cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παλαί Ρουαγιάλ
Παλάτι του Καρδιναλίου
Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου ΙΓ΄ το επόμενο έτος, έγινε η κατοικία της βασιλομήτωρος Άννας της Αυστριακής και των ανήλικων γιων της Λουδοβίκου ΙΔ΄ και Φίλιππου Α΄ της Ορλεάνης καθώς και του συμβούλου της Καρδινάλιου Μαζαρέν. Οι εξεγέρσεις της Σφενδόνης τάραξαν τον μικρό βασιλιά ο οποίος, το 1649, χρειάστηκε να εγκαταλείψει το παλάτι στη μέση της νύχτας και, το 1651, όταν ήταν δώδεκα ετών, οι επαναστάτες, ζητώντας να τον δουν, εισέβαλαν στο παλάτι και παρέμειναν αρκετές ώρες μπροστά στο κρεβάτι του.
Από το 1649, στο παλάτι στεγάστηκε η εξόριστη Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας και η Ερριέττα Στιούαρτ, σύζυγος και κόρη του καθαιρεθέντος βασιλιά Κάρολου Α΄ της Αγγλίας. Οι δυο είχαν δραπετεύσει από την Αγγλία στη μέση του Αγγλικού εμφυλίου πολέμου και προστατεύονταν από τον ανιψιό της Ερριέττας, τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄.
Ο Οίκος της Ορλεάνης
εναλλ.=|μικρογραφία|[[Φίλιππος της Ορλεάνης (1640-1701)|Φίλιππος Α΄της Ορλεάνης 1640-1701]] Η Ερριέττα Στιούσρτ παντρεύτηκε αργότερα τον μικρότερο αδελφό του Λουδοβίκου ΙΔ΄, δούκα Φίλιππο Α΄της Ορλεάνης στο παρεκκλήσι του παλατιού στις 31 Μαρτίου 1661. Για το γάμο τους, ο βασιλιάς τους παραχώρησε το μέγαρο, που έγινε η κύρια κατοικία του Οίκου της Ορλεάνης.
Η δούκισσα δημιούργησε τους κήπους του παλατιού, που θεωρούνται από τους πιο όμορφους στο Παρίσι. Εκείνη την εποχή, το Παλαί Ρουαγιάλ έγινε το κοινωνικό επίκεντρο του Παρισιού. Οι κοσμικές συγκεντρώσεις ήταν φημισμένες σε όλη την πρωτεύουσα καθώς και σε όλη τη Γαλλία. Η αφρόκρεμα της γαλλικής κοινωνίας πήγαινε εκεί για να δει και για να τη δουν, ανάμεσα δε στους επισκέπτες συμπεριλαμβάνονταν και μέλη της βασιλικής οικογένειας. Το παλάτι ανακαινίστηκε και δημιουργήθηκαν νέα διαμερίσματα.
Μετά το θάνατο της Ερριέττας-Άννας το 1670 ο δούκας πήρε μια δεύτερη σύζυγο, την πριγκίπισσα του Παλατινάτου, που προτιμούσε να ζει στον πύργο Σαιν Κλου, που έγινε έτσι η κύρια κατοικία του μεγαλύτερου γιου της και του κληρονόμου της Ορλεάνης, του Φίλιππου Β΄, γνωστού ως δούκα της Σαρτρ.
Ο Φίλιππος Β΄ της Ορλεάνης εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Το συμβούλιο του δούκα της Ορλεάνης με τον καρδινάλιο Φλερύ, στο Παλαί Ρουαγιάλ Το 1692, με την ευκαιρία του γάμου του Φιλίππου Β΄της Ορλεάνης με την Φρανσουάζ Μαρί των Βουρβόνων, νομιμοποιημένη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και της Μαντάμ ντε Μοντεσπάν, το παλάτι εκχωρήθηκε οριστικά στον Οίκο της Ορλεάνης.
Κατασκευάστηκαν και προστέθηκαν νέα διαμερίσματα στην πτέρυγα που βλέπει ανατολικά στην οδό Ρισελιέ. Τότε κατασκευάστηκε η γκαλερί με τη διάσημη συλλογή ζωγραφικής, η οποία ήταν εύκολα προσβάσιμη στο κοινό. Ο αρχιτέκτονας ήταν ο Ζυλ Αρντουέν-Μανσάρ και το κόστος αυτής της ανακατασκευής ανήλθε σε 400.000 λίβρες.
Με την επικράτηση της θρησκόληπτης Μαντάμ ντε Μαιντενόν στις Βερσαλίες, απαγορεύθηκε κάθε διασκέδαση στη βασιλική Αυλή, έτσι το Παλαί Ρουαγιάλ έγινε και πάλι χώρος κοινωνικών συναθροίσεων της αριστοκρατίας.
Όταν πέθανε ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1715, ο πεντάχρονος εγγονός του, ο μελλοντικός Λουδοβίκος ΙΕ΄, ήταν πολύ νέος για να κυβερνήσει τη χώρα. Ο Φίλιππος Β΄ της Ορλεάνης έγινε Αντιβασιλέας του νέου βασιλιά και το Παλαί Ρουαγιάλ έγινε το κέντρο ισχύος του βασιλείου και γνώρισε τη χρυσή εποχή του. Οι επίσημες γιορτές και τα δείπνα ακολουθούσαν το ένα το άλλο. Η Όπερα βρίσκονταν στη συνέχεια μιας αίθουσας του ανακτόρου. Οι χοροί, δημόσιοι αλλά με υψηλό τέλος εισόδου, δίνονταν το χειμώνα, τρεις φορές την εβδομάδα. Ο αντιβασιλέας διασκέδαζε συχνά ινκόγκνιτο, καθώς η μάσκα ήταν υποχρεωτική, γεγονός που ευνοούσε την ανάμιξη των τάξεων. Εκείνη την εποχή, το παλάτι είχε μια μοναδική συλλογή έργων τέχνης με 500 περίπου πίνακες ζωγραφικής, με πρόσβαση στο κοινό.
Από το 1723, μετά την περίοδο της αντιβασιλείας, η κοινωνική ζωή του παλατιού έγινε υποτονική. Ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ έμενε με την Αυλή του στις Βερσαλίες και το Παρίσι αγνοήθηκε και πάλι. Το ίδιο συνέβη και με το Παλαί Ρουαγιάλ.
Το Θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ
μικρογραφία Το Παλαί Ρουαγιάλ περιλάμβανε ένα από τα δημοφιλέστερα θέατρα του Παρισιού, το Θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ, που χρησιμοποιήθηκε από το θίασο του Μολιέρου από το 1660. Με το θάνατο του Μολιέρου, ο μουσικός συνθέτης Ζαν-Μπατίστ Λυλί ανέλαβε να δημιουργήσει τη Βασιλική Ακαδημία της Μουσικής, το επίσημο όνομα της Όπερας του Παρισιού.
Η νοτιοδυτική γωνία του παλατιού στεγάζει την Κομεντί Φρανσαίζ, σε μια πτέρυγα σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Βικτόρ Λουί και χτισμένη μεταξύ 1786 και 1790, μετά την καταστροφή της Όπερας από πυρκαγιά. Παραχωρήθηκε στον θίασο της Κομεντί Φρανσαίζ από τον Ναπολέοντα το 1799 και από τότε στεγάζεται μόνιμα εκεί.
Γαλλική Επανάσταση
αριστερά|μικρογραφία|Ο Καμίγ Ντεμουλέν ξεσηκώνοντας τα πλήθη Στους κήπους αυτού του ανακτόρου βρισκόταν το Καφέ ντε Φουά. Από εδώ ο Καμίγ Ντεμουλέν έβγαζε πύρινους λόγους καλώντας τους Παριζιάνους να εξεγερθούν στις 12 Ιουλίου 1789. Η εξέγερση κατέληξε στην άλωση της Βαστίλης, δύο ημέρες αργότερα.
Εδώ βρισκόταν επίσης το εργαστήρι ομοιωμάτων του δόκτορα Κούρτιους, που κατασκεύαζε μοντέλα από κερί για το μάθημα της ανατομίας, και ο οποίος δίδαξε την τέχνη της κηροπλαστικής στην βοηθό του που το 1802, σύζυγος πλέον Φρανσουά Τισό, κατέφυγε στην Αγγλία, όπου δημιούργησε το διάσημο Μουσείο της Μαντάμ Τισό.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης και μετά την εκτέλεση του Λουδοβίκου-Φίλιππου Β΄της Ορλεάνης, ο οποίος αν και υποστήριξε ενεργά τη Γαλλική επανάσταση δεν κατάφερε να γλυτώσει τον αποκεφαλισμό του, η ιδιοκτησία του παλατιού πέρασε στο κράτος.
Μετά την παλινόρθωση των Βουρβόνων, ο νεαρός Αλέξανδρος Δουμάς εργάστηκε στο Παλαί Ρουαγιάλ, στο γραφείο του ισχυρού Λουδοβίκου-Φίλιππου, μετέπειτα βασιλιά της Γαλλίας, ο οποίος ανέκτησε τον έλεγχο του παλατιού και το επιδιόρθωσε. Στην επανάσταση του 1848 που προκάλεσε την ανατροπή του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου, ο όχλος του Παρισιού κατέστρεψε και λεηλάτησε τμήματα του κτιρίου. Κατά τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, το Παλαί Ρουαγιάλ φιλοξένησε μέλη της οικογένειας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Το σημερινό Παλαί Ρουαγιάλ
Σήμερα το Παλαί Ρουαγιάλ στεγάζει το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Συνταγματικό Συμβούλιο και το Υπουργείο Πολιτισμού. Στο πίσω μέρος του κήπου, βόρεια του κτιρίου, στην οδό Ρισελιέ, βρίσκεται το κτίριο της Εθνικής βιβλιοθήκης της Γαλλίας.
Η μεγάλη εσωτερική αυλή του παλατιού, η Cour d'Honneur, από το 1986 περιέχει το έργο τέχνης Les Deux Plateaux (τα δύο επίπεδα) του Ντανιέλ Μπαρέν, το οποίο είναι γνωστό ως Οι κολόνες του Μπαρέν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γαλλία Ρουαγιαλ Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Παρίσι
Ανδρόνικος Δούκας (εξάδελφος Μιχαήλ Ζ΄)
Ο Ανδρόνικος (... - 14 Οκτωβρίου 1077) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν πρωτοβεστιάριος και πρωτοπρόεδρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Καίσαρα Ιωάννη και της Ειρήνης Πηγονίτισσας, κόρης τού Νικήτα Πηγονίτη. Ο πατέρας του ήταν αδελφός του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι΄, έτσι ο Ανδρόνικος ήταν εξάδελφος τού Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα.
Το 1071 ο Ανδρόνικος ήταν διοικητής μίας μοίρας του βυζαντινού στρατού στην εκστρατεία τού Ρωμανού Δ΄ Διογένους εναντίον των Σελτζούκων τού Αλπ Αρσλάν. Διοικούσε την οπισθοφυλακή τού στρατεύματος κατά τη μάχη του Μαντζικέρτ, όταν ανακοίνωσε, ότι ο Αυτοκράτορας είχε σκοτωθεί και εγκαταλειφθεί στο πεδίο της μάχης. Κατηγορήθηκε ευρέως για την πρόκληση της συντριπτικής ήττας των βυζαντινών δυνάμεων και την ακόλουθη αιχμαλωσία του Ρωμανού Δ΄ από τον εχθρό.
Ο Αλπ Αρσλάν ελευθέρωσε τον Ρωμανό Δ΄ το 1072 και ο Ανδρόνικος με τον αδελφό του Κωνσταντίνο εστάλησαν από τον Μιχαήλ Ζ΄ με τον πατέρα τους τον Καίσαρα Ιωάννη να τον αναχαιτήσουν. Ο Ρωμανός Δ΄ παραδόθηκε στον Ανδρόνικο, που τον οδήγησε στην Κωνσταντινούπολη. Αν και ο Ανδρόνικος τον μισούσε, ωστόσο αντιτέθηκε στην τύφλωσή του στις 29 Ιουνίου 1072.
Σε μία πράξη τού 1073 καταγράφεται με τους τίτλους τού πρωτοπροέδρου, πρωτοβεστιαρίου και μεγάλου Δομεστίκου· τον τελευταίο τίτλο ο Μιχαήλ Ατταλειάτης τον προσδιορίζει ως μεγάλου Δομεστίκου των Σχολών της Ανατολής, που τού δόθηκε όταν πήγε να συναντήσει τον Διογένη.
Μαζί με τον πατέρα του Καίσαρα Ιωάννη, ο Ανδρόνικος διοίκησε τον Αυτοκρατορικό στρατό ενάντια στους εξεγερμένους μισθοφόρους τού Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ. Και οι δύο τους συνελήφθησαν από τους στασιαστές, που άφησαν τον άσχημα τραυματισμένο Ανδρόνικο να βρει θεραπεία στην Κωνσταντινούπολη, με τον όρο να έρθουν στη θέση του όμηροι οι δύο γιοί του. Ανάρρωσε και ήταν υγιής για μερικά έτη, αλλά τον Οκτώβριο του 1077 απεβίωσε από οίδημα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομητόπουλου, κόρη του Τρόιαν (γιου του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας) και είχε τέκνα:
Α.Ο. Κύδων Χανίων
Ιστορική αναδρομή
Τη χρονιά 2004-05 συμμετείχε στους αγώνες των Ομίλων της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, χωρίς ωστόσο να πετύχει τη σταθεροποίησή του σε αυτή. Συγκεκριμένα συγκέντρωσε 4 νίκες και 19 ήττες, τερματίζοντας στη 12η θέση της βαθμολογίας, σε σύνολο 14 ομάδων.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Ο. Κύδων Χανίων διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κρήτης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού Χανίων, χωρητικότητας 2.346 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Σάκης Κουβάτσος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Λευτέρης Θεοδωράκης.
Ιστορική αναδρομή
Το ανδρικό τμήμα πετοσφαίρισης του Κύδωνα συμμετείχε την περίοδο 1963-64 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών. Περίπου μία δεκαετία μετά, και συγκεκριμένα την περίοδο 1971-72, έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Εθνικής Κατηγορίας, τερματίζοντας στη 13η και τελευταία θέση με συνέπεια να επιστρέψει στο τοπικό του Πρωτάθλημα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού Χανίων, χωρητικότητας 2.346 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Σάκης Κουβάτσος.
Ιστορική αναδρομή
Το γυναικείο τμήμα πετοσφαίρισης του Κύδωνα έχει κατακτήσει τρεις φορές το Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κρήτης και συγκεκριμένα κατά τα έτη 1995-96, 2000-01 και 2001-02.
Το ανδρικό τμήμα χειροσφαίρισης του Κύδωνα πέτυχε την άνοδό του στην Α2 Εθνική Κατηγορία το φθινόπωρο του 2003.
Για μία τριετία, από το φθινόπωρο του 2009 μέχρι την άνοιξη του 2012 αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Συγκεκριμένα, την περίοδο 2009-10 ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 10η θέση της βαθμολογίας, αποφεύγοντας τον υποβιβασμός μέσω διαδικασίας play-out. Την επόμενη περίοδο, 2010-11, τερμάτισε στην 8η θέση παραμένοντας χωρίς άλλες διαδικασίες στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, υποβιβάστηκε έχοντας πετύχει μόλις μία νίκη, ενώ ουσιαστικά παραιτήθηκε την πρότελευταία αγωνιστική από το Πρωτάθλημα.
Την περίοδο, 2012-13, ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει σε καμία επίσημη διοργάνωση.
Τμήμα στίβου
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος των Χανίων έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά:
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα ποδηλασίας εντάχθηκε στο σύλλογο το 1978. Η δράση του τμήματος είναι αρκετά σημαντική, αφού από την ίδρυση του πολλοί αθλητές και αθλήτριές του έχουν κατακτήσει Πρωταθλήματα Ελλάδος και έχουν στελεχώσει τις Εθνικές Ομάδες και στα τρία αγωνίσματα τις ποδηλασίας (Δρόμος - Πίστα - Μ.Τ.Β.).
Ο Κύδων επί τέσσερα συναπτά έτη αναδείχθηκε ως το κορυφαίο σωματείο στη Γενική Ομαδική Βαθμολογία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας ανάμεσα σε 100 περίπου σωματεία από όλη τη χώρα και συγκεκριμένα κατά τα έτη 1994, 1995, 1996 και 1997.
Στα ομαδικά αγωνίσματα, ο Κύδων κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδος στις παρακάτω χρονολογίες:
Σκακιστικό τμήμα
Οι σημαντικότερες διακρίσεις του συλλόγου σε ομαδικό επίπεδο είναι οι ακόλουθες:
Σε ατομικό επίπεδο, η σημαντικότερη επιτυχία του συλλόγου ήταν η κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Νεανίδων το 1999 από την σκακίστρια Μαρία Κουβάτσου. Η τελευταία κατέκτησε και το Πρωτάθλημα Ελλάδος Γυναικών το 2000. Επίσης έχουν διατελέσει αθλητές του συλλόγου οι Πρωταθλητές Ελλάδος Γιάννης Παπαϊωάννου (1997, 1998, 1999), Στράτος Γρίβας (1983, 1996) και Χριστόδουλος Μπανίκας (2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χανίων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Ελληνικοί σκακιστικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι άρσης βαρών Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ενόργανης γυμναστικής Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ρυθμικής γυμναστικής Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Κ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
1884 Σκιπ
Ο Σκιπ (Skip) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,593. Ανακαλύφθηκε το 1943 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του από το παρατσούκλι («Σκιπ») του Αμερικανού αστρονόμου Γκύντερ Σβαρτς (Gunter Schwartz).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σκιπ εκτιμάται σε 11,22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,293 ± 0,037. Ο Σκιπ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 5 λεπτά, μία γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκιπ
Σύστημα ελέγχου πτήσης
Στα αεροσκάφη, το σύστημα ελέγχου πτήσης αναφέρεται στα δομικά μέρη τους τα οποία χρησιμεύουν στην μετάδοση της κίνησης από το χειριστήριο του πιλότου στις επιφάνειες ελέγχου. Αποτελεί ένα από τα κυριότερα συστήματα ενός αεροπλάνου.
Κατηγορίες συστημάτων
Ανάλογα με τον τύπο του αεροσκάφους, τη χρήση του και τα πτητικά χαρακτηριστικά του και το κοινό στο οποίο απευθύνεται, το σύστημα ελέγχου μπορεί να διαφέρει. Παρακάτω αναφέρονται τα κυριότερα σήμερα συστήματα.
Μηχανικό
Το μηχανικό σύστημα ελέγχου είναι το απλούστερο. Η σύνδεση των επιφανειών ελέγχου με τα χειριστήρια του αεροσκάφους γίνεται με συρματόσχοινα ή άλλα νήματα και η κίνησή τους δεν υποβοηθάται. Έτσι, η δύναμη και η ικανότητα του πιλότου επηρεάζει άμεσα την ικανότητα του αεροσκάφους να ελίσσεται. Τέτοια συστήματα συναντώνται κατά συντριπτική πλειοψηφία στα ελαφρά και υπερελαφρά αεροπλάνα, όπου οι ταχύτητες και τα φορτία είναι μικρά κι έτσι το σύστημα αυτό είναι ταυτόχρονα αποδοτικό και πιο οικονομικό από τις άλλες λύσεις.
Υδραυλικό
Το υδραυλικό σύστημα ελέγχου ήταν μέχρι πρόσφατα το πιο διαδεδομένο για πιο μεγάλα αεροσκάφη. Καθώς τα βάρη αυτών είναι μεγάλα και οι δυνάμεις που απαιτώνται πολλές φορές είναι μεγαλύτερες από αυτές που ενας άνθρωπος μπορεί να δώσει, το σύστημα αυτό χρησιμοποιεί ένα υδραυλικό δίκτυο μεταξύ των επιφανειών ελέγχου και των χειριστηρίων στο πιλοτήριο. Έτσι οι απαιτούμενες δυνάμεις μικραίνουν δραματικά και οι δυνατότητες ενός ανθρώπου ανταποκρίνονται ικανοποιητικότατα. Εντούτοις, το σύστημα αυτό έχει το μειονέκτημα ότι εξαρτάται από τους κινητήρες για την λειτουργία του (παροχή πίεσης), αλλά και από ένα περίπλοκο δίκτυο ροή του υδραυλικού υγρού. Πολλές φορές το σύστημα αυτό έχει ζημιωθεί από κάποια φαινομενικά άσχετη βλάβη με αποτέλεσμα την απώλεια ελέγχου του αεροσκάφους. Εντούτοις, οι κατασκευάστριες εταιρίες έχουν λύσει την συντριπτική πλειοψηφία των προβλημάτων και έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη τεχνογνωσία, καθιστώντας έτσι το σύστημα ασφαλέστατο, και ιδιαίτερα δημοφιλές για όλους τους τύπους μεγάλων αεροσκαφών, μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του 1990.
Ηλεκτρονικό
Το ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου πτήσης είναι η τεχνολογία που χρησιμοποιείται πλέον ευρέως. Παρουσιάζει την ιδιομορφία ότι ο πιλότος δεν έχει πια άμεση επαφή με τις επιφάνειες ελέγχου. Αντίθετα, τα χειριστήρια του αεροσκάφους ελέγχονται από υπολογιστές οι οποίοι αποφασίζουν τις παραμέτρους της πτήσης και δίνουν τις εντολές στα υδραυλικά συστήματα (τα οποία είναι κατα τ'άλλα απαράλλακτα σε σχέση με τα προαναφερθέντα). Έτσι αυτό το σύστημα είναι πλήρως υποβοηθούμενο. Οι πιο πολλές κατασκευάστριες εταιρίες (και ειδικά ο οίκος Airbus), έχουν ενσωματώσει στους υπολογιστές προγράμματα ελέγχου των κινήσεων των πιλότων ώστε να αποφεύγονται τυχόν λάθη. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που ο πιλότος δώσει εντολή για άνοδο, ο υπολογιστής ελέγχει αν οι συνθήκες (ώση μηχανών, φλάπ κλπ.) είναι κατάλληλες και αν όχι, τις ρυθμίζει ώστε να μην υπάρξει απώλεια στήριξης. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται πλέον σε όλα τα μεγάλα καινούρια αεροσκάφη (Airbus A320, Boeing 777, Boeing 787 κλπ.) αλλά και στην πλειονότητα των σύγχρονων καταδιωκτικών 3ης, 4ης και 5ης γενιάς, καθ'ότι η ευκολία της αυτοματοποίησης του ελέγχου του αεροσκάφους σε ακραίες συνθήκες βοηθά τον στρατιωτικό πιλότο να συγκεντρωθεί στην μάχη.
Ελεγχος πτησης
Άγιος Νικόλαος Φθιώτιδας
Ο Άγιος Νικόλαος είναι μικρός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας με υψόμετρο 30 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται δυτικά της Αρκίτσας μεταξύ των οικισμών Μελιδόνι, Αγία Αικατερίνη και Καλυψώ (Κέδρος). Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αρκίτσας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αρκίτσα, την Αγία Αικατερίνη, την Καλυψώ, το Μελιδόνι και την Πουρνάρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αρκίτσας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δαφνουσίων του Δήμου Λοκρών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Λοκρών Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Θεοδόσιος Β΄ της Μπραγκάνσα
Ο Θεοδόσιος Β΄, πορτογαλ. Teodósio II (28 Απριλίου 1568 - 29 Νοεμβρίου 1630) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 7ος δούκας της Μπραγκάνσα, 6ος μαρκήσιος της Βίλα Βισόσα, 8ος κόμης τού Αρραϊόλος & Νέιβα, 11ος τού Οουρέμ, 14ος τού Μπαρσέλος (1583-1630). Είναι γνωστός για την υπακοή του στον βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιωάννη Α΄ 6ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Αικατερίνης των Αβίς, κόρης τού Εδουάρδου 4ου δούκα τού Γκουιμαράες. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια.
Όταν ήταν ακόμη μικρό παιδί, κλήθηκε στην Αυλή τού Σεβαστιανού Α΄ της Πορτογαλίας, ο οποίος σκέφτηκε να τον πάρει μαζί του το 1578 σε εκστρατεία του κατά τού βασιλιά τού Μαρόκου. Η εκστρατεία ήταν καταδικασμένη: οι Πορτογάλοι ηττήθηκαν στη μάχη τού Αλκάσερ Κουιμπίρ. Ο μικρός έμεινε δίπλα στο βασιλιά, μέχρι που έγινε η θέση του εξαιρετικά επικίνδυνη και ο Σεβαστιανός παρήγγειλε στους υπηρέτες του να πάρουν το παιδί μακριά, σε ασφαλή θέση.
Ο μικρός Θεοδόσιος Β΄ δυσαρεστήθηκε από την απόφαση του βασιλιά, πήρε το άλογο και έτρεξε στην πρώτη γραμμή της μάχης, ακολουθούμενος από τρομοκρατημένους υπηρέτες. Το παιδί, όπως πολλοί άλλοι, τραυματίστηκε και συνελήφθη αιχμάλωτο στην Αυλή του βασιλιά του Μαρόκου, ενώ ο βασιλιάς Σεβαστιανός είχε ήδη πέσει στο πεδίο της μάχης. Οι λυπημένοι, ανήσυχοι γονείς του πρόσφεραν μία περιουσία για την απελευθέρωση του γιου τους, ενώ ζήτησαν από τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας να γράψει στον βασιλιά του Μαρόκου να τού χαρίσει τη ζωή. Τελικά, ο βασιλιάς του Μαρόκου, έκπληκτος από τη θαρραλέα πράξη τού παιδιού, τον απελευθέρωσε σε ένα χρόνο χωρίς λύτρα, παραδίνοντάς τον στην Ισπανία.
Η κατάσταση στην Πορτογαλία δεν ήταν ήσυχη: διάδοχος του 24χρονου Σεβαστιανού που σκοτώθηκε στη μάχ, ήταν ο μεγάλος θείος του καρδινάλιος Ερρίκος, γηραιός και άτεκνος. Έτσι άρχισε η διαμάχη για τη διαδοχή· ο Ερρίκος είχε τρία ανίψια: την Αικατερίνη (μητέρα τού Θεοδοσίου Β΄), τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας και τον νόθο Αντώνιο. Το 1580 απεβίωσε ο Ερρίκος και η φιλόδοξη Αικατερίνη διεκδίκησε τον θρόνο, κάτι που έκανε και ο Φίλιππος Β΄. Ο τελευταίος χρησιμοποιούσε κάθε δικαιολογία και κατακρατούσε τον Θεοδόσιο Β΄, έως τη στιγμή που εξασφάλισε το στέμμα στα χέρια του ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας.
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Άννα ντε Βελάσκο υ Χιρόν, Ισπανίδα ευγενή, κόρη τού Ιωάννη-Φερδινάνδου ντεε Βελάσκο 5ου δούκα τού Φρίας, απέκτησε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Μοχάμετ ΣΤ΄ του Μαρόκου
Ο Μοχάμετ (Μωάμεθ) ΣΤ΄ (21 Αυγούστου 1963-) είναι ο βασιλιάς του Μαρόκου, ο 18ος από τη δυναστεία των Αλεβιτών. Είναι επίσης γνωστός ως Μοχάμετ μπεν αλ-Χασάν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Ραμπάτ στις 21 Αυγούστου 1963. Σπούδασε Νομικά και πολιτικές επιστήμες στη Γαλλία και έκανε διδακτορικό στο διεθνές δίκαιο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Βέλγιο. Στις 23 Ιουλίου του 1999 διαδέχτηκε τον πατέρα του, βασιλιά Χασάν Β΄.
Δημιούργησε νέο οικογενειακό κώδικα, τη Mudawana, δίνοντας στις γυναίκες προνόμια όπως αυτό της δυνατότητας να έχουν προσωπική ιδιοκτησία, σε ισχύ από το Φεβρουάριο του 2004.
Στις 21 Μαρτίου 2002, ο Βασιλιάς παντρεύτηκε τη Σάλμα Μπενάνι, η πρώτη σύζυγος Βασιλιά στην οποία δόθηκε ο τίτλος της Πριγκίπισσας. Απέκτησαν 1 γιο, το διάδοχο του θρόνου Μουλάι Χασάν, στις 8 Μαΐου 2003 και μία κόρη, την Πριγκίπισσα Λάλα Χαντίγια, στις 28 Φεβρουαρίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Μαρόκου Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Μουσουλμάνοι μονάρχες
Αξός Ρεθύμνου
Η Αξός είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αξός βρίσκεται στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνης με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου, στις βόρειες πλαγιές του Ψηλορείτη, σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων, κτισμένο σε αμφιθεατρική θέση, με θέα προς τη πεδιάδα ανάμεσα στο Ψηλορείτη και τα Ταλαία όρη (Κουλούκωνας). Απέχει 46 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το Ρέθυμνο, 48 χιλιόμετρα Δ. από το Ηράκλειο και 20 χιλιόμετρα ΝΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Αξός έχει 385 κατοίκους. Διοικητικά, υπάγεται στο Δήμο Μυλοποτάμου, ενώ πριν το 2011 ανήκε στο δήμο Κουλούκωνα. Μαζί με τη Λιβάδα και τα Χαλκηδιανά αποτελούν την Κοινότητα Αξού Ρεθύμνου. Στο χωριό λειτουργεί νηπιαγωγείο και διθέσιο δημοτικό σχολείο, ξενοδοχεία, καταστήματα και χώροι εστίασης.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα κοντά στην Αξό βρισκόταν η αρχαία δωρική πόλη Όαξος, μια από τις σημαντικότερες της αρχαίας Κρήτης, η οποία συνέχισε να ευημερεί κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, όταν ήταν έδρα επισκοπής. Η πόλη άκμαζε από την υστερομινωϊκή και γεωμετρική εποχή. Από τους αρχαίους χρόνους σώζονται η Ακρόπολη, τμήμα της οποίας είναι ορατό στη κορυφή του λόφου, ο ναός της Αφροδίτης, θολωτοί τάφοι και τμήματα των αρχαίων τειχών. Από τα βυζαντινά χρόνια από τις συνολικά 46 εκκλησίες σώζονται σήμερα οι εννέα, άλλες με τοιχογραφίες και άλλες με ψηφιδωτά. Η περιοχή από το 1965 έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός και ιστορικός τόπος. Το όνομά της το πήρε από τον Όαξο, εγγονό του Μίνωα. Σύμφωνα με την παράδοση καταστράφηκε από τους Ενετούς και οι κάτοικοί της μετακινήθηκαν λίγα χιλιόμετρα ανατολικότερο και ίδρυσαν τα Ανώγεια. Αναφέρεται σε ενετικό έγγραφο του 1391 ως Axio, ενώ ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 την αναφέρει ως Axo. Στην απογραφή του Καστροφύλακα του 1583 (Κ174) αναφέρεται ως Axò με 566 κατοίκους. Το 1881 είχε 312 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και το 1900 αναφέρεται ότι είχε 332 κατοίκους. Σήμερα, η Αξός αποτελεί προορισμό για αγροτουρισμό και για όσους επισκέπτονται την αρχαία Όαξο.
Αξιοθέατα
thumb|250px|Ο ναός της Αγίας Ειρήνης στην Αξό Στην Αξό σήμερα σώζονται εννέα εκκλησίες. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ, του 15ου αιώνα. Η εκκλησία είναι δίκλιτη και ερειπωμένη. Μπροστά την εκκλησία βρίσκεται μια μεσαιωνική βρύση που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Κοντά στο κεντρικό δρόμο του χωριού σώζονται τα ερείπια της Αγίας Παρασκευής, μιας τρίκλιτης βασιλικής του 12ου αιώνα. Μέσα στο χωριό βρίσκεται επίσης η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, μια σταυροειδής εκκλησία με τρούλο του 14ου - 15ου αιώνα. Οι πόρτες και τα παράθυρα έχουν χαρακτικά. Κοντά στο νεκροταφείο βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, με καλά διατηρημένες τοιχογραφίες και μωσαϊκό. Κτίστηκε πάνω σε μια προγενέστερη βασιλική. Στο χωριό υπάρχουν πάνω από 10 πήγες, με πιο γνωστή αυτή στο κέντρο του, από την οποία αναφέρεται ότι ο βασιλιάς Ετέαρχος του 7ου αιώνα π.Χ. έπινε νερό για καλή χώνεψη.
Διοικητικά
Δείτε Κοινότητα Αξού
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Στάνλεϋ (Αλεξάνδρεια)
Η Στάνλεϋ είναι παραθαλάσσια τουριστική συνοικία της ανατολικής Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Οφείλει το όνομά της σε κάποιον Stanley, ο οποίος ήταν ιδρυτικό μέλος της Ramleh Tram Company. Είναι διάσημη για την ιδιωτική παραλία της με τις καμπίνες προς ενοικίαση, καθώς και για τη Γέφυρα Στάνλεϋ. Η γέφυρα Στάνλεϋ έχει μήκος 400 μέτρων και βρίσκεται απέναντι από την παραλία του Στάνλεϋ, ενώνοντας τα δύο άκρα του κολπίσκου της. Η συνοικία του Στάνλεϋ συνορεύει με την συνοικία του Σάμπα Πάσα.
Αναφορές
Κατηγορία:Συνοικίες της Αλεξάνδρειας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2011–12
Το 2011-12 η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας διοργάνωσε τα πρωταθλήματά της σε 4 κατηγορίες (Α, Α1 , Β και Γ ) με τη συμμετοχή συνολικα πανω απο 100 ομάδων Πρωταθλητής στην Α αναδείχθηκε ο Δωτιέας Αγιάς, μάλιστα ανέβηκε στη Δ' Εθνική και στην Α1 η Αναγέννηση Καλοχωρίου. Το θεσμό του Κυπέλλου της Ένωσης κατέκτησε η ομάδα του Αμπελωνιακού (πρώτη φορά, είχε και αλλες 2 παρουσίες σε τελικό)
Α Κατηγορία
Η μεγάλη κατηγορία έγινε με τη συμμετοχη 16 ομάδων. Ο πρωταθλητής συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, οι 2 τελευταίοι υποβιβάζονται στην Α1 και ο 14ος είχε ευκαιρία παραμονής μέσω αγώνα κατάταξης με τον 4ο της Α1 στην περίπτωση που ο πρωταθλητής τελικά κατάφερνε να ανέβει στη Δ' Εθνική.
Τελικά ο πρωταθλητής Δωτιέας Αγιάς ανέβηκε στη Δ' (όπως όλες, τελικά, οι ομάδες που συμμετείχαν στο Ειδικό Πρωτάθλημα, λόγω αναδιάρθρωσης) και ο 14ος ΠΑΕΔ Πλατυκάμπου έχασε στο μπαραζ παραμονής κι ακολούθησε το Δαμασιακό και το Δευκαλίων Κρανιάς στην Α1
Α1 Κατηγορία
16 ομάδες ξεκίνησαν το πρωτάθλημα της Α1, ο Πανιώνιος Νέας Σμύρνης Λάρισας αποβλήθηκε.
Οι 3 πρώτοι παίρνουν το εισιτήριο για την Α ΕΠΣΛ της επόμενης περιόδου και οι 5 τελευταίοι υποβιβάζονται στη Β'. Η άνοδος, όμως, του Δωτιέα Αγιάς στην Δ' Εθνική έδωσε τη δυνατότητα ανόδου και στην 4η ομάδα (μέσω μπαράζ) , αλλα και παραμονής στην 5η από το τέλος ομάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Ρένα Λάλτζι
Η Ρένα Λάλτζι είναι Βρετανίδα δημόσια υπάλληλος, Κυβερνήτρια των Βερμούδων από τον Δεκέμβριο του 2020. Ο διορισμός της ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2020. Είναι η πρώτη γυναίκα και το πρώτο πρόσωπο με αφρικανικές ρίζες, που διορίστηκε κυβερνήτης των Βερμούδων.
Καριέρα
Η Λάλτζι εργάστηκε σε διάφορες θέσεις για το υπουργείο Εσωτερικών, το υπουργικό Συμβούλιο και το Τμήμα Επιχειρήσεων, Καινοτομίας και Δεξιοτήτων. Ήταν διευθύντρια επιχειρήσεων στο Τμήμα Εμπορίου και Επενδύσεων του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Trade &amp; Investment), σημερινό Τμήμα Διεθνούς Εμπορίου. Στη συνέχεια έγινε επικεφαλής του Γραφείου Εφαρμογής Χρηματοοικονομικών Κυρώσεων (OFSI), που δημιουργήθηκε στο υπουργείο Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου το 2016 για την επιβολή και εφαρμογή οικονομικών κυρώσεων.
Κυβερνήτρια
Ορκίστηκε Κυβερνήτρια των Βερμούδων στις 14 Δεκεμβρίου 2020.
Παραπομπές
Λαλτζι Λαλτζι
Παραμετρικές εξισώσεις
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Η καμπύλη πεταλούδα μπορεί να ορίζεται από παραμετρικές εξισώσεις των x και y. Στα μαθηματικά, οι παραμετρικές εξισώσεις ορίζουν μια ομάδα ποσοτήτων ως συναρτήσεις μιας ή περισσότερων ανεξάρτητων μεταβλητών που ονομάζονται παράμετροι. Οι παραμετρικές εξισώσεις χρησιμοποιούνται συνήθως για να εκφράσουν τις συντεταγμένες των σημείων που συνθέτουν ένα γεωμετρικό αντικείμενο, όπως μια καμπύλη ή επιφάνεια, σε κάθε περίπτωση οι εξισώσεις συλλογικά ονομάζονται παραμετρική αναπαράσταση ή παραμετροποίηση του αντικειμένου. Για παράδειγμα, οι εξισώσεις
έχουν τη μορφή μιας παραμετρικής αναπαράστασης και συγκεκριμένα ενός μοναδιαίου κύκλου, όπου t είναι η παράμετρος.
Εκτός από καμπύλες και επιφάνειες, οι παραμετρικές εξισώσεις μπορούν να περιγράψουν τις πολλαπλές και αλγεβρικές ποικιλίες της τριτοβάθμιας διάστασης, με τον αριθμό των παραμέτρων να είναι ίσος με τη διάσταση του συλλέκτη ή την ποικιλία και ο αριθμός των εξισώσεων είναι ίσος με τη διάσταση του χώρου στον οποίο η πολλαπλή ή ποικιλία θεωρείται (για καμπύλες η διάσταση είναι μία και μία παράμετρος χρησιμοποιείται για επιφάνειες διάσταση δύο και δύο παράμετροι, κ. λπ.).
Οι παραμετρικές εξισώσεις που χρησιμοποιούνται συνήθως στην κινηματική, όπου η τροχιά ενός αντικειμένου που αντιπροσωπεύεται από τις εξισώσεις ανάλογα με το χρόνο ως παράμετρο. Εξαιτίας αυτής της εφαρμογής, μόνο μια παράμετρος εμφανίζεται συχνά και ονομάζεται t ωστόσο, οι παράμετροι μπορούν να εκπροσωπούν άλλες φυσικές ποσότητες (όπως γεωμετρικές μεταβλητές) ή μπορεί να επιλεγούν αυθαίρετα για τη διευκόλυνσή σας. Οι παραμετροποιήσεις είναι μη-μοναδικές και περισσότερα από ένα σετ παραμετρικών εξισώσεων μπορούν να εκφράσουν την ίδια καμπύλη.
Κινηματική
Αντικείμενο της κινηματικής είναι τα μονοπάτια μέσα στο χώρο που συνήθως περιγράφονται ως παραμετρικές καμπύλες, με χωρικές συντεταγμένες, ανάλογα με την ανεξάρτητη παράμετρο (συνήθως χρόνος). Χρησιμοποιεί με αυτόν τον τρόπο, το σύνολο των παραμετρικών εξισώσεων για τις συντεταγμένες του αντικειμένου που αποτελούν συλλογικά μία διανυσματική τιμή της συνάρτησης για τη θέση. Τέτοιες παραμετρικές καμπύλες μπορούν στη συνέχεια να ενσωματώσουν και να μετασχηματίσουν τους όρους τους. Έτσι, αν η θέση ενός σωματιδίου περιγράφεται παραμετρικά ως στη συνέχεια, η ταχύτητα μπορεί να βρεθεί ως και η επιτάχυνση ως
Μέσα σχεδιασμού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή
Μια άλλη σημαντική χρήση των παραμετρικών εξισώσεων είναι στον τομέα των ηλεκτρονικών υπολογιστών και στα μέσα σχεδιασμού με αυτόν (CAD). Για παράδειγμα, εξετάστε τις ακόλουθες τρεις παραστάσεις, οι οποίες συνήθως χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν επίπεδες καμπύλες. Τα δύο πρώτα είδη είναι γνωστά ως αναλυτικά ή μη-παραμετρικά, αναπαραστάσεις καμπυλών, σε σύγκριση με παραμετρικές αναπαραστάσεις για χρήση σε εφαρμογές CAD, μη-παραμετρικές αναπαραστάσεις έχουν ελλείψεις. Ειδικότερα, η μη-παραμετρική αναπαράσταση εξαρτάται από την επιλογή του συστήματος συντεταγμένων και δεν βοηθάει πολύ στους γεωμετρικούς μετασχηματισμούς, όπως για παράδειγμα στις περιστροφές, οι μη-παραμετρικές αναπαραστάσεις ως εκ τούτου, είναι πιο δύσκολο να δημιουργήσουν σημεία σε μια καμπύλη. Αυτά τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με το γράψιμο πάλι της μη-παραμετρικής εξίσωσης σε παραμετρική μορφή.
Ακέραια γεωμετρία
Πολλά προβλήματα στην ακέραια γεωμετρία μπορεί να λυθεί χρησιμοποιώντας παραμετρικές εξισώσεις. Μια κλασική τέτοια λύση είναι η Ευκλείδια παραμετροποίηση ορθογώνιων τριγώνων, όπως ότι τα μήκη των πλευρών
a, b
και υποτείνουσα
c
είναι μεταξύ τους ή σχετικά πρώτοι. Καθώς οι a και b δεν είναι πρώτοι μεταξύ τους (αλλιώς
και
δεν θα είναι πρώτοι μεταξύ τους), μπορεί κανείς να μετασχηματίσει το
a
και η παραμετροποίηση να είναι τότε όπου
m
και n είναι θετικοί πρώτοι ακέραιοι που δεν είναι τόσο περίεργο.
Πολλαπλασιάζοντας τους
Μετασχηματισμός
Μετατρέποντας μια σειρά από παραμετρικές εξισώσεις σε μια ενιαία εξίσωση συνεπάγεται η εξάλειψη της μεταβλητής t από τις ταυτόχρονες εξισώσεις. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται μετασχηματισμός. Αν μία από αυτές τις εξισώσεις μπορούν να επιλυθούν ως προς την t, τότε η έκφραση που προκύπτει μπορεί να υποκατασταθεί στην άλλη εξίσωση για να δημιουργηθεί μια εξίσωση που αφορά το x και y.
Αν η παραμετροποίηση δίνεται από τη ρητή συνάρτηση όπου
είναι σύνολο σχετικά πρώτων πολυωνύμων, με έναν συνιστάμενο υπολογισμό.
Σε υψηλότερη διάσταση (είτε περισσότερες από δύο συντεταγμένες είτε περισσότερες από μία παραμέτρους), ο μετασχηματισμός της ρητής παραμετρικής εξίσωσης μπορεί να γίνει με υπολογισμούς της βάσης Gröbner.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν υπάρχει ενιαία εξίσωση σε κλειστή μορφή που είναι ισοδύναμο με τις παραμετρικές εξισώσεις.
Να πάρουμε για παράδειγμα τον κύκλο ακτίνας α ανωτέρω, οι παραμετρικές εξισώσεις μπορεί να μετασχηματιστεί σε όρους των x και y με τη Πυθαγόρεια τριγωνομετρική ταυτότητα:
Όπως και έχουμε και έτσι που είναι η τυπική εξίσωση του κύκλου με κέντρο την αρχή των αξόνων.
Παραβολή
Η απλούστερη εξίσωση για μια παραβολή, μπορεί να παραμετροποιηθεί, χρησιμοποιώντας μια ελεύθερη παράμετρο t, και
Ρητές εξισώσεις
Γενικότερα, κάθε καμπύλη που δίνεται από μία ρητή εξίσωση μπορεί να παραμετροποιηθεί, χρησιμοποιώντας μια ελεύθερη παράμετρο t, και
Κύκλος
Ένα πιο εξελιγμένο παράδειγμα είναι το ακόλουθο. Θεωρούμε το μοναδιαίο κύκλο που περιγράφεται από τη κοινή (Καρτεσιανή) εξίσωση Η εξίσωση αυτή μπορεί να παραμετροποιηθεί ως εξής: Με την Καρτεσιανή εξίσωση είναι πιο εύκολο να ελέγξετε αν ένα σημείο βρίσκεται πάνω στον κύκλο ή όχι. Με την παραμετρική έκδοση είναι πιο εύκολο να ερευνήσει κανείς αν υπάρχουν σημεία σε ένα γράφημα.
(-1, 0)
δεν αντιπροσωπεύεται από μια πραγματική τιμή του
t
x
και
y
όταν το
τείνει στο άπειρο.
Έλλειψη
Και οι δύο μετασχηματισμοί μπορούν να γίνουν με τη ρητή συνάρτηση χρησιμοποιώντας την εφαπτομένη της μισής γωνίας και \tan(t/2)=u.
Υπερβολή
Το άνοιγμα Ανατολής-δύσης μιας υπερβολής μπορεί να παρασταθεί παραμετρικά από
Το άνοιγμα Βορρά-νότου μιας υπερβολής μπορεί να παρασταθεί παραμετρικά ως
Όλα τα ζεύγη συντεταγμένων (h,k) είναι το κέντρο της υπερβολής, ένα είναι το μήκος του ημι-μεγάλου άξονα, και b είναι το μήκος του ημι-μικρού άξονα.
Έλικες
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Παραμετρική helix Οι παραμετρικές εξισώσεις είναι κατάλληλες για την περιγραφή των καμπυλών στις μεγαλύτερων διαστάσεων χώρους. Για παράδειγμα: περιγράφει μια τρισδιάστατη καμπύλη, οι έλικες, με ακτίνα α και αύξηση 2πb μονάδες ανά σειρά. Σημειώνεται ότι οι εξισώσεις είναι ίδιες στο επίπεδο με εκείνες για ένα κύκλο. Εκφράσεις όπως το παραπάνω συνήθως γράφεται ως όπου r είναι ένα τρισδιάστατο διάνυσμα.
Παραμετρικές επιφάνειες
Ένας τόρος με μεγάλη ακτίνα R και μικρή ακτίνα r μπορεί να ορίζεται παραμετρικά ως όπου οι δύο παράμετροι t και u διαφέρουν και οι δύο μεταξύ 0 και 2p.Καθώς το u ποικίλλει από 0 έως 2p το σημείο στην επιφάνεια κινήσεις για ένα σύντομο κύκλο που διέρχεται από την τρύπα του τόρου. Καθώς το t ποικίλλει από 0 έως 2p το σημείο στην επιφάνεια κινήσεις για ένα μεγάλο κύκλο γύρω από την τρύπα του τόρου.
Porsche 997
Η Porsche 997 είναι το κωδικό όνομα για την έκτη γενιά της Porsche 911, που παρήχθη από τον Ιούλιο του 2004 έως το 2012, από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Porsche. Αντικατέστησε την Porsche 996 και αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011 από την Porsche 991.
Καρμπονάροι
Οι Καρμπονάροι ήταν μυστικές επαναστατικές οργανώσεις-εταιρείες που ιδρύθηκαν τον 19ο αιώνα στην Ιταλία. Οι Ιταλοί καρμπονάροι επηρέασαν πολλές άλλες επαναστατικές ομάδες στην Ισπανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία (Δεκεμβριστές π.χ.) καθώς και τη Φιλική Εταιρεία, τη μυστική οργάνωση που έθεσε τις βάσεις της Ελληνικής ανεξαρτησίας. Οι στόχοι των καρμπονάρων είχαν πατριωτικό και γενικότερα φιλελεύθερο-δημοκρατικό σκοπό, σε μια Ευρώπη που μετά την ήττα του Ναπολέοντα, τα μηνύματα της γαλλικής επανάστασης είχαν ατονήσει και οι αντιδραστικές δυνάμεις της φεουδαρχίας και του συντηρητισμού είχαν επανακτήσει τα πρωτεία. Με τον αυστριακό καγκελάριο Κλέμενς φον Μέττερνιχ στο τιμόνι, οι δυνάμεις αυτές σύμπηξαν την Ιερή Συμμαχία του 1815 και κατέπνιγαν κάθε κίνημα που μπορούσε να διαταράξει το υπάρχον στάτους κβο και να αναζωπυρώσει τα μηνύματα της Γαλλίας του 1789, μηνύματα περί ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου με την παροχή συντάγματος και γενικότερες δημοκρατικές ελευθερίες.
Porsche 997
Εκδόσεις
Η μαζική παραγωγή της 997 ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2004, αρχικά με τις εκδόσεις Carrera και Carrera S, που κυκλοφόρησαν αμέσως. Οι 4-κίνητες εκδόσεις Carrera 4 και Carrera 4S προστέθηκαν στην παλέτα τον Νοέμβριο του 2005, ενώ οι εκδόσεις Turbo και GT3 κυκλοφόρησαν στα τέλη του 2006. Οι εκδοχές αμαξώματος Targa προστέθηκαν τον Νοέμβριο του 2006 και ήταν οι 997 Targa 4 και 997 Targa 4S.
Το βασικό μοντέλο ήταν η Carrera, που έφερε μπόξερ κινητήρα των 3.6 λίτρων, ισχύος 239 kW / 325 PS hp. Η Carrera S έφερε έναν νέο κινητήρα 3.8 λίτρων μπόξερ, ισχύος 261 kW / 355 hp. Φυσικά όμως, όλα τα μηχανικά σύνολα της 997 διατήρησαν την παραδοσιακή διάταξη των κινητήρων, δηλαδή 6-κύλινδρους επίπεδους / μπόξερ (H6) και στο πίσω μέρος του αμαξώματος. thumb|left|Το ταμπλό μιας Porsche 997.
Οι εκδόσεις 997 Carrera S και Carrera 4S είχαν λίγο διαφορετικά εξωτερικά πάνελ με εμφανώς πιο επιθετικό σχεδιασμό. Γενικότερα, επίσης, η Porsche 997 είχε εμφανώς διαφορετική εμφάνιση στο μπροστινό μέρος από την προκάτοχο Porsche 996. Τα μπροστινά φώτα ήταν εκ νέου στρογγυλεμένα και έμοιαζαν πάλι με την αρχική Porsche 911 του 1963 και τις γενιές που ακολούθησαν μέχρι την Porsche 993 του 1993 - 1998. Ο εσωτερικός σχεδιασμός είχε αλλάξει εντελώς και όλα τα όργανα στο κοντέρ, καθώς και οι μοχλοί και οι διακόπτες ελέγχου είχαν επανασχεδιαστεί, με βάση τη διάταξη που είχαν οι παλαιότερες 911. Επίσης, άρχισε να προσφέρεται προαιρετικά στο ταμπλό το σύστημα «Porsche Sport Chronograph» (Σπορ Χρονογράφος της Πόρσε), με το οποίο ο οδηγός μπορεί να μετρήσει τους χρόνους που επιτυγχάνει σε γύρους.
Ανανέωση του 2008
thumb|left|Porsche 997 Convertible τον Ιανουάριο του 2009, μετά την ανανέωση, στο Σαλόνι του [[Μόντρεαλ, Καναδάς.]]
Τον Ιούλιο του 2008, για τη σεζόν (model year) του 2009, η 997 υπέστη μικρές βελτιωτικές αλλαγές. Συγκεκριμένα, ο μπροστινός προφυλακτήρας απέκτησε μεγαλύτερες εισαγωγές αέρα, τοποθετήθηκαν νέοι προβολείς υψηλής έντασης HID, νέα πίσω φώτα, πιο άμεσος ψεκασμός καυσίμου και κιβώτιο ταχυτήτων διπλού συμπλέκτη.
Επιδόσεις
Σε σχετικές δοκιμές που έγιναν τότε από τα αμερικανικά περιοδικά αυτοκινήτων, η 997 Turbo κατάφερε επιτάχυνση 0-60 μίλια την ώρα, δηλαδή 0-97 χιλιόμετρα την ώρα, σε μόλις 3,3 δευτερόλεπτα και μέγιστη ταχύτητα άνω των 310 χλμ./ώρα. Η έκδοση Carrera S κατάφερε επιτάχυνση 0-97 χλμ./ώρα σε 3,9 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 300 χλμ./ώρα. Το βασικό μοντέλο της Carrera είχε επιτάχυνση 0-97 χλμ./ώρα σε 4,4 δευτερόλεπτα και μέγιστη ταχύτητα 285 χλμ./ώρα. Μάλιστα οι αριθμοί αυτοί ήταν σημαντικά καλύτεροι ακόμα και από τα επίσημα στοιχεία της Porsche.
Δήμος Ηγουμενίτσας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Ηγουμενίτσας ήταν δήμος του νομού Θεσπρωτίας, που περιελάμβανε και την πρωτεύουσα του νομού, την Ηγουμενίτσα. Με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» το 2011 εντάχθηκε στον νέο, διευρυμένο Δήμο Ηγουμενίτσας.
Porsche 997
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Porsche
Δήμος Ηγουμενίτσας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού, στις ακτές του Ιονίου. Αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 80,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 14.710 κατοίκους.
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Η
Καρμπονάροι
Η Ιταλία, κατακερματισμένη εκείνη την περίοδο σε πόλεις-κράτη, αποτέλεσε το πρόσφορο έδαφος για την ένωση σε μυστικές εταιρείες ιταλών πατριωτών που ονειρεύονταν μια πατρίδα ενωμένη και ανεξάρτητη καθώς και δημοκρατική. Οι Καρμπονάροι σημάδεψαν μια ολόκληρη επαναστατική εποχή και μέλη τους πήραν μέρος σε σημαντικότατα γεγονότα, όπως την ιταλική επανένωση (το λεγόμενο Ριζορτζιμέντο), την επανάσταση του 1820 στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και πολέμησαν στο πλευρό των Ελλήνων στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας (βλ. τον φιλέλληνα Σανταρόζα). Κυριάρχησαν στα νότια της Ιταλίας, την ώρα που στα βόρεια υπήρχαν οι οργανώσεις Αντέλφια (Adelfia, από την ελληνική λέξη αδέλφια) και Φιλαντέλφια (Filadelfia, από την ελληνική λέξη φιλαδέλφια).
Προέλευση
Για την προέλευση των Καρμπονάρων υπάρχουν διάφοροι θρύλοι και λίγα ιστορικά στοιχεία. Σύμφωνα με τους δικούς τους μύθους, έχουν γενεαλογική συνέχεια από διάφορες εποχές, όπως την εποχή του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και τη μεσαιωνική Σαξωνία, τη Γαλλία του Valois και την Ελισαβετιανή Αγγλία. Μια ιταλική μελέτη τοποθετεί τη γέννηση της οργάνωσης σε τεκτονική στοά της Νάπολης το 1786. Σύμφωνα με τη σύγχρονη αποδεκτή άποψη, οι Καρμπονάροι εμφανίζονται σαν ένα αντι-γαλλικό κίνημα ήδη από το 1807 στη Νάπολη, ενώ κατ' άλλους το κίνημα ήταν αρχικά γαλλικό κατά του Ναπολέοντα που εξαπλώθηκε στην Ιταλία. Η φανερή αρχή της δράσης των «Καρμπονάρων», που αντλούσαν μέλη από όλες τις κοινωνικές τάξεις, ακόμα και από τον στρατό, εντοπίζεται ιστορικώς στις αρχές του 19ου αιώνα (γεωγραφικώς στο Βασίλειο της Νεάπολης, όπου πριν από μόλις μία δεκαετία είχε συντριβεί η βραχύβια ιακωβινική «Παρθενόπεια Δημοκρατία»), ως ανάδυση μιας πολιτικοποιημένης και ριζοσπαστικής παραφυάδας των Ελευθεροτεκτόνων (στη σύγχρονη ιταλική, η λέξη «carbonaro»-καρμπονάρο σημαίνει επίσης και «απόκρυφος», η δε λέξη «carboneria»-καρμπονερία σημαίνει επίσης και «συνωμοσία»). Τα μέλη χαιρετίζονταν μεταξύ τους ως «εξάδελφοι». Πρωταγωνιστικό ρόλο στην εσωτερική συμβολιστική των Καρμπονάρων είχαν ο πέλεκυς, η αξίνα, ο γνώμονας και το ισοσκελές τρίγωνο με τον θεϊκό οφθαλμό στο μέσον του, ωστόσο από πολλούς Εσωτεριστές θεωρήθηκαν «εκφυλισμένη συντεχνία» που δεν είχε πλέον σχέση με τον Ελευθεροτεκτονισμό. Στο έργο του «Επισκοπήσεις για τη Μύηση» («Aperçus sur l’ Initiation»), ο Ρενέ Γκενόν (Rene Guenon) επιχείρησε να απαξιώσει τον Καρμποναρισμό, γράφοντας ότι «εξέτεινε (ο Καρμποναρισμός) τον εκφυλισμό του μέχρι του σημείου να καταντήσει ένωση πολιτικών συνωμοτών».
Η εμφάνιση της «Καρμποναρίας» συμπίπτει χρονικά με την αρχή της μοναρχικής παλινόρθωσης (1814-1830), όταν οι επαναστάτες των διαφόρων ευρωπαϊκών κρατών θεωρούσαν τους εαυτούς τους, «και δικαίως ως ένα σημείο», όπως σημειώνει ο Χόμπσμπαουμ (σελ. 157), «προοδευτικές και χειραφετημένες ελίτ που έπρεπε να δράσουν στους κόλπους και προς όφελος μιας τεράστιας και αδρανούς μάζας αδαών και πλανημένων, οι οποίοι αναμφίβολα θα επιδοκίμαζαν την απελευθέρωση, όταν θα ερχόταν, αλλά κανείς δεν περίμενε να συμμετάσχουν ιδιαίτερα στην προετοιμασία της… Όλοι τους νοούσαν την επανάσταση ως ενιαία και αδιάσπαστη, ένα ενιαίο ευρωπαϊκό φαινόμενο μάλλον, παρά ένα άθροισμα εθνικών και τοπικών απελευθερωτικών κινημάτων. Όλοι τους έτειναν στην υιοθέτηση του ίδιου τύπου επαναστατικής οργάνωσης ή ακόμα και της ίδιας ακριβώς οργάνωσης: της μυστικής επαναστατικής αδελφότητας».
«Οι αδελφότητες αυτές, καθεμιά με τονισμένο τελετουργικό και αυστηρή ιεραρχία, που πήγαζαν από μασονικά πρότυπα ή τα μιμούνταν, ξεπήδησαν γύρω στο τέλος της ναπολεόντειας περιόδου», γράφει ο Χόμπσμπαουμ (σελ. 157 – 158), ωστόσο η παράδοση των ίδιων των Καρμπονάρων ισχυριζόταν ότι η πραγματική χρονική αφετηρία τους βρισκόταν στον 4ο προχριστιανικό αιώνα (βλ. Giovanni de Castro, τόμος 8, σελ. 25) με ιδρυτή τους τον Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μία άλλη πάντως από τις υπόλοιπες 4 - 5 «εσωτερικές» τους αφηγήσεις (μία με χρονική αφετηρία στην εποχή του ιταλού πάπα Αλέξανδρου του Γ', δηλαδή στα τέλη του 12ου αιώνα και γεωγραφικό σημείο τη Γερμανία, μια άλλη με γεωγραφικό σημείο τη γαλλική επαρχία της Jura, όπου ονομάζονταν «Fendeurs», κ.ά.), τούς παρουσίαζε να έχουν ιδρυθεί τον 14ο αιώνα, όταν πολλοί ελεύθεροι άνθρωποι υποχρεώθηκαν, λόγω των συγκρούσεων που προκάλεσε το 1326 στη Σκωτία η εισβολή των μισθοφόρων της βασίλισσας της Γαλλίας Ισαβέλλας, να αναζητήσουν καταφύγιο στα δάση, ζώντας εφεξής από την παραγωγή ξυλοκάρβουνου με δικούς τους νόμους και σύνταγμα, αυτοαποκαλούμενοι «Καλοί Εξάδελφοι» («Good Cousins», «Βuoni Cugini», «Βons Cousins»). Η Παράδοση ισχυριζόταν επίσης ότι εν συνεχεία, κατά τον 16ο αιώνα, οι σκώτοι «Καλοί Εξάδελφοι» κατόρθωσαν να μυήσουν τον βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκο Α', το γνωστό προστάτη και μαικήνα των γραμμάτων, των τεχνών, αλλά και κυνηγό των καλβινιστών, ο οποίος έγινε προστάτης τους και τους βοήθησε να εξαπλωθούν και στην ηπειρωτική Ευρώπη (έχει αναφερθεί ότι στις τελετές των Καρμπονάρων, ο «Μεγάλος Μάστορας των Μεγάλων Εκλεκτών», ο αρχηγός δηλαδή των Καρμπονάρων, έπινε προς τιμή του βασιλιά Φραγκίσκου).
Οργανωτική Διάρθρωση
Ως προέκταση των «Καλών Εξαδέλφων», οι Καρμπονάροι ίδρυσαν τις πρώτες στοές τους («αγορές», «venditi», «ventes») στο βασίλειο της Νεάπολης την περίοδο 1808–1809, ανέπτυξαν δημοκρατική και πατριωτική δράση κατά τη βοναπαρτική βασιλεία του Ζοακίμ Μυρά (βασιλεία: 1808–1815), ο οποίος αρχικά εξαπέλυσε εναντίον τους διωγμό με τον στρατηγό του Μανέ, αλλά αργότερα προσπάθησε να τους προσεταιριστεί και παρά το ότι υπέστησαν στην αρχή της δράσης τους το έτος 1813, μία τραυματική διάσπαση (οι αποχωρήσαντες σχημάτισαν τους «Ορειχαλκουργούς» ή «Calderari»-καλντεράρι, που έκτοτε παρέμειναν άσπονδοι εχθροί των πρώην «εξαδέλφων» τους), εξαπλώθηκαν ταχύτατα μέσω των δομών του Ελευθεροτεκτονισμού στην κεντρική και βόρεια Ιταλία, παρά το ότι ήδη από τις 15 Αυγούστου 1814 οι καρδινάλιοι Κονσάλβι και Πάκκα (Consalvi και Pacca) είχαν εκδώσει έδικτο ενάντια στις μυστικές κοινωνίες και ειδικά κατά των Ελευθεροτεκτόνων και των Καρμπονάρων. Με το έδικτο αυτό τιμωρείτο με βαρύτατες ποινές σε όλη την παπική επικράτεια η συμμετοχή στις οργανώσεις τους, η παράσταση στις συγκεντρώσεις τους, αλλά και η απλή παραχώρηση χώρου για τις στοές τους. Ήδη από το 1808 ο δια βίου επαναστάτης Φίλιππος Μπουοναρόττι είχε ιδρύσει τη «φιλαδελφική» επαναστατική στοά «Sublimes Maitres Parfaits», με σκοπό την αιφνιδιαστική επανάσταση ή την ίδρυση μιας ανατρεπτικής μικρής κοινωνίας μέσα στην υπό ανατροπή μεγάλη κοινωνία, την οποία τελικά η πρώτη θα καταστρέψει έπειτα από συστηματική της υπόσκαψη σε όλους τους τομείς.