cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μυτιλήνη (τορπιλοβόλο)
Χρησιμοποιήθηκε επίσης και για την δίωξη του λαθρεμπορίου. Αποσύρθηκε το 1912.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Go to Church
Το "Go to Church" είναι το δεύτερο επίσημο σινγκλ από το άλμπουμ Laugh Now, Cry Later του Ice Cube. Το τραγούδι διαθέτει τους Snoop Dogg και Lil Jon. Το τραγούδι έχει επίσης παραχθεί από τον Lil Jon και ένα βίντεο κλιπ κυκλοφόρησε για το τραγούδι. Στην επεξεργασμένη έκδοση, αντί για "mothafucka," ο Ice Cube λέει "mothamotha".
Βίντεο κλιπ
Το βίντεο κλιπ διαθέτει τον Lil Jon να παίζει ένα ηλεκτρονικό όργανο και τον Ice Cube και τον Snoop Dogg να οδηγούν χαμηλά ποδήλατα. Σκηνοθετήθηκε από τον Marcus Raboy. Μερικοί από τους στίχους του ρεφρέν, για παράδειγμα, "mothafucka", διαγράφηκαν εντελώς. Οι Don "Magic" Juan, The Clipse, Bubba Sparxxx, WC, Ying Yang Twins, DJ Crazy Toones, και Katt Williams έκαναν σύντομες εμφανίσεις. Το βίντεο κλιπ έκανε πρεμιέρα πρώτα στο Making the Video μία εβδομάδα μετά την κυκλοφορία του CD.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Lil Jon Κατηγορία:Singles του 2006 Κατηγορία:Τραγούδια του 2006
Ναϋζά
Το Ναϋζά (γαλλικά: Nahuja, καταλανικά: Naüja) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ναϋζάν (γαλλικά: Nahujans).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Επιγραφικό μουσείο
Το Επιγραφικό Μουσείο είναι σήμερα αυτοτελής ειδική περιφερειακή Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, σε επίπεδο διεύθυνσης.
Ίδρυση του Μουσείου
Ιδρύθηκε το 1885 και στεγάζεται στη νότια πτέρυγα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, προϊόν αρχιτεκτονικού σχεδιασμού των Γερμανών αρχιτεκτόνων Λούντβιχ Λάνγκε, Παναγή Κάλκου και Ερνστ Τσίλλερ. Στην περίοδο 1953-1960 το κτήριο επεκτάθηκε βάσει σχεδίου του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Περιγράφεται ως το μεγαλύτερο στο είδος του στον κόσμο, καθώς στις συλλογές του είναι ενταγμένες 13.536 επιγραφές
Συλλογές
alt= Επιγραφή, γραμμένη βουστροφηδόν που βρέθηκε στην Ακρόπολη( 8ου ΠΧ αιώνα) |αριστερά|μικρογραφία|224x224εσ|Η παλαιότερη αττική επιγραφή σε λίθο που βρέθηκε στην Ακρόπολη( 8ου π.Χ αιώνα) Το Μουσείο περιλαμβάνει συλλογές επιγραφών από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, λιγοστές Λατινικές και κάποιες Εβραϊκές. Οι πρώτες συλλογές του ήταν έργο του Κυριάκου Πιττάκη, που συνέλεγε αδιάκοπα από διάφορες περιοχές της Αθήνας, όπου υπήρχαν ορατά μνημεία ή ερείπια μνημείων.
Δεδομένου ότι η συστηματική ταξινόμηση των συλλογών του μουσείου έγινε περίπου την ίδια εποχή με την έκδοση των Inscriptiones Graecae, οι επιγραφές ταξινομήθηκαν και παρουσιάστηκαν κατά ενότητες, ανάλογα με το περιεχόμενό τους, και τοποθετούνταν στις αίθουσες με την ίδια σειρά. Στη δεκαετία του 1990 έγινε ανακαίνιση του προθαλάμου και δύο νεότερων αιθουσών και έκθεση επιγραφών με σύγχρονες μουσειολογικές πρακτικές διδακτικού κυρίως χαρακτήρα.
Η αριστερή εικόνα παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό έκθεμα του Επιγραφικού Μουσείου. Πρόκειται για την παλιότερη Αττική επιγραφή γραμμένη Βουστροφηδόν. Σώζονται μόνο δυο λέξεις που δεν επιτρέπουν τη σωστή απόδοση του κειμένου  : - - - - - - - - - - - - - - - - - ΕΝΚΕΚΑΛ[ΥΠΤΑΙ ?] '''- - ΑΝΦ<ΟΤ>ΕΡΟΙΣΙΝ Ε '''- - - - - - - - - - - - - - - - -
Στήλη Πεντελικού μαρμάρου
Βρέθηκε βορείως του ναού του Ποσειδώνος στο Σούνιο και φυλάσσεται στο Επιγραφικό Μουσείο. Πηγή : [https://epigraphy.packhum.org/text/3395 Epigraphie. packhum.org]
Σταθμός Αγία Μαρίνα (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Αγία Μαρίνα είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας επί της γραμμής 3. Βρίσκεται στη συμβολή της Ιεράς Οδού και της οδού Αγίας Μαρίνας, κοντά στο σημείο όπου συναντώνται τρεις δήμοι: το Αιγάλεω, τo Χαϊδάρι και η Αγία Βαρβάρα, στην οποία και ανήκει διοικητικά.
Περιγραφή
Η μετακίνηση από την Αγία Μαρίνα προς τον σταθμό Σύνταγμα καλύπτεται σε 10 λεπτά και προς το Αεροδρόμιο σε 50 λεπτά, ενώ παράλληλα η επέκταση αυτή έχει ως κύριο στόχο να εξυπηρετήσει συγκοινωνιακά την ευρύτερη περιοχή του Αιγάλεω, του Χαϊδαρίου και της Αγίας Βαρβάρας και ειδικότερα το Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων, το Δρομοκαΐτιο Θεραπευτήριο, το Αττικό Νοσοκομείο και τις εμπορικές επιχειρήσεις της περιοχής.
Ονομασία
thumb|right|Η είσοδος στον σταθμό από την οδό Αγίας Μαρίνας.
Ο σταθμός δεν φέρει την ονομασία Αγία Βαρβάρα επειδή αυτή δόθηκε στον σταθμό Αγία Βαρβάρα, που βρίσκεται στο κέντρο του Δήμου. Έφερε αρχικά την ονομασία Χαϊδάρι, αλλά ύστερα από τοπικές διαμαρτυρίες επειδή δεν βρίσκεται εντός του ομώνυμου δήμου επιλέχθηκε να ονομαστεί από τη γειτονική εκκλησία της Αγίας Μαρίνας.
Υπόγειος χώρος στάθμευσης
Ο σταθμός διαθέτει ελεγχόμενο υπόγειο χώρο στάθμευσης συνολικής χωρητικότητας 383 θέσεων, ο οποίος τέθηκε σε λειτουργία στις 14 Δεκεμβρίου 2013. Κατασκευάστηκε παράλληλα με την κατασκευή του Σταθμού Μετρό, επί της Ιεράς Οδού, μεταξύ των οδών Κρήνης και Αγ. Μαρίνας. Ο χώρος στάθμευσης εκτείνεται σε ένα υπόγειο επίπεδο, ισόγειο, τρεις ορόφους και δώμα (συνολικά 6 επίπεδα) και συνδέεται απευθείας με τον χώρο επικυρώσεως εισιτηρίων μέσω υπόγειας διόδου και ανελκυστήρα. Παρέχει τη δυνατότητα ηλεκτρονικής πληροφόρησης για τις ελεύθερες θέσεις. Λειτουργεί παράλληλα με τις ώρες λειτουργίας του Μετρό της Αθήνας και παραμένει κλειστός τις Κυριακές και τις Αργίες.
Παραπομπές
Αγια Μαρινα Αγια Μαρινα
2493 Έλμερ
Ο `Ελμερ (Elmer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1978 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού ερασιτέχνη αστρονόμου Τσαρλς Γ. `Ελμερ (Charles Wesley Elmer, 1872-1954), συνιδρυτή της εταιρείας οπτικών PerkinElmer Corporation, που βοήθησε το Αστεροσκοπείο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του `Ελμερ είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ελμερ
Χριστιανός Α΄ της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ
Ο Χριστιανός Α΄, γερμ. Christian I (27 Οκτωβρίου 1615 - 18 Οκτωβρίου 1691) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (1657-1691).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαγδαληνής Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Φρειδερίκου, δούκα της Πρωσίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1650 τη Χριστιανή, κόρη του Φίλιππου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Heinrich Theodor Flathe: Christian I. (Herzog von Sachsen-Merseburg). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 4, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, S. 174.
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Εθνικό Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας «Λεονάρντο ντα Βίντσι»
Το Εθνικό Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας «Λεονάρντο ντα Βίντσι» (Museo nazionale della Scienza e della Tecnologia Leonardo da Vinci) στο Μιλάνο είναι το μεγαλύτερο μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στην Ιταλία, και είναι αφιερωμένο στον Ιταλό ζωγράφο και επιστήμονα Λεονάρντο ντα Βίντσι. Άνοιξε στις 5 Φεβρουαρίου 1953 και εγκαινιάστηκε από τον πρωθυπουργό της Ιταλίας, Αλτσίντε ντε Γκάσπερι.
Το μουσείο, που βρίσκεται στην αρχαία μονή του Σαν Βιτόρε αλ Κόρπο του Μιλάνου, χωρίζεται σε επτά κύρια τμήματα:
Όλα τα τμήματα αυτά έχουν εργαστήρια ειδικά για παιδιά και νεαρούς μαθητές.
Τμήμα Υλικών
Το τμήμα των Υλικών παρουσιάζει τον κύκλο ζωής των σύγχρονων προϊόντων από τις πρώτες ύλες έως την ανακύκλωση. Ειδικά μέρη είναι αφιερωμένα στα πολυμερή και συνθετικά υλικά και στην κατασκευή βασικών χημικών. Υπάρχει επίσης ένα τμήμα μετάλλων που απεικονίζει τις τεχνικές εξαγωγής και επεξεργασίας μετάλλων και παρουσιάζει τον πρώτο ηλεκτρικό τοξωτό κλίβανο τήξης χάλυβα που εφευρέθηκε το 1898 από τον Ερνέστο Στασάνο.
Τμήμα Μεταφορών
thumb|200px|[[Macchi C.205|Macchi MC 205 V]] Το τμήμα των μεταφορών χωρίζεται σε τέσσερις διαφορετικές ενότητες:
Τμήμα Επικοινωνιών
Το τμήμα επικοινωνιών χωρίζεται σε τρεις διαφορετικές ενότητες:
Τμήμα Λεονάρντο ντα Βίντσι, Τέχνη και Επιστήμη
thumb|200px|Η ιπτάμενη μηχανή του Λεονάρντο ντα Βίντσι Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τμήματα του μουσείου, είναι το τμήμα Λεονάρντο ντα Βίντσι, Τέχνη και Επιστήμη. Το τμήμα αυτό χωρίζεται σε τέσσερα μέρη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μιλάνο Κατηγορία:Μουσεία στην Ιταλία
Νεφιάκ
Το Νεφιάκ (γαλλικά: Néfiach, καταλανικά: Nefiac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νεφιακουά (γαλλικά: Néfiachois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
334 Σικάγο
Ο αστεροειδής Σικάγο (Chicago) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής στα εξωτερικά όρια της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,64. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη μεγαλούπολη των ΗΠΑ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σικάγου υπολογίσθηκε σε 155,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του εκτιμάται σε 4,0 περίπου τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός του τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό του είναι 0,064 (από δεδομένα του IRAS). Ο αστεροειδής Σικάγο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 22 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 130 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σικαγο
Κάντε έρωτα και όχι πόλεμο
μικρογραφία|Άνθρωποι που διαδηλώνουν ενάντια στον πόλεμο στο [[Πόλεμος στο Ιράκ|Ιράκ, 2008]] Το «Κάντε έρωτα και όχι πόλεμο» (αγγλικά: Make love, not war) είναι ένα αντιπολεμικό σύνθημα που συνδέεται συνήθως με την αμερικανική αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως από εκείνους που ήταν αντίθετοι στον πόλεμο του Βιετνάμ, αλλά έχει επικαλεστεί σε άλλα αντιπολεμικά πλαίσια έκτοτε, σε όλο τον κόσμο. Το μέρος του συνθήματος «Κάντε έρωτα» συχνά αναφερόταν στην πρακτική της ελεύθερης αγάπης που αυξανόταν μεταξύ της Αμερικανικής νεολαίας που κατήγγειλε τον γάμο ως εργαλείο για όσους υποστήριζαν τον πόλεμο και ευνοούσαν την παραδοσιακή καπιταλιστική κουλτούρα.
Αρκετοί άνθρωποι ισχυρίστηκαν ότι ήταν ο εφευρέτης της φράσης, συμπεριλαμβανομένων των Gershon Legman, Rod McKuen, ριζοσπάστες ακτιβιστές οπως η Penelope, ο Franklin Rosemont, ο Tor Faegre, και η Diane Newell Meyer, ανώτερη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον το 1965, αλλά οι πρώτες χρήσεις σε έντυπη μορφή φαίνεται να ήταν σε αντιπολεμικές διαδηλώσεις στο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνια νωρίτερα το 1965 από τις χρήσεις Απριλίου και Μαΐου που αναφέρθηκαν από την Penelope Rosemont και την Diane Newell Meyer. Άρθρα που αναφέρουν πινακίδες και αυτοκόλλητα προφυλακτήρα με τη φράση αναφέρθηκαν στην Daily Californian τον Φεβρουάριο και στην Oakland Tribune τον Μάρτιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήματα
2494 Ίνγκε
Η Ίνγκε (Inge) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,6. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά της από το βαφτιστικό όνομα της Τζέι Λ. Ίνγκε (Jay L. Inge), χαρτογράφου στη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ και φίλης του Μπόουελ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ίνγκε εκτιμάται σε 55,61 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0329, η επιφάνειά της δηλαδή είναι τόσο μαύρη όσο ένα κομμάτι κάρβουνο. Η Ίνγκε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 47 λεπτά.
Αλυκή Πάρου
μικρογραφία|ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Η Αλυκή είναι ένας παραλιακός οικισμός της Πάρου. Βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του νησιού και απέχει 11,99 χιλιόμετρα από την Παροικιά, σε κοντινή απόσταση από το τοπικό αεροδρόμιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της Αλυκής ανέρχεται σε 657 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Αλυκή φαίνεται να συγκροτήθηκε ως αυτόνομος οικισμός κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950 καθώς καταγράφηκε για πρώτη φορά στις απογραφές του ελληνικού κράτους το 1961 με πληθυσμό 116 κατοίκων. Με την πάροδο των ετών εξελίχθηκε σε αξιόλογο τουριστικό προορισμό. Διαθέτει παραλίες όπως ο Άγιος Νικόλαος, η Αλυκή και η Πίσω Αλυκή. Στην Αλυκή γεννήθηκε το 1943 ο λαογράφος και καλλιτέχνης Μπενέτος Σκιαδάς. Διοικητικά υπήχθη αρχικά στην κοινότητα Αγκαιριάς της επαρχίας Πάρου ενώ από το 1997 και μετά υπάγεται στον δήμο Πάρου.
Πολιτισμός
Στην Αλυκή βρίσκεται το μουσείο κυκλαδικής λαογραφίας του Μπενέτου Σκιαδά ενώ κατά τη θερινή περίοδο διοργανώνονται τα τοπικά τα πανηγύρια του Άη Γιάννη του Κλείδωνα κατά τον Ιούνιο, του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου και της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου.
Εικόνες
thumb|800px|center|Πανόραμα της Αλυκής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Πάρου
Η Μαύρη Καλλονή
«Η Μαύρη Καλλονή» (στο πρωτότυπο: Black Beauty: His Grooms and Companions, the Autobiography of a Horse) είναι ένα μυθιστόρημα του 1877 από την αγγλίδα συγγραφέα Άννα Σιούελ. Γράφτηκε στα τελευταία χρόνια της ζωής της, κατά τη διάρκεια των οποίων παρέμενε στο σπίτι της ως ανήμπορη. Το μυθιστόρημα έγινε αμέσως best-seller, οπότε η Σιούελ που πέθανε μόλις πέντε μήνες μετά τη δημοσίευσή του πρόλαβε να δει το μοναδικό της μυθιστόρημα να γίνεται επιτυχία. Με πωλήσεις πενήντα εκατομμυρίων αντιτύπων, η «Μαύρη Καλλονή» είναι ένα από τα πιο ευπώλητα βιβλία όλων των εποχών.
Ενώ το μυθιστόρημα διδάσκει με ειλικρίνεια την καλή μεταχείριση των ζώων, διδάσκει επίσης πώς να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι με καλοσύνη, συμπάθεια και σεβασμό. Το 2003, το μυθιστόρημα καταγράφηκε 58o στην έρευνα του BBC The Big Read.
Αν και η «Μαύρη Καλλονή» θεωρείται παιδικό μυθιστόρημα, η Σιούελ δεν το έγραψε για παιδιά. Έχει πει ότι ο σκοπός της ήταν να γράψει ένα μυθιστόρημα που «να προκαλέσει καλοσύνη, συμπάθεια και κατανόηση του χειρισμού των αλόγων », επηρεασμένη από ένα κείμενο για ζώα του Horace Bushnell (1802-1876) που διάβασε νωρίτερα με τίτλο «Essay on Animals». Η συμπονετική της περιγραφή για τα βάσανα των ζώων εργασίας οδήγησε σε μεγάλη ευαισθητοποίηση για την καλή διαβίωση των ζώων και λέγεται ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάργηση της σκληρής πρακτικής της χρήσης ενός χαλιναριού που χρησιμοποιούνταν για να κρατάει ψηλά το κεφάλι των αλόγων, μια διαδεδομένη και μοντέρνα τακτική στη Βικτωριανή Αγγλία, αλλά επώδυνα και βλαβερά για τον λαιμό του αλόγου. Η «Μαύρη Καλλονή» αναφέρει επίσης την χρήση παρωπίδων στα άλογα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι αυτή είναι πιθανό να προκαλέσει ατυχήματα τη νύχτα λόγω κάμψης της ικανότητας του αλόγου «να βλέπει πολύ καλύτερα στο σκοτάδι από ό,τι οι άνθρωποι».
Η συγγραφέας
Η Άννα Σιούελ γεννήθηκε στο Γκρέιτ Γιάρμουθ της Αγγλίας. Σε ηλικία 14 ετών έπεσε περπατώντας στο σπίτι από το σχολείο στη βροχή και τραυματίστηκε και στους δύο αστραγάλους. Λόγω αυτού, δεν μπόρεσε να ξαναπερπατήσει ή να σταθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα στο υπόλοιπο της ζωής της. Λόγω της αδυναμίας της να περπατήσει, άρχισε να μαθαίνει για τα άλογα, περνώντας πολλές ώρες μεταφέροντας τον πατέρα της από και προς το σταθμό, από τον οποίο πήγαινε στη δουλειά. Η εξάρτησή της από την μετακίνηση με άλογα ενίσχυσε τον σεβασμό της για αυτά. Η Σιούελ ξεκίνησε να γράφει από τα νεανικά της χρόνια, όταν βοήθησε την μητέρα της, Μαίρη Ράιτ Σιούελ (1797–1884), μια βαθιά θρησκευόμενη, δημοφιλή συγγραφέας νεανικών best-seller, να επιμεληθεί τα έργα της.
Η Άννα Σιούελ δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Επισκεπτόμεη ευρωπαϊκά ιαματικά λουτρά, συνάντησε πολλούς συγγραφείς, καλλιτέχνες και φιλάνθρωπους. Το μόνο βιβλίο της ήταν η «Μαύρη Καλλονή», που γράφτηκε μεταξύ 1871 και 1877 στο σπίτι της στο Old Catton. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η υγεία της χειροτέρευε και δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι. Η αγαπημένη της μητέρα συχνά την βοηθούσε συχνά με την ασθένειά της. Πούλησε το βιβλίο στους τοπικούς εκδότες, Jarrold &amp; Sons. Το βιβλίο έσπασε τα ρεκόρ πωλήσεων και είναι το «έκτο best seller στην αγγλική γλώσσα ». Αφηγούμενη την ιστορία της ζωής ενός αλόγου με τη μορφή αυτοβιογραφίας και περιγράφοντας τον κόσμο μέσα από τα μάτια του αλόγου, η Άννα Σιούελ εγκαινίασε νέο λογοτεχνικό ύφος.
Η Σιούελ πέθανε από ηπατίτιδα ή φυματίωση στις 25 Απριλίου 1878, πέντε μόλις μήνες μετά τη δημοσίευση του έργου, αλλά πρόλαβε να δει την αρχική του επιτυχία. Θάφτηκε στις 30 Απριλίου 1878 στο νεκροταφείο των Κουακέρων στο Lammas κοντά στο Μπάξτον του Νόρφολκ, όπου μια ταφόπλακα υποδεικνύει τον τόπο ανάπαυσής της. Το πατρικό της στο Church Plain, Great Yarmouth, είναι πλέον μουσείο.
Περίληψη υπόθεσης
Η ιστορία αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο, σαν αυτοβιογραφία, την ζωή του ομώνυμου αλόγου «Black Beauty», ξεκινώντας από τις ξέγνοιαστες μέρες του ως πουλάρι σε ένα αγγλικό αγρόκτημα με τη μητέρα του, κατόπιν στη δύσκολη ζωή του τραβώντας άμαξες στο Λονδίνο και την ευτυχή απόσυρσή του στην εξοχή. Στην πορεία συναντά πολλές δυσκολίες και αφηγείται πολλές ιστορίες σκληρότητας και καλοσύνης. Κάθε σύντομο κεφάλαιο αφηγείται ένα περιστατικό στη ζωή του, που περιέχει ένα ηθικό μάθημα που σχετίζεται συνήθως με την καλοσύνη, τη συμπάθεια και την κατανόηση της μεταχείρισης των αλόγων, με τις λεπτομερείς παρατηρήσεις της Σιούελ και εκτενείς περιγραφές της συμπεριφοράς των αλόγων που προσδίδουν στο μυθιστόρημα αρκετή ακρίβεια.
Το βιβλίο περιγράφει τις συνθήκες των λονδρέζικων αμαξών με άλογα, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής δυσκολίας που τους προκαλείται από τα υψηλά τέλη και τους χαμηλούς, εκ του νόμου καθορισμένους ναύλους. Μια υποσημείωση σελίδας σε ορισμένες εκδόσεις αναφέρει ότι αμέσως μετά τη δημοσίευση του βιβλίου, η διαφορά μεταξύ των αδειών αμαξών 6 ημερών (που δεν μπορούσαν να κινούνται τις Κυριακές) και των αδειών 7 ημερών (που επιτρέπονταν τις Κυριακές) καταργήθηκε και τα τέλη για τέτοιες άδειες μειώθηκαν πολύ.
Είδος
Η «Μαύρη Καλλονή» θεωρείται μία από τις πρώτες φανταστικές αυτοβιογραφίες ζώων. Αρχικός σκοπός του ήταν να είναι ενημερωτικό λογοτεχνικό έργο για ενήλικες σχετικά με την σκληρότητα της μεταχείρισης των αλόγων και την αποφυγή της, αλλά σήμερα θεωρείται παιδικό βιβλίο που διαβάζεται πλέον από χιλιάδες παιδιά παγκοσμίως.
Ανάλυση
Η Σιούελ χρησιμοποιεί ανθρωπομορφισμό στο έργο της. Το κείμενο υποστηρίζει την δικαιότερη μεταχείριση των αλόγων στη βικτοριανή Αγγλία.Την ιστορία αφηγείται το ίδιο το άλογο και έτσι οι αναγνώστες λαβαίνουν αναμφισβήτητη πληροφόρηση από πρώτο χέρι για το πώς υπέφεραν τα άλογα από την κακομεταχείρισή τους από ανθρώπους με περιοριστικά εργαλεία, όπως χαλινάρια, καθώς και διαδικασίες όπως η αποκοπή των ουρών τους. Για παράδειγμα, το άλογο Τζίντζερ περιγράφει τα αποτελέσματα του χαλιναριού στη Μαύρη Καλλονή, λέγοντας «... είναι τρομερό... ο λαιμός σου πονάει μέχρι που να μην ξέρεις πώς να το αντέξεις... πονάει η γλώσσα και το σαγόνι μου και το αίμα από τη γλώσσα μου καλύπτει τον αφρό που βγαίνει από τα χείλη μου ». Η Tess Cosslett επισημαίνει ότι η ιστορία της «Μαύρης Καλλονής» είναι δομημένη με τρόπο που τον κάνει παρόμοιο με αυτόν που υπηρετεί. Τα άλογα στο κείμενο έχουν αντιδράσεις, συναισθήματα και χαρακτηριστικά, όπως αγάπη και πίστη, που είναι παρόμοια με αυτά των ανθρώπων. Η Cosslett τονίζει ότι, ενώ η «Μαύρη Καλλονή» δεν είναι το πρώτο βιβλίο που γράφτηκε ως αυτοβιογραφία ζώων, είναι εντούτοις ένα μυθιστόρημα που «επιτρέπει στον αναγνώστη να γλιστρήσει στη συνείδηση των αλόγων, θολώνοντας τη διαφορά ανθρώπου / ζώου ». Ο Dwyer λέει ότι «στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα η ανησυχία για την καλή διαβίωση των ζώων μετριαζόταν συχνά για λόγους χρησιμότητας», υπονοώντας ότι αυτά τα ζώα (τα άλογα) χρησιμοποιούνταν απλώς για να κάνουν τη δουλειά με οποιονδήποτε τρόπο και όχι ότι δαιμονοποιούνταν.
Εκδόσεις
Η πρώτη δημοσίευση του 1877, τα τελευταία χρόνια της ζωής της Σιούελ, πούλησε πάνω από 50 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως σε 50 διαφορετικές γλώσσες. Η διαφορετική του προσέγγιση προκάλεσε το ενδιαφέρον των ανθρώπων να μιλήσουν για την καλή μεταχείριση των αλόγων και την εφαρμογή της νομοθεσίας. Σύμφωνα με τη Σιούελ, η διάδοση πληροφοριών για την κακομεταχείριση των αλόγων ήταν ο αρχικός της στόχος. Αν και η νέα οπτική θεωρήθηκε καλή για ορισμένους, δημιούργησε πρόβλημα σε άλλους, όπως τους ιδιοκτήτες αλόγων και αυτών που πουλούσαν εξοπλισμό για άλογα (χαλινάρια, παρωπίδες ). Για άλλους λόγους, το μυθιστόρημα απαγορεύτηκε σε ορισμένες χώρες, όπως η Νότια Αφρική, επειδή περιείχε τις λέξεις «Μαύρη» και «Καλλονή» σε συνδυασμό, πράγμα που αντέβαινε στις απαγορεύσεις του καθεστώτος απαρτχάιντ για τους Αφρικανούς ιθαγενείς.
Υποδοχή
Με τη δημοσίευση του βιβλίου, πολλοί αναγνώστες ευαισθητοποιήθηκαν για τα βάσανα των αλόγων που θυματοποιούνταν, τα συμπάθησαν και ήθελαν την εισαγωγή μεταρρυθμίσεων που θα βελτίωναν την μεταχείρισή τους. Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του μυθιστορήματος, ένα εκατομμύριο αντίγραφά του κυκλοφόρησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων διένειμαν συχνά αντίγραφα του μυθιστορήματος σε οδηγούς αλόγων και σε εργάτες σταύλων. Η περιγραφή του χαλιναριου για την ανόρθωση του κεφαλιού των αλόγων προκάλεσε τόση οργή και ενσυναίσθηση από τους αναγνώστες, που η χρήση του όχι μόνο καταργήθηκε στη Βικτωριανή Αγγλία, αλλά αυξήθηκε σημαντικά το δημόσιο ενδιαφέρον για τη νομοθεσία κατά της κακομεταχείρισης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι αναμφισβήτητα επιβλαβείς κοινωνικές πρακτικές σχετικά με τη χρήση αλόγων στη Μαύρη Καλλονή ενέπνευσαν την ανάπτυξη νομοθεσίας σε διάφορα κράτη που καταδίκαζαν τέτοιες καταχρηστικές συμπεριφορές έναντι των ζώων.
Ο αντίκτυπος του μυθιστορήματος αναγνωρίζεται πολύ έως σήμερα. Στην Εγκυκλοπαίδεια των Δικαιωμάτων των Ζώων και της Ευημερίας των Ζώων, ο Bernard Unti αποκαλεί τη Μαύρη Καλλονή «το πιο σημαντικό μυθιστόρημα όλων των εποχών κατά της κακομεταχείρισης ». Έχουν γίνει επίσης συγκρίσεις μεταξύ της Μαύρης Καλλονής και του πιο σημαντικού μυθιστορήματος κοινωνικής διαμαρτυρίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, της Καλύβας του Μπαρμπα-Θωμά της Χάριετ Μπίτσερ Στόου, λόγω του ισχυρού βαθμού οργής και διαμαρτυρίας που πυροδότησαν και τα δύο μυθιστορήματα στην κοινωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Χριστόδουλος Κολόμβος
Ο Χριστόδουλος Κολόμβος, (Πάτρα 26 Οκτωβρίου 1988), είναι Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Σήμερα αγωνίζεται στον Ολυμπιακό στη θέση του φουνταριστού.
Ο Κολόμβος ξεκίνησε από τον Ν.Ο. Πατρών στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και γρήγορα καθιερώθηκε στην Α' ομάδα του Ομίλου. Με τον Ν.Ο. Πατρών είχε μια συμμετοχή στον χαμένο τελικό κυπέλλου το 2005. Στον Ν.Ο. Πατρών έκανε και κολύμβηση, παίρνοντας και μετάλλια σε πανελλήνια πρωταθλήματα κυρίως στα αγωνίσματα πεταλούδας και στις μικτές ατομικές.
Το 2009 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό με τον οποίο κατέκτησε 7 πρωταθλήματα και έξι κύπελλα Ελλάδος, ενώ συμμετείχε και σε ένα τελικό LEN Champions League το 2016.
Το 2017 πήρε μεταγραφή για την τουρκική ENKA με την οποία κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα Τουρκίας επιτυγχάνοντας το νταμπλ ισάριθμες χρονιές.
Το καλοκαίρι του 2021 επέστρεψε στον Ολυμπιακό υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Σφιγγοφωσφολιπίδια
Τα σφιγγοφωσφολιπίδια αποτελούν τάξη λιπιδίων. Είναι παράγωγα της σφιγγοσίνης. Μια σημαντική κατηγορία τους είναι οι σφιγγομυελίνες, δηλαδή του φωσφορυλο-χολινεστέρα μιας Ν-ακυλο-σφιγγοσίνης (κηραμίδιο) και της διυδροσφιγγοσίνης (σφιγγανίνη).
Κατηγορία:Λιπίδια
Κομήτης του Χάλεϋ
Ο κομήτης του Χάλεϋ είναι περιοδικός κομήτης που κάνει την εμφάνισή του στην περιοχή της Γης κάθε 75 με 76 χρόνια. Είναι ο μόνος κομήτης που μπορεί να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι και δύο φορές σε μια ανθρώπινη ζωή. Άλλοι κομήτες είναι πολύ πιο φωτεινοί και θεαματικοί αλλά περνάνε κοντά στην γη ή είναι ορατοί από αυτήν μια φορά κάθε μερικές χιλιάδες χρόνια.
Έχουν βρεθεί στην Κίνα καταγεγραμμένες παρατηρήσεις του κομήτη του Χάλεϋ από το 240 π.Χ., ενώ πιθανότατα καταγράφηκε από τους Αρχαίους Έλληνες το 467 π.Χ. Μελετήθηκε εκτενώς για πρώτη φορά και πήρε το όνομά του, το 1682, από τον Έντμουντ Χάλλεϋ, Άγγλο μαθηματικό και αστρονόμο, ο οποίος προσδιόρησε την τροχιά του. Έχει αμφισβητηθεί η θεωρία ότι ο κομήτης Χάλεϋ ήταν το Άστρο που οδήγησε τους τρεις Μάγους στην Βηθλεέμ όταν γεννήθηκε ο Ιησούς.
thumb|left|210px|Η εμφάνιση του κομήτη το 1066 απο την ταπισερί της [[Μπαγιέ.]] Είναι διάσημος για την εμφάνιση του στις 28 Μαΐου του 1910, οπότε και πέρασε από τη Γη σε απόσταση 22,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από την επιφάνειά της. Οι άνθρωποι είχαν πανικοβληθεί επειδή κυκλοφορούσε η φήμη ότι το υδροκυάνιο που είχε ανακαλυφθεί στην ουρά του κομήτη μπορεί να αφανίσει κάθε μορφή ζωής στο πλανήτη. Ο κομήτης εμφανίστηκε 75 χρόνια μετά, το 1986, που έγινε το προηγούμενο περιήλιό του. Οργανώθηκαν αποστολές ερευνητικών διαστημικών συσκευών για να παρατηρήσουν το κομήτη καθώς αυτός πλησίαζε προς τον Ήλιο, και μάλιστα μία από αυτές, το Giotto, κατάφερε να φωτογραφήσει τον πυρήνα του. Η επόμενη εμφάνισή του αναμένεται στις 28 Ιουλίου του 2061.
Νιέρ
Το Νιέρ (γαλλικά και καταλανικά: Nyer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νιερουά (γαλλικά: Nyérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πέρδικα
thumb|Πέρδικα. μικρογραφία|Πεδινή πέρδικα (Perdix perdix - Πέρδιξ η πέρδιξ) στα χωράφια της Εορδαίας.. μικρογραφία|Πεδινή πέρδικα Perdix perdix.. στην Εορδαία.. Το περδίκι είναι κοινή ονομασία πτηνών του γένους Πέρδιξ ή Αλεκτορίς που ανήκουν στην οικογένεια των Φασιανιδών και στην τάξη των Ορνιθόμορφων. Το γένος αυτό περιλαμβάνει οκτώ είδη. Πρόκειται για ενδημικά πτηνά, που ζουν κατά σμήνη, στις εύκρατες ζώνες της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής, και αναπαράγονται νωρίς την άνοιξη, οπότε και χωρίζονται σε ζευγάρια. Κάθε αρσενικό ορίζει μια δική του περιοχή, την οποία υπερασπίζεται με φανατισμό και αποκλείει την είσοδο των άλλων αρσενικών σε αυτή. Την ίδια περίοδο τα αρσενικά εκφέρουν μια κραυγή, που είναι προειδοποιητική για τα άλλα αρσενικά και συγχρόνως κάλεσμα για το θηλυκό. Τους θερινούς μήνες ανεβαίνουν σε ορεινές και δροσερές περιοχές, ενώ το χειμώνα πηγαίνουν χαμηλότερα. Ο μεγαλύτερος εχθρός τους είναι τα σαρκοβόρα ζώα που τις κυνηγούν για το νόστιμο κρέας τους. Το πτηνό αυτό απειλείται στην Ελλάδα, καθώς ο αριθμός της έχει μειωθεί σημαντικά. Ως αποτέλεσμα αυτού, το κυνήγι της πέρδικας σε αρκετές ελληνικές περιοχές είναι εντελώς απαγορευμένο.
Περιγραφή
Το πτηνό φθάνει σε μήκος τα 20-30 εκ. και σε βάρος τα 500 γραμμάρια. Έχουν κοντές και στρογγυλές φτερούγες, μικρό κεφάλι και κοντό, μυτερό ράμφος. Το βάδισμα και το πέταγμά της γίνεται με γοργό ρυθμό και με μεγάλη ευκολία. Χρησιμοποιεί τα φτερά της μόνο σε περίπτωση κινδύνου. Η φωνή της είναι ιδιόμορφη. Η τροφή τους είναι έντομα, σκουλήκια, σπόρους, φύλλα, τρυφερούς βλαστούς και θεωρείται γενικά ωφέλιμη για τους γεωργούς παρά επιζήμια. Αποτελεί βασικό κυνήγι κατά την κυνηγετική περίοδο.
Πολλαπλασιασμός
Το αρσενικό μετά το ζευγάρωμα επιλέγει το πιο προφυλαγμένο σημείο της περιοχής του και σκάβει τρύπες στη γη. Το θηλυκό διαλέγει μία από αυτές και γεννά 10-15 αυγά, τα οποία επωάζει για σχεδόν έναν μήνα. Σε δύο ημέρες τα μικρά πουλιά είναι ικανά να πηγαίνουν μαζί με τη μητέρα τους σε αναζήτηση τροφής. Είναι χαρακτηριστική η αυτοθυσία αμφότερων των γονέων για τα μικρά τους. Η οικογένεια μένει ενωμένη ως το φθινόπωρο, οπότε τα μικρά είναι ικανά να αυτοπροστατεύονται, ενώ την επόμενη άνοιξη είναι έτοιμα για αναπαραγωγή. Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, από το Φεβρουάριο μέχρι τα μέσα του φθινοπώρου, απαγορεύεται το κυνήγι της πέρδικας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φασιανίδες
Οικοαναρχισμός
Ο οικοαναρχισμός (ή αλλιώς: οικολογική αναρχία) υποστηρίζει ότι μικρές οικοκοινότητες είναι η μορφή που πρέπει να έχουν οι ανθρώπινοι οικισμοί ώστε να αναπτυχθεί ο ανθρώπινος πολιτισμός. Τα πολιτικά συστήματα –και κάθε είδους κοινωνικοπολιτική δομή– οφείλουν να αλλάξουν και να οργανωθούν ξανά ώστε να εξασφαλιστούν οι συνθήκες για τη δημιουργία αυτών των οικοκοινοτήτων. Οι οικοαναρχικοί επίσης υποστηρίζουν ότι κάθε είδους κοινωνικός οργανισμός πρέπει να λειτουργεί υπέρ της φύσης και όχι ενάντιά της.
Ο οικοαναρχισμός δεν είναι μια ξεκάθαρη θεωρία, αφού η ίδια η έννοια δεν έχει διατυπωθεί ή οριστεί μονάχα από έναν άνθρωπο. Οι ιδέες και οι προτάσεις του για τη διακυβέρνηση της κοινωνίας είναι πολύ όμοιες με τις ιδέες του Μ. Μπακούνιν και του αναρχοκολεκτιβισμού. Προτάσσουν δηλαδή τη δημιουργία πολλών αυτόνομων κολεκτίβων, όπου οι φυσικοί πόροι και τα μέσα παραγωγής αποτελούν συλλογική ιδιοκτησία της κοινότητας, ως τον υγιή τρόπο που θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι.
Ο οικοαναρχισμός προτάσσει έντονα ότι ο άνθρωπος και η φύση θα πρέπει να ζουν συνεργατικά. Στο επίπεδο αυτό, δηλαδή της οικολογίας, έχει επηρεαστεί κυρίως από τη δουλειά δύο ανθρώπων: του Μάρεϋ Μπούκτσιν (Murray Bookchin) και του Τζων Σερζάν (John Zerzan). Η κοινωνική οικολογία του πρώτου και ο πρωτογονισμός του δεύτερου άσκησαν ιδιαίτερη επιρροή.
Ο οικοαναρχισμός, στη συνέχεια, κράτησε αποστάσεις από τη σχολή του Σερζάν και διαφοροποίησε τη θέση του και τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την έννοια του «πολιτισμού» και της «τεχνολογίας». Επικεντρώνεται σε ιδέες όπως το «κοινωνικό κεφάλαιο» ή «κεφάλαιο ενός χωριού» παρά στο ζήτημα αν «δεχόμαστε ή απορρίπτουμε την τεχνολογία» ή αν «ο πολιτισμός είναι ή όχι η αιτία της εξουσίας». Οι περισσότεροι οικοαναρχικοί δεν είναι πρωτογονιστές, δέχονται δηλαδή την ύπαρξη κάποιας τεχνολογίας συμβατής με το φυσικό περιβάλλον (π.χ. ανανεώσιμες πηγές ενέργειας).
Κάποιοι από τους οικοαναρχικούς πιστεύουν ότι το χωριό (ή η φυλή) είναι η προτιμώμενη μονάδα ανθρώπινης ζωής, σε αντίθεση με την οικογένεια ή το σόι. Το κομμάτι αυτό των οικοαναρχικών θεωρεί ως σημαντικότερο το ζήτημα της οικογένειας παρά τις θεωρίες για την οργάνωση των οικονομικών ή εργασιακών ρόλων. Προωθούν δηλαδή τον τρόπο ζωής σε μικρές ομάδες (φυλές) επειδή πιστεύουν ότι αυτό λειτουργεί καλύτερα από τον συγκεντρωτισμό που δημιούργησε ο αστικός πολιτισμός. Δεν πρέπει, όμως, να συγχέεται αυτή η αντίληψη με τον πρωτογονισμό διότι δεν καταλήγουν εκεί έπειτα από κριτική της τεχνολογίας και μια αντι-πολιτισμική διάθεση, αλλά από υπεράσπιση των μικρών (σε αριθμό) κοινωνικών ομάδων. Έχουν δηλαδή μια κοινωνική εστίαση.
Πολλοί οικοαναρχικοί ζουν και εργάζονται σε κοινότητες όπου είναι έντονο το στοιχείο της κοινωνικής μέριμνας. Φροντίζουν για τη επιμόρφωση των νέων (σε «εναλλακτικά σχολεία») όπως επίσης και την φροντίδα των μεγαλύτερων.
Κριτική
Ο οικοαναρχισμός έχει δεχτεί κριτική επειδή οι παραδοσιακές τάσεις κοινωνικού αναρχισμού (αναρχοκολεκτιβισμός, αναρχοκομμουνισμός, αναρχοσυνδικαλισμός) τον βλέπουν ως «αναχωρητικό». Πολλές φορές οι οικοαναρχικοί δεν αγωνίζονται και δεν προτάσσουν ξεκάθαρα πολιτικές ή οικονομικές θεωρίες, αλλά επικεντρώνονται σε κοινωνικά και οικολογικά ζητήματα. Στην προσπάθειά τους για δημιουργία οικοκοινοτήτων μπορούν να έρθουν σε επαφή με κοινωνικές και πολιτικές δομές της υπάρχουσας κοινωνίας (π.χ. ένα απλό χωριό της περιοχής ή έναν δήμαρχο) και να συνεννοηθούν ή να συνεργαστούν με αυτές. Αυτό αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό από τους παραδοσιακούς κοινωνικούς αναρχικούς, αφού πρόκειται για οργανισμούς που τους βλέπουν και τους αντιμετωπίζουν ως εχθρούς.
Σχετική Βιβλιογραφία
Καραγεωργάκης, Σταύρος (επ.), Αναρχισμός και Οικολογία, Η οικοαναρχική θεωρία και δράση από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα, Ευτοπία, Αθήνα, 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναρχισμός Κατηγορία:Οικολογικά ρεύματα Κατηγορία:Πράσινη πολιτική Κατηγορία:Καλή διαβίωση των ζώων
Μαλακάσα
Η Μαλακάσα είναι χωριό της Βορειοανατολικής Αττικής. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ωρωπού ενώ μέχρι πρόσφατα αποτελούσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 514 κατοίκους. Η απόστασή της από την Αθήνα είναι 38 χλμ. Έχει έξοδο δυτικά στον αυτοκινητόδρομο Ε75/GR-1 Αθήνα-Λαμία-Θεσσαλονίκη. Μέσω της οδού GR-79 συνδέεται με τα Νέα Παλάτια και τον Ωρωπό. Μικρότεροι δρόμοι οδηγούν στον Άγιο Μερκούριο και το Μαρκόπουλο Ωρωπού. Συγκοινωνιακά η Μαλακάσα συνδέεται με την Αθήνα με Κ.Τ.Ε.Λ. του Νομού Αττικής και με τον προαστιακό σιδηρόδρομο Αθήνα-Χαλκίδα μέσω του σταθμού της Σφενδάλης.
Η περιοχή γύρω από τη Μαλακάσα και μέσα στην κοιλάδα είναι γεμάτη αγροκτήματα ενώ βουνά με θάμνους και πεύκα απλώνονται στα βόρεια. Το όρος Πάρνηθα εκτείνεται στα νότια με πευκόφυτες εκτάσεις στα χαμηλά και έλατα ψηλότερα. Από τη Μαλακάσα είναι ορατό το ψηλότερο σημείο του στα 1.413 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλακασα Κατηγορία:Αττική-επέκταση Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Κάπυς
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάπυς είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγή
Καπυς Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Τροίας
Μαρία Πία της Σαβοΐας
Η Μαρία Πία της Σαβοΐας (Maria Pia di Savoia, 14 Φεβρουαρίου 1847 - 5 Ιουλίου 1911) υπήρξε Βασίλισσα της Πορτογαλίας ως σύζυγος του Λουδοβίκου Α΄. Η Μαρία Πία ήταν η κόρη του Βίκτωρος Εμμανουήλ Β΄ της Ιταλίας και της συζύγου του Αδελαΐδας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Ράινερ Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας. Την ημέρα της βάπτισης της, ο Πάπας Πίος Θ΄, ως ανάδοχός της, της χάρισε ένα Χρυσό Τριαντάφυλλο. Υπήρξε μεγάλη διδάσκαλος του Τάγματος της Αγίας Ισαβέλλας.
Βιογραφία
Ο γάμος της με τον Λουδοβίκο του Οίκου της Μπραγκάνσα έγινε στις 6 Οκτωβρίου 1862 στη Λισαβόνα. Ως βασίλισσα, η Μαρία Πία θεωρήθηκε από κάποιους ως πολυδάπανη, όμως τα φιλανθρωπικά της έργα δεν αμφισβητούνται από κανένα. Έμεινε γνωστή στο λαό ως «άγγελος της φιλανθρωπίας» και «μητέρα των φτωχών», εξαιτίας της συμπόνιας και της αρωγής της σε κοινωνικούς σκοπούς. Εκείνη ήταν σε μεγάλο βαθμό η υπεύθυνη για το εσωτερικό του Βασιλικού Παλατιού Αζούντα στη Λισαβόνα, όπου ακόμη και σήμερα χρησιμοποιείται για δεξιώσεις κατά τη διάρκεια επισκέψεων ξένων αρχηγών κρατών.
Παρότι ο σύζυγός της απεβίωσε στις 19 Οκτωβρίου 1889, η Μαρία Πία παρέμεινε πολύ δραστήρια και συνέχισε τα κοινωνικά της έργα, κατέχοντας ταυτόχρονα δεσπόζουσα θέση στην Αυλή. Κατά την απουσία του νέου Βασιλιά και της Βασίλισσας στο εξωτερικό, εκείνη αναλάμβανε τα καθήκοντά τους. Κατά τα τελευταία της χρόνια στην Πορτογαλία, είχε αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή, ειδικά μετά της δολοφονία του γιου της Καρόλου Α΄. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα, μαζί με την υπόλοιπη βασιλική οικογένεια, τον Οκτώβριο του 1910, έπειτα από στρατιωτικό κίνημα (5 Οκτωβρίου) που εκθρόνισε τον εγγονό της Εμμανουήλ Β΄ κατάργησε τη μοναρχία. Η ίδια απεβίωσε στην Ιταλία στις 5 Ιουλίου 1911 και ενταφιάστηκε στο Βασιλικό Μαυσωλείο της Βασιλικής της Σουπέργκα στο Τορίνο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το Λουδοβίκο Α΄ της Πορτογαλίας και απέκτησε 2 παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Χριστιανός Β΄ της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ
Ο Χριστιανός Β΄, γερμ. Chrstian II (19 Νοεμβρίου 1653 - 20 Οκτωβρίου 1694) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (1691-1694).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1679 με την Έρντμουτε-Δωροθέα των Βέττι, κόρη του Μαυρίκιου, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Πλάτρες
Οι Πλάτρες είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Ιστορία
Οι Πλάτρες είναι πολύ παλιό χωριό. Αναφέρεται ανάμεσα σε 119 χωριά της επαρχίας Λεμεσού, τα οποία υπήρχαν την εποχή των Λουζινιανών (Φραγκοκρατία, 1192-1489 μ.Χ.) και των Ενετών (1489-1571 μ.Χ.).
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού είναι Πλάτρες, αν και συνηθίζεται να αποκαλείται και Πάνω Πλάτρες, λόγω της ύπαρξης γειτονικού χωριού με την ονομασία Κάτω Πλάτρες.
Υπάρχουν τρεις εκδοχές για την προέλευση του ονόματος του χωριού:
Κλιματολογικές συνθήκες
Οι Πλάτρες έχουν ξηρό κλίμα κατά τους θερινούς μήνες με καθόλου ή ελάχιστη υγρασία και με θερμοκρασίες αισθητά χαμηλότερες από των πόλεων. Η βροχόπτωση στις Πλάτρες είναι από τις ψηλότερες στην Κύπρο, στην οποία οφείλεται το πυκνό δάσος και η πλούσια βλάστηση που περιβάλλουν το χωριό.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αρκετές αυξομειώσεις. Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι είναι γύρω στους 250. Τους καλοκαιρινούς μήνες ο πληθυσμός του χωριού αυξάνεται μέχρι τις 10000. Οι πιο πολλοί κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τουριστικά επαγγέλματα (ξενοδοχεία, εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης), πιο λίγοι ασχολούνται με τις φρουτοκαλλιέργειες και άλλοι σε υπηρεσίες που έχουν σαν έδρα τους το χωριό.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Πλατρών όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Τουριστική ανάπτυξη
Η τουριστική ανάπτυξη των Πλατρών ξεκίνησε με την κατάληψη της Κύπρου από τους Άγγλους το 1878. Από το 1890 άρχισαν να κτίζονται στο χωριό πολυτελείς επαύλεις, ξενοδοχεία και οικίες για παραθερισμό. Η οικοδόμηση προκάλεσε για πρώτη φορά την εισροή τουριστών στην Κύπρο. Το πρώτο ξενοδοχείο που κτίστηκε στις Πλάτρες ήταν Τα Κρύα Νερά και λειτούργησε το 1900. Ακολούθησαν τον Γκραντ Οτέλ το 1905, το Παυσίλυπον το 1912, το Ελβετία το 1915, το Μοντε Κάρλο το 1920 και το Φόρεστ Πάρκ το 1936. Μετά το 1936 κτίστηκαν τα ξενοδοχεία Πεντέλη, Καλλιθέα, Σπλέντιτ, Πετίτ Παλαί, Μινέρβα, Σπριγκ, Βιέννα, Σεμίραμις, Νέα Ελβετία, Εντελβαϊς, Μάουντ Ρόγιαλ, Λάντερνς. Το ξενοδοχείο Μόντε Κάρλο διέθετε ευρύχωρη αίθουσα χορού, που ήταν μια από τις μεγαλύτερες στη Κύπρο και γνώρισε μεγάλες δόξες. Στο Φόρεστ Πάρκ γίνονταν χοροεσπερίδες και παγκύπριοι διαγωνισμοί καλλιστείων.
Οι πρώτοι παραθεριστές των Πλατρών ήταν ομογενείς από την Αίγυπτο και μετά ακολούθησαν και ξένοι από τη διεθνή κοινωνία της Αιγύπτου. Όλες σχεδόν οι προσωπικότητες και διασημότητες που ήρθαν στην Κύπρο επισκέφθηκαν και έμειναν στα ξενοδοχεία του χωριού. Μεταξύ αυτών ο βασιλιάς της Αιγύπτου Φαρούκ, ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης (ο οποίος αναφέρεται στο χωριό στο ποίημα του Ελένη), η διάσημη συγγραφέας Δάφνη Ντι Μωριέ, η πριγκίπισσα Μαίρη της Αγγλίας, η πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας, ο πρωθυπουργός της Μάλτας Ντομ Μιντόφ, ο καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Βίλλυ Μπραντ, η πρωθυπουργός της Ινδίας Ιντίρα Γκάντι, ο ηθοποιός Τέλι Σαβάλας και πολλοί άλλοι.
Κατά την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59) οι Πλάτρες είχαν γίνει στρατόπεδο του αγγλικού στρατού και τα ξενοδοχεία είχαν επιταχτεί από τις στρατιωτικές αρχές. Μετέτρεψαν το χωριό σε επαρχιακό κέντρο και διοίκηση. Λειτούργησαν τα κρατητήρια Πλατρών στα οποία κρατήθηκαν και βασανίστηκαν άγρια εκατοντάδες κάτοικοι της περιοχής. Έτσι το χωριό έπαυσε να λειτουργεί ως τουριστικό θέρετρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Κοινότητες Ορεινού Συμπλέγματος Τροόδους
Βρυσέλλα Θεσπρωτίας
Η Βρυσέλλα είναι χωριό του δήμου Φιλιατών του Νομού Θεσπρωτίας της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Απέχει 13 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Ηγουμενίτσα.
Γενικά στοιχεία
Παλαιότερα υπαγόταν στην επαρχία Φιλιατών, ενώ από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Φιλιατών. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου.
Βρίσκεται νότια των Φιλιατών και σε απόσταση 13 χιλιόμ. από την Ηγουμενίτσα, σε υψόμετρο 120 μ. Ο πληθυσμός του οικισμού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 267 κατοίκους. Εκκλησιαστικά, η Βρυσέλλα υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αποστόλους και γιορτάζει στις 30 Ιουνίου. Στις 17 Ιουλίου πραγματοποιείται έτερο πανηγύρι προς τιμή της Αγίας Μαρίνας.
Από την Βρυσέλλα κατάγεται η πρωταθλήτρια κωπηλασίας και χάλκινη ολυμπιονίκης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012, Αλεξάνδρα Τσιάβου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Πέρδικα (αποσαφήνιση)
Η πέρδικα είναι πτηνό της οικογένειας Φασιανίδες. Το ίδιο όνομα έχουν και τοπωνύμια:
Σύνθετα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γιώργος Καλογήρου
Ο Γιώργος Καλογήρου του Κλεάρχου (1 Ιανουαρίου 1928 - 28 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Βοιωτίας με το ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Μελίνα Νταγιαντά
Η Μελίνα Νταγιαντά ήταν Ελληνίδα σολίστ πιάνου και αυτοδίδακτη ζωγράφος. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1927. Γονείς της ήταν ο Νικόλαος Νταγιάντας (ιατρός στη Ζάκυνθο) και η Ελένη Παπλωματα. Η Μελίνα ήταν ένα από τα 6 κορίτσια της οικογένειας, η οποία διέπρεψε ως αλέντο στη μουσική. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στη γενέτειρα της, έως την ενηλικίωση της. Αφού πήρε υποτροφία ως σολίστ πιάνου για τη Βενετία, στην οποία πήγε, επέστρεψε λόγω κλίματος. Επιστρέφοντας από τη Βενετία, συνέχισε της ανώτατες σπουδές της - ως μαθήτρια του Μανώλη Καλομοίρη. Έγινε καθηγήτρια ανωτέρων θεωρητικών μουσικής και πιάνου. Δίδαξε στον Ωδείο Καλαμάτας ως καθηγήτρια και διευθύντρια 5 έτη. Στη συνέχεια ήλθε στην Αθήνα, όπου δίδασκε μουσική και ανώτερα θεωρητικά, στο Ελληνικό Ωδείο. Η Μελίνα Νταγιάντα ήταν επίσης ζωγράφος αυτοδίδακτη με κύρια τεχνική το κάρβουνο. Έργα της κοσμούν, το μουσείο Σολωμού στη Ζάκυνθο και τη Δημοτική βιβλιοθήκη Ζακύνθου. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1998.
Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Ανδρέας Βαζαίος
Ο Ανδρέας Βαζαίος (9 Μαΐου 1994, Αθήνα) είναι Έλληνας κολυμβητής. Συμμετείχε σε αγώνισμα των 200μ. ατομικό μικτής κολύμβησης (medley) ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και αποκλείστηκε μετά τις προκριματικές σειρές.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, αγωνίστηκε στα 200μ. ατομικό μικτής κολύμβησης ανδρών. Τερμάτισε 9ος στις προκριματικές σειρές με χρόνο 1: 59.33. Προκρίθηκε στους ημιτελικούς, όπου τερμάτισε 11ος με χρόνο 1: 59.54 και δεν προκρίθηκε στον τελικό. Ήταν μέλος της ανδρικής ομάδας 4 x100 μικτής σκυταλοδρομίας, η οποία κατέλαβε την 15η θέση στις σειρές και δεν πέρασε στον τελικό.
Θεόπομπος (αποσαφήνιση)
Το Θεόπομπος είναι αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα. Ιστορικά πρόσωπα με το όνομα αυτό ήταν τα παρακάτω:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
335 Ροβέρτα
Ο αστεροειδής Ροβέρτα (Roberta) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,96. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Άντον Στάους, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη (ήταν η μοναδική του ανακάλυψη αστεροειδή), και πήρε το όνομά του από τον Ρώσο εντομολόγο και διπλωμάτη βαρόνο Κάρολο-Ροβέρτο φον Όστεν-Σάκεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ροβέρτας υπολογίσθηκε σε 89,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 740 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι F (υπότυπος ανθρακούχου), ενώ το άλβεδό της είναι 0,058 (από δεδομένα του IRAS). Η Ροβέρτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 2 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ροβερτα
Χριστιανός Γ΄ Μαυρίκιος της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ
Ο Χριστιανός Γ΄ Μαυρίκιος, γερμ. Christian III Moritz (7 Νοεμβρίου 1680 - 14 Νοεμβρίου 1694) πό τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (1694).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Β΄ δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Έρντμουτε-Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς.
Το 1694 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο Μέρσεμπουργκ σε ηλικία 14 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατάσχεση εις χείρας τρίτου
Κατάσχεση εις χείρας τρίτου είναι η κατάσχεση κινητών (συνήθως χρημάτων) και απαιτήσεων, οφειλετών του Δημοσίου, που βρίσκονται στα χέρια τρίτων και αποτελεί μέσο διοικητικής εκτέλεσης για την ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων του Δημοσίου. Το νομοθετικό πλαίσιο της όλης διαδικασίας ρυθμίζεται από τα άρθρα 30-35 του Κ.Ε.Δ.Ε. και πολύ συχνό είναι το φαινόμενο της κατάσχεσης των απαιτήσεων στα χέρια Πιστωτικού Ιδρύματος ως τρίτου.
Αντικείμενο της κατάσχεσης εις χείρας τρίτου
Αντικείμενο της κατάσχεσης εις χείρας τρίτου μπορεί να είναι
Συνέπειες κατάσχεσης εις χείρας τρίτου
Ως προς τον τρίτο :
Ενδεικτική βιβλιογραφία
ΚΕΔΕ άρθ. 30-34, ΚΠολΔ άρθ. 982-991 Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο Κατηγορία:Ποινική δικαιοσύνη
Μπάιρον Σκοτ
Ο Μπάιρον Σκοτ (Byron Antom Scott, γεννήθηκε στη Γιούτα, 28 Μαρτίου 1961), είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής και προπονητής και νυν αναλυτής σε τηλεοπτικό δίκτυο.
ΝΒΑ
Γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου του 1961 στη Γιούτα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και επιλέχθηκε από τους Σαν Ντιέγκο Κλίπερς στο ντραφτ του ΝΒΑ το 1983. Ευτυχώς γι αυτόν ανταλλάχθηκε με το Νόρμαν Νίξον και αποκτήθηκε από τους Λος Άντζελες Λέικερς.
Στην ομάδα των Λέικερς είχε την τύχη να αγωνιστεί μαζί με τους θρύλους Μάτζικ Τζόνσον, Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ και Τζέιμς Ουόρθι. Όλοι μαζί σχημάτισαν μια από τις πιο θεαματικές αλλά και ουσιαστικές ομάδες όλων των εποχών, με αποτέλεσμα οι αγώνες τους να ονομαστούν «ώρα του σόου» (showtime) και να αναπολούνται από τους φιλάθλους ακόμα και σήμερα. Στην πρώτη σεζόν του, μέτρησε 10,6 πόντους με 48,4% ευστοχία, 2,2 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ, ενώ συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ρούκι πεντάδα του πρωταθλήματος.
Στο Λος Άντζελες μέσα σε δέκα χρόνια (1983-1993) πανηγύρισε 3 πρωταθλήματα ΝΒΑ (1985, 1987,1988), ενώ διεκδίκησε άλλα δυο σε χαμένους τελικούς. Μάλιστα το 1988 έκανε την καλύτερη χρονιά του έχοντας 21,7 πόντους μ.ό. Ο ίδιος ήταν εξαιρετικός σουτέρ, ικανότατος σκόρερ και επιδέξιος στα καρφώματα.
Μετά από δέκα χρόνια στους Λέικερς, ο Μπάιρον Σκοτ αγωνίστηκε στους Ιντιάνα Πέισερς αλλά και στους Βανκούβερ Γκρίζλις. Στους Ιντιάνα Πέισερς και στις δύο σεζόν που φόρεσε τη φανέλα τους, κατέγραψε 10,2 πόντους σε 18,5 λεπτά ανά αγώνα. Το 1995-96 αγωνίστηκε στους Βανκούβερ Γκρίζλις, στη μοναδική περίοδο της καριέρας του που η ομάδα του δεν έλαβε μέρος στα πλέι οφ του ΝΒΑ. Το 1996 επέστρεψε στου Λέικερς. Αυτή ήταν και η τελευταία του χρονιά στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου.
Στο ΝΒΑ ο Μπάιρον Σκοτ είχε 15.097 πόντους, 2.729 ασίστ και 1.224 κλεψίματα σε 1.073 αγώνες στην κανονική διάρκεια. Στα πλέι-οφ μέτρησε 183 αγώνες με 13,4 πόντους, 2,9 ριμπάουντ, 2,1 ασίστ και 1,2 κλεψίματα κατά μέσο όρο.