cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαάρβας
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρχηδόνιοι στρατηγοί Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου
Αντόνι Μαρία Μπαδία ι Μαργαρίτ
Ο Αντόνι Μαρία Μπαδία ι Μαργαρίτ (Antoni Maria Badia i Margarit, Βαρκελώνη, 1920 - 2014) ήταν Καταλανός φιλόλογος και γλωσσολόγος, μία από τις σημαντικότερες μορφές της καταλανικής φιλολογίας, γλωσσολογίας και των ρομανικών σπουδών του 20ού αιώνα.
Βιογραφία και έργο
Σπούδασε στο πρώτο εξειδικευμένο καταλανικό θεσμό ανώτατης εκπαίδευσης, τις Καταλανικές Ανώτατες Σπουδές, και Ρομανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης από όπου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1947. Έκτοτε εργάστηκε ως καθηγητής στα τμήματα Ισπανικής και Καταλανικής φιλολογίας, όντας πρύτανης του πανεπιστημίου μεταξύ 1978 και 1986. Συνεχίζοντας το έργο του Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ, επικεντρώθηκε στη μελέτη της ιστορικής γλωσσολογίας, της διαλεκτολογίας, της γλωσσικής γεωγραφίας και της ονομασιολογίας. Υπήρξε καθηγητής της νέας γενιάς φιλολόγων και ρομανιστών που αναδείχθηκε στην Καταλονία μετά τον εμφύλιο πόλεμο όπως ο Ζοάν Μπεν, ο Ζερμά Κολόν και η Μαρία Τερέζα Καβρέ, και σημαντική μορφή στην εισαγωγή της καταλανικής γλώσσας στο πανεπιστήμιο.
Στα πλαίσια της δραστηριότητάς του εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής σε πολλά πανεπιστήμια της Γαλλίας, Γερμανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου καθηγητή πολλάκις. Υπήρξε μέλος και πρόεδρος της Διεθνούς Ρομανιστικής Εταιρείας, του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών και υπεύθυνος του τομέα γλωσσολογίας της Μεγάλης Καταλανικής Εγκυκλοπαίδειας. Έλαβε πολυάριθμα βραβεία μεταξύ των οποίων τον Σταυρό του Αγίου Γεωργίου από την Κυβέρνηση της Καταλονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Καταλανοί γλωσσολόγοι
Έντουαρντ Σμιθ (πλοίαρχος)
Γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου του 1850, στο Χάνλεϊ του Σταφορντσάιρ της Αγγλίας, ο καπετάνιος Έντουαρντ Τζων Σμιθ, καπετάνιος του θρυλικού σκάφους Τιτανικός, έπαιξε ρόλο σε μια από τις πιο γνωστές θαλάσσιες καταστροφές στην ιστορία, όταν βυθίστηκε το 1912.
Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία
Γιος αγγειοπλάστη και αργότερα μπακάλη, παρακολούθησε ένα σχολείο στην Ετρουρία. Ο Σμιθ σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο γύρω στην ηλικία των 12. Άρχισε τη ζωή του στη θάλασσα ως έφηβος και μπήκε στο πλήρωμα του Senator Weber το 1867.
Για χρόνια, ο Σμιθ αναρριχήθηκε ως A' αξιωματικός το 1871, ως υποπλοίαρχος το 1873 και πλοίαρχος το 1875. Το πρώτο πλοίο που διοικούσε ήταν το Lizzie Fennell, 1.000 τόνων, που μετέφερε προϊόντα προς και από τη Νότια Αμερική. Ο Σμιθ έκανε το άλμα στα επιβατηγά πλοία το 1880, όταν πήγε να εργαστεί για την White Star Line. Από το 1885, ήταν ο πρώτος αξιωματικός του Republic. Δύο χρόνια αργότερα, ο Σμιθ παντρεύτηκε την Έλινορ Πένινγκτον. Το ζευγάρι έκανε μόνο ένα παιδί, την Έλεν, το 1902.
Οκτώ χρόνια αργότερα, ο Σμιθ ανέλαβε τη διοίκηση στο επιβατηγό πλοίο Baltic. Επίσης, υπηρέτησε ως καπετάνιος πολλών άλλων πλοίων της White Star Line. Από το 1895-1904, ο Smith διοίκησε το Majestic. Υπηρέτησε, επίσης, στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερ στη Νότια Αφρική.
Το 1902, η White Star Line αγοράστηκε από την εταιρία International Mercantile Marine (IMM) σε μια συμφωνία που χρηματοδοτήθηκε από τον διάσημο τραπεζίτη JP Morgan. Ένα νέο Baltic προστέθηκε στο στόλο της White Star line το 1904 με το Σμιθ ως καπετάνιο. 23.000 τόνων, το Baltic ήταν ένα από τα μεγαλύτερα πλοία της εποχής. Το επόμενο πλοίο του, το Adriatic, ήταν ακόμη μεγαλύτερο. Εκείνο τον καιρό, ο Σμιθ έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από την εταιρεία του και ήταν ξακουστός μεταξύ των ταξιδιωτών στη διαδρομή του Βόρειου Ατλαντικού μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης.
Η White Star Line είχε προγραμματίσει να προσθέσει ακόμη μεγαλύτερα πλοία στο στόλο της. Για να ανταγωνιστεί με το Lusitania και Mauretania που ανήκαν στην Cunard, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι ναυπηγούσε δύο νέα υπερωκεάνια το 1907. (Η εντολή για το Gigantic έγινε αργότερα και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Βρετανικό, μετά την καταστροφή του Τιτανικού). Το πρώτο από τα δύο πλοία, το Olympic, ξεκίνησε το 1910 με τον Σμιθ στις διαταγές. Το πλοίο του είχε καταστραφεί το Σεπτέμβρη του 1911, όταν ένα καταδρομικό του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού προσέκρουσε στο πλάι του.
Τιτανικός
Το 1912, ο Smith έγινε ο καπετάνιος του Τιτανικού. Ήταν στο Μπέλφαστ στις 2 Απριλίου 1912 για τις πρώτες θαλάσσιες δοκιμές του πλοίου. Δύο ημέρες αργότερα, το πλοίο ελλιμενίστηκε στο Σαουθάμπτον και ήταν έτοιμο για το παρθενικό του ταξίδι σε όλο τον Βόρειο Ατλαντικό. Είχε προαναγγελθεί ως ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πολυτελή πλοία της εποχής.
μικρογραφία
Στις 10 Απριλίου 1912, ο Τιτανικός άφησε το Σαουθάμπτον και σταμάτησε στο Χερβούργο, στη Γαλλία, για να πάρει περισσότερους επιβάτες και το ταχυδρομείο. Έκανε μία στάση στο Κουίνσταουν, στην Ιρλανδία, την επόμενη ημέρα, πριν από το ταξίδι στον Ατλαντικό. Εκεί το πλοίο πήρε περισσότερους επιβάτες, καθώς και ταχυδρομείο που έπρεπε να παραδοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνολικά, υπήρχαν πάνω από 2.200 άτομα επιβαίνοντες στο πλοίο, όταν έβγαινε στον ωκεανό.
Οι πρώτες λίγες ημέρες φαινόταν να περνούν χωρίς κανένα περιστατικό. Το πρωί της 14ης Απριλίου, ο Τιτανικός έλαβε προειδοποίηση για πάγο στο πέρασμά του από την Caronia. Ο Σμιθ φέρεται να έχει δημοσιεύσει αυτό το μήνυμα στη γέφυρα. Στη συνέχεια διεξήγε τη Θεία Λειτουργία για τους επιβάτες της Α' θέσης. Ένα άλλο μήνυμα για επικίνδυνο πάγο προήλθε από το Baltic νωρίς το απόγευμα. O Smith έδειξε αυτό το μήνυμα στον Τζόζεφ Μπρους Ισμέι, πρόεδρο της White Star Line και πρόεδρο της ΙΜΜ. Ο Ismay έλαβε το σημείωμα αργότερα εκείνο το βράδυ.
Η προηγούμενη προειδοποίηση από το Baltic έχει αναρτηθεί στην γέφυρα του πλοίου γύρω από 19:00. Μισή ώρα αργότερα, ο Σμιθ παρέστη σε ένα ιδιωτικό πάρτι του κυρίου και της κυρίας George Dunton Widener στο εστιατόριο του πλοίου. Άλλοι πελάτες που περιλαμβάνονται ήταν οι John B. Thayer και Archibald Butt. Τότε, άλλη μια προειδοποίηση για παγόβουνο εστάλη σε άλλο πλοίο του στόλου, το Καλιφόρνια, την οποία φέρεται να άκουσε το πλήρωμα του Τιτανικού.
Μετά το δείπνο, ο Σμιθ συναντήθηκε με τον Β' αξιωματικό του, Charles Lightoller, στη γέφυρα. Λίγο μετά τη λήξη της συνομιλίας τους, ο Σμιθ γύρισε μέσα για τη νύχτα. Πλημμυρισμένοι με τηλεγραφήματα για τους επιβάτες, οι φορείς εκμετάλλευσης του πλοίου είχαν βάλει στην άκρη μια προειδοποίηση σχετικά με παγόβουνα από την Mesaba. Μια προειδοποιητική μετάδοση από το Καλιφόρνια στον Τιτανικό δεν έγινε αντιληπτή από τους φορείς εκμετάλλευσης.
Λίγο μετά, ένα μέλος του πληρώματος εντόπισε ένα παγόβουνο στη διαδρομή του Τιτανικού και το πλήρωμα έδωσε εντολή επείγουσας στροφής, αλλά δεν είχε χρόνο να αντιδράσει. Στις 23:40 το πλοίο ξύεται κατά μήκος του παγόβουνου και υφίσταται ζημιά στη μπροστινή περιοχή. Αρκετές τρύπες έχουν γίνει στην πλευρά του πλοίου, επιτρέποντας στο θαλασσινό νερό να εισρεύσει. Λίγο μετά τη σύγκρουση, ο Σμιθ πήγε στη γέφυρα και εργάστηκε για την εκτίμηση της κατάστασης. Σύντομα έμαθε ότι το πλοίο θα βυθιζόταν και διέταξε το πλήρωμα να προετοιμάσει τις σωσίβιες λέμβους. Η πρώτη κλήση κινδύνου βγήκε μετά τα μεσάνυχτα.
Απροετοίμαστος για μια τέτοια περίπτωση, ο Τιτανικός δεν είχε αρκετές σωσίβιες λέμβους για τη μεταφορά όλων των επιβατών. Ο Σμιθ προσπάθησε να διαχειριστεί την κατάσταση όσο καλύτερα μπορούσε, βοηθώντας με τη φόρτωση των πλοίων και τη διαχείριση της μετάδοσης των κλήσεων κινδύνου. Τελευταία τον είδαν να κατευθύνεται προς τη γέφυρα.
Κατά τις 2:20 π.μ. το επόμενο πρωί, ο Τιτανικός γλίστρησε στα σκοτεινά κρύα νερά του Βόρειου Ατλαντικού, παίρνοντας μαζί του και τον καπετάνιο του.
Πολλές ιστορίες προέκυψαν για το πώς έβαλε τέλος στη ζωή του. Υπήρξαν αναφορές ότι είχε αυτοπυροβοληθεί στη γέφυρα. Επίσης αναφέρθηκε ότι κολυμπούσε μέσα στο νερό με ένα βρέφος και τοποθέτησε το παιδί σε μια σωσίβια λέμβο πριν βουλιάξει και χαθεί. Είναι ευρέως διαδεδομένη, ωστόσο, η εκδοχή ότι ο Σμιθ ακολούθησε την ναυτική παράδοση και παρέμεινε πάνω στο καταδικασμένο σκάφος του.
Υπήρξαν αρκετές έρευνες για την καταστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αγγλία. Με όλες τις προειδοποιήσεις νωρίτερα, πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί ο Σμιθ επέλεξε να μην επιβραδύνει ή να στρίψει νότια για την αντιμετώπιση της απειλής των παγόβουνων. Δεν βρέθηκε να είναι υπεύθυνος για το ναυάγιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι Κατηγορία:Βρετανοί Κατηγορία:Τιτανικός
Ξαφνικός έρωτας
Ο Ξαφνικός έρωτας είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου και η πρώτη του ταινία μυθοπλασίας (η πρώτη του μεγάλου μήκους ήταν το ντοκιμαντέρ Μέγαρα). Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος και είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα "Talgo" του Βασίλη Αλεξάκη.
Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Μπέτυ Λιβανού και ο Αντώνης Θεοδωρακόπουλος. Σε μικρότερους ρόλους εμφανίζονται οι: Νικήτας Τσακίρογλου, Θανάσης Παπαγεωργίου, Σοφία Σεϊρλή, Ειρήνη Κουμαριανού, Μαργαρίτα Λαμπρινού, Τάσος Παπαδάκης, Νίκος Πιλάβιος, Βασίλης Τσιπίδης, Γιώργος Χριστοδουλάκης, Γιάννης Τότσικας και Τσε Πανουσόπουλος.
Τη διεύθυνση φωτογραφίας έκανε ο Γιώργος Πανουσόπουλος, σκηνογράφος ήταν ο Νίκος Περάκης, και τη μουσική της ταινίας συνέθεσε ο Σταμάτης Σπανουδάκης, ενώ η Ελένη Βιτάλη ερμήνευσε το ομότιτλο τραγούδι της ταινίας. Τα κοστούμια ανέλαβε η Μαίρη Μανιάτη. Το μοντάζ έκανε ο Αριστείδης Καρύδης-Φουκς και ο Gianni Livi. Παραγωγός της ταινίας ήταν ο ίδιος ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος ενώ συμπαραγωγοί το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και η Σπέντζος Φιλμς. Τα γυρίσματα έγιναν στην Ελλάδα και τη Λισαβόνα.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του 1984 στον κινηματογράφο Αθήναιον. Υπήρξε εισπρακτική επιτυχία την περίοδο 1983/1984 φτάνοντας τα 200.000 εισιτήρια. Ακόμη κέρδισε τρία κρατικά βραβεία: Καλύτερης Ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου (Μπέτυ Λιβανού) και βραβείο Φωτογραφίας (Γιώργος Πανουσόπουλος).
Περίληψη
Η Ελένη (Μπέτυ Λιβανού) είναι μια χορεύτρια που δεν χορεύει πια, που δεν είναι πια ερωτευμένη με τον άντρα της και που η ζωή της είναι στάσιμη. Τότε γνωρίζει τον Γρηγόρη (Αντώνης Θεοδωρακόπουλος), έναν επιτυχημένο οικονομολόγο που ζει στη Γαλλία παντρεμένος με παιδιά, και που έχει αρχίσει να νοσταλγεί την Ελλάδα. Οι δυο τους συναντιούνται στην Αθήνα και ερωτεύονται. Αποφασίζουν να ζήσουν τον έρωτά τους, που θα τους οδηγήσει μέχρι τη Λισαβόνα, ίσως και πιο μακριά.
Προβολές στο εξωτερικό
Ο Ξαφνικός Έρωτας προβλήθηκε σε αρκετά φεστιβάλ του εξωτερικού. Το 1985 ταξίδεψε στις Η.Π.Α. και τον Καναδά και προβλήθηκε, μαζί με άλλες ταινίες όπως το Ρεμπέτικο του Κώστα Φέρρη, το Λούφα και παραλλαγή του Νίκου Περάκη και άλλες, στα πλαίσια του "7 από την Ελλάδα" που οργανώθηκε από την εταιρία "Athos Entertaiment" του Ντανιέλ Μπουρλά και την υποστήριξη του Υπουργείου Εξωτερικών και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.
Το 1988 προβλήθηκε στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας και το 1993 ξαναπροβλήθηκε στις Η.Π.Α. στα πλαίσια του φεστιβάλ "Cinemythology" που οργάνωνε το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (UCLA) με τη συνεργασία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Το 1999 προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στα πλαίσια της εκδήλωσης: "Η Ελληνική Ματιά, Ένας Αιώνας Κινηματογράφος - 80 Ταινίες, 80 Σκηνοθέτες, 40 Χρόνια Φεστιβάλ". Το 2000 το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου διοργάνωσε ένα αφιέρωμα στο Ελληνικό Σινεμά στην Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό με ταινία έναρξης τον Ξαφνικό Έρωτα.
Το 2003 προβλήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και το 2004 ταξίδεψε στο Μπανγκί της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας. Το 2007 έγινε στην Καλκούτα της Ινδίας ένα αφιέρωμα τριών ταινιών στον Γιώργο Τσεμπερόπουλο όπου προβλήθηκε και ο Ξαφνικός Έρωτας. Ακόμη προβλήθηκε το 2011 στα πλαίσια της εκδήλωσης¨"TALGO: Livre et Film" (ΤΑΛΓΚΟ: Το βιβλίο & η ταινία) με εισηγητή τον Bernard Alavoine στο Πανεπιστήμιο της Πικαρδίας, Ιούλιος Βέρν. Την ίδια χρονιά προβλήθηκε και στο Βουκουρέστι όπου το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού διοργάνωσε αφιέρωμα στον Ελληνικό Κινηματογράφο προβάλλοντας έξι ταινίες.
Κριτικές
Ο Ξαφνικός Έρωτας έλαβε πολλές θετικές κριτικές από το ελληνικό τύπο καθώς και από το εξωτερικό. Ο Kevin Thomas έγραψε στην εφημερίδα Los Angeles Times το εξής:"«Ένα ευαίσθητο πολύ προσωπικό ρομαντικό δράμα. Η Μπέτυ Λιβανού είναι εξαιρετικά εντυπωσιακή» . Ενώ η Κατερίνα Δασκαλάκη έγραψε στη Μεσημβρινή: «Κανένας δεν μπορεί να δει τη γυναίκα καθαρότερα. Η γυναίκα εδώ γνωρίζει πώς να ακολουθήσει αλλά και πώς να καθοδηγήσει, πώς να απαιτήσει αλλά και πώς να προσφέρει. Και πώς να φύγει την κατάλληλη στιγμή, σιωπηλή και ελαφρά υπερήφανη.»"Ο Νέστορας Μάτσας έγραψε στη Βραδυνή:"«Το μυστήριο του έρωτα που αναταράζει σαν ένα δυνατό σοκ ψυχή και σώμα φέρνοντας μια εσωτερική κοσμογονία. Η λογική υποτάσσεται στο πάθος, οι αναστολές σαρώνονται κι η ζωή απρόσμενα παίρνει μιαν άλλη διάσταση που οδηγεί στο μηδέν ή στο άπειρο. Αυτόν τον «σεισμό» καταγράφει μ’ ευαισθησία, γνώση και σωστή ψυχογραφική διείσδυση ο Τσεμπερόπουλος.»."Στην Καθημερινή ο Γιάννης Μπακογιαννόπουλος έγραψε:"«Ο ήρωας και η ηρωΐδα συναντιούνται και η διασταύρωση των βλεμμάτων, η διασταύρωση των πλάνων, γεννάει μια μυστική και παντοδύναμη συνάφεια, όπου ο χώρος γίνεται κοινός ανάμεσά τους, όπου ο χρόνος λειτουργεί από κει και πέρα μόνο γι’ αυτούς.» ."
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Σπέντζος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κώστας Χήτας
Ο Κώστας Χήτας (9 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, παρουσιαστής και πολιτικός. Είναι Βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης από τον Ιούλιο του 2019. Στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2023, επανεξελέγη στην ίδια θέση.
Βιογραφία
Είναι δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και τηλεπαρουσιαστής. 26 χρόνια κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Έγινε ευρέως γνωστός ως παρουσιαστής της εκπομπής Derby στο Μακεδονία TV, την οποία παρουσίαζε 13 συνεχόμενα έτη, ξεκινώντας από το 2005. Εργάστηκε επίσης στο Ωμέγα TV.
Έχει ασχοληθεί με το ραδιόφωνο, κάνοντας εκπομπές στο Ράδιο Θεσσαλονίκη, στον Libero FM, αλλά και στον Focus FM 103,6, όπου μέχρι και σήμερα έχει τη δική του εκπομπή κάθε Σάββατο μεσημέρι.
Δίδαξε δημοσιογραφία σε ιδιωτικό ΙΕΚ για πάνω από δέκα χρόνια και διετέλεσε Διευθυντής του Τμήματος Δημοσιογραφίας του ΙΕΚ.
Εξελέγη βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης με την Ελληνική Λύση - Κυριάκος Βελόπουλος, λαμβάνοντας 2.664 ψήφους. Ορίστηκε, από τον Κυριάκο Βελόπουλο, Β' Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης. Στην ΙΗ' Κοινοβουλευτική Περίοδο, συμμετέχει στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας και στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Βουλή των Ελλήνων - Βιογραφικά Στοιχεία Βουλευτών
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ελληνική Λύση
Ισαβέλλα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Γερμανίας
Η Ισαβέλλα της Αραγωνίας, (Ισπανική γλώσσα : Isabela, 1305 - 12 Ιουλίου 1330) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν πριγκίπισσα της Αραγωνίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Γερμανίας. Ήταν η τρίτη κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας και της 2ης συζύγου του Λευκής των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου Β¨ της Νάπολης. Αδελφός της ήταν ο Αλφόνσος Δ΄ της Αραγωνίας. Οι πατρικοί παππούδες της ήταν ο Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας και η Κωνσταντία Χοενστάουφεν της Σικελίας, οι μητρικοί παππούδες της ήταν ο Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως και η Μαρία της Ουγγαρίας, βασίλισσα της Νάπολης. Ο πατέρας της θέλησε, για τον καθεδρικό της Ταρραγόνα, να αποκτήσει το λείψανο της Αγ. Θέκλας από το Σις της Αρμενίας. Θα του δινόταν με αντάλλαγμα τον γάμο της Ισαβέλλας με τον Οσίν της Αρμενίας γιο του Λέων Β΄ της Αρμενίας. Όμως οι Αρμένιοι ευγενείς αντιτέθηκαν στο να ενδυναμώσουν τις σχέσεις της χώρας τους με δυτικές, Καθολικές δυνάμεις. Παντρεύτηκε στο Ράβενσμπουργκ τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Αυστρίας το 1315. Από το προηγούμενο έτος ο σύζυγός της είχε διεκδικήσει τον τίτλο του βασιλιά της Γερμανίας μαζί με τον αντίπαλό του Λουδοβίκο Δ΄ δούκα της Βαυαρίας. Το 1325 οι δύο αντίπαλοι συμφώνησαν να συγκυβερνήσουν. Ο Λουδοβίκος Δ΄ ήταν 7 έτη μεγαλύτερος του Φρειδερίκου Α΄, ο οποίος περιήλθε σε δεύτερη μοίρα και αποσύρθηκε στην Αυστρία, ως το 1330 που απεβίωσε. Έξι μήνες μετά απεβίωσε και η Ισαβέλλα και τάφηκε στη Βιέννη. Λέγεται ότι η Ισαβέλλα ήταν τυφλή κατά τα τελευταία έξι έτη της ζωής της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1315 τον Φρειδερίκο Α΄, δούκα της Αυστρίας και διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Τζων Μπάνταμ
Οικογένεια και σπουδές
Ο Τζων Μ. Μπάνταμ γεννήθηκε στο Λούτον της Αγγλίας και ήταν γιος του ανώτατου αξιωματικού του αμερικανικού στρατού Χένρυ Λη Μπάνταμ τζούνιορ (Henry Lee Badham, Jr.) και της Αγγλίδας ηθοποιού Μαίρης Ιόλα Μπάνταμ (το γένος Χιούιτ). Ο πατέρας του, που καταγόταν από το Μπέρμιγχαμ (Αλαμπάμα), μετακόμισε με την οικογένειά του στις ΗΠΑ όταν ο Τζων ήταν μόλις δύο ετών. Ο πατέρας του Τζων ήταν αεροπόρος σε αμφότερους τους Παγκόσμιους Πολέμους και μετά τον θάνατό του εισάχθηκε στο «Alabama Aviation Hall of Fame», ενώ μετά την αποστράτευσή του, έγινε επιχειρηματίας κτηματομεσίτης, όπως και ο παππούς τού Τζων, ο οποίος ήταν συνεταίρος με τον Γουόκερ Πέρσυ, παππού του συγγραφέα Γουόκερ Πέρσυ.
Ο Τζων μεγάλωσε στο Μάουντεν Μπρουκ, πόλη-προάστιο του Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα. Πήγε σε καλό ιδιωτικό σχολείο (Indian Springs School) και σπούδασε στο γνωστό Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Η μικρότερη αδελφή του Τζων, η Μαίρυ Μπάνταμ (γενν. 1952), ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β΄ γυναικείου ρόλου για τον ρόλο της «Σκάουτ» Φιντς στην ταινία Σκιές και σιωπή (η νεαρότερη στην ιστορία). Συνεργάσθηκε με τον αδελφό της στο Let's Kill Uncle (1966) του Γουίλιαμ Κάσλ.
Η πρώην σύζυγος του Μπάνταμ είναι το πρώην μοντέλο Jan Speck, γνωστή από το αμερικανικό τηλεπαιχνίδι The New Treasure Hunt.
Σταδιοδρομία
Ο Τζων Μπάνταμ εργάσθηκε επί χρόνια στην τηλεόραση, πριν το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1977 με την ταινία Πυρετός το Σαββατόβραδο, μια μεγάλη παγκόσμια επιτυχία με πρωταγωνιστή τον Τζον Τραβόλτα, τον οποίο ανέδειξε. Τα Παιχνίδια πολέμου (1983), με πρωταγωνιστή τον Μάθιου Μπρόντερικ, είναι η άλλη ταινία που τον χαρακτήρισε, αντλώντας από τον φόβο πυρηνικών επιθέσεων κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, ενώ ήταν μία από τις πρώτες ταινίες που ασχολήθηκε με τους ερασιτέχνες χάκερ.
Στην τηλεόραση ο Μπάνταμ σκηνοθέτησε για τη Night Gallery του Ροντ Σέρλινγκ και τη σειρά του A&E Network The Beast (2009).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλοαμερικανοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Γέιλ Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Στέλλα της Σουηδίας
Η Στέλλα της Σουηδίας (σουηδικά: Estelle av Sverige, 23 Φεβρουαρίου 2012) είναι το μεγαλύτερο παιδί της Διαδόχου Πριγκίπισσας Βικτώρια της Σουηδίας και του Πρίγκιπα Δανιήλ, Δούκα του Βέστεργκετλαντ. Είναι το πρώτο εγγόνι του βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου, και δεύτερη στη γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, μετά τη μητέρα της.
Γέννηση
Η Πριγκίπισσα Στέλλα γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2012 και τοπική ώρα 04:26 π.μ. στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Καρολίνσκα. Η γέννηση της έγινε δεκτή, με δύο χαιρετισμούς των 21 πυροβόλων όπλων, στο νησί Σκεπσχόλμεν, απέναντι από το Βασιλικό Παλάτι στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης. Τα ονόματά της και ο τίτλος της ανακοινώθηκαν στις 24 Φεβρουαρίου 2012 από τον παππού της, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, πραγματοποιήθηκε μια δοξολογία στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού. Πριν από την επίσημη ανακοίνωση του ονόματος και του τίτλου της, ένα λάθος είχε ως αποτέλεσμα στη βασιλική ιστοσελίδα να εμφανιστεί το ψευδές όνομα και τίτλος Ουλρίκα Μαριάννα Αννίκα Δαβίδ - Δούκισσα της Ούπλαντς Βάσμπι, που αργότερα αφαιρέθηκε. Το προσωπικό αποκάλυψε τελικά ότι ήταν ο έλεγχος του συστήματος.
Η Στέλλα βαφτίστηκε στις 22 Μαΐου 2012 στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού της Στοκχόλμης στη Στοκχόλμη. Νονοί της ήταν ο μητρικός θείος της Κάρολος Φίλιππος (αδελφός της μητέρας της), η πατρική θεία της Άννα Βέστλινγκ Σόντερστρομ (αδελφή του πατέρα της), ο Γουλιέλμος-Αλέξανδρος, Διάδοχος Πρίγκιπας της Ολλανδίας, η Μαίρη, Διάδοχος Πριγκίπισσα της Δανίας (από την οποία πήρε το τέταρτο όνομα) και ο Χάακον, Διάδοχος Πρίγκιπας της Νορβηγίας.
Τιμητικές διακρίσεις
Σουηδικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Στυλιανός Πανουργιάς
Ο Στυλιανός Πανουργιάς (1889 - 1975) ήταν Έλληνας πολιτικός και αξιωματικός του στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Πανουργιά Ν. Πανουργιά και αδερφός του ήταν ο διπλωμάτης Νάκος Πανουργιάς. Υπήρξε αντιστράτηγος ε.α. Εξελέγη βουλευτής Φθιωτοφωκίδος το 1949 αντί του παραιτηθέντος Δημητρίου Χατζίσκου.
Παιδιά του ήταν ο Πανουργιάς Πανουργιάς, αξιωματικός του στρατού και πολιτικός, καθώς και ο Μίμης Πανουργιάς, που σκοτώθηκε στον Γράμμο κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου ως έφεδρος αξιωματικός ανθυπολοχαγός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάσκετ Κ16 2019
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάσκετ Κ16 2019 (αγγλικά: 2019 FIBA U16 European Championship) ήταν η 33η έκδοση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Μπάσκετ Κ16. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από τις 9 έως τις 17 Αυγούστου 2019 στο Ούντινε της Ιταλίας. Οι πέντε καλύτερες ομάδες προκρίθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ Κ17 2020 της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, εκτός από τη Βουλγαρία η οποία προκρίθηκε αυτόματα ως οικοδέσποινα χώρα.
Η πρωταθλήτρια χώρα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μπάσκετ U16 για το 2020-2021 ήταν η Κροατία
Ελεύθεροι Πολίτες (Κύπρος)
Οι Ελεύθεροι Πολίτες ήταν κυπριακό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 2004 από τον πρ. Υπουργό Γεωργίας της Κύπρου, Τίμη Ευθυμίου, ενώ διαλύθηκε το 2008.
Ιστορικό
Στις 14 Μαρτίου 2004 ο Υπουργός Γεωργίας, Τίμης Ευθυμίου ίδρυσε το κίνημα «Ελεύθεροι Πολίτες».
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 οι Ελεύθεροι Πολίτες, έλαβαν πενιχρά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, εξασφάλισαν ποσοστό 1,22%, χωρίς να εκλέξουν βουλευτή.
Στις προεδρικές εκλογές του 2008 εντάχθηκε στο επιτελείο και υποστήριξε, τον υποψήφιο Πρόεδρο Ιωάννη Κασουλίδη.
Μετά τις προεδρικές του 2008 το κίνημα προσχώρησε στον Δημοκρατικό Συναγερμό και ο Τίμης Ευθυμίου διορίστηκε μέλος του εκτελεστικού γραφείου και Επίτροπος Ευρωπαϊκής Γεωργικής Πολιτικής του ΔΗ.ΣΥ.
Σήμερα ο Τίμης Ευθυμίου είναι Επίτροπος Αγροτικών Πληρωμών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Αβραάμ Βαπορίδης
Ο Αβραάμ Βαπορίδης (Εφέντη) (τουρκικά: Avraam Vaporidi Efendi, Φερτέκι, 1855 - Κωνσταντινούπολη, 1911), επίσης γνωστός ως Αβραάμ Εφέντης, ήταν διακεκριμένος Έλληνας Μικρασιάτης συγγραφέας, λόγιος και ιστορικός. Ήταν υψηλόβαθμος υπάλληλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπηρετώντας σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις και ήταν επιθεωρητής (Matbaalar Müfettişi) του Ελεγκτικού Συνεδρίου του Αυτοκρατορικού Υπουργείου Παιδείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Όβε Κίντβαλ
Ο Μπενγκτ Όβε Κίντβαλ (σουηδικά: Bengt Ove Kindvall) (16 Μαΐου 1943) είναι Σουηδός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Πρώιμη ζωή
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Ο Όβε Κίντβαλ με την οικογένεια του το 1970. Είναι ο πατέρας των πρώην ποδοσφαιριστών Νίκλας Κίντβαλ και Τίνα Κίντβαλ και αδελφός του Κάι Κίντβαλ, ραδιοφωνικού παραγωγού.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Με τη Φέγενορντ κέρδισε δύο πρωταθλήματα Ολλανδίας, καθώς και το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1970. Στον τελικό εναντίον της Σέλτικ σημείωσε το νικηφόρο γκολ στην παράταση. Στις πέντε σεζόν του με την ομάδα, ο Κίντβαλ σημείωσε 129 γκολ σε 144 αγώνες. Επέστρεψε στη Σουηδία και τη Νόρσεπινγκ το 1971, όπου έπαιξε για τρία χρόνια, μέχρι που ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του στη Γκέτεμποργκ.
Ήταν ο πρώτος μη Ολλανδός που ονομάστηκε κορυφαίος σκόρερ της Ερεντιβίζιε, το οποίο κατάφερε το 1968, το 1969 και το 1971. Κανένας άλλος ξένος δεν το πέτυχε μέχρι τον Ρομάριο το 1989.
Ο Κίντβαλ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο Svenska Dagbladet το 1969. Εκείνο το έτος, ονομάστηκε ως ο τέταρτος καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Κίντβαλ έπαιξε σε 43 αγώνες με την Εθνική Σουηδίας και σημείωσε 16 γκολ. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 και του 1974, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην πρόκριση της ομάδας και στις δύο διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Νόρσεπιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Το γαλάζιο βιβλίο
Η συλλογή περιλαμβάνει 14 διηγήματα, τα περισσότερα εκ των οποίων είχαν γραφτεί τα χρόνια 1934 και 1935 και πρωτοδημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Πρωία», στη στήλη «Το διήγημα της Κυριακής», την οποία κρατούσε ο συγγραφέας.
Το βιβλίο τιμήθηκε με το «Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας» το 1940, όπως επίσης και με τον έπαινο και το χρηματικό έπαθλο των 5000 δρχ. από την Ακαδημία Αθηνών την ίδια χρονιά. (Ο Μυριβήλης σε ένα γράμμα του προς την Ακαδημία, την ευχαρίστησε μεν για την τιμητική διάκριση, δεν κράτησε όμως το χρηματικό έπαθλο, ...για να μην δολώσω αυτή την χαρά μου με το χρηματικό βραβείο. Παρακάλεσα να δώσουν αυτά τα λεφτά στους κλητήρες της Ακαδημίας ως μικρό φιλοδώρημα).
Ο Πέτρος Χάρης με την ευκαιρία της πρώτης έκδοσης, στην κριτική του, γράφει και ότι ''«...τα διηγήματα, όλα γραμμένα από γερό και επιδέξιο κοντύλι, σε περνούν από τις πιο διαφορετικές καταστάσεις, σου τις κάνουν όλες αισθητές, σε πηγαίνουν κοντά σε δυνατά αισθήματα, σε ανθρώπους που ξέρουν πόσο «η ζωή είναι μεγάλο καλό και πρώτο», σου χαρίζουν την ικανότητα να ακολουθήσεις τολμηρές λυρικές εξάρσεις, αλλά και σε γυρίζουν στη γη, σε χαρίζουν σε αυτήν, να την θαυμάσεις και να την χαρείς. Το «Γαλάζιο βιβλίο» αντιπροσωπεύει προπόνηση σειράς ολόκληρης συγγραφέων: είναι η αρτιότερη επίδειξη του ελληνικού ρεαλισμού, μια μορφή τέχνης που άρχισε με τον Καρκαβίτσα και, πλουτισμένη από τον Μυριβήλη και την λυρική του διάθεση, έφτασε σε σελίδες που συγκροτούν λογοτεχνίες και συνιστούν πνευματική ζωή.''
Η λογοτέχνης Σοφία Μαυροειδή – Παπαδάκη ξεχωρίζει το διήγημα «Η κεροδοσιά» σαν το δυνατότερο της συλλογής, και το «Πρωτότοκο της Γης» σαν το ποιητικότερο.
Περιεχόμενα πρώτης έκδοσης
Εκδόσεις «Πυρσός», εικονογράφηση Γιώργου Γουναρόπουλου
Περιεχόμενα σημερινής έκδοσης
Τα διηγήματα της σημερινής – οριστικής μορφής του βιβλίου – έκδοσης του 1958 από τις εκδόσεις «Βιβλιοπωλείο της Εστίας» είναι τα:
Κατηγορία:Στράτης Μυριβήλης Κατηγορία:Ελληνικά διηγήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Στράτη Μυριβήλη
Νοκαλακέβι
Το Νοκαλακέβι (ნოქალაქევი) είναι ένας παλαιός οικισμός και χώρος αρχαιολογικών ανασκαφών που βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Τεχούρι, στο δήμο Σενάκι, στο μχάρε Σαμεγκρέλο-Ζέμο Σβανέτι της Γεωργίας. Οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί ιστορικοί αναφέρονταν στον οικισμό ως Αρχαιόπολις, που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «Αρχαία Πόλη», ενώ οι Γεωργιανοί χρονικογράφοι ήξεραν την περιοχή ως Τσιχεγκότζι, που στα Γεωργιανά σημαίνει «Φρούριο του Κούτζι».  Η περιοχή έχει έκταση 20 εκτάρια και περιλαμβάνει δομές και ευρήματα από την Ελληνιστική ως την Βυζαντινή περίοδο. Το Νοκαλακέβι είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.
Ιστορία
Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται στις όχθες του ποταμού Τεχούρι, στο βόρειο άκρο της Κολχιδικής πεδιάδας, σε απόσταση 15 χλμ. από την πόλη Σενάκι. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η τοποθεσία κατοικείται από την 1η χιλιετία π.Χ. Έχουν βρεθεί δικέφαλα ζωόμορφα αγάλματα, τελετουργικές εστίες, μεταλλουργεία και κεραμικά του 8ου-7ου αιώνα π.Χ.
Τα περισσότερα κτίρια χτίστηκαν τον 4ο-8ο αιώνα μ.Χ., όταν η Αρχαιόπολη ήταν πρωτεύουσα της Λαζικής. Το φρούριο του Κούτζι, ενός εριστάβι (Δούκα) της Κολχίδας, ήταν στρατηγικά σημαντική θέση στους μεγάλους πολέμους μεταξύ των Βυζαντινών και των Σασσανιδών τον 6ο αιώνα μ.Χ. Τότε προστάτευε τη Λαζική (σύγχρονη Μινγκρελία) από τις επιθέσεις των Σασσανιδών, των Περσών και των Ιβηριανών. Στον πόλεμο του 540-562 μ.Χ., η αποτυχία των Περσών να πάρουν την Αρχαιόπολη Νοκαλακέβι από τους Βυζαντινούς και τους Λαζούς τελικά τους κόστισε τον έλεγχο της Λαζικής. μικρογραφία|220x220px|Χάρτης του Βασιλείου της Λαζικής, του οποίου πρωτεύουσα ήταν η Αρχαιόπολη.|εναλλ.= Οι πρώτες Βυζαντινές αμυντικές οχυρώσεις της Αρχαιόπολης Νοκαλακέβι βασίστηκαν στο ότι η τοποθεσία περιβάλλεται σε τρεις πλευρές από τον ποταμό Τεχούρι ενώ στα βόρεια υπάρχει απόκρημνο έδαφος. Η ακρόπολη ήταν απόρθητη ψηλά στο βουνό και η «άνω πόλη» είχε κοινό τείχος με την «κάτω πόλη» στην κοιλάδα, όπου οι ανασκαφές αποκάλυψαν τα πέτρινα κτίσματα του 4ου-6ου αιώνα μ.Χ. Κάτω από αυτά τα ιστορικά επίπεδα της Ρωμαϊκής περιόδου υπάρχουν ενδείξεις προγενέστερων περιόδων οίκησης και εγκατάλειψης, κατά τον 8ο-2ο αιώνα π.Χ.
Η Εκκλησία των 40 Μαρτύρων χρονολογείται του 11ου αιώνα. Κατά τον 15ο-19ο αιώνα στο Νοκαλακέβι έζησαν μέλη του πριγκιπικού Οίκου των Νταντιάνι. Κατασκεύασαν εκκλησία με καμπαναριό και επισκεύασαν το ανάκτορο, παλαιά τείχη και πύργους.
Αρχαιολογική αποστολή
Η ιστορική σημασία της ερειπωμένης πόλης αναγνωρίστηκε περί το 1834, πριν από την επίσημη προσάρτηση του Σαμεγκρέλο στη Ρωσία, όταν ο Ελβετός φιλόλογος Φρεντερίκ Ντυμπουά του Μονπερέ υπέθεσε ότι η Αρχαιόπολη των βυζαντινών ιστορικών ήταν η Αία, η αρχαία πρωτεύουσα της Κολχίδας από τον ελληνικό μύθο για τους Αργοναύτες.
Οι αρχαιολογικές ανασκαφές ξεκίνησαν το 1930 από τον Γερμανό αρχαιολόγο Α.Μ.Σνάιντερ του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ και αποκάλυψαν έναν πύργο και χρυσά νομίσματα από τον καιρό του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μαυρίκιου (584-602 μ.Χ.). Οι αρχαιολογικές έρευνες διακόπηκαν 2 μήνες μετά λόγω των πολιτικών αναταραχών της δεκαετίας του 1930 στη Γεωργία.
Το 1973 το Γεωργιανό Εθνικό Μουσείο ανέθεσε στον Πάρμεν Ζακαράια τις αρχαιολογικές έρευνες στο Νοκαλακέβι. Το 1980-90 έφεραν στην επιφάνεια 6 εκκλησίες, 2 λουτρά και 2 βασιλικά ανάκτορα, που όλα χρονολογούνται του 4ου-6ου αιώνα. Επίσης, μία καλά διατηρημένη σήραγγα, πύργους και οχυρώσεις του 4ου-6ου αιώνα, ένα μεταλλουργείο, ένα ιερό και ~100 ζωόμορφα αγάλματα.
Το 1991, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τις πολιτικές αναταραχές στην ανεξαρτητοποιημένη Γεωργία, διακόπηκε η χρηματοδότηση της αρχαιολογικής αποστολής και οι εργασίες σταμάτησαν. Κατά τον εμφύλιο του 1993 η αρχαία πόλη ήταν διεκδικούμενη γη που άλλαξε χέρια τουλάχιστον 4 φορές και και καταλήφθηκε 2 φορές από δυνάμεις του Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια. Οι υποδομές της αρχαιολογικής αποστολής υπέστησαν ζημιές, ο κινητός εξοπλισμός κλάπηκε και το μουσείο λεηλατήθηκε.
Από το 2001 οι αρχαιολογικές μελέτες συνεχίζονται στο πλαίσιο μίας Αγγλικής-Γεωργιανής συνεργασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Γεωργία
Αικατερίνη της Βοημίας
Η Αικατερίνη, γερμ. Katharina (19 Αυγούστου 1`342 - 26 Απριλίου 1395) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε πρώτα δούκισσα της Αυστρίας και μετά της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ο πρώτος της γάμος με τον Ροδόλφο Δ΄ δούκα της Αυστρίας έγινε με πολιτική συμφωνία, όταν ο πατέρας της ήθελε να συνάψει ειρήνη με την Αυστρία. Ο Ροδόλφος Δ΄ απεβίωσε 9 έτη μετά άτεκνος το 1365 και το επόμενο έτος η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Όθωνα Ε΄ δούκα της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1356 τον Ροδόλφο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας.
Μετά παντρεύτηκε για 2η φορά τον Όθωνα Ε΄ δούκα της Βαυαρίας & εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους της και απεβίωσε 53 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας
Ο Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας ή Σάντσο ο Σοφός (βασκ.: Antso VI, 21 Απριλίου 1132 - 27 Ιουνίου 1194) βασιλιάς της Ναβάρρας (1150 - 1194) ήταν γιος και διάδοχος του Γκαρσία Ραμίρεζ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας του Λ'Αιγκλ. Ο Σάντσο ΣΤ΄ ήταν ο πρώτος μονάρχης που χρησιμοποίησε τον τίτλο βασιλιάς της Ναβάρρας, οι προηγούμενοι του χρησιμοποιούσαν τον τίτλο βασιλιάς της Παμπλόνα από το όνομα της πρωτεύουσας του βασιλείου. Η βασιλεία του ήταν γεμάτη από συγκρούσεις με την Καστίλη και την Αραγωνία, ίδρυσε πολλά μοναστήρια και αρχιτεκτονικά αριστουργήματα, είναι ο πρώτος μονάρχης που έφερε την Ναβάρρα υπό Ευρωπαϊκή επίδραση.
Προσπάθησε να επαναφέρει το βασίλειο στα παλιά του σύνορα τα οποία είχαν μειωθεί σημαντικά με τις Συνθήκες του Τουντεζέν και του Καρριόν που υπέγραψε με την Καστίλη και την Αραγωνία τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, η Συνθήκη της Σόρια επικυροποίησε περισσότερο τις προηγούμενες συνθήκες. Μπροστά στον κίνδυνο να δεχτεί επίθεση στις δυτικές περιοχές της Ναβάρρας ο Σάντσο ίδρυσε το 1181 μια σειρά από πόλεις. Με τον κόμη Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄ της Βαρκελώνης είχε εχθρικές σχέσεις αλλά με τον γιο του Αλφόνσο Β΄ της Αραγωνίας έκανε ειρηνική συνθήκη λαμβάνοντας την Μουρκία ενώ υπέγραψαν σύμφωνο κοινής υποστήριξης σε περίπτωση που δεχτούν επίθεση από την Καστίλη.
Οικογένεια
Με την σύζυγό του Σάντσα των Ιβρέα, κόρη του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν & της Καστίλης απέκτησε:
Φυσικά παιδιά του, από μη νόμιμη σχέση, ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ
Σιμίζου Σ-Παλς
Η Σιμίζου Σ-Παλς (ιαπωνικά: 清水エスパルス, Σιμίζου Εσουπαρούσου) είναι επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου από το Σιμίζου της Σιζουόκα στην Ιαπωνία. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο IAI Stadium Nihondaira χωρητικότητας 20.339 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιαπωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1991
Πανεπιστήμιο Κεϊό
Το Πανεπιστήμιο Κεϊό (ιαπωνικά: 慶應義塾大学) είναι ιαπωνικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Μινατό του Τόκιο. Είναι γνωστό ως το παλαιότερο ινστιτούτο της σύγχρονης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ιαπωνία. Ο Φουκουζάβα Γιουκίτσι το ίδρυσε αρχικά ως σχολείο για δυτικές σπουδές το 1858 στο Έντο (μετέπειτα Τόκιο).
Έχει έντεκα πανεπιστημιουπόλεις στο Τόκιο και την Καναγκάουα. Διαθέτει δέκα σχολές: Γράμματα, Οικονομικά, Νομικά, Επιχειρήσεις και Εμπόριο, Ιατρική, Επιστήμη και Τεχνολογία, Διαχείριση Πολιτικής, Μελέτες Περιβάλλοντος και Πληροφοριών, Νοσηλευτική και Ιατρική Φροντίδα, όπως και Φαρμακευτική.
Το πανεπιστήμιο είναι ένα από τα δεκατρία «Global 30» Project πανεπιστήμια του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Επιστημών και Τεχνολογίας της Ιαπωνίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κεϊό έχει ένα γυμνάσιο που ονομάζεται «Keio Academy of New York».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ιαπωνία
Μπεν Μπέντιλ
Ο Μπέντζαμιν Μπέντιλ (Benjamin Bentil), (Σεκόντι-Τακοράντ, 29 Μαρτίου 1995), είναι Γκανέζος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ / σέντερ στους Γκούνμα Κρέιν Θάντερς της Ιαπωνίας.
Πρώιμη ζωή
Ο Μπέντιλ και η οικογένειά του μετακόμισαν από τη Γκάνα στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ήταν 15 ετών και η αθλητική ικανότητα του του απόφερε υποτροφία στο λύκειο Χάβερφορντ στο Χάβερφορντ της Πενσυλβάνια, πριν φύγει για το λύκειο Σαιντ Άντριους στο Μίντλταουν του Ντέλαγουερ. Έπαιξε για τις ομάδες ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης του σχολείου, κερδίζοντας τελικά υποτροφία καλαθοσφαίρισης στο Πρόβιντενς. Ήταν ένας παίκτης αστέρας για το Σαιντ Άντριους.
Πρώτα χρόνια (2016-2018)
Στις 23 Ιουνίου 2016, ο Μπέντιλ επιλέχθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς στην 51η συνολική επιλογή του NBA Ντραφτ 2016. Υπέγραψε με τους Σέλτικς στις 27 Ιουλίου 2016, ,αλλά αποδεσμεύτηκε στις 21 Οκτωβρίου μετά από τρεις αγώνες στην preseason. Τρεις μέρες αργότερα, υπέγραψε και αποδεσμεύτηκε από τους Ιντιάνα Πέισερς. Στις 31 Οκτωβρίου, αποκτήθηκε από τους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς της NBA Development League, ως θυγατρικός παίκτης των Πέισερς. Αφού εμφανίστηκε σε μόνο έναν αγώνα στη D-League με τους Μαντ Αντς, έφυγε από την ομάδα στα μέσα Νοεμβρίου για να παίξει στην Κίνα.
Στις 25 Νοεμβρίου 2016, υπέγραψε με τη Σιντσιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς στο Πρωτάθλημα Κίνας (CBA), ως βραχυπρόθεσμος αντικαταστάτης του τραυματία Άντρεϊ Μπλάτς. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Σιντσιάνγκ εκείνο το βράδυ, σημειώνοντας 28 πόντους ερχόμενος από τον πάγκο εναντίον της Τζιλίν Νόρθιστ Τάιγκερς. Έφυγε από τη Σιντσιάνγκ στα τέλη Δεκεμβρίου του 2016, μετά την εμφάνισή του σε 11 αγώνες. Στις 16 Ιανουαρίου 2017, επέστρεψε στους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2017, υπέγραψε δεκαήμερο συμβόλαιο με τους Ντάλας Μάβερικς. Έκανε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ τρεις μέρες αργότερα, στην ήττα των Μάβερικς με 100-95 εναντίον των Ατλάντα Χοκς. Ο Μπέντιλ μπήκε στον αγώνα στη δεύτερη περίοδο και απέτυχε να σκοράρει σε 4½ λεπτά αγωνιστικού χρόνου και έγινε ο πρώτος παίκτης που γεννήθηκε στην Γκάνα που έπαιξε στο NBA. Στις 8 Μαρτίου 2017, μετά από ακόμη δύο αγώνες με τους Μάβερικς, το δεκαήμερο συμβόλαιο του έληξε και επέστρεψε στους Μαντ Αντς.
Ο Μπέντιλ συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των Σαν Αντόνιο Σπερς για το Σάμερ Λιγκ 2017 στη Νέα Υόρκη. Στις 28 Αυγούστου 2017, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σαμπάν Σαλόν Ρενς Μπασκέτ στη γαλλική Pro A.
Το Φεβρουάριο του 2018, αποχώρησε από τη Σαμπάν Σαλόν και υπέγραψε με την ισπανική Μπιλμπάο Μπασκέτ για το υπόλοιπο της σεζόν.
Παναθηναϊκός (2019-2021)
Στις 21 Ιουνίου 2019, ο Μπέντιλ ανανέωσε το συμβόλαιο του με το Περιστέρι για άλλη μια σεζόν, το οποίο συμπεριλάμβανε επιλογή αποχώρησης για ομάδα του NBA ή της Ευρωλίγκα. Στις 17 Ιουλίου 2019, χρησιμοποίησε αυτή την επιλογή και υπέγραψε στον Παναθηναϊκό της Ευρωλίγκα για τα επόμενα δύο χρόνια, ακολουθώντας τον πρώην προπονητή του Αργύρη Πεδουλάκη. Με το Τριφύλλι είχε 4,3 πόντους και 4,5 ριμπάουντ στην Α1 ενώ στην πρώτη του χρονιά στην Ευρωλίγκα τα ποσοστά του αντίστοιχα ήταν 3,1 πόντοι και 2,0 ριμπάουντ σε 8,6 αγωνιστικά λεπτά. Στη σεζόν αυτή ως παίχτης του Παναθηναϊκού κατέκτησε τον τίτλο του Πρωταθλητή στην Α1. Στις 9 Μαΐου 2021, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας τον τελικό τον Προμηθέα Πάτρας με 91-79. Στις 7 Ιουνίου, στον τρίτο τελικό του Πρωταθλήματος Ελλάδας κόντρα στο Λαύριο σημείωσε 28 πόντους (10/13 σουτ, 8/8 βολές) με 5 ριμπάουντ. Αυτή η επίδοση αποτελεί ρεκόρ καριέρας του παίκτη στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, ενώ ισοφάρισε τη δεύτερη μεγαλύτερη επίδοση σκοραρίσματος από παίκτη του Παναθηναϊκού σε τελικό πλέι οφ και πραγματοποίησε την ένατη επίδοση 28+ πόντων από παίκτη οποιασδήποτε ομάδας στην ιστορία των ελληνικών τελικών. Παράλληλα ξεπέρασε τους 700 πόνους σε 70 αγώνες στο ελληνικό Πρωτάθλημα. Στις 10 Ιουνίου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Παναθηναϊκός κέρδισε στη σειρά των τελικών το Λαύριο με 3-1. Τη σεζόν 2020-21, ο Μπέντιλ είχε 6 πόντους και 2,6 ριμπάουντ μέσο όρο σε 15:52 λεπτά συμμετοχής στην Ευρωλίγκα, ενώ στο Πρωτάθλημα Ελλάδας είχε 8,1 πόντους και 3,6 ριμπάουντ. Στις 18 Ιουνίου, ανακοινώθηκε η αποχώρησή του από την ομάδα, μετά από δυο σεζόν και τρεις συνολικά τίτλους.
Μπαχτσεσεχίρ (2021)
Στις 7 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από την τούρκικη Μπαχτσεσεχίρ για τα επόμενα δύο χρόνια. Στις 17 Νοεμβρίου, η Μπαχτσεσεχίρ επικράτησε της Λέιντεν με 84-61 στην 6η αγωνιστική του FIBA Europe Cup με τον Μπέντιλ να έχει 24 πόντους και 8 ριμπάουντ, έχοντας 5 τρίποντα και 22 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Αποχώρησε από την Μπαχτσεσεχίρ τον Δεκέμβριο του 2021 έχοντας μετρήσει 12 πόντους και 4.3 ριμπάουντ σε οκτώ ματς του τουρκικού πρωταθλήματος, ενώ στο FIBA Europe Cup αντίστοιχα κατέγραψε 14.8 πόντους και 5.8 ριμπάουντ σε τέσσερις εμφανίσεις.
Αρμάνι Μιλάνο (2021-2022)
Την 1η Δεκεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε από την Αρμάνι Μιλάνο. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας, αφού η Μιλάνο κέρδισε στον τελικό την Τορτόνα 78-61. Στις 18 Ιουνίου 2022, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ιταλίας αφού η Μιλάνο, νίκησε στη σειρά των τελικών την Βίρτους Μπολόνια 4-2. Συνολικά τη σεζόν 2021-22 στην Ευρωλίγκα, σε 23 αγώνες είχε 5.6 πόντους (49.1% δίποντα, 40.8% τρίποντα), 2.4 ριμπάουντ, 0.7 κλεψίματα και 0.8 λάθη σε 15:38 ενώ στο Πρωτάθλημα Ιταλίας είχε 9.1 πόντους με 34.6% στα τρίποντα, 4.4 ριμπάουντ, 1.3 ασίστ, 0.5 κλεψίματα και 0.8 λάθη. Στις 14 Ιουλίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν για την ιταλική ομάδα.
Ερυθρός Αστέρας (2022-2023)
Στις 20 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα για τη σεζόν 2022-23. Στις 18 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Σερβίας, αφού ο Ερυθρός Αστέρας νίκησε στον τελικό με 96-79 τη Μέγκα Μπάσκετ. Στις 11 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Σερβίας κόντρα στην FMP με 2-0 νίκες. Στην Ευρωλίγκα τη σεζόν 2022-23, είχε 8.4 πόντους, 3.8 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ. Την 1η Ιουλίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν από τους «ερυθρόλευκους» της Σερβίας.
Γκούνμα Κρέιν Θάντερς (2023-σήμερα)
Στις 18 Ιουλίου 2023, μετακόμισε στην Ιαπωνία για λογαριασμό των Γκούνμα Κρέιν Θάντερς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γκανέζοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σιντσιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαμπάν Σαλόν-Ρενς Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπιλμπάο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κίνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας
thumb|right|250px|Επιτάφιο μνημείο του Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας
Ο Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας ή Σάντσο ο Ισχυρός (Βασκ.:Antso Azkarra, 17 Απριλίου 1154 – 7 Απριλίου 1234) βασιλιάς της Ναβάρρας (1194 - 1234) ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας και της Σάντσας της Καστίλης κόρης του Αλφόνσου Ζ΄ της Λεόν. Στο τέλος της ζωής του είχε αποσυρθεί και πέθανε σε μεγάλη ηλικία γι'αυτό πήρε το προσωνύμιο Σάντσο ο Συνταξιούχος, ήταν ο τελευταίος μονάρχης της Ναβάρρας από τον Οίκο των Χιμένεθ. Ο ανθρωπολόγος και ιστορικός Λουίς ντελ Κάμπο εξετάζοντας τα υπολείμματα του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν πανύψηλος, το ύψος του ήταν 2.23 μέτρα. Ο Σάντσο γεννήθηκε αμέσως μετά τον γάμο των γονέων του πιθανότατα στην Τουδέλα, ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός της Βερεγγαρίας που παντρεύτηκε τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο στην Κύπρο (1191) όταν ο Άγγλος βασιλιάς στον δρόμο για τους Αγίους Τόπους συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία. Ο Σάντσο και ο Ριχάρδος ήταν καλοί φίλοι και στενοί σύμμαχοι πριν ο γάμος πραγματοποιηθεί. Οι Γάλλοι εκμεταλλεύτηκαν το πλεονέκτημα από την απουσία του Άγγλου βασιλιά σε Σταυροφορία για να καταλάβουν πολλές περιοχές της Ανδεγαυικής αυτοκρατορίας όπως το Λος. Όταν ο βασιλιάς Ριχάρδος επέστρεψε (1194) οι ευγενείς του Σάντσο πολιόρκησαν το κάστρο για λογαριασμό του αλλά ο Σάντσο αναγκάστηκε εσπευσμένα να επιστρέψει στην Ναβάρρα όταν άκουσε ότι πέθανε ο πατέρας του, στέφτηκε βασιλιάς της Ναβάρρας στην Παμπλόνα στις 15 Αυγούστου.
Στρατιωτικές επιτυχίες με τους μουσουλμάνους
Μετά την μάχη του Αλάρκος (1195) ήρθε σε σύγκρουση με τον επικυρίαρχο του Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης, στις μάχες που ακολούθησαν ο Σάντσο κατέστρεψε την Σόρια, την Αλμαθάν και ο Αλφόνσος αναγκάστηκε να δεχτεί την ειρήνη της Ταραζόνα. Ο Σάντσο την περίοδο (1198 - 1200) πραγματοποίησε εκστρατείες στην Μούρθια και στην Ανδαλουσία στην υπηρεσία των Αλμοάδων οι οποίοι τον είχαν βοηθήσει στον πόλεμο εναντίον της Καστίλης. Ο Αλφόνσος Η΄ της Καστίλης και ο Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας εκμεταλλεύτηκαν το κενό της απουσίας του για να επιτεθούν στην Ναβάρρα, ο βασιλιάς της Καστίλης κατέλαβε την Αλάβα, την Γκιπούθκοα και την Μπισκάγια, ο Σάντσο αναγκάστηκε να υπογράψει την Συνθήκη της Γουαδαλαχάρας (1207). Η ηγεσία του ήταν αποφασιστική στην μάχη του Λας Νάβας δε Τολόσα (1212) όπου οι χριστιανικές δυνάμεις του Σάντσο, του Αλφόνσου, του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας και του Πέτρου Β΄ της Αραγωνίας νίκησαν τις μουσουλμανικές δυνάμεις του χαλίφη των Αλμοάδων Μωχάμεντ αν Νασίρ. Τα στρατεύματα του Σάντσο τότε έκοψαν τις αλυσίδες με τις οποίες ήταν δεμένοι οι Σλάβοι φρουροί του χαλίφη και αρχηγό των δυνάμεων του Αλ-Άνταλους σχηματίζοντας κύκλο για την προστασία του. Το γεγονός αυτό στάθηκε αφορμή για τον Σάντσο να αντικαταστήσει το οικόσημο της Ναβάρρας από έναν αετό σε ένα χρυσό φόντο με μια αλυσίδα σε ένα σφαιρικό φόντο. Οι σχέσεις του με τις κομητείες βόρεια των Πυρηναίων ήταν αισθητά καλύτερες σε σχέση με την Καστίλη. Πολλές κομητείες των Πυρηναίων δήλωσαν στον Σάντσο την υποταγή τους πραγματοποιώντας συνθήκες με τον Ιωάννη τον Ακτήμονα και διάφορους βασιλείς της Αραγωνίας όπως ο Πέτρος Β΄ και ο Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας. Υπέγραψε την Συνθήκη της Τουδέλα που δεν εφαρμόστηκε ποτέ (1231) σύμφωνα με την οποία όποιος επιζήσει θα μπορούσε να κληρονομήσει χωρίς αντίσταση του βασίλειο του άλλου. Ο Σάντσο συνέχισε την ανέγερση του Καθεδρικού ναού της Παμπλόνα που είχε ξεκινήσει από τον πατέρα του και ολοκληρώθηκε από τον διάδοχο του, άλλο χαρακτηριστικό μεγάλο έργο του ήταν η γέφυρα Γοτθικού στυλ στον ποταμό Έβρο.