cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Black Ice
Βραβεία
Ελλάδα (IFPI Certification) : Χρυσός
Ουγγαρία (MAHASZ Certification) : 2 x πλατινένιος
Ιρλανδία (IRMA Certification) : 2 x πλατινένιος
Ιταλία (FIMI Certification) : Χρυσός
Νέα Ζηλανδία (RIANZ Certification) : 2 x πλατινένιος
Πολωνία (ZPAV Certification) : Πλατινένιος
Πορτογαλία (AFP Certification) : Χρυσός
Ισπανία (PROMUSICAE Certification) : Πλατινένιος
Σουηδία (IFPI Certification) : 2 x πλατινένιος
Ελβετία (IFPI Certification) : 4 x πλατινένιος
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 2 x πλατινένιος
Μέλη των AC/DC
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Black Ice" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008 Κατηγορία:Άλμπουμ των AC/DC
Οπιοειδές
Ως οπιοειδές χαρακτηρίζεται μια χημική ένωση, η οποία επιδρά με την δέσμευσή της στους υποδοχείς οπιοειδών, οι οποίοι βρίσκονται κυρίως στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τον γαστρεντερικό σωλήνα. Οι υποδοχείς σε αυτά τα δύο συστήματα οργάνων μεσολαβούν τόσο στις ευεργετικές και στις δυσμενείς επιδράσεις των οπιοειδών.
Οι αναλγητικές επιδράσεις των οπιοειδών συνίστανται στην μειωμένη αντίληψη του πόνου, μειωμένη αντίδραση στον πόνο, καθώς στην αυξημένη ανοχή στον πόνο. Οι παρενέργειες των οπιοειδών περιλαμβάνουν καταστολή, αναπνευστική καταστολή, και δυσκοιλιότητα. Τα οπιοειδή είναι πιθανό να προκαλέσουν καταστολή βήχα, η οποία μπορεί να είναι είτε μια ένδειξη για τη χορήγηση οπιοειδών ή μια ακούσια παρενέργεια. Σωματική εξάρτηση μπορεί να αναπτυχθεί με την συνεχιζόμενη χορήγηση οπιοειδών, οδηγώντας σε σύνδρομο στέρησης με την απότομη διακοπή. Τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν ένα αίσθημα ευφορίας, και αυτή την επίδραση, σε συνδυασμό με τη φυσική εξάρτηση, μπορεί να οδηγήσει σε ψυχαγωγική χρήση των οπιοειδών από πολλά άτομα. Η χρήση τους στις ΗΠΑ είναι τόσο εκτεταμένη, ώστε να έχει οδηγήσει στη λεγόμενη επιδημία οπιοειδών.
Αν και ο όρος οπιούχος συχνά χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του οπιοειδούς, ο όρος είναι πιο σωστά περιορισμένος στα φυσικά αλκαλοειδή που βρίσκονται στην ρητίνη της παπαρούνας οπίου και, πιο χαλαρά, στα ημισυνθετικά οπιοειδή που προέρχονται από αυτά.
Ταξινόμηση
Υπάρχουν αρκετές μεγάλες κατηγορίες των οπιοειδών:
Τα Πουλιά Πεθαίνουν Τραγουδώντας
Το Τα Πουλιά Πεθαίνουν Τραγουδώντας είναι ένα μυθιστόρημα του 1977 της Αυστραλής συγγραφέα Colleen McCullough. Τοποθετείται σκηνικά στην Ντρογκήντα - ένα φανταστικό ράντσο με πρόβατα στην αυστραλιανή ύπαιθρο, το όνομα πάρθηκε από την Ντρογκήντα της Ιρλανδίας. Η ιστορία επικεντρώνεται γύρω από την οικογένεια Κλήαρι και εκτείνεται χρονικά από το 1915 έως το 1969.
Πλοκή
Η ιστορία ξεκινά με τη Μέγκαν "Μέγκι" Κλήαρι, ένα τετράχρονο κορίτσι που ζει στη Νέα Ζηλανδία στις αρχές του 20ου αιώνα και είναι η μοναδική κόρη του Πάντυ, ενός Ιρλανδού εργάτη στα χωράφια, και της Φη, της αριστοκρατικής συζύγου του. Παρόλο που η Μέγκι είναι ένα όμορφο παιδί με σγουρά κοκκινόχρυσα μαλλιά, λαμβάνει ελάχιστα χάδια από τα μέλη της οικογένειάς της και πρέπει να πολεμήσει για αυτά με τους μεγαλύτερους αδερφούς της. Από τους αδερφούς της, ο αγαπημένος της είναι ο Φρανκ, ένας επαναστάτης νέος άνδρας ο οποίος προετοιμάζεται χωρίς τη θέλησή του για το επάγγελμα του σιδηρουργού. Είναι πιο κοντός από τους αδερφούς του αλλά αρκετά δυνατός ; επίσης, σε αντίθεση με τους άλλους Κλήαρι, έχει μαύρα μαλλιά και μάτια.
Ο Πάντυ είναι φτωχός αλλά έχει μια πλούσια αδερφή, τη Μαίρη Κάρσον, η οποία ζει στην Αυστραλία και έχει στην ιδιοκτησία της ένα τεράστιο ράντσο με πρόβατα που ονομάζεται Ντρογκήντα. Μια μέρα ο Πάντυ λαμβάνει μια επιστολή από τη Μαίρη που του προσφέρει δουλειά στο ράντσο της, την Ντρογκήντα.
Στην Ντρογκήντα η Μέγκι συναντά τον Ραλφ ντε Μπρικασάρ, έναν νεαρό, ικανό και φιλόδοξο ιερέα ο οποίος, ως τιμωρία επειδή προσέβαλε έναν επίσκοπο, έχει μεταφερθεί σε μια απομακρυσμένη ενορία στην πόλη Gillanbone, κοντά στην Ντρογκήντα. Ο Ραλφ διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τη Μαίρη Κάρσον, ελπίζοντας σε μια θετική αναφορά από αυτήν προς την Καθολική Εκκλησία έτσι ώστε να μπορέσει να απελευθερωθεί από την εξορία του. Ο Ραλφ είναι ένας εντυπωσιακά όμορφος άνδρας. Η Μαίρη, που δεν διστάζει να αποκαλύπτει συνεχώς την επιθυμία της προς τον ίδιο, φτάνει συχνά στα άκρα για να δει εάν μπορεί να προκαλέσει τον Ραλφ και να τον κάνει να σπάσει τους όρκους του. Ο Ραλφ δεν δίνει σημασία σε αυτήν τη συμπεριφορά και συνεχίζει τις επισκέψεις του. Εν τω μεταξύ νοιάζεται για όλους τους Κλήαρι και περιποιείται την όμορφη αλλά μελαγχολική Μέγκι. Η Μέγκι, ως αντάλλαγμα, κάνει τον Ραλφ το κέντρο της ζωής της.
Οι σχέσεις του Φρανκ με τον πατέρα του Πάντυ δεν ήταν ποτέ ειρηνικές. Και οι δυο τους παλεύουν για να τραβήξουν την προσοχή της Φη και ο Φρανκ ενοχλείται από τις πολλές εγκυμοσύνες που υπομένει η μητέρα του από τον Πάντυ. Μια μέρα, στα τέλη της δεκαετίας του '40, η Φη αποκαλύπτει ότι είναι και πάλι έγκυος και οι δυο άνδρες τσακώνονται πολύ άσχημα. Ο Πάντυ αποκαλύπτει την αλήθεια για τον Φρανκ : δεν είναι ο βιολογικός πατέρας του Φρανκ. Πριν από πάρα πολύ καιρό, η Φη ήταν η λατρεμένη μοναχοκόρη ενός εξέχοντα πολίτη. Αργότερα έκανε σχέση με έναν παντρεμένο πολιτικό, σχέση από την οποία προέκυψε ο Φρανκ. Όταν ο Φρανκ ήταν 18 μηνών, ο πατέρας της Φη την πάντρεψε με τον Πάντυ. Επειδή ο Φρανκ θυμίζει στη Φη τη χαμένη της αγάπη, η Φη αγαπάει τον Φρανκ πάντα περισσότερο από τα υπόλοιπα παιδιά της. Προς θλίψη της Μέγκι και της Φη, μόλις ο Φρανκ μαθαίνει ότι ο Πάντυ είναι απλά και μόνο ο πατριός του, φεύγει μακριά για να γίνει μποξέρ. Η Φη γεννά δυο δίδυμα αγόρια, τον Τζέιμς και τον Πάτρικ, αλλά δείχνει ελάχιστο ενδιαφέρον για αυτά. Λίγο αργότερα ο αγαπημένος αδερφός της Μέγκι, ο Χαλ, πεθαίνει.
Με τον Φρανκ να φεύγει και τον Χαλ να πεθαίνει, η Μέγκι προσκολλάται στον Ραλφ περισσότερο από ποτέ. Αυτό περνά σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητο επειδή ο Ραλφ είναι για αρκετά χρόνια ο μέντοράς της. Ωστόσο, καθώς ωριμάζει και γίνεται γυναίκα, κάποιοι αρχίζουν να αμφισβητούν τη στενή σχέση τους, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Ραλφ και της ίδιας της Μέγκι. Η Μαίρη Κάρσον έχει και η ίδια παρατηρήσει την αλλαγή στη μεταξύ τους σχέση και από τα αισθήματα ζήλιας της που αναμειγνύονται με τη σκληρότητά της, σχεδιάζει να απομακρύνει τον Ραλφ από τη Μέγκι δελεάζοντάς τον με τη βαθύτερη επιθυμία του : μια υψηλή θέση στην ιεραρχία της Εκκλησίας. Αν και στη διαθήκη της αφήνει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της στον Πάντυ, γράφει κρυφά μια νέα διαθήκη με την οποία καθιστά τη ρωμαιοκαθολική εκκλησία τον κύριο δικαιούχο αυτής και τον Ραλφ τον εκτελεστή της διαθήκης.
Στη νέα διαθήκη αποκαλύπτεται το πραγματικό μέγεθος του πλούτου της Μαίρη Κάρσον. Η Ντρογκήντα δεν είναι το κέντρο της περιουσίας της, όπως ο Ραλφ και ο Πάντυ πίστευαν από καιρό, αλλά είναι απλώς ένα χόμπι, μια ξεχωριστή δραστηριότητα από τα αληθινά οικονομικά της συμφέροντα. Ο πλούτος της Μαίρη προέρχεται από μια τεράστια πολυεθνική αυτοκρατορία, με καθαρή αξία άνω των 13 εκατομμυρίων λιρών (περίπου 200 εκατομμύρια δολλάρια). Το τεράστιο μέγεθος του κληροδοτήματος της Μαίρη θα εγγυηθεί για την ταχεία άνοδο του Ραλφ στην ιεραρχία της Εκκλησίας. Εξασφαλίζει επίσης ότι, σε περίπτωση θανάτου της Μαίρη Κάρσον, μόνο ο Ραλφ θα λάβει γνώση της νέας διαθήκης - αναγκάζοντάς τον να διαλέξει ανάμεσα στη Μέγκι και την προσωπική του φιλοδοξία. Προσφέρει επίσης μέρος της περιουσίας της στον απροστάτευτο αδερφό της, υποσχόμενη σε αυτόν και σε όλα τα εγγόνια της ένα σπίτι στην Ντρογκήντα για όσο καιρό ζει κάποιος από αυτούς.
Προτού φύγει, η Μέγκι εξομολογείται την αγάπη της γι'αυτόν ; μετά το πάρτυ γενεθλίων, ο Ραλφ τη βρίσκει να κλαίει στο οικογενειακό νεκροταφείο και μοιράζονται ένα παθιασμένο φιλί αλλά ο Ραλφ την απαρνείται λόγω των καθηκόντων του ως ιερέας και την ικετεύει να βρει έναν κατάλληλο σύντροφο. Οι Κλήαρι μαθαίνουν ότι ο Φρανκ έχει καταδικαστεί για φόνο επειδή σκότωσε κάποιον σε έναν αγώνα μποξ. Περνάει τριάντα χρόνια στη φυλακή.
Ο Πάντυ και ο Στούαρτ σκοτώνονται ; ο Πάντυ πεθαίνει σε μια πυρκαγιά και ο Στου σκοτώνεται από έναν αγριόχοιρο λίγη ώρα μετά την ανακάλυψη του απανθρακωμένου πτώματος του πατέρα του. Εν τω μεταξύ ο Ραλφ, που αγνοεί τους θανάτους του Πάντυ και του Στου, είναι στον δρόμο για την Ντρογκήντα και υποφέρει από μικροτραυματισμούς όταν το αεροπλάνο του χτύπησε στη λάσπη. Καθώς η Μέγκι γιατρεύει τις πληγές του, προσπαθεί να τον αποπλανήσει αλλά πέφτει στο κενό. Ο Ραλφ παραμένει στην Ντρογκήντα για αρκετό καιρό ώστε να διεξάγει τις κηδείες.
Ο πατέρας Ραλφ επισκέπτεται τη Μέγκι ; έχει έρθει να της πει αντίο καθώς εγκαταλείπει την Αυστραλία για τη Ρώμη. Βλέπει τη δυστυχία της Μέγκι εξαιτίας του και τη λυπάται. Η Τζαστίν αποδεικνύεται ότι είναι ένα δύσκολο μωρό, οπότε οι Μιούλερ στέλνουν τη Μέγκι σε ένα απομονωμένο νησιωτικό θέρετρο για να ξεκουραστεί. Ο πατέρας Ραλφ απιστρέφει στην Αυστραλία, μαθαίνει που βρίσκεται η Μέγκι από την Αν Μιούλερ και την επισκέπτεται για αρκετές μέρες. Εκεί, τελικά, οι δυο εραστές ολοκληρώνουν το πάθος τους και ο Ραλφ συνειδητοποιεί ότι παρά τη φιλοδοξία του να γίνει ένας τέλειος ιερέας, η επιθυμία του για την Μέγκι τον κάνει έναν άνδρα σαν όλους τους άλλους. Ο Ραλφ επιστρέφει στη Ρώμη και η Μέγκι, έγκυος στο παιδί του Ραλφ, αποφασίζει να χωρίσει τον Λουκ. Συνευρίσκεται για μια τελευταία φορά με τον Λουκ για να εξασφαλίσει ότι δεν θα αμφισβητηθεί η πατρότητα του παιδιού της και τελικά λέει στον Λουκ τι πραγματικά σκέφτεται για αυτόν και επιστρέφει στην Ντρογκήντα, αφήνοντάς τον στα ζαχαροκάλαμα.
Πίσω στο σπίτι, γεννά ένα όμορφο αγόρι το οποίο ονομάζει Ντέιν. Η Φη, που έχει εμπειρία στις γέννες, παρατηρεί αμέσως την ομοιότητα ανάμεσα στον Ντέιν και τον Ραλφ. Η σχέση ανάμεσα στη Μέγκι και τη Φη πηγαίνει προς το καλύτερο. Η Τζαστίν εξελίσσεται σε μια ανεξάρτητη και έντονα έξυπνη κοπέλα που αγαπά τον αδερφό της υπερβολικά. Κανένας από τους εναπομείναντες αδερφούς της Μέγκυ δεν παντρεύτηκε ποτέ και η Ντρογκήντα έγινε σταδιακά ένας τόπος γεμάτος με ηλικιωμένους.
Ο Ραλφ επισκέπτεται την Ντρογκήντα μετά από μια μακρά απουσία και συναντά για πρώτη φορά τον Ντέϊν ; παρόλο που εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά στο αγόρι, αδυνατεί να καταλάβει ότι πρόκειται για πατέρα και γιο. Ο Ντέιν μεγαλώνει και αποφασίζει, προς απογοήτευση της Μέγκι, να γίνει ιερέας. Η Φη λέει στη Μέγκι ότι αυτό που έκλεψε από τον Θεό, πρέπει τώρα να το δώσει πίσω. Η Τζαστίν, από την άλλη, αποφασίζει να γίνει ηθοποιός και εγκαταλείπει την Αυστραλία για να αναζητήσει το όνειρό της στην Αγγλία. Ο Ραλφ, όντας τώρα καρδινάλιος, γίνεται ο μέντορας του Ντέιν αλλά εξακολουθεί να αγνοεί το γεγονός ότι ο νέος είναι ο γιος του. Ο Ντέιν επίσης αγνοεί την πραγματική σχέση μεταξύ τους. Ο Ραλφ τον φροντίζει αρκετά και εξαιτίας της ομοιότητάς τους, οι άλλοι τούς θεωρούν θείο και ανιψιό. Ο Ραλφ και ο Ντέϊν ενισχύουν αυτήν τη φήμη. Η Τζαστίν και ο αδερφός της συνεχίζουν να έχουν στενές σχέσεις, αν και ο Ντέιν συχνά σοκάρεται με τις σεξουαλικές περιπέτειες και τον απελευθερωμένο τρόπο ζωής της αδερφής του. Η Τζαστίν γνωρίζει τον Ράινερ Χαρτχάϊμ, έναν Γερμανό πολιτικό που είναι καλός φίλος τόσο του Ραλφ όσο και του Ντέιν, και τον ερωτεύεται βαθιά. Η φιλία τους γίνεται το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή της και είναι στο σημείο να πάει παραπέρα όταν ξεσπά η τραγωδία.
Ο Ντέιν, ο οποίος έχει μόλις γίνει ιερέας, πηγαίνει για διακοπές στην Ελλάδα. Όντας εκεί, πηγαίνει για κολύμπι μια μέρα και πεθαίνει στην προσπάθειά του να σώσει δυο γυναίκες από ένα επικίνδυνο ρεύμα. Η Μέγκι αποκαλύπτει πριν την κηδεία του Ντέιν στον Ραλφ ότι ήταν ο γιος του. Ο Ραλφ πεθαίνει στα χέρια της Μέγκι μετά την κηδεία.
Η Τζαστίν διακόπτει κάθε επικοινωνία με τον Ράινερ και πέφτει σε κατάθλιψη. Τελικά ανανεώνουν τη γνωριμία τους σε αυστηρά πλατωνικά όρια μέχρι τη στιγμή που ο Ράινερ επισκέπτεται μόνος του την Ντρογκήντα για να παροτρύνει τη Μέγκι να τον βοηθήσει να παντρευτεί την Τζαστίν. Η Τζαστίν, το μοναδικό πλέον εν ζωή εγγόνι της Φη και του Πάντυ Κλήαρι, αποδέχεται τα πραγματικά της αισθήματα για τον Ράινερ. Παντρεύονται, αλλά δεν σχεδιάζουν να μείνουν στην Ντρογκήντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα
Alfa Romeo 156
Η Alfa Romeo 156 (εσωτερικός κωδικός Type 932) ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo, από τον Σεπτέμβριο του 1997 έως τον Ιούλιο του 2007. Αντικατέστησε την Alfa Romeo 155 και αντικαταστάθηκε από την Alfa Romeo 159, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2005. Μολονότι η παραγωγή της 156 σεντάν έληξε τον ίδιο μήνα, η 4-κίνητη έκδοση Q4 Crosswagon (5-πορτο crossover SUV) συνέχισε να παράγεται έως τον Ιούλιο του 2007.
Το μοντέλο κέρδισε το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1998. Επίσης και εμπορικά, ήταν μια μεγάλη επιτυχία για την Alfa Romeo και βοήθησε σημαντικά στην ενίσχυση της εικόνας της εταιρείας και στην έξοδό της από τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρισκόταν προηγουμένως. Με την δυναμική αισθητική του, η οποία διαμορφώθηκε από τον Walter de'Silva, και τις υψηλές επιδόσεις του, προσέλκυσε τότε ένα σημαντικό ποσοστό υποψήφιων αγοραστών της μεσαίας κατηγορίας. Το αποτέλεσμα ήταν να κατασκευαστούν συνολικά 673.435 αντίτυπα σειράς 156.
Αισθητική
thumb|left|Το ταμπλό μιας [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονης Alfa Romeo 156 Twin Spark του 2000 (πρώτης Σειράς, 1997 - 2001).]]
Η σχεδίαση της 156 διαμορφώθηκε από το Centro Stile Alfa Romeo, υπό την ηγεσία του Walter de'Silva, ο οποίος ήταν τότε ο επικεφαλής του σχεδιαστικού κέντρου της Alfa Romeo. Παρά το γεγονός ότι η 156 είχε βασιστεί στην πλατφόρμα της προκατόχου Alfa Romeo 155, το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα ήταν άκρως ελκυστικό, δεν θύμιζε σε καμία λεπτομέρεια την 155 και διαμόρφωσε μια εντελώς νέα σχεδιαστική ταυτότητα για την Alfa Romeo, που υιοθετήθηκε από όλα τα μοντέλα της εταιρείας στα επόμενα χρόνια. Με τις έντονες καμπύλες του, την εντυπωσιακή βαθουλωτή γρίλια, τις έντονα ρετρό μπροστινές χειρολαβές του και τις κρυμμένες πίσω χειρολαβές του, θεωρήθηκε από αρκετούς τότε ως το ομορφότερο αυτοκίνητο στην κατηγορία του. Σημειωτέον ότι υπήρξε ένα από τα πρώτα 4-πορτα σεντάν της παγκόσμιας αυτοκίνησης με κρυμμένες τις πίσω χειρολαβές και ταυτόχρονα τονισμένες τις μπροστινές χειρολαβές και ρετρό εμφάνισης, έτσι ώστε να δίνει την οπτική εντύπωση ενός 2-πορτου κουπέ. Η έμπνευση για το ντιζάιν της 156 είχε προέλθει από 3 ιστορικά μοντέλα της Alfa Romeo: την 1900, την Giulietta και την Giulia.
Κινητήρες
thumb|left|Αστυνομικό Alfa Romeo 156 μετά την αισθητική ανανέωση του 2003.
Αρχικά η 156 προσφερόταν μόνο σε 4-πορτη σεντάν εκδοχή αμαξώματος και με 3 βενζινοκινητήρες Twin Spark: 1.6 λίτρων 120 PS (88 kW), 1.8 λίτρων 144 PS (106 kW) και 2.0 λίτρων 155 PS (114 kW), όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά, 16-βάλβιδοι με μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων. Επίσης, διαθέσιμοι ήταν και 2 turbodiesel JTD common rail: ένας 4-κύλινδρος σε σειρά 1.9 λίτρων 8-βάλβιδος 105 PS (77 kW) και ένας 5-κύλινδρος σε σειρά 2.4 λίτρων 10-βάλβιδος 136 PS (100 kW). Τον Ιανουάριο του 2002, προστέθηκε ένας ακόμα μεγαλύτερος κινητήρας βενζίνης, κυβισμού 2.5 λίτρων V6 24-βάλβιδος και ισχύος 190 PS (140 kW). Τον Μάιο του 2000, προστέθηκε μια εκδοχή αμαξώματος στέισον βάγκον, υπό την ονομασία Sportwagon, με αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις στο 0,30.
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2001, παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε η κορυφαία έκδοση GTA (Grand Turismo Aleggrita) με ένα μηχανικό σύνολο 3.2 λίτρων (3.179 cm³) V6, ισχύος 250 hp στις 6.200 στροφές το λεπτό. Η επιτάχυνση 0-100 kh/h ερχόταν σε μόλις 6,3 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα έφτανε τα 250 km/h. Εκτός του ισχυρότερου κινητήρα, το GTA έφερε και πιο «άγρια» και επιθετική αισθητική, καθώς και μεγαλύτερα και ισχυρότερα φρένα, και ένα σύστημα διεύθυνσης ταχύτερης ανταπόκρισης. Προσφέρθηκε τόσο στην εκδοχή sedan, ως 156 GTA που κατασκευάστηκε σε 1.973 αντίτυπα, όσο και στην εκδοχή station wagon, ως 156 Sportwagon GTA που κατασκευάστηκε σε 1.678 αντίτυπα - και οι δύο εκδοχές είχαν ακριβώς τις ίδιες επιδόσεις. Η παραγωγή όλων των 156 GTA έληξε τον Οκτώβριο του 2005, δηλαδή μόλις 1 μήνα μετά τις εκδόσεις με τους άλλους κινητήρες.
Τα έτη 2002 και 2003, η Alfa Romeo 156 υπέστη δύο διαδοχικά λίφτινγκ, που δεν περιελάμβαναν ωστόσο και την έκδοση GTA, δεδομένου ότι είχε θεωρηθεί επίσημα ως ένα ξεχωριστό μοντέλο διαφορετικής αισθητικής. Μέσα στο 2004 προστέθηκε και μια 4-κίνητη εκδοχή crossover SUV, η Q4 Crosswagon (όπου το Q4 σημαίνει Quadrifoglio 4, δηλαδή τετράφυλλο τριφύλλι), με λίγο μεγαλύτερο ύψος κατά 6,5 εκατοστά και αυξημένες δυνατότητες κίνησης εκτός δρόμου. Έφερε στάνταρ ελαστικά all-season και ζάντες 17 ιντσών, ενώ συνδυάστηκε μόνο με τον κινητήρα 1.9 M-Jet diesel με 148 hp και ήταν η μοναδική που διατηρήθηκε στην παραγωγή μετά την εισαγωγή της διαδόχου Alfa Romeo 159, καθώς διακόπηκε μόλις τον Ιούλιο του 2007. Επίσης και η 4-κίνητη στέισον βάγκον έκδοση Sportwagon Q4 (η οποία μάλιστα δεν κατασκευάστηκε ποτέ σε δεξιοτίμονη έκδοση) εισήχθη επίσης το 2004 και συνδυάστηκε αποκλειστικά με τον ίδιο κινητήρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Alfa Romeo Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Νεχώ Β΄ της Αιγύπτου
thumb|250px|Αεροφωτογραφία της περιοχής του Μέδιγγω
Ο Νεχώ Β' της Αιγύπτου ήταν Φαραώ της 26ης δυναστείας της Αιγύπτου από το 610 π.Χ. ως το 595 π.Χ. γιος και διάδοχος του Φαραώ της Αιγύπτου Ψαμμήτιχου Α' γνωστός για τα τεράστια έργα του με εκτενείς αναφορές από τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο. Το σημαντικότερο γεγονός της βασιλείας του ήταν ο περίπλους της Αφρικής με την συμμετοχή Φοινίκων ναυτικών ξεκινώντας από την Ερυθρά θάλασσα επέστρεψαν στην Αίγυπτο σε 3 χρόνια μέσω της Μεσογείου και των στενών του Γιβραλτάρ. Είχε σημαντικό ρόλο στους πολέμους της Ασσυριακής αυτοκρατορίας με την ανερχόμενη δύναμη των Χαλδαίων νεο - Βαβυλωνίων την εποχή της πτώσης της Ασσυρίας όπου συμμετείχε σαν σύμμαχος της εναντίον του Ναβοπολάσσαρ και του γιου του Ναβουχοδονόσορα. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο κληρονόμησε ενα χάος με τις επιδρομές των Κιμμερίων και των Σκυθών στην Αίγυπτο οι οποίοι ήταν σύμμαχοι των Χαλδαίων. Ο Νεχώ διαδραμάτισε μεγάλο ιστορικό ρόλο στους πολέμους μεταξύ των Ασσυρίων, των Βαβυλωνίων και της Παλαιστίνης. Θεωρήθηκε από τους σύγχρονους ιστορικούς ένας από τους μεγαλύτερους βασιλείς της Αιγύπτου αλλά παρά τις ικανότητες του οι προσπάθειες δεν έφεραν τελικά κανένα αποτέλεσμα αφού οι εχθροί του Χαλδαίοι βγήκαν τελικά οι μεγάλοι νικητές.
Η κατασκευή της διώρυγας
Το σημαντικότερο έργο του Νεχώ Β' ήταν να δημιουργήσει ένα κανάλι σύνδεσης της Μεσογείου με την Ερυθρά θάλασσα το οποίο ήταν ο πρόδρομος της σημερινής διώρυγας του Σουέζ. Ο λόγος που προχώρησε στην ιδέα της κατασκευής ήταν να διευκολύνει το εμπόριο των Αιγυπτίων ανάμεσα στην Μεσόγειο θάλασσα και τους Αραβικούς πληθυσμούς που ζούσαν γύρω από τον Ινδικό Ωκεανό. Προσέλαβε στην υπηρεσία του πολλούς ναυτικούς από τις Ιωνικές πόλεις της Μικράς Ασίας λόγω του ότι οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι είχαν μηδενικό ναυτικό αφού είχαν μεγάλο φόβο με την θάλασσα, προχώρησε και στην κατασκευή πλοίων όπως τριήρεις. Θεωρείται ο θεμελιωτής του Αιγυπτιακού ναυτικού για να το πετύχει βασίστηκε περισσότερο σε ξένους εκτός τους Έλληνες Ίωνες προσέλαβε και πολλούς Φοίνικες με τους οποίους θα οργανώσει τον περίπλου της Αφρικής.
Ο περίπλους της Αφρικής
Ο περίπλους διήρκεσε μια ολόκληρη τριετία αλλά η ημερομηνία που έγινε είναι άγνωστη τοποθετείται ανάμεσα στο 610 π.Χ. ως το 594 π.Χ. από Φοίνικες ναυτικούς με πρωτοβουλία του ίδιου του Νεχώ Β'. Η περιγραφή γίνεται αναλυτικά από τον Ηρόδοτο σύμφωνα με τις προφορικές παραδόσεις από περιγραφές των ντόπιων Αιγυπτίων, εκείνη την εποχή κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την μορφή της Αφρικής γι'αυτό ο Ηρόδοτος μπερδεύει τις περιγραφές του. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι όταν οι ναυτικοί έφτασαν στο νοτιότερο σημείο πιθανότατα το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας ο ήλιος βρισκόταν στα δεξιά τους, αυτό είναι απόδειξη ότι βρέθηκαν στο νότιο ημισφαίριο. Η επιστροφή των Φοινίκων ναυτικών έγινε από τις Αφρικανικές ακτές του Ατλαντικού προς τα βόρεια, εισήλθαν στην Μεσόγειο μέσω των στενών του Γιβραλτάρ και από κει εισήλθαν στην Αίγυπτο. Το γεγονός αυτό ήταν ο πρώτος καταγεγραμμένος στην ιστορία περίπλους της Αφρικάνικης ηπείρου δυο ολόκληρες χιλιετίες πριν την εποχή των μεγάλων θαλασσοπόρων. Ο Νεχώ Β' πέθανε το 595 π.Χ., ο γιος και διάδοχος του Ψαμμύτιχος Β΄ αφαίρεσε από όλα τα μεγάλα έργα του Νεχώ το όνομα του πατέρα του.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 26ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Συρόπουλος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Συρόπουλος μπορεί να αναφέρεται στους:
Κάτια Γκουλιώνη
Η Κάτια Γκουλιώνη (Αθήνα, γεν. 1981) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης και ενδυματολόγος. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 2004. Το 2018, κέρδισε το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Πολυξένη: Μια ιστορία από την Πόλη». Το 2019, βραβεύτηκε και πάλι αυτή τη φορά ως ενδυματολόγος στην ταινία «Ακίνητο ποτάμι» και το 2020 έλαβε το βραβείο Β΄ γυναικείου ρόλου στην ταινία Ευτυχία.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 όπου και μεγάλωσε. Το 2001, αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη απ' όπου αποφοίτησε με άριστα τρία χρόνια μετά.
Μία από τις πρώτες της εμφανίσεις στο θέατρο ήταν το 2004 στην παράσταση «Προσεχώς», σε σκηνοθεσία Νίκου Καραγέωργου, στο θέατρο Βρετάνια. Ακολούθησαν οι παραστάσεις «Στούντιο υπό το μηδέν» τη σεζόν 2005-2006 και «Playback» συνεργαζόμενη και πάλι με τον ίδιο σκηνοθέτη. Το 2007 αναλαμβάνει την σκηνοθεσία της παράστασης «House» στην οποία και πρωταγωνιστεί ενώ την ίδια χρονιά κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση στη σειρά θρίλερ «Ιστορίες Μυστηρίου». Το 2008 πρωταγωνιστεί στην ταινία του Άγγελου Φραντζή «Μέσα στο δάσος» και την ίδια χρονιά σκηνοθετεί και παίζει στην παράσταση «Baby». Το 2010 πρωταγωνιστεί στο «Reunion» του Νταβίντ Μαμέ σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Ρέντη στο θέατρο «Τόπος Αλλού», συμμετέχει στην ταινία «Ζητείται ψεύτης» του Ιεροκλή Μιχαηλίδη και συνεργάζεται με τον εικαστικό Θοδωρή Προδρομίδη, στην έκθεση νέων καλλιτεχνών με τίτλο «ROOMS 2010» σε διοργάνωση της γκαλερί Καππάτος.
Το 2011 πρωταγωνιστεί στις κινηματογραφικές ταινίες μικρού μήκους «Fireworks» του Giacomo Abruzzesse, «Χαμένο κορίτσι» του Νίκου Πάστρα, «Αρουντέλ» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη και «Αποστάσεις» του Γρηγόρη Ρέντη. Το 2013 πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Podworko" σε σκηνοθεσία Κζίστοφ Γκαρμπάτσεφσκι στην Πολωνία και το 2014 σκηνοθετεί την παράσταση "Ευτυχισμένες μέρες στους τεφρούς κήπους" στο θέατρο 104. Το 2015 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Άγγελου Φραντζή "Σύμπτωμα" και συμμετείχε στην ταινία "Nemesis" του Τέο Αλεξάντερ. Το 2017 έπαιξε στην ταινία «Πολυξένη: Μια ιστορία από την Πόλη» της Δώρα Μασκλαβάνου όπου κατείχε τον ομώνυμο ρόλο και κέρδισε για την ερμηνεία της το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου στην Ακαδημία κινηματογράφου. Το 2018 πρωταγωνιστεί στην ταινία του Άγγελου Φραντζή «Ακίνητο ποτάμι», στην οποία υπήρξε μία από τις τέσσερις ενδυματολόγους ενώ την επόμενη χρονιά βραβεύτηκε γι' αυτή της την ιδιότητα στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το 2019, ερμηνεύει το ρόλο της στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου στην ταινία «Ευτυχία», για τον οποίο έλαβε το βραβείο Β΄ γυναικείου ρόλου από την ελληνική ακαδημία κινηματογράφου, ενώ συμμετείχε και στην τηλεοπτική σειρά «Η ζωή εν τάφω».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες ενδυματολόγοι Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου
thumb|Η Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου από ψηλά thumb|Ο Τάφος του Αγίου Σάββα Η Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου (, دير مار سابا, מנזר מר סבא) είναι ελληνικό ορθόδοξο μοναστήρι με θέα στην κοιλάδα Κιντρόν στο Κυβερνείο της Βηθλεέμ της Παλαιστίνης, στη Δυτική Όχθη, σε ένα σημείο στα μισά του δρόμου μεταξύ της Βηθλεέμ και της Νεκράς Θάλασσας. Οι μοναχοί του μοναστηρίου και των παρακείμενων κτισμάτων είναι γνωστοί ως Σαββαΐτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικός πολιτισμός Κατηγορία:Χώροι λατρείας στο Κράτος της Παλαιστίνης
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 18
Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-18 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα.
Ιστορικό
Η δεύτερη εξέδρα, η LC-18Β, άρχισε να λειτουργεί στις 4 Ιουνίου 1958. Ενώ η εξέδρα Α παρέμεινε για την εκτόξευση πυραύλων Vanguard, η εξέδρα Β εξυπηρετούσε μόνον πυραύλους τύπου Thor DM-18. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1959 έγινε η τελευταία εκτόξευση πυραύλου Vanguard από την LC-18A. Έπειτα ακολούθησαν για λίγους μήνες εκτοξεύσεις πυραύλων Thor-DM 18, και η εξέδρα έκλεισε για περίπου ένα χρόνο. Με την επαναλειτουργία της και μετά, η εξέδρα Α εξυπηρετούσε πυραύλους Blue Scout Junior και η εξέδρα B Blue Scout 1 und 2.
Περιγραφή του συγκροτήματος
Η δομή του συγκροτήματος είναι απλή. Περιλαμβάνει δυο εξέδρες, την εξέδρα LC-18Α και την εξέδρα LC-18Β. Οι εξέδρες είναι απλά βάσεις από μπετόν με εγκαταστάσεις εκτόξευσης πάνω τους.
Η εξέδρα εκτόξευσης 18-A
Ο πύραυλος είναι προσαρτημένος σε έναν μεταλλικό σκελετό ύψους πέντε μέτρων. Δίπλα είναι ένα μικρό υπόστεγο με εξοπλισμό, και πιο δίπλα βρίσκεται ένας κινητός πύργος εργασιών και συντήρησης, με έναν γερανό στην κορυφή του.
Η εξέδρα εκτόξευσης 18-B
Ο πύργος συντήρησης μοιάζει με αυτόν του συγκροτήματος LC-17. Ένας γερανός στο πλάι του πύργου φορτώνει τον πύραυλο, για να του βάλει π.χ. το διαστημόπλοιο ή την τελική βαθμίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ
Πόρκιος Φήστος
Ο Πόρκιος Φήστος αντικατέστησε τον Μάρκο Αντώνιο Φήλικα στη θέση του επιτρόπου της Ιουδαίας το 59 ύστερα από την ανάκληση του τελευταίου στη Ρώμη.
Η διακυβέρνηση του Πόρκιου Φήστου
Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του Πόρκιου Φήστου η κρίση που είχε ξεσπάσει στην Καισάρεια συνεχίζονταν. Οι μη Ιουδαίοι κάτοικοι της πόλης πλησίασαν τον αξιωματούχο και πρώην παιδαγωγό του Νέρωνα Βήρυλλο. Αφού τον δωροδόκησαν με πολλά χρήματα του ζήτησαν να γράψει μια επιστολή στον αυτοκράτορα που στρέφονταν εναντίον του αιτήματος των Ιουδαίων για ισοπολιτεία. Η επιστολή πέτυχε τον σκοπό της και το αίτημα για ισοπολιτεία απορρίφτηκε. Όταν οι Ιουδαίοι της Καισαρείας έμαθαν τι είχε συμβεί αγανάκτησαν.
Ο Πόρκιος Φήστος έστειλε στη Ρώμη τον Απόστολο Παύλο που εδώ και καιρό ήταν φυλακισμένος στην Καισάρεια ύστερα από αίτημα του τελευταίου να δικαστεί εκεί καθώς ήταν Ρωμαίος πολίτης. Ο Απόστολος Παύλος είχε φυλακιστεί από τον Φήλικα προκάτοχο του Πόρκιου Φήστου.
Ο Πόρκιος Φήστος εξουδετέρωσε επίσης έναν ανώνυμο ψευδοπροφήτη και τους οπαδούς του.
Προστριβές μεταξύ του Αγρίππα ΙΙ και των ιερέων του Ναού
Η ενεργεία αυτή προκάλεσε την αντίδραση των ρωμαϊκών αρχών επειδή η ρωμαϊκή φρουρά που βρίσκονταν στο διπλανό φρούριο Αντωνία δεν θα μπορούσε να παρατηρεί τι συνέβαινε στον Ναό όταν το νέο τείχος ολοκληρώνονταν. Ο Φήστος απαγόρευσε τις εργασίες των ιερέων, τους παρέπεμψε ταυτόχρονα όμως στον Νέρωνα προκείμενου να του εκθέσουν τα παράπονα τους. Εκείνος δικαίωσε τους ιερείς που παρουσιάστηκαν ενώπιων του στη Ρώμη και όλες οι εργασίες σταμάτησαν.
Ο αρχηγός της αντιπροσωπείας των ιερέων Ισμαήλος που ήταν ο αρχιερέας παρέμεινε στη Ρώμη ως όμηρος. Ο Αγρίππας διόρισε στη θέση του τον Ιώσηπο του Σίμωνος.
Το τέλος του Φήστου
Ο Φήστος πέθανε κατά τη διάρκεια της θητείας του. Αντικαταστάτης του ορίστηκε ο Αλβίνος.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Αντριάνα Κασελότι
Η Αντριάνα Κασελότι (Adriana Caselotti, 6 Μαΐου 1916 - 18 Ιανουαρίου 1997) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής και τραγουδίστρια. Περισσότερο γνωστή είναι γιατί "έδωσε" τη φωνή της στην πλέον γνωστή ηρωίδα της Disney Χιονάτη, στην ταινία Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι. Με τον ρόλο της εκεί, κέρδισε μία θέση στη λίστα της Ντίσνεϋ Disney Legend, το 1994, και έγινε η πρώτη γυναίκα (μεταγλώττισης ηθοποιός) που μπαίνει σε αυτή τη λίστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Έθελσταν Έθελινγκ
Ο Έθελσταν Έθελινγκ (Æþelstan Æþeling, περί το 980 - 25 Ιουνίου 1014) μέλος του Οίκου του Ουέσεξ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Έθελρεντ του Ουέσσεξ και της Ελφγκίφου της Υόρκης, αναμφισβήτητα ο διάδοχος του Αγγλικού θρόνου μέχρι τον θάνατο του. Η πρώτη του εμφάνιση σημειώνεται σε ένα καταστατικό το οποίο εκδόθηκε απο τον πατέρα του (993). Το μεγαλύτερο διάστημα τα παιδικά του χρόνια το πέρασε στο δυτικό Σάσσεξ όπου ανατράφηκε από την γιαγιά του Έλφθράιθ, δεν είναι γνωστό τίποτα για εκείνη την περίοδο της ζωής του εκτός από την στενή φιλία του με τον Σίγκεφορντ και τον Μόρκαρ δυο από τους κυβερνήτες των πέντε επαρχιών στην Ανατολική Μίντλαντς.
Στα τέλη του 1013 ο πατέρας του εξαναγκάστηκε να εξοριστεί απο την Αγγλία στην Νορμανδία μαζί με την οικογένεια που απέκτησε από τον δεύτερο γάμο του με την Έμμα της Νορμανδίας μετά την κατάληψη της χώρας απο τον Σβεν Α΄ της Δανίας. Ο ίδιος ο Έθελσταν Έθελινγκ μαζί με τους αδελφούς του τους οποίους είχε αποκτήσει ο πατέρας του από τον πρώτο του γάμο και ζούσαν ακόμα Έντμουντ ο Σιδηρόπλευρος και Έντουιγκ Έθελινγκ φαίνεται οτι εκείνη την περίοδο παρέμειναν στην Αγγλία, ο Έθελσταν εμφανίζεται σε ένα καταστατικό του 1013. Ο Έθελσταν ήταν ένας εξαιρετικός πολεμικός πρίγκιπας, είχε συγκεντρώσει μια μεγάλη συλλογή απο σπαθιά, πολεμικά άλογα και εξοπλισμό μάχης. Με την θέληση του πολλά αντίγραφα της πολεμικής του συλλογής κατασκευάστηκαν την ημέρα του θανάτου του. Κληροδότησε στον αδελφό του Έντμουντ τον Σιδηρόπλευρο ένα σπαθί το οποίο ανήκε στον Όφα της Μερκίας, στον άλλο αδελφό του Έντουιγκ κληροδότησε ένα πολύτιμο ασημένιο σπαθί, τα περισσότερα απο τα τμήματα της συλλογής του διανεμήθηκαν ανάμεσα σε υπηρέτες, φίλους και σε μοναστήρια. Ενώ υπάρχουν πολλές αναφορές για τον πατέρα του, την γιαγιά του και τα αδέλφια του παραλείπονται αναφορές για την μητέρα του, επιπλέον παραλείπονται αναφορές που σχετίζονται με τον ίδιο για την μητριά του Έμμα και τα ετεροθαλή αδέλφια του γεγονός που εκδηλώνει διαίρεση του βασιλείου εκείνη την εποχή. Τάφηκε στο παλιό αβαείο του Ουίντσεστερ τόπο ταφής πολλών μελών της βασιλικής οικογένειας ανάμεσα στα οποία και ο αδελφός του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου Έθελγουιρντ το 922.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Και ο Θεός... έπλασε τη γυναίκα
Το Και ο Θεός... έπλασε τη γυναίκα (Γαλλικά: Et Dieu... crea la Femme) είναι μια Γαλλική δραματική ταινία του 1956 σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ, με πρωταγωνιστές τους Μπριζίτ Μπαρντό, Κουρντ Γιούργκενς και Ζαν Λουί Τρεντινιάν.
Περίληψη
Η Ζυλιέτ Αρντί είναι μια νεαρή ανέμελη κοπέλα στο απόγειο της ομορφιάς της. Οι τρόποι της σκανδαλίζουν τη μικρή επαρχιακή πόλη όπου ζει υιοθετημένη. Μαθαίνει τυχαία ότι ο Αντουάν, ο άντρας που αγαπά, την βλέπει σαν μια περαστική περιπέτεια αλλά είναι έτοιμη να τον ακολουθήσει στην πόλη. Εκείνος την αγνοεί και λίγο αργότερα υπό την απειλή της θετής της μητέρας, ότι θα την στείλει πίσω στο ορφανοτροφείο, παντρεύεται τον μικρότερο αδερφό του Αντουάν, Μισέλ. Το νεαρό ζευγάρι θα γνωρίσει για λίγο την ευτυχία αλλά όταν ο Αντουάν επιστρέφει στο πατρικό σπίτι η κατάσταση θα παρεκτραπεί...
Παραγωγή - Σχόλια
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες της Γαλλίας στις 28 Νοεμβρίου του 1956 και προκάλεσε αίσθηση τόσο για τη θεματολογία της όσο και για την ίδια την πρωταγωνίστριά της. Την επόμενη χρονιά προβάλλεται στις Η.Π.Α και λογοκρίνεται, ενώ γίνεται αντικείμενο κατακραυγής και αφορισμών από καθολικές οργανώσεις. Θεωρείται αναμφίβολα ως η ταινία που έκανε τη Μπαρντό σταρ παγκόσμιας ακτινοβολίας και παράλληλα καθιέρωσε την εικόνα της λιγάκι αφελούς, πολύ προκλητικής και απελευθερωμένης γατούλας του σεξ. Παράλληλα οι συμπρωταγωνιστές της, Ζαν Λουί Τρεντινιάν και Κριστιάν Μαρκόν έγιναν, χάρη στην ταινία, αστέρια πρώτου μεγέθους. Ο σκηνοθέτης Ροζέ Βαντίμ, παντρεμένος ήδη με την Μπαρντό, γνώρισε την καταξίωση μέσα από το συγκεκριμένο φιλμ. Ο γάμος του ζευγαριού κατέρρευσε λίγο αργότερα μέσα στην υστερία και τη φρενίτιδα που προκάλεσε στα μίντια της εποχής η ταινία.
Το φιλμ είναι γυρισμένο σχεδόν εξολοκλήρου στο Σαιν-Τροπέ με ελάχιστα γυρίσματα εσωτερικού χώρου να έχουν γίνει στα Studios de la Victorine στη Νίκαια. Χρησιμοποιήθηκε 35άρι έγχρωμο φιλμ με Σινεμασκόπ και μονοφωνικό ήχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Εθνόσημο του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
right|thumb|300px|Το εθνόσημο του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Το εθνόσημο του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε καθιερώθηκε το 1977. Ανάμεσα στα στοιχεία του είναι το φοινικόδεντρο. Στο επάνω μέρος του βρίσκεται ένα μπλε αστέρι, σύμβολο του Ατλαντικού Ωκεανού, στον οποίον βρίσκονται τα νησιά. Υπάρχει επίσης το ρητό «Ενότητα, πειθαρχία, εργασία» στην πορτογαλική γλώσσα. Οι υποστηρικτές του θυρεού είναι δύο πτηνά. Ακριβώς από πάνω από το εθνόσημο είναι γραμμένο στα πορτογαλικά το επίσημο όνομα της χώρας όταν καθιερώθηκε το εθνόσημο.
Παραπομπές
Σάο Τομέ και Πρίνσιπε Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Η Εποχή των Παγετώνων 2: Η Απόψυξη
Στην εναρκτήρια σκηνή, ο Σκρατ, ο οδοντωτός σκίουρος ανεβαίνει σε έναν παγετώνα, και κατά λάθος ανοίγει μια τρύπα σε αυτόν, προκαλώντας το νερό να αναβλύζει έξω.
Ο κόσμος του πάγου λιώνει σιγά-σιγά. Τα πλάσματα της εποχής των παγετώνων φαίνονται να διασκεδάζουν με πισίνες που δημιουργούνται από το λιώσιμο των πάγων. Μεταξύ των οποίων και οι τρεις πρωταγωνιστές της πρώτης ταινίας: ο Μάνι, ο Σιντ και ο Ντιέγκο. Ο Σιντ ανοίγει ένα μικρό στρατόπεδο ημέρας, όπου κανένα από τα νεότερα πλάσματα τον παίρνουν στα σοβαρά. Γρήγορα ο Τόνι, ένας τοπικός καλλιτέχνης ισχυρίζεται ότι η γη θα πλημμυρίσει και ότι ο φλοιός και τα καλάμια που πουλάει είναι απαραίτητα για να μείνουν ζωντανοί. Ο Μάνι απορρίπτει την ιδέα, αλλά είναι έξαλλος όταν βλέπει ότι ο Σιντ θα προσπαθήσει να κάνει υψηλή κατάδυση από ένα γιγαντιαίο καταρράκτη. Ο Μάνι πηγαίνει με τον Ντιέγκο στην κορυφή του καταρράκτη για να σώσουν τον Σιντ. Βλέπουν ότι ο καιρός είναι ευχάριστος και αρχίζει να λιώνει ο πάγος και φυλάσσονται από την καταστροφή στην κοιλάδα μόνο από τους παγετώνες, που έχουν σχηματίσει ένα φράγμα.
Ένας μοναχικός γύπας προειδοποιεί ότι τα ζώα ότι ένα τεράστιο δέντρο μπορεί να λειτουργήσει ως μια βάρκα και εαν διασχίσουν την κοιλάδα σε τρεις μέρες, θα σωθούν από την πλημμύρα. Καθώς τα ζώα αρχίζουν το ταξίδι τους, ο Σιντ τραγουδά τρία τραγούδια για να δώσει έμφαση για στον Μάνι που είναι μαμούθ και πιστεύει ότι είναι ο τελευταίος του είδους του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ένας παγετώνας που περιέχει δύο ερπετά της θάλασσας από την εποχή του Μεσοζωικού και του Κρητιδικού τους διακόπττουν.
Ο Ντιέγκο και ο Σιντ αντιμετωπίζουν δύο άτακτος οπόσουμ όνομα Crash και Eddie. Ο Μάνι συναντά την Έλλη, ένα θηλυκό μαμούθ. Ο Σιντ την καλεί να μείνουν με την ομάδα τους για να ξεφύγει από την πλημμύρα, και φέρνει τους αδελφούς της. Μετά από μια επικίνδυνη δοκιμασία διασχίζοντας μια λίμνη, ο Σιντ ανακαλύπτει ότι ο Ντιέγκο φοβάται το νερό, αναγκάζοντάς τον να αντιμετωπίσει τους φόβους του. Ο Ντιέγκο επιμένει ότι "ο φόβος είναι για θήραμα", έτσι ο Σιντ επισημαίνει ότι ο Ντιέγκο συμπεριφέρεται σαν να είναι έρμαιο του νερού. Ανακαλύπτουν μια περιοχή η οποία, όπως υπενθυμίζει η Έλλη, ήταν ο τόπος όπου γεννήθηκε. Καταλαβαίνει τελικά ότι είναι ένα μαμούθ, αλλά διαχωρίζει τον εαυτό της από τον Μάνι, όταν προτείνει "σωτηρία είδος τους". Η Έλλη και ο Μάνι τελικά καταλαβαίνουν όταν πρέπει να συνεργαστούν για να σώσουν την ομάδα τους, όταν το έδαφος ραγίζει κάτω από τα πόδια τους. Ο Σιντ έχει απαχθεί από μια φυλή μίνι-sloths που πιστεύουν ότι ο Σίντ είναι ένας θεός. Ο Σιντ ανάβει μια φωτιά γι 'αυτούς, και πιστεύει ότι έχει βρει επιτέλους σεβασμό, αλλά σχεδιάζουν να τον θυσιάσουν πετώντας τον σε ένα ηφαίστειο. Ο Σιντ ξεφεύγει στενά. Το επόμενο πρωί, ο Σιντ λέει στους άλλους την εμπειρία του, αλλά κανένας δεν τον πιστεύει.
Όταν έρχεται η πλημμύρα, ο Μάνι σώζει την Έλλη από πνιγμό, όπως αυτή εμπίπτει σε μια σπηλιά (από την πτώση βράχων), ενώ ο Ντιέγκο αντιμετωπίζει τους φόβους του νερού για να σώζει τον Σιντ. Τα ερπετά που τους κυνηγούσαν φτάνουν, αλλά λόγω της γρήγορης σκέψης του Μάνι, ένας βράχος πέφτει πάνω τους και τους σκοτώνει και τους δύο. Τα άλλα ζώα βρίσκονται στο έλεος των θαλασσίων ρευμάτων. Εν τω μεταξύ, ο Σκρατ σκαρφαλώνει τον παγετώνα και στην κορυφή κολλά το βελανίδι που έχει μέσα στον πάγο. Αυτό αποτελεί μια ρωγμή στον παγετώνα, ο οποίος διευρύνεται σε μια σχισμή και τελικά τα ζώα διασώζωνται. Ο Σκρατ στη συνέχεια πλένεται μακριά. Στην τελική σκηνή, ένα κοπάδι των μαμούθ εμφανίζεται, αλλά ο Μάνι και η Έλλη αποφασίζουν να παραμείνουν μαζί ούτως ή άλλως, μαζί με τον Σιντ, τον Ντιέγκο, και τους αδελφούς οπόσουμ. Ο Σιντ θα αντιμετωπίσει τα μίνι-sloths και πάλι - που πιστεύουν ότι ο Σιντ σταμάτησε την πλημμύρα και τον καλούν να γίνει ο ηγέτης τους. Ο Ντιέγκο, εξέπληξε τα μίνι-sloths. Ο Σιντ πείθεται να μείνει με τους άλλους, απρόθυμα παραδέχθηκε ότι είναι ένα ζωτικό μέρος της «αγέλης» τους. Ο επίλογος δείχνει τον Σκρατ να έχει κοντά την εμπειρία του θανάτου του μετά την υποχώρησή του στη σχισμή. Μπαίνει σε έναν ουρανό γεμάτο βελανίδια. Ξαφνικά, αυτός αποχωρεί. Ξυπνά δυστυχώς και έχει αναβιώσει με τον Σιντ, ο οποίος προχωρεί σε άγρια ​​επίθεση. Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Blue Sky Studios Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Πρωταγωνιστικές φωνές
Κατηγορία:Η Εποχή των Παγετώνων (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2006
Ρίο Σέστο
thumb|250px|Ο Σέστο (Ιταλία) Ο Ρίο Σέστο (Ιταλία)|Σέστο (ιταλικά Rio Sesto, γερμανικά Sextenbach) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Έχει 16 χλμ. μήκος και η λεκάνη απορροής του καλύπτει 110 τετραγωνικά χλμ. σε υψόμετρο 1.170 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις πηγές του ποταμού Δράβου, στην πόλη Σαν Κάντιντο.
Πηγάζει από το όρος Σέστο στις Δολομιτικές Άλπεις σε υψόμετρο 3049μ. Μετά από λίγα χιλιόμετρα ροής περνά μέσα από την πόλη Σέστο και έπειτα από το Σαν Κάντιντο χύνεται στον Δράβο για να καταλήξει στο Δούναβη και τον Εύξεινο Πόντο.
Στην εποχή των πάγων η κοίτη ακολουθούσε διαφορετική ροή από τη σημερινή και είχε εκβολές στην Αδριατική θάλασσα. Μετά από χρόνια, κυρίως εξαιτίας των κατολισθήσεων άλλαξε η κοίτη του στην σημερινή και εκβάλλει στον Δράβο, του οποίου αποτελεί παραπόταμο.
Στην πόλη Σέστο έχει κατασκευαστεί μικρό φράγμα και τεχνητή λίμνη, η Σέστο, όπου σήραγγα διοχετεύει τα νερά του στην υδροηλεκτρική μονάδα Versciaco και απο εκεί στον Δράβο.
Παραπομπές
Σεστο Ριο
Λίλια Για Πάντα
Λίλια Για Πάντα (Σουηδικά: Lilja 4-ever, Δανικά: Lilja 4-ever), είναι ταινία στο είδος εγκλήματος/δράμα, σουηδικής και δανικής παραγωγής του 2002.
Πλοκή
Οταν η μητέρα της την εγκαταλείπει για να φύγει στην Αμερική, η Λίλια αναγκάζεται να πουλά το κορμί της σε τοπικό μπαρ, για να επιβιώσει. Σε μια από αυτές τις εξορμήσεις της, γνωρίζει ένα νεαρό αγόρι που μοιάζει να είναι διαφορετικό από τα άλλα. Της λέει ότι δουλεύει στη Σουηδία. Της υπόσχεται ότι θα τη βοηθήσει να ξεφύγει από αυτή τη ζωή και θα της βρει δουλειά μαζί του. Η Λίλια, ερωτευμένη μαζί του και μεθυσμένη από όνειρα για μια καλύτερη ζωή, τον πιστεύει. Σύντομα όμως ανακαλύπτει ότι και αυτός την κορόιδεψε και βρίσκεται μπλεγμένη σε κύκλωμα μαστροπείας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την πορνεία Κατηγορία:Αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Σουηδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Δανικές ταινίες Κατηγορία:Δανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Εσθονία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σουηδία
Εμπεδοκλής (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Εμπεδοκλής μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Φρειδερίκος της Δανίας, επίσκοπος
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (13 Απριλίου 1532 - 7 Οκτωβρίου 1556) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ και του Σλέσβιχ.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας και της Σοφίας των Γκρίφφινς, κόρης του Μπογκισλάβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Χριστιανός Γ΄ της Δανίας, ο Ιωάννης Β΄ δούκας του Σ.Χ.Χάντερσλεβ και ο Αδόλφος δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ.
Σε ηλικία 19 ετών έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ, διαδεχόμενος τον Βαλεντίν φον Τόιτλεμπεν και επίσκοπος του Σλέσβιχ, στη θέση του προκατόχου του Τίλεμανν φον Χούσσεν. Απεβίωσε το 1556 σε ηλικία 24 ετών. Στο Χίλντεσχαϊμ τον διαδέχθηκε ο Μπούκχαρτ του Όμπερχ και στο Σλέσβιχ ο αδελφός του Αδόλφος δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Αροδαφνούσα
Η Αροδαφνούσα είναι ένα από τα πολυτραγουδισμένα δημοτικά τραγούδια της Κύπρου το οποίο διασώθηκε μέχρι τις μέρες μας από στόμα σε στόμα. Το τραγούδι πραγματεύεται το θέμα "έρωτας-θάνατος" και μπορεί να λεχθεί ότι διατηρεί στοιχεία αρχαίας ελληνικής τραγωδίας.
Σύμφωνα με την παράδοση η Αροδαφνούσα ήταν μια πεντάμορφη χωριατοπούλα από το χωρίο Χούλου της Πάφου που θάμπωσε τον ρήγα με την ομορφιά της και την είχε ερωμένη. Από την Χούλου ο μύθος παίρνει την Αροδαφνούσα στο άλλο άκρο του νησιού, στο κάστρο της Καντάρας, στη Κερύνεια, όπου μια από τις Ρήγαινες της Κύπρου, η Ρήγαινα Ελεονώρα αιχμαλωτίζει την Αροδαφνούσα που ο Φράγκος Ρήγας της Κύπρου, Πέτρος, αγάπησε. Η Αροδαφνούσα έμεινε έγκυος, ακριβώς όταν ο Ρήγας έφευγε για να πολεμήσει στους Αγίους Τόπους. Η Ρήγαινα περίμενε έως ότου ο Ρήγας ήταν μακριά και ακίνδυνος, και κατόπι κλείδωσε την Αροδαφνούσα στο κάστρο για να λιμοκτονήσει και τελικά να την σκοτώσει.
Το ποίημα είναι γραμμένο σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο. Το μέτρο τούτο προσδίδει στο ποίημα μιαν ιδιαίτερη χάρη τόσο στην ευφωνία όσο και στη μελοποίηση. Ακόμη η ομοιοκαταληξία που χρησιμοποιεί ο λαϊκός ποιητής, συνταιριασμένη με τις σωστές στην κάθε περίπτωση λέξεις της κυπριακής διαλέκτου, κάνει το ποίημα ιδιαίτερα ελκυστικό.
Κατηγορία:Ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια
Εξατομίκευση (υπολογιστές)
Με τον όρο εξατομίκευση ή προσωποποίηση (αγγλικά: personalization) αναφερόμαστε στη διαδικασία διαμόρφωσης του περιβάλλοντος ενός λογισμικού συστήματος ή διαδικτυακής εφαρμογής με βάση τις προσωπικές επιλογές και προτιμήσεις του χρήστη. Οι προτιμήσεις μπορεί να αφορούν στην επιλογή γλώσσας, αισθητικής, λειτουργικότητας, περιεχομένου κλπ. Με αυτόν τον τρόπο κάθε φορά που ο χρήστης εισέρχεται στο σύστημα ή την εφαρμογή, ενεργοποιούνται οι παραπάνω προτιμήσεις του. Σε προηγμένα συστήματα και εφαρμογές, το ίδιο το σύστημα μπορεί να ρυθμίζει αυτόματα κάποιες από τις προτιμήσεις του χρήστη, βασιζόμενο σε στοιχεία από προηγούμενες επισκέψεις του ή σε προτιμήσεις χρηστών με παρόμοιες επιλογές. Για παράδειγμα, σε έναν επεξεργαστή κειμένου, η εξατομίκευση μπορεί να περιλαμβάνει τη ρύθμιση εμφάνισης με κουμπιά εργαλειοθήκης των εντολών που γνωρίζει πολύ καλά ή χρησιμοποιεί πολύ συχνά ο χρήστης του. Επίσης, ένα ηλεκτρονικό κατάστημα μπορεί να προτίνει νέα προϊόντα στον χρήστη, σύμφωνα με στοιχεία που έχει από το ιστορικό αναζητήσεών του στο κατάστημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής
Straight Story
Το Straight Story είναι ελληνική κωμική ταινία του 2006, σε σκηνοθεσία και σενάριο Βλαδίμηρου Κυριακίδη και Έφης Μουρίκη. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης και Άνθιμος Ανανιάδης.
Μαδριγάλι
Το μαδριγάλι είναι είδος κοσμικής, πολυφωνικής, φωνητικής μουσικής που άνθισε την εποχή της Αναγέννησης. Πρωτοεμφανίζεται στην Ιταλία του 14ου αιώνα και λαμβάνει δύο κύριες μορφές: το μαδριγάλι του τρετσέντο (ιτ. trecento = τριακόσια· αναφέρεται στην εποχή του 1300 μ.Χ.) και το κυρίως ειπείν μαδριγάλι των 16ου και 17ου αιώνων, που εμφανίζεται και εκτός Ιταλίας. Αργότερα αναπτύσσονται και άλλοι τύποι, όπως το αγγλικό μαδριγάλι και το μαδριγάλι κοντσερτάντο, ενώ αποτέλεσαν τη βάση για την ανάπτυξη άλλων ειδών φωνητικής μουσικής, όπως η σανσόν, η καντάτα και τέλος η άρια. Το ζενίθ του φτάνει στα μέσα του 16ου αιώνα, αποτελώντας το κυρίαρχο είδος κοσμικής φωνητικής μουσικής. Στις αρχές του 17ου αιώνα το μαδριγάλι εκτοπίζεται σταδιακά από την άνοδο της μονωδίας, το νέο ύφος που οδηγεί στην εδραίωση της όπερας.
Straight Story
Πλοκή
Η ταινία εκτυλίσσεται σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι "η νόρμα" και το να είσαι ετεροφυλόφιλος ταμπού. Έτσι, ένα ζευγάρι πατεράδων, ο Πέτρος (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) και ο Στέφανος (Βλαδίμηρος Κυριακίδης), αντιμετωπίζει πρόβλημα όταν ο γιος τους, ο Γιάννης (Άνθιμος Ανανιάδης), έλκεται από μία κοπέλα, τη Σοφία (Κανελλίνα Μενούτη).
Μαδριγάλι
Μουσικολογικά, προέρχεται από τη στροφική φρόττολα, ωστόσο το μαδριγάλι συνήθως δεν έχει επαναλήψεις και αποτελεί αυτό που στα αγγλικά ονομάζεται through-composed (ελεύθερη απόδοση: "διαπερατή σύνθεση"). Σ' αυτόν τον τύπο σύνθεσης, οι συνθέτες επιχειρούν να αποδώσουν με μουσικό τρόπο το νόημα του κειμένου όχι συνολικά, αλλά της κάθε φράσης ξεχωριστά, ή ακόμα και τονίζοντας συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά.
Straight Story
Υποδοχή
Αν και η ταινία δεν απέσπασε καλές κριτικές, στο ελληνικό Box Office ήρθε πέμπτη, εισπράττοντας 3,416,500 δολάρια.
Το 2007, η ταινία προβλήθηκε στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Μαδριγάλι
Το μαδριγάλι του τρετσέντο
Το μαδριγάλι του τρετσέντο είναι συνήθως για δύο ή τρεις φωνές, όπου την κύρια φωνή μιμείται με πιο απλοϊκό τρόπο η δεύτερη (ή τρίτη) φωνή. Τα κείμενα -με κεντρικό θέμα την αγάπη και τον έρωτα- είναι μάλλον λιτά και η δομή τους απλή (2-3 τρίστιχα με επωδό, ή ομοιοκατάληκτο δίστιχο)· κύριοι ποιητές του είδους υπήρξαν οι Βοκκάκιος, Πετράρχης, Σακέττι και Σολντανιέρι.
Υπότυπος του είδους υπήρξε και το μαδριγάλι-κανόνας, στο οποίο οι δύο φωνές είναι γραμμένες σε κανόνα, ενώ η τρίτη (συνήθως ο τενόρος) αποτελεί ελεύθερη γραμμή. Το είδος αυτό αναπτύχθηκε το β΄ μισό του 14ου αιώνα και αντλεί την προέλευσή του από την αντιστικτική κάτσια.
Κύριοι εκφραστές του είδους είναι ο Τζάκοπο ντα Μπολόνια, ο Τζιοβάννι ντα Φιρέντσε και ο Φραντσέσκο Λαντίνι.