cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Modern Family
2ος κύκλος
Παρά τις θετικές κριτικές, κάποιοι κριτικοί ήταν λιγότερο ευνοϊκοί προς τον δεύτερο κύκλο και τον περιέγραψαν ως «δευτεροβάθμια πτώση». Αν και η ερμηνεία του Έρικ Στόουνστριτ επαινέθηκε καθολικά κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου, στον δεύτερο κύκλο επικρίθηκε πως ήταν «υπερβολικός», με τον Άλαν Σέπινγουολ να αποκαλεί τον Κάμερον Τάκερ μια «κλαψιάρα, υπερ-ευαίσθητη ντίβα». Από την άλλη, ο Τάι Μπάρελ συνέχισε να λαμβάνει επαίνους για την ερμηνεία του ως Φιλ Ντάνφι.
3ος κύκλος
Ο τρίτος κύκλος έλαβε καθολική αναγνώριση. Στη σελίδα Rotten Tomatoes συγκεντρώνει ποσοστό 92% βασισμένο σε 13 κριτικές και στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Το Modern Family κατασταλάζει σε σταθερά νερά, παρέχοντας συνεχώς εμπνευσμένα αστεία κάνοντάς το να μοιάζει εύκολο». Ο κριτικός Πίτερ Σουάνσον από το περιοδικό Slant Magazine έγραψε ότι παρόλο που το πρώτο επεισόδιο ήταν «τύπου ακροβατικής επίδειξης σε εκκεντρική τοποθεσία που συνήθως προορίζεται για τον πέμπτο ή έκτο κύκλο μιας sitcom που πεθαίνει», τα επόμενα επεισόδια «ήταν καλύτερα [...] αλλά παρέμεναν άνισα». Επέκρινε επίσης τους σεναριογράφους που βασίστηκαν πάρα πολύ στα «εντυπωσιακά επεισόδια και τις σύντομες εμφανίσεις από άλλους διάσημους, όπως ο Ντέιβιντ Κρος». Τελικά βαθμολόγησε τον κύκλο με 3/4. Ο Τζέιμς Πάρκερ από το περιοδικό The Atlantic είπε πως στο ξεκίνημα του τρίτου κύκλου «το Modern Family είναι πολύ, πολύ αστείο, σχεδόν ανελέητα πολύ ... [Είναι] ένα αριστουργηματικό κομμάτι ρυθμού και συντομίας ... Το σενάριο είναι Vorsprung durch Technik (ελεύθερη μετάφραση: Πρόοδος μέσω τεχνολογίας): έντονα συμπιεσμένο αλλά δραματικά κομψό, ανεξάντλητο σε έξυπνες ατάκες, αλλά λιτό στη δομή του». Το θεώρησε εξαίρεση στη δυσαρέσκειά του για sitcoms που δεν χρησιμοποιούν ηχογραφημένο κοινό ή, σε μερικές περιπτώσεις, ζωντανό κοινό για να γελάει στις σκηνές (laugh track).
Κατά τη διάρκεια του τρίτου κύκλου, ο αρθρογράφος Φρανκ Μπρούνιλ της εφημερίδας The New York Times υποστήριξε πως οι επικρίσεις που έγιναν για το ομοφυλόφιλο ζευγάρι Κάμερον και Μίτσελ, έδειξαν στην πραγματικότητα πως οι ομοφυλόφιλοι έχουν προχωρήσει προς την κοινωνική αποδοχή. Γράφει: «Μια δεκαετία πριν, [οι ομοφυλόφιλοι] θα αντιδρούσαν — και θα αντιδρούσαν έντονα — στο πόσο συχνά ο Κάμερον κλίνει στο να δείχνει πιο θηλυπρεπής και να κάνει τη φωνή του πιο ψιλή μοιάζοντας με καρικατούρα». Αλλά τώρα, «οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι εμπιστεύονται πως το τηλεοπτικό κοινό γνωρίζει πως είμαστε μια ποικιλόμορφη φυλή, που δεν κατασκοπεύεται εύκολα ... Το Modern Family μας χαρίζει ένα είδος κωμικής κοινοτοπίας. Είναι ένα είδος περίεργης προόδου. Αλλά δεν παύει να είναι πρόοδος».
4ος κύκλος
Ο τέταρτος κύκλος του Modern Family έλαβε μικτές προς θετικές κριτικές. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, ο τέταρτος κύκλος συγκεντρώνει ποσοστό αποδοχής 67% βασισμένο σε 12 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας γράφεται: «Το Modern Family έχει ακόμα γοητεία να κάψει και διαθέτει ένα ομοιόμορφο εξαιρετικό καστ, αλλά τα ανατρεπτικά στοιχεία της σειράς έχουν κορεστεί». Στο μέσο του κύκλου, η Ρέιτσελ Στέιν από τη σελίδα Television Without Pity έγραψε: «Όσο μου άρεσαν τα ζευγάρια και κάποιοι από τους διαλόγους, [το New Year's Eve] είναι απλά ακόμα ένα εφευρετικό επεισόδιο του Modern Family στο οποίο μπορούμε να αναφερθούμε όταν θα μιλάμε αργότερα για το πως μια διαφορετική σειρά θα έπρεπε να κερδίσει το 2013 το βραβείο Έμμυ στην κατηγορία της Καλύτερης Κωμωδίας». Η Νταλίν Ρόβενσταϊν από τη σελίδα Paste Magazine έδωσε θετική κριτική στον κύκλο, αλλά σημείωσε πως είχε δυνατότητες να είναι ένας καλύτερος.
5ος κύκλος
Ο πέμπτος κύκλος του Modern Family έλαβε επίσης θετικές κριτικές. Στη σελίδα Rotten Tomatoes συγκεντρώνει ποσοστό 90% βασισμένο σε 10 κριτικές, σημειώνοντας: «Το Modern Family επιστρέφει στις συμβατικές ρίζες του με χάρη για έναν πέμπτο κύκλο τον οποίο απολαμβάνεις για την αξιόπιστη προσφορά του σε γέλιο, αναζωπυρώνοντας την ζεστασιά του, σήμα κατατεθέν της σειράς». Γράφοντας την κριτική του για τα οκτώ πρώτα επεισόδια του κύκλου, ο Μάθιου Γούλφσαν από το περιοδικό Slant Magazine αναφέρει πως η σειρά «μοιάζει σαν να έχει φτάσει επιτέλους στο απογοητευτικό και αναμενόμενο χαμηλό σημείο προς το οποίο είχε την τάση να φτάσει τα τελευταία δύο χρόνια». Συνέχισε λέγοντας πως η σειρά «μετατράπηκε σε μια συνηθισμένη μίμηση στερεοτυπικών χαρακτηρισμών και επιφανειακών αστεϊσμών, οι οποίοι στερούνται τόσο αισθήματος όσο κι εξυπνάδας», βαθμολογώντας εν τέλη τον κύκλο με 1.5/4. Οι διάφοροι αρθρογράφοι του περιοδικού The A.V. Club βαθμολόγησαν την πλειοψηφία των επεισοδίων του πρώτου μισού του κύκλου με «B-» ή χαμηλότερα. Ένας από τους αρθρογράφους του περιοδικού, ο Τζόσουα Άλστον, βαθμολόγησε με «C+» το επεισόδιο «ClosetCon '13» και σημείωσε πως «το Modern Family ακροβατεί επικίνδυνα όταν χωρίζει τους χαρακτήρες του σε τρεις ξεχωριστές ιστορίες χωρίς να υπάρχει μεταξύ τους αλληλεπίδραση». Το δεύτερο μισό του κύκλου έλαβε πιο θερμής αποδοχής, με τρία επεισόδια να βαθμολογούνται με «A-» ή ψηλότερα.
6ος κύκλος
Ο έκτος κύκλος της σειράς έλαβε πολύ θετικές κριτικές, με κάποιους να ισχυρίζονται πως αποτελούσε βελτίωση συγκριτικά με τους τελευταίους κύκλους. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes συγκεντρώνει το απόλυτο 100% βασισμένο σε 7 κριτικές. Ο Τζόσουα Άλστον και η Γκουέν Ίχνατ από το περιοδικό The A.V. Club βαθμολόγησαν την πλειοψηφία των επεισοδίων με «B» ή ψηλότερα, δίνοντας ιδιαίτερους επαίνους στα επεισόδια «The Day We Almost Died» και «Closet? You'll Love It!» - βελτιώνοντας συνολικά τη βαθμολογία από τα επαναλαμβανόμενα «C» που δόθηκαν κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του προηγούμενου κύκλου. Το επεισόδιο «Connection Lost» έλαβε κριτική αποθέωση, με αρκετούς να επαινούν το σενάριο του επεισοδίου, την πρωτοτυπία και «την επιτυχία στην υπέρβαση σε επεισοδίου που θα μπορούσε να γίνει απλά για να τραβήξει την προσοχή». Στην κριτική της για το επεισόδιο «Closet? You'll Love It!», η Ίχνατ δήλωσε πως το επεισόδιο αντιπροσωπεύει «όλους τους λόγους που ακόμα βλέπουμε Modern Family» και το βαθμολόγησε με «A-». Από την ίδια σελίδα, ο Ντέιβιντ Κάλισον έγραψε κριτική για το επεισόδιο «Grill, Interrupted» λέγοντας: «Αυτός ο κύκλος αποδεικνύει πως οι sitcoms μπορούν να επιβιώσουν με στέρεους χαρακτήρες και στερεά αστεία».
7ος κύκλος
Ο έβδομος κύκλος έλαβε μικτές προς θετικές κριτικές με αρκετούς κριτικούς να τον αποκαλούν παρόμοιο με τον τέταρτο και πέμπτο κύκλο. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes συγκεντρώνει ποσοστό 67% βασισμένο σε 6 κριτικές. Ο Κάιλ Φάουλ από το περιοδικό The A.V. Club είχε μια πολύ μικτή αντίδραση προς τον κύκλο, δίνοντας μόνο σε ένα επεισόδιο «A-» ή υψηλότερα. Ο Φάουλ ένιωσε πως ο κύκλος ήταν απογοητευτικός, πιστεύοντας πως θα μπορούσε να καθοριστεί από «την έλλειψη εξέλιξης των χαρακτήρων και τα παραγεμισμένα επεισόδια».
Μετέπειτα κύκλοι
Η σειρά ανανεώθηκε για ένατο και δέκατο κύκλο επεισοδίων τον Μάιο του 2017.
Η σειρά ανανεώθηκε τελικά για ενδέκατο κύκλο στις 7 Ιανουαρίου 2019, για τον οποίο επιβεβαιώθηκε πως θα ήταν και ο τελευταίος της σειράς. Ο τελευταίος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.
Διακρίσεις
Το Modern Family έχει κερδίσει 22 Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και 6 βραβεία Writers Guild of America. Η σειρά έχει επίσης λάβει αργότερα το βραβείο GLSEN στην κατηγορία «Βραβείο Σεβασμού», για την απεικόνιση «θετικών εικόνων και ιστοριών που αντανακλούν μια διαφορετική Αμερική, συμπεριλαμβανομένης της απεικόνισης μιας οικογένειας με επικεφαλής ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι». Το 2010, το Modern Family ήταν υποψήφιο για πέντε βραβεία του Συλλόγου Κριτικών Τηλεόρασης (TCA). Όπως και στην τηλεοπτική σειρά Τα Φιλαράκια, για να ενισχυθεί η ιδέα του ensemble cast, όλο το καστ υπέβαλλε τους εαυτούς τους ως υποψήφιους στις κατηγορίες των Β' Αντρικών και Γυναικείων Ρόλων αντί των Α' Ρόλων στην 62η τελετή απονομής των βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.
Η σειρά βρέθηκε επίσης σε πολλές λίστες κριτικών. Το 2010, η σειρά βρέθηκε στη 2η θέση της λίστας με τις δέκα καλύτερες τηλεοπτικές σειρές του 2009 του περιοδικού Time, στη 2η θέση της λίστας με τις δέκα καλύτερες τηλεοπτικές σειρές του 2009 της ιστοσελίδας BuddyTV, στη λίστα του Τζέισον Χιουζ από τη σελίδα TV Squad με τα καλύτερα της τηλεόρασης για το 2009, ενώ το 2009 έλαβε επίσης το βραβείο Peadbody. Από το 2009-2012, βρισκόταν στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου με τις δέκα καλύτερες τηλεοπτικές σειρές της χρονιάς.
Το 2012, η σειρά κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Τηλεοπτικής Σειράς - Κωμωδία ή Μιούζικαλ και ήταν υποψήφια για ένα βραβείο BAFTA TV.
Τόσο η Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών, Μισέλ Ομπάμα, σε συνέντευξή της στον Καλ Πεν κατά τη διάρκεια της Εθνικής Συνέλευσης του Δημοκρατικού Κόμματος το 2012, όσο και η Πρώτη Κυρία της Μασαχουσέτης, Αν Ρόμνεϊ, σε συνέντευξή της στο τηλεοπτικό πρόγραμμα The Insider, αναφέρθηκαν στο Modern Family ως την αγαπημένη τους τηλεοπτική σειρά.
Τον Ιούνιο του 2013, το Σωματείο Σεναριογράφων Αμερικής κατέταξε το Modern Family στην 34η θέση της λίστας με τις 101 πιο καλογραμμένες τηλεοπτικές σειρές όλων των εποχών. Τον Δεκέμβριο του 2013, το TV Guide κατέταξε τη σειρά στην 43η θέση της λίστας του με τις 60 Καλύτερες Τηλεοπτικές Σειρές όλων των εποχών.
Επικρίσεις
Η Μισέλ Χάιμοφ από τον μη κερδοσκοπικό ειδησεογραφικό οργανισμό The Christian Science Monitor επέκρινε τη σειρά για την παρουσίαση των δύο γυναικών της σειράς ως μαμάδες που μένουν στο σπίτι, ενώ οι σύζυγοί τους έχουν πολύ επιτυχημένες καριέρες: «Υπάρχει μια διαφορά μεταξύ των ιδιότροπων, ελαττωματικών χαρακτήρων με αυτούς που είναι ανίκανοι για επαγγελματική επιτυχία. Και όταν το τελευταίο αποδίδεται υπεύθυνα μόνο σε γυναίκες, κάνει τη σειρά σεξιστική. Όπως επίσης και εκτός πραγματικότητας». Η συγγραφέας του βραδινού talk show Late Night with Jimmy Fallon, Άλι Γουόλερ, έθεσε το εξής ερώτημα στους ακόλουθούς της στο Twitter: «Αν η σειρά Modern Family (Μοντέρνα Οικογένεια) είναι τόσο 'μοντέρνα', τότε γιατί καμία από τις γυναίκες της σειράς δεν έχει δουλειά;» Άλλοι συγγραφείς ενίσχυσαν αυτή την επίκριση λέγοντας πως οι μητέρες που μένουν στο σπίτι δεν αποτελούν συνηθισμένο φαινόμενο στη σημερινή κοινωνία. Στον τέταρτο κύκλο της σειράς, ο χαρακτήρας Κλερ Ντάνφι προσπαθεί να βρει δουλειά τώρα που τα τρία της παιδιά έχουν μεγαλώσει αρκετά και δεν τη χρειάζονται να μένει στο σπίτι, αλλά δυσκολεύεται λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που βρισκόταν εκτός του χώρου, παρά το ότι έχει πτυχίο πανεπιστημίου. Στον πέμπτο κύκλο, αφού εξακολουθεί να μην μπορεί να βρει δουλειά, η Κλερ αποφασίζει να δεχτεί την πρόταση του πατέρα της να δουλέψει στη δική του εταιρία, κι έτσι επιστρέφει στη δουλειά.
Σύμφωνα με τον σχολιασμό του Τζον Φάλκον, ενός υπαλλήλου της ιστοσελίδας CNET, σχετικά με ένα επεισόδιο του πρώτου κύκλου: «Η σύζυγος και η κόρη είναι ανίκανες να μάθουν πώς να χρησιμοποιούν το τηλεχειριστήριο και πρέπει να διδαχθούν από τον πατέρα, ενώ ο γιος είναι 'καλός με τα ηλεκτρονικά', ακόμη κι αν εμφανίζεται ως το πιο ηλίθιο μέλος της οικογένειας». Η Αριάνα Ράικε από το αμερικανικό μπλογκ Gawker, σχολίασε το επεισόδιο «Game Changer» όπου η Γκλόρια κρύβει το γεγονός πως γνωρίζει να παίζει πολύ καλό σκάκι, έτσι ώστε ο σύζυγός της να μην αναστατωθεί όταν εκείνη κερδίσει το παιχνίδι: «Αυτή η στιγμή είναι στην καλύτερή της ένας ανόητος σαρκασμός σχετικά με τον συμβιβασμό σε μια συχνά αδέξια σειρά, και στην χειρότερή της, είναι μια στιγμή σε μια σειρά την οποία παρακολουθούν 9.3 εκατομμύρια τηλεθεατές, σε ένα δίκτυο το οποίο ανήκει στη Disney, η οποία νομιμοποιεί ρητά το να υποτάσσουν τη διάνοιά τους τα κορίτσια και οι γυναίκες». Εν τέλη, η σειρά επικεντρώθηκε περισσότερο στην εξέλιξη της καριέρας της Κλερ, με τον χαρακτήρα να θέτει υποψηφιότητα για δημοτική σύμβουλος, να ανακαινίζει ένα σπίτι για να πωληθεί, να βρίσκει δουλειά στον πέμπτο κύκλο και τελικά, να αναλαμβάνει ως Γενική Διευθύντρια στην εταιρία του Τζέι.
Ελληνική διασκευή
Το Mega Channel αγόρασε τα δικαιώματα της σειράς Modern Family για Ελλάδα και Κύπρο και ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας ελληνικής εκδοχής, με τον τίτλο Μοντέρνα Οικογένεια. Έκανε πρεμιέρα στις 20 Μαρτίου 2014 και ολοκληρώθηκε στις 29 Μαΐου 2015 έπειτα από δύο κύκλους συνολικά 43 επεισοδίων.
Το πρωταγωνιστικό καστ αποτελούν οι Αντώνης Καφετζόπουλος, Κώστας Κόκλας, Ζέτα Δούκα, Κλέλια Ρένεση, Δημήτρης Μακαλιάς και Γιώργος Τζαβάρας, ενώ τους ρόλους των παιδιών έχουν οι Κωνσταντίνα Μεταξά, Μαρία Πατέλη, Άλκης Πανταζόπουλος, Πέτρος Ζαμπάκας, Νικόλας Μπράβος και οι μικρές Δανάη Λαοπόδη (1ος κύκλος) και Στεφανία Ραυτοπούλου (2ος κύκλος). Το σενάριο και τη σκηνοθεσία του πρώτου κύκλου ανέλαβαν οι Αποστόλης Τσαούσογλου και Πιέρρος Ανδρακάκος αντίστοιχα, ενώ του δεύτερου κύκλου οι Νίκος Παπαδόπουλος και Σπύρος Ρασιδάκης αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αγγλική γλώσσα Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company Κατηγορία:Sitcoms Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές)
Δικαίωμα επισκευής
Το κίνημα έχει επεκταθεί τα τελευταία χρόνια για να καλύψει τις ανάγκες των καταναλωτών πέρα από τα αυτοκίνητα, με μεγαλύτερους υποστηρικτές στην αγορά των ηλεκτρονικών συσκευών και στα αγροτικά μηχανήματα, αφού καινούριες συσκευές και μηχανήματα άρχισαν να αξιοποιούν έξυπνα υπολογιστικά συστήματα τα οποία οι χρήστες δεν επιτρέπεται να έχουν πρόσβαση και να ελέγξουν μόνοι τους παρά μόνο οι επίσημοι αρμόδιοι και συνεργάτες των κατασκευαστών τους. Με την αμφιβολία περί δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και το βασικό ερώτημα του κινήματος να είναι η δυνατότητα του ιδιώτη να έχει τον πλήρη έλεγχο των προϊόντων που έχει αγοράσει, το κίνημα για το δικαίωμα επισκευής έχει αποκτήσει υποστηρικτές σε Αμερική και Ευρώπη, και συνεχίζει να επεκτείνεται παγκοσμίως. Η ανάγκη για πρόσβαση σε εγχειρίδια και λεπτομερείς οδηγίες χρήσης και συναρμολόγησης μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο, ειδικά μετά από τις αποκαλύψεις στα τέλη του 2017 όπου μεγάλες εταιρίες τεχνολογίας, όπως η Apple, βρέθηκαν να σαμποτάρουν επίτηδες παλαιά μοντέλα τους προκειμένου να εξαναγκάσουν τους χρήστες να αγοράσουν τα καινούρια μοντέλα που έχουν στην αγορά.
Το κίνημα στις Η.Π.Α.
Οι αρχές του κινήματος μπορούν να βρεθούν στις τροπολογίες του 1990 περί καθαρού αέρα, το οποίο εξανάγκαζε όλα τα οχήματα που θα κατασκευάζονταν μετά το 1994 να φέρουν ηλεκτρονικά υπολογιστικά συστήματα για να ελέγχουν τους ρίπους των αυτοκινήτων. Μέσα σε αυτήν την τροπολογία βρισκόταν επίσης η απαίτηση να παρέχονται από τις αυτοκινητοβιομηχανίες οι ίδιες υπηρεσίες πληροφοριών ρύπων τόσο στα ανεξάρτητα συνεργεία όπως και στα επίσημα. Στην Καλιφόρνια ειδικά πέρασε ειδικούς νόμους να παρέχονται όλα τα εργαλεία και πληροφοριακά συστήματα που χρησιμοποιούνται για τη συντήρηση αυτά τα υπολογιστικά συστήματα σε όλους τους χρήστες και συνεργεία ανεξαιρέτως.
Καθώς όμως η τεχνολογία των αυτοκινήτων εξελισσόταν, τα υπολογιστικά συστήματα των αυτοκινήτων εξελίχτηκαν και είχαν τον έλεγχο κρίσιμων συστημάτων του αυτοκίνητου, όπως είναι τα φρένα, οι μίζες του αμαξιού, οι αερόσακοι, οι μηχανισμοί διεύθυνσης και άλλα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η επισκευή, συντήρηση και επιδιόρθωση αυτοκινήτων να καταστεί υπηρεσία υψηλής τεχνολογίας, με υπολογιστικά διαγνωστικά εργαλεία να αντικαθιστούν την εμπειρία του μηχανικού. Αυτές οι εξελίξεις έκαναν τις αυτοκινητοβιομηχανίες να είναι οι φύλακες ειδικών πληροφοριών που ήταν κρίσιμες και αναγκαίες για τη συντήρηση των αυτοκίνητων, όπως και για την παροχή ειδικών εξαρτημάτων που θα μπορούσαν να επιδιορθώσουν βλάβες σε αυτά τα συστήματα.
Μετά από μια εκτενή περίοδο δημόσιας συζήτησης μεταξύ των υποστηρικτών του κινήματος και αυτών που εναντιώνονταν σε αυτό, οι πρώτοι νόμοι άρχισαν να εμφανίζονται σε πολιτειακό περιβάλλον, με το 2001 να αναφέρεται για πρώτη φορά, και διάφορες μορφές του νόμου να υπογράφεται και να ψηφίζεται την επόμενη δεκαετία, με μεγαλύτερη νίκη η ψήφιση του νομοσχεδίου στην πολιτεία της Μασαχουσέτης τις 6 Νοεμβρίου 2012, με 86% των ψήφων να τάσσονται υπέρ της ψήφισής του. Μετά την ψήφισή του, οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες υποχώρησαν και ο νόμος κατάφερε να εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο, στις αρχές του 2014, με τη συμβολή τεσσάρων ενώσεων καταναλωτών, οι Automotive Aftermarket Industry Association, Coalition for Auto Repair Equality, Alliance of Automobile Manufacturers, και Association for Global Automakers, οι οποίες υπέγραψαν ένα υπόμνημα βασισμένο στο νόμο της Μασαχουσέτης το οποίο έθεσε σε ισχύ τον νόμο σε όλες τις 50 πολιτείες των Η.Π.Α.
Την ίδια περίοδο, άρχισε στις Η.Π.Α. με τη βοήθεια του διαδικτύου να συσπειρώνονται και να οργανώνονται κοινότητες οι οποίες είχαν ως σκοπό την ανταλλαγή γνώσεων για επιδιόρθωση και συντήρηση προϊόντων. Με την επέλαση όλο και πιο δρακόντειων τεχνικών από τον κλάδο της τεχνολογίας, όπως το κλείδωμα των τεχνολογιών από τις εταιρίες και την ολοένα και πιο δύσκολη την επιδιόρθωση συσκευών, διάφοροι οργανισμοί όπως το iFixIt και η Repair.org άρχισαν να επιδιώκουν νομική παρουσίαση προκειμένου να σταματήσουν το μονοπώλιο των εταιριών στον κλάδο της επιδιόρθωσης των συσκευών, με απόγειο πόσο κρίσιμης ήταν η κατάσταση όταν ασκήθηκε αγωγή κατά της Apple προκειμένου να εξυπηρετεί με πιο εύκολο τρόπο την αντικατάσταση μπαταριών, αν και παραμένει πιο φθηνό κι εύκολο η αγορά καινούριου προϊόντος της από την επιδιόρθωσή του.
Τον Ιούλιο του 2017, εταιρίες τεχνολογίας και τηλεπικοινωνίας όπως η Apple και η AT&T, ανέφεραν ότι σκοπεύουν να κινηθούν νομικά και να αντιμετωπίσουν στα δικαστήρια το κίνημα και να υπερασπιστούν τη τωρινή νομοθεσία που έχει τις εταιρίες να κρατάνε κρυφές τις πληροφορίες για τα πιο ευαίσθητους και κρίσιμους μηχανισμούς των συσκευών που κατασκευάζουν. Συνολικά, υπάρχουν 8 καινούριες νομοθεσίες σε αντίστοιχο αριθμών πολιτειών όπου υπερασπίζονται το δικαίωμα των καταναλωτών στην επισκευή, με μόνη την πολιτεία της Νεμπράσκα να έχει οργανώσει ανοικτές ακροάσεις για να ακούσει τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών. Ωστόσο, η πίεση φαίνεται να αποδίδει, καθώς η Apple, σε μια πρωτοφανή κίνηση για την εταιρία, ανακοίνωσε ότι θα διέθετε 400 μηχανές κατασκευής οθονών υψηλής τεχνολογίας σε συνεργεία επιδιόρθωσης που δεν της ανήκουν.
Πέρα από τον τεχνολογικό τομέα, το κίνημα έχει μεγάλη επιρροή και στον αγροτικό κόσμο. Αγρότες, που για δεκαετίες είχαν την τάση να επισκευάζουν μόνοι τους τα αγροτικά μηχανήματά τους, βρίσκονται στη θέση να μη μπορούν να έχουν εύκολη πρόσβαση στις επιδιορθώσεις των ολοένα και πιο περίπλοκων τεχνολογικά μηχανημάτων τους, χωρίς ωστόσο τα επίσημα σημεία επιδιόρθωσης να είναι εύκολα διαθέσιμα. Το κίνημα εκεί έχει μεγάλη ώθηση και  Η εταιρία παραγωγής αγροτικών μηχανημάτων John Deere έχει βγάλει επίσημη στάση κατά του κινήματος, ενώ ο πρόεδρός της έβγαλε γράμμα που εναντιώνεται στο κίνημα.
Το κίνημα στην Ευρώπη
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή κατάλληλους νόμους προκειμένου οι κάτοικοί της να έχουν δικαίωμα στην επισκευή και την επιδιόρθωση ηλεκτρονικών αντικειμένων τους. Απώτερος σκοπός της είναι η μείωση των τεχνολογικών ρίπων που προέρχονται από προϊόντα με μικρό κύκλο ζωής και τα οποία μετά το πέρας του κύκλου τους πετιούνται και συγκεντρώνονται σε χωματερές. Αν και υπάρχουν ήδη κανονισμοί και νομοθεσίες σε ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως ο νόμος 99/44/EC του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που τέθηκε σε ισχύ στις 7 Ιουλίου 1999 και τροποποιήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2011, που προστατεύουν κυρίως τους καταναλωτές και τους δίνουν τη δυνατότητα για επιστροφή και δωρεάν επισκευή αγορασμένων προϊόντων, δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος νόμος που να δίνει δικαίωμα στους καταναλωτές και στους ανεξάρτητους προμηθευτές και επισκευαστές πρόσβαση σε κατάλληλα εργαλεία, υλικά και οδηγίες για όλα τα προϊόντα.
Τον Ιούλιο του 2017, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έθεσε το ζήτημα αυτό στο κοινοβούλιο και εξέφρασε τη δημιουργία νομοθεσία η οποία θα προστάτευε τα δικαιώματα των καταναλωτών στην επισκευή και επιδιόρθωση ιδιόκτητων συσκευών. Η νομοθεσία βρίσκεται στα αρχικά στάδια δημόσιας συζήτησής της και μια πρώιμη εκδοχή της που έχει βγει στη δημοσιότητα προβλέπει την καταπολέμηση του φαινομένου της «προγραμματισμένης απαξίωσης» (Planned Obsolescence), προϊόντων σχεδιασμένων με την προοπτική να σταματήσουν να λειτουργούν λίγο μετά το πέρας εγγύησης του προϊόντος. Η καταπολέμηση αυτού του φαινομένου γίνεται μέσα στη νομοθεσία αναγκάζοντας τις εταιρίες παραγωγής να φτιάχνουν προϊόντα σχεδιασμένα να αντέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και να είναι repair-friendly, ενώ ταυτόχρονα δίνει το δικαίωμα στους καταναλωτές να επισκευάσουν τα προϊόντα τους σε καταστήματα επιδιόρθωσης της αρεσκείας τους, την κατάργηση των DRMs (Digital Rights Management) που χρησιμοποιούνται από εταιρείες τεχνολογίας, τηλεπικοινωνιών και άλλων, το οποίο περιορίζει σημαντικά που μπορεί να στραφεί ο χρήστης προκειμένου να επισκευάσει το προϊόν του.
Σε μια ξεχωριστή έρευνα, το 77% των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ του Δικαιώματος στην Επισκευή.
Τα επιχειρήματα κατά του Δικαιώματος στην Επισκευή
Η πλειονότητα των επιχειρημάτων κατά του κινήματος προέρχονται από μεγάλες επιχειρήσεις σε διάφορους τομείς όπως οι τηλεπικοινωνίες, αυτοκινητοβιομηχανίες, αγροτικών μηχανημάτων. Το μεγαλύτερο επιχείρημα που χρησιμοποιείται είναι ότι μη εξειδικευμένοι μηχανικοί και ιδιώτες μπορούν να προκαλέσουν σημαντική ζημιά στα υπάρχοντα τους όσο και τους ίδιους. Το συγκεκριμένο επιχείρημα, αν και βάσιμο, έχει αντιμετωπιστεί από οργανισμούς που υποστηρίζουν το κίνημα όπως το Repair.org, που υποστηρίζουν ότι οι εταιρίες πρέπει να αναγράφουν επικίνδυνα εξαρτήματα και να παρέχουν πλήρεις οδηγίες για την αντικατάστασή τους και την αποφυγή ζημιών.
Στα μεγαλύτερα ονόματα μεταξύ των αντίπαλων του δικαιώματος στην επισκευή συγκαταλέγονται η Apple, η AT&T και η εταιρία κατασκευής αγροτικών μηχανημάτων John Deere.
Πέτρα Ιορδανίας
Πέτρα, για αυτή την πόλη που είναι λαξευμένη μέσα στο βράχο ο Τζον Μπέργκον έδωσε το χαρακτηρισμό «Η ροδοκόκκινη πόλη που είναι αρχαία σαν το μισό του χρόνου.»
Οι εξερευνητές της Πέτρας
Ο πρώτος δυτικός εξερευνητής που είδε την πόλη Πέτρα, μετά την εγκατάλειψη της από τους κατοίκους της, ήταν ο Ελβετός Γιόχαν Λούντβιχ Μπούρκχαρντ, ο οποίος έφυγε τον Αύγουστο του 1812 από τη Δαμασκό και μέσω της πόλης Αμμάν και της Οδού των Βασιλέων ταξίδεψε προς το νότο. Φτάνοντας στην κοιλάδα Ουάντι Μούσα ζήτησε να προσφέρει θυσία στο Τζεμπέλ Χαρούν, πάνω στο όρος Ααρών εκεί που βρίσκεται ο τάφος του αδερφού του Μωυσή. Για να φτάσει στο όρος πέρασε μέσα από την εγκαταλελειμμένη πόλη της Πέτρας όπου κατέγραψε όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία για αυτήν στο ταξιδιωτικό του ημερολόγιο το οποίο εκδόθηκε το 1822. Το 1818 δύο Άγγλοι περιηγητές, ο Τσάρλς Λέοναρντ Άιρμπι και ο Τζέιμς Μανγκλς από το όρος Ααρών, από 1510 υψόμετρο είδαν το ναό της Πέτρας το Εντ-Ντεΐρ, που σημαίνει το Μοναστήρι. Το 1828 ο Γάλλος Λεόν ντε Λαμπόρντ έφτασε στην Πέτρα με ασφάλεια και έμεινε οκτώ μερόνυκτα εκεί για να σχεδιάσει διάφορα εικονογραφικά ντοκουμέντα για την πόλη τα οποία δημοσίευσε με την επιστροφή του στο Παρίσι. Το 1835 ο Γάλλος Κατρμέρ επισκέφθηκε την πόλη και υποστήριξε ότι την έκτισαν οι Ναβαταίοι. Το 1883 ο Γερμανός Γιούλιους Όιτινγκ και ο Γάλλος Σαρλ Ιμπέρ μελέτησαν εκτενέστερα τα ερείπια της περιοχής και υποστήριξαν τη θεωρία του Κατρμέρ. Το 1896 οι Δομινικανοί ιερείς Λαγκράνς και Βενσάν οργάνωσαν ανασκαφικές αποστολές έως το 1907 μαζί με τη βοήθεια του Γκούσταφ Ντάλμαν.
Η ιστορία της Πέτρας
thumb|left|250px|Άποψη από το Μοναστήρι Γύρω από την περιοχή της Πέτρας κατοικούσαν διάφοροι λαοί, τροφοσυλλέκτες και κυνηγοί, ενώ η πρώτη μόνιμη εγκατάσταση έγινε την 9η χιλιετία π.Χ.. Από το 4500 π.Χ. μέχρι το 2000 π.Χ., δηλαδή κατά την Εποχή του Χαλκού, έχουμε παράλληλα στην περιοχή μόνιμους γεωργικούς οικισμούς, αλλά και καταυλισμούς κτηνοτροφικών νομαδικών πληθυσμών. Από την Έξοδο της Παλαιάς Διαθήκης, η οποία τοποθετείται από τους μελετητές στον 13ο αιώνα π.Χ., μαθαίνουμε ότι η περιοχή κατοικείτο εκείνο τον καιρό από τους Εδωμίτες, τους απογόνους του Ησαύ γιου του Ισαάκ. Μέχρι τον 7ο αιώνα π.Χ. οι Εδωμίτες κατοικούσαν σε όλη τη γύρω περιοχή, γνωστή ως Εδώμ, ώσπου έκαναν την εμφάνισή τους οι Ναβαταίοι από την αραβική χερσόνησο. Η εγκατάστασή τους στην περιοχή έγινε με πολύ αργούς ρυθμούς και συγκεκριμένα ολοκληρώθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ., ενώ η πόλη της Πέτρας πήρε τη μορφή που έχει σήμερα τον 1ο αιώνα μ.Χ.
Την πρώτη μαρτυρία για την ύπαρξη των Ναβαταίων αποτελούν ευρήματα του 3ου αιώνα π.Χ. από την πόλη της Πέτρας και συγκεκριμένα όπλα ελληνικής και αραβικής τεχνοτροπίας, που πιθανότατα δηλώνουν κάποια σύγκρουση Ελλήνων και Ναβαταίων. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, ο Ιώσηπος Φλάβιος και ο Ιερώνυμος ο Καρδιανός αναφέρουν ότι ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος, επίγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και βασιλέας της Συρίας, έστειλε έναν Έλληνα στρατηγό, τον Αθηναίο από τη Σάμο, να επιτεθεί στην Πέτρα. Ο Αθηναίος, επικεφαλής 4000 πεζών και 600 ιππέων, επιτέθηκε και λεηλάτησε την Πέτρα. Η λεία του ήταν 500 τάλαντα ασημένια και μεγάλη ποσότητα λιβανιού την οποία έφερναν οι Ναβαταίοι μαζί με άλλα αρωματικά από την περιοχή της «Ευδαίμονος Αραβίας» όπως την αποκαλούσαν οι Έλληνες, αλλά δεν χάρηκε για πολύ τη νίκη του καθώς οι Ναβαταίοι επιτέθηκαν νύχτα στο ελληνικό στρατόπεδο, στο δρόμο επιστροφής των Ελλήνων για τη Συρία και συνέτριψαν το στράτευμά του.
Το 106 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Τραϊανός προσάρτησε το βασίλειο των Ναβαταίων και ίδρυσε την επαρχία της Αραβίας με πρωτεύουσα την Πέτρα. Το 3ο αιώνα μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός άλλαξε την πρωτεύουσα της επαρχίας και ταυτόχρονα άρχισαν οι εισβολές των Σασσανιδών Περσών, ο πληθυσμός της Πέτρας άρχισε να την εγκαταλείπει με αποτέλεσμα στον επόμενο αιώνα να είναι ήδη μια πόλη φάντασμα.
Η θρησκεία των κατοίκων της Πέτρας
Οι πρώτοι Ναβαταίοι κάτοικοι της Πέτρας προέρχονταν από την Αραβία και ήταν στενά συνδεδεμένοι με τη λατρεία των βράχων και των πνευμάτων που κατοικούσαν σε αυτούς. Γι' αυτό το λόγο είχαν ανοίξει πολυάριθμες κόγχες στους βράχους της Πέτρας και τοποθετούσαν μια λαξευμένη στήλη στο εσωτερικό. Οι στήλες αυτές ονομάζονταν βαίτυλοι, που σημαίνει το σπίτι του Θεού, στα αραμαϊκά μπετ-ελ. Με αυτό τον τρόπο τιμούσαν τον Αλ-Ούτσα και την κυρίαρχη θεότητα της θρησκείας τους, τον Ντουσχάρα, προστάτη της οικογενείας και του εμπορίου και σύμβολο σταθερότητας. Οι Ναβαταίοι επηρεάστηκαν από τους γειτονικούς πολιτισμούς και ασπάσθηκαν πολλές θεότητές τους: από τους Εδωμίτες τον θεό Κάους, από τους Έλληνες τον Ηρακλή, τον Δία, τον Ήφαιστο και τη Δήμητρα, από τους Αιγυπτίους τον Θωθ. Επίσης δανείσθηκαν πολλά στοιχεία από τη λατρεία του Ζαρατούστρα, των Περσών. Αλλά κατά βάση παρέμεναν πιστά προσκολλημένοι στη λατρεία των βράχων. Το πολυθεϊκό σύστημα λατρείας εγκαταλείφθηκε εντελώς με την έλευση του χριστιανισμού.
Τα μνημεία
Όλη η πόλη της Πέτρας με τα κτίσματα της είναι λαξευμένη πάνω σε μαλακά ψαμμιτικά πετρώματα και αποτελεί ένα ζωντανό μνημείο ενός αξιοθαύμαστου πολιτισμού. Η αρχιτεκτονική της πόλης έχει έντονη την επίδραση των Ελλήνων και των Ρωμαίων, ειδικά των τελευταίων που αφού την κατέκτησαν ήθελαν να αφήσουν το στίγμα της εξουσίας τους και σε αυτή τη γωνία της αυτοκρατορίας τους. Τα καλύτερα διατηρημένα κτίρια είναι το θησαυροφυλάκιο ή αλλιώς Χαζνέ Φαραούν με μια πρόσοψη ύψους 40 μέτρων, το Μοναστήρι, το ρωμαϊκό θέατρο χωρητικότητας 15000 ατόμων, τα λουτρά, ο εμπορικός δρόμος, ο βασιλικός τάφος της Υδρίας, ο τάφος του Ρωμαίου στρατιώτη, η πέτρα Ουμ-αλ-Μπιγιάρα που τοποθετούσαν τις προσφορές τους οι Ναβαταίοι για να λατρέψουν την άνοιξη, το δρόμο Σικ που αποτελεί το πέρασμα για να μπει κανείς στην πόλη της Πέτρας με τοίχους ύψους 50 μέτρων και τέλος τη μεγάλη τελετουργική πλατεία Ζιμπ Ατούφ με δυο οβελίσκους ύψους 6 μέτρων αφιερωμένους στους Αλ-Ούτσα και Ντουσχάρα που ταυτίζονταν με την Αφροδίτη και το Δία αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιορδανία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιορδανία Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις
Montjoye-Saint-Denis
Η φράση Mont-Joye-Saint-Denis, ήταν μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία της Γαλλίας, και χρησιμοποιήθηκε για καιρό ως πολεμική ιαχή των βασιλικών στρατευμάτων της χώρας, ενώ διατηρήθηκε και μετά την κατάργηση του θεσμού της βασιλείας, στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.
Πολλοί είναι οι συγγραφείς που προσπάθησαν να εντοπίσουν την προέλευσή της, χωρίς αποτέλεσμα, όμως. Ό,τι πιο πραγματολογικό υπάρχει αναφορικά με την ετυμολογία του όρου αυτού, είναι η παρατήρηση πως, σε παλαιότερες εποχές, Mont-Joye ήταν η ονομασία λοφίσκων από πέτρες που σχημάτιζαν οι άνθρωποι, ώστε να διακρίνονται τα μονοπάτια. Αναφορικά, ο Καρδινάλιος Ουγέτος του Σαιν-Σερ αναφέρει το εθιμοτυπικό των προσκυνητών, οι οποίοι έφτιαχναν Mont-Joyes αποτελούμενα από πέτρες, πάνω στις οποίες κάρφωναν σταυρούς, όταν τους ήταν ορατός, πλέον, ο τόπος προσκυνήματος τους : Constituunt, αναφέρει, acervurn lapidum, et ponunt cruces, et dicitur Mons gaudii. Ο Ντελ Ρίο αναφέρει παρόμοια περίπτωση, με τους προσκυνητές που έκαναν το ταξίδι για το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα : Lapidum songeries … Galli Mont-Joyes vocant. Οι σταυροί που υπήρχαν στους δρόμους του Παρισού στην περιοχή του Σαιν-Ντενί, κατά τον 19ο αιώνα, ήταν υπολείμματα αυτών των Mont-Joyes. Έτσι, όπως αυτά τα Mont-Joyes προορίζονταν στο να δείχνουν τον δρόμο, παρομοίως, όταν οι Γάλλοι βασιλείς επέλεξαν τον Saint-Denis ως προστάτη άγιο του βασιλείου, και το λάβαρό του ως έμβλημα πίστης στις τάξεις των στρατευμάτων, αυτό το λάβαρο έγινε το Mont-Joye, το οποίο ρύθμιζε τον βηματισμό του στρατού. Συνεπώς, η ιαχή "Mont-Joye Saint-Denis", σήμαινε, ακολουθήστε, ή βηματίστε, ή προσχωρήστε στο λάβαρο του Saint-Denis.
Με τον ίδιο τρόπο, είχαν και οι Δούκες της Βουργουνδίας ως ιαχή το "Mont-Joye Saint-André", και όταν ο Δούκας, αυτοπροσώπως συμμετείχε στην εκστρατεία, "Mont-Joye au noble duc". Οι Βουργουνδοί φώναζαν, "Mont-Joye Notre-Dame", να συσπειρωθούν τα στρατεύματά τους γύρω από τους άρχοντές τους ή τα λάβαρά τους, τα οποία έφεραν την εικόνα της Παναγίας. Κι αν, αργότερα, το λάβαρο του Saint-Denis δεν μεταφερόταν στα πεδία των μαχών, η χρήση της πολεμικής ιαχής, η οποία είχε συνδεθεί με την χαρά και την νίκη, παρέμεινε αμετάβλητη, μέχρι τον καιρό κατά τον οποίο η εμφάνιση του πυροβολικού στα πεδία των μαχών απαιτούσε πλέον διαφορετικούς "κώδικες" επικοινωνίας στην διάρκειά τους.
Αυτή άποψη φαντάζει πιο λογική από αυτή που είχε προτείνει ο Μ. Μπενετόν, στο έργο του "Commentaires sur les enseignes militaires", όπου παρατηρεί πως ανεγείρονταν πάνω στους τάφους σημαντικών προσωπικοτήτων, όπως Αγίων, μαρτύρων, αυτού του είδους οι λοφίσκοι, οι οποίοι ονομάζονταν Mont-Joyes, όπου Mont-Joye Saint-Denis συμβόλιζε τον τάφο του Σαιν-Ντενί (Αγίου Διονυσίου), για τον οποίο οι Γάλλοι μονάρχες υπερηφανεύονταν επειδή βρισκόταν στην χώρα τους, ωσάν να ήθελαν να πουν : Έχουμε αναλάβει την φύλαξη του τάφου του Σαιν-Ντενί. Το "Mont-Joye Saint-Denis" είναι, εντούτοις, μια μαρτυρία για το τί ένιωθαν οι Γάλλοι ως έθνος για αυτό το γεγονός. Στόχος αυτών των λέξεων, ήταν η ανύψωση του ηθικού των στρατιωτών, σε καιρό πολέμου. Αλλά, και οι δούκες της Βουργουνδίας, από την πλευρά τους, διέθεταν το σώμα του Αγίου Ανδρέα, ενώ οι Βουρβόνοι διαφύλασσαν τον τάφο της Παναγίας. Επομένως, το Mont-Joye δεν είχε μεγάλη σημασία για αυτούς, πέρα του "Εμπρός για το λάβαρο του Αγίου Ανδρέα", για τους πρώτους και του "Εμπρός για το λάβαρο της Παναγίας" : έτσι το Mont-Joye Saint-Denis δεν σήμαινε τίποτα περισσότερο, με την σειρά του, παρά "Εμπρός για το λάβαρο του Αγίου Διονυσίου", κι αυτό γιατί το συγκεκριμένο λάβαρο χρησίμευε, επί των βασιλέων της τρίτης δυναστείας, στον καθορισμό του βηματισμού, αλλά και της στρατοπέδευσης των στρατευμάτων.
Αυτή η πολεμική ιαχή υιοθετήθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα, μονάχα υπό την βασιλεία του Λουδοβίκου του Παχύ, ο οποίος, έχοντας ενσωματώσει στο βασίλειο την Κομητεία του Βεξάν, έγινε προστάτης της εκκλησίας του Σαιν-Ντενί, παίρνοντας έτσι το λάβαρο του Αγίου, εκ του οποίου προήλθε η πολεμική ιαχή. Έτσι, η απόδοσή της στον Χλωδοβίκο είναι παντελώς λανθασμένη, καθώς ήταν το λάβαρο του Αγίου Μαρτίνου της Τουρ που χρησιμοποιούνταν τότε από τα στρατεύματα, στη διάρκεια της βασιλείας του Χλωδοβίκου, ως εθνική σημαία.
Στάδιο Αμμόχωστος Επιστροφή
Το Στάδιο Αμμόχωστος Επιστροφή είναι ένα ποδοσφαιρικό στάδιο και αποτελεί την προσωρινή έδρα της προσφυγικής κυπριακής ομάδας Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στην πόλη της Λάρνακας στην Κύπρο.
Ιστορία
Η πραγματική έδρα της Νέας Σαλαμίνας είναι το Στάδιο ΓΣΕ στην Αμμόχωστο. Όμως, λόγω της παράνομης κατοχής της Αμμοχώστου από τα τουρκικά στρατεύματα από το 1974, η Νέα Σαλαμίνα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το ΓΣΕ. Η ομάδα, μετά το 1974, επαναδραστηριοποιήθηκε προσωρινά στη Λάρνακα δημιουργώντας το δικό της γήπεδο. Η απόφαση για ανέγερση ιδιόκτητου γηπέδου πάρθηκε το 1989. Το Δεκέμβρη του ίδιου έτους ξεκίνησαν τα έργα. Για την κατασκευή του προσέφεραν οικονομικά οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας σε Κύπρο και εξωτερικό, καθώς και ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού
Πολλοί Σαλαμιναίοι δούλεψαν εθελοντικά για την ανέγερση του. Το γήπεδο εγκαινιάστηκε το 1991. Στο πρώτο της επίσημο αγώνα στο στάδιο Αμμόχωστος, η Νέα Σαλαμίνα κέρδισε τον Ευαγόρα με σκορ 4-1 (12 Οκτωβρίου 1991, Σάββατο). Το 1998 έγιναν βελτιωτικά έργα στο στάδιο και αφαιρέθηκαν τα κιγκλιδώματα. Έχει χωρητικότητα 5000 θέσεων και σύντομα ξεκινούν τα έργα για την κατασκευή τρίτης κερκίδας ώστε η χωρητικότητα του να αυξηθεί σε 7500 θέσεις. Το γήπεδο διαθέτει και VIP Boxes. thumb|200px|Πέταλο σταδίου Από το 2007, κάτω από τη νότια κερκίδα του σταδίου βρίσκεται το οίκημα και τα γραφεία της Νέας Σαλαμίνας. Το στάδιο εγκαινιάστηκε επίσημα το 1992, στις 17 Μαΐου, με τον τελικό Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U16 μεταξύ Γερμανίας και της Ισπανίας, με τη Γερμανία να κερδίζει 2-1. thumb|200px|Κεντρική κερκίδα
Ονομασία
Το στάδιο Αμμόχωστος πήρε την ονομασία του από την πόλη της Αμμοχώστου. Εκφράζει τον πόθο και την προσμονή των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας για επιστροφή στην πόλη τους, η οποία από το 1974 παραμένει μια πόλη-φάντασμα.
Η αίθουσα επισήμων του σταδίου ονομάζεται «Αίθουσα Νικής Γεωργίου», προς τιμή του Νική Γεωργίου, η προσφορά του οποίου μέσα από διάφορα πόστα και τρόπους κρίνεται ανεκτίμητη για το σωματείο.
Άλλες ομάδες
Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε κατά περιόδους ως έδρα άλλων ομάδων που αγωνίζονταν στα πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας, μετά από συμφωνία με τη Νέα Σαλαμίνα. Οι ομάδες αυτές ήταν η Αλκή Λάρνακας (2007-2008, 2008-2009), η ΑΕΛ Λεμεσού (το 2001, για μικρό χρονικό διάστημα λόγω βελτιώσεων της δικής της έδρας) , ο Ερμής Αραδίππου (2010-2011, 2011-2012, 2013-2014, 2014-2015, 2015-2016, 2018-) και η Δόξα Κατωκοπιάς (2012-13). Την περιόδο 2016-17 χρησιμοποιείται και από την Αλκή Ορόκλινη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο Κατηγορία:Λάρνακα Α
Καλλιθέα Φιλιατών
Η Καλλιθέα, πρώην Τσαρακλιμάνι, είναι ελληνικό ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Βρίσκεται στο ΒΑ. άκρο του νομού στις νότιες υπώρειες του όρους Μουργκάνα, που στέφει λόφου νότια του οποίου εκτείνεται ο κάμπος της Λαγκάβιτσας. Παλαιότερη ονομασία ήταν Τσαρακλιμάνι, αλλά και για κάποια περίοδο λεγόταν "Παλιάμπελα"
Παλαιότερα ανήκε στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου.
Ο πληθυσμός του, ασχολούμενος με τη γεωργία και κτηνοτροφία, το 1950 ήταν 162  κάτοικοι και το 2001 αριθμούσε 128 κατοίκους.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού που έχει αναστηλωθεί με μεγάλη δωρεά κατοίκου είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου.
Ιστορία
Το χωριό συμμετείχε στον Αγροτικό Αγώνα (1858 - 1930) των 16 χωριών της Μουργκάνας ενάντια στις προσπάθειες των αγάδων να επιβάλουν καθεστώς τσιφλικιών στην περιοχή.
Το χωριό έσφυζε από ζωή μέχρι και τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 έχοντας, παράλληλα, στην ξενιτιά τους περισσότερους άνδρες και νέους άνω των 14 ετών. Κατά την προσωρινή εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στο χωριό, διαδραματίστηκαν σοβαρά γεγονότα σε βάρος των κατοίκων του από Αρβανίτες συνεργάτες τους, ευτυχώς χωρίς θύματα. Η περίοδος της Κατοχής που ακολούθησε ήταν μια σκληρή δοκιμασία για τους κατοίκους των χωριών της Μουργκάνας, τα οποία όμως ως αγροτικά και κτηνοτροφικά δεν παρουσίασαν τόσες ελλείψεις όσο άλλα μέρη της Ελλάδας. Πάντως οι κατοχικές δυνάμεις κατέστρεψαν τα αρχεία του χωριού και έτσι μέχρι και σήμερα η ιστορική και γενεαλογική έρευνα πάνω σε αυτό παραμένει δύσκολη.
Το χωριό υπέστη τα πάνδεινα κατά τον Εμφύλιο και εγκαταλείφτηκε από τους περισσότερους κατοίκους του, οι οποίοι μετανάστευσαν στην Αθήνα και στον Πειραιά όπου είχε συγκροτηθεί προπολεμικά ένας πυρήνας από ξενιτεμένους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Σταύρος Λιβανός
O Σταύρος Λιβανός (1887 ή 1890 – 28 Μαΐου 1963) ήταν Έλληνας εφοπλιστής από τη Χίο, κορυφαία προσωπικότητα της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας τον 20ό αιώνα. Έγινε πεθερός τόσο του Αριστοτέλη Ωνάση όσο και του Σταύρου Νιάρχου, ενώ αναφερόταν ως ο «νονός» των Ελλήνων εφοπλιστών.
Βίος
Ο Σταύρος Λιβανός γεννήθηκε είτε το 1887 είτε το 1890 στα Καρδάμυλα της Χίου και ήταν γιος και εγγονός ναυτικών. Ο πατέρας του τελικά κατάφερε να γίνει και εφοπλιστής, καθώς το 1907 αγόρασε το πρώτο του πλοίο. Ο ίδιος ο Σταύρος Λιβανός βγήκε στη θάλασσα για πρώτη φορά όταν ήταν περίπου 10 ετών: αποφάσισε να σπουδάσει μηχανική και θεωρείται, σε ηλικία 19 ετών, πως έγινε ο νεώτερος αρχιμηχανικός της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.
Με το ξέσπασμα των Βαλκανικών πολέμων, κατατάχθηκε εθελοντικά στο Πολεμικό Ναυτικό (τότε Βασιλικό Ναυτικό) και συμμετείχε στην απελευθέρωση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, μεταξύ των οποίων και η γενέτειρά του Χίος, ενώ τραυματίστηκε κατά την απελευθέρωση της Λέσβου. Αμέσως μετά, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου ίδρυσε την εταιρεία S. Livanos & Co. η οποία υπήρξε σημαντικός αγοραστής πλοίων τα επόμενα χρόνια.
To 1924 o Λιβανός νυμφεύθηκε την Αριέττα Ζαφειράκη, κόρη ενός εμπόρου της Χίου, και απέκτησαν δύο κόρες, την Ευγενία (1926-1970), την Αθηνά (Τίνα, 1929-1974) και έναν γιο, τον Γιώργο (1935). H Ευγενία υπήρξε σύζυγος του Σταύρου Νιάρχου, ενώ η Τίνα τόσο του Νιάρχου όσο και του Αριστοτέλη Ωνάση.
Από το ξεκίνημα της σταδιοδρομίας του, ο Λιβανός ήταν διάσημος για την προσοχή και φειδώ του: αγόραζε μόνο πλοία που μπορούσε να πληρώσει από την τσέπη του, και δεν πήρε δάνεια για να χρηματοδοτήσει τον στόλο του. Έτσι, η Μεγάλη Ύφεση τον βρήκε πανίσχυρο σε μετρητά και χωρίς χρέη στις τράπεζες όπως είχαν πολλοί εκ των ανταγωνιστών του.
To 1940 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου γνώρισε και συνδέθηκε στενά με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής και μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη, Αθηναγόρα. Στη Νέα Υόρκη, έγινε γνωστός για την αγάπη του στα ελληνικά εστιατόρια με καλό μουσακά, καθώς και για το ταλέντο του στο μπριτζ, όπου -παρά την αμύθητη περιουσία του- έπαιζε πάντα πολύ χαμηλά ποσά.
Αμέσως μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επωφελήθηκε (όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες εφοπλιστές) από τη διάθεση σε προνομιακές τιμές των αμερικανικών πλοίων Liberty. Ωστόσο, συνέχιζε να παραμένει καινοτόμος: ενώ οι περισσότεροι Έλληνες εφοπλιστές ναυπηγούσαν τα πλοία τους σε βρετανικά και ιαπωνικά ναυπηγεία, ο Λιβανός δεν δίστασε να συνεργαστεί με την κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία (από τους πρώτους Δυτικούς επιχειρηματίες που σύναψαν σχέσεις με τον Τίτο) παραγγέλλοντας πλοία από τα ναυπηγεία του Σπλιτ.
Μέχρι τον θάνατό του, το 1963, από ανακοπή καρδιάς, ο Λιβανός παρέμεινε πολύ ισχυρός. Τα γραφεία των επιχειρήσεων του ήταν στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, ενώ το σπίτι του στο Παρίσι (αν και ταξίδευε συνεχώς).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Οικογένεια Ωνάση Κατηγορία:Οικογένεια Λιβανού
Λαομέδων Λακαπηνός
Ο Λαομέδων Λακαπηνός υπήρξε Έλληνας συγγραφέας. Είναι άγνωστα τα λοιπά στοιχεία της ζωής του, διότι δεν δημοσιεύθηκαν μέχρι σήμερα. Από το επώνυμό του είναι πιθανόν να ανήκει στον γνωστό οίκο των Λακαπηνών, από τον οποίο κατήγετο και ο Ρωμανός Α΄, ο πεθερός του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Λε Τεκ
Το Λε Τεκ (γαλλικά: Le Tech, καταλανικά: El Tec) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τεκουά (γαλλικά: Téchois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Στήλη της Δεκαετίας
Η 'Στήλη της Δεκαετίας του Διοκλητιανού, λατιν.: Decennalia, ήταν μία στήλη στη Ρωμαϊκή Αγορά (Forum Romanum), που σηματοδοτούσε τη 10η επέτειο της τετραρχίας του Διοκλητιανού, που στήθηκε το έτος 296. Ο Αυτοκράτορας, έπειτα από δύο έτη που ήταν Αύγουστος μόνος του, έθεσε το 286 τον Μαξιμιανό ως Αύγουστο στη Δύση, ενώ ο ίδιος έμεινε στο Ανατολικό· κάθε Αύγουστος είχε από έναν Καίσαρα. Το 305 παραιτήθηκε και απεβίωσε το 311.
Στήλη του Φωκά
Η Στήλη του Φωκά ( Colonna di Foca) είναι μία ρωμαϊκή μνημειακή στήλη στη Ρωμαϊκή Αγορά της Ρώμης, στην Ιταλία, που κτίστηκε όταν η Ρώμη ήταν μέρος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά την ανάκτησή της από το Βασίλειο των Οστρογότθων. Ανεγέρθηκε μπροστά από τα Ρόστρα και αφιερώθηκε -ή αφιερώθηκε εκ νέου- προς τιμήν του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Φωκά την 1η Αυγούστου 608. Ήταν η τελευταία προσθήκη, που έγινε στη Ρωμαϊκή Αγορά (Forum Romanum). Η με αυλακώσεις κορινθιακή στήλη είναι 13,6 μ. υψηλή επάνω σε κυβική, λευκή, μαρμάρινη βάση (socle). Aπό άποψη τεχνοτροπίας, η στήλη φαίνεται ότι κατασκευάστηκε τον 2ο αι. για ένα άγνωστο οικοδόμημα και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε στο σημερινό μνημείο. Ομοίως, η βάση είχε άλλη αρχική χρήση: στήριζε ένα άγαλμα αφιερωμένο στον Διοκλητιανό. Η προηγούμενη επιγραφή αποξήθηκε, για να δώσει χώρο για το μεταγενέστερο κείμενο.
Η βάση της στήλης αποκαλύφθηκε το 1813 και η επιγραφή επάνω της γράφει στα λατινικά: Optimo clementiss[imo piissi]moque / principi domino n[ostro] / F[ocae imperat]ori / perpetuo a d[e]o coronato, [t]riumphatori / semper Augusto / Smaragdus ex praepos[ito] sacri palatii / ac patricius et exarchus Italiae / devotus eius clementiae / pro innumerabilibus pietatis eius beneficiis et pro quiete / procurata Ital[iae] ac conservata libertate / hanc sta(tuam maiesta)tis eius / auri splend(ore fulge)ntem huic / sublimi colu(m)na(e ad) perennem / ipsius gloriam imposuit ac dedicavit / die prima mensis Augusti, indict[ione] und[icesima] / p[ost] c[onsulatum] pietatis eius anno quinto
Η μετάφραση έχει ως εξής: Σον άριστο, επιεικέστατο, ευσεβέστατο / πρίγκιπα κύριό μας / Φωκά Αυτοκράτορα / αέναα από τον Θεό εστεμμένο, θριαμβευτή / αιώνιο Αύγουστο / ο Σμάραγδος ο πραιπόσιτος του ιερού παλατίου / εκ πατρικίων και έξαρχος Ιταλίας / αφιερώνει στην επιείκειά σας / για τα αναρίθμητα της ευσέβειάς σας οφέλη και για την ηρεμία / που συνέβη στην Ιταλία και διατηρήθηκε η ελευθερία / αυτό το άγαλμα στη μεγαλειότητά σας / το χρυσό λαμπερό αυτό / αφιερώνει σε κολώνα για πάντα. / Ημέρα πρώτη μηνός Αυγούστου, ινδικτιώνος ενδεκάτης / κατά την υπατεία της ευσέβειά σας, το έτος πέμπτο αυτής.
Η ακριβής αφορμή γι' αυτήν την τιμή είναι άγνωστη, αν και ο Φωκάς είχε δωρίσει επίσημα το Πάνθεον στον πάπα Βονιφάτιο Δ΄, ο οποίος το αφιέρωσε εκ νέου σε όλους τους μάρτυρες και τη Μαρία (Sancta Maria ad Martyres). Στην κορυφή του κιονόκρανου της στήλης είχε ανεγερθεί από τον Σμαράγδο, τον έξαρχο της Ραβέννας, ένα «εκθαμβωτικό» επίχρυσο άγαλμα του Φωκά (το οποίο πιθανότατα έμεινε μόνο για λίγο). Αντί για επίδειξη παπικής ευγνωμοσύνης, όπως λέγεται μερικές φορές επιπόλαια ότι είναι, το επίχρυσο άγαλμα στη στήλη του Φωκά ήταν πιθανότατα ένα έμβλημα της αυτοκρατορικής κυριαρχίας στη Ρώμη, η οποία έσβηνε γρήγορα υπό την πίεση των Λομβαρδών και μία ένδειξη προσωπικής ευγνωμοσύνης από τον Σμάραγδο, που είχε ανακληθεί από τον Φωκά μετά από μία μακρόχρονη εξορία και ήταν υπόχρεος στον Αυτοκράτορα για την ανάκτηση της θέσης εξουσίας του στη Ραβέννα.
Το μνημείο παραμένει σήμερα στην αρχική του θέση (in situ). Η απομονωμένη, ανεξάρτητη θέση του ανάμεσα στα ερείπια το έκανε πάντα ορόσημο στην Αγορά και εμφανίζεται συχνά σε απόψεις (vedute) και χαρακτικά της πόλης. Η άνοδος της στάθμης του εδάφους λόγω της λάσπης και των ερειπίων είχε θάψει εντελώς τη βάση, μέχρι την εποχή που οι Τζιουζέπε Βάζι και Τζανμπατίστα Πιρανέζι έκαναν χαρακτικά της στήλης στα μέσα του 18ου αι. Το τετράγωνο θεμέλιο από πλίνθους (βλ. εικόνα, δεξιά) δεν ήταν αρχικά ορατό, καθώς το σημερινό επίπεδο της Αγοράς δεν είχε ανασκαφεί από την προγενέστερη επί Αυγούστου πλακόστρωσή του μέχρι τον 19ο αι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
120 Λάχεσις
Η Λάχεσις (Lachesis) είναι ένας πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,75. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της μιας από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Η μοναδική επιπρόσθηση αστέρα από τη Λάχεσι παρατηρήθηκε στις νοτιοδυτικές ΗΠΑ το 1999.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Λάχεσης υπολογίσθηκε σε 174,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,5 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Λάχεσης εκτιμάται σε 4,87 cm/sec² (201 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 92,0 m/sec (331 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Λάχεσης είναι C (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Λάχεσις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 46 ώρες και 33 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πλάσματα της Αβύσσου
Το Πλάσματα της Αβύσσου (αγγλικά: Creatures from the Abyss) είναι μια ιταλική ταινία τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού του 1994 σε σκηνοθεσία Μασιμιλιανό Τσέρτσι και σε σενάριο Ρίτσαρντ Μπάουμαν. Πρωταγωνιστούν οι Κλέι Ρότζερς, Μάικλ Μπον, Σάρον Τόμει, Λάουρα Ντι Πάλμα, Αν Γουλφ καθώς και ο πασίγνωστος σκηνοθέτης και ηθοποιός ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού Ντέραν Σαράφιαν.
Πλοκή
Πέντε έφηβοι, τρεις γυναίκες και δύο άντρες χάνονται στη θάλασσα τη νύχτα με ένα μικρό φουσκωτό βαρκάκι και μια δυνατή καταιγίδα ξεκινάει. Όμως ξαφνικά πέφτουν πάνω σε ένα ερημωμένο κότερο στη μέση του ωκεανού το οποίο περιέχει ένα μυστηριώδες εργαστήριο βιολογίας. Για κακή τους τύχη ένα από τα μεταλλαγμένα ψάρια ξενιστές έχει δραπετεύσει και παραμονεύει τους ανυποψίαστους εφήβους.
Προβολή
Η ταινία προβλήθηκε στην Ιαπωνία στις 8 Ιανουαρίου του 2000. Η ελληνική ιστοσελίδα κριτικής ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού b-movies.gr πρόβαλε την ταινία στις 12 Αυγούστου 2006 στο DaSein των Εξαρχείων. Η ταινία ήταν να προβληθεί στο DaSein μαζί με την ταινία Πιράνχα 2: Ιπτάμενοι Δολοφόνοι ως διπλή προβολή με τίτλο "Εφιάλτες από τη Θάλασσα" άλλα η προβολή του Πιράνχα 2 ακυρώθηκε λόγω απρόβλεπτων καταστάσεων.
Κυκλοφορία
Η Shriek Show κυκλοφόρησε την ταινία σε DVD στις 31 Ιουλίου 2007 ως μέρος της συλλογής Mutant Monsters Triple Feature μαζί με το Ο Εξολοθρευτής της Νύχτας (The Dark) και το The Being.