cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρούντολφ Μπραντ
Βίος και εργασία
Του απονεμήθηκε το διδακτορικό του πάνω στο Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο της Ιένας τον Ιούλιο του 1933. Έγινε μέλος του Ναζιστικού Κόμματος τον Ιανουάριο του 1932 (αριθμός μέλους 1.331.536) και των SS τον Οκτώβριο του 1933 (αριθμός μέλους 129.771). Ο Μπραντ και οι δεξιότητές του στη μεταγραφή παρατηρήθηκαν από τον Χάινριχ Χίμλερ, ο οποίος τον είχε μεταφέρει στο προσωπικό του. Στις 11 Δεκεμβρίου 1933, εντάχθηκε στο Προσωπικό του Reichsführer-SS Χάινριχ Χίμλερ υπό την ιδιότητα του γραμματέα. Τον Νοέμβριο του 1935, προήχθη σε Untersturmführer (δεύτερος υπολοχαγός) και τελικά ανέβηκε στην τάξη του Standartenführer (συνταγματάρχης).
Ο Βάλτερ Σέλενμπεργκ, επικεφαλής του τμήματος Ausland της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Ράιχσφυρερ των Ες-Ες, δήλωσε για τον Μπραντ:
Το 1938 ή το 1939, ο Μπραντ έγινε συνεργάτης αξιωματικός του Χίμλερ στο Υπουργείο Εσωτερικών του Ράιχ και συγκεκριμένα στην Γραμματεία του υπουργείου Εσωτερικών. Το 1943, όταν ο Χίμλερ έγινε Υπουργός Εσωτερικών, ο Μπραντ ήταν Υπουργικός Σύμβουλος και επικεφαλής του Υπουργείου στο Υπουργείο Εσωτερικών του Ράιχ. Ο Μπραντ ήταν επίσης μέλος της κοινωνίας των Ahnenerbe, της οποίας ο Πρόεδρος ήταν ο Χίμλερ.
Ο Μπραντ απουσίαζε εν συντομία από το γραφείο του Χίμλερ, από τις 30 Μαρτίου 1941 έως τις 11 Μαΐου 1941. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πολέμησε με το Σύνταγμα πυροβολικού της 1ης Μεραρχίας Πάντσερ SS «Σωματοφυλακή Αδόλφος Χίτλερ» στην εκστρατεία κατά της Ελλάδας.
Συλλογή Εβραϊκών σκελετών
Λόγω επιδημίας τύφου στο Άουσβιτς, οι υποψήφιοι που επιλέχτηκαν για τη συλλογή σκελετών κλείστηκαν σε καραντίνα, προκειμένου να αποφευχθούν να αρρωστήσουν και να καταστρέψουν την αξία τους ως ανατομικά δείγματα. Τον Φεβρουάριο του 1942, ο Βόλφραμ Ζίβερς υπέβαλε στον Χίμλερ, μέσω του Ρούντολφ Μπραντ, μια έκθεση από την οποία ακολουθεί ένα απόσπασμα που διαβάστηκε στη δίκη των ιατρών στη Νυρεμβέργη από τον στρατηγό Τέλορντ Τέιλορ, επικεφαλής σύμβουλος για τη δίωξη στη Νυρεμβέργη:
Τέλος του πολέμου
Τον Αύγουστο του 1944 ο Μπραντ ενημέρωσε τον Standartenführer Γκούντραμ Πφλάουμ, τον οποίο ο Χίμλερ είχε ορίσει επικεφαλή για τον έλεγχο των παρασίτων, για την επιθυμία του Χίμλερ να δημιουργήσει ένα «δωμάτιο μύγας και σκνίπας», όπου όλα τα μέλη της αστυνομίας και των SS που δεν ενοχλούνταν από τις μύγες θα έπρεπε για μεγάλο χρονικό διάστημα να κλειστούν σε αυτό.
Ο Μπραντ ήταν μέλος της συνοδείας του Χίμλερ που κρυβόταν, αφήνοντας το Φλένσμπουργκ στις 10 Μαΐου 1945, με στόχο να φτάσει στη Βαυαρία. Διαχωρίστηκε από τον Χίμλερ και παραδόθηκε μαζί με το ήμισυ των έξι ατόμων στα βρετανικά στρατεύματα στις 21 Μαΐου. Την ίδια ημέρα, ο Χίμλερ και οι δύο βοηθοί του, ο Βέρνερ Γκρότμαν και ο Χάιντς Μάτσερ,συνελήφθησαν και κρατήθηκαν σε σημείο ελέγχου που είχε συσταθεί από πρώην Σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου. Στις 23 Μαΐου ο Χίμλερ μεταφέρθηκε στο βρετανικό 31ο στρατόπεδο πολιτικών ανακρίσεων κοντά στο Λύνεμπουργκ.
Ο Μπραντ παρακολουθούσε μέσα από τα σύρματα του στρατοπέδου κράτησης όταν ο Χίμλερ εισήλθε. Ο Χίμλερ αναγνωρίστηκε από τον αξιωματικό Τόμας Σέλβεστερ και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην έδρα της δεύτερης βρετανικής Στρατιάς στο Λύνεμπουργκ, όπου κατά τη διάρκεια της ιατρικής εξέτασης αυτοκτόνησε δαγκώνοντας μία κρυφή αμπούλα υδροκυανίου.
Δίκη και εκτέλεση
Ο Μπραντ κατηγορήθηκε μετά τον πόλεμο από το Στρατιωτικό Δικαστήριο των ΗΠΑ, με τις κατηγορίες:
Ο Μπραντ, όπως και οι περισσότεροι κατηγορούμενοι στη δίκη των ιατρών, αθωώθηκε από την πρώτη κατηγορία καθώς το Δικαστήριο θεώρησε ότι ήταν εκτός της δικαιοδοσίας του.
Κρίθηκε ένοχος για τις άλλες τρεις κατηγορίες, καθώς ήταν υπεύθυνος για τη διαχείριση και το συντονισμό των πειραμάτων στα στρατόπεδα. Απαγχονίστηκε στις 2 Ιουνίου 1948, τη μέρα των 39ων γενεθλίων του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Κατηγορία:Μέλη των Waffen-SS
Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά
Ο Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά (πλήρες όνομα:Hery Martial Rakotoarimanana Rajaonarimampianina, 6 Νοεμβρίου 1958-) είναι Μαλγάσιος πολιτικός και πρόεδρος της χώρας από τις 25 Ιανουαρίου 2014 ως τον Σεπτέμβριο του 2018. Το 2009 χρημάτισε υπουργός Οικονομικών. Ο Ραζαοναριμαμπιανινά κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ για τον αρχηγό κράτους με το πλήρες ονοματεπώνυμο που έχει τα περισσότερα γράμματα (44 χαρακτήρες), όπως και για το επώνυμο με τα πιο πολλά γράμματα (19 χαρακτήρες).
Σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία
Το 1982, ο Ραζαοναριμαμπιανινά απέκτησε τίτλο MBA στο "Etablissement d’Enseignement Supérieur de Droit, d’Economie, de Gestion et de Sciences Sociales (EESDEGS)" από το Πανεπιστήμιο της Ανταναναρίβο. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στον Καναδά προκειμένου να ολοκληρώσει τις σπουδές του στα οικονομικά και στη λογιστική, στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ α Τρουά-Ριβιέρ (Université du Québec à Trois-Rivières) αποκτώντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (DEA) στη λογιστική το 1986. Επίσης, είναι κάτοχος διπλώματος λογιστικής από την καναδική Ένωση Λογιστών (C.G.A) το 1991.
Επέστρεψε στη Μαδαγασκάρη το 1991 και εργάστηκε ως λογιστής. Ανέλαβε, επίσης, διευθυντής σπουδών του Εθνικού Ινστιτούτου Διοίκησης Επιχειρήσεων και Λογιστικής Επιστήμης (INSCAE) στην Ανταναναναρίβο και επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ανταναναρίβο και του Ινστιτούτου Διοίκησης Επιχειρήσεων (IAE) του Πανεπιστημίου του Μετς, στη Γαλλία.
Το 1995 ίδρυσε στην πρωτεύουσα της χώρας του τη λογιστική εταιρεία Auditeurs Associes - C.G.A.
