cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αριαμπάτα
Ο Αριαμπάτα (आर्यभट, Δεκέμβριος 476 – Δεκέμβριος 550)  ήταν ο πρώτος μίας σειράς μεγάλων μαθηματικών-αστρονόμων της κλασικής εποχής των ινδικών μαθηματικών και της ινδικής αστρονομίας. Το έργο του περιλαμβάνει και κεφάλαια με καθαρά μαθηματικό περιεχόμενο. Γεννήθηκε το 476 μ.Χ., σύμφωνα με την πληροφορία που μας δίνει ο ίδιος, ότι ήταν 23 ετών κατά το έτος 3.600 της περιόδου Kaliyuga, που αντιστοιχεί στη χρονολογία 499 μ.Χ.. Έζησε στην πόλη Kusumapura (τη σημερινή Patua), την πρωτεύουσα της αρχαιότερης ινδικής μοναρχίας. Το Αριαμπατίγια (Aryabhatiya), που είναι το όνομα του έργου του, είναι το πρώτο αξιόλογο έργο μαθηματικών. Πιστεύεται ότι είναι το παλαιότερο σωζόμενο έργο εκείνης της περιόδου και περιέχει το σύνολο της έως τότε αστρονομικής και μαθηματικής γνώσης της ινδικής υποηπείρου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ινδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ινδοί μαθηματικοί
Στρατιωτική θητεία στην Κύπρο
Η στρατιωτική υπηρεσία στην Κυπριακή Εθνική Φρουρά είναι υποχρεωτική για όλους τους άρρενες πολίτες της Δημοκρατίας της Κύπρου, καθώς και κάθε άρρενα μη-πολίτη που γεννήθηκαν από γονέα ελληνοκυπριακής καταγωγής. Διαρκεί από την 1η Ιανουαρίου του έτους που κλείνουν τα 18 και τελειώνει στην 31η Δεκεμβρίου του έτους που κλείνουν τα 50. Όλοι οι άνδρες κάτοικοι της Κύπρου που είναι σε ηλικία στράτευσης (16 και άνω) πρέπει να αποκτήσουν βίζα εξόδου από το Υπουργείο Άμυνας.
Επιστράτευση
Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ενεργό στρατιωτικό σχέδιο. Οι κληρωτοί που κατατάχτηκαν τον χειμώνα του 2016 πρέπει να υπηρετήσουν θητεία 14 μηνών και η στρατιωτική υπηρεσία συνεχίζει ως εφεδρεία μετά τη λήξη της θητείας. Οι έφεδροι καλούνται αρκετές φορές τον χρόνο, για 1 ή 2 μέρες κάθε χρόνο. Μέχρι την ηλικία των 55 ετών μπορούν να επιλέξουν οικειοθελώς να συνεχίσουν τη στρατιωτική τους θητεία.
Εάν κάποιος διεκδικεί καθεστώς αντιρρησία συνείδησης για θρησκευτικούς ή ιδεολογικούς λόγους, ο στρατολόγος μπορεί να χορηγήσει είτε στρατιωτική ή εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία, ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης. Η στρατολόγηση Αρμενίων, Μαρωνιτών και Ρωμαιοκαθολικών ήταν προαιρετική, αλλά από το 2008 η στρατολόγηση έγινε υποχρεωτική για αυτούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία της Κύπρου Κατηγορία:Δίκαιο της Κύπρου Κατηγορία:Στρατός της Κύπρου
Δίψα για εκδίκηση
Η ταινία ήταν η τελευταία του Γκάρφιλντ, καθώς συμπεριλήφθηκε στη Μαύρη λίστα του Χόλυγουντ μετά από κατηγορίες για συμμετοχή του στο Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ και την άρνησή του να αποκαλύψει ονόματα κατά τη μαρτυρία ενώπιον της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Ο Γκάρφιλντ πέθανε λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα σε ηλικία 39 ετών από καρδιακή ανακοπή.
Πλοκή
Καθώς οι έρευνες για τον εντοπισμό του Νικ από τις διωκτικές αρχές γίνονται ολοένα και πιο εκτεταμένες, ο Νικ γίνεται όλο και πιο παρανοϊκός. Η αρχική έλξη της Πεγκ προς τον Νικ αντικαθίσταται από τον φόβο. Η μητέρα και ο πατέρας της παρακαλούν τον Νικ να φύγει, χωρίς όμως κάποιο αποτέλεσμα. Ο Νικ επιτρέπει στον κ. Ντομπς να πάει κανονικά στη δουλειά του, προειδοποιώντας τον για τις συνέπειες σε περίπτωση επικοινωνίας με την αστυνομία.
Κριτικές
Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ο κριτικός κινηματογράφου των New York Times, Μπόσλεϊ Κράουδερ, επαίνεσε την ερνηνεία του Γκάρφιλντ, γράφοντας: «Η έντονη παράσταση του Τζον Γκάρφιλντ ως καταζητούμενος φυγάς που προσπαθεί απεγνωσμένα να σώσει τον εαυτό του από τη σύλληψη είναι γεμάτη εντυπωσιακές λάμψεις από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο χαρακτήρας του Νικ Ρόμπι, ένα περίεργο και ταραγμένο πλάσμα, είναι αχρησιμοποίητος στη φυσιολογική ροή της ζωής, που δεν μπορεί να αντιληφθεί τα ηθικά πρότυπα των αξιοπρεπών ανθρώπων ή την προσωρινή πρόοδο της αγάπης ενός καλού κοριτσιού. Και στην παράσταση του κ. Γκάρφιλντ, σε σχέση με το υπόλοιπο καστ, μεταδίδεται ένα μικρό μέτρο της ειρωνείας και της κρίσης που υπήρχε στο βιβλίο».
Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά
Η Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά αποτελεί ένα από τα τρία είδη πολιτιστικής κληρονομιάς και αφορά παραδόσεις ή ζωντανές εκφράσεις που έχουν κληροδοτηθεί από τους προγενέστερους με τον προφορικό λόγο, όπως οι λαϊκές παραδόσεις, οι γιορτές και τελετές, χοροί, οι παραστατικές τέχνες, οι κοινωνικές πρακτικές, οι γνώσεις και οι τεχνικές.
Δίψα για εκδίκηση
Κριτικές
Πιο πρόσφατα, ο κριτικός Ντένις Σβαρτς έγραψε επίσης θετικά για την παράσταση του Γκάρφιλντ: «Αυτός ήταν ο τελευταίος κινηματογράφος ρόλος που έγινε από τον σπουδαίο Τζον Γκάρφιλντ... Ο Γκάρφιλντ δίνει μια καταπληκτική ψυχρή παράσταση ως κάποιος που μοιάζει λιγότερο με ψυχρός δολοφόνος από κάποιον που έχει απορριφθεί σε όλη του τη ζωή από την οικογένεια και τον έξω κόσμο, και σαν ένα τραυματισμένο ζώο που τρέχει ως απελπισμένος άνθρωπος αναζητώντας κάποιον να εμπιστευτεί σε αυτόν τον ψυχρό κόσμο».
Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά
Η Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά συνίσταται από τα μη ψηλαφητά χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου πολιτισμού, τα οποία συχνά διατηρούνται από κοινωνικά έθιμα κατά τη διάρκεια μίας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου. Οι τρόποι και τα μέσα συμπεριφοράς μιας κοινωνίας και οι συχνοί τυπικοί κανόνες λειτουργίας σε ένα ιδιαίτερο πολιτιστικό κλίμα, όπως π.χ. κοινωνικές αξίες και παραδόσεις, έθιμα και πρακτικές, οι αισθητικές και πνευματικές αντιλήψεις, η καλλιτεχνική έκφραση, η γλώσσα, καθώς και άλλες πτυχές της ανθρώπινης πολιτιστικής δραστηριότητας. Η διατήρηση της άυλης κληρονομιάς είναι πιο δυσχερής από τη διατήρηση φυσικών/απτών αντικειμένων. Άλλωστε η σημασία των φυσικών αντικειμένων μπορεί να ερμηνευθεί με φόντο τις κοινωνικοοικονομικές, πολιτικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές αξίες μίας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συντήρηση και αποκατάσταση Κατηγορία:Παραδόσεις
Δίψα για εκδίκηση
Κριτικές
Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, δίνει βαθμολογία (Ιούλιος 2021) θετικής έγκρισης 86% βασισμένες σε 7 κριτικές με μέσο όρο 7.30/10.
