cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιντάν Όφερ
Ο Ιντάν Όφερ (עידן עופר γεννημένος στις 5 Μαΐου 1955) είναι ένας Ισραηλινός επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος στο Λονδίνο, με ενδιαφέροντα πάνω στη ναυτιλία, στη γεώτρηση και στην εξόρυξη. Είναι ο ιδρυτής της "Tanker Pacific" και διευθυντής της "Quantum Pacific Group", μιας εταιρείας μετοχών. Είναι κύριος μέτοχος της Pacific Drilling, που είναι στη λίστα του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, της Israel Corporation που είναι στη λίστα του Χρηματιστιρίου του Τελ Αβίβ και της Kenon Holdings που είναι στη λίστα και των δύο χρηματιστηρίων. Έκανε τη μεγαλύτερη δωρεά που έχει γίνει ποτέ σε μια Βρετανική σχολή επιχειρήσεων, το 2013.
Πρώτα χρόνια
Ο Ιντάν Όφερ γεννήθηκε το 1955 η Μαρία Γκαντώνα. Ο πατέρας του, Σάμμυ Όφερ, ήταν Ισραηλινός ναυτιλιακός μεγιστάνας με καταγωγή από τη Ρουμανία. Η μητέρα του, Αβίβα Όφερ, ζει στο Λονδίνο. Έχει έναν αδελφό, τον Εϊάλ Όφερ
Ο Όφερ μεγάλωσε στη Χάιφα, και εκτέλεσε την υποχρεωτική του στρατιωτική υπηρεσία στο Ισραηλινό Ναυτικό, όπου υπηρέτησε ως υπαρχηγός σε περιπολικό σκάφος. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Χάιφα με Bachelor πάνω στην επιστήμη των οικονομικών και της ναυτιλίας. Μετά πήρε το Master's του πάνω στη διοίκηση επιχειρήσεων από τη Σχολή Επιχειρήσεων του Λονδίνου τη δεκαετία του 1980.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του επεκτείνοντας την οικογενειακή του επιχείρηση στο Χονγκ Κονγκ στη δεκαετία του 1980. Ύστερα, εργάστηκε στη Σιγκαπούρη και στις Η.Π.Α.. Το 1989, έγινε ο ιδρυτής του "Tanker Pacific", ο οποίος πλέον είναι ο μεγαλύτερος ιδιωτικός στόλος δεξαμενόπλοιων στον κόσμο.
Είναι Πρόεδρος της "Quantum Pacific Group", μια εταιρεία επενδύσεων χαρτοφυλακίου με έδρα το Γκέρνσεϊ. Είναι επίσης και ο κύριος μέτοχος της "Pacific Drilling", μια δημόσια εταιρεία η οποία βρίσκεται στη λίστα του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, και της "Israel Corporation" τη μεγαλύτερη δημόσια εταιρεία επενδύσεων, η οποία είναι και στη λίστα του χρηματιστηρίου του Τελ Αβίβ. Υπήρξε Πρόεδρος της "Israel Corporation" από το 1999 έως και το 2010, αλλά και μέλος του διοικητικού της συμβουλίου από το 1999 έως και το 2013. Έχει υπηρετήσει στα Συμβούλια της "Synergy Ventures και της Aspect "Enterprise Solutions". Υπήρξε και επενδυτής της "Better Place", μιας εταιρείας ηλεκτρικών αυτοκινήτων, η οποία χρεοκόπησε τον Μάιο του 2013.
Το 2014, ίδρυσε την εταιρεία "Kenon Holdings" ως ένα απόσπασμα από την "Israel Corporation". Είναι μια εταιρεία χαρτοφυλακίου που δίνει έμφαση κυρίως στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και της ενέργειας. Αυτή κληρονόμησε κάποιες από τις επενδύσεις που κατείχε προηγουμένως η "Israel Corporation", για παράδειγμα, την "Qoros", ένα κοινό σχέδιο που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την "Chery Automobile", η οποία κατασκευάζει αυτοκίνητα που προορίζονται για μια «νέα, διεθνούς φήμης αγορά» στην Κίνα. Άλλες επενδύσεις περιλαμβάνουν την "Zim Integrated Shipping Services" και την "IC Power". Περιλαμβάνουν επίσης και την "Inkia Energy", μια Περουβιανή ενεργειακή εταιρεία και θυγατρική της "IC Power". Εν τω μεταξύ, η "Israel Corporation" διατηρεί επενδύσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου αλλά και σε Ισραηλινά χημικά.
Εργάζεται στο Συμβουλίο Εξωτερικών Σχέσεων και στο Συμβούλιο του Κοσμήτορα της "Σχολής Κυβερνήσεων John F. Kennedy" του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Με τον Richard Branson και με άλλους, είναι συνιδρυτής του "Carbon War Room", μια ομάδα που αφορά τον προβληματισμό πάνω στην αλλαγή του κλίματος και βασίζεται στην Ουάσινγκτον, D.C. Σύμφωνα με τους "The Financial Times", είναι "ένας φιλελεύθερος του Τελ Αβίβ στο καλούπι του παλιού Ισραηλινού Εργατικού Κόμματος".
Λίγο μετά το θάνατο του πατέρα του, το 2011, κληρονόμησε το μισό της περιουσίας του πατέρα του. Επιπλέον, κληρονόμησε το ήμισυ της "τεράστιας συλλογής" της σύγχρονης τέχνης που κατείχε ο πατέρας του. Ως αποτέλεσμα, μέχρι το 2013, ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στο Ισραήλ. Σύμφωνα με τη "Forbes", ο Idan Ofer είχε καθαρή αξία 4,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τον Ιανουάριο του 2015.
Αθλητισμός
Το 2018, ο Ofer αγόρασε μερίδιο της τάξης του 51% μέσω του Quantum Pacific Group στον Πορτογαλικό ποδοσφαιρικό σύλλογο FC Famalicão, το οποίο στη συνέχεια αυξήθηκε στο 85% το 2019. Το 2019, η Famalicão ανέβηκε στο κορυφαίο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία, την Primeira Liga. Ο Ofer κατέχει επίσης μερίδιο 32% στον Ισπανικό ποδοσφαιρικό σύλλογο Atlético Madrid.
Σκάνδαλα
Ο Ofer κατακρίθηκε στο Ισραήλ για αποφυγή φόρων μετακομίζοντας στο Λονδίνο, για ρύπανση από τα χημικά του εργοστάσια, και για τον πλούσιο τρόπο ζωής του. Το 2014, φέρεται να πλήρωσε την Ισραηλινή κατασκοπευτική εταιρεία Black Cube για να εντοπίσει πληροφορίες για τον τότε Ισραηλινό υπουργό Οικονομικών Yair Lapid και άλλους κυβερνητικούς αξιωματούχους σε μια προσπάθεια να επηρεάσει τη φορολογική πολιτική.
Φιλανθρωπική Δράση
Το 2013, δώρισε 25 εκατομμύρια λίρες (40 εκατομμύρια δολάρια) στη σχολή επιχειρήσεων του Λονδίνου, μέσω του Ιδρύματος "Idan and Batia Ofer"  Ως αποτέλεσμα της φιλανθρωπικής του ενέργειας, η LBS καθιέρωσε το κέντρο "Sammy Ofer" προς τιμήν του πατέρα του. Βρίσκεται στο "Old Marylebone Town Hall", ένα ιστορικό κτίριο που ενοικιάζεται από το πανεπιστήμιο από το 2012 και βρίσκεται υπό ανακαίνιση ως προς τις αίθουσες διδασκαλίας για φοιτητές και ακαδημαϊκούς στο LBS. Tο 2013, ήταν η μεγαλύτερη ιδιωτική δωρεά που πραγματοποιήθηκε ποτέ σε βρετανική σχολή επιχειρήσεων.
Το 2013, έκανε δωρεά στη σχολή κυβερνήσεων "John F. Kennedy" του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ για την ίδρυση του ταμείου υποτροφιών "Sammy Ofer" για τους αναδυόμενους ηγέτες από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, ένα πρόγραμμα υποτροφιών για ισραηλινούς και παλαιστινίους φοιτητές για να παρακολουθήσουν τη σχολή. Παρέχει πλήρη διδασκαλία κάθε χρόνο σε τέσσερις Ισραηλινούς ή Παλαιστίνιους φοιτητές, που έχουν επιδείξει τη δέσμευσή τους στο να προωθήσουν την ειρήνη στην περιοχή.
Μαζί με τη σύζυγό του, Batia, έχει κάνει φιλανθρωπικές δωρεές στο Εβραϊκό Μουσείο του Λονδίνου.
Προσωπική ζωή
Έχει παντρευτεί τέσσερις φορές. Η τέταρτη σύζυγός του είναι η Batia-Ofer, γνωστή φιλανθρωπος, που υπηρετεί στο συμβουλευτικό συμβούλιο του "Sotheby's". Έχει πέντε παιδιά. Έμεναν στο Arsuf, κοντά στο Τελ Αβίβ, μέχρι και το 2013. Η κόρη του, Leigh Ofer, κατοικεί στη Νέα Υόρκη. Τα υπόλοιπα παιδιά του κατοικούν στο Λονδίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφοπλιστές
Γουλιέλμος ντε Λα Ρος
Ο Γουλιέλμος Α΄ ντε Λα Ρος (Guillaume de La Roche, πέθανε το 1287) μέλος του Οίκο ντε Λα Ρος ήταν Βουργουνδός Δούκας των Αθηνών (1280 - 1287) και Ανδεγαυός Βάϊλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1285 - 1287). Ο Γουλιέλμος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος και της Αγνής. Διαδέχθηκε στο Δουκάτο των Αθηνών τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α' ντε λα Ρος (1280).
Δούκας των Αθηνών
Ο Γουλιέλμος Α΄ ανέκτησε επιτυχώς όλες τις περιοχές που είχε χάσει ο αδελφός του επεκτείνοντας την κυριαρχία του δουκάτου από τη Λαμία μέχρι το Γαρδίκι Τρικάλων. Παντρεύτηκε την Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή κόρη του ηγεμόνα της Θεσσαλίας Ιωάννη Α΄ Δούκα δημιουργώντας μια ισχυρή συμμαχία με τον πεθερό του στην κεντρική Ελλάδα.
Θάνατος
Η ηγεμονία του Γουλιέλμου ήταν ισχυρή αλλά σύντομη, πέθανε δυο χρόνια μετά τον υψηλό διορισμό του στη θέση του βάϊλος της Αχαΐας. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος που ήταν μόλις επτά ετών υπό την κηδεμονία της μητέρας του Ελένης Αγγελίνας Κομνηνής.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:13ος αιώνας Κατηγορία:Αυθέντες Άργους και Ναυπλίας Κατηγορία:Οικογένεια ντε Λα Ρος
Σερβικό Μουσείο Κέρκυρας
Το Σερβικό Μουσείο της Κέρκυρας βρίσκεται στην πόλη της Κέρκυρας και περιέχει εκθέματα από τον μεγάλο αριθμό Σέρβων στρατιωτών -περίπου 150.000- οι οποίοι βρήκαν καταφύγιο στο νησί το 1915 μαζί με την Σερβική κυβέρνηση, μετά από την ήττα του Σερβικού στρατού από τις Αυστροουγγρικές δυνάμεις κατά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πληθυσμός αυτός παρέμεινε για 3 χρόνια στην Κέρκυρα, κατά τα οποία χρησιμοποιήθηκε το νησί του Βίδου για την παραμονή μέρους αυτών, περιοχή όπου κατόπιν ανεγέρθηκε το σερβικό μαυσωλείο. Το μουσείο περιέχει διάφορα εκθέματα όπως φωτογραφικό υλικό, στρατιωτικές στολές, πολεμικό εξοπλισμό, σημαίες και παράσημα, εκκλησιαστικά άμφια και διάφορα άλλα αντικείμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Κέρκυρα Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ελληνοσερβικές σχέσεις
Ομότιμη παραγωγή
Εισαγωγικά
. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από πρωτόγονες κοινωνικές δομές που ενυπήρχε η ομοτιμία είναι οι κοινότητες τροφοσυλλεκτών
.
Τα τελευταία χρόνια, η ευρεία διαδικτύωση επέτρεψε να επανέλθουν δυναμικά αυτού του είδους οι κοινωνικές σχέσεις
. Η ευρεία διάδοση του διαδικτύου επέτρεψε σε μικρές ομάδες ανθρώπων να αλληλεπιδράσουν δημιουργικά και να δράσουν ομότιμα. Στο παράδειγμα μπαίνουν οι δυνατότητες διαμοιρασμού αρχείων, όπου διασυνδεμένοι χρήστες, μέσω τερματικών ανταλλάσσουν κώδικα, ιδέες, αρχεία, πνευματικά προϊόντα (ήχο, ομιλίες, podcast, μουσική, εικόνες, βίντεο, προγράμματα,βιβλία, περιοδικά, υπότιτλους, γραφικά, σχέδια,   codecs, drivers, παιχνίδια  κ.λπ.)
. Αυτές οι τακτικές διαμοιρασμού, που ξεκίνησαν με τα πρωτόκολλα ftp, μέσω των κοινοτήτων IRC και επεκτάθηκαν στα ψηφιακά φόρα, τα κοινωνικά δίκτυα και τις τεχνικές διαμοιρασμού, μέσω κοινών server διαμοιρασμού αρχείων, μέσω της τεχνολογίας torrent αλλά και του streaming, την wikipedia, αποτελούν ένα ευρύ σύνολο τεχνικών διαμοιρασμού P2P που επιτρέπει στους χρήστες παγκοσμίως να αλληλεπιδρούν και να συνεργάζονται. Βλέπουμε ότι η σχέση, η επικοινωνία μέσω αυτών των διόδων και των τεχνολογικών εργαλείων μπορεί και δημιουργεί αξία για την κοινότητα και για το άτομο
Δεν είναι απαραίτητο κάθε τι που εμπλέκεται να έχει προέλθει ή να ενστερνίζεται την ομοτιμία
. Το μόνο σίγουρο είναι ότι επειδή πρόκειται για παγκόσμιο κίνημα, στους χώρους των hacker, των cracker, των ομότιμων παραγωγών και των τελικών χρηστών, οι θεσμικοί είναι κάθε φορά ένα βήμα πίσω. Τα παραδείγματα αρκετά, torrent sites, forums, δίκτυα υποτιτλισμού, διώξεις και μπλοκάρισμα πρόσβασης, κατέβασμα σελίδων κλπ
. Μπορεί η τεχνολογία να είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο που έδρασε σαν καταλύτης για ην ανάδειξη της ομοτιμίας και της ομότιμης παραγωγής, παρόλα αυτά φαίνεται ότι ο ψηφιακός κόσμος καθρεφτίζεται και στον κανονικό, με αποτέλεσμα πολλά μοτίβα σκέψης και οργάνωσης να ψάχνουν να εκφραστούν και στον "πραγματικό" κόσμο, στα πεδία της οικονομίας -π.χ. στην αγροτική παραγωγή, σε συνεργατικά εγχειρήματα, της πολιτικής μέσω αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών αλλά και στην κοινωνία, με την ενεργή δράση μέσα στις κοινότητες, το χακάρισμα της πόλης, βλ. Βαρκελώνη
. Επομένως, με τη βοήθεια του διαδικτύου, οι πληροφορίες μπορούν να ταξιδεύουν αλλά και να αναπαράγονται, να ανακατεύονται και παράγουν νέα αξία χρήσης. Ωστόσο, δεν πρόκειται για κάτι που αφορά μόνο τον ψηφιακό κόσμο, στην ουσία η ομοτιμία "ξαναγεννήθηκε" από την ανάγκη για αυτορύθμιση μέσα στα ψηφιακά, και τείνει να αποτελέσει ένα από τα βασικά εργαλεία για την ανάδυση ενός νέου εναλλακτικού παραδείγματος για τον κόσμο που έρχεται, αφού καταφέρνει και περιγράφει την ικανότητα να συμβάλλει  στη δημιουργία και τη συντήρηση ενός κοινού.
Πιο Αναλυτικά
Ο όρος "ομοτιμία" (peer to peer,P2P), σύμφωνα με τους Bauwens και Κωστάκη αποτελεί μια "νέα κοινωνική, πολιτική και οικονομική δυναμική". Χαρακτηρίζεται δε ως "ένας τρόπος διανομής των πόρων που περιλαμβάνει αμοιβαιότητα μεταξύ του ατόμου και του κοινού πόρου" και επιπλέον "αναφέρεται ως συνώνυμο της κοινοκτημοσύνης (commoning). Η ομοτιμία επιτρέπει έναν νέο τρόπο παραγωγής που χαρακτηρίζεται από νέες σχέσεις παραγωγής και ο οποίος ονομάζεται "βασισμένη στα "κοινά" ομότιμη παραγωγή" (peer production). Ο όρος "ομότιμη παραγωγή" περιγράφει συγκεκριμένα "την ικανότητα να συμβάλλουμε στη δημιουργία και τη συντήρηση κάθε κοινόχρηστου πόρου".
Ο νέος αυτός τρόπος παραγωγής χαρακτηρίζεται από αξίες όπως η αλληλεγγύη, η συνεργασία, η συμμετοχικότητα, η κοινοκτημοσύνη, ο διαμοιρασμός και η κοινωνική καινοτομία.
Ο όρος ομότιμη παραγωγή (peer production) πρωτοπαρουσιάστηκε το 2002 από τον Yochai Benkler, καθηγητή του Πανεπιστημίου Xάρβαρντ. Είναι ένας τρόπος παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών που βασίζεται στις αυτό-οργανωμένες κοινότητες ανθρώπων οι οποίοι συνεργάζονται για την επίτευξη ενός κοινού σκοπού και συμμετέχουν σε ισότιμη βάση (equal footing).
Η "βασισμένη στα κοινά ομότιμη παραγωγή¨" (ΒΚΟΠ) αναγνωρίστηκε αρχικά "ως ένας νέος τρόπος δημιουργίας και διανομής αξίας, όπου δίνεται η ευκαιρία σε άτομα, με δυνατότητα σύνδεσης στο διαδίκτυο, να επικοινωνούν, να αυτοοργανώνονται και να συνδημιουργούν ψηφιακά κοινά γνώσης λογισμικού και σχεδίων. Η νέα αυτή μέθοδος χρησιμοποιεί μηχανισμούς παγκόσμιου συντονισμού, αξιοποιώντας ταυτόχρονα τη δυναμική μικρών ομάδων, οι οποίες χαρακτηρίζουν τις ανθρώπινες φυλές. Η ΒΚΟΠ ( peer to peer,P2P) επέτρεψε την παγκόσμια κλιμάκωση της δυναμικής των μικρών ομάδων καθώς είναι ανοικτή σε όσους έχουν δεξιότητες να συνεισφέρουν σε ένα κοινό έργο συγκεντρώνοντας τη γνώση κάθε συμμετέχοντος. Όπως αναφέρεται στους Κωστάκη και Bauwens η ΒΚΟΠ "βασίζεται σε ανοιχτές  εισροές συνεισφορών , με συμμετοχικές διαδικασίες συντονισμού της παραγωγής και κοινόχρηστους πόρους ως αποτέλεσμα " .Το σύστημα αυτό δεν αντιμετωπίζει την εργασία ως εμπόρευμα όπως την αντιμετωπίζει το αγοραίο σύστημα παραγωγής.
Ομότιμος πολίτης: είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν άνθρωπο που συνεργάζεται ελεύθερα και ισότιμα με άλλους ανθρώπους, αλληλοεπιδρά, ώστε να δημιουργήσει αξίες(συνεργασία, αλληλεγγύη, ισότητα , διαμοιρασμός) υπό την μορφή των κοινών, μέσα από τις οποίες διαμορφώνεται και αυτός ο ίδιος.
Πλαίσιο
Ο Benkler παρουσιάζει την ομότιμη παραγωγή ως ένα νέο παραγωγικό φαινόμενο, όπως προέκυψε από τη μελέτη των πρώτων πρακτικών που παρατηρήθηκαν στο χώρο του ελεύθερου λογισμικού και λογισμικού ανοικτού κώδικα (ΕΛ/ΛΑΚ) και στο χώρο του διαδικτύου. Ο ορισμός της ομότιμης παραγωγής αφορά περισσότερο τη διεργασία της μετατροπής μίας εισροής (input) σε ένα αποτέλεσμα (output), εστιάζοντας στην αποκεντρωμένη δομή και συμμετοχική μέθοδο εργασίας.
Παραδείγματα
Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα ομότιμης παραγωγής αποτελούν το λογισμικό ανοικτού κώδικα (ΕΛ/ΛΑΚ), το Ελεύθερο λογισμικό, το λειτουργικό σύστημα GNU/Linux, ο Apache HTTP εξυπηρετητής, η εγκυκλοπαίδεια Wikipedia, το Project Gutenberg.
==Βασισμένη στα κοινά ομότιμη παραγωγή   == Αντίστοιχα, στο «The Wealth of Networks» (2006), ο Benkler εισάγει την έννοια της «βασισμένης στα κοινά ομότιμης παραγωγής» ([commons-based peer production – CBPP). Η διαφορά σε αυτήν την προσέγγιση είναι η εστίαση στους πόρους και τα αποτελέσματα της διεργασίας και κυρίως η σχέση των συμμετεχόντων με αυτά. Η βασισμένη στα κοινά ομότιμη παραγωγή είναι αποτέλεσμα συνδυασμού της παραγωγής με βάση τα κοινά (ελεύθερη χρήση των μέσων και των αποτελεσμάτων) και της ομότιμης παραγωγής (αποκεντρωμένη οργάνωση και αυτο-προσδιοριζόμενη, συμμετοχική μέθοδος εργασίας).
Το επαναστατικό στοιχείο της βασισμένης στα κοινά ομότιμης παραγωγής είναι ότι τα μέσα και τα αποτελέσματα της δεν αποτελούν αντικείμενα αποκλειστικής ιδιοκτησίας. Αντίθετα, διαμοιράζονται μεταξύ των συμμετεχόντων στο πλαίσιο μίας θεσμικής δομής η οποία διαθέτει τους πόρους ισότιμα σε όλους ανάλογα με την κρίση τους. Ανήκουν δηλαδή στη σφαίρα αυτών που ονομάζονται «κοινά» (commons), ή αλλιώς δημόσια, ελεύθερα αγαθά. Παραδοσιακά, ο χώρος των κοινών θεωρούταν ότι βρίσκεται εκτός της παραγωγικής οικονομίας. Οι κοινοί πόροι αντιμετωπίζονταν ως εν δυνάμει παραγωγικοί πόροι, που θα μπορούσαν να παράγουν αξία εφόσον υπεισέλθουν υπό κάποιο καθεστώς διαχείρισης ή ιδιοκτησίας, από το κράτος ή τον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, ένας νέος τύπος σχέσεων συνεργασίας και παραγωγής αναδεικνύει την προοπτική των κοινών πόρων στην παραγωγή αξίας, παραμένοντας στη σφαίρα των κοινών, μέσα από μία διεργασία η οποία τα προστατεύει και τα ανατροφοδοτεί. Για το λόγο αυτό η βασισμένη στα κοινά ομότιμη παραγωγή αναφέρεται συχνά και ως ένας τύπος «κοινωνικής παραγωγής».
Ενδεικτικό παράδειγμα γνωσιακών και ψηφιακών κοινών που βασίζονται σε ομότιμες πρακτικές αποτελεί το P2P Lab μια διεπιστημονική ερευνητική κολεκτίβα η οποία δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη των ψηφιακών κοινών και την τεχνολογία. Με τη στήριξη της ερευνητικής ομάδας του P2P Lab, αναπτύσσονται εγχειρήματα ένα από τα οποία είναι η δράση των Tzoumakers. Οι Tzoumakers αποτελούν ένα κοινοτικό-ανοιχτό εργαστήριο στο οποίο μια κοινότητα αποτελούμενη από παραγωγούς, αγρότες, κτηνοτρόφους και μελισσουργούς, αλλά και μηχανικούς, γεωπόνους και επαγγελματίες του αγροδιατροφικού τομέα, ανταλλάσσει ιδέες και επεξεργάζεται παλιό εξοπλισμό ή κατασκευάζει εργαλεία από την αρχή για αγροτική παραγωγή μικρής κλίμακας με συνεργατικό και συλλογικό τρόπο. Το εργαστήριο λειτουργεί από το 2018 και στεγάζεται στο, παραχωρημένο από το Δήμο Βόρειων Τζουμέρκων, πολιτιστικό κέντρο του χωριού Καλέντζ ι στα Τζουμέρκα των Ιωαννίνων. Το εργαστήριο των Tzoumakers είναι ανοιχτό προς όλους, ανεξαρτήτως επιπέδου εξοικείωσης με τα εργαλεία, και δίνει τη δυνατότητα για δωρεάν χρήση του με σκοπό την κατασκευή  εργαλείων για ιδία χρήση ή για τρίτους αλλά και για δανεισμό. Επιπροσθέτως, η λίστα των εργαλείων που έχουν κατασκευαστεί στο εργαστήριο διατίθεται δωρεάν στην ιστοσελίδα τους συνοδευόμενη από τα σχεδιαστικά αρχεία και τους οδηγούς κατασκευής, ενισχύοντας κατά αυτόν τον τρόπο τη μετάδοση της τεχνογνωσίας τους. Οι παραπάνω ενέργειες πραγματοποιούνται υπό τους όρους της προσφοράς, διαμοιρασμού, εθελοντισμού, συλλογικότητας και συνεργατικότητας, αξίες στις οποίες βασίζεται η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία.
Συνέχιση στα κοινά ομότιμη παραγωγή
Η ομότιμη παραγωγή βασισμένη στα Κοινά, για να συνεχιστεί, να μπορέσει να εδραιωθεί, και να ισχυροποιηθεί απέναντι στα κυρίαρχα μοντέλα παραγωγής της πληροφορίας, θα πρέπει να έχει συνεχείς πρόσβαση τόσο στα άυλα όσο και στα υλικά μέσα που της χρειάζονται. Η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία, προφανώς και είναι πρωταρχικής σημασίας ζητούμενο και διεκδίκηση, και κατ επέκταση η πρόσβαση στο διαδίκτυο, και στα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας. Χρήση τεχνολογιών, που θα επιτρέπουν ανεμπόδιστα, και εύκολα, το στήσιμο αλλά και την διασύνδεση αυτόνομων δικτύων, ανεμπόδιστη χρήση του φάσματος συχνοτήτων, αλλά και την ανάπτυξη ενός Κοινοτικού ασύρματου ιντερνέτ, ώστε να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση  χωρίς αποκλεισμούς. Θα πρέπει να εξελιχθούν νομικά εργαλεία, για θωράκιση, αλλά και για επέκταση της ομότιμης παραγωγής, χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος ιδιωτικοποίησης του πηγαίου κώδικα με στόχο την μεγιστοποίηση των κερδών. Αυτά όλα όμως για να λειτουργήσουν, χρειάζεται και υλική υποδομή, όποτε πρέπει να βρεθούνε φόρμουλες ανεύρεσης χρηματικού κεφαλαίου. Προς αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να κινηθούν οι παράπλευρες οικονομίες που προέρχονται από την χρήση του ελεύθερου λογισμικού, και γενικά έσοδα που ενισχύουν την ομότιμη παραγωγή, και όχι την επιδίωξη μεγιστοποίησης κέρδους. Μέσω της ομότιμης τεχνολογίας, λειτουργεί και το ψηφιακό νόμισμα Bitcoin, που κάνει εφικτές τις άμεσες πληρωμές στον οποιοδήποτε, οπουδήποτε στον κόσμο, διαχειρίζοντας τις συναλλαγές και παράγοντας χρήμα μέσω της συλλογικής συνεργασίας και χωρίς την συμμετοχή κεντρικής εξουσίας. Όλες αυτές οι δράσεις χρειάζονται ενέργεια, έτσι, η ομότιμη παραγωγή, προσπαθεί και εκεί να κάνει κάποια βήματα, ούτως ώστε να αναπτύξει αυτόνομα συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μικρής κλίμακας, που δεν συνδέονται στο κεντρικό σύστημα διανομής, και προορίζεται για οικιακές εφαρμογές.
== Ομότιμη υλική παραγωγή == Για την παραγωγή των υλικών αγαθών απαιτείται ο σχεδιασμός και η κατασκευή τους. Ο σχεδιασμός μπορεί να επιτευχθεί μέσα από τη χρήση ελεύθερου λογισμικού, όπου ο καθένας μπορεί να το χρησιμοποιήσει, να το μεταβάλει, να το τροποποιήσει, να το βελτιώσει. Στο στάδιο της κατασκευής τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Θα πρέπει να γίνει χρήση κοινών πόρων και να δημιουργηθεί ένα παγκόσμιο δίκτυο ανθρώπων που, εκμεταλλευόμενοι το ελεύθερο λογισμικό και τα διαθέσιμα σε αυτούς υλικά, θα παράγουν τοπικά. Ιδιαίτερα και σημαντικά θέματα αποτελούν η χρηματοδότηση (κόστος παραγωγής) και η απαιτούμενη για την παραγωγή ενέργεια. Και τα δύο μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα αντίστοιχα χρηματοδοτικά και ενεργειακά προγράμματα peer to peer.
Ομότιμη Διακυβέρνηση
Αν η ομότιμη παραγωγή περιγράφει τις διαδικασίες παραγωγής πληροφορίας,  τότε η «ομότιμη διακυβέρνηση» περιγράφει τον τρόπο που οργανώνεται αυτή η παραγωγή. Έτσι, η ομότιμη διακυβέρνηση δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από ένας «από τα κάτω», συμμετοχικός τρόπος λήψεως αποφάσεων, που είναι αποτέλεσμα συνεργασίας, ελεύθερου διαλόγου, διάδρασης απόψεων και ιδεών των ομότιμων πολιτών. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό,  είναι το γεγονός, ότι οι ομότιμες κοινότητες υπερβαίνουν τα όποια στενά γεωγραφικά όρια, και η επικοινωνία είναι ανοιχτή για όλους, καταργώντας τις τυπικές ιεραρχίες, αναδεικνύοντας ως κυρίαρχη δομή την δικτυακή. ‘Έτσι, υπάρχει οριζόντια διασύνδεση όλων που συμμετέχουν σε ένα ομότιμο εγχείρημα, και μέσα από αυτοοργάνωση, ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει όπως μπορεί και θέλει, να αποχωρήσει ελεύθερα αν θέλει, διατηρώντας όμως σε υψηλό επίπεδο την ποιότητα της ομότιμης παραγωγής. Η ομότιμη διακυβέρνηση προφανώς είναι ατελής μορφή και εξελίσσεται συνεχώς, αλλά καταφέρνει να συντονίζει συστήματα που πολλές φορές είναι πολύπλοκα, κάνοντας τα λειτουργικά και παραγωγικά. Σε περίπτωση λήψης αποφάσεων καθοριστικής σημασίας, μια αυθόρμητη ιεραρχία αναδύεται, και αναγνωρίζεται κάποιος «καλοκάγαθος δικτάτορας», μέσα από την εν γένει προσφορά του και αναλαμβάνει να λάβει αυτές τις αποφάσεις. Όμως σε περίπτωση που η εξουσία αυτή γίνει κακοπροαίρετη τότε μπορεί να υπάρξει αντίδραση μέχρι και έξοδος από το εγχείρημα, ασκώντας έτσι μία μορφή «ελέγχου» των αποφάσεων.
Παραδείγματα
Η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Wikipedia, η διαδικτυακή πλατφόρμα για διόρθωση κειμένων (Distributed Proofreaders), που αναρτώνται με το Project Gutenberg.
Βασικά χαρακτηριστικά
Παρά την πληθώρα των εγχειρημάτων που παρατηρούνται σε ένα μεγάλο εύρος τομέων και δραστηριοτήτων, ο Benkler διακρίνει τρεις βασικές αρχές που αποτελούν κοινά χαρακτηριστικά σε αυτά τα εγχειρήματα, καθώς και κρίσιμους παράγοντες για την επιτυχή υλοποίηση και ολοκλήρωση τους:
Τα πλεονεκτήματα
Τη στιγμή που οι πιο προηγμένες οικονομικά χώρες υιοθετούν μοντέλα ανάπτυξης βασισμένα στην παραγωγή πληροφορίας, το κόστος απόκτησης και χρήσης των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας (π.χ. ο προσωπικός υπολογιστής και το διαδίκτυο) όλο και μειώνεται, κάνοντάς τες προσβάσιμες σε όλο και περισσότερους ανθρώπους. Έτσι όλο και περισσότεροι έχουν τα μέσα για να δημιουργήσουν πληροφορία. Αυτές οι αλλαγές διαμορφώνουν ένα νέο πλαίσιο επικοινωνίας, αλληλεπίδρασης και δικτύωσης μέσα από το οποίο αναδύεται ένα νέο μοντέλο παραγωγής, ριζικά διαφορετικό από το κυρίαρχο βιομηχανικό. Ο νέος αυτός τρόπος παραγωγής διαμορφώνει και ταυτόχρονα διαμορφώνεται από αξίες όπως η συνεργασία, η συμμετοχικότητα, η αλληλεγγύη, ο διαμοιρασμός, η κοινοκτημοσύνη, η κοινωνική καινοτομία.
Η ομότιμη παραγωγή είναι ένα πιο παραγωγικό σύστημα για τη δημιουργία πνευματικής αξίας από αυτό της ελεύθερης αγοράς ή του γραφειοκρατικού κράτους. Παράγει πλεόνασμα ελευθερίας καθώς υποκινείται από τις υψηλότερες ανάγκες του ανθρώπου για έκφραση, συνεργασία και επικοινωνία. Η ομότιμη παραγωγή ανατρέπει την κυρίαρχη πίστη ότι ο άνθρωπος, ως ορθολογικό ον, προσπαθεί αποκλειστικά για τη μεγιστοποίηση του προσωπικού του χρηματικού κέρδους. Στις ομότιμες πλατφόρμες εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες –οι ομότιμοι– συνεργάζονται, συνεισφέροντας ο καθένας κάτι από τις δυνατότητές τους προς έναν κοινό στόχο. Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ανήκει στη δημόσια σφαίρα και διατίθεται ελεύθερα πίσω στην κοινότητα και σε όλον τον κόσμο.
Σε αντίθεση με τις αγορές,το ιερό δισκοπότηρο της σύγχρονης οικονομικής αντίληψης, στην ομότιμη παραγωγή η κατανομή των πηγών και των αγαθών δεν γίνεται μέσα από τους μηχανισμούς των τιμών. Γίνεται μέσα από υβριδικές μορφές διακυβέρνησης. Αυτό που παράγεται δεν είναι χρηματικό κέρδος αλλά αξία χρήσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομικά συστήματα Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Συνεργασία
Δρέπανος του Αρχιμήδη
thumb|Το ομώνυμο εργαλείο του τσαγκάρη. Η Άρβυλος ή Δρέπανος του Αρχιμήδη είναι μια επιφάνεια στην γεωμετρία την οποία σχηματίζουν τρία ημικύκλια. Πήρε το όνομά της από τον Αρχιμήδη που περιέγραψε τις ιδιότητές της.
border|400px
Κατασκευάζεται από ένα ημικύκλιο με διάμετρο 1 που περιέχει άλλα δύο ημικύκλια με διαμέτρους r και (1 − r) αντίστοιχα πάνω στην ίδια διάμετρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωμετρικά σχήματα Κατηγορία:Αρχιμήδης
Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας
thumb|250px|right|Το κτίριο του μουσείου Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας φιλοξενεί αρχαιολογικά ευρήματα από την Κέρκυρα και Θεσπρωτία. Βρίσκεται στην οδό Αρμένη Βράιλα αρ. 1.
Ιστορική αναδρομή
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η αρχαιολογική συλλογή της Κέρκυρας, καθότι μικρή, στεγάζονταν σε Γυμνάσιο της πόλης ενώ αργότερα μεταφέρθηκε σε κτίριο που οικοδομήθηκε με σκοπό τη δημιουργία Αρχαιολογικού Μουσείου.Αρχικός του σκοπός ήταν η φιλοξενία και έκθεση των αρχαιοτήτων από τον Ναό της Αρτέμιδος της Κέρκυρας. Ωστόσο λόγω του εμπλουτισμού της συλλογής δημιουργήθηκε η ανάγκη ανέγερσης νέου κτιρίου, σε οικόπεδο που δώρισε ο τοπικός δήμος, αλλά ωσότου να αποφασιστεί η χρονολογία ανέγερσης του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου (1962-1965) η αρχαιολογική συλλογή φιλοξενήθηκε στο Ανάκτορο των Αγίων Γεωργίου και Μιχαήλ. Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας ξεκίνησε να λειτουργεί το Σεπτέμβριο του 1967 με ένα μόνο τμήμα του. Το δεύτερο τμήμα του άνοιξε για το κοινό μετά από δύο περίπου χρόνια. Ανασκαφές που υλοποιήθηκαν αργότερα ήταν η αιτία για την οποία απαιτήθηκε επέκταση του Μουσείου με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προσθήκες και κατάλληλες μετασκευές ώστε να στεγαστεί κατάλληλα η πλούσια πλέον αρχαιολογική συλλογή της Κέρκυρας. Το Μουσείο εγκαινιάστηκε τον Μάρτιο του 2019 μετά την ανακαίνισή του και την επανέκθεση των συλλογών του.
Περιγραφή της Έκθεσης
Ισόγειο Στο χώρο αυτό εκτίθεται μικρό τμήμα της έκθεσης του μουσείου που περιλαμβάνει γλυπτά, χάλκινα αγαλματίδια, αντικείμενα από αρχαιοκαπηλία. Στο ισόγειο περά από μικρό τμήμα της μόνιμης έκθεσης, βρίσκεται το εκδοτήριο εισιτηρίων και οι αποθήκες του μουσείου, καθώς επίσης η αίθουσα ελέγχου του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης και οι χώροι υγιεινής. Ο επισκέπτης προσέρχεται στον πρώτο όροφο με ανελκυστήρα ή μέσω κλιμακοστασίου, όπου στο μεσοδιάστημα έχουν τοποθετηθεί χάρτες με τοπογραφικά-χρονολογικά στοιχεία για την κατοίκηση στο νησί και την πόλη της Κέρκυρας από την παλαιολιθική εποχή μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Ο πρώτος όροφος αποτελείται από τέσσερις αίθουσες και ένα προθάλαμο που φιλοξενούν τον κύριο όγκο της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου. Σημαντικότερη αίθουσα είναι η Δυτική, η αίθουσα της Γοργούς όπως ονομάζεται, καθώς εδώ εκτίθεται τόσο το μνημειώδες και εντυπωσιακό αέτωμα όσο και άλλα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα από το ναό της θεάς Αρτέμιδος, που αποτελεί την κυρίαρχη λατρεία της αρχαίας Κέρκυρας.
Προθάλαμος α΄ ορόφου Η αίθουσα είναι αφιερωμένη σε ευρήματα που προέρχονται από τα αρχαία νεκροταφεία. Νότια Αίθουσα Στην αίθουσα αυτή το πιο εντυπωσιακό έκθεμα είναι ο λεγόμενος «Λέων του Μενεκράτους» που χρονολογείται στο τέλος του 7ου αι. π.Χ. Στην αίθουσα φιλοξενούνται επίσης ποικίλα εκθέματα διαφορετικών χρονικών περιόδων από όλο το νησί.
Δυτική - Αίθουσα της Γοργούς Η αίθουσα περιλαμβάνει κυρίως γλυπτά και αρχιτεκτονικά μέλη από το ναό της Αρτέμιδος στους Αγίους Θεοδώρους. Κυριαρχεί και εντυπωσιάζει το αέτωμα της Γοργούς, κορινθιακής τέχνης, που κοσμούσε τη δυτική πλευρά του μεγάλου δωρικού ναού και αποτελεί το παλαιότερο σωζόμενο λίθινο αέτωμα που ξεχωρίζει τόσο για την τέχνη όσο και για τον όγκο του (συνολικό πλάτος 17μ. και ύψος 3,18μ.)
Βόρεια αίθουσα Φιλοξενεί ένα σημαντικό έκθεμα του μουσείου, το αριστερό τμήμα ενός πώρινου αετώματος από την περιοχή του Φιγαρέτου που χρονολογείται γύρω στο 500 π.Χ. Εικονίζει διονυσιακό συμπόσιο στο οποίο μετέχουν ο θεός Διόνυσος και ένας έφηβος ξαπλωμένοι πάνω σε κλίνη (πιθανόν είναι ο γιος του Οινοπίων). Στον ίδιο χώρο εκτίθενται ευρήματα από τις ανασκαφές στο κτήμα Μον Ρεπό όπου βρίσκονταν τα ιερά της αρχαίας Κέρκυρας, γλυπτά ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων και άλλες αρχαιότητες. Αίθουσα που προήλθε από τη μετατροπή του αίθριου του πρώτου ορόφου σε κλειστό χώρο.
Εκτίθενται αντικείμενα από τις ανασκαφές στο χώρο του νεκροταφείου της αρχαίας πόλης της Κέρκυρας αλλά και από νεκροταφείο στη βόρεια Κέρκυρα, κερκυραϊκά νομίσματα αλλά και νομίσματα από άλλες πόλεις που βρέθηκαν στις ανασκαφές στο νησί, πίνακες κυκλοφορίας των αρχαίων κερκυραϊκών νομισμάτων, αλλά και ευρήματα από το εργαστήριο κεραμικής της αρχαίας πόλης της Κέρκυρας στην περιοχή Φιγαρέτο.
Υπαγωγή
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας υπάγεται στο Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α. - Γενική Γραμματεία Πολιτισμού στην περιφερειακή Υπηρεσία της Η΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων (Η΄ Ε.Π.Κ.Α.) που εδρεύει στην Κέρκυρα και οι διοικητικές υπηρεσίες του στεγάζονται σε όμορο του Αρχαιολογικού Μουσείου κτήριο, το λεγόμενο «κτήριο της Ρολίνας», όνομα που οφείλεται στην παλιά λειτουργία του ως καζίνο.
Θέση - Πρόσβαση
Βρίσκεται στην πόλη της Κέρκυρας, στην παραλιακή οδό της Γαρίτσας, δίπλα στο ξενοδοχείο “CORFU PALACE”, στην οδό Αρμένη Βράιλα 1 - 491 00 Κέρκυρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχαιολογικο Κερκυρας
Μορίς Χαλμπβάκς
Ο Μορίς Χαλμπβάκς (γαλλικά: Maurice Halbwachs, 11 Μαρτίου 1877 – 16 Μαρτίου 1945) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, γνωστός για τη συμβολή του πάνω στον τομέα της συλλογικής μνήμης.
Βιογραφία
Ο Μορίς Χαμπβάκς σπούδασε φιλοσοφία με τον Henri Bergson στην Ecole Normale Superieure στο Παρίσι. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή το 1901 και δίδαξε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέχρι το 1904. Εκείνο το έτος μετακόμισε στη Γερμανία, καθώς του έχει ανατεθεί η καταλογογράφηση του έργου του Leibniz στο Πανεπιστήμιο του Γκέτιγκεν, έργο που δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει. Το 1905 επέστρεψε στη Γαλλία και συνάντησε τον Εμίλ Ντιρκέμ, ο οποίος τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με την κοινωνιολογία. Σε άμεσο χρονικό διάστημα συμμείχε στην ομάδα επιμέλειας του περιοδικού L' Annee Sociologique, όπου συνεργάστηκε με τον Francois Simiand. To 1909 γύρισε στη Γερμανία και σπούδασε μαρξιστική θεωρία και οικονομικά στο Βερολίνο.
Κατά τα χρόνια του Μεσοπολέμου ο Χαλμπβάκς αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς συνεχιστές της σχολής του Durkheim συμβάλλοντας στη διάδοση του έργου του δασκάλου του. Ο θαυμασμός του για τον Durkheim τον ώθησε να αναπτύξει τη δική του έρευνα. Ενδιαφέρθηκε για μελετητές εκτός της γαλλικής σχολής, όπως οι Weber, Pareto, Veblen και Schumpeter, στους οποίους αφιέρωσε μακρά επιστημονικά δοκίμια. Το έργο του άσκησε σημαντική επιρροή στην Κοινωνιολογία της Γνώσης. Ο ίδιος σε μια συνέντευξή του 1934 στον αμερικάνικο κοινωνιολόγο Earle E. Eubank αναγνώριζε το πόνημά του: " The Social Frameworks of Memory" ως το πιο σημαντικό του έργο.
Το 1944 συνελήφθη από την Γκεστάπο και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου πέθανε την επόμενη χρονιά. Σπουδαιότερο έργο του είναι «Η συλλογική μνήμη» που θεωρείται κλασσικό και στηρίχτηκε σε χειρόγραφά του και εκδόθηκε μετά τον θάνατό του από συγγενείς του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Ντιάνα Γκουρτσκάγια
Η Ντιάνα Γκουρτσκάγια (დიანა ღურწკაია, 2 Ιουλίου 1978) είναι τυφλή Γεωργιανή τραγουδίστρια, η οποία κατοικεί στη Μόσχα, Ρωσία.
Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου του 1978 στην Αμπχαζία, Σουχούμι, Γεωργία.Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια στη Λευκορωσία το προηγούμενο έτος, η Ντιάνα, την 1η Μαρτίου του 2008, κέρδισε το γεωργιανό εθνικό τελικό με 39,4% των ψήφων, ως εκ τούτου, εκπροσώπησε τη Γεωργία το 2008 στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο Βελιγράδι, Σερβία.Κέρδισε μια θέση στον τελικό στο δεύτερο ημιτελικό στις 22 Μαΐου και τερμάτισε στην 11η θέση.
Η Γκουρτσκάγια έχει κερδίσει αρκετές διακρίσεις στο περελθόν με κορυφαία εκείνη του 2007 ως «η καλύτερη τραγουδίστρια στη Ρωσία» με απονεμητή τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Επίσης της έχουν απονεμηθεί, το Μετάλλιο Τιμής από τον πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι καθώς μεταξύ άλλων και το βραβείο της Σάντα Μπάρμπαρα στην Ουκρανία.
Έχει επίσης συνεργαστεί με κορυφαίες μορφές της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, όπως ο Ρέι Τσαρλς, ο Τότο Κουτούνιο και ο Έλληνας Ντέμης Ρούσος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Τυφλοί μουσικοί
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Γεωργία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Εσόν (ποταμός)
Ο ποταμός Εσόν (γαλλικά: Essonne) είναι ποταμός της βόρειας Γαλλίας, μήκους 101 χιλιομέτρων, παραπόταμος στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα. Στην πορεία του διασχίζει τους νομούς Λουαρέ, Σεν-ε-Μαρν και Εσόν, στον οποίο έχει δώσει το όνομά του.
Το όνομα του ποταμού προέρχεται από την Ασιόννα, μια γαλατο-ρωμαϊκή θεά των ποταμών που πιστοποιείται στην Ορλεάνη (Genabum) κατά τη διάρκεια της ρωμαιογαλατικής περιόδου.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Εσόν στο [[Κορμπέιγ-Εσόν]] Ο ποταμός Εσόν σχηματίζεται στο οροπέδιο Γκατιναί από τη συμβολή δύο ποταμών, του Εφ, του οποίου η πηγή βρίσκεται κοντά στο Σιγιέρ-ω-Μπουά του νομού Λουαρέ, σε υψόμετρο 130 μέτρων, και τον Ριμάρντ - του οποίου η πηγή βρίσκεται κοντά στο Νιμπέλ, στον ίδιο νομό, σε υψόμετρο 182 μέτρα. Διέρχεται από τις κοινότητες Μαλζέρμπ και Λα Φερτέ-Αλαί πριν συμβάλλει στον Σηκουάνα στο Κορμπέιγ-Εσόν.
Ο προαστιακός σιδηρόδρομος RER D εκτείνεται κατά μήκος της κοιλάδας του Εσόν από το Κορμπέιγ-Εσόν μέχρι τον τερματισμό του στο Μαλζέρμπ. Μέρος του λεκανοπεδίου που τροφοδοτεί ο ποταμός Εσόν, καθώς και η πορεία του μεταξύ Μαλζέρμπ και Λα Φερτέ-Αλαί, βρίσκονται στο Περιφερειακό φυσικό πάρκο του Γκατιναί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Πλατεία Νίκης (Κοζάνη)
Η Πλατεία Νίκης είναι η κεντρική πλατεία της Κοζάνης. Βρίσκεται περίπου στο κεντρικό τμήμα της πόλης, 470 χλμ. βορειοδυτικά της Αθήνας και 120 χλμ. νοτιοδυτικά της Θεσσαλονίκης, σε μέσο υψόμετρο 710 μ. thumb|right|Το ρολόι και το δημαρχείο στα νότια της πλατείας Νικής.
Η πλατεία Νίκης περικλύεται από τις οδούς Κοβεντάρων στα βόρεια, Τσόντζα στα δυτικά, Παύλου Μελά στα ανατολικά και τη λεωφόρο Ειρήνης στα νότια. Γύρω της στέκονται πολλά νεοκλασικά κτήρια της Κοζάνης, όπως το ξενοδοχείο Ερμιόνιον (1931-1932), το δημαρχείο και η Εθνική τράπεζα της Ελλάδας. Νότια βρίσκεται η εκκλησία του Αγ. Νικολάου, πολιούχου της πόλης. Ανάμεσα στην εκκλησία και το δημαρχείο υψώνεται το καμπαναριό του Αγ. Νικολάου, το οποίο χτίστηκε το 1855. Σήμερα είναι το σύμβολο της πόλης, γνωστό επίσης με το όνομα του Κοζανίτη ομογενή "Μαμάτσιο" ο οποίος δώρησε το ρολόι.
Τα περισσότερα πολιτιστικά, αθλητικά γεγονότα και εκδηλώσεις της περιοχής παίρνουν μέρος στην Πλατεία Νίκης.
Τον Αύγουστο του 2014 ξεκίνησε ριζική ανάπλαση της πλατείας και των γύρω πεζοδρόμων, μετά από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που προηγήθηκε. Η πλατεία, με τη νέα μορφή της, παραδόθηκε προς χρήση τον Φεβρουάριο του 2016. Κατηγορία:Κοζάνη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κοζάνη
DS 4
Το Citroën DS4 ήταν μικρομεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Μάιο του 2011 έως τον Απρίλιο του 2018. Βασίστηκε στη δεύτερη γενιά του Citroën C4, αλλά με πληρέστερο εξοπλισμό και πιο πολυτελή και ελκυστικά σχεδιαστικά στοιχεία. Τον Μάρτιο του 2015, αυτονομήθηκε και μετονομάστηκε σε DS 4 σκέτο, για τους λόγους που αναλύονται στην πρώτη ενότητα.
Λουθ Κασάλ
Η Λουθ Κασάλ (Luz Casal) ( προφορά ΔΦΑ : [luθ kaˈsal]), είναι διάσημη Ισπανίδα τραγουδίστρια.
DS 4
Το 2021, παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε η δεύτερη γενιά του DS 4.
Λουθ Κασάλ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1958 σε ένα χωριό της Γαλίκιας, το Βοϊμόρτο (Boimorto), στην επαρχία Λα Κορούνια.
DS 4
Αρχική ιδέα και πραγματοποίηση
Στις αρχές του 2009, η Citroën ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας ξεχωριστής εσωτερικής μάρκας πολυτελείας, υπό την ονομασία DS, που θα παράγεται παράλληλα με την σημερινή της σειρά αυτοκινήτων. Αποφασίστηκε ότι η νέα αυτή υπό-εταιρεία θα χρησιμοποιεί το όνομα του θρυλικού Citroën DS του 1955 - 1975 (το γνωστό στην Ελλάδα ως «βάτραχος») για να εκπροσωπεί τα μελλοντικά αυτοκίνητα, αν και αυτή τη φορά το ακρωνύμιο DS σημαίνει Different Spirit (Διαφορετικό Πνεύμα) και Distinctive Series (Ξεχωριστή Σειρά). thumb|left|Από την παρουσίαση του Citroën DS4 τον Οκτώβριο του 2010, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού.
Η νέα αυτή παλέτα ξεκίνησε με το Citroën DS3, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Μάρτιο του 2010, ένα υψηλής ποιότητας αυτοκίνητο της κατηγορίας Β, με βάση το αμάξωμα της δεύτερης γενιάς του Citroën C3. Τον Οκτώβριο του 2010, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, αποκαλύφθηκε το μικρομεσαίο πολυτελές Citroën DS4, της κατηγορίας C, που παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2011, ενώ στα τέλη του 2011 κυκλοφόρησε και το ακόμα πιο μεγάλο Citroën DS5. Όλα αυτά τα μοντέλα έφεραν το νέο λογότυπο DS, μαζί με το γνωστό double chevron (διπλό λοχιόσημο) της Citroën, και όλα επίσης είχαν εξ αρχής εμφανώς διαφορετικά στυλ από τα αντίστοιχα δίδυμα μοντέλα τους.
Λουθ Κασάλ
Βιογραφικά στοιχεία
Το πλήρες όνομα της είναι Μαρία Λούθ Κασάλ. Όταν ήταν ακόμα μωρό, η οικογένεια μετακόμισε στην Αστουρία, στην πόλη Αβιλές. Εκεί σπούδασε στο εκκλησιαστικό σχολείο των "Αδερφών της Αγίας Δωροθέας". Αργότερα η οικογένεια μετακόμισε και πάλι, αυτή τη φορά στη Χιχόν όπου σπούδασε μουσική, πιάνο, σολφέζ και μπαλέτο. Στην εφηβική της ηλικία συμμετείχε στο ροκ συγκρότημα "Los Fannys". Το 1977 πήγε στη Μαδρίτη για να συνεχίσει τη μουσική καριέρα της. Εκεί ηχογράφησε τραγούδια πώς το “La Guapa” (Η Ωραία). Συνεργάστηκε και με άλλους τραγουδιστούς όπως τον δημοφική στην Ισπανία Juan Pardo (Χουάν Πάρδο).
DS 4
Αρχική ιδέα και πραγματοποίηση
Σταδιακά, μέσα στα έτη 2015 και 2016, η εταιρεία DS αυτονομήθηκε και όλα τα μοντέλα της στην Ευρώπη διατήρησαν αποκλειστικά το λογότυπο DS, καταργώντας οριστικά το σήμα και το όνομα της Citroën. Ως αποτέλεσμα, μετονομάστηκαν σε DS 3, DS 4 και DS 5 σκέτο, στα πλαίσια της σταδιακής αυτονόμησης των μοντέλων της σειράς DS σε ανεξάρτητη εταιρεία. Ειδικότερα όσα αντίτυπα της σειράς DS κατασκευάζονται στην Κίνα, κυκλοφόρησαν εξ αρχής με τα σκέτα ονόματα και υπό την νέα μάρκα πολυτελείας DS Automobiles.
Εμπορική τοποθέτηση
Το DS 4 πρώτης γενιάς κατασκευαζόταν στην Μυλούζ της Γαλλίας και ανήκε στην κατηγορία των μικρομεσαίων πολυτελών αυτοκινήτων, με κυριότερο ανταγωνιστή την Alfa Romeo Giulietta.
Λουθ Κασάλ
Βιογραφικά στοιχεία
Δοκίμασε τις δυνάμεις της στο θέατρο όπου ερμήνευσε τη Ρακέλ Μέιερ, στη θεατρική παράσταση ”Las Divinas” (Οι υπέροχες). Το 1980 ηχογράφησε το πρώτο τραγούδι της “El Ascensor” (Το ασανσέρ). Το 1981 μεταπήδησε στη δισκογραφική Zafiro, όπου ηχογράφησε τον πρώτο δίσκο της, Luz (Λουθ, «Φώς»), το 1982. Το 1983 έκανε το πρώτο βίντεο-κλιπ τραγουδιού της, το “No aguanto más” (Δεν υπομένω άλλο). Το 1984 ηχογράφησε τον δίσκο “Los ojos del gato” (Τα ματιά του γάτου). Το 1985 έκανε επιτυχία με το τραγούδι της,“Rufino”, στον νέο δίσκο “Luz III”. Το 1986 πήγε στη Γερμανία όπου ηχογράφησε το “The water is life”. Στο τραγούδι της συνεργάστηκε ο Ντέιβιντ Νόπφλερ, (πρώην μέλος των Dire Straits).
DS 4
Αισθητική
Η εξωτερική εμφάνιση του αρχικού DS 4 βασίστηκε στο πρωτότυπο Citroën DS High Rider, το οποίο είχε παρουσιαστεί τον Μάρτιο του 2010, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Γενεύης. thumb|left|Οι πίσω χειρολαβές ενός Citroën DS4 Chic πρώτης γενιάς.
Λουθ Κασάλ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1987 τραγούδησε ένα τραγούδι με το συγκρότημα “The Christians”, σε ένα πρόγραμμα τηλεόρασης. Τον Μαïο του 1987 ηχογράφησε τον δίσκο “Quiéreme aunque te duela” (Αγάπα με αν και σε πονάει) διαφορετικό από όλους τους δίσκους που έκανε, τώρα μπαλάντες και λιγότερο ροκ. Το 1989 ηχογράφησε τον δίσκο ”Luz V” και πούλησε 300.000 αντίγραφα με τραγούδια όπως το “No me importa nada”, το “Loca” και το “Te dejé marchar”. Επισκέφθηκε τη Χιλή και τραγούδησε με τον Στινγκ και τον Πίτερ Γκάμπριελ σε ένα φεστιβάλ υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ διάλεξε ένα τραγούδι του δίσκου για την ταινία του ”Tacones Lejanos”. Με αυτήν ταινία έγινε γνωστή στη Γαλλία, όπου ηχογράφησε κάποιους δίσκους στα γαλλικά και έκανε επιτυχίες. Τραγούδησε στο θέατρο Ολύμπια του Παρισιού και γέμισε το θέατρο La Cigale για πέντε συνεχόμενες ημέρες. Στη συνέχεια ηχογράφησε 5 καινούργιους δίσκους.
DS 4
Αισθητική
Ένα εντυπωσιακό σχεδιαστικό στοιχείο, τόσο στο DS High Rider, όσο και στο DS4 παραγωγής, είναι η τοποθέτηση των χειρολαβών των πίσω θυρών στα τελειώματα των πίσω παραθύρων και για την ακρίβεια στην οξεία γωνία όπου καταλήγουν οι πίσω πόρτες και ταυτόχρονα τα πίσω παράθυρα, έτσι ώστε να μην διακρίνονται εύκολα από τον εξωτερικό παρατηρητή και να δίνουν την οπτική εντύπωση ενός 3-πορτου μοντέλου. Μια παρενέργεια του σχήματος που έχουν, ωστόσο, είναι ότι δεν ανοίγουν τα πίσω παράθυρα. Για την ιστορία, η σχεδιαστική αυτή ιδέα, είχε ξεκινήσει από την Alfa Romeo 156, που εισήχθη το 1997, και έχει γνωρίσει στα νεότερα χρόνια μεγάλη απήχηση και σε πολλά ακόμα μοντέλα, τόσο της Alfa Romeo, όσο και αρκετών άλλων εταιρειών.
Λουθ Κασάλ
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει λάβει το μετάλλιο των «Τεχνών και των Γραμμάτων της Γαλλίας».
DS 4
Διακρίσεις
thumb|right|Το σαλόνι ενός DS 4 του 2016 (μετά την μετονομασία).
Λουθ Κασάλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές
DS 4
Διακρίσεις
Η αισθητική του Citroën DS4 πρώτης γενιάς απέσπασε ιδιαίτερα εγκωμιαστικά σχόλια από τον διεθνή Τύπο αυτοκινήτου. Μάλιστα ψηφίστηκε το «Most Beautiful Car of the Year» («το Ομορφότερο Αυτοκίνητο της Χρονιάς») από το International Automobile Festival, ξεπερνώντας μάλιστα την BMW Σειρά 5 F10 και το υβριδικό μοντέλο Honda CRZ. Επίσης, τον Μάιο του 2011 το γερμανικό περιοδικό αυτοκινήτου Auto Bild και τα θυγατρικά του ευρωπαϊκά περιοδικά, του απένειμαν το πρώτο Βραβείο του Καλύτερου Ντιζάιν στην κατηγορία του.
Υδάτινες Ιστορίες
Το Υδάτινες Ιστορίες (πρωτότυπος τίτλος: The Life Aquatic with Steve Zissou) είναι μία αμερικανική δραματική-κωμική ταινία, του 2004, σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον, ο οποίος συμμετείχε τόσο στο σενάριο όσο και στη παραγωγή. Το σενάριο γράφτηκε μαζί με τον Νόα Μπόμακ. Πρόκειται για την τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του Άντερσον, στην οποία πρωταγωνιστούν οι Μπιλ Μάρεϊ, Όουεν Γουίλσον, Κέιτ Μπλάνσετ, Αντζέλικα Χιούστον, Γουίλεμ Νταφόε και Τζεφ Γκόλντμπλουμ.
Η ταινία γυρίστηκε στη Νάπολη, την Πόντσα και την Ιταλική Ριβιέρα. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται στον Steve Zissou, έναν εκκεντρικό ωκεανογράφο, ο οποίος αναζητά εκδίκηση για τον θάνατο του φίλου του, ο οποίος σκοτώθηκε από ένα νέο είδος, τον Ιαγουάρο-Καρχαρία. Ο χαρακτήρας του Μάρεϊ, είναι μία παρωδία και την ίδια στιγμή, φόρος τιμής, στον Ζακ-Υβ Κουστώ, στον οποίον αφιερώνεται και η ταινία. Η πρεμιέρα έγινε τον Νοέμβριο του 2004, χωρίς να συναντήσει εισπρακτική επιτυχία. Ενώ και οι κριτικές που δέχτηκε ήταν, ως επί το πλείστον μέτριες.
DS 4
Επίπεδα εξοπλισμού
Το Citroën DS4 και μετέπειτα DS 4 διατέθηκε στις εξής εκδόσεις εξοπλισμού:
Υδάτινες Ιστορίες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Touchstone Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαρκ Μάδερσμπρο
DS 4
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|DS 4 στη [[Σαγκάη, Κίνα, το 2014.]]
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) τον Μάιο του 2011, το Citroën DS4 απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με ποσοστά:
Δεύτερη γενιά
μικρογραφία|DS 4,Δεύτερη γενιά
Η δεύτερη γενιά του DS 4 παρουσιάστηκε μέσα στο 2021 και κυκλοφόρησε στα τέλη του ίδιου έτους. Σχεδιάστηκε στο Παρίσι, αλλά κατασκευάζεται στο εργοστάσιο της Opel στο Ρύσελσχαϊμ της Γερμανίας, στα πλαίσια της κατανομής της παραγωγής στον Όμιλο Stellantis.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Μοντέλα DS Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Μπεατρίτσε Τσέντσι
Η Μπεατρίτσε Τσέντσι (5 Φεβρουαρίου 1577, Ρώμη -11 Σεπτεμβρίου 1599), ήταν Ιταλίδα ευγενής από μια από τις παλαιότερες και πλουσιότερες οικογένειες. Στη σύντομη ζωή της, υπέστη τις κακοποιήσεις και τη βία του τυραννικού και ανήθικου πατέρα της, τον οποίο σκότωσε. Η ίδια και οι συνεργοί της δικάσθηκαν και εκτελέστηκαν δημόσια, αν και ο ρωμαϊκός λαός ήταν ανοιχτά με το μέρος τους.
Η ζωή και η τραγική της μοίρα έχουν εμπνεύσει πολλά έργα τέχνης καθώς και λογοτεχνικά, μουσικά και δραματικά έργα.
Καταγωγή
Η Μπεατρίτσε Τσέντσι ήταν κόρη του Φραντσέσκο Τσέντσι, ενός ευγενή από τους πλουσιότερους στη Ρώμη, που λόγω της βίαιης ιδιοσυγκρασίας και της ανήθικης συμπεριφοράς του, είχε βρεθεί συχνά αντιμέτωπος με την παπική δικαιοσύνη. Η οικογένεια των ευγενών Τσέντσι ζούσε στη Ρώμη στο Παλάτσο Τσέντσι, χτισμένο στα ερείπια ενός μεσαιωνικού οχυρωμένου κάστρου.
Μαζί με τη Μπεατρίτσε και τον πατέρα της Φραντσέσκο, ζούσαν η Λουκρητία Πετρόνι (δεύτερη σύζυγος του Φραντσέσκο), ο Τζάκομο (ο μεγαλύτερος αδερφός της Μπεατρίτσε) και ο Μπερνάρντο (μικρότερος αδελφός). Ανάμεσα στις άλλες κτήσεις τους ήταν το κάστρο Λα Ρόκα στην Πετρέλα Σάλτο, ένα χωριό κοντά στο Ριέτι, βόρεια της Ρώμης.
Η εξορία στην Πετρέλα Σάλτο
μικρογραφία|250x250εσ|Μπεατρίτσε Τσέντσι, έργο της Αμερικανίδας Χάριετ Χόσμερ Σύμφωνα με την ιστορία, ο Φραντσέσκο Τσέντσι, ένας άνθρωπος με βίαιο χαρακτήρα και ανήθικη συμπεριφορά, κακοποιούσε τη σύζυγο και και τους γιους του και βίασε επανειλημμένα τη Μπεατρίτσε. Συνελήφθη πολλές φορές από τα παπικά δικαστήρια και την Ιερά Εξέταση για ενδοοικογενειακή κακοποίηση, σοδομισμό και αθεϊσμό, αλλά κάθε φορά απελευθερωνόταν μέσω δωροδοκίας, της επιρροής του και των εγγυήσεων πλούσιων ευγενών. Η Μπεατρίτσε προσπάθησε πολλές φορές, αλλά μάταια, να ειδοποιήσει τις αρμόδιες αρχές για τις πράξεις του πατέρα της, έγραψε ακόμη και μια επιστολή στον πάπα και τον παρακάλεσε να της βρει σύζυγο ή να την αφήσει να μπει σε μοναστήρι, αλλά η επιρροή του πατέρα της στην παπική αυλή ήταν πολύ ισχυρή για να τον βλάψει. Όταν ο Φραντσέσκο έμαθε για τις επίπονες προσπάθειες της κόρης του να τον καταγγείλει, την έστειλε μαζί με τη θετή μητέρα της στο κάστρο του στην Πετρέλα Σάλτο, όπου τις φυλάκισε και τις μεταχειρίστηκε με μεγάλη σκληρότητα.