Λότε Ράινιγκερ
Η Λότε Ράινιγκερ (Lotte Reiniger, 2 Ιουνίου 1899 – 19 Ιουνίου 1981) ήταν Γερμανίδα σκηνοθέτης και πρωτοπόρα του κινουμένου σχεδίου.Υπήρξε το πρώτο άτομο που δημιούργησε ταινία κινουμένων σχεδίων(Οι περιπέτειες του πρίγκιπα Αχμέντ-1926), καθώς και η πρώτη που χρησιμοποίησε το μουσικό κλιπ, σε μοτίβα που είχε συνθέσει για την ίδια την ταινία ο Wolfgang Friedrich Zeller.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1899 σε ένα μικρό προάστιο του Βερολίνου.Επίδραση για την ίδια αποτέλεσε το Κινέζικο θέατρο σκιών και δημιούργησε δικές της φιγούρες. Σταδιακά ήρθε σε επαφή με τον κινηματογράφο και έπειτα από μία διάλεξη του λατρεμένου της ηθοποιού και σκηνοθέτη Πάουλ Βέγκενερ πείστηκε ότι ο κινηματογράφος παρείχε πολλές δυνατότητες για να την κάνει να ασχοληθεί. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της δημιούργησε περίπου 40 ταινίες, συχνά επηρεασμένες από τα παραμύθια. Τη δεκαετία του 1920 γνωρίστηκε με κορυφαίες μορφές της Γερμανικής τέχνης και διανόησης, όπως ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Φριτς Λανγκ, ο Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ, ο Καρλ Σμιτ, ο Καρλ Τσουκμάγιερ και ο Λάζλο Μόχολι-Νάγκι.
Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά
Προεδρικές εκλογές 2013
Ο Ραζαοναριμαμπιανινά κατήλθε ως υποψήφιος (μαζί με άλλους 32 υποψήφιους) στις προεδρικές εκλογές του 2013 με την υποστήριξη του μεταβατικού προέδρου Αντρί Ραζοελίνα. Στον πρώτο γύρο ήρθε 2ος με 15,85% πίσω από τον Ζαν-Λουί Ρομπινσόν.
Λότε Ράινιγκερ
Βιογραφία
Συνεργάστηκε επίσης με τον Ζαν Ρενουάρ και συνδέθηκε με τον Ουώλτ Ντίσνεϋ. Στη δεκαετία του 1930,μετά την άνοδο του ναζιστικού καθεστώτος εγκατέλειψε τη Γερμανία μαζί με τον σκηνοθέτη σύζυγό της(Καρλ Κοχ), επειδή αμφότεροι ήταν αριστερών φρονημάτων. Εκείνη την περίοδο πέρασε τη ζωή της στη Γαλλία, την Ιταλία και την Αγγλία. Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στην τότε Δυτική Γερμανία.
Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά
Προεδρικές εκλογές 2013
Είχε πολλούς υποστηρικτές (εκτός από τον Ραζοελίνα) για το δεύτερο γύρο, ανάμεσα στους οποίους και ο Ρολάν Ρατσιράκα, ανεψιός του πρώην προέδρου Ντιντιέ Ρατσιράκα. .
Λότε Ράινιγκερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά
Προεδρικές εκλογές 2013
Ο Ερί κέρδισε στον δεύτερο γύρο στις 20 Δεκεμβρίου 2013 τον αντίπαλό του, Ρομπινσόν.
Στις 24 Ιανουαρίου 2014 ο Ραζοελίνα παραιτήθηκε συμβολικά και παρέδωσε την εξουσία στο Ραζαοναριμαμπιανινά, ο οποίος ορκίστηκε πρόεδρος την επόμενη ημέρα. Η ορκωμοσία του νέου προέδρου επισκιάστηκε από το θάνατο 1 παιδιού και τον τραυματισμό 33 ατόμων από την έκρηξη χειροβομβίδας μετά την τελετή.
Απόπειρα καθαίρεσης 2015
Στις 26 Μαΐου 2015 το κοινοβούλιο της Μαδαγασκάρης ψήφισε υπέρ της αποπομπής του προέδρου, ισχυριζόμενο τις "παραβιάσεις του συντάγματος και τη γενική ανικανότητα". Το συνταγματικό δικαστήριο δεν επέτρεψε την εκτέλεση της απόφασης με το αιτιολογικό ότι οι κατηγορίες ήταν αβάσιμες και για το λόγο αυτό δεν μπορούσαν παρά να απορριφθούν.
Προεδρικές εκλογές 2018
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2018 ο Ραζαοναριμαμπιανινά παραιτήθηκε επίσημα από το προεδρικό αξίωμα και έθεσε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 2018. Σύμφωνα με το σύνταγμα οι υποψήφιοι που είναι κάτοχοι του αξιώματος οφείλουν να παραιτηθούν 60 ημέρες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών, προκειμένου να είναι σε θέση να επανεκλεγούν. Την τελευταία ημέρα της πρώτης προεδρίας του ο Ερί διόρισε νέους στρατηγούς και νέους πρεσβευτές στην Κίνα και στη Ρωσία. Στις εκλογές του 2018 αποκλείστηκε από τον δεύτερο γύρο, έχοντας συγκεντρώσει στον πρώτο γύρο στις 7 Νοεμβρίου 2018 8,84%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Μαδαγασκάρης
Who (Unix)
Η εντολή <tt>who</tt> του Unix εμφανίζει μια λίστα με τους χρήστες που είναι συνδεδεμένοι (logged in) σε έναν υπολογιστή.
Προδιαγραφή
Η προδιαγραφή Single Unix Specification (SUS) ορίζει ότι η <tt>who</tt> πρέπει να εμφανίζει πληροφορίες για τους χρήστες στους οποίους υπάρχει πρόσβαση. Η επέκταση XSI ορίζει ότι οι πληροφορίες του ονόματος χρήστη, του τερματικού, της ώρας εισόδου, του αναγνωριστικού διεργασίας (process ID), και του χρόνου από την τελευταία ενέργεια του χρήστη που συνέβη στο τερματικό, καθώς και μια εναλλακτική βάση δεδομένων του συστήματος για τις πληροφορίες χρήστη, μπορούν να γραφούν σαν επιπλέον ορίσματα στη <tt>who</tt>.
Η εντολή μπορεί να κληθεί με τα ορίσματα <tt>am i</tt> ή <tt>am I</tt> (δηλαδή καλείται σαν <tt>who am i</tt> ή <tt>who am I</tt>), και τότε εμφανίζει πληροφορίες μόνο για το τρέχον τερματικό (δείτε την εντολή <tt>tty</tt> και την επιλογή <tt>-m</tt> παρακάτω, η κλήση της οποίας είναι ισοδύναμη).
Χρήση
Η προδιαγραφή SUS χωρίς επεκτάσεις ορίζει μόνο τις παρακάτω επιλογές <tt>-m</tt>, <tt>-T</tt>, και <tt>-u</tt>, όλες οι άλλες επιλογές ορίζονται στην επέκταση XSI.
Άλλα λειτουργικά συστήματα της οικογένειας του Unix και συστήματα παρόμοια με αυτό μπορεί να προσθέτουν επιπλέον επιλογές. Η <tt>who</tt> του GNU περιλαμβάνει μια εντολή <tt>-i</tt> με συμπεριφορά παρόμοια με τη <tt>-u</tt> και μια επιλογή <tt>-w</tt> που δείχνει αν ο χρήστης που εμφανίζεται, δέχεται μηνύματα (η έκδοση του SUS τα εμφανίζει αυτά όταν δίνεται η <tt>-T</tt>), αλλά η <tt>who</tt> του GNU και του BSD παραλείπουν κάποιες από τις παραπάνω επιλογές (όπως η <tt>-a</tt>, η <tt>-b</tt>, η <tt>-d</tt>, και άλλες) - η <tt>who</tt> του GNU χρησιμοποιεί αντί αυτών την <tt>-l</tt> για να κάνει αναζητήσεις στο DNS των ονομάτων υπολογιστών που εμφανίζονται.
Έξοδος
Η προδιαγραφή SUS χωρίς επεκτάσεις ορίζει ότι η μορφή εξόδου «εξαρτάται από την υλοποίηση» ("implementation-defined"). Η επέκταση XSI ορίζει μια συγκεκριμένη μορφή αλλά δεν την περιγράφει πλήρως: οι διαχωριστικοί χαρακτήρες και τα μήκη των πεδίων δεν ορίζονται με ακρίβεια. Για αυτούς τους λόγους, η μορφή της εξόδου διαφέρει σε διάφορες υλοποιήσεις του Unix.
Σελίδες εγχειριδίου (manpages)
Κατηγορία:Unix
Σηραγγώδη σώματα πέους
Τα σηραγγώδη σώματα του πέους είναι ένα ζευγάρι από σπογγώδη κυλινδρικά σώματα που περιέχουν στυτικό ιστό και διατρέχουν κατά μήκος το ανθρώπινο πέος. Το αίμα διοχετεύεται μέσω των αρτηριών στο στυτικό ιστό προκαλώντας τη πλήρωση των σηραγγωδών σωμάτων κάνοντας το πέος παχύτερο και επιμηκέστερο. Η απόφραξη των φλεβών αποτρέπει την παροχέτευση του αίματος από το σώμα του πέους επιτυγχάνοντας τη στύση.
Τα δύο σηραγγώδη σώματα βρίσκονται πάνω από το σπογγώδες σώμα (γνωστό και ως σηραγγώδες σώμα της ουρήθρας) και μαζί σχηματίζουν τον κορμό του πέους από το ηβικό οστό μέχρι τη βάλανο. Η βάλανος είναι μέρος του σπογγώδους σώματος, το οποίο επεκτείνεται και εφαρμόζεται επάνω στα δύο σηραγγώδη σώματα στην κορυφή του πέους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πέος Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών θηλαστικών
Γιάννης Γούναρης
Ο Γιάννης Γούναρης (γενν. 15 Μαρτίου 1952, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού ακραίου αμυντικού και το καλοκαίρι του 1970 μετακινήθηκε από τη Δόξα Νεαπόλεως στον ΠΑΟΚ. Καθιερώθηκε άμεσα στην α΄ ομάδα, αποτέλεσε βασικό της στέλεχος επί 12 αγωνιστικές περιόδους και είναι χαρακτηριστικό ότι συνήθως απουσίαζε το πολύ σε 3 παιχνίδια Α΄ Εθνικής κατηγορίας τη χρονιά (26 από τα 402 σύνολο). Αναδείχθηκε πρωταθλητής την 1975-76, δευτεραθλητής τις 1972-73 και 1977-78, ενώ κυπελλούχος Ελλάδας τα έτη 1972 και 1974, έχοντας λάβει μέρος σε 7 τελικούς του θεσμού (συνεχώς μεταξύ 1971 και 1974).
Το 1982 εντάχθηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου κατέκτησε έναν δεύτερο τίτλο πρωταθλήματος την περίοδο 1982-83. Εγκατέλειψε την ενεργό δράση με τον Μακεδονικό Νεάπολης, όταν αυτός το 1987 υποβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική.
Με την εθνική Ελλάδας
Το 1971 χρίστηκε διεθνής με την ομάδα Ανδρών στα 19 του, πριν συμπληρώσει 12 μήνες ως παίκτης της Α΄ κατηγορίας. Μέχρι το 1983 αγωνίστηκε 27 φορές για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και τις 5 υπήρξε αρχηγός του, με την προτελευταία να είναι το 0-0 από την εθνική Αγγλίας στο στάδιο Γουέμπλεϊ. Προηγουμένως, διατέλεσε μέλος της ομάδας που προκρίθηκε για την τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 –τότε Κύπελλο Εθνών Ευρώπης– της Ιταλίας, αγωνιζόμενος κατά την τρίτη και τελευταία συνάντηση της Ελλάδας, μία ακόμα τιμητική ισοπαλία χωρίς τέρματα απέναντι στην τελική νικήτρια της διοργάνωσης Δυτική Γερμανία.
Επίσης, μετείχε στην εθνική Ελπίδων που κατέκτησε το αντίστοιχο Βαλκανικό κύπελλο το 1969 (2ο) και 1971 (4ο).
Προπονητική σταδιοδρομία
Την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του πορείας, διαδέχθηκε η προπονητική και το Φεβρουάριο του 1988 προσλήφθηκε από τον Ολυμπιακό ως τεχνικό δίδυμο με τον Παύλο Γρηγοριάδη. Παρέμεινε στην ομάδα το καλοκαίρι αναλαμβάνοντας βοηθός του Γιάτσεκ Γκμοχ, μετά την απομάκρυνση του οποίου την οδήγησε έως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου. Κατά την επόμενη 20ετία ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, οι Skoda Ξάνθη (για τρεις θητείες), ΠΑΣ Γιάννινα, ΠΑΟΚ, ΦΑΣ Νάουσα, Δόξα Δράμας, Πανιώνιος, ΑΓΣ Καστοριά (δύο), Πανσερραϊκός, Λεβαδειακός, ΠΑΣ Λαμία, Νίκη Βόλου και Απόλλων Θεσσαλονίκης. Το 2006 εργάστηκε στον Πανθρακικό (της Β΄ Εθνικής), τον επόμενο χρόνο εκ νέου με τον ΠΑΣ Λαμία (στη Γ΄) και το 2008 τον ΠΑΣ Πρέβεζα (επίσης).
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Μακεδονικού Νεάπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΑΣ Πρέβεζας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ Λαμίας
Ανδρέας Ιωαννίδης
Ο Ανδρέας Ιωαννίδης είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Αγωνίστηκε για 20 χρόνια στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1975 στη Λευκωσία και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1998 από την Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. Παρέμεινε στην ομάδα αυτή και τα 20 χρόνια της καριέρας του, ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες. Τα τελευταία χρόνια ήταν και ο ποδοσφαιρικός αρχηγός της ομάδας του. Αποτελεί το δωδέκατο παίχτη σε συμμετοχές στην ιστορία της Νέας Σαλαμίνας με 204 συμμετοχές. Τελευταίος αγώνας του ήταν στις 9 Ιανουαρίου 2008 με αντίπαλο την Ομόνοια σε αγώνα κυπέλλου.
Στις 25 Ιουλίου 2009 η Νέα Σαλαμίνα έδωσε φιλικό παιχνίδι προς τιμή του με αντίπαλο την Ανόρθωση στο στάδιο Αμμόχωστος (0-1). Τον Αντρέα Ιωαννίδη τίμησαν οι: Σωματείο Νέας Σαλαμίνας, Πανκύπριος Σύνδεσμος Ποδοσφαιριστών, Δήμος Λάρνακας, Αδελφοί Ανδρέου, Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας, Σωματείο Ανόρθωσης, Σύνδεσμος διαιτητών Κύπρου, οικογένεια Σιειτάνη, Παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας, εφημερίδα Αθλητικό Βήμα, Ιατρικό τιμ Νέας Σαλαμίνας, Σωματείο Νέας Σαλαμίνας Δρομολαξιάς, Red club, φίλοι Νέας Σαλαμίνας, Δήμος Αμμοχώστου και φυσικά από την οικογένεια του (γονείς, σύζυγο και παιδιά) .
Δίδυμη Μαγεία
Η Δίδυμη Μαγεία (Αγγλ. Twitches) είναι μια αυθεντική τηλεταινία του Disney Channel αμερικάνικης παραγωγής 2005, η οποία είναι βασισμένη στη διάσημη σειρά βιβλίων T*Witches τα οποία εκδίδονται από την Scholastic Press. Η παραγωγή έγινε από την Broomsticks Productions Limited και στην ταινία πρωταγωνιστούν οι διάσημες δίδυμες αδερφές Τία Μάουρι & Τάμερα Μάουρι, οι οποίες έγιναν διάσημες από την σειρά Sister, Sister του ABC. Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 14 Οκτωβρίου 2005 και την παρακολούθησαν πάνω από 5 εκ. άνθρωποι, κάνοντας την την καλύτερη τηλεταινία του Disney Channel εκείνη την περίοδο. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από την ΕΤ1.
Πλοκή
Οι δίδυμες αδελφές Κέιμριν και Άλεξ, οι οποίες είχαν χωριστεί αμέσως μετά τη γέννησή τους, θα συναντηθούν κατά τύχη έξω από ένα μαγαζί ρούχων την ημέρα, που κλείνουν τα 21 και αμέσως θα αισθανθούν κάπως παράξενα, έναν ιδιαίτερο δεσμό, που συχνά παρατηρείται ανάμεσα σε διδύμους. Σύντομα θα μάθουν ότι έχουν μαγικές ικανότητες αφού γεννήθηκαν σε ένα μαγικό κόσμο, το Κόβεντρι, από τον οποίο φυγαδεύτηκαν προκειμένου να σωθούν από τις σατανικές δυνάμεις του «Σκότους». Οι δύο κοπέλες πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν τις σκοτεινές δυνάμεις που απειλούν τις ίδιες, αλλά και το ίδιο το Κόβεντρι στον οποίο εξακολουθεί να ζει η πραγματική τους μητέρα, η βασίλισσα του Κόβεντρι.
