cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Διατροφή
Η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην ανάπτυξη μεταβολικού συνδρόμου, επομένως ενδείκνυται η θεραπεία αυτής της ανεπάρκειας. Ωστόσο, μια συστηματική ανασκόπηση του 2015 δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα συμπληρώματα βιταμίνης D μείωσαν τις μεταβολικές και ορμονικές δυσλειτουργίες στο PCOS. Όσον αφορά το 2012, οι παρεμβάσεις που χρησιμοποιούν συμπληρώματα διατροφής για τη διόρθωση των μεταβολικών ελλείψεων σε άτομα με PCOS είχαν δοκιμαστεί σε μικρές, μη ελεγμένες και μη τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Τα προκύπτοντα δεδομένα δεν επαρκούν για να προτείνουν τη χρήση τους.
Φάρμακα
Τα φάρμακα για PCOS περιλαμβάνουν αντισυλληπτικά από το στόμα και μετφορμίνη. Τα από του στόματος αντισυλληπτικά αυξάνουν την παραγωγή σφαιρίνης που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου, γεγονός που αυξάνει τη σύνδεση της ελεύθερης τεστοστερόνης. Αυτό μειώνει τα συμπτώματα της υπερτρίχωσης που προκαλείται από την υψηλή τεστοστερόνη και ρυθμίζει την επιστροφή σε κανονικές εμμηνορροϊκές περιόδους. Η μετφορμίνη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται συνήθως στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 για τη μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη και χρησιμοποιείται εκτός ετικέτας (στο Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, ΑΕ και ΕΕ) για τη θεραπεία της αντίστασης στην ινσουλίνη που εμφανίζεται στο PCOS. Σε πολλές περιπτώσεις, η μετφορμίνη υποστηρίζει επίσης τη λειτουργία των ωοθηκών και επιστρέφει στην κανονική ωορρηξία. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τα αντιανδρογόνα αποτελέσματά της και η τοπική κρέμα εφλορνιθίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των μαλλιών του προσώπου. Μια νεότερη κατηγορία φαρμάκων αντίστασης στην ινσουλίνη, οι θειαζολιδινοδιόνες (γλιταζόνες), έχουν δείξει ισοδύναμη αποτελεσματικότητα με τη μετφορμίνη, αλλά η μετφορμίνη έχει πιο ευνοϊκό προφίλ παρενεργειών. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Κλινικής Αριστείας του Ηνωμένου Βασιλείου συνέστησε το 2004 στις γυναίκες με PCOS και δείκτη μάζας σώματος άνω των 25 να λαμβάνουν μετφορμίνη όταν άλλη θεραπεία δεν έχει αποφέρει αποτελέσματα. Η μετφορμίνη μπορεί να μην είναι αποτελεσματική σε κάθε τύπο PCOS, και ως εκ τούτου υπάρχει κάποια διαφωνία σχετικά με το εάν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως γενική θεραπεία πρώτης γραμμής. Εκτός από αυτό, η μετφορμίνη σχετίζεται με πολλές δυσάρεστες παρενέργειες: όπως κοιλιακό άλγος, μεταλλική γεύση στο στόμα, διάρροια και έμετος. Η χρήση στατινών στη διαχείριση του υποκείμενου μεταβολικού συνδρόμου παραμένει ασαφής.
Μπορεί να είναι δύσκολο να μείνει έγκυος μια γυναίκα με PCOS επειδή προκαλεί ακανόνιστη ωορρηξία. Τα φάρμακα που επάγουν τη γονιμότητα κατά τη προσπάθεια σύλληψης περιλαμβάνουν τον επαγωγέα ωορρηξίας κλομιφαίνη ή την παλμική λευπρορελίνη. Η μετφορμίνη βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας γονιμότητας όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με κλομιφαίνη. Τα στοιχεία από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές υποδηλώνουν ότι όσον αφορά τη ζωντανή γέννηση, η μετφορμίνη μπορεί να είναι καλύτερη από το εικονικό φάρμακο και η μετφορμίνη συν κλομιφαίνη μπορεί να είναι καλύτερη από την κλομιφαίνη μόνο, αλλά και στις δύο περιπτώσεις οι γυναίκες μπορεί να είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν γαστρεντερικές παρενέργειες με μετφορμίνη.
Η μετφορμίνη πιστεύεται ότι είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ( κατηγορία εγκυμοσύνης Β στις ΗΠΑ). Μια ανασκόπηση το 2014 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χρήση μετφορμίνης δεν αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών γενετικών ανωμαλιών σε γυναίκες που έλαβαν μετφορμίνη κατά το πρώτο τρίμηνο. Η λιραγλουτίδη μπορεί να μειώσει το βάρος και την περιφέρεια της μέσης περισσότερο από άλλα φάρμακα.
Υπογονιμότητα
Δεν έχουν όλες οι γυναίκες με PCOS δυσκολία να μείνουν έγκυες. Για όσες δυσκολεύονται, η ωορρηξία ή η αραιή ωορρηξία είναι μια κοινή αιτία. Άλλοι παράγοντες περιλαμβάνουν αλλαγμένα επίπεδα γοναδοτροπινών, υπερανδρογοναιμίας και υπερινσουλιναιμίας. Όπως οι γυναίκες χωρίς PCOS, οι γυναίκες με PCOS που έχουν ωορρηξία μπορεί να είναι στείρες λόγω άλλων αιτίων, όπως φραγμός των σαλπίγγων λόγω ιστορικού σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών.
Για εκείνες τις γυναίκες που μετά την απώλεια βάρους εξακολουθούν να μην έχουν ωορηξία ή για λεπτές γυναίκες χωρίς ωορηξία, τότε τα φάρμακα λετροζόλη και κιτρική κλομιφαίνη είναι οι κύριες θεραπείες που χρησιμοποιούνται για την προώθηση της ωορρηξίας. Προηγουμένως, η αντιδιαβητική αγωγή μετφορμίνη συνιστώταν για τη θεραπεία την ανωοθηλακιορηξίας, αλλά φαίνεται λιγότερο αποτελεσματική από τη λετροζόλη ή την κλομιφαίνη.
Κατάθλιψη
Αν και οι γυναίκες με PCOS είναι πολύ πιο πιθανό να έχουν κατάθλιψη από τις γυναίκες χωρίς, τα στοιχεία για τη χρήση αντικαταθληπτικών σε γυναίκες με PCOS παραμένουν ασαφή.
Υπερτρίχωση και ακμή
Όταν είναι κατάλληλο (π.χ., σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία που χρειάζονται αντισύλληψη), ένα συνηθισμένο αντισυλληπτικό χάπι είναι συχνά αποτελεσματικό στη μείωση της υπερτρίχωσης. Τα προγεστογόνα όπως η νοργεστρέλη και η λεβονοργεστρέλη πρέπει να αποφεύγονται λόγω των ανδρογόνων επιδράσεών τους. Η μετφορμίνη σε συνδυασμό με ένα από του στόματος αντισυλληπτικό μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική από τη μετφορμίνη ή το από του στόματος αντισυλληπτικό από μόνο του.
Άλλα φάρμακα με αντι-ανδρογόνα αποτελέσματα περιλαμβάνουν τις φλουταμίδη και σπιρονολακτόνη, οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν την υπερτρίχωση. Η μετφορμίνη μπορεί να μειώσει την υπετρίχωσης, ίσως μειώνοντας την αντίσταση στην ινσουλίνη και χρησιμοποιείται συχνά εάν υπάρχουν άλλα χαρακτηριστικά όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, διαβήτης ή παχυσαρκία που θα πρέπει επίσης να ωφεληθούν από τη μετφορμίνη. Η εφλορνιθίνη (Vaniqa) είναι ένα φάρμακο που εφαρμόζεται στο δέρμα σε μορφή κρέμας και δρα απευθείας στα θυλάκια των μαλλιών για να εμποδίσει την ανάπτυξη των μαλλιών. Εφαρμόζεται συνήθως στο πρόσωπο. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν αναστολείς της 5-άλφα αναγωγάσης (όπως η φιναστερίδη και η ντουταστερίδη ) Δουλεύουν εμποδίζοντας τη μετατροπή της τεστοστερόνης σε διυδροτεστοστερόνη (η τελευταία εκ των οποίων είναι υπεύθυνη για τις περισσότερες αλλοιώσεις της ανάπτυξης των μαλλιών και την ανδρογόνο ακμή ).
Εμμηνορροϊκή ανωμαλία
Εάν η γονιμότητα δεν είναι ο πρωταρχικός στόχος, τότε η εμμηνόρροια μπορεί συνήθως να ρυθμιστεί με ένα αντισυλληπτικό χάπι. Ο σκοπός της ρύθμισης της εμμήνου ρύσεως, στην ουσία, είναι για την ευκολία της γυναίκας και ίσως για την αίσθηση ευεξίας της. Δεν υπάρχει ιατρική απαίτηση για κανονικές περιόδους, αρκεί να εμφανίζονται αρκετά συχνά. Εάν δεν είναι επιθυμητός ένας κανονικός εμμηνορροϊκός κύκλος, τότε δεν απαιτείται απαραίτητα θεραπεία για έναν ακανόνιστο κύκλο. Οι περισσότεροι ειδικοί λένε ότι, εάν μια εμμηνορροϊκή αιμορραγία εμφανίζεται τουλάχιστον κάθε τρεις μήνες, τότε το ενδομήτριο (επένδυση της μήτρας) φεύγει αρκετά συχνά για να αποτρέψει τον αυξημένο κίνδυνο ανωμαλιών ή καρκίνου του ενδομητρίου. Εάν η εμμηνόρροια εμφανίζεται λιγότερο συχνά ή καθόλου, συνιστάται κάποια μορφή αντικατάστασης προγεστογόνου. Μια εναλλακτική λύση είναι το προγεστογόνο από το στόμα που λαμβάνεται ανά διαστήματα (π.χ. κάθε τρεις μήνες) για να προκαλέσει μια προβλέψιμη εμμηνορροϊκή αιμορραγία.
Πρόγνωση και συναφείς καταστάσεις
Η διάγνωση του PCOS υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο για τα ακόλουθα:
Ο κίνδυνος καρκίνου ωοθηκών και καρκίνου του μαστού δεν αυξάνεται σημαντικά συνολικά.
Επιδημιολογία
Ο επιπολασμός του PCOS εξαρτάται από την επιλογή των διαγνωστικών κριτηρίων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι επηρεάζει 116 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως από το 2010 (3,4% των γυναικών). Μια άλλη εκτίμηση δείχνει ότι το 7% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας επηρεάζεται. Μια άλλη μελέτη που χρησιμοποίησε τα κριτήρια του Ρότερνταμ διαπίστωσε ότι περίπου το 18% των γυναικών είχαν PCOS και ότι το 70% από αυτές ήταν προηγουμένως αδιάγνωστες.
Τα υπερηχογραφικά ευρήματα των πολυκυστικών ωοθηκών βρίσκονται στο 8-25% των γυναικών που δεν έχουν προσβληθεί από το σύνδρομο. 14% των γυναικών υπό από του στόματος αντισυλληπτικά βρέθηκαν να έχουν πολυκυστικές ωοθήκες. Οι κύστεις των ωοθηκών είναι επίσης μια κοινή παρενέργεια των ενδομήτριων συσκευών που απελευθερώνουν λεβονοργεστρέλη (IUDs).
Ιστορία
Η κατάσταση περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1935 από τους Αμερικανούς γυναικολόγους Άιρβινγκ Στάιν και Μίκαελ Λέβενταλ, από τους οποίους προέρχεται το αρχικό του όνομα του συνδρόμου Stein – Leventhal.
Η πρώτη δημοσιευμένη περιγραφή ενός ατόμου με αυτό που τώρα αναγνωρίζεται ως PCOS ήταν το 1721 στην Ιταλία. Οι σχετικές με κύστεις αλλαγές στις ωοθήκες περιγράφονται το 1844.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινη αναπαραγωγή Κατηγορία:Γυναικολογικές παθήσεις Κατηγορία:Σελίδες που περιέχουν διαδικτυακές παραπομπές χωρίς URL πολυκυστικων
Γουίλλιαμ Τζελλ
Ο Σερ Γουίλλιαμ Τζελλ (αγγλ. Sir William Gell, 1777-1836) υπήρξε Βρετανός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 1 Απριλίου του 1777 στο Χόπτον της Αγγλίας από υψηλή οικογένεια που ανάγονταν στον 13ο αιώνα. Σχολείο πήγε στο Ντέρμπισάιρ και συνέχισε το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, από το οποίο αποφοίτησε το 1804. Περιηγήθηκε την Ελλάδα και τα νησιά της και μελέτησε τις αρχαιότητες της Ολυμπίας, του ναού του Απόλλωνα και της Αίγινας. Συνέχισε την περιήγησή του στην Μικρά Ασία. Το 1814 συνόδευσε την περιήγηση της πριγκίπισσας Καρολίνας στην Ιταλία και τον ίδιο χρόνο αναγορεύτηκε σε ιππότη. Μετοίκησε στη Ρώμη, όπου διέμεινε μέχρι το τέλος, και ασχολήθηκε με την ζωγραφική.
Απεβίωσε στις 4 Φεβρουαρίου 1836 στην Νάπολη. Τιμήθηκε με πολλούς επίσημους τίτλους.
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι αρχαιολόγοι
Οπάβα
Η Οπάβα (τσεχικά: Opava, προφορά: [opˈava], γερμανικά: Troppau, πολωνικά: Opawa) είναι πόλη στη βορειοανατολική Τσεχία, στην Μοραβική-Σιλεσιανή Περιοχή. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Οπάβα, παραποτάμου του Όντερ, βορειοδυτικά από την Οστράβα. Το 2014 η Οπάβα είχε 57.772 κατοίκους. Ιστορικά, ήταν η πρωτεύουσα της τσεχικής Σιλεσίας. Στην πόλη ιδρύθηκε το 1991 το Σιλεσιανό Πανεπιστήμιο.
Ιστορία
Η παλαιότερη μνεία στην Οπάβα χρονολογείται από το 1195. Η πόλη απέκτησε τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου το 1224. Το 1269, ο βασιλιάς της Βοημίας Ότακαρ Β΄ έδωσε την περιοχή της Οπάβα στον γιο του Μίκουλας Α΄ και από το 1281, η Οπάβα ήταν πρωτεύουσα του πριγκιπάτου (ή δουκάτου) της Οπαβίας. Την Οπάβα κατέλαβαν οι Ούγγροι την περίοδο 1485-1526. Μετά το τέλος του τριακονταετή πολέμου το 1648, πολλοί Τσέχοι αποχώρησαν από την Οπάβα, η οποία έγινε καθολική ξανά, και στη συνέχεια σε αυτήν εγκαταστάθηκε μεγάλος αριθμός Γερμανών.
Μετά τον πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής το 1742, το μεγαλύτερο τμήμα της Σιλεσίας προσαρτήθηκε από την Πρωσία, ενώ το υπόλοιπο από την Αυστρία των Αψβούργων. Αυτό το τμήμα έγινε γνωστό ως Αυστριακή Σιλεσία και πρωτεύουσά του ορίστηκε το Τρόπαου (γερμανικό όνομα της Οπάβα). Στο Τρόπαου έλαβε χώρα από τις 27 Οκτωβρίου μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 1820 το συνέδριο του Τρόπαου, ένα από τα συνέδρια της Ιερής Συμμαχίας. Το 1862 η πόλη έγινε η έδρα του Επαρχιακού Κοινοβουλίου της Σιλεσίας μέχρι το 1918. Σύμφωνα με την αυστριακή απογραφή του 1910, η πόλη είχε 30.762 κατοίκους, από τους οποίους οι 29.587 ήταν μόνιμοι κάτοικοι. Από αυτούς, οι 27.240 (92%) ήταν Γερμανόφωνοι, 2.039 (6,9%) μιλούσαν τσεχικά και 275 (0,9%) μιλούσαν πολωνικά. Οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να πουν ότι μιλούσαν Γίντις και έτσι είπαν ότι ήταν Γερμανόφωνοι. Το 92,2%, 28.379 άτομα, δήλωσε ότι ήταν ρωμαϊοκαθολικοί, και ακολουθούσαν οι Προτεστάντες (3,7%) και οι Εβραίοι (3,6%).
Μετά την ήττα της Αυστροουγγαρίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Τρόπαου έγινε τμήμα της Τσεχοσλοβακίας το 1919 με το όνομα Οπάβα. Το 1928 η κομητεία της Σιλεσίας παύει να υφίσταται και η πόλη χάνει πολλά από τα πλεονεκτήματά της. Το 1938 βρέθηκε με τη συμφωνία του Μονάχου στην κατοχή της Ναζιστικής Γερμανίας. Στις 22 Απριλίου 1945, ο Κόκκινος Στρατός απελευθερώνει την πόλη, η οποία ήταν μια από τις πιο κατεστραμμένες της Τσεχοσλοβακίας.
Αξιοθέατα
Άλλα αξιοθέατα είναι το εμπορικό κέντρο Breda&Weinstein, το παλαιότερο της Τσεχίας, κτισμένο το 1927/28, ο ανατολικός σιδηροδρομικός σταθμός της Οπάβα, κατασκευασμένος το 1851 και το δημοτικό κέντρο, όπου στεγάζεται πινακοθήκη και μόνιμη έκθεση με την ιστορία της πόλης.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Οπάβα έχει αδελφοποιηθεί με τις εξής πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Νόνικα Γαληνέα
Βιογραφία
Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές της σε ιδιωτικά σχολεία του εξωτερικού σε Φλωρεντία και Ζυρίχη. Ακολούθησαν σπουδές Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο στη Webber Douglas School of Singing and Dramatic Art.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε τον Νίκο Μουτούση, νευρολόγο στην Ελλάδα, και έζησαν στο Παρίσι για 5 χρόνια όπου έκαναν τρία παιδιά: τις δίδυμες Αλεξία και Αριέττα (1957) και την Μαρία-Αμαλία (1961). Η Αριέττα και η Αμαλία Μουτούση είναι σήμερα σημαντικές ελληνίδες ηθοποιοί.
Σύντροφός της για αρκετά χρόνια υπήρξε ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης, τον οποίο γνώρισε στο Θέατρο Μετροπόλιταν, όπου συμπρωταγωνιστούσαν. Με τον Αλεξανδράκη χώρισαν το 1990, μετά από 21 χρόνια σχέσης.
Απεβίωσε στις 2 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 84 ετών.
Θέατρο
Η σταδιοδρομία της ξεκίνησε το 1963 μετά από επιτυχημένες εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης. Η πρώτη της παράσταση ήταν με τους Όρνιθες του Αριστοφάνη, στην οποία συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν, την Κατίνα Παξινού, τον Δημήτρη Χορν, την Άννα Συνοδινού, τον Αλέξη Μινωτή, τον Δημήτρη Μυράτ κ.ά.
Κινηματογράφος-Τηλεόραση
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε από την περίοδο 1968-1972 όταν συμμετείχε σε τέσσερις ταινίες, οι τρεις εκ των οποίων με την Φίνος Φιλμ. Στην τηλεόραση η παρουσία της ήταν ελάχιστη, συμμετέχοντας σε δυο μικρές σειρές (Παράξενος Ταξιδιώτης, Δέκατο Τρίτο Κιβώτιο).
Εργογραφία
Μετέφρασε δεκαεπτά θεατρικά έργα, πολλά εκ των οποίων έχουν δημοσιευτεί. Ανάμεσά τους τα: «O άντρας της ζωής μου» των Μπαριγέ – Γκρεντί (1978), «Καινούργια σελίδα» του Nιλ Σάιμον (1980), «H βεντάλια της Λαίδης Γουίντερμιρ» του Όσκαρ Ουάιλντ (1983), «Kάθε χρόνο, τέτοια μέρα» του Μπέρναρντ Σλέιντ (1984), «Παράξενο ιντερμέτζο» (1985) και «Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» (1987) του Γιουτζίν Ο’Νιλ, «Ευαίσθητη ισορροπία» του Έντουαρντ Άλμπι (1986), «Λεωφορείον ο Πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς (1988), «Η κυρία του Μαξίμ» του Ζορζ Φεντό (1991).
Εξέδωσε την αυτοβιογραφία της σε βιβλίο με τίτλο Η ζωή μου (εκδόσεις Λιβάνη 2005) και το βιβλίο Επέστρεφε (εκδόσεις Ιανός, 2007).
Βραβεύσεις
Το 2006 βραβεύτηκε με το έπαθλο «Κυβέλη» και το 2017 έλαβε το βραβείο Νίκος Κούρκουλος για την προσφορά της στο ελληνικό θέατρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αλιόνα Βίνιτσκαγια
Η Όλγα Βίκτωριβνα Βίνιτσκα  (ουκρανική γλώσσα: О́льга Ві́кторівна Ві́нницька, 27 Δεκεμβρίου 1974), πιο γνωστή ως Αλιόνα Βίνιτσκαγια (Альо́на Ві́нницька), είναι Ουκρανή τραγουδίστρια.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Κίεβο της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας που ανήκε στη Σοβιετική Ένωση.
Μέλη σε λίστα
Έρικα Γκέρτσεκ (2013-σήμερα) Μίσα Ρομάνοβα (2013-σήμερα) Αναστασία Κοζεβνίκοβα (2013-σήμερα) Αλιόνα Βίνιτσκαγια (2000-2003) Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια (2000-2002) (2002-2006) (2009-2011) Τετιάνα Νάϊνικ (2002) Άννα Σεντοκόβα (2002-2004) Βέρα Μπρέζνιεβα (2003-2007) Σβετλάνα Λομποντά (2004) Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα (2004-2012) Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ (2006) Όλγα Ρομανόφσκαγια (2006-2007) Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα (2007-2009) Τατιάνα Κοτόβα (2008-2010) Σάντα Δημόπουλος (2011-2012) Γιέβα Μπουσμινά (2010-2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες
Λάσκαρτσι
Το Λάσκαρτσι (Ласкарци, Llaskarcë) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 1190 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Σύστημα εικονικής κάμερας
Στα τρισδιάστατα βιντεοπαιχνίδια, ένα σύστημα εικονικής κάμερας στοχεύει στον έλεγχο μιας κάμερας ή ενός συνόλου καμερών για να εμφανίσει μια άποψη ενός τρισδιάστατου εικονικού κόσμου \. Τα συστήματα κάμερας χρησιμοποιούνται σε βιντεοπαιχνίδια όπου σκοπός τους είναι να δείχνουν τη δράση με την καλύτερη δυνατή γωνία. Γενικότερα, χρησιμοποιούνται σε τρισδιάστατους εικονικούς κόσμους όταν απαιτείται προβολή τρίτου προσώπου.
Σε αντίθεση με τους δημιουργούς ταινιών, οι δημιουργοί του συστήματος κάμερας στα βιντεοπαιχνίδια πρέπει να απεικονίσουν έναν κόσμο ο οποίος είναι διαδραστικός και απρόβλεπτος. Δεν μπορούν να γνωρίζουν που σκοπεύει να κινηθεί στα επόμενα δευτερόλεπτα ο χαρακτήρας του παίκτη. Έτσι, δεν είναι δυνατόν να προγραμματίσει σκηνές, όπως θα έκανε ένας δημιουργός ταινίας. Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, το σύστημα βασίζεται σε ορισμένους κανόνες ή την τεχνητή νοημοσύνη για να διαλέξει τις πιο κατάλληλες λήψεις.
Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι κάμερας. Στα συστήματα στατικής (fixed) κάμερας, η κάμερα είναι εντελώς ακίνητη και το σύστημα απεικονίζει τον χαρακτήρα του παίκτη σε μία αλληλουχία στιγμιοτύπων. Οι κάμερες παρακολούθησης (tracking) ακολουθούν τις κινήσεις του χαρακτήρα. Τέλος, υπάρχουν τα διαδραστικά (interactive) συστήματα κάμερας, τα οποία είναι μερικώς αυτοματοποιημένα και επιτρέπουν στον παίκτη να αλλάζει απευθείας την οπτική γωνία. Για να εφαρμόσουν τα συστήματα κάμερας, οι developers (προγραμματιστές) βιντεοπαιχνιδιών χρησιμοποιούν τεχνικές όπως επιλυτές περιορισμών, σενάρια τεχνητής νοημοσύνης ή αυτόνομους πράκτορες.
Οπτική τρίτου προσώπου
Στα βιντεοπαιχνίδια, η οπτική τρίτου προσώπου είναι σε μία γραφική απεικόνιση που αποδίδεται από μία σταθερή απόσταση, πίσω και ελαφρά πιο πάνω από τον χαρακτήρα του παίκτη. Αυτή η οπτική γωνία επιτρέπει του επιτρέπει να βλέπει πιο έντονα τον χαρακτήρα, και είναι πολύ κοινή στα βιντεοπαιχνίδια δράσης και δράσης περιπέτειας. Παιχνίδια με αυτή την οπτική εκμεταλλεύονται συνήθως τη θέση του ήχου, όταν δηλαδή η ένταση διάφορων περιβαλλόντων ήχων αλλάζει ανάλογα με τη θέση του χαρακτήρα.
Υπάρχουν κυρίως τρεις τύποι συστημάτων κάμερας τρίτου προσώπου: αυτό της στατικής (fixed) κάμερας, στο οποίο οι θέσεις της κάμερας ορίζονται κατά τη διαδικασία της δημιουργίας του παιχνιδιού, της κάμερας παρακολούθησης (interactive), στο οποίο η κάμερα απλά ακολουθεί τον χαρακτήρα, και το σύστημα της διαδραστικής (interactive) κάμερας, όπου η κάμερα ελέγχεται από τον παίκτη.
Στατική
μικρογραφία|δεξιά|Διαλογή πλάνων από το [[Resident Evil 2. Οι οπτικές γωνίες που επιλέχθηκαν από τους δημιουργούς, αποσκοπούν στη συναισθηματική φόρτιση του παίκτη.]] Σε αυτό τον τύπο συστήματος, οι προγραμματιστές θέτουν τις ιδιότητες της κάμερας, όπως η θέση, ο προσανατολισμός ή το πεδίο θέας, κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του παιχνιδιού. Οι γωνίες θέασης δεν θα αλλάξουν δυναμικά, έτσι το ίδιο σημείο θα φαίνεται με τον ίδιο τρόπο. Πρώιμο παράδειγμα αυτού του είδους συστήματος κάμερας είναι το παιχνίδι Alone in the Dark όπου, ενώ οι χαρακτήρες είναι τρισδιάστατοι, τα περιβάλλοντα στα οποία δρουν προσχεδιασμένα φωτορεαλιστικά. Αξιόλογα παραδείγματα χρήσης στατικής κάμερας τρίτου προσώπου είναι τα πρώτα παιχνίδια της σειράς Resident Evil και η σειρά God of War. Ένα πλεονέκτημα αυτού του συστήματος κάμερας είναι το ότι επιτρέπεται στους σχεδιαστές του εκάστοτε παιχνιδιού να μιλούν τη γλώσσα των ταινιών. Πράγματι, όπως και οι δημιουργοί ταινιών, έτσι και οι δημιουργοί παιχνιδιών έχουν την ικανότητα να δημιουργήσουν μία διάθεση μέσα από την εικονοληψία και την προσεκτική επιλογή πλάνων. Παιχνίδια τα οποία χρησιμοποιούν αυτή την τεχνική συχνά επαινούνται για την κινηματογραφική τους ποιότητα.
Παρακολούθησης
Όπως δηλώνει το όνομά του, αυτός ο τύπος κάμερας ακολουθεί τον χαρακτήρα του παιχνιδιού από πίσω και δε μπορεί να ελεγχθεί από τον παίκτη. Πρόκειται για ένα τύπο κάμερας που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στα πρώιμα τρισδιάστατα παιχνίδια όπως τα παιχνίδια Crash Bandicoot και Tomb Raider, καθώς ήταν πολύ εύκολο να εφαρμοσθεί. Ωστόσο, έχει κάποια μειονεκτήματα. Συγκεκριμένα, αν η τρέχουσα θέα δεν είναι επιθυμητή (για παράδειγμα αν παρεμποδίζεται από κάποιο αντικείμενο ή γιατί δεν φαίνεται αυτό που επιθυμεί ο παίκτης), δεν μπορεί να αλλάξει, αφού δεν ελέγχεται από τον παίκτη. Μερικές φορές αυτή η οπτική γωνία δημιουργεί δυσκολίες, όταν ο χαρακτήρας στρίβει ή στέκεται με το πρόσωπο απέναντι από ένα τοίχο. Η κάμερα τότε μπορεί να καταλήξει να τινάζεται ή να παίρνει άβολες θέσεις.
Διαδραστική
Αυτός ο τύπος συστήματος κάμερας είναι βελτιωμένος σε σχέση με το σύστημα παρακολούθησης. Ενώ η κάμερα εξακολουθεί να ακολουθεί τον χαρακτήρα, κάποιες από τις παραμέτρους της μπορούν να αλλάξουν, όπως ο προσανατολισμός ή η απόσταση από τον χαρακτήρα. Στις κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών, η κάμερα συνήθως ελέγχεται από έναν αναλογικό μοχλό, ώστε να δώσει αρκετή ακρίβεια. Στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές συχνά ελέγχεται με το ποντίκι. Αυτό συμβαίνει σε παιχνίδια όπως το Super Mario Sunshine ή το The Legend of Zelda: The Wind Waker. Γενικά είναι δύσκολο να εφαρμοστεί ένα σύστημα πλήρως διαδραστικής κάμερας με σωστό τρόπο. Συμφωνώντας με αυτό το γεγονός, το Gamespot ανέφερε πως η δυσκολία του Super Mario Sunshine προέρχεται από το ότι ο παίκτης πρέπει να ελέγχει την κάμερα. Το The Legend of Zelda: The Wind Waker ήταν πιο επιτυχημένο σε αυτό: το IGN αποκάλεσε το σύστημα κάμερας "τόσο έξυπνο που σπανίως χρειάζεται χειροκίνητη διόρθωση".
Ένα από τα πρώτα παιχνίδια με διαδραστική κάμερα ήταν το Super Mario 64. Υποστήριζε δύο τύπους συστήματος κάμερας, τα οποία ο παίκτης μπορεί να εναλλάξει ανά πάσα στιγμή. Το πρώτο ήταν ένα τυπικό σύστημα κάμερας παρακολούθησης εκτός ότι ήταν μερικώς κατευθυνόμενο από την τεχνητή νοημοσύνη. Το δεύτερο επιτρέπει στον παίκτη να ελέγχει την κάμερα σε σχέση με τη θέση του Mario. Πατώντας τα κουμπιά αριστερά ή δεξιά, η κάμερα περιστρέφεται γύρω του, ενώ πατώντας πάνω ή κάτω η κάμερα κινείται κοντά ή μακριά του.
Καταγραφή πραγματικού χρόνου και ανίχνευση κίνησης
Οι ψηφιακές κάμερες έχουν αναπτυχθεί σε βαθμό τέτοιο, ώστε να επιτρέπουν στον σκηνοθέτη να πραγματοποιεί καταγραφή κίνησης και να βλέπει τις κινήσεις του ψηφιακού χαρακτήρα σε πραγματικό χρόνο σε ένα προκατασκευασμένο ψηφιακό περιβάλλον. Το Resident Evil 5 ήταν το πρώτο παιχνίδι που χρησιμοποίησε αυτή την τεχνολογία, η οποία αναπτύχθηκε στην ταινία του 2009, Avatar. Η χρήση της καταγραφής κίνησης για τον έλεγχο και τον προσανατολισμό μίας ψηφιακής κάμερας, δίνει στο χειριστή της την ελευθερία να κινεί και να στοχεύει αυθόρμητα την κάμερα απλά περπατώντας, ή στρέφοντάς τη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιού
Ινί (φαραώ)
Ο Ινί ήταν ένας φαραώ της 23ης δυναστείας της Αιγύπτου. Με την ενθρόνισή του έλαβε το προ-του-ονόματος επίθετο Μενκεπερρέ. Επίσης απεκαλείτο με τα επίθετα Σι-Εσέ (Ίσιδος γιος) και Μερυαμούν. Βασιλευσε κατά τον 8ο π.Χ. αι., έπειτα από τον τελευταίο της φαραώ Ρουνταμούν.
Τεκμήρια
Ο Μενκεπερρέ Ινί ήταν πιθανώς ο διάδοχος του Ρουνταμούν στις Θήβες, αλλά δεν ήταν μέλος της οικογένειας, που έγινε η 23η δυναστεία. Ήταν ένας τοπικός βασιλιάς, που κυβέρνησε μόνο τις Θήβες για 4-5 έτη τουλάχιστον, έπειτα από το τέλος τού Ρουνταμούν. Η ύπαρξή του εμφανίστηκε για πρώτη φορά με την έκδοση ενός σχεδίου τοίχου τού 5ου έτους σε αιγυπτιακό ναό από τη Ζακέτ-Γκόρντν το 1979. Ως το 1989 πιστοποιόταν με τρεις αποδείξεις:
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 23ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ηλιόσφαιρα
thumb|right|350px|Καλλιτεχνική απεικόνιση της ηλιόσφαιρας από τη [[NASA]]
Η ηλιόσφαιρα είναι μια περιοχή στο διάστημα στο διαστρικό μέσο (υδρογόνο και ήλιο που δημιουργείται στο Γαλαξία) από τον ηλιακό άνεμο που είναι πλάσμα που βγάζει ο ήλιος συνεχώς, με μεταβαλλόμενη ταχύτητα, πυκνότητα, μαγνητικό πεδίο και θερμοκρασία. Αν και ηλεκτρικά ουδέτερα τα άτομα από το διαστρικό αέριο μπορούν να διαπεράσουν αυτήν την φυσαλίδα. Σχεδόν το σύνολο του υλικού της ηλιόσφαιρας προέρχεται από τον Ήλιο τον ίδιο. Θεωρήθηκε για δεκαετίες ότι εκτείνεται σε ένα μεγάλο σχήμα όπως του κομήτη, αλλά το 2009 τα δεδομένα από το Cassini και IBEX δείχνουν ένα διαφορετικό σχήμα. Μια άλλη αλλαγή είναι ότι ο ηλιοσφαιρικός κολεός (Heliosheath) δεν είναι ομαλός, αλλά γεμάτος με μαγνητισμένες δίνες.
Για τα πρώτα δέκα δισεκατομμύρια χιλιόμετρα της ακτίνας του, ο ηλιακός άνεμος ταξιδεύει με πάνω από ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα την ώρα. Δεδομένου ότι αρχίζει να συγκρούεται με το διαστρικό μέσο, επιβραδύνεται ώσπου τελικά να σταματήσει εντελώς. Το σημείο όπου ο ηλιακός άνεμος επιβραδύνεται είναι το όριο του κρουστικού κύματος (Termination Shock). Το εξωτερικό όριο της ηλιόσφαιρας ονομάζεται ηλιόπαυση (Heliopause). Η Ηλιόπαυση είναι το όριο της ηλιόσφαιρας, η επιφάνεια όπου η πίεση των εξερχόμενων σωματιδίων του ηλιακού ανέμου και των εισερχόμενων σωματιδίων από τη μεσοαστρική περιοχή εξισορροπούνται.
Μέχρι το 2012 υπήρχε η άποψη πως εξωτερικά από την περιοχή της ηλιόσφαιρας, στις 230 AU, δημιουργείτο ένα τοξοειδές Κύμα Κρούσης (αγγλ. Bow Shock), εξαιτίας της κίνησης του Ήλιου μέσα στον Γαλαξία. Παρόμοιες περιοχές παρατηρούνται συχνά σε πολλά αστέρια στο σύμπαν. Ωστόσο, με βάση νέα δεδομένα από την αποστολή ΙΒΕΧ το 2012, τα οποία μελετήθηκαν σε σύγκριση με δεδομένα από τις αποστολές Voyager 1 και 2, απέδειξαν πως το Ηλιακό σύστημα δεν δημιουργεί τέτοια περιοχή, πιθανόν λόγω της μικρότερης ταχύτητας, από αυτή από την οποία πιστεύαμε μέχρι τότε, με την οποία κινείται αυτή την στιγμή ο Ήλιος στο διαστρικό μέσο.
Βόγιατζερ
thumb|right|150px|[[Βόγιατζερ 1]]
Σήμερα το διαστημικό σκάφος Βόγιατζερ 1 της ΝΑΣΑ εχει εισέλθει σε μια νέα περιοχή μεταξύ του ηλιακού μας συστήματος και το διαστρικό διάστημα. Τα δεδομένα που προέρχονται από το Βόγιατζερ 1 κατά το τελευταίο έτος αποκαλύπτουν αυτή τη νέα περιοχή να είναι ένα είδος «κοσμικού καθαρτηρίου». Εκεί, ο άνεμος των φορτισμένων σωματιδίων από τον Ήλιο έχει ηρεμήσει, το μαγνητικό πεδίο του ηλιακού μας συστήματος έχει συσσωρευτεί, και υψηλής ενέργειας σωματίδια από το εσωτερικό ηλιακό μας σύστημα φαίνεται να διαρρέουν έξω στο διαστρικό διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήλιος Κατηγορία:Φυσική πλάσματος
Συμμετοχή της Αλβανίας στη Eurovision 2019
Πριν τη Eurovision
Στις 16 Μαΐου 2018, ο RTSH άνοιξε τη διαδικασία αιτήσεων για το Festivali i Këngës 57. Η διαδικασία σταμάτησε στις 30 Ιουνίου 2018.
Συμμετοχές
Ο κατάλογος των συμμετεχόντων καλλιτεχνών και των τραγουδιών ανακοινώθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2018.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 22 Δεκεμβρίου 2018. 14 τραγούδια προκρίθηκαν από τους ημιτελικούς.
Στη Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 διεξήχθη στο Expo Tel Aviv στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ και αποτελείται από δύο ημιτελικούς στις 14 και 16 Μαΐου 2019 και ένα τελικό στις 18 Μαΐου 2019. Σύμφωνα με τους κανονισμούς του διαγωνισμού, όλες οι συμμετέχουσες χώρες με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τις "Big 5" (Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία και Ιταλία) πρέπει να προκριθούν από την φάση των ημιτελικών για να συμμετάσχουν στον τελικό. Στον τελικό προκρίνονται οι χώρες με τις 10 υψηλότερες βαθμολογίες από κάθε ημιτελικό.
Ψηφοφορία
Η ψηφοφορία σε καθένα από τα τρία σόου, περιλαμβάνει την κάθε χώρα να απονέμει 2 σετ 1-8, 10 και 12 βαθμών: ένα από την κριτική επιτροπή και ένα από το televoting. Η κριτική επιτροπή κάθε χώρας αποτελείται από 5 άτομα που ανήκουν στη μουσική βιομηχανία και που είναι πολίτες της χώρας την οποία εκπροσωπούν, ενώ τα ονόματά τους δημοσιεύονται πριν τον διαγωνισμό ώστε να υπάρχει διαφάνεια. Οι κριτικές επιτροπές βαθμολογούν την κάθε συμμετοχή με βάση την φωνητική ικανότητα, την σκηνοθεσία, τη σύνθεση και την πρωτοτυπία του τραγουδιού, καθώς και την γενική εντύπωση της ερμηνείας. Επιπλέον, κανένα μέλος της κάθε κριτικής επιτροπής δεν επιτρέπεται να έχει κάποιου είδους σχέση με κάποιον συμμετέχοντα σε βαθμό που δεν θα του επιτρέψει να κρίνει αμερόληπτα και ανεξάρτητα. Οι ατομικές βαθμολογίες των μελών των κριτικών επιτροπών καθώς και οι βαθμολογίες του televoting της κάθε χώρας δημοσιεύονται λίγο μετά το τέλος της μετάδοσης του τελικού.
Επίδοση
Το τραγούδι της Αλβανίας προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό όπου κατέλαβε την 17η θέση με 90 βαθμούς.
TNA Lockdown
To Lockdown είναι μια ετήσια διοργάνωση Πληρωμής ανά προβολή, της εταιρείας πάλης, Total Nonstop Action Wrestling. Θεωρείται ως μια απο τις κορυφαίες διοργανώσεις της εταιρείας, μαζί με το Slammiversary και το Bound for Glory.
Ιστορία
Σε κάθε τέτοια διοργάνωση περιέχονται διάφοροι αγώνες πάλης, τις περισσότερες φορές με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα. Η πρώτη διοργάνωση έγινε στις 24 Απριλίου του 2005. Από το 2007 και μετά, το Lockdown πραγματοποιείται έξω από τη Φλόριντα, τη βάση του TNA.
Χαρακτηριστικό
Στο Lockdown, όλοι οι αγώνες γίνονται μέσα σε ατσάλινο κλουβί. Πάντα γίνεται και ένας ομαδικός αγώνας, όπου όλα τα μέλη των ομάδων να παλεύουν ταυτόχρονα στο κλουβί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης
thumb|350px|Οι δαυλοί του Νέρωνα. Πίνακας του Χένρυκ Σιμιράντζκι Η μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης, το 64 μ.Χ., θεωρείται ένα από τα πλέον σημαντικά γεγονότα του 1ου αιώνα, αποτελεί την πιο σημαντική και εκτεταμένη φωτιά που έχει ξεσπάσει στην πόλη της Ρώμης και συγκαταλέγεται από τους περισσότερους χριστιανούς στα γεγονότα - σταθμούς του ιστορικού των σποραδικών διωγμών της θρησκείας τους από το ρωμαϊκό κράτος. Επίσης, αποτελεί ένα από τα κομβικά γεγονότα που συνέβησαν κατά τη βασιλεία του Νέρωνα. Ο ίδιος ο Νέρων έχει επικρατήσει να θεωρείται ο επικρατέστερος υπεύθυνος για τον εμπρησμό, όμως δεδομένων των σύγχρονων του Αυτοκράτορα πηγών, αλλά και των απόψεων μεταγενέστερων ιστορικών δεν μπορεί να στραφεί η ενοχή με βεβαιότητα προς κάποια κατεύθυνση και οι περισσότερες γνώμες θεωρούνται, απλώς, εικασίες.
Το γεγονός
Τη νύχτα της 18ης προς 19η Ιουλίου του έτους 64 μ.Χ., σε καταστήματα στην καρδιά της Ρώμης, στο Circus Maximus, ξέσπασε πυρκαγιά. Η εστία ξεκίνησε στην πύλη Καπίνη προς το μέρος του μεγάλου Αμφιθεάτρου που αποτελούσε συνέχεια με τον Παλατίνο λόφο και το Καίλιον. Η συνοικία αυτή είχε πολλά καταστήματα γεμάτα από εύφλεκτες ύλες, που, σε συνδυασμό με το δυνατό άνεμο, είχαν ως αποτέλεσμα να μεταδοθεί η φωτιά με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Οι φλόγες, αφού έκαναν το γύρο του Παλατίνου, κατέστρεψαν το Ναό του Ηρακλή, την Αγορά, τις Καρίνες, ανέβηκαν στους λόφους και προκάλεσαν μεγάλες ζημιές στο Παλατίνο και σε έναν ναό του Δία. Παρότι σταμάτησε προσωρινά μπροστά σε έναν όγκο υψηλών οικιών, γρήγορα σημειώθηκε αναζωπύρωση και η καταστροφή συνεχίστηκε.
Ο απολογισμός της καταστροφής ήταν τραγικός: η «Αιώνια Πόλη» βρισκόταν στο έλεος της φωτιάς για έξι ημέρες. Από τα 14 μεγάλα διαμερίσματα της πόλης, τα τρία καταστράφηκαν ολοκληρωτικά, στα επτά ελάχιστα σπίτια έμειναν όρθια, ως μισοκαμμένα ερείπια, και μόλις τέσσερα παρέμειναν ανέπαφα. Ο αριθμός των νεκρών έμεινε ανεξακρίβωτα μεγάλος, ενώ 4.000 απλές κατοικίες και 132 αρχοντικά μέγαρα καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Ο ρόλος του Νέρωνα και η γνώμη του Τάκιτου
Η γνώμη που έχει διαμορφωθεί σε όσους έχουν υπόψη τους τη μεγάλη φωτιά στη Ρώμη συνδέεται αναπόσπαστα με την εικόνα του Νέρωνα. Ο Νέρων, που ήταν Αυτοκράτορας της Ρώμης κατά το διάστημα 54-68 μ.Χ., αναφέρεται από τους περισσότερους ιστορικούς ως ημιπαράφρων και πυρομανής .
Από διασταύρωση των πηγών, διαπιστώνει κανείς ότι, όταν ξέσπασε η πυρκαγιά, ο Νέρων ήταν στο Άντιο και γύρισε στην πόλη μοναχά όταν η φωτιά έφθασε στην προσωρινή του κατοικία και στάθηκε αδύνατο να περισώσει οτιδήποτε από τις φλόγες. Φαίνεται ότι ο Νέρων δε νοιαζόταν ιδιαίτερα να διασώσει την κατοικία του, γιατί τον είχε παρασύρει η φρίκη του θεάματος. Κάπου εδώ, δημιουργείται και η εικόνα του Αυτοκράτορα, ντυμένου σαν ηθοποιού, να απαγγέλλει ωδές για την καταστροφή της Τροίας, ενώ κοιτάζει από το ανάκτορό του την πόλη να καίγεται.
Μεταγενέστεροι ιστορικοί
Όσο προχωρεί κανείς στη μελέτη των πηγών, διαπιστώνει ότι οι μεταγενέστεροι ιστορικοί προσθέτουν όλο και περισσότερες λεπτομέρειες, με αποτέλεσμα να προβάλλει τελικά ο Νέρων ως ο κύριος ένοχος της καταστροφής. Ανεξάρτητα από την αξιοπιστία των πηγών αυτών, έχουν σημαντική ιστορική αξία.
Ο Σουητώνιος (που γράφει μία-δύο δεκαετίες αργότερα από τον Τάκιτο), ο Δίων Κάσσιος και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος γράφουν, με κατηγορηματικό τρόπο, ότι η πυρκαγιά είχε διαταχθεί από τον Αυτοκράτορα ή, το λιγότερο, ότι ξαναφούντωσε με διαταγή του, τη στιγμή που επρόκειτο να σβήσει (η αναζωπύρωση που αναφέρθηκε παραπάνω).
Στα έργα τους, βρίσκονται ακόμη και αναφορές από άτομα που υποστηρίζουν ότι αναγνώρισαν πρόσωπα του άμεσου περιβάλλοντός του που έβαζαν τη φωτιά από διάφορα σημεία της πόλης. Σε μερικά σημεία, καθώς περιγράφουν, η φωτιά άναψε από ανθρώπους που υποκρίνονταν τους μεθυσμένους, ενώ η φωτιά ξέσπασε αυτόματα και ταυτόχρονα σε πολλά μέρη. Διηγούνται ακόμα, ότι στη διάρκεια της πυρκαγιάς, είδαν στρατιώτες και αυτούς που ήταν επιφορτισμένοι με την κατάσβεσή της να την υποδαυλίζουν και να εμποδίζουν τις καταβαλλόμενες προσπάθειες για τον περιορισμό της, και όλα αυτά, με απειλητικό ύφος, ως άνθρωποι που εκτελούσαν επίσημες διαταγές.
Επιπλέον, υπάρχει και αντίθετη άποψη για τα έργα ανάπλασης, αφού υποστηρίζεται από κάποιους ότι η καταστροφή της πόλης επέτρεψε στο Νέρωνα να ξαναχτίσει τα δημόσια και θρησκευτικά κτίρια με βάση τα ελληνικά πρότυπα που θαύμαζε, ενώ και το χτίσιμο του νέου παλατιού θεωρήθηκε από μέρος του λαού ως περαιτέρω απόδειξη της ενοχής του, αφού ξεκίνησε ένα ακόμη δαπανηρό έργο, την ώρα που η κατεστραμμένη πόλη έμοιαζε χρεοκοπημένη.
Η αντίθετη άποψη και η νέα θεωρία
Ο Λακτάντιος, ένας από τους πρώτους χριστιανούς συγγραφείς, τον οποίο μάλιστα πήρε υπό την προστασία του ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας, διαχωρίζει τη θέση του από τους υπόλοιπους χριστιανούς ιστορικούς της εποχής του και δεν αποδίδει στον Νέρωνα τη «σκηνοθεσία» του εμπρησμού ως αφορμή για τους διωγμούς των Χριστιανών.
Μια γνώμη, που διατυπώθηκε πιο πρόσφατα βάσει της μελέτης των ιστορικών πηγών, υποστηρίζει ότι η φωτιά όχι μόνο δεν ήταν έργο του Νέρωνα αλλά ξεκίνησε στο πλαίσιο μια πολιτικής συνωμοσίας εναντίον του τότε Αυτοκράτορα. Πράγματι, την άνοιξη του 65 μ.Χ., είχε αποκαλυφθεί μια ευρείας κλίμακας συνωμοσία από μέλη της συγκλήτου που ήταν δυσαρεστημένα από την πολιτική του Νέρωνα. Ωστόσο και αυτή η άποψη δεν μπορεί να στηριχθεί επαρκώς και αποτελεί μόνο μια εικασία.
Συμπεράσματα
Όπως διαπιστώνει κανείς από την ενδελεχή μελέτη των πηγών της εποχής και των συγκεντρωτικών έργων των σύγχρονων ιστορικών, αν δεν ξεκίνησε η πυρκαγιά από ένα τυχαίο γεγονός, ο πραγματικός αυτουργός του μαζικού αυτού εγκλήματος παραμένει άγνωστος. Ανεξάρτητα από το αν ο Νέρων ήταν ημιπαράφρων, γεγονός που μάλλον δεν αμφισβητείται από το σύνολο των ιστορικών, αυτό δεν αποτελεί και επαρκή κατηγορία για να του αποδοθεί η ευθύνη της καταστροφής, όσο και αν φαίνεται ως ο επικρατέστερος ένοχος για τη μεγάλη φωτιά, που έφθασε στο σημείο να απειλήσει τη Ρώμη ακόμη και με ολοκληρωτική καταστροφή.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης Ρωμης
Γραμμομοριακή ειδική θερμότητα
Η γραμμομοριακή ειδική θερμότητα εκφράζει το ποσό θερμότητας που απαιτείται  να δοθεί σε 1 mol αερίου για να αυξηθεί η θερμοκρασία του κατά 1°K. Μονάδα μέτρησης στο SI είναι το J/mol*K
Σημαντικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν: Ισχύει επίσης ότι:
όπου R: η παγκόσμια σταθερά των αερίων.
Κατηγορία:Θερμότητα
Κολλώδιο
150px|μικρογραφία| Φωτογραφία ενός ατόμου το 1894 - η εκτύπωση από κολλώδιο έγινε από τον Frank S. Herrmann Το κολλώδιο (αγγλ. collodion), ή κολλωδιοβάμβακας, είναι εύφλεκτο και κολλοειδές παχύρευστο διάλυμα νιτροκυτταρίνης σε αιθέρα και αυθυλική αλκοόλη. Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι στα κολλώδια: τα εύκαμπτα και τα μη εύκαμπτα. Ο εύκαμπτος τύπος χρησιμοποιείται συχνά ως χειρουργικός επίδεσμος ή για να συγκρατεί τους επιδέσμους στη θέση τους. Όταν βάφεται στο δέρμα, το κολλώδιο στεγνώνει και σχηματίζει ένα εύκαμπτο φιλμ νιτροκυτταρίνης. Ενώ αρχικά είναι άχρωμο, μεταχρωματίζεται με την πάροδο του χρόνου. Το μη εύκαμπτο κολλώδιο χρησιμοποιείται συχνά στο θεατρικό μακιγιάζ.
Το κολλώδιο υπήρξε πρωταρχικά η βάση των περισσότερων φωτογραφιών με υγρή πλάκα μέχρι που αντικαταστάθηκε από τα σύγχρονα γαλακτώματα ζελατίνης.
Ιστορικό
Το 1846 οι ερευνητές Louis-Nicolas Ménard και Florès Domonte πρώτοι ανακάλυψαν ότι η νιτρική κυτταρίνη δύναται να διαλυθεί στον κοινό αιθέρα. Επινόησαν έτσι ένα μείγμα αιθέρα (αιθοξυαιθάνιο) ως διαλύτη και αιθανόλης ως ένα αραιωτικό που μετέτρεπε τη νιτρική κυτταρίνη σε ένα διαυγές ζελατινώδες υγρό. Το παραχθέν κολλώδιο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως επίδεσμος το 1847 από έναν γιατρό της Βοστώνης, τον John Parker Maynard. Το διάλυμα αυτό έλαβε αυτή την ονομασία, "κολλώδιον", από την ελληνική λέξη κολλώδης, από τον Dr. AA Gould στη Βοστώνη.
Το 1851, ο Άγγλος Frederick Scott Archer ανακάλυψε ότι το κολλώδιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση στο ασπράδι αυγού σε γυάλινες φωτογραφικές πλάκες. Η χρήση του αυτή μείωσε τον απαραίτητο χρόνο έκθεσης για τη δημιουργία μιας εικόνας. Αυτή η μέθοδος έγινε γνωστή ως μέθοδος «υγρού κολλωδίου». Επίσης επειδή το κολλώδιο ήταν σχετικά χωρίς κόκκους και άχρωμο, επέτρεψε μια από τις πρώτες υψηλής ποιότητας διαδικασίες διπλασιασμού, γνωστή ως αρνητικό. Αυτή η διαδικασία παρήγαγε επίσης δύο τύπους θετικών: τον αμβρότυπο και τον φερρότυπο (ferrotype).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυτταρίνη Κατηγορία:Προϊόντα κυτταρίνης
Χριστίνα Κοτς-Γότλιμπ
Η Χριστίνα Βαλέριϊβνα Κοτς-Γότλιμπ (Ουκρανικά: Христина Валеріївна Коц-Готліб), είναι Ουκρανή τραγουδίστρια και μοντέλο.
Μέλη σε λίστα
Έρικα Γκέρτσεκ (2013-σήμερα) Μίσα Ρομάνοβα (2013-σήμερα) Αναστασία Κοζεβνίκοβα (2013-σήμερα) Αλιόνα Βίνιτσκαγια (2000-2003) Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια (2000-2002) (2002-2006) (2009-2011) Τετιάνα Νάϊνικ (2002) Άννα Σεντοκόβα (2002-2004) Βέρα Μπρέζνιεβα (2003-2007) Σβετλάνα Λομποντά (2004) Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα (2004-2012) Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ (2006) Όλγα Ρομανόφσκαγια (2006-2007) Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα (2007-2009) Τατιάνα Κοτόβα (2008-2010) Σάντα Δημόπουλος (2011-2012) Γιέβα Μπουσμινά (2010-2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες Κατηγορία:Ουκρανοί μοντέλα
Σιδηρούν προσωπείον
Ο Άνδρας με το Σιδηρούν προσωπείον (L' homme au masque de fer) ήταν ένα ιστορικό μυστηριώδες πρόσωπο φυλακισμένο από το 1679 στο φρούριο Πινιερόλ, το 1694 στο νησί της Αγίας Μαργαρίτας και τέλος στη Βαστίλη, όπου και πέθανε το 1703.
Είχε υποχρέωση να καλύπτει το πρόσωπό του με προσωπίδα από μαύρο βελούδο (και όχι από σίδερο όπως θεωρούσαν).
Διαδόθηκε ότι ήταν ο έφορος Φουκέ ή ο δίδυμος αδελφός του Λουδοβίκου ΙΔ' κ.α. Τελικά αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για τον κρατικό γραμματέα Ματτιόλι, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για προδοσία και είχε συλληφθεί κατά διαταγή του Λουδοβίκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Βωμός της Νίκης
μικρογραφία|Το άγαλμα της Νίκης σε ένα νόμισμα που εκδόθηκε από τον Αύγουστο. Το γλυπτό ταιριάζει με την περιγραφή του [[Προυδέντιος|Προυντέντιου. Επιγρ.: IMP. CAESAR.]] Ο Βωμός της Νίκης (Ara Victoriae) βρισκόταν στη Ρωμαική Σύγκλητο (Curia) και έφερε ένα χρυσό άγαλμα της θεάς Νίκης. Ο βωμός ιδρύθηκε από τον Οκταβιανό (τον μετέπειτα Αύγουστο) το 29 π.Χ., για να τιμήσει τη νίκη του επί του Μ. Αντώνιου και της Κλεοπάτρας Ζ΄ στη μάχη του Ακτίου.
Ιστορία
Ένας σύγχρονος ιστορικός αναλογίζεται τη σημασία του βωμού και του αγάλματος:
Μετακίνηση
Ο βωμός αφαιρέθηκε από την Curia από τον Αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β' το 357. Αργότερα αποκαταστάθηκε από τον Ιουλιανό, ο οποίος ήταν ο μόνος Αυτοκράτορας -μετά τη μεταστροφή του Κωνσταντίνου Α'- που τηρούσε την παραδοσιακή θρησκεία της Ρώμης. Ο βωμός αφαιρέθηκε ξανά από τον Γρατιανό το 382.
Μετά το τέλος του Γρατιανού, ο Κόντος Αυρήλιος Σύμμαχος, συγκλητικός και έπαρχος (preferctus) της Ρώμης που προσπάθησε να διατηρήσει τις θρησκευτικές παραδόσεις της Ρώμης, έγραψε το 384 στον νέο Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Β΄ ζητώντας την αποκατάσταση του βωμού. Στην Αυτοκρατορική αυλή του Μιλάνου, ο νεαρός Αυτοκράτορας αρνήθηκε το αίτημα: ο Αμβρόσιος επίσκοπος του Μιλάνου έπεισε με επιτυχία τον Βαλεντινιανό Β΄ να αντισταθεί στο αίτημα διατήρησης του βωμού. Ωστόσο δεν ήταν το κύριο πρόσωπο πίσω από το ψήφισμα, που αφαίρεσε τον βωμό, αν και συμμετείχε στη συζήτηση.
Περαιτέρω αιτήματα για την αποκατάσταση του βωμού αποτράπηκαν το 391 από ένα διάταγμα του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄, ως μέρος των προσπαθειών του για να διασφαλίσει, ότι ο Χριστιανισμός ήταν η μόνη θρησκεία, που εφαρμόζεται στην Αυτοκρατορία. Ο βωμός αποκαταστάθηκε από τον σφετεριστή Ευγένιο κατά τη διάρκεια της βραχύβιας κυριαρχίας του (392–394) σύμφωνα με τον Παυλίνο του Μιλάνου στη Ζωή του Αμβρόσιου.
Γράφοντας το 403, ο Κλ. Κλαυδιανός ανέφερε ότι το άγαλμα (αν όχι ο βωμός) ήταν τότε στο Κτήριο της Συγκλήτου. Ο Σεριντάν αναφέρει ότι «ορισμένοι πιστεύουν ότι οι μεταφορές και οι αποκαταστάσεις αναφέρονται τόσο στον βωμό της Νίκης, όσο και στο άγαλμα της Νίκης. Άλλοι πιστεύουν ότι το άγαλμα δεν αφαιρέθηκε ποτέ από τον τόπο του. Δεν υπάρχει καμία δήλωση στους αρχαίους συγγραφείς, ως προς το τι συνέβη στο άγαλμα, όταν αφαιρέθηκε ο βωμός και η βεβαιότητα σε αυτό το σημείο είναι ανέφικτη».
Ο Σεριντάν προτείνει περαιτέρω ότι "η μοίρα του βωμού και του αγάλματος της Νίκης σφραγίστηκε τελικά από τον νόμο του 408 κατά των ειδωλολατρικών αγαλμάτων", επικαλούμενος τον Codex Theodosianus XVI, 10, 19.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μνημεία στην Ιταλία
Ωρολόγιον
Ωρολόγιον στην καθαρεύουσα είναι το ρολόι. Μπορεί να εννοείται επίσης:
Εθνική Οδός 70 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 70 (ΕΟ70) είναι εθνική οδός στην Πελοπόννησο. Συνδέει το Άργος με την Παλαιά Επίδαυρο μέσω του Ναύπλιου, διασχίζοντας ολόκληρη τη βορειοανατολική Πελοπόννησο. Το συνολικό μήκος της Εθνικής Οδού είναι 47 χιλιόμετρα. Κατά μήκος της εθνικής οδού μπορεί κάποιος να επισκεφτεί:
70
Σιδηροτροχιά
μικρογραφία|Σιδηροτροχιά επί ξύλινων στρωτήρων Η σιδηροτροχιά είναι χαλύβδινη ράβδος με ειδική διατομή και χρησιμοποιείται στην κατασκευή της επιδομής των σιδηροδρομικών γραμμών. Επιδομή ονομάζεται το σύνολο "έρμα - στρωτήρας - σιδηροτροχιά" πάνω στο οποίο κινούνται τα σιδηροδρομικά οχήματα (τρένα).
Κατάταξη
Οι σιδηροτροχιές κατατάσσονται σε δύο βασικά είδη:
Κατασκευή
Τέλος οι κρούσεις στους αρμούς προκαλούν ταχεία φθορά στους τροχούς και γενικώς στα σιδηροδρομικά οχήματα. Σήμερα με τις βαριές και καλλίτερης ποιότητος τροχιές, με την χρησιμοποίηση τελειοποιημένων συνδέσμων και μεγαλύτερη διατομή του έρματος, με την βελτίωση των μεθόδων συγκολλήσεως και την καλλίτερη συντήρηση της γραμμής, έχει αποδειχθεί θεωρητικώς αλλά και στην πράξη ότι χωρίς κίνδυνο οι σιδηροτροχιές μπορούν να απορροφήσουν τις δυνάμεις συστολής και διαστολής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την χρησιμοποίηση μεγαλύτερου μήκους τροχιών της τάξεως των 80, 250, 800 μέτρων και καταλήξαμε ακόμη και σε τροχιές χωρίς αρμούς από τον ένα σταθμό στον άλλο. Υποχρεωτικά αρμοί αφήνονται σήμερα μόνο σε ειδικές θέσεις όπως στα δύο άκρα των αλλαγών τροχιάς και στις εισόδους - εξόδους των μεταλλικών σιδηροδρομικών γεφυρών.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω οι σιδηροτροχιές δεν μπορούν στα εργοστάσια να γίνουν μεγαλύτερες από 27 μέτρα. Για αυτό συγκολλούνται σε μήκη 250 - 300 μέτρα σε ειδικά αυτοματοποιημένα εργοστάσια, φορτώνονται σε ειδικές αμαξοστοιχίες από επίπεδα φορτηγά, τοποθετούνται στους στρωτήρες και συγκολλούνται επί τόπου με ηλεκτρικό τόξο ή με αλουμινοθερμική μέθοδο. Κατά την συγκόλληση πρέπει να επικρατεί μέση θερμοκρασία. Ανά ορισμένα χρονικά διαστήματα χαλαρώνονται οι σύνδεσμοι με τους στρωτήρες και θερμαίνονται οι τροχιές στην μέση αυτή θερμοκρασία για την εξουδετέρωση των συστολικών και διαστολικών τάσεων. Η συγκολλημένη τροχιά απαιτεί αυστηρότερη παρακολούθηση στην στρώση από όσο η γραμμή με αρμούς, επειδή είναι απαραίτητο να διατηρείται η καλή σύσφιγξη των συνδέσμων και η σφήνωση του έρματος. Απαιτεί επίσης μεγαλύτερη ποσότητα έρματος επειδή λόγω θερμοκρασίας είναι δυνατόν να προκληθεί απότομη και μεγάλη παραμόρφωση. Έτσι η παρακολούθηση τους είναι εντατική κατά τους θερινούς μήνες του έτους για τον κίνδυνο θερμοκρασιακής παραμορφώσεως της γραμμής η οποία ξεκινά με την οφιοειδή μορφή στην οριζοντιογραφία, εμφανίζει κατόπιν μία απότομη ανύψωση των τροχιών και των στρωτήρων από το έρμα και καταλήγει σε επικίνδυνη στρέβλωση της γραμμής προς τα πλάγια. Κατά τις ψυχρές περιόδους του έτους δημιουργείται κίνδυνος θραύσεως από συστολές (ειδικά στις θέσεις συγκολλήσεως) η οποία δημιουργεί αιφνιδίως μεγάλο χάσμα στην τροχιά. Πάντως με επιμελημένη εργασία και συστηματική παρακολούθηση οι πιθανότητες αυτές περιορίζονται εις το ελάχιστο.
Στην Ελλάδα στο δίκτυο του κανονικού εύρους οι τροχιές έχουν βάρος 44, 46, 50, 54 και 60kg/m ενώ στο μετρικό δίκτυο έχουν βάρος 31kg/m.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές Κατηγορία:Σιδηροδρομικό υλικό
Έλενα Κουντουρά
Η Έλενα Κουντουρά (Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 1962) είναι Ελληνίδα πολιτικός και ευρωβουλευτής εκλεγμένη με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ήταν υπουργός Τουρισμού στις κυβερνήσεις Τσίπρα του 2015 και ανεξάρτητη βουλευτής Α΄ Αθηνών, συνεργαζόμενη με τον ΣΥΡΙΖΑ, εκλεγμένη με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Παλαιότερα εκλεγόταν βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Πριν την ενασχόλησή της με την πολιτική, υπήρξε μοντέλο με σημαντική διεθνή καριέρα, διευθύντρια γυναικείων περιοδικών και αθλήτρια στίβου.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κόρη του Αλέξανδρου Κουντουρά, αξιωματικού του ελληνικού Στρατού Ξηράς.
Από παιδί ασχολούνταν με τον αθλητισμό. Είναι απόφοιτη της Γυμναστικής Ακαδημίας (ΤΕΦΑΑ), και υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο άλμα εις ύψος, αλλά και στα 100 μέτρα με εμπόδια στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1978.
Καριέρα ως μοντέλο
Από το 1984 ως το 1997 έκανε διεθνή καριέρα ως μοντέλο, και το 1990 ανακηρύχθηκε από το CNN ένα από τα δέκα καλύτερα μοντέλα του κόσμου. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον Σερζ Λουτένς, γνωστό Γάλλο φωτογράφο, σχεδιαστή και σκηνοθέτη στον χώρο της μόδας, ενώ μεγάλη επιτυχία είχε η συνεργασία της με την ιαπωνική εταιρεία καλλυντικών Shiseido, και είναι το μοντέλο με το μακροβιότερο συμβόλαιο συνεργασίας με την εταιρεία αυτή, της οποίας ήταν το πρόσωπο σε παγκόσμιες διαφημιστικές καμπάνιες.
To 1997 επέστρεψε στην Ελλάδα και μέχρι το 2004 ήταν διευθύντρια σε γυναικεία περιοδικά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις εκλογές του 2004, εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ το 2007 και το 2009 ήταν πρώτη επιλαχούσα, παρότι συγκέντρωσε χιλιάδες περισσότερους σταυρούς σε σχέση με το 2004 που εξελέγη. Το Νοέμβριο του 2011 η Έλενα Κουντουρά επανήλθε στη Βουλή, όταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος παραιτήθηκε από τη βουλευτική του έδρα για να υπουργοποιηθεί στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου. Τον Φεβρουάριο του 2012 καταψήφισε το «Μνημόνιο 2» παραβαίνοντας τη γραμμή του κόμματος και ο Αντώνης Σαμαράς τη διέγραψε από τη Νέα Δημοκρατία.