cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τοπικοποίηση βιντεοπαιχνιδιού
Εγχειρίδιο
(Γραπτή μορφή. Μπορεί να είναι σε Pagemaker ή Word format) Αν και πάντα έχει κάποια ελκυστική και ενδιαφέρουσα επιγραφή, εν μέρει προωθητική εν μέρει λογοτεχνική, το μεγαλύτερο μέρος από το εγχειρίδιο θα έπρεπε κανονικά να είναι γεμάτο με διδακτικά κείμενα, όταν λένε στους παίκτες τις οδηγίες που πρέπει να ακολουθούνται για να απολαύσουν πλήρως το παιχνίδι. Τα εγχειρίδια θα περιλαμβάνουν, επίσης, τεχνικά κείμενα με τις διευκρινίσεις για τον κατάλληλο εξοπλισμό και λογισμικό ώστε να μπορεί να λειτουργήσει ομαλά η εφαρμογή. Επιπλέον, οι παίκτες θα βρίσκουν πάντα κείμενα της εταιρίας και νομικά κείμενα, που θα ενημερώνουν τους χρήστες σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που συνδέονται με την απόκτηση ενός προϊόντος ψυχαγωγικού λογισμικού.
Συσκευασία
(Γραπτή μορφή. Pagemaker ή Word format), Όπως τα εγχειρίδια, τα κιβώτια παιχνιδιών και οι συσκευασίες δώρων παρουσιάζουν μία ποικιλία κειμενικών τύπων, με τη διαφορά να είναι ο χώρος που παρέχεται, περιορισμένος όχι μόνο από το μέγεθος του, αλλά επίσης και από τις εικόνες του παιχνιδιού, τα λογότυπα των εταιρειών που συμμετέχουν και τις νόμιμες απαιτήσεις επισήμανσης. Συνδυάζει ένα γοητευτικό προωθητικό κείμενο, μαζί με συνοπτικές τεχνικές πληροφορίες και νομικές ειδοποιήσεις.
Αρχείο Readme
(Γραπτή μορφή. Wordpad format) Το μικρό αρχείο .txt είναι μάλλον το τελευταίο πράγμα στη διαδικασία της ανάπτυξης. Χρησιμοποιείται για να ενημερώνει τους χρήστες για όλες τις προσαρμογές της τελευταίας στιγμής, για να βεβαιώνει ότι το προϊόν λειτουργεί ομαλά, καθώς και για να διορθώσει τα λάθη και τα τυπογραφικά λάθη στο έντυπο υλικό, όπως π.χ. το εγχειρίδιο και η συσκευασία. Είναι κυρίως ένα τεχνικό κείμενο.
Επίσημη ιστοσελίδα
(Γραπτή μορφή. Μορφή HTML ή Java ) Αναμιγνύει ένα προωθητικό κείμενο με ένα δημοσιογραφικό, αλλά θα έχει, επίσης, τεχνικές λεπτομέρειες, όπως ελάχιστες απαιτήσεις, κ. λπ. Πολλές από τις πληροφορίες που προσφέρονται μέσα από το επίσημο δίκτυο θα είναι παρόμοιες με αυτές που έχουν αποσταλεί με το παιχνίδι. Αλλά οι ιστοσελίδες τείνουν να περιλαμβάνουν προεπισκοπήσεις και κριτικές για το προϊόν, πίνακες ανακοινώσεων, υποστήριξη πελατών και αρχεία με δυνατότητα λήψης για τη διόρθωση συγκεκριμένων προβλημάτων, ή μπαλώματα με νέες εκδόσεις γλώσσας, καθώς και εικόνες, εννοιολογική τέχνη, θεματικά προγράμματα προφύλαξης οθόνης, εμπορεύματα, και ιστολόγια οπαδών.
Χρήση διαλόγου για τη μεταγλώττιση
(Προφορική μορφή. Θα υπάρχει ένα ξεχωριστό αρχείο ήχου ανά έκφραση. Τα γραπτά κείμενα θα πρέπει κανονικά να είναι σε υπολογιστικά φύλλα ή πίνακες Word.) Τα λόγια που εκφράζονται από τους χαρακτήρες του παιχνιδιού, όπου το ύφος, η προφορά και οι ιδιαιτερότητες πρέπει να μεταδοθούν σε άλλες γλώσσες. Μερικές φορές μια επιπλέον στήλη περιλαμβάνεται για να προστεθούν σχόλια καμπής από το διευθυντή μεταγλώττισης. Ένα μέρος των μεταγλωττισμένου σεναρίου μπορεί να περιλαμβάνει ατμοσφαιρικές δηλώσεις επίσης σε προφορική μορφή. Πολλά παιχνίδια μπορεί να διαθέτουν χαρακτήρες οι οποίοι μιλάνε ή αντιδρούν σε πράξεις των παικτών. Αυτοί οι χαρακτήρες μπορεί να έχουν μικρή ή καμία σχέση με την πλοκή, παρά μόνο στην ενσωμάτωση και στην εμβύθιση του παίκτη στον εικονικό κόσμο. Συνήθως δε χρειάζεται καθόλου συγχρονισμός, αλλά η προφορικότητα πρέπει να διατηρηθεί.
Χρήση διαλόγου για τον υποτιτλισμό
(Γραπτή μορφή. Τα υπολογιστικά φύλλα και οι πίνακες προτιμώνται για αυτό αν και οι υπότιτλοι μπορεί να είναι κωδικοποιημένοι για να συγχρονιστούν με το βίντεο και τα κινούμενα σχέδια). Προφορικό κειμένο σε γραπτή μορφή. Το μεταγλωττισμένο κείμενο μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα στον υποτιτλισμό του παιχνιδιού,κάτι που οδηγεί σε πηγμένους και γρήγορους υπότιτλους χωρίς όριο χαρακτήρων ανά γραμμή, ούτε σειρές ανά υποτίτλο. Επιπλέον, οι μεταφραστές μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με το γεγονός ότι δεν επιτρέπουν όλες οι γλώσσες την ίδια ελευθερία στη γραφή υποτίτλων. Συχνά, οι μεταφραστές θα πρέπει να εφαρμόζουν τεχνικές που χρησιμοποιούνται στη μετάφραση της παιδικής λογοτεχνίας και των περιοδικών κόμικς για να μεταφέρουν ορισμένα χαρακτηριστικά που διαφορετικά θα χάνονταν.Περιορισμοί σε σχέση με το χώρο και το χρόνο είναι πολύ σχετικοί εδώ.
Διεπαφή χρήστη (UI)
(Γραπτή μορφή. Μορφή πίνακα, μερικές φορές κωδικοποιημένο αρχείο κειμένου, λόγω της διαδραστικότητας του κάθε στοιχείου). Χώρος στο μενού,αναδυόμενα παράθυρα και υπαινικτικές λεζάντες είναι δυσεύρετα και ο επανασχεδιασμός είναι σπάνια μια επιλογή, έτσι ώστε οι μεταφραστές θα πρέπει να διατηρήσουν ένα παρόμοιο αριθμό χαρακτήρων με αυτό του αρχικού σήματος. Ομοίως με αυτό που συμβαίνει στο λογισμικό της εγχώριας προσαρμογής, τα βιντεοπαιχνίδια μπορεί να έχουν πολύ λεπτομερείς και συνωστισμένες επιλογές μενού για να ελέγξουν τα διαφορετικά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού, όπως το επίπεδο δυσκολίας, καθώς και την επιλογή γραφικής επίδειξης, την ευαισθησία του ποντικιού, ή τα σχόλιά προτιμήσης.
Διαμάχη
Το 2010 υπήρξε συζήτηση σχετικά με το πώς γίνεται η εγχώρια προσαρμογή στα Ιαπωνικά παιχνίδια, ιδιαίτερα για τις πλατφόρμες του Nintendo. Ορισμένοι οπαδοί θεωρούν καταστροφικές για το πρωτότυπο καλλιτεχνικό όραμα τις αλλαγές στην πλοκή και στους χαρακτηρισμούς, και κάποιοι αντιδρούν στην αφαίρεση ή τη λογοκρισία σεξουαλικού περιεχομένου. Η εγχώρια προσαρμογή των παιχνιδιών Nintendo αντιμετωπίζεται συνήθως από ένα τμήμα της Nintendo που ονομάζεται Treehouse. Στο πρόσωπο της απροθυμίας της Nintendo να μιλήσει σχετικά με την εγχώρια προσαρμογή, εικασίες και θεωρίες συνωμοσίας κυκλοφόρησαν ανάμεσα στους λάτρεις, και αρκετοί εργαζόμενοι του Treehouse κατηγορήθηκαν πως είναι υπεύθυνοι για μη αρεστές αλλαγές.
Η Allison Rapp, μία εργαζομένη στο Treehouse που δεν εμπλέκεται άμεσα στην εγχώρια προσαρμογή, έγινε αποδιοπομπαίος τράγος, λόγω της ευθύτητας της στο Twitter. Η προσοχή στη Rapp αυξήθηκε ως μέρος της διαμάχης του Gamergate με την κυκλοφορία ενός προπτυχιακού δοκιμίου της Rapp που ευνοούσε τον πολιτισμικό σχετικισμό σχετικά με τη σεξουαλικότητα των ανηλίκων στα Ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης. Η έκθεση ήταν κατά το είδος λογοκρισίας των επικριτών του Treehouse. Μερικoί ωστόσο ερμήνευσαν το δοκίμιο σαν μια υπεράσπιση της εκμετάλλευσης των παιδιών, και οι αναγνώστες της The Daily Stormer οργάνωσαν μια εκστρατεία με γράμματα για να την απολύσουν. Αυτή η πρωτοβουλία ήταν αμφιλεγόμενη εντός του κινήματος του Gamergate, με μερικούς υποστηρικτές να θεωρούν δικαιολογημένη αυτή τη διαχείριση ενός ιδεολογικού αντιπάλου, ενώ άλλοι έκριναν την εκστρατεία κατά της Rapp ως ανήθικη ή μη ευθυγραμμισμένη με των στόχων του κινήματος τους. Η Rapp απολύθηκε έπειτα, αν και η Nintendo εξέδωσε μια δήλωση ότι ο λόγος ήταν ότι η Rapp είχε μια δεύτερη δουλειά, ενάντια στην πολιτική της εταιρείας.Η ίδια ισχυρίζεται ότι η αμφιλεγόμενη παρουσία της στο διαδίκτυο ήταν η πραγματική αιτία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιού
Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Νερεντίτσα
Η Εκκλησία του Σωτήρος στη Νεραντίτσα (ρωσικά: Церковь Спаса на Нередице) είναι μια ορθόδοξη εκκλησία χτισμένη το 1198. Θεωρείται ως μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Ρωσίας. Τοποθετείται στην περιοχή Νόβγκοροντσκι της Περιφέρειας Νόβγκοροντ, 1,5 χιλιόμετρο νότια του Βελίκι Νόβγκοροντ.
Η εκκλησία του Σωτήρος στη Νεραντίτσα είναι στον κατάλογο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως αρχιτεκτονικό μνημείο ομοσπονδιακής σημασίας.
Ιστορικά στοιχεία
Η εκκλησία ιδρύθηκε το 1198 από τον πρίγκιπα Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ και ζωγραφίστηκε με τοιχογραφίες το 1199. Επειδή βρισκόταν έξω από την πόλη του Νόβγκοροντ και κοντά στην κατοικία του πρίγκιπα, η εκκλησία θεωρήθηκε από τον πρίγκιπα ως τόπος για το μελλοντικό τάφο του. Το 1903-1904 μελετήθηκε και αποκαταστάθηκε εκτενώς από τον Πιότρ Πόρκσκιν.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η εκκλησία βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου μεταξύ 1941 και 1943, με αποτέλεσμα την καταστροφή της. Στη συνέχεια αποκαταστάθηκε, ωστόσο, οι περισσότερες τοιχογραφίες δεν μπόρεσαν να διασωθούν και σήμερα είναι γνωστές επειδή υπάρχουν οι προπολεμικές φωτογραφίες.
Αρχιτεκτονική
Η μικρή πέτρινη εκκλησία είναι χτισμένη σαν ένας κύβος και διαθέτει ένα θόλο στο κέντρο της. Βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες και έχει τρεις αψίδες στην ανατολική πλευρά της. Το είδος αυτή της μικρής εκκλησίας αναπτύχθηκε στο Νόβγκοροντ στο τέλος του 12ου αιώνα, και υπάρχουν αρκετές εκκλησίες αυτού του τύπου στο Νόβγκοροντ και τη Στάραγια Λάντογκα.
Πολ Ρεμί
Ο Πολ Ρεμί (γαλλικά : Paul Rémy) είναι Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης, γεννημένος στις 17 Φεβρουαρίου 1923 στο Σεντ-Αμελί (στην τότε γαλλική Αλγερία, που ονομάζεται σήμερα Ραχμάνια).
Είχε συμμετάσχει σε πολλά τουρνουά. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο μονό το 1952 με νίκη στον τελικό επί του Βουαντίσουαβ Σκονέτσκι και το 1953 με νίκη επί του Ουμπέρτο Μπέργκαμο, δεύτερος το 1954, όταν έχασε στον τελικό από τον Κούρτ Νίλσεν. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1952 με συμπαίκτη τον Κοσέ και δεύτερος το 1953 με συμπαίκτη τον Ζαν-Κλοντ Μολινάρι. Το 1953 ήταν πρώτος στο Διεθνές πρωτάθλημα της Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γαλλική Αλγερία
Ισοκυανικό μεθύλιο
Ως εξαιρετικά τοξική και ερεθιστική ένωση, είναι πολύ επικίνδυνή για την ανθρώπινη υγεία. Ήταν η κύρια τοξική ουσία που στη διαβόητη καταστροφή του Μποπάλ προκάλεσε τον θάνατο σε περίπου 20.000 ανθρώπους. Αποτελεί επίσης έναν πολύ ισχυρό δακρυϊκό παράγοντα.
Φυσικές ιδιότητες
Είναι άχρωμη, δηλητηριώδης και εύφλεκτη ένωση. Είναι διαλυτή στο νερό (6 μέρη στα 100), αλλά αντιδρά με αυτό.
Παρασκευή
Παρασκευάζεται με την αντίδραση μονομεθυλαμίνης και φωσγενίου. Για παραγωγή μεγάλης κλίμακας, είναι πλεονέκτημα να συνδυάζονται αυτά τα αντιδρώντα σε υψηλότερη θερμοκρασία στην αέρια φάση. Σχηματίζεται ένα μίγμα ισοκυανικού μεθυλεστέρα και δύο γραμμομόρια υδροχλωρίου, αλλά σχηματίζεται και Ν-μεθυλοκαρβαμοϋλοχλωρίδιο (MCC) καθώς το μίγμα συμπυκνώνεται, αφήνοντας ένα γραμμομόριο υδροχλωρίου ως αέριο. καθόλου Το ισοκυανικό μεθύλιο λαμβάνεται με επεξεργασία του MCC με μια τριτοταγή αμίνη, όπως την Ν,Ν-διμεθυλανιλίνη, ή με πυριδίνη ή με διαχωρισμό του χρησιμοποιώντας τεχνικές απόσταξης.
καθόλου
Αντιδράσεις
καθόλου
Η αμμωνία, οι πρωτοταγείς και οι δευτεροταγείς αμίνες αντιδρούν γρήγορα με το ισοκυανικό μεθύλιο για να σχηματίσουν υποκατεστημένες ουρίες. Άλλες ενώσεις NH, όπως αμίδια και ουρίες, αντιδρούν πολύ πιο αργά μαζί του.
Αντιδρά επίσης με και με το ίδιο το μόριό του για να σχηματίσει ένα τριμερές ή πολυμερή υψηλότερου μοριακού βάρους. Παρουσία καταλυτών, αντιδρά με τον εαυτό του για να σχηματίσει ένα στερεό τριμερές, ισοκυανουρικό τριμεθυλεστέρα ή ένα πολυμερές υψηλότερου μοριακού βάρους:
Τοξικότητα
Το ισοκυανικό μεθύλιο είναι εξαιρετικά τοξικό.
Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο. Η οριακή τιμή που έχει οριστεί από την Αμερικανική Διάσκεψη Κυβερνητικών Βιομηχανικών Υγιεινών είναι 0,02 ppm.
Το MIC είναι τοξικό με εισπνοή, κατάποση και επαφή σε ποσότητες εξόχως χαμηλές, όσο τα 0,4 ppm. Τα συμπτώματα έκθεσης περιλαμβάνουν βήχα, πόνο στο στήθος, δύσπνοια, άσθμα, ερεθισμό των ματιών, της μύτης και του λαιμού, καθώς και βλάβες στο δέρμα.
Υψηλότερα επίπεδα έκθεσης, πάνω από 21 ppm, μπορεί να οδηγήσουν σε πνευμονικό ή πνευμονικό οίδημα, εμφύσημα και αιμορραγίες, βρογχική πνευμονία και θάνατο. Αν και η οσμή του ισοκυανικού μεθυλίου δεν μπορεί να ανιχνευθεί στα 5 ppm από τους περισσότερους ανθρώπους, οι ισχυρές δακρυϊκές του ιδιότητες παρέχουν ασφαλή προειδοποίηση για την παρουσία του (σε συγκέντρωση 2–4 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) τα μάτια του ατόμου είναι ερεθισμένα, ενώ στα 21 ppm, τα άτομα δεν μπορούσαν να ανεχθούν την παρουσία του στον αέρα).
Κατά τη διάρκεια δομικών πυρκαγιών, τα φυσικά υλικά μπορούν να συμβάλουν στην απελευθέρωση ισοκυανικών ενώσεων, συμπεριλαμβανομένου και του ισοκυανικού μεθυλίου.
Σύμπαν
μικρογραφία| Ένα φωτογραφικό μοντάζ ισοκυανικού μεθυλίου γύρω από νεαρά αστέρια που μοιάζουν με τον Ήλιο, όπως ανιχνεύθηκε από το [[Μεγάλη Χιλιοστομετρική Διάταξη της Ατακάμα|ALMA (βόρεια Χιλή). ]] Στις 30 Ιουλίου 2015, επιστήμονες ανέφεραν ότι κατά την πρώτη προσγείωση του προσεδάφισης Philae στην επιφάνεια του κομήτη 67/P οι μετρήσεις από τα όργανα COSAC και Ptolemy αποκάλυψαν δεκαέξι οργανικές ενώσεις, τέσσερις από τις οποίες φάνηκαν για πρώτη φορά σε έναν κομήτη, συμπεριλαμβανομένων του ακεταμιδίου, ακετόνης, ισοκυανικού μεθυλεστέρα και προπιοναλδεΰδης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονομερή Κατηγορία:Τοξικές ουσίες
Ακάνθοφις
Ο ακάνθοφις (λατινική-επιστημονική ονομασία Acanthophis) είναι γένος φιδιών, γνωστά κοινώς ως «οχιές του θανάτου» (death adders), που ζουν στη φύση στην Αυστραλία, τη Νέα Γουινέα και γειτονικά νησιά. Είναι από τα πιο δηλητηριώδη φίδια πάνω στη Γη. Παρά την κοινή ονομασία τους, που προήλθε από την παρόμοια εμφάνισή τους, δεν είναι οχιές, δηλαδή δεν ανήκουν στην οικογένεια Viperidae (εχιδνίδες), αλλά στις ελαπίδες, δηλαδή είναι συγγενικά με τις κόμπρες. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ἄκανθος (= αγκάθι) και ὄφις (= φίδι), και αναφέρεται στην άκανθα («αγκάθι») στην ουρά των φιδιών αυτών.
Το Ολοκληρωμένο Σύστημα Ταξινομικών Πληροφοριών (ITIS) καταλογογραφεί επτά είδη στο γένος, αλλά παραμένει ασαφές το πόσα είδη περιλαμβάνει στην πραγματικότητα, με τις γνώμες των ειδικών να κυμαίνονται από 4 μέχρι 15 είδη.
Ταξινομική
Ο Γάλλος ζωολόγος και φυσιοδίφης Φρανσουά Μαρί Ντωντέν όρισε το γένος Acanthophis το 1803, με την «κοινή οχιά του θανάτου» (A. cerastinus) ως μοναδικό του είδος.
Παρά το ότι έχουν παρόμοια εμφάνιση με οχιές, τα φίδια του γένους ταξινομούνται σε μια άλλη οικογένεια, τις ελαπίδες, μαζί με τις κόμπρες, τα μάμπα και τα κοραλλιόφιδα.
Παραμένει ασαφής ο αριθμός των ειδών ακάνθοφι. Παραδοσιακά αναγνωρίζονται μόνο τα είδη A. antarcticus, A. praelongus και A. pyrrhus. Το 1985 οι Wells & Wellington πρότειναν 4 ακόμα νέα είδη, τα A. armstrongi, A. hawkei, A. lancasteri και A. schistos, αλλά η πρόταση δεν υιοθετήθηκε τότε από πολλούς. Το 1998 πέντε νέα είδη περιγράφηκαν (τα A. barnetti, A. crotalusei, A. cummingi, A. wellsi και A. woolfi) και το 2002 άλλα τρία (A. groenveldi, A. macgregori και A. yuwoni). Αυτά όλα έγιναν δεκτά με σκεπτικισμό  και μόνο το A. wellsi, για το οποίο έχει δημοσιευθεί εκτεταμένη περιγραφή, έχει τύχει ευρείας αναγνωρίσεως. Περαιτέρω σύγχυση υπάρχει για τους ακάνθοφεις της Παπούα Νέα Γουινέα και της Ινδονησίας, που εντάσσονταν στο γένος A. antarcticus ή στο γένος A. praelongus. Αλλά το 2005 αποδείχθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται γενετικώς και οι «οχιές του θανάτου» της Νέας Γουινέας εμπίπτουν σε δύο βασικές ομάδες : αυτή με τις πιο «λείες φολίδες» A. laevis (ένα σύμπλεγμα ειδών που περιλαμβάνει και τον ακάνθοφι της Νήσου Σέραμ), και σε αυτή με τις «τραχιές φολίδες» A. rugosus (σύμπλεγμα ειδών). Το δεύτερο σύμπλεγμα μπορεί να υποδιαιρεθεί περαιτέρω σε δύο υποομάδες: αυτή του A. rugosus sensu stricto από τη νότια Νέα Γουινέα και εκείνη του A. hawkei, από τη βόρεια Αυστραλία. Είναι πιθανό κάποια από αυτές να περιλαμβάνει περισσότερα του ενός είδη, καθώς π.χ. οι πληθυσμοί του A. laevis παρουσιάζουν εκτεταμένη ποικιλομορφία τόσο στα σχέδια όσο και στη μορφολογία των φολίδων.
Περιγραφή
thumb|right|Ακάνθοφις στο Φόρεστ Παρκ του [[Μπρίσμπεϊν, στην Αυστραλία]] Ο ακάνθοφις έχει, όπως και οι οχιές, βραχύ και ρωμαλέο σώμα, τριγωνική κεφαλή, μικρές φολίδες κάτω από τα μάτια, πολλές μικρές φολίδες στην κορυφή της κεφαλής και εξέχουσες φολίδες πάνω από τα μάτια. Οι ραχιαίες φολίδες μπορεί να είναι λείες ή να έχουν υπερυψωμένη γραμμή στο μέσο. Τα σχέδια που σχηματίζουν είναι γενικώς διασταυρούμενες ζώνες με κάθετες ελλειπτικές κηλίδες. Τα εμπρόσθια δόντια τους είναι μακρύτερα και πιο ευκίνητα από εκείνα των περισσότερων άλλων ελαπίδων, αλλά μικρότερα από το μήκος εκείνων των αληθινών οχιών.
Συνήθως ένας ακάνθοφις χρειάζεται 2 έως 3 έτη προκειμένου να φθάσει τις διαστάσεις ενός ενήλικου. Τα θηλυκά είναι γενικώς λίγο μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Τα είδη του γένους μπορεί να τα ξεχωρίσει κάποιος εύκολα από όλα τα άλλα φίδια της Αυστραλίας από το τέλος της ουράς τους, που μοιάζει με σκουληκάκι και χρησιμεύει στο φίδι για να προσελκύει τη λεία του, μικρά ζώα που τρέφονται και με σκουλήκια. Τα περισσότερα είδη έχουν φαρδείς σχηματισμούς από χρωματιστές ζώνες γύρω από τα σώματά τους, αλλά το χρώμα διαφέρει ακόμα και από τόπο σε τόπο. Μπορεί να είναι μαυρειδερό, γκρίζο, ερυθρωπό και κίτρινο, αλλά και καφετί ή γκριζοπράσινο.
Οι «οχιές του θανάτου» είναι ωοζωοτόκα φίδια, των οποίων τα έμβρυα αναπτύσσονται μέσα σε μεμβρανώδεις θύλακες μέσα στο σώμα του θηλυκού, το οποίο γεννά ζωντανά φιδάκια και όχι αυγά, μέσα σε θύλακες των 8 μέχρι 30 ατόμων.
Συμπεριφορά
Αντίθετα με άλλα φίδια που τείνουν να φεύγουν όταν ενοχληθούν από ανθρώπινη παρουσία, οι οχιές του θανάτου τείνουν να κρατούν τις θέσεις τους, οπότε δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι τα φίδια αυτά είναι κωφά. Ωστόσο, στην πραγματικότητα αισθάνονται τις μικροδονήσεις του εδάφους, όπως και άλλα φίδια.
Αντίθετα με τα περισσότερα φίδια, ο ακάνθοφις δεν συλλαμβάνει τη λεία του κυνηγώντας την, αλλά κρύβεται σε ενέδρα και προσελκύει τη λεία προς αυτόν. Θάβεται ανάμεσα στο υπόστρωμα (παλαιά πεσμένα φύλλα, χώμα ή και άμμος, αναλόγως του ενδιαιτήματος) όταν πεινάσει και εξέχουν μόνο η κεφαλή, που έχει γενικώς σχέδια και χρώμα «παραλλαγής», και η ουρά του. Το άκρο της ουράς χρησιμεύει για να προσέλκυση της λείας, καθώς όταν ταλαντώνεται μοιάζει πολύ με σκουληκάκι ή κάμπια. Μόλις η λεία του φιδιού επιχειρήσει να πιάσει το άκρο της ουράς, το φίδι επιτίθεται με τη γνωστή αστραπιαία ταχύτητα των φιδιών. Παρά το ότι μερικοί έχουν ισχυρισθεί ότι ο ακάνθοφις έχει το ταχύτερο κτύπημα από όλα τα φίδια παγκοσμίως, το θέμα δεν έχει ερευνηθεί αρκετά ώστε να γίνουν αξιόπιστες συγκρίσεις. Οι οχιές του θανάτου τρέφονται συνήθως με γκέκο, όπως το είδος Gehyra dubia.
Δηλητήριο
Ο ακάνθοφις μπορεί να ενέσει στο ζώο που δαγκώνει 40 έως 100 mgr (χιλιοστά του γραμμαρίου, μιλιγκράμ) ενός πολύ ισχυρού δηλητηρίου, με θανατηφόρο δόση LD50 of the venom was reported as 0,4 έως 0,5 mgr ανά χιλιόγραμμο του θύματος, σε υποδερμική έγχυση, και είναι μόνο νευροτοξικό, μη περιέχοντας αιματοτοξίνες ή μυοτοξίνες, αντίθετα με τα δηλητήρια των περισσότερων δηλητηριωδών φιδιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οφίδια Κατηγορία:Πανίδα της Αυστραλίας
Θευδοάλδος
Ο Θευδοάλδος (γαλλ.: Theudoald, 708 - 741) από τον Οίκο των Αρνουλφιδών ήταν Μαγιορδόμος των ανακτόρων της Αυστρασίας (714-715).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκρίμοαλντ μαγιορδόμου τη Νευστρίας και της Θευδεσίνδης/Θεοδολίνδας, κόρης του Ρέντμπαντ των Φρισίων. Ο Γκρίμοαλντ ήταν γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ και της Πλέκτρουντε.
Ο Πεπίνος είχα από την αυλική του Αλπάιντα τέκνο τον Κάρολο Μαρτέλο. Το 714 απεβίωσε ο Γκρίμοαλντ και η Πλέκτρουδις έπεισε τον Πεπίνο να αποκληρώσει τον Κάρολο και να αναγνωρίσει τον Θευδοάλδο ως νόμιμο κληρονόμο όλων των γαιών του. Το ίδιος έτος απεβίωσε και ο Πεπίνος και τον διαδέχθηκε ο Θευδοάλδος ως μαγιορδόμος, αν και 8ετής. Όμως ένα έτος μετά οι ευγενείς ανακήρυξαν τον Ράγκενφριντ μαγιορδόμο της Νευστρίας και τον Κάρολο μαγιορδόμο της Αυστασίας. Ο Θευδοάλδος θεωρήθηκε νόθος.
Η μάμμη του παραδόθηκε για λογαριασμό του 10ετούς μαγιορδόμου στον Χιλπέριχο Β΄ της Νευστρίας και στον Ράγκενφριτ. Έγινε εμφύλιος πόλεμος, που άρχισε να υποχωρεί μόνο όταν η Πλέκτρουντε αποσύρθηκε σε μονή. Ο Θευδοάλδος ήταν 11 ετών και ο πόλεμος τελείωσε το επόμενο έτος. Αν και ο Θευδοάλδος είχε αναγνωριστεί διάδοχος του Πεπίνου, ο Κάρολος άδραξε την εξουσία· παρά ταύτα τού επέτρεψε να ζει, αντί, όπως συνέβαινε τον Μεσαίωνα, να τον σκοτώσει, πράγμα αξιοσημείωτο.
Ντόμινικ Γουότερς
Ο Ντόμινικ Γουότερς, γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1986, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στη Γερμανία, το Βέλγιο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και στο ελληνικό πρωτάθλημα με τη φανέλα του Κολοσσού Ρόδου και του Άρη. Από τα μέσα της σεζόν 2016-17, αγωνίζεται στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Θευδοάλδος
Βιογραφία
Πέρασε την εφηβεία και τη ζωή του στην αφάνεια. Το 741 απεβίωσε, σε ηλικία 35 ετών. Το ίδιο έτος, λίγο πριν, είχε αποβιώσει ο θείος και προστάτης του Κάρολος Μαρτέλος. Απεβίωσε σε ηλικία που θεωρείται, ακόμη και για εκείνη την εποχή, νέος: ίσως σκοτώθηκε.
Ντόμινικ Γουότερς
Καριέρα
Ο Γουότερς φοίτησε στο λύκειο του Γκραντ και το 2005 πέρασε στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, όπου σε δύο χρονιές είχε μέσο όρο πόντων 4,9 πόντους σε πενήντα αγώνες. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 2007, όταν και μεταγράφηκε στο Πόρτλαντ Στέιτ, συνεχίζοντας μέχρι το 2010 με μέσους όρους 14,9 πόντων και 3,8 ασίστ.
Θευδοάλδος
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Πεπινίδες Κατηγορία:Μαγιορδόμοι των ανακτόρων
Ντόμινικ Γουότερς
Καριέρα
Μετά την αποφοίτηση του από το πανεπιστήμιο ξεκίνησε να παίζει στους Πόρτλαντ Σόουταϊμ για το πρωτάθλημα του NABL. Το καλοκαίρι του 2010, αγωνίστηκε στη Summer League του NBA με τη φανέλα των Γιούτα Τζαζ. Στη συνέχεια, υπέγραψε στη γαλλική Χάβρη, η οποία τον αποδέσμευσε έναν μήνα αργότερα. Τελικά, τον Οκτώβριο του 2010, κατέληξε στη βελγική Γουλβς Βερβιέρ-Πέπινστερ, ενώ την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στη Λιέζ Μπασκέτ.
Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στην Ολύμπια Λιουμπλιάνας, αλλά στα μέσα της χρονιάς μεταγράφηκε στην ισραηλινή Χαποέλ Χολόν. Το 2013-14 αγωνίστηκε στην Ισπανία με τη φανέλα της Μανρέσα, από την οποία αποχώρησε στα μέσα Ιανουαρίου του 2014, συνεχίζοντας στη γερμανική Όλιβερ Μπάσκετς.
Το Νοέμβριο του 2014, επιλέχθηκε από τους Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ για την NBA D-League, όπου αγωνίστηκε σε δύο αγώνες πριν αφεθεί ελεύθερος. Έναν μήνα αργότερα, υπέγραψε στον Κολοσσό Ρόδου, όπου αγωνιζόμενος σε δεκαπέντε αγώνες της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος είχε μέσους όρους 13,1 πόντων και 5,9 ασίστ.
Στις 29 Ιουλίου 2015, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ενός έτους με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης. Μετά από μία θετική χρονιά με τους "κίτρινους", όπου σημείωνε 12,3 πόντους και 4,0 ασίστ ανά αγώνα, υπέγραψε στην Ενισέι Κρασνόγιαρσκ από τη Ρωσία για τη σεζόν 2016-17. Παρ' όλα αυτά, τον Σεπτέμβριο του 2016 αποδεσμεύθηκε από τη ρωσική ομάδα γιατί δεν πέρασε τις εργομετρικές εξετάσεις, υπογράφοντας τελικά στην ιταλική Παλακανέστρο Καντού.
Στις 27 Δεκεμβρίου προσχώρησε στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς για να καλύψει την απουσία του τραυματία Ντάνιελ Χάκετ. Μετά το τέλος της σεζόν έμεινε ελεύθερος.
Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο
Το Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο (Żydowski Instytut Historyczny, γίντις: ‏ייִדישער היסטאָרישער אינסטיטוט), γνωστό και ως Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο «Εμάνουελ Ρίνγκελμπλουμ», είναι ερευνητικό ίδρυμα στη Βαρσοβία της Πολωνίας, το οποίο ασχολείται κυρίως με την ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία και τον εβραϊκό πολιτισμό.
Ιστορία
Το Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο δημιουργήθηκε το 1947 ως συνέχεια της Κεντρικής Εβραϊκής Ιστορικής Επιτροπής, η οποία ιδρύθηκε το 1944. Η Ένωση Εβραϊκού Ιστορικού Ινστιτούτου είναι το εταιρικό όργανο που είναι υπεύθυνο για το κτήριο και τις εκμεταλλεύσεις του Ινστιτούτου. Το Ινστιτούτο υπάγεται στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς. Το 2009 πήρε το όνομά του από τον Εμάνουελ Ρίνγκελμπλουμ. Το ινστιτούτο είναι μια αποθήκη υλικού τεκμηρίωσης που σχετίζεται με την εβραϊκή ιστορική παρουσία στην Πολωνία. Είναι επίσης ένα κέντρο ακαδημαϊκής έρευνας, μελέτης και διάδοσης γνώσεων σχετικά με την ιστορία και τον πολιτισμό του Πολωνικού Εβραϊσμού.
Το πιο πολύτιμο μέρος της συλλογής είναι το Αρχείο του Γκέτο της Βαρσοβίας, γνωστό ως Αρχείο Ρίνγκελμπλουμ. Περιέχει περίπου 6.000 έγγραφα (περίπου 30.000 σελίδες). αριστερά|μικρογραφία| Έκθεση στον πρώτο όροφο Άλλες σημαντικές συλλογές σχετικά με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο περιλαμβάνουν μαρτυρίες (κυρίως Εβραίων επιζώντων του Ολοκαυτώματος), απομνημονεύματα και ημερολόγια, τεκμηρίωση της Κοινής και Εβραϊκής Αυτοβοήθειας (οργανώσεις πρόνοιας που δραστηριοποιούνται στην Πολωνία υπό την κατοχή) και έγγραφα από τα Εβραϊκά Συμβούλια (Judenräte). Η ενότητα για την τεκμηρίωση των εβραϊκών ιστορικών τοποθεσιών περιέχει περίπου 40 χιλιάδες φωτογραφίες που αφορούν την εβραϊκή ζωή και τον πολιτισμό στην Πολωνία.
Το Ινστιτούτο έχει δημοσιεύσει μια σειρά εγγράφων από το Αρχείο Ρίνγκελμπλουμ, καθώς και πολλά απομνημονεύματα και ημερολόγια εν καιρώ πολέμου. Επίσης, για περισσότερα από 60 χρόνια τώρα, το Ινστιτούτο δημοσιεύει ένα ακαδημαϊκό περιοδικό που μετονομάστηκε το 2001 σε Τριμηνιαία Εβραϊκή Ιστορία (Kwartalnik Historii Żydów) και εγγράφηκε στον κατάλογο των εξαιρετικών ακαδημαϊκών περιοδικών Master Journal το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ινστιτούτα Ιστορίας Κατηγορία:Ερευνητικά ινστιτούτα εβραϊκών σπουδών Κατηγορία:Εβραίοι και Ιουδαϊσμός στη Βαρσοβία Κατηγορία:Εβραϊκές οργανώσεις
Ντονουσλάβ
μικρογραφία| Η λίμνη Ντονουσλάβ στον χάρτη μικρογραφία|Ντονουσλάβ Η λίμνη Ντονουσλάβ (Донузлав) είναι η βαθύτερη λίμνη της Κριμαίας (27 μ.) και η μεγαλύτερη της περιοχής Τσορνομόρσκε (47 km²). Πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή και για πάρκο αναψυχής της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας.
Στην πράξη, η Ντονουσλάβ δεν είναι πλέον λίμνη  αλλά μάλλον ένας όρμος από το 1961, όταν σε μια αμμώδη λωρίδα (πλάτους 200–400 μ.) που χωρίζει τη λίμνη από τη Μαύρη Θάλασσα ανοίχτηκε ένα κανάλι πλάτους 200 μέτρων. Η λίμνη είναι τόσο αλμυρή όσο και η θάλασσα δίπλα της, αλλά οι πηγές κάνουν το νερό πολύ πιο γλυκό κοντά στην αρχή της.
Γενικά στοιχεία
Η λίμνη Ντονουσλάβ είναι γνωστή για μια μυστική ναυτική βάση που κατασκευάστηκε εδώ κατά τη δεκαετία του 1960 ως Σοβιετική Ναυτική Βάση της Κριμαίας. Η βάση ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τη στέγαση αεροσκαφών της κατηγορίας Zubr. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η βάση μεταβιβάστηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας και ήταν μία από τις τρεις κύριες ναυτικές βάσεις, γνωστή και ως Ναυτική Βάση του Νότου. Μετά την προσάρτηση της Ουκρανίας στη Ρωσία το 2014, η βάση καταλήφθηκε από τον ρωσικό στρατό, που επανέφερε το προηγούμενο όνομά της.
Η λίμνη Ντονουσλάβ βρίσκεται στις περιοχές Τσορνομόρσκε και Σάκι στη χερσόνησο Ταρκανκούτ και στο ανήκει στον δήμο Yevpatoria. Η Ντονουσλάβ είναι μια από τις πολλές λίμνες που βρίσκονται γύρω από τη χερσόνησο. Διαχωρίζεται από τη Μαύρη Θάλασσα με μια μακριά λωρίδα άμμου μήκους 12 χλμ. και πλάτους 0,3 χλμ. έως ενός χλμ. Η λίμνη συνδέεται με τη θάλασσα μέσω μιας διώρυγας.
Το μήκος της Ντονουσλάβ είναι 30 χλμ., το πλάτος της φτάνει έως και τα 8,5 χλμ., έχει έκταση 42 τετραγωνικά χλμ. και βάθος έως 27 μέτρα. Έχει αρκετούς μικρούς κόλπους. Οι όχθες της είναι ψηλές, απότομες και στριφογυριστές. Στα διάφορα τμήματα της λίμνης, είναι συνηθισμένη η βλάστηση υγρότοπου (π.χ. κοινός κάλαμος).
Στο ανώτερο τμήμα της λίμνης βρίσκονται δύο φράγματα για ιχθυοκαλλιέργεια, ενώ στο μεσαίο τμήμα της υπάρχει μια ναυτική βάση. Στις όχθες της Ντονουσλάβ υπάρχει ένας σταθμός αιολικής ενέργειας με 53 ανεμογεννήτριες.
Στη λίμνη καταλήγουν αρκετοί κόλποι (ημιαποξηραμένα ρέματα) μεταξύ των οποίων είναι οι Staryi Donuzlav, Donuzlav, Chernushka και Burnuk.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες
Stinson L-1 Vigilant
Το Stinson L-1 Vigilant (ονομασία της κατασκευάστριας εταιρείας: Model 74) ήταν αμερικανικό ελαφρύ μονοκινητήριο αεροσκάφος στρατιωτικής συνεργασίας το οποίο ανέπτυξε η Stinson Aircraft Company την δεκαετία του 1940. Το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC) τα ενέταξε σε υπηρεσία με την ονομασία O-49.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Vigilant δημιουργήθηκε για να καλύψει απαίτηση που εξέδωσε το 1938 το USAAC για την απόκτηση νέου διθέσιου ελαφρού αεροσκάφους αναγνώρισης. Οι εντυπωσιακές δυνατότητες του γερμανικού Fieseler Storch, το οποίο ήταν αντίστοιχης κλάσης, οδήγησαν αργότερα στην επανεξέταση των απαιτούμενων χαρακτηριστικών προκειμένου το καινούργιο αμερικάνικο αεροσκάφος να είναι εφάμιλλο του γερμανικού. Η Stinson κέρδισε στον σχετικό διαγωνισμό στον οποίο συμμετείχαν περισσότεροι από έντεκα κατασκευαστές.
Ήταν υψηλοπτέρυγο μονοπλάνο το οποίο προωθούνταν από αστεροειδή κινητήρα Lycoming, ο οποίος έστρεφε έλικα σταθερού βήματος Hamilton Standard. Σχεδιαστικά ήταν βελτιστοποιημένο για πτήση σε χαμηλές ταχύτητες. Μπορούσε μάλιστα να παραμένει σταθερό εν πτήσει ακόμα και σε ταχύτητες της τάξεως των 31 mph. Ένα από τα διαδεδομένα ανέκδοτα σχετικά με το αεροσκάφος ήταν ότι μπορούσε να πετάξει προς τα πίσω εάν επικρατούσε ισχυρός μετωπικός άνεμος. Ήταν κατασκευασμένο από ατσάλινες δοκούς και ύφασμα, ενώ το μέρος της ατράκτου μπροστά από τις πτέρυγες ήταν καλυμμένο από ατσάλινο φύλο. Οι επιφάνειες ελέγχου καθώς και το ουραίο ήταν από ανοξείδωτο ατσάλι με υφασμάτινη επικάλυψη. Διέθετε σταθερό σύστημα προσγείωσης.
Φρίξος (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Φρίξος ήταν γιος του βασιλιά της Βοιωτίας Αθάμαντα γιου του Αιόλου και της θεάς της φιλοξενίας Νεφέλης, ήταν δίδυμος αδελφός της Έλλης. Παντρεύτηκε την Χαλκιόπη κόρη του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη, μαζί της απέκτησε τον Άργο, τον Φρόντη, τον Μέλανα και τον Κυτίσωρο. Η δεύτερη σύζυγος του πατέρα τους Ινώ μισούσε τον Φρίξο και την Έλλη, εμπνεύστηκε ένα φθονερό σχέδιο να τους θανατώσει καίγοντας τους σπόρους της Βοιωτικής γης, με αυτόν τον τρόπο δεν μπορούσαν να συλλέξουν καρπούς και θέρισε τον κόσμο η πείνα. Ο αφελής Αθάμας έστειλε απεσταλμένους στο μαντείο των Δελφών, αλλά η Ινώ τους δωροδόκησε για να απαντήσουν ψευδώς στον σύζυγο της ότι για να επανέλθει η καρποφορία θα έπρεπε να θυσιάσει τα παιδιά του Φρίξο και Έλλη.
Stinson L-1 Vigilant
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Όταν παρέλαβε ο Στρατός το πρωτότυπο για αξιολόγηση, του έδωσε την ονομασία YO-49. Η πρώτη πτήση πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουλίου 1940, με τον δοκιμαστή πιλότο Al Schramm στα χειριστήρια.
Φρίξος (μυθολογία)
Ο Αθάμας συμφώνησε αλλά λίγο πριν από την θυσία η μητέρα τους Νεφέλη έστειλε στον τόπο της θυσίας ένα χρυσόμαλλο κριάρι, άρπαξε τα παιδιά της και έφυγε μακριά. Ο τόπος από τον οποίο ξεκίνησαν το ταξίδι τους ο Φρίξος και η Έλλη πάνω στο κριάρι αμφισβητείται, αλλού καταγράφεται ο Ορχομενός Βοιωτίας και αλλού η Θεσσαλική Άλος. Την ώρα που το κριάρι διέσχιζε τα στενά ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία η Έλλη ζαλίστηκε έπεσε στην θάλασσα και πνίγηκε, από τότε τα Στενά έμειναν γνωστά σαν Ελλήσποντος. Ο Φρίξος περίλυπος συνέχισε το ταξίδι μόνος του και έφτασε στην Κολχίδα, τον υποδέχθηκε θερμά ο βασιλιάς Αιήτης και του έδωσε σύζυγο την κόρη του Χαλκιόπη. Ο Φρίξος θυσίασε το χρυσό κριάρι στον Ποσειδώνα και έδωσε δώρο το Χρυσόμαλλο δέρας στον Αιήτη. Ο θεός Άρης έστειλε στον Αιήτη έναν δράκο ο οποίος φύλαγε όλη μέρα το Χρυσόμαλλο Δέρας από τους επίδοξους ληστές. Ο Φρίξος και η Χαλκιόπη απέκτησαν τέσσερεις γιους που συμμετείχαν αργότερα στην Αργοναυτική εκστρατεία.
Stinson L-1 Vigilant
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Vigilant ανέλαβαν διάφορες αποστολές κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Σε αυτές περιλαμβάνονταν, πέρα από τον βασικό ρόλο της στρατιωτικής συνεργασίας, η ρυμούλκηση ανεμοπτέρων, η αεροδιάσωση, η μεταφορά προμηθειών καθώς και η μεταφορά ανθρώπων σε ειδικές αποστολές (σαμποτάζ, κατασκοπεία κλπ). Αργότερα εντάχθηκε σε υπηρεσία το O-49A, το οποίο είχε ελαφρώς μακρύτερη άτρακτο. Το 1942 τα Ο-49 και Ο-49Α μετονομάστηκαν σε L-1 και L-1A αντίστοιχα.
Φρίξος (μυθολογία)
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Stinson L-1 Vigilant
Επιχειρησιακή ιστορία
Πολλά αεροσκάφη μετατράπηκαν επίσης σε νοσοκομειακά, μάλιστα δώδεκα εξ αυτών σε αμφίβια. . Σταδιακά τα L-1 αντικαταστάθηκαν από τα πιο σύγχρονα L-5 Sentinel και L-4 Grasshopper, τα οποία κατασκευάστηκαν σε πολύ μεγάλους αριθμούς.
Διασωζόμενα αεροσκάφη
Σήμερα ανήκουν στις συλλογές μουσείων των ΗΠΑ πέντε O-49 Vigilant.
Βιβλιογραφία
L-1 Κατηγορία:Αεροσκάφη στρατιωτικής συνεργασίας Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατάλογος ελληνικών σημαιών
Αυτός είναι ένας κατάλογος σημαιών που χρησιμοποιούνται από το σύγχρονο Ελληνικό Κράτος ή χρησιμοποιούνταν ιστορικά από τους Έλληνες
Ζενεβιέβ Χανέλιους
Η Ζενεβιέβ Νάιτ Χανέλιους (αγγλικά: Genevieve Knight Hannelius, γενν. 22 Δεκεμβρίου 1998) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση σε μια διαφήμιση του Aquarium Of The Pacific, και στη συνέχεια, πρωταγωνίστρια ως Courtney Patterson στο Surviving Suburbia (2009), σειρά του ABC. Έχει ερμηνεύσει πολλούς ρόλους από τότε. Έχει παίξει στο Sonny with a Chance (2009–2010), στο Καλή τύχη Τσάρλι (2010–2011) του Disney Channel, ενώ έλαβε αναγνώριση από τον ρόλο της ως Avery Jennings στην κωμική σειρά Ένας σκύλος με μπλογκ (2012–2015).
Μάρτιν του Λον
Ο Μάρτιν, γαλλ. Martin (β΄ ήμισυ 7ου αι.) από τον Οίκο των Αρνουλφιδών ήταν κόμης του Λον (Laon). Καλείται και Μάρτιν του Χέρσταλ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ανσέγκιζελ δούκα & δομεστίκου του Σιγιβέρτου Γ΄ και της Μπέγκας των Πεπινιδών, κόρης του Πεπίνου μαγιορδόμου της Αυστρασίας. Ο γάμος ένωσε τους Οίκος των Αρνουλφιδών και των Πεπινδών και ο πρώτος από αυτούς θα συνεχιστεί αργότερα με το όνομα Οίκος των Καρολιδών.
Ζενεβιέβ Χανέλιους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μάρτιν του Λον
Βιογραφία
Αδέλφια του ήταν ο Πεπίνος του Χέρσταλ μαγιορδόμος Αυστρασίας, Νευστρίας & Βουρουνδίας· δούκας & πρίγκιπας των Φράγκων και η Κλοτίλντα, σύζυγος του Θευδερίχου Γ΄ της Νευστρίας. Θεία του ήταν η αγία Γκέρτρουντε ηγουμένη του αββαείου του Νιβέλ.
Το 678 μαζί με τον αδελφό του Πεπίνο μαγιορδόμο της Αυστρασίας πολέμησαν τον Έμπροϊν μαγιορδόμο της Νευστρίας, που είχε βλέψεις σε όλη τη Φραγκία. Ο Έμπροϊν νίκησε τον στρατό της Αυστρασίας στο Λουκοφάο (νυν Μπουά-ντυ-Φαι, κοντά στο Λον). Ο Πεπίνος διέφυγε, αλλά ο Μάρτιν επέστρεψε στο Λον, όπου φονεύθηκε κατόπιν εντολής τού Έμπροϊν.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Επταβηματίζουσα
Επταβηματίζουσα είναι εικονογραφικό θέμα με την Παναγία να κάνει τα πρώτα της βήματα προς την αγκαλιά της μητέρας της, η οποία χαμογελώντας την υποδέχεται με ανοικτά χέρια.
Προέλευση θέματος
Το εικονογραφικό θέμα της Επταβηματιζούσης Παναγίας έχει την προέλευσή του στο Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου Σύμφωνα με τη σχετική διήγηση ἔστησεν αὐτὴν ἡ μήτηρ αὐτῆς χαμαὶ τοῦ πειράσαι, εἰ ἵσταται: καὶ περιπατήσασα ἑπτὰ βήματα ἦλθεν εἰς τὸν κόλπον τῆς. Ο αριθμός επτά των βημάτων της είναι συμβολικός, κατά τον ιερό αριθμό ενώ το αρμενικό κείμενο αναφέρει τον αριθμό τρία. Στη χειρόγραφη παράδοση υπάρχει παραλλαγή σχετικά και με την ηλικία οπότε πραγματοποίησε η Παναγία τα πρώτα βήματά της: έτσι στον Πάπυρο Bodmer V αναφέρεται πως ήταν έξι μηνών όταν πρωτοπερπάτησε και στο συριακό κείμενο της έκδοσης Budge, ήταν ενός έτους. Δεν αποκλείεται η επίδραση από την παράδοση των πρώτων επτά βημάτων του Βούδα.
Διάδοση θέματος
Πρωτοεντοπίζεται σε κίονα του κιβωρίου στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία και στο Kizil Çukur της Καππαδοκίας. Τον 11ο αι. στον καθεδρικό ναό Ateni της Γεωργίας, τον 13ο αι. στον Άγιο Κλήμεντα της Αχρίδος, τον 14ο αι. στη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη, στη Σερβία στο Decani, στην Susiva, στη μονή Marko. Τον 15ο αι.στον Αέρα του Ιστορικού Μουσείου της Μόσχας. Τον 16ο αι.στην Τραπέζα της Λαύρας Αγίου Όρους, στη Μονή Διονυσίου, στον άγιο Νικόλαο της λίμνης Ιωαννίνων.
Πηγές
Επταβηματίζουσα
Κόνραντ Μπλοχ
thumb|Πλακέτα για τον Κόνραντ Έμιλ Μπλοχ (Νίσα, Πολωνία) Ο Κόνραντ Έμιλ Μπλοχ (Konrad Emil Bloch, 21 Ιανουαρίου 1912 - 15 Οκτωβρίου 2000) ήταν Γερμανός βιοχημικός. Ο Μπλοχ έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1964 (από κοινού με τον Φέοντορ Λίνεν) για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με το μηχανισμό και τη ρύθμιση της χοληστερίνης και του μεταβολισμού των λιπαρών οξέων.
Ο Κόνραντ Μπλοχ γεννήθηκε στην πόλη Νάισε στην πρωσική Επαρχία της Σιλεσίας, που τότε αποτελούσε μέρος της Γερμανικής αυτοκρατορίας (σήμερα η πόλη λέγεται Νίσα και βρίσκεται στην Πολωνία). Ήταν εβραϊκής καταγωγής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το 1936 μετανάστευσε στις Η.Π.Α., όπου απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα (1944). Εργάστηκε ως ερευνητής και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια (1939-1946) και στο πανεπιστήμιο του Σικάγου (1946-1950). Το 1954 διορίστηκε καθηγητής βιοχημείας στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στη Μασαχουσέτη. Το 1964 τιμήθηκε μαζί με τον Φέοντορ Λίνεν με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής για τις ανακαλύψεις του περί του μηχανισμού ρύθμισης της χοληστερίνης και του μεταβολισμού των λιπαρών οξέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Γερμανοί βιοχημικοί Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες
Σύσκεψη της μαφίας στο Γκραντ Χοτέλ του Παλέρμο (1957)
Η Σύσκεψη της μαφίας στο Γκραντ Χοτέλ του Παλέρμο (Mafia summit in Grant hotel des Palmes) φέρεται να πραγματοποιήθηκε μεταξύ 12 και 16 Οκτωβρίου 1957 στο Παλέρμο της Σικελίας. Η σύσκεψη αυτή αποτελεί ένα θρυλικό ορόσημο στο διεθνές παράνομο εμπόριο ηρωίνης στη λαϊκή κουλτούρα της Μαφίας. Το ερώτημα είναι αν έλαβε ποτέ χώρα. Οι λεπτομέρειες παραμένουν ακόμη ένα πέπλο μυστηρίου. Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, ένα από τα κύρια θέματα της ημερήσιας διάταξης ήταν η οργάνωση του εμπορίου ηρωίνης σε διεθνή βάση. Το FBI πίστευε ότι η συνάντηση αυτή οργανώθηκε από τον Αμερικανό γκάνγκστερ Τζο Μπονάνο με την συμμετοχή πολλών αφεντικών της Αμερικανικής και της Σικελικής μαφίας.
Σύσκεψη ηρωίνης?
Ο πρωταγωνιστής αυτής της «φερομένης σύσκεψης» της μαφίας είναι ο δημοσιογράφος Κλερ Στέρλινγκ, που όπως ισχυρίζεται:
Ωστόσο, ο Στέρλινγκ απέτυχε να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό με αδιάσειστα στοιχεία και ο οποίος έχει ακόμα τις ημερομηνίες της υποτιθέμενης σύσκεψης λάθος. Εκείνη την εποχή, αν και η σικελική μαφία είχε εμπλακεί σε κάποιο βαθμό στο εμπόριο ηρωίνης καθ' όλη τη διάρκεια των δεκαετίων του 1950 και 1960, δεν είχε ποτέ τίποτα περισσότερο από ένα δευτερεύοντα ρόλο στην παγκόσμια διακίνηση των ναρκωτικών. Σύμφωνα με τις ακροάσεις της Επιτροπής ΜακΚλίλαν, η Σικελία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια στάση των μετέπειτα αποστολών διακίνησης ηρωίνης στις ΗΠΑ. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 οι Σικελοί μαφιόζοι εμποδίστηκαν από το να αποκτήσουν κάθε ολιγοπώλιο στην αγορά ηρωίνης, επειδή δεν ήταν ανταγωνιστικοί σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές εγκληματικές οργανώσεις, ιδίως ο Γαλλικός Σύνδεσμος και η Κορσικανή μαφία στη Μασσαλία.
Η πρώτη αναφορά για αυτήν την σύσκεψη έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την διάρκεια των Ακροάσεων Βαλάτσι της Επιτροπής Μακλίλαν μεταξύ 10 έως 16 Οκτωβρίου του 1963. Μεταξύ των Αμερικανών μαφιόζων παρόντες ήταν ο Τζο Μπονάνο, και οι σύμβουλοί του Καρμίν Γκαλάντε, Τζον Μπονβέντρε, Φρανκ Γκαροφάλο, καθώς και ο Λάκι Λουτσιάνο, Σάντο Σορτζ, Τζον Ντι Μπέλα, Βίτο Βιτάλε Γκασπάρε Μαγκαντίνο. Ενώ από την πλευρά της Σικελίας παρόντες οι Σαλβατόρε Γκρέκο, Τζιουσέπε Τζένκο Ρούσο, Αντζέλο Λα Μπαρμπέρα, Γκαετάνο Μπανταλαμέντι, Τσεζάρε Μαντζέλα, Καλτσεντόνιο Ντι Πίζα και ο Τομάζο Μπουσκέτα.
Απόδειξεις και μαρτυρίες
Δεν υπάρχει κάποια αδιάσειστη απόδειξη για το αν πραγματικά υπήρξε αυτή η σύσκεψη της μαφίας. Ακόμα και ο μετέπειτα πεντίτο (πληροφοριοδότης) Τομάσο Μπουσκέτα είχε αρνηθεί ότι υπήρξε ποτέ αυτήν η σύσκεψη. Σύμφωνα με τον Μπουσκέτα, ο Τζο Μπονάνο είχε μείνει στο Γκραντ Χοτέλ του Παλέρμο και είχε πολλούς επισκέπτες όλο το διάστημα της παραμονής του, αλλά τέτοια σύσκεψη ουδεπότε πραγματοποιήθηκε. Στα απομνημονεύματά του ο Τζο Μπονάνο αναφέρει το ταξίδι του στο Παλέρμο, αλλά δεν λέει τίποτα για την σύσκεψη κορυφής. Σύμφωνα με τον Μπουσκέτα είχε πραγματοποιηθεί μια συνάντηση σε ένα ιδιωτικό δωμάτιο στο εστιατόριο ΣΠΑΝΟ το βράδυ της 12ης Οκτωβρίου, του 1957, όπου ο Μπονάνο ήταν το τιμώμενο πρόσωπο από τον παλιό του φίλο Λάκι Λουτσιάνο. Σε αυτή την συνάντηση παρευρέθησαν επίσης αρκετοί ακόμη Αμερικανοί και Σικελοί μαφιόζοι. Στο δείπνο αυτό, σύμφωνα πάντα με τον Μπουσκέτα, ο Μπονάνο πρότεινε να δημιουργήθει μια Σικελική Επιτροπή της μαφίας για την αποφυγή αιματηρών συγκρούσεων, ακολουθώντας το παράδειγμα της Αμερικανικής μαφίας που είχε δημιουργήσει την διαβόητη Επιτροπή στη δεκαετία του 1930.
Η ιταλική αστυνομία είχε παρακολουθήσει τον Λουτσιάνο και με αυτό τον τρόπο έμαθε για τις συναντήσεις που είχαν οι μαφιόζοι. Ωστόσο, οι έκθεσεις από τις παρακολουθήσεις είχαν θαφτεί σε κάποιο ντουλάπι στο Παλέρμο, και ένα αντίγραφο τους είχε σταλεί στο Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών στην Ουάσιγκτον. Μόνο οκτώ χρόνια αργότερα, το 1965 οι έκθεσεις χρησιμοποιήθηκαν για να κατηγορηθούν οι συμμετέχοντες και μερικοί από τους συνεργάτες τους στο Παλέρμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διασκέψεις της μαφίας Κατηγορία:Παλέρμο
Σρόντα Βιελκοπόλσκα
Η Σρόντα Βιελκοπόλσκα (πολωνικά: Środa Wielkopolska, μέχρι το 1968 Środa, Schroda) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Σρόντα Βιελκοπόλσκα, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της δυτικής-κεντρικής Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πόζναν. Ο πληθυσμός της είναι 23.655 κάτοικοι (2020).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|316x316εσ| Ψήφισμα των σέιμικ των βοεβοδάτων Πόζναν και Κάλις στη Σρόντα, που εγκρίνει την εκλογή του [[Σιγισμούνδος Γ΄ της Πολωνίας|Σιγισμούνδου Γ΄ ως βασιλιά της Πολωνίας το 1587]] Ένα γκορντ υπήρχε στην τοποθεσία κατά τον Μεσαίωνα. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά της Σρόντα χρονολογείται από το 1228. Πιθανότατα της παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης το 1261. Ήταν μια βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος, διοικητικά τοποθετημένη στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Τα έτη 1402–1413, ο Πολωνός βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο έχτισε ένα γοτθικό κάστρο στη Σρόντα. Τον 15ο αιώνα, η Σρόντα ήταν μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Μείζονος Πολωνίας, το εμπόριο και η βιοτεχνία αναπτύχθηκαν, και από το 1454 τα σέιμικ (περιφερειακά κοινοβούλια) και των βοεβοδάτων Κάλις και Πόζναν διεξάγονταν στην πόλη.
Στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793 η πόλη προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας. Το 1807 ανακτήθηκε από τους Πολωνούς και έγινε μέρος του βραχύβιου Δουκάτου της Βαρσοβίας. Το 1815 προσαρτήθηκε από την Πρωσία για δεύτερη φορά, και από το 1871 ήταν επίσης μέρος της Γερμανίας. Ήταν ένα σημαντικό κέντρο της πολωνικής αντίστασης και κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας (1848) ιδρύθηκε εκεί το μεγαλύτερο στρατόπεδο ανταρτών, με επικεφαλής τον Αουγκούστιν Μπζεζάνσκι. Η πόλη αποκαταστάθηκε στην Πολωνία το 1919, αφού η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Σρόντα ήταν υπό γερμανική κατοχή από τον Σεπτέμβριο του 1939 έως τον Ιανουάριο του 1945. Οι Πολωνοί υποβλήθηκαν σε μαζικές συλλήψεις, απελάσεις και σφαγές. Το Einsatzgruppe VI εισήλθε στην πόλη μετά τις 12 Σεπτεμβρίου 1939. Μια φυλακή για Πολωνούς ιδρύθηκε στην πόλη. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1939, η Γκεστάπο δολοφόνησε 21 Πολωνούς από τη Σρόντα στο γειτονικό χωριό Κιγέβο και στις 20 Οκτωβρίου 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν δημόσια εκτέλεση 29 Πολωνών, συμπεριλαμβανομένων δασκάλων, εμπόρων, μηχανικών, δικηγόρων, ιδιοκτητών γης, ταχυδρόμων και τραπεζικών υπαλλήλων, στην πλατεία αγοράς. Ο Λεόνανρτ Τσιμπιχόφσκι, διευθυντής της τοπικής γεωργικής σχολής, ήταν ένας από τους Πολωνούς διευθυντές σχολείων και δασκάλους που δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου. Το 1939, οι Γερμανοί απέλασαν οικογένειες Πολωνών που είτε δολοφονήθηκαν στις σφαγές είτε απελάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ως μέρος του Ιντελιγκέντσακτιον. Το 1940, οι Γερμανοί έδιωξαν τους ιδιοκτήτες καταστημάτων, εργαστηρίων και μεγαλύτερων σπιτιών, τα οποία στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Περαιτέρω απελάσεις πραγματοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο του 1941. Το 1940 η τοπική ενοριακή εκκλησία έκλεισε. δεξιά|μικρογραφία| Μνημείο του [[Γιαν Χένρικ Ντομπρόφσκι με έναν ιστορικό υδραγωγείο στο βάθος]] Το 1968, το όνομα της πόλης άλλαξε σε Środa Wielkopolska προσθέτοντας το επίθετο Wielkopolska από την περιοχή της Μείζονος Πολωνίας, εντός της οποίας βρίσκεται, για να τη διακρίνει από την πόλη Σρόντα Σλόνσκα στην Κάτω Σιλεσία. Από το 1975 έως το 1998, η Σρόντα ήταν διοικητικά μέρος του πρώην Βοεβοδάτου Πόζναν. Το 2017 και το 2018, τα όρια της πόλης επεκτάθηκαν συμπεριλαμβάνοντας τμήματα του γειτονικού χωριού Κιγέβο.
Μεταφορές
Η Σρόντα βρίσκεται στην κύρια σιδηροδρομική γραμμή από το Πόζναν προς το Κατοβίτσε (μέσω Γιαρότσιν). Υπάρχει επίσης ένας ατμοκίνητος σιδηρόδρομος που οδηγεί στο Ζανιέμισλ, 14 χιλιόμετρα στα νοτιοανατολικά.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Σρόντα Βιελκοπόλσκα είναι αδελφοποιημένη με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
Ραούλ Μονιέρ
Ο Ραούλ Μονιέρ (Raúl Monier, γενν. 7 Μαΐου 1960) είναι Αργεντινός σκακιστής. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του FIDE Μαιτρ το 1985.
Νίθαυρη Ρεθύμνης
Η Νίθαυρη (επίσημο: η Νίθαυρις) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Απέχει 53 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μ. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην κτηνοτροφία και παράγονται γαλακτοκομικά προϊόντα.
Ιστορία
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα είναι προελληνικό. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Itavri. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Itavri ή Lithavri με 237 κατοίκους και 327 οφειλόμενες αγγαρείες και στην απογραφή του Βασιλικάτα του 1630 αναφέρεται ως Itavri. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 13 χριστιανικές οικογένειες και 2 τουρκικές να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 είχε 252 χριστιανούς και 21 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 357 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών.
Ραούλ Μονιέρ
Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων
Ο Ρ. Μονιέρ εκπροσώπησε την Αργεντινή σε δύο σκακιστικές Ολυμπιάδες. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Αποτελέσματα Παγκοσμίων Ομαδικών Νεανικών Πρωταθλημάτων
Ο Ρ. Μονιέρ συμμετείχε με την Αργεντινή σε ένα Παγκόσμιο Νεανικό Ομαδικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα, στην κατηγορία Κ26. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικότερα στον παρακάτω πίνακα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Νίθαυρη Ρεθύμνης
Ιστορία
To 1882 ιδρύθηκε στο χωριό σχολείο, το οποίο από το 1889 αναγνωρίστηκε ως πρωτοβάθμια. Στεγάζοταν σε μία οικία στο Κατωχώρι. Το 1901 ολοκληρώθηκε το κτίριο του διδακτηρίου, το οποίο αντικαταστάθηκε το 1924 από νεότερο. Το σχολείο συνέχισε λειτουργεί μέχρι το 2010, οπότε και συγχωνεύθηκε με το τετραθέσιο σχολείο του Φουρφουρά.
Διοικητικά
Η Νίθαυρη αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Βαθιακό αποτελούν την κοινότητα Νιθαύρεως που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουρητών του δήμου Αμαρίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 405 κατοίκους.