cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ο. Μεταμόρφωση Βόλου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Την σεζόν 2014-2015 αγωνίστηκε στην Γ' Εθνική κατηγορία, στην οποία τερμάτισε 7η στον τρίτο όμιλο και συνεχίζει στην ίδια κατηγορία.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο «Βάκης Παρασκευόπουλος». Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Αντώνης Μυριντζής. Το ρόστερ της Μεταμόρφωσης Βόλου για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1995 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1995
Thesaurus Linguae Graecae
Με τον τίτλο Thesaurus Linguage Graecae (μτφ. Θησαυρός Ελληνικής Γλώσσης) ή TLG ως συντομογραφία, είναι γνωστό το επιστημονικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στις ΗΠΑ με στόχο την δημιουργία ψηφιακής βιβλιοθήκης της ελληνικής γραμματείας από την αρχαιότητα μέχρι το 20 αιώνα. Το πρόγραμμα έχει ήδη συγκεντρώσει κασι ψηφιοποιήσει όλα τα κείμενα που έχουν διασωθεί από την αρχαιότητα μέχρι την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1453 και μεγάλο αριθμό κειμένων απο τις μεταγενέστερες περιόδους.
Διευθυντής του έργου υπήρξε από την αρχή (1972) μέχρι τη συνταξιοδότησή του, το 1994, ο Θέοντορ Μπρούνερ. Μετά ανέλαβε διευθύντρια η ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια Μαρία Παντελιά. Τα πρώτα κείμενα σε ηλεκτρονική μορφή, αν και δεν περιείχαν μηχανισμό αναζήτησης κυκλοφόρησαν στους επιστημονικούς κύκλους σε μαγνητικές ταινίες.
Η έκδοση E (2000) του προγράμματος σε οπτικό δίσκο (CD-ROM) δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου μέσα στο πανεπιστήμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2013
Το 78ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2013 διεξήχθη στις 20–21 Ιουλίου 2013 στο Ολυμπιακό Στάδιο, στην Αθήνα. Στη συνολική βαθμολογία των συλλόγων συμπεριελήφθησαν και οι βαθμοί από τα Πανελλήνια πρωταθλήματα 20 χιλιομέτρων βάδην και 10.000 μέτρων που είχαν διεξαχθεί στα Μέγαρα σε διαφορετικές ημερομηνίες, καθώς και του μαραθωνίου που είχε διεξαχθεί στις 11 Νομεβρίου 2012 στην κλασική διαδρομή. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΑΕΚ για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Σχόλια
Σχετικά καλές επιδόσεις σημειώθηκαν στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 2013. Σε δέκα αγωνίσματα οι επιδόσεις των νικητριών ήταν καλύτερες από εκείνες του πρωταθλήματος 2012. Σημειώθηκε ένα πανελλήνιο ρεκόρ νέων γυναικών, από την Αν. Καρακατσάνη στα 5χλμ με 16.14.23.
Δύο αθλήτριες κατάφεραν να πετύχουν δύο νίκες. Ήταν η Γρηγορία Κεραμιδά, νικήτρια στα 100 και 200μ. και η Χριστίνα Χαντζή στα 400μ εμπ και 4Χ400μ.
Επίσης, εννιά αθλήτριες και μια ομάδα αναδείχθηκαν πρωταθλήτριες Ελλάδας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ήταν οι: Α. Δερβένη (400μ), Ελ. Θεοδωρακοπούλου (1500μ), Ουρ. Ρεμπούλη (10χλμ), Ολ. Πετσούδη (100μ εμπ), Χρ. Χαντζή (400μ εμπ), Αθ. Πέρρα (τριπλούν), Ν. Κυριακοπούλου (κοντώ), Χρ. Αναγνωστοπούλου (δίσκος), Σ. Λίκα (ακόντιο) και ο Τρίτων Θεσ. (4Χ100μ).
Παραπομπές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2013 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ημαθίας 2010–11
Στο πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣ ΗΜΑΘΙΑΣ 2010-2011 πρώτη αναδείχθηκε ήταν η ομάδα του Π.Α.Ο.Κ.Αλεξάνδρειας ο οποίoς αγωνίστηκε μετά το τέλος της Α1 κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική. Από την άλλη υποβιβάστηκαν στην Α2 ΕΠΣ ο Εθνικός Κλείδιου ,ο Μ.Α.Σ. Βεργίνα και ο Π.Α.Ο. Κορυφής καθώς τερμάτισαν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.
Α1 Κατηγορία
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ημαθίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Γαία
Το όνομα Γαία μπορεί να αναφέρεται:
Φλας
Η λέξη Φλας μπορεί να σημαίνει:
Χωστή Χανίων
Η Χωστή είναι οικισμός της κοινότητας Πρασέ του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας του Νομού Χανίων. Είναι ένα ιστορικό χωριό στους πρόποδες των Λευκών Ορέων.
Το χωριό κάηκε τρεις φορές από Οθωμανούς και Αγαρηνούς κατακτητές και αναβίωσε στα τέλη του 19ου αιώνα μετά την αναστήλωσή του.
Κατά την οθωμανική κατοχή, αποτελούσε πέρασμα προς τις δυτικές επαρχίες του νομού Χανίων. Ως μέσα συγκοινωνίας χρησιμοποιούνταν γαϊδούρια και μουλάρια, ενώ η επικοινωνία είχε επίσης σκοπό την ανταλλαγή προϊόντων και το πέρασμα προς τα λιμάνια Χανίων και Σούδας.
Κατά τη Γερμανική Κατοχή, το χωριό υποστήριξε το αντάρτικο με αγωνιστές που σκοτώθηκαν στις μάχες του Θέρισσου, των Βουκολιων και του Κερίτη ποταμού.
Η βλάστηση του χωριού αποτελείται από κυπαρίσσια, πλατάνια και ελιές, διαθέτει πηγαίο νερό και διασχίζεται από φαράγγια και λόφους, στις πλαγιές των οποίων είναι χτισμένο.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
ISO 3166-2:GR
ISO 3166-2:GR είναι ένα πρότυπο του οργανισμού ISO που ορίζει γεωκώδικες. Είναι υποσύνολο του ISO 3166-2 που αφορά την Ελλάδα.
Κάθε κωδικός αποτελείται από δύο μέρη: τον κωδικό ISO 3166-1 για την Ελλάδα (GR) και ένα διψήφιο αλφαριθμητικό υποκωδικό ενωμένα με παύλα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωκώδικες
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2012-13
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2012-13 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 2012/2013) ήταν το 21ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου του 2012 και έληξε στις 26 Μαΐου του 2013, με χειμερινή παύση από τις 13 Δεκεμβρίου του 2012 έως τις 10 Μαρτίου του 2013.
Μετείχαν 16 ομάδες από 12 πόλεις, με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης ως κάτοχο του τίτλου της προηγούμενης περιόδου. Για πρώτη φορά από το 2005, δεν έλαβαν μέρος σύλλογοι από τη Σιβηρία.
Αυτή ήταν η πρώτη αγωνιστική περίοδος στην ιστορία του ρωσικού ποδοσφαίρου που το πρωτάθλημα διεξήχθη με βάση το ημερολογιακό πρόγραμμα φθινόπωρο / άνοιξη, παρά το χρονοδιάγραμμα της άνοιξης / φθινοπώρου που χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά στη Ρωσία λόγω των κλιματικών συνθηκών.
Συνολικά δεκαέξι ομάδες συμμετείχαν στο πρωτάθλημα, με δεκατέσσερις ομάδες της περιόδου 2011/12 και δύο ομάδες που κέρδισαν την άνοδο από το πρωτάθλημα ΝΦΛ 2011/12.
Βασικά
Οι 16 ομάδες δίνουν εντός και εκτός έδρας αγώνες αναμεταξύ τους. Οι αγώνες είναι συνολικά 240, με κάθε ομάδα να δίνει 30 αγώνες
Άνοδος και υποβιβασμός
Οι ομάδες που τερματίζουν στη 15η και 16η θέση του βαθμολογικού πίνακα, υποβιβάζονται στη ΦΝΛ, ενώ οι δύο πρώτες ομάδες της ΦΝΛ προβιβάζονται στο Πρωτάθλημα Ρωσίας για την περίοδο 2013/14.
Οι ομάδες που τερματίζουν στη 13η και 14η θέση του βαθμολογικού πίνακα, μετέχουν σε αγώνες πλέι-οφ υποβιβασμού, με τις αντίστοιχες ομάδες της 3ης και 4ης θέσης της ΦΝΛ, με στόχο δύο θέσεις στο Πρωτάθλημα Ρωσίας της περιόδου 2013/14.
Ξένοι παίκτες
Από τις 4 Ιουλίου, μια ομάδα επιτρέπεται να έχει στη σύνθεσή της 7 ξένους (δίχως ρωσική υπηκοότητα) παίκτες στον αγωνιστικό χώρο την ίδια στιγμή, σε αντίθεση με την προηγούμενη περίοδο, κατά την οποία το όριο ήταν 6 αλλοδαποί ανά ομάδα. Ο νέος κανόνας έχει ισχύ έως το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Ιβηρικός λύγκας
Ο Ιβηρικός Λύγκας (Lynx pardinus - Λυγξ ο παρδαλωτός), είναι ένα άκρως απειλούμενο Θηλαστικό, που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουρίδων και στο γένος του Λύγκα. Το ζώο αυτό ζει στην Ιβηρική Χερσόνησο. Στο ίδιο γένος ανήκει και ο Ευρασιατικός λύγκας, ο Καναδικός λύγκας και ο Ερυθρός λύγκας.
Περιγραφή
Ο Ιβηρικός λύγκας παρουσιάζει πολλά από τα χαρακτηριστικά του Λύγκα,όπως τα φουντωτά αυτιά,τα μακριά πόδια,την κοντή ουρά και ένα περιλαίμιο της γούνας του που μοιάζει με γενειάδα. Σε αντίθεση με τον Ευρασιατικό Λύγκα,το χρώμα του είναι καστανόξανθο και έχει στίγματα. Η γούνα του είναι πιο κοντή από τους άλλους Λύγκες, οι οποίοι είναι προσαρμοσμένοι στο κρύο.
Το μήκος του σώματός του είναι από 85 έως 110 εκατοστά και με την κοντή ουρά επιπλέον 12 έως 30 εκατοστά. Το ύψος του ώμου είναι 60 έως 70 εκατοστά. Το αρσενικό είναι μεγαλύτερο από το θηλυκό, με μέσο βάρος των αρσενικών 12,9 έως 26,8 κιλά και με μέσο βάρος των θηλυκών 9,4 κιλά. Ο Ιβηρικός λύγκας είναι πολύ καλός κυνηγός είναι υπό εξαφάνιση.
Διατροφή
Ο Ιβηρικός λύγκας τρέφεται περισσότερο με κουνέλια, κυρίως το Ευρωπαϊκό κουνέλι και τον Λαγό της Γρανάδα. Ένα αρσενικό θέλει ένα κουνέλι την ημέρα, ενώ το θηλυκό με τα μικρά θέλει έως 3 κουνέλια την ημέρα. Ο Ιβηρικός λύγκας κυνηγά και άλλα θηλαστικά (μαζί με τα τρωκτικά και τα εντομοφάγα), πουλιά, ερπετά και αμφίβια. Ο Ιβηρικός Λύγκας είναι δραστήριος κυρίως τις πρωινές ώρες. Τρέφεται μερικές φορές με νεαρά ζαρκάδια, ελάφια, αγρινό και πάπιες. Ανταγωνίζεται την Κόκκινη αλεπού, την Αιγυπτιακή μαγκούστα και την Αγριόγατα. Το είδος αυτό είναι μοναχικό και κυνηγάει μόνο του,αφού κρυφτεί πίσω από θάμνους και όταν φτάσει το θήραμα του επιτίθεται ξαφνικά.
Ο Ιβηρικός λύγκας είναι μικρότερος από τους βόρειους συγγενείς του και συνήθως κυνηγά μικρά ζώα. Οι Ιβηρικοί λύγκες ζουν σε περιοχές με χαμηλή βλάστηση, ενώ οι άλλοι λύγκες ζουν σε δάση.
Ένας λύγκας με νεότερα άτομα περιφέρονται σε μια έκταση πάνω από 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η έκταση αυτή εξαρτάται επίσης από το διαθέσιμο φαγητό της περιοχής. Οι ενήλικοι λύγκες απαιτούν μια έκταση 5 έως 20 τετραγωνικά χιλιόμετρα και τα 50 θηλυκά αναπαραγωγής θέλουν μια έκταση 500 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οι λύγκες σηματοδοτούν την περιοχή τους με περιττώματα και γρατσουνιές στα δέντρα.
Αναπαραγωγή
Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής τα θηλυκά ψάχνουν για έναν άντρα. Η περίοδος κύησης διαρκεί περίπου 2 μήνες. Το θηλυκό γεννά 2 έως 3 μικρά (σπανίως 1,4 ή 5) τα οποία ζυγίζουν 200 έως 250 γραμμάρια. Τα μικρά ανεξαρτητοποιούνται στους 7-10 μήνες αλλά παραμένουν στη μητέρα τους μέχρι τον 20ο μήνα. Η επιβίωση των μικρών εξαρτάται από τα θηράματα. Στη φύση τα αρσενικά και τα θηλυκά φθάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα στον πρώτο χρόνο, αλλά τα θηλυκά αναπαράγονται όταν φτάσουν 5 χρονών. Τα μικρά γίνονται επιθετικά μεταξύ τους στις 30-60 μέρες. Τα αδέρφια μπορεί να σκοτωθούν μεταξύ τους σε κάποια μάχη.
Οικότοποι
Ο Ιβηρικός λύγκας ζούσε σε όλη την Ιβηρική χερσόνησο έως τα μέσα του 19ου αιώνα. Στη δεκαετία του 1950 ο βόρειος πληθυσμός ζούσε στη Γαλικία και σε τμήματα της Βόρειας Πορτογαλίας και ο νότιος πληθυσμός ζούσε σε μικρές περιοχές της Ισπανίας. Πλέον ζούνε σε μικρές περιοχές της Νότιας Ισπανίας και συγκεκριμένα σε 2 μέρη της Ανδαλουσίας. Ο Ιβηρικός λύγκας ζει σε ανοιχτές πεδιάδες με θάμνους και δέντρα.
Διατήρηση
thumb|right|250px|Ο χάρτης εξάπλωσης του Λύγκα το 2003 Ο Ιβηρικός λύγκας είναι ένα άκρως απειλούμενο είδος. Ο πληθυσμός του εξαφανίζεται από διάφορες ασθένειες, από ατυχήματα στο δρόμο, από δηλητηρίαση, παράνομη λαθροθηρία και από άλλα αίτια. Πολλές οργανώσεις προσπαθούν να σώσουν τον Ιβηρικό λύγκα, όπως η Ευρωπαϊκή ένωση και άλλες φιλοζωικές οργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ
Ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ (Sami Süleyman Gündoğdu Demirel, 1 Νοεμβρίου 1924 - 17 Ιουνίου 2015) ήταν Τούρκος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πέντε φορές πρωθυπουργός. Υπήρξε ο ένατος πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Γεννήθηκε το 1924 σε μια αγροτική οικογένεια στο Ισλάμκιοϊ, ένα χωριό της περιοχή Μεσογείου. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Κωνσταντινούπολης, από το οποίο αποφοίτησε ως πολιτικός μηχανικός το 1948. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 επέβλεψε την κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων για την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές.
Το 1961 εξελέγη για πρώτη φορά στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση με το Κόμμα της Δικαιοσύνης, του οποίου έγινε αρχηγός το 1964. Το 1965 έγινε αντιπρόεδρος κυβέρνησης συνασπισμού. Η γιγαντιαία συγκέντρωση του Κόμματος της Δικαιοσύνης στην Κωνσταντινούπολη προδίκασε το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών στην Τουρκία στις 10 Οκτωβρίου. Γνήσιος διάδοχος του Δημοκρατικού Κόμματος του Αντνάν Μεντερές, το Κόμμα της Δικαιοσύνης του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ επέτυχε πραγματικό θρίαμβο, συγκεντρώνοντας σχεδόν διπλάσιες ψήφους από το παραδοσιακό κόμμα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, του οποίου ηγείτο ακόμα ο υπέργηρος συμπολεμιστής του Κεμάλ, Ισμέτ Ινονού, ο οποίος αποδέχθηκε τη συντριβή του.
Ο Ντεμιρέλ ακολούθησε φιλοαμερικανική και φιλονατοϊκή πολιτική, ενώ ενίσχυσε την αγροτική οικονομία. Επανεξελέγη το 1969, αλλά όταν αρνήθηκε να επιτρέψει στους στρατιωτικούς να έχουν μεγαλύτερο ρόλο στη χάραξη πολιτικής, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση το 1971. Το 1975 έγινε ξανά πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνασπισμού. Η κυβέρνηση αυτή έπεσε τον Ιούνιο του 1977, αλλά ο ίδιος διετέλεσε ξανά πρωθυπουργός από τον Ιούλιο ως το Δεκέμβριο του 1977 και από τον Νοέμβριο του 1979 ως τον Σεπτέμβριο του 1980. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980, ίσχυσε νέο Σύνταγμα, το οποίο απαγόρευε τη συμμετοχή του ιδίου και άλλων πολιτικών στην πολιτική ζωή.
Το 1987 ανέλαβε πρόεδρος του Κόμματος του Ορθού Δρόμου (Doğru Yol Partisi, DYP) και διετέλεσε πρωθυπουργός από το Νοέμβριο του 1991 ως το Μάιο του 1993, οπότε εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας αμέσως μετά το θάνατο του προκατόχου του Τουργκούτ Οζάλ. Το 2000 η Τουρκική Εθνοσυνέλευση απέρριψε τροπολογία που θα επέτρεπε την επανεκλογή του Προέδρου, οπότε ο Ντεμιρέλ αποσύρθηκε με το τέλος της θητείας του την ίδια χρονιά. μικρογραφία|αριστερά|Ο Ντεμιρέλ με τον [[Κωνσταντίνος Μητσοτάκης|Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το 1982]] Πέθανε από σοβαρή αναπνευστική λοίμωξη στην Άγκυρα, σε ηλικία 90 ετών, στις 17 Ιουνίου του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές Κατηγορία:Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας
Πύργος Μύρτου
Ο Πύργος Μύρτου είναι αρχαιολογικός χώρος του μινωικού πολιτισμού κοντά στον Μύρτο στο δήμο Ιεράπετρας στη νότια ακτή της Κρήτης. Αυτός ο χώρος έχει μακρά ιστορία λόγω της πολύτιμης τοποθεσίας και της γεωγραφίας του. Βρίσκεται κοντά στην κοιλάδα του Μύρτου και έχει ένα λιμάνι με μια κοντινή οροσειρά να παρέχει προστασία. Ο οικισμός περιλαμβάνει αυλή, πολλά δωμάτια, αγροικία και τάφο.
Ιστορία
εναλλ.=|μικρογραφία|196x196εσ| Ο Πύργος Μύρτου με θέα στο Λιβυκό Πέλαγος Το 1970 ο χώρος άρχισε να ανασκάπτεται από τον αρχαιολόγο Τζέραλντ Τσάντογκαν. Είναι κοντά σε έναν άλλο οικισμό του Μύρτου που ονομάζεται Φούρνου Κορυφή. Αυτός ο οικισμός διήρκεσε από την πρώιμη μινωική περίοδο, τη μέση μινωική περίοδο και τη νεοανακτορική περίοδο. Η πρώιμη Μινωική περίοδος διήρκεσε από το 3560 π.Χ. έως το 2160 π.Χ. Η μέση μινωική περίοδος περιλαμβάνει την παλαιά και νέα περίοδο παλατιών που διήρκεσε από το 2160 π.Χ. έως το 1600 π.Χ. Η ύστερη Μινωική περίοδος διήρκεσε από το 1600 π.Χ. έως το 1170 π.Χ.
Αυτός ο οικισμός ιδρύθηκε περίπου 3000 π.Χ. με την κορυφή Φούρνου να ιδρύεται περίπου την ίδια περίοδο. Και οι δύο καταστράφηκαν από πυρκαγιά γύρω στο 2150 π.Χ. Εκτιμάται ότι ο Πύργος επανανακατοικήθηκε το 1900 π.Χ. Από τότε ο Πύργος χρησίμευσε ως διοικητικό κέντρο και δημιούργησε νέες δομές.
Αρχαιολογία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|170x170εσ| Χάρτης του Πύργου Αυτός ο μινωικός οικισμός στο δρόμο προς την Ιεράπετρα διαθέτει πολλά μινωικά χαρακτηριστικά: αποστράγγιση, πλακόστρωτα δάπεδα και μονοπάτια και τετραγωνισμένα θεμέλια για το κεντρικό κτήριο του. Αν και οι ιστορικοί μπορεί να διαφωνήσουν εάν ορισμένοι μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι ήταν πραγματικά διοικητικοί ή ανταλλακτικοί χώροι, είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο Πύργος Μύρτου ήταν διοικητικός χώρος. Ο Πύργος Μύρτου χρησιμοποιείται ως παράδειγμα για το πώς μοιάζει ένας διοικητικός χώρος κατά τον Μινωικό πολιτισμό. Σε αντίθεση με άλλους οικισμούς, ονοματισμένοι άρχοντες του Πύργου Μύρτου που βρέθηκαν στην εικονογραφία με απόδειξη ελέγχου των ανταλλαγών και των παραγόμενων αντικειμένων. Αυτός ο χώρος είναι επίσης γνωστός για τον κεντρικό τάφο και την αγροικία του.
Αγροικία του Πύργου Μύρτου
μικρογραφία| Αγροικία Η αγροικία χτίστηκε την Ύστερη Μινωική περίοδο στην κορυφή ενός λόφου. Οι ιστορικοί θεωρούν ότι το σπίτι χτίστηκε για να επιτηρεί όλη τη γεωργία και να είναι ένα κτίριο που κυβερνά τον ιστότοπο. Το κτίριο είχε συνολικά 9 δωμάτια. Τρία από τα δωμάτια θεωρούνται υπόγεια για τα παραπάνω δωμάτια. Το σπίτι θεωρείται επίσης ότι έχει τρεις ορόφους. Άλλα τρία δωμάτια θεωρούνται είσοδοι, ενώ τα άλλα δωμάτια μπορεί να ήταν αποθήκες. Στα τέχνεργα που βρέθηκαν, υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι ένα ιερό βρίσκεται στο σπίτι.
Τάφος του Πύργου Μύρτου
αριστερά|μικρογραφία|207x207εσ| Τάφος του Μύρτου Πύργου Μέσα στον τάφο, οι αρχαιολόγοι βρήκαν πήλινα αγγεία και κύπελλα. Αυτό υποδηλώνει ότι οι τελετουργίες ήταν μια πρακτική που χρησιμοποιούν οι Μινωίτες. Επιπλέον, βρέθηκαν μαχαίρια, στιλέτα και κελύφη τριτώνων. Οι ταφές που βρέθηκαν θεωρήθηκαν ότι αποτελούν μέρος μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, καθώς ήταν όλοι άνδρες. Τα υπολείμματα είναι λίγο παραποιημένα. Ένας άντρας έχει ένα πολύ μακρύ κόκκαλο και στον σκελετό ενός νεαρού άνδρα τοποθετήθηκε το κρανίο ενός μεγαλύτερου άνδρα. Είναι άγνωστο για ποιο συγκεκριμένο λόγο τακτοποιήθηκαν οι νεκροί με αυτόν τον τρόπο. Ενώ άλλες αποθέσεις ανδρών, γυναικών και παιδιών βρίσκονταν έξω από τον τάφο, πιστεύεται ότι ο τάφος του Πύργου Μύρτου κατασκευάστηκε για ισχυρές μορφές.
Ορισμένοι αρχαιολόγοι προτείνουν ότι οι Μινωίτες είχαν θρησκεία λόγω της τοποθέτησης του τάφου. Ο τάφος είναι τοποθετημένος στην άκρη του οικισμού αλλά είναι ακόμα εντός του οικισμού. Αυτό υποδηλώνει ότι οι Μινωίτες είδαν τάφους ως πύλη για τη μετά θάνατον ζωή. Επιπλέον, σε αντίθεση με άλλους τάφους που έχουν βρεθεί σε άλλους χώρους, ο τάφος του Μύρτου Πύργου είναι μνημειακός και δημόσιος. Αυτό ενισχύει την ιδέα ότι οι νεκροί στον τάφο έχουν κάποια σημασία ή σκοπό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι
Χριστόφορος Γ΄ της Δανίας
Ο Χριστόφορος της Βαυαρίας ή Χριστόφορος Γ΄ της Δανίας (Christoph III, 26 Φεβρουαρίου 1416 - 6 Ιανουαρίου 1448) ήταν βασιλιάς της Δανίας ως Χριστόφορος Γ΄ (1440 - 1448), της Σουηδίας (1441 - 1448) και της Νορβηγίας (1442 - 1448) κατά την διάρκεια της Ένωσης του Κάλμαρ. Ήταν γιος του Ιωάννη κόμη του Παλατινάτου-Νόιμαρκτ και της Αικατερίνης της Πομερανίας. Ο πατέρας του ήταν γιος του Ρούπερτ της Γερμανίας. Η μητέρα του ήταν αδελφή του Έρικ βασιλιά της Ένωης του Κάλμαρ (Δανίας, Σουηδίας και Νορβηγίας).
Επανάσταση των αγροτών
Μετά την εκθρόνιση του θείου του Ερρίκος της Πομερανίας, το βασιλικό συμβούλιο της Δανίας εξέλεξε ως διάδοχό του τον ανιψιό του Χριστόφορο, πρώτα ως αντιβασιλιά (1439) και στις 9 Απριλίου 1440 ορκίστηκε επίσημα ως βασιλιάς, στόχος των ευγενών ήταν να γίνει ο Χριστόφορος βασιλιάς - μαριονέτα, ωστόσο κατάφερε να κρατήσει κάποιον πολιτικό έλεγχο, την εποχή του Χριστόφορου ξεκίνησε να υπάρχει ισορροπία στις σχέσεις ανάμεσα στον βασιλιά και τους ευγενείς, εξελέγη λίγο αργότερα βασιλιάς της Σουηδίας (1441) και της Νορβηγίας (Ιούνιος 1442). Στην αρχή της βασιλείας του ο Χριστόφορος αντιμετώπισε σκληρές αγροτικές εξεγέρσεις στην Φουνία και στην Γιουτλάνδη, όταν κατεστάλη η εξέγερση στην Φουνία έστρεψε την προσοχή του στην Γιουτλάνδη οι οποίοι με έναν τεράστιο αγροτικό στρατό 25.000 ανδρών υπό την ηγεσία του Έρικ Ρέβεντλοου απείλησαν να ανατρέψουν τον Χριστόφορο, πριν κινητοποιηθεί ο βασιλικός στρατός οι ευγενείς της Γιουτλάνδης δημιούργησαν τον δικό τους στρατό και βάδισαν δυτικά του Άαλμποργκ για να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις του Ρέβεντλοου. Οι αγρότες δημιούργησαν μια γιγαντιαία ασπίδα με τα βαγόνια παρασύροντας τους ευγενείς στην παγίδα ρίχνοντας χώμα πάνω σε κλαδιά για να φαίνεται στερεό έδαφος, ο στρατός των ευγενών εμφανίστηκε στις 3 Μαΐου 1441 υπό την ηγεσία του Έσκε Μπρόκ ο οποίος παρασύρθηκε και έπεσε στην παγίδα, οι αγρότες σκότωσαν τον Έσκε Μπρόκ, τον τεμάχισαν και έστειλαν τα μέλη του στις μεγάλες πόλεις της Δανίας για προειδοποίηση, στην συνέχεια έκαψαν τα ανάκτορα του Άαγκαρντ αναγκάζοντας τον ευγενή Νιλς Γκούλντενστιερν να δραπετεύσει μόνος.
Υποταγή των αγροτών
Η σκληρή μεταχείριση των αιχμάλωτων ευγενών από τους αγρότες εξόργισε τον Χριστόφορο ο οποίος αποφάσισε με τον δικό του στρατό να υποτάξει ολοκληρωτικά τους αγρότες, στον λόφο του Τζορτζέν στην βόρεια Γιουτλάνδη, φτάνοντας έστειλε προειδοποίηση ότι όσοι αγρότες υποχωρήσουν θα τους απαλλάξει από οποιαδήποτε τιμωρία, οι άντρες των νησιών του Μορς και του Θίστεντ έφυγαν γι'αυτό οι υπόλοιποι τους χαρακτήρισαν άνανδρους και δειλούς. Οι αγρότες δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τον βαριά οπλισμένο βασιλικό στρατό ο οποίος τους συνέτριψε, χιλιάδες αγρότες σκοτώθηκαν οι υπόλοιποι τιμωρήθηκαν σκληρά αφού έχασαν την ελευθερία τους και έγιναν δούλοι των ευγενών στα ίδια τους τα κτήματα, η υποταγή τους είχε πλέον ολοκληρωθεί. Τον Μάιο του 1442 ο Χριστόφορος ταξίδευσε στο Λουντούζ για να αντιμετωπίσει τους ευγενείς και των τριών βασιλείων, κατοχύρωσε στο Τρόντχαϊμ την στέψη του ως βασιλιάς της Νορβηγίας, την επόμενη χρονιά στέφθηκε βασιλιάς της Δανίας από το Κοινοβούλιο του Ρίμπ, η οικία του στο Ροσκίλντε είχε καεί γι'αυτό μετέφερε την πρωτεύουσα του βασιλείου του στην Κοπεγχάγη. Οι Σουηδοί ευγενείς ήταν πολύ δυσαρεστημένοι από τον Χριστόφορο, τον κατηγορούσαν ότι δεν έχει δικαιώματα στην χώρα τους επειδή είναι Γερμανός και ότι επέτρεψε στον θείο του Έρικ να λεηλατήσει το ναυτικό της χώρας τους, κατηγορήθηκε για την καταστροφή της σοδειάς τους και για να ζήσουν ήταν αναγκασμένοι να φτιάξουν αλεύρι από φλοιό δέντρων γι'αυτό ονομάστηκε από τους Σουηδούς βασιλιάς του φλοιού. Προσπάθησε να υποστηρίξει τις πόλεις και τους εμπόρους όσο του το επέτρεπε η αριστοκρατία και η Χανσεατική Ένωση, η Ένωση του Κάλμαρ άλλαξε τους όρους και ο βασιλιάς έχασε πολλές εξουσίες από την αριστοκρατία.
Το τέλος
Ο Χριστόφορος της Βαυαρίας απεβίωσε αιφνίδια στις 6 Ιανουαρίου 1448 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Ροσκίλντε. Η σύζυγός του Δωροθέα ξαναπαντρεύτηκε στις 28 Οκτωβρίου 1449 τον διάδοχο του στον θρόνο της Δανίας Χριστιανό Α΄, προπάτορα των βασιλέων της Δανίας και της Ελλάδας. Το 1654 η οικογένεια των Βίττελσμπαχ από την οποία προερχόταν ο Χριστόφορος, επέστρεψε στην εξουσία της Σουηδίας.
Οικογένεια
Ο Χριστόφορος νυμφεύτηκε το 1445 στην Κοπεγχάγη τη Δωροθέα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Δανίας Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Νίκος Ρουσκέτος
Ο Νίκος Ρουσκέτος (πολωνικά: Nikos Rusketos) (γεν. 12 Σεπτεμβρίου 1958, Ζγκοζέλετς) είναι Πολωνός τραγουδιστής και μουσικός ελληνικής καταγωγής, ηγέτης του ελληνικού μουσικού συγκροτήματος Orfeusz (Ορφέας). Είναι δημοτικός σύμβουλος του Ζγκοζέλετς και πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων της Πολωνίας «DELTA» με έδρα το Ζγκοζέλετς.
Κάθι Χόκουλ
Η Κάθλιν Κόρτνεϊ Χότσουλ (αγγλικά: Kathleen "Kathy" Courtney Hochul, 27 Αυγούστου 1958), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 57η Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης από τις 24 Αυγούστου 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Νίκος Ρουσκέτος
Βιογραφία
Τραγουδάει και παίζει ντραμς από την πρώτη τάξη του δημοτικού. Ήταν συνιδρυτής του ελληνικού συγκροτήματος Kwiaty Akropolu (Λουλούδια της Ακρόπολης). Τη δεκαετία του 1970 πήρε μέρος σε συναυλίες του συγκροτήματος Προμηθέας. Τη δεκαετία του 1980 εμφανίστηκε στην Ολλανδία. Το 1982 δημιούργησε μαζί με άλλους μουσικούς το συγκρότημα Orfeusz.
Κάθι Χόκουλ
Διατέλεσε Αντικυβερνήτης της Νέας Υόρκης από το 2015 ως το 2021.
Νίκος Ρουσκέτος
Βιογραφία
Είναι ο εμπνευστής, σκηνοθέτης και διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού (ΔΦΕΤ) στο Ζγκοζέλετς, μιας ετήσιας εκδήλωσης που προωθεί την ελληνική μουσική και τον πολιτισμό στην Πολωνία, η πρώτη έκδοση του οποίου πραγματοποιήθηκε το 1998. Το 2000, πρωταγωνιστής του 3ου ΔΦΕΤ ήταν ο Ντέμης Ρούσσος, με τον οποίο ξεκίνησε συνεργασία ο Νίκος Ρουσκέτος και έγινε μάνατζέρ του για την Πολωνία. Τα έτη 2001-2009 εμφανίστηκαν μαζί σε πολλές συναυλίες.
Κάθι Χόκουλ
Προηγουμένως επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 26η περιφέρεια της Νέας Υόρκης από το 2011 έως το 2013, καθώς και ως 8η Επικεφαλής της Κομητείας Ήρι από το 2007 έως το 2011.
Νίκος Ρουσκέτος
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί Κατηγορία:Πολωνοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χάλκινου Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Κάθι Χόκουλ
Παραπομπές
Χοτσουλ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κορνηλία Σκιπιώνις Αφρικάνα
Η Κορνηλία Σκιπιώνις Αφρικάνα (π. 189 π.Χ. – 110 π.Χ.) ήταν η δεύτερη κόρη του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα του Αφρικανού, Ρωμαίου ήρωα του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου και της Αιμιλίας Τερτίας. Ήταν η μητέρα των δύο αδελφών Γράκχων, οι οποίοι αμφισβήτησαν τους πολιτικούς θεσμούς της Ρώμης και προσπάθησαν να περάσουν ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις. Οι Ρωμαίοι την θυμούνταν ως τέλειο παράδειγμα ενάρετης Ρωμαίας γυναίκας.
Βιογραφία
Η Κορνηλία παντρεύτηκε τον Τιβέριο Σεμπρόνιο Γράκχο. Αν και το ζευγάρι είχε μεγάλη διαφορά ηλικίας -ο Γράκχος ήταν περίπου 45 ετών, ενώ η Κορνηλία μόλις 18- η ένωση αυτή αποδείχτηκε ευτυχισμένη και μαζί απέκτησαν δώδεκα παιδιά, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο στα ρωμαϊκά δεδομένα. Από αυτά μονάχα τρία επιβίωσαν μέχρι την ενηλικίωση: η Σεμπρονία, που παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Αιμιλιανό, καθώς και δύο αγόρια, ο Τιβέριος και ο Γάιος. Μετά το τέλος του συζύγου της, η Κορνηλία επέλεξε να παραμείνει χήρα, παρόλο που το χέρι της διεκδίκησε ο βασιλιάς της Αιγύπτου, Πτολεμαίος Η' Φύσκων, ώστε αυτή να ασχοληθεί εξ ολοκλήρου με την ανατροφή των παιδιών της, χωρίς να χρησιμοποιεί κάποια παραμάνα. Αργότερα στη ζωή της η Κορνηλία μελέτησε την ελληνική και λατινική γλώσσα και λογοτεχνία. Πάντα υποστήριζε τις πράξεις των γιων της, ακόμη κι όταν αυτές εξόργιζαν τις συντηρητικές οικογένειες των πατρικίων, στις οποίες γεννήθηκε και η ίδια. Μετά το βίαιο τέλος τους, έφυγε από τη Ρώμη για να κατοικήσει στο Μισηνόν, ωστόσο εξακολούθησε να δέχεται επισκέπτες.
Ένα ιστορικό ανέκδοτο, που ίσως δεν είναι παρά μία επινόηση, αναδεικνύει την αφοσίωση της Κορνηλίας στους γιους της. Όταν κάποιες φίλες της την ρώτησαν για ποιον λόγο επέλεγε να ντύνεται πολύ απλά, και όχι όπως αρμόζει σε μία πατρικία, η Κορνηλία έδειξε τα δύο αγόρια της λέγοντας: «Αυτά είναι τα κοσμήματά μου!». Σύμφωνα με το Σένεκα, όταν έχασε τους γιους της απαγόρευσε στους οικείους της να καταριούνται τη μοίρα, και δεν εξέφρασε κάποιο παράπονο.
Η Ρώμη έτρεφε μεγάλη εκτίμηση στις αρετές της, και όταν απεβίωσε σε προχωρημένη ηλικία, οι πολίτες αποφάσισαν να στήσουν άγαλμα προς τιμήν της.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Τριχλωριούχο αμερίκιο
Το Τριχλωριούχο Αμερίκιο είναι η χημική ένωση με τον τύπο AmCl3. Σχηματίζει ροζ εξαγωνικούς κρυστάλλους. Στην στερεή φάση κάθε άτομο αμερικίου έχει 9 άτομα χλωρίου σαν κοντινούς γείτονες σε περίπου την ίδια απόσταση, σε μια τρισφραγισμένη τριγωνικη πρισματική διαμόρφωση.
Ο εξαϋδρίτης έχει μονοκλινική κρυσταλλική δομή με: a = 970,2 pm, b = 656,7 pm and c = 800,9 pm; β = 93° 37'· ομάδα χώρου: P2/n.
Αντιδράσεις
Μία ηλεκτρολυτική μέθοδος από το Τριχλωριούχο Αμερίκιο έχει ερευνηθεί σε χωριστά μείγματα από λανθανίδες, δεδομένου ότι το πρότυπο «ελεύθερη ενέργεια Gibbs σχηματισμού τριχλωριούχου αμερικίου» είναι πολύ διαφορετική από τα υπόλοιπα χλωρίδια των λανθανιδών. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αφαίρεση του αμερικίου από το πλουτώνιο με τήξη του ακατέργαστου μείγματος μαζί με άλατα όπως χλωριούχο νάτριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Αμερίκιο
United News of Bangladesh
Το United News of Bangladesh (UNB) είναι ιδιωτικό Μπαγκλαντεσιανό πρακτορείο ειδήσεων που  ιδρύθηκε το 1988.
Το UNB έχει συμφωνίες ανταλλαγής ειδήσεων με άλλα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία και δίκτυα, όπως τα Associated Press, UNI, Xinhua, Kyodo, ANSA, Suomen Tietotoimisto και Rompress.
Το UNB είναι μέλος διεθνών οργανισμών όπως ο Οργανισμός Ειδησεογραφικών Πρακτορείων της Ασίας και του Ειρηνικού, της Ένωσης Τύπου της Κοινοπολιτείας, του Ασιατικού Κέντρου Έρευνας και Πληροφοριών της Μαζικής Επικοινωνίας και της AsiaNet.
Μνημείο του Γιαν Κιλίνσκι (Λοτζ)
Το Μνημείο του Γιαν Κιλίνσκι (πολωνικά: Pomnik Jana Kilińskiego) είναι μνημείο-προτομή του Γιαν Κιλίνσκι στο Λοτζ της Πολωνίας.
Το μνημείο του συνταγματάρχη της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο, Γιαν Κιλίνσκι, βρίσκεται στην οδό Μονιούσκι (Moniuszki) 8, δίπλα στο Βιοτεχνικό Επιμελητήριο του Λοτζ.
Παραπομπές
Γιαν Κιλινσκι Γιαν Κιλινσκι Λοτζ Μνημειο
The Annual of the British School at Athens
Το The Annual of the British School at Athens είναι ετήσιο περιοδικό αρχαιολογικού περιεχομένου που εκδίδεται από την Βρετανική Σχολή Αθηνών.
Ιστορική αναδρομή, σύνθεση και κυκλοφορία
Ξεκίνησε να κυκλοφορεί το έτος 1894, και μέχρι το 2009 κυκλοφόρησαν 104 τόμοι. Τα άρθρα γνωμοδοτούνται από επιτροπή εμπειρογνωμόνων (Peer Review) και καλύπτουν την ελληνική αρχαιότητα, με επίκεντρο την κλασική αρχαιολογία στον γεωγραφικό χώρο της αρχαίας εξάπλωσης του ελληνικού στοιχείου.
Τσιάπας
Η Τσιάπας (ισπανικά: Chiapas, επίσημα: Estado Libre y Soberano de Chiapas) είναι μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Χωρίζεται σε 118 δήμους και πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Τούξτλα Γκουτιέρρες. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι οι Σαν Κριστόμπαλ ντε λας Κάσας, Κομιτάν και Ταπατσούλα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 4.796.580 κατοίκους (κατατάσσεται 7η).
Στη Τσιάπας βρίσκονται οι αρχαίες πόλεις των Μάγιας Παλένκε, Γιαξτσιλάν, Μποναμπάκ και Τσινκουλτίκ. Η πολιτεία έχει ένα από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς αυτοχθόνων λαών, με δώδεκα αναγνωρισμένες διαφορετικές εθνικότητες. Μεγάλο μέρος της ιστορίας της πολιτείας επικεντρώνεται στις επαναστάσεις αυτών των λαών. Η πιο πρόσφατη από αυτές ήταν η Επανάσταση των Ζαπατίστας του 1994.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες του Μεξικού
Αλωπίας
To γένος Αλωπίας (Alopias), περιλαμβάνει καρχαρίες που είναι γνωστοί και ως αλεποκαρχαρίες, αλεπόσκυλοι και καρχαρίες θεριστές ή καρχαρίες -αλεπού. Είναι μεγάλοι καρχαρίες, οι οποίοι βρίσκονται σε εύκρατα και τροπικά νερά ωκεανών σε όλον τον κόσμο, ενω εντοπίζεται και στα ελληνικά νερά. Το γένος Αλωπίας είναι το μόνο γένος της οικογένειας Αλωπιείδες και περιλαμβάνει τρία είδη.
Ταξινόμηση
Το όνομα του γένους και την οικογένεια προέρχονται από την ελληνική λέξη Αλώπηξ, που σημαίνει αλεπού. Πράγματι, ο κοινός Αλωπίας, Alopias vulpinus, πήρε το όνομά καρχαρίας αλεπού από ορισμένες αρχές. Το όνομα θεριστής προέρχεται από το σχήμα της ουράς του ή το ουραίο πτερύγιο που μπορεί να είναι σε μήκος όσο το σώμα του καρχαρία.
Είδη
Υπάρχουν τρία υπάρχοντα είδη στο γένος Αλωπίας. Η πιθανή ύπαρξη ενός έως τώρα μη αναγνωρισμένου τέταρτου είδους αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια μιας ανάλυσης αλλοζύμων το 1995 από τον Blaise Eitner. Αυτό το είδος είναι προφανώς βρίσκεται στον ανατολικό Ειρηνικό από τη Μπάχα Καλιφόρνια, και πριν έχει αναγνωριστεί λάθος ως μεγαλομάτης αλωπίας. Μέχρι στιγμής, είναι γνωστά μόνο από δείγματα των μυών και κανένα στοιχείο της μορφολογίας του έχει τεκμηριωθεί.
Φυλογέννεση και εξέλιξη
Με βάση το γονίδιο κυτόχρωμα b, οι Martin και Naylor (1997) κατέληξαν ότι οι αλεπόσκυλοι είναι μια μονοφυλετική ομάδα συγγενική με τις Κυτορινίδες και τις Λαμνίδες. Ο μεγαλόστομος καρχαρίας (Megachasma pelagios) είχε τοποθετεί ως ο αμέσως πιο συγγενικός καρχαρίας σε σχέση με αυτά τα είδη, αν και η φυλογενετική θέση του αυτού είδους δεν έχει ακόμη επιλυθεί με σιγουριά. Κλαδιστικές αναλύσεις από το Compagno (1991) που βασίζονταν σε μορφολογικά γνωρίσματα, και του Shimada (2005) με βάσει την οδοντοφυΐα, έχουν ενισχύσει αυτή την ερμηνεία.
Κατανομή και ενδιαίτημα
Αν και περιστασιακά εμφανίζονται στα ρηχά, παράκτια ύδατα, οι αλεπόσκυλοι είναι κυρίως πελαγικά είδη. Προτιμούν τον ανοικτό ωκεανό, χωρίς να πάνε βαθύτερα από 500 μέτρα (1.600 πόδια). Οι κοινοί αλωπίες τείνουν να είναι πιο συχνοί σε παράκτια ύδατα πάνω από την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Στον βόρειο Ειρηνικό, είναι κοινό καρχαρίες αλωνιστές να βρίσκονται κατά μήκος της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας της Βόρειας Αμερικής και της Ασίας. Είναι σπάνιο στο κεντρικό και δυτικό Ειρηνικό. Σε θερμότερα νερά του κεντρικού και δυτικού Ειρηνικού, οι μεγαλόφθαλμοι και πελαγικοί αλεποκαρχαρίες είναι πιο συχνοί.
Χαρακτηριστικά
Οι αλεπόσκυλοι είναι ενεργοί θηρευτές: η ουρά είναι στην πραγματικότητα χρησιμοποιείται ως όπλο για να ζαλίζει το θήραμα. Με διαφορά το μεγαλύτερο από τα τρία είδη είναι ο κοινός αλωπίας, Alopias vulpinus, ο οποίος μπορεί να φθάσει σε μήκος 6,1 μέτρα και βάρος πάνω από 500 κιλά). Ο μεγαλόφθαλμος αλωπίας, Alopias superciliosus, είναι επόμενος σε μέγεθος, φθάνοντας σε μήκος 4.9 m. Με μήκος μόλις 3 μέτρα, ο πελαγίσιος αλωπίας, Alopias pelagicus, είναι ο μικρότερος.
Οι αλεπόσκυλοι είναι αρκετά λεπτοί, με μικρά ραχιαία πτερύγια και τα μεγάλα, καμπλυλωτά θωρακικά πτερύγια. Με εξαίρεση το μεγαλόφθαλμο αλωπία, αυτοί οι καρχαρίες έχουν σχετικά μικρά μάτια τοποθετημένα στο εμπρός μέρος του κεφαλιού. Ο χρωματισμός τους κυμαίνεται από καφετί, μπλε ή μοβ γκρι κατά μήκος με ελαφρύτερες αποχρώσεις στη κοιλιά. Τα τρία είδη που μπορεί να διακριθεί χονδρικά από το κύριο χρώμα της ραχιαία επιφάνειας του σώματος. Ο κοινός αλωπίας είναι σκούρος πράσινος, ο μεγαλόφθαλμος αλωπίας είναι καφέ και ο πελαγίσιος αλωπίας είναι γενικά μπλε. Οι συνθήκες φωτισμού και η διαύγεια του νερού μπορεί να επηρεάσει το πώς ο καρχαρίας φαίνεται στον παρατηρητή, αλλά ο έλεγχος του χρώματος είναι δεκτός όταν μελετώνται άλλα χαρακτηριστικά.
Κολόφωνας Κάσου
Ο Κολόφωνας ή Κολοφώνας είναι μια πολύ μικρή βραχονησίδα (ξέρα) των Δωδεκανήσων στο Καρπάθιο πέλαγος. Έχει έκταση 0,002 τ.χλμ. και βρίσκεται βόρεια της Κάσου. Η περιοχή γύρω του είναι αγαπημένος ψαρότοπος των κατοίκων του νησιού. Η λαϊκή παράδοση αναφέρει για τα ψαρέματα του νησιού:
Στη ξέρη του Κολόφωνα στου Μουρσελά την πέτρα να μην μετράς ποτέ τα μπρος, μόνο τα πίσω μέτρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κάσου
Παραλία Μαϊστράτο
Το Μαϊστράτο είναι μικρή παραλία στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς, επίσης είναι το αλιευτικό καταφύγιο της πόλης του Αργοστολίου. Βρίσκεται ακριβώς κάτω από πευκοδάσος και δίπλα σε μικρή μαρίνα που φιλοξενεί καΐκια και μικρά ταχύπλοα. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η προβλήτα όπου προσδένουν τα κρουαζιερόπλοια που επισκέπτονται την πόλη.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Κεφαλονιά Κατηγορία:Παραλίες της Κεφαλονιάς
Λίλεστρεμ ΣΚ
Η Λίλεστρεμ ΣΚ (νορβηγικά: Lillestrøm SK) είναι νορβηγική ποδοσφαιρκή ομάδα από την πόλη Λίλεστρεμ. Ιδρύθηκε το 1917 μετά την ενοποίηση δύο τοπικών ποδοσφαιρικών ομάδων. Έδρα της ομάδας είναι το Όροσεν Στάντιον, ενώ το προπονητικό της κέντρο είναι το Λίλεστρεμ Στάντιον, ή το κλειστό γήπεδο ΛΣΚ-Χάλεν. Η ομάδα έχει το νορβηγικό ρεκόρ για τα περισσότερα χρόνια χωρίς υποβιβασμό. Κατά τη διάρκεια των ετών, η ομάδα είχε περίπου 40 ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν στην εθνική ομάδα της χώρας. Έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα Νορβηγίας και άλλα 5 κύπελλα Νορβηγίας.
Ευρωπαϊκή πορεία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές συμμετοχές της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νορβηγίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1917
Άμποτσφορντ (Βρετανική Κολομβία)
Το Άμποτσφορντ (αγγλικά: Abbotsford) είναι καναδική πόλη η οποία βρίσκεται στη Βρετανική Κολομβία, δίπλα στα σύνορα Καναδά-Ηνωμένων Πολιτειών, στο Ευρύτερο Βανκούβερ και τον Ποταμό Φρέιζερ. Με εκτιμώμενο πληθυσμό 141.397 κατοίκων αποτελεί τον μεγαλύτερο δήμο στην επαρχία έξω από το Μετρό Βανκούβερ. Το Άμποτσφορντ-Μίσσιον έχει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό εμφανών μειονοτήτων μεταξύ των μητροπολιτικών περιοχών απογραφής στον Καναδά, μετά την περιοχή του Ευρύτερου Τορόντο και την μητροπολιτική περιοχή απογραφής του Ευρύτερου Βανκούβερ. Είναι η τοποθεσία της Tradex, του Πανεπιστημίου Φρέιζερ Βάλεϊ και του Διεθνούς Αεροδρομίου του Άμποτσφορντ.
Από την απογραφή του 2016, αποτελεί τον μεγαλύτερο δήμο της Περιφερειακής Περιοχής Φρέιζερ Βάλεϊ και τον πέμπτο μεγαλύτερο δήμο της Βρετανικής Κολομβίας. Η μητροπολιτική περιοχή του Άμποτσφορντ-Μίσσιον με 180.518 κατοίκους από την απογραφή του 2016 αποτελεί την 23η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή απογραφής στον Καναδά. Επίσης, αναγνωρίστηκε από τη Statistics Canada ως η πιο γενναιόδωρη πόλη του Καναδά όσον αφορά τις φιλανθρωπικές δωρεές για εννέα συνεχόμενα χρόνια.
Η κοινότητα των 375,55 τετραγωνικών χιλιομέτρων είναι η μεγαλύτερη πόλη σε έκταση στη Βρετανική Κολομβία. Το νότιο όριο του δήμου αποτελεί τα σύνορα Καναδά-Ηνωμένων Πολιτειών. Στον Καναδά, συνορεύει με την Κοινότητα του Λάνγκλεϊ στα δυτικά, την Περιοχή του Μίσσιον στα βόρεια και την Πόλη του Τσίλιγουακ στα ανατολικά. Το Άμποτσφορντ συνορεύει με την πόλη Σούμας της Ουάσινγκτον στα νότια. Μεγάλο μέρος του Άμποτσφορντ έχει θέα στο Όρος Μπέικερ της Ουάσινγκτον στα νοτιοανατολικά και τα Παράκτια Όρη (Coast Mountains) στα βόρεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
Ρίτσι Βάλενς
Ο Ρίτσι Βάλενς, κανονικό όνομα Ρίτσαρντ Βαλενζουέλα, υπήρξε σημαντικός Αμερικανός τραγουδιστής ροκ εν ρολ, και από τους πρώτους δημιουργούς της Τσικάνο Ροκ. Πέθανε μόλις σε ηλικία 17 ετών, σε αεροπορικό δυστύχημα μαζί με τους τραγουδιστές Μπάντι Χόλι και Μπιγκ Μπούπερ. [1]
Τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι το "Λα Μπάμπα", "Ντόνα" και το "We belong together".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Παλαιοχώρι Ηλείας
Στην Ηλεία υπάρχουν τρεις οικισμοί με το όνομα Παλαιοχώρι:
Θάνος
Το ελληνικό επώνυμο Θάνος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επώνυμο
Είναι επίσης υποκοριστικό του
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Πλατανιάς Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Πλατανιάς
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Πλατανιάς βρίσκεται Β.- ΒΔ. της Ναυπάκτου σε απόσταση 33 χλμ. από αυτήν στην κοιλάδα που σχηματίζει ο χείμαρρος Πόριαρης. Είναι κτισμένος επάνω στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Λουτρών Στάχτης - Σίμου, ανάμεσα στα χωριά Κάμπος και τα Λουτρά Στάχτης. Δημιουργήθηκε από κατοίκους της Φαμίλας που βρίσκεται ορεινότερα (υψόμετρο 600 μ.) και στην απέναντι όχθη του Πόριαρη. Η περιοχή είναι πιο πεδινή (κάμπος) και πιο εύφορη και μέχρι τη δεκαετία του 1950 ήταν το «Ζευγοστάσι Πόριαρι», δηλαδή βοσκότοπος αγελάδων, που ανήκε στο Μοναστήρι της Παναγιάς Αμπελακιώτισσας. Όταν όμως αυτή απαλλοτριώθηκε πολλοί Φαμιλιώτες γεωργοί μετάφεραν τα σπίτια τους και δημιούργησαν εκτός τον Πλατανιά και έναν δεύτερο οικισμό, τον Καρκανιά. Το χωριό αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 με το ΦΕΚ 19/03/1961, μαζί με τον Καρκανιά και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Φαμίλας. Το 1971 ο οικισμός Καρκανιάς καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον Πλατανιά.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Φαμίλας και το 1968 να ορίζεται έδρα της. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Φαμίλα και τη Συκέα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Φαμίλας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας ενώ με την απογραφή του 2011 έχει 48 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Μιθριδάτης (Μότσαρτ)
μικρογραφία|Ο Μότσαρτ, από άγνωστο ζωγράφο Η όπερα Μιθριδάτης, βασιλιάς του Πόντου, είναι μια από τις σπουδαιότερες όπερα σέρια του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που την συνέθεσε όταν ήταν ακόμα 14 ετών, κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στην Ιταλία το 1770 και την παρουσίασε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια ενός καρναβαλιού στο Μιλάνο, στις 26 Δεκεμβρίου 1770. Η όπερα σημείωσε αρκετή επιτυχία, έτσι ώστε να εδραιωθεί η φήμη του συνθέτη. Το έργο εκτελέστηκε 21 φορές, αλλά με τον καιρό ξεχάστηκε μέχρι που άρχισε να αναβιώνει τον 20ο αιώνα.
Το θέμα της όπερας προέρχεται από την τραγωδία τού Ρακίνα Μιθριδάτης.
Νικολό Α΄ Σομμαρίπα
Ο Νικολό Α΄ Σομμαρίπα (Ιταλικά : Nicolò Sommaripa) (απεβίωσε το 1505), ήταν Άρχοντας της Πάρου και Τριτημόριος της Εύβοιας (1462 - 1505). . Καταγόταν από την Ιταλική με Γαλλική καταγωγή Οικογένεια Σομμαρίπα (Sommerive, Sommariva, Sommaripa) Αρχόντων μερικών νησιών του Δουκάτου του Αρχιπελάγους. Ήταν γιος του Κρουσίνο Α΄ Σομμαρίπα Άρχοντα της Πάρου, της Άνδρου και Τριτημόριου της Χαλκίδας με σύζυγο άγνωστου ονόματος. Κληρονόμησε από τον πατέρα του την Πάρο και την Τριτημορία της Εύβοιας, η Άνδρος κληρονομήθηκε από τον μικρότερο αδελφό του Ντομένικο Σομμαρίπα. .
Οικογένεια
Το 1455 νυμφεύτηκε την αγνώστου ονόματος κόρη του Σεκόντο ντα Πέζαρο. Απέκτησε έναν γιο τον Φραντσέσκο Σομμαρίπα που τον διαδέχθηκε σαν Άρχοντας της Πάρου (1505 - 1517) και μια κόρη την Φιορέντζα Σομμαρίπα που παντρεύτηκε τον Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ και διαδέχθηκε τον αδελφό της σαν Αρχόντισσα της Πάρου (1517 - 1518). Εγγονοί της κόρης του Φιορέντζας ήταν ο Δόγης της Βενετίας Σεμπαστιάνο Βενιέρ και η Νουρμπανού Σουλτάνα σύζυγος του Οθωμανού σουλτάνου Σελίμ Β΄ και μητέρα του σουλτάνου Μουράτ Γ΄. Την εποχή που αναφέρεται τριτημόριος της Εύβοιας η νήσος ήταν υπό Οθωμανική κατοχή και είναι άγνωστο αν ο Νικολό Α' είχε και πόσα φέουδα, σε ποια περιοχή, ή ήταν τιτουλάριος τριτημόριος της Εύβοιας.
Πηγές
Νικολο Κατηγορία:Τριτημόριοι της Εύβοιας Κατηγορία:Άρχοντες της Πάρου Κατηγορία:Ευγενείς του Δουκάτου του Αρχιπελάγους
Καβροχώρι Ηρακλείου
Το Καβροχώρι (επίσημο: Καβροχώριον) είναι χωριό και ιστορική έδρα της Κοινότητας Γαζίου του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 503 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 60 μ. και απέχει από το Ηράκλειο 10,2 χιλιόμετρα.
Το όνομα του χωριού οφείλεται στο γνωστό μαλακόστρακο κάβουρα, το οποίο στην Κρήτη καβρός, οι οποίοι βρίσκονταν στο κοντινό ποταμό Γαζανό, ή στο επώνυμο των πρώτων οικιστών, οι οποίοι θα είχαν το επώνυμο Καβρός. Όταν το χωριό ήταν κοινότητα, υπαγόταν και ο οικισμός Γάζι στο 6,8 χλμ. της κεντρικής αρτηρίας προς τα Χανιά. Σήμερα έχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.
Το Καβροχώρι αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Cavroghori, στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 ως Cavrocori με 159 κατοίκους (Κ102) και αναφέρεται από το Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Cavrohori. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Kavlahori, με 15 χαράτσια. Στην απογραφή του 1881 είχε 89 Χριστιανούς και 44 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Τυλίσσου. Η πόρεια του πληθυσμού του οικισμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι η εξής:
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Βιντσέντζο Γκαλλίνα
Η ζωή του
Ο Γκαλλίνα ήταν από τη Ραβέννα και αναφέρεται ως φιλελεύθερος δικηγόρος ή έμπορος («negoziante» ). Συμμετείχε στην επανάσταση των Καρμπονάρων στη Ραβέννα και αναφέρεται από τα αρχεία της Αυστριακής Αστυνομίας το 1821 ως ένας από τους τέσσερις που αποτελούσαν το Consiglio Supremo Carbonico nelle Romagne και αργότερα ότι επιτρεπόταν να ξαναμπεί στο κράτος με όρο να εμφανίζεται κάθε 24 ώρες στις αρχές. Ο Λόρδος Βύρων τον αναφέρει σε επιστολή του στις αρχές του 1821 σαν έναν από τους αρχηγούς που συντόνιζε ο Κόμης Πιέτρο Γκάμπα. Μετά τις ταραχές της επανάστασης των Καρμπονάρων το 1821 εξορίστηκε και πήγε στην Ελλάδα με τον Λόρδο Βύρωνα και τον Κόμη Πιέτρο Γκάμπα (Conte Pietro Gamba), φίλο του Λόρδου Βύρωνα και φίλο και συναγωνιστή του ίδιου του Γκαλλίνα ο οποίος είχε και αυτός εξοριστεί. Μετά την Ελλάδα πήγε στην Αίγυπτο και τελικά στη Συρία όπου πέθανε στην πρωτεύουσά της Χαλέπι το 1842, σε ηλικία 47 ετών.
Ο Γκαλλίνα στην Ελλάδα: Συμμετοχή στη συγγραφή του πρώτου Συντάγματος της Ελλάδος
Είχε έλθει στην Ελλάδα κατά την Επανάσταση του 1821 και συμμετείχε μαζί με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και τον Θεόδωρο Νέγρη στη συγγραφή του πρώτου Συντάγματος της Ελλάδας, με τίτλο «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος», που ψηφίστηκε την 1 Ιανουαρίου 1822 στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου, έχοντας μαζί του κείμενα Ευρωπαϊκών Συνταγμάτων
Ο Τόμας Γκόρντον (Thomas Gordon) αναφέρει ότι το Σύνταγμα του 1821 γράφηκε κυρίως από έναν Ιταλό ονόματι Gallina, ενώ ο Ειρηναίος Θείρσιος, δίνει μια περιγραφή του: «ένας τέτοιος» (από τους φιλέλληνες που συμβουλεύονταν οι Έλληνες) «ήταν και ένας Ιταλός ονόματι Γκαλλίνα που είχε φέρει στην Ελλάδα ένα βιβλίο που περιείχε τα πιο μοντέρνα συντάγματα. Ήταν ένας θησαυρός που ο ιδιοκτήτης του δεν τον αποχωριζόταν ποτέ, ένα μαντείο που συμβουλευόταν και με τη βοήθεια του οποίου κατάφεραν να εγκαθιδρύσουν στην Ελλάδα ένα σύστημα που...»
Ο Νικόλαος Σπηλιάδης συγγραφέας και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας που πήρε μέρος σε πολλές εθνοσυνελεύσεις, αναφέρει στα απομνημονεύματά του : «Οι συντάξαντες το σύνταγμα αυτό ήσαν ο Αλεξ. Μαυροκορδάτος, Θ. Νέγρης, Π. Πατρών Γερμανός, Αθ. Κανακάρης, Π. Νοταράς, Ιω. Ορλάνδος, Αναγ. Μοναρχίδης, Π.Σ. Ομηρίδης, Γ. Αινειάν, Δρόσος Μανσώλας, Ιω. Κωλλέτης και Φ. Καραπάνος, ωδηγήθησαν δε εις την σύνταξιν αυτού από τον φιλέλληνα Βικέντιον Γαλλίναν» και σε σημείωση λέγει: «άνευ του Γαλλίνα, οι πλειότεροι νομοθέται δεν ήσαν ικανοί να νομοθετήσωσι διότι εστερούντο τοιούτων γνώσεων πολιτείας, και τις εξ'αυτών ηρώτα ποιόν εκ των δύο σωμάτων είναι ο βασιλεύς, και δυσηρεστείτο διότι έγεινεν ο Μαυροκορδάτος βασιλεύς».
Το 1835 έλαβε Αργυρό νόμισμα από το κράτος σε αναγνώριση της συνεργασίας του στη σύνταξη του Συντάγματος της Επιδαύρου.
Άλλες πληροφορίες
Το όνομά του έχει δοθεί σε δρόμο στη Ραβέννα της Ιταλίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιταλοί φιλέλληνες Κατηγορία:Καρμπονάροι Γ Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Χάννα Ερένσκα-Μπάρλο
Η Χάννα Ερένσκα-Μπάρλο (πολωνικά: Hanna Ereńska-Barlo, προηγουμένως Ερένσκα-Ραντζέφσκα) (12 Νοεμβρίου 1946, Πόζναν) είναι Πολωνή σκακίστρια.
Καριέρα
Ήταν πέντε φορές Πρωταθλήτρια Πολωνίας (1971, 1972, 1977, 1979, 1980) και τρεις φορές Αντιπρωταθλήτρια (1973, 1975, 1984).
Εκπροσώπησε την Πολωνία σε οκτώ Σκακιστικές Ολυμπιάδες (1972–1992). Κέρδισε ατομικό αργυρό μετάλλιο στην 5η Σκακιστική Ολυμπιάδα στα Σκόπια το 1972 (δεύτερο ταμπλό, 7½ πόντοι από 9 αγώνες) και ομαδικά και ατομικά χάλκινα μετάλλια στην 9η Σκακιστική Ολυμπιάδα στη Βαλέτα το 1980 (πρώτο ταμπλό, 9 πόντοι από 13 παιχνίδια).
Η Χάννα Ερένσκα-Ραντζέφσκα τιμήθηκε με τον τίτλο της διεθνής γυναίκας γκρανμαίτρ το 1981, ως η πρώτη Πολωνή.
Η Χάννα Ερένσκα-Μπάρλο κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού στο Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε το 2005 και το 17ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού στο Γκμούντεν το 2007.
Ο μεγαλύτερος αδερφός της, Πσεμίσουαφ Ερένσκι (γενν. 1934), είναι επίσης σκακιστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές σκακίστριες Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Φαμπρίς Μπρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία Κατηγορία:Γάλλοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