cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απουολέ
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Το ανάχωμα του Απουολέ αριστερά|μικρογραφία|Αρχαιολογικές εκσκαφές το 1931 Το Απουολέ ήταν ένα σημαντικό λοφώδες φρούριο των Κουρονιανών, μιας από τις φυλές της Βαλτικής. Οι αρχαιολόγοι χρονολογούσαν το ξύλινο φρούριο από τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Το φρούριο βρίσκεται στη συμβολή του Λούομπα και του παραποτάμου του Μπρούκις. Σύμφωνα με αρχαιολογική έρευνα, ένα μεγάλο χωριό βρίσκεται κοντά στο λοφώδες φρούριο. Αυτό θα σήμαινε πρώιμα στάδια ανάπτυξης της πόλης.
Ο Ριμβέρτος στο Vita Ansgari του περιέγραψε πρώιμες συγκρούσεις μεταξύ των Κουρονιανών και των Βίκινγκ. Το 854, οι Κουρονιανοί επαναστάτησαν και αρνήθηκαν να αποτίσουν φόρο υποτέλειας στη Σουηδία. Το επαναστατικό φρούριο δέχθηκε επίθεση για πρώτη φορά από τους Δανούς, οι οποίοι ήλπιζαν να κάνουν την πόλη να πληρώνει φόρο υποτελείας για τη Δανία. Οι ντόπιοι ήταν νικηφόροι και κέρδισαν πολλά πολεμικά λάφυρα. Αφού έμαθε για την αποτυχία της Δανίας, ο βασιλιάς Ολόφ της Σουηδίας οργάνωσε μια μεγάλη εκστρατεία στα εδάφη των Κουρονιανών. Ο Ολόφ επιτέθηκε πρώτα, κατέλαβε και έκαψε την Γκρομπίνα πριν ασχοληθεί με το Απουολέ. Σύμφωνα με τον Ριμβέρτο, 15.000 ντόπιοι υπερασπίστηκαν τους εαυτούς τους για οκτώ ημέρες, αλλά στη συνέχεια συμφώνησαν να παραδοθούν: οι Κουρονιανοί κατέβαλαν λύτρα για κάθε άτομο στο φρούριο, δεσμεύτηκαν την πίστη τους στη Σουηδία και έδιναν 30 ομήρους για να εγγυηθούν μελλοντικές πληρωμές.
Το Απουολέ αναφέρθηκε και πάλι μόνο σε μια συνθήκη του 1253 μεταξύ του Επισκόπου της Ρίγας και του Τάγματος των Λιβονιανών. Η τοποθεσία περιγράφηκε ως μη καλλιεργημένη γη. Το κάστρο πιθανότατα καταστράφηκε και οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν σε ασφαλέστερες περιοχές. Ο οικισμός αναφέρθηκε ξανά τον 17ο αιώνα. Στα τέλη του 18ου αιώνα το λοφώδες φρούριο προσέλκυσε την προσοχή των ιστορικών και αρχαιολόγων. Οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν από τους Έντουαρντς Βόλτερς και Μπίργκερ Νέρμαν το 1928-1932.
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2013-14
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2013-14 συμμετείχαν οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορία 2013-14. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί πρώτη. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί πρώτη. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ολυμπιάδα Νεάπολης και ο Άρης Λεμεσού. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 16 Απριλίου 2014 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης με σκορ 3-1 σετ (25-15, 29-27, 23-25, 25-19).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014
Πεκανμπάρου
Το Πεκανμπάρου (Pekanbaru) είναι μεγάλη πόλη της Ινδονησίας, πρωτεύουσα της επαρχίας Ριάου. Με πληθυσμό 983.356 κατοίκους στην απογραφή του 2020 και 897.767 κατοίκους στην απογραφή του 2010, αποτελεί μείζον οικονομικό κέντρο της ανατολικής Σουμάτρα και τη 18η σε πληθυσμό πόλη όλης της Ινδονησίας. Η ονομασία της πόλεως προέρχεται από τις μαλαϊκές λέξεις pekan = αγορά και baru = νέα. Είναι κτισμένη στη νότια (δεξιά) όχθη του ποταμού Σιακ.
Στη θέση του Πεκανμπάρου υπήρχε οικισμός από τον 17ο αιώνα, ενώ ως πόλη ιδρύθηκε στις 22 Ιουνίου 1784. Στα τέλη του 19ου αιώνα η πόλη αναπτύχθηκε, εξυπηρετώντας την παραγωγή καφέ και γαιάνθρακα, ενώ οι Ολλανδοί αποικιοκράτες κατασκεύασαν δρόμους για την εξαγωγή αγαθών στη Σιγκαπούρη και τη Μαλάκκα. Σήμερα η πόλη διαθέτει και αεροδρόμιο, τον «Διεθνή Αερολιμένα Σουλτάνου Σιαρίφ Κασίμ Β΄».
Γεωγραφία
Το Πεκανμπάρου διαιρείται σε 15 διαμερίσματα (kecamatan), που παλαιότερα ήταν 12. Αυτά παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα με την έκταση, τον πληθυσμό τους και τον αριθμό των «συνοικιών» (kelurahan, «αστικών χωριών») του καθενός.
Δεν υπάρχουν ακριβή δεδομένα εκτάσεως για τα διαμερίσματα Tuah Madani και Binawidya, καθώς αμφότερα προέκυψαν σχετικώς πρόσφατα από το παλαιότερο διαμέρισμα Tampan. Η συνολική τους έκταση είναι 59,81 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πεκανμπαρου
Στάδιο Μπρόντμπυ
Το Στάδιο Μπρόντμπυ (δανικά: Brøndby Stadion) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Προνπιβέστερ της Δανίας και η έδρα της Μπρόντμπυ ΙΦ. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στάδιο στη Δανία. Χτίστηκε το 1965 και εγκαινιάστηκε στις 31 Ιουνίου 1966, όπου δεν είχε κερκίδες. Έγινε σημαντική ανακατασκευή το 2000 που αύξησε τη χωρητικότητα σε 31.500 θεατές, εκ των οποίων οι 19.700 καθήμενοι. Οι συνεχείς προσαρμογές στις εγκαταστάσεις των θεατών είχαν έκτοτε ως αποτέλεσμα το στάδιο να έχει συνολική χωρητικότητα 29.000 θεατών, εκ των οποίων οι 23.400 καθήμενοι. Το ρεκόρ προσέλευσης χρονολογείται στις 18 Ιουνίου 2003, με 31.508 θεατές σε έναν αγώνα εναντίον της ΦΚ Κοπεγχάγη.
Σε αγώνες διοργανώσεων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ ή του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, τοποθετούνται θέσεις στη Νότια Κερκίδα, σύμφωνα με τους κανονισμούς της UEFA, που μειώνει τη συνολική χωρητικότητα σε 26.000.
Το γήπεδο έχει φιλοξενήσει επίσης την Εθνική Δανίας σε πέντε αγώνες. Το πρώτο παιχνίδι στο Στάδιο Μπρόντμπυ ήταν ένα φιλικό εναντίον της Πορτογαλίας την 1η Σεπτεμβρίου 2006, που έληξε με νίκη της Δανίας με 4–2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπροντμπυ Σταδιο Κατηγορία:Μπρόντμπυ ΙΦ
Τζον Στίβενς Κάμποτ Άμποτ
Πρώτα χρόνια
Ήταν αδελφός του Τζέικομπ Άμποτ και συνεργάστηκε μαζί του στη διαχείριση του Ινστιτούτου Άμποτ στη Νέα Υόρκη και στην προετοιμασία της σειράς σύντομων ιστορικών βιογραφιών του. Ο Άμποτ αποφοίτησε από το Κολλέγιο Μπόουντοϊν το 1825, προετοιμάστηκε για τη διακονία στο Θεολογικό Σπουδαστήριο του Άντοβερ και μεταξύ του 1830 και του 1844, όταν αποσύρθηκε από τη διακονία του Πουριτανισμού, κήρυξε διαδοχικά στο Γούστερ, στο Ροξμπέρι και στο Ναντάκετ, όλα στη Μασαχουσέτη.
Λογοτεχνική σταδιοδρομία
Λόγω της επιτυχίας του έργου του The Mother at Home (Η μητέρα στο σπίτι), αφιερώθηκε από το 1844 και μετά στη λογοτεχνία. Ήταν πολυγραφότατος συγγραφέας βιβλίων για τη χριστιανική ηθική και λαϊκών ιστοριών, στις οποίες αποδόθηκε η καλλιέργεια του λαϊκού ενδιαφέροντος για την ιστορία. Είναι περισσότερο γνωστός ως συγγραφέας του History of Napoleon Bonaparte (Ιστορία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, 1855), στο οποίο περιγράφονται τα διάφορα στοιχεία και επεισόδια της σταδιοδρομίας του Ναπολέοντα. Ο Άμποτ έχει ιδιαίτερα ευνοϊκή στάση απέναντι στο θέμα του καθ' όλη τη διάρκεια της συγγραφής του. Μεταξύ των κυριότερων έργων του συγκαταλέγονται επίσης τα εξής: History of the Civil War in America (Ιστορία του Εμφύλιου Πολέμου στην Αμερική, 1863-1866), History of Napoleon III Emperor of the French (Ιστορία του Ναπολέοντα Γ΄ Αυτοκράτορα των Γάλλων, 1868) και The History of Frederick II, Called Frederick the Great (Ιστορία του Φρειδερίκου Β΄, αποκαλούμενου Φρειδερίκος ο Μέγας, Νέα Υόρκη, 1871). Έγραψε επίσης τον πρόλογο σε ένα βιβλίο με τίτλο Life of Boone (Ζωή του Μπουν) του Γ.Μ. Μπόγκαρτ, για τον Ντάνιελ Μπουν το 1876.
Η βιογραφία του στο The Biographical Dictionary of America (1906) αναφέρει ότι το πνεύμα του Άμποτ ήταν εξαιρετικά καθαρό και ενεργό, και μπορούσε να αφήσει το θέμα που είχε στα χέρια του για κάτι εντελώς διαφορετικό, και στη συνέχεια να συνεχίσει την προηγούμενη εργασία του χωρίς την παραμικρή ενόχληση, επίσης ήταν ευλογημένος με μια εξαιρετικά ομοιόμορφη ιδιοσυγκρασία. Με την προσωπική του καλοσύνη, καθώς και με τα βιβλία του, είχε μεγάλη επιρροή στον κόσμο, συνέχισε να εργάζεται ενεργά σχεδόν μέχρι το θάνατό του, τον οποίο περίμενε με χαρά παρά με απελπισία. Ο ανώνυμος συγγραφέας της βιογραφίας του στην Encyclopædia Britannica (11η έκδ.) δήλωσε ότι «ήταν ένας πολυγραφότατος συγγραφέας βιβλίων σχετικά με τη χριστιανική ηθική και ιστοριών, οι οποίες σήμερα φαίνονται ανεπιστημονικές και αναξιόπιστες, αλλά ήταν πολύτιμες στην εποχή τους για την καλλιέργεια του λαϊκού ενδιαφέροντος για την ιστορία». Και ότι σε γενικές γραμμές, εκτός από το ότι δεν έγραψε νεανικά μυθιστορήματα, το έργο του ως προς το θέμα και το ύφος μοιάζει πολύ με εκείνο του αδελφού του, Τζέικομπ Άμποτ.
Ο Άμποτ πέθανε στο Φερ Χέιβεν του Κονέκτικατ στις 17 Ιουνίου 1877. Το 1910 εκδόθηκε μια σειρά είκοσι σύντομων βιογραφιών ιστορικών προσώπων από τον ίδιο και τον αδελφό του, Τζέικομ. Ο αδελφός του, Γκόραμ Ντάμερ Άμποτ, ήταν πρωτοπόρος στην εκπαίδευση των γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και συγγραφέας. Ο εγγονός του Άμποτ, Γουίλις Άμποτ, ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας και διευθυντής του Christian Science Monitor.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί βιογράφοι
Κατάλογος αδελφοποιημένων πόλεων στην Αλβανία
δεξιά|μικρογραφία|348x348εσ|Χάρτης της Αλβανίας Αυτός είναι κατάλογος μερών στη Αλβανία που έχουν συνδέσμους με άλλες κοινότητες σε άλλες χώρες. Στις περισσότερες φορές, η σύνδεση, ειδικά όταν επισημοποιείται από την τοπική κυβέρνηση, είναι γνωστή ως "αδελφοποίηση πόλεων" και ενώ τα περισσότερα μέρη είναι πόλεις, ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης χωριά, επαρχίες, κομητείες κτλ. με παρόμοιους συνδέσμους.
Τίρανα
Τα Τίρανα είναι αδελφοποιημένα με τις παρακάτω πόλεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Κουέτα
Εκτιμάται ότι η πόλη φιλοξενεί σήμερα περίπου μισό εκατομμύριο μη καταγεγραμμένους Αφγανούς πρόσφυγες.
Η ονομασία «Κουέτα» αποτελεί παραλλαγή της παστουνικής λέξεως Kwatkōṭ ή kōta, που σημαίνει «φρούριο». Παλαιότερα η πόλη ονομαζόταν Σαλκότ (Shalkot, πασ. ښالکوټ, βαλουχ. شال کوٹ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουετα
Σούκουρ
Το Σούκουρ (σίντι سکر, ούρντου سكھر) είναι μεγάλη πόλη του Πακιστάν, στην επαρχία Σινδ. Με πληθυσμό 551.357 κατοίκους στην απογραφή του 2017, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Σινδ μετά την πρωτεύουσα Καράτσι και το Χαϊντεραμπάντ, αλλά και η 14η σε πληθυσμό πόλη ολόκληρου του Πακιστάν. Είναι κτισμένη στη δεξιά (δυτική) όχθη του Ινδού ποταμού, απέναντι από την ιστορική πόλη Ρόχρι. Η πόλη ιδρύθηκε ως Νέο Σούκουρ από τους Βρετανούς αποικιοκράτες δίπλα στο προϋπάρχον χωριό Σούκουρ, με τον δήμο να δημιουργείται το 1862. Ο λόφος του Σούκουρ μαζί με εκείνον πάνω στο ποτάμιο νησί Μπούκουρ, συναποτελούν την επονομαζόμενη «Πύλη του Σινδ».
Η ονομασία της πόλεως προέρχεται πιθανώς από την αραβική λέξη shakkar, που σημαίνει «ζάχαρη» - μια αναφορά στα χωράφια με ζαχαροκάλαμο που αφθονούσαν στη γύρω περιοχή κατά τους ιστορικούς χρόνους ή ένας υπαινιγμός για τη σχετική ευημερία της περιοχής. Υπάρχει όμως και η άποψη ότι η ονομασία προέρχεται από τη λέξη Suukh, που στη γλώσσα σίντι σημαίνει «παρηγοριά».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουκουρ
Γκέεστ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Γκέεστ (προφορά στα Ολλανδικά του Geest: Χήιστ) μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Πολιτικό σύστημα της Κύπρου
Η Κύπρος είναι ανεξάρτητη δημοκρατία με προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο ο Πρόεδρος της Κύπρου είναι ταυτόχρονα αρχηγός του κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο στην κυβέρνηση και το κοινοβούλιο. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και την νομοθετική εξουσία.
Η Κυπριακή Δημοκρατία ιδρύθηκε το 1960 με τις συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου που προέβλεπαν την δημιουργία ενός δικοινοτικού κράτους, στο οποίο ο πρόεδρος πρέπει να είναι ελληνοκύπριος, ο αντιπρόεδρος τουρκοκύπριος ενώ στην βουλή των αντιπροσώπων υπήρχαν Έλληνες και Τούρκοι της Κύπρου. Το δικοινοτικό σύστημα κατέρρευσε το 1963, όταν ο Μακάριος προώθησε αλλαγές σε 13 σημεία του συντάγματος με στόχο να αμβλυνθεί ο δικοινοτικός χαρακτήρας του κράτους. Οι τουρκοκύπριοι πολιτικοί απομακρύνθηκαν από τις δομές του κράτους, ενώ οι τουρκοκύπριοι κάτοικοι κλείστηκαν σε θύλακες. Το 1974, πραγματοποιήθηκε το πραξικόπημα, κατ' εντολή της στρατιωτικής χούντας της Ελλάδας, και πέντε μέρες αργότερα εκδηλώθηκε η τουρκική εισβολή Από τότε, η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία ελέγχει το νότιο τμήμα (τα δύο τρίτα της έκτασης) και η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, που αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία, ελέγχει το βόρειο ένα τρίτο. Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κύπρου συνεχίστηκε ως η μοναδική διεθνώς αναγνωρισμένη αρχή στο νησί (όπως και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι διεθνώς αναγνωρισμένο με σεβασμό στο SBAs), αν και στην πράξη την εξουσία εκτείνεται μόνο στο ελεγχόμενο από την κυβέρνηση για την περιοχή.
Το Economist Intelligence Unit έχει βαθμολογήσει την Κύπρο ως «ελαττωματική δημοκρατία» το 2016.
H μη αναγνωρισμένη «Τούρκικη Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», ένα de facto κράτος διεθνώς μη αναγνωρισμένο (πέρα από την Τουρκία), λειτουργεί με σύστημα προεδρευόμενης δημοκρατίας. Στο λεγόμενο «κοινοβούλιο» υπάρχουν 6 κόμματα, με μεγαλύτερο το εθνικιστικό και συντηριτικό Κόμμα Εθνικής Ενότητας του «πρωθυπουργού» Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν ενώ τα προεδρικά καθήκοντα ασκεί ο Μουσταφά Ακκιντζί του σοσσιαλδημοκρατικου κόμματος Κοινοτικής Δημοκρατίας (Toplumcu Demokrasi Partisi).
Διαίρεση της Κύπρου
δεξιά|μικρογραφία|270x270εσ|Η πρωτεύουσα Λευκωσία παραμένει διαιρεμένη από το 1974. Η νεκρή ζώνη που χωρίζει τις δύο τομείς. Το 1974, μετά το πραξικόπημα που χρηματοδοτήθηκε από την ελληνική στρατιωτική χούντα και διενεργήθηκε από την Κυπριακή Εθνική Φρουρά, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο (η οποία έγινε με την επίκληση του γεγονότος ότι ήταν μία από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις που καθιερώθηκαν από το Σύνταγμα), οι Τουρκοκύπριοι όρισαν επίσημα τα δικά τους όργανα με πρόεδρο εκλεγμένο από το λαό και πρωθυπουργός, υπεύθυνος απέναντι στην Εθνική Συνέλευση, να ασκούν από κοινού την εκτελεστική εξουσία. Η Κύπρος έχει διαιρεθεί de facto στην ελληνοκυπριακή ελεγχόμενη νότιο τα δύο τρίτα του νησιού και την τουρκική κατοχή της βόρειας τρίτο. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ελέγχει τα νότια δύο τρίτα του νησιού. Εκτός από την Τουρκία, όλες οι ξένες κυβερνήσεις και τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας πάνω σε ολόκληρο το νησί της Κύπρου.
Η Τουρκία, η οποία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και η τουρκοκυπριακή διοίκηση στο βόρειο τμήμα του νησιού, δεν αποδέχονται την εξουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλο το νησί και να αναφέρονται όχι από το διεθνές της όνομα, αλλά όσο η «ελληνοκυπριακή Διοίκηση της Νότιας Κύπρου». Η επικράτειά της, που προέκυψε ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής του 1974 και της οποίας το καθεστώς παραμένει αμφισβητούμενο, εκτείνεται στο βόρειο τρίτο του νησιού.
Το βόρειο τμήμα ανακήρυξε την ανεξαρτησία του το 1975. Το 1983 οι Τουρκοκύπριοι ανακήρυξαν την ανεξαρτησία της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, η οποία δεν έχει αναγνωριστεί από καμία χώρα εκτός από την Τουρκία. Το 1985 ενέκρινε σύνταγμα και διεξήγαγε εκλογές—μια ρύθμιση που αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία. Για πληροφορίες σχετικά με αυτό, δείτε την Πολιτική της τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου. Ο Οργανισμός της Ισλαμικής Διάσκεψης (τώρα η Οργάνωση Ισλαμικής Συνεργασίας) έδωσε στο κράτος καθεστώς παρατηρητή με την ονομασία «τουρκοκυπριακό κράτος».
Πολιτικές συνθήκες
μικρογραφία|Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Η διαίρεση της Κύπρου έχει παραμείνει ένα δυσεπίλυτο πολιτικό πρόβλημα που ταλανίζει τις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, και την κατάρτιση στο ΝΑΤΟ, του οποίου τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία είναι μέλη, και πιο πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία παραδέχθηκε την Ελλάδα και την Κύπρο και την οποία η Τουρκία επιδιώκει να ενταχθεί για πάνω από είκοσι χρόνια.
Οι πιο πρόσφατες εξελίξεις στο νησί έχουν συμπεριλάβει την επαναλειτουργία των συνόρων μεταξύ των δύο πλευρών, και η αποτυχία της προσπάθειας για την επανένωση του νησιού, σύμφωνα με τους όρους των Ηνωμένων Εθνών υπό την αιγίδα πρωτοβουλία που καθοδηγείται από τον ΟΗΕ Γενικό Γραμματέα, Κόφι Ανάν.
Κανένας από τους ελληνοκύπριους μέρη έχει τη δυνατότητα να εκλέξει πρόεδρο από την ίδια ή κυριαρχούν οι 56 έδρες της βουλής των Αντιπροσώπων. Το 165,000 ελλήνων Κυπρίων προσφύγων είναι επίσης μια ισχυρή πολιτική δύναμη, μαζί με την ανεξάρτητη Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου, η οποία έχει κάποια επιρροή στο κροταφικό καθώς και εκκλησιαστικά θέματα.
Η λειτουργία του Κυπριακού κράτους συνάντησε πολλές δυσκολίες από τις πρώτες ημέρες μετά την ανεξαρτησία, ενώ η διακοινοτική ένταση και η βία ένα συχνά φαινόμενα κατά την πρώτη δεκαετία της Κυπριακής ανεξαρτησίας. Το 1963, ο Κύπριος πρόεδρος, Μακάριος, πρότεινε 13 τροποποιήσεις του Συντάγματος για να αρθούν τα εμπόδια για την ομαλή λειτουργία και ανάπτυξη του κράτους. Αυτό έγινε με την ενθάρρυνση του Βρετανού ύπατου αρμοστή στην Κύπρο, που θεωρείται το τροπολογίες «μια λογική βάση για συζήτηση». η Βία ξέσπασε μεταξύ Ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, το δεκέμβριο του 1963 και από το επόμενο έτος τα Ηνωμένα Έθνη συμφώνησαν να αναλάβουν τις επιχειρήσεις διατήρησης της ειρήνης UNFICYP.
ΟΗΕ υπό την αιγίδα των διαπραγματεύσεων για την ανάπτυξη θεσμικές ρυθμίσεις που είναι αποδεκτές από την ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή κοινότητα άρχισε το 1968, διάφορα σύνολα των διαπραγματεύσεων και άλλες πρωτοβουλίες που ακολουθείται.
Μετά το 1974, την εισβολή μετά από μια ελληνική χούντα-με βάση πραξικόπημα προσπάθεια, Μακαρίου, εξασφάλισε τη διεθνή αναγνώριση του ελληνικού Κυπριακή κυβέρνηση ως η μόνη νόμιμη αρχή για την Κύπρο, η οποία έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα πολύ σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα για τους Ελληνοκύπριους στις δεκαετίες από τότε. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν στα χρόνια μετά το 1974 με ποικίλους βαθμούς την κανονικότητα και την επιτυχία, αλλά κανένας δεν είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη ενοποίηση. Στις 15 νοεμβρίου 1983, ο τουρκοκύπριος Βόρεια κήρυξε την ανεξαρτησία και τη δημιουργία της τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ), το οποίο έχει αναγνωριστεί μόνο από την Τουρκία. και οι Δύο πλευρές δημόσια πρόσκληση για την επίλυση των διακοινοτικές διαφορές και δημιουργία ενός νέου ομοσπονδιακού συστήματος διακυβέρνησης.
Μετά τις 1998 προεδρικές εκλογές, ο Γλαύκος Κληρίδης προσπάθησε να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με έξι υπουργούς από τον ΔΗΣΥ, δύο υπουργούς από την ΕΔΕΚ, τρεις από το ΔΗΚΟ (που συγκρούστηκαν με τον αρχηγό του κόμματος, Σπύρο Κυπριανού) και ένα από τους Ενωμένους Δημοκράτες. Ωστόσο, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας δεν επιτεύχθηκε, επειδή το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ απέρριψαν την προσφορά, προτιμώντας να παραμείνουν κόμματα της αντιπολίτευσης.
Σύνταγμα
Τις 16 Αυγούστου 1960 το σύνταγμα οραματίστηκε το μοίρασμα της εξουσίας μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Προσπάθειες να τροποποιεί το σύνταγμα πυροδότησε τις διακοινοτικές συγκρούσεις το 1963. Αυτό το σύνταγμα είναι ακόμη σε ισχύ, αν και δεν υπάρχει τουρκοκυπριακή παρουσία στην Κυπριακή κυβέρνηση.
Εκτελεστική εξουσία
Ο πρόεδρος, που εκλέγεται με λαϊκή ψήφο για μια θητεία πέντε ετών, είναι ο αρχηγός του κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης. Η θέση του αντιπροέδρου είναι σήμερα κενή, καθώς με βάση το σύνταγμα του 1960, ο αντιπρόεδρος πρέπει να προέρχεται αποκλειστικά από την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Το Συμβούλιο των Υπουργών διορίζεται από κοινού από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο.
Νομοθετική εξουσία
Η Βουλή των Αντιπροσώπων αποτελείται από 80 βουλευτές που εκλέγονται για πενταετή θητεία. Ωστόσο, μετά το 1974 οι εκλογές διενεργούνται μόνο για τους 56 ελληνοκυπρίους βουλευτές. Οι 24 έδρες της τουρκικής κοινότητας, παραμένουν κενές. Επίσης εκλέγονται από τις αντίστοιχες κοινότητες 3 μέλη-παρατηρητές που εκπροσωπούν τις θρησκευτικές ομάδες των Μαρωνιτών, των Λατίνων και των Αρμενίων.
Διοικητική διαίρεση
Η Κυπριακή Δημοκρατία χωρίζεται διοικητικά σε 6 επαρχίες Αμμοχώστου (Αμμοχώστου), Κερύνειας, Λάρνακας, Λεμεσού (Λεμεσός), Λευκωσία (Λευκωσία), Πάφος * σημείωση - κατειλημμένη περιοχή της είναι διοικητικές διαιρέσεις περιλαμβάνουν Κερύνειας, όλα, αλλά ένα μικρό μέρος της Αμμοχώστου (Αμμοχώστου), και μικρά μέρη στη Λευκωσία και Λάρνακα.
Βρετανικές κτήσεις και θύλακες
Η Κύπρος έχει τέσσερεις θύλακες, όλους σε έδαφος που ανήκει στις Βρετανικές Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας. Τα δύο πρώτα είναι τα χωριά Ορμήδεια και Ξυλοτύμβου. Επιπλέον υπάρχει ο Ηλεκτροπαραγωγός Σταθμός Δεκέλειας, ο οποίος χωρίζεται από έναν Βρετανικό δρόμο σε δύο μέρη. Το βόρειο τμήμα είναι μια ήσυχη περιοχή, όπως και τα δύο χωριά, ενώ το νότιο τμήμα βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα, και ως εκ τούτου δεν αποτελεί θύλακα —αν και δεν έχει χωρικά ύδατα.
Η νεκρή ζώνη που χωρίζει την περιοχή που ελέγχεται από την τουρκοκυπριακή διοίκηση και την υπόλοιπη Κύπρο συναντά την Δεκέλεια και παίρνει πάλι από την ανατολική πλευρά, έξω από τον Άγιο Νικόλαο (συνδεδεμένο με το υπόλοιπο της Δεκέλειας από μια λεπτή γραμμή γης). Με αυτή την έννοια, η νεκρή ζώνη μετατρέπεται στην νοτιοανατολική γωνία του νησιού, την περιοχή του Παραλιμνίου, σε έναν de facto, αν όχι de jure, θύλακα.
Συμμετοχή σε διεθνείς οργανώσεις
C, Συμβούλιο Πολιτιστικής Συνεργασίας, CE, ΕΤΑΑ, ΗΜΥ, OEB, Μέλος της ΕΕ, FAO, G-77, IAEA, IBRD, ICAO, ICC, ICC, International Development Association, IFAD, IFC, IFRCS (αναπληρωτής), IHO, ILO, IMF, Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας, Inmarsat, Intelsat, Interpol, IOC, IOM, ISO, ITU, ΔΔΣΣ, Κίνημα των Αδεσμεύτων (μέλος από το 1961, παρατηρητής μετά το 2004), OAS (παρατηρητής), OPCW, OSCE, PCA, ΟΗΕ, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UPU, ΠΟΣΟ, ΠΟΥ, WIPO, WMO, WToO, WTrO
Αναφορές
Κατηγορία:Κυπριακή Κυβέρνηση Κατηγορία:Πολιτική της Κύπρου
Ισάμ Ζεμάα
Ο Ισάμ Ζεμάα (αραβικά: عصام جمعة, γεννήθηκε 28 Ιανουαρίου 1984) είναι Τυνήσιος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την πατρίδα του και την Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς και αργότερα αγωνίστηκε στη γαλλική ομάδα Λανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜ Καέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουβέιτ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Σαϊλία ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
ΕΤΟ Παρκ
Το ΕΤΟ Παρκ είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Γκιέρ της Ουγγαρίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδόσφαιρο και είναι η έδρα της Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ. Το στάδιο που άνοιξε το 2008 ως αντικατάσταση του Σταδίου ΕΤΟ, έχει χωρητικότητα 15.600 θεατών.
Το συγκρότημα του σταδίου περιλαμβάνει επίσης τρία γήπεδα προπόνησης με γρασίδι και ένα συνθετικό γήπεδο προπόνησης, καθώς και δύο κλειστά γήπεδα.
Ιστορία
Στις 26 Φεβρουαρίου 2011, ανακοινώθηκε ότι οι τομείς του σταδίου θα ονομαστούν από 40 θρυλικούς πρώην παίκτες της Γκιόρι ΕΤΟ.
Στις 17 Οκτωβρίου 2012 άνοιξε το ETO Park Hotel. Στην τελετή έναρξης ήταν παρόντες ο Ζολτ Μπόρκαϊ, δήμαρχος του Γκιέρ και ο Πίτερ Σίγιαρτο, Ούγγρος βουλευτής.
Στις 8 Ιουλίου 2013, ανακοινώθηκε ότι στις 11 Αυγούστου 2013 η Γκιόρι ΕΤΟ θα φιλοξενήσει την Μπάγερν Μονάχου για να γιορτάσει την 20η επέτειο του Audi Hungaria Motor Kft.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ουγγαρία Κατηγορία:Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ
Άνω Γαύριο Άνδρου
Το Άνω Γαύριο είναι οικισμός της Άνδρου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Υδρούσας, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Το Άνω Γαύριο είναι ημιορεινός οικισμός της Άνδρου. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, στις νότιες υπώρειες του βουνού Άγιοι Σαράντα, βορειοανατολικά από το Γαύριο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει 36 χλμ. περίπου ΒΔ. της Χώρας Άνδρου.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άνω Γαυρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,541 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κουμάρι και Σχόλη.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1878 και προσαρτήθηκε στον δήμο Γαυρίου της Άνδρου. Το 1913 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Γαυρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Υδρούσας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Υδρούσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Γλώσσες της Ινδίας
μικρογραφία|311x311εσ|Οι γλωσσικές οικογένειες της Ινδίας μικρογραφία|300x300εσ|Χαρτονόμισμα 10 ρουπιών του 1920, γραμμένο στα αγγλικά και διάφορες ινδικές γλώσσες Οι γλώσσες της Ινδίας περιλαμβάνουν περισσότερες από 400 γλώσσες και διαλέκτους διαφορετικών γλωσσικών οικογενειών. Η πρώτη γλωσσική μελέτη σχετικά με το θέμα, με τίτλο «Γλωσσική έρευνα της Ινδίας» (1903-1927), αναφέρει 179 γλώσσες στην Ινδία και το Πακιστάν και 544 διαλέκτους. Η ινδική κυβέρνηση καταμέτρησε 121 γλώσσες στην ινδική απογραφή του 2011. Παρόλα αυτά, λόγω της γλωσσικής πολυμορφίας, δεν υπάρχουν εθνικές γλώσσες στην Ινδική Δημοκρατία, ωστόσο τα χίντι και τα αγγλικά είναι οι γλώσσες εργασίας της κυβέρνησης.
Γλωσσικές οικογένειες
Οι γλώσσες που ομιλούνται στην Ινδία χωρίζονται σε τέσσερις γλωσσικές οικογένειες.
Επιπλέον, η απογραφή κατέγραψε μικρό αριθμό ομιλητών της αγγλικής (εκπρόσωπος της γερμανικής οικογένειας των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών), των Παστούν (ιρανική γλώσσα που ομιλείται στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν) και των αραβικών (αφροασιατική γλώσσα).
Προβλήματα με τα Χίντι
Ο ακριβής αριθμός των γλωσσών που ομιλούνται στην Ινδία είναι δύσκολο να προσδιοριστεί και εξαρτάται από την ταξινόμηση πολλών ιδιωμάτων ως διαλέκτους των χίντι ή ξεχωριστές γλώσσες. Πολλές γλωσσικά διακριτές γλώσσες προσμετρούνται ως Χίντι για καθαρά πολιτικούς λόγους, προκειμένου να αυξηθεί το καθεστώς των Χίντι. Επομένως, η ταξινόμηση της απογραφής επηρεάζεται πολιτικά, με αποτέλεσμα γλώσσες όπως οι Μποτζπούρι και Ρατζαστάνι να θεωρούνται ως διάλεκτοι των Χίντι. Το 1995, η γλώσσα Μαϊθίλι «αποκόπηκε» από τα Χίντι και θεωρείται πλέον και επίσημα ξεχωριστή γλώσσα.
Επίσημες γλώσσες της κεντρικής κυβέρνησης
Το Ινδικό Σύνταγμα ονομάζει τα χίντι και τα αγγλικά ως επίσημες γλώσσες της κεντρικής κυβέρνησης. Τα αρχικά σχέδια καθόριζαν ότι τα αγγλικά θα παύσουν να αποτελούν επίσημη γλώσσα του κράτους στις 26 Ιανουαρίου 1965, 15 χρόνια μετά την αναβάθμιση της Ινδίας σε δημοκρατία. Ειδικότερα, λόγω της αντίστασης των κρατιδίων της νότιας Ινδίας, ιδιαίτερα του Ταμίλ Ναντού, και μεμονωμένων κρατίδιων της βόρειας Ινδίας όπως η Δυτική Βεγγάλη, το σχέδιο εγκαταλείφθηκε. Ήδη, στις 7 Αυγούστου 1959 ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού (σε ομιλία προς την Λοκ Σάμπα) είχε δηλώσει: «Η χρήση της αγγλικής διατηρείται για όσο χρονικό διάστημα επιθυμούν οι λαοί που δεν μιλούν τα Χίντι.»
Επίσημες γλώσσες των κρατιδίων
μικρογραφία|Γλωσσικός χάρτης της Ινδίας μικρογραφία|Τα κρατίδια όπου τα Χίντι έχουν καθεστώς επίσημης γλώσσας. μικρογραφία|Τα κρατίδια όπου τα αγγλικά έχουν καθεστώς επίσημης γλώσσας. Τα κρατίδια της Ινδίας έχουν δικές τους επίσημες γλώσσες. Το παράρτημα 8 του ινδικού Συντάγματος, πράγμα που σημαίνει ότι εκπροσωπούνται στην επίσημη γλωσσική επιτροπή της Ινδίας. Σύμφωνα με το άρθρο 345 του Συντάγματος, τα κρατίδια μπορούν να χρησιμοποιήσουν παραπάνω από μία επίσημες γλώσσες, ανεξαρτήτως αν περιέχονται στο παράρτημα 8 ή όχι.
Η πρώτη έκδοση του συντάγματος που ψηφίστηκε το 1949, προέβλεπε 14 επίσημες γλώσσες. Ήταν οι παρακάτω: Χίντι, Ούρντου, Βεγγαλικά, Ταμίλ, Γκουτζαράτι, Κανάντα, Μαλαγιαλάμ, Μαράτι, Ορίγια, Τελούγκου, Ασαμικά, Κασμιρικά, Παντζάμπι, Σανσκριτικά. Το 1967, η 21η τροπολογία προσέθεσε τα Σίντι (πολλοί Ινδουιστές από την επαρχία Σινδ του Πακιστάν μετανάστευσαν στην Ινδία μετά την διχοτόμηση της Βρετανικής Ινδίας το 1947). Το 1992 η 71η τροπολογία προσέθεσε τις γλώσσες Κονκάνι, Μανιπούρι (ή Μεϊτέι) και τα νεπαλικά. Το 2004 προστέθηκαν, χάρη στην 96η τροπολογία, οι γλώσσες Μπόντο, Ντόγκρι, Μαϊθίλι και Σαντάλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία της Ινδίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας Κατηγορία:Γλώσσες ανά χώρα
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2014-15
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2014-15 συμμετείχαν οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορία 2014-15. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάς Φρενάρου.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί πρώτη. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί πρώτη. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ολυμπιάς Φρενάρου και η Ολυμπιάδα Νεάπολης. Το παιχνίδι διεξήχθη την 1 Απριλίου 2015 στην Κλειστή Αίθουσα Πύλας στην Πύλα. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάς Φρενάρου με σκορ 3-1 σετ (25-15, 14-25, 25-20, 25-19).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015
Γκέεστ
Με τον όρο γκέεστ περιγράφεται ένα ελαφρώς ανυψωμένο φυσικό τοπίο το οποίο εμφανίζεται στις πεδιάδες της βόρειας Γερμανίας, βόρειας Ολλανδίας, και της Δανίας. Το έδαφος τους είναι συνήθως αμμώδης και χαλικώδης, καλυπτόμενο από βλάστηση και αποτελούμενο από παγετωνικά αποθέματα τα οποία παρέμειναν μετά τη λήξη της τελευταίας εποχής των παγετώνων κατά την Πλειστόκαινο εποχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωλογικά φαινόμενα Κατηγορία:Βόρεια Ευρώπη
The Wall
Το The Wall είναι το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ από το αγγλικό progressive rock συγκρότημα Pink Floyd. Κυκλοφόρησε ως διπλό άλμπουμ, στις 30 Νοεμβρίου 1979, άρχισε να ερμηνεύεται ζωντανά με περίτεχνα θεατρικά εφέ, και μετατράπηκε σε μια ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο "Pink Floyd – The Wall".
Ο αριθμός των πωλήσεων παγκοσμίως ξεπέρασε τα τριάντα εκατομμύρια αντίτυπα. Το "The Wall" είναι το καλύτερο σε πωλήσεις διπλό άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής.
Στις 8, 9 και 12 Ιουλίου 2011, το "The Wall", παρουσιάστηκε ζωντανά στην Αθήνα, στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ο.Α.Κ.Α., από τον Ρότζερ Γουώτερς. Κατά τις δύο πρώτες ημέρες, η συναυλία μαγνητοσκοπήθηκε και κυκλοφόρησε στην ταινία του "Roger Waters The Wall".
Ιστορία και ιδέα
Το "The Wall", έχει ως κύρια θέματα την εγκατάλειψη και τη προσωπική απομόνωση.
Η ιδέα του άλμπουμ συλλήφθηκε κατά την διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος In the Flesh Tour το 1977, όταν ο μπασίστας και στιχουργός Ρότζερ Γουότερς, απογοητευμένος από το κοινό τους, φαντάστηκε την δημιουργία ενός τείχους μεταξύ του συγκροτήματος και του κοινού. Το άλμπουμ επικεντρώνεται σε έναν χαρακτήρα, τον Pink, ο οποίος είναι βασισμένος στον Ρότζερ Γουότερς. Οι προσωπικές εμπειρίες του Pink ξεκινούν με την απώλεια του πατέρα του κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και συνεχίζουν με την γελοιοποίηση και κακοποίηση από τους δασκάλους του, την υπερπροστατευτική μητέρα του και τέλος την διάλυση του γάμου του.
Όλα αυτά συμβάλλουν στην ενδεχόμενη αυτοεπιβληθείσα απομόνωση του από την κοινωνία και παριστάνονται με ένα εικονικό τείχος.
Κάθε ένα από αυτά τα τραύματα μετατρέπονται μεταφορικά σε "τούβλα στο τείχος" (bricks in the wall).
Ο πρωταγωνιστής γίνεται τελικά αστέρι της ροκ, του οποίου οι σχέσεις αμαυρώνονται από την απιστία, τη χρήση ναρκωτικών, και τις εκρήξεις βίας.
Δεδομένου ότι ο γάμος του καταρρέει, τελειώνει το χτίσιμο του τείχους του, ολοκληρώνοντας έτσι την απομόνωση του από την ανθρώπινη επαφή.
Κρυμμένος πίσω από το τείχος του, η κρίση του Pink κλιμακώνεται, και πιστοποιείται με μια παραισθησιογόνα εμφάνιση επί σκηνής, στην οποία πιστεύει ότι είναι ένας φασίστας δικτάτορας και εμφανίζεται σε συγκέντρωση όμοια με αυτή των Νεοναζί, όπου εξαπολύει άνδρες σε διάφορους θαυμαστές που πιστεύει ότι είναι ανάξιοι.
Βασανισμένος από την ενοχή, δικάζει τον εαυτό του (trial) να γκρεμίσει το τείχος, αφήνοντας τον Pink να βρει άνοιγμα προς τον έξω κόσμο.
Το άλμπουμ γίνεται πλήρης κύκλος κλείνοντας με τα λόγια "Isn't this where...", που είναι οι πρώτες λέξεις της φράσης που ξεκινάει το άλμπουμ,"...we came in?".
Τραγούδια
CD 1:
CD 2:
Η ταινία
Το 1982 ο δίσκος The Wall, κινηματογραφήθηκε από τον Άλαν Πάρκερ (Alan Parker), με κύριο ηθοποιό τον μουσικό Μπομπ Γκέλντοφ (Bob Geldof). Η ταινία, με τίτλο Pink Floyd – The Wall, περιλαμβάνει και ένα καινούργιο τραγούδι (When the Tigers Broke Free), καθώς και πιο νέες εκτελέσεις από παλαιότερα τραγούδια όπως το Mother και το Empty Spaces.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1979 Κατηγορία:Ροκ όπερες
Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες Κατηγορία:Κατάλογοι
Απαγωγή παιδιού
Ο όρος απαγωγή παιδιού περιλαμβάνει δύο νομικές και κοινωνικές κατηγορίες οι οποίες διαφέρουν ως προς το πλαίσιο δράσης: απαγωγή από μέλη της οικογένειας του παιδιού ή απαγωγή από αγνώστους:
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το άρθρο 324 του Ποινικού Κώδικα, η αρπαγή ανηλίκου τιμωρείται με φυλάκιση. Αν ο ανήλικος διέτρεξε σοβαρό κίνδυνο ζωής ή βαριάς βλάβης της υγείας του ο δράστης τιμωρείται με φυλάκιση ενός έτους. Αν ο ανήλικος είναι κάτω των δεκατεσσάρων ετών ή αν ο δράστης τέλεσε την πράξη από κερδοσκοπία ή με το σκοπό να μεταχειριστεί τον ανήλικο σε ανήθικες ασχολίες ή να επιτύχει τη μεταβολή της οικογενειακής τάξης του επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Σε περίπτωση που ο δράστης της απαγωγής είχε σκοπό να αποσπάσει λύτρα ή να εξαναγκάσει σε πράξη ή παράλειψη, επιβάλλεται κάθειρξη. Αν ο δράστης με τη θέλησή του απελευθερώσει και αποδώσει υγιή και σώο τον ανήλικο προτού εκπληρωθεί οποιοσδήποτε όρος ή αξίωσή του, επιβάλλεται φυλάκιση.
Διεθνής απαγωγή παιδιών
Η διεθνής απαγωγή παιδιού συμβαίνει όταν ένας γονέας, συγγενής ή γνωστός του παιδιού εγκαταλείπει τη χώρα με το παιδί ή τα παιδιά κατά παράβαση διατάγματος επιμέλειας ή εντολής επίσκεψης. Μια άλλη σχετική κατάσταση είναι η κράτηση των παιδιών σε υποτιθέμενες διακοπές σε μια ξένη χώρα χωρίς τελικά να επιστρέφονται.
Η Σύμβαση της Χάγης για τα Αστικά Θέματα της Διεθνούς Απαγωγής Παιδιών, η οποία έχει κυρωθεί και από την Ελλάδα, είναι μια διεθνής συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ένας νομικός μηχανισμός για την ανάκτηση παιδιών που έχουν απαχθεί σε άλλη χώρα. Η Σύμβαση της Χάγης δεν παρέχει ανακούφιση σε πολλές περιπτώσεις, με αποτέλεσμα ορισμένοι γονείς να προσλαμβάνουν ιδιωτικές ομάδες για να ανακτήσουν τα παιδιά τους.
Απαγωγές από αγνώστους
Η στερεοτυπική εκδοχή της απαγωγής παιδιού από έναν άγνωστο αποτελεί την κλασική μορφή της «απαγωγής», όπου το παιδί απάγεται, μεταφέρεται σε κάποια απόσταση και κρατείται για λύτρα ή με πρόθεση να κρατηθεί μόνιμα. Αυτές οι περιπτώσεις όμως είναι σπάνιες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδική ηλικία Κατηγορία:Ενδοοικογενειακή βία Κατηγορία:Κακοποίηση Κατηγορία:Εγκλήματα εις βάρος των παιδιών Κατηγορία:Απαγωγή
Καθεδρικός Ναός της Θεοτόκου (Στεπανακέρτ)
thumb|Ο καθεδρικός ναός υπό κατασκευή τον Μάρτιο του 2018 Ο Καθεδρικός Ναός της Θεοτόκου (αρμενικά: Սուրբ Աստվածամոր Հովանու մայր տաճար) είναι εκκλησία της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας, η οποία βρίσκεται στην πόλη Στεπανακέρτ, στη Δημοκρατία του Αρτσάχ (Αζερμπαϊτζάν). Ένα άγαλμα 4 μέτρων του Βασιλέως Βατσαγκάν Γ’ σχεδιάστηκε να τοποθετηθεί σε ένα δίμετρο βάθρο κοντά στην εκκλησία. Ο ναός, όντας υπό κατασκευή εδώ και 12 χρόνια, καθαγιάστηκε στις 7 Απριλίου 2019.
Ο καθεδρικός ναός χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο λόγω των βομβαρδισμών κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020, με τους πολίτες να καταφεύγουν στο υπόγειο του καθεδρικού ναού από τους βομβαρδισμούς του Στεπανακέρτ από το Αζερμπαϊτζάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Εκκλησίες στη Δημοκρατία του Αρτσάχ
Βίντροβατς
Το Βίντροβατς (σερβικά κυριλλικά: Видровац) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου του Νέγκοτιν, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπορ. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 649 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Νέγκοτιν
Σήραγγες Κου Τσι
240px|thumb|right| Οι σήραγγες Κου Τσι (Cu Chi) αποτελούν σύστημα σηράγγων και βρίσκονται 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σαϊγκόν στο Βιετνάμ. Το αρχικό μήκος των σηράγγων ήταν μεγαλύτερο από 200 χιλιόμετρα, σήμερα όμως διατηρούνται μόνο τα 120 χιλιόμετρα. Ανοίχθηκαν από τους Βιετκόνγκ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Μέσα στις σήραγγες υπήρχαν νοσοκομεία, κουζίνες, κρεβατοκάμαρες, αίθουσες συνεδριάσεων και οπλοστάσια. Το 1968 οι Βιετκόνγκ χρησιμοποίησαν τις σήραγγες για την επίθεσή τους στη Σαϊγκόν. Σήμερα οι σήραγγες του Κου Τσι αποτελούν τουριστικό προορισμό.
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βιετνάμ Κου Τσι Κατηγορία:Πόλεμος του Βιετνάμ
Ανεξάρτητη Μεραρχία
Συγκρότηση
Οι λόγοι συγκρότησης της Ανεξάρτητης Μεραρχίας ήταν η ανάγκη δημιουργίας ενός επίλεκτου στρατιωτικού σχηματισμού, ο οποίος θα αναλάμβανε υψηλής σημασίας επιχειρήσεις και συγκεκριμένα την κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως. Ο τίτλος Ανεξάρτητη Μεραρχία ήταν προσωρινός. Οι πιο πιθανοί οριστικοί τίτλοι ήταν «Μεραρχία Κωνσταντινουπόλεως» ή «Μεραρχία Παλαιολόγου», λόγω του ότι είχαν επιλεγεί για τη στελέχωσή της επίλεκτοι αξιωματικοί, επικρατέστερος τίτλος ήταν και «Μεραρχία Επίλεκτων». Στις 29/06/1921 εξεδόθη από το τότε Υπουργείο Στρατιωτικών η υπ’ αρθ. Ε.Π.Ε. 235/29-06-1921 για τη συγκρότηση της Μεραρχίας. Στις 6 Ιουλίου 1921 η Ανεξάρτητη Μεραρχία ήταν έτοιμη, υπαγόμενη στη Στρατιά Θράκης και αποτελούμενη κυρίως από οπλίτες κλάσεων 1912-1921 και μερικούς από τις κλάσεις 1903-1904. Πρώτος διοικητής ήταν ο υποστράτηγος Γ. Λεοναρδόπουλος.
Η Μεραρχία στη Μικρά Ασία
thumb|right|250px|Το Επιτελείο της Ανεξάρτητης Μεραρχίας τον Νοέμβριο του 1921, στο χωριό Σουτζά Εντίν πλησίον του Σεγίτ Γκαζί. thumb|right|250px|Το Στρατηγείο της Ανεξάρτητης Μεραρχίας στο χωριό Μουταλίμπ thumb|right|250px|Αξιωματικοί της Ανεξάρτητης Μεραρχίας τη στιγμή συνεννόησης δι' οπτικού κατά την ημέρα. Παρ' όλη την αρχική σκέψη της συγκροτήσεως της μεραρχίας για την κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και τις σχετικές με την αποστολή προετοιμασίες, η διαταγή δεν εξεδόθη ποτέ. Αντιθέτως στις 04/08/1921 το Υπουργείο Στρατιωτικών διέταξε την Ανεξάρτητη Μεραρχία να μεταβεί στο Γκεμλίκ (Κίο) στις ασιατικές ακτές του Μαρμαρά προκειμένου να προωθηθεί στο Εσκί Σεχίρ (Δορύλαιο) όπου και έφτασε στις 2/09/1921 και εντάχθηκε στη δύναμη του Γ΄ Σώματος Στρατού. Στις 08/09/1921 Η Ανεξάρτητη Μεραρχία διετάχθη να κινηθεί ανατολικά με τομέα επιχειρήσεων από την κωμόπολη Σεγίτ Γκαζί (ή Σεϊντή Γαζή) έως το Άκ Ιν. Η Μεραρχία ανακατέλαβε αυτήν την κωμόπολη που ήταν υπό τουρκική κατοχή και εγκατέστησε ισχυρή αμυντική γραμμή. Εν τω μεταξύ η διοικητική της σύνθεση είχε μεταβληθεί και το τελικό επιτελείο της Μεραρχίας το 1922 αποτελείτο από τον μέραρχο Δημήτριο Θεοτόκη, επιτελάρχη τον συνταγματάρχη Γ. Μομφεράτο, αρχηγό πεζικού τον Ι. Κωνσταντίνου και αρχηγό πυροβολικού τον Γαρέζο, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον αντισυνταγματάρχη Πυροβολικού Σ. Μαυρογένους. Διοικητής του 51ου Συντάγματος Πεζικού ήταν ο αντισυνταγματάχης Ι. Κωνσταντίνου, διοικητής του 53ου Συντάγματος Πεζικού ήταν ο αντισυνταγματάρχης Νικόλαος Τσίπουρας, της μοίρας του ορειβατικού πυροβολικού ο ταγματάρχης Ν. Κολομβότσος και της Μοίρας Σκόντα ο ταγματάρχης Κ. Τότσιος. Το 52ο Σύνταγμα στις 16/08/1922 αποσπάστηκε από τη μεραρχία και ενσωματώθηκε στο Γ’ Σώμα Στρατού.
Η Οπισθοχώρηση
Η Ανεξάρτητη Μεραρχία τον Αύγουστο του 1922 τέθηκε σε νοτιοδυτική πορεία από το Ακ Ιν προς τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Τζεχιουρλέρ (Cehurler) για να κατευθυνθεί προς το Ντουμλού Πινάρ και να τεθεί στη διάθεση του Β΄ Σώματος Στρατού. Σύμφωνα με τη διαταγή η μεραρχία έφτασε στο Ακ Ολούκ και εγκαταστάθηκε βορειοανατολικά του χωριού. Την επομένη ημέρα συνέχισε την πορεία προς τον σιδηροδρομικό σταθμό Τζεχιουρλέρ, ο οποίος ήταν εγκαταλειμμένος, δείγμα του ότι η περιοχή είχε ήδη καταληφθεί από τις εχθρικές δυνάμεις, ωστόσο η πορεία συνεχίστηκε προς το Ντουμλού Πινάρ. Το βράδυ της ίδιας μέρας η μεραρχία έφτασε στον σιδηροδρομικό σταθμό του Αλαγιούντ, κωμόπολης της Κιουτάχειας. Η μεραρχία ήταν πλέον απομονωμένη. Καθώς η επικοινωνία με τους άλλους στρατιωτικούς σχηματισμούς είχε διακοπεί λόγω μεγάλης απόστασης μεταξύ τους, η μεραρχία ήταν αδύνατον να λάβει νέες διαταγές. Ωστόσο το πρωί της 18ης Αυγούστου έλαβε μια κρυπτογραφημένη διαταγή της Στρατιάς η οποία είχε ως εξής: «εάν μέχρι της αύριον 18 Αυγούστου 1922 δεν συνδεθείτε μετά του Α΄ ή Β΄ Σώματος Στρατού, κατέλθετε δια Γκεντίζ προς Ουσάκ». Η Διοίκηση της Ανεξάρτητης Μεραρχίας αποφάσισε να μην εκτελέσει τη διαταγή, καθώς υπέθεσε ότι η κίνηση προς Ουσάκ θα ήταν αδύνατη, δεδομένου ότι δεν ακούγονταν κανονιοβολισμοί, δείγμα του ότι το Νότιο Συγκρότημα είχε οπισθοχωρήσει. Η απόφαση αυτή απέβη τελικά σωτήρια, καθώς εάν συνέχιζε την πορεία της, θα είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά από εχθρικούς σχηματισμούς.
Νότια της Κιουταχείας
Έτσι λοιπόν ακολούθησε πορεία προς Κουτάχεια. Κατά τη διάρκεια της πορείας τα τμήματα της πλαγιοφυλακής, της εμπροσθοφυλακής άλλα και το κυρίως σώμα της πορείας ενεπλάκησαν σε μάχες με εχθρικούς σχηματισμούς. Οι εκβάσεις των μαχών αυτών ήταν αίσιες με μεγάλες όμως απώλειες. Τα τμήματα της Ανεξάρτητης Μεραρχίας κατάφεραν να συνεχίσουν την πορεία τους και να απελευθερώσουν Έλληνες οπλίτες και αξιωματικούς του 32ου Συντάγματος, που είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά. Η συγκρούσεις αυτές με την τουρκική Μεραρχία Ιππικού και την τουρκική ΙΙΙ Μεραρχία Καυκάσου καθυστέρησαν τους σχηματισμούς αυτούς που είχαν διαταγή να κινηθούν ταχύτατα προς την περιοχή του Ινονού και να ανακόψουν την υποχώρηση του Γ’ Σώματος Στρατού. thumb|right|250px|Στρατιώτες της Ανεξάρτητης Μεραρχίας βάλουν κατά του εχθρού μέσα από χαρακώματα.
Γκεντίζ και Σιμάβ
Βασικό μέλημα της διοίκησης τώρα ήταν η εγκατάσταση σε ασφαλή αμυντική τοποθεσία και η εύρεση πόσιμου νερού και τροφίμων. Κατά τη διάρκεια της πορείας η Ανεξάρτητη Μεραρχία συναντούσε άνδρες του 32ου Συντάγματος που είχαν σκορπίσει, τους οποίους ενέταξε σε ιδιαίτερο λόχο. Τελικά η μεραρχία στάθμευσε βόρεια του χωριού Κινίκ Βεράν. Από τις πληροφορίες των ανδρών του 32ου Συντάγματος άλλα και από τη σιγή των κανονιοβολισμών προέκυψε το συμπέρασμα ότι το Νότιο Συγκρότημα των ελληνικών δυνάμεων είχε υποχωρήσει δυτικά του Ουσάκ. Από ελληνικό αεροπλάνο έγινε ρίψη μεταλλικού δοχείου με πληροφορίες για τη θέση και την κατάσταση των ελληνικών δυνάμεων, άλλα και για τις κινήσεις του εχθρού που καταδίωκε το Νότιο Συγκρότημα. Η διοίκηση της μεραρχίας αποφάσισε πορεία προς Γκεντίζ, Σιμάβ, Σιντιργί, Κιρκαγάτς. Κατά την πορεία από την είσοδο των Στενών Γκεντίζ έως και το Σιμάβ η οπισθοφυλακή είχε εμπλακεί σε μάχες με προπομπό φάλαγγα τουρκικής μεραρχίας, που σκόπευε να προλάβει την κατάληψη του Σιμάβ από τους Έλληνες. Οι πληροφορίες που συλλέχθηκαν από Τούρκους στρατιώτες αιχμαλώτους άλλα και από Έλληνες διασωθέντες στρατιώτες ήταν ότι ο ελληνικός στρατός είχε υποστεί πανωλεθρία στο Αφιόν Καραχισάρ και στο Ντουμλού Πινάρ. Παρ' όλα αυτά η Ανεξάρτητη Μεραρχία έφτασε στο Σιμάβ, όπου συντεταγμένη σε φάλαγγα προέλασε εντός της πόλης. Εκεί αποσπάστηκαν χρήσιμες πληροφορίες ότι οι Τούρκοι κατέλαβαν το Ουσάκ και προέλαυναν προς τη Φιλαδέλφεια (Αλασεχίρ). Επειδή αναμενόταν άφιξη ισχυρής τούρκικης δύναμης, ο μέραρχος αποφάσισε να αναχωρήσει προς το χωριό Ορελάρ όπου και εγκαταστάθηκαν. Την επομένη, και ενώ είχαν εσκεμμένα διαδώσει πληροφορίες ότι θα κινηθούν προς το Ντεμιρτζί, η μεραρχία κινήθηκε προς το Μουτάκιοϊ όπου και καταυλίστηκε στα περίχωρά του.
Σιντιργί και Γκελενμπέ
Την επομένη η πορεία συνεχίστηκε, για να φτάσει τελικά, μετά από εμπλοκή σε μάχες με τμήματα του τουρκικού στρατού, στο Σιντιργί. Η πόλη είχε πολλούς Έλληνες, οι οποίοι μέσω επιτροπής εζήτησαν να ακολουθήσουν τη μεραρχία. Το αίτημα απορρίφθηκε από τη διοίκηση με την ελπίδα ότι οι Τούρκοι κάτοικοι θα προστάτευαν τους συμπολίτες τους Έλληνες. Η θλίψη των αντρών της Μεραρχίας για την απόφαση αυτή ήταν μεγάλη. Τελικά οι κάτοικοι της πόλης θα σκοτώνονταν από την τουρκική δύναμη που ακολουθούσε τη μεραρχία. Για το επεισόδιο αυτό υπάρχει και η αντίθετη άποψη, ότι οι Έλληνες κάτοικοι, παρότι η μεραρχία ήταν διατεθειμένη να τους συμπεριλάβει στα τμήματά της και να τους μεταφέρει στην Ελλάδα, δεν δέχτηκαν να αφήσουν την πόλη τους. Την επομένη τα τμήματα της μεραρχίας κινήθηκαν προς το Γκελενμπέ. Σε όλη τη διάρκεια της πορείας άτακτες μονάδες του εχθρού προσέβαλαν τη φάλαγγα χωρίς όμως να καταφέρουν σημαντικά πλήγματα. Στην πόλη Γκελενμπέ τα σπίτια των Ελλήνων είχαν λεηλατηθεί και καταστραφεί, ενώ οι Τούρκοι κάτοικοι κατέφυγαν στα βουνά βλέποντας τη μεραρχία να πλησιάζει.
Η άφιξη και η εκκένωση του Ντικελί
thumb|right|250px|Χάρτης πορείας υποχώρησης της Ανεξάρτητης Μεραρχίας Απόσπασμα του ΙΙ/53ου Τάγματος με έναν ουλαμό ορεινού πυροβολικού, υπό τη διοίκηση του αντισυνταγματάρχη Τσίπουρα, προηγήθηκε και ανακατέλαβε το Ντικελί από ομάδα Τσετών και προετοίμασε το έδαφος για την άφιξη της μεραρχίας. Στο Ντικελί η κατάσταση ήταν αρκετά κακή, αφού τα άτακτα εχθρικά τμήματα είχαν λεηλατήσει την κωμόπολη. Αφού έγινε η ανακατάληψη της περιοχής και η αποκατάσταση της τάξης, το απόσπασμα πέρασε απέναντι στη Λέσβο και επίταξε τα ατμόπλοια «Ιωνία» και «Αιτωλία», με τα οποία μπόρεσε να διαφύγει η μεραρχία μαζί με 3.000 πρόσφυγες στην Ελλάδα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της αποχώρησης από την κωμόπολη τμήματα τακτικού ιππικού και ατάκτων Τσετών του εχθρού έβαλαν κατά της οπισθοφυλακής που είχε αναλάβει το δύσκολο έργο της άμυνας της περιοχής μέχρι να ολοκληρωθεί η μετάβαση τόσο της μεραρχίας όσο και των προσφύγων στη Λέσβο. Τελευταίοι επιβιβάστηκαν οι διοικητές των συνταγμάτων Ι. Κωνσταντίνου και Ν. Τσίπουρας, ο επιτελάρχης της μεραρχίας αντισυνταγματάρχης Γ. Μομφεράτος, ο διοικητής της οπισθοφυλακής ταγματάρχης Α. Μπουντούρογλου και ο διορισμένος φρούραρχος του Ντικελί αντισυνταγματάρχης Σ. Μαυρογένους την 30η Σεπτεμβρίου του 1922.
Η δράση της μεραρχίας στην Ελλάδα
thumb|right|250px|Οπλίτες του 53ο Συντάγματος Πεζικού της Ανεξάρτητης Μεραρχίας τιμημένοι με το [[Αριστείο Ανδρείας κατά την ώρα επιθεώρησης.]] Στη Μυτιλήνη η Ανεξάρτητη Μεραρχία ανέλαβε καθήκοντα για την αποκατάσταση της τάξης, την αφόπλιση των άτακτων τμημάτων του ελληνικού στρατού που είχαν καταλήξει στο νησί, άλλα και την αποκατάσταση της εύρυθμης και ομαλής λειτουργίας της πόλης. Την 4η Σεπτεμβρίου άρχισε η μεταφορά της μεραρχίας από τη Λέσβο στη Θεσσαλονίκη όπου ανασυντάχθηκε και επανήλθε υπό τη διοίκησή της το 52ο Σύνταγμα Πεζικού. Τελικός σταθμός της Ανεξάρτητης Μεραρχίας ήταν η πόλη των Φερών όπου συνενώθηκε με τα εναπομείναντα τμήματα της ΧΙΙ Μεραρχίας και μετονομάστηκε σε ΧΙΙ Μεραρχία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία
Κάθριν Πρέσκοτ
Η Κάθριν «Κατ» Πρέσκοτ (Αγγλικά: Kathryn "Kat" Prescott), γεννημένη στις 4 Ιουνίου 1991, είναι Αγγλίδα ηθοποιός, γνωστή για το ρόλο της ως Έμιλι Φιτς στην εφηβική τηλεοπτική σειρά Skins.