cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Locomondo
2011-2013
Οι Locomondo ξεκίνησαν έναν κύκλο συναυλιών, μέσα στο 2012, στις 14 Ιανουαρίου, στο Gagarin 205, ο οποίος έληξε στις 6 Απριλίου. Στις 6 Ιουνίου του ίδιου έτους, εμφανίσθηκαν στο Τ.Ε.Ι. Ηρακλείου. Στις 8 Ιουνίου εμφανίσθηκαν στο θέατρο Ερωφίλη, του Ρεθύμνου και την επομένη, στο Α' Γυμνάσιο Χανίων. Στις 29 Ιουνίου εμφανίσθηκαν στο Κάστρο του Καράμπαμπα της Χαλκίδας. Στις 2 Ιουλίου έδωσαν μια συναυλία στη Μονή Λαζαριστών. Στις 4 Ιουλίου εμφανίσθηκαν στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι. Στις 20 Ιουλίου οι Locomondo εμφανίστηκαν στη Μήλο. Στα τέλη Ιουλίου έπαιξαν στο Βαθύ της Σάμου, μαζί με τους Onirama. Μεταξύ 1ης και 5ης Αυγούστου εμφανίσθηκαν στο 34o River Party, του Νεστορίου Καστοριάς. Στις 7 Σεπτεμβρίου εμφανίσθηκαν σε μια συναυλία, στο Εθνικό Στάδιο της Πτολεμαΐδας, την οποία διοργάνωσε ο Σύλλογος ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας Εορδαίας.
Το 2013, οι Locomondo κυκλοφόρησαν έναν ακόμα δίσκο στον οποίο έδωσαν το όνομα του πρώτου τραγουδιού του.
2017
Το 2017 οι Locomondo συνεργάζονται με τον Ισπανό τραγουδιστή και στιχουργό Tonino Carotone στο τραγούδι "La Mulata". Ένα τραγούδι το οποίο ο frontman των Locomondo, Μάρκος Κούμαρης και ο Tonino Carotone έγραψαν από κοινού.
2019
Το 2019 το Vinyl Is Back επιλέγει να ηχογραφήσει ζωντανά το συγκρότημα σε μια εμφάνιση τους με σκοπό να κυκλοφορήσει το συλλεκτικό βινύλιο με τίτλο "Vinyl Is Back Live Sessions Vol.2".
Οι Locomondo, την ίδια χρονιά, κυκλοφορούν δύο δίσκους ταυτόχρονα. Στην Ελλάδα κυκλοφορεί το άλμπουμ με τίτλο "Star" και στη Γερμανία το άλμπουμ "Radio" με αρκετά τραγούδια να είναι κοινά και στους δύο δίσκους.
Το καλοκαίρι του 2019 το συγκρότημα πραγματοποίησε μία από τις επιτυχημένες περιοδείες στην ιστορία του.
Άλλες συνεργασίες
Το 2007, συνέθεσαν μουσική για την κωμωδία Το γαμήλιο πάρτυ της Ελληνο-αμερικανίδας σκηνοθέτιδας Κριστίν Κρόκος και για την τηλεοπτική σειρά του Alpha, Σε είδα.... Το φθινόπωρο του 2010, οι Locomondo συνεργάστηκαν με το Λεωνίδα Μπαλάφα, για το δεύτερο δίσκο του, με τίτλο Ανοιξιάτικη Μέρα.
Ιδεολογία
Σύμφωνα με τα μέλη των Locomondo, το συγκρότημα είναι υπέρ της ζωής του έρωτα και κατά των εξαρτήσεων. Το κομμάτια τους αφορούν, συνήθως, προσωπικές εμπειρίες τους, θέματα που απασχολούν τους νέους (έλλειψη ευκαιριών), την τηλεόραση, τον έρωτα και, γενικότερα, καθημερινά προβλήματα.
Μέλη
Συμμετέχουν και οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Reggae συγκροτήματα
Ε.Σ.ΚΑ. Θεσσαλίας 2012-2013
Η αγωνιστική δράση στα Πρωταθλήματα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλίας έλαβε χώρα από το φθινόπωρο του 2012 μέχρι την άνοιξη του 2013. Διοργανώθηκαν αγώνες στο επίπεδο όλων των ηλικιακών ομάδων, ανδρών και γυναικών, καθώς και διοργάνωση Κυπέλλου.
Α1 Κατηγορία Ανδρών
Η κλήρωση των αγώνων του Πρωταθλήματος πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2013 στη Λάρισα. Τα σωματεία, χωρισμένα σε δύο ομίλους, αναμετρήθηκαν μεταξύ τους από δύο φορές, εντός κι εκτός έδρας.
Μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου ακολούθησε διαδικασία play-off σε ουδέτερα γήπεδα όπου τα δύο πρώτα σωματεία του κάθε ομίλου συναντήθηκαν σε νοκ-αουτ αγώνες χιαστί, ήτοι το πρώτο σωματείο του Α' Ομίλου με το δεύτερο του Β' Ομίλου και το πρώτο σωματείο του Β' Ομίλου με το δεύτερο του Α' Ομίλου. Για την ανάδειξη του Πρωταθλητή ακολούθησε τελικός μεταξύ των νικητών.
Ο Πρωταθλητής, σύμφωνα με την προκήρυξη πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής Κατηγορίας της Ε.Ο.Κ., ανήλθε στα εθνικά πρωταθλήματα. Αν από τη Γ' Εθνική δεν υποβιβαστεί κανένα σωματείο της Θεσσαλίας τότε θα υποβιβαστούν τρία σωματεία στην Α2, ήτοι τα τελευταία σωματεία της βαθμολογίας εκάστου ομίλου και ο ηττημένος του αγώνα κατάταξης μεταξύ των προτελευταίων εκάστου ομίλου. Αν από την Γ΄ Εθνική υποβιβαστεί ένα ή περισσότερα σωματεία της Θεσσαλίας τότε θα υποβιβαστούν τέσσερα σωματεία, ήτοι τα δυο τελευταία εκάστου ομίλου.
Play-Out
Αν από τη Γ' Εθνική Κατηγορία δεν υποβιβαστεί κανένα σωματείο της Θεσσαλίας τότε θα υποβιβαστούν τρία σωματεία στην Α2, ήτοι τα τελευταία σωματεία της βαθμολογίας εκάστου ομίλου και ο ηττημένος του αγώνα κατάταξης μεταξύ των προτελευταίων εκάστου ομίλου (Play-Out). Αν από την Γ' Εθνική υποβιβαστεί ένα ή περισσότερα σωματεία της Θεσσαλίας τότε θα υποβιβαστούν τέσσερα σωματεία, ήτοι τα δυο τελευταία εκάστου ομίλου.
Play-Off
Μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου ακολούθησε διαδικασία play-off σε ουδέτερα γήπεδα όπου τα δύο πρώτα σωματεία του κάθε ομίλου συναντήθηκαν σε νοκ-αουτ αγώνες χιαστί, ήτοι το πρώτο σωματείο του Α' Ομίλου με το δεύτερο του Β' Ομίλου και το πρώτο σωματείο του Β' Ομίλου με το δεύτερο του Α' Ομίλου. Για την ανάδειξη του Πρωταθλητή ακολούθησε τελικός μεταξύ των νικητών. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε για τρίτη φορά στην ιστορία της η Α.Ε. Λάρισας, η οποία επέστρεψε στις Εθνικές Κατηγορίες.
Α' Κατηγορία Γυναικών
<!--
-->
Α2 Κατηγορία Ανδρών
Η κλήρωση των αγώνων του Πρωταθλήματος πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2013 στη Λάρισα. Τα σωματεία, χωρισμένα σε δύο ομίλους, αναμετρήθηκαν μεταξύ τους από δύο φορές, εντός κι εκτός έδρας.
Μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου δεν πραγματοποιήθηκαν play-off, αλλά από κάθε όμιλο κέρδισαν την άνοδο οι δύο πρώτες ομάδες. Επιπλέον υποβιβάστηκε η τελευταία ομάδα από κάθε όμιλο.
Στις 13 Απριλίου 2013, σε ουδέτερη έδρα και σε νοκ-άουτ αγώνα, αναμετρήθηκαν οι κορυφαίοι των δύο ομίλων για την Ανάδειξη του Υπερπρωταθλητή της Α2 Κατηγορίας.
Ανάδειξη Υπερπρωταθλητή
Η ομάδα του Ερμή Αγιάς κατέκτησε τον άτυπο τίτλο του Υπερπρωταθλητή της Α2 Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ.Θ., κερδίζοντας τους Ικάρους Τρικάλων με σκορ 54-36. Και οι δύο ομάδες, ωστόσο, θα δώσουν το παρόν τη νέα χρονιά στην Α1 Κατηγορία.
Κύπελλο Ανδρών
Η Ε.Σ.ΚΑ.Θ., εκτός των Πρωταθλημάτων Α1, Α2 και Β' Κατηγορίας, διοργάνωσε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 2012-2013 και αγώνες Κυπέλλου, όπου προαιρετικό δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλα τα σωματεία Α1 και Α2 Κατηγορίας. Τα σωματεία που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε δυο ομίλους και συναντήθηκαν σε νοκ-αουτ αγώνες σύμφωνα με κλήρωση.
Δόλοπες
295px|right|thumb|Η περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας κατά την αρχαιότητα Οι Δόλοπες ήταν αρχαίο πρωτοελληνικό φύλο εγκατεστημένο γύρω από την οροσειρά των Αγράφων στην κεντρική Ελλάδα. Η περιοχή εγκαταστάσεώς τους ονομαζόταν Δολοπία και περιελάμβανε μία σημαντική έκταση με κέντρο το νοτιοανατολικό τμήμα του σημερινού νομού Καρδίτσας και το βόρειο τμήμα του νομού Ευρυτανίας. Κύρια πόλη τους ήταν η Κτιμένη, που βρισκόταν στη θέση του σημερινού χωριού Ρεντίνα Καρδίτσας.
Οι Δόλοπες ήταν συγγενικό φύλο των Αιτωλών, με τους οποίους συνόρευαν στα νότια. Παρακλάδι τους ήταν οι Δρύοπες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι λίγο νοτιότερα, στην περιοχή της μετέπειτα Δωρίδας και διασκορπίστηκαν μετά την κάθοδο των Δωριέων. Άλλα συγγενικά φύλα των Δολόπων με τα οποία είχαν κοινή ιστορία ήταν οι Αγραίοι, οι Απεραντοί και οι Αθαμάνες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι στα βόρεια του σημερινού νομού Αιτωλοακαρνανίας. Συχνά αναφέρονται και αυτοί ως Δόλοπες.
Ιστορία
Οι Δόλοπες φαίνεται πως μέχρι και τον 6ο αιώνα π.Χ. παρέμεναν αυτόνομοι. Ανήκαν στην Δελφική Αμφικτυονία και εκπροσωπούνταν στο αμφικτυονικό συνέδριο με δύο ψήφους. Από τον 6ο αιώνα βρίσκονταν για μεγάλες περιόδους υπό την εξουσία των ισχυρότερων γειτόνων τους, αρχικά των Θεσσαλών και αργότερα των Αιτωλών. Το 374 π.Χ. υποτάχθηκαν στον τύραννο των Φερών Ιάσονα. Τα χρόνια που ακολούθησαν υποτάχθηκαν στους Μακεδόνες και στη συνέχεια έγιναν μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας μέχρι τη Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 π.Χ.. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας οι Δόλοπες είχαν εξαφανιστεί ως λαός κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δολοπες
Ο Αόρατος Άνθρωπος
Ο Αόρατος Άνθρωπος (πρωτότυπος τίτλος: The Invisible Man) είναι ο τίτλος της Αγγλικής νουβέλας τρόμου και επιστημονικής φαντασίας του Χ. Τζ. Γουέλς. Δημοσιεύθηκε στην Αγγλία το 1897.
Υπόθεση
Η νουβέλα αφηγείται την ιστορία του Γκρίφιν, ενός επιστήμονα της Χημείας, που ανακαλύπτει τη μυστική συνταγή που θα τον κάνει αόρατο. Ο Γκρίφιν δοκιμάζει τη συνταγή με επιτυχία και για λίγο κυκλοφορεί πότε αόρατος και πότε μεταμφιεσμένος με επιδέσμους, γυαλιά και γάντια ανάμεσα στους συνανθρώπους του. Κάποια στιγμή όμως ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να γίνει ξανά ορατός, κάτι που τον οδηγεί στην τρέλα και τελικά στο θάνατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Χ. Τζ. Γουέλς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1897
Παναγιώτης Βατικιώτης
Ο '''Παναγιώτης Τζ. Βατικιώτης' (Panayiotis Jerasimof Vatikiotis, 5 Φεβρουαρίου 1928 – 15 Δεκεμβρίου 1997), γνωστότερος στις ΗΠΑ συντετμημένα ως P.J. Vatikiotis'', ήταν Έλληνας πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός με ειδίκευση σε θέματα Μέσης Ανατολής. Απέκτησε σε νεαρή ηλικία την αμερικανική υπηκοότητα, ωστόσο το τελευταίο και μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του ήταν στο Λονδίνο, όπου δίδασκε ως καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στην εκεί Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών (SOAS).
Ο Βατικιώτης γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ και ήταν γιος της Παρασκευής και του Γεράσιμου Βατικιώτη. Φοίτησε σε ελληνικά και βρετανικά ιδιωτικά σχολεία στην Παλαιστίνη, και συνέχισε με σπουδές στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου και στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς.
Το 1993 εκδόθηκε ένας τιμητικός τόμος προς τιμή του Παναγιώτη Βατικιώτη, με δοκίμια για τη νεότερη Αίγυπτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί
Αρένα Ουρσίνουφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Πολωνία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βαρσοβία Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Πολωνία Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Πολωνία
Εθνική Ουκρανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ιστορία
Το καλύτερο αποτέλεσμα της Ουκρανίας μέχρι σήμερα είναι η 6η θέση στο Ευρωμπάσκετ 2013, όπου σημείωσε έξι νίκες. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετό για να βοηθήσει την εθνική ομάδα να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, αφού νίκησε την Ιταλία στο αγώνα για τις θέσεις 5-8. Το μόνη σημαντική παγκόσμιο διοργάνωση που δεν έχει ακόμη επιτύχει να προκριθεί είναι οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες. Στο Ευρωμπάσκετ 2022, κατετάγη ενδέκατη.
Για το 2023, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Ουκρανίας βρισκόταν στη 28η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Προπονητές
• 🇺🇦 Βλάντισλαβ Πουστογκάροβ – (1997–1998)
• 🇺🇦 Βλαντιμίρ Ριζόβ – (1998–2000)
• 🇺🇦 Γκενάντι Ζάσιουκ – (2000–2005)
• 🇺🇦 Βιτάλι Λεμπεντίντσεβ – (2006–2007)
• 🇺🇦 Βαλεντίν Μπερέστνεβ – (2007)
• 🇺🇦 Βαλεντίν Μέλνιτσουκ – (2008–2009)
• 🇺🇦 Βιτάλι Τσέρνι – (2010)
• 🇺🇸 Μάικ Φρατέλλο – (2011–2014)
• 🇺🇦 Γεβγκέν Μούρζιν – (2015–2019)
• Άιναρς Μπαγκάτσκις – (2019–σήμερα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ουκρανίας (καλαθοσφαίριση) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών
Χρονολόγιο Ευρωπαϊκής ιστορίας
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία ευρωπαικης ιστοριας
Κύπελλο Ιαπωνίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Πανιαπωνική Διοργάνωση Πρωταθλήματος Ποδοσφαιρικού Κυπέλλου του Αυτοκράτορα (天皇杯全日本サッカー選手権大会) αποτελεί ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Ιαπωνία. Διεξάγεται υπό την ευθύνη της Ιαπωνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Αποτελεί τον μακροβιότερο ποδσφαιρικό θεσμό στη χώρα. Στο παρελθόν, λάμβαναν μέρος στη διοργάνωση ομάδες από την Κορέα, την Ταϊβάν και ορισμένες φορές τη Μαντσούκουο. Η αντίστοιχη διοργάνωση των γυναικών ονομάζεται Κύπελλο της Αυτοκράτειρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ιαπωνία
Ουκρανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Η Ουκρανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (ουκρανικά: Федерація баскетболу України) είναι ένα εθνικό διοικητικό όργανο της καλαθοσφαίρισης στην Ουκρανία. Η ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1992 και η έδρα της βρίσκεται στο Κίεβο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ουκρανία
Πτολεμαίος ΙΕ΄ Καισαρίων
thumb|220px|Ανάγλυφο που αναπαριστά την Κλεοπάτρα και το γιο της Πτολεμαίο Καίσαρα, Ναός της Άθωρ στα [[Δένδερα.]] Ο Πτολεμαίος ΙΕ' Φιλοπάτωρ Φιλομήτωρ Καίσαρ (23 Ιουνίου 47 π.Χ. - 23 Αυγούστου 30 π.Χ.), περισσότερο γνωστός ως Καισαρίων και Πτολεμαῖος Καῖσαρ, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αιγύπτου. Ήταν το τελευταίο μέλος της δυναστείας των Πτολεμαίων, και βασιλεύσε μαζί μεν με τη μητέρα του, Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου, από τις 2 Σεπτεμβρίου του 44 π.Χ., μόνος δε από τον θάνατο της Κλεοπάτρας (12 Αυγούστου του 30 π.Χ.) έως τις 23 Αυγούστου του 30 π.Χ., οπότε και εκτελέστηκε κατόπιν διαταγής του Οκταβιανού, ο οποίος θα γινόταν αργότερα ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος της Κλεοπάτρας Ζ' και ίσως ο μοναδικός βιολογικός γιος του Ιούλιου Καίσαρα, από τον οποίο πήρε το όνομά του.
Γέννηση
Ο μεγάλος Ρωμαίος στρατηλάτης Ιούλιος Καίσαρ εισήλθε νικητής στην Αλεξάνδρεια τον Ιανουάριο του 47 π.Χ. Με την δύναμη του ρωμαϊκού στρατού εξασφάλισε την παραμονή στο θρόνο της ερωμένης του Κλεοπάτρας, ενώ συμβασιλέας της ονομάστηκε ο νεότερος αδερφός της, Πτολεμαίος ΙΔ', που τότε ήταν δώδεκα ετών. Παρά το γεγονός ότι οι πολιτικές περιστάσεις απαιτούσαν την άμεση αναχώρησή του, ο Καίσαρ δεν βιάστηκε να εγκαταλείψει έναν ευχάριστο χειμώνα στο πλευρό της Κλεοπάτρας στην Αίγυπτο. Έκαναν μαζί μια μεγάλη περιοδεία αναψυχής στο Νείλο, στο πολυτελές της πλοίο, μέχρι και τα σύνορα με την Αιθιοπία, επισκεπτόμενοι τους ναούς και τα μνημεία των αρχαίων Φαραώ, όπου η παλαιά λατρεία τελούνταν ακόμη βάσει των αρχαίων εθίμων. Ήταν πια Απρίλης όταν ο Καίσαρ αναχώρησε από την Αλεξάνδρεια με προορισμό τη Συρία.
Στις 23 Ιουνίου 47 π.Χ. η Κλεοπάτρα έφερε στον κόσμο ένα γιο του Καίσαρα, όπως διακήρυξε. Αυτό αποτελούσε σκάνδαλο τόσο για τους Ρωμαίους όσο και για τους Έλληνες της Αιγύπτου, ωστόσο εκείνη χωρίς κανένα δισταγμό του έδωσε το όνομα Πτολεμαίος Καίσαρ. Οι Αλεξανδρινοί τον ονόμασαν Καισαρίωνα (που είναι υπό μία έννοια υποτιμητικό υποκοριστικό, κάτι σαν “μικρός Καίσαρ”). Οι Αιγύπτιοι ιερείς διακήρυξαν πως ήταν γιος του θεού Ρα, που ήρθε στην Κλεοπάτρα με τη μορφή του Ρωμαίου στρατηγού.
Βλέψεις για μια οικουμενική αυτοκρατορία
Όταν ο Καίσαρ επέστρεψε θριαμβευτής στη Ρώμη το 46 π.Χ., απόλυτος κυρίαρχος του ρωμαϊκού κόσμου, η Κλεοπάτρα πήγε να τον βρει με τον γιο τους. Στα μάτια των Ρωμαίων, όμως, η Βασίλισσα δεν ήταν παρά μια τυχοδιώκτρια ερωμένη, κι όχι σύζυγος του δικτάτορα. Άλλωστε ο ίδιος είχε ήδη νόμιμη σύζυγο, την Καλπουρνία, αν και δεν είχε νόμιμους απογόνους από εκείνη. Όπως διαφαινόταν ο ρωμαϊκός κόσμος βάδιζε προς μια μεγάλη αλλαγή: η Ρωμαϊκή Δημοκρατία επρόκειτο να παραδώσει τη θέση της σε μια μοναρχία, με τον Καίσαρα βασιλιά, η οποία θα περιελάμβανε όλες τις φυλές του γνωστού κόσμου: Ρωμαίους, Έλληνες, Αιγυπτίους, Γαλάτες, Ίβηρες, και Ασιάτες. Η Κλεοπάτρα μπορούσε να δει τον εαυτό της ως αυτοκράτειρα ενός κόσμου, του οποίου η Αίγυπτος δεν θα αποτελούσε παρά μια επαρχία. Και αυτής της αυτοκρατορίας διάδοχος θα ήταν ο γιος της, στον οποίο ενώθηκε το πτολεμαϊκό με το ρωμαϊκό αίμα.
Ωστόσο οι Ρωμαίοι αριστοκράτες, που επίσης μπορούσαν να νιώσουν ότι τα γεγονότα οδηγούσαν προς αυτήν την κατάσταση, αντιμετώπισαν με καχυποψία και φόβο την προοπτική της μοναρχίας του Καίσαρα, της επαναφοράς της βασιλείας δηλαδή. Στις Ειδούς του Μαρτίου του 44 π.Χ. ο Καίσαρ δολοφονήθηκε και τα σχέδια της Κλεοπάτρας ματαιώθηκαν προς το παρόν. Η δολοφονία του Καίσαρα την έθετε σε τρομερό κίνδυνο. Έτσι εγκατέλειψε την πόλη μες το επόμενο δεκαπενθήμερο και επέστρεψε στην Αίγυπτο.
Ο Πτολεμαίος ΙΔ΄ πέθανε λίγο αργότερα. Ο Δίων Κάσσιος αναφέρει ότι, λίγο μετά την επιστροφή της, η Κλεοπάτρα ανακήρυξε συμβασιλέα της το γιο της. Το γεγονός επιβεβαιώνουν μια σειρά από αρχαιολογικά ευρήματα όπως επιγραφές και στήλες, με απεικονίσεις της Κλεοπάτρας και του Καισαρίωνα.
Απόδοση βασιλικών τίτλων
Η Κλεοπάτρα, παρά τη δυσμενή εξέλιξη των γεγονότων, δεν παραιτήθηκε από τη φιλοδοξία της να γίνει αυτοκράτειρα. Όταν ο Ρωμαϊκός Κόσμος μοιράστηκε ανάμεσα στα μέλη της Δεύτερης Τριανδρίας, Αιμίλιο Λέπιδο, Μάρκο Αντώνιο και τον θετό γιο του Καίσαρα, τον Οκταβιανό, η βασίλισσα της Αιγύπτου συμμάχησε με τον δεύτερο και συνδέθηκε μαζί του ερωτικά. Ο Αντώνιος έκανε έδρα των εκστρατειών του στην Ανατολή την Αλεξάνδρεια και παραχώρησε σημαντικά εδάφη της ρωμαϊκής επικράτειας στην Κλεοπάτρα και τα παιδιά της. Κατά τη διάρκεια μιας προκλητικής τελετής στο Γυμνάσιο, ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα κάθισαν σε δύο χρυσούς θρόνους, ενώ τα βασιλικά τέκνα κάθονταν σε θρόνους λίγο χαμηλότερα. Πρώτα ο Πτολεμαίος Καίσαρ, συμβασιλέας της μητέρας του, κατόπιν τα παιδιά του Αντωνίου από την Κλεοπάτρα: ο Αλέξανδρος Ήλιος με ένδυμα Μήδου βασιλιά, ο Πτολεμαίος Φιλάδελφος με μακεδονικό ένδυμα – καυσία, χλαμύδα και κρηπίδες– και η Κλεοπάτρα Σελήνη. Διακηρύχθηκε πως από δω και στο εξής η Κλεοπάτρα θα ονομαζόταν "Βασίλισσα των Βασιλέων" και ο γιος της, ο Καισαρίων, ως νόμιμος διάδοχος του Ιουλίου Καίσαρα, θα ονομαζόταν "Βασιλεύς των Βασιλέων". Ο Αλέξανδρος Ήλιος ονομάστηκε "Μέγας Βασιλεύς" της Αρμενίας και όλων των ανατολικών επαρχιών των εδαφών του Αλεξάνδρου του Μέγα που θα κατακτιόνταν στο μέλλον μέχρι την Ινδία, ο Πτολεμαίος Φιλάδελφος βασιλιάς της Συρίας και της Μικράς Ασίας και η μικρή Κλεοπάτρα Σελήνη, βασίλισσα της Κυρηναϊκής.
Η συμπεριφορά αυτή προκάλεσε την οργή της Συγκλήτου, η οποία υποδαυλιζόμενη από τον πολιτικό αντίπαλο του Αντωνίου, τον Οκταβιανό, κήρυξε τον πόλεμο στην Αίγυπτο. Η εξέλιξη των πραγμάτων κρίθηκε τον Σεπτέμβριο του 31 π.Χ. με τη Ναυμαχία στο Άκτιο, όπου ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα ηττήθηκαν κατά κράτος. Την 1η Αυγούστου 30 π.Χ. ο Οκταβιανός κατέλαβε την Αλεξάνδρεια καθιστώντας την Αίγυπτο ρωμαϊκή επαρχία. Πρώτα ο Αντώνιος και λίγο αργότερα η Κλεοπάτρα αυτοκτόνησαν.
Θάνατος
Για τον Οκταβιανό μοναδική απειλή στις αξιώσεις του για την κληρονομιά του Καίσαρα ήταν πλέον ο Καισαρίων. Ιστορικοί της αρχαιότητας υποστηρίζουν πως ο ίδιος αναφώνησε «Δύο Καίσαρες είναι υπερβολικά πολλοί». Ο νεαρός Πτολεμαίος είχε σταλεί για ασφάλεια από τη μητέρα του στο λιμάνι της Βερενίκης. Συνελήφθη όμως και δολοφονήθηκε, έτσι ώστε να μην απειλήσει ποτέ τα συμφέροντα του μετέπειτα πρώτου αυτοκράτορα της Ρώμης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της δυναστείας των Πτολεμαίων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Ο Εξολοθρευτής
Ο Εξολοθρευτής (πρωτότυπος τίτλος: The Terminator) είναι αμερικανική ταινία δράσης - επιστημονικής φαντασίας του 1984, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον. Το σενάριο γράφτηκε από τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με την Γκέιλ Αν Χαρντ, η οποία ανέλαβε και την παραγωγή. Πρωταγωνιστούν οι Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Λίντα Χάμιλτον και Μάικλ Μπιν. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε έναν σάιμποργκ εκτελεστή, ο οποίος έχει σταλθεί από το μέλλον (2029), στο παρόν (1984), ώστε να σκοτώσει τη Sarah Connor, η οποία μελλοντικά θα γεννήσει τον αρχηγό της επανάστασης κατά των μηχανών.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Οκτωβρίου του 1984. Από τη στιγμή της κυκλοφορίας της, έλαβε πολύ θετικές κριτικές, οι οποίες μεταξύ άλλων εκθείαζαν τις σκηνές δράσης, την αφήγηση και την ερμηνεία του Σβαρτσενέγκερ. Εκτός από τις θετικές κριτικές, είχε και υψηλές εισπράξεις, φτάνοντας σχεδόν τα 79 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η ταινία, επίσης, συνείσφερε τα μάλα, στην αναγνωριστιμότητα του Κάμερον, καθώς και στη σταθεροποίηση του Σβαρτσενέγκερ, στον κινηματογράφο. Το 2008 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας οδήγησε στη δημιουργία franchise. Το 1991, κυκλοφόρησε το σίκουελ, Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης, σκηνοθετημένο κι αυτό από τον Κάμερον. Κατόπιν, κυκλοφόρησαν άλλες τρεις ταινίες, καμία πλέον σκηνοθετημένη από τον Κάμερον, με τον Σβαρτσενέγκερ, να πρωταγωνιστεί σε όλες εκτός από την τέταρτη. Οι υπόλοιπες τρεις ταινίες της σειράς είναι: Εξολοθρευτής 3: Η Εξέγερση των Μηχανών (2003), Εξολοθρευτής: Η σωτηρία (2009) και Εξολοθρευτής: Γένεσις (2015). Η επιτυχία του franchise που ξεκίνησε από την πρώτη ταινία συμπεριλαμβάνει την τηλεοπτική σειρά Terminator: The Sarah Connor Chronicles, κόμικς, μυθιστορήματα και βιντεοπαιχνίδια.
Πλοκή
Στο κοντινό μέλλον, μετά από επανάσταση στο χώρο της τεχνολογίας, ο υπερ-υπολογιστής Skynet αναπτύσσει ταχύτατα τη νοημοσύνη του. Σύντομα προκαλεί πυρηνικό πόλεμο με σκοπό την εξόντωση του δημιουργού του, του ανθρώπου. Η μόνη ελπίδα των ανθρώπων είναι μια ομάδα επαναστατών με ηγέτη τον Τζων Κόνορ. Όταν το 2029 είναι πλέον φανερό ότι Κόνορ θα οδηγήσει τους ανθρώπους στη νίκη, ο Skynet στέλνει πίσω στον χρόνο (στις 12 Μαΐου 1984) έναν σάιμποργκ εξολοθρευτή, τύπου Τ-800 (Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ), με σκοπό να δολοφονήσει τη μητέρα του Κόνορ (Λίντα Χάμιλτον), πριν καν φέρει στον κόσμο τον Τζων. Συγχρόνως και η πλευρά των ανθρώπων στέλνει πίσω στο χρόνο έναν στρατιώτη (Μάικλ Μπιν) για να την προστατεύσει.
Η ταινία ξεκινάει με τους δύο απεσταλμένους από το μέλλον άνδρες, τη μηχανή/εξολοθρευτή Τ-800 και τον στρατιώτη Κάιλ Ρις. Ο Εξολοθρευτής αρχίζει και σκοτώνει μία - μία τις συνώνυμες Sarah Conor που ζουν στην πόλη του Λος Άντζελες, χωρίς να βρίσκει τη μητέρα του Τζον Κόνορ. Παράλληλα, ο Ρις συναντά την Σάρα, η οποία είναι δύσπιστη στην αρχή, για την ιστορία του, αλλά αργότερα πείθεται. Σε ένα ανθρωποκυνηγητό, με τον Εξολοθρευτή, οι αστυνόμοι συλλαμβάνουν τον Ρις και τη Σάρα, με τον πρώτο να κρίνεται τρελός, λόγω των ισχυρισμών του ότι ήρθε από το μέλλον. Τότε ο Εξολοθρευτής εισβάλλει στο αστυνομικό τμήμα, σκοτώνοντας όλο το προσωπικό. Ο Ρις, καταφέρνει να αποφυλακιστεί, και σώζει τη Σαρά, η οποία βρισκόταν εκεί.
Στην πορεία οι δύο τους φυγαδεύονται και προετοιμάζονται για την επερχόμενη μάχη με τον Εξολοθρευτή. Παράλληλα, οι δύο τους αναπτύσσουν ερωτικούς δεσμούς, οι οποίοι θα οδηγήσουν στη γέννηση του αυριανού ηγέτη των επαναστατών Τζον Κόνορ. Ο Εξολοθρευτής σκοτώνοντας τη μητέρα της Σάρα, μιμείται τη φωνή της και καταφέρνει να τη ξεγελάσει τηλεφωνικώς για την τοποθεσία της, όμως και πάλι οι δύο τους καταφέρνουν και δραπετεύουν, αρχίζοντας το τελευταίο κυνηγητό στην ταινία.
Το τελευταίο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται σε ένα εργοστάσιο, στο οποίο ο Ρις δίνει μεγάλη μάχη με τον Εξολοθρευτή, με τον τελευταίο να τοποθετεί έναν εκρηκτικό μηχανισμό στα πλευρά του πρώτου και να τον ανατινάσσει. Μοιραία στιγμή για τον Ρις, καθώς έχασε τη ζωή του στην έκρηξη. Ο Εξολοθρευτής, κομμένος στα δύο, σέρνοντας κυνηγά τη Σαρά μέσα στα μηχανήματα του εργοστασίου. Σε ένα από αυτά, τον εγκλωβίζει η Σαρά και τον συνθλίβει, εξολοθρεύοντάς τον. Η ταινία τελειώνει με τη Σάρα να έχει περάσει τα σύνορα και να έχει φυγαδευτεί στο Μεξικό.
Διανομή
Εκτός από τους παραπάνω ηθοποιούς, εμφανίζονται: η Σον Σεπς ως Νάνσι, μία συνάδελφος της Σάρα, στο μαγαζί, που εργαζόταν ως σερβιτόρα. Ο Ντικ Μίλερ, ως καταστηματάρχης σε μαγαζί όπλων, στο οποίο ο Εξολοθρευτής πάει να προμηθευτεί. Ο Φράνκο Κολόμπου, ως ένας Εξολοθρευτής μπροστά στο 2029 (ο Κολόμπου, ήταν μπόντι μπίλντερ και φίλος του Σβαρτσενέγκερ). Επίσης, μεταξύ άλλων, εμφανίζοντας ο Μπιλ Πάξτον και ο Μπράιαν Τόμσον, ως κάτι punk τύποι, από τους οποίους ο Εξολοθρευτής προμηθεύεται ρουχισμό.
Βραβεύσεις
Η ταινία βραβεύτηκε το 1984 με το Saturn Award στην κατηγορία Καλύτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Συνέχειες
Οι επόμενες ταινίες και επίσημες κυκλοφορίες μεγάλου μήκους του Εξολοθρευτή, Εξολοθρευτής 2: Ημέρα της Κρίσεως, Εξολοθρευτής 3: Η Εξέγερση των Μηχανών, Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία και Εξολοθρευτής: Η Γένεση, αναπτύσσουν την πλοκή της ιστορίας και παράλληλα αναλύουν την ηθική πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης και ό,τι αυτή συνεπάγεται με τις επιπτώσεις της.
Τηλεοπτική σειρά
Το 2007 ξεκίνησε στην Αμερική η τηλεοπτική σειρά Εξολοθρευτής: Τα Χρονικά της Σάρα Κόνορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Ταινίες Terminator Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Orion Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζέιμς Κάμερον
Volkswagen Taro
Το Volkswagen Taro ήταν ένα μεσαίο επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από το Φεβρουάριο του 1989 έως το Μάρτιο του 1997, αν και ουσιαστικά δεν ήταν ξεχωριστό μοντέλο, αλλά μια παράλληλη έκδοση του pick-up Toyota Hilux πέμπτης γενιάς.
Taro Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Αντιφών ο Ραμνούσιος
Ο Αντιφών ο Ραμνούσιος (480 π.Χ. – 410 π.Χ.) από τον Ραμνούντα της Αττικής ήταν Αθηναίος πολιτικός μαθητής του Γοργία που διαπνέονταν από ολιγαρχικά ιδεώδη, γεγονός που περιόρισε την πολιτική του δράση για πολλά χρόνια στην δημοκρατική Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ.
Δικανικοί Λόγοι
Ο Αντιφών ήταν ο πρώτος από τους Αττικούς ρήτορες που προσάρμοσε το ρητορικό λόγο στη δικαστηριακή πράξη και ο πρώτος που κατέγραψε τους λόγους του, επειδή είχε συνειδητοποιήσει ότι ο έντεχνος ρητορικός λόγος, εκτός από την πρόσκαιρη συμβολή του στην εξέλιξη μιας δίκης, μπορούσε να είναι ένα λογοτεχνικό έργο με πνευματική αυτοτέλεια και διάρκεια. Έγραψε τους δικανικούς λόγους Περί του Ηρώδου φόνου, Περὶ τοῦ χορευτοῦ και Περὶ φαρμακείας κατὰ της μητρυιᾶς. Επίσης σώζονται αποσπάσματα του λόγου Περί μεταστάσεως, του μόνου που εκφώνησε ο ίδιος το 410 π.Χ., ως απολογία στην δίκη του για προδοσία.
Πολιτικό προσκήνιο
Ο Αντιφών εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο της Αθήνας το 411 π.Χ. με την επιβολή του ολιγαρχικού καθεστώτος των Τετρακοσίων, ως ιθύνων νους των αδιάλλακτων ολιγαρχικών και αντίπαλος του αρχηγού των μετριοπαθών Θηραμένη. Ένα χρόνο αργότερα (410 π.Χ.) το ολιγαρχικό καθεστώς ανατράπηκε και οι ηγέτες του κατέφυγαν στο σπαρτιατικό στρατόπεδο της Δεκέλειας.
Θάνατος του Αντιφώντα
Ωστόσο ο Αντιφών δεν τους ακολούθησε στη φυγή τους: έμεινε στην πόλη, δικάστηκε για προδοσία και καταδικάστηκε να θανατωθεί πίνοντας κώνειο. Η γενναία αυτή στάση του προκάλεσε τον θαυμασμό του ιστορικού Θουκυδίδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Θεόδωρος Συναδινός
Ο Θεόδωρος Συναδινός (1880 - 1958) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας.
Γεννήθηκε το 1880 στην Τρίπολη Αρκαδίας. Ήταν μέλος μιας πολύτεκνης οικογένειας (7 παιδιά), που ορφάνεψε από πατέρα όταν το μεγαλύτερο παιδί ήταν 12 χρόνων και ο Θεόδωρος 11. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά μετά την αποφοίτησή του ακολούθησε τον κλάδο της δημοσιογραφίας. Το 1903 έγινε συντάκτης της «Ακροπόλεως» του Βλάση Γαβριηλίδη, ενώ δύο χρόνια μετά ανέλαβε τα καθήκοντα του αρχισυντάκτη. Αποχωρώντας από την εφημερίδα, ανέλαβε ως διευθυντής την εφημερίδα «Νέα Ελλάς», τα γραφεία της οποίας καταστράφηκαν κατά τα Νοεμβριανά. Τότε ο Συναδινός εξέδωσε δική του εφημερίδα με το όνομα «Πρόοδος». Το 1920, μετά το θάνατο του Γαβριηλίδη, που είχε γίνει ωστόσο πεθερός του, ανέλαβε την Διεύθυνση της «Ακροπόλεως». Το 1922 έκλεισε το κεφάλαιο «δημοσιογραφία» και άνοιξε για εκείνον το πιο σημαντικό κεφάλαιο της ζωής του «το θέατρο».
Το έργο του
Ως θεατρικός συγγραφεύς πρωτοεμφανίστηκε το 1911 με την κωμωδία «Μπλόφες», από τον θίασο Κυβέλης. Η συνεισφορά του στο θέατρο ανέρχεται σε 52 έργα, εκ των οποίων δύο ανέβηκαν στο Εθνικό Θέατρο, ενώ τα περισσότερα από τα έργα του παίχτηκαν από τον θίασο της Κοτοπούλη. Σημαντικότερα έργα του θεωρούνται: «Ο Καραγκιόζης» σατιρικό δράμα, η «Κοσμική κίνησις» κωμωδία,  το «Αυτός είμαι» κωμωδία, ο «Ερωτόκριτος», διασκευή του ομώνυμου έργου, ο «Δον Κιχώτης», διασκευή του ομώνυμου έργου του Θερβάντες, το «Ευτυχώς επτωχεύσαμεν» κωμωδία, το «Στην κάψα του καλοκαιριού» δράμα, κλπ.
Η θεατρική του παραγωγή, που υπήρξε ογκώδης, μπορεί πολύ γρήγορα να παραγκωνίσθηκε και να μη «βλέπει» πια τα φώτα της σκηνής, όμως, για την εποχή που γράφτηκε, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί βήμα προόδου. Πρώτα, γιατί, όπως γράφει ο Μ. Λυγίζος, θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν από ποιο σημείο είχαν ξεκινήσει οι συγγραφείς της εποχής (είχαν προηγηθεί τα κωμειδύλλια, τα έργα φουστανέλλας και οι τραγωδίες της καθαρεύουσας), και έπειτα ότι η συγγραφή έργων ελληνικών ήταν αναγκαία προϋπόθεση προκειμένου να δημιουργηθεί ντόπια θεατρική παράδοση. Μια άλλη παράμετρος, βέβαια, αυτής της υπόθεσης είχε να κάνει και με τον τρόπο που το Ελληνικό κράτος αντιμετώπιζε τη θεατρική τέχνη, προτιμώντας να επιχορηγεί, όπως ήδη έχουμε πει, τους Ιταλικούς μελοδραματικούς θιάσους και όχι τους επιχώριους, τους οποίους, αντίθετα, φορολογούσε. Γλαφυρή περιγραφή αυτής της κατάστασης επιχείρησε ο Θ. Συναδινός σε μια διάλεξή του στις 10-12-1924.
Η συνεισφορά του
Ο Θεόδωρος Συναδινός ίδρυσε την Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου, η οποία μετά την ίδρυση του Εθνικού Θεάτρου το 1930, εντάχθηκε στο εν λόγω θέατρο, και λειτουργούσε υπό την διεύθυνση του Συναδινού ως Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Για πολλά χρόνια υπήρξε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Στη συνεισφορά του συγκαταλέγεται και η ίδρυση του Θεατρικού Μουσείου, ενώ το 1939 συγκάλεσε το Α΄ Πανελλήνιο Πανθεατρικό Συνέδριο. Η πλούσια δράση του συνεχίστηκε ωε αντιπρόεδρος της Επιτροπής Άδειας Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ηθοποιού, σύμβουλος του Ταμείου Εργασίας Ηθοποιών, ενώ  κατά περιόδους υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου. Ακόμη, έχει γράψει την «Ιστορίαν της Νεοελληνικής Μουσικής», καθώς και τις «Μουσικές Μελέτες» το «Ελληνικό τραγούδι» και το «Είμαστε Μουσικά Μορφωμένοι».
Το 1938 τέλος, εξέδωσε τη θεατρική και καλλιτεχνική εβδομαδιαία εφημερίδα τα «Παρασκήνια», η οποία σταμάτησε να εκδίδεται με την κήρυξη του πολέμου. Το 1939 έγινε μέλος της πρώτης επιτροπής των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων.
Η αγάπη του για την Τρίπολη
Σε μια διάλεξη του, στις 6-5-1932, με θέμα «Πώς πρωτοεμφανίστηκα στο θέατρο», μιλάει για τις αναμνήσεις του από την Τρίπολη των παιδικών του χρόνων, αποδεικνύοντας την αγάπη που έτρεφε για τη γενέθλια πόλη του. Ο Συναδινός, αποδεδειγμένα, δεν «έριξε μαύρη πέτρα πίσω του» απομακρυνόμενος από την Τρίπολη. Ενδιαφερόταν πάντα για την πορεία της, πράγμα που μπορούμε να το διαπιστώσουμε από τις συχνές παρεμβάσεις του, με αντικείμενο τα διάφορα προβλήματά της. Αναφέρουμε ένα τέτοιου είδους παράδειγμα: Όταν στα 1957 η εφημερίδα «Αρκαδικά Νέα» άνοιξε μια συζήτηση για «την τουριστικήν αξιοποίησιν της Τριπόλεως», ανταποκρίθηκε, στέλνοντας μια επιστολή, την οποία η εφημερίδα καταχώρησε (φύλλο 7-4-1957) με τη σημείωση ότι έχει «πλήρη συναίσθησιν της τιμής η οποία της προσεγένετο» από ένα διακεκριμένο συμπολίτη.
Σ’ αυτό το κείμενο της ομιλίας του επισημαίνει δυο καίριες προϋποθέσεις, ως προς το συγκεκριμένο θέμα. Πρώτον, ότι πρέπει να σταματήσει η ερήμωση των επαρχιών με τη μετακίνηση των κατοίκων στην Αθήνα και δεύτερον ότι πρέπει να δημιουργήσει η Τρίπολη κάτι δικό της, που να ικανοποιεί πνευματικά και ψυχικά πρώτα τους κατοίκους της και να κεντρίζει έπειτα την όρεξη των ξένων να την επισκεφτούν.
Θεατρικές παραστάσεις
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ17759528%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Κατάλογος με θεατρικές παραστάσεις που βασίστηκαν σε έργα του Θ. Συναδινού].
Πηγές
Συναδινος, Θεοδω Συναδινος, Θεοδω
S/2003 J 10
Ο S/2003 J 10 είναι ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2003.
Ο S/2003 J 10 έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 22.731.000 χιλιομέτρων, σε 700,129 ημέρες, με κλίση 164 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,3438.
Ο S/2003 J 10 ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Κάρμης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
S/2003 J 10
Σάος
Το Σάος είναι βουνό της Σαμοθράκης με μέγιστο υψόμετρο 1.611 μέτρα. Καταλαμβάνει το μέγιστο τμήμα του νησιού της Σαμοθράκης. Είναι το ψηλότερο βουνό σε νησί του Αιγαίου (εξαιρουμένων των βουνών της Κρήτης και της Εύβοιας). Τα πετρώματά του (κυρίως διαβάσες, γάββροι και γρανίτης) εκτείνονται σε όλο το κεντρικό τμήμα του νησιού. Το έδαφος του στα χαμηλά του σημεία είναι σχεδόν κατάφυτο από δρύες, πεύκα, σφεντάμια, μελιούς, κέδρους, πλατάνια κ.ά., ενώ στα ψηλά γυμνό, βραχώδες, με απόκρημνες πλαγιές και κορυφογραμμή, με μυτερά βράχια και χτένια (πριονωτή).
Το Σάος διαθέτει πολλές πηγές οι οποίες διατηρούν νερό και την καλοκαιρινή περίοδο. Στις πλαγιές του σχηματίζονται ρυάκια και καταρράκτες καθώς και μικρές λίμνες (γνωστές και ως 'βάθρες'). Οι βόρειες πλαγιές του καλύπτονται από δάση δρυός, και οι ρεματιές είναι κατάφυτες από πλατάνια και σκλήθρα. Οι κορυφές του βουνού είναι γυμνές και απόκρημνες. Η ψηλότερη είναι το Φεγγάρι (1.611 μ.) ενώ σημαντικές: η Αγία Σοφία (1.570), ο Άγιος Γεώργιος (1.448 μ.), ο Προφήτης Ηλίας (1.403 μ.), η Μαύρη Νύχτα ή Πυργούδι (1.260 μ.) το Βουνό ή Βουνί (1.120 μ.). Η επίπονη ανάβαση του βουνού (τουλάχιστον 4-5 ώρες) μπορεί να επιχειρηθεί από τον οικισμό Θέρμα στα βόρεια του νησιού ή από τη Χώρα της Σαμοθράκης στα δυτικά.
Σύμφωνα με την μυθολογία από την κορυφή του Σάους παρακολουθούσε ο Ποσειδώνας τον Τρωικό Πόλεμο. Το όνομα προέρχεται από τον πρώτο οικιστή του νησιού, τον Σάωνα, γυιό του Δία και μιας νύμφης ή του Ερμή και της Ρήνης.
Υδρόγειος του Μπέχαϊμ
thumb|right|350px|Η υδρόγειος του Μπέχαϊμ Η υδρόγειος του Μάρτιν Μπέχαϊμ είναι η αρχαιότερη υδρογειος που σώζεται σήμερα. Κατασκευάστηκε από τον Μπέχαϊμ το 1492 και φυλάσσεται σήμερα στο Εθνικό Γερμανικό Μουσείο στη Νυρεμβέργη.
Ιστορική αναδρομή
Το 1477 ο Ντόμους Νικόλαους Γκερμάνους κατασκεύασε για τον Πάπα Σίξτο Δ΄ μια υδρόγειο σφαίρα, για την οποία σήμερα δεν είναι γνωστή καμμία άλλη πληροφορία. Η υδρόγειος του Μπέχαϊμ ήταν σημαντική πρόοδος της χαρτογραφίας, αφού έδινε μια γεωμετρικά ορθότερη και πιο ολοκληρωμένη γεωγραφική εικόνα των χωρών της Γης. Ήταν δε πλήρως ενημερωμένη χάρη στις ανακαλύψεις που είχαν γίνει στην Αφρική, Ασία και Ευρώπη. Η ανακάλυψη της Αμερικής ακόμα δεν είχε γίνει γνωστή, και έτσι ανάμεσα στην Ασία και στην Ευρώπη υπήρχε ωκεανός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χάρτες
Όγχησμος
Η Όγχησμος και Αγχιασμός ήταν αρχαία ελληνική πόλη και λιμάνι της Ηπείρου, την οποία είχαν κτίσει οι Χάονες, οι οποίοι ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο.
Η Όγχησμος, βρισκόταν στη Χαονία, ανάμεσα στον Πάνορμο και στην Κασσιόπη. Αρχικά λεγόταν Αγχίσου λιμήν και είχε ένα ιερό της Αφροδίτης της Ευπλοίας. Μεταγενέστερα, το λιμάνι αναφέρεται και με τις ονομασίες Όχησμος, Όγχης λιμήν, Αγχιασμός και Ούχησμος. Είναι ο σύγχρονος όρμος των Άγιων Σαράντα. Στα μέσα του 6ου π.Χ. αιώνα, την πόλη λεηλάτησαν οι Οστρογότθοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου
Σβετλάνα Ιβανόβα
Η Σβετλάνα Αντρέγεβνα Ιβανόβα (Ρώσικα: Светлана Андреевна Иванова, γεννημένη 26 Σεπτεμβρίου του 1985 στη Μόσχα) είναι Ρωσίδα ηθοποιός. Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της ήταν ο «9ος Λόχος» (9 рота (фильм)). Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως «Φραντς + Πωλίνα» (Franz + Polina), «Οκτώ Αυγούστου» (Август. Восьмого) και σε άλλες. Η Ιβανόβα έχει λάβει πολλά βραβεία για το ρόλο της στην ταινία «Φραντς + Πωλίνα».
Είναι επίσης ηθοποιός και σε Θέατρο. Έκανε ντεμπούτο στην προσαρμογή του έργου «Τρεις Σύντροφοι» στις 22 Μαρτίου του 2012.
Βιογραφία και Καριέρα
Η Σβετλάνα Ιβανόβα γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1985 στη Μόσχα. Όταν ήταν μαθήτρια, συγκεκριμένα 14 ετών, άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για την υποκριτική και την θεατρολογία. Όταν αποφοίτησε άρχισε να παίζει σε πολλές παραστάσεις και το 2004 άρχισε να κάνει κινηματογραφικές ταινίες. Το 2005 έπαιξε στην ταινία «Εταιρεία 9» με τον Αλεξέι Τσάντοφ και τον Φιόντορ Μπονταρτσούκ, το 2006 έπαιξε στην ταινία «Φραντς + Πωλίνα» όπου κατείχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, το 2010 έπαιξε στην ταινία «Σκοτεινός Κόσμος» όπου κατείχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, το 2012 έπαιξε στην ταινία «Οκτώ Αυγούστου» όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον Μαξίμ Ματβέγεφ και το 2013 έπαιξε στην ταινία «Αριθμός 17» με τον Ντανίλα Κοζλόφσκι. Η Φιλμογραφία της Σβετλάνα κατέχει περισσότερο τους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Προσωπική Ζωή
Το 2009, η Ιβανόβα παντρεύτηκε με τον κινηματογραφιστή Βιατσεσλάφ Λισνέφσκι. Έχουν μία κόρη γεννημένη το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Καζίνο ντι Βίλα Μπονκομπάνι Λουντοβίζι
Το Καζίνο της Βίλας Μπονκομπάνι Λουντοβίζι, ιταλ.: Casino di Villa Boncompagni Ludovisi (γνωστό και ως Βίλα Αουρόρα ή Καζίνο ντελ' Αουόρα) είναι μία βίλα στην Πόρτα Πιντσιάνα, στη Ρώμη της Ιταλίας. Με έκταση 2.200 τετραγωνικά μέτρα, είναι το μόνο που απομένει από ένα εξοχικό καταφύγιο, πιο γνωστό ως Βίλα Λουντοβίζι, που ιδρύθηκε τον 16ο αι. από τον καρδινάλιο Φραντσέσκο Μαρία Ντελ Μόντε. Ο καρδινάλιος ήταν διπλωμάτης, διανοούμενος, γνώστης της τέχνης, συλλέκτης και προστάτης (μαικήνας) πολύ διαφορετικών μορφών, όπως ο Γαλιλαίος και ο Καραβάτζιο. Το Καζίνο αναφέρεται συχνά ως Βίλα Αουρόρα (Villa Aurora), από τη σημαντική τοιχογραφία του Γκουερτσίνο που βρίσκεται στην κύρια αίθουσα υποδοχής της βίλας, που απεικονίζει τη θεά Aurora (Αυγή). Ένα από τα μικρότερα δωμάτια του Καζίνο μπορεί να υπερηφανεύεται για τον μοναδικό πίνακα, που έχει εκτελεστεί ποτέ από τον Καραβάτζιο σε οροφή, τον Δία, τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα, ο οποίος αντικατοπτρίζει, με αλληγορικές μορφές που προέρχονται από την κλασική μυθολογία, ένα άλλο από τα ενδιαφέροντα του καρδινάλιου, την αλχημεία.
Ο ντελ Μόντε πούλησε τη Βίλα Λουντιβίζι και τους εκτεταμένους χώρους της στον καρδινάλιο Λουντοβίκο Λουντοβίζι το 1621. Λόγω της οικονομικής πίεσης της οικογένειας του Λουντοβίζι, ολόκληρος ο γύρω κήπος (πάρκο) πουλήθηκε στη δεκαετία του 1880 και κτίστηκε με ξενοδοχεία και ακριβές οικίες, συμπεριλαμβανομένων παλατιών για τα μέλη της οικογένειας. Η πρόσοψη του κεντρικού Καζίνο ή του Καζίνο Γκράντε (Casino Grande), ενός ξεχωριστού κτιρίου, είναι τώρα κρυμμένη πίσω από το παλάτσο Μαργκερίτα του 19ου αι. Αυτό το κτίριο αποκτήθηκε από το ιταλικό κράτος και έγινε η κατοικία της βασιλομήτορος Μαργαρίτας. Τώρα στεγάζει την πρεσβεία των ΗΠΑ.
Το μόνο τμήμα που δεν πουλήθηκε, ήταν η Βίλα Αουρόρα, η οποία παραμένει στην κατοχή της οικογένειας Λουντοβίζι, περικυκλωμένη από υψηλούς τοίχους και ανοικτή στο κοινό κατόπιν γραπτού αιτήματος. Εκτός από τα έργα των Καραβάτζιo και Γκουερτσίνo, περιέχει σημαντικά έργα τέχνης των Πομαράντσιο, Μικελάντζελο και μία συλλογή από ρωμαϊκά και ελληνικά καλλιτεχνήματα.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Ιωάννης Βιτσάρης
Ο Ιωάννης Βιτσάρης (1844 - 13 Δεκεμβρίου 1892) ήταν Έλληνας γλύπτης του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα από πατέρα και μητέρα Αθηναίους. Καταγόταν από την παλιά οικογένεια των Βουτσαράδων. Ένεκα της σχολικής του μόρφωσης μετέτρεψε το όνομά του σε Βιτσάρης προς αποφυγή τυχών εκ παραφωνίας του ονόματός του παρωδιών.
Έλαβε τα πρώτα μαθήματα γλυπτικής στη Σχολή των Τεχνών από το 1861 ως το 1864, και μετά πήγε στο Μόναχο με υποτροφία της κυβερνήσης (Βασιλικό Διάταγμα 4 Φεβρουαρίου 1865). Εκεί φοίτησε στην Ακαδημία της γλυπτικής ως το 1871 με ιδιαίτερη επιτυχία. Αποφοίτησε ως ένας από τους διακριθέντες μαθητές της Ακαδημίας, ενώ το 1878 έλαβε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό με θέμα τον Οδυσσέα αναγνωριζόμενο από την Ευρύκλεια. Επανήλθε στην Αθήνα και ίδρυσε εργαστήριο γλυπτικής στην ιδιόκτητη οικία του απέναντι της Ζωοδόχου Πηγής. Θεωρείτο μετριοπαθές και εσωστρεφές άτομο που απέφευγε την επίδειξη. Δούλεψε σκληρά και αδιάλειπτα έως ότου αρρώστησε βαριά και πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου του 1892.
Έργα του
Αν και λόγω του σύντομου βίου του δεν άφησε πολλά έργα, τα καλλιτεχνήματά του θεωρούνται χρονική περίοδο και αναγέννηση της ελληνικής γλυπτικής, φέρνοντας στοιχεία δυτικής αισθητικής στον ελληνικό τύπο των αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων.
Το 1875 του ανετέθη η τοποθέτηση των αρχαίων αγαλμάτων στην ανατολική πτέρυγα του Αρχαιολογικού Μουσείου, αποχώρησε όμως γιατί διαφώνησε με τους υπαλλήλους που επιτηρούσαν την εργασία του ως προς το κατάλληλο μέρος και τον φωτισμό.
Έργα του είναι οι προτομές των Αντώνιου Παπαδάκη (ευεργέτη του Εθνικού Πανεπιστημίου), Στέφανου Κουμανούδη και Γεωργίου Βασιλείου.
Ένα άλλο έργο του, είναι «Ο 'Άγγελος« και βρίσκεται στη Ζάκυνθο. « Ο Άγγελος» παρουσιάζει «Το πνεύμα της Θλίψης»» και μέχρι το καλοκαίρι του 2015 είχε τοποθετηθεί στη θέση της προσεισμικής (προ του 1953) οικίας του Ούγκο Φώσκολο, στην ομώνυμη οδό Φωσκόλου, από τον τέως νομάρχη Ανδρέα Ιωάννου. Απομακρύνθηκε προσωρινά, λόγω της κατασκευής του Σπιτιού του Ούγκο Φώσκολο και για προστασία του απο τις οικοδομικές εργασίες, εκεί που βρισκόταν μέχρι πριν λίγο και με στόχο την επανατοποθέτησή του στο ίδιο οικόπεδο. Το γλυπτό αυτό, κοσμούσε επί 85 χρόνια, το κενοτάφιο της οικογένειας του Διονυσίου Στουπάθη, αφού αποτελούσε ιδιοκτησία της. Παραγγέλθηκε από τον Διονύσιο Στουπάθη, όταν έχασε την πολυαγαπημένη του αδελφή Ελένη, σε νεαρή ηλικία. Ο Διονύσιος Στουπάθης πέθανε το 1911 κι ήταν δωρητής του νησιού (Ζακύνθου). Ο γιος του Παναγιώτης, μη έχοντας κληρονόμους, παραχώρησε το γλυπτό αντί 50.000 δραχμών. Στη μαρμάρινη πλάκα που βρίσκεται στο κάτω μέρος της κύριας όψης του, έχουν χαράξει τους τελευταίους στίχους του μεγάλου ποιητή Ούγκο Φώσκολο, από το εμπνευσμένο νοσταλγικό σονέτο του : "Α ΖΑCINTO", δηλαδή αφιερωμένο "ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ" : "Ο MATERNA MIA TERRA, A NOI PRESCRISSE - "Ω, ΜΗΤΡΙΚΗ ΜΟΥ ΓΗ, ΣΕ ΜΑΣ IL FATO ILLACRIMATA SEPOLTURA" - Η ΜΟΙΡΑ ΕΤΑΞΕ ΑΔΑΚΡΥΤΗ ΤΑΦΗ"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Προπυλοφωσφίνη
Η προπυλοφωσφίνη (αγγλικά: propylphosphine) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φωσφόρο, με χημικό τύπο C3H9P. Eίναι μια πρωτοταγής (δηλαδή μονοϋποκατεστημένη) οργανική φωσφίνη. Είναι το φωσφορούχο ανάλογο της 1-προπαναμίνης. Μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχεται από τη «μητρική» ένωση «φωσφίνη» (PH3), με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου της τελευταίας από προπύλιο (CH3CH2CH2-). Ομοίως, βέβαια, μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχεται από το προπάνιο, με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου των ακραίων ατόμων άνθρακα του τελευταίου από φωσφύλιο (-PH2). Με βάση το χημικό τύπο της (C3H9P) έχει τρία (3) ισομερή θέσης:
Με οργανομαγνησιακή ένωση
Με επίδραση προπυλομαγνησιοβρωμίδιου (CH3CH2CH2MgBr) σε χλωροφωσφίνη (PH2Cl) παράγεται προπυλοφωσφίνη :
Με προπυλίωση φωσφίνης
Με επίδραση φωσφίνης (PH3) σε 1-προπυλαλογονίδιο (CH3CH2CH2X) παράγεται προπυλοφωσφίνη :
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Η προπυλοφωσφίνη έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου.
Αλκυλίωση
Η αντίδραση με αλκυλαλογονίδια γίνεται εύκολα, και η δευτεροταγής αλκυλοπροπυλοφωσφίνη (RPHCH2CH2CH3), που παράγεται είναι σταθερότερη :
Αναγωγικές ικανότητες
Γενικά, οι ενώσεις του τρισθενούς φωσφόρου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αναγωγικά μέσα, για να αφαιρέσουν οξυγόνο ή θείο από διάφορες ενώσεις. Μερικά σχετικά παραδείγματα είναι τα ακόλουθα :
1. Αναγωγή θειοξειδίων (RSOR) σε θειαιθέρες (RSR):
2. Αναγωγή νιτρωδοαλκανίων (RNO) σε αμίνες (RNH2)
3. Αναγωγή οξιράνιου σε αιθένιο: 40px|Οξιράνιο
4. Αναγωγή θειιράνιου σε αιθένιο: 40px|Θειιράνιο
Αντιδράσεις προσθήκης
Η προπυλοφωσφίνη, παρουσία ισχυρών βάσεων, όπως το υδροξείδιο του καλίου (KOH) σε διμεθυλοθειοξείδιο (CH3SOCH3, DMSO), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια και αλκίνια. Παραδείγματα:
1. Προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται αιθυλοπροπυλοφωσφίνη:
2. Προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται βινυλοπροπυλοφωσφίνη:
Επίδραση μεθυλενίου
Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε προπυλοφωσφίνη παράγονται βουτυλοφωσφίνη (CH3CH2CH2CH2PH2), ισοβουτυλοφωσφίνη [(CH3)2CHCH2PH2), δευτεροταγής βουτυλοφωσφίνη  (CH3CH2CH(PH2)CH3) και μεθυλοπροπυλοφωσφίνη (CH3PHCH2CH2CH3) :
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αλκυλοφωσφίνες Κατηγορία:C3
Vincent Price
Σύνθεση
Το κομμάτι ξεκινάει με μία εισαγωγή πλήκτρων από τον Ντον Έρεϊ, για να εξελιχθεί σε ένα χαρντ ροκ τραγούδι καθοδηγούμενο από την κιθάρα του Στηβ Μορς, με ατμόσφαιρα που θυμίζει ταινία τρόμου και περιέχουν όλα τα στοιχεία τα οποία έκαναν γνωστό το συγκρότημα. Το "Ultimate Guitar" περιέγραψε το "Vincent Price" ως την "τέλεια μίξη των Deep Purple της δεκαετίας του '70 και μιας φρέσκιας, μοντέρνας παραγωγής". Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στις ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο ηθοποιός Βίνσεντ Πράις κατά τις δεκαετίες του '50 και του '60.