cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Σημαντικοί προσκεκλημένοι και αφιερώματα
Γιώργος Τζαβέλλας
Τώνια Μαρκετάκη
Ρώσικος Κινηματογράφος
Charles Burnett
Μίκαελ Χάνεκε
Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ
Σεργκέι Παρατζάνοφ
34ο Φεστιβάλ – 1993
Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ
Hal Hartley
Ζιλ Ντασέν
Παύλος Ζάννας
Τα τμήματα του φεστιβάλ
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης περιλαμβάνει τα εξής τμήματα:
Το πρόγραμμα πλαισιώνουν ταινίες εκτός συναγωνισμού, ειδικές προβολές και προγράμματα «Carte blanche» (ελεύθερη επιλογή ταινιών από μια σημαντική προσωπικότητα του κινηματογράφου).
Αναπτυξιακό τμήμα - Αγορά
Από το 2005, στο πλαίσιο της ετήσιας διοργάνωσης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώνεται η Αγορά, το αναπτυξιακό του σκέλος, ίσως το πιο δυναμικό τμήμα του Φεστιβάλ. Η Αγορά συγκεντρώνει ένα διεθνές δίκτυο επαγγελματιών και προσφέρει τις συνθήκες για επαγγελματικές συμφωνίες. Μεταξύ των άλλων δράσεών της, η Αγορά περιλαμβάνει το Agora Film Market (ψηφιακή ταινιοθήκη), το Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads, όπου υποστηρίζονται ταινίες από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο, και το Agora Works in Progress, που στηρίζει ταινίες από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, οι οποίες βρίσκονται λίγο πριν την ολοκλήρωσή τους.
Οι αναπτυξιακές δράσεις της Αγοράς είναι οι εξής:
Agora Film Market
Η ψηφιακή ταινιοθήκη προωθεί την πλειοψηφία των ταινιών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ. Επίσης, παρουσιάζει ταινίες από τις χώρες στις οποίες επικεντρώνεται η Αγορά και που δεν συμμετέχουν στο επίσημο πρόγραμμα. Έτσι δίνεται η δυνατότητα σε μεγαλύτερο αριθμό ταινιών να βρουν το δρόμο προς άλλα φεστιβάλ και εταιρείες διανομής. Παρουσιάζονται οι προηγούμενες ταινίες των συμμετεχόντων στο Crossroads, καθώς και μια επιλογή από ελληνικές ταινίες παραγωγής της τελευταίας χρονιάς.
Crossroads – Φόρουμ Συμπαραγωγών
Το Crossroads επιλέγει κινηματογραφικά σχέδια με βάση την ποιότητα του σεναρίου, τη δημιουργική ομάδα και την πιθανότητα παραγωγής τους. Ο στόχος του Crossroads είναι να υποστηρίξει παραγωγούς ταινιών μεγάλου μήκους που σχετίζονται με την Κεντρική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο.
Agora Works in Progress
Τα WiP δίνουν τη δυνατότητα σε επιλεγμένους sales agents, διανομείς και προγραμματιστές φεστιβάλ απ’ όλο τον κόσμο να είναι οι πρώτοι που θα ανακαλύψουν μεγάλου μήκους ταινίες από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, σ’ ένα στάδιο αμέσως πριν την ολοκλήρωσή τους.
Agora Talks
Νέοι σκηνοθέτες, παραγωγοί, σκηνοθέτες και παραγωγοί έχουν την ευκαιρία να μάθουν μυστικά από τους καλύτερους και πιο σημαντικούς επαγγελματίες του χώρου. Μια μέρα γεμάτη με συζητήσεις, ανταλλαγή ιδεών, νέες μεθόδους και προσεγγίσεις στην ανάπτυξη του οπτικοακουστικού χώρου.
Thessaloniki Locarno Industry Academy International
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο, φέρνουν το Thessaloniki Locarno Industry Academy International στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο. Το Thessaloniki Locarno Industry Academy International είναι μια εκπαιδευτική πλατφόρμα
που έχει στόχο να βοηθήσει τους νέους επαγγελματίες του κινηματογραφικού χώρου να επεκτείνουν τις επαγγελματικές εμπειρίες και διασυνδέσεις τους στους τομείς των διεθνών πωλήσεων, του μάρκετινγκ, της διανομής, της παρουσίασης και του προγραμματισμού.
Μια νέα πρωτοβουλία του Φεστιβάλ που στρέφει το βλέμμα στη νέα γενιά κινηματογραφιστών.
Βραβεία
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας VR (με έπαθλο 3.000 ευρώ) απονέμεται και σε ταινία του τμήματος «Εικονική Πραγματικότητα (VR)».
Επίσης απονέμονται: το βραβείο «Mermaid Award» για την καλύτερη ταινία LGBTQI θεματικής, τα Βραβεία Νεότητας Φοιτητών Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης, το Βραβείο της Βουλής των Ελλήνων «Ανθρώπινες Αξίες», τα Βραβεία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, το Βραβείο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης, το Βραβείο του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου για ταινία του ελληνικού προγράμματος που πραγματοποιεί πρεμιέρα στο Φεστιβάλ και το Βραβείο «WIFT GR» για την καλύτερη γυναικεία συνεισφορά και παρουσία μπροστά ή πίσω από την κάμερα.
Βραβεία απονέμουν επίσης η Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) και η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ).
Τέλος, βραβεία κοινού απονέμονται σε ταινίες του διεθνούς και του ελληνικού προγράμματος.
Ι. Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (1960-1997)
{| class="wikitable" !Έτος ! Βραβείο καλύτερης ταινίας ! Σκηνοθέτης ! Παραπομπή ! colspan="3" |
Gallery
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
Κωνσταντίνος Σάθας
Ο Κωνσταντίνος Σάθας (Αθήνα, 1842 – Παρίσι, 25 Μαΐου 1914) ήταν από τους επιφανέστερους Έλληνες ιστορικούς της νεότερης Ελλάδας καθώς και από τους πρωτοπόρους των νεοελληνικών ερευνών. Επίσης συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στην Ελλάδα, μαζί με τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο - Κεραμέα και τον Μανουήλ Γεδεών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά καταγόταν από Γαλαξειδιώτικη οικογένεια αγωνιστών και γραμματοδιδασκάλων. Το 1860 τέλειωσε το γυμνάσιο Λαμίας και δύο χρόνια αργότερα εγγράφηκε στην Ιατρική σχολή Αθηνών. Γρήγορα όμως παράτησε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με την ιστορία. Αφορμή στάθηκε η τυχαία ανεύρεση του «Χρονικού του Γαλαξειδίου», το οποίο ανακάλυψε σε μια κρύπτη στα ερείπια της μονής Σωτήρος. Ένα χρόνο αργότερα, το 1865, και ύστερα από σχολαστική επιμέλεια εξέδωσε το «Χρονικό του Γαλαξειδίου». Σημαντικοί υποστηρικτές του έργου του ήταν ο Παύλος Λάμπρος, μεσαιωνολόγος και πατέρας του επίσης ιστορικού Σπυρίδωνα Λάμπρου, ο Κωνσταντίνος Λομβέρδος και ο Γεώργιος Αλ. Μαυροκορδάτος. Οι δύο τελευταίοι μάλιστα χρηματοδότησαν τις έρευνες του στα αρχεία της Κωνσταντινούπολης, της Βενετίας, της Φλωρεντίας κ.α. Μέχρι το 1895 καταφέρνει να εκδώσει πολυάριθμες μελέτες αλλά σταματάει ξαφνικά λόγω οικονομικών προβλημάτων. Το 1900 εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε το 1914, τυφλός και πάμφτωχος. Ήταν παντρεμένος με την Χαρίκλεια Μάγγου (1846-1923).
Εργογραφία
Κατά τη διάρκεια της ζωής του εξέδωσε πληθώρα έργων σχετικά με την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά και της Τουρκοκρατίας.
Μερικά από τα έργα του:
Το έργο του Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821 (1868) βραβεύθηκε στο Ροδοκανάκειο Διαγωνισμό. Επίσης αρθρογραφούσε σε διάφορα περιοδικά της εποχής μεταξύ αυτών και στην «Πανδώρα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Γαλαξείδι
Ντίτριχ Θ΄ του Λα Μαρκ
Ο Ντίτριχ Θ΄, γερμ. Dietrich IX (1374 - 1398) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης του Λα Μαρκ (1393-98).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Γ΄ κόμη του Λα Μαρκ & της Κλέβης και της Μαργαρίτας των Γύλιχ, κόρης του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ κόμη του Μπεργκ και του Ράβενσμπεργκ.
Ο Αδόλφος Γ΄ παραχώρησε την κομητεία του Λα Μαρκ στον δευτερότοκο ήδη από το 1393. Ο Αδόλφος Γ΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας κόμισσας της Κλέβης και κληρονόμησε την κομητεία της, που την έδωσε στον πρωτότοκο Αδόλφο Α΄ το 1394. Όμως το 1398 ο Ντίτριχ Θ΄ απεβίωσε στη μάχη και στο Λα Μαρκ τον διαδέχθηκε ο Αδόλφος Α΄, που ξαναένωσε τις δύο κομητείες.
Παραπομπές σe πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Σείριος (μυθολογία)
Ο Σείριος ήταν, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το σκυλί του Γίγαντα Ωρίωνα, που με την πνοή του προκαλούσε ξηρασία. Κάποτε ξέρανε την Κέα και οι κάτοικοι ζήτησαν την βοήθεια των θεών για να απαλλαγούν από τον λιμό.
Ο Απόλλων έστειλε τον γιο του, Αρισταίο, που πρόσφερε θυσίες στον Δία και αυτός έστειλε βροχή για 40 ήμερες. Έτσι καθιερώθηκε η λατρεία του Σειρίου στο νησί μετά τον θάνατο του Ωρίωνα.
Ο Σείριος έγινε και αυτός αστέρι και τοποθετήθηκε στον ουρανό κοντά στον κύριο του. Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Φασματικό κεντροειδές
Το φασματικό κεντροειδές είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο χρησιμοποιείται στην ανάλυση ηχητικών σημάτων. Ανήκει στην κατηγορία των φασματικών ηχητικών χαρακτηριστικών, εφόσον απαιτεί τον υπολογισμό του διακριτού μετασχηματισμού Fourier του προς ανάλυση σήματος.
Ορισμός
Το φασματικό κεντροειδές C_{i} του i-οστού παραθύρου ορίζεται ως το "κέντρο βάρους" του φάσματος, δηλαδή,
Ιδιότητες - Χρήση
Το συγκεκριμένο ηχητικό χαρακτηριστικό είναι ένα μέτρο της φασματικής θέσης, ενώ υψηλές τιμές του χαρακτηριστικού αντιστοιχούν σε πιο "έντονους" ήχους. Σύμφωνα με πειράματα, η ακολουθία του φασματικού κεντροειδούς έχει υψηλές διακυμάνσεις για σήματα ομιλίας, και για τον λόγο αυτό, έχει χρησιμοποιηθεί (εκτός των άλλων) σε μεθόδους διαχωρισμού ομιλίας - μουσικής (speech music discrimination)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψηφιακή επεξεργασία σήματος
Σάββατο του Λαζάρου
Το Σάββατο του Λαζάρου είναι μέρα στην οποία, παραδοσιακά, οι ερημίτες εγκαταλείπουν τις σκήτες τους και επιστρέφουν στο μοναστήρι για τη Μεγάλη Εβδομάδα. Στην Ελλάδα, το Σάββατο του Λαζάρου φτιάχνουν ειδικά ψωμάκια που μοιάζουν με σαβανωμένο άνθρωπο και ονομάζονται λαζαράκια, ενώ τα παιδιά τραγουδούν τα λαζαρικά, κάλαντα ειδικά για την ημέρα.
Μπάσταρδο της Ρηνανίας
Ο όρος μπάσταρδο της Ρηνανίας (Rheinlandbastard) χρησιμοποιήθηκε στη Ναζιστική Γερμανία για τα παιδιά μικτής Γερμανικής και Αφρικανικής ή Μελανησιακής καταγωγής. Σύμφωνα με τις φυλετικές θεωρίες του Ναζισμού, τα παιδιά αυτά θεωρήθηκαν κατώτερα απ' τους γνήσιους Άρειους και στάλθηκαν για στείρωση.
Ιστορία
Ο όρος έχει ρίζες στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν στρατεύματα της Αντάντ, Γαλλικά κατά πλειοψηφία, έθεσαν υπό στρατιωτική κατοχή τη Ρηνανία μετά την ήττα της Γερμανίας. Κάποιες λίγες Γερμανίδες παντρεύτηκαν στρατιώτες των δυνάμεων κατοχής, ενώ άλλες απέκτησαν εξώγαμα παιδιά απ' αυτούς (από εκεί και το υποτιμητικό επίθετο "μπάσταρδο"). Κάποια από αυτά τα στρατεύματα προέρχονταν από τις Γαλλικές αποικίες της Αφρικής και είχαν γίνει γνωστά στην περιοχή σαν "νέγροι" ή "Μαύρη Ντροπή", εξαιτίας του γεγονότος οτι οι Γερμανοί, που είχαν συνηθίσει να έχουν αποικίες στην Αφρική πριν το 1914, τώρα ένιωθαν ότι η ίδια η χώρα τους αποικούνταν από τους "νέγρους". Η ίδια η κατοχή από ξένα στρατεύματα θεωρούνταν εθνικός εξευτελισμός, και το γεγονός ότι για αυτή χρησιμοποιούνταν στρατιώτες "δεύτερης κατηγορίας" έκανε τα αισθήματα ντροπής πιο έντονα. Το κατά πόσον αυτό ήταν ρατσισμός (με τη σύγχρονη σημασία του όρου) ή "απλός" Ευρωπαϊκός εθνικισμός δεν είναι ξεκάθαρο. Οι Ναζί εκμεταλλεύτηκαν αυτά τα αισθήματα και τους έδωσαν ρατσιστική κατεύθυνση και ερμηνεία. Στο Ο Αγών Μου, ο Χίτλερ χαρακτήρισε τα παιδιά που προέκυψαν από γάμους με Αφρικανούς στρατιώτες σαν "προσβολή στη Γερμανία". Αντιπαθούσε τις μητέρες των παιδιών αυτών, και τις αποκαλούσε πόρνες.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 1937, οπότε και ζητήθηκε από τους τοπικούς αρμόδιους να αναφέρουν όλα τα "μπάσταρδα της Ρηνανίας" που υπήρχαν στην περιοχή τους. Στο σύνολο, περίπου 400 παιδιά μεικτής καταγωγής συνελήφθησαν και στειρώθηκαν. Αυτή η τακτική εφαρμόστηκε μόνο στη Ρηνανία. Ο Χανς Μασσάκουι, ένας Γερμανο-Λιβεριανός από το Αμβούργο, ισχυρίστηκε στην αυτοβιογραφία του ότι οι Ρηνανοί μικτής καταγωγής στάλθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης όπου και δολοφονήθηκαν, αλλά δεν υπάρχουν αρκετές αξιόπιστες αποδείξεις για την εκδοχή αυτή.
Παραπομπές
Ρηνανια Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Μιράντα Κουνελάκη
Η Μιράντα Κουνελάκη (Αθήνα, 1939 – 28 Ιανουαρίου 2021) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, σεναριογράφος, θεατρική συγγραφέας και μεταφράστρια. Απόφοιτος (1961) της Δραματικής Σχολής του Ελληνικού Ωδείου με άριστα, αλλά και με παράλληλες μουσικές σπουδές, η Κουνελάκη έκανε την πρώτη της εμφάνιση στη θεατρική σκηνή σε ηλικία 23 ετών στο έργο «Τριάντα δευτερόλεπτα έρωτα», με το θίασο της Κυρίας Κατερίνας. Έκτοτε έλαβε μέρος σε μεγάλη σειρά θεατρικών παραστάσεων του κλασικού και του σύγχρονου ρεπερτορίου, ενώ στο σινεμά εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1959, στην ταινία Η λίμνη των στεναγμών. Τέλος, ερμήνευσε αρκετούς χαρακτηριστικούς ρόλους σε τηλεοπτικά σίριαλ, με πιο γνωστό εκείνον της αδελφής του συνταγματάρχη Βαρτάνη (Άγγελος Αντωνόπουλος) στη δημοφιλή σειρά Ο άγνωστος πόλεμος του Νίκου Φώσκολου. Στην προσωπική της ζωή υπήρξε για σύντομο χρονικό διάστημα παντρεμένη με τον παραγωγό και παρουσιαστή Νίκο Νικολαρέα. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών.
Παραπομπές
Κουνελακη Μιραντα
Ντιλάιλα Μουχάμεντ
Η Ντιλάιλα Μουχάμαντ (Dalilah Muhammad, γεννήθηκε 7 Φεβρουαρίου 1990) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στα 400 μέτρα με εμπόδια. Είναι δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη γειτονιά της Τζαμάικα, στη Νέα Υόρκη από τον Ναντίρα και την Ασκία Μουχάμαντ, μια Ισλαμική οικογένεια.
Αθλητική καριέρα
Οι μεγάλες επιτυχίες της ξεκίνησαν το 2013, όταν η Μουχάμαντ άρχισε να βελτιώνεται στο αγώνισμα των 400 μέτρων με εμπόδια, κάνοντας 54,33 δευτερόλεπτα στη Νορβηγία. Τελικά, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013 κατάφερε να κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στο αγώνισμά της, με χρόνο 54,09 δευτερολέπτων.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με χρόνο 53,13 δευτερόλεπτα.
Η Μουχάμαντ κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, με χρόνο 53,50 δευτερόλεπτα. Δεν κατάφερε να περάσει τη συναθλήτριά της, Κόρι Κάρτερ, που κέρδισε με χρόνο 53,07.
Στο Πρωτάθλημα Στίβου ΗΠΑ 2019 κατέκτησε τον τίτλο με χρόνο που κατέρριψε το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ, 52,20. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, καταρρίπτοντας ξανά το παγκόσμιο ρεκόρ που εκείνη είχε, κάνοντας αυτή τη φορά 52,16 δευτερόλεπτα. Την ίδια χρονιά αναδείχθηκε αθλήτρια της χρονιάς της IAAF.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Στρατάρχης της Γαλλίας
Στρατάρχης της Γαλλίας (γαλλικά: Maréchal de France προφέρεται: "Μαρεσάλ ντε Φρανς, πληθυντικός Maréchaux de France "Μαρεσώ ντε Φρανς") είναι ανώτατος τιμητικός στρατιωτικός τίτλος, που δημιουργήθηκε κατά τον Μεσαίωνα και συνεχίζει να υφίσταται στη σύγχρονη Γαλλία. Πρόκειται για ανώτατο στρατιωτικό αξίωμα χωρίς όμως να είναι στρατιωτικός ή διοικητικός βαθμός.
Χορηγούνταν μόνο από τον ηγεμόνα, Βασιλέα ή Αυτοκράτορα (Ναπολέοντα), συνεχίζοντας εθιμικά να χορηγείται από τον εκάστοτε ηγέτη της Γαλλίας, πρόεδρο Δημοκρατίας, ειδικά σε στρατηγούς για εξαιρετικές επιτυχίες, εντός ή εκτός επικράτειας.
Έννοια
Ο όρος αποδιδόταν και συνεχίζει να αποδίδεται κατά την έννοια του πολιτεύματος της Γαλλίας και όχι κατά την εκάστοτε έκταση της χώρας, ή του γαλλικού έθνους, ή της αριθμητικής δύναμης παράταξης στρατεύματος. Αρχικά φερόταν ως "Στρατάρχης του Βασιλέως" και νεότερα σήμαινε "Στρατάρχης του Βασιλείου της Γαλλίας", ή "Στρατάρχης του Γαλλικού Στέμματος", που διατηρήθηκε για μερικές εκατονταετηρίδες. Αργότερα επί Ναπολέοντα έλαβε την ονομασία "Στρατάρχης της Αυτοκρατορίας" (Μαρεσάλ ντ' Αμπίρ), μετά το τέλος του οποίου επανέκτησε την πρότερη ονομασία "Στρατάρχης της Γαλλίας". Σήμερα αποδίδεται κατά την έννοια Στρατάρχης της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Στην ιστορία της Γαλλίας ο τίτλος αυτός φέρεται να έχει απονεμηθεί, από την καθιέρωσή του μέχρι σήμερα, σε 342 πρόσωπα που κατανέμονται κατά βασιλεία χορηγού ηγεμόνα ή άλλης πολιτικής περιόδου. Οι περισσότερες απονομές είχαν γίνει από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ (54), τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ (49) και τον Ναπολέοντα 26. Στους στρατιωτικούς κύκλους έχει καθιερωθεί διεθνώς η αναφορά του τίτλου στον ενικό να μη μεταφράζεται αλλά να αναφέρεται ως έχει κατά προφορά "Μαρεσάλ ντε Φρανς" και να γράφεται με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα Μ, σε αντίθεση στον πληθυντικό που φέρεται κατά μετάφραση "Στρατάρχες της Γαλλίας".
Διακριτικά
Ο Στρατάρχης της Γαλλίας φέρει επτά αστέρια. Ο Στρατάρχης λαμβάνει επίσης μία ράβδο, ένα μπλε κύλινδρο με αστέρια, παλαιότερα κρίνους (φλερ-ντε-λι) κατά τη διάρκεια της μοναρχίας και Αετούς κατά την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία. Έχει τη λατινική επιγραφή: Terror belli, decus pacis, που σημαίνει "Τρόμος εν πολέμω, κόσμημα εν ειρήνη".
Σε έξι Στρατάρχες της Γαλλίας έχει δοθεί ο ακόμα πιο υπερυψωμένος βαθμός του Γενικού Στρατάρχη της Γαλλίας:
Ιστορία
Ο τίτλος προέρχεται από το αξίωμα του marescallus Franciae που δημιουργήθηκε από τον βασιλιά Φίλιππο Β΄ Αύγουστο της Γαλλίας για τον Αλμπερίκ Κλεμάν (γύρω στο 1190).
Στον Φιλίπ Πεταίν, απονεμήθηκε η διάκριση του Στρατάρχη της Γαλλίας για τη στρατηγία του στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, διατήρησε τον τίτλο του, ακόμη και μετά τη δίκη και τη φυλάκιση του και αφού είχε απαλλαγεί από άλλες θέσεις και τίτλους.
Ο τελευταίος ζωντανός Στρατάρχης της Γαλλίας ήταν ο Αλφόνς Ζουίν, στον οποίο ο τίτλος απονεμήθηκε το 1952 και ο οποίος πέθανε το 1967. Ο τελευταίος Στρατάρχης της Γαλλίας ήταν ο Μαρί-Πιέρ Κένιγκ, που έγινε Στρατάρχης μεταθανάτια το 1984.
Σήμερα, ο τίτλος του Στρατάρχη της Γαλλίας μπορεί να χορηγηθεί μόνο σε ένα στρατηγό που πολέμησε νικηφόρα εν καιρώ πολέμου.
*
Χάρι Όσμπορν
Ο Χάρολντ Θεόπολης "Χάρι" Όσμπορν είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics, συνήθως σε συνδυασμό με τον υπερήρωα Spider-Man. Δημιουργημένος από τους Σταν Λι και Στιβ Ντίτκο, ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο The Amazing Spider-Man #31 (Δεκέμβριος 1965).
Ο Χάρι είναι ο καλύτερος φίλος του Πίτερ Πάρκερ (το alter ego του Spider-Man) και του Φλας Τόμσον, ο οποίος ήταν ένας από τα αγόρια της Μέρι Τζέιν Γουότσον, ο γιος του Νόρμαν Όσμπορν, ο σύζυγος της Λιζ Άλαν και ο πατέρας του Νόρμι και του Στάνλεϊ Όσμπορν. Είναι ο δεύτερος χαρακτήρας που έλαβε το ψευδώνυμο Green Goblin, ενώ ένας από τους κλώνους του ήταν μεταξύ των πολλών χρηστών της πανοπλίας Iron Patriot ως ο υπερήρωας American Son. Είναι επίσης ο δημιουργός του Γκάμπριελ και της Σάρα Στέισι που και οι δύο αργότερα θα λειτουργήσουν ως ο δαιμόνιος εκδικητής του Kindred.
Ο χαρακτήρας έχει εμφανιστεί σε πολλές προσαρμογές του Spider-Man εκτός των κόμικς, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων καρτούν και βιντεοπαιχνιδιών. Ο Τζέιμς Φράνκο υποδύθηκε τον χαρακτήρα στην τριλογία ταινιών Spider-Man του Σαμ Ρέιμι και ο Ντέιν Ντιχάν υποδύεται τον χαρακτήρα στο The Amazing Spider-Man 2 (2014).
Παραπομπές
Κατηγορία:Spider-Man Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Στιβ Ντίτκο Κατηγορία:Green Goblin
Κυβέρνηση της Κίνας
μικρογραφία|Έμβλημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (Κινέζικα: 中华人民共和国政府; πίνγιν: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Zhèngfǔ) είναι η συλλογική κρατική αρχή στην Κίνα υπό την αποκλειστική πολιτική ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ). Αποτελείται από νομοθετικούς, εκτελεστικούς, στρατιωτικούς, εποπτικούς, δικαστικούς και συμβιβαστικούς κλάδους.
Τα κύρια όργανα της κρατικής εξουσίας είναι το Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο (ΕΛΣ), ο Πρόεδρος και το Κρατικό Συμβούλιο. Στα μέλη του κρατικού συμβουλίου περιλαμβάνονται ο πρωθυπουργός, ένας μεταβλητός αριθμός αντιπροέδρων, πέντε κρατικούς σύμβουλους, ο Γενικός Γραμματέας, και τώρα 26 υπουργοί και άλλοι επικεφαλής των υπουργείων. Η Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή (ΚΣΕ) διευθύνεται από τον Πρόεδρο, ο οποίος είναι ο Αρχιστράτηγος των εθνικών ενόπλων δυνάμεων, συμπεριλαμβανόμενου του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΛΑΣ), της λαϊκής ένοπλης αστυνομίας (ΛΕΑ) και της πολιτοφυλακής.
Το Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο είναι η απόλυτη εξουσία του κράτους, με έλεγχο στο σύνταγμα και στους βασικούς νόμους, καθώς και στην εκλογή και την επίβλεψη των αξιωματικών και άλλων κυβερνητικών οργάνων. Το Συνέδριο συνεδριάζει κάθε χρόνο για περίπου δύο εβδομάδες για να εξετάσει και να εγκρίνει σημαντικές νέες κατευθύνσεις πολιτικής, τους νόμους, τον προϋπολογισμό και σημαντικές αλλαγές προσωπικού. Η Μόνιμη Επιτροπή του ΕΛΣ, από την άλλη πλευρά, είναι το μόνιμο νομοθετικό όργανο που υιοθετεί τις περισσότερες εθνικές νομοθεσίες, ερμηνεύει το σύνταγμα και τους νόμους και διενεργεί συνταγματική αναθεώρηση. Ο Πρόεδρος ενεργεί ως εθιμοτυπικός αρχηγός κράτους σύμφωνα με τις αποφάσεις που λαμβάνονται από το ΕΛΣ, αλλά ασκεί ανεξάρτητη εξουσία για τον διορισμό του πρωθυπουργού του Κρατικού Συμβουλίου. Εκλεγμένος χωριστά από το ΕΛΣ, ο Αντιπρόεδρος δεν έχει καμία εξουσία, αλλά βοηθά τον Πρόεδρο. Το Κρατικό Συμβούλιο (ή η Κεντρική Λαϊκή Κυβέρνηση), το εκτελεστικό όργανο της Κίνας με επικεφαλής τον πρωθυπουργό, αποτελείται από υπουργεία και οργανισμούς με συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Το Κρατικό Συμβούλιο παρουσιάζει τις περισσότερες πρωτοβουλίες στη Μόνιμη επιτροπή του ΕΛΣ για εξέταση μετά από προηγούμενη έγκριση από τη Μόνιμη Επιτροπή Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος. Παρόλο που η ΕΛΣ εγκρίνει γενικά τις πολιτικές του Κρατικού Συμβουλίου και τις συστάσεις του προσωπικού, το ΕΛΣ και η Μόνιμη Επιτροπή του διεκδικεί όλο και περισσότερο τον ρόλο του ως εθνικός νομοθέτης, έχοντας τη δυνατότητα να επιβάλλει αναθεωρήσεις σε ορισμένους νόμους. Για παράδειγμα, το Κρατικό Συμβούλιο και το Κόμμα δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν την επιβολή φόρου καυσίμων για τη χρηματοδότηση της κατασκευής ταχείας κυκλοφορίας.
Τα δικαστικά όργανα της Κίνας εκτελούν διωκτικά και δικαστικά καθήκοντα. Τα δικαστήρια της Κίνας εποπτεύονται από το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο (ΑΛΔ), το οποίο διευθύνεται από τον Αρχιδικαστή. Η Ανώτατη Λαϊκή Εισαγγελία (ΑΛΕ) είναι υπεύθυνη για διώξεις και εποπτεύει τις συμβάσεις σε επαρχιακό, περιφερειακό και κομητειακό επίπεδο. Στην ίδια διοικητική κατάταξη με το ΑΛΔ και την ΑΛΕ, η Εθνική Εποπτική Επιτροπή (ΕΕΕ) ιδρύθηκε το 2018 με ρόλο της τη διερεύνηση της διαφθοράς εντός του Κομμουνιστικού Κόμματος και των κρατικών οργάνων.
Η νομική δύναμη του Κομμουνιστικού Κόμματος διασφαλίζεται από το Σύνταγμα της ΛΔΚ και η θέση του ως ανώτατης πολιτικής εξουσίας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας καταγράφεται μέσω του ολοκληρωμένου ελέγχου του κράτους, του στρατού και των μέσων ενημέρωσης. Σύμφωνα με έναν διακεκριμένο κυβερνητικό εκπρόσωπο:
Βίλεμ Σάντμπεργκ
Ο Βίλεμ Σάντμπεργκ (ολλανδικά: Jonkheer Willem Jacob Henri Berend Sandberg, 24 Οκτωβρίου 1897 – 9 Απριλίου 1984) ήταν Ολλανδός τυπογράφος, έφορος τέχνης, και μέλος της ολλανδικής αντίστασης κατά τον Β´ παγκόσμιο πόλεμο.
Νεαρή ηλικία
Ο Σάντμπερκ γεννήθηκε το 1897 στο Αμερσφόρτ της Ολλανδίας, και με την ενηλικίωση του σπούδασε καλές τέχνες στο Άμστερνταμ. Κατά τα νεανικά του χρόνια ταξίδεψε στο της Ελβετίας όπου και εργάστηκε ως βοηθός τυπογράφος. Το 1927, μετακινήθηκε στη Βιέννη όπου και σπούδασε το απεικονιστικό σύστημα Isotype του στο  της Βιέννης. Την περίοδο αυτή, μελέτησε επίσης το κίνημα Μπάουχαους στο Ντεσάου της Γερμανίας όπου και γνώρισε τον ο οποίος ήταν πρωτοπόρος στην κινητική τέχνη.
Επιστρέφοντας στο Άμστερνταμ, ο Σάντμπεργκ ξεκίνησε να εργάζεται ως γραφίστας κάνοντας χρήση των γνώσεων που είχε αποκομίσει από την προηγούμενη εργασιακή εμπειρία του ως τυπογράφος καθώς και από τη μελέτη του συστήματος Isotype. Το 1928 ξεκίνησε μια μακροχρόνια συνεργασία με το, και το 1932 έγινε μέλος του ολλανδικού συνδέσμου για τις τέχνες (VANK). Σύντομα αργότερα έγινε και μέλος της επιτροπής η οποία καθόριζε τις εκθέσεις του μουσείου. Από το 1937 έως το 1941, υπηρέτησε ως ο έφορος σύγχρονης τέχνης του μουσείου.
Συμμετοχή στην ολλανδική αντίσταση
Στη διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σάντμπεργκ ήταν ενεργός στο ολλανδικό αντιστασιακό κίνημα στο οποίο συνέδραμε πλαστογραφώντας ταυτότητες για τους Εβραϊκής καταγωγής καταδιωκόμενους από την Γκεστάπο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα οι Ναζί ανακάλυψαν πως δεν υπήρχε συμφωνία μεταξύ σημαντικού αριθμού των ονομάτων των ταυτοτήτων με τα στοιχεία που περιείχαν τα τοπικά μητρώα πληθυσμού. Ως αντίμετρο, ο Σάντμπεργκ ήταν ανάμεσα σε αυτούς που στις 27 Μαρτίου του 1943 ανατίναξαν το γραφείο μητρώων του Άμστερνταμ, καταστρέφοντας χιλιάδες έγγραφα και δυσκολεύοντας τους ελέγχους των Γερμανών.
Συνεισφορές στο μουσείο Στέιντελικ
Κατά τη θητεία του έφορος του μουσείου Στέιντελικ, ο Σάντπεργκ επέκτεινε το μουσείο και ανέπτυξε νέες τεχνικές έκθεσης για τις οποίες έλαβε διεθνή αναγνώριση. Εφάρμοσε τις γραφιστικές και τυπογραφικές γνώσεις του σε πάνω από 300 καταλόγους εκθεμάτων, ώσπου παραιτήθηκε από τη θέση του εφόρου το 1962.
Ύστερα χρόνια
Ως συνταξιούχος, ήταν μέλος των επιτροπών του Κέντρου Ζωρζ Πομπιντού στο Παρίσι και του μουσείου του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ. Πέθανε το 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί τυπογράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί γραφίστες Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Τσεννάι
thumb|250px|Το Μπεσάντ Ναγκάρ, ένα από τα νότια προάστια του Τσενάι Η Τσεννάι, ή Τσενάι (ταμίλ: சென்னை) περισσότερο γνωστή, ιδιαίτερα στους ναυτικούς, με το όνομα Μαντράς, είναι σπουδαία μεγαλούπολη της Ινδίας, πρωτεύουσα της ομοσπονδιακής πολιτείας Ταμίλ Ναντού και ο δεύτερος σε κίνηση εμπορικός λιμένας της ανατολικής Ινδίας μετά την Καλκούτα. Καταλαμβάνει έκταση 426,5 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της αριθμεί τους 4.681.000 κατοίκους (6η θέση στην Ινδία).
Η Μαντράς βρίσκεται στο κόλπο της Βεγγάλης, στην ακτή Κορομάντελ, αποτελώντας σπουδαίο οικονομικό και εμπορικό κέντρο, έχοντας παράλληλα χαρακτηριστεί "Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Νότιας Ινδίας".
Όνομα
Η προέλευση και των δύο ονομασιών της πόλης είναι συγκεχυμένη, αν και η ανάπτυξη της πόλης ουσιαστικά άρχισε την εποχή της αποικιοκρατίας, όπου πρώτοι που φέρονται να έφθασαν εδώ ήταν οι Πορτογάλοι, ακολουθώντας οι Γάλλοι και στη συνέχεια οι Άγγλοι. Επικρατέστερη άποψη για το όνομα Τσενάι είναι να προέρχεται από σύντμηση της παλαιότερης ονομασίας "", για δε το όνομα Μαντράς είναι να προέρχεται από παλαιό χριστιανικό ναό των Πορτογάλων αφιερωμένο στην Παναγία "". Επειδή το δεύτερο όνομα κρίνεται περισσότερο αποικιοκρατικό, ξένο και από την εγχώρια θρησκεία, τον Αύγουστο του 1968, ως επίσημο όνομα υιοθετήθηκε το πρώτο, όπου και μ' αυτό κατέστη πρωτεύουσα της ομώνυμης πολιτείας.
Γεωγραφία
Η Τσεννάι ή Μαντράς, όπως αναφέρθηκε στην εισαγωγή, είναι παραθαλάσσια πόλη της ΝΑ. ακτής της Ινδίας, στο ΒΑ τμήμα της πολιτείας Ταμίλ Ναντού, επί της ακτής Κορομάντελ του Κόλπου της Βεγγάλης, με μέσο υψόμετρο περίπου τα 7 μ. Ταυτόχρονα είναι και παρόχθια πόλη επί τριών μικρών ποταμών που φέρονται να διαρρέουν αυτή πριν τις εκβολές τους, ενώ δυτικά αυτής υφίστανται μικρές λίμνες χαρίζοντας ένα ειδυλλιακό τοπίο. Το έδαφός της γενικά είναι από προσχώσεις αργιλώδες και αμμώδες. Το δε κλίμα της τροπικό υγρό και ξερό.
Σύγχρονη πόλη
Η σημερινή όψη της πόλης που χωρίζεται σε τέσσερις γεωγραφικές ζώνες (βόρεια, νότια, ανατολική και δυτική) ουδεμία σχέση έχει με την εικόνα της παραγκούπολης των δεκαετιών του 1950 και του 1960. Αφενός οι ουρανοξύστες και η εκρηκτική βιομηχανική ανάπτυξη και αφετέρου ο δυτικός τρόπος ζωής την έχουν μεταβάλει τελείως, όπου και συνεχώς επεκτείνεται προς νότο. Σημειώνεται ότι το 1941 αριθμούσε 700.000 κατοίκους και το 1951, μετά την ανεξαρτησία, ο αριθμός διπλασιάστηκε, φθάνοντας μέσα σε μισό αιώνα να έχει εξαπλασιαστεί.
Στη πόλη αυτή εδρεύει η κυβέρνηση της ομόσπονδης πολιτείας όπου και τα κεντρικά κτίρια των δημοσίων υπηρεσιών. Επίσης εδρεύει μεγάλος αριθμός πνευματικών ιδρυμάτων, αυτοκινητοβιομηχανίες, χημικά εργοστάσια καθώς και οι περίφημες κινηματογραφικές εγκαταστάσεις του ινδικού Μπόλιγουντ. Μεγάλοι δρόμοι, αθλητικά κέντρα και πλούσια πάρκα στολίζουν σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Η Τσεννάι αποτελεί επίσης και ένα από τους μεγαλύτερους συγκοινωνιακούς κόμβους της Ινδίας με τεράστιους σταθμούς μέσων μεταφοράς. Κυρίαρχη ομιλούμενη γλώσσα είναι η ταμίλ και θρήσκευμα ο Ινδουισμός (80%).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας Κατηγορία:Λιμένες της Ινδίας
Γκέρχαρντ του Λα Μαρκ
Ο Γκέρχαρτ, γερμ. Gerhard (1378 - 1461) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης του Λα Μαρκ (1430-1461).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου Γ΄ κόμη του Λα Μαρκ & της Κλέβης και της Μαργαρίτας των Γύλιχ, κόρης του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ κόμη του Μπεργκ και του Ράβενσμπεργκ.
Το 1364 απεβίωσε ο Αδόλφος Γ΄ και ο πρωτότοκος Αδόλφος Α΄ έλαβε την Κλέβη, ενώ ο δευτερότοκος Ντήτριχ Θ΄ είχε πάρει από το προηγούμενο έτος το Λα Μαρκ. Το 1398 ο Ντήτριχ Θ΄ απεβίωσε στη μάχη και τον διαδέχθηκε ο Αδόλφος Α΄. Ο φιλόδοξος Γκέραρτ διεκδίκησε το Λα Μαρκ και με τη βοήθεια του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας ήλθε σε ένοπλη αντιπαράθεση με τον αδελφό του. Το 1430 συμφώνησαν να λάβει το μεγαλύτερο μέρος της κομητείας με τον όρο ότι θα τον κληρονομούσε ο Ιωάννης Α΄, γιος τού Αδόλφου Α΄.
Το 1461 απεβίωσε ο Γκέρχαρτ άτεκνος και το Λα Μαρκ κληροδοτήθηκε στον ανιψιό του Ιωάννη Α΄, που από το 1448 ήταν δούκας της Κλέβης· έτσι οι δύο κομητείες ενώθηκαν πάλι.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2006
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2006 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Φινλανδία
Τρεις Αδερφοί Νήσοι
Οι Τρεις Αδερφοί και Αναδυόμενοι Νήσοι (Three Brothers (Trois Freres) and Resurgent Islands), είναι μια συστάδα τριών νησιών 20 χλμ. ανατολικά των Νήσων Αετού κατά μήκος της κεντρικής δυτικής περιφέρειας του Μεγάλου Τσάγκος Μπάγκος, που είναι η μεγαλύτερη δομή κοραλλιογενούς ατόλλης στον κόσμο, και βρίσκεται στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος. Υπάρχει επίσης και μια μικρή ανεξερεύνητη νησίδα. Τα νησιά είναι:
Τα τρία κύρια νησιά είναι επίσης γνωστά και ως Βόρειος, Μεσαίος και Νότιος Αδερφός.
Τα νησιά είναι καλυμμένα με ψηλούς κοκοφοίνικες και έχουν συνολική έκταση 0,38 χλμ².
Κατηγορία:Τσάγκος Αρχιπέλαγος Κατηγορία:Φυσικά καταφύγια
Μετατόπιση προς το ερυθρό
Στη φυσική, η μετατόπιση προς το ερυθρό ή ερυθρή μετατόπιση (redshift) συμβαίνει όταν το φώς ή γενικά ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από μια πηγή, αυξάνει σε μήκος κύματος, ή ουσιαστικά μετατοπίζεται προς το ερυθρό φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Γενικά, είτε η ακτινοβολία είναι στο ορατό φάσμα είτε όχι, "ερυθρή" μετατόπιση σημαίνει αύξηση του μήκους κύματος - και ισοδύναμα μείωση της συχνότητας και μείωση της ενέργεια του φωτονίου, σύμφωνα με την κυματική και κβαντική θεωρία του φωτός, αντίστοιχα.
Ορισμένες μετατοπίσεις προς το ερυθρό, οφείλονται στο φαινόμενο Ντόπλερ, όμοια με τη φαινομενική αλλαγή της συχνότητας του ήχου από σειρήνα ή ήχο μηχανής διερχόμενου αυτοκινήτου, η ερυθρή μετατόπιση εμφανίζεται όταν μια πηγή απομακρύνεται από τον παρατηρητή. Μια άλλου είδους μετατόπιση προς το ερυθρό, είναι αυτή της κοσμολογικής μετατόπισης προς το ερυθρό, λόγω της διαστολής του σύμπαντος από το νόμο του Χαμπλ, όπου για πολύ μακρινές πηγές φωτός (συνήθως μερικά εκατομμύρια έτη φωτός μακρυά), η μετατόπιση προς το ερυθρό σχετίζεται με την απόστασή τους από τη Γη. Τέλος η βαρυτική μετατόπιση προς το ερυθρό, που προβλέπεται από τη γενική σχετικότητα, στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εξέρχεται από κάποιο βαρυτικό πεδίο. Αντίθετα αν η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία πλησιάζει κάποιο βαρυτικό πεδίο παρατηρείται μετατόπιση προς το κυανό.
Μαθηματικός τύπος
\lambda_e\, το μήκος κύματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (φωτονίου), όπως μετράται στη πηγή εκπομπής.
και ομοίως (μέσω της θεμελιώδους εξίσωσης της κυματικής c=λf)
με f_e\, τη συχνότητα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην πηγή και f_o\, τη συχνότητα που αντιλαμβάνεται ο παρατηρητής.
Για μετατόπιση προς το ερυθρό είναι προφανές ότι z > 0.
Μετατόπιση λόγω φαινομένου Ντόπλερ
Αν μια πηγή φωτός απομακρύνεται σε σχέση με τον παρατηρητή, τότε συμβαίνει μετατόπιση προς το ερυθρό (z > 0). Αν η πηγή πλησιάζει τον παρατηρητή, τότε συμβαίνει μετατόπιση προς το κυανό (z < 0). Αυτό συμβαίνει για όλα τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα και περιγράφεται από το φαινόμενο Ντόπλερ. Αυτού του τύπου η μετατόπιση λέγεται και ερυθρή μετατόπιση Ντόπλερ.
Αν η πηγή απομακρύνεται από τον παρατηρητή με μια ταχύτητα v, πολύ μικρότερη από την ταχύτητα του φωτός (v \ll c), η μετατόπιση προς το ερυθρό δίνεται από
όπου c η ταχύτητα του φωτός.
Μια ποιο ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της μετατόπισης προς το ερυθρό λόγω Ντόπλερ, είναι να λάβουμε υπ' όψιν τα σχετικιστικά φαινόμενα που συνδέονται με την κίνηση των πηγών, κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Τα σώματα που κινούνται κοντά στην ταχύτητα του φωτός θα παρουσιάζουν διαφορές με τον παραπάνω τύπο λόγω της διαστολής του χρόνου της ειδικής σχετικότητας, που διορθώνεται όμως από την εισαγωγή του παράγοντα Λόρεντζ γ.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκοποβολή)
1958-1980
Το 1958, η τότε διοίκηση του Ολυμπιακού Πειραιώς, η οποία βρισκόταν υπό την προεδρία του Γεώργιου Ανδριανόπουλου, ενός εκ των πέντε θρυλικών αδερφών Ανδριανόπουλων, αποφάσισε να προχωρήσει στην ίδρυση τμήματος σκοποβολής. Η ενασχόληση με το άθλημα της σκοποβολής δεν αποτελούσε πρωτόγνωρο φαινόμενο στην Ελλάδα. Το συγκεκριμένο άθλημα μάλιστα, είχε συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων που διεξήχθησαν στην Αθήνα το 1896, ενώ αργότερα πολλοί σύλλογοι ήταν εκείνοι που αποφάσισαν να ιδρύσουν αντίστοιχο τμήμα σκοποβολής, με σημαντικότερους από αυτούς τον Εθνικό Αθηνών, τον Πανελλήνιο Γ.Σ. και τον Παναθηναϊκό.
Μετατόπιση προς το ερυθρό
Μετατόπιση λόγω βαρύτητας
Η βαρυτική μετατόπιση προς το ερυθρό μπορεί να προκύψει και από τις υποθέσεις της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας και της αρχής της ισοδυναμίας, χωρίς να χρειάζεται η πλήρης θεωρία της γενικής σχετικότητας.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκοποβολή)
1958-1980
Αρχικά, το πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής διοργανωνόταν υπό την αιγίδα του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων, γνωστός πιο απλά και ως ΣΕΓΑΣ, ο οποίος είχε υπό τη σκέπη του τα περισσότερα αθλήματα για τα οποία δεν είχε συσταθεί ακόμα κάποια αντίστοιχη επίσημη ελληνική ομοσπονδία. Το 1932 ιδρύθηκε η Σκοπευτική Ομοσπονδία Ελλάδος, η οποία και ανέλαβε τη διεξαγωγή των πανελληνίων πρωταθλημάτων σκοποβολής.
Μετατόπιση προς το ερυθρό
Μετατόπιση λόγω βαρύτητας
Το φαινόμενο αυτό αν και είναι πολύ μικρό στη Γη, μπορεί να μετρηθεί μέσω του φαινομένου Μοσμπάουερ και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από το πείραμα Pound–Rebka του 1959. Ωστόσο, η μετατόπιση είναι σημαντική κοντά σε μελανή οπή και καθώς ένα αντικείμενο πλησιάζει στον ορίζοντα γεγονότων η μετατόπιση προς το ερυθρό γίνεται άπειρη. Αποτελεί επίσης, τον κυρίαρχο λόγο των μεγάλων θερμοκρασιακών διακυμάνσεων στην ακτινοβολία υποβάθρου.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκοποβολή)
1958-1980
Ο Ολυμπιακός, ίδρυσε το σκοπευτικό του τμήμα το 1958 και χάρη στις γρήγορες ενέργειες του Γ.Ανδριανόπουλου κατόρθωσε να λάβει συμμετοχή στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του έτους εκείνου. Ο αθλητής που εκπροσώπησε τον πειραϊκό σύλλογο ήταν ο Δ. Κασούμης, ο οποίος ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί. Την αμέσως επόμενη χρονιά, ο Ολυμπιακός κατέκτησε την 6η θέση στη γενική βαθμολογία, ενώ και τα επόμενα χρόνια δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο καθώς η καλύτερη θέση που έλαβε ήταν η τρίτη, τις χρονιές 1962, 1965, 1966 και 1968. Τη δεκαετία του '70 ο σύλλογος συμμετείχε κανονικά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής με την καλύτερη θέση την οποία έλαβε να είναι η 4η τις χρονιές 1972, 1975 και 1977. Κάποιοι εκ των αθλητών που στελέχωναν το συγκεκριμένο τμήμα ήταν οι Καράμπαμπας και Μαντασάς.
Μετατόπιση προς το ερυθρό
Παρατηρήσεις στην Αστρονομία
Η μετατόπιση προς το ερυθρό που παρατηρείται στην αστρονομία, μπορεί να μετρηθεί μέσω του φάσματος εκπομπής και απορρόφησης των ατόμων, τα οποία είναι γνωστά και χαρακτηριστικά για το κάθε άτομο, όπως έχουν μετρηθεί εδώ στη Γη επανειλημμένως σε εργαστήρια μέσω της φασματοσκοπίας. Οι μετρήσεις της μετατόπισης προς το ερυθρό (z) των γραμμών απορρόφησης και εκπομπής κάποιου ουράνιου σώματος, παρουσιάζει σημαντική σταθερότητα. Στα πολύ μακρινά σώματα, οι γραμμές μπορεί να είναι θολές ή πεπλατυσμένες, αλλά εξηγούνται από τη θερμική ή μηχανική κίνηση της πηγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Φασματοσκοπία Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία Κατηγορία:Φυσικά μεγέθη
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκοποβολή)
2000-σήμερα
Το 2004, κι ενώ ο ερασιτέχνης Ολυμπιακός βρισκόταν υπό την προεδρία του Λεωνίδα Θεοδωρακάκη, αποφασίστηκε η επαναλειτουργία του τμήματος σκοποβολής του συλλόγου. Από τις πρώτες κιόλας μέρες της επαναδραστριοποίησής του, αρκετοί αθλητές έδειξαν ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο τμήμα, με αποτέλεσμα αυτό να στελεχωθεί πολύ γρήγορα με 17 αθλητές σκοποβολής.
Ο σύλλογος ενισχύθηκε άμεσα σε μεγάλο βαθμό με σημαντικά ονόματα του χώρου της σκοποβολής. Σε επίπεδο ανδρών, κορυφαία ονόματα που εγράφησαν στο σύλλογος ήταν οι Γιώργος Σαλαβαντάκης (χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο κύπελλο του Σίδνεϋ το 2004) και ο Ευθύμης Μύτας (χρυσό μετάλλιο στο διεθνές Grand Prix σκοποβολής που διεξήχθη στην Λεμεσσό της Κύπρου την ίδια, ενώ σε επίπεδο γυναικών, ο σύλλογος απέκτησε την Αγγελική Γραμμένου, μία εκ των κορυφαίων αθλητριών σκοποβολής της Ελλάδας.
Γιώργος Γ. Παπανδρέου
Ο '''Γιώργος Γ. Παπανδρέου''' (Ελβετία, 1928 – 6 Αυγούστου 2020 ) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκοποβολή)
2000-σήμερα
Το 2005, ο Ολυμπιακός κατέκτησε ένα Κύπελλο Ελλάδας πήλινου στόχου στο Skeet Ανδρών, ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. πήλινου στόχου επίσης στο Skeet Ανδρών, ένα Κύπελλα ΣΚ.Ο.Ε. Β’ Κατηγορίας πήλινου στόχου στο trap Ανδρών και ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. πήλινου στόχου στο Skeet Γυναικών.
Το 2006, ο Ολυμπιακός κατέκτησε ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. πήλινου στόχου στο Skeet Ανδρών, ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. Β’ Κατηγορίας πήλινου στόχου trap Ανδρών, καθώς και ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. πήλινου στόχου στο Skeet Γυναικών.
Γιώργος Γ. Παπανδρέου
Ήταν ετεροθαλής αδελφός του Ανδρέα Παπανδρέου, γιος του Γεωργίου Παπανδρέου και της ηθοποιού Κυβέλης. Σε αυτοβιογραφία του, ο ίδιος αναφέρει ότι σε μικρή ηλικία προσβλήθηκε από εγκεφαλίτιδα. Σπούδασε φωτογραφία στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γαλλική πρωτεύουσα, το 1951, ο νεαρός Παπανδρέου αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, πυροβοληθείς στο στήθος έξω από το Ναό της Παναγίας των Παρισίων. Οι λόγοι της πράξης του αποδόθηκαν σε αισθηματικά αίτια. Πολύ αργότερα και για ένα μικρό διάστημα ασχολήθηκε με την πολιτική, ως αντιπρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, κόμματος του Βασίλη Λεβέντη. Το 1997 νυμφεύτηκε την ηθοποιό Μαρία Σόκαλη με το ζευγάρι να χωρίζει, λίγα χρόνια μετά. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του βρισκόταν σε γηροκομείο, καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υγεία του.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (σκοποβολή)
2000-σήμερα
Το 2008, ο Ολυμπιακός κατέκτησε ένα Κύπελλο Ελλάδας πήλινου στόχου στο Skeet Ανδρών, ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. A’ Κατηγορίας πήλινου στόχου επίσης στο Skeet Ανδρών καθώς και ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. πήλινου στόχου στο Skeet Γυναικών, ενώ τη διετία 2009 - 2010, ο Ολυμπιακός κατέκτησε συνολικά ένα Κύπελλο Ελλάδας πήλινου στόχου Skeet Ανδρών, ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. πήλινου στόχου Skeet Ανδρών, δύο Κύπελλα ΣΚ.Ο.Ε. A’ Κατηγορίας πήλινου στόχου Skeet Ανδρών, δύο Κύπελλα ΣΚ.Ο.Ε. Β’ Κατηγορίας πήλινου στόχου trap Ανδρών και ένα Κύπελλο ΣΚ.Ο.Ε. πήλινου στόχου Skeet Γυναικών.
Μετά το 2010, το τμήμα σκοποβολής του Ολυμπιακού άρχισε να ατονεί, με τις διακρίσεις να περιορίζονται μόνο σε ατομικό επίπεδο.
Τελευταίες επιτυχίες μέχρι και σήμερα, αποτελούν η 2η θέση του Γεώργιου Κατσιώλη στο Κύπελλο Ελλάδας του διπλού trap για το 2014, η 2η θέση του Νίκου Σακελαρόπουλου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πήλινου στόχου για το ίδιο έτος (και οι 2 διοργανώσεις έγιναν στην Μαλακάσα, καθώς επίσης και η 8η θέση του ίδιου αθλητή στους πανελλήνιους αγώνες Skeet 2014 που έγιναν στον Λαγκαδά.
Το 2016 ο σύλλογος χάρη στις επιδόσεις του Νίκου Σακελαρόπουλου κατέλαβε την 8η θέση στη γενική κατάταξη των συλλόγων που εκδίδει η ΣΚ.Ο.Ε..
Στον Αγώνα Trap-Skeet Α-Β-Γ Κατηγορίας "Μάχη της Κρήτης" στο Σκοπευτήριο Χανίων που έλαβε χώρα στις 27 και 28 Μαΐου 2017 κατέλαβε την 2η θέση μεταξύ 24 αθλητών.
Το τμήμα πλέον είναι ανενεργό.
Τίτλοι
Ατομικοί τίτλοι: 20
Παραπομπές
Σκοποβολη Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι σκοποβολής
Ιερά
Η Ιερά ήταν ηφαιστειογενές νησί που αναδύθηκε από την θάλασσα στο εσωτερικό της καλντέρας της Σαντορίνης το 197 π.Χ. Αναφέρεται από τον Στράβωνα, τον Πλούταρχο, τον Παυσανία, τον Ιουστίνο, τον Ευσέβιο από την Καισάρεια και τον Αμμιανό Μαρκελλίνο.
Με βάση τον Στράβωνα, οι πρώτοι που τόλμησαν να ανέβουν στο νησί ήταν οι Ρόδιοι και την ονόμασαν Ιερά λόγω της μυστηριώδους εμφάνισης της. Μάλιστα έφτιαξαν πάνω στο νησί ιερό αφιερωμένο στον Ποσειδώνα τον Ασφάλιον. Άλλο όνομα της νήσου ήταν Αυτομάτη.
Αν και στις διάφορες πηγές υπάρχει μία σύγχυση για το κατά πόσο το νησί Ιερά είναι η Παλαιά Καμένη, η επικρατέστερη άποψη είναι ότι το νησί αργότερα βυθίστηκε στην θάλασσα και ταυτίζεται με τον ύφαλο Μπάγκος, κοντά στον οποίο το 1570 ή 1573 μ.Χ. εμφανίστηκε η Μικρή Καμένη
Κατηγορία:Σαντορίνη
1798 Γουάτς
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Γουάτς είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουατς
Καζουγιόσι Μιούρα
Ο Καζουγιόσι Μιούρα (Ιαπωνικά: 三浦 知良, Miura Kazuyoshi, γεννήθηκε 26 Φεβρουαρίου 1967), επίσης γνωστός ως Καζού (Kazu) (ψευδώνυμο: «Βασιλιάς Καζού» ), είναι Ιάπωνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Γιοκοχάμα.
Αγωνίστηκε με την Εθνική Ιαπωνίας από το 1990 έως το 2000 και ήταν ο πρώτος Ιάπωνας αποδέκτης του Βραβείου «Ασιάτης Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς». Ο Μιούρα, του οποίου η άνοδος σε αναγνωρισιμότητα στην Ιαπωνία συνέπεσε με το ξεκίνημα της J.League το 1993, ήταν αναμφίβολα ο πρώτος Ιάπωνας σούπερσταρ στο ποδόσφαιρο. Είναι γνωστός για το σήμα κατατεθέν του, την «Προσποίηση Καζού», αλλά και το διάσημο πανηγυρισμό του, το λεγόμενο «χορό Καζού», όταν έκανε σπουδαίες ενέργειες ή σημείωνε σπουδαία γκολ.
Κατέχει τα ρεκόρ του μεγαλύτερου σε ηλικία ποδοσφαιριστή και του μεγαλύτερου σε ηλικία σκόρερ στα επαγγελματικά πρωταθλήματα, στην ηλικία των 50 και, από το 2021, είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία ενεργός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στον κόσμο, στην ηλικία των 54 ετών. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Γιατουσόσι Μιούρα, ήταν και αυτός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Καριέρα σε συλλόγους
Το 1982 ο Μιούρα αποχώρησε από το λύκειο Σιζουόκα Γκάκουεν μετά από λιγότερο από ένα χρόνο και ταξίδεψε μόνος του στη Βραζιλία σε ηλικία δεκαπέντε ετών για να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής εκεί. Υπέγραψε με την Ατλέτικο Γιουβέντους, έναν σύλλογο νέων στο Σάο Πάολο και το 1986 υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο με τη Σάντος. Έπαιξε για πολλούς άλλους βραζιλιάνικους συλλόγους, συμπεριλαμβανομένων των Παλμέιρας και Κουριτίμπα, μέχρι την επιστροφή του στην Ιαπωνία το 1990.
Ο χρόνος του στη Βραζιλία τον ανέβασε σε επίπεδο αστέρα και κατά την επιστροφή του στην Ιαπωνία εντάχθηκε στη Γιομιούρι της Τζαπάν Σόκερ Λιγκ, η οποία αργότερα αποχώρησε από τη μητρική της εταιρεία, Γιομιούρι Σίμπουν και έγινε Βέρντι Καβασάκι με την έναρξη της Τζε 1 Λιγκ το 1993. Με τη Γιομιούρι/Καβασάκι κέρδισε τέσσερις συνεχόμενους τίτλους πρωταθλήματος, παίζοντας μαζί με συμπαίκτες τους βασικούς στην Εθνική Ιαπωνίας Ρούι Ράμος και Τσουγιόσι Κιταζάβα. Η Γιομιούρι κέρδισε τους δύο τελευταίους τίτλους το 1991 και το 1992 και η Βέρντι Καβασάκι κέρδισε τους δύο πρώτους τίτλους το 1993 και το 1994. Ονομάστηκε ο πρώτος Πολυτιμότερος Παίκτης του πρωταθλήματος το 1993.
Ο Μιούρα έγινε τότε ο πρώτος Ιάπωνας ποδοσφαιριστής που έπαιξε στην Ιταλία, όπου εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στην Τζένοα για τη σεζόν 1994–95 της Σέριε Α, όπου αγωνίστηκε 21 φορές και σημείωσε ένα γκολ, κατά τη διάρκεια του ντέρμπι της Γένοβας με αντίπαλο τη Σαμπντόρια. Στις 15 Ιανουαρίου 1994 έδωσε την ασίστ για το νικητήριο γκολ του Αντόνιο Μανικόνε εναντίον της Πάντοβα. Επέστρεψε στη Βέρντι Καβασάκι για τη σεζόν 1995 και έπαιξε για αυτήν μέχρι το τέλος της σεζόν 1998. Έκανε άλλη μια προσπάθεια να παίξει στην Ευρώπη με την Κροάσια Ζάγκρεμπ το 1999. Επέστρεψε στην Ιαπωνία, ωστόσο, μετά από ένα σύντομο δοκιμαστικό στην Μπόρνμουθ τον ίδιο χρόνο, και έπαιξε με τις Κιότο Περπλ Σάνγκα και Βίσερου Κόμπε, πριν τελικά υπογράψει με τη Γιοκοχάμα το 2005, ομάδα στην οποία παρέμεινε αγωνιζόμενος έως το 2015.
Το 2007 επιλέχθηκε για τον αγώνα J.League All-Star Soccer με την ομάδα της Ανατολής και αγωνίστηκε εξαιρετικά καλά.
Τον Νοέμβριο του 2015 υπέγραψε ένα νέο μονοετές συμβόλαιο με τη Γιοκοχάμα, σε ηλικία 48 ετών. Τον Ιανουάριο του 2017 υπέγραψε ένα ακόμη, νέο, μονοετές συμβόλαιο με τη Γιοκοχάμα, συνεχίζοντας την επαγγελματική του σταδιοδρομία στα 50 του. Στις 5 Μαρτίου 2017 έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που συμμετείχε σε επαγγελματικό αγώνα όταν ξεκίνησε βασικός στην ισοπαλία με 1-1 της Γιοκοχάμα εναντίον της Β-Βάρεν Ναγκασάκι. Σε ηλικία 50 ετών και επτά ημερών ξεπέρασε τον προηγούμενο ρεκόρ του Στάνλεϊ Μάθιους από το 1965, για δύο ημέρες. Επτά ημέρες αργότερα κατέρριψε το ρεκόρ του Μάθιους για τον γηραιότερο σκόρερ στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, όταν σημείωσε το μοναδικό γκολ της νίκης με 1-0 επί της Τεσπακουσάτσου Γκούνμα.