cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
First Solar
Ανακύκλωση
Η First Solar είναι η πρώτη εταιρεία στον κλάδο της ηλιακής ενέργειας που καθιέρωσε ένα προ-χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα συλλογής και ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών συστοιχιών. Οι ιδιοκτήτες συστοιχιών της First Solar μπορούν ανά πάσα στιγμή να ζητήσουν από την εταιρεία να πάρει πίσω τις φωτοβολταϊκές συστοιχίες που έφτασαν στο τέλος του κύκλου ζωής τους. Σε μια τέτοια περίπτωση, η First Solar θα αναλάβει τα έξοδα συλλογής και ανακύκλωσης του προϊόντος. Σύμφωνα με τη First Solar, το 95% των υλικών των ημιαγωγών μπορεί να ανακτηθεί κατά τη διάρκεια μιας κλειστής διαδικασίας ανακύκλωσης και συνεπώς να χρησιμοποιηθεί μετέπειτα για την κατασκευή νέων φωτοβολταϊκών συστοιχιών. Το γυαλί μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί σε ποσοστό της 90 % για την κατασκευή άλλων προϊόντων. Τα έξοδα του προγράμματος καλύπτονται μέσω αμοιβής που συμπεριλαμβάνεται στην αρχική τιμή πώλησης των συστοιχιών. Αυτή η αμοιβή μεταβιβάζεται σε ένα δεσμευμένο επενδυτικό λογαριασμό, ο οποίος ελέγχεται από έναν ανεξάρτητο φορέα. Συνεπώς, η εκ νέου επεξεργασία των συστοιχιών είναι εγγυημένη, ανεξάρτητα από τη First Solar, σε μακροχρόνιο ορίζοντα. Πέραν της διαδικασίας ανακύκλωσης που έχει υλοποιήσει, η First Solar και οι περισσότεροι Ευρωπαίοι κατασκευαστές που είναι μέλη της επαγγελματικής ένωσης PV Cycle έχουν αναλάβει την υλοποίηση ενός συστήματος συλλογής και ανακύκλωσης όλων των φωτοβολταϊκών συστοιχιών, ανεξαρτήτως μάρκας, που φτάνουν στο τέλος του κύκλου ζωής τους. Με αυτό τον τρόπο, οι εταιρείες αναλαμβάνουν μεγαλύτερη ευθύνη καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του προϊόντος και κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να αποτρέψουν την ανάμιξη των φωτοβολταϊκών συστοιχιών με άλλα οικιακά απορρίμματα, έτσι ώστε να εγγυάται η επαναχρησιμοποίηση τους.
Ανάπτυξη
Η First Solar πουλά τα προϊόντα της σε εταιρείες που προωθούν φωτοβολταϊκά έργα, σε εταιρείες που ενοποιούν φωτοβολταϊκά συστήματα και σε δημόσιους φορείς. Ειδικά στη Γερμανία, οι πωλήσεις έχουν αυξηθεί με γρηγορότερο ρυθμό χάρις στην πολιτική της χώρας που – από το 2000 και εξής – ευνοεί τη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και πιο ειδικότερα της ηλιακής ενέργειας (βλ. Νόμος περί Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, 2000). Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εταιρεία επιδιώκει την περαιτέρω ανάπτυξή της μέσω της συνεργασίας της με την εταιρεία SolarCity. Η συνεργασία αυτή θεσπίστηκε τον Οκτώβριο του 2008 και θα επιτρέψει – σύμφωνα με το Διευθύνοντα Σύμβουλο της Solar City Lyndon Rive – στη First Solar να παρέχει φωτοβολταϊκές συστοιχίες ισχύος 100 MW στη SolarCity, η οποία συμμετέχει στην ανάπτυξη φωτοβολταϊκών έργων για οικιακή χρήση. Η First Solar έχει καταφέρει να συνάψει αρκετές συνεργασίες σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το 2007, πραγματοποιήθηκαν νέες συμφωνίες με την EDF Energie Nouvelles, τη Sechilienne-Sidec, τη Rio Energie και τη Sun Edison. Ακόμη, αυτή τη στιγμή υπάρχουν συνεργασίες με τη Blitztrom GmbH, την Colexon Energy AG, την Conergy AG, την Gehrlicher Umweltschonende Energiesysteme GmbH, τη Juwi Solar GmbH και τη Phoenix Solar AG. Το Μάιο του 2009, η First Solar υπέγραψε συμφωνία και με την Pfalzsolar GmbH, αλλά και τη Γαλλική κοινοπραξία EDFEN.
Ηλιακό Πάρκο στο Λίμπρερόζε
Στις αρχές του 2009, η γερμανική εταιρεία Juwi ξεκίνησε την κατασκευή ενός ηλιακού πάρκου με φωτοβολταϊκές συστοιχίες της First Solar στις παλιές στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Λιμπερόζε, στην πόλη Κότμπους, στη Γερμανία. Καλύπτοντας μια περιοχή 163 εκταρίων, το ηλιακό αυτό πάρκο είναι το μεγαλύτερο στη Γερμανία. Με την επανένωση της Γερμανίας και την αποχώρηση των Σοβιετικών στρατευμάτων τη δεκαετία του ‘90, οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις έπαψαν να χρησιμοποιούνται. Έως σήμερα, η βιώσιμη αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων ήταν δύσκολο έργο, ειδικά λόγω της μόλυνσης σημαντικού μέρους των παλιών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, εξαιτίας της απόρριψης τοξικών αποβλήτων. Πέρα από τα οικολογικά οφέλη από τη μείωση της εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα (CO2) κατά περίπου 35.000 τόνους το χρόνο, λόγω της λειτουργίας του ηλιακού πάρκου, η απορρύπανση του εδάφους καλύπτεται οικονομικά με την ενοικίαση των εγκαταστάσεων και ένα μερίδιο στην παραγόμενη ενέργεια. Συνολικά, €5 εκατομμύρια έχουν δεσμευθεί για αυτό το έργο. Μόλις το έργο ολοκληρωθεί, οι εγκαταστάσεις θα είναι ανοιχτές στους τουρίστες. Το έργο διπλασιάζει τα περιβαλλοντικά οφέλη, καθώς συνδυάζει την κατάλληλη παραγωγή ενέργειας με βάση τη φωτοβολταϊκή τεχνολογία με την απορρύπανση και τον καθαρισμό της τοποθεσίας από βαρέα μέταλλα, διαδικασία η οποία θα χρηματοδοτηθεί μέσω της εν τόπω παραγόμενης ενέργειας. Η αναμενόμενη συνολική απόδοση φθάνει περίπου στις 53 εκατομμύρια κιλοβατώρες, οι οποίες αντιστοιχούν με την ετήσια ενεργειακή κατανάλωση περίπου 15.000 νοικοκυριών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Αριζόνα Κατηγορία:Επιχειρήσεις ενέργειας
Έρνι Λαντ
Ο Έρνεστ Λαντ ή Έρνι Λαντ (γέννηση 28 Νοεμβρίου 1938 – θάνατος 10 Μαρτίου 2007), ήταν ένας Αμερικανός επαγγελματίας παίκτης ράγκμπι και μετέπειτα επαγγελματίας παλαιστής.
Ράγκμπι
Από νεαρή ηλικία είχε έφεση στο άθλημα του ράγκμπι. Αγωνίστηκε επαγγελματικάαπό το 1961 έως το 1968 και είχε ιδιαίτερη επιτυχία στο άθλημα. Κατέκτησε ένα πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία των Η.Π.Α., ενώ ήταν μέλος στην καλύτερη ομάδα της κατηγορίας για τέσσερις χρονιές. Το 1981 εισήχθη και σε τιμητικό Hall of Fame του αθλήματος.
Επαγγελματική πάλη
Από το 1961, ταυτόχρονα με το ράγκμπι, ασχολήθηκε με την πάλη, ενώ μόλις εγκατέλειψε το πρώτο, το 1968, έγινε επαγγελματίας παλαιστής. Αγωνίστηκε έως το 1986 και στην μεγάλη καριέρα του, κατέκτησε πάρα πολλούς τίτλους. Πέρασε από τις δύο ισχυρότερες εταιρείες πάλης της εποχής του, το National Wrestling Alliance και το WWE, τότε γνωστό με άλλο όνομα και είχε κόντρες με σπουδαίους παλαιστές, όπως με τον Αντρέ τον Γίγαντα, αντιπαλότητα που έμεινε στην ιστορία.
Αναγνώριση
Ο Έρνι Λαντ, μετά από μια καριέρα 25 ετών στον χώρο της επαγγελματικής πάλης, τιμήθηκε από το WWE, με την εισαγωγή του το 1995, στο τιμητικό WWE Hall of Fame. Είναι από τους λίγους που έχουν καταφέρει να εισαχθούν και σε Hall of Fame της πάλης και του ράγκμπι.
Στην πάλη
Κινήσεις
Ψευδώνυμα
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Τεπελένι
thumb|200px|Ναός στο Τεπελένι Το Τεπελένι ή Τεπελένιον (αλβανικά:Tepelena, τουρκικά:Tepedelen) είναι η βασική πόλη στην ομώνυμη επαρχία, του νομού Αργυρόκαστρου στη νότια Αλβανία. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Αώου, περίπου 3 χιλιόμετρα κατάντη της συμβολής του με τον Δρίνο. Το όνομά της πόλης σημαίνει "Λόφος της Ελένης".
Η τοποθεσία του είναι στρατηγικής σημασίας και 300 μέτρα πάνω από τον ποταμό βρίσκονται τα ερείπια αρχαίας ακρόπολης. Ο Αλή Πασάς γεννήθηκε στο χωριό Χόρμοβο. Το 1847 ο Βρετανός συγγραφέας Έντουαρντ Λίαρ επισκέφτηκε την πόλη και κατέγραψε τα ερειπωμένα κτήρια.
Ιστορία
Στα παρακείμενα Στενά του Αώου ένας Μακεδονικός στρατός έφραξε το δρόμο προς την Ήπειρο και το 198 π.Χ. έγινε μια αποφασιστική μάχη, η Μάχη του ποταμού Αώου, μεταξύ ενός Ρωμαϊκού στρατού, υπό τη διοίκηση του Υπατου Τίτου Κουίνκτιου Φλαμίνιου, και των Μακεδόνων υπό τη διοίκηση του Φιλίππου Ε'. Μετά από μια προσπάθεια για ανακωχή και μιά μάχη χωρίς αποτέλεσμα, τελικά ο ρωμαϊκός στρατός οδηγήθηκε από έναν βοσκό σε ένα σημείο από όπου μπορούσε να επιτεθεί στους Μακεδόνες και έτσι οι Ρωμαίοι νίκησαν.
Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, το Τεπελένι κατελήφθη στις 4 Μαρτίου του 1913 από τον ελληνικό στρατό. Το 1920 ένας σεισμός κατέστρεψε την πόλη, που ανοικοδομήθηκε εξ ολοκλήρου στη συνέχεια. Τότε αναπτύχθηκε μια τοπική παράδοση (μάλλον προληπτική σε τυχόν επανάληψη) που λέει πως αν το Τεπελένι ξεπερνά κάθε φορά τα 100 κτήρια τότε θα καταστρέφεται. Την ίδια χρονιά 400 Ιταλοί στρατιώτες παραδόθηκαν στους Αλβανούς, κατά τον Πόλεμο του Αυλώνα.
Στις 7 Απριλίου 1939 Ιταλικές δυνάμεις αποβιβάσθηκαν στην Αλβανία και ανέλαβαν τον έλεγχο της χώρας καθώς και του Τεπελενίου. Μετά την αποτυχημένη Ιταλική επίθεση στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1940, τα αλβανικά στρατεύματα εγκατέλειψαν το μέτωπο με εντολή του διοικητή τους Συνταγματάρχη Πρενκ Περβίζι. Ο Συνταγματάρχης διαμαρτυρήθηκε και είπε στον Ιταλό διοικητή ότι οι Αλβανοί δεν θα γίνονταν κρέας για τα κανόνια. Ο Συνταγματάρχης Περβίζι με άλλους αξιωματικούς και Αλβανούς στρατιώτες μεταφέρθηκαν σε απομόνωση στα βουνά της βόρειας Αλβανίας. Οι Ιταλοί υπέστησαν βαρειά ήττα, γεγονός που δικαίωσε την "προδοσία" των Ιταλικών στρατευμάτων. Αυτό ήταν το πρώτο δείγμα εξέγερσης κατά της ιταλικής κατοχής.
Οι ελληνικές δυνάμεις αντεπιτέθηκαν και προχώρησαν προς το Τεπελένι, σε μια γενική επίθεση στον Αυλώνα. Παρά τις αρκετές επιθέσεις και τη βοήθεια από τη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία οι Ιταλοί κατάφεραν να κρατήσουν την πόλη και τον Απρίλιο του 1941, μετά τη γερμανική εισβολή στη Γιουγκοσλαβία, ο Ελληνικός στρατός υποχρεώθηκε να αποχωρήσει.
Το τοπικό ιταλικό στρατόπεδο μετατράπηκε από το μεταπολεμικό κομμουνιστικό καθεστώς σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Είχε κακή φήμη για βιαιότητες και αρρώστιες και αναφερόταν ως το "Αλβανικό Μπέλσεν", από το ομώνυμο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εδώ κρατούνταν οικογένειες, ηλικωμένοι, γυναίκες και παιδιά των σημαντικότερων οικογενειών της Αλβανίας, που το καθεστώς ήθελε να καταστρέψει και να εξαλείψει. Πολλοί πέθαναν και οι τάφοι τους εξαφανίστηκαν. Η γη οργώθηκε και σπάρθηκε με σίκαλη. Ο ίδιος ο δικτάτορας Ενβέρ Χότζα έδωσε τη διαταγή να εξαφανιστούν οι τάφοι, όταν έμαθε ότι ανήκαν στους καταδικασμένους, τους έγκλειστους στο στρατόπεδο. Έκλεισε το 1954, μετά από μία επιδημία χολέρας που σκόρπισε το θάνατο σχεδόν σε όλους τους εγκλείστους.
Το 1997 το Τεπελένι έγινε κεντρικό σημείο της λαϊκής εξέγερσης εναντίον της κυβέρνησης του Σαλί Μπερίσα. Μία λαϊκή επιτροπή ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης το Μάρτιο του 1997 και απελευθέρωσε από την τοπική φυλακή τον αντιπολιτευόμενο πολιτικό Φάτος Νάνο. Το κίνημα εκείνο εξαπλώθηκε τον ίδιο μήνα στο Αργυρόκαστρο ενώ από το Τεπελένι κλάπηκε μεγάλος αριθμός όπλων, του αλβανικού στρατού, τα οποία διανεμήθηκαν στο λαό.
Σήμερα στη πόλη σημαντική τοπική επιχείρηση είναι το τοπικό εργοστάσιο μεταλλικού νερού. Η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης είναι η ΣΚ Τεπελένι.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Γιώργος Κουλακιώτης
Ο Γιώργος Κουλακιώτης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός, ο οποίος είχε αγωνιστεί για πολλά χρόνια στην Α' Εθνική και κυρίως στον ΠΑΟΚ. Γεννήθηκε στις 5 Μαΐου του 1977 στην πρωτεύουσα της Ημαθίας, Βέροια και είναι γιος του παλιού ποδοσφαιριστή Κώστα Κουλακιώτη.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τους ερασιτέχνες της Βέροιας και το καλοκαίρι του 1994 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα, με την οποία πανηγύρισε το 1996 την άνοδο στην Α' Εθνική. Κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 1997/98 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ.
Στον "Δικέφαλο του Βορρά" έμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2002 όταν και αποδεσμεύτηκε, μετρώντας συνολικά 90 συμμετοχές (61 αγώνες στο Πρωτάθλημα, 22 στο Κύπελλο και 7 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) και 5 τέρματα (2 στο Πρωτάθλημα και 3 στο Κύπελλο) με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, ενώ το 2001 πανηγύρισε και την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος μετά τον νικηφόρο τελικό με τον Ολυμπιακό στην Αθήνα (4-2).
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Καλλιθέα όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2006 όταν η ομάδα υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική. Ακολούθησαν περάσματα από τον Πανθρακικό και τον Αγροτικό Αστέρα (αμφότερες ομάδες Β' Εθνικής), ενώ τελευταίος σταθμός στην καριέρα του υπήρξε ο Μακεδονικός, στον οποίο αγωνίστηκε στην Γ' Εθνική, από το καλοκαίρι του 2008 μέχρι το 2010, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε μέλος της Εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Μακεδονικού Νεάπολης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Πέδρι
Ο Πέδρο Γκονθάλες Λόπες (25 Νοεμβρίου 2002), γνωστός ως Πέδρι, είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην Barcelona FC και στην εθνική ομάδας της Ισπανίας.
Ο Πέδρι ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Λας Πάλμας και ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά με την πρώτη ομάδα το 2019. Η Μπαρτσελόνα τον απέκτησε για 5 εκατομμύρια ευρώ στις 5 Σεπτεμβρίου 2019, με την μεταγραφή να μπαίνει σε ισχύ τον Ιούλιο του 2020. Μέχρι τον Μάιο του 2021 είχε πραγματοποιήσει 50 εμφανίσεις με την κύρια ομάδα και ήταν ο δεύτερος νεαρότερος που έφτασε σε αυτό το ορόσημο.
Ο Πέδρι πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την εθνική ομάδα τον Μάρτιο του 2021. Ήταν μέλος της αποστολής της Ισπανίας στο Euro 2020. Έγινε ο νεαρότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί με φάση νοκ-άουτ του Euro, σε ηλικία 18 ετών και 215 ημερών. Ονομάστηκε καλύτερος νεαρός παίκτης του τουρνουά και ήταν ο μόνος Ισπανός μέλος της ομάδας του πρωταθλήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Έκδοχο
Τα έκδοχα είναι ουσίες χωρίς φαρμακευτική δράση, οι οποίες προστίθενται στις διάφορες φαρμακομορφές με σκοπό τη βελτίωση κάποιου χαρακτηριστικού τους (χρώση, αφή, οσμή, όψη, γεύση) ή να βοηθήσουν στην καλύτερη απορρόφηση, κατανομή, διάλυση και δράση της δραστικής ουσίας. Το έκδοχο μπορεί να δράσει ως χρωστικό, λιπαντικό, συνδετικό, αραιωτικό, απορροφητικό μέσο.
Κατηγορία:Φαρμακολογία Κατηγορία:Φαρμακευτική βιομηχανία
Τατουάζ θηλών
Το τατουάζ θηλών ή tittoo όπως είναι συνήθως γνωστό, είναι μια τάση που σχετίζεται με το σώμα και η οποία γνώρισε ευρεία αναγνώριση το 2013. Είναι ένα είδος τατουάζ που εφαρμόζεται στην θηλαία άλω και είναι μόνιμο.
Ιστορικό
Το τατουάζ θηλών ξεκίνησε ως μια ιατρική διαδικασία για την αποκατάσταση του μαστού μετά τη μαστεκτομή. Χρησιμοποιείται όμως ολοένα και περισσότερο σαν αισθητική επέμβαση, η οποία έκανε την εμφάνισή της στις αρχές του 2013 καθώς χρησιμοποιήθηκε για τη μεγέθυνση, σκούρυνση και τον καθορισμό των θηλών και της θηλαίας άλω, με σκοπό τη βελτίωση της «σεξουαλικότητας» της θηλής. Αυτή η πρακτική ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αλλά σταδιακά επεκτάθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, με πολλούς Βρετανούς να επιλέγουν να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ για να υποβληθούν στην επέμβαση.
Διαδικασία
Η διαδικασία περιλαμβάνει την επιλογή του χρώματος του τατουάζ θηλών από τον ενδιαφερόμενο (συνήθως περιλαμβάνει ένα μείγμα από χρωστικές) και έπειτα εφαρμόζεται τοπική αναισθησία. Η συσκευή τατουάζ βυθίζεται στη χρωστική ουσία και εφαρμόζεται στη θηλή μέχρι το αποτέλεσμα να είναι ομοιόμορφο. Η επέμβαση συνήθως διαρκεί 30 με 40 λεπτά.
Επιλογές
Στους μαστούς μπορεί να γίνει τατουάζ ώστε το χρώμα και το σχήμα των θηλών και της θηλαίας άλω να φαίνονται μεγαλύτερα, περισσότερο σκούρα χρωματικά, περισσότερο καλλίγραμμα ή με καλύτερη σαφήνεια.
Εφαρμογή
Από το Σεπτέμβριο του 2011, το Βασιλικό Νοσοκομείο του Derby προσφέρει δωρεάν τατουάζ θηλών στις ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε εγχείρηση μαστού, προκειμένου να καλύψουν τα σημάδια από την εγχείρηση. Η αγορά του μηχανήματος τατουάζ χρηματοδοτήθηκε από το Ashbourne Breast Cancer Walk.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία Κατηγορία:Ιατρικά τατουάζ
Ρινοπλαστική
thumb|right|250px|Εγχείριση ρινοπλαστικής (περ. 1900) Η ρινοπλαστική είναι πλαστική χειρουργική επέμβαση της μύτης. Γίνεται τόσο για λειτουργικούς όσο και για αισθητικούς λόγους αφού μπορεί να βελτιώσει την όψη και το σχήμα της μύτης και ταυτόχρονα να αποκαταστίσει τη λειτουργικότητα του αναπνευστικού συστήματος.Το πιο σημαντικό στη ρινοπλαστική είναι το αποτέλεσμα να εναρμονίζεται πλήρως με το σχήμα του προσώπου και να ταιριάζει με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του δείχνοντας όσο πιο φυσικό γίνεται.
Θεωρείται από τεχνική άποψη μια από τις δυσκολότερες επεμβάσεις τις αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής και για το λόγο αυτό ο γιατρός θα πρέπει να είναι άριστα εκπαιδευμένος και έμπειρος. ​
Ενισχύει την αυτοπεποίθηση, βελτιώνει την αυτοεκτίμηση και γενικότερα επιφέρει ένα επαναστατικά θετικό αποτέλεσμα
Στα πλαίσια της ρινοπλαστικής
Στα πλαίσια της ρινοπλαστικής, η πλαστική του ρινικού διαφράγματος είναι καθοριστικής σημασίας για το αποτέλεσμα της επέμβασης, αφού το ρινικό διάφραγμα είναι ο βασικός σύνδεσμος μεταξύ των διαφόρων δομικών στοιχείων της μύτης και έχει καθοριστική σημασία τόσο για τη λειτουργία (αναπνοή) όσο και την αισθητική της (ομορφιά). Αυτό συμβαίνει, επειδή το ρινικό διάφραγμα λειτουργεί όπως η κεντρική κολώνα στήριξης μιας σκηνής κάμπινγκ, συμμετέχοντας άμεσα και έμμεσα σε όλους τους μηχανισμούς στήριξης της κορυφής της μύτης.
Υπάρχουν αρκετά είδη επεμβάσεων διόρθωσης της μύτης όπου μπορούμε να συναντήσουμε.Μερικά αναφέρονται παρακάτω:
Διακρίνουμε την:
Η κλειστή ή απλή ρινοπλαστική αντιμετωπίζει απλές καταστάσεις διόρθωσης του ύβου (καμπούρα) και ακρορινίου. Η ανοιχτή ρινοπλαστική προσφέρει καλύτερη ορατότητα του σκελετού και μεγαλύτερη ακρίβεια διόρθωσης της ανατομίας της μύτης. Η επέμβαση της πλαστικής της μύτης διενεργείται από τις ηλικίες 18 και άνω.
Διαδικασία ρινοπλαστικής
Η διαδικασία είναι απλή. Το πρωί της επέμβασης προσέρχεται η/ο ενδιαφερόμενη/ος στην κλινική νηστική/ός, και πραγματοποιείται ο απαραίτητος εργαστηριακός έλεγχος.Η ρινοπλαστική πραγματοποιείται συνήθως με ολική αναισθησία και σπανιότερα με τοπική αναισθησία ή μέθη. Η κλειστή ρινοπλαστική έχει μικρότερη διάρκεια απ’ ότι η ανοιχτή. Στην κλειστή, οι τομές διενεργούνται μέσα στον βλεννογόνο των ρουθουνιών. Στην ανοιχτή ρινοπλαστική, η τομή διενεργείται στο πιο στενό μέρος της στυλίδας και προεκτείνεται στα ρουθούνια. Στην ανοιχτή, έχουμε πλήρη αποκόλληση του δέρματος από τον σκελετό (οστεοχόνδρινο) της μύτης. Η καλή ορατότητα του σκελετού δίνει την δυνατότητα στον Πλαστικό Χειρουργό να εναρμονίσει καλύτερα τα χόνδρινα μέρη της μύτης (ακριβής εκτομή χόνδρων, τοποθέτηση ραμμάτων για ανόρθωση και σύγκλιση των χόνδρων, δυνατότητα τοποθέτησης τμήματος χόνδρου για καλύτερη στήριξη του σκελετού). Για τους παραπάνω λόγους, στις πολύπλοκες ή απαιτητικές μύτες, η επέμβαση επιλογής είναι η ανοιχτή ρινοπλαστική.
Η μέθοδος - τεχνική της ρινοπλαστικής πρέπει να είναι πολύ ακριβής, γιατί ακόμα και το χιλιοστό μπορεί να φέρει αλλαγές στο αποτέλεσμα.Ο πλαστικός χειρουργός οφείλει να έχει άριστη γνώση της ανατομίας της μύτης. Κάθε πρόσωπο έχει τις ιδιαιτερότητές του. Για ορισμένες περιπτώσεις, η μύτη είναι δυνατόν να βελτιωθεί με ενέσιμα Botox και υαλουρονικό.
Πρόκειται για μία πολύ συχνή επέμβαση στην Πλαστική Χειρουργική, μεγάλης βαρύτητας.
Ρινοπλαστική με χρήση πιεζοτόμου
Η πλέον σύγχρονη και καινοτόμα μέθοδος πλαστικής μύτης είναι η ρινοπλαστική με χρήση πιεζοτόμου] (Diamond Rhinoplasty). Πρόκειται για την πλέον ασφαλή και ατραυματική χειρουργική επέμβαση, με τα παρακάτω οφέλη για τον ασθενή:
Η ηλικία των υποψηφίων για ρινοπλαστική
Η ηλικία των υποψηφίων θα πρέπει να είναι άνω των 17 ετών για τα κορίτσια και 18 για τα αγόρια, έτσι ώστε να έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη της μύτης αλλά και ολόκληρου του προσώπου. Η μύτη, από την παιδική ηλικία μέχρι τα εφηβικά χρόνια, αλλάζει και η ανάπτυξή της ολοκληρώνεται με το πέρας της εφηβείας. Τότε, παγιώνονται και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου, που πλαισιώνουν λιγότερο ή περισσότερο αρμονικά τη μύτη και παίζουν βασικό ρόλο στην απόφαση της αλλαγής των χαρακτηριστικών της. Επομένως, δεν πρέπει να λαμβάνεται η απόφαση για ρινοπλαστική, πριν την ηλικία των 17 ετών για τις γυναίκες και των 18 ετών για τους άνδρες. Πιο αναλυτικά, στο εσωτερικό της μύτης βρίσκονται τα οστά και οι χόνδροι, που παρουσιάζουν ζώνες ανάπτυξης. Αν πραγματοποιηθεί η ρινοπλαστική, πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του προσώπου, μπορεί να καταστραφούν αυτά τα κέντρα και να επηρεαστεί και η ανάπτυξη της μύτης. Έτσι, αν αφαιρέσουμε τον ύβο (την καμπούρα) μιας μύτης στα 12 έτη, υπάρχει η πιθανότητα η μύτη να μεγαλώσει ασύμμετρα και στραβά στα επόμενα χρόνια, λόγω του ότι κάποιες ζώνες ανάπτυξης λειτουργούν, ενώ αυτές που αφαιρέθηκαν όχι. Ένας ακόμη λόγος, που αναβάλλουμε τη ρινοπλαστική μέχρι την ενηλικίωση του ατόμου, είναι ότι τότε ο υποψήφιος θα είναι πιο ώριμος. Θα είναι δηλαδή συναισθηματικά και νοητικά ικανός να αποφασίσει, εάν πράγματι θέλει να αλλάξει τη μύτη του και τι αλλαγές ακριβώς επιθυμεί. Ανώτατο όριο ηλικίας για τη ρινοπλαστική δεν υπάρχει, αρκεί ο υποψήφιος να είναι υγιής και σε καλή γενική κατάσταση.
Κατάλληλοι υποψήφιοι για ρινοπλαστική
Προκειμένου να καθορίσει ο χειρουργός την καταλληλότητα του υποψήφιου για την επέμβαση της ρινοπλαστικής, τον εξετάζει κλινικά και λαμβάνει ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό. Καταρχήν, το ίδιο το άτομο πρέπει να εξηγήσει στο χειρουργό ΩΡΛ ή πλαστικό, τα αισθητικά και λειτουργικά προβλήματα της μύτης του, που τον ενοχλούν. Έπειτα, ο χειρουργός ρωτά για το είδος και τη διάρκεια των ρινικών συμπτωμάτων, προηγούμενες επεμβάσεις, τυχόν αλλεργίες, λήψη φαρμάκων για κάποια πάθηση και γενικότερα το ιατρικό ιστορικό του ατόμου. Η κλινική εξέταση του ασθενούς, που θα υποβληθεί σε ρινοπλαστική, γίνεται καταρχήν για να διαπιστωθεί ότι βρίσκεται σε καλή σωματική κατάσταση. Μετέπειτα, γίνεται αξιολόγηση των αναλογιών της μύτης και του προσώπου. Η εξωτερική επισκόπηση της μύτης περιλαμβάνει την ενδελεχή μελέτη της κατασκευής της και τη μέτρηση των ρινικών γωνιών (με τις οποίες προεξέχει η μύτη από το πρόσωπο). Η εσωτερική εξέταση της μύτης περικλείει τον έλεγχο του ρινικού διαφράγματος, των ρινικών κογχών, του βλεννογόνου, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη δομή και το σχήμα της ράχης και της άκρης της μύτης. Εκτός από τη διερεύνηση της σωματικής υγείας του ατόμου, ο ιατρός ενδιαφέρεται και για την ψυχική του υγεία και ειδικότερα για τους ψυχολογικούς λόγους, που οδηγούν το άτομο σε μια αισθητική επέμβαση. Είναι σημαντικό ο υποψήφιος να αποφασίσει την επέμβαση για τον εαυτό του και όχι για να εκπληρώσει επιθυμίες άλλων. Επίσης, είναι αναγκαίο να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες από αυτή την αλλαγή και να μην φαντάζεται κάποιο είδος ιδανικής εξωπραγματικής εικόνας.
Κατάλληλοι υποψήφιοι και υποψήφιες για την επέμβαση ρινοπλαστικής θεωρούνται τα άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν:
Τι να περιμένετε μετά τη ρινοπλαστική
Προκειμένου να μειωθούν οι πιθανότητες πρηξίματος και αιμορραγίας μετεγχειρητικά, ακολουθήστε τις εξής προφυλάξεις για τις επόμενες δύο εβδομάδες: Η πιθανότητα να εμφανιστούν μικρό και παροδικό πρήξιμο ή/και εκχύμωση της περιοχής γύρω από τα μάτια είναι μικρή, και στη περίπτωση που εμφανιστούν αυτά εξαφανίζονται μέσα στις πρώτες μετεγχειρητικές ημέρες- πριν καν αφαιρεθεί ο νάρθηκας που σταθεροποιεί το χειρουργικό αποτέλεσμα για τις πρώτες δέκα ημέρες.
Ανάρρωση
Μετά την επέμβαση η παραμονή στην κλινική είναι μόλις λίγων ωρών και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει άμεσα στο σπίτι του.
Τη δεύτερη και τρίτη ημέρα νιώθει πως έχει συνάχι, αφού η μύτη παράγει άφθονες εκκρίσεις επούλωσης, για να βοηθήσει τη διαδικασία. Μάλιστα, ο ασθενής, κατόπιν των συμβουλών του γιατρού, πρέπει να καθαρίζει τη μύτη του με υπέρτονα ρινικά διαλύματα και να χρησιμοποιεί επουλωτική ρινική αλοιφή και αντιβιοτικά σκευάσματα.
Την τέταρτη ημέρα έρχεται η ώρα για τον πρώτο καθαρισμό της μύτης από τον θεράποντα ιατρό, ενώ την πέμπτη και την έβδομη ο ασθενής συνεχίζει τους καθαρισμούς
Προς την όγδοη με ένατη ημέρα αφαιρούνται τα ράμματα και ο νάρθηκας και γίνεται ο δεύτερος καθαρισμός της μύτης από τον γιατρό. Μάλιστα, σε αυτό το στάδιο τα οιδήματα και τα αιματώματα αρχίζουν να υποχωρούν και ο ασθενής παίρνει μια πρώτη «γεύση» από το σχήμα της νέας του μύτης.
Ένα μεγάλο ποσοστό του οιδήματος πάντως υποχωρεί στο τέλος του πρώτου μήνα από την επέμβαση, ενώ εξαφανίζεται εντελώς εντός έξι μηνών από το χειρουργείο.
Από την δέκατη ημέρα ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στην εργασία του, αρκεί αυτή να μην απαιτεί έντονη χειρωνακτική πράξη. Πλήρως στις δραστηριότητές του επανέρχεται ο ασθενής από την 14η ημέρα, ενώ από την 21η ημέρα μπορεί να ασκηθεί.
Επιπλοκές
Η ρινοπλαστική είναι ασφαλής σε γενικές γραμμές, παρ'όλα αυτά μπορεί να εμφανιστούν κάποιες επιπλοκές. Σπάνια παρατηρείται ρινορραγία και συνήθως υποχωρεί αυτόματα, χωρίς παρέμβαση. Επίσης σπάνια είναι και η μόλυνση, λόγω των αντιβιοτικών που χορηγούμε προφυλακτικά. Αν σχηματιστούν συμφύσεις και ουλές πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά, γιατί δυσχεραίνουν την αναπνοή. Αν αφαιρεθεί μεγάλο τμήμα του οστεοχόνδρινου σκελετού της μύτης, τότε χάνεται η φυσιολογική υποστήριξη και δημιουργούνται διάφορες δυσμορφίες. Έτσι μπορεί να εμφανιστεί η δυσμορφία, γνωστή ως "ράμφος παπαγάλου", όπου η κορυφή της μύτης μετατοπίζεται προς τα κάτω και έσω. Μια ακόμη δυσμορφία που αναγνωρίζεται ως επιπλοκή της ρινοπλαστικής, είναι η "μύτη του πυγμάχου", κατά την οποία αφαιρέθηκε σημαντικό τμήμα του διαφράγματος, με αποτέλεσμα να "βουλιάζει" η ράχη της μύτης. Σε άλλη περίπτωση, μπορεί η κορυφή της μύτης να έχει ανασηκωθεί υπερβολικά, ώστε να φαίνονται πολύ τα ρουθούνια και αυτό ονομάζεται "μύτη γουρουνιού". Επιπλέον, αν αφαιρεθεί αρκετός χόνδρος από την κορυφή της μύτης, τότε μπορεί να φαίνεται ιδιαίτερα στενή και αιχμηρή. Τέλος, αν αφαιρεθούν πλήρως οι ρινικές κόγχες, δημιουργείται το σύνδρομο της "κενής μύτης". Μερικές ακόμη επιπλοκές, που αποτελούν χειρουργικές αστοχίες, είναι η διάτρηση του ρινικού διαφράγματος, που προκαλεί μετέπειτα χρόνια ρινορραγία, δυσχέρεια αναπνοής, σχηματισμό ρινικών κρουστών και σφύριγμα στην αναπνοή. Να αναφερθεί ακόμη, ότι η λανθασμένη τομή στη στυλίδα, προκαλεί αιμωδία διάρκειας πολλών μηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειρουργική
Windows Live Spaces
Τα Windows Live Spaces (γνωστά από τους χρήστες τους ως MSN Spaces) είναι ένας ιστότοπος της Microsoft για τη δημιουργία ιστολογίων και κοινωνικών συνομιλιών. Η υπηρεσία κυκλοφόρησε αρχικά το 2004 με την ονομασία MSN Spaces, ως ο κύριος ανταγωνιστής των MySpace, Bebo και 360° της Yahoo!. Τα Windows Live Spaces φιλοξενούν 27 εκατομμύρια επισκέπτες το μήνα από τον Αύγουστο του 2007.
Μικροεφαρμογές
Διάφορες μικροεφαρμογές διατίθενται για τους χρήστες των Windows Live Spaces, που επιτρέπουν την εξατομίκευση του κάθε χώρου. Η μικροεφαρμογή Windows Media Player δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να προσθέσουν μουσική ή βίντεο από άλλες πηγές για αναπαραγωγή. Η μικροεφαρμογή Για προχωρημένους δίνει τη δυνατότητα αλλαγής στυλ, χρώματος και διαφάνειας σε διάφορα μέρη του Windows Live Space, ενώ η μικροεφαρμογή Προσαρμοσμένη HTML επιτρέπει την εισαγωγή μικρού κώδικα HTML (χαρακτηριστικό που χρησιμοποιείται συνήθως για την εισαγωγή διάφορων τύπων γραφικών).
Κάρτες Επαφών
Οι Κάρτες Επαφών, οι οποίες παρέχουν σύντομες πληροφορίες για έναν χρήστη, χρησιμοποιούνται από το Windows Live Messenger, το MSN Web Messenger και τις Επαφές του Windows Live. Κάνοντας κλικ στην εικόνα ενός χρήστη, Εμφανίζεται μια Κάρτα Επαφής, η οποία δείχνει μικρογραφίες των πρόσφατων φωτογραφιών του, μέρος από την πιο πρόσφατη καταχώρησή του και μια μικρή λίστα με τα τραγούδια που έχει προσθέσει.
Από τα MSN Spaces στα Windows Live Spaces
Εκτός από την παροχή δυνατότητας στους χρήστες να δημοσιεύσουν τις σκέψεις, τις φωτογραφίες ή οτιδήποτε άλλο, τα MSN Spaces παρείχαν περίπου 100 θέματα και στυλ εμφάνισης κατά τον σχεδιασμό του εκάστοτε MSN Space. Οι χρήστες επίσης μπορούσαν να διαχειριστούν τα δικαιώματα των επισκεπτών. Την 1η Αυγούστου του 2006, τα MSN Spaces έγιναν μέρος της οικογένειας υπηρεσιών του Windows Live και μετονομάστηκαν σε Windows Live Spaces.
Αλλαγές στα Spaces
Υπάρχουν ορισμένες διαφορές ανάμεσα στα MSN Spaces και τα Windows Live Spaces, που αφορούν κυρίως την εμφάνιση των χώρων. Για παράδειγμα, τώρα είναι δυνατό να μετακινηθεί η μικροεφαρμογή του τίτλου και του συνθήματος του χώρου, όπου στα MSN Spaces ήταν σταθεροποιημένη στην κορυφή της σελίδας. Έχει επίσης αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ρυθμίζεται η ανάλυση της οθόνης.
Η διεύθυνση URL για όλους τους χρήστες των MSN Spaces άλλαξε ώστε να εμφανίζεται η κατάληξη live.com.
Διαφημίσεις
Τα MSN Spaces εμφάνιζαν διαφημίσεις μικρού μεγέθους, κυρίως λογότυπα στην κορυφή της σελίδας. Τα Windows Live Spaces εμφανίζουν κινούμενες διαφημίσεις. Οι χρήστες που διαθέτουν λογαριασμό Premium Plus μπορούν να απενεργοποιήσουν την εμφάνιση των διαφημίσεων για τους επισκέπτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Windows Live Κατηγορία:Microsoft
Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Ο Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος (ρωσικά: Гражданская война в России, Νοέμβριος 1917 – Οκτώβριος 1922) ήταν ένας πολύπλευρος πόλεμος στην πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία αμέσως μετά τις Ρωσικές Επαναστάσεις του 1917, καθώς πολλές παρατάξεις συναγωνίζονταν για να καθορίσουν το πολιτικό μέλλον της Ρωσίας. Οι δύο μεγαλύτερες μαχόμενες ομάδες ήταν ο Κόκκινος Στρατός, που αγωνιζόταν για την Μπολσεβίκικη μορφή του σοσιαλισμού, και οι σύμμαχες δυνάμεις γνωστές ως Λευκός Στρατός, οι οποίες δούλευαν για την εθνικιστική κυβέρνηση Κολτσάκ. Επιπλέον, αντίπαλοι μαχητές σοσιαλιστές και μη ιδεολόγοι Πράσινοι πολεμούσαν τόσο κατά των Μπολσεβίκων, όσο και των Λευκών. Οκτώ ξένα έθνη επενέβησαν κατά του Κόκκινου Στρατού, ιδίως οι Συμμαχικές Δυνάμεις και οι φιλο-Γερμανικοί στρατοί. Ο Κόκκινος Στρατός νίκησε τις Λευκές Ένοπλες Δυνάμεις της Νότιας Ρωσίας στην Ουκρανία και τον στρατό με ηγέτη τον Ναύαρχο Αλεξάντρ Κολτσάκ στη Σιβηρία το 1919. Τα απομεινάρια των Λευκών δυνάμεων που διοικούσε ο Πιότρ Νικολάγιεβιτς Βράγγελ ηττήθηκαν στην Κριμαία την οποία εκκένωσαν στα τέλη του 1920. Για τα επόμενα δύο χρόνια οι μάχες συνεχίστηκαν στην περιφέρεια (αν και λιγότερο σημαντικές), ενώ οι αψιμαχίες με τα απομεινάρια των Λευκών εξακολουθούσαν να συμβαίνουν και κατά το 1923. Η ένοπλη εθνική αντίσταση στην Κεντρική Ασία δεν κατεστάλη εντελώς πριν το 1934. Ο Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος έχει περιγραφεί από κάποιους ως η μεγαλύτερη εθνική καταστροφή που είχε ως τότε δει η Ευρώπη.
Πολλά κινήματα υπέρ της ανεξαρτησίας προέκυψαν μετά τη διάλυση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και πολέμησαν στον εμφύλιο πόλεμο. Αρκετά τμήματα της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας – Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Φινλανδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία και Ουκρανία – δημιουργήθηκαν ως κυρίαρχα έθνη, με τους δικούς τους εμφυλίους πολέμους και πολέμους ανεξαρτησίας. Κάποια από αυτά αποκατέστησαν την ανεξαρτησία τους, που είχαν χάσει στο παρελθόν από τη Ρωσία. Το υπόλοιπο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ενοποιήθηκε στη Σοβιετική Ένωση λίγο αργότερα
Δημιουργία του Κόκκινου Στρατού
Σαν συνέπεια της Οκτωβριανής Επανάστασης, ο παλιός Ρωσικός Αυτοκρατορικός Στρατός αποστρατεύτηκε· η βασισμένη σε εθελοντές Κόκκινη φρουρά που ήταν η κύρια στρατιωτική δύναμη των Μπολσεβίκων, αυξήθηκε από την ένοπλη στρατιωτική συνιστώσα της Τσεκά, το όργανο της Μπολσεβίκικης κρατικής ασφάλειας. Τον Ιανουάριο, μετά από σημαντικές στρατιωτικές αποτυχίες, ο Επίτροπος Πολέμου Λέον Τρότσκι ηγήθηκε της αναδιοργάνωσης της Κόκκινης φρουράς σε Κόκκινο Στρατό Εργατών και Αγροτών, για να δημιουργήσει μια περισσότερο επαγγελματική μάχιμη δύναμη. Σε κάθε μονάδα του στρατού τοποθετήθηκαν πολιτικοί κομισάριοι για να ανυψώσουν το ηθικό και να διασφαλίσουν την αφοσίωση.
Τον Ιούνιο του 1918, όταν έγινε φανερό ότι ένας επαναστατικός στρατός αποτελούμενος αποκλειστικά από εργάτες θα ήταν πάρα πολύ μικρός, ο Τρότσκι καθιέρωσε την υποχρεωτική στράτευση των αγροτών στον Κόκκινο Στρατό. Η αντίδραση των Ρώσων αγροτών στη στρατολόγηση σε μονάδες του Κόκκινου Στρατού ξεπεράστηκε παίρνοντας ομήρους και εκτελώντας τους όταν ήταν απαραίτητο για να τους εξαναγκάσουν σε συμμόρφωση. Ακριβώς οι ίδιες πρακτικές χρησιμοποιήθηκαν από τους αξιωματικούς του Λευκού Στρατού. Orlando Figes, A people's tragedy – History of the Russian Revolution (Penguin Books 1996): To mobilize the peasants Kolchak's army resorted increasingly to terror. There was no effective local administration to enforce the conscription in any other way, and in any case the Whites' world view ruled out the need to persuade the peasants. It was taken for granted that it was the peasants' place to serve in the White army, just as he had served in the ranks of the Tsar's, and that if he refused it was the army's right to punish him, even executing him if necessary as a warning to others. Peasants were flogged and tortured, hostages were taken and shot and whole villages were burned to the ground to force conscripts into the army. Kolchak's cavalry would ride into towns on market day, round up young men at gunpoint and take them off to the front. Much of this terror was concealed from the Allies so as not to jeopardize their aid, but Gen. Graves, the commander of US troops, was well informed and horrified by it. As he realized, the forcible mass conscription of the peasantry "was a long step towards the end of Kolchak's regime". It soon destroyed the discipline and fighting morale of his army. Of every five peasants forcibly conscripted, four would desert: many of them went over to the Reds, taking with them their supplies and weapons. Knox was livid when he first saw Red troops on the Eastern Front: they were wearing British uniforms. From the start of its campaign, Kolchak's army was forced to deal with numerous peasant revolts in the rear, notably in Slavgorod, southeast of Omsk, and in Minusinsk on the Yenisei. White forces' requisitioning and mobilizations were their principal cause. Without its own structures of local government in the rural areas, Kolchak's regime could do very little, other than send in the Cossacks with their whips to stop the peasants from reforming their Soviets to defend the local village revolution. By the height of the Kolchak offensive whole areas of the Siberian rear were engulfed by peasant revolts. Οι οικογένειες των πρώην Τσαρικών αξιωματικών που χρησιμοποιήθηκαν ως «στρατιωτικοί ειδικοί» (voenspetsy), παίρνονταν συχνά όμηροι για να εξασφαλιστεί η αφοσίωσή τους. Στην αρχή του πολέμου τα τρία τέταρτα του σώματος των αξιωματικών του Κόκκινού Στρατού αποτελείτο από πρώην Τσαρικούς αξιωματικούς, ενώ προς το τέλος του, το 83% όλων των διοικητών σωμάτων και μεραρχιών του Κόκκινού Στρατού ήταν πρώην Τσαρικοί στρατιωτικοί.
Αντι-μπολσεβίκικο κίνημα
μικρογραφία|δεξιά|Ο αντι-Μπολσεβίκικος [[Εθελοντικός Στρατός στη Νότια Ρωσία, Ιανουάριος 1918.]]
Αν και η αντίσταση άρχισε ακριβώς την επομένη της εξέγερσης των Μπολσεβίκων, η Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ και ο πολιτικός αποκλεισμός των αντιφρονούντων έγιναν ο καταλύτης για τη δημιουργία αντι-Μπολσεβίκικων ομάδων τόσο μέσα όσο και έξω από τη Ρωσία, που τις ωθούσε σε δράση ενάντια στο νέο καθεστώς.
Στους ευθυγραμμισμένους στη χαλαρή συνομοσπονδία των αντι-Μπολσεβίκικων δυνάμεων κατά της Κομμουνιστικής κυβέρνησης, περιλαμβάνονταν γαιοκτήμονες, δημοκράτες, συντηρητικοί, πολίτες της μεσαίας τάξης, αντιδραστικοί, φιλομοναρχικοί, φιλελεύθεροι, στρατηγοί, μη Μπολσεβίκοι σοσιαλιστές που ακόμη είχαν παράπονα και δημοκρατικοί μεταρρυθμιστές εθελοντικά ενωμένοι μόνο λόγω της αντίθεσής τους στην Μπολσεβίκικη διακυβέρνηση. Οι στρατιωτικές τους δυνάμεις, ενισχυμένες με αναγκαστικές στρατολογίες και τρομοκρατία και την εξωτερική επιρροή και με επικεφαλής τον Στρατηγό Γιουντένιτς, τον Ναύαρχο Κολτσάκ και τον Στρατηγό Ντενίκιν, έγιναν γνωστές σαν το Λευκό κίνημα (μερικές φορές αναφέρονται και ως «Λευκός Στρατός») και ήλεγχαν σημαντικά τμήματα της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας για το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου.
Το Ουκρανικό αυτονομιστικό κίνημα γνωστό ως Πράσινος στρατός ήταν ενεργό στην Ουκρανία στις αρχές του πολέμου. Πιο σημαντική ήταν η εμφάνιση ενός αναρχικού πολιτικού και στρατιωτικού κινήματος γνωστού ως Επαναστατικός Εξεγερσιακός Στρατός της Ουκρανίας ή ο Αναρχικός Μαύρος Στρατός με επικεφαλής τον Νέστορα Μάχνο. Ο Μαύρος Στρατός, ο οποίος απαριθμούσε αρκετούς Εβραίους και Ουκρανούς αγρότες στις γραμμές του, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάσχεση της επίθεσης του Λευκού Στρατού του Στρατηγού Ντενίκιν κατά της Μόσχας το 1919, και στην εκδίωξη αργότερα των Κοζακικών δυνάμεων από την Κριμαία.
μικρογραφία|αριστερά|Ρώσοι στρατιώτες του αντι-Μπολσεβίκικου Σιβηριανού Στρατού το 1919.
Οι Λευκοί καθώς και οι υπόλοιπες αντι-Μπολσεβικικές δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες τη μεγάλη απόσταση που είχαν από το κέντρο οι περιφέρειες του Βόλγα, των Ουραλίων, της Σιβηρίας και της Άπω Ανατολής, ίδρυσαν μια σειρά από κυβερνήσεις στις πόλεις των περιοχών αυτών. Κάποιες από τις στρατιωτικές δυνάμεις ιδρύθηκαν με βάση τις μυστικές οργανώσεις των αξιωματικών στις πόλεις.
Οι Τσεχοσλοβάκικες Λεγεώνες ήταν τμήμα του Ρωσικού στρατού και αριθμούσαν περίπου 30.000 στρατιώτες μέχρι τον Οκτώβριο του 1917. Είχαν συμφωνία με τη νέα κυβέρνηση των Μπολσεβίκων να διεκπεραιωθούν από το Ανατολικό Μέτωπο μέσω του λιμανιού του Βλαδιβοστόκ στη Γαλλία. Η μεταφορά από το Ανατολικό Μέτωπο στο Βλαδιβοστόκ επιβραδύνθηκε από το χάος που επικρατούσε, και οι στρατιώτες διασκορπίστηκαν σε όλο το μήκος του Υπερ-Σιβηρικού Σιδηροδρόμου. Κάτω από την πίεση των Κεντρικών Δυνάμεων, ο Τρότσκι διέταξε τον αφοπλισμό και τη σύλληψη των λεγεωναρίων, πράγμα που δημιούργησε εντάσεις με τους Μπολσεβίκους.
Οι Δυτικοί Σύμμαχοι εξόπλισαν και στήριξαν τους αντιπάλους των Μπολσεβίκων, επειδή ανησυχούσαν για μια πιθανή Ρωσο-Γερμανική συμμαχία, την πιθανότητα οι Μπολσεβίκοι να κάνουν πράξη τις απειλές τους για αθέτηση των μαζικών εξωτερικών δανείων της Αυτοκρατορικής Ρωσίας, καθώς επίσης και για την εξάπλωση των Κομμουνιστικών επαναστατικών ιδεών (ανησυχία που συμμερίζονταν και πολλές Κεντρικές Δυνάμεις). Εξ ου, και πολλές από αυτές τις χώρες εξέφρασαν την υποστήριξή τους στους Λευκούς, συμπεριλαμβανομένης της εξασφάλισης στρατευμάτων και εφοδίων. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ δήλωσε ότι ο Μπολσεβικισμός πρέπει να «στραγγαλιστεί στην κούνια του». Οι Βρετανοί και οι Γάλλοι είχαν στηρίξει τη Ρωσία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μαζική κλίμακα με πολεμικά εφόδια. Μετά τη συνθήκη, φαινόταν ότι πολύ από αυτό το υλικό θα έπεφτε στα χέρια των Γερμανών. Με την πρόφαση αυτή άρχισε η συμμαχική επέμβαση στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο, με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία να στέλνουν στρατεύματα στα Ρωσικά λιμάνια. Υπήρξαν βίαιες συγκρούσεις με στρατεύματα πιστά στους Μπολσεβίκους. Η Γερμανική Αυτοκρατορία δημιούργησε μερικά βραχύβια δορυφορικά παρεμβαλλόμενα κράτη μέσα στη σφαίρα επιρροής της μετά τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ: το «Ηνωμένο Βαλτικό Δουκάτο», το «Δουκάτο Κουρλάνδης και Σεμιγκάλιας», το «Βασίλειο της Λιθουανίας», το «Βασίλειο της Πολωνίας», τη «Λαϊκή Δημοκρατία της Λευκορωσίας», και το «Ουκρανικό Κράτος». Μετά την ήττα της Γερμανίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Νοέμβριο του 1918, αυτά τα κράτη διαλύθηκαν.
Η Φινλανδία ήταν η πρώτη δημοκρατία που κήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Ρωσία τον Δεκέμβριο του 1917 και εδραιώθηκε στον επακόλουθο Φινλανδικό Εμφύλιο Πόλεμο από τον Ιανουάριο ως τον Μάιο του 1918. Η Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, η Λιθουανία, η Λεττονία και η Εσθονία σχημάτισαν τους δικούς τους στρατούς αμέσως μετά την κατάργηση της συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ και την έναρξη της Σοβιετικής προς τα δυτικά επίθεσης τον Νοέμβριο του 1918.
Διάταξη δυνάμεων και χρονολόγιο
μικρογραφία|δεξιά|Ευρωπαϊκό θέατρο του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου
Στο Ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας ο πόλεμος διεξαγόταν σε τρία κύρια μέτωπα: το ανατολικό, το νότιο και το βορειοδυτικό. Μπορεί επίσης να χωριστεί χοντρικά στις τρεις παρακάτω περιόδους.
Η πρώτη περίοδος διήρκεσε από την Επανάσταση μέχρι την Ανακωχή. Ήδη την ημέρα της Επανάστασης, ο Κοζάκος Στρατηγός Καλέντιν αρνήθηκε να την αναγνωρίσει και ανέλαβε πλήρη κυβερνητική εξουσία στην Περιφέρεια του Ντον, όπου ο Εθελοντικός Στρατός τον υποστήριζε μαζικά. Η υπογραφή της Συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ είχε ακόμη σαν αποτέλεσμα την άμεση επέμβαση των Συμμάχων στη Ρωσία και τον εξοπλισμό στρατιωτικών δυνάμεων που αντιτίθεντο στην Μπολσεβίκικη κυβέρνηση. Υπήρχαν και πολλοί Γερμανοί διοικητές που προσέφεραν στήριξη κατά των Μπολσεβίκων, φοβούμενοι επίσης ότι επέκειτο η αντιπαράθεση μαζί τους.
Σε αυτή την πρώτη περίοδο οι Μπολσεβίκοι πήραν τον έλεγχο της Κεντρικής Ασίας από τα χέρια της Προσωρινής Κυβέρνησης και του Λευκού Στρατού, δημιουργώντας μια βάση για το Κομμουνιστικό Κόμμα στη Στέπα και στο Τουρκεστάν, όπου ήταν εγκατεστημένοι σχεδόν δύο εκατομμύρια Ρώσοι έποικοι.
Οι περισσότερες από τις μάχες σε αυτή την πρώτη περίοδο ήταν σποραδικές, με τη συμμετοχή μόνο μικρών ομάδων μέσα σε μια ρευστή και γρήγορα μεταβαλλόμενη σκηνή. Μεταξύ των ανταγωνιστών ήταν οι Τσέχοι, γνωστοί ως Τσεχοσλοβακική Λεγεώνα ή «Λευκοί Τσέχοι», οι Πολωνοί της 5ης Πολωνικής Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων και οι φιλο-Μπολσεβίκοι Ερυθροί Λετονοί τυφεκιοφόροι.
Η δεύτερη περίοδος του πολέμου διήρκησε από τον Ιανουάριο ως τον Νοέμβριο του 1919. Κατ’ αρχάς οι προελάσεις των Λευκών στρατευμάτων από τον νότο (υπό τον Στρατηγό Ντενίκιν), την ανατολή (υπό τον Ναύαρχο Κολτσάκ) και βορειοδυτικά (υπό τον Στρατηγό Γιουντένιτς) ήταν επιτυχείς, αναγκάζοντας τον Κόκκινο Στρατό και τους συμμάχους του να υποχωρήσουν και στα τρία μέτωπα. Τον Ιούλιο του 1919 ο Κόκκινος Στρατός υπέστη και άλλη ήττα μετά από μια μαζική αποστασία μονάδων στην Κριμαία προς τον αναρχικό Μαύρο Στρατό υπό τον Νέστορα Μάχνο, διευκολύνοντας τις αναρχικές δυνάμεις να εδραιώσουν την εξουσία στην Ουκρανία. Ο Λέον Τρότσκι σύντομα αναμόρφωσε τον Κόκκινο Στρατό, κλείνοντας συμφωνία για την πρώτη από δύο στρατιωτικές συμμαχίες με τους αναρχικούς. Τον Ιούνιο ο Κόκκινος Στρατός για πρώτη φορά αναχαίτισε την προέλαση του Κολτσάκ. Μετά από μια σειρά υποσχέσεις στους αναρχικούς, βοηθούμενος από την επίθεση του Μαύρου Στρατού κατά των γραμμών εφοδιασμού των Λευκών, ο Κόκκινος Στρατός νίκησε τα στρατεύματα του Ντενίκιν και του Γιουντένιτς τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο.
Η τρίτη περίοδος του πολέμου ήταν η διαρκής πολιορκία των τελευταίων Λευκών στρατευμάτων στην Κριμαία. Ο Στρατηγός Βράγγελ είχε συγκεντρώσει τα απομεινάρια των στρατευμάτων του Ντενίκιν, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της Κριμαίας. Μια απόπειρα εισβολής στη νότια Ουκρανία αποκρούστηκε από τον αναρχικό Μαύρο Στρατό υπό τη διοίκηση του Νέστορα Μάχνο. Καταδιωκόμενος μέσα στην Κριμαία από τα στρατεύματα του Μάχνο, ο Βράγγελ επανεξέτασε την άμυνα στην Κριμαία. Μετά από μια αποτυχημένη κίνηση βόρεια κατά του Κόκκινου Στρατού, τα στρατεύματα του Βράγγελ σπρώχτηκαν νότια από τα στρατεύματα του Κόκκινου Στρατού και του Μαύρου Στρατού. ο Βράγγελ και τα απομεινάρια του στρατού του διαπεραιώθηκαν στην Κωνσταντινούπολη τον Νοέμβριο του 1920.
Οκτωβριανή επανάσταση
Στην Οκτωβριανή Επανάσταση το Μπολσεβίκικο Κόμμα διέταξε την Κόκκινη φρουρά (ένοπλες ομάδες εργατών και λιποτακτών του Αυτοκρατορικού στρατού) να πάρει τον έλεγχο της Πετρούπολης (Αγία Πετρούπολη) και αμέσως άρχισε η ένοπλη κατάληψη πόλεων και χωριών σε όλη την πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία. Τον Ιανουάριο του 1918 οι Μπολσεβίκοι διέλυσαν τη Ρωσική Συντακτική Συνέλευση και ανακήρυξαν τα Σοβιέτ (συμβούλια εργατών) ως τη νέα κυβέρνηση της Ρωσίας.
Οι πρώτες εξεγέρσεις κατά των Μπολσεβίκων
Η πρώτη προσπάθεια για ανάκτηση της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους έγινε με την εξέγερση Κερένσκι – Κρασνόφ τον Οκτώβριο του 1917. Υποστηρίχτηκε από την Ανταρσία των Γιούνκερ στην Πετρούπολη, αλλά γρήγορα κατεστάλη από την Κόκκινη φρουρά, ιδίως τη Λετονική μεραρχία τυφεκιοφόρων. Οι αρχικές ομάδες που πολέμησαν κατά των Κομμουνιστών ήταν τοπικά Κοζάκικα στρατεύματα που είχαν δηλώσει την αφοσίωσή τους στην Προσωρινή Κυβέρνηση, και από τους ηγέτες των οποίων ξεχώριζαν οι στρατηγοί Καλέντιν των Κοζάκων του Ντον, και Σεμενόφ των Κοζάκων της Σιβηρίας. Οι κορυφαίοι Τσαρικοί αξιωματικοί του παλαιού καθεστώτος άρχισαν επίσης να αντιστέκονται. Τον Νοέμβριο, ο Στρατηγός Αλεξέγιεφ, ο Αρχηγός Επιτελείου του Τσάρου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, άρχισε να οργανώνει τον Εθελοντικό Στρατό στο Νοβοτσερκάσκ. Οι εθελοντές του μικρού αυτού στρατού ήταν κυρίως αξιωματικοί του παλιού Ρωσικού στρατού, μαθητές στρατιωτικών σχολών και σπουδαστές. Τον Δεκέμβριο του 1917 με τον Αλεξέγιεφ συντάχθηκαν οι Στρατηγοί Κορνίλοφ, Ντενίκιν και άλλοι Τσαρικοί αξιωματικοί που είχαν δραπετεύσει από τη φυλακή, όπου είχαν φυλακιστεί μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα Κορνίλοφ λίγο πριν την Επανάσταση. Στις αρχές Δεκεμβρίου 1917 ομάδες εθελοντών και Κοζάκοι κατέλαβαν το Ροστόφ.
μικρογραφία|αριστερά|Καλοκαίρι 1917 στη Ρωσία κοντά στη Μόσχα. Στο πάρκο της ντάτσας, μια Γερμανίδα μπάμπουσκα (γιαγιά) και οι εγγονές της. Τα παιδιά διέφυγαν με τους Ελβετούς γονείς τους (πιθανόν το 1921) στην Ελβετία με μια δραματική διαφυγή, ζώντας στην αρχή στη νότια Ρωσία (Ροστόβ-στον-Ντον), και αργότερα φεύγοντας μέσω Οδησσού με σφραγισμένη βοϊδάμαξα για τη Βαρσοβία. Όταν η οικογένεια έφθασε στη Βασιλεία, έπρεπε να υπομείνουν υποχρεωτική καραντίνα.