cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ώρα στην Τσεχία
Η ώρα στην Τσεχία είναι η Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (τσεχικά: Středoevropský čas, SEČ: UTC+01:00) και η Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (τσεχικά: Středoevropský letní čas, SELČ: UTC+02:00). Η θερινή ώρα χρησιμοποιείται από τις 2 π.μ. την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου έως τις 3 π.μ. την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Η Τσεχική Δημοκρατία χρησιμοποιεί την Ώρα Κεντρικής Ευρώπης από το 1979. Μέχρι το 1993, όταν η Τσεχοσλοβακία χωρίστηκε στην Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακία, επίσης χρησιμοποιούταν η Ώρα Κεντρικής Ευρώπης και τη Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης. Μετά τους καλοκαιρινούς μήνες, η ώρα στην Τσεχία μετατοπίζεται κατά μία ώρα πίσω στην Ώρα Κεντρικής Ευρώπης. Όπως και στα περισσότερα κράτη στην Ευρώπη, η θερινή ώρα χρησιμοποιείται στην Τσεχία, όπου η ώρα μετατοπίζεται προς τα εμπρός κατά μία ώρα, δύο ώρες μπροστά από την Ώρα Γκρίνουιτς.
Βάση δεδομένων ζώνης ώρας
Στην βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA ώρας η Τσεχία εκπροσωπείται από το Europe/Prague.
Γιώργος Διαλεγμένος
Ο Γιώργος Διαλεγμένος (γενν. Αθήνα, 1940) είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς. Έχει γράψει μεταξύ άλλων, τα έργα Χάσαμε τη θεία στοπ (1975), Σε φιλώ στη μούρη, (1985) και Bella Venezia, (2005) που έχουν γίνει μεγάλες θεατρικές επιτυχίες.
Παραστασιογραφία
I. [https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP161%20wd%3AQ60594119%3B%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20p%3AP161%20%5B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20ps%3AP161%20wd%3AQ60594119%3B%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20pq%3AP453%7Cpq%3AP4633%20%3F%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%5D%20%7D%0AOPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%7D%0AORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%20%0A%0A%20%20%0A%20%20 Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Διαλεγμένος εργάστηκε ως ηθοποιός].
ΙΙ. Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων του Γ. Διαλεγμένου
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Ακτίνα (γεωμετρία)
εναλλ.=|μικρογραφία|Κύκλος με περιφέρεια σε μαύρο, διάμετρο σε κυανό, ακτίνα σε κόκκινο και κέντρο σε ροζ. Στην κλασική γεωμετρία, η ακτίνα ενός κύκλου ή μιας σφαίρας είναι οποιοδήποτε από τα ευθύγραμμα τμήματα από το κέντρο του έως την περίμετρό του και σε πιο σύγχρονη χρήση είναι επίσης το δεξί μήκος τους. Η τυπική συντομογραφία και το όνομα της μαθηματικής μεταβλητής για την ακτίνα είναι R. Κατ' επέκταση, η διάμετρος D ορίζεται ως διπλάσια της ακτίνας:
Εάν ένα αντικείμενο δεν έχει κέντρο, ο όρος μπορεί να αναφέρεται στην περιφερική ακτίνα του, την ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου του ή την περιγεγραμμένη σφαίρα του. Σε κάθε περίπτωση, η ακτίνα μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το μισό της διαμέτρου, η οποία συνήθως ορίζεται ως η μέγιστη απόσταση μεταξύ δύο οποιωνδήποτε σημείων του σχήματος. Η ακτίνα ενός γεωμετρικού σχήματος είναι συνήθως η ακτίνα του μεγαλύτερου κύκλου ή σφαίρας που περιέχεται σε αυτό. Η εσωτερική ακτίνα ενός δακτυλίου, ενός σωλήνα ή άλλου κοίλου αντικειμένου είναι η ακτίνα της κοιλότητάς του.
Για κανονικά πολύγωνα, η ακτίνα είναι ίδια με την περιφέρεια του. Στη θεωρία γραφημάτων, η ακτίνα ενός γραφήματος είναι η ελάχιστη σε όλες τις κορυφές u της μέγιστης απόστασης από το u σε οποιαδήποτε άλλη κορυφή του γραφήματος.
Η ακτίνα του κύκλου με περίμετρο (περιφέρεια) C είναι:
Τύπος
Για πολλά γεωμετρικά σχήματα, η ακτίνα έχει μια καλά καθορισμένη σχέση με άλλα μέτρα του σχήματος.
Κύκλοι
Η ακτίνα ενός κύκλου με εμβαδόν
A
Η ακτίνα του κύκλου που διέρχεται από τα τρία μη ευθύγραμμα σημεία P1, P2 και P3 δίνεται από το:
όπου θ είναι η γωνία ∠P1P2P3. Αυτός ο τύπος χρησιμοποιεί τον νόμο των ημιτόνων. Εάν τα τρία σημεία δίνονται από τις συντεταγμένες τους (x1,y1), (x2,y2) και (x3,y3), η ακτίνα μπορεί να εκφραστεί ως
Παραπομπές
Ακτινα Ακτινα Κατηγορία:Μήκος
Ακτινοβολία κινητών και υγεία
Τα αποτελέσματα της ακτινοβολίας των κινητών τηλεφώνων στην ανθρώπινη υγεία έχει συγκεντρώσει μεγάλο ενδιαφέρον και έχουν γίνει πολλές μελέτες πρόσφατα, αποτέλεσμα της ευρείας εξάπλωσης της χρήσης τους σε όλο τον κόσμο (Μέχρι τον Ιούνιο του 2009 υπήρχαν περισσότεροι από 4,3 δισεκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως). Τα κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στην περιοχή των μικροκυμάτων.
Η κύρια ανησυχία είναι η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία των κινητών. Αυτό όμως είναι απίθανο αφού η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων ανήκει στην κατηγορία των μικροκυμάτων και η οποία δεν είναι ιονίζουσα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να προκαλέσει μεταλλάξεις στο DNA που να οδηγήσουν στην ανάπτυξη καρκίνου, όπως για παράδειγμα η ακτινοβολία Γάμμα. Υπάρχουν μεγάλοι φορείς έρευνας που στην πλειονότητα τους δεν αποδεικνύουν κάποια σχέση ανάμεσα στην έκθεση σε κινητά τηλέφωνα και επικίνδυνα βιολογικά αποτελέσματα στους ανθρώπους. Ωστόσο, ένας αριθμός μεμονωμένων ερευνών είτε δηλώνουν μια τέτοια σχέση είτε είναι ασαφείς.
Μακροχρονια έρευνα που διεξήχθη στη Δανία έδειξε πως υπάρχουν μηδαμινές πιθανότητες πρόκλησης καρκίνου ή λευχαιμίας από κινητά τηλέφωνα. Στην έρευνα αυτή συμπεριλήφθηκαν 400 χιλιάδες Δανοί χρήστες κινητών τηλεφώνων των οποίων τα συμπτώματα παρακολουθήθηκαν για 21 χρονια.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, δήλωσε πως ο καρκίνος είναι απίθανο να δημιουργηθεί από κινητά τηλέφωνα ή τις κεραίες τους και ότι αξιολογήσεις δεν έχουν βρει πειστικά στοιχεία για άλλα προβλήματα υγείας. Αντίθετα, κάποιες συμβουλευτικές αρχές των ΗΠΑ πρότειναν μέτρα για να ελαχιστοποιήσουν την έκθεση των πολιτών ως μέτρο πρόληψης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία Κατηγορία:Ιατρική φυσική
Darksiders
Το Darksiders είναι βιντεοπαιχνίδι hack and slash το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Ιανουαρίου 2010 στην Αμερική και στις 7 Ιανουαρίου του 2010 στην Ευρώπη.