Συνέχεια
Μετά την επιτυχημένη πρώτη τηλεταινία, το 2007 έκανε πρεμιέρα το δεύτερο μέρος Twitches Τοο και συγκεκριμένα η πρεμιέρα έγινε στις 12 Οκτωβρίου 2007 στις ΗΠΑ, ενώ στις 26 Οκτωβρίου 2007 έγινε στον Καναδά και στις 2 Νοεμβρίου 2007 έγινε στην Αγγλία. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από την ΕΤ1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Τηλεταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
S/2009 S 1
Το S/2009 S 1 είναι η προσωρινή ονομασία ενός φυσικού δορυφόρου του Κρόνου.
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε από φωτογραφία του Κασσίνι, την οποία τραβήξε στις 26 Ιουλίου 2009. Εντοπίσθηκε από τη σκιά που έριχνε επάνω στον δακτύλιο, που εκτεινόταν 25 μίλια ή 41 χιλιόμετρα. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε πρόσφατα, από την Κάρολιν Πόρκο, μια αστρονόμο της ΝΑΣΑ (2 Νοεμβρίου του 2009), από την IAU Circular 9091.
Δεδομένα τροχιάς
350px|left|thumb|Η τροχιά του S/2009 S 1 (κόκκινο), από το Σελέστια. Το S/2009 S 1 περιστρέφεται γύρω από τον Κρόνο σε μια οπισθοδρομική τροχιά στο εξωτερικό δακτύλιο Β. Το αντικείμενο αυτό επίσης πιθανόν να έχει μια κυκλική, μη κεκλιμένη τροχιά.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι αστρονόμοι της ΝΑΣΑ εκτιμούν πως βρίσκεται περίπου 480 χιλιόμετρα (300 μίλια) στο εσωτερικό του κενού του δακτυλίου B. Αυτός ο μικρός δορυφόρος προεξέχει περίπου 200 μέτρα, πάνω από το επίπεδο του δακτυλίου. Μπορεί είναι σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο στο ίδιο επίπεδο με το υλικό του δακτυλίου. Είναι είναι 400 μέτρα, κατά πλάτος (διάμετρος Ισημερινού).
Ονομασία
Οι δορυφόροι του Κρόνου έπαιρναν τα ονόματά τους από ήρωες της Ελληνορωμαϊκής μυθολογίας και ονομασίες Τιτάνων, αλλά καθώς ανακαλύπτονταν νέοι δορυφόροι, οι επιστήμονες άρχισαν να επιλέγουν ονόματα από περισσότερες μυθολογίες, όπως από Γαλλατικές, Εσκιμόικες και Σκανδιναβικές ιστορίες.
Το όνομα S/2009 S 1 είναι προσωρινό και υποδηλώνει ότι είναι ο πρώτος φυσικός δορυφόρος του Κρόνου που ανακαλύφθηκε το έτος 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Γεωγραφικοί κωδικοί Κυπριακής Δημοκρατίας
Οι Γεωγραφικοί Κωδικοί Κυπριακής Δημοκρατίας (ή Στατιστικοί κωδικοί δήμων και κοινοτήτων) είναι ένα σύστημα αριθμητικής ταξινόμησης των δήμων και κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για κάθε δήμο και κοινότητα δίνεται ένας μοναδικός τετραψήφιος κωδικός. Κωδικός δίνεται και στους δήμους και στις κοινότητες που κατέχονται από τον τουρκικό στρατό, αφού de jure αποτελούν έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας (de facto αποτελούν έδαφος του μη αναγνωρισμένου κράτους Τουρκική Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου). Υπεύθυνη για την καταχώρηση των στατιστικών κωδικών της κάθε νέας γεωγραφικής οντότητας είναι η Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Σύστημα κωδικών
Εκτός από τους δήμους και τις κοινότητες, γεωγραφικό κωδικό παίρνουν και οι συνοικίες (ή ενορίες) των δήμων και των κοινοτήτων, στην περίπτωση των δήμων και των κοινοτήτων που είναι διαιρεμένοι σε συνοικίες. Οι κωδικοί των συνοικιών καθορίζονται επεκτείνοντας κατά δύο ψηφία τον τετραψήφιο κωδικό του δήμου ή της κοινότητας, οπόταν είναι εξαψήφιοι αριθμοί (τα πρώτα 4 ψηφία χωρίζονται με μια παύλα (-) με τους άλλους δυο αριθμούς.
Γεωγραφικοί κωδικοί ανά επαρχία
Στους παρακάτω πίνακες παρουσιάζονται οι γεωγραφική κωδικοί κάθε γεωγραφικής οντότητας ανά επαρχία. Οι οντότητες (δήμοι, κοινότητες και ενορίες) που βρίσκονται εξολοκλήρου σε έδαφος το οποίο κατέχεται από τον τουρκικό στρατό σημειώνονται με ένα αστερίσκο. Οι οντότητες των οποίων μόνο ένα μέρος είναι κατεχόμενο σημειώνονται με δύο αστερίσκους. Για την ονομασία των δήμων, κοινοτήτων και ενοριών η Στατιστική Υπηρεσία χρησιμοποιεί γραφή όπως ετοιμάστηκε από την Μόνιμη Κυπριακή Επιτροπή Τυποποίησης Γεωγραφικών Ονομάτων στα ελληνικά και στη συνέχεια έγινε μεταγραφή τους στο ρωμανικό αλφάβητο.
Οι ονομασίες οι οποίες βρίσκονται εντός παρενθέσεων δεν αποτελούν μέρος της επίσημης ονομασίας μιας τοπικής εδαφικής μονάδας, αλλά αναγράφονται για διευκρινιστικούς σκοπούς.
Επαρχία Λευκωσίας
Αλλαγές μεταξύ 2001-2011: Η κοινότητα Αγίου Θεοδώρου (Τιλλιρίας) με κωδικό 1462, η οποία αποτελούταν από τρεις συνοικίες (τον Άγιο Θεόδωρο, τη Μανσούρα και το Μοσφίλι) δεν υφίσταται πλέον. Έχει υποδιαιρεθεί σε τρεις κοινότητες: τον Άγιο Θεόδωρο Τηλλυρίας, τη Μανσούρα και το Μοσφίλι με τους κωδικούς 1466, 1467 και 1468 αντίστοιχα.
Επαρχία Πάφου
Αλλαγές μεταξύ 2001-2011: Η κοινότητα Κολώνη (με κωδικό 6013) δεν υφίσταται πλέον ως κοινότητα και έχει ενταχθεί ως ενορία του Δήμου Γεροσκήπου με τον κωδικό 6010-02. Ο Δήμος Γεροσκήπου έχει υποδιαιρεθεί σε δύο ενορίες, τη Γεροσκήπου και την Κολώνη με κωδικούς 6010-01 και 6010-02 αντίστοιχα.
