cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Παπανικολάου
Συγγραφικό Έργο
Το συγγραφικό έργο του Παπανικολάου ήταν εκτενές και πρωτότυπο και αποτελείται από 158 άρθρα και 5 συγγράμματα. Τα συγκεκριμένα συγγράμματα - ιδιαιτέρως ο περίφημος Ατλας Αποφολιδωτικής Κυτταρολογίας - εξ αιτίας και στη μεστότητα του κειμένου τους και στην άρτια εικονογράφησή τους, αποτέλεσαν βιβλία-σταθμούς. Όχι μόνο στον κλάδο της κυτταρολογίας, αλλά και, γενικότερα, σε ολόκληρη τη βιβλιογραφία της ιατρικής, του 20ού αιώνα.
Αποτίμηση Ερευνών
Ο Έλληνας επιστήμονας εργάστηκε για μισό σχεδόν αιώνα στο Ιατρικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου Κορνέλ στη Νέα Υόρκη. Στην πρωτοπορία της παγκόσμιας ιατρικής έρευνας και στις επάλξεις του διεθνούς αντικαρκινικού αγώνα, παρέμενε ένας σιωπηλός αγωνιστής του πνεύματος, επίμονος και ατάραχος, ακούραστος και ταπεινός, διατηρώντας άρρηκτους δεσμούς με την Ελλάδα. Τον ενδιέφερε η πολιτική, το πνεύμα και τα κοινωνικά ρεύματα και εκτιμούσε το εθνικό έργο του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Μάχη της Βελιάτοβας
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Γεώργιος Παπανικολάου
Αποτίμηση Ερευνών
Ο Γεώργιος Παπανικολάου προτάθηκε δύο φορές για το βραβείο Νόμπελ αλλά η επιτροπή αρνήθηκε την πρόταση, αφού δεν μπορούσε να βραβεύσει μία μέθοδο για θεραπεία, αλλά την ανακάλυψή της. Το λάθος της επιτροπής, φυσικά, σήμερα γίνεται εύκολα αντιληπτό: σύμφωνα με στατιστικές, μειώθηκαν κατά 70%, μετά την εφαρμογή του τεστ Παπανικολάου, τα κρούσματα θανάτου λόγω καρκίνου της μήτρας. Ωστόσο είναι θεμελιωτής της ειδικότητας της Κυτταρολογίας. Ο Παπανικολάου δεν πούλησε ποτέ την «πατέντα"» της ανακάλυψης αυτής, αντιθέτως την προσέφερε, στην ανθρωπότητα ολόκληρη, αφιλοκερδώς.
Διακρίσεις
Ο Γεώργιος Παπανικολάου στερήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής, απέσπασε όμως πάμπολλες τιμητικές διακρίσεις για το βαρυσήματο έργο του. Ακολουθούν ορισμένες επιγραμματικά :
Επίσης:
Προς τιμήν του
Έχουν δημιουργηθεί προτομές του:
thumb|Το Νοσοκομείο Κύμης, που φέρει το όνομα του Γεωργίου Παπανικολάου. Έχει δοθεί το όνομά του σε νοσοκομεία:
Μουσειακοί χώροι:
Γραμματόσημα:
Το δέντρο στο Κορνέλ:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Σοσιαλιστές Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Λα Μανουμπά (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Λα Μανουμπά είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βόρειο μεσόγειο τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Λα Μανουμπά. Έχει συνολική έκταση 1.137 τ.χλμ., (20ο σε έκταση), και πληθυσμό 352.400 κατοίκους (2007). Δημιουργήθηκε το 2000. Είναι το τελευταίο κυβερνείο που δημιουργήθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Ισοπροπυλομεθυλαιθέρας
Ο ισοπροπυλομεθυλαιθέρας (IsopropylMethylEther, IME) ή 2-μεθυξυπροπάνιο ή ισοπροπυλομεθυλοξείδιο είναι μια οργανική ένωση με χημικό τύπο C4H10Ο και σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHOCH3 που γράφεται επίσης συντομογραφικά iPrOMe. Είναι ένας αιθέρας. Στην εμφάνιση, στις συνηθισμένες συνθήκες (θερμοκρασία 25 °C, πίεση 1 atm), είναι ένα άχρωμο υγρό. Έχει τα ακόλουθα έξι (6) ισομερή:
Αλκυλίωση αλκολικού άλατος
Μπορεί να παραχθεί με ισοπροπυλίωση μεθανολικού άλατος (π.χ. CH3ONa) με ισοπροπυλαλογονίδιο [(CH3)2CHX] ή μεθυλίωση προπανολικού-2 άλατος [π.χ. (CH3)2CHONa] με μεθυλαλογονίδιο (CH3X) :
ή
Αυτοξείδωση
Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια :
Επίδραση οξέων
Με τη επίδραση οξέων, κλασσικών ή κατά Lewis παράγει διάφορα οξώνια, δηλαδή ασταθή και πολύ δραστικά παράγωγα του τετρασθενή O+ :
Υδρόλυση
1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς ισομοριακό μίγμα μεθανόλης κσι προπανόλης-2 :
2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται σχεδόν ισομοριακό μίγμα μεθανόλης, μεθυλοϊωδιδίου, προπανόλης-2 και ισοπροπυλοϊωδίδιου:
3. Με επίδραση θερμού υδροϊωδίου (HI) παράγεται ισομοριακό μίγμα μεθυλοϊωδίδιου, ισοπροπυλοϊωδίδιου και νερού:
Μετάθεση Wittig
Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται μεθυλοπροπανόλη-2 και αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο) :
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγεται μεθυλο(1-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας, αιθυλοϊσοπροπυλαιθέρας και μεθυλο(2-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας :
Πηγές
Κατηγορία:Διαλκυλαιθέρες
Αμπού αλ-Αταχίγια
Ο Αμπού αλ-Αταχίγια (أبو العتاهية, 748–828), πλήρες όνομα Αμπού Ισάκ Ισμαΐλ ιμπν αλ-Κασίμ ιμπν Σουγουέιντ αλ-Ανζί (أبو إسحاق إسماعيل بن القاسم بن سويد العنزي), ήταν ένας από τους κυριότερους Άραβες ποιητές της πρώιμης ισλαμικής εποχής, ένας παραγωγικός ποιητής των ασκητών που κατατάσσεται μαζί με τους Μπασάρ και Αμπού Νουβάς, τους οποίους γνώρισε. Αποκήρυξε την ποίηση για ένα διάστημα για θρησκευτικούς λόγους.
Βίος
Ο Αμπού αλ-Αταχίγια γεννήθηκε στο Αΐν αλ-Ταμρ, στην έρημο του Ιράκ, κοντά στην αλ-Ανμπάρ. Υπάρχουν δύο αναφορές στην καταγωγή του η πρώτη είναι ότι προέρχεται από τη φυλή Αναζά, και η άλλη είναι ότι η οικογένειά του ήταν μαουάλι της φυλής των Αναζά. Τα νεανικά του χρόνια τα πέρασε στην Κούφα, όπου ασχολήθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα με την πώληση κεραμικών. Κατά τη διάρκεια του χρόνου που ασχολήθηκε με την πώληση κεραμικών, παρακολούθησε τη συγκέντρωση ποιητών σε έναν διαγωνισμό και συμμετείχε σε αυτόν. Συνέθεσε εγκώμια για τον κυβερνήτη του Ταμπαριστάν, τον εμίρη Ουμάρ Ιμπν αλ-Αλά (783-4), και με αυξανόμενη φήμη, τον οδήγησε στη Βαγδάτη, την έδρα της αυλής των Αββασιδών, όπου σύντομα έγινε διάσημος για τους στίχους του, ιδίως για εκείνους που απευθύνονταν στην Ούτμπα, παλλακίδα του χαλίφη των Αββασιδών αλ-Μαχντί. Ο έρωτάς του έμεινε ανεκπλήρωτος, αν και ο αλ-Μαχντί, και μετά από αυτόν ο χαλίφης αρ-Ρασίντ, μεσολάβησαν γι' αυτόν. Αφού προσέβαλε τον χαλίφη, φυλακίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα. Πέθανε το 828 κατά τη βασιλεία του χαλίφη αλ-Μαμούν, και ο Ιμπν Αλ-Ναντίμ παραθέτει τον καδή του αλ-Κουφά Ιμπν Καμίλ ότι πέθανε την ίδια ημέρα με τον γραμματικό Αμρ ιμπν Αμπί Αμρ αλ-Σαϊμπανί και τον αυλικό μουσικό Ιμπραήμ αλ-Μαουσιλί το 828-9. Ο τάφος του βρισκόταν στις όχθες του καναλιού Ισά, απέναντι από το Κανταράτ αλ-Ζαϊγιατίν («Γέφυρα των Ελαιουργών»).
