cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνοδος (εκκλησιαστική)
Με τη διάδοση του Χριστιανισμού οι δημιουργούμενες θρησκευτικές κοινότητες βρέθηκαν στην ανάγκη να συνέρχονται σε συνάθροιση προκειμένου να συζητούν θέματα που αφορούσαν τις ίδιες ή και με άλλες άλλων περιφερειών. Μετά τη Πεντηκοστή και τη πρώτη Αποστολική Σύνοδο το 52, από τα μέσα του Β'αι. άρχισαν να συγκροτούνται σύνοδοι κατά του μοντανισμού και εξ αφορμής των επί του Πάσχα ερίδων, κυρίως στην Ασία. Από τις αρχές όμως του Γ' αι. οι "Σύνοδοι" κατέστησαν πλέον εκκλησιαστικός θεσμός τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και στην Ασία και Αφρική. Κύριο αντικείμενο των συνόδων αυτών ήταν συζητήσεις δογματικές, ρυθμίσεις διοικητικές και εκδικάσεις κληρικών.
Όσον αφορά στην αντίληψη της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, όπως εκφράζεται στην Καθολική εγκυκλοπαίδεια «οι σύνοδοι είναι εκ φύσεως μια κοινή προσπάθεια της Εκκλησίας, ή μέρους της εκκλησίας για αυτοσυντήρηση και αυτοάμυνα. Εμφανίζονται από την αρχή την ύπαρξής της, κατά την εποχή των Αποστόλων στην Ιερουσαλήμ, και σε όλη την ιστορία της, όποτε η πίστη, τα ήθη ή η διδασκαλία απειλήθηκαν ή απειλούνται σοβαρά. Αν και το αντικείμενό τους είναι πάντα το ίδιο, οι συνθήκες υπό τις οποίες συγκαλούνται διαφέρουν».
Σύνοδοι όμως πέραν του τοπικού χαρακτήρα στην αυτή περιφέρεια που τη νομιμότητά τους αποδέχθηκε ο ε' κανόνας της Α' Οικουμενικής Συνόδου ήταν ακριβώς αυτές οι Οικουμενικές Σύνοδοι. Τέτοιες ευρύτερες σύνοδοι συγκροτήθηκαν στις αρχές του Δ' αι. και στην Ισπανία (η εν Ελιβερίτω 306 – συμμετείχαν επίσκοποι από διάφορα μέρη της Ισπανίας) και στη Γαλλία (η εν Αρελάτη 314 σημ. Αρλ).
Με την ανάπτυξη αυτών των οργάνων επόμενο ήταν ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Α' ο Μέγας προκειμένου να διατηρήσει την ενότητα, ηρεμία και ησυχία προ του Αρειανισμού να συγκαλέσει στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 επισκόπους απ΄ όλα τα μέρη του ρωμαϊκού κράτους και να συγκροτηθεί έτσι η Α' Οικουμενική Σύνοδος ως ανώτατο όργανο της ενωμένης Εκκλησίας.
Οικουμενικές Σύνοδοι
Οι Οικουμενικές Σύνοδοι που προκλήθηκαν σχεδόν όλες από δογματικές έριδες διετύπωσαν δογματική διδασκαλία χωρίς να θέσουν νομικούς κανόνες που να ρυθμίζουν τα των ιδίων των συνόδων εσωτερικά θέματα και συγκαλούνταν μόνο από τους Αυτοκράτορες του Βυζαντίου οι οποίοι κήρυσσαν και το πέρας αυτών, η δε συγκρότηση αυτών γινόταν μόνο από Αρχιερείς, δηλ. Πατριάρχες, Έξαρχοι, Μητροπολίτες και απλοί Επίσκοποι, αρχαιότερα και Χωροεπίσκοποι. Πρεσβύτεροι και Διάκονοι συμμετείχαν μόνο ως αντιπρόσωποι κωλυομένων επισκόπων. Επίσης συμμετείχαν άνευ δικαιώματος ψήφου Πρεσβύτεροι, Διάκονοι και Μοναχοί ως γραμματείς ή νοτάριοι ή άλλες βοηθητικές εργασίες. Σε μερικές δε μετείχαν και Βασιλείς και άλλοι λαϊκοί χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου. Οι αποφάσεις λαμβάνονταν κατά πλειοψηφία. Η γνώμη ότι η διατύπωση δόγματος γινόταν μόνο με παμψηφία δεν υπάρχει καμία ιστορική απόδειξη. Συγκροτήθηκαν επτά Οικουμενικές Σύνοδοι:
Σχέση Κράτους
Των Οικουμενικών Συνόδων προήδρευαν πλην της Α' (ο εκ Δύσεως επίσκοπος της Καρδούης Όσιος) ο μετά της Παλαιάς Ρώμης ταχθείς επίσκοπος Νέας Ρώμης και κωλυομένου αυτού ο Αλεξανδρείας (Γ' κανών της Β' Οικουμενικής Συνόδου). Και όμως οι Αυτοκρατορικοί Επίτροποι άσκησαν πολλές φορές κυρίως στη Δ' και Στ' Ο.Σ. το δικαίωμα της διεύθυνσης των συνεδρίων υποβάλλοντας προτάσεις περί του τρόπου των εργασιών, θέτοντας και σε ψηφοφορία διάφορες γνώμες προκειμένου να τηρηθεί η ευταξία.
Αντίθετα οι Αυτοκράτορες που απολάμβαναν εαυτούς ως φρουρούς της ορθοδόξου πίστεως παρότι εκ του γεγονότος αυτού παρέμβαιναν στις δογματικές έριδες των χρόνων εκείνων κανένα δικαίωμα επέμβασης επί της ουσίας των συζητουμένων στις Ο.Σ. άσκησαν αναγνωρίζοντας την αποκλειστικότητα μόνο στους κληρικούς – μέλη των Συνόδων.
Τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων επικύρωναν οι Αυτοκράτορες είτε εντός των Συνόδων είτε κατόπιν με διάφορες διατάξεις. Η άποψη ότι ο επίσκοπος Ρώμης είχε το δικαίωμα της επικύρωσης των αποφάσεων αυτών, άνευ της οποίας δεν είχαν καμία ισχύ δεν ευσταθεί αφού δεν υπάρχει κανένα σχετικό παπικό εγκριτικό γράμμα σε απόφαση Ο.Σ. αφενός, αλλά και καμία τέτοια ιερατική ισχύ δεν είχαν οι Πάπες στην Ανατολή αλλά και ουδέποτε οι Ο.Σ. αιτήθηκαν Παπική κύρωση.
Σημειώσεις
Οι από Ρώμη επίσκοποι ουδέποτε συμμετείχαν αυτοπροσώπως στις Συνόδους αυτές εκτός στη Β' και Στ' δια αντιπροσώπων όπου και αξίωσαν τον Στ' αι. την δια αντιπροσώπου συμμετοχή τους ως προνόμιο "κατ΄ έθους εριδόμενο". Ουδέποτε όμως αμφισβήτησαν τόσο το δικαίωμα της σύγκλησης των Ο.Σ. από τους Αυτοκράτορες, όσο και το δικαίωμα της υπ΄ αυτών εγκρίσεως των αποφάσεων.
Επίσης σε καμία των Οικουμενικών Συνόδων συμμετείχαν πάντες οι του Βυζαντινού κράτους επίσκοποι αυτοπροσώπως ή δι΄ αντιπροσώπων διότι δεν λογιζόταν νομικά αναγκαίο. Αρκούσε κυρίως η εκπροσώπηση από τα Πατριαρχικά κλίματα ώστε να θεωρείται ότι εκπροσωπείται ολόκληρο το χριστιανικό κράτος.
Σύνοδοι Περιφερειών
Είναι οι Σύνοδοι στις οποίες μετέχουν επίσκοποι από δύο ή περισσότερα Πατριαρχικά κλίματα ή Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Μερικές εξ αυτών συγκλήθηκαν από τους ίδιους τους Αυτοκράτορες και συγκροτήθηκαν παρισταμένων των ιδίων ή επιτρόπων αυτών. Των Συνόδων αυτών προήδρευε συνήθως ο επίσκοπος της πόλης που συγκροτούταν η εκάστοτε Σύνοδος.
Πίνακας Συνόδων
Τέτοιας κατηγορίας Σύνοδοι (κατά τόπο, έτος, Αυτοκράτορα που τυχόν τη συγκάλεσε, Πρόεδρο επίσκοπο πόλης ή άλλος και αριθμό συμμετασχόντων ) ήταν:
Παρατηρήσεις
Ο κανών α' της Δ' Οικουμενικής Συνόδου επικύρωσε την ισχύ όλων των μέχρι αυτής εκδοθέντων συνοδικών κανόνων. Ο κανών β' της εν Τρούλλω Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου δια των κανόνων των πρότερων πέντε Οικουμενικών Συνόδων καθώς και προς τους κανόνες των Αλεξανδρείας Διονυσίου, Πέτρου, Αθανασίου του Μεγάλου, Τιμόθεου, Θεοφίλου και Κυρίλλου, του Νεοκαισαρείας Γρηγορίου, του Καισαρείας Μεγάλου Βασιλείου, του Νύσσης Γρηγορίου, Γρηγορίου του Θεολόγου, Αμφιλοχίου του Ικονίου, Γενναδίου του Κωνσταντινουπόλεως και του Άφρων Κυπριανού επικύρωσε και τους Κανόνες των τοπικών Συνόδων Αγκύρας, Νεοκαισαρείας , Γαγγρών , Αντιοχείας, Λαοδικείας , Σαρδικής  και Καρθαγένης. (Σημ. σε αναζήτηση έτους σύγκλησης εκάστης).
Οι Κανόνες επί Συνόδων Κωνσταντινουπόλεως εποχής Φωτίου αν και δεν έχουν επικυρωθεί από νεώτερη Οικουμενική Σύνοδο (η τελευταία ήταν η Ζ' Νικαίας το 787) ίσχυσαν και ισχύουν σε όλη την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Επίσης πολλές αποφάσεις και αυτών των Συνόδων επικύρωναν οι Αυτοκράτορες όπως η απόφαση της αρειανής παρά τη Δρύ Συνόδου του 403 που καθαίρεσε τον Χρυσόστομο. Επίσης ο Ιουστινιανός δια του από 6 Αυγούστου 536 διατάγματός του επικύρωσε την απόφαση της Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως 536 που αναθεμάτισε τους Σεβήρο, Ζωαρά και τον εξ Απαμείας Πέτρο καθώς και τους οπαδούς τους.
Πατριαρχικές Σύνοδοι
Πατριαρχικές Σύνοδοι καλούνται οι υπό τη Προεδρία του Πατριάρχου Σύνοδοι προς ρύθμιση των του Πατριαρχικού κλίματος εκκλησιαστικών θεμάτων, εξέταση γενικού ενδιαφέροντος θέματα ως και δογματικές έριδες.
Στις Συνόδους αυτές μετέχει ο Πατριάρχης ο οποίος και προεδρεύει (εφόσον τα προς συζήτηση δεν αφορούν τον ίδιο, κωλυομένου δε αυτού τον αντικαθιστά ο πρώτος "τη τάξει" από τους Συνοδικούς Αρχιερείς) και από Αρχιερείς (ακόμη και υποψηφίους ή πρώην που έχουν παραιτηθεί του Πατριαρχικού θρόνου, ή υπό κατηγορία τελούντων ακόμη και καταδικασθέντων - κατά κανόνα του ιδίου πατριαρχικού κλίματος, ενίοτε και άλλων κλιμάκων ή άλλων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών και μάλιστα Προκαθημένων αυτών Πατριαρχών ή Αρχιεπισκόπων, - ενδημούντων στο τόπο της συγκρότησης της Συνόδου εξ ου και αποκαλείται "Σύνοδος ενδημούσα") και όσοι ακόμη επί αυτής της Συνόδου επίσημα έχουν συγκληθεί.
Στις Πατριαρχικές Συνόδους μπορεί να παρίστανται μετά ή άνευ δικαιώματος ψήφου και άλλοι κληρικοί ακόμα και μοναχοί ως και λαϊκοί (κυρίως άρχοντες πολιτικοί). (Η Σύνοδος του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων αποτελείται από 6 Αρχιεπισκόπους και 9 Αρχιμανδρίτες – με λόγο αύξησης, μείωσης ή αντικατάστασης των μελών σε ελεύθερη κρίση του εκάστοτε Πατριάρχη).
Αντικείμενο
Κύριο αντικείμενο των Συνόδων αυτών ήταν και συνεχίζει να είναι η εξέταση παντός ζητήματος που ενέκυπτε εντός του κλίματος και ρύθμιση αυτού στο πνεύμα της ορθόδοξης εκκλησίας με επανάληψη κανόνων, καταδίκη αιρέσεων, αιρετικών κειμένων, περί της θείας λατρείας θεσπιζόμενων αρχών, διοίκηση της Εκκλησίας, περί εκλογής Πατριαρχών και Επισκόπων, ενθρόνισης, μετάθεσης, παύσης και καθαίρεσης αυτών, περί εποπτείας σταυροπηγιακών μονών, εξέταση κατηγοριών κατά Πατριάρχη ή Επισκόπου ως α' βαθμό εκδίκαση υπόθεσης, διαφορές μεταξύ Μητροπολιτών ή Μητροπόλεων (αρμοδιότητες), ακυρώσεις Πατριαρχικών αποφάσεων γενομένων άνευ γνώμης και ψήφου Συνόδου καθώς και αποφάσεων συνοδικών εκ πλάνης ή άγνοιας των πραγμάτων γενόμενες. Επί β' βαθμού εκδίκαση εφέσεων επί αποφάσεων Επαρχιακών Συνόδων ή Μητροπολιτικών δικαστηρίων.
Οι αποφάσεις των Πατριαρχικών Συνόδων είτε επί α' βαθμού είτε επί β' βαθμού δικαζομένων υποθέσεων θεωρούνται "ανέκκλητοι" -  υποχρεωτικά χρονολογημένες (παλαιότερα αναγραφόταν η Ινδικτιών, η ημέρα και το έτος, αργότερα μόνο η Ινδικτιών και από του ΙΔ' αι. ο μήνας και το έτος) και με τις υπογραφές πρώτα του Πατριάρχη ακολουθούμενου άλλων Πατριαρχών ή πρώην και μετ΄ αυτών οι λοιποί Συνοδικοί Αρχιερείς. Όσοι δε άλλοι εκκλησιαστικοί οφικιάλιοι ή Πρεσβύτεροι ή Διάκονοι φέρονται συνυπογράφοντες θεωρούνται ως μάρτυρες των Συνόδων και μηδέποτε ως μέλη αυτών.
Επί των αποφάσεων των Πατριαρχικών Συνόδων εκδίδονται ίδια έγγραφα καλούμενα "Συνοδικοί Τόμοι" (κυρίως επί αναίρεσης ετερο-διδασκαλιών ή ερμηνείας κανόνων και αναγνωρίσεων Εκκλησιών ως Αυτοκέφαλων) ή Εγκύκλιοι Επιστολές (όπως *)
Αυτοκρατορική επικύρωση των αποφάσεων των Πατριαρχικών Συνόδων δεν ήταν αναγκαία.*
Πίνακας
Σημαντικότερες Πατριαρχικές Σύνοδοι (κατά χρόνο, τόπο, Προεδρεύοντα Πατριάρχη και αντικείμενο Συνόδου) ήταν:
320 Αλεξάνδρεια – Επίσκοπος Αλέξανδρος – Αναθεματισμός του Αρείου και οπαδών του.
394 Κωνσταντινούπολη – Πατριάρχης Νεκτάριος – Ορίστηκε η καθαίρεση επισκόπου να γίνεται από όλη την Επαρχιακή Σύνοδο αντί από 3 μόνο επισκόπους.
448 Αντιόχεια *
459 Πατριαρχική Σύνοδος Κωνσταντινουπόλεως. Πατριάρχης Γεννάδιος Α'. Επανέλαβε τον β Κανόνα της Δ' Οικουμενικής Συνόδου ως προς τις σιμωνιακές χειροτονίες – έκδοση Εγκυκλίου Επιστολής.*
536 Κωνσταντινούπολη – Πατριάρχης Μηνάς – Καταδίκη μονοφυσιτισμού.
1140 Κωνσταντινούπολη – Πατριάρχης Λέων ο Στυπής – Καταδίκη των αιρετικών συγγραμμάτων Κων. Χρυσομάλλη, οπαδού των Βογομίλων.
1341 Κωνσταντινούπολη – Πατριάρχης Ιωάννης ΙΔ' – Καταδίκη Μασσαλιανών.
1344 Κωνσταντινούπολη – Πατριάρχης Ιωάννης ΙΔ' – Καταδίκη Βογομίλων.
1672 Ιεροσόλυμα – Πατριάρχης Δοσίθεος – Καταδίκη Καλβινικών ετερο-διδασκαλιών.
1849 Κωνσταντινούπολη – Πατριάρχης Άνθιμος Δ' – Περί όρκου Συνοδική εγκύκλιος.
1851 Κωνσταντινούπολη - Πατριάρχης Άνθιμος Δ' - Συνοδικός Τόμος 29 Ιουνίου 1851 Ανεξαρτησία στην Εκκλησία της Ελλάδος.
10 Φεβρουαρίου 1939  Κωνσταντινούπολη. Πατριάρχης Γρηγόριος Στ'. Συνοδικός τόμος περί συνοικεσίων. Επανέλαβε όλες τις περί νομικών κωλυμάτων αρχαιότερες εκκλησιαστικές διατάξεις με ερμηνεία αυτών.
Ακολούθησαν πλήθος Πατριαρχικών Συνόδων επί αναγνώρισης Αυτοκέφαλων Εκκλησιών και άλλων θεμάτων.
Επαρχιακές Σύνοδοι
15 επίσκοποι απαρτίζουν την Επαρχιακή Σύνοδο. Η Σύνοδος συνεδριάζει χωρίς να υπάρχουν "τρίτοι".
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Θρησκειολογία
A Touch of Evil: Live
A Touch of Evil: Live είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε τoν Ιούλιο του 2009 μέσω της "Sony".
Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε κατά τις περιοδείες για την προώθηση των δίσκων "Angel of Retribution" και "Nostradamus", το 2005 και το 2008 αντίστοιχα.
Το άλμπουμ μπήκε στο Hot-100 του Billboard, φτάνοντας στο # 87 των αμερικάνικων τσαρτ.
Τραγούδια
1. Judas Rising (Halford, Tipton, Downing) - 4:23
3. Between the Hammer and the Anvil (Halford, Tipton, Downing) - 4:35
4. Riding on the Wind (Halford, Tipton, Downing) - 3:29
5. Death (Halford, Tipton, Downing) - 7:52
6. Beyond the Realms of Death (Halford, Binks) - 6:52
7. Dissident Aggressor (Halford, Tipton, Downing) - 3:04
8. A Touch of Evil (Halford, Tipton, Downing, Tsangarides) - 6:11
9. Eat Me Alive (Halford, Tipton, Downing) - 4:36
10. Prophecy (Halford, Tipton, Downing) - 6:07
11. Painkiller (Halford, Tipton, Downing) - 7:12
Θέσεις τσαρτ
A Touch of Evil: Live (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 14 Ιουλίου 2009
Μέλη των Judas Priest
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "A Touch of Evil: Live" είχε την εξής μορφή:
Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικά
Γκλεν Τίπτον - κιθάρα
Κ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάρα
Ίαν Χιλ - μπάσο
Σκοτ Τράβις - τύμπανα
Μίνωας Καλοκαιρινός
Βίος
Ο Μίνωας Καλοκαιρινός ήταν το τελευταίο παιδί του μεγαλεμπόρου Ανδρέα Καλοκαιρινού της μεγάλης οικογένειας των Καλοκαιρινών, με τόπο καταγωγής τα Κύθηρα. Μητέρα του ήταν η Μαργιόρα Κρασάκη. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στη Σύρο και κατόπιν εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, όπου παρακολούθησε για ένα χρόνο. Κατόπιν διέκοψε τις σπουδές του εξαιτίας ασθενείας και θανάτου του πατέρα του. Στη συνέχεια το ενδιαφέρον του στράφηκε προς την πατρική περιουσία την οποία διαχειρίστηκε με τον αδελφό του Λυσίμαχο. Η πατρική περιουσία διαιρέθηκε στα δύο και ο Μίνως ασχολήθηκε με σαπωνοποιία και οινοποιία.
Το 1869 νυμφεύθηκε τη Σκεύω Κριεζή, κόρη του Υδραίου Εμμανουήλ Κριεζή. Απέκτησε τέσσερα παιδιά, τη Μαρία, τον Ανδρέα, το Λέοντα και τον Οδυσσέα. Το 1898 στη διάρκεια των γεγονότων της 25ης Aυγούστου, φονεύθηκε με αποκεφαλισμό ο αδελφός του Λυσίμαχος, ο πρωτότοκος γιος του και η ανιψιά του Σκεύω. Το σπίτι του πυρπολήθηκε, με αποτέλεσμα να καταστραφεί και η αρχαιολογική του συλλογή με τα ευρήματα της Kνωσού.
Το 1901 ο Mίνως Kαλοκαιρινός υπέβαλε στη Nομική Σχολή του πανεπιστημίου Aθηνών τη διδακτορική διατριβή του «Nομοθεσία του Bασιλέως της Kρήτης Mίνωος - Περί ακοσμίας εν τω Συντάγματι». Δύο χρόνια αργότερα ορκίστηκε και διορίστηκε δικηγόρος για όλα τα δικαστήρια της Κρήτης. Το 1906 εξέδωσε το έντυπο «Kρητική Aρχαιολογική Eφημερίς».
Κνωσός
Το 1878 ο Μίνωας Καλοκαιρινός μελετώντας κείμενα πηγές ανέσκαψε τον λόφο Τσελεπί Κεφάλα στην περιοχή της Κνωσού, κατόπιν αγοράς του χώρου από τον ιδιοκτήτη του Ζεκυρή Μπέη, Ιμπραήμ Eφεντάκη, που διατήρησε το δικαίωμα επί του 1/3 των ευρημάτων κατά τον τουρκικό αρχαιολογικό νόμο. Χρησιμοποίησε στην ανασκαφή που ακολούθησε 2 εργάτες επί τρεις περίπου εβδομάδες. Παρά τις επανειλημμένες του ενέργειες προς την ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να μεριμνήσει για τη μεταφορά και την εγκατάστασή των τεχνέργων της ανασκαφής του στο κεντρικό μουσείο της Αθήνας, η συλλογή του παρέμεινε στην Κρήτη αφενός εξαιτίας των εμποδίων που έθετε η τουρκική διοίκηση στη νήσο και εξαιτίας των συνεχών ταραχών.
Παραπομπές - σημειώσεις
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Ματίας Μπερτς
Ματίας Μπερτς(γερμανικά Matthias Bertsch) (γεν. 1966 στο Λίχτεναου) είναι ένας γερμανός μουσικολόγος, μουσικός και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης (Universität für Musik und darstellende Kunst Wien)
Βιογραφικά στοιχεία
Έλαβε την σχολική του εκπαίδευση στο γερμανικό Λίχτεναου, Μπιλ (γερμ. Lichtenau, Bühl ) της Βάδης  όπως και στο καθολικό σχολείο Heimschule Lender (αποφοίτηση 1986). Από το 1988 ως το 1992 σπούδασε μουσικολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Ύστερα από την αποφοίτησή του εκπόνησε διατριβή στα γνωστικά πεδία της «Ακουστικής της Μουσικής» και της «Φυσιολογίας της Μουσικής» πάνω στο θέμα «Σχετικά με την παραγωγή του ήχου στην τρομπέτα» και έλαβε το διδακτορικό του τίτλο σπουδών το 1999 με την «ανώτατη διάκριση» (summa cum laude). To 2003 έλαβε την ανώτατη πιστοποίηση ακαδημαϊκής επάρκειας (Habilitation) ερευνώντας θέματα της «ακουστικής της μουσικής» και του «Βιεννέζικου χαρακτήρα του ήχου» (Wiener Klangstil), του αποδόθηκε η πανεπιστημιακή άδεια διδασκαλίας (venia docendi)στον τομέα της ακουστικής της μουσικής και εκλέχθηκε αναπληρωτής διευθυντής του «Ινστιτούτου Μουσικής Ακουστικής» του Πανεπιστημίου Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης (Institut für Musikalische Akustik, Universität für Musik und darstellende Kunst in Wien).[2][3] Από το 2008 ο Μπερτς είναι καθηγητής στον τομέα της «Φυσιολογίας της Μουσικής» ενώ είναι παράλληλα εκπαιδευτής βιοανάδρασης (Biofeedback). To 2009 εκλέχθηκε ως πρώτος πρόεδρος του «Αυστριακού Οργανισμού Μουσικής και Ιατρικής» (Österreichischen Gesellschaft für Musik und Medizin) Ο Μπερτς παίζει τρομπέτα από την ηλικία των 7 χρόνων. Παράλληλα με την ακαδημαική του σταδιοδρομία συνέχισε την μουσική του κατάρτιση παρακολουθώντας μαθήματα και σεμινάρια με τους Györky Ottlakan, Manfred Stoppacher,  Fred Mills και Thomas Gansch.
Επιστημονικό έργο
Η διεπιστημονική μουσική του έρευνα επικεντρώνεται σε εμπειρικές ερευνητικές μεθόδους, πληροφορίες και δεδομένα των πεδίων της ψυχολογίας, ακουστικής, οργανολογίας, ψυχοακουστικής, φυσιολογίας και των γνωσιακών  επιστήμων. Έχει συγγράψει επιστημονικά άρθρα για τηλεοπτικές εκπομπές της Αυστριακής Κρατικής Τηλεόρασης ORF (Modern Times, Newton, Kulturmontag, ...), για γερμανικά ραδιοτηλεοπτικούς φορείς (ARD, WDR, SWR), καθώς και για έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα (Standard, Die Zeit, Profil, Youtube). [6] [7] [8] [9] Ως ομιλητής, πρόεδρος και μέλος επιτροπών, συμμετέχει σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια και διοργανώσεις. Άρθρα και δημοσιεύσεις του εκδίδονται σε εθνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες και βιβλία. Ιδιαίτερο μέλημά του αποτελεί η ενσωμάτωση των ζητημάτων υγείας των μουσικών στα προγράμματα σπουδών των Μουσικών Πανεπιστημίων προς όφελος της πρόληψης αλλά και μακροπρόθεσμης αντιμετώπισης των ασθενειών που σχετίζονται με την εξάσκηση του επαγγέλματος του μουσικού. Ο Μπερτς είναι μέλος των: Acoustical Society of America (ASA); International Trumpet Guild (ITG); Österreichische Gesellschaft für Musik und Medizin (ÖGfMM); Deutsche Gesellschaft für Musikphysiologie und Musikermedizin (DGfMM); International Liason Committee for Performing Arts Medicine; Performing Arts Medicine Association (PAMA);[11] Deutsche Gesellschaft für Musikpsychologie (DGM); Society of Interdisciplinary Musicology (CIM); Österreichische Gesellschaft für Musikwissenschaft (DGfMW). Επίσης είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του «Συνδέσμου Πανεπιστημιακών Δασκάλων» (ULV)[12]
Καλλιτεχνική Δραστηριότητα
Ως τρομπετίστας συμμετέχει στα εξής μουσικά σύνολα: Wiener Akademische Philharmonie, Uni-Big-Band Wien, Babenberger Big-Band Mödling, κουιντέτο χάλκινων πνευστών Brasso Continuo και Sigma Brass. Ως μέλος της Ορχήστρας του γερμανικού στρατού (Stabsmusikkorps der Bundeswehr) έχει εμφανιστεί σε επίσημες τελετές και δεξιώσεις μεταξύ άλλων για τους Ronald Reagan και Erich Honecker (μοναδική επίσημη τελετή υποδοχής στην τότε Δυτική Γερμανία το 1987).[13]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Δημήτριος Κ. Φαρμάκης
Γεννήθηκε το 1920 στη Δομνίστα Ευρυτανίας από τον Κωνσταντίνο και την Ελένη Φαρμάκη το γένος Φούντα. Είχε 4 αδέρφια.
Τον Γιώργο, που ήταν ο μεγαλύτερος και έπεσε ηρωικά μαχόμενος στα Αλβανικά βουνά στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο το 1940, τον Θανάση, τον Γιάννη και την Μαρία.
Υπήρξε γόνος παλιάς και ιστορικής οικογένειας της περιοχής. Πριν από την Επανάσταση αλλά και κατά τη διάρκειά της, τα μέλη της οικογένειας διετέλεσαν Δημογέροντες και έγιναν Ιερωμένοι.
Ο πατέρας του είχε κτηματική περιουσία στη Δομνίστα και μύλο δικό του (Φαρμάκειος Μύλος) κοντά στην Γέφυρα.
Η μητέρα του υπήρξε γυναίκα δυναμική με ικανότητα μαίας βοηθώντας στις γέννες του χωριού και με γνώσεις γύρω από τα βότανα και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.
Ο ίδιος έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Δομνίστα και εκεί τελείωσε το Δημοτικό σχολείο. Απέκτησε γνώσεις αργότερα Γυμνασίου μέσα από ιδιωτική εκπαίδευση που είχε από φίλους εκπαιδευτικούς και πανεπιστημιακούς, δουλεύοντας συγχρόνως.
Μετά τον Πόλεμο άρχισε να ασχολείται με την επισκευή όπλων και είχε δημιουργήσει στη Δομνίστα εργαστήριο. Πριν και κατά τη διάρκεια της κατοχής έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση και ήταν ο μόνος οπλουργός για όλη την Ευρυτανία.
Ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα της εποχής, πήγε πρώτα για λίγο στη Λαμία και μετά εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Το 1950 παίρνει την αποκλειστική αντιπροσωπεία της Τσεχοσλαβακικής SKODA για όπλα και είδη κυνηγιού. Από το 1951 έως το 1966 δημιουργεί εργοστάσιο σκαγοποιϊας στους Θρακομακεδόνες και παίρνει και άλλες αντιπροσωπείες όπλων όπως BERETTA Ιταλίας, FERUNO Ουγγαρίας, WINCHESTER Αμερικής.
Έχει ιδρύσει ένα μεγάλο δίκτυο καταστημάτων με την επωνυμία Αφοι Φαρμάκη σε όλη την Ελλάδα με κυνηγητικά είδη.
Μετατρέπει όλη την εταιρεία σε είδη αλιείας και μέσα σε ένα τρίμηνο παράγει μάσκες, βατραχοπέδιλα και ψαροντούφεκα με την επωνυμία DAUPHIN. Επίσης κατασκευάζει και βαρίδια αλιείας.
Το καλοκαίρι του 1967 όλα τα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα που είχε, εφοδιάζονται με τα είδη αλιείας και όχι μόνο γλυτώνουν την πτώχευση αλλά γίνονται πολύ κερδοφόρα λόγω τουρισμού.
Το 1968 ξανανοίγει η κυνηγητική αγορά και ιδρύει στην Κάτω Κηφισιά εργοστάσιο παραγωγής κυνηγητικών όπλων και φυσιγγίων. Παράλληλα, μέσα στο εργοστάσιο ιδρύει σχολή οπλουργών. Το 1969 τον καλεί η τότε κυβέρνηση και του ζητάει να παράγει πολεμικό τουφέκι για τον Ελληνικό στρατό και για εξαγωγές. Ο ίδιος επιλέγει την τεχνολογία της SKODA λόγω ποιότητας, αξιοπιστίας και χαμηλού κόστους μετά από έρευνα που είχε κάνει.
Η επένδυση ξεκινάει και υποβάλλεται προς χρηματοδότηση στην ΕΤΒΑ που ήταν η μόνη τράπεζα βιομηχανικής ανάπτυξης.
Διοικητής τότε ήταν ο Παύλος Τοτόμης ο οποίος απορρίπτει αιφνιδίως την επιλεγείσα τεχνολογία με δικαιολογία ότι ανήκει στο ανατολικό μπλοκ και ζητούσε συμφωνία με Δυτικής προέλευσης εταιρεία.
Ο Δημήτρης Φαρμάκης έρχεται σε επαφή με αμερικανικές και αυστριακές εταιρείες των οποίων την πρόταση απορρίπτει λόγω τριπλάσιου κόστους επένδυσης και το χειρότερο, με ευπαθή μηχανισμό εν ώρα μάχης.
Εδέχθη μεγάλο πόλεμο με αποκορύφωμα το 1972 οι τράπεζες να καταγγέλλουν τις δανειακές συμβάσεις παρόλο που ήταν ενήμερες για το έργο και διακόπτουν τη χρηματοδότηση.
Το 1973 μετά από σφοδρή σύγκρουση με την τότε κυβέρνηση, ήρθε η πτώχευση.
Παντρεύτηκε την Βασιλεία Κεντρωτή το γένος Βραχνού και απέκτησε 2 παιδιά, την Ελένη και τον Κωνσταντίνο.
Η Ελένη από τον γάμο της με τον Σάββα Θεοδωρίδη απέκτησε τον Δημήτρη και από τον γάμο της με τον Σωκράτη Κόκκαλη, τον Κωνσταντίνο και τον Σωκράτη.
Ο Κωνσταντίνος από τον γάμο του με την Μαρία Χάλακα απέκτησε τον Δημήτρη και τον Σπύρο.
Ο Δημήτρης Φαρμάκης πέθανε τον Μάρτιο του 2007 στην Κηφισιά όπου διέμενε.
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Γιώργος Παπαπαύλου
Ο Γιώργος Παπαπαύλου είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου καθώς και δάσκαλος υποκριτικής.
Βιογραφία
αριστερά|χωρίς-πλαίσιο|194x194εσ Γεννήθηκε στην 20  Ιουνίου 1981  Πάτρα. Είναι αριστούχος απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του Δήμου Αγίας Βαρβάρας Ιάκωβος Καμπανέλλης, πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολουθεί το διετές μεταπτυχιακό πρόγραμμα ΄΄Παραστατικές Τέχνες΄΄του Ανοιχτού Πανεπιστημίου (2022-2024). Άρχισε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 2010 και έχει εργαστεί τόσο στο θέατρο   όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Διδάσκει υποκριτική στη ανώτερη δραματική σχολή Αθηναική Σκηνή ενώ παράλληλα έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση των θεατρικών εργαστηρίων του ΚΕ.Ψ.Υ.Π.Α. Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Σε είδα...: Ο επίμονος κηπουρός και Μαύρα Μεσάνυχτα και Ματωμένα Χώματα και Έρωτας Μετά και Άγριες μέλισσες (3ος κύκλος) και Αυτή η νύχτα μένει
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Λουκεράτα Κεφαλονιάς
Τα Λουκεράτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 77 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Εθνική Οδός 2 (Ελλάδα)
μικρογραφία|Το παλαιό έμβλημα της Εθνικής Οδού 2 Η Εθνική Οδός 2 (ΕΟ2) είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας στην Ελλάδα, της οποίας το δυτικό τμήμα αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 86 (E86). Έλαβε την αρίθμησή της το 1963 και συνδέει τους Κήπους στα ελληνοτουρκικά σύνορα με την Κρυσταλλοπηγή στα ελληνοαλβανικά σύνορα, περνώντας από τα Γιαννιτσά, την Έδεσσα και τη Φλώρινα και έχει συνολικό μήκος 580 χλμ. Αντικαταστάθηκε σε μεγάλο ποσοστό από την Εγνατία Οδό στο τμήμα από την Θεσσαλονίκη μέχρι τους Κήπους, οπότε και πολλά τμήματα αντικαταστάθηκαν ή παρακάμφθηκαν.
Διαδρομή
300px|left|thumb|Πινακίδα της εθνικής οδού ανάμεσα σε [[Φλώρινα και Έδεσσα.]] 300px|left|thumb|Η εθνική οδός κοντά στην [[Άρνισσα Πέλλας|Άρνισσα.]] 300px|left|thumb|Η Λίμνη Βεγορίτιδα κατα μήκος της Εθνικής οδού στα σύνορα των νομών [[Νομός Φλώρινας|Φλώρινας και Πέλλας.]] 300px|left|thumb|Η Εθνική Οδός στο ύψος των Γιαννιτσών 300px|left|thumb|Η Εθνική Οδός στην [[Αμφίπολη, σε φωτογραφία του 1982, μπροστά στο λιοντάρι.]] 300px|left|thumb|Η εθνική οδός στην [[Καβάλα. Ο δρόμος περνάει κάτω από το γνωστό Υδραγωγείο Καβάλας.]] 300px|left|thumb|Η αρχή της Λεωφόρου Δημοκρατίας (τμήμα της ΕΟ2) στην [[Κομοτηνή. Η εθνική οδός περνάει μέσα από το κέντρο της πόλης.]] 300px|left|thumb|Το τέλος της εθνικής οδού, το τελωνείο των [[Κήποι Έβρου|Κήπων (Σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας).]]
Γέφυρα - Άγιος Αθανάσιος
Το τμήμα οδού ταχείας κυκλοφορίας της υπάρχουσας ΕΟ2 είναι ένα μικρό τμήμα 7 χιλιομέτρων μεταξύ της Γέφυρας και του Αγίου Αθανασίου 20 χιλιόμετρα δυτικά από την Θεσσαλονίκη. Ξεκινάει από τον ισόπεδο κόμβο με την ΕΟ 1 και αφού διασταυρωθεί με την ΠΑΘΕ, καταλήγει στον ισόπεδο κόμβο στον Άγιο Αθανάσιο. Έχει διατομή 2 λωρίδες ανα κατεύθυνση και ΛΕΑ / λωρίδα εκτάκτων αναγκών. Το τμήμα κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε την δεκαετία του 1980.
Παράκαμψη Γιαννιτσών
Η παράκαμψη των Γιαννιτσών είναι ένα τμήμα οδού ταχείας κυκλοφορίας υπο σχεδιασμό και ανάμενεται να ολοκλήρωθει στην Προγραμματιστική περίοδο 2014 - 2020. Το τμήμα έχει μήκος 8,5 χιλιόμετρα. Θα ξεκινάει από την Παραλίμνη, θα διασταυρώνεται με την επαρχιακή οδό Γιαννιτσών - Αλεξάνδρειας και θα καταλήγει στο Μελίσσι. Τα χαρακτηριστηκά αύτο του τμήματος είναι υψηλών προδιαγραφών, με δύο λωρίδες δρόμου ανά κατεύθυνση, διαχωριστική νησίδα και λωρίδα εκτάκτων αναγκών, ουσιαστικά θα έχει δίαταξη αυτοκινητοδρόμου. Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 115 εκατομύρια ευρώ. . Τέλος θα διαθέτει τρεις ανισόπεδους κόμβους:
Παράκαμψη Χαλκηδόνας
Η παράκαμψη της Χαλκηδόνας είναι ένα τμήμα οδού ταχείας κυκλοφορίας υπό σχεδιασμό και είναι προγραμματισμένο να κατασκευαστεί παράλληλα με την παράκαμψη των Γιαννιτσών. Έχει μήκος 6,5 χιλιόμετρα και ομοίως θα έχει 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση, διαχωριστική νησίδα και λωρίδα εκτάκτων αναγκών. Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 110 εκατομμύρια ευρώ. Συνολικά οι 2 παρακάμψεις θα κοστίσουν 225 εκατομμύρια ευρώ και θα αποτελούν συνέχεια των ήδη παρεδιδόμενων τμημάτων στον Νομό Πέλλας. Τέλος θα έχει 3 ανισόπεδους κόμβους:
Υπόλοιπα τμήματα
Η Εθνική οδός 2 στο μεγαλύτερος μέρος της παράλληλα με την αρχαία Εγνατία Οδό, με εξαίρεση το τμήμα από την Φλώρινα μέχρι την Κρυσταλλοπηγή. Μετά την Φλώρινα μέχρι την Θεσσαλονίκη κινείται παράλληλα με την αρχαία οδό, ενώ μετά την Θεσσαλονίκη κινείται παράλληλα και στην σύγχρονη Εγνατία Οδό, για αυτό και μετά το 2010 που ολοκληρώθηκε ο αυτοκινητόδρομος έχει δευτερεύουσα σημασία σαν άξονας στο τμήμα αυτό.
Δυτικό τμήμα (Φλώρινα, Πέλλα)
Όλο το δυτικό τμήμα της Εθνικής οδού 2 αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού Ε86. Ο άξονας ξεκινάει στα ελληνοαλβανικά σύνορα στην Κρυσταλλοπηγή. Το πρώτο τμήμα είναι από την Κρυσταλλοπηγή μέχρι την Φλώρινα μήκους 51 χιλιομέτρων το οποίο περνάει μέσω από την ορεινή διάβαση του Πισοδερίου. Ο δρόμος είναι μικρής διατομής, χαρακτηριστικός ορεινός δρόμος οποίος φτάνει σε υψόμετρο μέχρι 1.450 μ. στο Πισοδέρι και την Βίγλα. Η συγκεκριμένη διαδρομή χρησιμοποιείται κυρίως για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν προς τις Πρέσπες. Ο άξονας μπαίνει μέσα στην πόλη της Φλώρινας, διασταυρώνεται με τον Αυτοκινητόδρομο Φλώρινας - Νίκης και στη συνέχεια κινείται ανατολικά περνώντας μέσα από τα χωριά Βεύη, Κέλλη και Νέα Ξανθόγεια. Ο άξονας ανατολικά της λίμνης Βεγορίτιδα είναι το παλαιό τμήμα της οδού, καθώς πλέον χρησιμοποιείται κυρίως ο νέος άξονας που διέρχεται νότια από την λίμνη και διασταυρώνεται με την ΕΟ3 στο Αμύνταιο. Από την Άρνισσα μέχρι την Έδεσσα έχουν γίνει κάποιες βελτιώσεις σε μήκος 8 χιλιομέτρων, οπού εντάχθηκε ένα έργο προϋπολογισμού 7,5 εκατ. ευρώ και παρακάμπτει όλα τα δύσκολα σημεία και με τη βελτίωση των γεωμετρικών στοιχείων δημιουργήθηκαν υψηλές προδιαγραφές ασφαλείας.
Συγκεκριμένα στην Έδεσσα από το 2008 ο άξονας παρακάμπτει την πόλη. Η λεγόμενη Νότια παράκαμψη Έδεσσας ήταν ένα έργο που ολοκληρώθηκε το 2008 και ήταν προϋπολογισμού 25 εκατομμυρίων ευρώ. Η διατομή του άξονα είναι 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση και Λ.Ε.Α. με εξαίρεση ένα τμήμα όπου η κλίση ξεπερνάει το 5% οπότε έχει 1 και 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση, με διαφορετικό αριθμό λωρίδων σε κάθε ρεύμα. Έχει δύο ισόπεδους κόμβους βόρεια και νότια της Έδεσσας, ενώ τέλος έχει και μία σήραγγα μήκους 280 μέτρων.
Το πιο σημαντικό τμήμα της εθνική οδού 2 είναι στον Νομό Πέλλας, καθώς είναι η κύρια σύνδεση του νομού με την Θεσσαλονίκη και είναι το τμήμα με την μεγαλύτερη κίνηση από όλα τα υπόλοιπα του άξονα. Για αυτό το λόγο, έχουν γίνει πολλά έργα βελτίωσης και επαναχάραξης του δρόμου από τα οποία κάποια έχουν ολοκληρωθεί και άλλα είναι υπό σχεδιασμό. Το πρώτο τμήμα το οποίο είναι υπό σχεδιασμό είναι το Έδεσσα - Μαυροβούνι. Αυτήν τη στιγμή υπάρχει η παλαιά εθνική οδός, διατομής 8,5 μέτρων και κακής κατάστασης. Το υπό μελέτη τμήμα είναι μήκος 9,4 χιλιομέτρων, έχει πάρει περιβαλλοντική αδειοδότηση και συγκεκριμένα διαθέτει:
Επίσης, θα γίνουν έργα αντιμετώπισης των κατολισθήσεων που παρατηρούνται κοντά στην Έδεσσα. Αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το 2020. . Το επόμενο τμήμα το οποίο έχει ολοκληρωθεί στις αρχές του 2000 είναι το Μαυροβούνι-Γιαννιτσά το οποίο έχει μήκος 20,4 χιλιομέτρων και έχει χαρακτηριστικά σύγχρονης εθνικής οδούς με 3 ισόπεδους κόμβους και οδόστρωμα πλάτους 12 μέτρων. Το συγκεκριμένο τμήμα παρακάμπτει την παλαιά εθνική οδό Γιαννιτσών - Εδέσσης, μια από τις πιο επικίνδυνες εθνικές οδούς στην Ελλάδα στην οποία έχουν γίνει πάνω από 2.000 τροχαία ατυχήματα και έχασαν την ζωή τους πάνω από 400 άνθρωποι. .
Στη συνέχεια είναι υπό σχεδιασμό η Παράκαμψη των Γιαννιτσών, καθώς αυτήν την στιγμή ο δρόμος διέρχεται μέσα από την πόλη των Γιαννιτσών. Από τα Γιαννιτσά μέχρι τη Χαλκηδόνα, ο άξονας συνεχίζει με χαρακτηριστικά σύγχρονης εθνικής οδού, η οποία ξεκίνησε να κατασκευάζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και παραδόθηκε το 2013. Το τμήμα αυτό έχει μήκος 12 χιλιόμετρα και διατομή 11 - 14 μέτρα, ενώ αποτελείται από 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση και ΛΕΑ πλάτους 1,75 μέτρων. Επίσης, για την εξυπηρέτηση των αγροτικών εκτάσεων κατασκευάστηκαν 6 χιλιόμετρα παράπλευρο δίκτυο. Το τμήμα αυτό διαθέτει 3 ισόπεδους κόμβους. Ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 40.602.000 €. Παρ' όλα αυτά, το συγκεκριμένο τμήμα χρησιμοποιείται ελάχιστα από τους οδηγούς,. επειδή ο άξονας είναι ημιτελείς χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι παρακάμψεις των Γιαννιτσών και της Χαλκηδόνας. Τέλος, από τη Χαλκηδόνα μέχρι τη Θεσσαλονίκη ο δρόμος έχει 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση και αποτελούσε για χρόνια την κύρια είσοδο της πόλης, μέχρι την ολοκλήρωση της Νέας Δυτικής Εισόδου. Το συγκεκριμένο τμήμα κατασκευάστηκε στις αρχές τις δεκαετίας του 1960 και η αναβάθμιση του ολοκληρώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980.
Κεντρικό τμήμα (Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Καβάλα)
Έχει μήκος 218 χιλιόμετρα. Παλιότερα ήταν τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού Ε90 και κινείται επίσης παράλληλα στην αρχαία Εγνατία Οδό. Πλέον μεγάλο κομμάτι του ανατολικού τμήματος έχει αντικατασταθεί από την σύγχρονη Εγνατία Οδό. Αφού πλησιάζει στην Θεσσαλονίκη διασταυρώνεται με την Εγνατία Οδό στα Διαβατά και την Περιφερειακή Οδό στο Κορδελιό και εισέρχεται μέσα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Στην Θεσσαλονίκη αποτελείται από την οδό Μοναστηρίου και την οδό Λαγκαδά για να διασταυρωθεί και πάλι με την Περιφερειακή Οδό στην Σταυρούπολη και την Εγνατία Οδό στον Τιτάν. Από εκεί ενώνεται με την Εγνατία Οδό και αποχωρίζονται στα Λαγυνά όπου ακολουθεί διαφορετική πορεία νότια της λίμνης Λαγκαδά και της λίμνης Βόλβης σε αντίθετα με την Εγνατία Οδό η οποία ακολουθεί χάραξη βόρεια των λιμνών. Σε αυτό το τμήμα έχει διατομή κλασικής παλαιάς εθνικής οδού με 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση. Ο δρόμος περνάει από τα Λαγκαδίκια και την Ρεντίνα και φτάνει στον Σταυρό και την Ασπροβάλτα στον Στρυμονικό κόλπο. Στην συνέχεια ο άξονας περνάει από την αρχαία πόλη της Αμφίπολης, όπου επάνω στον δρόμο βρίσκεται και το γνωστό «λιοντάρι της Αμφίπολης». Στην Αμφίπολη διασταυρώνεται με την εθνική οδό 59 (Αμφίπολη-Παλαιοκώμη-Μεσορράχη) όπου το 2014 (όσον αφορά τα κατασκευαστικά στοιχεία) αναβαθμίστηκε ο συγκεκριμένος άξονας και δημιουργήθηκε ένας νέος ανισόπεδος κόμβος.
Από την Αμφίπολη μέχρι την Καβάλα ο δρόμος αποκλίνει λίγο από την Εγνατία Οδό, καθώς η Εγνατία διέρχεται από τα χωρία νότια του Παγγαίου ενώ η ΕΟ2 διέρχεται από τις παραλίες του Νομού Καβάλας. Το συγκεκριμένο τμήμα του δρόμο είναι αναβαθμισμένο και εντός των διεθνών προδιαγραφών καθώς διαθέτει 6 ανισόπεδους κόμβους, 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση και λωρίδα έκτακτης ανάγκης, ενώ και η κατάσταση του οδοστρώµατος είναι σε γενικές γραµµές καλή. . Ο άξονας διέρχεται από τα παραλιακά χωρία του Νομού Καβάλας (Παραλία Οφρυνίου, Παραλία Μυρτοφύρτου, Αγία Μαρίνα) και καταλήγει στην Νέα Πέραμο. Στην Νέα Πέραμο ο δρόμος γίνεται 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση μέχρι έναν σημείο όπου διασταυρώνεται με μία συνδετήρια οδό της Εγνατίας, ενώ η ΕΟ2 συνεχίζει παραλιακά για να φτάσει στην πόλη της Καβάλας. Μέσα στην Καβάλα, ο δρόμος περνάει από το λιμάνι της πόλης, καθώς επίσης από το ιστορικό Υδραγωγείο της Καβάλας.
Ανατολικό τμήμα (Ξάνθη,Ροδόπη,Έβρος)
Αφού περάσει την πόλη της Καβάλας, η εθνική οδός κινείται βόρεια του Δέλτα του Νέστου περνώντας βόρεια από την κωμόπολη της Χρυσούπολης. Ο δρόμος διασχίζει τον Νέστο, όπου εκεί συναντά την σιδηροδρομική γραμμή όπου κινούνται παράλληλα μέχρι την Ξάνθη. Πλησιάζοντας στην Ξάνθη η εθνική οδός παρακάμπτει την πόλη μέσω της Περιφερειακής οδού Ξάνθης, η οποία ξεκινάει από το Εύμοιρο και τελειώνει στον Νέο Ζυγό. Η περιφερειακή οδός είχε κλείσει το 2012 για ένα χρονικό διάστημα 11 μηνών, λόγω τροχαίου ατυχήματος που είχε σαν αποτέλεσμα την καταστροφή μιας γέφυρας, και τελικώς παραδόθηκε πάλι στην κυκλοφορία το 2013. . Μετά την Ξάνθη ο δρόμος κινείται παράλληλα με τον ποταμό Κόσυνθο και διασταυρώνεται με την Εγνατία Οδό στο ύψος των Βαφέικων. Στην συνέχεια η εθνική οδός κινείται προς την θάλασσα διασχίζοντας τον βιότοπο της Βιστωνίδας, ώσπου φτάνει στην λιμνοθάλασσα του Πόρτου Λάγους. Από εκεί συνεχίζει βόρεια περνώντας από τα χωρία Νέα Καλλίστη και Αίγειρο για να φτάσει στην πόλη της Κομοτηνής. Εκεί διασταυρώνεται πάλι με την Εγνατία Οδό με δύο κόμβους (έναν πριν και έναν μετά την πόλη). Η είσοδος της Κομοτηνής είχε αναβαθμιστεί μάλιστα με την ολοκλήρωση της Εγνατίας καθώς πλέον διαθέτει 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση. Στην Κομοτηνή ο δρόμος διασχίζει όλο το κέντρο της πόλης, καθώς η Λεωφόρος Δημοκρατίας που είναι τμήμα της ΕΟ2 είναι η κεντρική λεωφόρος. Αφού διασχίσει την Κομοτηνή, ο δρόμος συνεχίζει προς τα Πομακοχώρια κοντά στον ποταμό Λίσσο φτάνοντας στις Σάπες. Η εθνική οδός συνεχίζει για 18 χιλιόμετρα παράλληλα στην Εγνατία, ώσπου φτάνει στην Μάκρη 14 χιλιόμετρα δυτικά της Αλεξανδρούπολης. Περνώντας μέσα και από την πόλη της Αλεξανδρούπολης, ο δρόμος συνεχίζει για άλλα 43 χιλιόμετρα βόρεια του Δέλτα του Έβρου για να φτάσει στους Κήπους, χωριό στα σύνορα με την Τουρκία. Εκεί είναι και το τέλος της οδού, στην γέφυρα του Έβρου.
Πόλεις
Η Εθνική οδός 2 περνάει μέσα από τις παρακάτω πόλεις:
Αεροδρόμια
Η Εθνική Οδός 2 συνδέεται με τα παρακάτω αεροδρόμια:
Λιμάνια
Η Εθνική Οδός 2 συνδέεται με τα παρακάτω λιμάνια:
Αξιοθέατα
Ταξιδεύοντας κάποιος στην Εθνική Οδό 2 μπορεί να επισκεφτεί:
Πηγές
2
HIM
Οι HIM ήταν φινλανδικό ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1991 από τον τραγουδιστή Βίλε Βάλο, τον κιθαρίστα Μίκκο Λίντστρομ και τον μπασίστα Μιζέ Αμούρ, γνωστό επίσης και ως Μίκο Παανάνεν. Ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν έξι συνολικά άλμπουμ. Το αρχικό όνομα του σχήματος ήταν "His Infernal Majesty", αλλά σύντομα αλλάχθηκε στο απλούστερο HIM. Από το 2006, είναι το πρώτο και μοναδικό φινλανδικό ροκ σχήμα που έγινε χρυσό σε πωλήσεις στις ΗΠΑ. Διαλύθηκαν το 2017.
Μέλη
Πρώην
12 X 5
Το 12 X 5 είναι είναι το δεύτερο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 1964 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "London Decca". Το άλμπουμ κυκλοφόρησε αποκλειστικά στην Αμερική, προσπαθώντας να διατηρήσει σε υψηλό επίπεδο την δημοτικότητα του συγκροτήματος μετά την επιτυχία του πρώτου τους δίσκου.
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από διασκευές σε μπλουζ τραγούδια, όπως και τρεις συνθέσεις των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς. Στον δίσκο συμπεριλήφθηκαν τα κομμάτια του ΕΡ "Five by Five", όπως και επτά νέα κομμάτια, με αποτέλεσμα δώδεκα τραγούδια από πέντε μουσικούς και το "12 X 5" να είναι ο τίτλος του άλμπουμ.
Το "12 X 5" σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, με τα σινγκλ "It's All Over Now" και "Time Is on My Side" να μπαίνουν στους καταλόγους επιτυχιών σε Ευρώπη και Αμερική. Το άλμπουμ βραβεύθηκε ως χρυσό τον Οκτώβριο του 1989.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια, το "Sputik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 / 5 και το "Discogs" με 4,2 / 5.
Βραβεία
The Rolling Stones (άλμπουμ)
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "12 X 5" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1964
Υπερφαγία
Ο όρος υπερφαγία στην ιατρική σημαίνει την υπερβολική κατανάλωση τροφής, είτε λόγω αυξημένης όρεξης είτε λόγω υπερβολικής πείνας. Δηλώνεται ως σύμπτωμα και όχι ως πάθηση. Γενικά έχει συσχετιστεί με παχυσαρκία, υπέρταση (υπερβολική πρόσληψη αλατιού), βουλιμία, διαβήτη (διαταραχές στο μεταβολισμό των υδατανθράκων), εμφράγματα του μυοκαρδίου, ακόμα και καρκίνο.
Υπερφαγία και υποσιτισμός
Σε πολλές περιοχές του πλανήτη όπου υπάρχει πρόσβαση σε πλεονάσματα μη θρεπτικών τροφών, η υπερφαγία μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό. Η ψυχολόγος του πανεπιστημίου Γέιλ Κέλυ Μπράουνελ χαρακτηρίζει τις περιοχές αυτές "περιβάλλον τοξικών τροφίμων" όπου οι επεξεργασμένες τροφές έχουν το προβάδισμα έναντι των θρεπτικών τροφών.
Αίτια
Η υπερφαγία προκαλείται κυρίως από ενδοκρινολογικούς παράγοντες και διάφορα φάρμακα.
Άγχος
Ορισμένες περιπτώσεις άγχους προκαλούν υπερφαγία. Τυπικά συμπτώματα που παρουσιάζονται επίσης σε αυτή την περίπτωση περιλαμβάνουν ανησυχία, αϋπνία, επιμονή τραβήγματος της προσοχής των άλλων, ευερέθιστη συμπεριφορά, επιλεκτική απάθεια, δυσκολία αυτοσυγκέντρωσης και μπορεί να περιλαμβάνουν δυσλειτουργία του ουροποιητικού συστήματος ή σεξουαλική δυσλειτουργία.
Σύνδρομα
Σύνδρομα όπως το σύνδρομο Πράντερ-Γουίλι (Prader–Willi) και το Bardet–Biedl, τα οποία προκαλούν ιδιαίτερα αυξημένη όρεξη και εμμονή με το φαγητό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διατροφικές παθήσεις Κατηγορία:Διατροφικές διαταραχές Κατηγορία:Συμπτώματα Κατηγορία:Παχυσαρκία
Πανόδωρος ο Αλεξανδρεύς
Ο Πανόδωρος ο Αλεξανδρεύς (4ος/5ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Βυζαντινός μοναχός, ιστορικός και συγγραφέας ο οποίος έζησε στην Αλεξάνδρεια, και έθεσε τα θεμέλια του Βυζαντινού ημερολογίου.
Έζησε κατά την εποχή του αυτοκράτορα Αρκαδίου και ήταν σύγχρονος του αρχιεπισκόπου Θεόφιλου. Θεωρούταν ειδήμονας στα θέματα της αιγυπτιακής ιστορίας, και το έργο του αποτέλεσε βάση για το μετέπειτα έργο του εκκλησιαστικού συγγραφέα του 8ου αιώνα Γεωργίου Συγγέλου.
Εισήγαγε επίσης μια νέα μέθοδο υπολογισμού της ηλικίας του κόσμου, η οποία υπολόγιζε πως έως το 412 μ.Χ. είχαν περάσει 5.904 έτη από κτήσεως του (5492 π.Χ.), και βάσει του συστήματος αυτού η πρωτοχρονιά λογιζόταν την 1η Σεπτεμβρίου. Αποτέλεσε τη βάση του Βυζαντινού ημερολογίου το οποίο χρησιμοποιήθηκε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία από τον 10ο αιώνα, και μετέπειτα στις ορθόδοξες χώρες της ανατολικής Ευρώπης έως τα τέλη του 16ου αιώνα. Αντίθετος με τη χρονολόγηση αυτή ως προς τον μήνα, ήταν ο Αννιανός ο Αλεξανδρεύς ο οποίος έζησε την ίδια εποχή με τον Πανόδωρο και υποστήριζε πως ο κόσμος δημιουργήθηκε στις 25 Μαρτίου του 5492 π.Χ. βάσει των δικών του υπολογισμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί
Στεφανινά Θεσσαλονίκης
Τα Στεφανινά είναι χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης στη Μακεδονία και έδρα τοπικής κοινότητας. Ανήκει στο δήμο Βόλβης και μαζί με τα Κάτω Στεφανινά αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Στεφανινών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει 362 κατοίκους. Εκκλησιαστικά υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Μάρκος Σκληβανιώτης
Ο Μάρκος Σκληβανιώτης είναι Έλληνας συγγραφέας και ποιητής.
Γεννήθηκε και κατοικεί στην Πάτρα. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1977) και έλαβε τον τίτλο του Διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Leed, UK (1982). Ηταν υπεύθυνος επεξεργασίας ποιότητας νερού ΔΕΥΑ Πάτρας. Είναι συνταξιούχος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
1873 Αγήνωρ
Ο Αγήνωρ (Agenor) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ακόλουθο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,813. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομα του από το όνομα του Αγήνορα του Τρωαδίτη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αγήνορος εκτιμάται σε 53,76 ± 4,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0386. Ο Αγήνωρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ως 26 ώρες περίπου (Mottola et al. 2011).
Μιχαλιτσάτα Κεφαλονιάς
Τα Μιχαλιτσάτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 61 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Δείδας (ολυμπιονίκης)
Ο Δείδας (2ος αιώνας μ.Χ., λατινικά: Marcus Tullius) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αρσινόη της Αιγύπτου, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 230ους (141 μ.Χ.) και 230ους (141 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως δέχτηκε πρόστιμο μετά τη νίκη του καθώς αυτός και ο αντίπαλος του Σαραπάμων είχαν στοιχηματίσει για την έκβαση του αγώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Γκέιλ Χάρολντ
Ο Γκέιλ Μόργκαν Χάρολντ ΙΙΙ (Gale Morgan Harold III, 10 Ιουλίου 1969) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κυρίως γνωστός για τους ρόλους του στις σειρές Queer as Folk (Κουίαρ ες Φολκ), The Secret Circle (Ο μυστικός κύκλος), Desperate Housewives (Νοικοκυρές Σε Απόγνωση) και Hellcats (Χέλλκατς).
Πρώτα χρόνια
Ο Χάρολντ γεννήθηκε στο Ντεκατούρ της Πολιτείας Τζόρτζια των ΗΠΑ. Με πατέρας μηχανικό και μητέρα κτηματομεσίτρια, είναι το δεύτερο παιδί από τα τρία της οικογένειας (έχει μία μεγαλύτερη αδελφή, την Άνν, και έναν μικρότερο αδελφό, τον Ντέιβιντ). Οι γονείς του ήταν βαθιά θρησκευόμενοι Πεντηκοστιανοί και ο Χάρολντ μεγάλωσε με αυστηρά Πεντοκοστιανά βιώματα. Στην ηλικία των δεκαπέντε ετών, εγκατέλειψε την εκκλησία λέγοντας ότι "ήξερε πως ήταν βλακείες". Μερικά χρόνια αργότερα, ο πατέρας του εγκατέλειψε κι αυτός την εκκλησία.
Μετά την αποφοίτησή του από το "The Lovett School" στην Ατλάντα, Τζόρτζια, ο Χάρολντ φοίτησε στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο (American University) της Ουάσινγκτον, με υποτροφία από το ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε σπουδές Ελευθέρων Τεχνών στη ρομαντική λογοτεχνία, αλλά έπειτα από ενάμιση χρόνο τις εγκατέλειψε λόγω διαμάχης που είχε με τον προπονητή του. Μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ όπου έδειξε ενδιαφέρον στη Φωτογραφία και πήρε μαθήματα στον Ινστιτούτο Τεχνών του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco Art Institute). Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, συμπεριλαμβανομένου και ως βοηθός τεχνικός στην εταιρεία Ιταλικών μοτοσικλετών Ducati (Ντουκάτι), αλλά και ως εργάτης οικοδομών.
Το 1997, η φίλη του Σούζαν Λάντο, κόρη του ηθοποιού Μάρτιν Λάντο, πρότεινε στον Χάρολντ να δοκιμάσει την υποκριτική. Έτσι, εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες και ξεκίνησε εντατικές σπουδές στη δραματική για τρία χρόνια. Στα 28 του, έγινε αποδεκτός στο Actors Conservatory Program (ελεύθερη μετάφραση: Πρόγραμμα Ωδείου Ηθοποιών) και έγινε μέλος της κλασικής θεατρικής κομπανίας, A Noise Within (ελεύθερη μετάφραση: Ένας θόρυβος στο εσωτερικό). Στο θεατρικό του ντεμπούτο, ο Χάρολντ εμφανίστηκε ως "Μπάννυ" στο θεατρικό έργο "Me and My Friends" (Εγώ και οι φίλοι μου).
Καριέρα
Το 2000, ο Χάρολντ πήρε το ρόλο του Μπράιαν Κίννι, ενός από τους βασικούς χαρακτήρες του δημοφιλούς γκέι δράματος Queer as Folk στο κανάλι Showtime.
Στο πρώτο καλοκαιρινό διάλειμμα από τα γυρίσματα του Queer as Folk (μεταξύ πρώτου και δεύτερου κύκλου), ο Χάρολντ έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στη Νέα Υόρκη παίζοντας το ρόλο του Τζος στην παράσταση Uncle Bob (Θείος Μπομπ) στο πλευρό του Τζορτζ Μόρφογκεν. Ο ρόλος του Τζος ήταν δύσκολος και πολύ διαφορετικός από αυτόν που είχε στη σειρά Queer as Folk. Η παράσταση έλαβε κυρίως θετικές κριτικές και ο Χάρολντ έκανε ένα "ευοίωνο ντεμπούτο" στη θεατρική σκηνή της Νέας Υόρκης.
Το 2003, ο Χάρολντ πρωταγωνίστησε στην ταινία Wake (Αγρυπνία), στην οποία παραγωγός ήταν η Σούζαν Λάντο Φίντς και σκηνοθέτης ο σύζυγός της Χένρι Λιρόι Φιντς.