cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιβλιοθήκη της Πολιτείας της Βικτώρια
Βάσεις δεδομένων
Πολλές από τις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων διατείθενται από το σπίτι σε όποιο κάτοικο της Βικτώρια είναι εγγεγραμμένος ως Χρήστης της Βιβλιοθήκης. Οι βάσεις δεδομένων περιλαμβάνουν την πλήρη Encyclopedia Britannica, αναφορές σε εγκυκλοπαίδιες και λεξικά του πανεπιστημίου του Oxford, βάσεις δεδομένων περιοδικών διαφόρων θεμάτων και άρθρων δημοσιογράφων, αρχεία εφημερίδων των περισσότερων Αυστραλιανών και διεθνών εφημερίδων από το 2000 και μετά και ειδικευμένα θέματα βάσεων δεδομένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αυστραλία
Τζακ Χάρπερ
Ο Τζακ Χάρπερ (αγγλικά : Jack Edwin Harper), (8 Απριλίου 1914-17 Ιανουαρίου 2015), ήταν Αυστραλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ως ερασιτέχνης αντισφαιριστής αγωνίστηκε κυρίως στη δεκαετία του 1930 και του 1940.
Έφτασε στους προημιτελικούς του Αυστραλιανού πρωταθλήματος το 1946 και ήταν στον τελικό του διπλού το 1937 με συμπαίκτη τον	Τζον Μπρόμγουιτς όπου έχασαν από τους Άντριαν Κουίστ και Ντον Τέρνμπουλ. Στο Γουίμπλεντον στο διπλό είχε φτάσει στα ημιτελικά το 1948 και στο μεικτό στον τρίτο γύρο το 1947.
Τον Απρίλιο του 1946 ο Χάρπερ νίκησε τον J. Sandiford με 6-0, 6-0 στο Surrey Open Hard Court Championships σε έναν αγώνα που διήρκεσε 18 λεπτά, ο μικρότερος σε διάρκεια αγώνας στην ιστορία στο απλό. Το 1946 στο πρωτάθλημα της βόρειας Αγγλίας κέρδισε το απλό και το διπλό με συμπαίκτη τον Μακ Μαλφόι. Το 1949 στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου έχασε στον τελικό του απλού από τον Γκότφριντ φον Κραμ και με τον ίδιο συμπαίκτη κέρδισαν το διπλό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Σταθμός Λαρίσης (συνοικία)
Ο Σταθμός Λαρίσης είναι συνοικία της Αθήνας. Γειτνιάζει με τις συνοικίες Βικτώρια, Άγιο Παντελεήμονα, Βάθη, Μεταξουργείο, Κολωνό και Αττική. Οφείλει την ονομασία της στον σιδηροδρομικό σταθμό που βρίσκεται στο κέντρο της. Εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σταθμό του μετρό και από λεωφορειακές γραμμές. Τα γεωγραφικά όρια της συνοικίας είναι η πλευρά με τους ζυγούς αριθμούς της οδού Ηπείρου από την οδό Αχαρνών και κάτω και στο κομμάτι μεταξύ των οδών Αχαρνών και Μιχαήλ Βόδα η πλευρά με τους μονούς αριθμούς της οδού Παιωνίου. Στο κομμάτι από την οδό Μιχαήλ Βόδα και κάτω το βόρειο όριο της συνοικίας είναι η πλευρά με τους μονούς αριθμούς της οδού Εϋνάρδου και το δυτικό όριό της είναι η οδός Δομοκού.
Ιστορία
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθηνών εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου του 1904. Το όνομα Σταθμός Λαρίσης το έλαβε ανεπίσημα επειδή εξυπηρετούσε τη σιδηροδρομική σύνδεση της Αθήνας με τη Λάρισα καθώς αυτή ήταν η κοντινότερη πόλη στο βόρειο άκρο του (εκείνη την εποχή δεν πήγαινε κατευθείαν το τρένο στη Θεσσαλονίκη γιατί η πόλη ανήκε ακόμα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία).
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Ελαιούς (Βιθυνία)
Ο Ελαιούς (Ἐλαιοῦς) ή Ελαίος (Ἐλαῖος) ήταν αρχαίο εμπόριον ή τόπος συναλλαγών επί των ακτών της Βιθυνίας, στις εκβολές ομώνυμου ποταμού. Ο Ελαιούς ευρισκόταν σε απόσταση 120 σταδίων δυτικά της Κάλης.
Ευρίσκεται επί των βόρειων ακτών της σημερινής Τουρκίας, στις εκβολές του ομώνυμου ποταμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Ζονγκουλντάκ
Ανάπτυξη Νέων Ιδεών & Πειραματισμού
Η Ανάπτυξη Νέων Ιδεών & Πειραματισμού ή Concept Development & Experimentation (CD&E) είναι η εφαρμογή των δομών της πειραματικής επιστήμης για την ανάπτυξη των απαιτούμενων στρατιωτικών δυνατοτήτων που θα αντιμετωπίζουν επιτυχώς τις μελλοντικές προκλήσεις ασφαλείας. Αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία της διαδικασίας μετασχηματισμού των ενόπλων δυνάμεων, σε παρόμοιο επίπεδο με τη δικτυοκεντρική οργάνωση των επιχειρήσεων Networked Enabled Capability (NEC) και τη μεθοδολογία Effects Based Approach to Operations (EBAO) σε πολυεθνικές επιχειρήσεις.
Το CD&E αποτελεί μία προνοητική διαδικασία για την αξιολόγηση και ανάπτυξη νέων ιδεών/δυνατοτήτων, με επιχειρησιακά οφέλη για τις ένοπλες δυνάμεις, πριν από την εκτεταμένη δέσμευση πόρων. Ειδικότερα, αποτελεί διαδικασία προσδιορισμού της βέλτιστης λύσης όχι μόνο από τεχνολογικής πλευράς, αλλά επίσης και για τις πιθανές λύσεις σε προκλήσεις που αφορούν δόγματα, επιχειρησιακά σχέδια, οργάνωση, εκπαίδευση, υλικό/εξοπλισμό/μέσα, προσωπικό, ηγετικές ικανότητες, υποδομές και διαλειτουργικότητα, για την απόκτηση συγκεκριμένων δυνατοτήτων που θα προάγουν την αποτελεσματικότητα των των μελλοντικών επιχειρήσεων. Το CD&E αποτελεί έναν τρόπο σκέψης για το τι πρέπει να γίνει στο μέλλον, πριν από την οποιαδήποτε δαπάνη χρημάτων. Επομένως, μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης νέων δυνατοτήτων και βοηθά στην εξοικονόμηση πόρων.
Αναπτύσσοντας και καθορίζοντας νέες ιδέες προσανατολισμένες στο μέλλον, επιτυγχάνονται τα ακόλουθα:
Ο αρχικός στόχος του CD & E είναι η αναγνώριση των δυνατοτήτων μίας καινοτόμου ιδέας σε πρώιμο στάδιο, η εκτίμηση της συνάφειας με τις ένοπλες δυνάμεις (απόρροια της στρατιωτικής στρατηγικής), η εξέταση της σκοπιμότητας και η μελέτη της αποτελεσματικότητάς της.
Η ανάπτυξη νέων ιδεών είναι ευρεία και μερικές φορές ασαφής, ενώ θα πρέπει να εξετάζεται από ομάδες εμπειρογνωμόνων και ατόμων με δημιουργικό δυναμικό σε μια λογική διαδικασία. Αυτές οι ιδέες μπορούν να προέλθουν από διάφορες πηγές: π.χ. Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, βιομηχανία, οργανώσεις ή στρατιωτικούς εταίρους. Μπορούν να προκύψουν από επιτελικές διαδικασίες, επιχειρησιακή εμπειρία, τυποποιημένες αναλυτικές εργασίες ή δημοσιευμένες προτάσεις. Αν και δεν πρέπει να υπάρχουν όρια για τα είδη των ιδεών που εισέρχονται στην διαδικασία ανάπτυξης νέων ιδεών, μπορεί να προτιμώνται στην πράξη κάποιες διαισθητικά απλούστερες. Συνήθως, οι υποσχόμενες ιδέες με ευρύτερο πεδίο διερευνώνται και επεξεργάζονται μέσω εργαστηρίων και μεγαλύτερων σεμιναρίων μέχρι το σημείο όπου σχηματίζονται πιο ώριμες ιδέες. Οι ιδέες αυτές, συζητώνται ακόμη περισσότερο σε επιτροπές ή ομάδες εργασίας και εφόσον γίνουν αποδεκτές ακολούθως υποβάλλονται για την πειραματική διαδικασία.
