cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ίγκορ Ντόντον
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Μολδαβίας Κατηγορία:Μολδαβοί πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρουμανικά (ro) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Οπτικοποίηση δικτύων
Οπτικοποίηση δικτύων καλείται η προσπάθεια απεικόνισης των σχέσεων μεταξύ συνδεδεμένων οντοτήτων συνήθως σε πίνακες ή με την μορφή ακμών και κόμβων. Οι κόμβοι αντιπροσωπεύουν τις οντότητες και οι ακμές την σύνδεση που κυριαρχεί μεταξύ τους.
Με την απεικόνιση επιτυγχάνουμε:
Εισαγωγή
Ένα από τα πρώτα παραδείγματα χρήσης οπτικοποίησης δικτύου ήταν η δημοσίευση  άρθρου, από τον ψυχοκοινωνιολόγο  Jacob L. Moreno, το 1933 στο New York Times στο οποίο παρουσίασε ένα δίκτυο κοινωνικοποίησης μεταξύ μαθητών ενός δημοτικού σχολείου. Με την χρήση ακμών και κόμβων ο Moreno κατάφερε να αναγνωρίσει διάφορα μοτίβα μαθητών, που σχημάτιζαν ομάδες μεταξύ τους αλλά και τα άτομα τα οποία δεν μπορούσαν να ενσωματωθούν σε αυτές.
Σήμερα η οπτικοποίηση δικτύων χρησιμοποιείται συνεχώς για την ανάλυση δεδομένων που αφορούν τις επιστήμες της κοινωνιολογίας, της επιστήμης των ηλεκτρονικών υπολογιστών, της βιολογίας, της φυσικής, των τηλεπικοινωνιών και της οικονομίας. Τα αποτελέσματα της οπτικοποίησης μπορούν να παρουσιαστούν ως:
Συνήθως παρουσιάζονται υπό την μορφή πινάκων (matrixes), υπο την μορφή γράφων (graphs) ή alluvial diagrams.
Η οπτικοποίηση υπό την μορφή του πίνακα είναι μία παρουσίαση όπου κάθε ξεχωριστή οντότητα τοποθετείτε σε μία στήλη ή σε μία σειρά (ή και στα δύο) και η σύνδεση μεταξύ τους παρουσιάζεται με μία αριθμητική τιμή τοποθετημένη σε ένα κελί του πίνακα το οποίο βρίσκεται στην σειρά και την γραμμή των δύο συσχετιζόμενων οντοτήτων. Για παράδειγμα, η οπτικοποίηση ενός δικτύου με άτομα που επικοινωνούν μεταξύ τους, μπορεί να πραγματοποιηθεί με ένα δυσδιάστατο πίνακα όπου τα ονόματα τους εμφανίζονται και στις στήλες και στις σειρές. Αριθμητικές τιμές αντιπροσωπεύουν το πόσες φορές επικοινώνησαν δύο άτομα μεταξύ τους με το κελί στο οποίο θα εισαχθούν να αποτελεί την διασταύρωση της στήλης με το όνομα του ενός ατόμου στην σειρά και το όνομα του άλλου στην στήλη.
Σε αντίθεση με τους πίνακες, ένας γράφος αποτελείτε από κόμβους (nodes – vertices) και ακμές (edges). Οι κόμβοι αντιπροσωπεύουν τις οντότητες που μελετώνται (π.χ. ένα γονίδιο, ένα προφίλ κοινωνικού δικτύου κτλ.) και οι ακμές παρουσιάζουν την αλληλεπίδραση μεταξύ δύο κόμβων. Κάθε ακμή μπορεί να είναι κατευθυνόμενη ή μη χαρακτηρίζοντας τον τρόπο που επηρεάζει ένας κόμβος τον άλλο.
Για την διευκόλυνση του χρήστη μπορούν να πραγματοποιηθούν αρκετές εικαστικές αλλαγές στο δίκτυο με μερικές από αυτές να είναι οι ακόλουθες:
1. Το σχήμα και το χρώμα των κόμβων
Σαν γενικός κανόνας χρησιμοποιούμε τα χρώματα για να αποτυπώσουμε την ομαδοποίηση δεδομένων που παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες μεταξύ τους  και σχήματα για κάθε άλλο διαχωρισμό. Τα σχήματα που χρησιμοποιούνται συνήθως, χωρίς αυτό να είναι δεσμευτικό είναι ο κύκλος, το τρίγωνο και το τετράγωνο.
2. Το μέγεθος των κόμβων
Το μέγεθος των κόμβων συνήθως αποτυπώνει την ποσοτική σχέση που έχουν οι κόμβοι μεταξύ τους.
3. Κατευθυνόμενοι γράφοι
Ένας τρόπος για να παρουσιάσουμε το πώς μία οντότητα (γράφος) επηρεάζει μία άλλη είναι με την χρήση βελών ή με την χρήση κωνικών γραμμών.
4. Χρώμα των ακμών
Το χρώμα στις ακμές υποδηλώνει έναν τύπο σχέση μεταξύ των δύο οντοτήτων. Ένα παράδειγμα είναι η χρήση πράσινου χρώματος για τον χαρακτηρισμό μίας θετικής συσχέτισης και του κόκκινου χρώματος για τον χαρακτηρισμό μίας αρνητικής.
5. Το μέγεθος των ακμών
Tο μέγεθος των ακμών συνήθως χρησιμοποιείται για να αποδοθεί το ¨βάρος¨ μίας συσχέτισης, δηλαδή το πόσο σημαντικά επηρεάζει ο ένας κόμβος των άλλο.
Είδη ταξινόμησης
Μόλις αποφασιστεί η σήμανση των ακμών και το κόμβων ακολουθεί η οργάνωση τους στον χώρο. Υπάρχει πληθώρα διαφορετικών αλγορίθμων οι οποίοι πραγματοποιούν την τοποθέτηση των ακμών, με την επιλογή να πραγματοποιείται ανάλογα με το αποτέλεσμα το οποίο επιζητάμε.
Ιεραρχική ταξινόμηση - Hierarchical layout
Οι κόμβοι ταξινομούνται σε επίπεδα με ιεραρχική δομή και τοποθετούνται με τέτοιον τρόπο ώστε να μην υπάρχει επικάλυψη στις ακμές.
Οργανική ταξινόμηση - Organic layout
Η διάταξη της οργανικής ταξινόμησης είναι συμπαγής και συνήθως συμμετρική, τοποθετώντας τους κόμβους ανά ομάδες ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους και σχετικά κοντά. Οι ακμές διατηρούν ομοιόμορφα μήκη και είναι πάντα ευθύγραμμα τμήματα.
Ταξινόμηση Δένδρου - Tree layout
Οι διατάξεις αυτές τοποθετούν τα στοιχεία σε μορφές που χαρακτηρίζονται από την ρίζα και τα παιδιά τα οποία είναι τοποθετημένα κάτω ή γύρω από τους γονείς, ανάλογα με την κύρια κατεύθυνση της διάταξης.
Ορθογώνια ταξινόμηση - Orthogonal layout
Οι ορθογώνιες διατάξεις διατάσσουν τους κόμβους έτσι ώστε κάθε ακμή να αποτελείται από μία εναλλασσόμενη ακολουθία οριζοντίων και κατακόρυφων τμημάτων. Αυτή η διάταξη δημιουργεί συμπαγή σχέδια χωρίς επικαλυπτόμενους κόμβους, λίγες διασταυρώσεις και στροφές. Είναι κατάλληλή για μικρού και μεσαίου μεγέθους δίκτυα.
Κυκλική ταξινόμηση - Circular layout
Η κυκλική ταξινόμηση ταξινομεί τους κόμβους σε κύκλους. Δίνει έμφαση στην ομαδοποίηση των κόμβων χωρίς να είναι ευδιάκριτες οι αλληλεπιδράσεις τις οποίες μας δίνουν οι ακμές
Ακτινική ταξινόμηση - Radial layout
Η ακτινική ταξινόμηση κατανέμει τους κόμβους ενός δικτύου σε επίπεδα τα το οποία σχηματίζουν ομόκεντρους κύκλους. Εάν το πρώτο στρώμα αποτελείται από έναν μόνο κόμβο, η θέση του καθορίζει το κέντρο αυτών των κύκλων.
Σε αυτήν την ταξινόμηση οι κόμβοι τοποθετούνται σε ένα από τους τρεις γραμμικούς άξονες(ή και περισσότερους) άξονες και οι ακμές σχεδιάζονται ως καμπύλες. Η τοποθέτηση κάθε κόμβου σε άξονα και η θέση του καθορίζεται αποκλειστικά από τη δομή και τις ιδιότητες του δικτύου.
Οπτικοποίηση Βιολογικών δικτύων
Στον τομέα της βιολογίας συστημάτων συναντάμε αρκετά συχνά αναπαραστάσεις δικτύων, στις οποίες οι διάφορες βιολογικές μορφές είναι αλληλένδετες μεταξύ τους. Σε τέτοιου τύπου γραφήματα κάθε κόμβος αντιπροσωπεύει μια βιολογική μορφή και οι ακμές (συνδέσεις) αντιπροσωπεύουν τις συσχετίσεις μεταξύ τους. Ανάμεσα στους διαφόρους τύπους δικτύων, μερικά από τα πλέον χρησιμοποιούμενα είναι τα εξής:
Από την στιγμή που νέες τεχνικές υψηλής απόδοσης έρχονται κάθε λίγα χρόνια στο προσκήνιο, τέτοιου τύπου δίκτυα μπορούν να γνωρίσουν σημαντική αύξηση στο μέγεθος και την πολυπλοκότητά τους και κατά συνέπεια θα απαιτούνται περισσότερο αποτελεσματικοί αλγόριθμοι για ανάλυση και οπτικοποίηση.
Καθώς η βιολογία δικτύων εξελίσεται με την πάροδο του χρόνου, είναι αρκετά τα εργαλεία και οι μεθοδολογίες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο σε όλη αυτή την εξέλιξη. Κατά την δεκαετία του ΄90 αναπτύχθηκαν δισδιάστατες διατάξεις στατικών γραφημάτων για την οπτικοποίηση δικτύων. Επίσης στην ανάλυση ομαδοποίησης, νέες υπολογιστικές μέθοδοι όπως η MCL, αλλά και διάφορες παραλλαγές όπως Cfinder, MCODE, Clique και διάφορες άλλες, εφαρμόστηκαν σε βιολογικά δίκτυα και βοήθησαν στην ανακάλυψη πολύ σημαντικών περιοχών υψηλής συνδεσιμότητας.
Οι μέθοδοι DECAFF, SWEMODE και STM για παράδειγμα αναπτύχθηκαν προκειμένου να μπορούν να προβλέπουν συμπλέγματα πρωτεινών, τα οποία μπορούν να ενσωματώνουν σχολιασμούς γραφημάτων. Άλλα εργαλεία όπως τα DMSP, GFA και MATISSE επικεντρώθηκαν κυρίως σε δεδομένα γονιδιακής έκφρασης. Οι περισσότεροι από αυτούς τους αλγόριθμους βασίζονται στην γραμμή εντολών και λίγα μόνο εργαλεία όπως τα jClust, GIBA, Cluster Maker και NeAT αναπτύχθηκαν προκειμένου να ενσωματώσουν δεδομένα σε οπτικά περιβάλλοντα. Αν και τα περισσότερα εργαλεία οπτικοποίησης είναι αυτόνομες εφαρμογές, εγγυώνται αποτελεσματική εξερεύνηση δεδομένων. Τέτοια εργαλεία είναι για παράδειγμα τα Pajek, Osprey, VisANT και άλλα. Άλλα εργαλεία τελευταίας τεχνολογίας είναι τα Ondex, Cytoscape και Gephi.
Παρουσιάζει δισδιάστατα δίκτυα σε μια στοίβα.
Χρησιμοποιεί ολόλκληρο τον τρισδιάστατο χώρο για την οπτικοποίηση δικτύων.
Αν και είναι συζητήσιμο κατά πόσον η τρισδιάστατη απεικόνιση είναι καλύτερη από την δισδιάστατη, η επιτάχυνση και η απόδοση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον σχεδιασμό τρισδιάστατων απεικονίσεων.
Παρακολουθώντας τα εργαλεία που δημιουργήθηκαν μετά το 2000, φαίνεται ότι το Cytoscape είναι μακράν το δημοφιλέστερο όλων στην οπτικοποίηση δικτύων. Παρομοίως το MapMan και το Reactome SkyPainter, αποτελούν τα πλέον χρησιμοποιούμενα εργαλεία στην οπτικοποίηση μονοπατιών. Τα τελευταία πέντε χρόνια το πεδίο της οπτικοποίησης δεδομένων έχει γίνει ακόμη πιο ανταγωνιστικό. Πλέον οδηγούμαστε προς την ενσωμάτωση εφαρμογών οπτικοποίησης σε προγράμματα περιήγησης ιστού. Τέλος μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο συγκεκριμένος τομέας, είναι η αποτύπωση της δυναμικής των δικτύων, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι τοπολογικές ιδιότητες υφίστανται αλλαγές με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχουν αρκετές προσδοκίες για το μέλλον από την στιγμή μάλιστα που οι τεχνικές HCL αλλά και οι συσκευές εικονικής πραγματικότητας (VR) γίνονται φθηνότερες και πιο προηγμένες με την πάροδο του χρόνου.
Οπτικοποίηση γονιδιώματος
Η  οπτικοποίηση γονιδιώματος παραμένει μια ανοικτή πρόκληση. Προκειμένου να παρακολουθήσουμε καλύτερα την πρόοδο που έχει συντελεστεί στον τομέα της οπτικοποίησης, θα πρέπει να παρακολουθήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι τεχνολογίες και οι τάσεις έχουν διαμορφωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μέχρι την δεκαετία του '90, οι αλγόριθμοι στοίχισης όπως το BLAST, καθώς και οι αλγόριθμοι  Smith – Waterman και Needleman – Wunsch, αποτελούσαν την κορωνίδα των αναπτυξιακών μεθόδων βιοπληροφορικής. Επίσης άλλα εργαλεία, χρήσιμα για την ευθυγράμμιση πολλαπλών ακολουθιών,  όπως το ClustalW/ClustalX, χρησιμοποιούσαν βασικά σχήματα οπτικοποίησης, ενώ τα χρώματα χρησίμευαν στην υπόδειξη ταιριαστών, μη ταιριαστών καθώς και παρόμοιων νουκλεοτιδίων.
Όλα αυτά τα εργαλεία ενώ γνώρισαν μεγάλη επιτυχία κατά την  εφαρμογή τους  σε μικρούς αριθμούς νουκλεοτιδίων και πρωτεινικών αλληλουχιών, δεν ήταν σίγουρο κατά πόσο θα ήταν επιτυχής η εφαρμογή τους στον καθορισμό και στην σύγκριση ολόκληρου του γονιδιώματος. Λίγα χρόνια αργότερα η αλληλούχιση πρώτης γενιάς Sanger (dideoxy), επέτρεψε την αλληλούχιση του πρώτου ολοκληρωμένου ανθρώπινου γονιδιώματος. Λίγο αργότερα οι τεχνολογίες δεύτερης και τρίτης γενιάς, καθώς και οι τεχνικές αλληλούχισης ολοκληρωμένου γονιδιώματος υψηλής απόδοσης, επέτρεψαν την αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος, με πολύ χαμηλότερο κόστος και μέσα σε ένα λογικό χρονικό πλαίσιο.
Έργα όπως το 1000 Genoms Project, το οποίο μας προσφέρει μια ολοκληρωμένη ανάλυση ανθρώπινης γενετικής ποικιλότητας, καθώς και το International HapMap Project, το οποίο μας προσφέρει πληροφορίες πάνω στην αναγνώριση κοινών γενετικών παραλλαγών, μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικές χώρες, αποτελούν  μερικά μόνο παραδείγματα της έκρηξης δεδομένων, η οποία έχει λάβει χώρα κατά την εποχή της συγκριτικής γονιδιωματικής, μετά το 2005.
Τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε στην οπτικοποίηση γονιδιώματος χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες:
Το SAMtools tview αποτελεί το πλέον δημοφιλές εργαλείο για την οπτικοποίηση της συναρμολόγησης γονιδιώματος.
Ο περιηγητής γονιδιώματος (genome browser), του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Σάντα Κρούζ (UCSC), το Artemis και το Ensembl, φαίνεται να αποτελούν τα πλέον δημοφιλή προγράμματα περιήγησης γονιδιώματος
Τα Circos, VISTA και cBio είναι τα πλέον χρησιμοποιούμενα εργαλεία για την συγκριτική γονιδιωματική.
Τέλος το Consed και το Gap φαίνεται να αποτελούν τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα προγράμματα προβολής. Το Consed συγκεκριμένα, αποτελεί ένα πρόγραμμα για την προβολή και την επεξεργασία συγκροτημάτων αλληλουχιών DNA.