Εθνόσημο της Ανατολικής Γερμανίας
right|200px Το εθνόσημο της Ανατολικής Γερμανίας, ήταν το εθνικό σύμβολο της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας και χρησιμοποιούνταν σε όλα τα επίσημα έγγραφα, τα στρατιωτικά ενδύματα, τα σώματα ασφαλείας καθώς και πάνω στη σημαία της.
Το εθνόσημο που βασιζόταν στα κοινά μοτίβα της «σοσιαλιστικής εραλδικής» των χωρών του Ανατολικού Συνασπισμού, απεικόνιζε πάνω σε κόκκινο φόντο το σφυρί ως σύμβολο της εργατικής τάξης, τον διαβήτη ως σύμβολο της διανόησης, και περιμετρικά του εθνοσήμου στάχυα, ως σύμβολο της αγροτικής τάξης. Στη βάση του υπήρχε ταινία με τα χρώματα μαύρο-κόκκινο-κίτρινο της γερμανικής σημαίας του 1848 (και κατόπιν της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας).
Το εθνόσημο αυτό χρησιμοποιήθηκε από την ίδρυση της Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας το 1949 αρχικά διαφοροποιημένο (πήρε την τελική του μορφή το 1955) μέχρι την επανένωση της Γερμανίας το 1990.
Παραπομπές
Ανατολικη Γερμανια Εθνοσημο
Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Λάτιμερ
Ο πατέρας του παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο στις 5 Ιουλίου 1502 τη Μάργκαρετ, χήρα του Σερ Τζέιμς Στρανγκους (πέθανε στις 1 Δεκεμβρίου 1521).
Υπηρεσίες στον Ερρίκο Η΄
Η Οικογένεια Νέβιλ ήταν μια από τις παλιότερες και ισχυρότερες οικογένειες του βορρά με μεγάλη παράδοση σε στρατιωτικές υπηρεσίες στον βασιλιά με ανταλλάγματα παροχές τίτλων και εδαφών. Ο πατέρας του βρέθηκε στην αυλή σαν ο βασικότερος συνταξιούχος ευγενής του βασιλιά. Συμμετείχε στην εκστρατεία του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας στη Γαλλία (1513) και στέφτηκε ιππότης μετά την κατάληψη της Τουρνέ. Έγινε μέλος του Κοινοβουλίου για τη Γιορκσάιρ (1529), ο πιο πιστός του ευγενής στην ακτή ήταν ο ξάδελφος του Σερ Μάρμαντιουκ Κόνσταμπλ γιος του ομώνυμου Σερ Μάρμαντιουκ Κόνσταμπλ και της αδελφής της μητέρας του Τζόυς Στάφορντ. Ο πατέρας του Τζων Νέβιλ πέθανε στα τέλη του 1530 και ο ίδιος διορίστηκε την ίδια χρονιά μέλος του Συμβουλίου του Βορρά, ήταν ένας από τους ευγενείς που υπέγραψαν το αίτημα στον πάπα Κλήμη Ζ΄ για το διαζύγιο του Ερρίκου Η΄ με την Αικατερίνη της Αραγονίας. Κέρδισε τα έσοδα από τα εδάφη του στις 17 Μαρτίου 1531 και έζησε αρχηγικά τον περισσότερο χρόνο στο κάστρο του Σνέιπ στη Γιορκσάιρ αλλά και μερικές φορές στο Οβάικ του Γούστερσαϊρ.
Συμμετείχε στο Προσκύνημα της Χάριτος σε έναν αμφίβολο ρόλο (1536), συνελήφθη από τους επαναστάτες και στη συνέχεια ομολόγησε ότι "ο ρόλος του ήταν πολύ δύσκολος και επικίνδυνος". Τον Νοέμβριο του 1536 ήταν εκπρόσωπος των επαναστατών στις διαπραγματεύσεις του με τους βασιλικούς και βοήθησε για την αμνηστία τους. Επέστρεψε στην πατρίδα του και βοήθησε την επόμενη χρονιά για την άνοδο του Μπιγκόντ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του στην αυλή του Τσάρτερχαουζ σε έναν φίλο του λόρδου Ράσελ. Ο Τζων Νέβιλ πέθανε στις 2 Μαρτίου 1543 στο Λονδίνο και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σαιν Πολ.
Οικογένεια
Ο Τζων Νέβιλ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1520) την Ντόροθυ (πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου 1527) κόρη του Σερ Τζωρτζ ντε Βερ και της Μάργκαρετ Στάφορντ, αδελφή του Τζων ντε Βερ, 14ου κόμητος της Οξφόρδης με την οποία απέκτησε :
Ο Τζων Νέβιλ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (20 Ιουνίου 1528) την Ελισάβετ κόρη του Σερ Έντουαρντ Μουζγκραβ του Χάρτλεϊ στο Γουέστμορλαντ χωρίς να αποκτήσει παιδιά.
Ο Τζων Νέβιλ παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Αικατερίνη Παρ κόρη του Σερ Τόμας Παρ και χήρα του Σερ Έντουαρντ Μπόρουγκ (πέθανε το 1533) γιου του Τόμας Μπόρουγκ, 1ου βαρόνου του Μπόρουκ. Η Αικατερίνη Παρ ήταν η μετέπειτα έκτη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Συστηματική των ερπετών
Το ακόλουθο σχήμα της συστηματικής των ερπετών ταξινομεί τα σύγχρονα ερπετά μέχρι και το επίπεδο της υποικογένειας.
thumb|300px|[[Τουατάρα ή Σφηνόδους (Σφηνόδους ο στικτός - Sphenodon punctatus). Τα δύο είδη Σφηνοδόντων (Τουατάρα) είναι οι μοναδικοί εκπρόσωποι της τάξης των Ρυγχοκεφαλίων]] thumb|300px|[[Κονάκι (Anguis fragilis). Το κονάκι δεν είναι φίδι, αλλά άποδη σαύρα της οικογένειας Anguidae]] thumb|300px|[[Λεπτοτύφλωψ (Λεπτοτύφλωψ ο χαμηλός - Leptotyphlops humilis). Οι τύφλοπες ανήκουν στα Σκωληκοφίδια και ζουν υπογείως]] thumb|300px|[[Έχιδνα η ασπίς (Vipera aspis). Τα φίδια του γένους Έχιδνα (Vipera) είναι κοινώς γνωστά ως οχιές]] thumb|300px|[[Χρύσεμυς η παρδαλή η ραχιαία (βαμμένη χελώνα) (Chrysemys picta dorsalis). Η χρυσεμύδα ειναι κρυπτόδειρη χελώνα, μπορεί δηλαδή να τραβάει το κεφάλι της μέσα στο καβούκι]] thumb|300px|[[Γεωχελώνη η μαύρη (Geochelone nigra)]] thumb|300px|[[Μαντρόσαυρα (Ποδάρκης η τοιχική - Podarcis muralis) Αρκετά είδη του γένους Ποδάρκις (Podaris) είναι πολύ κοινά στην ελληνική ύπαιθρο]] thumb|300px|[[Πετρόσαυρος ο θαλασσινός (Petrosaurus thalassinus). Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των Ιγουανιδών (Iguanidae)]] thumb|280px|Ύδρος ο γνήσιος (Natrix natrix). Το κοινό νερόφιδο της ελληνικής πανίδας
Κλάση: Ερπετά (Reptilia)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερπετά Κατηγορία:Οικογένειες_ερπετών
Ελευθεροχώρι Κιλκίς
Το Ελευθεροχώρι είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 60 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ελευθεροχώρι βρίσκεται σε απόσταση 14 χλμ. ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς και 60 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στα χωριά Χέρσο, Ηλιόλουστο και Σταυροχώρι. Είναι κτισμένο κοντά στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Δοϊράνης και στα νοτιοανατολικά του βρίσκεται η βιομηχανική περιοχή (ΒΙ.ΠΕ.) Κιλκίς. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 66 οικογένειες προσφύγων (182 άτομα) από τα χωριά Εμιρχάν καί Μάσουρτζικ της περιοχής Καρς του Καυκάσου. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Γενή-Κιόϊ και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κιλινδίρ που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Ελευθεροχώρι το 1927 και το 1934 αποσπάστηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Χέρσο, την Καλίνδρια και το Ηλιόφωτο αποτελούν την τοπική κοινότητα Χέρσου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Χέρσου του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 126 μόνιμους κατοίκους, ενώ ως οικισμός 128.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Σκουόλα Γκράντε ντι Σαν Ρόκκο
μικρογραφία|250x250εσ|Η πρόσοψη στο Κάμπο Σαν Ρόκκο. μικρογραφία|Η Σάλα Ματζόρε.
Η Μεγάλη Σχολή του Αγίου Ρόκκου, ιταλ.: Scuola Grande di San Rocco, είναι ένα κτήριο στη Βενετία, στη βόρεια Ιταλία. Είναι αξιοσημείωτη για τη συλλογή έργων ζωγραφικής του Tιντορέττo και κατά γενική ομολογία περιλαμβάνει μερικά από τα καλύτερα έργα του.
Ιστορία
Το κτήριο είναι η έδρα μίας αδελφότητας, η οποία ιδρύθηκε το 1478 στο όνομα τού Αγίου Ρόκκου, που θεωρείτο ευρέως ως προστάτης κατά της πανώλης. Τα μέλη της «Αδελφότητας του Αγίου Ρόκκου» ήταν μία ομάδα πλούσιων Βενετών πολιτών. Η τοποθεσία που επέλεξαν για το κτήριό τους βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Ρόκκου, που στεγάζει τα λείψανα του αγίου.
Ο σχεδιασμός ήταν παρόμοιος με άλλες Σχολές στη Βενετία: χαρακτηρίζεται από δύο αίθουσες, η μία στο ισόγειο και η άλλη στον πρώτο όροφο. Η Σάλα Τέρρα (Iσόγειος Aίθουσα) έχει ένα κύριο κλίτος και δύο παράπλευρα, με την είσοδο από τον κάμπο (πλατεία) έξω. Από αυτή την αίθουσα, μία σκάλα (που στη αρχή της στεγάζεται από τρούλο) οδηγεί στον επάνω όροφο. Η Σάλα Σουπεριόρε (Επάνω Αίθουσα) χρησιμοποιόταν για συναντήσεις των μελών και είχε έναν ξύλινο βωμό. Παρείχε πρόσβαση στη Σάλα ντελ' Αλμπέργκο' (Αίθουσα Διαμονής), όπου διατηρούντο η Banca (Τράπεζα) και η Zonta (aggiunta, Προστιθέμενα), οι εποπτικές επιτροπές της εταιρίας.
Τέχνη
μικρογραφία|Ο Ευαγγελισμός. από τον κύκλο του Τιντορέττο. μικρογραφία|Η περιτομή του Ιησού, από τον κύκλο του Τιντορέττο. μικρογραφία|Το Θαύμα του χάλκινου φιδιού, από τον κύκλο του Τιντορέττο. Το 1564 ανατέθηκε στον ζωγράφο Τιντορέττο να δημιουργήσει πίνακες ζωγραφικής για τη Σχολή· τα πιο διάσημα έργα του βρίσκονται στη Σάλα ντελ' Αλμπέργκο και τη Σάλα Σουπεριόρε. Όλα τα έργα στο κτήριο είναι από αυτόν, ή από τους βοηθούς του, συμπεριλαμβανομένου τού γιου του Ντομένικο και εκτελέστηκαν μεταξύ 1564 και 1587. Τα έργα στη Σάλα Τέρρα είναι αφιερωμένα στην Παναγία και έχουν θέμα επεισόδια από τη ζωή της. Στη Σάλα Σουπεριόρε τα έργα στην οροφή είναι από την Παλαιά Διαθήκη και στους τοίχους από την Καινή Διαθήκη. Μαζί, δείχνουν τη βιβλική ιστορία από την Πτώση ως την έλευση του Σωτήρα.
Στα κύρια έργα περιλαμβάνονται:
Άλλα έργα που παρουσιάζονται, είναι πίνακες ζωγραφικής των Τιτσιάνο και Πάλμα ιλ Τζοβάνε, καθώς και μία σειρά από ξύλινα πλαίσια με αλληγορικές μορφές στην οικία συνάντησης των ιερέων, τα οποία σκαλίστηκαν από τον Φραντσέσκο Πιάντα μεταξύ 1657-58.
Μουσική
Στην ακμή της, η Σκουόλα ήταν μία σημαντική προστάτιδα της μουσικής, απασχολώντας μουσικούς όπως ο Τζοβάννι Γκαμπριέλλι. Ο Γκαμπριέλλι ανέλαβε τη θέση του οργανίστα, εκτός από την εργασία του στον Άγ. Μάρκο και συνέθεσε μουσική ειδικά για την τοποθεσία. Μία περιγραφή της εποχής για το πώς η μουσική εντυπωσίασε έναν Άγγλο ταξιδιώτη, δημοσιεύτηκε στο έργο Οι Χοντροκοπιές του Κόρυατ (1611).
Το 1958 ο μουσικό έργο Τρένι του Στραβίνσκυ έκανε πρεμιέρα στη Σκουόλα, με τον συνθέτη να διευθύνει.
Πρόσβαση και συντήρηση
Οι πίνακες έχριζαν συντήρησης και έχουν αποκατασταθεί από το Παγκόσμιο Ταμείο Μνημείων.
Κορσική
thumb|right|200px|Κορσική Η Κορσική (κορσικανικά: Corsica, γαλλικά: Corse) είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, μετά τη Σικελία, τη Σαρδηνία και την Κύπρο. Βρίσκεται βόρεια της Σαρδηνίας, δυτικά της Ιταλίας και νοτιοανατολικά της Γαλλίας στην οποία και ανήκει.
Γεωγραφία
Η Κορσική, τμήμα της Γαλλίας από το 1768, είναι ορεινό νησί με ψηλότερη κορυφή το όρος Σίντο (2.710 μ.) και με χαμηλή βλάστηση. Βρίσκεται πέρα από τη βορειοδυτική ακτογραμμή της Ιταλίας. Στα ΝΔ. το έδαφος είναι πετρώδες κι οι ακτές γεμάτες απότομους βράχους. Η ίδια εμφάνιση σε πιο ήπιο βαθμό εξακολουθεί σ' όλες σχεδόν τις παραλίες με αρκετές εξαιρέσεις παραλιακών πεδιάδων που καταλήγουν σε αμμουδιές. Το κλίμα παρουσιάζει διάφορες ποικιλίες. Στα παράλια και στις χαμηλές κοιλάδες επικρατεί το αντιπροσωπευτικότερο μεσογειακό κλίμα. Σε ορισμένες περιοχές ο καύσωνας το καλοκαίρι είναι ανυπόφορος. Αντίθετα, σε ψηλότερες περιοχές, η ζέστη είναι πιο υποφερτή. Εκεί υπάρχουν μεγάλα δάση με καστανιές. Στα ορεινά υπάρχουν λιβάδια που συγκεντρώνουν τους βοσκούς.
Είναι νησί 8.680 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχει 316.257 κατοίκους. Βρίσκεται στα βόρεια της Σαρδηνίας, από την οποία χωρίζεται από τον Πορθμό του Μπονιφάτσιο. Διοικητικά είναι διαιρεμένη στις δύο περιφέρειες της Νότιας Κορσικής (4.014 τ.χλμ., 119.000 κατ., πρωτεύουσα Αζαξιό ή Αζάτσιο) και Άνω Κορσικής (4.666 τ.χλμ., 132.000 κατ., πρωτεύουσα Μπαστιά). Έχει ελλειπτική μορφή και μακραίνει προς τα βορειοανατολικά σε μία χερσόνησο. Είναι κυρίως ορεινή (όρος Σίντο 2.710 μ.). Οι ακτές ξεδιπλώνονται για 1.200 χιλιόμετρα. Η δυτική χαρακτηρίζεται από μεγάλους κολπίσκους και η ανατολική αποτελείται από μια χαμηλή γραμμή. Το κλίμα είναι μεσογειακού τύπου.
Οικονομία
Άλλοτε, οι καλλιέργειες της Κορσικής επαρκούσαν για τις ανάγκες της. Σήμερα περιορίζονται στις κλασικές μεσογειακές: σιτάρι, ελιές, αμπέλια. Στη χερσόνησο του Κορσικού ακρωτηρίου οι κάτοικοι φτιάχνουν γλυκά κρασιά. Παράγει τυρί που το στέλνει στην ηπειρωτική Γαλλία, στα τυροκομεία της Ροκφόρ. Επίσης αρκετά σημαντική είναι η εκμετάλλευση των δασών, ενώ το ψάρεμα έχει γίνει δευτερεύων πόρος. Ο τουρισμός αναπτύσσεται. Οι ήσυχες παράκτιες πόλεις, τα γενοβέζικα οχυρά και τα ορεινά χωριά προσελκύουν επισκέπτες απ' όλο τον κόσμο. Η ύπαιθρος προσφέρει τη δυνατότητα για πολλές δραστηριότητες -από πεζοπορία, μάουντεν μπάικ, ιππασία και αναρρίχηση, μέχρι κανό, ράφτινγκ και παραπέντε- και φιλοξενεί περισσότερα από 2.000 είδη χλωρίδας. Οι καλύτερες παραλίες βρίσκονται στη δυτική ακτή. Τα κύρια λιμάνια είναι η Μπαστιά, το Αζαξιό, το Προπριάνο.
Ετυμολογία
Η νήσος ήταν γνωστή στην αρχαίους θαλασσοπόρους ήδη από τη Μυκηναϊκή εποχή. Η ονομασία «Κύρνος» που της προσέδωσαν οι αρχαίοι Έλληνες (1η χιλιετηρίδα π.Χ.) πιθανότατα έχει την ίδια ρίζα με τη λατινική ονομασία «Corsica». Πιθανώς όμως η αρχική ονομασία (2η χιλιετηρίδα π.Χ) να ήταν Σύρνος η οποία παραπέμπει στην λέξη Σειρήνες οπότε υπάρχει πιθανότητα η Κύρνος/Κορσική να ήταν η νήσος των Σειρήνων ή Σειρηνουσσών που αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου.
Ιστορία
Δείτε επίσης: Ιστορία της Κορσικής
Προϊστορία
Η προέλευση του ονόματος της Κορσικής είναι άγνωστη και αποτελεί μυστήριο. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με πολλά ονόματα όπως "Καλλίστη", "Κορσίς", "Καρνεαλίς" και "Κύρνος". Το αρχαιότερο όνομα του νησιού ήταν "Σειρηνούσσαι" επειδή ζούσαν εκεί υποθετικά οι Σειρήνες που περιγράφονται στην Οδύσσεια του Ομήρου. ΄ Σύμφωνα με μια παράδοση ο Κύρνος και ο Σάρδος ήταν δυο αδέλφια, Ηρακλείδες, υιοί του Ηρακλέους. Επί κεφαλής ενός μεγάλου στρατού Λιβύων και Ελλήνων, εγκατέλειψαν την ήπειρο της Αφρικής για να εγκατασταθούν, ο πρώτος στην Κορσική και ο δεύτερος στην Σαρδηνία, δίνοντας τα ονόματά τους στα δύο νησιά. Από τα δύο νησιά κατάγονταν πιθανότατα οι Σερντέν, θρυλικοί πειρατές με ηγεμονικό ρόλο στους περίφημους Λαούς της Θάλασσας που κατέστρεψαν τους μεγάλους πολιτισμούς της εποχής.
Η Κορσική ήταν κατοικημένη από την Μεσολιθική περίοδο αλλά απέκτησε σταθερό πληθυσμό την 6η χιλιετία π.Χ. που εισήλθε η Νεολιθική περίοδος. Την 2η χιλιετία π.Χ. άνθιζε στο νησί ο Τορεϊκός πολιτισμός, είχε μεγάλες ομοιότητες με τον Νουραγικό πολιτισμό στην γειτονική Σαρδηνία. Την Κορσική κατείχαν για σύντομο χρονικό διάστημα η Αρχαία Καρχηδόνα, οι Αρχαίοι Έλληνες και οι Ετρούσκοι, όταν έληξε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος ενσωματώθηκε στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Οι Ρωμαίοι δημιούργησαν μια αποικία στην Αλέρια που έγινε μία από τις πιο διάσημες τοποθεσίες στον Ρωμαϊκό κόσμο. Το νησί παρήγαγε πρόβατα, μέλι, ρετσίνα και κρασί, πουλούσε πολλούς δούλους που ήταν διάσημοι για τον επαναστατικό τους χαρακτήρα. Έμεινε γνωστή σαν τόπος εξορίας, στην Κορσική εξορίστηκε ο Σενέκας ο Νεότερος όταν κατηγορήθηκε για μοιχεία. Η Κορσική διαχωρίστηκε διοικητικά σε "παγκί", από τον Μεσαίωνα μέχρι το 1768 οι βασικές διοικητικές ενότητες του νησιού ήταν τα "Πιέβ". Με την άνοδο του Χριστιανισμού κατέφθασαν πολλοί νέοι έποικοι από την Ρώμη και την Τοσκάνη, έγινε τόπος σημαντικών Αγίων και μαρτύρων όπως η Αγία Ντεβότα και η Αγία Ιουλία, πολιούχοι της Κορσικής που μαρτύρησαν επί Διοκλητιανού (284-305).
Νεότερα χρόνια
Η Κορσική έχει περάσει από πολλές κατοχές. Από τα αρχαία χρόνια ήταν εστία διαμάχης των μεγάλων γειτόνων της. Αρκετό διάστημα έμεινε κάτω από την κυριαρχία της Γένουας μέχρι που παραχωρήθηκε στη Γαλλία το 1768 με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Η Κορσική δε σταμάτησε ποτέ να επαναστατεί για να αποκτήσει την αυτονομία της. Έχει αναδείξει πολλούς ήρωες, που αγωνίστηκαν για την εθνική της ανεξαρτησία, όπως ο Παολί (κινήματα 1793 - 1795). Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης, αν και Κορσικανός, κατέπνιξε τα κινήματα και προσάρτησε την Κορσική στη γαλλική αυτοκρατορία. Στους δύο τελευταίους παγκόσμιους πολέμους η Ιταλία διεκδίκησε την Κορσική, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στην Κορσική, την περίοδο της τουρκοκρατίας, εγκαταστάθηκαν πολλοί Μανιάτες που έγιναν καθολικοί. Η ελληνική γλώσσα εξακολουθεί να ομιλείται στην Καργκέζε, όπως κι η γαλλική και η ιταλική.
2017
Οι πιο πρόσφατες εδαφικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους στις 3 Δεκεμβρίου και στις 10 Δεκεμβρίου 2017.
Καταρακτόνιον
Πήρε το όνομά του είτε από την λέξη «καταρράκτης» είτε από την λέξη «καταρρακτή», ενώ μαρτυρείται ως Καταρακτόνιον σε δύο πινακίδες της Βιντολάντα του 2ου αιώνα. Στην Γεωγραφική Υφήγησιν του Πτολεμαίου αναγράφεται ως Κατουρακτόνιον, ενώ αναγράφεται ανορθόγραφα ως Κακταβακτόνιον στην Κοσμογραφία της Ραβέννας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Πιερ-Λουί Λιόν
Ο Πιερ-Λουί Λιόν (γαλλικά: Pierre-Louis Lions, γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1956) είναι Γάλλος μαθηματικός. Είναι γνωστός για μια σειρά από συνεισφορές στους τομείς της μερικής διαφορικής εξίσωσης και του λογισμού των μεταβολών. Τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς του 1994 και με το βραβείο της εταιρείας καπνού και τσιγάρων Philip Morris του 1991.
Βιογραφία
Ο Λιόν αποφοίτησε από την École Normale Supérieure το 1977 και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Pierre and Marie Curie το 1979. Κατέχει τη θέση του καθηγητή μερικών διαφορικών εξισώσεων και των εφαρμογών τους στο κολλέγιο της Γαλλίας στο Παρίσι, καθώς και μια θέση στην Πολυτεχνική Σχολή. Από το 2014 είναι επίσης επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.
Το 1979, ο Λιόν παντρεύτηκε τη Λίλα Λαουρέντι, με την οποία έχει αποκτήσει έναν γιο. Οι γονείς του Λιόν ήταν η Αντρέ Ολιβιέ και ο διάσημος μαθηματικός Ζακ-Λουί Λιόν, τότε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νανσί και από το 1991 έως το 1994 πρόεδρος της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης.
Βραβεία
Το 1994, ενώ εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο Paris-Dauphine, ο Λιόν έλαβε το διάσημο μετάλλιο Φιλντς της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης. Αναφέρθηκε για τη συμβολή του στις λύσεις ιξώδους, την εξίσωση Μπόλτζμαν και τον λογισμό των μεταβολών. Επίσης, έλαβε τα βραβεία Πολ Ντόιστο-Εμίλ Μπλουτέ (1986) και Ampère (1992) της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών.
Υπήρξε προσκεκλημένος καθηγητής στο Conservatoire national des arts et métiers (2000). Είναι επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Heriot-Watt (Εδιμβούργο), του EPFL (2010), του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Νάρβικ (2014) και του πανεπιστήμιου πόλης του Χονγκ Κονγκ και περιλαμβάνεται στον κατάλογο ISI highly cited researcher.
Μη γραμμικές μερικές διαφορικές εξισώσεις
Το μαθηματικό έργο του Πιερ-Λουί Λιόν επικεντρώνεται στη θεωρία των μη γραμμικών μερικών διαφορικών εξισώσεων. Συγκεκριμένα, εργάστηκε από κοινού με τον M. G. Crandall στις λύσεις ιξώδους των εξισώσεων Hamilton-Jacobi, σημείωσε πρόοδο στην εξίσωση Boltzmann με τον Ronald DiPerna και στην εξίσωση Navier-Stokes στην περίπτωση ενός συμπιεζόμενου ρευστού. Ανέπτυξε επίσης την αρχή της συγκέντρωσης-χωρητικότητας.
Θεωρία παιγνίων μέσου πεδίου
Από το 2006, το έργο του Πιερ-Λουί Λιόν, καθώς και οι διαλέξεις του στο Κολλέγιο της Γαλλίας, επικεντρώνονται στη θεωρία παιγνίων μέσου πεδίου που ανέπτυξε μαζί με τον Ζαν-Μισέλ Λασρί.
Εφαρμοσμένα μαθηματικά
Ο Πιερ-Λουί Λιόν διευθύνει επίσης το Σεμινάριο Εφαρμοσμένων Μαθηματικών στο Κολλέγιο της Γαλλίας, το οποίο περιλαμβάνει εισηγήσεις από κορυφαίους μαθηματικούς όπως ο Ιβ Μάγιερ (βραβείο Άμπελ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Κατάλογος πόλεων της Ισπανίας
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων της Ισπανίας και αναφέρει τους 50 μεγαλύτερους δήμους της Ισπανίας, από τους συνολικά 8.122 δήμους, σύμφωνα με την απογραφή του 2013.
Παραπομπές
Ισπανια Πολεις
Ασθενής μηδέν
Ασθενής μηδέν ονομάζεται ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής μιας επιδημιολογικής ασθένειας σε μία κοινότητα ανθρώπων ή ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής σε μία επιδημιολογική μελέτη. Επίσης αναφέρεται και στην πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση ασθένειας ή συνδρόμου, όχι απαραίτητα μεταδοτικό, όπως περιγράφεται στην ιατρική βιβλιογραφία.
Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας
Η επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας (Απρίλιος 1833 - Ιούνιος 1846) - ήταν το πρώτο Υπουργείο Ναυτικών του Βασιλείου της Ελλάδας.
Ιδρύθηκε την περίοδο της Αντιβασιλείας, στις 3 / 15 Απριλίου 1833 με το βασιλικό διάταγμα «Περί του σχηματισμού και της αρμοδιότητος της Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας».
Κύριο έργο της Γραμματείας ήταν η οργάνωση και επόπτευση των ναυτικού (πολεμικού και εμπορικού) του Βασιλείου της Ελλάδας, η δημιουργία των ναυτικών δομών της χώρας, η φροντίδα για την αύξηση και καλυτέρευση του ελληνικού στόλου.
Πρώτος «Γραμματέας της Επικράτειας επί των Ναυτικών» διορίστηκε ο Δημήτριος Βούλγαρης, με άμεσο προϊστάμενο τον Αντιβασιλέα - αρμόδιο επί των Στρατιωτικών και Ναυτικών θεμάτων, Κάρολο Γουλιέλμο φον Χάιντεκ.
Η «Γραμματεία επί των Ναυτικών», μετονομάστηκε τον Ιούνιο του 1846 σε Υπουργείον επί των Ναυτικών.
Οργάνωση
Hellas Frigate 1827.jpg ο ελληνικός πολεμικός στόλος αποτελούνταν από μια κορβέττα, μία γαβάρα, τρία μπρίκια, έξι γολέτες, δύο κανονιοφόρους, δύο ατμόπλοια και μερικά ακόμη μικρά κότερα..
Στον πίνακα εικονίζεται η φρεγάτα Ελλάς, το καλύτερο ελληνικό πλοίο της εποχής εκείνης, που βρήκε άδοξο τέλος με την πυρπόλησή του από τον ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη, το 1831, κατά την «ανταρσία της Ύδρας».]] Κεφαλή της Γραμματείας  η οποία εκείνα τα χρόνια είχε την έδρα της, στην «Οικία Κουτζαλέξη», στην Πλάκα (Διογένους και Μνησικλέους), ήταν φυσικά ο Γραμματέας (Υπουργός) ο οποίος βοηθούνταν στο έργο του από έναν διευθυντή της υπηρεσίας, δυο γραμματείς, έναν γραφέα, και έναν κλητήρα.
Ενδεικτικά αναφέρουμε την σύνθεση της Γραμματείας, το 1837, έτσι όπως αναγράφονται στην «Εφετηρίδα (Αλμανάκ) του Βασιλείου της Ελλάδας, για το έτος 1837» (σελ.116)
Διευθυντήριον επί των Ναυτικών
Το «Διευθυντήριον επί των Ναυτικών», (η υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού) ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου/5 Αυγούστου 1833 και είχε έδρα τον Ναύσταθμο του Πόρου. Επικεφαλής του Διευθυντηρίου ήταν ο ο «Ναυτικός Διευθυντής», ο καθ΄ ύλην αρμόδιος για την οργάνωση του Πολεμικού Ναυτικού. Το Διευθυντήριο στελέχωναν εκτός του Διευθυντή, τρεις έφοροι (ένας του λιμένος, έναν των νεωρίων και ένας του προσωπικού και των επιθεωρήσεων) ένας ελεγκτής (οικονομικός διευθυντής ή «διευθυντής λογιστικού», όπως λεγόταν τότε), ένας προϊστάμενος του οπλοστασίου (αξιωματικός του Πυροβολικού), ένας τροφοδότης (υπεύθυνος τροφοδοσίας και μαγειρείων), ένας ταμίας, έναν γραμματέας της Διευθύνσεως, και επιστάτες των αποθηκών. Το 1834, πρώτος «Ναυτικός Διευθυντής» διορίστηκε ο αντιναύαρχος Γεώργιος Σαχίνης.
Σώμα Πρεσβυτών
''«...Το Σώμα των Πρεσβυτών (ιδρύθηκε τον Μάιο του 1834) το πλαισίωναν γενναίοι ναυτικοί που και τη ζωή τους και την περιουσία τους διακινδύνευσαν ή θυσίασαν για την πατρίδα τους, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα για διεκδίκηση κάποιας θέσης στην πολιτεία. Οι αγωνιστές αυτοί ήταν ναυμάχοι, άνθρωποι όλοι κάποιας προχωρημένης ηλικίας, άνω των 50 ετών, βετεράνοι των θαλασσινών αγώνων, χωρίς πόρους, σύνταξη, συνωστίζονταν κοντά στα εθνικά καταστήματα προσπαθώντας να αποσπάσουν καμιά υπόσχεση για μια θέση ή παροχή από τους αρμόδιους συναγωνιστές, λόγω της τραγικής θέσης στην οποία είχαν φθάσει, γιατί τους έλειπε ακόμη και το καθημερινό.(...)»'' Οι Πρεσβύτες (ή Veterans) απασχολούνταν ως φύλακες αποθηκών και πλοίων, στην επιδιόρθωση ιστίων, στο ράψιμο πανιών και στο πλέξιμο σκοινιών, και γενικά σε ελαφρές ασχολίες εντός ή εκτός του Ναυστάθμου.
Ιστορική αναδρομή
Η Αντιβασιλεία ασχολήθηκε επισταμένα με το θέμα της διοργάνωσης του ελληνικού ναυτικού, με πρώτο στόχο να δημιουργήσει το Βασιλικό Ναυτικό. Τον Νοέμβριο του 1834 δημοσιεύτηκε το πρώτο διάταγμα για το Βασιλικό Ναυτικό που όριζε τους βαθμούς των αξιωματικών (ανώτερος βαθμός αυτός του Αντιναυάρχου), τις ειδικότητες των ναυτών, τις στολές και την μισθοδοσία.
Ταυτόχρονα το ίδιο έτος δημοσιεύτηκε και το διάταγμα για το εμπορικό ναυτικό που καθόριζε τα προνόμια και τις υποχρεώσεις των εμπορικών πλοίων που έφεραν την ελληνική σημαία και δημιουργήθηκε το πρώτο νηολόγιο. Επίσης, διαιρέθηκαν σε πέντε λιμενικές περιοχές και οργανώθηκαν τα εμπορικά λιμάνια της χώρας και διορίστηκαν λιμενικές αρχές (λιμενάρχες, υπολιμενάρχες και επιστάτες λιμένων), ενώ καθορίστηκαν και τα λιμενικά τέλη.
Η εκπαίδευση των αξιωματικών προχώρησε με πιο αργούς ρυθμούς, αφού η πρώτη (αποτυχημένη) προσπάθεια δημιουργίας Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, έγινε το 1845, το επονομαζόμενο «Ναυτικόν Παιδευτήριον» πάνω στην κορβέτα «Λουδοβίκος». Η προσπάθεια ωστόσο διακόπηκε το 1854, αφού οι διαφωνίες μεταξύ των υπευθύνων της Σχολής, (του κυβερνήτη, πλοιάρχου Ραφαήλ και του υποπλοιάρχου Λεωνίδα Παλάσκα) οδήγησαν στον τερματισμό της Σχολής.
Οι περισσότεροι αξιωματικοί του Ναυτικού εκπαιδεύονταν στο εξωτερικό είτε με δαπάνες της κυβέρνησης όπως οι Δημήτριος Γ. Σαχτούρης, Εμμανουήλ Ιακ. Τομπάζης, Αθανάσιος και Νικόλαος Μιαούλης (Αγγλία), Αλέξανδρος Κουμελάς (ο οποίος αρχικά ειδικεύθηκε στο Μόναχο στο ναυτικό πυροβολικό), Δημήτριος Σαχίνης, Νικόλαος Δομεστίνης και Νικόλαος Βελτάκης (Γαλλία) είτε με δικές τους δαπάνες όπως ο Λεωνίδας Παλάσκας, από τους πρωτεργάτες της οργάνωσης του Πολεμικού Ναυτικού.
Η κύρια ασχολία των πολεμικών πλοίων της εποχής (και μέχρι περίπου το 1866) ήταν η καταδίωξη της πειρατείας και η πάταξη της ληστείας. Για αυτό το σκοπό, ο πολεμικός στόλος χωρίστηκε σε δυο μοίρες, στη «μοίρα του Αιγαίου» και στην «μοίρα των δυτικών παραλίων». Η μοίρα του Αιγαίου είχε σαν αποκλειστικό σχεδόν έργο της, την καταδίωξη των πειρατικών πλοίων με την συνδρομή των στρατιωτικών μονάδων για την σύλληψη των ληστών που κατέφευγαν στα λιμάνια της χώρας. Δευτερεύουσες ασχολίες του Πολεμικού Ναυτικού ήταν η εκτέλεση της δια θαλάσσης ταχυδρομικής υπηρεσίας, η μεταφορά στρατιωτών και κυβερνητικών υπαλλήλων αλλά και η μεταφορά χρημάτων από τα διάφορα ταμεία του κράτους.
Παραπομπές
Ν Κατηγορία:Υπουργείο Ναυτικών Κατηγορία:1833
Εκκλησία του Σαν Ρόκκο (Βενετία)
Η Εκκλησία του Αγίου Ρόκκου (Chiesa di San Rocco) είναι μία Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ρόκκο στη Βενετία, στη βόρεια Ιταλία. Κτίστηκε μεταξύ 1489 και 1508 από τον Μπαρτολομέο Μπον τον Νεότερο, αλλά άλλαξε σημαντικά το 1725. Η πρόσοψη χρονολογείται από το 1765 έως το 1771 και σχεδιάστηκε από τον Μπερναντίνο Μακαρούτσι. Η εκκλησία είναι μία από αυτές, που κτίστηκαν στη Βενετία ως προσφορά για την απαλλαγή από την πανώλη.
Ο Άγ. Ρόκκος, του οποίου τα λείψανα βρίσκονται στην εκκλησία μετά τη μεταφορά τους από τη Βογκέρα της Παβίας, ανακηρύχθηκε πολιούχος της πόλης το 1576. Κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής του (16 Αυγούστου), ο δόγης έκανε προσκύνημα στην εκκλησία.
Κοντά στην εκκλησία βρίσκεται η Μεγάλη Σχολή του Αγ. Ρόκκου, γνωστή για τους πολυάριθμους πίνακες του Tιντορέττο. Ιδρύθηκε τον 15ο αι. ως αδελφότητα, για να βοηθήσει τους πολίτες σε καιρούς πανώλης.
Το εξωτερικό
Η πρόσοψη είναι διακοσμημένη με αγάλματα του Τζοβάννι Μαρκιόρι: στα αριστερά είναι ο Ζεράρ ντε Τσανάντ (ιταλ. Τζεράρντο Σαγρέντο) και ο Γκρεγκόριο Μπαρμπαρίγκο, ενώ στα δεξιά ο Λορέντσο Τζουστινιάνι και ο Πιέτρο Ορσεόλο. Στο κέντρο, επάνω από την πόρτα της εισόδου, είναι το ανάγλυφο Ο Σαν Ρόκκο θεραπεύει τα θύματα της πανώλης από τον Τζοβάννι-Μαρία Μορλάιτερ.
Το εσωτερικό
Το εσωτερικό της εκκλησίας είναι αξιοσημείωτο για τους πίνακες του Τιντορέττο, που περιλαμβάνουν τα έργα:
Επίσης υπάρχουν: ένα μνημείο του Πελεγκρίνο Μπαζέλι Γκρίλο (1517) και ένα άγαλμα του Αγ. Ρόκκου του Μπαρτολομέο Μπον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία
Δειγματοχώρος
Στην θεωρία πιθανοτήτων και τη στατιστική, δειγματοχώρος (ή δειγματικός χώρος, ενός πειράματος τύχης ονομάζεται το σύνολο όλων των δυνατών αποτελεσμάτων του πειράματος, δηλαδή το σύνολο όλων των απλών γεγονότων του, και συνήθως συμβολίζεται με \Omega.
Για παράδειγμα, στο πείραμα της ρίψης ενός κέρματος, όπου συμβολίζουμε με \Kappa την περίπτωση να εμφανιστεί κεφαλή και με \Gamma\, την περίπτωση να εμφανιστεί γράμματα, ο δειγματικός χώρος είναι.
Όταν ρίχνουμε δύο νομίσματα έχουμε τέσσερα γεγονότα ανάλογα με το τι εμφανίστηκε σε κάθε μία από τις ρίψεις. Γράφοντας πρώτα την ένδειξη που φέρνει η μία και την ένδειξη που φέρνει η άλλη, υπάρχουν τέσσερις περιπτώσεις:. Άρα, ο δειγματοχώρος είναι:.
Αριθμήσιμος και μη αριθμήσιμος
Αν το πλήθος των απλών ενδεχομένων είναι πεπερασμένο, τότε το \Omega\, είναι πεπερασμένο σύνολο και ο δειγματοχώρος λέγεται επίσης πεπερασμένος. Σε κάθε άλλη περίπτωση αναφερόμαστε σε χώρους άπειρα αριθμήσιμους που διακρίνονται σε αριθμήσιμους και μη αριθμήσιμους δειγματοχώρους.
Όταν ένας δειγματοχώρος είναι πεπερασμένος ή αριθμήσιμος, ονομάζεται απαριθμήσιμος, ή διακριτός. Αν με συμβολίσουμε τα απλά ενδεχόμενα του πειράματος τότε. Όταν είναι μη αριθμήσιμος, τότε ονομάζεται συνεχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Δημήτρης Κοντόπουλος
Ο Δημήτρης Κοντόπουλος (γενν. 9 Νοεμβρίου 1971) είναι Έλληνας συνθέτης. Έχει συνεργαστεί με διάφορους καλλιτέχνες σε Ελλάδα και εξωτερικό (κυρίως Ρωσία), ενώ έχει γράψει και κομμάτια που διαγωνίστηκαν στη Eurovision. Έχει συμμετάσχει στην παραγωγή 16 δίσκων που έγιναν χρυσοί ή πλατινένιοι.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε μουσική για ταινίες (film scoring) στο USC στο Λος Άντζελες.
Από το 2000 ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική στην Ελλάδα και έχει συνεργαστεί ως συνθέτης και παραγωγός με καλλιτέχνες όπως οι Αντώνης Ρέμος, Σάκης Ρουβάς, Άννα Βίσση, Καίτη Γαρμπή, Δέσποινα Βανδή, Έλενα Παπαρίζου, Πέγκυ Ζήνα, Έλλη Κοκκίνου, Μιχάλης Χατζηγιάννης, Demy, Άσπα Τσίνα και Αλέκα Καννελίδου. Το 2003 κέρδισε το βραβείο Αρίων για το καλύτερο pop άλμπουμ της χρονιάς με τον δίσκο της Ηρούς «Απογείωση». Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην ελληνική προεπιλογή για το τραγούδι «Μια Στιγμή», το οποίο παρέμεινε στην κορυφή των Ελληνικών ραδιοφωνικών charts για 11 εβδομάδες. Έχει γράψει μουσική για τις ταινίες του σκηνοθέτη Νίκου Περάκη «Η Λίζα και όλοι οι άλλοι» με το τραγούδι του «Μείνε Μαζί Μου Απόψε» ερμηνευμένο από την Ειρήνη Μερκούρη.Έγραψε το soundtrack της ταινίας "Λούφα και Παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο", που κέρδισε το σχετικό βραβείο Αρίων το 2006. Το τραγούδι της ταινίας «Πάνω στην Τρέλα Μου» κέρδισε το βραβείο Αρίων 2006 για το ποπ τραγούδι της χρονιάς. Το Μάιο του 2006 το τραγούδι του «Welcome to the Party» άνοιξε τον ημιτελικό του διαγωνισμού της Γιουροβίζιον στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο του 2007 το τραγούδι του «Όλα Γύρω Σου Γυρίζουν» ερμηνευμένο από τον Σάκη Ρουβά κέρδισε το βραβείο Αρίων για το καλύτερο ποπ τραγούδι της χρονιάς, ενώ διασκευάστηκε και στα σέρβικα.
Το “Εσένα Μόνο” ερμηνευμένο από την Καίτη Γαρμπή, είχε επιτυχία σε χώρες των Βαλκανίων και στην Τουρκία όπου διασκευάστηκε από την τραγουδίστρια Σεράι Σεβέρ. Τον Ιούνιο του 2008 κυκλοφορεί το τραγούδι του "Και Σε Θέλω" το οποίο παραμένει στην κορυφή των ραδιοφωνικών chart για 12 εβδομάδες ενώ διασκευάζεται στα βουλγάρικα και στα εσθονικά. Τον Δεκέμβριο του 2009 κυκλοφορεί πάλι με τον Σάκη Ρουβά το τραγούδι "Σπάσε τον Χρόνο" το οποίο βρέθηκε στην κορυφή των ραδιοφωνικών chart και κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ελληνικού τραγουδιού για το 2009 στα Βαλκανικά Βραβεία Μουσικής. Την ίδια περίοδο βραβεύτηκε στο Κρεμλίνο της Μόσχας με το Ρώσσικο Grammy για το τραγούδι του Solnce ερμηνευμένο από την Ani Lorak. Το 2010 συμμετείχε ως κριτής στο τηλεπαιχνίδι "Greek Idol". Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους κυκλοφόρησε με τον Ρουβά το τραγούδι "Παράφορα" το οποίο έφτασε στην κορύφη των ραδιοφονικών και download charts, κάτι που κατάφερε και το "Είναι Στιγμές" (ερμηνευμένο από τον Αντώνη Ρέμο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοντοπουλος Δημητρης
Επιχείρηση Άρης
Η μάχη πραγματοποιήθηκε από τις 25 Νοεμβρίου έως τις 16 Δεκεμβρίου 1942 στο λεγόμενο "Ρζεφ Σαλιέντ" δυτικά της Μόσχας σχεδόν ταυτόχρονα με τη σοβιετική Επιχείρηση Ουρανός στο μέτωπο του Στάλινγκραντ. Η επίθεση όταν ήταν τελείωσε ήταν μια αποτυχία των σοβιετικών σχεδίων και μια σημαντική αμυντική επιτυχία των Γερμανικών δυνάμεων.
Η επίθεση
Η επίθεση, στρατηγικά αποτυχημένη, μετατράπηκε σε μια σειρά από ιδιαίτερα αιματηρές μάχες, ειδικά για τα σοβιετικά στρατεύματα. Οι γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες αναπτύχθηκαν σταθερά και με επικεφαλής τον ικανό στρατηγό Βάλτερ Μόντελ και εξοπλισμένες σημαντικές τεθωρακισμένες μονάδες, κατάφεραν να συγκρατήσουν τις αρχικές ανακατάληψεις των σοβιετικών μηχανοκίνητων μονάδων και, επίσης, ευνοημένες από τις κακές καιρικές συνθήκες και τους κακούς δρόμους που επιβράδυναν την επέλαση, αντεπιτέθηκαν με επιτυχία, περικυκλώνοντας πολλές εχθρικές μονάδες και προκαλώντας ιδιαίτερα βαριές απώλειες στον Κόκκινο Στρατό.
Ιστορικά, η Επιχείρηση Άρης είναι μέρος των λεγόμενων «Μάχες του Ρζεφ», οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κοντά στο Ρζεφ, τη Σετσέβκα και το Βιάζμα από τον Ιανουάριο του 1942 έως τον Μάρτιο του 1943. Οι μάχες έγιναν γνωστές ως η σφαγή Ρζεφ (Ржевская мясорубка) λόγω του μεγάλου αριθμού θυμάτων και των σημαντικών και επαναλαμβανόμενων σοβιετικών στρατηγικών αποτυχιών.
Η επιχείρηση Άρης διεξήχθη από τις δυνάμεις των δύο δυτικών σοβιετικών μετώπων (στρατηγός Μαξίμ Πουρκάγιεφ) και Καλίνιν (στρατηγός Ιβάν Κόνεφ), που συντονίστηκαν από τον Ανώτατο Διοικητή, στρατηγό Γκεόργκι Ζούκοφ. Πολλές λεπτομέρειες της επίθεσης είναι ακόμη μερικώς γνωστές εως σήμερα.
Εκτίμηση
Στην τελική εκτίμηση, η Επιχείρηση Άρης ήταν μια αποτυχία για τις σοβιετικές δυνάμεις. Ωστόσο, μεταξύ των αποτελεσμάτων της μάχης ήταν οι απώλειες στις δυνάμεις της Ομάδας Στρατιών Κέντρου, η οποία μείωσε τις γερμανικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να ανακατευθυνθούν ενάντια στις πιο επιτυχημένες σοβιετικές επιχειρήσεις εναντίον της Ομάδα Στρατιών Νότου στη Μάχη του Στάλινγκραντ. Σχετικά με αυτό το θέμα, ο Γερμανός στρατηγός Κουρτ φον Τίπελσκιρχ σχολίασε:
Το 1999 ο Αμερικανός ιστορικός Ντέιβιντ Γκλάντς, σε ένα από τα πιο διάσημα και αμφιλεγόμενα έργα του, υποστήριξε ότι η επίθεση στη πόλη Στάβκα ήταν εξίσου σημαντική, αν όχι περισσότερο, από την ταυτόχρονη Επιχείρηση Ουρανός στο μέτωπο του Στάλινγκραντ, και ότι η ελαχιστοποίησή της (από τη σοβιετική ιστοριογραφία) σε μια επίθεση εκτροπής για την υποστήριξη της επιχείρησης του Στάλινγκραντ ήταν ένα προπαγανδιστικό τέχνασμα για να καλύψει την πλήρη αποτυχία της.
Στην πραγματικότητα, ήδη από τη στιγμή των γεγονότων, φαίνεται ότι ο Ιωσήφ Στάλιν θεωρούσε την επιχείρηση Άρης ως επίθεση κυρίως για προσέλκυση των γερμανικών δυνάμεων και να ευνοήσει την επιτυχία της επιχείρησης Ουρανός. Στο εμπιστευτικό μήνυμα που έστειλε ο σοβιετικός δικτάτορας στον Αμερικανό Πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούσβελτ στις 28 Νοεμβρίου 1942, ο Στάλιν έγραψε ότι στο μέτωπο του Στάλινγκραντ οι Σοβιετικοί είχαν καταφέρει «κάποια επιτυχία» και ότι είχε αποφασίσει να «ξεκινήσει επιχειρήσεις στο κεντρικό μέτωπο για να αποτρέψει τον αντίπαλο από το να μεταφέρει τις δυνάμεις του στο νότο». .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Κόμπι Σμόλντερς
Η Τζέικομπα Φρανσίσκα Μαρία "Κόμπι" Σμόλντερς (Jacoba Francisca Maria "Cobie" Smulders, 3 Απριλίου 1982) είναι Καναδή ηθοποιός και πρώην μοντέλο, γνωστή για το ρόλο της Ρόμπιν Σερμπάτσκι στις τηλεοπτικές σειρές How I Met Your Mother και της Μαρία Χιλ στους Οι Εκδικητές.
Πρώτα χρόνια
Η Σμόλντερς δούλεψε στο μόντελινγκ, μετά από το οποίο είπε ότι το μίσησε, προσθέτοντας πως η εμπειρία την έκανε διστακτική για να ακολουθήσει την ηθοποιία ως καριέρα: "Ξέρεις πηγαίνεις μέσα σε αυτά τα δωμάτια, και είχα την εμπειρία ανθρώπων να σε κριτικάρουν σωματικά για τόσο καιρό και εγώ το ανεχόμουν. Αλλά μετά ήταν, 'Ωχ όχι, πρέπει να φερθώ φυσιολογικά. Πρέπει να ο κάνω καλά, και πρέπει να έχω μια φωνή, και πρέπει να έχω σκέψεις τώρα.'"
Καριέρα
Ο πρώτος ρόλος της Σμόλντερς ήταν ως φιλοξενούμενη στις σειρές επιστημονικής φαντασίας του Showtime με τίτλο Ιερεμίας, και έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές σειρές από τότε, περιλαμβάνοντας ένα επαναλαμβανόμενο μέρος στο Η Λέξη Λ. Έξω από το Μπρόντγουεϊ, έχει εμφανιστεί στο Αγάπη, Χάσιμο, και Τι Φόρεσα. Ο πρώτος μόνιμος ρόλος σε σειρές ήταν στις σειρές του ABC με τίτλο Veritas: Η Αναζήτηση, και ο δεύτερος της ήταν η δημοσιογράφος Ρόμπιν Σερμπάτσκι στην κωμωδία του CBS με τίτλο How I Met Your Mother. Ο Τζος Γουέντον πρότεινε πως την θεώρησε για το ρόλο της Γυναίκας Θαύμα στο σχέδιο της (ακυρωμένης) επώνυμης ταινίας. Η Σμόλντερς παίζει την Μαρία Χιλ στην ταινία του 2012 Οι Εκδικητές του Τζος Γουέντον.
Προσωπική ζωή
Η Σμόλντερς κατοικεί στο Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια.. Στις 28 Ιανουαρίου 2009, η Σμόλντερς και ο ηθοποιός Τάραν Κίλιαμ ανακοίνωσαν τη σχέση τους. Η κόρη τους Σάελιν Κάντο Κίλιαμ γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί φωνής
Αρετή Τέζα
Η Αρετή Τέζα (3 Απριλίου 1980, Αθήνα) είναι διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα της Α.Ε.Κ. Αθηνών στη θέση της πασαδόρου.
Καριέρα
Η Αρετή Τέζα έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στον Γ.Σ. Πετρούπολης, στον οποίο υπέγραψε και το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο. Στην ομάδα της Πετρούπολης παρέμεινε μέχρι το 2000, οπότε μεταπήδησε στον Φ.Ο. Βριλησσίων που πρωταγωνιστούσε εκείνη την εποχή στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Στην ομάδα των Βριλησσίων παρέμεινε για τα επόμενα πέντε χρόνια, στα οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας της περιόδου 2003-04 και δύο Κύπελλα Ελλάδας το 2003 και το 2004.
Το 2005 μετεγγράφη στον Πανελλήνιο Γ.Σ., στον οποίο παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Από το 2009 και μέχρι το 2012, η Τέζα αγωνίστηκε στις ομάδες "Γ.Σ. Κερατέας" (2009-10) και "Α.Ο. Τράχωνες Αλίμου" (2010-12), όπου ήταν από τις βασικές πρωταγωνίστριες της ομάδας των Τραχώνων στην Α1 Εθνική κατηγορία.
Το 2012 η Αρετή Τέζα έκανε το μεγάλο άλμα για τον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου τότε ξεκινούσε την προσπάθεια για τη δημιουργία της μετέπειτα μεγάλης ομάδας, που κυριάρχησε στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2017, και συνέδεσε την καριέρα της με τα πρώτα πρωταθλήματα γυναικείας πετοσφαίρισης στην ιστορία του συλλόγου. Στα πέντε συτά χρόνια της παρουσίας της στον Ολυμπιακό υπήρξε υπόδειγμα ήθους και αγωνιστικής συμπεριφοράς. Παρότι δεν ήταν πάντα η βασική πασαδόρος της ομάδας, συνέβαλε αποφασιστικά στις μεγάλες επιτυχίες του πειραϊκού συλλόγου. Με τον Ολυμπιακό η Αρετή Τέζα από το 2012 έως το 2017 κατέκτησε 5 ντάμπλ καθώς επίσης και το Αργυρό Μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ) το 2017. Μετά τη λήξη της συνεργασίας της με τον Ολυμπιακό, αποφάσισε να μην μετακινηθεί πολύ μακριά, και συνέχισε την καριέρα της στην γειτονική Αρτέμιδα Κορυδαλλού, με τήν οποία αγωνίστηκε για την περίοδο 2017-18. Tον Μάϊο του 2018 η Αρετή Τέζα υπέγραψε συμβόλαιο στην Α.Ε.Κ..
Συνολικά η Αρετή Τέζα στην πολυετή καριέρα της έχει κατακτήσει 6 Πρωταθλήματα Ελλάδας, με τα οποία βρίσκεται στην 3η θέση του πίνακα κατάκτησης από πλευράς αθλητριών, και 7 Κύπελλα Ελλάδας, με τα οποία βρίσκεται στη 2η θέση θέση μαζί με την Μαρία Καραγκούνη και πίσω από την Ρούξι Ντουμιτρέσκου που έχει 8 κατακτήσεις.
Διεθνής καριέρα
Η Αρετή Τέζα έχει πραγματοποιήσει 6 συμμετοχές σε αγώνες της Εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης γυναικών της Ελλάδας.
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''6 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Ιβάν Γιοβάνοβιτς
Ποδοσφαιρική Καριέρα
Ο Γιοβάνοβιτς ξεκινά από μικρή ηλικία στην τοπική ομάδα της Δόζνιτσας αλλά η επαγγελματική του πορεία ξεκινά την σεζόν 1984-85 σαν ποδοσφαιριστής της Ραντ Βελιγραδίου όπου και αγωνίστηκε στο ανώτερο επίπεδο της τότε Γιουγκοσλαβίας για τις σεζόν 1987-1988 και 1988-1989. Την επόμενη σεζόν παίρνει μεταγραφή στην ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης όπου έπαιξε για δέκα συναπτά έτη μέχρι το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Συγκαταλέγεται στους κορυφαίους ξένους που αγωνίστηκαν στην ομάδα του Ηρακλή.
Προπονητική Καριέρα
Τον Ιούνιο του 2013 ανέλαβε προπονητής της Αλ Νασρ ΣΚ, ομάδας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Το 2021 ανέλαβε ως προπονητής τον Παναθηναϊκό, όπου στην πρώτη του σεζόν κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας απέναντι στην ομάδα του ΠΑΟΚ με σκορ 1-0.
Διακρίσεις
ΑΠΟΕΛ Παναθηναϊκός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Νασρ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λόζνιτσα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού
Βελτιστοποίηση
Ο χώρος της βελτιστοποίησης στα εφαρμοσμένα μαθηματικά αναφέρεται στην αναζήτηση βέλτιστων παραμέτρων ενός - συνήθως περίπλοκου - συστήματος. Προβλήματα βελτιστοποίησης απαντώνται σε πολλά επιστημονικά πεδία όπως π.χ. στη φυσική, στη χημεία, στην οικονομία κ.α..