Τύποι πειραμάτων
Γενικά, υπάρχουν οι ακόλουθοι τύποι πειραμάτων:
Με την επικύρωση και την αποδοχή τους, οι νέες ιδέες υιοθετούνται από τους στρατιωτικούς οργανισμούς, μέσω των διαδικασιών ανάπτυξης δογμάτων και δυνατοτήτων.
Διαδικασία ανάπτυξης νέων ιδεών και δυνατοτήτων
Κάθε νέα ιδέα υποβάλλεται σε κάποιο ειδικό για το σκοπό αυτό κέντρο υποδοχής ιδεών. Οι πηγές μπορεί να είναι εντός ή και εκτός των ενόπλων δυνάμεων (βιομηχανία, ινστιτούτα, οργανισμοί, κτλ). Διεξάγεται μία αρχική αξιολόγηση. Μία ομάδα εργασίας αναπτύσσει συντονισμένη πρόταση. Σε υψηλότερο επίπεδο αποφασίζεται η ανάπτυξη της ιδέας. Για την απόφαση αυτή, απαιτείται ένα σχέδιο προγράμματος που θα περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
Μετά την έγκριση του σχεδίου του προγράμματος ακολουθεί η έκδοση των οδηγιών ανάπτυξης του έργου από το Υπουργείο Άμυνας. Η ανάπτυξη του έργου υποστηρίζεται από πειραματισμό. Τα διαφόρων μορφών πειράματα διεξάγονται κάτω από επιστημονικούς όρους, και τα αποτελέσματα χρησιμοποιούνται για αναθεώρηση του σχεδιασμού στα διάφορα στάδια ανάπτυξης. Όποτε είναι δυνατόν, τα πειράματα CD & E θα πρέπει να υποστηρίζονται από συστήματα και μεθόδους προσομοίωσης. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων και κατ' επέκταση οι υπό ανάπτυξη ιδέες αξιολογούνται τόσο ποιοτικά όσο και στο πλαίσιο του χρονοδιαγράμματος. Εφόσον υπάρχει αρνητική αξιολόγηση μετά από κάποια φάση ανάπτυξης επιβάλλεται να διακοπεί εγκαίρως η χρηματοδότηση και να αποφευχθεί η περαιτέρω σπατάλη πόρων και χρόνου.
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:ΝΑΤΟ
Ζαμάν Σαχ Ντουρανί
Ο Σαχ Ζαμάν Ντουρανί Σαντοζάι, (παστού, περσικά, ούρντου, αραβικά: ), (περ. 1770 – 1844) ήταν ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί από το 1793 έως το 1800. Ήταν εγγονός του Αχμάντ Σαχ Ντουρανί και πέμπτος γιος του Τιμούρ Σαχ Ντουρανί. Όντας Παστούν όπως και η υπόλοιπη οικογένεια του, ο Σαχ Ζαμάν έγινε ο τρίτος βασιλιάς του Αφγανιστάν. Ο Ζαμάν Σαχ ανήκε στη φατρία των Σαντοζάι.
Πρώτα χρόνια
thumb|left|Ο Ζαμάν Σαχ Ντουρανί στο Ντουρμπάρ thumb|Αργυρή [[ρουπία του Ζαμάν Σαχ Ντουρανί, από το νομισματοκοπείο της Πεσαβάρ το 1797]] Κατέλαβε την εξουσία της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί μετά τον θάνατο του πατέρα του, Τιμούρ Σαχ. Επικράτησε των αντιπάλων του, των αδελφών του, με τη βοήθεια του Σαρντάρ Παγιεντά Χαν, φύλαρχου των Μπαρακζάι. Εκμαίευσε όρκο πίστης από τον τελικό διεκδικητή, Μαχμούντ, και ως αντάλλαγμα εγκατέλειψε τη διακυβέρνηση της Χεράτ. Πράττοντας έτσι, διαχώρισε την εξουσία μεταξύ της Χεράτ και της Καμπούλ, ένας διαχωρισμός που παρέμεινε για έναν αιώνα. Η Καμπούλ ήταν η κύρια βάση εξουσίας, ενώ η Χεράτ παρέμεινε σε κατάσταση ψευδό-ανεξαρτησίας. Η Κανταχάρ αποτέλεσε πεδίο μάχης για την απόκτηση λαφύρων.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του προσπάθησε να επανασυνδέσει τους συγγενείς του οι οποίοι είχαν εξοριστεί από τον πατέρα του Τιμούρ Σαχ. Ο θείος του Σαϊφουλάχ Χαν Ντουρανί, οι γιοι του Μοχαμάντ Ουμάρ, Μπασίρ Αχμάντ Χαν και Σαμς Ουρ Ρεχμάν, οι ξάδελφοι του Φαϊζουλάχ Χαν και Αμπντουλάχ Χαν ζούσαν στο Ακόρα Χατάκ στο σημερινό Χαϊμπέρ Παχτούνκουα. Πραγματοποιήθηκαν επαφές με αυτούς ώστε να επιστρέψουν στο Αφγανιστάν, αλλά δίχως επιτυχία. Ο Σαϊφουλάχ Χαν πέθανε το 1779 και έπειτα η οικογένεια ηγούνταν από τον Φαϊζουλάχ Χαν ο οποίος ήταν δυσαρεστημένος με τις κακές συνήθειες του Αμπντουλάχ Χαν και του Μπασίρ Αχμάντ Χαν με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από το Ακόρα Χατάκ και να μεταβεί στο Μπανού χωρίς να ενημερώσει τους συγγενείς του. Έπειτα, μετά τον θάνατο της συζύγου του, ο Αμπντουλάχ Χαν Ντουρανί μετανάστευσε στο Κοχάτ το 1791 όπου νυμφεύτηκε μία χήρα, τη Πασμίνα.
Ο Σαχ Ζαμάν προσπάθησε ότι καλύτερο μπορούσε για να επανασυνδέσει την οικογένειά και τους συγγενείς του ώστε να αποκτήσει δύναμη, αλλά πολλοί εξ αυτών ζούσαν άγνωστο βίο. Πολλοί από αυτούς μάλιστα χάθηκαν για πάντα.
Επεχείρησε να επαναλάβει την επιτυχία του πατέρα του στην Ινδία, αλλά οι προσπάθειες επέκτασής του απέτυχαν από τους Σιχ ενώ ήρθε σε αντιπαράθεση με τους Βρετανούς. Οι Βρετανοί προέτρεψαν τον Σάχη της Περσίας να εισβάλει στους Ντουρανί, εμποδίζοντας τα σχέδια τους αναγκάζοντας τους να προστατεύσουν την επικράτειά τους.
Στην επικράτειά του, τα πράγματα πήγαιναν καλά για τον Ζαμάν, τουλάχιστον αρχικά. Μπόρεσε να εξαναγκάσει τον Μαχμούντ να απομακρυνθεί από τη Χεράτ και τον εξόρισε στην Περσία. Ωστόσο, ο Μαχμούντ συμμάχησε με τον Φατέχ Χαν, με του οποίου την υποστήριξη μπόρεσε να επιστρέψει το 1800, και ο Ζαμάν υποχώρησε στην Πεσαβάρ. Αλλά δεν τα κατάφερε. Κατά την πορεία του προς εκεί, αιχμαλωτίστηκε, τυφλώθηκε και φυλακίστηκε στο οχυρό Μπάλα Χισάρ στην Καμπούλ.
Τελευταία χρόνια
Ο Ζαμάν Σαχ διασώθηκε όταν ο αδελφός του Σουτζάχ Σαχ Ντουρανί ανέβηκε στον βασιλικό θρόνο μετά την ανατροπή του Μαχμούντ Σαχ Ντουρανί το 1803. Έζησε σε χλιδή ως τυφλωμένος μέχρι το 1809 όταν ο Μαχμούντ Σαχ Ντουρανί κατέλαβε και πάλι την εξουσία. Ενώ ο αδερφός του, Σουτζάχ Σαχ αιχμαλωτίστηκε από τον κυβερνήτη του Ατόκ, ο Ζαμάν Σαχ κατάφερε να διαφύγει με τις ζενανά (κυρίες του σπιτιού) του αδελφού του στη Λαχόρη και ζήτησε άσυλο από τον Μαχαραγιά Ραντζίτ Σινγκ το 1810. Αρχικά του επετράπη να διαμείνει στο Ραβαλπίντι αλλά, το 1811, ο Ζαμάν Σαχ έλαβε πλήρεις κρατικές τιμές στη Λαχόρη από τον ηγεμόνα των Σιχ Ραντζίτ Σινγκ. Μετά από λίγα χρόνια, ο Ζαμάν Σαχ μετακόμισε στη Λουντιάνα όπου έζησε λαμβάνοντας σύνταξη 24.000 ρουπίων από τους Βρετανούς. Ο Ζαμάν Σαχ δεν επέστρεψε ποτέ στο Αφγανιστάν ακόμη και όταν ο Σουτζάχ Σαχ Ντουρανί αποκαταστάθηκε στον θρόνο με τη βοήθεια των Βρετανών και των Σιχ υπό τον Ραντζίτ Σινγκ. Πέθανε στη Λουντιάνα το 1844.
Τάφηκε στο μαζάρ του Αχμάντ αλ-Φαρούκι αλ-Σιρχιντί στο Σιρχίντ του Παντζάμπ (Ινδία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 1998-99
Το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 1998-99 αποτέλεσε το 1ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Λευκοθέα Λατσιών για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 1998-99 συμμετείχαν 5 ομάδες.
Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Πηγή:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων, 3ος Καλύτερη επίθεση.
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1998-1999
Τζαμόν Γκόρντον
Ο Τζαμόν Άλφρεντ Λούκας Γκόρντον, ή απλώς Τζαμόν Γκόρντον (Τζάκσονβιλ (Φλόριντα), 18 Ιουλίου του 1984) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως πλέι μέικερ, όσο και ως σούτινγκ γκαρντ.
Κολλεγιακή σταδιοδρομία
Ο Τζαμόν Γκόρντον εισήχθη το 2003 σε ηλικία 19 ετών στο Πανεμιστήμιο Βιρτζίνια Τεκ, αμέσως αφού τελείωσε το λύκειο Άντριου Τζάκσον, το οποίο στεγάζεται στη γενέτειρά του, την πόλη Τζάκσονβιλ (Φλόριντα).
Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα με τη μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου του, τους Βιρτζίνια Τεκ Χόκις, με τους οποίους μάλιστα πραγματοποίησε αρκετά καλές εμφανίσεις, οι οποίες τον οδήγησαν στα Ντραφτ του ΝΒΑ το 2007, αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο όπου φοιτούσε.
Ο Γκόρντον δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει στα Ντραφτ, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να εξασφαλίσει αμέσως συμβόλαιο με κάποια ομάδα του ΝΒΑ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
'Ο,τι δεν έγινε μετά το τέλος των ντραφτ το 2007, έγινε λίγο καιρό αργότερα, με τον Γκόρντον να υπογράφει επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τους Ντάλας Μάβερικς, στους οποίους όμως δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει. Την πρώτη Οκτωβρίου του 2007, ο Γκόρντον μεταπήδησε στους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, με τη φανέλα των οποίων μάλιστα αγωνίστηκε οκτώ μέρες αργότερα στον αγώνα με αντίπαλο τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Δύο μέρες μετά το συγκεκριμένο ματς, ο Γκόρντον αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα των Ουίζαρντς.
Το 2007, ο Γκόρντον άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και ταξίδεψε στην Ευρώπη με προορισμό την Τουρκία και συγκεκριμένα την Αντάλια Μπελεντιγιέσι. Στην τουρκική ομάδα παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2007-08.
Το 2008 μεταπήδησε στη γειτονική Ελλάδα και υπέγραψε στα Τρίκαλα, ωστόσο αποτέλεσε παρελθόν από τον τοπικό σύλλογο ελάχιστες μέρες αργότερα. Στη συνέχεια ταξίδεψε στη Γερμανία και τον Οκτώβριο του 2008 υπέγραψε στους Άρτλαντ Ντράγκονς, ωστόσο ένα μήνα αργότερα αποτέλεσε παρελθόν από το σύλλογο πριν καν προλάβει να καταγράψει κάποια συμμετοχή.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Γκόρντον ήταν οι Κολωνία 99ερς, στους οποίους παρέμεινε για τρεις μήνες πραγματοποιώντας συνολικά εννιά συμμετοχές. Τον Ιανουάριο του 2009, ο Γκόρντον ταξίδεψε στην Κροατία για λογαριασμό της ΚΚ Σπλιτ, στην οποία παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09.
Το καλοκαίρι του 2009 επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του στην Ελλάδα και υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με το Μαρούσι, στο οποίο παρέμεινε για μία σεζόν. Το καλοκαίρι του 2010 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιώς στον οποίο παρέμεινε επίσης για ένα χρόνο έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του 2011.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11, ο Γκόρντον μεταπήδησε στην Τουρκία για λογαριασμό της Γαλατάσαράι, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Στις 10 Ιουλίου του 2012 μεταπήδησε στην επίσης τουρκική Αναντολού Εφές, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, έχοντας καταφέρει μάλιστα να φτάσει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Τουρκίας για το 2014.
Τον Ιούλιο του 2014, ο Τζαμόν Γκόρντον μεταγράφηκε στην Νταρουσάφακα, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Τον Ιανουάριο του 2017, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη. Στις 8 Μαρτίου του ίδιου έτους, οι "κίτρινοι" έλυσαν την συνεργασία τους με τον Γκόρντον, κοινή συναινέσει.
Ύστερα υπέγραψε στην ιταλική Πιστόια αλλά στις 10 Δεκεμβρίου 2017 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολωνία 99ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπλιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νταρουσάφακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Παράκελσος
Ο Θεόφραστος Παράκελσος (11 Νοεμβρίου ή 17 Δεκεμβρίου 1493 - 24 Σεπτεμβρίου 1541) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αλχημιστές, αστρολόγους, και αποκρυφιστές όλων των εποχών. Το πραγματικό του όνομα ήταν Θεόφραστος Μπόμβαστ φον Χοενχάιμ (Theophrastus Bombastus von Hohenheim). Ήταν ακόμα γνωστός με το εκλατινισμένο ψευδώνυμο Theophrastus Philippus Aureolus Bombastus von Hohenheim. Το όνομα "Παράκελσος" το διάλεξε ο ίδιος για τον εαυτό του που σημαίνει "πέρα από τον Αύλο Κορνήλιο Κέλσο", γιατί πίστευε πως ήταν ανώτερος εκείνου. Ο Κέλσος ήταν Ρωμαίος γιατρός του 1ου αιώνα μ.Χ. επί εποχής Τιβέριου και Νέρωνα.
Βιογραφία
Ο Παράκελσος γεννήθηκε στο χωριό Αϊνζίντελν (Einsiedeln) της Ελβετίας το 1493. Μεγάλωσε στην Αυστρία και νέος εργάστηκε στα ορυχεία του Φούγκερ στο Βίλαχ, όταν ο πατέρας του μετακόμισε εκεί το 1500. Υιός γιατρού, ο οποίος ανακατευόταν ερασιτεχνικά με την αλχημεία, έλαβε από το πατέρα του τα πρώτα μαθήματα και στη συνέχεια σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, απ' όπου αποφοίτησε το 1510 στην ηλικία των 17. Συμπλήρωσε τις σπουδές του με διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο της Φερράρα.
Μυήθηκε στη πλατωνική φιλοσοφία και την αλχημεία και ταξίδεψε στην Αίγυπτο, τους Αγίους Τόπους, στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλους τόπους, αναζητώντας αλχημιστές, προκειμένου να διδαχθεί την τέχνη τους. Επιστρέφοντας στην Ευρώπη εισήλθε στη στρατιωτική υπηρεσία του Βασιλέως της Δανίας Χριστιανού Β΄ και γρήγορα απέκτησε φήμη.
Το 1526 πρωτοχρησιμοποίησε τη λέξη "zink" για τον ψευδάργυρο, λέξη που χρησιμοποιείται και σήμερα στις Δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες, και απ' όπου προέρχεται το σύμβολο του χημικού αυτού στοιχείου (Zn). Πειραματίστηκε με το ανθρώπινο σώμα. Πίστευε ότι η υγεία του σώματος βασίζεται στην αρμονία του ανθρώπου (μικρόκοσμος) με τη φύση (μακρόκοσμος). Η προσέγγισή του ήταν ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία στα μεταλλικά στοιχεία στο σώμα και ότι οι ασθένειες μπορούν να θεραπευτούν με τη χρήση χημικών ουσιών. Ο ίδιος έλεγε "Πολλοί λένε για την Αλχημεία ότι χρησιμεύει για την κατασκευή χρυσού και ασημιού. Για μένα αυτός δεν είναι ο σκοπός αλλά η δύναμη και οι αρετές (της αλχημείας) μπορεί να κρύβονται στην ιατρική". Πράγματι, υπάρχουν ευρήματα των Αλχημιστών που βρίσκουν εφαρμογή στη σημερινή ιατρική, αλλά και σε επιστήμες όπως η χημεία.
Ο Παράκελσος απέρριπτε τις Γνωστικιστικές παραδόσεις(πολεμική εναντίον του κύρους των αρχαίων συγγραφέων όπως ο Γαληνός και ο Αβικέννας και αντικατάσταση τους με την άμεση παρατήρηση), ενώ ήταν περισσότερο οπαδός των Ερμητιστικών, Νεοπλατωνικών και Πυθαγορείων φιλοσοφιών. Πίστευε ακόμα στην Αστρολογία, η οποία κατ' αυτόν μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία των ασθενειών. Βασική αρχή στις αντιλήψεις του Παράκελσου ήταν η ιδέα πως οι ζωικές διαδικασίες είναι χημικής φύσεως και ότι η σωτηρία εξαρτάται από την ισορροπημένη σύσταση των χυμών που μπορούσε να αποκατασταθεί με τη χρήση κατάλληλων φαρμάκων. Για το λόγο αυτό ο Παράκελσος έδινε μεγάλη σημασία στη παρασκευή των φαρμάκων, στη μελέτη των οποίων αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του, συνδυάζοντας πειραματικές παρατηρήσεις με αλχημικές αντιλήψεις.
Σαν χαρακτήρας είχε τη φήμη του αλαζόνα και σύντομα δημιούργησε έχθρες με άλλους Φυσιολόγους. Όταν το 1527 διορίστηκε δημοτικός γιατρός με δικαίωμα διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας αναγκάστηκε να φύγει γρήγορα από τη πόλη εξ αιτίας της εχθρότητας που προκάλεσαν τόσο οι νεωτεριστικές αντιλήψεις του όσο και η αντίδραση των φαρμακοποιών, των οποίων ήθελε να ελέγχει την εργασία, αλλά κι ο απότομος κι υπερήφανος χαρακτήρας του. Συν τοις άλλοις στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας ήρθε σε σύγκρουση με συναδέλφους του επειδή έκαιγε δημοσίως βιβλία τους στα οποία εκφράζονταν απόψεις που δεν τον έβρισκαν σύμφωνο. Φεύγοντας από τη Βασιλεία το 1528 ο Παράκελσος συνέχισε τις περιπλανήσεις του, ώσπου να καταλήξει τελικά στο Σάλτσμπουργκ. Η προσπάθειά του ν΄ ανατρέψει τις ιατρικές παραδόσεις της εποχής του και η προκλητική στάση του αυτή έναντι των συναδέλφων του εξήγειραν εναντίον του το μίσος του ιατρικού κόσμου που τον χαρακτήριζε απατεώνα και μάγο.
Υπό τη γενική αυτή κατακραυγή στη συνέχεια ο Παράκελσος περιπλανήθηκε στην Ευρώπη μέχρι το 1541 που φονεύθηκε στο Σάλτσμπουργκ. Προηγουμένως όμως αναθεώρησε παλιά χειρόγραφα, ενώ έγραψε και δικά του κείμενα,εκ των οποίων τα σημαντικότερα ανήκουν στη τελευταία περίοδο της ζωής του: Paragranum, Paramirum (1531), το 1536 εξέδωσε το Die grosse Wundartzney (Το μεγάλο βιβλίο της Χειρουργικής) και ανέκτησε έτσι ένα τμήμα της φήμης του. Σημαντικότερο έργο του θεωρείται το Philosofia sagax (υπάρχει και με τον τίτλο Astronomia magna, που είναι γραμμένο στα γερμανικά,De natura rerum(1537),Labyrinthus medicorum.
Μετά το θάνατό του το επιστημονικό του έργο αξιώθηκε μεγάλης τιμής από πολλούς ιατρούς της Γερμανίας και της Γαλλίας ως ανανεωτής της ιατρικής και θεμελιωτής της ιατροχημείας, προσδίδοντάς του την προσωνυμία του "Λούθηρου της Ιατρικής". Αντίθετα οι εχθρικά διακείμενοι προς αυτόν τον αποκαλούσαν "φιλόσοφον άλογον" (χωρίς λογική) και τα δε ιατρικά του συγγράμματα ως προϊόντα διανοητικής ανισορροπίας. Στον ιδιόρρυθμο αυτόν ιατροφιλόσοφο αποδίδονται πολλά έργα των οποίων αμφισβητείται η γνησιότητά τους. Μεγάλη απήχηση είχαν και οι χημικές σκέψεις του Παρακέλσου στο σύστημα του οποίου, πλάι στα τέσσερα αριστοτελικά στοιχεία (γη, νερό, αέρας, φωτιά) προστέθηκαν άλλες τρεις ουσίες: ο υδράργυρος, που χαρακτηριζόταν από πτητικότητα, το θειάφι, επειδή καιγόταν, και το αλάτι, σύμβολο της σταθερότητος. Επί πλέον στην αντίληψη του Παρακέλσου το θειάφι είναι το πνεύμα (σκέψη), ο υδράργυρος η ψυχή (αίσθημα) και το αλάτι το σώμα.
Βιβλιογραφία μεταφρασμένη στα Αγγλικά
Κατηγορία:Ελβετοί αστρολόγοι Κατηγορία:Ελβετοί ιατροί Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αλχημιστές
Κίμβροι
thumb|right|280px| Κάθοδος Κίμβρων και Τευτόνων (Χ πράσινο: νίκες και Χ κόκκινο: ήττες). Οι Κίμβροι ήταν αρχαίος γερμανικός λαός που έγινε γνωστός από τις επιδρομές που επιχείρησε με τους Τεύτονες στη νότια Ευρώπη και ιδιαίτερα στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, την Ιβηρική χερσόνησο κ.ά. Φυλετικά προσέγγιζαν με τους Κιμμερίους. Οι αρχαίοι Έλληνες τους αποκαλούσαν Κέλτες, αργότερα ο Πλούταρχος. (στο βίο του Μαρίου), τους αποκαλεί "Γερμανούς". Οι επαναλαμβανόμενες νίκες τους και καταστροφές επί των Ρωμαίων προκάλεσαν τον λεγόμενο "κιμβρικό τρόμο" που έμεινε παροιμιώδης. Τελικά τους Κίμβρους αντιμετώπισε νικηφόρα ο ανακληθείς Ρωμαίος στρατηγός και νικητής στην Αφρική Γάιος Μάριος ο οποίος και τους κατατρόπωσε ολοκληρωτικά με διπλή επιχείρηση.
Γενικά
Οι Κίμβροι κατοικούσαν αρχικά, κατ΄ άλλους παρά τη Βαλτική θάλασσα, ενώ κατά τον Πλίνιο και Πτολεμαίο στην Κιμβρική χερσόνησο, τη σημερινή Γιουτλάνδη. Περί τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ., εκδιωκόμενοι πιθανώς από τους Δανούς ή τους Άγγλους άρχισαν να μετακινούνται προς τη νότια Ευρώπη για ανεύρεση νέας πατρίδας προς εγκατάσταση. Έτσι μαζί με τους Τεύτονες άρχισαν από εκείνη την εποχή να περιπλανώνται σε ρωμαϊκά εδάφη, δημιουργώντας πλείστα προβλήματα στους Ρωμαίους. Οι επιδρομές τους έγιναν για πρώτη φορά γνωστές στην αρχαία Ρώμη το 113 π.Χ. επί υπάτων Καικιλίου Μετέλλου και Γναίου Παπιρίου Κάρβονα.
