cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρωβύλη Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κρωβύλη βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και στα ανατολικά του κάμπου της Κομοτηνής. Είναι κτισμένη στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Ίσμαρος, σε απόσταση 31 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή, 36 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη και 16 χλμ. ΝΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου). Η παλιά ονομασία του χωριού, πριν την απελευθέρωση, είναι "Καρακούρτζαλη" και οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, προέρχονταν κυρίως από περιοχές της Κεσσάνης (Μαχμούτ Κιοϊ, Βαρνίτσα, Καδήκιοϊ, Δογάνοβο) της Ανατολικής Ρωμυλίας αλλά και από την ευρύτερη περιοχή της Ηράκλειας (Δαούτ Δελή, Αμυγδαλιά, Μαύρη, Σιγλή, Δεμπερίκιοϊ, Νεοχώριο, Κιρκ Κιοϊ, Μακρά Γέφυρα), την Αδριανούπολη και τις Σαράντα Εκκλησιές.
Στην τοποθεσία "Παπά Αμπέλια", 1 χλμ. βορειοανατολικά του χωριού, έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός, λίθινοι πελέκεις, τριπτήρες και πυριτόλιθοι, τέσσερα ανθρωπόμορφα και ένα ζωόμορφο πήλινα ειδώλια, τα οποία διακοσμούνται με εγχαράξεις καθώς και πλούσια κεραμεική. Η περιοχή από το 1981 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Στην οικοδόμηση των σπιτιών του χωριού έχουν επαχρησιμοποιηθεί ορισμένα αρχιτεκτονικά μέλη από παλαιοχριστιανικά αρχιτεκτονικά γλυπτά (πλάκα τράπεζας, κίονας δίλοβου παράθυρου) βυζαντινής εποχής.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μαρωνείας. Το 1925 με το ΦΕΚ 167Α - 09/07/1925 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Παλαιά Κρωβύλη και τα Πετρωτά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κρωβύλης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 416 κατοίκους ενώ ως οικισμός 129.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Ιωσήφ Μαρινάκης
Ο Ιωσήφ Μαρινάκης (Κρήτη, 18 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1969 στην Κρήτη. Το 1994 αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές του στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Μ.Βογιατζή Τράγκα από όπου αποφοίτησε τρία χρόνια μετά. Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου των σπουδών του έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά "Οι Μεν και Οι Δεν". Ολοκληρώνοντας τις σπουδές έκανε την πρώτη του δουλειά ως ηθοποιός συμμετέχοντας στο βασικό καστ της καθημερινής σειράς του Mega Channel "Απαγορευμένη Αγάπη" από το 1999 μέχρι το 2001.
Έγινε ευρύτερα γνωστός τη σεζόν 2005-2006 μέσω της σειράς του Στράτου Μαρκίδη "Της Αγάπης Μαχαιριά" στο ρόλο του Γιώργη Σταματάκη. Η σειρά σημείωσε και μεγάλη επιτυχία και διήρκησε για δύο τηλεοπτικές σεζόν. Παράλληλα τη σεζόν 2006-2007 πρωταγωνίστησε μαζί με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στην σειρά "Η Τελευταία Παράσταση" που είχε ως θέμα τη ζωή και το έργο της Έλλης Λαμπέτη. Ακολούθησε η δραματική σειρά "Ο γητευτής" τη σεζόν 2007-2008.
Από το 2008 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη, τη Ζέτα Δούκα και την Χριστίνα Αλεξανιάν στην κωμική σειρά του Mega Channel "Λάκης ο γλυκούλης". Ακόμη το 2009 συμμετείχε στη σειρά "Έχω να μυστικό". Τη σεζόν 2011-2012 παρουσίασε μαζί με τη σεφ Ντίνα Νικολάου την τρίτη σεζόν της μαγειρικής εκπομπής "Νηστικοί Πράκτορες" στο Star Channel. Από το 2014 μέχρι το 2016 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά της Βάνας Δημητρίου "Ρουα Ματ" ενώ τη σεζόν 2016-2017 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον τέταρτο κύκλο της καθημερινής σειράς "Μπρούσκο".
Προσωπική ζωή
Το 2014 παντρεύτηκε τη γυμνάστρια Χρύσα Καλπάκη με πολιτικό γάμο στο Μανχάταν ενώ το 2016 πραγματοποιήθηκε ο θρησκευτικός τους γάμος στην Κρήτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιωάννης Μαρία της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Ο Ιωάννης-Μαρία, πορτογ. João Maria (15 Οκτωβρίου 1916 - 26 Ιουνίου 2005) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπουλόν-Μπιλανκούρ της Γαλλίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πέτρου ντε Αλκάνταρα διαδόχου της Βραζιλίας και πρίγκιπα του Γκράο-Παρά και της Ελισάβετ, κόρης του Γιόχαν-Βέντσελ Β΄ Ντομπζένσκυ κόμη ντε Ντομπζένιτς. Ο πατέρας του ήταν γιος της Ισαβέλλας Μπραγκάνσα, τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Βραζιλίας, η οποία είχε εξοριστεί το 1889 μετά από πραξικόπημα. Ο Ιωάννης-Μαρία πήγε στη Βραζιλία, όταν έγινε 19 ετών.
Νέος ήταν μέλος της Βραζιλιανής Ολοκληρωτικής Δράσης, μίας φασιστικής ομάδας με αρχηγό τον συγγραφέα Πλίνιο Σαλγάδο. Το 1938 επιτέθηκαν ανεπιτυχώς στο ανάκτορο Γκουαναμπάρα του Προέδρου Ζετούλιο Βάργκας και τραυματίστηκε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αιγύπτια Φατίμα-Σερίφα Κιρίνε, αδελφή του Ισμαήλ Κιρίνε διπλωμάτη και στρατιωτικού της Αιγύπτου· τα δύο αδέλφια ήταν απόγονοι του Μεχμέτ Αλή της Αιγύπτου. Ο Ιωάννης-Μαρία απέκτησε τέκνο:
Το 1971 διαζεύχθηκε την Φατίμα-Σερίφα και το 1990 έκανε δεύτερο γάμο, με την Τερέζ Λέιτε.
Aναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Άγιος Ιωάννης Καμηλαρίου Ηρακλείου
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της κοινότητας Καμηλαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τυμπακίου, του δήμου Φαιστού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πυργιωτίσσης του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, στην πεδιάδα της Μεσαράς. Βρίσκεται στη νότια όχθη του Γεροπόταμου και δίπλα στη Φαιστό, της οποίας αποτελεί τον πλησιέστερο οικισμό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 45. Απέχει 61 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καμηλαρίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από κοινότητα Καμηλαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τυμπακίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τυμπακίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαιστού.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Πουέρτο Ρίκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Πουέρτο Ρίκο
Βίκτωρ Ράσνικοφ
Σύμφωνα με τη λίστα δισεκατομμυριούχων του περιοδικού Forbes για το 2018, η περιουσία του Ράσνικοφ ανέρχεται στα $9.3 δισεκατομμύρια καθιστώντας τον ως τον 14ο πλουσιότερο άνθρωπο στη Ρωσία και τον 164ο στον κόσμο. Επίσης, ο Ράσνικοφ είναι ιδιοκτήτης του Ocean Victory, του δέκατου μεγαλύτερου γιοτ στον κόσμο.
Εκπαίδευση
To 1974 o Ράσνικοφ απέκτησε το πρώτο του πτυχίο στον τομέα της Διαδικασίας Μορφοποίησης Μετάλλου από το Ινστιτούτο Εξόρυξης και Μεταλλουργίας του Μαγκνιτογκόρσκ. Στη συνέχεια, απέκτησε ακόμα ένα πτυχίο στη Διοίκηση - Οργάνωση Παραγωγής, αποφοιτώντας από το σχετικό πρόγραμμα το 1994.
Ο Ράσνικοφ ολοκλήρωσε τις διδακτορικές σπουδές του στον τομέα των Τεχνικών Επιστημών το 1998. Έχει γράψει μεγάλο αριθμό ερευνητικών εργασιών και επιστημονικών εκθέσεων ενώ έχει σχεδιάσει και εφαρμόσει πολυάριθμες λύσεις σε ζητήματα μηχανολογίας.
To 2002 εκλέχθηκε Επίτιμος Καθηγητής στο Ινστιτούτο Χάλυβα και Κραμάτων της Μόσχας. Επιπλέον, κατέχει θέση ακαδημαϊκού στη Ρωσική Ακαδημία.
Καριέρα
Ο Ράσνικοφ ξεκίνησε την καριέρα του στη Magnitogorsk Iron & Steel Works (ΜΜΚ) στο τμήμα επιδιορθώσεων της εταιρείας ως τεχνικός το 1967.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, και μέχρι το 1991, υπηρέτησε σε διάφορες διοικητικές θέσεις στη MMK, συμπεριλαμβανομένης και του επικεφαλής Παραγωγής και Προμήθειας Προϊόντων. Το 1991 έγινε Αρχιμηχανικός και Πρώτος Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της εταιρείας. Το 1997 ο Ράσνικοφ ανέλαβε τη θέση του Γενικού Διευθυντή της ΜΜΚ, προτού γίνει τελικά, το 2005, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.
Ηγεσία της MMK
Ανεβαίνοντας σταδιακά στην ιεραρχία, ο Βίκτωρ Ράσνικοφ κατάφερε τη δεκαετία του ‘90 να θέσει την εταιρεία σχεδόν υπό τον πλήρη έλεγχό του μέσω της εξαγοράς μετοχών (87.26% από τον Μάη του 2017).
Ο Ράσνικοφ έθεσε σε εφαρμογή ένα επενδυτικό πρόγραμμα πλήρους κλίμακας που περιλάμβανε τον εκσυγχρονισμό πέντε υψικαμίνων, την κατασκευή μονάδας οξυγόνου και υποδομών καμίνων ηλεκτρικού τόξου καθώς και την κατασκευή συγκροτήματος πλάκας 5000 Mill και ψυχρής έλασης 2000 Mill. Την περίοδο 2000-2016, οι συνολικές επενδύσεις της εταιρείας ανέρχονταν στα $13 δισεκατομμύρια, εκ των οποίων τα $10 δισεκατομμύρια χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς ανάπτυξης της MMK.
Η εταιρεία το 2016 παρήγαγε το 70% των αναγκών μετάλλου της αυτοκινητοβιομηχανίας AvtoVAZ, το 50% της GAZ και το 50% του κατασκευαστή φορτηγών KAMAZ. Επίσης, ανταποκρίθηκε πλήρως στις ανάγκες μετάλλου της ρωσικής Ford.
To 2005, ο Ράσνικοφ αποχώρησε από τη θέση του Ανώτερου Εκτελεστικού Σύμβουλου της MMK και έκτοτε παραμένει Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.
Φιλανθρωπικές δραστηριότητες
O Ράσνικοφ διαθέτει ετησίως γύρω στα $25 εκατομμύρια για κοινωνικά και φιλανθρωπικά προγράμματα που εφαρμόζει η ΜΜΚ και αφορούν μεταξύ άλλων: μικρογραφία|Ο Βίκτωρ Ράσνικοφ συνέβαλε στην ανέγερση του Καθεδρικού Ναού της Ιεράς Αναλήψεως στο Μαγκνιτογκόρσκ Ο Ράσνικοφ συνέβαλε, επίσης, στην ανέγερση του Καθεδρικού Ναού της Ιεράς Αναλήψεως στο Μαγκνιτογκόρσκ – του κύριου καθεδρικού ναού της πόλης. Παράλληλα, προχώρησε στη δημιουργία εξειδικευμένων ιατρικών υποδομών και δύο θέρετρων σκι στα Ουράλια Όρη.
Στο πλαίσιο των περιβαλλοντικών δράσεων της MMK, οι συνολικές και ειδικές εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων μειώθηκαν κατά 37.5% και 47.4% αντίστοιχα. Την περίοδο 2011-2016, οι περιβαλλοντικές δαπάνες της εταιρείας ανέρχονταν κατά μέσο όρο στα 3.5-4 δισεκατομμύρια ρούβλια τον χρόνο. Η εταιρεία πρόσφατα υιοθέτησε ένα μακροπρόθεσμο περιβαλλοντικό πρόγραμμα μέσω του οποίου αναμένεται να διαθέσει πέραν των $600 εκατομμυρίων μέχρι το 2025.
Η συνεισφορά του Ράσνικοφ στην κοινωνική ανάπτυξη της πόλης του Μαγκνιτογκόρσκ τυγχάνει αναγνώρισης από τη Ρωσική κυβέρνηση. Συγκεκριμένα, το 2009 ο Βλαντιμίρ Πούτιν, επαίνεσε τον Ράσνικοφ για το έργο του:"«Ο κ. Ράσνικοφ είναι ένας καλός επιχειρηματίας, όχι μόνο επειδή η εταιρεία αναπτύσσεται και εισάγονται νέες τεχνολογίες, αλλά επειδή προωθούνται επίσης πολλές δράσεις για την ευημερία των ανθρώπων και την προστασία του περιβάλλοντος. Γνωρίζετε καλύτερα από μένα πως ήταν οι χειμώνες στο Μαγκνιτογκόρσκ. Τα πάντα ήταν μαύρα, ακόμη και το χιόνι. Σήμερα, η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά. Ίσως να μην έχουν επιλυθεί ακόμη όλα τα προβλήματα, όμως οι εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων έχουν μειωθεί δραστικά. Επίσης, υιοθετούνται νέες τεχνολογίες και εφαρμόζονται νέες παραγωγικές διαδικασίες».""Απόσπασμα από την τηλεοπτική εκπομπή “Συζήτηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν: Συνεχίζεται”, 3 Δεκεμβρίου 2009."
Metallurg Magnitogorsk
Ο Ράσνικοφ είναι ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος της ομάδας χόκεϊ επί πάγου Metallurg Magnitogorsk. Από τότε που ο Ράσνικοφ ανέλαβε καθήκοντα το 1993, η ομάδα αναδείχθηκε σε μία από τις κορυφαίες ομάδες της Ρωσίας. Η Metallurg Magnitogorsk συμμετείχε έξι φορές στους τελικούς της Ρωσικής Superleague και αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλήτρια Ρωσίας.
Με την υποστήριξη του Ράσνικοφ και της MMK, το 2006 ανεγέρθηκε στις όχθες του ποταμού Ουράλη, ένα σύγχρονο στάδιο με χωρητικότητα πέραν των 7,500 θέσεων (οι επενδύσεις ανήλθαν στα $50 εκατομμύρια). Το στάδιο Arena Metallurg αποτελεί την έδρα της Metallurg, καθώς επίσης και της νεανικής ομάδας χόκεϊ επί πάγου Stalnye Lisy («Ατσάλινες Αλεπούδες»).
H Metallurg έχει κερδίσει δύο φορές το κύπελλο «Gagarin» που είναι το κορυφαίο αθλητικό τρόπαιο του Kontinental Hockey League. Περαιτέρω, η ακαδημία χόκεϊ της Metallurg έχει προσφέρει στην Εθνική Λίγκα Χόκεϊ παγκοσμίου φήμης παίχτες, όπως οι Evgeni Malkin, Nikolai Kulemin και πολλοί άλλοι.
Προσωπική ζωή
Ο Ράσνικοφ είναι παντρεμένος και έχει δύο θυγατέρες, την Όλγα και την Τατιάνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες
Καντελμπόσκο ντι Σόπρα
Το Καντελμπόσκο ντι Σόπρα (ιταλικά: Cadelbosco di Sopra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Μίροσλαβ Κράλιεβιτς
Ο Μίροσλαβ Κράλιεβιτς (14 Δεκεμβρίου 1885 – 16 Απριλίου 1913) ήταν Κροάτης ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης, που δραστηριοποιήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Είναι ένας από τους ιδρυτές της μοντέρνας τέχνης στην Κροατία.
Ο Κράλιεβιτς σπούδασε ζωγραφική στη Βιέννη και το Μόναχο στη διάσημη Ακαδημία Τεχνών μαζί με τους Όσκαρ Χέρμαν, Βλάντιμιρ Μπέτσιτς και Γιόσιπ Ράτσιτς. Αυτή η ομάδα Κροατών καλλιτεχνών ονομάστηκε αργότερα ο Κύκλος του Μονάχου, γνωστός για την επιρροή τους στη σύγχρονη τέχνη στην Κροατία. Μετά το Μόναχο, ο Κράλιεβιτς πέρασε χρόνο στο σπίτι της οικογένειας στο Ποζέγκα και στη συνέχεια στο Παρίσι όπου παρήγαγε το καλύτερο έργο του. Πέθανε στο Ζάγκρεμπ τον Απρίλιο του 1913, σε ηλικία 27 ετών, από φυματίωση.
Καμπανιόλα Εμίλια
Η Καμπανιόλα Εμίλια (ιταλικά: Campagnola Emilia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Μίροσλαβ Κράλιεβιτς
Ο Μίροσλαβ Κράλιεβιτς ζωγράφισε σε πολλά διαφορετικά στυλ, συμπεριλαμβανομένου του ιμπρεσιονισμού, του πουαντιγισμού και του εξπρεσιονισμού. Έγινε επίσης γνωστός για τα σχέδιά του με γκροτέσκ ή ερωτικούς χαρακτήρες, με παρόμοιο τρόπο με τον Όμπρεϊ Μπίρντσλι, και για τα γλυπτά του. Δουλεύοντας σε διάφορα μέσα, χρησιμοποίησε σχεδόν κάθε τεχνική ζωγραφικής και σχεδίασης στα πορτρέτα, τις φιγούρες, τις νεκρές φύσεις, τα ζώα και τα τοπία του. Ασχολήθηκε με την χαλκογραφία και την ξυλογραφία, ενώ δημιούργησε γλυπτά από πηλό, γύψο και μπρούτζο.
Καμπανιόλα Εμίλια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρέτζο νελλ'Εμίλια
Μίροσλαβ Κράλιεβιτς
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|294x294εσ| Bonvivant, 1912, λάδι σε καμβά, Μοντέρνα Πινακοθήκη στο [[Ζάγκρεμπ. ]] Ο Μίροσλαβ Κράλιεβιτς γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1885 στο Γκόσπιτς, στην περιοχή Λίκα. Τα πρώτα παιδικά του χρόνια μέχρι την 7η τάξη του λυκείου (1888 έως 1902) τα πέρασε στο Ζάγκρεμπ, αν και ολοκλήρωσε το γυμνάσιο στο Γκόσπιτς (1902–1904). Αγαπούσε την ποίηση και τη μουσική και συχνά τον έβλεπαν να σχεδιάζει. Το 1904, ο νεαρός Κράλιεβιτς έφυγε για τη Βιέννη. Εκεί, εκτός από τις νομικές σπουδές, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής ιδιωτικά με τον Τζορτζ Φίσχοφ. Μετά από δύο χρόνια εγκατέλειψε τη νομική και αφοσιώθηκε στη ζωγραφική.
Το φθινόπωρο του 1906 ο Κράλιεβιτς μετακόμισε στο Μόναχο, όπου πέρασε δύο θητείες στο ιδιωτικό σχολείο του Μόριτς Χέιμαν, γνωστό για την εκπαίδευση εξαιρετικών τυπογράφων. Μετά από επτά μήνες στο Μόναχο, γράφτηκε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών και έγινε μαθητής του Ούγκο φον Χάμπερμαν. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί (1907–1910) σπούδασε με συναδέλφους του Κροάτες ζωγράφους Όσκαρ Χέρμαν, Βλάντιμιρ Μπέτσιτς και Γιόσιπ Ράτσιτς. Εκείνη την εποχή το Μόναχο ήταν ένα σημαντικό κέντρο της ευρωπαϊκής καλλιτεχνικής σκηνής, ιδιαίτερα για τον ρεαλισμό, τον μετα-ιμπρεσιονισμό, τον συμβολισμό και το αρ νουβό.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στο Μόναχο, ο Κράλιεβιτς επέστρεψε στην οικογένειά του, η οποία τότε είχε μετακομίσει στην Ποζέγκα και όπου πέρασε το 1910 και ένα μεγάλο μέρος του 1911. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ζωγράφισε Αυτοπροσωπογραφία με Σκύλο (Κροατικά: Autoportret sa psom) και πολλά από τα άλλα γνωστά πορτρέτα, τοπία και άλλα έργα του με ρουστίκ θέματα. Έστρεψε επίσης το ενδιαφέρον του στη γλυπτική, δημιουργώντας έργα σε πηλό, γύψο και μπρούτζο.
Το 1911, ο Κράλιεβιτς έλαβε κρατική υποτροφία για σπουδές στο Παρίσι. Εγγράφηκε επίσημα στην Ακαδημία Γκραντ Σωμιέ, αλλά αντίθετα άρχισε να ζωγραφίζει εντατικά στα στούντιο φίλων. Εδώ το δημιουργικό ταλέντο του Κράλιεβιτς ήρθε στο προσκήνιο, και παρά τις προοδευτικές συνέπειες της φυματίωσης, δημιούργησε μερικά από τα καλύτερα έργα του, μια σειρά από μοτίβα της παριζιάνικης ζωής σε σχέδια και λάδια. Μετά από ένα χρόνο, άφησε το Παρίσι και επέστρεψε στην Ποζέγκα.
Το φθινόπωρο του 1912 ο Κράλιεβιτς πήγε στο Ζάγκρεμπ, όπου οργάνωσε την πρώτη του ατομική έκθεση, η οποία είχε αναδρομικό χαρακτήρα. Νοίκιασε ένα στούντιο, όπου συνέχισε να ζωγραφίζει μέχρι τον Δεκέμβριο του 1913. Στη συνέχεια πήγε σε ένα σανατόριο στο Μπερστόβτσα για θεραπεία. Μετά από δύο μήνες, έφυγε από το νοσοκομείο, για να επιστρέψει στο Ζάγκρεμπ, όπου πέθανε δύο μέρες αργότερα στις 16 Απριλίου 1913 από φυματίωση. Ήταν μόλις 27 ετών. Είναι θαμμένος στον οικογενειακό τάφο στην Ποζέγκα.
Κληρονομιά
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Γραμματόσημο από τη Γιουγκοσλαβία, που απεικονίζει τον γυμνό πίνακα του Κράλιεβιτς Ο «Κύκλος του Μονάχου» σηματοδοτεί την αρχή του Κροατικού Μοντερνισμού. Ο όρος επινοήθηκε τη δεκαετία του 1950, αναφερόμενος στους τέσσερις καλλιτέχνες, που σπούδασαν στην Ακαδημία Τέχνης του Μονάχου στις αρχές του 1900. Ο Μίροσλαβ Κράλιεβιτς, μαζί με τους συναδέλφους του Κροάτες καλλιτέχνες Όσκαρ Χέρμαν, Βλάντιμιρ Μπέτσιτς και Γιόσιπ Ράτσιτς καθιέρωσαν τη μοντέρνα τέχνη στην Κροατία, θέτοντας μια νέα κατεύθυνση από τις προηγουμένως κυρίαρχες ακαδημαϊκές παραδόσεις. Η τέχνη τους ήταν αυτόνομη καλλιτεχνική έκφραση, χωρίς λογοτεχνικό, ιστορικό ή ηθικολογικό πλαίσιο, που τους φέρνει σε άμεση επαφή με τον γαλλικό ιμπρεσιονισμό, ιδιαίτερα με τον Μανέ και τον Σεζάν ως πρότυπα.
Ο Μίροσλαβ Κράλιεβιτς είναι ένας από τους ιδρυτές της κροατικής μοντέρνας ζωγραφικής και σχεδόν από την αρχή ήταν ένας εξαιρετικά ευέλικτος καλλιτέχνης. Η τέχνη του μπορεί να είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί, καθώς εξερεύνησε πολλά διαφορετικά στυλ και τεχνικές. Το γραφικό έργο του Μίροσλαβ Κράλιεβιτς εμφανίζει ισχυρές τονικές ιδιότητες και μια εξαιρετική αίσθηση φωτεινών και σκοτεινών σχέσεων, ταιριάζουν απόλυτα σε ένα ευαίσθητο ταμπεραμέντο, που θα μπορούσε να εκφράσει εξαιρετική χαρά, αλλά σύντομα μεταμορφώθηκε σε βαθύτερη μελαγχολία.
Οι πιο ώριμοι πίνακες ζωγραφικής της δημιουργικής περιόδου του Κράλιεβιτς δημιουργήθηκαν ενώ βρισκόταν στην Ποζέγκα: Krave na paši (Αγελάδες στο βοσκότοπο), Bik (Ταύρος) και U staji (Στους στάβλους). Οι πλατιές πινελιές και οι έντονες χρωματικές αντιθέσεις εμφανίζουν τον καλλιτέχνη στο φυσικό του στοιχείο, την ύπαιθρο, παρά την ατμόσφαιρα του αστικού σαλονιού. Επίσης στο Ποζέγκα, ζωγράφισε ένα από τα πιο γνωστά και ωραιότερα αυτοπορτρέτα του: Αυτοπροσωπογραφία με Σκύλο. Εκεί δημιούργησε και ανθολογικά έργα κροατικής τέχνης, όπως Portret tete Luike (Πορτρέτο της θείας Λούικε), Djevojčica s lutkom (Κορίτσι με κούκλες) και πορτρέτα της μητέρας και του πατέρα του και το ποιητικό τοπίο ζωγραφισμένο με ιμπρεσιονιστική ατμόσφαιρα. Το έργο του περιέχει στοιχεία τόσο του ιμπρεσιονισμού (για παράδειγμα στο Πάρκο Λούξεμπουργκ) όσο και του Εξπρεσιονισμού (Γυναίκες στο Πάρκο). Οι πίνακές του, που δημιουργήθηκαν επίσης στο Παρίσι, δείχνουν μεθόδους παρόμοιες με τον Σεζάν.
Η Γκαλερί Μίροσλαβ Κράλιεβιτς είναι μια ανεξάρτητη και μη κερδοσκοπική πλατφόρμα και γκαλερί σύγχρονης τέχνης στο Ζάγκρεμπ, αφιερωμένη στην προώθηση της σύγχρονης κροατικής τέχνης και στη δημιουργία δεσμών με τη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή. Πήρε το όνομά του από τον Μίροσλαβ Κράλιεβιτς «του οποίου οι καινοτομίες άσκησαν καθοριστική επίδραση στην κροατική εικαστική τέχνη στις αρχές του 20ού αιώνα».
Δημόσιες συλλογές
Δημόσιες συλλογές στην Κροατία που περιέχουν έργα του Μίροσλαβ Κράλιεβιτς:
Δημόσια συλλογή στη Βόρεια Μακεδονία, που περιέχει έργα του Μίροσλαβ Κράλιεβιτς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετα-ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Κροάτες ζωγράφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Στέργιος Πιτσιόρλας
Ο Στέργιος (Αστέριος) Πιτσιόρλας είναι Έλληνας πολιτικός, νομικός και επιχειρηματίας. Στις 29 Αυγούστου 2018 ορκίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης στην κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Από τις 5 Νοεμβρίου 2016 έως τις 28 Αυγούστου 2018 υπηρέτησε ως Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα.
Προηγουμένως, χρημάτισε πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, από τον Μάρτιο του 2015 μέχρι τον Νοέμβριο του 2016
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1955 στη Θεσσαλονίκη και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 1982 έως το 2004 άσκησε τη δικηγορία, ενώ εργάστηκε αργότερα ως ειδικός σύμβουλος με αντικείμενο την αξιολόγηση Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων (ΜΟΠ) Ανατολικής και Κεντρικής Ελλάδος.
Ως επιχειρηματίας δραστηριοποιήθηκε από το 2010 στον κλάδο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στις εταιρείες «Αιολικό Πάρκο Μαυροβούνι Α.Ε.» και «Αιολική Ζάρακα Κούπια Α.Ε.». Διετέλεσε Πρόεδρος των εταιρειών «Med Sea Health Α.Ε.» και «Μare Village A.E.» με αντικείμενο την υλοποίηση τουριστικού επενδυτικού σχεδίου στη Χερσόνησο Κασσάνδρας, ενώ υπήρξε Πρόεδρος της κατασκευαστικής εταιρείας «Stroicentre Real Estate Construction Company A.E.».
Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί.
Πολιτική σταδιοδρομία
Σε νεαρή ηλικία δραστηριοποιήθηκε στην αντιδικτακτορική οργάνωση ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος στη Θεσσαλονίκη, δίπλα στον Λεωνίδα Κύρκο, ενώ υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού. Εξελέγη στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ) και διετέλεσε μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του Συνασπισμού (ΣΥΝ), όπου ανέλαβε διευθυντής του γραφείου του Νίκου Κωνσταντόπουλου. Από το 1996 έως και το 2004 υπήρξε Συντονιστής της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος. Το 2001 εκπροσώπησε το ΣΥΝ στη δημιουργία του «Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς», που οδήγησε το 2004 στη δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ.
Τον Αύγουστο 2022 ήλθε στο φως της δημοσιότητας η παρακολούθησή του από το 2014 μέχρι το 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού‎
Πινόκιο (ταινία ζωντανής δράσης, 2022)
Το Πινόκιο (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Pinocchio) είναι μια αμερικανική ταινία μιούζικαλ φαντασίας του 2022 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις σε σενάριο των Ζέμεκις και Κρις Βάιτζ. Σε παραγωγή Walt Disney Pictures, Depth of Field και ImageMovers, η ταινία είναι ένα ριμέικ ζωντανής δράσης της ομώνυμης ταινίας κινουμένων σχεδίων του 1940 του Γουώλτ Ντίσνεϋ, η οποία βασίζεται στο ιταλικό βιβλίο του 1883 Οι Περιπέτειες του Πινόκιο του Κάρλο Κολόντι. Πρωταγωνιστούν οι Τομ Χανκς, Σίνθια Ερίβο, Τζουζέμπε Μπάτιστον και Λουκ Έβανς με τους Μπέντζαμιν Έβαν Έινσγουορθ, Τζόσεφ Γκόρντον-Λέβιτ, Κίγκαν-Μάικλ Κέι και Λορέιν Μπράκο σε ρόλους φωνής.
Το Πινόκιο κυκλοφόρησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2022, στο Disney+. Έλαβε γενικά αρνητικές κριτικές και έλαβε έξι υποψηφιότητες για Χρυσά Βατόμουρα, συμπεριλαμβανομένων της Χειρότερης Ταινίας και του Χειρότερου Ηθοποιού για τον Χανκς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον θάνατο Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Ταινίες του Disney+ Κατηγορία:Ταινίες remake της Disney Κατηγορία:Ταινίες ζωντανής δράσης βασισμένες σε ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι
Μακραμέ
εναλλ.=|μικρογραφία| Λεπτομέρεια μακραμέ τύπου Cavandoli Το μακραμέ είναι μια μορφή κλωστοϋφαντουργίας που παράγεται με τεχνικές κόμπων (αντί ύφανσης ή πλεξίματος).
Οι κύριοι κόμποι του μακραμέ είναι ο σταυρόκομπος ή πλακέ κόμπος (square ή reef knot) και ο κόμπος κεφαλής (lark's head knot). Είναι μια παλιά τεχνική που χρησιμοποιούνταν από ναυτικούς, ειδικά σε περίτεχνες ή διακοσμητικές μορφές κόμπων, για να καλύψει οτιδήποτε, όπως λαβές μαχαιριών, μπουκάλια, ακόμη και ορισμένα μέρη πλοίων.
Το μακραμέ σε στιλ Cavandoli είναι μια ποικιλία που χρησιμοποιείται για να σχηματίσει κυρίως γεωμετρικά αλλά και ελεύθερα σχέδια. Το στυλ Cavandoli γίνεται κυρίως προκύπτει κυρίως από μισούς, μονούς και διπλούς κόμπους από την καλή και την ανάποδη. Οι αντίστροφες μισοί κόμποι χρησιμοποιούνται μερικές φορές για τη διατήρηση της ισορροπίας όταν εργάζεται κανείς στο αριστερό και το δεξί μισό ενός ισορροπημένου κομματιού.
Οι δερμάτινες ή υφασμάτινες ζώνες είναι ένα άλλο αξεσουάρ που δημιουργείται συχνά με τεχνικές μακραμέ. Τα περισσότερα βραχιόλια φιλίας που ανταλλάσσονται μεταξύ μαθητών και εφήβων δημιουργούνται χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο. Σε θεματικά πάρκα, εμπορικά κέντρα, εποχιακές εκθέσεις και άλλους δημόσιους χώρους συχνά πωλούνται κοσμήματα ή διακοσμητικά μακραμέ.
Ιστορία
Κατά τον 13ο αιώνα, Άραβες υφαντές έδεναν την περίσσια κλωστή κατά μήκος των άκρων των υφασμάτων με το χέρι, σε πετσέτες, εσάρπες και πέπλα σε διακοσμητικά κρόσσια. Η λέξη μακραμέ προέρχεται από το αραβικό macramia (مكرمية), το οποίο πιστεύεται ότι σημαίνει «ριγέ πετσέτα», «διακοσμητικό κρόσσι» ή «κεντημένο πέπλο». Μια άλλη άποψη είναι ότι προέρχεται από το τουρκικό makrama, «μαντήλι» ή «πετσέτα». Τα διακοσμητικά κρόσσια βοηθούσαν επίσης στην προστασία από τις μύγες στις καμήλες και τα άλογα στη βόρεια Αφρική.
Η Αραβική κατάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου μετέφερε την τέχνη στην Ισπανία, μετά στην Ιταλία, ειδικά στην περιοχή της Λιγυρίας, και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην Ευρώπη. Στην Αγγλία, εισήχθη στην αυλή της Μαρίας Β' στα τέλη του 17ου αιώνα. Η Βασίλισσα Μαρία το δίδαξε στις κυρίες επί των τιμών. μικρογραφία| Διακοσμητικό καράβι μακραμέ Το μακραμέ ήταν πιο δημοφιλές στη Βικτωριανή εποχή. Στόλιζε τα περισσότερα σπίτια με αντικείμενα όπως τραπεζομάντηλα, καλύμματα κρεβατιού και κουρτίνες. Το δημοφιλές Sylvia's Book of Macramé Lace (1882) παρουσίαζε πώς «να δημιουργείς πλούσια διακοσμητικά για μαύρα και χρωματιστά κοστούμια, τόσο για οικιακά ρούχα, πάρτι στον κήπο, πεζοπορία στη θάλασσα και αθλήματα — παραμυθένια στολίδια για το σπίτι και τα λευκά είδη».
Στη Γένοβα εξειδικεύτηκαν στο μακραμέ και ήταν δημοφιλές τον 19ο αιώνα. Εκεί, «οι ρίζες του ήταν μια τεχνική κόμπων του 16ου αιώνα για τη δημιουργία δαντέλας, γνωστή ως punto a groppo».
Οι ναυτικοί έφτιαχναν αντικείμενα μακραμέ όταν δεν ήταν απασχολημένοι στη θάλασσα και τα πουλούσαν ή τα αντάλλασσαν όταν επέστρεφαν στη στεριά. Βρετανοί και Αμερικανοί ναυτικοί του 19ου αιώνα έφτιαχναν αιώρες, κρόσσια και ζώνες από μακραμέ. Ονόμασαν τη διαδικασία «σταυρόκομπο» από τον κόμπο που χρησιμοποιούσαν πιο συχνά. Οι ναυτικοί αποκαλούσαν επίσης το μακραμέ «δαντέλα του McNamara».
Η δημοτικότητα του μακραμέ υποχώρησε, αλλά αργότερα αναζωπυρώθηκε τη δεκαετία του 1970 για την κατασκευή κρεμαστών διακοσμητικών τοίχου, αξεσουάρ ρούχων, σορτς, καλυμμάτων κρεβατιών, τραπεζομάντιλων, κουρτινών, κρεμάστρες για φυτά και άλλα έπιπλα. Τα κοσμήματα μακραμέ έγιναν δημοφιλή στην Αμερική. Χρησιμοποιώντας κυρίως σταυρόκομπους και γαϊδουρόκομπους (granny knots), αυτό το κόσμημα συχνά ενσωματώνει χειροποίητες γυάλινες χάντρες και φυσικά στοιχεία όπως κοκάλινες χάντρες και κοχύλια. Τα περιδέραια, τα βραχιόλια και τα βραχιόλια έχουν γίνει δημοφιλείς μορφές κοσμημάτων μακραμέ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το μακραμέ άρχισε και πάλι να φεύγει από τη μόδα, για να αναβιώσει αργότερα από τους Μιλένιαλ.
Υλικά και διαδικασία
εναλλ.=|μικρογραφία| Παραγωγή μακραμέ μεγάλου μεγέθους εναλλ.=|μικρογραφία| Διακοσμητικό μακραμέ από βαμβάκι και μετάξι Τα υλικά που χρησιμοποιούνται στο μακραμέ περιλαμβάνουν κορδόνια από βαμβακερό σπάγκο, λινό, ίνες κάνναβης, γιούτα, δέρμα ή νήμα. Τα κορδόνια αναγνωρίζονται από την κατασκευή, όπως ένα κορδόνι τριών στρώσεων, κατασκευασμένο από τρία μήκη ινών πλεγμένα μεταξύ τους. Τα κοσμήματα κατασκευάζονται συχνά σε συνδυασμό τόσο με τους κόμπους όσο και με διάφορες χάντρες (από γυαλί, ξύλο κτλ.), μενταγιόν ή κοχύλια. Μερικές φορές χάντρες που τοποθετούνται στο κέντρο χρησιμοποιούνται για περιδέραια, όπως δαχτυλίδια ή πολύτιμοι λίθοι, είτε τυλιγμένα με σύρμα για να μπορούν να στερεωθούν είτε πλεγμένα μέσα σε ένα δίχτυ φτιαγμένο από πλεγμένους κόμπους. Μια ειδική επιφάνεια χρησιμοποιείται συχνά για την τοποθέτηση των κορδονιών για εργασίες μακραμέ. Τα κορδόνια μπορούν να συγκρατηθούν στη θέση τους χρησιμοποιώντας σφιγκτήρες τύπου C, καρφίτσες, πινέζες, συνδετήρες κτλ.
Για μεγαλύτερα διακοσμητικά κομμάτια, όπως κρεμαστά τοίχου ή κουρτίνες, μπορεί κανείς να ξεκινήσει μια εργασία μακραμέ σε έναν ξύλινο ή μεταλλικό πείρο, κάτι που επιτρέπει την επέκταση δεκάδων κορδονιών και διευκολύνει τον χειρισμό τους. Για μικρότερα έργα, οι σανίδες με ακίδες είναι διαθέσιμες ειδικά για μακραμέ, αν και μια απλή επίπεδη επιφάνεια από φελλό είναι αρκετή. Πολλά καταστήματα χειροτεχνίας προσφέρουν ειδικά σετ για αρχάριους, σανίδες εργασίας, χάντρες και υλικά χειροτεχνίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εικαστικές τέχνες Κατηγορία:Κλωστοϋφαντουργία
Ντέτφορντ (Νιου Τζέρσεϊ)
Το Ντέτφορντ (Deptford) είναι δήμος στην Κομητεία Γκλόστερ του Νιου Τζέρσεϊ στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στην απογραφή του 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 30.561 κατοίκων, αυξημένο κατά 3.728 κατοίκους (+14,2%) από τους 26.763 της απογραφής του 2000, όταν και πάλι υπήρξε αύξηση κατά 2.626 κατοίκους (+10,9%) από τους 24.137 κατοίκους της απογραφής του 1990.
Το Ντέτφορντ είναι προάστιο της Φιλαδέλφεια, στην ανατολική πλευρά της γέφυρας Γουόλτ Γουάιτμαν, μια διάβαση που συνδέει το νότιο Νιου Τζέρσεϊ με τη Φιλαδέλφεια. Βρίσκεται 16 χιλιόμετρα (10 μίλια) νοτιοανατολικά της Φιλαδέλφεια και 80 χιλιόμετρα (50 μίλια) βορειοδυτικά του Ατλάντικ Σίτι.
Ιστορία
Ο Δήμος Ντέτφορντ ονομάστηκε από το Αγγλικό λιμάνι του Ντέτφορντ.
Το Κλέμεντ Όουκ στο Ντέτφορντ ήταν το σημείο που προσγειώθηκε το πρώτο αερόστατο θερμού αέρα στη Βόρειο Αμερική, λαμβάνοντας την διάκριση αυτή όταν ο Ζαν-Πιερ Μπλανσάρ ολοκλήρωσε την πτήση του στο Ντέτφορντ από την Φιλαδέλφεια το 1793. Κατά την διάρκεια της πτήσης του, ο Μπλανσάρ μετέφερε προσωπική επιστολή από τον Τζορτζ Ουάσινγκτον η οποία θα παραδιδόταν στον ιδιοκτήτη οποιουδήποτε κτήματος θα προσγειωνόταν ο Μπλανσάρ, κάνοντας την πτήση αυτή την πρώτη διανομή αεροπορικού ταχυδρομείου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών, ο δήμος καλύπτει συνολική περιοχή 45,611 τετραγωνικών χιλιομέτρων (17,362 τετραγωνικά μίλια) γης και 0,645 τετραγωνικά χιλιόμετρα (0,249 τετραγωνικά μίλια) νερού (1,41%).
Ο δήμος συνορεύει με τους δήμους Μάντουα, Ουάσινγκτον, Γουινόνα, Γουεστ Ντέτφορντ, Γουέστβιλ, Γούντμπερι και Γούντμπερι Χάιτς. Επιπλέον ο Δήμος Ντέτφορντ συνορεύει με το Μπέλμορ, το Ρούνμεντ και τον Δήμο Γκλόστερ, της Κομητείας Κάμντεν.
Το Όουκ Βάλεϊ (με πληθυσμό 3.483 κατοίκους το 2010 ) είναι μη συνενωμένη κοινότητα και καθορισμένη από την απογραφή περιοχή (CDP) εντός των ορίων του Δήμου Ντέτφορντ.
Άλλες μη συνενωμένες κοινότητες που βρίσκονται εν μέρη ή ολοκληρωτικά στην περιοχή είναι το Αλμονέσον, το Μπλάκγουντ Τερέις, το Κλέμεντς Μπριτζ, το Γκουντ Ίντεντ, το Γιερίχο, το Νιου Σάρον, το Όουκ Βάλεί, το Σαλίνα, το Γουέστοκοτονβιλ και το Γούντμπερι Παρκ.
Δημογραφικά
Πηγή:
Απογραφή του 2010
Στην απογραφή του 2010 καταγράφηκαν 30.561 κάτοικοι, 11.689 νοικοκυριά και 7.995 οικογένειες. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 679,7 κάτ/τετ. χμ (1.760,3 κάτ/τετ. μιλ). Υπήρχαν 12.361 οικιακές μονάδες μέ μέση πυκνότητα 274,9/τετ. χλμ (712/τετ. μιλ). Η φυλετική κατανομή του δήμου ήταν 78,80% (24.082) λευκοί, 12,16% (3.717) μαύροι ή αφροαμερικανοί, 0,24% (73) γηγενείς Αμερικανοί, 4,45% (1.361) Ασιάτες, 0,04% (12) νησιώτες του Ειρηνικού, 2,04% (622) από άλλες φυλές και 2,27% (694) από δύο ή παραπάνω φυλες. Ισπανοί ή Λατίνοι οποιασδήποτε φυλής ήταν το 5,99% (1.830) του πληθυσμού.
Υπήρχαν 11.689 νοικοκυρία εκ των οποίων το 27,8% είχε παιδιά ηλικίας κάτω των 18, το 50,1% ήταν παντρεμένο ζευγάρι που συζούσε, το 12,9% είχε γυναίκα νοικοκυρά χωρίς σύζυγο και το 31,6% δεν ήταν οικογένειες. Το 25,3% όλων των νοικοκυριών αποτελούνταν από ένα άτομο, και το 10% είχε κάποιον που έμενε μόνος του που είχε ηλικία άνω των 65. Το μέσο μέγεθος του νοικοκυριού ήταν 2,58 άτομα ενώ της οικογένειας 3,11.
Ποσοστό 21,6% του πληθυσμού του δήμου ήταν κάτω από 18, 8,4% μεταξύ 18 και 24, 27,2% μεταξύ 25 και 44, 27,7% από 45 έως 64 και 15% άνω των 65. Η μέση ηλικία του πληθυσμού ήταν 39,8 έτη. Για κάθε 100 γυναίκες υπήρχαν 92,8 άνδρες. Για κάθε 100 ενήλικες γυναίκες υπήρχαν 90 άνδρες.
Η Έρευνα των Αμερικανικών Κοινοτήτων 2006–2010 του Γραφείου Απογραφών έδειξε πως το διάμεσο εισόδημα ενός νοικοκυριού ήταν 66.833$ (με περιθώριο σφάλματος +/- 2.897$) και το διάμεσο οικογενειακό εισόδημα ήταν 76.303$ (+/- 2.216$). Οι άνδρες είχαν μέσο εισόδημα 52.310$ (+/- 2.247$) έναντι 46.532$ (+/- 4.525$) για τις γυναίκες. Το κατά κεφαλήν εισόδημα στον δήμο ήταν 30.476$ (+/- 1.269$). Περίπου το 6,9% των οικογενειών και το 8,6% του πληθυσμού ήταν κάτω από το όριο της φτώχειας, συμπεριλαμβανομένου 13,7% ατόμων κάτω από 18 και 10,3% ατόμων πάνω από 65.
Απογραφή του 2000
Ποσοστό 23,8% του πληθυσμού του δήμου ήταν κάτω των 18, 7,4% μεταξύ 18 και 24, 32,2% μεταξύ 25 και 44, 21,6% μεταξύ 45 και 64 και 15,0% 65 και άνω. Η μέση ηλικία του πληθυσμού ήταν 37 έτη. Για κάθε 100 γυναίκες υπήρχαν 93,2 άνδρες. Για κάθε 100 ενήλικες γυναίκες υπήρχαν 90,2 άνδρες.
Το μέσο εισόδημα ενός νοικοκυριού στον δήμο ήταν 50.147$, και το διάμεσο οικογενειακό εισόδημα ήταν 56.642$. Οι άνδρες είχαν διάμεσο εισόδημα 40.641$ έναντι 28.986$ των γυναικών. Το κατά κεφαλήν εισόδημα στον δήμο ήταν 21.477$. Το 5,9% του πληθυσμού και το 4,3% των οικογενειών ήταν κάτω από το όριο της φτώχεια. Από τον συνολικό πληθυσμό, το 6,2% των ανηλίκων και το 8,1% των ατόμων άνω των 54 ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Τέχνες και πολιτισμός
Το Ντέτφορντ εμφανίζεται για σύντομο διάστημα στην ταινία Patti Smith: Dream of Life, ντοκιμαντέρ του 2008 σχετικά με την μουσικό της ροκ Πάττι Σμιθ.
Πάρκα και αναψυχή
Ο Υδροβιότοπος Τολ Πάινς (Tall Pines State Preserve) είναι υδροβιότοπος έκτασης 111 στρεμμάτων (45 εκταρίων) που άνοιξε το Νοέμβριο του 2015 ως το πρώτο πολιτειακό πάρκο της Κομητείας Γκλόστερ και βρίσκεται στα όρια των Δήμων Ντέτφορντ και Μάντουα. Αρχικά επρόκειτο για δάσος που μετετράπη σε αγρό σπαραγγιών και στη συνέχεια γήπεδο γκολφ. Ωστόσο ο χώρος επανήλθε με τις προσπάθειες του Ταμείου Γης και Ύδατος του Νοτίου Τζέρσεϊ (South Jersey Land and Water Trust), του Συλλόγου Φίλων του Τολ Πάινς (Friends of Tall Pines), του Συλλόγου Φύσης της Κομητείας Γκλόστερ (Gloucester County Nature Club), και του Προγράμματος Πράσινων Στρεμμάτων του Νιου Τζέρσεϊ (New Jersey Green Acres Program).
Τοπική αυτοδιοίκηση
Ο Δήμος Ντέτφορντ λειτουργεί με την Πράξη Φώκνερ, γνωστή επισήμως ως Προαιρετικός Δημοτικός Χάρτης, με την μορφή δημοτικής αυτοδιοίκησης Συμβουλίου-Διευθυντή, και κυβερνάται από επταμελές Δημοτικό Συμβούλιο. Τα μέλη του συμβουλίου εκλέγονται από μεγάλη βάση μέσω κομματικών εκλογών με τετραετή θητεία σε κλιμακωτή βάση, με τις τρεις ή τέσσερις έδρες να αλλάζουν κάθε δεύτερο χρόνο. Το συμβούλιο έπειτα επιλέγει έναν δήμαρχο και έναν αντιδήμαρχο με διετή θητεία από τα μέλη του κατά την συνέλευση αναδιοργάνωσης τον Ιανουάριο. Ο δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος μπορούν να παραμείνουν στις θέσεις τους όσο εκλέγονται από το συμβούλιο κάθε δύο χρόνια και όσο επικρατούν στις εκλογές του συμβουλίου κάθε τέσσερα χρόνια. Το συμβούλιο προσλαμβάνει επίσης έναν ανεξάρτητο διευθυντή για να υπηρετεί ως επικεφαλής διοικητικός διευθυντής του δήμου.
Ομοσπονδιακή, πολιτειακή και κομητειακή αντιπροσώπευση
Ο Δήμος του Ντέτφορντ ανήκει στην 1η Περιφέρεια του Κογκρέσου και είναι μέρος της 5ης εκλογικής περιφέρειας του Νιου Τζέρσεϊ.
Πολιτική
Μέχρι τον Μάρτιο του 2011 υπήρχαν 19.449 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στο Ντέτφορντ, εκ των οποίων οι 8.169 (42,0%) ήταν εγγεγραμμένοι ως Δημοκράτες, 2.740 (14,1%) ως Ρεπουμπλικάνοι και 8.523 (43,8%) ως ουδέτεροι. Υπάρχουν 17 ψηφοφόροι στα υπόλοιπα κόμματα.
Στις προεδρικές εκλογές του 2012, ο Δημοκρατικός Μπαράκ Ομπάμα έλαβε το 62,3% των ψήφων (8.427 ψηφοδέλτια) έναντι 36,5% (4.938 ψηφοδέλτια) του Ρεμπουμπλικάνου Μιτ Ρόμνεϊ, και τους άλλους υποψήφιους με 1,2% (168 ψηφοδέλτια) σε σύνολο 13.639 ψηφοδελτίων από τους 20.488 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους με συμμετοχή 66,6%. Στις προεδρικές εκλογές του 2008, ο Δημοκρατικός Μπαράκ Ομπάμα έλαβε 60,4% των ψήφων (8.655 ψηφοδέλτια), έναντι του Ρεπουμπλικανού Τζον Μακέιν που έλαβε 37,1% (5.311 ψηφοδέλτια) και των άλλων υποψηφίων που έλαβαν το 1,5% (215 ψηφοδέλτια), σε σύνολο 14.332 ψηφοδελτίων από τους 20.166 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, με συμμετοχή 71,1%. Στις προεδρικές εκλογές του 2004, ο Δημοκρατικός Τζον Κέρρυ έλαβε το 58,0% των ψήφων (7.426 ψηφοδέλτια) έναντι του Τζορτζ Μπους που έλαβε το 40,8% (5.220 ψήφοι) και άλλων υποψηφίων που έλαβαν το 0,6% (104 ψήφοι), σε σύνολο 12.806 ψηφοδελτίων από 17.725 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, με συμμετοχή 72,2%.
Στις πολιτειακές εκλογές του 2013, ο Ρεπουμπλικανός Κρις Κρίστι έλαβε το 60,9% των ψήφων (4.794 ψηφοδέλτια), έναντι της Μπάρμπαρα Μπουόνο που έλαβε το 37,7% (2.969 ψηφοδέλτια), και άλλους υποψήφιους με 1,4% (111 ψηφοδέλτια) σε σύνολο 8.093 ψηφοδελτίων και συμμετοχή 40,2%. Στις πολιτειακές εκλογές του 2009, ο Δημοκρατικός Τζον Κορζίν έλαβε το 48,9% των ψήφων (4.158 ψηφοδέλτια) έναντι του Ρεπουμπλικανού Κρις Κρίστι με 41,0% (3.487 ψηφοδέλτια), του ανεξάρτητου Κρις Ντάγκετ με 7,3% (622 ψήφους) και των λοιπών υποψηφίων με 0,8% (65 ψηφοδέλτια), σε σύνολο 8.500 ψηφοδελτίων από τους 19.678 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους με συμμετοχή 43,2%.
Εκπαίδευση
Η Επιτροπή Σχολείων του Δήμου Ντέτφορντ έχει στην επίβλεψη της τους μαθητές από το νηπιαγωγείο έως και την δωδέκατη τάξη. Από την σχολική χρονιά 2015–16 τα εννέα σχολεία της περιφέρειας είχαν 4.623 μαθηγτές και 328 εκπαιδευτικούς (πλήρους απασχόλησης), με αναλογία μαθητών-εκπαιδευτικών 14,09:1.
Το Κολλέγιο Ρόουαν στην Κομητεία Γκλόστερ βρίσκεται στο Ντέτφορντ, και άνοιξε το 1968 ως Κομητειακό Κολλέγιο του Γκλόστερ με τα μαθήματα να λαμβάνουν χώρα στο Γυμνάσιο Μονονγκάχελα και το Λύκειο Ντέτφορντ.
Οδοί και αυτοκινητόδρομοι
Ο Δήμος του Ντέτφορντ βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεγάλων αυτοκινητοδρόμων που βρίσκονται κοντά στον δήμο, μεταξύ των οποίων η Διαπολιτειακή Οδός 295, οι πολιτειακές οδοί 41, 42, 45, 47, 55 καθώς και η κομητειακές οδοί 534, 544, 551 και 553. Ο Αυτοκινητόδρομος του Νιου Τζέρσεϊ περνά από τον δήμο, αλλά ο κοντινότερος κόμβος είναι η Έξοδος 3 στο γειτονικό Μπέλμορ/Ρούνμεντ.
Γνωστοί κάτοικοι
thumb|150px|Η μουσικός της ροκ [[Πάττι Σμιθ κατάγεται από το Ντέτφορντ.]] Άνθρωποι που γεννήθηκαν, έζησαν οι σχετίζονται με τον Δήμο Ντέτφορντ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Τσιμ (Μόσταρ)
Το Τσιμ (κυριλλικά: Цим) είναι οικισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 3,120 κατοίκους.
Ιστορία
Εντός του εδάφους του οικισμού βρίσκεται ο αρχαιολογικός τόπος της Βασιλικής του Τσιμ, η ανέγερση της οποίας χρονολογείται στην Ύστερη Αρχαιότητα, ενώ είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Αγγαρήιον
Με την ονομασία Αγγαρήιον αναφέρεται από τον Ηρόδοτο η βασιλική ταχυδρομική υπηρεσία των αρχαίων Περσών. Αυτή θεωρείται η πρώτη αξιόπιστη απόπειρα για την ανάπτυξη μιας πραγματικής ταχυδρομικής υπηρεσίας στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά ο χρόνος των απαρχών της παραμένει υπό εξέταση. Η καλύτερα τεκμηριωμένη σχετική αναφορά προέρχεται από τον Ξενοφώντα και αποδίδει την ανακάλυψη στον Πέρση βασιλιά Κύρο τον Μέγα (550 π.Χ.), ενώ άλλοι συγγραφείς την αποδίδουν στον διάδοχό του Δαρείο τον Ι (521 π.Χ.). Μερικές πηγές υποστηρίζουν ότι πολύ νωρίτερα από τις παραπάνω χρονολογίες υπήρξε το ασσυριακό ταχυδρομικό σύστημα, αποδίδοντάς το στον Χαμουραμπί (1700 π.Χ.) και τον Sargon τον II (722 π.Χ.). Ωστόσο, το ταχυδρομείο αυτό δεν είχε την πρωταρχική αποστολή της εν λόγω ταχυδρομικής υπηρεσίας. Ο ρόλος του συστήματος των Περσών ως μηχανισμού συλλογής πληροφοριών είναι καλά τεκμηριωμένος και η υπηρεσία αργότερα ονομάσθηκε Αγγαρεία, ένας όρος που με τον καιρό χρησιμοποιήθηκε για να δηλώνει ένα φορολογικό σύστημα. Η Παλαιά Διαθήκη (Εσθήρ, κεφ. η΄), κάνει αναφορά σε αυτό το σύστημα του Αχασουέρου, του βασιλιά των Μήδων, που το χρησιμοποιούσαν για την ταχεία μεταφορά των αποφάσεών του.
Το περσικό σύστημα αποτελείτο από σταθμούς, που ονομάζονταν Chapar-Khaneh και στην ελληνική άγγαρα, όπου ο μεταφορέας μηνυμάτων, που ονομάζόταν Chapar ή άγγαρος, σε κάθε σταθμό άλλαζε το άλογό του με ένα άλλο ξεκούραστο, για να πετύχει τη μέγιστη απόδοση και ταχύτητα παραδόσεως της αλληλογραφίας. Αν ο άγγαρος ήταν και αυτός κουρασμένος, τότε παρέδιδε σε άλλον αγγελιοφόρο. Ο Ηρόδοτος περιέγραψε το σύστημα ως εξής: ''«Λέγεται ότι όσες ημέρες χρειάζονται για όλο το ταξίδι, τόσοι είναι οι άνδρες και τα άλογα που βρίσκονται κατά μήκος του δρόμου. Κάθε άλογο και κάθε άνθρωπος αντιστοιχούσε για το ταξίδι μιας ημέρας. Και αυτό δεν σταματούσε ούτε από το χιόνι, ούτε από τη βροχή, ούτε από την ζέστη, ούτε από το σκοτάδι, προκειμένου να πετύχουν την ολοκλήρωση της καθορισμένης πορείας, με την προβλεπόμενη ταχύτητα.»''
Πηγή
Αγγαρηιον
Πίτζεν Παγώνης
Ο Πίτζεν Παγώνης (αγγλικά: Pidgeon Pagonis, γενν. 1986 στο Σικάγο του Ιλινόι) είναι Αμερικάνος μεσόφυλος ακτιβιστής, συγγραφέας, καλλιτέχνης και σύμβουλος, μεξικανικής και ελληνικής καταγωγής. Είναι υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεταξύ των φύλων και κατά των μη συναινετικών διαφυλικών ιατρικών παρεμβάσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Μη-δυαδικοί συγγραφείς
Λουτζ
Το λουτζ είναι ένα μικρό έλκηθρο στο οποίο επιβαίνουν ένα ή δύο άτομα. Τα έλκηθρα κούρσας ζυγίζουν 21-25 κιλά (46-55 λίβρες) στο μονό και 25-30 κιλά (55-66 λίβρες) στο διπλό. Το λουτζ αποτελεί επίσης ονομασία ολυμπιακού αθλήματος. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του όρου "λουτζ" χρονολογείται στο 1905 και προέρχεται από τη σαβοϊακή/ελβετική διάλεκτο της γαλλικής λέξης luge, που σημαίνει "μικρό παρασυρόμενο έλκηθρο" (έλκηθρο που γλιστράει από μόνο του σε ολισθηρό έδαφος, χωρίς να σύρεται από κάποιο μέσο έλξης όπως ζώο, μηχανή, ιστίο κ.λπ.).
Σκέλετον
Το σκέλετον είναι χειμερινό άθλημα στο οποίο ένα άτομο επιβαίνει σε ένα μικρό έλκηθρο, γνωστό ως αγωνιστικό έλκηθρο σκέλετον (skeleton bobsleigh), σε έδαφος με πάγο, ενώ βρίσκεται ξαπλωμένο (μπρούμητα). Σε αντίθεση με άλλα συρόμενα αθλήματα όπως το αγωνιστικό έλκηθρο και το λουτζ, ο αγώνας περιλαμβάνει πάντα μονούς αναβάτες. Όπως και το αγωνιστικό έλκηθρο, αλλά σε αντίθεση με το λουτζ, ο αγώνας ξεκινά με τον αθλητή να παίνρει φόρα από την αρχική πύλη στην κορυφή της πορείας. Το άθλημα (και το έλκηθρο) πήρε την ονομασία του από την οστεώδη εμφάνιση του έλκηθρου.
Κομητεία Γιενγκισάρ
Η Κομητεία Γιενγκισάρ είναι κομητεία στην Αυτόνομη Ουιγουρική Περιφέρεια του Σιντσιάνγκ της βορειοδυτικής Κίνας. Είναι κάτω από τη διοίκηση του Νομού Κασγκάρ. Έχει έκταση 3.373 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Στην απογραφή του 2002, η κομητεία είχε πληθυσμό 230.000 κατοίκων.
Η έδρα της κομητείας είναι το Γιενγκισάρ, μια πόλη που είναι γνωστή μεταξύ των ντόπιων Ουιγούρων για τα χειροποίητα μαχαίρια. Συνηθιζόταν να περνά από γενιά σε γενιά η λεπτή επιδεξιότητα της παραγωγής μαχαιριών, αλλά η βιομηχανία τους αργοπεθαίνει λόγω της αυστηρής αντίδρασης της Κίνας στις θανατηφόρες συγκρούσεις στο Σιντζιάνγκ.
Ιστορικά, το Γιενγκισάρ ήταν επίσης γνωστό ως Γιάνγκι Χισσάρ. δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Εργοστάσιο μαχαιριών στο Γιενγκισάρ.
Κρεσιμίρ Φρίντριχ
Ο Κρεσιμίρ Φρίντριχ (λατινικό αλφάβητο : Krešimir Friedrich) (30 Ιουλίου 1898, Κοπρίβνιτσα Αυστροουγγαρίας - 3 Μαρτίου 1985, Ζάγκρεμπ Γιουγκοσλαβίας), ήταν Γιουγκοσλάβος πρωταθλητής της αντισφαίρισης και ποδοσφαιριστής, Κροατικής καταγωγής.
Κομητεία Γιενγκισάρ
Ιστορία
Η Μάχη του Γιάνγκι Χισσάρ έλαβε χώρα στην περιοχή τον Απρίλιο του 1934. Ο Μα Ζανκάνγκ οδήγησε την Κινεζική Μουσουλμανική 36η διοίκηση για να επιτεθούν στις τουρκικές μουσουλμανικές δυνάμεις των Ουιγούρων στο Γιάνγκι Χισσάρ, νικώντας την Ουιγουρική δύναμη που ανερχόταν στα 500 άτομα και σκοτώνοντας τον Εμίρη Νουρ Αχμάντ Τζαν Μπούγκρα.
Άγρια ζωή
Το όνομα του σαμαμιδιού του Γιανγκιχισσάρ (Cyrtopodion elongatum), ενός είδους σαύρας περιέχει το όνομα της πόλης του Γιενγκισάρ. Το είδος απαντάται σε όλη την Κεντρική και Ανατολική Ασία, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Σιντζιάνγκ και Γκανσού.
Μεταφορές
Το Γιενγκισάρ εξυπηρετείται από τον Εθνικό Κινεζικό Αυτοκινητόδρομο 315 και τον Νότιο Σιδηρόδρομο του Σιντζιάνγκ.
Κρεσιμίρ Φρίντριχ
Καριέρα στην αντισφαίριση
Στην αντισφαίριση είχε αρχικά μία μικρή τοπική επιτυχία τη δεκαετία του 1920, συμπεριλαμβανομένης της τρίτης θέσης στο τουρνουά της ΧΑΣΚ στο διπλό με συμπαίκτη τον αδερφό του. Το 1930 κέρδισε το τουρνουά της Λιουμπλιάνα σε διπλό και μεικτό. Την ίδια χρονιά έφθασε στην τρίτη θέση στο Σερβικό διεθνές πρωτάθλημα στο απλό και ήταν φιναλίστ στο διπλό με συμπαίκτη τον Ούγγρο Emil Gabrowitz όπου έχασαν στον τελικό από τους Φράνιο Σέφερ και Ιβάν Ράντοβιτς.
Κομητεία Γιενγκισάρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομητείες του Σιντσιάνγκ
Κρεσιμίρ Φρίντριχ
Καριέρα στην αντισφαίριση
Ήταν πρωταθλητής Γιουγκοσλαβίας στο διπλό το 1928 και το 1931 με συμπαίκτη τον αδελφό του Ντραγκούτιν. Αγωνίστηκε στην ομάδα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας για το κύπελλο Ντέιβις του 1929 στην Αθήνα, όπου η ομάδα του έχασε από την Ελλάδα με 4-1. Ο Φρίντριχ κέρδισε το μόνο αγώνα της Γιουγκοσλαβίας όταν νίκησε τον Κώστα Ευστρατιάδη. Ο ίδιος κλήθηκε δύο φορές ακόμα, αλλά και οι δύο συναντήσεις οδήγησαν σε ήττα για την ομάδα του. Το 1935, στο πρώτο διεθνές τουρνουά της ΣK Ιλίρια στη Λιουμπλιάνα, οι αδελφοί Φρίντριχ έχασαν από τους Φράνιο Σέφερ και Φράνιο Κουκούλιεβιτς.
Πηγές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κροάτες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάβεν Μπελούπο
Σαιν-Καντέν-ντε-Μπλαβού
Το Σαιν-Καντέν-ντε-Μπλαβού (γαλλικά: Saint-Quentin-de-Blavou) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Καντινουά (γαλλικά: Saint-Quentinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γιαν Βέλλενς ντε Κοκ
μικρογραφία| Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου στο Μουσείο Thyssen-Bornemisza Ο Γιαν Βέλλενς ντε Κοκ (φλαμανδική γλώσσα Jan Wellens de Cock,περ. 1480 - 1527) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής της Αναγέννησης στον Βορρά.