cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πίτερ Χολ
Θίασος Πίτερ Χολ
Μετά την αποχώρησή του από το Εθνικό θέατρο το 1988, ο Χολ ξεκίνησε τον δικό του εμπορικό θίασο ανεβάζοντας περισσότερα από εξήντα έργα μέχρι το 2011. Πολλές παραγωγές πήγαν σε εγχώριες και διεθνείς περιοδείες. Ήταν πάντα σε αναζήτηση μιας μόνιμης στέγης και ενός μόνιμου παραγωγού. Αλλά το μεγάλο όνειρο του Χολ στα τελευταία του χρόνια ήταν να αναβιώσει το Old Vic, και υπήρξε μια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του 1990 που το κατάφερε. Ήταν μια τολμηρή, ευφάνταστη ιδέα και όταν το σχέδιο κατέρρευσε, επειδή οι ιδιοκτήτες του Old Vic αποφάσισαν να πουλήσουν το κτίριο το 1997, ήταν μεγάλο πλήγμα για τον Χολ. Ευτυχώς αργότερα βρήκε μια μόνιμη στέγη καλοκαιρινών συνεργασιών με το Βασιλικό Θέατρο του Μπαθ, από το 2003 έως το 2011, όπου προσέγγισε το τυπικό ρεπερτόριο με φρέσκια διορατικότητα. Μερικές από τις πιο σημαντικές παραγωγές του αυτής της περιόδου ήταν: Ο Ορφέας στον Άδη (1989) του Τενεσί Ουίλιαμς, Η αγριόπαπια του Χένρικ Ίψεν (1990) με τον Άλεξ Τζένινγκς, Αρχιμάστορας Σόλνες (1995) με τον Άλαν Μπέιτς, Όπως αγαπάτε (2003) με τους Ρεμπέκα Χολ και Νταν Στήβενς, Πυγμαλίων (2007) του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω με τον Τιμ Πίγκοτ-Σμιθ και την Μισέλ Ντόκερι κ.ά. Το 2003 ο Χολ έγινε ο πρώτος διευθυντής του νεοϊδρυθέντος θεάτρου Rose Theatre στο Κίνγκστον, όπου ανέβασε με την Τζούντι Ντεντς το 2010 Όνειρο Θερινής Νυκτός. Το κύκνειο άσμα του Χολ ήταν το 2011, όπου επιμελήθηκε μια μεγάλη παραγωγή για το θέατρο του Μπαθ, τα δυο έργα του Σαίξπηρ Ερρίκος ο Δ΄ (πρώτο μέρος) και Ερρίκος ο Δ΄ (δεύτερο μέρος).
Η προσέγγιση του Σαίξπηρ που τελικά προτιμούσε–πλήρη κείμενα σκηνοθετημένα με κοστούμια εποχής και με εκφορά του λόγου που να σέβεται το ιαμβικό πεντάμετρο του στίχου– μπορεί να έχει ξεπεραστεί τα τελευταία χρόνια. 'Όμως ο Πίτερ Χολ παραμένει μια ηγετική μορφή που επηρέασε όσο λίγοι το σύγχρονο βρετανικό θέατρο. Οι παραστάσεις του σε έργα των Σαίξπηρ, Μπέκετ και Πίντερ θα είναι πάντα αξιομνημόνευτες. Ο σερ Πίτερ Χολ άφησε επίσης ως βέβαιη κληρονομιά δυο εμβληματικά κτίρια – το Εθνικό Θέατρο και το Royal Shakespeare Company – που είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν θα είχαν χτιστεί ούτε θα επιβίωναν χωρίς αυτόν. Τον Απρίλιο του 2018 η επιτροπή που απονείμει τα θεατρικά Βραβεία Ολίβιε άλλαξε την ονομασία του βραβείου για την καλύτερη σκηνοθεσία σε «σερ Πίτερ Χολ βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας».
Όπερα
Παράλληλα με το θέατρο ο Χολ ασχολήθηκε από πολύ νωρίς και με την όπερα. Η πρώτη του εμπειρία ήταν το 1957, σκηνοθετώντας το The Moon and Sixpence του Τζον Γκάρντνερ στο Λονδίνο. Στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου ανέβασε το 1965 την όπερα Μωυσής και Ααρόν του Άρνολντ Σένμπεργκ στη βρετανική της πρεμιέρα, το 1966 τον Μαγικό Αυλό του Μότσαρτ, το 1971 την όπερα του Τσαϊκόφσκι Ευγένιος Ονέγκιν και Τριστάνος και Ιζόλδη του Βάγκνερ κ.ά. Αίσθηση είχε προκαλέσει το ανέβασμα της όπερας του Ρίχαρντ Στράους Σαλώμη'' το 1986 με πρωταγωνίστρια την σύζυγό του, Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μαρία Γιούινγκ (Maria Ewing) γιατί στο τέλος του χορού των επτά πέπλων η Σαλώμη κατέληγε εντελώς γυμνή. Ο Χολ σκηνοθέτησε παραστάσεις όπερας σε πολλές από τις κορυφαίες λυρικές σκηνές των Ηνωμένων Πολιτειών: στη Μητροπολιτική Όπερα στη Νέα Υόρκη, στην Όπερα του Χιούστον, του Λος Άντζελες και του Σικάγο. Το 1983 στο Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ σκηνοθέτησε το Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν του Βάγκνερ, για τα εκατό χρόνια από τον θάνατο του συνθέτη. Είχε στενή σχέση με το Φεστιβάλ Glyndebourne, του οποίου διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής από το 1984 έως το 1990, σκηνοθέτησε 19 παραγωγές από το 1970 μέχρι το 2005, όπως έργα του Μότσαρτ και του Βέρντι, τον Φιντέλιο του Μπετόβεν (1979), το Όνειρο θερινής νυκτός του Μπέντζαμιν Μπρίτεν (1981), την όπερα του Κλαούντιο Μοντεβέρντι Η στέψη της Ποππαίας (1984), τη Σταχτοπούτα του Τζοακίνο Ροσίνι (2005) και άλλα.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Ο Χολ ασχολήθηκε ελάχιστα με το σινεμά και τη μικρή οθόνη και τις περισσότερες φορές επρόκειτο για κινηματογραφικές μεταφορές θεατρικών έργων, όπως η ταινία Η Επιστροφή (1973), από το ομώνυμο θεατρικό του Πίντερ, ή η μεταφορά για την τηλεόραση του Πόλεμου των Ρόδων σε μια σειρά 11 επεισοδίων το 1965-6. Η τηλεοπτική ταινία She's Been Away διακρίθηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1989.
Ο Χολ είχε λάβει μέρος ως ηθοποιός σε τρεις γερμανικές ταινίες: Der Fußgänger (1973), Als Mutter streikte (1974) και Der letzte Schrei (1974).
Οι αμιγώς κινηματογραφικές ταινίες που σκηνοθέτησε ο Χολ ήταν οι εξής:
Ο Χολ και η Ελλάδα
Η σχέση του με την αρχαιοελληνική τραγωδία ήταν ιδιαίτερη και είχε ασχοληθεί επανειλημμένως μαζί της. Το 1982 παρουσίασε στην Επίδαυρο την παραγωγή του Βρετανικού Εθνικού θεάτρου Ορέστεια του Αισχύλου με ανδρικό θίασο και μάσκες. Ένα στοιχείο που του ασκούσε μεγάλη έλξη ήταν η χρήση της μάσκας. Ο ίδιος έλεγε πως είναι ένα εργαλείο που δίνει φόρμα στο χάος, που σου επιτρέπει να εκφραστείς χωρίς μελοδραματισμούς. Τον απασχολούσε να βρει τρόπους ώστε να να λειτουργεί η μάσκα, να είναι ζωντανό στοιχείο μέσα στην παράσταση κι όχι να μένει νεκρό, αισθητικό αντικείμενο. Σε αρκετές παραστάσεις του συνεργάστηκε με τον σκηνογράφο Διονύση Φωτόπουλο. Μαζί εργάστηκαν και στην επική 12ωρη παράσταση του έργου Τάνταλος του Τζον Μπάρτον, που ανέβηκε το 2000 στο Center for the Performing Arts του Ντένβερ και την επόμενη χρονιά πήγε περιοδεία σε διάφορες πόλεις της Βρετανίας. Το έργο είχε σαν πηγή έμπνευσης διάφορους αρχαιοελληνικούς μύθους και περιστρέφεται γύρω από τον Τρωικό πόλεμο. Για τον Πίτερ Χολ, ο Φωτόπουλος ήταν ένας από τους μεγάλους θησαυρούς της ευρωπαϊκής τέχνης.
Το 1988 παρουσίασε στην Επίδαυρο το τρίπτυχο των ύστατων έργων του Σαίξπηρ την Τρικυμία, το Χειμωνιάτικο παραμύθι και τον Κυμβελίνο. Το 1994 ανέβασε πάντα στην Επίδαυρο τη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, ενώ δύο χρόνια μετά η παράσταση Οιδίπους συνδύασε και τις δύο τραγωδίες του Σοφοκλή, Οιδίπους Τύραννος και Οιδίπους επί Κολωνώ. Το 2002 ο Πίτερ Χολ επανήλθε στο αργολικό θέατρο με τις Βάκχες του Ευριπίδη, ένα έργο που θεωρούσε το απόλυτο αριστούργημα. Ο Χολ ήταν παρών σχεδόν κάθε χρόνο στις παραστάσεις της Επιδαύρου και είχε χαρακτηρίσει το αρχαίο θέατρο «τόπο ίασης». Από τους ξένους σκηνοθέτες, ήταν εκείνος που είχε σκηνοθετήσει τα περισσότερα έργα στην Επίδαυρο.
Διακρίσεις
Στον Χολ απονεμήθηκε το 1963 η διάκριση του «Διοικητή του πιο εξαιρέτου τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας» (CBE) και το 1977 χρίστηκε ιππότης για την προσφορά του στο θέατρο. Το 1965 τιμήθηκε στη Γαλλία με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων. Το 2004 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στο Αρχαίο ελληνικό Δράμα. Διετέλεσε Πρύτανης του Πανεπιστημίου του Κίνγκστον (2000–2013), κατείχε την Έδρα Wortham στις Παραστατικές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον (1999–2002) και είχε αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας από διάφορα πανεπιστήμια.
Προσωπική ζωή
Ο Χολ παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Είχε έξι παιδιά και εννέα εγγόνια. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Γαλλίδα ηθοποιός Λέσλι Καρόν, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Κρίστοφερ (γεν. 1957, τηλεοπτικός παραγωγός) και μια κόρη, την Τζένιφερ (γεν. 1958, ηθοποιός/τραγουδίστρια). Με τη δεύτερη σύζυγό του, Ζακλίν Τέιλορ, απέκτησε έναν γιο, τον Έντουαρντ (γεν. 1966, σκηνοθέτης) και μια κόρη, τη Λούσι (γεν. 1969, σκηνογράφος). Ο Χολ παντρεύτηκε την Αμερικανίδα τραγουδίστρια της όπερας Μαρία Γιούινγκ το 1982 με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Ρεμπέκα (γεν. 1982, ηθοποιός). Ο τελευταίος του γάμος, το 1990 ήταν με τη Νίκι Φράι. Το ζευγάρι είχε μια κόρη, την Έμμα (γεν. 1992).
