cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κίννας (θεατρικό έργο)
Υπόθεση
Πράξη 3 - Εν τω μεταξύ, ο Μάξιμος είναι επίσης ερωτευμένος με την Αιμιλία και όταν ο Κίννας του αποκαλύπτει τον πραγματικό λόγο που συμβούλεψε τον Αύγουστο να παραμείνει στο θρόνο, ο Μάξιμος κυριεύεται από ζήλια. Να σκοτώσουν έναν αυτοκράτορα χαίρουν της εμπιστοσύνης του, κι αυτό, για να ικανοποιήσει έναν αντίζηλο; Ο υπηρέτης του Μάξιμου, Ευφόρβιος, προτείνει στον κύριό του να προδώσει στον Αύγουστο το σχέδιο δολοφονίας για να παντρευτεί αυτός την Αιμιλία, ωστόσο, ο Μάξιμος δεν τον ακούει. Ο Κίννας βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ηθικό δίλημμα: η ευγένεια και η γενναιοδωρία του Αύγουστου έχουν μαλακώσει την αποφασιστικότητά του αλλά αντιμέτωπος με τη σκληρή ακαμψία της Αιμιλίας αποφασίζει να προχωρήσει στη δολοφονία, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να θυσιάσει τη ζωή του για να σώσει την τιμή της αγαπημένης του. μικρογραφία|250x250εσ|Η επιείκεια του Αυγούστου (περ. 1787) Πράξη 4 - Ο Ευφόρβιος, ισχυριζόμενος ότι τον έστειλε ο Μάξιμος, παρουσιάζεται στον Αύγουστο και τα αποκαλύπτει όλα. Η σύζυγος του Καίσαρα, η Λιβία, του ζητά να συγχωρήσει τον Κίννα για να κερδίσει δόξα και σεβασμό, αλλά ο Αύγουστος απορρίπτει αυτά τα επιχειρήματα και καλεί τον Κίννα να εμφανιστεί μπροστά του. Ο Μάξιμος πηγαίνει να βρει την Αιμιλία και της εξομολογείται τον έρωτά του, αλλά αυτή τον απωθεί και τον κατηγορεί ότι πρόδωσε τον φίλο του.
Πράξη 5 - Η Αιμιλία βρίσκεται με τον Κίννα μπροστά στον Αύγουστο. Δηλώνει την ενοχή της και προσπαθεί να ελαφρύνει τη θέση του Κίννα λέγοντας ότι αυτή τον παρέσυρε για να τον κάνει όργανο της δικής της εκδίκησης. Ο Κίννας προσπαθεί να την προστατέψει δηλώνοντας ότι η ιστορία της είναι ψευδής. Τελικά, ο Μάξιμος εμφανίζεται και δηλώνει ότι αυτός και ο υπηρέτης του κατασκεύασαν όλη την ιστορία. Αντιμέτωπος με αυτούς που αγαπά, ο Αύγουστος αποφασίζει να τους συγχωρήσει όλους. Προτείνει στους εχθρούς του να πάρουν τις κυβερνητικές θέσεις και τα εδάφη που τους πρόσφερε πριν από το σκάνδαλο, και όλοι τον δέχονται και τον ευχαριστούν ευγενικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Πιέρ Κορνέιγ
Νέκρεσι
Το Νέκρεσι ( ნეკრესი) είναι μια ιστορική πόλη που βρίσκεται κοντά στο χωριό Σίλντα, στο σύγχρονο δήμο Κβαρέλι, στο μχάρε Καχέτι της Γεωργίας. Το Μοναστήρι του Νέκρεσι είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Βασιλιά Παρνατζόμ γύρω στον 2ο-1ο αιώνα π.Χ. Τον 4ο αιώνα μ.Χ., ο Βασιλιάς Τιριδάτης της Ιβηρίας έχτισε μια εκκλησία σε αυτό το μέρος. Αυτή η εκκλησία έγινε το καταφύγιο ενός από τους Ασσύριους Πατέρες, του Άμπιμπος, στα τέλη του 6ου αιώνα. Ο Άμπιμπος δραστηριοποιήθηκε προς διάδοση του Χριστιανισμού στη Μεσαιωνική Γεωργία. Εκείνη την περίοδο ιδρύθηκε η Επισκοπή του Νέκρεσι, η οποία υπήρχε μέχρι τον 19ο αιώνα. Το Νέκρεσι από την αρχή ήταν σημαντικό κέντρο πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, υπό την πολιτική και πολιτιστική επιρροή του Κάρτλι.
Μοναστήρι του Νέκρεσι
Το μοναστηριακό συγκρότημα του Νέκρεσι περιλαμβάνει αρκετά μνημεία της Γεωργιανής αρχιτεκτονικής.
Ο μικρός καθεδρικός ναός που χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα είναι μία από τις παλαιότερες εκκλησίες της Γεωργίας. Χτίστηκε επί βασιλείας του Μίριαν Γ' της Ιβηρίας. Είναι πέτρινος, ψηλός και στενός, με διαστάσεις 4,6 x 3,8 μ. Φαίνεται πως έχει ανακαινιστεί αρκετές φορές.
Η μεγάλη ορθογώνια, τριμερής βασιλική κατασκευάστηκε στις αρχές του 7ου αιώνα.
Η θολωτή εκκλησία χρονολογείται του 8ου-9ου αιώνα, και βρίσκεται στα δυτικά του συγκροτήματος. Το επισκοπικό παλάτι, που κατασκευάστηκε την ίδια περίοδο, είναι τώρα ερειπωμένο. Τον 16ο αιώνα κατασκευάστηκε ένας τετραόροφος πύργος στο μοναστήρι.
Στα κτίρια του συγκροτήματος περιλαμβάνονται ερείπια από το οχυρωματικό τείχος, οινοποιείο, κελάρια κρασιών, λουτρά, οικήματα και άλλες δομές.
Στα αρχαιολογικά ευρήματα από έρευνες στην περιοχή περιλαμβάνονται Γεωργιανές επιγραφές του 1ου-3ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Μάργκαρετ ΜακΝέιλ
Η Χάνα Μάργκαρετ ΜακΝέρ ΜακΝέιλ (γεν. 26 Φεβρουαρίου 2000) είναι Καναδέζα αθλήτρια της κολύμβησης. Είναι η πρόσφατη Παγκόσμια Πρωταθλήτρια και κάτοχος του ρεκόρ Αμερικής στα 100 μέτρα πεταλούδα (55.83).
Καριέρα
Η ΜακΝέιλ αποτέλεσε μέρος της Καναδικής αποστολής για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην ελεύθερη σκυταλοδρομία 4x100 μέτρων γυναικών, συμμετέχοντας με την ομάδα του Καναδά. Την επόμενη μέρα, στον τελικό των 100 μέτρων με πεταλούδα, έκανε τη μεγάλη έκπληξη και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας πίσω της την κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ και 4 φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια στο αγώνισμα, Σάρα Σιέστρεμ.
Βαρέν-συρ-Σεν
Το Βαρέν-συρ-Σεν (γαλλικά: Varennes-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαρενουά (γαλλικά: Varennois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βαρέντ
Το Βαρέντ (γαλλικά: Varreddes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαρεντουά (γαλλικά: Varreddois).
Έβα Γκριζιέτσκα
Η Έβα Γκριζιέτσκα-Κφιετσίνσκα (πολωνικά: Ewa Gryziecka-Kwiecińska) (γενν. 11 Απριλίου 1948) είναι Πολωνή πρώην αθλήτρια του στίβου, η οποία ειδικευόταν στον ακοντισμό. Είναι πρώην κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα και εκπροσώπησε την Πολωνία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου. Στην καριέρα της, ήταν δύο φορές εθνική πρωταθλήτρια και κατέρριψε δύο φορές το πολωνικό εθνικό ρεκόρ.
Σουπανουβόνγκ
Ο πρίγκιπας Σουπανουβόνγκ (λαοτ. ສຸພານຸວົງ, λατιν. αλφάβητο Souphanouvong, 13 Ιουλίου 1909 – 9 Ιανουαρίου 1995), ήταν Λαοτινός πολιτικός, ο πρώτος στην ιστορία Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάος, από το 1975 μέχρι το 1991. Μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Σουβάνα Πούμα και τον πρίγκιπα Μπουν Ουμ του Τιαμπατσάκ, ήταν οι «Τρεις Πρίγκιπες», που εκπροσωπούσαν αντιστοίχως την κομμουνιστική, την κεντρώα (καλύτερα: ουδετερόφιλη) και τη φιλοβασιλική πολιτική παράταξη στο Βασίλειο του Λάος. Για τον λόγο αυτόν ο Σουπανουβόνγκ ήταν γνωστός και ως ο Κόκκινος Πρίγκιπας.
Νικόλαος Ε΄ του Κρνοβ
Ο Νικόλαος Ε΄, πολων. Mikuláš V. (π. 1409 - 1452) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας τού Ράτσιμπους (γερμαν. Ράτιμπορ), τού Κρνοβ της Οπάβα και τού Ρύμπνικ.
Σουπανουβόνγκ
Οικογένεια και προσωπική ζωή
Ο Σουπανουβόνγκ ήταν το νεότερο από τα 22 τέκνα του πρίγκιπα Μπουνχόνγκ, του τελευταίου Ουπαράτζα (αντιβασιλέα) του Λουάνγκ Πραμπάνγκ. Αντίθετα με τους ετεροθαλείς αδελφούς του, τους Σουβάνα Πούμα και Πετσαράθ Ραταναβόνγκσα, των οποίων οι μητέρες ανήκαν σε βασιλική γενιά, η μητέρα του Σουπανουβόνγκ, η Μομ Χαμ Ουανέ, ήταν κοινή θνητή. Πάντως ο ίδιος γεννήθηκε μέσα στο Ανάκτορο Σισουβάνα (ή Χσιενγκ-κέο) του Λουάνγκ Πραμπάνγκ.
Έβα Γκριζιέτσκα
Βιογραφία
Η Γκριζιέτσκα γεννήθηκε στο Κατοβίτσε, μετακόμισε στο Γκλιβίτσε και άρχισε να αγωνίζεται για τον τοπικό αθλητικό σύλλογο, Πιαστ Γκλιβίτσε. Παντρεύτηκε τον Τσέσουαφ Κφιετσίνσκι, Πολωνό Ολυμπιονίκη στην πάλη, και το ζευγάρι απέκτησε μαζί τρία παιδιά, και έζησαν στο Γκλιβίτσε.
Νικόλαος Ε΄ του Κρνοβ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ιωάννη Β΄ δούκα τού Ράτιμπορ & τού Κρνοβ και της Ελένα των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Καριμπούτας πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ Σεβέρσκυι.
Σουπανουβόνγκ
Οικογένεια και προσωπική ζωή
Ο Σουπανουβόνγκ σπούδασε στη Γαλλία και στο Βιετνάμ, όπου τελικώς έγινε οπαδός του Χο Τσι Μιν και εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα της Ινδοκίνας. Το 1938 πήρε ως σύζυγό του μια Βιετναμέζα, τη Νγκουγιέν Θι κυ Ναμ. Ο γιος τους, ο Χαμσάυ Σουπανουβόνγκ (γενν. 1943), διέφυγε από το Λάος το έτος 2000 και ζήτησε πολιτικό άσυλο στη Νέα Ζηλανδία.
Έβα Γκριζιέτσκα
Βιογραφία
Το πρώτο σημαντικό διεθνές μετάλλιο της Γκριζιέτσκα ήρθε στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες Νεανίδων του 1966, όπου ήταν χάλκινο. Άρχισε να έχει αντίκτυπό σε ανώτερο επίπεδο στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όπου τερμάτισε στην 2η θέση στα εθνικά πρωταθλήματα το 1970 και το 1971, πίσω από την κορυφαία Πολωνή αθλήτρια του ακοντισμού της εποχής, τη Ντανιέλα Γιαβόρσκα. Έφτασε στην κορυφή της παγκόσμιας εποχικής κατάταξης τη σεζόν 1971 με τη ρίψη της στα 62.10 μ., μόλις 6 εκατοστά μακρύτερα από την Γιαβόρσκα, απόδειξη της πολωνικής κυριαρχίας της εποχής.
Νικόλαος Ε΄ του Κρνοβ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1435 με τη Μαργαρίτα Κλεμμ τού Έλλγκουτ και είχε τέκνα:
Σουπανουβόνγκ
Πολιτική δραστηριότητα
Τον Αύγουστο του 1950 ο Σουπανουβόνγκ συνεκάλεσε το πρώτο συνέδριο του «Μετώπου Ελευθερίας του Λάος («Νεό Λάο Ισάρα»), γενικότερα γνωστό ως Πατέτ Λάο, που έγινε ο φορέας της κομμουνιστικής πρόκλησης για τη γαλλική αποικιακή κυριαρχία. Ως πρόεδρος του Μετώπου και διοικητής της «αντιστασιακής κυβερνήσεως», συμμετείχε στον συνασπισμό με τους βασιλόφρονες το 1957, το 1962 και το 1973.
Νικόλαος Ε΄ του Κρνοβ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Σουπανουβόνγκ
Πολιτική δραστηριότητα
Μετά την επιτυχία στις εκλογές του 1958, ο Σουπανουβόνγκ εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνελεύσεως του βασιλείου (το τότε Βασίλειο του Λάος είχε διπλό νομοθετικό σώμα ή κοινοβούλιο, αποτελούμενο από την Εθνοσυνέλευση και το Βασιλικό Συμβούλιο) και έμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι και το επόμενο έτος.
Στη συνέχεια εντάχθηκε στο Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα του Λάος. Μετά την κατάληψη της εξουσίας το 1975, ο Σουπανουβόνγκ έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 1975 ο πρώτος στην ιστορία Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάος, ένα αξίωμα που κατείχε μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 1991, οπότε ήταν ήδη 82 ετών και τον διαδέχθηκε ο Καϋσόν Πομβιχάν. Ταυτοχρόνως ήταν ο πρόεδρος της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης του Λάος (σώμα αντίστοιχο του κοινοβουλίου) από το 1975 μέχρι το 1988. Από το 1991 μέχρι τον θάνατό του είχε τον τίτλο του Συμβούλου της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.
Είχε τιμηθεί με το σοβιετικό παράσημο του Τάγματος της Φιλίας των Λαών, με εκείνο του Τάγματος Χοσέ Μαρτίν της Κούβας και άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Λάος
Έβα Γκριζιέτσκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες του ακοντισμού Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Βωκουρτουά
Το Βωκουρτουά (γαλλικά: Vaucourtois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βωκουρτουαζιέν (γαλλικά: Vaucourtoisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Άλμπερτ Χάουαρντ
Ο Άλμπερτ Χάουαρντ (8 Δεκεμβρίου 1873 - 20 Οκτωβρίου 1947) ήταν Άγγλος βοτανολόγος, πρωτοπόρος της οργανικής καλλιέργειας και κυρίαρχη μορφή στο πρώιμο κίνημα οργανικής καλλιέργειας. Θεωρείται ότι μαζί με τον Ρούντολφ Στάινερ και την Ιβ Μπάλφουρ, ήταν προσωπικότητα κλειδί για την καθιέρωση της σύγχρονης οργανικής καλλιέργειας.
Δημοσιεύσεις
Επιλογή δημοσιεύσεων του Άλμπερτ Χάουαρντ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι βοτανολόγοι
Δολοφονία της Μάργκαρετ Φέτερολφ
Η Μάργκαρετ Φέτερολφ (Αγγλικά: Margaret Fetterolf, 27 Δεκεμβρίου 1959 – 11 Σεπτεμβρίου 1976) ήταν μια Αμερικανίδα έφηβη που έπεσε θύμα ανθρωποκτονίας στις 11 Σεπτεμβρίου του 1976 στο Γούντλον, της Κομητεία Βαλτιμόρης, του Μέριλαντ. Για 45 χρόνια παρέμενε αγνώστων στοιχείων με το ψευδώνυμο η "Άγνωστη γυναίκα του Γούντλον", λόγω της περιοχή που βρέθηκε το πτώμα της. Τα στοιχεία της αναγνωρίστηκαν το Σεπτέμβριο του 2021. Εντούτοις, η δολοφονία της παραμένει ακόμα ανεξιχνίαστη.
Ανακάλυψη του σώματος
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1976, στις 10:20 π.μ., ένας διερχόμενος οδηγός ανακάλυψε την σορό μιας νεαρής γυναίκας στην πλευρά του δρόμου Dogwood κοντά στην πίσω πύλη του νεκροταφείου Lorraine Park στο Γούντλον, στην Κομητεία της Βαλτιμόρης. Η νεκρή ήταν μεταξύ 15 έως 30 ετών και βρέθηκε μερικώς τυλιγμένη σε ένα λευκό σεντόνι. Την είχαν ξυλοκοπήσει, βιάσει και στραγγαλίσει. Ο βιασμός ήταν βίαιος και είχε προκαλέσει αιμορραγία που είχε εισχωρήσει στα ρούχα της. Ίσως να πέθανε σε διαφορετική τοποθεσία από αυτήν που βρέθηκε το σώμα της. Επιπρόσθετα, είναι πιθανό ένα λευκό φορτηγό μάρκας Ford Econoline να συνδέεται με την υπόθεση, καθώς ένα τέτοιο όχημα εθεάθη κοντά στο σημείο όπου βρέθηκε το πτώμα της, μία ώρα πριν εντοπιστεί η νεκρή.
Το θύμα φορούσε ένα κολιέ από ακατέργαστο δέρμα, στο οποίο ήταν δεμένη μια πέτρινη χάντρα σε τιρκουάζ χρώμα. Στην κατοχή της υπήρχαν επίσης δύο ορειχάλκινα κλειδιά που βρέθηκαν προσαρτημένα σε μια παραμάνα σε μια από τις τσέπες ενός κοτλέ τζιν παντελονιού μπεζ ή κίτρινου χρώματος και μάρκας Levi. Το ένα κλειδί πιστεύεται ότι ανήκε σε κλειδαριά σπιτιού, ενώ το άλλο σε συρτή ασφαλείας κεντρικής εισόδου με κλειδαριά.
Η γυναίκα φορούσε επίσης λευκό ή μπεζ πουλόβερ, λευκό σουτιέν και χαρακτηριστικές κάλτσες μέχρι το γόνατο με πολύχρωμες ρίγες. Κοντά στο σώμα της βρέθηκε ένα ανοιχτό καφέ μοκασίνι με κορδόνια και λαστιχένια σόλα, το οποίο πιθανόν να άνηκε στο θύμα.
Το πρόσωπο της ήταν καλυμμένο με δύο μπαντάνες και ένα άδειο κίτρινο σακί που αποτελούσε συσκευασία για σπόρους γκαζόν, το οποίο είχε τυπωμένο πάνω του την λεζάντα : «Farm Bureau Association Grass Seed, Lexington, Mass». Αυτά τα αντικείμενα είχαν στερεωθεί πίσω από το λαιμό της σε έναν κόμπο υφάλου. Η μία μπαντάνα ήταν γαλανόλευκη και η άλλη πορτοκαλί και λευκή, η οποία έχει τρύπες κομμένες για να ταιριάζει στις θέσεις των ματιών και της μύτης της νεκρής. Επιπλέον, ένα κομμάτι ύφασμα βρέθηκε γύρω στο λαιμό της και οι αρχές κατάλαβαν ότι την στραγγάλισαν με αυτό. Επίσης, τα χέρια της ήταν δεμένα πίσω από την πλάτη της με κάποιο είδος ιατρικών επιδέσμων οι οποίοι είχαν δεθεί σε κόμπους.
Ο τύπος του σεντονιού που ήταν τυλιγμένο γύρω από το σώμα της ήταν σαν αυτά που χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία. Επιπλέον, στο στομάχι του θύματος βρέθηκε εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα ηρεμιστικού φαρμάκου χλωροπρομαζίνης, ίσως για να μειώσουν τις αντιστάσεις της κοπέλας. Ωστόσο είναι ενδιαφέρον ότι αυτού του είδους φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας. Κατά συνέπεια αυτά τα στοιχεία, οδήγησαν τους ερευνητές στην σκέψη ότι μπορεί η γυναίκα να βρισκόταν σε ψυχιατρική κλινική ή να έπασχε από ψυχική ασθένεια. Από την άλλη πλευρά, υπέθεσαν ακόμα ότι τα φάρμακα που βρέθηκαν στον οργανισμό της θα μπορούσαν επίσης να φανερώνουν ότι ο/οι δολοφόνος/οι της είχε/αν σχέση ή πρόσβαση σε ένα τέτοιου είδους μέρος.
Εξέταση
μικρογραφία|257x257εσ| Το τατουάζ του θύματος, που πιθανώς αντιπροσωπεύει το προάστιο Τζαμάικα Πλέιν, στην Μασαχουσέτη. Οι ιατροδικαστές υπολόγισαν ότι το θύμα ζύγιζε 68 - 73 κιλά και είχε ύψος 1,68 - 1,75 μέτρα. Ο τύπος αίματος του θύματος προσδιορίστηκε ως Ο θετικός. Ένα από τα δόντια της ήταν στραβά. Παρόλα αυτά, υπήρχαν ενδείξεις ότι είχε λάβει επαγγελματική οδοντιατρική φροντίδα. Συγκεκριμένα, είχαν αφαιρεθεί τρεις από τους γαμφιούς της και είχε κάνει σφραγίσματα σε πέντε δόντια. Λόγω της ποσότητας και της ποιότητας της οδοντιατρικής περίθαλψης που είχε λάβει, οι αρχές υπέθεσαν ότι το θύμα δεν προερχόταν από μια φτωχή οικογένεια.
Στο αριστερό της χέρι βρέθηκε ένα αχνό τατουάζ με δύο γράμματα, που πιστεύεται ότι ήταν JP, SS, JB. Είχε τρυπημένα τα αυτιά της και μια ουλή στον δεξιό πάνω μηρό της. Η γραμμή των μαλλιών στο κέντρο του μετώπου ήταν σε σχήμα V.
Είχε σκούρα καστανά και κυματιστά μαλλιά μέχρι τους ώμους, καστανά μάτια και ψυχρή (λαδί) απόχρωση επιδερμίδας. Η ακριβής φυλή και η εθνικότητα του θύματος μπέρδεψε τους ερευνητές και τους ιατροδικαστές, αλλά πίστευαν ότι κατά πάσα πιθανότητα ήταν λευκή και ίσως Λατινικής καταγωγής.
Έρευνα
Λίγο μετά την εύρεση του πτώματος, συλλέχθηκαν δαχτυλικά αποτυπώματα και οδοντιατρικές πληροφορίες για να διαπιστωθεί η ταυτότητα του θύματος. Και τα δυο είδη στοιχείων ταυτοποίησης προστέθηκαν στις εθνικές βάσεις δεδομένων. Στη συνέχεια διεξήχθησαν διάφορες έρευνες για την υπόθεση.
Η ιατροδικαστική ανάλυση γύρης των αντικειμένων που βρέθηκαν με το πτώμα έδειξε ότι είχε περάσει χρόνο σε μια πολυπληθή περιοχή, όπως η Βοστώνη, η Μασαχουσέτη ή την Νέα Υόρκη. Αυτά τα αποτελέσματα υποβοηθήθηκαν από την ανίχνευση γύρης κέδρου και κώνειου, η οποία πιθανώς προήλθε από τοποθεσία όπως ο Βοτανικός Κήπος της Νέας Υόρκης ή το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Η αστυνομία εξέτασε επισης την πιθανότητα η νεκρή να ήταν η Μαρία "Μία" Αντζίρας, μια έφηβη που το είχε σκάσει από το σπίτι της στο Κονέκτικατ τον Φεβρουάριο του 1976. Τελικά όμως οι δύο γυναίκες δεν ήταν το ίδιο πρόσωπο. Κατόπιν και άλλες αγνοούμενες γυναίκες από όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες εξετάστηκαν και έπειτα αφαιρέθηκαν ως πιθανές ταυτότητες της "Άγνωστης γυναίκας του Γούντλον". Το αστυνομικό τμήμα της κομητείας Γούντλον, βρισκόταν σε αδιέξοδο και τελικά πρόσφερε χρηματική ανταμοιβή δύο χιλιάδων δολαρίων σε οποίον είχε βάσιμες πληροφορίες που θα βοηθούσαν να λυθεί η υπόθεση.
Εν τω μεταξύ, οι αρχές δημιούργησαν με την βοήθεια της καλλιτέχνη Ηβ Γκραντ, μια ανακατασκευή προσώπου της άγνωστης σε μικρότερη ηλικία (σε περίπτωση που ήταν έφηβη που το είχε σκάσει από το σπίτι της ή κάποιος την γνώριζε σε παλαιότερη περίοδο της ζωής της ζωής της). Στο διάβα των ετών, από την αρχή της υπόθεσης, δημιουργήθηκαν πολλά σκίτσα που αναπαριστούσαν την "Άγνωστη γυναίκα του Γούντλον" όπως θα μπορούσε να δείχνει όταν ήταν ζωντανή. Ωστόσο κανένα από αυτά δεν βοήθησε να αναγνωριστεί.
Η γυναικά χωρίς όνομα έχει απασχολήσει και τα μέσα. Για παράδειγμα, η υπόθεσης είχε παρουσιαστεί σε ένα επεισόδιο της εκπομπής America's Most Wanted. Εντούτοις, οι πληροφορίες που μοιράστηκαν οι τηλεθεατές, αν και εξετάστηκαν σχολαστικά, δεν οδήγησαν στην ταυτότητα του θύματος ή στην ταυτότητα του/των δολοφόνου/ων της.
Από την άλλη πλευρά, ένα από τα κλειδιά που έφερε το θύμα, έδωσε ένα στοιχείο στην αστυνομία, καθώς αυτό είχε χαραγμένο τον κωδικό "DB09212". Αυτό βοήθησε τους ερευνητές να ανακαλύψουν ότι τα κλειδιά είχαν κατασκευαστεί στο Φίτσμπεργκ της Μασαχουσέτης.
Επίσης, το άδειο κίτρινο σακί συνδέθηκε με ένα εργοστάσιο στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. Αυτό είχε πουληθεί αποκλειστικά στις πόλεις Γουάλθαμ, Ρότσντεϊλ, Λόουελ, στο Νότιο Γουΐμαουθ και το Γκρίνφιλντ της Μασαχουσέτης. Χρόνια πριν από τη δολοφονία, η παραγωγή αυτού του είδους σακιού είχε σταματήσει.
Επιπρόσθετα, ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο στην υπόθεση ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 από το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα & Κακοποιημένα Παιδιά, αφού η αστυνομία της κομητείας της Βαλτιμόρης έλαβε μια πληροφορία. Ανακαλύφθηκε λοιπόν ότι η άγνωστη νεαρή γυναίκα θα μπορούσε να είναι μια έφηβη από το Πουέρτο Ρίκο ή την Κολομβία που είχε μετακομίσει στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης με τους γονείς της και τα πέντε αδέρφια της. Τον επόμενο χρόνο, καθώς ακόμα οι αρχές ερευνούσαν αυτή την πληροφορία, το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα & Κακοποιημένα Παιδιά δημοσίευσε μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Ανέφερε ότι η άγνωστη μπορεί να χρησιμοποιούσε τα ονόματα "Τζάσμιν" ή "Τζάσι" κατα την διαρκεια της ζωης της. Επιπλέον, ανακοινώθηκε ότι το τατουάζ της Άγνωστη γυναίκα του Γούντλον" με τα αρχικά «JP», πιθανότητα να αναφέρονταν στο προάστιο « Τζαμάικα Πλέιν » που ίσως έμενε το θύμα. Συμπεριλήφθηκαν επίσης πιθανές τοποθεσίες σχολείων. Δυστυχώς όμως, το αστυνομικό τμήμα δεν μπόρεσε να εντοπίσει τους συγγενείς του κοριτσιού, και η ερευνά πάγωσε ξανά.
Ταυτοποίηση
Πέντε χρόνια μετά από την τελευταία ενημέρωση για την υπόθεση, συγκεκριμένα στις 15 Σεπτεμβρίου του 2021, και μετά από περαιτέρω έλεγχο DNA που έγινε με τη βοήθεια του Εθνικού Κέντρου για Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά, και τις εταιρείες Bode Technology και Othram, οι αρχές αναγνώρισαν δημόσια το κορίτσι ως την 16χρονη Μάργκαρετ Φέτερολφ από την Αλεξάνδρεια της Βιρτζίνια. Η Μάργκαρετ εξαφανίστηκε στα τέλη του καλοκαιριού του 1975 και την εποχή εκείνη ήταν μαθήτρια στο λύκειο Hayfield Secondary School. Η οικογένεια της ανέφερε πως η Μάργκαρετ συνήθιζε να το σκάει από το σπίτι. Εντούτοις, δήλωσαν αμέσως την εξαφάνιση της. Η έρευνα της αστυνομίας συνεχίζεται και αναζητά πλέον το ποιος ήταν υπεύθυνος για τη σεξουαλική επίθεση και τη δολοφονία της Μάργκαρετ.
Αναφορές
<references group="" responsive="0"> Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Θάνατοι το 1976 Κατηγορία:Δολοφονίες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ανεξιχνίαστα εγκλήματα
Αλμπίνο (Ιταλία)
Το Αλμπίνο (ιταλικά: Albino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πιλκομάγιο (ποταμός)
Ο Πιλκομάγιο (ισπανικά: Pilcomayo), ή Πιλκουμάγιου (κέτσουα: Pillkumayu), ή Αραγουάυ (γκουαρανί: Araguay) είναι ποταμός στην κεντρική Νότια Αμερική. Έχοντας μήκος 1.100 χιλιόμετρα, είναι ο μεγαλύτερος δυτικός παραπόταμος του Παραγουάη. Η λεκάνη απορροής του φτάνει τα 270.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε έκταση και η μέση εκροή του είναι 200 ​​κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
Κατά μήκος της πορείας του, ο Πιλκομάγιο χωρίζεται και διακλαδώνεται προς τον Βορρά και τον Νότο. Μετά από κάποια απόσταση, αυτές οι διακλαδώσεις ενώνονται ξανά για να σχηματίσουν τον Κάτωθεν Πιλκομάγιο.
Ο Πιλκομάγιο υψώνεται στους πρόποδες της οροσειράς των Άνδεων στο Διαμέρισμα Ορούρο στη Βολιβία, ανατολικά της λίμνης Ποοπό. Ο ποταμός Κάτσι Μάγιου θεωρείται η πηγή του Πιλκομάγιο. Ανοδικά ο ποταμός Κάτσι Μάγιου λαμβάνει διαδοχικά τα ονόματα Άγουας Καλιέντες και Χάτσα Χούκχου. Από τη συμβολή με τον Τσιλάουα, ο ποταμός ονομάζεται Πιλκομάγιο. Από εκεί, ρέει προς νοτιοανατολική κατεύθυνση μέσω των διαμερισμάτων Τσουκισάκα και Ταρίχα, διέρχεται από την αργεντίνικη επαρχία Φορμόσα και τις πεδιάδες Γκραν Τσάκο της Παραγουάης, σχηματίζοντας το μεγαλύτερο μέρος των συνόρων μεταξύ αυτών των δύο χωρών προτού ενωθεί με τον ποταμό Παραγουάη κοντά στην Ασουνσιόν. Το Εθνικό Πάρκο Ρίο Πιλκομάγιο βρίσκεται στην αργεντίνικη πλευρά των συνόρων. Αποτελεί επίσης ένα σύντομο τμήμα του συνόρου μεταξύ Αργεντινής και Βολιβίας, λίγο πριν από το τριεθνές Αργεντινής-Βολιβίας-Παραγουάης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Παραγουάης Κατηγορία:Ποταμοί της Αργεντινής Κατηγορία:Ποταμοί της Βολιβίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Δημήτρης Σαριδάκης
Ο Δημήτρης Σαριδάκης (Κασταμονίτσα Ηρακλείου, 1912 – 1977) ήταν Έλληνας ζωγράφος γνωστός για τα βυζαντινής τέχνης έργα του. Χαρακτηριστικά έργα του αποτελούν η Παράδοση της Κάρας του Αγίου Τίτου, που βρίσκεται στο παρεκκλήσι Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, καθώς και οι μεγάλες εικόνες στο ναό του Αγίου Τίτου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1912 στην Κασταμονίτσα Ηρακλείου και φοίτησε στο Γυμνάσιο Καστελλίου. Το 1936 εισήχθη στο προκαταρτικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και κατόπιν στα εργαστήρια, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε δύο φάσεις, εξαιτίας του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Kατά την φοίτησή του στην σχολή, παρακολούθησε μαθήματα με καθηγητές τους Ζαχαρία Παπαντωνίου στο μάθημα της ιστορίας της τέχνης. Μετά την αποφοίτησή του υπηρέτησε ως έμμισθος υπάλληλος στην Υγειονομική Υπηρεσία Στρατού. Λίγο μετά το 1950 εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο, όπου και άνοιξε εργαστήριο αγιογραφίας. Πέθανε το 1977.
Κλοπή πρώιμου έργου του
Το 1942 εκλάπησαν από το πατρικό του σπίτι από τις κατοχικές δυνάμεις όλα τα πρώιμα έργα του, τα οποία δεν έχουν βρεθεί μέχρι και σήμερα. Ο Σαριδάκης είχε κηρυχθεί καταζητούμενος κατά την διάρκεια της κατοχής και κρύβονταν σε συγγενικά σπίτια ή σε λαγκάδια της Δίκτης.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Βαθύ Μεθάνων
Το Βαθύ είναι οικισμός στα Μέθανα, στην περιφερειακή ενότητα Νήσων της περιφέρειας Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Βαθύ έχει 129 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 10 μέτρων στη νοτιοδυτική ακτή της ηφαιστειογενούς χερσονήσου των Μεθάνων, στον κόλπο της Επιδαύρου. Απέχει 7 χιλιόμετρα από τα Μέθανα και 21 χιλιόμετρα από τον Γαλατά.
Στον λόφο Παλαιόκαστρο έχουν βρεθεί τα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης των Μεθάνων, στην οποία τα παλαιότερα ίχνη κατοίκησης χρονολογούνται από τους νεολιθικούς χρόνους. Κατάλοιπα αρχαίων κτιρίων έχουν βρεθεί και εντός της θάλασσας. Σήμερα στο Βαθύ λειτουργεί αλιευτικό καταφύγιο, χώροι εστίασης και καταλύματα. Η προβλήτα του λιμανιού έχει μήκος περίπου ένα χιλιόμετρο. Το χωριό αναπτύσσεται γύρω από το λιμάνι και περιβάλλεται από καλλιέργειες ελιάς, αμπελιών και οπωροφόρων δέντρων.
Κάι Χάβερτς
Ο Κάι Χάβερτς (γερμανικά: Kai Havertz, γενν. στις 11 Ιουνίου 1999) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός ή δεξιός επιθετικός για την Άρσεναλ και την εθνική ομάδα της Γερμανίας.
Βαθύ Μεθάνων
Το Βαθύ το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεγαλοχωρίου, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1997, οπότε και με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Μεθάνων και το 2010, με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας.
Κάι Χάβερτς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Χάβερτς πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στη Λεβερκούζεν το 2016, και ήταν ο νεαρότερος παίκτης που αγωνίστηκε με τον σύλλογο στη Μπουντεσλίγκα, ενώ έγινε ο νεαρότερος σκόρερ της το 2017. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Μπουντεσλίγκα τη σαιζόν 2018-19 και με 17 γκολ, έγινε ο έφηβος με τα περισσότερα γκολ σε μία σαιζόν στη Μπουντεσλίγκα. Επίσης είναι ο νεαρότερος παίκτης που πραγματοποίησε 50 και 100 συμμετοχές στο πρωτάθλημα Γερμανίας, σπάζοντας το ρεκόρ του Τίμο Βέρνερ. Με τη Λεβερκούζεν σκόραρε 36 φορές και έδωσε 25 ασίστ σε 118 συμμετοχές.
Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου 2020 ανακοινώθηκε από την Τσέλσι ΦΚ και η μεταγραφή κόστισε 71 εκατομμύρια λίρες μαζί με τα μπόνους, γεγονός που τον κατατάσσει ως τη δεύτερη ακριβότερη μεταγραφή του συλλόγου μετά τον Κέπα Αριθαμπαλάγα. Με τη Τσέλσι κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2020-2021, πετυχαίνοντας το μοναδικό γκολ του τελικού με αντίπαλο την Μάντσεστερ Σίτι. Σημαντική ήταν και η συνεισφορά του στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων 2022 εναντίον της Παλμέιρας. Η Τσέλσι επιβλήθηκε της Παλμέιρας με 2-1 στην παράταση, με τον Χάβερτς να πετυχαίνει το γκολ της νίκης με πέναλτι λίγο πριν την λήξη της παράτασης.
Βαθύ Μεθάνων
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας Κατηγορία:Μέθανα
Κάι Χάβερτς
Εθνική ομάδα
Ο Χάβερτς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 2018 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 7 συμμετοχές με την εθνική ομάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κολεκτιβοποίηση στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Η Κολεκτιβοποίηση στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας ήταν πολιτική κολεκτιβοποίησης που ακολούθησε η Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας καθ΄ όλη τη διάρκεια της περιόδου από το 1948 έως τον Πολωνικό Οκτώβρη του 1956. Ωστόσο, η Πολωνία ήταν η μοναδική χώρα στο Ανατολικό Μπλοκ όπου η μεγάλης κλίμακας κολεκτιβοποίηση απέτυχε να ριζώσει. Μια κληρονομιά της κολεκτιβοποίησης στην Πολωνία ήταν το δίκτυο των αναποτελεσματικών κρατικών γεωργικών εκμεταλλεύσεων, πολλά από τα οποία εξακολουθούν να είναι ορατά στην ύπαιθρο της σύγχρονης Πολωνίας, ειδικά στις βόρειες και δυτικές επαρχίες της (ανακτημένες Περιοχές).
Προέλευση
Η Κεντρική Επιτροπή του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος αποφάσισε τον Σεπτέμβριο του 1948 να κολλεκτιβοποιήσει τα πολωνικά αγροκτήματα, ενεργώντας σύμφωνα με το ψήφισμα της Cominform του Βουκουρεστίου στις 20 Ιουνίου 1948, το οποίο όριζε ότι η κολεκτιβοποίηση έπρεπε να ξεκινήσει σε όλες τις κομμουνιστικές χώρες. Τον Ιούλιο του 1948, κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης του Πολιτικού Γραφείου, ο Υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου, Χιλάρι Μινκ, έδωσε μια ομιλία σχετικά με την ιδιοκτησία στην πολωνική οικονομία. Αναφερόμενος στην ιδέα του Βλαντίμιρ Λένιν για τη «μόνιμη αναγέννηση του καπιταλισμού», ο Μινκ ανακοίνωσε τη μετατροπή της πολωνικής οικονομίας σε σοσιαλιστική.
Η διαδικασία αναδιάρθρωσης της πολωνικής γεωργίας παρουσιάστηκε επίσημα ως προστασία για τους μικρούς αγρότες, των οποίων τη θέση φέρεται να έθεταν σε κίνδυνο οι πλούσιοι κουλάκοι. Η αναδιάρθρωση έπρεπε να γίνει στη «φωτιά της ταξικής πάλης». Ο Μινκ έβλεπε τον κουλάκο ως «καπιταλιστή του χωριού», που «εκμεταλλεύεται άλλους αγρότες». Δεδομένου αυτού του ανακριβούς ορισμού, τα στελέχη του Κόμματος αποφάσισαν ότι ένας Πολωνός κουλάκος ήταν ένας αγρότης του οποίου η φάρμα ήταν μεγαλύτερη από 15 εκτάρια (στη Νότια και Ανατολική Πολωνία - 8 έως 10 εκτάρια). Επιπλέον, εκείνοι οι αγρότες που είχαν τουλάχιστον δύο άλογα αναγνωρίστηκαν ως κουλάκοι, επομένως κάθε Πολωνός αγρότης που διοικούσε σωστά το αγρόκτημά του θα μπορούσε να κατηγορηθεί ότι ήταν κουλάκος.
Παρά την ευρεία χρήση βίας, μέχρι το 1951 λειτουργούσαν μόνο 2.200 συνεταιρισμοί στην Πολωνία - κατείχαν μόνο το 0,8% της καλλιεργήσιμης γης και είχαν περίπου 23.000 μέλη. Οι συνεταιρισμοί χωρίστηκαν σε ομάδες, όπως οι Ενώσεις Καλλιέργειας Γης (Zrzeszenia Uprawy Ziemi, ZUZ), οι οποίες διατηρούσαν την ιδιοκτησία εργαλείων και μηχανών, και τις Ομάδες Συνεταιρισμού Αγροτών (Rolnicze Zespoły Spółdzielcze, RZS), στις οποίες και οι μηχανές ήταν συλλογικές. Τα περισσότερα μέλη αυτών των συνεταιρισμών ήταν φτωχοί αγρότες, οι οποίοι είχαν λάβει γη κατά τη διάρκεια των αγροτικών μεταρρυθμίσεων του 1944 - 1948. Δεδομένου ότι η πολωνική αγροτιά αντιτάχθηκε κυρίως στην παραχώρηση της γης τους, τον Ιούνιο του 1952 εισήχθησαν αρκετά κατασταλτικά μέτρα  ενάντια σε αυτούς που αντιστάθηκαν στη κολεκτιβοποίηση. Έγιναν έρευνες στα σπίτια τους, συνελήφθησαν, τους επιβλήθηκαν επιπλέον φόροι και ποσοστώσεις, κατέστρεψαν παράνομα τα μηχανήματα και τα εμπορεύματά τους. Επιπλέον, υπήρχαν οικονομικές αμοιβές. Μεταξύ 1948 και 1955, σε περίπου 1,5 εκατομμύριο αγρότες επιβλήθηκαν πρόστιμα και ορισμένοι κατέληξαν σε στρατόπεδα εργασίας και φυλακές.
Αποδοχή του σχεδίου
Το 1952, μετά τη θέσπιση ειδικών προνομίων για τις συλλογικές εκμεταλλεύσεις, ο αριθμός τέτοιων εγκαταστάσεων αυξήθηκε. Ένα χρόνο αργότερα υπήρχαν 7.800 συλλογικές εκμεταλλεύσεις, που καταλάμβαναν το 6,7% της καλλιεργήσιμης γης στην Πολωνία. Το 1955, ο αριθμός τέτοιων εκμεταλλεύσεων έφτασε τις 9.800, καλύπτοντας το 9,2% της καλλιεργήσιμης γης της Πολωνίας, με 205.000 αγρότες. Ένα μέσο συλλογικό αγρόκτημα στην Πολωνία απασχολούσε περίπου 20 άτομα και κάλυπτε 80 εκτάρια, με 65 ζώα. Σε σύγκριση με τις ιδιόκτητες εκμεταλλεύσεις, η παραγωγικότητα στις συλλογικές εκμεταλλεύσεις ήταν χαμηλή. Το 1949, δημιουργήθηκαν οι Κρατικές Αγροτικές Φάρμες (ΚΑΦ, Państwowe Gospodarstwo Rolne). Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι εκμεταλλεύσεις έλεγξαν περίπου το 10% της καλλιεργήσιμης γης της Πολωνίας. Όπως και τα συλλογικά αγροκτήματα, οι ΚΑΦ ήταν αναποτελεσματικές, με χαμηλή παραγωγικότητα.
Οι Πολωνοί αγρότες αντιστάθηκαν λυσσαλέα στην κολεκτιβοποίηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις έκοψαν δάση που σημάνθηκαν για εθνικοποίηση. Σύμφωνα με πηγές, οι αγρότες φοβόντουσαν την κολεκτιβοποίηση περισσότερο από έναν υποθετικό μελλοντικό Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ελπίζοντας ότι ένας τέτοιος πόλεμος θα τους βοηθούσε να διατηρήσουν τη γη τους. Ωστόσο, αρκετοί φτωχοί αγρότες, επηρεασμένοι από την επίσημη προπαγάνδα, υποστήριξαν τις αλλαγές, ελπίζοντας ότι η ποιότητα της ζωής τους θα βελτιωνόταν. Η κολεκτιβοποίηση ήταν πιο διαδεδομένη στις λεγόμενες Ανακτημένες Περιοχές, όπου οι άποικοι δεν ήταν συναισθηματικά συνδεδεμένοι με τη γη. Η κολεκτιβοποίηση και η δίωξη των ιδιωτών αγροτών, στους οποίους επιβλήθηκαν ποσοστώσεις, οδήγησε σε κατάρρευση της πολωνικής αγροτικής παραγωγής μετά το 1950 και σε μεγάλης κλίμακας έξοδο χωρικών. Επιπλέον, οι κυβερνητικοί σχεδιαστές αποφάσισαν ότι ο εθνικός προϋπολογισμός θα ευνοούσε τη χρηματοδότηση της βαριάς βιομηχανίας σε βάρος της γεωργίας. Ως αποτέλεσμα, τα αγροκτήματα παρουσίασαν ελλείψεις σε λιπάσματα, φυτοφάρμακα, μηχανήματα και εργαλεία. Η επίσημη προπαγάνδα κατηγόρησε τους «δυτικούς ιμπεριαλιστές», τους «δολιοφθορείς» και τους κουλάκους για αυτά τα προβλήματα.
Πτώση
Μετά τις πολιτικές αλλαγές του Πολωνικού Οκτώβρη του 1956, ο Βουαντίσουαφ Γκομούουκα αναγνώρισε επίσημα την ιδιωτική γεωργία ως ειδικό στοιχείο του λεγόμενου «πολωνικού δρόμου προς το σοσιαλισμό» και η κυβέρνηση άλλαξε πορεία. Ο αριθμός των συλλογικών εκμεταλλεύσεων μειώθηκε. Το Σεπτέμβριο του 1956 η Πολωνία είχε περίπου 10.000 από αυτούς. Στις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ο αριθμός τέτοιων εκμεταλλεύσεων είχε μειωθεί σε λιγότερες από 2.000.
Η ιδέα της κολεκτιβοποίησης επέστρεψε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, αφού ο διάδοχος του Γκομούουκα ως Πρώτος Γραμματέας, Έντβαρντ Γκιέρεκ, επισκέφθηκε τη Μόσχα τον Ιανουάριο του 1971. Εκεί, ο Γενικός Γραμματέας Λεονίντ Μπρέζνιεφ δήλωσε ότι ο Γκομούουκα δεν είχε προβεί σε κολεκτιβοποίηση και ότι αυτό εξηγούσε τα «προβλήματά» του. Ωστόσο, η θέση των ιδιωτών αγροτών είχε εδραιωθεί στην Πολωνία εκείνη την εποχή, και μετά από κάποιες προσπάθειες προώθησης, η πολωνική κυβέρνηση εγκατέλειψε την πολιτική της επέκτασης της κολεκτιβοποίησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργία στην Πολωνία Κατηγορία:Αγροτικοί συνεταιρισμοί Κατηγορία:Συλλογική γεωργία Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Κολύμβηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 – 100 μέτρα πεταλούδα γυναικών
Τα 100 μέτρα πεταλούδα γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 πραγματοποιήθηκαν στις 21 και 22 Ιουλίου 2019.
Σειρές
Οι σειρές διεξήχθησαν στις 21 Ιουλίου, ώρα 10:45.
Λε Βωντουέ
Το Λε Βωντουέ (γαλλικά: Le Vaudoué) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλντεέν (γαλλικά: Valdéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βωντουά-αν-Μπρι
Το Βωντουά-αν-Μπρι (γαλλικά: Vaudoy-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βωντουαγιέν (γαλλικά: Vaudoyens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Αντράρα Σαν Μαρτίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Αντράρα Σαν Ρόκκο
Η Αντράρα Σαν Ρόκκο (ιταλικά: Adrara San Rocco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Βω-λε-Πενίλ
Το Βω-λε-Πενίλ (γαλλικά: Vaux-le-Pénil) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πενιβωξουά (γαλλικά: Pénivauxois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ιωάννης Δ΄ του Κρνοβ
Ο Ιωάννης Δ΄, τσεχ. Jan IV. (π. 1440 - 1483) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας τού Κρνοβ (1452-74) και τού Βόντισλαφ Σλάνσκι (1464-83).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Νικολάου Ε΄ δούκα τού Κρνοβ και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Κλεμμ τού Ελγκουτ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Κοσοβάρικο διαβατήριο
Το Κοσοβάρικο διαβατήριο (Pasaporta e Kosovës; Косовски пасош / Kosovski pasoš) είναι ταξιδιωτικό έγγραφο που εκδίδεται στους πολίτες της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου. Το έγγραφο διευκολύνει τα διεθνή ταξίδια και χρησιμεύει ως απόδειξη της ιθαγένειας. Η έκδοση διαβατηρίων αποτελεί εργασία του Υπουργείου Εσωτερικών, με εξαίρεση τα διπλωματικά διαβατήρια που εκδίδει το Υπουργείο Εξωτερικών. Τα διαβατήρια του Κοσσυφοπεδίου συμμορφώνονται με όλα τα συνιστώμενα πρότυπα που ορίζονται από τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας για αναγνώσιμα από μηχάνημα διαβατήρια (όπως μέγεθος, τεχνολογία, ασφάλεια, διάταξη κ.λπ.), αλλά ο κωδικός χώρας / υπηκοότητας RKS δεν εμπίπτει στο πρότυπο ISO 3166 και ως εκ τούτου δεν έχει εγκριθεί από τον Οργανισμό. Το σχέδιο διαβατηρίου αποκαλύφθηκε στις 14 Μαρτίου 2008. Τα πρώτα διαβατήρια εκδόθηκαν στις 30 Ιουλίου 2008 και έως τις 20 Μαΐου 2009 έχουν εκδοθεί 300.000 διαβατήρια στους πολίτες του Κοσσυφοπεδίου.
Βιομετρικό διαβατήριο
Από τις 31 Οκτωβρίου 2011, οι αρχές του Κοσσυφοπεδίου άρχισαν να εκδίδουν το νέο Κοσοβάρικο βιομετρικό διαβατήριο.
Τύποι
Υπάρχουν τέσσερις τύποι διαβατηρίων: τακτικό, επίσημο, διπλωματικό και ταξιδιωτικό έγγραφο. Το τέλος αίτησης χρεώνεται με €25.
Σελίδα πληροφοριών ταυτότητας
Η σελίδα του ιδιοκτήτη περιέχει τις ακόλουθες πληροφορίες: Εκτός από μια εικόνα του προσώπου του ιδιοκτήτη, ένα δακτυλικό αποτύπωμα και η υπογραφή του κατόχου υπάρχουν επίσης στη σελίδα 3.
Αναγνώριση
κέντρο|μικρογραφία|800x800εσ|{{legend|#e02040|Κοσσυφοπέδιο}}{{legend|#0080c0|Κράτη που αναγνωρίζουν επίσημα το Κοσσυφοπέδιο και το Κοσοβάρικο διαβατήριο }}{{legend|#008000|Κράτη που δεν αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο, αλλά έχουν δηλώσει ότι δέχονται το Κοσοβάρικο διαβατήριο}}{{legend|#FFFF00|Κράτη που έχουν αναφερθεί ότι έχουν επισκεφθεί από πολίτες του Κοσσυφοπεδίου παρόλο που αυτά τα κράτη δεν αναγνωρίζουν το διαβατήριο του Κοσσυφοπεδίου ούτε την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου.}} Η μονομερής δήλωση ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου δεν αναγνωρίζεται παγκοσμίως. Ως εκ τούτου, ορισμένες χώρες ενδέχεται να μην αποδέχονται διαβατήρια που εκδίδονται από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου.
Χώρες που δέχονται τα διαβατήρια αλλά δεν αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου
Επιπλέον, άλλες χώρες έχουν αναγνωρίσει το διαβατήριο του Κοσσυφοπεδίου ως ταξιδιωτικό έγγραφο, ενώ δεν αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο ως χώρα. Η κατάσταση είναι παρόμοια με αυτή του διαβατηρίου της Δημοκρατίας της Κίνας (Ταϊβάν), το οποίο πολλές χώρες επεξεργάζονται συστηματικά, παρότι διατηρούν μόνο ανεπίσημες διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν.
Οι ακόλουθες χώρες δήλωσαν επισήμως ότι αποδέχονται το Κοσοβάρικο διαβατήριο ως έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο, ενώ δεν αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητη χώρα:
Επιπλέον, υπάρχουν αρκετές χώρες στις οποίες οι πολίτες έχουν προφανώς τη δυνατότητα να ταξιδεύουν με διαβατήρια του Κοσσυφοπεδίου, ωστόσο, όταν δεν υπάρχει επίσημη πολιτική ή δεν υπάρχει κάποια καθιερωμένη πράξη ντε φάκτο γι'αυτό. Αυτό δεν αποτελεί ένδειξη ότι ένα τέτοιο ταξίδι μπορεί να επαναληφθεί στο μέλλον. Οι χώρες που σύμφωνα με πληροφορίες έχουν δεχθεί επίσκεψη με αυτόν τον τρόπο περιλαμβάνουν τις παρακάτω:
Ρωσία
Η Ρωσία δεν αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος ούτε αναγνωρίζει το Κοσοβάρικο διαβατήριο ως έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο για καθημερινή είσοδο στη Ρωσία υπό κανονικές συνθήκες. Ωστόσο, το διαβατήριο του Κοσσυφοπεδίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την είσοδο στη Ρωσία σε ειδικές περιπτώσεις όπως η προσέλευση ή η συμμετοχή σε εκδηλώσεις υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και άλλων διεθνών αθλητικών οργανώσεων, στις οποίες είναι μέλος το Κοσσυφοπέδιο. Η Ρωσία εκδίδει θεωρήσεις με τη μορφή ειδικών εντύπων που έχουν εισαχθεί στα Κοσοβάρικα διαβατήρια. Η Ρωσική Πρεσβεία στο Βελιγράδι στη γειτονική Σερβία δημοσίευσε δήλωση σχετικά με τη χρήση του Διαβατηρίου του Κοσσυφοπεδίου στη Ρωσία: ""Η είσοδος στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας με διαβατήρια της λεγόμενης Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου είναι δυνατή μόνο σε περιπτώσεις που βασίζονται στην εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως παραλήπτη ενός γεγονότος που οργανώνεται μέσω πολυμερών δομών, του οποίου μέλος ή συμμετέχων είναι η λεγόμενη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου ... Για άλλους σκοπούς, η διαδικασία εισόδου ατόμων με Κοσοβάρικα διαβατήρια στο έδαφος της Ρωσίας δεν έχει αλλάξει. Δηλαδή, η είσοδός τους δεν είναι δυνατή""
Σερβία
μικρογραφία|Γραμματόσημα Κοσοβάρικου διαβατηρίου που ακυρώθηκαν από Σέρβους αξιωματικούς μετανάστευσης για να αποδείξουν τη μη αναγνώριση της απόσχισης του Κοσσυφοπεδίου. Η Σερβία δεν αρνείται πλέον την είσοδο σε άτομα με σφραγίδες εισόδου και εξόδου της τελωνειακής αρχής της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου ή θεωρήσεις στα διαβατήρια τους. Αυτά τα γραμματόσημα και οι θεωρήσεις είναι απλά υπερ-σφραγισμένα, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα με την ακύρωση των μακροπρόθεσμων θεωρήσεων. Ωστόσο, οι διέλευση των συνόρων από τρίτες χώρες προς τη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου θεωρούνται παράνομα σημεία εισόδου από τη Σερβία και μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα αν κάποιος μπαίνει και επιχειρεί να εγκαταλείψει τη Σερβία χωρίς αντίστοιχη σφραγίδα εισόδου.
Σημειώσεις και παραπομπές
Σημειώσεις:
Παραπομπές:
Μαρία Άννα της Αυστρίας (1835-1840)
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Καρολίνα Αννουντσιάτα Ιωάννα Ιωσηφίνα Γαβριέλα Θηρεσία Αικατερίνη Μαργαρίτα Φιλομένα γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1835 στη Βιέννη και ήταν το τέταρτο παιδί και η μοναχοκόρη του Φραγκίσκου Καρόλου, Αρχιδούκα της Αυστρίας και της Σοφίας της Βαυαρίας.
Ονομάσθηκε Μαρία Άννα προς τιμήν της πατρικής θείας της, Μαρίας Άννας της Σαβοΐας.
Πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 1840 στη Βιέννη σε ηλικία 4 ετών. Είναι θαμμένη στην αυτοκρατορική κρύπτη στη Βιέννη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1955
Το Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ισπανίας 1955 ήταν η 52η φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο. Η Διοργάνωση ξεκίνησε στις 17 Απριλίου του 1955 και ολοκληρώθηκε στις 5 Ιουνίου του 1955, με το τελικό.
Γύρος των 16
Επανάληψη
Η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα πέρασαν στον επόμενο γύρο με bye.
Τελικός
Κύριο θέμα: Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 1955
Ο τελικός έγινε στις 5 Ιουνίου 1955 με τη Αθλέτικ Μπιλμπάο να επικρατεί με 1-0 της Σεβίλλης.
Κυπελλο Ανδρων 1956 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1956
Αλμπάνο Σαντ'Αλεσσάντρο
Το Αλμπάνο Σαντ'Αλεσσάντρο (ιταλικά: Albano Sant'Alessandro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Μάρκο Σίλβα
Ο Μάρκο Αλεξάντρε Σαράιβα ντα Σίλβα (ή απλώς Μάρκο Σίλβα) (πορτογαλικά: Marco Alexandre Saraiva da Silva, 12 Ιουλίου 1977) είναι Πορτογάλος πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως δεξιός αμυντικός, και νυν προπονητής ποδοσφαίρου της αγγλικής Φούλαμ.
Η καριέρα του, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής, είναι συνδεδεμένη με την Εστορίλ. Ωστόσο υπήρξε για έναν χρόνο προπονητής και της Σπόρτινγκ Λισαβόνας με την οποία κατέκτησε κι ένα Κύπελλο Πορτογαλίας. Ενώ, στην Ελλάδα κατέχει ρεκόρ συνεχόμενων νικών, από τη χρονιά 2015–16, πετυχαίνοντας 17 συνεχόμενες στη Σούπερ Λιγκ.
Καριέρα ως παίχτης
Ο Σίλβα γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Άρχισε να παίζει από το 1992 στη Cova da Piedade και τελείωσε την ποδοσφαιρική του διάπλαση στη ΚΦ Ος Μπελενένσες, το 1996. Με αυτήν την ομάδα, αλλά και με την ΣΚ Καμπομαϊορένσε, πραγματοποίησε τις 2 μοναδικές του συμμετοχές στην Πρώτη Κατηγορία της Πορτογαλίας. Γενικότερα η καριέρα του κινήθηκε μεταξύ δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, πάντα στο πορτογαλικό πρωτάθλημα.
Το 2005, ο Σίλβα εντάχθηκε στην Εστορίλ, που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία. Στην ομάδα της Εστορίλ ο Σίλβα έκατσε 6 χρόνια, ήτοι μέχρι το τέλος της καριέρας του  (όλα στη δεύτερη κατηγορία).
Ο Σίλβα, τον τελευταίο αγώνα του, τον έδωσε στις 2 Ιανουαρίου του 2011, σε ένα αγώνα για το Λιγκ Καπ Πορτογαλίας, σε ένα ματς που η Εστορίλ ηττήθηκε με 0–1, από την ΦΚ Πεναφιέλ. Ο Σίλβα, αποσύρθηκε επισήμως τον Ιούνιο του ίδιου έτους, σε ηλικία μόλις 34 ετών, έχοντας αγωνισθεί, συνολικά με όλες τις ομάδες που συμμετείχε, σε 152 αγώνες, σκοράροντας δε και 3 γκολ.
Εστορίλ
Αμέσως μετά την απόσυρσή του και, συγκεκριμένα, στις 10 Ιουνίου 2011, ο Σίλβα, αναλαμβάνει την Εστορίλ, από τη θέση του ποδοσφαιρικού διευθυντή, αυτή τη φορά. Όμως, αρχάς της σεζόν, αναλαμβάνει να αντικαταστήσει τον Βινίσιους Εουτρόπιο, στη θέση του προπονητή, με την ομάδα να βρίσκεται στη 10η θέση της βαθμολογίας. Στο πρώτο του παιχνίδι, ως προπονητής πλέον, ηττάται από την Πεναφιέλ, με σκορ 1–3. Κατόπιν όμως τούτου σε 24 αγώνες χάνει μόνο 3, και οδηγεί την Εστορίλ στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, σηματοδοτώντας την επιστροφή της στο υψηλότερο επίπεδο της χώρας. Η επιτυχία αυτή τον χρίζει Μάνατζερ της χρονιάς, του πρωταθλήματος.
Στις 22 Αυγούστου του 2012, ο Σίλβα, έκανε το ντεμπούτο του, ως προπονητής στην πρώτη κατηγορία της Πορτογαλίας, σε ένα ματς κόντρα στην ΣΚ Ολιανένσε, στο οποίο, όμως, γνώρισε την ήττα με σκορ 1–2. Παρόλα αυτά, η Εστορίλ κατέλαβε την καλύτερη θέση της στη πρώτη κατηγορία έως τότε, καθώς τερμάτισε 5η, ενώ και για πρώτη φορά συμμετείχε στα προκριματικά τους Europa League. Άξια αναφοράς είναι τα αποτελέσματα που πήρε με τη Σπόρτινγκ Λισσαβόνας (3–1 νίκη εντός και 2–2 εκτός ), καθώς και μία ισοπαλία με την Μπενφίκα (1–1).
Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Στις 21 Μάη του 2014, ο Σίλβα, συμφώνησε με το 4ετές συμβόλαιο που το προσέφερε η Σπόρτινγκ Λισαβόνας, αντικαθιστώντας τον Λεονάρντο Ζαρντίμ, ο οποίος πήγε στη Μονακό. Με το κοουτσάρισμα του Σίλβα η Σπόρτινγκ κατέλαβε την 3η θέση στο πρωτάθλημα Πορτογαλίας. Επίσης, κατέκτησε και το Κύπελλο Πορτογαλίας, αντιμετωπίζοντας στον τελικό την Μπράγκα, νικώντας την 3–1 στα πέναλτι (η κανονική διάρκεια έληξε 2–2). Αυτή ήταν η πρώτη επιτυχία της Σπόρτινγκ μετά το 2008, όταν είχε κατακτήσει το Supertaça Cândido de Oliveira.
Στις 8 Ιουνίου 2015, ήτοι 4 μέρες, αφού κέρδισε το κύπελλο, η Σπόρτινγκ ανακοίνωσε πως ο Σίλβα θα εκδιωχθεί, καθώς στον αγώνα με την ΦΚ Βιζέλα, δε φορούσε κοστούμι που φέρει το διακριτικό της ομάδας. Παρόλα αυτά, η διαμάχη δεν ήταν τόσο απλή, καθώς ο Μάρκο Σίλβα διεκδικούσε 1,5 εκατομμύριο ευρώ, για τον διωγμό του, πόσο που η Σπόρτινγκ δεν ήθελε να καταβάλει. Τελικά, η χρυσή τομή βρέθηκε και ο Μάρκο Σίλβα έμεινε ελεύθερος.
Ολυμπιακός
Στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς, ο Ολυμπιακός, κέρδισε τον ΠΑΟΚ, στην Τούμπα, υπό τις οδηγίες του Σίλβα. Γενικότερα, σε αυτό το γήπεδο, δυσκολεύεται να κερδίσει, ενώ αυτή τη φορά το έκανε, με σκορ 0–2. Κατόπιν, κέρδισε με την ομάδα του Ολυμπιακού και το δεύτερο ντέρμπι, με αντίπαλο την ΑΕΚ, αυτή τη φορά, νικώντας την με σκορ 4–0 στο γήπεδό του. Από την άλλη, κάνοντας 3 νίκες στο Τσάμπιονς Λιγκ και 3 ήττες, δεν κατάφερε να περάσει με τον Ολυμπιακό στη φάση των 16, τερματίζοντας τρίτος στον όμιλό του. Επίσης, νικώντας τον Λεβαδειακό, με σκορ 3–1, καταφέρνει με 17 νίκες σε 17 αγώνες από την έναρξη του πρωταθλήματος, το οποίο αποτελεί και ρεκόρ στην ιστορία του θεσμού. Η διεύρυνση του ρεκόρ σταμάτησε στην επόμενη αγωνιστική, όταν η ομάδα του Πειραιά έφερε 1–1 στην Κρήτη, με αντίπαλο τον Πλατανιά.