cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IPhone X
Ιστορικό
Πριν την επίσημη παρουσίαση του iPhone X, στις 12 Σεπτεμβρίου 2017, μια διαρροή σχετικά με το firmware του HomePod, τράβηξε την προσοχή των ΜΜΕ. Η συγκεκριμένη διαρροή επιβεβαίωσε αρκετά χαρακτηριστικά, όπως το Face ID και την ασύρματη φόρτιση. Τελικά, οι περισσότερες από αυτές τις διαρροές, αποδείχτηκαν αληθείς.
Στις 31 Αυγούστου 2017, προσκλήσεις για το Apple Special Event, το οποίο διεξήχθη στο Steve Jobs Theater, στο Apple Park, στην Καλιφόρνια, στάλθηκαν σε αρκετά ΜΜΕ. Ήταν το πρώτο event που διεξήχθη στο Steve Jobs Theater.
Υλικό
Το iPhone X διαθέτει οθόνη 5.8" τεχνολογίας OLED, η οποία υποστηρίζει P3, SRGB και HDR, με το όνομα "Super Retina HD Display". Η οθόνη, διαθέτει, επίσης, την τεχνολογία True Tone από το iPad Pro, ενώ έχει μέγιστη φωτεινότητα 625cd/m2 ή 625 nits.
Ο επεξεργαστής του iPhone X είναι ο εξαπύρηνος Apple A11 Bionic, με αρχιτεκτονική 10nm. Ενσωματωμένος στον A11 Bionic, είναι και το Neural Engine, που διαχειρίζεται τις διαδικασίες που αφορούν τεχνητή νοημοσύνη.
Το iPhone X διαθέτει δύο κύριες κάμερες: Μια Wide-Angle των 12MP με φακό έξι στοιχείων, autofocus, φίλτρο υπερύθρων, συνεχόμενη λήψη, διάφραγμα f/1.8, ψηφιακή και οπτική σταθεροποίηση εικόνας. Μπορεί να τραβήξει βίντεο 4K σε 60, 30 & 24 fps ή 1080p σε 60 & 30 fps. Μπορεί να τραβήξει βίντεο αργής κίνησης (1080p σε 240 ή 120 fps), time-lapse, και φωτογραφίες πανόραμα, ενώ έχει τη δυνατότητα αναγνώρισης προσώπων. Η δεύτερη κύρια κάμερα είναι Τηλεφακός, ο οποίος έχει τη δυνατότητα για 2x οπτικό και 10x ψηφιακό ζουμ. Επιπλέον, διαθέτει τη λειτουργία Portrait Lighting, διάφραγμα f/2.4 και οπτική σταθεροποίηση εικόνας. Η συσκευή διαθέτει, επίσης, True Tone Quad-Flash.
Η συσκευή διαθέτει, επίσης, μπροστινή κάμερα 7MP, με την ονομασία "TrueDepth Camera", με διάφραγμα f/2.2. Έχει δυνατότητα για συνεχόμενη λήψη, έλεγχο έκθεσης, αναγνώριση προσώπου, αυτόματο HDR αυτόματη σταθεροποίηση εικόνας, Retina flash και βίντεο 1080p HD. Επιπλέον, υπάρχει η δυνατότητα λήψης φωτογραφιών πορτρέτου με ή χωρίς εφέ φωτισμού (Portrait Lighting), και η χρήση Animoji.
Αδαλβέρτος Α΄ του Βερμαντουά
Ο Αδαλβέρτος Α΄, κόμης του Βερμαντουά ή Αδαλβέρτος ο Ευσεβής, (Γαλλική γλώσσα : Adalbert Ι le pieux, περί το 915 - περί το 987) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά (943 - 988). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερβέρτου Β΄ κόμη του Βερμαντουά και της Αδέλας των Ροβερτιδών, κόρης του Ροβέρτου Α΄ της Δυτικής Φραγκίας. Ο αδελφός του Ερβέρτος Γ΄ του Ομουά παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της την Έντζιφου της Αγγλίας μητέρα του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας, ο Αδαλβέρτος την συνόδευσε στο Λαν όπου έγινε ο γάμος. Αυτό εξόργισε τον Λουδοβίκο Δ΄ που κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες της μητέρας του στο Λαν και τις έδωσε στην σύζυγο του Γκερμπέργκα της Σαξονίας. O Αδαλβέρτος και ο άλλος του αδελφός Ροβέρτος του Μω έγιναν υποστηρικτές του Λοθαρίου, γιου του Λουδοβίκου Δ΄ (957).
IPhone X
Υλικό
Η συσκευή κυκλοφορεί με δύο διαφορετικές εκδόσεις modem, της Intel (Μοντέλο: A1901) και της Qualcomm (Μοντέλο: Α1865). Τα μοντέλα με Qualcomm baseband, όπως έχει παρατηρηθεί από χρήστες, είναι πιο γρήγορα από τα αντίστοιχα της Intel στις ταχύτητες 4G.
Αδαλβέρτος Α΄ του Βερμαντουά
Ο Κάρολος της Κάτω Λωρραίνης νεότερος αδελφός του Λοθαρίου διεκδίκησε το θρόνο από τον Ούγο Καπέτο, τον βοήθησαν ο Αδαλβέρτος και οι δυο ανεψιοί αυτού, Ερβέρτος Γ΄ του Μω και Όντο Α΄ του Μπλουά. Οι δυο ανεψιοί εξακολουθούσαν συνεχώς τις ταραχές εναντίον του νέου βασιλιά ακόμα και μετά την αιχμαλωσία του Καρόλου. Όταν έμαθε ότι ο Ούγος Καπέτος ήταν έτοιμος να επιτεθεί ο Αδαλβέρτος έστειλε τον Ντούντο όφ Σεντ-Κουέντιν να μεσολαβήσει για ειρήνη, πράγματι κρατήθηκε ειρήνη μεταξύ τους αλλά ο Ούγος Καπέτος συνέχισε να τον υποπτεύεται για εξέγερση. Ο Αδαλβέρτος απεβίωσε το 987 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερβέρτος Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 954 την Γκέρμπεργκα της Λωρραίνης, κόρη του Γκίζελμπερτ δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
IPhone X
Υλικό
Το iPhone X, πλέον, υποστηρίζει ασύρματη φόρτιση.
Λογισμικό
Το iPhone X κυκλοφόρησε με το iOS 11. Το κουμπί Αφετηρίας, έχει αντικατασταθεί από κινήσεις/χειρονομίες, ωστόσο λειτουργίες, όπως το Apple Pay και το Siri θα ενεργοποιούνται με το κουμπί στο πλάι της συσκευής.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:IPhone Κατηγορία:IOS (Apple)
Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας
Η μονή πήρε το όνομά της από την παραφθορά του «Χοζιβίτισσα» ή «Κοζιβίτισσα», το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το τοπωνύμιο Χοζεβά ή Κοζιβά (σήμερα Ουάντι Κελτ, Παλαιστίνη), όπου υπήρχε το ορθόδοξο μοναστήρι του αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η εικόνα της Παναγιάς Χοζοβιώτισσας έφτασε την εποχή της Εικονομαχίας δια θαλάσσης στον όρμο της Αγίας Άννας, κοντά στη μονή. Το μοναστήρι θεωρείται ότι κατασκευάστηκε τον 9ο αιώνα, την εποχή της άφιξης της εικόνας. Ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός εκχώρησε με βασιλικό χρυσόβουλο σταυροπηγιακά δικαιώματα στη μονή το 1088. Ένα ασημένιο εξαπτέρυγο στη μονή αναφέρει ότι ανακαινίσθηκε από τον Αλέξιο Κομνηνό.
Η μονή είναι κτισμένη σε γκρεμό.H πρόσβαση γινεται ανεβαινοντας 271 σκαλια. Έχει μήκος 40 μέτρα και μέγιστο πλάτος 5. Το κτίριο έχει οχτώ επίπεδα τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους με κλιμακοστάσια κτισμένα ή λαξευμένα στο βράχο. Στο εσωτερικό του κτιρίου βρίσκονται αψίδες βυζαντινές ή οξυκόρυφες, κτισμένες από πωρόλιθο από τη Μήλο. Ο χώρος του μοναστηριού περιλαμβάνει πολυάριθμα κελλιά, τράπεζα, μαγειρεία, αποθήκες, πατητήρια, στέρνες και πηγάδια. Το καθολικό της μονής είναι μονόχωρο καμαρόσκεπο και σε αυτό βρίσκονται οι δύο ενεπίγραφες εικόνες της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας ή ΧΩΖΗΒΙΤΙCΑΣ και η σιδερένια σμίλη του αρχιμάστορα. Η είσοδος του μοναστηριού βρίσκεται 10 μέτρα από το έδαφος και η πρόσβαση γινόταν με κρεμαστή σκάλα.
Η Παναγιά Χοζοβιώτισσα είναι η πολιούχος του νησιού και γιορτάζει στις 20 και 21 Νοεμβρίου.
Παραπομπές
Παναγια Χοζοβιωτισσα Κατηγορία:Αμοργός
Λουδοβίκος Β΄ του Σινύ
Ο Λουδοβίκος Β΄, γαλλ. Louis II (απεβ. πριν το 1066) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ (1025-1066).
Οικογένεια
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Σινύ & Βερντέν και της Αδελαΐδας του Σαιν Βαρμ.
Δεν γνωρίζουμε για τη διακυβέρνησή του. Ο θρύλος λέει ότι ο Λουδοβίκος έκανε εορτές κυνηγιού στις τεράστιες εκτάσεις του. Σε μία περιοχή του ο Τιμπώ από την Καμπανία εγκατέστησε το ερημητήριό του, κοντά σε μία ιαματική πηγή και ο Λουδοβίκος Β΄ έκτισε ένα ιερό εκεί. Η πηγή έγινε διάσημη και πολλοί προσκυνητές ερχόταν για τη χάρη του αγίου Τιμπώ. Αργότερα ο γιος του Άρνολντ κάλεσε μοναχούς από την Καλαβρία της Ιταλίας, που ίδρυσαν μία μονή στο Ορβάλ.
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Άρνολντ ως κόμης του Σινύ (Chiny).
Νυμφεύτηκε την Σοφία και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Σπήλαια Κορέκα
Τα σπήλαια Κορέκα είναι δύο καρστικές κοιλότητες (Σπήλαιο (Γκρόττο) ντου Σκούρου, cb404 και Γκρουττούνι, cb405) που βρίσκονται κατά μήκος της Τυρρηνικής ακτής της Καλαβρίας, κοντά στην Κορέκα, του δήμου Αμαντέα.
Οι δύο είσοδοι βρίσκονται πολύ κοντά, περίπου δέκα μέτρα η μία από την άλλη. Παλαιότερα βρίσκονταν στο επίπεδο θάλασσας, ενώ σήμερα κείνται περίπου 25μ ψηλότερα, σε ένα βράχο, γεγονός που καθιστά την πρόσβαση δύσκολη. Διαφέρουν ως προς το πλάτος της εισόδου, που είναι μεγαλύτερο στο Γκρουττούνι και στενό στο Γκρόττο ντου Σκούρου, με αποτέλεσμα το πρώτο να είναι σχετικά φωτεινό και το δεύτερο πολύ σκοτεινό.
Τα δύο παρακείμενα σπήλαια είναι σημαντικά από αρχαιολογική άποψη. Το 2012 αποδείχθηκε (επιβεβαιώνοντας παλαιότερους μελετητές της Πιεντμοντέζε) ότι χρησιμοποιήθηκαν κατά την ύστερη εποχή του Χαλκού, καθώς και σε μεταγενέστερες περιόδους. Τα τέχνεργα που βρέθηκαν (οπτή γη, μυλόπετρες, γυαλισμένα βότσαλα κ.λπ.) βρέθηκαν σε καλή κατάσταση εξαιτίας της δυσκολίας πρόσβασης στα σπήλαια, υποδεικνύοντας διαφορετική χρήση των δύο κοιλοτήτων. Το Γκρουττούνι φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκε για οικιστικούς σκοπούς, ενώ το Σκούρου για ταφικές τελετουργίες.
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία Κατηγορία:Σπήλαια
Hyundai Matrix
Το Hyundai Matrix ή Hyundai Lavita  ήταν ένα πολυμορφικό αυτοκίνητο MPV ή και GLS που κατασκευαζόταν από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Hyundai, μεταξύ του 2001 και του 2010. Επίσης διατέθηκε στο εμπόριο ως Hyundai Elantra LaVita στην Αυστραλία. Ήταν μηχανικά συγγενικό με το μεσαίο Hyundai Elantra του 2006 - 2010 (κωδικός της γενιάς: XD) και σχεδιάστηκε από την ιταλική σχεδιαστική εταιρεία Pininfarina, ενώ η άφιξή του στην αγορά έγινε τον Αύγουστο του 2001. Στα τέλη του 2010 αντικαταστάθηκε από το Hyundai ix20.
Βασικά στοιχεία
Το Matrix / Lavita είναι ένα 5-θέσιο 5-πορτο πολυμορφικό hatchback και διατέθηκε σε βενζινοκινητήρες των 1.5 και 1.6 και 1.8 λίτρων. Η κορυφαία έκδοση 1.8 βενζίνης έχει μέγιστη ταχύτητα 183 χιλιόμετρα την ώρα και επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα σε 11,3 δευτερόλεπτα. Στην Ευρώπη υπήρξαν και διαθέσιμες εκδόσεις με κινητήρες turbodiesel.
Στη Μαλαισία, η Matrix συναρμολογήθηκε τοπικά ως το Matrix Inokom, το οποίο ήταν διαθέσιμο και στους δύο βενζινοκινητήρες 1.6 και 1.8 λίτρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Matrix Κατηγορία:Νοτιοκορεατικά αυτοκίνητα
Κέντρα Χάρισον
Η Κέντρα Χάρισον (Kendra Harrison, γεννήθηκε 18 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου, και συγκεκριμένα εμποδίστρια. Αργυρή Ολυμπιονίκης και Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα των 100 μέτρων μετ' εμποδίων το 2016 με χρόνο 12,20 δευτερόλεπτα, καταρρίπτοντας μία επίδοση που είχε αντέξει επί 28 χρόνια.
Τα πρώτα χρόνια
Η Κέντρα Χάρισον γεννήθηκε στο Τενεσί και υιοθετήθηκε από το ζεύγος Γκάρι και Κάρον Χάρισον. Μεγάλωσε σε μία μεγάλη οικογένεια με δέκα άλλα παιδιά, τα οκτώ από τα οποία ήταν επίσης υιοθετημένα. Το πρώτο άθλημα με το οποίο ασχολήθηκε η Κέντρα ήταν το ποδόσφαιρο. Γνώρισε τον στίβο στο γυμνάσιο του Κλέιτον της Βόρειας Καρολίνας. Σύντομα διακρίθηκε ως εμποδίστρια στους σχολικούς αγώνες, κερδίζοντας πολιτειακά σχολικά πρωταθλήματα το 2010 και το 2011. Το 2011 πήρε τον βραβείο «Gatorade» ως μαθήτρια αθλήτρια στίβου από τη Β. Καρολίνα.
Κολεγιακός αθλητισμός
Μετά το τέλος του σχολείου στο Κλέυτον το 2011, η Χάρισον φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κλέμσον της Νότιας Καρολίνας. Ως πρωτοετής, το 2012, ήταν πρωταθλήτρια της Ακτής του Ατλαντικού στα 400 μέτρα με εμπόδια και στη σκυταλοδρομία 4×400 μέτρων. Πριν κλείσει τα 20 χρόνια, αγωνίσθηκε στους προκριματικούς των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στα 100 μέτρα με εμπόδια, αλλά δεν προκρίθηκε. Το 2013 τερμάτισε 5η στα 100 μ. με εμπόδια (επίδοση 12,88 δευτερόλεπτα) και 4η στα 400 μ. με εμπόδια (επίδοση 55,75 δευτερόλεπτα) στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα (Ανοικτού) Στίβου των ΗΠΑ.
Η Χάρισον πήρε μετεγγραφή από το Κλέμσον στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι μαζί με τη δρομέα ταχύτητας Ντεζερία Μπράιαντ και τον προπονητή Τιμ Χολ. Συνέχισε να εξελίσσεται ως εμποδίστρια και στο επόμενο Κολεγιακό Πρωτάθλημα Στίβου (2014) ήταν το φαβορί στα 400 μ. με εμπόδια, αλλά έμεινε πίσω από την ατομική της επίδοση και κατέκτησε τη δεύτερη θέση πίσω από τη 19χρονη Σαμίερ Λιτλ του Τέξας A&M, ενώ στα 100 μ. με εμπόδια τερμάτισε και πάλι στην 5η θέση.
Η αθλήτρια τραυματίστηκε στον οπίσθιο μηριαίο μυ τον χειμώνα 2014-2015. Επέστρεψε όμως εγκαίρως για να κερδίσει τα 60 μέτρα με εμπόδια στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου των ΗΠΑ, με νέο ατομικό ρεκόρ, 7,87 δευτερόλεπτα, την τέταρτη καλύτερη επίδοση παγκοσμίως στον κλειστό στίβο εκείνης της σεζόν. Το 2015 κέρδισε και τον πρώτο της τίτλο στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου των ΗΠΑ, κερδίζοντας στα 100 μ. με εμπόδια με χρόνο 12,55. Στα 400 μ. με εμπόδια ήρθε και πάλι δεύτερη πίσω από τη Λιτλ, αν και σημείωσε νέο ατομικό ρεκόρ με 54,09 δευτερόλεπτα.
Τον Νοέμβριο του 2015 η Χάρισον πήρε το «Today's Top 10 Award», που δίνεται ετησίως σε 10 αθλητές και αθλήτριες που μόλις απεφοίτησαν «για επιτυχίες στον αθλητισμό, στο πανεπιστημιακό αμφιθέατρο και στην κοινότητα».
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Μετά την αποφοίτησή της, η Χάρισον διατήρησε τον προπονητή του Πανεπιστημίου του Κεντάκυ Edrick Floréal. Στο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου των ΗΠΑ του 2015, το οποίο ήταν ταυτοχρόνως και προκριματικοί αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, η Χάρισον απεφάσισε να επικεντρωθεί στα 100 μ. με εμπόδια μόνο. Πέτυχε νέο ατομικό ρεκόρ 12,46 στις σειρές (αλλά με ευνοϊκό άνεμο) και χρόνο 12,56 με «νόμιμο» άνεμο στον τελικό, ερχόμενη δεύτερη μετά την Ολυμπιονίκη του 2008 Ντον Χάρπερ-Νέλσον και εντασσόμενη έτσι στην εθνική ομάδα για το Παγκόσμιο. Εκεί οι Αμερικανίδες ήταν «απόλυτα» φαβορί για το αγώνισμα, αλλά απέδωσαν κάτω από τις προσδοκίες. Η Χάρισον ειδικότερα είχε μία άκυρη εκκίνηση στον ημιτελικό αγώνα και έτσι δεν πέρασε στον τελικό.
Στον κλειστό στίβο την επόμενη χρονιά, σε έναν αγώνα έντονου ανταγωνισμού στο  Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου των ΗΠΑ του 2016, η αθλήτρια ήρθε δεύτερη στα 60 μ. με εμπόδια με διαφορά 0,01 δευτερόλεπτο από την πρώτη Μπριάνα Ρόλινς, αλλά με νέο ατομικό ρεκόρ, 7,77 δ., τη 13η καλύτερη επίδοση παγκόσμια όλων των εποχών. Μία μόλις εβδομάδα αργότερα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, η Χάρισον είχε τον καλύτερο χρόνο στα προκριματικά με 7,81, αλλά στον τελικό χτύπησε με δύναμη στο πρώτο εμπόδιο και τερμάτισε όγδοη (πρώτη ήρθε η Αμερικανίδα Νία Άλι).
Τον Απρίλιο του 2016 η Χάρισον άρχισε τον ανοικτό στίβο με την εξαιρετική για τον μήνα επίδοση 12,36 στα 100 μ. με εμπόδια, την ένατη καλύτερη παγκόσμια επίδοση όλων των εποχών. Στη συνέχεια, στις 28 Μαΐου, στην ετήσια διοργάνωση  Prefontaine Classic στο Όρεγκον, υπερπήδησε με τέλειο τρόπο όλα τα εμπόδια του αγωνίσματος και κέρδισε με χρόνο 12,24 δευτερόλεπτα – τον δεύτερο καλύτερο στην μέχρι τότε ιστορία μετά το παγκόσμιο ρεκόρ της Βουλγάρας Γιορντάνκα Ντόνκοβα (12,21 από το 1988). Μετά από αυτούς τους χρόνους, ήταν το φαβορί για τα 100 μ. με εμπόδια στους προκριματικούς των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, αλλά ήρθε μόλις έκτη με 12,62 και έχασε τη θέση για τους Ολυμπιακούς του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Η Χάρισον ωστόσο κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στις 22 Ιουλίου 2016 στους αγώνες Γκραν Πρι του Λονδίνου, με χρόνο 12,20 δευτερόλεπτα και «νόμιμο» ευνοϊκό άνεμο + 0,3 μέτρα ανά δευτερόλεπτο, καταρρίπτοντας έτσι το ρεκόρ της Βουλγάρας κατά ένα εκατοστό του δευτερολέπτου.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, η Χάρισον ήρθε τέταρτη στα 100 μ. εμπόδια με επίδοση 12,74 δευτερόλεπτα.
Θεώρημα Γκάους-Μάρκοφ
Στη στατιστική και στην οικονομετρία, το θεώρημα Γκάους-Μάρκοφ αναφέρεται στην αποτελεσματικότητα του εκτιμητή ελαχίστων τετραγώνων του γραμμικού μοντέλου παλινδρόμησης. Η ονομασία του θεωρήματος οφείλεται στους μαθηματικούς Καρλ Φρίντριχ Γκάους και Αντρέι Μάρκοφ. Το θεώρημα διατυπώνει το εξής: Δεδομένων συγκεκριμένων υποθέσεων, ο εκτιμητής ελαχίστων τετραγώνων είναι αμερόληπτος και ο πιο αποτελεσματικός γραμμικός εκτιμητής των συντελεστών του μοντέλου γραμμικής παλινδρόμησης.
Παρουσίαση
όπου:
Αν ισχύουν και οι παρακάτω υποθέσεις:
Τότε ο εκτιμητής είναι ο πιο αποτελεσματικός γραμμικός αμερόληπτος εκτιμητής του \beta. Δηλαδή θα ισχύει ότι και θα έχει την μικρότερη διακύμανση στην κλάση των γραμμικών εκτιμητών. Στη βιβλιογραφία λέγεται και BLU (Best Linear Unbiased).
Απόδειξη
Καταρχάς, ο εκτιμητής είναι γραμμικός ως προς το Y καθώς αν τότε  και από τις υποθέσεις της ομοσκεδαστικότητας και των ασυσχέτιστων σφαλμάτων προκύπτει, όπου I_kο ταυτοτικός πίνακας πλευράς k.
Επομένως η διακύμανση του εκτιμητή είναι.
Από την υπόθεση της αυστηρής εξωγένειας θα ισχύει ότι οπότε  και από το θεώρημα της διπλής μέσης τιμής προκύπτει ότι  το οποίο σημαίνει ότι είναι και αμερόληπτος. Συνεπώς αρκεί να δειχθεί ότι έχει τη μικρότερη διακύμανση μεταξύ των γραμμικών εκτιμητών.
Έστω ο γραμμικός αμερόληπτος εκτιμητής b=CY και
Αντικαθιστώντας το C και επιβάλλοντας τη συνθήκη πρέπει να ισχύει ότι DX=0 προκειμένου να είναι αμερόληπτος ο b
Η διακύμανση του bθα δίνεται ως ή ισοδύναμα
Ισχύει ότι \sigma^2>0και για οποιοδήποτε μη μηδενικού μέτρου θα ισχύει ότι όπου.
Δηλαδή ο πίνακας \sigma^2DD'είναι θετικά ημιορισμένος και το θεώρημα έχει αποδειχθεί καθώς κάθε στοιχείο του πίνακα Var(b|X) είναι μεγαλύτερο ή ίσο απ΄το αντίστοιχο στοιχείο του πίνακα
Σχόλια
Εάν προστεθεί και η υπόθεση της κανονικότητας η αποτελεσματικότητα του εκτιμητή επεκτείνεται και για την ακρίβεια γίνεται ο καλύτερος αμερόληπτος εκτιμητής του \beta καθώς αποδεικνύεται ότι η διακύμανση του σε αυτήν την περίπτωση είναι ίση με αυτήν που θεσπίζεται από το κάτω φράγμα Κραμέρ–Ράο.
Λουδοβίκος Α΄ του Σινύ
Ο Λουδοβίκος Α΄, γαλλ. Louis i (απεβ. 29 Σεπτεμβρίου 1025) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Κλινύ (987-1025) και του Βερντέν (1024-1025).
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Όθωνα Α΄ κόμη του Σινύ και μίας γυναίκας, ίσως του Οίκου των Αρντέν.
Τον Λουδοβίκο Α΄ διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Β΄ στο Σινύ (Chiny).
Αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Σώμα Αεροστάτων του Στρατού της Ένωσης
Το Σώμα Αεροστάτων του Στρατού της Ένωσης (Union Army Balloon Corps) ήταν κλάδος του Στρατού της Ένωσης κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Επικεφαλής του σώματος ήταν, μετά από προεδρική ανάθεση, ο Θαντέους Σ. Κ. Λόου. Ήταν οργανωμένο να εκτελεί πολιτικές επιχειρήσεις, και σε αυτό απασχολούνταν μερικοί από τους επιφανέστερους Αμερικανούς αεροναυτικούς, ενώ συνολικά κατασκευάστηκαν επτά ειδικού σκοπού αερόστατα αερίου για την πραγματοποίηση αποστολών εναέριας αναγνώρισης του Στρατού των Συνομόσπονδων Πολιτειών.
Ο Λόου ήταν ένας από τους βετεράνους αεροναυτικούς ο οποίος εργαζόταν για την πραγματοποίηση υπερατλαντικής πτήσης με αερόστατο. Οι προσπάθειές του διακόπηκαν κατά το ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε μια εβδομάδα πριν από μία εκ των σημαντικότερων δοκιμαστικών πτήσεών του. Στη συνέχεια, προσέφερε την αεροπορική του ειδίκευση για την ανάπτυξη μηχανισμού αεροπορικού πολέμου χρησιμοποιώντας αερόστατα σε αποστολές αναγνώρισης. Ο Λόου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αβραάμ Λίνκολν στις 11 Ιουνίου 1861, και πραγματοποίησε επίδειξη με το αερόστατο του Enterprise από το πάρκο Νάσιοναλ Μολ, κοντά στον Λευκό Οίκο. Από υψόμετρο 150 μέτρων (500 πόδια) έστειλε τηλεγράφημα στον Πρόεδρο περιγράφοντας τη θέα της υπαίθρου της Ουάσινγκτον. Τελικά επελέγη έναντι άλλων υποψηφίων για τη θέση του επικεφαλής αεροναυτικού του νεοσυσταθέντος Σώματος Αεροστάτων του Στρατού της Ένωσης.
Το Σώμα Αεροστάτων διαθέτοντας 5μελή ομάδα εξειδικευμένων αεροναυτικών επιχείρησε στο Γιορκτάουν, το Σέβεν Πάινς, το Αντίταμ, το Φρέντρικσμπεργκ αλλά και άλλες σημαντικές μάχες της ευρύτερης περιοχής του ποταμού Ποτόμακ και της Χερσονήσου της Βιρτζίνια. Το Σώμα Αεροστάτων επιχείρησε από τον Οκτώβριο του 1861 μέχρι το καλοκαίρι του 1863, όταν διαλύθηκε μετά από την παραίτηση του Λόου.
Επιλογή του επικεφαλής
Η χρήση αεροστάτων ως μηχανισμών αεροπορικού πολέμου καταγράφηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία από το Γαλλικό Αεροστατικό Σώμα στη Μάχη του Φλερύς το 1794. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Αβραάμ Λίνκολν έδειξε ενδιαφέρον στους μηχανισμούς αεροπορικού πολέμου για την πραγματοποίηση αποστολών αναγνώρισης. Το γεγονός αυτό δημιούργησε μια θεωρία στα Υπουργεία Πολέμου και Οικονομίας πως χρειαζόταν μονάδα αεροστάτων η οποία θα διέθετε έναν «Επικεφαλής Αεροναυτικό». Αρκετοί κορυφαίοι Αμερικανοί αεροναυτικοί ταξίδεψαν στην Ουάσινγκτον με ελπίδες κατάληψης της θέσης αυτής. Ωστόσο, δεν υπήρχαν προτεινόμενες λεπτομέρειες για την ίδρυση μιας τέτοιας μονάδας, ή αν αυτή θα είχε στρατιωτικό ή πολιτικό χαρακτήρα. Ούτε υπήρχε κάποια καθορισμένη διαδικασία επιλογής του Επικεφαλής Αεροναυτικού. Εν τέλει η διαδικασία ήταν ελεύθερη για όλους ώστε να επιδείξουν τις δυνατότητες τους προσπαθώντας να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των κυβερνητικών και στρατιωτικών αξιωματούχων. Στην πραγματικότητα, η χρήση αεροστάτων αφέθηκε στη διακριτική ευχέρεια των στρατηγών μέσω μιας διαδικασίας δοκιμών που βασιζόταν στις προτάσεις των ιδίων των αεροναυτικών. Από αυτούς που έδειξαν ενδιαφέρον μόνο δύο επέδειξαν τις δυνατότητες για την πραγματοποίηση μαχητικής εναέριας αναγνώρισης: ο καθηγητής Θαντέους Λόου και ο κύριος Τζον ΛαΜάουντεν.
Θαντέους Λόου
thumb|upright|left|Ο Θαντέους Λόου ως Επικεφαλής Αεροναυτικός του Σώματος Αεροστάτων του Στρατού της Ένωσης.
Ο καθηγητής Θαντέους Σ. Κ. Λόου ήταν ένας από τους κορυφαίους Αμερικανούς αεροναυτικούς ο οποίος επεδίωκε την κατάληψη της θέσης του Επικεφαλής Αεροναυτικού του Στρατού της Ένωσης. Υποψήφιοι για τη θέση ήταν επίσης ο καθηγητής Τζον Γουάις, ο καθηγητής Τζον ΛαΜάουντεν, και οι Έζρα και Τζέιμς Άλλεν. Όλοι τους ήταν αεροναυτικοί εξαιρετικής ειδίκευσης για την αεροπορία της εποχής. Μεταξύ τους ο Λόου ήταν ο πιο επιτυχής στην κατασκευή αεροστάτων και βρισκόταν κοντά στην πραγματοποίηση υπερατλαντικής πτήσης. Η επιστημονική του αναγνώριση ήταν μεγάλη εν συγκρίσει με τους συναδέλφους του την εποχή εκείνη. Μεταξύ των μεγαλύτερων υποστηρικτών του ήταν ο καθηγητής Τζόζεφ Χένρι του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν.
Μετά από συστάσεις του Χένρι και άλλων, ο Λόου ήρθε σε επαφή με τον Υπουργό Οικονομίας Σάλμον Τσέις, ο οποίος τον προσκάλεσε στην Ουάσινγκτον για να συναντηθεί με τον Υπουργό Πολέμου Σάιμον Κάμερον και τον Πρόεδρο. Στις 11 Ιουνίου 1861, ο Λόου έγινε δεκτός από τον Λίνκολν και αμέσως του προσέφερε επίδειξη με το αερόστατό του.
Το Σάββατο 16 Ιουνίου με το αερόστατο του Enterprise, ο Λόου απογειώθηκε σε ύψος 150 μέτρων (500 πόδια) πάνω από τον Λευκό Οίκο με έναν τηλέγραφο και έναν χειριστή, ενώ ένα σύρμα ήταν συνδεδεμένο με τον Λευκό Οίκο. Από αυτό το ύψος μετέδωσε το εξής μήνυμα:
Η πρώτη ανάθεση του Λόου ήταν στο σώμα Τοπογράφων Μηχανικών, όπου το αερόστατο του χρησιμοποιήθηκε για εναέριες παρατηρήσεις και χαρτογράφηση. Τελικά συνεργάστηκε με τον Αρχιστράτηγο Έρβιν ΜακΝτάουελ, ο οποίος πραγματοποίησε πτήσεις μαζί με τον Λόου πάνω από το πεδίο της μάχης στο Μπουλ Ραν. Ο ΜακΝτάουελ εντυπωσιάστηκε από τον Λόου και το αερόστατο του, και η καλή δουλειά του ανακοινώθηκε στον Πρόεδρο, ο οποίος σύστησε προσωπικά τον Λόου στον Αντιστράτηγο της Ένωσης Γουίνφιλντ Σκοτ. «Στρατηγέ, αυτός είναι ο φίλος μου καθηγητής Λόου ο οποίος οργανώνει το αεροναυτικό σώμα και είναι επικεφαλής του. Εύχομαι να διευκολύνετε το έργο του με κάθε τρόπο». Η παρουσίαση αυτή επισημοποίησε την επιλογή του Λόου ως Επικεφαλής Αεροναυτικού. Οι λεπτομέρειες της ίδρυσης και οι μέθοδοι λειτουργίας του Σώματος αφέθηκαν στον Λόου. Η παρανόηση πως το Σώμα Αεροστάτων θα είχε πολιτικό χαρακτήρα κράτησε για όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του, και ούτε ο Λόου ούτε και κανένας από τους άνδρες του ανέλαβαν στρατιωτικές ενδυμασίες.
Τζον Γουάις
Ο Τζον Γουάις ήταν ένας από τους πρωτοπόρους αεροναυτικός στην Αμερική, ο οποίος γεννήθηκε το 1808. Αν και πραγματοποίησε σημαντικές συνεισφορές στην τότε νέα επιστήμη της αεροναυτικής, ήταν περισσότερο του τομέα του θεάματος παρά της επιστήμης. Οι απόπειρες του στην ελεύθερη πτήση καθώς προετοιμαζόταν για υπερατλαντικό ταξίδι ήταν αποτυχημένες, και δεν έλαβε οικονομική στήριξη από τους κορυφαίους επιστήμονες, ή δεν διέθετε την επιστημονική πιστότητα του Λόου.
Ο Γουάις, όμως, ικανοποίησε το σώμα Τοπογράφων Μηχανικών και του ζητήθηκε η κατασκευή ενός αεροστάτου. Η Μαίρη Χέλινγκ ανέφερε πως ο Λοχαγός Γουίπλ του σώματος Τοπογράφων Μηχανικών δήλωσε στον Λόου πως ο Γουάις προετοιμαζόταν να φέρει το αερόστατο του, πιθανώς το Atlantic. Σε άλλες αναφορές καταγράφεται πως ο Τζον ΛαΜάουντεν είχε αποκτήσει το Atlantic μετά από αποτυχημένη πτήση που έκανε μαζί με τον Γουάις το 1859, και έπειτα τοποθέτησε το Atlantic μαζί με τον ΛαΜάουντεν στο Οχυρό Μονρόε. Η αναφορά του Λόου αναφέρει πως ο Λοχαγός Γουίπλ διέταξε τον κύριο Γουάις να κατασκευάσει ένα νέο αερόστατο. Επίσης πρότεινε στον Λόου να είναι κυβερνήτης του νέου αεροστάτου. Ο καθηγητής Λόου αντιτάχθηκε στο να πετάξει με ένα από τα παλαιού τύπου αερόστατα του Γουάις.
Οι μηχανικοί ανέμεναν τον Γουάις ολόκληρο τον Ιούλιο. Στις 19 Ιουλίου 1861, ο ΜακΝταόυελ ζήτησε ένα αερόστατο στο μέτωπο της πρώτης μάχης του Μπουλ Ραν (Σέντρβιλ). Μιας και ο Γουάις ήταν απών, ο Γουίπλ διέταξε τον Λόου να προετοιμάσει το αερόστατο του για να πετάξει προς το Φολς Τσερτς. Η Μαίρη Χέλινγκ αναφέρεται σε ξαφνική εμφάνιση του Τζον Γουάις ο οποίος απαίτησε από τον Λόου να σταματήσει την προετοιμασία του Enterprise και να τον αφήσει να ετοιμάσει το δικό του αντ' αυτού. Ο Γουάις διέθετε επίσημα έγγραφα που υποστήριζαν την υποτιθέμενη εξουσία του. Αν και η άφιξη του Γουάις στο πεδίο της μάχης ήταν βραδεία, ετοίμασε το αερόστατο του και ξεκίνησε για το πεδίο της μάχης. Κατά τη διαδρομή του προς τα εκεί το αερόστατο του πιάστηκε σε κλαδιά και υπέστη σοβαρές φθορές. Το συμβάν αυτό αποτέλεσε το τέλος του Γουάις στη θέση, την οποία κατέλαβε τελικά ο Λόου.
Ο Λόου περιγράφει το συμβάν με λιγότερη δραματικότητα, αναφέροντας πως του ζητήθηκε από τον επιβλέποντα της γεννήτριας αερίου να παραχωρήσει τη θέση του σε άλλο αερόστατο. Ο Λόου δεν ανέφερε ονόματα, αλλά το πιθανότερο είναι πως επρόκειτο για τον Γουάις.
Τζον ΛαΜάουντεν
Ο Τζον ΛαΜάουντεν, γεννήθηκε το 1830, και απέκτησε αρκετή φήμη στον τομέα της αεροναυτικής. Ήταν συνέταιρος του Γουάις την περίοδο που αυτός σχεδίαζε υπερατλαντική πτήση. Η απόπειρά τους απέτυχε παταγωδώς, καταστρέφοντας το αερόστατο τους, Atlantic, γεγονός που ολοκλήρωσε τη συνεργασία τους. Ο ΛαΜάουντεν απέκτησε στη συνέχεια το αερόστατο.
Η συμβολή και οι επιτυχίες του ΛαΜάουντεν ήταν ελάχιστες. Ωστόσο, έλκυσε το ενδιαφέρον του Στρατηγού Μπέντζαμιν Μπάτλερ στο Οχυρό Μονρόε. Ο ΛαΜάουντεν επιχείρησε από εκεί για μικρό διάστημα με το παραμορφωμένο Atlantic και μάλιστα του πιστώνεται η πρώτη αποτελεσματική πολεμική παρατήρηση από εναέρια θέση. Επίσης απέκτησε ένα ακόμη αερόστατο, το Saratoga, το οποίο μετά από λίγο χάθηκε εν μέσω ανεμοθύελλας. Ο ΛαΜάουντεν ήταν υπέρ της αναγνώρισης μέσω ελεύθερης πτήσης, ενώ ο Λόου χρησιμοποιούσε προσδεδεμένα αερόστατα, παραμένοντας συνεχώς σε επαφή με το έδαφος όπου το πλήρωμά του μπορούσε να τον τραβήξει πίσω.
Ο Γουάις και ο ΛαΜάουντεν ήταν για μεγάλο διάστημα επικριτές του Λόου, αλλά ο ΛαΜάουντεν πραγματοποίησε σφοδρή εκστρατεία κατά του Λόου για να αποκτήσει τη θέση του Επικεφαλής Αεροναυτικού. Χρησιμοποίησε τον δημόσιο λόγο του για να καθυβρίσει τον Λόου. Αλλά με την αντικατάσταση του Στρατηγού Μπάτλερ από το Οχυρό Μονρόε, ο ΛαΜάουντεν μετατέθηκε στο Σώμα Αεροστάτων υπό τον Λόου. Ο ΛαΜάουντεν συνέχισε τον δημόσιο διασυρμό του Λόου δημιουργώντας παράλληλα έριδες εντός του Σώματος μαζί με άλλους άνδρες αυτού. Ο Λόου υπέβαλε επίσημο αίτημα στον Στρατηγό Τζορτζ ΜακΚλέλαν, και μέχρι τον Φεβρουάριο του 1862 ο ΛαΜάουντεν είχε απομακρυνθεί από τη θέση του στον στρατό.
Ελεύθερη vs. προσδεδεμένη πτήση
Υπήρχαν δύο μέθοδοι για την κίνηση των αεροστάτων: η ελεύθερη πτήση και η προσδεδεμένη. Ελεύθερη πτήση σήμαινε πως το αερόστατο είχε τη δυνατότητα να πλεύσει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση ή απόσταση για όσο διάστημα μπορούσε να το κινήσει ο κυβερνήτης του. Προσδεδεμένη πτήση σήμαινε πως το αερόστατο ήταν δεμένο από ένα ή πολλά σύρματα στο έδαφος. Στην ελεύθερη πτήση απαιτούνταν η απογείωση και η επιστροφή του αεροστάτου με αποκλειστική ευθύνη του κυβερνήτη του. Στην προσδεδεμένη πτήση χρησιμοποιούνταν πλήρωμα εδάφους το οποίο βοηθούσε στον έλεγχο του υψομέτρου πλεύσης και την ταχεία επιστροφή στο ακριβές σημείο απογείωσης. Τα σύρματα χρησιμοποιήθηκαν επίσης ως στηρίγματα των τηλεγραφικών καλωδίων. Οι πληροφορίες που συλλεγόταν από την παρατήρηση που πραγματοποιούνταν στα αερόστατα μεταφέρονταν στο έδαφος με διάφορους τρόπους σηματοδότησης. Σε μεγάλα υψόμετρα ο τηλέγραφος ήταν σχεδόν πάντοτε απαραίτητος. Σε μικρότερα υψόμετρα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προσυνεννοημένα σήματα για την επικοινωνία με το έδαφος με σημαίες ή χέρια, ή ακόμη και μεγάφωνα. Κατά τη διάρκεια της νύχτας χρησιμοποιούνταν είτε τηλεγραφικά μηνύματα ή φώτα. Στις τελευταίες μάχες ευθύνης του Λόου, όλες οι αναφορές και επικοινωνίες διατάχθηκε να γίνονται προφορικά με απογείωση και προσγείωση του αεροστάτου. Αυτό φαίνεται από τη Β΄ Επίσημη Αναφορά του Λόου προς το Υπουργείο, όπου έλειπαν οι συνηθισμένες μεταγραφές των μηνυμάτων του. Οι ελεύθερες πτήσεις απαιτούσαν την επιστροφή του αεροναυτικού στο έδαφος για να παραδώσει την αναφορά του.
Ο ΛαΜάουντεν και ο Λόου διαφώνησαν έντονα για την ελεύθερη και την προσδεδεμένη πτήση. Στην πρώτη επίδειξη του στο Μπουλ Ραν, ο Λόου πραγματοποίησε ελεύθερη πτήση στην οποία βρέθηκε πάνω από τα στρατόπεδα των Ενωτικών, οι οποίοι δεν μπορούσαν να τον ταυτοποιήσουν. Ως πολιτικό προσωπικό δεν φορούσε στρατιωτική ενδυμασία ούτε έφερε κάποιο διακριτικό. Σε κάθε του προσγείωση υπήρχε η απειλή του να δεχθεί πυρ, και επίσης κάθε φορά που προσγειωνόταν έπρεπε να αποδεσμεύσει αέριο. Κάποια στιγμή, ο Λόου αναγκάστηκε να προσγειωθεί πίσω από τις γραμμές του εχθρού και περίμενε τη διάσωσή του για μια νύχτα. Μετά από το συμβάν αυτό παρέμενε προσδεδεμένος στο έδαφος έτσι ώστε να μπορεί να προσγειωθεί οποιαδήποτε στιγμή. Εκτός από αυτό, η χρήση τηλεγράφου στο αερόστατο απαιτούσε ένα σύρμα ως στήριγμα του τηλεγραφικού καλωδίου.
Ο ΛαΜάουντεν, από τη θέση του στο Οχυρό Μονρόε, είχε την πολυτέλεια της ελευθερίας. Όταν διατάχθηκε να εισέλθει στο Σώμα Αεροστάτων, επέμενε πως οι πτήσεις αναγνώρισης θα πρέπει να γίνονται ελεύθερα. Ο Λόου είχε διατάξει τους άνδρες του να μην πετούν ελεύθερα ως θέμα πολιτικής και διαδικασίας. Τελικά οι δύο άνδρες αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν επίδειξη στην οποία ο ΛαΜάουντεν πραγματοποίησε μια από τις ελεύθερες πτήσεις του. Η πτήση είχε επιτυχία ως αναγνωριστική με τον ΛαΜάουντεν να μπορεί να κατευθυνθεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Αλλά στην επιστροφή του απειλήθηκε από στρατεύματα των Ενωτικών τα οποία δεν τον αναγνώρισαν. Το αερόστατο του καταρρίφθηκε, και ο ΛαΜάουντεν αντιμετωπίστηκε σκληρά μέχρι τη στιγμή που ταυτοποιήθηκε.
Ο Λόου χρησιμοποίησε το συμβάν ως επιχείρημα κατά της ελεύθερης πτήσης. Ο ΛαΜάουντεν επέμενε πως η πτήση είχε μεγάλη επιτυχία παρά το ατυχές συμβάν. Η επίδειξη δεν κατάφερε να θέσει βάσεις για το επιχείρημα, αλλά η θέση του Λόου ως Επικεφαλής Αεροναυτικός του επέτρεψε να επιβάλει τη γνώμη του.
Κατασκευή στρατιωτικών αεροστάτων
Ο Λόου θεωρούσε πως τα αερόστατα που χρησιμοποιούνταν για στρατιωτικούς σκοπούς έπρεπε να έχουν καλύτερη κατασκευή από τα κοινά αερόστατα που χρησιμοποιούνταν από πολιτικούς αεροναυτικούς. Επίσης χρειαζόταν ειδικό χειρισμό και προσοχή στο πεδίο της μάχης. Αρχικά τα αερόστατα της εποχής χρησιμοποιούσαν τους δημοτικούς σταθμούς παροχής αερίου κοκ και έλκονταν από πληρώματα εδάφους προς το πεδίο της μάχης. Ο Λόου αναγνώρισε την ανάγκη ανάπτυξης κινητών γεννητριών αερίου, μέσω των οποίων τα αερόστατα μπορούσαν να φουσκωθούν στο πεδίο της μάχης. Ο Λόου έπρεπε να αντιμετωπίσει διοικητικούς αξιωματούχους η οποίοι συνήθως είχαν αξιώματα χαμηλότερα ενός ταγματάρχη και καθήκοντα λογιστικής χωρίς να τους ενδιαφέρουν αποτελεσματικότερες πολεμικές ενέργειες. Το γεγονός αυτό καθυστέρησε τη χρηματοδότηση απόκτησης των υλικών αυτών.
Στη συνέχεια ζητήθηκε από τον Λόου μια ακόμη επίδειξη η οποία θα μετέβαλε την αποτελεσματική χρήση του χερσαίου πυροβολικού. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1861, κατευθύνθηκε προς το Οχυρό Κορκόραν, νότια της Ουάσινγκτον για να απογειωθεί και να παρατηρήσει τα στρατόπεδα των Συνομοσπόνδων στο Φολς Τσερτς της Βιρτζίνια, προς τα νότια. Μια κρυμμένη πυροβολαρχία των Ενωτικών βρισκόταν σε απομακρυσμένη τοποθεσία στο Καμπ Άντβανς. Ο Λόου θα έδινε οδηγίες με σημαίες στο πυροβολικό το οποίο θα άνοιγε πυρ τυφλά προς το Φολς Τσερτς. Κάθε σήμα θα σήμαινε τροποποιήσεις προς τα αριστερά, τα δεξιά, κοντύτερα ή μακρύτερα. Ταυτόχρονα οι αναφορές στελνόταν με τηλέγραφο στα κεντρικά του οχυρού. Μετά από λίγες διορθώσεις, η πυροβολαρχία μπορούσε να ανοίξει πυρ ακριβώς κατά του στόχου. Αυτός ήταν προπομπός της χρήσης του εμπρόσθιου παρατηρητή του πυροβολικού.
Την επόμενη μέρα, ο Λόου έλαβε διαταγές για την κατασκευή τεσσάρων κατάλληλων αεροστάτων με γεννήτριες αερίου υδρογόνου. Ο Λόου μετέβη στη Φιλαδέλφεια για να εργαστεί στο εκεί εργαστήριό του. Του δόθηκε χρηματοδότηση για να παραγγείλει ινδικό μετάξι και χορδές βαμβακιού, υλικά τα οποία ο Λόου είχε προτείνει για την κατασκευή αεροστάτων. Μαζί με αυτά ο Λόου χρησιμοποίησε την κρυφή του συνταγή για την κατασκευή βερνικιού το οποίο θα καθιστούσε τα καλύμματα των αεροστάτων στεγανά.
thumb|left|Δύο από τις γεννήτριες αερίου υδρογόνου, συνδεδεμένες σε ένα αερόστατο η κάθε μία, στο πεδίο της μάχης Οι γεννήτριες κατασκευάστηκαν στο Ναυπηγείο της Ουάσινγκτον από ειδικούς, οι οποίοι κατασκεύασαν χαλκοσωλήνες και δεξαμενές, τα οποία όταν γέμιζαν με θειικό οξύ και ρινίσματα σιδήρου, παρήγαγαν αέριο υδρογόνου. Οι γεννήτριες ήταν σχέδια του Λόου και θεωρούνταν θαύματα της μηχανικής. Σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να φορτώνονται σε κιβώτια και να τοποθετούνται με ευκολία σε άμαξες μεταφοράς. Η κατασκευή των γεννητριών χρειάστηκε περισσότερο χρόνο από αυτή των αεροστάτων και έτσι δεν ήταν διαθέσιμες με το πρώτο αερόστατο.
Το πρώτο αερόστατο, Union, ήταν έτοιμο για δράση μέχρι την 1η Οκτωβρίου 1861. Αν και δεν διέθετε κινητή γεννήτρια κλήθηκε άμεσα στο πεδίο της μάχης. Φούσκωνε με αέριο στην Ουάσινγκτον και μεταφέρονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας στο Λιούινσβιλ μέσω της γέφυρας Τσέιν. Η πλήρως καλυμμένη γέφυρα απαιτούσε από τους χειριστές που πραγματοποιούσαν τη μεταφορά να σκύβουν για να μπορέσουν να μεταφέρουν το αερόστατο πάνω από τον ποταμό Ποτόμακ στην κομητεία Φαίρφαξ. Το αερόστατο και το πλήρωμα έφτασαν το ξημέρωμα, καταβεβλημένοι από το διάρκειας 9 ωρών ολονύκτιο ταξίδι, όταν θυελλώδεις άνεμοι παρέσυραν το αερόστατο μακριά. Το αερόστατο αποκαταστάθηκε στη συνέχεια, αλλά όχι προτού ο Λόου, ο οποίος είχε γελοιοποιηθεί από το συμβάν, κατηγόρησε τους ιθύνοντες για τις καθυστερήσεις στην προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού. thumb|Η γέφυρα Τσέιν κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου
Ο Λόου κατασκεύασε επτά αερόστατα, εκ των οποίων τα έξι τέθηκαν σε ενεργό δράση. Σε κάθε αερόστατο αντιστοιχούσαν δύο σετ γεννητριών αερίου. Τα μικρότερα αερόστατα χρησιμοποιούνταν τις ημέρες που υπήρχε ισχυρός άνεμος, ή για γρήγορες, ατομικές απογειώσεις. Φούσκωναν γρηγορότερα και χρησιμοποιούσαν λιγότερο αέριο. Αυτά ήταν τα εξής:
Τα μεγαλύτερα αερόστατα χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά μεγαλύτερου βάρους, όπως όταν μεταφέρονταν τηλέγραφος και χειριστής. Μπορούσαν να φτάσουν σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Αυτά ήταν τα εξής:
Τα δύο τελευταία αερόστατα βρισκόταν αποθηκευμένα σε εργαστήριο της Ουάσινγκγτον. Τελικά το Excelsior στάλθηκε στο στρατόπεδο Λόου, ένα σημείο παρατήρησης σε μεγάλο υψόμετρο, ως αναπληρωματικό αερόστατο του Intrepid κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, αλλά το United States δεν τέθηκε ποτέ σε ενεργό δράση. Ο ΛαΜάουντεν αναφέρθηκε σε αυτά τα δύο αερόστατα στις διατριβές του κατά του Λόου ως «συμμαζεμένα» από τον Λόου, έτσι ώστε να μπορέσει να τα αγοράσει αχρησιμοποίητα στο τέλος του πολέμου.
Ίδρυση του Σώματος
Ο Λόου τοποθέτησε τα αερόστατα του σε διάφορες τοποθεσίες—Οχυρό Μονρόε, Ουάσινγκτον, στρατόπεδο Λόου κλπ—αλλά πάντοτε βρισκόταν στο μέτωπο της μάχης. Επιχείρησε με τον Στρατηγό ΜακΚλέλαν στο Γιορκτάουν μέχρι της στιγμή της υποχώρησης των Συνομοσπόνδων προς το Ρίτσμοντ. Η εξαιρετικά δασώδης Χερσόνησος της Βιρτζίνια τον ανάγκασε να χρησιμοποιήσει και τις υδάτινες οδούς. Αερόστατα ζητήθηκαν και σε πιο απομακρυσμένες τοποθεσίες. Ο Έμπεν Σήβερ διατάχθηκε να μεταβεί με το αερόστατο Eagle στον ποταμό Μισσισσιππή ώστε να βοηθήσει στα εκεί πεδία των μαχών. Ο κύριος Σταργουέδερ στάλθηκε στο Πορτ Ρόγιαλ με το Washington λίγο πριν την Εκστρατεία της Χερσονήσου.
Πρώτο αεροπλανοφόρο
thumb|upright|Το αερόστατο Washington επί του George Washington Parke Custis
Το πλοίο General Washington Parke Custis, μια φορτηγίδα μεταφοράς άνθρακα που είχε μετατραπεί κατάλληλα, είχε το κατάστρωμα της καθαρό από οποιοδήποτε αντικείμενο έτσι ώστε να μπορεί να μεταφέρει αερόστατα μαζί με τα σχοινιά και τα δίχτυα τους, και χρησιμοποιήθηκε ως μέσο ποτάμιας μεταφοράς για το Σώμα. Ο Λόου μετέφερε στο πλοίο δύο γεννήτριες αερίου και ένα αερόστατο, και στη συνέχεια ανέφερε τα εξής:
Εκστρατεία της Χερσονήσου
Παράλληλα, έστειλε εντολή για την προετοιμασία του Intrepid, ενός μεγαλύτερου αεροστάτου με το οποίο μπορούσε να απογειωθεί σε μεγαλύτερο ύψος μεταφέροντας τηλεγραφικό εξοπλισμό, ώστε να παρατηρήσει την επακόλουθη μάχη. Όταν ο Λόου έφτασε στο Γκέινς Μιλλ, την τοποθεσία όπου βρισκόταν το Intrepid, είδε πως ακόμη χρειαζόταν μια ώρα για το πλήρες φούσκωμα του αεροστάτου. Στη συνέχεια ζήτησε το αερόστατο να φουσκωθεί χρησιμοποιώντας τον αέρα από το αερόστατο Constitution. Έτσι λοιπόν, συνένωσε τις βαλβίδες στις άκρες των δύο αεροστάτων και η διαδικασία ολοκληρώθηκε σε 15 λεπτά. Από το πλεονεκτικό σημείο που είχε, μπορούσε να αναφέρει όλες τις κινήσεις των Συνομοσπόνδων. Ο ΜακΚλέλαν έλαβε τις συμβουλές του Λόου, επιδιόρθωσε τη γέφυρα και έστειλε ενισχύσεις στον Χάιντζελμαν.
Απάντηση του Συνομοσπονδιακού Στρατού
Οι απόπειρες τους για κατασκευή αεροστάτου αερίου από μετάξι έπεσαν στο κενό μιας και δεν μπορούσαν να πραγματοποιήσουν εισαγωγές. Έντυσαν ένα αερόστατο με μετάξι που χρησιμοποιούνταν για ένδυση.
Το μεταξωτό αερόστατο που χρησιμοποίησαν οι Συνομόσπονδοι ήταν σχέδιο του Δρ. Έντουαρντ Τσιβς από τη Σαβάνα της Τζόρτζια. Ο Δρ. Τσιβς είχε ύφασμα το οποίο είχε ραφτεί από ραπτομηχανές. Το κάλυψε με βερνίκι που δημιουργήθηκε από λιώσιμο καουτσούκ σε λάδι. Το αερόστατο γέμιζε με ανθρακαέριο και απογειώθηκε από αυτοκινητάμαξα που είχε τοποθετήσει ο κυβερνήτης του, Έντουαρντ Πόρτερ Αλεξάντερ, κοντά στο πεδίο της μάχης. Στο τέλος Ιουνίου του 1862, ο Αλεξάντερ κατάφερε να πραγματοποιήσει μερικές απογειώσεις με το αερόστατο του και είχε τη δυνατότητα να σηματοδοτήσει τις παρατηρήσεις του από το πεδίο της μάχης στους άνδρες του χρησιμοποιώντας ένα σύστημα κινήσεων σημαιών που ο ίδιος είχε ορίσει. Το ανθρακαέριο που χρησιμοποιούνταν στο αερόστατο μπορούσε να το κρατήσει στην αέρα για περίπου 3 με 4 ώρες κάθε φορά.
Τα αερόστατα των Συνομοσπόνδων πάνω από το Ρίτσμοντ ήταν πολύχρωμα και κυβερνήτης τους ήταν ο Λοχαγός Λάντον Τσιβς. Το αερόστατο φορτωνόταν σε ένα πρωτόγονης μορφής αεροπλανοφόρο, το CSS Teaser. Πριν καν το πρώτο αερόστατο μπορέσει να χρησιμοποιηθεί, καταλήφθηκε από το πλήρωμα του USS Maratanza ενώ μεταφερόταν στον ποταμό Τζέιμς. Ένα δεύτερο αερόστατο τέθηκε σε δράση το καλοκαίρι του 1863, όταν παρασύρθηκε από το σημείο που βρισκόταν, καταλήφθηκε από τις δυνάμεις της Ένωσης, κόπηκε και δόθηκε ως αναμνηστικό στα μέλη του Ομοσπονδιακού Κογκρέσου. Όταν και ο Στρατός της Ένωσης μείωσε τη χρήση αεροστάτων, το ίδιο έπραξαν και οι Συνομόσπονδοι.
Ταραχές στο Σώμα Αεροστάτων
Κατά τη διάρκεια των Μαχών των Επτά Ημερών στα τέλη Ιουνίου, ο στρατός του ΜακΚλέλαν αναγκάστηκε να υποχωρήσει από τα περίχωρα του Ρίτσμοντ. Ο Λόου επέστρεψε στην Ουάσινγκτον και κόλλησε ελονοσία εν μέσω των βαλτωδών συνθηκών που βρισκόταν. Έτσι τέθηκε εκτός υπηρεσίας για λίγο περισσότερο από έναν μήνα. Όταν επέστρεψε στο καθήκον, είδε πως όλες οι άμαξες του, τα μουλάρια του και ο εξοπλισμός του είχαν επιστραφεί στην Επιμελητεία του Στρατού. Ουσιαστικά βρισκόταν χωρίς δουλειά. Ο Λόου διατάχθηκε να προσχωρήσει στον Στρατό για τη Μάχη του Αντίταμ, αλλά έφτασε εκεί μετά την υποχώρηση των Συνομοσπόνδων προς τη Βιρτζίνια. Ο Λόου έπρεπε να παρουσιαστεί και πάλι στον νέο στρατηγό της Στρατιάς του Ποτόμακ, Αμπρόουζ Μπέρνσαϊντ, ο οποίος χρησιμοποίησε τον Λόου στη Μάχη του Φρέντρικσμπεργκ.
Παρά τις επιτυχίες του, το Σώμα Αεροστάτων δεν εκτιμήθηκε ποτέ από ολόκληρη τη στρατιωτική κοινότητα. Εξακολούθησε να θεωρείται ως σώμα επιδείξεων σε γιορτές. Μερικοί είχαν χαμηλή εκτίμηση για τις επιχειρήσεις τους. Οι μοναδικοί που εκτίμησαν το έργο του σώματος ήταν στρατηγοί οι οποίοι βρισκόταν στη γραμμή της μάχης. Οι χαμηλόβαθμοι αξιωματούχοι περιφρονούσαν τον πολιτικό αυτό λόχο, ο οποίος σύμφωνα με την αντίληψή τους δεν είχε θέση στον στρατό. Επιπλέον, κανένα από τα σώματα δεν έλαβε στρατιωτικό εξοπλισμό. Έτσι η απειλή για αιχμαλωσία και θεώρηση αυτών ως κατασκόπων εγκυμονούσε.
Τελικά το Σώμα Αεροστάτων εντάχθηκε στο Σώμα Μηχανικών του Στρατού υπό την επίβλεψη του Λοχαγού Σάιρους Κόμστοκ, ο οποίος δεν δεχόταν πως ο μισθός ενός μη στρατιωτικού (Λόου) ήταν μεγαλύτερος από τον δικό του. Μείωσε τον μισθό του Λόου από $10 χρυσού στα $6 μετρητά (ποσό ισοδύναμο με $3 χρυσού) την ημέρα. Ο Λόου δημοσίευσε μια οργισμένη επιστολή στην οποία απειλούσε με παραίτηση. Κανείς δεν τον υποστήριξε και ο Κόμστοκ παρέμεινε ανένδοτος. Στις 8 Απριλίου 1863, ο Λόου αποχώρησε από τη στρατιωτική υπηρεσία και επέστρεψε στον ιδιωτικό τομέα. Τη διοίκηση του Σώματος Αεροστάτων ανέλαβαν οι αδελφοί Άλλεν, οι οποίοι όμως δεν ήταν τόσο ανταγωνιστικοί όσο ο Λόου. Το Σώμα διαλύθηκε την 1η Αυγούστου 1863.
Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο
thumb|Αντίγραφο του αεροστάτου Intrepid.
Οι επανδρωμένοι εναέριοι πολεμικοί μηχανισμοί έγιναν και πάλι σημαντικοί για τον στρατό όταν τα αερόπλοια (οποιουδήποτε είδους) άρχισαν να χρησιμοποιούνται διαθέτοντας προώθηση υποβοηθούμενη από κινητήρα και μηχανικά μέσα πηδαλιούχησης. Το Σώμα Σηματοδότησης του Στρατού των ΗΠΑ ίδρυσε Λόχο Πολεμικών Αεροστάτων το 1893 στο Οχυρό Ράιλι του Κάνσας, και την επόμενη χρονιά στο Οχυρό Λόγκαν του Κολοράντο, χρησιμοποιώντας ένα αερόστατο που αγοράστηκε από τη Γαλλία. Όταν το αερόστατο φθάρηκε, τα μέλη του λόχου έραψαν όλοι μαζί το ύφασμα για το αερόστατο που το αντικατέστησε το 1897. Το αερόστατο, που ονομαζόταν Santiago, χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα το 1898 κατά τον Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο.
Οι αναφορές του έργου του Λόου στην αεροναυτική και την εναέρια αναγνώριση έφτασαν και σε χώρες του εξωτερικού. Το 1864, προσφέρθηκε στον Λόου η θέση του Αρχιστρατήγου στον Βραζιλιάνικο Στρατό, ο οποίος βρισκόταν σε πόλεμο με την Παραγουάη, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε.
Τον 19ο αιώνα, η ιδέα ρίψης βλημάτων κατά του εχθρού από εναέριο σταθμό δεν θεωρούνταν χρήσιμη, αν και υπήρχε πατέντα που είχε κατοχυρώσει ο Τσαρλς Πέρλεϋ τον Φεβρουάριο του 1863 για μια συσκευή ρίψης βομβών που μπορούσε να μετακινηθεί σε αερόστατο. Το βομβαρδιστικό αερόστατο θα ήταν μη επανδρωμένο, και το σχέδιο ήταν απλώς μια θεωρία που δεν εξασφάλιζε τη ρίψη της βόμβας εξ αποστάσεως κατά του εχθρού. Επίσης, μιας και επρόκειτο για σώμα πολιτικής σύμβασης, το Σώμα Αεροστάτων δεν θα είχε τη δυνατότητα ρίψης βομβών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Όθων Α΄ του Σινύ
O Όθων Α΄, γαλλ. Otto I (απεβ. 987) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν ο πρώτος κόμης του Σινύ (Chiny).
Βιογραφία
Ένας Όθων αναφέρεται σε χάρτα προνομίων του 958 ως γιος του κόμη του Βερμαντουά. Το όνομά του, όπως και αυτό του αδελφού του Λιούντολφ είναι Γερμανικής προέλευσης· πράγματι η μητέρα τους Γκέρμπεργκα ήταν ανιψιά τού Ερρίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας, που έγινε βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας . Καταγράφεται ως εριστικός και φιλόνικος, που απείλησε το Αινώ και την περιοχή γύρω από το Καμπραί.
Το 971 ένας Όθων ανήγειρε ένα φρούριο στο Βαρκ των Αρδενών και επιτέθηκε στους γείτονές του, όπως στον Αντάλμπερο αρχιεπίσκοπο του Ρεμς· είχε προγόνους βασιλείς των Φράγκων. Ο ιστορικός Λέων Βάντερκινντερε θεωρεί ότι ο προηγούμενος Όθων και αυτός εδώ, ταυτίζονται.
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Α΄ ως κόμης του Σινύ (Chiny).
Οικογένεια
Δεν γνωρίζουμε το όνομα της συζύγου του· ίσως ήταν από τον Οίκο των Αρντέν, συγγενής τού Βιγκέρικ παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας και της συζύγου του Κουνιγκούντας, εγγονής του Λουδοβίκου Β΄ της Δυτικής Φραγκίας. Αυτό εξηγεί το όνομα του γιου της Λουδοβίκου και το ότι του δόθηκε η κομητεία του Βερντέν:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Όθων Β΄ του Σινύ
Ο Όθων Β΄, γαλλ. Otto II (1065 - μετά το 1131) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ (Chiny).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Άρνολντ κόμη του Σινύ και της Αδελαΐδας, κόρης του Χιλντουιν Δ΄ κόμη του Μονντιντιέ, Ρουσύ & Ραμερούπ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1106 και συμπλήρωσε την κατασκευή του αββαείου του Ορβάλ, που ο πατέρας του είχε ξεκινήσει το 1070. Εγκατέστησε τα μέλη (canons) του Συλλόγου του αββαείου το 1124. Το 1131 εγκατέστησε Κινστερκιανούς μοναχούς εκεί και αυτή είναι η τελευταία αναφορά που έχουμε σε αυτόν.
Τον διαδέχθηκε ο επιζών γιος του Αλβέρτος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα/Αλίκη, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Ναμύρ και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Γκενάντι Κόλμπιν
Ο Γκενάντι Κόλμπιν (ρωσικά: Геннадий Колбин, 7 Μαΐου 1927 στο Νίζνι Ταγκίλ - 15 Ιανουαρίου 1998) ήταν ο Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καζακικής ΣΣΔ από τις 16 Δεκεμβρίου 1986 έως τις 22 Ιουνίου 1989.
Ο Κόλμπιν δεν είχε εργαστεί στην Καζακική ΣΣΔ πριν τον διορισμό του. Διορίστηκε από τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, σε μια προσπάθεια να ξεριζώσει τη διαφθορά του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καζακικής ΣΣΔ.
Ως αουτσάιντερ στο Καζακστάν, ο διορισμός είχε αντιδράσεις στο Καζακστάν. Ο διορισμός του οδήγησε σε βίαιες διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα του Καζακστάν Αλμάτι και σε άλλες πόλεις, με αποτέλεσμα τον θάνατο αρκετών διαδηλωτών και τον τραυματισμό εκατοντάδων. Αυτή η εξέγερση πλέον είναι γνωστή ως "Ζελτοκσάν", η Καζακική λέξη για τον "Δεκέμβριο". Έχει αναφερθεί ότι ο απερχόμενος γραμματέας, ο Ντινμουχαμέντ Κουνάγιεφ συμμετείχε στη διοργάνωση των διαδηλώσεων, στην οποία συμμετείχαν 60.000 διαδηλωτές.
Αναφορές
ISBN  1  0-415-13898-1
Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές