cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Little Miss Sunshine
Volkswagen T2 Microbus
Στο γύρισμα της σκηνής όπου η οικογένεια σπρώχνει το βαν για να ξεκινήσει, ένας συντονιστής επικίνδυνων σκηνών χρησιμοποιήθηκε για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των ηθοποιών. Σε μια συνέντευξη, ο ηθοποιός Γκρεγκ Κινίαρ αστειευόμενος περιέγραψε το πως γυρίζονταν οι σκηνές όταν ο ίδιος οδηγούσε: «Οδηγούσα με περίπου 50 μίλια (περίπου 80 χιλιόμετρα) την ώρα αυτό το βαν του 1971 που δεν διαθέτει πλαϊνούς αερόσακους. Βασικά περιμέναμε να έρθει ένα τεράστιο φορτηγό με κάμερα και να μας δώσει το σύνθημα «Εντάξει, πάμε!» Εννοώ, ήταν τρελό. Είναι η πιο επικίνδυνη ταινία που έχω κάνει ποτέ». Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στο βαν, οι ηθοποιοί μερικές φορές παρέμεναν στο όχημα για τρεις ή τέσσερις ώρες την ημέρα. Στη σκηνή όπου ο χαρακτήρας του Άλαν Άρκιν βρίζει υπερβολικά, η Μπρέσλιν φορούσε ακουστικά και δεν μπορούσε να ακούσει το διάλογο, όπως και η χαρακτήρας της στην ταινία. Μόνο όταν αργότερα είδε την ταινία έμαθε τι έλεγαν. Στις 25 Ιουλίου 2006, η εταιρεία Fox Searchlight Pictures προσκάλεσε όλους τους ιδιοκτήτες βαν μάρκας VW σε μια ειδική προβολή στον κινηματογράφο Vineland Drive-In στο προάστιο «Industry» της πόλης του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Πάνω από 60 βαν κατέφθασαν για την προβολή.
Καλλιστεία
thumb|Για να εμφανίζεται η χαρακτήρας της Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν (κέντρο) υπέρβαρη, η ηθοποιός φόρεσε ειδικό κοστούμι. Τα περισσότερα κοστούμια και εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των καλλιστείων, παραχωρήθηκαν από γονείς αληθινών διαγωνιζομένων. Πριν τη συγγραφή του σεναρίου, ο Αρντ διάβασε σε μια εφημερίδα σχετικά με την ομιλία του Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ σε μια ομάδα μαθητών Λυκείου και επικεντρώθηκε στη φράση του τελευταίου «Αν υπάρχει ένα πράγμα σε αυτόν τον κόσμο που μισώ είναι οι ηττημένοι. Τους περιφρονώ». Ως εκ τούτου, ο Αρντ ανέπτυξε το σενάριο σατιρίζοντας αυτό το σκεπτικό: «Και σκέφτηκα ότι υπάρχει κάτι πολύ λάθος σε αυτήν τη στάση ... Ήθελα να ... επιτεθώ σε αυτήν την ιδέα ότι στη ζωή είτε κερδίζεις είτε χάνεις ... Έτσι, ως ένα βαθμό τα παιδικά καλλιστεία είναι η επιτομή του απόλυτου ανόητου και ανούσιου διαγωνισμού που οι άνθρωποι θέτουν τους εαυτούς τους». Ο σκηνοθέτης Τζόναθαν Ντέιτον επίσης σχολίασε τη σημασία των καλλιστείων στην ταινία: «Όσον αφορά τα καλλιστεία, ήταν πολύ σημαντικό για εμάς η ταινία να μην έχει ως θέμα τα καλλιστεία. Αφορά το να είσαι εκτός τόπου και να μην ξέρεις που θα καταλήξεις...» Όλα τα κορίτσια που υποδυόταν διαγωνιζόμενες στα καλλιστεία, εκτός από την Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν, ήταν βετεράνοι σε αληθινά καλλιστεία. Είχαν την ίδια εμφάνιση και συμπεριφέρονταν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που έκαναν στο παρελθόν σε αληθινά καλλιστεία. Για να προετοιμαστούν για τα γυρίσματα, οι σκηνοθέτες παρακολούθησαν αρκετά καλλιστεία στη Νότια Καλιφόρνια και συναντήθηκαν με ένα συντονιστή για να μάθουν περισσότερα για τη διαδικασία και την οργάνωση των καλλιστείων. Μια μητέρα μιας διαγωνιζόμενης στα καλλιστεία της ταινίας υποστήριξε ότι η ταινία υπερέβαλε στις προετοιμασίες που υφίστανται οι διαγωνιζόμενες: «Τα περισσότερα καλλιστεία δεν είναι έτσι. Τα κορίτσια δεν ξυρίζουν τα πόδια τους, δεν ψεκάζονται για να έχουν ψεύτικο μαύρισμα ούτε βάζουν τόσο πολύ μακιγιάζ».
Όταν η εταιρεία παραγωγής Focus Features αρχικά ήθελε τα γυρίσματα της ταινίας να γίνουν στον Καναδά, οι σκηνοθέτες είχαν αντίθετη γνώμη, πιστεύοντας ότι το κόστος της αεροπορικής μεταφοράς όλων των κοριτσιών των καλλιστείων και των οικογενειών τους θα ήταν υπερβολικό. Οι διαγωνιζόμενες και οι οικογένειές τους πέρασαν τελικά δύο εβδομάδες γυρισμάτων σε ένα ξενοδοχείο στη Βεντούρα της Καλιφόρνια, ενώ τα περισσότερα κοστούμια και εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των καλλιστείων παραχωρήθηκαν από γονείς αληθινών διαγωνιζομένων. Για να εμφανίζεται η χαρακτήρας της Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν υπέρβαρη, η ηθοποιός φορούσε ειδικό κοστούμι. Για την τελευταία σκηνή όπου η Όλιβ εκτελεί το χορευτικό της νούμερο, η Μπρέσλιν προετοιμάστηκε δύο εβδομάδες με ένα χορογράφο.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς
Όταν η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 20 Ιανουαρίου 2006, αρκετά στούντιο πλειοδότησαν για την ταινία, με την εταιρία Fox Searchlight Pictures να κλείνει την συμφωνία σε λιγότερο από μια μέρα από την πρεμιέρα, προσφέροντας 10,5 εκατομμύρια δολάρια και επιπλέον 10% στο σύνολο των εσόδων της ταινίας, με συνέπεια να αποτελέσει μια από τις μεγαλύτερες συμφωνίες στην ιστορία του Φεστιβάλ. Στο Φεστιβάλ της προηγούμενης χρονιάς, η ταινία Hustle & Flow έλαβε 9 εκατομμύρια δολάρια από την εταιρεία Paramount Classics και το 1999, η ταινία Happy, Texas έλαβε 10 εκατομμύρια δολάρια από την εταιρεία Miramax Films.
Box office
Η ταινία Little Miss Sunshine στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας, κάνοντας άνοιγμα σε επτά κινηματογράφους στις Η.Π.Α., είχε έσοδα 498.796 δολαρίων. Στις 29 Ιουλίου 2006, το πρώτο Σάββατο μετά την αρχική περιορισμένη κυκλοφορία, η ταινία είχε έσοδα 20.335 δολάρια κατά μέσο όρο ανά κινηματογράφο. Επίσης, είχε τα υψηλότερα έσοδα ανά κινηματογράφο από όλες τις ταινίες που προβάλλονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε μέρα για τις πρώτες 21 ημέρες από την κυκλοφορία της, μέχρι να την ξεπεράσει η ταινία Deep Sea 3D της IMAX στις 15 Αυγούστου. Στην τρίτη εβδομάδα κυκλοφορίας συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τις δέκα εμπορικότερες Αμερικανικές ταινίες της εβδομάδας, φτάνοντας την τρίτη θέση την πέμπτη εβδομάδα κυκλοφορίας της και παραμένοντας στη λίστα μέχρι την 11η εβδομάδα, οπότε και έπεσε στην 11η θέση. Ο μεγαλύτερος αριθμός κινηματογράφων στις οποίες προβάλλονταν η ταινία ήταν 1.602. Διεθνώς, η ταινία απέφερε πάνω από 5 εκατομμύρια δολάρια στην Αυστραλία, 3 εκατομμύρια στη Γερμανία, 4 εκατομμύρια στην Ισπανία και 6 εκατομμύρια από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Μάλτα μαζί. Στις Η.Π.Α. απέφερε συνολικά το ποσό των 59.891.098 δολαρίων, ενώ διεθνώς οι συνεισφορές άγγιξαν τα 40.632.083 δολάρια, διαμορφώνοντας έτσι το συνολικό ποσό εισφορών στο παγκόσμιο box office στα 100.523.181 δολάρια.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, με την ιστοσελίδα Rotten Tomatoes να αναφέρει ότι το 91% των κριτικών, σε σύνολο 205, έδωσε θετική κριτική στην ταινία με μέσο όρο βαθμολογίας 7.7/10, ενώ και η ιστοσελίδα Metacritic την βαθμολόγησε με 80/100 σε σύνολο 36 κριτικών.
Ο Μάικλ Μέντβεντ έδωσε στην ταινία Little Miss Sunshine τέσσερα αστέρια (σε σύνολο τεσσάρων αστεριών) λέγοντας ότι «... αυτή η εντυπωσιακή και ακαταμάχητη μαύρη κωμωδία αποτελεί μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς ...» και ότι οι σκηνοθέτες Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις, η ίδια η ταινία και οι ηθοποιοί Άλαν Άρκιν, Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν και Στιβ Καρέλ άξιζαν υποψηφιότητες για Όσκαρ. Ο Τζόελ Σίγκελ βαθμολόγησε την ταινία με ένα σπάνιο 'A', δηλώνοντας ότι ο Όρσον Γουέλς θα έπρεπε να επιστρέψει στη ζωή, ώστε αυτή η ταινία να μη συμπεριληφθεί στη λίστα του με τις 10 Καλύτερες Ταινίες της Χρονιάς. Η Στέλλα Παπαμάικλ του BBC News αποκάλεσε την ταινία «... ένας επιτυχής συνδυασμός εκζήτησης και ανοησίας». Η Κλαούντια Πούιγκ της εφημερίδας USA Today σχολίασε την απεικόνιση της Όλιβ Χούβερ από την Μπρέσλιν με τη φράση: «Αν την Όλιβ υποδυόταν οποιοδήποτε άλλο μικρό κορίτσι, δεν θα μας επηρέαζε τόσο ισχυρά».
Ο Όουεν Γκλάιμπερμαν του περιοδικού Entertainment Weekly βαθμολόγησε την ταινία με 'Γ'. Ο Τζιμ Ρίντλεϊ της εφημερίδας The Village Voice αποκάλεσε την ταινία ένα «ξεχαρβαλωμένο όχημα που ταξιδεύει ως επί το πλείστον σε κατηφορική κλίση» και ένα «σαραβαλάκι του Σάντανς». Ο Λίαμ Λέισι της εφημερίδας Globe and Mail επέκρινε την ταινία, δηλώνοντας «Αν και η ταινία είναι σκηνοθετημένη με συνέπεια να ακολουθεί την υπερβολικά χαριτωμένη μιζέρια των χαρακτήρων της, το τέλος της, το οποίο είναι πραγματικά εξωφρενικό και ενθαρρυντικό, σχεδόν αξίζει τη διαφημιστική εκστρατεία». Η Άννα Νιμάουζ του περιοδικού National Review έγραψε ότι «η ταινία έχει λάβει το χαρακτηρισμό αυτής που σε κάνει να νιώθεις καλά, ίσως για τους θεατές που τους αρέσει να τους βάζουν ραβδιά μπαμπού κάτω από τα νύχια τους. Αν είσαι δυστυχισμένος, τότε η ταινία Little Miss Sunshine είναι η κατάλληλη ταινία για εσένα». Το περιοδικό Paste συμπεριέλαβε την ταινία στη λίστα του με τις 50 Καλύτερες Ταινίες της Δεκαετίας (2000–2009), κατατάσσοντάς την στην 34η θέση.
Ο Τζιμ Έμερσον, συντάκτης της ιστοσελίδας RogerEbert.com, επικεντρώθηκε στα μηνύματα της ταινίας, γράφοντας «η ταινία μας δείχνει έναν κόσμο στον οποίο υπάρχει μια μορφή, ένα φυλλάδιο, μια διαδικασία, μια θέση εργασίας, μια δίαιτα, ένα πρόγραμμα βήμα-προς-βήμα, μια καριέρα, ένα βραβείο, μια κοινότητα συνταξιοδότησης, ώστε να ποσοτικοποιηθεί, ταξινομηθεί, επεξεργαστεί και κατηγοριοποιηθεί κάθε ανθρώπινο συναίσθημα ή επιθυμία. Τίποτα δεν υπάρχει που δεν μπορεί να μετατραπεί σε μάντρα αυτο-βελτίωσης για 'νικητές και ηττημένους'». Ο Μπράιαν Ταλερίκο της ιστοσελίδας UGO.com επίσης επικεντρώθηκε στα μηνύματα της ταινίας: «Η ταινία Little Miss Sunshine μας διδάσκει να αποδεχόμαστε αυτήν τη μέση λύση, αναγνωρίζοντας ότι η ζωή μπορεί να είναι απλά ένας διαγωνισμός ομορφιάς, όπου συχνά θα μας ξεπερνά κάποιος ομορφότερος, εξυπνότερος ή απλά πιο τυχερός. Αλλά αν ανεβούμε στη σκηνή και είμαστε ο εαυτός μας, όλα θα εξελιχθούν καλά».
Οικιακά μέσα
To DVD της ταινίας κυκλοφόρησε στις 19 Δεκεμβρίου 2006, περιλαμβάνοντας ένα DualDisc, δύο βίντεο με ηχητικό σχολιασμό, τέσσερα εναλλακτικά τέλη και ένα μουσικό βίντεο κλιπ από το συγκρότημα DeVotchKa. Στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας, οι πωλήσεις σε DVD έφτασαν τα 19.614.299 δολάρια, κάνοντάς το το έκτο καλύτερο DVD της εβδομάδας σε πωλήσεις. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2008, τα συνολικά έσοδα από τις πωλήσεις του DVD στις Η.Π.Α. έφταναν τα 55.516.832 δολάρια, ενώ αντίστοιχα από τις ενοικιάσεις στις 15 Απριλίου του 2007 τα 46.32 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία κυκλοφόρησε και σε Blu-ray στις 10 Φεβρουαρίου 2009.
Βραβεία
Η ταινία Little Miss Sunshine ήταν προτεινόμενη για πολλά βραβεία από διάφορες κινηματογραφικές οργανώσεις και φεστιβάλ και κέρδισε αρκετά από αυτά. Ήταν προτεινόμενη για τέσσερα Όσκαρ και κέρδισε τελικά δύο στην 79η Απονομή των Όσκαρ: ο Μάικλ Αρντ έλαβε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου και ο Άλαν Άρκιν έλαβε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Επιπλέον, τα βραβεία του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου την έθεσαν «Ταινία της Χρονιάς», ενω τα Βραβεία BAFTA την βράβευσαν με δύο βραβεία από συνολικά έξι υποψηφιότητες με τον Αρντ να κερδίζει το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου και τον Άρκιν να κερδίζει το Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου. Στα βραβεία της ένωσης κριτικών Broadcast Film Critics Association, στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών, και στα βραβεία της ένωσης Washington D.C. Area Film Critics Association το καστ ηθοποιών της ταινίας βραβεύτηκε. Η τότε 10 ετών Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν ήταν προτεινόμενη για αρκετά βραβεία στις κατηγορίες Β' Γυναικείου Ρόλου και Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης.
To Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ντιούβιλ απένειμε στην ταινία το «Σπουδαίο Ειδικό Βραβείο (Grand Special Prize)», ενώ το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Παλμ Σπρινγκς απένειμε το «Βραβείο Εμπροσθοφυλακής του Προέδρου (Chairman's Vanguard Award)». Τα Βραβεία Independent Spirit απένειμαν στην ταινία τέσσερα βραβεία σε σύνολο πέντε υποψηφιοτήτων, συμπεριλαμβανομένου το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και το Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη. Το σάουντρακ της ταινίας ήταν προτεινόμενο στην κατηγορία «Καλύτερο Σάουντρακ Άλμπουμ για Ταινία, Τηλεόραση ή Άλλο Οπτικό Μέσο» στα 49α Βραβεία Γκράμι, αλλά έχασε από την ταινία Walk the Line. Η ταινία επίσης είχε πολλαπλές υποψηφιότητες στα Βραβεία MTV Movie, στα Βραβεία Satellite, στα Βραβεία Chicago Film Critics Association, και στις Χρυσές Σφαίρες, μεταξύ άλλων.
Αντιπαράθεση για τους παραγωγούς στα Όσκαρ
Στα Όσκαρ υπήρξε αντιπαράθεση σχετικά με τον αριθμό των παραγωγών της ταινίας που θα έπρεπε να λάβουν βραβείο από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για τη συνεισφορά τους στην παραγωγή της ταινίας. Το 1999, η Ακαδημία αποφάσισε ότι μέχρι τρεις παραγωγοί έχουν το δικαίωμα να βραβευτούν για μια ταινία. Ο κανόνας αυτός εφαρμόστηκε για να μην ανεβαίνει στη σκηνή μεγάλος αριθμός εμπλεκόμενων παραγωγών, όταν βραβεύεται μια ταινία. Το Σωματείο Παραγωγών Αμερικής δεν έχει θέσει όριο στον αριθμό των παραγωγών που μπορούν να τιμηθούν για μια ταινία. Στην περίπτωση της ταινίας Little Miss Sunshine, υπήρχαν πέντε παραγωγοί (Μαρκ Τέρτλταουμπ, Πίτερ Σάραφ, Άλμπερτ Μπέργκερ, Ρον Γιέρξα και Ντέιβιντ Φρέντλι) και η Ακαδημία δεν ήθελε να συμπεριλάβει τους Μπέργκερ και Γιέρξα. Οι δύο παραγωγοί ήταν υπεύθυνοι για την εύρεση του σεναρίου, τη γνωριμία των σκηνοθετών με τους άλλους παραγωγούς, την επιλογή του κινηματογράφου, τη βοήθεια στο δεύτερο γύρισμα του τέλους της ταινίας και στο να φτάσει η ταινία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς. Η Ακαδημία ενώ αναγνώρισε ότι οι δύο ήταν συνέταιροι στην παραγωγική διαδικασία, δήλωσε ότι αναγνωρίζει μόνο μεμονωμένους παραγωγούς. Θεωρώντας το έργο των δύο παραγωγών ως συλλογική προσπάθεια, η αρνήθηκε να λάβει υπ' όψιν είτε τον Μπέργκερ είτε τον Γιέρξα για το βραβείο. Ο παραγωγός Ντέιβιντ Χόμπερμαν σχολίασε υπέρ της βράβευσης και των πέντε παραγωγών, δηλώνοντας «Αν υπάρχουν πέντε άνθρωποι που πραγματικά εμπλέκονται στην παραγωγή μιας ταινίας, δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο κάποιος που έκανε μια αρκετά καλή ταινία που ήταν υποψήφια για Όσκαρ θα πρέπει να αποκλείεται από το να ανταμείβεται για τη δουλειά που έκανε». Η Λίντα Ομπστ, η οποία σχετιζόταν με μια επιτροπή των Όσκαρ υπεύθυνη για τους παραγωγούς, επίσης σχολίασε: «Σε γενικές γραμμές, πέντε άνθρωποι δεν κάνουν μια ταινία. Αν αυτή είναι εξαίρεση, τότε είναι θλιβερή κατάσταση. Όμως, δεν καταστρέφεις έναν κανόνα για μια εξαίρεση».
Στην τελετή των Όσκαρ, οι παραγωγοί Μαρκ Τέρτλταουμπ, Πίτερ Σάραφ και Ντέιβιντ Φρέντλι μπόρεσαν να ανέβουν στη σκηνή για να παραλάβουν το Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, ενώ το Σωματείο Παραγωγών Αμερικής είχε προηγουμένως τιμήσει και τους πέντε παραγωγούς. Ο Άλμπερτ Μπέργκερ, αντιδρώντας στην απόφαση της Ακαδημίας δήλωσε σε μία συνέντευξή του για την ταινία «Δεν έχει σημασία τι αποφάσισε η Ακαδημία, εμείς ήμασταν οι παραγωγοί αυτής της ταινίας». Τον Ιούνιο του 2007, η Ακαδημία ανακοίνωσε ότι θα επέτρεπε εξαιρέσεις στο μέλλον για ταινίες με περισσότερους από τρεις παραγωγούς, δηλώνοντας «Η επιτροπή έχει το δικαίωμα, σε ό,τι κρίνει ότι είναι μια σπάνια και εξαιρετική περίσταση, να θέσει οποιοδήποτε επιπλέον παραγωγό υποψήφιο».
Μουσική επένδυση
Η μουσική επένδυση της ταινίας γράφτηκε από το μουσικό σύνολο DeVotchKa από το Ντένβερ της πολιτείας Κολοράντο και τον Καναδό συνθέτη Μάικλ Ντέινα. Οι DeVotchKa ερμήνευσαν τα τραγούδια, ενώ πολλά από αυτά ήταν διασκευές προηγούμενων τραγουδιών τους, όπως το τραγούδι «How It Ends», το οποίο μετονομάστηκε σε «The Winner Is», το «The Enemy Guns», το «You Love Me» από το άλμπουμ How It Ends και το «La Llorona» από το άλμπουμ Una Volta.
Οι σκηνοθέτες Ντέιτον και Φάρις ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με τη μουσική των DeVotchKa, ακούγοντας το τραγούδι τους «You Love Me» στο ραδιοφωνικό σταθμό KCRW του Λος Άντζελες. Μάλιστα, ο Ντέιτον δήλωσε σε συνέντευξή του: «Ήταν πολύ σημαντικό για εμάς να βρούμε το σωστό ήχο για αυτήν την ταινία. Ελπίζαμε ότι θα μπορούσαμε να τον βρούμε πριν τα γυρίσματα της ταινίας επειδή με αυτόν τον τρόπο δουλεύαμε για χρόνια και έχουμε μάθει ότι η μουσική διαμορφώνει τις επιλογές μας». Οι σκηνοθέτες εντυπωσιάστηκαν τόσο πολύ από τη μουσική, ώστε αγόρασαν σε κάθε ένα από τα μέλη του καστ από ένα iPod που περιείχε τα άλμπουμ των DeVotchKa. Ο Μάικλ Ντέινα προσελήφθη για να βοηθήσει στην οργάνωση του ήδη υπάρχοντος υλικού και για να συνεργαστεί με τους DeVotchKa πάνω στη δημιουργία νέου υλικού για την ταινία. Η μουσική επένδυση της ταινίας Little Miss Sunshine δεν τηρούσε τα απαραίτητα κριτήρια για να είναι υποψήφια στα Όσκαρ, λόγω του ποσοστού του υλικού που προερχόταν από ήδη γραμμένα τραγούδια των DeVotchKa. Το τραγούδι των DeVotchka «Til the End of Time» ήταν υποψήφιο στην κατηγορία «Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι» στα Βραβεία Satellite του 2006. Οι DeVotchKa και ο Ντέινα έλαβαν υποψηφιότητες στα Βραβεία Γκράμι του 2007 για τη δουλειά τους στο σάουντρακ.
Σάουντρακ
Το σάουντρακ της ταινίας έφτασε το νούμερο 42 στη λίστα με τα «Κορυφαία Ανεξάρτητα Άλμπουμ» και το νούμερο 24 στη λίστα με τα «Κορυφαία Σάουντρακ» στις Η.Π.Α. για το 2006. Περιέχει δύο τραγούδια από τον Σούφγιαν Στίβενς (το «No Man's Land» και το «Chicago») και τραγούδια από τον Τόνι Τίσντεϊλ («Catwalkin'») και Ρικ Τζέιμς («Super Freak»). Δύο επιπλέον τραγούδια στην ταινία, τα οποία γράφτηκαν από τον Γκόρντον Πόγκοντα, το «Let It Go» και το «You've Got Me Dancing» (το τελευταίο από τα δύο το έγραψε μαζί με τον Μπάρι Άπτον) ακούγονται κατά τη διάρκεια των σκηνών στα καλλιστεία κοντά στο τέλος της ταινίας. Το τραγούδι "Super Freak", το οποίο χορεύει η Όλιβ κατά τη διάρκεια των καλλιστείων, προτάθηκε από τον υπεύθυνο μουσικής στο στάδιο της μετα-παραγωγής. Το σενάριο του Αρντ ανέφερε το τραγούδι «Peach» του Prince, αλλά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων το τραγούδι «Gimme All Your Lovin'» του συγκροτήματος ZZ Top χρησιμοποιήθηκε.
Θεατρικό Μιούζικαλ 2011
Ένα μιούζικαλ βασισμένο στην ταινία, με μουσική και στίχους του Γουίλιαμ Φιν και σκηνοθεσία του Τζέιμς Λαπάιν βρισκόταν σε προετοιμασία από το Εργαστήριο Θεάτρου του Ινστιτούτο Σάντανς στο θέατρο Γουάιτ Όακ στην περιοχή Γιούλι της Φλόριντα από τις 25 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου του 2009. Το μιούζικαλ έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο La Jolla Playhouse στις 15 Φεβρουαρίου και έριξε αυλαία στις 27 Μαρτίου 2011. Οι ηθοποιοί που συμμετείχαν ήταν οι: Χάντερ Φόστερ, Μάλκολμ Γκετς, Τζέορτζι Τζέιμς, Ντικ Λατίσα, Τζένιφερ Λόρα Τόμσον και Τέιλορ Τρενς.
Στις 11 Μαρτίου του 2011, ο Μάλκολμ Γκετς αποχώρησε από το μιούζικαλ. Ο Άντριου Σαμόνσκι ανέλαβε το ρόλο του Θείου Φρανκ και ο Ράιαν Γουάγκνερ ανέλαβε το ρόλο του Τζόσουα Ρόουζ μέχρι και την τελευταία παράσταση του μιούζικαλ στις 27 Μαρτίου του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την κατάθλιψη Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάικλ Ντάνα
Γάστρα
thumb|300px Η γάστρα είναι κατσαρόλα ομοιόμορφης στενόμακρης μορφής, η οποία εκτός της μορφής, διαφέρει από την απλή κατσαρόλα και στον τρόπο χρήσης. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται μόνο στον φούρνο και πάντα με το καπάκι της (κλειστή).
Για τον λόγο αυτό, η γάστρα θερμαίνεται ομοιομόρφως και όχι μόνο στον πάτο της όπως η κατσαρόλα, με κλειστό καπάκι ο ατμός παραμένει στην συσκευή οπότε το ίδιο φαγητό που μπορεί να μαγειρευτεί και σε κατσαρόλα, μαγειρεμένο σε γάστρα καταλήγει πιο μαλακό και πιο νόστιμο.
Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
70 (αριθμός)
Το 70 (εβδομήντα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 69 και πριν από το 71. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 70:2 = 35, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 70 συμβολίζεται ως LXX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως Ο΄ ή ο΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερτέλειοι αριθμοί
Άλαν Πέρσι
Ο Άλαν Πέρσι (1480 - 1560) Άγγλος κληρικός και Ακαδημαϊκός ήταν τρίτος γιος του Χένρι Πέρσι, 4ου κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Ματθίλδης Ερμπέρ (1448 - 1495) κόρης του Γουίλιαμ Ερμπέρ, 1ου κόμη του Πέμπροκ (1423 - 1469). Ο Άλαν Πέρσι ήταν Δάσκαλος στο Κολέγιο Σαιν Τζων του Κέιμπριτζ κσι αργότερα δάσκαλος στο Κολέγιο Τρίνιτι του Αρουντέκ που παραδόθηκε στον Ερρίκο Η΄ (1545). Δεν είναι γνωστή η εκπαίδευση του σε Πανεπιστήμιο, έγινε βικάριος του Γκίγκλεσγουικ στην Γιορκσάιρ (1508 - 1517). Δέχτηκε την πρυτανεία της Αγίας Άννας στο Λονδίνο (6 Μαίου 1515) και την κράτησε μέχρι το 1518. Τον νέο Κολέγιο του Σαιν Τζων στο Κέιμπριτζ τον διάλεξε στις 29 Ιουλίου 1516 σαν δεύτερο Δάσκαλο λόγω συνδέσεων με τον Οίκο του Λάνκαστερ αλλά παραιτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 1518. Το Κολέγιο του παραχώρησε μια μικρή σύνταξη και δικαιώματα κατοικίας, ο Ερρίκος Η΄ του έδωσε στις 2 Απριλίου 1520 ένα σπίτι με κήπο στο Στέπνει του Μίντλεσεξ και παραιτήθηκε από όλα τα δικαιώματα του στο Κολέγιο την επόμενη χρονιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Περίμετρος
μικρογραφία|276x276px|Η περίμετρος μπορεί να οριστεί ως: η απόσταση γύρω από ένα δισδιάστατο σχήμα, η μέτρηση της απόστασης γύρω από κάτι, καθώς και το μήκος ενός συνόρου. Η περίμετρος είναι γραμμή η οποία περιλαμβάνει ή περιβάλλει είναι δισδιάστατο σχήμα. Ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για τη γραμμή ή για το μήκος—σε μία διάσταση. Μπορεί να θεωρηθεί ως το μήκος του περιγράμματος ενός σχήματος. Η περίμετρος ενός κύκλου ή έλλειψης ονομάζεται περιφέρεια.
Ο υπολογισμός της περιμέτρου έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές. Για παράδειγμα η περίμετρος είναι το μήκος του φράχτη που περιβάλλει ένα κήπο ή μια αυλή. Η περίμετρος (περιφέρεια) του τροχού/κύκλου περιγράφει πόσο μακριά θα κυλήσει σε μια στροφή.
Κίμπε νάγιε
thumb|Κίμπε νάγιε Το κίμπε νάγιε ή ωμό κίμπε (αραβικά: كبة نيئة‎) είναι λεβαντίνικος μεζές. Αποτελείται από ωμό κιμά αρνιού αναμεμειγμένο με λεπτό πλιγούρι και μπαχαρικά.
Το κίμπε νάγιε σερβίρεται συχνά με φύλλα μέντας, ελαιόλαδο και φρέσκα κρεμμυδάκια. Για το σερβίρισμα χρησιμοποιείται λαδόπιτα. Μερικές φορές σερβίρεται με σάλτσα σκόρδου ή ελαιόλαδου. Το πιάτο έχει μια μοναδική ευελιξία στο ότι τυχόν περισσεύματα μαγειρεύονται, δημιουργώντας ένα διαφορετικό πιάτο.
Πολλές συνταγές καλούν το κίμπε νάγιε ως το «κέλυφος» για το μαγειρεμένο κίμπε. Σε αυτήν την περίπτωση, όμως, το κίμπε νάγιε τυλίγεται σε μπάλα και γεμίζεται με αρνίσιο κρέας, κρεμμύδια, καρπό πεύκου και μπαχαρικά και στη συνέχεια τηγανίζεται.
Όπως και σε άλλα πιάτα με βάση το ωμό κρέας, οι υπηρεσίες υγείας προτρέπουν τον κόσμο να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά την προετοιμασία και την κατανάλωση αυτού του είδους φαγητού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Λεβαντίνικη κουζίνα Κατηγορία:Λιβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Συριακή κουζίνα Κατηγορία:Ιορδανική κουζίνα Κατηγορία:Παλαιστινιακή κουζίνα Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ωμό κρέας
Ζοζέ Αριμπά
Ο Ζοζέ Αριμπά, γεννημένος στις 16 Ιανουαρίου 1921 στο Μπιλμπάο και πεθαμένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1989, ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής και προπονητής.
Βιογραφία
Εξορίστηκε σε ηλικία 14 ετών μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο που ξέσπασε στην Ισπανία, στη Γαλλία, στη Ναντ, αφού τα λιμάνια της Λα Ροσέλ και του Μπορντό αρνήθηκαν να αφήσουν να αγκυροβολήσει το πλοίο στο οποίο ο Αριμπά είχε επιβιβαστεί.
Έγινε, τότε, παίκτης της ΟΣ Λε Μαν. Αποτέλεσε τμήμα του ρόστερ της ομάδας στη λεγόμενη "ένδοξη περίοδό" της. Συνυπήρξε με εν ενεργεία Βέλγους διεθνείς και βελτίωσε την τεχνική του καθώς και το αγωνιστικό του στυλ. Όπως σημαντικός αριθμός συμπαικτών του, αποχώρησε από τον σύλλογο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την αναδιοργάνωση του πρωταθλήματος και την ενσωμάτωση της ΟΣΜ στη δεύτερη κατηγορία.
Ξεκινώντας την προπονητική του καριέρα από τη Σαιν-Μαλό, έγινε γνωστός στον χώρο του ποδοσφαίρου για τους πειραματισμούς σε νέες τακτικές, όπως το 1958 που δοκίμασε το βραζιλιάνικο σύστημα 4-2-4 με την ομάδα του Νογιάν-συρ-Σαρτ.
Σε αυτό το μικρό χωριό, εργαζόταν ταυτόχρονα και ως καφετζής ώστε να βγάζει τα προς το ζην. Κατάφερε να φτάσει τη μικρή ομάδα του Νογιάν-συρ-Σαρτ στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ.
Είναι επίσης γνωστός ως για την άκρως επιτυχημένη θητεία του στη Ναντ, όταν και εισήγαγε το διάσημο jeu à la nantaise το οποίο ο ίδιος ο Αριμπά περιέγραψε με τις τρεις παρακάτω λέξεις : ταχύτητα, τεχνική και καθαρό μυαλό. Σε αυτό, ο Αριμπά εμπνεύστηκε από τον Μπιλ Σάνκλι, τότε προπονητή της Λίβερπουλ Φ.Κ. από το 1959. Άλλωστε, οι δυο αυτές ομάδες ήρθαν μεταξύ τους αντιμέτωπες στα πλαίσια φιλικής αναμέτρησης το 1960.
Ο Αριμπά παρέμεινε για δεκαέξι χρόνια στη τεχνική ηγεσία της Ναντ την οποία και βοήθησε να πάρει την άνοδο για την ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, και παρά τους τίτλους του πρωταθλητή Γαλλίας που κατέκτησε με την ομάδα, τόσο οι διοικούντες της όσο και οι οπαδοί της είχαν αρνητική στάση απέναντί του. Οι τελευταίοι, μάλιστα, γιουχάιζαν αρκετά συχνά τους παίκτες τους, ενώ οι διοικούντες τη Ναντ δεν πρότειναν παρά μια μονοετή ανανέωση στο συμβόλαιο του Αριμπά.
Το περιοδικό Football 65 αναφέρει σχετικά με τον ίδιο:
Ο Αριμπά απεβίωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 1989 έπειτα από μακρά αρρώστια.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ναντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ
Τζόις Τέιλορ-Παπαδημητρίου
Η Τζόις Τέιλορ-Παπαδημητρίου FMedSci (γεννηθείς 1932) είναι Βρετανίδα μοριακή βιολόγος και γενετιστής. Είναι Ανώτερη Συνεργάτης και Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο King's College του Λονδίνου με ειδίκευση στον τομέα των κυτταρικών, γενετικών και πρωτεομικών μελετών σε δείγματα όγκων του μαστού ασθενών και εργάζεται στην Ομάδα Βιολογίας του Καρκίνου του Μαστού. Ήταν η πρώτη που αναγνώρισε ότι η δράση της ιντερφερόνης τύπου 1 απαιτεί τη σύνθεση πρωτεϊνών τελεστών.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Τζόις Τέιλορ-Παπαδημητρίου γεννήθηκε το 1932 στο Μπέρνλι του Λανκασάιρ. Διάβασε βιοχημεία στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αποφοίτησε το 1954. Περαιτέρω μελέτη την οδήγησε σε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, υπό την επίβλεψη του Louis Siminovitch.
Καριέρα
Η εργασία της με τις περισσότερες αναφορές, Sandra J. GendlerS, Carole A. Lancaster, Joyce Taylor-Papadimitriou, Trevor Duhig, Nigel Peat, Joy Burchell, Lucy Pemherton, El-Nasir Lalani και David Wilson " Molecular Cloning and Expression of Human Tumor- συσχετισμένη Polymorphic Epithelial Mucin*" Journal of Biological Chemistry 265:15286-93 (1990) έχει αναφερθεί 1039 φορές. Η πιο αναφερόμενη εργασία της οποίας είναι η πρώτη συγγραφέας, Joyce Taylor-Papadimitriou1, JA Peterson2, J. Arklie1, Joy Burchell1, RL Ceriani2 και WF Bodmer1 "Μονοκλωνικά αντισώματα σε ειδικά συστατικά του επιθηλίου της μεμβράνης του ανθρώπινου λίπους γάλακτος: Παραγωγή και αντίδραση με κύτταρα σε καλλιέργεια" International Journal of Cancer Volume 28, Issue 1, pages 17–21, 15 Ιουλίου 1981 έχει αναφερθεί 698 φορές.
Τιμές και βραβεία
Ο Τέιλορ-Παπαδημητρίου εξελέγη Μέλος της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών το 2001.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Καθεδρικός Ναός του Μογκαντίσου
Ο Καθεδρικός Ναός του Μογκαντίσου (σομαλικά: Kaniisada Cathedral Muqdisho) είναι ένας κατεστραμμένος ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός ο οποίος βρίσκεται στη Μογκαντίσου της Σομαλίας. Μεταξύ 1928 και 1991, χρησίμευσε ως έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Μογκαντίσκιο. Χτισμένος το 1928 από τις ιταλικές αποικιακές αρχές, μεγάλο μέρος του κτιρίου καταστράφηκε το 2008 από την αλ-Σαμπάμπ.
Τον Απρίλιο του 2013, μετά από επίσκεψη στον χώρο για επιθεώρηση της κατάστασής του, η Επισκοπή ανακοίνωσε σχέδια για ανοικοδόμηση του καθεδρικού ναού στο εγγύς μέλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σομαλία
Μπερνάρ ντε Τρεμελαί
Ο Μπερνάρ ντε Τραμελαί (γαλλικά: Bernard de Tremelay, περ. 1100 - 16 Αυγούστου 1153), ήταν ιππότης στον Μεσαίωνα. Εντάχθηκε στο Τάγμα του Ναού και διετέλεσε τέταρτος Μεγάλος Μάγιστρος (Grand Master) του Τάγματος, ως διάδοχος του Εβεράρ ντε Μπαρ, από το 1152 μέχρι τον θάνατό του στις 16 Αυγούστου του 1153 κατά την πολιορκία της Ασκελόν. Στο Τάγμα του Ναού τον διαδέχθηκε ο ιππότης Αντρέ ντε Μονμπάρντ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο κάστρο Ντραμελαί κοντά στην πόλη Σαιν-Κλωντ του δήμου Ζυρά στη Γαλλία. Σύμφωνα με τον Δουκάγγιο, διαδέχθηκε ως μάγιστρος του Ναού κάποιον ονόματι Ούγο, αν και αυτός ο Ούγος παραμένει κατά τα άλλα άγνωστος. Εκλέχτηκε Μέγας Μαγίστρος, τον Ιούνιο του 1151, μετά την παραίτηση του Εβεράρ ντε Μπαρ όταν επέστρεψε στη Γαλλία μετά τη Β΄ Σταυροφορία. Ο βασιλιάς Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ του χορήγησε την ερειπωμένη πόλη της Γάζας, την οποία ο Μπερνάρ ανοικοδόμησε για λογαριασμό των Ναϊτών.
Η πολιορκία της Ασκελόν
μικρογραφία|δεξιά|150px|Το οικόσημο του Μπερνάρ ντε Τραμελαί Στο 1153 οι Ναΐτες συμμετείχαν στην πολιορκία της Ασκελόν, τότε πόλη-φρούριο που ελεγχόταν από την Αίγυπτο. Οι Ναΐτες κατασκεύασαν έναν πύργο πολιορκίας, τον οποίο εναπόθεσαν στα τείχη και προξένησαν ένα μεγάλο ρήγμα στην άμυνα της Ασκελόν. Οι Αιγύπτιοι στρατιώτες αποφάσισαν να τον κάψουν, αλλά ο άνεμος παρέσυρε τις φλόγες και ένα μέρος των τειχών της Ασκελόν κάηκε μαζί με τον πύργο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί άνοιγμα στα τείχη της πόλης, μέσω του οποίου ο Μπερνάρ και περίπου σαράντα Ναΐτες εισέβαλαν στην Ασκελόν.
Σύμφωνα με τον Γουλιέλμο της Τύρου, οι ιππότες του Τάγματος έσπευσαν εκεί κατά παράβαση, χωρίς να το γνωρίζει ο Βαλδουίνος, ενώ ο Μπερνάρ εμπόδισε τους άλλους σταυροφόρους να ακολουθήσουν, καθώς δεν ήθελε να μοιραστεί τα λάφυρα της πόλης με τον βασιλιά. Ο Μπερνάρ και οι περίπου σαράντα Ναΐτες του σκοτώθηκαν κατά την εισβολή από την εκεί μεγαλύτερη αιγυπτιακή φρουρά. Οι σοροί τους εκτέθηκαν στα προπύργια και τα κεφάλια τους εστάλησαν στον σουλτάνο.
Άλλοι πιο σύγχρονοι απολογισμοί της ιστορίας λένε ότι η έκδοση του Γουλιέλμου της Τύρου ενδέχεται να έχει νοθευτεί, δεδομένου ότι μπορεί να έχει βασιστεί σε αναφορές που δόθηκαν από τους διοικητές του στρατού για να δικαιολογήσουν το γιατί δεν ακολούθησαν τους Ναΐτες στην κατά παράβαση αυτή ενέργειά τους.
Σε μια πιο διαφορετική άποψη, που προέρχεται από έναν Δαμασκηνό χρονογράφο στην πόλη, η παραβίαση του τείχους αναφέρεται ως πρόδρομος για την πτώση της πόλης, ενώ δεν κάνει καμιά αναφορά στο περιστατικό με τους Ναΐτες.
Ανεξάρτητα από το ποια άποψη επικρατεί, ο Μπερνάρ σκοτώθηκε και αποκεφαλίστηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας αυτής. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Βαλδουίνος Γ΄ κατέλαβε το φρούριο, και ακολούθως οι Ναΐτες εξέλεξαν τον Αντρέ ντε Μονμπάρντ ως νέο Μέγα Μάγιστρό τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ναΐτες Ιππότες
Ορφεναδρίνη
Η ορφεναδρίνη (αγγλ. orphenadrine) είναι χημική δραστική ένωση, που πωλείται με πολλές φαρμακευτικές επωνυμίες παγκοσμίως, και αποτελεί ένα αντιχολινεργικό φάρμακο της κατηγορίας των αντιισταμινικών με βάση την αιθανολαμίνη. Χημικώς, σχετίζεται στενά με τη διφαινυδραμίνη.
Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του μυϊκού πόνου, και επίσης για να βοηθήσει στη νόσο του Πάρκινσον, σήμερα ωστόσο, έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από νέας γενιάς φάρμακα. Αυτή η χημική δραστική ουσία θεωρείται ως dirty drug (βρώμικο φάρμακο) λόγω του πολλαπλού μηχανισμού δράσης της σε διαφορετικές βιοχημικές οδούς και αναπτύχθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1940.
Ιατρική χρήση
Η ορφεναδρίνη χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου που προκαλείται από μυϊκό τραυματισμό, όπως π.χ. θλαύση, διάστρεμμα, σε συνδυασμό με ξεκούραση και φυσικοθεραπεία. Έρευνα του 2004 κατέδειξε ότι η ορφεναδρίνη είναι αποτελεσματική για τον οξύ πόνο στη σπονδυλική στήλη ή στον αυχένα, αλλά δεν έδειξε επαρκή δεδομένα για να αποδείξει τη σχετική αποτελεσματικότητα του φαρμάκου, σε σύγκριση με άλλα φάρμακα που δοκιμάστηκαν στη μελέτη.
Η ορφεναδρίνη και άλλα μυοχαλαρωτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται -μερικές φορές- για τη θεραπεία του πόνου που προκύπτει από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, αλλά δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι είναι αποτελεσματικά για τη ριζική θεραπεία αυτής.
Παρενέργειες
Η ορφεναδρίνη έχει τις παρενέργειες των άλλων κοινών αντιισταμινικών. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: ξηροστομία, ζάλη, υπνηλία, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, θολή όραση και κεφαλαλγία.
Άτομα με γλαύκωμα και πεπτικά προβλήματα όπως πεπτικά έλκη ή απόφραξη του εντέρου ή διαταραχές του σφιγκτήρα ή με προβλήματα ουροδόχου κύστης ή μυασθένεια Gravis, δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
Συνδυαστική θεραπεία
Η ορφαναδρίνη θεραπευτικά χορηγείται -συχνά- σε συνδυασμό με ασπιρίνη, ή παρακεταμόλη / ακεταμινοφαίνη, ιβουπροφαίνη, καφεΐνη ή κωδεΐνη. Τα φάρμακα Norflex και Norgesic είναι συνθέσεις του κιτρικού άλατος της ορφαναδρίνης και το φάρμακο Disipal είναι το υδροχλωρικό άλας της εν λόγω δραστικής ουσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυοχαλαρωτικά Κατηγορία:Αναλγητικά
Ποδόσφαιρο στην Ολυμπιάδα 1906
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906 περιελάμβαναν ανεπίσημους αγώνες ποδοσφαίρου, στους οποίους πήραν μέρος τέσσερις ομάδες : η Εθνική Δανίας, ο Εθνικός Γ.Σ. Αθήνας από την Ελλάδα και δύο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία: μια από τη Σμύρνη αποτελούμενη από έξι Άγγλους, τέσσερις Γάλλους και έναν Αρμένιο και ο Όμιλος Φιλομούσων από τη Θεσσαλονίκη με ελληνική σύνθεση.
Αγωνιστικές λεπτομέρειες
Στον πρώτο αγώνα μεταξύ Δανίας-Σμύρνης διαιτητής ήταν ο πρόεδρος του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών κ. Μερκάτης. Οι Δανοί αγωνίστηκαν με κατάλευκη εμφάνιση ενώ οι της Σμύρνης με ολόμαυρη. Οι Δανοί επικράτησαν εύκολα, όπως και ο Εθνικός Αθηνών επί του Ομίλου Φιλομούσων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιάδα 1906
Ρουτούλ
Εθνώνυμο
Η προέλευση του εθνώνυμου Ρουτούλν απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Προέρχονται από αρχαίους Αλβανούς από την Αλβανία του Καυκάσου.
Οι σύγχρονοι Ρουτούλ μιλούν τις βορειοανατολικές γλώσσες του Καυκάσου, γηγενείς στην περιοχή πριν από την εισαγωγή των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.
Οι Ρουτούλν αναφέρονται ως λαοί που κατάγονται εν από ανθρώπους που κατοικούσαν στην περιοχή του νότιου Νταγκεστάν στην εποχή του χαλκού.
Ιστορία
Φέρεται ότι οι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος, ο Στράβων και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος μιλούν για τους Γαργαρείς   που κατοικούσαν στην Αλβανία του Καυκάσου. Τον 4o αιώνα ΠΚΕ είκοσι έξι φυλές που μιλούσαν γλώσσες ενώθηκαν και σχημάτισαν στον ανατολικό Καύκασο το κράτος της Καυκάσιας Αλβανίας, το οποίο ενσωματώθηκε στην περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών το 313 ΠΚΕ Υπό την περσική αρχικά διακυβέρνηση, αλλά και τη διακυβέρνηση των Πάρθων η Αλβανία του Καυκάσου διαχωρίστηκε σε αρκετές μικρότερες περιοχές - Λακζί, Σιρβάν, κ.λπ.
Επιπλέον, με τη διακυβέρνηση των Πάρθων αυξήθηκε η περσική πολιτική και πολιτισμική επίδραση σε όλη της περιοχή της Αλβανίας του Καυκάσου. Όποια και αν υπήρξε η σποραδική επικυριαρχία της Ρώμης στην περιοχή εξαιτίας λόγω πολέμων της με τους Πάρθους, η χώρα ήταν πλέον τμήμα -μαζί με την Ιβηρία (Ανατολική Γεωργία) και την Αλβανία του Καυκάσου- μιας ομοσπονδίας της δυναστείας των Αρσακιδών. Πολιτιστικά, η επικράτηση του Ελληνισμού, όπως έγινε υπό τους Αρταξιάδες, ακολουθήθηκε από υπεροχή του Περσισμού, ωστόσο αντί για τα Περσικά, η παρθική γλώσσα έγινε η γλώσσα των μορφωμένων της περιοχής. Σε εκείνη την εποχή τοποθετείται και η επιδρομή των Αλανών στην περιοχή μεταξύ του 134 και του 136, αλλά ο Βολογέσης τους έπεισε να αποσυρθούν, κατά πάσα πιθανότητα πληρώνοντας λύτρα.
To 252–253 η διακυβέρνηση των φυλών άλλαξε χέρια Από τους Πάρθους στους Σασανίδες. Η Αλβανία του Καυκάσου έγινε υποτελές κράτος αλλά διατήρησε το μοναρχικό καθεστώς του. Ο βασιλέας δεν είχε πραγματική δύναμη και η μεγαλύτερη πολιτική, θρησκευτική και στρατιωτική εξουσία βρισκόταν στα χέρια του Σασανίδη μαρζμπάν στρατιωτικού κυβερνήτη -κυριολεκτικά φύλακα των συνόρων- της περιοχής. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία απέκτησε τον έλεγχο των νοτιότερων περιοχών των Ρουτούλ για μερικά χρόνια, περί το 300, αλλά στη συνέχεια Σασανίδες ανέκτησαν τον έλεγχο και στη συνέχεια κυριάρχησε στην περιοχή επί αιώνες, μέχρι τις αραβικές επιδρομές.
Ρουτούλν ήλθαν σε επαφή για πρώτη φορά με το Ισλάμ ήδη από τον 7ο αιώνα.
Από το 1813 και μετά, οι Ρώσοι κατέλαβαν την περιοχή πρόσκαιρα με τον ρωσοπερσικό πόλεμο 1804-13, αλλά μόνιμα μετά το ρωσοπερσικό πόλεμο 1826-28, αναγκάζοντας την περσική αυτοκρατορία να παραχωρήσει το σύνολο των εδαφών της στον Βόρειο και τον νότιο Καύκασο, κάτι που έθεσε όλους τους Ρουτούλν υπό ρωσική κυριαρχία. Οι Ρουτούλν του Νταγκεστάν φαίνεται πως συμμετείχαν μαζικά στον πόλεμο του Καυκάσου που ξεκίνησε περίπου την ίδια εποχή με τους ρωσοπερσικούς πολέμους του 19ου αιώνα. Μετά την ήττα του, το 1859, οι Ρώσοι κατόρθωσαν να σταθεροποιήσουν την κυριαρχία τους στο Νταγκεστάν
Γεωγραφία
Οι Ρουτούλν κατοικούν μια συμπαγή περιοχή που απλώνεται στην παραμεθόρια περιοχή του νότιου Νταγκεστάν και του βόρειου Αζερμπαϊτζάν.
Οι περιοχές των Ρουτούλν χωρίζονται σε δύο φυσιογραφικές ζώνες: στα υψίπεδα και τις υπώρειες των χαμηλών λόφων. Τα περισσότερα από τα εδάφη βρίσκονται στην ορεινή ζώνη, όπου μια σειρά από κορυφές φθάνουν σε υψόμετρο 4.000 μέτρα. Υπάρχουν βαθιά και απομονωμένα φαράγγια και χαράδρες που σχηματίζονται από τους παραποτάμους των ποταμών Σαμούρ και Γουλγκέρι Χάι.
Στις ορεινές περιοχές τα καλοκαίρια είναι πολύ θερμά και ξηρά, με τις συνθήκες ξηρασίας να συνιστούν διαρκή απειλή. Υπάρχουν λίγα δέντρα στην ορεινή περιοχήμ εκτός από τα βαθιά φαράγγια και κατά μήκος των ποταμών. Εδώ απαντώνται ανθεκτικοί στην ξηρασία θάμνοι και ανάλογα ποώδη. Οι χειμώνες εδώ είναι συχνά θυελλώδεις και εξαιρετικά κρύοι. Στη ζώνη αυτή οι Ρουτούλν δραστηριοποιούται στην κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα) και βιοτεχνίες.
Στο ανατολικό άκρο της επικράτειας των Ρουτούλν τα βουνά δίνουν τη θέση τους στη στενή παράκτια πεδιάδα της Κασπίας και στο νότιο άκρο, στο Αζερμπαϊτζάν, βρίσκονται οι πρόποδες των λόφων. Αυτή η περιοχή έχει σχετικά ήπιο κλίμα, με πολύ ξηρό χειμώνα και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Τα δέντρα είναι και εδώ λιγοστά. Στην περιοχή η κτηνοτροφία και η βιοτεχνία συμπληρώνονται με γεωργικές ενασχολήσεις (κατά μήκος των προσχώσεων κοντά στους ποταμούς).
Παραπομπές-σημειώσεις
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στον Καύκασο Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στο Νταγκεστάν
Νάμα (μουσικό συγκρότημα)
Οι Νάμα ήταν ελληνικό ποπ, ροκ και τζαζ μουσικό συγκρότημα που έδρασε καλλιτεχνικά από το 1992 μέχρι το 2009. Τα μέλη του συγκροτήματος ήταν ο Αριστείδης Παυλής (σύνθεση και ενορχήστρωση) και η Ιφιγένεια Παπουτσά (στίχοι και φωνητικά).
1992-1998
Η ιστορία τους ξεκινά το 1992 με την κυκλοφορία του ομώνυμου άλμπουμ ΝΑΜΑ όπου το τζαζ τραγούδι "Οδυσσέας" ξεχωρίζει και γίνεται ραδιοφωνική επιτυχία της εποχής.
Το καλοκαίρι του 1994 κυκλοφορούν την δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο ΝΑΜΑ ΙΙ από τον οποίο ξεχώρισαν τα τραγούδια "Πρίγκηπας Αλήτης", "Μαζί σου πάρε με", "Σφαίρα από γη και θάλασσα", "Τα καλύτερα μας χρόνια".
Το 1995 κυκλοφορούν το LP Αναμνήσεις όπου διασκευάζουν δέκα τραγούδια: "Μια αγάπη για το καλοκαίρι" (Γιάννης Σπανός-Γ.Παπαστεφάνου), "Πολλές φορές" (Μανώλης Χιώτης-Χ.Κολοκοτρώνη), "Πες μου μια λέξη", (Μάνος Χατζιδάκης-Αλέκος Σακελλάριος), "Οι μάγοι" (Διονύσης Σαββόπουλος), "Πήρες πια τα μάτια σου" (Μίμης Πλέσσας-Δ.Στρατηγοπούλου), "Να διώξω τα σύννεφα" (Η. Παπακωστα-Δασκαλόπουλου).
Το 1998, πιστοί στον δρόμο που οι ίδιοι χάραξαν με την ρυθμική πολυμορφία και το προσωπικό τους χρώμα στην ενορχήστρωση και το στίχο, παρουσιάζουν ακόμα δέκα τραγούδια με τον τίτλο ΝΑΜΑ ΙΙΙ - Ζωή παράσταση. Από το άλμπουμ ξεχώρισαν το "Ζωή παράσταση", "Αγάπη μου αλλού", "Δέκα Σεπτέμβρη".
2005-2008
Το 2002 κυκλοφόρησαν από την ΕROS music το LP ΝΑΜΑ ΙV και με το τραγούδι τους "Μια Κυριακή" βραβεύονται στα Μουσικά Βραβεία Αρίων (1η απονομή) ως καλύτερο ποπ συγκρότημα. Άλλα τραγούδια που ξεχωρίζουν από το άλμπουμ είναι τα "Άνυδρη γη", "Δεν είμαι εδώ" και το αγγλόφωνο "Why".
Το 2005 κυκλοφορούν το νέο τους cd με τίτλο Ένα μακρύ ταξίδι. Τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι τα "Το ψαράκι", "Ζεστό καλοκαίρι". Για το "Ένα μακρύ ταξίδι" οι Νάμα διακρίθηκαν στα Μουσικά Βραβεία Αρίων (5η απονομή) ως καλύτερο Ποπ συγκρότημα.
To 2008 οι Νάμα κυκλοφόρησαν από την LYRA το άλμπουμ με τίτλο Το φως και η αρχή που σηματοδότησε και το τέλος της πορείας τους.
Μουσικοί συνεργάτες
Συνεργάτες της μπάντας υπήρξαν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων
Κεραμεικός
Με την ονομασία Κεραμεικός φέρονταν στην Αρχαία Αθήνα δύο συνοικίες στο βορειοδυτικό άκρο της τότε Αθήνας, όπου βρισκόταν το πρώτο δημόσιο νεκροταφείο της αρχαίας πόλης καθώς και το Δίπυλον, η κύρια είσοδος της αρχαίας Αθήνας. Ο αρχαιολογικός χώρος του Κεραμεικού σήμερα καλύπτει περίπου 40 στρέμματα και μέχρι την ανασκαφή του καλυπτόταν από επιχώσεις ύψους 8-9 μέτρων.
Ιστορικά στοιχεία
Γενικά κεραμεικός χαρακτηρίζεται εκείνος που αναφέρεται είτε στον κεραμέα (τεχνίτη), είτε στην ίδια τη τέχνη της κεραμικής ή κεραμευτικής. Ειδικότερα όμως με το όνομα Κεραμεικός φέρονταν στην Αρχαία Αθήνα δύο συνοικίες που βρίσκονταν στο βορειοδυτικό άκρο της τότε Αθήνας οι λεγόμενοι «Έξω Κεραμεικός» και ο «Έσω Κεραμεικός». Δηλαδή δύο Κεραμεικοί όπως λέει και ο Ησύχιος, ο μεν εκτός του τείχους, ο δε εντός. Τη διάκριση αυτή μνημονεύουν επίσης ο Πλάτων, ο Θουκυδίδης και ο Πλούταρχος. Ο Κεραμεικός ήταν το πρώτο δημόσιο νεκροταφείο της αρχαίας Αθήνας.
Οι δύο αυτές αρχαίες συνοικίες αποτελούσαν τον δήμο των Κεραμέων, από την Ακαμαντίδα φυλή. Το όνομα του δήμου αυτού προήλθε κατ΄ άλλους από τον επώνυμο ήρωα Κέραμο ενώ κατ΄ άλλους από τους τεχνίτες κεραμείς (αγγειοπλάστες - αγγειογράφοι) και από τα εργαστήριά τους που ήταν αρχικά στη περιοχή αυτή. Οι δύο Κεραμεικοί χωρίζονταν μεταξύ τους από το Θεμιστόκλειο τείχος (479 π.Χ.), και συνδέονταν από τη μεγάλη διπλή πύλη λεγόμενη «Δίπυλο» στην οποία εξωτερικά κατέληγαν η αρχαία οδός Πειραιώς, η Ιερά οδός, από και προς την αρχαία Ελευσίνα και η οδός προς την Ακαδημία Πλάτωνος. Εσωτερικά του Διπύλου ξεκινούσε μεγάλη λεωφόρος που διαμέσου της αρχαίας αγοράς και μεταξύ των λόφων της Πνύκας και του Αρείου Πάγου κατέληγε στην είσοδο της Ακρόπολης. Έτσι ο μεν Έξω Κεραμεικός είχε ταφικό χαρακτήρα, ενώ ο Έσω Κεραμεικός οικιστικό χαρακτήρα.
Από την ελληνιστική περίοδο μέχρι τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους (338 π.Χ. μέχρι τον 6ο αιώνα) το νεκροταφείο διαφαίνεται πως λειτουργούσε αδιάκοπα.
Έξω Κεραμεικός
Την περιοχή του Έξω Κεραμεικού διέσχιζαν συγκλίνουσες όπως αναφέρθηκε παραπάνω τρεις μεγάλοι αρχαίες οδοί (δρόμοι), η από Πειραιά λεγόμενη «Πειραιώς», η από την Ελευσίνα, λεγόμενη «Ιερά Οδός» και ο λεγόμενος «Δρόμος» γνωστός ως (η) Οδός των Παναθηναίων, από και προς την Ακαδημία του Πλάτωνα. Προ του τείχους και εκατέρωθεν της καθεμιάς των οδών αυτών βρίσκονταν οι τάφοι (νεκροταφεία) της αρχαίας Αθήνας με συνέπεια ολόκληρη η περιοχή να δίνει την εντύπωση μεγάλου νεκροταφείου το οποίο και ήλθε στο φως από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που ξεκίνησαν δειλά το 1861, και επίσημα από το 1863 επί Βασιλέως Γεωργίου του Α΄, αρχικά από την Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρεία και στη συνέχεια από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών όπου και συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Το νεκροταφείο αυτό του Κεραμεικού βρίσκεται στη περιοχή της σημερινής εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, επί της οδού Πειραιώς, στην ομώνυμη συνοικία της Αθήνας και βόρεια της παλαιάς λαχαναγοράς, περιοχής Γκάζι, που σήμερα ο χώρος έχει αποδοθεί και διαμορφωθεί σε πάρκο και πεζόδρομο όπου καταλήγει η οδός Ερμού στην οδό Πειραιώς. Το καλύτερα σωζώμενο σήμερα τμήμα του αρχαίου εξωτερικού Κεραμεικού είναι οι ιδιωτικοί τάφοι που βρίσκονται νότια της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας που πλαισίωναν το τέλος της Ιεράς οδού και μάλιστα εκείνοι της δεξιάς πλευράς του εισερχομένου από δυσμάς.
Οι αρχαιότεροι τάφοι του χώρου χρονολογούνται στην Εποχή του χαλκού. Από την Υπομυκηναϊκή περίοδο (1100-1000 π.Χ.) και έπειτα το νεκροταφείο Κεραμεικού αναπτύσσεται συνεχώς. Κατά την Γεωμετρική περίοδο (1000-700 π.Χ.) και ιδιαίτερα κατά την Αρχαϊκή περίοδο (700-480 π.Χ.) οι τάφοι πληθαίνουν και εντάσσονται σε ταφικούς τύμβους όπου και «σημαίνονται» με επιτάφια μνημεία. Κατά την Κλασσική περίοδο (5ος - 4ος αιώνας π.Χ.) τις δύο οδούς που πλησίαζαν το Δίπυλο (εξωτερικά και δυτικά, δηλαδή η από Πειραιά και η Ιερά οδός), τις πλαισίωναν νεκροταφεία και ταφικά μνημεία, συνήθως οικογενειακά, που εξαίρονταν με ταφικά μνημεία. Σ΄ αυτόν τον χώρο και προς την οδό Ακαδημίας Πλάτωνα που πέρναγε δίπλα (βόρεια) από τον σημερινό ναό της Αγίας Τριάδας είχε δημιουργηθεί το «Δημόσιο Σήμα» όπου ήταν ο χώρος ταφής των επιφανών Αθηναίων καθώς και των «πεσόντων εν πολέμω», με χαρακτήρα στρατιωτικού κοιμητηρίου.
Δίπυλον
Το Δίπυλον (ονομασία εκ της διπλής κατασκευής) ήταν η κύρια πύλη (είσοδος) της αρχαίας Αθήνας. Αποκαλύφθηκε από τις ανασκαφές της Αρχαιολογικής εταιρείας κατά τα έτη 1872-1874. Βρίσκεται περί τα 150 μέτρα ανατολικά από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας και αποτελείται από την εξωτερική πύλη, τον διάδρομο (εισόδου – εξόδου) και την εσωτερική πύλη. Εκτός όμως του Διπύλου υπήρχε ακόμη μια μικρότερη πύλη η Ιερά πύλη, νοτιοδυτικά του Διπύλου που ανήκε στις Κεραμεικές Πύλες του τείχους επίσης οχυρωμένη την οποία ο Βίλελμ Ντέρπφελντ θεωρούσε ως άνοιγμα για τα νερά του αρχαίου χειμάρρου Ηριδανού.
Έσω Κεραμεικός
Ανατολικά της εσωτερικής πύλης του Διπύλου και του Θεμιστοκλείου τείχους εκτείνεται ο Έσω Κεραμεικός, η συνοικία δηλαδή εκείνη της αρχαίας Αθήνας που αποτελούσε το σημαντικότερο τμήμα της, την οποία και διέσχιζε η μεγάλη οδός, η λεγόμενη οδός των Παναθηναίων, που ήταν η κεντρική οδική αρτηρία  της πόλης, ο κατά τον Ιμέριο «ευθυτενής τε και λείος δρόμος, όστις καταβαίνων άνωθεν, σχίζει τας εκατέρωθεν αυτώ (Κεραμεικώ) παρατεταμένας στοάς εφ ών αγοράζουσι οι Αθηναίοι».
Κατά τις λεπτομερείς περιγραφές του χώρου αυτού από τον Παυσανία αμέσως μετά την εσωτερική πύλη του Διπύλου ήταν το Πομπείο και πολλά άλλα κτίσματα, ναοί, στοές, δημόσια ιδρύματα τα οποία βρίσκονταν στην Αρχαία Αγορά η οποία και αποτελούσε και το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο τμήμα του Έσω Κεραμεικού, τόσο ώστε το όνομα Κεραμεικός πολλές φορές στα κείμενα να ταυτίζεται με την Αρχαία Αγορά.
Αρχαιολογικός χώρος
μικρογραφία|333x333εσ Ο εκτάσεως περίπου 40 στρεμάτων αρχαιολογικός χώρος του Κεραμεικού καλυπτόταν μέχρι της ανασκαφής του από επιχώσεις ύψους 8-9 μέτρων, δηλαδή του σημερινού επιπέδου της οδού Ερμού. Σήμερα ο επισκέπτης του χώρου βαδίζει ακριβώς στο ίδιο επίπεδο που περπατούσαν οι Αθηναίοι στη κλασική εποχή.
Κατά την κατασκευή του σταθμού «Κεραμεικός» του μετρό βρέθηκαν περίπου 1.000 τάφοι του 4ου και του 5ου αιώνα π.Χ., στον αποκαλούμενο λάκκο της πανούκλας. Η αρχαιολόγος Έφη Μπαζιοτοπούλου-Βαλαβάνη, χρονολόγησε το νεκροταφείο στη περίοδο μεταξύ 430 και 426 π.Χ. Ο Θουκυδίδης περιέγραψε τον πανικό που προκλήθηκε από την πανούκλα, πιθανώς επιδημείας τυφοειδούς πυρετού η οποία έπληξε την πόλη το 430 π.Χ. Η επιδημία διήρκεσε δύο χρόνια και εκτιμάται πως σκότωσε το ένα τρίτο του πληθυσμού. Έγραψε πως άψυχα σώματα είχαν εγκαταλειφθεί σε ναούς και δρόμους, ώστε στη συνέχεια να συλλεχθούν και να θαφτούν βιαστικά. Η ασθένεια επανεμφανίστηκε τον χειμώνα του 427 π.Χ.