Πηγές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Κυπριακής Δημοκρατίας Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Κύπρο
Σανβάν (Ωτ-Σον)
Το Σανβάν (γαλλικά: Champvans, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Κοινότητα Τριπύλας
Η Κοινότητα Τριπύλας ήταν κοινότητα του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα κοινοτικά της διαμερίσματα. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τριφυλίας. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 626 κάτοικοι και η έκτασή της 69,696 τ.χλμ. Έδρα της κοινότητας ήταν το Ραπτόπουλο. Η κοινότητα αποτελούταν από 7 κοινοτικά διαμερίσματα, στα οποία ανήκουν οι οικισμοί:.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Μεσσηνίας
Κουσέντσε
Το Κουσέντσε (επίσης, Κουσεντσέ, Κουσεντζά, Κουσεντζέ, και Κους-Γιενγκίντζα) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ισμαΐλι του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.525 κατοίκους. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Κουσέντσε, Μπαλίκ και Ενισντιμπί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ισμαϊλί
2214 Κάρολ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρολ
Ραλφ Δ΄ του Βαλουά
Ο Ραλφ Δ΄ του Βαλουά (γαλλικά: Rudolf IV, 1025 - 1074) ήταν Γάλλος ευγενής που κατείχε μια μεγάλη σειρά από ηγεμονίες γύρω από το Ιλ-ντε-Φρανς, από το Δουκάτο της Νορμανδίας στα βορειοδυτικά μέχρι την Καμπανία στο νοτιοανατολικά. Ο Ραλφ κατείχε 7 κομητείες : Βαλουά (1037), Μπαρ-συρ-Ωμπ και Βιτρί τη δεκαετία του 1040, Μοντιντιέ (1054), Βεξάν και Αμιένη (1063) και Ταρντενουά. Κατείχε επίσης 7 κομητείες τις Κορμπί, Νταμαρτέν, Μελάν, Μόντφορτ, Περόν, Σουασόν and Βερμαντουά και 5 Αββαεία. Αρχικά ήταν αντίπαλος των Καπετιδών αλλά αργότερα έγινε βασιλικός σύμμαχος (1041). Ο ιστορικός Τζων Κάουντρυ αναφέρει ότι τα εδάφη του Ραλφ βρίσκονταν "στο βόρειο άκρο της κυριαρχίας των Καπετιδών". Όταν πέθανε ο Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας (1060) ο Ραλφ παντρεύτηκε τη χήρα του Άννα του Κιέβου, παρέμεινε σύμβουλος του διαδόχου Φιλίππου Α΄ μέχρι τον θάνατο του. Ο ιστορικός Γκίμπερτ του Νόζαν που έζησε την ίδια εποχή με τον Ραλφ έγραψε "το πόσο σπουδαίος ήταν φαίνεται από το γεγονός ότι παντρεύτηκε τη χήρα του βασιλιά Φιλίππου μετά τον θάνατο του".
Με βάση την πολυπλοκότητα των τίτλων του η προφορά του ονόματος του δημιούργησε πολλά προβλήματα επειδή στην εποχή του η προφορά ήταν στα αρχαία Λατινικά. Ο Δουκάγγιος τον 17ο αιώνα και μετέπειτα ιστορικοί όπως ο Λουί Κάρολους-Μπαρέ τον 20ο αιώνα γράφουν ότι ο Ραλφ του Γκουί (πέθανε το 926) δεν έχει καταγραφεί ποτέ σαν βασιλιάς, συνεπώς ο Ραλφ Δ΄ γίνεται Ραλφ Γ΄ και ο πατέρας του Ραλφ Γ΄ γίνεται Ραλφ Β΄. Στην παλιότερη λογοτεχνία καταγράφεται πολλές φορές ως "Ραλφ ο Μέγας". Οι χρονικογράφοι της εποχής του τον αναφέρουν συχνά σαν "Ραλφ του Κρεπί", οι σύγχρονοι αντίστοιχα "Ραλφ των Βαλουά". Ο σύγχρονος Άγγλος ιστορικός Όρντερικ Βιτάλις που ζούσε στη Νορμανδία τον κατέγραψε σαν "Ραλφ του Μοντιντιέ" και "Ραλφ του Μαντ" με διαφορετική προφορά του ονόματος του κάθε φορά. Σε ένα βασιλικό έγγραφο (27 Μαίου 1067) καταγράφεται σαν "Ρόντουλφ, κόμης του Κρεπί", τα ονόματα "Ρόντουλφ" και "Ράντουλφ" σύμφωνα με τις σύγχρονες πηγές έχουν Γερμανική προέλευση.
Πρώτος γάμος
Ο Ραλφ Δ΄ του Βαλουά ήταν μεγαλύτερος γιος του Ραλφ Γ΄ του Βαλουά και της συζύγου του Αλίκης του Μπρετέγ. Ο πατέρας του πέθανε τη διετία 1037-1038 και ο Ραλφ τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Βαλουά με έδρα το Κρεπί. Το κάστρο του Κρεπί το διαχειρίστηκε μαζί με τον αδελφό του που κληρονόμησε τα εδάφη της μητέρας του. Ο πατέρας του Ραλφ ήταν φανατικός οπαδός του Όντο Β΄ του Μπλουά εναντίον του βασιλιά Ερρίκου Α΄, τον Όντο διαδέχθηκαν (1037) οι γιοι του Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά και Στέφανος Β΄ του Τρουά, ο Ραλφ Δ΄ εξακολουθούσε να τους στηρίζει. Εκμεταλλεύτηκε ωστόσο το πλεονέκτημα με τη μάχη στο Μπωβαί για να σπάσει την κληρονομική υποτέλεια με την κομητεία του Τρουά. Αργότερα πολεμώντας στο πλευρό του Θεοβάλδου Γ΄ και Στεφάνου Β΄ αιχμαλωτίστηκε από τις βασιλικές δυνάμεις, από τότε έγινε οπαδός της βασιλικής οικογένειας. Προσπάθησε να αποτρέψει τον Θεοβάλδο να κάνει κατάσχεση των εδαφών του ανεψιού του Όντο της Καμπανίας όταν μετακινήθηκε στην Αγγλία (1066). Τη δεκαετία του 1040 σε ταξίδι του στη Ρώμη ο Ραλφ συνάντησε την ξαδέλφη του Αδελαΐδα, κόμισσα του Μπαρ-συρ-Ωμπ που είχε μείνει πρόσφατα χήρα. Η Αδελαΐδα είχε κληρονομήσει το Μπαρ-συρ-Ωμπ με τον θάνατο του πατέρα της Νότσερ Γ΄ (1040), ήταν δώρο της κομητείας του Τρουά. Μετά της υπόσχεση της Αδελαΐδας συνέχισε το ταξίδι για τη Ρώμη με στόχο να την παντρευτεί αργότερα. Με την επιστροφή του οι υποτελείς της Αδελαΐδας που τον φοβόντουσαν την πίεσαν να παντρευτεί τον Ρενάρ, κόμη του Ζουανί, ο Ραλφ ξεκίνησε την πολιορκία μέχρι τη στιγμή που η Αδελαΐδα επέστρεψε σε αυτόν. Με την Αδελαΐδα απέκτησε τέσσερα παιδιά:
Δεύτερος γάμος και αφορισμός
thumb|250px|right|Οι κομητείες της Γαλλίας (1030) Η Αδελαΐδα πέθανε τη διετία 1053/1054, ο Ραλφ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο μιά γυναίκα που πιθανότατα το όνομα της ήταν Ελεονώρα. Η Ελεονώρα ήταν διάδοχος της κομητείας του Μοντιντιέ που ήταν επικυρίαρχος στην κομητεία του Περόν αλλά δεν βέβαιο, η πατρότητα της ήταν άγνωστη. Ο γάμος είχε ήδη γίνει το 1054, τη χρονιά εκείνη είχε στην κατοχή του το Μοντιντιέ. Ο Ραλφ δεν απαρνήθηκε την κυριαρχία του στο Μοντιντιέ μετά το διαζύγιο του με την Ελεονώρα (1060).[18] Ο Γκίμπερτ του Νοζάν γράφει ότι το γεγονός αυτό είναι βέβαιο επειδή ο δεύτερος γιος του Σίμων κληρονόμησε το Μοντιντιέ μετά τον θάνατο του. Ο Γκίμπερτ του Νοζάν γράφει "το κάστρο που τάφηκε το είχε κλέψει ο ίδιος, το κάστρο αυτό πήρε ο Σίμων κληρονομικά και τοποθέτησε τα οστά του πατέρα του". Ο Ραλφ κατέκτησε το κάστρο κάποια στιγμή την περίοδο 1033 - 1054, ο νόμιμος κάτοχος Χιλντουίν Δ΄ εξακολουθούσε να κατέχει τον τίτλο του κόμητος του Μοντιντιέ μέχρι τον θάνατο του (1063). Ο Ραλφ κατηγόρησε τη δεύτερη σύζυγο του για μοιχεία και τη χώρισε, παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο (1063) την Άννα του Κιέβου, πριγκίπισσα των Ρως του Κιέβου, χήρα του βασιλιά Ερρίκου Α΄ και μητέρα του Φιλίππου Α΄ της Γαλλίας. Η Ελεονώρα κλήθηκε από τον Γερβάσιο, αρχιεπίσκοπο του Ρεμς που έγραψε στον πάπα Αλέξανδρο Β΄ για να του εξηγήσει την κατάσταση. Ο αρχιεπίσκοπος έγραψε "το γεγονός αυτό εξόργισε πρώτα από όλα τον ίδιο τον βασιλιά μας", ο πάπας κάλεσε την ίδια την Ελεονώρα στη Ρώμη. Ο πάπας απάντησε στον Γερβάσιο και στον ανώνυμο αρχιεπίσκοπο του Σενς, η Ελεονώρα μετέφερε την απάντηση στη Γαλλία, το αίτημα του πάπα ήταν να επιστρέψει ο Ραλφ τα κλεμμένα στην πρώην σύζυγο του και να την απαλλάξει από την κατηγορία της μοιχείας. Τον Μάρτιο του 1062 είχε πεθάνει ο αρχιεπίσκοπος του Σενς και ο πάπας δεν γνώριζε πιθανότατα το όνομα του αντικαταστάτη, γι΄αυτό δεν καταγράφεται.
Τρίτος γάμος και αντιβασιλεία
Τα "Χρονικά του Αββαείου Σαιντ-Πιερ-Λε-Βιφ" δίνουν την εντύπωση ότι ο Ραλφ είχε μια περίεργη ερωτική σχέση με τη χήρα βασίλισσα. Ο Ερρίκος Α΄ είχε πεθάνει στην πραγματικότητα δύο χρόνια πιο πριν (1060), δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η σύζυγος του είχε μυστική ερωτική σχέση με τον Ραλφ την εποχή που ζούσε ακόμα. Την εποχή που παντρεύτηκε η Άννα τον Ραλφ ήταν περίπου 30 ετών, ο διάδοχος ήταν ακόμα ανήλικος και κατηγορήθηκε από τους νεότερους ιστορικούς ότι τον εγκατέλειψε. Οι ιστορικοί της εποχής της δεν αφήνουν καμιά ένδειξη γι΄αυτό, ο Ραλφ κατηγορήθηκε σαν δίγαμος αφού το διαζύγιο του με την Ελεονώρα ήταν παράνομο σύμφωνα με τους θρησκευτικούς και τους κοσμικούς κανόνες. Ο Ραλφ συμμετείχε ωστόσο στη βασιλική αυλή της Γαλλίας και ήταν συμβασιλεύς μαζί με τον Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας. Ο τρίτος γάμος έδωσε σημαντικά πλεονεκτήματα στον Ραλφ, πήρε με προίκα ένα Αβαείο στη Λαν και ανέβηκε σημαντικά η φήμη του σε ολόκληρο τον λαό. Ο Ραλφ καταγράφεται ωστόσο ως "ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Βαλδουίνου στη βορειοανατολική Γαλλία στις προσπάθειες τους να ασκήσουν επίδραση στον νεαρό βασιλιά", ο μικρότερος αδελφός του βασιλιά Ούγος του Βερμαντουά μεσολάβησε να τους συμφιλιώσει. Μετά τη συμφιλίωση του Φιλίππου με τη μητέρα του ο Ραλφ έγινε ο δεύτερος σημαντικός σύμβουλος του βασιλιά μετά τον Βαλδουίνο. Ο Ραλφ καταγράφεται σε τουλάχιστον 30 βασιλικά διατάγματα, σε ένα από αυτά φαίνεται σαφώς ότι ήταν σύμβουλος του βασιλιά (1062). Ο Ραλφ και η Άννα βρέθηκαν μαζί στη βασιλική αυλή του Φιλίππου στη Σουασόν, την Ορλεάνη, τη Λαν και την Κορμπί. Ο Φίλιππος επισκέφτηκε την Αμιένη που βρισκόταν στην αυλή του Ραλφ (1067), πήρε τον τίτλο του θετού πατέρα του βασιλιά (1069). Ο Ραλφ καταγράφεται επίσης σε μία Λατινική αγιογραφία του κόμη Γεράρδου Β΄ των Παρισίων και σε ένα έγγραφο του 13ου αιώνα.
"Ο Ραλφ βρισκόταν στο κάστρο του Μπαρ ον Αούμπε, συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό από ληστές και τυχωδιώκτες, επιτέθηκε βίαια στο Ποθιέρ"
Νορμανδία
thumb|250px|right|Η "μάχη του Μόρτεμερ" (1054), μικρογραφία του 14ου αιώνα Σύμφωνα με τα Χρονικά οι μοναχοί προσκάλεσαν τον Γεράρδο, τον ιδρυτή της μονής του Ποθιέρ που τάφηκε εκεί, ο Γεράρδος έστειλε έναν δαίμονα να βασανίσει τους άντρες του Ραλφ. Η ιστορία αυτή τοποθετείται στη μυθολογία αλλά νεώτεροι ιστορικοί όπως ο Φερντινάν Λοτ (1866 - 1952) τη στηρίζουν σε πραγματικά περιστατικά. Ο Ραλφ υποστήριξε τον Μανασσή Γ΄ του Ρετέλ στη σύγκρουση που είχε με τον επίσκοπο Θεοδώριχο του Βερντέν στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με μερικές πηγές επιτέθηκε στον γαμπρό του κόμη Ερβέρτος Δ΄ του Βερμαντουά και κυρίευσε το Περόν στο οποίο είχε κληρονομικά δικαιώματα από τον δεύτερο γάμο του. Η ιστορικότητα του γεγονότος αυτού αμφισβητείται. Τη δεκαετία του 1050 ο Ραλφ υποστήριξε τον βασιλιά Ερρίκο απέναντι στον Γουλιέλμο τον Κατακτητή. Τον Φεβρουάριο του 1054 παραβρέθηκε στο πλευρό του βασιλιά στη "μάχη του Μόρτεμερ", ο βασιλικός στρατός συνετρίβη και ο Ραλφ δραπέτευσε στο "κάστρο του Μόρτεμερ". Ο Όρντερικ Βιτάλις έγραψε 75 χρόνια αργότερα ότι ο Ρογήρος διοικητής του κάστρου του Μόρτεμερ τον δέχτηκε "από φόβο επειδή του είχε ορκιστεί πίστη". Ο Ρογήρος εξορίστηκε για την πράξη του αυτή, αργότερα συμφιλιώθηκε, επέστρεψε αλλά δεν ανέλαβε ξανά την παλιά του θέση. Η αιτία για την οποία έκανε τον όρκο δεν είναι γνωστή, σύμφωνα με μια πηγή της εποχή του η σύζυγος του Ρογήρου είχε κληρονομήσει ένα κάστρο στην Αμιένη που βρισκόταν στα όρια της επικράτειας του Ραλφ. Ο ιστορικός Τζέιμς Πλάντσι που έζησε τον 19ο αιώνα γράφει ότι η σύζυγος του ήταν κόρη του Ραλφ.
Ο Ραλφ βρέθηκε στο πλευρό του Ερρίκου στην "πολιορκία του Θίμερτ". O ξάδελφος του Βάλτερ Γ΄ του Βεξάν πέθανε (1063), ο Ραλφ κληρονόμησε τις δύο κομητείες του Βεξάν με έδρες τη Μαντ και την Αμιένη. Ο δούκας Γουλιέλμος παραχώρησε στον Ούγο του Γκρανμενίλ το κάστρο του Νεφ-Μαρσέ για να το υπερασπιστεί επειδή ο Ραλφ απέκτησε το Βεξάν. Ο Ράλφ και ο Ούγος του Γκρανμενίλ πολέμησαν πολλές φορές, σε μια από αυτές ο στρατός του Ούγου σημαντικά μεγαλύτερος αριθμητικά τον συνέτριψε και τον ανάγκασε να δραπετεύσει. Ο αρχιεπίσκοπος της Ρουέν παραχώρησε την περίοδο 1063-1067 στον Ραλφ σαν δώρο το κάστρο του Ζίζορ που είχε αποκτήσει από τους Νορμανδούς. Ο στόχος του αρχιεπισκόπου ήταν ίσως να εξασφαλίσει την υποστήριξη του Ραλφ στην Αγγλική εκστρατεία, το Ζίζορ επανήλθε στη Ρουέν μετά το 1075. Οι σχέσεις του Ραλφ με τους Νορμανδούς βελτιώθηκαν αργότερα, έστειλε τον γιο του Σίμων να μεγαλώσει στην αυλή του Γουλιέλμου. Μετά τη Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας (1066) ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής επέστρεψε στη Νορμανδία με πολλά λάφυρα και αιχμαλώτους. Συγκάλεσε Πασχαλινή Σύνοδο στο Φεκάμπ (8 Απριλίου 1067) για να επιδείξει τα λάφυρα, ο Ραλφ ήταν παρόν. Ο Ραλφ πήγε κατόπιν στη Σύνοδο της Πεντηκοστής που συγκάλεσε ο Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας, η παρουσία του καταγράφεται (27 Μαίου 1067). Το καλοκαίρι του 1067 βρισκόταν στην αυλή του βασιλιά στο Μελάν, συνάντησε δυο φορές τον επίσκοπο Γκυ της Αμιένης του οποίου η επισκοπή βρισκόταν μέσα στην ηγεμονία του Ραλφ. Με την παρουσία του στη "Σύνοδο του Φεκάμπ" και έναν γιο να μεγαλώνει στην αυλή του Γουλιέλμου μπόρεσε ο Ραλφ να μας δώσει πληροφορίες για τη Μάχη του Χέιστινγκς σε ένα ποίημα που έγραψε αμέσως μετά.
