cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιδιοκτησιακό καθεστώς και οικονομικά στοιχεία
Με βάση την κατάθεση των επίσημων εγγράφων στη γενική γραμματεία εμπορίου και προστασίας καταναλωτή και δη το τμήμα εποπτείας εισηγμένων και αθλητικών Α.Ε. στις 3 Μαΐου του 2018 (Αριθμ. Πρωτ.:1160526), η Μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός στις 30.06.2019 έχει ως εξής: Σημειώνεται πως η κυπριακή off shore εταιρία Sortivo International LTD είναι συμφερόντων του Γιάννη Αλαφούζου.
Ως εκ τούτου το μετοχικό ποσοστό του Γιάννη Αλαφούζου τον Μάιο του 2018 είχε φτάσει στο 75.48% (55,78%+19,70%).
Ωστόσο,  η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού σε συνεδρίασή της πέντε μήνες αργότερα (18 Οκτωβρίου 2018) και ενόσω υπήρχε στο προσκήνιο το ενδεχόμενο συμμετοχής στο μετοχολόγιο της ΠΑΕ του Ταϊλανδού broker Παϊρόζ Πιεμπονγκσάντ, χορήγησε άδεια στον Γιάννη Αλαφούζο προκειμένου να αυξήσει τις προσωπικές του μετοχές στο 44.24% της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Η διαδικασία αυτή εντάσσονταν στην απαίτηση του Πιεμπονγκσάντ να μετατραπούν σε προσωπικές οι περισσότερες μετοχές του Αλαφούζου που βρίσκονταν στην εταιρία «Sortivo».
Επιπλέον, από τη στιγμή που κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 2018-2019 προκηρύχθηκαν τέσσερις Αυξήσεις Μετοχικού Κεφαλαίου, το συνολικό ποσοστό του Γιάννη Αλαφούζου στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός δύναται αυτή τη στιγμή να έχει ξεπεράσει το 80%.
Όσον αφορά το μετοχικό κεφάλαιο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, η τελευταία επίσημη ανακοίνωση έχει γίνει στις 21/09/2018.
Σε αυτήν το Μετοχικό Κεφάλαιο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός ήταν της τάξεως των 29.307.302,40 ευρώ, διαιρούμενο σε 97.691.008 ονομαστικές μετοχές ονομαστικής αξίας 0,30 ευρώ εκάστης.
Οικονομικά
Την πενταετία 2012–2017 της δραστηριοποίησης Αλαφούζου και Παναθηναϊκής Συμμαχίας στα διοικητικά της ΠΑΕ, αυτή παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο στις αγοραπωλησίες ποδοσφαιριστών (περιλαμβάνονται τα έξοδα/έσοδα για/από δανεισμούς), με αποτέλεσμα να έχει εισπράξει ποσό της τάξης των 4,4 εκατομμυρίων ευρώ.
Τα έσοδα κατά το ίδιο διάστημα από τη συμμετοχή στις διοργανώσεις της UEFA, δηλαδή τα εγγυημένα πριμ (λόγω παρουσίας σε αυτές) και τα μεταβλητά μπόνους (βάσει επίδοσης και προκρίσεων), χωρίς τις εισπράξεις εισιτηρίων στους εντός έδρας αγώνες, υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ.
Εξέλιξη του εμβλήματος και του ονόματος
Τη δεκαετία του 1930, ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε να αγωνίζεται με τις χαρακτηριστικές (οριζόντιες αρχικά, κάθετες αργότερα) ρίγες, ένα μοτίβο που χρησιμοποιήθηκε και τις επόμενες δεκαετίες, είτε ως πρώτη είτε ως δεύτερη επιλογή.
Τη δεκαετία του 1970, ως δεύτερη εμφάνιση για την ομάδα επιλέχθηκε μια απόχρωση του μπλε/γαλάζιου. Το ίδιο χρώμα επιλέχθηκε ξανά ως δεύτερο τη δεκαετία του 2000.
Ιστορικές εμφανίσεις
Παρακάτω παρουσιάζονται ενδεικτικά ιστορικές φανέλες της ομάδας:
Χορηγίες
μικρογραφία|245x245εσ|Η τρίτη εμφάνιση του Παναθηναϊκου την περίοδο 2007–08
Τίτλοι
240px|thumb|Σύνθεση Παναθηναϊκός - [[Ίντερ (ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2008-09)]] right|200px|thumb|Οπαδοί του Παναθηναϊκού στο [[Ο.Α.Κ.Α.]]
Κορυφαίοι
Σύμφωνα με τρία βιβλία καταγραφής της ιστορίας του συλλόγου,  όπως και την ΠΑΕ Παναθηναϊκός, οι σημαντικότεροι τίτλοι του στο ποδόσφαιρο προέρχονται από τη συμμετοχή σε τρεις διοργανώσεις πανελλήνιου επιπέδου (πρωτάθλημα, κύπελλο και σούπερ καπ Ελλάδας).
Διοργανώσεων ΣΕΑΓΣ και ΕΠΣΕ
Τρία από αυτά παραθέτουν επίσης τις κατακτήσεις των πρωταθλημάτων πριν το 1926 (και την ίδρυση της ΕΠΟ) τα οποία διεξήγαγαν αθλητικοί θεσμικοί φορείς.
Διεθνείς
Δύο συνυπολογίζουν, τέλος, τη διάκριση στη βαλκανική διασυλλογική διοργάνωση.
Διάφοροι άλλοι
Τίτλοι σε τουρνουά/διοργανώσεις που δεν αναγράφουν τα παραπάνω 7 βιβλία ή η ΠΑΕ στο παλμαρέ του Παναθηναϊκού (πολλούς από αυτούς τους αναφέρουν κατά την αναλυτική παρουσίαση της ιστορίας του τμήματος ποδοσφαίρου).
Ιστορικό ευρωπαϊκής κατάταξης
Παρακάτω γίνεται αναλυτική καταγραφή όλων των θέσεων που κατείχε ο Παναθηναϊκός στην ειδική κατάταξη των συλλόγων που συμμετέχουν στις διοργανώσεις της UEFA (UEFA Club Ranking), από την πρώτη χρονιά που εμφανίστηκε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, την περίοδο 1960–61, ως σήμερα. Η υψηλότερη θέση που έχει φτάσει ο Παναθηναϊκός (Panathinaikos) είναι η ενδέκατη, την περίοδο 1995–96, την οποία είχε διατηρήσει και την επόμενη (1996–97). Είναι μέχρι σήμερα η καλύτερη θέση στην οποία έχει αναρριχηθεί ελληνική ομάδα στην ειδική βαθμολογία της UEFA.
Βάση Δεδομένων :
UEFA 5-year Club Ranking
Αναλυτικά πως προκύπτει ο συντελεστής του Παναθηναϊκού :
Η παρουσία στην Α' Εθνική
Στα στατιστικά συμπεριλαμβάνονται και αγώνες κατάταξης (μπαράζ και πλέι οφ).
Ποδοσφαιριστές
.
Επιτελείο ομάδας
.
