cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σοφικό Κορινθίας
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος - Κατοχή
Οι αντάρτες έφθασαν στο Σοφικό στα μέσα περίπου του 1943 και συνόδευσαν την άφιξή τους με δολοφονίες πολλών κατοίκων της περιοχής. Τον Οκτώβριο του 1943, μετά την ιταλική συνθηκολόγηση, φθάνει στο Σοφικό ο Τρίτος Λόχος του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ και δημιουργείται ισχυρή αντάρτικη οργάνωση.
Το Μάρτιο του 1944, η Γερμανική Στρατιωτική Διοίκηση της Κορίνθου ξεκινά μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των ανταρτών στους Νομούς Αργολίδος και Κορινθίας. Το Μάιο του 1944, οι Γερμανοί και τα Τάγματα Ασφαλείας αρχίζουν επιχείρηση στη Σολυγεία, με συλλήψεις στο Γαλατάκι και το Ρυτό. Στις 23 Μαΐου 1944, οι Γερμανοί και οι Ταγματασφαλίτες εισέρχονται στο Σοφικό, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι αντάρτες για να τους απωθήσουν. Την ημέρα εκείνη, ο προαναφερθείς Ιερέας Γεώργιος Καρβούνης με διπλωματικό τρόπο πείθει το Γερμανό Στρατιωτικό Διοικητή να μην προβεί στην πυρπόληση του Σοφικού. Στη συνέχεια, οι Γερμανοί κατευθύνθηκαν προς την Επίδαυρο.
Άξια αναφοράς είναι και η πράξη της Κυβερνήσεως της Νέας Ζηλανδίας, η οποία απέστειλε ευχαριστήρια έγγραφα στις Κοινότητες Σοφικού και Αγγελοκάστρου, λόγω της συμβολής των κατοίκων στη μάχη εναντίον του Άξονα.
Με το Νόμο 2537/1997 γίνεται επανένωση των Κοινοτήτων σε Δήμους. Το Σοφικό γίνεται για δεύτερη φορά η έδρα του ανασυσταθέντος Δήμου Σολυγείας, ο οποίος περιλαμβάνει πλέον μόνο τα χωριά Σοφικό, Αγγελόκαστρο, Κόρφο και Αμόνι. Πρώτος Δήμαρχος του νέου Δήμου Σολυγείας (ενδέκατος κατά σειρά) εξελέγη ο Ιωάννης Γκεζερλής (1998, 2002) και τον διαδέχθηκε το 2006 ο Αθανάσιος Δημ. Τούσουλης, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος Δήμαρχος Σολυγείας. Δήμαρχος Κορινθίων είναι σήμερα ο Αλέξανδρος Πνευματικός.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Σοφικού έχει παραμείνει για πάνω απο 150 χρόνια, απο το 1861, σταθερός με μόνο μικρές διακυμάνσεις ανά τον χρόνο. Τις περιόδους 1861 - 1907 και 1951 - 2011 ο πληθυσμός του Σοφικού υπήρξε σταθερός με μία ελαφρά μείωση ενώ την περίοδο 1907 - 1940 γνώρισε μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση.
Διάγραμμα ιστορικής εξέλιξης πληθυσμού απο το 1861
Τα χριστιανικά μνημεία του Σοφικού
Το Σοφικό είναι ένα απ' τα λιγοστά χωριά της Κορινθίας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδος, που έχει να επιδείξει αξιόλογη εκκλησιαστική ιστορία, η οποία έχει την αφετηρία της στα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Τα μνημεία του Σοφικού έχουν γίνει κατά καιρούς αντικείμενο μελέτης αξιόλογων Πανεπιστημιακών Καθηγητών, όπως του Αναστασίου Ορλάνδου, αλλά και ιστορικών μελετητών-συγγραφέων, όπως του Τάσου Γριτσόπουλου.
Σήμερα, στην περιοχή του Σοφικού βρίσκονται 30 χριστιανικά μνημεία διάφορων περιόδων, με σημαντικότερα:
Ολοκληρωμένη καταγραφή των μνημείων του Σοφικού πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2003-2006 από το φοιτητή της Νομικής Σχολής Νικόλαο Κώνστα, ο οποίος εξέδωσε σε βιβλίο τα συμπεράσματα της έρευνάς του, με πρόλογο του Καθηγητή-Φιλόλογου Αντωνίου Σίμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Χωριά του Αραχναίου
Ζακ Κερ
O Ζακ Κερ (γαλλικά: Jacques Coeur) (περίπου 1395/1400, Μπουρζ - 25 Νοεμβρίου 1456, Χίος) ήταν Γάλλος έμπορος, τραπεζίτης, πλοιοκτήτης και αξιωματούχος. Ήταν ο πρώτος Γάλλος που καθιέρωσε και διατηρούσε συνεχείς εμπορικές σχέσεις με χώρες της Ανατολικής Μεσογείου (Λεβάντες). Το 1439, ο Κάρολος Ζ΄ τον διόρισε Θησαυροφύλακα του βασιλείου της Γαλλίας.
Ασχολήθηκε με πολλές εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις και συγκέντρωσε σημαντική περιουσία που του επέτρεψε να βοηθήσει τον Κάρολο Ζ΄ προς το τέλος του Εκατονταετούς πολέμου να ανακτήσει τα εδάφη που είχαν καταλάβει οι Άγγλοι. Αλλά η μεγάλη επιτυχία του προκάλεσε την καταστροφή του: επικαλούμενοι διάφορες κατηγορίες, οι αντίπαλοί του και οι πολλοί οφειλέτες του, συμπεριλαμβανομένου του βασιλιά, προκάλεσαν την πτώση του το 1451. Φυλακίστηκε και δραπέτευσε το 1454, πέθανε στη Χίο κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας εναντίον των Οθωμανών.
Βιογραφικά στοιχεία
Περίπου το 1429 δημιούργησε μια εταιρεία και το 1432 βρισκόταν στη Δαμασκό εμπορευόμενος, μετέφερε τα είδη του Λεβάντε - καρύδια, μπαχαρικά, μαλλί και μετάξια, μοχέρ, χαλιά, υφαντά - στο εσωτερικό της Γαλλίας μέσω της Ναρμπόν. Την ίδια χρονιά εγκαταστάθηκε στο Μονπελιέ και άρχισαν οι γιγάντιες επιχειρήσεις που τον έκαναν πλούσιο και διάσημο. Από το λιμάνι του Αιγκ-Μορτ και τη Μασσαλία, με περισσότερα από 12 πλοία συναλλάσσονταν με την Ανατολή, την Ιταλία, την Ισπανία, την Αγγλία, τη Φλάνδρα και τις χώρες της Βαλτικής, έχοντας 300 υποκαταστήματα. Δεν υπάρχουν λεπτομέρειες αλλά είναι βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια ήταν σε θέση να ανταγωνίζεται τις μεγάλες εμπορικές δημοκρατίες της Ιταλίας και απέκτησε τέτοια φήμη ώστε, παρότι ήταν ένας απλός έμπορος, να προσφέρει υλική βοήθεια στους ιππότες της Ρόδου και στην ίδια τη Βενετία.
Η ακμή
αριστερά|μικρογραφία|Εσωτερική πρόσοψη του μεγάρου Ζακ Κερ στη [[Μπουρζ]] μικρογραφία|Το κάστρο του Αινέ-λε-Βιέιγ, ιδιοκτησία του Ζακ Κερ μεταξύ 1435 και 1451 Με την περιουσία του να φθάνει κολοσσιαία για την εποχή μεγέθη, ο Κερ αγόρασε μεγάλες εκτάσεις και το 1443 έχτισε πολυτελές αρχοντικό στη Μπουρζ, το παλάτι Ζακ-Κερ, που παραμένει σήμερα ένα από τα καλύτερα μεσαιωνικά μνημεία στη Γαλλία και βρίσκεται στον κατάλογο των ιστορικών μνημείων από το 1840. Το 1435 αγόρασε το κάστρο του Αινέ-λε-Βιέιγ.
Το 1435 έγινε διευθυντής του Νομισματοκοπείου στη Μπουρζ, μετά βρέθηκε στο Παρίσι τον επόμενο χρόνο. Το 1439, έφτασε στο αποκορύφωμα της καριέρας του: ο Κάρολος Ζ΄, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Γαλλίας το 1422, τον διόρισε Θησαυροφύλακα, αντίστοιχο του Υπουργού Οικονομικών. Ο Ζακ Κερ ανέλαβε τα έξοδα και τη νομισματική ενοποίηση του βασιλείου. Το 1441 με διάταγμα του βασιλιά έγινε ευγενής και υιοθέτησε το έμβλημα: «Σε μια γενναία καρδιά, τίποτε αδύνατο».
Η άνοδος του συνεχίστηκε και η περιουσία του αυξήθηκε. Έλαβε επίσης και άλλα επίσημα λειτουργήματα: το 1441, διορίστηκε βασιλικός επίτροπος στην περιοχή του Λανγκεντόκ και το 1445 έλαβε το αξίωμα του Γενικού επόπτη φόρων στο Λανγκεντόκ. Εν τω μεταξύ, το 1442, μπήκε στο Βασιλικό Συμβούλιο.
Από το 1449 έως το 1451, ο Ζακ Κερ έθεσε την περιουσία του στην υπηρεσία του βασιλιά για να βοηθήσει στην ανάκτηση της Νορμανδίας, η οποία βρισκόταν υπό αγγλική κατοχή. Πολέμησε στο πλευρό του βασιλιά σε όλη τη διάρκεια της εκστρατείας και μπήκε στη Ρουέν με τη θριαμβευτική πομπή του Καρόλου Ζ΄.
Αλλά το να δανείζει χρήματα στον βασιλιά της Γαλλίας και τους μεγάλους άρχοντες ήταν αρκετά επικίνδυνο. Η κατάσταση ήταν υπερβολικά καλή για να διαρκέσει.
Η πτώση
μικρογραφία|Ανδριάντας του Ζακ Κερ στη [[Μπουρζ]] Η επιρροή του είναι τεράστια. Κέρδισε ακόμη και την εμπιστοσύνη της ερωμένης του βασιλιά Ανιές Σορέλ, η οποία τον διόρισε εκτελεστή της διαθήκης της. Αλλά η δύναμή του επισκίαζε τον βασιλιά και τους μεγάλους άρχοντες στους οποίους έχει δανείσει επίσης χρήματα και στάθηκε μοιραία γι' αυτόν.
Ο Ζακ Κερ κατηγορήθηκε επίσης για απιστία προς στον βασιλιά, για έκδοση πλαστών νομισμάτων όταν ήταν υπεύθυνος του Νομισματοκοπείου στη Μπουρζ, για παραπλάνηση αρχόντων, για πώληση όπλων στους Σαρακηνούς και ακόμη για άρνηση προστασίας ενός σκλάβου που μεταστράφηκε σε Χριστιανό για να μην θέσει σε κίνδυνο τα εμπορικά του συμφέροντα.
Η περιουσία του κατασχέθηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών και πρόστιμο. Εξέπεσε όλων των λειτουργημάτων του και βρέθηκε φυλακισμένος στο τριγωνικό κάστρο του Πουατιέ. Γλύτωσε τη θανατική ποινή σε αναγνώριση των προηγούμενων υπηρεσιών του προς το στέμμα αλλά και χάρη στην παρέμβαση του πάπα Νικολάου Ε΄, την προστασία του οποίου είχε εξασφαλίσει από τη συνάντησή τους κατά τη διάρκεια ενός διπλωματικού ταξιδιού το 1447.
Διαφυγή, παπική προστασία και θάνατος
μικρογραφία|300x300εσ|Ανδριάντας του Ζακ Κερ στο [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας]] Το 1454, ο Κερ κατόρθωσε να δραπετεύσει και μετά από μυθιστορηματική καταδίωξη έφτασε στη Ρώμη, όπου έμεινε στο παλάτι του Πάπα και πέρασε το έτος 1455 στη Ρώμη, συλλέγοντας υπόλοιπα της περιουσίας του εκτός Γαλλίας: πολλά πλοία του ήταν στη θάλασσα και είχε περιουσιακά στοιχεία στην Ιταλία και το Λεβάντε.
Τον επόμενο χρόνο ο νέος πάπας Κάλλιστος ο Γ' του πρότεινε να λάβει μέρος σε μια εκστρατεία για την απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης, που οι Οθωμανοί είχαν καταλάβει το 1453. Ο Ζακ Κερ συμμετείχε στις προετοιμασίες, χρησιμοποίησε κεφάλαιά του για να βοηθήσει την Αγία Έδρα και ξεκίνησε στις 23 Σεπτεμβρίου 1455 με την αποστολή που αποτελούνταν από περίπου τριάντα πλοία και που είχε το σχέδιο, αρχικά, να εξασφαλίσει τα νησιά του Αιγαίου. Ο Ζακ Κερ πέθανε, πιθανώς σε μάχη ή το πιθανότερο από δυσεντερία, στις 25 Νοεμβρίου 1456 στη Χίο.
Σύμφωνα με έναν θρύλο, ο Ζακ Κερ δεν πέθανε στη Χίο, αλλά συνάντησε μια γυναίκα εκεί, τη Θεοδώρα, με την οποία ξανάρχισε τη ζωή του στην Κύπρο, αποκτώντας μια νέα περιουσία και δύο κόρες.
Αποκατάσταση
Ο γιος του Ζωφρουά Κερ λίγα χρόνια αργότερα αποκατέστησε τη μνήμη του πατέρα του την εποχή του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας, γιου του Καρόλου Ζ΄. Ο ανδριάντας του Ζακ Κερ βρίσκεται στο Λούβρο, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας. Μνημεία του κοσμούν επίσης τη Μπουρζ και το Μονπελιέ, όπου μια συνοικία φέρει το όνομά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Παλαιού Καθεστώτος
Μακαρόνια
Το μακαρόνι είναι μακρύ, λεπτό και κυλινδρικό, στρογγυλό είδος ζυμαρικού που παράγεται από σιμιγδάλι και νερό. Στην Ελλάδα το κλασσικό μακαρόνι φτιάχνεται από σκληρό σιτάρι, αλλά σε άλλες χώρες μπορεί να συναντήσουμε παραγωγή από άλλα είδη αλεύρου.
Η παράδοση
Παραδοσιακά, τα μακαρόνια είχαν μήκος 50 εκατοστά, ωστόσο μικρότερα μήκη άρχισαν να γίνονται αρκετά δημοφιλή κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα και τώρα τα μακαρόνια είναι συνήθως διαθέσιμα σε μήκη από 25 έως 30 εκατοστά. Μία μεγάλη ποικιλία πιάτων με ζυμαρικά βασίζεται στα μακαρόνια, από την απλή μακαρονάδα με τυρί μέχρι τις παραδοσιακές μακαρονάδες με κόκκινη σάλτσα, κιμά και άλλες σάλτσες.
Πώς παράγονται τα μακαρόνια
Τα μακαρόνια στη συνέχεια περνούν μέσα από συσκευές παστερίωσης σε θερμοκρασίες 80 - 90 βαθμών Κελσίου, όπου εξολοθρεύονται οιουδήποτε είδους μικρόβια και προχωρούν στα αυτόματα αποξηραντήρια, όπου αποξηραίνονται σταδιακά με ζεστό και υγρό αέρα για αρκετές ώρες, ανάλογα με το σχήμα. Αφού αποξηρανθούν, τα μακαρόνια μπαίνουν στις αυτόματες μηχανές συσκευασίας όπου ζυγίζονται και συσκευάζονται σε πακέτα από υλικό κατάλληλο για τρόφιμα.
Η όλη διαδικασία από τη ζύμωση των πρώτων υλών μέχρι και τη συσκευασία του τελικού προϊόντος σε πακέτα γίνεται αυτόματα και χρειάζεται, ανάλογα με το σχήμα, από 6 έως και 24 ώρες για να συμπληρωθεί.
Τα μακαρόνια έχουν διάρκεια ζωής πολύ μεγαλύτερη από τα δύο χρόνια που αναγράφεται συνήθως στα πακέτα, φτάνει να φυλάγονται κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες φύλαξης, δηλαδή σε δροσερό και ξηρό μέρος. Σε όλα τα μοντέρνα μακαρονοποιεία, η διαδικασία είναι πλήρως αυτοματοποιημένη, με σύγχρονα ηλεκτρονικά όργανα ελέγχου, χωρίς να χρειάζεται σε οποιοδήποτε στάδιο ανθρώπινη παρέμβαση.
Η βιομηχανία ζυμαρικών στην Ελλάδα
Η κλασική μακαρονάδα είναι συνυφασμένη με την κόκκινη σάλτσα, η οποία μπορεί να περιέχει διάφορα μυρωδικά (κυρίως ρίγανη και βασιλικό), ελαιόλαδο, κρέας ή λαχανικά. Άλλες δημοφιλείς μακαρονάδες είναι η αγαπημένη μπολονέζ – ή αλλιώς «μακαρόνια με κιμά» και η καρμπονάρα. Σκληρά τριμμένα τυριά προστίθενται συνήθως, όπως η παρμεζάνα, το πεκορίνο, η μυζήθρα και η γραβιέρα.
Η ιστορία των ελληνικών ζυμαρικών ξεκινά από το πρώτο μισό του 19ου αιώνα στο Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Εκεί λειτούργησε το 1824 η πρώτη «Φάμπρικα Μακαρονιών» όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούσαν οι Ναυπλιώτες. Μέχρι τότε τα μόνα ζυμαρικά που γνώριζαν οι Έλληνες ήταν αυτά που έφτιαχναν στα σπίτια τους δηλ. οι παραδοσιακές χυλοπίτες και ο τραχανάς. Σύντομα δημιουργήθηκαν και άλλες μικρές βιομηχανίες ζυμαρικών κυρίως από ιδιοκτήτες αλευρόμυλων. Κάποιες από αυτές εγκατέλειψαν γρήγορα την προσπάθεια, ενώ κάποιες διατήρησαν την δραστηριότητα με επιτυχία έως τις μέρες μας.
1890: Βεζούβιος και Super STAR
Το 1875 στην Τεγέα της Αρκαδίας ο Β. Χαραλαμπόπουλος δημιούργησε μια οικοτεχνία που παρήγαγε μακαρόνια. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1890, η οικοτεχνία μεταφέρθηκε στο Ναύπλιο και μετατράπηκε σε βιοτεχνία από τους Χαρ. Χαραλαμπόπουλο και Θ. Χαραλαμπόπουλο.
Τότε λανσάρεται και η πρώτη μάρκα ζυμαρικών με την επωνυμία «Βεζούβιος», που είναι και τα πρώτα επώνυμα ζυμαρικά στην ιστορία του κλάδου. Το 1909 η μακαρονοποιία μεταφέρεται στον Πειραιά και με τα χρόνια μετατρέπεται σε βιομηχανία, η οποία το 1952 λανσάρει τα μακαρόνια «ΣΤΑΡ».
1910: Μακαρόνια KORANA
Η ιστορία της αρχίζει στα 1910 στο εμπορικό λιμάνι του Πειραιά. Ξεκινάει σαν προσωπική επιχείρηση, ενώ μεταπολεμικά (1946) αναπτύσσεται σε βιομηχανία.
1926: Μακαρόνια ΑΒΕΖ
Η ΑΒΕΖ έχει ιστορία 125 ετών και ρίζες από την Κωνσταντινούπολη, όπου τη δεκαετία του 1880, ο υποδηματοποιός Κ. Μήκας σερβίριζε μακαρόνια στους πελάτες του μαγαζιού του, όσο αυτοί περίμεναν να τους φτιάξει τα παπούτσια! Γρήγορα το τσαγκαράδικο μετατράπηκε σε μακαρονοποιείο. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή η βιομηχανία μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη και μάλιστα θεωρείται από τις πρώτες σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς ιδρύθηκε το 1926.
1927: Μακαρόνια ΜΙSKΟ
Το 1927 ξεκίνησε την πορεία της στον Πειραιά η MISKO από τις οικογένειες Μιχαηλίδη και Κωνσταντίνη. Η επωνυμία της προήλθε από την ένωση των δύο επιθέτων των ιδρυτών της. Το 1953 η εταιρεία πέρασε σε άλλη ιδιοκτησία και μεταφέρθηκε στην Πάτρα, ενώ το 1991 η MISKO εξαγοράστηκε από τον όμιλο της Barilla SpA, της μεγαλύτερης εταιρείας ζυμαρικών παγκοσμίως.
1939: Μακαρόνια ΜΑΚΒΕΛ
Η εταιρεία ΜΑΚΒΕΛ ιδρύθηκε το 1939, αρχικά με την επωνυμία "Ερμής", όταν ο Παντελής Κωνσταντινίδης μαζί με τον αδερφό του Νίκο ξεκίνησαν την εμπορία ζυμαρικών στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Το 1945, μετά την απόκτηση μιας μικρής βιοτεχνικής μονάδας στην περιοχή της δυτικής Θεσσαλονίκης, μετονομάζουν την εταιρεία σε "ΜΑΚΒΕΛ", συντομογραφία της φράσης "Μακαρονοποιείο Βορείου Ελλάδος" και ξεκινούν την παραγωγή ζυμαρικών. Το 1962, η εταιρεία μεταφέρεται σε νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις με σκοπό την αύξηση της παραγωγής. Φημισμένη για τον εξαγωγικό της προσανατολισμό, η εταιρεία κατακτά την πρώτη θέση στον πίνακα εξαγωγικών επιχειρήσεων στο χώρο των ζυμαρικών το 1982 και την ίδια χρονιά βραβεύεται γι' αυτό το λόγο με το βραβείο εξαγωγών «ΕΡΜΗΣ» του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών. Από το 1996, η εταιρεία "ΜΑΚΒΕΛ" μαζί με τον όμιλο EURICOM, ιδρύει την εταιρεία EURIMAC Α.Ε. και προχωράει σε επενδύσεις για την κατασκευή νέας βιομηχανικής μονάδας στη Βιομηχανική Περιοχή του Κιλκίς. Έως σήμερα, τα μακαρόνια "ΜΑΚΒΕΛ", με έμβλημα τον Λευκό Πύργο, σύμβολο της συμπρωτεύουσας, συνεχίζουν να αποτελούν τη αγαπημένη συνήθεια των Ελλήνων καταναλωτών, τόσο εκείνων του εξωτερικού όσο αυτών της χώρας.
1957: Μακαρόνια η κυρία ΣΤΕΛΛΑ
Η ιστορία της ξεκινά το 1957, όταν οι αδελφοί Πανουτσόπουλοι δημιουργούν μια παραδοσιακή βιοτεχνία ζυμαρικών, έχοντας σαν κύριο μέλημά τους την παρασκευή νόστιμων ζυμαρικών από ποιοτικά υλικά. Πολλοί Έλληνες ταυτίζονται με τον συμπαθητικό φούρναρη και το γνωστό σλόγκαν "40 χρόνια φούρναρης… έχω ψήσει!", το οποίο γίνεται συνώνυμο με τη μάρκα και σηματοδοτεί μια ολόκληρη εποχή.
Η παγκόσμια ιστορία των μακαρονιών
Η καταγωγή των μακαρονιών είναι γεμάτη μύθους και αντιφάσεις. Από τον ευρύτατα διαδεδομένο θρύλο, ότι τα μακαρόνια τα έφερε στην Ιταλία στον 13ο αιώνα ο Μάρκο Πόλο από την Άπω Ανατολή, έως την αναφορά για ύπαρξη ζυμαρικών στα 1000 π.χ., στην αρχαία Ελλάδα. Σύμφωνα με την τελευταία, η λέξη "λάγανον" περιέγραφε μία φαρδιά πλακωτή ζύμη από νερό και αλεύρι, την οποία οι Έλληνες έκοβαν σε λωρίδες. Αυτή η μέθοδος φαίνεται πως μεταφέρθηκε στην Ιταλία στον 8ο αιώνα π.χ. και στα λατινικά έγινε "laganum". Εικάζεται ότι η λέξη "λαζάνια" έχει τη ρίζα της σε αυτή την λέξη. Αυτή η ιστορία πιστοποιείται από Λατίνους συγγραφείς όπως ο Κικέρων, ο Οράτιος και ο Απίκιος.
Ένας άλλος μύθος με ενδείξεις για την ύπαρξη των ζυμαρικών αναφέρεται σε ευρήματα που ανακαλύφθηκαν σε τοιχογραφίες του 4ου αιώνα π.Χ.,
σε οικισμό των Ετρούσκων βόρεια της Ρώμης, όπου αναπαριστώνται διάφορα σκεύη για το βράσιμο νερού, μία επιφάνεια για την ανάμιξη νερού με αλεύρι, ένας κυλινδρικός πλάστης και ένα εργαλείο κοπής.
Τα ζυμαρικά υπήρχαν χωρίς αμφιβολία και στην αρχαία Κίνα, καθώς και στον Αραβικό κόσμο, αφού υπάρχουν γραπτές αναφορές σε μεσαιωνικά κείμενα του Ισλάμ για κάποια ζυμαρικά με την ονομασία "ρίστα". Αυτό που παραμένει άγνωστο είναι το κατά πόσον αυτά προϋπήρχαν της Ελληνικής εκδοχής, ότι οι Αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν ένα είδος ζυμαρικού με μεγάλο μήκος για να μακαρίζουν τους νεκρούς τους - από εκεί προήλθε το όνομα μακαρόνι.
Οι ιστορίες για τα μακαρόνια συνεχίζονται στη Σικελία και τους Σαρακηνούς, στο Παλέρμο, στο βιβλίο του μάγειρα Μαρτίνο ντα Κόμο, στα κείμενα του Μπαρτολομέο Σάκι, στα κείμενα του Βοκκάκιου. Από τον 15ο αιώνα και μετά τα μακαρόνια αρχίζουν να κατασκευάζονται και σε εμπορική βάση αλλά είναι τον 18ο αιώνα που τα μακαρόνια γνώρισαν την μεγάλη τους άνθηση. Το 1700 υπήρχαν στην Νάπολη κάπου 60 καταστήματα που πουλούσαν ζυμαρικά, τα οποία έφτασαν τα 280 το 1785. Το κλίμα της Νάπολης ήταν ιδανικό για την σωστή αποξήρανση των μακαρονιών τα οποία άπλωναν σε ξύλινες βέργες στον ήλιο να στεγνώσουν σε κάθε γωνιά της πόλης.
Η ανάμιξη της ζύμης μέχρι τότε γινόταν με τα πόδια, όπως το πάτημα των σταφυλιών, μέχρι που ο Βασιλιάς Φερδινάρδος ο 2ος ανάθεσε στον Τσεζάρε Σπαντατσίνι να κατασκευάσει τον πρώτο μηχανικό πατητήρι από χαλκό. Σύντομα αρχίζουν να λειτουργούν και τα πρώτα εργοστάσια μακαρονιών.
Τα μακαρόνια μέχρι τότε συνδυάζονταν κυρίως με πιπέρι και τυρί και τρώγονταν με τα δάχτυλα. Με την εισαγωγή της ντομάτας από τον Νέο Κόσμο αρχίζουν γύρω στο 1800 να εμφανίζονται και οι πρώτες σάλτσες ντομάτας για μακαρόνια, που ήταν κυρίως ντομάτες που βράζονταν με αλάτι και βασιλικό και σύντομα αρχίζει να χρησιμοποιείται το πιρούνι με τα 4 δόντια το οποίο μπορεί να μεταφέρει με λιγότερες απώλειες τα σπαγγέτι από το πιάτο στο στόμα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ζυμαρικά Κατηγορία:Ναπολιτάνικη κουζίνα Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Σειληνοί
Οι Σειληνοί ήταν δαίμονες των ρεόντων υδάτων και της ευφορίας της γης, σύντροφοι του Διόνυσου. Αν και συχνά συγχέονται με τους Σάτυρους, ήταν διαφορετικά πλάσματα. Έμοιαζαν αρκετά με Κένταυρους, έχοντας αυτιά, ουρά και οπλές αλόγου και κατάγονταν από τη Θράκη και τη Φρυγία.
Αρχηγός τους ήταν ο Σειληνός, που είχε διαπαιδαγωγήσει τον θεό Διόνυσο και που χρησίμευε σαν μάντης στους ανθρώπους, μόνο όμως αφού αυτοί τον μεθούσαν. Οι Σειληνοί συνήθως διασκέδαζαν τον Διόνυσο παίζοντας μουσική και χορεύοντας με τις Μαινάδες, ενώ κατά τον μύθο είχαν πολεμήσει μαζί με τον Διόνυσο εναντίον των Γιγάντων.
Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Δαίμονες Κατηγορία:Μυθολογικά όντα
Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα
Η Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα (CBD), ή αλλιώς Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα είναι μια πολυμερής συνθήκη. Έχει συσταθεί έχοντας τρεις βασικούς στόχους: τη διατήρηση της βιολογικής ποικιλομορφίας (ή της βιοποικιλότητας), τη βιώσιμη χρήση των συστατικών της βιοποικιλότητας, και τη δίκαιη και ισότιμη κατανομή των οφελών που απορρέουν από τους γενετικούς πόρους. Στοχεύει στην αναπτυξη των εθνικών στρατηγικών για τη διατήρηση και την βιώσιμη χρήση της βιοποικιλότητας και συχνά θεωρείται ως η βασική συνθήκη για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Η σύμβαση ήταν ανοιχτή για υπογραφή από τη Σύνοδο Κορυφής της Γης στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 5 Ιουνίου 1992 και τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 1993. Έχει δύο συμπληρωματικές συμφωνίες, το Πρωτόκολλο της Καρταχένα και το Πρωτόκολλο της Ναγκόγια.
Το Πρωτόκολλο της Καραχένα για τη Βιοασφάλεια στη Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα είναι μια διεθνής συνθήκη που διέπει τις κινήσεις γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (LMO) που προκύπτουν από τη σύγχρονη βιοτεχνολογία από τη μια χώρα στην άλλη. Εγκρίθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2000 στη Καρταχένα της Κολομβίας ως συμπληρωματική συμφωνία και τέθηκε σε ισχύ στις 11 Σεπτεμβρίου 2003.
Το Πρωτόκολλο της Ναγκόγια σχετικά με την πρόσβαση σε γενετικούς πόρους και τη δίκαιη και ισότιμη κατανομή των οφελών που απορρέουν από τη χρήση τους (ABS) είναι μια άλλη συμπληρωματική συμφωνία. Παρέχει ένα διαφανές νομικό πλαίσιο για την αποτελεσματική εφαρμογή ενός από τους τρεις στόχους της Σύμβασης για τη Βιολογική Ποικιλότητα: τη δίκαιη και ισότιμη κατανομή των οφελών που προκύπτουν από τη χρήση των γενετικών πόρων. Το πρωτόκολλο της Ναγκόγια εγκρίθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2010 στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας και τέθηκε σε ισχύ στις 12 Οκτωβρίου 2014.
Οι συναντήσεις των μερών της σύμβασης είναι γνωστές ως Διασκέψεις των Συμβαλλόμενων Μερών (COP), με την πρώτη (COP 1) να πραγματοποιείται στο Νάσσαου στις Μπαχάμες, το 1994 και την πιο πρόσφατη (COP 14) που πραγματοποιήθηκε στην Σαρμ ελ Σέιχ στην Αίγυπτο. H COP-15 θα λάβει χώρα στο Κουνμίγκ της Κίνας το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες Κατηγορία:Βιοποικιλότητα Κατηγορία:Περιβάλλον
Αχιλλέας Κ. Γεροκωστόπουλος
Ο Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος (Πάτρα 1909 - Παρίσι, Μάρτιος 1988), ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός από την Αχαΐα. Ανάμεσα στα άλλα, χρημάτισε υπουργός Παιδείας από τις 11 Απριλίου 1954 ως 29 Φεβρουαρίου 1956 και από την 1η Ιουνίου 1957 ως 5 Μαρτίου 1958.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στην Πάτρα. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γεροκωστόπουλου, επίσης πολιτικού και της Μαρίας Ρούφου. Είχε σπουδάσει νομικά και άσκησε την δικηγορία. Γιος του είναι ο Κωνσταντίνος Γεροκωστόπουλος που ακολούθησε το διπλωματικό σώμα.
Πολιτική καριέρα
Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές 1950, 1951, 1952, 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964. Ήταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955 και στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1956. Ήταν υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1961 και υφυπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967.
Ως υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1957 συνόδευσε την σορό του Καζαντζάκη παρότι τον είχε αφορίσει η εκκλησία.
Τον Οκτώβριο του 1981 εξελέγη ευρωβουλευτής, στις πρώτες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τη ΝΔ. Υπηρέτησε στη θέση αυτή ως το 1985.
Πέθανε στο Παρίσι και κηδεύτηκε στις 29 Μαρτίου 1988.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Τζιμπρίλ Σισέ
Ο Τζιμπρίλ Αρρούν Σισέ (Djibril Arrun Cissé, 12 Αυγούστου 1981) είναι Γάλλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από την Ακτή Ελεφαντοστού.
Οσέρ, Λίβερπουλ, Μαρσέιγ, Σάντερλαντ
Γεννήθηκε στην Αρλ. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 11, στη Νιμ. Μετέπειτα αποκτήθηκε από την Οσέρ για την ομάδα νέων αλλά δεν άργησε πολύ να παίξει και στην ανδρική ομάδα (1998). Μετά από 6 χρόνια στην Οσέρ, μεταπήδησε στη Λίβερπουλ. Η περίοδός του στο Λίβερπουλ τον καθιέρωσε ως ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα επιθετικών στον κόσμο. Αν και τραυματισμοί τον κράτησαν μακριά από μεγάλη εξέλιξη, πρόλαβε να αγωνιστεί σε 49 ματς και να σκοράρει 11 γκολ. Στη συνέχεια, δόθηκε ως δανεικός στην Μαρσέιγ, στην οποία και παρέμεινε ως κανονική μεταγραφή, έως ότου δοθεί δανεικός στη Σάντερλαντ, το 2008.
Παναθηναϊκός
Από το καλοκαίρι του 2009 ανήκε στον Παναθηναϊκό, με μεταγραφή που του απέφερε κοντά στα 2.5 εκ. ευρώ τον χρόνο. Σε 28 παιχνίδια της superleague πέτυχε 23 γκολ αποτελώντας τον πρώτο σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος για το 2009-10. Επίσης σημείωσε 5 τέρματα στην διοργάνωση του Europa League, δηλαδή συνολικά 29 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις και ψηφίστηκε ως MVP της Σουπερλιγκ για τη σεζόν 2009-2010.
Την επόμενη χρονιά του (2010-11) στην Ελλάδα πέτυχε 20 γκολ σε 27 εμφανίσεις στην Α΄ Εθνική, βγαίνοντας πάλι πρώτος σκόρερ, στο Κύπελλο 2 τέρματα σε 4 εμφανίσεις, ενώ δεν κατάφερε να σκοράρει στις 6 συμμετοχές του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. .Για οικονομικούς όμως λόγους αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό,όπως δήλωσε και ο ίδιος.
Λάτσιο και λοιπές ομάδες
Στις 13 Ιουλίου του 2011, ολοκληρώθηκε η μετακίνησή του από τον Παναθηναϊκό στην ιταλική Λάτσιο, μετά από πολλές μέρες διαπραγματεύσεων του παίκτη με την νέα του ομάδα. Το κόστος της μεταγραφής του έφτασε τα 12 εκατομμύρια ευρώ, ενώ ο ίδιος θα λαμβάνει 2,1 εκατ. το χρόνο. Χωρίς να καταφέρει να προσφέρει τα αναμενόμενα στην ομάδα, έχοντας ελάχιστα λεπτά συμμετοχής στους αγώνες του Ιταλικού πρωταθλήματος, τον Ιανουάριο του 2012 αποχώρησε από την ομάδα της Ρώμης για την Αγγλική Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Το κόστος της μεταγραφής του δεν έγινε γνωστό ενώ το συμβόλαιο που υπέγραψε ήταν διάρκειας 2,5 ετών. Το 2013 δόθηκε δανεικός στην Αλ Γκαράφα από το Κατάρ. Για το υπόλοιπο του 2013 έπαιξε με τη ρώσικη ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ. Στις αρχές του 2014 υπέγραψε στη γαλλική Μπαστιά. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη γαλλική Σεντ Πιερουά από το νησί της Ρεουνιόν (στον Ινδικό Ωκεανό). Το 2017 μεταγράφηκε στην ελβετική Υβερντόν-Σπορ ΦΚ. Τον Απρίλιο του 2021, υπέγραψε και επίσημα στον Αμερικάνικο σύλλογο, Παναθηναϊκό Σικάγου.
Εθνική Γαλλίας
Το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα της Γαλλίας έγινε στις 18 Μαΐου 2002, ενάντια στο Βέλγιο. Συμμετείχε στην ομάδα του Ροζέ Λεμέ για το Μουντιάλ 2002, όπου και έπαιξε και στα τρία ματς της ομάδας, ως αλλαγή. Το πρώτο του γκολ με την εθνική το πέτυχε με πέναλτι στο ματς Γαλλία-Κολομβία 1-0, στις 18 Ιουνίου 2003.
Αν και αποκλείστηκε από την ομάδα του Euro 2004, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα για το Μουντιάλ 2006 της Γερμανίας. Η ατυχία τον χτύπησε όμως για άλλη μια φορά, αφού σε ματς προετοιμασίας με την Κίνα, ο κινέζος αρχηγός Τσενγκ Ζι τον έσπρωξε και τον έκανε να γυρίσει το πόδι του, χάνοντας το επερχόμενο τουρνουά. Αγωνίστηκε κανονικά στα προκριματικά του Euro 2008, όμως δεν ήταν, τελικά, σε αυτούς που συμπεριλήφθηκαν στα τελικά της διοργάνωσης.
Το 2010 αγωνίστηκε με την Εθνική Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Νότιας Αφρικής. Στον αγώνα στις 22 Ιουνίου 2010 μάλιστα, αγωνίστηκε ως βασικός εναντίον της Νότιας Αφρικής, στον τελευταίο αγώνα για την φάση των ομίλων.
Προβλήματα με τον νόμο
Τον Οκτώβριο του 2005 στα Ντόκλαντς, κατά τη διάρκεια διαφήμισης στην οποία θα διακωμωδούνταν ένα παιχνίδι μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας, ένα 15χρονο αγόρι, αντί να σηκώσει τα χέρια του, έβαλε τον αντίχειρα στη μύτη και άρχισε να κοροϊδεύει τον Σισέ. Ο Γάλλος απάντησε χτυπώντας το στο κεφάλι και η αστυνομία του έδωσε προειδοποίηση για κοινή επίθεση. Τον Ιανουάριο του 2006, ένα τηλεφώνημα στην αστυνομία έκανε λόγο για επίθεση του Σισέ στην έγκυο στον όγδοο μήνα γυναίκα του. Ο Σισέ οδηγήθηκε στο τμήμα, όπου φέρεται να αποδέχθηκε την επίθεση και αφέθηκε ελεύθερος με νέα προειδοποίηση. Την επόμενη μέρα το ζευγάρι βγήκε μαζί έξω για διασκέδαση και διέψευσε τα πάντα. . Ο Σισέ συνελήφθη την 1η Απριλίου του 2009 με την υποψία επίθεσης σε μία γυναίκα έξω από ένα strip club στο Νιούκαστλ και μετά από ανάκριση και καταβολή εγγύησης, αφέθηκε ελεύθερος.
Σε συλλογικό επίπεδο
Με την Οσέρ:
Με τη Λίβερπουλ:
Με τον Παναθηναϊκό:
Σε διεθνές επίπεδο
Με την εθνική Γαλλίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Γκαράφα ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Σικάγο
Καρκίνος του δέρματος
[[Αρχείο:Basal cell carcinoma.jpg|thumb|Ένα καρκίνωμα βασικών κυττάρων.Παρατηρείστε την γυαλιστερή του εμφάνιση. Κατάταξη και εξωτερικές πηγές
Ειδικότητα: Ογκολογία και Δερματολογία
]] Ο καρκίνος του δέρματος είναι τύπος καρκίνου που αναπτύσσεται στο δέρμα. Οφείλεται στην ανάπτυξη των ανώμαλων κυττάρων,  τα οποία έχουν την ικανότητα να εισβάλουν ή να εξαπλώνονται σε άλλα μέρη του σώματος. Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι: Καρκίνος βασικο-κυττάρων (BCC), καρκίνος πλακωδών κυττάρων (SCC) και το μελάνωμα. Τα πρώτα δύο, μαζί με έναν αριθμό από λιγότερο κοινούς καρκίνους του δέρματος είναι γνωστά ως καρκίνος του δέρματος χωρίς μελάνωμα (NMSC). Ο καρκίνος των βασικο-κυττάρων αναπτύσσεται αργά και μπορεί να βλάψει τον ιστό γύρω από αυτόν, αλλά είναι απίθανο να εξαπλωθεί σε απομακρυσμένες περιοχές ή να οδηγήσει σε θάνατο. Συχνά εμφανίζεται ως ανώδυνη ανυψωμένη περιοχή του δέρματος, που μπορεί να είναι λαμπερή με ένα μικρό αγγείο να τρέχει πάνω της ή μπορεί να παρουσιαστεί ως υπερυψωμένος χώρος με έλκος. Ο καρκίνος των πλακωδών κυττάρων είναι πιο πιθανό να εξαπλωθεί. Συνήθως παρουσιάζεται ως ένα σκληρό εξόγκωμα με μία φολιδωτή κορυφή, αλλά μπορεί επίσης να σχηματίσει ένα έλκος. Τα μελανώματα είναι οι πιο επιθετικοί καρκίνοι. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν μια ελιά που έχει αλλάξει στο μέγεθος, στο σχήμα, στο χρώμα, έχει ακανόνιστα άκρα, έχει περισσότερα από ένα χρώματα, είναι ερεθισμένη ή αιμορραγεί.
Περισσότερο από 90% των περιπτώσεων προκαλούνται από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία του Ηλίου. Αυτή η έκθεση αυξάνει τον κίνδυνο των τριών κύριων τύπων καρκίνου του δέρματος. Η έκθεση έχει αυξηθεί, εν μέρει λόγω του λεπτότερου στρώματος του όζοντος. Τα κρεβάτια μαυρίσματος γίνονται μια άλλη κοινή πηγή υπεριώδους ακτινοβολίας. Για τα μελανώματα και τους καρκίνους των βασικο-κυττάρων η έκθεση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας είναι ιδιαίτερα επιβλαβής. Για τους καρκίνους των πλακωδών κυττάρων, η συνολική έκθεση -ανεξάρτητα από το πότε θα συμβεί αυτό- είναι πιο σημαντική. Μεταξύ του 20% και 30% των μελανωμάτων αναπτύσσονται από κρεατοελιές. Οι άνθρωποι με ανοιχτόχρωμο δέρμα είναι σε υψηλότερο κίνδυνο, όπως είναι εκείνοι με κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, για παράδειγμα από φάρμακα ή HIV / AIDS. Η διάγνωση γίνεται από βιοψία.
Η μείωση της έκθεσης σε υπεριώδη ακτινοβολία και η χρήση των αντηλιακών φαίνεται να είναι αποτελεσματικές μέθοδοι για την πρόληψη του μελανώματος και του καρκίνου των πλακωδών κυττάρων. Δεν είναι σαφές εάν το αντηλιακό επηρεάζει τον κίνδυνο καρκίνου βασικο-κυττάρων. Ο καρκίνος του δέρματος χωρίς την ανάπτυξη μελανώματος είναι συνήθως ιάσιμος. Η θεραπεία είναι γενικά με χειρουργική αφαίρεση, αλλά μπορεί σπανιότερα να περιλαμβάνει ακτινοθεραπεία ή τοπικά φάρμακα όπως η φθοριοουρακίλη. Η θεραπεία του μελανώματος μπορεί να περιλαμβάνει κάποιο συνδυασμό από χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία, θεραπεία με ακτινοβολία, και στοχευμένη θεραπεία. Σε εκείνους τους ανθρώπους των οποίων η νόσος έχει εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματός τους, παρηγορητική φροντίδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής. Το μελάνωμα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης μεταξύ των καρκίνων, με πάνω από το 86% των ατόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο και περισσότερο από 90% στις Ηνωμένες Πολιτείες να επιβιώνουν περισσότερο από 5 έτη.
Ο καρκίνος του δέρματος είναι η πιο κοινή μορφή καρκίνου, αντιπροσωπεύοντας παγκοσμίως τουλάχιστον το 40% των περιπτώσεων. Είναι ιδιαίτερα συχνός σε άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα. Ο πιο κοινός τύπος είναι ο καρκίνος του δέρματος χωρίς μελάνωμα, ο οποίος εμφανίζεται σε τουλάχιστον 2-3 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως. Αυτή είναι μια πρόχειρη εκτίμηση, ωστόσο, τόσο καλά στατιστικά στοιχεία δεν τηρούνται. Από τους καρκίνους του δέρματος χωρίς μελάνωμα, περίπου το 80% είναι καρκίνοι βασικών κυττάρων και 20% καρκίνοι πλακωδών κυττάρων. Οι καρκίνοι βασικών κυττάρων και πλακωδών κυττάρων σπανίως να οδηγούν σε θάνατο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η αιτία του λιγότερο από το 0,1% του συνόλου των θανάτων από καρκίνο. Παγκοσμίως το 2012 μελάνωμα συνέβη σε 232.000 ανθρώπους, και οδήγησε σε 55.000 θανάτους. Η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία έχουν τα υψηλότερα ποσοστά μελανώματος στον κόσμο. Οι τρεις κύριοι τύποι καρκίνου του δέρματος έχουν γίνει πιο συχνοί τα τελευταία 20 με 40 χρόνια, ιδιαίτερα σε εκείνες τις περιοχές που είναι κυρίως Καυκάσιοι πληθυσμοί.
Κατάταξη
Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι καρκίνου του δέρματος:  καρκίνωμα των βασικο- κυττάρων (BCC), καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων (SCC)  και το κακόηθες μελάνωμα.<center href="Νέα Ζηλανδία"> του καρκινώματος των πλακώδων κυττάρων του χείλους, του αυτιού και σε άτομα που είναι σε ανοσοκαταστολή. Τα μελανώματα είναι τα λιγότερο συχνά από τους 3 κοινούς καρκίνους του δέρματος.Αυτά συχνά κάνουν μεταστάσεις, και θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν θάνατο από τη στιγμή που εξαπλώθηκαν.
Ο καρκίνος των βασικο-κυττάρων και ο καρκίνος των πλακώδων κυττάρων συχνά φέρουν μετάλλαξη υπεριώδους(UV)-υπογραφής, που δείχνει ότι αυτοί οι καρκίνοι προκαλούνται από την υπεριώδη Β ακτινοβολία (UV-B) μέσω της άμεσης βλάβης του DNA. Ωστόσο, το κακόηθες μελάνωμα κυρίως προκαλείται από την υπεριώδη Α ακτινοβολία (UV-A), μέσω της έμμεσης καταστροφής του DNA.Η έμμεση βλάβη του DNA προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες και τα αντιδραστικά είδη οξυγόνο υ. Η έρευνα δείχνει ότι η απορρόφηση τριών αντηλιακών συστατικών στο δέρμα, σε συνδυασμό με έκθεση 60 λεπτών σε υπεριώδη ακτινοβολία (UV), οδηγεί σε αύξηση των ελεύθερων ριζών στο δέρμα, αν εφαρμοστεί σε πολύ μικρή ποσότητα και πολύ σπάνια. Ωστόσο, οι ερευνητές προσθέτουν ότι οι νεώτερες κρέμες συχνά δεν περιέχουν αυτές τις συγκεκριμένες ενώσεις, και ότι ο συνδυασμός των άλλων συστατικών τείνει να διατηρήσει τις ενώσεις επί της επιφανείας του δέρματος. Προσθέτουν, επίσης, ότι η συχνή εκ νέου εφαρμογή μειώνει τον κίνδυνο σχηματισμού ριζών.
Σημάδια και συμπτώματα
Υπάρχει μια ποικιλία από διαφορετικά συμπτώματα καρκίνου του δέρματος. Αυτά περιλαμβάνουν τις αλλαγές στο δέρμα που δεν επουλώνονται, ανοιχτές πληγές στο δέρμα, πανάδες και οι αλλαγές στις υπάρχουσες κρεατοελιές, όπως οδοντωτές άκρες στην κρεατοελιά και τη διεύρυνση της κρεατοελιάς.
Καρκίνωμα βασικών κυττάρων
Το καρκίνωμα βασικών κυττάρων συνήθως εμφανίζεται ως ένα ανυψωμένο, λείο, περλέ oίδημα στο εκτεθειμένο στον ήλιο δέρμα της κεφαλής, του αυχένα ή τους ώμους. Μερικές φορές μικρά αγγεία αίματος (που ονομάζεται ευρυαγγείωση) μπορεί να παρατηρηθούν μέσα στον όγκο. Συχνά αναπτύσσεται αποξήρανση και αιμορραγία στο κέντρο του όγκου. Αυτό συχνά συγχέεται με μια πληγή που δεν επουλώνεται. Αυτή η μορφή καρκίνου του δέρματος είναι η λιγότερο θανατηφόρα και με την κατάλληλη θεραπεία μπορεί να εξαλειφθεί εντελώς, συχνά χωρίς ουλές.
Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα
Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα είναι συνήθως μία κόκκινη, επιθηλιακή, συμπυκνωμένη κηλίδα σε εκτεθειμένο στον ήλιο δέρμα. Μερικά ακανθοκυτταρικά καρκινώματα είναι σταθερά σκληρά οζίδια και κερατοακανθώματα σε σχήμα θόλου. Μπορεί να συμβεί εξέλκωση και αιμορραγία. Όταν το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλη μάζα.Ο καρκίνος των πλακωδών κυττάρων είναι η δεύτερη πιο κοινή μορφή καρκίνου του δέρματος. Είναι επικίνδυνο, αλλά όχι τόσο επικίνδυνο όσο ένα μελάνωμα.
Μελάνωμα
Τα περισσότερα μελανώματα αποτελούνται από διάφορα χρώματα από αποχρώσεις του καφέ έως αποχρώσεις του μαύρου. Μια μικρή ποσότητα μελανωμάτων είναι ροζ, κόκκινα ή σαρκωειδή στο χρώμα. Αυτά ονομάζονται αμελανωτικά μελανώματα, τα οποία τείνουν να είναι πιο επιθετικά. Προειδοποιητικά σημεία του κακοήθους μελανώματος περιλαμβάνουν αλλαγή στο μέγεθος, το σχήμα, το χρώμα ή την όψη μιας κρεατοελιάς. Άλλα συμπτώματα είναι η εμφάνιση μιας νέας κρεατοελιάς κατά την ενήλικη ζωή ή πόνος, κνησμός, έλκος, ερυθρότητα γύρω από την περιοχή, ή αιμορραγία στο σημείο. Μια συχνά χρησιμοποιούμενη μνημονική είναι «ABCDE», όπου το Α είναι για "ασύμμετρη" ("asymmetrical"), B για "σύνορα" ("borders") (αντικανονική: «σημάδι της Ακτής του Maine »), C για "χρώμα" ("color")(διαφοροποιημένα), D για "διάμετρος" ("diameter") (μεγαλύτερο από 6 mm -το μέγεθος μιας γόμας μολυβιού) και E για "εξελίσσεται" ("evolving").
Αιτίες
Η υπεριώδης ακτινοβολία από την έκθεση στον ήλιο είναι η κύρια αιτία του καρκίνου του δέρματος. Άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο περιλαμβάνουν:
Η ιονίζουσα ακτινοβολία, οι καρκινογόνες ουσίες στο περιβάλλον, η τεχνητή υπεριώδης ακτινοβολία (π.χ. κρεβάτια μαυρίσματος), η γήρανση και το ανοιχτό χρώμα του δέρματος. Πιστεύεται ότι το σολάριουμ είναι η αιτία των εκατοντάδων χιλιάδων βασικών και πλακωδών κυττάρων καρκινωμάτων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τοποθετεί πλέον τους άνθρωποι που χρησιμοποιούν τεχνητά κρεβάτια μαυρίσματος στην υψηλότερη κατηγορία κινδύνου για καρκίνο του δέρματος.
Η χρήση πολλών ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων αυξάνει τον κίνδυνο του καρκίνου του δέρματος.Η κυκλοσπορίνη Α, ένας αναστολέας καλσινευρίνης, για παράδειγμα, αυξάνει τον κίνδυνο περίπου 200 φορές και η αζαθειοπρίνη περίπου 60 φορές.
Παθοφυσιολογία
thumb|Μικρογραφία μελανώματος.Δείγμα παρακέντησης με μικρή βελόνα. Ένας κακοήθης επιθηλιακός όγκος που δημιουργείται κατά κύριο λόγο στην επιδερμίδα, σε πλακώδες βλεννογόνο ή σε περιοχές του πλακώδους μεταπλασίας αναφέρεται ως ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα.
Μακροσκοπικά, ο όγκος είναι συχνά αυξημένος ή μπορεί να είναι πληγωσμένος με ακανόνιστα σύνορα. Μικροσκοπικά, τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφουν τη βασική μεμβράνη και παίρνουν τη μορφή φύλλων ή συμπαγών μαζών οι οποίες εισβάλλουν στον υποκείμενη συνδετικό ιστό (χόριο). Σε καλά διαφοροποιημένα καρκινώματα, τα καρκινικά κύτταρα είναι πλειομορφικά / άτυπα, αλλά μοιάζουν με φυσιολογικά κερατινοκύτταρα από στρώμα αγκαθιού (μεγάλα, πολυγωνικά, με άφθονο ηωσινοφιλικό (ροζ) κυτταρόπλασμα και κεντρικό πυρήνα).
Η διάθεσή τους τείνει να είναι παρόμοια με εκείνη της φυσιολογικής επιδερμίδα ς: ανώριμα / βασικά κύτταρα στην περιφέρεια,γίνεται πιο ώριμη προς το κέντρο των μαζών του όγκου. Καρκινικά κύτταρα μετατρέπονται σε κερατινοποιημένα πλακώδη κύτταρα και σχηματίζουν στρογγυλά οζίδια με ομόκεντρα, διαδοχικά στρώματα, που ονομάζονται «φωλιές των κυττάρων» ή «επιθηλιακά / κερατινώδη μαργαριτάρια". Το γύρω στρώμα μειώνεται και περιέχει φλεγμονώδες διήθημα (λεμφοκύτταρα). Τα χαμηλής διαφοροποίησης καρκινώματα πλακωδών περιέχουν περισσότερο πλειομορφικά κύτταρα και καθόλου κερατινοποίηση.
Πρόληψη
Η χρήση αντηλιακής προστασίας θεωρείται αποτελεσματική και επομένως ενδείκνυται για την πρόληψη του μελανώματος και του καρκινώματος των πλακωδών επιθηλιακών κυττάρων. Ωστόσο, υπάρχουν λιγοστά δεδομένα και έρευνες που να υποστηρίζουν ευεργετική της επίδραση στη πρόληψη των καρκινωμάτων των βασικών κυττάρων. Η αποφυγή του ηλιακού εγκαύματος, η ένδυση με τα κατάλληλα προστατευτικά ρούχα, η χρήση γυαλιών ηλίου και καπέλου καθώς και η αποφυγή έκθεσης στον ήλιο σε περιόδους μεγάλης εκπομπής ακτινοβολίας επίσης βοηθούν στη μείωση των ποσοστών εκδήλωσης καρκίνου του δέρματος. Μάλιστα, το σωματείο πρόληψης των Η.Π.Α. συνιστά να αποφεύγεται η έκθεση των ατόμων ηλικίας 9 έως 25 ετών σε υπεριώδη ακτινοβολία.
Η πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου του δέρματος μπορεί να μειωθεί μέσω αρκετών κατάλληλων μέτρων, που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τον περιορισμό του τεχνητού μαυρίσματος και της έκθεσης μας στον ήλιο τις μεσημεριανές ώρες, αύξηση της εφαρμογής αντηλιακής προστασίας και αποφυγή της χρήσης προϊόντων καπνού.
Επιπλέον, δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να ενισχύουν ή αντιθέτως να απορρίπτουν την εφαρμογή τεχνικών διαλογής στον πληθυσμό για την ασθένεια αυτή. Τα συμπληρώματα βιταμινών καθώς και τα συμπληρώματα αντιοξειδωτικών δεν ενισχύουν την πρόληψη του καρκίνου του δέρματος. Ακόμη, είναι διστακτικά τα μέχρι τώρα στοιχεία όσον αφορά την επίδραση και τα οφέλη της διατροφής στη πρόληψη του καρκίνου.
Θεραπεία
Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο του καρκίνου, την θέση ανάπτυξης αυτού, την ηλικία του πάσχοντα, καθώς και αν αυτός είναι πρωτοπαθής καρκίνος ή είναι αποτέλεσμα υποτροπής αυτού. Η θεραπεία λοιπόν καθορίζεται από το συγκεκριμένο τύπο καρκίνου που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Για καρκίνους βασικών κυττάρων, με μικρή έκταση και σε νεαρά άτομα, συνιστάται θεραπεία με τα καλύτερα αποτελέσματα, που είναι είτε εγχείρηση Mohs ή διαδικασία CCPDMA. Στη περίπτωση ενός ασθενή της τρίτης ηλικίας, με πολλαπλά πολύπλοκα ιατρικά προβλήματα, ένας δύσκολος για εξαγωγή όγκος βασικών κυττάρων ίσως υποδεικνύει θεραπεία με ακτινοβολία (που έχει όμως ελαφρώς χαμηλότερη θεραπευτική δράση) ή ακόμη και παράληψη επεμβατικής προσέγγισης. Τοπική χημειοθεραπεία ενδείκνυται για μεγάλα επιφανειακά καρκινώματα βασικών κυττάρων (με στόχο ένα καλό αισθητικό αποτέλεσμα), ενώ μπορεί να είναι ανεπαρκής για παρεμβατικά οζώδη καρκινώματα βασικών κυττάρων ή για διηθητικά καρκινώματα επιθηλιακών κυττάρων. Σε γενικές γραμμές τα μελανώματα έχουν χαμηλό δείκτη ανταπόκρισης σε χημειοθεραπείες και θεραπείες με χρήση ραδιενέργειας.
Για χαμηλού ρίσκου περιστατικά, θεραπεία με ραδιενέργεια (ραδιοθεραπεία εξωτερικής δέσμης ή βραχυθεραπεία), τοπική χημειοθεραπεία (με φθοριοουρακίλη ) και κρυοθεραπεία (όπου γίνεται ψύξη μέχρι αφαίρεσης του καρκίνου) δίνουν δυνατότητα επαρκούς ελέγχου της ασθένειας. Ωστόσο, όλες οι παραπάνω προσεγγίσεις μπορεί ναι έχουν χαμηλότερους θεραπευτικούς δείκτες σε σχέση με συγκεκριμένου τύπου εγχειρίσεις. Άλλου τύπου θεραπευτικές μέθοδοι όπως η φωτοδυναμική θεραπεία, η τοπική χημειοθεραπεία, η αφυδάτωση ιστού δια ηλεκτρικού ρεύματος και η απόξεση βρίσκονται στη βάση των συζητήσεων σχετικά με την αποδοτικότητά τους για καρκινώματα βασικών και πλακωδών κυττάρων.
Η μικρογραφική εγχείριση του Mohs  είναι η τεχνική αφαίρεσης του καρκινικού ιστού με την αφαίρεση της ελάχιστης δυνατής ποσότητας από τον περιβάλλοντα ιστό, ενώ οι άκρες του αποκοπέντος κομματιού ελέγχονται αμέσως για τυχόν εμφάνιση όγκων στις περιοχές αυτές. Η διαδικασία αυτή δίνει τη δυνατότητα αφαίρεσης της μικρότερης ποσότητας ιστού και παρέχει κοσμητικώς τα καλύτερα αποτελέσματα, κάτι όπου είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν αφορά περιοχές του σώματος με ελάχιστη ποσότητα επιπλέον δέρματος όπως λ.χ. το πρόσωπο. Οι θεραπευτικοί δείκτες είναι αντίστοιχοι αυτών της διαδικασίας ευρείας αφαίρεσης. Μια εναλλακτική μέθοδος είναι η CCPDMA και μπορεί να εφαρμοστεί από παθολόγους που δεν είναι εξοικειωμένοι με την εγχείριση Mohs.
Στη περίπτωση που η ασθένεια έχει εξαπλωθεί και έχει επέλθει μετάσταση, μπορεί να χρειαστούν περαιτέρω εγχειρητικές διαδικασίες ή χημειοθεραπείες.
Η θεραπεία για ένα μεταστατικό καρκίνωμα περιλαμβάνει βιολογικούς ανοσοθεραπευτικούς παράγοντες, αναστολείς του γονιδίου BRAF, και έναν αναστολέα του γονιδίου ΜΕΚ.
Ανακατασκευή
Σήμερα, η χειρουργική εκτομή αποτελεί τη πιο συχνή τακτική αντιμετώπισης των καρκίνων του δέρματος. Ο στόχος της ανακατασκευαστικής χειρουργικής είναι η επαναφορά της φυσιολογικής εμφάνισης και λειτουργίας. Η επιλογή της ανακατασκευαστικής διαδικασίας που ακολουθείται εξαρτάται από το μέγεθος και την τοποθεσία του προβλήματος. Η εκτομή και η ανακατασκευή των καρκίνων του δέρματος που εντοπίζονται στο πρόσωπο αποτελεί μια ιδιαίτερη πρόκληση λόγω της ύπαρξης ορατών και λειτουργικών ανατομικών δομών στο χώρο αυτό.
Όταν τα προβλήματα που παρουσιάζονται στο δέρμα είναι μικρά σε μέγεθος, τα περισσότερα μπορεί να αποκατασταθούν με μια απλή διαδικασία επιδιόρθωσης όπου οι άκρες του κομμένου πλέον δέρματος συγκλείνουν με τη βοήθεια ραμμάτων – κάτι που καταλήγει στη δημιουργία τη δημιουργία μιας γραμμικής ουλής στη περιοχή αυτή. Αν η επιδιόρθωση αυτή πραγματοποιηθεί κατά μήκος μιας φυσικής περιοχής αναδίπλωσης του δέρματος ή μιας περιοχής ρυτίδωσης αυτού, η ουλή που παραμένει είναι μετα βίας αντιληπτό. Τα μεγαλύτερα προβλήματα απαιτούν πολλές φορές αναδόμηση με δερματικά μοσχεύματα, τοπικό κρημνό μεταμοσχεύσεως, έμμισχο κρημνό μεταμοσχεύσεως ή ένα ελεύθερο από αγγεία κρημνό. Τα δερματικά μοσχεύματα και οι τοπικοί κρημνοί μεταμοσχεύσεως είναι κατά πολύ τα πιο συνηθισμένα από τις προαναφερθείσες επιλογές.
Μεταμόσχευση δέρματος είναι η διαδικασία με την οποία μεταφέρεται ένα κομμάτι δέρματος από μία περιοχή του σώματος για την επιδιόρθωση ενός ελαττώματος σε άλλη περιοχή. Το μόσχευμα αυτό ράβεται στις άκρες του με την προβληματική περιοχή  και μια υποστηρικτική επιφάνεια τοποθετείται πάνω από το μόσχευμα για επτά έως δέκα μέρες, ώστε να το ακινητοποιήσει καθώς αυτό εγκαθίσταται στη νέα περιοχή. Υπάρχουν δύο μορφές μεταμόσχευσης δέρματος:  πλήρους και μερικής πυκνότητας δερματικό μόσχευμα. Σε ένα μερικούς πυκνότητας μόσχευμα, ένα ξυραφάκι χρησιμοποιείται για την αφαίρεση μιας στιβάδας δέρματος από την περιοχή του μηρού και των κοιλιακών μυών. Η περιοχή -δότης αναπληρώνει το υπόλοιπο δέρμα σε μια περίοδο δυο εβδομάδων. Αντίθετα, σε ένα πλήρους πυκνότητας μόσχευμα, μια μερίδα δέρματος αφαιρείται εντελώς από την περιοχή-δότη και αυτή στη συνέχεια σφραγίζεται με ράμματα.
Μοσχεύματα μερικούς πυκνότητας μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση μεγαλύτερων προβλημάτων, αλλά τα μοσχεύματα και το συνολικό αποτέλεσμα είναι κατώτερης αισθητικής άποψης, σε αντίθεση με τα πλήρους πυκνότητας μοσχεύματα που επιφέρουν ένα πιο ανεκτό αισθητικά αποτέλεσμα. Ωστόσο, τα τελευταία χρησιμοποιούνται μόνο για μικρά ή μεσαίου μεγέθους παρόμοια περιστατικά.
Οι τοπικοί κρημνοί μεταμοσχεύσεως χρησιμοποιούνται ως μέρος μιας διαδικασίας επιδιόρθωσης της βλάβης με τη χρήση ιστού που ταιριάζει κατά προσέγγιση στο χρώμα και την ποιότητα με την περιοχή όπου εντοπίζεται το ελάττωμα. Δέρμα από την περιφέρεια της ελαττωματικής περιοχής επιστρατεύεται και επανατοποθετείται ώστε να γεμίσει το παραγόμενο έλλειμμα. Πολλές μορφές κρημνών μπορούν να σχεδιαστούν για να περιοριστεί στο ελάχιστο η ασυνέχεια των γειτνιαζόντων ιστών και για να μεγιστοποιηθεί το αισθητικό αποτέλεσμα της αποκατάστασης. Οι έμμισχοι κρημνοί μεταμοσχεύσεως χρησιμοποιούνται σε διαδικασίες μεταφοράς δέρματος με ακέραιη αιματική ροή από μια γειτονική περιοχή στο σώμα. Ένα παράδειγμα τέτοιας ανακατασκευής είναι η χρήση έμμισχου κρημνού από το μέτωπο για την αντιμετώπιση και αποκατάσταση ελαττώματος στην περιοχή του δέρματος της ρινός. Όταν ο κρημνός αναπτύξει μια δική του πηγή αιμάτωσης από το νέο του υπόστρωμα, ο αγγειακός κρημνός μπορεί να αποκολληθεί.