Λέρικος
Ο Λέρικος είναι παραδοσιακός ελληνικός χορός, που χορεύεται σε κύκλο. Οι χορευτές κρατούν τα χέρια στο επίπεδο των ώμων και χορεύουν αριστερόστροφα.
Αμπού αλ-Αταχίγια
Κληρονομιά
Η ποίηση του Αμπού αλ-Αταχίγια είναι αξιοσημείωτη για την αποφυγή της τεχνητότητας που ήταν σχεδόν καθολική στις μέρες του. Η παλαιότερη ποίηση της ερήμου μιμούνταν συνεχώς μέχρι εκείνη την εποχή, αν και δεν ήταν φυσική για τη ζωή της πόλης. Ο Αμπού αλ-Αταχίγια ήταν ένας από τους πρώτους που εγκατέλειψε την παλιά φόρμα της κασίντα (ελεγεία). Είχε μεγάλη ευχέρεια και χρησιμοποιούσε πολλά μέτρα. Θεωρείται επίσης ως ένας από τους πρώτους φιλοσοφικούς ποιητές των Αράβων. Μεγάλο μέρος της ποίησής του ασχολείται με την παρατήρηση της κοινής ζωής και της ηθικής, και κατά καιρούς είναι απαισιόδοξη. Ως εκ τούτου ήταν έντονα ύποπτος για αιρέσεις. Ο Ιμπν Αμπί Ταχίρ Ταϊφούρ δημοσίευσε μια ανθολογία της ποίησης του Αμπού αλ-Αταχίγια. Συμπεριλήφθηκε επίσης στην ημιτελή ανθολογία του Χαρούν ιμπν Αλί αλ-Μουνατζίμ Παραδόσεις των ποιητών, μαζί με τους σύγχρονους ποιητές Αμπού Νουβάς και Μπασάρ κ.ά. Ο βεζίρης Ιμπν Αμμάρ αλ-Τακαφί έγραψε τις Παραδόσεις για τον Αμπού αλ-Αταχίγια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άραβες ποιητές
Μπεσίκτας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Μπεσίκτας (τουρκικά: Beşiktaş Profesyonel Futbol Takımı) εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας (Süper Lig).
Ιστορία
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Μπεσίκτας ιδρύθηκε το 1911 όταν προσχώρησαν στον σύλλογο δύο τοπικές ποδοσφαιρικές ομάδες της περιοχής του Μπεσίκτας, η "Valideçeşme" και η "Basiret". Στην αρχή τα χρώματα της ομάδας ήταν το ερυθρόλευκα,αλλά το κόκκινο αντικαταστάθηκε απο το μαύρο ως ένδειξη πένθους για τις εδαφικές απώλειες της Τουρκίας στα Βαλκάνια κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους.
Η Μπεσίκτας εκείνη την εποχή ήταν ο μόνος τουρκικός αθλητικός σύλλογος της χώρας για αυτό και αγωνίστηκε σε διάφορες αθλητικές διοργανώσεις ως αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας. Ως εκ τούτου η Μπεσίκτας είναι η μόνη τουρκική ομάδα που της επιτρέπεται να φέρει στο έμβλημά της την τουρκική σημαία.
Η ομάδα μεσουράνησε στο τουρκικό ποδόσφαιρο κατά την δεκαετία του '40 και αυτό είχε ως επακόλουθο να αποκτήσει το προσωνύμιο Μαύροι Αετοί (Kara Kartallar), το οποίο καθιερώθηκε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα το 1941 και απο τότε συνοδεύει την ομάδα της Κωνσταντινούπολης.
Η Μπεσίκτας παρουσίασε ανταγωνιστικές ομάδες και κατά τις δεκαετίες του '50 και του '60 όπως και στις αρχές της δεκαετίας του '80 αλλά η η πιο επιτυχημένη περίοδος του συλλόγου είναι αναμφισβήτητα η δεκαετία του '90 όταν έχοντας στην τεχνική της ηγεσία τον Άγγλο προπονητή Γκόρντον Μάιλν (Gordon Milne) πανηγύρισε την κατάκτηση 4 πρωταθλημάτων (3 από αυτά συνεχόμενα) και 3 κυπέλλων.
Eυρωπαϊκές διοργανώσεις
Η Μπεσίκτας συμμετείχε για πρώτη φορά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις το 1959 όταν και αντιμετώπισε σε διπλές αναμετρήσεις την Ρεάλ Μαδρίτης στα πλαίσια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.Κατά καιρούς έχει βρεθεί αντιμέτωπη με μεγάλες ομάδες του ευρωπαϊκού στερεώματος όπως ο ΑΦΚ Άγιαξ, η Μπάγερν Μονάχου, η Λάτσιο, η ΑΚ Μίλαν, η Τσέλσι κ.α.
Έχει συμμετάσχει συνολικά 32 φορές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις απο τις οποίες οι 15 είναι στο Τσάμπιονς Λιγκ (58 αγώνες με 19 νίκες, 11 ισοπαλίες, 28 ήττες και τέρματα 56 υπέρ και 93 κατά ), οι 11 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (52 αγώνες με 20 νίκες , 12 ισοπαλίες , 20 ήττες και τέρματα 76 υπέρ και 68 κατά  ) και 7 στο Κύπελλο Κυπελλούχων (20 αγώνες με 4 νίκες,ισάριθμες ισοπαλίες, 12 ήττες και τέρματα 21 υπέρ και 38 κατά  ).Οι μεγαλύτερες διακρίσεις του συλλόγου σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η πρόκριση στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 1986/87 και στα προημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ τη σεζόν 2002/03.
Η ευρύτερη νίκη της Μπεσίκτας είναι το 5-0 επί της FK Sarajevo στα πλαίσια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2002/03.Άλλες σημαντικές νίκες είναι το 3-0 επί της Μπαρτσελόνα το 2001 στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ και η εκτός έδρας νίκη το 2002 επί της Τσέλσι στα πλαίσια της ίδιας διοργάνωσης.Στον αντίποδα μελανή σελίδα στην ιστορία της Μπεσίκτας αποτελεί η ήττα-ρεκόρ με 8-0 απο την Λίβερπουλ την περίοδο 2007/08.
Έδρα
thumb|280px|Το στάδιο της Μπεσίκτας "Ισμέτ Ινονού" Έδρα της Μπεσίκτας είναι το Ισμέτ Ινονού Στάντιουμ το οποίο φέρει το όνομα του δεύτερου προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, Ισμέτ Ινονού, και εγκαινιάστηκε στις 19 Μαΐου του 1947. Ο πρώτος αγώνας που διεξήχθη στο Ινονού ήταν φιλική αναμέτρηση μεταξύ της Μπεσίκτας και της σουηδικής ΑΪΚ Στοκχόλμης. Το γήπεδο ανακατασκευάστηκε το 2004 με κυριότερες αλλαγές την αφαίρεση του στίβου και την επέκταση του αγωνιστικού χώρου, καθώς και της χωρητικότητας (32.086 θέσεις). Το 2016 άνοιξε η νεά έδρα της Μπεσίκτας Vodofone Arena με 41.903 θέσεις.
Το γήπεδο βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα εύπορη και όμορφη περιοχή του Μπεσίκτας. Σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων από τον Βόσπορο και το παλάτι Ντολμά Μπαχτσέ, δεσπόζει στη πλαγιά ενός δεντροφυτευμένου λόφου. Είναι επίσης το μοναδικό γήπεδο στον κόσμο όπου ο θεατής έχει τη δυνατότητα να βλέπει δυο ηπείρους, την Ευρώπη και την Ασία.
Τρέχουσα σύνθεση
.
-
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Μάχη του Χαϊδαρίου (1826)
Η μάχη του Χαϊδαρίου ήταν ένα από τα πολεμικά επεισόδια της επανάστασης του 1821 που έλαβε χώρα μεταξύ 6-8 Αυγούστου 1826 και έληξε με υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων στην Ελευσίνα.
Πρώτη μάχη του Χαϊδαρίου
Ο Καραϊσκάκης μόλις διορίστηκε αρχιστράτηγος του στρατού της Στερεάς Ελλάδας αποβιβάστηκε με 130 άτακτους στη Σαλαμίνα, από όπου μετά από λίγο πήγε στην Ελευσίνα. Εκεί τον ακολούθησαν και άλλοι άτακτοι και σύντομα η δύναμή του ανήρθε στους 2.500. Προστέθηκαν και άλλοι 1.700 από τα Μέθανα, 70 Φιλέλληνες, και τέσσερα πυροβόλα. Στις 28 Ιουλίου αποβιβάστηκε στην Ελευσίνα και έκανε στρατόπεδο. Εκεί ήρθε ο Κιουταχής από τη Θήβα με 10.000 πεζούς και ιππείς, και 26 πυροβόλα. Ο Κιουταχής κυρίευσε την Αθήνα στις 3 Αυγούστου 1826 και ετοιμάστηκε να επιτεθεί κατά της Ακρόπολης που την υπεράσπιζε η φρουρά του Γκούρα. Στη μάχη του Χαϊδαρίου πολέμησε μαζί με το Φαβιέρο και ο Τριαντάφυλλος Λαζαρέτος ως ανθυπολοχαγός.
Ο στρατός του Καραϊσκάκη και του Φαβιέρου κινήθηκε τη νύχτα της 5ης - 6ης Αυγούστου χωρίς αποσκευές και έφτασε τα μεσάνυχτα στο Χαϊδάρι, όπου και εγκαταστάθηκαν παντού στα καίρια σημεία. Τα χαράματα της 6ης Αυγούστου οι περίπολοι των Τούρκων αναγνώρισαν τις θέσεις των Ελλήνων και τους επιτέθηκαν με ιππικό. Οι Τούρκοι αναχαιτίστηκαν και υποχώρησαν καταδιωκόμενοι άτακτα. Μετά από λίγο όμως έφτασε και το τούρκικο πεζικό και το κύριο ιππικό σώμα, τα οποία σχημάτισαν δύο φάλαγγες και επιτέθηκαν στους Έλληνες. Το ιππικό αποκρούστηκε και πάλι. Ακολούθησε το πεζικό, το οποίο αναχαιτίστηκε δύο φορές, αλλά στην τρίτη έφοδο τα ελληνικά χαρακώματα άρχισαν να κλονίζονται. Επενέβη ο λόχος των Φιλελλήνων και οι Τούρκοι ανατράπηκαν και υποχώρησαν άτακτα, καταδιωκόμενοι από Φιλέλληνες και άτακτους Έλληνες. Φτάνοντας στην πεδιάδα, οι άτακτοι σταμάτησαν αφήνοντας μόνους τους τακτικούς, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη νίκη και να επιστρέψουν στις θέσεις τους στο Χαϊδάρι.
Μετά τη μάχη αυτή, ο Καραϊσκάκης αποφάσισε να εγκαταλείψει το Χαϊδάρι και να μεταφέρει το στρατόπεδο στην Ελευσίνα.
Δεύτερη μάχη του Χαϊδαρίου
Την επόμενη μέρα έφτασαν δύο Έλληνες από την Ακρόπολη λέγοντας ότι οι Τούρκοι ετοιμάζονται να λύσουν την πολιορκία και να φύγουν. Ζήτησαν στρατό για να επιτεθεί στους αποχωρούντες Τούρκους. Ο Καραϊσκάκης λόγω της είδησης αυτής ματαίωσε τα σχέδια της μεταφοράς του στρατοπέδου στην Ελευσίνα. Η πληροφορία αυτή όμως αναδείχτηκε ανακριβής, αφού οι Τούρκοι όχι μόνο δεν αναχώρησαν, αλλά ενισχύθηκαν με 3.000 άνδρες του Ομέρ πασά από τη Χαλκίδα. Οι Έλληνες έμειναν στο Χαϊδάρι και κατέλαβαν διάφορες θέσεις. Εκεί τους βρήκαν την επόμενη μέρα οι Τούρκοι πολυαριθμότεροι, ανερχόμενοι αυτή τη φορά στις 5.000 πεζούς και ιππείς. Ο Φαβιέρος απέκρουσε την πρώτη έφοδο των Τούρκων, αλλά από παρεξήγηση και αφού τραυματίστηκε και αποχώρησε ο διοικητής Ροβέρτος άφησε ένα κενό, από το οποίο εισέβαλε το τούρκικο ιππικό και άρχισε να σπαθίζει τους τακτικούς Έλληνες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν εγκαταλείποντας τη θέση τους. Οι Τούρκοι κατέλαβαν τον λόφο και εγκαταστάθηκαν εκεί. Οι υπόλοιποι Τούρκοι αναχαιτίστηκαν από τον Καραϊσκάκη. Η μάχη κράτησε μέχρι τις δύο μ.μ.
Μετά τη λήξη της μάχης ο Καραϊσκάκης έκανε συμβούλιο και συζήτησε πάλι τη μεταφορά του στρατοπέδου στην Ελευσίνα. Για να μην δημιουργηθεί όμως η εντύπωση της ήττας, οι Έλληνες σχεδίασαν νέα νυχτερινή επίθεση κατά των Τούρκων. Οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν τα σχέδια και έτρεψαν τους Έλληνες σε φυγή.
Η άτακτη υποχώρηση των Ελλήνων συνεχίστηκε όλη τη νύχτα μέχρι που έφτασαν στην Ελευσίνα.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Χαϊδάρι
Επιχείρηση Φέλιξ
Η Επιχείρηση Φέλιξ(αγγλ.: Operation Felix) ήταν η κωδική ονομασία για μια προτεινόμενη γερμανική κατάληψη του Γιβραλτάρ κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, με την επιφύλαξη της συνεργασίας του Ισπανού δικτάκτορα Φρανσίσκο Φράνκο. Ποτέ δεν προχώρησε, κυρίως λόγω της απροθυμίας  του Φράνκο να μπει στον πόλεμο. Ο Χίτλερ δεν γνώριζε ότι ο δικός του απεσταλμένος του, ο Ναύαρχος Βίλχελμ Κανάρις, επικεφαλής της Άμπβερ (Υπηρεσία Αντικατασκοπείας), έτρεχε ένα μυστικό αντιστασιακό κίνημα και σε στενή συνεργασία με τον Φράνκο καθορίζοντας συγκεκριμένους  όρους που ο Χίτλερ ήταν βέβαιο ότι θα αρνηθεί. Αυτό θα διασφάλιζε ότι θα αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις.
Ιστορικό υποβάθρο
Μετά την πτώση της Γαλλίας τον Ιούνιο του 1940, ο Χέρμαν  Γκέρινγκ ζητήσε από τον Αδόλφο Χίτλερ να καταλάβει την Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική και όχι να εισβάλει στο  Ηνωμένο Βασίλειο. Ήδη από τον Ιούνιο του 1940 και πριν από την υπογραφή της ανακωχής με τη Γαλλία, ο Στρατηγός Χάιντς Γκουντέριαν υποστήριξε, επίσης, την κατάληψη της στρατηγικής σημασίας ναυτικής βάσης  της Βρετανίας του Γιβραλτάρ. Ο Γκουντέριαν κάλεσε ακόμη τον Χίτλερ να αναβάλει την ανακωχή, έτσι ώστε να μπορεί να περάσει μέσω της Ισπανίας με δύο μεραρχίες Πάντσερ, να πάρει το Γιβραλτάρ, και στη συνέχεια να εισβάλει στη Γαλλική Βόρεια Αφρική. Ο Στρατηγός Άλφρεντ Γιοντλ, αρχηγός του Επιτελείου Επιχειρήσεων της Ανώτατης Διοίκησης της Βέρμαχτ (OKW), παρουσίασε στον Χίτλερ ένα επίσημο σχέδιο για να κόψει τη Βρετανία από την ανατολική αυτοκρατορία της από την εισβολή της Ισπανίας, στο Γιβραλτάρ, τη Βόρεια Αφρική και τη Διώρυγα του Σουέζ, αντί να εισβάλλουν στις Βρετανικές νήσους.
Στις 12 Ιουλίου 1940 η OKW δημιουργήσε μια ειδική ομάδα για τον απαραίτητο σχεδιασμό. Στις 22 Ιουλίου, ο ναύαρχος Βίλχελμ Κανάρις, επικεφαλής της Abwehr και εμπειρογνωμων για την Ισπανία, ταξίδεψε με αρκετούς άλλους Γερμανούς αξιωματικούς στη Μαδρίτη, όπου είχε συνομιλίες με τον Ισπανό κυβερνήτη στρατηγό Φρανσίσκο Φράνκο και τον Στρατηγό Χουάν Βίγκον, τον Υπουργό πολέμου. Στη συνέχεια ταξίδεψε για την Aλτζεσίρας ,όπου έμεινε μερικές μέρες για να κάνει αναγνώριση των προσεγγίσεων στο Γιβραλτάρ, και επέστρεψε στη Γερμανία με το συμπέρασμα ότι το καθεστώς του Φράνκο ήταν απρόθυμο να μπει στον πόλεμο. Ωστόσο, έκτοτε έχει γίνει γνωστό ότι ο Κανάρις είχε κρυφά ένα κίνημα αντίστασης, και αποθαρρύνε ενεργά τον Φράνκο από την ένταξη στον Άξονα.
