cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols
Λόγω εν μέρει της φήμης του, και παρά τις πολλές απαγορεύσεις πωλήσεων σε μεγάλους λιανοπωλητές, το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στα charts του Ηνωμένου Βασιλείου .Εγίνε  χρυσός μετά από μερικές εβδομάδες στις 17 Νοεμβρίου
Ήταν ένας από του καλύτερους σε πωλήσεις για περισσότερο   από ένα χρόνο, δαπανώντας 60 εβδομάδες στην κορυφή των 25. Έχει πολλές επανεκδόσεις, το μετά το 2012.
Εγγραφή
Όταν ο νέος μπασίστας  Σιντ Βίσιους έπαιξε στο κομμάτι " Bodies "  αλλά οι δεξιότητές του δεν θεωρήθηκαν κατάλληλες για την εγγραφή του πλήρους άλμπουμ, οπότε η μπάντα ζήτησε από τον διευθυντή Malcolm McLaren να πείσει τον προηγούμενο μπασίστα Glen Matlock να εκτελέσει το μπάσο  για τις περιόδους. Matlock συμφώνησε με την προϋπόθεση ότι να πληρωθεί πριν την ηχογράφηση. Όταν δεν έγινε η πληρωμή, αρνήθηκε να συμμετέχει. Ως αποτέλεσμα, ο Thomas ζήτησε από τον κιθαρίστα Steve Jones να παίξει μπάσο, έτσι ώστε να μπορεί να ξεκινήσει η δουλειά στις βασικές διαδρομές. Το παιχνίδι του Jones ήταν τόσο ικανοποιητικό που ο Thomas να παίζει μπάσο στα  κομμάτια για όλα τα υπόλοιπα τραγούδια που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια των συνεδριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική στην Αγγλία
Τζέσικα Μούσκατ
Η Τζέσικα Μούσκατ (γ. 27 Φεβρουαρίου 1989 στη Μόστα, Μάλτα ), κυρίως γνωστή ως Τζέσικα είναι Μαλτέζα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Εκπροσώπησε τον Άγιο Μαρίνο στη Eurovision 2018 με το τραγούδι "Who We Are", μαζί με τη Τζένιφερ Μπρένινγκ, αποτυγχάνοντας να προκριθεί στον μεγάλο τελικό. Προηγουμένως είχε προσπαθήσει να εκπροσωπήσει την χώρα της κάθε χρόνο από το 2009 ως το 2016. Τώρα υποδύεται τον χαρακτήρα της Emma στην καθημερινή μαλτέζικη σαπουνόπερα Ħbieb u Għedewwa.
Ακάκιος Βεροίας
Ο Ακάκιος της Βέροιας (περ. 322 - περ. 433 μ.Χ.) ήταν ένας Ρωμαίος επίσκοπος, ο οποίος ασχολήθηκε ενεργά με τα εκκλησιαστικά ζητήματα του πρώιμου Χριστιανισμού. Απέκτησε φήμη για τον ασκητισμό του, την καλοσύνη του, την άμεμπτη επισκοπική του διακονία, τη θεολογική κατάρτιση και διαλλακτικότητα, καθώς και την ευσέβειά του.
Έγινε μοναχός σε νεαρή ηλικία στην μονή της Γινδάρου, κοντά στην Αντιόχεια. Για την ενεργή πολιτική του έναντι του Αρειανισμού χειροτονήθηκε επίσκοπος της Βέροιας το 378 από τον Ευσέβιο των Σαμοσάτων. Ενώ ήταν ιερέας, ο Ακάκιος (μαζί με τον Παύλο, άλλον ιερέα) έγραψε στον Επιφάνιο Σαλαμίνος μια επιστολή, ως συνέπεια της οποίας ο τελευταίος συνέθεσε το Πανάριόν του (374–376). Αυτή η επιστολή περιλαμβάνεται στο έργο. Το 377–378, στάλθηκε στη Ρώμη για να αντικρούσει τον Απολλινάριο Λαοδικείας ενώπιον του Πάπα Δάμασου Α΄. Ήταν παρών στην Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381 και μετά το θάνατο του Μελετίου Αντιοχείας πήρε μέρος στη χειροτονία του Φλαβιανού στην Έδρα της Αντιόχειας. Ο Φλαβιανός τον έστειλε στη συνέχεια στον Πάπα για να λύσει το σχίσμα μεταξύ των Εκκλησιών της Δύσης και της Αντιόχειας.
Στη συνέχεια, ο Ακάκιος συμμετείχε στην Σύνοδο της Δρυός (403), κατά την οποία ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος καθαιρέθηκε και εξορίστηκε χωρίς να δεχτεί να απολογηθεί. Μετά το θάνατο του Φλαβιανού, ο Ακάκιος συμμετείχε στην επιλογή του νέου πατριάρχη του Πορφύριου, ενός μελετιανού που θεωρούνταν ανάξιος για την επισκοπή. Υπερασπίστηκε το Νεστόριο ενάντια στον Κύριλλο Αλεξανδρείας όταν ο πρώτος κατηγορήθηκε για αίρεση, αν και ο ίδιος δεν ήταν παρών στη Πρώτη Σύνοδο της Εφέσου (431) λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του. Ωστόσο, έπαιξε σημαντικό μεσολαβητικό ρόλο και εργάστηκε για να συμφιλιώσει τον Κύριλλο Αλεξανδρείας και τους ανατολικούς Επισκόπους σε Σύνοδο που έγινε στη Βέροια το 432 μ.Χ.
Ο Ακάκιος πέθανε περίπου το 433, σε ηλικία άνω των 100 ετών. Σώζονται τρεις από τις επιστολές γραμμένες στα ελληνικά, μία προς τον Κύριλλο και δύο προς τον Αλέξανδρο, Επίσκοπο Ιεραπόλεως.
Σαιν-Ζαν-ντε-Λιβέ
Το Σαιν-Ζαν-ντε-Λιβέ (γαλλικά: Saint-Jean-de-Livet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Ακάκιος Βεροίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Σαιν-Ζαν-ντε-Λιβέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λιβεσιέν (γαλλικά: Livetiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σαιν-Ζουέν
Το Σαιν-Ζουέν (γαλλικά: Saint-Jouin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζουαναί (γαλλικά: Saint-Jouanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Who We Are (τραγούδι της Τζέσικα Μούσκατ)
Το "Who We Are" είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τη Μαλτέζα τραγουδίστρια Τζέσικα Μούσκατ και τη Γερμανίδα τραγουδίστρια Τζένιφερ Μπρένινγκ. Θα εκπροσωπήσουν τον Άγιο Μαρίνο στη Eurovision 2018. Ωστόσο το τραγούδι περιέχει τη λέξη Twitter στους στίχους του, που είναι κατά των κανονισμών της Eurovision. Το κρατίδιο είχε ένα παρόμοιο πρόβλημα το 2012, όταν στους στίχους είχε τη λέξη Facebook. Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό το 2018.
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018 Κατηγορία:Singles του 2018
Περιφέρεια Κοταΐκ
Η περιφέρεια Κοταΐκ (Αρμενικά: Կոտայք), είναι μια περιφέρεια της Αρμενίας. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα της είναι το Χραζντάν και η μεγαλύτερη πόλη της το Αμποβιάν. Συνορεύει με την περιφέρεια Λορί στα βόρεια, την περιφέρεια Ταβούς στα βορειοανατολικά, την περιφέρεια Γκεγαρκουνίκ στα ανατολικά, την περιφέρεια Αραγκατσότν στα δυτικά και την περιφέρεια Αραράτ καθώς και την πρωτεύουσα Ερεβάν στα νότια. Η Κοταΐκ είναι η μόνη περιφέρεια στην Αρμενία που δεν έχει σύνορα με ξένες χώρες. Έχει συνολική έκταση 2.089 τ.χλμ και πληθυσμό 245.324 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά αξιοθέατα, όπως ο ναός του Γκαρνί του 1ου αιώνα, το μεσαιωνικό Φρούριο Μπζνι, το μοναστήρι Κέχαρις του 11ου αιώνα και το μοναστήρι του Γκεγάρντ του 13ου αιώνα. Στην Κοταΐκ υπάρχουν επίσης το δημοφιλές θέρετρο χειμερινών σπορ και το κέντρο σπα του Τσαγκαντζόρ και το ορεινό θέρετρο του Αγκχβεράν.
