cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάστρο του Τράκαϊ
Δεύτερη φάση
αριστερά|μικρογραφία| Η εσωτερική αυλή του παλατιού και οι ξύλινες στοές σκάλας Κατά τη δεύτερη φάση, προστέθηκαν δύο πτέρυγες και στη νότια πλευρά χτίστηκε ένα εξαώροφο κτίσμα (35 μέτρα). Το φυλάκιο είχε κινητές πύλες, που χώριζαν το παλάτι από το κάστρο. Η διατήρηση χρησιμοποιήθηκε για πολλές λειτουργίες. Εκτός από το ότι χρησίμευε ως άλλη αμυντική κατασκευή, διέθετε παρεκκλήσι και χώρους διαβίωσης. Συνδέθηκε με το πολυώροφο παλάτι των Δουκών, το οποίο είχε μια εσωτερική αυλή. Η εσωτερική αυλή είχε ξύλινες στοές, που βρίσκονταν γύρω από τον εσωτερικό τοίχο. Αυτές οι στοές χρησιμοποιήθηκαν για πρόσβαση σε διάφορες υποστηρικτικές εγκαταστάσεις χωρίς να μπουν μέσα στο ίδιο το παλάτι.
Ολόκληρη η νότια πτέρυγα του νότιου παλατιού χρησιμοποιήθηκε για την Αίθουσα των Δουκών. Αυτή η αίθουσα ήταν περίπου 10 επί 21 μέτρα σε μέγεθος, και μόνο το Άνω Παλάτι στο συγκρότημα του Κάστρου του Βίλνιους θα μπορούσε να ξεπεράσει τις αναλογίες του. μικρογραφία| Τείχη του κάστρου και γωνιακός πύργος Το κύριο υλικό κατασκευής ήταν τα λεγόμενα κόκκινα γοτθικά τούβλα. Πέτρινοι λίθοι χρησιμοποιήθηκαν μόνο στα θεμέλια και τα ανώτερα μέρη κτηρίων, πύργων και τοίχων. Το κάστρο ήταν διακοσμημένο με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένων των υαλοπινάκων της οροφής, των καμένων τούβλων και των βιτρό παραθύρων. Το γενικό του στυλ μετά τη δεύτερη οικοδομική φάση θα μπορούσε να περιγραφεί ως γοτθικό με ορισμένα ρομανικά χαρακτηριστικά.
Πέφτοντας σε ερήμωση
μικρογραφία| Ερείπια του Κάστρου του Τράκαϊ από τον Γιόζεφ Μαρζέφσκι (1866), [[Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας|Εθνικό Μουσείο στη Βαρσοβία]] μικρογραφία| Φωτογραφία από το 1870-1880 περίπου Το Κάστρο του νησιού Τράκαϊ έχασε τη στρατιωτική του σημασία αμέσως μετά τη Μάχη του Γκρούνβαλντ, όταν ο κύριος εχθρός του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας ηττήθηκε από τον πολωνο-λιθουανικό στρατό. Το κάστρο μετατράπηκε σε κατοικία και πρόσφατα διακοσμήθηκε από μέσα. Στους τοίχους του δημιουργήθηκαν νέες τοιχογραφίες, οι οποίες έχουν εν μέρει διατηρηθεί. Ξένοι απεσταλμένοι έγιναν δεκτοί στο Δουκικό Παλάτι. Είναι γνωστό ότι ο Βλαδίσλαος Β' Γιαγκέλο επισκέφτηκε το κάστρο δεκατρείς φορές μεταξύ 1413 και 1430. Το 1414, ο Φλαμανδός περιηγητής Γκιγιμπέρ ντε Λανόι περιέγραψε το κάστρο με αυτά τα λόγια:"«Το παλιό κάστρο βρίσκεται στη μια πλευρά της λίμνης, σε ανοιχτό έδαφος, το άλλο βρίσκεται στη μέση μιας δεύτερης λίμνης και βρίσκεται σε απόσταση βολής από την παλιά. Είναι εντελώς καινούργιο, χτισμένο από τούβλα σε γαλλικό σχέδιο.»"
Ανοικοδόμηση
Κατά τον 19ο αιώνα εκπονήθηκαν σχέδια ανοικοδόμησης του κάστρου. Οι αρχικές του τοιχογραφίες συντηρήθηκαν και αντιγράφηκαν από τον Βιντσέντε Σμοκόφσκι. Η Αυτοκρατορική Αρχαιολογική Επιτροπή ξεκίνησε την καταγραφή του εναπομείναντος κάστρου το 1888. Το 1905, οι αυτοκρατορικές ρωσικές αρχές αποφάσισαν να αποκαταστήσουν εν μέρει τα ερείπια του κάστρου. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί έφεραν τους ειδικούς τους, οι οποίοι έκαναν αρκετές προσπάθειες να αναστηλώσουν το κάστρο. Μεταξύ 1935 και 1941, τμήματα των τειχών του Δουκικού Παλατιού ενισχύθηκαν και ο νοτιοανατολικός πύργος του κάστρου ξαναχτίστηκε, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων των τειχών του. Λιθουανοί και Πολωνοί συντηρητές εργάστηκαν για το έργο, αλλά η δουλειά σταμάτησε, όταν οι πολεμικές επιχειρήσεις εντάθηκαν. Ένα μεγάλο έργο ανοικοδόμησης ξεκίνησε το 1946. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1951–1952. Το μεγαλύτερο μέρος της ανοικοδόμησης ολοκληρώθηκε το 1961. Οι εργασίες αναστήλωσης του κάστρου ολοκληρώθηκαν το 1987. Από το 1962 το κάστρο λειτουργεί ως μουσείο. Το κάστρο ανακατασκευάστηκε σε στυλ του 15ου αιώνα.
Το κάστρο του νησιού Τράκαϊ αποτελεί πλέον σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Λιθουανία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Λιθουανία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βιλλαμιρόλιο
Το Βιλλαμιρόλιο (ιταλικά: Villamiroglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Έιβον του Ουόρικσιρ
Ο Έιβον (Avon) είναι ποταμός της κεντρικής Αγγλίας, ένας από τους αρκετούς της χώρας που φέρουν αυτή την ονομασία, η οποία προέρχεται από την κελτική λέξη abona, που σημαίνει απλώς «ποτάμι» και σώζεται ως afon στην ουαλική γλώσσα και avon στη βρετονική γλώσσα. Ο συγκεκριμένος διαρρέει τις κομητείες Νορθάμπτονσιαρ, Λέστερσιαρ, Ουόρικσιρ, Γούστερσιρ και Γκλώστερσιρ, έχοντας συνολικό μήκος 137 χιλιόμετρα. Είναι γνωστός και ως Έιβον του Σαίξπηρ (Shakespeare's Avon), επειδή στις όχθες του είναι κτισμένη η γενέτειρα του Σαίξπηρ, το Στράτφορντ-απόν-Έιβον (όπως υποδηλώνει και η ονομασία της πόλεως). Αποκαλείται επίσης, ιδίως παλαιότερα, και «Άνω Έιβον» (Upper Avon). Τελικώς τα νερά του χύνονται στον ποταμό Σέβερν, του οποίου αποτελεί έναν από τους μείζονες αριστερούς παραπόταμους. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 2.670 Τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ειβον Ουορικσιρ
Πρόδρομες χημικές ενώσεις
180px|μικρογραφία|Ουρία – κύρια πρόδρομη χημική ένωση, η ζήτηση της οποίας συνεχώς αυξάνεται. Πρόδρομες χημικές ενώσεις (αγγλ. commodity chemicals), ή αλλιώς βασικές χημικές πρώτες ύλες ή βιομηχανικά χημικά προϊόντα, είναι ομάδα ενώσεων που παράγονται σε πολύ μεγάλες ποσότητες και σε ευρεία κλίμακα στην παγκόσμια αγορά και πρωτίστως χρησιμοποιούνται, είτε αυτούσια, είτε για τη χημική σύνθεση πολλών βιομηχανικών, χημικών, φαρμακευτικών ή άλλων προϊόντων. 140px|μικρογραφία|Θειικό οξύ – μία βασική πρόδρομη χημική ένωση. Οι μέσες τιμές αυτών των χημικών ενώσεων δημοσιεύονται -ανά τακτά χρονικά διαστήματα- σε εμπορικά περιοδικά χημικών ή σε ιστοσελίδες, όπως Chemical Week και ICIS. Έχουν γίνει αρκετές μελέτες για την κλίμακα και την πολυπλοκότητα αυτής της αγοράς των χημικών υλών.
Τα χημικά προϊόντα είναι ένας υποτομέας της εν γένει χημικής βιομηχανίας (άλλοι υποτομείς είναι τα ευγενή χημικά, τα ειδικά χημικά, τα ανόργανα χημικά προϊόντα, τα πετροχημικά, τα φαρμακευτικά προϊόντα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (π.χ. βιοκαύσιμα) και τα υλικά (π.χ. βιοπολυμερή). Οι πρόδρομες χημικές ενώσεις διαφοροποιούνται κατά πολύ, ανάλογα με τον τύπο και τη τη μέθοδο παραγωγής τους.
Τύποι χημικών
Ταξινομούνται συχνά σε δύο κατηγορίες, τις ανόργανες και τις οργανικές ενώσεις.
Οργανικά χημικά
Τα πιο διαδεδομένα οργανικά χημικά προϊόντα περιλαμβάνουν τα εξής:
Βιλλανόβα Μονφερράτο
Η Βιλλανόβα Μονφερράτο (ιταλικά: Villanova Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Πρόδρομες χημικές ενώσεις
Τομείς κατανάλωσης
Τα βιομηχανικά χημικά προϊόντα, ή χημικές πρώτες ύλες, παράγονται για την κάλυψη διαφορετικών βιομηχανικών αναγκών. Μερικοί κύριοι τομείς κατανάλωσης αυτών είναι οι ακόλουθοι:
Νεβρά Νετσίπογλου
Η Νεβρά Νετσίπογλου (Nevra Necipoğlu) είναι Τουρκάλα ιστορικός, Βυζαντινολόγος και καθηγήτρια ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Σπούδασε και αποφοίτησε από τη Ροβέρτειο Σχολή. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Wellesley College με διπλή κατεύθυνση στην Ιστορία και τα Οικονομικά το 1982. Έγινε διδάκτορας Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ το 1990. Είναι αδελφή της Gülru Necipoğlu, καθηγήτριας Ισλαμικής Τέχνης και διευθύντριας του Προγράμματος Ισλαμικής Αρχιτεκτονικής Aga Khan στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Καριέρα
Έχει δημοσιεύσει το Byzantium between the Ottomans and the Latins: Politics and Society in the Late Empire (2009) και επιμελήθηκε το Byzantine Constantinople: Monuments, Topography and Everyday Life, (με τους Ayla Ödekan και Engin Akyürek), The Byzantine Court: Source of Power and Culture, και (με τον Paul Magdalino) Trade in the Byzantine World.
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα πριλαμβάνουν την υστεροβυζαντινή κοινωνική και οικονομική ιστορία, τις Βυζαντινο-Οθωμανικές σχέσεις, την κοινωνική τοπογραφία της υστεροβυζαντινής Κωνσταντινούπολης και την ιστορία της μεσαιωνικής Ανατολίας.
Γλώσσες
Η μητρική γλώσσα της Νεβρά Νετσίπογλου είναι η τουρκική και μιλάει άπταιστα αγγλικά. Μπορεί επίσης να κάνει έρευνα στα γαλλικά, γερμανικά, αρχαία και βυζαντινά ελληνικά, λατινικά, οθωμανικά τουρκικά και ιταλικά. Έχει επίσης παλαιογραφικές δεξιότητες στα βυζαντινά ελληνικά, οθωμανικά τουρκικά, μεσαιωνικά λατινικά και ιταλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Τούρκοι επιστήμονες
Κουντρί Μεσσηνίας
Το Κουντρί ή Κουντρίον (επίσημη ονομασία) είναι μικρός οικισμός κοντά στα Φιλιατρά και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός βρίσκεται ανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 144 μέτρων και απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Είναι σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιόμετρα από τα Φιλιατρά, στην οδό από τα Φιλιατρά προς την Πλάτη (ονομασία, ως το 1961, Καναλουπού), η οποία βρίσκεται πιο ανατολικά του οικισμού σε απόσταση περίπου 6 χιλιομέτρων από αυτόν.
Ιστορία
Το Κουντρίον είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε τότε στην Κοινότητα Φιλιατρών, ενώ από το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», μέχρι και το 2010 παρέμεινε διοικητικά στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 49 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, εκτός από ελαιώνες και διάφορες άλλες καλλιέργειες.
Κτίρια
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και αγροικίες και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στα Φιλιατρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Μπωσολέιγ
Το Μπωσολέιγ (γαλλικά: Beausoleil· οξιτανικά: Bèusoleu· κυρ. 'Όμορφος Ήλιος') είναι κοινότητα στο νομό Αλπ-Μαριτίμ στην περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή στη νότια Γαλλία. Συνορεύει με το Πριγκιπάτο του Μονακό στα βόρεια. Η κοινότητα του Μποσολέιγ ιδρύθηκε το 1904· θα ονομαζόταν Μοντ-Κάρλο Σουπεριούρ (γαλλικά: Monte-Carlo Supérieur· κυρ. 'Άνω Μόντε Κάρλο') για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά η ιδέα εγκαταλείφθηκε μετά από διαμαρτυρίες από τις μονεγασκικές αρχές. Το 2017 είχε πληθυσμό 13.607 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλίας
Ο φιλόσοφος χωρίς να το ξέρει
Ο Φιλόσοφος χωρίς να το ξέρει (γαλλικός τίτλος: Le Philosophe sans le savoir) είναι πεντάπρακτο αστικό δράμα σε πεζό του Μισέλ-Ζαν Σενταίν, που παίχτηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1765.
Ο ήρωας, ένας πλούσιος έμπορος, δεν είναι άνθρωπος των γραμμάτων ή φιλόσοφος, αλλά ενσωματώνει ιδανικά και φιλοσοφικές αξίες της εποχής του Διαφωτισμού: τον ανθρωπισμό και την ισότητα.
Το έργο παρουσιάζει την τέλεια υλοποίηση του δραματικού ιδεώδους όπως το όρισε ο Ντιντερό στο αστικό δράμα: γραμμένο σε πεζό, βασίζεται στην ρεαλιστική αναπαράσταση της κοινωνίας και εξυμνεί την οικογενειακή ζωή, την εργασία, το συναίσθημα και τα ήθη.
Υπόθεση
Ο πλούσιος έμπορος Βαντέρκ παντρεύει την κόρη του. Την ίδια μέρα, ο γιος του Αλέξης έχει εμπλακεί σε μονομαχία εναντίον ενός αξιωματικού που αποκάλεσε όλους τους εμπόρους απατεώνες και ο νεαρός, θεωρώντας το προσβολή προς τον πατέρα του, τον προκάλεσε σε μονομαχία. Η εορταστική ατμόσφαιρα του γάμου σκιάζεται από την προοπτική αυτής της μονομαχίας.
Η κεντρική σκηνή του έργου κυριαρχείται από τους προβληματισμούς του πατέρα και του γιου: ο γιος αναρωτιέται αν ο πατέρας του έχει όντως προσβληθεί και αν δεν διακινδυνεύει να σκοτώσει έναν αθώο. Ο πατέρας καταδικάζει τη μονομαχία, την «καταστροφική προκατάληψη» και την «σκληρή κατάχρηση της τιμής», αλλά δεν αποτρέπει τον γιο του από το να σώσει την τιμή του και τον αφήνει να φύγει. Η τελετή του γάμου γίνεται όπως είχε προγραμματιστεί και κανείς δεν μαθαίνει την αγωνία της πατρικής του καρδιάς. Ο ηλικιωμένος οικονόμος Αντουάν, που είδε τον νεαρό να γεννιέται και να μεγαλώνει, μαντεύει κάτι και τον ακολουθεί. Στο σπίτι, η Βικτορίν, κόρη του κ. Αντουάν, επιστάτη των Βαντέρκ, χωρίς να καταλαβαίνει πραγματικά την αιτία του προβλήματός της, ανησυχεί, και, εν μέσω της γενικής χαράς, παραμένει λυπημένη και σιωπηλή.