Η ομάδα του Κανάρις είχε εντούτοις προσδιορίσει ότι το Γιβραλτάρ θα μπορούσε να καταληφθεί μέσω της αεροπορίας που θα υποστηρίζοταν με επίθεση από το έδαφος, από τουλάχιστον με δύο συντάγματα πεζικού, τρία τάγματα μηχανικού, και 12 συντάγματα πυροβολικού. Ο Κανάρις δήλωσε ότι χωρίς με βαριά επίθεση πυροβολικού (380 χιλιοστών),το οποίο ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να γίνει στο Γιβραλτάρ, δεν θα ήταν εφικτή η επίχειρηση. Όταν αναφέρθηκε ότι ο στρατάρχης Βίλχελμ Κάιτελ, έδωσε την προσωπική του άποψη, ότι ακόμη και αν η Γερμανία ήταν σε θέση με τη συνεργασία της  Ισπανίας, να καταλάβει το Γιβραλτάρ, οι Βρετανοί θα προσγειωνόνταν στο Μαρόκο και τη Γαλλική Δυτική Αφρική.
Τον Αύγουστο, ο Κανάρις συναντήθηκε με τον κουνιάδο του Φράνκο, Ραμόν Σεράνο Σούνερ,  ο οποίος  ήταν έτοιμος να γίνει υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας. Ο Κανάρις κάλεσε τον Σεράνο Σούνερ να κάνει ό,τι μπορούσε για να πείσει τον Φράνκο να μείνει έξω από τον πόλεμο. Λίγο μετά, ο Φράνκο  έστειλε τον Σεράνο Σούνερ στο Βερολίνο  για να πάρει μια ιδέα για τη στάση του Χίτλερ, καθώς ο Κανάρις τον είχε διαβεβαίωσει ότι η Γερμανία δεν θα εκανε βιαία παρέμβαση στην Ισπανία. Όταν ο Σέρανο Σούνερ συνάντησε τον Χίτλερ στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Χίτλερ δεν έκανε στον Γερμανικό Τύπο πολύ σκληρή κριτική για την ισπανική συμμετοχή στον πόλεμο, ίσως επειδή σχεδίαζε να συναντήσει ο ίδιος τον Φράνκο πολύ σύντομα.
Ο Κανάρις συναντήθηκε με τον Φράνκο περίπου την ίδια ώρα και τον προειδοποίησε ότι εάν η Ισπανία εντάχθει στον Άξονα, τα ισπανικά νησιά, ακόμη και η ηπειρωτική Ισπανία η ίδια, θα ήταν σε κίνδυνο από μια  βρετανική επίθεση. Γνωρίζοντας ότι ο Φράνκο φοβόταν μια εχθρική εισβολή των Γερμανών στην Ισπανία, αν και αρνήθηκε να συνεργαστεί, ο Κανάρης τον ενημέρωσε ότι ο  Χίτλερ δεν είχε  καμία τέτοια πρόθεση, λόγω της προγραμματισμένης εισβολής στην Σοβιετική Ένωση. Ο Κανάρις εξέπληξε επίσης τον Φράνκο με την παραδοχή ότι ο ίδιος ήταν πεπεισμένος ότι η Γερμανία δεν θα μπορούσε να κερδίσει τελικά τον πόλεμο.
Ο Σχεδιασμός
Παρά τα προβλήματα αυτά, η γερμανική στρατιωτική ήγεσια προχώρησε για να προετοιμαστεί για μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση εναντίον του Γιβραλτάρ. Με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Φέλιξ, το σχέδιο προέβλεπε δύο σώματα του γερμανικού στρατού να εισέλθουν στην Ισπανία μέσω των Πυρηναίων. Ένα σώμα, υπό τον στρατηγό Λούντβιχ Κίμπλερ, ήταν να διασχίσει την Ισπανία και να επιτέθει μετά στο Γιβραλτάρ, ενώ το άλλο, με επικεφαλής τον Στρατηγό Ρούντολφ Σμιτ, ήταν για να εξασφαλίσει την πλευρά της αεροπορικής υποστήριξης.
Συνολικά η εντολή της Επιχείρησης Φέλιξ έπρεπε να ανατεθεί στον στρατάρχη Βάλτερ φον Ράιχεναου. Το σχέδιο επίσης έκανε αναφορά για την κατάληψη ισπανικών κτήσεων στη Βόρεια Αφρική: Ισπανικό Μαρόκο, Ρίο Ντε Όρο, και των Καναρίων Νήσων, των οποίων τα λιμάνια θα μπορούσαν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν ως βάσεις για τα γερμανικά υποβρύχια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1991
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1991 (αγγλικά: 1991 10m European Shooting Championships) ήταν η 21η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων, που διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Μάντσεστερ, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 10 αγωνίσματα, 3 ανδρών, 2 γυναικών, 3 εφήβων και 2 νεανίδων. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Σοβιετική Ένωση κατακτώντας 2 χρυσά, 4 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Γερμανία με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο και την τρίτη η Γαλλία και η Γιουγκοσλαβία με 1 χρυσό μετάλλιο έκαστη.
Ανδρών
1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Σκοποβολή το 1991 Κατηγορία:Μάντσεστερ
Σημειακά σωμάτια
Ένα σημειακό σωματίδιο ή σημειακό σωμάτιο (ιδανικό σωματίδιο ή σημειοειδές σωματίδιο αποτελεί ένα εξιδανικευμένο μοντέλο αντικειμένων που χρησιμοποιείται ευρύτατα στην Φυσική. Δεχόμαστε πως είναι ένα αντικείμενο μηδενικών διαστάσεων, έτσι ώστε να μην καταλαμβάνει χώρο και η θέση του να μπορεί να οριστεί με απόλυτη μαθηματική ακρίβεια. Ως σημειακό σωματίδιο μπορούμε να αναπαραστήσουμε οποιοδήποτε αντικείμενο του οποίου οι διαστάσεις, το σχήμα και η δομή του δεν επηρεάζουν την συμπεριφορά του σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Για παράδειγμα, από πολύ μεγάλη απόσταση οποιοδήποτε αντικείμενο μπορεί να προσεγγιστεί ως σημειακό σωματίδιο.
Σε προβλήματα βαρύτητας, μιλάμε για υλικά σημεία εννοώντας ένα σημειακό σωματίδιο μη μηδενικής μάζας, το οποίο δεν έχει άλλες ιδιότητες ή δομή. Με όμοιο τρόπο, στον ηλεκτρομαγνητισμό μιλάμε για σημειακά φορτία, ως αναπαράσταση σωματιδίων μη μηδενικού ηλεκτρικού φορτίου.
Μερικές φορές, υπό ειδικές συνθήκες, μεγάλα αντικείμενα συμπεριφέρονται ως σημειακά. Για παράδειγμα, αντικείμενα με σφαιρική συμμετρία στην κατανομή μάζας, τα οποία αλληλεπιδρούν μεταξύ τους σε τριδιάστατο χώρο με δυνάμεις βαρύτητας αντιστρόφως ανάλογες του τετραγώνου της απόστασης, συμπεριφέρονται ως σημειακά σωματίδια τα οποία βρίσκονται στο κέντρο συμμετρίας της κατανομής μάζας και έχουν όλη τη μάζα του αντικειμένου. Αυτό το κέντρο συμμετρίας της κατανομής μάζας το ονομάζουμε κέντρο μάζας.
Στην κβαντική μηχανική η ιδέα του σημειακού σωματιδίου δεν μπορεί να εφαρμοστεί ακριβώς, αφού η κλασική μηχανική προϋποθέτει την ταυτόχρονη και απόλυτη γνώση θέσης και ορμής, κάτι που περιορίζεται δραστικά σε μικροσκοπικές μάζες από την αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ.
Βιβλιογραφία
Σημειακ
Μαρία Αντωνία της Αυστρίας (1858-1883)
Η Μαρία Αντωνία, (γερμ. Maria Antonia von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Toskana, 10 Ιανουαρίου 1858 - 13 Απριλίου 1883) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Έγινε πριγκίπισσα-ηγουμένη της Θηρεσιανής Βασιλικής & Αυτοκρατορικής Μονής στο Χρανττσάνυ το διάστημα 1881-1883.
Βιογραφία
Η Μαρία Αντωνία Λεοπολδίνα Αννουντσιάτα Άννα Αμαλία Ιωσηφίνα Ιωάννα Θέκλα ήταν η πρώτη κόρη (το μόνο τέκνο από τον 1ο γάμο) του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης και της 1ης συζύγου του Άννας, κόρης του Ιωάννη της Σαξονίας.
Το 1881 ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας την τοποθέτησε πριγκίπισσα-ηγουμένη στο Βασιλικό Θηρεσιανό Ίδρυμα Ευγενών Γυναικών στο Χρανττσάνυ της Πράγας. Έγινε Κυρία 1ης τάξης του Τάγματος του Αστερόεντος Σταυρού. Ήταν συγγραφέας και εξέδωσε έργα στη Γερμανία υπό το ψευδώνυμο Άρνο. Το 1882 μετακινήθηκε στις Κάννες σε αναζήτηση καλύτερου κλίματος για τη φθίνουσα υγεία της και εγκαταστάθηκε στη Βίλα Φελίτσε. Απεβίωσε σε ηλικία 25 ετών στις Κάννες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Τοσκάνης
Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι μια θέση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που συνήθως καταλαμβάνεται από περισσότερα από ένα μέλη της Επιτροπής.
Από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, το 2009, τέθηκε σε ισχύ, ένα από αυτά είναι ex officio του Ύπατου Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, με τα υπόλοιπα μέλη να διορίζονται κατά τη διακριτική ευχέρεια του Προέδρου της Επιτροπής.
Ρόλος - Οφέλη
Κάθε Αντιπρόεδρος που καταλαμβάνει αυτή τη θέση, εκτός από το συνηθισμένο χαρτοφυλάκιο του ως Επίτροπος, έχει λίγη επιπλέον δύναμη. Μάλιστα, θεωρείται ως σημαντική θέση για διορισμούς στην Επιτροπή.
Οι μισθοί της Επιτροπής καθορίζονται ως κορυφαίοι των δημοσίων υπηρεσιών. Οι Αντιπρόεδροι λαμβάνουν το 125% (€ 22,122.10 μηνιαίως), σε σύγκριση με το 112,5% (€ 19,909.89) για τους κανονικούς Επιτρόπους και 138% (€ 24,422.80) για τον Πρόεδρο της Επιτροπής.
Ο πρώτος αντιπρόεδρος, εφόσον είναι και Ύπατος ή Ύπατη Εκπρόσωπος, λαμβάνει ποσοστό 130% (€ 23,006.98).
Πρώτος Αντιπρόεδρος
Ο Πρώτος Αντιπρόεδρος παίρνει συνήθως τον κεντρικό ρόλο αντιπροέδρου, συγκεντρώνοντας τις δραστηριότητες του Προέδρου σε περίπτωση απουσίας του. Σήμερα Πρώτος αντιπρόεδρος είναι ο Φρανς Τίμερμανς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντιπρόεδρος *
Μπράιαν Κονιέτζκο
Ο Μπράιαν Κονιέτζκο (αγγ. Bryan Konietzko) είναι σκηνοθέτης, γνωστός για τη συνεργασία με τον Μάικλ Τάντε ΝτιΜάρτινο στη σειρά Avatar: The Last Airbender. Επίσης συνεργάστηκε με το Film Roman για τις σειρές Mission Hill και King of the Hill. Μετά συνεργάστηκε με το τηλεοπτικό κανάλι Nickelodeon στις σειρές κινουμένων σχεδίων Invader Zim και Avatar: The Last Airbender. Το 2010, ο πρόεδρος της Nickelodeon, Κίμα Ζαργκάμι, δήλωσε πώς ο Κονιέτζκο και ο ΝτιΜάρτινο θα δημιουργήσουν νέα σειρά κινουμένων σχεδίων, με το όνομα Avatar: The Legend of Korra.
Ο Κονιέτζκο αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Ρόουσελ, βόρεια της Ατλάντας, και μετά φοίτησε στο Σχολείο Ζωγραφικής του Ρόουντ Άιλαντ, όπου γνώρισε τον Μάικλ Τάντε ΝτιΜάρτινο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Βασιλική Ένωσις Ελλάδος
Η Βασιλική Ένωσις Ελλάδος είναι οργάνωση βασιλοφρόνων.
Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1974, λίγο πριν το δημοψήφισμα του 1974, υπό σωματειακή μορφή, με έδρα την Αθήνα και με πρώτο της Πρόεδρο τον στρατηγό Γεώργιο Κουρούκλη. Η τότε κυβέρνηση Καραμανλή έκανε τα πάντα για να την καταργήσει, το οποίο και κατάφερε το 1978 αφού είχε λειτουργήσει πρώτα επί τετραετία.
Στην Θεσσαλονίκη είχε ιδρυθεί παράρτημα με Πρόεδρο τον δικηγόρο Οδυσσέα Τόσκα αλλά έπαυσε να λειτουργεί το 1978. Παράρτημα έχει ιδρυθεί στα Γιαννιτσά με Πρόεδρο τον Γιώργο Παπαδόπουλο. Σε όλη την Ελλάδα συνολικά λειτουργούν 42 παραρτήματα.
Λόγω πιέσεων των βασιλοφρόνων επαναλειτούργησε το ίδιο έτος. Το ίδιο συνέχισε να κάνει και η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον Νοέμβριο του 1984, την παρέπεμψε σε δίκη, αλλά η Ένωση κέρδισε την υπόθεση.
Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας
Χλωτάριος Α΄
Ο Χλωτάριος Α΄ ο Γηραιός ("Chlothar/Clotaire Ι le Vieux", Σουασόν, 497–29 Νοεμβρίου 561) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς των Φράγκων στο ένα τέταρτο (511 - 588), Βασιλιάς της Ορλεάνης (524 - 558), Βασιλιάς της Αυστρασίας (555 - 558), Βασιλιάς των Παρισίων (558), Βασιλιάς της Βουργουνδίας (534 - 561) και Βασιλιάς όλων των Φράγκων (558 - 561). Ο Χλωτάριος Α΄ ήταν ο πέμπτος και μικρότερος γιος του ηγεμόνα των Σαλίων Φράγκων Κλόβις Α΄ και ο τέταρτος με την επίσημη σύζυγο του Αγία Κλοτίλδη. Με τον θάνατο του Κλόβις Α΄ (511) οι γιοι του μοίρασαν το απέραντο βασίλειο, ο Χλωτάριος Α΄ παρέλαβε το Σουασόν με δύο μεγάλες περιοχές στη δυτική ακτή της Γαλλίας. Ο Χιλδεβέρτος Α΄ πήρε το Παρίσι, η περιοχή του έφτανε μέχρι τον ποταμό Σομ, τη Μάγχη και την Αρμορική, σημερινή Βρετάνη, ο Θευδέριχος Α΄ πήρε την Αυστρασία, την περιοχή του Μετς και του Ρενς και ο Χλωδόμηρος την Ορλεάνη (με την κοιλάδα του Λίγηρα). Τα αδέλφια απέφυγαν τις μεταξύ τους συγκρούσεις, συμμάχησαν και προχώρησαν σε εκστρατείες, κατέκτησαν πολλά ξένα εδάφη θανάτωσαν τους ηγεμόνες τους και μοίρασαν τα λάφυρα.
Τα Φραγκικά έθιμα επέτρεπαν την πολυγαμία, ήταν συνηθισμένο γεγονός οι πολλοί σύζυγοι για περισσότερους κληρονόμους, αυτό αποτελούσε ένα Σχίσμα των Μεροβιγγείων με την Καθολική εκκλησία. Ο στόχος ήταν ο έλεγχος των αχανών περιοχών και οι συμμαχίες για μεγαλύτερες κατακτήσεις. Με τη Γερμανική παράδοση οι κληρονόμοι του βασιλιά δεν ήταν τα παιδιά αλλά τα μικρότερα αδέλφια ή ξαδέλφια, ο Χλωτάριος Α΄ άλλαξε την παράδοση καθιερώνοντας τον Σαλικό νόμο σύμφωνα με τον οποίο κληρονόμος του βασιλιά ήταν ο μεγαλύτερος γιος του. Ο Σαλικός νόμος δεν εφαρμόστηκε ωστόσο πιστά με τους Μεροβιγγείους, ο μεγαλύτερος γιος ήταν ο κληρονόμος αλλά έπαιρναν και οι μικρότεροι μερίδια, το αποτέλεσμα ήταν να διασπαστεί το βασίλειο πολλές φορές.
Διαδοχή του Κλόβις Α΄
Ο όνομα του Χλωτάριου μεταφράζεται στα Φραγκικά ως "Δόξα". Με τον θάνατο του πατέρα του (27 Νοεμβρίου 511) πήρε μερίδιο την πόλη του Σουασόν που την έκανε πρωτεύουσα, πήρε επίσης τη Λαν, τη Νογιόν, το Καμπραί, το Μάαστριχτ και όλη την όχθη του ποταμού Μεύση. Ο Χλωτάριος Α΄ έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι ήταν αρκετά φιλόδοξος και στόχος του ήταν να επεκτείνει το βασίλειο. Με τον θάνατο του Κλόβις Α΄ (511) το Φραγκικό βασίλειο διανεμήθηκε ανάμεσα στον Χλωτάριο και τους μεγαλύτερους αδελφούς του Θευδέριχο, Χιλδεβέρτο και Χλωδόμηρο. Το βασίλειο μοιραζόταν σύμφωνα με τα Φραγκικά έθιμα με τα δικαιώματα της μητέρας δηλαδή σύμφωνα με τον αριθμό των συζύγων του πατέρα, κάθε σύζυγος το μοίραζε στους γιους της. Ο μεγαλύτερος αδελφός Θευδέριχος που προερχόταν από τον πρώτο γάμο του πατέρα τους κληρονόμησε το μισό βασίλειο των Φράγκων με πρωτεύουσα τη Ρενς. Το υπόλοιπο μισό βασίλειο διανεμήθηκε ανάμεσα στον Χλωτάριο και στους δυο μεγαλύτερους αδελφούς του γιους της Κλοτίλδης, ο Χιλδεβέρτος πήρε την περιοχή των Παρισίων και ο Χλωδόμηρος το Βασίλειο της Ορλεάνης. Η κληρονομιά του Χλωτάριου περιείχε δύο περιοχές, η πρώτη στη Βελγική Γαλατία αποτελούσε το Βασίλειο των Σαλίων Φράγκων με τις πόλεις Αμιένη, Αμιένη, Αράς, Σεν-Κεντέν και Τουρναί, η δεύτερη την Ακουιτανία με τις πόλεις Αζέν, Μπαζάς και Περιγκέ.
Α΄ Βουργουνδιακός Πόλεμος
thumb|250px|right|Το Φραγκικό βασίλειο (548) Ο βασιλιάς της Βουργουνδίας Γκουντομπάντ πέθανε (523) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Σιγισμόνδος της Βουργουνδίας, βαπτίστηκε Καθολικός και ακολούθησε τόσο σκληρή πολιτική εναντίον των Αρειανιστών που θανάτωσε ακόμα και τον γιο του Σίγκερικ εγγονό του Θεοδώριχου του Μέγα. Ο Σιγισμόνδος προκάλεσε τους Φράγκους να προχωρήσουν σε εκστρατεία εναντίον του, ωστόσο φοβήθηκε να δώσει μάχη και ζήτησε ειρήνη, έδωσε την κόρη του Σουαβεγκόθα σύζυγο στον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του Χλωτάριου Θευδέριχο Α΄. Με προτροπή της μητέρας τους Κλοτίλδης τα αδέλφια αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μεγάλη εκστρατεία στο Βασίλειο των Βουργουνδών, ο στρατός των Βουργουνδίων συνετρίβη, ο Σιγισμόνδος συνελήφθη και εκτελέστηκε. Με πρόταση της αριστοκρατίας νέος βασιλιάς της Βουργουνδίας τοποθετήθηκε από τους Φράγκους ο αδελφός του Σιγισμόνδου Γκοντομάρ Γ΄, τα αδέλφια επέστρεψαν στα βασίλεια τους. Ο Χλωτάριος Α΄ και τα αδέλφια του προχώρησαν σε νέα εκστρατεία στη Βουργουνδία, έφτασαν στην κοιλάδα του Ιζέρ αλλά συνετρίβησαν στη "μάχη του Βεζερόνς" (25 Ιουνίου 524), στη μάχη σκοτώθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του από την ίδια μητέρα Χλωδόμηρος. Οι Φράγκοι εγκατέλειψαν τη Βουργουνδία και ο Γκοντομάρ Γ΄ συνέχιζε να είναι βασιλιάς μέχρι το 534.
Γάμοι
Ο Χλωτάριος παντρεύτηκε την Γκουντέρικ, πριγκίπισσα της Ορλεάνης και χήρα του αδελφού του Χλωδόμηρου, ο γάμος του εξασφάλισε τα εδάφη της στην Ορλεάνη αφού σύμφωνα με τον Φραγκικό νόμο η σύζυγος μπορούσε να κληρονομήσει εδάφη αν δεν είχε γιους. Η δεύτερη σύζυγος του Χλωτάριου Ινγούνδη ζήτησε από τον βασιλιά να της προτείνει έναν σύζυγο για την αδελφή της Αρεγούνδη, ο Χλωτάριος Α΄ την παντρεύτηκε ο ίδιος για λογαριασμό του (533 - 538). Η Αρεγούνδη παρέμεινε στην εμπιστοσύνη του Χλωτάριου μέχρι τον θάνατο της αδελφής της Ινγούνδη (546), στη συνέχεια την έδιωξε. Ο βασιλιάς των Θουρηγγίων Χερμάναφριντ υποσχέθηκε στον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του Χλωτάριου Θευδέριχο τμήμα του βασιλείου αν τον βοηθήσει να νικήσει τον αντίπαλο και αδελφό του. Ο Θευδέριχος Α΄ δέχτηκε αλλά τραυματίστηκε βαριά και άφησε τον Χλωτάριο Α΄ να συνεχίσει μόνος του τη μάχη, την ίδια εποχή πέθανε ο Χερμάναφριντ και οι Φράγκοι έβαλαν στόχο την κατάκτηση της Θουριγγίας.
Προσάρτηση της Ορλεάνης
thumb|250px|right|Η δολοφονία του Θεοδεβάλδου και του Γκούνθαρ- Μικρογραφία του 15ου αιώνα Ο Χλωτάριος ήταν ο βασικός ηθικός αυτουργός στη δολοφονία των παιδιών του μεγαλύτερου αδελφού του Χλωδόμηρου (524), κέρδισε τις πόλεις Τουρ και Πουατιέ. Ο Χλωδόμηρος έπεσε στη "μάχη του Βεζερόνς", οι τρεις γιοι του Θεοδεβάλδος, Γκούνθαρ και Κλοδοάλδος μεγάλωσαν στο Παρίσι με τη φροντίδα της γιαγιάς τους Κλοτίλδης. Ο Χλωτάριος δεν ήθελε να κληρονομήσουν το βασίλειο της Ορλεάνης οι ανεψιοί του, συμμάχησε με τον αδελφό του Χιλδεβέρτο (532) και απείλησε ότι θα τους θανατώσει αν δεν αποσυρθούν σε μοναστήρι. Στη συνέχεια έστειλε τον Αρκάδιο γιο του Σιντόνιους Απολλινάριου στη μητέρα του Κλοτίλδη με ένα σπαθί και ένα ψαλίδι, το αίτημα του ήταν τα ανίψια του να κουρευτούν και να γίνουν μοναχοί ή να πεθάνουν. Η Κλοτίλδη ήταν σύμφωνα με τις Γερμανικές παραδόσεις αρχηγός της οικογένειας και η κληρονομιά δεν περνούσε στα παιδιά αλλά στους μικρότερους αδελφούς, τα μακριά μαλλιά συμβόλιζαν τη βασιλική εξουσία και το κούρεμα ήταν μεγάλη προσβολή δηλαδή αφαίρεση κάθε εξουσίας.
Ο Θεοδεβάλδος, ο Γκούνθαρ και ο Κλοδοάλδος είχαν όμως κληρονομικά δικαιώματα σαν γιοι του μεγαλύτερου αδελφού και οι θείοι τους είχαν καθήκον να τους δώσουν εξουσίες. Η Κλοτίλδη εξοργίστηκε με τις απαιτήσεις του Αρκάδιου και του είπε ότι προτιμά να δει τα εγγόνια της νεκρά παρά κουρεμένα. Οι δύο θείοι εφάρμοσαν το σχέδιο τους να σκοτώσουν τα παιδιά, ο Χλωτάριος χτύπησε τον Θεοδεβάλδο στο χέρι, την ίδια στιγμή ο Γκούνθαρ έπεσε στα πόδια του άλλου θείου του Χιλδεβέρτου που ήταν έτοιμος να τον συγχωρέσει. Ο Χλωτάριος επέμενε να θανατωθούν τα παιδιά επειδή απειλούσαν την εξουσία τους, ο Χιλδεβέρτος παρέδωσε τον Γκούνθαρ στον Χλωτάριο που τον χτύπησε. Ο Θεοδεβάλδος και ο Γκούνθαρ ήταν τότε δέκα και επτά ετών αντίστοιχα. Ο Κλοδοάλδος δραπέτευσε σε μοναστήρι όπου έζησε μέχρι τον θάνατο του, απαρνήθηκε όλα τα δικαιώματα του στο Φραγκικό βασίλειο. Ο Χιλδεβέρτος και ο Χλωτάριος μοίρασαν την κληρονομιά τους αλλά ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός τους Θευδέριχος κατείχε σημαντικό μερίδιο με περιοχές όπως η Οσέρ, η Μπέρρυ και η Σενς.
Βουργουνδία
Ο Χιλδεβέρτος και ο Χλωτάριος πολιόρκησαν το Ωτύν, ο βασιλιάς των Βουργουνδίων Γκοντομάρ Γ΄ τους καταδίωξε με τη βοήθεια του συμμάχου του Θεοδώριχου του Μέγα. Όταν πέθανε πρόωρα ο εγγονός του Θεοδώριχου Αταλάριχος ξέσπασε κρίση διαδοχής στο Βασίλειο των Οστρογότθων (534) που ήταν ο μεγάλος σύμμαχος των Βουργουνδίων. Ο Χλωτάριος, ο Χιλδεβέρτος και ο Θευδέριχος βρήκαν την ευκαιρία να διαλύσουν το βασίλειο της Βουργουνδίας που είχε χάσει μέχρι τότε την προστασία τους, μοιράστηκε ανάμεσα στα αδέλφια, ο Χλωτάριος πήρε την Γκρενόμπλ και τις γειτονικές πόλεις.
Α΄ Βησιγοτθικός Πόλεμος
thumb|250px|right|Προτομή του Χλωτάριου Α΄ Οι Ισπανοί Βησιγότθοι είχαν καταλάβει πολλά εδάφη στο Φραγκικό βασίλειο, ο Κλόβις Α΄ ανέκτησε μερικές ενώ οι γιοι του ήταν αποφασισμένοι να ανακτήσουν και τις υπόλοιπες, ο Χλωτάριος έστειλε τους μεγαλύτερους γιους του με στρατό. Ο δεύτερος γιος του Γκούνθαρ είχε μερικές νίκες στην αρχή αλλά τελικά οπισθοχώρησε στο βασίλειο για άγνωστους λόγους, ο Θευδεβέρτος συνέχισε τον πόλεμο και κατέλαβε μερικές περιοχές στη νότια Γαλλία. Ο Χλωτάριος εκμεταλλεύτηκε την ασθένεια του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού του Θευδέριχου για να κατακτήσει το βασίλειο του μαζί με τον αδελφό του Χιλδεβέρτο. Ο γιος του Θευδέριχου Θευδεβέρτος Α΄ που βρισκόταν στην Αρλ υπερασπίστηκε με επιτυχία τα εδάφη του πατέρα του, ο Θευδέριχος πέθανε σε λίγες μέρες αλλά ο Θευδεβέρτος με τη βοήθεια των οπαδών του απομάκρυνε τους θείους του. Ο Χιλδεβέρτος και ο Θευδεβέρτος κήρυξαν τον πόλεμο στον Χλωτάριο, αρχικά τον νίκησαν και τον ανάγκασαν να καταφύγει σε κάποιο γειτονικό δάσος για προστασία. Την ώρα που πολιορκούσαν τον Χλωτάριο μιά ισχυρή καταιγίδα κατέστρεψε τον στρατό τους και θανάτωσε τα ζώα, ο Χιλδεβέρτος και ο Θευδεβέρτος έλυσαν την πολιορκία και έκλεισαν ειρήνη με τον Χλωτάριο. Το 537 ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στο Βασίλειο των Οστρογότθων και τη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Ο Οστρογότθος βασιλιάς Ουίτιγις που ήθελε να εξασφαλίσει την ουδετερότητα των Φράγκων τους πρόσφερε την Προβηγκία και τις βόρειες Άλπεις από τις οποίες μπορούσαν να ελέγξουν τους Αλαμαννούς. Ο Χλωτάριος Α΄ δέχτηκε μία σειρά από πόλεις όπως η Οράνζ, η Καρπαντρά και η Γκαπ.
Β΄ Βησιγοτθικός Πόλεμος
Την άνοιξη του 542 ο Χιλδεβέρτος ο Χλωτάριος και τρεις από τους γιους τους προχώρησαν σε εκστρατεία στη Βησιγοτθική Ισπανία, κατέλαβαν την Παμπλόνα, τη Σαραγόσα αλλά οπισθοχώρησαν όταν κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Ο στρατός κατέλαβε τα Πυρηναία όπως και πολλά εδάφη νοτιότερα. Ο Θεόδατος δολοφόνησε τη δεύτερη σύζυγο του Αμαλασούνθα που ήταν κόρη του Θεοδώριχου του Μέγα και τη θεία τους Αυδοφλέβα αδελφή του Κλόβις Α΄, ο Χιλδεβέρτος και ο Χλωτάριος τον απείλησαν με εισβολή. Ο Θεοδάτος τους σταμάτησε αφού έδωσε χρυσό και εδάφη για να εξαγοράσει τον θυμό τους. Ο Χιλδεβέρτος και ο Θευδεβέρτος εξαπάτησαν τον Χλωτάριο, ο Χιλδεβέρτος πήρε τα χρήματα και ο Θευδεβέρτος τα εδάφη που είχε επιστρέψει ο γιος και διάδοχος του Θεοδάτου Ουιτίγις. Ο θησαυρός του Χλωτάριου εξακολουθούσε ωστόσο να είναι αρκετά μεγαλύτερος τόσο από αυτόν του Χιλδεβέρτου όσο και του Χλωτάριου. Η ηλικιωμένη μητέρα τους Κλοτίλδη πέθανε (3 Ιουνίου 548), ο Χλωτάριος Α΄ και ο αδελφός του Χιλδεβέρτος Α΄ μετέφεραν τη σορό της μητέρας τους για ταφή στη Βασιλική της Αγίας Γενοβέφας μαζί με τον σύζυγο της Κλόβις Α΄.
Σάξονες
thumb|250px|right|Ο θάνατος του [[Χραμ σε μικρογραφία του 16ου αιώνα]] Ο μικρανεψιός του Χλωτάριου Α΄ Θευδεβάλδος γιος του Θευδεβέρτου Α΄ πέθανε πρόωρα και άτεκνος, ο ίδιος πήγε γρήγορα να καταλάβει το βασίλειο του αλλά σύμφωνα με τον Σαλικό νόμο έπρεπε να το μοιραστεί με τον αδελφό του. Για να το εξασφαλίσει παντρεύτηκε τη Βαλντράντα, χήρα του Θευδεβάλδου και κόρη του Λομβαρδού βασιλιά Βάχο, ο γάμος του εξασφάλιζε την ασφαλή διαδοχή του βασιλείου του Μετς και τη συμμαχία με τους Λομβαρδούς. Οι επίσκοποι καταδίκασαν αμέσως τον γάμο και τον ανάγκασαν να χωρίσει, η Βαλντράντα παντρεύτηκε τον Βαυαρό δούκα Γαριβάλδη. Ο Χλωτάριος ήθελε να αποζημιώσει τους Λομβαρδούς για τη διάλυση του γάμου του με τη Βαλντράντα, ο Λομβαρδός βασιλιάς Αλβοΐνος παντρεύτηκε την κόρη του Χλοτσίνδη. Ο Δομέστικος Κοντάτ διοικητής των ανακτόρων του Θευδεβάλδου διατήρησε τη θέση του και μετά την προσάρτηση του βασιλείου του Μετς. Ο Χλωτάριος επιτέθηκε κατόπιν στους Σάξονες με στόχο να κατακτήσει τη χώρα τους, έφτασε μέχρι τις κοιλάδες του Βέζερ, του Έλβα και τη Βόρεια Θάλασσα. Μετά την υποταγή υποχρέωσε τους Σάξονες να του δίνουν ετήσιο φόρο υποτέλειας που έφτανε κάποιο διάστημα τις 500 αγελάδες. Την περίοδο 555 - 556 οι Σάξονες επαναστάτησαν ξανά με την προτροπή του Χιλδεβέρτου, ο Χλωτάριος Α΄ με τον φόβο αμέτρητων σφαγών ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για να κλείσει ειρήνη. Ο Χλωτάριος ζήτησε από τους Σάξονες να αποσυρθεί από την εκστρατεία αν του δώσουν τον προηγούμενο φόρο υποτέλειας, εκείνοι βέβαιοι για τη νίκη τους αρνήθηκαν. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν μέχρι την εποχή που οι στρατιώτες με απειλές ακόμα και για του ζωή του ζήτησαν από τον Χλωτάριο να πολεμήσει, μετά από μία αιματηρή σύγκρουση οι Φράγκοι και οι Σάξονες έκλεισαν ειρήνη.
Εμφύλιος με Χραμ
Τα νέα για τον θάνατο του Χιλδεβέρτου Α΄ εξαπλώθηκαν ταχύτατα σε όλα τα Φραγκικά βασίλεια που δήλωσαν την υποταγή τους στον Χλωτάριο από φόβο, ο αντάρτης γιος του Χραμ δραπέτευσε στους Βρετόνους. Ο Χραμ είχε κάνει πριν την ίδια συμφωνία με τον πεθερό του κόμη της Ορλεάνης που είχε καταφύγει στη Βασιλική Σαιν-Μαρτέν της Τουρ, συνελήφθηκε και κάηκε "για τα αμαρτήματα που διέπραξε ο ίδιος και η σύζυγος του". Ο Χλωτάριος Α΄ διέμενε την ίδια εποχή στη Βασιλική Σαιν-Μαρτέν της Τουρ. Με τη βοήθεια των Βρετόνων ο Χραμ λεηλάτησε πολλές περιοχές που ανήκαν στον πατέρα του (559), ο Χλωτάριος Α΄ και ο γιος του Χιλπέριχος Α΄ έφτασαν να τους αντιμετωπίσουν (560). Οι δυνάμεις των Βρετόνων συνετρίβησαν και ο βασιλιάς τους σκοτώθηκε την ώρα που προσπαθούσε να δραπετεύσει. Ο βασιλιάς των Βρετόνων είχε πολλές εκτάσεις γύρω από τη Μάγχη και ο Χραμ όσο ζούσε είχε πολλές ελπίδες να δραπετεύσει στην Αγγλία αν έχανε από τον πατέρα του. Ο Χραμ προσπάθησε να δραπετεύσει για να σώσει τη ζωή των συζύγων και των θυγατέρων του αλλά συνελήφθη αμέσως και θανατώθηκε μαζί με όλη την οικογένεια του. Ο ίδιος, οι σύζυγοι και οι κόρες του κλείστηκαν σε κάποιο κελί στραγκαλίστηκαν και κάηκαν. Ο Χλωτάριος Α΄ έντονα μετανιωμένος για τον μαρτυρικό θάνατο του γιου του που διέταξε ο ίδιος κατέφυγε για μετάνοια στον τάφο του Αγίου Μαρτίνου, επέστρεψε στην Κομπιένη και πέθανε από τη λύπη του.
Φορολογία της εκκλησίας
thumb|250px|right|Νόμισμα του 18ου αιώνα με φανταστική παράσταση του Χλωτάριου Α΄ Ο Χλωτάριος Α΄ ήταν ο πρώτος Φράγκος βασιλιάς που επιχείρησε να φορολογήσει την εκκλησία, αυτό ήταν αντίθετο με τον Καθολικό νόμο που είχαν επικυρώσει οι προκάτοχοι του. Ο επίσκοπος του Τουρ αρνήθηκε να το δεχτεί, παραιτήθηκε και εγκατέλειψε τον βασιλιά, ο Χλωτάριος Α΄ τον αντικατέστησε με ένα μέλος από το νοικοκυριό του, το ίδιο έγινε με τον επίσκοπο της Τριρ. Η φορολογία στην εκκλησιαστική περιουσία καθιερώθηκε. Ο Χλωτάριος Α΄ και η σύζυγος του Ινγούνδη έκαναν πολλές δωρεές σε εκκλησίες όπως ο τάφος του Σαιντ Τζερμέιν στην Οσέρ, η Βασιλική διατηρείται μέχρι σήμερα σε βασιλική μεγαλοπρέπεια. Στα τέλη της βασιλείας του το Φραγκικό βασίλειο έφτασε στο μέγιστο της ισχύος του, περιείχε ολόκληρη τη Γαλατία με εξαίρεση τη Σεπτιμανία και τμήμα από τη Γερμανία.
Διαδοχή
Ο Χλωτάριος Α΄ πέθανε σε ηλικία 64 ετών στα τέλη του 561 από οξεία πνευμονία και μοίρασε το βασίλειο του στους τέσσερις γιους του, η ταφή του έγινε στη Βασιλική της Αγίας Μαρίας στη Σουασόν. Ο Χαριβέρτος Α΄ δέχτηκε το βασίλειο του θείου του Χιλδεβέρτου Α΄ ανάμεσα στο Σομ και τα Πυρηναία με το Παρίσι σαν πρωτεύουσα, περιείχε την κοιλάδα του Παρισιού, την Ακουιτανία και την Προβηγκία. Ο Γκούντραμ δέχτηκε τη Βουργουνδία με ένα τμήμα του βασιλείου της Ορλεάνης στο οποίο μετέφερε την πρωτεύουσα του. Ο Σιγιβέρτος Α΄ δέχτηκε το βασίλειο του Μετς με τις δύο πρωτεύουσες Ρενς και Μετς. Ο Χιλπέριχος Α΄ δέχτηκε τις περιοχές βόρεια από το βασίλειο της Σουασόν.
Οικογένεια
thumb|250px|right|Ο Χλωτάριος Α΄ με τη σύζυγο του Ραδεγούνδη, Μικρογραφία του 11ου αιώνα - Δημοτική Βιβλιοθήκη του Πουατιέ Ο Γρηγόριος Τουρώνης γράφει ότι ο Χλωτάριος Α΄ είχε επτά γιους από πολλές γυναίκες : "με την Ινγούνδη απέκτησε τον Γκούνταρ, τον Χιλδέρικ, τον Χαριβέρτο, τον Γκούντραμ, τον Σιγιβέρτο και μία κόρη την Αρεγούνδη. Με την αδελφή της Ίνκουντ Αρεγούνδη απέκτησε τον Χιλπέριχο και με την τελευταία του σύζυγο Χουνσίνα απέκτησε τον Χραμ". Με την πρώτη του σύζυγο Γκουντέρικ χήρα του αδελφού του Χλωδόμηρου (524) δεν απέκτησε παιδιά. Η δεύτερη σύζυγος του ήταν η Ραδεγούνδη ανιψιά του βασιλιά των Θουριγγίων Μπερτάχαρ και κόρη του Μπαντέρικ δεν απέκτησε παιδιά, η Ραδεγούνδη αποσύρθηκε σε μοναστήρι και αγιοποιήθηκε. Τρίτη σύζυγος του ήταν η Ινγούνδη με την οποία απέκτησε :
Η Ινγούνδη ζήτησε από τον Κλοθάριο Α΄ να βρει έναν άξιο σύζυγο για την αδελφή της Αρεγούνδη· τότε ο Χλωτάριος Α΄ νυμφεύτηκε την Αρεγούνδη και είχε τέκνο:
Πέμπτη σύζυγος τού Κλοθαρίου Α΄ ήταν η Χουνσίνα, από την οποία είχε τέκνο:
Ένα λανθασμένο γενεαλογικό δέντρο που βρέθηκε στα αρχεία της Βραβάντης και χρονολογείται την εποχή εποχή που ήταν βασιλιάς ο Κάρολος ο Φαλακρός καταγράφει μία κόρη του Χλωτάριου Α΄ την Μπλιτχίλδη που παντρεύτηκε τον Άνσμπερτ, επίσκοπος της Ρουέν. Ο γιος τους ήταν ο Άρνολντ επίσης επίσκοπος της Ρουέν και εγγονός τους ο Αρνούλφος του Μετς γενάρχης του Οίκου των Καρολιδών, με τον τρόπο αυτό συνδέονται οι δύο μεγάλες βασιλικές δυναστείες.
Πηγές
Bachrach, Bernard S. (1972). Merovingian Military Organization, 481–751. Minneapolis: University of Minnesota Press. Geary, Patrick J. (1988). Before France and Germany: The Creation and Transformation of the Merovingian World. Oxford: Oxford University Press. James, Edward (1991). The Franks. London: Blackwell. Oman, Charles (1908). The Dark Ages, 476–918. London: Rivingtons. Wallace-Hadrill, J. M. (1962). The Long-Haired Kings, and Other Studies in Frankish History. London: Methuen. Wood, Ian N. (1994). The Merovingian Kingdoms, 450–751. London: Longman.
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Σανκατσάλ
Το Σανγκατσάλ (επίσης, Σενγκετσάλ και Σάνγκατσαλ) είναι οικισμός και δήμος στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4.108 κατοίκους.
Οικονομία
Ο οικισμός είναι η έδρα του τερματικού σταθμού του Σανγκατσάλ. Το τερματικό λαμβάνει πετρέλαιο από το κοίτασμα Αζέρι-Τσιράγκ-Γκουνεσλί και φυσικό αέριο από το κοίτασμα Σαχ Ντενίζ. Το πετρέλαιο εξάγεται από τον αγωγό Μπακού-Τιφλίδα-Σεϊχάν στην Μεσογειακή ακτή της Τουρκίας και μέσω του αγωγού Μπακού-Σούπσα και τον αγωγό Μπακού-Νοβοροσίσκ στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας. κέντρο|μικρογραφία|Σχέδιο ενός ιστορικού καραβανσεράι στην γειτονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Λύστρα
Τα Λύστρα είναι αρχαία πόλη της κεντρικής Μικράς Ασίας, στη σημερινή Τουρκία. Αναφέρεται πέντε φορές στην Καινή Διαθήκη. Τα Λύστρα είχε επισκεφθεί αρκετές φορές ο Απόστολος Παύλος μαζί με τον Απόστολο Βαρνάβα ή τον Απόστολο Σίλα. Εκεί ο Παύλος συνάντησε τον νέο μαθητή Τιμόθεο.
Τοποθεσία
Ο αρχαιολογικός χώρος των Λύστρων βρίσκεται νότια της πόλης του Ικονίου. Ένα μικρό μουσείο μέσα στο χωριό Hatunsaray εμφανίζει αντικείμενα από την αρχαία Λύστρα.