cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Βέμπερ και Ράις
Οι Λόυντ Βέμπερ και Ράις συνεργάσθηκαν και πάλι για να γράψουν το μιούζικαλ Εβίτα (1978), βασισμένο στη ζωή της Εβίτα Περόν. Καθώς έγινε και με το Jesus Christ Superstar, το Εβίτα βγήκε πρώτα ως concept album (1976) με την Τζούλι Κόβινγκτον να τραγουδά τον ρόλο της Εβίτα. Το τραγούδι «Don't Cry for Me Argentina» έγινε επιτυχία ως σινγκλ και το μιούζικαλ ανέβηκε στο Prince Edward Theatre σε σκηνοθεσία Χάρολντ Πρινς και πρωταγωνίστρια την Ελέιν Πέιτζ.
Το 1978 ο Λόυντ Βέμπερ εργάσθηκε σε ένα σχέδιο μόνος του: ήταν το άλμπουμ Παραλλαγές (Variations), με τον βιολοντσελίστα αδελφό του, Τζούλιαν, βασισμένο στο Καπρίτσιο No. 24 του Παγκανίνι. Η επιτυχία του ήταν σημαντική: έφθασε στη δεύτερη θέση του pop album chart στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το κύριο θέμα του χρησιμοποιήθηκε ως η μουσική της τηλεοπτικής σειράς South Bank Show επί 32 χρόνια.
Η δεκαετία του 1980
Ο Λόυντ Βέμπερ αποφάσισε να δημιουργήσει το επόμενο έργο του χωρίς στιχουργό και στράφηκε στην όχι εύκολη ποίηση του Τόμας Στερνς Έλιοτ. Οι Γάτες (1981) θα γινόταν το μακροβιότερο μιούζικαλ στο Λονδίνο, όπου ανέβηκε για 21 συναπτά έτη. Στο Μπρόντγουεϊ οι Γάτες ανέβηκαν για 18 χρόνια, ένα ρεκόρ που θα καταρριπτόταν αργότερα από ένα άλλο μιούζικαλ του Λόυντ Βέμπερ, Το φάντασμα της όπερας.
Το Starlight Express (1984) ήταν μία εμπορική επιτυχία, κυρίως στην Αγγλία, αλλά απαξιώθηκε από τους κριτικούς. Το έργο αυτό αυτό παίζεται διαρκώς από το 1988 σε θέατρο στο Μπόχουμ της Γερμανίας που ανεγέρθηκε ειδικά για αυτό.
Ο Λόυντ Βέμπερ έγραψε ένα ρέκβιεμ αφιερωμένο στη μνήμη του πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε το 1982. Η πρεμιέρα του έγινε στη Νέα Υόρκη στις 24 Φεβρουαρίου 1985. Η εκκλησιαστική μουσική υπήρξε μέρος της ανατροφής του συνθέτη, ενώ για τη συγκεκριμένη σύνθεση εμπνεύσθηκε από ένα άρθρο που είχε διαβάσει για τα βάσανα των ορφανών της Καμπότζης και τιμήθηκε με Βραβείο Γκράμι το 1986 στην κατηγορία της καλύτερης κλασικής σύνθεσης.
Το μιούζικαλ Cricket (1986) έφερε και πάλι μαζί τους Λόυντ Βέμπερ και Ράις σε μία δημιουργία για τα εξηκοστά γενέθλια της βασίλισσας Ελισάβετ. Αρκετές από τις μελωδίες του εντάχθηκαν αργότερα στα Aspects of Love και Sunset Boulevard.
Την ίδια χρονιά ο Λόυντ Βέμπερ ολοκλήρωσε και παρουσίασε Το φάντασμα της όπερας, εμπνευσμένο από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γκαστόν Λερού (1911). Ο ρόλος της Κριστίν γράφτηκε στα μέτρα της τότε συζύγου του Λόυντ Βέμπερ, της Σάρα Μπράιτμαν, η οποία τον έπαιξε στις πρώτες παραγωγές σε Λονδίνο και Μπρόντγουεϊ με τον Μάικλ Κρώφορντ στον ρόλο του Φαντάσματος και σε σκηνοθεσία και πάλι του Χάρολντ Πρινς. Ο στιχουργός Τσαρλς Χαρτ έγραψε τους στίχους για το έργο, που σημείωσε μεγάλη επιτυχία και ακόμα παίζεται στο Γουέστ Εντ και στο Μπρόντγουεϊ. Τον Ιανουάριο 2006 ξεπέρασε τις Γάτες ως το μακροβιότερο μιούζικαλ στο Μπρόντγουεϊ, συμπληρώνοντας 10.000 παραστάσεις στις 11 Φεβρουαρίου 2012.
Ακολούθησε το Aspects of Love το 1989, ένα μιούζικαλ βασισμένο σε ιστορία του Ντέιβιντ Γκάρνετ. Οι στίχοι γράφτηκαν από τους Ντον Μπλακ και Τσαρλς Χαρτ και η σκηνοθεσία του πρώτου ανεβάσματος ήταν του Τρέβορ Ναν.
Η δεκαετία του 1990
Ζητήθηκε από τον Λόυντ Βέμπερ να γράψει ένα τραγούδι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης και εκείνος συνέθεσε το "Amigos Para Siempre — Friends for Life" σε στίχους Ντον Μπλακ. Αυτό το τραγούδι ερμηνεύθηκε από τους Σάρα Μπράιτμαν και Χοσέ Καρρέρας.
Ο Λόυντ Βέμπερ είχε «παίξει» με την ιδέα να γράψει ένα μιούζικαλ βασισμένο στην κινηματογραφική ταινία του Μπίλι Γουάιλντερ Η Λεωφόρος της Δύσης από τότε που την είδε, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, αλλά μόλις μετά το Aspects of Love κατόρθωσε να εξασφαλίσει τα δικαιώματα από την Paramount. Συνεργάσθηκε με δύο για τους στίχους και το συνοδό βιβλίο: τους Κρίστοφερ Χάμπτον και Ντον Μπλακ. Το έργο έκανε πρεμιέρα στο Adelphi Theatre του Λονδίνου στις 12 Ιουλίου 1993 και συνέχισε για 1.529 παραστάσεις. Παρά τη δημοφιλία και τις πολλές παραστάσεις του έργου, το οικονομικό αποτέλεσμα ήταν ζημιογόνο εξαιτίας του πολυδάπανου της παραγωγής.
Το 1998 ο συνθέτης κυκλοφόρησε τις Γάτες σε ταινία που κινηματογραφήθηκε στο Adelphi Theatre, σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Μάλετ και χορογραφίες του Gillian Lynne. Το ίδιο έτος έκανε την πρεμιέρα του στην Ουάσινγκτον και το νέο του μιούζικαλ, το Whistle Down the Wind, σε στίχους γραμμένους από τον θρύλο της ροκ Τζιμ Στάινμαν. Αναφέρθηκε ότι ο Λόυντ Βέμπερ δεν ήταν ευχαριστημένος από τη διανομή των ρόλων και τη σκηνοθεσία του Πρινς, και το έργο παίχθηκε αναθεωρημένο στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Γκέιλ `Εντουαρντς. Αξιοσημείωτο από αυτό το μιούζικαλ ήταν το τραγούδι "No Matter What", που άφησε το επίσημο τοπ τεν μόνο όταν αυξήθηκε η τιμή του CD single για να το βγάλει από εκεί.
Το επόμενο μιούζικαλ ήταν το The Beautiful Game, που παίχθηκε στο Λονδίνο (στο Cambridge Theatre), αλλά ποτέ στο Μπρόντγουεϊ. Στη συνέχεια, ο Λόυντ Βέμπερ το ξαναδούλεψε σε ένα νέο έργο, το The Boys in the Photograph, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο The Liverpool Institute for Performing Arts τον Απρίλιο 2008.
Η δεκαετία του 2000
Το 2001 η εφημερίδα The New York Times χαρακτήρισαν τον Λόυντ Βέμπερ ως «τον πλέον εμπορικά επιτυχημένο μουσικοσυνθέτη στην ιστορία της ανθρωπότητας».
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2004 η παραγωγή του μιούζικαλ The Woman in White έκανε πρεμιέρα στο Palace Theatre του Λονδίνου. Κράτησε για 19 μήνες και 500 παραστάσεις. Μία αναθεωρημένη παραγωγή ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ (Marquis Theatre) τον Νοέμβριο 2005.
Τον Νοέμβριο 2006 ο Λόυντ Βέμπερ ανέβασε στη σκηνή τη Μελωδία της ευτυχίας, δημιουργώντας συζητήσεις με την απόφασή του να επιλέξει μία άγνωστη καλλιτέχνιδα για τον βασικό ρόλο της Μαρίας, την Κόνι Φίσερ, η οποία «ανακαλύφθηκε» από το τηλεοπτικό ριάλιτι του BBC How Do You Solve a Problem like Maria?, όπου ο Λόυντ Βέμπερ ήταν ένας από τους κριτές.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2007 ο Λόυντ Βέμπερ ήταν φιλοξενούμενος κριτής στο τηλεοπτικό ριάλιτι Grease: You're the One that I Want!, όπου όλοι οι διαγωνιζόμενοι τραγούδησαν Το φάντασμα της όπερας. Και πάλι ήταν κριτής τον Απρίλιο του 2008, αυτή τη φορά στο σόου μουσικών ταλέντων του BBC I'd Do Anything.
Ο Λόυντ Βέμπερ αποδέχθηκε την πρόκληση να γράψει το τραγούδι και να διευθύνει τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2009, που έγινε στη Μόσχα. Η ερμηνεύτρια Τζέιντ Ίβεν κέρδισε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει τη χώρα με το It's My Time των Λόυντ Βέμπερ και Νταϊάν Γουόρεν. Επιπλέον, στον διαγωνισμό ο Λόυντ Βέμπερ τη συνόδευσε στο πιάνο. Το Ηνωμένο Βασίλειο κατέλαβε την 5η θέση στον τελικό του Διαγωνισμού.
Στις 8 Οκτωβρίου 2009 ο Λόυντ Βέμπερ ανακοίνωσε την πρεμιέρα του νέου του μιούζικαλ με τίτλο Love Never Dies σε συνέντευξη τύπου στο θέατρο όπου παιζόταν το αρχικό Φάντασμα της όπερας από το 1986.
Κατηγορίες για αντιγραφή
...φέρνει μία νέα δραματική ένταση στην αρχική μελωδία του Μέντελσον... ... Το εισαγωγικό θέμα μπορεί να είναι Μέντελσον, αλλά ο χειρισμός του ρυθμού και της αρμονίας μαζί με νέες γραμμές πολύ αποτελεσματικής μελωδικής αναπτύξεως είναι του Λόυντ Βέμπερ. Το τραγούδι «λειτουργεί» από μόνο του, όπως οι πολυάριθμοί εκτελεστές και ακροατήριά του μπορούν να επιμαρτυρήσουν.
Σε συνεντεύξεις του με αφορμή το Amused to Death ο Ρότζερ Γουώτερς ισχυρίσθηκε ότι ο Λόυντ Βέμπερ είχε αντιγράψει από το τραγούδι του 1971 "Echoes" για να δημιουργήσει μέρη του Φαντάσματος της όπερας (1986). Ωστόσο αποφάσισε να μην κινηθεί δικαστικά εναντίον του για το θέμα αυτό. Ο τραγουδοποιός Ρέι Ρεπ ισχυρίσθηκε κάτι παρόμοιο για το ίδιο τραγούδι, επιμένοντας ότι ο Βέμπερ έκλεψε την ιδέα από εκείνον, και του έκανε μήνυση, αλλά το δικαστήριο δικαίωσε τελικώς τον Λόυντ Βέμπερ.
Νεσέμπαρ
Το Νεσέμπαρ  ή Μεσημβρία     (βουλγαρικά: Несебър,, αρχαίο όνομα Μενεβρία και μεταγενέστερα Μεσημβρία), είναι πόλη της Βουλγαρίας στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη είναι το διοικητικό κέντρο της ομώνυμου Δήμου και συχνά αναφέρεται ως το μαργαριτάρι της Μαύρης Θάλασσας ή ως το Ντουμπρόβνικ της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη είναι μια πόλη-μουσείο με ιστορία 3.000 χρόνων και ένας από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς της Βουλγαρίας. Βόρεια της πόλης υπάρχει η ηλιόλουστη παραλία (Βουλγαρικά: Слънчев бряг, Slanchev Briag; Slanchev Bryag; Slunchev Briag; Slunchev Bryag) ένα διάσημο θέρετρο διακοπών στη Βουλγαρία.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Κατηγορίες για αντιγραφή
Ο Λόυντ Βέμπερ έχει επίσης κατηγορηθεί ότι έχει αντιγράψει τον Πουτσίνι, κυρίως στο Ρέκβιεμ και στο Φάντασμα της όπερας. Το πρόγραμμα για την παράσταση στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο (2009–2010) του Κοριτσιού της Δύσης αναφέρει (σελ. 42):
Νεσέμπαρ
Όντας στα σύνορα μιας απειλούμενης αυτοκρατορίας από εξωτερικούς εχθρούς, όπως η Βυζαντινή, το Νεσέμπαρ απέκτησε πλούσια ιστορία. Η σύγχρονη πόλη βρίσκεται στη θέση της αρχαίας Μεσημβρίας. Η αρχαία πόλη βρίσκεται σε μια βραχώδη χερσόνησο, παλιότερα νησί, που ενώνεται με μια λωρίδα γης με τη στεριά. Τα αρχαιολογικά ερείπια της πόλης χρονολογούνται κυρίως από την περίοδο και περιλαμβάνουν την ακρόπολη, έναν ναό του Απόλλωνα, την αρχαία αγορά και ένα τμήμα των αρχαίων θρακικών τειχών. Επίσης, υπάρχουν μεσαιωνικά μνημεία από την περίοδο που η πόλη αποτελούσε μια από τις σημαντικότερες περιοχές του Βυζαντίου στα δυτικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας, ενώ τα ξύλινα σπίτια του 19ου αιώνα είναι χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής εκείνης της περιόδου.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Κατηγορίες για αντιγραφή
(Προσέξτε ότι το 1986 δεν είχαν συμπληρωθεί 70 χρόνια από τον θάνατο του Πουτσίνι.)
Νεσέμπαρ
Το 1983, λόγω της ιστορίας της και των πολλών διαφορετικών πολιτισμών που πέρασαν από αυτή, ανακηρύχθηκε από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, θεωρούμενη ως "πλούσια πόλη-μουσείο".
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Προσωπική ζωή
Ο Άντριου Λόυντ Βέμπερ έχει νυμφευθεί τρεις φορές. Πρώτα με τη Σάρα Hugill στις 24 Ιουλίου 1972, από την οποία πήρε διαζύγιο στις 14 Νοεμβρίου 1983. Μαζί απέκτησαν μία κόρη και ένα γιο, την Imogen Lloyd Webber (γεν. 1978) και τον Nicholas Lloyd Webber (γεν. 1979).
Νεσέμπαρ
Κατά τον Δεκέμβριο του 2009, η πόλη διέθετε πληθυσμό of 11.626 κατοίκων.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Προσωπική ζωή
Στη συνέχεια πήρε ως σύζυγό του την τραγουδίστρια και χορεύτρια Σάρα Μπράιτμαν στις 22 Μαρτίου 1984. Της ανέθεσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Φάντασμα της όπερας. Αυτός ο γάμος έληξε στις 3 Ιανουαρίου 1990, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά από αυτόν.
Νεσέμπαρ
Τοπωνύμιο
Θρακική κατά την αρχαιότητα η πόλη έφερε το όνομα Μενεβρία. Υπήρξε η μόνη δωρική αποικία στη Μαύρη Θάλασσα υπό την ονομασία Μεσημβρία. Η λέξη «Νεσέμπαρ», βουλγαρικό όνομα της σύγχρονης πόλης, αποτελεί γλωσσική εξέλιξη της αρχαίας λέξης «Μεσημβρία» και χρονολογείται από τον 11ο αιώνα.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Προσωπική ζωή
Τέλος, νυμφεύθηκε τη Madeleine Gurdon στις 9 Φεβρουαρίου 1991 και απέκτησε μαζί της άλλα τρία παιδιά, δύο γιους και μία κόρη, τους Alastair Adam Lloyd Webber (γεν. 1992), William Richard Lloyd Webber (γεν. 1993) και την Isabella Aurora Lloyd Webber (γεν. 1996).
Νεσέμπαρ
Μενεβρία - Μεσημβρία
Σημαντική πόλη της Θράκης η Μενεβρία πήρε το αρχικό της όνομα από τον Μένη και τη θρακική κατάληξη -βρία, που σημαίνει πόλη. Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει ότι το το αρχικό της όνομα ήταν Μελσημβρία, από τον ιδρυτή της Μέλσα. Σύμφωνα με το έργο του Αρριανού, Περίπλους του Ευξείνου Πόντου η Μεσημβρία ιδρύθηκε από Καρχηδόνιους κατά την εκστρατεία του Δαρείου κατά των Σκυθών. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ωστόσο, η πόλη ιδρύθηκε λίγο αργότερα, μετά την καταστολή της ιωνικής εξέγερσης από Βυζαντινούς και Καλχηδόνιους φυγάδες. Ο Στράβων αναφέρει ότι ήταν αποικία Δωριέων από τα Μέγαρα. Αλληλοσυμπληρούμενες οι διαφορετικές απόψεις υποδεικνύουν ότι η θρακική πόλη αποικήθηκε αρχικά από Μεγαρείς για να δεχθεί αργότερα αποίκους από Βυζάντιο και την Καρχηδόνα. Κατά την αρχαιότητα ήταν μία από τις πόλεις που σχημάτιζαν την Ελληνική Πεντάπολη του Ευξείνου. Αν και αναφέρεται σχετικά σπάνια στην ιστορία, φαίνεται από σχετικές αναφορές ότι συνέχισε την ιστορική της πορεία. Το 425-424 ΠΚΕ ενώθηκε με τη Δηλιακή Συμμαχία, υπό την καθοδήγηση της κλασικής Αθήνας. Υπολείμματα της Ελληνιστικής περιόδου περιλαμβάνουν την ακρόπολη, ναό του Απόλλωνος και αγορά. Σπάραγμα τείχους, τμήμα των οχυρώσεων είναι ακόμα ορατό στη βόρεια πλευρά της χερσονήσου. Ορειχάλκινα και αργυρά νομίσματα κόβονταν στα νομισματοκοπεία της πόλης από τον 5ο αι. π.Χ. και χρυσά από τον 3ο αι. π.Χ. Η πόλη καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους το 71 π.Χ., αλλά φαίνεται ότι συνέχισε να διατηρεί προνόμια, όπως η κοπή δικών της νομισμάτων. Περί το 61 π.Χ. ο Δάκας βασιλέας Μπουρεμπίστα κατέλαβε την πόλη εκδιώκοντας τους Ρωμαίους, στην επιτυχημένη προσπάθειά του να επεκτείνει τα σύνορα της Δακίας προς τις Δαλματικές ακτές και να ελέγξει τμήμα του εμπορίου στο Αιγαίο και τον Εύξεινο. Μετά τη διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 395, η Μεσημβρία παρέμεινε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Προσωπική ζωή
Οι Sunday Times το 2006 τον κατέταξαν ως τον 87ο πλουσιότερο άνδρα στη Μεγάλη Βρετανία, με εκτιμώμενη περιουσία 700 εκατομμύρια στερλίνες. Η περιουσία του αυξήθηκε στα 750 εκατομμύρια το 2007, αλλά η ίδια πηγή τον κατέταξε 101ο.
Νεσέμπαρ
Βυζαντινή - Βουλγαρική αυτοκρατορία
Κατά την πρωτοβυζαντινή περίοδο σύμφωνα με τον Προκόπιο Καισαρέα, όπως τον αναφέρει ο Μπόγιαν Ντουμάνοβ (Boyan Dumanov) σε σχετικό άρθρο της Εγκυκλοπαίδειας Μείζονος Ελληνισμού, τα τείχη σε opus mixtum, μεικτό τρόπο, δηλαδή επάλληλες στρώσεις λίθου και ρωμαϊκής κεραμίδας και ορισμένες εκκλησίες ανοικοδομήθηκαν κατά την περίοδο του αυτοκράτορα Ιουστινιανού του Μεγάλου. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι πως υπεύθυνος για τις ανοικοδομήσεις στη Σκυθία ήταν ο προκάτοχός του Ιουστίνου Α΄, ο Αναστάσιος Α΄. Η πόλη αλώθηκε κατά τις επιδρομές των Αβάρων και τμήμα του τείχους καταστράφηκε για να ανοικοδομηθεί τον 7ο αι.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Προσωπική ζωή
Σήμερα ο Άντριου Λόυντ Βέμπερ ζει στο Sydmonton Court, κοντά στο Kingsclere του Χαμσάιρ (νότια Αγγλία) και έχει στην ιδιοκτησία του μεγάλο μέρος του γειτονικού λόφου Watership Down. Είναι συλλέκτης τέχνης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη διακοσμητική βικτωριανή τέχνη. Μία έκθεση έργων της προσωπικής συλλογής του παρουσιάστηκε στη Βασιλική Ακαδημία το 2003 υπό τον τίτλο Pre-Raphaelite and Other Masters – The Andrew Lloyd Webber Collection. Είναι επίσης πιστός οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Leyton Orient Football Club.
Νεσέμπαρ
Βυζαντινή - Βουλγαρική αυτοκρατορία
Η ίδρυση της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 7ου αιώνα, το 681 ανέδειξε τη στρατηγική σημασία της πόλης στους πολέμους μεταξύ Βυζαντινών και Βουλγάρων. Όντας τμήμα της βυζαντινής επικράτειας η Μεσημβρία έγινε ένα από τα σημαντικότερα προπύργια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Βουλγάρους. Στην πόλη κυριάρχησαν διαδοχικά οι δύο αντίπαλοι, έως το 812 όταν κυριεύτηκε και ενσωματώθηκε στην Α΄ Βουλγαρική Αυτοκρατορία υπό τον χαν Κρούμο, ο οποίος κατέστρεψε ολοσχερώς τα τείχη. Το 864 παραχωρήθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία από τον Νυάζ Μπόρις Α΄ το 864 για να ανακαταληφθεί στη συνέχεια από τον τσάρο Συμεών Α'. Επί της Β΄ Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας γνώρισε ευημερία υπό το Βούλγαρο τσάρο Ιβάν Αλεξάντερ, μέχρι που την κατέκτησαν οι Σταυροφόροι το 1366 υπό τον Αμεδαίο ΣΤ΄, Κόμη της Σαβοΐας και την επέστρεψαν στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το 1452, η πόλη παραχωρήθηκε από τον Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο στον Ούγγρο ηγεμόνα Ουνιάδη ως αντάλλαγμα της συμμαχίας του κατά των Τούρκων.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Προσωπική ζωή
Πολιτικά, ο Λόυντ Βέμπερ έχει υποστηρίξει το βρετανικό Συντηρητικό Κόμμα, επιτρέποντας το τραγούδι του «Take That Look Off Your Face» να χρησιμοποιηθεί σε διαφημιστική ταινία για το κόμμα (2005). Το 2009 άσκησε κριτική στη φορολόγηση από την κυβέρνηση των Εργατικών των υψηλότερων εισοδημάτων με 50%, λέγοντας ότι θα ζημίωνε τη χώρα ωθώντας ταλαντούχους ανθρώπους να την εγκαταλείψουν.
Νεσέμπαρ
Οθωμανική περίοδος
Η κατάληψη του Νεσέμπαρ από τους Οθωμανούς το 1453 συνέπεσε με την αρχή της παρακμής της πόλης, η οποία ωστόσο διατήρησε τα αρχιτεκτονικά της μνημεία, όπως επίσης την οικονομική και πνευματική της ζωή. Σε αυτή την περίοδο χτίστηκαν εκκλησίες, ζωγραφίστηκαν εικόνες και επιτοίχιες αγιογραφίες. Το λιμάνι συνέχισε να λειτουργεί ως εισαγωγικό και εξαγωγικό κέντρο στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Σε ορισμένες από τις μονές του Νεσέμπαρ αναφέρονται scriptoria από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Προσωπική ζωή
Στα τέλη του 2009 ο Λόυντ Βέμπερ υποβλήθηκε σε εγχείρηση για καρκίνο του προστάτη σε αρχικό στάδιο και ξαναμπήκε λίγο αργότερα στο νοσοκομείο με μετεγχειρητική μόλυνση.
Νεσέμπαρ
Τρίτο βουλγαρικό κράτος
Μετά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από τον οθωμανικό ζυγό το 1878, η πόλη έγινε μέρος της αυτόνομης οθωμανικής επαρχίας της Ανατολικής Ρωμυλίας μέχρι την ένωσή της με τη Βουλγαρία το 1886 Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα το Νέσεμπαρ ήταν μια μικρή πόλη Ελλήνων ψαράδων και αμπελοκαλλιεργητών. Στις αρχές του 20ού αι. ο συνολικός πληθυσμός αυξήθηκε στα 1.870 άτομα και η πόλη έγινε σημαντικό παραθαλλάσιο κέντρο. Αμέσως μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, ο ελληνικός πληθυσμός παρουσίασε ελαφρά κάμψη και ο βουγλαρικός άνοδο. Μετά το 1925 η πόλη επεκτάθηκε και η ιστορική αρχαία πόλη αναστηλώθηκε.
Άντριου Λόυντ Βέμπερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Νεσέμπαρ
Αρχιτεκτονική
Χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά μνημεία στην πόλη αποτελούν οι εκκλησίες της και άλλα μνημεία, που αντικατοπτρίζουν και την εξέλιξη της ιστορίας της μέσα από τους διαφορετικούς πολιτισμούς που πέρασαν από αυτήν.
Η πιο παλιά είναι η Μητρόπολη του 5ου αιώνα, ενώ άλλες θεμελιώθηκαν αργότερα, όπως ο Άγιος Ιωάννης στα 1325 ή ο Άγιος Στέφανος στα 1342. Υπάρχουν επίσης πέτρινοι τάφοι με ρωμαϊκές επιγραφές και ερείπια του βυζαντινού κάστρου, ενώ διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα εκτίθενται στα μουσεία της πόλης.
Τιμές
Το Πέρασμα Νεσέμπαρ στη νήσο Λίβινγκστον στην Ανταρκτική ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Νεσέμπαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βουλγαρία Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Βουλγαρία
Κωνσταντίνου και Ελένης
Κωνσταντίνου Και Ελένης είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του ANT1 τις σεζόν 1998-2000. Το καστ της σειράς απαρτίζεται από τον Χάρη Ρώμα, την Ελένη Ράντου, τον Βασίλη Κούκουρα, τη Μαρία Λεκάκη, τον Στέργιο Νένε και τη Καλλιρρόη Μυριαγκού. Το κεντρικό θέμα της είναι η συγκατοίκηση δύο εντελώς διαφορετικών χαρακτήρων σε ένα σπίτι το οποίο έχουν κληρονομήσει από κοινού. Την εκτέλεση της παραγωγής ανέλαβε η εταιρεία TV Έψιλον, ενώ τα γυρίσματα και τα πλατό της σειράς ήταν στα Studio Κάπα του σταθμού.
Ο Χάρης Ρώμας και η Άννα Χατζησοφιά ξεκίνησαν να επεξεργάζονται την ιδέα της σειράς στα μέσα του 1998, τη περίοδο που δούλευαν ακόμη για τη σειρά του Mega, Ο Κακός Βεζύρης, στην οποία πέρα από το σενάριο είχαν και πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το Κωνσταντίνου Και Ελένης βασίστηκε σε προηγούμενη σεναριακή δουλειά της Χατζησοφιά, τη παραγωγή της ΕΤ1, Εξ Αδιαιρέτου, που προβλήθηκε τη σεζόν 1992-1993. Το νέο κόνσεπτ παρουσιάστηκε και έγινε δεκτό από τον ANT1, με σκοπό να προβληθεί τη σεζόν 1998-1999 σημαίνοντας έτσι την επιστροφή του συγγραφικού διδύμου στο κανάλι μετά τη σειρά Οι Μεν Και Οι Δεν.
Η σειρά σημείωσε υψηλά ποσοστά τηλεθέασης από τη πρώτη σεζόν, έχοντας να ανταγωνιστεί τηλεοπτικά τη προβολή του δεύτερου κύκλου της επιτυχημένης σειράς του Mega, Δύο Ξένοι. Αυτό οδήγησε στην ανανέωση της σειράς για δεύτερη σεζόν, ενώ το καλοκαίρι του 1999 ο ANT1 επανέλαβε τη προβολή του πρώτου κύκλου στη prime time ζώνη. Ο δεύτερος κύκλος ολοκληρώθηκε το 2000 με τη σειρά να μην ανανεώνεται τελικά για τρίτη σεζόν. Αφού ολοκληρώθηκε η επανάληψη της δεύτερης σεζόν το καλοκαίρι του 2000, από την ίδια χρονιά ξεκίνησε η εξ ολοκλήρου επαναπροβολή της σειράς στην καθημερινή μεσημεριανή ζώνη του προγράμματος του σταθμού, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Πλοκή
Η σειρά διαδραματίζεται στο Μαρούσι και συγκεκριμένα στην οδό Σπύρου Λούη, όπου σε ένα νεοκλασικό σπίτι συγκατοικούν δύο τελείως αντίθετοι χαρακτήρες, ο Κωνσταντίνος Κατακουζηνός (Χάρης Ρώμας) και η Ελένη Βλαχάκη (Ελένη Ράντου).
Η συγκατοίκηση αυτή προέκυψε ξαφνικά μετά από νομικό πρόβλημα. Ο θείος του Κωνσταντίνου, στον οποίο ανήκε το σπίτι, άφησε δύο διαθήκες πριν το θάνατό του, από τις οποίες η μία κληροδοτούσε το σπίτι στον Κωνσταντίνο και η άλλη στην Ελένη. Επειδή ήταν άγνωστο το ποια ήταν η πιο πρόσφατη (άρα και η έγκυρη, εφόσον θα αναιρούσε την προηγούμενη), το σπίτι δεν γινόταν να το έχει στην κατοχή του ούτε ο Κωνσταντίνος, ούτε η Ελένη. Στην αντιθετική σχέση τους, θεμελιώνονται τα επεισόδια της σειράς.
Δημοτικότητα και υστεροφημία
Η σειρά «Κωνσταντίνου και Ελένης» υπήρξε και εξακολουθεί να παραμένει μια από τις πλέον δημοφιλείς στην ιστορία της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης, διατηρώντας ακόμα και σήμερα ευρεία κοινωνική απήχηση. Ενδεικτικό της διαχρονικής της υψηλής δημοτικότητας, είναι ότι οι επαναπροβολές της ξεκίνησαν ήδη από το καλοκαίρι του 1999, μεταξύ των δύο σεζόν της, και μετά τη λήξη της σειράς συνεχίστηκαν επί όλα τα έτη από το 2000 έως και σήμερα, σχεδόν ανελλιπώς, με λίγες μόνο διακοπές προβολής. Ως αποτέλεσμα, κατέχει το ρεκόρ της τηλεοπτικής σειράς που έχει προβληθεί τις πιο πολλές φορές σε επανάληψη από κάθε άλλη σειρά και συνεχίζοντας, ακόμα και τότε, να σημειώνει υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Επίσης, το πρωταγωνιστικό δίδυμο Ρώμας - Ράντου εξακολουθεί να θεωρείται ως ένα από τα κορυφαία σημεία αναφοράς στην ιστορία των ελληνικών κωμικών σίριαλ. Λόγω των διαρκών επαναλήψεων για πολλά χρόνια, η σειρά έχει θεωρηθεί καλτ και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής ακόμα και σε τηλεθεατές που δεν είχαν γεννηθεί ακόμα την εποχή της αρχικής προβολής της. Κατά καιρούς έχουν υπάρξει φήμες περί επιστροφής της σειράς με μία και μοναδική τηλεταινία, ωστόσο κάτι τέτοιο φαίνεται πως δεν ισχύει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Αιγυπτιολογία
thumb|right|130 px|Η στήλη της Ροζέττας Η Αιγυπτιολογία είναι η επιστημονική μελέτη της αρχαίας Αιγύπτου και της ιστορίας των των αρχαιοτήτων της. Ως γνωστικό πεδίο είναι τοπικός και θεματικός κλάδος ευρύτερων γνωστικών αντικειμένων όπως η αρχαία ιστορία και η αρχαιολογία. Ο ερευνητής του συγκεκριμένου γνωστικού πεδίου ονομάζεται Αιγυπτιολόγος. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι δυνατόν να ξεκινήσει κανείς την σπουδή της Αιγυπτιολογίας σε προπτυχιακό επίπεδο, ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αίγυπτο, και στο πανεπιστήμιο του Καΐρου. Το 2002 η Αιγυπτιολογία εισάγεται ως διακριτό αντικείμενο στην Κατεύθυνση Αρχαιολογίας του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου (με την εκλογή του Παναγιώτη Η.Μ. Κουσούλη, τότε Λέκτορα Αρχαιολογίας της Αιγύπτου και της Εγγύς Ανατολής, και τώρα Καθηγητή Αιγυπτιολογίας), όπου και διδάσκεται έως σήμερα στο προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα "Αρχαιολογία της Ανατολικής Μεσογείου από την Προϊστορική εποχή έως την Ύστερη Αρχαιότητα: Ελλάδα, Αίγυπτος, Εγγύς Ανατολή". Το 2003 δημιουργείται η Αιγυπτιολογική Ομάδα Έρευνας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών προσφέρει, επίσης, στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας μαθήματα αρχαίων πολιτισμών της Ανατολικής Μεσογείου. Στις ΗΠΑ και τον Καναδά παρόλο που υπάρχουν προπτυχιακά μαθήματα Αιγυπτιολογίας, το μεγαλύτερο τμήμα της έρευνας και της σοβαρής δουλειάς σε ό,τι αφορά στην Αίγυπτο ξεκινά σε μεταπτυχιακό επίπεδο.
Εισαγωγή
Ως αντικείμενο μελέτης και έρευνας στην Αιγυπτιολογία θα μπορούσε να οριστεί η ιστορία, οι πρακτικές και οι ιδεατές κατηγοριοποιήσεις ενός πολιτισμού που υπήρξε ιδιαίτερα γόνιμος σε παραγωγή γραπτών μνημείων, τέχνης, αρχιτεκτονικής και άλλων μορφών υλικού πολιτισμού. Η αφθονία των ευρημάτων επιτρέπει στους Αιγυπτιολόγους να επιχειρήσουν μια ανασύνθεση της θρησκευτικής σκέψης, των οικονομικών συστημάτων, των λεπτομερειών του δημοσίου βίου, της αρχαίας παθολογίας και πολλών άλλων όψεων της καθημερινής ζωής. Η γνώση των Αιγυπτιολόγων, των αρχαιολόγων, των γλωσσολόγων, των γεωλόγων και όλων όσων εμπλέκονται σε μια έρευνα στην Αίγυπτο, αντανακλά τη διεπιστημονική προσέγγιση που χρειάζεται, ώστε να αποκτήσει νόημα όλος αυτός ο πλούτος πληροφοριών.
Έρευνα
thumb|110 px|left|Ζαν-Φρανσουά Σαμπολλιόν Η Αιγυπτιολογία συγκεκριμένα ερευνά τη γλώσσα, τη λογοτεχνία, την ιστορία, τη θρησκεία, την τέχνη, την οικονομία, τα ήθη και τα έθιμα αυτού του διακριτού πολιτισμού από την 5η χιλιετία π.Χ. έως το τέλος της ρωμαϊκής διακυβέρνησης στον 4ο αιώνα.
Η σύγχρονη Αιγυπτιολογία βρίσκει τις απαρχές της στο έτος 1822, όταν ο Ζαν-Φρανσουά Σαμπολλιόν ανήγγειλε την αποκρυπτογράφηση του συστήματος των ιερογλυφικών, με τη βόηθεια της στήλης της Ροζέττας. Με την επακόλουθη αυξανόμενη γνώση της αρχαίας αιγυπτιακής γραφής και γλώσσας, η μελέτη του πολιτισμού της αρχαίας Αιγύπτου γνώρισε αλματώδη ανάπτυξη.
Προβλήματα
Υπάρχουν ακόμη πολλά άλυτα προβλήματα σχετικάμε την αρχαία Αίγυπτο. Πιθανώς αρκετά από αυτά δε θα επιλυθούν ποτέ ελλείψει μαρτυριών. Η αιγυπτιακή αρχαιολογία βρίσκεται σε μια κατάσταση διαρκούς μετάβασης, καθώς τίθενται διαρκώς οι χρονολογήσεις και οι προτεινόμενες ορολογίες υπό αμφισβήτηση. Το αρχαιολογικό αρχείο είναι ατελές, καθώς λείπουν ή καταστράφηκαν αναρίθμητα τέχνεργα στην περίοδο του έντονου αρχαιοδιφικού ενδιαφέροντος και των μεγάλων μουσείων, που αναζητούσαν συλλογές με κάθε κόστος. Νέες αρχαιολογικές ανακαλύψεις θέτουν υπό αμφισβήτηση παλαιότερα συμπεράσματα και επιπλέον παρατηρούνται προβλήματα εσωτερικής συνοχής στη χρονολογική διαδοχή των ποικίλων δυναστειών, όπως επίσης και προβλήματα στις περιόδους που η Αίγυπτος υπέκυψε σε εξωτερικούς κατακτητές.
Haarp
Το πρόγραμμα έχει συνοδευτεί από συνωμοσιολογικές θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες, το HAARP αποτελεί αμερικανικό «υπερόπλο» μαζικής καταστροφής, το οποίο μέσω εσκεμμένης διέγερσης της ιονόσφαιρας επιτυγχάνει επιλεκτική διακοπή των επικοινωνιών σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, εξουδετέρωση των κατοίκων θέτοντάς τους σε κατάσταση λήθαργου/αδράνειας (ψυχοτρονικό όπλο), την πρόκληση καιρικών φαινομένων, σεισμών (περιβαλλοντικό/γεωφυσικό όπλο), κτλ.
Παρόμοια με το HΑARP ιονοσφαιρικά συστήματα είναι το EISCAT (European Incoherent Scatter Scientific Association) με εγκαταστάσεις στο Τρόμσο της Νορβηγίας (μέλη Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Ιαπωνία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία, Κίνα), καθώς επίσης και το Ρωσικό SURA. Παρόμοιο σύστημα υπάρχει και στο Ακρωτήρι της Κύπρου.
Δικτυακοί τόποι
US Air Force, US Navy, και πανεπιστήμιο της Αλάσκα
Άλλες εγκαταστάσεις
Πληροφορίες
Δορυφορική εικόνα
Διάφορα
Ταινίες
Κατηγορία:Φυσική πλάσματος Κατηγορία:Αλάσκα
Κιμ Ιλ-σονγκ
Ο Κιμ Ιλ-σονγκ ή Κιμ Ιλ Σουνγκ (γνωστός στην ΕΣΣΔ με το όνομα Ιρσέν Χεντζίκοβιτς Κιμ, 15 Απριλίου 1912 - 8 Ιουλίου 1994), γνωστός και ως Μεγάλος Ηγέτης, Ο Πρόεδρος (수령님), Αρχιστράτηγος (대원수), ήταν από το 1948 μέχρι το θάνατό του ο απόλυτος ηγέτης της Βόρειας Κορέας. Από νεαρή ηλικία συμμετείχε στον αντιιαπωνικό αγώνα και αναδείχθηκε ηγέτης των Κορεατών ανταρτών, ώσπου αναγκάστηκε να καταφύγει στη Σοβιετική Ένωση. Επανήλθε στην Κορέα με την ήττα της Ιαπωνίας το 1945 και την σοβιετική κατοχή του βόρειου τμήματος της Κορεατικής χερσονήσου. Το 1948, με σοβιετική υποστήριξη, ίδρυσε τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας, η οποία το 1950 ήρθε σε σύγκρουση με το έτερο κράτος της Κορεατικής χερσονήσου, την υπό αμερικανική κηδεμονία Νότια Κορέα. Μετά τον πόλεμο και υπό την απόλυτη εξουσία του Κιμ Ίλ-σονγκ η Βόρεια Κορέα είχε μεγάλη οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη. Από το 1950 ο Κιμ Ίλ-σονγκ ανέπτυξε την ιδεολογία Τζούτσε, η οποία βαθμιαία αντικατέστησε τον μαρξισμό-λενινισμό ως επίσημη ιδεολογία της Βόρειας Κορέας. Ο ηγετικός ρόλος που έπαιξε στον αγώνα κατά του ιαπωνικού ζυγού, οι επιτυχίες του κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας και η οικονομική άνθιση μετά τον πόλεμο δημιούργησαν ένα τεράστιο κύμα προσωπολατρίας για αυτόν. Χιλιάδες τραγούδια, θεατρικές παραστάσεις και πίνακες ζωγραφικής έχουν δημιουργηθεί για το πρόσωπό του, ενώ αγάλματα και πορτραίτα του υπάρχουν σε κάθε δημόσιο χώρο στη Βόρεια Κορέα. Όταν ανακοινώθηκε ο θάνατός του το 1994, εκατομμύρια ανθρώπων θρηνούσαν σε κατάσταση υστερίας, ενώ υπήρξαν και αυτοκτονίες.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας, "η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας είναι ένα κράτος που καθοδηγείται από την ιδεολογία Τζούτσε και ενσαρκώνει τις ιδέες και την ηγεσία του Κιμ Ίλ-σονγκ, του ιδρυτή της χώρας και πατέρα της Κορέας". Η ιδεολογία και η ζωή του διδάσκεται στα σχολεία της χώρας, ενώ η Κρατική Τηλεόραση αρχίζει το πρόγραμμά της με τον ύμνο Το τραγούδι του Στρατηγού Κιμ Ίλ-σονγκ και το πορτραίτο του. Παρότι έχει πεθάνει εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες, οι Βορειοκορεάτες συμπεριφέρονται σαν να ζει ακόμα, ενώ η λατρεία για αυτόν εντάθηκε μετά το θάνατό του. Το Ιούλιο του 2012 ένα 14χρονο κορίτσι πνίγηκε προσπαθώντας να σώσει τα πορτραίτα του Κιμ Ίλ-σονγκ και του γιου του από μια πλημμύρα που έπληττε το σπίτι της.
Μετά τον θάνατό του
thumb|150px|Ο Κιμ Ίλ-σονγκ το 1984 thumb|Ο Κιμ Ίλ-σονγκ με τον Εριχ Χόνεκερ Τη δεκαετία του 1990 τη Βόρεια Κορέα έπληξαν σφοδρές πλημμύρες, που σε συνδυασμό με τη διάλυση της ΕΣΣΔ και τον εμπορικό αποκλεισμό της χώρας, οδήγησαν την οικονομία σε πλήρη κατάρρευση. Εν μέσω αυτής της κρίσης διαδέχθηκε τον Κιμ Ίλ-σονγκ στο τιμόνι της χώρας ο γιος του Κιμ Τζόνγκ-ιλ. Ο Κιμ Ίλ-σονγκ προετοίμαζε το γιο του για τη διαδοχή ήδη από το 1980, τοποθετώντας τον σε υψηλές θέσεις στο στρατό και το Εργατικό Κόμμα Κορέας. Η διαδοχή αυτή αντανακλά ένα γενικότερο καθεστώς οικογενειοκρατίας στη Βόρεια Κορέα, αφού η οικογένεια Κιμ είναι κυρίαρχη στον στρατό και το Εργατικό Κόμμα Κορέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Βορειοκορεάτες πολιτικοί Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Κορεάτες επαναστάτες Κατηγορία:Κορεάτες κομμουνιστές Κατηγορία:Εθνικοί Ήρωες της Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Βορειοκορεάτες κομμουνιστές Κατηγορία:Βορειοκορεάτες αθεϊστές Κατηγορία:Βορειοκορεάτες συγγραφείς Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989)
2427 Κομπζάρ
Ο Κομπζάρ (Kobzar) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ουκρανού ποιητή και καλλιτέχνη Ταράς Σεβτσένκο, γνωστού και με το ψευδώνυμο «Κομπζάρ» (= βάρδος).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Κομπζάρ είναι Sq. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κομπζαρ
Chrysocarabus
Το Chrysocarabus είναι υπογένος του γένους Carabus, ένα γένος κολεοπτέρων από την οικογένεια Carabidae με παγκοσμίως περίπου εκατό υπογένη και πάνω από 600 είδη. Και τα επτά είδη του Chrysocarabus απαντώνται μόνο στη νοτιοδυτική Ευρώπη με εξαίρεση το Chrysocarabus auronitens, που όμως και αυτό δεν φτάνει μέχρι την Ελλάδα. Τα περισσότερα είδη διαιρούνται σε υποείδη. Αυτή η ποικιλία συγγενών ειδών και υποειδών σε σχετικά μικρό χώρο είναι αποτέλεσμα απομόνωσης σε διάφορα βουνά και αποτελεί πολύ καλό παράδειγμα για τους μηχανισμούς της εξέλιξης. Το Chrysocarabus προσελκύει επίσης ερασιτέχνες που προσπαθούν να παράγουν υβρίδιο μεταξύ διάφορων ειδών του Chrysocarabus με την πρόθεση να δημιουργήσουν νέες χρωματικές παραλλαγές.
Ετυμολογικές και ιστορικές παρατηρήσεις
Το υπογένος καθορίστηκε το 1875 από τον Thomson. Μερικοί εντομολόγοι θεωρούν το Chrysocarabus γνήσιο είδος. Το όνομα Chrysocarabus σημαίνει "χρυσό Carabus" και αναφέρεται στα μεταλλικά γυαλιστερά χρώματα των ειδών. Αυτά υποδεικνύουν και τα ονόματα των ειδών auronitens (λατινικά: γυαλίζοντας χρυσά), rutilans (λατινικά: με κοκκινωπό λαμπρό) και splendens (λατινικά: λαμπερό), που κατατάσσονται στο υπογένος Chrysocarabus. Το όνομα olympiae (του Ολύμπου) επίσης αναφέρεται στην επιβλητική εμφάνιση του είδους αυτού.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Τα είδη δείχνουν την τυπική μορφή του γένους Carabus με τα στοματικά μόρια δείχνοντας μπρος τα μπροστά, τις νηματοειδείς κεραίες από ένδεκα μέρη και τα μακριά γερά πόδια με πενταμερούς ταρσούς. Όλα τα είδη του υπογένους αποκτούν μήκος 25 μέχρι 38 χιλιοστόμετρων. Εκτός από το μεγάλο μέγεθος τα είδη χαρακτηρίζονται από ζωηρά χρώματα, και ο εξαιρετικός χρωματισμός καθρεφτίζεται και στα περισσότερα ονόματα. Σε κάθε έλυτρον κατ αρχήν έχει τρεις διαμήκη καρίνες, οι οποίες σε μερικά είδη σχεδόν δεν φαίνονται. Στο είδος Chrysocarabus splendens υπάρχουν άτομα με καρίνες και άλλα χωρίς καρίνες. Τα διαστήματα μεταξύ των καρίνων είναι λεία ή κοκκώδη.
Βιολογία
Τα ακμαία και οι προνύμφες είναι αρπακτικά. Οι προνύμφες έχουν μακρές άνω γνάθους και τρέφονται με σαλιγκάρια, ενώ οι ακμαίες καταναλώνουν σαλιγκάρια, γεοσκώληκες ή προνύμφες εντόμων. Η αναπαραγωγή πραγματοποιείται κατά την άνοιξη. Τα θηλυκά αποθέτουν μόνο περίπου 30 αυγά στο υγρό χώμα. Μετά από μια ή δύο εβδομάδες εμφανίζονται οι προνύμφες. Ξεχωρίζουν τρία προνυμφιακά στάδια. Οι ακμαίες βγαίνουν κατά κανόνα το ίδιο χρόνο το φθινόπωρο.
Συγγένεια και εξάπλωση
Σε πειράματα τα διάφορα είδη του Chrysocarabus δεν διασταυρώνονται μόνο με είδη του ίδιου υπόγενους, αλλά σε μερικές περιπτώσεις και με είδη άλλων υπογενών του Carabus. Φυσικές διασταυρώσεις παρατηρούνται σε γεωγραφικές περιοχές, που κατοικούνται συγχρόνως από διάφορα είδη του Chrysocarabus. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι ο Carabus croesus (ο Κροίσος), υβρίδιο μεταξύ C. hispanicus και C. rutilans. Παλαιότερα γενετικά πειράματα και νεότερα αποτελέσματα με DNA των μιτοχονδρίων δεν υποστηρίζουν τη μονοφυλία (monophyletic group) του Chrysocarabus (Πίνακας 1). Η μελέτη της DNA του πυρήνα (Πίνακας 2) όμως είναι γερή ένδειξη για άμεσο κοινό πρόγονο των ειδών του Chrysocarabus. Υποτίθεται πως οι κοινοί πρόγονοι των υπογενών Chrysocarabus, Macrothorax και Iniopachus προχωρούσαν από την κεντρική Ασία μέχρι τη Νότια Αφρική. Στη συνέχεια λόγου σημαντικών κλιματικών αλλαγών αποσπάστηκαν τα είδη της Αφρικής και στη Σαρδηνία και απέμειναν απομονωμένα πληθυσμοί στην περιοχή της βορειοδυτικής Αιγαίου, που εξελίχθηκαν στα είδη, που αποτελούν το υπογένος Chrysocarabus..
Μετά τα είδη προσπαθούσαν να επεκτείνουν την περιοχή διαμονής. Επειδή τα είδη του Chrysocarabus δεν μπορούν να πετούν, η εξάπλωση ήταν πιο εύκολη στις πιο επίπεδες περιοχές προς την κεντρική και την ανατολική Ευρώπη ενώ τα είδη που είχαν προσαρμοστεί στα κρύα κλίματα έμειναν πιασμένα στις Άλπεις και στα Πυρηναία.
Carabus (Chrysocarabus) auronitens Fabricius, 1792
Το είδος διαιρείται σε εννέα υποείδη με μεγάλες ή μικρές περιοχές διαμονής. Το Chrysocarabus auronitens auronitens απαντάται από τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία, την Ιταλία, Αυστρία Ελβετία και τη Γερμανία μέχρι την Πολωνία και τη Ρουμανία. Επίσης το Chrysocarabus auronitens escheri έχει μια μεγάλη περιοχή διαμονής. Απαντάται στη Κροατία, στην Πολωνία, στη Ρουμανία, στη Σλοβακία και την Ουκρανία, πιθανόν και στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Το Chrysocarabus auronitens intercostatus συνώνυμο με Chrysocarabus auronitens kraussi απαντάται στην Αυστρία, την Ιταλία, τη Σλοβενία και την Ουγγαρία. Το Chrysocarabus auronitens montanus, απαντάται μόνο στα σύνορα της Γαλλίας με την Ισπανία σε μεγάλο ύψος. Το Chrysocarabus auronitens costellatus, το Chrysocarabus auronitens cupreonitens, το Chrysocarabus auronitens farinesi, το Chrysocarabus auronitens festivus, και το Chrysocarabus auronitens punctatoauratus, συναντούμε μόνο σε διάφορα βουνά της Γαλλίας.
Carabus (Chrysocarabus) lineatus Dejean 1826
Και αυτό το είδος δεν είναι περιορισμένο σε στενό τύπο βιοτόπου. Απαντάται σε κήπους, χωράφια, λιβάδια και δάση από τη θάλασσα μέχρι σε υψηλά βουνά.
Από το υποείδος Chrysocarabus lineatus troberti Kraatz υπάρχουν αναφορές από την Ισπανία και τη Νότια Γαλλία. . Το υποείδος Chrysocarabus lineatus lateralis απαντάται στη Βόρεια Πορτογαλία και στη Βόρεια Ισπανία. Η περιοχή διαμονής δυο άλλων υποειδών (C. lineatus lineatus, C. lineatus salmantinus) περιορίζεται στη Βόρεια Ισπανία. .
Carabus (Chrysocarabus) olympiae Sella, 1855
Υποτίθεται πως αρχικά ήταν έντομο των δασών, αλλά προσαρμοζόταν στις νέες περιβαλλοντικές συνθήκες που δημιούργησε ο άνθρωπος, καταστρέφοντας τα δάση και εισάγοντας την κτηνοτροφία. Το είδος δρα κατά τη νύχτα. Η ωοτοκία πραγματοποιείται στα τέλη της άνοιξης. Σε πειράματα ένα θηλυκό τοποθέτησε το πολύ 29 αυγά. Παρατηρούνται τρία προνυμφιακά στάδια. Τα νέα ακμαία εμφανίζονται τον ίδιο χρόνο στο τέλος του καλοκαιριού, αλλά η αναπαραγωγή πραγματοποιείται μόνο τον επόμενο χρόνο. Παρατηρούνται επίσης άτομα που διαχειμάζουν στο τρίτο προνυμφικό στάδιο.
Carabus (Chrysocarabus) rutilans Dejean 1826
Το είδος αυτό ξεχωρίζει από τα άλλα είδη για τα μεγάλα στίγματα στα έλυτρα. Το είδος έχει τρία υποείδη. Το Carabus rutilans opulentus και το Carabus rutilans perignitus απαντώνται μόνο στο ισπανικό μέρος των ανατολικών Πυρηναίων, το Carabus rutilans rutilans παραπάνω στο γαλλικό μέρος της οροσειράς αυτής.
Carabus (Chrysocarabus) solieri Dejean 1826
Το όνομα solieri δόθηκε προς τιμή του Γαλλου Solier.
Η συστηματική τοποθέτηση του Carabus (Chrysocarabus) solieri δεν είναι σαφής. Γενετικές διερευνήσεις δείχνουν μια στενή συγγένεια με το Carabus (Chrysocarabus) olympiae Αλλά πειράματα με διασταυρώσεις υποδεικνύουν, πως το Carabus (Chrysocarabus) solieri δεν είναι στενός συγγενής με το Carabus (Chrysocarabus) olympiae.
Υπάρχουν τέσσερις ή πέντε υποείδη. Το Chrysocarabus solieri clairi και το Chrysocarabus solieri liguranus απαντώνται στην Ιταλία και τη Γαλλία, επίσης το Chrysocarabus solieri solieri, Το Chrysocarabus solieri bonadonai και το Chrysocarabus solieri bonnetianus απαντάται μόνο στη Γαλλία.
Carabus (Chrysocarabus) splendens Oliver 1790
Το Chrysocarabus splendens απαντάται μόνο στα βουνά της δυτικής Γαλλίας και στις γειτονικές περιοχές της Ισπανίας. Τα έλυτρα μπορεί να είναι λεία (δεύτερη εικόνα της φωτοθήκης) ή να δείχνουν υπόλοιπα από τρεις καρίνες (πρώτη εικόνα της φωτοθήκης). Στα ανατολικά μέρη της περιοχής διαμονής παρατηρούνται και φυσικές διασταυρώσεις μεταξύ Chrysocarabus splendens και Chrysocarabus auronitens punctatoauratus Αυτό καθρεφτίζεται και στην ύπαρξή διάφορων απλοτύπων και τη συχνότητά των στις διάφορες περιοχές..
Αναφορές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος
thumb|right|270px|Ο Αννίββας διασχίζεις τις ΄Αλπεις σε πίνακα του Τζακόπο Ριπάντα thumb|right|270px|Η Μάχη στον ποταμό Τρεβία το ([[218 π.Χ.) 1.Κοιλάδα 2.Πεδιάδα 3.Λόφοι 4.Ποτάμια 5.Στρατεύματα 6.Πορεία 7. Ετικέτες 8.Κουκίδα στο χάρτη 9. Υπόμνημα]]
Ο Β' Καρχηδονιακός πόλεμος έγινε μεταξύ της Ρώμης και της Καρχηδόνας και διήρκεσε από το 218 π.Χ. έως το 202 π.Χ..
Μεσοπόλεμος
Ως μεσοπόλεμος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άτυπα το διάστημα μεταξύ του Α' και του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου, δηλαδή το διάστημα μεταξύ του 241 π.Χ. και του 219 π.Χ.. Κατά το διάστημα αυτό και αμέσως μετά το τέλος του πρώτου πολέμου, το 241 π.Χ., οι Καρχηδόνιοι αντιμετώπισαν την εξέγερση των μισθοφόρων. Επρόκειτο για την εξέγερση ενός σώματος μισθοφόρων, το οποίο με την εγκατάλειψη της Σικελίας, στην οποία στάθμευαν, μεταφέρθηκε στην αφρικανική ακτή. Εκεί εξεγέρθηκαν, πιθανότατα λόγω της καθυστέρησης των Καρχηδονίων στην καταβολή των μισθών τους, και πολιόρκησαν την ίδια την πόλη της Καρχηδόνας. Οι Καρχηδόνιοι αντεπιτέθηκαν και τους έδιωξαν και μέχρι το 237 π.Χ. κατάφεραν να καταπνίξουν τελείως την εξέγερση.
Από το 237 π.Χ. ξεκίνησε η προσπάθεια των Καρχηδονίων, υπό τον Αμίλκα Βάρκα, αναπλήρωσης των εδαφών που χάθηκαν στον πρώτο πόλεμο και η στρατιωτική και οικονομική αναδιοργάνωση της Καρχηδόνας. Η προσπάθεια αυτή επικεντρώθηκε στα ισπανικά παράλια. Έως το 220 π.Χ., οι Καρχηδόνιοι με στρατηγό τον Αμίλκα κατόρθωσαν να θέσουν υπό την κυριαρχία τους όλη τη νότια Ιβηρική χερσόνησο, με πρωτεύουσα της περιοχής την πόλη της Νέας Καρχηδόνας. Οι περιοχές αυτές ήταν πλούσιες σε μεταλλεύματα, αλλά κυρίως προσέφεραν στους Καρχηδόνιους άφθονο ανθρώπινο δυναμικό. Οι Καρχηδόνιοι το εκμεταλλεύτηκαν αυτό και προχώρησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου σε εκτεταμένες στρατολογήσεις πολεμιστών από τις τοπικές φυλές.
Οι σχέσεις με τους Ρωμαίους είχαν επανέλθει περίπου στα ίδια επίπεδα με αυτές πριν το 264 π.Χ., αφού οι τελευταίοι δεν είχαν ζωτικά συμφέροντα στην Ιβηρική και είχαν υιοθετήσει μια μετριοπαθή στάση απέναντι στους Καρχηδόνιους, αποδεχόμενοι την παρουσία τους στην Ισπανία. Μάλιστα, ο Αμίλκας είχε έλθει σε συμφωνία με τους Ρωμαίους, θέτοντας ως σύνορο των δύο ζωνών επιρροής στην περιοχή τον ποταμό Έβρο στη βορειοανατολική Ισπανία. Ήταν μία αρκετά γενναιόδωρη προσφορά εκ μέρους των Ρωμαίων, οι οποίοι δεν είχαν ιδιαίτερα συμφέροντα στη περιοχή.
Αίτια και αφορμή
Οι Ρωμαίοι βλέποντας τη συνεχή αύξηση της ισχύος της Καρχηδόνας στην περιοχή, ανησύχησαν και αποφάσισαν να αναθεωρήσουν τη μετριοπαθή πολιτική τους και να θέσουν εμπόδια στην περαιτέρω εξάπλωση της Καρχηδόνας. Η ευκαιρία δόθηκε, όταν σε μια πόλη νότια του ποταμού Έβρου, το Σάγουντο, η φιλορωμαϊκή παράταξη ζήτησε τη βοήθεια της Ρώμης σε μία διαμάχη που είχε με τη φιλοκαρχηδονιακή παράταξη. Οι Ρωμαίοι επενέβησαν δυναμικά και οι αντίπαλοι πολιτικοί διώχθηκαν από την πόλη.
Από την πλευρά των Καρχηδονίων, τη διοίκηση των δυνάμεών τους στην Ισπανία είχε αναλάβει από το 221 π.Χ. ο Αννίβας, σε ηλικία μόλις 26 ετών. Αυτός, μεγαλωμένος με τις ιδέες του πατέρα του, Αμίλκα, περί αιώνιου μίσους κατά των Ρωμαίων, έθεσε σε εφαρμογή το φιλόδοξο σχέδιο που είχε συλλάβει: την καταστροφή της ίδιας της Ρώμης. Για να γίνει αυτό όμως έπρεπε να ολοκληρωθεί η κατάκτηση της Ισπανίας. Στα τέλη του 220 π.X. ξέσπασε διαμάχη μεταξύ του Σάγουντου και γειτονικών του φυλών. Ήταν η αφορμή που περίμενε ο Αννίβας, ο οποίος ξεκίνησε την εκστρατεία του κατά του Σάγουντου. Οι Ρωμαίοι ήρθαν σε επαφή με τον Αννίβα στην έδρα του στη Νέα Καρχηδόνα (Καρθαγένη) το χειμώνα 220/219 π.Χ., αλλά δεν κατάφεραν να έρθουν σε συμφωνία.
Ο Αννίβας εκείνη την εποχή έχαιρε της απόλυτης υποστήριξης της καρχηδονιακής πολιτείας. Έτσι, την άνοιξη του 219 π.Χ. άρχισε την πολιορκία της πόλης με ισχυρές δυνάμεις. Η αντίσταση της πόλης κράτησε για τους επόμενους 8 μήνες έως ότου αλώθηκε. Οι Ρωμαίοι είχαν εμπλακεί σε πόλεμο στην Ιλλυρία και συνεπώς δεν μπορούσαν να στείλουν ενισχύσεις στη σύμμαχο πόλη. Παρόλα αυτά, οι Ρωμαίοι έστειλαν πρεσβεία στην Καρχηδόνα, αποτελούμενη από τους υπάτους Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο, Μάρκο Λίβιο Σαλινατόρ και Μάρκο Φάβιο Βουτέλο, απαιτώντας εξηγήσεις για την πράξη αυτή και ζητώντας την παράδοση του Αννίβα στη ρωμαϊκή δικαιοσύνη. Οι Καρχηδόνιοι όμως έδειξαν την υποστήριξη στο στρατηγό τους, αρνούμενοι να τον παραδώσουν. Μάλιστα, αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τη συνθήκη με την οποία καθοριζόταν το σύνορο των σφαιρών επιρροής των δυο πόλεων στον ποταμό Έβρο. Επίσης, από το 219 π.Χ. σταμάτησαν να καταβάλλουν την ετήσια πολεμική αποζημίωση, η οποία αποτελούσε όρο της συμφωνίας ειρήνης του 241 π.Χ.. Η τραχύτητα των ρωμαϊκών αιτημάτων, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση των πολιτικών κύκλων της Καρχηδόνας, οδήγησαν στην απόρριψη των πρώτων. Η σκηνή που ακολούθησε στην καρχηδονιακή βουλή έκρινε την έναρξη του πολέμου. Ο ύπατος Φάβιος στο μέσο της αίθουσας δήλωσε πως στις πτυχές του τηβέννου του έκρυβε την ειρήνη και τον πόλεμο. Οι Καρχηδόνιοι βουλευτές επέλεξαν τον πόλεμο. Ο ιστορικός Πολύβιος κατέγραψε 3 βασικά αίτια για το ξέσπασμα του πολέμου. Πρώτον, την πολιτική παράδοση των Βαρκιδών, διότι ο πατέρας του Αννίβα ήταν μεγάλος πολέμιος των Ρωμαίων. Δεύτερον, την ευρεία αντιρωμαϊκή προσέγγιση στην καρχηδονιακή κοινωνία, λόγω της ηγεμονικής συμπεριφοράς των Ρωμαίων προς την Καρχηδόνα. Τρίτον, την ανακτημένη αυτοπεποίθηση της Καρχηδόνας και την ανανεωμένη πίστη στις δυνάμεις της.
Μετά την άλωση του Σαγούντου ο Αννίβας αποσύρθηκε στην έδρα των ιβηρικών κτήσεων, στη Νέα Καρχηδόνα, για να προετοιμάσει την εκστρατεία εναντίον της Ρώμης. Ο συσχετισμός των ναυτικών δυνάμεων καθιστούσε απαγορευτική μια προσέγγιση από τη θάλασσα. Απέμενε μόνο ο μακρύς δρόμος από τη στεριά. Εγχείρημα όμως το οποίο είχε πολλές δυσκολίες. Αφενός ο στρατός του Αννίβα θα έπρεπε να διασχίσει εχθρικές περιοχές στη Γαλατία, αφετέρου απομακρυνόμενος από την Ιβηρική έχανε και τις βάσεις ανεφοδιασμού του. Τέλος υπήρχε και το ανυπέρβλητο, μέχρι τότε τουλάχιστον, εμπόδιο των Άλπεων, φυσικό οχυρό της Ιταλίας.
Εισβολή στην Ιταλία
Την ικανότητα του αντιπάλου τους διαπίστωσαν οι Ρωμαίοι στην πρώτη μεγάλη μάχη που συνήψαν με τους Καρχηδόνιους (Δεκ. 218 π.Χ.) στον ποταμό Τρεβία. Οι Ρωμαίοι υπέστησαν δεινή ήττα· οι 10.000 περίπου λεγεωνάριοι, που σώθηκαν, με κόπο κατόρθωσαν να διαφύγουν στα οχυρά της Πλακεντίας. Σημαντικές απώλειες είχε και ο Αννίβας χάνοντας πολλούς εμπειροπόλεμους στρατιώτες και όλους τους ελέφαντες, εκτός από ένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι Κατηγορία:Μάχες καρχηδονιακού στρατού Κατηγορία:Πόλεμοι μισθοφορικού στρατού
Πακτίκα (περιοχή)
Βρίσκεται Α.ΝΑ. της Χώρας στα σύνορα με το Πακιστάν. Παλαιότερα περιελάμβανε και την περιοχή Πακτιά. Σήμερα η έκτασή της περιορίζεται περίπου τα 19.430 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της, το 2002, ανέρχονταν στους 350.000 κατοίκους. Πρόκειται για μεθοριακή περιοχή κάπως απομονωμένη που είχε υποστεί μεγάλες καταστροφές από τους Ταλιμπάν, τους οποίους και βοηθούσαν ομοϊδεάτες τους Πακιστανοί. Σήμερα περιλαμβάνει 19 επαρχίες, από τις οποίες οι 6 δημιουργήθηκαν το 2005. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική πάστο ή παστούν. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Σαράν, της ομώνυμης επαρχίας.
Επαρχίες
Οι 19 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Πακτίκα, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Βάζα Κβα, Βορ Μαμάι, η Γιάγια Κελ, Γιοσούφ Κελ, η Γκαγιάν, η Γομάλ, η Ζαργκούν Σαχρ, η Ζιρούκ, η Μάτα Χαν, η Μπαρμάλ, η Νίκα, η Ντίλα, η Όμνα, η Οργκούν ή Ουργούν, η Σαρ Χάουζα, η Σαράν, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Σαρόμπι, η Τέρβα και η Τζανί Χελ.
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1964 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1964 πραγματοποιήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο 23ης Αυγούστου.
Στο αγώνισμα αυτό, η Βουλγαρία κέρδισε το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ρουμάνος Σερμπάν Τσιοτσίνα μπροστά από τον Λιούμπεν Γκουργκουσίνοφ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Γκεόργκι Στοϊκόφσκι.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου.
Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1964 1964
Σκάνδαλο Κατάργκεϊτ
Σκάνδαλο Κατάργκεϊτ, ή Qatargate στα διεθνή ΜΜΕ, ονομάζεται υπόθεση φερόμενης διαφθοράς μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και υπαλλήλων των θεσμών και οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για λογαριασμό κυβερνητικών αξιωματούχων του Κατάρ και του Μαρόκου.
Μετά από έρευνα της βελγικής ομοσπονδιακής αστυνομίας, συνελήφθησαν ως ύποπτοι για διαφθορά και ξέπλυμα μαύρου χρήματος, έξι άτομα, μεταξύ των οποίων δυο ευρωβουλευτές, η Εύα Καϊλή και ο  Αντόνιο Πάντσερι, ενώ κατασχέθηκαν συνολικά 1,5 εκατομμύρια ευρώ σε μετρητά.