Οπτικοποίηση και ανάλυση δεδομένων έκφρασης
Οι μικροσυστοιχίες και η αλληλούχιση RNA, αποτελούν τις δύο βασικές τεχνικές για την μέτρηση των επιπέδων έκφρασης μεγάλου αριθμού γονιδίων. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι δύο μέθοδοι είναι συγκρίσιμες μεταξύ τους, η τεχνολογία RNAseq τείνει να κυριαρχεί. Οι μικροσυστοιχίες από την άλλη πλευρά έχουν χαμηλότερο κόστος, ενώ σε ορισμένα περιβάλλοντα δείχνουν να είναι πιο προσαρμοστικές, καθώς η ανάλυσή τους είναι απλή και απαιτεί σχετικά λίγες υπολογιστικές υποδομές.
Αλγόριθμοι τμηματικής ομαδοποίησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ομαδοποίηση γονιδίων με παρόμοια πρότυπα συμπεριφοράς. Μια τυπική απεικόνιση που αντιπροσωπεύει αυτήν την περίπτωση είναι η scatter plotting. Έτσι κάθε σημείο αντιπροσωπεύει ένα γονίδιο και όσο κοντύτερα βρίσκονται δύο γονίδια, τόσο πιο συγγενικά είναι.
Όταν θέλουμε να ομαδοποιήσουμε γονίδια με παρόμοια πρότυπα συμπεριφοράς, τότε μπορούμε να πραγματοποιήσουμε ιεραρχική ομαδοποίηση με βάση την συσχέτιση έκφρασης. Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας πίνακας, ο οποίος μας δείχνει τις ομοιότητες μεταξύ διαφόρων ζευγών γονιδίων.
Μια πιο προηγμένη μέθοδος οπτικοποίησης συνδυάζει δέντρα με θερμικούς χάρτες. Σε αυτήν την περίπτωση τα γονίδια ομαδοποιούνται, ανάλογα με τα επίπεδα έκφρασής τους, σε μια ιεραρχία δέντρου και ο θερμικός χάρτης είναι μια γραφική αναπαράσταση μεμονωμένων τιμών γονιδιακής έκφρασης που αντιπροσωπεύονται ως χρωματιστά. Τα πιο σκούρα χρώματα αφορούν υψηλότερη τιμή έκφρασης.
Οπτικοποίηση βιολογικών δεδομένων με χρήση δένδρων
Τα δένδρα είναι απαραίτητα για τις βιολογικές μελέτες, καθώς με αυτά αναδεικνύονται οι ιεραρχικές σχέσεις των βιολογικών δεδομένων. Αποτελούν συνεδεμένους γράφους, που δεν περιέχουν κύκλους. Η ειδική κατηγορία δένδρων που εμφανίζει μεγάλο βιολογικό ενδιαφέρον λόγω της απεικόνισης και μελέτης εξελικτικών σχέσεων μεταξύ ειδών καλείται φυλογενετικό δένδρο. Πέρα από τον κλάδο της φυλογενετικής ανάλυσης και της μελέτης της εξέλιξης, τα δένδρα βρίσκουν πολύ σημαντικές εφαρμογές και σε άλλους κλάδους της βιολογίας όπως τα proteomics, transcriptomics και genomics, στην στοίχιση αλληλουχιών, στην ανάλυση clustering καθώς και σε Οντολογίες- Ιεραρχίες.
Κάθε δένδρο μπορεί να παρασταθεί σαν κλαδόγραμμα ή φυλόγραμμα. Το κλαδόγραμμα είναι ένα διάγραμμα το οποίο αποτελεί προσέγγιση της φυλογενετικής σχέσης, ενώ στο φυλόγραμμα το μήκων των κλαδιών είναι ανάλογο της εξελικτικής αλλαγής μεταξύ 2 κόμβων.
Υπάρχει πλήθως μορφών αρχείων με τους οποίους μπορεί να αποθηκευτεί ένα δένδρο για να αναγνωρίζεται από τα προγράμματα οπτικοποίησης δένδρων. Οι 3 πιο κοινές μορφές είναι οι εξής:
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ολλανδίας γυναικών
Το Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ολλανδίας γυναικών (ολλανδικά: Nederlands kampioenschap waterpolo dames ή Eredivisie), είναι ένα Ολλανδικό πρωτάθλημα για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης. Στο Ολλανδικό σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης γυναικών, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Βασιλική Ολλανδική Ομοσπονδία Κολύμβησης (Koninklijke Nederlandse Zwembond). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 10 ομάδες και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία.
Από την έναρξη του πρωταθλήματος το 1919, 16 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με την καλύτερη από αυτές να είναι η Ντε Ρόμπεν (29). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Ντονκ Γκούντα, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2018−19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Ολλανδία Ολλανδία
Ντράγκος
Ο Ντράγκος, Драгош / (άκμασε δεκαετία 1290) ήταν μεγιστάνας στην υπηρεσία του Στέφαν-Ούρου Β΄ Μιλούτιν βασιλιά της Σερβίας (βασ. 1282–1321), με τον τίτλο του veliki župan. Η καταγωγή του είναι άγνωστη.
Βιογραφία
Αφού ο Στέφαν-Ούρος Β΄ Μιλούτιν νίκησε τον Σισμάν δεσπότη τού Βιντίν και τους Τατάρους, συμφωνήθηκε η ειρήνη, ο Σισμάν αποκαταστάθηκε και η κόρη τού Ντράγκος παντρεύτηκε τον Σισμάν.
Ο Ντράγκος και ο veliki vojvoda Nόβακ Γκρεμπόστρεκ είναι οι μόνοι ευγενείς, που αναφέρονται στο Βίοι βασιλέων & αρχιεπισκόπων Σερβίας (Život kraljeva i arhiepiskopa Srpskih, 1337–40) του Ντανίλο Β΄ αρχιεπισκόπου της Σερβίας.
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σερβίας (Μεσαίωνας) Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 14ου αιώνα
Νάκος Πρωτοπαπάς
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νάκος Πρωτοπαπάς γεννήθηκε στο Φρέναρος στις 27 Αυγούστου 1927. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Ινστιτούτο Πολιτικών Μηχανικών Κουίμπισεφ της Μόσχας με υποτροφία της Διεθνούς Ένωσης Φοιτητών. Την περίοδο 1958-1962 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Λομονόσωφ στη θεωρία της ελαστικότητας και πλαστικότητας των υλικών, πάλι με υποτροφία. Το 1968, με υποτροφία της ΟΥΝΕΣΚΟ, έκανε μετεκπαίδευση στο Διεθνές Ινστιτούτο Σεισμικής Μηχανικής στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου.
Την περίοδο 1974-1988 διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου. Επιπλέον, διετέλεσε υπήρξε πρόεδρος της Μόνιμης Διάσκεψης Μηχανικών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (COPISEE) την περίοδο 1977-1978. Την περίοδο 1978-1982 διετέλεσε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Μηχανικών (FEANI).
Επιπλέον, ήταν ενεργό μέλος στην ΠΑΣΥΔΥ, της οποίας εξελέγη αντιπρόεδρος το 1985.
Απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 2003.
Πολιτική διαδρομή
Ο Νάκος Πρωτοπαπάς υπήρξε ηγετικό στέλεχος της ΕΔΟΝ. Από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο ΑΚΕΛ.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1988 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 3 Μαΐου 1990.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου 1988
Νίνα Γιεφίμοβα
Η Νίνα Γιεφίμοβα (γύρω στο 1971 — 9 Μαΐου 1996, Ρωσία, Τσετσενίας, Γκρόζνι) ήταν δημοσιογράφος για την Βοζροζντένιε ("Αναγέννηση"), μια τοπική ρωσόφωνη εφημερίδα της Τσετσενικής πρωτεύουσας Γκρόζνι. Ήταν η 18η δημοσιογράφος που σκοτώθηκε στην Τσετσενία από τότε που οι μάχες κλιμακώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1994.
Στις 9 Μαΐου του 1996, η Νίνα Γιεφίμοβα, 25 ετών, βρέθηκε νεκρή από πυροβολισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Η 73χρονη μητέρα της σκοτώθηκε, αφού και οι δύο είχαν απαχθεί από το διαμέρισμά τους στα περίχωρα του Γκρόζνι. Το πτώμα της βρέθηκε του την επομένη το πρωί στην επαρχία Λενίνσκι του Γκρόζνι, ενώ η μητέρα της είχε βρεθεί εκείνο το βράδυ σε ένα έρημο εργοστάσιο κονσερβοποιημένων τρόφιμων στο Γκρόζνι.
Δημοσιογράφοι στο Γκρόζνι και Μόσχα πιστεύουν ότι η δολοφονία της ήταν συνδεδεμένη με ιστορίες που είχε δημοσιεύσει σχετικά με την εγκληματικότητα στην Τσετσενία. Ένας τοπικός αξιωματούχος επιβολής του νόμου αρνήθηκε να δώσει στους δημοσιογράφους το όνομά του υποστήριξε ότι η δολοφονία διεπράχθη "για προσωπικούς λόγους." Η εφημερίδα της Γιεφίμοβα περιγράφεται με "σχετική αυτονομία" από το Ίδρυμα Άμυνας Γκλάσνοστ, ομάδα φύλαξης των μέσων στη Μόσχα. Εκείνη τη στιγμή, όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Τσετσενία ελέγχονταν από τη κυβέρνηση του Ντόκου Ζαβγκάγιεβ στη Μόσχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί ακτιβιστές
Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ
thumb|right|225px|Η πλάκα στην είσοδο της Ακαδημίας Η Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ (γαλλ. Académie de la Grande Chaumière) είναι σχολή καλών τεχνών στη συνοικία Μονπαρνάς στο Παρίσι.
Ιστορία
Η σχολή ιδρύθηκε το 1904 από τον Καταλανό ζωγράφο Κλαούντιο Καστελούτσο στην Οδό της Γκραντ Σωμιέρ (rue de la Grande Chaumière) στο Παρίσι, από την οποία πήρε και την ονομασία της. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και η Ακαδημία Κολαρόσι. Από το 1909 και για πολλά χρόνια η Ακαδημία διευθυνόταν από κοινού από μία τριάδα ζωγράφων, τη Μάρτα Στέτλερ, την Άλις Ντάνενμπεργκ και τον Λυσιέν Σιμόν. Η σχολή, που ήταν (και είναι) αφιερωμένη στη ζωγραφική και τη γλυπτική, δεν δίδασκε τους αυστηρούς κανόνες της «ακαδημαϊκής» ζωγραφικής της École des Beaux-Arts, προάγοντας έτσι μια τέχνη ελεύθερη ακαδημαϊκών περιορισμών. Παράγοντας προσελκύσεως σπουδαστών ήταν τα χαμηλά δίδακτρα, ακόμα χαμηλότερα και από εκείνα της Ακαδημίας Ζυλιάν. Λεγόταν ότι τα μόνα που παρείχε η σχολή ήταν ένα μοντέλο και θέρμανση τον χειμώνα.
Το 1957 η Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ αποκτήθηκε από την οικογένεια Σαρπεντιέ (Charpentier), που είχε ιδρύσει και την ομώνυμη Ακαδημία Σαρπεντιέ. Ωστόσο λειτουργεί μέχρι σήμερα με το αρχικό της όνομα. Παρέχει δύο δωρεάν εργαστήρια και εσπερινά μαθήματα για εργαζόμενους σπουδαστές.
Αξιοσημείωτοι διδάξαντες
(με ελληνικές αλφαβητικές σειρές)
Αξιοσημείωτοι σπουδαστές
(με ελληνικές αλφαβητικές σειρές)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκραντ Σωμιερ Ακαδημια Γκραντ Σωμιε
Φρουζίν
Ο Φρουζίν, Фружин / Fruzhin επίσης μεταγραφή Fružin ή Frujin, (π. δεκαετία 1380 - π. 1460) από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν Βούλγαρος ευγενής του 15ου αι. που πολέμησε ενεργά κατά της Οθωμανικής κατάκτησης της Β΄ Βουλγαρικής αυτοκρατορίας. Γιος ενός από τους τελευταίους Βούλγαρους τσάρους, του Ιβάν Σισμάν τσάρου του Τάρνοβο, ο Φρουζίν συνδιοργάνωσε τη λεγόμενη Εξέγερση του Κωνσταντίνου και του Φρουζίν μαζί με τον Κωνσταντίνο Β΄ του Βιντίν, τους τελευταίους Βούλγαρους μονάρχες. Ο Φρουζίν είχε την έδρα του κυρίως στο βασίλειο της Ουγγαρίας, όπου ήταν ηγεμόνας της κομητείας Tέμες.
Ούτε η ημερομηνία γέννησης του Φρουζίν, ούτε η βιογραφία του πριν από την Άλωση του Tάρνοβo από τους Οθωμανούς το 1393 είναι γνωστά, αλλά από τη συμμετοχή του στην εξέγερση του 1404, η πρώτη μπορεί να περιοριστεί στη δεκαετία του 1380, την ίδια δεκαετία που παντρεύτηκαν οι γονείς του, και δεν υπάρχει καμία αναφορά του ότι ήταν νόθος. Είχε έναν αδελφό τον Αλέξανδρο, ο οποίος ασπάστηκε το Ισλάμ μετά την Οθωμανική κατάκτηση, υιοθετώντας το όνομα Ισκεντέρ και έγινε κυβερνήτης της Σαμψούντας και στη συνέχεια της Σμύρνης, όπου απεβίωσε το 1418. Καθώς η πρωτεύουσα Tάρνοβo καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς, ο Φρουζίν κατέφυγε αρχικά στις περιοχές τού θείου του Iβάν Στρασιμίρ στο Βιντίν, στα βορειοδυτικά της Βουλγαρίας. Εγκαταστάθηκε στην Ουγγαρία υπό τον Σιγισμούνδο Α΄ λίγο καιρό μετά. Ο Σιγισμούνδος δέχτηκε τον Φρουζίν στην Αυλή του και αναγνώρισε την αξίωσή του για τον βουλγαρικό θρόνο. Στην Ουγγαρία έγινε μέλος του Τάγματος του Δράκου με κάποιον άλλο διάσημο ευγενή, όπως ο Φίλιπο Σκολάρι, ο Βλαντ Ντράκουλα και ο Σκεντέρμπεης.
αριστερά|μικρογραφία| Το κάστρο [[Şoimoş|Σόιμος κοντά στη σύγχρονη Λιπόβα, είναι πιθανότατα η έδρα των ουγγρικών περιοχών του Φρουζίν.]]
Πιθανώς το 1404, ο Φρουζίν ηγήθηκε μιας αντι-οθωμανικής εξέγερσης στα βουλγαρικά εδάφη μαζί με τον εξάδελφό του Κωνσταντίνο Β', γιο τού Ιβάν Σρατσιμίρ και τελευταίο βασιλεύοντα Βούλγαρο μονάρχη στο Βιντίν. Παρά τις αντικρουόμενες ιστορικές λεπτομέρειες σχετικά με το εύρος και το μέγεθος της εξέγερσης, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Κωνσταντίνος Β΄ και ο Φρουζίν κατάφεραν να αποκαταστήσουν την κυριαρχία τους σε τουλάχιστον ένα μέρος των βουλγαρικών εδαφών. Ωστόσο, η εξέγερση καταπνίγηκε (πιθανότατα το 1413 ή το 1418) και ο Φρουζίν επέστρεψε στην Ουγγαρία.
Το 1425 ο Φρουζίν συμμετείχε στην ουγγρική υπηρεσία σε μία κοινή επιδρομή Ούγγρων και Βλάχων στις πόλεις Βιντίν, Oρυάχοβοo και Σιλίστρα στον Δούναβη μαζί με τον Νταν Β΄ και τον Φιλίπο Σκολάρι. Ο Σιγισμούνδος επιβράβευσε τη στρατιωτική θητεία του Φρουζίν με έναν τίτλο ευγένειας, δίνοντάς του τη διακυβέρνηση της κομητείας Τέμες και παρέχοντάς του μία προσωπική ιδιοκτησία στη Λίπα. Ο Φρουζίν επισκέφτηκε τη Δημοκρατία της Ραγκούσας (Ντουμπρόβνικ) και τους ηγέτες της Αλβανικής εξέγερσης το 1435, σε μία μυστική διπλωματική αποστολή του Σιγισμούνδου.
Το 1444 συμμετείχε με τον Βλαδίσλαο Γ΄ της Πολωνίας στη Σταυροφορία της Βάρνας, μία προσπάθεια να διώξει τους Οθωμανούς μακριά από τη Βουλγαρία και την Ευρώπη. Η εκστρατεία τελείωσε με καταστροφή, καθώς ο Βλάντισλαβ Γ΄ απεβίωσε στη μάχη της Βάρνας στη Μαύρη Θάλασσα και ο Φρουζίν δεν αναφέρεται σε μεταγενέστερες ιστορικές πηγές. Ο Φρουζίν απεβίωσε στο Μπρασόβ το 1460.
μικρογραφία|274x274εσ|Τα οικόσημα των τελευταίων ηγεμόνων της Βουλγαρίας: του Φρουζίν των Σρατσιμίρ και του εξαδέλφου του [[Κωνσταντίνος Β΄ της Βουλγαρίας|Kωνσταντίνου Β΄ των Σρατσιμίρ στην Κρατική Βιβλιοθήκη της Βαυαρίας, στο Μόναχο.]]
Ντίνου Μπρατιάνου
Ο Ντίνου Μπρατιάνου (13 Ιανουαρίου 1866 – 20 Μαΐου 1950), γεννημένος ως '''Κονσταντίν Ι. Κ. Μπρατιάνου''', ήταν Ρουμάνος πολιτικός, που ηγήθηκε του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PNL) ξεκινώντας το 1934.
Πρώιμη καριέρα
Γεννημένος στο κτήμα Φλορίκα, στο Στεφανέστι, στην κομητεία Άρτζες, ήταν γιος του μεγάλου Ρουμάνου πολιτικού Ιόν Μπρατιάνου και αδελφός του Ιόν Ι. Κ. Μπρατιάνου και του Βιντίλα Μπρατιάνου. Σπούδασε μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Βουκουρεστίου και στην Εθνική Ανώτατη σχολή Ορυχείων (École des mines) στο Παρίσι.
Επί Καρόλου και Αντονέσκου
Μετά τη δολοφονία του πρωθυπουργού Ιόν Γ. Ντούκα από τη Σιδηρά Φρουρά (Δεκέμβριος 1933), έγινε επικεφαλής του PNL. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, άρχισε να εναντιώνεται στο αυταρχικό καθεστώς του βασιλιά Καρόλου Β' της Ρουμανίας και του πρωθυπουργού του Γκεόργκε Ταταρέσκου.
Μετά την παραίτηση του Καρόλου και του φασιστικού καθεστώτος γνωστού ως Εθνικό Κράτος των Λεγεώνων, ο Μπρατιάνου προσέφερε την υποστήριξή του στον δικτάτορα Ιόν Αντονέσκου, δεδομένου ότι η στενή σχέση του τελευταίου με τη ναζιστική Γερμανία είχε βοηθήσει τη Ρουμανία να κερδίσει εδάφη, που είχε χάσει από τη Σοβιετική Ένωση (Βεσσαραβία, Βόρεια Μπουκοβίνα, και την περιοχή Χέρτσα), που λήφθηκαν πίσω από την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι βαριές απώλειες που προκλήθηκαν στα ρουμανικά στρατεύματα και οι επιτυχείς επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού έκαναν τον Μπρατιάνου να ευνοήσει το σχέδιο του βασιλιά Μιχαήλ να ευθυγραμμίσει τη Ρουμανία με τους Συμμάχους.
Μετά το 1945
Μετά το Βασιλικό Πραξικόπημα της 23ης Αυγούστου 1944, ήταν υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο σε δύο διαδοχικές κυβερνήσεις του Κονσταντίν Σανατέσκου. Ως ηγέτης του PNL, δεν μπόρεσε να επιβραδύνει την άνοδο του Ρουμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος στην εξουσία, καθώς η έκκληση του κόμματος είχε υποστεί μεγάλα πλήγματα λόγω της συμπάθειας του Μπρατιάνου προς τον Αντονέσκου.
Επεδίωξε να αντιταχθεί στους κομμουνιστές διαμαρτυρόμενος στους Αμερικανούς και Βρετανούς διπλωμάτες από το Βουκουρέστι. Ο Κόρτλαντ Βαν Ρενσελάερ Σούιλερ, ο Αμερικανός στρατηγός, απεικόνισε τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι θα πολεμούσε τους κομμουνιστές: ''«Γενικά, ο κ. Μπρατιάνου με έχει απογοητεύσει ως πολιτικό ηγέτη»'', έγραψε ο Σούιλερ το 1945. «Είναι σχεδόν 80 και φαίνεται να σπαταλά την ενέργειά του. Αν και είναι πολύ δυσαρεστημένος για την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων, δεν έχει προσφέρει ένα εποικοδομητικό πρόγραμμα ανάκαμψης, εκτός από μια γενική αντίθεση σε αυτό που αποκαλεί τις υπέρογκες και άδικες απαιτήσεις που θέτει η Ρωσία».
Αρνήθηκε να γίνει μέλος του κομμουνιστικού υπουργικού συμβουλίου, που σχημάτισε ο Πέτρου Γκρόζα στις 6 Μαρτίου 1945. Συνελήφθη και φυλακίστηκε χωρίς δίκη, πέθανε το 1950, πιθανότατα στη φυλακή Σίγκετ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί
Ζώνη Αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ
Η ζώνη αποκλεισμού καλύπτει μια περιοχή περίπου 2.600 τ χλμ. στην Ουκρανία που περιβάλλει άμεσα τον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ όπου η ραδιενεργή μόλυνση είναι υψηλότερη και η δημόσια πρόσβαση και η κατοίκηση είναι περιορισμένες. Άλλες περιοχές υποχρεωτικής επανεγκατάστασης και οικειοθελούς μετεγκατάστασης που δεν αποτελούν μέρος της ζώνης αποκλεισμού υπάρχουν στις γύρω περιοχές και σε ολόκληρη την Ουκρανία. Τον Φεβρουάριο του 2019 αποκαλύφθηκε ότι είχαν ξεκινήσει συνομιλίες για την εκ νέου χάραξη των ορίων της Ζώνης Αποκλεισμού ώστε να αντικατοπτρίζεται η φθίνουσα ραδιενέργεια των εξωτερικών περιοχών της Ζώνης.
Σκοπός της Ζώνης είναι να περιορίσει την πρόσβαση σε επικίνδυνες περιοχές, να μειώσει την εξάπλωση της ραδιενεργής μόλυνσης και να διεξάγει δραστηριότητες ραδιολογικής και οικολογικής παρακολούθησης. Σήμερα, η Ζώνη Αποκλεισμού είναι μια από τις πιο ραδιενεργά μολυσμένες περιοχές στον κόσμο και προσελκύει σημαντικό επιστημονικό ενδιαφέρον για τα υψηλά επίπεδα έκθεσης σε ακτινοβολία στο περιβάλλον, καθώς και το αυξανόμενο ενδιαφέρον από τους τουρίστες. Η ζώνη αποκλεισμού έχει γίνει ένα ακμάζον καταφύγιο με φυσική χλωρίδα και πανίδα με μερικά από τα υψηλότερα δάση βιοποικιλότητας και πυκνότερα δάση σε όλη την Ουκρανία. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη ανθρώπινης δραστηριότητας στη ζώνη αποκλεισμού και παρά την ακτινοβολία. Γεωγραφικά, περιλαμβάνει τις βορειότερες περιοχές των περιφερειών Κιέβου και Ζιτομύρ της Ουκρανίας.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2022 έγινε η κατάληψη της ζώνης αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ από τους Ρώσους, στην πρώτη μέρα της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Στις αρχές Απριλίου του ίδιου έτους οι Ρώσοι αποχώρησαν και έκτοτε η ζώνη είναι και πάλι υπό ουκρανικό έλεγχο.
Πριν το 1986
thumb|Η βελανιδιά "Παρτιζάνος" ή "Σταυρός". Η μονάδα παραγωγής ενέργειας είναι ορατή στο βάθος. Ιστορικά και γεωγραφικά, η ζώνη είναι η καρδιά της περιοχής της Πολεσίας, η οποία ήταν κατά κύριο λόγο αγροτική δασώδης και ελώδης περιοχή και κάποτε κατοικίσιμη από 120.000 ανθρώπων που ζούσαν στις πόλεις του Τσερνομπίλ και του Πρίπιατ καθώς και 187 μικρότερων κοινοτήτων, αλλά τώρα είναι ως επί το πλείστον ακατοίκητη. Όλοι οι οικισμοί παραμένουν χαρακτηρισμένοι στους γεωγραφικούς χάρτες αλλά επισημαίνονται ως «ακατοίκητοι». Οι δασικές εκτάσεις στην περιοχή γύρω από το Πρίπιατ ήταν ένα επίκεντρο της αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο επέτρεψε στους ντόπιους κατοίκους να αποφύγουν τους γερμανούς στρατιώτες και να επιστρέψουν στο δάσος, όπου κοντά στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ βρισκόταν το «Δέντρο των Παρτιζάνων», το οποίο χρησιμοποιούνταν για να κρεμάσουν αιχμάλωτους παρτιζάνους. Το δέντρο έπεσε λόγω ηλικίας το 1996 και ένα μνημείο βρίσκεται τώρα στη θέση του.
Ζώνες 10 χιλιομέτρων και 30 χιλιομέτρων
Η Ζώνη Αποκλεισμού δημιουργήθηκε στις 2 Μαΐου 1986 αμέσως μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ, όταν η σοβιετική κυβερνητική επιτροπή με επικεφαλής τον Νικολάι Ρύζκοφ αποφάσισε μια «μάλλον αυθαίρετη»   περιοχή 30 χιλιομέτρων σε ακτίνα γύρω από τον αντιδραστήρα 4 ως καθορισμένη περιοχή εκκένωσης. Η Ζώνη των 30 χλμ. χωρίστηκε αρχικά σε τρεις υποζώνες: την περιοχή αμέσως δίπλα στον αντιδραστήρα 4, μια περιοχή ακτίνας περίπου 10 χλμ. από τον αντιδραστήρα, και την υπόλοιπη ζώνη 30 χλμ. Τα προστατευτικά ρούχα και οι διαθέσιμες εγκαταστάσεις διέφεραν μεταξύ αυτών των υποζωνών.
Αργότερα το 1986, αφού δημιουργήθηκαν ενημερωμένοι χάρτες των μολυσμένων περιοχών, η ζώνη χωρίστηκε σε τρεις περιοχές για να ορίσει περαιτέρω περιοχές εκκένωσης με βάση το αναθεωρημένο όριο των 100 mSv. Ειδική άδεια πρόσβασης και πλήρης στρατιωτικός έλεγχος τέθηκε σε εφαρμογή αργότερα το 1986. Αν και οι εκκενώσεις πληθυσμών δεν ήταν άμεσες, 91.200 άνθρωποι απομακρύνθηκαν τελικά από αυτές τις ζώνες.
Τον Νοέμβριο του 1986, ο έλεγχος των δραστηριοτήτων στη ζώνη δόθηκε στη νέα εταιρεία παραγωγής Κόμπινατ. Με έδρα την εκκενωμένη πόλη του Τσερνομπίλ, η ευθύνη της εταιρείας ήταν να λειτουργήσει το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής, να απολυμάνει τη ζώνη των 30 χιλιομέτρων, να προμηθεύσει υλικά και αγαθά στη ζώνη και να κατασκευάσει κατοικίες έξω από τη νέα πόλη Σλάβιτς για το προσωπικό του εργοστασίου και τις οικογένειές τους. Τον Μάρτιο του 1989, δημιουργήθηκε μια «Ασφαλής Διαβίωση» για άτομα που ζουν σε μολυσμένες ζώνες πέρα ​​από τη Ζώνη Αποκλεισμού στη Λευκορωσία, την Ουκρανία και τη Ρωσία.
Τον Οκτώβριο του 1989, η σοβιετική κυβέρνηση ζήτησε βοήθεια από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) για την αξιολόγηση της «Σοβιετικής Ασφαλούς Διαβίωσης» για τους κατοίκους των μολυσμένων περιοχών. "Σε όλη τη σοβιετική περίοδο, μια εικόνα περιορισμού επιτεύχθηκε εν μέρει μέσω επιλεκτικών μετεγκαταστάσεων και εδαφικών οριοθετήσεων των μολυσμένων ζωνών".
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβάλλον της Ουκρανίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ουκρανίας
Πανεπιστήμιο της Βενετίας
Το Πανεπιστήμιο Κα Φόσκαρι της Βενετίας είναι ένα ιταλικό κρατικό πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε το 1868. H έδρα του είναι στο Ca 'Foscari, ένα γοτθικό παλάτι με θέα στο Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας. Θεωρείται η παλαιότερη σχολή επιχειρήσεων στην Ιταλία και μία από τις παλαιότερες στον κόσμο.
Ιστορία
Το πανεπιστήμιο Ca 'Foscari ιδρύθηκε το 1868 ως "Ανώτερη Σχολή Εμπορίου" από τον Luigi Luzzatti, διάσημο οικονομολόγο, τον Edoardo Deodati, αντιπρόεδρο της επαρχίας της Βενετίας, και τον Francesco Ferrara, γερουσιαστή του βασιλείου της Ιταλίας, φιλελεύθερο οικονομολόγο και διευθυντή της σχολής. Η σχολή ήταν το πρώτο ιταλικό ίδρυμα που ασχολήθηκε με την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε εμπορικούς, οικονομικούς και γλωσσικούς τομείς.
Η σχολή έθεσε ως στόχο να παρέχει στους εμπόρους μία επαρκή θεωρητική κατάρτιση και να εκπαιδεύει τους μελλοντικούς καθηγητές οικονομικών σε ιδρύματα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Εμπνεύστηκε από το πρότυπο του Ανώτερου Εμπορικού Ινστιτούτου της Αμβέρσας, το οποίο, από το 1853, συνόδευσε τη θεωρητική διδασκαλία με την πρακτική. Από την ίδρυσή της, συμπεριελάμβανε τη διδασκαλία ξένων γλωσσών, δυτικών και ανατολικών, των οποίων η εις βάθος μελέτη θεωρήθηκε θεμελιώδης ολοκλήρωση της μελέτης των οικονομικών επιστημών.
Στα πρώτα χρόνια της σχολής ενεργοποιήθηκαν τρεις βασικοί τομείς σπουδών:
Οργάνωση και εκπαίδευση
Από το ακαδημαϊκό έτος 2011-12, το πανεπιστήμιο έχει οργανωθεί σε 8 τμήματα και μία διατμηματική σχολή. Για την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής προσφοράς του πανεπιστημίου, λειτουργούν το School for International Education, το Challenge School , το Graduate School και από το 2012 το Διεθνές Κολλέγιο. Η εκπαίδευση του Κα Φόσκαρι περιλαμβάνει επίσης πολυάριθμα προγράμματα απόκτησης κοινών πτυχίων, δηλαδή προγράμματα σπουδών πολλαπλών ή κοινών τίτλων που έχουν σχεδιαστεί με άλλα ξένα πανεπιστήμια και εμπλουτιστεί με περιόδους κινητικότητας για φοιτητές και καθηγητές, καθώς και διπλό μεταπτυχιακό. Το πανεπιστήμιο προσφέρει επίσης προπτυχιακές, μεταπτυχιακές, διδακτορικές σπουδές ή μεμονωμένα μαθήματα στα αγγλικά.
μικρογραφία|294x294εσ| Κα Φόσκαρι, πρόσοψη στο Μεγάλο Κανάλι  Τμήματα
Ρενάτα Τεμπάλντι
Η Ρενάτα Τεμπάλντι Cavaliere di Gran Croce OMRI (Renata Tebaldi, 1 Φεβρουαρίου 1922 – 19 Δεκεμβρίου 2004) ήταν ιταλίδα λυρική-σπίντο υψίφωνος, δημοφιλής κατά τη μεταπολεμική περίοδο, και ειδικότερα γνωστή ως πριμαντόνα της Σκάλας του Μιλάνου, του Τεάτρο Σαν Κάρλο και, κυριότερα, της Μητροπολιτικής Όπερας. Μία εκ των σπουδαίων υψιφώνων του 20ού αιώνα, η Τεμπάλντι επικεντρώθηκε κυρίως στους λυρικούς και δραματικούς ρόλους του βερισμού. Ο Ιταλός μαέστρος Αρτούρο Τοσκανίνι χαρακτήρισε τη φωνή της ως la voce d'angelo («η φωνή του αγγέλου»), ενώ ο μουσικός διευθυντής της Σκάλας Ρικάρντο Μούτι την αποκάλεσε «μια από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες, με μια από τις πλέον εξαιρετικές φωνές στον χώρο της όπερας». Καθώς οι δυο τους ήταν υψίφωνοι της ίδιας γενιάς, η Τεμπάλντι και η σοπράνο Μαρία Κάλλας συγκρίνονταν συχνά από μουσικοκριτικούς και δημοσιογράφους, με πλειάδα δημοσιευμάτων να έχουν ως θεματολογία την υποτιθέμενη μεταξύ τους έχθρα.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Πέζαρο, κόρη της νοσοκόμας Τζουζεπίνα Μπαρμπιέρι και του βιολοντσελίστα Τεομπάλντο Τεμπάλντι. Εισήχθη στο ωδείο της Πάρμα στην ηλικία των 17 ετών και, αργότερα, συνέχισε τις μουσικές σπουδές της στη Νέα Υόρκη. Το 1944, έκανε το οπερατικό ντεμπούτο της στο Ροβίγκο, εμφανιζόμενη ως Έλενα στην όπερα Μεφιστοφελής του Αρρίγκο Μπόιτο. Το 1946 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Σκάλα του Μιλάνου, δίνοντας μια επιτυχημένη συναυλία για την επανεκκίνηση του θεάτρου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Έκανε το αμερικανικό ντεμπούτο της το 1950, τραγουδώντας τον ομώνυμο ρόλο της Αΐντα του Βέρντι στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο. Το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1955, οπότε εμφανίστηκε ως Δυσδαιμόνα δίπλα στον Οθέλο του τενόρου Μάριο ντελ Μόνακο. Η Μητροπολιτική Όπερα απετέλεσε τη λυρική σκηνή όπου εμφανιζόταν κατά κύριο λόγο για τα επόμενα 20 έτη περίπου. Το 1973, τραγούδησε ξανά τη Δυσδαιμόνα από τον Οθέλο στη Μητροπολιτική Όπερα, εμφανιζόμενη για τελευταία φορά σε πλήρη οπερατικό ρόλο επί σκηνής. Το 1976, έδωσε τις τελευταίες της συναυλίες, εμφανιζόμενη στο Κάρνεγκι Χολ στη Νέα Υόρκη, αλλά και στη Σκάλα του Μιλάνου. Σχετικά με την απόφασή της να συνταξιοδοτηθεί, η Τεμπάλντι ανέφερε ότι σταμάτησε να τραγουδά ενώ είχε ακόμα μια ισχυρή φωνή για να αποφύγει «την καταστροφική περίοδο της παρακμής». Μέχρι το τέλος της καριέρας της, είχε τραγουδήσει σε 1.262 παραστάσεις, 1.048 πλήρεις όπερες και 214 συναυλίες.
Τεμπάλντι και Κάλλας
Η υψίφωνος Μαρία Κάλλας αναδείχτηκε στο παγκόσμιο οπερατικό στερέωμα κατά την περίοδο οπότε η σταδιοδρομία της Τεμπάλντι είχε και αυτή ανοδική πορεία —οι δύο υψίφωνοι ήταν της ίδιας γενιάς. Κατά τη δεκαετία του 1950, η μεταξύ τους σχέση, συχνά παρουσιάστηκε από τον τύπο ως εχθρική, με τους διάφορους μουσικοκριτικούς να συγκρίνουν ευθέως τη φωνητική και υποκριτική τέχνη των δύο μονωδών. Αφενός, οι ερμηνείες της Κάλλας ήταν, συχνά, αντισυμβατικές, αφετέρου το ηχόχρωμα της Τεμπάλντι θεωρούταν κλασικά όμορφο. Η σύγκριση των δύο ανάγεται σε ένα θεμελιώδες ζήτημα στην ιστορία της όπερας, ήτοι στη διαφορά μεταξύ «όμορφου ήχου» και δραματουργικής χρήσης της φωνής στο πλαίσιο του λυρικού θεάτρου. Εντούτοις, σύμφωνα με τον μουσικοκριτικό Τζον Αρντόιν, οι δύο υψίφωνοι δεν θα έπρεπε να συγκρίνονται, καθώς η Τεμπάλντι ήταν υψίφωνος του βερισμού, έχοντας την εκπαίδευση της ιταλικής σχολής των αρχών του 20ού αιώνα, ενώ η Κάλλας είχε εκπαιδευτεί ως υψίφωνος του μπελ κάντο, βάσει της παράδοσης των μονωδών του 19ου αιώνα.
Ε/Γ - Ο/Γ Κνωσός Παλάς (2001)
Το Knossos Palace είναι επιβατηγό/οχηματαγωγό πορθμείο, που αποτελεί τμήμα του στόλου της Minoan Lines. Ναυπηγήθηκε το 2000 στα ναυπηγεία της Sestri Cantieri Navale Spa. Είναι αδελφό πλοίο του Festos Palace, με το οποίο έχει την ίδια χωρητικότητα, ταχύτητα και όψεις, αλλά και με το Kydon Palace, με το οποίο όμως έχουν διαφορετικές όψεις, ενώ έχουν άλλο ένα αδερφό, το "Cruise Bonaria" της Grimaldi Lines. Χωράει μέχρι 2.184 επιβάτες το καλοκαίρι, 1.865 τον χειμώνα και 735 οχήματα Ι.Χ., διαθέτει 660 κλίνες και 700 καθίσματα αεροπορικού τύπου για τους επιβάτες, 600 οικονομικής θέσης και 100 διακεκριμένης. Το σκάφος τροφοδοτείται από τέσσερις ντιζελοκινητήρες Wärtsilä 16V46C με συνδυασμένη δύναμη των 67,517 kW, και φτάνει ταχύτητες μέχρι 31,6 κόμβους. Το όνομα του πλοίου σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει 'Παλάτι της Κνωσσού".
Ρενάτα Τεμπάλντι
Τεμπάλντι και Κάλλας
Εξάλλου, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί αρχετυπικής διαμάχης, οι δύο υψίφωνοι αντάλλαξαν συχνά επαινετικά λόγια. Σε συνέντευξή της το 19, η Κάλλας ανέφερε ότι «θαυμάζω τον τόνο της Τεμπάλντι· είναι όμορφος –έχει επίσης ένα όμορφο φραζάρισμα. Μερικές φορές, πραγματικά εύχομαι να είχα τη φωνή της». Ακόμα, σύμφωνα με το περιοδικό Time, όταν η Κάλλας εγκατέλειψε τη Σκάλα, «η Τεμπάλντι έκανε έναν εκπληκτικό ελιγμό: ανακοίνωσε ότι δεν θα τραγουδούσε στη Σκάλα χωρίς την Κάλλας. "Τραγουδάω μόνο για καλλιτεχνικούς λόγους. Δεν είναι συνήθειά μου να τραγουδώ εναντίον κανενός", είπε».
Ε/Γ - Ο/Γ Κνωσός Παλάς (2001)
Οι καμπίνες είναι εξοπλισμένες με τηλέφωνο και Τηλεόραση, και διαχωρίζονται σε λουξ, τετράκλινες και δίκλινες, ενώ τα αεροπορικά καθίσματα σε οικονομικής και VIP. Το πλοίο διαθέτει δύο εστιατόρια (A La Carte και Self Service) και κυλικείο για την παρασκευή γευμάτων, καθώς και συνεδριακό κέντρο, κινηματογράφο, καζίνο, ντισκοτέκ, Internet Cafe, δορυφορικό τηλέφωνο και φαξ, πισίνες, παιδική χαρά, κυλιόμενες σκάλες, καταστήματα, νοσοκομείο και πτερύγια ευστάθειας, ενώ διαθέτει Online internet.
Ρενάτα Τεμπάλντι
Προσωπική ζωή και τελευταία χρόνια
Η Τεμπάλντι είχε μια σύντομη σχέση με τον βαθύφωνο Νικόλα Ρόσι-Λεμένι και μια μακροβιότερη με τον μαέστρο Αρτούρο Μπαζίλε, αλλά δεν παντρεύτηκε ποτέ. Σε μια συνέντευξη της το 1995 στην εφημερίδα The New York Times εξήγησε ότι δεν είχε μετανιώσει για την επιλογή της αυτή. «Υπήρξα ερωτευμένη πολλές φορές», ανέφερε. «Αυτό είναι πολύ καλό για μια γυναίκα». Ωστόσο πρόσθεσε ότι «πώς θα μπορούσα να ήμουν σύζυγος, μητέρα και τραγουδίστρια; Ποιος φροντίζει τα piccolini [«τα μικρά», εννοεί τα παιδιά] όταν ταξιδεύεις σε όλο τον κόσμο; Τα παιδιά σου δεν θα σε έλεγαν μαμά, αλλά Ρενάτα».
Ε/Γ - Ο/Γ Κνωσός Παλάς (2001)
Παραγγελία και κατασκευή
Κατά τη δεκαετία του 1990, οι εταιρίες Minoan Lines και Superfast Ferries βρίσκονταν σε σκληρό ανταγωνισμό όσον αφορά την ακτοπλοϊκή σύνδεση Ελλάδας και Ιταλίας, με την Superfast Ferries να αποκτά πλοία υψηλών ταχυτήτων Superfast I και Superfast II το 1995, τα οποία ο υπάρχων στόλος των Μινωικών Γραμμών δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί. Για την προμήθεια συνολικά επτά νέων πλοίων, και εν μέσω επενδυτικού προγράμματος της εταιρείας που ξεκίνησε το 1995, επιλέχθηκε το Ιταλικό ναυπηγείο Fincantieri στην Γένοβα. Τα δύο πλοία από αυτά, ονομάστηκαν Knossos Palace και Festos Palace και τοποθετήθηκαν στη γραμμή Πειραιάς-Ηράκλειο Τα άλλα πέντε, τοποθετήθηκαν στη γραμμή της Αδριατικής, ενώνοντας τη δυτική Ελλάδα με την Ιταλία και παραδόθηκαν σε δύο δόσεις. Στην πρώτη δόση, παραδόθηκαν τα τρία πρώτα καράβια, τα οποία εστίαζαν στη μεταφορά επιβατών, οχημάτων αλλά και φορτίου, και βαπτίστηκαν Προμηθέας, Αριάδνη Palace και Ωκεανός (αργότερα μετονομάστηκε Αριάδνη Palace Ι), από ονόματα τα οποία προήλθαν από τους αντίστοιχους χαρακτήρες της Ελληνικής μυθολογίας. Στη δεύτερη δόση, παραδόθηκαν τα δύο τελευταία καράβια, τα οποία εστίαζαν αποκλειστικά στη μεταφορά επιβατών και οχημάτων και βαπτίστηκαν Olympia Palace και Europa Palace.
Ρενάτα Τεμπάλντι
Προσωπική ζωή και τελευταία χρόνια
Πέρασε το τέλος της ζωής της στο Μιλάνο. Πέθανε σε ηλικία 82 ετών στο σπίτι της, στον Άγιο Μαρίνο. Είναι θαμμένη στο παρεκκλήσι της οικογένειας Τεμπάλντι στο νεκροταφείο Ματαλέτο στο Λανγκιράνο. Μετά τον θάνατό της, το κοινό στο θέατρο Λα Φενίτσε της Βενετίας τήρησε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της. Ο τενόρος Λουτσιάνο Παβαρότι ανέφερε για τον θάνατό της: «Αντίο Ρενάτα, η μνήμη σου και η φωνή σου θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μου».
Ε/Γ - Ο/Γ Κνωσός Παλάς (2001)
Παραγγελία και κατασκευή
Τα Olympia Palace και Europa Palace κατασκευάστηκαν με παρόμοιο τρόπο με τα συγγενικά πλοία τους Knossos Palace και Festos Palace, καθώς και τα τέσσερα πλοία έχουν ίδιες εξωτερικές διαστάσεις. Οι κυριότερες διαφορές τους αφορούν κατά κύριο λόγο τις εξωτερικές τους όψεις στο οπίσθιο μέρος, ενώ επίσης το γκαράζ των δύο πρώτων έχει μεγαλύτερη χωρητικότητα, επιτρέποντας αυξημένη μεταφορά φορτίου σε σχέση με τα δύο τελευταία, που έχουν μικρότερο γκαράζ αλλά αυξημένη χωρητικότητα επιβατών. Οι κινητήρες τους, όμως, είναι ίδοι και στα τέσσερα πλοία, επιτρέποντας ανάπτυξη ταχυτήτων μέχρι 31 κόμβους. Το Olympia Palace κατασκευάστηκε από το ναυπηγείο Fincantieri στη Γένοβα, στη θέση Sestri Ponente, και καθελκύστηκε στις 14 Ιουνίου 2001, ενώ παραδόθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Ρενάτα Τεμπάλντι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Υψίφωνοι Κατηγορία:Ιταλίδες τραγουδίστριες
Ε/Γ - Ο/Γ Κνωσός Παλάς (2001)
Ναυπήγηση από Minoan Lines
230px|left|thumb|Το Olympia Palace το 2007 με τους αρχικούς του χρωματισμούς. Στις 21 Δεκεμβρίου του 2001, δρομολογήθηκε στην γραμμή Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Ανκόνα, την οποία εξυπηρετούσε μέχρι το 2009, ενώ ορισμένες φορές εκτελούσε και συμπληρωματικά δρομολόγια στη γραμμή Πειραιάς-Ηράκλειο. Αρχικά, ήτο χρώματος λευκού, με μία πορτοκαλί διαμήκους ρίγα, πορτοκαλο-πράσινη τσιμινιέρα, και τις λέξεις "MINOAN LINES" με πράσινα γράμματα και "highspeed" με πορτοκαλί, αλλά από το 2007, η τσιμινιέρα βάφτηκε εξ' ολοκλήρου κόκκινη, το ίδιο και ρίγα και η λέξη "highspeed", ενώ το "MINOAN LINES" βάφτηκε μαύρο και άλλαξε γραμματοσειρά και ο "Πρίγκηπας των Κρίνων" στην τσιμινιέρα έγινε ανάγλυφος. Η αλλαγή αυτή των σινιάλων, εφαρμόστηκε και στα υπόλοιπα πλοία της εταιρείας.
Στις αρχές της δεκαετίας το 2010, με την οικονομική κρίση που έπληξε σε μεγάλο βαθμό και την Ελλάδα και την Ιταλία, μειώθηκε σημαντικά η επιβατική κίνηση, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα το 2012 οι Μινωικές Γραμμές να καταργήσουν τα δρομολόγια από και προς Βενετία. Το Olympia Palace αποσύρθηκε προσωρινά στο Πέραμα υπό την Grimaldi Lines, ενώ τον Ιούλιο του ίδιου έτους μεταφέρθηκε στην ιταλική εταιρία Tirrenia.
Μεταφορά σε Tirrenia
Στις 19 Ιουλίου 2012, το Olympia Palace έπλευσε στο ναυπηγείο Palumbo στη Μεσσίνα για τις απαραίτητες μετατροπές. Οι χρωματισμοί του πλοίου παρέμειναν κόκκινοι όσον αφορά τη διαμήκους ρίγα, τη λέξη "highspeed" και την τσιμινιέρα, ενώ οι λέξεις "MINOAN LINES" αντικαταστάτηκαν από τη λέξη "tirrenia" βαμμένη μπλε, ενώ ο πρίγκηπας την κρίνων στην τσιμινιέρα αντικαταστάθηκε με ένα μπλε γράμμα "t" μέσα σε ένα λευκό κύκλο. Μετέπειτα το πλοίο μετονομάστηκε σε Bonaria, τάχθηκε υπό ιταλική σημαία και ο ναύσταθμός του άλλαξε από Ηράκλειο σε Κάλιαρι.
Τον Αύγουστο του 2012, το πλοίο τοποθετήθηκε στη γραμμή Τσιβιταβέκια - Κάλιαρι, ενώνοντας την ηπειρωτική Ιταλία με τη Σαρδηνία, αντικαθιστώντας τα τότε προϋπάρχοντα πλοία της κλάσης Strade Romane που εκτελούσαν αυτή τη διαδρομή, μειώνοντας έτσι τη διάρκεια ταξιδιού από 15-16 ώρες σε 11 ώρες. Ωστόσο, η διαδρομή δεν εκτελούταν με την μέγιστη ταχύτητα πλεύσης του πλοίου, καθώς αυτό θα αυξάνει το κόστος λειτουργίας λόγω της υψηλής κατανάλωσης. Έτσι, έπειτα από συμβολή του Υπουργείου Μεταφορών, το ταξίδι διανυόταν με ταχύτητα 21-22 κόμβων, χρησιμοποιώντας μόνο τους δύο από τους τέσσερις κινητήρες.
Κατά τη χειμερινή περίοδο, το Bonaria εκτελεί δρομολόγια στη γραμμή Γένοβα - Πόρτο Τόρρες και Τσιβιταβέκια - Όλμπια, λόγω υψηλότερης ανάγκης μεταφοράς φορτίου σε αυτές τις διαδρομές, ενώ τα δρομολόγια Τσιβιταβέκια - Κάλιαρι τα εκτελούσαν πλοία της κλάσης Bithia.
Μεταφορά σε Grimaldi Lines και ανακαίνιση
Στις 22 Ιανουαρίου 2018, έληξε το συμβόλαιο ναύλωσης υπό Tirrenia, με το καράβι να μεταβιβάζεται στην Grimaldi Lines και να μετονομάζεται σε Cruise Bonaria, ενώ εξακολουθεί να εξυπηρετεί κίνηση από και προς τη Σαρδηνία, αυτή τη φορά εκτελώντας δρομολόγια στη γραμμή Λιβόρνο - Όλμπια.
Στα τέλη του 2019, το πλοίο έπλευσε στη Βαλέτα για ορισμένες σημαντικές ανακαινίσεις. Συγκεκριμένα, τοποθετήθηκαν νέες προπέλες και πλαστικοποιήθηκαν τα ύφαλα, ενώ επίσης, τοποθετήθηκαν scrubbers (συσκευές κατάλυσης) στην τσιμινιέρα, με σκοπό την μείωση ρύπων σύμφωνα με την νέα νομοθεσία. Η αλλαγή αυτή έγινε και σε άλλα πλοία της εταιρείας.