cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαργαριτόνε
Μέγας Ναύαρχος του Βασιλείου της Σικελίας
Το 1187 βοήθησε τον Ισαάκιο Κομνηνό της Κύπρου ο οποίος είχε αποσπάσει την Κύπρο από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κυριεύοντας είκοσι από τα πλοία του στόλου του Αυτοκράτορα Ισαάκιου Β΄ Αγγέλου τον οποίο είχε στείλει για να ανακτήσει την Κύπρο και τα οδήγησε στη Σικελία.
Το φθινόπωρο του 1187 ο Γουλιέλμος Β΄ της Σικελίας τον έστειλε με εξήντα πλοία και διακόσιους ιππότες να περιπολεί τα παράλια της Παλαιστίνης συστηματικά για να μην επιτρέψει στον Σαλλαδίνο, ο οποίος στις 2 Οκτωβρίου είχε κυριέψει την Ιερουσαλήμ, να κατακτήσει κανένα από τα λιμάνια τα τόσο ζωτικής σημασίας για το Λατινικό Βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Το 1188 υποχρέωσε τον Σαλλαδίνο να λύσει την πολιορκία του κάστρου Κρακ των Ιπποτών των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, κοντά στην Τρίπολη της Συρίας. Τον επόμενο χρόνο έλυσε πολιορκίες στο κάστρο του Μαργκάτ, στη Λαττάκεια και στην Τύρο. Για τα κατορθώματά του ο Ριχάρδος της Αγίας Τριάδας, αναφέρει ότι οι ευγνώμονες πολίτες της Αντιόχειας, της Τρίπολης και της Τύρου τον αποκαλούσαν Βασιλιά της Θάλασσας και άλλοι Νέο Ποσειδώνα. Στις 11 Νοεμβρίου του 1189 πέθανε ο Γουλιέλμος Β’ και ο στόλος του επέστρεψε στη Σικελία.
Ο Μαργαριτώνης συνέχισε να διοικεί το στόλο, στην υπηρεσία του νέου Βασιλιά της Σικελίας (και πρώην συγκυβερνήτη του στόλου) Τανκρέδου. Τον Οκτώβριο του 1190 ο Μαργαριτώνης και άλλοι ευγενείς δραπέτευσαν από τη Μεσσίνα λίγο πριν την καταστρέψει ο Ριχάρδος Α΄ ο Λεοντόκαρδος. Το 1192 ο Βασιλιάς Τανκρέδος του παραχώρησε τη Μάλτα η οποία προσαρτήθηκε στην κομητεία του.
Το τέλος του Μαργαριτώνη
Όταν ο Γερμανός αυτοκράτορας Ερρίκος ΣΤ’ πολιόρκησε τη Νάπολη ο Μαργαριτώνη ήταν εκεί για να την υπερασπιστεί. Στις 25 Νοεμβρίου 1194 η Νάπολη παραδόθηκε και ο Μαργαριτώνη μαζί με τον κόμη Ριχάρδο μετά την ενθρόνιση του Γουλιέλμου Γ’ συνελήφθησαν γιατί ο Ερρίκος τους υποπτεύθηκε ότι συνωμοτούσαν εναντίον του. Αφού τον τύφλωσε, τον έστειλε στη Γερμανία, σε φυλακή στο Trifels, όπου και πέθανε το 1197.
Στην παλατινή κομητεία Κεφαλληνίας και Ζακύνθου τον διαδέχτηκε ο εγγονός του Ματθαίος ή Μάιος Ορσίνι.
Στην κομητεία της Μάλτας τον διαδέχτηκε ο γιος του Γουλιέλμος του Μπρίντιζι ο Χοντρός (Guglielmo da Brindisi "Il Grasso") από το 1197 μέχρι το 1204.
Στην Κέρκυρα, τον διαδέχτηκε ο γαμπρός του Leone Vetrano.
Η οικονομική κατάσταση του Μαργαριτόνε - ακίνητα
Στο Μπρίντιζι, είχε μεγάλο και πολυτελές παλάτι με το όνομα Domus Margariti. Στη θέση του χτίστηκε η εκκλησία του Αγίου Παύλου.
Σύμφωνα με την ιστορία του εκκλησιαστικού συμπλέγματος στο Μπρίντιζι, το οποίο ο αρχιστράτηγος Γερβάσιος ονόμασε το 1216 Monasticon Praemonstratense, ο Μαργαριτώνης κόμητας της Μάλτας ολοκλήρωσε γύρω στο 1180 την εκκλησία της Παναγίας της μικρής γέφυρας του Μπρίντιζι (Sta. Maria in parvo Ponte Brundusii) ή της Παναγίας της Γέφυρας (della Madonna del Ponte), ένα μοναστήρι και δυο παρεκκλήσια, της Αγίας Μαργαρίτας και του Αγίου Δημητρίου.
Βιβλιογραφία
Karl Hopf.“Geschichte Griechenlands vom Beginn des Mittelalters bis auf unsere Zeit”. Karl Hopf. Allgemeine Encyklopädie der Wissenschaften und Künste. Ersch & Gruber. Leipzig, 1867. Τόμος 85.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλατινοί κόμητες της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου Κατηγορία:Ιταλοί Σταυροφόροι Κατηγορία:Ναύαρχοι του Μεσαίωνα Κατηγορία:Κόμητες της Μάλτας Κατηγορία:Έλληνες πειρατές Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία
Αρίλλας Μαγουλάδων Κέρκυρας
Ο Αρίλλας είναι χωριό της Κέρκυρας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μαγουλάδων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Ο Αρίλλας είναι χωριό της ΒΔ. Κέρκυρας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του όρμου Αρίλλα και νότια του ακρωτηρίου Κεφάλι, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Μαγουλάδων-Αφιώνα και λίγο βορειότερα από τον συνώνυμο οικισμό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Ο οικισμός απέχει 37 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαγουλάδων της Κέρκυρας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μαγουλάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Ήβη Αδάμου
Η Ήβη Αδάμου (Αγία Νάπα, 24 Νοεμβρίου 1993) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή το 2009 μέσα από το ελληνικό μουσικό σόου The X-Factor 2 του ANT1. Το 2012, εκπροσώπησε την Κύπρο στη Eurovision, με το τραγούδι "La La Love", κατακτώντας την 16η θέση. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Records.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1993 στην Αγία Νάπα, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας της, Αδάμος, είναι Κύπριος, ενώ η μητέρα της, Μαριάννα, κατάγεται από τη Βουλγαρία. Έχει δύο αδελφές, τη Δέσποινα και την Κλεοπάτρα. Από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με τη μουσική, κάνοντας μαθήματα θεωρίας, τραγουδιού και πιάνου. Σε ηλικία εννέα ετών, συμμετείχε σε έναν κυπριακό διαγωνισμό τραγουδιού όπου κέρδισε την 1η θέση.
Καριέρα
Στα 16 της χρόνια, πέρασε από auditions για τη δεύτερη σεζόν της ελληνικής εκδοχής του show The X - Factor, καταφέρνοντας να περάσει στα live shows, με την ομάδα του Γιώργου Θεοφάνους.
2010-2011: Μετά το X-Factor
Τον Απρίλιο του 2010, συνεργάστηκε με τους Stavento για το τραγούδι "Σαν Έρθει Η Μέρα", το οποίο συμπεριλήφθηκε στο cd του συγκροτήματος, "Μια Φορά Κι Έναν Καιρό". Το τραγούδι αυτό αποτέλεσε την μεγαλύτερη επιτυχία του καλοκαιριού έχοντας τα περισσότερα downloads στην Ελλάδα για το 2010. Το καλοκαίρι ακολούθησε μια περιοδεία σε όλη την Ελλάδα από τους Stavento με την Ήβη, αλλά συμμετείχαν και στην περιοδεία της Amita Motion Tour.
Στις 14 Ιουνίου 2010 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα Mad Video Music Awards ερμηνεύοντας το τραγούδι "Last Kiss / Προσευχή" με τους OtherView.
Στις 11 Ιουλίου 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο της cd, "Καλοκαίρι Στην Καρδιά" το οποίο περιλάμβανε τα τραγούδια "Crashing Down", "Α.Γ.Α.Π.Η.", "Σώσε Με" και "Το Μυστικό Μου Να Βρεις". Τα τρία τελευταία έγιναν και videoclip. Η απονομή του χρυσού της δίσκου έγινε στο 2ο live της τρίτης σεζόν του The X-Factor Greece.