Όταν το μεσημέρι οι γονείς, οι νεόνυμφοι και οι καλεσμένοι είναι έτοιμοι να καθίσουν στο τραπέζι, ξαφνιάζονται με την καθυστέρηση του γιου. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ο γέρος Αντουάν που κρυμμένος πίσω από έναν θάμνο παρακολούθησε τη μονομαχία και ανακοινώνει ότι ο νεαρός Βαντέρκ σκοτώθηκε. Ευτυχώς, ο υποτιθέμενος νεκρός εμφανίζεται, εξηγεί πώς ο ηλικιωμένος πίστεψε ότι σκοτώθηκε και όλα τελειώνουν χαρούμενα.
Ιστορικό
Όταν το έργο επρόκειτο να παρουσιαστεί στην Κομεντί Φρανσαίζ στις 21 Οκτωβρίου 1765, ο Σενταίν έλαβε επίσημη ειδοποίηση να τροποποιήσει το κείμενο. Αφού αντιστάθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, αναγκάστηκε να ενδώσει και ο αρχηγός της αστυνομίας Αντουάν ντε Σαρτίν πήγε αυτοπροσώπως να παρακολουθήσει μια πρόβα για να βεβαιωθεί για τις αλλαγές και να ελέγξει ότι η παράσταση μπορούσε να εγκριθεί. Το έργο τυπώθηκε στη συνέχεια με αυτές τις αλλαγές στις αρχές του 1766. Αλλά ο συγγραφέας, ο οποίος έκρινε ότι το κείμενο που τροποποιήθηκε με αυτόν τον τρόπο είχε χάσει τη δύναμή του, τύπωσε ένα κρυφό παράρτημα που κυκλοφόρησε σε λίγα αντίτυπα και επέτρεψε στους αναγνώστες να γνωρίσουν την αρχική έκδοση.
Αυτές οι αλλαγές δεν εμπόδισαν την επιτυχία του θεατρικού έργου που ήταν θριαμβευτική. Το έργο εγκωμιάστηκε από τους Φιλοσόφους του Διαφωτισμού.
Κριτικές μεταγενέστερων
Το έργο είχε μεγάλη επιτυχία και κατά τον 19ο αιώνα. Ο Τεοφίλ Γκωτιέ αποκάλεσε τον Σενταίν «Γκρεζ του θεάτρου» ενώ ο Βίκτωρ Ουγκώ δεν δίστασε να τον συγκρίνει με τον Αισχύλο. Η Ζωρζ Σαντ έγραψε τη συνέχεια του έργου στο θεατρικό της Ο γάμος της Βικτορίν (Le Mariage de Victorine), που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1851.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά θεατρικά έργα
Βιλλαρομανιάνο
Το Βιλλαρομανιάνο (ιταλικά: Villaromagnano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Βιζόνε (Ιταλία)
Το Βιζόνε (ιταλικά: Visone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Αποφυγή (βιολογία)
Αποφυγή ονομάζεται κάθε τύπος συμπεριφοράς των οργανισμών, η οποία προκαλείται από αντίξοα ερεθίσματα. Η άποψη ότι κατά τη συμπεριφορά  αποφυγής δραστηριοποιείται ένας και μοναδικός νευρικός μηχανισμός δεν είναι παρά μια υπόθεση. Όμοια φαινόμενα αποφυγής μπορούν να προέρχονται από διαφορετικούς υποθάλποντες φυσιολογικούς μηχανισμούς.
Πηγές
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 10, σελίδα 255. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα. Κατηγορία:Βιολογία Κατηγορία:Βιολογικοί όροι
Φρήντριχ Σλέγκελ
Ο Καρλ Βίλχελμ Φρήντριχ [φον] Σλέγκελ (Karl Wilhelm Friedrich von Schlegel, 10 Μαρτίου 1772 – 12 Ιανουαρίου 1829) ήταν Γερμανός ποιητής, κριτικός της λογοτεχνίας, φιλόσοφος, φιλόλογος και ινδολόγος. Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Άουγκουστ Βίλχελμ Σλέγκελ, υπήρξαν δύο από τις κυριότερες μορφές του γερμανικού ρομαντισμού της Ιένας.
Ο Φρήντριχ Σλέγκελ γεννήθηκε στο Αννόβερο, σε οικογένεια ένθερμων Προτεσταντών (ο πατέρας του ήταν Λουθηρανός πάστορας), αλλά απέρριψε τη θρησκεία σε νεαρή ηλικία, ασπαζόμενος τον αθεϊσμό και τον ατομικισμό. Εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και μετά στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας προκειμένου να σπουδάσει νομικά, αλλά αντί για αυτά, εστίασε το ενδιαφέρον του στην κλασική φιλολογία. Ξεκίνησε να συγγράφει και να δίνει διαλέξεις, ενώ ίδρυσε και περιοδικά όπως το Ατενέουμ. Το 1808 επέστρεψε στον Χριστιανισμό ως έγγαμος άνδρας πλέον και βαπτίσθηκε μαζί με τη σύζυγό του, τη συγγραφέα Δωροθέα φον Σλέγκελ, ως Ρωμαιοκαθολικός. Αυτή η μεταστροφή οδήγησε τελικώς στην αποξένωσή του από την οικογένεια των γονέων του και από παλαιούς φίλους του. Το 1809 εγκαταστάθηκε στην Αυστρία, όπου έγινε δημοσιογράφος και διπλωμάτης στην υπηρεσία του υπουργού Εξωτερικών Κλέμενς φον Μέττερνιχ. Ο Φρήντριχ Σλέγκελ απεβίωσε στη Δρέσδη σε ηλικία 56 ετών.
Ο Σλέγκελ προήγαγε το ρομαντικό κίνημα και ενέπνευσε ποιητές άλλων χωρών, όπως τους Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ, Άνταμ Μιτσκιέβιτς και Καζίμιες Μπροτζίνσκι. Ως ο πρώτος που αντιλήφθηκε τον μετέπειτα γνωστό ως νόμο του Γκριμ, υπήρξε πρωτοπόρος στις ινδοευρωπαϊκές σπουδές, τη συγκριτική γλωσσολογία και τη μορφολογική τυπολογία, δημοσιεύοντας το 1819 την πρώτη θεωρία που συνέδεε τις ινδοϊρανικές γλώσσες με τις γερμανικές γλώσσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της ιστορίας Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊστές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας Κατηγορία:Οικογένεια Μέντελσον Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί
Αποδυνάμωση δικαιώματος
Στο Αστικό Δίκαιο, αποδυνάμωση δικαιώματος καλείται η ατονία ή η ανάλωση του δικαιώματος εξαιτίας αδράνειας του δικαιούχου και συνδρομής περιστατικών, τα οποία αναβιβάζονται στη συμπεριφορά του δικαιούχου και τα οποία δημιούργησαν στον υπόχρεο τη γνώμη ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται πια να ασκήσει το δικαίωμά του.
Ετυμολογία
Η έννοια της αποδυνάμωσης διαμορφώθηκε στη Γερμανία (Verwirkung) και χρησιμοποιήθηκε πρώτα από την επιστήμη και εν συνεχεία από τη νομολογία. Ο όρος Verwirkung αποδόθηκε στην αρχή με τους όρους «ατονία», «ανάλωσις», «έκπτωσις», «αδράνεια». Τελικά, επικράτησε ο όρος «αποδυνάμωσις».
Πηγές
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 10, σελίδα 166. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα. Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Βολπέντο
Το Βολπέντο (ιταλικά: Volpedo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Kaliopi
Η Kaliopi (σλαβομακεδόνικα: Калиопи Букле, γεν. 28 Δεκεμβρίου 1966) είναι Σλαβομακεδόνισσα τραγουδίστρια.
Αναφορές
Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Νικόπολη Σταυρούπολης
Η Νικόπολη Σταυρούπολης είναι συνοικία της Σταυρούπολης στη δυτική Θεσσαλονίκη και από το 2011 και μετά υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Παύλου Μελά που προέκυψε από το πρόγραμμα Καλλικράτης. Το όνομα της περιοχής προέρχεται από το χωριό Νικόπολη του Νομού Θεσσαλονίκης από όπου και κατάγονταν οι πρώτοι οικιστές.
Βολπελίνο
Το Βολπελίνο (ιταλικά: Volpeglino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Νικόπολη Σταυρούπολης
Ιστορία
Η ευρύτερη περιοχή ονομαζόταν Μαυροχώματα και ήταν αγροτική έκταση του Αγρού Ευόσμου. Στα μέσα του περασμένου αιώνα τμήμα του αγρού συμπεριλήφθηκε στο Δήμο Σταυρούπολης. Από τη δεκαετία του '60 άρχισαν να χτίζονται οι πρώτες αυθαίρετες κατοικίες από γηγενείς μετανάστες από χωριά της Κεντρικής Μακεδονίας. Τις επόμενες δεκαετίες αναπτύχθηκε αυθαίρετος οικισμός και εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης το 1988 με προεδρικό διάταγμα. Από το 2000 και μετά λόγω της διάλυσης της ΕΣΣΔ, κάποιοι, παλιννοστούντες μετανάστες με χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια που τους παρέχονταν από το κράτος βρήκαν μόνιμη κατοικία στην περιοχή.
Βολπελίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Νικόπολη Σταυρούπολης
Εργοστάσιο ΔΙΑΝΑ, φυτοφάρμακα
Η πρώην βιομηχανία φυτοφαρμάκων ΔΙΑΝΑ που διοικητικά ανήκει στην Ευξεινούπολη Ευκαρπίας και βρίσκεται στα όρια με τη Νικόπολη δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα ρύπανσης του περιβάλλοντος.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2004 ξέσπασε πυρκαγιά σε εγκαταλειμμένο εργοστάσιο φυτοφαρμάκων. Εντός του εργοστασίου βρίσκονταν ληγμένα φυτοφάρμακα τα οποία με την πυρκαγιά απελευθερώθηκαν και ρύπαιναν την περιοχή.
Σήμερα
Η Νικόπολη έχει κάνει σημαντικότατα βήματα προς τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων και τον εξωραϊσμό των κοινοχρήστων χώρων και κοινωνικών δομών της. Στην περιοχή δεν υπάρχουν δίκτυα ομβρίων υδάτων και ύδρευσης της ΕΥΑΘ (υπάρχει δίκτυο της ΕΥΑΘ, χωρίς όμως να έχει συνδεθεί με τις οικοδομές) και την υδροδότηση ανέλαβε ιδιωτική εταιρεία, αν και αναζητούνται βιώσιμες λύσεις προς το πρόβλημα. Η Νικόπολη διαθέτει το πρώτο της -ομολογουμένως εντυπωσιακό- πάρκο από τις 14 Ιουνίου 2020, όταν και εγκαινιάστηκε από τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολο Τζιτζικώστα παρουσία πολιτικών και θρησκευτικών αρχών, η πράσινη και καινοτόμος πλατεία ή αλλιώς πάρκο Νικόπολης, όπως και την 1η πανελλαδικά ΤΟπική Μονάδα Υγείας (ΤΟΜΥ), από το 2017, σύμφωνα και με μαρμάρινη επιγραφή που στήθηκε στον τοίχο έξωθεν της κεντρικής θύρας, αναφέρουσα τους τότε: πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, Υπουργό Υγείας Ανδρέα Ξανθό και Δήμαρχο Παύλου Μελά Δημήτρη Δεμουρτζίδη.
Αστική Συγκοινωνία
Η Νικόπολη εξυπηρετείται από τον Ο.Α.Σ.Θ. και τα Κ.Τ.Ε.Λ. Θεσσαλονίκης με τις λεωφορειακές γραμμές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Nintendo Switch System Software
Το Nintendo Switch system software είναιs updatable firmware και λειτουργικό σύστημα της κονσόλας βιντεοπαιχνιδιών Nintendo Switch.
Σύστημα
Σύμφωνα με τις πληροφορίες άδειας χρήσης, το λογισμικό συστήματος του Nintendo Switch χρησιμοποιεί κώδικα από τον πυρήνα του FreeBSD, παρόμοιο με το λογισμικό συστήματος του PlayStation 4. Ένας χάκερ βρήκε κλήσεις συστήματος να είναι παρόμοιες με εκείνες του λογισμικού συστήματος Nintendo 3DS, αλλά υποθέτει ότι αυτοί ξαναγράφηκαν. Επιπλέον, υπάρχουν πολλά στοιχεία από το Android στο λειτουργικό σύστημα του Switch, όπως το πλαίσιο πολυμέσων Stagefright. Η απόδοση του περιεχομένου ιστού γίνεται μέσω του WebKit, παρόλο που πρόγραμμα δεν βρίσκεται περιήγησης ιστού στην κονσόλα. Ωστόσο, οι χάκερ έχουν βρει το δρόμο τους γύρω από αυτό για να περιηγηθείτε στον ιστό στο Nintendo Switch.
Αρχική οθόνη
Η αρχική οθόνη του Nintendo Switch διαθέτει πληροφορίες μπαταρίας, διαδικτύου και ώρας στην επάνω δεξιά γωνία, από κάτω υπάρχει ένα πλέγμα που δείχνει τα κατεβασμένα παιχνίδια και τα παιχνίδια κασέτας (cartridge). Κάτω από αυτό έχει συντομεύσεις για το Nintendo eShop, ρυθμίσεις, ένα κουμπί απενεργοποίησης και πολλά άλλα.
Ανερατζά Πάρου
Γεωγραφία
Η Ανερατζά είναι ηπειρωτικός οικισμός στο Δ. ΝΔ. τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του βουνού Άγιοι Πάντες και βόρεια της Αγκαιριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 12 χλμ. περίπου Ν. της Παροικιάς.
Nintendo Switch System Software
Ιστορικό ενημερώσεων
Η αρχική έκδοση του λογισμικού συστήματος για το Nintendo Switch για τις κονσόλες της ημέρας λανσαρίσματος ενημερώθηκε ως "Day One" στις 3 Μαρτίου 2017, την ημερομηνία λανσαρίσματος της κονσόλας. Η ενημερωμένη έκδοση πρόσθεσε διαδικτυακές λειτουργίες που προηγουμένως έλειπαν από το αρχικό λογισμικό πριν από την επίσημη ημερομηνία λανσαρίσματος. Ορισμένα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά αυτής της ενημερωμένης έκδοσης είναι η πρόσβαση στο Nintendo eShop καθώς και η δυνατότητα προσθήκης φίλων σε μια λίστα φίλων, παρόμοια με αυτή του Nintendo 3DS.
Ανερατζά Πάρου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λευκών της Πάρου. Το 1963 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγκαιριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγκαιριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάρου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Πάρου
Nintendo Switch System Software
Ιστορικό ενημερώσεων
Κατηγορία:Nintendo Switch
Ελπίδες Καρδίτσας
Οι Ελπίδες Καρδίτσας (πλήρης ονομασία:Ακαδημία Ελπίδες Καρδίτσας 1994) είναι ελληνικός γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα την Καρδίτσα. Συμμετέχει στην Α΄ Εθνική γυναικών. Ο σύλλογος είναι ένας από τους λίγους ελληνικούς συλλόγους, μαζί με τους ΠΑΟΚ, Α.Ε. Αίγινας, Καβάλα 86 και Αμαζόνες Δράμας, που έχουν αγωνιστεί στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1994.
Η ομάδα τερμάτισε στη 2η θέση της Α' Εθνικής Γυναικών τις περιόδους: 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2015-16 και 2017-18.
Συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών τη σεζόν 2018-19, όπου τερμάτισε στη 2η θέση του έβδομου ομίλου, πίσω από την κοζακική ΜΙΙΚ Κάζιγκουρτ και δεν προκρίθηκε στη νοκ άουτ φάση.
Η παίκτρια της ομάδας Σοφία Κόγκουλη, αναδείχθηκε η κορυφαία σκόρερ της Α' Εθνικής από το 2009 μέχρι το 2016.
Χρονολόγιο
1994: Σύσταση ομάδος 1998-99: Πρώτη επίσημη συμμετοχή στο πρωτάθλημα Β' Εθνικής 2008-09: Πρωταθλήτριες στην Β' Εθνική 2009-10: Πρώτη συμμετοχή στην Α' Εθνική 2018-19: Πρώτη συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2008-σήμερα: Α' Εθνική
Ρόστερ 2019-2020
ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ:
ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ:
ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ:
ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΩΝ:
ΓΥΜΝΑΣΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ:
ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗΣ:
ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ:
ΑΝΑΛΥΤΗΣ - ΣΚΑΟΥΤΕΡ:
ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καρδίτσας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1994 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1994
Βολτάτζο (Ιταλία)
Το Βολτάτζο (ιταλικά: Voltaggio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Οικογένεια Καματηρών
Οι Καματηροί (Λατινοποιημένοι ως Camaterus, Camateri), ήταν μια βυζαντινή οικογένεια από την Κωνσταντινούπολη που κατείχε εξέχουσα κοινωνική θέση τον 10ο–12ο αιώνα. Αρκετά μέλη της οικογένειας ήταν λόγιοι και προστάτες της λογοτεχνίας. Η γυναικεία μορφή του ονόματος είναι Καματηρά.
Το πρώτο βεβαιωμένο μέλος της οικογένειας είναι ο σπαθαροκανδιδάτος Πετρωνάς Καματηρός, ο οποίος περί το 839 επέβλεψε την κατασκευή του φρουρίου Σαρκέλ για τους Χαζάρους και αργότερα έγινε κυβερνήτης της Χερσώνας. Αρκετά μέλη της οικογένειας μαρτυρούνται τον 10ο και 11ο αιώνα ως εφοριακοί ή δικαστικοί λειτουργοί, και ο Γρηγόριος Καματηρός έγινε πρωτασηκρήτις και αργότερα λογοθέτης των σεκρέτων του αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού (1081–1118).
Η οικογένεια έφτασε στο απόγειό της τον 12ο αιώνα, υπό τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό (1143–1180) και τον Οίκο των Αγγέλων. Ο Ιωάννης Δούκας Καματηρός απολάμβανε την εύνοια του Μανουήλ Α' και ήταν λογοθέτης του δρόμου στα τέλη της δεκαετίας του 1150. Ο σεβαστός Ανδρόνικος Καματηρός έγινε πολίαρχος Κωνσταντινουπόλεως και Δρουγγάριος της Βίγλας, ενώ υπήρξε και αξιόλογος θεολόγος. Ο γιος του, Βασίλειος, ήταν λογοθέτης του δρόμου επί Ισαακίου Β' Αγγέλου (1185–1195, 1203–1204), ενώ η κόρη του, Ευφροσύνη Δούκαινα Καματηρά παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Αλέξιο Γ' Άγγελο (1195–1203).
Από την οικογένεια βγήκαν επίσης δύο Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, ο Βασίλειος Β΄ (1183-1186) και ο Ιωάννης Ι΄ (1198-1206). Την ίδια εποχή, ο Ιωάννης Ε' Καματηρός ήταν αρχιεπίσκοπος Βουλγαρίας μετά το 1186. Ένας άλλος Ιωάννης Καματηρός, πιθανόν ο Ιωάννης Ε', συνέγραψε δύο αστρολογικά έργα.
Πηγές
Καματηρων
Φαίδρος Μπαρλάς
Ο Φαίδρος Μπαρλάς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου 1925. Πατέρας του ήταν ο Τάκης Μπαρλάς. Απεβίωσε στις 16 Ιουνίου 1975 στη γενέτειρά του από καρκίνο του πνεύμονος. Υπήρξε ποιητής, κριτικός, πεζογράφος και δημοσιογράφος. Εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες και έγραψε ποιήματα και πεζογραφήματα. Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική κριτική και τη χρονογραφία. Τα πεζά του κείμενα εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1956 στη συλλογή Πολύεδρον, στην οποία συμπεριελήφθηκαν ποιήματα, μελέτες του και κριτικά δοκίμια. Το 1963 εκδόθηκαν 21 διηγήματά του στη συλλογή Η επίσκεψις. Τα άπαντά του κυκλοφόρησαν το 1980 σε επιμέλεια και εισαγωγή του Ρένου Αποστολίδη
Σε ένα από τα κριτικά του δοκίμια καταπιάνεται με το πεζογράφημα, η Πυραμίδα 67 του ίδιου του Ρένου Αποστολίδη, διευθυντή τότε των Νέων Ελληνικών. το οποίο περιγράφει ως «χαρμόσυνη έκπληξη» στη γενική μετριότητα της «μεταπολεμικής γενιάς». Σύμφωνα με τον Ρένο Αποστολίδη «Ὁ Φαῖδρος Μπαρλᾶς ὑπῆρξε ἕνα σπάνιο πνεῦμα τῶν νεοελληνικῶν γραμμάτων, ποτισμένο μὲ τὴν ὀξυδέρκεια τοῦ Οὐάιλντ, τὸ σαρκασμὸ τοῦ Ροΐδη, ἀλλὰ καὶ τὶς ἀντίστοιχες αἰσθητικὲς ἀπαιτήσεις τῆς μορφῆς – σύμφυτης, κατ’ αὐτόν, μὲ τὴν οὐσία οἱουδήποτε κειμένου».
Υπήρξε, επίσης, διευθυντής σύνταξης της Μηνιαίας Λογοτεχνικής και Κριτικής Έκδοσης ΣΤΑΧΥΣ.
Σημειώσεις παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες πεζογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Παχέλα Φαλγκούν
μικρογραφία|Γυναίκες στο Μπανγκλαντές φωτογραφίζονται στο φεστιβάλ Παχέλα Φαλγκούν. Το Παχέλα Φαλγκούν (পহেলা ফাল্গুন Pôhela Falgun ή পয়লা ফাল্গুন Pôela Falgun) είναι η πρώτη μέρα της Άνοιξης του βεγγαλικού μήνα Φαλγκούν, ο οποίος ανήκει στο Βεγγαλικό ημερολόγιο. Εορτάζεται στο Μπαγκλαντές και ξεκίνησε το 1991 από τους μαθητές της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Ντάκα. Η πρώτη Φαλγκούν συνήθως πέφτει στις 13 Φεβρουαρίου τουΓρηγοριανού Ημερολογίου. Αυτή η μέρα περιέχει πολύχρωμες γιορτές, όπου οι γυναίκες φορούν κίτρινο σάρι για να γιορτάσουν αυτή την ημέρα. Αυτή η γιορτή είναι επίσης γνωστή ως Μπασάντα Ουτσάμπ (বসন্ত উৎসব, Φεστιβάλ της Άνοιξης).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Πολιτισμός της Βεγγάλης
Ουρανοπίθηκος
Ο ουρανοπίθηκος είναι γένος εξαφανισμένου ευρασιατικού μεγάλου πιθήκου που εκπροσωπείται από δύο είδη, τον ουρανοπίθηκο τον μακεδονικό, ένα ανθρωποειδές του ύστερου Μειόκαινου (9,6–8,7 εκατομμύρια χρόνια πριν) από την Ελλάδα και τον ουρανοπίθηκο τον τουρκικό, επίσης από το ύστερο Μειόκαινο (8,7-7,4 εκατομμύρια χρόνια πριν) της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική προϊστορία Κατηγορία:Ανθρωπίδες Κατηγορία:Προϊστορικά θηλαστικά
Τιρασίλ Ντάνγκντα
Ο Τιρασίλ Ντάνγκντα (Ταϊλανδικά: ธีรศิลป์ แดงดา, IPA/Thai: [tʰīː.rā.sǐn dɛ̄ːŋ.dāː], ορθή προφορά: Τϊϊράσιν Ντάανγκντα) (γενν. 6 Ιουνίου 1988) είναι Ταϊλανδός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Πατούμ Γιουνάιτεντ. Είναι αρχηγός της Εθνικής Ταϊλάνδης, με την οποία έχει σημειώσει 63 γκολ σε 124 αναμετρήσεις.
Μάντσεστερ Σίτι
Στις 25 Ιουλίου 2007 κλήθηκε για δοκιμαστικό στη Μάντσεστερ Σίτι, με τον Ταϊλανδό επιχειρηματία και πρώην πρωθυπουργό Ταξίν Τσιναουάτ να είχε αγοράσει τη Σίτι νωρίτερα μέσα στον μήνα. Μετά από πολύ καιρό αναμονής για την άδεια εργασίας του, υπέγραψε με τη Σίτι στις 16 Νοεμβρίου. Ωστόσο, μετά από προβλήματα με την άδεια εργασίας, δόθηκε δανεικός στην ελβετική Γκρασχόπερς Ζυρίχης. Μετά την επιστροφή του στη Σίτι το 2008 δεν μπόρεσε ακόμα να παίξει στην Αγγλία και μετά την εξαγορά της ομάδας από την Άμπου Ντάμπι Γιουνάιτεντ Γκρουπ αποδεσμεύθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2008.
Αλμερία (δανεισμός)
Στις 21 Φεβρουαρίου 2014 υπέγραψε με μονοετή δανεισμό στην ΟΝ Αλμερία, καθιστώντας τον τον πρώτο ποδοσφαιριστή της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Ταϊλάνδης που αγωνίστηκε στη Πριμέρα Ντιβισιόν. Έφτασε στο νέο του σύλλογο στις 9 Ιουνίου, περικυκλωμένος από οπαδούς στο αεροδρόμιο.
Έκανε το ντεμπούτο του στο ισπανικό κορυφαίο επίπεδο στις 23 Αυγούστου 2014, αντικαθιστώντας τον Φερνάντο Σοριάνο στο 65ο λεπτό της εντός έδρας ισοπαλίας με 1–1 με αντίπαλο τη ΡΚΝ Εσπανιόλ και έγινε ο πρώτος Ταϊλανδός ποδοσφαιριστής που το έκανε. Αγωνίστηκε πρώτη φορά βασικός στις 5 Δεκεμβρίου και σημείωσε το δεύτερο γκολ της ομάδας του σε μια εκτός έδρας νίκη με 4–3 εναντίον της Ρεάλ Μπέτις για το Κύπελλο Ισπανίας.
Επιστροφή στη Μουανγκτόνγκ Γιουνάιτεντ
Στις 20 Ιανουαρίου 2015 επέστρεψε στη Μουανγκτόνγκ Γιουνάιτεντ. Αναδείχθηκε σε σημαντικό παράγοντα της Μουανγκτόνγκ Γιουνάιτεντ για την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Ταϊλάνδης το 2016. Την επόμενη σεζόν σημείωσε το 100ό γκολ για την ομάδα του στις 11 Μαρτίου 2017 με αντίπαλο τη Νακόν Ρατσασίμα. Επιπλέον, κατέρριψε το ρεκόρ των γκολ πρωταθλήματος του Πίπομπ Ον-Μο, με 108 γκολ, και έγινε ο κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος Ταϊλάνδης με 109 γκολ, αφού σκόραρε δύο φορές επί της Ζαμπάρσι Γιουνάιτεντ.
Σανφρέτσε Χιροσίμα (δανεισμός)
μικρογραφία| Ο Ντάνγκντα με τη Σανφρέτσε Χιροσίμα Υπέγραψε στη Σανφρέτσε Χιροσίμα στις 20 Δεκεμβρίου 2017. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του ενάντια στη Χοκκάιντο Κονσαντόλε Σαππόρο και σημείωσε το νικητήριο γκολ για την ομάδα του. Συνολικά, σημείωσε 6 γκολ σε 32 εμφανίσεις πρωταθλήματος για το σύλλογο.
Σιμίζου Σ-Παλς
Τον Ιανουάριο του 2020 υπέγραψε με τη Σιμίζου Σ-Παλς. Έκανε το ντεμπούτο του στις 22 Φεβρουαρίου με αντίπαλο τη ΦΚ Τόκιο, σημειώνοντας ένα γκολ σε μια ήττα 3–1. Στην Τζε 1 Λιγκ του 2020 σκόραρε για το σύλλογο 3 γκολ σε 24 εμφανίσεις.
Πατούμ Γιουνάιτεντ
Το Δεκέμβριο του 2020 επέστρεψε στην Ταϊλάνδη, υπογράφοντας με την Πατούμ Γιουνάιτεντ. Στο ντεμπούτο του στις 6 Φεβρουαρίου σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα, στη νίκη με 2–0 εναντίον της Πολίς Τέρο.
Εθνική ομάδα
Αγωνίστηκε για τις «μικρές» εθνικές της Ταϊλάνδης Κ16 και Κ17 το 2004, αποτελώντας μέρος της ομάδας που έπαιξε στο Πρωτάθλημα Εθνών Ασίας Κ17 του 2004. Δύο χρόνια αργότερα συμπεριλήφθηκε στην ομάδα Κ19 που έπαιξε στο Πρωτάθλημα Ασίας Νέων του 2006, σημειώνοντας το πρώτο από τα δύο γκολ στη νίκη με 2–1 εναντίον των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η οποία ήταν η μοναδική νίκη της Ταϊλάνδης στη διοργάνωση.
Το 2007 εμφανίστηκε για την ομάδα Κ23. Ήταν μέρος της ολυμπιακής ομάδας που απέτυχε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Το Δεκέμβριο του 2007 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας, σημειώνοντας το γκολ της νίκης επί της Μιανμάρ. Την ίδια χρονιά έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ταϊλάνδης ανδρών και ήταν επίσης στην ομάδα Κ23 για το Ασιατικό Κύπελλο του 2007, όντας ο νεότερος της ομάδας. Ωστόσο, εμφανίστηκε μόνο μία φορά σε ολόκληρη τη διοργάνωση, μπαίνοντας ως αλλαγή αργά στην ισοπαλία με 1–1 με το Ιράκ. Στη συνέχεια, η Ταϊλάνδη απέτυχε να προκριθεί στους αγώνες της νοκ άουτ φάσης, καθώς τερμάτισε στην τρίτη θέση στον Όμιλο Α.
Επιλέχθηκε, επίσης, για το Πρωτάθλημα ΠΟΕΝΑ (Πρωτάθλημα Εθνών Νοτιανατολικής Ασίας) του 2008, και έχοντας υπάρξει σταθερό μέλος της εθνικής ομάδας από τον Οκτώβριο του 2007, όπου και σκόραρε τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, με την Ταϊλάνδη να τερματίζει δεύτερη, χάνοντας από το Βιετνάμ. Σημείωσε το πρώτο γκολ της ομάδας του στο δεύτερο παιχνίδι, αλλά το Βιετνάμ κατάφερε να πετύχει ένα γκολ στις καθυστερήσεις και στέφθηκε πρωταθλητής. Ο δεύτερος αγώνας του ήταν για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου εναντίον του Μακάο, όπου σημείωσε το δεύτερο γκολ στη νίκη με 6–1. Ήταν μέλος της νικήτριας ομάδας του Κυπέλλου ΠΟΒ 2008 στο Βιετνάμ.
Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 της ΑΦΚ αγωνίστηκε συνεχώς και σκόραρε εναντίον της Αυστραλίας και του Ομάν. Ήταν ο πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα ΠΟΕΝΑ του 2012, κατά τη διάρκεια του οποίου σημείωσε χατ τρικ με αντίπαλο τη Μιανμάρ. Το 2013 κλήθηκε στην εθνική ομάδα για τα προκριματικά του Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών του 2015. Τον Οκτώβριο του 2013 συμμετείχε σε φιλικό αγώνα εναντίον του Μπαχρέιν, και σκόραρε εναντίον του Ιράν στον επόμενο αγώνα, στην ήττα με 1–2 στην Τεχεράνη.
Τον Μάιο του 2015 έπαιξε για την Ταϊλάνδη στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 εναντίον του Βιετνάμ. Τον Ιούνιο του 2015 σκόραρε δύο φορές για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 εναντίον της Κινεζικής Ταϊπέι. Το 2021 έγινε ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο Πρωτάθλημα ΠΟΕΝΑ με 19 γκολ, καταρρίπτοντας το ρεκόρ των 17 γκολ του Σιγκαπουριανού Νο Αλάμ Σα, όταν σκόραρε ενάντια στις Φιλιππίνες στη διοργάνωση του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταϊλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ταϊλάνδης Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ταϊλάνδης Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ταϊλάνδης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ταϊλάνδης Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2007 Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ταϊλάνδης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μουανγκτόνγκ Γιουνάιτεντ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελβετία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Αλμερία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σανφρέτσε Χιροσίμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιμίζου Σ-Παλς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΓ Πατούμ Γιουνάιτεντ Φ.Κ.
Κάστρα και Φρούρια στο νομό Αρκαδίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Επαρχία Σουκ Αχράς
Το Σουκ Αχράς (ولاية سوق أهراس) είναι επαρχία (βιλάγια) στην περιοχή Ωρές της Αλγερίας. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη, και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2008 ανερχόταν σε 438.127 κατοίκους. Βρίσκεται στα σύνορα της Αλγερίας με την Τυνησία.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Τοπογραφία του Σουκ Αχράς Το Σουκ Αχράς βρίσκεται στη βορειοανατολική Αλγερία. Καλύπτει έκταση 4.360 χλμ². Προς τα βόρεια συνορεύει με την επαρχία Ελ Ταρφ, στα ανατολικά με την Τυνησία, στα δυτικά με την επαρχία Γκελμά και την επαρχία Ουμ ελ Μπουαγκί και στα νότια με την επαρχία Τεμπέσα.
Κλίμα
Το Σουκ Αχράς έχει ηπειρωτικό και υγρό κλίμα, έντονες βροχές στο βορρά τον χειμώνα και πολύ ζεστό και ξηρό κλίμα στον νότο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι βροχές είναι 350-750 χιλιοστά/έτος και οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 1 °C έως 14 °C τον χειμώνα και από 25 °C έως 38 °C το καλοκαίρι.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 26 κοινότητες ή δήμους.
Κοινότητες
μικρογραφία|Κοινότητες της επαρχίας Σουκ Αχράς
Παραπομπές
Σουκ Αχρας
Ρουνικές επιγραφές στην Αγία Σοφία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/Hagia_Sophia_Mars_2013.jpg/200px-Hagia_Sophia_Mars_2013.jpg|μικρογραφία|200x200εσ| Εξωτερική άποψη της Αγίας Σοφίας (2013) Υπάρχουν τουλάχιστον δύο ρουνικές επιγραφές στα μαρμάρινα στηθαία της Αγίας Σοφίας. Μπορεί να χαράχθηκαν από μέλη της Βαραγγείου Φρουράς στην Κωνσταντινούπολη κατά την Εποχή των Βίκινγκ.
Η επιγραφή Χάλφνταν
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Runen_Hagia_Sophia.JPG/200px-Runen_Hagia_Sophia.JPG|μικρογραφία|200x200εσ| Η "Επιγραφή Χάλφνταν" - 2014 σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Hagia_Sophia_Halfdan_inscription_-_Halvdan-Inschrift_der_Hagia_Sophia.jpg/200px-Hagia_Sophia_Halfdan_inscription_-_Halvdan-Inschrift_der_Hagia_Sophia.jpg|μικρογραφία|200x200εσ| Μεταγραφή των αναγνωρίσιμων ρούνων Χάλφνταν Η ανακάλυψη της πρώτης ρουνικής επιγραφής συνέβη το έτος 1964 σ' ένα στηθαίο στον τελευταίο όροφο του νοτίου εξώστη. Τούτη η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε από την Ελισάβετ Σβέρντστρομ στο ακαδημαϊκό περιοδικό Φορνβάνεν, το έτος 1970. Η επιγραφή έχει φθορές, γι' αυτό σήμερα μπορεί να διαβαστεί αποκλεστικά το -φταν, το οποίο είναι το σκανδιναβικό όνομα Χάλφνταν. Η υπόλοιπη επιγραφή είναι δυσανάγνωστη, αλλά πιθανολογείται ότι ακολούθησε τον κοινό τύπο «Η NN έκανε το χάραγμα τούτων των επιγραφών».
Η δεύτερη επιγραφή
Μια δεύτερη επιγραφή ανακαλύφθηκε από τον Φολκ Χόγκμπεργκ από την Ουψάλα το 1975. Ανακαλύφθηκε σε μια κόγχη στο βόρειο τμήμα του ίδιου εξώστη με την πρώτη επιγραφή. Η ανακάλυψη αναφέρθηκε στο Τμήμα Ρούνων στη Στοκχόλμη το 1984, αλλά δεν δημοσιεύτηκε. Ο αρχαιολόγος Ματς Λάρσον ανακάλυψε εκ νέου τις επιγραφές το 1988 και δημοσίευσε το εύρημά του στο Φορνβάνεν το 1989. Διάβασε αρι:κ και το ερμήνευσε ως πιθανό «Ο Άρι έ(φτιαξε)» ή «Ο Άρι έ(φτιαξε τις επιγραφές)». Εξαιτίας των δυσκολιών στην ανάγνωση, η επιγραφή δεν καταχωρήθηκε στο περιοδικό Nytt om runer 4 του 1989.
Ο Χόγκμπεργκ είχε κάνει μια διαφορετική ανάγνωση από τον Λάρσον το 1975, την οποία υποστήριξε ο Σβεν Ίντρελιντ, που διδάσκει αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκεν, το έτος 1997. Η ανάγνωση των Χόγκμπεργκ και Ίντρελιντ είναι το όνομα του άνδρα Άρνι και θεωρούν ότι η επιγραφή είναι καθαρό γκράφιτι, σε αντίθεση με τον Λάρσον. Ο τελευταίος πληροφορήθηκε για την ερμηνεία του Χόγκμπεργκ το 1989, αλλά υπερασπίστηκε τη δικιά του.
Περισσότερες επιγραφές
Ο καθηγητής Ίντρελιντ δημιούργησε αντίγραφα πέντε πιθανών ρουνικών επιγραφών στο στηθαίο και τα παρέδωσε στο Νορβηγικό Ρουνικό αρχείο το 1997. Ίσως υπάρχουν επιπλέον ρουνικές επιγραφές που περιμένουν να βρεθούν στους τοίχους και σε άλλα μέρη της Αγίας Σοφίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δωροθέα Μαρία της Σαξονίας-Βαϊμάρης
H Δωροθέα Μαρία, γερμ. Dorothea Maria von Sachsen-Weimar von Wettin (14 Οκτωβρίου 1641 - 11 Ιουνίου 1675) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Τσάιτς.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Γουλιέλμου, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Ελεονώρας Δωροθέας, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1656 τον Μαυρίκιο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Λοζάνγκ Γκιάτσο
Η κατά τους Λαμαϊστές, Αυτού Αγιότητα, ο Λοζάνγκ Γκιάτσο ήταν ο 5ος Δαλάι Λάμα. Γεννήθηκε το 1617 στο Θιβέτ και πέθανε το 1682. Οι δύο προηγούμενοι δαλάι Λάμα ήταν απλά ιστάμενοι θιβετιανοί μοναχοί. Βασίλευσε από το 1642 μέχρι το 1682 και απέκτησε τον τίτλο μετά τον θάνατό του. Είχε δύο αντιβασιλείς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δαλάι Λάμα
Ηγεμόνας Ουβεϊς
Ο Ηγεμόνας Ουβεϊς Πασάς (Οθ. Τούρκικα:سيزاد أويش باشا) (Τούρκικα: Şehzade Üveys Paşa, 1512 - 1547) ήταν γιος του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η μητέρα του ήταν μια παλλακίδα από το χαρέμι και το όνομα της δεν είναι γνωστό. Στην οθωμανική παράδοση, τέτοια κορίτσια ταιριάζουν σε έναν μπέη ή σε έναν καλό άνθρωπο. Ωστόσο στην περίπτωσή της ήταν ήδη έγκυος και ο γιος του Σελίμ γεννήθηκε με έναν πατριό.
Ο Ουβεϊς έγινε σύντομα υψηλόβαθμος γραφειοκράτης της αυτοκρατορίας. Όμως, όταν ο Σελίμ πέθανε το 1520, ο Ουβεϊς δεν υπέβαλε αξίωση θρόνου λόγω της οθωμανικής παράδοσης, σύμφωνα με την οποία οι πρίγκιπες που γεννήθηκαν σε έναν θετό πατέρα δεν έχουν δικαίωμα να ανεβαίνουν στο θρόνο. Το 1535, λίγο μετά την κατάληψη της Βαγδάτης (σήμερα πρωτεύουσα του Ιράκ), Ουβεϊς διορίστηκε ως Μπεηλέρμπεης της Βαγδάτης.
Το 1545, του ανατέθηκε να καταλάβει το Ταΐζ (πόλη στην Υεμένη) στο οποίο ήταν επιτυχής. Το 1547, ένας ναυτικός στρατιώτης που ονομάζοταν Πεχλιβάν Χασάν ξεκίνησε μια εξέγερση στην Υεμένη. Ενώ προσπαθούσε να καταστείλει την εξέγερση, ο Ουβεϊς σκοτώθηκε από τους αντάρτες σε ηλικία 35 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Έλλη Καρόζη
Η Έλλη Καρόζη είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης η πρώτη που έπαιξε σε ξένο σύλλογο.
Ξεκίνησε την καριέρα της στον Παναθηναϊκό αγωνιζόμενη στα τοπικά πρωταθλήματα κέντρου, την εποχή εκείνη δεν υπήρχε ακόμα Εθνικό πρωτάθλημα. Από τον Παναθηναϊκό το 1954 πήγε στη Βραζιλιάνικη Φλουμινένσε του Ρίο ντε Τζανέιρο και αγωνίστηκε εκεί έως το 1956, σύμφωνα με τον ελληνικό τύπο στη Βραζιλία είχε το παρατσούκλι "η βόμβα του ελληνικού μπάσκετ". Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1957 έπαιξε για τον Α.Ο. Αμπελοκήπων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αμπελοκήπων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βραζιλιάνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Ζίγκφριντ Α΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Ζίγκφριντ Α΄, γερμ. Siegfried I. (περ. 1230 - 25 Μαρτίου 1298) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν ο πρώτος πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1252-1298).
Βιογραφία
Το 1298 απεβίωσε στο Κέτεν του Άνχαλτ σε ηλικία 68 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1259 την Αικατερίνη των Μπγιέλμπο, κόρη του Μπίργιερ Μάγκνουσον αντιβασιλιά (jarl) της Σουηδίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Μπαλκαναμπάτ
Το Μπαλκαναμπάτ (τουρκμενικά: Balkanabat, Балканабат, بلخان آباد), πρώην γνωστό ως Νεμπίτ Νταγκ και Νεφτεντάγκ, είναι μια πόλη στο δυτικό Τουρκμενιστάν και πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπαλκάν, της μεγαλύτερης περιφέρειας της χώρας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 17 μέτρων.
Το Μπαλκαναμπάτ βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς Μπαλκάν Νταγκλαρί. Το Μπαλκαναμπάτ βρίσκεται περίπου 450 χλμ. δυτικά της Ασγκαμπάτ και 160 χλμ ανατολικά της πόλης του Τουρκμένμπασι. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο με προγραμματισμένες καθημερινές πτήσεις προς το Ασγκαμπάτ.
Όνομα και ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Μνημείο στο Μπαλκαναμπάτ Η πόλη ιδρύθηκε το 1933 ως "Νεφτεντάγκ", που σημαίνει "Βουνό Πετρελαίου" (από το ρωσικό νεφτ, "πετρέλαιο", και το τουρκμενικό νταγκ, "βουνό"), ως οικισμός κατά μήκος ενός από τους σταθμούς του Υπερκαυκασιανού Σιδηροδρόμου. Το 1946, όταν μετατράπηκε σε πόλη, μετονομάστηκε σε "Νεμπίτ-Νταγκ", που σημαίνει επίσης "Βουνό του Πετρελαίου", αλλά αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας την τουρκμενική λέξη νεμπίτ.
Υπάρχει ένα μεγάλο μνημείο στη μακρινή ανατολική πλευρά της πόλης που ονομάζεται "Μνημείο στους Εξερευνητές της Ερήμου" το οποίο απεικονίζει μια καμήλα και αρκετούς άνδρες που αγωνίζονται για να περπατήσουν μέσα στην θυελλώδη έρημο του Καρακούμ. Το Νεμπίτ Νταγκ μετονομάστηκε σε Μπαλκαναμπάντ (Μπαλκάν από το όνομα των όρων Μπαλκάν, αμπάντ σημαίνει πόλη) το 2001 με το διάταγμα του πρώην προέδρου του Τουρκμενιστάν Σαπαρμουράτ Νιγιάζοφ.
Η πόλη έχει μια "Διαδρομή Υγείας", η οποία είναι ένα τσιμεντένιο μονοπάτι έξω από την πόλη που χτίστηκε για να δώσει στους πολίτες της πόλης ένα μέρος για να κάνουν μια μέτρια πεζοπορία κατά μήκος του βουνού. Άνοιξε το 2004 για να μοντελοποιήσει μια παρόμοια διαδρομή από σκυρόδεμα έξω από το Ασγκαμπάτ. Η πόλη έχει πέντε παζάρια (αγορές) την Γκιοκ, την Τζενέτ, την Γκιουντογκάρ, την Μπερεκέτ και την Μπαζάρ στην 5η μικροπεριφέρεια. Υπάρχει το ξενοδοχείο "Νεμπιτσί", θέατρο, μουσεία, εστιατόρια και πάρκα στο Μπαλκαναμπάτ. Η βόρεια πλευρά της πόλης περιλαμβάνει το μεγάλο πάρκο "Σαπαρμουράτ Τουρκμένμπασι Σεϊιλγκαχίi" το οποίο περιλαμβάνει γήπεδα τένις, μια σκακιέρα μεγέθους ζωής και πολλά παγκάκια.
Η φυλή Γιόμουντ ήταν ιστορική για την περιοχή των Βαλκανίων και το χαλί γκιολ των Γιομούντ είναι ένα από τα πέντε σχέδια που εκπροσωπούνται στη σημαία του Τουρκμενιστάν.
Δημογραφικά στοιχεία
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Τουρκμένοι. Οι άλλες εθνότητες περιλαμβάνουν τους Ρώσους, τους Καζάκους, τους Λεζγκίνους, τους Αζέρους, τους Αρμένιους, τους Ουζμπέκους, τους Τάταρους και τους Καρακαλπάκους. Επίσης βρίσκονται Τατζίκοι.