cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γελεκτσήδες
Γιωργάκης Κ. Βαλτινός
Μετά την πτώση του Βασιλαδιού και του Ντολμά και τη συνθηκολόγηση του Ανατολικού (Αιτωλικού), ο Ιμπραήμ και ο Κιουταχής έστειλαν απεσταλμένους τους για συνομιλίες με τους οπλαρχηγούς της Φρουράς. Η συνάντηση για συνομιλίες έγινε στις 10-11 Μαρτίου σ' ένα σημείο 100 βήματα μακριά από τον προμαχώνα της Κλείσοβας, κάπου στην παλιά τάφρο της πρώτης πολιορκίας. Από την πλευρά των Ελλήνων ήταν ο γερο-Νότης Μπότσαρης, ο Μήτσος Κοντογιάννης, ο Γιουσάκης και ο Γιωργάκης Βαλτινός.
Νταής Βορίλας
Το Μάρτιο του 1826 οι πολιορκητές του Μεσολογγίου Τουρκοαιγύπτιοι, Κιουταχής και Ιμπραήμ, με γραπτό μήνυμα ζητούν την παράδοση των πολιορκημένων. Οι Τούρκοι αρχίζουν έναν άγριο κανονιοβολισμό εναντίον της Κλείσοβας, προτού επιχειρήσουν την απόβαση απ΄όλες τις μεριές. Οι Έλληνες στρατιωτικοί του Μεσολογγίου συγκεντρώνονται στον Ανεμόμυλο και από τα Καραγγελέικα σπίτια παρατηρούν την Κλείσοβα.
Εκεί, λόγω απουσίας αρχηγού, ετοιμάζεται να μεταβεί ο οπλαρχηγός Κίτσος Τζαβέλας για να διευθύνει τον αγώνα. Όταν όμως ζητάει από τους βαρκάρηδες να τον μεταφέρουν με τους στρατιώτες του εκεί, κανένας δεν φαίνεται πρόθυμος. Την αποστολή αυτή αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας ο 16χρονος Νταής ή Αναστάσης Βορίλας. Πήρε τους επτά στρατιώτες και τον στρατηγό Κίτσο Τζαβέλα και τους οδήγησε στη βάρκα του. Οι εχθρικές βάρκες πλησίαζαν. Οι Έλληνες αντιπυροβολούσαν κατά των εχθρών. Ο Σπύρος Παπανδρέου, ο γραμματέας του Τζαβέλα, σκοτώνεται δίπλα και ένας ακόμη τραυματίζεται. Ο Νταής όμως δεν χάνει την ψυχραιμία του. Καταφέρνει να φτάσει σώος στην Κλείσοβα.
Οι Μεσολογγίτες παίρνουν θάρρος και σε λίγο και άλλες βάρκες προσπαθούν να διασπάσουν τον κλοιό και να μεταφέρουν νέες ενισχύσεις. Έτσι όταν ο Κιουταχής διέταξε γενική έφοδο, οι αμυνόμενοι κράτησαν γερά την Κλείσοβα.
Πέτρος Γαλιώτος ή Αγγούρας
Ο Πέτρος Γαλιώτος μαζί με τον Ζαφείρη Ράπεση αποφασίζουν να εφοδιάσουν την Κλείσοβα με τροφές και πολεμοφόδια. Δυστυχώς ο Γαλιώτος σκοτώθηκε.
Τασούλα Γυφτογιάννη
Στη μάχη της Κλείσοβας διακρίθηκαν και γυναίκες για τον ηρωισμό τους. Ιδιαίτερα αξίζει να αναφερθεί το όνομα της Μεσολογγίτισσας Τασούλας Γυφτογιάννη, που πολεμούσε ντυμένη αντρικά ρούχα. Τα αντρίκεια ρούχα μαζί με το σελάχι και τα τσαρούχια που φόρεσε κατά την Έξοδο τα φύλαξε κειμήλια και ζήτησε να τη θάψουν μ' αυτά. Κηδεύτηκε με πρωτοφανή συρροή λαού μέσα σε θρηνωδία.
Χρυσάφω Γεωρ. Καραγγελέ
Ηρωίδα της Κλείσοβας. Κάτω από το τρομερό σφυροκόπημα των τούρκικων κανονιών βοήθησε στο φόρτωμα των πρυαρίων με πολεμοφόδια και νεροβάρελα για να σταλούν στη μικρή φρουρά της Κλείσοβας. Αναφέρεται και με το όνομα Χρυσηίς Καραγγελέ-Κοντζακάρη ή Μπαγιώργα.
Έχασε τον άντρα της κατά την Έξοδο και, μετά την απελευθέρωση, γύρισε στην πατρίδα από το Ναύπλιο.
Πέθανε το 1884 και θάφτηκε με ιδιαίτερες τιμές.
Μανώλης
Ένας σωματώδης Αιγύπτιος από το στρατόπεδο του Ιμπραήμ έβγαινε με την ανατολή του ηλίου και κάρφωνε επιδεικτικά σε ένα κοντάρι τη σημαία τους ενώ με το σπαθί του έβριζε και απειλούσε. Όλα αυτά συνέβαιναν σε καθημερινή βάση, ώσπου ο δεκαεπτάχρονος Γελεκτσής Μανώλης, αποφασίζει να δώσει ένα τέλος σε αυτή την κατάσταση. Φτάνει ένα βράδυ με το γιαταγάνι του χωρίς να γίνει αντιληπτός στο στρατόπεδο των εχθρών. Πλησιάζει τη σημαία και περιμένει μέχρι να ξημερώσει έχοντας κρυφτεί καλά πίσω από κάτι δέντρα. Μόλις το χάραμα πρόβαλε, πήδηξε πάνω στον Αιγύπτιο και του άνοιξε το κεφάλι στα δυο με το γιαταγάνι. Ύστερα χωρίς να χάσει χρόνο, επιστρέφει τρέχοντας στο Φρούριο γλιτώνοντας από τις τουφεκιές των Τούρκων.
Σπύρος Παπαλουκάς
Στο Βασιλάδι, νησάκι της λιμνοθάλασσας, ο Σπύρος Παπαλουκάς, γιος του αρχηγού των υπερασπιστών του νησιού, αντιστράτηγου Αναστάσιου Παπαλουκά, πολεμούσε μαζί με τους μεγάλους. Έριξε κατά λάθος ένα κομμάτι αναμμένο δαδί στα βαρέλια με το μπαρούτι και ανατινάχτηκε όλο το οχυρό μαζί με τις τελευταίες ελπίδες της πόλης. Αποτέλεσμα της ανάφλεξης ήταν να σκοτωθούν εννιά από του υπερασπιστές του Βασιλαδίου, να αιχμαλωτιστούν τέσσερις και να πληγωθούν αρκετοί. Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο Σπύρος Πεταλούδης. Έτσι στις 26 Φλεβάρη κυριεύεται το Βασιλάδι. Η θέση δεν μπορούσε να κρατηθεί χωρίς πυρομαχικά. Οι υπερασπιστές ρίχνοντας την τελική τουφεκιά ήρθαν κολυμπώντας στον Ανεμόμυλο. Χάθηκε έτσι το πέρασμα για τη Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά.
Ο Σπύρος Παπαλουκάς έζησε ως το 1900 με έντονα τα σημάδια από τη μοιραία έκρηξη.
Παντολέων Πλατύκας
Στις 16 Αυγούστου 1825, ο νεαρός πυροβολητής στη ντάπια "Κοτσιούκος" έχασε την ζωή του. Στην κηδεία του χοροστάτησε ο Επίσκοπος Ιωσήφ Ρωγών, ο οποίος στον επικήδειο λόγο του μίλησε για τις αρετές του νεαρού και παρακίνησε τους συνομηλίκους του να μιμηθούν τον ηρωισμό του.
Ζαφείρης Ράπεσης
Ο Ζαφείρης Ράπεσης, 16 χρονών, κατάφερε να εφοδιάσει την Κλείσοβα, που χρησίμευε ως σταθμός εισαγόμενων τροφίμων, με τροφές και πολεμοφόδια περνώντας με τη βάρκα του ανάμεσα από τον τουρκικό στόλο που πολιορκούσε την περιοχή. Η Κλείσοβα υπήρξε κάστρο της πολιορκούμενης πολιτείας. Σ' αυτήν οχυρώθηκαν ονόματα όπως ο Κίτσος Τζαβέλας, ο Χαράλαμπος Σταύρου, ο Σωτηράκης Σωτηρόπουλος κ.α.
Οι Μεσολογγίτες τον υποδέχτηκαν με ευγνωμοσύνη. Ο Κίτσος Τζαβέλας τον φίλησε ύστερα από την επίτευξη της πολύ κρίσιμης αυτής αποστολής.
Σφήκας
Οι υπερασπιστές της Κλείσοβας ήταν από τα ορεινά της Ναυπακτίας, η ομάδα του Κίτσου Τζαβέλα. Ανάμεσά τους ήταν και ένα παιδί δεκαπέντε χρονών που ονομαζόταν "Σφήκας " εξαιτίας της εξυπνάδας του. Ανέβηκε στο πατάρι της εκκλησίας και άνοιξε πολεμίστρα στη στέγη. Ήταν ψυχογιός του αξιωματικού Αποστόλη Νιχωρίτη Καρατζογιάννη κι ανήκε στο σώμα του Χριστόδουλου Χατζηπέτρου. Αναφέρεται ότι ο μικρός Σφήκας ήταν εκείνος που σκότωσε τον Χουσεΐν Πασά. Οι άνθρωποι του Παναγιώτη Κραβαρίτη υποστήριζαν ότι τον σκότωσαν αυτοί. Πιθανότερη είναι η εκδοχή ότι ο Χουσεΐν έπεσε από συνδυασμένα πυρά των υπερασπιστών της Κλείσοβας.
Μάνθος Τρικούπης
Ο δεκαοχτάχρονος Μάνθος Τρικούπης ήταν αδερφός του ιστορικού και πρωθυπουργού Σπυρίδωνα Ι.Τρικούπη.
Ο Μάνθος Τρικούπης κατάφερε να κερδίσει την πρώτη του μάχη στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Εκεί ήταν ηγέτης ενός πλεούμενου. Έχοντας για συντρόφους του το μικρότερο αδερφό του, Θεμιστοκλή, και άλλα παιδιά της ηλικίας του, σκοτώνεται σε μια σύγκρουση του στολίσκου από έξι πάσαρες, με την Τουρκική μοίρα αφού πρώτα κυρίεψαν οι Μεσολογγίτες επτά εχθρικά σκάφη. Ο θάνατός του σημειώθηκε στις 25 Ιουλίου 1825.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μοχίτο
thumb|240px|Μοχίτο Το μοχίτο είναι κοκτέιλ το οποίο αποτέλειται από πέντε συστατικά: λευκό ρούμι, ζάχαρη, χυμό από λάιμ, ανθρακούχο νερό (σόδα) και μέντα (ή δυόσμο). Προέρχεται από την Κούβα. Το μοχίτο έχει γίνει πολύ δημοφιλές καλοκαιρινό ποτό τα τελευταία χρόνια. Συνήθως στην αρχή λιώνονται τα φύλλα δύοσμου, ώστε να απελευθερωθούν τα αιθέρια έλαια του δυόσμου, μαζί με ζάχαρη και χυμό από λάιμ και στην συνέχεια προστίθεται το ρούμι. Το μίγμα ανακατεύεται ώστε να διαλυθεί η ζάχαρη και μετά προστίθεται η σόδα και παγάκια. Τέλος, το μοχίτο συνήθως γαρνίρεται με φύλλα δυόσμου και φέτες λάιμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοκτέιλ
Μονή Φανερωμένης Λευκάδας
Η Ιερά Μονή Φανερωμένης Λευκάδας είναι ένα ιστορικό Μοναστήρι που βρίσκεται στη Λευκάδα. Μόλις 3 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Λευκάδα, αποτελεί για αιώνες το θρησκευτικό κέντρο του νησιού ως το αρχαιότερο και μεγαλύτερο μοναστήρι. Η Παναγία Φανερωμένη είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου που είναι παράλληλα και η προστάτιδα και πολιούχος του νησιού. Είναι ανδρώο μοναστήρι με έναν Ηγούμενο και τέσσερεις μοναχούς. Ο κανονικός (επίσημος) τίτλος της Μονής είναι «Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Πεφανερωμένης Λευκάδος».
Ιστορία
Η περιοχή που βρίσκεται το μοναστήρι, 3 χιλιόμετρα στα δυτικά της πόλης της Λευκάδας κοντά στον οικισμό Φρύνι, φιλοξενούσε στην αρχαιότητα καλλιμάρμαρο ιερό της θεάς Αρτέμιδος. Στο πέρασμα του από την περιοχή της Νικοπόλεως, στη γειτονική Πρέβεζα, ο Απόστολος Παύλος έστειλε το 63 μ.Χ. στο νησί τους τρεις βοηθούς, Ακύλα, Σωσίωνα και Ηρωδίωνα. Οι τρεις τους κάλεσαν τους Λευκαδίτες στο χώρο εκείνο και κήρυξαν τη διδασκαλία του Ιησού. Έχτισαν αργότερα ευκτήριο οίκο προς τιμή της Παναγίας δημιουργώντας έτσι την πρώτη εκκλησία στο νησί. Ο Απόστολος Παύλος χειροτόνησε το Σωσίωνα πρώτο επίσκοπο Λευκάδος.
Το 332 μ.Χ. ο τότε επίσκοπος Λευκάδος Αγάθαρχος και δύο πατέρες εγκαθίστανται στο ναό, τον επεκτείνουν και χτίζουν τα πρώτα κελιά θέτοντας έτσι τις βάσεις του μοναχισμού στο νησί. Τον 5ο μ.Χ. αιώνα παραγγέλνεται στην Κωνσταντινούπολη η εικόνα της Παναγίας. Ο σεβάσμιος Ιερομόναχος και αγιογράφος Κάλλιστος αναλαμβάνει να τη φιλοτεχνήσει. Η εικόνα θα παρουσιαστεί με θαυμαστό τρόπο μπροστά του σχεδιασμένη «αχειροποίητος» πάνω στο ξύλο και αυτός συμπληρώνει τα χρώματα, γι' αυτό και θα ονομαστεί Φανερωμένη.
Στα χρόνια που ακολούθησαν το νησί θα γνωρίσει πολλούς κατακτητές και η Μονή θα δεχθεί αλλεπάλληλα χτυπήματα και καταστροφές. Το 1734 μ.Χ και ενώ το νησί είναι υπό Ενετική κυριαρχία, χτίζεται ο κεντρικός ναός στη σημερινή του μορφή. Ο ίδιος αυτός ναός θα καεί ολοκληρωτικά το 1886 για να αρχίσει για μια ακόμη φορά η ανακατασκευή και ανακαίνιση του. Το τέμπλο κατασκευασμένο το 1887 είναι έργο του Ευστράτιου Προσαλέντη ενώ οι εικόνες προστέθηκαν αργότερα, το 1919, και φιλοτεχνήθηκαν από τους αδελφούς Χριστόδουλο και Θωμά Ζωγράφο. Η εικόνα της Παναγίας που υπάρχει σήμερα είναι αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας, φιλοτεχνημένο από τον Ιερομόναχο Βενιαμίν Κοντράκη στο Άγιο Όρος το 1887.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φανερωμενης Λευκαδος
Αντώνιος Ν. Πετραλιάς
Ο Αντώνιος Πετραλιάς (1908 - 1978) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Απεβίωσε το 1978. Γιος του ήταν, ο επίσης βουλευτής Αυγερινός (Ρένος) Πετραλιάς (1933 - 2016).
Πετραλιάς Αντώνιος Αντώνιος Π Π Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Γκάρεθ Μπέιλ
Ο Γκάρεθ Φρανκ Μπέιλ ΤΒΑ (αγγλικά: Gareth Frank Bale, 16 Ιουλίου 1989) είναι Ουαλός πρώην ποδοσφαιριστής. Ήταν γνωστός για την ικανότητά του να σκοράρει από μακριά, τα εξαιρετικά του χτυπήματα φάουλ, την ταχύτητά του και την εξαιρετική φυσική του κατάσταση. Θεωρείται ευρέως ως ένας από τους καλύτερους εξτρέμ της γενιάς του και ένας από τους σπουδαιότερους Ουαλούς παίκτες όλων των εποχών.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Σαουθάμπτον,παίζοντας αριστερό μπακ και κερδίζοντας αναγνώριση ως ειδικός στα χτυπήματα φάουλ.Έπειτα μετακόμισε στη Τότεναμ το 2007, για 7 εκατομμύρια. Κατά τη διάρκεια του χρόνου στην Τότεναμ, μετατράπηκε σε ακραίος επιθετικός. Από την αγωνιστική περίοδο 2009-10,έγινε αναπόσπαστο μέλος της ομάδας και με τις ικανότητές του, τράβηξε την προσοχή μεγάλων συλλόγων. Το 2011 και το 2013 ονομάστηκε παίκτης της χρονιάς στην Πρέμιερ Λίγκ και επιλέχθηκε στην ομάδα της ΟΥΕΦΑ της χρονιάς. Το 2013,ονομάστηκε επίσης ο καλύτερος νέος παίκτης της Πρέμιερ Λιγκ.
Το βράδυ της 1ης Σεπτεμβρίου 2013, μία ημέρα πριν λήξει η μεταγραφική περίοδος, μεταγράφηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης, για το ποσό των 100 εκατομμυρίων. Ο Μπέιλ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πρώτη του σεζόν με τη Ρεάλ Μαδρίτης, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει το Κύπελλο Ισπανίας και το Τσάμπιονς Λίγκ τη σεζόν 2013-14, σκοράροντας και στους δυο τελικούς.
Την ερχόμενη σεζόν, η ομάδα του κέρδισε το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, με τον Ουαλό να σκοράρει σε τρίτο μεγάλο τελικό, βοηθώντας ξανά την ομάδα του να κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Δύο χρόνια αργότερα, ήταν ξανά παίκτης κλειδί για τη Ρεάλ στο Τσάμπιονς Λίγκ, κερδίζοντας το τρόπαιο το 2015-16 και επιλέχθηκε στην καλύτερη εντεκάδα της ΟΥΕΦΑ. Ήταν ακόμη φιναλίστ για το βραβείο του καλύτερου παίκτη στην Ευρώπη.
Ο Μπέιλ έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ουαλίας τον Μάιο του 2006, έτσι έγινε ο νεότερος παίκτης στην ιστορία της εθνικής. Από τότε, έχει παίξει σε περισσότερα από 70 παιχνίδια, σκοράροντας 29 γκολ, πράγμα που τον καθιστά τον μεγαλύτερο σκόρερ όλων των εποχών για την εθνική του. Ήταν ο πρώτος σκόρερ για την Ουαλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016, πετυχαίνοντας 7 γκολ.
Έχει ονομαστεί Ουαλός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς έξι φορές, γεγονός που αποτελεί ρεκόρ. Στις 9 Ιανουαρίου 2023, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο, σε ηλικία 33 ετών.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μπέιλ γεννήθηκε στην Κάρντιφ της Ουαλίας και η πρώτη του επαφή με το ποδόσφαιρο ήταν στην ηλικία των 9 ετών έχοντας ως πρότυπό του τον μεγάλο Ουαλό ποδοσφαιριστή Ράιαν Γκιγκς. Αρχικά το ενδιαφέρον του ήταν σχετικά με τον αθλητισμό γενικότερα, ενώ στην ηλικία των 14 έτρεχε τα 100 μέτρα σε 11,4 δευτερόλεπτα. Το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο ήταν εμφανές για αυτό οι προπονητές του τον προέτρεψαν να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.
Σαουθάμπτον
Τον Απρίλιο του 2006 ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σαουθάμπτον ΦΚ, όπου οι καλές εμφανίσεις του τού έφεραν πολλά βραβεία καταλήγοντας το 2007 στην Τότεναμ έναντι 620 χιλιάδων ευρώ, ποσό το οποίο έφτανε το 1,2 εκατομμύρια ανάλογα με τις εμφανίσεις του.
Τότεναμ
Στη δεύτερη μόλις συμμετοχή του, στις 1 Σεπτέμβρη, σκόραρε το πρώτο του γκολ συνεχίζοντας με αυτόν τον ρυθμό καθώς σε 4 εμφανίσεις είχε συνολικά 4 γκολ. Τον Δεκέμβριο του 2007 και ενώ άρχισε να παίρνει ενεργή συμμετοχή στην ομάδα ένας τραυματισμός τον κράτησε εκτός για το υπόλοιπο της χρονιάς. Την επόμενη χρονιά ανανέωσε το συμβόλαιό του αλλά οι εμφανίσεις του στην ομάδα ήταν ελάχιστες και όχι καλές. Το 2009 ο Μπέιλ έκανε μια εγχείρηση που τον κράτησε εκτός για 2 μήνες. Ο συναγωνισμός ήταν μεγάλος και ο χρόνος συμμετοχής του ελάχιστος. Ο Χάρι Ρέντναπ αποφάσισε να τον εμπιστευτεί και τον έβαζε βασικό σε πολλά παιχνίδια. Ο παίκτης τον αποζημίωσε κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις και κέρδισε θέση στη βασική ενδεκάδα. Οι εμφανίσεις του ήταν καταπληκτικές τόσο στην Αγγλία όσο και στην Ευρώπη. Το 2011 πολλές Ευρωπαϊκές ομάδες ενδιαφέρθηκαν για την απόκτησή του όμως ο ίδιος παρέμεινε στην ομάδα κάνοντας ακόμη μια εξαιρετική χρονιά.
Ρεάλ Μαδρίτης
Την 1η Σεπτεμβρίου 2013, μία ημέρα πριν λήξει η μεταγραφική περίοδος, ο Γκάρεθ Μπέιλ μετακόμισε στη Μαδρίτη για λογαριασμό της Ρεάλ με τη μεταγραφή του να κοστίζει 100 εκατομμύρια ευρώ, αποτελώντας έτσι την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ποδοσφαίρου, μπροστά μόνο από αυτή του συμπαίκτη του Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος είχε το ρεκόρ με 96 εκατομμύρια ευρώ. Στην πρώτη του χρονιά στην ομάδα πέτυχε 23 γκολ και 19 ασίστ μένοντας πίσω μόνο από τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Σημείωσε 1 χατ τρικ και πέτυχε 2 κρίσιμα γκολ, το ένα στον τελικό του Κυπέλου Ισπανίας (2013-2014), όπου ο Μπέιλ έκανε το 2-1 στα τελευταία λεπτά μετά από κούρσα και το δεύτερο ήταν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ της ίδιας χρονιάς όπου έδωσε προβάδισμα στην παράταση για την ομάδα του με 2-1 (η Ρέαλ νίκησε 4-1 και στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης).
Τότεναμ (δανεισμός)
Στις 18 Οκτωβρίου 2020, ο Γκάρεθ Μπέιλ επέστρεψε στην Τότεναμ ως δανεικός για 2 χρόνια.
Λος Άντζελες ΦΚ
Στις 27 Ιουνίου 2022, ο Γκάρεθ Μπέιλ υπέγραψε στη Λος Άντζελες ΦΚ για ένα χρόνο ως ελεύθερος από τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Γκέιτεν Ματαράτσο
Ο Γκέιτεν Τζον Ματαράτσο (Gaten John Matarazzo III, 8 Σεπτεμβρίου 2002) είναι Αμερικανός ηθοποιός και έγινε γνωστός από την σειρά Stranger Things του Netflix. Ξεκίνησε την καριέρα του στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ ως Μπέντζαμιν στο έργο Πρισίλα, Βασίλισσα της ερήμου. Επίσης έπαιξε τον ρόλο του Γκαβρός στο Οι Άθλιοι. Σήμερα υποδύεται τον ρόλο του Ντάστιν Χέντερσον στην δραματική σειρά επιστημονικής φαντασίας Stranger Things του Netflix.
Προσωπική ζωή
Ο Γκέιτεν Ματαράτσο έχει μια μεγαλύτερη αδελφή και έναν μικρότερο αδελφό. Ο Γκέιτεν έχει κλειδοκρανιακή δυσπλασία, ένα χαρακτηριστικό που μοιράζεται με το χαρακτήρα που υποδύεται στο Stranger Things. Χρησιμοποιεί τις οδοντοστοιχίες ως αποτέλεσμα της κατάστασής του και χρησιμοποιεί τη θέση της διασημότητας για να αυξήσει την ευαισθητοποίησή για την ασθένεια.
Φιλανθρωπία
Ο Ματαράτσο χρησιμοποιεί την πλατφόρμα του για να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για την κλειδοκρανιακή δυσπλασία και να βοηθήσει στην συγκέντρωση χρημάτων για το CCD Smiles, μια οργάνωση που βοηθά στην κάλυψη των δαπανών για στοματικές χειρουργικές επεμβάσεις για όσους πάσχουν από την πάθηση. Ο Ματαράτσο ξεκίνησε επίσης μια σειρά απο μπλουζάκια, των οποίων τα έσοδα από τις πωλήσεις θα χορηγούνται στο CCD Smiles. Στα προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Ματαράτσο πληροφορεί τους οπαδούς του για το πώς γίνεται η δωρεά χρημάτων στο CCD Smiles και ενημερώνει για τις διάφορες εκδηλώσεις στις οποίες θα συμμετάσχει. Πρόσφατα, η αδελφή του ξεκίνησε επίσης μια εκστρατεία στο Facebook για να συγκεντρώσει χρήματα για την οργάνωση.
Φώτιος Αγγελίδης
Ο Φώτιος Αγγελίδης (1798 - 13 Δεκεμβρίου 1862) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1862.
Πηγές
Α Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γιαν Τίνμπεργκεν
Ο Γιαν Τίνμπεργκεν (Jan Tinbergen, 12 Απριλίου 1903 – 9 Ιουνίου 1994) ήταν Ολλανδός οικονομολόγος και ο πρώτος που βραβεύθηκε με το Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών (μαζί με τον Ράγκναρ Φρις το 1969).
Βιογραφία
Μετά από την αποφοίτησή του, εκπλήρωσε την υποχρέωση κοινωνικής εργασίας εργαζόμενος στο διοικητικό τμήμα μιας φυλακής στο Ρότερνταμ καθώς και στο Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής στην Χάγη. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Λάιντεν για να κάνει το διδακτορικό του, με τίτλο "Προβλήματα ελαχιστοποίησης στην Φυσική και την Οικονομία" ("Minimumproblemen in de natuurkunde en de economie"). Το θέμα αυτό του το είχε προτείνει ο Έρενφεστ, ώστε ο Τίνμπεργκεν να μπορέσει να συνδυάσει το ενδιαφέρον του για τα μαθηματικά, την φυσική, τα οικονομικά και την πολιτική. Την ίδια περίοδο το Γραφείο Στατιστικής συγκρότησε νέο Τμήμα με αντικείμενο την επιχειρησιακή έρευνα και την μαθηματική στατιστική, του οποίου ο Τίνμπεργκεν ήταν ο πρώτος επικεφαλής. Παρέμεινε στο Γραφείο Στατιστικής μέχρι το 1945. Η πρόσβαση στο πελώριο αρχείο δεδομένων του Γραφείου του επέτρεψε να ελέγξει τα θεωρητικά του μοντέλα. Από το 1931 εργάζονταν παράλληλα ως καθηγητής Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και από το 1933 ήταν επίσης αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Οικονομικών στο Ρότερνταμ (The Netherlands School of Economics), όπου και παρέμεινε μέχρι το 1973.
Την περίοδο 1936–38 ήταν σύμβουλος της Κοινωνίας των Εθνών και το 1945 έγινε ο πρώτος διευθυντής του Ολλανδικού Γραφείου για την Ανάλυση της Οικονομικής Πολιτικής, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1955. Για ένα χρόνο ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στη συνέχεια επέστρεψε στο Ολλανδικό Οικονομικό Ινστιτούτο (το ίδρυμα που διαδέχτηκε την Σχολής Οικονομικών). Παράλληλα εργάζονταν ως σύμβουλος για διάφορους διεθνείς οργανισμούς και για κυβερνήσεις χωρών, όπως την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, την Τουρκία, τη Βενεζουέλα, το Σουρινάμ, την Ινδονησία και το Πακιστάν.
Ήταν μέλος της Βασιλικής Ολλανδικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών and of the International Academy of Science. To 1956 ίδρυσε μαζί με τον Henri Theil το Ινστιτούτο Οικονομετρικής στο Εράσμιο Πανεπιστήμιο του Ρότερνταμ. Το Ινστιτούτο Τίνμπεργκεν ονομάστηκε προς τιμήν του. The International Institute of Social Studies (ISS) awarded its Honorary Fellowship to Jan Tinbergen in 1962.
Έργο
Είναι πολύ γνωστός για τη "νόρμα Τίνμπεργκεν", παρόλο που δεν υπάρχει κάποιο γραπτό έργο του στο οποίο να την διατυπώνει ο ίδιος επίσημα. Γενικά θεωρείται πως βάσει αυτής της νόρμας αν η αναλογία ανάμεσα στο μέγιστο και το ελάχιστο εισόδημα ξεπερνά το 5 η κατάσταση καθίσταται ασύμφορη για την εμπλεκόμενη κοινωνική μονάδα. Ο Τίνμπεργκεν ανέλυσε κάποιες από τις τεχνικές λεπτομέρειες της αναλογίας πέντε προς ένα σε άρθρο που δημοσίευσε το 1981.
Ο Τίνμπεργκεν ανέπτυξε το πρώτο λειτουργικό μακροοικονομικό μοντέλο σε εθνική κλίμακα. Το ανέπτυξε το 1936 για την Ολλανδία και εφαρμόστηκε αργότερα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ταξινόμησε κάποιες οικονομικές ποσότητες ως στόχους και άλλες ως μακροοικονομικά εργαλεία. Στόχοι είναι εκείνες οι μακροοικονομικοί παράγοντες τους οποίος ο σχεδιαστής επιθυμεί να επηρεάσει, ενώ μακροικονομικά εργαλεία είναι οι παράγοντες τους οποίος ο σχεδιαστής της οικονομικής πολιτικής μπορεί να ελέγξει και να χειριστεί άμεσα. Ο Τίνμπεργκεν τόνισε πως προκειμένου να επιτευχθούν οι επιθυμητές τιμές για ένα συγκεκριμένο αριθμό στόχων απαιτείται να έχει στην διάθεση του ο σχεδιαστής της πολιτικής και ανάλογο αριθμών εργαλείων.
Η ταξινόμηση αυτή ασκεί ακόμη μεγάλη επιρροή, όντας υπόβαθρο για την πολιτική που ακολουθούν σήμερα οι κεντρικές τράπεζες. Πολλές θεωρούν τον ρυθμό πληθωρισμού ως στόχο τους και το βραχυπρόθεσμο επιτόκιο ως το εργαλείο για να τον ελέγχουν. Συνεχιστής του έργου του Τίνμπεργκεν είναι ο επίσης νομπελίστας Λόρενς Κλάιν (Lawrence Klein).
Για την συνεισφορά του στον χώρο της κουλτούρας και του πολιτισμού ο Τίνμπεργκεν έλαβε το βραβείο Gouden Ganzenveer το 1985.
Η οικονομετρική μοντελοποίηση που ανέπτυξε οδήγησε σε εκτεταμένη δημόσια συζήτηση ανάμεσα σε πολλές εξέχουσες προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων των Τζων Μέυναρντ Κέυνς (J.M. Keynes), Ράγκναρ Φρις (Ragnar Frisch) και Μίλτον Φρίντμαν (Milton Friedman). Η συζήτηση αυτή αναφέρεται σε κάποιες περιπτώσεις ως το "debate Τίνμπεργκεν".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus Κατηγορία:Οικονομολόγοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών
Κατάλογος πρωθυπουργών του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ο επικεφαλής της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου και προεδρεύει των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία σχετική με την οποία σχηματίστηκε το πρωθυπουργικό αξίωμα, καθώς ο ρόλος του εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια κάποιων ετών. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε στη Βουλή των Κοινοτήτων το 1805 και ήταν σε κοινοβουλευτική χρήση κατά τη δεκαετία του 1880. Ωστόσο, από το 1905 η θέση του πρωθυπουργού αναγνωρίστηκε επίσημα ως ο πρόεδρος της κυβέρνησης. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν γενικά τον Ρόμπερτ Ουόλπολ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της κυβέρνησης της Μεγάλης Βρετανίας για 21 χρόνια (1721 - 1742), ως τον πρώτο πρωθυπουργό. Ωστόσο, ο Χένρι Κάμπελ-Μπάννερμαν ήταν ο πρώτος που έφερε επίσημα τον τίτλο του πρωθυπουργού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάλογοι
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2020-2021
Το Κύπελλο Γυναικών της περιόδου 2020-21 ήταν μια διοργάνωση γυναικείας καλαθοσφαίρισης που διεξήχθη στην Ελλάδα, η 26η επανάληψη από τη δημιουργία του θεσμού το 1995. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Η αγωνιστική δράση ξεκίνησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2020 και αναμενόταν να καλύψει όλο το αγωνιστικό έτος, ωστόσο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εξαιτίας των συνθηκών που δημιούργησε η Πανδημία COVID-19 στην Ελλάδα. Η διοργάνωση ακυρώθηκε μετά την ολοκλήρωση της «Φάσης των 16». Ο Ολυμπιακός Πειραιώς θα ήταν αυτός που θα υπερασπιζόταν τον τίτλο του Τροπαιούχου μετά από τέσσερις συνεχείς κατακτήσεις (2016·2017·2018·2019).
Λεπτομέρειες διεξαγωγής
Δικαίωμα και υποχρέωση συμμετοχής στο θεσμό είχαν όλα τα σωματεία που θα συμμετείχαν την περίοδο 2020-21 στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών. Η συμμετοχή των ομάδων της Α2 Εθνικής ήταν προαιρετική. Μετά την αποδοχή της πρόσκλησης συμμετοχής, αποχή από τη διοργάνωση στο σύνολό της, από συγκεκριμένο αγώνα ή μη συμμετοχή με το βασικό ρόστερ θα επέφερε την ποινή της τιμωρίας δύο βαθμών από το οικείο Πρωτάθλημα της ομάδας. Οι αγώνες διεξήχθησαν με σύστημα απλού αποκλεισμού (knock-out), δηλαδή οι ηττημένοι των αγώνων αποκλείστηκαν άμεσα από τις επόμενες αγωνιστικές. Η ανάδειξη του τροπαιούχου θα λάμβανε χώρα με Τελικό Αγώνα μεταξύ των νικητών των Ημιτελικών, χωρίς να είχε προβλεφθεί Μικρός Τελικός. Η κλήρωση των πρώτων Φάσεων έλαβε χώρα στην Αθήνα την 1η Σεπτεμβρίου 2020.
Προκριματική Φάση
Στη Φάση αυτή συμμετείχαν 23 σωματεία της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, χωρισμένα σε δύο Ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων.
Τελική Φάση
Στη Φάση αυτή συμμετείχαν τα 4 σωματεία της Α2 Εθνικής Κατηγορίας που προκρίθηκαν από τις προηγούμενες αγωνιστικές, από κοινού με τα 12 σωματεία της Α1 Εθνικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων 2020 2021 Κυπελλο Ελλαδος Γυναικων Κυπελλο Ελλαδος Γυναικων
Η χαρτοπαίχτρα
Ο τίτλος «Η Χαρτοπαίχτρα» μπορεί να αναφέρεται:
Μπρούνο Β΄ της Κολωνίας
O Μπρούνο Β΄, γερμ. Bruno III (π. 1100 - 1137) από τον Οίκο του Μπεργκ ήταν αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας (1131-37).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αδόλφου Γ΄ κόμη του Μπεργκ και της Αδελαΐδας, κόρης του Ντήτριχ Β΄ κόμη της Κλέβης. Το 1119 αναφέρεται ως κοσμήτορας του καθεδρικού της Κολωνίας και το 1127 κοσμήτορας του Αγ. Γκέρεον στην Κολωνία. Το 1130, αν και εκλέχθηκε αρχιεπίσκοπος του Τρηρ, αρνήθηκε να αναλάβει τη θέση.
Το 1131 εκλέχθηκε, από τον Λοθάριο των Καρολιδών της Φραγκίας και έναν αντιπρόσωπο (legatus) του πάππα, ως αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Το 1133 μετέτρεψε το ενδιαίτημά του στο Άλτενμπεργκ σε μονή. Ακολούθησε τον Λοθάριο στην εκστρατεία του εναντίον τού Ρογήρου Β΄ των Ωτβίλ της Σικελίας και απεβίωσε στην Απουλία το 1137.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ
Αραμαϊκή γλώσσα
Η Αραμαϊκή είναι αρχαία γλώσσα του βορειοδυτικού σημιτικού κλάδου, η οποία συγγενεύει στενά με την εβραϊκή.
Το όνομά της προέρχεται πιθανώς εκ της Βιβλικής χώρας Αράμ-ναχαραΐμ, που σημαίνει «υψίπεδο μεταξύ δύο ποταμών» (Ευφράτης και Τίγρης) και συνήθως αναφέρεται στην Άνω Μεσοποταμία ή, κατ’ άλλη άποψη, σε αρχαία ονομασία τής Συρίας. Διάφορες διάλεκτοι της Αραμαϊκής συνεξελίχθηκαν με την Εβραϊκή σε μεγάλο τμήμα τής κοινής τους ιστορίας. Η ονομασία Παδάν-αράμ περιγράφει κυρίως την περιοχή γύρω από την πόλη Χαρράν στην Άνω Μεσοποταμία.
Ως επίσημη γλώσσα
Η γλώσσα τής Νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας πιθανώς ήταν διάλεκτος της Αραμαϊκής, ενώ σταδιακά είχε ήδη γίνει προηγουμένως η διεθνής γλώσσα των συναλλαγών την εποχή της Ασσυριακής Αυτοκρατορίας. Η Περσική αυτοκρατορία που μερικές δεκαετίες αργότερα κυρίευσε τη Βαβυλωνία υιοθέτησε την αυτοκρατορική Αραμαϊκή ως επίσημη διεθνή γλώσσα της. Ο Ισραηλιτικός πληθυσμός, ο οποίος είχε εξοριστεί στη Βαβυλώνα από την Ιερουσαλήμ και από τα περίχωρα του βασιλείου τού Ιούδα, έλαβε την άδεια να επιστρέψει στην Ιερουσαλήμ και να ιδρύσει μια περσική επαρχία, η οποία συνήθως απεκαλείτο Ιουδαία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Αραμαϊκή έγινε η διοικητική γλώσσα τής Ιουδαίας στις σχέσεις της με την υπόλοιπη Περσική αυτοκρατορία.
Διάδοση
Η αραμαϊκή διαδόθηκε και ως καθομιλουμένη. Πριν την χριστιανική περίοδο ομιλούνταν σε όλο το έδαφος μεταξύ Μεσογείου και μεσημβρινού και βορείου μέρους των αρμενικών ορέων και του Κουρδιστάν. Ήταν μία από τις τρεις γλώσσες στις οποίες γράφτηκαν τα πρωτότυπα κείμενα της Αγίας Γραφής, και ειδικότερα στα συγγράμματα του Έσδρα, του Ιερεμία και του Δανιήλ. Ήταν ομιλούμενη γλώσσα στην Παλαιστίνη μαζί με την εβραϊκή, την λατινική και την ελληνική και ήταν η γλώσσα την εποχή που έδρασε ο Ιησούς Χριστός και οι μαθητές του. Η είσοδος της αραμαϊκής στην Παλαιστίνη έγινε αρχικά ως γλώσσα της διπλωματίας πριν από την Βαβυλώνια αιχμαλωσία (6ος αι. π.Χ.) και μετά την επιστροφή των Εβραίων στα εδάφη τους άρχισε η διάδοση της στον λαό.
Κείμενα αραμαϊκά βρίσκονται διάσπαρτα από την Αίγυπτο έως την Κίνα και ήταν τόσο καλά ριζωμένη η γλώσσα αυτή, ώστε μόνο η αραβική κατόρθωσε να την εκτοπίσει με την εξάπλωση του αραβικού κράτους μετά τον θάνατο του Μωάμεθ.
Απαγόρευση
Στην Τουρκία η διδασκαλία της αραμαϊκής στα συριακά μοναστήρια απαγορεύτηκε με διαταγή του υπουργείου παιδείας το 1997 με την αιτιολόγηση ότι οι Σύροι χριστιανοί δεν αποτελούν αναγνωρισμένη μειονότητα και δεν απολαμβάνουν της προστασίας της Συνθήκης της Λωζάνης. Η απαγόρευση αυτή άρθηκε με δικαστική απόφαση το 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιερές γλώσσες Κατηγορία:Ασσυρία Κατηγορία:Αραμαϊκές γλώσσες
Στέφανος Πετραλιάς
Ο Στέφανος Πετραλιάς (1900 - 1958) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του νομού Ηλείας.
Γεννήθηκε στη Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας και ήταν γιος του Νικόλαου Αυγ. Πετραλιά (Επάρχου Θηβών και Μεγαρίδος), γόνου της αρχοντικής οικογένειας Πετραλιά και εγγονός του Αυγερινού Πετραλιά. Αδερφός του ήταν ο Αντώνιος Πετραλιάς βουλευτής Ηλείας και Αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο Στέφανος Πετραλιάς σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας. Κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία το 1922 προσέφερε τις υπηρεσίες του πολεμώντας, ως στρατιώτης, μέχρι τη Μάχη του Σαγγαρίου. Επίσης κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Στέφανος Πετραλιάς προσέφερε εκ νέου τις υπηρεσίες του στην πατρίδα ως έφεδρος αξιωματικός στην στρατιωτική δικαιοσύνη.
Την περίοδο της κατοχής μαζί με την σύζυγό του Γιώτα Γκοτσίνα αντιστάθηκαν στους κατακτητές λαμβάνοντας μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Μάλιστα το 1944 εκλέχτηκε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης "Κυβέρνηση του βουνού". Το 1951 εκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας με το κόμμα της ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα. Το 1953 ο Στέφανος Πετραλιάς ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος του Γεωργίου Καρτάλη.
Απεβίωσε το 1958 και είχε δύο παιδιά, το Νικόλαο Πετραλιά, πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου, ομότιμο καθηγητή, σήμερα, του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρο του Ινστιτούτου "Νίκος Πουλαντζάς" καθώς και τη Φανή Πετραλιά, δημοσιογράφο και Α΄ Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ.
Αναλυτική βιογραφική μελέτη για τον Στέφανο Πετραλιά υπάρχει στο βιβλίο: "Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας, Ιστορικά Μελετήματα, 19ος - 20ός αι.", Βιβλιοθήκη του Πνευματικού Κέντρου Δίβρης, Αθήνα 2009, του Νικολάου Αναστασόπουλου, Λέκτορα νεώτερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Στέφανος Π
Βαλίτσα
Βαλίτσα είναι γενικός όρος που περιγράφει μια διακριτή μορφή αντικειμένου τοποθέτησης και αποθήκευσης αποσκευών. Είναι συχνά κάπως επίπεδη, ορθογώνια σε σχήμα τσάντας με στρογγυλεμένες / τετράγωνες γωνίες, είτε από μέταλλο, σκληρό πλαστικό ή από ύφασμα, βινύλιο ή δέρμα. Έχει μια λαβή από τη μία πλευρά και χρησιμοποιείται κυρίως για τη μεταφορά ρούχων κατά τη διάρκεια ταξιδιών.
Κατηγορία:Αξεσουάρ Κατηγορία:Συσκευασίες
Τρελέου
Το Τρελέου (Trelew, από το ουαλικό tref «πόλη» και το όνομα του ιδρυτή της, Λιούις Τζόουνς) είναι πόλη στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας Τσουμπούτ της Αργεντινής. Βρίσκεται στην Παταγονία και είναι η μεγαλύτερη και πολυπληθέστερη πόλη της κοιλάδας του ποταμού Τσουμπούτ, με 97.915 κατοίκους το 2010. Ο δήμος Τρελέου είναι μέρος του νομού Ράουσον, του οποίου η πρωτεύουσα, το Ράουσον, είναι επίσης η πρωτεύουσα της επαρχίας.
Το Τρελέου είναι σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο για την περιοχή και αποτελεί τον κύριο κόμβο για την επεξεργασία μαλλιού, αντιπροσωπεύοντας το 90% της δραστηριότητας στην Αργεντινή. Τα προϊόντα αυτής της βιομηχανίας αποστέλλονται και εξάγονται κυρίως μέσω του Πουέρτο Μάδριν και του Πουέρτο Ντεσεάδο.
Το Τρελέου φιλοξενεί το Μουσείο Παλαιοντολογίας Εγκίδιο Φερούλιο, το οποίο παρουσιάζει την παλαιοντολογική κληρονομιά της περιοχής της Παταγονίας και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα του είδους του στη Νότια Αμερική, καθώς και το Αστρονομικό και Πλανητικό Αστεροσκοπείο.
Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Αλμιράντε Μάρκος Α. Ζαρ, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο για πολιτικούς όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς. Ο διάδρομος προσγείωσης του αεροδρομίου μοιράζεται με τη ναυτική βάση Αλμιράντε Ζαρ, έδρα της μοίρας Lockheed P-3 Orion της Αεροπορίας Ναυτικού της Αργεντινής.
Ιστορία
Η ίδρυση του Τρελέου συνδέεται με τον αποικισμό των Ουαλών στην Αργεντινή, οι επικεφαλής του οποίου ήταν ο καπετάνιος σερ Τόμας Ντάνκομπ Λαβ Τζόουνς-Πάρι (του Μάδριν) και ο Λιούις (Λουίς) Τζόουνς, οι οποίοι λειτούργησαν ως εκφραστές των σχέσεων με την κυβέρνηση της Αργεντινής στις αρχές της δεκαετίας του 1860.
Το Τρελέου ιδρύθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1886 ως αφετηρία της σιδηροδρομικής γραμμής του Κεντρικού Τσουμπούτ, η οποία θα συνέδεε την κοιλάδα του ποταμού Τσουμπούτ με το Πουέρτο Μάδριν. Ο εξοπλισμός κατασκευής του σιδηροδρόμου και 400 έποικοι έφτασαν στις 28 Ιουλίου του ίδιου έτους με το ατμόπλοιο Vesta. Η γραμμή εγκαινιάστηκε το 1888 και αργότερα επεκτάθηκε από το Τρελέου στο Γκαϊμάν, στο Ντόλαβον και τελικά στο Λας Πλούμας. Το 1961, η γραμμή έκλεισε.
Σφαγή του 1972
Το Τρελέου ήταν τόπος σφαγής το 1972. Μια απόδραση πολιτικών κρατουμένων στο ομοσπονδιακό σωφρονιστικό ίδρυμα είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ενός φρουρού και την απόπειρα φυγής περίπου 100 ατόμων που αντιδρούσαν στη στρατιωτική δικτατορία που ακολούθησε την ανατροπή του προέδρου Αρτούρο Ίλια. Μια μικρή ομάδα κρατουμένων κατάφερε να επιτάξει ένα αεροπλάνο και να πετάξει για ασφάλεια στη Χιλή. Οι υπόλοιποι υποτάχθηκαν στις αρχές και επέστρεψαν σε στρατιωτική φυλακή, όπου 19 εκτελέστηκαν (3 επέζησαν).
Η πόλη Τρελέου ερευνήθηκε από τον στρατό και κάτοικοι της πόλης συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη φυλακή Βίγια Ντεβότο στο Μπουένος Άιρες. Σχεδόν ολόκληρη η πόλη απέργησε και κατάφερε να εξασφαλίσει την απελευθέρωση των κρατουμένων στη Βίγια Ντεβότο. Τα περιστατικά αυτά καταγράφηκαν στο βιβλίο La Pasión según Trelew, του Τόμας Ελόι Μαρτίνες, το οποίο εκδόθηκε αρχικά το 1973, αλλά στη συνέχεια απαγορεύτηκε από τη δικτατορία και επανεκδόθηκε το 1997.
Τουρισμός
Το Τρελέου είναι το τουριστικό κέντρο της Κεντρικής Μεσέτα, της κοιλάδας του ποταμού Τσουμπούτ και της ακτής. Η Πούντα Τόμπο, το μεγαλύτερο καταφύγιο πιγκουίνων στην Αργεντινή, είναι προσβάσιμη από την πόλη.
Τον Οκτώβριο διοργανώνεται στο Τρελέου ένα ετήσιο Eisteddfod, ένα παραδοσιακό μουσικό φεστιβάλ που δέχεται επισκέπτες από όλη τη χώρα και από την Ουαλία, το οποίο αποτελεί μοναδική έκφραση του ουαλικού πολιτισμού στη Νότια Αμερική.
Ο πρώην σιδηροδρομικός σταθμός του Τρελέου, ο οποίος ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό μνημείο το 1969, λειτουργεί ως μουσείο, το El Museo Regional Pueblo de Luis, από το 1984.
Αθλητισμός
Η Ρασίνγκ ντε Τρελέου και η Χουρακάν ντε Τρελέου είναι οι σημαντικότεροι τοπικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι.
Κλίμα
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, στο Τρελέου επικρατεί ψυχρό ημιερημικό κλίμα (BSk) στα όρια του ψυχρού ερημικού κλίματος (BWk), με θερμά καλοκαίρια, ψυχρούς χειμώνες και ελάχιστες βροχοπτώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Μπούντεσλιγκα
Η Μπούντεσλιγκα (γερμανικά: Fußball-Bundesliga) είναι η ανώτερη κατηγορία στο γερμανικό ποδόσφαιρο.
Η Μπούντεσλιγκα ιδρύθηκε μετά από απόφαση της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (γερμανικά: Deutscher Fußball-Bund, DFB) στις 28 Ιουλίου του 1962 στο Ντόρτμουντ για την σεζόν 1963/64. Πριν από αυτό, ο πρωταθλητής καθοριζόταν από την Ομοσπονδία μετά από έναν τελικό γύρο πρωταθλήματος με τελικό αγώνα ανάμεσα στις δύο κορυφαίες ομάδες. Η ομάδα που μετά την τελευταία αγωνιστική της Μπουντεσλίγκα βρίσκεται στην πρώτη θέση, ονομάζεται Πρωταθλήτρια Γερμανίας.
Η Μπούντεσλιγκα διεξάγεται σε σύστημα πρωταθλήματος, οπού κάθε σύλλογος συναγωνίζεται τον άλλο σε δύο αγώνες (εντός και εκτός έδρας), και στο τέλος καθορίζονται ο πρωταθλητής και οι ομάδες που θα αγωνιστούν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στην 2η Μπούντεσλιγκα, η οποία από το 1974 αποτελεί την δεύτερη υψηλότερη κατηγορία κάτω από την Μπούντεσλιγκα. Η τρίτη τελευταία ομάδα αγωνίζεται σε αγώνες υποβιβασμού εναντίον της τρίτης κορυφαίας της δεύτερης κατηγορίας.
Ο πιο επιτυχημένος σύλλογος είναι η Μπάγερν Μονάχου με 33 κερδισμένα πρωταθλήματα, ενώ είναι και η τρέχουσα πρωταθλήτρια. Η Μπάγερν κατέχει και το ρεκόρ των 11 συνεχόμενων πρωταθλημάτων. Ακολουθεί η Μπορούσια Ντόρτμουντ με 8 κερδισμένα πρωταθλήματα Μπούντεσλιγκα.
Ιστορία
Πριν την ίδρυση της Μπούντεσλιγκα το γερμανικό ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό και οι ομάδες αγωνίζονταν σε διάφορα περιφερειακά πρωταθλήματα. Οι κατά τόπους πρωταθλητές αγωνίζονταν σε μια σειρά αγώνων για την ανάδειξη του πρωταθλητή.
Το 1900 ιδρύθηκε η εθνική ομοσπονδία και το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γερμανίας ξεκίνησε το 1903. Πρώτος νικητής ήταν η Λειψία (VfB Leipzig).
Τη δεκαετία του ’50 άρχισαν συζητήσεις για την ίδρυση μιας εθνικής επαγγελματικής κατηγορίας, όπως είχε συμβεί σε πολλές άλλες χώρες. Ήδη οι καλύτεροι Γερμανοί παίκτες αναζητούσαν την τύχη τους σε επαγγελματικές ομάδες άλλων χωρών. Εν τω μεταξύ στην Ανατολική Γερμανία ιδρύθηκε ξεχωριστή ομοσπονδία, η οποία το 1958 ξεκίνησε εθνικό πρωτάθλημα, την DDR-Oberliga με 14 συλλόγους.
Ίδρυση
Την εποχή εκείνη υπήρχαν πέντε περιφερειακά πρωταθλήματα στη Δυτική Γερμανία: Βόρειο, Νότιο, Δυτικό, Νοτιοδυτικό και του Βερολίνου. Στην Ανατολική Γερμανία διεξαγόταν ήδη ξεχωριστό πρωτάθλημα. Στις ανώτερες κατηγορίες των πρωταθλημάτων αυτών αγωνίζονταν 46 σωματεία. Από αυτά επιλέχτηκαν 16 με βάση αγωνιστικά, γεωγραφικά και οικονομικά κριτήρια. Οι πρώτες 16 ομάδες της Μπούντεσλιγκα κατά περιφέρεια ήταν:
Δομή κατηγοριών γερμανικού ποδοσφαίρου
Η Μπούντεσλιγκα αποτελείται από δύο κατηγορίες, την "1. Bundesliga" και την "2. Bundesliga" ή Zweite Liga, η οποία ιδρύθηκε το 1974. Οι δύο αυτές κατηγορίες είναι επαγγελματικές, ενώ ως το 2008 την τρίτη κατηγορία αποτελούσε η ερασιτεχνική "Ρεγκιονάλλιγκα" (Regionalliga), που διεξαγόταν σε σύστημα δύο ομίλων, βόρειο και νότιο. Την περίοδο 2008-09 ιδρύθηκε τρίτη επαγγελματική κατηγορία, η "3. Fußball-Liga" και η Regionalliga, αποτελώντας πλέον την τέταρτη κατηγορία, διεξαγόταν σε τρεις ομίλους ως το 2012, ενώ έκτοτε διεξάγεται σε πέντε ομίλους, βόρειο (Nord), βορειοανατολικό (Nordost), δυτικό (West), νοτιοδυτικό (Südwest) και Βαυαρίας (Bayern). Από το 2017 εκπονείται σχέδιο συγχώνευσης των ομίλων Nord, Nordost και Bayern σε δύο ομίλους, ώστε η κατηγορία να διεξάγεται σε τέσσερις ομίλους, δεδομένου ότι τόσες είναι οι ομάδες που υποβιβάζονται από την τρίτη κατηγορία και αντίστοιχα προβιβάζονται σε αυτήν. Την πέμπτη κατηγορία αποτελεί η Όμπερλιγκα (Oberliga), που χωρίζεται σε δώδεκα ομίλους (οι δύο εξ αυτών με σύστημα δύο υποομίλων) με βάση κυρίως γεωγραφικά κριτήρια και με ένα μεικτό σύστημα διεξαγωγής, εν μέρει περιφερειακό και εν μέρει σε επίπεδο ομόσπονδου κρατιδίου. Η έκτη κατηγορία ακολουθεί την διαίρεση των δώδεκα ομίλων της Όμπερλιγκα στη βάση του μικτού περιφερειακού / κρατιδιακού συστήματος.
Σε ότι αφορά την Μπούντεσλιγκα (1. Bundesliga), από την ίδρυσή της ως σήμερα έχουν γίνει οι εξής αλλαγές στον αριθμό των ομάδων:
Κατά καιρούς υποβιβάζονταν μεταξύ δύο και τεσσάρων ομάδων από την Μπούντεσλιγκα. Το σημερινό σύστημα προβλέπει υποβιβασμό των δύο τελευταίων ομάδων, ενώ η τρίτη από το τέλος (16η) ομάδα αγωνίζεται σε διπλούς αγώνες μπαράζ με την τρίτη ομάδα της 2ης Μπούντεσλιγκα.
Λογότυπο
Το λογότυπο του πρωταθλήματος έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. To 1996 παρουσιάστηκε ένα λογότυπο το οποίο χρησιμοποιήθηκε έως και την περίοδο 2001/2002. Την περίοδο 2002/2003 χρησιμοποιήθηκε ένα νέο λογότυπο, ενώ το 2006 παρουσιάστηκε μία νέα εκδοχή του. Ένα νέο λογότυπο χρησιμοποιήθηκε από την περίοδο 2010/2011 έως και την περίοδο 2016/2017. Για να γιορτάσει την 50ή επέτειο της Bundesliga, δημιουργήθηκε ένα ειδικό λογότυπο για τη σεζόν 2012/13, με τον αριθμό "50" και το διάστημα "1963/2013". Το Δεκέμβριο του 2016 ανακοινώθηκε ότι θα χρησιμοποιηθεί ένα νέο λογότυπο για την σεζόν 2017/18, ελαφρώς τροποποιημένο για λόγους ψηφιοποίησης, με νέα εμφάνιση.
Μέλισσες Λασιθίου
Οι Μέλισσες (επίσημος: αι Μέλισσαι) είναι οικισμός της Κοινότητος Καβουσίου. Βρίσκεται στην κοιλάδα της Αύγου, στά όρη της Θρυπτής και του Όρνου, επί του δρόμου Καβουσίου - Θρυπτής και πρός Χρυσοπηγή. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται οι υπόλοιποι μικροοικισμοί της κοιλάδος Παναγία, Σωπάτα και Τράπεζα. Απέχει 6 χιλιόμετρα (3 χιλιόμετρα μέσω μονοπατίου) από το Καβούσι.
Σύμφωνα με την απόγραφη του 2011 έχει 4 κατοίκους.
Λίγο πριν τον οικισμό βρίσκεται ένας μικρός βυζαντινός ναός αφιερωμένος στην Αγία Ειρήνη με τοιχογραφίες. Στον οικισμό υπάρχει και ο πετροκτιστός ναός Αγίου Ιωάννου Προδρόμου.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Οικογένεια Σκληρών
Οι Σκληροί (Εν. Σκληρός, θηλ. Σκλήραινα) ήταν βυζαντινή οικογένεια με αρμενική καταγωγή. Γενέτειρά τους ήταν είτε η Μικρά Αρμενία ή το Θέμα Σεβαστείας. Μέλη της οικογένειας ανέδειξαν πολλούς πολιτικούς και στρατιωτικούς στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Πρώτο γνωστό μέλος της οικογένειας αναφέρεται τον 9ο αιώνα, το μικρό του όνομα δεν έχει διασωθεί, και ήταν στρατηγός του Θέματος Πελοποννήσου.
Γνωστά μέλη της οικογένειας είναι οι:
Πηγές
Σκληρων
Αντίστιξη
Στη μουσική, αντίστιξη (αγγλικά: counterpoint) καλείται η ταυτόχρονη συνήχηση πολλών διαφορετικών μελωδιών, οι οποίες συνδυάζονται με  βάση ένα αυστηρό συνήθως πρόγραμμα κανόνων διαφορετικό από εποχή σε εποχή. Στην πολυφωνική - αντιστικτική γραφή κάθε μία από τις συνηχούσες μελωδίες διατηρεί τη μελωδική ή ρυθμική αυτοτέλειά της  χωρίς  να κυριαρχεί αλλά ούτε και να υποβιβάζεται από τις υπόλοιπες. Η αντίστιξη άρχισε να αναπτύσσεται στο Μεσαίωνα στην εκκλησιαστική μουσική, γνώρισε μεγάλη άνθηση στα χρόνια της Αναγέννησης (με τον Τζιοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα) και κορυφώθηκε το 17ο αιώνα στην εποχή του μπαρόκ (με τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ). Ο όρος προέρχεται από το λατινικό punctus contra punctum σημαίνοντας στίξη αντί στίξης, δηλαδή «φθόγγος αντί φθόγγου»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Εθνική Σλοβενίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U18 της Σλοβενίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Σλοβενίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 18 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Σλοβενίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Σλοβενικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Košarkaška zveza Slovenije, KZS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U18
Ένγκελμπερτ Α΄ του Μπεργκ
Ο Ένγκελμπερτ Α΄, γερμ. Engelbert I (απεβ. 1189) από τον Οίκο του Μπεργκ ήταν κόμης του Μπεργκ (1160-89).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Δ΄, κόμη του Μπεργκ και της Ίρμγκαρτ, κόρης του Ένγκελμπερτ του Σβάρτσενμπεργκ.
Με το να είναι πιστός του Γερμανού βασιλιά και του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, κατάφερε να σταθεροποιήσει την κομητεία και να αυξήσει τα έσοδά της. Έλαβε το ανάκτορο Μπένσμπεργκ, το Νόι-Βίντεκ και το Έλμπερφελντ.
Ακολούθησε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας στην Γ΄ Σταυροφορία, αλλά κατά το ταξίδι φονεύθηκε το 1189 στη Σερβία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Γκέλντερς και είχε τέκνα:
Αναφορά σε Λογοτεχνικές Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ
Παναγία Λασιθίου
Η Παναγία είναι οικισμός της Κοινότητος Καβουσίου. Βρίσκεται στην κοιλάδα της Αύγου, στά όρη της Θρυπτής και του Όρνου. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται οι υπόλοιποι μικροοικισμοί της κοιλάδος Μέλισσες, Σωπάτα και Τράπεζα. Απέχει 6 χιλιόμετρα (3 χιλιόμετρα μέσω μονοπατίου) από το Καβούσι. Η Παναγία είναι η αφετηρία του μονοπατιού προς την Λάστρο.
Ο οικισμός πήρε το όνομά του από την εκκλησία του, τον ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης
250px|thumb|Η σημαία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης καθιερώθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 1981, για να διαδώσει και για να δυναμώσει τα ιδανικά της ειρήνης και της μη βίας ανάμεσα στα έθνη. Από το 2001 η Ημέρα αυτή γιορτάζεται στις 21 Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή προγραμματίζονται εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο από τον ΟΗΕ, τις ΜΚΟ, από θρησκευτικές οργανώσεις και τις τοπικές κοινωνίες των πολιτών.
Πηγές
Ειρηνης Ειρηνης ΟΗΕ Κατηγορία:Ειρήνη
Μαργαρίτα της Αγγλίας
Η Μαργαρίτα της Αγγλίας (Margaret of England, 29 Σεπτεμβρίου 1240 – 26 Φεβρουαρίου 1275) πριγκίπισσα των Πλανταγενετών της Αγγλίας και βασίλισσα της Σκωτίας ήταν μεγαλύτερη κόρη και δεύτερο παιδί του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Προβηγκίας, σύζυγος του Αλέξανδρου Γ΄ της Σκωτίας.
Η Μαργαρίτα γεννήθηκε στο Παλάτι του Γουίνδσωρ. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις ιστορικές καταγραφές σε ηλικία τριών ετών όταν ο μεγαλύτερος αδελφός της μελλοντικός Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας παραβρέθηκε σε ένα γεγονός στο Λονδίνο.
Ο πεθερός της Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας είχε παντρευτεί την από πατέρα θεία της Ιωάννα της Σκωτίας, ο πατέρας της και ο πεθερός της συναντήθηκαν στο Νιούκασλ και έκλεισαν ειρήνη με όρο τον γάμο της Μαργαρίτας με τον διάδοχο Αλέξανδρο (1244), αρραβωνιάστηκαν την ίδια χρονιά. Ο γάμος έγινε στις 26 Δεκεμβρίου 1251 στο Γιορκ Μίνστερ, ο Αλέξανδρος ήταν 10 ετών και η Μαργαρίτα 11, το ζεύγος παρέμεινε στην Γιορκ μέχρι τον Ιανουάριο και στην συνέχεια μετέβη στο Εδιμβούργο.
Έντονα δυσαρεστημένη από την αυλή της Σκωτίας
Η Μαργαρίτα ήταν έντονα δυσαρεστημένη στην Σκωτία, τα παράπονα στους γονείς της έφεραν εντάσεις ανάμεσα στις δυο βασιλικές οικογένειες. Οι ευγενείς της Σκωτίας δεν επέτρεπαν στην Μαργαρίτα να έχει σχέσεις με τον βασιλιά λόγω της μικρής ηλικίας της, αν και ήταν έντονα ερωτευμένη μαζί του της επέτρεπαν να τον βλέπει ελάχιστο χρόνο με αποτέλεσμα να αισθάνεται καταπιεσμένη. Η Μαργαρίτα επιπλέον μισούσε το Εδιμβούργο και το κλίμα της Σκωτίας, αισθανόταν την απώλεια της πατρικής της οικογένειας έντονα. Οι γονείς της μετά την αποδοχή των παραπόνων ζήτησαν από την Μαργαρίτα να τους επισκεφτεί αλλά οι Σκωτσέζοι ευγενείς της το απαγόρευσαν από φόβο ότι δεν θα επιστρέψει.
Το 1255 η μητέρα της έστειλε γιατρό στο Εδιμβούργο για να εξετάσει την υγεία της Μαργαρίτας, ο γιατρός ανέφερε ότι ήταν χλωμή και θλιμμένη λόγω της μοναξιάς και της καταπίεσης. Ο πατέρας της έστειλε επιστολή στους βαρόνους της Σκωτίας και τους ζήτησε καλύτερη μεταχείριση, η Μαργαρίτα ανέφερε στους απεσταλμένους του πατέρα της ότι της συμπεριφέρονταν σαν να ήταν αιχμάλωτη, δεν της επέτρεπαν να δει τον σύζυγο της και δεν της επέτρεπαν να ταξιδεύσει. Ο Ερρίκος Γ΄ και η αντιβασιλεία της Σκωτίας ήρθαν σε συμφωνία σύμφωνα με την οποία θα της επέτρεπαν να βρίσκεται σε ελεύθερη σχέση με τον σύζυγο της όταν το ζεύγος φτάσει σε ηλικία 14 ετών και θα της επέτρεπαν να ταξιδεύσει ελεύθερα να δει τους γονείς της. Την ίδια χρονιά, στις 7 Σεπτεμβρίου 1255 η Μαργαρίτα και ο Αλέξανδρος Γ΄ επισκέφτηκαν τους γονείς της Μαργαρίτας και την αδελφή της στο Γουόρκ, η Μαργαρίτα έμεινε στο Λονδίνο λίγο περισσότερο μετά την αναχώρηση του συζύγου της, έφυγε μονάχα όταν είχαν υπογράψει την συμφωνία. Η Μαργαρίτα και ο σύζυγος της συνελήφθησαν και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι από την οικογένεια Κομίν που ζητούσε την απέλαση όλων των ξένων από την Σκωτία, ελευθερώθηκαν μόνο μετά την παρέμβαση του πατέρα της και του συμβουλίου αντιβασιλείας της Σκωτίας. Επισκέφτηκε την Αγγλία (1260 - 1261) για να γεννήσει την κόρη της Μαργαρίτα, το 1269 παρέστη στην μεταφορά των λειψάνων του Εδουάρδου του Ομολογητή στο Αββαείο του Ουέστμινστερ και τις δυο φορές με την συνοδεία του Αλεξάνδρου. Δεν παρέστη στην κηδεία του πατέρα της (1272) λόγω της εγκυμοσύνης της.