Θάνατος και θρύλοι
Ο Ραλφ Δ΄ πέθανε αφορισμένος (1074) και τάφηκε στην εκκλησία του Σαιντ-Ραλφ στο Μοντιντιέ, η πόλη ανήκε στην προίκα της δεύτερης συζύγου του Ραλφ γι΄αυτό τη διεκδίκησε ο κόμης του Βερμαντουά. Ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ διέταξε να μετακινηθεί το σώμα του, ο γιος του Σίμων το μετέφερε στη μονή του Αγίου Αρνούλφου στο Κρεπί. Η θέα του αποσαθρωμένου σώματος του πατέρα του ανάγκασε τον Σίμων να αρνηθεί την κοσμική δόξα και να αποσυρθεί μοναχός στο Σαιντ-Ουέντ. Η "Ζωή του Αγίου Σίμων, κόμη του Κρεπί" που έγραψε ένας μοναχός του Σαιντ-Ουέντ μετά τον θάνατο του Σίμων είναι μία από τις βασικότερες ιστορικές πηγές για τη ζωή του Ραλφ. Ο μεγαλύτερος γιος του Ραλφ Δ΄ Βάλτερ είχε πέσει σε μάχει, όλα τα εδάφη πέρασαν στον μικρότερο γιο του Σίμων. Ο Ραλφ ξεκίνησε μόνο με την κομητεία του Τρουά που του έδωσε όρκο υποτέλειας, ακολούθησαν άλλες 7 κομητείες και ολοκληρώθηκαν με τις τελευταίες 7. Η Γαλλία ήταν περισσότερο σταθερή τον 11ο αιώνα σε σχέση με τον 10ο, τον πρώτο αιώνα που κυβέρνησαν οι Καπέτιδες δημιούργησαν ένα ισχυρό δίκτυο από πριγκιπάτα με επιγαμίες, σφετερισμούς και κληρονομιές. Η ιστορικός Ζαν Ντουνμπαμπίν ισχυρίζεται ότι μονάχα δύο ισχυρά πριγκιπάτα δημιουργήθηκαν τον 11ο αιώνα, με τον γάμο του Ρομπέρ Β΄ οφ Ωβέρν με την Μπέρτα του Ρουέργκε (1064-1066). Με τον θάνατο του Ραλφ ο Ροβέρτος Β΄ προσπάθησε να δημιουργήσει νέο συμμαχικό γάμο ανάμενα στην κόρη του Ιουδήθ και τον Σίμων, απέτυχε επειδή αποσύρθηκαν και οι δύο σε μοναστήρι. Η διάσπαση του πριγκιπάτου του Ραλφ ακολούθησε αμέσως τον θάνατο του, ο θετός του γιος του Ούγος διεκδίκησε τμήμα εδαφών από τον Σίμων και είχε την υποστήριξη του βασιλιά, το πιο "κοντινότερο πριγκιπάτο που δημιουργήθηκε στην Πικαρδία διαλύθηκε. Το στέμμα προσάρτησε το Βεξίν, οι κομητείες Κορμπί, Σαίντ-Ντενίς και η Αμιένη επέστρεψαν στον επίσκοπο, ο Σίμων τέλος παραχώρησε στον Ερβέρτο Δ΄ των Βερμαντουά το Βαλουά και το Μοντιντιέ. Οι κομητείες αυτές πέρασαν με τον θάνατο του Ερβέρτου στην κόρη του Αδελαΐδα (1080) που παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό του Σίμων Ούγο ο οποίος ήταν εχθρός του βασιλιά. Οι περισσότερες από τις κομητείες της Αμιένης και του Βαλουά ανήκαν τον 10ο αιώνα στην κομητεία του Βερμαντουά. Ο μοναχός Γκόμπερτ του Νοζάν έγραψε το πρώτο τέταρτο του 12ου αιώνα σχετικά με τον Ραλφ "Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που αύξησε τη δύναμη του, τις κατακτήσεις του και ο δεσποτικός τρόπος που κυβέρνησε. Πολιορκούσε τα κάστρα, τα κατακτούσε όλα με αξιοθαύμαστη τεχνική χωρίς να τα χάσει ποτέ, έγινε ένας από τους κορυφαίους λόρδους του βασιλείου"''.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Βαλουά
Celebration Day (άλμπουμ)
Celebration Day είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου CD και DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic" και της "Omniverse Vision", αντίστοιχα.
Ιστορία του δίσκου
Η ηχογράφηση και βιντεοσκόπηση της συναυλίας έγινε με σκοπό μία μελλοντική κυκλοφορία, αν και το 2007 δεν είχε ανακοινωθεί τίποτα σχετικό. Τελικά, τον Σεπτέμβριο του 2012, το συγκρότημα ανακοίνωσε την κυκλοφορία μέσω της ιστοσελίδας του στο διαδίκτυο, με επίσημη ημέρα κυκλοφορίας τις 17 Οκτωβρίου 2012.
Το "Celebration Day" κέρδισε το ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του, τον Ιανουάριο του 2014, το βραβείο Γκράμι στην κατηγορία του καλύτερου ροκ άλμπουμ.
Τραγούδια
1. Good Times, Bad Times (Page, Jones, Bonham) - 3:12
2. Ramble On (Page, Plant) - 5:45
3. Black Dog (Page, Plant, Jones) - 5:53
5. For Your Life (Page, Plant) - 6:40
6. Trampled Under Foot (Page, Plant, Jones) - 6:20
7. Nobody's Fault But Mine (Page, Plant) - 6:44
9. Since I've Been Loving You (Page, Plant, Jones) - 7:52
10. Dazed and Confused (Page) - 11:44
11. Stairway to Heaven (Page, Plant) - 8:49
12. The Song Remains the Same (Page, Plant) - 5:47
13. Misty Mountain Hop (Page, Plant, Jones) - 5:08
14. Kashmir (Page, Plant, Bonham) - 9:07
Θέσεις τσαρτ
Celebration Day (άλμπουμ)
Βραβεία και διακρίσεις
Celebration Day (άλμπουμ)
Δανία (IFPI Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Γαλλία (SNEP Certification): Χρυσός
Μεξικό (AMPROFON Certification): Χρυσός
Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός
Αυστραλία (ARIA Certification): Χρυσός
Ουγγαρία (Mahasz Certification): Χρυσός
Ιρλανδία (IRMA Certification): Χρυσός
Πολωνία (ZPAV Certification): Διαμαντένιος
Μέλη των Led Zeppelin
Το "Celebration Day" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Led Zeppelin Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Παλάτι της Δάφνης
Το Παλάτι της Δάφνης ήταν ένα από τα σημαντικότερα κτήρια του συγκροτήματος του Μεγάλου Παλατιού της Κωνσταντινούπολης, πρωτεύουσας της Ρωμανίας. Σύμφωνα με τον Γεώργιο Κωδινό, πήρε το όνομά του από ένα άγαλμα της νύμφης Δάφνης, το οποίο ήρθε από τη Ρώμη. Η ακριβής διάταξη και η εμφάνιση του ανακτόρου είναι ασαφής, καθώς βρίσκεται κάτω από το τζαμί του σουλτάνου Αχμέτ και τα μόνα στοιχεία που σώζονται προέρχονται από γραπτές πηγές. Ο Τζόναθαν Μπάρντιλ, ωστόσο έχει προτείνει ότι το περιστύλιο με ψηφιδωτά, που γειτνιάζει με μία αψιδωτή αίθουσα, το οποίο ανασκάφηκε από τον Γουόλκερ Τραστ το 1935-7 και το 1952-4, θα μπορούσε να είναι ο Αυγουσταίος του Ανακτόρου της Δάφνης.
Ιστορία και περιγραφή
Η Δάφνη ανήκε στην πρώιμη οικοδομική φάση του συγκροτήματος των ανακτόρων, εκείνης του Κωνσταντίνου Α΄ -που ανοικοδόμησε την πόλη του Βυζαντίου και την κατέστησε νέα του πρωτεύουσα, τη Νέα Ρώμη- καθώς και των αμέσων διαδόχων του. Ο Ιουστίνος Β΄ (β. 565-568) επέκτεινε το αρχικό κτίριο, το οποίο παρέμεινε ο κύριος τόπος διαμονής για τους Αυτοκράτορες μέχρι τον 8ο αιώνα. Το παλάτι σχηματίστηκε από ένα σύνολο αιθουσών για τελετές και κτηρίων για κατοικίες, που βρισκόταν στο δυτικότερο τμήμα του Αυτοκρατορικού συγκροτήματος ανακτόρων, δίπλα στον Ιππόδρομο και συνδεόταν με το εκεί Αυτοκρατορικό θεωρείο (Κάθισμα) μέσω μίας κλίμακας. Αυτό το συγκρότημα περιλάμβανε το κτήριο διαμονής Κοιτών (υπνοδωμάτιο) της κύριας Δάφνης, το Οκτάγωνον και το παρεκκλήσιο του Αγίου Στεφάνου, που έκτισε π. το 421 η Αυγούστα Πουλχερία για να στεγάσει την δεξιά χείρα του αγίου. Η Δάφνη συνδέθηκε με την αίθουσα (τρίκλινο) του Αυγουσταίου (να μην συγχέεται με την πλατεία Αυγουσταίον), επίσης ένα από τα παλαιότερα μέρη του Αυτοκρατορικού παλατιού. Ήταν επίσης γνωστό με το όνομα Στέψιμον, επισημαίνοντας τη αρχική λειτουργία του ως αίθουσας στέψης των ανακτόρων, έναν ρόλο που διατήρησε (ειδικά για τις στέψεις Αυτοκρατειρών και Αυτοκρατορικών γάμων) ως ένα βαθμό μέχρι τη μέση Μεσαιωνική περίοδο. Με τη σειρά του, το Αυγουσταίον συνδέθηκε με το μεταγενέστερο ανάκτορο του Τρικόγχου και την αίθουσα του Κονσιστορίου. Δύο ακόμη παρεκκλήσια, αφιερωμένα στην Παναγία και την Αγία Τριάδα, βρίσκονταν επίσης στο νότιο τμήμα του συγκροτήματος της Δάφνης.
Κατά τους 9ο-10ο αι. το κέντρο της Αυλικής ζωής και των τελετών μετακινήθηκε προς τα νότια, προς το Παλάτι του Βουκολέοντα και τις οικοδομές για τελετές γύρω από τον Χρυσοτρίκλινο. Παρόλο που η Δάφνη συνέχισε να εμφανίζεται στις Αυτοκρατορικές τελετές, ωστόσο -όπως περιγράφεται στο Περί βασιλείου τάξεως από τον Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογένετο- η πτώση τού κύρους και τής χρήσης της αποδεικνύεται σαφώς από το γεγονός ότι, όταν ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος Β΄ Φωκάς (β. 963–969 ) περιέβαλε το παλάτι με νέα τείχη, το συγκρότημα Δάφνη δεν περιλαμβανόταν σε αυτά. Μετά τον 11ο αιώνα η Δάφνη φαίνεται ότι περιέπεσε σε εγκατάλειψη και σταδιακή ερήμωση, μία διαδικασία που επιδεινώθηκε από τη λεηλασία των εναπομεινουσών οικοδομημάτων για μέταλλα και αρχιτεκτονικά στοιχεία από τη Λατινική αυτοκρατορία (1204–1261).
Κατάλογος πολέμων στην αρχαία Ελλάδα
350px|right|thumb Στον κατάλογο που ακολουθεί αναφέρονται οι σημαντικότεροι πόλεμοι της αρχαίας ελληνικής ιστορίας κατά χρονολογική σειρά. Πόλεμοι στην αρχαιότητα χαρακτηρίζονταν συνήθως συγκρούσεις που αφορούσαν συνασπισμούς κρατών και πόλεων και όχι απλά τοπικές συγκρούσεις μεταξύ γειτονικών περιοχών.
Παραπομπές
πολεμων στην αρχαια ελλαδα
Γκεραϊμπεϊλί (Ισμαΐλι)
Το Γκεραϊμπεϊλί (επίσης, Γκεραϊμπεϊλή) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχία Ισμαΐλι του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 786 κατοίκους. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά της Γκεραϊμπεϊλί, Εγιουμπεϊλί και Κεσχούρτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ισμαϊλί Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Βάκουλος του Σορέντο
Ο Άγιος Βάκουλος (San Bacolo di Sorrento, San Baccolo di Sorrento) ήταν Επίσκοπος του Σορέντο τον 7ο αιώνα και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας όπου τιμάται στις 27 Αυγούστου. Είναι προστάτης άγιος της Νάπολης και του Σορρέντο.
Η ζωή του Αγίου Αντωνίου, ηγούμενου του Σορέντο, που γράφτηκε τον 9ο αιώνα ή αργότερα, αναφέρει μερικούς από τους προστάτες αγίους του Σορέντο: τους επίσκοπους Ρενάτ, τον Αθανάσιο και τον Βάκουλο. Το έργο περιέχει μια περιγραφή του αγίου, που λαμβάνεται από τις τοιχογραφίες εκείνης της εποχής στους τοίχους του καθεδρικού ναού της πόλης.
Η εποχή της επισκοπίας του Αγίου Βάκουλου δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Ο Φερντινάντο Ουγκέλι, βασισμένος σε ένα χειρόγραφο που χρονολογείται νωρίτερα από τον 12ο αιώνα, που βρέθηκε στον καθεδρικό ναό του Σορρέντο, απέδωσε την επισκοπία του Αγίου στον 7ο αιώνα Οι Βολανδιστές πίστευαν ότι έζησε περίπου το 660 Ωστόσο, ο Φρανσέσκο Λαντσόνι ανέφερε ότι στην ενότητα που αφορά την επισκοπία του αγίου, δεν υπάρχουν χρονολογικές λεπτομέρειες. Έτσι, τίποτα δεν μας εμποδίζει να πιστέψουμε ότι ο Βάκολυος θα μπορούσε να έζησε και τον 5ο ή 6ο αιώνα.
Το ημερολόγιο της Barbie
Το ημερολόγιο της Barbie (αγγλικά: The Barbie Diaries) είναι κινούμενα σχέδια σε σκηνοθεσία Έρικ Φόγκελ και Κάλεν Κάγκεν.
Υπόθεση
Η νέα σχολική χρονιά ξεκινάει και η Μπάρμπι ελπίζει να είναι μαγευτική. Με ένα ημερολόγιο και ένα μαγικό περιδέραιο ξαφνικά η Μπάρμπι βρίσκει το θάρρος να είναι πραγματικά ο εαυτό της, και συναρπαστικά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Barbie (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2006
Τουτέλα
μικρογραφία|420x420εσ|Άγαλμα της θεάς στο Αρχαιολογικό μουσείο της [[Βιέν (Ιζέρ)|Βιέν]] Η Τουτέλα (λατινικά: Tūtēla ή Tūtēlīna και Tūtīlīna), ήταν μια δευτερεύουσα θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας, που λατρεύονταν ως ανεξάρτητη θεά κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Συχνά της αποδίδονταν τιμές ως θεά προστάτιδα ενός τόπου με τον τύπο Tutela huius loci.
Σε πολλές επιγραφές γίνεται επίκληση της θεάς μαζί με τον Γκένιους και τη Φορτούνα.
Αναφέρεται επίσης και ως θεά-προστάτιδα της σοδειάς και των καρπών.
Η λατρεία της συνεχίστηκε μέχρι τον Μεσαίωνα. κέντρο|μικρογραφία|333x333εσ|Ασημένιο αγαλματίδιο της Τουτέλας, που φέρει τις παραστάσεις των επτά ημερών της εβδομάδας, Θησαυρός του Μακόν, εκτίθεται στο [[Βρετανικό Μουσείο, ύψος 13 εκ.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
2215 Σιτσουάν
Ο Σιτσουάν (Sichuan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,625. Ανακαλύφθηκε το 1964 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη κινεζική επαρχία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σιτσουάν εκτιμάται σε 14,82 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,140 ± 0,028. Ο Σιτσουάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 58,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιτσουαν