cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Z (ρωσικό σύμβολο)
Αφού διατυπώθηκαν διάφορες θεωρίες για τη σημασία του, το Ζ άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως και σαν σύμβολο υποστήριξης της Ρωσίας. Η χρήση του εξαπλώθηκε μέσω των κοινωνικών δικτύων από ομάδες αλλά και μεμονωμένα άτομα ως ένδειξη πατριωτισμού την ώρα του πολέμου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ρώσου γυμναστή Ιβάν Κούλιακ, που εμφανίστηκε με το γράμμα Ζ στο στήθος του, κατά την τελετή απονομής μεταλλίων στους παράλληλους ζυγούς, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Apparatus, στη Ντόχα του Κατάρ, στις 5 Μαρτίου 2022.
Το γράμμα Ζ από τις πρώτες ημέρες του πολέμου άρχιζε να εμφανίζεται στη Ρωσία, σε αυτοκίνητα, φορτηγά, σε διαφημιστικές πινακίδες και σε λογότυπα εφημερίδων και περιοδικών. Δυτικά μέσα ενημέρωσης θεωρούν ότι η χρήση του γράμματος ενθαρρύνθηκε από την κυβέρνηση για να συγκεντρώσει την υποστήριξη του ρωσικού λαού, ενώ αναλυτές κάνουν λόγο για κρατικό μιμίδιο. Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, αν και δεν έχει τοποθετηθεί επίσημα για τη χρήση του, σε ανάρτησή του στο Instagram φαίνεται να το συνδέει με τη φράση «Za pobedu», που σημαίνει «για τη νίκη». μικρογραφία|Ρωσικό στρατιωτικό φορτηγό με το Ζ
To Z συμβολίζει την υποστήριξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.
Άλλα σήματα
Εκτός από το Ζ ο ρωσικός στρατός ξηράς χρησιμοποιεί (για λόγους εύκολης αναγνώρισης των δυνάμεων του ) και τα παρακάτω σήματα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022) Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις Κατηγορία:Σήματα ενόπλων δυνάμεων
Nowatek
Η Nowatek ( Новатэк, μέχρι το 2003 ОАО ФИК Новафининвест, OAO FIK Novafininwest ) είναι ρωσική εταιρεία με έδρα το Τάρκο-Σαλέ, Δυτική Σιβηρία.
Είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική ενεργειακή εταιρεία που παράγει και πουλά φυσικό αέριο και πετρέλαιο στη Ρωσία. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1994 και είναι εισηγμένη στον δείκτη RTS στο Χρηματιστήριο της Μόσχας.
Το 2017, το πρώτο υγροποιημένο φυσικό αέριο έχει προγραμματιστεί να αποσταλεί από το Yamal LNG, ένα έργο υγροποίησης φυσικού αερίου στη Sabetta στη χερσόνησο Γιαμάλ.
Η Nowatek συμμετέχει στο έργο με 50,1 %. Εμπλέκονται οι Total και CNPC με 20% η καθεμία και το Silk Road Fund με 9,9 %.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας Κατηγορία:Εταιρίες φυσικού αερίου
Σακλά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σακλαζιέν (γαλλικά: Saclasiens).
Αδόλφος Γ΄ του Χόλσταϊν
Ο Αδόλφος Γ΄, γερμ. Adolf III. (1160 - 3 Ιανουαρίου 1225) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμης του Σάουενμπουργκ (1165-1203) & Χόλσταϊν (1164-1225). Μνημονεύεται για την ίδρυση οικισμού για εμπόρους στις όχθες του Άλστερ, κοντά στο Νόιε Μπουργκ στο Αμβούργο.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου Β΄, κόμη του Σάουενμπουργκ & Χόλσταϊν και της Μέχτχιλντ, κόρης του Ζίτσο Γ΄, κόμη τού Σβάρτσμπουργκ-Κέφερνμπουργκ.
Το 1164 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τη μητέρα του. Αρχικά υποστήριξε τον Ερρίκο των Ασκάνια τον λέοντα. Τον ακολούθησε στην εκστρατεία του εναντίον του Φιλίππου Α΄, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας και πολέμησε στη μάχη του Χάλερφελντ το 1180, βορειοδυτικά του Οσναμπρύκ, στο πλευρό του Μπέρνχαρντ Α΄, κόμη του Ράτσεμπουργκ. Έλαβε από τον Ερρίκο τα δικαιώματα της περιοχής του Μέσου Βέζερ, η οποία δημιούργησε τη βάση της κομητείας του Σάουενμπουργκ.
Το 1180 ωστόσο αποστάτησε από τον Ερρίκο, ο οποίος τον εκτόπισε από το Χόλσταϊν. Ο Αδόλφος Β΄ ακολούθησε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και με τη βοήθειά του ανέκτησε την κομητεία του το 1181, μετά από την πτώση του Ερρίκου. Πάντως το 1188 ο Φρειδερίκος Α΄ απέρριψε το αίτημά του για τη Λυβέκη. Ο Αδόλφος Γ΄ τον ακολούθησε στην Γ΄ Σταυροφορία και το 1190 έφθασε στην Τύρο· εκεί όμως άφησε τον στρατό και επέστρεψε στο Χόλσταϊν για να το υπερασπιστεί έναντι του Ερρίκου του λέοντος, ο οποίος είχε εν τω μεταξύ επιστρέψει από την εξορία.
Η εξουσία του Αδόλφου Γ΄ συνέπεσε με τις προσπάθειες του Κνούτου ΣΤ΄ της Δανίας και του αδελφού του Βάλντεμαρ Β΄ για επέκταση. Το 1201 στη μάχη του Στέλλαου ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε. Από τότε άρχισε η επιτυχής επέκταση της Δανίας για μερικές δεκαετίες. Στη φυλακή ο Αδόλφος Γ΄ πιέστηκε να αποκηρύξει την κομητεία του Χόλσταϊν το 1203 με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Αποσύρθηκε στην κομητεία του Σάουενμπουργκ. Ο γιος και διάδοχός του Αδόλφος Δ΄ ανέκτησε το Χόλσταϊν.
Περί το 1224, μετά από αίτημα του Κορράδου του Ρύντενμπεργκ, πρίγκιπα-επισκόπου του Μίντεν, ο κόμης παραιτήθηκε από επίτροπος (Vogt) του αββαείου του Βέννιγκσεν. Το συμβόλαιο είναι το αρχαιότερο έγγραφο της μονής.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1182 την Αδελαΐδα του Άσσελ. Όταν αυτή απεβίωσε το 1185, ο Αδόλφος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα του Κβέρφουρτ. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Οίκος του Βιντ-Νοϊβίντ
Ο Οίκος του Βίντι ή Οίκος του Βιντ (Oxhaku i Vidve or Shtëpia e Vidve) είναι ευρωπαϊκή δυναστεία, η οποία ιδρύθηκε από τον Γουλιέλμο, πρίγκιπα της Αλβανίας, ο οποίος υπήρξε ηγεμόνας για μικρό διάστημα στο Πριγκιπάτο της Αλβανίας ως Βίντι Α΄ από τις 7 Μαρτίου 1914 έως τις 3 Σεπτεμβρίου 1914, όταν εξορίστηκε. Η βασιλεία του έληξε επίσημα στις 31 Ιανουαρίου 1925, όταν η χώρα έγινε Αλβανική Δημοκρατία.
Έξω από τη χώρα και σε διπλωματική αλληλογραφία, ο Γουλιέλμος ονομαζόταν «κυρίαρχος ηγεμόνας», αλλά στην Αλβανία αποκαλούνταν μπρετ, δηλαδή βασιλιάς. Αποκαλούνταν επίσης Σκεντέρμπεης Β΄, προς τιμήν του Σκεντέρμπεη, εθνικού ήρωα της Αλβανίας.
Ο σημερινός επικεφαλής της δυναστείας είναι ο Μαξιμιλιανός, Πρίγκιπας του Βιντ, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του Κάρολο, Πρίγκιπα του Βιντ, τον Μάρτιο του 2015.
Βιντ
μικρογραφία|Κάστρο Νοϊβίντ Το Βιντ ήταν κομητεία του κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία, στο σημείο όπου ο ποταμός Βιντ συμβάλλει με τον Ρήνο. Το Βιντ εμφανίστηκε ως κομητεία νωρίτερα από πολλά άλλα γερμανικά κράτη. Από το 1243 ως το 1462 το Βιντ ήταν ενωμένο με την Κομητεία του Ίζενμπουργκ ως Ίζενμπουργκ-Βιντ. Το Βιντ διασπάστηκε δύο φορές: μεταξύ του ίδιου και του Βιντ-Ντίρντορφ το 1631 και μεταξύ του Βιντ-Νοϊβίντ και του Βιντ-Ρούνκελ το 1698.
Βιντ-Νοϊβίντ
Το Βιντ-Νοϊβίντ ήταν γερμανικό κρατίδιο της βορειοανατολικής Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία, που βρισκόταν βορειοανατολικά του ποταμού Ρήνου, περιλαμβάνοντας το Νοϊβίντ. Το Βιντ-Νοϊβίντ ήταν τμήμα του Βιντ και εξελίχθηκε από κομητεία σε πριγκιπάτο το 1784. Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Φίλιππος Μαξιμιλιανός ήταν ο δεύτερος γιος του πρίγκηπα Ιωάννη Φρειδερίκου Αλέξανδρου και ήταν γνωστός εξερευνητής, εθνολόγος και φυσιοδίφης. Το Βιντ-Νοϊβίντ μεταβιβάστηκε στο Νάσσαου και την Πρωσία το 1806.
Οι Δυτικοευρωπαίοι έκριναν ότι η Αλβανία ήταν μια φτωχή, άνομη και οπισθοδρομούσα χώρα το 1913 και ορισμένες απόψεις ήταν δηκτικές. Ο γαλλικός τύπος αναφέρεται στον Γουλιέλμο ως « le Prince de Vide », που σημαίνει «πρίγκιπας της κενότητας».
Πριγκιπάτο της Αλβανίας
Το Πριγκιπάτο της Αλβανίας (Principata e Shqipnis` ή Shteti Shqiptar), αναφέρεται στη βραχύβια μοναρχία στην Αλβανία, με επικεφαλής τον Γουλιέλμο, πρίγκιπα της Αλβανίας και στο κράτος μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι τη διάλυση της μοναρχίας το 1925, όταν η Αλβανία κηρύχθηκε δημοκρατία.
Το Πριγκιπάτο της Αλβανίας ιδρύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1914. Η Αλβανία ήταν υπό οθωμανική κυριαρχία από το 1478 περίπου μέχρι τη Συνθήκη του Λονδίνου τον Μάιο του 1913, όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Αλβανίας. Οι Μεγάλες Δυνάμεις επέλεξαν τον πρίγκιπα Γουλιέλμο του Βιντ, ανιψιό της Βασίλισσας Ελισάβετ της Ρουμανίας να γίνει ηγεμόνας της πρόσφατα ανεξαρτητοποιημένης Αλβανίας. Η πρώτη επίσημη προσφορά έγινε από 18 Αλβανούς αντιπροσώπους, που εκπροσώπησαν τις 18 επαρχίες της Αλβανίας στις 21 Φεβρουαρίου 1914, μια προσφορά την οποία δέχτηκε. Εκτός Αλβανίας ο Γουλιέλμος αναφέρονταν ως πρίγκιπας, αλλά στην Αλβανία αναφερόταν ως Μπρετ (βασιλιάς) έτσι ώστε να μην φαίνεται κατώτερος από τον βασιλιά του Μαυροβουνίου. Η πρώτη κυβέρνηση υπό την κυριαρχία του Οίκου του Βιντ ήταν ένα είδος «βασιλικού συμβουλίου» λόγω των μελών της, που ήταν εκπρόσωποι της αλβανικής αριστοκρατίας: Ο Πρίγκιπας Τουρχάν Πασά Περμέτι, πρώην διοικητής της Κρήτης και πρεσβευτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αγία Πετρούπολη, ο Αζίζ Πασά Βρυώνη, ο πρίγκιπας Μπιμπ Ντόντα του Γκιομαρκάι-Μιρντίτα, ο πρίγκιπας Εσάντ Πασάς Τοπτάνι, ο Πρίγκιπας Γεώργιος Αδαμίδης μπέης Φρασέρι, ο Μιχάλ Τουρτούλι μπέης Κορυτσάς κλπ. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ο [[Γουλιέλμος του Βιντ|Γουλιέλμος, πρίγκιπας της Αλβανίας και η σύζυγός του, Πριγκίπισσα Σοφία της Αλβανίας φθάνοντας στο Δυρράχιο της Αλβανίας στις 7 Μαρτίου 1914.]] Ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος έφτασε στην Αλβανία και στην προσωρινή πρωτεύουσα του Δυρραχίου στις 7 Μαρτίου 1914 μαζί με τη βασιλική οικογένεια. Η ασφάλεια της Αλβανίας παρέχονταν από μια διεθνή χωροφυλακή που διοικούνταν από Ολλανδούς αξιωματικούς. Ο Γουλιέλμος έφυγε από την Αλβανία στις 3 Σεπτεμβρίου 1914 μετά από μια πανισλαμική εξέγερση που ξεκίνησε ο Εσάντ Πασάς και συνεχίστηκε από τον Χατζή Καμίλι, στρατιωτικό διοικητή της Εξέγερσης των αγροτών στην Αλβανία, με επίκεντρο τα Τίρανα. Ωστόσο ποτέ δεν παραιτήθηκε από τον θρόνο.
Παραπομπές
Βιντ
Κατάλογος προέδρων της Κροατίας
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τους διατελέσαντες προέδρους της Κροατίας. Πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Φράνιο Τούτζμαν, ο οποίος εξελέγη το 1990.
Σακλαί
Το Σακλαί (γαλλικά: Saclay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Κατάλογος προέδρων της Κροατίας
Παραπομπές
*
Σακλαί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σακλαιζιέν (γαλλικά: Saclaysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Αδόλφος Δ΄ του Χόλσταϊν
Ο Αδόλφος Δ΄, γερμ. Adolf IV. (πριν το 1205 - 8 Ιουλίου 1261) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμης του Σάουενμπουργκ (1225-38) και του Χόλσταϊν (1227-38).
Βιογραφία
Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε σε μάχη εναντίον των Δανών, που δεν τον άφησαν ελεύθερο, παρά μόνο όταν αποκήρυξε το Χόλσταϊν και περιορίστηκε στο Σάουενμπουργκ.
Στη ζέση της μάχης του Μπόρνχεβεντ πήρε όρκο να γίνει μοναχός. Έτσι το 1238 αποσύρθηκε σε μονή Φραγκισκανών και το 1244 χειροτονήθηκε ιερέας στη Ρώμη. Οι δύο ανήλικοι γιοί του επιτροπεύθηκαν από τον Άβελ, δούκα του Σλέσβιχ, σύζυγο της κόρης του Ματθίλδης. Το 1244 ίδρυσε το Νόιστατ του Χόλσταϊν και απεβίωσε το 1261 στη μονή Φραγκισκανών του Κιέλου, που είχε ιδρύσει. Το Χόλσταϊν διαιρέθηκε μεταξύ των δύο γιων του: ο Ιωάννης έλαβε το Κίελο και ο Γκέρχαρντ το Ιτσεχό.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χάιλβιχ, κόρη του Χέρμαν Β΄ κόμη του Λίππε και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Σαιντ-Ωμπέν (Εσόν)
Το Σαιντ-Ωμπέν (γαλλικά: Saint-Aubin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Ωμπινουά (γαλλικά: Saint-Aubinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Στήσιμο αγώνων
Στα οργανωμένα αθλήματα, το στήσιμο αγώνων είναι μια πράξη, σύμφωνα με την οποία η ομάδα παίζει με ένα συγκεκριμένο τρόπο για να επιτύχει ένα προσυμφωνημένο αποτέλεσμα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να λάβουν χώρα στημένοι αγώνες, όπως η λήψη δωροδοκιών από πρακτορεία στοιχημάτων ή αθλητικών στοιχημάτων και ο εκβιασμός. Μια ομάδα μπορεί εκ προθέσεως να αποδίδει λιγότερο από τα αναμενόμενα, με στόχο να αποκτήσει κάποιο πλεονέκτημα στο μέλλον (π.χ. μια κλήρωση με πιο ευνοϊκότερους ορους) ή για να αντιμετωπίσει αργότερα έναν πιο ευνοϊκό αντίπαλο σε ένα πρωτάθλημα. Με στόχο να δημιουργήσει ένα σύστημα χάντικαπ, ένας παίκτης επίσης μπορεί να αποδίδει σκόπιμα λιγότερο.
Το σύστημα στησίματος αγώνων, όταν υποκινείται από τον τζόγο, απαιτεί την ύπαρξη επαφών (και συνήθως μεταφορές χρημάτων) μεταξύ τζογαδόρων, παικτών, παραγόντων ομάδων ή/και διαιτητών. Αυτές οι επαφές και οι μεταγραφές μπορεί μερικές φορές να ανακαλυφθούν και να οδηγήσουν σε δίωξη από το νόμο ή το αθλητικό πρωτάθλημα στο οποίο παίζει μια ομάδα. Αντίθετα, η ήττα με στόχο την εξασφάλιση πλεονεκτήματος για το μέλλον είναι εσωτερική υπόθεση της ομάδας και πολύ δύσκολο να αποδειχθεί. Συχνό παράδειγμα είναι και οι αλλαγές που κάνει ο προπονητής με στόχο να αυξηθούν επίτηδες οι πιθανότητες μιας ομάδας να χάσει (όπως το να παραμείνουν στον πάγκο οι βασικοί παίκτες της ομάδας με το να χρησιμοποιούν ως δικαιολογία ελάχιστους ή φανταστικούς τραυματισμούς), αντί να διατάσσει τους παίκτες που βρίσκονται στο γήπεδο να έχουν εσκεμμένα χαμηλή απόδοση.
Όταν γίνεται στήσιμο αγώνων, μεταξύ άλλων υπάρχει το λεγόμενο "ξύρισμα βαθμών" (από το point shaving, όπου ο εμπλεκόμενος προσπαθεί να μειώσει ή να αυξήσει τη διαφορά βαθμών μεταξύ δύο ομάδων χωρίς να αλλάξει το αποτέλεσμα), ή το στήσιμο βαθμών, γεγονότα που επικεντρώνονται σε μικρότερα γεγονότα εντός ενός αγώνα τα οποία μπορούν να στοιχηματιστούν, αλλά που είναι απίθανο να αποβούν καθοριστικά για τον καθορισμό του τελικού αποτελέσματος του παιχνιδιού. Σύμφωνα με την Sportradar, μια εταιρεία που παρακολουθεί την ακεραιότητα των αθλητικών γεγονότων για λογαριασμό αθλητικών ομοσπονδιών, έως και το ένα τοις εκατό των αγώνων που παρακολουθεί εταιρεία εμφανίζουν ύποπτα μοτίβα στοιχηματισμού που μπορεί να είναι ενδεικτικά στημένων αγώνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Σαιν-Σερόν (Εσόν)
Το Σαιν-Σερόν (γαλλικά: Saint-Chéron) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σεροναί (γαλλικά: Saint-Chéronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Γιολάντα Μπαλαούρα
Η Γιολάντα Μπαλαούρα είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Καρπενήσι. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη στην Αθήνα. Ξεκίνησε την πορεία της ως ηθοποιός το 1983 συμμετέχοντας στην κινηματογραφική κωμωδία Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο2 υποδυόμενη μία μαθήτρια. Το 1985 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην κωμική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη Τα λιονταράκια του κυρ-Ηλία έχοντας έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους αυτόν της Ηρώς. Ακολούθησαν συμμετοχές σε εννέα βιντεοταινίες από το 1985 μέχρι το 1989. Την ίδια περίοδο συμμετείχε στον κινηματογράφο στις ταινίες Τηλεκανίβαλοι και Γάμος στο περιθώριο. Το 1990 έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά Η αναγέννηση ενός έθνους στο ρόλο της Μαρίας. Το 1992 έπαιξε στη σειρά εποχής του Mega Channel Οι φρουροί της Αχαΐας ενώ τις σεζόν 1992-1994 υποδύθηκε τη Τζόι Παπαγιάννη στην καθημερινή σειρά του ίδιου καναλιού Παράλληλοι δρόμοι. Ακολούθησαν έκτακτες τηλεοπτικές εμφανίσεις στις σειρές Οι απαράδεκτοι, Χάι ροκ, Ο χήρος η χήρα και τα χειρότερα, Μάνα είναι μόνο μία και Μαγική νύχτα. Τη σεζόν 1994-1995 έλαβε μέρος στη σειρά Cherchez la femme ενώ ακολούθησε η κωμική σειρά Τζιν και Τσέρρυ την επόμενη σεζόν. Τη σεζόν 1997-1998 έπαιξε μαζί με την Κατιάνα Μπαλανίκα και τον Ζαχαρία Ρόχα στην κωμική σειρά Δανεικός πατέρας στον ANT1.
Το 2004 συμμετείχε στην κωμική σειρά Το πιο γλυκό μου ψέμα. Τη σεζόν 2004-2005 έλαβε μέρος σε τέσσερις τηλεοπτικές σειρές. Από τη μία ήταν μέρος του καστ των σειρών Άνω κάτω τελεία και Ξέχασέ με ενώ έκανε guest εμφανίσεις στις σειρές Εραστής Δυτικών Προαστίων και Κανείς δε λέει σ' αγαπώ. Ένας από τους πιο γνωστούς τηλεοπτικούς της ρόλους ήταν αυτός της Ελπίδας Ματσούκα στην κωμική σειρά του Mega Channel Η πολυκατοικία. Εντάχθηκε στο καστ της σειράς τον Δεκέμβριο του 2008 και αποχώρησε λίγο πριν το τέλος του δεύτερου κύκλου το 2010. Το 2010 έλαβε μέρος στην κωμωδία Ζητείται ψεύτης. Από το 2011 μέχρι το 2012 έκανε έκτακτες εμφανίσεις στην κωμική σειρά Με λένε Βαγγέλη.
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία, Κουφώματα, Η αναγέννηση ενός έθνους, Αξιότιμοι κύριοι, Ζητείται σίριαλ, Οικογένεια Μουσαμά, Οι φρουροί της Αχαΐας, Παράλληλοι δρόμοι, Οι Απαράδεκτοι, Χάι Ροκ, Ο χήρος η χήρα και τα χειρότερα, Μάνα είναι μόνο μία, Cherchez la femme, Μαγική νύχτα, Τζιν και Τσέρρυ, Εκείνες κι εγώ, Σοφία Ορθή, Δανεικός πατέρας, Οι άντρες δεν υπάρχουν πια, Το σημάδι του έρωτα, Ζευγάρια, Το πιο γλυκό μου ψέμα, Εραστής Δυτικών Προαστίων, Άνω κάτω τελεία, Ξέχασέ με, Κανείς δε λέει σ' αγαπώ, Έλα να αγαπηθούμε, Επτά θανάσιμες πεθερές, Τα κορίτσια του μπαμπά, Η πολυκατοικία, Με λένε Βαγγέλη, Τα καλύτερά μας χρόνια, Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, Η τούρτα της μαμάς, Τρία Μίλια, στΟργή.
Από το 2011 μέχρι σήμερα συνεργάζεται ως ηθοποιός και συνεργάτης με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη παίζοντας σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Σαιν-Σιρ-λα-Ριβιέρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σιριέν (γαλλικά: Saint-Cyriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Μάχη του Σλάιτς
Η μάχη του Σλάιτς ήταν η πρώτη μάχη της εκστρατείας του Ναπολέοντα στην Πρωσσία στον Πόλεμο του Δ΄ Συνασπισμού. Διεξήχθη στις 9 Οκτωβρίου 1806 στην πόλη Σλάιτς (145 χλμ. νοτιοδυτικά της Δρέσδης) στη Θουριγγία, ανάμεσα σε μονάδες του γαλλικού 1ου Σώματος Στρατού (ΣΣ) υπό τον υποστράτηγο Ντρουέ ντ΄ Ερλόν (Drouet d' Erlon), και σε μία μεραρχία Πρώσσων και Σαξόνων της στρατιάς του πρίγκηπα Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Χόχενλοε-Ινγκελφίνγκεν (Frederick Louis, Prince of Hohenlohe-Ingelfingen), υπό τον Πρώσσο υποστράτηγο φον Ταουεντσίεν (von Tauentzien). Ειδικότερα, καθώς η Μεγάλη Στρατιά του Ναπολέοντα προχωρούσε βόρεια μέσα από το Φράνκενβαλντ (Δάσος της Φρανκονίας), τμήμα της συγκρούστηκε με το αριστερό πλευρό των στρατών του Βασιλείου της Πρωσσίας και του Ελεκτοράτου της Σαξονίας, οι οποίοι βρίσκονταν ανεπτυγμένοι σε μεγάλο μέτωπο. Η μάχη έληξε με νίκη των Γάλλων.
Δυνάμεις των εμπολέμων
Στη μάχη συμμετείχε η γαλλική 3η Μεραρχία (5.978 στρατιώτες και 16 κανόνια) υπό τον στρατηγό Ντρουέ ντ΄ Ερλόν, η οποία αποτελούσε τμήμα του 1ου Σώματος Στρατού (21.163 στρατιώτες και 50 κανόνια) του στρατάρχη Μπερναντότ. Ήταν χωρισμένη σε 2 ταξιαρχίες, υπό τους ταξίαρχους Φρερ (Frère) και Βερλέ (Werlé) αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια της μάχης κατέφθασε και η Ταξιαρχία Ιππικού του 1ου Σώματος, δύναμης 1.623 στρατιωτών. Από την πρωσσική πλευρά βρισκόταν το Σώμα Αριστερής Πτέρυγας (όπως είχε ονομαστεί η μεραρχία) υπό τον υποστράτηγο φον Ταουεντσίεν, το οποίο αποτελούταν από 6.000 Πρώσσους και 3.000 Σάξονες στρατιώτες, 6 κανόνια, και ήταν χωρισμένο σε τρεις ταξιαρχίες.
Μάχη
Η πρώτη σύγκρουση των δύο στρατευμάτων έγινε κοντά στο δάσος Όσιτς (Oschitz), νότια του Σλάιτς. Ο Μπερναντότ διέταξε τον ταξίαρχο Βερλέ να "καθαρίσει" το δάσος, ενώ στα δεξιά του η υπόλοιπη μεραρχία υπό τον Ντρουέ ντ΄ Ερλόν προήλαυνε κατά του Σλάιτς. Τελικώς, ο Βερλέ κατάφερε να θέσει υπό τον έλεγχό του το δάσος, αλλά εμποδίστηκε να προχωρήσει περαιτέρω από τις δυνάμεις του φον Μπίλα (διοικητή μιας ταξιαρχίας της μεραρχίας του φον Ταουεντσίεν). Ωστόσο, με τον Ντρουέ ντ΄ Ερλόν να συνεχίζει να κινείται εναντίον του Σλάιτς, η κατάσταση άρχισε να γίνεται επικίνδυνη για τους Πρώσσους. Στις 2 το μεσημέρι ο φον Ταουεντσίεν, βλέποντας την άσχημη γι΄ αυτόν τροπή της μάχης και γνωρίζοντας τις δυνατότητες του γαλλικού στρατού, αποφάσισε να μην έρθει σε κατά μέτωπο σύγκρουση και διέταξε τακτική υποχώρηση. Οι Πρώσσοι άρχισαν να υποχωρούν προς τα βόρεια υπό την κάλυψη ενός τάγματος πεζικού και δύο συνταγμάτων ιππικού (εκ των οποίων το ένα ήταν μισής σύνθεσης), τα οποία χρησιμοποιούσε πλέον ο φον Μπίλα ως οπισθοφυλακή.
Στις 4 μεσημέρι ο Ντρουέ ντ΄ Ερλόν επιτέθηκε στο Σλάιτς και εκδίωξε τα τελευταία πρωσσικά στρατεύματα. Ο στρατάρχης Μυρά πήρε τον έλεγχο της Ταξιαρχίας Ιππικού του 1ου Σώματος από τον ταξίαρχο Ντελαίστρ ντε Τιλλύ (Delaistre de Tilly), και με ένα από τα συντάγματά της επιτέθηκε στην οπισθοφυλακή του φον Μπίλα, βόρεια της πόλης. Η πρώτη επίθεση αποκρούστηκε από το πρωσσικό ιππικό. Η δεύτερη επίθεση, που είχε την υποστήριξη του πεζικού και ενός ακόμη συντάγματος ιππικού, ανάγκασε τις δυνάμεις του φον Μπίλα να υποχωρήσουν.
Νωρίτερα, ο φον Ταουεντσίεν είχε στείλει τον αξιωματικό Χόμπε (Hobe) με ένα τάγμα πεζικού, μία ίλη ιππικού και 2 κανόνια στο χωριό Κρίσπεντορφ (Crispendorf), περίπου 6 χιλιόμετρα δυτικά του Σλάιτς. Αποστολή του ήταν να φρουρεί τη δεξιά πλευρά του στρατεύματος και τις κύριες γραμμές επικοινωνίας με το ιππικό της Μεραρχίας Φρουράς της στρατιάς του πρίγκηπα του Χοχενλόε-Ινγκελφίνγκεν. Μετά τη διαταγή του φον Ταουεντσίεν για υποχώρηση, ο Χόμπε υποχώρησε βορειοανατολικά για να ανασυνταχθεί με το υπόλοιπο σώμα. Καθώς όμως προχωρούσε σε ένα δάσος κοντά στο χωριό Παίρμιτς (Pörmitz, 4 χιλιόμετρα βόρεια του Σλάιτς), ανακάλυψε έκπληκτος ότι βρισκόταν ανάμεσα στο ιππικό του Μυρά και σ΄ ένα τάγμα του Ντρουέ ντ΄ Ερλόν. Η δύναμη του Χόμπε δέχθηκε πολύ ισχυρή επίθεση εντός του βαλτώδους αυτού δάσους, με αποτέλεσμα να καταστραφεί και να χάσει ένα από τα κανόνια της. Τελικά οι περισσότερες απώλειες της μάχης του Σλάιτς προήλθαν από το άτυχο αυτό απόσπασμα. Οι συνολικές απώλειες των Πρώσσων ανήλθαν σε 12 αξιωματικούς και 554 οπλίτες νεκρούς, τραυματίες, αγνοούμενους και αιχμαλώτους. Οι απώλειες των Γάλλων ήταν μικρές, αν και ο ακριβής αριθμός τους είναι άγνωστος.
Πηγές
Σλάιτς Κατηγορία:1806
Μουσικό Βραβείο Πολάρις
thumb|right|200px|Ο Όουεν Πάλετ (ως Final Fantasy) στην απονομή του 2006. thumb|right|200px|Ο Πάτρικ Ουότσον στην απονομή του 2007. thumb|right|200px|Ο Caribou στην απονομή του 2008. thumb|right|200px|Οι Fucked Up στην απονομή του 2009. thumb|right|200px|Οι Karkwa στην απονομή του 2010. thumb|right|200px|Οι Arcade Fire στην απονομή του 2011. thumb|right|200px|Η [[Φάιστ (τραγουδίστρια)|Feist στην απονομή του 2012.]] thumb|right|200px|Ο Ίαν Λιάβσκι της [[Constellation Records παραλαμβάνει το βραβείο του 2013 εκ μέρους των Godspeed You! Black Emperor.]] Το Μουσικό Βραβείο Πολάρις (αγγ. Polaris Music Prize) είναι ένα μουσικό βραβείο που απονέμεται ετησίως στον καλύτερο Καναδικό δίσκο με βάση την καλλιτεχνική του ποιότητα, ανεξαρτήτως είδους, πωλήσεων ή δισκογραφικής εταιρίας. Το βραβείο απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 2006 και συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους $20,000. Για την απονομή του 2011, το ύψος του χρηματικού επάθλου αυξήθηκε στα $30,000. Το βραβείο είχε ως πρότυπο το Μουσικό Βραβείο Μέρκιουρι, που απονέμεται στον καλύτερο δίσκο από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, ενώ το βραβείο Πολάρις ενέπνευσε και το Μουσικό Βραβείο Ατλάντις, που απονέμεται στον καλύτερο δίσκο από τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ. Το βραβείο στηρίζεται από διάφορους φορείς, μεταξύ αυτών και της Κυβέρνησης του Καναδά.
Δεν πρέπει να συγχύζεται με το Πολικό Μουσικό Βραβείο.
Διαδικασία επιλογής
Δεν υπάρχει διαδικασία υποβολής υποψηφιότητας για το Μουσικό Βραβείο Πολάρις. Οι κριτές που επιλέγονται καλούνται να επιλέξουν τους πέντε καλύτερους καναδικούς δίσκους της προηγούμενης χρονιάς. Οι κριτές απονέμουν 5 βαθμούς στον καλύτερο, κατά τη γνώμη τους, δίσκο, 4 στον δεύτερο καλύτερο και ούτω καθεξής. Στα μέσα Ιουνίου ανακοινώνονται οι 40 καλύτεροι δίσκοι, ενώ η λίστα δημοσιοποιείται στο κοινό. Στη συνέχεια, ο κάθε κριτής επιλέγει τους πέντε δίσκους που θεωρεί πως είναι οι καλύτεροι με την ίδια διαδικασία, από την οποία επιλέγονται οι δέκα δίσκοι με τη μεγαλύτερη βαθμολογία, στις αρχές Ιουλίου. Ο νικητής αποφασίζεται με βάση την απόφαση μιας 11μελούς κριτικής επιτροπής και ανακοινώνεται στην εκδήλωση που διεξάγεται στα μέσα Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου. Επιλέγονται περίπου 200 κριτές κάθε χρόνο, οι οποίοι είναι δημοσιογράφοι, μπλόγκερς και εκφωνητές. Οι κριτές δεν πρέπει να έχουν άμεσες σχέσεις με τους υποψήφιους καλλιτέχνες.
Νικητές του βραβείου
Πολαρις Κατηγορία:Καναδάς
Αγναντερή Λάρισας
Η Αγναντερή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Στην τοπική κοινότητα Αγναντερής ανήκει και ο οικισμός Αγροκήπιο.
Γεωγραφία
Η Αγναντερή είναι χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες του υψώματος «Παλαιόκαστρο» (683 μ.), πολύ κοντά στα όρια με τον νομό Μαγνησίας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 370. Απέχει 37 χλμ. περίπου ΝΑ. της Λάρισας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 26,025 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Ντεντέ Βεράτ και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρμενίου του νομού Λαρίσης. Το 1912 μετονομάστηκε σε Δεδέργιαννη. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγναντερής και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Ναρβωνική Γαλατία
Η Ναρβωνική Γαλατία (λατινικά: Gallia Narbonensis) ή Ναρβωνησία ήταν ρωμαϊκή επαρχία που εκτείνονταν στο σημερινό Λανγκεντόκ και την Προβηγκία, στη νότια Γαλλία. Ήταν επίσης γνωστή στους Ρωμαίους ως Προβίντσια Νόστρα (Η Επαρχία μας), επειδή ήταν η πρώτη ρωμαϊκή επαρχία δυτικά των Άλπεων. Ο όρος έχει επιβιώσει στις γαλλικές και οξιτανικές ονομασίες του ανατολικού τμήματος της περιοχής (στα γαλλικά Provence=Προβηγκία, στα οξιτανικά Provença) και Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, σύγχρονη διοικητική περιοχή της Γαλλίας.
Η επαρχία αρχικά ονομαζόταν Πέραν των Άλπεων Γαλατία, που τη διέκρινε από την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία στη βόρεια Ιταλία. Μετονομάστηκε αργότερα σε Ναρβωνική Γαλατία, με πρωτεύουσα το Νάρμπο Μάρτιους (σημερινή Ναρμπόν), μια ρωμαϊκή αποικία που ιδρύθηκε στη μεσογειακή ακτή το 121 π.Χ.
Τα όριά της καθορίζονταν από τη Μεσόγειο Θάλασσα προς νότο, από την οροσειρά των Σεβέν στα δυτικά και τις Άλπεις στα βόρεια. Η δυτική περιοχή της Ναρβωνικής Γαλατίας ονομάστηκε αργότερα Σεπτιμανία.
Ονομασία
Η περιοχή ονομάστηκε διαδοχικά:
Ίδρυση
μικρογραφία|335x335εσ|Οι ρωμαϊκές επαρχίες της [[Γαλατία|Γαλατίας γύρω στο 58 π.Χ.]] Στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ., η Ρώμη είχε αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με την ελληνική αποικία της Μασσαλίας στη νότια ακτή της Γαλατίας. Η Μασσαλία, που ιδρύθηκε από αποίκους από τη Φώκαια το 600 π.Χ., ευημερούσε εδώ και αιώνες. Η Ρώμη συμμάχησε με τη Μασσαλία και συμφώνησε να προστατεύει την πόλη από τους Γαλάτες, ιδιαίτερα από τους Ακουιτανούς, τους Καρχηδόνιους και άλλους αντιπάλους, σε αντάλλαγμα για μια μικρή λωρίδα γης που ήθελε για να κατασκευάσει ένα δρόμο προς την Ιβηρική χερσόνησο, για να εξυπηρετήσει την οδική μεταφορά στρατευμάτων στις ισπανικές κτήσεις της. Οι κάτοικοι της Μασσαλίας, από την πλευρά τους, νοιάζονταν περισσότερο για την οικονομική ευημερία τους απ ό,τι για την εδαφική ακεραιότητα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι μεσογειακοί οικισμοί στην ακτή απειλούνταν επίσης από τις ισχυρές γαλατικές φυλές του βορρά, ειδικά τις φυλές που είναι γνωστές ως Αρβέρνοι και Αλλόβρογες. Το 123 π.Χ., ο Ρωμαίος στρατηγός Κουίντος Φάμπιους Μάξιμος - αργότερα ονομάστηκε Αλλομπρόγκικους (Allobrogicus) - αγωνίστηκε στην περιοχή και νίκησε τους Αλλόβρογες και τους Αρβέρνους που είχαν βασιλιά τον Μπιτούιτους. Αυτή η ήττα εξασθένησε ουσιαστικά τις παρακείμενες γαλατικές φυλές και ως το 121 π.Χ. η περιοχή κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους.
Η περιοχή προσείλκυσε μεγάλο αριθμό Ρωμαίων εποίκων χάρη στην ευφορία και το καλό κλίμα της. Κατασκευάστηκαν λαμπρά οικοδομήματα στις νέες πόλεις που ιδρύθηκαν: Νιμ (αρχ. Νέμαυσος), Οράνζ (αρχ. Αραυσίων), Αρλ (αρχ. Αρελάτη), Αιξ-αν-Προβάνς (λατ. Aquae Sextiae), Βιέν (αρχ. Ουίαινα), Τουλόν (λατ. Telo Martius) κ.α. Εκτός από τους εύφορους ελαιώνες και αμπελώνες, στην περιοχή δημιουργήθηκαν ακμάζουσες βιοτεχνίες ξυλείας και μεταλλοτεχνίας. Η Ναρβωνική Γαλατία υπήρξε πατρίδα εξεχόντων ανδρών του ρωμαϊκού δημόσιου βίου, όπως ο στρατηγός Γναίος Ιούλιος Αγρικόλας, ο ιστορικός Τάκιτος κ.ά.
Ναρβωνική Γαλατία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Γαλατία την εποχή του [[Ιούλιος Καίσαρ|Ιουλίου Καίσαρα]] Ο έλεγχος της επαρχίας, που συνόρευε άμεσα με την Ιταλία, έδωσε στο ρωμαϊκό κράτος αρκετά πλεονεκτήματα: τον έλεγχο της χερσαίας διαδρομής μεταξύ της Ιταλίας και της Ιβηρικής χερσονήσου, μια περιοχή που λειτουργούσε ως προμαχώνας για τις γαλατικές επιθέσεις κατά της Ιταλίας και τον έλεγχο των κερδοφόρων εμπορικών οδών της κοιλάδας του Ροδανού ανάμεσα στη Γαλατία και τις αγορές της Μασσαλίας. Ο ανθύπατος της επαρχίας Ιούλιος Καίσαρ χρησιμοποίησε την πρωτεύουσα Ναρμπόν σαν βάση, ξεκινώντας τους Γαλατικούς Πολέμους για την κατάκτηση της υπόλοιπης Γαλατίας.
Κατά την αυτοκρατορική περίοδο, ο Αύγουστος το 22 π.Χ. προέβη σε διοικητικές μεταρρυθμίσεις και η επαρχία μετονομάστηκε σε Ναρβωνική Γαλατία. Ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες της Γαλατίας, οι άλλες ήταν η Ακουιτανική Γαλατία, η Λουγδουνική Γαλατία και η Βελγική Γαλατία που προήλθαν από τις κατακτήσεις του Ιουλίου Καίσαρα στη Γαλατία μεταξύ 58 και 51 π.Χ.
Η διοικητική αναδιοργάνωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό το 314 μ.Χ. συγχώνευσε τις επαρχίες Ναρβωνική Γαλατία και Ακουιτανική Γαλατία σε μια νέα διοικητική μονάδα που ονομάστηκε Επισκοπή της Βιέν (Dioecesis Viennensis) με την πρωτεύουσα πιο βόρεια, στη Βιέν. Το όνομα της νέας επισκοπής μετατράπηκε αργότερα σε Επισκοπή των Επτά επαρχιών (Dioecesis Septem Provinciarum), καθώς ο Διοκλητιανός είχε υποβιβάσει τη λέξη «επαρχία» σε μικρότερη υποδιαίρεση από την παραδοσιακή χρήση.
Κατά την παρακμή και κατάλυση του δυτικού τμήματος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (476 μ.Χ.), η Ναρβωνική Γαλατία και οι γύρω περιοχές ενσωματώθηκαν στο Βασίλειο των Βησιγότθων μεταξύ 462 και 477 μ.Χ. Μετά τη γοτθική κατάληψη, η βησιγοτθική επικράτεια ήταν γενικά γνωστή ως Σεπτιμανία, ενώ στα ανατολικά, στο νότιο τμήμα της κοιλάδας του Ροδανού, ετέθη σε χρήση ο όρος Προβηγκία (Provence).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Γαλατία
Σαιν-Σιρ-σου-Ντουρντάν
Το Σαιν-Σιρ-σου-Ντουρντάν (γαλλικά: Saint-Cyr-sous-Dourdan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σιριέν (γαλλικά: Saint-Cyriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Γεράρδος Α΄ του Χόλσταϊν-Ιτσεχό
Ο Γεράρδος Α΄, γερμαν. Gerhard I (1232 - 21 Δεκεμβρίου 1290) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Ιτσεχό.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Δ΄ κόμη του Χόλσταϊν και της Χάιλβιχ, κόρης του Χέρμαν Β΄ κυρίου του Λίππε.
Το 1238 ο πατέρας του αποσύρθηκε σε μονή και τον διαδέχθηκαν ο Γεράρδος Α΄ με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄. Ήταν ανήλικοι και επίτροπος ανέλαβε ο σύζυγος της μεγάλης αδελφής τους Ματθίλδης, Άβελ των Έστριντσεν, δούκας τού Σλέσβιχ, μετέπειτα βασιλιάς της Δανίας. Όταν ενηλικιώθηκαν ανέλαβαν από κοινού την εξουσία. Το 1255 κατέληξαν σε εμπορική συμφωνία με τη Λυβέκη.
Το 1261 απεβίωσε ο πατέρας τους και οι δύο αδελφοί μοίρασαν το Χόλσταϊν: ο Ιωάννης Α΄ έλαβε το Κίελο και ο Γεράρδος Α΄ το Ιτσεχό. Ο Ιωάννης Α΄ είχε τις περιοχές Κίελο, Βάγκρια και Ανατολικό Χόλσταϊν με έδρα του το Κίελο· ο Γεράρδος Α΄ είχε τις περιοχές Στόρμαρν, Πλεν και Σάουμμπουργκ με έδρα του το Ιτσεχό. Όταν αργότερα ο Ιωάννης Α΄ ανέκτησε το Ρέντσμπουργκ από τη Δανία, το αντάλλαξε με το Ζέγκεμπεργκ του αδελφού του.
Ο Γεράρδος Α΄ ίδρυσε αρκετές κώμες για να αναπτυχθεί το Χόλσταϊν και να ελεγχθεί η επικράτεια. Οργάνωσε τη διοίκηση. Έκανε πόλεμο με την αρχιεπισκοπή της Βρέμης, την πόλη της Λυβέκης και τους γαιοκτήμονες της κομητείας του. Το 1262 κέρδισε στη μάχη των Βάλτων του Λο. Το επόμενο έτος ο Ιωάννης Α΄ απεβίωσε και ο Γεράρδος Α΄ έγινε επίτροπος του Κιέλου & Ζέγκεμπεργκ για τους ανιψιούς του. Απεβίωσε το 1290 και οι τρεις γιοι του διαίρεσαν το Ιτσεχό σε Πλεν, Πίνεμπεργκ και Ρέντσμπουργκ.
Στη βούλα του η επιγραφή είναι: S[IGILLVM] GERERDI COMITIS HOLTSATIE ET DE SCOWENB[O]RCH.
Οικογένεια
Περί το 1280 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Γεράρδος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα/Αλέσσια, κόρη του Βονιφατίου Β΄, μαρκησίου του Μομφερράτου· δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναβαργός
Η Αναβαργός είναι συνοικία του Δήμου Πάφου.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Αναβαργού παρουσιάζει αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Αναβαργού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Πάφου
Σαιντ-Εσκομπίγ
Το Σαιντ-Εσκομπίγ (γαλλικά: Saint-Escobille) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Εσκομπιουά (γαλλικά: Saint-Escobillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ίλβειτα Μυσίας
Η Ίλβειτα ήταν αρχαία πόλη της Μυσίας, στη Μικρά Ασία. Βρισκόταν στην άνω πεδιάδα του Γρανικού ποταμού και πιθανότατα κοντά στις πηγές του. Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό για την πόλη αυτή, ούτε ακόμη και η ακριβής της τοποθεσία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Σαιν-Ζερμαίν-λε-Κορμπέιγ
Το Σαιν-Ζερμαίν-λε-Κορμπέιγ (γαλλικά: Saint-Germain-lès-Corbeil) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζερμινουά (γαλλικά: Saint-Germinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
NGC 4326
Ο NGC 4326 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με δακτύλιο ο οποίος απέχει περίπου 330 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό της Παρθένου. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Απριλίου 1784. Ο NGC 4326 είναι μεγάλος γαλαξίας διαμέτρου 200.000 ετών φωτός, δηλαδή περίπου διπλάσιος από τον Γαλαξία μας, καθώς επίσης και γαλαξίας LINER. Παρόλο που καταλογογραφείται ως στον Κατάλογο Σμηνών της Παρθένου (αγγλ. Virgo Cluster catalog) ως VCC 623 δεν ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου αλλά βρίσκεται ακόμη βαθύτερα στο διάστημα, στο υπόβαθρο του Σμήνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γαλαξίες LINER Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) 4326 40192 07454 Κατηγορία:Δακτυλιοειδείς γαλαξίες
Σαιντ-Ιλαίρ (Εσόν)
Το Σαιντ-Ιλαίρ (γαλλικά: Saint-Hilaire) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Σαιν-Ζερμαίν-λεζ-Αρπαζόν
Το Σαιν-Ζερμαίν-λεζ-Αρπαζόν (γαλλικά: Saint-Germain-lès-Arpajon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζερμινουά (γαλλικά: Germinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Τέμενος του Εβλιγιά Κασίμ Πασά
Το Τζαμί του Εβλιγιά Κασίμ Πασά (Evliya Kasım Paşa Cami) είναι οθωμανικό τζαμί του 15ου αιώνα στην Αδριανούπολη, στη βορειοδυτική Τουρκία. Πήρε το όνομά του από τον Κασίμ Πασά.
Το τζαμί χτίστηκε από τον Κασίμ Πασά το 1478–1479, τον Μπεηλέρμπεη του Ρουμελιώτικου Εγιαλέτ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και διοικητή των οθωμανικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της βασιλείας των σουλτάνων Μωάμεθ Β' του Πορθητή (ρ. 1444-1446, 1451‒1) και Βαγιαζήτ Β' (ρ. 1481–1512). Ονομαζόταν επίσης "Εβλιγιά", άγιος. Ο τάφος του Κασίμ Πασά βρίσκεται στην αυλή του τζαμιού.
Αρχιτεκτονική
Το τζαμί βρίσκεται στη συνοικία Κιρισχανέ στη βόρεια όχθη του ποταμού Τόνσου στα νότια της πόλης της Αδριανούπολης. Μια σκάλα με 14 σκαλοπάτια κατασκευάστηκε, για να επιτρέψει την πρόσβαση στο τζαμί από το ποτάμι, αλλά τώρα έχουν απομείνει μόνο δύο σκαλοπάτια. Κατασκευασμένο σε τετράγωνη κάτοψη, το κτήριο έχει έναν τρούλο και έναν μιναρέ. Η πρόσοψη είναι στραμμένη προς τα βόρεια. Εδώ είναι η κύρια πύλη και ένα εξωτερικό μιχράμπ, που πλαισιώνεται από παράθυρα. Πάνω από την κεντρική πύλη επισυνάπτεται οικοδομική επιγραφή με τρίγραμμο κείμενο στην οθωμανική γλώσσα. Σε κάθε μία από τις άλλες τρεις πλευρές του κτηρίου, υπάρχουν τέσσερα παράθυρα, δύο στη σειρά. Τα κάτω παράθυρα, σε ορθογώνια μορφή, είναι τοποθετημένα μέσα σε κόγχες, και έχουν τοξωτά αετώματα. Κάθε αέτωμα διαθέτει ένα σκαλισμένο μικρό πεντάκτινο αστέρι. Τα πάνω παράθυρα είναι τοξωτά και στο μέσο του δυτικού τοίχου βρίσκεται ηλιακό ρολόι.
Κατάσταση
Το τζαμί δεν χρησιμοποιείται από το 1950 λόγω της θέσης του και λόγω έλλειψης πιστών. Χωρίζεται από την πόλη με ένα τεχνητό φράγμα, το οποίο κατασκευάστηκε, για να προστατεύει την πόλη από τις πλημμύρες από το ποτάμι. Περιοδικά, οι πλημμύρες προκαλούν περαιτέρω ζημιές στο ιστορικό κτήριο. Στη δεκαετία του 2010, ο κυβερνήτης της επαρχίας της Αδριανούπολης ξεκίνησε προσπάθειες, για να σώσει το τζαμί από μελλοντική καταστροφή. Τα δύο έργα, για τη μετατόπιση του αναχώματος, που διέρχεται μεταξύ του τζαμιού και του ποταμού ή για την πλήρη μεταφορά του τζαμιού σε ασφαλές μέρος, έχουν απορριφθεί μέχρι στιγμής από τους σχετικούς δημόσιους φορείς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Τζαμιά στην Τουρκία
Σαιν-Ζαν-ντε-Μπωρεγκάρ
Το Σαιν-Ζαν-ντε-Μπωρεγκάρ (γαλλικά: Saint-Jean-de-Beauregard) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Πλατεία της εκκλησίας της Βηθλεέμ
Η  Πλατεία της εκκλησίας της Βηθλεέμ (γερμ. Bethlehemkirchplatz) είναι πλατεία στην περιοχή Μίττε του Βερολίνου, που φέρει τον τίτλο του εθνικού μνημείου. Ονομάστηκε έτσι από την εκκλησία που υπήρχε εκεί μέχρι το 1943, οπότε και καταστράφηκε στο βομβαρδισμό του Βερολίνου. Η ιστορία της πλατείας είναι αρχαιότερη, ενώ το όνομα της ορίστηκε στις 1 Ιανουαρίου 1999. Η πλατεία έχει σχήμα τριγωνικό και εσωκλείεται από τις οδούς Κράουζενστρασσε στον βορά, στην οποία βρίσκεται η Βουλγαρική πρεσβεία, την Μάουερστρασσε από δυτικά, και το κτίριο Φίλιπ-Τζόνσον στα ανατολικά. Το πλακόστρωμα της πλατείας περιέχει μωσαϊκό που διαιωνίζει τα θεμέλια της πρώην εκκλησίας. Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται το γλυπτό Houseball των σύγχρονων γλυπτών Κλες Όλντενμπουργκ και Κούσγιε φαν Μπρούγγεν.
Σαιν-Ζαν-ντε-Μπωρεγκάρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελιρεγκαρντινουά (γαλλικά: Belliregardinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Πλατεία της εκκλησίας της Βηθλεέμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλατείες του Βερολίνου
Σαιν-Μωρίς-Μονκουρόν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μωρισιέν (γαλλικά: Saint-Mauriciens).
Velabrum
To Velabrum ήταν η χαμηλή κοιλάδα στην πόλη της Ρώμης, που συνέδεε την Αγορά (Forum) με την Αγορά Βοοειδών (Forum Boarium), και τον Καπιτωλίνο λόφο με τη δυτική πλαγιά του Παλατίνου λόφου. Πιστεύεται ότι πριν από την κατασκευή τής Μεγάλης Αποχέτευσης (Cloaca Maxima), η οποία πιθανώς ακολούθησε την πορεία ενός αρχαίου ρέματος, η περιοχή ήταν έλος, αν και αυτός ο ισχυρισμός έχει διαψευσθεί από δείγματα πυρήνα, που ελήφθησαν από το Velabrum το 1994. Οι αρχαίοι αξιωματούχοι ανέφεραν, ότι σε αυτήν την ελώδη περιοχή οι ρίζες μίας συκιάς (ficus Ruminalis) έπιασαν και σταμάτησαν το καλάθι, που μετέφερε τον Ρωμύλο και τον Ρώμο, καθώς αυτό επέπλεε στο ρεύμα του Τίβερη. Ο τόπος λοιπόν έχει υψηλή συμβολική σημασία.
μικρογραφία|300εσ|Σχέδιο που δείχνει την περιοχή τού Velabrum.
Ακόμη και μετά την κατασκευή της Αποχέτευσης, η περιοχή εξακολουθούσε να είναι επιρρεπής σε πλημμύρες από τον Τίβερη, έως ότου το επίπεδο τού εδάφους ανυψώθηκε μετά την πυρκαγιά του Νέρωνα.
Είναι η τοποθεσία της αψίδας του Ιανού (arcus Janus), του αψίδας των Αργυραμοιβών (arcus Argentariorum) και της εκκλησίας Σαν Τζιόρτζιο αλ Βελάμπρο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Λαζάτι
Λαζάτι ( Llazat  ) είναι ένα χωριό στην πρώην κοινότητα Λιβαδειάς του νομού Αυλώνα στην νότια Αλβανία. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε υποδιαίρεση του δήμου Φοινίκης. Μια μελέτη του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη το 1993 διαπίστωσε ότι ο πληθυσμός του χωριού ήταν 299, ο οποίος ανήκε στην ελληνική κοινότητα της Αλβανίας.
Πήρε το όνομα Λαζάτες και αργότερα Λαζάτι από τον ιδρυτή του Λάζαρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Αυλώνα Κατηγορία:Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Κοριτσάκι (Γεώργιος Άβλιχος)
Το Κοριτσάκι είναι πίνακας ζωγραφικής του Γεωργίου Άβλιχου που χρονολογείται μετά το 1888. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 47 x 67 εκ. που εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.
Στιλ και επιρροές
Ο Γεώργιος Άβλιχος, ποιητής, μουσικός και ζωγράφος με σπουδές στην Ιταλία, αποδεσμεύτηκε τελείως από την παράδοση του ακαδημαϊσμού της εποχής του. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που διακρίνει τον Άβλιχο από τους σύγχρονους του είναι ότι αποφεύγει την καφετιά άσφαλτο (μπιτούμ) που χρησιμοποιούν οι ακαδημαϊκοί και ζωγραφίζει με καθαρά και λαμπερά χρώματα.
Εκπρόσωπος της επτανησιακής Σχολής του 19ου αιώνα, ο Άβλιχος ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία, την ηθογραφία και τη νεκρή φύση. Με αφετηρία την ιταλική ακαδημαϊκή παράδοση που διδάχτηκε στην περίοδο των σπουδών του, καλλιέργησε στους πίνακες του μια ποιητική ατμόσφαιρα. Στα πορτρέτα του απομακρύνθηκε από τον καθιερωμένο τύπο που κυριαρχούσε στην προσωπογραφία του πρώτου μισού του 19ου αιώνα καθώς ξεπέρασε την αυστηρότητα της στάσης, τους σκοτεινούς τόνους και την τυποποιημένη σύνθεση, επιλέγοντας στις πιο αντιπροσωπευτικές δημιουργίες του, απαλά και αρμονικά χρώματα τονίζοντας κατά την απόδοση τον ρεαλισμό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Κώστας Μπούμπας
Ο Κώστας Μπούμπας (Καβάλα, 17 Ιουλίου 1964) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός και πολιτικός. Είναι βουλευτής με την Ελληνική Λύση στην εκλογική περιφέρεια Σερρών από τον Ιούλιο του 2019, γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας και πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος στη Βουλή των Ελλήνων. Στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2023, επανεξελέγη στην ίδια θέση. Έλκει την καταγωγή του από το Ροδολίβος Σερρών.
Έχει εργαστεί στον αττικό περιφερειακό τηλεοπτικό σταθμό Αρτ (τότε πανελλήνιας εμβέλειας Τηλε-Άστυ), στους περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς, των Σερρών TVS, ΔΙΚΤΥΟ, ΤΗΛΕ-ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΔΙΑΥΛΟΣ ΡΟΔΟΛΙΒΟΥΣ (τηλεόραση του Δήμου Αμφίπολης), και ως ανταποκριτής στον ΣΚΑΪ και στον ραδιοφωνικό σταθμό Αντέννα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ελληνική Λύση Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι Σερρών
Ντέιβιντ Ρέιφιλ
Ο Ντέιβιντ Ρέιφιλ (David Rayfiel, 9 Σεπτεμβρίου 1923 – 22 Ιουνίου 2011) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος και ένας από τους κύριους συνεργάτες του σκηνoθέτη Σίντνεϊ Πόλοκ  (1934-2008). Ο ίδιος έγραψε σενάρια εκτός από τον κινηματογράφο και για την τηλεόραση, όπως το σενάριο της αστυνομικής τηλεοπτικής σειράς "Κολόμπο" (1974).
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Αμερικανού βουλευτή Λίο Φ. Ρέιφιλ (1888-1978).
Η πρώην οικία του στο Ντέι της Νέας Υόρκης είναι γνωστή ως σπίτι του Ντέιβιντ Ρέιφιλ (David Rayfiel House) και συμπεριλήφθηκε στην εθνική καταγραφή των ιστορικών τόπων  (National Register of Historic Places) το 2009.
Θάνατος
Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 22 Ιουνίου 2011 σε ηλικία 87 ετών. Άφησε την δεύτερη σύζυγό του, Λιν Σβάρτσενμπεκ (Lynne Schwarzenbek-Rayfiel).
Βραβεία
Το 1976 τιμήθηκε με βραβείο σεναρίου Έντγκαρ Άλαν Πόε για το σενάριό του στην ταινία Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα από κοινού με τον Λορέντζο Σεμπλ  Επίσης βραβεύτηκε με Βραβείο Σεζάρ το 1981 για την ταινία Death Watch.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Σαιν-Μισέλ-συρ-Ορζ
Το Σαιν-Μισέλ-συρ-Ορζ (γαλλικά: Saint-Michel-sur-Orge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μισελουά (γαλλικά: Saint-Michellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Άγιος Θεόδωρος (συνοικία Πάφου)
Ο Άγιος Θεόδωρος είναι συνοικία του Δήμου Πάφου.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αγίου Θεοδώρου παρουσιάζει αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Θεοδώρου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Πάφου
Σαιν-Πιερ-ντυ-Περαί
Το Σαιν-Πιερ-ντυ-Περαί (γαλλικά: Saint-Pierre-du-Perray) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Περεγιέν (γαλλικά: Saint-Perreyens).
Βουλευτικές εκλογές στο Μπουρούντι 2015
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπουρούντι στις 29 Ιουνίου 2015. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας και οι εκλογές επικρίθηκαν και από τη διεθνή κοινότητα. Τις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης ακολούθησαν οι προεδρικές εκλογές (21 Ιουλίου) και οι έμμεσες εκλογές για τη Γερουσία (25 Ιουλίου).
Διαδικασία
Η Εθνοσυνέλευση απαρτίζεται από 100 μέλη που εκλέγονται από το λαό σε 17 πολυεδρικές περιφέρειες με κλειστές λίστες και με το σύστημα της απλής αναλογικής. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο Ντ' Οντ και το όριο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή είναι το 2%. Άλλα 3 μέλη διορίζονται και προέρχονται από την εθνοτική ομάδα Τουά. Η κατανομή γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η αναλογία 60 προς 40 ανάμεσα σε Χούτου και Τούτσι και το 30% να είναι γυναίκες βουλευτές.
Η Γερουσία εκλέγεται από κολέγια τοπικών εκλεκτόρων, με 3 μέλη Τουά να διορίζονται και η κατανομή γίνεται έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η αναλογία 50-50 ανάμεσα σε Χούτου και Τούτσι και το 30% των γερουσιαστών να είναι γυναίκες.
Πλαίσιο
Αρχικά οι εκλογές είχαν προγραμματιστεί για τις 5 Ιουνίου 2015, ταυτόχρονα με τις τοπικές εκλογές, όμως αναβλήθηκαν εξαιτίας ταραχών. Γύρω στα 3,8 εκατ. ψηφοφόροι αναμενόταν να προσέλθουν στις κάλπες, όμως η συμμετοχή στις εκλογές ήταν χαμηλή και η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος. Ενδεικτικά, στην πρεσβεία του Μπουρούντι στο Λονδίνο ψήφισαν μόνο 12 άτομα από τα συνολικά 86 εγγεγραμμένα στους εκλογικούς καταλόγους. Η ημέρα της ψηφοφορίας επισκιάστηκε από επεισόδια βίας, με ανταλλαγή πυροβολισμών και ρίψη χειροβομβίδων στην πρωτεύουσα Μπουζουμπούρα και αλλού. Βίαια επεισόδια με απολογισμό περισσότερους από 80 νεκρούς σημειώθηκαν και τις παραμονές των εκλογών, από τις 26 Απριλίου, όταν ανακοινώθηκε η εκ νέου υποψηφιότητα του προέδρου Πιέρ Νκουρουνζίζα για τις προεδρικές εκλογές και περισσότεροι από 150.000 πολίτες κατέφυγαν σε όμορες χώρες. Η διεθνής κοινότητα εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της και ειδικότερα οι ΗΠΑ είχαν ζητήσει την αναβολή των εκλογών. Μία ημέρα πριν τις εκλογές η Αφρικανική Ένωση απέσυρε τους παρατηρητές της αναφέροντας ότι οι εκλογές δεν θα είναι "ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες".
Αποτελέσματα
Το κυβερνών Εθνικό Συμβούλιο για την Άμυνα της Δημοκρατίας - Δυνάμεις για την Άμυνα της Δημοκρατίας (CNDD-FDD) δήλωσε ότι περιμένει μια "σαρωτική νίκη" στις βουλευτικές εκλογές. Τα προσωρινά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 7 Ιουλίου 2015 και έδειξαν ότι το CNDD–FDD κέρδισε τις 77 από τις συνολικά 100 έδρες, με 21 έδρες να πηγαίνουν στην αντιπολίτευση και 2 στο UPRONA. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 74,32%. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης παρέμεινε στα ψηφοδέλτια παρότι δεν έλαβε μέρος στις εκλογές και υποσχέθηκε να μην πάρει μέρος στην επόμενη Εθνοσυνέλευση.