cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαπιάρισμα
Το "χαπιάρισμα" είναι το αντίστοιχο με την στοιβασία, τον ευτρεπισμό φορτίου που συμβαίνει όμως στα γενικά φορτία. Μετά το πέρας της φόρτωσης η άνω επιφάνεια του φορτίου παρουσιάζει υψομετρική ανομοιομορφία (λόφο ή λόφους) η οποία αυτή εξαλείφεται με το χαπιάρισμα. Η εργασία αυτή που πρέπει να γίνεται μετά το πέρας της φόρτωσης και πριν τον απόπλου, έχει ιδιαίτερη σημασία στη ζυγοστάθμιση πλοίου καθώς και στην ευστάθεια πλοίου αυτού αφού απ΄ αυτή εξαρτάται τις περισσότερες φορές η μετατόπιση φορτίου με κίνδυνο ανατροπής. Η εκτέλεση της διεργασίας αυτής γίνεται από ειδικευμένους γνώστες του αντικειμένου εργάτες λιμένος που ονομάζονται "χαπιαριστές" (trimmers), που φέρουν ειδικά πλατιά πέδιλα και εργαλεία σχήματος "Τ", με τα οποία ευθυγραμμίζουν την επιφάνεια του φορτίου.
Πηγή
Κατηγορία:Θαλάσσιες μεταφορές Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Φόρτωση πλοίου
Αυστριακές βουλευτικές εκλογές (2019)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αυστρία στις 29 Σεπτεμβρίου 2019 για την εκλογή του 27ου Εθνικού Συμβουλίου, της κατώτερης Βουλής του διμερούς κοινοβουλίου της Αυστρίας. Οι πρόωρες εκλογές κλήθηκαν μετά το σκάνδαλο της Ίμπιζα τον Μάιο, το οποίο προκάλεσε την παραίτηση του αντιπροέδρου Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε και την κατάρρευση του κυβερνώντος συνασπισμού του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος (ÖVP) και του Κόμματος Ελευθερίας της Αυστρίας (FPÖ). Στη συνέχεια, η κυβέρνηση κατέρρευσε έπειτα από πρόταση δυσπιστίας στο κοινοβούλιο, και ο Καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς του PVP αντικαταστάθηκε από την ακομμάτιστη Μπριγκίτε Μπίρλαϊν, η οποία ανέλαβε μεταβατικά την πρωθυπουργία.
Το συντηρητικό ÖVP πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα από το 2002, βελτιώνοντας το μερίδιο ψήφου του κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες. Το κεντροαριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPÖ) κέρδισε μόλις 21,2%, το χειρότερο αποτέλεσμα σε πάνω από έναν αιώνα. Το FPÖ υπέστη σημαντική απώλεια σχεδόν δέκα ποσοστιαίων μονάδων. Οι Πράσινοι επανήλθαν στο Εθνικό Συμβούλιο για πρώτη φορά μετά την ήττα τους το 2017 και πέτυχαν το καλύτερο τους αποτέλεσμα με 13,9% και 26 έδρες. Το NEOS βελτιώθηκε σε σχέση με το 2017, καθώς από τις 10 ανέβηκε στις 15 έδρες.
Εκλογικό σύστημα
Για να λάβουν τα κόμματα οποιαδήποτε εκπροσώπηση στο Εθνικό Συμβούλιο, πρέπει είτε να κερδίσουν τουλάχιστον μία έδρα σε μια εκλογική περιφέρεια, είτε να εξασφαλίσουν ένα εθνικό εκλογικό όριο 4%. Οι έδρες κατανέμονται σύμφωνα με τη μέθοδο του Χέιρ στα δύο πρώτα στάδια, σε επίπεδο περιφερειακών και κρατιδιακών εκλογικών περιφερειών, με τις υπόλοιπες έδρες να κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο D'Hondt σε ομοσπονδιακό επίπεδο, για να διασφαλιστεί η συνολική αναλογικότητα μεταξύ της εθνικής ψήφου για το μερίδιο ψήφου που αφορά ένα κόμμα και το μερίδιό του στις κοινοβουλευτικές έδρες. Ωστόσο, αποκλίσεις από σχεδόν τέλεια αναλογικότητα μπορούν να συμβούν όταν ένα μικρότερο κόμμα δεν καταφέρει να ξεπεράσει το εμπόδιο 4% και δεν λαμβάνει καθίσματα, μια μοίρα που υπέστη το Πράσινο Κόμμα το 2017. Το σκεπτικό για το κατώτατο όριο είναι να αποθαρρύνει τα κόμματα να διαχωριστούν, και έτσι να αποτρέψει το κοινοβούλιο να κατακερματιστεί σε πολυάριθμα μικρά κόμματα, τα οποία θα περιπλέκουν τον σχηματισμό συνασπισμού σε πρώτο βαθμό, και θα υπονόμευαν τη σταθερότητά τους μόλις σχηματιστούν.
Εκτός από την ψηφοφορία για ένα πολιτικό κόμμα, οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν τρεις προτιμησιακές ψήφους για συγκεκριμένους υποψηφίους αυτού του κόμματος, αλλά δεν απαιτείται να το πράξουν. Αυτές οι πρόσθετες ψήφοι δεν επηρεάζουν την αναλογική κατανομή με βάση την ψηφοφορία για το κόμμα ή τη λίστα, αλλά μπορούν να αλλάξουν τη σειρά κατάταξης των υποψηφίων στις λίστες ενός κόμματος σε ομοσπονδιακό, κρατιδιακό και περιφερειακό επίπεδο. Το όριο για την αύξηση της θέσης ενός υποψηφίου σε λίστα ομοσπονδιακών κομμάτων είναι 7 τοις εκατό, σε σύγκριση με το 10 τοις εκατό σε επίπεδο κρατιδίου και 14 τοις εκατό σε περιφερειακό επίπεδο. Τα ονόματα των υποψηφίων στις λίστες των περιφερειακών κομμάτων εκτυπώνονται στην ψηφοφορία και μπορούν να επισημανθούν με ένα "x" για να δείξουν την προτίμηση του ψηφοφόρου. Οι ψήφοι προτίμησης για υποψηφίους σε λίστες κομμάτων σε κρατιδιακό και ομοσπονδιακό επίπεδο, ωστόσο, πρέπει να γράφονται από τον ψηφοφόρο, είτε γράφοντας το όνομα είτε τον αριθμό κατάταξης του υποψηφίου σε ένα κενό σημείο που προβλέπεται για το σκοπό αυτό. Η Αυστρία εξακολουθεί να χρησιμοποιεί ψηφοδέλτια, παρά ηλεκτρονικά μηχανήματα ψηφοφορίας ή ηλεκτρονική ψηφοφορία. Επειδή τα ονόματα των υποψηφίων στους περιφερειακούς καταλόγους τυπώνονται στην ψηφοφορία, και επειδή περισσότερα κόμματα και λίστες ανταγωνίζονται σήμερα από ό, τι συνέβαινε στις προηγούμενες δεκαετίες της Δεύτερης Δημοκρατίας, τα σημερινά ψηφοδέλτια έχουν πολύ μεγαλύτερο μέγεθος από ό, τι συνέβαινε πριν από την εισαγωγή της προνομιακής ψηφοφορίας. Η ψήφος με ένα "x" στον κύκλο που παρέχεται δίπλα στο όνομα του κόμματος στην κορυφή του ψηφοδελτίου, ή το να επισημαίνεται ένα συγκεκριμένο όνομα υποψηφίου στην περιφερειακή λίστα ενός κόμματος στο κάτω μέρος, είναι η πιο κοινή μέθοδος, ωστόσο επιτρέπονται και άλλα σημάδια εκτός από τα "x". Ωστόσο, ένας ψηφοφόρος δεν μπορεί να περάσει τις διαχωριστικές γραμμές των κομμάτων και να ψηφίσει υποστηρίζοντας έναν υποψήφιο άλλου κόμματος. Αυτές οι ψήφοι προτίμησης δεν είναι έγκυρες.
Σχηματισμός κυβέρνησης
Αν και το ÖVP υπό τον Σεμπάστιαν Κουρτς κέρδισε μια μεγάλη πλειοψηφία, κέρδισε 21 έδρες και χρειάστηκε την υποστήριξη ενός κατώτερου εταίρου για να επιστρέψει ο Κουρτς στην καγκελαρία. Πολλές επιλογές συνασπισμού ήταν μαθηματικά δυνατές με βάση την κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών μεταξύ των άλλων κομμάτων, που αντικατοπτρίζουν τα αντίστοιχα μερίδια ψήφου τους. Το Πράσινο Κόμμα πέτυχε τα καλύτερα εκλογικά του αποτελέσματα στην ιστορία του, σε βάρος εν μέρει του SPÖ, και θεωρήθηκε ως δυνητικά βιώσιμος συνεργάτης για συνασπισμό, αν και μια τέτοια συντηρητική-πράσινη συμμαχία θα ήταν άνευ προηγουμένου σε εθνικό επίπεδο στην Αυστρία και θα απαιτούσε συμβιβασμό σχετικά με τις πολιτικές θέσεις και από τις δύο πλευρές.
Διερευνητικές συνομιλίες συνασπισμού
Ο πρόεδρος Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν συναντήθηκε με τον Κουρτς τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2019 για να του αναθέσει την εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Ο Κουρτς δεσμεύτηκε να πραγματοποιήσει συνομιλίες με όλα τα κόμματα. Η ηγεσία του Κόμματος των Πρασίνων είχε ήδη ψηφίσει υπέρ των διερευνητικών συνομιλιών και είχε αποφύγει να θέσει προϋποθέσεις, αν και από τις 29 Σεπτεμβρίου, ένας συνασπισμός με το ÖVP υποστηρίχθηκε μόνο από το 1/3 των μελών του Κόμματος των Πρασίνων. Ο ηγέτης του Κόμματος των Πρασίνων, Βέρνερ Κόγκλερ, είναι βετεράνος των συνομιλιών συνασπισμού με το ÖVP που απέτυχε σε προηγούμενη περίσταση μετά τις εκλογές του 2002. Ωστόσο, 4 στους 10 ψηφοφόρους προτιμούν το FPÖ, ενώ μόνο 1 στους 5 θα μπορούσε να φανταστεί τη συνεργασία με το Πράσινο Κόμμα. Οι ηγέτες του κόμματος των SPÖ, FPÖ και NEOS συμφώνησαν επίσης να συμμετάσχουν στις διερευνητικές συνομιλίες, οι οποίες ήταν το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας νέας κυβέρνησης.
Συμφωνία για κυβέρνηση
Στις 4 Ιανουαρίου 2020 πραγματοποιήθηκε εθνικό συνέδριο με τη συμμετοχή 276 αντιπροσώπων του Κόμματος των Πρασίνων στο Σάλτσμπουργκ και εκεί συμφωνήθηκε επίσημα σε ποσοστό 93,18% (με βάση το καταστατικό του κόμματος) η συμμετοχή των Πρασίνων σε κυβέρνηση συνασπισμού με το ÖVP. Μόνο 15 μέλη ψήφισαν κατά της συμφωνίας.
Ανάμεσα στα νέα μέλη της κυβέρνησης ήταν και ένας πρώην πρόσφυγας από τη Βοσνία, ο οποίος προαλειφόταν για υπουργός Δικαιοσύνης.
Ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης
Την Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2020 η νέα κυβέρνηση μεταξύ ÖVP και Πρασίνων ορκίστηκε ενώπιον του προέδρου της χώρας, Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν.
Παραπομπές
2019 Αυστρια
2764 Μέλερ
Ο Μέλερ (Moeller) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Νόρμαν Τόμας, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ) και πήρε το όνομά του από το επώνυμο της μητέρας του, της Σόνια Λουίζ Μέλερ-Τόμας (Sonia Louise Moeller-Thomas).
Χοβκ
Το Χοβκ (αρμενικά: Հովք, παλαιότερα γνωστό ως Αγκιχλού και Σαμέντ Βουργούν ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 409 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1954
Το Στ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1954, διεξήχθη στις 14 Mαρτίου στο λόφο του Αρδηττού πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, σε διαδρομή μήκους 1.500μ. Τερμάτισαν 12 αθλήτριες, ενώ εγκατέλειψε λίγο προ του τερματισμού η πρωταθλήτρια του 1953 Ν. Χόροβιτς, που ήταν εκ των φαβορί, στερώντας από την ΕΑΣΑ την πρωτιά στο ομαδικό. Πρωταθλήτρια στο ατομικό αναδείχθηκε η Σαββατιανού και στο ομαδικό ο Πανελλήνιος Γ.Σ..
Βρώμιο
Το βρώμιο (από την ελληνική λέξη βρῶμος, που σημαίνει «δυσωδία») είναι το χημικό στοιχείο με το χημικό σύμβολο Br και ατομικό αριθμό 35. Το ατομικό βάρος του είναι 79,904. Έχει θερμοκρασία τήξης -7,2°C και θερμοκρασία βρασμού 58,78 °C. Ανήκει στην ομάδα 17 (πρώην VIIA) του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων, δηλαδή είναι ένα αλογόνο. Το βρώμιο απομονώθηκε (για πρώτη καταγραμμένη φορά) ανεξάρτητα από δυο χημικούς, τον Καρλ Γιάκομπ Λέβιχ (Carl Jacob Löwig) και Αντουάν Ζερόμ Μπαλάρ κατά τη χρονική περίοδο 1825-1826. Το χημικά καθαρό (στοιχειακό) βρώμιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι ένα καστανέρυθρο υγρό, διαβρωτικό και τοξικό, με ιδιότητες ενδιάμεσα σε εκείνες του χλωρίου και του ιωδίου. Ελεύθερο (στοιχειακό) βρώμιο δεν έχει εντοπιστεί στη φύση. Υπάρχει, όμως σε μορφή άχρωμων υδατοδιαλυτών κρυσταλλικών ορυκτών αλογονούχων αλάτων, ανάλογο με το μαγειρικό αλάτι.
Το βρώμιο είναι σπανιότερο από περίπου τα 3/4 των υπόλοιπων χημικών στοιχείων στο φλοιό της Γης. Η υψηλή υδατοδιαλυτότητα των ανιόντων βρωμίου (Br-) έχει προκαλέσει τη συσσώρευσή του στους ωκεανούς, και εμπορικά το στοιχείο εξορύσσεται από αλυκή, κυρίως από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Κίνα. Περίπου 560.000 τόννοι βρωμίου παράχθηκαν το 2007, μια ποσότητα παρόμοια με αυτή του πολύ πιο άφθονου μαγνησίου.
Σε υψηλές θερμοκρασίες, οι οργανοβρωμιούχες ενώσεις γρήγορα απελευθερὠνουν ελεύθερα άτομα βρωμίου, μια διεργασία που έχει ως αποτέλεσμα το σταμάτημα των αλυσιδωτών αντιδράσεων ελευθέρων ριζών. Αυτό το φαινόμενο είναι χρήσιμο στην πυρόσβεση. Πάνω από το μισό του βρωμίου που παράγεται βιομηχανικά παγκοσμίως χρησιμοποιείται σε αυτήν τη χρήση. Ατυχώς, όμως, το ίδιο φαινόμενο κάνει το ηλιακό φως να απελευθερώνει ελεύθερα άτομα βρωμίου από οργανοβρωμιούχες ενώσεις στην ατμόσφαιρα, με ανεπιθύμητες βλαβερές συνέπειες για το στρατοσφαιρικό στρώμα όζοντος. Ως αποτέλεσμα του κινδύνου που αποτελούν για το στρώμα του όζοντος, πολλές οργανοβρωμιούχες ενώσεις, όπως το βρωμομεθάνιο, που παλαιότερα είχαν μεγάλη χρήση ως εντομοκτόνα, έχουν απαγορευθεί. Οι βρωμιούχες ενώσεις ακόμη χρησιμοποιούνται για σκοπούς όπως υγρά γεώτρησης, φωτογραφικά φιλμ και ως πρόδρομες ουσίες για την παραγωγή οργανικών χημικών.
Το βρώμιο θεωρούνταν επί μακρόν ότι δεν είχε καθόλου ζωτική λειτουργία για τα θηλαστικά, αλλά πρόσφατη έρευνα προτείνει ότι βρώμιο είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των ιστών. Επιπρόσθετα, το βρώμιο προτιμάται, έναντι του χλωρίου, από ένα αντιπαρασιτικό ένζυμο του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος. Οργανοβρωμιούχες ενώσεις χρειάζονται και παράγονται ενζυματικά από βρωμιούχα ιόντα σε κάποιες «κατώτερες» μορφές ζωής στη θάλασσα, ειδικότερα άλγη, και γι' αυτό η στάχτη από φύκια ήταν μια πηγή ανακάλυψης βρωμίου. Στη φαρμακολογία, το απλό ανιόν βρωμίου (Br-) έχει επιπτώσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα, και τα βρωμιούχα άλατα ήταν κάποτε σημαντικό ιατρικό ηρεμιστικό, πριν αντικατασταθεί από ανάλογα φάρμακα πιο βραχύβιας δράσης. Χρησιμοποιείται, όμως, ακόμη ως αντιεπιληπτικό.
Φυσική παρουσία
Το βρώμιο, στη διατομική στοιχειακή του μορφή (Br2), δεν έχει βρεθεί στη φύση. Αντί αυτού, το βρώμιο έχει βρεθεί στη μορφή βρωμιούχων αλάτων, σε ποσότητες διασποράς, σε πετρώματα του φλοιού της Γης. Στο θαλάσσιο νερό, τα βρωμιούχα άλατα έχουν μέση συγκέντρωση περίπου 65 ppm, που είναι μικρότερη από την αντίστοιχη των χλωριούχων αλάτων. Το βρώμιο, μπορεί να ληφθεί οικονομικά από πηγάδια άλμης πλούσιας σε βρώμιο και από αλυκές στη Νεκρή Θάλασσα (με συγκέντρωση ως και 50.000 ppm). Η συνολική μέση συγκέντρωση του βρωμίου στο φλοιό της Γης είναι περίπου 400 ppb. Το βρώμιο είναι το 62ο στοιχείο σε αφθονία. Η συγκέντρωση βρωμίου στα εδάφη κυμαίνεται μεταξύ 5 και 40 ppm, αλλά κάποια ηφαιστειακά εδάφη μπορεί να περιέχουν ως και 500 ppm βρώμιο. Η μέση συγκέντρωση του βρωμίου στην ατμόσφαιρα είναι εξαιρετικά χαμηλή, της τάξης των λίγων ppt. Μεγάλος αριθμός οργανοβρωμιούχων ενώσεων, αλλά σε μικρές ποσότητες η καθεμιά, έχουν βρεθεί στη φύση. Τα κοιτάσματα της Κίνας σε βρώμιο βρίσκονται στην επαρχία Σανντόνγκ, ενώ αυτά του Ισραήλ στη Νεκρή Θάλασσα. Το μεγαλύτερο κοίτασμα βρωμίου στις ΗΠΑ βρίσκεται στην Περιοχή Κολούμπια (Columbia County) και στην Περιοχή Γιούνιον (Union County) του Αρκάνσας.
Περιγραφή
Στη φύση υπάρχουν δύο σταθερά ισότοπα του βρωμίου, το 79Br (50,54%) και το 81Br(49.46%). Είναι καστανοκόκκινο υγρό με δυνατή, δυσάρεστη οσμή. Το πιο ενδιαφέρον τεχνητό ραδιενεργό ισότοπο του Βρωμίου είναι το 80Br. Ο Ι. Β. Κουρτσάτοφ (J. V. Kurshatov) ανακάλυψε και μελέτησε το φαινόμενο της ισομέρειας του ατομικού πυρήνα του 80Br. Λόγω της μεγάλης του δραστικότητας, το βρώμιο δε βρίσκεται ελεύθερο στη φύση, αλλά ενωμένο με μέταλλα σε μορφή αλάτων. Μπορούμε να πάρουμε το βρώμιο από τα βρωμιούχα κάνοντας αυτό: ρίχνουμε χλώριο στα βρωμιούχα και το χλώριο παίρνει τη θέση του βρωμίου σχηματίζοντας χλωριούχα. Το βρώμιο διαφεύγει σε μορφή ατμών που μπορούμε να συλλέξουμε.
Φυσικές και χημικές ιδιότητες
Το βρώμιο είναι υγρό σε θερμοκρασία δωματίου. Όταν στερεοποιείται, σχηματίζει καστανοκόκκινους κρυστάλλους με ελαφριά μεταλλική λάμψη.Όταν βράζει, δίνει καστανοκίτρινους ατμούς. Το υγρό βρώμιο έχει πυκνότητα 3,1 gr/cm3 στους 20 oC. Η διαλυτότητά του στο νερό είναι μικρή, αλλά μεγαλύτερη από εκείνη των άλλων αλογόνων (3,58 gr βρωμίου σε 100 gr νερού στους 100 οC). Όταν το υδατικό διάλυμα βρωμίου ψυχθεί κάτω από τους 5,84οC εμφανίζονται κόκκινοι κρύσταλλοι Br2.8H2O. Το βρώμιο διαλύεται εύκολα σε πολλούς οργανικούς διαλύτες, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την παραλαβή του βρωμίου από υδατικά διαλύματα. Ως στερεό, υγρό και αέριο το βρώμιο αποτελείται από διατομικά μόρια. Πάνω από τους 800οC το μόριο του βρώμιου διασπάται σε άτομα. Τέτοια διάσπαση παρατηρείται και υπό την επίδραση φωτός. Η ηλεκτρονική δομή της εξώτατης στοιβάδας του ατόμου του βρωμίου είναι 4S24P5. Το σθένος του βρωμίου στις ενώσεις του μεταβάλλεται και ο βαθμός oξείδωσης είναι -1 στα βρωμίδια, όπως το KBr, +1 τα υποβρωμιώδη, NaBrO(Βρωμίνη), +3 στα βρωμιώδη, NaBrO2, +5 στα βρωμικά, NaBrO3 και +7 στα υπερβρωμικά NaBrO4.
Το βρώμιο στον οργανισμό
Το βρώμιο βρίσκεται πάντοτε στους ζωικούς και τους φυτικούς ιστούς. Τα φυτά επιφανείας περιέχουν κατά μέσο όρο 7x10-4% και τα ζώα περίπου 1x10-4% βρώμιο. Το βρώμιο βρίσκεται σε διάφορες σωματικές εκκρίσεις όπως τα δάκρυα, το σάλιο, ο ιδρώτας, το γάλα και η χολή. Το αίμα υγιούς ανθρώπου περιέχει από 0,11 έως 2,00 mq%. Η εκλεκτική απορρόφηση βρωμίου από το θυροειδή αδένα, τα νεφρά και την υπόφυση, διαπιστώθηκε με τη βοήθεια ραδιενεργού βρωμίου (82Br). Το βρώμιο επαυξάνει τις κατασταλτικές διεργασίες του εγκεφάλου και έτσι δρα θεραπευτικά με το να επαναφέρει στην ισορροπία το νευρικό σύστημα. Ταυτόχρονα, η απορρόφηση του από το θυροειδή αδένα και ο συναγωνισμός του με το ιώδιο, έχει επίδραση στη δραστηριότητα του αδένα και κατά συνέπεια στο μεταβολισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλογόνα Κατηγορία:Βρώμιο
Η Θυσία του Αβραάμ (δράμα)
Η Θυσία του Αβραάμ είναι ένα θρησκευτικό δράμα του 17ου αιώνα. που γράφτηκε στην Κρήτη από άγνωστο συγγραφέα. Από αρκετούς μελετητές έχει αποδοθεί στον Βιτσέντζο Κορνάρο εξαιτίας πολλών λεκτικών ομοιοτήτων ανάμεσα σε αυτό και τον Ερωτόκριτο.
Χαρακτήρας
Ειδολογικά η Θυσία του Αβραάμ ανήκει στα βιβλικά δράματα. Δεν πρόκειται για μυστήριο, όπως υποστηριζόταν παλαιότερα. Το συγκεκριμένο επεισόδιο της Παλαιάς Διαθήκης ήταν δημοφιλές και είχε χρησιμοποιηθεί ευρύτατα στη Δύση τόσο στα μυστήρια όσο και στα βιβλικά δράματα. Σε ένα από αυτά τα έργα, το Lo Isach του Λουίτζι Γκρότο, βασίζεται και η Θυσία του Αβραάμ. Όπως όμως συμβαίνει και με τα άλλα έργα της κρητικής λογοτεχνίας, η Θυσία δεν είναι απλή μετάφραση ή μίμηση. Ο ανώνυμος συγγραφέας έχει μείνει πιστός στην πλοκή του έργου του Grotto, αλλά σε κάποια σημεία έχει εισαγάγει σκηνές στη μέση περίπου του έργου, που περιορίζουν κάποιες δραματουργικές αδυναμίες του προτύπου και έχει δώσει έμφαση στην ανάλυση των χαρακτήρων και την απόδοση του εσωτερικού κόσμου τους. Σε αντίθεση με το πρότυπο και τις καθιερωμένες δραματικές συμβάσεις της εποχής, έχει καταργήσει τον πρόλογο και τα χορικά, ενώ από όλες τις μαρτυρίες της χειρόγραφης και έντυπης παράδοσης απουσιάζει η διαίρεση σε πράξεις και σκηνές. Απουσιάζει και η καθιερωμένη ενότητα χώρου και χρόνου, η οποία όμως δεν υπάρχει ούτε στο πρότυπο. Στην διάπλαση του χαρακτήρα και του ψυχικού κόσμου των προσώπων ο συγγραφέας διαφοροποιείται και από το πρότυπο, και από τις καθιερωμένες απεικονίσεις των άλλων αντίστοιχων έργων.
Το πρόβλημα του συγγραφέα
Ο πρώτος που διατύπωσε την υπόθεση ότι ο Βιτσέντζος Κορνάρος ήταν ο συγγραφέας της Θυσίας του Αβραάμ ήταν ο Στ. Ξανθουδίδης το 1915 και η πρόταση έγινε δεκτή έκτοτε από τους περισσότερους φιλολόγους. Οι μελετητές στηρίζονται σε ομοιότητες υφολογικές και στιχουργικές και παράλληλα χωρία μεταξύ των δύο έργων. Πρόβλημα παραμένει ωστόσο η χρονολόγηση του έργου σε σχέση με τον Ερωτόκριτο: υποστηρίζονται και οι δύο απόψεις, ότι είναι δηλαδή προγενέστερο το δράμα, και μάλιστα νεανικό έργο, ή ότι είναι μεταγενέστερο. Αν αξιολογήσει κανείς πάντως τις γλωσσικές μαρτυρίες, συμπεραίνει ότι γλωσσικά η Θυσία φαίνεται προγενέστερη του Ερωτόκριτου. Για τον χρόνο συγγραφής η μόνη ασφαλής ένδειξη που υπάρχει είναι ότι γράφτηκε πριν από το 1635, χρονολογία που σημειώνεται στο χειρόγραφο του έργου και μπορεί να είναι χρονολογία συγγραφής του έργου ή αντιγραφής του χειρογράφου. Η πρώτη περίπτωση βέβαια δεν μπορεί να ισχύει αν το έργο είναι του Κορνάρου, εκτός αν αποδειχθεί λανθασμένη η ταύτισή του με τον Βιτσέντζο Κορνάρο που πέθανε το 1613/4. Σίγουρο όμως είναι ότι γράφτηκε μετά το 1586, έτος πρώτης έκδοσης του ιταλικού προτύπου της, του έργου Lo Isach του Λουίτζι Γκρότο
Διάδοση
Υπάρχουν πολλοί μάρτυρες για την παράδοση του κειμένου, έντυποι και χειρόγραφοι. Κύριες πηγές είναι δύο, η πρώτη σωζόμενη έντυπη έκδοση του 1713 (Βενετία) και ένα χειρόγραφο γραμμένο σε λατινικούς χαρακτήρες (ο Νανιανός κώδικας Marc. gr. XI.19 (1394) της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης της Βενετίας, που περιέχει και άλλα κρητικά θεατρικά έργα). Η παλαιότερη μαρτυρημένη έκδοση είναι του 1696, η οποία όμως δεν σώζεται. Κανένας από τους δύο βασικούς μάρτυρες δεν παρέχει αξιόπιστο κείμενο: όπως συνέβαινε με τα περισσότερα έργα της εποχής, έχει υποστεί αλλαγές που αλλοίωσαν τον χαρακτήρα του. Στο χειρόγραφο έχει υποστεί μετατροπές που καθιστούν το κείμενο περισσότερο αφηγηματικό και λιγότερο δραματικό, ενώ στις εκδόσεις έγιναν παρεμβάσεις στον διαλεκτικό χαρακτήρα του, με σκοπό το κείμενο να καταστεί περισσότερο κατανοητό στο ευρύ κοινό.
Το έργο ήταν δημοφιλές λαϊκό ανάγνωσμα και ως «ιστορία ψυχωφελεστάτη» έκανε 37 εκδόσεις μέχρι το 1874. Παραδίδεται επίσης άλλο ένα χειρόγραφο (χειρόγραφο Κολλυβά) που αποτελεί αντίγραφο μιας από τις εκδόσεις. Πέρα από τον ελληνικό χώρο, μεταφράστηκε το 1783 στην τουρκική γλώσσα με καραμανλήδεια γραφή. Το κείμενο αυτό βασίζεται στη χαμένη σήμερα έκδοση του 1696 και τυπώθηκε άλλες δύο φορές, το 1800 και το 1844. Υπάρχουν άλλες δύο μεταφράσεις στην τουρκική γλώσσα, του 19ου αι, καθώς και μία μετάφραση στην σερβική γλώσσα και μία τουρκική με αρμένικους χαρακτήρες, επίσης του 19ου αι. Το κείμενο αγαπήθηκε πολύ από το λαό και πολλοί στίχοι του χρησιμοποιούνταν ως παροιμίες ή ως υλικό σε τραγούδια. Δεν υπάρχουν βέβαια μαρτυρίες για παράστασή του στην Κρήτη, είναι όμως βέβαιο ότι είχε παρουσιαστεί στα Επτάνησα, στις λεγόμενες «Ομιλίες», δηλαδή παραστάσεις κρητικών θεατρικών έργων, συνήθως σε διασκευές. Αντιθέτως η απήχησή του στους λόγιους κύκλους δεν ήταν μεγάλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρητική λογοτεχνία Κατηγορία:Κρητικό θέατρο
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών του 2009
Για τη συνολική προσφορά της τιμήθηκε η ηθοποιός, κωμικός και παρουσιάστρια της τηλεόρασης, Μπέττυ Γουάιτ, η καριέρα της οποίας ξεπέρασε τα εξήντα-πέντε συναπτά έτη.
Τηλεοπτικά Βραβεία
Οι υποψηφιότητες για αυτή τη χρονιά ανακοινώθηκαν στις 17 Δεκεμβρίου 2009. Ακολουθούν αναλυτικά παρακάτω. Με έντονη γραμματοσειρά δηλώνονται οι νικητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2009 Ηθοποιών Σωματείο
Δασαρχείο Καβάλας
Το υπερθαλάσσιο ύψος της περιοχής ευθύνης του κυμαίνεται από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι τα 1256 μέτρα στο Παγγαίο (κορυφή Μάτι) ,ενώ το μέσο υπερθαλάσσιο ύψος που επικρατεί στον ορεινό όγκο είναι 600 μέτρα.
Η κατανομή των εκτάσεων κατά εδαφοπονική δραστηριότητα δίνεται στο χάρτη χρήσεων γης και καταλαμβάνει τις παρακάτω εκτάσεις ως εξής:
Στην περιοχή ευθύνης του Δασαρχείου Καβάλας ανήκουν τέσσερα (4) δασικά συμπλέγματα ή περιοχές παρέμβασης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Καβάλας
Θεομητορικές εορτές
Θεομητορικές εορτές ονομάζονται οι θρησκευτικές χριστιανικές εορτές που έχουν καθιερωθεί με τις «Δεσποτικές εορτές» και ειδικά για την Παναγία. Με αυτές τις εορτές τιμώνται γεγονότα του επίγειου βίου της από τη γέννηση έως και την Κοίμησή της.
Οι Θεομητορικές εορτές κατά την Ορθόδοξη και Καθολική εκκλησία είναι
Σημειώσεις
Οι Θεομητορικές εορτές θεσπίστηκαν σε διάφορες εποχές των πρώτων αιώνων. Από τα γεγονότα της επίγειας ζωής της Θεοτόκου που εορτάζονται, μόνο η ο Ευαγγελισμός αναφέρεται στα ιερά ευαγγέλια. Τα άλλα γεγονότα, γνωστά στους πρώτους Χριστιανούς καταγράφηκαν σε διάφορα κείμενα που έστω και αν δεν περιλαμβάνονται στη Καινή Διαθήκη έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα ως αρχαία εκκλησιαστική παράδοση στη ζωντάνια της θρησκευτικής συνείδησης.
Άλλες θεομητορικές εορτές που δεν περιλαμβάνονται όμως στις κύριες είναι της Ζωοδόχου Πηγής, της Αγίας Σκέπης και Ρόδου του Αμάραντου προς τιμή των οποίων φέρονται πολλοί ιεροί ναοί.
Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές
Γκεταχοβίτ
Το Γκεταχοβίτ (αρμενικά: Գետահովիտ, έως το 1978 γνωστό ως Ταλά ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 2,043 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς
Λουκ ντε Γιονγκ
Ο Λουκ ντε Γιονγκ (ολλανδικά: Luuk de Jong) (27 Αυγούστου 1990) είναι Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μπαρτσελόνα, με δανεισμό από τη Σεβίλλη.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο ντε Γιονγκ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την Ντε Χράαφσχαπ και το 2009 αποκτήθηκε από την Τβέντε, με την οποία κέρδισε ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο. Το 2012 αποκτήθηκε από την Μπορούσια Μενχεγκλάντμπαχ για 15 εκατομμύρια ευρώ, την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του γερμανικού συλλόγου. Τον Ιανουάριο του 2014 δόθηκε δανεικός στη Νιούκαστλ και το 2014 επέστρεψε στην Ολλανδία, καθώς αποκτήθηκε από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν για 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Κέρδισε τρία πρωταθλήματα και τη σεζόν 2018-19 ήταν πρώτος σκόρερ με 28 γκολ. Το 2019 αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη με την οποία κατέκτησε το Γιουρόπα Λιγκ, με τον ίδιο να σκοράρει δις στον τελικό. Τη χρονιά 2021-22 δόθηκε δανεικός στη Μπαρτσελόνα.
Εθνική ομάδα
Ο ντε Γιονγκ πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την Εθνική Ολλανδίας το 2011. Έχει περισσότερες από 35 συμμετοχές και έχει σκοράρει 8 γκολ. Ήταν μέλος της αποστολής της Ολλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντε Χράαφσχαπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τβέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Μάρκος Δήμος
Ο Μάρκος Δήμος γεννήθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας στις 12 Αυγούστου του 1972 και είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε όλες τις εθνικές κατηγορίες του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες του Ακράτητου Άνω Λιοσίων και το 1992 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα ξεκινώντας την καριέρα του και κάνοντας ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής, αγωνιζόμενος ως αρχηγός της ομάδας. Το 1994 τον απέκτησε η Προοδευτική με τη φανέλα της οποίας έκανε ντεμπούτο στα πρωταθλήματα της Α' Εθνικής και Β' Εθνικής κατηγορίας και αγωνίστηκε μια πενταετία καταγράφοντας συνολικά 119 συμμετοχές και 10 τέρματα πρωταθλημάτων. Το 1999 επέστρεψε στον Ακράτητο, γνωρίζοντας την άνοδο σε Β' Εθνική και Α' Εθνική κατηγορία και σημειώνοντας συνολικά 61 συμμετοχές και 11 τέρματα. Τον Ιανουάριο του 2002 και μεσούσης της περιόδου 2001-2002 αποκτήθηκε από τη Χαλκηδόνα, με τη φανέλα της οποίας καθιερώθηκε αποτελώντας ένα εκ των βασικότερων στελεχών της και συνέβαλλε άμεσα στην άνοδο της ομάδας στην Α' Εθνική το 2003. Το 2005 μετακόμισε στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου με 28 συμμετοχές πρωταθλήματος συνέβαλλε στην παρθενική έξοδο του συλλόγου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-2007. Το 2006 αποκτήθηκε από τον Θρασύβουλο Φυλής, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2008, όποτε και αποδεσμεύτηκε. Τον Ιανουάριο του 2009 και μεσούσης της περιόδου 2008-2009, αποκτήθηκε από τον Εθνικό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ενάμιση χρόνο και έκλεισε την καριέρα του το καλοκαίρι του 2010.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
2765 Ντινάν
Ο Ντινάν (Dinant) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν και τον Ιταλό Τζιοβάννι ντε Σάνκτις, που παρατηρούσαν από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και πήρε το όνομά του από την πόλη Ντινάν του νότιου Βελγίου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ντινάν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ντιναν
Λίλεχαμερ
thumb|right|250px|Πανοραμική θέα του Λίλεχαμερ. Το Λίλεχαμερ (νορβηγικά: Lillehammer) είναι πόλη και δήμος της περιοχής Γκούντμπραντσνταλ περιφέρειας Ινλαντετ της Νορβηγίας. Το διοικητικό κέντρο του δήμου είναι η πόλη Λίλεχαμερ. Το 2018 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 28.034. Το κέντρο της πόλης είναι ένα σύνολο ξύλινων κατοικιών του τέλους του 19ου αιώνα, που βρίσκεται σε μια γραφική τοποθεσία με θέα του βόρειου τμήματος της λίμνης Μγέσα και του ποταμού Λόγκεν, που περιβάλλεται από βουνά. Το Λίλεχαμερ φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1994 και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2016. Πριν από την απόσυρση του Όσλο από την υποψηφιότητα, είχε συμπεριληφθεί στο πλαίσιο των εκδηλώσεων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2022, εάν το Όσλο επιλεγόταν για τη διεξαγωγή των Αγώνων.
Όνομα
Ο δήμος (αρχικά η ενορία) πήρε το όνομά του από το παλιό αγρόκτημα Χάμαρ, από τότε που χτίστηκε εκεί η πρώτη εκκλησία. Το όνομα αυτό σημαίνει βραχώδης λόφος. Για να το ξεχωρίζουν από την κοντινή πόλη και την επισκοπή, που και οι δύο ονομάζονταν Χάμαρ, άρχισε να ονομάζεται "μικρό Χάμαρ": Lilþlæ Hamar και Litlihamarr και τέλος Λίλεχαμερ. Αναφέρεται επίσης στις Αρχαίες Νορδικές σάγκα ως Litlikaupangr ("Μικρός Εμπορικός Σταθμός").
Θυρεός
Ο θυρεός καθιερώθηκε το 1898 και δείχνει έναν χωρικό, που φέρει δόρυ και ασπίδα, που κατεβαίνει με σκι μια βουνοπλαγιά. Συμβολίζει την ιστορική σημασία της μεταφοράς του μέλλοντα βασιλιά Χάακον από το Λίλεχαμερ στο Ρένα με σκι.
Ιστορία
Η περιοχή έχει κατοικηθεί από τη Νορβηγική Εποχή του Σιδήρου. Αναφέρεται επίσης ως τοποθεσία σύγκλησης μιας Thing (Συνέλευσης) το 1390.
Το Λίλεχαμερ είχε μια ζωντανή αγορά ήδη το 1800 και απέκτησε δικαιώματα ως πόλη-αγορά στις 7 Αυγούστου 1827. Τότε υπήρχαν 50 εγγεγραμμένοι κάτοικοι μέσα στα όριά του. Ιδρύθηκε ως δήμος την 1η Ιανουαρίου 1838. Ο αγροτικός δήμος Φόμπεργκ συγχωνεύτηκε με το δήμο του Λίλεχαμερ την 1η Ιανουαρίου 1964. Το 1973 η Μοσάντ σκότωσε έναν Μαροκινό σερβιτόρο, που τον εξέλαβε λάθος για τον Παλαιστίνιο τρομοκράτη Αλί Χασάν Σαλαμέ, γεγονός που έγινε γνωστό ως υπόθεση Λίλεχαμερ.
Το Λίλεχαμερ είναι γνωστό ως χαρακτηριστικός τόπος χειμερινών αθλητικών συναντήσεων. Φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1994 και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2016 και συμμετείχε στην κοινή υποψηφιότητα με επικεφαλής το Όσλο για να φιλοξενήσει εκδηλώσεις των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2022 ως ότου το Όσλο απέσυρε την υποψηφιότητά του την 1η Οκτωβρίου 2014.
Το Λίλεχαμερ φιλοξενεί το μεγαλύτερο φεστιβάλ λογοτεχνίας στις Βόρειες Χώρες και το 2017 ορίστηκε ως Πόλη Λογοτεχνίας της UNESCO.
Εκπαίδευση
Βόρεια της πόλης βρίσκεται η πανεπιστημιούπολη του Λίλεχαμερ του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Επιστημών του Ινλαντετ.
Το Λίλεχαμερ στεγάζει επίσης την Ακαδημία Νάνσεν - τη Νορβηγική Ανθρωπιστική Ακαδημία. Η Ακαδημία Νάνσεν είναι ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα για ενήλικες φοιτητές με ποικίλα πολιτικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά ενδιαφέροντα. Η Ακαδημία βασίζεται στις κεντρικές αρχές του ανθρωπισμού και στοχεύει στην ενίσχυση της γνώσης αυτών των αρχών.
Το 14ο Παγκόσμιο Προσκοπικό Τζάμπορι διοργανώθηκε από τις 29 Ιουλίου ως τις 7 Αυγούστου 1975 στο Λίλεχαμερ.
Γεωγραφία
Το Λίλεχαμερ βρίσκεται στο χαμηλότερο τμήμα του Γκούντμπραντσνταλ, στο βόρειο άκρο της λίμνης Μγέσα, στα νότια του δήμου Έγιερ, στα νοτιοανατολικά του Γκάουσνταλ, βορειοανατολικά του Νόρντρε Λαντ και στα βόρεια του Γκγέβικ, όλα της περιφέρειας Οπλαντ. Στα νοτιοανατολικά συνορεύει με το δήμο Ρίνγσακερ της περιφέρειας Χέντμαρκ. Στα βορειοδυτικά βρίσκεται το βουνό Σπότιντ.
Κλίμα
Το Λίλεχαμερ έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα, με τα Σκανδιναβικά όρη στα δυτικά και τα βόρεια να περιορίζει τις ωκεάνιες επιρροές. Ωστόσο, για το γεωγραφικό του πλάτος, το κλίμα παραμένει σχετικά ήπιο. Το υψηλό ρεκόρ των 34 ° C έχει καταγραφεί τον Ιούνιο του 1970 και το χαμηλό ρεκόρ των -31 ° C το Δεκέμβριο του 1978, τον Ιανουάριο του 1979 και τον Ιανουάριο του 1987. Δεν έχει σημειωθεί ολονύκτιος παγετός του αέρα τον Αύγουστο από το 1978 (το χαμηλό ρεκόρ για εκείνο το μήνα ήταν -0,6 ° C, επαρκής θερμοκρασία για τον παγετό του αέρα) και η πιο κρύα θερμοκρασία που έχει καταγραφεί μετά το 2000 είναι -26,2 ° C τον Ιανουάριο του 2010. Ο σημερινός μετεωρολογικός σταθμός Λίλεχαμερ-Σετερένγκεν άρχισε να λειτουργεί το 1982. Οι ακραίες τιμές προέρχονται επίσης από δύο παλαιότερους μετεωρολογικούς σταθμούς στο Λίλεχαμερ.
Οικονομία
Ο λόγος για το εμπόριο της πόλης είναι η θέση της ως το βορειότερο σημείο της λίμνης Μγέσα και πύλη για την περιοχή Γκούντμπραντσνταλ, μέσω της οποίας περνά από αιώνες ο δρόμος προς το Τρόντχαϊμ. Ο ποταμός Μέσνα έχει αποτελέσει επί μακρόν τη βάση για πολλές μικρές βιομηχανίες, αλλά το Λίλεχαμερ πλέον δεν διαθέτει βιομηχανίες.
Μεταφορές
Μία από τις σημαντικότερες σιδηροδρομικές γραμμές της Νορβηγίας, η Γραμμή Ντόβρε, οδεύει από το Χάμαρ προς τα βόρεια μέσω του Λίλεχαμερ στο Γκούντμπραντσνταλ, για να τερματίσει στο Τρόντχαϊμ.
Αξιοθέατα
Εκτός από τις εγκαταστάσεις των Ολυμπιακών Αγώνων το Λίλεχαμερ διαθέτει άλλα τουριστικά αξιοθέατα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Νορβηγίας Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Ιάμβουλος
Ο Ιάμβουλος (Ἰάμβουλος) ήταν αρχαίος Έλληνας έμπορος και ο πιθανός συγγραφέας ενός ουτοπικού μυθιστορήματος σχετικά με τις περίεργες μορφές και μορφές των κατοίκων των "Νησιών του Ήλιου".
Ο Ιάμβουλος αναφέρεται στο σατιρικό μυθιστόρημα Αληθής Ιστορία από τον Λουκιανό ως συγγραφέας "πολλά εκπληκτικά πράγματα για τον Ατλαντικό Ωκεανό". Εμφανίζεται στον πρόλογο ως έμπνευση. Ο Λουκιανός παρατηρεί ότι οι ιστορίες του Ιάμβουλου ήταν προφανώς αναληθείς, αλλά δεν ήταν δυσάρεστες για αυτό. Η Αληθής ιστορία παρουσιάζεται ως μια σάτιρα των εν λόγω χαρακτηρων όπως αυτά του Ιάμβουλου και του Κτησία, ενός συγγραφέα που έγραψε έναν απολογισμό της Ινδίας τον 5ο αιώνα π.Χ., που ήταν εξίσου γεμάτη από άγρια αξιώσεις, όπως τα ανθρώπινα όντα που ειχαν ένα γιγαντιαίο πόδι που χρησιμοποιείται ως ομπρέλα ενάντια στον ήλιο που ηταν πολύ πιο καυτός από ότι ήταν γνωστός στη Δύση.
Ρόναλντ Αραούχο
Ο Ρόναλντ Φεδερίκο Αραούχο ντα Σίλβα (27 Μαρτίου 1999) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα και της εθνικής ομάδας της Ουρουγουάης.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Κ.Α. Ρεντίστας και το 2017 αποκτήθηκε από την Μπόστον Ρίβερ. Το 2018 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα για 1,7 εκατομμύρια ευρώ συν 3,5 εκατομμύρια σε μπόνους. Αρχικά αγωνίστηκε στην Β ομάδα και το 2020 προήχθη στην πρώτη ομάδα.
Ο Αραούχο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Οκτώβριο του 2020. Ήταν μέλος της αποστολής της Ουρουγουάης στο Κόπα Αμέρικα 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto
Το La Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (ελληνικά: Το Πλήρες Εικονογραφημένο Λεξικό της Εσπεράντο, συντομογραφικά PIV) είναι ένα μονόγλωσσο λεξικό της γλώσσας Εσπεράντο. Συντάχθηκε για πρώτη φορά το 1970 από μια μεγάλη ομάδα γλωσσολόγων της Εσπεράντο και ειδικών υπό την καθοδήγηση του Γκαστόν Βαρίνγκιεν, και δημοσιεύθηκε από την Παγκόσμια Μη-Εθνική Ένωση.
Πρωτότυπη δημοσίευση
Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1970. Το PIV έχει υποστεί δύο ανατυπώσεις μέχρι σήμερα και θεωρείται από πολλούς να είναι ως ένα πρότυπο για την Εσπεράντο, χάρη κυρίως στο αδιαφιλονίκητο πεδίο του — 15.200 λέξεις και 39.400 λεξικολογικά στοιχεία. Εντούτοις, του ασκήθηκε κριτική ότι ήταν σε υπέρμετρα επηρεασμένο από τη γαλλική γλώσσα και για πολιτικές προτιμήσεις. Επιπλέον, οι λίγες και συχνά ξεπερασμένες εικόνες εμφανίζονταν μόνο ως παραπομπές στο τέλος του λεξικού.
Η προσθήκη του 1987
Το 1987, δημοσιεύθηκε ξεχωριστά μια προσθήκη, που παρήχθη υπό την καθοδήγηση των Γκαστόν Βαρίνγκιεν και Ρολάντ Λεβρώ. Περιείχε περίπου 1.000 λέξεις και 1.300 λεξικολογικά στοιχεία.
Η έκδοση του 2002
Το 2002, μετά από πολλά χρόνια δουλειάς, μια νέα αναθεωρημένη έκδοση εμφανίστηκε με τον τίτλο Το Νέο Πλήρες Εικονογραφημένο Λεξικό της Εσπεράντο (The New PIV), που αναφέρεται επίσης με τα αρχικά PIV2 ή PIV2002. Επικεφαλής της έκδοσης ήταν ο Μισέλ Ντυκ-Γκονινά. Το PIV2002 περιελάμβανε 16.780 λέξεις και 46.890 λεξικολογικά στοιχεία. Οι εικόνες τους δεν ήταν πια εντοπισμένες στις τελευταίες σελίδες, αλλά ενσωματωμένες μέσα στο ίδιο το κείμενο.
Η έκδοση πρωτοπαρουσιάστηκε στο συνέδριο της Παγκόσμιας Μη-εθνικής Ένωσης (εσπεράντο:Sennacieca Asocio Tutmonda) στο Αλικάντε, στην Ισπανία τον Ιούλιο του 2002. Τα αποθέματα των τυπωμένων βιβλίων του 2000 εξαντλήθηκαν το 2004, και μια νέα έκδοση, με διορθωμένα τυπογραφικά και λεπτομερείς τροποποιήσεις εμφανίστηκε τον Μάρτιο του 2005.
Ο Μπερτίλο Βένεργκρεν, μέλος της Ακαδημίας της Εσπεράντο (Akademio de Esperanto), της ομάδας που επιχειρεί να καθορίσει τα πρότυπα καλής χρήσης της Εσπεράντο, συνέταξε μια κριτική 25.000 λέξεων για τις εκδόσεις των ετών 2002 και 2005. (Τα τυπογραφικά λάθη και λανθασμένες χρήσεις της έκδοσης του 2002 που διορθώθηκαν στην επόμενη έκδοση διατηρήθηκαν για λόγους αρχειοθέτησης, αλλά εμφανίζονται στην ιστοσελίδα του όπως εκτυπώθηκαν.). Σύμφωνα με αυτό, αναφέρεται ότι το PIV εξακολουθεί να περιέχει ένα γαλικισμό ή δύο. Ο Βένεργκρεν αναφέρει ότι η επικεφαλίδα tamul/ο στο PIV ορίζεται ως ένας που ανήκει σε μια εθνική ομάδα στο "Tamulio" (Ταμίλ Ναντού) και τη Σρι Λάνκα. Εκεί θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν λέξεις όπως οι Tamilo και Tamilio αντίστοιχα. Προτείνει ότι το φωνήεν "i" στη δεύτερη συλλαβή είναι περισσότερο διεθνώς αναγνωρίσιμο από το "u", υποδηλώνοντας ότι το σχήμα tamulo υποστηρίζεται μόνο στη γαλλική λέξη tamoul, αλλά το PIV δεν περιέχει τη λέξη tamil/ο ούτε ως συνώνυμο.
Διαδικτυακή μορφή
Τον Αύγουστο του 2010, ανακοινώθηκε ότι η Παγκόσμια Μη-εθνική Ένωση έφτασε σε συμφωνία με τον εκπαιδευτικό οργανισμό E@I για να δημοσιεύσει το PIV σε μια διαδικτυακή αναζητήσιμη μορφή. Η Ένωση, η οποία είχε προηγουμένως ακυρώσει την ηλεκτρονική έκδοση του PIV με το φόβο ότι θα αυτό θα προκαλούσε ζημιά στην έντυπη έκδοση, δώρησε τα δικαιώματα χρήσης του κειμένου του PIV χωρίς χρέωση. Ωστόσο, ο E@I εκτίμησε ότι η διαδικασία μετατροπής θα κοστίσει τουλάχιστον 10.000 ευρώ, τα οποία θα πρέπει να δωρηθούν από εσπεραντικούς οργανισμούς και ενδιαφερόμενους εσπεραντιστές.
Αν και στις αρχές του 2011 είχαν συγκεντρωθεί λιγότερα από 5.000 ευρώ, αρκετές μεγάλες δωρεές εκτόξευσαν το συγκεντρωμένο ποσό στα 13.540 ευρώ. Στις 14 Απριλίου 2011 η E@I ανέφερε ότι η εργασία για τη διαδικτυακή έκδοση του PIV βρισκόταν υπό επεξεργασία. Στις 4 Απριλίου 2012 η δοκιμαστική διαδικτυακή έκδοση του PIV έγινε διαθέσιμη στο κοινό για δοκιμή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσπεράντο Κατηγορία:Λεξικά Κατηγορία:Βιβλία εικονογραφημένα
Γκαντζακάρ
Το Γκαντζακάρ (αρμενικά: Գանձաքար, έως το 1978 γνωστό ως Αγντάν ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 3,475 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Λιόου Γιφέι
Η Λιόου Γιφέι (κινεζικά: 刘亦菲, πινγίν: Liú Yìfēi, αληθινό όνομα: Αν Φενγκ [An Feng]) (25 Αυγούστου 1987, Γουχάν), επίσης γνωστή ως Κρίσταλ Λιου (Crystal Liu) και Λιου Γιφέι, είναι Κινέζα-Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο. Η Γιφέι δραστηριοποιείται στην Κίνα, όπου είναι ευρέως γνωστή ως «Fairy Sister» ονομάστηκε ως μία από τις Four Dan νέες ηθοποιούς της Κίνας το 2009. Το 2020, υποδύθηκε την Μουλάν στην ταινία δράσης της Walt Disney Company, Mulan.
Πρώιμη ζωή
Η Γιφέι γεννήθηκε στη Γουχάν της Χουμπέι ως Αν Φενγκ (安风), όπου έλαβε το επώνυμο του πατέρα της Aν. Είναι μοναχοπαίδι. Ο πατέρας της είναι ο Αν Σαοκάνγκ (安少康), 1ος Γενικός Γραμματέας στην κινεζική πρεσβεία στη Γαλλία και καθηγητής πανεπιστημίου γαλλική γλώσσας και η μητέρα της είναι η Λιου Σιαολί (刘晓莉), χορεύτρια και ερμηνεύτρια σκηνής. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν 10 ετών και μεγάλωσε αποκλειστικά από τη μητέρα της. Την ίδια χρονιά, υιοθέτησε το επώνυμο της μητέρας της και άλλαξε το όνομά της σε Λιου Σιμειτζί (刘茜美子) και ξεκίνησε το μόντελινγκ, μαζί με την εξάσκηση στο τραγούδι, το χορό και το πιάνο. Ο νονός της είναι ο Τσεν Τζινφέι (陈金飞), ο Πρόεδρος του Ομίλου Επένδυσης Beijing Tongchan.
2003–2006, Αυξανόμενη δημοφιλία
Αμέσως μετά την είσοδό της στην Ακαδημία Κινηματογράφου του Πεκίνου, η Γιφέι έλαβε προσφορές πρωταγωνιστικού ρόλου σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στο ρομαντικό δράμα The Story of a Noble Family (2003), βασισμένο στο μυθιστόρημα του Τσανγκ Χένσουι με το ίδιο όνομα. Η σειρά πέτυχε τις υψηλότερες βαθμολογίες στην καλωδιακή τηλεόραση και θετικές κριτικές από το κοινό. Την ίδια χρονιά, επιλέχθηκε από τον Τσανγκ Τζισόνγκ για να παίξει την Γουάνγκ Γιουγιάν στο Demi-Gods and Semi-Devils, μια προσαρμογή του μυθιστορήματος του Τζιν Γιονγκ με τον ίδιο τίτλο. Η σειρά μεταδόθηκε στην Ταϊβάν και πέτυχε βαθμολογία 5,69, καθιστώντας το κινέζικο δράμα με την υψηλότερη βαθμολογία στην Ταϊβάν. Ο ρόλος της Γιφέι ως η όμορφη Γουάνγκ Γιουγιάν της κέρδισε το ψευδώνυμο «Fairy Sister» από τα μέσα ενημέρωσης και τους θαυμαστές.
Το 2005, η Γιφέι πρωταγωνίστησε στο Chinese Paladin, ένα δράμα φανταστικής δράσης προσαρμοσμένο από το βιντεοπαιχνίδι ρόλων The Legend of Sword and Fairy. Το δράμα κέρδισε μια cult ακολουθία και σταθεροποίησε τη δημοτικότητά της στην Κίνα.
Το 2006, η Γιφέι επιλέχθηκε για να παίξει την Σιαολονγκνού στο The Return of the Condor Heroes, με βάση το μυθιστόρημα του Λουίς Τσα με τον ίδιο τίτλο. Η ακρόαση της Γιφέι υποστηρίχθηκε από τον ίδιο τον Τσα, ο οποίος ένιωθε ότι είχε όλες τις απαραίτητες ιδιότητες για να απεικονίσει τη νεαρή και αθώα γυναίκα πρωταγωνίστρια. Αφού προβλήθηκε το δράμα, η Γιφέι κέρδισε την αναγνώρισή για την ερμηνεία της και βίωσε την αύξηση της δημοφιλίας της. Την ίδια χρονιά, επιλέχθηκε ως η «Golden Eagle Goddess» στο 6ο China Golden Eagle TV Art Festival.
2008-2013, Μετάβαση σε ταινίες
Ύστερα από την επιτυχία της στην τηλεόραση, η Γιφέι έκανε το άλμα για τη μεγάλη οθόνη. Το 2007, προσχώρησε στην William Morris Agency (WMA) και στη συνέχεια συμμετείχε στην πρώτη παραγωγή της στο Χόλιγουντ, The Forbidden Kingdom. Έπαιξε το Χρυσό Σπουργίτι, ένα ορφανό που επιδιώκει εκδίκηση εναντίον του δολοφόνου των γονιών της. Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε στη ρομαντική κωμωδία Love in Disguise (2010) μαζί με την ταϊβανό τραγουδιστή-ηθοποιό, Γουάνγκ Λιχόμ.
Το 2011, πρωταγωνίστησε σε μια ταινία υπερφυσικής φαντασίας, την A Chinese Ghost Story, προσαρμοσμένη από το Strange Stories from a Chinese Studio. Την ίδια χρονιά, πρωταγωνίστησε ως Wu Qing (Emotionless) στην ταινία ούσια του Γκόρντον Τσαν, The Four, προσαρμοσμένη από τη μυθιστοριογραφική σειρά του Γουν Σι Όαν, The Four Great Constables. Στη συνέχεια, επανέλαβε το ρόλο της σε δύο άλλες συνέχειες της τηλεοπτικής σειράς.
Η Γιφέι κέρδισε το πρώτο της σημαντικό βραβείο στην 11ετή σταδιοδρομίας της, το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μακάο, για το ρόλο της ως Λινκγτσού και Ντιαοτσάν στην ιστορική ταινία The Assassins (2012).
2014 – σήμερα, Διεθνείς συνεργασίες και τηλεοπτική επιστροφή
Το 2014, η Γιφέι συνεργάστηκε με τον Νοτιοκορεάτη ηθοποιό-τραγουδιστή Rain, για τη ρομαντική ταινία For Love or Money, με βάση το μυθιστόρημα του 2006 του μυθιστοριογράφου από το Χονγκ Κονγκ, Έιμι Τσανγκ, με το ίδιο όνομα. Αν και τα πήγε αρκετά καλά στο box office, η ταινία δέχθηκε άσχημη κριτική για την πλοκή και την παραγωγή της. Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε στην αμερικανική-κινέζικη ταινία δράσης Outcast (2014) σε σκηνοθεσία Νικ Πάουελ, μαζί με τους Νίκολας Κέιτζ και Χέιντεν Κρίστενσεν.
Η Γιφέι πρωταγωνίστησε σε μια άλλη κινεζική-νοτιοκορεατική συμπαραγωγή, το The Third Way of Love (2015), ένα ρομαντικό μελόδραμα με πρωταγωνιστή τον Σονγκ Σέουνγκ-χεόν. Η ερμηνεία της στην ταινία οδήγησε στη νίκη της για το βραβείο της Πιο Αναμενόμενης Ηθοποιού στα 16α Βραβεία Μέσων Κινεζικού Κινηματογράφου. Την ίδια χρονιά, ονομάστηκε η πρώτη Κινέζα πρέσβειρα της Dior Prestige και έγινε η παγκόσμια πρέσβειρα της Tissot.
Το 2016, η Γιφέι πρωταγωνίστησε στη ρομαντική ταινία Night Peacock, μια κινεζική-γαλλική συμπαραγωγή σε σκηνοθεσία Ντάι Σιτζίε. Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε ως Σου Γιουντζίν, μαζί με τον Κρις Γου, στη νεανική ρομαντική ταινία, Never Gone.
Το 2017, η Γιφέι πρωταγωνίστησε μαζί με τον Γιανγκ Γιανγκ στη ρομαντική ταινία φαντασίας Once Upon a Time από τους βραβευμένους σκηνοθέτες Άντονι ΛαΜολινάρα και Τσάο Σιαοντίνγκ. Πρωταγωνίστησε επίσης στην ιστορική ταινία The Chinese Widow σε σκηνοθεσία Μπίλε Άουγκουστ. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σαγκάης ως η ταινία έναρξης και η Γιφέι κέρδισε το βραβείο της Καλύτερης Ηθοποιού. Την ίδια χρονιά, η Γιφέι επανενώθηκε με τον συμπρωταγωνιστή του White Vengeance, Φενγκ Σαοφένγκ, στην κωμική ταινία φαντασίας, Hanson and the Beast.
Τον Νοέμβριο του 2017, η Γιφέι έκανε ακρόαση ως Μουλάν στην προσαρμογή ζωντανής δράσης του 2020 της ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney του 1998.
Τον Δεκέμβριο του 2017, ανακοινώθηκε ότι η Γιφέι θα πρωταγωνιστήσει στην επερχόμενη τηλεοπτική σειρά μυστηρίου φαντασίας, The Love of Hypnosis. Αυτό σηματοδοτεί την πρώτη της επιστροφή στην μικρή οθόνη ύστερα από 12 χρόνια.
Προσωπική ζωή
Η Γιφέι ξεκίνησε να βγαίνει με τον Σονγκ Σέουνγκ-χεόν το 2015. Συναντήθηκαν το 2013, στα γυρίσματα του The Third Way of Love. Τον Ιανουάριο του 2018, το πρακτορείο του Σονγκ επιβεβαίωσε τις αναφορές χωρισμού τους, δηλώνοντας ότι και οι δύο ήταν πολύ απασχολημένοι και ως επακόλουθο χώρισαν.
Αντιπαράθεση
Τον Αύγουστο του 2019, η Γιφέι αναδημοσίευσε μια εικόνα που δημοσιεύτηκε από την κινεζική εφημερίδα Λαϊκή Ημερησία, την επίσημη εφημερίδα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας. Η εικόνα περιελάμβανε ένα απόσπασμα από τον Κινέζο δημοσιογράφο Φου Γκουοχάο, ο οποίος εργαζόταν για την εφημερίδα Global Times που ανήκε στο tabloid People's Times και στη συνέχεια είχε δεχτεί επίθεση από διαδηλωτές κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Χονγκ Κονγκ το 2019-20: «Υποστηρίζω την αστυνομία του Χονγκ Κονγκ. Μπορείς να με νικήσεις τώρα. Τι κρίμα για το Χονγκ Κονγκ». Αυτό πυροδότησε διεθνή αντιπαράθεση, με τη Γιφέι να κατηγορείται ότι υποστηρίζει την αστυνομική βία. Μετά από αυτό, το hashtag #BoycottMulan άρχισε να τείνει να υποστηρίζει το μποϊκοτάζ της ταινίας. Σε απάντηση στην αντιπαράθεση, η Γιφέι δεν ήταν παρούσα στο D23 Expo 2019, το οποίο έδωσε στους θαυμαστές μια αποκλειστική ματιά στο Mulan. Όταν ρωτήθηκε για τη αντιπαράθεση τον Φεβρουάριο του 2020, η Γιφέι δήλωσε: «Νομίζω ότι απλώς είναι μια πολύ ευαίσθητη κατάσταση.»
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της στο περιοδικό Variety στην πρεμιέρα του Mulan στις 10 Μαρτίου 2020, η Γιφέι χαρακτήρισε τον εαυτό της ως «Ασιάτισα» αντί «Κινέζα», το οποίο προκάλεσε θυμό σε ορισμένους Κινέζους χρήστες διαδικτύου των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, οι οποίοι απείλησαν να μποϊκοτάρουν την ταινία και την κατηγόρησαν πως ξεχνάει τις ρίζες της, καθώς και έθεταν το ερώτημα γιατί ένας μη Κινέζος υπήκοος έπαιζε το «θρυλικό κινεζικό σύμβολο».
Μουσική καριέρα
Η Γιφέι υπέγραψε με τη Sony Music Entertainment Japan το 2005. Κυκλοφόρησε το πρώτο της ιαπωνικό single «Mayonaka no Door» με τη Sony Music στις 19 Ιουλίου 2006. Το ντεμπούτο άλμπουμ της Liu Yifei κυκλοφόρησε τον επόμενο μήνα σε διάφορα μέρη της Ασίας, όπως στην ηπειρωτική Κίνα, το Χονγκ Κονγκ και σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία, με ένα ποικίλο μουσικό ρεπερτόριο, όπως ραπ και μαλακό ροκ. Την ίδια χρονιά, η Γιφέι κυκλοφόρησε επίσης το ιαπωνικό άλμπουμ της στο οποίο το single «Mayonaka no Doa» επιλέχθηκε ως τελικό θέμα για τη σειρά anime Demashita! Powerpuff Girls Z από την TV Tokyo.