Παραπομπές
Κοταΐκ
Αυγούστα της Βυρτεμβέργης
H Αυγούστα (γερμ. Augusta von Württemberg, 4 Οκτωβρίου 1826 - 3 Δεκεμβρίου 1898) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν Πριγκίπισσα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Η Αυγούστα Βιλελμίνη Ερριέττα ήταν η τέταρτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Παυλίνας Θηρεσίας, κόρης του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βυρτεμβέργης
Σαιν-Ζυλιέν-συρ-Καλόν
Το Σαιν-Ζυλιέν-συρ-Καλόν (γαλλικά: Saint-Julien-sur-Calonne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζυλιεναί (γαλλικά: Saint-Julienais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σαιν-Λαμπέρ (Καλβαντός)
Το Σαιν-Λαμπέρ (γαλλικά: Saint-Lambert) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Εκδίκηση του Σαλαζάρ
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η εκδίκηση του Σαλαζάρ (Pirates of the Caribbean: Salazar's Revenge), που κυκλοφόρησε με τον πρωτότυπο τίτλο Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Οι νεκροί δεν λένε ιστορίες (Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales), είναι αμερικανική ταινία φαντασίας και περιπέτειας η οποία έπεται των ταινιών: Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (2003), Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού (2006), Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το τέλος του Κόσμου (2007), Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε άγνωστα νερά (2011).
Υπόθεση
Ο Καπετάνιος Τζακ Σπάροου (Τζόνι Ντεπ) έρχεται αντιμέτωπος με τους ανέμους τις συμφοράς να φυσούν κατά πάνω του, όταν νεκροί ναυτικοί-φαντάσματα με αρχηγό τον Καπετάνιο Σαλαζάρ, (Χαβιέρ Μπαρδέμ) το σκάνε από το Τρίγωνο του Διαβόλου και ζητάνε εκδίκηση.
Παραγωγή
Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Γιοακίμ Ρένινγκ και τον συνεργάτη Έσπεν Σάντμπεργκ. Το σενάριο υπογράφει ο Τζεφφ Νάθανσον ενώ παραγωγός είναι για ακόμη μια φορά στους "Πειρατές" οΤζέρρυ Μπρουκχέμερ. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του πειρατή Τζακ Σπάρρου βρίσκεται ο Τζόνι Ντεπ, ο οποίος ενσάρκωσε τον ήρωα και στις προηγούμενες τέσσερις ταινίες. Στο πλευρό του βρίσκονται επίσης ηθοποιοί οι οποίοι έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα προηγούμενα φιλμ όπως ο Κέβιν Μακνάλι και ο Τζέφρεϊ Ρας στους αντίστοιχους ρόλους τους, του Τζοσάμ Γκιπς και του Έκτορα Μπαρμπόσα. Επίσης ο Ορλάντο Μπλουμ και η Κίρα Νάιτλι επιστέφουν στη ταινία για μερικές σκηνές στους ρόλους του Γουίλ Τέρνερ και της Ελίζαμπεθ Σουάν.
Για την έμπνευση αυτής της ταινίας οι παραγωγοί επικαλέστηκαν γνώσεις από την ταινία Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (2003) για να μπορέσουν να σχεδιάσουν το σενάριο και γενικά όλη τη σύνθεση της ταινίας. Η ταινία αρχικά είχε σχεδιαστεί να βγει στις αίθουσες το 2015, όμως πήρε παράταση και το 2016 και εν τέλει βγήκε τον Μάιο του 2017. Αυτή η καθυστέρηση προήλθε εξαιτίας του μη ολοκληρωμένου σεναρίου καθώς και του οικονομικού μπάτζετ της ταινίας το οποίο δεν έφθανε για να καλυφθεί η παραγωγή. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην Αυστραλία τον Φεβρουάριο του 2015 και τελείωσαν τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, έπειτα από την καταβολή 20 εκατομμυρίων δολαρίων στην Disney από την αυστραλιανή κυβέρνηση. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαΐου του 2017 συγκεντρώνοντας 794,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οι Πειρατές της Καραϊβικής Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τέρι Ρόσιο Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Σοφία Καρλότα του Αννόβερου
Η Σοφία Καρλόττα του Αννόβερου (Sophie Charlotte von Hannover, 30 Οκτωβρίου 1668 - 1 Φεβρουαρίου 1705) ήταν η πρώτη βασιλική σύζυγος της Πρωσίας ως σύζυγος του Φρειδερίκου Α΄ της Πρωσίας. Ο αδελφός της Γεώργιος Λουδοβίκος το 1714 έγινε βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανία ς ως Γεώργιος Α΄.
Το Σαρλόττενμπουργκ, σήμερα μια περιοχή του Βερολίνου, η λίμνη Σαρλόττενζεε στο Μπαντ Ίμπουργκ, καθώς και το Γυμνάσιο Σοφία Καρλόττα στο Βερολίνο έχουν το όνομά της.
Πρώιμη ζωή και γάμος
Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1668 στο Κάστρο Ίμπουργκ του Πριγκιπάτου-Επισκοπείου του Όσναμπρύκ, όπου ο πατέρας της κατείχε τον τίτλο του προτεσταντικού Πρίγκιπα-Επισκόπου. Το 1672 η οικογένειά της μετακόμισε στη νέα επισκοπική κατοικία στο Όσναμπρυκ και τέλος το 1679 στο Αννόβερο, όταν ο Ερνέστος Αύγουστος διαδέχτηκε τον αδερφό του Ιωάννη Φρειδερίκο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ στο Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ.
Κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας, η Σοφία Καρλόττα επισκέφθηκε το Βασίλειο της Γαλλίας με τη μητέρα της, με την ελπίδα να παντρευτεί τον Λουδοβίκο, Δελφίνο της Γαλλίας. Αυτός αργότερα παντρεύτηκε τη Μαρία Άννα Βικτωρία της Βαυαρίας, αλλά η Σοφία Καρλόττα προτάθηκε επίσης ως πιθανή νύφη για τον πατέρα του Λουδοβίκου, Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας, αφότου έχασε τη γυναίκα του το 1683.
Η Σοφία Καρλόττα ήταν μια τόσο τρομερή προσωπικότητα, ώστε όταν ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας συναντήθηκε για πρώτη φορά μαζί της και με την μητέρας της στη Μεγάλη Πρεσβεία το 1697, ήταν τόσο συγκλονισμένος και εκφοβισμένος που δεν μπόρεσε να μιλήσει.
Ενώ βρισκόταν σε επίσκεψη στην μητέρα της στο Αννόβερο, η Σοφία Καρλόττα πέθανε από πνευμονία στις 21 Ιανουαρίου 1705, σε ηλικία 36 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Βασίλισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου Κατηγορία:Δούκισσες της Πρωσίας
Σαιν-Λωράν-ντε-Κοντέλ
Το Σαιν-Λωράν-ντε-Κοντέλ (γαλλικά: Saint-Laurent-de-Condel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λωρανταί (γαλλικά: Laurentais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γιόχαν Μπέρνχαρντ Μπαχ (1676-1749)
Ο Γιόχαν Μπέρνχαρντ Μπαχ (Johann Bernhard Bach, Ερφούρτη, 25 Νοεμβρίου 1676 - Άιζεναχ, 11 Ιουνίου 1749) ήταν Γερμανός οργανίστας και συνθέτης. Γεννήθηκε στην Ερφούρτη της Θουριγγίας και σπούδασε μουσική δίπλα στον πατέρα του, Γιόχαν Εγκίντιους Μπαχ. Η πρώτη επαγγελματική θέση που ανέλαβε ήταν αυτή του οργανίστα στην εκκλησία Κάουφμανσκιρχε της Ερφούρτης το 1695. Τέσσερα χρόνια αργότερα ταξίδεψε στο Μαγδεβούργο και το 1703 ανέλαβε θέση οργανίστα και τσεμπαλίστα στο Άιζεναχ, αντικαθιστώντας τον θείο του, Γιόχαν Κρίστοφ Μπαχ. Υπήρξε δάσκαλος του Γιόχαν Γκότφριντ Βάλτερ.
