cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάτο Κίλμαν
Πολιτική πορεία
Έπειτα από τις γενικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2016, νέος πρωθυπουργός έγινε ο γαλλόφωνος Σαρλό Σαλουάι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Βανουάτου
Λήδα (δορυφόρος)
Η Λήδα (αγγλικά: Leda) ή Δίας XIII (Jupiter XIII) είναι ένας μικρός φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία, με μέση διάμετρο μόλις 20 χιλιόμετρα. Η Λήδα ανακαλύφθηκε από τον Τσαρλς Κόουαλ του αστεροσκοπείου του Πάλομαρ στις 14 Σεπτεμβρίου 1974, μετά τη λήψη φωτογραφιών επί τρεις νύκτες (η Λήδα διακρίνεται σε όλες). Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη βασίλισσα της Σπάρτης της ελληνικής μυθολογίας, καθώς η Λήδα υπήρξε μία από τις ερωμένες του Δία και μάλιστα ήταν η μητέρα της Ωραίας Ελένης και των Διοσκούρων στην ελληνική μυθολογία. Ο Τσαρλς Κόουαλ πρότεινε το όνομα και η Διεθνής Αστρονομική Ένωση το υιοθέτησε το 1975.
Η Λήδα ανήκει στη λεγόμενη «Ομάδα της Ιμαλίας», τους 5 από τους 63 δορυφόρους του Δία που περιφέρονται σε αποστάσεις 11 ως 13 εκατομμύρια χιλιόμετρα από αυτόν και με κλίση 27,5°. Συγκεκριμένα, η Λήδα περιφέρεται σε μέση απόσταση 11.160.000 χλμ. από το κέντρο του Δία, ενώ η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι 0,16. Η κλίση της τροχιάς είναι 27,46° ως προς την εκλειπτική και 29,01° ως προς το ισημερινό επίπεδο του Δία. Τα στοιχεία της τροχιάς όμως μεταβάλλονται διαρκώς εξαιτίας των παρέλξεων του Δία, του Ηλίου και των άλλων πλανητών. Η Λήδα χρειάζεται 240,92 γήινες ημέρες για μία πλήρη περιφορά της γύρω από τον Δία. Κινείται πάνω στην τροχιά της με μέση ταχύτητα 3,4 χλμ/δευτερόλεπτο (12.200 χιλιόμετρα την ώρα).
Η έκταση της επιφάνειάς της Λήδα είναι περί τα 1.250 τ.χλμ. και ο όγκος της περίπου 4.200 κυβικά χιλιόμετρα. Η μάζα της εκτιμάται στα 11 τρισεκατομμύρια τόνους με υποτιθέμενη πυκνότητα 2,6 γραμμάρια ανά cm³. Από αυτά τα δεδομένα υπολογίζεται ότι η επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια της Λήδας είναι περίπου 0,73 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 1300 ως 1400 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 12 m/sec (43 χιλιόμετρα την ώρα). Η λευκαύγεια (άλβεδο) της Λήδας εκτιμάται στο σκούρο 0,04 (δηλαδή ανακλά μόλις το 4% του φωτός που προσπίπτει στην επιφάνειά της. Η θερμοκρασία στην επιφάνεια της Λήδας είναι περίπου 149 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Μίχαλ Βίτσαν
Ο Μίχαλ Βίτσαν (σλοβακικά: Michal Vičan), [ γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1925, στο Χλόχοβετς της Τσεχοσλοβακίας – απεβίωσε 27 Ιανουαρίου 1986, στη Μπρατισλάβα, της Τσεχοσλοβακίας ] ήταν (σλοβακικής) καταγωγής προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην επιτυχημένος αμυντικός ποδοσφαίρου. Υπήρξε ο πιο επιτυχημένος προπονητής ποδοσφαίρου στην Τσεχοσλοβακία σε επίπεδο συλλόγων. Ως προπονητής, οδήγησε τη Σλόβαν Μπρατισλάβα στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1969, όπου η ομάδα του νίκησε την Μπαρτσελόνα με 3-2. Επίσης υπό την ηγεσία του, η Ρουχ Χόζουφ κέρδισε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Πολωνίας δύο φορές το 1974, το 1975 και το Κύπελλο Πολωνίας το 1974. Παράλληλα, με την Τζεντνότα Τρέντσιν έφτασε στους τελικούς του Κυπέλλου Κεντρικής Ευρώπης το 1967, ενώ  με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, υπήρξε πρωταθλητής χειμώνα στην Ελλάδα το 1980. Εκτός όλων αυτών, κι ως παίκτης, κέρδισε τέσσερις τίτλους πρωταθλήματος Τσεχοσλοβακίας με την ομάδα Σοκόλ ΝΒ Μπρατισλάβας (1949, 1950, 1951, 1955).
Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
Ο Βίτσαν ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στη γενέτειρά του, το Χλόχοβετς. Ξεκίνησε ως τερματοφύλακας, μετά ως επιθετικός και τελικά κατέληξε ως αμυντικός. Σε αυτή τη θέση, εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους αμυντικούς του Τσεχοσλοβακικού ποδοσφαίρου. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών άφησε το Χλόχοβατς για την Μπρατισλάβα για να σπουδάσει διακοσμητής. Τον Μάρτιο του 1943, έγινε παίκτης του συλλόγου ŠK ASO Bratislava, για τον οποίο αγωνίστηκε στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος. Λίγο αργότερα, όμως, μεταπήδησε στην ΟΑΠ Μπρατισλάβας. Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και την διάλυση της OAΠ Μπρατισλάβας, οι αξιωματούχοι της τότε Σ.Κ. Μπρατισλάβας (σημερινή Σλόβαν Μπρατισλάβας) έδειξαν ενδιαφέρον για τον νεαρό Βίτσαν.
Σλόβαν Μπρατισλάβας
Το φθινόπωρο του 1945, ο Ferdinand Daučík ήταν ο προπονητής που έδωσε στον 20χρονο Βίτσαν την ευκαιρία να ενταχθεί στην πρώτη ομάδα της Σλόβαν για να καλύψει το κενό που άφησε στην ομάδα η αναχώρηση στο εξωτερικό του βασικού σέντερ μπακ της ομάδας, Jozef Bačkor. Πολύ γρήγορα ο Βίτσαν εδραίωσε τη θέση του στη βασική ενδεκάδα και κέρδισε το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Με τη φανέλα της Σλόβαν κέρδισε τρεις σερί τίτλους πρωταθλήματος Τσεχοσλοβακίας (1949-1951), προσθέτοντας άλλον έναν το 1955 .Επίσης η ομάδα κατετάγη στη 2η θέση το 1952 και το 1956. Ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης της Σλόβαν σε ηλικία 32 ετών το 1957, κι αφού αγωνίστηκε συνολικά επί 12 χρόνια με 231 συμμετοχές στο πρωτάθλημα.
Εθνική Τσεχοσλοβακίας
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα στις 21 Σεπτεμβρίου 1947, στο Βουκουρέστι σε ένα ματς όπου η Τσεχοσλοβακία κέρδισε εύκολα με 6-2 τη Ρουμανία. Έπαιξε σε δέκα, κυρίως φιλικούς, αγώνες για την Τσεχοσλοβακία, στους οποίους ξεκίνησε 6 φορές με το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Η τελευταία του εμφάνιση σημειώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1952 στο Dosza Stadium της Βουδαπέστης, όπου η Τσεχοσλοβακία ηττήθηκε με 5-0 από την γηπεδούχο Ουγγαρία μπροστά σε 50.000 κόσμο. Αγωνίστηκε συνολικά 11 φορές με την Β' εθνική της χώρας του. .
Τζεντνότα Τρέντσιν
Αμέσως μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ξεκίνησε την προπονητική. Στην αρχή στις χαμηλότερες διοργανώσεις, ενώ σταδιακά έφτασε για να γίνει προπονητής της πρώτης κατηγορίας. Πέτυχε τις πρώτες του μεγάλες επιτυχίες με την Τζεντνότα Τρέντσιν. Υπό την ηγεσία του, το 1967, η ομάδα ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια χειμώνα στην υψηλότερη ποδοσφαιρική διοργάνωσης στην Τσεχοσλοβακία. Την ίδια χρονιά, οδήγησε τον σύλλογο στον τελικό του (Μιτρόπα Καπ (Κυπέλλου Κεντρικής Ευρώπης) στη Φλωρεντία. Αφού νίκησαν συλλόγους όπως τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και τη Βάσας, έχασαν μόνο στον τελικό από τη γηπεδούχο Φιορεντίνα. . Παρά το γεγονός ότι αυτή επιτυχία ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία του συλλόγου, η διοίκηση πρόσφερε στον Βίτσαν, συμβόλαιο μόνο μέχρι την 1η Απριλίου 1968,  γεγονός το οποίο πιθανότατα επηρέασε και την απόφασή του Βίτσαν να αποδεχτεί αμέσως την παράλληλη πρόταση από την Σλόβαν Μπρατισλάβας.
Σλόβαν Μπρατισλάβας
Έτσι στις αρχές του 1968, ο Βίτσαν επέστρεψε στη Σλόβαν και κατέκτησε τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, πίσω από τη Σπαρτάκ Τρνάβα αλλά ταυτόχρονα και το Κύπελλο Τσεχοσλοβακίας, νικώντας στον τελικό την Ντούκλα Πράγας. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων της σεζόν 1968/69, η Σλόβαν απέκλεισε διαδοχικά τη γιουγκοσλαβική ΦΚ Μπορ (3:0, 2:0), την πορτογαλική Πόρτο (0:1, 4:0), την ιταλική Τορίνο (1:0, 2: 1 ), και τη σκωτσέζικη Νταμφέρμλιν (1:1, 1:0) και πέρασε στον τελικό. Σε αυτό τον αγώνα, στις 21 Μαΐου 1969 στη Βασιλεία και στο St. Jakob Stadium επικράτησε με 3-2 της Μπαρτσελόνα. Έτσι, ο Βίτσαν έγινε ο πρώτος και μέχρι σήμερα ο μοναδικός προπονητής από την πρώην Τσεχοσλοβακία που κατάφερε να κερδίσει με την ομάδα του μια από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Ρουχ Χόζουφ
Το Ιούλιο του 1971, ο Βίτσαν υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την πολωνική Ρουχ Χόζουφ και την πρώτη σεζόν (1971/72) τερμάτισε με την ομάδα στην 4η θέση του πολωνικού πρωταθλήματος. Τη σεζόν 1972/73, η ομάδα κατέλαβε τη 2η θέση στο πρωτάθλημα για να κατακτήσει το ντάμπλ (το μοναδικό στην ιστορία του συλλόγου) την σεζόν 1973/74. Παράλληλα η Ρουχ, έγινε η πρώτη πολωνική ομάδα που έφτασε στα προημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (σημερινό UEFA Europa League) την ίδια χρονιά. Τη σεζόν 1974/75, η Ρουχ υπερασπίστηκε τον τίτλο της κι έκανε το ντεμπούτο της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, όπου έφτασε στους προημιτελικούς της διοργάνωσης. Τη σεζόν 1975/76 η ομάδα κατέλαβε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα. Ωστόσο, στα τέλη Απριλίου 1976, ο Βίτσαν είχε ήδη αποχωρήσει από τον πάγκο του συλλόγου και στους τελευταίους 6 αγώνες η ομάδα καθοδηγήθηκε από τον Πολωνό προπονητή Rudolf Kapera.
Άρης Θεσσαλονίκης
Το καλοκαίρι του 1980 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης, αντικαθιστώντας τον Βρετανό Φρανκ Μπλάνστοουν, σε μία εποχή που ο Άρης, μετά το άτυχο μπαράζ του Βόλου , έψαχνε να βρει την ταυτότητά του. Χάρη στην εξαιρετική δουλειά του Βίτσαν, ο Άρης κατά τη σεζόν 1980-81 κατέλαβε την 3η θέση, έχοντας την 2η καλύτερη επίθεση της χρονιάς με 57 γκολ. Στην Ευρώπη η προηγούμενη θητεία του προσέδωσε εμπειρία στην ομάδα, αφού με την εξαιρετική εκείνη τη χρονιά αγγλική Ίπσουιτς, κατέθεσε διαπιστευτήρια ανώτερου ποδοσφαιρικού παιχνιδιού. Παρά τη βαριά ήττα στην Αγγλία (5-1, 17/9/1980), ο επαναληπτικός αγώνας της 1ης Οκτωβρίου 1980, στο Καυτανζόγλειο Στάδιο έμεινε στην ιστορία. Την ημέρα εκείνη ο Άρης κέρδισε την ομάδα του Μπόμπι Ρόμπσον με σκορ 3-1 μπροστά σε 25.000 θεατές, με τον Θεό του Πολέμου να χάνει την πρόκριση, την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή ενώ η Ίπσουιτς στη συνέχεια κατέκτησε το έπαθλο του θεσμού !!!
Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1986 μετά από σοβαρή ασθένεια, στη Μπρατισλάβα. .
Επιτεύγματα ως ποδοσφαιριστής
Σλόβαν Μπρατισλάβας
Προπονητικά επιτεύγματα
Τζεντνότα Τρέντσιν Σλόβαν Μπρατισλάβας Ρουχ Χόζουφ
Προσωπικά Βραβεία
•	Hall of Fame ŠK Slovan Bratislava [4] •	Βραβείο Fair Play MUDr. Ivan Chodák 1997 [9]
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Σλοβάκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλόβαν Μπρατισλάβας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σλόβαν Μπρατισλάβας
Χυμός
Ο χυμός είναι ένα υγρό το οποίο περιέχεται στους ιστούς των φρούτων και των λαχανικών. Ο χυμός εξάγεται συνήθως μηχανικά από το φρούτο, με στύψιμο, χωρίς τη χρήση διαλυτικών ή θερμότητας. Οι χυμοί καταναλώνονται επειδή ωφελούν την υγεία του ατόμου. Για παράδειγμα, ο χυμός πορτοκαλιού, γνωστός και ως πορτοκαλάδα, είναι πλούσιος σε βιταμίνη C, φολικό οξύ και κάλιο και είναι ένα σημαντικό βιολογικό αντιοξειδωτικό.
Είδη
Χυμοί δημιουργούνται από πολλά φρούτα και λαχανικά, ανάμεσα στα οποία και:
Άγγελος Καμβύσης
Ο Άγγελος Καμβύσης (1896 - 1983), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Βουλής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν διευθυντής του ΤΑΚΕ και εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την ΕΡΕ το 1956, το 1958, το 1961 και το 1963.
Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1983 από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου. Ήταν παντρεμένος και είχε μία κόρη, τη Σόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Άγητος
Ο Άγητος (Ἅγητος) ήταν Σπαρτιάτης που έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. Ήταν γιος του Αλκείδου και φίλος του Αρίστωνα, του βασιλιά της Σπάρτης.
Ιστορία
Η γυναίκα αυτή, όμως, γέννησε μετά από λίγο τον Δημάρατο, αλλά υπήρξε αμφιβολία για το ποιος είναι ο πατέρας, και αυτό επηρέασε πολύ τη μετέπειτα πορεία του αγοριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Κάνε Τανάκα
Η Κάνε Τανάκα ( 2 Ιανουαρίου 1903 - 19 Απριλίου 2022) ήταν ιαπωνέζα υπεραιωνόβια, το δεύτερο γηραιότερο πρόσωπο που έχει υπάρξει στην παγκόσμια ιστορία και το γηραιότερο ζωντανό πρόσωπο στον κόσμο από τις 22 Ιουλίου 2018 μέχρι τις 19 Απριλίου 2022 , με τον θάνατο της επίσης Ιαπωνέζας Τσίγιο Μιγιάκο σε ηλικία 117 ετών έως τον θάνατό της.
Βιογραφία
Η Κάνε Τανάκα γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1903 στο χωριό Καζούκι (σήμερα γνωστό ως Φουκουόκα) στο νομό Φουκουόκα στην Ιαπωνία, στο νότιο νησί Κιούσου. Η Τανάκα γεννήθηκε πρόωρα και μεγάλωσε με μητρικό γάλα από γυναίκες άλλες από τη μητέρα της. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εργάστηκε σε κατάστημα πώλησης κέικ ρυζιού με τον σύζυγό της Χιντέο. Μετά το θάνατο του Χιντέο και του γιου της κατά τη διάρκεια του πολέμου, συνέχισε να εργάζεται στο κατάστημα πριν συνταξιοδοτηθεί στην ηλικία των 63 ετών. Στη δεκαετία του 1970, επισκέφτηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου είχε πολλούς συγγενείς.
Στην ηλικία των 103, η Τανάκα διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου και επέζησε. Όταν ήταν 107 ετών, ο γιος της έγραψε ένα βιβλίο γι' αυτήν, το οποίο πραγματεύεται τη ζωή και τη μακροζωία της και τιτλοφορείται "Καλοί και κακοί χρόνοι". Στα 113, κατά τη διάρκεια συνέντευξης για το ιαπωνικό κανάλι TNC από τον οίκο ευγηρίας που διέμενε, δήλωσε: «Από τότε που ήρθα μέχρι τώρα, δεν έχω άλλη επιλογή παρά να προσπαθήσω σκληρότερα». Η KBC (Kyushu Asahi Broadcasting) πήρε συνέντευξη από αυτήν τον Σεπτέμβριο του 2017, όταν ήταν 114 ετών. Την εποχή του θανάτου της Τσίγιο Μιγιάκο, η Τανάκα διέμενε σε γηροκομείο στο Χιγκάσι-κου, στο νομό Φουκουόκα. Ήταν ακόμα σε καλή κατάσταση και συνήθιζε να περνά την μέρα της παίζοντας το επιτραπέζιο παιχνίδι Οθέλλο και λαμβάνοντας σύντομες βόλτες στους διαδρόμους της εγκατάστασης. Τα χόμπι της περιελάμβαναν καλλιγραφία και υπολογισμούς. Απέδιδε την οικογένεια, τον ύπνο και την ελπίδα ως τα μυστικά της για τη μακροζωία. Τον Ιούλιο του 2018 είπε ότι θα ήθελε να ζήσει άλλα 5 χρόνια.
Η Τανάκα έτρωγε τρόφιμα όπως ρύζι, μικρά ψάρια και σούπα και πίνει πολύ νερό, μια δίαιτα που είπε ότι ακολούθησε από την ηλικία των 112 ετών. Καταναλώνει επίσης γλυκά, τρία κουτιά κονσερβοποιημένου την ημέρα, θρεπτικά ποτά και ανθρακούχα ποτά. Ο Γκάρι Φουνάκοσι, συγγενής της, δήλωσε στην San Diego Union-Tribune ότι η Τανάκα αποδίδει τη μακροζωία της στην πίστη της στούς θεούς Κάμι της Σιντοϊστικής θρησκείας.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2020 κατέρριψε το ρεκόρ του γηραιότερου επιβεβαιωμένου προσώπου στην ιαπωνική ιστορία, και παράλληλα έγινε το τρίτο γηραιότερο επιβεβαιωμένο πρόσωπο στην παγκόσμια ιστορία, αφότου ξεπέρασε την ηλικία της Νάμπι Τατζίμα (117 έτη και 260 ημέρες). Η μακροζωία της έχει από τότε συνεισφέρει στη συζήτηση για το ποια είναι η μέγιστη ηλικία που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος. Η ηλικία της έχει συγκριθεί με αυτήν της Ζαν Καλμάν και έχει προταθεί ότι η μέγιστη δυνατή ηλικία για έναν άνθρωπο κυμαίνεται στα 115 με 125 έτη. Στις 2 Ιανουαρίου 2022 έκλεισε τα 119 της χρόνια καθιστώντας την το τρίτο άτομο που έχει κατορθώσει πότε κάτι τέτοιο. Στις 10 Απριλίου 2022 κατέρριψε το ρεκόρ της Σάρας Κνάους έπειτα από 23 χρόνια φτάνοντας τα 119 έτη και 98 ημέρες γεγονός που την κατέταξε ως το δεύτερο γηραιότερο πρόσωπο όλων των εποχών. Απεβίωσε στη Φουκουόκα εννέα ημέρες μετά και ο θάνατός της ανακοινώθηκε στις 25 Απριλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Ιάπωνες
Π.Ο. Αστέρας Αθηνών
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος «Αστήρ» Αθηνών ήταν ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείων της Αθήνας, με έδρα τη συνοικία του Γκύζη. Ιδρύθηκε το 1923 με χρώματα το μπλε και το άσπρο κα έμβλημα το αστέρι. Υπήρξε ένα από τα πρώτα αναγνωρισμένα σωματεία της Ε.Π.Ο., με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. το 6 και η ομάδα από την οποία ξεκίνησαν την καρίερα τους ο Λάκης Πετρόπουλος και ο Κώστας Λινοξυλάκης. Το 1965 συγχωνεύτηκε με το ποδοσφαιρικό τμήμα του Α.Ο. Ζωγράφου και δημιουργήθηκε ο Αστέρας Ζωγράφου.
Ιστορικό
thumb|right|300px|Ο «Αστήρ Αθηνών» τη σεζόν 1938-39. Ο «Αστήρ Αθηνών» ή και «Αστήρ Γκύζη» όπως αναφερόταν ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών από την περίοδο 1928-29. Το 1931 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας και επικράτησε του Αθηναϊκού σε αγώνα διαβάθμισης, κερδίζοντας την άνοδο για πρώτη φορά στο κορυφαίο πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών αγωνίστηκε για πρώτη φορά τις χρονιές 1931-32 και 1932-33. Το 1935 κατέκτησε εκ νέου την επιστροφή του στο πρωτάθλημα Αθηνών, όπου και έκτοτε καθιερώθηκε. Την περίοδο 1935-36 αναδείχθηκε πρωταθλητής Αθηνών, εκμεταλλευόμενος την απουσία των Παναθηναϊκού, ΑΕΚ και Απόλλων Αθηνών, ενώ τις επόμενες 4 ακόλουθες χρονιές (1936-37, 1937-38, 1938-39 και 1939-40) κατέλαβε την 4η θέση πίσω από τους Απόλλων Αθηνών, ΑΕΚ και Παναθηναϊκό. Τις χρονιές 1938-39 και 1939-40 προκρίθηκε στον Νότιο όμιλο (Αθηνών-Πειραιώς) του Πανελλήνιου πρωταθλήματος, τερματίζοντας στην 6η και 7η θέση αντίστοιχα. Μεταπολεμικά αγωνίστηκε ανελλιπώς στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Στο πρώτο επίσημο μεταπολεμικό πρωτάθλημα την περίοδο 1945-46 τερμάτισε στην 1η θέση ισοβαθμώντας με την ΑΕΚ και δίχως να ολοκληρωθεί έχασε την ευκαιρία της κατάκτησης στη διαφορά τερμάτων. Την περίοδο 1949-50 τερμάτισε στην 3η θέση, πίσω από τους Πανιώνιο και ΑΕΚ και μπροστά από τους Παναθηναϊκό, Φωστήρα, Απόλλων και με σπουδαίους ποδοσφαιριστές στο ρόστερ του όπως ο Λάκης Πετρόπουλος και ο Κώστας Λινοξυλάκης.
Την περίοδο 1960-61 τερμάτισε ξανά στην 3η θέση και προκρίθηκε στο άτυπο ακόμη πρωτάθλημα της Β' Εθνικής για την άνοδο στην Α' Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 1960-61 αγωνίστηκε στο άτυπο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής για την άνοδο στην Α' Εθνική κατηγορία και κατέλαβε την 6η θέση στον όμιλο της Αθήνας με σύνολο 9 ομάδων και συγκεκριμένα τους Α.Ο. Αιγάλεω, Παναχαϊκή, ΟΦΗ, θύελλα Πατρών, Ατρόμητο Αθηνών, Πράσινα Πουλιά Καλαμάτας, Απόλλων Καλαμάτας και Ηρόδοτο. Την επόμενη περίοδο 1961-62 τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος Ε.Π.Σ. Αθηνών και προκρίθηκε εκ νέου στο άτυπο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής της περιόδου 1961-62, όπου τερματίζοντας στην 5η θέση του Α' Ομίλου του Νότου κέρδισε την άνοδο στο επίσημο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας της περιόδου 1962-63.
Κατά τη συμμετοχή του στο πρώτο επίσημο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής την περίοδο 1962-63, κατετάγη 8ος σε σύνολο 15 ομάδων στον 1ο όμιλο σημειώνοντας 10 νίκες, 10 ισοπαλίες και 8 ήττες και κέρδισε την παραμονή. Την περίοδο 1963-64 κατέλαβε την 11η θέση σε σύνολο 15 ομάδων στον 1ο όμιλο με 11 νίκες, 2 ισοπαλίες και 17 ήττες και υποβιβάστηκε. Ακολούθως αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών και την περίοδο 1965-66 τερμάτισε στην 4η θέση και προβιβάστηκε στο νεοσύστατο και άτυπο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής. Στα τέλη του 1965 και μεσούσης της περιόδου 1965-66 αποφασίστηκε η συγχώνευση με το ποδοσφαιρικό τμήμα του Α.Ο. Ζωγράφου, η οποία έλαβε χώρα επίσημα με το τέλος της περιόδου, δημιουργώντας τον Αστέρα Ζωγράφου.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Λυσιάς Κοίλης Συρίας
Η Λυσιάς ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Κοίλη Συρία.
Την πόλη αναφέρει ο γεωγράφος Στράβων στην νότια Περαία της Παλαιστίνης και στα ανατολικά της Ασφαλτίτιδος λίμνης. Επρόκειτο για οχυρό μάλλον κοντά στην Φιλαδέλφεια. Δεν αποκλείεται να ιδρύθηκε από τον Σελευκίδη στρατηγό και επίτροπο του συριακού θρόνου, Λυσία που κινητοποιήθηκε στα μέρη εκείνα κατά των εξεγερμένων Ιουδαίων. Το 64/3 π.Χ. ο Πομπήιος επέδραμε στην Ιουδαία εναντίον αδελφών Υρκανού και Αριστοβούλου (γιων του Αλεξάνδρου Ιανναίου), οι οποίοι φιλονικούσαν, και κατέλαβε τη Λυσιάδα, μαζί με τις γειτονικές, Μαχαιρούντα και Φιλαδέλφεια. Ο Γερμανός ιστορικός μελετητής Johann Gustav Droysen εικάζει ότι η εν λόγω πόλη θα μπορούσε να είναι η Λιβιάς του Ιωσήπου.
Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία, σίγουρα όμως θα βρίσκεται στη δυτική Ιορδανία.
Δούλι Ηρακλείου
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγίου Θωμά. Το 1936 με το ΦΕΚ 17Α - 14/01/1936 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Γέννα και Κολένα αποτελούν την κοινότητα Δουλίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίας Βαρβάρας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 142 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας Δουλι Δουλι
Μετεωρολογικός χάρτης
Ο Μετεωρολογικός χάρτης (Μ.Χ.) είναι συνήθως γεωγραφικός χάρτης μικρής κλίμακας (1/5.000.000 ή 1/10.000.000 ή ακόμα μικρότερης) διεθνώς όμως καθορισμένης. Αντί όμως συνήθων αναγραφών, (στοιχεία πόλεων, ποταμών, εθνικών οδών, συνόρων κλπ.) περιλαμβάνει σε μορφή μικρών κύκλων τις θέσεις των μετεωρολογικών σταθμών. Οι κύκλοι αυτοί καλούνται «κύκλοι σταθμών». Παραπλεύρως εκάστου κύκλου σταθμού φέρεται ο «διεθνής αριθμός» (Index number) του, που αποτελεί και την ταυτότητά του.
Στον Μ.Χ. περιλαμβάνονται επίσης τα όρια των μετεωρολογικών περιοχών, για τις οποίες παρασκευάζεται, σύμφωνα πάντα με αυτές που έχει διαιρεθεί η Γη κατόπιν απόφασης του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού. Στο δε κέντρο εκάστης περιοχής φέρεται ο διψήφιος διεθνής αριθμός με μεγάλα ψηφία. Για παράδειγμα, η Ελλάδα, η Ιταλία και η Αίγυπτος ανήκουν στη 16η περιοχή.
Οι περιοχές αυτές προσδιορίστηκαν τόσο για τη διεθνή συνοχή, ανταλλαγή «meteo» παρατηρήσεων, όπως λέγονται, αλλά και για διευκόλυνση και εντοπισμό οποιουδήποτε μετεωρολογικού σταθμού που υποβάλει το κωδικοποιημένο μετεωρολογικό σήμα, ξεκινώντας με τον αριθμό της περιοχής του.
Οι Μ.Χ. εκπονούνται για κάθε μία κύρια συνοπτική ώρα παρατηρήσεων και για κάθε ενδιάμεση. Διεθνώς κύριες συνοπτικές ώρες παρατηρήσεων είναι οι: 00.00, 06.00, 12.00, 18.00 και ενδιάμεσοι οι: 03.00, 09.00, 15.00, 21.00 (όλοι οι χρόνοι σε ώρα Γκρήνουιτς – G.M.T., που σημαίνει ότι όλοι οι σταθμοί αναγάγουν την τοπική τους «ώρα ζώνης» στους παραπάνω καθορισμένους χρόνους).
Η χάραξη των ισοβαρών καμπύλων και των μετώπων, ο εντοπισμός των ισοβαρικών συστημάτων, ο εντοπισμός των κινουμένων αερίων μαζών καθώς και ο χαρακτηρισμός όλων αυτών καλείται ανάλυση μετεωρολογικού χάρτη και εκτελείται από επιστημονικό προσωπικό. Η ανάλυση δε αυτή σε γενικές γραμμές οδηγεί στη διάγνωση των αιτίων του καιρού.
Εκτός όμως των παραπάνω μετεωρολογικών χαρτών, συντάσσονται και άλλοι, στους οποίους καταχωρούνται παρατηρήσεις σταθμών που αφορούν την «ανώτερη ατμόσφαιρα». Οι χάρτες αυτοί ονομάζονται «χάρτες ανώτερης ατμόσφαιρας» ή «χάρτες σταθερής ατμοσφαιρικής πίεσης» που εκπονούνται όμως βάσει ενδείξεων ιδιαίτερων μετεωρολογικών μέσων παρατήρησης, όπως των ραδιοβολίδων μετεωρολογικών δορυφόρων κ.ά.. Επίσης εκπονούνται και ειδικοί μετεωρολογικοί χάρτες όπως: ισορροπίας ατμόσφαιρας, ανάλυσης αερίων μαζών, ραδιοβολίσεων (αδιαβατικά διαγράμματα), καταιγίδων κλπ.
Πηγές
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Ναυτική Εγκατάσταση Υποστήριξης Ντιέγκο Γκαρσία
Η Ναυτική Εγκατάσταση Υποστήριξης Ντιέγκο Γκαρσία (αγγλικά: Naval Support Facility Diego Garcia) είναι στρατιωτική βάση του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στην τοποθεσία Ντιέγκο Γκαρσία. Καθιερώθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1977 ως η κύρια διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο νησί. Εκείνη την εποχή η NAVCOMMSTA ήταν ο αρχικός ενοικιαστής, αλλά όταν ολοκληρώθηκαν νέες μεγάλες εγκαταστάσεις, και κυρίως το διευρυμένο αγκυροβόλιο ελλιμενισμού στην περιοχή και το εκτεταμένο αεροδρόμιο, οι ενοικιαστές άλλαξαν.
Το 1982, οι κατασκευαστικές δραστηριότητες μεταφέρθηκαν από τη Seabees σε μια κοινοπραξία στρατιωτικών εργολάβων, Raymond International, και Brown και Root και Molem. Η Raymond ανέλαβε το σχεδιασμό της προβλήτας και της προκυμαίας, η Brown και η Root παρείχαν το σκυρόδεμα και άλλες υποδομές, ενώ η Molem ήταν μια αγγλική εταιρεία γνωστή για την ανάληψη απαιτητικών έργων. Η πλειοψηφία των έργων είχαν ολοκληρωθεί από το 1988.
Μετά την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ τον Αύγουστο του 1990, τρία πλοία της COMPSRON 2 μετέφεραν μία ταξιαρχία στη Σαουδική Αραβία για τη συμμετοχή στον πόλεμο του Κόλπου. Άλλα πλοία COMPSRON 2 εκφόρτωσαν πυρομαχικά και καύσιμα στη Ντιέγκο Γκαρσία που ήταν απαραίτητα για τον αμερικανικό στόλο βομβαρδιστικών αεροπλάνων που αναπτύσσονταν στο αεροδρόμιο. Στη συνέχεια, βομβαρδιστικά B-52G πραγματοποίησαν πάνω από 200 17ωρες αποστολές βομβαρδισμού για πάνω από 44 ημέρες και ρίχνοντας πάνω από 730.000.000 kg βομβών στις ιρακινές δυνάμεις στο Ιράκ και το Κουβέιτ. Ένα από τα Β-52s συνετρίβη λόγο μηχανικής βλάβης ακριβώς βόρεια του νησιού με την απώλεια των τριών από τους έξι επιβαίνοντες.
Ξεκινώντας στις 7 Οκτωβρίου του 2001, οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν πάλι στρατιωτικές επιχειρήσεις από το Ντιέγκο Γκαρσία χρησιμοποιώντας βομβαρδιστικά αεροπλάνα Β-1, Β-2, και Β-52 για να επιτεθούν σε εχθρικούς στόχους στο Αφγανιστάν μετά τις επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και στο Πεντάγωνο. Στις 12 Δεκεμβρίου του 2001, ένα βομβαρδιστικό Β-1 είχε χαθεί λόγο μηχανικής βλάβης λίγο μετά την απογείωση από το νησί, αλλά το πλήρωμα επέζησε και διασώθηκε από το USS Russell (DDG-59). Οι πολεμικές επιχειρήσεις επαναλήφθηκαν την άνοιξη του 2003, με MPSRON 2 στον Περσικό Κόλπο για τον πόλεμο του Ιράκ, και οι βομβαρδισμοί ξεκίνησαν και πάλι, αυτή τη φορά εναντίον του Ιράκ. Οι επιχειρήσεις των βορβανδιστικών από το Ντιέγκο Γκαρσία σταμάτησαν στις 15 Αυγούστου του 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκουανταναμο Ναυτικη Βαση Γκουανταναμο Ναυτικη Βαση
Α.Ε.Π. Ολυμπιάς
Η Αθλητική Εταιρεία Πατρών «Ολυμπιάς» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Πάτρας, στο Νομό Αχαΐας. Επίσημο έτος ίδρυσής της είναι το 1961 και αγωνίζεται με χρώματα το πορτοκαλί, το μαύρο και το λευκό. Διαθέτει ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και στίβου.
Ίδρυση
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1961 από μία παρέα φίλων του κλασικού αθλητισμού που συναντήθηκαν στην ταβέρνα των «Αδελφών Μπίρμπα» (Μεσολογγίου και Ασημάκη Φωτήλα γωνία) για να ορίσουν την πρώτη διοικούσα επιτροπή του σωματείου και να αποφασίσουν το όνομά του. Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο έλαβε χώρα στις 26 Δεκεμβρίου 1961 και η πρώτη γενική συνέλευση στις 15 Απριλίου 1962. Τα πρώτα τμήματα που λειτούργησαν ήταν εκείνα του στίβου, της καλαθοσφαίρισης, της πετοσφαίρισης και της ποδηλασίας.
Εγκαταστάσεις
Το πρώτο ιδιόκτητο γήπεδο της Ολυμπιάδας κατασκευάστηκε το 1967 στο κέντρο της πόλης, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η «Τράπεζα της Ελλάδος», οδός Αγίου Ανδρέου & Κολοκοτρώνη. Στο γήπεδο μάλιστα, που ήταν ανοιχτό, είχαν κατασκευαστεί και ξύλινες κερκίδες.
Το 1990, το τότε Δ.Σ. του συλλόγου αγόρασε οικόπεδο εξ ιδίων πόρων στην περιοχή Ταραμπούρα για την κατασκευή ιδιόκτητου γηπέδου. Το 1992, ύστερα από την ξαφνική ανακοίνωση της έξωσης από το γήπεδο της οδού Φωκαίας, ξεκινά η κατασκευή ανοιχτού γήπεδο στο ιδιόκτητο οικοπεδο.
Στις 25 Φεβρουαρίου 1997, εργασίες για την κατασκευή Κλειστού Γυμναστηρίου. Στις 5 Φεβρουαρίου 2000 ξεκινά επισήμως η λειτουργία του.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρώτοι αθλητές στην ομάδα καλαθοσφαίρισης προέρχονταν από το Γ' και Δ' γυμνάσιο της Πάτρας. Άρχισε να πρωταγωνιστεί στο τοπικό μετά το 1965 και την περίοδο 1965-66 όπου τερμάτισε δεύτερη στο τοπικό πρωτάθλημα αλλά στο ειδικό πρωτάθλημα για άνοδο στην Α' εθνική δεν κατάφερε να προκριθεί. Στο ειδικό πρωτάθλημα έχασε από της ΧΑΝΘ με 78-62 και τον Πανελλήνιο με 77-63.
Την επόμενη περίοδο, 1967-68, τερμάτισε στην 2η θέση στο τοπικό πρωτάθλημα παίρνοντας έπειτα μέρος στο πανεπαρχιακό του Βόλου. Εκεί η Ολυμπιάδα έχασε την πρόκριση στο ειδικό πρωτάθλημα για άνοδο στην Α' εθνική για ένα καλάθι έναντι της Νίκης Βόλου. Το 1968-69 τερματίζει πάλι 2η στο τοπικό πρωτάθλημα και στο ειδικό πρωτάθλημα στο Παναθηναϊκό στάδιο τερματίζει 2η πίσω από την ΧΑΝΘ αλλά σε ισοβαθμία με το Μαρούσι. Έτσι σε αγώνα μπαράζ με το Μαρούσι έχασε με 49-41 χάνοντας την ευκαιρία να παίξει στην Α' εθνική.
Το 1969-70 πάλι δεύτερη στο πρωτάθλημα Πατρών αλλά στο Πανεπαρχιακό της Λάρισας τερματίζει πρώτη και προκρίνεται στο ειδικό πρωτάθλημα για την Α' εθνική. Από τα αξιοπερίεργα του πανεπαρχιακού το πρόβλημα στο τελευταίο αγώνα που έκανε 2 ώρες να τελειώσει με αντίπαλο την ΓΣ Λάρισα και σκορ 70-69, απαγορεύτηκε στους παίκτες της Ολυμπιάδας Μπαλτά και Μαμμάση να πάρουν μέρος στον αγώνα "διότι έτρεφαν υπερβολικήν κόμην", οι παίκτες αναγκάστηκαν και κουρεύτηκαν για να παίξουν. Στην διάρκεια του αγώνα κτυπήθηκε ο Παυλάκης από τους καλύτερους σκόρερ της ομάδας και δεν επετράπη να συνεχίσει από γιατρό οπαδό του αντιπάλου παρόλο που ήθελε. Μετά μάλιστα το τέλος του αγώνα έγιναν πολλά τραγελαφικά: οι συνοδοί της Ολυμπιάδας συνελήφθηκαν και κρατήθηκαν στην αστυνομική διεύθυνση Λάρισας. Στο ειδικό πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης η Ολυμπιάδα δεν κατάφερε να κερδίσει κάποια από τις τέσσερις πρώτες προνομιούχες θέσεις.
Επόμενη επιτυχία της Ολυμπιάδας ήταν την περίοδο 1976-77 όπου μετά από νίκη έναντι του Κερκυραϊκού με 69-63 ανέβηκε στην Β' εθνική. Στην πρώτη της παρουσία στην Β' εθνική το 1977-78 τερμάτισε 9η, αλλά την επόμενη περίοδο το 1978-79 υποβιβάστηκε στο τοπικό.
Πορεία κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990
Το 1979-80 η Ολυμπιάδα κατακτά εκ νέου το Τοπικό Πρωτάθλημα ενώ στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου πετυχαίνει δύο νίκες κερδίζοντας την επιστροφή της στη Β' Εθνική. Την περίοδο 1980-81 εξασφαλίζει την παραμονή της στην κατηγορία με νίκη επί του αήττητου ως τότε Πανιώνιου με σκορ 79-77. Την επόμενη χρονιά, 1981-82, διασφάλισε ξανά την παραμονή της στη Β' Εθνική, ενώ το 1982-83 χρειάστηκε για τον ίδιο σκοπό να νικήσει τη Χαλκίδα σε μπαράζ στην ουδέτερη Κόρινθο με σκορ 80-72.
Την ίδια περίοδο η Ολυμπιάδα ίδρυσε και διατηρούσε θυγατρική ομάδα, τον «Όλυμπο».
Το 1983-84 υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες μετά από μια άσχημη χρονιά.
Η Ολυμπιάδα αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια το 1984-85 στο τοπικό πρωτάθλημα χωρίς να κερδίσει άνοδο, ωστόσο, σε εθνική κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 1985-86, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 3η θέση ενώ ένα ακόμη Πρωτάθλημα την περίοδο 1986-87 την οδήγησε στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Κατά την πρώτη της παραμονή εκεί, το 1987-88, τερμάτισε στην 4 θέση της τελικής κατάταξης.
Δύσκολη αποδείχθηκε η περίοδος 1990-91, οπότε και η Ολυμπιάδα τερμάτισε προτελευταία μαζί με άλλες 4 ομάδες και τελικά υποβιβάστηκε η Κέρκυρα λόγω των μεταξύ τους στατιστικών διαφορών. Η Ολυμπιάδα αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική μέχρι τη χρονιά 1993-94 που υποβιβάστηκε. Την επόμενη περίοδο, 1994-95, έχασε την πρωτιά στο Τοπικό Πρωτάθλημα και την άνοδο στον τελικό από την Γ.Ε. Πύργου. Στις τοπικές κατηγορίες παραμένει μέχρι το 1997-98, χρονιά κατά την οποία εξασφάλισε την άνοδό της στη Γ' Εθνική.
Πορεία στη Γ' Εθνική (1998-2003)
Η κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Α1 Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α.Η. την περίοδο 1997-98 αποτέλεσε το εισιτήριο επιστροφής του συλλόγου στις εθνικές κατηγορίες και η αρχή μιας λαμπρής πορείας προς την κορυφή και πάλι πίσω, η οποία ολοκληρώθηκε το 2012.
Την αγωνιστική περίοδο 1999-00, οπότε και η ομάδα αποτέλεσε κομμάτι του δυναμικού του 1ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2000-01, τερμάτισε στην 3η θέση, ισοβαθμώντας με τον 4ο, Ο.Φ.Κ. Αγίας Παρασκευής. Στην ίδια θέση βρέθηκε και κατά το πέρας της επόμενης περιόδου, 2001-02, έχοντας πετύχει 16 νίκες και 10 ήττες.
Η αγωνιστική περίοδος 2002-03 επεφύλασσε μια μεγάλη επιτυχία για την Ολυμπιάδα Πατρών, η οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής με 23 νίκες και 3 ήττες. Σαν αποτέλεσμα έλαβε θέση ανάμεσα στα σωματεία της Β' Εθνικής.
Προς την κορυφή (2003-2006)
Στην πρώτη της παρουσία στη σύγχρονη Β' Εθνική, η ομάδα τερμάτισε στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα της περιόδου 2003-04, πετυχαίνοντας ισάριθμες νίκες και ήττες, 13 στον αριθμό. Την επόμενη χρονιά, 2004-05, επέδειξε μια ιδιαίτερα αξιόμαχη ομάδα, η οποία κατέλαβε τελικά τη 2η θέση πίσω από τον πρωτοπόρο Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου με μία νίκη διαφορά.
Παραμονή στην Α1 Εθνική (2006-2008)
Τον Αύγουστο του 2006 συστάθηκε επισήμως η «Α.Ε.Π. Ολυμπιάς Κ.Α.Ε.» με πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου το Νίκο Μπογονικολό και τους Δημήτρη Ρόζη και Δημήτρη Μούτσιο να παίρνουν τις θέσεις των αντιπροέδρων.
Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 κατέλαβε τη 10η θέση της βαθμολογίας της Α1 Εθνικής με αποτέλεσμα να παραμείνει στην κατηγορία και να κερδίσει το δικαίωμα συμμετοχής στο EuroCup της επόμενης χρονιάς, οργάνωση 3ου επιπέδου της FIBA Europe.
Τη χρονιά 2007-08, παρά την ευρωπαϊκή του παρουσία, το σωματείο συγκέντρωσε πολύ φτωχά αποτελέσματα στο Πρωτάθλημα, μόλις 3 νίκες σε σύνολο 26 αγώνων, με αποτέλεσμα να τερματίσει στη 14η και τελευταία θέση και να υποβιβαστεί. Στη διάρκεια της διετίας αυτής κατόρθωσε να πετύχει νίκες εναντίον του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ.
Πτωτική πορεία (2008-2012)
Την περίοδο 2008-09 η Ολυμπιάδα επέστρεψε στην Α2 Εθνική όπου συγκέντρωσε επίσης φτωχά αποτελέσματα. Μαζεύοντας 12 νίκες και 18 ήττες κατάφερε να τερματίσει στην 11η θέση αποφεύγοντας οριακά τον υποβιβασμό, εφόσον πολλές ομάδες είχαν ισοβαθμίσει στη ζώνη αυτή. Δεν στάθηκε το ίδιο τυχερή την περιόδο 2010-11 οπότε και με την ίδια συγκομιδή τερμάτισε στη 14η θέση, αποχαιρετώντας την Κατηγορία με αιχμές για «στημένα παιχνίδια, διαιτητές και παρανομίες της Ε.Ο.Κ.».
Το καλοκαίρι του 2011 η επαγγελματική ομάδα (Κ.Α.Ε.) διαλύθηκε λόγω του νόμου περί επαγγελματικού αθλητισμού και αφήνοντας μόνο την ερασιτεχνική να συνεχίσει την αγωνιστική της πορεία. Επιπλέον δήλωσε αδυναμία συμμετοχή στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, παραχωρώντας τη θέση της στο Ηράκλειο. Τελικά την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική για να πετύχει μόλις 2 νίκες σε 22 αγώνες και να τερματίσει στη 15η θέση του Ομίλου της και να πέσει στα Τοπικό Πρωταθλήματα μετά από 14 χρόνια.
Νέα πορεία στην Ε.Σ.Κ.Α.Η. (2012-σήμερα)
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η Ολυμπιάς διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Η., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 11η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης με 8 νίκες και 18 ήττες απολογισμό .Την αγωνιστική περίοδο 2014-2015 υποβιβάζεται στην Α2 Ε.Σ.Κ.Α.Η. .Κάνει μια καινούρια αρχή με παιδιά από της ακαδημίες και προσθήκη τριών έμπειρων παικτών των κατηγοριών αυτών και καταφέρνει να ανέβει αμέσως. Έπειτα το 2016-2017 Στην Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Η. με ίδια συνταγή, η ομάδα παίρνει την 5η θέση και στα πλέι-οφ χάνει την άνοδο για τη Γ-Εθνική.Οι επόμενες δύο χρονιές θέλουν την Ολυμπιάδα να προσπαθεί και να τερματίζει πάντα στη πρώτη 8αδα με αποκορύφωμα τη τελευταία σεζόν όπου τερμάτισε στην 5η θέση.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, η Α.Ε.Π. Ολυμπιάς διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αχαΐας-Ηλείας. Έχοντας συγκεντρώσει 14 νίκες και 12 ήττες, κατέλαβε την 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα της κανονικής περιόδου σε σύνολο 14 ομάδων.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γήπεδο Ολυμπιάδας Πατρών το οποίο εγκαινιάστηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2000. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Μάρκος Θεοδωράκης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Παναγιώτης Κατσούπης με άμεσο συνεργάτη το Γιώργο Καπογιαννόπουλο.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα μπάσκετ γυναικών έχει μια συμμετοχή στην Β Εθνική κατηγορία την περίοδο 1989-1990.
Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών
Από τα πλέον ιστορικά τμήματα του συλλόγου, με 6 παρουσίες στο ανώτατο επίπεδο του ελληνικού βόλει τις χρονιές 1964, 1968 (Πανελλήνιο πρωτάθλημα), 1968-69 (εναρκτήρια της Α΄ Εθνικής), 2000-01, 2001-02 και 2002-03 (Α1). Το 1974 περιήλθε σε αδράνεια, το 1980 ανασυστήθηκε, έως το 1983 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική και το 1987 στην Γ΄. Προβιβάστηκε το 2000 στην Α1 κατηγορία, όπου παρέμεινε για τρεις αγωνιστικές περιόδους. Την 2005-06 μετείχε εκ νέου στη Γ΄ Εθνική και από το 2007 στο περιφερειακό πρωτάθλημα, χωρίς να έχει πετύχει την επάνοδό του σε Εθνική κατηγορία
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα του γυναικείου βόλλεϋ του συλλόγου ιδρύθηκε το 1975. Αποκορύφωμα των διακρίσεων για το τμήμα ήταν η περίοδος 1996-97 οπότε κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας, πανηγυρίζοντας ταυτόχρονα την άνοδό του στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Πιο πρόσφατα, συμμετείχε από το 2001 μέχρι το 2006 στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, η Α.Ε.Π. Ολυμπιάς διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Όμιλο Η', αντιμετωπίζοντας άλλα σωματεία που υπάγονται στην Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Πελοποννήσου. Έχοντας συγκεντρώσει 24 βαθμούς, κατέλαβε την 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα της κανονικής περιόδου σε σύνολο 8 ομάδων. Ακολούθως αγωνίστηκε στα Play-Offs χωρίς να καταφέρει να περάσει στον τελικό.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γήπεδο Ολυμπιάδας Πατρών το οποίο εγκαινιάστηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2000. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Μάρκος Θεοδωράκης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Γρηγόρης Λαμπρόπουλος.
Στίβος
Το τμήμα του στίβου ήταν το πρώτο που λειτούργησε με την ίδρυση της Ολυμπιάδας. Ο χώρος προπόνησης των αθλητών βρισκόταν την εποχή εκείνη στην τοποθεσία όπου σήμερα βρίσκεται το Νοσοκομείο της Πάτρας «Αγιος Ανδρέας».
Η Ολυμπιάδα έχει αναδείξει πολλούς Πρωταθλητές Ελλάδος κι έχει κατακτήσει πολλά τοπικά πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες. Μεγαλύτερη επιτυχία ήταν η νίκη του Νίκου Αγγελόπουλου στους Βαλκανικούς Αγώνες της Σόφιας το 1980 στα 200 μέτρα με ρεκόρ 20,71.
Από το 1989 ο σύλλογος κατέχει την πρώτη θέση στην αξιολόγηση των σωματείων της Τ.Ε. του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. Βορείου Πελοποννήσου. Οι σημαντικότερες θέσεις του στην ετήσια επίσημη αξιολόγηση των ελληνικών σωματείων που εκδίδει ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. υπήρξαν οι παρακάτω:
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος των Πατρών έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1961 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1961
Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Αθηνών
Η ΧΑΝ Αθηνών (Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Αθηνών) ιδρύθηκε επίσημα το 1923 και εδρεύει στην Αθήνα. Αποτελεί παράρτημα της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότητα Νέων, YMCA), μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης (χριστιανικό κίνημα) η οποία δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 110 χώρες και ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1844.
Η ΧΑΝ Αθηνών δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων και στο χώρο του αθλητισμού. Μάλιστα, στο παρελθόν συνέβαλε σημαντικά στη διάδοση του αθλήματος της καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα. Το 1927 ανέλαβε την ευθύνη διεξαγωγής ποδοσφαιρικής διοργάνωσης, στην οποία μετείχαν ομάδες από την Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς, για την περίοδο 1920-1921.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών της ΧΑΝ Αθηνών, στο παρελθόν μετείχε στο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Αθηνών, το οποίο την ίδια περίοδο οδηγούσε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, ως ένα είδος προκριματικής φάσης. Την περίοδο 1927-1928 αγωνίστηκε στον Α΄ Όμιλο χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Την περίοδο 1928-1929 μετείχε στο Β΄ Όμιλο του πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας την πρόκριση στα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκε τελικά από τη Νήαρ Ηστ. Εν συνεχεία επρόκειτο να μετέχει σε αγώνα διαβάθμισης εναντίον του Εθνικού ΓΣ, όμως ο τελευταίος παραιτήθηκε υπέρ της ΧΑΝ, η οποία κατέλαβε την 3η θέση.
Ντεβί Επασί
Ο Ντεβί Ροτζέρ Επασί Εμποκά (γαλλικά: Devis Rogers Epassy Mboka) (γενν. 2 Φεβρουαρίου 1993) είναι Καμερουνέζος-Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Άμπχα Κλαμπ. Γεννήθηκε στη Γαλλία, όπως εκπροσώπησε την Εθνική Καμερούν.
Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Αθηνών
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Οργανώσεις νέων στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Ντεβί Επασί
Πρώιμη ζωή
Ο Επασί γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Σουαζί-σου-Μονμορανσί στη βόρεια Γαλλία.
Λεβαδειακός
Στις 14 Αυγούστου 2017, ο Επασί εντάχθηκε στον Λεβαδειακό από την ΣΑΣ Επινάλ, με ελεύθερη μεταγραφή.
Λαμία
Στις 29 Ιανουαρίου 2020, ο Επασί εντάχθηκε στη Λαμία με τριετές συμβόλαιο.
ΟΦΗ
Στις 15 Ιουλίου 2021, ο Επασί συμφώνησε να ενταχθεί στον ΟΦΗ με διετές συμβόλαιο. Στις 18 Ιουλίου 2021, ο ΟΦΗ ανακοίνωσε επίσημα τον Επασί αφού υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, όπως είχε προηγουμένως συμφωνηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι καμερουνέζικης καταγωγής Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Γκιχουέλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Αβράνς Μον-Σαιν-Μισέλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΑΣ Επινάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άμπχα Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Ευρώπη (δορυφόρος)
Η Ευρώπη (αγγλικά: Europa) ή Δίας II είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Η Ευρώπη, σχεδόν σφαιρικό σώμα, έχει διάμετρο 3.122 χιλιόμετρα, δηλαδή κατά 10% μικρότερη από τη διάμετρο της Σελήνης ή 4 φορές μικρότερη της γήινης. Ο όγκος όμως της Ευρώπης είναι μόλις το 1,5% του γήινου και η έκταση της επιφάνειας το 6% της γήινης. Η μέση απόστασή της από το κέντρο του Δία είναι 671.079 χιλιόμετρα. Ο δορυφόρος διαθέτει μια αραιότατη ατμόσφαιρα από οξυγόνο και μία από τις πλέον λείες επιφάνειες στο Ηλιακό σύστημα.
Η Ευρώπη ανακαλύφθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1610 από τον Γαλιλαίο (και, ανεξάρτητα, από τον Σίμωνα Μάριο λίγο μετά) και είναι ο μικρότερος από τους 4 «δορυφόρους του Γαλιλαίου», που ανακαλύφθηκαν από αυτόν τον Ιανουάριο εκείνου του έτους. Από τη Γη παρατηρείται ως αστέρας με φαινόμενο μέγεθος 5,3
Ετυμολογία
Ο δορυφόρος Ευρώπη πήρε το όνομά του, όπως και η ήπειρος Ευρώπη, από την κόρη του Αγήνορος, βασιλιά της Φοινίκης στην αρχαία ελληνική μυθολογία.
Παρότι το όνομα αυτό προτάθηκε από τον Σίμωνα Μάριο το 1614, ξεχάσθηκε για αιώνες (όπως και των άλλων δορυφόρων του Γαλιλαίου) και ξανάρχισε να χρησιμοποιείται τον εικοστό αιώνα (βλ. Marazzini, C. (2005): The names of the satellites of Jupiter: from Galileo to Simon Marius, Lettere Italiana, τ. 57, No. 3, σσ. 391-407). Μέχρι τότε, απλώς αναφερόταν ως Jupiter II (= Δίας ΙΙ, ένα σύστημα ονοματοδοσίας για τους δορυφόρους που εισήγαγε ο ίδιος ο Γαλιλαίος) ή απλώς ως «ο δεύτερος δορυφόρος του Διός». Το αδύνατο σημείο είναι ότι η ονομασία αυτή, με βάση τη σειρά αποστάσεως από τον πλανήτη τους ανατρέπεται από την ανακάλυψη ακόμα πλησιέστερων δορυφόρων, όπως έγινε με την ανακάλυψη της Αμαλθείας το 1892, οπότε η Ευρώπη έγινε ο τρίτος από τον Δία. Τα διαστημόπλοια Βόγιατζερ ανακάλυψαν τρεις ακόμα πλησιέστερους στον Δία δορυφόρους του το 1979, κι έτσι η Ευρώπη είναι τώρα ο έκτος δορυφόρος.
Τροχιά
Η Ευρώπη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Δία σε μόλις 3 γήινες ημέρες, 13 ώρες, 14 λεπτά και 36 δευτερόλεπτα, ακολουθώντας μία σχεδόν κυκλική τροχιά (εκκεντρότητα 0,009). Η απόσταση από τον Δία κυμαίνεται μεταξύ 664.300 και 677.900 χιλιομέτρων. Η μέση ταχύτητα της περιφοράς περί τον Δία είναι 13,74 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Η κλίση της τροχιάς ως προς την εκλειπτική είναι 1,78 μοίρα, ενώ η κλίση ως προς το ισημερινό επίπεδο του Δία είναι μόλις 28 λεπτά της μοίρας.
Καθώς συμβαίνει με όλους τους δορυφόρους του Γαλιλαίου, αλλά και με τη Σελήνη της Γης, η Ευρώπη εμφανίζει το φαινόμενο της σύγχρονης περιστροφής, δηλαδή το ένα της ημισφαίριο «βλέπει» συνεχώς προς τον πλανήτη, ενώ το άλλο είναι στραμμένο μονίμως μακριά του. Αυτό οφείλεται στις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκεί ο πλανήτης στον δορυφόρο επί δισεκατομμύρια χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις τείνουν να καταστήσουν την τροχιά εντελώς κυκλική, αλλά η μικρή εκκεντρότητα διατηρείται από τις βαρυτικές παρέλξεις των άλλων μεγάλων δορυφόρων. Η Ευρώπη τείνει να αποκτήσει ένα ελαφρώς επίμηκες σχήμα προς τον Δία, επίσης εξαιτίας της παλιρροϊκής δυνάμεως του γιγάντιου πλανήτη. Επειδή η διεύθυνση που τείνει να επιμηκυνθεί κυμαίνεται ελαφρώς καθώς η τροχιά είναι ελλειπτική, ο φλοιός της Ευρώπης λυγίζει συνεχώς κατά λίγο διαφορετικές κατευθύνσεις σε κάθε περιφορά, κίνηση που εκλύει θερμική ενέργεια στο εσωτερικό του δορυφόρου (παλιρροϊκή θέρμανση), με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να υψώνονται σε ευνοϊκά για τη ζωή επίπεδα σε αυτόν τον παγωμένο κόσμο μακριά από τον Ήλιο. Μόνο έτσι θα μπορούσε να υπάρξει ένας ωκεανός από νερό σε υγρή μορφή.
Φυσικά χαρακτηριστικά
left|thumb|220px|Το εσωτερικό της Ευρώπης
Η μάζα της Ευρώπης είναι το 0,8% της μάζας της Γης, ενώ η μέση της πυκνότητα είναι 3,014 γραμμάρια ανά cm³. Από αυτά τα δεδομένα υπολογίζεται ότι η επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια της Ευρώπης είναι 1,314 m/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 7,46 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 2025 m/sec (7290 χιλιόμετρα την ώρα).
Εσωτερική δομή
Η Ευρώπη, όπως και οι γεωειδείς πλανήτες, αποτελείται κυρίως από πυριτικά πετρώματα. Διαθέτει ένα εξωτερικό στρώμα νερού πάχους περίπου 100 χιλιομέτρων, του οποίου τουλάχιστον το εξωτερικό τμήμα έχει παγώσει. Μαγνητικά δεδομένα από την διαστημική συσκευή Γαλιλαίος, το πρώτο διαστημόπλοιο στην ιστορία που έγινε τεχνητός δορυφόρος του Δία (1995 ως 2003), αποδεικνύουν ότι η Ευρώπη παράγει επαγόμενο μαγνητικό πεδίο από την αλληλεπίδραση με το ισχυρό μαγνητικό πεδίο του Δία, γεγονός που με τη σειρά του υποδεικνύει την παρουσία ενός αγώγιμου στρώματος κάτω από την επιφάνεια. Το στρώμα αυτό είναι πιθανότατα ένας ωκεανός υγρού νερού με αρκετά άλατα διαλυμένα ώστε να καθίσταται αγώγιμος ηλεκτρικά. Η Ευρώπη πιθανώς να έχει στο κέντρο της και ένα μεταλλικό πυρήνα από σίδηρο (Kivelson, M.G. κ.ά.: Galileo Magnetometer Measurements: A Stronger Case for a Subsurface Ocean at Europa, περιοδικό Science, τ. 289, No. 5483, 25 Αυγούστου 2000 σσ. 1340-1343).
Επιφανειακά χαρακτηριστικά
Η επιφάνεια της Ευρώπης είναι σχετικώς ομαλή: Λίγα υψώματα πάνω από 200 μέτρα έχουν παρατηρηθεί, με μέγιστο ανάγλυφο στο 1 χλμ. ύψος. Πρόκειται για μία από τις πλέον λείες επιφάνειες στο Ηλιακό σύστημα. Τα γραμμικά στοιχεία της επιφάνειας που διακρίνονται στις φωτογραφίες και η σχεδόν πλήρης απουσία κρατήρων υποδεικνύουν μια «νεαρή» επιφάνεια που ανανεώνεται συνεχώς. Οι εκτιμήσεις της ηλικίας της επιφάνειας ποικίλλουν από 20 ως 180 εκατομμύρια γήινα χρόνια. Η λευκαύγεια (άλβεδο) της Ευρώπης ανέρχεται στο 0,64 και είναι μία από τις υψηλότερες για δορυφόρο, πράγμα που οφείλεται στον (λευκό) πάγο.
Οι γραμμώσεις (lineae)
right|thumb|275px|Φωτογραφία της Ευρώπης σε σχεδόν φυσικά χρώματα από το διαστημόπλοιο Galileo Το εντονότερο επιφανειακό χαρακτηριστικό της Ευρώπης είναι οι σκουρόχρωμες γραμμώσεις που διασταυρώνονται πάνω σε ολόκληρη την επιφάνειά της. Εξέτασή τους σε υψηλές μεγεθύνσεις δείχνει ότι πρόκειται για ρήγματα, καθώς τα χείλη του φλοιού στις δύο τους πλευρές έχουν κινηθεί το ένα ως προς το άλλο. Οι πιο πλατιές γραμμώσεις έχουν πλάτος περί τα 20 χλμ. με θολά εξωτερικά άκρα και κεντρική λωρίδα πιο ανοιχτόχρωμου υλικού. Αυτές ίσως οφείλονται σε σειρές κρυοηφαιστειακών εκρήξεων ή γκέυζερ, καθώς θερμότερο υγρό υλικό από το εσωτερικό ξεπηδά στην παγωμένη επιφάνεια.