Επιπλέον, ερμήνευσε τα soundtracks των παιδικών ταινιών "Barbie: Η Βασίλισσα των Ωκεανών" και "Barbie: Η Βασίλισσα της Μόδας". Στις 22 Δεκεμβρίου του 2010 κυκλοφόρησε το δεύτερο της προσωπικό cd με τίτλο "Χριστούγεννα με την Ήβη Αδάμου", στο οποίο συμμετέχει η παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου. Τα τραγούδια που περιείχε το cd είναι τα "Santa Claus Is Coming To Town", "Last Christmas", "White Christmas", "Άγια Νύχτα" και "We Wish You A Merry Christmas"., Το cd κυκλοφόρησε σε Ελλάδα, Κύπρο, Φινλανδία και Πορτογαλία. Στην Πορτογαλία έγινε τρεις φορές πλατινένιο.
2011-2012: Σαν Ένα Όνειρο, συνεργασία με Μέλιsses & Eurovision
Τον Απρίλιο του 2011 κυκλοφόρησε το τραγούδι "Κράτα Τα Μάτια Σου Κλειστά" σε συνεργασία με τις Melisses. Με αυτή την συνεργασία ακολούθησε καλοκαιρινή περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο. Στις 14 Ιουνίου εμφανίστηκε στα Mad Video Music Awards ερμηνεύοντας το τραγούδι "Everybody Dance Now" μαζί με τον Μηδενιστή. Την ίδια χρονιά, υπήρξε υποψήφια σε πέντε κατηγορίες, κερδίζοντας το βραβείο "Καλύτερο Video Clip Hip Hop" για το τραγούδι "Σαν Έρθει Η Μέρα".
Τον Ιούλιο του 2011 κυκλοφόρησε τον τρίτο της δίσκο, "Σαν Ένα Όνειρο", ο οποίος περιέχει τα τραγούδια "Κράτα Τα Μάτια Σου Κλειστά", "Σαν Ένα Όνειρο", "Κάνω Μια Ευχή" και "Βόλτες Στα Αστέρια".
Τη χειμερινή σεζόν 2011-2012 εμφανιζόταν στο νυχτερινό κέντρο Posidonio Music Hall με τους Πάνο Κιάμο και Κώστα Μαρτάκη. Παράλληλα, ξεκίνησε τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Κοινωνιολογίας. Επιπλέον κέρδισε το βραβείο Ερμηνεύτρια της χρονιάς 2010 στα βραβεία Madame Figaro - Γυναίκες της Χρονιάς 2010.
Στις 27 Δεκεμβρίου 2011 ανακοινώθηκε ότι θα αναλάμβανε την εκπροσώπηση της Κύπρου στη Eurovision καθώς και τα τρία υποψήφια τραγούδια της, "Call The Police", "You Don't Belong Here" και "La La Love". Στις 25 Ιανουαρίου 2012 πραγματοποιήθηκε ο κυπριακός τελικός όπου νίκησε το "La La Love". Στις 30 Ιανουαρίου επανακυκλοφόρησε το cd "Σαν Ένα Όνειρο" ως euro edition με τα κομμάτια του τελικού αλλά και την ελληνική έκδοση του τραγουδιού "You Don't Belong Here" ως "Φωτιά Βροχή". Αμέσως μετά την επιλογή του τραγουδιού, ξεκίνησε μια μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ευρώπη για την προώθηση του. Στις 22 Μαΐου 2012 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος ημιτελικός, όπου η Κύπρος συμμετείχε κατακτώντας την 7η θέση με 91 βαθμούς, αναλυτικότερα την 4η θέση από την επιτροπή και την 6η θέση από τις ψήφους του κοινού. Η Κύπρος κατάφερε να περάσει στον τελικό της 26ης Μαΐου 2012, κερδίζοντας την 16η θέση με 65 βαθμούς, αναλυτικότερα την 12η θέση από την επιτροπή και την 15η θέση από τις ψήφους του κοινού. Μετά τη λήξη της Eurovision ξεκίνησε προσωπική περιοδεία σε Ελλάδα, Κύπρο, Σουηδία, Ισπανία και Αλβανία.
2012-2013: Μετά τη Eurovision, νέες συνεργασίες
Τον Ιούνιο 2012 εμφανίστηκε στα Mad Video Music Awards ερμηνεύοντας μαζί με τους Onirama το τραγούδι "Δεν Υπάρχεις / Lunatic". Ήταν επίσης υποψήφια σε τρεις κατηγορίες και κέρδισε το βραβείο "Καλλιτέχνης της χρονιάς - Κύπρος". Επιπλέον, ήταν υποψήφια στα βραβεία Madame Figaro - Γυναίκες της χρονιάς 2011 στην κατηγορία "Ερμηνεύτρια της χρονιάς 2011".
Συμμετείχε στον διαγωνισμό της Amita motion για την εύρεση του δικού της Music Manager για μια συναυλία στη Θεσσαλονίκη, όπου νικήτρια αναδείχθηκε η Ιωάννα Χρηστάκη. Ακόμη, επιλέχθηκε από τον διαγωνισμό το κομμάτι "Madness" σε συνεργασία με τους T.U. να γίνει videoclip. Τον Ιούλιο του 2012 κυκλοφόρησε επίσης το τραγούδι "Αύρα", η ελληνική έκδοση του "Mestral". Τη χειμερινή σεζόν 2012-2013 πραγματοποίησε περιοδεία σε Ελλάδα, Κύπρο, Σουηδία και Ισπανία. Μάλιστα, στην Ισπανία συνεργάστηκε με τον DJ Marsal Ventura για το τραγούδι "Time to Love".
Τον Ιανουάριο του 2013 κυκλοφόρησε το τραγούδι "Άσε Με" σε συνεργασία με την Κλεοπάτρα ενώ τον Μάρτιο κυκλοφόρησε σε συνεργασία με τους Stavento το τραγούδι "Να Σου Τραγουδώ". Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε το "Πονάνε Οι Αγάπες" και λίγο αργότερα έγινε videoclip. Τον Ιούνιο εμφανίστηκε στα Mad Video Music Awards μαζί με τους Anise K. και Shaya ερμηνεύοντας το τραγούδι "Walking On Air". Επιπλέον ήταν υποψήφια σε δύο κατηγορίες. Το καλοκαίρι του 2013 οργάνωσε μια μεγάλη περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2013 και μετά από ένα μικρό διάλειμμα, εμφανίστηκε σε συναυλία που πραγματοποιήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου, από τον Γιώργο Θεοφάνους. Στην συναυλία αυτή έλαβαν επίσης μέρος οι Demy, DJ Kas, Melisses, Stavento, Κωνσταντίνος Αργυρός, Ευρυδίκη, Δημήτρης Κοργιαλάς, Κώστας Μαρτάκης, Μηδενιστής, Ελένη Φουρέιρα, Κωνσταντίνος Χριστοφόρου και Έλενα Παπαρίζου. Τα τραγούδια της συναυλίας κυκλοφόρησαν σε cd από την εφημερίδα "Η Σημερινή" της Κύπρου.
2014-παρόν: Νέο cd album, μιούζικαλ κ.ά.
Στις 4 Απριλίου 2014 εμφανίστηκε στο τέταρτο MadWalk - The Fashion Music Project μαζί με τις Ελισάβετ Σπανού και Courtney Parker, ερμηνεύοντας το τραγούδι "Sway". Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς εμφανίστηκε στα Mad Video Music Awards όπου ερμήνευσε μαζί με τον Μιχάλη Κουϊνέλη και τον Κώστα Τουρνά τα τραγούδια "Να Σου Τραγουδώ" και "Μην Της Το Πεις".
Τη χειμερινή σεζόν 2015-2016 πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ "Barbarella: 80s The Musical" στο Θέατρο Πειραιώς 131 μαζί με τους Καίτη Γαρμπή, Ελένη Φουρέιρα, Ιωάννα Πηλιχού, Γιάννη Χατζηγεωργίου.
Στις αρχές του 2016, αφού αποφοίτησε από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, κυκλοφόρησε το τραγούδι "Τίποτα Δε Μας Σταματά" ενώ λίγο αργότερα κυκλοφόρησε άλλο ένα τραγούδι, το "Άκου Σώπα". Τη χειμερινή σεζόν 2016-2017 έκανε live εμφανίσεις στο Σταυρό του Νότου με τους Μύρωνα Στρατή και Ησαϊα Ματιάμπα.
Το 2017 κυκλοφόρησε δύο τραγούδια: το "Αυτό Τον Καιρό" και το "Μη Στάξει Και Μη Βρέξει". Τη χειμερινή σεζόν 2017-2018 έκανε live εμφανίσεις στο Αθηνών Αρένα με τους Αντώνη Ρέμο και Ελένη Φουρέιρα ενώ έπαιξε και στο μιούζικαλ "Jesus Christ Superstar" στο Θέατρο Ακροπόλ. Το 2018 κυκλοφόρησε τα τραγούδια "Πάμε Και Μη Ρωτάς" και "Δικό Μου" με τους Stavento.
Το 2019 κυκλοφόρησε το τραγούδι "Πάω" με την Κόνι Μεταξά και έκανε live εμφανίσεις στο Diogenis Studio με τους Μαρινέλλα, Έλενα Παπαρίζου, Ματθαίο και Κωνσταντίνο Τσαχουρίδη. Τη χειμερινή σεζόν 2019-2020 εμφανιζόταν στο νυχτερινό κέντρο Fantasia Live με τους Κωνσταντίνο Αργυρό και Stan. Τον Νοέμβριο του 2020, κυκλοφόρησε το τραγούδι "Φωτιά Μου" μαζί με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Τον Ιούνιο του 2021, κυκλοφόρησε το τραγούδι "Για Σένα" μαζί με τους Stavento. Τη χειμερινή σεζόν 2021-2022 εμφανιζόταν στο νυχτερινό κέντρο Fantasia Live με τους Νίκο Οικονομόπουλο και Πέτρο Ιακωβίδη.
Το 2022 κυκλοφόρησε τα τραγούδια "Αγοράκι Μου", "Δίπλα Σου", "Ρίξε Με" και "Εμείς" (ft. Στέλιος Ρόκκος). Επίσης, πραγματοποίησε εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη, στο Vogue Club, με τους Νίκο Οικονομόπουλο και Γιώργο Λιβάνη. Το 2023 κυκλοφόρησε τα τραγούδια "Δε Σ' Αφήνω" (ft. Daphne Lawrence) και "Στο Γιατρό" (ft. Stavento).
Προσωπική ζωή
Από το 2012, έχει σχέση με τον ράπερ του συγκροτήματος Stavento, Μιχάλη Κουινέλη, με τον οποίο γνωρίστηκαν όταν εκείνη ήταν διαγωνιζόμενη ακόμη στο The X-Factor και συνεργάστηκαν για πρώτη φορά το 2010, στο τραγούδι "Σαν Έρθει η Μέρα". Έχουν αποκτήσει μαζί μια κόρη, την Ανατολή-Νεφέλη, που γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 2018. Ζουν οικογενειακώς στην Αλεξανδρούπολη.
Live Εμφανίσεις
Νυχτερινά κέντρα
Εκδηλώσεις
Βραβεία και υποψηφιότητες
MAD Video Music Awards Madame Figaro Awards Lalore02 Awards
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2012 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012 Κατηγορία:Κύπριες τραγουδίστριες Κατηγορία:Απόφοιτοι Παντείου Πανεπιστημίου
Ισμαήλ Σαμπρί
Ο Ισμαήλ Σαμπρί μπιν Γιαακόμπ (Ismail Sabri bin Yaakob, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1960) είναι Μαλαισιανός πολιτικος, ο οποίος ήταν ο ένατος στην ιστορία Πρωθυπουργός της Μαλαισίας από τις 21 Αυγούστου 2021, μετά την παραίτηση του προκατόχου του έως τον Νοέμβριο του 2022. Είναι ο πρώτος πρωθυπουργός της Μαλαισίας που γεννήθηκε μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας το 1957, καθώς και ο πρώτος που δεν είναι αρχηγός πολιτικού κόμματος.
Γέννηση και σπουδές
Ο Ισμαήλ Σαμπρί γεννήθηκε στον Δήμο Τεμερλόχ, στο κρατίδιο Παχάνγκ της Μαλαισίας (περίπου 130 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας), και μεγάλωσε ως γιος ενός αγρότη. Τελείωσε την εννιάχρονη εκπαίδευση και μια τεχνική σχολή (Sekolah Menengah Teknik Kuantan). Κατόπιν, το 1980, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Μαλάγιας, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο νομικής (LLB). Ο τίτλος της διπλωματικής εργασίας του ήταν «Η μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων στη Μαλαισία» (Layanan terhadap tahanan politik di Malaysia).
Παραπομπές
Γιαακομπ, Ισμαηλ Σαμπρ
Αρδασίρ Β΄ της Περσίας
thumb|300px| Μίθρας, Αχούρα Μάσδα και Αρδασίρ Β΄ Ο Αρδασίρ Β΄ της Περσίας ήταν ο ενδέκατος βασιλιάς της Περσίας από την δυναστεία των Σασσανιδών από το 379 ως το 383, μικρότερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Περσίας Σαπώρη Β΄. Ο μεγάλος αδελφός του Σαπώρης τον διόρισε κυβερνήτη της Αδιαβένης και λίγο πριν τον θάνατο του το 379 διάδοχο του θρόνου με αποτέλεσμα πολλοί ιστορικοί να τον θεωρούν γιο του. Ως κυβερνήτης της Αδιαβένης έδειξε μεγάλη σκληρότητα με διωγμούς εναντίον των χριστιανών αλλά σαν βασιλιάς έδειξε αντίθετο χαρακτήρα ήταν ευγενής και φιλάνθρωπος γι´αυτό οι Άραβες του έδωσαν το προσωνύμιο «ενάρετος». Συμμετείχε στις μάχες του Σαπώρη Β΄ εναντίον του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ιουλιανού, ως βασιλιάς παρήγγειλε την κατασκευή γιγαντιαίου πέτρινου αναγλύφου με παράσταση του ίδιου του βασιλιά μαζί με τον Αχούρα Μάσδα και τον Μίθρα. Τον Αρδασίρ Β΄ θα διαδεχτεί ο ανιψιός του Σαπώρης Γ΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Βίνι Μουρ
Ο Βίνι Μουρ (αγγλ. Vinnie Moore) είναι Αμερικανός κιθαρίστας της ροκ μουσικής, γνωστός ως μέλος των UFO, ενώ έχει συνεργαστεί με τους Alice Cooper, Destruction, Vicious Rumors, κ.α..
Βιογραφία
Ο Μουρ ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία δώδεκα ετών, με κύριες επιρροές τους Led Zeppelin, Deep Purple, The Beatles, Queen, κ.α. και δύο χρόνια αργότερα εντάχθηκε στο πρώτο του συγκρότημα, παίζοντας διασκευές σε μεγάλα συγκροτήματα. Αφού αποχώρησε από το πρώτο αυτό σχήμα, ξεκίνησε να ηχογραφεί την μουσική του και έστειλε ένα ντέμο στο περιοδικό "Guitar Player", το οποίο τον οδήγησε σε συμφωνία με την "Shrapnel Records". Αφού έπαιξε την μουσική για μία διαφήμιση της Pepsi, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "Mind's Eye", ο οποίος πούλησε περισσότερα από 100.000 αντίτυπα.
Το 1988, κυκλοφόρησε ο δεύτερος του δίσκος με τίτλο "Time Odyssey" μέσω της "Polygram", πριν ακολουθήσουν τα "Meltdown" και "Out of Nowhere" κατά την δεκαετία του '90. Για το "Maze" του 1999, πλαισιώθηκε από το ντράμερ Σέιν Γκάλας, τον μπασίστα Ντέιβ ΛαΡού και τον κιμπορντίστα Τόνι ΜακΑλπάιν, ενώ το 2001 εκδόθηκε το "Defying Gravity".
Παράλληλα με την προσωπική του καριέρα, συμμετείχε στην περιοδεία "Operation Rock'N'Roll" του Alice Cooper και έπαιξε στον δίσκο "Hey Stoopid". Το 2003, εντάχθηκε στους UFO, κυκλοφορώντας το "You Are Here" την επόμενη χρονιά, για την προώθηση του οποίου περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο από τον Μάρτιο του 2004 ως τον Αύγουστο του 2005, πριν ηχογραφήσουν το "The Monkey Puzzle". Το συγκρότημα περιόδευσε σε Ευρώπη, Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες και το 2009 κυκλοφόρησαν μέσω της "SPV" το "The Visitor".
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Ιουδήθ της Βαυαρίας (795-843)
Η Ιουδήθ της Βαυαρίας, (γερμανικά: Judith, 797/805 – 843) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν κόρη του κόμη Γουέλφου και της -ευγενούς από τη Σαξονία- Χέντβιχ, κόρης του Ίζαμπαρτ κόμη του Τούργκαου. Η Ιουδήθ έγινε η δεύτερη σύζυγος του αυτοκράτορα των Φράγκων Λουδοβίκου του Ευσεβούς από τη Δυναστεία των Καρολιδών, με τον γάμο έγινε βασίλισσα και αυτοκράτειρα. Ο γάμος της με τον Λουδοβίκο έφερε την είσοδο της στη βασιλική αυλή, μια φυσιογνωμία που επηρέασε σημαντικά την αυτοκρατορική εξουσία. Με τον γάμο απέκτησε δυο παιδιά : την Γκιζέλα και τον Κάρολο τον Φαλακρό μετέπειτα βασιλιά στη Δυτική Φραγκία. Η γέννηση του γιου της έφερε μεγάλες συγκρούσεις στην αυτοκρατορική εξουσία ανάμεσα στην ίδια και τους γιους του συζύγου της από τον πρώτο του γάμου, είχε γίνει ήδη η πρώτη διανομή. Η εξουσία της στην αυτοκρατορική αυλή έπεσε σημαντικά όταν έγινε αυτοκράτειρα η σύζυγος του Καρόλου του Φαλακρού Ερμεντρούδη της Ορλεάνης, τάφηκε στην Τουρ (846). Δεν υπάρχουν πηγές σχετικά με τη χρονιά και την ημερομηνία που γεννήθηκε η Ιουδήθ, πιθανότατα γύρω στο 797. Τα περισσότερα κορίτσια την εποχή των Καρολιδών παντρεύονταν ανήλικα, η μικρότερη ηλικία ήταν τα 12 έτη, την εποχή του γάμου της γύρω στο 819 η ίδια ήταν 22 ετών και ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής 41.
Γάμος με τον αυτοκράτορα
Η Οικογένεια των Γουέλφων τα πρώτα χρόνια των Καρολιδών ήταν κατώτερης τάξης, δεν ανήκε στην "Αυτοκρατορική αριστοκρατία", στις οικογένειες που ασκούσαν εξουσία στην αυλή των Καρολιδών. Η οικογένεια είχε χάσει τη βασιλική εξουσία στον τόπο καταγωγής της Αλεμαννία, ανέβηκε απότομα ωστόσο χάρη στους δεσμούς που απέκτησαν με την αυτοκρατορική οικογένεια τη δεκαετία του 770. Στην περιοχή καταγωγής τους παρέμειναν τοπικά μέλη της υψηλής αριστοκρατίας, είχαν τους τίτλους του "δούκα" και του "κόμητος". Το καθεστώς αυτό οδήγησε σε μια ευνοϊκή γαμήλια συμφωνία με την αυτοκρατορική οικογένεια, η εξουσία των Γουέλφων ανέβηκε απότομα μετά τον δεύτερο γάμο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς με την Ιουδήθ (819). Η πρώτη σύζυγος του Λουδοβίκου του Ευσεβούς Ερμενγάρδη του Τουρ πέθανε (3 Οκτωβρίου 818), γιοι τους ήταν : Λοθάριος Α΄, Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας και Λουδοβίκος ο Γερμανικός. Οι σύμβουλοι πίεσαν έντονα τον απογοητευμένο χήρο αυτοκράτορα να ξαναπαντρευτεί, τα Χριστούγεννα του 819 παντρεύτηκε την Ιουδήθ στο Άαχεν. Σαν τους περισσότερους βασιλικούς γάμους της εποχής η επιλογή της Ιουδήθ έγινε σε δημόσια εκδήλωση υπό μορφής θεάματος. Η Ιουδήθ ήταν 22 χρόνια νεώτερη από τον Λουδοβίκο, ο αυτοκράτορας την επέλεξε "ανάμεσα σε πολλές άλλες νύφες που μεταφέρθηκαν στην αυλή του από όλες τις περιοχές και τις κομητείες των Φράγκων".
Στη Φραγκική κοινωνία μόνο γυναίκες από αριστοκρατικές οικογένειες μπορούσαν να επιλεγούν σαν νύφες του βασιλιά, η Ιουδήθ ανήκε προφανώς σε αριστοκρατική οικογένεια. Οι ιστορικοί της εποχής της περιγράφουν ότι ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής την επέλεξε σαν δεύτερη σύζυγο για την ομορφιά της, την εξυπνάδα της και τις μουσικές της ικανότητες. Ο Λουδοβίκος την παντρεύτηκε επιπλέον για γεωγραφικούς και στρατιωτικούς λόγους, η οικογένεια της ήταν πανίσχυρη στα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας, ζητούσε συμμαχίες για να τα προστατεύσει από τους εξωτερικούς εχθρούς. Δεν είναι βέβαιο αν ήταν Φραγκικής ή Αλαμανικής καταγωγής είχε όμως πολλά εδάφη τόσο στη Βαυαρία όσο και στην Αλεμμανία. Οι απειλές στα ανατολικά σύνορα ανάγκαζαν τον αυτοκράτορα να ταξιδεύει σε ολόκληρη τη χώρα, είχε ανάγκη να αποκτήσει πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη από την αριστοκρατία της περιοχής. Η Ιουδήθ παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο τον Ευσεβή στο Άαχεν (819), ήταν συνηθισμένο γεγονός της εποχής να δίνουν προίκα στις βασιλικές νύφες, πήρε το μοναστήρι του Σαν Σαλβαντόρ στην Μπρέσια στη Λομβαρδία. Η προίκα θα περνούσε στη νύφη μετά την ολοκλήρωση του γάμου, δεν ήταν σταθερή ωστόσο αφού θα μπορούσε να αλλάξει αργότερα ανάλογα με τις συνθήκες, το ίδιο έγινε και με την Ιουδήθ όταν έχασε την εξουσία της στην αυλή.
Ο ρόλος της στα ανάκτορα
Η στέψη της βασίλισσας γινόταν στην κοινωνία των Καρολιδών μόνο μετά την ολοκλήρωση του γάμου, η πρώτη του σύζυγος Ερμενγάνδη πήρε τον τίτλο "Αυγούστα" σύμφωνα με τη Ρωμαϊκή ορολογία (794). Το ίδιο παρατηρήθηκε και με την Ιουδήθ για την οποία όπως καταγράφεται "στέφτηκε αυτοκράτειρα και ανακηρύχτηκε Αυγούστα". Οι ιστορικές πηγές παρουσιάζουν ένα μεγάλο κενό την εποχή που μεσολάβησε από την ημερομηνία του γάμου της (819) μέχρι τη γέννηση του γιου της Καρόλου (823), η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι τότε υποτιμήθηκε επειδή δεν είχε προσφέρει στον αυτοκράτορα κάποιο διάδοχο. Διάφορες πηγές ωστόσο αναφέρουν ότι η Ιουδήθ είχε ειδικούς ρόλους στην αυτοκρατορική αυλή όπως η διαχείριση του βασιλικού νοικοκυριού. Τα καθήκοντα της περιορίστηκαν στους υπηρέτες, τα κοσμήματα, τους φόρους, με τον τρόπο αυτό ο αυτοκράτορας είχε απαλλαγή από ασχολίες ευτελούς σημασίας. Ο ρόλος της δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να χαρακτηριστεί περιττός, η παρουσία της ήταν έντονη στη διαχείριση του βασιλικού νοικοκυριού. Είναι βέβαιο ότι η Ιουδήθ είχε το προσωπικό της νοικοκυριό για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της, η συνήθεια υπήρχε από την εποχή των Μεροβίγγειων. Τα καθήκοντα της ήταν περιορισμένα στη βασιλική αυλή, είχε όμως και πολιτικές εξουσίες. Την εποχή που ο σύζυγος της έλλειπε σε εκστρατείες κυβερνούσε σαν αντιβασιλιάς στο πλευρό του, μπορούσε να επηρεάσει επίσης τη γνώμη του σαν βασιλικός σύμβουλος. Οι εξουσίες της ανέβηκαν κατακόρυφα με τη γέννηση του γιου της Καρόλου, έφτασαν σε τέτοιο σημείο που ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής άλλαξε γνώμη και έκανε νέα αναδιανομή της αυτοκρατορίας ώστε να συμμετέχει και ο Κάρολος ο Φαλακρός.
Οικογένεια
thumb|250px|right|Η Ιουδήθ της Βαυαρίας
Το μεγαλύτερο διάστημα της εγκυμοσύνης της στον Κάρολο η Ιουδήθ το πέρασε στη Φραγκφούρτη όπου το παιδί γεννήθηκε (13 Ιουνίου 823), θα είναι ο μετέπειτα βασιλιάς της Δυτικής Φραγκίας. Η γέννηση του Καρόλου ήταν ένα σημαντικό γεγονός που άλλαξε τη ζωή της Ιουδήθ, ήταν ο μοναδικός κληρονόμος του Λουδοβίκου του Ευσεβούς από τον δεύτερο γάμο του. Η γέννηση του άλλαξε τα σχέδια διαδοχής του συζύγου της και την "Αυτοκρατορική Διανομή", η Ιουδήθ έβαλε στόχο να εξασφαλίσει μερίδιο διαδοχής και να τον δικό της γιο, να τον προστατεύσει από τις αρπακτικές διαθέσεις των θετών της γιων. Ο πιο επικίνδυνος ήταν ο μεγαλύτερος Λοθάριος Α΄, για να τον ηρεμήσει η Ιουδήθ του πρότεινε να γίνει νονός του Καρόλου, η στρατηγική της έφερε αιματηρές εμφύλιες συγκρούσεις για τη διαδοχή που ξέσπασαν μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς (840).
Αυτοκρατορική διανομή
thumb|250px|right|Η Αυτοκρατορία των Καρολιδών (828) Ο αυτοκράτορας βρισκόταν με τη συνοδεία του στο Άαχεν, μια στέγη κατέρρευσε και σκότωσε τους περισσότερους άντρες του (9 Απριλίου 817). Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής επέζησε αλλά σοκαρίστηκε τόσο πολύ που φοβήθηκε και για τον δικό του θάνατο, αποφάσισε να κάνει διανομή των αυτοκρατορικών εδαφών στους γιους του ενώ ζούσε ακόμα η πρώτη του σύζυγος. Ο μεγαλύτερος γιος του Λοθάριος Α΄ θα κληρονομούσε τον τίτλο του αυτοκράτορα και ολόκληρη τη Φραγκία, ο δεύτερος γιος του Πεπίνος και ο τρίτος Λουδοβίκος θα κληρονομούσαν αντίστοιχα την Ακουιτανία και τη Βαυαρία ως υποτελείς του Λοθαρίου. Το πρόβλημα ήταν ο ανεψιός του Βερνάρδος της Ιταλίας που ήταν ήδη βασιλιάς της Ιταλίας από το 810, παρέμεινε με αμφιλεγόμενες εξουσίες. Ο Βερνάρδος αποφάσισε να επαναστατήσει απαιτώντας να έχει μόνιμη εξουσία, η επανάσταση σύντομα συνετρίβη, ο Βερνάρδος, συνελήφθη, τυφλώθηκε και πέθανε από τα τραύματα του (17 Απριλίου 818). Ο δεύτερος γάμος, η γέννηση του Καρόλου και ο γάμος του Λοθαρίου Α΄ έφερε δύο μεγάλους αυτοκρατορικούς οίκους σε σύγκρουση. Η Ιουδήθ που είχε επιζήσει μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς φρόντισε δημιούργησε τη δική της ομάδα, προσπάθησε με κάθε τρόπο να εξασφαλίσει τα κληρονομικά δικαιώματα του γιου της Καρόλου και να τον προστατεύσει από τους ετεροθαλείς αδελφούς του. Σε μια επιστολή που έγραψε ο επίσκοπος της Λυών στον Λουδοβίκο τον Ευσεβή φαίνεται καθαρά ο τρόπος που είχε αναδείξει τον Λοθάριο σε πλεονεκτική θέση απέναντι στους υπόλοιπους γιους του :
'"Τα εκτελέσατε όλα με τέτοια τελειότητα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι σας έδωσε έμπνευση ο ίδιος ο θεός, αναθέσατε τμήματα του βασιλείου στους γιους σας αλλά αναδείξατε τον έναν από αυτούς σαν ανώτερο και διατάξατε να υπογράψουν τις αποφάσεις σας. Στη συνέχεια στείλατε τον γιο σας Λοθάριο στη Ρώμη για να τον αναγνωρίσει ο πάπας Συναυτοκράτορα και διατάξατε όλους τους ευγενείς να αναγνωρίσουν την απόφαση σας, σταδιακά τα διατάγματα περιείχαν τα ονόματα και των δύο αυτοκρατόρων"''.
Προστάτιδα του γιου της Καρόλου
Η Ιουδήθ φοβήθηκε έντονα για το μέλλον της, σε περίπτωση που έμενε χήρα θα δεχόταν απειλές από τους θετούς γιους της οι οποίοι δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον για τη δεύτερη σύζυγο του πατέρα τους. Σε επιστολή που έστειλε στον πάπα Νικόλαο Α΄ φαίνεται ότι η Ιουδήθ έστειλε στον Έμπο, αρχιεπίσκοπο του Ρενς ένα δαχτυλίδι και τον παρακάλεσε να προσευχηθεί για την υγεία του Καρόλου, αν της επέστρεφε το δαχτυλίδι σε περίοδο ταραχών θα τον βοηθούσε. Η κίνηση αυτή είχε έντονη πολιτική σημασία αφού ο Έμπο ήταν στενός φίλος του Λουδοβίκου του Ευσεβούς, ήθελε να εξασφαλίσει το πολιτικό μέλλον του γιου της. Οι τρεις μεγαλύτεροι γιοι του Λουδοβίκου του Ευσεβούς από τον πρώτο του γάμο επαναστάτησαν εναντίον του πατέρα τους, ο στόχος ήταν να εξασφαλίσουν τη διαδοχή αφού τον έλεγχο στην αυτοκρατορική αυλή είχε η θετή τους μητέρα. Η Ιουδήθ κατηγορήθηκε για σχέσεις μοιχείας με τον βαπτιστικό του Λουδοβίκου του Ευσεβούς Βερνάρδο της Σεπτιμανίας, εξορίστηκε στην Ιταλία στη μονή της Αγίας Ραδεγούνδης (830). Μετά το τέλος της κρίσης επέστρεψε στο Άαχεν και συνέχισε τις προσπάθειες της να αναδειχθεί ο γιος της Κάρολος στη διανομή της αυτοκρατορίας. Η θέση της Ιουδήθ στην αυλή αυξήθηκε σημαντικά την τελευταία χρονιά της βασιλείας του Λουδοβίκου του Ευσεβούς, οι δεσμοί που δημιούργησε βοήθησαν τον Κάρολο στη διαδοχή. Προσπάθησε να ιδρύσει μια συμμαχία ανάμεσα στον γιο της Κάρολο με τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του Λοθάριο με συμμαχικούς γάμους (839). Η κόρη της Γκίζελα παντρεύτηκε τον Εβεράρδος μάργραβο του Φρίουλι που ήταν φανατικός οπαδός του Λοθάριου, ο αδελφός της Κορράδος Α΄ του Ωσέρ παντρεύτηκε την Αδελαΐδα του Τουρ, κουνιάδα του Λοθάριου. Με τον φόβο ότι ο σύζυγος της θα πεθάνει προσπάθησε να εξασφαλίσει μια συμμαχία ανάμεσα στον γιο της Κάρολο με έναν από τους μεγαλύτερους ετεροθαλείς αδελφούς του. Με τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς βοήθησε τον γιο της Κάρολο στις εκστρατείες εναντίον του Λοθαρίου, προσπαθούσε να καταλάβει την Ακουιτανία και το μεγαλύτερο τμήμα από τη Φραγκία. Είχε μεγάλη εξουσία στον γιο της, όταν ο αρχιεπίσκοπος Γεώργιος αιχμαλωτίστηκε σε μια μάχη που έπεσαν 40.000 άνδρες του Λοθάριου και του Πεπίνου του έδωσε συμβουλή να συμπεριφερθεί απέναντι του με ελεημοσύνη.
Ανατροπή και κατηγορίες
thumb|250px|right|Το γενεαλογικό δέντρο του [[Καρλομάγνος|Καρλομάγνου - 15ος αιώνας.]]
Η άνοδος της Ιουδήθ στη βασιλική αυλή δημιούργησε πολλά μίση εναντίον της, ο αρχιεπίσκοπος της Λυών που ήταν οπαδός του Λοθάριου έγραψε δύο βιβλία εναντίον της (833). Η Ιουδήθ κατηγορήθηκε ότι με τον αντιφεμινιστικό χαρακτήρα της οδηγούσε σε καταστροφή τον σύζυγο της, όταν είδαν ότι ο Λουδοβίκος δεν έσπαζε τους δεσμούς μαζί της την κατηγόρησαν για εξωσυζυγικές σχέσεις "πρώτα κρυφά και στη συνέχεια αδέξια". Οι εχθροί της Ιουδήθ την κατηγόρησαν για μοιχεία με τον Βερνάρδο της Σεπτιμανίας που ήταν ευνοούμενος του συζύγου της. Η εικόνα αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα ποιήματα που έχουν γραφτεί για την ίδια που την παρουσιάζουν ως "μια δεύτερη Βιβλική Ιουδίθ, Μαρία αδελφή του Ααρών, Σαπφώ για τις μουσικές της ικανότητες, προφήτισσα, έξυπνη, ευσεβής και γλυκιά στις συναναστροφές". Η Ιουδήθ έμεινε μόνη της στο Άαχεν την εποχή που ο σύζυγος της προχώρησε σε εκστρατεία στη Βρετάνη (830), η ίδια ήταν έντονα αντίθετη σε αυτήν λόγω οικονομικών δυσκολιών. Την ίδια περίοδο οι μεγιστάνες έστρεψαν τους θετούς της γιους της γιους εναντίον του πατέρα τους και της θετής τους μητέρας, όταν επέστρεψε ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής ακολούθησε επανάσταση. Πριν από το Πάσχα του 830 (17 - 24 Απριλίου) ο Πεπίνος με τη σύμφωνη γνώμη του Λοθάριου "αφαίρεσε από τον αυτοκράτορα και τη σύζυγο του τις εξουσίες", η Ιουδήθ φυλακίστηκε στη μονή της Αγίας Ραδεγούνδης στο Πουατιέ. Σε Σύνοδο στο Ναϊμέχεν (1 Οκτωβρίου 830) παρουσία όλων "των επισκόπων, ηγουμένων και κομήτων" η Ιουδήθ κλήθηκε να δικαστεί για όλες τις κατηγορίες εναντίον της από "το δικαστήριο των Φράγκων". Στη δίκη που ακολούθησε (1 Φεβρουαρίου 831) δεν βρέθηκε κανένας άντρας να πει κάτι εναντίον της και "αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες".
Τελευταία χρόνια
Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής άκουσε ότι οι τρεις γιοι του Λοθάριος, Πεπίνος και Λουδοβίκος ο Γερμανικός συμμάχησαν για να επαναστατήσουν εναντίον του, δεν μπόρεσε να τους αποτρέψει, ανατράπηκε και πήρε ο Λοθάριος την εξουσία. Μετά την ανατροπή του συζύγου της η Ιουδήθ εξορίστηκε από τους θετούς της γιους στην Ιταλία, ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής φυλακίστηκε έναν χρόνο στο Άαχεν. Οι δυο μικρότεροι γιοι Πεπίνος και Λουδοβίκος καταδίκασαν την κακομεταχείριση του πατέρα τους, συγκέντρωσαν στρατό από Ακουιτανούς, Βαυαρούς, Αυστρασιανούς, Σάξονες, Αλαμαννούς και Φράγκους και βάδισαν εναντίον του Λοθάριου. Με το άκουσμα ότι πλησιάζει ένας μεγάλος στρατός ο Λοθάριος δραπέτευσε και άφησε τον πατέρα του πίσω. Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής ξαναπήρε την εξουσία, ζήτησε από τον Λοθάριο να τον συγχωρέσει αλλά εκείνος τον αγνόησε. Την ίδια εποχή οι οπαδοί του Λουδοβίκου στην Ιταλία έμαθαν για μια συνωμοσία για τη δολοφονία της Ιουδήθ, η ίδια μετά την αποκατάσταση του συζύγου της δραπέτευσε και επέστρεψε στο Άαχαν. Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής πέθανε στα ανάκτορα του στο Ίνγκελχαϊμ, η Ιουδήθ έμεινε χήρα, υποστήριξε με πάθος της προσπάθειες του γιου της Καρόλου να γίνει βασιλιάς συγκεντρώνοντας στρατεύματα από την Ακουιτανία (841). Τον Απρίλιο του 841 ο Κάρολος ο Φαλακρός δέχτηκε το στέμμα και το αυτοκρατορικό ένδυμα, η Ιουδήθ έμαθε που βρισκόταν ο γιος της και του έστειλε τα βασιλικά τεχνουργήματα. Ο Κάρολος ο Φαλακρός παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ερμεντρούδη της Ορλεάνης (842), το πρώτο παιδί τους Ιουδήθ της Φλάνδρας (844) πήρε το όνομα της γιαγιάς της. Ο γάμος ωστόσο έριξε σημαντικά τη θέση της Ιουδήθ στη βασιλική αυλή με αποτέλεσμα να παραιτηθεί από την περιουσία της και να αποσυρθεί. Η υγεία της μετά το 842 άρχισε να χειροτερεύει σημαντικά, πέθανε σε έναν χρόνο (19 Απριλίου 843) στην Τουρ, την τελευταία χρονιά υπέφερε συνεχώς από βήχα και ζαλάδες. Την εποχή που πέθανε ήταν περίπου 46 ετών, 3 χρόνια μετά τον σύζυγο της που ήταν στα 62. Η Ιουδήθ τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Μαρτίνου στην Τουρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων
Χερσόνησος Σιρετόκο
Το 2005 η UNESCO ανακήρυξε τη χερσόνησο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, μεταξύ άλλων επειδή η περιοχή της Σιρετόκο είναι το νοτιότερο σημείο στο Βόρειο Ημισφαίριο όπου σχηματίζεται εποχιακός θαλάσσιος πάγος κάθε χρόνο, κάτι που έχει προσδώσει στα οικοσυστήματα της περιοχής μοναδικό χαρακτήρα και παραγωγικότητα.
Γεωγραφία
Η χερσόνησος έχει μήκος 70 χιλιόμετρα και, στη βάση της, πλάτος 25 χιλιομέτρων, έχει δε έκταση 1.230 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Καταλήγει στο Ακρωτήριο Σιρετόκο και βρέχεται από τα Βορειοδυτικά από τη Θάλασσα του Οχότσκ και από τα Νοτιοανατολικά από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Στα ανατολικά, παράλληλα με τις ακτές της χερσονήσου και σε απόσταση περίπου 25 χιλιομέτρων βρίσκεται το νησί Κουνασίρ, του αρχιπελάγους των Κουριλών, που ανήκει στη Ρωσία, αλλά αποτελεί αμφισβητούμενο έδαφος καθώς διεκδικείται και από την Ιαπωνία μαζί με άλλες τρεις από τις Κουρίλες (οι αποκαλούμενες από την Ιαπωνία "Βόρειες Περιοχές"). Η χερσόνησος χωρίζεται από το Κουνασίρ με το Στενό Νεμούρο.
Ανάγλυφο και γεωλογία
Η χερσόνησος αποτελείται κατά κύριο λόγο από μη αλκαλικά, βασικά (mafic) ηφαιστειογενή πετρώματα αλλά και ενδιάμεσα όπως ο ανδεσίτης. Σχεδόν σε όλο το μήκος της υπάρχουν αρκετά ενεργά και μη στρωματοηφαίστεια, όπως τα όρη Σιρετόκο, Ουναμπέτσου και Ίο. Αποτελεί τμήμα της ηφαιστειακής ζώνης Τσισίμα. Η ψηλότερη κορυφή βρίσκεται στο βουνό Ραουσού, στα 1.661 μέτρα.
Τα κυριότερα από τα ηφαίστεια, και ταυτόχρονα βασικότερα βουνά της Σιρετόκο, από βορρά προς νότο (στοιχεία από τη Γεωλογική Υπηρεσία της Ιαπωνίας):
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα της περιοχής προκαλεί την εμφάνιση πολλών θερμοπηγών στη χερσόνησο, και σε αρκετές από αυτές λειτουργούν όνσεν, παραδοσιακά ιαπωνικά θερμά λουτρά. Εξίσου κοινές με τις θερμοπηγές είναι, στις πλαγιές ορισμένων από τα βουνά, και οι ηφαιστειακές φουμαρόλες. Στο Πάρκο Σιρετόκο υπάρχει ο καταρράκτης Καμιβάκα-νο-Τάκι, που κατεβάζει θερμά νερά. Καμούι βάκα σημαίνει "νερό των θεών" στην γλώσσα των Αϊνού. Η χερσόνησος χαρακτηρίζεται γενικότερα "βασίλειο των ποταμών και των καταρρακτών", καθώς περίπου 44 ποταμοί ξεκινούν από τα βουνά και χύνονται στη θάλασσα, δημιουργώντας στην πορεία τους και αρκετούς θεαματικούς καταρράκτες. Οι "Πέντε Λίμνες", στη δυτική πλευρά, κοντά στην πόλη Ουτόρου, θεωρούνται από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της περιοχής.
Δημογραφικά και οικονομία
Τη χερσόνησο μοιράζονται οι δήμοι Ραουσού, με 6.600 περίπου κατοίκους, που καταλαμβάνει χοντρικά το ανατολικό μισό της χερσονήσου, και Σαρί με 13.000 περίπου κατοίκους, στο δυτικό μισό. Οι κάτοικοι είναι συγκεντρωμένοι κυρίως προς το Νότο, ενώ η μέση πυκνότητα πληθυσμού κυμαίνεται γύρω στους 15-18 ανθρώπους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (στο τμήμα που αποτελεί το Εθνικό Πάρκο δεν υπάρχουν κάτοικοι). Οι οικισμοί έχουν αναπτυχθεί κυρίως στις εκβολές των πολυάριθμων ποταμών.
Οι κάτοικοι και των δυο δήμων ασχολούνται εντατικά με την αλιεία, εκμεταλλευόμενοι την πλούσια σε ψάρια Θάλασσα του Οχότσκ αλλά και το σολωμό της περιοχής. Η παραγωγή του Σαρί σε σολωμό είναι η μεγαλύτερη στην Ιαπωνία, ενώ φημισμένα είναι τα φύκια κελπ (ραουσού κόνμπου) και οι αχινοί που παράγει το Ραουσού. Βασιζόμενη στην αλιεία, έχει αναπτυχθεί και η βιομηχανία επεξεργασίας τροφίμων. Η γεωργία ασκείται περισσότερο στο νότο του Σαρί αλλά γενικά είναι περιορισμένη. Αν και ολόκληρη η περιοχή καλύπτεται από πυκνό δάσος, ο παρθένος της χαρακτήρας αποθάρρυνε κάποιες αρχικές, πολύ περιορισμένες προσπάθειες υλοτομίας, που τελικά εγκαταλείφθηκαν.
Σημαντικός πλουτοπαραγωγικός πόρος της περιοχής είναι φυσικά και ο τουρισμός, καθώς την επισκέπτονται πάνω από δυο εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, κυρίως για το Εθνικό Πάρκο, για τα όνσεν, για κατασκήνωση, πεζοπορία ή αναρρίχηση, παρατήρηση πουλιών και φαλαινών, επιστημονική έρευνα ή φωτογραφήσεις.
Η χερσόνησος ξεκίνησε να αποικίζεται στις αρχές του εικοστού αιώνα. Είναι προβάσιμη κυρίως μέσω οδικού δικτύου, το οποίο ωστόσο ουσιαστικά τελειώνει στις δυο πόλεις Ουτόρου, στο Σαρί, και Ραουσού. Οι δυο πόλεις συνδέονται και μεταξύ τους, με ορεινό αυτοκινητόδρομο που διασχίζει κάθετα τη χερσόνησο νότια του όρους Ραουσού (Εθνικός Αυτοκινητόδρομος Σιρετόκο 334, γνωστός σε αυτό το τμήμα του και σαν πέρασμα Σιρετόκο). Το πέρασμα είναι ανοικτό από Απρίλη έως Νοέμβρη και κλειστό το χειμώνα. Στο Σαρί φτάνει και ο σιδηρόδρομος. Βόρεια των δυο πόλεων, εκτός από δυο δρόμους που ακολουθούν την παραλία για περίπου είκοσι χιλιόμετρα, και κατά μήκος των οποίων υπάρχουν κάποια όνσεν και πολύ μικροί οικισμοί ψαράδων, δεν υπάρχουν άλλοι οικισμοί ή δρόμοι. Το κοντινότερο αεροδρόμιο, που συνδέεται με το Τόκιο και την Οσάκα, είναι το αεροδρόμιο Μεμανμπέτσου, στην ομώνυμη πόλη, περίπου πενήντα χιλιόμετρα δυτικά της χερσονήσου.
Χλωρίδα και πανίδα
Η χερσόνησος φιλοξενεί πολλά είδη κωνοφόρων αλλά και πλατύφυλλων δέντρων. Τα δάση του Εθνικού Πάρκου είναι εύκρατα και υποαλπινικά μεικτά δάση. Τα κυριότερα είδη δέντρων περιλαμβάνουν την Ελάτη της Σαχαλίνης (Abies sachalinensis), τη Σημύδα Έρμαν (Betula ermanii) και την Μογγολική Βελανιδιά (Quercus mongolica). Ππάνω από τα 1.000 μέτρα υψόμετρο υπάρχουν αδιαπέραστοι θύλακες του Σιβηρικού Πεύκου-Νάνου (Pinus pumila).
Στην περιοχή ζουν η κόκκινη αλεπού και το Ιαπωνικό ελάφι (Cervus nippon). Η χερσόνησος φιλοξενεί επίσης τους μεγαλύτερους πληθυσμούς της καφέ αρκούδας του Ουσσούρι (Ursus arctos lasiotus), της αρκούδας γκρίζλι της Ασίας. Στις ψηλότερες πλαγιές των βουνών Ραουσού, Οννεμπέτσου και Σαρί βρίσκονται οι μόνες γνωστές περιοχές αναπαραγωγής του Αρκτικού Φυλλοσκόπου στο Χοκάιντο. Αφθονούν επίσης οι θαλάσσιοι αετοί καθώς και οι φώκιες που απαντώνται συχνά στα παράλια.
Η παρατήρηση φαλαινών είναι δραστηριότητα που προσελκύει αρκετούς τουρίστες στην περιοχή, όπου έχει καταγραφεί η παρουσία δεκατριών ή δεκατεσσάρων ειδών κητωδών. Ειδικά για τις Όρκες, τα νερά γύρω από τη Σιρετόκο θεωρούνται ένα από τα πιο σημαντικά περιβάλλοντα διαβίωσης στο βορειοδυτικό Ειρηνικό. Το 2005 δώδεκα από αυτά τα ζώα εξώκειλαν στη χερσόνησο, και τα εννέα από αυτά πέθαναν. Η χερσόνησος Σιρετόκο είναι ένα από τα λίγα μέρη όπου κανείς μπορεί να παρατηρήσει ομάδες αρσενικών φυσητήρων και ρυγχοφαλαινών από την ακτή. Άλλα είδη που παρατηρούνται συχνά είναι το Λευκόπλευρο Δελφίνι του Ειρηνικού, φώκαινες, και αρκετά ακόμα είδη φαλαινών, ανάμεσα στα οποία γαλάζιες και λευκές φάλαινες, μεγαπτεροφάλαινες κ.α.
Εθνικό Πάρκο Σιρετόκο
Προκειμένου να προφυλαχθούν τα είδη άγριας ζωής και να διαφυλαχθεί το αμόλυντο περιβάλλον της χερσονήσου, το 1964 ένα μεγάλο μέρος της χαρακτηρίστηκε ως Εθνικό Πάρκο Σιρετόκο (γιαπωνέζικα: 知床国立公園). Το 1982 χαρακτηρίστηκε επίσης Καταφύγιο Άγριας Ζωής, το 1990 Εθνικός Δρυμός και το 2005 η ζώνη θαλάσσιας προστασίας επεκτάθηκε από το 1 στα 3 χιλιόμετρα από την ακτή. Το Πάρκο βρίσκεται υπό επιτήρηση από περίπου σαράντα δασοφύλακες, που αποτελούν και τους μοναδικούς μόνιμους κατοίκους του. Θεωρείται "η τελευταία ανεξερεύνητη περιοχή της Ιαπωνίας" και ένα από τα πιο απομονωμένα μέρη της χώρας. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι προσβάσιμο μόνο με τα πόδια ή με βάρκα. Φημίζεται και διαφημίζεται για το γεγονός ότι φιλοξενεί τους μεγαλύτερους πληθυσμούς αρκούδας Ουσσούρι στη χώρα. Οι αρκούδες είναι γενικά φιλήσυχες και αποφεύγουν τους ανθρώπους, ωστόσο επειδή στην Ιαπωνία υπάρχει γενικά η πεποίθηση ότι οι αρκούδες επιτίθενται και σκοτώνουν, όσοι κάνουν πεζοπορία ή περιηγούνται στο Πάρκο φορούν ειδικά κουδουνάκια (κουμασούζου) ώστε τα ζώα να ειδοποιούνται ότι πλησιάζουν άνθρωποι και να απομακρύνονται.
Λαίδη Άννα Χάιντ
Η Λαίδη Άννα Χάιντ, Δούκισσα της Υόρκης (Anne Hyde, 12 Μαρτίου 1637 – 31 Μαρτίου 1671) ήταν η πρώτη από τις δύο συζύγους του Ιακώβου, Δούκα της Υόρκης (του μελλοντικού Βασιλιά Ιακώβου Β' της Αγγλίας και Ζ' της Σκωτίας), και η μητέρα δύο μοναρχών, της Μαίρης Β' της Αγγλίας και της Σκωτίας και της Άννας της Μεγάλης Βρετανίας.
Πριν το γάμο της υπηρέτησε ως μια Κορασίδα της Τιμής στην Μαίρη, Βασιλική Πριγκίπισσα και Πριγκίπισσα της Οράγγης.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1637 (Παλαιό ημερολόγιο) ή στις 22 Μαρτίου 1637 (Νέο ημερολόγιο), στο Κράνμπουρν Λοτζ στο Ουίνδσορ στο Μπερκσαϊρ, από την Φράνσις Έϊλσμπουρυ, κόρη του Σερ Τόμας Έϊλσμπουρυ, και του Σερ Έντουαρντ Χάιντ (αργότερα 1ος Κόμης του Κλάρεντον) των Χάιντ της οικογένειαςΝόρμπουρυ.
Το 1659, στη Μπρέντα στις Κάτω Χώρες, υποθετικά παντρεύθηκε τον Ιάκωβο, τότε Δούκα της Υόρκης, σε μια μυστική τελετή. Η βασιλική οικογένεια αυτή την εποχή παρέμενε στην εξορία μετά τον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο, και ο πατέρας της Άννας υπηρέτησε ως ο πιστός Βασιλόφρων αρχισύμβουλος στον ενδεχόμενο βασιλιά Κάρολο Β' της Αγγλίας, μεγαλύτερο αδελφό του Ιάκωβου. Η Άννα ήταν Κόρη των Τιμών στην Μαίρη, Βασιλική Πριγκίπισσα και Πριγκίπισσα της Οράγγης, αδελφή του Καρόλου και του Ιακώβου. Ήταν κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου που ο Ιάκωβος αποπλάνησε την Άννα ενώ αυτή ήταν στην υπηρεσία της αδελφής του και ο Κάρολος ανάγκασε τον διστακτικό αδελφό του να νυμφευθεί την Άννα, λέγοντας ότι ο δυνατός της χαρακτήρας θα ήταν μια θετική επιρροή στον χαρακτήρα του με την ασθενή θέληση.
Δούκισσα της Υόρκης
Το ζευγάρι πέρασε από μια κανονική τελετή γάμου στις 3 Σεπτεμβρίου 1660, στο Λονδίνο, μετά την Αγγλική Παλινόρθωση της μοναρχίας. Η Άννα δεν ήταν όμορφη γυναίκα· ουσιαστικά, ο Σάμιουελ Πέπυς την προσβάλλει σαν να είναι απολύτως άσχημη· παρ΄όλα αυτά ο Γάλλος πρέσβης την περιέγραψε να έχει "κουράγιο, εξυπνάδα, και ενέργεια ισάξια του αίματος ενός Βασιλιά".
Τζοβάνι Γκαστόλντι
Ο Τζοβάνι Τζάκομο Γκαστόλντι (Giovanni Giacomo Gastoldi, Καραβάτζο 1554; – Μάντοβα 4 Ιανουαρίου 1609) ήταν Ιταλός συνθέτης και τραγουδιστής των περιόδων ύστερης Αναγέννησης και Μπαρόκ. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην περιοχή της Β. Ιταλίας και είναι γνωστός ως συνθέτης ενορχηστρωμένων τραγουδιών για 5 και 3 φωνές, ξεκάθαρης ρυθμικής φόρμας, προορισμένων για χορό.
Λαίδη Άννα Χάιντ
Δούκισσα της Υόρκης
Το πρώτο παιδί της Άννας και του Ιακώβου, ο Κάρολος, γεννήθηκε λιγότερο από δύο μήνες μετά το γάμο τους, αλλά πέθανε στην βρεφική ηλικία, όπως και άλλοι πέντε γιοι και κόρες. Μόνο δύο κόρες επιβίωσαν: η Μαίρη (γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1662) και η Άννα (γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1665). Σύμφωνα με το Λεξικό της Εθνικής Βιογραφίας, γέννησε το "όγδοο παιδί της, μια κόρη, στις 9 Φεβρουαρίου 1671, αλλά μέχρι τώρα η μοιραία ασθένεια της, πιθανώς καρκίνος του στήθους, ήταν σε προχωρημένο στάδιο". Μερικές εβδομάδες μετά την γέννηση του νεότερου παιδιού τους, η Άννα πέθανε, στα 33 της, στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου και τάφηκε στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ.
Καθολικισμός
thumb|right|Άννα Χάιντ, πορτρέτο από τον Σερ [[Πίτερ Λέλυ, περίπου 1670]] Αργά στη ζωή της, η Δούκισσα της Υόρκης μυστικά μεταστράφηκε στον Καθολικισμό, προς τρόμο της πιστά Αγγλικανικής οικογένειας της. Μετά το θάνατο της, περίπου το 1672, ο χήρος της επίσης μεταστράφηκε στην Ρωμαιοκαθολική πίστη. Με τις διαταγές του μεγαλύτερου αδελφού του Ιακώβου, του Βασιλιά Καρόλου, όμως, οι κόρες του Ιακώβου και της Άννας έλαβαν Προτεσταντική εκπαίδευση.
Τζοβάνι Γκαστόλντι
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκαστόλντι γεννήθηκε στο Καραβάτζο της Λομβαρδίας, αλλά δεν είναι γνωστό το έτος γέννησής του. Πηγές αναφέρουν το 1550, αλλά και όλα τα έτη μεταξύ 1550 και 1554, χωρίς τίποτα να είναι βέβαιο. Από τον Σεπτέμβριο του 1579 έως τον Αύγουστο του 1587, σπούδασε με τον Τ. Γκουαρνέρο, δάσκαλο τραγουδιού και αντίστιξης για τους κληρικούς της εκκλησίας του δούκα. Το 1581 έγινε τραγουδιστής στην Αυλή της Μάντοβα, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως υπάλληλος και, το ίδιο έτος, δημοσίευσε στη Βενετία το πρώτο του βιβλίο με τραγούδια.
Λαίδη Άννα Χάιντ
Καθολικισμός
Ο Βασιλιάς Ιάκωβος υπέστη την εκθρόνιση του σε μια επανάσταση εναντίον της Καθολικής του διακυβέρνησης το 1688, και η κόρη της Άννας Χάιντ και ο γαμπρός της, Γουλιέλμος της Οράγγης, από κοινού κατέλαβαν το θρόνο. Μετά τον Ιάκωβο, κανείς Βρετανός Βασιλιάς ή Βασίλισσα δεν έχει επιβεβαιώσει την πεποίθηση στην Καθολική πίστη.
Τζοβάνι Γκαστόλντι
Βιογραφικά στοιχεία
Τον Ιούλιο του 1582 ο Γκαστόλντι αντικατέστησε τον Γ. Βερτ (J. Wert), διευθυντή παρεκκλησίου στη Σάντα Μπάρμπαρα της Μάντοβα, του οποίου ήταν πιθανότατα μαθητής. Στις 3 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ο καρδινάλιος Κάρλο Μπορομέο (Carlo Borromeo), Αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου, ο οποίος ήθελε τον Γκαστόλντι στην υπηρεσία του, ζήτησε πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα του μουσικού από τον ηγούμενο αββά της εκκλησίας αλλά, ο ίδιος ο δούκας αρνήθηκε την μετάθεση του Γκαστόλντι. Το 1594, ο Γκαστόλντι εξέδωσε το γνωστότερο έργο του, Μπαλέτα, για 3 φωνές που, μαζί με τα 5φωνα Μπαλέτα αντιπροσωπεύουν τα έργα χάρη στα οποία ο Γκαστόλντι οφείλει μεγάλο μέρος της φήμης του. Οι συνθέσεις αυτές επανεκδόθηκαν δεκάδες φορές στην Ιταλία και στο εξωτερικό, ακόμη και μετά τον θάνατό του. Το 1598, ο Γκαστόλντι δημοσίευσε στο Μιλάνο Το Πρώτο Βιβλίο Μουσικής για Δύο Φωνές, μια ανθολογία που αποτελείται από συνθέσεις «των αρίστων μουσικών στο Μιλάνο». Στη συνέχεια εξέδωσε το Τέταρτο Βιβλίο Μαριγαλίων, το 1602. Περίπου το 1604, ο Γκαστόλντι έπαιζε ως μουσικός στις αίθουσες του παλατιού της Μάντοβα, όπως αποδεικνύεται από τις αφιερώσεις στις «Μουσικές Συναυλίες» (Concenti Musicali) εκείνης της χρονιάς. Αργότερα, συνέθεσε το δεύτερο ιντερμέτζο για την κωμωδία Η Υδρωπικιά του ποιητή Τζοβάνι Μπαττίστα Γκουαρίνι (Giovanni Battista Guarini), που ανέβηκε στη Μάντοβα, στις 2 Ιουνίου 1608, για τον γάμο του Φραντσέσκο Γκοντζάγκα (Francesco Gonzaga) και της Μαργαρίτας της Σαβοΐας (Μargherita di Savoia). Την ίδια χρονιά, σύμφωνα με ορισμένους βιογράφους, ο Γκαστόλντι πήγε στο Μιλάνο ως διευθυντής παρεκκλησίου στο Ντουόμο. Πάντως, για την μετάβασή του στο Μιλάνο υπάρχει διχογνωμία ανάμεσα στις πηγές. )
Λαίδη Άννα Χάιντ
Καθολικισμός
Μετά την Άννα Χάιντ, καμία άλλη Αγγλίδα δεν θα παντρευόταν έναν πιθανό διάδοχο ή εμφανή διάδοχο του Βρετανικού θρόνου έως το γάμο της Λαίδης Νταϊάνα Σπένσερ με τον Κάρολο το 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες