cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μούστελος
Η αλιεία του είδους αυτού γίνεται με δίχτυα ή παραγάδια, ειδικά σκυλόδιχτα και σκυλοπαράγαδα, που όμως, επειδή θεωρείται τις περισσότερες φορές τυχαία, δεν παρακολουθείται.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες Κατηγορία:Αλιεύματα
Χρυσό Ξάνθης
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Χρυσό
Το Χρυσό είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 480 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. Β. από την Ξάνθη και μόλις 4 χλμ. Δ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μύκης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 140 κατοίκους.
Θοδωρής Βλαχοδημήτρης
Ο Θοδωρής Βλαχοδημήτρης (27 Δεκεμβρίου 1925 - 29 Ιουνίου 2005) ήταν Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος και φιλόλογος.
Βιογραφία
Ο Θοδωρής Βλαχοδημήτρης (Θεόδωρος Βλαχοδημητρόπουλος), γεννήθηκε στο  Σουληνάρι, κοντά στην Πύλο, στις 27 Δεκεμβρίου 1925 από φτωχούς αγρότες γονείς.
Απόφοιτος του Γυμνασίου Πύλου, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Γνώριζε Αρχαία Ελληνικά, Λατινικά, Ιταλικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Γερμανικά και Αγγλικά.
Κατά την διάρκεια της κατοχής - μαθητής ακόμα - πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση (στο τμήμα διαφώτισης του στελεχικού συγκροτήματος της ΕΠΟΝ).
Tον Ιούλιο του 1948, δευτεροετής φοιτητής, συλλαμβάνεται από την Ασφάλεια και με την απόφαση 165/14.7.48 της Επιτροπής Δημοσίας Ασφαλείας του Νομού Αττικής εκτοπίζεται ως επικίνδυνος για την Δημόσια Τάξη στο Μούδρο Λήμνου. Τον Μάρτιο του 1949, πριν κλείσει ακόμα ο πρώτος χρόνος της εξορίας, επιστρατεύεται η στρατολογική του κλάση. Καθώς ο εμφύλιος μαίνεται δεν είναι δυνατό να τον στείλουν στο μέτωπο, οπότε τον συγκεντρώνουν μαζί με άλλους εξόριστους της ίδιας κατηγορίας από άλλα νησιά και τους κατεβάζουν στη Μακρόνησο. Είναι η πρώτη φουρνιά εξόριστων στρατιωτών, οι λεγόμενοι "Μαρτιάτες", στους οποίους θα εφαρμοστεί η επιστημονική βαρβαρότητα για να "ανανήψουν". Τα βασανιστήρια και οι κακουχίες στη Μακρόνησο κλονίζουν σοβαρά την υγεία του και - μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες - του δίνουν στις 22 Αυγούστου 1951 ετήσια αναβολή λόγω "μικτής παραγωγικής T.B.C. (φυματίωσης) δεξιάς υποκλειδίου και υπολειμμάτων αριστεράς πλευρίτιδος (δεν επιθυμεί  σανατοριακήν  περίθαλψιν)". Οριστική απόλυση θα πάρει μετά ένα χρόνο τον Αύγουστο του 1952.
Δίδαξε, "αεί διδασκόμενος" - όπως ο ίδιος έχει γράψει -, Γλώσσα και Λογοτεχνία σε υποψηφίους των ΑΕΙ. Εργάστηκε - υπότροφος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών - στο Γλωσσολογικό Σπουδαστήριο του Πανεπιστημίου της Αθήνας ως επιστημονικός συνεργάτης/ερευνητής μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου 1967. Παρατήθηκε λόγω της δικτατορίας και κατέφυγε αυτοεξόριστος στο Αμβούργο, όπου έζησε και έδρασε επί 37 ολόκληρα χρόνια.
Πέθανε στην Αθήνα στις 29 Ιουλίου 2005 και αναπαύεται στη γενέτειρα γη.
Η βιβλιοθήκη του, αποτελούμενη από 5.000 περίπου τίτλους που περιλαμβάνε σπάνιες εκδόσεις, έχει δωριθεί στον Δήμο Πύλου.
Έργο
Στα Ελληνικά Γράμματα πρωτοπαρουσιάστηκε με ένα του ποίημα στο περιοδικό Πελοποννησιακά Φύλλα το 1947. Συνέχισε το 1951, μετά την απόλυσή του απο την εξορία, με συνεργασίες σε εφημερίδες και περιοδικά με θέματα ποικίλου περιεχομένου. Το 1954 εκδόθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο Θανάση Καραβία η πρώτη του ποιητική σύνθεση Νέα από την πόλη του Νέστορα που βρήκε ενθουσιώδη υποδοχή από την κριτική. Τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1961 και δεινός ομιλητής (δεν χρησιμοποιούσε σχεδόν ποτέ χειρόγραφο) έκανε πολλές διαλέξεις στην Αθήνα και σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας πάνω σε θέματα λογοτεχνικά, ιστορικά, πολιτιστικά με κορυφαία αυτή της 10ης Απριλίου 1967 στην αίθουσα των Φιλελευθέρων με θέμα "Κωστής Παλαμάς, εθνικός ποιητής και οδηγός".
Από το 1975 ως το 1991, με άδεια του Πανεπιστημίου και της Ακαδημίας των Επιστημών του Goettingen, δίδαξε Αρχαία και Νέα ελληνικά και Ιστορία της Τέχνης και του Πολιτισμού στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο (Volkshochschule) του Αμβούργου. Υπήρξε διευθυντής Σπουδών της Axel Anderson Akademie (παράρτημα του Institut Linguaphone) για την ελληνική και γερμανική γλώσσα. Δίδαξε επίσης νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία στον Dienstagskreis, που ίδρυσε και διεύθυνε ο ίδιος από το 1975-2004, μέλη του οποίου ήταν ελληνομαθείς κατά το πλείστον επιστήμονες Γερμανοί. Υπήρξε μέλος και εκπρόσωπος του Europa Kolleg, ενός ιδρύματος δημοκρατικού προσανατολισμού, ιδρυτής και πρόεδρος του οποίου ήταν ο παγκοσμίως γνωστός ελληνιστής Bruno Snell, για την παραμονή 45 επιστημόνων (15 εξ αυτών μη γερμανοί) επί μία τριετία με σκοπό τη συνέχιση ανωτέρων σπουδών ανεξαρτήτως επιστημονικού κλάδου. Ήταν επίσης μέλος της Hamburger Autorenvereinigung e.V., του Europäischen Centrum für wissenschaftliche, ökumenische und kulturelle Zusamenarbeit e.V. και της Ελληνικής Παπυρολογικής Εταιρίας.
Διακρίσεις
Του απονεμήθηκαν δύο τιμητικά διπλώματα, ένα από το International Biographical Center, Cambridge, England 1981 και το δεύτερο από την Pan-Messenian Federation of USA and Canada 1991 "δια την πνευματικήν, πολιτιστικήν και κοινωνικήν αυτού προσφοράν".
Η Ελληνική Πολιτεία του απένειμε τιμητική ισόβια σύνταξη για σημαντικές υπηρεσίες στη λογοτεχνία και γιατί ως "διαπρεπής κλασικός φιλόλογος τιμά τα Ελληνικά Γράμματα στο Εξωτερικό".
Από το σχολικό έτος 2006-2007 έχουν θεσμοθετηθεί στη μνήμη του και στη μνήμη του υιού του Πάνου ετήσια χρηματικά βραβεία για τους τρεις πρώτους επιτυχόντες στις Πανελλήνιες Εξετάσεις αποφοίτους των Λυκείων του Δήμου Πύλου-Νέστορος (Πύλου, Μεθώνης, Κορώνης, Χώρας). Σε τιμιτική εκδήλωση στις 17 Αυγούστου 2013 έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του (που φιλοτεχνήθηκε απο τον γλύπτη Πραξιτέλη Τζανουλίνο) στο Σουληνάρι Πυλίας.
Επίσης τιμητικές δημόσιες εκδηλώσεις παρουσίασης και αναγνώρησης του έργου του είχαν γίνει από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών στην Αθήνα 2-3 Φεβρουαρίου 1984 ("Τριάντα χρόνια πνευματικής παρουσίας"), το 1984 στο περιοδικό Τρυφυλλιακή Εστία, στις 19 Μαρτίου 1985 στο το Αμβούργο ("εκδήλωση προς τιμήν του Έλληνα ποιητή και κατ΄ επιλογή δημότη Αμβούργου Θοδωρή Βλαχοδημήτρη"), στις 14 Ιανουαρίου 1996 από τον Σύλλογο Ελλήνων Αμβούργου "Θεατρικόν", στην Αθήνα 4 Μαρτίου 1996 ξανά από την Ε.Ε.Λ., στις 26 Νοεμβρίου 2000 στο Αμβούργο με την συμπαράσταση του Υπουργείου Εξωτερικών (Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού) και στις 29 Σεπτεμβρίου 2012 στην Καλαμάτα από τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Μεσσηνίας. Το 2015 το περιοδικό Πνευματική ζωή με την ευκαιρία 90 χρόνων από τη γέννηση και 10 από τον θάνατό του αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος του ανοιξιάτικου τεύχους του στο έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Μάρεκ Καμίνσκι
Ο Μάρεκ Καμίνσκι (πολωνικά: Marek Kamiński) (γεν. 24 Μαρτίου 1964, Γκντανσκ) είναι πολωνός εξερευνητής των πόλων, συγγραφέας, φωτογράφος και επιχειρηματίας. Είναι ο πρώτος και, μέχρι στιγμής, ο μοναδικός άνθρωπος που έφθασε και στους δύο Πόλους μέσα στον ίδιο χρόνο, χωρίς εξωτερική βοήθεια. Στις 23 Μαΐου 1995 ο ίδιος και ο Βόιτσεκ Μόσκαλ (Wojciech Moskal) έφθασαν στον Βόρειο Πόλο, και στις 27 Δεκεμβρίου 1995 ο Μάρεκ Καμίνσκι έφθασε μόνος στον Νότιο Πόλο.
Μεγάλωσε στο Πόουλσυν-Ζντρόι (Połczyn-Zdrój) της Πομερανίας. Το 1982 αποφοίτησε από το κολέγιο Władysław Broniewski του Κόζαλιν (Koszalin). Σπούδασε φιλοσοφία και φυσική στο Πανεπιστήμιο του Βαρσοβίας. Είναι ο ιδρυτής και συνιδιοκτήτης της εταιρίας Invena S.A. και ιδρυτής του ιδρύματος Marek Kamiński Foundation.
Βιβλία
Ο Καμίνσκι έχει συγγράψει τα παρακάτω βιβλία σχετικά με τα ταξίδια του:
Και σαν συνεργάτης συγγραφέας: Άρθρα και φωτογραφίες του έχουν επίσης δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά συμπεριλαμβανομένου του National Geographic and Voyage.
Έχουν γράψει σχετικά για αυτόν:
Διαλέξεις
Ο Καμίνσκι έχει δώσει πολλές διαλέξεις στην Πολωνία, ΗΠΑ, και πολλές άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ανταρκτικής. Τίτλοι: Επίσης διευθύνει/διεξάγει ομάδες εργασίας και εκπαίδευσης για μεγάλες Πολωνικές και αλλοδαπές εταιρίες, τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες. He also conducts workshops and training for major Polish and foreign corporations, banks and insurance companies.
Το Ίδρυμα Marek Kamiński
Το Ίδρυμα Marek Kamiński ιδρύθηκε το 1996. Συμμετέχει στη δημιουργία και πραγματοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, χρηματικής ενίσχυσης για prostheses σε όσους είναι αναγκαίο, και ενιαίες κατασκηνώσεις αναπήρων. Οι αντικειμενικοί/ θεσμοθετημένοι σκοποί του Ιδρύματος επίσης περιλαμβάνουν υποστήριξη εξερευνητικής δραστηριότητας των πολικών περιοχών και σε άλλα μέρη παγκοσμίως, προώθηση των σπουδών που αφορούν τους Πόλους και οικολογία και την υποστήριξη νέων συμμετεχόντων σε αποστολές. Τα κυριότερα επιτεύγματα του Ιδρύματος περιλαμβάνουν: Οργάνωση παιδικού διαγωνισμού για την καλύτερη γνώση της Αυστραλίας κατά τη διάρκεια αποστολής διάσχισης της Ερήμου Γκίμπσον. Χρηματοδότηση του πρώτου βραβείου, ένα ταξίδι στο Σίδνεϊ για τους νικητές του διαγωνισμού (1999).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί εξερευνητές
Ακτίνιο (μονάδα μέτρησης)
thumb|right|Γωνία ενός ακτίνιου ισοδυναμεί με το τόξο το οποίο έχει μήκος ίσο με το μήκος της ακτίνας του κύκλου. Το ακτίνιο (rad) είναι μονάδα μέτρησης της γωνίας. Ένα ακτίνιο (1 rad) είναι η επίπεδη γωνία η οποία όταν γίνει επίκεντρη ορίζει τόξο, σε οποιοδήποτε κύκλο, με μήκος ίσο με την ακτίνα του.
Στο σύστημα SI το ακτίνιο θεωρούταν παλιότερα ως "συμπληρωματικό μέγεθος", αλλά αυτή η κατηγορία μεγεθών καταργήθηκε το 1995, και θεωρείται τώρα παράγωγο μέγεθος. Από τον ορισμό οι διαστάσεις του ακτίνιου στο SI είναι m∙m−1, είναι δηλαδή αδιάστατο μέγεθος.
Μετατροπή σε μοίρες
Ένα ακτίνιο ισούται με 180/π μοίρες, επομένως για να μετατρέψουμε ακτίνια σε μοίρες πολλαπλασιάζουμε με 180/π, για παράδειγμα:
thumb|300x300px|Διάγραμμα μετατροπής μοιρών σε ακτίνια.
Αντίστροφα, για να μετατρέψουμε μοίρες σε ακτίνια πολλαπλασιάζουμε με π/180, για παράδειγμα:
Γωνιακή ταχύτητα
Στην φυσική η γωνιακή ταχύτητα είναι ένα διανυσματικό μέγεθος που εκφράζει την ταχύτητα ενός σώματος που εκτελεί κυκλική κίνηση και ισούται με τον ρυθμό μεταβολής του τόξου που διαγράφει το σώμα σε κυκλική κίνηση και δίνεται από την σχέση:
Όπου d\theta η μεταβολή της γωνίας που αντιστοιχεί στο διαγραφόμενο τόξο και οι μονάδες μέτρησης είναι rad/sec.
Πηγές
Κατηγορία:Φυσικές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Τριγωνομετρία Κατηγορία:Γεωμετρικά μεγέθη Κατηγορία:Παραγόμενες μονάδες του SI
Ντέιβιντ Κούπερ
Ο Ντέιβιντ Κούπερ (1931-1986) ήταν ψυχίατρος νοτιοαφρικανικής καταγωγής, ακτιβιστής και θεωρητικός του λεγομένου αντιψυχιατρικού κινήματος - ενός κινήματος αμφισβήτησης της ψυχιατρικής, που γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και γνώρισε, κυρίως μεταξύ της νεολαίας των δυτικών χωρών, μεγάλη δημοτικότητα μέχρι το τέλος της επόμενης δεκαετίας, οπότε και άρχισε σταδιακά να σβήνει.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ντέιβιντ Κούπερ γεννήθηκε το 1931 στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής και πέθανε το 1986 στο Παρίσι. Σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο της γενέθλιας πόλης του και εργάσθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα υψηλής τεχνολογίας πειραματικό κέντρο υγείας, που απευθυνόταν στον μαύρο πληθυσμό, ενώ την ίδια περίοδο έγινε και μέλος του παράνομου νοτιοαφρικανικού κομμουνιστικού κόμματος. Αργότερα, μετανάστευσε στο Λονδίνο και εξειδικεύτηκε στην ψυχιατρική.
Το 1961, οργάνωσε μέσα σ' ένα μεγάλο λονδρέζικο ψυχιατρικό άσυλο 2.000 ασθενών το περίφημο Περίπτερο 21 (Villa 21), μια πρότυπη πειραματική μονάδα θεραπείας νεαρών σχιζοφρενών, διαπνεόμενη από τις αρχές της θεραπευτικής κοινότητας και της ομαδικής (ψυχαναλυτικής) ψυχοθεραπείας. Το Περίπτερο 21 λειτούργησε από τις αρχές του 1962 μέχρι το 1965 υπό την διεύθυνση του ίδιου του Κούπερ. Υπήρξε η πρώτη απόπειρα εναλλακτικής (αντιψυχιατρικής) αντιμετώπισης της τρέλας και απετέλεσε υπόδειγμα για μεταγενέστερες θεραπευτικές κοινότητες στα πλαίσια του αντιψυχιατρικού κινήματος. Το 1964, ο Κούπερ και ο Ρόναλντ Λαινγκ συνέγραψαν από κοινού το φιλοσοφικό δοκίμιο Λογική και Βία, μια επιτομή της υπαρξιστικής φιλοσοφίας του Γάλλου στοχαστή Ζαν Πωλ Σαρτρ. Ίδρυσαν επίσης, σε συνεργασία με τον Ααρών Έστερσον και άλλους "αντψυχιάτρους", τον Σύνδεσμο Φιλαδέλφεια (Philadelphia Association) που έθετε ως στόχο την εκπαίδευση θεραπευτών σε εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας και την δημιουργία εναλλακτικών και πειραματικών θεραπευτικών κέντρων για ψυχιατρικούς ασθενείς. Στα πλαίσια του Συνδέσμου αυτού δημιουργήθηκε και η περίφημη θεραπευτική κοινότητα στον Κίνγκσλεϋ Χωλ (Kingsley Hall), η οποία λειτούργησε υπό την διεύθυνση του Ρόναλντ Λαινγκ (1965-1970) και απετέλεσε πόλο έλξης και αναφοράς των αντιψυχιατρικών κινημάτων. Ο Ντέιβιντ Κούπερ συμμετείχε και στην ομάδα των ριζοσπαστών υπαρξιακών ψυχιάτρων που το 1966 ίδρυσαν το Ινστιτούτο φαινομενολογικών μελετών (Institute of Phenomenological Studies), το οποίο είχε ως αντικείμενο την μελέτη ψυχιατρικών, κοινωνικών και φιλοσοφικών προβλημάτων με φαινομενολογικές προσεγγίσεις. Ως εκπρόσωπος του Ινστιτούτου συνδιοργάνωσε το καλοκαίρι του 1967, μαζί με τον Λέον Ρέντλερ (Leon Redler) και τον Τζόζεφ Μπερκ (Joseph Berke), το δεκαπενθήμερο Συνέδριο για την Διαλεκτική της Απελευθέρωσης (Congress on the Dialectics of Liberation), στο οποίο συμμετείχε μεγάλος αριθμός σημαντικών διανοουμένων, καλλιτεχνών και ακτιβιστών από πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.
Το 1972 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, σταμάτησε κάθε επαγγελματική ψυχιατρική δραστηριότητα και ασχολήθηκε αποκλειστικά με την διδασκαλία, την έρευνα και την συγγραφή. Δίδαξε στο τμήμα ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Βενσέν και εργάσθηκε στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Centre national de la recherche scientifique) και στο Διεθνές κολλέγιο Φιλοσοφίας.
Οι αντιψυχιατρικές θέσεις του Ντ. Κούπερ
Ο Ντέιβιντ Κούπερ δέχθηκε την επιρροή του Καρλ Μαρξ, του Σίγκμουντ Φρόιντ και του Ζαν Πωλ Σάρτρ. Πίστευε ότι οι λεγόμενες ψυχικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της σχιζοφρένειας και των άλλων ψυχώσεων, ήταν αποτέλεσμα της συνεχούς καταπίεσης που υφίστανται τα άτομα από μικρή ηλικία αρχικά (και πρωτίστως) μέσα στην οικογένεια και αργότερα στο σχολείο, στην εκκλησία και στους άλλους κοινωνικούς θεσμούς προς όφελος πάντοτε της κυρίαρχης ιδεολογίας. Οι ψυχικές ασθένειες, η παραφροσύνη, θα εξαλειφόταν μόνον σε μια άλλου τύπου μελλοντική κοινωνία που θα επέτρεπε την ελεύθερη έκφραση επιθυμιών και συναισθημάτων και δεν θα εμπόδιζε την δημιουργικότητα, την αυτονομία και την αυτοπραγμάτωση των ατόμων.
Ο Κούπερ δεν αρνιόταν ότι υπάρχουν άνθρωποι που περνούν κάποια ψυχολογική κρίση, υποφέρουν και χρειάζονται βοήθεια. Υποστήριζε όμως, ότι θα έπρεπε πάση θυσία να παραμείνουν "έξω από το κλουβί που είναι το κλασσικό ψυχιατρείο, ή, από τον ακόμη πιο γκροτέσκο διάδοχό του, την εξελιγμένη ψυχιατρική μονάδα του γενικού νοσοκομείου όπου όλες οι 'ασθένειες' θεραπεύονται με τον ίδιο τρόπο". Εναλλακτική, και αποτελεσματική, λύση θα ήταν οι θεραπευτικές κοινότητες, οι οποίες δεν θα έθεταν ως στόχο να "θεραπεύσουν" τα άτομα που βιώνουν μια επώδυνη εμπειρία, αλλά να τα κατανοήσουν, να τα αποδεχθούν και να τα συμπαρασταθούν μέσα από ειλικρινείς και ισότιμες ανθρώπινες σχέσεις. "Το θετικό κεντρικό στοιχείο της εμπειρίας των κοινοτήτων βρίσκεται στην εγγύηση ότι κάποιο άλλο πρόσωπο θα συνοδεύει πάντα τον άλλο στο ταξίδι του μέσα και διαμέσου του εαυτού του", επιτρέποντας τον έτσι να βιώσει ανεμπόδιστα, χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς, την προσωπική του αποσύνθεση και ανασύνθεση, την αποδόμηση του πρότυπου ζωής του και την μετέπειτα ανοικοδόμηση του. Ο Κούπερ για να χαρακτηρίσει τις απόψεις του αυτές έπλασε τον όρο "αντιψυχιατρική", ο οποίος μετά την δημοσίευση του βιβλίου του Ψυχιατρική και αντιψυχιατρική (1967) καθιερώθηκε διεθνώς ως ονομασία όλων των ιδεών και κινημάτων που αμφισβητούσαν την επιστημονικότητα των θεωριών και των θεραπευτικών μεθόδων της ψυχιατρικής.
Οι αντιψυχιατρικές θέσεις του Κούπερ, αν και γνώρισαν μεγάλη απήχηση στις δεκαετίες του 1960 και 1970, τόσο μεταξύ των επαγγελματιών ψυχικής υγείας όσο και μεταξύ του ευρύτερου κοινού, σήμερα έχουν σχεδόν ολότελα ξεχασθεί και σίγουρα φαντάζουν στους πολλούς ιδιαίτερα ακραίες.
Εργογραφία
- Reason and Violence (μαζί με τον Λαίνγκ - 1964). (Ελλ. μτφ: Λόγος και Βία: δέκα χρόνια φιλοσοφίας του Σαρτρ, εκδ. Πράξις, 1983.)
- Psychiatry and Anti-Psychiatry (1967). (Ελλ. μτφ: Ψυχιατρική και αντιψυχιατρική, εκδ. Ράππα, 1975.)
- The Death of the Family (1971). (Ελλ. μτφ: Ο Θάνατος της οικογένειας, εκδ. Καστανιώτης, 1976.)
- The Grammar of Living (1974). (Ελλ. μτφ: Η Γραμματική της ζωής, εκδ. Καστανιώτης, 1977.)
- The Language of Madness (1978). (Ελλ. μτφ: Η Γλώσσα της τρέλας, εκδ. Ελεύθερος τύπος.)
Παραπομπές και Σημειώσεις
Κατηγορία:Ψυχίατροι Κατηγορία:Αντιψυχιατρική
Τόμι Μπόλιν
Ο Τόμι Μπόλιν (Thomas Richard "Tommy" Bolin, 1 Αυγούστου 1951 - 4 Δεκεμβρίου 1976) ήταν Αμερικανός κιθαρίστας ο οποίος έπαιξε με τα συγκροτήματα Zephyr, James Gang και Deep Purple, ενώ έχει κάνει και σόλο καριέρα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αϊόβα των Ηνωμένων Πολιτειών και ξεκίνησε να παίζει μουσική από τα παιδικά του χρόνια. Αρχικά, ασχολήθηκε με τα τύμπανα αλλά σε ηλικία 13 ετών ξεκίνησε να παίζει κιθάρα. Το 1967, μετακόμισε στο Κολοράντο του Ντένβερ και περιόδευσε με τους Lonnie Mack's band. Λίγο αργότερα, εντάχθηκε στους Zephyr με τους οποίους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Zephyr" (1969, # 48 στις ΗΠΑ) και "Going Back to Colorado" (1971).
Το 1972 δημιούργησε το συγκρότημα Energy, ενώ την επόμενη χρονιά έπαιξε στο πρώτο σόλο άλμπουμ του Μπίλι Κόμπαμ με τίτλο "Spectrum". Μέσα στο 1973 εντάχθηκε στους James Gang με τους οποίους κυκλοφόρησε το "Bang!" το Δεκέμβριο του 1973 (# 122 στις ΗΠΑ) και το "Miami" τον Αύγουστο του 1974 (# 97).
Το 1975 κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ του με τίτλο "Teaser" (# 96 στις ΗΠΑ) ενώ την άνοιξη του 1975, του προτάθηκε να αντικαταστήσει τον Ρίτσι Μπλάκμορ στους Deep Purple, πρόταση την οποία αποδέχθηκε. Με τους Purple κυκλοφόρησε το "Come Taste the Band" τον Οκτώβριο του 1975 (# 19 στη Μεγάλη Βρετανία και # 43 στις ΗΠΑ). Στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος, έπαιζε το τραγούδι "Wild Dogs" από το σόλο δίσκο του. Τον Μάρτιο του 1976, οι Deep Purple έδωσαν την τελευταία τους συναυλία και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς ανακοίνωσαν τη διάλυση τους. Μέχρι τότε, ο Μπόλιν πρόλαβε να πραγματοποιήσει μία επεισοδιακή παγκόσμια περιοδεία μαζί τους, κατά την οποία ήταν εμφανή τα προβλήματα του λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών.
Ο Μπόλιν ηχογράφησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του με τίτλο "Private Eyes" (# 98 στις ΗΠΑ), το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1976. Για την προώθηση του συγκεκριμένου δίσκου, ξεκίνησε να περιοδεύει μαζί με τον Τζεφ Μπεκ. Το ξημέρωμα της 4 Δεκεμβρίου 1976, βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης και άλλων ουσιών, μετά τη συναυλία του στο Μαϊάμι. Έχει θαφτεί στη γενέτειρα του, το Σιουξ Σίτυ της Αϊόβα.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Deep Purple
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας είναι η μεγαλύτερη σε έκταση και δεύτερη σε πληθυσμό περιφέρεια της Ελλάδας. Διοικητικά αποτελεί δευτεροβάθμιο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης και γεωγραφικά καλύπτει το κεντρικό κομμάτι της Μακεδονίας, με εξαίρεση τη χερσόνησο του Αγίου Όρους που διέπεται από ειδικό καθεστώς.
Γεωγραφία - Δημογραφία
Η Κεντρική Μακεδονία αποτελεί μέρος της βορειότερης και μεγαλύτερης γεωγραφικής ενότητας της Ελλάδας, της Μακεδονίας. Η περιφέρεια καταλαμβάνει έκταση 18.811 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.795.669 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ..
Προς βορρά συνορεύει με την Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και τη Βουλγαρία. Συνορεύει επίσης με τις περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης (Α), Δυτικής Μακεδονίας (Δ) και Θεσσαλίας (ΝΔ). Το νότιο κομμάτι βρέχεται από τους κόλπους Θερμαϊκό, Τορωναίο, Σιγγιτικό και Στρυμονικό - οι τρεις πρώτοι ανήκουν στο Αιγαίο και ο τέταρτος στο Θρακικό Πέλαγος.
Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας, στην ευρύτερη περιοχή της οποίας είναι συγκεντρωμένο σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού της. Δεύτερη μεγαλύτερη της περιφέρειας και μια από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας, είναι οι Σέρρες. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι, η Κατερίνη, η Βέροια, το Κιλκίς, τα Γιαννιτσά, η Νάουσα, η Έδεσσα, τα Νέα Μουδανιά, η Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής, το Σιδηρόκαστρο Σερρών και ο Πολύγυρος.
Η κεντρική Μακεδονία, κατά βάση πεδινή και με πολλούς ποταμούς, είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη, τόσο στον πρωτογενή όσο και στον δευτερογενή τομέα. Στην κεντρική Μακεδονία βρίσκεται η μεγαλύτερη πεδιάδα της Ελλάδας. Η Θεσσαλονίκη αποτελεί τη φυσική διέξοδο των γειτονικών κρατών προς το Αιγαίο και αποτελεί μια μητρόπολη των Βαλκανίων.
Τα υψηλότερα βουνά της κεντρικής Μακεδονίας είναι ο Όλυμπος (2.918 μ.), ο Βόρας (2.524 μ.), τα Πιέρια Όρη (2.193 μ.), το Βέρμιο (2.065 μ.) και ο Άθως (2.033 μ.). Μεγαλύτεροι ποταμοί είναι ο Αλιάκμονας, ο Αξιός, ο Λουδίας και ο Γαλλικός (Εχέδωρος), που εκβάλλουν όλοι στον Θερμαϊκό κόλπο. Στην κεντρική Μακεδονία βρίσκονται η λίμνη Κορώνεια, η Βόλβη, Δοϊράνη και η Κερκίνη.
Οι ακτές είναι συνεχείς, ομαλές και αμμώδεις (με εξαίρεση τη χερσόνησο του Άθω, στη Χαλκιδική, που είναι ιδιαίτερα απότομη και αλίμενη). Όλες προσφέρονται για κολύμβηση, εκτός από τις εκβολές των ποταμών και τις ακτές του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης. Επίσης η κολύμβηση απαγορεύεται στην επικράτεια του Αγίου Όρους.
Το κλίμα παρουσιάζει διαφορές σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Το εύρος των θερμοκρασιών είναι πολύ μεγαλύτερο από τη μέση διακύμανση του ελλαδικού χώρου. Οι πιο ψυχροί μήνες είναι ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος, ενώ οι πιο θερμοί ο Ιούλιος και ο Αύγουστος. Βροχές πέφτουν αρκετές το φθινόπωρο, στις αρχές του χειμώνα και την άνοιξη. Λόγω των βόρειων και βορειοδυτικών ανέμων που φυσούν τον χειμώνα, προκαλείται πολύ συχνά παγετός. Στα ορεινά, το κλίμα παρουσιάζει κάποιες διαφοροποιήσεις. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα η θερμοκρασία πέφτει πολύ χαμηλά στις ορεινές περιοχές, οι βροχές είναι διπλάσιες σε σχέση με τα πεδινά και σαφώς περισσότερες από τον μέσο όρο των βροχοπτώσεων στην Ελλάδα, ενώ τα χιόνια είναι πολύ περισσότερα και λιώνουν στα μέσα της άνοιξης. Στις παραθαλάσσιες περιοχές το κλίμα είναι πιο ήπιο με μεσογειακά χαρακτηριστικά.
Περιβάλλον
Η κεντρική Μακεδονία, όπως άλλωστε και ολόκληρη η νοτιοανατολική Ευρώπη, βρίσκονταν αρχικά στο βυθό μιας τεράστιας προϊστορικής θάλασσας, που οι επιστήμονες της έχουν δώσει το συμβολικό όνομα Τηθύς. Η "ανάδειξή" της σε ξηρά άρχισε περίπου πριν από 30.000.000 χρόνια, στην αρχή της γεωλογικής περιόδου που ονομάζεται Μειόκαινο.
Οι βασικές γεωλογικές ζώνες στην περιοχή είναι οι εξής:
Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα πυριγενή πετρώματα, που προέρχονται από παλιά ηφαιστειακή δράση, με αποτέλεσμα αυτές οι περιοχές να είναι πλούσιες σε μεταλλεύματα, όπως το χρώμιο, ο σίδηρος, ο χρυσός κ.α. Επίσης, στα πετρώματα αυτά (σερπεντίνες) αναπτύσσεται μία ιδιάζουσα χλωρίδα (σερπεντινοδίαιτα φυτά) με πολλά τοπικά ενδημικά είδη.
Είναι γνωστό ότι κατά τα τελευταία 2.000.000 χρόνια το κλίμα της περιοχής γνώρισε τεράστιες μεταβολές. Οι παγετώνες που σκέπασαν μεγάλο μέρος της Γης με τέσσερα διαδοχικά κύματα δεν άφησαν ανεπηρέαστη και τη Μακεδονία. Στα βουνά της κεντρικής Μακεδονίας σχηματίστηκαν μικροί παγετώνες. Οι σημερινές αλπικές λιμνούλες και οι λιθώνες (μορένες) που υπάρχουν στα βουνά είναι αποτέλεσμα της "δράσης" αυτών των παγετώνων, ενώ ποταμοί από πάγο κατέβηκαν και κατέκλυσαν, επίσης, τις κοιλάδες.
Διοικητική διαίρεση
Η περιφέρεια διαιρείται σε επτά περιφερειακές ενότητες, οι οποίες ταυτίζονται γεωγραφικά με τους αντίστοιχους νομούς.: Στις ΠΕ υπάγονται οι 38 δήμοι που συνιστούν την περιφέρεια. Με εξαίρεση το Δήμο Καλαμαριάς, όλοι οι υπόλοιποι δημιουργήθηκαν (ή έλαβαν τη σημερινή μορφή τους) από τις συνενώσεις του Καλλικράτη. Στην κατηγορία «πληθυσμός» αναγράφεται ο πραγματικός πληθυσμός της απογρ. 2011. Ειδικά για τη Θεσσαλονίκη, ο όρος "Περιφερειακή" εχει αντικαταστθεί με τον "Μητροπολιτική".
250px|μικρογραφία|δεξιά|Οι [[Δήμοι της Ελλάδας|Δήμοι της Κεντρικής Μακεδονίας]]
2014
Ο Απόστολος Τζιτζικώστας επανεξελέγη για δεύτερη θητεία ως περιφερειάρχης στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας αποσπώντας ποσοστό 71% έναντι γύρω στο 29% για τον Γιάννη Ιωαννίδη. Αντιπεριφερειάρχες εξελέγησαν οι: Βούλα Πατουλίδου (Θεσσαλονίκη), Κώστας Καλαϊτζίδης (Ημαθία), Σοφία Μαυρίδου (Πιερία), Περικλής Κολότσιος (Κιλκίς), Θόδωρος Θεοδωρίδης (Πέλλα), Γιάννης Μωυσιάδης (Σέρρες) και Γιάννης Γιώργος (Χαλκιδική).
2010
Οι πρώτες περιφερειακές εκλογές διεξήχθησαν στις 7/14 Νοεμβρίου 2010. Ο συνδυασμός του απερχόμενου νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη έμοιαζε εξαρχής ακλόνητο φαβορί - τελικά νίκησε, αν και όχι τόσο εύκολα όσο προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις.
Στα αξιοσημείωτα της αναμέτρησης ήταν η συμμετοχή τριών εν ενεργεία βουλευτών (Μπόλαρης, Βελόπουλος, Κουράκης) και ενός ευρωβουλευτή (Τρεμόπουλος) ως υποψηφίων περιφερειαρχών. Εντύπωση προκάλεσε επίσης η αλλαγή στήριξης του ΛΑΟΣ, λίγο πριν την κατάθεση των ψηφοδελτίων. Αρχικά το κόμμα είχε ανακοινώσει πως θα υποστήριζε τον Ψωμιάδη, αλλά κατά την κατάρτιση του συνδυασμού αποσύρθηκε, επικαλούμενο ενδοτικότητα του υποψήφιου περιφερειάρχη σε παρεμβάσεις του αρχηγού της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά.
Εγγεγραμμένοι: 1.645.139 Α' γύρος: Ψήφισαν 1.069.771 (65,03%). Επ' αυτών έγκυρα 	976.729 (91,30%), άκυρα 55.757 (5,21%), λευκά 37.285 (3,49%) Β' γύρος: Ψήφισαν 853.512 (51,88%). Επ' αυτών έγκυρα 774.162 (90,70%), άκυρα 36.366 (4,26%), λευκά 42.984 (5,04%)
Παλαιότερες μορφές
Η σημερινή διοικητική μορφή και διαίρεση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας καθιερώθηκε το 2011, κατ' εφαρμογή των σχετικών διατάξεων του προγράμματος Καλλικράτης.
Για την παλαιότερη διοικητική διαίρεση που είχε καθιερωθεί με το σχέδιο Καποδίστριας, βλ. τα εξής άρθρα:
Απλού
Έχει πολλές ομοιότητες με τον Έλληνα θεό Απόλλωνα (Απόλλων), στην τέχνη παριστάνεται με στέμμα και κλαδιά δάφνης. Το όνομα Aplu ή Apulu δεν προήλθε απευθείας από την Ελλάδα αλλά με τη μεσολάβηση ενός Λατινικού κέντρου, πιθανότατα την Παλεστρίνα.
Στην Ετρουρία, όπως και στη Ρώμη, ο Απόλλων-Απλού ήταν πάνω από όλα θεότητα των Δελφών. Η πιο διάσημη ετρουσκική αναπαράστασή του είναι ο Απόλλωνας του Βέιο που αποδίδεται στον Βούλκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ετρουσκική μυθολογία
Μουάνγκ Χουά
Η Μουάνγκ Χουά είναι ένα χωριό στο Λάος, κοντά στα σύνορα με το Βιετνάμ, στην επαρχία Φονγκσάλι.
Επισκόπηση
Πολλοί τουρίστες επισκέπτονται το χωριό, επειδή ένα λεωφορείο από το Μουάνγκ Χουά προς το Ντιέν Μπιέν Φου αναχωρεί από εκεί. Ο καλύτερος τρόπος για να φτάσει κανείς στο χωριό από άλλα μέρη της χώρας είναι με σκάφος στον ποταμό Ναμ Ου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λάος γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Γεωγραφία του Λάος
2285 Ρον Χέλιν
Ο Ρον Χέλιν (Ron Helin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,3. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σελτ Μπας, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από το ονοματεπώνυμο του συζύγου της Έλινορ Χέλιν, Ρόναλντ Π. Χέλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρον Χελιν
Ψευδαργυραλουμινίτης
Ο ψευδαργυραλουμινίτης (αγγλ. zincaluminite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του αργιλίου και του ψευδαργύρου. Το όνομά του προκύπτει από την ομοιότητα με τον αλουμινίτη συν το γεγονός ότι περιέχει ψευδάργυρο. Το όνομα δεν είναι αναγνωρισμένο από την ΙΜΑ, ενώ παραμένουν αδιερεύνητες οι οπτικές και κρυσταλλογραφικές του ιδιότητες.
Είναι σπανιότατο ορυκτό εμφανιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης ψευδαργυρούχων - αργυρούχων αποθέσεων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σμιθσονίτης, ο υδροζινκίτης, ο αουριχαλκίτης, ο σερπιερίτης, ο κυανοτριχίτης, ο κτενασίτης και ο αζουρίτης.
Βιβλιογραφία
Ψευδαργυραλουμινίτης Ψευδαργυραλουμινίτης Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Φυσική ακουστική
Η φυσική ακουστική (αγγλικά: Physical Acoustics) ασχολείται με τη μελέτη της διάδοσης των ηχητικών κυμάτων σε στερεά, υγρά, αέρια και πλάσμα, καθώς επίσης και της αλληλεπίδρασης αυτών με τα υλικά μέσα, σε μακροσκοπικό και μικροσκοπικό επίπεδο.
Η φυσική ακουστική μελετά την αλληλεπίδραση του ήχου με:
Ειδικού ενδιαφέροντος είναι τα ηχητικά κύματα πολύ υψηλής συχνότητας (πάνω ότι ένα δισεκατομμύριο δονήσεις ανά δευτερόλεπτο) και πολύ υψηλής έντασης. Τα υψηλής συχνότητας ηχητικά κύματα στα στερεά (εγκάρσια και διαμήκη) λέγονται "ακουστικά" φωνόνια γιατί συμπεριφέρονται σαν σωματίδια. Σε θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν, οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει κάποια περίεργα κύματα που ονομάζονται «δεύτερος ήχος», «τρίτος ήχος», κλπ. Παρατηρώντας τη συμπεριφορά τους έχει βοηθήσει τους φυσικούς να καταλάβουν την κβαντική συμπεριφορά των υγρών.
Υποατομικά σωματίδια, όπως τα πρωτόνια, τα μιόνια, ακόμη και το νετρίνο, έχουν εντοπιστεί από τον ήχο που κάνουν καθώς ταξιδεύουν σε υψηλές ταχύτητες μέσω του ωκεανού.
Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες προβλημάτων της φυσικής ακουστικής. Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι φυσικές ιδιότητες του μέσου επηρεάζουν την διάδοση των ηχητικών κυμάτων με σκοπό την εκμετάλλευση σε πρακτικές εφαρμογές. Η δεύτερη κατηγορία αφορά στη μελέτη του μέσου διάδοσης από μετρήσεις των ιδιοτήτων των ηχητικών κυμάτων.
Eξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Ακουστική
VLC media player
Το VLC είναι ελεύθερο και ανοιχτού κώδικα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων  και multimedia framework που αναπτύσσεται και συντηρείται από το εγχείρημα  VideoLAN (VideoLAN project).
Το VLC είναι ένα φορητό πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων, κωδικοποιητής, και streamer υποστηρίζοντας πολλά codec ήχου και βίντεο καθώς και DVDs, VCDs, και διάφορα πρωτόκολλα streaming. Είναι ικανό να κάνει stream πάνω από δίκτυα, καθώς και να επανακωδικοποιεί αρχεία πολυμέσων και να τα αποθηκεύει σε διάφορες μορφές. Τα αρχικά VLC σήμαιναν VideoLAN Client, αλλά επειδή το VLC δεν είναι πια ένας απλός πελάτης, το αρκτικόλεξο δεν είναι πλέον αντιπροσωπευτικό αλλά ένα απλό όνομα.
Το VLC διαθέτει εκδόσεις για πολλές πλατφόρμες, με εκδόσεις για τα Microsoft Windows, το Mac OS X, το GNU/Linux, το BeOS, το MorphOS, το BSD, το Solaris, το iOS και το eComStation.
Η προεπιλεγμένη διανομή του VLC περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό από ελεύθερες βιβλιοθήκες κωδικοποίησης και αποκωδικοποίησης, αποφεύγοντας έτσι την ανάγκη για εύρεση κατάλληλων ιδιόκτητων πρόσθετων. Πολλά από τα codec του VLC προέρχονται από τη βιβλιοθήκη του προγράμματος FFmpeg, κυρίως όμως χρησιμοποιεί τους δικούς του πολυπλέκτες και αποπολυπλέκτες. Ακόμη διακρίθηκε ως το πρώτο λογισμικό αναπαραγωγής που υποστηρίζει αναπαραγωγή κρυπτογραφημένων DVDs σε Linux χρησιμοποιώντας τη βιβλιοθήκη αποκρυπτογράφησης DVD libdvdcss.
Ιστορία
Το εγχείρημα VideoLAN ξεκίνησε σαν ακαδημαϊκό πρόγραμμα το 1996. Σκοπός του ήταν να κάνει stream βίντεο σε μια πανεπιστημιούπολη χρησιμοποιώντας έναν εξυπηρετητή και έναν πελάτη. Το VLC ήταν ο πελάτης για το πρόγραμμα VideoLAN, με τα αρχικά VLC να σημαίνουν VideoLAN Client, δηλαδή πελάτης του VideoLAN. Αρχικά αναπτύχθηκε από φοιτητές του École Centrale Paris, όμως πλέον αναπτύσσεται από εθελοντές σε όλο τον κόσμο και συντονίζεται από τον μη-κερδοσκοπικό οργανισμό VIdeoLAN.
Ξαναγράφτηκε από την αρχή το 1998, και την 1 Φεβρουαρίου 2001 κυκλοφόρησε με την άδεια GPL. Η λειτουργικότητα του προγράμματος εξυπηρετητή (VideoLAN Server, VLS), εντάχθηκε στο VLC, και έκτοτε η ανάπτυξη του VLS εγκαταλείφθηκε. Το όνομα του προγράμματος άλλαξε σε VLC επειδή δεν υπήρχε πια η διάκριση πελάτη/εξυπηρετητή.
Το εικονίδιο του κώνου που χρησιμοποιείται στο VLC είναι μια αναφορά στους κώνους κυκλοφορίας που συλλέγονται από την Ένωση Δικτυωμένων Φοιτητών του École Centrale. Το εικονίδιο του κώνου άλλαξε από ένα σχέδιο χαμηλής ανάλυσης ζωγραφισμένο στο χέρι σε ένα σχέδιο υψηλής ανάλυσης CGI το 2006, φιλοτεχνημένο από τον Richard Øiestad.
Μετά από 13 χρόνια ανάπτυξης, την 7 Ιουλίου 2009 κυκλοφόρησε η έκδοση 1.0.0 του VLC. Η έκδοση 2.0.0 του VLC κυκλοφόρησε στις 18 Φεβρουαρίου 2012.
Αρχές σχεδιασμού
thumb|Εξαρτήσεις Το VLC 1.0.0 έχει πάνω από 380 ενότητες. Το VLC, όπως και τα περισσότερα πλαίσια πολυμέσων, έχει ένα αρθρωτό σχέδιο το οποίο κάνει ευκολότερη την ενσωμάτωση ενοτήτων/πρόσθετων για νέες μορφές αρχείων, codec ή μεθόδους streaming.
Διεπαφές
thumb|right|Το VLC με διεπαφή [[wxWidgets, στο KDE]] Στο VLC, οι διεπαφές είναι ενότητες, το οποίο σημαίνει ότι ο πυρήνας του VLC μπορεί να ξεκινήσει μία ή πολλές διεπαφές, ή και καμία.
Το προεπιλεγμένο γραφικό περιβάλλον χρήστη είναι βασισμένο σε Qt 4 για Windows και Linux, Cocoa για Mac OS X, και Be API για BeOS, όλα όμως έχουν παρόμοια διεπαφή. Το παλιό γραφικό περιβάλλον χρήστη ήταν βασισμένο σε wx για Windows και Linux.
Η διεπαφή περιέχει ένα "πασχαλινό αβγό" το οποίο αλλάζει το λογότυπο του VLC, τον κώνο κυκλοφορίας, έτσι ώστε κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων να φοράει σκούφο του Άγιου Βασίλη. Το λογότυπο αλλάζει στις 18 Δεκεμβρίου, μια εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα, και επανέρχεται στην κανονική του εμφάνιση στις 1 Ιανουαρίου.
Το VLC υποστηρίζει προσαρμόσιμα skins διαμέσου της διεπαφής skins2, επίσης υποστηρίζει skins για Winamp 2 και XMMS. Το χαρακτηριστικό των προσαρμόσιμων skins μπορεί να δυσλειτουργήσει ανάλογα με την έκδοση που χρησιμοποιείται. thumb|Το VLC με το δημοφιλές θέμα eDark
thumb|right|Το VLC με διεπαφή [[ncurses, στο Mac OS X]] Για χρήση από την κονσόλα, το VLC έχει μια διεπαφή απομακρυσμένου ελέγχου και μια διεπαφή ncurses. Επειδή το VLC μπορεί να λειτουργεί σαν εξυπηρετητής streaming, παρά σαν αναπαραγωγός πολυμέσων, μπορεί να είναι χρήσιμο να τον ελέγχουμε από μια απομακρυσμένη τοποθεσία αφού υπάρχουν διεπαφές που το επιτρέπουν. Η διεπαφή απομακρυσμένου ελέγχου είναι μια διεπαφή βασισμένη σε κείμενο.Επίσης υπάρχουν διεπαφές που χρησιμοποιούν telnet και HTTP(Ajax).
Χειρισμός
Εκτός από τις διεπαφές, είναι πιθανό να χειριστούμε το VLC με διαφορετικούς τρόπους:
Χαρακτηριστικά
Επειδή το VLC είναι λογισμικό αναπαραγωγής πολυμέσων βασισμένο σε πακέτα, μπορεί να αναπαράγει περιεχόμενο ακόμη και σε κατεστραμμένα, ατελή ή ημιτελή βίντεο. (Για παράδειγμα αρχεία που ακόμη 'κατεβαίνουν' μέσω ομότιμων δικτύων (P2P)). Επίσης μπορεί να αναπαράγει m2t MPEG transport streams (.TS) αρχεία την ώρα που τα αρχεία ακόμη ψηφιοποιούνται από μια HDV κάμερα διαμέσου ενός FireWire καλωδίου. Ακόμα μπορεί να χρησιμοποιήσει τη βιβλιοθήκη libcdio για να έχει πρόσβαση σε .iso αρχεία έτσι ώστε οι χρήστες να μπορούν να αναπαράγουν αρχεία σε μια εικόνα δίσκου, ακόμη και αν το λειτουργικό του χρήστη δεν μπορεί να δουλέψει απευθείας με αρχεία .iso.
Το VLC υποστηρίζει όλες τις μορφές ήχου και βίντεο και όλες τις μορφές αρχείων που υποστηρίζονται από τις βιβλιοθήκες libavcodec και libavformat. Αυτό σημαίνει ότι το VLC μπορεί να αναπαράγει H.264 ή MPEG-4 βίντεο καθώς και να υποστηρίζει μορφές αρχείων FLV ή MXF από την αρχή χρησιμοποιώντας τις βιβλιοθήκες του FFmpeg. Εναλλακτικά, το VLC έχει ενότητες για codecs που δεν είναι βασισμένες στις βιβλιοθήκες του FFmpeg. Είναι επίσης ένας από τους αναπαραγωγείς DVD ανοιχτού λογισμικού και ανοιχτού κώδικα, που αγνοεί την κωδικοποίηση περιοχής DVD σε συσκευές με υλικολογισμικό RPC-1, κάνοντας τον αναπαραγωγέα ανεξαρτήτου περιοχής. Όμως δεν κάνει το ίδιο σε συσκευές με υλικολογισμικό RPC-2. Το VLC διαθέτει μερικά φίλτρα που μπορούν να στρεβλώσουν, να περιστρέψουν, να χωρίσουν, να καθρεφτίσουν το βίντεο, ή να προσθέσουν ένα λογότυπο πάνω από το βίντεο. Ακόμη μπορεί να παράγει σαν βίντεο χαρακτήρες ASCII.
Χρησιμοποιώντας μια σύνδεση με καλώδια FireWire ανάμεσα σε έναν υπολογιστή και μια HDTV το VLC μπορεί να κάνει stream τα αρχεία των χρηστών χωρίς κρυπτογράφηση. Το VLC μπορεί παρουσιάσει το βίντεο που αναπαράγεται σαν ταπετσαρία στην επιφάνεια εργασίας, όπως το Windows DreamScene, χρησιμοποιώντας DirectX, διαθέσιμο μόνο σε λειτουργικά συστήματα Windows. Το VLC μπορεί να καταγράψει την επιφάνεια εργασίας. Στις περισσότερες πλατφόρμες, το VLC μπορεί να συντονιστεί και να δει DVB-C, DVB-T και DVB-S κανάλια. Στο Mac OS X χρειάζεται το ξεχωριστό πρόσθετο EyeTV, ενώ στο Windows χρειάζεται τους BDA οδηγούς κάρτας.
Το VLC μπορεί να εγκατασταθεί ή να τρέξει απευθείας από usb stick ή άλλο εξωτερικό δίσκο ενώ μπορεί και να επεκταθεί μέσω σεναρίων. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα σεναρίου Lua Το VLC μπορεί να αναπαράγει βίντεο σε μορφή AVCHD, μια μορφή υψηλής συμπίεσης που χρησιμοποιείται στις κάμερες HD τελευταίας τεχνολογίας. Το VLC μπορεί να παράγει έναν αριθμό από μουσικές οπτικοποιήσεις.
Πρόσθετα Φυλλομετρητή
Σε Windows, Linux, Mac, και μερικές άλλες πλατφόρμες Unix, ο VLC παρέχει ένα πρόσθετο NPAPI, το οποίο επιτρέπει στους χρήστες να δουν QuickTime, Windows Media, MP3 και Ogg αρχεία ενσωματωμένα σε ιστοσελίδες χωρίς πρόσθετα προϊόντα. Υποστηρίζει πολλούς φυλλομετρητές συμπεριλαμβανομένου του Firefox, του Mozilla Application Suite και άλλους φυλλομετρητές βασισμένους σε πρόσθετα Netscape, Safari, Chrome, WebKit καθώς και τον Opera. Η Google χρησιμοποίησε αυτό το πρόσθετο για να φτιάξει το πρόσθετο Google Video πριν αλλάξει σε Adobe Flash.
Ξεκινώντας με την έκδοση 0.8.2, το VLC παρέχει ακόμη ένα ActiveX πρόσθετο, που αφήνει τους χρήστες να δουν QuickTime (MOV), Windows Media, MP3 και Ogg αρχεία ενσωματωμένα σε ιστοσελίδες όταν χρησιμοποιούν τον Internet Explorer.
Εφαρμογές που χρησιμοποιούν το πρόσθετο VLC
Το VLC μπορεί να χειριστεί ατελή αρχεία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προεπισκόπηση αρχείων ενώ εκείνα ακόμα "κατεβαίνουν". Αρκετά προγράμματα κάνουν χρήση των προηγούμενων, συμπεριλαμβανομένου του eMule και KCeasy. Η ελεύθερη/ανοιχτού κώδικα εφαρμογή διαδικτυακής τηλεόρασης Miro χρησιμοποιεί επίσης κώδικα του VLC. Η εφαρμογή κωδικοποίησης και ανοιχτού κώδικα HandBrake, φορτώνει την βιβλιοθήκη libdvdcss από το VLC.
Υποστήριξη μορφών
thumb|right|250px|Το VLC σε [[KDE]]
Αναγνώσιμες μορφές
Το VLC μπορεί να διαβάσει αρκετές μορφές, ανάλογα με το λειτουργικό σύστημα στο οποίο βρίσκεται.
Μορφές εξόδου για streaming/κωδικοποίηση
Το VLC μπορεί να επανακωδικοιεί σε αρκετές μορφές ανάλογα με το λειτουργικό σύστημα.
Νομιμότητα
Το αρχείο εγκατάστασης του VLC για τις πλατφόρμες Mac OS X και Windows περιλαμβάνουν τη βιβλιοθήκη αποκρυπτογράφησης DVD libdvdcss, αν και η συγκεκριμένη βιβλιοθήκη είναι νομικά περιορισμένη σε ορισμένες δικαιοδοσίες.
Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
Τουλάχιστον μια πρόσφατη κυκλοφορία του VLC είναι ικανή να αναπαράγει βίντεο και ήχο από DVD που ενσωματώνει Content Scramble System (CSS), ένα είδος κρυπτογραφίας, χωρίς ωστόσο να έχει την αντίστοιχη άδεια για αυτή τη λειτουργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό αναπαραγωγής πολυμέσων
ΑΦΚ Άγιαξ
Ο Άγιαξ (ολλανδικά: Ajax, ) είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Ιδρύθηκε το 1900 και είναι ένας από τους τρεις συλλόγους της χώρας, μαζί με την Φέγενορντ και την Αϊντχόφεν, που πρωταγωνιστούν στο ολλανδικό ποδόσφαιρο. Η έδρα της ομάδας είναι η Άμστερνταμ Αρίνα και το όνομα Άγιαξ σημαίνει Αίας, ονομασία που πήρε από τον Αίαντα πού ήταν ένας από τους σημαντικότερους ήρωες του Τρωικού πολέμου.
Ιστορικά, ο Άγιαξ είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συλλόγους στον κόσμο, καθώς έχει κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών τέσσερις φορές, από μία φορά το Κύπελλο Κυπελλούχων και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα και ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ. Επίσης είναι ο πιο επιτυχημένος σύλλογος της χώρας έχοντας κατακτήσει τον αριθμό ρεκόρ των 36 Πρωταθλημάτων Ολλανδίας και των 20 Κυπέλλων Ολλανδίας, ενώ έχει στη συλλογή του και 9 εγχώρια Σούπερ Καπ.
Τα πρώτα χρόνια
thumb|200px|Η ομάδα του Άγιαξ την περίοδο 1900-1901, με τις μαύρες στολές.
Ο Άγιαξ ιδρύθηκε στις 18 Μαρτίου του 1900. Πριν από αυτόν, υπήρχε μια μικρή ομάδα που είχε δημιουργηθεί το 1894 με το όνομα "Footh-Ball Club Ajax", αλλά είχε ελάχιστο χρόνο ύπαρξης. Το 1911 κατάφερε να ανέβει στην μεγαλύτερη κατηγορία του Ολλανδικού πρωταθλήματος, κατακτώντας την πρώτη θέση της δεύτερης κατηγορίας με προπονητή τον Τζακ Κίρβαν (Jack Kirwan). Τότε αναγκάστηκε να αλλάξει και την εμφάνισή του, καθώς έμοιαζε με αυτή της Σπάρτα Ρότερνταμ, υιοθετώντας την εμφάνιση που χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα.
Το 1914 υποβιβάστηκαν ξανά, για να επιστρέψουν το 1917, με προπονητή τον Τζακ Ρέινολντς (Jack Reynolds), την ίδια χρονιά που κατέκτησαν και τον πρώτο τους μεγάλο τίτλο, με νίκη 5-0 στον τελικό του κυπέλλου Ολλανδίας εναντίον της VSV. Την επόμενη χρονιά κατέκτησαν και το πρώτο τους πρωτάθλημα Ολλανδίας, κάτι που επανέλαβαν και το 1919. Η δεκαετία του '20 κατέκτησαν κάποιους τοπικούς τίτλους, ενώ η δεκαετία του '30 κυριάρχησε στην Ολλανδία κατακτώντας 5 πρωταθλήματα Ολλανδίας. Αντίθετα, τη δεκαετία του '40 κατέκτησε ένα εθνικό πρωτάθλημα το 1947 και ένα κύπελλο Ολλανδίας το 1942, καθώς οι παλιοί της επιτυχημένοι αθλητές είχαν αποχωρήσει.
Ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο
Το 1955 το πρωτάθλημα της Ολλανδίας γίνεται επαγγελματικό. Κατακτά το 1957 το πρωτάθλημα, αλλά και αυτό του 1960 σε αγώνα των playoff ενάντια στη Φέγενορντ, με την οποία είχε ισοβαθμήσει. Προς τα μέσα της δεκαετίας του '60, όταν προπονητής έγινε ο Ρίνους Μίχελς (Rinus Michels) ο Άγιαξ εισήγαγε στο ποδόσφαιρο ένα νέο ποδοσφαιρικό σύστημα, που βασιζόταν στις αρχές που είχε εισάγει ο Ρέινολντς πιο παλιά, και που ονομάστηκε "Ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο" (Τotaalvoetbal, Τotal football). Ο Μίχελς δεν δίστασε να αντικαταστήσει παίκτες οι οποίοι δεν ταίριαζαν με το σύστημα του. Ο Άγιαξ θα αποδώσει κορυφαίο ποδόσφαιρο τα επόμενα χρόνια στην Ολλανδία αλλά και στην Ευρώπη.
Το 1969 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου ηττήθηκε με 4-1 από τη Μίλαν, αλλά το άστρο του είχε ανατείλει.
Το 1971 θα κατακτήσει το πρώτο του Ευρωπαϊκό κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης, αντιμετωπίζοντας τον Παναθηναϊκό στο Λονδίνο στο τελικό της διοργάνωσης. Θα επαναλάβει το κατόρθωμά του και τις δύο επόμενες χρονιές, με προπονητή τον Στέφαν Κόβατς που αντικατέστησε τον Μίχελς, ενώ το 1972 θα κατακτήσει και το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Η χρονιά αυτή θα είναι και η πιο επιτυχημένη της ιστορίας του, αφού συνολικά θα κατακτήσει 6 τίτλους (στην ίδια ημερολογιακή χρονιά), κατόρθωμα που αποτελεί ρεκόρ για ομάδα ποδοσφαίρου στον κόσμο. Με την αποχώρηση του αστεριού του, Γιόχαν Κρόιφ, για την Μπαρτσελόνα το 1973, τελειώνει και η εποχή του "total football" για τον Άγιαξ.
Δεκαετία του 1980
Ο Άγιαξ θα επιστέψει στα πρωταθλήματα το 1977 και θα κατακτήσει τα επόμενα 5, παρουσιάζοντας μία ομάδα από νέα αστέρια του Ολλανδικού ποδοσφαίρου, μαζί με τον Κρόιφ που επέστρεψε το 1981, αλλά που θα αποχωρίσει ξανά δύο χρόνια αργότερα. Το 1985 ο Κρόιφ θα επιστρέψει ως προπονητής και θα εφαρμόσει τακτικές που θα επιτρέψουν στον Άγιαξ να αποδώσει ένα άκρως επιθετικό ποδόσφαιρο, με πρωταγωνιστή το νέο του μεγάλο ταλέντο Μάρκο φαν Μπάστεν. Όμως θα τερματίσει για δύο χρονιές πίσω από την PSV Αϊντχόφεν. Το 1987 θα κατακτήσει και το Κύπελλο Κυπελλούχων κόντρα στη Λοκομοτίβ Λειψίας. Μετά τη φύγή των περισσοτέρων αστεριών του, ανάμεσά τους και ο φαν Μπάστεν, ο Άγιαξ θα συνεχίσει να βρίσκεται πίσω από την PSV τα επόμενα χρόνια. Τελικά θα επανέλθει το 1990 στα πρωταθλήματα, υπό την καθοδήγηση του Λέο Μπένακερ.
Η περίοδος φαν Γκάαλ και τα τελευταία χρόνια
Το 1991 ο Μπένακερ θα πάει στη Ρεάλ Μαδρίτης και την θέση του θα πάρει ο Λουίς φαν Γκάαλ. Αν και θα αποδώσει πάλι καλό ποδόσφαιρό με τον Ντένις Μπέργκαμπ να είναι πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα το 1991 και το 1992, ο Άγιαξ θα είναι πάλι δεύτερος. Αντίθετα στην Ευρώπη θα κατακτήσει το 1992 το κύπελλο UEFA κόντρα στη Τορίνο. Το 1993 ο Μπέρκαμ θα αποχωρήσει για την Ίντερ, αλλά στην ομάδα θα έλθει ο Γιάρι Λιτμάνεν και θα επιστρέψει ο Φρανκ Ράικαρτ. Τα επόμενα τρία χρόνια ο Άγιαξ θα κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Ολλανδία. Επιπλέον, το 1995 ο Άγιαξ θα επιστρέψει στη κορυφή της Ευρώπης νικώντας στον τελικό του Τσάμπιονς Λίγκ την Μίλαν, αλλά και στο Διηπειρωτικό κύπελλο την βραζιλιάνικη Γκρέμιο. Θα κατακτήσει ένα ακόμα πρωτάθλημα το 1998, αλλά τα τελευταία χρόνια δεν θα έχει τόσο καλή πορεία ούτε στην Ολλανδία αλλά ούτε και στην Ευρώπη. Το 2002, το 2004, το 2011, το 2012, το 2013, το 2014 και το 2019 θα καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Ολλανδία.
Έμβλημα
Το έμβλημα του Άγιαξ αναπαριστά το κεφάλι του Έλληνα ήρωα Αίαντα του Τελαμώνιου. Αρχικά το έμβλημά του ήταν απλά η εικόνα ενός παίκτη της ομάδας. Το 1928 το παρουσιάστηκε ως σήμα το κεφάλι του Αίαντα, ενώ η σημερινή εκδοχή του παρουσιάστηκε το 1990 και σχηματίζεται από 11 γραμμές, κάτι που συμβολίζει τους 11 ποδοσφαιριστές τις ομάδας.
Χρώματα
Αρχικά ο Άγιαξ αγωνιζόταν με μαύρες εμφανίσεις με κόκκινη ζώνη γύρω από την μέση, αλλά σύντομα άλλαξε σε λευκές φανέλες με κόκκινες ρίγες και μαύρα σορτς, που είναι και τα χρώματα της σημαίας του Άμστερνταμ. Με την άνοδο στη πρώτη κατηγορία, ο Άγιαξ άλλαξε τις εμφανίσεις του σε λευκές φανέλες με μία μεγάλη κόκκινη κάθετη ρίγα κεντρικά, και λευκά σορτσάκια. Ο λόγος ήταν πως παρόμοιες εμφανίσεις με αυτόν χρησιμοποιούσε και η Σπάρτα Ρότερνταμ.
Ο Άγιαξ έχει αποσύρει την φανέλα με το νούμερο 14, από την περίοδο 2007-2008 πρός τιμήν του Γιόχαν Κρόιφ.
Στάδιο
Ο Άγιαξ έχει ως έδρα το Γιόχαν Κρόιφ (Johan Cruijf Arena). Το πρώτο του γήπεδο ήταν χτισμένο με ξύλο και απλά ονομαζόταν το Στάδιο. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, ο Άγιαξ χρησιμοποίησε για έδρα το Ολυμπιακό στάδιο του Άμστερνταμ. Το 1934 μετακόμισε στο στάδιο Ντε Μέερ (De Meer) στο ανατολικό Άμστερνταμ. Το De Meer είχε χωρητικότητα 29.500 θεατές και ήταν σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Daan Roodenburgh, ο οποίος ήταν και μέλος της ομάδας. Στα μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδια, χρησιμοποιούσε πάντως το Ολυμπιακό στάδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγιαξ Αγιαξ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1900
Αίτηση διακοπής
Η έκφραση αίτηση διακοπής (αγγλικά «interrupt request», συντομογραφικά IRQ) προέρχεται από τον κόσμο των υπολογιστών και δηλώνει είτε την πράξη της διακοπής των γραμμών διαύλου για τη σήμανση μιας διακοπής είτε τις ίδιες τις γραμμές εισόδου διακοπών ενός προγραμματιζόμενου ελεγκτή διακοπών (PIC, δηλαδή «programmable interrupt controller»).