Μετακινήσεις - μάχες
Αρχικά οι Κίμβροι κινήθηκαν ΝΑ. προς την Βοημία όπου συνάντησαν ισχυρή αντίσταση από τους Βοΐους, απ΄ όπου και τράπηκαν προς τα εδάφη της σημερινής Ουγγαρίας. Από εκεί στράφηκαν δυτικά και έφθασαν στα νότια του Νωρικού, (σημερινή Καρινθία) ζητώντας από τον Ρωμαίο ανθύπατο Παπίριο Κάρβονα γη προς μόνιμη εγκατάσταση. Ο Κάρβονας αρνήθηκε οπότε και δόθηκε μεγάλη μάχη (112 π.Χ.), παρά τη σημερινή πόλη Νόυμαρκε της Καρινθίας κατά την οποία οι Ρωμαίοι υπέστησαν μεγάλη ήττα, ενώ η καταιγίδα που σημειώθηκε τους έσωσε από ολική καταστροφή.
Μετά τη πρώτη τους νίκη οι Κίμβροι στράφηκαν βόρεια προς τα εδάφη της σημερινής Ελβετίας όπου παρακάμπτοντας τις Άλπεις και παρασύροντας τις διάφορες ελβετικές φυλές, όπως: τους Τιγουρίνους, Τουγήνους και Άμβρωνες εισέβαλαν στη Γαλατία, με 300.000 μαχητές, προβαίνοντας σε λεηλασίες και καταστροφές. Συναντώντας το ρωμαϊκό στρατό που είχε κινηθεί εναντίον τους υπό τον ύπατο Μάρκο Ιούνιο Σιλάνο κατάφεραν με την μαχητική τους ορμητικότητα να τον συντρίψουν (110 π.Χ.). Μετακινούμενοι δε νότια, αργά αλλά σταθερά, τον επόμενο χρόνο επέφεραν νέα ήττα στον ρωμαϊκό στρατό που κινήθηκε εναντίον τους υπό τον ύπατο Λούκιο Κάσσιο Λογγίνο, ο οποίος στη συνέχεια φονεύτηκε σε άλλη μάχη που έδωσε με τους Τουγίνους, συμμάχους των Κίμβρων. Οι ήττες όμως των Ρωμαίων συνεχίστηκαν και τα επόμενα έτη. Έτσι ένα χρόνο αργότερα, το 108 π.Χ. ο ρωμαϊκός στρατός υπό τον ύπατο Γναίο Μάξιμο δέχεται νέα ήττα, όπως ομοίως και το επόμενο έτος υπό τον ανθύπατο Σερβίλιο Καιπίωνα για να ακολουθήσει ομοίως το 106 π.Χ. υπό τον Μ Αυρίλιο Σκάθρο που ηγείτο 120 χιλ. στρατιωτών. Παρά τις μεγάλες προσπάθειες που κατέβαλε το ρωμαϊκό κράτος στην αντιμετώπιση των Κίμβρων η κατάσταση ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη. Όταν μάλιστα και το επόμενο έτος 80.000 Ρωμαίοι στρατιώτες υπό δύο ύπατους στη μάχη που διεξήχθη παρά την Αραυσίωνα, σημερινό Οράγγη υπέστησαν πανωλεθρία μέγας τρόμος ο καλούμενος ¨"κιμβρικός ή τευτονικός τρόμος κατέλαβε όλους τους Ρωμαίους. thumb|right|130px| Γάιος Μάριος. Κάτω από αυτή την απελπιστική κατάσταση η Σύγκλητος αποφάσισε την ανάκληση του νικητή στην Αφρική  Γάιου Μάριου στον οποίο και του ανέθεσε την υπεράσπιση του ρωμαϊκού κράτους, παρέχοντάς του στην πενταετία που ακολούθησε κάθε μέσον προς αποτροπή άλλων φοβερών επιδρομών.
Την ίδια όμως εποχή, για άγνωστους λόγους, οι Κίμβροι στράφηκαν δυτικά, όταν διερχόμενοι τα Πυρηναία εισέβαλαν στην Ιβηρική χερσόνησο. Εκεί όμως κάτω από τη σθεναρή αντίσταση των Ιβήρων αναγκάσθηκαν να επιστρέψουν τελικά στη Γαλατία (103 π.Χ.). Στο μεταξύ η απουσία των Κίμβρων κατά την εισβολή τους στην Ιβηρική έδωσε στον Γάιο Μάριο τον απαραίτητο χρόνο να οχυρώσει απόρθητο στρατόπεδο παρά τον Ροδανό. Όταν επέστρεψαν οι Κίμβροι επί τρεις ημέρες προσπάθησαν να το κυριεύσουν, βλέποντας όμως το μάταιο του αγώνα τους εγκατέλειψαν το χώρο και στράφηκαν βόρεια, Αντιμετωπίζοντας και πάλι την ισχυρή αντίσταση των Βέλγων επανέκαμψαν νότια. Τότε αποφάσισαν, παρακάμπτοντας το μεγάλο στρατόπεδο του Μαρίου να εισβάλουν στην ιταλική χερσόνησο από δύο κατευθύνσεις, οι μεν Κίμβροι από ανατολικά, δια του Νωρικού, οι δε Τεύτονες, υπό τον βασιλέα τους Τευτόβοδο από δυτικά μέσω της ρωμαϊκής Γαλατίας.
Καταστροφή των Κίμβρων
Στις 30 Ιουλίου του 101 π.Χ. δόθηκε η περίφημη μάχη των Βερτσέλλλων ή Βερτσέλλου όπου παρ΄ όλη την ορμητικότητα των Κίμβρων η καταστροφή τους υπήρξε πλήρης. Περίπου 140.000 Κίμβροι φονεύτηκαν και 60.000 αιχμαλωτίστηκαν, μεταξύ των οποίων και οι ηγέτες τους που στάλθηκαν στη συνέχεια στη Ρώμη και θανατώθηκαν. Όσοι δε κατάφεραν να σωθούν μαζί με τα γυναικόπαιδα προσπάθησαν με λύσσα να προστατέψουν το από άμαξες περιχαρακωμένο στρατόπεδό τους. Πολλές τότε γυναίκες βλέποντας τους Ρωμαίους συνεχώς να πλησιάζουν αυτοκτόνησαν προκειμένου ν΄ αποφύγουν την αιχμαλωσία. Μετά από αυτή τη φονική μάχη ελάχιστοι Κίμβροι σώθηκαν στη γύρω περιοχή ή κατάφεραν να επιστρέψουν στην αρχική πατρίδα τους.
Αρχαία βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Αρχαίοι Γερμανοί Κατηγορία:Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης
Κάτω Παννονία
Η Κάτω Παννονία, λατιν.: Pannonia Inferior, ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πρωτεύουσά του ήταν το Σίρμιο. Ήταν μία από τις συνοριακές επαρχίες στον Δούναβη. Δημιουργήθηκε το έτος 103 μ.Χ. από τον Αυτοκράτορα Τραϊανό, ο οποίος χώρισε την πρώην επαρχία της Παννονίας σε δύο μέρη: την Άνω (ορεινή) Παννονία και την Κάτω (πεδινή) Παννονία. Η επαρχία περιλάμβανε τμήματα των σημερινών κρατών της Ουγγαρίας, της Σερβίας, της Κροατίας και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Η επαρχία συνόρευε στα ανατολικά (απέναντι από τον Δούναβη) με μία Σαρματική φυλή - τους Ιαζύγες. Αργότερα, οι Βάνδαλοι εμφανίστηκαν στα βορειοανατολικά.
Οικισμοί
μικρογραφία|250x250εσ|Η Κάτω Παννονία. Οι κύριοι οικισμοί στην Κάτω Παννονία περιλαμβάνουν:
Εκλειπτική
thumb|right|325px|Η Ουράνια σφαίρα, επίπεδα εκλειπτικής και ουράνιου ισημερινού, ισημερίες, ηλιοστάσια, γωνία λόξωσης (ε) Η εκλειπτική είναι το μέσο επίπεδο που διαγράφει ο Ήλιος στην ουράνια σφαίρα, καθώς αυτός αλλάζει θέση στον ουρανό κατά τη διάρκεια ενός έτους, ή πιο σωστά το μέσο επίπεδο κίνησης της Γης γύρω από τον Ήλιο.
Όπως είναι γνωστό η Γη είναι αυτή που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, όμως φαινομενικά ο Ήλιος μοιάζει να είναι αυτός που περιφέρεται γύρω από τη Γη, συμπληρώνοντας την περιφορά του σε ένα έτος. Η ετήσια αυτή «κίνηση» του Ήλιου δεν είναι εύκολα αντιληπτή λόγω της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της (σε διάστημα μιας ημέρας), και δεν πρέπει να ταυτίζεται με την ημερήσια πορεία του Ήλιου από την Ανατολή στη Δύση. Η φαινομενική αυτή περιφορά του Ήλιου γύρω από τη Γη διαγράφει ένα επίπεδο που όταν προεκταθεί τέμνει την ουράνια σφαίρα κατά μέγιστο κύκλο. Ο μέγιστος αυτός κύκλος της ουράνιας σφαίρας ονομάζεται εκλειπτική.
Με διαφορετικά και πιο απλά λόγια, και αν θυμηθούμε ότι η Γη είναι αυτή που κινείται στην πραγματικότητα, η εκλειπτική είναι το επίπεδο πάνω στο οποίο διαγράφεται η τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Το επίπεδο της εκλειπτικής ταυτίζεται σχεδόν με το επίπεδο πάνω στο οποίο διαγράφονται οι τροχιές των περισσότερων πλανητών, καθώς και με τον ισημερινό του Ήλιου. Τούτο συμβαίνει λόγω της κοινής καταγωγής όλων των βασικών σωμάτων του Ηλιακού μας Συστήματος από τον ίδιο πρωτοπλανητικό δίσκο.
Σημειώνεται ότι η ονομασία της εκλειπτικής προήλθε από την ελληνική γλώσσα επειδή σε αυτό το επίπεδο παρατηρούνται οι εκλείψεις.
Χαρακτηριστικά
Οι δυο ισημερίες σημαδεύουν την έναρξη της άνοιξης και του φθινοπώρου αντίστοιχα, και τα δυο ηλιοστάσια τη μεγαλύτερη και μικρότερη μέρα του χρόνου, με ανάλογη χρησιμότητα για τους αγρότες και γενικότερα τους πολιτισμούς που βασίζονταν στη γεωργία. Έτσι ήδη από τη νεολιθική περίοδο οι άνθρωποι τους απέδιδαν ιδιαίτερη κοινωνική και λατρευτική σημασία, και ανέπτυξαν τρόπους για να παρακολουθούν την πορεία του Ήλιου στην ουράνια σφαίρα και να γνωρίζουν τις ημερομηνίες κατά τις οποίες σημειώνονταν ισημερίες και ηλιοστάσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία Κατηγορία:Αστρολογία Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Σεβλίεβο
Το Σεβλίεβο (βουλγαρικά: Севлиево) είναι πόλη στην κεντροβόρεια Βουλγαρία και ανήκει στην Επαρχία του Γκάμπροβο. Το Σεβλίεβο είναι γνωστό ως μία από τις πλουσιότερες πόλεις της Βουλγαρίας λόγω της πολύ αναπτυγμένης τοπικής οικονομίας, του υψηλού ποσοστού απασχόλησης και μεγάλων ξένων επενδύσεων, όπως το εργοστάσιο της American Standard Companies. Είναι διοικητικό κέντρο του ομώνυμου δήμου. Το 2009 ο πληθυσμός ήταν 24.065.
Ιστορία
Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης στην περιοχή χρονολογούνται από την ύστερη Νεολιθική περίοδο. Σώζονται ακόμη μερικοί Θρακικοί τάφοι. Το Φρούριο Χόταλιχ είναι η παλιά μεσαιωνική πόλη. Είχε κατοικηθεί για πάνω από 1000 χρόνια και λειτούργησε ως σημαντικό αμυντικό κέντρο. Το Χόταλιχ συνυπήρχε επί αιώνες με τον οικισμό στη θέση της σημερινής πόλης, γνωστό ως Σέρβι και Σέλβι. Στα μέσα του 19ου αιώνα η ανάπτυξη της βιοτεχνίας οδήγησε στη συγκέντρωση μεγάλων χρηματικών ποσών στις συντεχνίες των τεχνιτών. Τις γενικές γνώσεις εμπλούτιζαν τα εμπορικά ταξίδια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, την Ευρώπη και τη Ρωσία.
Το 1834 ανακαινίστηκε η εκκλησία του Αγίου Προφήτη Ηλία και το 1836 ξαναχτίστηκε το μεσαιωνικό μοναστήρι Μπατόσεβο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1850 ο Κόλιου Φιτσέτο, εξέχων μάστορας της περιόδου της Βουλγαρικής Εθνικής Αφύπνισης, έχτισε την πέτρινη γέφυρα πάνω από τον Ποταμό Ρόζιτσα. Το 1844 ο διάσημος πλούσιος βιοτέχνης και έμπορος Χατζή Στογιά Νικόλοφ επένδυσε τα χρήματά του στην ανέγερση ενός γυμνασίου.
Το 1870 δημιουργήθηκε μια επαναστατική επιτροπή, υπό την άμεση καθοδήγηση του Βασίλ Λέβσκι, γνωστού ως "Απόστολου της Ελευθερίας", που προετοίμασε τον πληθυσμό του Σεβλίεβο για την Εξέγερση του Απριλίου του 1876. Οι Βούλγαροι της περιοχής αυτής πήραν ενεργό μέρος στην εξέγερση.
Η Οθωμανική κατοχή της πόλης τερματίστηκε στις 2 Ιουλίου 1877. Ως σημαντικό πολιτιστικό ίδρυμα, το τοπικό κοινοτικό κέντρο υπάρχει εδώ και 127 χρόνια. Νέο κέντρο πολιτστικών εκδηλώσεων έγινε το Σπίτι Πολιτισμού Μάρα Μπέλτσεβα.
Το Σεβλίεβο, όπως επίσης το Γκόστιβαρ, το Κίτσεβο, το στρατόπεδο της Σούμλας και το Κάρνομπατ, αποτέλεσαν τόπο εξορίας για 42.000 Έλληνες, ηλικίας κυρίως 17-60 ετών, που προέρχονταν από τα ελληνικά εδάφη της Ανατολικής Μακεδονίας που βρίσκονταν υπό βουλγαρική κατοχή (1916-1918). Η διαδικασία εκτοπισμού των Ελλήνων από τον βουλγαρικό στρατό κατοχής ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1917 και διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια. Τα καραβάνια των αιχμαλώτων μεταφέρονταν πεζή και στη συνέχεια με τρένα κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ακόμη δυσμενέστερες όμως υπήρξαν οι συνθήκες διαβίωσής τους στη βουλγαρική ενδοχώρα με εξοντωτική συμμετοχή σε χειρωνακτικά έργα. Από τους αιχμαλώτους περίπου 12.000 δεν κατόρθωσαν τελικά να επιστρέψουν ζωντανοί. Ειδικότερα, στο Σεβλίεβο εξορίστηκαν 216 Έλληνες ιερείς από την υπό βουλγαρική κατοχή Μακεδονία. Μετά από τρίμηνη παραμονή στην περιοχή οδηγήθηκαν σε εγκλεισμό σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξοντωτική συμμετοχή σε χειρωνακτικά έργα. Δεκατρείς από τους Έλληνες ιερείς πέθαναν εκεί.
Κλίμα
Το Σεβλίεβο έχει ήπιο κλίμα με κρύους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας
Παραβολή
Ο όρος παραβολή μπορεί να αναφέρεται:
Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Σάμου
Η '''Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Σάμου''' αποτελεί μια από τις τοπικές επιτροπές καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.
Η Τοπική Επιτροπή ιδρύθηκε επίσημα το 1983 με έδρα το Καρλόβασι Σάμου. Στη δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των νήσων Σάμου και Ικαρίας.
Διοργανώσεις
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών προβιβάζονται στο δεύτερο όμιλο νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών επιτροπών των νησιών του Αιγαίου. Με τη σειρά τους οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Νοτίου Ελλάδος.
Βρεστό Ηλείας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Βρεστό βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και στους βόρειους πρόποδες του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 544 μέτρα. Απέχει 41 χλμ. ΝΑ. από τα Κρέστενα και 21 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ανδρίτσαινα. Ανατολικά του χωριού, στο λόφο Γαρδίκι, υπάρχουν ερείπια ακρόπολης με τείχη και νεκροταφεία αρχαίας πόλεως, τα οποία έχουν κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Υπήρξε από τα χωριά που επλήγησαν σε μεγάλο βαθμό από τις φονικές πυρκαγιές της Ηλείας τον Αύγουστο του 2007.
Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 ως Βρεστό ή Βραστό να καταγράφεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Αρκαδίας - τμήμα Ζούρτσας. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 ως Βρεστό να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυπαναίων και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Λογγό αποτελούν την τοπική κοινότητα Βρεστού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 213 κατοίκους ενώ ως οικισμός 174.
Γεώργιος Μουζάλων
Ο Γεώργιος Μουζάλων (περ. 1220 - 25 Αυγούστου 1258) ήταν ανώτατος αξιωματούχος στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Θεόδωρου Β' Λασκάρεως ορίστηκε επίτροπος του ανήλικου διαδόχου Ιωάννη Δ' Λασκάρεως αλλά λίγες μόλις ημέρες μετά δολοφονήθηκε με άγριο τρόπο από τον όχλο τον οποίο υποδαύλισε ο Μιχαήλ Παλαιολόγος, ο μετέπειτα αυτοκράτορας Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος.
Η ζωή του
Ο Γεώργιος Μουζάλων καταγόταν από το Αδραμύττιο της Μικράς Ασίας. Μολονότι η οικογένειά του δεν ήταν οικογένεια ευγενών τα ιδιαίτερα πνευματικά του προσόντα είχαν ως αποτέλεσμα να μπει, από παιδί ακόμα, στην αυλή του αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ' Δούκα Βατάτζη όπου έλαβε ιδιαίτερη μόρφωση και κατάφερε να κερδίσει την εύνοια του αυτοκράτορα. Όταν ανέβηκε στο θρόνο ο Θεόδωρος Β' Λάσκαρης, με τον οποίο ο Γεώργιος Μουζάλων συνδεόταν με στενή φιλία καθώς είχαν μεγαλώσει μαζί στην αυτοκρατορική αυλή, δόθηκε στον Μουζάλωνα το αξίωμα του πρωτοβεστιάριου, δηλαδή ορίστηκε επικεφαλής του αυτοκρατορικού θησαυροφυλακείου. Γενικότερα ο Θεόδωρος, για να μειώσει τη δύναμη των γαιοκτημόνων, ανέθεσε υψηλά αξιώματα σε ανθρώπους που προερχόταν από κατώτερες τάξεις προκειμένου σε σημαντικές θέσεις να είναι άτομα της εμπιστοσύνης του. Ο διορισμός του Γεωργίου σε ένα τόσο υψηλό αξίωμα σε συνδυασμό με την τοποθέτηση των αδερφών του, Ανδρόνικου και Θεόδωρου, σε άλλα υψηλά αξιώματα (ο πρώτος ανέλαβε μέγας δομέστικος, δηλαδή επικεφαλής του στρατού και ο δεύτερος πρωτοκυνηγός, δηλαδή ήταν υπεύθυνος για τη διοργάνωση των κυνηγετικών εξορμήσεων του αυτοκράτορα) ενόχλησε ιδιαίτερα τα μέλη της αριστοκρατίας που θεώρησαν ότι παραγκωνιζόταν από τον αυτοκράτορα.
Η δολοφονία του
Εννιά μέρες μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Θεοδώρου (κατά την κρατούσα άποψη) ευγενείς και ανώτατοι αξιωματούχοι συγκεντρώθηκαν στην Μονή Σωτήρος Χριστού των Σωσάνδρων, όπου είχε ταφεί ο Θεόδωρος, για παραστούν στο μνημόσυνο για τον αυτοκράτορα. Όταν ο Μουζάλων έφτασε στην εκκλησία οι Λατίνοι μισθοφόροι άρχισαν να διαμαρτύρονται και να ζητούν να παρουσιαστεί ο Ιωάννης. Πράγματι ο ανήλικος διάδοχος εμφανίστηκε αλλά η εμφάνισή του οδήγησε σε γενίκευση της αναταραχής αντί να ηρεμήσει τα πνεύματα. Στο μεταξύ πλήθος με άγριες διαθέσεις κατευθύνθηκε προς την μονή στην οποία τελικά κατάφερε να μπει καθώς οι Μουζάλωνες δεν κατάλαβαν τον κίνδυνο που διέτρεχαν αλλά θεώρησαν ότι τα εν λόγω άτομα πήγαν εκεί για να παρακολουθήσουν το μνημόσυνο. Ο γραμματέας του Γεωργίου Μουζάλωνα Θεοφύλακτος δολοφονήθηκε από το πλήθος που νόμισε πως αυτός ήταν ο επίτροπος καθώς έμοιαζαν πολύ. Όταν κατάλαβαν (από τα υποδήματα του Θεοφύλακτου, που ήταν κοινά μαύρα σε αντίθεση με του Μουζάλωνα που ήταν πράσινα) το λάθος όρμισαν στην εκκλησία και σκότωσαν τους Μουζάλωνες με απίστευτη αγριότητα. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στο τέλος προκειμένου ο Γεώργιος να ταφεί αναγκάστηκαν να μαζέψουν τα μέλη σε ένα σάκο. Λίγες ημέρες μετά οι ευγενείς, παρουσία του πατριάρχη Αρσενίου του Αυτωρειανού, αποφάσισαν ομόφωνα να δοθεί η επιτροπεία στον Μιχαήλ ο οποίος έλαβε και το αξίωμα του μεγάλου δουκός, του επικεφαλής δηλαδή του αυτοκρατορικού στόλου. Στη συνέχεια πήρε και τον τίτλο του δεσπότη και τελικά αναγορεύτηκε αυτοκράτορας την 1η Ιανουαρίου του 1259. Δύο χρόνια αργότερα τύφλωσε και εξόρισε τον Ιωάννη Δ' Λάσκαρη, μολονότι είχε ορκιστεί ότι δεν θα προέβαινε σε ενέργειες εναντίον του.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι Κατηγορία:Αντιβασιλείς Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Νίκαιας Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Γεωργιος Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Γεγονότα Οκτωβρίου 2011
Γεγονότα του μηνός Οκτωβρίου του 2011.
11 Οκτωβρίου
(CNN)
12 Οκτωβρίου
(Sydney Morning Herald)
19 Οκτωβρίου
(BBC) (in.gr)
20 Οκτωβρίου
26 Νοεμβρίου. (Radio New Zealand)
27 Οκτωβρίου
(AP via Atlanta Journal-Constitution)
31 Οκτωβρίου
10
Πολιτισμός των Μάγια
Οι Μάγια είναι ιθαγενής λαός της Κεντρικής Αμερικής. Κατά το παρελθόν καταλάμβανε μία συνεχή έκταση στο νότιο Μεξικό, στη Γουατεμάλα και στο βόρειο Μπελίζ και μιλούσαν διάφορες γλώσσες της γλωσσικής οικογένειας των Μάγια. Οι αρχαιολόγοι και οι ερευνητές των Μάγια διαίρεσαν τις περιοχές που ζούσαν οι λαοί των Μάγια σε 3 ζώνες: βόρεια, κεντρική και νότια. Η γεωγραφική, αυτή, διαίρεση συμπίπτει και με τη γλωσσική διαίρεση.
Ιστορία
Πριν από την κατάκτηση του Μεξικού από τους Ισπανούς, οι Μάγια είχαν αναπτύξει τον λαμπρότερο πολιτισμό του Δυτικού Ημισφαιρίου. Ασκούσαν τη γεωργία, έκτιζαν πέτρινα σπίτια και πυραμιδοειδείς ναούς, κατεργαζόταν τον χαλκό και τον χρυσό, γνώριζαν την υφαντουργία και χρησιμοποιούσαν μία μορφή ιερογλυφικής γραφής. Οι ρίζες του πολιτισμού των Μάγια φτάνουν πολύ πίσω στην προϊστορία, πέρα από το 2000 π.Χ., όπου αντιστοιχεί η Αρχαϊκή περίοδος. Μετά αρχίζει η Προκλασική περίοδος, που χρονολογείται από το 2000 π.Χ. μέχρι το 250 μ.Χ. Ακολουθεί η Κλασική περίοδος μέχρι το 1000 μ.Χ. Τέλος το διάστημα 1000 - 1540 χρονολογείται η Μετακλασική περίοδος.
Οικισμοί
Τα κέντρα των μεγάλων πόλεών τους περιλάμβαναν μία ορθογώνια πλατεία, που περιβαλλόταν από τις τρεις ή τέσσερις πλευρές της από τεχνητούς λόφους ή εξέδρες. Πολλές φορές αυτές οι πλατείες ήταν κτισμένες σε τεχνητά, επίπεδα αναχώματα. Στην επίπεδη επιφάνεια των υψηλών πυραμίδων κτίζονταν ναοί. Στις πλατείες υπήρχαν και χαμηλές πυραμίδες, που χρησίμευαν για βάσεις ανακτόρων με πολλά δωμάτια, που ανήκαν κυρίως σε αριστοκράτες. Τα μικρά κέντρα αποτελούνταν από μία πλατεία, τα μεγάλα όμως είχαν αρκετές, που κάλυπταν τεράστιες εκτάσεις. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των πόλεων ήταν το γήπεδο, όπου παιζόταν το πολύ διαδεδομένο παιχνίδι της μπάλας.
μικρογραφία|δεξιά|300px|Η έκταση του πολιτισμού των Μάγια φαίνεται σε αυτόν τον χάρτη με κόκκινη γραμμή· με κύκλο σημειώνονται οι τοποθεσίες της Κλασσικής περιόδου και με τετράγωνο αυτές της Μετακλασσικής. Η μαύρη γραμμή δείχνει την συνολική έκταση των Μεσοαμερικανικών πολιτισμών.
Ανάπτυξη
Τα αρχαιολογικά μνημεία που διασώθηκαν μέχρι τις ημέρες μας, μας επιτρέπουν να βγάλουμε το συμπέρασμα, ότι ο πολιτισμός τους έφτανε στο επίπεδο των περισσότερο γνωστών πολιτισμών της αρχαιότητας, της Ελλάδας, Αιγύπτου, Ινδίας κ.ά. Ανάπτυξαν σημαντικά την αρχιτεκτονική τους, δείγματα της οποίας έχουμε αρκετά. Έφτιαξαν πυραμίδες, ναούς, άλλα κτίρια που στολίστηκαν με αξιοθαύμαστα κομψά σχέδια, γλυπτά και ζωγραφιστά, ενώ στα μαθηματικά χρησιμοποιούσαν το εικοσαδικό σύστημα αρίθμησης. Ανάμεσα στα άλλα επιτεύγματά τους οι Μάγια είχαν γνώση της έννοιας του αριθμού 0, αν και είναι πιθανό να πήραν την γνώση αυτή από τους Ολμέκους.
4 Φεβρουαρίου
Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος
3 Φεβρουαρίου | 4 Φεβρουαρίου | 5 Φεβρουαρίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Διαστολή του σύμπαντος
thumb Η διαστολή του σύμπαντος είναι η παρατήρηση ότι το σύμπαν φαίνεται να επεκτείνεται. Μάλιστα, αυτό γίνεται με αυξανόμενο ρυθμό. Από τυπική άποψη, αυτό σημαίνει ότι ο παράγοντας της κοσμικής κλίμακας α (t) έχει θετική δεύτερη παράγωγο, έτσι ώστε η ταχύτητα με την οποία ένας μακρινός γαλαξίας απομακρύνεται από τον παρατηρητή συνεχώς αυξάνεται με το χρόνο.
Το 1922, ο Αλεξάντερ Φρίντμαν χρησιμοποίησε τις πεδιακές εξισώσεις του Αϊνστάιν για να δώσει θεωρητικές αποδείξεις ότι το σύμπαν διαστέλλεται.
Το 1998, δύο ανεξάρτητα προγράμματα, το Supernova Cosmology Project και η High-Z Supernova ερευνητική ομάδα, έλαβαν ταυτόχρονα αποτελέσματα που παρουσίαζαν μια εντελώς απροσδόκητη επιτάχυνση της διαστολής του σύμπαντος με τη χρήση του μακρινού σουπερνόβα τύπου la ως οδηγό. Τρία μέλη αυτών των δύο ομάδων στη συνέχεια τιμήθηκαν με βραβεία Νόμπελ για την ανακάλυψή τους. Οι αποδείξεις που επιβεβαίωναν τη θεωρία τους έχουν βρεθεί στις ακουστικές ταλαντώσεις του βαρυονίου αλλά και πιο πρόσφατα με την ομαδοποίηση των γαλαξιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία Κατηγορία:Γενική σχετικότητα Κατηγορία:Μεγάλη Έκρηξη
Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ
Ο Πτολεμαίος Δ' ο Φιλοπάτωρ ( 245 – 204 π.Χ. ), υπήρξε ο τέταρτος βασιλιάς της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου. Ήταν γιος του Πτολεμαίου Γ' του Ευεργέτη και της συζύγου του Βερενίκης Β'. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, που κράτησε από το 222 π.Χ. μέχρι και το 204 π.Χ., ξεκίνησε η παρακμή του πτολεμαϊκού βασιλείου. Το επώνυμο «Φιλοπάτωρ», που του είχε αποδοθεί ήδη από νεαρή ηλικία, σημαίνει «αυτός που αγαπά τον πατέρα του».
Άνοδος στο Θρόνο
Την έναρξη της βασιλείας του, τους πρώτους μήνες του 222 π.Χ., σηματοδότησε η δολοφονία της δυναμικής μητέρας του και μιας σειράς από κοντινούς συγγενείς, ανάμεσα στους οποίους ο αδελφός του, Μάγας, ο εκλεκτός του στρατού, και ο θείος του Λυσίμαχος. Ακολούθησε ο θάνατος του εξόριστου από την Ελλάδα, βασιλιά των Σπαρτιατών Κλεομένη Γ'. Ο Πτολεμαίος ήταν πάντοτε κάτω από την εξουσία των ευνοούμενων του αυλικών, ανδρών και γυναικών, που ικανοποιούσαν τις επιθυμίες του για να τους παρέχει τη δυνατότητα να καθοδηγούν τα πολιτικά πράγματα, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε πως τα συγγενικά του πρόσωπα έπρεπε να εξοντωθούν. Οι πιο διαβόητοι από αυτούς είναι οι υπουργοί του Αγαθοκλής και Σωσίβιος, ένας Έλληνας από την Αλεξάνδρεια που είχε καταλάβει ανώτατες θέσεις και φρόντιζε να είναι απαραίτητος στο βασιλιά. Ο Πτολεμαίος παντρεύτηκε την αδελφή του Αρσινόη την Γ', ωστόσο συνέχισε να αφήνεται στην καθοδήγηση της ερωμένης του Αγαθόκλειας, αδελφής του Αγαθοκλή, με την οποία είναι πιθανόν να απέκτησε και ένα παιδί. Το βασιλικό ζεύγος εισήχθη επίσημα στην οικογενειακή λατρεία το 216 π.Χ., με τον τίτλο «Θεοί Φιλοπάτορες».
Τέταρτος Συριακός Πόλεμος
Η ιδιοτέλεια έκανε τους υπουργούς του να κάνουν σημαντικές προετοιμασίες για να αποκρούσουν τις επιθέσεις το 221 π.Χ. του Αντίοχου Γ' του Μέγα, ηγεμόνα των Σελευκιδών. Ο τελευταίος, έχοντας πληροφορηθεί από τους κατασκόπους του την αδυναμία της κεντρικής κυβέρνησης στην Αίγυπτο, ξεκίνησε να κινείται διαμέσου της Φοινίκης και να καταλαμβάνει υποτελείς στους Πτολεμαίους πόλεις, σηματοδοτώντας την έναρξη του Τέταρτου Συριακού Πολέμου. Μεγάλη του επιθυμία, όπως και των προκατόχων του, ήταν να κατακτήσει την Κοίλη – Συρία. Ο πτολεμαϊκός στρατός, ωστόσο, καθοδηγούταν ακόμη από ικανούς αξιωματικούς. Ένας Αιτωλός, ο Θεόδοτος, ο οποίος ήταν ο ανώτερος διοικητής της Κοίλης Συρίας, φρόντισε να ενισχύσει αμυντικά τα οχυρά του Λιβάνου, έτσι ώστε να αποτύχει η πρώτη επίθεση των Σελευκιδών εναντίον τους. Τότε ο Αντίοχος αναγκάστηκε να παρατήσει για λίγο την εκστρατεία για να αντιμετωπίσει τον επαναστάτη σατράπη της Μηδίας, τον Μόλωνα, στη Βαβυλώνα.