Δομή συλλόγου
Όλοι/ες ελληνικής υπηκοότητας
Αξιόλογοι πρώην ποδοσφαιριστές
Κατά σειρά ένταξης στην α' ομάδα και όπως τους παραθέτει η ΠΑΕ Παναθηναϊκός:
Γιώργος Καλαφάτης
Απόστολος Νικολαΐδης
Αντώνης Μηγιάκης
Άγγελος Μεσσάρης
Νίκος Σίμος
Ματθαίος (Μαθιός) Βιτάλης
Γιάννης Παπαντωνίου
Βαγγέλης Πανάκης
Κώστας Λινοξυλάκης
Ανδρέας Παπαεμμανουήλ
Αριστείδης Καμάρας
Τάκης Λουκανίδης
Φραγκίσκος Σούρπης
Τάκης Οικονομόπουλος
Τότης Φυλακούρης
Χάρης Γραμμός
Μήτσος Δημητρίου
Βασίλης Κωνσταντίνου
Κώστας Ελευθεράκης
Γιώργος Γονιός
Αντώνης Αντωνιάδης
Άνθιμος Καψής
Σπύρος Λιβαθηνός
Κώστας Αντωνίου
Κώστας Μαυρίδης
Βέλιμιρ Ζάετς
Δημήτρης Σαραβάκος
Γιάννης Καλλιτζάκης
, Κριστόφ Βαζέχα
Στράτος Αποστολάκης
Γιόζεφ Βάντσικ
Χουάν Χοσέ Μπορέλι
Ρενέ Χένρικσεν
– Εμμάνουελ Ολισαντέμπε
Τζιμπρίλ Σισέ
Ζιλμπέρτο Σίλβα
Μάρκους Μπέργκ
Σε ψηφοφορία αθλητικής εφημερίδας τον Ιούλιο του 2009 για την ανάδειξη των 100 σημαντικότερων προσωπικοτήτων του συλλόγου κατά το διάστημα των 100 πρώτων χρόνων του, οι αναγνώστες της επέλεξαν –πέραν των περισσότερων από τους παραπάνω– και τους εξής ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού (κατά σειρά ένταξης):
Λουκάς Πανουργιάς
Κώστας Ανδρίτσος
Μάριος Μαρινάκος
Τάκης Τριανταφύλλης
Γαβρήλος Γαζής
Σωτήρης Αγγελόπουλος
Μιχάλης Βουτσαράς
Νίκος Τζουνάκος
Ζαχαρίας Πυτιχούτης
Γιώργος Βλάχος
Χρήστος Δημόπουλος
Γιάννης Γκούμας
Άγγελος Μπασινάς
Νίκος Λυμπερόπουλος
Γιώργος Καραγκούνης.
Διακεκριμένοι προπονητές
Κατά χρονολογική σειρά και σύμφωνα με την ΠΑΕ Παναθηναϊκός:
Επίσης και σύμφωνα με την προαναφερθείσα ψηφοφορία αναγνωστών αθλητικής εφημερίδας: Ίβιτσα Όσιμ.
Πολυνίκες προπονητές στο πρωτάθλημα
Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της ομάδας, οι δέκα πρώτοι πολυνίκες προπονητές στο πρωτάθλημα είναι οι εξής:
Τμήματα υποδομής
Τα τμήματα υποδομής του συλλόγου αποτελούνται από την Ακαδημία και το δίκτυο Σχολές Ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού (Panathinaikos Soccer Schools). Η πρώτη εδρεύει στις νέες αθλητικές του εγκαταστάσεις, το προπονητικό κέντρο "Γιώργος Καλαφάτης" (πρώην Απήλιον) στο Κορωπί. Τεχνικός διευθυντής τον Ιούνιο του 2016 διατελούσε ο Γιάννης Σαμαράς, παλαίμαχος επιθετικός της ομάδας ανδρών και της Εθνικής.
Μέσω του συνεχώς επεκτεινόμενου δικτύου των σχολών το οποίο έχει συστήσει, η Ακαδημία συνεργάζεται με 40 ομόλογες σε όλη την Ελλάδα. Αυτές λειτουργούν υπό την αιγίδα και με πιστοποίηση της ΠΑΕ, καλλιεργώντας το άθλημα σε ηλικίες 5 έως 15 ετών. Στα μέσα του 2016, οι 15 βρίσκονταν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής και οι υπόλοιπες σε 25 μικρότερες ή μεγαλύτερες πόλεις της περιφέρειας, με υπεύθυνο του δικτύου τον Σταμάτη Αργύρη.
Ο σύλλογος διατηρεί σχολές στην Κύπρο (Λεμεσός), τις ΗΠΑ (Σεντ Λούις και Δυτικό Κεντάκι), τη Νότιο Αφρική (Γιοχάνεσμπουργκ), καθώς και στην Αυστραλία, τη Γερμανία και την Πολωνία.
Σε ορισμένες από τις σχολές εντός και εκτός χώρας, λειτουργούν τμήματα υποδομής γυναικείου ποδοσφαίρου.
Το νέο στάδιο του Παναθηναϊκού
Το σχέδιο της δημιουργίας νέου σταδίου για τον Παναθηναϊκό για περισσότερα από 10 χρόνια. Το έργο έδειχνε ότι θα υλοποιηθεί, καθώς κάποια έργα είχαν ξεκινήσει το φθινόπωρο του 2008 στον Βοτανικό. Παρόλα αυτά λόγω ασυμφωνιών μεταξύ της διοίκησης του Παναθηναϊκού και της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και λόγω του ότι η περιοχή είχε κηρυχτεί υδροβιότοπος που φιλοξενούσε κορμοράνους, το έργο ματαιώθηκε. Το μη υλοποιηθέν στάδιο, είχε σχεδιάσει ο Ισπανός αρχιτέκτονας Μανουέλ Σαλγάδο, και στη σχεδίασή του προέβλεπε 45.000 θέσεις, γήπεδο βόλεϊ, εγκαταστάσεις κολύμβησης, πόλο και αντισφαίρισης, ενώ το 2012 προβλεπόταν και η δημιουργία γηπέδου μπάσκετ.
Λόγω της μη υλοποίησης του σταδίου, υπήρξαν πολλά σενάρια για τη τοποθεσία στέγασης της ομάδας με επικρατέστερη την πρόταση του ενδιαφερόμενου για αγορά της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και προέδρου της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, Δημήτρη Γιαννακόπουλου, ο οποίος πρότεινε ως λύση την αποκλειστική χρήση ολόκληρου του ΟΑΚΑ για χρονική περίοδο 20 ετών.
Το 2013 ξεκίνησαν συζητήσεις για την ανάπλαση του πρώην γηπέδου του Παναθηναϊκού «Απόστολος Νικολαΐδης». Τον Μάιο του 2016 ο πρόεδρος της ΠΑΕ Γιάννης Αλαφούζος, ανακοίνωσε πως η ανακατασκευή του γηπέδου στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με προβλεπόμενη χωρητικότητα 20.000 θέσεων θα ξεκινούσε μετά τα πλέι-οφ της Σούπερ Λίγκα 2015–16. Αν και το πρώτο στάδιο είχε ολοκληρωθεί, λόγω της μη εξασφάλισης των απαιτούμενων αδειών και της επανεμφάνισης των οικονομικών προβλημάτων, το σχέδιο ακυρώθηκε.
Η ανέγερση νέου γηπέδου στον Βοτανικό έχει εξασφαλιστεί με ψηφισμένο νόμο που αφορά τη Διπλή Ανάπλαση (ποδοσφαιρικό γήπεδο στον Βοτανικό άνω των 30.000 θέσεων και πάρκο–μουσείο στη Λεωφόρο) και υποστηρίζεται από τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη από την ανάληψη των καθηκόντων του το 2019.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Αριστείδης Κωνσταντινίδης
Ο Αριστείδης (Άρης) Κωνσταντινίδης ήταν Έλληνας ποδηλάτης και χρυσός Ολυμπιονίκης το 1896.
Καταγόταν από το Λευκόνοικο της Κύπρου και ήταν από τους πρωτοπόρους της ποδηλασίας στην Ελλάδα, αναφέρεται ότι ήταν από τους πρώτους που έφερε ποδήλατο στην χώρα. Ήταν μάλιστα ιδρυτής του Ποδηλατικού Συλλόγου Αθηνών το 1891 και της Ποδηλατικής Εταιρίας Αθηνών.
Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896 κέρδισε την πρώτη θέση στον αγώνα ποδηλασίας δρόμου 87 χλμ που διεξήχθη στην διαδρομή Αθήνα - Μαραθώνας - Φάληρο. Δεύτερος ήταν ο Γερμανός Γκέντριχ με επίδοση 3.42.18.0 και τρίτος ο Γάλλος Φλάμεγκ, ο αγώνας έγινε στις 31 Μαρτίου 1896.
Στους Μεσολυμπιακούς αγώνες του 1906 συμμετείχε στην κούρσα 20 χλμ αλλά εγκατέλειψε χωρίς να τερματίσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Μιχαήλ Ν. Λολίδης
Ο Μιχαήλ Λολίδης (1892-1973) ήταν γιατρός νευρολόγος ψυχίατρος και δήμαρχος Καβάλας για 7,5 έτη
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1892 στο Παλαιοχώριο Άργυρούπολης του Πόντου και απεβίωσε στην Καβάλα το 1973.Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Παλαιοχωρίου και κατόπιν στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας. Το 1902 η οικογένεια του μετακόμισε στη Γιάλτα της Κριμαίας, αλλά ο Μιχαήλ Λολίδης δεν ακολούθησε την οικογένειά του γιατί φοίτησε στην Ιατρική μέχρι το 3ο έτος στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας Λομονόσοφ,. Επιστρατεύθηκε και υπηρέτησε ως Ανθυπολοχαγός Μηχανικού στον Ρωσικό στρατό. Με την ανακωχή το 1918 ήρθε μόνος του στην Αθήνα, χωρίς χαρτιά, και φοίτησε στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, πήρε το απολυτήριο  και γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ειδικευθείς στην νευρολογία (αποφοίτησε με Άριστα).
Οι γονείς του έμειναν στη Γιάλτα, όπου ο πατέρας του Νικόλαος Λολίδης υπήρξε Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας. Ήρθαν στην Ελλάδα το 1925, όπου ο Μ.Λολίδης ήδη είχε εγκατασταθεί από το 1923 στην Καβάλα ως γιατρός νευρολόγος-ψυχίατρος.
Διετέλεσε Πρόεδρος φορέων και οργανισμών όπως το Ταμείο Στεγάσεως Προσφύγων Μικρασιατικής Καταστροφής, ο Ιατρικός Σύλλογος Καβάλας, το Κρατικό Νοσοκομείο Καβάλας. Ήταν μέλος της διοίκησης της Ιατρικής Εταιρείας Καβάλας.
Ο Μ. Λολίδης ήταν νυμφευμένος με την Ελένη Μαυροπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Δημήτριο Μιχ. Λολίδη που διετέλεσε δήμαρχος Καβάλας (1978-1982) και τον Θεόδωρο Μιχ. Λολίδη, αθλητή και πανελληνιονίκη της κολύμβησης.
Δήμαρχος Καβάλας
Υπήρξε Δήμαρχος Καβάλας στα διαστήματα:
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1959 (05 Απριλίου) ήταν υποψήφιος δήμαρχος με συνδυασμό που υποστηρίχτηκε από την ΕΔΑ .(Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, αξιωματική αντιπολίτευση από τις εκλογές του 1958). Ο συνδυασμός του πήρε ποσοστό 45,7% έναντι 31,2% και 23% των υπολοίπων δύο συνδυασμών εκλέγοντας δημαρχιακούς συμβούλους 11 έναντι 8 και 6 αντίστοιχα.
Βιβλιογραφία
Λολιδης, Μιχαηλ Λολιδης, Μιχαηλ Κατηγορία:Έλληνες νευρολόγοι
Όρη Αϊδινίου
Τα Όρη Αϊδινίου είναι οροσειρά της νοτιοδυτικής Τουρκίας, που βρίσκεται βόρεια του Αϊδινίου. Υψώνεται ανάμεσα στις κοιλάδες του Μαίανδρου και του Κάυστρου και το μήκος της ξεπερνά τα 110 χιλιόμετρα. Η υψηλότερη κορυφή της που βρίσκεται βορειοανατολικά του Αϊδινίου έχει υψόμετρο 1.845 μέτρα. Στην αρχαιότητα η οροσειρά ονομαζόταν Μεσωγίς. Οδοί Μεσωγίδος υπάρχουν στη Νέα Ιωνία και τον Βύρωνα, περιοχές όπου κατεξοχήν εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την περιοχή της Ιωνίας.
Ιστορικά στοιχεία
Από τις αρχές της 1ης χιλιετίας π.Χ. στην περιοχή του βουνού και στις δύο κοιλάδες των ποταμών Μαιάνδρου και Κάυστρου ζούσαν Κάρες και Λέλεγες. Κυρίοτερη πόλη ήταν οι Τράλλεις, στη θέση του σημερινού Αϊδινίου. Στις αρχές της πρώτης χιλιετίας π.Χ. οι Μάγνητες, ίδρυσαν στα δυτικά του βουνού την Μαγνησία του Μαιάνδρου. Άλλη ελληνική πόλη που ιδρύθηκε στους πρόποδες της Μεσωγίδας ήταν η Νύσα που βρισκόταν ανατολικότερα του σημερινού Αϊδινίου.
Παραπομπές
Ορη Αιδινιου Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου
Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας
Η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα της αριστεράς, που ιδρύθηκε το 1941. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Αλέξανδρος Σβώλος. Το 1947 μετονομάστηκε σε Σοσιαλιστικό Κόμμα - Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας.
Το 1953 συγχωνεύθηκε με το Δημοκρατικό Κόμμα, στο Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού.
Ιστορικό
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας ιδρύθηκε ως Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας το 1941, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, και συμμετείχε στην ομάδα των πολιτικών κομμάτων που συγκρότησαν το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Πρόεδρος του κόμματος διατέλεσε ο καθηγητής Αλέξανδρος Σβώλος και γενικός γραμματέας ο Ηλίας Τσιριμώκος. Μετά την κατοχή μετονομάστηκε σε Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας. Το κόμμα συμμετείχε στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τον Αλέξανδρο Σβώλο ως υπουργό Οικονομικών και Εφοδιασμού και τον Ηλία Τσιριμώκο ως υπουργό Εθνικής Οικονομίας, από την οποία ωστόσο παραιτήθηκαν μαζί με τους υπόλοιπους υπουργούς που προέρχονταν από το Ε.Α.Μ..
Ενόψει των εκλογών του 1946 η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος αποφάσισε να απέχει, από τη στιγμή του η κυβέρνηση Σοφούλη δε δέχτηκε δίμηνη αναβολή των εκλογών. Τη στάση αυτή ακολούθησαν και τα άλλα κόμματα της αριστεράς.
Το 1950 δημοσιεύτηκε το πρόγραμμα του κόμματος. Στις εκλογές του ίδιου χρόνου συμμετείχε στο συνασπισμό της Δημοκρατικής Παρατάξεως εκλέγοντας οκτώ από τους συνολικά 18 βουλευτές του συνδυασμού. Αντίθετα, στις εκλογές του 1951 δεν κατάφερε να εκπροσωπηθεί στη Βουλή των Ελλήνων, αφού έλαβε 0,23% και δεν εξέλεξε βουλευτές. Στις εκλογές του 1952 συνεργάστηκε εκλογικά με την Ε.Π.Ε.Κ. και το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Το Σεπτέμβριο του 1953 το κόμμα συγχωνεύθηκε με το Δημοκρατικό Κόμμα, για την ίδρυση του Δημοκρατικού Κόμματος Εργαζόμενου Λαού (Δ.Κ.Ε.Λ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην σοσιαλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ηρώδης Αγρίππας Β΄
O Ηρώδης Αγρίππας Β΄, εβραϊκά אגריפס και λατινικά Mαrcus Julius Agrippa ή πιο απλά Αγρίππας (27/28 μ.Χ. - π. 92-100) ήταν ο 78ος και τελευταίος κυβερνήτης των Ιουδαίων από την Ηρωδιανή Δυναστεία. Ήταν το 5ο μέλος της δυναστείας, που έφερε τον τίτλο του βασιλιά, αλλά οι περιοχές που ηγεμόνευσε ήταν εκτός της Ιουδαίας και ήταν υποτελής των Ρωμαίων. Εκθρονίστηκε από τους υπηκόους του το 66 μ.Χ. και υποστήριξε τη Ρωμαϊκή πλευρά στον Α΄ Ιουδαιο-Ρωμαϊκό Πόλεμο.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ηρώδη Αγρίππα Α΄ βασιλιά της Ιουδαίας και της Κύπρης. Αδέλφια του ήταν η Βερενίκη, η Μαριάμνη και η Δρουσίλλα, σύζυγος του Ρωμαίου Μάρκου Αντωνίου Φήλικα διοικητή επαρχίας (procurator).
Τα νεανικά του έτη
Μορφώθηκε στην Αυλή του Αυτοκράτορα Κλαύδιου· όταν το 44 μ.Χ. απεβίωσε ο πατέρας του, ήταν μόνο 17 ετών, έτσι δεν τον διαδέχθηκε τότε. Ο Κλαύδιος τον κράτησε στη Ρώμη και έστειλε τον Κούσπιο Φάδο ως διοικητή (procurator) της Ρωμαϊκής επαρχίας της Ιουδαίας.
Ενόσω ήταν στη Ρώμη εξέφρασε την υποστήριξή του για τους Ιουδαίους, εναντίον των Σαμαρειτών και του διοικητή της Ιουδαϊκής επαρχίας Βεντιδίου Κουμάνου, που αργότερα θεωρήθηκε, ότι ήταν η αιτία κάποιων οχλήσεων εκεί.
Η άνοδος στην εξουσία
Το 48 απεβίωσε ο Ηρώδης Ε΄ και το μικρό βασίλειό του της Χαλκίδας (στη Συρία) δόθηκε στον Ηρώδη Αγρίππα Β΄, με το δικαίωμα να επιβλέπει τον ναό της Ιερουσαλήμ και να διορίζει τον αρχιερέα εκεί, αλλά μόνο ως τετράρχης.
Το 53 ο Αγρίππας Β΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την τετραρχία της Χαλκίδας· τότε ο Κλαύδιος για αντάλλαγμα του έδωσε τις περιοχές του Φιλίππου του τετράρχη, δηλ. τη Βατάνεα, την Τραχωνίτιδα και την Γαυλωνίτιδα· επίσης το βασίλειο του Λυσανία στην Αβιλα και τον τίτλο του βασιλιά. Όμως η τετραρχία της Χαλκίδας δόθηκε το 57 στον εξάδελφό του Αριστόβουλο, γιο του Ηρώδη Ε΄. Ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄ εόρτασε την αναβάθμισή του σε βασιλιά και ταυτόχρονα π'αντρεψε τις αδελφές του Μαριάμνη και Δρουσίλλα. Ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος επαναλαμβάνει το κουτσομπολιό, ότι ο ηγεμόνας ζούσε (αιμομικτικά) με την αδελφή του Βερενίκη.
Το 55 ο Νέρωνας πρόσθεσε στο βασίλειο του Ηρώδη Αγρίππα Β΄ τις πόλεις Τιβεριάδα και Ταριχαία της Γαλιλαίας και τη Λιβιάδα (Ιουλιάδα) με 14 κώμες της Περαίας.
Πρέπει να ήταν το έτος 59, όταν ο Απόστολος Παύλος υπερασπίστηκε την υπόθεσή του στην Παράλιο Καισάρεια ενώπιον του ηγεμόνα και της Βερενίκης. Αυτό αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη.
Ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄ δαπάνησε μεγάλα ποσά εξωραΐζοντας την Ιερουσαλήμ και άλλες πόλεις, ειδικά τη Βηρυττό, μία Ελληνιστική πόλη στη Φοινίκη. Η μεροληψία του για την τελευταία τον έκανε αντιδημοφιλή στους υπηκόους του και ο ιδιόρρυθμος τρόπος διορισμού και καθαίρεσης των αρχιερέων, τον έκανε απεχθή στους ομοθρήσκους του.
Ο πόλεμος με τη Ρώμη
Το 17ο έτος της βασιλείας του (12ο του Νέρωνα, δηλ. το 65/66) ο ηγεμόνας προσπάθησε απεγνωσμένα να αποτρέψει έναν πόλεμο με τη Ρώμη· ωστόσο έβλεπε, ότι οι συμπατριώτες του, έπειτα από μερικές προσβολές και καταχρήσεις που είχαν από τον Ρωμαίο διοικητή Γεσίου Φλόρου, ήταν διατεθημένοι να πολεμήσουν εναντίον της Ρώμης. Πράγματι εκείνοι εμπόδισαν τους σκεπαστούς διαδρόμους από το φρούριο Αντωνία προς το όρος του Ναού, όπου οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να θέτουν φρουρά κατά τις αργίες των Ιουδαίων και αρνήθηκαν να πληρώσουν την εισφορά, που όφειλαν στον Καίσαρα. Ο ηγεμόνας συγκέντρωσε τον λαό και τους είπε να ανέχονται τις προσωρινές αδικίες και να απευθύνονται γι' αυτές στον Ρωμαίο ηγεμόνα.
Απέτυχε όμως να εμποδίσει τους υπηκόους του από το να εξεγερθούν. Εκείνοι, όταν ο Ρωμαίος διοικητής της Ιουδαίας Κέστιος Γάλλος πήγαινε στην Ιουδαία για να καταστείλει μία εξέγερση, του επιτέθηκαν καθ' οδόν. Ως το 66 οι Ιουδαίοι είχαν εκτοπίσει τον Ηρώδη Αγρίππα Β΄ και τη Βερενίκη από την Ιερουσαλήμ. Κατά τον Α΄ Ιουδαιο-Ρωμαϊκό Πόλεμο (66-703) ο ηγεμόνας έστειλε 2.000 άνδρες, τοξότες και ιππείς στον Βεσπασιανό· βλέπουμε δηλ., ότι αν και Εβραίος στο θρήσκευμα, ήταν ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στη Ρώμη. Συνόδευσε τον Τίτο σε μερικές εκστρατείες και πληγώθηκε στην πολιορκία της Γάμλα. Έπειτα από την κατάληψη της Ιερουσαλήμ, μετέβη με την αδελφή του Βερενίκη στη Ρώμη, όπου περιεβλήθη με το αξίωμα του πρωτεύοντος (praetor) και αμείφθηκε με επιπλέον εδάφη.
Η σχέση με τον Ιώσηπο
Ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄ είχε μεγάλη εκτίμηση στον Ιώσηπο και τον προμήθευσε με πληροφορίες για το ιστορικό έργο του Αρχαιολογία των Ιουδαίων. Ο Ιώσηππος διατήρησε δύο επιστολές, που έλαβε από αυτόν.
Το τέλος του
Σύμφωνα με τον Φώτιο Α΄ απεβίωσε άτεκνος σε ηλικία 70 ετών, κατά το 3ο έτος της βασιλείας του Τραϊανού, δηλ. το 100. Ωστόσο οι αναφορές τού Ιωσήπου και επιγραφές της εποχής θέτουν την ημερομηνία αυτή σε αμφιβολία. Η μεταξύ των ερευνητών της εποχής μας επικρατούσα άποψη είναι, ότι απεβίωσε πριν το 93/94. Ήταν ο τελευταίος απόγονος του Αριστοβούλου, γιου του Ηρώδη Α του Μεγάλου.
Οικογένεια
Συζούσε με την αδελφή του Βερενίκη, κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄. Δεν είχε τέκνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ηρωδιανή Δυναστεία
Θάνατοι το 1948
Ιούλιος
11.07.1948 - Στάθης Οικονόμου, Έλληνας πολίτης, το μεγαλύτερο βρέφος που γεννήθηκε στο μαιευτήριο της Έλενας με βάρος 6,8 κιλά!
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1948
Τζος ΜακΝτάουελ
Ο Τζος ΜακΝτάουελ (αγγλ.: Josh McDowell, γενν.: 1939) είναι ένας διεθνούς φήμης Αμερικανός ομιλητής, συγγραφέας, ευαγγελιστής και περιοδεύων αντιπρόσωπος της Campus Crusade for Christ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους απολογητές του Χριστιανισμού.
Ο Τζος ΜακΝτάουελ είναι απόφοιτος του Kellogg College, του Wheaton College και του Talbot Theological Seminary, ενώ είναι επίτιμος διδάκτορας σε τρία πανεπιστήμια. Κινείτε μέσα στον Ευαγγελικό θεολογικό χώρο, έχοντας γράψει γύρω στα 77 βιβλία. Τα βιβλία του έχουν βρει ανταπόκριση σε όλο το φάσμα του Χριστιανισμού. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει κάνει ομιλίες σε 650 πανεπιστήμια και τον έχουν παρακολουθήσει περισσότερα από 7 εκατομμύρια. Στις 14-15 Απριλίου 2008 παρέθεσε ένα διήμερο σεμινάριο στην Αθήνα.
Ο ΜακΝτάουελ με τη σύζυγό του Ντότι (Dottie) έχουν τέσσερα παιδιά και ζουν στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Κάποια από τα βιβλία του, που κυκλοφορούν και στα ελληνικά είναι τα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες
626 Νοτβούργη
Η Νοτβούργη (Notburga) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,00. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την Αγία Νοτβούργη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοτβουργη
Σουσάννα Μαρ
Η Σουσάννα Γκεόργκιεβνα Μαρ (Сусанна Георгиевна Мар, πραγματικό επώνυμο Τσαλχουσιάν, Чалхушьян, 26 Φεβρουαρίου 1900, Ναχιτσεβάν επί του Ντον - 27 Οκτωβρίου 1965, Μόσχα) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια και μεταφράστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1900 στο Ναχιτσεβάν επί του Ντον, στην οικογένεια του αρμενικής καταγωγής διάσημου ναχιτσεβανού δικηγόρου Γκριγκόρι Χριστοφόροβιτς Τσαλχουσιάν, και της γυναίκας του, Σοφία Αντρέιεβνα. Το 1920 εντάχθηκε στη λογοτεχνική ομάδα των Νιτσεβόκων. Συγγραφέας της ποιητικής συλλογής "Αμπέμ" (Μόσχα, 1922), αφιερωμένης στον Ρώσο ποιητή-ιμαζινιστή Α. Μ. Μαριενγκόφ.
Ο πρώτος της γάμος έγινε με τον Ριούρικ Ροκ (1898-1962), Ρώσο ποιητή και αρχηγό των Νιτσεβόκων. Ο δεύτερος της σύζυγος ήταν ο Ιβάν Αξιόνοφ (1884-1935), Ρώσος ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας και τέχνης, μεταφραστής.
Μεταξύ των μεταφράσεων της Σ. Γ. Μαρ είναι ποιήματα του Μιτσκέβιτς, ιδιαιτέρως το ποίημά του "Παν Ταντέους" (ξεχωριστή έκδοση - 1956), αλλά και μεταφράσεις από την σύγχρονη αγγλική ποίηση (ως μέρος της "Ανθολογίας της νέας αγγλικής ποίησης", 1938).
Πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1965 στη Μόσχα. Η τεφροδόχος με τις στάχτες της Σ. Γ. Μαρ θάφτηκε στον τάφο της μητέρας της, στο αρμενικό νεκροταφείο του Ροστόφ επί του Ντον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ποιήτριες
Επιτροπή Πάικ
Η Επιτροπή Πάικ (Pike Committee) είναι το κοινό όνομα για τη Μόνιμη Εξεταστική Επιτροπή Πληροφοριών της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την περίοδο κατά την οποία προήδρευσε ο Δημοκρατικός Βουλευτής Ότις Τζ. Πάικ της Νέας Υόρκης. Υπό την προεδρία του Πάικ, η επιτροπή ερεύνησε τις παράνομες δραστηριότητες της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA), του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών (FBI) και της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (NSA).
Η Επιτροπή διεξήγαγε μεγάλο μέρος της έρευνάς της, ενώ η εξεταστική επιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ μελέτησε τις κυβερνητικές επιχειρήσεις σε σχέση με τις δραστηριότητες πληροφοριών, υπό την προεδρία του γερουσιαστή Φρανκ Τσερτς, γνωστή ανεπίσημα ως «Επιτροπή Τσερτς», η οποία διεξήγαγε τη δική της έρευνα. Σε αντίθεση με το πόρισμα της έρευνας της Επιτροπής Τσερτς, η οποία τελικά δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει της αντίθεσης του Λευκού Οίκου στην απελευθέρωσή της, το πόρισμα της έρευνας από την Επιτροπή Πάικ αποκρύφτηκε από την κυκλοφορία στο αμερικανικό κοινό, αν και τμήματα του διέρρευσαν και τελικά δημοσιεύτηκε στο εξωτερικό.
Η εξεταστική επιτροπή ιδρύθηκε αρχικά τον Φεβρουάριο του 1975 υπό την προεδρία του Κογκρέσου Λουσιέν Νέτζι του Μίσιγκαν. Μετά την παραίτηση του Νέτζι τον Ιούνιο, η επιτροπή επανασυστάθηκε με πρόεδρο τον Πάικ, τον Ιούλιο του 1975, με την εντολή να λήγει στις 31 Ιανουαρίου 1976.
Έρευνα
Η Επιτροπή Πάικ ήταν η αντίστοιχη της Βουλής των ΗΠΑ στην Επιτροπή Τσερτς της Γερουσίας των ΗΠΑ. Οι επιτροπές του Κογκρέσου ήταν μέρος μιας προσπάθειας να αντιταχθούν στην «αυτοκρατορική προεδρία», μια εκτελεστική εξουσία που θεωρείται ότι περιλαμβάνει ένα κράτος εθνικής ασφάλειας με τεράστια, ανεξέλεγκτη δύναμη στο τιμόνι μιας υπερδύναμης. Η Επιτροπή Πάικ πήρε κατάθεση από μερικούς από τους ίδιους μάρτυρες με την Επιτροπή Τσερτς. Σε αντίθεση όμως με την Επιτροπή Τσερτς, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μεγάλο μέρος της ευθύνης για παράνομες μυστικές ενέργειες, όπως δολοφονίες ξένων πολιτικών ηγετών, βαρύνει τη CIA, η Επιτροπή Πάικ βρήκε σαφή στοιχεία ότι οι εντολές για τέτοιες δραστηριότητες προέρχονταν από το γραφείο του Προέδρου.
Η CIA και η διοίκηση «πέτρινοι τοίχοι»
Τα αιτήματα της Επιτροπής Πάικ για πληροφορίες αντιστάθηκαν και σταμάτησαν από τη διοίκηση του προέδρου των ΗΠΑ Τζέραλντ Φορντ. Το τελικό πόρισμα που εκπόνησε η Επιτροπή Πάικ περιέγραψε το σώμα της διοίκησης με αυτόν τον τρόπο: «όταν δεν ήταν σε εξέλιξη νομικές διαδικασίες, η εμπειρία πρόσβασης ήταν συχνά μια εμπειρία όπως σέρνεις μια πέτρα, έναν τοίχο και μια προσεκτική εξαπάτηση».
Η Επιτροπή Πάικ καθόρισε σημαντικά πρωτόκολλα για τον αποχαρακτηρισμό εγγράφων πληροφοριών, τα οποία θα συνεχίσουν να εξελίσσονται. Δημιούργησε επίσης ένα προηγούμενο για την εποπτεία της εκτελεστικής εξουσίας και των υπηρεσιών της, οδηγώντας στη δημιουργία της μόνιμης εξεταστικής επιτροπής πληροφοριών της Βουλής, η οποία έχει πλέον την αυτονομία να αποχαρακτηρίσει οποιαδήποτε πληροφορία λαμβάνει. Η Επιτροπή Πάικ αποτέλεσε ένα εξαιρετικά σημαντικό βήμα στην παράδοση της διαφάνειας της κυβέρνησης.
Πόρισμα της Επιτροπής Πάικ
Το τελικό πόρισμα της Επιτροπής Πάικ δεν δημοσιεύθηκε ποτέ, λόγω της αντίθεσης του Λευκού Οίκου στην έγκριση του πορίσματος από το Κογκρέσο. Ωστόσο, οι μη εξουσιοδοτημένες εκδόσεις του (πρόχειρου) τελικού πορίσματος διέρρευσαν στον Τύπο. Ο δημοσιογράφος του CBS News Ντάνιελ Σχορ κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου, αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψει την πηγή του. Σημαντικά τμήματα του πορίσματος δημοσιεύθηκαν από το The Village Voice και ένα πλήρες αντίγραφο του δημοσιεύτηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Νότια Σερβία
Ο όρος Νότια Σερβία μπορεί να αναφέρεται στη:
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ζακύνθου
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ζακύνθου (Ε.Π.Σ.Ζ.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Ζακύνθου. Εδρεύει στην πόλη της Ζακύνθου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Ιστορία
Η Ε.Π.Σ. Ζακύνθου ιδρύθηκε το 1987 όταν αποσπάστηκαν οι ομάδες του νησιού από την τότε Ε.Π.Σ. Ηλείας-Ζακύνθου η οποία νωρίτερα, το 1969, είχε αποσπασθεί από την Ε.Π.Σ. Πατρών. Το 2010 η Ε.Π.Σ. Ζακύνθου είχε στο δυναμικό της 25 σωματεία.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου είναι η εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.
Ίνβα Μουλά
Η Ίνβα Μούλα (γεν. 1963) είναι Αλβανή σοπράνο της όπερας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1963 στα Τίρανα. Πατέρας της είναι ο Αβνί Μούλα, Αλβανός τραγουδιστής και συνθέτης. Σπούδασε ωδική και πιάνο στα Τίρανα. Διακρίθηκε το 1987 στον διαγωνισμό Këngëtarja Shqiptare στα Τίρανα, το 1988 στον Διαγωνισμό Γκεόργκε Ενέσκου στο Βουκουρέστι και το 1993 στον διαγωνισμό Butterfly στην Βαρκελώνη. Τιμήθηκε το 1993 στο πρώτο διαγωνισμό όπερας Plácido Domingo στο Παρίσι. Εμφανίζεται διεθνώς στις όπερες του Τόκιο, Τορόντο, Μπιλμπάο, Τεργέστης, Παρισιού, Τουλούζης, Βερολίνου, Αμβούργου, Βερόνα, Μιλάνο, Βιέννης, Γενεύης, Λος Άντζελες, Μαδρίτης. Από το 1987 ήταν παντρεμένη με τον Αλβανό τραγουδιστή και συνθέτη Πίρρο Τσάκο, με τον οποίο χώρισε το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανίδες υψίφωνοι
Γεώργιος Βαλέτας
Εργογραφία
Ερευνητικές του εργασίες επάνω στη παλαιότερη Γραμματεία μας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Μεταναστευτικό ζήτημα στην Πάτρα
Μεταναστευτικό πρόβλημα της Πάτρας αποκαλείται το έντονο κοινωνικό πρόβλημα που ταλανίζει την πόλη της Πάτρας από τα μέσα της δεκαετίας του 90, εξ' αιτίας της αθρόας εισόδου οικονομικών μεταναστών και της μόνιμης διαβίωσής τους. Μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει διακυμάνσεις στον αριθμό και στην εθνικότητα τους, ενώ το πρόβλημα λόγω των ποικίλων κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών μέχρι σήμερα παραμένει άλυτο, εντεινόμενο ιδιαίτερα από τις αρχές του 21ου αιώνα όταν άρχισαν να συρρέουν ανεξέλεγκτα Αφγανοί μετανάστες, καθώς Σομαλοί και Σουδανοί. Σήμερα υπολογίζεται ότι διαβιούν στην Πάτρα περίπου 3000 με 5000 μετανάστες, με σκοπό τη λαθραία ακτοπλοϊκή έξοδο από την Ελλάδα προς την Ιταλία και τις χώρες της ανεπτυγμένης Ευρώπης.
Υπόβαθρο
Το λιμάνι της Πάτρας αποτελεί τον βασικό κόμβο σύνδεσης με την Ιταλία μέσω ακτοπλοϊκής γραμμής και συνεπώς αποτελεί την κυριότερη πύλη εξόδου από την Ανατολή προς τη δύση. Οι μετανάστες δίχως χαρτιά προερχόμενοι από το Αφγανιστάν ή τη Σομαλία επιλέγουν ως συντομότερο και ασφαλέστερο δρόμο για τις χώρες της Ευρώπης τα δύο λιμάνια της δυτικής Ελλάδας, την Ηγουμενίτσα και την Πάτρα. Το λιμάνι της Πάτρας λόγω των περισσοτέρων γραμμών προς Ιταλία, αλλά και της ελλιπούς φύλαξης αποτελεί τον πόλο έλξης του μεγαλύτερου μέρους των μεταναστών. Κύριος στόχος αυτών είναι να φτάσουν στη Γερμανία, την Ολλανδία ή τη Σουηδία. Τις ομάδες αυτές των μεταναστών ενισχύουν οι «έμποροι κεφαλών», οι οποίοι κατόπιν μεγάλου χρηματικού αντιτίμου, αναλαμβάνουν να τους περάσουν από τα σύνορα και να τους οδηγήσουν στις χώρες της Δύσης. Η διαδικασία με την οποία περνάνε στην κεντρική Ευρώπη είναι η εξής. Αφού περάσουν τα ελληνικά σύνορα, προς την Πάτρα και με τη βοήθεια μεσαζόντων ή και μόνοι τους κρύβονται σε φορτηγά που πρόκειται να αποβιβαστούν σε ένα από τα πλοία της γραμμής με κατεύθυνση την Ιταλία. Πολλές φορές τα φορτηγά περιέχουν ειδικές κρύπτες έτσι ώστε να μην γίνουν αντιληπτοί από τις αρχές. Οι κύριες δίοδοι εισόδου στην Ελλάδα είναι τα νησιά του Αιγαίου και ο Έβρος.
Οι πρώτες ομάδες Κούρδων παράνομων μεταναστών εμφανίστηκαν το 1996 και ήταν απότοκο του πολέμου στο Ιράκ αλλά και των διώξεων που αντιμετώπιζαν από το τουρκικό κράτος. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι από το 1995 έως τον Νοέμβριο του 1997 υπολογίζεται σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου δημοσίας τάξεως ότι εισήλθαν παράνομα στην Ελλάδα 22.451 ιρακινοί υπήκοοι. Το πρόβλημα όμως στην Πάτρα διογκώθηκε μετά το 2001 και την εισβολή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, όταν και χιλιάδες Αφγανοί εγκατέλειψαν τα σπίτια τους ζητώντας μια καλύτερη ζωή στις χώρες της Δύσης. Στον αριθμό των Αφγανών προστέθηκαν από το 2008 και κάποιες εκατοντάδες Σομαλών, οι οποίοι αντιμετωπίζουν εμφύλιο πόλεμο στη χώρα τους από το 1991.
Εγκατάσταση και συνθήκες διαβίωσης
thumb|right|Σύνθημα Αφγανών σε τοίχο Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Μεταναστευτικού προβλήματος στην Πάτρα είναι το θέμα συντήρησης, διαβίωσης και ιδίως αυτό της στέγασης. Κατά το πρώτο κύμα μεταναστών, το 1996, είχε δημιουργηθεί ένας μικρός καταυλισμός στον παλιό σταθμό τραίνων που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το λιμάνι. Λόγω όμως αντιδράσεων των κατοίκων της περιοχής αλλά και φορέων αυτής και κατόπιν διαπραγματεύσεων των Κούρδων με τις αστυνομικές αρχές αποφασίστηκε η διάλυση του καταυλισμού και η μεταφορά των σε κατασκηνώσεις στην Περαχώρα Λουτρακίου. Καθώς όμως ο στόχος των μεταναστών ήταν να περάσουν στις χώρες της Δύσης, ο καταυλισμός του Λουτρακίου γρήγορα ερημώθηκε και οι ίδιοι επανεμφανίστηκαν στην Πάτρα.
Τη δεύτερη αυτή φορά, το 1998, δημιούργησαν νέο αυτοσχέδιο καταυλισμό σε οικόπεδο στην περιοχή της Αγυιάς, λίγο πιο μακρυά από το λιμάνι, ο οποίος διατηρείται ακόμα και σήμερα. Για τον συγκεκριμένο καταυλισμό έχουν υποβληθεί μηνύσεις από τους κατοίκους. Εκτός από τον καταυλισμό αρκετοί διαμένουν σε εγκαταλελειμμένα σπίτια ενώ οι πρόσφατα αφιχθέντες Σομαλοί πρόσφυγες ζουν έξω από τον καταυλισμό, κυρίως στις περιοχές του Αγίου Ανδρέα και του Κάστρου, λόγω της κόντρας που υπάρχει μεταξύ αυτών και των Αφγανών. Και στους δύο καταυλισμούς δεν τηρούνται οι στοιχειώδεις όροι υγιεινής με αποτέλεσμα να εγκυμονεί κίνδυνος έξαρσης και μετάδοσης σοβαρών ασθενειών. Αντίστοιχα δεν τηρούνται και οι στοιχειώδεις κανόνες ασφάλειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πυρκαγιά που ξέσπασε στις 21 Ιανουαρίου του 2009 στον καταυλισμό των προσφύγων, απειλώντας τις ζωές των μεταναστών, αλλά και τις περιουσίες του παράπλευρου οικισμού.
Από τις 12 Μαΐου 2008 στον καταυλισμό έχει εγκατασταθεί ειδικό κλιμάκιο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα που παρέχει συστηματική ιατρική φροντίδα και παράλληλα ενημερώνει τους πρόσφυγες για τους κινδύνους που διατρέχουν. Επίσης εκτός από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, αρκετές Μη κυβερνητικές οργανώσεις, ο δήμος Πατρέων αλλά και η μητρόπολη Πατρών ενισχύουν καθημερινά τους πρόσφυγες με παροχή τροφίμων και διοργάνωση συσσιτίων.
Πέρα όμως από τις συνθήκες διαβίωσης, οι πρόσφυγες διατρέχουν άμεσο κίνδυνο για τη ζωή τους κάθε φορά που επιχειρούν να περάσουν στην Ιταλία κρυμμένοι εντός των φορτηγών. Και αυτό γιατί πολλές φορές στοιβάζονται μέσα σε αυτά χωρίς τον στοιχειώδη εξαερισμό. Άλλωστε έχουν καταγραφεί αρκετοί θάνατοι από ασφυξία μέσα στα φορτηγά ενώ το τραγικότερο περιστατικό και το πλέον πολυάριθμο σε νεκρούς συνέβη το 1999, όταν έπιασε φωτιά στο πλοίο «Superfast III» ενώ έπλεε ανοιχτά της Πάτρας. Από τη φωτιά αυτή βρήκαν τραγικό θάνατο 10 Κούρδοι, οι οποίοι είχαν κρυφτεί σε φορτηγά και πέθαναν μάλλον από ασφυξία. Τις κηδείες ανέλαβαν δύο πολίτες, η Θεώνη Σακελλάρη και ο τότε νομαρχιακός σύμβουλος Γιάννης Γασπαρινάτος. Μερικοί ομαδικοί τάφοι προσφύγων βρίσκονται στο νέο τμήμα του Α΄ Νεκροταφείου Πατρών.
Παροχή ασύλου
Σύμφωνα με τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αρμόδιο για τη χορήγηση ασύλου είναι το κράτος στο οποίο εισέρχεται για πρώτη φορά ένας πρόσφυγας, ρίχνοντας έτσι το βάρος ανισομερώς στις χώρες πρώτης εισόδου αλλοδαπών (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία). Η σκέψη της απέλασης δεν τίθεται καθώς αφενός η Τουρκία δεν τους δέχεται πίσω αφετέρου η κατάσταση των χώρων προέλευσής τους καθιστά ανέφικτη την κατά νόμον απέλασή τους. Στην Ελλάδα η παροχή ασύλου αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα καθώς τόσο οι πρόσφυγες στερούνται ταξιδιωτικών εγγράφων (ενώ τα ονόματα που δίνουν είναι κατά δήλωσιν) όσο και οι αρχές και η ίδια η πολιτεία χορηγεί σε πολύ μικρά ποσοστά τον αριθμό χορήγησης πολιτικού ασύλου. Τέλος από τη στιγμή που οι περισσότεροι μετανάστες δεν επιδιώκουν την εγκατάσταση στην Ελλάδα δεν ενδιαφέρονται και για την παροχή ασύλου από τη χώρα Ένας επιπρόσθετος λόγος είναι σύμφωνα με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό το γεγονός ότι "το λιμάνι είναι διάτρητο και καλλιεργείται η βεβαιότητα ότι αργά ή γρήγορα θα περάσουν στην Ιταλία".
Ένα άλλο ζήτημα είναι η προστασία των ανηλίκων, οι οποίοι διατρέχουν άμεσο κίνδυνο. Σύμφωνα με τη Διεθνή αμνηστία ο αριθμός των ασυνόδευτων ανήλικων έφτανε τους 250 τον Φεβρουάριο του 2008. Κατά καιρούς μάλιστα αρκετά δημοσιεύματα του τοπικού τύπου έχουν κάνει λόγο για παράξενες εξαφανίσεις ανηλίκων που συνδέονται με εμπόριο οργάνων ενώ η ίδια άποψη έχει εκφραστεί και στη Βουλή από τον βουλευτή Μιχάλη Μπεκίρη. Η περιφερειακή διοίκηση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Πάτρας σε συνεργασία με το ελληνικό κράτος έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει σε ξενοδοχεία ή ιδρύματα ανηλίκους και έχει αναλάβει τη φύλαξή τους χωρίς όμως αυτό να αποτελεί πάγια πολιτική λόγω των γραφειοκρατικών ή οικονομικών προβλημάτων που δημιουργούνται.
Αντιμετώπιση προβλήματος
Σχετικά με την εξεύρεση λύσης όσον αφορά την περιοχή της Πάτρας έχουν υπάρξει αρκετές απόψεις από τους αρμοδίους φορείς. Μια από τις πρώτες λύσεις που προκρίθηκαν από την ηγεσία του υπουργείου εμπορικής ναυτιλίας ήταν η ενίσχυση της περίφραξης του λιμανιού, στα πλαίσια του ISPS, η αύξηση του προσωπικού του λιμεναρχείου και η προμήθεια των Λιμενικών Αρχών με ανιχνευτές έτσι ώστε να γίνεται γρηγορότερα και ευκολότερα ο έλεγχος των φορτηγών. Η απόφαση για την περίφραξη του λιμανιού συνάντησε την έντονη αντίδραση του δημάρχου Πατρέων Ανδρέα Φούρα, ο οποίος παράλληλα ζητούσε την παραχώρηση τμημάτων του λιμένα από τον Οργανισμό Λιμένος Πατρών.
Μετά το ναυάγιο του πρώτου σχεδίου, αποφασίστηκε η κοινή λήψη επιχειρήσεων μεταξύ λιμενικού σώματος και αστυνομίας. Έτσι τον Ιανουάριο του 2008, και ύστερα από ενισχύσεις που κατέφθασαν από την Αθήνα και τον Πειραιά, άρχισε το κοινό επιχειρησιακό σχέδιο σύμφωνα με το οποίο προβλέπονταν συχνές περιπολίες της αστυνομίας, έτσι ώστε οι μετανάστες να περιοριστούν στον χώρο του καταυλισμού τους και να μην μπορούν να πλησιάσουν το λιμάνι, αυξημένα μέτρα ασφαλείας στο λιμάνι και συλλήψεις. Σκέψεις για βίαιη απομάκρυνση των μεταναστών απορρίφθηκαν σχεδόν αμέσως από την τοπική ηγεσία της αστυνομίας. Πράγματι τις πρώτες μέρες πραγματοποιήθηκαν εκατοντάδες συλλήψεις μεταναστών, οι οποίοι στη συνέχεια με λεωφορεία μεταφέρονταν στο τμήμα αλλοδαπών της Αττικής για να διεκπεραιωθούν στο τέλος στους χώρους υποδοχής προσφύγων στο Λαύριο ή στη Θράκη. Τα μέτρα προκάλεσαν την αντίδραση πολλών κομμάτων και οργανώσεων μεταξύ άλλων και του ΚΚΕ, το οποίο με επερώτησή του στη βουλή χαρακτήριζε τα μέτρα ως πογκρόμ κατά νέων παιδιών καταδιωγμένων από την πατρίδα τους. Αντίθετα το νομαρχιακό συμβούλιο με ψήφισμά του ζήτησε «την εφαρμογή των νόμων και την άμεση μεταφορών των μεταναστών σε χώρους φύλαξης». Σταδιακά όμως το σχέδιο άρχισε να ατονεί, και καθώς οι έκτακτες ενισχύσεις έφυγαν, επανήλθαν τα πράγματα στην αρχική τους κατάσταση.
Η τρίτη λύση που προτάθηκε ήταν η δημιουργία σταθμού υποδοχής προσφύγων. Η απόφαση λήφθηκε σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο εσωτερικών παρουσία του δημάρχου Πατρέων, Ανδρέα Φούρα, του νομάρχη Αχαΐας, Δημήτρη Κατσικόπουλου, του υφυπουργού εσωτερικών, Παναγιώτη Χηνοφώτη, του αρχηγού της αστυνομίας, Βασίλη Τσιατούρα και του γενικού γραμματέας της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, Σπύρου Σπυρίδωνος. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε η διάλυση του υπάρχοντος καταυλισμού και η κατασκευή χώρου υποδοχής εκτός Πατρών, η χορήγηση πολιτικού ασύλου με γρηγορότερες διαδικασίες και η αύξηση των μέτρων ασφαλείας.
Τον Νοέμβριο του 2008 το υπουργείο εσωτερικών ανακοίνωσε ότι ως κατάλληλος χώρος για την κατασκευή του σταθμού υποδοχής επιλέχθηκε οικόπεδο 40 στρεμμάτων στην περιοχή Δρέπανο του δήμου Ρίου, 15 χιλιόμετρα περίπου μακριά από την Πάτρα. Στην απόφαση αντιτίθεται οι κάτοικοι και ο δήμαρχος Ρίου, Χρήστος Λιακόπουλος, οι οποίοι δήλωσαν ότι «δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν πίσω». Σύμφωνα πάντως με τις δηλώσεις του γενικού γραμματέα της περιφέρειας ο σταθμός υποδοχής θα έχει χωρητικότητα 1000 ατόμων και θα κατασκευαστεί εντός του 2009.
Πρωτοβουλίες
Αναφορικά με το πρόβλημα των προσφύγων στην Πάτρα έχουν δημιουργηθεί και λειτουργούν αρκετοί σύλλογοι.
Οι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες της περιοχής που βρίσκεται ο καταυλισμός και αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα ίδρυσαν τον σύλλογο «Η πόλις εάλω» που κύριο σκοπό έχει την απομάκρυνση του καταυλισμού από την περιοχή. Παράλληλα στην Πάτρα δραστηριοποιούνται και σύλλογοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως η «Κίνηση Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/τριων Πάτρας», «Πολίτες εν δράσει» κ.α. Αρνητική δράση στην περιοχή έχει επιδείξει και η Χρυσή Αυγή, η οποία κατά καιρούς έχει μοιράσει φυλλάδια με ρατσιστικό και ξενοφοβικό περιεχόμενο. Αλλά και η Ομοσπονδία Φορτηγών Αυτοκινητιστών Διεθνών Μεταφορών (ΟΦΑΕ) έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα καθώς τα συμφέροντά της πλήττονται καθημερινά από τους πρόσφυγες που στην προσπάθειά τους να κρυφτούν μέσα στα φορτηγά καταστρέφουν άθελά τους το εμπόρευμα αυτών.
Στις 29 Αυγούστου 2008 πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις του δικτύου No Border Patras, που υποστηρίζει την ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων, με διάρκεια ένα τριήμερο. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων πραγματοποιήθηκαν πορείες διαμαρτυρίας, ενημερώσεις, εορταστικές εκδηλώσεις καθώς και κάποιες μικροκατασκευές υποδομών στον καταυλισμό. Στις 27 με 29 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε από τον δήμο Πατρέων και την ΕΣΗΕΠΗΝ διεθνές συνέδριο με τίτλο "ΜΜΕ και μετανάστες" στο οποίο συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Παναγιώτης Σόμπολος κ.α. Εκτός από τον τοπικό τύπο με το θέμα έχουν ασχοληθεί αθηναϊκά κανάλια και εφημερίδες όπως η "ελευθεροτυπία", "οι νέοι φάκελοι" του Αλέξη Παπαχελά κ.α.
Επεισόδια & Αστυνομική βία
Από το 2008 και την εμφάνιση των Σομαλών προσφύγων δημιουργήθηκαν νέες εντάσεις, αυτή τη φορά μεταξύ των Σομαλών και των Αφγανών, οι οποίοι αποτελούν και τον συντριπτικό αριθμό των προσφύγων. Στις 14 και 26 Οκτωβρίου ομάδες Σομαλών και Αφγανών συγκρούστηκαν μεταξύ τους και διαλύθηκαν ύστερα από την επέμβαση της αστυνομίας. Αιτία, ο έλεγχος του λιμανιού, δηλαδή ποιος θα ελέγχει τις ευνοϊκότερες θέσεις, έτσι ώστε να μπορεί να κρυφτεί σε φορτηγά και να περάσει λαθραία στην Ιταλία.