cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πλατυκέφαλος αγριόγατος
Περιγραφή
Οι μπροστινοί άνω προγόμφιοι, είναι μεγαλύτεροι σχετικά με τις άλλες γάτες.Οι επίπεδες επιφάνειες των ποδιών της, την βοηθούν να διασχίζει λασπώδεις εκτάσεις, νερό, ενώ τα πόδια της, είναι πιο ισχυρά από του Αγριόγατου ψαρά.
Έχει μήκος σώματος από 41 έως 50 cm, με μια σχετικά κοντή ουρά, μήκος από 13 έως 15 cm.Ζυγίζει 1,5 έως 2,5 cm.
Κατανομή και οικότοποι
Οι πλατυκέφαλοι αγριόγατοι, ζουν σε πεδινά τροπικά δάση, στη νότια Ταϊλάνδη, στη χερσόνησο της Μαλαισίας, στο Σαμπάχ, στο Σαράουακ, στο Μπρουνέι, στο Καλιμαντάν και στη Σουμάτρα. Στις περιοχές αυτές, ζουν σε οικοτόπους με γλυκό νερό, κοντά σε παράκτιες και πεδινές περιοχές.Πάνω από το 70% των αγριόγατων που βρέθηκαν, καταγράφηκαν σε απόσταση μικρότερη των 3 τ.χλμ. από το νερό. Οι πλατυκέφαλοι αγριόγατοι, ζούνε τόσο σε πρωτοβάθμια, όσο και σε δευτεροβάθμια δάση.
Οικολογία και συμπεριφορά
Τρέφονται κυρίως με ψάρια, τα οποία αρπάζουν μέσα απ'το νερό. Προτιμούν να κυνηγούν κοντά σε νερό, παρά στην ξηρά.Η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από ψάρια, αλλά και από βατράχους, καρκινοειδή, ποντίκια και κοτόπουλα.
Οι πλατυκέφαλοι αγριόγατοι, παράγουν διάφορους ήχους, όπως κραυγές και γουργουρίσματα, οι οποίοι μοιάζουν πολύ με τους ήχους μίας κατοικίδιας γάτας.
Η περίοδος κύησης, διαρκεί περίπου 56 μέρες. Από τις 3 γέννες που καταγράφονται σε αιχμαλωσία, γεννιούνται 1 ή 2 γατάκια κάθε φορά. Δύο άτομα σε αιχμαλωσία έχουν ζήσει 14 χρόνια.
Απειλές
thumb|right|205px|Ο χάρτης κατανομής του πλατυκέφαλου αγριόγατου Οι πλατυκέφαλοι αγριόγατοι, απειλούνται κυρίως από την καταστροφή και υποβάθμιση των υγροτόπων και των πεδινών περιοχών. Οι αιτίες της καταστροφής αυτής, περιλαμβάνουν τη δημιουργία ανθρώπινων οικισμών, την μετατροπή δασών σε φυτείες και γεωργικές εκτάσεις, τη ρύπανση, το κυνήγι, την υλοτομία και την αλιεία. Επιπλέον, η καθάριση των ριζοφόρων ακτών και η υπεραλίευση, αποτελούν σημαντικές απειλές.
Διατήρηση
Ο πλατυκέφαλος αγριόγατος, περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι της CITES. Ο αγριόγατος προστατεύεται από την εθνική νομοθεσία, ενώ το κυνήγι και το εμπόριό του, απαγορεύονται στην Ινδονησία, στη Μαλαισία και στην Ταϊλάνδη.
Κατηγορία:Αιλουροειδή Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Τζον Λίπσκι
Ο Τζον Λίπσκι (John Lipsky), γεννημένος το 1947 στην Νέα Υόρκη των Η.Π.Α, είναι ο παρών διευθυντής αναπληρωτής διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ενώ μετά το σκάνδαλο του Στρος Καν στη Νέα Υόρκη, εκτοξεύτηκε στην πρώτη γραμμή του Διεθνές Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), και από την 19η Μαΐου του 2011 ανέλαβε προσωρινά τα χρέη του διοικητή του οργανισμού.
Ο Λίπσκι, κατέχει τη θέση του αναπληρωτή διευθυντή από τον Σεπτέμβριο του 2006. Είχε πάντως εκφράσει την επιθυμία του να αποχωρήσει από το Ταμείο τον Αύγουστο του 2011, οπότε και θα έληγε η θητεία του.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην περίοδο 1974 έως και 1984 που ήταν και αναλυτής αλλά και διαπραγματευτής του Ταμείου. Ο Λίπσκι ήταν αντιπρόσωπος του ΔΝΤ και στη Χιλή το 1978 έως το 1980.
Στη συνέχεια από το 1984 μέχρι το 1998, ήταν ανώτατο στέλεχος στην εταιρία Salomon Brothers και αργότερα το 1998 μέχρι το 2006 είχε αναλάβει ως αντιπρόεδρος στη JPMorgan Investment Bank, έχοντας ανώτατη θέση μετά την ένωση της εταιρίας με την Chase Manhattan.
Εκτός από το Ταμείο είναι και μέλος του διευθυντικού συμβουλίου στο Εθνικό Γραφείο Οικονομικής Έρευνας.
Η θητεία του στην θέση του διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έληξε στα τέλη του 2012.
Τέλος, ο Λίπσκι κατάγεται από την πολιτεία της Αϊόβα στις Η.Π.Α. και είναι Εβραίος στο θρήσκευμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Γεωγραφία του Μπενίν
Βιογεωγραφία
Γεωμορφολογικώς η χώρα μπορεί να χωρισθεί σε 4 βασικές περιοχές. Από τα νότια προς τα βόρεια, αυτές είναι:
Το Μπενίν έχει μαγκρόβια δάση και περιορισμένα πλέον, άλλοτε μεγάλα, δάση στην ξηρά. Μερικά από αυτά εκτείνονται κατά μήκος των ποταμών. Στην υπόλοιπη χώρα υπάρχει σαβάνα καλυμμένη με αγκαθωτούς θάμνους και με διάσπαρτα πελώρια δέντρα μπάομπαμπ. Στα βόρεια και στα βορειοδυτικά της χώρας υπάρχουν δύο εθνικά πάρκα, το Εθνικό Πάρκο του «W του Νίγηρα» και το Εθνικό Πάρκο Πενττζάρι, τα οποία προσελκύουν τουρίστες που θέλουν να δουν ελέφαντες, λιοντάρια, αντιλόπες, ιπποπόταμους και πιθήκους στην άγρια φύση. Στη χώρα υπήρχαν κάποτε κοπάδια του κινδυνεύοντος είδους του λυκάονος (Lycaon pictus, άγριος σκύλος της Αφρικής), αλλά τώρα θεωρείται ότι αυτό έχει εξαφανισθεί από το Μπενίν εξαιτίας της επεκτάσεως των ανθρώπινων οικισμών.
Αριθμητικά και άλλα δεδομένα
Έκταση: 112.622 km² (το 98,2% ξηρά και το 1,8% εσωτερικά ύδατα) Συγκριτική έκταση: 102η σε έκταση χώρα στη Γη, ελάχιστα μεγαλύτερη από τη Βουλγαρία και κατά 15,3% μικρότερη από την Ελλάδα.