Διασώζονται κυρίως έργα ορχηστρικής μουσικής που συνέθεσε, καθώς και ορισμένα αντίγραφα έργων του για εκκλησιαστικό όργανο. Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ διέθετε πέντε ορχηστρικές σουίτες του Γ. Μ. Μπαχ, τις οποίες θα πρέπει να είχε σε μεγάλη εκτίμηση. Τόσο ο Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ στη Νεκρολογία, όσο και ο Γιόχαν Νίκολαους Φόρκελ, στη βιογραφία του Γ. Σ Μπαχ, αναφέρονται στις περίφημες ουβερτούρες του Γιόχαν Μπέρνχαρντ, που κινούνταν στο ύφος του Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν ή στα πρότυπα της Γαλλικής ουβερτούρας.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Σαιν-Λωράν-συρ-Μερ
Το Σαιν-Λωράν-συρ-Μερ (γαλλικά: Saint-Laurent-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Λωρανταί (γαλλικά: Saint-Laurentais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εθνικό Μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε Β΄
Το Εθνικό Μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε Β΄ (Monumento nazionale a Vittorio Emanuele II) ή Βωμός της Πατρίδας (Altare della Patria) ή Βιτοριάνο (Vittoriano) βρίσκεται στη Ρώμη, στην Πιάτσα Βενέτσια, στη βόρεια πλευρά του Καπιτωλίνου λόφου, και είναι χτισμένο προς τιμήν του Βίκτορα Εμμανουήλ, του πρώτου βασιλιά της ενοποιημένης Ιταλίας.
Σχεδιασμός
Σχεδιάστηκε από το Γκιουζέπε Σακόνι το 1885. Η γλυπτική γι’ αυτό ανατέθηκε σε καθιερωμένους γλύπτες από όλη την Ιταλία, όπως ο Λεονάρντο Μπιστόλφι και ο Άντζελο Τσανέλι. Θεμελιώθηκε το 1911 και ολοκληρώθηκε το 1925. Είναι φτιαγμένο από λευκό μάρμαρο από το Μποτιτσίνο της Μπρέσια και διαθέτει σκάλες, κορινθιακούς κίονες, ένα έφιππο ανδριάντα του Βίκτορα Εμμανουήλ και δύο αγάλματα της θεάς Νίκης πάνω σε τέθριππα. Η κατασκευή έχει πλάτος 135 και ύψος 70 μέτρα. Αν συμπεριληφθούν τα τέθριππα και οι φτερωτές νίκες, το ύψος φτάνει τα 81 μέτρα.
Χαρακτηριστικά
Η βάση της κατασκευής στεγάζει το μουσείο της Ιταλικής Ενοποίησης. Το 2007 προστέθηκε ένας πανοραμικός ανελκυστήρας, επιτρέποντας στους επισκέπτες να ανέβουν στη σκεπή για μια πανοραμική θέα της Ρώμης. Το μνημείο προκάλεσε αντιδράσεις γιατί η κατασκευή του κατέστρεψε μεγάλη περιοχή του Λόφου του Καπιτωλίου με μια Μεσαιωνική γειτονιά. Το ίδιο το μνημείο συχνά θεωρείται πομπώδες και τεράστιο. Είναι καθαρά ορατό από το μεγαλύτερο μέρος της πόλης της Ρώμης παρότι στο γενικό του σχήμα είναι σαν κουτί και στερείται θόλου ή πύργου. Το μνημείο είναι επίσης εκτυφλωτικά άσπρο, πράγμα που το κάνει πολύ ξεχωριστό εν μέσω των γενικά καφετιών κτιρίων που το περιβάλλουν και η ογκώδης γεμάτη φύση του του έχει προσδώσει αρκετά προσωνύμια. Οι ξένοι αναφέρονται πολλές φορές στο μνημείο με πολλά παρατσούκλια, όπως "γαμήλια τούρτα" ενώ οι Ρωμαίοι συνήθως το λένε "γραφομηχανή". Παρ’ όλη αυτή την κριτική, το μνημείο ακόμη προσελκύει μεγάλο αριθμό επισκεπτών. Ο Ιταλός Πρόεδρος Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι (1999–2006) καλλιέργησε το άνοιγμα του Βιτοριάνο ως δημόσιου φόρουμ και άποψης πάνω από τον πυρήνα της Πόλης. Αυτή η νέα προσβασιμότητα επέτρεψε στους επισκέπτες να εξοικειωθούν με το μνημείο, κάνοντάς το να ανέβει στην υπόληψη, αν όχι των κριτικών, του κόσμου.εναλλ.=Ο Τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη|αριστερά|μικρογραφία|332x332εσ|Ο Τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη
Ιστορικά στοιχεία
Το μνημείο περιέχει τον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη με μια αιώνια φλόγα, χτισμένο κάτω από το άγαλμα της Ιταλίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ακολουθώντας μια ιδέα του στρατηγού Τζούλιο Ντουέτ. Η Μαρία Μπεργκάμας (1867–1952) ήταν μια Ιταλίδα, που επιλέχτηκε για να αντιπροσωπεύσει όλες τις Ιταλίδες μητέρες που είχαν χάσει κάποιο γιο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίς να γνωρίζουν πού είχε ταφεί. Γεννημένη στη Γκραντίσκα ντ’ Ισόντσο έζησε για πολλά χρόνια στην Τεργέστη. Εκείνη την εποχή τόσο η Γκραντίσκα ντ’ Ισόντσο όσο και η Τεργέστη ήταν τμήμα της Αυστροουγγαρίας, έτσι ο Αντόνιο, το μοναχοπαίδι της, κλήθηκε στον Αυστριακό στρατό. Το 1916 ο Αντόνιο λιποτάκτησε και προσχώρησε στον Ιταλικό Βασιλικό Στρατό, σκοτώθηκε στη μάχη στις 16 Ιουνίου 1916, αλλά ποτέ δε βρέθηκε το σώμα του. Μετά τον πόλεμο, στις 26 Οκτωβρίου 1921 στην Ακυληία, αυτή επέλεξε ένα από τα 11 μη αναγνωρισμένα πτώματα μελών των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων, των οποίων τα λείψανα είχαν περισυλλεγεί από διάφορες περιοχές του μετώπου. Το επιλεγμένο σώμα ετάφη στις 4 Νοεμβρίου 1921 στον Τάφο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Βιτοριάνο. Τα άλλα 10 λείψανα τάφηκαν στο στρατιωτικό νεκροταφείο της Ακυληίας. Μετά το θάνατό της η Μπεργκάμας ετάφη στις 4 Νοεμβρίου 1954, την 46η επέτειο της νίκης, στο νεκροταφείο της Ακυληίας, μαζί με τα σώματα των άλλων δέκα άγνωστων στρατιωτών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Μάχη της Δύμης
Η Μάχη της Δύμης ήταν μάχη που δόθηκε από την Αχαϊκή Συμπολιτεία υπό τη διοίκηση του Στρατηγού Υπερβατά και ενός σπαρτιατικού στρατού υπό τη διοίκηση του βασιλιά Κλεομένη Γ΄, η οποία ήταν μέρος του Κλεομένειου Πολέμου. Η μάχη έλαβε χώρα κοντά στη Δύμη στη βορειοδυτική Αχαΐα και πραγματοποιήθηκε το 226 π.Χ.
Προανάκρουσμα
Μετά την κήρυξη του πολέμου κατά της Σπάρτης από την Αχαϊκή Συμπολιτεία γύρω στο 229-228 π.Χ., οι μάχες μεταξύ των δύο κρατών ήταν σχεδόν συνεχείς. Ο Κλεομένης είχε συντρίψει δύο αχαϊκούς στρατούς υπό τη διοίκηση του Άρατου του Σικυώνιου στη Μάχη του Λυκαίου Όρους και στη Μάχη της Λαδοκίας το 227 π.Χ.
Μετά από αυτές τις νίκες, ο Κλεομένης επέστρεψε στη Σπάρτη και άρχισε ριζικές μεταρρυθμίσεις. Κατάργησε τους εφόρους, άλλαξε τους νόμους της γης, ακύρωσε το χρέος και άλλαξε επίσης τον στρατό του σε μακεδονικό ρυθμό. Μετά από αυτές τις μεταρρυθμίσεις, ο Κλεομένης με τον αναμορφωμένο στρατό του απάντησε στις εκκλήσεις της πόλης της Μαντίνειας και αφού την απάλλαξε από την αχαϊκή φρουρά της, προχώρησε βόρεια στην αχαϊκή καρδιά.
Μάχη
Αφού προχώρησε στην Αχαΐα, ο Κλεομένης κατέβηκε στους Φαραί, ιδρυτικό μέλος της Συμπολιτείας. Σκοπός του ήταν να προκαλέσει μάχη με τους Αχαιούς ή αν δεν έρχονταν να τον συναντήσουν στη μάχη, να δυσφημήσει τον Άρατο. Ο στρατηγός εκείνη την εποχή ήταν ο Υπερβατάς, ωστόσο ο Άρατος είχε τον απόλυτο έλεγχο της Συμπολιτείας.
Καθώς ο Κλεομένης πολιορκούσε την πόλη Δύμη, ο πλήρης Αχαϊκός Στρατός βγήκε να τον συναντήσει. Όταν ο Κλεομένης τους είδε να στρατοπεδεύουν, αποφασίζοντας να μην πολεμήσει τον εχθρό ενώ τα μετόπισθεν του ήταν εκτεθειμένα σε επιθέσεις από τη φρουρά της Δύμης, προχώρησε στην αχαϊκή θέση. Στη μάχη που ακολούθησε, η σπαρτιατική φάλαγγα κατατρόπωσε την αχαϊκή φάλαγγα με τους Αχαιούς να έχουν μεγάλες απώλειες και πολλούς από τους επιζώντες να αιχμαλωτίζονται.
Επακόλουθα
Αυτή η ήττα συνέτριψε τους Αχαιούς και τους ανάγκασε να κάνουν έκκληση για ειρήνη. Ο Κλεομένης προσφέρθηκε να δώσει πίσω όσες πόλεις άρπαξε από τους Αχαιούς και να επιστρέψει όσους αιχμαλώτους είχε πάρει ως αντάλλαγμα για να γίνει στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Ίσως όμως, όπως λέει ο Πλούταρχος, οι Αχαιοί, αφού είδαν τις πολλές νίκες του, ευχήθηκαν να τους διατάζει ο Κλεομένης. Ωστόσο, ο Άρατος που ήταν αντίθετος με αυτή την πρόταση έστειλε πρέσβεις στην αυλή του βασιλιά Αντιγόνου Γ΄ Δώσονα, όπου ζήτησε τη βοήθεια του κατά των Σπαρτιατών την οποία έλαβε ως αντάλλαγμα για να δώσει τον Ακροκόρινθο στη Μακεδονία.
Το 224 π.Χ., ο Αντίγονος προχώρησε στην Πελοπόννησο με στρατό 30.000 ανδρών και ανάγκασε τον Κλεομένη να υποχωρήσει στη Λακωνία, την καρδιά της Σπάρτης. Το 222 π.Χ., ο Μακεδονικός-Αχαϊκός Στρατός και ο Σπαρτιατικός Στρατός συγκρούστηκαν στη Μάχη της Σελλασίας, η οποία έληξε με συμμαχική νίκη. Αυτή η νίκη ανάγκασε τον Κλεομένη να φύγει από την Ελλάδα και να πάει στην Αίγυπτο. Ο Αντίγονος κατέλαβε τη Σπάρτη, κάνοντάς τον τον πρώτο ξένο που κατέλαβε ποτέ τη Σπάρτη.
Δευτερεύουσες πηγές
Κατηγορία:Μάχες σπαρτιατικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Αχαϊκής Συμπολιτείας Κατηγορία:Αρχαία Αχαΐα
G-code
O κώδικας-G (γνωστός επίσης και σαν RS-274) ο οποίος έχει πολλές παραλλαγές, είναι η συνηθισμένη ονομασία για την  πιο διαδεδομένη γλώσσα προγραμματισμού αριθμητικού ελέγχου (NC). Χρησιμοποιείται κυρίως για την καθοδήγηση  αυτοματοποιημένων εργαλειομηχανών, σε υποβοηθούμενη  από Η/Υ κατασκευή προϊόντων  (computer-aided manufacturing). Μερικές φορές ονομάζεται  γλώσσα προγραμματισμού G,  αλλά δεν πρέπει να συγχέεται  με τη γλώσσα προγραμματισμού G του LabVIEW.
O κώδικας-G είναι μια γλώσσα με την οποία οι άνθρωποι λένε σε μια ελεγχόμενη από έναν Η/Υ μηχανή, πώς να κάνει κάτι. Το "πώς" καθορίζεται από εντολές  σχετικά με το πού να κινηθεί το εργαλείο κοπής, πόσο γρήγορα να κινηθεί, τι διαδρομή θα ακολουθήσει κ.λ.π. Η πιο συνηθισμένη περίπτωση  είναι να   κινείται  το εργαλείο κοπής σύμφωνα με τις οδηγίες αυτές ακολουθώντας μία διαδρομή και αφαιρώντας υλικό, ώστε να προκύψει  στο τέλος το τελικό κομμάτι. Η ίδια η έννοια επεκτείνεται επίσης και σε εργαλεία που δεν κόβουν, όπως εργαλεία σχηματισμού ή λείανσης, σε photoplotting, σε προσθετικές μεθόδους, όπως η 3D εκτύπωση,  και τα όργανα μέτρησης.
Υλοποιήσεις
Η πρώτη υλοποίηση μιας  γλώσσας προγραμματισμού  αριθμητικού ελέγχου, έγινε στο Εργαστήριο Σερβομηχανισμών του MIT  στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν  από τότε, έχουν αναπτυχθεί πολλές υλοποιήσεις από πολλούς (εμπορικούς και μη) οργανισμούς. Ο κώδικαςG-code έχει συχνά χρησιμοποιηθεί σε αυτές τις υλοποιήσεις. Η κύρια τυποποιημένα έκδοση που χρησιμοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποφασίστηκε από την Electronic Industries Alliance στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Μια τελική αναθεώρηση εγκρίθηκε τον Φεβρουάριο του 1980 ως RS-274-D. Σε άλλες χώρες, το πρότυπο ISO 6983 χρησιμοποιείται συχνά, αλλά πολλές Ευρωπαϊκές χώρες χρησιμοποιούν άλλα πρότυπα. Για παράδειγμα, το  DIN 66025 χρησιμοποιείται στη Γερμανία, και τα PN-73 Μ-55256 και PN-93/M-55251 είχαν  χρησιμοποιηθεί παλαιότερα στην Πολωνία.
Από κατασκευαστές ελεγκτών και εργαλειομηχανών έχουν προστεθεί ανεξάρτητα επεκτάσεις και παραλλαγές και οι χειριστές ενός συγκεκριμένου ελεγκτή, πρέπει να γνωρίζουν τις διαφορές του προϊόντος που χειρίζονται.
Μία τυποποιημένη έκδοση του G-code, που είναι γνωστή ως BCL, χρησιμοποιείται μόνο σε πολύ λίγα μηχανήματα.
Από τη δεκαετία του  1970 έως το 1990, πολλοί κατασκευαστές εργαλειομηχανών CNC προσπάθησαν να ξεπεράσουν τα προβλήματα συμβατότητας, προσαρμοζόμενοι στους ελεγκτές εργαλειομηχανών που κατασκευάζονταν από τη Fanuc. Η Siemens ήταν ένας άλλος κυρίαρχος της αγοράς στους ελεγκτές  CNC, ειδικά στην Ευρώπη. Πλέον σήμερα (τη δεκαετία του 2010), οι διαφορές και η ασυμβατότητα των ελεγκτών δεν είναι  τόσο μεγάλο πρόβλημα,  επειδή οι μηχανουργικές εργασίες σχεδιάζονται με εφαρμογές CAD/CAM, που εξάγουν τον κατάλληλο G-κώδικα για μία συγκεκριμένη εργαλειομηχανή.
Ορισμένες μηχανές CNC χρησιμοποιούν "διαλογικό" προγραμματισμό, ο οποίος είναι προγραμματισμός με την βοήθεια ενός οδηγού (wizard). Ο οδηγός, είτε κρύβει τον κώδικα  G-κώδικα ή παρακάμπτει εντελώς τη χρήση του. Μερικά δημοφιλή παραδείγματα είναι το Okuma's Advanced One Touch (AOT), το Southwestern Industries' ProtoTRAK, το Mazak's Mazatrol, το Hurco's Ultimax, τo Haas' Intuitive Programming System (IPS), και το διαλογικό λογισμικό της Mori Seiki's CAPS.
Ο G-κώδικας ξεκίνησε ως μια περιορισμένη γλώσσα που δεν είχε δομές όπως οι βρόχοι, τελεστές συνθηκών και μεταβλητές που να δηλώνονται από τον προγραμματιστή. Δεν ήταν σε θέση να κωδικοποιήσει  λογική, ήταν απλά ένας τρόπος για να "συνδέονται οι τελείες", όπου πολλές από τις θέσεις των τελειών τις καθόριζε ο προγραμματιστής με το χέρι. Οι τελευταίες όμως υλοποιήσεις του κώδικα  G-code περιλαμβάνουν τέτοιες δομές, δημιουργώντας μια γλώσσα κάπως πιο κοντά σε μια υψηλού επιπέδου γλώσσα προγραμματισμού. Επιπλέον, όλοι οι μεγάλοι  κατασκευαστές (π.χ. Fanuc, Siemens, Heidenhain) παρέχουν πρόσβαση σε  δεδομένα PLC, όπως την  τοποθέτηση των αξόνων και δεδομένων εργαλείων, μέσω μεταβλητών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από NC προγράμματα. Αυτές οι δομές καθιστούν ευκολότερη την ανάπτυξη  εφαρμογών αυτοματισμού.
Ειδικοί κωδικοί
Οι G-κώδικες, που ονομάζονται επίσης προπαρασκευαστικοί (preparatory ) κώδικες, είναι οποιεσδήποτε λέξεις σε ένα πρόγραμμα  CNC, που αρχίζουν με το γράμμα G. Γενικά είναι ένας κώδικας που λέει στην εργαλειομηχανή τι είδους ενέργεια να εκτελέσει, όπως: Υπάρχουν και άλλοι κώδικες,  π.χ οι κώδικες τύπου μπορεί να αντιμετωπιστούν σαν καταχωρητές σε έναν υπολογιστή.
Διευθύνσεις γραμμάτων
Κάποιες διευθύνσεις γραμμάτων χρησιμοποιούνται ή μόνο σε φρεζάρισμα ή μόνο σε τόρνευση. Οι περισσότερες χρησιμοποιούνται και στα δύο. Παρακάτω με έντονα γράμματα είναι οι διευθύνσεις που συναντώνται  συχνότερα μέσα σε ένα πρόγραμμα.
Πηγές: Green et al. 1996.
Κατάλογος των εντολών G που συναντώνται συνήθως στα χειριστήρια της FANUC και σε παρόμοια χειριστήρια
Sources: Smid 2008; Smid 2010; Green et al. 1996.
Παράδειγμα προγράμματος
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Tool Path for program Αυτό είναι ένα γενικό πρόγραμμα το οποίο επιδεικνύει τη χρήση του κώδικα  G-Code για την κατασκευή σε τόρνο  ενός εξαρτήματος  διαμέτρου 1" X 1" μήκος. Ας υποθέσουμε ότι μία ράβδος υλικού είναι τοποθετημένη στη μηχανή και ότι έιναι λίγο μεγαλύτερη σε μήκος και διάμετρο και εξέχει μία ίντσα από το πρόσωπο του τσοκ. (Προσοχή: Αυτή είναι μία γενική μορφή κώδικα και μπορεί να  μην λειτουργεί σε μία συγκεκριμένη μηχανή. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή από το σημείο 5 και παρακάτω.)
Προγραμματιστικά περιβάλλοντα
Τα περιβάλλοντα προγραμματισμού σε κώδικα G έχουν εξελιχθεί παράλληλα με εκείνα του γενικού προγραμματισμού- από τα προγενέστερα περιβάλλοντα (π.χ το γράψιμο προγραμμάτων με το μολύβι, ή δακτυλογράφησή τους σε έναν διατρητή ταινιών) στα τελευταία περιβάλλοντα τα οποία συνδυάζουν  CAD (σχεδιασμό υποβοηθούμενο από Η/Υ. computer-aided design), CAM (παραγωγή υποβοηθούμενη από Η/Υ, computer-aided manufacturing), και επεξεργαστές κώδικα G με πολλά γνωρίσματα. (επεξεργαστές G ανάλογους με επεξεργαστές XML που χρησιμοποιούν χρώματα και εσοχές  [συν επιπλέον χαρακτηριστικά], ώστε να βοηθούν τον χρήστη με τρόπους που οι βασικοί επεξεργαστές δεν μπορούν. Τα πακέτα CAM είναι ανάλογα με τα IDEs στον γενικό προγραμματισμό.)
Έγιναν δύο  σημαντικές αλλαγές  (1) εγκατάλειψη του  "χειροκίνητου προγραμματισμού" (που δεν απαιτούσε παρά ένα μολύβι ή έναν επεξεργαστή κειμένου και το ανθρώπινο μυαλό) και χρήση των προγραμμάτων CAM software τα οποία δημιουργούν αυτόματα τον κώδικα  G με χρήση μεταεπεξεργαστών (postprocessors) ανάλογους με την ανάπτυξη οπτικών μεθόδων στον γενικό προγραμματισμό, και (2) εγκατάλειψη των ανελαστικών δομών πρός όφελος παραμέτρικών (analogous to the difference in general programming between hardcoding a constant into an equation versus declaring it a variable and assigning new values to it at will; and to the object-oriented approach in general). Ο Μακροπρογραμματισμός (παραμετρικός προγραμματισμός ) των CNC χρησιμοποιεί ονόματα μεταβλητών φιλικά προς τους ανθρώπους, relational operators, and loop structures much as general programming does, to capture information and logic with machine-readable semantics. Whereas older manual CNC programming could only describe particular instances of parts in numeric form, macro programming describes abstractions which can be flowed with ease into a wide variety of instances. The difference has many analogues, both from before the computing era and from after its advent, such as (1) creating text as bitmaps versus using character encoding with glyphs; (2) the abstraction level of tabulated engineering drawings, with many part dash numbers parametrically defined by the one same drawing and a parameter table; or (3) the way that HTML passed through a phase of using content markup for presentation purposes, then matured toward the CSS model. In all of these cases, a higher layer of abstraction was introduced in order to pursue what was missing semantically.
STEP-NC reflects the same theme, which can be viewed as yet another step along a path that started with the development of machine tools, jigs and fixtures, and numerical control, which all sought to "build the skill into the tool". Recent developments of G-code and STEP-NC aim to build the information and semantics into the tool. The idea itself is not new; from the beginning of numerical control, the concept of an end-to-end CAD/CAM environment was the goal of such early technologies as DAC-1 and APT. Those efforts were fine for huge corporations like GM and Boeing. However, for small and medium enterprises, there had to be an era in which the simpler implementations of NC, with relatively primitive "connect-the-dots" G-code and manual programming, ruled the day until CAD/CAM could improve and disseminate throughout the economy.
Από τα μέσα της δεκαετίας του -2000s, δινόταν η εντύπωση ότι έφτασε η εποχή  "του τέλους του χειροκίνητου προγραμματισμού" (δηλ. της συγγραφής κώδικα G-code, χωρίς τη βοήθεια προγραμμάτων CAD/CAM ). Όμως μόνο από κάποιες πλευρές μπορούμε να πούμε ότι ο χειροκίνητος προγραμματισμός είναι ξεπερασμένος. Παρότι είναι αλήθεια ότι ο προγραμματισμός CAM μπορεί και γίνεται από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καν χειροκίνητο προγραμματισμό CNC, δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτό μπορεί να γίνει τόσο καλά και τόσο αποτελεσματικά από ανθρώπου που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα προγραμματισμού G. Το να προσαρμόσουμε και να βελτιστοποιήσουμε ένα πρόγραμμα CNC σε μία συγκεκριμένη μηχανή, είναι μία περιοχή όπου είναι πιο εύκολο και πιο αποτελεσματικό να επεξεργαστούμε απ' ευθείας τον κώδικα  G, από το να επεξεργαστούμε τις διαδρομές του εργαλείου που παράγει το πρόγραμμα CAM και να επαναπεξεργαστούμε το ίδιο το πρόγραμμα CAM.
Συντομογραφίες που χρησιμοποιούνται από τους προγραμματιστές και χειριστές
Αυτή η λίστα είναι μόνο μια επιλογή και, εκτός από μερικούς βασικούς όρους, ως επί το πλείστον αποφεύγει την επανάληψη των πολλών συντομογραφιών που αναφέρονται στο  συντομογραφίες και σύμβολα μηχανολογικών σχεδίων (βλέπε επίσης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωδικοποιήσεις Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού ειδικού σκοπού
Σαιν-Λεζέ-Ντυμπόσκ
Το Σαιν-Λεζέ-Ντυμπόσκ (γαλλικά: Saint-Léger-Dubosq) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Λεζουά (γαλλικά: Saint-Légeois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μικροκυτταρικό καρκίνωμα
Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα (συντομογρ. SCLC είναι ένας τύπος άκρως κακοήθους καρκίνου που προκύπτει συνηθέστερα στον πνεύμονα, αν και μπορεί περιστασιακά να προκύψουν και σε άλλες περιοχές του σώματος, όπως τον τράχηλο, τον προστάτη, και τη γαστρεντερική οδό. Σε σύγκριση με το μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα, το μικροκυτταρικό καρκίνωμα έχει μικρότερο χρόνο διπλασιασμού, υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης και ταχύτερη ανάπτυξη μεταστάσεων.
Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα εκτεταμένου σταδίου χαρακτηρίζεται ως σπάνια διαταραχή. Το σχετικό ποσοστό επιβίωσης σε περίοδο δέκα ετών είναι 3,5%. Ωστόσο, οι γυναίκες έχουν υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης, 4,3% και οι άνδρες χαμηλότερα, 2,8%. Το ποσοστό επιβίωσης πιθανόν να είναι υψηλότερο ή χαμηλότερο ανάλογα με τον συνδυασμό παραγόντων όπως το στάδιο, η ηλικία, το φύλο και η φυλή.
LS-SCLC
Σε περιπτώσεις LS-SCLC, χορηγείται συνδυαστική χημειοθεραπεία (συχνά περιλαμβάνεται κυκλοφωσφαμίδη, σισπλατίνη, δοξορουβικίνη, ετοποσίδη, βινκριστίνη και / ή πακλιταξέλη ) μαζί με ταυτόχρονη ακτινοθεραπεία στο στήθος (RT).
Η ακτινοθεραπεία στήθους (RT) έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την πιθανότητα επιβίωσης στην περίπτωση LS-SCLC.
Τα εξαιρετικά υψηλά αντικειμενικά ποσοστά ρυθμού αρχικής απόκρισης (RR) μεταξύ 60% και 90% παρατηρούνται στο LS-SCLC χρησιμοποιώντας μόνο χημειοθεραπεία, με μεταξύ 45% και 75% των ατόμων να εμφανίζουν μια « πλήρη απόκριση » (CR), η οποία ορίζεται ως εξαφάνιση όλων των ακτινολογικών και κλινικών συμπτωμάτων του όγκου. Ωστόσο, το ποσοστό υποτροπής παραμένει υψηλό και η μέση διάρκεια επιβίωσης είναι μόνο 18 έως 24 μήνες.
Επειδή το SCLC συνήθως κάνει μετάσταση πολύ νωρίς κατά τη διάρκεια εξέλιξης του όγκου και επειδή σχεδόν όλες οι περιπτώσεις ανταποκρίνονται δραματικά στη χημειοθεραπεία και / ή την ακτινοθεραπεία, μικρό ρόλο διαδραμάτισε η χειρουργική επέμβαση σε αυτήν την ασθένεια από τη δεκαετία του 1970. Ωστόσο, πρόσφατες εργασίες δείχνουν ότι σε περιπτώσεις μικρών, ασυμπτωματικών, αρνητικών κόμβων SCLC ("πολύ περιορισμένο στάδιο"), η χειρουργική εκτομή μπορεί να βελτιώσει την επιβίωση όταν χρησιμοποιείται πριν από τη χημειοθεραπεία ("ανοσοενισχυτική χημειοθεραπεία").
ES-SCLC
Στο ES-SCLC, η συνδυασμένη χημειοθεραπεία με βάση τον λευκόχρυσο είναι το πρότυπο θεραπείας, με την ακτινοθεραπεία να προστίθεται μόνο σε ανακούφιση συμπτωμάτων όπως δύσπνοια, πόνος από ηπατικές ή οστικές μεταστάσεις ή για τη θεραπεία εγκεφαλικών μεταστάσεων, οι οποίες, στο μικροκυτταρικό καρκίνωμα συνήθως έχουν ταχεία, αν και προσωρινή, αντίδραση σε ακτινοθεραπεία ολόκληρου του εγκεφάλου.
Η συνδυαστική χημειοθεραπεία αποτελείται από μια μεγάλη ποικιλία ουσιών, όπως η σισπλατίνη, η κυκλοφωσφαμίδη, η βινκριστίνη και η καρβοπλατίνη. Τα ποσοστά απόκρισης είναι υψηλά ακόμη και σε εκτεταμένες ασθένειες, με ποσοστό μεταξύ 15% και 30% των ατόμων που έχουν πλήρη ανταπόκριση στη συνδυασμένη χημειοθεραπεία και η συντριπτική πλειονότητα εμφανίζει τουλάχιστον κάποια αντικειμενική απόκριση Οι αποκρίσεις στο ES-SCLC είναι συχνά μικρής διάρκειας και τα στοιχεία που αφορούν τον κίνδυνο θεραπείας σε σύγκριση με το πιθανό όφελος της χημειοθεραπείας για άτομα που έχουν εκτεταμένη SCLC δεν είναι σαφή.
Τον Αύγουστο του 2018, ο FDA ενέκρινε την nivolumab για τη θεραπεία ασθενών με μεταστατικό μικροκυτταρικό καρκίνωμα (SCLC) που δεν ανταποκρίθηκαν στη χημειοθεραπεία με βάση τον λευκόχρυσο και τουλάχιστον σε μια άλλη γραμμή θεραπείας. Το Nivolumab έχει εγκριθεί σε περισσότερες από 60 χώρες. Σύμφωνα με το Ίδρυμα LUNGevity, «Αυτή η έγκριση σηματοδοτεί σημαντικό ορόσημο για τους ασθενείς που υποφέρουν από αυτήν την αδυσώπητη ασθένεια και μπορεί να τους παρακινήσει να ακολουθήσουν περαιτέρω θεραπεία εκεί, όπου προηγουμένως δεν υπήρχαν άλλες εγκεκριμένες επιλογές».
Σημεία και συμπτώματα
Λόγω υψηλού βαθμού νευροενδοκρινικής φύσης, τα μικροκυτταρικά καρκινώματα είναι πιθανόν να παραγάγουν έκτοπες ορμόνες, συμπεριλαμβανομένων των αδρενοκορτικοτροπικών ορμονών (ACTH) και της αντι-διουρητικής ορμόνης (ADH). Η έκτοπη παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ADH οδηγεί σε σύνδρομο ακατάλληλης υπερέκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH).
Το μυασθενικό σύνδρομο Lambert-Eaton (LEMS) είναι μια πολύ γνωστή παρανεοπλαστική πάθηση που συνδέεται με καρκίνωμα μικρών κυττάρων.
Μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα
Θεωρείται ότι προέρχεται από νευροενδοκρινικά κύτταρα ( κύτταρα APUD ) στο βρόγχο που ονομάζονται κύτταρα Feyrter (από τον Αυστριακό παθολόγο Φρίντριχ Φέυρτερ (Friedrich Feyrter)). Ως εκ τούτου, εκφράζουν μια ποικιλία νευροενδοκρινικών δεικτών και μπορεί να οδηγήσουν σε έκτοπη παραγωγή ορμονών όπως αντιδιουρητική ορμόνη (ADH) και αδρενοκορτικοτρόπο ορμόνη (ACTH) που πιθανόν να οδηγήσουν σε παρανεοπλασματικά σύνδρομα και σύνδρομο Κούσινγκ. Περίπου τα μισά από τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με μυασθενικό σύνδρομο Lambert-Eaton (LEMS) θα βρεθούν τελικά να έχουν μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα.
Συνδυασμένο μικροκύτταρο πνευμονικό καρκίνωμα (c-SCLC)
Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα μπορεί να εμφανιστεί σε συνδυασμό με μεγάλη ποικιλία άλλων ιστολογικών παραλλαγών του καρκίνο του πνεύμοναυ, συμπεριλαμβανομένων εξαιρετικά πολύπλοκων κακοήθων προσμίξεων ιστών. Όταν βρίσκεται με μία ή περισσότερες διαφοροποιημένες μορφές καρκίνου του πνεύμονα, όπως καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων ή αδενοκαρκίνωμα. Ο κακοήθης όγκος στη συνέχεια διαγιγνώσκεται και ταξινομείται ως συνδυασμένο μικροκυτταρικό καρκίνωμα (c-SCLC). Το C-SCLC είναι ο μόνος επί του παρόντος αναγνωρισμένος υπότυπος SCLC
Παρόλο που το συνδυασμένο μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα επί του παρόντος στο ίδιο στάδιο και αντιμετωπίζεται παρόμοια με το «καθαρό» μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα, πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα σε πολύ πρώιμα στάδια αυτού του τύπου όγκου.
Το κάπνισμα είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Τα συμπτώματα και τα σημεία είναι όπως και για άλλους καρκίνους του πνεύμονα Επιπλέον, λόγω της προέλευσης των νευροενδοκρινικών κυττάρων, τα καρκινώματα μικρών κυττάρων συχνά εκκρίνουν ουσίες που οδηγούν σε παρανεοπλασματικά σύνδρομα όπως το μυασθενικό σύνδρομο Lambert-Eaton.
Εξωπνευμονικό καρκίνωμα μικρών κυττάρων
Πολύ σπάνια, η κύρια θέση για μικροκυτταρικό καρκίνωμα απαντάται έξω από τους πνεύμονες και τον υπεζωκοτικό χώρο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, αναφέρεται ως εξωπνευμονικό καρκίνωμα μικρών κυττάρων (EPSCC). Εκτός της αναπνευστικής οδού, το μικροκυτταρικό καρκίνωμα μπορεί να εμφανιστεί στον τράχηλο, τον προστάτη, το ήπαρ, το πάγκρεας, τον γαστρεντερικό σωλήνα ή την ουροδόχο κύστη. Εκτιμάται ότι αντιπροσωπεύει 1.000 νέες περιπτώσεις ετησίως στις ΗΠΑ ιστολογικά παρόμοια με τομικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα. Συνήθως χρησιμοποιούνται θεραπείες για το μικροκυτταρικό καρκίνωμα για τη θεραπεία του EPSCC. Η κύρια θεραπεία γίνεται συνήθως με σισπλατίνη και ετοποσίδη. Στην Ιαπωνία, η κύρια θεραπεία πραγματοποιείται με ιρινοτεκάνη και σισπλατίνη. Όταν η κύρια περιοχή είναι στο δέρμα, αναφέρεται ως καρκίνωμα κυττάρων Merkel.
Εξωπνευμονικό μικροκυτταρικό καρκίνωμα εντοπισμένο στους λεμφαδένες
Πρόκειται για έναν εξαιρετικά σπάνιο τύπο μικροκυτταρικού καρκινώματος και ελάχιστες σχετικές πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην επιστημονική κοινότητα. Φαίνεται να εμφανίζεται μόνο σε έναν ή περισσότερους λεμφαδένες, και πουθενά αλλού στο σώμα. Η θεραπεία είναι παρόμοια με αυτήν για το μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα, αλλά τα ποσοστά επιβίωσης είναι πολύ υψηλότερο από άλλες μορφές μικροκυτταρικο'υ καρκινώματος.
Μικροκυτταρικό καρκίνωμα του προστάτη
Στον προστάτη, το μικροκυτταρικό καρκίνωμα (SCCP) είναι σπάνια μορφή καρκίνου (περίπου 1%). Λόγω του γεγονότος ότι υπάρχει μικρή διακύμανση στα επίπεδα των αντιγόνων του προστάτη, αυτή η μορφή καρκίνου συνήθως διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο, μετά από μετάσταση.
Μπορεί να κάνει μετάσταση στον εγκέφαλο.
Γενετική
Το γονίδιο ΤΡ53 μεταλλάσσεται στο 70 έως 90% των SCLC. Η οδός RB1 και το ρετινοβλάστωμα απενεργοποιούνται στα περισσότερα SCLC. Το PTEN μεταλλάσσεται σε ποσοστά κυμαινόμενα από 2 έως 10%. Οι ενισχύσεις MYC και η ενίσχυση των μελών της οικογένειας MYC ανευρίσκονται στο 30% των SCLC. Απώλεια ετεροζυγωτικότητας στον βραχίονα του χρωμοσώματος 3ρ απαντάται σε περισσότερο από το 80% των SCLC, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας του FHIT. Έχουν αναφερθεί μέχρι τώρα εκατό μετατοπίσεις σε SCLCs (βλ. "Mitelman Database" και τον Atlas of Genetics and Cytogenetics in Oncology and Haematology ).
Διάγνωση
Οταν είναι:
Κατά τη στιγμή της διάγνωσης, το 60-70% των ατόμων έχουν ήδη μεταστάσεις.
Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα είναι μη διαφοροποιημένο νεόπλασμα που αποτελείται από πρωτοεμφανιζόμενα κύτταρα Όπως υποδηλώνει το όνομα, τα κύτταρα στο μικροκυτταρικό καρκίνωμα είναι μικρότερα από τα κανονικά κύτταρα και μόλις έχουν χώρο για οποιοδήποτε κυτταρόπλασμα. Μερικοί ερευνητές το ερμηνεύουν ως αποτυχία του μηχανισμού που ελέγχει το μέγεθος των κυττάρων.
Θεραπεία
Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα αντιμετωπίζεται συνήθως με συνδυασμό δύο φαρμάκων, ο οποίος είναι πιο αποτελεσματικός από ένα μόνο φάρμακο.
Αντίσταση στη σισπλατίνη
Το φάρμακο πακλιταξέλη μπορεί να είναι χρήσιμο στη θεραπεία καρκίνου ανθεκτικού στη σισπλατίνη. Περίπου το 68,1% των ανθεκτικών σε σισπλατίνη κυττάρων φαίνεται να είναι ευαίσθητα στην πακλιταξέλη και το 66,7% των ανθεκτικών στην πακλιταξέλη κύτταρα στην σισπλατίνη. Ο μηχανισμός αυτής της δραστηριότητας είναι άγνωστος. Η χημειοθεραπεία με βάση την πακλιταξέλη έδειξε μέτρια δραστηριότητα σε ασθενείς με SCLC ανθεκτική τόσο στη χημειοθεραπεία με βάση την ετοποσίδη όσο και την καμπτοθεκίνη. Η νέα ουσία lurbinectedin είναι χρήσιμη στο υποτροπιάζον SCLC και αναμένει την έγκριση του FDA.
Ανοσοθεραπεία
Πρόσφατα, η FDA ενέκρινε δύο ανοσοθεραπείες για καρκίνο του πνεύμονα μικρών κυττάρων:
1. Nivolumab (Opdivo), και
2. Atezolizumab (Tecentriq)
Αμφισβήτηση χρηματοδότησης
Η θεραπεία με Tecentriq κοστίζει κατά μέσο όρο 13.200 $ ανά μήνα, ανάλογα με το πρόγραμμα δοσολογίας. Παρά τα ενημερωμένα στοιχεία που δείχνουν ότι 30% περισσότεροι άνθρωποι με εκτεταμένο μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα παραμένουν ζωντανοί μετά από 24 μήνες σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία, ο Καναδικός ρυθμιστής είχε απορρίψει να χρηματοδοτήσει την Tecentriq για εκτεταμένο μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα εκτεταμένου σταδίου "ως υπερβολικά δαπανηρή "ακολουθούμενο από το Ηνωμένο Βασίλειο, επικαλούμενο επίσης την" οικονομική σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας ".
Ακτινοθεραπεία
Η θωρακική ακτινοβολία βοηθά τους ασθενείς με SCLC να ζουν περισσότερο σκοτώνοντας καρκινικά κύτταρα και βοηθώντας στην πρόληψη της επανεμφάνισης καρκίνου. Ένας άλλος τύπος ακτινοβολίας, η προφυλακτική κρανιακή ακτινοβολία, αποτρέπει την υποτροπή του κεντρικού νευρικού συστήματος και μπορεί να βελτιώσει την επιβίωση σε ασθενείς με καλή κατάσταση υγείας που είχαν πλήρη απόκριση ή πολύ καλή μερική απόκριση στη χημειοακτινοβολία σε LD ή χημειοθεραπεία σε ED.
Σε περίπτωση υποτροπής
Εάν το μικροκυτταρικό καρκίνωμα των πνευμόνωνεπανέλθει μετά τη θεραπεία, ο ακόλουθος συνδυασμός φαρμάκων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία διάσωσης:
Σύμφωνα με τις τρέχουσες οδηγίες, οι ασθενείς που υποτροπιάζουν> 6 μήνες από την αρχική θεραπεία θα πρέπει να υποβληθούν σε θεραπεία με το αρχικό σχήμα χημειοθεραπείας. Για ασθενείς που υποτροπιάζουν σε <6 μήνες, μπορεί να χρησιμοποιηθεί χημειοθεραπεία ενός παράγοντα είτε θεραπεία δεύτερης γραμμής τοποτεκάνης είτε πακλιταξέλη.
Νέοι παράγοντες
Σε μια κλινική δοκιμή 50 ασθενών, ο συνδυασμός Olaparib και Temozolomide σε υποτροπιάζον μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα απέδωσε συνολικό ποσοστό απόκρισης 41,7%, μέση επιβίωση χωρίς εξέλιξη 4,2 μήνες και η συνολική επιβίωση ήταν 8,5 μήνες.
Η λουρμινονεκτίνη είναι ο πιο πολλά υποσχόμενος νέος παράγοντας που αύξησε σημαντικά το συνολικό ποσοστό επιβίωσης σε υποτροπιάζοντες καρκινικούς μικροκυτταρικούς πνεύμονες μεταξύ ασθενών με ευαίσθητες ασθένειες. Ως μεμονωμένος παράγοντας, η λουρμινονεκτίνη εμφάνισε τα εξής αποτελέσματα:
Η λουρμινονεκτίνη διερευνάται επίσης σε συνδυασμό με τη δοξορουβικίνη ως θεραπεία δεύτερης γραμμής σε μια τυχαιοποιημένη δοκιμή φάσης 3. Ενώ η συνολική επιβίωση σε αυτή τη δοκιμή δεν είναι ακόμη γνωστή, τα ποσοστά απόκρισης στη δεύτερη γραμμή ήταν
Το Lurbinectedin είναι προς το παρόν διαθέσιμο στις ΗΠΑ στο πλαίσιο του προγράμματος διευρυμένης πρόσβασης (EAP).
Το Trilaciclib, αναστολέας CKD4 / 6, μειώνει την προκαλούμενη από χημειοθεραπεία τοξικότητα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία για μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα. Η παραγωγός εταιρεία της Trilaciclib, η G1 Therapeutics, καθιστά το φάρμακο διαθέσιμο στις ΗΠΑ υπό εκτεταμένη πρόσβαση, ενώ ο FDA εξετάζει τη νέα εφαρμογή ναρκωτικών (NDA). Αναμένεται απόφαση έγκρισης για την NDA έως τις 15 Φεβρουαρίου 2021. Στις 12 Φεβρουαρίου 2021, η FDA ενέκρινε το trilaciclib (επωνυμία Cosela ) ως θεραπεία για τη μείωση της συχνότητας της μυελοκαταστολής που προκαλείται από χημειοθεραπεία για ασθενείς που λαμβάνουν συγκεκριμένους τύπους χημειοθεραπείας για μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα σε εκτεταμένο στάδιο.
Πρόγνωση
Τα ποσοστά επιβίωσης 5 ετών γιαμικροκυτταρικό καρκίνωμα των πνευμόνων (εκτεταμένο και περιορισμένο) κυμαίνονται μεταξύ 3,6% και 32,2% για τις γυναίκες και μεταξύ 2,2% και 24,5% για τους άνδρες Το σχετικό ποσοστό επιβίωσης 5 ετών και για τα δύο φύλα αυξήθηκε από 3,6% το 1975 σε 6,7% το 2014.
Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα ανταποκρίνεται πολύ στη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, και συγκεκριμένα σε σχήματα που βασίζονται σε παράγοντες που περιέχουν λευκόχρυσο. Ωστόσο, τα περισσότερα άτομα με υποτροπή της νόσου και η μέση επιβίωση παραμένουν χαμηλά. Τα συνολικά ποσοστά επίπτωσης και θνησιμότητας του SCLC στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες. μικρογραφία|260x260εσ| Γράφημα πίτας που δείχνει τη συχνότητα εμφάνισης μικροκυτταρικού καρκινώματος (εμφανίζεται με κόκκινο χρώμα στα δεξιά), σε σύγκριση με άλλους [[Καρκίνος του πνεύμονα|τύπους καρκίνου του πνεύμονα, με κλάσματα καπνιστών έναντι μη καπνιστών να εμφανίζονται για κάθε τύπο. ]] Σε ασθένεια περιορισμένου σταδίου, το σχετικό ποσοστό επιβίωσης 5 ετών (και τα δύο φύλα, όλες οι φυλές, όλες τις ηλικίες) είναι 21,3%. Ωστόσο, οι γυναίκες έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης 5 ετών, 26,9%, και οι άνδρες έχουν χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης, 21,3%.
Η πρόγνωση είναι πολύ πιο ζοφερή στο μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα σε προχωρημένο στάδιο, όπου το σχετικό ποσοστό επιβίωσης 5 ετών (και τα δύο φύλα, όλες οι φυλές, όλες οι ηλικίες) είναι 2,8%. Ωστόσο, οι γυναίκες έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης 5 ετών, 3,4% και οι άνδρες έχουν χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης 5 ετών, 2,2%.
Η μακροχρόνια επιβίωση άνω των 5 ετών μπορεί να επιτευχθεί με κατάλληλη θεραπεία. Σύμφωνα με το 17ο Παγκόσμιο Συνέδριο για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (WCLC), «οι ασθενείς που έλαβαν ακτινοβολία στο στήθος και προφυλακτική ακτινοβόληση του κρανίου μαζί με μέσο όρο πέντε κύκλων χημειοθεραπείας θα μπορούσαν να επιτύχουν μια μέση επιβίωση άνω των 5 ετών».
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μακροχρόνια επιβίωση 10+ ετών επιτυγχάνεται μόνο με χημειοθεραπεία και ακτινοβολία.