cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κολόφονας Χάλκης
Ο Κολόφονας ή Κολοφώνας  είναι βραχονησίδα του Αιγαίου, η οποία βρίσκεται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Χάλκης και Ρόδου, στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων. Έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) και Sylvia rueppelli. Το 1948, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, αναφέρεται επίσημα στον σχετικό πίνακα "Νήσων, νησίδων και νησιδίων" του ΦΕΚ Α 39/1948. Το 2011 αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Χάλκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Χάλκης
Χείλη (αιδοίο)
μικρογραφία|150x150εσ| Τα μικρά χείλη (εσωτερικά χείλη) είναι κάθετες διπλώσεις του δέρματος στο αιδοίο, τα οποία περιβάλλονται από τα μεγάλα χείλη (εξωτερικά χείλη). Τα χείλη αποτελούν μέρος των γυναικείων γεννητικών οργάνων : είναι τα κύρια εξωτερικά ορατά τμήματα του αιδοίου. Στους ανθρώπους, υπάρχουν δύο ζευγάρια χειλέων : τα μεγάλα χείλη (ή τα εξωτερικά χείλη) που είναι είναι παχύτερα και πιο μεγάλα, ενώ τα μικρά χείλη είναι διπλώσεις του δέρματος ανάμεσα στα εξωτερικά χείλη. Τα χείλη περιβάλλουν και προστατεύουν την κλειτορίδα και τα ανοίγματα του κόλπου και της ουρήθρας. Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα
Διεθνής Αερολιμένας Τιφλίδας
Ο Διεθνής Αερολιμένας Τιφλίδας Σότα Ρουσταβελί (თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი) πρώην διεθνές αεροδρόμιο Novo Alexeyevka, είναι ο κύριος διεθνής αερολιμένας στη Γεωργία, που βρίσκεται 17 χλμ. νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας Τιφλίδας.
Ιστορία
Το πρώτο τέρμιναλ του αεροδρομίου κατασκευάστηκε το 1952 και ήταν σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα V. Beridze στο στιλ της σταλινικής αρχιτεκτονικής. Ένα νέο τέρμιναλ ολοκληρώθηκε το 1990, το οποίο ήταν σχεδιασμένο σε διεθνές στιλ. Το 1981 το αεροδρόμιο της Τιφλίδας ήταν το δωδέκατο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, εξυπηρετώντας 1.478.000 επιβάτες στις λεγόμενες κεντρικές γραμμές, δηλαδή σε πτήσεις που συνέδεαν την Τιφλίδα με πόλεις άλλων σοβιετικών δημοκρατιών. Το 1998, ο αριθμός των επιβατών μειώθηκε στους 230.000 ετησίως.
Ο Διεθνής Αερολιμένας Τιφλίδας λειτουργεί από την TAV Airports Holding από τον Οκτώβριο του 2005. Στη Γεωργία, η εταιρεία λειτουργεί επίσης το αεροδρόμιο του Μπατούμι για μια περίοδο είκοσι ετών από τον Μάιο του 2007. Η TAV, η οποία κατέχει το 76% των μετοχών της εταιρείας Til Urban Georgia στον αερολιμένα της Τιφλίδας, έκλεισε συμφωνία με την κρατική γεωργιανή εταιρεία United Airports of Georgia για την ανακατασκευή του αχρησιμοποίητου διαδρόμου, ενός από τους δύο διαδρόμους στο αεροδρόμιο της Τιφλίδας. Ο παλιός διάδρομος θα ανακατασκευαστεί και θα επεκταθεί σύμφωνα με τα πρότυπα της ICAO και τους κανονισμούς F και θα είναι σε θέση να δεχτεί όλους τους τύπους αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων των Boeing 747-8, Airbus A380-800, Antonov An-225 και Antonov An-124.
Η κίνηση των επιβατών στο αεροδρόμιο τριπλασιάστηκε μεταξύ 2009 και 2016 και σήμερα εξυπηρετούνται 2,2 εκ. άτομα.
Γενικά
Το Φεβρουάριο του 2007, ολοκληρώθηκε ένα έργο κατασκευής ενός νέου διεθνούς τέρμιναλ και χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων. Πραγματοποιήθηκε επίσης σιδηροδρομική σύνδεση με το κέντρο της πόλης, με δρομολόγια ανά ημέρα. Η λεωφόρος Τζορτζ Μπους οδηγεί από το αεροδρόμιο στο κέντρο της Τιφλίδας.
Το αεροδρόμιο έχει σύγχρονο και λειτουργικό σχεδιασμό. Έχει σχεδιαστεί για να παρέχει τη βέλτιστη ροή τόσο των επιβατών όσο και των αποσκευών από τον χώρο στάθμευσης προς τα αεροπλάνα, με συνολική χρησιμοποιήσιμη περιοχή 25.000 τ.μ. Επίσης, υπάρχει περιθώριο για μελλοντικές επεκτάσεις χωρίς τη διακοπή των προγραμματισμένων πτήσεων. Το αεροδρόμιο διαθέτει σύγχρονα συστήματα υψηλής τεχνολογίας για την άνεση των επιβατών και την αποτελεσματικότητα των τέρμιναλ. Οι τροφοδοσία πραγματοποιείται από την BTA σε 7 σημεία με 75 άτομα προσωπικό, ενώ η ATU παρέχει υπηρεσίες αφορολόγητων ειδών στα τέσσερα καταστήματά της. Το συνολικό κόστος του έργου ήταν 90,5 εκ. δολάρια. Η χωρητικότητα του κτηρίου είναι 2,8 εκ. επιβάτες ετησίως.
Κατά τη διάρκεια του 2016, ο κύριος αεροδιάδρομος ξαναστρώθηκε και εφοδιάστηκε με νέα φώτα πλοήγησης, τα οποία θα βελτιώσουν το επίπεδο της ασφάλειάς του. Προστέθηκαν επίσης πινακίδες καθοδήγησης σε όλα τα σημεία στον κύριο αεροδιάδρομο. Με το νέο σύστημα προσγείωσης επιτρέπεται στα αεροσκάφη να προσγειώνονται ακόμα και με κακές καιρικές συνθήκες. Το σύστημα ελέγχου του αεροδρομίου αναβαθμίστηκε, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης νέου φωτισμού και στους τέσσερις διαδρόμους τροχοδρόμησης.
Το νέο τέρμιναλ αφίξεων εγκαινιάστηκε από τον πρωθυπουργό της Γεωργίας Γκιόργκι Κβιρικασβίλι, τον πρόεδρο της TAV Holding Σάνι Σέναρ, τον υπουργό μεταφορών, ναυτιλίας και επικοινωνιών της Τουρκίας Αχμέτ Αρσλάν και τον υπουργό οικονομίας και βιώσιμης ανάπτυξης της Γεωργίας Giorgi Gakharia, στις 26 Σεπτεμβρίου 2017. Με μια επένδυση 33 εκ. δολαρίων από την TAV Georgia, το νέο τέρμιναλ καταλαμβάνει 12.000 τ.μ. Διαθέτει πέντε νέους χώρους στάθμευσης αεροσκαφών, τρεις ιμάντες αποσκευών μήκους 150 μ. και έναν νέο χώρο στάθμευσης για 250 αυτοκίνητα.
μικρογραφία| Αίθουσα αναχωρήσεων μικρογραφία| Αφίξεις και τσεκ ιν στο ισόγειο μικρογραφία| Ο τρίτος όροφος χρησιμοποιείται για αναχωρήσεις μικρογραφία| Σταθμός του αερολιμένα της Τιφλίδας με συρμό που πρόκειται να αναχωρήσει για το κέντρο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στη Γεωργία
Μετα-διαδίκτυο
μικρογραφία| Η εγκατάσταση Maid in Heaven / En Plein Air in Hell (My Beautiful Dark and Twisted Cheeto Problem) του [[Πάρκερ Ίτο (White Cube, 2014).]] Το μετα-διαδίκτυο είναι καλλιτεχνικό κίνημα του 21ου αιώνα που περιλαμβάνει έργα που προέρχονται από το Διαδίκτυο ή τις επιπτώσεις του στην αισθητική, τον πολιτισμό και την κοινωνία.
Αλβανικές βουλευτικές εκλογές 2017
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αλβανία στις 25 Ιουνίου 2017. Η αρχική ημερομηνία που είχε οριστεί για τη διεξαγωγή τους ήταν στις 18 Ιουνίου, όμως η ανακοίνωση της πιθανότητας να απέχουν από την ψηφοφορία η αντιπολίτευση, στη διάρκεια μεγάλης πολιτικής κρίσης που διήρκεσε 3 μήνες, είχε ως αποτέλεσμα να συμφωνηθεί (18 Μαΐου) από όλα τα πολιτικά κόμματα η αλλαγή της ημερομηνίας. Στις 28 Ιουνίου ανακοινώθηκε από το κεντρικό εκλογικό συμβούλιο ότι νικητής των εκλογών ήταν το Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Μετα-διαδίκτυο
Ορισμός
Ο όρος «μετα-διαδίκτυο» είναι ένας χαλαρά ορισμένος όρος που επινοήθηκε από την καλλιτέχνιδα/επιμελήτρια Μαρίζα Όλσον σε μια προσπάθεια να περιγράψει την πρακτική της. Προέκυψε από συζητήσεις στα μέσα της δεκαετίας του 2000 σχετικά με τη διαδικτυακή τέχνη από τον Τζιν ΜακΧιου (συγγραφέα ενός ιστολογίου με τίτλο "Post-Internet") και τον Άρτι Βίερκαντ (καλλιτέχνη και δημιουργό της σειράς γλυπτών Image Object). Το ίδιο το κίνημα προέκυψε από τη διαδικτυακή τέχνη (ή Net Art). Σύμφωνα με το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης UCCA, αντί να αναφέρεται «σε μια εποχή "μετά" το διαδίκτυο», ο όρος αναφέρεται σε «μια διαδικτυακή ψυχική κατάσταση».
Αλβανικές βουλευτικές εκλογές 2017
Εκλογικό σύστημα
Τα 140 μέλη του Κοινοβουλίου εξελέγησαν σε 12 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, βασισμένες στις 12 κομητείες της χώρας με τη χρήση κλειστών λιστών και με αναλογική εκπροσώπηση. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο Ντ' Οντ.
Μετα-διαδίκτυο
Ορισμός
Ο όρος είναι αμφιλεγόμενος και αντικείμενο πολλών επικρίσεων στην καλλιτεχνική κοινότητα. Ο Μπράιαν Ντρόιτκουρ του Art in America εκτίμησε ότι ο όρος αποτυγχάνει να περιγράψει τη μορφή των έργων, ενώ αντίθετα «παραπέμπει μόνο σε μια θολή σύγχρονη κατάσταση και στην ιδέα ότι η τέχνη γίνεται στο πλαίσιο της ψηφιακής τεχνολογίας». Σύμφωνα με ένα άρθρο του The New Yorker το 2015, ο όρος περιγράφει «τις πρακτικές των καλλιτεχνών [των οποίων] τα έργα τέχνης κινούνται ρευστά μεταξύ των χώρων, εμφανιζόμενα άλλοτε σε μια οθόνη και άλλοτε σε μια γκαλερί». Η Κάρεϊ Νταν του Fast Company συνοψίζει ότι πρόκειται για «καλλιτέχνες που εμπνέονται από την οπτική κακοφωνία του διαδικτύου» και σημειώνει ότι «χρησιμοποιούνται μέσα από πορτρέτα του Second Life μέχρι ψηφιακούς πίνακες ζωγραφικής σε μετάξι και γλυπτά εκτυπωμένα σε 3D».
Αλβανικές βουλευτικές εκλογές 2017
Εκλογικό σύστημα
Εξαιτίας δημογραφικών μεταβολών, έγιναν ορισμένες αλλαγές στον αριθμό των εδρών σε κάποιες εκλογικές περιφέρειες. Τα Τίρανα έλαβαν δύο έδρες και το Δυρράχιο μία, ενώ η Κορυτσά το Βεράτι και το Κούκες έχασαν όλες οι πόλεις από μία έδρα.
Μετα-διαδίκτυο
Ορισμός
Υπάρχει θεωρητική επικάλυψη με τον όρο Νέα Αισθητική του Τζέιμς Μπριντλ. Ο Ίαν Γουάλας γράφει ότι «το επιδραστικό ιστολόγιο The New Aesthetic, που διευθύνεται από τον Μάιο του 2011 από τον συγγραφέα και καλλιτέχνη Τζέιμς Μπριντλ, είναι ένας πρωτοποριακός θεσμός στο κίνημα μετά το Διαδίκτυο» και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «μεγάλο μέρος της ενέργειας γύρω από τη Νέα Αισθητική φαίνεται, τώρα, να έχει περάσει στη συζήτηση για το "μετα-διαδίκτυο"». Η τέχνη του μετα-διαδικτύου συζητείται επίσης από την Κάτια Νοβίτσκοβα ως μέρος του "Νέου Υλισμού".
Αλβανικές βουλευτικές εκλογές 2017
Παραπομπές
2017 Αλβανι
Μετα-διαδίκτυο
Ορισμός
Ο Ίαν Γουάλας από το Artspace θεωρεί ότι ο όρος «μετα-διαδίκτυο» αντιπροσωπεύει «μια νέα αισθητική εποχή», που κινείται «πέρα από τη δημιουργία έργων που εξαρτώνται από την καινοτομία του Διαδικτύου και χρησιμοποιεί τα εργαλεία του για την αντιμετώπιση άλλων θεμάτων». Σημειώνει ότι η γενιά του μετα-διαδικτύου «χρησιμοποιεί συχνά ψηφιακές στρατηγικές για να δημιουργήσει αντικείμενα που υπάρχουν στον πραγματικό κόσμο». Ή όπως γράφει ο Λούις Ντούλας στο Within Post-Internet, Part One (2011): «Υπάρχει, λοιπόν, μια διαφορά ανάμεσα σε μια τέχνη που επιλέγει να υπάρχει έξω από ένα παράθυρο του προγράμματος περιήγησης και σε μια τέχνη που επιλέγει να παραμείνει μέσα σε αυτό».
Επιρροή
μικρογραφία|Το [[vaporwave είναι ένα από τα μικροείδη και τις υποκουλτούρες με επίκεντρο το Διαδίκτυο, με αιχμή του δόρατος το κίνημα του μετα-διαδικτύου. ]] Το κίνημα αυτό αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για μικροείδη και υποκουλτούρες όπως το seapunk και το vaporwave. ΣΣτις αρχές της δεκαετίας του 2010, ο όρος "post-Internet" συνδέθηκε ευρέως με τη μουσικό Grimes. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από την Grimes για να περιγράψει τη δουλειά της σε μια εποχή που οι έννοιες του μετα-διαδικτύου δεν συζητούνταν συνήθως στους χώρους της mainstream μουσικής. Ο Amarco αναφέρθηκε στο Yung Lean ως «σε γενικές γραμμές ένα προϊόν του διαδικτύου και ένα κορυφαίο παράδειγμα μιας γενιάς νέων που αποκτούν φήμη μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης».
Εκθέσεις
Υπήρξαν αρκετές σημαντικές ομαδικές εκθέσεις που διερευνούν ρητά θέματα του μετα-διαδικτύου. Το 2014 υπήρξε μια έκθεση με τίτλο Art Post-Internet στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ullens του Πεκίνου, η οποία «είχε ως στόχο να συμπυκνώσει το εκκολαπτόμενο κίνημα». Το MoMA επιμελήθηκε την έκθεση Ocean of Images (2015), μια έκθεση που «διερευνούσε τις επιπτώσεις μιας πραγματικότητας βασισμένης στην εικόνα μετά το Διαδίκτυο». Η 9η Μπιενάλε του Βερολίνου το 2016, με τίτλο The Present in Drag, την οποία επιμελήθηκε η καλλιτεχνική κολεκτίβα DIS, περιγράφεται ως έκθεση μετα-διαδικτύου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του διαδικτύου
Κλαούδιο Μπράβο
O Κλαούδιο Μπράβο (Claudio Bravo, 13 Απριλίου 1983) είναι Χιλιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στη Ρεάλ Μπέτις και στην Εθνική Χιλής.
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά το 2002 στην Κόλο-Κόλο, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα. Το 2006 υπέγραψε στη Ρεάλ Σοσιεδάδ, όπου έμεινε για οκτώ χρόνια. Το 2014 έγινε παίκτης της Μπαρτσελόνα, με την οποία κέρδισε δύο πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα, ένα Σούπερ Καπ Ισπανίας, ένα Τσάμπιονς Λιγκ, ένα ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Τον Αύγουστο 2016 υπέγραψε στη Μάντσεστερ Σίτι, με την οποία έχει κερδίσει ένα Λιγκ Καπ Αγγλίας.
Στην εθνική ομάδα
Είναι μέλος της Εθνική Χιλής από το 2004. Έχει αγωνιστεί στα Μουντιάλ του 2010 και του 2014. Επίσης, έχει παίξει στα Κόπα Αμέρικα του 2004, του 2007, 2011 και του 2015, όταν και η Χιλή κατέκτησε το πρώτο της τρόπαιο. Επιπλέον, αγωνίστηκε στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο το 2016 και κατέκτησε ξανά το τρόπαιο. Το 2017 αγωνίστηκε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών, στο οποίο η Χιλή έφτασε μέχρι τον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χιλιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Χιλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόλο-Κόλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Χιλιανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Αδελαΐδα του Βερμαντουά
Η Αδελαΐδα του Βερμαντουά (Aleidis van Vermandois, 916 - Μπρυζ, 10 Οκτωβρίου 960), κόμισσα της Φλάνδρας (934 - 960), ήταν πριγκιπισσα της δυναστείας των Καρολιδών κόρη του Ερβέρτου Β΄ του Βερμαντουά και της Αδέλης κόρης του βασιλιά της Γαλλίας Ροβέρτου Α΄.
Κληρονόμοι
Με τον γάμο της με τον Αρνούλφο τον Γηραιό, κόμη της Φλάνδρας στον δεύτερο γάμο του (934) παιδιά τους ήταν :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας
Προεδρικές εκλογές στην Γκαμπόν (2009)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στην Γκαμπόν στις 30 Αυγούστου 2009 μετά το θάνατο του επί 42 χρόνια προέδρου, Ομάρ Μπονγκό. Στις εκλογές εξελέγη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, του οποίου η θητεία είναι επταετής και απεριόριστη.
Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2009 ανακοινώθηκε ότι νικητής των εκλογών ήταν ο γιος του Ομάρ Μπονγκό, ο Αλί Μπονγκό, με 41,73% των ψήφων έναντι 25,88% για τον πρώην υπουργό Εξωτερικών (2005-2009) Αντρέ Μπα Ομπάμε και 25,22% για τον αντιπολιτευόμενο ριζοσπάστη Πιερ Μαμπουντού. Οι οπαδοί της αντιπολίτευσης προκάλεσαν βίαια επεισόδια, πυρπολώντας μεταξύ άλλων το γαλλικό προξενείο στην Πορ Ζαντί, απελευθερώνοντας κρατουμένους από φυλακές και αμφισβητώντας το αποτέλεσμα, ενώ ο ίδιος ο Μπονγκό σε ομιλία του δεσμεύτηκε να είναι "ο πρόεδρος όλων των πολιτών της Γκαμπόν". Τις επόμενες ημέρες ανακοινώθηκε ο θάνατος τουλάχιστον τριών ατόμων και η κυβέρνηση προσανατολίστηκε να επιβάλει κατάσταση πολιορκίας στο Πoρ Ζαντί.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος, 30 Αυγούστου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ποσοστό %
Παραπομπές
2009
Γράβια Καρδίτσας
Τα Γράβια είναι μικρός συνοικισμός βορειοδυτικά του Ελληνόκαστρου στο Δήμο Μουζακίου, στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχει περίπου 8 χλμ. Δ.-ΝΑ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 34 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Καρδίτσα ενώ έχει υψόμετρο 410 μέτρα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Ελληνοκάστρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ελληνόκαστρο και τα Πετρωτά αποτελούν την κοινότητα Ελληνοκάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Μουζακίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 20 κάτοικοι.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Σαλβαδόρ Πουτς Αντίκ
Ο Σαλβαδόρ Πουτς ήταν καταλανός αναρχικός ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Ισπανία κατά την περίοδο της δικτατορίας του Φράνκο. Γεννήθηκε στις 30 Μαΐου του 1948 και ήταν το τρίτο παιδί σε μια οικογένεια με έξι παιδιά. Ο πατέρας που είχε γνωρίσει την εξορία αλλά και την καταδίκη σε θάνατο από το φρανκικό καθεστώς (τελικά πήρε χάρη), από τα 16 του συνδύασε τη δουλειά με τις σπουδές σε νυχτερινό σχολείο. Τα γεγονότα του Μάη του ’68 και η Κουβανική Επανάσταση επηρέασαν καθοριστικά την πολιτικοποίησή του. Αρχικά έγινε μέλος στις Εργατικές Επιτροπές [Comisiones Obreras], μετά όμως τη στρατιωτική του θητεία, και ενώ άρχιζε να φοιτά στη Σχολή Οικονομικών, έγινε μέλος του MIL, μιας οργάνωσης που συνδύαζε στοιχεία ελευθεριακά, αναρχικά και μαρξιστικά, συνδέοντας τον αγώνα κατά της δικτατορίας του Φράνκο με τον αγώνα κατά του καπιταλισμού. Οι βασικές ενέργειες του MIL ήταν οι ληστείες τραπεζών, με τις οποίες χρηματοδοτούσαν αντιφρανκικές εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών και επιδίωκαν να στηρίξουν οικονομικά εργάτες που απεργούσαν ή με οποιοδήποτε τρόπο αγωνίζονταν κατά του φρανκισμού. Το MIL δεν ήταν κλασική ένοπλη οργάνωση, δεν έβαζε βόμβες ούτε πραγματοποιούσε επιθέσεις σε αστυνομικούς κ.λπ.
Το σημείο καμπής ήρθε στις 2 Μαρτίου του 1973, όταν σε μια ληστεία τα μέλη της οργάνωσης τραυμάτισαν σοβαρά έναν υπάλληλο. Η αστυνομία άρχισε σκληρό κυνηγητό και συνέλαβε ορισμένα μέλη της οργάνωσης, ένα από τα οποία μίλησε στα βασανιστήρια. Στην ενέδρα που στήθηκε συνελήφθη και ο Σαλβαδόρ Πουτζ. Το τι συνέβη κατά τη σύλληψη είναι μάλλον σκοτεινό. Πέντε αστυνομικοί, ο Πουτζ και ένας σύντροφός του, σχεδόν όλοι με πιστόλια στα χέρια, αρχίζουν να παλεύουν σώμα με σώμα στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. Ακούγονται πολλοί πυροβολισμοί. Όταν ξεκαθαρίζει η κατάσταση, ένας αστυνομικός είναι νεκρός, ενώ ο Πουτζ έχει δεχτεί δύο σφαίρες, στη γνάθο και στον ώμο.
Οι μαρτυρίες των γιατρών αφήνουν ερωτηματικά για την προέλευση των σφαιρών που σκότωσαν τον αστυνομικό. Ωστόσο, στις 8 Ιανουαρίου 1974, ένα στρατοδικείο καταδικάζει με συνοπτικές διαδικασίες τον Πουτζ σε θάνατο. Μετά την καταδίκη, υπήρξαν αντιδράσεις από αριστερές οργανώσεις και επιτροπές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κυρίως στο εξωτερικό, καθώς και από προσωπικότητες όπως ο Βίλι Μπραντ, που ζητούσαν να μην εκτελεστεί η θανατική ποινή. Όμως, η αλήθεια είναι πως στο εσωτερικό της χώρας δεν υπήρξε μαζικό κύμα αντιδράσεων από κόμματα ή συνδικάτα, ούτε λαϊκή κινητοποίηση. Δεκαοκτώ μέρες πριν από το στρατοδικείο, στις 20 Δεκεμβρίου του 1973, η ΕΤΑ είχε τινάξει στον αέρα τον «πρωθυπουργό» του φρανκικού καθεστώτος, Καρέρο Μπλάνκο. Ταυτόχρονα, η υγεία του Φράνκο επιδεινωνόταν διαρκώς. Ο κόσμος φαινόταν να περιμένει να πεθάνει ο Φράνο και, από την άλλη, η δικτατορία χρειαζόταν μια επίδειξη πυγμής.
Ο βάρβαρος χαρακτήρας της φρανκικής δικτατορίας αποτυπώνεται και στον τρόπο της εκτέλεσης. Ο Πουτζ εκτελέστηκε με γκαρότα, στραγγάλη, ένα σύστημα αργού στραγγαλισμού του θύματος με τη βοήθεια ενός κοχλία που περιστρέφεται με το χέρι. Σύμφωνα με μάρτυρες, το ψυχορράγημα του Σαλβαδόρ κράτησε 20 λεπτά. Η βραβευμένη ταινία Σαλβαδόρ, του Μανουέλ Ουέργα, αποτυπώνει αρκετά πιστά εκείνες τις δραματικές στιγμές. Πέρα από το υλικό που αξιοποιήθηκε, ο σκηνοθέτης λέει πως για να γραφτεί το σενάριο μίλησαν «με το 90% των επιζώντων εκείνης της εποχής».
Μετά την εκτέλεση του Σαλβαδόρ, οι αντιδράσεις πολλαπλασιάστηκαν — είναι χαρακτηριστικό ότι η αστυνομία επιτέθηκε τη μέρα της κηδείας στον συγκεντρωμένο κόσμο για να τον εμποδίσει να μπει στο νεκροταφείο. Έκτοτε, η ισπανική δικαιοσύνη αρνήθηκε δύο φορές να ξανανοίξει την υπόθεση, παρότι οι αδελφές του και οι δικηγόροι του έχουν ζητήσει την αναψηλάφηση της δίκης, προσκομίζοντας νέα στοιχεία, που αμφισβητούν την υπαιτιότητα του Πουτζ για τον φόνο του αστυνομικού.
Ωστόσο, πρόσφατα, η υπόθεση ήρθε ξανά στη δημοσιότητα μέσω… Αργεντινής. Το Δίκτυο Πολιτών κατά των Εγκλημάτων του Φρανκισμού θα ζητήσει την παραπομπή στην αργεντίνικη δικαιοσύνη του Χοσέ Ουτρέρα Μολίνα, υπουργού και κεντρικού στελέχους της φρανκικής δικτατορίας, επειδή υπέγραψε το διάταγμα για την εκτέλεση του Πουτζ. Η νομική διαδικασία κατά του φρανκισμού έχει ανοίξει στην Αργεντινή από τον Απρίλιο του 2010, με βάση το γεγονός ότι το Σύνταγμα της Αργεντινής αναγνωρίζει την αρχή της οικουμενικής δικαιοδοσίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ίσως τελικά υπάρξει μια ρωγμή στην ατιμωρησία για κάποια από τα εγκλήματα που διέπραξε η δικτατορία του Φράνκο, ένα από τα πιο αιματοβαμμένα καθεστώτα του περασμένου αιώνα.
Σβι Σερφ
Αγωνιστική καριέρα
Ο Σερφ ξεκίνησε να αγωνίζεται στα δώδεκα του χρόνια στις ακαδημίες της Μακάμπι Τελ Αβίβ και τέσσερα χρόνια αργότερα έπαιξε στην πρώτη ομάδα. Αγωνίστηκε μέχρι το 1970 και στην συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί με την προπονητική.
Προπονητική καριέρα
Στα είκοσι του χρόνια ξεκίνησε να προπονεί τους νέους της Μακάμπι και έγινε πρώτος προπονητής το 1976. Το 1980-81, ο Σερφ ήταν βοηθός προπονητής και η ομάδα έκανε νταμπλ, ενώ κέρδισε και το κύπελλο πρωταθλητριών καταβάλλοντας την Σινούντινε Μπολόνια με 80-79.
Κατά την δεκαετία του '80, κάθισε στον πάγκο της Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ και της Μακάμπι Ελιτζούρ Νετάνια, όπως και της εθνικής ομάδας του Ισραήλ, αλλά γνώρισε μεγάλη επιτυχία όταν σε δύο χρονικές περιόδους με την Μακάμπι Τελ Αβίβ κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα και τέσσερα κύπελλα Ισραήλ. Το 1988-89, οδήγησε την ομάδα στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών, όπου ηττήθηκε από την Γιουγκοπλάστικα. Δύο χρόνια αργότερα, κατέκτησε άλλο ένα νταμπλ, όπως και την τρίτη θέση στο φάιναλ-φορ του κυπέλλου πρωταθλητριών.
Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Χαποέλ Ιερουσαλήμ, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης για την σεζόν 1992-93, κατακτώντας με τους "κίτρινους" το κύπελλο Κυπελλούχων, όπου κέρδισαν την Εφές Πίλσεν με 50-48. Ακολούθησε μία τετραετία ως πρώτος προπονητής της εθνικής Ισραήλ.
Στις αρχές της νέας χιλιετίας, πέρασε από τους πάγκους της Χαποέλ Ιερουσαλήμ, της πολωνικής Σλασκ Βρότσουαφ, του Μακεδονικού, της Χαποέλ Γκαλίλ Ελιόν και της Ντιναμό Μόσχας, πριν επιστρέψει στην εθνική ανδρών του Ισραήλ για τέσσερα χρόνια.
Το 2007-08, επέστρεψε για μία ακόμη φορά στην Μακάμπι Τελ Αβίβ, πριν συνεχίσει για δύο χρόνια στην Σπάρτακ Αγίας Πετρούπολης, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Ρωσίας. Τελευταίοι σταθμοί της καριέρας του είναι οι Μακάμπι Ρισόν και Μακάμπι Ασντόντ.
Πηγές
Κατηγορία:Ισραηλινοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μακεδονικού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ισραηλινών συλλόγων‎ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης πολωνικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μακάμπι Τελ Αβίβ
Μασάζ
thumb|Μασάζ Το μασάζ είναι η μάλαξη των μαλακών ιστών του σώματος. Οι τεχνικές μασάζ εφαρμόζονται συνήθως με χέρια, δάχτυλα, αγκώνες, γόνατα, αντιβράχια, πόδια ή μια συσκευή. Ο σκοπός του μασάζ είναι γενικά για την αντιμετώπιση του στρες ή του πόνου του σώματος.
Σε επαγγελματικά περιβάλλοντα, οι πελάτες λαμβάνουν μασάζ ενώ είναι ξαπλωμένοι σε τραπέζι μασάζ, καθισμένοι σε μια καρέκλα μασάζ ή ξαπλωμένοι σε ένα χαλάκι στο πάτωμα. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μέθοδοι μασάζ, συμπεριλαμβανομένων (αλλά δεν περιορίζονται σε): βαθέων ιστών, χειροκίνητη λεμφική παροχέτευση, ιατρικό, αθλητικό, δομικής ενσωμάτωσης, σουηδικό, ταϊλανδικό και σημείου ενεργοποίησης.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από το γαλλικό massage «τριβή του ζυμώματος», το οποίο, με τη σειρά του, προέρχεται από την αραβική λέξη مَسَّ massa που σημαίνει «αγγίζω, αισθάνομαι». Άλλοι ισχυρίζονται ότι προέρχεται από το πορτογαλικό amassar «ζυμώνω», από το λατινικό massa που σημαίνει «μάζα, ζύμη», από το ελληνικό ρήμα μάσσω «χειρίζομαι, αγγίζω, δουλεύω με τα χέρια, ζυμώνω ζύμη»..
Αρχαιότητα
Αρχαιολογικά στοιχεία μασάζ έχουν βρεθεί σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, της Ινδίας, της Ιαπωνίας, της Κορέας, της Αιγύπτου, της Ρώμης, της Ελλάδας και της Μεσοποταμίας.
2000 π.Χ.: Η λέξη muššu'u («μασάζ») γράφτηκε για πρώτη φορά, και η χρήση της περιγράφεται, σε ορισμένα Σουμεριακά και Ακκαδικά κείμενα που βρέθηκαν στις αρχές του 21ου αιώνα στην αρχαία Μεσοποταμία.
722–481 π.Χ.: Το Χουανγκντί Νεϊτζίνγκ συντίθεται κατά την κινεζική περίοδο άνοιξης και φθινοπώρου. Το Νέι-τζιν είναι μια συλλογή ιατρικών γνώσεων που ήταν γνωστές μέχρι εκείνη τη στιγμή, και είναι το θεμέλιο της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής. Το μασάζ αναφέρεται σε 30 διαφορετικά κεφάλαια του Νέι-τζιν. Καθορίζει τη χρήση διαφορετικών τεχνικών μασάζ και τον τρόπο χρήσης τους στη θεραπεία συγκεκριμένων παθήσεων και τραυματισμών. Γνωστό και ως «Ο εσωτερικός κανόνας του κίτρινου αυτοκράτορα», το κείμενο αναφέρεται σε προηγούμενες ιατρικές γνώσεις από την εποχή του Κίτρινου Αυτοκράτορα (περίπου 2700 π.Χ.), παραπλανώντας ορισμένους ώστε να πιστέψουν ότι το ίδιο το κείμενο γράφτηκε την εποχή του Κίτρινου Αυτοκράτορα.
460 π.Χ.: Ο Ιπποκράτης έγραψε «Ο γιατρός πρέπει να είναι έμπειρος σε πολλά πράγματα, αλλά σίγουρα στο τρίψιμο».
300 π.Χ.: Η Τσαράκα Σαμχίτα, που μερικές φορές χρονολογείται στο 800 π.Χ., είναι μία από τις παλαιότερες από τις τρεις αρχαίες πραγματείες της ιατρικής της Αγιουρβέδα, συμπεριλαμβανομένου του μασάζ. Τα σανσκριτικά αρχεία δείχνουν ότι το μασάζ είχε ασκηθεί στην Ινδία πολύ πριν από την έναρξη της καταγεγραμμένης ιστορίας.
Σύγχρονη εποχή
1776 μ.Χ.: Ο Ζαν Ζοζέφ Μαρί Αμιό και ο Πιερ-Μαρσιάλ Σιμπό, Γάλλοι ιεραπόστολοι στην Κίνα μεταφράζουν περιλήψεις του Χουανγκντί Νέι-τζιν, συμπεριλαμβανομένης μιας λίστας ιατρικών φυτών, ασκήσεων και περίτεχνων τεχνικών μασάζ, στη γαλλική γλώσσα, εισάγοντας έτσι την Ευρώπη την κινεζνική ιατρική, αθλητική ιατρική και ιατρικό μασάζ.
1813: Το Βασιλικό Κεντρικό Ινστιτούτο Γυμναστικής για την εκπαίδευση των εκπαιδευτών γυμναστικής άνοιξε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, με τον Περ Χένρικ Λινγκ να διορίζεται ως διευθυντής. Ο Λινγκ ανέπτυξε αυτό που ονόμασε «σουηδική θεραπεία κίνησης». Ο Λινγκ και οι βοηθοί του άφησαν μια μικρή γραπτή περιγραφή των μεθόδων τους. δεξιά|μικρογραφία| Μια γυναίκα κάνει μασάζ. Το μασάζ άρχισε να γίνεται δημοφιλές στις Ηνωμένες Πολιτείες στα μέσα του 19ου αιώνα και εισήχθη από δύο γιατρούς της Νέας Υόρκης, τον Τζορτζ και τον Τσαρλς Τέιλορ, με βάση τις τεχνικές του Περ Χένρικ Λίνγκ που αναπτύχθηκαν στη Σουηδία.
Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1930 και του 1940 η επιρροή του μασάζ μειώθηκε ως αποτέλεσμα των ιατρικών προόδων της εποχής, ενώ στη δεκαετία του 1970 η επιρροή του μασάζ αυξήθηκε για άλλη μια φορά, ιδίως στους αθλητές. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, οι νοσοκόμες χρησιμοποιούσαν μασάζ για να μειώσουν τον πόνο και να βοηθήσουν τον ύπνο. Ο κλάδος της θεραπείας μασάζ μεγαλώνει συνεχώς. Το 2009, οι Αμερικανοί καταναλωτές ξόδεψαν μεταξύ 4 και 6 $ δισεκατομμύρια σε επισκέψεις σε θεραπευτές μασάζ. Το 2015, η έρευνα εκτιμά ότι η θεραπεία μασάζ ήταν βιομηχανία ύψους 12,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Ιατρική και θεραπευτική χρήση
Οι κύριοι επαγγελματίες που παρέχουν θεραπευτικό μασάζ είναι θεραπευτές μασάζ, αθλητικοί εκπαιδευτές, φυσιοθεραπευτές και επαγγελματίες πολλών παραδοσιακών κινεζικών και άλλων ανατολικών φαρμάκων. Οι επαγγελματίες μασάζ εργάζονται σε διάφορα ιατρικά περιβάλλοντα και μπορούν να ταξιδέψουν σε ιδιωτικές κατοικίες ή επιχειρήσεις. Οι αντενδείξεις για το μασάζ περιλαμβάνουν εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, αιμορραγικές διαταραχές ή λήψη αντιπηκτικών όπως βαρφαρίνη, κατεστραμμένα αιμοφόρα αγγεία, εξασθενημένα οστά από καρκίνο, οστεοπόρωση ή κατάγματα και πυρετό.
Ευεργετικά αποτελέσματα
Ιατρική ανάλυση βασισμένη σε πολλαπλές έρευνες έχει δείξει ότι τα οφέλη του μασάζ περιλαμβάνουν ανακούφιση από τον πόνο, μείωση άγχους και κατάθλιψης και προσωρινά μειωμένη αρτηριακή πίεση, καρδιακό ρυθμό και κατάσταση άγχους. Πρόσθετες έρευνες έχουν δείξει άμεση αύξηση και επιτάχυνση των περιόδων αποκατάστασης για την απόδοση των μυών. Οι θεωρίες πίσω από το τι μπορεί να κάνει το μασάζ περιλαμβάνουν ενισχυμένη αναγέννηση και αναμόρφωση των σκελετικών μυών, παρεμπόδιση του πόνου, ενεργοποίηση του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος, το οποίο μπορεί να διεγείρει την απελευθέρωση ενδορφινών και σεροτονίνης, αποτρέποντας την ίνωση ή την ουλοποίηση, αυξάνοντας τη ροή της λέμφου και βελτιώνοντας τον ύπνο.
Το μασάζ εμποδίζεται να φτάσει στο χρυσό πρότυπο της επιστημονικής έρευνας, η οποία περιλαμβάνει ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και διπλά τυφλές κλινικές δοκιμές. Η ανάπτυξη μιας «ψευδούς» χειρομαλακτικής θεραπείας για μασάζ θα ήταν δύσκολη, καθώς ακόμη και το ελαφρύ μασάζ δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι στερείται εντελώς επίδρασης. Θα ήταν επίσης δύσκολο να βρει κανείς ένα άτομο που δεν θα παρατηρούσε ότι έκαναν λιγότερο μασάζ και θα ήταν αδύνατο να παρέχει τυφλά αγωγή ο θεραπευτής. Το μασάζ μπορεί να χρησιμοποιεί τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, οι οποίες δημοσιεύονται σε ιατρικά περιοδικά. Αυτός ο τύπος μελέτης θα μπορούσε να αυξήσει την αξιοπιστία του επαγγέλματος επειδή δείχνει ότι τα υποτιθέμενα θεραπευτικά αποτελέσματα μπορούν να αναπαραχθούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική Κατηγορία:Αναψυχή Κατηγορία:Φυσικοθεραπεία
Μογκουέτσι Μασίσι
Ο Μογκουέτσι Μασίσι (Mokgweetsi Eric Keabetswe Masisi, γενν. 21 Ιουλίου 1961) είναι ο 5ος πρόεδρος της Μποτσουάνας, από την 1η Απριλίου του 2018. Έχει επίσης υπηρετήσει ως υπουργός Παιδείας από το 2014, και στο παρελθόν ήταν υπουργός Προεδρικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης από το 2011 έως το 2014. Εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο το 2009.
Ζωή και σταδιοδρομία
Είναι γιος του Έντισον Μασίσι (1923-2003), διατελέσαντος επί μακρόν βουλευτή της Μοσούπα και επί πολλά έτη μέλους του υπουργικού συμβουλίου. Ο Μογκουέτσι μεγάλωσε στο Γκαμπορόνε, φοιτώντας στο Δημοτικό Σχολείο του Θόρνχιλ και στο Σχολείο Μάρου Α Πούλα. Στο σχολείο αγωνίστηκε στο ποδόσφαιρο και το τένις, αλλά τελικά βρήκε την υποκριτική να είναι η αποστολή του. Το 1984 κέρδισε την αναγνώριση για τον τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην παραγωγή της Γκαμπορόνε  Κλάψε Πολυαγαπημένη μου Πατρίδα, και επαινέθηκε από τον Άλαν Πάτον για τις επιδόσεις του όταν ο συγγραφέας επισκέφτηκε τη χώρα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραγωγές, και, επίσης, είχε ρόλους σε νοτιοαφρικανικές ταινίες δευτέρας διαλογής.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 ο Μασίσι εργάστηκε ως καθηγητής κοινωνιολογίας για αρκετά χρόνια μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο της Μποτσουάνα, το 1984, στην Αγγλική Γλώσσα και την Ιστορία. Στη συνέχεια δίδαξε στο σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Mmanaana, το 1984 στο χωριό Μοσούπα και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο της Μποτσουάνας το 1987 ως ειδικός για ένα πρόγραμμα σπουδών ανάπτυξης. Το 1989 φοίτησε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Φλόριντα για να αποκτήσει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Εκπαίδευση, έπειτα από το οποίο προσελήφθη από την UNICEF στην Μποτσουάνα.
Ο Μασίσι εξελέγη βουλευτής στην Μοσούπα στις γενικές εκλογές του 2009 και αμέσως διορίστηκε βοηθός υπουργός επί Προεδρικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης, τον Οκτώβριο του 2009. Έπειτα διορίστηκε ως υπουργός Προεδρικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης, τον Ιανουάριο του 2011, στη συνέχεια υπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης Δεξιοτήτων με την ιδιότητα του ηθοποιού, τον Απρίλιο του 2014. Επανεξελέγη στο Κοινοβούλιο τον Οκτώβριο του 2014, και διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης Δεξιοτήτων στις 28 Οκτωβρίου 2014.
Διορίστηκε από τον πρόεδρο Ίαν Χάμα ως Αντιπρόεδρος της Μποτσουάνας στις 12 Νοεμβρίου 2014, ενώ παρέμεινε στη θέση του ως υπουργός Παιδείας. Την 1η Απριλίου του 2018, ορκίστηκε ως ο 5ος Πρόεδρος της Μποτσουάνας.
Επίσης, διορίστηκε από τον πρόεδρο Χάμα ως πρύτανης του Πανεπιστημίου της Μποτσουάνας στις 5 Ιουλίου 2017. Διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον αποβιώσαντα πρώην πρόεδρο Μασίρε, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως πρύτανης, μέχρι που πέθανε στις 22 Ιουνίου 2017.
Εκλογές 2019
Τον Οκτώβριο του 2019 ο Μασίσι επανεξελέγη πρόεδρος μετά την μεγαλύτερη απειλή για το BDP και την ενότητά του, επειδή ο Ίαν Χάμα εγκατέλειψε το BDP και προσχώρησε στο Πατριωτικό Μέτωπο της Μποτσουάνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Μποτσουάνας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Εκλογές Εθνοσυνέλευσης του Νεπάλ 2018
Οι εκλογές για την Εθνοσυνέλευση του 2018 διεξήχθησαν στο Νεπάλ στις 7 Φεβρουαρίου 2018 και στις επτά επαρχίες για να σχηματιστεί η πρώτη Εθνοσυνέλευση από την έγκριση του νέου συντάγματος το 2015. Σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος του Νεπάλ του 2015, τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται κάθε έξι χρόνια μέσω ενός εκλεκτορκού κολεγίου. Επιπλέον, το ένα τρίτο των μελών συνταξιοδοτούνται κάθε δύο χρόνια για έξι χρόνια με κλήρωση.
Εκλεκτορικό σώμα
Το εκλεκτορικό σώμα αποτελείται από μέλη της επαρχιακής συνέλευσης και Πρόεδρο/Δήμαρχο και Αντιπρόεδρο/Αντιδήμαρχο των τοπικών οργάνων του κράτους. Κάθε ψήφος μελών της επαρχιακής συνέλευσης έχει βάρος σαράντα οκτώ, ενώ κάθε ψήφος Προέδρου/Δήμαρχου/Αντιπροέδρου/Αντιδημάρχου έχει βάρος δεκαοκτώ. Το εκλογικό σώμα εκλέγει 56 μέλη στην Εθνοσυνέλευση και τρία μέλη, μεταξύ των οποίων μία γυναίκα, διορίζονται από τον πρόεδρο έπειτα από σύσταση της κυβέρνησης του Νεπάλ.
Αποτελέσματα
thumb|right|Σύνθεση της Εθνοσυνέλευσης έπειτα από τις εκλογές του 2018.
Παραπομπές
2018 Νεπαλ
Ντενίζ Καντιότι
Η Ντενίζ Καντιότι (γεννημένη στις 15 Μαρτίου 1944) είναι συγγραφέας και ακαδημαϊκός ερευνήτρια στους τομείς των σχέσεων μεταξύ των φύλων και της αναπτυξιακής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, συγκεκριμένα στην Τουρκία. Είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου από το London School of Economics.
Η δουλειά της για το φύλο και το Ισλάμ, ειδικά σε μετα-αποικιακές και αγροτικές περιοχές ανάπτυξης, ήταν σημαντική σε ολόκληρο τον τομέα. Έχει πρωτοπορήσει σε νέες έρευνες για την κατανόηση των επιπτώσεων του Ισλάμ και της κρατικής πολιτικής στις γυναίκες, και ως εκ τούτου έφερε περισσότερη προσοχή στον τομέα.
Από το 2010, η Καντιότι είναι ομότιμη καθηγήτρια στις Αναπτυξιακές Σπουδές στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών, μέρος του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, όπου άρχισε να εργάζεται το 1992. Έχει κάνει επίσης συμβουλευτικές υπηρεσίες για το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP), τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ), των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO), τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), το Τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου για τη Διεθνή Ανάπτυξη  (DFID) και το Ταμείο Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών για τις Γυναίκες (UNIFEM).
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, η Καντιότι κατέχει βρετανική και τουρκική υπηκοότητα. Έλαβε πτυχίο Τεχνών από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1966 και μεταπτυχιακό στην Κοινωνική Ψυχολογία από το London School of Economics πριν λάβει το διδακτορικό της επίσης εκεί.
Καριέρα και έρευνα
Το πρώιμο έργο της Καντιότι επικεντρώθηκε στην πολιτική οικονομία και τον αγροτικό μετασχηματισμό, αλλά στη συνέχεια προχώρησε προς το φύλο, τον εθνικισμό και το Ισλάμ. Πιο πρόσφατα, η έρευνά της «επέστρεψε στην εξερεύνηση της πολιτικής του φύλου στις μουσουλμανικές πλειοψηφικές κοινωνίες, αλλά από μια ακόμη ευρύτερη συγκριτική προοπτική» που περιλαμβάνει το Αφγανιστάν και το Ουζμπεκιστάν καθώς και την Τουρκία.
Η ακαδημαϊκή ζωή της Καντιότι βασίστηκε τόσο σε θεωρητικές όσο και σε επιτόπιες μελέτες. Το αρχικό της ενδιαφέρον για το φύλο ήρθε ενώ έκανε επιτόπια εργασία για το διδακτορικό της στην Κεντρική Ανατολία.
Από το 1969 έως το 1980, η Καντιότι εργάστηκε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου στην Τουρκία, αλλά στη συνέχεια μετακόμισε στην Αγγλία για να διδάξει στο Αμερικανικό Διεθνές πανεπιστήμιο του Ρίτσμοντ στο Σάρρεϊ της Αγγλίας. Η Καντιότι ήταν συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ από το 1987 έως το 1988. Το 1988, επινόησε τον όρο πατριαρχική συμφωνία, περιγράφοντας μια τακτική στην οποία μια γυναίκα επιλέγει να φιλοξενήσει και να αποδεχτεί ρόλους φύλου, που πλήττουν τις γυναίκες συνολικά, αλλά μεγιστοποιούν την ατομική της δύναμη και επιλογές.
Από το 2000-2005, η Καντιότι ήταν μέρος μιας ερευνητικής προσπάθειας, που χρηματοδοτήθηκε από το Ινστιτούτο Έρευνας των Ηνωμένων Εθνών για την Κοινωνική Ανάπτυξη (UNRISD). Οι κύριοι τομείς έρευνας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου για το UNRISD ήταν η εξάλειψη της φτώχειας, η προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ισότητα των φύλων, η περιβαλλοντική βιωσιμότητα και οι επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης. Είναι επίσης η συντάκτης του περιοδικού Έρευνα Κεντρικής Ασίας (Central Asian Survey), «το μοναδικό πολυεπιστημονικό περιοδικό, που έχει αξιολογηθεί από ομοτίμους στον κόσμο, που ασχολείται με την ιστορία, την πολιτική, τους πολιτισμούς, τις θρησκείες και τις οικονομίες των περιοχών της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου». Το τρέχον έργο της Καντιότι έχει τίτλο «Ισλάμ και η πολιτική του φύλου».
Πουζούρ-Ασσούρ Β΄
Ο Πουζούρ-Ασσούρ Β΄, βασιλιάς της Ασσυρίας στην Αρχαία Ασσυριακή Βασιλεία (1880 π.Χ. - 1873 π.Χ.) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Σαργών Α΄. Ο πατέρας του βασίλευσε πολλά χρόνια, συνεπώς ο Πουζούρ-Ασσούρ Β΄ ανέβηκε στον θρόνο σε μεγάλη ηλικία, αυτό αποδεικνύεται με την καταγραφή ενός από τους γιους του Ιλί-μπανί σαν μάρτυρα 12 χρόνια πριν ο ίδιος ο Πουζούρ-Ασσούρ Β΄ ανέβει στον θρόνο. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Ναράμ-Σιμ της Ασσυρίας, τα γεγονότα χρονολογούνται με βάση μια ηλιακή έκλειψη (1833 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Νήπουρι Χάλκης
Ο Νήπουρι είναι βραχονησίδα του Αιγαίου, η οποία βρίσκεται νοτιοανατολικά της Χάλκης προς τη Ρόδο και ανήκει στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων. Το 2011 αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Χάλκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Χάλκης
Λέων Πατίτσας
Ο Λέων (Παντελεήμων) Πατίτσας (γενν. Φεβρουάριος του 1976) είναι Έλληνας εφοπλιστής, ιδρυτής και ιδιοκτήτης της ναυτιλιακής εταιρίας Atlas Maritime.
Πρώτα χρόνια
Ο Λέων Πατίτσας γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1976 στο Λονδίνο. Είναι γιος του εφοπλιστή Σπυρίδωνα Πατίτσα και της Μαριγώς Λαιμού-Πατίτσα, η οποία ήταν κόρη του καπετάνιου Λέοντα Σ. Λαιμού. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Φιλήμωνα.
Φοίτησε στην Σχολή Μωραΐτη, ένα ιδιωτικό σχολείο στην Αθήνα. Σπούδασε μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Ταφτς της Βοστώνης. Επίσης απέκτησε Μάστερ Επιστημών από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασσαχουσέτης.
Σταδιοδρομία
Ο Πατίτσας ίδρυσε τη ναυτιλιακή εταιρεία Atlas Maritime το 2004.
Προσωπική ζωή
Στις 5 Ιουνίου 2010, ο Πατίτσας νυμφεύτηκε την παρουσιάστρια και μοντέλο, Μαριέττα Χρουσαλά, με την οποία είχε δεσμό από το 2006. Έχει επικριθεί για τα πάρτι που διοργάνωσε στο θωρακισμένο καταδρομικό Γεώργιος Αβέρωφ, ένα διάσημο μνημείο πολέμου.
Έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά: την Μάργκω (γενν. 24 Οκτωβρίου 2012), τον Σπύρο (γενν. 4 Μαρτίου 2015) και τον Κωνσταντίνο (γενν. 6 Ιανουαρίου 2018).
Ζουν οικογενειακώς μεταξύ Αθήνας, Λονδίνου και Μαϊάμι.
Το 2013 ο Πατίτσας αγόρασε ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη για 5.5 εκατομμύρια δολάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 1976
Παραπομπές
Κατηγορία:Θάνατοι το 1976
Κρουέλα
Το Κρουέλα μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Μιλτιάδης Σταμούλης
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 20 Αυγούστου 1962.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ραιδεστού Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Αλέκσιτσι
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Αλέκσιτσι αριθμούσε 1,370 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Λάκτασι
Άνυδρο Μεσσηνίας
Τοποθεσία
Το Άνυδρο βρίσκεται περίπου 22,5 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά της Κυπαρισσίας, στη διαδρομή μετά τον Σελλά προς το Καλογερέσι, από τα οποία αυτά χωριά απέχει περίπου 3,5 χιλιόμετρα και 4 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το Άνυδρο είναι σε υψόμετρο 565 μέτρα και απέχει 22,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Από το Ραπτόπουλο το Άνυδρο απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το ίδιο το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Τριφυλίας και της ευρύτερης περιοχής της Τριπύλης. Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Λεσοβίτι (Lescoviti). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το Λεσοβίτι (Lescoviti), ανήκε, το 1700, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Το Λεσοβίτι ή ΛεσοΒίτι/ ΛεσοΒίτη, αναφερόταν ως Lescoviti, στην απογραφή Grimani του 1700 και ως Lesouiti/ Lescouiti στην απογραφή Pacifico/Alberghetti του 1704. Επίσης το χωριό αναφερόταν τον 19ο αιώνα ως Lessoviti σύμφωνα με τον Pouqueville το 1815 και Lesoviti σύμφωνα με την απογραφή του 1829, που έγινε από την «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), η οποία ήταν τμήμα της γαλλικής αποστολής με την ονομασία Εκστρατεία του Μοριά (Expédition de Morée), η οποία ήταν αποστολή εκστρατευτικού σώματος 13.000-15.000 ανδρών, υπό την αρχηγία του Νικολάου - Ιωσήφ Μαιζώνος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833. Το Λεσοβίτι προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Τριπύλης το 1835. Το 1844 αναφέρεται επίσημα ως Λεποβίτη. Το 1853 αναφέρεται σαν Λεσοβίτι, στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή και ως χωριό του Δήμου Τριπύλης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 61 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Από το 1879 ως το 1889 αναγράφεται επίσημα ως Λεσοβίτη και στη συνέχεια ως Λεσοβίτι. Το 1896 αναγράφεται επίσημα ως Λεσοβίτα, ενώ το 1907 και πάλι ως Λεσοβίτι. Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το Λεσοβίτι προσαρτάται στην Κοινότητα Σελά, με έδρα τον Σελά, η οποία κοινότητα αναγράφεται επίσημα, από το 1940, ως Κοινότητα Σελλά και το χωριό ως Σελλάς. Το 1927 το Λεσοβίτι μετονομάζεται επίσημα σε Άνυδρον. Ο Σελλάς παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», αυτός και το Άνυδρον υπήχθησαν στην κατηργημένη Κοινότητα Τριπύλας, ως το 2010. Η Κοινότητα Τριπύλας μετονομάσθηκε επίσημα, το 2006, σε Κοινότητας Τριπύλης και καταργήθηκε στα τέλη του 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Άνυδρον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Άνυδρο σήμερα είναι οικισμός που υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα του Σελλά του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα τον οικισμό Σελλά.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 2 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με την κτηνοτροφία, καθώς και σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια
Στο χωριουδάκι αυτό, στο οποίο τις εποχές της μεγαλύτερης οικιστικής ανάπτυξής του στεγάζονταν περίπου 10 οικογένειες, διασώζονται σήμερα παλαιά παραδοσιακά σπίτια.
Μάχη του Λήδρα Πάλας
Η Μάχη στο Λήδρα Πάλας διεξήχθη κατά την τούρκικη εισβολή στην Κύπρο τον Ιουλίο του 1974.
Το Λήδρα Πάλας βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας, περίπου 2,6 χλμ. βόρεια του Προεδρικού Μεγάρου και πάνω στην πράσινη γραμμή. Κατά την διάρκεια της εισβολής, και μάλιστα από τις αρχές του πολέμου στης 20 Ιουλίου, το Λήδρα Πάλας ήταν ένα σημείο ζωτικής σημασίας για τον τούρκικο στρατό και η τυχόν κατάληψή του, θα οδηγούσε στην καταστροφή και την διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
20 Ιουλίου
Ο Λόχος Εφέδρων Αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, μερικές μέρες πριν από την εισβολή, είχε εδρεύσει στο στρατόπεδο του 11ου τακτικού συγκροτήματος, το οποίο βρισκόταν κοντά στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και στις 20 Ιουλίου έλαβε διαταγές για να καταλάβει το Λήδρα Πάλας και την γύρω περιοχή πριν από τους Τούρκους.
Άνδρες του 1ου Λόχου του 211 Τάγματος Πεζικού πήγαν στην στέγη του ξενοδοχείου και ανέβασαν πολυβόλο 50 χιλιοστών και όταν αρχίσαν Τούρκοι αλεξιπτωτιστές να πέφτουν, άρχισαν να ρίχνουν ενάντια τους.
Οι Τούρκοι επιτιθέμενοι, κατά τις 8 π.μ. άρχισαν να χτυπούν τους εθνοφρουρούς και την γύρω περιοχή με σφαίρες, βλήματα από όλμους και πυροβόλα και αυτό συνεχίστηκε μέχρι και το τέλος της μέρας με άνδρες της ΟΥΝΦΙΚΥΠ να μεταφέρουν απειλές των Τούρκων ότι αν δεν εγκαταλείπαν οι εθνοφρουροί, θα ρίχναν βόμβες ναπάλμ πάνω τους αλλά αρνηθήκαν να εγκαταλείψουν οι Έλληνες. Μέχρι το τέλος της μέρας, είχαν πέσει νεκροί οι πρώτοι εθνοφρουροί.
21 Ιουλίου
Την 21η Ιουλίου, από το πρωί, άρχισε πάλι η μάχη με τους εθνοφρουρούς να ρίχνουν ενάντια των Τούρκων που ήταν οχυρωμένοι στα γύρω σπίτια. Κατά την διάρκεια της μάχης, ένας Ελληνοκύπριος άνοιξε πυρ ενάντια του Τούρκικου ιστού με την σημαία της Τουρκίας (και συνεπώς έπεσε) για να παραπλανήσουν τους άλλους Τούρκους στρατιώτες ότι καταλήφθηκε το φυλάκιο (για να στείλουν ενισχύσεις). Μερικοί Τούρκοι στρατιώτες προσπάθησαν επίσης να παγιδέψουν τους εθνοφρουρούς δήθεν πως παραδίδονταν για να παν οι εθνοφρουροί.
Μετά από αυτό το συμβάν, οι Τούρκοι δοκιμάσαν μέσω των Ηνωμένων Εθνών (ΟΥΝΦΙΚΥΠ), να γίνει κατάπαυση του πυρός με την απειλή πως αν δεν φεύγαν οι Έλληνες, θα ρίχναν βόμβες ναπάλμ αλλά αρνηθήκαν οι εθνοφρουροί να εγκαταλείψουν. Στη συνέχεια, έλαβαν τηλεφώνημα από την κυβέρνηση για να εγκαταλείψουν το ξενοδοχείο αλλά αρνηθήκαν γιατί φοβόνταν ότι αν φεύγαν, θα καταλαβαίναν το ξενοδοχείο οι Τούρκοι και ως εκ τουτού, διαπραγματεύτηκαν με την κυβέρνηση για ένα σχέδιο το οποίο συμπεριλάμβανε την εγκατάλειψη του ξενοδοχείο από την Ε.Φ. και την παράδοση του στην ειρηνευτική δύναμη.
Συνέπειες
Η Τουρκία δεν δοκίμασε να καταλάβει το ξενοδοχείο και ως εκ τούτου, το ξενοδοχείο παραμένει υπό τον έλεγχο της ΟΥΝΦΙΚΥΠ με διάφορες συναντήσεις και εκδηλώσεις να γίνονται εκεί είτε από την Κυπριακή Δημοκρατία, είτε από τα Ηνωμένα Έθνη.
Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας
Ο Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας ήταν σύμφωνα με τον Κατάλογο Ασσυρίων Βασιλέων ο 37ος βασιλιάς της Αρχαίας Ασσυριακής δυναστείας (1873 π.Χ. - 1829/1819 π.Χ.), διαδέχθηκε τον πατέρα του Πουζούρ-Ασσούρ Β΄ μετά από την σύντομη βασιλεία του. Το όνομα του το πήρε από τον ομώνυμο πανίσχυρο βασιλιά Ναράμ-Σιν των Ακκάδων, με τον τρόπο αυτό μοιράστηκε την θεία προέλευση του ονόματος, το ίδιο έκανε αντίστοιχα και ο παππούς του Σαργών Α΄ με τον Σαργών των Ακκάδων. Ο Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο του Ναράμ-Σιν της Εσνούννα που κυβέρνησε 12 χρόνια την Εσνούννα αφού διαδέχθηκε τον πατέρα του Εμπίκ-Αντάντ Β΄. Το πιο πιθανό ο Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας να ήταν σύγχρονος με τον Εμπίκ-Αντάντ Β΄ ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Το μήκος της βασιλείας του είναι αμφισβητούμενο, το βέβαιο είναι ότι ο ίδιος και ο γιος και διάδοχος του Ερισούμ Β΄ κυβέρνησαν μαζί 64 χρόνια.