cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φραγκίσκος Μαρία των Μεδίκων
Βιογραφία
Μετά τη γέννηση του αδελφού του Κόζιμο Γ΄ η Βιτόρια έπιασε τον Φερδινάνδο Β΄ στο κρεβάτι με τον κόμη Μπρούτο ντελλα Μολέρα και αποξενώθηκαν. Συμφιλιώθηκαν και έκαναν τον Φραγκίσκο-Μαρία. Το 1683 τοποθετήθηκε ισόβιος κυβερνήτης της Σιένα. Τρία έτη μετά έγινε καρδινάλιος από τον πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄. Έλαβε μέρος στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclave) για την εκλογή νέου πάπα και είχε επιρροή. Έμενε στη βίλα Λαπέτζι έξω από τη Φλωρεντία, την οποία ανακαίνισε και έκανε εκεί την Αυλή του. Οργάνωνε εκεί εορτές και διασκεδάσεις.
Το 1694 απεβίωσε η μητέρα του και του κληροδότησε το δουκάτο του Ρόβερε και του Μοντεφέλτρο. Καθοδήγησε τον ανιψιό του Φερδινάνδο, διάδοχο του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης, στις Τέχνες. Ο Φερδινάνδος δεν απέκτησε άρρενες απογόνους και το ίδιο ο νεότερος αδελφός του Τζαν-Γκαστόνε, έτσι η διαδοχή έμενε μετέωρη. Το 1709 η υγεία του επιδεινώθηκε και ζήτησε απαλλαγή από καρδινάλιος, πράγμα που ενέκρινε ο πάπας. Νυμφεύτηκε την Ελεονόρα-Λουίζα των Γκοντζάγκα, 26 έτη μικρότερή του. Είχε ωραία χαρακτηριστικά: δέρμα, μέση, μάτια και στόμα. Η σύζυγός του όμως φοβόταν ότι θα κολλήσει αφροδίσια νοσήματα από την ερωτική πράξη και απέφευγε να συνευρεθεί μαζί του. Κάλεσαν τον εξομολόγο της από την Γκουαστάλα. Αργότερα η σύζυγός του πείσθηκε και ο γάμος ολοκληρώθηκε· ωστόσο δεν απέκτησαν απογόνους, διαδόχους του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης, όπως επιθυμούσε ο Φραγκίσκος-Μαρία. .
Αποσύρθηκε στα Λουτρά στο Ρίπολι και απεβίωσε από υδρωπικία το 1711. Άφησε υπέρογκα χρέη. Το 1723 απεβίωσε ο αδελφός του Κόζιμο Γ΄ και το 1737 ο Τζαν Γκαστόνε, τελευταίος των Μεδίκων-Τοσκάνης. Οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης έδωσαν το μεγάλο δουκάτο της Τοσκάνης στον Φραγκίσκο Α΄ δούκα της Λωρραίνης και σύζυγο της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων. Η Ελεονόρα-Λουίζα που είχε τρελαθεί, απεβίωσε το 1742.
Οικογένεια
Το 1709 νυμφεύτηκε την Ελεονόρα-Λουίζα Γκοντζάγκα, κόρη του Βικέντιου δούκα της Γκουαστάλα· δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Τζόνι Γκαλέκι
Ο Τζόνι Γκαλέκι (1975) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1975 στο Μπρι του Βελγίου και σε ηλικία τριών ετών μετακόμισε στο Ιλινόι.
Είχε σχέση με τη συμπρωταγωνίστριά του στο Roseanne, Σάρα Γκίλμπερτ, με την οποία έπαιξαν ξανά μαζί στο The Big Bang Theory. Από το 2007 ως το 2009 είχε σχέση με τη συμπρωταγωνίστριά του στο The Big Bang Theory, Κέιλι Κουόκο.
Καριέρα
Ξεκίνησε να παίζει στο θέατρο από την ηλικία των 7 ετών.
Η πρώτη του σημαντική συμμετοχή στην τηλεόραση ήρθε στην εφηβική του ηλικία με τη σειρά Roseanne, όπου συμμετείχε σε 92 επεισόδια από το 1992 ως το 1997.
Στον κινηματογράφο έχει παίξει σε ταινίες όπως: Vanilla Sky, Ξέρω τι Κάνατε Πέρυσι το Καλοκαίρι και Suicide Kings.
Από το 2007 πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά The Big Bang Theory στον ρόλο του φυσικού Λέοναρντ Χοφστάντερ. Για την ερμηνεία του, το 2012 κέρδισε ένα βραβείο Satellite καλύτερου ηθοποιού και προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα.
Το 2009 δάνεισε τη φωνή του στο Family Guy υποδυόμενος τον Λέοναρντ Χοφστάντερ.
Δημοσθένης Λινάρδος
Ο Δημοσθένης Λινάρδος (14 Φεβρουαρίου 1997, Πάτρα) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος κατά την περίοδο 2022-23 αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας στη θέση του κεντρικού.
Καριέρα
Ο Δημοσθένης Λινάρδος γεννήθηκε στην Πάτρα με καταγωγή από την Ακράτα και ξεκίνησε το βόλεϊ το 2008 από τις ακαδημίες της Ε.Α. Πατρών, εντυπωσιασμένος από κάποιους αθλητές από την ομάδα της ΕΑΠ, που επισκέφθηκαν το σχολείο του, μεταξύ των οποίων και ο Μάριος Γκιούρδας. Εκεί τον παρέλαβε ο προπονητής Γιώργος Νικολακόπουλος, ο οποίος τον στήριξε και του μετέδωσε τις αξίες που του χρειάστηκαν για την πορεία του. Το 2009 εντάχθηκε στον Θησέα Πατρών και ταυτόχρονα εργαζόταν κανονικά και στο μανάβικο του παππού του στην Κάτω Αχαΐα. Στην ομάδα της αχαϊκής πρωτεύουσας παρέμεινε μέχρι το 2016, οπότε μετακινήθηκε στον Απόλλωνα Πατρών, που εκείνη τη χρονιά είχε προβιβαστεί στην Α΄2 εθνική κατηγορία, και το 2017 επέστρεψε από την Ε.Α. Πατρών, ομάδα επίσης της Α΄2 κατηγορίας. Το 2018 ήδη διεθνής με τις Εθνικές παίδων και εφήβων, αποφάσισε να δώσει προτεραιότητα στο βόλεϊ και αποδέχτηκε πρόταση του Πήγασου Πολίχνης ανηφορίζοντας στη Θεσσαλονίκη.
Φονταίν-Φουρς
Το Φονταίν-Φουρς (γαλλικά: Fontaine-Fourches) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Δημοσθένης Λινάρδος
Καριέρα
Το Καλοκαίρι του 2019 τον "ανακαλύπτει" ο Φοίνικας Σύρου και ο Δημοσθένης Λινάρδος αρχίζει το ταξίδι του στη Βόλεϊ Λιγκ με την ομάδα των Κυκλάδων. Με το "πειρατικό" ο Λινάρδος έκανε εντυπωσιακές εμφανίσεις, ξεχώρισε με την εργατικότητα και τον καλό του χαρακτήρα, και έτσι ο Φοίνικας ανανέωσε το συμβόλαιό του και για την περίοδο 2020-21, κατά την οποία κατέκτησε με την ομάδα της Σύρου το Λιγκ Καπ, αλλά και τη 2η θέση στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Τον Μάϊο του 2021 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ανδρών για την προετοιμασία της ενόψει της προκριματικής φάσης του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Για την περίοδο 2021-22 ο Πατρινός κεντρικός θέλοντας να έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής υπέγραψε συμβόλαιο με τον Α.Ο.Π. Κηφισιάς, και τον Ιούλιο του 2022 πήρε το τρένο για τον Πειραιά, αποδεχόμενος την πρόταση του Ολυμπιακού, στον οποίο κατέλαβε θέση βασικού μπλοκέρ. Με τους ερυθρόλευκους ο Δημοσθένης Λινάρδος κατέκτησε τους πρώτους σημαντικούς τίτλους της καριέρας του, το CEV Τσάλεντζ Καπ της περιόδου 2022-23 και το Πρωτάθλημα Ελλάδας 2022-23. Τον Μάιο του 2023 ο Δημοσθένης Λινάρδος αναχώρησε από τους πρωταθλητές Ελλάδας και υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με τον ΠΑΟΚ.
Φονταίν-Φουρς
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φουρσουά (γαλλικά: Fourchois).
Δημοσθένης Λινάρδος
Διεθνής καριέρα
Ο Δημοσθένης Λινάρδος είχε ήδη υπάρξει διεθνής με τις Εθνικές ομάδες παίδων και εφήβων, προτού κληθεί από τον Στέλιο Καζάζη για πρώτη φορά στην Εθνική Ανδρών τον Απρίλιο του 2021. Η πρώτη του συμμετοχή με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα σημειώθηκε στο φιλικό απέναντι στην Ρουμανία κατά την προετοιμασία για το Ευρωβόλεϊ του ίδιου έτους. Στη συνέχεια συμμετείχε και σε άλλα παιχνίδια προετοιμασίας, όπως αυτό με τη Λετονία, και πήρε το βάπτισμα του πυρός σε μεγάλη διοργάνωση στον αγώνα απέναντι στην Πορτογαλία. Στη συνέχεια κλήθηκε ξανά από τον Ντάντε Μπονιφάντε πλέον, και συμμετείχε με την Εθνική Ελλάδας στους Μεσογειακούς Αγώνες 2022 στο Οράν της Αλγερίας. Έκτοτε ο Δημοσθένης Λινάρδος στελεχώνει αδιάλειπτα την Εθνική ομάδα, και συμμετείχε τόσο στους αγώνες προετοιμασίας, όσο και στους προκριματικούς για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2023.
Φονταίν-Φουρς
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Δημοσθένης Λινάρδος
Διεθνείς διοργανώσεις
'''CEV Τσάλεντζ Καπ
Εθνικά Πρωταθλήματα
1 Πρωτάθλημα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
Κύπελλο Ελλάδας
1 Λιγκ Καπ Ελλάδας
Εξωτερικοι σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ
Ο '''Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ''' (Καβάλα, 1933 - 2017) ήταν συλλέκτης και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στην Καβάλα στις 28 Ιουλίου 1933. Γονείς του ήταν οι Βίκτωρ Ρουδομέτωφ, τοπογράφος μηχανικός, εμιγκρέδες ρωσικής καταγωγής, και Αγγέλα Νισήμ. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Καβάλα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο, και συνέχισε για ένα διάστημα τις σπουδές του στην τότε Δυτική Γερμανία. Το 1957, λόγω της κατάστασης της υγείας του πατέρα του Βίκτωρα, ο οποίος είχε εγκεφαλικό επεισόδιο που τον άφησε παράλυτο, αναγκαστικά διέκοψε τις σπουδές του και επέστρεψε στην Καβάλα όπου και δραστηριοποιήθηκε στον κατασκευαστικό τομέα. Ίδρυσε και διεύθυνε μέχρι το 1982 την Ανώνυμη Τεχνική Εταιρεία ΡΟΥΔΟΜΕΤΩΦ Α.Ε. Ως εργολάβος οικοδομών, έχτισε πολυκατοικίες στην πόλη της Καβάλας, τη Νέα Ηρακλείτσα και τη Νέα Πέραμο. Μετά το τέλος της οικοδομικής του δραστηριότητας διεύθυνε για πολλά χρόνια την εταιρεία εισαγωγής και διάθεσης χρωμάτων ζωγραφικής “Ρουδομέτωφ – Art & Color”.
Μέθοδος δεύτερης ροπής
Στην θεωρία πιθανοτήτων, η μέθοδος της δεύτερης ροπής αναφέρεται σε τεχνική απόδειξης ότι μία τυχαία μεταβλητή X είναι μη-μηδενική με θετική πιθανότητα, δηλαδή, με την χρήση της ροπής δεύτερης τάξης, δηλαδή την ή διακύμανση. Συνήθως αναφέρεται στην χρήση της εξής ανισότητας για κάθε ακέραια τυχαία μεταβλητή X με , Για μη-αρνητική τυχαία μεταβλητή X, εμφανίζεται και με την μορφή
1η Μορφή
Για την τυχαία μεταβλητή X με διακύμανση, η ανισότητα Τσεμπισιόφ δίνει για Όταν X = 0 έπεται ότι. Συνεπώς,
2η Μορφή
Η ανισότητα Κωσύ-Σβαρτς δίνει ότι για δύο τυχαίες μεταβλητές A και B, ισχύει ότι Για την ζητούμενη ανισότητα, θεωρούμε την δείκτρια τυχαία μεταβλητή, για την οποία ισχύει ότι και Z^2 = Z από τις ιδιότητες των δείκτριων τυχαίων μεταβλητών. Επίσης, ισχύει ότι καθώς η X είναι μη-αρνητική και αν X = 0 τότε και Z = 0 (άρα 0 = ZX = X), ενώ διαφορετικά Z = 1 (άρα ZX = X). Συνεπώς χρησιμοποιώντας την ανισότητα Κωσύ-Σβαρτς, Αναδιατάσσοντας τα δύο μέλη της ανισότητας, προκύπτει το ζητούμενο
Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ
Με τη συνταξιοδότηση του το 1997, αποφάσισε να ιδρύσει το Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας (ΙΛΑΚ) ως αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Διετέλεσε Πρόεδρος του ΙΛΑΚ ως το θάνατο του στις 27 Οκτωβρίου 2017. Πριν αλλά και μετά την ίδρυση του ΙΛΑΚ ο Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ συνέλεξε, ταξινόμησε και αξιολόγησε ένα τεράστιο όγκο αρχείων (έγγραφα, ηχητικά ντοκουμέντα, έντυπα, φωτογραφίες, χάρτες κ.λπ.), που αφορούν το ιστορικό γίγνεσθαι της Καβάλας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Έλαβε μέρος ως εισηγητής σε πολλά Ελληνικά και διεθνή συνέδρια όπου και παρουσίασε πηγές και στοιχεία της τοπικής ιστορίας της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με επίκεντρο τις πόλεις Δράμα, Καβάλα και Ξάνθη. Επί του παρόντος δεν υπάρχει διαθέσιμη η πλήρης και ολοκληρωμένη εργογραφία του, αλλά τα σημαντικότερα έργα παρουσιάζονται πιο κάτω.
Μέθοδος δεύτερης ροπής
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανισότητες Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ
Εργογραφία και λοιπές δράσεις
Από τη δεκαετία του ’80 ξεκίνησε το συγγραφικό του έργο με δημοσιεύσεις σε πρακτικά συνεδρίων. Η πρώτη του συγγραφική παρουσία με τη μορφή βιβλίου γίνεται το 1991 με την έκδοση του βιβλίου του για τα τοπικά νομίσματα της ύστερης Οθωμανικής περιόδου. Πρόκειται για βιβλίο που πραγματεύεται την έκδοση από τις Ελληνορθόδοξες κοινότητες της ύστερης Οθωμανικής περιόδου κερμάτων και χαρτονομισμάτων μικρής αξίας. Αυτά κυκλοφορούσαν μέσω των εκκλησιών τους και χρησίμευαν ως μέσο συναλλαγής στα όρια της κοινότητας τη χρονική από τα 1880 έως τα 1910. Παρατίθεται μεγάλος αριθμός φωτογραφιών των νομισμάτων αυτών καθώς και ολόκληρο το ιστορικό των Ελληνορθόδοξων Κοινοτήτων που τα εξέδωσαν στην περιοχή της Ανατ. Μακεδονίας.
Μέσω του ΙΛΑΚ, ο Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ εξέδωσε μεταξύ του 1997 και του 2017, μια σειρά από συγγράμματα, αλλά και πρακτικά συνεδρίων, και άλλα έργα. Ένα από τα πρώτα έργα που δημοσιεύονται από το ΙΛΑΚ αφορά τον Κώδικα της Δημογεροντίας της Καβάλας των ετών 1895-1908. Στο βιβλίο παρατίθεται ολόκληρος ο ανέκδοτος Κώδικας, ο οποίος περιέχει όλα τα πρακτικά των συνεδριάσεων και των αποφάσεων της Δημογεροντίας της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Καβάλας από το έτος 1895 μέχρι τα 1908 και αποτελεί ανεκτίμητη ιστορική πηγή. Προτάσσεται εισαγωγή και εξαιρετικά ενημερωτικός σχολιασμός του βίου και των δραστηριοτήτων των Ελλήνων της Μακεδονίας στην περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Επίσης, ο Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ επιμελήθηκε και εξέδωσε μέσω του ΙΛΑΚ το 2016 τον Κώδικα της Δημογεροντίας του χωριού Άνω Θεολόγου της Θάσου των ετών 1902 - 1914. Ο κώδικας περιέχει τις αναφορές και απαντήσεις των κοινοτικών Αρχών προς την τουρκική διοίκηση έως την απελευθέρωση του νησιού στα 1912. Ο Κώδικας συνεχίζει με την αλληλογραφία προς τις ελληνικές Αρχές, μέχρι το Φεβρουάριο του έτους 1914. Η μελέτη των περιόδων αυτών μας δίδει ολοκληρωμένη την αλληλογραφία και τα θέματα που απασχολούσαν την κοινότητα στις αναφερόμενες περιόδους.
Ξεχωριστή μνεία πρέπει να γίνει στα τρία συνέδρια Βαλκανικής και τοπικής ιστορίας τα οποία οργάνωσε μέσα από το ΙΛΑΚ (2001, 2005 και 2010). Ιστορικά Συνέδρια στην Καβάλα ξεκίνησαν να διοργανώνονται από το 1977, με το πρώτο υπό την αιγίδα του Μακαριστού Μητροπολίτη Καβάλας Προκόπιου, και το 1985 έγινε το δεύτερο υπό την αιγίδα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Το τρίτο συνέδριο έγινε το 1989 από τον δήμο Καβάλας και συνέχεια τη διοργάνωση αυτών των συνεδρίων ανέλαβε ο Νικόλαος Ρουδομέτωφ. Διοργάνωσε τρία συνέδρια το 2001, το 2005 και το 2010 και τα ονόμασε Διεθνούς, Τοπικής και Βαλκανικής Ιστορίας.
Ο ίδιος προσωπικά επιμελήθηκε τη δημοσίευση των πρακτικών των συνεδρίων, τα οποία είναι διαθέσιμα μέσω του ΙΛΑΚ. Εξ αυτών τα πρακτικά του Α΄ συνεδρίου του 2001 αποτελούνται από 2 τόμους, με 518 και 460 σελ. αντίστοιχα. Μεταξύ των συγγραφέων περιλαμβάνονται οι Στράτης Παπαδόπουλος, Αικατερίνη Περιστέρη, Ανδρέας Ν. Μιχαλόπουλος, Βασιλική Πουλιούδη, Jelena Novaković, Κώστας Μουστάκας, Γιώργος Κουτζακιώτης, Florin Marinescu, Γεώργιος Κ. Παπάζογλου, Δημήτριος Στρατής, Κωνσταντίνος Ι. Χιόνης, Ιωάννα Κ. Χιόνη, Βερονίκη Δαλακούρα, Ιωάννης Α. Σκούρτης, Ιάκωβος Ζ. Ακτσόγλου, Πέτρος Γεωργαντζής, Διονύσης Γ. Μαυρόγιαννης, κ.ά.
Τα πρακτικά του Β΄ διεθνούς συνεδρίου Βαλκανικών Ιστορικών Σπουδών, το οποίο έλαβε χώρα στην Καβάλα 15-18 Σεπτεμβρίου 2005, τιτλοφορούνται «Η Καβάλα και τα Βαλκάνια. Η Καβάλα και το Αιγαίο» και αποτελούνται από 3 τόμους (488 σελ. ο Α΄ Τόμος, 480 σελ. ο Β΄ Τόμος και 606 σελ. ο Γ΄ Τόμος). Τα πρακτικά αυτά κυκλοφόρησαν από το ΙΛΑΚ το 2007. Μεταξύ των εισηγητών του συνεδρίου και των συγγραφέων περιλαμβάνονται οι Heinz A. Richter, Φάνης Μαλκίδης, [https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=46242 π. Δημήτριος Στρατής], Νικήτας Αναστάσιος, Μανώλης Βαρβούνης, Χριστίνα Βαμβούρη Δημάκη, Σεβαστή Χαβιάρα - Καραχάλιου, [https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=39644 Νικόλαος Δημ. Σιώκης], Αργυρόπουλος Παναγιώτης, Dragica Jankovic - Mougrakis, Βασίλειος Μουγκράκης, [https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=78659 Κομνηνός Γ. Απότας], Γεωργία Χιόνη, [https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=78661 Νικόλαος Αν. Μιχαλόπουλος], [https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=78662 Ιωάννα Κ. Χιόνη], Κυριακή Δουκέλλη, Χάιδω Κουκούλη - Χρυσανθάκη, [https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=23947 Γ. Καραδέδος], κ.ά.
Το 2010 έγινε το Γ΄ Συνέδριο, του οποίου τα πρακτικά, λόγω των οικονομικών δυσκολιών αναφορικά με την εύρεση πόρων για την έκδοση τους, δημοσιεύθηκαν σε ηλεκτρονική μορφή και βρίσκονται αναρτημένα ελεύθερα στο διαδίκτυο.
Στο συνέδριο απεύθυνε χαιρετισμό ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος LINK]. Στο συνέδριο και στα πρακτικά που δημοσιεύθηκαν μετά περιλάμβάνονται, μεταξύ άλλων, εργασίες των Αναστασίου Μάνθου, Θεοφάνη Μαλκίδη, Μανώλη Βαρβούνη, Βλάση Βλασίδη, Νικολάου Μιχαλόπουλου, Κωνσταντίνου Χιόνη, Γεωργίου Χατζόπουλου, Χάϊδως Κουκούλη - Χρυσανθάκη, Στάθη Ν. Κεκρίδη, Βασίλη Ριτζαλέου, Κομνηνού Απότα, Νικολάου Τσουμπάκη, Αfrim Ηoti, Damianos Komatas, Jovanka Djordjevic Jovanovic, κ.ά.
Συνολικά, στα πρακτικά και των τριών αυτών συνεδρίων αυτών δημοσιεύσει εργασίες τους δεκάδες Έλληνες και ξένοι πανεπιστημιακοί και ερευνητές από διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους (ιστορικοί, αρχαιολόγοι, φιλόλογοι, κ.ά).
Επίσης ο Νικόλαος Β. Ρουδομέτωφ εκτέλεσε τη συλλογή των πηγών που συμπεριλήφθηκαν στο τετράτομο έργο του «Τετράδια Βουλγαρικής Κατοχής», το οποίο εκδόθηκε οποίο το ΙΛΑΚ μεταξύ του 2007 και 2016 και αποτελεί σημαντική πηγή για την τοπική ιστορία του 20ου αιώνα. Συνολικά οι τέσσερις τόμοι είναι άνω των 1200 σελίδων, και είναι οργανωμένοι κατά θεματικές ενότητες που παρουσιάζουν αρχειακό και λοιπό υλικό από την περίοδο 1916-1918, χρονογραφώντας την ιστορία της Ανατολικής Μακεδονίας υπό Βουλγαρικό ζυγό, και τα δεινά του ντόπιου Ελληνικού πληθυσμού. Ο πρώτος τόμος πραγματεύεται τα συμβάντα της περιοχής Καβάλας, Χρυσούπολης (Σαρί - Σαμπάν) και Ελευθερούπολης (Πράβι) , ενώ ο δεύτερος τόμος είναι αφιερωμένος στη Δράμα και την περιοχή της. Ο τρίτος τόμος καλύπτει τις Σέρρες και τα κεφαλοχώρια της περιοχής, Σιδηρόκαστρο, Ν. Ζίχνη και Ιερά Μονή Εικοσιφοίνισσας. Ο τέταρτος τόμος είναι αφιερωμένος στην περιγραφή της εμπειρίας της καταναγκαστικής εργασίας των Ελλήνων στη Βουλγαρία κατά την περίοδο αυτή, και φέρει το όνομα («Ντουρντουβάκια») το οποίο χρησιμοποιείτο για τους εκτοπισθέντες. Επιπλέον αυτού του έργου ο Νικόλαος Ρουδομέτωφ ανέλαβε την επιμέλεια της μετάφρασης από τα Τουρκικά και της κυκλοφορίας στα ελληνικά των απομνημονευμάτων του τελευταίου Οθωμανού διοικητή της περιοχής της Ανατολικής Μακεδονίας, Ταχσίν Ουζέρ, 1899 - 1912.
Μετά την οικονομική κρίση της Ελλάδας του 2010, και δεδομένης της σημαντικής μείωσης της δυνατότητας να υφίσταται οικονομικοί πόροι για τη χρηματοδότηση εκδόσεων, ο Νικόλαος Ρουδομέτωφ εξέδωσε σειρά αναστατικών εκδόσεων από πηγές της τοπικής ιστορίας. Αυτή η σειρά εκδόσεων, υπό τον τίτλο «Ιστορίοις Αειφόρος Έρευνα» αφορούσε την επανακυκλοφορία 10 σπανίων εκδόσεων της περιοχής Αν. Μακεδονίας & Θράκης τις οποίες και επιμελήθηκε ο ίδιος. Τα βιβλία αυτά αναφέρονται σε τοπικά γεγονότα του 20ου αιώνα και δημοσιεύθηκαν ελεύθερα στο διαδίκτυο σε ψηφιακή μορφή μόνο.
Ιδιαιτέρως πρέπει να αναφερθεί η συνεργασία του ΙΛΑΚ με ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια (ΑΠΘ, ΔΠΘ, Πανεπιστήμιο Κύπρου κα.) και ιδρύματα. Τα συνέδρια του 2001 και 2004 διοργανώθηκαν σε συνεργασία με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ) και αυτό του 2010 με τη συνεργασία του Πανεπιστημίου Κύπρου και του ΔΠΘ.
Επιπλέον αυτών, από το ΙΛΑΚ δημοσιεύτηκαν σημαντικές εργασίες συγγραφέων για την τοπική ιστορία της πόλης της Καβάλας και της περιοχής της Μακεδονίας. Σε αυτές ανήκουν
Ο Νικόλαος B. Ρουδομέτωφ ενδιαφέρονταν πολύ για τις βιογραφικές εμπειρίες κατοίκων της περιοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και συνέβαλε με τον τρόπο αυτό στη διάσωση συγκεκριμένων έργων που μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο για γεγονότα που έλαβαν χώρα στην περιοχή του Νομού Καβάλας κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Δημοσιευμένα έργα που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία αποτελούν:
Το προαναφερθέν έργο τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και μέσω του ΙΛΑΚ, έχει γίνει αντικείμενο δημόσιου επαίνου. Ο Δήμος Καβάλας τον τίμησε μετά θάνατο του (24/11/2017), με ένα συνέδριο τοπικής ιστορίας με θέμα την Καβάλα από το 1835 (έτος σύστασης του ελληνικού προξενικού γραφείου) ως και το 1918 (έτος λήξης της Β' Βουλγαρικής κατοχής), ενώ σχετικοί έπαινοι είχαν δοθεί επίσης από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών και άλλους φορείς. Ο Νικόλαος B. Ρουδομέτωφ επίσης συμμετείχε στην εκπομπή «Μνήμες χαράς» της Δημόσιας Τηλεόρασης ΕΡΤ2, σε επεισόδιο, που αναφέρεται στην απελευθέρωση της Μακεδονίας, μιλώντας για τα 100 χρόνια από της απελευθέρωση της Καβάλας, 1913 - 2013. Είχε επίσης μεγάλη δημόσια παρουσία στην πνευματική ζωή της Καβάλας, βλ. τα σχετικά βίντεο με παρουσιάσεις του που είναι αναρτημένα διαδικτυακά.
Βιβλιογραφία
<references group="http://www.kavala-portal.gr/news/koinonia/item/11055-eis-mnimin-nikolaou-roudometof-synedrio-topikis-istorias-stin-kavala-vinteo" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Φονταίν-λε-Πορ
Το Φονταίν-λε-Πορ (γαλλικά: Fontaine-le-Port) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πορτιφονταίν (γαλλικά: Portifontains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φονταίν (Σεν-ε-Μαρν)
Το Φονταίν (γαλλικά: Fontains) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φοντενουά (γαλλικά: Fontenois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φοντενάιγ (Σεν-ε-Μαρν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φοντεναγιαί (γαλλικά: Fontenaillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βασίλειο της Πολωνίας (1385-1569)
Το Πολωνικό Βασίλειο (πολωνικά: Królestwo Polskie; λατινικά: Regnum Poloniae) και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας ενώθηκαν με προσωπική ένωση που θεσπίστηκε από την Ένωση του Κρέβο (1385). Η ένωση έγινε πιο στενή από την Ένωση του Λούμπλιν το 1569, την οποία σύντομα ακολούθησε το τέλος του δυναστείας των Γιαγκελλόνων, η οποία κυβερνούσε την Πολωνία για δύο αιώνες.
Κατηγορία:16ος αιώνας στην Πολωνία Κατηγορία:Βασίλειο της Πολωνίας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Πολωνίας
Αντρέας Άχενμπαχ
μικρογραφία|Ο Αντρέας Άχενμπαχ σε φωτογραφία των G. & A. Overbeck (εταιρία), περ. 1868 Ο Αντρέας Άχενμπαχ (Andreas Achenbach, 29 Σεπτεμβρίου 1815, Κάσσελ – 1 Απριλίου 1910, Ντύσσελντορφ) ήταν Γερμανός ζωγράφος τοπίων και θαλασσογραφιών του ρομαντικού ρυθμού. Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Σχολής του Ντύσσελντορφ. Ο αδελφός του, Όσβαλντ, ήταν επίσης γνωστός τοπιογράφος. Μαζί, ήταν γνωστοί ως το «Άλφα και το Ωμέγα» των ζωγράφων τοπίου.
Βιογραφία
Ο πατέρας του, Χέρμαν, (1783-1849) ήταν έμπορος στο επάγγελμα, αλλά ασκούσε διάφορα επαγγέλματα. Το 1816 έγινε διευθυντής ενός εργοστασίου μετάλλων στο Μάνχαϊμ. Δύο χρόνια αργότερα, μετακόμισαν στην Αγία Πετρούπολη, όπου ο πατέρας του ήθελε να στήσει ένα εργοστάσιο με χρήματα που η μητέρα του είχε λάβει ως κληρονομιά. Εκεί ήταν όπου ο Αντρέας πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής. Το σχέδιο απέτυχε και επέστρεψαν στην επαρχία του Ρήνου το 1823. Σύντομα, ο πατέρας του είχε ιδρύσει μια ζυθοποιία στο Ντύσσελντορφ, με ένα πανδοχείο στο οποίο σύχναζε η τοπική καλλιτεχνική κοινότητα.
Εκεί, το 1827, ξεκίνησε σοβαρά την καλλιτεχνική του εκπαίδευση, φοιτώντας στην Καλλιτεχνική Ακαδημία του Ντύσσελντορφ, όπου σπούδασε με τους Φρίντριχ Βίλχελμ Σάντοβ και Χάινριχ Κρίστοφ Κόλμπε. Το 1831, σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, συμμετείχε σε μια τοπική έκθεση και πούλησε έναν πίνακα. Την επόμενη χρονιά, σπούδασε ζωγραφική τοπίου με τον Γιόχαν Βίλχελμ Σίρμερ. μικρογραφία|Ο Αντρέας Άχενμπαχ, από το Die Katholische Welt (1896) Στη συνέχεια πραγματοποίησε ένα ταξίδι μελέτης στις Κάτω Χώρες και είχε την πρώτη του πραγματική επιτυχία το 1836, σε μια έκθεση στην Κολωνία, όπου ένας από τους πίνακές του αγοράστηκε από τον κυβερνήτη της επαρχίας του Ρήνου, πρίγκιπα Φρειδερίκο. Μετά από μια περιοδεία στη Βαυαρία και το Τιρόλο, εγκαταστάθηκε στη Φραγκφούρτη και, με τη βοήθεια του Άλφρεντ Ρέτελ, άνοιξε εργαστήριο στο Städelsche Kunstinstitut. Ταξίδευε ωστόσο συνεχώς, συχνά με τη συνοδεία του αδελφού του, σε όλη τη Σκανδιναβία και την Ιταλία. Και οι δύο έγιναν τακτικοί επισκέπτες της Οστένδης. Επέστρεψε στην πατρίδα του για οικογενειακές δουλειές το 1846.
Εκείνη τη χρονιά ανέλαβε το ζυθοποιείο και το πανδοχείο. Ο πατέρας του, αν και τυπικά συνταξιοδοτήθηκε, έγινε ελεύθερος επαγγελματίας λογιστής. Το 1848 παντρεύτηκε τη Μαρί Λουίζ Χουμπερτίν Καθαρίνα Λίχτσλαγκ (1827-1889), γνωστή ως Λουίζ. Απέκτησαν πέντε παιδιά. Το δεύτερο παιδί τους, ο Μαξιμίλιαν, έγινε τραγουδιστής της όπερας, γνωστός με το όνομα Μαξ Άλβαρι.
Έλαβε πολλές τιμές κατά τη διάρκεια της ζωής του, όπως το Τάγμα του Λεοπόλδου (1848), το Τάγμα του Αγίου Στανισλάου (1861) και το Τάγμα του Αγίου Όλαβου (1878). Έγινε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια το 1853 και μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Μπρέρα το 1862. Το 1885 ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης του Ντύσσελντορφ.
Όταν πέθανε, του έγινε μια μεγάλη τελετή στο σπίτι του Μαλκάστεν. Ενταφιάστηκε σε έναν μεγαλοπρεπή τάφο με ένα γλυπτό του Καρλ Γιάνσεν. Υπάρχει ένας δρόμος, ο "Achenbachweg" που πήρε το όνομά του στο Χόλστερχαουζεν.
Πολύευκτος (Ντονιτσέτι)
Το έργο Πολύευκτος (Poliuto) είναι μια τρίπρακτη λυρική τραγωδία (ή τραγική όπερα) του Γκαετάνο Ντονιτσέτι, σε ιταλικό λιμπρέτο του Σαλβαντόρε Καμαράνο, το οποίο βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Πιερ Κορνέιγ Πολύευκτος (1641–42) που είχε ως κεντρικό θέμα τη ζωή του πρωτοχριστιανικού μάρτυρα Πολυεύκτου Μελιτηνής.
Σύνθεση και παρουσίαση
Το έργο συντέθηκε το 1838 με στόχευση την παρουσίασή του το ίδιο έτος, ωστόσο η τοπική λογοκρισία απαγόρευσε την παραγωγή της όπερας κρίνοντας το χριστιανικό της θέμα ως ακατάλληλο για σκηνική παρουσίαση. Ακολούθησε η μετάβαση του συνθέτη στο Παρίσι, όπου, το 1840, παρουσίασε μια πρώτη εκδοχή της όπερας υπό τον τίτλο Les Martyrs («Οι μάρτυρες») σε γαλλικό λιμπρέτο του Εζέν Σκριμπ. Όταν τελικά ανέβηκε στην Ιταλία, η όπερα παρουσιάστηκε σε μετάφραση του γαλλικού λιμπρέτου, υπό τον τίτλο I martiri («Οι μάρτυρες» στα ιταλικά). Τελικά, το έργο παρουσιάστηκε στην τελική του μορφή ως Poliuto («Πολύευκτος») στις 30 Νοεμβρίου 1848, μήνες μετά τον θάνατο του συνθέτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όπερες Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες του Γκαετάνο Ντονιτσέττι
Διαπασών
thumb|130px|Ένα διαπασών Το διαπασών είναι διχαλωτό ακουστικό εξάρτημα το οποίο παράγει ήχο έπειτα από κρούση. Είναι φτιαγμένο από ελαστικό μέταλλο (συνήθως από χάλυβα) και έχει δύο στελέχη σε σχήμα Υ. Αντηχεί σε ένα συγκεκριμένο σταθερό τόνο, όταν υποστεί δόνηση χτυπώντας το σε μια επιφάνεια ή με ένα αντικείμενο, ενώ εκπέμπει ένα καθαρό μουσικό τόνο μετά από αναμονή μιας στιγμής, ούτως ώστε να επιτρέψει σε ορισμένους υψηλούς απόηχους να σιγήσουν. Ο τόνος που παράγει ένα συγκεκριμένο διαπασών εξαρτάται από το μήκος και τη μάζα των δύο αιχμών. Χρησιμοποιείται συχνά ως πρότυπο για το συντονισμό μουσικών οργάνων. Το διαπασών εφευρέθηκε το 1711 από τον Βρετανό μουσικό Τζον Σορ.
Περιγραφή
Ο κύριος λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείται το διχαλωτό σχήμα (Υ) είναι ότι, σε αντίθεση με πολλούς άλλους τύπους ηχητικών αντικειμένων, παράγει ένα πολύ καθαρό ήχο, με το μεγαλύτερο μέρος της δονητικής ενέργειας στη θεμελιώδη συχνότητα, και με το μικρότερο στους απόηχους (αρμονικούς). Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι ότι η συχνότητα του πρώτου απόηχου είναι περίπου 52/22 = 25/4 = 6¼ φορές η θεμελιώδης (περίπου 2½ οκτάβες πάνω από αυτή). Συγκριτικά, ο πρώτος απόηχος μιας παλλόμενης χορδής ή μεταλλικής μπάρας είναι μόνο μια οκτάβα πάνω από τη θεμελιώδη. Έτσι, όταν το διαπασών χτυπηθεί, λίγη από την ενέργεια πηγαίνει στους απόηχους. Μπορεί επίσης να σιγήσει αντίστοιχα γρηγορότερα, αφήνοντας τη θεμελιώδη. Είναι πιο εύκολο να συντονίσει άλλα όργανα με αυτόν τον καθαρό ήχο.
Επί του παρόντος, οι πιο κοινοί ήχοι διαπασών σημειώνουν A = 440 Hz, γιατί αυτό είναι το πρότυπο νότας διαπασών, η οποία χρησιμοποιείται ως σημείωμα συντονισμού από ορισμένες ορχήστρες, αυτή είναι η νότα της δεύτερης συμβολοσειράς του βιολιού, η πρώτη σειρά της βιόλας και μια οκτάβα πάνω από την πρώτη σειρά του τσέλο, ενώ όλα παίζονται ανοιχτά. Το διαπασών χρησιμοποιήθηκε από ορχήστρες μεταξύ του 1750 και του 1820 έχοντας ως επί το πλείστον συχνότητα A = 423.5 Hz, αν και υπήρχαν πολλά στελέχη και πολλές ελαφρώς διαφορετικές θέσεις. Τα συνηθισμένα διαπασών μπορούν να δονούνται σε όλες τις μουσικές θέσεις εντός της κεντρικής οκτάβας του πιάνου, όπως και σε άλλους τόνους. Γνωστοί κατασκευαστές διαπασών είναι οι Ραγκ και Τζον Γουόκερ, καταγόμενοι από το Σέφιλντ της Αγγλίας.
Ο τόνος ενός διαπασών διαφέρει ελαφρά ανάλογα με τη θερμοκρασία. Μια αλλαγή στη συχνότητα μιας δόνησης σε 21.000 για κάθε °F (86 ppm ανά °C) η αλλαγή είναι χαρακτηριστική για ένα χαλύβδινο διαπασών. Οι συχνότητες μειώνονται (γίνονται επίπεδες) με την αύξηση της θερμοκρασίας. Τα διαπασών κατασκευάζονται για να έχουν σωστή νότα σε κανονική θερμοκρασία. Η κανονική θερμοκρασία είναι 20 °C (68 °F), ενώ στο παρελθόν ήταν 15 °C (59 °F). Οι νότες ενός μουσικού οργάνου μεταβάλονται επίσης με την αλλαγή της θερμοκρασίας.
Υπολογισμός της συχνότητας
Η συχνότητα του διαπασών εξαρτάται από τις διαστάσεις του και το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένο:
Όπου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά όργανα Κατηγορία:Ιδιόφωνα
Ευρωμπάσκετ 2025
Το Ευρωμπάσκετ 2025 θα είναι η 42η διοργάνωση του πρωταθλήματος Ευρωμπάσκετ, το οποίο διοργανώνεται κάθε τέσσερα χρόνια από τη FIBA Europe.
Ζορζέτ Μόσμπαχερ
Η Ζορζέτ Μόσμπαχερ (αγγλικά: Georgette Mosbacher, το γένος Πόλσιν [Paulsin]) (γενν. 16 Ιανουαρίου 1947) είναι Αμερικανίδα στέλεχος επιχειρήσεων, επιχειρηματίας και πολιτική ακτιβίστρια, η οποία υπηρέτησε ως Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Πολωνία από το 2018 έως το 2021. Είναι πρόεδρος του συμβουλευτικού συμβουλίου των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού των Η.Π.Α. και συνεργάτης του Fox News. Στις 19 Νοεμβρίου 2015, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα την υπέδειξε ως μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Δημόσια Διπλωματία.
Ευρωμπάσκετ 2025
Επιλογή διοργανωτών
Η FIBA Europe άνοιξε τρεις επιλογές υποβολής προσφορών για τη φιλοξενία: για τη φιλοξενία ενός προκριματικού ομίλου, για τη φιλοξενία του τελικού γύρου ή για τη φιλοξενία ολόκληρης της διοργάνωσης. Τα Ευρωμπάσκετ του 2015, του 2017 και του 2022, διεξήχθησαν με τον ίδιο τρόπο, όπου καθεμία από τις διοργανώσεις φιλοξενήθηκε σε τέσσερις χώρες.
Ζορζέτ Μόσμπαχερ
Η Μόσμπαχερ ξεκίνησε την καριέρα της ως στέλεχος το 1987, όταν αγόρασε την κακοδιαχειριζόμενη εταιρεία καλλυντικών La Prairie, ξεπερνώντας σε προσφορές εταιρείες όπως η Revlon, η Avon και η Estee Lauder. Αφού πούλησε την La Prairie το 1991 στην Beiersdorf για κέρδος, στη δεκαετία του 1990 ίδρυσε την Georgette Mosbacher Enterprises, τη δική της εταιρεία συμβούλων επιχειρήσεων και οικονομικών. Από το 2000 έως το 2015 υπηρέτησε ως Διευθύνουσα Σύμβουλος της Borghese, ενός κατασκευαστή καλλυντικών με έδρα τη Νέα Υόρκη. Η Μόσμπαχερ έγραψε δύο παρακινητικά βιβλία για γυναίκες τη δεκαετία του 1990: Γυναικεία δύναμη μέσω του Simon & Schuster και It Takes Money Honey μέσω του HarperCollins.
Ευρωμπάσκετ 2025
Επιλογή διοργανωτών
Έξι χώρες υπέβαλαν χωριστές υποψηφιότητες για τη διοργάνωση του Ευρωμπάσκετ 2025:
Ζορζέτ Μόσμπαχερ
Ενεργή στην αμερικανική πολιτική, η Μόσμπαχερ υπηρέτησε προηγουμένως ως συμπρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Ρεπουμπλικανικής Εθνικής Επιτροπής και ήταν η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε ως γενική πρόεδρος της Ένωσης Ρεπουμπλικανών Κυβερνητών. Η Μόσμπαχερ έχει γίνει γνωστή στα μέσα ενημέρωσης για τις ιδιωτικές εκδηλώσεις συγκέντρωσης κεφαλαίων της από τη δεκαετία του 1990, και αφού υποστήριξε την προσπάθεια του Τζον Μακέιν για τη Γερουσία το 1998, υπηρέτησε ως εθνικός συμπρόεδρος της προεδρικής εκστρατείας του Μακέιν το 2000 και επίσης ηγήθηκε στις προσπάθειες συγκέντρωσης κεφαλαίων για εκστρατείες όπως του Τζορτζ Μπους το 2004. Συμμετέχοντας σε μια σειρά από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, το 1995 ίδρυσε το New York Centre for Children, που στοχεύει να βοηθήσει τα κακοποιημένα παιδιά και τις οικογένειές τους. Υπήρξε μέλος της Ένωσης Εξωτερικής Πολιτικής, μέλος του διοικητικού συμβουλίου για Στελέχη Επιχειρήσεων για την Εθνική Ασφάλεια και του Ατλαντικού Συμβουλίου, μεταξύ άλλων οργανισμών.
Ευρωμπάσκετ 2025
Επιλογή διοργανωτών
Κατά τη συνεδρίασή του στις 28 Μαρτίου 2022, το Διοικητικό Συμβούλιο της FIBA Europe επέλεξε τη Λετονία, την Κύπρο και τη Φινλανδία για να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση, με τη Λετονία να φιλοξενεί τη νοκ άουτ φάση. Η Ουκρανία ήταν μια επιλογή για να είναι ο τέταρτος οικοδεσπότης στη φάση των ομίλων. Λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η Πολωνία ορίστηκε η τέταρτη χώρα που θα φιλοξενήσει τη διοργάνωση.
Ζορζέτ Μόσμπαχερ
Διαμάχες
Η Μόσμπαχερ προκάλεσε διαμάχη όταν πρότεινε ότι η Πολωνία ήταν υπεύθυνη για την επανεμφάνιση του αντισημιτισμού σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο λόγω ενός νόμου που ποινικοποιεί την απόδοση ευθύνης στην Πολωνία για τις ενέργειες της ναζιστικής Γερμανίας στο έδαφός της κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Ευρωμπάσκετ 2025
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2025 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Κύπρο Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Λετονία Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Πολωνία Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Φινλανδία
Ζορζέτ Μόσμπαχερ
Διαμάχες
Πριν διοριστεί, ο Πολωνός πρόεδρος Άντζεϊ Ντούντα δήλωσε ότι εάν η Μόσμπαχερ διοριζόταν ως νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Πολωνία, θα γινόταν δεκτή, παρά το γεγονός ότι έκανε «περιττά και λανθασμένα"»σχόλια για τη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Πολωνία Κατηγορία:Αμερικανίδες διευθύνουσες σύμβουλοι Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί ακτιβιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Ραϊμόνδος Ρουπέν της Αντιόχειας
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ραϋμόνδου Δ΄ κόμη της Τρίπολης και της Αλίκης των Ρουπενιδών, κόρης του Ρουπέν Γ΄ κυρίου της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας).
Η αβέβαιη διαδοχή στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας
Ο Κορράδος από το Σις ταξίδεψε στην Αντιόχεια και ανάγκασε τον Βοημούνδο Γ΄ να αναγνωρίσει τον Ραϋμόνδο-Ρουπέν ως διάδοχο ενώπιον των υποτελών του. Τότε ο Βοημούνδος Δ΄, που συμμάχησε με τους Ναΐτες και Ιωαννίτες ιππότες, τους Γενουάτες και Πιζάνους εμπόρους και την Κοινότητα των Αντιοχέων, εμφανίστηκε αιφνίδια στην Αντιόχεια ως διάδοχος, αγνοώντας τη βούληση του πατέρα του. Ο κλήρος, επειδή ο Λέων Α΄ είχε αποτύχει να συνεννοηθεί με τον Πέτρο λατίνο Πατριάρχη της Αντιόχειας, υποστήριξε τον Βοημούνδο Δ΄.
Πόλεμος για τη διαδοχή στην Αντιόχεια
Το 1201 απεβίωσε ο Βοημούνδος Γ΄ και τον διαδέχθηκε χωρίς δυσκολίες ο δευτερότοκος Βοημούνδος Δ΄. Πολλοί ευγενείς, που είχαν υποστηρίξει τον Ραϋμόνδο-Ρουπέν, διέφυγαν στη Σις και ο Λέων Α΄ ξεκίνησε τον Πόλεμο για τη Διαδοχή στην Αντιόχεια, πολιορκώντας την πόλη. Ο Αμωρί της Κύπρου ήταν υπέρ του Ραϋμόνδου-Ρουπέν, αλλά αρνήθηκε να παρέμβει. Ο Λέων Α΄ κανόνισε τον γάμο του μικρανιψιού του με την Ελβίς των Λουζινιάν (κόρη του βασιλιά της Κύπρου) το 1210 και τον έστεψε συμβασιλιά του στην Κιλικία· το στέμμα είχε στείλει ο Όθων Δ΄ Βίττελσμπαχ της Γερμανίας. Το επόμενο έτος ο Ραϋμόνδος-Ρουπέν ενηλικώθηκε και ο Λέων Α΄ τον έστειλε στην Αντιόχεια. Εκεί βρήκε συμμάχους τους Ιωαννίτες και άλλους ευγενείς, μαζί με τον ηγέτη της Κοινότητας των αστών.
Με τη συνδρομή του Λέοντα Α΄ το 1216 η Αντιόχεια κατελήφθη και ο νέος πρίγκιπας μαζί με τον Λέοντα Α΄ εισήλθαν στην πόλη, από την οποία είχε διαφύγει ο θείος του Βοημούνδος Δ΄. Ο Πέτρος των Ιβρέα λατίνος Πατριάρχης της Αντιόχειας τον έχρισε πρίγκιπα της πόλης και ο νέος ηγεμόνας έλαβε την υποτέλεια των ευγενών και της Κοινότητας. Τότε οι Σελτζούκοι επιτέθηκαν στην Κιλικία· ο Ραϋμόνδος-Ρουπέν έσπευσε για βοήθεια του μεγάλου θείου του, αλλά οι σχέσεις τους επιδεινώθηκαν και θα συνελάμβανε τον Λέοντα Α΄, αλλά διέφυγε. Τελικά η Αντιόχεια είχε καταστραφεί από τον Πόλεμο και η αύξηση των φόρων που επέβαλλε ο πρίγκιπας, τον έκανε αντιδημοφιλή. Το 1219 οι αστοί και οι ευγενείς εξεγέρθηκαν και κάλεσαν τον Βοημούνδο Δ΄ να επιστρέψει. Ο ανιψιός του κατέφυγε στην ακρόπολη, αλλά τελικά διέφυγε με την υποστήριξη των Ιωαννιτών.
Διεκδικεί την Κιλικία
Αναζήτησε καταφύγιο στον Λέοντα Α΄, ο οποίος βρισκόταν στην επιθανάτιο κλίνη του: αποκλήρωσε τον μικρανιψιό του και έκανε διάδοχο την δευτερότοκη κόρη του Ισαβέλλα· απεβίωσε το 1219. Ο Ραϋμόνδος-Ρουπέν διεκδίκησε το θρόνο, όπως και η πρωτότοκη κόρη Στεφανία με τον σύζυγό της Ιωάννη του Μπριέν. Το επόμενο έτος απεβίωσε η Στεφανία και ο πάπας Ονώριος Γ΄ αποφάσισε υπέρ του Ραϋμόνδου-Ρουπέν.
Τον υποστήριζαν η μητέρα του, οι Ιωαννίτες, μερικοί ευγενείς, ο πάπας και ο αντιπρόσωπός του Πελάγιος του Αλμπάνο, που τώρα ήταν ηγέτης της Ε΄ Σταυροφορίας στην Αίγυπτο. Ο Ραϋμόνδος-Ρουπέν ταξίδεψε εκεί για να τον συμβουλευτεί και μετά εισέβαλε στην Κιλικία μαζί με τη μητέρα του. Εγκαταστάθηκαν στην Ταρσό και περίμεναν τη βοήθεια των Ιωαννιτών, αλλά ο Κωνσταντίνος του Μπαμπερόν, αντιβασιλιάς της Ισαβέλλας, τους πολιόρκησε και έπειτα από τρεις μήνες τους αιχμαλώτισε.
Τα μετέπειτα γεγονότα
Το 1221/22 απεβίωσε σε φυλακή της Κιλικίας· ήταν 21 ή 23/24 ετών. Η Ισαβέλλα, ο Βοημούνδος Δ΄ και μετά ο γιος του Φίλιππος κυβέρνησαν απερίσπαστοι. Το 1222 η πρώτη παντρεύτηκε τον τελευταίο, αλλά είχαν την ίδια τύχη. Ο πάπας δεν υποστήριξε τις κόρες του Ραϋμόνδου-Ρουπέν και η Αλίκη τις πήρε μαζί της στην Κύπρο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελβίς των Λουζινιάν, κόρη του Αμωρί της Κύπρου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Σεξουαλική επανάσταση
Η σεξουαλική επανάσταση, επίσης γνωστή ως μια στιγμή της σεξουαλικής απελευθέρωσης, ήταν κοινωνικό κίνημα που αμφισβήτησε τους παραδοσιακούς κώδικες συμπεριφοράς που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα και τις διαπροσωπικές σχέσεις σε όλο τον δυτικό κόσμο από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980. Η σεξουαλική απελευθέρωση περιλάμβανε αυξημένη αποδοχή του σεξ έξω από τις παραδοσιακές ετεροφυλοφιλικές, μονογαμικές σχέσεις (κυρίως εντός γάμου). Ακολούθησε η κανονικοποίηση της αντισύλληψης, του γυμνισμού, της πορνογραφίας, του προγαμιαίου σεξ, της ομοφυλοφιλίας και των εναλλακτικών μορφών της σεξουαλικότητας, καθώς και και η νομιμοποίηση των αμβλώσεων.
Κατηγορία:Προοδευτισμός
Φοντεναί-Τρεζινί
Το Φοντεναί-Τρεζινί (γαλλικά: Fontenay-Trésigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρεζιφονταίν (γαλλικά: Trésifontains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Η ψυχή του φιλοσόφου
Το έργο Η ψυχή του φιλοσόφου ή Ορφέας και Ευρυδίκη (L'anima del filosofo, ossia Orfeo ed Euridice), Hob. 28/13, είναι τετράπρακτη ιταλική όπερα του Γιόζεφ Χάυντν, η τελευταία που συνέθεσε. Το λιμπρέτο του Κάρλο Φραντσέσκο Μπαντίνι βασίζεται στο μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης όπως αποδίδεται στις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου. Η όπερα συνετέθη το 1791, αλλά δεν παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του Χάυντν. Η παγκόσμια πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιουνίου 1951 στο Τεάτρο ντέλα Πέργκολα της Φλωρεντίας, με την υψίφωνο Μαρία Κάλλας στον ρόλο της Ευρυδίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ενεργειακά τζάμια
Τα ενεργειακά τζάμια είναι συνήθως διπλά τζάμια κρύσταλλα, τα οποία είναι κολλημένα μεταξύ τους με μία ειδική θειόκολλα η οποία θερμαίνεται στους 200 βαθμούς κελσίου και στο εσωτερικό χώρο ο οποίος παρεμβάλλεται μεταξύ των τζαμιών υπάρχει ένα ειδικό τελάρο αλουμινίου το οποίο είναι γεμάτο με πυριτικά άλατα, τα οποία εμποδίζουν την υγρασία να δημιουργηθεί εντός της γυάλινης επιφάνειας.Σε άλλες περιπτώσεις τα διπλά τζάμια εμπεριέχουν και ένα ειδικό αέριο το οποίο βοηθάει στην διατήρηση της θερμοκρασίας του εσωτερικού περιβάλλοντος της οικίας.
Φορφρί
Το Φορφρί (γαλλικά: Forfry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φορφερουά (γαλλικά: Forferois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φορζ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Φορζ (γαλλικά: Forges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φουζύ
Το Φουζύ (γαλλικά: Fouju) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φορζαβιέν (γαλλικά: Forjaviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Νίκος Ορφανός (ηθοποιός)
Ο Νίκος Ορφανός είναι Έλληνας ηθοποιός και πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1969 στον Πειραιά. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας (Ειδίκευση: Ψυχολογία) της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν». Έχει συμμετάσχει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, έχει πρωταγωνιστήσει σε διαφημίσεις, ενώ έχει δώσει τη φωνή του στην ταινίες κινουμένων σχεδίων Η νέα Γκουφοταινία και Πέρα από το φράχτη.
Εντάχθηκε στο πολιτικό κόμμα Ποτάμι από την ίδρυσή του και στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Β' Πειραιά. Έβαλε ξανά υποψηφιότητα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ωστόσο δεν κατάφερε να επανεκλεγεί. Τον Ιούνιο του 2016 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το Ποτάμι. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Αθηνών με την παράταξη «Αθήνα Ψηλά» του Κώστα Μπακογιάννη. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 έθεσε υποψηφιότητα στη Β' Πειραιά με το Κίνημα Αλλαγής χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Από το Νοέμβριο του 2022 έχει αναλάβει γραμματέας του Τομέα Πολιτισμού του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - ΚΙΝ.ΑΛ..
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ποτάμι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Hand of Doom
Το «Hand of Doom» είναι ένα τραγούδι από την αγγλική heavy metal μπάντα Black Sabbath, που αρχικά εμφανίστηκε στο δεύτερο άλμπουμ τους Paranoid, που κυκλοφόρησε το 1970.
Δείκτρια τυχαία μεταβλητή
Στην θεωρία πιθανοτήτων, δείκτρια τυχαία μεταβλητή ενός γεγονότος του δειγματοχώρου \Omega, είναι η τυχαία μεταβλητή, η οποία ορίζεται ως Συμβολίζεται και ως 𝟙A,.
Ιδιότητες
Από τον ορισμό της αναμενόμενης τιμής, .
Από τον ορισμό της διακύμανσης, Από την προηγούμενη ιδιότητα για k = 2, Χρησιμοποιώντας την πρώτη ιδιότητα,
Αναμενόμενη τιμή διωνυμικής κατανομής
Έχουμε ένα νόμισμα που με πιθανότητα p είναι κορώνα και με πιθανότητα 1 - p είναι γράμματα. Θα στρίψουμε το νόμισμα n φορές και θέλουμε να βρούμε το αναμενόμενο πλήθος κορωνών.
Έστω K_i το ενδεχόμενο να είναι το i-οστό στρίψιμο κορώνα και η δείκτρια τυχαία μεταβλητή αυτού του γεγονότος. Τότε, το συνολικό πλήθος κορωνών δίνεται από Χρησιμοποιώντας την γραμμικότητα της αναμενόμενης τιμής και ότι, έχουμε ότι που είναι και το αναμενόμενο πλήθος κορωνών.
Πλήθος αντιστροφών σε μία τυχαία μετάθεση
Σε μία μετάθεση, ένα ζευγάρι δεικτών (i, j) με i < j είναι αντιστροφή αν ισχύει ότι. Θέλουμε να υπολογίσουμε το αναμενόμενο πλήθος αντιστροφών σε μία τυχαία μετάθεση.
Έστω ότι A_{ij} είναι το γεγονός ότι η (i, j) είναι αντιστροφή. Τότε, λόγω συμμετρίας στις μισές μεταθέσεις, η (i, j) είναι αντιστροφή και στις μισές όχι, άρα Το συνολικό πλήθος των αντιστροφών δίνεται από Από την γραμμικότητα της αναμενόμενης τιμής, έχουμε ότι
Εφαρμογές
Οι δείκτριες τυχαίες μεταβλητές χρησιμοποιούνται σε αρκετά στην θεωρία πιθανοτήτων. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις εξής εφαρμογές:
Φρεν-συρ-Μαρν
Το Φρεν-συρ-Μαρν (γαλλικά: Fresnes-sur-Marne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φρενουά (γαλλικά: Fresnois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φρετουά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φρετουαζιέν (γαλλικά: Frétoysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σουτζούκι
μικρογραφία|Τουρκικό [[παρμάκ σουτζούκ]] Το σουτζούκι είναι ξηρό, πικάντικο λουκάνικο το οποίο καταναλώνεται κυρίως στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία.
Μέτωπο Πολισάριο
thumb|200px|Το έμβλημα της οργάνωσης Το μέτωπο Πολισάριο (από τα ισπανικά: Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro - Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Σαγκία ελ Άμρα και του Ρίο ντε Όρο) είναι εθνικό επαναστατικό απελευθερωτικό κίνημα που εκπροσωπεί τους Σαχράουι ώστε να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο κράτος με την ονομασία Αραβική Λαοκρατική Δημοκρατία της Σαχάρας, απομακρύνοντας τους Μαροκινούς από τη Δυτική Σαχάρα. Έχει θέση παρατηρητή της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Το 1979, τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν το μέτωπο Πολισάριο ως εκπρόσωπο του λαού της Δυτικής Σαχάρας.
Σουτζούκι
Όνομα
Το τουρκικό όνομα sucuk έχει υιοθετηθεί από πάρα πολλές γλώσσες (συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής) χωρίς κάποια ιδιαίτερη τροποποίηση. Τα ονόματα του σουτζουκιού σε διάφορες γλώσσες είναι τα εξής: γκαγκαουζιανά: sucuk, ; سجق, μεταγραφή: σουτζούκ. սուջուխ, μεταγραφή: σουτζούχ, суджук, σουντζούκ, σλαβομακεδονικά: суџук, σουντζούκ; sugiuc; суджук, σουντζούκ, Σερβοκροατικά και βοσνιακά: sudžuk/cyџyk. Επίσης, η λέξη για το σουτζούκι σε διάφορες τουρκικές γλώσσες είναι ομόρριζη με την τουρκική, π.χ. , σουζίκ και чучук, τσουτσούκ.
Προετοιμασία και ποικιλίες
Κατά τον Μεσαίωνα υπήρχε μεγάλη ποικιλία στην προετοιμασία των λουκάνικων στην Ευρώπη. Παρόλο που τα εντόσθια δεν χρησιμοποιούνταν ποτέ στα οθωμανικά λουκάνικα, ήταν συνηθισμένο συστατικό των διάφορων ποικιλιών λουκάνικων που παράγονταν στη Μεσαιωνική Ρουμανία.
Πιάτα με σουτζούκι
Οι μικρότερες φέτες του σουτζουκιού μπορούν να τηγανιστούν με λίγο βούτυρο, ενώ οι μεγαλύτερες φέτες μπορούν να ψηθούν στη σχάρα. Το σουτζουκλού γιουμουρτά (σουτζούκι με αυγά) είναι δημοφιλές πρωινό γεύμα στη Τουρκία. Το σουτζουκλού γιουμουρτά είναι απλό πιάτο με τηγανητά αυγά μαζί με φέτες σουτζουκιού. Το σουτζούκι μπορεί να προστεθεί και σε άλλα πιάτα με αυγά, όπως το μενεμέν (το οποίο μοιάζει με τη σακσούκα, αλλά έχει χτυπητά αυγά και όχι ποσέ).
Μέτωπο Πολισάριο
Η οργάνωση ιδρύθηκε επίσημα το 1973. Μετά την απόσυρση της Ισπανίας από την αποικία της Δυτικής Σαχάρας το 1975 μετά από πιέσεις του Μαρόκου, το Μαρόκο κατέλαβε το βόρειο τμήμα της περιοχής και η Μαυριτανία το νότιο. Το μέτωπο Πολισάριο ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας τις 27 Φεβρουαρίου 1976 και άρχισε τον ανταρτοπόλεμο με τα δύο κράτη, με την υποστήριξη της Αλγερίας, όπου είχε μεταφέρει την έδρα του. Τελικά, υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τη Μαυριτανία, η οποία απέσυρε τα στρατεύματά της, αλλά το Μαρόκο μονομερώς κατέλαβε τα εδάφη που έλεγχε η Μαυριτανία. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, το μέτωπο Πολισάριο διεξήγαγε ανταρτοπόλεμο ενάντια σε φυλάκια του Μαρόκου. Το Μαρόκο αντέδρασε κατασκευάζοντας ένα τεράστιο ανάχωμα μήκους 2.000 χιλιομέτρων. Τελικά οι εχθροπραξίες σταμάτησαν με τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ. Η εκεχειρία τέθηκε σε εφαρμογή στις 6 Σεπτεμβρίου 1991. Ένας από τους όρους ήταν η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της περιοχής, κάτι το οποίο δε συνέβη λόγω διαφωνιών για τη χορήγηση δικαιώματος ψήφου.
Παραπομπές
κατηγορία:Δυτική Σαχάρα Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα Κατηγορία:Απαγορευμένα πολιτικά κόμματα
Σουτζούκι
Πιάτα με σουτζούκι
Το σουτζούκι μπορεί να προστεθεί ως συστατικό σε πολλά φαγητά, όπως είναι το στιφάδο φασολιού φάβα (κουρού φασούλιε) και γεμιστά αρτοσκευάσματα με φύλλο και ζύμη (μπουρέκι). Χρησιμοποιείται επίσης ως επικάλυψη για πίτσες και πίτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουρδική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις Κατηγορία:Μολδαβική κουζίνα Κατηγορία:Αλβανική κουζίνα Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα Κατηγορία:Βουλγαρική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Ρουμάνικη κουζίνα Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα Κατηγορία:Σερβική κουζίνα Κατηγορία:Κροατική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Κουζίνα του Καζακστάν Κατηγορία:Κουζίνα της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Αλλαντικά
Τζορτζ Λίνκολν Ρόκγουελ
Ο Τζορτζ Λίνκολν Ρόκγουελ (George Lincoln Rockwell, 9 Μαρτίου 1918 – 25 Αυγούστου 1967) ήταν Αμερικανός στρατιωτικός και πολιτικός, ιδρυτής του Αμερικανικού Ναζιστικού Κόμματος.