Ένα remaster του παιχνιδιού με τίτλο Darksiders: Warmastered Edition κυκλοφόρησε στις 29 Νοεμβρίου του 2016 για τα Microsoft Windows και το Steam, και στις 22 Νοεμβρίου για το PlayStation 4 και το Xbox One, στις 23 Μαΐου του 2017 για το Wii U, ενώ στις 2 Απριλίου του 2019 θα κυκλοφορήσει για το Switch.
Το παιχνίδι πούλησε περισσότερα από 1 εκατομμύριο κομμάτια παγκοσμίως.
Τρόπος παιχνιδιού
Σκοτώνοντας τέρατα ο παίκτης συλλέγει τις ψυχές τους. Αυτές τον βοηθούν να αγοράσει αντικείμενα όπως όπλα και powerups. Μέσα στο παιχνίδι βρίσκεται αντιμέτωπος με παζλ τα οποία είτε επιλύονται γρήγορα είτε απαιτούν από τον παίκτη να βρει ένα ειδικό αντικείμενο ή να γυρίσει μια τροχαλία ώστε να λυθεί το εν λόγω παζλ, π.χ. ώστε να ανυψωθεί μια γέφυρα. Το παιχνίδι έχει κατά καιρούς συγκριθεί με τα God of War, Devil May Cry και The Legend of Zelda. Επίσης, ο πρωταγωνιστής κρατά το portal gun του Portal.
Κοινότητα Νίπους
Η Κοινότητα Νίπους είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Νίππος. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 167 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από την πρόεδρο κ. Γεωργία Κοτσιφάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της Κοινότητος Νίπους.
Darksiders
Πλοκή
Για να υπάρξει μια ισορροπία μεταξύ Παραδείσου και Κολάσεως ένα συμβούλιο που αποκαλείται Charred Council στέλνει τους τέσσερις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης για να παρέμβουν και να σταματήσουν τον πόλεμο αρκετούς αιώνες αργότερα. Πολλά χρόνια μετά πιστεύοντας πως ο Άνθρωπος θα είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας στον πόλεμο δημιουργείται η Έβδομη Σφραγίδα και αυτός ο παράγοντας  θα χαρακτηριστεί από το σπάσιμό της. Αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να εμφανιστούν οι τέσσερις καβαλάρηδες φέρνοντας ξανά ειρήνη. Ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού ονομάζεται War και είναι ένας από τους τέσσερις καβαλάρηδες του οποίου το καθήκον είναι να διατηρεί την ισορροπία μεταξύ Παραδείσου και Κολάσεως και να βεβαιωθεί ότι και οι δύο πλευρές παίζουν δίκαια στον αιώνιο πόλεμο τους. Το πιο σημαντικό καθήκον του είναι να «απαντά» στις κλήσεις του Endwar και να τιμωρεί όποιον άγγελο και δαίμονα βρεθεί στη Γη πριν την ώρα που θα γίνει ο πολυαναμενόμενος πόλεμος. Όταν ο War εμφανιστεί για έναν ανεξήγητο λόγο στην Γη θα ανακαλύψει ότι οι υπόλοιποι τέσσερις καβαλάρηδες δεν βρίσκονται εκεί και η Έβδομη Σφραγίδα δεν έσπασε. Η εμφάνιση του αυτή θα πυροδοτήσει μια σειρά από γεγονότα που θα οδηγήσουν στον πόλεμο ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση με αποτέλεσμα να καταστραφεί η ανθρωπότητα και να υπερισχύσει ο Destroyer ένα τέρας που ο μόνος σκοπός του είναι να κυριαρχήσει .Ταυτόχρονα απελευθερώνεται και o Straga που σκοτώνει τον Abaddon (εξηγήσεις για αυτό το πρόσωπο θα δοθούν στη συνέχεια) και νικά τον War που σώζεται τελευταία στιγμή και μεταφέρεται στο Charred Council. Έτσι ο War καταδικάζεται για το ότι διατάραξε την ισορροπία και στέλνεται ξανά στη Γη με σκοπό να ανακαλύψει το άτομο που κρύβεται πίσω από αυτήν την δολοπλοκία για να  εκδικηθεί ή να πεθάνει στην προσπάθεια. Στο πλευρό του War βρίσκεται ο Watcher ένας  παρανοϊκός και αντιπαθητικός δαίμονας  που συμβουλεύει τον War στο ταξίδι του. Σημαντικό ρόλο στο παιχνίδι παίζει και ο Vulgrim ένας δαίμονας που προμηθεύει τον War με όπλα με αντάλλαγμα έναν συγκεκριμένο αριθμό ψυχών που έχει συγκεντρώσει ο War  από τους δαίμονες που έχει σκοτώσει. Στην διάρκεια του παιχνιδιού ο War θα ανακαλύψει αντικείμενα όπως γάντζους, λεπίδες κ.ά. που θα ανοίξουν νέους δρόμους για τη λύση αυτού του μυστηρίου.
Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα λίγων ωρών ο War θα συναντήσει τον Samael έναν δαίμονα που βρίσκεται φυλακισμένος .Μετά από ένα διασκεδαστικό boss battle ο War θα ελευθερώσει τον Samael και θα του ζητήσει να τον βοηθήσει στην εξιχνίαση του μυστήριου. Όμως ο Samael του ζητεί για αντάλλαγμα τις τέσσερις καρδιές των δαιμόνων που προστατεύουν τον πύργο που ζει ο Destroyer. Όταν ο War φτάνει νικά και τον τελευταίο  ο Samael τον στέλνει στον πύργο του Destroyer και του λέει ότι θα ξανασυναντηθούν. Από εκεί και μετά το πραγματικό ταξίδι του War ξεκινά και ο War θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Azrael τον άγγελο του θανάτου που βρίσκεται φυλακισμένος εκεί. Ο Azrael παραδέχεται ότι συνωμότησε με τον Abaddon (που ήταν ο πρώτος στρατηγός των αγγέλων) και ότι κάλεσε τον War νωρίτερα προκαλώντας έτσι την Αποκάλυψη επειδή φοβόταν ότι οι στρατιές των αγγέλων θα έχαναν τη μάχη ενάντια στους δαίμονες. Τότε ο Watcher υπενθυμίζει το καθήκον του War δηλαδή να επαναφέρει την ισορροπία. Έτσι ο War κατευθύνεται στο εσωτερικό του κάστρου αντιμετωπίζοντας τον Straga και παίρνοντας εκδίκηση για την ήττα του. Με το θάνατο του Straga το κάστρο αρχίζει και καταρρέει ενώ ταυτόχρονα απελευθερώνεται ο Azrael σώζοντας τον War και μεταφέροντας τον στον Κήπο της Εδέμ. Εκεί ο Azrael λέει στον War ότι για να μάθει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να σκοτώσει τον Destroyer πρέπει να απευθυνθεί στο Δέντρο της Γνώσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2010 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Linux
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια σκοτεινής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii U Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με αγγέλους Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με δαίμονες Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια hack and slash
Καρλ Κάι
Ο Καρλ Κάι (Carl Kay) (1892-1973) ήταν αμερικανός αρχιτέκτονας αρμενικής καταγωγής που έδρασε κυρίως στο Λος Άντζελες.
Γεννήθηκε το 1892 και πέθανε το 1973. Αρμένιος εκ γεννετής, ο Kay μετανάστευσε στης Ηνωμένες Πολιτείες όταν ήταν 6 χρονών. Ως έφηβος το δέλεαρ του Χόλιγουντ τον οδήγησε στο Λος Άντζελες για να σπουδάσει αρχιτεκτονική. Ο Kay παρακολούθησε μαθήματα αρχιτεκτονικής αρχικά στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια [University of Southern California (USC)] και αργότερα στο Στάνφορντ.
Επιλεγμένα έργα του: [συγκρότημα κατοικιών της Μαυριτανικής Αναβίωσης] [ένα εξέχον παράδειγμα της Ισλαμικής Αναβίωσης με εξέχουσες αναλογίες και λεπτομέρειες] [μια φαντασία Ισλαμικής Αναβίωσης στο Beachwood Canyon] [το πρώτο από τις τέσσερις πανέμορφες και μοντέρνες διπλοκατοικίες συγκεντρωμένα ανάμεσα στα πεζοδρόμια του Hollywood Heights. [κομψός Απλοποιημένος Μοντέρνος σχεδιασμός ενοποιεί εξωτερικούς χώρους και εξέχουσες θέες]
Κατηγορία:Αρμένιοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Χουάν Ο'Γκόρμαν
Ο Χουάν Ο'Γκόρμαν (Juan O'Gorman, 6 Ιουλίου 1905 - 17 Ιανουαρίου 1982) ήταν Μεξικανός ζωγράφος και αρχιτέκτονας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κογιοακάν, έναν από τους 16 δήμους της Πόλης του Μεξικού, από Ιρλανδό πατέρα και μητέρα από το Μεξικό. Η παραγωγική πορεία της καριέρας του χαρακτηρίζεται από τα όρια μεταξύ της ζωγραφικής και της αρχιτεκτονικής καθώς και της αισθητικής και πολιτικής ατζέντας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο πανεπιστήμιο του San και τέχνες στο Νational Autonomous University. Έπειτα από μια εκτενή ανάλυση της πορείας και του έργου του, διαπιστώνεται ότι τα έργα ζωγραφικής και οι τοιχογραφίες του έχουν γίνει σημαντικά αντικείμενα προσοχής, σε αντίθεση με το πλούσιο, σύνθετο αρχιτεκτονικό του έργο που συχνά παραβλέπεται. Αυτός είναι ένας από τους  λόγους που οφείλεται στο γεγονός ότι η εργασία του δεν είναι μια απλή εξέλιξη πάνω από ένα σταδιοδρομία και επομένως δεν είναι εύκολα  κατανοητή. Κατατάσσεται, μαζί με τους μεταγενέστερους αρχιτέκτονες του Μεξικού, στο κίνημα των μοντέρνων αρχιτεκτόνων.
Αρχιτεκτονικό έργο
Ο Χουάν Ο'Γκόρμαν, όντας νέος, στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και στις αρχές του 1930, μαζί με την κοινότητα των μεξικανών αρχιτεκτόνων, επιτυγχάνει την κατανόηση της λειτουργικότητας και του ορθολογισμού ως «τεχνική» και μέσο έκφρασης της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Η νέα αυτή αρχιτεκτονική αγνοεί την αυστηρή ευγένεια και τους φορτωμένους συμβολισμούς της δεκαετίας του ΄20 και δίνει περισσότερη βάση στην λογική και όχι στο συναίσθημα του δημιουργού. Μέσα από τα διαγράμματά του, ο  Χουάν Ο'Γκόρμαν, εκφράζει την δυσκολία της συμφιλίωσης  μεταξύ των  παραπάνω απόψεων και προσπαθεί να αναλύσει το σχέδιο ως  λογική, επιστημονική και μαθηματική διαδικασία. Αντιτάχθηκε στην μπαρόκ ομορφιά της ψευδαίσθησης με την κλασσική ομορφιά της αλήθειας και της λογικής. Ανέπτυξε μια οργανική αρχιτεκτονική που συνδυάζει και ενσωματώνει την επιρροή του Frank Lloyd Wright, το στυλ του Le Corbusier και την μεξικάνικη κουλτούρα και ιστορία.
Το 1932 διορίστηκε από τον τότε μεξικανό υπουργό παιδείας, επικεφαλής του τμήματος αρχιτεκτονικής του Υπουργείου Δημόσιας Εκπαίδευσης  και μπόρεσε να σχεδιάσει ,να κατασκευάσει και να αναδιαμορφώσει 26  δημόσια σχολεία στο πλαίσιο ενός εξαιρετικά σφικτού προϋπολογισμού. Ανατέθηκε να εργαστεί σε πολλά κτίρια του Μεξικού συμπεριλαμβανομένων της Τράπεζας του Μεξικού. Το έργο όμως για το οποίο έγινε ονομαστός είναι η διπλή κατοικία-εργαστήριο που σχεδίασε για τους ζωγράφους Frida Kahlo και Diego Rivera, στο προάστιο San Anhel του Μεξικού. Το σπίτι αυτό προκάλεσε σκάνδαλο στην αστική κοινωνία της εποχής. Ο Rivera έζησε και εργάστηκε στον λευκό και κόκκινο κύβο μέχρι τον θάνατό του, ενώ η Kahlo για μικρότερο διάστημα έζησε στο μπλε κύβο του συγκροτήματος. Τα στοιχεία που κάνουν ιδιαίτερη αίσθηση στο συγκρότημα είναι ριζοσπαστικά και αξιοπρόσεκτα για την εποχή εκείνη. Όλες οι σωληνώσεις και οι πλευρικές σωληνώσεις ήταν ορατές και ως συνδέσεις χρησιμοποιήθηκαν σαν εκφραστικά και συνθετικά στοιχεία που θύμιζαν φλέβες και αρτηρίες. Παράδοξο θεωρείται το γεγονός ότι ενώ η μηχανική τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε ως μέσο έκφρασης, το ίδιο το κτίριο κατασκευάστηκε με χαμηλό κόστος. Επιπλέον, η τεχνολογία του κτιρίου προέβαλε την εικόνα των μηχανοποιημένων τεχνικών και βιομηχανικών συστημάτων πράγμα που αντικατοπτρίζει την μοντέρνα αρχιτεκτονική.
Οι εσωτερικοί χώροι στα εργαστήρια της Kahlo και του Rivera ήταν εντυπωσιακά και εξωπραγματικά όντας προσχέδια της μετέπειτα αρχιτεκτονικής του Χουάν Ο'Γκόρμαν. Καθώς και οι δύο ζωγράφοι ο Rivera  η Κahlo ήταν συλλέκτες της ντόπιας  τέχνης ,γεγονός που δικαιολογεί την ύπαρξη τεράστιων φιγούρων, τοιχογραφιών και έργων τόσο του ιδίου του Rivera όσο και του αρχιτέκτονά μας που δίνουν μια πιο surreal αίσθηση του τόπου. Τέλος ,όπως στο έργο του Le Corbusier το στοιχείο παράθυρο τοίχος εξυπηρετούσε σαν φακός μηχανής για να συλλάβει και να κατηγοροποιήσει το τοπίο, έτσι και εδώ το σύστημα αυτό παρέχει την δυνατότητα να προστεθούν κουρτίνες, δημιουργώντας μια εσωτερική κορνίζα για τους ένοικους αλλά και για τα «καλλιτεχνήματα». Παρατηρείται επομένως ότι, η κουρτίνα είναι τραβηγμένη μέχρι το κάτω μέρος του παραθύρου και το τοπίο έξω που είναι ορατό από το πάνω μέρος του παραθύρου παραθέτεται θαμπά και σχηματικά.
Ο Χουάν Ο'Γκόρμαν αφοσιώθηκε στην ζωγραφική και τις τοιχογραφίες περίπου το διάστημα μεταξύ 1936-1948. Στους πίνακές του αντικατοπτρίζει την δυσαρέσκειά του για τους αρχιτέκτονες και την τάση της εποχής για «αναγωγική» αρχιτεκτονική(σκοπός η λιγότερη κατασκευή με το μέγιστο δυνατό κέρδος) που έρχεται σε αντιπαράθεση με την «λειτουργική» αρχιτεκτονική του ιδεολογία, καθώς επίσης αποτυπώνει την μεξικάνικη βιομηχανική παραγωγή ,που έχει διευρύνει εκ των προτέρων στην αρχιτεκτονική του. Στο έργο του The City of Mexico (1949) ο μέσος εργαζόμενος απεικονίζεται εξευγενισμένος, αλλά ακόμα ανώνυμος και καθολικός στο πλαίσιο της τεχνολογικής βιομηχανίας. Παράλληλα η ποικιλία των συσκευών στο έργο υπαινίσσονται την προ-κολομβιανή και την αποικιακή κουλτούρα της χώρας του. Το πιο σημαντικό έργο του Χουάν Ο'Γκόρμαν ήταν η ζωγραφική της Κεντρικής Βιβλιοθήκης στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Autonoma. Το έργο διήρκεσε από το 1949 μέχρι το 1953 και καλύπτει 4.000 τετραγωνικά μέτρα ιστορικές σκηνές. Άλλα σημαντικά έργα του περιλαμβάνουν το Κέντρο Κοινωνικής Ασφάλειας, η Διεθνής Τράπεζα καθώς και πάρκα, θέατρα, μουσεία, ιδιωτικές κατοικίες ,κυρίως του ζωγράφου Ντιέγο Ριβέρα.
Θάνατος
Πέθανε στις 17 Ιανουαρίου του 1982, ως αποτέλεσμα αυτοκτονίας. Οι αρχές πιστεύουν ότι ο καλλιτέχνης μεγάλωσε απελπισμένος καθώς είχε διαγνωστεί ότι πάσχει από μια ασθένεια της καρδιάς που περιόριζε την δυνατότητα ανάπτυξης και συνέχισης του έργου του. Παρόλα αυτά το έργο του αποτελεί ένα κρίσιμο σημείο εκκίνησης της ανάπτυξης της μοντέρνας αρχιτεκτονικής στο Μεξικό καθώς παρήγαγε ένα εξαίρετο σώμα αρχιτεκτονικής και όχι μόνο ποικιλίας. Με αυτόν τον τρόπο άνοιξε την πόρτα σε πολλούς νέους αρχιτέκτονες να τον ακολουθήσουν στο ότι αμφισβήτησε την ορθόδοξη φύση του μοντερνισμού στο Μεξικό.
Άγρια συμμορία
Η Άγρια συμμορία (The Wild Bunch) είναι γουέστερν Αμερικανικής παραγωγής του 1969 σε σκηνοθεσία του Σαμ Πέκινπα και σενάριο του ίδιου, το οποίο συνέγραψε με τον Γουάλον Γκριν, βασισμένο σε μια ιστορία των Γκριν και Ρόι Σίκνερ. Πρωταγωνιστούν οι Γουίλιαμ Χόλντεν, Έρνεστ Μποργκνάιν,Ρόμπερτ Ράιαν, Μπεν Τζόνσον, Έντμοντ Ο'Mπράιεν, Γουώρεν Όουτς και ο Εμίλιο Φερνάντεζ.
Η ταινία ήταν αμφιλεγόμενη λόγω της γραφικής βίας και της απεικόνισης των ανδρών που προσπαθούν να επιβιώσουν με οποιοδήποτε διαθέσιμο μέσο. Η ταινία φημίζεται για τις περίπλοκες, πολυγωνικές και γρήγορες σκηνές της χρησιμοποιώντας κανονικές και αργές κινήσεις, μια επαναστατική τεχνική κινηματογράφου το 1969. Το σενάριο των Γκριν, Πέκινπα και Σίνκερ ήταν υποψήφιο για το Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου, και η μουσική του Τζέρι Φίλντινγκ ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής. Επιπλέον, ο Πέκινπα προτάθηκε για το βραβείο Σημαντικού Σκηνοθετικού Επιτεύγματος από το Σωματείο Αμερικανών Σκηνοθετών και ο διευθυντής φωτοφραφίας Λουσιέν Μπάλαρντ κέρδισε το Βραβείο της Εθνικής Εταιρείας Κριτικών Κινηματογράφου για την Καλύτερη Διεύθυνση Φωτογραφίας.
Το 1999, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου επέλεξε την ταινία να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των ΗΠΑ ως «πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική». Η ταινία κατατάχθηκε στην 80η θέση ανάμεσα στις 100 καλύτερες αμερικανικές ταινίες του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου και στην 69η θέση ως την πιο συναρπαστική ταινία. Το 2008, το AFI απαριθμούσε 10 καλύτερες ταινίες σε 10 είδη και κατέταξε την Άγρια συμμορία ως το έκτο καλύτερο γουέστερν.
Πλοκή
Το 1913 στο Τέξας, ο Πάικ Μπίσοπ, ηγέτης μιας συμμορίας παλιών παρανόμων, αποφασίζει να αποσυρθεί από τη δράση μετά από μια τελευταία δουλειά: τη ληστεία ενός σιδηροδρομικού γραφείου που περιέχει μεγάλη ποσότητα ασημιού. Η συμμορία όμως δέχεται ενέδρα κατά τη διάρκεια της ληστείας από τον πρώην σύντροφο του Πάικ, Ντικ Θόρντον, ο οποίος ηγείται μιας ομάδας κυνηγών επικηρυγμένων που προσλήφθηκαν και αντικαταστάθηκαν από τον Πατ Χάριγκαν, ένα αφεντικό του σιδηροδρόμου. Μετά από μια αιματηρή συμπλοκή η ομάδα του Θόρντον σκοτώνει πολλά μέλη της συμμορίας. Ο Πάικ χρησιμοποιεί μια παράνομη παρέλαση συνδικαλιστικής οργάνωσης για να καταφέρει να διαφύγει με τα υπόλοιπα μέλη της συμμορία του, ωστόσο αρκετοί πολίτες σκοτώνονται κατά την ανταλλαγή των πυροβολισμών μετατρέποντας την παρέλαση σε ένα λουτρό αίματος. Ο Πάικ τελικά διαφεύγει μαζί με τους μοναδικούς επιζώντες Ντατς Ένγκστρομ, τους αδελφούς Λάιλ και Τέκτορ Γκορτς και τον μεξικανό Άνχελ. Η συμμορία απογοητεύεται από τη ληστεία που αποδεικνύεται ότι ήταν μια παγίδα, καθώς στα κλεμμένα σακιά βρίσκονται σιδερένιοι χαλκάδες αντί για ασημένια νομίσματα. Οι άνδρες επανενώνονται με τον γέρο Φρέντι Σάικς και κατευθύνονται προς το Μεξικό.
Οι άντρες του Πάικ διασχίζουν το ποταμό Ρίο Γκράντε και καταφεύγουν εκείνο το βράδυ στο χωριό όπου γεννήθηκε ο Άνχελ. Οι κάτοικοι έχουν αποκλειστεί από τον Στρατηγό Μαπάτσι, έναν διεφθαρμένο, βάναυσο αξιωματικό του Μεξικανικού ομοσπονδιακού στρατού, ο οποίος έχει λεηλατήσει τα χωριά της περιοχής για να ταΐσει τα στρατεύματά του, τα οποία έχουν ηττηθεί από τις δυνάμεις του επαναστάτη Πάντσο Βίγια. Η συμμορία του Πάικ παρόλα αυτά έρχεται σε επαφή με τον στρατηγό.
Ο Άνχελ παραδίδει το μερίδιό του στο χρυσό στον Πάικ σε αντάλλαγμα για την αποστολή ενός κιβωτίου τουφεκιών και πυρομαχικών σε μια ομάδα ανταρτών που αντιτίθενται στον Μαπάτσι. Η αναμονή συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό όπως είχε προγραμματιστεί έως ότου ο Θόρντον εμφανιστεί στο τρένο που έχει κλέψει η συμμορία. Η ομάδα του Θόρντον αρχίζει να καταδιώκει τη συμμορία στα σύνορα του Μεξικού, μόνο για να τις ξαναγυρίσουν πίσω καθώς οι ληστές καταστρέφουν μια γέφυρα που διαπερνά τον Ρίο Γκράντε ανατινάζοντάς την, ρίχνοντας ολόκληρο το απόσπασμα στο ποτάμι. Οι κυνηγοί ανασυντάσσονται προσωρινά σε ένα στρατόπεδο δίπλα στο ποτάμι.
Ο Πάικ και οι άντρες του, γνωρίζοντας ότι μπορεί να ξεγελαστούν από τον Μαπάτσι, επινοούν έναν τρόπο να του πάνε τα κλεμμένα πυρομαχικά χωρίς να κινδυνέψουν οι ίδιοι. Ωστόσο, ο Μαπάτσι μαθαίνει από τη μητέρα της Τερέζα ότι ο Άνχελ έκλεψε ένα κιβώτιο όπλων και πυρομαχικών, και το αποκαλύπτει καθώς ο Άνχελ και ο Ένγκστρομ παραδίδουν την τελευταία παρτίδα. Περιτριγυρισμένοι από το στρατό του Μαπάτσι, ο Άνχελ προσπαθεί απεγνωσμένα να δραπετεύσει, μόνο για να συλληφθεί και να βασανιστεί. Ο Μαπάτσι αφήνει τον Ένγκστρομ να φύγει, και αυτός επανέρχεται στη συμμορία του Πάικ αναφέροντας το τι έγινε.
Ο Σάικς τραυματίζεται από τη ομάδα του Θόρντον ενώ προσπαθεί να εξασφαλίσει εφεδρικά άλογα. Η υπόλοιπη συμμορία του Πάικ επιστρέφει στην Ακούα Βέρντε για να κρυφτεί, όπου έχει ξεκινήσει μια φιέστα που γιορτάζει για τη μεταφορά όπλων. Βλέπουν τον Άνχελ να σέρνεται στο έδαφος από ένα σχοινί δεμένο πίσω από το αυτοκίνητο του στρατηγού, και μετά από ένα σύντομο παιχνίδι με πόρνες και μια περίοδο προβληματισμού, ο Πάικ και η συμμορία προσπαθούν να πείσουν βίαια τον Μαπατσι να απελευθερώσει τον Άνχελ, ο οποίος μέχρι τότε είναι σχεδόν ετοιμοθάνατος μετά τα βασανιστήρια. Ο στρατηγός φαίνεται να συμμορφώνεται. Ωστόσο, καθώς η συμμορία τον παρακολουθεί, αυτός κόβει αντ 'αυτού το λαιμό του Άνχελ. Ο Πάικ και ο Ένγκστρομ πυροβολούν θυμωμένοι και σκοτώνουν τον Μαπάτσι μπροστά από τους άντρες του.
Για μια στιγμή, οι άντρες του Στρατηγού είναι τόσο σοκαρισμένοι που δεν επέστρεψαν τα πυρά, κάνοντας τον Έγκστρομ να γελάσει με έκπληξη. Ο Πάικ σκοπεύει να ηρεμήσει στον Μοχρ και τον σκοτώνει επίσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια βίαιη, αιματηρή επίθεση - που κυριαρχείται από το πολυβόλο στην οποία σκοτώνονται ο Πάικ και οι άντρες του, μαζί με τα περισσότερα από τα σημερινά στρατεύματα του Μαπάτσι και τους υπόλοιπους Γερμανούς σύμβουλους.
Ο Θόρντον τελικά πλησιάζει και επιτρέπει στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του να πάρουν τα πτώματα της συμμορίας του Πάικ πίσω για να εισπράξουν την επικήρυξη, ενώ ο ίδιος επιλέγει να μείνει πίσω, γνωρίζοντας τι περιμένει την ομάδα. Μετά από μια περίοδο, ο Φρέντι Σάικς φτάνει με μια ομάδα μεξικανών ανταρτών που είχε εμφανιστεί στο παρελθόν, οι οποίοι έχουν σκοτώσει ό,τι έχει απομείνει από τους άντρες του Μαπάτσι στο δρόμο. Ο Σάικς ζητά από τον Θόρντον να έρθει και να συμμετάσχει στην επανάσταση. Ο Θόρντον χαμογελά και πηγαίνει μαζί τους.
Κριτικές
Ο Βίνσεντ Κάρμπι των The New York Times στην κριτική του για την ταινία αναφέρει πως: «είναι πολύ όμορφη και το πρώτο πραγματικό ενδιαφέρον αμερικανικό γουέστερν εδώ και χρόνια. Είναι επίσης τόσο γεμάτη βία - μιας έντασης που δύσκολα μπορεί να υποστηριχθεί από την ιστορία - που θα προκαλέσει πολλούς ανθρώπους που δεν γνωρίζουν την πραγματική επίδραση της βίας στις ταινίες (όπως δεν το κάνω) να γράψουν αυτόματα αρνητικές κριτικές για αυτήν». Ο Κάρμπι παρατήρησε, «Αν και οι συμβατικές και ποιητικές ακολουθίες δράσης της ταινίας είναι εξαιρετικά καλές και τα τοπία της φωτογραφίζονται όμορφα ... είναι πιο ενδιαφέρον στη σχεδόν ευχάριστη περιγραφή του χάους, της διαφθοράς και της ήττας». Σχετικά με τους ηθοποιούς, σχολίασε ιδιαίτερα τον Γουίλιαμ Χόλντεν: «Μετά από χρόνια που έδωσε βαρετές παραστάσεις σε βαρετές ταινίες, ο Χόλντεν επιστρέφει γενναία στην Άγρια Συμμορία. Φαίνεται μεγαλύτερος και κουρασμένος, αλλά έχει στυλ, τόσο ως άντρας όσο και ως κινηματογραφικός χαρακτήρας που επιμένει να κάνει ό, τι έκανε πάντα, όχι επειδή θέλει πραγματικά τα χρήματα, αλλά επειδή δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνει».
Το περιοδικό TIME άρεσε επίσης η ερμηνεία του Χόλντεν, χαρακτηρίζοντας την ως το καλύτερή από το Στάλαγκ 17 (μια ταινία του 1953 που κέρδισε ο Χόλντεν το Όσκαρ), σημειώνοντας ότι ο Ρόμπερτ Ράιαν έδωσε «την παράσταση της καριέρας του στον κινηματογράφο» και καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «η Άγρια Συμμορία περιέχει σφάλματα και λάθη» (όπως οι αναδρομές στο παρελθόν που εισήχθησαν με εκπληκτική αδεξιότητα), αλλά «τα επιτεύγματά της είναι παραπάνω από επαρκή για να επιβεβαιώσουν ότι ο Πέκινπα, μαζί με τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ και τον Άρθουρ Πεν, ανήκουν στους καλύτερους της νέας γενιάς αμερικανών κινηματογραφιστών».
Σε μια αναδρομική κριτική του 2002, ο Ρότζερ Ίμπερτ, ο οποίος «είδε την αρχική έκδοση στην παγκόσμια πρεμιέρα το 1969, όταν η Warner Bros. παρουσίασε πέντε από τις νέες ταινίες της στις Μπαχάμες για 450 κριτικούς και δημοσιογράφους», είπε ότι τότε είχε δηλώσει δημοσίως ότι η ταινία είναι αριστούργημα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου του, προκλητικά απαντώντας σε έναν δημοσιογράφο του Reader's Digest που σηκώθηκε για να ρωτήσει «Γιατί έγινε αυτή η ταινία; Συγκρίνεται η ταινία με τη Μυθοπλασία: «επαινείται και καταδικάζεται με το ίδιο σθένος».
«Ότι ήταν ο Πολίτης Κέιν για τους λάτρεις του κινηματογράφου το 1941, είναι η Άγρια Συμμορία για τους σινεφίλ το 1969», έγραψε ο κριτικός Μάικλ Σράγκοφ, ο οποίος πρόσθεσε ότι ο Πέκινπα είχε «παράγει μια αμερικανική ταινία που ισούται ή ξεπερνά τις καλύτερες του Κουροσάβα».
Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 90%, με βάση 52 κριτικές και μέση βαθμολογία 8/10.
Box office
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Ιουνίου 1969 στο θέατρο Pix στο Λος Άντζελες και κέρδισε 39.200 δολάρια την πρώτη εβδομάδα.. Με προϋπολογισμό παραγωγής 6 εκατομμυρίων δολαρίων, η ταινία κέρδισε 10,5 εκατομμύρια δολάρια στο box office των ΗΠΑ το 1970 και άλλα 638.641 δολάρια στις ΗΠΑ κατά την αποκατασταθείσα κυκλοφορία του box-office το 1995, κάνοντας συνολικά 11.138.641 $. Ήταν η 17η ταινία με τα υψηλότερα κέρδη του 1969.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Γουέστερν Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σαμ Πέκινπα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μεξικό
Γενικές εκλογές των Φερόων Νήσων (2019)
Οι γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις Νήσους Φερόες στις 31 Αυγούστου 2019. Οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα την ήττα της κυβέρνησης συνασπισμού του Άξελ Β. Γιοχάνεσεν, αποτελούμενης από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, τη Δημοκρατία και το κόμμα Πρόοδος. Μετά τις εκλογές, σχηματίστηκε μια νέα κυβέρνηση από τον αρχηγό του Κόμματος της Ένωσης Μπάρδουρ α Στέιγκ Νίλσεν, που αποτελείται από το Κόμμα Ένωσης, το Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα του Κέντρου, το οποίο κέρδισε 17 από τις 34 έδρες.
Εκλογικό σύστημα
Τα 33 μέλη της βουλής (Løgting) εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση ανοικτής λίστας σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με εκλογικό όριο το 3,03030%. Οι έδρες κατανεμήθηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο d'Hondt.
Αποτελέσματα
Από τα 150 άκυρα ψηφοδέλτια, τα 85 ήταν λευκά και 65 άκυρα.
Παραπομπές
2019 Φεροε
Bedtime Stories
Το Bedtime Stories (Παραμύθια) είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια - τραγουδοποιό Μαντόνα και κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου 1994 από τη Maverick Records. Η Μαντόνα συνεργάστηκε με τους Dallas Austin, Babyface, Dave "Jam" Hall και Nellee Hooper, αποφασίζοντας να κατευθυνθεί σε ποιο R&B ρυθμούς. Επίσης, προσπάθησε να μαλακώσει την εικόνα της μετά από την απελευθέρωση πολλών σεξουαλικών έργων στις αρχές της δεκαετίας.
Το άλμπουμ είναι εμπνευσμένο από το σύγχρονο R&B και τα νέα jack swing, για την ανάπτυξη ενός γενικά πιο mainstream, radio-friendly ήχου. Όπως και το Erotica (1992), το Bedtime Stories διερευνά λυρικά θέματα για αγάπη, θλίψη και ρομαντισμό με πιο μειωμένη σεξουαλική προσέγγιση. Οι κριτές το χαρακτήρισαν ως αυτοβιογραφικό.
Σχετικά με το άλμπουμ
Το άλμπουμ ξεκίνησε σε συνεργασία με τον Shep Pettibone, ο οποιός είχε σκοπό να είναι στυλιστικά παρόμοιο με το Erotica. Ωστόσο, η Μαντόνα επιθυμούσε να μαλακώσει λίγο τη δημόσια εικόνα της, αποφάσισε να κινηθεί προς μια πιο R&B κατεύθυνση και μια γενικά επικρατούσα τάση, radio-friendly ήχο.
Είναι απ' τις λίγες ασυνήθιστες φορές που η Μαντόνα σύνεργάζεται με γνωστά ονόματα και καθιερωμένους παραγωγούς. Πολλά τραγούδια που ηχογραφήθηκαν γι' αυτό το άλμπουμ δεν συμπεριλήφθηκαν μέσα για τον έναν ή άλλον λόγο, όπως το "Your Honesty", αλλά εμφανίστηκε το 2003 στο 2003 EP Remixed & Revisited. Το "Forbidden Love", είναι μια εντελώς διαφορετική σύνθεση από το τραγούδι με τον ίδιο τίτλο που έβγαλε η Μαντόνα το 2005 στο Confessions on a Dance Floor.
Τίτλος και Εξώφυλλο
Κατά την αρχική απελευθέρωση στη Βόρεια Αμερική, η εικόνα κάλυψης του CD ήταν απ' τη δεξιά πλευρά προς τα πάνω. Αυτό ήταν ένα λάθος και διορθώθηκε στις επόμενες συμπιέσεις, τα οποία διαθέτουν την εικόνα της Μαντόνα ανάποδα. Το CD είχε ένα φωτεινό, ανοικτό μπλε χρώμα, αλλά αργότερα οι συμπιέσεις έχουν μόνο ένα λευκό δίσκο.
Εμπορικότητα
Παρά τη μεγάλη επιτυχία του πρώτου single "Secret", το οποίο έφθασε στον αριθμό τρία στο Billboard Hot 100, το Bedtime Stories άρχισε με ένα ήπιο ξεκίνημα. Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο τρία στις ΗΠΑ στο Billboard 200, με 145.000 πωλήσεις την πρώτη εβδομάδα, αλλά μετά από έξι εβδομάδες πιστοποιήθηκε χρυσό. Αυτό κράτησε όμως μέχρι την κυκλοφορία του δεύτερου single, "Take a Bow", όταν το άλμπουμ έκανε μια αισθητή ανάκαμψη. Το άλμπουμ έγινε τελικά 3 φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ήταν υποψήφιο για ένα βραβείο Grammy. Στον Ηνωμένο Βασίλειο έκανε το ντεμπούτο του στον νούμερο δυο πίσω απ' τον Bon Jovi με το Cross Road.
Στην Ωκεανία, απολαμβάνει ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία από την Ευρώπη, κάνει το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στην Αυστραλία και βρίσκεται μέσα στην πρώτη πεντάδα στη Νέα Ζηλανδία. Πιστοποιήθηκε τριπλά πλατινένιο από την ARIA, για πάνω από 210.000 αντίτυπα πωλήσεις.
ΠΑΜ
Η συντομογραφία ΠΑΜ ή Π.Α.Μ. μπορεί να αναφέρεται:
Bedtime Stories
Κριτικές
Το άλμπουμ έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς. Ο κριτικός Stephen Thomas Erlewine έδωσε στο λεύκωμα τέσσερα από τα πέντε αστέρια και μια θετική κριτική, υποστηρίζοντας ότι είναι ένα ζεστό άλμπουμ και ότι η Μαντόνα προσφέρει μια πιο ανθρώπινη και ανοιχτή μουσική. Ο Jim Farber από το Entertainment Weekly έδωσε το άλμπουμ μια θετική αναθεώρηση, δίνοντας ένα B+ βαθμό, και γράφοντας ότι τα νέα κομμάτια ακούγονται λιγότερα ως μεμονωμένα τραγούδια, παρά ως μια διαρκή διάθεση και ότι η Μαντόνα εξακολουθεί να έχει κάτι να μας αποκαλύψει. Ο Barbara O'Dair του Rolling Stone έδωσε τρία και μισό αστέρια γράφοντας ότι η Madonna έχει καταλήξει σε τρομερά συναρπαστικό ήχους. Τέλος, ο Sal Cinquemani του περιοδικού Slant Magazine το περιέγραψε ως ένα αφράτο άλμπουμ που εξελίσσεται σαν ένα μουσικό παραμύθι.
Στα 38α Grammy Awards, το Bedtime Stories έλαβε υποψηφιότητα στην κατηγορία "Best Pop Vocal Album".
Track listing
Additional notes
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαντόνα Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994 Κατηγορία:Άλμπουμ της Μαντόνα
Δολοφονία του Γκάμπριελ Ναρουτόβιτς
μικρογραφία|Τιμητική φρουρά στη [[κηδεία του Ναρούτοβιτς]] Ο Γκάμπριελ Ναρούτοβιτς, ο πρώτος πρόεδρος της Πολωνίας μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της, δολοφονήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1922, πέντε μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ενώ βρισκόταν σε έκθεση στην γκαλερί Ζακιέτα στη Βαρσοβία, από τον καλλιτέχνη και κριτικό τέχνης Ελίγκιους Νιεβιάντομσκι.
Φόντο
Η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1918 στον απόηχο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγο αργότερα, ο Γκάμπριελ Ναρούτοβιτς, καθηγητής μηχανικής, έγινε ένας από τους αριστερούς ηγέτες της Δίαιτας (πολωνικό κοινοβούλιο). Μετά το Σύνταγμα της Πολωνίας του Μαρτίου 1921 και τις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου 1922, ο Ναρούτοβιτς εξελέγη πρώτος πρόεδρος της Πολωνίας στη πολωνική προεδρική εκλογή στις 9 Δεκεμβρίου 1922. Η εκλογή του δεν έγινε δεκτή από την ακροδεξιά εθνικιστική φατρία εντέτσια, η οποία οργάνωσε μια σειρά από διαμαρτυρίες. Η επικείμενη δολοφονία του Ναρούτοβιτς ήταν το αποκορύφωμα μιας επιθετικής δεξιάς και αντισημιτικής εκστρατεία προπαγάνδας που τον δυσφημούσε. Στο φόντο των διαδηλώσεων ονομαζόταν από ένα εχθρικό τύπο, άθεος, Μασόνος και Εβραίος. μικρογραφία|Ο Ναρούτοβιτς το 1922
Επακόλουθα
Ο Νιεβιάντομσκι είχε διασυνδέσεις με το δεξιό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα. Κατά τη διάρκεια της δίκης ο Νιεβιάντομσκι δήλωσε ότι ήθελε να σκοτώσει αρχικά τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι, αλλά δολοφονώντας τον σύμμαχο του Ναρούτοβιτς, ήταν "ένα βήμα στον αγώνα για την πολωνικότητα και για το έθνος." Ο Νιεβιάντομσκι καταδικάστηκε σε θάνατο. Η εκτέλεση του έλαβε χώρα έξω από την Ακρόπολη της Βαρσοβίας στις 31 Ιανουαρίου. Μέρος της δεξιάς ονόμασε τον Νιεβιάντομσκι ήρωα. Ο εθνικιστικός τύπος και μερικοί ιστορικοί παρουσίαζαν τον Νιεβιάντομσκι με θετική ματιά, γράφοντας για την "ηρωική στάση", τις "ιερές πεποιθήσεις και το "πατριωτικό καθήκον" . Μέσα σε λίγους μήνες, ο τάφος του έγινε ιερό της δεξιάς και "περισσότερα από τριακόσια μωρά που βαφτίστηκαν στη Βαρσοβία είχαν το ασυνήθιστο όνομα Ελίγκιους".
Η δολοφονία του πρώτου προέδρου της Δεύτερης πολωνικής Δημοκρατίας και η οργισμένη σφυγμομέτρηση εναντίον του αποκάλυψε την ματαιότητα των δημοκρατικών μηχανισμών στην Πολωνία.
Η δολοφονία του Ναρούτοβιτς ήταν έμπνευση και βασικό θέμα για μια σειρά από έργα. Αυτό περιλαμβάνουν την ταινία του 1977 Θάνατος του Προέδρου (πολωνικά: Śmierć prezydenta), σε σκηνοθεσία του Γιέρζι Καβαλέροβιτς, και τον πίνακα "Ναρούτοβιτς" του Βίλχελμ Σάσναλ του 2003.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:20ός αιώνας στη Βαρσοβία
Αύγουστος (αποσαφήνιση)
Με την λέξη Αύγουστος δηλώνεται ένα από τα ακόλουθα:
προσωπικότητες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Διομήδης Πολυχρονιάδης
Ο Διομήδης Πολυχρονιάδης (1833 - 1893) ήταν Δήμαρχος Αιγίου την περίοδο 1866-1874.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1833. Ήταν γιος του Πολυχρόνη Αθανασίου και της Παρασκευής Σαρδελιάνου. Τα πρώτα χρόνια άσκησε το επάγγελμα του δασκάλου ενώ αργότερα προσελήφθη ως γραμματέας του Δήμου. Το 1866 εκλέχτηκε για πρώτη φορά δήμαρχος και επανεκλέχθηκε το 1870. Κατά τη διάρκεια της θητείας του κατασκεύασε το υδραγωγείο της πόλεως και την κρήνη στην πλατεία των Υψηλών Αλωνίων. Το 1872 τοποθέτησε 25 φανούς στα κεντρικότερα σημεία της πόλης.
Είχε τιμηθεί με τον χρυσό σταυρό του Σωτήρος από τον Χαρίλαο Τρικούπη. Απεβίωσε στο Αίγιο το 1893.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγίου Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Διαζύγιο αλά Ιταλικά
Το Διαζύγιο αλά Ιταλικά (ιταλ. Divorzio all'italiana) είναι κωμωδία ηθών του 1961 σε σκηνοθεσία Πιέτρο Τζέρμι. Το σενάριο έγραψε ο ίδιος ο Τζέρμι σε συνεργασία με τους Έννιο Ντε Κοντσίνι, Αλφρέντο Τζαννέττι και Ατζένορε Ινκρότσι, έχοντας ως πηγή έμπνευσης το μυθιστόρημα του Τζοβάννι Αρπίνο Un delitto d'onore. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι, Ντανιέλλα Ρόκκα, Στεφανία Σαντρέλι, Λάντο Μπουτζάνκα και Λεοπόλντο Τριέστε. Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών το 1962 και βραβεύτηκε με Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου.
Πλοκή
Ο Βαρόνος Φερντινάντο "Φέφε" Τσεφαλού (Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι), είναι Σικελός γαλαζοαίματος που έχει βαρεθεί τη ζωή με τη σύζυγό του Ροζαλία (Ντανιέλλα Ρόκκα). Ένα καλοκαίρι η ξαδελφή του Άντζελα (Στεφάνια Σαντρέλλι), μαθήτρια σε κολέγιο της Κατάνιας, επιστρέφει στη μικρή κωμόπολη για να περάσει τις διακοπές της και ο Φέφε την ερωτεύεται. Η Άντζελα ανταποκρίνεται στο φλερτ του Φέφε, ο οποίος θέλει να ξεφορτωθεί τη σύζυγό του. Ο ιταλικός νόμος, δεν επιτρέπει το διαζύγιο, αλλά δικαιολογεί το φόνο όταν διαπράττεται για ζητήματα τιμής (ο δολοφόνος φυλακίζεται για μικρό χρονικό διάστημα). Ο Φέφε προσπαθεί να βρει εραστή για τη σύζυγό του για να την πιάσει στα πράσα ενώ τον απατά και να τη σκοτώσει έχοντας την εύνοια του νόμου με το μέρος του.
Πληροφορίες
Στην ταινία έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση η τότε 17χρονη Στεφάνια Σαντρέλλι.
Πολιτικό υπόβαθρο της ταινίας
Η κωμωδία του Πιέτρο Τζέρμι, σατιρίζει τις συνήθειες και τη νοοτροπία των κατοίκων του ιταλικού νότου κατά τη δεκαετία του '60. Ο Τζέρμι με την ταινία αυτή ασκεί σκληρή κριτική στο ιταλικό κράτος, στην ιταλική κυβέρνηση, στους νόμους και πάνω από όλα στην καθολική εκκλησία, η οποία καταδικάζει το διαζύγιο. Ο Τζέρμι κάνει αναφορές πάνω στην επιρροή της εκκλησίας στον ανθρώπινο νου, μέσω του ιερέα που εμφανίζεται στην αρχή της ταινίας που καθοδηγεί το ποιμνίο του στην ψήφο υπέρ του Χριστιανικού Κόμματος. Στην Ιταλία της δεκαετίας του '60 το διαζύγιο δεν υποστηριζόταν από το νόμο. Το 1965 ξεκίνησαν οι εργασίες της νομιμοποίησής του και μετά από 5 χρόνια παρά τις αντιδράσεις από το κόμμα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, το διαζύγιο εντάχθηκε στην ιταλική νομοθεσία με την υποστήριξη του Ριζοσπαστικού Κόμματος και του Σοσιαλιστικού Κόμματος (Νόμος Φορτούνα-Μπασλίνι). Η θέσπιση του νόμου υπέρ του διαζυγίου από την Ιταλική Βουλή συνάντησε αντιδράσεις από τόσο από την εκκλησία, όσο και από εκπροσώπους της Δεξιάς. Το 1974 πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα, το οποίο καταψήφισε το θεσμό του διαζυγίου με ποσοστό 59,3% και ο νόμος για το διαζύγιο υπέστη αλλαγές από τα νομοσχέδια που θεσπίστηκαν το 1978 και το 1987.
Βραβεία
Η ταινία βραβεύτηκε τόσο από το φεστιβάλ των Καννών, όσο και από την Αμερικανική Ακαδημία του Κινηματογράφου, όπου απέσπασε όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου. Ο Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι που έδωσε μια από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του προτάθηκε για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου αλλά έχασε από τον θρυλικό Άττικους Φιντς του Γκρέγκορι Πεκ στην ταινία Σκιές στη σιωπή (To Kill A Mockingbird, 1962).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Κομέντια αλ'ιταλιάνα Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πιέτρο Τζέρμι Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Μαύρος νάνος
thumb|right|Καλλιτεχνική αναπαράσταση ενός μαύρου νάνου. Οι μαύροι νάνοι (black dwarfs) είναι θεωρητικά αντικείμενα, που προβλέπονται από το μοντέλο της εξέλιξης των άστρων. Δημιουργούνται όταν ένας λευκός νάνος ακτινοβολήσει όλη του την ενέργεια και ψυχθεί κοντά στο απόλυτο μηδέν. Ένα τέτοιο ουράνιο σώμα θα είχε χάσει οριστικά κάθε ενέργεια, ακτινοβολία και φωτεινότητα και θα ήταν μια σκοτεινή και ψυχρή μάζα στο διάστημα.
Επειδή η εξέλιξη των λευκών νάνων εξαρτάται από φυσικά ζητήματα, όπως η φύση της σκοτεινής ύλης και η πιθανότητα εξάτμισης πρωτονίων, η οποία δεν έχει παρατηρηθεί έως τώρα, και είναι ένα φαινόμενο που η φύση του δεν είναι κατανοητή, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί ακριβώς πόσο καιρό θα χρειαζόταν ένας λευκός νάνος για να γίνει μαύρος νάνος.
Σύμφωνα όμως με τις σημερινές εκτιμήσεις, η κατάληξη ενός λευκού νάνου σε μαύρο νάνο χρειάζεται, κατά την τρέχουσα θεωρία, αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια χρόνια, διάστημα μεγαλύτερο από την τρέχουσα ηλικία του σύμπαντος, που έχει υπολογιστεί ομόφωνα στα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Συνεπώς, δεν πρέπει να υπάρχει ακόμα κανένας μαύρος νάνος στο Σύμπαν. Επίσης, λόγω του ότι δεν ακτινοβολεί ενέργεια και θερμότητα, ουσιαστικά η παρατήρηση ενός μαύρου νάνου είναι αδύνατη. Αν πραγματικά υπήρχαν αυτά τα σώματα, θα μπορούσαν να ανιχνευτούν μόνο μέσω της βαρυτικής τους επίδρασης σε άλλα ουράνια σώματα. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη των μαύρων νάνων θα παραμείνει, για πολύ καιρό ακόμα, απλά μια θεωρητική πρόβλεψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη αστέρων Κατηγορία:Αστρική εξέλιξη Κατηγορία:Λευκοί νάνοι
Ρωμαίικο Βοιωτίας
Ιστορικά στοιχεία και αξιοσημείωτα
Το Ρωμαίικο αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας που συστάθηκε το 1912 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, το 1998, οπότε εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Λεβαδέων. Η κοινότητα Ρωμαίικου περιλάμβανε αρχικά και τους οικισμούς Θούριο και Προσήλιο που αποτέλεσαν στη συνέχεια ξεχωριστές κοινότητες και τον οικισμό Άγιος Ανδρέας που εντάχθηκε αργότερα στην κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνα. Ο πληθυσμός του παρουσίαζε αύξηση μέχρι τη δεκαετία το 1940, ενώ στη συνέχεια παρουσιάζει ελαφριά μείωση:
Πορεία του πληθυσμού Μέχρι τη δεκαετία του 1990 στο χωριό λειτουργούσε μύλος από ηπειρώτικη οικογένεια που είχε εγκατασταθεί στον οικισμό. Αυτός ήταν και ο μοναδικός μύλος που έχει λειτουργήσει ποτέ στον οικισμό αυτό και αποτελούσε το κύριο αξιοθέατο της περιοχής.
Γεγονότα Αυγούστου 2008
Γεγονοτα 08
Ρωμαίικο Βοιωτίας
Λαογραφία
Επίσης σημαντικό τμήμα του πληθυσμού είναι Παλαιοημερολογίτες, γεγονός που από άποψη κουλτούρας το διαφοροποιεί από την υπόλοιπη δυτική Βοιωτία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας
Kings of Crunk
Το Kings of Crunk είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ των Lil Jon & the East Side Boyz.
Το άλμπουμ ήταν διαθέσιμο σε μια επεξεργασμένη εκδοχή, η οποία αφαίρεσε ή αντικατέστησε τη βλασφημία, τους σεξουαλικά ρητούς στίχους, και το περιεχόμενο σε ναρκωτικά και αλκοόλ, εξαλείφοντας για παράδειγμα το τραγούδι "Weedman" με τις διάχυτες αναφορές του στα ναρκωτικά.
Track listing
Όλοι οι στίχοι γράφτηκαν από τους Lil Jon & the Eastside Boyz, εκτός των άλλων ερμηνευτών, όλη η μουσική συντέθηκε από τον Lil Jon.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Δισκογραφία του Lil Jon
Δήμος Τσούτσερ Σάντσεβο
Ο Δήμος Τσούτσερ Σάντσεβο (, Çuçer) είναι δήμος στο βόρειο μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Σκοπίων. Τσούτσερ Σάντσεβο ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Τσούτσερ Σάντσεβο.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Τσούτσερ Σάντσεβο συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Σκοπίων
Βασίλης Παπαγιάννης
Ο Βασίλης Παπαγιάννης (Κασσάνδρεια 2 Νοεμβρίου 1945 – Θεσσαλονίκη 22 Μαρτίου 2016) του Ξενοφώντος ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Είχε διατελέσει βουλευτής και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ, καθώς και διοικητής κρατικών οργανισμών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1945 στην Κασσάνδρεια Χαλκιδικής. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για χρόνια ζούσε και εργαζόταν στη Βέροια, και διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας. Από το 1981 έως το 1989 ήταν βουλευτής Ημαθίας του ΠΑΣΟΚ και διετέλεσε υφυπουργός Δημοσίων Έργων (1982 - 1985) και υφυπουργός Εσωτερικών (1987).
Mε την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1993, και έως το 2004, ο Βασίλης Παπαγιάννης διετέλεσε πρόεδρος Δ.Σ. της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, πρόεδρος Δ.Σ. της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζωοτροφών, πρόεδρος Δ.Σ. της ΑΓΝΟ ΑΕ, και γενικός γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Από το 2010 μέχρι το 2014 ήταν δήμαρχος Κασσάνδρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίων Έργων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Λεόντιο (αρχαία πόλη)
Το Λεόντιο ήταν αρχαία πόλη της Αχαΐας.