Μήκος ακτογραμμής: 121 km
Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη: 200 ναυτικά μίλια
Ακραία σημεία: Χαμηλότερο σημείο: Ατλαντικός Ωκεανός, 0 m Υψηλότερο σημείο: όρος Σοκμπάρο, 658 m, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 9°19΄41΄΄ Βόρειο πλάτος και 1°24΄56΄΄ Ανατολικό μήκος (ωστόσο δεδομένα του διαστημικού ραντάρ SRTM δίνουν σημείο με υψόμετρο 672 m σε συντεταγμένες 10°17′22″ Β και 1°32′38″ Α) Βορειότερο σημείο: η συμβολή των ποταμών Μέκρου και Νίγηρα, στο σύνορο με τη Δημοκρατία του Νίγηρα, Διαμέρισμα Αλιμπόρι Ανατολικότερο σημείο: στο σύνορο με τη Νιγηρία, δίπλα και ανατολικά από την πόλη Νεγκάνζι, Διαμέρισμα Μπόργκου Νοτιότερο σημείο: το σημείο όπου το σύνορο με το Τόγκο απολήγει στον Ατλαντικό Ωκεανό, Διαμέρισμα Μόνο Δυτικότερο σημείο: στο σύνορο με το Τόγκο ακριβώς νοτιοδυτικά του προαστίου Τιοκόσι της πόλεως Ντατόρι, στο Διαμέρισμα Ατακόρα
Φυσικοί πόροι: Μικρά παράκτια αποθέματα πετρελαίου, ασβεστόλιθος, μάρμαρο, ξυλεία
Χρήσεις γης (2012): Αρόσιμη γη: 23,94% Μόνιμες καλλιέργειες: 3,99% Υπόλοιπο: 72,06%
Αρδευόμενη έκταση (2012): 230,4 km²
Κατανάλωση γλυκού νερού (οικιακή/βιομηχανική/αγροτική): Εθνική: 0,13 km3/έτος (32% / 23% / 45%) Κατά κεφαλή: 18,74 m3/έτος (2001)
Ολικοί ανανεώσιμοι υδάτινοι πόροι: 26,39 km3 (2011)
Περιβαλλοντικά προβλήματα: ανεπαρκής προμήθεια καθαρού πόσιμου νερού, λαθροθηρία, αποδάσωση, ερημοποίηση
Γουίδων Α΄ του Σπολέτο
Ο Γουίδων Α΄, ιταλ. Guy I (απεβ. 860) από τον Οίκο των Γουιδωνιδών ήταν δούκας του Σπολέτο από το 842.
Βιογραφία
Ταξίδεψε με τον πατέρα του το 834 στην ακολουθία του Λοθαρίου Α΄. Του δόθηκε η επιτροπεία του αββαείου του Μέττλαχ στη Λοθαριγγία το 840, όταν απεβίωσε ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής βασιλιάς των Φράγκων. Το 843 παρενέβη στον εμφύλιο πόλεμο του Μπενεβέντο στην πλευρά του Σίκονουλφ πρίγκιπα του Σαλέρνο, αδελφού της συζύγου του Ίντας και ενήργησε ως διαιτητής αρκετές φορές, με υψηλό αντίτιμο. Μόνο ο διάδοχος του Λοθάριου Α΄, ο Λουδοβίκος Β΄ των Φράγκων μπόρεσε να σταματήσει τη διαμάχη. Το 846 μόνος του κατάφερε να εκτοπίσει τους Σαρακηνούς έξω από το Λάτιο, έπειτα από τη λεηλασία του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη.
Το 858 υποστήριξε τον Αντεμάρ πρίγκιπα του Σαλέρνο εναντίον του διεκδικητή Λάντο Α΄ κόμη της Κάπουας. Με την παρεμβολή του αυτή εξασφάλισε την κοιλάδα Λίρι, λαμβάνοντας τη Σόρα και το Αρπίνο από τον αδελφό του κόμη, τον Λάντενουλφ του Τεάνο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίντα/Ίτ(τ)α/Ιτάνα, κόρη του Σίκο πρίγκιπα του Μπενεβέντο και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Αποκομμουνιστικοποίηση στην Ουκρανία
δεξιά|μικρογραφία|Κατεστραμμένο άγαλμα του Λένιν στο [[Ζιτόμιρ στις 21 Φεβρουαρίου 2014, κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών Euromaidan ]]Τον Απρίλιο του 2015 μια επίσημη διαδικασία αποκομμουνιστικοποίησης ξεκίνησε στην Ουκρανία μετά την έγκριση των σχετικών νόμων, στους οποίους μεταξύ άλλων, τα κομμουνιστικά σύμβολα τέθηκαν εκτός νόμου.
Στις 15 Μαΐου 2015 ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο υπέγραψε το σύνολο των νόμων οι οποίοι έθεταν περίοδο έξι μηνών για την αφαίρεση των κομμουνιστικών μνημείων (εκτός από τα μνημεία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου) και τη μετονομασία των δημόσιων χώρων με ονόματα από θέματα σχετικά με τον κομμουνισμό. Επίσης ανακοινώθηκε ότι 22 πόλεις και 44 χωριά έπρεπε να μετονομαστούν. Μέχρι τις 21 Νοεμβρίου 2015 οι δημοτικές κυβερνήσεις είχαν την εξουσία να εφαρμόσουν τον νόμο, και αν αποτύχαιναν οι επαρχιακές αρχές είχαν δικαίωμα αλλαγής ονομάτων έως τις 21 Μαΐου 2016. Αν μετά από αυτή την ημερομηνία ο οικισμός διατηρούσε την παλιά του ονομασία το Υπουργικό Συμβούλιο της Ουκρανίας θα έπρεπε να αποφασίσει ένα νέο όνομα για τον οικισμό. Το 2016, 51.493 οδοί και 987 πόλεις και χωριά είχαν μετονομαστεί και 1.320 μνημεία του Λένιν και 1.069 μνημεία άλλων σημαντικών κομμουνιστών είχαν αφαιρεθεί.
Η παραβίαση του νόμου μπορεί να επιφέρει ποινές φυλάκισης έως 5 χρόνια.
Στις 24 Ιουλίου 2015, το Ουκρανικό Υπουργείο Εσωτερικών έθεσε εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας (ανανεωμένο) και το Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών και Αγροτών, των οποίων το δικαίωμα για συμμετοχή στις εκλογές είχε αφαιρεθεί τον Ιούλιο του 2014 για να τερματιστεί η εγγραφή κομμουνιστικών κομμάτων στην Ουκρανία. Επίσης δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν τον δικαστικό αγώνα. Από τις 16 Δεκεμβρίου 2015, τα τρία αυτά κόμματα είχαν απαγορευτεί στην Ουκρανία, ωστόσο, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας έχει προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την ανατροπή της απόφασης. Αυτή η προσφυγή είναι ακόμα σε εκκρεμότητα και το ΕΣΔΑ δεν έχει καταλήξει σε μια απόφαση.
Ιστορία
Παρόμοιοι νόμοι προτάθηκαν στο Ουκρανικό Κοινοβούλιο το 2002, το 2005, το 2009, το 2011 και το 2013, αλλά όλες τις φορές απέτυχαν να εγκριθούν. μικρογραφία|250x250εσ|Τον Μάρτιο του 2014, η "Πλατεία [[Βλαντίμιρ Λένιν|Λένιν" στο Ντνιπροπετρόφσκ μετονομάστηκε σε "Ήρωες της Πλατείας Μαϊντάν" προς τιμήν των ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του Euromaidan και το άγαλμα αφαιρέθηκε. Δύο χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2016, η πόλη του Ντνιπροπετρόφσκ μετονομάστηκε σε Ντνίπρο.]] Κατά τη διάρκεια του κινήματος Euromaidan, η πτώση του μνημείου του Λένιν στο Κίεβο στις 8 Δεκεμβρίου 2013, σηματοδότησε την αρχή της αφαίρεσης/καταστροφής πολλών μνημείων και αγαλμάτων του Λένιν από τους διαδηλωτές.
Τον Απρίλιο του 2014, ένα χρόνο πριν από την επίσημη, σε εθνικό επίπεδο διαδικασία αποκομμουνιστικοποίησης στην Ουκρανία οι τοπικές αρχές αφαίρεσαν και να άλλαξαν κομμουνιστικά σύμβολα και ονόματα, για παράδειγμα στο Ντνιπροπετρόφσκ (βλ. φωτογραφία).
Στις 9 Απριλίου 2015, το ουκρανικό κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της αποκομμουνιστικοποίησης, η οποία υποβλήθηκε από τη δεύτερη κυβέρνηση Γιατσενιούκ, η οποία απαγορεύει την προώθηση των συμβόλων των "Κομμουνιστικών και του εθνικοσοσιαλιστικώνολοκληρωτικών καθεστώτων". Μία από τις βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου ήταν η αναγνώριση της Σοβιετικής Ένωσης ως "εγκληματία" και ότι "ακολούθησε πολιτική κρατικής τρομοκρατίας". Η νομοθεσία απαγορεύει τη χρήση των Κομμουνιστικών συμβόλων και προπαγάνδας και επίσης απαγορεύει όλα τα σύμβολα και την προπαγάνδα του εθνικοσοσιαλισμού και τις αξίες του, καθώς και οποιεσδήποτε δραστηριότητες Ναζιστικών ή φασιστικών ομάδες στην Ουκρανία. Η απαγόρευση ισχύει και για τα μνημεία, τα τοπωνύμια και τα ονόματα των δρόμων. Η απαγόρευση δεν ισχύει για τα μνημεία του Β΄ Παγκοσμίου Πόλεμου μνημεία καθώς και τα σύμβολα που βρίσκονται σε νεκροταφεία. Η έκφραση φιλοκομμουνιστικών απόψεων δεν έγινε παράνομη. Η απαγόρευση κομμουνιστικών συμβόλων, είχε ως αποτέλεσμα την αφαίρεση εκατοντάδων αγαλμάτων, την αντικατάσταση εκατομμυρίων πινακίδων και τη μετονομασία κατοικημένων περιοχών, συμπεριλαμβανομένων και των μεγαλύτερων πόλεων της Ουκρανίας όπως το Ντνιπροπετρόφσκ και των περιφερειών Ντνιπροπετρόφσκ και Κιροβοχράντ. Η διοίκηση της πόλης του Ντνιπροπετρόφσκ εκτίμησε τον Ιούνιο του 2015 ότι 80 δρόμοι, επιχωματώσεις, πλατείες και λεωφόροι, έπρεπε να μετονομαστούν. Ο Μαξίμ Εριστάβι της Hromadske.TV εκτιμώμενη στα τέλη του Απριλίου 2015 ότι η μετονομασία σε εθνικό επίπεδο, θα κοστίσει περίπου $1.5 δις (€1.38 δισ.ευρώ). Η νομοθεσία επίσης χορήγησε ειδικό νομικό καθεστώς για τους βετεράνους του "αγώνα για την ανεξαρτησία της Ουκρανίας" από το 1917 έως το 1991 (η διάρκεια ζωής της Σοβιετικής Ένωσης). Την ίδια ημέρα, το κοινοβούλιο ψήφισε ένα νόμο που αντικατέστησε τον όρο "Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο" στο εθνικό λεξικό με το "Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο" από το 1939 έως το 1945, μια αλλαγή μεγάλης σημασίας, δεδομένου ότι στο αρχικό τμήμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ΕΣΣΔ είχε υπογράψει σύμφωνο μη επίθεσης με τη Γερμανία και εισέβαλε σε έξι χώρες, σε συντονισμό με τους συνεπιτιθέμενους Ναζί.
Στις 15 Μαΐου 2015 ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο υπέγραψε τους Νόμους αποκομμουνιστικοποίησης. Αυτό άρχισε μια περίοδο έξι μηνών για την αφαίρεση των κομμουνιστικών μνημείων και μετονομασία δημοσίων χώρων με ονόματα προερχόμενα από θέματα σχετικά με τον κομμουνισμού
Οι νόμοι Ποροσένκο, οι οποίοι υπεγράφησαν στις 15 Μαΐου 2015 περιλαμβάνουν τέσσερις πράξεις: Ο ουκρανικός νόμος αποκομμουνιστικοποίησης ισχύει, αλλά δεν περιορίζεται στα ακόλουθα: Οι νόμοι δημοσιεύτηκαν στο Χολός Ουκραγίνι στις 20 Μαΐου 2015. Η ισχύς των νόμων ξεκίνησε την επόμενη ημέρα.
Στις 3 Ιουνίου 2015, το Ουκρανικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης δημοσίευσε μια λίστα με 22 πόλεις και 44 χωριά τα οποία θα μετονομαστούν. Τα περισσότερα από αυτά τα μέρη βρισκόντουσαν στην περιοχή Ντονμπάς στην Ανατολική Ουκρανία. Τα υπόλοιπα μέρη βρίσκονταν στην Κεντρική Ουκρανία και τη Νότια Ουκρανία. Υπό τον νόμο αποκομμουνιστικοποίησης οι δήμοι έπρεπε να αλλάξουν μέχρι τις 21 Νοεμβρίου 2015 το όνομα του οικισμού που κυβερνούν. Για τους οικισμούς που απέτυχαν να μετονομαστούν, οι επαρχιακές αρχές έπρεπε να τους μετονομάσουν μέχρι τις 21 Μαΐου 2016. Αν μετά από αυτή την ημερομηνία ο οικισμός διατηρούσε ακόμη το παλιό του όνομα το Υπουργικό Συμβούλιο της Ουκρανίας μετονόμαζε τον οικισμό.
Στις 24 Ιουλίου 2015, ένα διάταγμα βασισμένο στους νόμους αποκομμουνιστικοποίησης, το Ουκρανικό Υπουργείο Εσωτερικών αφαίρεσε το δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας, στο ανανεωμένο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας και στο Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών και Αγροτών, και δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν τον δικαστικό αγώνα (που ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2014) για να τερματιστεί την εγγραφή των κομμουνιστικών κομμάτων της Ουκρανίας.
Τον Οκτώβριο του 2015, ένα άγαλμα του Λένιν στην Οδησσό μετατράπηκε σε ένα άγαλμα του Νταρθ Βέιντερ του Star Wars.
Στις 16 Δεκεμβρίου του 2015, το περιφερειακό Διοικητικό Δικαστήριο του Κιέβου επικύρωσε το αίτημα του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας. Το κόμμα άσκησε έφεση κατά της απαγόρευσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τον Μάρτιο του 2016, τα αγάλματα του Λένιν, του Φέλιξ Ντζερζίνσκι, του Σεργκέι Κίροφ και το μνημείο της Κομσομόλ αφαιρέθηκαν ή κατεβάστηκαν στην ανατολική πόλη της Ζαπορίζια. Το επιβλέπων άγαλμα του Υδροηλεκτρικού Σταθμού του Δνείπερου (παλαιότερα ήταν γνωστός ως Φράγμα Λένιν) ήταν το μεγαλύτερο εναπομείναν άγαλμα του Λένιν στην Ουκρανία.
Τον Ιούλιο του 2016, το κοινοβούλιο της Ουκρανίας ανακήρυξε ότι τα νέα τοπωνύμια πόλεων στην Κριμαία, η οποία είναι υπό πλήρη ρωσικό έλεγχο από τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, "θα τεθούν σε ισχύ με την επιστροφή του προσωρινά κατεχόμενου εδάφους της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης, υπό τη γενική δικαιοδοσία της Ουκρανίας."
Κριτική
Στις 18 Μαΐου 2015 ο ΟΑΣΕ εξέφρασε την ανησυχία ότι οι νόμοι θα μπορούσαν να επηρεάσει αρνητικά την ελευθερία του τύπου στην Ουκρανία. Ο ΟΑΣΕ εξέφρασε τη λύπη του ότι εκλαμβάνεται ως έλλειψη ευκαιριών της κοινωνίας των πολιτών να συμμετάσχουν σε δημόσιες συζητήσεις σχετικά με τους νόμους.
Η Ομάδα Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Χάρκοβου δήλωσε τον Μάιο του 2015 ότι οι νόμοι είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές ποινικοποιήσεις της δημόσιας έκφρασης απόψεων από πολλούς Ουκρανούς".
Ρώσοι νομοθέτες έχουν υποστηρίξει (τον Απρίλιο του 2015) ότι ήταν "κυνικοί" στην τοποθέτηση των Κομμουνιστικών και Ναζιστικών συμβόλων στο ίδιο επίπεδο με την Ουκρανία, και οι φιλορώσοι αντάρτες του Πόλεμου στο Ντονμπάς (περιοχή της ανατολικής Ουκρανίας) καταδίκασαν το νέο νόμο Ο Αλεξάντερ Ζαχαρτσένκο, επικεφαλής των ανταρτών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, δήλωσε στα τέλη του Φεβρουαρίου του 2016 ότι όταν οι μετονομασμένες πόλεις "θα επιστρέψουν στη δικαιοδοσία μας" θα μετονομαστούν στα ονόματα πριν την αποκομμουνιστικοποίηση.
Τον Μάιο του 2015 ο Πρόεδρος της Πολωνίας Μπρονίσλαφ Κομορόφσκι δήλωσε ότι η τιμωρία για τη συζήτηση του ρόλου των ουκρανικών εθνικιστικών οργανώσεων Οργάνωση των Ουκρανών Εθνικιστών και Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός θα είναι επιβλαβής για τις ουκρανοπολωνικές σχέσεις.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2015 η Επιτροπή της Βενετίας δήλωσε ότι οι ουκρανικοί νόμοι αποκομμουνιστικοποίησης δεν συμμορφώνονταν με τα Ευρωπαϊκά νομοθετικά πρότυπα, και ότι είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την απαγόρευση των Κομμουνιστικών κομμάτων.
Αποτελέσματα
Από τις 16 Δεκεμβρίου 2015 τρία κομμουνιστικά κόμματα είναι απαγορευμένα στην Ουκρανία (το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας (ανανεωμένο) και το Κομμουνιστικό Κόμμα των Εργατών και των Αγροτών). Το μόνο κόμμα που άσκησε έφεση κατά της απαγόρευσης είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ουκρανίας, του οποίου η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εκκρεμεί από τον Δεκέμβριο του 2015.
Η Ουκρανία είχε 5,500 μνημεία του Λένιν το 1991, τα οποία μειώθηκαν σε 1300 τον Δεκέμβριο του 2015. Περισσότερα από 700 μνημεία του Λένιν είχαν αφαιρεθεί ή καταστραφεί από τον Φεβρουάριο του 2014 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015. Στις 16 Ιανουαρίου 2017, το Ουκρανικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης ανακοίνωσε ότι 1,320 μνημεία του Λένιν διαλύθηκαν κατά τη διάρκεια της αποκομμουνιστικοποίησης.
Στις 16 Ιανουαρίου 2017, το Ουκρανικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης δήλωσε ότι 51,493 οδοί, πλατείες και "άλλες εγκαταστάσεις" είχαν μετονομαστεί λόγω της αποκομμουνιστικοποίησης. Μέχρι τον Ιούνιο του 2016 είχαν μετονομαστεί 19 ραγιόν, 27 αστικές περιοχές, 29 πόλεις, 48 οικισμοί αστικού τύπου, 119 αγροτικοί οικισμοί και 711 χωριά. Στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας, Χάρκοβο, περισσότεροι από 200 οδοί, 5 διοικητικά ραγιόν, 4 πάρκα και 1 σταθμός του μετρό είχαν μετονομαστεί από τις αρχές του Φεβρουαρίου του 2016. Σε όλο το 2016, 51,493 οδοί και 987 πόλεις και χωριά μετονομάστηκαν, 25 ραγιόν είχαν μετονομαστεί και 1,320 μνημεία του Λένιν και 1,069 μνημεία άλλων σημαντικών προσώπων του κομμουνισμού είχαν αφαιρεθεί. Σε κάποια χωριά τα αγάλματα του Λένιν ανακατασκευάστηκαν σε "μη-κομμουνιστικά ιστορικά στοιχεία" για την εξοικονόμηση χρημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ουκρανίας
Αγιαμόντε
Το Αγιαμόντε (ισπαν. Ayamonte, πορτογ. Aiamonte) είναι πόλη και δήμος της Ισπανίας, στην Επαρχία της Ουέλβα, στην Ανδαλουσία. Είναι συνοριακή πόλη, δίπλα στα σύνορα με την Πορτογαλία, στις εκβολές του ποταμού Γουαδιάνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2018 η πόλη είχε πληθυσμό 20.883 κατοίκους, που αποκαλούνται Αγιαμοντίνοι (Ayamontinos).
Καμούι Κομπαγιάσι
Ο Καμούι Κομπαγιάσι (小林可夢偉, 13 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Ιάπωνας οδηγός αγώνων.
Αγιαμόντε
Ιστορία
Η πόλη αποσπάσθηκε από τη μουσουλμανική κυριαρχία το 1240, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σάντσο Β΄ της Πορτογαλίας, και αργότερα δωρήθηκε στο Τάγμα του Σαντιάγο. Το 1263 το Αγιαμόντε προσαρτήθηκε στο Στέμμα της Καστίλης.
Καμούι Κομπαγιάσι
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Αμαγκασάκι. Ο πατέρας του είναι ιδιοκτήτης ενός εστιατορίου σούσι. Ξεκίνησε την καριέρα του στα μηχανοκίνητα σπορ όταν ήταν 9 ετών. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε απ' το 2007 μέχρι το 2012.
Αγιαμόντε
Ιστορία
Το ψάρεμα και το πάστωμα του τόνου και της σαρδέλας απασχολούσε τους κατοίκους του Αγιαμόντε ήδη από τον Μεσαίωνα. Κατά τον 17ο αιώνα η πόλη υπέφερε εξαιτίας του πολέμου με την Πορτογαλία και από πανδημίες πανούκλας. Τον επόμενο αιώνα ωστόσο Καταλανοί και άλλοι έμποροι από τα ανατολικά εγκαταστάθηκαν στην πόλη και έδωσαν ώθηση στην τοπική βιοτεχνία παστώματος.
Καμούι Κομπαγιάσι
Αναλυτικά η σταδιοδρομία του στη Φόρμουλα 1
Στις 16 Νοεμβρίου του 2007 η διοίκηση της ομάδας Toyota F1 ανακοίνωσε πως απ' την επόμενη σεζόν (2008) ο Κομπαγιάσι θα εντασσόταν στο δυναμικό της ομάδας αυτής όπου θα αναλάμβανε καθήκοντα δοκιμαστή κι αναπληρωματικού οδηγού στη θέση του Γάλλου Φρανκ Μοντανί. Το 2009 ο Γερμανός οδηγός της ομάδας Τίμο Γκλοκ τραυματίστηκε στην 3η περίοδο των ελεύθερων δοκιμαστικών του Γκραν Πρι Ιαπωνίας. Η ομάδα έκανε προσπάθειες για να πάρει άδεια απ' τη Fia ώστε στον αγώνα εκείνο να πάρει μέρος στη θέση του ο Κομπαγιάσι όμως αυτό δεν κατέστη εφικτό επειδή ο Πρόεδρος των Αγωνοδικών είπε στον υπεύθυνο της ομάδας πως εφόσον ο Κομπαγιάσι δεν είχε αγωνιστεί καθόλου το Σάββατο δεν μπορούσε να συμμετάσχει στον αγώνα. Συμμετείχε όμως κανονικά στον πρωτελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι Βραζιλίας καθώς ο Γκλοκ δεν είχε αναρρώσει ακόμα. Στο Γκραν Πρι του Άμπου Ντάμπι το οποίο ήταν ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος, ο Γκλοκ πήρε μέρος κανονικά.
Κατηγορία:Ιάπωνες οδηγοί Φόρμουλα 1
Αγιαμόντε
Γεωγραφία
Η πόλη διατηρεί το παλαιό μεσαιωνικό κέντρο της, με πολλά στενά σοκάκια και ιστορικά κτήρια. Αυτό κέντρο έχει ανακηρυχθεί «ζώνη χωρίς αυτοκίνητα».
Η παραλία του Αγιαμόντε είναι η μικρή Νήσος Κανέλα, όπου οδηγεί οδογέφυρα πάνω από τα Μαρίσμας δελ Γουαδιάνα, δηλαδή τα αλμυρά έλη των εκβολών του Γουαδιάνα. Τα έλη αυτά αποτελούν καταφύγιο άγριας ζωής, παρέχοντας ενδιαίτημα σε πολλά είδη υδρόβιων πτηνών, όπως τα φλαμίνγκο. Η Κανέλα έχει αρκετά χιλιόμετρα αμμώδους παραλίας, κατάλληλης και για τα αθλήματα της ιστιοσανίδας και της ιστιοπλοΐας.
Μεταφορές
Το πορθμείο ανάμεσα στην Αγιαμόντε και τη Βίλα Ριάλ ντε Σάντου Αντόνιου αποτελούσε την παραδοσιακή μέθοδο διασχίσεως των συνόρων Ισπανίας-Πορτογαλίας στην περιοχή. Αλλά τώρα έχει κτισθεί μια σύγχρονη γέφυρα, η «Διεθνής Γέφυρα του Γουαδιάνα» στα βόρεια της πόλεως, που συνδέει τα συστήματα αυτοκινητοδρόμων των δύο χωρών. Ωστόσο η γραμμή πορθμείου συνεχίζει να λειτουργεί.
Πολιτισμός
Η πόλη είναι γνωστή για τις εορταστικές της εκδηλώσεις, τις Fiestas de las Angústias, προς τιμή της πολιούχου της, της Παναγίας των Angústias (Nuestra Señora de las Angústias). Οι εορτασμοί γίνονται στις αρχές κάθε Σεπτεμβρίου και προσελκύουν και πολλούς επισκέπτες από τα άλλα μέρη της Ανδαλουσίας, ακόμα και Πορτογάλους. Συμμετέχουν η μπάντα του δήμου (Banda Ciudad de Ayamonte) και η πορτογαλική Banda da Sociedade Filarmónica Progresso e Labor Samouquense από το πορτογαλικό χωριό Σαμούκου.
Κλίμα
Το Αγιαμόντε έχει τυπικό μεσογειακό κλίμα (Csa στην Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με ήπιους, όχι πολύ υγρούς χειμώνες, και ξηρά ζεστά καλοκαίρια. Το φθινόπωρο είναι η εποχή με τη μεγαλύτερη μέση βροχόπτωση.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πρέβεζας-Λευκάδας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στους νομούς Πρέβεζας και Λευκάδας, καθώς και τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας που ανήκουν στη δικαιοδοσία της.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Πρέβεζας-Λευκάδας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Πρέβεζας-Λευκάδας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2018–19, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας είναι η εξής
Play-off
Εφόσον η διαφορά πρώτου με δεύτερου είναι μικρότερη των 4 βαθμών θα πραγματοποιηθούν τα play off.Τα παιχνίδια είναι μονά και γίνονται στις έδρες των ομάδων που τερμάτισαν ψηλότερα.Σε περίπτωση ισοπαλίας προκρίνεται η ομάδα που τερμάτισε ψηλότερα στην βαθμολογία.
Η πρώτη αγωνιστική έγινε στις 17 Απριλίου 2019.
Θρίαμβος Λούρου-Απόλλων Πάργας 3-1
Πανλευκάδιος ΑΣ-Κ-Εθνικός Φιλιππιάδας 1-0
Η δεύτερη αγωνιστική έγινε στις 20 Απριλίου 2019.
Θρίαμβος Λούρου-Πανλευκάδιος ΑΣ-Κ 2-0
Η τρίτη αγωνιστική έγινε στις 24 Απριλίου 2019.
ΠΑΣ Πρέβεζα 2016-Θρίαμβος Λούρου 0-0
Play-out
Οι ομάδες θα παίξουν μεταξύ τους εντός και εκτός έδρας.Ο ΑΟ Πλαγιάς ξεκινάει με 8 βαθμούς,η ΑΕΝ Σαμψούντας με 7,η Φορτούνα Βαλανιδοράχης με 6 και ο ΠΑΣ Αμβρακικός Βόνιτσας με 5 βαθμούς.
Β΄ Κατηγορία
Τρεις συνολικά ομάδες ανεβαίνουν κατηγορία, οι 2 πρωταθλήτριες των ομίλων και μια τρίτη ομάδα που θα προκύψει από τα Play Off ανόδου που συμμετέχουν οι 2ες και 3ες κάθε ομίλου.
Δεν συμμετέχουν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΟ Ρία,η ΑΕΚ Αρχαγγέλου που συγχωνεύτηκε με την Θύελλα Σινώπης χωρίς αλλαγή ονόματος ,η Νίκη Στεφάνης και ο Αστέρας Ανθούσας που έχει προβλήματα με την έδρα του .Αντίθετα νέα ομάδα είναι ο ΠΑΣ Κρανιά.
Α όμιλος
Η ομάδα Άρης Πρέβεζας παραιτήθηκε από το πρωτάθλημα.
Β όμιλος
Η ομάδα ΠΣ Φιλιππιάδα 2004 παραιτήθηκε από το πρωτάθλημα.
Play-off ανόδου
Σε πρώτη φάση η 2η της κατάταξη της κανονικής περιόδου αντιμετωπίζει την 3η του άλλου ομίλου σε διπλούς αγώνες και οι νικητές των διπλών αυτών αναμετρήσεων αγωνίζονται μεταξύ τους, ξανά σε διπλούς αγώνες που θα κρίνουν την ομάδα που κερδίζει την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 24 Μαρτίου 2019 ενώ οι επαναληπτικοί στις 31 Μαρτίου 2019.
ΠΑΣΠ Λευκ. Οι Ίωνες-Θύελλα Σινώπης 0-2
Θύελλα Σινώπης-ΠΑΣΠ Λευκ. Οι Ίωνες 0-1
Ερμής Καναλίου-ΠΑΣ Σφακιώτες 1-3
Θύελλα Σινώπης-ΠΑΣ Σφακιώτες 1-1 (1-1 παρ. 1-4 πεν.)
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας.
Α΄ φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 15,16 και 17 Σεπτεμβρίου 2018
ΑΟ Παλαίρου-Πανλευκάδιος ΑΣ-Κ 0-4
ΠΑΣ Σφακιώτες-Κεραυνός Θεσπρωτικού 1-3
ΑΕ Φορτούνα Βαλανιδοράχης-ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου 0-3
ΑΕ Πρέβεζας-ΠΑΣ Πρέβεζα 2016 1-5
ΑΟ Μύτικα-ΑΟ Καρυάς 0-0 (0-1 παρ.)
Απόλλων Πάργας-ΑΟ Πλαγιάς 5-0
Θύελλα Σινώπης-ΠΑΣ Δόξα Ωρωπού 1-2
Αναγέννηση Τσουκαλάδων-ΕΑΣ Οδυσσέας Νυδρίου 0-6
Ερμής Καναλίου-ΠΑΣ Αμβρακικός Βόνιτσας 0-2
Χωρίς αγώνα:Αναγέννηση Αχερουσίας, ΠΑΣ Θύελλα 2015, ΠΕΑΣ Κατούνας, ΑΟΝ Τηλυκράτης Λευκάδας 2014, ΑΕΝ Σαμψούντας και Εθνικός Φιλιππιάδας
Β΄ φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 31 Οκτωβρίου,7,14 και 21 Νοεμβρίου 2018.
ΠΕΑΣ Κατούνας-ΠΑΣ Θύελλα 2015 0-2
Απόλλων Πάργας-ΑΕΝ Σαμψούντας 0-1
ΑΟ Καρυάς-Κεραυνός Θεσπρωτικού 1-2
ΠΑΣ Αμβρακικός Βόνιτσας-ΑΟΝ Τηλυκράτης Λευκάδας 2014 0-4
ΕΑΣ Οδυσσέας Νυδριού –ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου 1-3
Εθνικός Φιλιππιάδας – Θρίαμβος Λούρου 0-0 (1-0 παρ.)
Αναγέννηση Αχερουσίας-Πανλευκάδιος ΑΣ-Κ 0-0 (0-1 παρ.)
ΠΑΣ Δόξα Ωρωπού-ΠΑΣ Πρέβεζα 2016 1-2
Γ΄ φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
Εθνικός Φιλιππιάδας-Κεραυνός Θεσπρωτικού 2-1
ΠΑΣ Πρέβεζα 2016-ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου 1-2
ΠΑΣ Θύελλα 2015-Πανλευκάδιος ΑΣ-Κ 2-5
ΑΕΝ Σαμψούντας-ΑΟΝ Τηλυκράτης Λευκάδας 2014 0-2
Δ΄ φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 27 Φεβρουαρίου 2019 και στις 6 Μαρτίου 2019 ενώ οι επαναληπτικοί στις 13 και 20 Μαρτίου 2019.
Πανλευκάδιος ΑΣ-Κ-ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου 1-1
ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου-Πανλευκάδιος ΑΣ-Κ 0-1
Εθνικός Φιλιππιάδας-ΑΟΝ Τηλυκράτης Λευκάδας 2014 0-4
ΑΟΝ Τηλυκράτης Λευκάδας 2014-Εθνικός Φιλιππιάδας 0-0
Ε΄ φάση
Τελικός.Ο αγώνας έγινε στις 5 Μαίου 2019 στο Δημοτικό Στάδιο Λευκάδας"Πλάτων Γρηγόρης".
ΑΟΝ Τηλυκράτης 2014-Πανλευκάδιος-ΑΣ-Κ 3-0
Σούπερ Καπ
Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της προηγούμενης περιόδου της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας.Ο αγώνας θα γίνει στις 9 Σεπτεμβρίου 2018 στο Αθανασία Τσουμελέκα.
ΑΟΝ Τηλυκράτης Λευκάδας 2014-ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου 2-2 (4-2 παρ.)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019
Υπουργείο Εσωτερικών (Ιράκ)
Το Υπουργείο Εσωτερικών (αραβικά: وزارة الداخلية) είναι το κυβερνητικό όργανο που είναι επιφορτισμένο με την εποπτεία της αστυνόμευσης και του ελέγχου των συνόρων στο Ιράκ. Το υπουργείο περιλαμβάνει πολλούς οργανισμούς, όπως την Ιρακινή Αστυνομία, την Περιπολία Αυτοκινητοδρόμων, το Τμήμα Κυκλοφορίας, τη Μονάδα Αντίδρασης Έκτακτης Ανάγκης, τη Μονάδα Εξουδετέρωσης Εκρηκτικών Μηχανισμών και το Τμήμα Διασυνοριακής Αστυνόμευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εσωτερικων Υπουργειο
Τσίλοφ-Νεφτ Ντασλάρι
Το Τσίλοφ-Νεφτ Ντασλάρι (επίσης, Τσιλόφ-Νεφτ Ντασλάρι) είναι ένας δήμος στο ραγιόν του Χαζάρ στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,797 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από ένα νησί με τα τρία χωριά, το Τσίλοφ, Νεφτ Ντασλάρι και Τζιλόι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Τσίλοφ
Το Τσίλοφ (επίσης, Τσιλόφ, Τζιλόι) είναι ένα χωριό στο νησί Τσίλοφ, στον δήμο Τσίλοφ-Νεφτ Ντασλάρι του ραγιόν του Εζιζμπέγιοφ του Μπακού στο βορειοανατολικό  Αζερμπαϊτζάν. Το όνομα του χωριού άλλαξε από Τζιλόι σε Τσίλοφ στις 5 Οκτωβρίου 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Ισαβέλλα του Ανγκουλέμ
Η Ισαβέλλα του Ανγκουλέμ (γαλλικά: Isabelle d'Angoulême, 1188 - 4 Ιουνίου 1246) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας (1200 - 1216) σαν δεύτερη σύζυγος του Άγγλου βασιλιά Ιωάννη του Ακτήμονα και κόμισσα του Ανγκουλέμ (1202 - 1246).
Η Ισαβέλλα ήταν μοναδική κόρη και διάδοχος του Αϋμέρ των Ταγιφέρ, κόμη του Ανγκουλέμ, και της Αλίκης κόμισσας του Κουρτεναί, κόρης του Πέτρου των Καπετιδών. Η Αλίκη ήταν αδελφή του Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Πέτρου Β΄ των Κουρτεναί και εγγονή του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Η Ισαβέλλα, με τον πρώτο σύζυγό της Ιωάννη τον Ακτήμονα απέκτησε 5 παιδιά, ανάμεσα τους τον μετέπειτα βασιλιά Ερρίκο Γ΄, με τον δεύτερο σύζυγο της Ούγο Ι΄ κύριο του Λουζινιάν, Ε΄ κόμη του Μάρς, απέκτησε άλλα 9 παιδιά.
Δεύτερος γάμος της με τον Ούγο Ι΄ κύριο του Λουζινιάν
Όταν πέθανε ο Ιωάννης τον Οκτώβριο του 1216 ο διάδοχος του Ερρίκος ήταν 9 ετών αλλά το στέμμα είχε αφαιρεθεί από τον Ιωάννη κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαρονικού Πολέμου, είχε κλαπεί ο θησαυρός και το στέμμα του γι' αυτό ο μικρός Ερρίκος ορκίστηκε με το δικό της διάδημα. Τον Ιούλιο του 1217 πριν περάσει ούτε ένας χρόνος από τη στέψη του γιου της αποφάσισε να αφήσει τον μικρό Ερρίκο υπό την προστασία του Γουίλλιαμ Μαρσάλ, 1ου κόμη του Πέμπροκ και να επιστρέψει στη Γαλλία στα πατρικά της εδάφη στο Ανγκουλέμ. Συναντήθηκε στο Λουζινιάν με τον Ούγο Ι΄ κόμη του Λουζινιάν γιο του παλιού μνηστήρα της Ούγου Θ΄ πριν παντρευτεί τον Ιωάννη τον Ακτήμονα με προορισμό να παντρέψει τη μεγαλύτερη κόρη της Ιωάννα με εκείνον. Ο Ούγος εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ με τη νεανικότητα της Ισαβέλλας που προτίμησε τη μητέρα από την κόρη. Η μικρή Ιωάννα βρήκε άλλο μνηστήρα τον Αλέξανδρο Β΄ της Σκωτίας τον οποίο παντρεύτηκε (1221).
Απόπειρα της Ισαβέλλας να δηλητηριάσει τον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο Θ΄
Η ταφή της έγινε αρχικά στο νεκροταφείο της μονής σαν τιμωρία για τα αμαρτήματα της, όταν ο γιος της Ερρίκος Γ΄ επισκέφτηκε τον τάφο της σοκαρίστηκε και διέταξε να μεταφέρουν τη μητέρα του στο εσωτερικό. Τοποθετήθηκε δίπλα από τους βασιλείς Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας και Ελεονώρα της Ακουιτανίας, τα παιδιά της από τον δεύτερο γάμο της δεν βρήκαν καμιά υποστήριξη στη Γαλλία δραπετεύοντας στην αυλή του ετεροθαλούς αδελφού τους Ερρίκου Γ΄.
Οικογένεια
Με τον δεύτερο σύζυγο της Ούγο Ι΄ των Λουζινιάν κόμη του Μαρς απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Κόμησσες του Μαιν
Η παραβολή του Σπορέα (πίνακας)
«Η παραβολή του Σπορέα» είναι ζωγραφικός πίνακας, ελαιογραφία πάνω σε ξύλο, που ζωγράφισε το 1557 ο Φλαμανδός καλλιτέχνης Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης Τίμκεν του Σαν Ντιέγκο, στην Καλιφόρνια.
Το 1553 ο Μπρίγκελ άφησε την Αμβέρσα προκειμένου να σπουδάσει στην Ιταλία. Πέρασε και σκιτσάρισε τις Άλπεις στο ταξίδι της επιστροφής του. Αυτά τα σχέδια χρησίμευσαν στη φιλοτέχνηση των βουνών που φαίνονται στο επάνω δεξιά μέρος του πίνακα.
Ο Τζων Γουίλσον του Μουσείου Τίμκεν αναφέρει ότι το έργο επιδεικνύει τη λεπτομέρεια, τη θρησκευτικότητα και το ανθρώπινο στοιχείο που απαντώνται και στα ύστερα έργα του Μπρίγκελ και εξηγεί: «Ο Μπρίγκελ εξανθρωπίζει πλήρως την πνευματική φύση αυτού του θρησκευτικού θέματος ... Λεπτομέρειες αιχμαλωτίζουν το βλέμμα σου, όπως το καμπαναριό μιας εκκλησιάς, οι καλύβες με την ψάθινη στέγη, λίγα πουλιά και άλογα.»
Ο Λάρυ Σίλβερ του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια προτείνει έναν παραλληλισμό ανάμεσα στη σημασία του πίνακα και του νοήματος της παραβολής. Γράφει ότι το έργο «είναι η εικόνα ενός σπορέα, του οποίου οι σπόροι εν μέρει τρώγονται από πουλιά, εν μέρει μένουν άκαρποι όταν πέφτουν πάνω σε πετρώδες έδαφος ή όταν πνίγονται από αγκαθωτά ζιζάνια, και εν μέρει βρίσκουν εύφορο έδαφος και δίνουν σοδειά. Ευφυώς ο Μπρίγκελ επέλεξε την πρώτη παραβολή του Ιησού ως το θέμα της δικής του πρώτης τοπιογραφίας, ενός έργου που φύτεψε τον σπόρο της δικής του σχέσεως με το τοπίο.»
Άγιος Ιωάννης Ρεθύμνης
Στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου με το όνομα Άγιος Ιωάννης υπάρχουν οι εξής οικισμοί:
Ερνστ Λάνγκλοτζ
Ο Ερνστ Λάνγκλοτζ (Ernst Langlotz), (Ρόνεμπουργκ, 6 Ιουλίου 1895–4 Ιουνίου 1978, Βόννη), ήταν Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος και ιστορικός της τέχνης, ο οποίος είχε ειδικευτεί στην ελληνική γλυπτική του 6ου και 5ου αιώνα π.Χ.
Βιογραφικό - εκπαίδευση
Ο Ερνστ Λάνγκλοτζ ήταν γιος ιδιοκτήτη ελαιοτριβείου. Μετά την ολοκλήρωση των βασικών του σπουδών, από το 1906 ως το 1914, στο Γυμνάσιο Βασιλιά Αλβέρτου (König-Albert-Gymnasium), στη Λειψία, σπούδασε κλασική αρχαιολογία, φιλολογία και ιστορία της τέχνης στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και του Μονάχου. Το 1921 έλαβε στη Λειψία, το διδακτορικό του, υπό τον καθηγητή Φραντς Στουντνίτσκα (Franz Studniczka, 1860–1929), με τον τίτλο: Zur Zeitbestimmung der strengrotfigurigen Vasenmalerei und der gleichzeitigen Plastik.
Ως φοιτητής, οι επιρροές του προέρχονταν εκτός από τον αρχαιολόγο Φραντς Στουντνίτσκα, στη Λειψία, και από τον ιστορικό τέχνης Χάινριχ Βούλφλιν (Heinrich Wölfflin, 1864 –1945), στο Μόναχο.
Αρχαιολογικό ταξίδι σε Ιταλία και Ελλάδα
Μετά την αποφοίτησή του, έγινε έκτακτος βοηθός του Λούντβιγκ Κούρτιους (Ludwig Michael Curtius, 1874–1954) στη Χαϊδελβέργη. Το 1923/1924, χάρη σε μια υποτροφία–επιχορήγηση ταξιδιού από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο (Deutsches Archäologisches Institut), πραγματοποίησε εκπαιδευτικό–ερευνητικό ταξίδι στην Ιταλία και την Ελλάδα, όπου συναντήθηκε με τον Ερνστ Μπούσορ (Ernst Heinrich Buschor, 1886 - 1961) στην Αθήνα και συνδέθηκε με τον «Κύκλο George-Kreis».
Πανεπιστημιακή προσφορά
Το 1925 ανέλαβε ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ (Julius-Maximilians-Universität Würzburg) και στη συνέχεια εργάστηκε ως συντηρητής-επιμελητής της συλλογής αρχαιοτήτων του Μουσείου Μάρτιν φον Βάγκνερ (Martin von Wagner Museum). Το 1931, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ιένας (Friedrich-Schiller-Universität Jena), για το θερινό εξάμηνο του 1933, στη συνέχεια μετακόμισε στη Φρανκφούρτη και δύο χρόνια αργότερα, αναλαμβάνει έδρα ως τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης (Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main). Από το 1941-1963 διετέλεσε καθηγητής της Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn), ενώ υπηρέτησε επίσης και ως διευθυντής του Μουσείου Ακαδημαϊκών Τεχνών Akademisches Kunstmuseum (Akademisches Kunstmuseum).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Σελτσούκ
Το Σελτσούκ (τουρκικά: Selçuk) είναι πόλη της Επαρχίας Σμύρνης στην Τουρκία, η μόνη πόλη και πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Βρίσκεται μόλις δύο χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την αρχαία μεγάλη πόλη Έφεσο, πάνω σε έναν (επίσης ομώνυμο) λόφο με θέα τα ερείπιά της. Ο πληθυσμός του Σελτσούκ ήταν 28.213 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2012, ενώ του διαμερίσματος 34.587. Το ομώνυμο διαμέρισμα έχει έκταση 279,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Ονομασίες και ιστορία
thumb|left|Ερείπια της [[Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου|Βασιλικής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, με τον υποτιθέμενο τάφο του Αγίου]] Η ελληνική ονομασία της πόλεως ήταν Άγιος Θεολόγος και αναφερόταν στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, επειδή τον 6ο αιώνα ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός είχε ανεγείρει εκεί, στην πλαγιά του λόφου. μεγαλόπρεπο ναό (σε ρυθμό βασιλικής) του Αγίου, στη θέση παλαιότερου, πρωτοχριστιανικού ναού. Μάλιστα το 1921-1922 ο τότε διευθυντής του Βυζαντινού Μουσείου Γ. Σωτηρίου πραγματοποίησε ανασκαφές για να ανακαλύψει τον τάφο του Αγίου Ιωάννη, που πιστεύεται ότι βρισκόταν κοντά στον ναό, και δημοσίευσε τα συμπεράσματά του σε δύο βιβλία. . Ανασκαφές έγιναν και το 1927, ενώ ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ επισκέφθηκε τα ερείπια του ναού και προσευχήθηκε εκεί.
Κατά τους αιώνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο οικισμός έφερε την ονομασία Αγιασολούκ (Ayasoluk), που αποτελούσε παρεφθαρμένη μορφή του «Άγιος Θεολόγος». Μόλις το 1914 μετονομάσθηκε σε Σελτσούκ, προς τιμή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι πρώτοι έκαναν επιδρομή στην περιοχή το 1090, οπότε και καταστράφηκε μερικώς ο Ναός του Αγίου Θεολόγου.
Τον 14ο αιώνα η πόλη ήταν πρωτεύουσα του Μπεϊλικίου του Αϊδινίου και ο Ιμπν Μπατούτα που το είχε επισκεφθεί τότε σημείωσε: «Το ενοριακό τζαμί αυτής της πόλης είναι ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα του κόσμου και απαράμιλλο σε ομορφιά.»
Ωστόσο αργότερα φαίνεται ότι ο οικισμός παρήκμασε και ο περισσότερος πληθυσμός του το εγκατέλειψε. Το 1921, όταν έφθασε ο ελληνικός στρατός στην περιοχή, το Αγιασολούκ είχε συνολικό πληθυσμό χωριού, 600 κατοίκους, από τους οποίους οι 580 ήταν Έλληνες, μόλις 10 Τούρκοι και 10 Αρμένιοι. Υπαγόταν στο διαμέρισμα του Κουσάντασι μέχρι το 1957, οπότε αποσπάσθηκε και έγινε πρωτεύουσα νέου, δικού της διαμερίσματος. Αναπτύχθηκε έτσι και ο πληθυσμός πολλαπλασιάσθηκε τις επόμενες δεκαετίες με τη βοήθεια του τουρισμού.
«Αδελφές» πόλεις
Το Σελτσούκ είναι «αδελφοποιημένο» με τους εξής οικισμούς :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία Σμύρνης
Ιωάννης Γ΄ Αλεξανδρείας
Ο Πάπας Ιωάννης Γ΄ της Αλεξάνδρειας ήταν ο 30ος Πάπας της Αλεξάνδρειας & Πατριάρχης της Έδρας του Αγίου Μάρκου.
Υπολογίζεται ως Ιωάννης Γ΄ από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία αναγνωρίζει τον Ιωάννη Ταλάια ως Ιωάννη Α΄, αλλά ως Ιωάννης Β΄ από τους Κόπτες που απορρίπτουν την Ταλάια.
Ήταν μοναχός, που ζούσε μία ασκητική ζωή στην έρημο, μέχρι που χειροτονήθηκε Πάπας και Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας στις 29 Μαΐου 505.
Έγινε γνωστός για τη συγγραφή πολλών αγιογραφικών κειμένων και κηρυγμάτων.
Ήταν σύγχρονος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α΄, ο οποίος ευνόησε τις προ-Χαλκηδόνιες εκκλησίες και του Σεβήρου Πατριάρχη της Αντιόχειας, του υπέρμαχου του Μιαφυσιτισμού στη Συρία. Ο τελευταίος έγραψε ένα μήνυμα στον Ιωάννη σχετικά με τη φύση του Χριστού, το οποίο έχει ως εξής:
Λίμνη Ζαϊσάν
Η Λίμνη Ζαϊσάν (Зайсан көлі - Zaısan kóli, زايسان كؤلئ, Καζάχικη προφορά: [zɑjˈsɑn kɵˈlɪ], Зайсан нуур  - Ζαϊσάν νούουρ: Ευγενής λίμνη, Озеро Зайсан   - Οζέρο Ζαϊσάν) είναι λίμνη γλυκού νερού στο ανατολικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε ένα κοίλο μεταξύ της Οροσειράς Αλτάι και των ορέων Ταρμπαγκατάι. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη στην περιοχή του περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν. Η έκταση της λίμνης είναι περίπου 1.800 τ.χλμ.
Ιωάννης Γ΄ Αλεξανδρείας
Ο Ιωάννης Γ΄ απάντησε με ένα μήνυμα, που μαρτυρούσε την ένωση της ουσίας του Θεού και την τριάδα των χαρακτήρων Του. Διακήρυξε επίσης ότι με την ενσάρκωση του αιώνιου Υιού του Θεού, η Θεία και η ανθρώπινη φύση έχουν γίνει μία και όχι πλέον δύο φύσεις, χωρίς διαχωρισμό, συγχώνευση ή σύγχυση. Αναθεμάτισε αυτούς που διαχωρίζουν τις δύο φύσεις, εκείνους που τις συγχέουν και εκείνους που δήλωσαν ότι ο πόνος, που σταυρώθηκε ο Χριστός, ήταν μόνο ανθρώπινος και εκείνοι που λένε ότι η Θεία φύση Του υπέφερε και πέθανε. Είπε ότι η Ορθόδοξη πίστη δηλώνει ότι ο Θεός ο Λόγος υπέφερε κατά η σάρκα, με την οποία ήταν ενωμένος.
Λίμνη Ζαϊσάν
Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων. Έχει μήκος 105 χιλιομέτρων και πλάτος 22 με 48 χιλιόμετρα. Έχει μέγιστο βάθος 15 μέτρων. Οι κύριοι παραπόταμοι της λίμνις είναι ο Καρά Ιρτίς (μαύρος Ιρτίς) και ο Κεντιρλίκ από τα ανατολικά. Ο κύριος τροφοδότης ποταμός της λίμνης Ζαϊσάν είναι ο ποταμός Ιρτίς (ή λευκός Ιρτίς). Η λίμνη παγώνει συνήθως κατά τις αρχές Νοεμβρίου και παραμένει παγωμένη μέχρι τα τέλη Απριλίου, αλλά εξακολουθεί να ζει μια πληθώρα ψαριών στον βυθό της παγωμένης λίμνης. Από την κατασκευή του φράγματος Μπουχτάρμα στο κάτω ρου του Ιρτίς η λίμνη έχει ανυψωθεί κατά 6 μέτρα, με αποτέλεσμα η έκταση της λίμνης να αυξηθεί στα 3.500 τ.χλμ. ή ακόμη και στα 5.000 τ.χλμ. Επομένως σε ορισμένες πηγές η λίμνη περιγράφετσι ως μέρος τεχνητού ταμιευτήρα.
Η Βαϊκάλη θεωρείται συχνά ως η αρχαιότερη λίμνη στον κόσμο. Υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι η ηλικία της φτάνει τα 25 με 30 εκατομμύρια έτη. Η λίμνη Ζαϊσάν μπορεί να έχει ακόμη πιο μεγάλη ηλικία. Μπορεί να υφίσταται ήδη από την κρητιδική περίοδο με πιθανή ηλικία άνω των 65 εκατομμυρίων ετών, πιθανότατα η ηλικία της να φτάνει τα 70 εκατομμύρια έτη. , αν και η ακριβής ηλικία της είναι αμφιλεγόμενη και υπάρχει κάποια αβεβαιότητα για αυτά τα στοιχεία. Είναι δύσκολο να βρεθούν στοιχεία που να αποδεικνύουν άμεσα την ηλικία της λίμνης, αν και ορισμένες μελέτες για την ηλικία της λίμνης έχουν αναθεωρηθεί. Οι τεχνητοί ταμιευτήρες καλύπτουν μεγάλες γύρω περιοχές. Η σύγχρονη γεωλογική ανάλυση του πεδίου της λίμνης προφανώς υποστηρίζει ενδείξεις για μια μεγάλη ηλικία της λίμνης.
Ιστορία
μικρογραφία| Ένας δρόμος κοντά στην ακτή της λίμνης Ζαϊσάν μικρογραφία| Το ηλιοβασίλεμα στην λίμνη Ζαϊσάν Ο πρώτος Ρώσος που έφτασε στην περιοχή ήταν ο Ιβάν Μπουχόλτς ο οποίος ανέβηκε στον Ιρτίς για να χτίσει ένα φρούριο και να ψάξει για χρυσό. Το 1715 απωθήθηκε από τους Οϊράτ οι οποίοι είχαν ιδρύσει το χανάτο της Τζουνγκαρίας στην περιοχή.
Η κινεζική Δυναστεία Τσινγκ κατέκτησε το κράτος των Τζουνγκάρων το 1750. Αυτό οδήγησε στην αύξηση της προσοχής των Ρώσων για τα τεκταινόμενα στην περιοχή. Στην 1756 ο ρώσος κυβερνήτης του Αρινμπούρκ Ιβάν Νεπλιούγιεφ πρότεινε ακόμη και την προσάρτηση της περιοχής της λίμνης Ζαϊσάν, αλλά αυτό δεν συνέβη λόγω των κινεζικών επιτυχιών στην περιοχή. Στη Ρωσία εκφράστηκαν ανησυχίες το 1759 σχετικά με την δυνατότητα ενός κινεζικού στόλου να πλεύσει από την λίμνη Ζαϊσάν και να φτάσει μέσω του Ιρτίς στα εδάφη της Δυτικής Σιβηρίας. Το 1764 η ρωσική αποστολή που επισκέφθηκε την λίμνη Ζαϊσάν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια τέτοια εισβολή στο ποτάμι δεν ήταν πιθανή. Ωστόσο, στον ποταμό Μπουχτάρμα, βόρεια της λίμνης Ζαϊσάν, οι Ρώσοι ίδρυσαν στύλους. Έτσι, τα σύνορα μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών στη λεκάνη του Irtysh οριοθετήθηκαν μερικώς. Υπήρχε μια (αραιά) αλυσίδα φυλακίων και στις δύο πλευρές του συνόρου.
Η κατάσταση στο Ζαϊσάν στα μέσα του 19ου αιώνα περιγράφεται σε μια έκθεση του Α. Αμπράμοφ (1865). Παρόλο που η περιοχή της λίμνης Ζαϊσάν είχε αναγνωριστεί ως μέρος της Κίνας των Τσινγκ από τις δύο αυτοκρατορίες, η λίμνη είχε χρησιμοποιηθεί ετησίως από αποστολές αλιείας που έστελναν οι Κοζάκοι της Σιβηρίας. Αυτές οι καλοκαιρινές αποστολές ξεκίνησαν το 1803 και το 1822-25 το εύρος τους είχε επεκταθεί αρκετά για να καταλάβει όλη τη λίμνη και το στόμιο του Μαύρου Ιρτίς. Στα μέσα του 19ου αιώνα, η παρουσία των Τσινγκ στον άνω Ιρτίς περιοριζόταν κυρίως στην ετήσια επίσκεψη του αμπάν των Τσινγκ από το Τσουγκουτσάκ σε έναν από τους σταθμούς ψαρέματος των Κοζάκων (Μπατάβσκι πικέτ).