cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονάδα Υποβρυχίων Αποστολών
Επιχειρησιακή Δραστηριότητα
Η ΜΥΑ/ΛΣ έχει διαχειριστεί πλήθος επιχειρήσεων από την ίδρυση της στους δύο τομείς αρμοδιότητας της, την διενέργεια επιχειρήσεων υψηλού κινδύνου και την διαχείριση ναυαγίων. Σε ετήσια βάση φέρνει εις πέρας πάνω από 200 αποστολές. Βάσει νόμου πραγματοποιεί μηνιαίως προληπτικά ρεσάλτα σε πλοία που απασχολούν τις διεθνείς και τοπικές αρχές και διενεργεί ελέγχους υφάλων και κρηπιδωμάτων για την αντιμετώπιση εκρηκτικών μηχανισμών. Ενδεικτική λίστα των επιτυχιών τη ΜΥΑ/ΛΣ:
Αγωγός Εκπαιδευτικής Εξέλιξης Προσωπικού ΜΥΑ/ΛΣ
Στελέχη του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής κατόπιν εκδήλωσης ενδιαφέροντος τους συμμετέχουν στο Σχολείο Υποβρύχιων Καταστροφέων της ΣΥΚ/ΠΝ. Όσοι ολοκληρώσουν με επιτυχία το βασικό σχολείο επιλογής του Πολεμικού Ναυτικού εντάσσονται στην δύναμη της ΜΥΑ/ΛΣ και ακολουθούν την εξής πορεία:
thumb|Ρεσάλτο Ομάδας Ειδικών Επεμβάσεων Τα αντικείμενα εκπαίδευσης είναι γενικά τα εξής: Τα αντικείμενα εκπαίδευσης είναι γενικά τα εξής:
Στολές και Διακριτικά ΜΥΑ/ΛΣ
μικρογραφία|Η Ομάδα Ειδικών Επεμβάσεων με την επιχειρησιακή στολή ΝΟΜΕΧ.
Στολή Υπηρεσίας της ΜΥΑ/ΛΣ είναι η παραλλαγή Black Multicam. Οι βατραχάνθρωποι της ΜΥΑ/ΛΣ δεν επιδεικνύουν στην στολή τους ,όπως συνηθίζεται στις ένοπλες δυνάμεις, ούτε τον βαθμό ούτε τα σχολεία τα οποία έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία. Αντιθέτως τοποθετούνται τα κάτωθι διακριτικά: Επιχειρησιακή στολή της ΜΥΑ/ΛΣ είναι η μαύρη CWU-27/P-NOMEX.
Έπαινοι και Παρασημοφορήσεις
Η ΜΥΑ/ΛΣ έχει λάβει τιμητικούς επαίνους από αρμόδιους Υπουργούς και άνδρες της έχουν παρασημοφορηθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την επιτυχή διαχείριση κρίσιμων περιστατικών.
Συνεργασίες
Η ΜΥΑ/ΛΣ πραγματοποιεί ετησίως συνεκπαιδεύσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με αντίστοιχες αντιτρομοκρατικές μονάδες, όπως:
Επίσης η ΜΥΑ/ΛΣ συνεργάζεται με την Μ.Μ.Α.Δ. της Κυπριακής Δημοκρατίας και την Υπηρεσία Ασφαλείας του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και παρέχει εκπαιδευτές στο ΚΕ.Ν.ΑΠ. (NMIOTC) του ΝΑΤΟ για την παροχή τεχνογνωσίας και εκπαίδευσης στα αντικείμενα των νηοψιών και CQC.
Σάντορ Ντεμιάν
Ο Σάντορ Ντεμιάν (ουγγρικά: Sándor Demján, 14 Μαΐου 1943 – 26 Μαρτίου 2018) ήταν Ούγγρος επιχειρηματίας, και σύμφωνα με το Forbes ήταν ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος στην Ουγγαρία με καθαρό πλούτο 192 δισεκατομμυρίων φιορινιών (615 εκατομμύρια ευρώ). Ήταν ο πρόεδρος της TriGránit.
Επιχειρηματική καριέρα
Ο Ντεμιάν έγινε πρόεδρος της Gorsium ÁFÉSZ από το 1968 έως 1973 και από το 1973 έως το 1986, ήταν συνδιευθύνων σύμβουλος της κοινοπραξίας της. Από το 1986 έως το 1990 ήταν ο πρόεδρος και ένας από τους ιδρυτές της Ουγγρικής Πιστωτικής Τράπεζας. Από το 1990 ήταν μέλος της Κεντροευρωπαϊκής Εταιρείας Ανάπτυξης και το 1991 ήταν Διευθύνων Σύμβουλος της Κεντροευρωπαϊκής Εταιρείας Επενδύσεων. Το 1996, παρευρέθηκε στα εγκαίνια του Τραπεζικού Κέντρου, του Πόλου Γρανίτη και του Κέντρου Πόλους. Το 1996, έγινε πρόεδρος της TriGránit. Το 1999, εγκαινίασε επίσης το WestEnd City Centre, το οποίο ακολουθήθηκε το 2000 από το Polus City Center στη Μπρατισλάβα και το 2005 το Silesia City Center στο Κατοβίτσε.
Ο πλούτος του εκτιμάται σε 300 δισ. φιορίνια σε στοιχεία του ενεργητικού το 2008. Τότε ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ουγγαρίας. Το ενεργητικό του το 2006 εκτιμάτo σε 80 δισεκατομμύρια φιορίνια. Σε μόλις δύο χρόνια, το κεφάλαιό του σχεδόν τετραπλασιάστηκε.
Το 2003 ίδρυσε το βραβείο Prima Primissima, αφιερωμένο στην προστασία των ουγγρικών πνευματικών επιτευγμάτων, στην ανάπτυξη της εγχώριας επιστήμης και στην ενίσχυση της τέχνης και του πολιτισμού.
Το 2014, ο Ντεμιάν ανακοίνωσε ότι, λόγω της ηλικίας του, θα αποσυρθεί σταδιακά στην επιχειρηματική ζωή και η διαχείριση των εταιρειών του θα μεταβιβαστεί.
Το βαρόμετρο επιρροής του 2014 τον υπολογίζει ως το έκτο πιο ισχυρό πρόσωπο της Ουγγαρίας.
Θάνατος
Ο Ντεμιάν πέθανε στις 26 Μαρτίου 2018 σε ηλικία 74 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σίκουλοι (Κεντρική Ευρώπη) Κατηγορία:Ούγγροι επιχειρηματίες
Αυτοκράτορας Σιρακάβα
Ο Αυττοκράτορας Σιρακάβα (白河天皇, Shirakawa-tennō, 7 Ιουλίου1053 – 24 Ιουλίου 1129) ήταν ο 72ος Αυτοκράτορας of Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή oσειρά διαδοχής.
Η βασιλεία του Σιρακάβα διήρκεσε από το 1073 έως το 1087.
Γενεαλογία
Πριν από την άνοδό του στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα) ήταν Σανταχίτο-σιννό (貞仁親王).
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αυτοκράτορα Γκο-Σαντζό και του Φουτζιβάρα Σιγκέκοo (藤原茂子).
Η Σιρακάβα είχε μια αυτοκράτειρα, μια αυτοκρατορική σύζυγο και εννέα αυτοκρατορικούς γιους και κόρες.
Γεγονότα της ζωής του Σιρακάβα
Ήταν ο πρώτος Αυτοκράτορας, που φαινομενικά αποσύρθηκε σε μοναστήρι, αλλά στην πραγματικότητα συνέχισε να ασκεί σημαντική επιρροή στον διάδοχό του. Αυτή η διαδικασία θα γίνει γνωστή ως μοναστηριακός κανόνας.
Όταν ήταν πολύ μικρός, οι σχέσεις του με τον πατέρα του ήταν πολύ ψυχρές, αλλά στοργικές και το 1068, όταν ο πατέρας του ενθρονίστηκε, ανακηρύχθηκε σιννό (αυτοκρατορικός πρίγκιπας), και έγινε ο αυτοκρατορικός πρίγκιπας Σανταχίτo. Το 1069 έγινε διάδοχος του θρόνου και εν ευθέτω χρόνω έγινε Αυτοκράτορας σε ηλικία 19 ετών.
Ο Γκο-Σαντζό επιθυμούσε ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του Σιρακάβα να τον διαδεχτεί στον θρόνο. Το 1085, αυτός ο ετεροθαλής αδελφός απεβίωσε από μία ασθένεια, και ο γιος τού Σιρακάβα, Tαρουχίτo-σιννό (善仁親王) έγινε διάδοχος.
Την ίδια μέρα που ο Ταρουχίτο ανακηρύχθηκε κληρονόμος του, ο Σιρακάβα παραιτήθηκε και ο Ταρουχίτο έγινε Αυτοκράτορας Χορικάβα. Ο πια αποσυρμένος Αυτοκράτορας Σιρακάβα ήταν ο πρώτος, που επιχείρησε αυτό που έγινε συνήθεια ως μοναστηριακός κανόνας. Άσκησε την εξουσία, κυβερνώντας έμμεσα από το Σιρακάβα-ιν (κυριολεκτικά: "Μέγαρο/Ναός του Λευκού Ποταμού"); Ωστόσο, τα ονομαστικά αξιώματα σεσσό και καμπάκου συνέχισαν να υπάρχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το 1096, με την ευκαιρία του τέλους της κόρης του, ο Σιρακάβα μπήκε σε ένα μοναστήρι με το όνομα Γιούκαν (融観). και έτσι, έγινε χό-ο (法皇), που είναι ο τίτλος, που απονέμετο σε έναν πρώην Αυτοκράτορα που γινόταν μοναχός.
Μετά τον τέλος τού Αυτοκράτορα Χορικάβα, ο εγγονός τού Σιρακάβα έγινε Αυτοκράτορας Τόμπα. Ο Σιρακάβα ήταν ακόμη ζωντανός, όταν ο Tόμπα παραιτήθηκε με τη σειρά του υπέρ του γιού του, ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας Σουντόκου. Μέχρι το τέλος του το 1129, είχε κυβέρνησε ως μοναστηριακός Αυτοκράτορας για 41 χρόνια και κατά τη διάρκεια της βασιλείας τριών Αυτοκρατόρων, που στην πραγματικότητα ήταν κάτι περισσότερο από εικονικοί (σκιώδεις).
Το μεταθανάτιο όνομα αυτού του Αυτοκράτορα προέρχεται από το Σιρακάβα-ιν (白河院), το όνομα της κατοικίας από την οποία διηύθυνε την από το μοναστήρι κυριαρχία του μετά την παραίτηση από τον θρόνο. Ένα άλλο όνομα ήταν Ροκουτζό νο Μικάντo (六条帝, το Mικάντo είναι ένα παλιό όνομα για τον Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας).
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό κάμον: ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου.]]
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Οίκος των Ρουπενιδών
Ο Οίκος των Ρουπενιδών ή Ρουμπενιδών είναι ο πρώτος δυναστικός Οίκος της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας). Τα μέλη της έζησαν από τον 11ο ως τον 13ο αι.
Ιστορία
H (Μεγάλη) Αρμενία των Βαγρατιδών ήταν υποτελής στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που το 1045 την προσάρτησε τελείως. Αλλά το 1071 στο Μαντζικέρτ νίκησαν οι Οθωμανοί. Ο Ρουπέν Α΄, συγγενής του βασιλιά του Άνι, μαζί με άλλους πέρασε την οροσειρά του Ταύρου και εγκαταστάθηκε στην Ταρσό, όπου ο Ρωμαίος διοικητής τους παραχώρησε περιοχή. Έτσι ιδρύθηκε το κράτος της Μικράς Αρμενίας το 1198 από τον τέταρτο απόγονό του Λέοντα Β΄ που πήρε τον τίτλο του βασιλιά.
Προυντένσια Αγιάλα
Η Προυντένσια Αγιάλα (Prudencia Ayala, 1885-1936) υπήρξε Σαλβαδοριανή συγγραφέας και κοινωνική ακτιβίστρια, που αγωνίστηκε για την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών στο Ελ Σαλβαδόρ.
Προσωπική ζωή
Κατάγεται από μια οικογένεια αυτοχθόνων. Σε ηλικία 10 ετών, μετακόμισε με την οικογένειά της στη Σάντα Άνα, όπου συνέχισε τις πρωτοβάθμιες σπουδές της στο δημοτικό σχολείο «Maria Luisa de Cristofine». Δεν ολοκλήρωσε όμως το σχολείο, γιατί δεν μπορούσε να ανταποκριθεί η οικογένειά της στα δίδακτρα του εκπαιδευτικού ιδρύματος. Έκτοτε συνέχισε ως αυτοδίδακτη.
Εργάστηκε ως μοδίστρα και ασχολήθηκε παράλληλα με τα μελλοντικά της σχέδια. Σύμφωνα με την ίδια, είχε μαντικές ικανότητες αφού μπορούσε να ακούσει «μυστηριώδεις φωνές», κερδίζοντας έτσι την προσοχή και τον θαυμασμό από τους οικείους και τους περιοίκους της, αλλά την αποδοκιμασία άλλων που θεωρούσαν ότι εκμεταλεύεται αδαείς ανθρώπους με τις προβλέψεις της.
Οι εκτιμήσεις της δημοσιεύονταν σε εφημερίδες της εποχής και είχε αποκτήσει τη φήμη της «Σίβυλλας της Σάντα Άνα». Από το 1914, είχε προβλέψει την παραίτηση του κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και την είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τούδε και το εξής, το όνομά της συνδεόταν με τις φεμινιστικές της απόψεις και τις εσωτεριστικές της ανησυχίες.
Κοινωνική ενασχόληση
Φυλακίστηκε το 1919 για συκοφάντηση, αφού σε δημοσιεύματά της κατηγορούσε τον δήμαρχο της πόλης Αντικισάγια, καθώς στη Γουατεμάλα για αρκετούς μήνες, με την κατηγορία της συνεργασίας σε σχεδιασμό πραξικοπήματος. Το 1921 που δημοσίευσε το βιβλίο ''«Escible. Aventuras de un viaje a Guatemala»'', όπου εξιστορεί τους τελευταίους μήνες του ταξιδιού της στη χώρα επί δικτατορίας του Μανουέλ Εστράντα Καμπρέρα. Στη συνέχεια εξέδωσε τα βιβλία «Immortal, Amores de Loca» (1925) και «Fumada Mota» (1928). Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ίδρυσε και διηύθυνε το γυναικείο περιοδικό «Redención femenina», που υπερασπιζόταν τα δικαιώματα των γυναικών.
Πολιτική ενασχόληση
Τελικώς, η υποψηφιότητά της απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, αλλά προκάλεσε την κινητοποίηση του φεμινιστικού κινήματος, με αποτέλεσμα να κατοχυρωθεί μερικώς το δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες το 1939. Με το σύνταγμα του 1950, κατοχυρώθηκε το δικαίωμα ψήφου χωρίς τους περιορισμούς που ίσχυαν όπως η μόρφωση και η ηλικία, ενώ με το σύνταγμα του 1963, εξασφαλίστηκε το δικαίωμα του εκλέγειν σε όλες τις γυναίκες.
Θάνατος και απόδοση τιμών
Η Προυντένσια Αγιάλα πέθανε στις 11 Ιουλίου 1936, μακριά από την πολιτική αρένα αλλά κοντά στη κοινωνία και στα κοινωνικά κινήματα. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι συμμετείχε στις εργατικές κινητοποιήσεις του 1932, αλλά πιστεύεται ότι συνεργαζόταν με τους διαδηλωτές. Στο κέντρο του Σαν Σαλβαδόρ, υπάρχει πλατεία που φέρει το όνομά της, κοντά στο Μητροπολιτικό Ναό της πόλης. Σε αυτήν, υπάρχει επιγραφή που αναφέρει:
Υπάρχουν διάφορες οργανώσεις που φέρουν το όνομά της, όπως η «Concertación Feminista Prudencia Ayala». Τον Μάρτιο του 2009, στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας της γυναίκας, ανέβηκε η παράσταση «Prudencia en tiempos de brujería».
Γιώργος Χρυσοστόμου
Ο Γιώργος Χρυσοστόμου (Ρόδος, 20 Αυγούστου 1980) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.Γνωστός απο την σειρά L.A.P.D ως «Λουκάς Καλούδας».
Βιογραφία
Σπούδασε υποκριτική και θέατρο στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος όπου πέρασε πρώτος με υποτροφία και απ'όπου και αποφοίτησε το 2001.
Πραγματοποίησε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη σειρά ''504 χλμ. βόρεια της Αθήνας, αλλά έγινε γνωστότερος στο ευρύ κοινό μέσα από του ρόλους στις σειρές S1ngles 2, S1ngles 2 1/2, S1ngles 3 και L.A.P.D.'' στο κανάλι MEGA. Το 2014 βραβεύτηκε με το Βραβείο Χορν, για τη ερμηνεία του στη θεατρική παράσταση Mistero Buffo σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χορν
Αριάρν Τίτμους
Η Αριάρν Τίτμους ( Ariarne Titmus, γενν. 7 Σεπτεμβρίου 2000) είναι Αυστραλέζα αθλήτρια της κολύμβησης, η οποία ειδικεύεται στα αγωνίσματα με στυλ ελεύθερο. Το 2015, η Τίτμους και η οικογένειά της μετακόμισαν από την Τασμανία στην Κουίνσλαντ για καλύτερες συνθήκες προπόνησης.
Καριέρα
Συμμετείχε στα 200 μέτρα ελεύθερο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017. Τον Δεκέμβριο του 2018 έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μέτρα ελεύθερο, σε πισίνα μικρής απόστασης, χρόνου 3:53.92.
Η Τίτμους συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019. Στα 400 μέτρα ελεύθερο, έσπασε το ρεκόρ Ωκεανίας στον τελικό με χρόνο 3:58.76, τερματίζοντας πρώτη με διαφορά για πάνω από ένα δευτερόλεπτο από την δεύτερη, Κέιτι Λεντέκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της κολύμβησης
Τσακίρης
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Νίνα Αγγελόφσκα
Η Νίνα Αγγελόφσκα (Nina Angelovska) (γεννημένη στις 13 Ιουλίου 1988 στα Σκόπια) είναι πολιτικός από την πΓΔΜ και πρώην υπουργός Οικονομικών στη Βόρεια Μακεδονία. Είναι επίσης επιχειρηματίας, UNCTAD eTrade for Women Advocate και πρόεδρος του Μακεδονικού Συνδέσμου ηλεκτρονικού εμπορίου. Συνίδρυσε και ήταν επικεφαλής της πρώτης πλατφόρμας συμφωνιών και της κορυφαίας εταιρείας ηλεκτρονικού εμπορίου στη Μακεδονία, της Grouper.mk, που ξεκίνησε το 2011 και μεταμόρφωσε την αγορά ηλεκτρονικού εμπορίου. Εκτός από τη διεύθυνση της εταιρείας της, εργάστηκε ως σύμβουλος στην ανάπτυξη επιχειρήσεων, την ψηφιακή οικονομία και το ηλεκτρονικό εμπόριο και ήταν συχνή ομιλήτρια σε συνέδρια και εκδηλώσεις, που προσπαθούσαν να εμφυσήσουν το πάθος και να αφυπνίσουν τις δυνατότητες πολλών νέων ανθρώπων. Το 2017, ξεκίνησε την ίδρυση του Πρώτου Μακεδονικού Συνδέσμου Ηλεκτρονικού Εμπορίου όπου υπηρετεί ως Πρόεδρος. Η Αγγελόφσκα κάποτε συμμετείχε στα διοικητικά συμβούλια του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Βόρειας Μακεδονίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ηλεκτρονικού Εμπορίου και Παντός Καναλιών Εμπορίου (EMOTA). Σήμερα είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Makedonski Telekom. Η σκληρή δουλειά και ο αντίκτυπός της έχουν αναγνωριστεί ευρέως. Το 2018 συμπεριλήφθηκε στο Forbes 30 Under 30 και το 2019 ανακηρύχθηκε μία από τις επτά παγκόσμιες UNCTAD eTrade for Women Advocates. Πρόσφατα έκανε μια επιτυχημένη έξοδο, όταν ο πολωνικός Όμιλος Asseco SEE εξαγόρασε την εταιρεία της, Grouper.mk.
Νεανικά χρόνια και καριέρα
Η Αγγελόφσκα σπούδασε στα Σκόπια στο Πανεπιστήμιο των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, όπου απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό στο Ηλεκτρονικό Επιχειρείν στην Οικονομική Σχολή. Η Αγγελόφσκα αποφοίτησε ως φοιτήτρια της χρονιάς και τιμήθηκε με τον Frank Manning ως καλύτερος μαθητής στη γενιά της στις οικονομικές επιστήμες το 2010. Η Αγγελόφσκα κέρδισε έναν εθνικό διαγωνισμό για το πιο καινοτόμο επιχειρηματικό σχέδιο και συνίδρυσε το Grouper.mk το 2011, γνωστό ως η πρώτη πλατφόρμα συναλλαγών στη Βόρεια Μακεδονία και κορυφαία εταιρεία ηλεκτρονικού εμπορίου στη Μακεδονία. Η Αγγελόφσκα απέκτησε το διδακτορικό της το 2016 στη Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.
Πριν γίνει μέλος της κυβέρνησης, η Αγγελόφσκα ήταν επικεφαλής του Grouper.mk ως Διευθύνων Σύμβουλος και εργαζόταν επίσης ως σύμβουλος στην ψηφιακή οικονομία, την επιχειρηματική ανάπτυξη και το ηλεκτρονικό εμπόριο. Η Grouper απασχολούσε 20 άτομα και είχε 200.000 πελάτες το 2018.
Το 2016 η Αγγελόφσκα αναγνωρίστηκε στις 100 Female Founders in Europe, μια λίστα που συνέταξε το γερμανικό περιοδικό startup The Hundert. Το 2018 ανακηρύχθηκε Forbes 30 Under 30 στο ηλεκτρονικό εμπόριο και το λιανικό εμπόριο για την Ευρώπη. Το 2019 η UNCTAD την αναγνώρισε ως μία από τους επτά παγκόσμιους υποστηρικτές για τις γυναίκες στο ηλεκτρονικό εμπόριο.
Πολιτική καριέρα
Τον Αύγουστο του 2019 η Αγγελόφσκα διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στη Βόρεια Μακεδονία. Διορίστηκε από τον Πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος προηγουμένως είχε εκπλήξει τους επικριτές αναλαμβάνοντας τον οικονομικό ρόλο εκτός από αυτόν του πρωθυπουργού. μικρογραφία|Απο αριστερά προς δεξιά: Κλαούντια ντε Χερέντια, Χελιάντι Χίλμαν, Νίνα Αγγελόφσκα, Πατρίσια Ζούντι Γιάο και Σιαοφέι Γιάο Στις 24 Σεπτεμβρίου 2019 η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη ανακοίνωσε επτά «ηλεκτρονικές συναλλαγές για γυναίκες υποστηρικτές» από τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Οι άλλοι ήταν οι Ναζανίν Ντανεσβάρ, Κλαρίς Ιριμπαγκίζα, Σιαοφέι Γιάο, Πατρίσια Ζούντι Γιάο, Κλαούντια ντε Χερέντια και Χελιάντι Χίλμαν. Ανακοινώθηκε στην περιφέρεια της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.
Η Αγγελόφσκα πήρε συνέντευξη από την Candace Nkoth Bisseck σχετικά με το "eTrade for Women Advocates" για το Forbes το 2020. Ο προϋπολογισμός της για το 2020 για τη Βόρεια Μακεδονία αύξησε τις δαπάνες κατά 50% επενδύοντας σε ανθρώπινο κεφάλαιο (υγεία, εκπαίδευση κ.λπ.), ενώ σχεδίαζε επίσης να περικόψει το εθνικό χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί της Βόρειας Μακεδονίας
Uhuru (δορυφόρος)
Ο Uhuru ήταν ο πρώτος στην ιστορία τεχνητός δορυφόρος (και γενικότερα διαστημική αποστολή διαρκείας), που είχε ως μοναδικό σκοπό την έρευνα στην αστρονομία ακτίνων Χ. Το ασυνήθιστο όνομα δεν είναι αρχικά, αλλά η λέξη «ελευθερία» στη γλώσσα σουαχίλι. Ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της ανακηρύξεως της ανεξαρτησίας της Κένυας, κατά την έβδομη επέτειο της οποίας εκτοξεύθηκε ο δορυφόρος, καθώς η εκτόξευση έγινε έξω από τις ακτές της χώρας αυτής (συγκεκριμένα από την ιταλική Εξέδρα Σαν Μάρκο, κοντά στη Μομπάσα). Ο δορυφόρος έφερε και τις συμβατικές ονομασίες «Εξερευνητής Ακτίνων Χ» (X-ray Explorer Satellite), SAS-A (αρχικά των λέξεων Small Astronomy Satellite A, «Μικρός Δορυφόρος Αστρονομίας Α», όντας ο πρώτος από τα τρία σκάφη SAS), SAS 1 και Explorer 42 (ανήκε στο μεγάλο ερευνητικό διαστημικό Πρόγραμμα Explorer των ΗΠΑ).
Γενικά
Ο δορυφόρος Uhuru κατασκευάσθηκε στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA. Η ξηρή μάζα (χωρίς τα καύσιμα-προωθητικά) του δορυφόρου ήταν 141,5 χιλιόγραμμα.
Ο Uhuru εκτοξεύθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1970, ώρα 10:53:50 UTC, σε αρχική τροχιά με απόγειο 560 km, περίγειο 520 km, κλίση 3 μοίρες, εκκεντρότητα 0,002956 και περίοδο περιφοράς 95,7 λεπτά της ώρας. Η αποστολή έληξε τον Μάρτιο του 1973. Ο δορυφόρος περιστρεφόταν και γύρω από τον εαυτό του, μία φορα κάθε 12 λεπτά, και πραγματοποίησε την πρώτη επισκόπηση ολόκληρης της ουράνιας σφαίρας στις ακτίνες Χ, με ευαισθησία περίπου το ένα χιλιοστό της εντάσεως ακτίνων Χ του Νεφελώματος του Καρκίνου. Κατέπεσε στη Γη στις 5 Απριλίου 1979.
Σκοποί
Οι κύριοι στόχοι της αποστολής ήταν :
Εξοπλισμός και λειτουργία
Το ωφέλιμο φορτίο του Uhuru αποτελείτο από δύο σετ αναλογικών μετρητών-ανιχνευτών, το καθένα με δραστική επιφάνεια περίπου 840 τετραγωνικών εκατοστομέτρων. Οι μετρητές είχαν απόδοση πάνω από 10% σε φωτόνια ενέργειας 2 ως 20 keV. Το όριο χαμηλής ενέργειας καθοριζόταν από την απόσβεση των παραθύρων βηρυλλίου των μετρητών και ενός λεπτού θερμικού καλύμματος που ήταν απαραίτητο για τη διατήρηση θερμοκρασιακής σταθερότητας μέσα στον δορυφόρο. Το όριο υψηλής ενέργειας καθοριζόταν από τις ιδιότητες του αερίου μέσα στους ανιχνευτές. Ανάλυση ύψους παλμού σε οκτώ ενεργειακά κανάλια χρησιμοποιήθηκε για την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με το ενεργειακό φάσμα των φωτονίων. Το ένα σετ ανιχνευτών είχε παράθυρο γωνίας 0,52° επί 0,52° και το άλλο είχε παράθυρο γωνίας 5,2° × 5,2°. Το πρώτο έδινε μεγάλη γωνιακή ανάλυση, ενώ το δεύτερο προσέφερε υψηλότερη ευαισθησία για απομονωμένες πηγές.
Αποτελέσματα
Ο Uhuru σημείωσε αρκετά και σημαντικά επιστημονικά επιτεύγματα. Τα κυριότερα ήταν η ανακάλυψη και μελέτη μεταβλητών διπλών αστρικών συστημάτων ακτίνων Χ, όπως τα Cen X-3, Vela X-1, και Her X-1, η ταυτοποίηση της πηγής Cygnus X-1 ως του πρώτου ισχυρού υποψηφίου για μαύρη τρύπα και η ανακάλυψη πολλών και σημαντικών εξωγαλαξιακών πηγών.
Ο Κατάλογος Uhuru, που δημοσιεύθηκε σε 4 διαδοχικές εκδόσεις («1U», «2U», «3U», «4U»), υπήρξε ο πρώτος ολοκληρωμένος κατάλογος αστρονομικών πηγών ακτίνων X στην ιστορία. Περιέχει 339 πηγές και καλύπτει ολόκληρη την ουράνια σφαίρα στην περιοχή ενεργειών φωτονίου 2 ως 6 keV. Οι πηγές του κάθε καταλόγου ονομάζονται αντιστοίχως με την έκδοση, π.χ. «4U 1700-37».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές ακτίνων Χ Κατηγορία:Πρόγραμμα Explorer Κατηγορία:Τεχνητοί δορυφόροι Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1970
Πανεπιστήμιο της Βόννης
Το Πανεπιστήμιο της Βόννης, επίσημα: «Ρηνανικό-Φρειδερίκειο-Γουλιελμικό-Πανεπιστήμιο της Βόννης» (γερμανικά: Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn) είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Γερμανίας. Βρίσκεται στην πόλη της Βόννης στο κρατίδιο της Βόρειας- Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βόννης περιλαμβάνουν γνωστές προσωπικότητες όπως οι Κάρλ Μάρξ, Φρίντριχ Νίτσε, Κόνραντ Αντενάουερ ενώ διαδάξαντες έχουν διατελέσει μεταξύ πολλών άλλων οι Friedrich August Kekule, Felix Hausdorff, Βόλφγκανγκ Πάουλ (Νόμπελ Φυσικής 1989), Ράινχαρντ Ζέλτεν (Νομπέλ Οικονομικών 1994).
Ακαδημαικά στοιχεία
Το Πανεπιστήμιο της Βόννης έχει 35.600 φοιτητές εκ των οποίων 4.000 διεθνούς υπηκοότητας. Απονέμονται ετησίως περί των 3.000 πτυχιακών τίτλων και 702 διδακτορικά (διδακτικό έτος 2015/2016). Στο Πανεπιστήμιο της Βόννης απασχολούνται 555 καθηγητές, 3900 άτομα επιστημονικό προσωπικό και 4800 άτομα βοηθητικό προσωπικό. Ο ετήσιος προυπολογισμός του έτους 2015 ήταν 525 εκατ. ευρώ εκ των οποίων 107 εκατ. ευρώ διατέθηκαν σε ερευνητικά προγράμματα.
Τμήματα
Παρακάτω φαίνονται τα τμήματα του Πανεπιστημίου της Βόννης:
Υποδομές
μικρογραφία|Το κεντρικό κτίριο (Hauptgebaude) του Πανεπιστημίου Βόννης μικρογραφία|Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Βόννης (και βιβλιοθήκη του κρατιδίου NRW) Το Πανεπιστήμιο της Βόννης συμπεριλαμβάνει πλήθος κτιριακών υποδομών όπως είναι άνω των 100 βιβλιοθηκών σημαντικότερη εκ των οποίων η Universitäts- und Landesbibliothek Bonn με περισσότερους απο 2 εκατ. τίτλους όπως και των νοσοκομειακών εγκαταστάσεων Universitätsklinikum Bonn στην περιοχή Venusberg.
Φοιτητικές εστίες
Το Πανεπιστήμιο προσφέρει στέγη σε μεγάλο αριθμό γερμανών και αλλοδαπών φοιτητών μέσω ενός δικτύου 35 φοιτητικών εστιών διάσπαρτες σε όλη την πόλη της Βόννης. Σε αυτές στεγάζονται 3700 φοιτητές σε ανεξάρτητα διαμερίσματα ή μεμονωμένα δωμάτια με χώρους κοινής χρήσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γερμανία
Σινγκίντα (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Σινγκίντα μπορεί να αναφέρεται στην:
Στο Κόκκινο 105,5
Ο ραδιοφωνικός σταθμός Στο Κόκκινο είναι ο κομματικός ραδιοσταθμός του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς - Προοδευτικής Συμμαχίας. Εκπέμπει στην Αττική από το 2006.
Ιστορία
220px|μικρογραφία|αριστερά|Λογότυπο του ραδιοφωνικού σταθμού, σε χρήση έως το 2019. Ξεκίνησε να εκπέμπει στις 6 Φεβρουαρίου 2006 ως πειρατικός σταθμός, προσκείμενος στον Συνασπισμό της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας. Κατά την πρώτη περίοδο της λειτουργίας του, υπήρξαν πολλές αντιδράσεις για τη λειτουργία του, με τον δημοσιογράφο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, να τοποθετεί κρυφές κάμερες στα στούντιο του σταθμού, προκειμένου να αποδείξει το παράνομο καθεστώς του σταθμού.
Το 2011, ο σταθμός έλαβε από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, Βεβαίωση Νόμιμης Λειτουργίας. Από το 2015, στα γραφεία του σταθμού ή και των συνεργαζόμενων σταθμών, πραγματοποιούνται καταλήψεις από διάφορες ομάδες ατόμων, με διάφορα αιτήματα.
Στις 23 Μαρτίου του 2015 και στις 17 Μαΐου του 2017, το κτήριο του σταθμού, καταλήφθηκε από αντιεξουσιαστές, με σκοπό την πραγματοποίηση των πολιτικών τους αιτημάτων. Την 1η Ιουνίου 2017, το κτήριο του σταθμού "Στο Κόκκινο 93,4" (νυν Μύθος στα FM) της Θεσσαλονίκης, καταλήφθηκε από οπαδούς του Ηρακλή, διαμαρτυρόμενοι για την οικονομική κρίση του συλλόγου. Επίσης, το 2017 οι εργαζόμενοι του σταθμού διαμαρτυρήθηκαν, και με απεργιακές κινητοποιήσεις, για τη μη καταβολή των οικονομικών υποχρεώσεων του σταθμού απέναντι τους.
Το 2019, ο ραδιοφωνικός σταθμός ανανέωσε το λογότυπο του και εκσυγχρόνισε περισσότερο τις εγκαταστάσεις του, συμπληρώνοντας παράλληλα 13 χρόνια λειτουργίας.
Από τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020, άλλαξε το πρόγραμμά του. Αυτό αύξησε την ακροαματικότητα του σταθμού, κατατάσσοντάς τον στην 3η θέση ανάμεσα στους ενημερωτικούς σταθμούς της Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Αυτοκράτορας Γκο-Σαντζό
Ο Αυτοκράτορας Γκο-Σαντζό (後三条天皇, Go-Sanjō-tennō, 3 Σεπτεμβρίου 1034 – 15 Ιουνίου 1073) ήταν ο 71ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Το όνομα που του δόθηκε στη γέννηση ήταν Tακαχίτo (尊仁、たかひと).
Η βασιλεία του γκο-Σαντζό διήρκεσε τα έτη από το 1068 έως το 1073.
Αυτός ο ηγεμόνας του 11ου αι. πήρε το όνομά του από Αυτοκράτορα Σαντζό. Το γκo- (後), μεταφράζεται κυριολεκτικά ως "αργότερα" και έτσι, μερικές φορές αποκαλείται «Μεταγενέστερος Αυτοκράτορας Σαντζό», ή, σε ορισμένες παλαιότερες πηγές αναφέρεται ως «Σαντζό ο δεύτερος» ή ως «Σαντζό Β΄».
Ήταν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του και λόγω της διακυβέρνησής του, που έσπασε η ισχύς των Φουτζιβάρα στην εξουσία: μετά τη διακυβέρνηση του Γκο-Σαντζό, η δύναμή τους συνέχισε να μειώνεται μέχρι το 1150, όπου κάθε όψη της δύναμής τους εξαφανίστηκε.
Βιογραφία
μικρογραφία| Ο αποσυρμένος Αυτοκράτορας Γκο-Σαντζό, [[Ουκίγιο - ε|Ουκίγιο-ε.]] Πριν από την ανάληψή του στον θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (諱, ιμίνα) ήταν Τακαχίτο -σινό (尊仁親王,たかひとしんのう).
Ο Τακαχίτο-σιννό ήταν ο δεύτερος γιος του Αυτοκράτορα γκο-Σουζάκου. Μητέρα του ήταν η Αυτοκράτειρα (κόγκο) Σαντάκo (禎子内親王), η τρίτη κόρη του Αυτοκράτορα Σαντζό, καθιστώντας τον τον πρώτο Αυτοκράτορα σε 170 χρόνια (από τον Αυτοκράτορα Ούντα), του οποίου η μητέρα δεν ήταν από πατρική καταγωγή από τους Φουτζιβάρα. Ο πατέρας και η μητέρα του ήταν εκ μητρός εγγόνια του Φουτζιβάρα νο Μιτσινάγκα. Η αυτοκράτειρα μητέρα του μελλοντικού Αυτοκράτορα γκο-Σαντζό ήταν επίσης γνωστή ως Tίσι και ως Γιόμεϊ-μον Ιν (1012–94). Η έλλειψη σύνδεσης του με τους Φουτζιβάρα σήμαινε ότι δεν τους χρωστούσε ιδιαίτερη πίστη: αυτό σήμαινε ότι είχε την πολυτέλεια να τους εναντιωθεί.
Γεγονότα της ζωής του Γκο-Σαντζό
Επειδή ο πρίγκιπας Tακαχίτo δεν ήταν καταγωγής Φουτζιβάρα, ο καμπάκου Φουτζιβάρα νο Γιοριμίτσι τον παραμέλησε, αλλά ο Αυτοκράτορας Γκο-Σουζάκου αποφάσισε ότι μετά την ενθρόνιση του μεγαλύτερου αδελφού του Τσικαχίτo (ως Αυτοκράτορα Γκο-Ρεϊζέι), ότι ο Tακαχίτo θα γινόταν ο κληρονόμος (κόταϊτεϊ). Καθώς ο Αυτοκράτορας Γκο-Ρεϊζέι δεν είχε δικά του παιδιά, μετά το τέλος του, ο Tακαχίτo έγινε Αυτοκράτορας.
Ο μικρότερος αδελφός του Yorimichi, Norimichi, έγινε kampaku, αλλά ο Go-Sanjō ήταν αποφασισμένος να κυβερνήσει προσωπικά.
αριστερά|μικρογραφία|140x140εσ| Διακοσμητικά εμβλήματα (κίρι) της φυλής Hoσοκάβα βρίσκονται στο [[Ryoan-ji|Ργιόαν-τζι. Ο γκο-Σαντζό είναι μεταξύ έξι άλλων Αυτοκρατόρων, που ενταφιάστηκαν κοντά σε αυτό, που ήταν η κατοικία του Χοσοκάβα Κατσουμότo πριν από τον πόλεμο του Όνιν.]] Ο Γκο-Σαντζό είναι θαμμένος ανάμεσα στους "Επτά Αυτοκρατορικούς Τάφους" στο Ργιόαν-τζι στο Κιότο.
Η πραγματική τοποθεσία του τάφου του Γκο-Σαντζό είναι γνωστή. Αυτός ο Αυτοκράτορας τιμάται παραδοσιακά σε ένα μνημείο Σιντοϊσμού (μισασάγκι) στο Κιότο.
Η Υπηρεσία Αυτοκρατορικής Οικίας ορίζει αυτήν την τοποθεσία ως το μαυσωλείο του Γκο-Σαντζό. Ονομάζεται επίσημα γιενσό-τζι νο μισασάγκι.
Ο τύμβος που τιμά τη μνήμη του Χοσοκάβα Αυτοκράτορα Γκο-Σαντζό ονομάζεται σήμερα Σού-ζαν. Ο τόπος ταφής του Αυτοκράτορα θα ήταν αρκετά ταπεινός την περίοδο μετά το τέλος του γκο-Σαντζό.
Αυτοί οι τάφοι έφτασαν στη σημερινή τους κατάσταση ως αποτέλεσμα της αποκατάστασης των αυτοκρατορικών τάφων (μισασάγκι) τον 19ο αι., που παραγγέλθηκαν από τον αυτοκράτορα Mέιτζι.
Σύζυγοι
Ο Γκο-Σαντζό είχε τρεις συζύγους.
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κάτω Αμυγδαλή Λάρισας
Η Κάτω Αμυγδαλή είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Αδύναμη λύση
Στα μαθηματικά, αδύναμη λύση (που ονομάζεται επίσης γενικευμένη λύση) σε μια συνηθισμένη ή μερική διαφορική εξίσωση είναι μια συνάρτηση για την οποία οι παράγωγοι μπορεί να μην υπάρχουν, αλλά που, ωστόσο, πληρούν την εξίσωση σε κάποια καθορισμένη έννοια. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί ορισμοί της αδύναμης λύσης, κατάλληλοι για τις διάφορες κατηγορίες των εξισώσεων. Μια από τα πιο σημαντικές βασίζεται στην έννοια των κατανομών.
Κάτω Αμυγδαλή Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Η Κάτω Αμυγδαλή βρίσκεται στην περιοχή της αποξηραμένης λίμνης Κάρλα, σε υψόμετρο 90 μέτρα ενώ απέχει περίπου 36 χλμ. Α. από την Λάρισα και 22 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Αγιά (έδρα του δήμου). Στα βορειοανατολικά είναι η Αμυγδαλή, βορειοδυτικά της ο Αγιόκαμπος και νοτιοανατολικά το Καλαμάκι. Το χωριό δημιουργήθηκε από κατοίκους της Αμυγδαλής οι οποίοι στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου το είχαν εγκαταλείψει για ζήσουν σε παράγκες στη Λάρισα μέχρι και το 1950. Με την επιστροφή τους μία με δύο οικογένειες αποφάσισαν να κτίσουν τα σπίτια τους στην παρακάρλια περιοχή "Καλύβια" κυρίως λόγω της έλλειψης συγκοινωνίας-δρόμου.
Αδύναμη λύση
Κατηγορία:Διαφορικές εξισώσεις
Κάτω Αμυγδαλή Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά, το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Αμυγδαλής και το 1972 στο ΦΕΚ ΦΕΚ 16Α - 31/01/1972 να ορίζεται έδρα της. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αμυγδαλή αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λακέρειας του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 352 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού της σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Σέρτζιο Πανούντσιο
Ο Σέρτζιο Πανούντσιο (Sergio Panunzio, 20 Ιουλίου 1886 – 8 Οκτωβρίου 1944) ήταν Ιταλός θεωρητικός του εθνικοσυνδικαλισμού. Κατά τη δεκαετία του 1920 αναδείχθηκε σε σημαντικό θεωρητικό του ιταλικού φασισμού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σέρτζιο Πανούντσιο γεννήθηκε στη Μολφέττα της νότιας Ιταλίας, από γονείς μεγαλοαστούς, τον Βίτο Πανούντσιο και την Τζουζεππίνα (το γένος Πόλι). Μάλιστα η οικογένειά του ήταν μία από τις γνωστότερες στην πόλη. . Ξεκίνησε νωρίς την ενασχόλησή του με την πολιτική, συνδεόμενος με συνδικαλιστικούς κύκλους το 1902. Στη συνέχεια πήρε δύο πτυχία από το Πανεπιστήμιο της Νάπολης, νομικής το 1908 και φιλοσοφίας το 1911.
Το 1928 ο Πανούντσιο τοποθετήθηκε επικεφαλής της Φασιστικής Σχολής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια.
Κατά τον Πανούντσιο, ο συνδικαλισμός συνιστά την ιστορική ανάπτυξη του μαρξισμού. Υπέδειξε τους Ζωρζ Σορέλ και Φραντσέσκο Σαβέριο Μερλίνο ως αναθεωρητές των ιδεών του Μαρξ, ώστε αυτές να προσαρμοσθούν στη νέα εποχή. Λέγεται ότι ο Πανούντσιο υπήρξε η αιχμή του ρεβιζιονισμού εκείνου που οδήγησε πολλούς συνδικαλιστές, μέσα από τον οικονομικό παρεμβατισμό στον κορπορατισμό. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι «χάρισε στη δικτατορία του Μουσολίνι έναν μανδύα επαναστατικής νομιμοποίησης».
Ο Πανούντσιο επέκρινε το σοβιετικό κράτος ως μια «δικτατορία επί του προλεταριάτου» και όχι «του προλεταριάτου». Αναφέρεται επίσης ότι δήλωσε: ''«η Μόσχα υποκλίνεται ενώπιον του φωτός που εκπορεύεται από τη Ρώμη. Η Κομμουνιστική Διεθνής δεν ομιλεί πλέον στο πνεύμα - είναι νεκρά.»''
Από την άλλη, ο Πανούντσιο αντιτάχθηκε στην αντισημιτική εκστρατεία του 1938. Ισχυρός υποστηρικτής του κράτους για το κράτος, είχε μια μακρόχρονη ακαδημαϊκή αντιπαράθεση με τον κορπορατιστή Carlo Costamagna (1881-1965) σχετικά με τον ρόλο του φασισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί φασίστες Κατηγορία:Ιταλοί νομικοί Κατηγορία:Συνδικαλιστές
Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Βελγίου 2015-16
Την περίοδο 2015-16 διεξάγεται για 113η φορά το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου. Ξεκίνησε στις 24 Ιουλίου 2015 και είναι προγραμματισμένο να τελειώσει τον Μάιο του 2016.
Βαθμολογικός Πίνακας (κανονική σεζόν)
Πράσινο = Γύρος των Πρωταθλητών
Μπλε = Γιουρόπα Λιγκ πλέι οφς
Κόκκινο = Υποβιβασμός στη δεύτερη κατηγορία
Αεροδρόμιο Πόζναν-Γουαβίτσα «Χένρικ Βιενιάφσκι»
Το Αεροδρόμιο Πόζναν-Γουαβίτσα «Χένρικ Βιενιάφσκι» (πολωνικά: Port Lotniczy Poznań-Ławica im. Henryka Wieniawskiego), το οποίο κατασκευάστηκε το 1913, είναι ένα από τα παλαιότερα αεροδρόμια της Πολωνίας. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου του Πόζναν. Πήρε το όνομά του από τη γειτονιά Γουαβίτσα (Ławica), μέρος της συνοικίας Γκρούνβαλντ της πόλης, ενώ το αεροδρόμιο βρίσκεται στην πραγματικότητα στην περιοχή Γεζίτσε, καθώς και από τον Πολωνό βιολιστή και συνθέτη Χένρικ Βιενιάφσκι.
Σύνοψη
μικρογραφία|Αίθουσα check-in Το βόρειο τμήμα έχει χρησιμοποιηθεί ως στρατιωτικό αεροδρόμιο από τη δημιουργία του το 1913 ως αυτοκρατορική γερμανική αεροπορική βάση μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου 2009. Το νότιο τμήμα χρησιμοποιείται για πολιτικούς σκοπούς. Η προοπτική της μετεγκατάστασης του αεροδρομίου σε άλλο μέρος συχνά τίθεται ως αποτέλεσμα της διαδρομής πτήσης προς τον διάδρομο που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την πόλη.
Το αεροδρόμιο εξυπηρετεί διεθνείς, εγχώριες και εμπορευματικές πτήσεις και γενική αεροπορία. Ένας νέος τερματικός σταθμός άνοιξε το 2012 και μπορεί να εξυπηρετήσει έως και 3,5 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως.
Σύγχυση με το στρατιωτικό αεροδρόμιο Πόζναν-Κσεσίνι
Το Αεροδρόμιο Πόζναν-Γουαβίτσα έχει μπερδευτεί από πιλότους με μια κοντινή αεροπορική βάση, την αεροπορική βάση Πόζναν-Κσεσίνι (κωδικός ICAO: EPKS), η οποία διαθέτει επίσης διάδρομο προσγείωση 2.500 μέτρων. Οι διάδρομοι έχουν περίπου τον ίδιο προσανατολισμό: του Γουαβίτσα είναι 11/29 (108/288) και του Κσεσίνι είναι 12/30 (117.9/297.9). Οι δύο διάδρομοι βρίσκονται σε μια σχεδόν ευθεία γραμμή, με του Κσεσίνι να έρχονται πρώτοι σε προσεγγίσεις από τα ανατολικά, όπου είναι αυτές που χρησιμοποιούνται συχνότερα. Από την άλλη πλευρά, η αεροπορική βάση Κσεσίνι έχει δύο διαδρόμους και βρίσκεται νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλης, ενώ το Πόζναν-Γουαβίτσα βρίσκεται ακριβώς δυτικά της.
Ένα αξιοσημείωτο περιστατικό που αφορούσε σύγχυση μεταξύ Γουαβίτσα και Κσεσίνι συνέβη στις 15 Αυγούστου 2006, όταν ένα αεροσκάφος της Sky Airlines - ένα Boeing 737-800 με αριθμό πτήσης SKY335 - μπέρδεψε τον διάδρομο στο Κσεσίνι με αυτόν του Γουαβίτσα, και προσγειώθηκε στη στρατιωτική βάση από ατύχημα. Το αεροσκάφος αργότερα απογειώθηκε σε μια πτήση επανατοποθέτησης στο σωστό αεροδρόμιο.
Σύμφωνα με τον Κσίστοφ Κραφτσέβιτς, πιλότο και αρχισυντάκτη της πολωνικής μηνιαίας εφημερίδας Przegląd Lotniczy, αυτό ήταν τουλάχιστον το έβδομο αεροσκάφος που προσγειώθηκε κατά λάθος στο αεροδρόμιο Πόζναν–Κσεσίνι μόνο το 2006. Λάθος, μεταξύ άλλων, είναι οι «σκανδαλώδεις διαδικασίες που χρησιμοποιούνται από τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας στο Πόζναν-Γουαβίτσα» και η έλλειψη χρήσης ραντάρ για τον έλεγχο της προσγείωσης αεροσκαφών, η οποία, αν και υπάρχει σύστημα ραντάρ στο Γουαβίτσα, έχει κλείσει, πιθανότατα λόγω της κοντινής στρατιωτικής βάσης.
Δημόσια χερσαία συγκοινωνία
Οι γραμμές διέλευσης του Πόζναν (MPK Poznań) με αριθμό 159 και 222 σταματούν στην περιοχή άφιξης του αεροδρομίου και παρέχουν σύνδεση με τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Πόζναν. Το ταξίδι διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Υπάρχει επίσης μια στάση του λεωφορείου 148 εκεί κοντά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποζναν Γουαβιτσα Χενρικ Βιενιαφσκι Αεροδρομιο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Πόζναν Κατηγορία:Μεταφορές στο Πόζναν
Αιλουρίδες (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αιλουρίδες μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Γιουκλούλιτ (Βρετανική Κολομβία)
Η Γιουκλούλιτ (αγγλικά: Ucluelet) είναι Περιοχή Δήμου στη χερσόνησο Γιουκλούλιτ στη δυτική ακτή της Νήσου Βανκούβερ του Καναδά. Με βάση την απογραφή του 2011 η Γιουκλούλιτ έχει πληθυσμό 1,627 κατοίκους. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο του Barkley Sound, 288 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της επαρχιακής πρωτεύουσας Βικτώρια, στην εξωτερική δυτική ακτή της Νήσου Βανκούβερ. Η κοντινότερη πόλη είναι το Πόρτ Άλμπερνι περίπου 100 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά. Το Τοφίνο βρίσκεται 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Γιουκλούλιτ στον αυτοκινητόδρομο 4.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανική Κολομβία
Σινγκίντα (πόλη)
Τόσο η περιφέρεια όσο και η περιοχή, έχουν λάβει την ονομασία τους από την πόλη.
Μεταφορές
thumbnail|left|250px|Η απόσταση από την πόλη της Σινγκίντα, προς άλλες πόλεις στην Τανζανία. Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T3 από το Μορογκόρο (Morogoro) στα σύνορα της Ρουάντα (Rwanda), περνά μέσα από την πόλη. Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός Τ14 συνδέει τη Σινγκίντα (Singida) με το Μπαμπάτι (Babati) στην Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region). Η απόσταση από τη Σινγκίντα (Singida) προς τη Ντοντόμα (Dodoma) είναι 252 χιλιόμετρα, προς τη Σινυάνγκα (Shinyanga) 300 χιλιόμετρα, προς την Αρούσα (Arusha) 334 χιλιόμετρα και προς τη Μουάνζα (Mwanza) 467 χιλιόμετρα.
Το παρακλάδι της Κεντρικής σιδηροδρομικής Γραμμής της Σινγκίντα (Singida branch), συνδέει τη Σινγκίντα με την πόλη Μανυόνι (Manyoni), που βρίσκεται στην κύρια γραμμή.
Λίμνη Σινγκίντα
Αυτή η αλατούχα λίμνη, βρίσκεται λίγο έξω από πόλη της Σινγκίντα. Προσελκύει πολλά είδη πουλιών, όπως πελεκάνους και φλαμίνγκο.
Περιφερειακό Μουσείο
Αυτό το μουσείο παρουσιάζει εκθέματα από τις φυλές της Περιφέρειας Σινγκίντα, όπως όπλα και κοσμήματα. Βρίσκεται στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Τανζανίας.
Κλίμα
Το κλίμα στην πόλη είναι ημίξηρο.
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις στην Κοιλάδα του Μεγάλου Ρήγματος Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Σινγκίντα Κατηγορία:Περιφερειακές πρωτεύουσες στην Τανζανία
Studio 54
Το Studio 54 είναι θέατρο του Μπρόντγουεϊ και πρώην νυχτερινό κλαμπ ντίσκο, το οποίο βρίσκεται στην 54η Λεωφόρο στο κέντρο του Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Το κτίριο άνοιξε το 1927 ως Gallo Opera House. Λειτούργησε ως χώρος ψυχαγωγίας με διάφορα ονόματα μέχρι το 1942, όταν το CBS άρχισε να το χρησιμοποιεί ως ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό στούντιο με το όνομα Studio 52.
Το 1977, ο Στιβ Ρούμπελ και ο Ίαν Σράγκερ άνοιξαν ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο κτήριο, διατηρώντας πολλές παλιές τηλεοπτικές και θεατρικές σκηνές και το ονόμασαν από την οδό του. Ξεκίνησε στην κορύφωση της τάσης του χορού και της μουσικής ντίσκο, το κλαμπ έγινε παγκοσμίως γνωστό, πιο αξιοσημείωτα για τις λίστες καλεσμένων διασημοτήτων, τις περιοριστικές (και υποκειμενικές) πολιτικές εισόδου (με βάση την εμφάνιση και το στυλ του), την αχαλίνωτη χρήση ναρκωτικών και την ανοιχτή σεξουαλική δραστηριότητα στο περίφημο μπαλκόνι και τα υπόγεια VIP δωμάτια του κλαμπ. Το 1980, το κλαμπ έκλεισε αφού οι ιδρυτές του καταδικάστηκαν για φοροδιαφυγή. Πούλησαν το κλαμπ στον Μαρκ Φλάισμαν, ο οποίος το άνοιξε ξανά. Στη συνέχεια το πούλησε το 1984 σε νέους ιδιοκτήτες, οι οποίοι το έκλεισαν το 1986.
Μουσί-λε-Νεφ
Το Μουσί-λε-Νεφ (γαλλικά: Moussy-le-Neuf) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Studio 54
Από τον Νοέμβριο του 1998, η τοποθεσία λειτουργεί ως χώρος παραγωγής της Roundabout Theatre Company και διατηρεί το όνομα Studio 54. Ένα ξεχωριστό εστιατόριο και νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, το Feinstein's/54 Below, λειτουργεί στο υπόγειο του κτηρίου.
Μουσί-λε-Νεφ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μουσινιόλ (γαλλικά: Moussignols).
Studio 54
Το 2020, επεκτάθηκε σε μουσικά, συμπεριλαμβανομένης μιας δισκογραφικής εταιρείας, του Studio 54 Music και του ραδιοφωνικού σταθμού στο Sirius XM, στο Studio 54 Radio.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θέατρα Μπρόντγουεϊ Κατηγορία:Πολιτιστική ιστορία της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Disco Κατηγορία:Μανχάταν
Άνω Αρφαρά Μεσσηνίας
Τα Άνω Αρφαρά είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 25 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Αρφαρών και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.
Πληροφορίες
Τα Άνω Αρφαρά βρίσκονται σε υψόμετρο 871 μέτρων και απέχουν 3 χιλιόμετρα από την Πολιανή, και 17 χιλιόμετρα από τα Αρφαρά.
Βορειοανατολικά των Άνω Αρφαρών, βρισκόταν η Αρχαία Κλόγκοβα, αλλά έχουν απομείνει μόνο ερείπια.
Αυτοκράτορας Τακακούρα
Ο Αυτοκράτορας Τακακούρα (高倉天皇, Takakura-tennō, 20 Σεπτεμβρίου 1161 – 30 Ιανουαρίου 1181) ήταν ο 80ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. βασιλεία του εκτείνεται από το έτος 1168 ως το 1180.
Καταγωγή
Πριν από την άνοδό του στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα) ήταν Noριχίτo-σιννό (憲仁親王). Ήταν επίσης γνωστός ως Noμπουχίτ-σιννό.
Γεγονότα της ζωής του Τακακούρα
Αν και ο Τακακούρα ενθρονίστηκε επίσημα, η πραγματικότητα ήταν ότι οι κυβερνητικές υποθέσεις ελέγχονταν από τον πατέρα του και τον πεθερό του.
Ο Τακακούρα είχε τις δικές του απόψεις για τον ρόλο του Αυτοκράτορα. Λέγεται ότι έγραψε:
Ο πρώην αυτοκράτορας Γκο-Σιρακάουα άσκησε τις εξουσίες, που συνοδευόταν από τα καλά καθιερωμένα πρότυπα της μοναστηριακής κυριαρχίας. Ο Tάιρα νο Κιγιομόρι, ο οποίος ήταν ο πατέρας της αυτοκράτειρας, έκανε ό,τι ήθελε ως de facto αντιβασιλιάς. δεξιά|μικρογραφία| Η μόνη σωζόμενη επιστολή τού Αυτοκράτορα Τακακούρα. Λίγο μετά τη γέννηση τού γιου τού αυτοκράτορα Tακακούρα, του πρίγκιπα Toκιχίτo, πιέστηκε να παραιτηθεί. Το νήπιο ενός έτους θα γινόταν ο Αυτοκράτορας Αντόκου.
Πολιτιστικές αναφορές
Ο Tακακούρα είναι ο "αυτοκρατορικός εστεμμένος" της γης Aκατσουράι, εμπνευσμένης από την Ιαπωνία, στο Βιβλίο 6: "Οι ηγεμόνες του Ανατέλλοντος Ηλίου" στη σειρά βιβλίων περιπέτειας Μυθικές Χώρες. Παρουσιάζεται ως ένας νεαρός άνδρας με λίγη πραγματική δύναμη, καθώς βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα χέρια του καγκελαρίου του, «κυρίου Κιγιομόρι».
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό κάμον: ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου.]]
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Αυτοκράτορας Χορικάβα
Ο Αυτοκράτορας Χορικάβα (堀河天皇, Horikawa-tennō, 8 Αυγούστου 1079 – 9 Αυγούστου 1107) ήταν ο 73ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής.
Η βασιλεία του Χορικάβα διήρκεσε από το έτος 1087 έως το 1107.
Βιογραφία
Πριν από την άνοδό του στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα ) ήταν Ταρουχίτο-σιννό (善仁親王). Ήταν επίσης γνωστός ως Γιοσιχίτο-τεννό.
Ο Χορικάβα ήταν γιος του Αυτοκράτορα Σιρακάβα. Η μητέρα του ήταν η Φουτζιβάρα νο Κένσι (藤原賢子), υιοθετημένη κόρη του Φουτζιβάρα Μοροζάνε (藤原師実). Η τροφός του ήταν μία διαφορετική Φουτζιβάρα νο Κένσι (藤原兼子).
Γεγονότα της ζωής του Χορικάβα
Έγινε διάδοχος και έγινε Αυτοκράτορας την ίδια ημέρα, που ο πατέρας του παραιτήθηκε από τον θρόνο. Η βασιλεία του επισκιάστηκε από την από το μοναστήρι κυριαρχία του πρώην Αυτοκράτορα Σιρακάβα.
Ο καμπάκου του πατέρα του, ο Γουτζιβάρα Μοροζάνε, έγινε σεσσό (αντιβασιλιάς), αλλά ο Σιρακάβα κατείχε την πραγματική εξουσία ως μοναστηριακός Αυτοκράτορας. Ο Χορικάβα γέμισε τη βασιλεία του με σπουδές, ποίηση και μουσική.
Όταν απεβίωσε η αυτοκράτειρα-σύζυγός του (κόγκο), ο γιος του, αυτοκρατορικός πρίγκιπας Mουνεχίτo, ο οποίος είχε γίνει διάδοχος (και αργότερα έγινε Αυτοκράτορας Tόμπα) ανατράφηκε από τον πατέρα του Χορικάβα, τον συνταξιούχο Αυτοκράτορα Σιρακάβα.
αριστερά|μικρογραφία|140x140εσ| Διακοσμητικά εμβλήματα (κίρι) του γένους Χοσοκάβα, που βρίσκονται στο [[Ryōan-ji|Ργιόαν-τζι . Ο Χορικάβα είναι μεταξύ έξι άλλων αυτοκρατόρων,που ενταφιάστηκαν κοντά σε αυτό, που ήταν η κατοικία του Χοσοκάβα Κατσουμότο πριν από τον πόλεμο του Όνιν.]] Ο Χορικάβα απεβίωσε σε ηλικία 29 ετών στο Kατζό 2, τη 19η ημέρα του 7ου μήνα 1107. Είχε βασιλεύσει 20 χρόνια—επτά χρόνια στην περίοδο νενγκό Kάντζι, δύο χρόνια στην Kαχό, ένα έτος στην νενγκό Εϊτσό, δύο χρόνια στην Τζότοκου, πέντε χρόνια στην νενγκό Κόβα, δύο χρόνια στο Τσότζι και δύο χρόνια στο νενγκό Κατζό.
Η πραγματική τοποθεσία του τάφου του Χορικάβα είναι γνωστή. Αυτός ο Αυτοκράτορας λατρεύεται παραδοσιακά σε ένα μνημείο Σιντοϊσμού (μισασάγκι) στο Κιότο.
Η Υπηρεσία Αυτοκρατορικής Οικίας ορίζει αυτήν την τοποθεσία ως το μαυσωλείο τού Χορικάβα. Ονομάζεται επίσημα Nότσι νο Γιενκγιό-τζι βο μισασάγκι.
Ο Χορικάβα είναι θαμμένος ανάμεσα στους "Επτά Αυτοκρατορικούς Τάφους" στο Ργιόαν-τζι στο Κιότο. Ο τύμβος που τιμά τη μνήμη του Αυτοκράτορα Χορικάβα σήμερα ονομάζεται Kινουγκάσα-γιάμα. Ο τόπος ταφής του Αυτοκράτορα θα ήταν αρκετά ταπεινός την περίοδο μετά το τέλος τού Χορικάβα. Αυτοί οι τάφοι έφτασαν στη σημερινή τους κατάσταση ως αποτέλεσμα της αποκατάστασης των αυτοκρατορικών τάφων (μισασάγκι) τον 19ο αι., που παραγγέλθηκαν από τον αυτοκράτορα Mέιτζι.
Τον Αυτοκράτορα Χορικάβα διαδέχθηκε ο γιος του, Μουνεχίτο, ο οποίος θα έπαιρνε το όνομα Αυτοκράτορας Τόμπα.
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά