cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εικόνα ανακάλυψης
Παραδείγματα
Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία
Thalia (2003)
To Thalia είναι το ομώνυμο άλμπουμ της Λατίνας ποπ σταρ Ταλία που κυκλοφόρησε το 2003 από την ΕΜΙ και είναι στα αγγλικά. Πρόκειται για το 1ο αγγλόφωνο άλμπουμ της Ταλία με το οποίο έφτασε σε πολύ υψηλές θέσεις στα τσαρτ των Ηνωμένων Πολιτειών. Περιλαμβάνει την μεγάλη επιτυχία I want You (ντουέτο με τον γνωστό ράπερ Fat Joe) και μέχρι στιγμής έχει πουλήσει πάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ έσπασε ρεκόρ πωλήσεων στην Ιαπωνία, όπου πούλησε 450,000 αντίτυπα μπαίνοντας στην ιστορία ως η μοναδική Λατίνα τραγουδίστρια με πλατινένιο δίσκο στην Ιαπωνία.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ ήταν αυτό που άνοιξε πόρτες στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Ταλία, αφού την έκανε να τραγουδήσει στην ίδια σκηνή που έχουν τραγουδήσει καλλιτέχνες μεγάλου μεγέθους όπως η Μαντόνα, η Μπρίτνεϊ Σπίαρς και η Μπιγιονσέ.
Αναφορές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Ταλία Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Ολυμπιακή Επιτροπή Αγίας Λουκίας
Η Ολυμπιακή Επιτροπή Αγίας Λουκίας (κωδικός ΔΟΕ: LCA) είναι η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή που εκπροσωπεί την Αγία Λουκία. Είναι επίσης η οργάνωση που στέλνει την Αγία Λουκία στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές
Viessmann
Ο όμιλος Viessmann (προφέρεται Φίσμαν) είναι ένας διεθνής κατασκευαστής συστημάτων θέρμανσης με έδρα το Άλλεντορφ επί του Έντερ της Γερμανίας. Ο όμιλος κατέχει 27 κέντρα παραγωγής και διαχείρισης σε 11 χώρες, τα προϊόντα του είναι διαθέσιμα σε 74 χώρες και κατέχει 32 θυγατρικές εταιρείες και 120 γραφεία πωλήσεων σε όλο τον κόσμο. Η Viessmann είναι επίσης ένας από τους μεγαλύτερους χορηγούς χειμερινών αθλημάτων καθώς και χορηγός του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Προφίλ
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1917 στο Χοφ αν ντερ Ζάαλε από τον Γιόχαν Φίσμαν και ανήκει στην ίδια οικογένεια για 3 γενιές. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος σήμερα είναι ο Δρ. Μάρτιν Φίσμαν. Η εταιρεία απασχολεί 11400 άτομα και το 2013 είχε έσοδα από πωλήσεις περίπου 2,1 δισ. ευρώ. Η εταιρεία παρέχει ένα ευρύ φάσμα προϊόντων, όπως: για εμπορικούς, βιομηχανικούς και οικιακούς σκοπούς που κυμαίνονται από 1,5 μέχρι 120.000 kW
Ιστορία
Η εταιρεία ξεκίνησε από την πόλη Χοφ της Γερμανίας, στις όχθες του ποταμού Ζάαλε, όπου ο Γιόχαν Φίσμαν ίδρυσε ένα μικρό εργαστήριο το 1917 που ειδικευόταν στην κατασκευή καυστήρων από ατσάλι. Το 1937 μετακίνησε την επιχείρησή του στο Άλεντορφ επί του Έντερ στη βόρεια Έσση. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, την επιχείρηση αναλαμβάνει ο υιός του Δρ. Χανς Φίσμαν εκσυγχρονίζοντάς την με την εισαγωγή γραμμής παραγωγής και βιομηχανικών διεργασιών. Στις δεκαετίες του 50 και του 60, το πετρέλαιο αντικαθιστά τα στερεά καύσιμα και οι καυστήρες από ατσάλι αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Η Viessmann εκμεταλλεύεται αυτή την ευκαιρία και αναπτύσσεται σε μια μεσαίου μεγέθους βιομηχανική επιχείρηση με 1400 εργαζομένους.
Η δεκαετία του 1970 είναι μια περίοδος περαιτέρω ανάπτυξης. Το 1972, η Viessmann ανοίγει το πρώτο εργοστάσιο στο εξωτερικό στο Φαλκεμόν της Γαλλίας και ακολουθεί το 1978 με ακόμα ένα στο Ουότερλου του Οντάριο στον Καναδά, το πρώτο της εργοστάσιο εκτός Ευρώπης. Χάρις στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, η εταιρεία ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της αγοράς κατά την περίοδο της πετρελαϊκής κρίσης: Το 1976, παράγει τους πρώτους ηλιακούς συλλέκτες και το 1978 τις πρώτες αντλίες θερμότητας. Με την πτώση του τοίχους του Βερολίνου το 1989, ανοίγονται για πρώτη φορά νέες αγορές – αρχικά στην πρώην Ανατολική Γερμανία και αργότερα στην Ανατολική Ευρώπη. Στο τέλος του 1991 / αρχές του 1992, ο Δρ. Χανς Φίσμαν παραδίδει τα ηνία της επιχείρησης στον υιό του Δρ. Μάρτιν Φίσμαν
Την δεκαετία του 90 παίρνουν μέρος σαρωτικές αλλαγές: από τους επιδαπέδιους καυστήρες στους επίτοιχους, από το πετρέλαιο στο φυσικό αέριο και τέλος στην τεχνολογία συμπύκνωσης. Η Viessmann κατασκευάζει μια νέα μονάδα παραγωγής επίτοιχων καυστήρων συμπύκνωσης στο Άλεντορφ, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει ένα διεθνές δίκτυο πωλήσεων και υποκαταστημάτων. Το 2005, η εταιρεία ξεκινά το πρόγραμμα “Efficiency Plus” επικεντρώνοντας στην επίδειξη τεχνολογιών εξοικονόμησης ενέργειας, βιωσιμότητας, μείωσης του περιβαλλοντικού αντίκτυπου, ενώ παράλληλα επεκτείνει το φάσμα των προϊόντων με την απόκτηση νέων τεχνολογιών. Η Viessmann πρώτα εξαγοράζει τις εταιρείες Mawera και Köb, ειδικούς στην καύση ξυλείας, ακολούθως εξαγοράζει την KWT, έναν κατασκευαστή αντλιών θερμότητας μεγάλης κλίμακας, και την ESS, κατασκευαστή συστημάτων συμπαραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας. Οι εξαγορές των BIOFerm, Schmack και Carbotech καλύπτουν τον τομέα της τεχνολογίας βιοαερίου και με την εξαγορά μιας μονάδας παραγωγής ηλιακών συλλεκτών με σωλήνες κενού στην Ντατσάνγκ της Κίνας, η εταιρεία εδραιώνεται και στην αγορά των ηλιοθερμικών συστημάτων.
Αθλητισμός
Η Viessmann είναι ένας από τους μεγαλύτερους χορηγούς χειμερινών αθλημάτων όπως το δίαθλο, σκι αντοχής, έλκηθρο και άλμα με σκι, καθώς επίσης και χορηγός της ομάδας Kiefer Racing στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, με την οποία ο αναβάτης Στέφαν Μπραντλ κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο στο πρωτάθλημα Moto2 το 2011.
Μέλισσα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1239)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 1239 ολόχρυσο κόσμημα σε σχήμα μέλισσας από την Κρήτη.
Περιγραφή
Το ολόχρυσο κόσμημα έχει μορφή μέλισσας. Αποτελείται από ολόχρυση πλάκα, στην οποία είναι συγκολλημένο το σώμα του εντόμου. Το επάνω μέρος του σώματος είναι επεξεργασμένο σε διακόσμηση κόκκους. Στη θέση των σύνθετων οφθαλμών είναι επεξεργασμένες δύο κοιλότητες, οι οποίες ίσως αρχικά ήταν γεμισμένες με γυαλόκολλα. Επίσης στη ράχη είναι κενή μια στρογγυλή κοίλη επιφάνεια, που περικλείεται από ολόχρυσο σύρμα σε σχήμα κύκλου. Γενικώς τα χαρακτηριστικά του σώματος και των φτερών είναι επιμελημένα με ολόχρυσο σύρμα και κόκκους.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Σαούλιους Μικολιούνας
Ο Σαούλιους Μικολιούνας (λιθουανικά: Saulius Mikoliūnas) (γενν. 2 Μαΐου 1984) είναι Λιθουανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος μέσος για την Ζάλγκιρις Βίλνιους. Είναι διεθνής με την Εθνική Λιθουανίας, της οποίας είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές (101).
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
αριστερά|μικρογραφία| Ο Μικολιούνας σε αγώνα με την Χαρτ οφ Μιντλόθιαν το 2009 Τον Ιανουάριο του 2005, ο Μικολιούνας μετακόμισε στη σκωτσέζικη Χαρτ οφ Μιντλόθιαν ως δανεικός από τνην ΦΜΚ Κάουνας. Ήταν βασικός στην πρώτη ομάδα, ωστόσο η ασυνέπεια ήταν πάντα πρόβλημα στην καριέρα του στις Καρδιές. Φίμωσε πολλούς κριτικούς με τον νικητήριο γκολ του εναντίον της Χιμπέρνιαν ΦΚ στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Ο Μικολιούνας ανακοίνωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2008 ότι ήθελε να φύγει από τον σύλλογο του Εδιμβούργου μετά τη σεζόν 2008–09, για να αντιμετωπίσει μια νέα ποδοσφαιρική πρόκληση αφού πέρασε τέσσερα χρόνια στον σύλλογο. Στις 27 Απριλίου 2009, επιβεβαιώθηκε με άμεση ισχύ ότι είχε αποχωρήσει από την ομάδα.
Τον επόμενο μήνα, ο Μικολιούνας δήλωσε ότι επρόκειτο να υπογράψει στη Σουόνσι Σίτι με ελεύθερη μεταγραφή κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου, αλλά η κίνηση χάλασε όταν ο προπονητής της Σουόνσι, Ρομπέρτο Μαρτίνεθ, μετακόμισε στη Γουίγκαν Αθλέτικ. Τελικά, ο Μικολιούνας υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ουκρανική Άρσεναλ Κιέβου.
Τον Ιανουάριο του 2013, ο Μικολιούνας μετακόμισε στην επίσης ουκρανική ΦΚ Σεβαστόπολ. Στο τέλος της σεζόν, η ομάδα του πέτυχε την άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας. Τον Αύγουστο του 2014, υπέγραψε στην λευκορωσική ΦΚ Σαχτιόρ Σολιγκόρσκ.
Τον Δεκέμβριο του 2015, η λιθουανική Ζάλγκιρις Βίλνιους ανακοίνωσε ότι ο Μικολιούνας θα μετακομίσει στον σύλλογο για τη σεζόν 2016. Έκτοτε, έχει εμφανιστεί σε περισσότερα από 150 παιχνίδια για τη Ζάλγκιρις, κέρδισε τον τίτλο του Πρωταθλήματος Λιθουανίας τρεις φορές και σήκωσε το Κύπελλο Λιθουανίας τέσσερις φορές με την ομάδα του.
Στις 9 Μαΐου 2019, ο Μικολιούνας έλαβε δίπλωμα προπονητή UEFA B.
Εθνική ομάδα
Ο Μικολιούνας έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Λιθουανίας το 2004, σε έναν φιλικό αγώνα ενάντια στην Πορτογαλία και σκόραρε το πρώτο του γκολ το 2007, εναντίον της Γεωργίας. Το επόμενο γκολ ήρθε ένα χρόνο αργότερα, εναντίον της Ρουμανίας. Στις 9 Οκτωβρίου 2014, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016, σημείωσε το πιο πρόσφατο γκολ από τα πέντε διεθνή γκολ του, εναντίον της Εσθονίας, σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0.
Αφού εμφανίστηκε σε αγώνα του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2020-21 εναντίον του Καζακστάν στις 4 Σεπτεμβρίου 2020, ο Μικολιούνας έκανε την 85η συμμετοχή του για τη χώρα του και έτσι έγινε ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές για τη Λιθουανία, ξεπερνώντας τον προηγούμενο κάτοχο του ρεκόρ, Άντριους Σκέρλα. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2022, έγινε ο πρώτος Λιθουανός παίκτης που έφτασε τις 100 συμμετοχές για την εθνική ομάδα αφού έπαιξε στον αγώνα του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ εναντίον του Λουξεμβούργου.
Διακρίσεις
ΦΜΚ Κάουνας
Χαρτ
Ζάλγκιρις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βίλνιους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Εκράνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΜΚ Κάουνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαρτ οφ Μιντλόθιαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία Κατηγορία:Λιθουανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άρσεναλ Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ουκρανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σεβαστόπολ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτιόρ Σολιγκόρσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζάλγκιρις Βίλνιους
Σπάρτη (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Σπάρτη ήταν μυθική βασίλισσα στην Αρχαία Σπάρτη από την οποία η πόλη πήρε το όνομα προς τιμή της. Η Σπάρτη ήταν κόρη του βασιλιά Ευρώτα και της Κλήτας που έγινε γνωστή ως Τίασα. Παντρεύτηκε τον Λακεδαίμονα επώνυμο ήρωα της Λακωνίας, τα παιδιά τους ήταν ο Αμύκλας και η Ευρυδίκη του Άργους. Ο σύζυγός της Ευρυδίκης ήταν ο βασιλιάς του Άργους Ακρίσιος και ήταν η προγιαγιά του Υάκινθου, που έγινε ερωμένος τόσο του Απόλλωνος όσο και του Ζέφυρου. Οι απόγονοι της ήταν ο βασιλιάς της Σπάρτης Τυνδάρεως, ο αδελφός του Ικάριος ο Λακεδαιμόνιος και τα παιδιά τους Κλυταιμνήστρα, Κάστωρ και Πηνελόπη. Ο Παυσανίας έγραψε ότι ο Ευρώτας δεν είχε γιους και όρισε διάδοχο του τον γαμπρό του Λακεδαίμονα. Εκείνος μετονόμασε την περιοχή σε "Λακεδαίμονα" και τους κατοίκους "Λακεδαιμονείς", την πόλη την ονόμασε Σπάρτη προς τιμή της συζύγου του.Παυσανίας, 3.1.2 Η Σπάρτη αναπαριστάνεται σε Δελφικό τρίποδα στις Αμύκλες.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Λακωνίας
Χουσεΐν Ραούφ Μπέη
Ο Χουσεΐν Ραούφ Μπέη (1881 – 16 Ιουλίου 1964) ήταν Τούρκος ναυτικός και πολιτικός, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη.
Υπηρέτησε στο Οθωμανικό ναυτικό ως κυβερνήτης του καταδρομικού Hamidiye κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και έγινε ιδιαίτερα γνωστός ως ηρωική μορφή για τις τολμηρές αποστολές του. Στις 31 Οκτωβρίου, 1918, υπέγραψε την Ανακωχή του Μούδρου ως Υπουργός Ναυτικού, προκειμένου να βοηθήσει τις ομάδες των εθνικιστών να αναδιοργανωθούν. Όταν ξέσπασε ο τουρκικός πόλεμος για την ανεξαρτησία παραιτήθηκε από τη θέση του και πήγε στην Άγκυρα για να συνεργαστεί με τον Κεμάλ Ατατούρκ. Εκλέχτηκε μέλος της αντιπροσωπευτικής επιτροπής στο Συνέδριο του Ερζερούμ στις 23 Ιουλίου, 1919.
Όταν τελείωσε ο πόλεμος της Ανεξαρτησίας έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της νεαράς δημοκρατίας στις 11 Αυγούστου 1922. Το 1924 έγινε ένας από τους ιδρυτές του πρώτου αντιπολιτευτικού κόμματος στην Τουρκία, του "Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasi". Ωστόσο, ο Κεμάλ έκλεισε το κόμμα το 1925 και ο Ραούφ Μπέη οδηγήθηκε σε εξορία στην Ευρώπη για 10 περίπου χρόνια Αργότερα αποσύρθηκαν οι εναντίον του κατηγορίες και έγινε μέλος της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Υπουργοί της Τουρκίας
Βλάσσης Σταθοκωστόπουλος
Ο Βλάσσης Σταθοκωστόπουλος είναι Έλληνας επιχειρηματίας και στο παρελθόν έχει υπάρξει πρόεδρος της επαγγελματικής ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού.
Βιογραφία
Ο Βλάσσης Σταθοκωστόπουλος είναι αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας ο οποίος κατέχει επιχειρηματικό όμιλο που διευθύνει πάνω από 30 εστιατόρια και μπαρ στην Παραλιακή Λεωφόρο, το Κέντρο της Αθήνας και την Πλάκα, κατέχοντας έτσι ένα μεγάλο μερίδιο του χώρου της διασκέδασης στην Αττική.
Από το 2001 ενίσχυε οικονομικά την επαγγελματική ομάδα βόλεϊ ανδρών του Παναθηναϊκού. Το 2002 ανέλαβε εξ ολοκλήρου το ΤΑΠ ΠΑναθηναϊκός με συνεργάτες τον Κώστα Μαργαρώνη και το Θεόδωρο Λιακόπουλο επενδύοντας την περίοδο 2002-03 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Απέκτησε το Βραζιλιάνο πρωταθλητή κόσμου Αντρέ Νασιμέντο και τον προπονητή Ντανιέλε Ρίτσι. Το 2004 επί προεδρίας του Βλάσση Σταθοκωστόπουλου ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας μετά από 8 χρόνια, ενώ παράλληλα συμμετέχει στο φάιναλ φορ του CEV cup. Το 2005 ο Παναθηναϊκός αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Champions League.
Το 2006 ο Βλάσσης Σταθοκωστόπουλος αποκτά για τον Παναθηναϊκό τον Αμαράλ Ντάντε έναν από τους καλύτερους βολεϊμπολίστες του πλανήτη και τον Ελκαρτέν Μαρσέλο προκαλώντας αίσθηση στο παγκόσμιο βόλεϊ. Με προϋπολογισμό 3 εκ. ευρώ Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 2006 και αναδείχθηκε 3ος στο φάιναλ φορ του Top teams cup. Το 2007 ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ελλάδας μετά από 22 χρόνια και το 2008 κατέκτησε και πάλι το Κύπελλο Ελλάδας. Το Μάιο του 2008 ο Βλάσσης Σταθοκωστόπουλος αποχώρησε από το τμήμα βόλεϊ του ΠΑΟ.
Κατά τη θητεία του Βλάσση Σταθοκωστόπουλου στην προεδρία του τμήματος ο ΠΑΟ κατέκτησε τίτλους, επανήρθε σε τροχιά πρωταθλητισμού σε Ελλάδα και Ευρώπη και υπήρξε οικονομική ευμάρεια. Μετά την αποχώρηση του η οικονομική διαχείριση και συνεισφορά δεν υπήρξε ανάλογη, με συνέπεια το τμήμα βόλεϊ του ΠΑΟ να απειληθεί με οικονομική και αγωνιστική παρακμή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Πρόεδροι ΤΑΑ Παναθηναϊκός Κατηγορία:Παναθηναϊκός Α.Ο. Κατηγορία:Παράγοντες ΠΑΟ
Επιγραφή της Πριήνης
Η επιγραφή της Πριήνης είναι αναθηματική εγχάρακτη αφιέρωση του 334 π.Χ. η οποία ανακαλύφθηκε στον ναό της Αθηνάς Πολιάδος στην Πριήνη των παραλίων της Ιωνίας, και σήμερα εκτίθεται στο Βρετανικό μουσείο.
Ιστορία και κείμενο
Η επιγραφή αποτελεί αφιέρωση του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς τη θεά Αθηνά, και δεν σχετίζεται με τη μεταγενέστερη ημερολογιακή επιγραφή της Πριήνης η οποία περιγράφει τον επανακαθορισμό του ημερολογίου σύμφωνα με την ημερομηνία γέννησης του Αυγούστου Καίσαρα. . Μετά τη διέλευση του Ελλησπόντου ο στρατός του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχε την πρώτη μεγάλη μάχη με τους Αχαιμενίδες Πέρσες στη μάχη του Γρανικού το 334 π.Χ., στην οποία υπήρξε νικηφόρος, και κατόπιν η εκστρατεία προχώρησε προς τα παράλια της Ιωνίας όπου υπέταξε τις Περσικές φρουρές των ελληνικών πόλεων. Κατά την περίοδο που βρέθηκε στην Πριήνη ο Αλέξανδρος υποστήριξε σημαντικά με το ποσό των 1000 δραχμών την κατασκευή του ναού της Αθηνάς στην πόλη και δημιούργησε την επιγραφή προς ανάμνηση, με τους κατοίκους της πόλης να προχωρούν στην ανέγερση ενός κτηρίου προς τιμή του.
Ανακάλυψη και φυσική περιγραφή
Η αφιερωματική επιγραφή βρέθηκε στο βορειοανατολικό άκρο ενός τοίχου του ναού, με το τμήμα αυτό να περιέχει χαράξεις και στις 2 πλευρές του. Η πρώτη πλευρά περιέχει την αφιέρωση του Αλεξάνδρου, ενώ η δεύτερη περιέχει μια διάταξη σχετικά με τη διανομή της γης μεταξύ των γειτονικών βασιλείων μετά τη φυγή των Περσών.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επιγραφές Κατηγορία:Πριήνη Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας
Ιζαμπέλ Άξελσον
Η Ιζαμπέλ Άξελσον (γεννημένη το 2000/2001) είναι Σουηδή ακτιβίστρια για το κλίμα από τη Στοκχόλμη.
Η Άξελσον είναι ακτιβίστρια και διοργανώτρια μαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα στη χώρα της από τον Δεκέμβριο του 2018. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, η Άξελσον είχε αρχίσει να κάνει μοναχική διαμαρτυρία έξω από το κτήριο του σουηδικού κοινοβουλίου, καθώς άλλοι ακτιβιστές έδιναν ομιλίες για την κλιματική κρίση. Σε δηλώσεις της στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, η Άξελσον αναφέρθηκε στη δράση των πολιτικών σχετικά με το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, τονίζοντας τα εξής: «Θα τους έβαζα βαθμό κάτω από τη βάση. Ξέρω ότι προσπάθησαν, όμως δεν προσπάθησαν αρκετά». Αντίστοιχες, όμως, ήταν και οι δηλώσεις της για τις κινητοποιήσεις των νέων στη Σουηδία, τις οποίες αξιολόγησε μεν θετικά, αναφέροντας όμως με πνεύμα αυτοκριτικής: «Δεν καταφέραμε να πείσουμε τους πολιτικούς μας να αναλάβουν δράση στο θέμα του κλίματος, επομένως δεν νομίζω ότι θα έπρεπε ούτε εμείς να προβιβαστούμε».
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020, παρακολούθησε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός μαζί με άλλους ακτιβιστές για το κλίμα, μεταξύ των οποίων η Γκρέτα Τούνμπεργκ, η Λουίζα Νοϊμπάουερ, η Λουκίνα Τίλε και η Βανέσα Νακάτε.
Η Άξελσον ήταν συνεισφέρουσα για την έκδοση ενός βιβλίο με τον τίτλο "Gemeinsam für die Zukunft - Fridays For Future und Scientists For Future: Vom Stockholmer Schulstreik zur weltweiten Klimabewegung". Στο βιβλίο, συνέβαλε με λεπτομέρειες από τις μαθητικές κινητοποιήσεις στη χώρα της, για να δώσει στον αναγνώστη μια προοπτική από κάποιον που έζησε αυτές τις κινητοποιήσεις από μέσα.
Ο Axelsson έχει αυτισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
Θεόδωρος Μέξης
Ο Θεόδωρος Μέξης (1787 - ;) ήταν Έλληνας πλοιοκτήτης, αγωνιστής στην επανάσταση του 1821 και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Χατζηγιάννη Μέξη. Ήταν μέλος της ισχυρής οικογένειας Μέξη και αδέλφια του ήταν οι Νικόλαος και Παναγιώτης Μέξης. Εργάστηκε στα πλοία του πατέρα του ως καπετάνιος. Κατά τη διάρκεια ενός εκ των ταξιδιών αιχμαλωτίστηκε από Αλγερινούς πειρατές αλλά κατάφερε να επιστρέψει στις Σπέτσες. Υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και συμμετείχε σε αρκετές ναυμαχίες κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα ως πλοίαχος στα πλοία του πατέρα του.
Μετά την επανάσταση ασχολήθηκε με τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις στα πλοία που διατηρούσε. Στις εκλογές του 1847 εξελέγη βουλευτής Σπετσών. Ήταν παντρεμένος με την Κονδυλία Ανδρούτσου και είχαν αποκτήσει δύο γιους. Δισέγγονός του ήταν ο γλύπτης Λεωνίδας Δρόσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σπετσών Θ
Zazel
Το Zazel: The Scent of Love, γυρισμένο το 1996, είναι ένα από τα πιο ποιοτικά και αναγνωρισμένα Αμερικανικά πορνογραφικά φιλμ. Η σκηνοθετημένη από τον Philip Mond ταινία, κόστισε περίπου 237.000 δολάρια και περιελάμβανε μια ομάδα από Πέντχαουζ Πετς μεταξύ των οποίων οι:
Η ταινία είχε εξεζητημένα σκηνικά, εκτενές make-up και body painting και χρησιμοποίησε πολυδάπανες τεχνικές κινηματογράφησης, όπως υποβρύχιες λήψεις, στοιχεία που σπάνια εμφανίζονται σε πορνό.
Πλοκή
Η Ζαζέλ, μια γνωστή καλλιτέχνιδα προσλαμβάνεται για να δημιουργήσει το "πιο ερεθιστικό άρωμα" στον κόσμο. Αναζητώντας την έμπνευση η Ζαζέλ ζωγραφίζει, κοιτάζει φωτογραφίες και περιπλανιέται σε έναν ολάνθιστο κήπο. Η κάθε εμπειρία της εμπνέει μια έντονη σεξουαλική φαντασίωση με θέματα όπως οι νύμφες του νερού, η ζούγκλα, οι "Τρεις Σωματοφύλακες", οι παλιές ασπρόμαυρες ταινίες, ο παράδεισος και η κόλαση. Η πρωταγωνίστρια και αφηγήτρια Sasha Vinni, δεν εμφανίζεται σε σκηνές με ετεροφυλική διείσδυση, την βλέπουμε μόνο να αυνανίζεται και να συμμετέχει σε λεσβιακές περιπτύξεις.
Η ταινία περιλαμβάνει οκτώ συνολικά σκηνές με τους περιγραφικούς τίτλους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1996 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα
Μονή Πεπελενίτσης
Η Ιερά Μονή Παναγίας Πεπελενίτσης είναι γυναικείο ορθόδοξο ελληνικό μοναστήρι. Το καθολικό του μοναστηριού είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 15 Αυγούστου. Γύρω από το καθολικό υπάρχουν πέντε παρεκκλήσια.
Θέση
Βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων, σε πλαγιά στο φαράγγι που σχηματίζει ο ποταμός Σελινούντας, απέναντι από το μοναστήρι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, εγγύς της Κουνινάς και σε απόσταση περί τα 18 χλμ. από το Αίγιο.
Κτήτορες
Σχετικά με τους κτήτορες του μοναστηριού υπάρχει εκδοχή που θέλει ως τέτοιους τη μητέρα και την αδερφή του Οσίου Λεοντίου, άλλη που υποστηρίζει ότι δημιουργήθηκε από την Ελένη Παλαιολογίνα, σύζυγο του βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, και μια τρίτη σύμφωνα με την οποία κτήτορας ήταν η κόρη του Θωμά Παλαιολόγου, ηγεμόνα της Αχαΐας, Μπέμπελ-Ελενίτσα ή Μπέμπες-Ελενίτσα.
Ονομασία
Σύμφωνα με μια άποψη, κατά παράφραση της ονομασίας Μπέμπελ-Ελενίτσα ή Μπέμπες-Ελενίτσα, από το όνομα μίας εκ των φερόντων ως κτητόρων του μοναστηριού, επικράτησε το «Πεπελενίτσα». Άλλη άποψη υποστηρίζει ότι η ονομασία έχει σλαβική καταγωγή και προέρχεται από τη λέξη πέπελ, δηλ. τέφρα, με προτεινόμενη ερμηνεία από τη μεταφορική έννοια της λέξης τεφροδοχείο, ότι πρόκειται δηλ. για τόπο όπου εξαγνίζονται οι αμαρτίες.
Ιστορικά στοιχεία
Ήταν αρχικά κτισμένη σε χαμηλότερο υψόμετρο, σε πλαγιά στην αριστερή όχθη του Σελινούντα, τοποθεσία όπου σώζονται τα ερείπια της αρχικής εγκατάστασης του μοναστηριού η οποία ονομάζεται «Παλαιομονάστηρο». Θεωρείται κτίσμα της ίδιας χρονικής περιόδου με αυτό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και χρονολογείται στον 15ο αιώνα. Αρχικά έφερε την ονομασία «Ελπίς των Απηλπισμένων». Καταστράφηκε το 1772, αμέσως μετά τα Ορλωφικά, και ξανακτίστηκε σε ψηλότερη τοποθεσία μέσα σε απόκρημνους βράχους για περισσότερη ασφάλεια. Για ένα διάστημα υπήρξε μετόχι του διπλανού μοναστηριού των Ταξιαρχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Πολ Σορβίνο
O Πολ Άντονι Σορβίνο (Ιταλικά: Paul Anthony Sorvino, 13 Απριλίου 1939 – 25 Ιουλίου 2022) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Συχνά έπαιζε ρόλους τόσο παρανόμων όσο και ανθρώπων που επέβαλλαν τον νόμο.
Ο Σορβίνο έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τον ρόλου του ως κάπο της οικογένειας του εγκλήματος Λουκέζε Πόλι Τσίτσερο (βασισμένο στον πραγματικό γκάνγκστερ Πολ Βάριο) στην γκανγκστερική ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε Τα καλά παιδιά (1990) και ως στέλεχος της αστυνομικής υπηρεσίας της Νέας Υόρκης στον δεύτερο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς Νόμος και τάξη. Έπαιξε επίσης τον πατέρας της πρωταγωνίστριας στην ταινία του Μπαζ Λούρμαν Romeo + Juliet (1996), καθώς και τον πατέρα του χαρακτήρα του Μπρους Γουίλις στην τηλεοπτική σειρά Αυτός, αυτή και τα μυστήρια ωε γκεστ σταρ. Ερμήνευσε δεύτερους ρόλους στα Απιστία με αξιοπρέπεια (1973), Οι κόκκινοι (1981) και Nixon (1995, ως Χένρυ Κίσινγκερ).
Αν και συνήθως έπαιζε δραματικούς δεύτερους ρόλους, είχε περιστασιακά πρωταγωνιστήσει σε ταινίες όπως Ένας δρόμος που λέγεται «Αύριο» (1978), αλλά και σε κωμικούς ρόλους. Ο Σορβίνο ήταν επίσης υποψήφιος για βραβείο Τόνυ καλύτερου ηθοποιού για το έργο του 1982 That Championship Season, και αργότερα πρωταγωνίστησε σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Ήταν πατέρας των ηθοποιών Μίρα Σορβίνο και Μάικλ Σορβίνο.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Σορβίνο γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1939 και μεγάλωσε στο Μπρούκλιν. Η μητέρα του, Άντζελα Μαρία Ματέα (το γένος Ρέντσι, 1906–1991), ήταν νοικοκυρά και καθηγήτρια πιάνου, ιταλικής καταγωγής (από το Μολίζε) που γεννήθηκε στο Κονέκτικατ. Ο πατέρας του, Φορντ Σορβίνο, ήταν Ιταλός (Ναπολιτάνος) μετανάστης που εργαζόταν ως εργοδηγός σε εργοστάσιο ρούχων.
Ο Σορβίνο φοίτησε στο Λύκειο Λαφαγιέτ (όπου ήταν συμμαθητής του ζωγράφου Πίτερ Μαξ) και μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο φοίτησε στην Αμερικανική Μουσική και Δραματική Ακαδημία.
Καριέρα
Ο Σορβίνο ξεκίνησε την καριέρα του ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία. Έκανε 18 χρόνια μαθήματα φωνητικής. Ενώ φοιτούσε στην Αμερικανική Μουσική και Δραματική Ακαδημία, αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέατρο. Έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ στο μιούζικαλ Bajour το 1964 και έξι χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στην πρώτη του ταινία, το Where's Poppa? του Κάρλ Ράινερ, με πρωταγωνιστές τους Τζορτζ Σίγκαλ και Ρουθ Γκόρντον. Το 1971, έπαιξε δεύτερο ρόλο στην ταινία του Τζέρι Σάτσμπεργκ Πανικός στο Needle Park, με πρωταγωνιστές Αλ Πατσίνο και την Κίτι Γουίν. μικρογραφία| Ο Σορβίνο με τη Μίτσι Χογκ το 1975 Ο Σορβίνο εμφανίστηκε σε μία ακόμη ταινία με πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Σίγκαλ σε δεύτερο ρόλο, τη βραβευμένη με Όσκαρ ρομαντική κομεντί Απιστία με αξιοπρέπεια (1973). Στο It Couldn't Happen to a Nicer Guy (1974), έπαιξε τον Χάρι Γουόλτερς, έναν πωλητή ακινήτων που τον βίασε μια όμορφη γυναίκα (Τζοάνα Κάμερον) υπό την απειλή όπλου ως φάρσα. Εμφανίστηκε επίσης το 1976 με τους Έλιοτ Γκουλντ / Ντάιαν Κίτον στο Φροντιστήριο έρωτος.
Το 1981, ο Σορβίνο έπαιξε το ρόλο του Ιταλοαμερικανού κομμουνιστή Λούις Σ. Φράινα στην ταινία του Γουόρεν Μπίτι Οι κόκκινοι. Ο Σορβίνο βοήθησε το 1986 στην ίδρυση της American Stage Company, ενός θιάσουν που ανέβασε πολλές επιτυχημένες παραστάσεις εκτός Μπρόντγουεϊ.
Το 1991, ο Σορβίνο ανέλαβε το ρόλο του Φιλ Τσερέτα νέο στη δημοφιλή σειρά Νόμος και τάξη. Ο Σορβίνο αρχικά ήταν ενθουσιασμένος με τον ρόλο, αλλά έφυγε μετά από 29 επεισόδια, επικαλούμενος το εξαντλητικό πρόγραμμα που απαιτούνταν για τα γυρίσματα της σειράς, την ανάγκη να διευρύνει τους ορίζοντές του και την επιθυμία να διατηρήσει τις φωνητικές του χορδές για να τραγουδήσει όπερα.
Ο Σορβίνο εμφανίστηκε ως ο πατέρας του Μπρους Γουίλις στην εβδομαδιαία σειρά Αυτός, αυτή και τα μυστήρια. Μερικοί από τους πιο αξιοσημείωτους κινηματογραφικούς ρόλους του ήταν ο κάπο Πολ Τσίσερο στα Καλά παιδιά του Μάρτιν Σκορσέζε (1990) και ο Χένρυ Κίσινγκερ στο Nixon του Όλιβερ Στόουν (1995).
Η τελευταία ταινία του Σορβίνο με τίτλο The Ride αναμένεται να κυκλοφορήσει μετά θάνατον το 2022. Οι σκηνές του Σορβίνο γυρίστηκαν στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντας.
Προσωπική ζωή
Ο Σορβίνο έζησε στο Λος Άντζελες και στο Μάντισον της Ιντιάνα. Απέκτησε τρία παιδιά: τη Μίρα, Μάικλ και την Αμάντα από τον πρώτο του γάμο με τη Λορέιν Ντέιβις. Η Μίρα και ο Μάικλ είναι ηθοποιοί.
Στις 17 Ιανουαρίου 2007, οι ειδήσεις ανέφεραν ότι έβγαλε όπλο μπροστά στον πρώην φίλο της κόρης του Αμάντα, όταν εκείνος χτυπούσε την πόρτα του δωματίου της στο ξενοδοχείου και την απειλούσε. Η Αμάντα κατέθεσε ότι ο φίλος της απείλησε να τη σκοτώσει. Είπε ότι κλειδώθηκε στο μπάνιο και κάλεσε τόσο την αστυνομία όσο και τον πατέρα της. Ο 67χρονος πατέρας της εμφανίστηκε πριν από την αστυνομία, όπως κατέθεσε. Όταν έφτασε η αστυνομία, ο νεαρός συνελήφθη. Ως βοηθός σερίφη στην Πενσυλβάνια, ο Σορβίνο είχε νόμιμη άδεια να φέρει όπλο σε διάφορες πολιτείες. Δεν έστρεψε το όπλο στον νεαρό ούτε τον απείλησε.
Ο Σορβίνο ήταν επίσης καταξιωμένος γλύπτης. Επιπλέον, συμμετείχε ως γκεστ σταρ στο άλμπουμ Napulitanata του Ναπολιτάνου τραγουδιστή Έντι Νάπολι το 2008 ερμηνεύοντας ντουέτο το τραγούδι "Luna Rossa".
Το 2007, ο Σορβίνο ίδρυσε την Paul Sorvino Foods για να εμπορευτεί μια σειρά από σάλτσες για ζυμαρικά. Με βάση τη συνταγή της μητέρας του, το προϊόν εμφανίστηκε στα σούπερ μάρκετ στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 2009. Τρία χρόνια αργότερα, ο Σορβίνο έγινε ιδιοκτήτης της Janson-Beckett Cosmeceuticals.
Τον Ιανουάριο του 2018, ο Σορβίνο έμαθε ότι ο Χάρβεϊ Γουάινστιν φέρεται να παρενόχλησε σεξουαλικά την κόρη του Μίρα και στη συνέχεια την έβαλε στη μαύρη λίστα στη βιομηχανία του κινηματογράφου αφού εκείνη απέρριψε τις σεξουαλικές απαιτήσεις του τότε μεγιστάνα του κινηματογράφου. Σε απάντηση, ο Σορβίνο είπε: «Θα πάει φυλακή. Ω! ναι. [...] Αν το ήξερα, δεν θα περπατούσε. Θα ήταν σε αναπηρικό καροτσάκι».
Θάνατος
Ο Σορβίνο πέθανε στην κλινική Mayo στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα, στις 25 Ιουλίου 2022, σε ηλικία 83 ετών Τάφηκε στο νεκροταφείο Hollywood Forever.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Διονύσιος ο Περιηγητής
Ο Διονύσιος ο Περιηγητής (αρχαία ελληνικά: Διονύσιος ὁ Περιηγητής), γνωστός και ως Διονύσιος Αλεξανδρείας ή Διονύσιος ο Αφρικανός, ήταν ο συγγραφέας μιας περιγραφής του τότε γνωστού κόσμου σε ελληνικό εξάμετρο στίχο. Πιστεύεται ότι ήταν από την Αλεξάνδρεια και ότι έζησε περίπου την εποχή του Αδριανού (117 – 138), αν και ορισμένοι χρονολογούν τη ζωή του στα τέλη του 3ου αιώνα.
Το έργο ήταν δημοφιλές στην αρχαιότητα ως σχολικό βιβλίο. Μεταφράστηκε στα λατινικά από τον Αβιηνό (Rufius Festus Avienius) και από τον γραμματικό Πρισκιανό. Ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ευστάθιος έγραψε ένα σχόλιο στο έργο του για τον Ιωάννη Δούκα. μικρογραφία| Χάρτης της γης σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Περιηγητή
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Πολιτειακή Συνέλευση της Καλιφόρνια
Η Πολιτειακή Συνέλευση της Καλιφόρνια (αγγλικά: California State Assembly) είναι η κάτω βουλή του Πολιτειακού Νομοθετικού Σώματος της Καλιφόρνια. Υπάρχουν 80 μέλη στη Συνέλευση, εκπροσωπώντας έκαστος έναν περίπου ίσο αριθμό πολιτών, με έκαστη περιφέρεια να έχει πληθυσμό τουλάχιστον 420.000. Λόγω του μεγάλου πληθυσμού της πολιτείας και του σχετικά μικρού νομοθετικού σώματος, η Συνέλευση έχει την μεγαλύτερη αναλογία πληθυσμού ανά αντιπρόσωπο από κάθε πολιτειακή κάτω βουλή και είναι δεύτερη ανάμεσα στις νομοθετικές κάτω βουλές που υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες· μόνο η ομοσπονδιακή Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ έχει μεγαλύτερη αναλογία. Μετά από μια λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία το 1990, τα μέλη της Συνέλευσης περιορίζονται από όρια θητείας, υποχρεωμένα να υπηρετούν μέχρι τρες διετείς θητείες (έξι έτη), αν και το πέρασμα μιας πρόσφατης πρωτοβουλίας δίνει στα μέλη την επιλογή να υπηρετήσουν 6 θητείες στη Συνέλευση.
Η Συνέλευση συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο της Καλιφόρνια στο Σακραμέντο.
Ηγεσία της Συνέλευσης
Ο Ομιλητής της Συνέλευσης προεδρεύει της Συνέλευσης ων στην κορυφαία θέση της ηγεσίας, ελέγχοντας την ροή του νομοθετικού έργου και τις αναθέσεις στις επιτροπές. Ο Ομιλητής εκλέγεται από την πλειοψηφική κομματική ομάδα, και ακολουθεί η επιβεβαίωση όλης της Συνέλευσης με ψήφισμα floor vote. Άλλοι ηγέτες της Συνέλευσης, όπως ο αρχηγός της μειοψηφίας και της μειοψηφίας, εκλέγονται από τις κομματικές τους ομάδες σύμφωνα με την ισχύ κάθε κόμματος στο σώμα.
Σημερινός Ομιλητής είναι ο Δημοκρατικός Τζον Πέρεζ (46η–Λος Άντζελες). Ο Αρχηγός της Πλειοψηφίας είναι ο Δημοκρατικός Τσαρλς Καλντερόν (58η–Μοντεμπέλλο). Ο Αρχηγός της Μειοψηφίας είναι ο Ρεπουμπλικανός Κόννι Κόνγουεϊ (34η–Τουλάρε).
Αίθουσα της Συνέλευσης
Οι πράσινοι τόνοι της Αίθουσας βασίζονται στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Η εξέδρα βρίσκεται κατά μήκος ενός τοίχου με σχήμα "E", με την κεντρική του προεξοχή να φιλοξενεί το βήμα. Κατάμήκςο της κορνίζας βρίσκεται ένα πορτραίτο του Αβραάμ Λίνκολν και ένα απόφθεγμα του στα Λατινικά: legislatorum est iustas leges condere ("Είναι το καθήκον των νομοθετών ναψηφίζουν δίκαιους νόμους"). Σχεδόν κάθε διακοσμητκό στοιχείο είναι ταυτόσημο με την Αίθουσα της Γερουσίας.
Προϋποθέσεις των υποψηφίων
Για να διαγωνιστεί για Μέλος της Συνέλευσης, ο υποψήφιος πρέπει να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών και εγγεγραμμένος ψηφοφόρος στην περιφέρεια την περίοδο που εκδίδονται τα έγγραφα της υποψηφιότητας και δεν μπορούν να έχουν υπηρετήσει τρεις θητείες στην Πολιτειακή Συνέλευση από τις 6 Νοεμβρίου 1990. Σύμφωνα με το Άρθρο IV, Τομέας 2(c) του Συντάγματος της Καλιφόρνια, ο υποψήφιος πρέπει να έχει ολοκληρώσει ένα έτος διαμονής στην νομοθετική περιφέρεια και διαμονής στην Καλιφόρνια επί τρία έτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλιφόρνια Κατηγορία:Πολιτειακές κάτω βουλές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κάτω Τούμπα
Η Κάτω Τούμπα αποτελεί το νότιο τμήμα της περιοχής Τούμπας στη Θεσσαλονίκη. Η περιοχή είναι γνωστή καθώς εκεί βρίσκεται το Γήπεδο Τούμπας που είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ.
Ορθόδοξοι ναοί
Στην οδό Αρτάκης βρίσκεται ο ΙΝ Αγίου Θεράποντος και Στην οδό Παπάφη ο ΙΝ Αγίου Φανουρίου.
Εκπαίδευση
Στην οδό Καισαρείας βρίσκεται το 27ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης όπου κατασκευάστηκε λίγους μήνες μετά από τον μεγάλο σεισμό του 1978. Ακριβώς πίσω του, το 2005, χτίστηκε το καινούριο 27ο Δημοτικό σχολείο. Στην οδό Αμφιπόλεως βρίσκεται το 101ο Δημοτικό Σχολείο ενώ απέναντι από το ΙΝ Αγίου Θεράποντος βρίσκεται το 72ο και το 19ο. Ακόμη στην οδό Κλεάνθους βρίσκονται το 20ό Λύκειο Θεσσαλονίκης, το 2ο και 4ο Γυμνάσιο Τούμπας, το 2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και το 1ο Πειραματικό Λύκειο Θεσσαλονίκης "Μανόλης Ανδρόνικος".
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Μεσοχώρα Τρικάλων
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Μεσοχώρα βρίσκεται ριζωμένη στην αγκαλιά της Πίνδου, στις όχθες του Αχελώου (Ασπροπόταμου) ποταμού, στο δρόμο Τρικάλων-Άρτας. Βρίσκεται στο χώρο της υπό κατασκευήν τεχνητής λίμνης για την εκτροπή του Αχελώου. Περιβάλλεται από τις κορφές της Πίνδου - Αυγό, Αλαμάνος, Τσιγκόρι - με υψόμετρο 820μ. Κατοικείται χειμώνα-καλοκαίρι. Μέχρι τη δεκαετία του ΄80 διέθετε Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο, Αγροτικό Ιατρείο, Ταχ. Γραφείο, Αστ. Σταθμό.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής: Η πορεία του πληθυσμού της Κοινότητας Μεσοχώρας ανά έτος απογραφής είναι: 1881: 503, 1889: 483, 1896: 688, 1907: 883, 1920: 683 (Βιτσίστα:480, Πλόπι: 203), 1928: 888 (Μεσοχώρα:631, Πλόπι:257), 1940: 1304, [Μεσοχώρα: 541, Πλάτανος:194, Πλόπιον: 255, Σπίτια:193, Τούρνος: 121] 1951: 491 (Μεσοχώρα:189, Πλάτανος: 77, Πλόπι: 176, Σπίτια: 6, Τούρνος: 43 ) 1961: 520 (Μεσοχώρα: 284, Εξοχή: 39, Καψάλι: 19, Ν. Πεύκη: 13, Σπίτια: 4, Τούρνος: 41) 1971: 275, (Μεσοχώρα: 245, Εξοχή:20, Σπίτια:4, Τούρνος:6) 1981: 264, (Μεσοχώρα: 249, Εξοχή: 5, Σπίτια: 8, Τούρνος: 2), 1991: 529 (Μεσοχώρα:459, Εξοχή: 24, Σπίτια: 8, Τούρνος: 28) 2001: 212 (Μεσοχώρα: 198, Εξοχή: 15, Σπίτια: 1) 2011:143 (Μεσοχώρα: 141, Εξοχή:0, Σπίτια:2)
Μυθολογία
Στην αρχαιότητα η περιοχή αποτελούσε τμήμα της χώρας των Αθαμάνων. Πολλοί μύθοι συνδέονται με το μυθικό βασιλιά Αθάμαντα, ενώ συναρπαστικοί είναι και οι μύθοι για τον Αχελώο. Από τον Μεσαίωνα, ο άνω Αχελώος ονομάζεται Άσπρος ή Ασπροπόταμος, λόγω της άσπρης (από κροκάλες και χαλίκια) κοίτης του. Και εδώ η λαϊκή φαντασία έπλασε το μύθο της διαφορετικής πορείας των τριών ποταμών που πηγάζουν από το όρος Περιστέρι - του Αραχθου, του Πηνειού(Σαλαμπριάς) και του Ασπρου.
Νεότερα χρόνια
Μετά την Επανάσταση του 1821, το χωριό αναπτύσσεται οικονομικά και πληθυσμιακά και η μέρα της ελευθερίας (25 Αυγ.1881) βρίσκει τη Βυτσίστα ως το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής. Η διοικητική διαίρεση της περιοχής ορίζει τη Βυτσίστα (503 κατ.) πρωτεύουσα του δήμου Κοθωνίων (3.700 κατ.), με έμβλημα «κριόν πίνοντα ύδωρ εκ λεκάνης», και για τα επόμενα εξήντα χρόνια θα γνωρίσει τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική ακμή(1940, κάτ. 1049). Από το 1912 καταργούνται οι ορεινοί δήμοι και η Βυτσίστα γίνεται κοινότητα, ενώ το 1928 μετονομάζεται σε Μεσοχώρα. Η περίοδος της δεκαετίας του '40 είναι μια δραματική περίοδος που στοίχισε στη Μεσοχώρα δραστήριο έμψυχο δυναμικό και υλικές καταστροφές αλλά σήμανε κυρίως μια κλιμακούμενη παρακμή, αφού ποτέ πια δεν απέκτησε το μόνιμο πληθυσμό του 1940.
Γερμανική κατοχή και Εθνική Αντίσταση
Κατά την περίοδο της κατοχής στην Μεσοχώρα πραγματοποιήθηκε η μάχη της Μεσοχώρας. Η εκκαθαριστική επιχείρηση των Γερμανών εναντίον των αντάρτικων ομάδων της Πίνδου άρχισε στις 17 Οκτωβρίου του 1943. Η εξόρμησή τους έγινε από τη Κόνιτσα, Γιάννενα, Άρτα και Τρίκαλα. Η διάταξή τους είχε ως τελικό στόχο την κατάληψη του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ στο Περτούλι Τρικάλων. Οι συγκρούσεις που ακολούθησαν στην περιοχή Νεράιδας-Θεοδώριανων προκάλεσαν μεγάλο αναβρασμό στους ορεινούς πληθυσμούς. Ο Ναπολέων Ζέρβας με τη βοήθεια του Ν. Χονδρού, ο οποίος τον κάλυψε στη Νεράιδα, κατάφερε να διαφύγει με πολλά γυναικόπαιδα προς τους Μελισσουργούς της Άρτας.
Η Μεσοχώρα γίνεται για λίγο η έδρα της Εθνικής Αντίστασης. Εδώ συναντιούνται οι κορυφαίοι ηγέτες του ΕΛΑΣ Στέφανος Σαράφης, Άρης Βελουχιώτης, Σαμαρινιώτης και άλλοι και επίσης καταφτάνουν οι Άγγλοι σύνδεσμοι της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής που ήταν στο αρχηγείο του Ζέρβα. Το στρατηγείο του Άρη Βελουχιώτη στεγαζόταν στα Σακαίικα, στο συνοικισμό Σπίτια. Αυτός ανέθεσε την υπεράσπιση των γεφυρών Μεσοχώρας και Μυρόφυλλου στον ίλαρχο Γ. Ζαρογιάννη (Καβαλάρη). Οι κάτοικοι της Μεσοχώρας ζουν στιγμές αγωνίας. Άλλοι πιστεύουν ότι δεν θα σπάσει η άμυνα στο στενό της γέφυρας, άλλοι πιστεύουν στο αήττητο των Γερμανών, όλοι όμως σκέπτονται τις οικογένειές και τις περιουσίες τους.
Ο ίδιος ο Γ. Ζαρογιάννης γράφει: «(…)το τάγμα κατέλαβε θέσεις χιαστί της γέφυρας, επί των υψωμάτων, τα οποία προσφέρονταν για την άμυνά της (…)Χαράματα, την 1η Νοεμβρίου, άρχισε να εμφανίζεται η εμπροσθοφυλακή και η φάλαγγα υπολογίστηκε σε δύναμη συντάγματος, συνοδευόμενη από ορειβατική πυροβολαρχία. Μόλις έφτασαν σε απόσταση 200μ. άρχισε η μάχη, χωρίς να μπορούν να πλησιάσουν τη γέφυρα απ’ τα διασταυρούμενα πυρά. Το ποτάμι ήταν αδιάβατο, το μόνο τρωτό μας σημείο ήταν το αριστερό μας προς τα Σακαίικα. Μέχρι τις 2 μ.μ. οι Γερμανοί βρίσκονται καθηλωμένοι με αρκετές απώλειες. Το πυροβολικό τους έβαλε συνεχώς εναντίον μας. Μια ομάδα Γερμανών προσπαθεί να περάσει το κατεβασμένο ποτάμι. Εμείς είχαμε τοποθετήσει στο αριστερό της διάταξής μας ένα στοιχείο οπλοπολυβόλου που μετά από μια ώρα σίγησε. Πήγα με το Βασίλη Κανάκη να δω τι συμβαίνει και βρεθήκαμε μπροστά σε Γερμανούς. Το στοιχείο είχε αιχμαλωτιστεί. Γυρίσαμε και δώσαμε εντολή σύμπτυξης των τμημάτων και στο βαρύ πολυβόλο στο κέντρο της διάταξής μας να μας καλύψει. Πράγματι ο σκοπευτής Στέλιος Μπέικος καθήλωσε τους Γερμανούς και συμπτύχθηκαν οι δυνάμεις μας.(…)Δικές μας απώλειες νεκροί και αγνοούμενοι 12, των Γερμανών 19 νεκροί από πληροφορίες των κατοίκων(…)»
Πρέπει να προσθέσουμε πως οι Γερμανοί, αφού νίκησαν τις δυνάμεις του Ν Ζέρβα στη Νεράιδα, κατηφόρισαν στον Αχελώο, έκαψαν το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής, όπου ο ΕΔΕΣ είχε εγκαταστήσει πρόχειρο νοσοκομείο, μαζί με τους 12 τραυματίες-αντάρτες. Τότε σκοτώθηκαν και ο Βασ. Μαγγίνας από τη Μεσοχώρα και ο Κ. Χονδρός από την Κορυφή που προσπαθούσαν να διαφύγουν μετά τη μάχη. Το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου οι Γερμανοί διανυκτέρευσαν στη θέση Λογγιές του χωριού Αετός. Το πρωί ξεκίνησαν από τη «Βρύση του Παππά», έφτασαν στο «Πετράλωνο», δηλαδή ψηλότερα από τις θέσεις των ανταρτών, κατάφεραν με εύστοχα πυρά να εξουδετερώσουν το πολυβόλο στη θέση «Κατσαούνο» και τελικά να υπερφαλαγγίσουν τους αντάρτες κατεβαίνοντας από τον Πλάτανο και τα Βαρκά. Οι αντάρτες, όπως είδαμε, αναγκάστηκαν να συμπτυχθούν προς το Στουρνάρι.
Η μάχη της Μεσοχώρας, παρά την ήττα και τις απώλειες, έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στον αντιστασιακό αγώνα, αφού η καθήλωση για 24 ώρες των Γερμανών επέτρεψε στην 1η Μεραρχία του ΕΛΑΣ να ανασυγκροτηθεί και να συγκεντρώσει τους σκόρπιους άντρες της. Όμως η Μεσοχώρα ήταν πλέον στο έλεος των Γερμανών. Εκεί έφτασαν, μετά από γενναία απόφασή τους και παρουσιάστηκαν ως εκπρόσωποι των κατοίκων, οι Αθαν. Δ. Σακκάς, Νίκ. Δ. Σακκάς, Μάνθος Καραγεώργος, Θόδωρος Γιαννούλας και Ηλίας Γλαβάς, προερχόμενοι προφανώς από τα Σπίτια και υψώνοντας λευκή σημαία, παρακάλεσαν τους Γερμανούς να μην κάψουν το χωριό. Αυτοί τους πήραν μαζί τους, ως ομήρους προς το Περτούλι, αλλά κατάφεραν μες στο δάσος να δραπετεύσουν και να γυρίσουν στο χωριό.
Οι Γερμανοί μπήκαν στο χωριό την 1/11/1943, ημέρα Δευτέρα, γύρω στις 4 μ.μ. Διανυκτέρευσαν στο χωριό αφού πρώτα έκαψαν μερικά σπίτια. Εγκατέστησαν το αρχηγείο τους στο σπίτι του Γιαννακούλα Τσιμπίδα, ενώ είχαν τοποθετήσει σκοπιές γύρω από το χωριό. Μετά από έρευνα βρήκαν και σκότωσαν τον υπερήλικα Νίκο Παπαχαράλαμπο και έκαψαν ζωντανή στο σπίτι της την Ελένη Παπαευθυμίου. Το ίδιο απόγευμα είδαν σε μονοπάτι του υψώματος «Πύργος», απέναντι από το Παλιχώρι, το Λάμπρο Καλατζή τον οποίο σκόπευσαν και τραυμάτισαν θανάσιμα.
Το επόμενο πρωί άρχισε η πυρπόληση του χωριού. Κάηκαν το σχολείο, το αρχείο της κοινότητας και 125 σπίτια, δηλαδή το 80% του συνόλου, αφού πρώτα λεηλατήθηκαν από τους ίδιους και Έλληνες συνεργάτες τους. Σεβάστηκαν την εκκλησία που σώθηκε μαζί με το πολύτιμο τέμπλο της. Μετά την πυρπόληση του χωριού οι Γερμανοί έχοντας μαζί τους ομήρους προχώρησαν προς Τυφλοσέλι και Περτούλι.
Οι κάτοικοι είχαν διαφύγει τις προηγούμενες μέρες στις ρεματιές του Βακαριώτη, στα δάση κοντά στις Αρμύρες και το Στουρνάρι, στον Ίταμο και το Ξηροβούνι. Μόλις απομακρύνθηκαν οι Γερμανοί, επέστρεψαν στο χωριό ενώ τα ερείπια ακόμη κάπνιζαν. Θρήνοι και σπαραγμοί ακούγονταν παντού. Μάταια έψαχναν να βρουν κάτι χρήσιμο μες στα χαλάσματα. Ζώα, υφαντά, κεντήματα, περιουσίες που είχαν φέρει από τα ξένα χάθηκαν για πάντα. Η καταστροφή ήταν σχεδόν ολοκληρωτική. Ο χειμώνας πλησίαζε και οι περισσότεροι δεν είχαν σπίτι να ξεχειμωνιάσουν. Μοιραία όσοι δεν είχαν συγγενείς που τα σπίτια τους δεν κάηκαν να φιλοξενηθούν, έφτιαξαν πρόχειρες καλύβες και καταλύματα. Πολλοί όμως πήραν το δρόμο της προσφυγιάς για τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου.
Μεταπολεμική περίοδος
Η Μεσοχώρα ανασυγκροτήθηκε τη μεταπολεμική περίοδο, οργανώθηκε και μετά τη μεταπολίτευση η βελτίωση του δρόμου έδωσε ελπίδες για ανάπτυξη της περιοχής. Η έναρξη όμως του υδροηλεκτρικού έργου Μεσοχώρας δημιούργησε στασιμότητα, αναταραχή στους κατοίκους και αβέβαιο μέλλον.
Φυσικό περιβάλλον
Η χλωρίδα είναι ιδιαίτερα πλούσια με δάση ελάτης και κέδρου, βελανιδιές, κουμαριές, δασική φτέρη αλλά και χιλιάδες καρποφόρα δέντρα, ήμερα και άγρια, όπως καρυδιές, κερασιές φουντουκιές (λεπτοκαρυές), κορομηλιές, μηλιές, κρανιές, αγριαχλαδιές (γκορτσιές) κ.ά. Η ποικιλία άγριων βοτάνων είναι ιδιαίτερα πλούσια, με τη ρίγανη να επικρατεί, γεγονός που ευνοεί την παραγωγή ανθόμελου.
Στην περιοχή υπάρχουν λαγοί και πέρδικες γι΄ αυτό δεκάδες κυνηγοί την επισκέπτονται συχνά. Αρπακτικά πουλιά όπως ο σταυραετός, ο γύπας (όρνιο) και το γεράκι φωλιάζουν στις γύρω απόκρημνες κορυφές. Λύκοι εμφανίζονται συχνά, όπως αλεπούδες και κουνάβια καθώς και πολλά τρωκτικά όπως οι βερβέρες. Αραιά εμφανίζονται αρκούδες και μάλλον είναι το νοτιότερο σημείο εμφάνισής τους στον ελλαδικό χώρο. Πολλά πουλιά φτερουγίζουν στα γύρω δάση.
Η εκτροπή του Αχελώου και το φράγμα
Μια από τις πιο πρόσφατες προτάσεις Ελλήνων επιστημόνων και πολιτικών για την αξιοποίηση του Αχελώου είναι η εκτροπή του μέσω μιας σήραγγας που οδηγεί προς το θεσσαλικό κάμπο, που αντιπροσωπεύει το 14% του συνόλου του καλλιεργούμενου έδαφος της Ελλάδας. Σύμφωνα με αυτά τα σχέδια, με την εκτροπή αυτή λύνεται σε μεγάλο βαθμό το αρδευτικό πρόβλημα της Θεσσαλίας, γιατί θα αρδευτούν ακόμη 2.000.000 στρέμματα. Παράλληλα θα γίνει δυνατή η παραγωγή 500.000 κιλοβατωρών ηλεκτρικής ενέργειας και θα αναζωογονηθεί, με ένα μέρος των υδάτων του Αχελώου, ο Πηνειός, που κινδυνεύει να γίνει ξεροπόταμος, με όλες τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στο κλίμα, στην οικολογία και στις καλλιέργειες της περιοχής.
Παράλληλα, όμως, έχουν εκφραστεί έντονες και σοβαρές αντιρρήσεις για το έργο. Υποστηρίζεται πως η εκτροπή του Αχελώου είναι αντίθετη με την αναθεωρημένη Κοινή Αγροτική Πολιτική, αφού θα στηρίξει εντατικές καλλιέργειες επιδοτούμενων προϊόντων με ευρεία χρήση χημικών εισροών. Κατά ορισμένες απόψεις, αντί να ενισχύονται οι παραδοσιακές μορφές ορεινής γεωργίας και η ανάπτυξη του ήπιου τουρισμού, η κατασκευή του έργου αυτού θυσιάζει φυσικούς πόρους, άγρια ονειρικά τοπία και έναν ολόκληρο πολιτισμό που έζησε επί αιώνες σε αρμονία με τη φύση. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της Ευρώπης ζητούν από τη Σύνοδο Κορυφής της Κέρκυρας να ληφθεί σοβαρά υπόψη αυτός ο προβληματισμός: κατά τις οργανώσεις αυτές, η Ευρωπαϊκή ΄Ένωση πρέπει να σταματήσει να υποστηρίζει κοντόφθαλμες προσπάθειες, όπως η εκτροπή του Αχελώου και να στραφεί σε νέο μοντέλο ανάπτυξης που έχει ως πρωταρχικό στόχο την προστασία των φυσικών πόρων και την ουσιαστική κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών. Στις 5 Δεκεμβρίου [ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΕΤΟΣ] πέντε οικολογικές οργανώσεις χαρακτήρισαν από κοινού ασύμφορο, οικονομικά και οικολογικά, το έργο και υποστήριξαν πως η έλλειψη υδάτων στο θεσσαλικό κάμπο οφείλεται στη μη ορθή διαχείριση των υδατικών αποθεμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Ραφίνια (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1985)
Ο Μάρσιο Ραφαέλ Φερέιρα ντε Σόουζα (πορτογαλικά: Márcio Rafael Ferreira de Souza, γενν. στις 7 Σεπτεμβρίου 1985), γνωστός κοινώς ως Ραφίνια (Rafinha), είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός
Το ψευδώνυμό του στα πορτογαλικά σημαίνει κυριολεκτικά «Μικρός Ράφα».
Στάδιο Ραμάτ Γκαν
Πληροφορίες
Το στάδιο ολοκληρώθηκε το 1951 και έκτοτε λειτουργεί ως το μεγαλύτερο στάδιο του Ισραήλ. Η χωρητικότητά του είναι 41.583 θέσεων, 13.370 από τις οποίες βρίσκονται στη δυτική κερκίδα, που ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης ανακαίνισης το 1982.
Ραφίνια (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1985)
Κοριτίμπα και Σάλκε
left|thumb|150px|Ο Ραφίνια με τη [[ΦΚ Σάλκε 04|Σάλκε 04 το 2005.]] Ο Ραφίνια ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στην ηλικία των επτά ετών, παίζοντας για τη Γκρέμιο Λοντρινένσε, μια ομάδα σάλας από την πόλη του, Λοντρίνα της Παρανά. Στην ηλικία των 12 ετών, ξεκίνησε τις προπονήσεις με την ΠΣΤΣ, έναν τοπικό ποδοσφαιρικό σύλλογο, πριν υπογράψει με τη Λοντρίνα Εσπόρτε Κλούμπε το 2001, σε ηλικία 16 ετών. Στο τέλος του πρώτου έτους με τη Λοντρίνα, ο Ραφίνια υπέγραψε με τη Κοριτίμπα. Αυτό σήμαινε ότι μετακόμισε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την πόλη του, αλλά επέτρεψε στον Ραφίνια να δείξει το ταλέντο του σε εθνικό επίπεδο. Με την Κοριτίμπα, ο Ραφίνια έκανε 23 εμφανίσεις τη σεζόν 2004 και σημείωσε τρία γκολ σε 13 εμφανίσεις τη σεζόν 2005.
Στις 22 Αυγούστου 2005, ο Ραφίνια υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Σάλκε 04, με κόστος μεταγραφής πέντε εκατομμυρίων ευρώ. Με τη Σάλκε, είχε 42 συμμετοχές τη σεζόν 2005–06, δύο γκολ σε 35 συμμετοχές τη σεζόν 2006–07, πέντε γκολ σε 46 συμμετοχές τη σεζόν 2007–08, δύο γκολ σε 40 συμμετοχές τη σεζόν 2008–09 και δύο γκολ σε 35 συμμετοχές τη σεζόν 2009–10.
Τζένοα
Στις 4 Αυγούστου 2010, επιβεβαιώθηκε ότι ο Ραφίνια μετακόμισε από τη Σάλκε στην ιταλική Τζένοα, με κόστος μεταγραφής 8 εκατομμυρίων ευρώ. Σημείωσε δύο γκολ σε 34 εμφανίσεις στη μοναδική του σεζόν στη Σέριε Α. Αφού η Τζένοα δεν είχε πληρώσει εγκαίρως το ποσό μεταγραφής του Ραφίνια, ο πρώην σύλλογος του, Σάλκε, μήνυσε την Τζένοα μέσω του Αθλητικού Διαιτητικού Δικαστηρίου (CAS).