cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουοτσουάβεκ
Εβραϊκή κοινότητα στο Βουοτσουάβεκ
Με την έναρξη της γερμανικής κατοχής στην Πολωνία, το Βουοτσουάβεκ έγινε η πρώτη πόλη στην Ευρώπη στην οποία οι Εβραίοι υποχρεώθηκαν να φορούν διακριτικά κίτρινα σήματα. Οι δολοφονίες των Εβραίων ξεκίνησαν το 1939 και το γκέτο του Βουοτσουάβεκ δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 1940. Οι Ναζί απέλασαν 3.000 Εβραίους του Βουοτσουάβεκ σε γκέτο και στρατόπεδα εργασίας μεταξύ Δεκεμβρίου 1939 και Ιουνίου 1941. Περίπου 2.000 Εβραίοι απελάθηκαν στο Λοτζ και στη συνέχεια στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο μεταξύ 26 και 30 Σεπτεμβρίου 1941. Το γκέτο κάηκε στα τέλη Απριλίου 1942, αφού οι υπόλοιποι Εβραίοι στάλθηκαν στο Χέλμνο, όπου αμέσως δολοφονήθηκαν με αέριο. Οι περισσότεροι από τους Εβραίους που στάλθηκαν στο γκέτο του Λοτζ πέθαναν από πείνα ή ασθένεια και πολλοί στάλθηκαν στο Άουσβιτς από το Λοτζ.
Μετά τον πόλεμο, σχεδόν 1.000 Εβραίοι επέστρεψαν στο Βουοτσουάβεκ και επανέστησαν την κοινότητά τους. Ωστόσο, οι Εβραίοι έφυγαν μετά από διαμάχες εντός της ίδιας της κοινότητας και την επιθυμία των περισσότερων Εβραίων να μην ζουν κάτω από τον Κομμουνισμό, που είχε εγκατασταθεί από τους Σοβιετικούς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η κοινότητα είχε εξαφανιστεί.
Σήμερα υπάρχει μόνο μια μικρή, αν όχι καθόλου, παρουσία της κάποτε πλούσιας και ζωντανής κοινότητάς τους. Υπάρχει ένα τραπέζι για τα εβραϊκά θύματα του γκέτο στη γειτονιά Ρακουτούβεκ του Βουοτσουάβεκ (Tablica Ofiar Getta we Włocławku) και εβραϊκό νεκροταφείο στο Δημοτικό/Κοινοτικό Νεκροταφείο (Cmentarz Komunalny we Włocławku).
Ιστορικά μνημεία
μικρογραφία| Εκκλησία του Αγίου Βιτάλιου
Η Πλατεία Κοπέρνικου (πολωνικά: Plac Kopernika) βρίσκεται κοντά στον καθεδρικό ναό της Καθεδρικής Βασιλικής της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Βουοτσουάβεκ, όπου σπούδασε ο Νικόλαος Κοπέρνικος μεταξύ 1488–91. Μαζί με τον δάσκαλό του, Μικοουάι Βούντκα, δημιούργησε ένα ηλιακό ρολόι για τη Βασιλική του Καθεδρικού Ναού. Στην πλατεία υπάρχει το μνημείο του Νικολάου Κοπέρνικου, το κεντρικό γραφείο της Ανώτατης Σχολής, που ιδρύθηκε το 1569 (πρώτη σχολή θεολογίας στην Πολωνία και επίσης μία από τις παλαιότερες στον κόσμο).
Η Εκκλησία του Αγίου Βιτάλιου, 1330, είναι το παλαιότερο γοτθικό κτήριο στο Βουοτσουάβεκ. Μέσα στην εκκλησία υπάρχουν έργα πολωνικής ζωγραφικής του 15ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένου ενός τρίπτυχου με τη σκηνή της Λαμπρής Παναγίας (1460). Μπροστά από την Καθεδρική Βασιλική υπάρχει ένα μνημείο του διακεκριμένου Πολωνού αρχιεπισκόπου Στέφαν Βισίνσκι που έζησε στο Βουοτσουάβεκ μεταξύ 1917-46. μικρογραφία| Καθεδρική Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου μικρογραφία|275x275εσ| Ηλιακό ρολόι στον τοίχο του καθεδρικού ναού
Η γοτθική Καθεδρική Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου (Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) χτίστηκε το 1340-1411 και αργότερα ξαναχτίστηκε. Είναι μια από τις παλαιότερες και ψηλότερες (86 μ.) εκκλησίες στην Πολωνία και αναφέρεται ως ιστορικό μνημείο της Πολωνίας. μικρογραφία| Η παλιά Πόλη του Βουοτσουάβεκ
Το δημοτικό πάρκο πήρε το όνομά του από τον Χένρικ Σιενκιέβιτς (πολωνικά: Park Miejski im. Henryka Sienkiewicza) και είναι ένα από τα παλαιότερα πάρκα στην Πολωνία. Στο πάρκο υπάρχει μια προτομή του Χένρικ Σιενκιέβιτς, ενός διακεκριμένου συγγραφέα και νικητή του βραβείου Νόμπελ για το Κβο Βάντις.
Το Παλάτι του Επισκόπου (πολωνικά: Pałac Biskupi) βρίσκεται στην οδό Γκντάνσκα, δίπλα στον ποταμό. Χρησίμευσε ως κατοικία του επισκόπου από το 1858–61 και περιλαμβάνει κήπο.
Οι Λεωφόροι Στρατηγού Γιούζεφ Πιουουσούντσκι (πολωνικά: Bulwary im. Marszałka Józefa Piłsudskiego), περιλαμβάνουν: Ιστορικά σπίτια στην Παλαιά Αγορά, Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, Γέφυρα του Στρατηγού Έντβαρντ Ριντζ-Σμίγκουι, Μουσείο Τέχνης, Εθνογραφικό Μουσείο, γυμνάσια και Γραφείο του Στρατηγού. μικρογραφία| Πολιτιστικό Κέντρο Ζυθοποιίας B μικρογραφία| Κεχριμπαρένιο Παλάτι (Pałac Bursztynowy)
Το πρώην ζυθοποιείο που χτίστηκε το 1832 στεγάζει ένα σύγχρονο πολιτιστικό κέντρο με αίθουσα συναυλιών, πολιτιστικούς συλλόγους, μικρό κινηματογράφο, μουσείο μετρήσεων και καφετέρια.
Η Μαύρη Σιταποθήκη (πολωνικά: Czarny Spichrz) χτίστηκε μεταξύ του 18ου και του 19ου αιώνα. Είναι η μόνη κατασκευή αυτού του είδους που εξακολουθεί να υπάρχει στην Πολωνία. Σήμερα στεγάζει την Πολιτιστική Εταιρεία Ντομπζίνσκο-Κουγιάφσκιε και τον Όμιλο Τέχνης Πιβνίτσα. δεξιά|μικρογραφία| Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή
Η Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (πολωνικά: Kościół pw. Św. Jana Chrzciciela) έχει γοτθικό και μπαρόκ στιλ, με τούβλα, από το 1538. Το εσωτερικό είναι σε μπαρόκ στιλ και περιλαμβάνει τον πίνακα «Φύλακας Άγγελος» (1635), μια μπαρόκ κολυμπήθρα - 17ος αιώνας, έναν ροκοκό άμβωνα - του 18ου αιώνα, ένα γλυπτό του Ιωάννη του Βαπτιστή από τη Βενετία (πολωνικά: Jan Baptysta Wenecjanin).
Η Ευαγγελική εκκλησία (πολωνικά: Kościół Ewangelicki) χτίστηκε το 1877–79, αλλά τον 17ο αιώνα βρισκόταν εδώ μια ξύλινη εκκλησία, με έναν ενδιαφέρον βωμό με ζωγραφική σε συνάρτηση του Πωλ Ντελαρός.
Η Πλατεία Ελευθερίας (πολωνικά: Plac Wolności) είναι η κεντρική πλατεία της πόλης, με μνημείο αφιερωμένο στους Πολωνούς στρατιώτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το ξενοδοχείο Zajazd Polski (18ος αιώνας), εστιατόριο, τράπεζες και καταστήματα. Εκεί βρίσκεται η εκκλησία των Αγίων Πάντων και το μοναστήρι των Φραγκισκανών-Μεταρρυθμιστών, το παλάτι Μούχσαμ από τον 19ο αιώνα.
Η τεχνητή λίμνη Βουοτσουάβεκ (πολωνικά: Zapora Wodna na Wiśle, Tama we Włocławku) δημιουργήθηκε το 1970 και είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στην Πολωνία. Στην όχθη του δεξιού ποταμού ανεγέρθηκε μνημειακός σταυρός για να τιμήσει τον ιερέα Γέζι Ποπιεουούσκο που δολοφονήθηκε από την κομμουνιστική αστυνομία.
Εμπορικό και ψυχαγωγικό κέντρο στο πρώην φαγεντιανό εργοστάσιο της Teichefeld & Atserblum από το 1873.
Η Πράσινη Αγορά (πολωνικά: Zielony Rynek) είναι το ιστορικό μέρος του εμπορίου. Υπάρχουν κατοικίες από τον 19ο και τον 20ο αιώνα, καθώς και ένα αρτοποιίο, παντοπωλεία και καταστήματα ρούχων. Εδώ είναι επίσης το κεντρικό γραφείο της πόλης με το γραφείο του Δημάρχου και την Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης.
Το Δημοτικό Νεκροταφείο (πολωνικά: Cmentarz Komunalny we Włocławku) είναι το κεντρικό νεκροταφείο στην πόλη ανάμεσα στις οδούς Κομουνάλνα, Τσοπίνα και Αλέγια Κρουλόβεϊ Γιαντβίγκι. Εκεί υπάρχουν τμήματα για Πολωνούς, Εβραίους, Γερμανούς (Προτεστάντες, Ευαγγελικούς), Ρώσους (Ρωσική-Ορθόδοξη Εκκλησία) και θυμάτων του Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί βρίσκεται επίσης η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
μικρογραφία|200x200εσ| Πλατεία Ελευθερίας (Plac Wolności)
Εκπαίδευση
Επί του παρόντος υπάρχουν πέντε πανεπιστήμια ή παραρτήματα:
Αδελφοποιημένες πόλεις
μικρογραφία| Κτίριο παλαιάς τράπεζας στην οδό Ζάμπια. Το Βουοτσουάβεκ έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
μικρογραφία| Πλάκα προς τιμήν του [[Ταντέους Ράιχσταϊν στο κέντρο της πόλης]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουοτσουάβεκ Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Μπζεστς Κατηγορία:Κυβερνείο Βαρσοβίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939) Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Λόφος του Κοστσιούσκο
Ο Λόφος του Κοστσιούσκο (kopiec Kościuszki) είναι τεχνητός λόφος στην Κρακοβία της Πολωνίας. Κατασκευάστηκε από τους Κρακοβιανούς σε ανάμνηση του Πολωνού εθνικού ηγέτη Ταντέους Κοστσιούσκο και διαμορφώθηκε σύμφωνα με τους προϊστορικούς τύμβους της Κρακοβίας, του Κράκου και της Βάντα. Ένα οφιοειδές μονοπάτι οδηγεί στην κορυφή, περίπου 326 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με πανοραμική θέα στον ποταμό Βιστούλα και την πόλη.
Ιστορία
μικρογραφία| Λόφος του Κοστσιούσκο, δεκαετία του 1930 μικρογραφία| Λόφος του Κοστσιούσκο (βίντεο) Ο Λόφος του Κοστσιούσκο ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του 1823. Η τοποθεσία που επιλέχθηκε για το μνημείο ήταν ο φυσικός Άγιος Λόφος της Μπρονισουάβα (Wzgórze bł. Bronisławy), γνωστός και ως Σικόρνικ (Sikornik), που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της συνοικίας Ζβιεζίνιετς (Zwierzyniec) της Κρακοβίας.
Το Λόφος του Κοστσιούσκο είναι ένας από τους τέσσερις αναμνηστικούς λόφους της Κρακοβίας, που αποτελούνται από δύο προϊστορικούς λόφους, το Λόφο του Κράκου και το Λόφο της Βάντα και δύο σύγχρονους, το Λόφο του Πιουσούτσκι και το Λόφο του Κοστσιούσκο.
Η τελετή θεμελίωσης του Λόφου του Κοστσιούσκο πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1820. Η κατασκευή χρηματοδοτήθηκε από δωρεές Πολωνών που ζούσαν σε όλα τα εδάφη της Πολωνίας υπό ξένη κατοχή. Για τρία χρόνια, άνθρωποι όλων των ηλικιών και τάξεων κατασκεύασαν εθελοντικά το λόφο σε ύψος 34 μέτρων. Οι εργασίες εποπτεύονταν από μια επιτροπή για την κατασκευή του Μνημείου του Ταντέους Κοστσιούσκο. Στη βάση του λόφου, η Ιδρυτική Πράξη τοποθετήθηκε σε γυάλινη και μαρμάρινη θήκη. Στην κορυφή, τοποθετήθηκε ένας ογκόλιθος από γρανίτη, φερμένος από τα Όρη Τάτρα, που έφερε την επιγραφή «Kościuszce» («Στον Κοστσιούσκο»). Μέσα στο λόφο, τεφροδόχοι θάφτηκαν με χώμα από τα πολωνικά και αμερικανικά πεδία μάχης όπου πολέμησε ο Κοστσιούσκο. Το 1860, στην 30ή επέτειο της πολωνικής Νοεμβριανής Εξέγερσης, η κορυφή του λόφου στέφθηκε με έναν ογκόλιθο (545 κιλών) γρανίτη από τα Όρη Τάτρα, που είχε χαραγμένο πάνω του: ΣΤΟΝ ΚΟΣΤΣΙΟΥΣΚΟ.
Αρχικά, οι περιοχές γύρω από το Λόφο του Κοστσιούσκο σχεδιάζονταν να μετατραπούν σε αποικιακό οικισμό για τις οικογένειες των χωρικών που πολέμησαν μαζί με τον Ταντέους Κοστσιούσκο στην εξέγερση του 1794. Στα τέλη της δεκαετίας του 1830, αυτές οι οικογένειες άρχισαν να εγκαθίστανται στους πρόποδες του Λόφου του Κοστσιούσκο, αλλά η διαδικασία σταμάτησε όταν οι αυστριακές αρχές αποφάσισαν να μετατρέψουν αυτήν την περιοχή σε μέρος της οχύρωσης της πόλης.
Μεταξύ 1850 και 1854, οι αυστριακές αρχές έχτισαν μια ακρόπολη από τούβλα γύρω από το λόφο και άρχισαν να το χρησιμοποιούν ως στρατηγική επιφυλακή. Ως αποζημίωση για μια παλαιότερη ιστορική εκκλησία που είχε κατεδαφιστεί, χτίστηκε επίσης το νεογοτθικό Παρεκκλήσι της Οσίας Μπρονισουάβα. Ωστόσο, οι αυστριακές οχυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της πύλης και του νοτιοδυτικού προμαχώνα και περιχαράκωσης, τελικά διαλύθηκαν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταξύ 1945 και 1956.
Δίπλα στο λόφο υπάρχει ένα μουσείο αφιερωμένο στον Κοστσιούσκο, το οποίο παρουσιάζει αντικείμενα και αναμνηστικά από τη ζωή και τα επιτεύγματά του. Το 1997, έντονες βροχοπτώσεις διέβρωσαν το λόφο, απειλώντας έτσι την ύπαρξή του. Πέρασε από μια διαδικασία αποκατάστασης από το 1999 έως το 2003, στην οποία χρησιμοποιήθηκε τεχνολογία αιχμής και σύγχρονα υλικά. Ο λόφος εξοπλίστηκε με σύστημα αποστράγγισης και νέα στεγανωτική μεμβράνη.
Ο Λόφος του Κοστσιούσκο ενέπνευσε τον Κόμη Πάβεου Στσελέτσκι, Πολωνό πατριώτη και Αυστραλό εξερευνητή, να ονομάσει το ψηλότερο βουνό της Αυστραλίας Όρος Κοσιούσκο, λόγω της ομοιότητάς του με το Λόφο του Κοστσιούσκο στην Κρακοβία.
Πηγές
Κατηγορία:Μνημεία στην Κρακοβία Κατηγορία:Ορόσημα στην Πολωνία Κοστσιουσκο λοφος
Μέμφις (Τενεσσί)
To Μέμφις (αγγλικά: Memphis) είναι πόλη των Η.Π.Α. νοτιοδυτικά της αμερικανικής πολιτείας του Τενεσί, και η έδρα της κομητείας του Σέλμπι Κάουντι. Η πόλη βρίσκεται νότια από την συμβολή των ποταμών Γουλφ και Μισισιπή.
To Μέμφις είχε πληθυσμό 646.889 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010, πληθυσμός που την καθιστά την μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία του Τενεσί, τρίτη μεγαλύτερη στις Νοτιοανατολικές Η.Π.Α. και 20η μεγαλύτερη σε ολόκληρες τις Η.Π.Α. Η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Μέμφις, συμπεριλαμβανομένου περιοχών των γειτονικών πολιτειών Μισισιπή και Αρκάνσας, είχε το 2010 πληθυσμό 1.316.100 κατοίκους. Το γεγονός αυτό καθιστά το Μέμφις τη δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στο Τενεσί, και μόνο η μητροπολιτική περιοχή του Νάσβιλ, η οποία έχει ξεπεράσει το Μέμφις τα τελευταία χρόνια, είναι μεγαλύτερη. To Μέμφις είναι η νεότερη των μεγάλων πόλεων του Τενεσί. Ένας κάτοικος του Μέμφις αναφέρεται ως Μέμφιαν και η περιοχή Μέμφις είναι γνωστή, ιδιαίτερα σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, ως «Μεσο-νότια» (Mid-South).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τενεσί
Λόφος του Κράκου
Ο Λόφος του Κράκου (kopiec Krakusa) είναι τύμβος που βρίσκεται στη συνοικία Ποντγκούζε της Κρακοβίας, στην Πολωνία. Πιστεύεται ότι είναι ο τόπος ανάπαυσης του μυθικού ιδρυτή της Κρακοβίας, του θρυλικού Βασιλιά Κράκου. Βρίσκεται στο λόφο Λασότα, περίπου 3 χλμ. νότια του κέντρου της πόλης της Κρακοβίας, σε υψόμετρο 271 μ., με διάμετρο βάσης 60 μ. και ύψος 16μ.. Μαζί με το κοντινό Λόφο της Βάντα, είναι ένας από τους δύο προϊστορικούς τύμβους της Κρακοβίας, καθώς και η παλαιότερη τεχνητή κατασκευή στην Κρακοβία. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται επίσης δύο άλλοι μη προϊστορικοί, τεχνητοί λόφοι, ο Λόφος του Κοστσιούσκο, που κατασκευάστηκε το 1823 και ο Λόφος του Πιουσούτσκι, που ολοκληρώθηκε το 1937. Αυτοί αποτελούν τους τέσσερις αναμνηστικούς λόφους της Κρακοβίας.
Ιστορία
Η ηλικία και ο αρχικός σκοπός του λόφου παραμένουν ένα μυστήριο, αν και έχουν αποδοθεί θρησκευτικοί και αναμνηστικοί σκοποί στους τύμβους. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1930 αποκάλυψαν ότι ο λόφο αποτελείται από έναν συμπαγή ξύλινο πυρήνα καλυμμένο με χώμα και χλοοτάπητα. Ορισμένα τεχνουργήματα που χρονολογούνται μεταξύ του 8ου και του 10ου αιώνα βρέθηκαν στο εσωτερικό, αλλά δεν ανακαλύφθηκαν ανθρώπινα υπολείμματα ή οστά. Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση ο τύμβος είναι κελτικής προέλευσης και χρονολογείται από τον 2ο-1ο αιώνα π.Χ. Με τον τύμβο συνδέονται και μυθικές καταβολές. Λέγεται ότι κατασκευάστηκε για να τιμήσει το θάνατο του Βασιλιά Κράκου όταν οι θρηνούμενοι κάτοικοι της πόλης γέμισαν τα μανίκια τους με άμμο και χώμα και τα έφεραν στη θέση του Λόφου του Κράκου για να δημιουργήσουν ένα βουνό που θα κυριαρχούσε στο υπόλοιπο τοπίο, όπως είχε κάνει ο Βασιλιάς Κράκος. Αρχικά, τέσσερις μικρότεροι λόφοι περικλείαν το Λόφο του Κράκου, αλλά κατεδαφίστηκαν τον 19ο αιώνα για να δημιουργηθεί το τείχος της πόλης της Κρακοβίας.
Παρόμοια με άλλες αρχαίες κατασκευές, όπως το Στόουνχεντζ, ο Λόφος του Κράκου μπορεί να έχει κατασκευαστεί με γνώμονα την αστρονομία. Αν κάποιος σταθεί στο Λόφο του Κράκου και κοιτάξει προς το Λόφο της Βάντα με την ανατολή του ηλίου το πρωί του Μπελτέιν, της δεύτερης μεγαλύτερης ημέρας της κελτικής γιορτής, θα δει τον ήλιο να ανατέλλει ακριβώς πάνω από το Λόφο της Βάντα.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1830, την πρώτη Τρίτη μετά το Πάσχα τελούνταν κάθε χρόνο ένα λαϊκό φεστιβάλ στις πλαγιές του Λόφο του Κράκου. Αναβίωσε τη δεκαετία του 2000 και πραγματοποιείται ξανά κάθε χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία στην Κρακοβία Κατηγορία:Ορόσημα στην Πολωνία Κρακος Λοφος
Τροχοπέδιλο
thumb|Λεπτομέρεια ενός τροχοπέδιλου Τα Τροχοπέδιλα (Τροχοπέδιλα Εν Σειρά) ή πατίνια τύπου inline είναι μπότες με τροχούς σε μια σειρά (inline). Η τροχοπεδιλατοδρόμιση "πατινάζ" όπως και με τα παγοπέδιλα απαιτεί καλή ισορροπία και το λεγόμενο βήμα του πατιναζ για μετακίνηση. Παρά το ότι πρωτοεμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, έγιναν της μόδας περίπου το 1990 ως καλοκαιρινή μορφή της χειμερινής παγοδρομίας.
Συνήθως τα τροχοπέδιλα έχουν 4 τροχούς ανά μπότα, κυκλοφορούν και μερικά με 5. Κάθε τροχός είναι τοποθετημένος με μια βίδα στην ράγα που βρίσκεται κάτω από την μπότα. Η ράγα είναι συνήθως από αλουμίνιο ή πλαστικό ABS.
Ιστορία
Ενώ πρωτοεμφανίστηκαν το δέκατο όγδοο αιώνα δεν επικράτησαν διότι ήταν πιο διαδεδομένα τα πατίνια quads με ρόδες σε δυο σειρές. Οι περισσότερες κατασκευές είχαν το σκοπό την προπόνηση από χόκεϊ επί πάγου ή καλλιτεχνικό πατινάζ ανεξάρτητα από παγοδρόμια και ήταν τροποποιημένα παγοπέδιλα. Τέλη τις δεκαετίας του 1980 ο Scott Olson στη Μινεάπολη της Μινεσότα ίδρυσε μια εταιρία που με επιτυχία προώθησε τα πατίνια ινλάιν.
Τύποι κατασκευής και εφαρμογές
Υπάρχουν ουσιαστικά πέντε τύποι από τροχοπέδιλα. Τα πατίνια για γενική χρήση, λεγόμενα soft boot, για agressive skating, για Ρόλερ ινλάιν χόκεϊ, για καλλιτεχνικό πατινάζ και για πατινάζ ταχύτητας. Πιο διαδεδομένα είναι τα μοντέλα με τέσσερις ρόδες υπάρχουν όμως και με τρείς ή πέντε.
Κατηγορία:Υποδήματα
Πηγές
Κατηγορία:Οδικές μεταφορές Κατηγορία:Αθλήματα
Κυναίθη
Η Κύναιθα ή  Κυναίθη ήταν αρχαία πόλη - κράτος της Αρκαδίας που βρισκόταν κοντά στα σημερινά Καλάβρυτα και σήμερα ανήκει διοικητικά στην Αχαΐα.
Στους Ρωμαϊκούς χρόνους η πόλη ακμάζει ξανά, και κόβει πάλι δικό της νόμισμα διατηρώντας έτσι κάποια προνόμια ελευθερίας έναντι άλλων περιοχών. Το 120 π.Χ. κάτοικοι της πόλης πήραν μέρος στην εκστρατεία του Ρωμαίου ύπατου Γναίου Δομέτιου στη Γαλατία. Την πόλη επισκέφτηκε ο Παυσανίας το 174 μ.Χ. ο οποίος την αναφέρει στα Αρκαδικά του και μας πληροφορεί ότι βρισκόταν σαράντα στάδια μετά τους Λουσούς (πολίχνη που ανήκε στην επικράτεια του Κλείτωρα) και τον ναό της Αρτέμιδας. Στην πόλη βρισκόταν ιερό του Διόνυσου στο οποίο κάθε χρόνο γινόταν γιορτή προς τιμήν του θεού όπου θυσιαζόταν και ταύρος. Επίσης οι κάτοικοι της πόλης είχαν δωρίσει στην Ολυμπία χάλκινο άγαλμα του Δία υπερφυσικού μεγέθους (2,60–2,70 μ.) πάνω σε επίσης χάλκινο βάθρο που κρατούσε στα χέρια κεραυνούς.
Κοντά στην Κυναίθη βρισκόταν η περίφημη Άλυσσος πηγή για την οποία πιστευόταν ότι όποιος έπινε από το νερό της γιατρευόταν από την λύσσα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Αχαϊκή Συμπολιτεία Κατηγορία:Επαρχία Καλαβρύτων Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής
thumb|250px|Σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής thumb|250px|Κυβερνητική σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής thumb|250px|Σημαία του Αρμοστή του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής Η σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής παραχωρήθηκε το 1963, με τη δημιουργία του εδάφους. Πριν, το έδαφος αποτελούσε τμήμα της κτήσης των νησιών Φώκλαντ και χρησιμοποιούσε την ίδια σημαία.
Στη σημαία βλέπουμε λευκό φόντο με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου, που συνοδεύεται από το εθνόσημο του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής.
Η σημαία χρησιμοποιείται στους βρετανικούς ερευνητικούς σταθμούς του εδάφους και επίσης στην έδρα και στα γραφεία της Βρετανικής Ερευνητικής Εταιρείας της Ανταρκτικής. Ο Κυβερνήτης χρησιμοποιεί την ίδια σημαία με το εθνόσημο ενσωματωμένο.
Βρετανικό Έδαφος της Ανταρκτικής Κατηγορία:Βρετανικό Έδαφος της Ανταρκτικής
Παναγία Ευαγγελίστρια (Κάτω Πολεμίδια)
Η Παναγία Ευαγγελίστρια είναι συνοικία του Δήμου Κάτω Πολεμιδιών.
Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με τον Απόστολο Βαρνάβα, στα νοτιοανατολικά με τον Μακάριο Γ΄, στα ανατολικά με την Αγία Φύλα, στα βόρεια με τα Πάνω Πολεμίδια και την Παλώδια, και στα δυτικά με τον Ύψωνα και τον Άγιο Νικόλαο.
Ναός Παναγίας Ευαγγελίστριας
Ο ιερός ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στην Παναγία. Ξεκίνησε να κτίζεται το 1908 και ολοκληρώθηκε το 1959. Τα εγκαίνια έγιναν το 1963.
Διάφορα
Στην Παναγία Ευαγγελίστρια βρίσκεται το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, το δημόσιο νοσηλευτήριο της Λεμεσού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Κάτω Πολεμιδιών
Λουίτζι Πιραντέλλο
Ο Λουίτζι Πιραντέλλο (ιταλ.: Luigi Pirandello, 28 Ιουνίου 1867 – 10 Δεκεμβρίου 1936), ήταν Ιταλός δραματουργός, μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1934.
Εργογραφία (και ελληνικές μεταφράσεις)
(Οι χρονολογίες είναι της πρώτης παράστασης)
πρώτη φάση : Teatro Siciliano (Σικελικό θέατρο)
δεύτερη φάση : Il teatro umoristico/grottesco (Το χιουμοριστικό/γκροτέσκο θέατρο)
τρίτη φάση : Il teatro nel teatro (Το θέατρο μέσα στο θέατρο)
— μτφρ. Ελίνα Νταρακλίτσα (εκδ. Αιγόκερως 2008) L'uomo dal fiore in bocca, 1923 (Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα)
— μτφρ. Ελίνα Νταρακλίτσα (εκδ. Αιγόκερως 2008)
τέταρτη φάση : Il teatro dei miti (Το θέατρο των μύθων)
Δεκατρία μονόπρακτα του Πιραντέλλο έχει μεταφράσει ο Ερρίκος Μπελιές ("Ηριδανός", 2007)
Τέσσερα μονόπρακτα του Πιραντέλλο έχει μεταφράσει η Ελίνα Νταρακλίτσα ("Αιγόκερως", 2008) Μυθιστορήματα
Διηγήματα και νουβέλες Για ένα διάστημα στα διηγήματα και στις νουβέλες του Πιραντέλλο αποδιδόταν μεγαλύτερη σημασία απ’ ό,τι στα θεατρικά του έργα. Ο Πιραντέλλο φιλοδοξούσε να γράψει "novelle per un anno", δηλαδή 365 διηγήματα, ένα για κάθε μέρα του χρόνου. Έφτασε τελικά τα 256.
Πολλά διηγήματα του Πιραντέλλο έχουν μεταφραστεί σε περιοδικά και ανθολογίες. Τρίτομη επιλογή διαφόρων μεταφραστών εκδόθηκε (τόμος α' / 1967, τόμος β' / 1968 και τόμος γ' / 1969) από τις εκδόσεις "Δίφρος" και μεταφράσεις της Κατερίνας Γλυκοφρύδη και του Σωτήρη Τριβιζά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Ιταλοί Νομπελίστες Κατηγορία:Σικελοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βόννης
Amos Moses
Το Amos Moses είναι ένα τραγούδι το οποίο γράφτηκε από τον τραγουδιστή, της country μουσικής, Jerry Reed. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1970 και ήταν το τέταρτο και τελευταίο single από το άλμπουμ Georgia Sunshine. Το τραγούδι ήταν στην υψηλότερη θέση, από τα τραγούδια του Jerry Reed, στην λίστα Hot 100, πέρνοντας την 8η θέση. Το τραγούδι, επίσης, βρισκόταν και σε πολλές άλλες λίστες με charts σε άλλες χώρες και ήταν στην 28η θέση στη λίστα της χρονιάς Hot 100 του 1971. Επιπλέον το τραγούδι ακούγεται και στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: San Andreas στον ραδιοφωνικό σταθμό K-Rose.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1970 Κατηγορία:Singles του 1970 Κατηγορία:Singles της RCA Records
1147
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Eldorado Gold
Η Eldorado Gold (Ελντοράντο Γκολντ) είναι καναδική εξορυκτική εταιρία μεσαίας κεφαλαιοποίησης. Κατέχει περιουσιακά στοιχεία σε Καναδά, Τουρκία, Ελλάδα, Ρουμανία, Βραζιλία & Σερβία. Οι δραστηριότητές της περιλαμβάνουν όλα τα στάδια της εξόρυξης: έρευνα, ανάπτυξη, παραγωγή & ανάληψη.
Με έδρα το Βανκούβερ του Καναδά, η Eldorado λειτουργεί σε πέντε κράτη και απασχολεί πλέον των 4.800 ατόμων διεθνώς. Λειτουργεί ως αποκεντρωμένη επιχείρηση, καθώς η πλειοψηφία των υπαλλήλων και του διοικητικού προσωπικού κατάγεται από την εκάστοτε χώρα όπου βρίσκονται τα γραφεία.
Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Τορόντο (TSX: ELD) και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE: EGO).
Τουρκία
Θυγατρική: Tuprag.
Δύο ενεργά ορυχεία χρυσού στη δυτική Τουρκία: Kisladag και Efemcukuru. Αθροιστικά φτάνουν περίπου στο 40% της ετήσιας εγχώριας παραγωγής χρυσού.
Ελλάδα
Θυγατρικές: Ελληνικός Χρυσός (Hellas Gold), Χρυσωρυχεία Θράκης (Thracean Gold Mining) και Μεταλλευτική Θράκης (Thrace Minerals).
Δύο υπό λειτουργία έργα στη ΒΑ Χαλκιδική: μικρό ορυχείο αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στο Στρατώνι και ορυχείο χρυσού/αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στην Ολυμπιάδα.
Ένα υπό ανάπτυξη έργο στη ΒΑ Χαλκιδική: ορυχείο χρυσού/χαλκού στις Σκουριές.
Ένα υπό ανάπτυξη έργο στη Θράκη: ορυχείο χρυσού/αργύρου στο Πέραμα.
Ρουμανία
Το υπό ανάπτυξη ορυχείο χρυσού/αργύρου Certej στην ορεινή περιοχή της Τρανσυλβανίας (δυτική Ρουμανία).
Βραζιλία
Το υπό λειτουργία επιφανειακό ορυχείο σιδήρου Vila Nova στην πολιτεία Αμαπά (βόρεια Βραζιλία).
Κίνα
Τέσσερα έργα τα οποία πωλήθηκαν από την Eldorado μέσα στο 2016.
Καναδάς
Τον Μάιο του 2017 η Eldorado προχώρησε στην εξαγορά της επίσης καναδικής Integra Gold.
Πλέον κατέχει το υπό ανάπτυξη υπόγειο ορυχείου χρυσού Lamaque στην επαρχία Κεμπέκ (δυτικός Καναδάς).
Ελλάδα
Το ορυχείο της Ολυμπιάδας βρέθηκε να παραβιάζει τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς από μία επιτροπή επιθεώρησης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η επιτροπή ανακάλυψε, μεταξύ διαφόρων παραβάσεων, συγκέντρωση καδμίου, μολύβδου και αρσενικού πάνω από τα επιτρεπτά όρια σε ένα ρέμα που χρησιμοποιείται από το ορυχείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις Κατηγορία:Ορυχεία‎ Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες‎
Νικόλαος Σ. Μυλωνάς
Ο '''Νικόλαος Σ. Μυλωνάς (ρως. Николай Спиридонович Милонас''' 1816-1890) – ήταν Ρώσος Υποναύαρχος
Βιογραφία
Τον Νοέμβριο του 1849 ο Μυλωνάς μεταφέρθηκε διοικητής του μεταγωγικού "Γιάλτα". Τον Μάρτιο του 1852 έλαβε τον βαθμό του Πλωτάρχη και τα χρόνια 1852 - 1853 διοικούσε το πλοίο μεταφοράς "Γκασταγκάη" που στήριζε τις οχυρώσεις του Ευξείνου Πόντου. Τον Νοέμβριο του 1854 του απονέμεται το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Δ Τάξεως.Το 1855 μεταφέρθηκε διοικητής του πλοίου "Γκασταγκάη" στα στενά του Κερτς. Το επόμενο έτος ήταν διοικητής του μεταγωγικού "Ρίο" στην Μαύρη Θάλασσα. Το 1857 προήχθη στο βαθμό του πλοιάρχου Β Τάξεως. Τον Νοέμβριο του 1868 έλαβε τον βαθμό του πλοιάρχου Α Τάξεως. Τον Μάρτιο του 1876 ο Μυλωνάς προήχθη στο βαθμό του Υποναυάρχου με απομάκρυνση από την υπηρεσία. Πέθανε το 1890 στην πόλη Κρεμεντσούγκ της Ουκρανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
AJ
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων AJ ή aJ (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-τζέι) μπορεί να αναφέρεται:
Ιγμορίτιδα
Η ιγμορίτιδα είναι φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων, η οποία μπορεί να οφείλεται σε λοίμωξη, αλλεργία ή αυτοάνοσα νοσήματα. Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται σε ιογενή λοίμωξη και υποχωρούν μέσα σε 10 ημέρες. Είναι μια συχνή πάθηση. Για παράδειγμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται κάθε χρόνο, περισσότερες από 24 εκατομμύρια περιπτώσεις.
Ως προς τη διάρκεια
Η ιγμορίτιδα μπορεί να είναι οξεία (διαρκεί για λιγότερο από 4 εβδομάδες), υποξεία (διαρκεί 4-8 εβδομάδες) ή χρόνια (συνεχίζεται για 8 ή περισσότερο εβδομάδες ). Και τα τρία είδη ιγμορίτιδας έχουν παρόμοια συμπτώματα και επομένως είναι συχνά δύσκολο να διακριθούν. Η οξεία ιγμορίτιδα είναι πολύ συνήθης. Περίπου 90% των ενηλίκων παρουσιάζουν ιγμορίτιδα σε κάποια στιγμή της ζωής τους.
Οξεία
Η οξεία ιγμορίτιδα συνήθως απότοκος μιας προηγούμενης λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού, γενικά ιογενούς προέλευσης. Αν η λοίμωξη είναι βακτηριακής προέλευσης, οι πιο κοινοί αιτιογενείς παράγοντες είναι Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, και Moraxella catarrhalis Μέχρι πρόσφατα, Haemophilus influenzae ήταν ο πιο συχνός βακτηριακός παράγοντας για την μόλυνση των ρινικών κοιλοτήτων. Ωστόσο, η εισαγωγή εμβολίου για τον ιό Η. γρίπης τύπου Β (Hib) έχει μειώσει δραματικά τις λοιμώξεις Η. γρίπης τύπου Β και τώρα τη μη τυπική (typable) Η. γρίπη (NTHi), με αποτέλεσμα οι λοιμώξεις να εμφανίζονται κυρίως σε κλινικές. Άλλα παθογόνα βακτήρια που προκαλούν ιγμορίτιδα είναι Staphylococcus aureus και άλλα είδη στρεπτόκοκκων, αναερόβια βακτήρια και, λιγότερο συχνά, gram αρνητικά βακτήρια. Η Ιογενής ιγμορίτιδα διαρκεί συνήθως 7 έως 10 ημέρες, ενώ η βακτηριακή ιγμορίτιδα είναι πιο επίμονη. Περίπου το 0,5% έως 2% των ιογενών ιγμορίτιδων οδηγούν σε επακόλουθες βακτηριογενείς ιγμορίτιδες. Θεωρείται ότι ο ρινικός ερεθισμός από φυσήματα της μύτης οδηγεί σε δευτερογενή βακτηριακή μόλυνση. Επεισόδια Οξείας ιγμορίτιδας μπορεί επίσης να προκύψουν από μυκητιασικές εισβολές. Αυτές οι λοιμώξεις συνήθως εμφανίζονται σε ασθενείς με διαβήτη ή άλλες ανοσοανεπάρκειες (όπως το AIDS ή μεταμοσχευμένοι ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα κατά της απόρριψης) και μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Με το διαβήτη τύπου Ι, η κετοξέωση προκαλεί ιγμορίτιδα από μουκορμύκωση. Οι Χημικοί ερεθισμοί μπορούν επίσης να προκαλέσουν ιγμορίτιδα, συνήθως από τον καπνό του τσιγάρου και από αναθυμιάσεις χλωρίου. Σπάνια, μπορεί να προκληθεί (ιγμορίτιδα) από μια λοίμωξη των δοντιών.
Χρόνια
Η χρόνια ιγμορίτιδα, εξ ορισμού, διαρκεί περισσότερο από τρεις μήνες και μπορεί να προκληθεί από πολλές διαφορετικές ασθένειες που μοιράζονται χρόνια φλεγμονή των ιγμορίων ως ένα κοινό σύμπτωμα. Τα συμπτώματα της χρόνιας ιγμορίτιδας μπορούν να περιλαμβάνουν οποιοδήποτε συνδυασμό από τα ακόλουθα: ρινική συμφόρηση, πόνο του προσώπου, πονοκέφαλο , νυχτερινός βήχας, αύξηση συμπτωμάτων προηγουμένως ελάσσονος ή ελεγχόμενου άσθματος, γενική αδιαθεσία, παχιά πράσινη ή κίτρινη εκκένωση, αίσθηση "πληρότητας" του προσώπου ή «σφίξιμο» που μπορεί να επιδεινωθεί με το σκύψιμο, ζάλη (ίλιγγος), πόνος των δοντιών, και / ή δυσοσμία του στόματος. Κάθε ένα από αυτά τα συμπτώματα έχει πολλές άλλες πιθανές αιτίες, οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και εξετάζονται. Εάν δεν εμφανίζονται επιπλοκές, ο πυρετός δεν αποτελεί χαρακτηριστικό της χρόνιας ιγμορίτιδας. Συχνά χρόνια ιγμορίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε ανοσμία, (μειωμένη αίσθηση της όσφρησης). Σε ένα μικρό αριθμό περιπτώσεων, η οξεία ή χρόνια ιγμορίτιδα άνω γνάθου συσχετίζεται με οδοντική λοίμωξη. Ίλιγγος, ζαλάδα , και θολή όραση δεν είναι τυπικά σε χρόνια ιγμορίτιδα και θα πρέπει να διερευνηθούν, άλλες αιτίες.
Οι χρόνιες περιπτώσεις ιγμορίτιδας υποδιαιρούνται σε περιπτώσεις με πολύποδες και περιπτώσεις χωρίς πολύποδες. Όταν οι πολύποδες είναι παρόντες, η κατάσταση ονομάζεται χρόνια υπερπλαστική ιγμορίτιδα. Ωστόσο, τα αίτια είναι ελάχιστα κατανοητά και μπορεί να οφείλονται σε αλλεργία, σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η σκόνη ή ρύπανση, βακτηριακή λοίμωξη, ή μύκητες (είτε αλλεργική, μολυσματική, ή αντιδραστική). Μη αλλεργικοί παράγοντες, όπως η αγγειοκινητική ρινίτιδα ( vasomotor rhinitis), μπορούν επίσης να προκαλέσουν χρόνια προβλήματα ρινικών κόλπων. Ασυνήθιστα στενώματα των ρινικών κόλπων, όπως η ύπαρξη σκολίωσης ρινικού διαφράγματος (deviated septum), μπορεί να εμποδίσουν την παροχέτευση από τις ρινικές κοιλότητες και να αποτελέσουν ένα συμβάλλοντα παράγοντα. Ένας συνδυασμός από αναερόβια και αερόβια βακτηρίδια, ανιχνεύονται σε συνδυασμό με τη χρόνια ιγμορίτιδα, Staphylococcus aureus (συμπεριλαμβανομένων των ανθεκτικών methicilin S.aureus) και πηκτάση (coagulase)-αρνητικων σταφυλόκοκων (Staphylococci). Συνήθως η θεραπεία με αντιβιοτικά παρέχει μόνο μια προσωρινή μείωση της φλεγμονής, αν και έχει προταθεί υπεραντιδραστικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος σε βακτήρια, ως μια πιθανή αιτία της παραρρινοκολπίτιδας με πολύποδες (χρόνια ιγμορίτιδα υπερπλαστικών).
Προσπάθειες έχουν γίνει προκειμένου να δοθεί μια πιο συνεπής ονοματολογία για τους υποτύπους της χρόνιας ιγμορίτιδας. Έχει αποδειχθεί, για πολλούς ασθενείς, η παρουσία ηωσινοφίλων (eosinophils) στο βλεννογόνο των τοιχωμάτων της μύτης και των παραρρινίων κόλπων και αυτό έχει ονομαστεί Ηωσινοφιλική βλεννινική ρινοκολπίτιδα (Eosinophilic Mucin Rhinosinusitis- EMRS). Περιπτώσεις EMRs μπορεί να σχετίζονται με αλλεργική αντίδραση, αλλά η αλλεργία δεν είναι συχνά τεκμηριωμένη, με αποτέλεσμα την περαιτέρω υποκατηγοριοποίηση σε: αλλεργικές και μη αλλεργικές EMRs.
Μια πιο πρόσφατη, που ακόμα εξακολουθεί να συζητείται, εξέλιξη για την χρόνια ιγμορίτιδα είναι ο ρόλος που παίζουν οι μύκητες σε αυτή τη νόσο. Οι Μύκητες μπορούν να βρεθούν στις ρινικές κοιλότητες και τα ιγμόρεια των περισσότερων ασθενών με ιγμορίτιδα, αλλά μπορεί επίσης να βρεθούν και σε υγιείς ανθρώπους. Παραμένει ασαφές εάν οι μύκητες αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για την ανάπτυξη της χρόνιας ιγμορίτιδα, αλλά και στη περίπτωση που αποτελούν, ποια μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ εκείνων που αναπτύσσουν την ασθένεια και εκείνων που παραμένουν χωρίς συμπτωμάτα. Δοκιμές αντιμυκητιασικών θεραπειών είχαν ανάμεικτα αποτελέσματα.
Ως προς τη θέση
Υπάρχουν πολλά παραρρίνια ιγμόρεια (κόλποι) που συνδέονται με ιγμορίτιδες, συμπεριλαμβανομένων των μετωπικών, των Εthmoid ιγμορείων (ethmoid sinuses) (σημ: τα ιγμόρεια Ethmoid βρίσκονται μέσα στο ανθρώπινο κρανίο μεταξύ των οφθαλμικών κογχών και πάνω απ 'τη μύτη. Τα Ethmoid ιγμόρεια αποτελούν μια περιοχή μεγέθους σπιρτόκουτου που είναι γεμάτοι με 7 έως 10 διασυνδεδεμένες φυσαλίδες κλεισμένες σε πολύ λεπτού πάχους οστό. Αυτές οι φυσαλίδες είναι επενδυμένες με μεμβράνη βλέννας και κάθε φυσαλίδα έχει το δικό της άνοιγμα  για να στραγγίζουν στη ρινική κοιλότητα. Εάν ως αποτέλεσμα κάποιας φλεγμονής η ροή της βλέννας μειώνεται και συσσωρεύεται στα Ethmoid ιγμόρειο, τότε με την πάροδο του χρόνου αυτή η συσσώρευση προκαλεί λοίμωξη γνωστή ως Ethmoid ιγμορίτιδα ή Ethmoiditis των ιγμορείων της άνω γνάθου (σημ: άντρο Highmore) και των σφηνοειδών ιγμορείων. Τα Ethmoid ιγμόρεια υποδιαιρούνται  περαιτέρω σε προηγούμενα (anterior) και επόμενα (posterior) Ethmoid ιγμόρεια, η κατανομή των οποίων ορίζεται ως το βασικό έλασμα (the basal lamella) του μεσαίου σπειροειδούς (of the middle turbinate). Επιπρόσθετα από τη σοβαρότητα της νόσου που αναφέρεται παρακάτω, η ιγμορίτιδα μπορεί να ταξινομηθεί ως προς την κοιλότητα του ιγμορείου με την οποία σχετίζεται:
Συμπτώματα
Πονοκέφαλος, πόνος προσώπου ή αμβλεία, σταθερή πίεση, ή είδος πόνου πάνω από τα ιγμόρεια που προσεβλήθησαν, είναι σύνηθες τόσο με οξεία όσο και με χρόνια στάδια της ιγμορίτιδας. Αυτός ο πόνος συνήθως εντοπίζεται στα εμπλεκόμενα ιγμόρεια και μπορεί να επιδεινωθεί όταν το πάσχον άτομο στρέφει προς τα άνω ή όταν ξαπλώνει. Ο πόνος συχνά ξεκινά από τη μία πλευρά του κεφαλιού και εξελίσσεται στις δύο πλευρές. Οξεία και χρόνια ιγμορίτιδα μπορεί να συνοδεύεται από παχύ ρινικό έκκριμα που είναι συνήθως πράσινου χρώματος και μπορεί να περιέχουν πύον (πυώδη) ή / και αίμα.
Συχνά ένας τοπικός πονοκέφαλος ή πονόδοντος είναι συμπτώματα που διακρίνουν ένα σχετιζόμενο με ιγμόρεια πονοκέφαλο από άλλους τύπους πονοκεφάλων, όπως η ένταση και οι ημικρανίες. Μόλυνση της οφθαλμικής κόγχης είναι δυνατή, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της όρασης και συνοδεύεται από πυρετό και σοβαρή ασθένεια. Μια άλλη πιθανή επιπλοκή είναι η μόλυνση των οστών ( οστεομυελίτιδα ) του μετώπου και άλλα οστά του προσώπου - Διογκώσεις του Pott (Pott's puffy tumor).[14]
Λοιμώξεις της ρινικής κοιλότητας μπορεί επίσης να προκαλέσουν προβλήματα έσω ωτός εξαιτίας της συμφόρησης των ρινικών διόδων. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί από ζάλη, "υπό πίεση ή βαρύ κεφάλι", ή αισθήσεις δόνησης στο κεφάλι.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι έως και το 90% των «πονοκεφάλων ιγμορείων» είναι στην πραγματικότητα ημικρανίες. Η σύγχυση συμβαίνει εν μέρει επειδή η ημικρανία περιλαμβάνει την ενεργοποίηση των τριδύμων νεύρων (trigeminal nerves), τα οποία νευρώνουν τη περιοχή ιγμορείων και των μηνίγγων που περιβάλλουν τον εγκέφαλο. Ως εκ τούτου, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια η τοποθεσία από την οποία προέρχεται ο πόνος. Επιπλέον, η ρινική συμφόρηση μπορεί να είναι ένα κοινό αποτέλεσμα της ημικρανίας, λόγω της αυτόνομου νευρικής διέγερσης που μπορεί επίσης να προκαλέσει δάκρυα (δακρύρροια) και μύτη που τρέχει (ρινόρροια).
Μια μελέτη διαπίστωσε ότι ασθενείς με «πονοκέφαλο ιγμορείων» ανταποκρίθηκαν στην ημικρανία με φάρμακα τριπτάνης, αλλά δήλωσαν δυσαρέσκεια για την θεραπευτική τους αντιμετώπιση όταν βρίσκονταν υπό θεραπεία με αποσυμφορητικά ή αντιβιοτικά. Τα άτομα με ημικρανίες, δεν έχουν συνήθως τη παχιά ρινική καταρροή που είναι ένα κοινό σύμπτωμα μιας μόλυνσης ιγμορείων.
Επιπλοκές
Η μικρή απόσταση από τον εγκέφαλο προς τα ιγμόρεια κάνει πιο επικίνδυνη μια επιπλοκή των ιγμορίτιδων, ειδικά αυτών που αφορούν στα μετωπιαία και σφηνοειδή ιγμόρεια, με λοίμωξη του εγκεφάλου από την εισβολή αναερόβιων βακτηρίων μέσα από τα οστά ή τα αιμοφόρα αγγεία. Αποστήματα, μηνιγγίτιδα , και άλλες απειλητικές για τη ζωή συνθήκες μπορεί να απορρέουν. Σε ακραίες περιπτώσεις οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν ήπιες αλλαγές προσωπικότητας, κεφαλαλγία, αλλοίωση της συνείδησης, προβλήματα όρασης, επιληπτικές κρίσεις, κώμα και ενδεχομένως να επέλθει θάνατος. [14]
Αιτίες
Οι παράγοντες που μπορεί να προδιαθέσουν κάποιον στην ανάπτυξη ιγμορίτιδας περιλαμβάνουν: αλλεργίες, δομικές ανωμαλίες, όπως σκολίωση ρινικού διαφράγματος (deviated septum), μικρά sinus ostia (Sinus ostium (πληθ: sinus ostia) είναι το άνοιγμα που συνδέει ένα παραρρίνιο κόλπο με αυτή καθεαυτή την ρινική κοιλότητα. Εάν αυτό το άνοιγμα κλείσει θα προκαλέσει συσσώρευση υγρού στους παραρρινίους κόλπους ή μια πομφολυγώδη κόγχη  (σημ. μτφ: concha bullosa), ρινικούς πολύποδες, που φέρουν το γονίδιο της κυστικής ίνωσης (cystic fibrosis gene). Η έρευνα εξακολουθεί να είναι αβέβαιη σχετικά με τις εξάρσεις της ιγμορίτιδας, επειδή κάθε περίπτωση μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη φλεγμονή του βλεννογόνου των κόλπων και ενδεχομένως περαιτέρω στένωση των ρινικών διοδεύσεων.
Το παθητικό κάπνισμα μπορεί επίσης να σχετίζεται με χρόνια ρινοκολπίτιδα (rhinosinusitis). Μια άλλη αιτία της χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας μπορεί να είναι από τα ιγμόρεια που βρίσκονται μέσα από τα ζυγωματικά. Λοιμώξεις και φλεγμονή είναι πιο συχνές εδώ από ό, τι σε οποιαδήποτε από τους άλλους παραρρίνιους κόλπους (ιγμόρεια). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αποστράγγιση των βλεννωδών εκκρίσεων από το ιγμόρειο στην ρινική κοιλότητα δεν είναι πολύ αποτελεσματική.
Η ιγμορίτιδα Άνω γνάθου, μπορεί επίσης να είναι οδοντιατρικής προέλευσης και κατέχει ένα σημαντικό ποσοστό στο σύνολο των ιγμορίτιδων, λόγω της στενής σχέσης μεταξύ των δοντιών και της κάτω επιφάνειας των κόλπων (ιγμορείων) (sinus floor). Απαιτούνται συμπληρωματικοί έλεγχοι βασισμένοι στις συμβατικές και μοντέρνες τεχνικές της επεμβατικής ακτινολογίας. Η ένδειξή τους βασίζεται στο κλινικό πλαίσιο.
Παθοφυσιολογία
Έχει υποτεθεί ότι βιομεμβράνες (βιοφίλμ) βακτηριακών λοιμώξεων μπορεί να ευθύνονται για πολλές περιπτώσεις χρόνιων ιγμορίτιδων ανθεκτικών σε αντιβιοτικά  Οι βιομεμβράνες είναι σύνθετα σύνολα(δομές)του εξωκυττάριου χώρου και αλληλοεξαρτώμενων πολλών ειδών μικροοργανισμών, πολλά από τα οποία να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απομονώσουμε χρησιμοποιώντας τυπικές κλινικές εργαστηριακές τεχνικές. Βακτήρια βρέθηκαν στο βιοφίλμ να παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά αυξημένη έως και 1000 φορές σε σύγκριση με βακτήρια ελεύθερης διαβίωσης του ίδιου είδους. Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι βιομεμβράνες ήταν παρούσες στο βλεννογόνο του 75% των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση για χρόνια ιγμορίτιδα.
Οξεία Ιγμορίτιδα
Βακτηριακή και ιογενής οξεία ιγμορίτιδα είναι δύσκολο να διακριθούν. Ωστόσο, εάν τα συμπτώματα διαρκούν λιγότερο από 10 ημέρες, θεωρείται γενικά ιογενής ιγμορίτιδα. Όταν τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από 10 ημέρες, θεωρείται βακτηριακή κολπίτιδα (συνήθως 30% έως 50% είναι βακτηριακή κολπίτιδα). Στο Νοσοκομείο οξεία ιγμορίτιδα μπορεί να επιβεβαιωθεί με την εκτέλεση μιας αξονικής τομογραφίας ( CT scan ) των παραρρινίων κόλπων.
Χρόνια Ιγμορίτιδα
Για την ιγμορίτιδα που διαρκεί πάνω από οκτώ εβδομάδες, διαγνωστικά κριτήρια δεν υπάρχουν. Συνιστάται αξονική τομογραφία (CT scan), αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση. Η ρινική ενδοσκόπηση, η αξονική τομογραφία και τα κλινικά συμπτώματα είναι όλα όσα χρησιμοποιούνται για να γίνει μια θετική διάγνωση. Ένα δείγμα ιστού για ιστολογική εξέταση και καλλιέργειες (cultures) μπορούν επίσης να συλλεχθούν και να ελεγχθούν. Αλλεργικές μυκητιασικές ιγμορίτιδες (AFS) εμφανίζονται συχνά σε άτομα με άσθμα και ρινικούς πολύποδες. Η εξέταση πολλαπλών δειγμάτων βιοψίας μπορεί να είναι χρήσιμη για την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να γίνει ιγμορειοσκόπηση (sinusoscopy). Η ρινική ενδοσκόπηση περιλαμβάνει την εισαγωγή στη μύτη ενός ευέλικτου σωλήνα οπτικής ίνας με φως και κάμερα στην άκρη του, για να εξετάσει τις ρινικές διόδους και τα ιγμόρεια. Αυτή είναι γενικά μια εντελώς ανώδυνη (αν και δυσάρεστη) διαδικασία που διαρκεί από πέντε έως δέκα λεπτά για να ολοκληρωθεί.
Θεραπευτική αγωγή
Στη διάγνωση βοηθά η ακτινογραφία των ιγμόρειων κόλπων και η μικροβιολογική εξέταση του εκκρίματος. Η θεραπευτική αγωγή είναι συνήθως συντηρητική, με χορήγηση αποσυμφορητικών, αντιβιοτικών και παυσίπονων-αντιπυρετικών. Σε μερικές περιπτώσεις είναι αναγκαία η χειρουργική επέμβαση.
Αντιβιοτικά
Η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων ιγμορίτιδας προκαλούνται από ιούς και επομένως θα θεραπευτούν χωρίς αντιβιοτικά. Ωστόσο, εάν τα συμπτώματα δεν υποχωρήσουν μέσα σε 10 ημέρες, η αμοξικιλλίνη είναι ένα λογικό αντιβιοτικό για να χρησιμποιηθεί πρώτο, για τη θεραπεία. Συνδυασμός με αμοξικιλλίνη / κλαβουλανικό οξύ (Augmentin ), ενδείκνυται όταν τα συμπτώματα των ασθενών δεν βελτιώνονται μόνο με την αμοξυκιλλίνη. Η παρουσία της αερόβιας και αναερόβιας β-λακταμάσης που παράγουν οργανισμούς μπορεί να ευθύνεται για την αποτυχία αυτή. Αυτοί οι οργανισμοί μπορούν να "προστατεύσουν", ακόμη και μη-βήτα λακταμάσες που παράγουν βακτήρια από πενικιλλίνες. Οι φθοριοκινολόνες, και νεότερα μακρολίδια αντιβιοτικά, όπως κλαριθρομυκίνη ή τετρακυκλίνη όπως η δοξυκυκλίνη , χρησιμοποιούνται σε ασθενείς που είναι αλλεργικοί στις πενικιλλίνες. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι το 60 έως 90% των ανθρώπων δεν δοκιμάζουν θεραπεία της ιγμορίτιδας της άνω γνάθου με χρήση αντιβιοτικών., Μια μικρής διάρκειας (3-7 ημέρες) αγωγή με αντιβιοτικά φαίνεται να είναι εξίσου αποτελεσματική με μια τυπική αγωγή αντιβιοτικών μακρύτερης διάρκειας (10 - 14 ημέρες, σε ασθενείς που παρουσιάζουν κλινική διάγνωση οξείας βακτηριακής ιγμορίτιδας, χωρίς οποιαδήποτε άλλη σοβαρή νόσο ή άλλους σύνθετους παράγοντες νοσηρότητας.
Κορτικοστεροειδή
Για ανεπιβεβαίωτη οξεία ιγμορίτιδα, τα ενδορρινικά κορτικοστεροειδή δεν έχουν βρεθεί να είναι καλύτερα από εικονικά φάρμακα (placebo, δηλ φάρμακα χωρίς ενεργή φαρμακευτική ουσία) είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με αντιβιοτικά. [36] Ωστόσο, για περιπτώσεις που έχουν επιβεβαιωθεί με ακτινογραφία ή ρινική ενδοσκόπηση, υποστηρίζεται η θεραπεία με μόνο κορτικοστεροειδή ή σε συνδυασμό με αντιβιοτικά.
Χειρουργική
Για χρόνιες ή επαναλαμβανόμενες ιγμορίτιδες, η προσφυγή σε ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο ιατρό μπορεί να είναι ενδεικνυόμενη, και στις επιλογές θεραπείας μπορεί να περιλαμβάνεται η ρινική χειρουργική επέμβαση. Χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να εξετάζεται μόνο για εκείνους τους ασθενείς οι οποίοι δεν παρουσιάζουν επαρκή ανακούφιση από τη καλύτερη δυνατή φαρμακευτική αγωγή.
Η έκπλυση του άντρου άνω γνάθου προυποθέτει παρακέντηση των παραρρινίων κόλπων και ξέπλυμα με φυσιολογικό ορό για να καθαριστεί η βλέννα. Μια μελέτη του 1996 σε ασθενείς με χρόνια ιγμορίτιδα διαπίστωσε ότι η έκπλυση από μόνη της δεν συνεπάγεται κανένα επιπλέον πλεονεκτήματα έναντι των αντιβιοτικών. Μια σχετικά πρόσφατη πρόοδος στην αντιμετώπιση της ιγμορίτιδας είναι το είδος της χειρουργικής επέμβασης που ονομάζεται λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση κόλπων ( functional endoscopic sinus surgery - FESS ). Αυτή η χειρουργική επέμβαση απομακρύνει ανατομικά και παθολογικά εμπόδια που συνδέονται με την ιγμορίτιδα, προκειμένου να αποκατασταθεί η κανονική εκκαθάριση των κόλπων (ιγμορείων).
Αυτό αντικαθιστά προηγούμενες ανοικτές τεχνικές που απαιτούν τομές προσώπου ή στόματος και επανεστιάζει στην τεχνική για τα φυσικά ανοίγματα των ιγμορείων αντί της προώθησης απορροής με τη βαρύτητα, ιδέα πάνω στην οποία βασίστηκε η χειρουργική Caldwell-Luc.
Ένας αριθμός από χειρουργικές προσεγγίσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόσβαση των ιγμορείων και αυτές έχουν γενικά μετατοπιστεί από εξωτερικές / εξωρινικές (extranasal) προσεγγίσεις σε ενδορρινικές ενδοσκοπικές. Το όφελος από την λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση κόλπων FESS είναι η ικανότητά της να επιτρέψει μια πιο στοχοθετημένη προσέγγιση στα νοσούντα ιγμόρεια, μειώνοντας τις διακοπές των ιστών, και ελαχιστοποιώντας τις μετεγχειρητικές επιπλοκές. Μία άλλη θεραπεία που αναπτύχθηκε πρόσφατα είναι η ιγμοριοπλαστική με μπαλόνι ( balloon sinuplasty). Αυτή η μέθοδος, είναι παρόμοια με την αγγειοπλαστική με μπαλόνι ( balloon angioplasty), που χρησιμοποιείται για να «ξεβουλώσει» αρτηρίες της καρδιάς, χρησιμοποιούνται μπαλόνια σε μια προσπάθεια να διευρυνθούν τα ανοίγματα των ιγμορείων με λιγότερο επεμβατικό τρόπο. Η χρησιμότητα αυτής της θεραπείας για τη νόσο ιγμορείων είναι ακόμα υπό συζήτηση, αλλά φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενη.
Για επίμονα συμπτώματα της νόσου σε ασθενείς, στους οποίους έχουν αποτύχει προσεγγίσεις ιατρικές και η λειτουργική ενδοσκοπική, μπορούν να χρησιμοποιηθούν παλαιότερες τεχνικές για να αντιμετωπιστεί η φλεγμονή των ιγμορείων, όπως η ριζική αντροστομία ( radical antrostomy ) Caldwell-Luc. Αυτή η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει μια τομή στα άνω ούλα, το άνοιγμα στο πρόσθιο τοίχωμα του άντρου, αφαίρεση ολόκληρου του βλεννογόνου του ασθενούντος ιγμορείου και η αποχέτευση επιτρέπεται στο κατώτερο ή μέσο ρινικό πόρο, δημιουργώντας ένα μεγάλο παράθυρο στο πλάγιο τοίχωμα του ρουθουνιού.
Άλλα
Με βάση τις πρόσφατες θεωρίες σχετικά με το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσουν οι μύκητες στην ανάπτυξη της χρόνιας ιγμορίτιδας, έχουν χρησιμοποιηθεί, σε δοκιμαστική βάση αντιμυκητιασικές θεραπείες. Αυτές οι δοκιμές είχαν ανάμεικτα αποτελέσματα.
Επιδημιολογία
Η ιγμορίτιδα είναι μια συχνή πάθηση, στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο συμβαίνουν 24 - 31000000 περιπτώσεις.
Παραπομπές-Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος
Μέσος όρος
Μέσος όρος ή αλλιώς δειγματική μέση τιμή ενός συνόλου ν παρατηρήσεων αποτελεί το σπουδαιότερο και χρησιμότερο μέτρο της Στατιστικής και είναι ένα μέτρο θέσης, δηλαδή δείχνει σχετικά τις θέσεις των αριθμών στους οποίους αναφέρεται. Η μέση τιμή συμμετέχει σε αρκετούς τύπους της στατιστικής και εξετάζεται σε σχεδόν όλες τις στατιστικές κατανομές. Γενικά, ορίζεται ως το άθροισμα των παρατηρήσεων δια του πλήθους αυτών. Είναι δηλαδή η μαθηματική πράξη ανεύρεσης της «μέσης απόστασης» ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους αριθμούς. Η μέση τιμή συμβολίζεται με \bar{x}. Γενικός τύπος της μέσης τιμής είναι:
, όπου ti η i παρατήρηση και n το πλήθος των παρατηρήσεων
π.χ. 8+12+40 (3 αριθμοί οπότε δια του 3)= (60:3)=20 άρα ο μέσος όρος των 8, 12 και 40 είναι 20.
Αν έχουμε κατηγοριοποιήσει τα δεδομένα σε k κλάσεις τότε ισχύουν και οι εξής τύποι:
όπου ni, fi η i απόλυτη συχνότητα και σχετική συχνότητα αντίστοιχα της κλάσης με κεντρική τιμή xi
Σύγκριση με άλλα μέτρα θέσης
Μερικά άλλα χαρακτηριστικά μέτρα θέσης είναι η διάμεσος (στατιστική) και η επικρατούσα τιμή. Σημαντική διαφορά με τη μέση τιμή είναι ότι η μέση τιμή υπολογίζεται με απλούς αλγεβρικούς τύπους, ενώ για τη διάμεσο και την επικρατούσα τιμή δεν υπάρχουν αλγεβρικοί τύποι. Επιπλέον, η μέση τιμή επηρεάζεται από ακραίες τιμές, ενώ η διάμεσος όχι. Η επικρατούσα τιμή δεν εξαρτάται από το πλήθος των παρατηρήσεων που την έχουν, ενώ στη μέση τιμή συνυπολογίζεται και το πλήθος. Κατά μια δειγματοληψία από πληθυσμό που ακολουθεί την κανονική κατανομή αναμένουμε για μεγάλο αριθμό δείγματος αυτά τα τρία να ταυτίζονται μεταξύ τους.
Η καταλληλότερη επιλογή μεταξύ των μέτρων θέσης εξαρτάται από το είδος της κατανομής. Γενικά, καλύτερη εικόνα για την κατανομή σχηματίζεται όσο περισσότερα είναι τα στοιχεία που χρησιμοποιούμε. Η μέση τιμή, όπως και τα υπόλοιπα μέτρα θέσης δεν πληροφορούν για τη διασπορά των παρατηρήσεων γύρω από τις κεντρικές τιμές, γι' αυτό είναι απαραίτητα και τα μέτρα διασποράς.
Σταθμισμένος μέσος
Σταθμικός μέσος ή σταθμισμένος μέσος όρος ονομάζεται το αποτέλεσμα:
όπου wi ονομάζεται συντελεστής βαρύτητας του i στοιχείου xi