος περιελάμβανε 5 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κτημενιων
Hot Potatoes
Η σειρά λογισμικού Hot Potatoes περιλαμβάνει πέντε εφαρμογές που μπορούν να δημιουργήσουν ασκήσεις για τον World Wide Web. Οι εφαρμογές είναι JCloze, JCross, JMatch, JMix και JQuiz. Υπάρχει επίσης μια έκτη εφαρμογή που λέγεται Masher, που θα μεταγλωττίσει όλες τις ασκήσεις του Hot Potatoes σε μια ενότητα.
Το Hot Potatoes δημιουργήθηκε από την ομάδα έρευνας και ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο της Βικτόρια και στο κέντρο πολυμέσων και υπολογιστών. Εμπορικές εκδοχές του λογισμικού διαχειρίζονται από την Half-Baked Software Inc. Το Hot Potatoes έγινε δωρεάν λογισμικό από τον Οκτώβριο του 2009.
Το Hot Potatoes εκδόθηκε για πρώτη φορά στην έκδοση 2.0 τον Σεπτέμβριο του 1998, στη διάσκεψη EuroCALL στο Leuven του Βελγίου.
Παραπομπές
Stewart Arneil and Martin Holmes (1998). "Hot Potatoes: Free Tools for Creating Interactive Language Exercises for the World Wide Web". Presentation, EuroCALL 1998 conference, Leuven. September 1998.
Stewart Arneil and Martin Holmes (1999). "Juggling hot potatoes: Decisions and compromises in creating authoring tools for the Web". ReCALL Journal, Vol. 11 No. 2 (Web edition ) and College and University Media Review, Vol. 6 No. 1. CUP; CCUMC. http://www.eurocall-languages.org/recall/pdf/rvol11no2.pdf. September 1999.
Stewart Arneil and Martin Holmes (2001). "Hot Potatoes, History and Future". Presentation, EuroCALL 2001 Conference, Nijmegen. http://web.uvic.ca/hrd/eurocall2001/HotPotPastFuture/PastFutureHome.htm. August 2001.
Stewart Arneil and Martin Holmes (2003). "Unicode and Software Development: Hot Potatoes Goes Multilingual". Presentation, WorldCALL 2003 Conference, Banff, Canada, May 2003; also IALLT 2003 Conference June 2003. http://web.uvic.ca/hrd/iallt2003/unicode/presentation.xml. May 2003.
Stewart Arneil and Martin Holmes (2004). "Hacking in Hot Potatoes: A little knowledge brings a lot of power". In TEL & CAL. CALL-Austria Assn.. January 2004.
Stewart Arneil and Martin Holmes (2008). "Hot Potatoes: Taking an academic software project into the commercial domain". In Aprendizaje de Lenguas Asistido por Ordenador: Herramientas de Autor para el Desarrollo de Cursos a Través de la Web, ed. Ana Gimeno Sanz, pp. 5–33. Editorial Universidad Politécnica de Valencia. http://www.upv.es/pls/obib/est_publ.FichPublica?P_ESTILO=200&P_IDIOMA=i&P_ARM=2154. http://books.google.ca/books?id=kYF1QwAACAAJ&dq=Aprendizaje+de+Lenguas+Asistido+por+Ordenador:+Herramientas+de+Autor+para+el+Desarrollo+de+Cursos+a+Trav%C3%A9s+de+la+Web&hl=en&ei=JhrpTtw0yJSIAsfP7KcM&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CDcQ6AEwAA. 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικό λογισμικό
Τώνης Μελάς
Πηγές
Δημήτριος Γκόγκας ιστότοπος http://poetryfromcyprus.blogspot.com/search/label/%CE%A4%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82%20%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AC%CF%82
Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές Κατηγορία:Κύπριοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Κύπριοι δοκιμιογράφοι
Περιφέρεια Τσούι
Η Περιφέρεια Τσούι (Чүй облусу; Чуйская область) είναι η βορειότερη Περιφέρεια (oblast) της χώρας και έχει πάρει το όνομά της από τον ομώνυμο ποταμό που την διασχίζει. Περιβάλλει ολοκληρωτικά την πόλη Μπισκέκ και συνορεύει στα βόρεια με το Καζακστάν, στα ανατολικά με την Περιφέρεια Ισσύκ-Κουλ, στα νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Ναρίν, στα νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ και  δυτικά με την Περιφέρεια Ταλάς. Το διοικητικό της κέντρο είναι η Μπισκέκ και η συνολική της έκταση είναι 19,895 τμ. Ο πληθυσμός της Περιφέρειας Τσούι εκτιμάται ότι ήταν 1.068.700 κάτοικοι τον Ιανουάριο του 2023. Στην περιφέρεια αυτή διαβιούν σημαντικές μειονότητες Ρώσων (20,8% το 2009) και Ντούνγκαν (σ.σ. τουρκόφωνοι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Κίνας που μετανάστευσαν στην Κεντρική Ασία κατά τον 18ο αιώνα) (6,2% το 2009)
Ιστορία
Το 1926, η περιοχή της σημερινής Περιφέρειας Τσούι έγινε τμήμα της νεοσύστατης Αυτόνομης Σοσιαλιστικής Σοβιετικής Δημοκρατίας της Κιργιζίας (1926–1936). Το 1939, στη θέση της, ιδρύθηκε η περιφέρεια (oblast) Φρούνζε, η οποία όμως διαλύθηκε το 1959. Το 1990 επανιδρύθηκε η σημερινή Περιφέρεια Τσούι. Στο διάστημα μεταξύ 2003 και 2006, το διοικητικό κέτρο της περιφέρειας ήταν το Τοκμόκ. Κατά τη Σοβιετική περίοδο, διάφορες βιομηχανίες μεταποίησης αγροτικών προϊόντων καθώς και άλλες βιομηχανίες ιδρύθηκαν σε όλη την περιοχή, δημιουργώντας πολλά νέα αστικά κέντρα όπως π.χ. το Τοκμάκ, το Καντ και το Καρά-Μπαλτά.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Η περιφέρεια Τσούι χωρίζεται διοικητικά σε μια πόλη περιφερειακής σημασίας (το Τοκμόκ), και οκτώ επαρχίες :