Ο Χολ διαγνώστηκε με άνοια το 2011 και αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2017, πέθανε, σε ηλικία 86 ετών, από πνευμονία στο University College Hospital του Λονδίνου, περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Σέβεζο
Το Σέβεζο (ιταλικά: Seveso, δυτικά λομβαρδικά: Séves) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Η οικονομία του Σέβεζο βασίζεται παραδοσιακά στη βιομηχανία επίπλων.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται μόλις 21 χιλιόμετρα βορείως του Μιλάνου, στην πεδιάδα της Μπριάντσα. Το έδαφος του δήμου είναι αστικοποιημένο σε μεγάλο βαθμό και οι περισσότεροι κάτοικοί του διαμένουν στην πόλη.
Το Σέβεζο βρίσκεται πάνω στον εθνικό δρόμο Statale dei Giovi, που συνδέει το Μιλάνο με το Κόμο, και πάνω στον αυτοκινητόδρομο Μιλάνου-Μέντα. Ο σιδηροδρομικός σταθμός «Σέβεζο» βρίσκεται πάνω στη γραμμή Μιλάνου-Άσσο, ενώ ο σιδηροδρομικός σταθμός «Σέβεζο-Μπαρουκκάνα» πάνω στη γραμμή Σαρόννο–Σερένιο.
Ο δήμος του Σέβεζο συνορεύει με τους εξής 5 δήμους: Μέντα (Meda), Σερένιο, Μπαρλασσίνα, Κολλάτε και Τσεζάνο Μαντέρνο.
Ιστορία
Οι απαρχές του Σέβεζο χρονολογούνται περί τον 3ο αιώνα π.Χ., όταν περιοχές γύρω από τη Μπριάντσα χρησιμοποιήθηκαν ως στρατιωτικά φυλάκια για την κατάκτηση της Γαλατίας από τους Ρωμαίους. Περί το 780 μ.Χ. ιδρύθηκε το μοναστήρι της Μέντα, όπου υπάχθηκαν τα εδάφη του σημερινού δήμου του Σέβεζο.
Το 1252 ο ναός του Αγίου Πέτρου του Μάρτυρα (S. Pietro Martire) ανεγέρθηκε στη μνήμη του Δομινικανού ιερομονάχου που είχε δολοφονηθεί στο Σέβεζο. Στην κρύπτη του ναού φυλάσσεται ακόμα το μαχαίρι με το οποίο δολοφονήθηκε ο Άγιος.
Η πόλη κτυπήθηκε τον 16ο αιώνα δύο φορές, την πρώτη από λιμό και τη δεύτερη από πανδημία. Κατά τον 17ο αιώνα το Σέβεζο διοικήθηκε από αρκετές διαφορετικές οικογένειες, από τις οποίες η οικογένεια Αρέζε άφησε πίσω της έναν αριθμό μνημείων που ξεχωρίζουν.
Το Σέβεζο έγινε παγκοσμίως γνωστό όταν στις 10 Ιουλίου 1976 διερράγησαν μικρές δεξαμενές στο χημικό εργοστάσιο ICMESA (Industrie Chimiche Meda Società Azionaria) γνωστής ελβετικής πολυεθνικής εταιρείας. Ως αποτέλεσμα, διέφυγαν στην ατμόσφαιρα μερικά χιλιόγραμμα πολυχλωριωμένης διβενζοδιοξίνης TCDD (2,3,7,8-τετραχλωροδιβενζοδιοξίνη). Δεκάδες χιλιάδες ζώα αγροκτημάτων και κατοικίδια ψόφησαν εξαιτίας αυτού ή θανατώθηκαν αργότερα και τάφηκαν σε χώρους επικίνδυνων αποβλήτων. Ακόμα και το χώμα σε έκταση χιλιάδων στρεμμάτων αφαιρέθηκε για λόγους προστασίας και τάφηκε σε παρόμοιους χώρους. Πιστεύεται πάντως πως δεν συνέβη ούτε ένας θάνατος ανθρώπου που να μπορεί να αποδοθεί άμεσα στη διαρροή. Το περιστατικό έγινε γνωστό ως Καταστροφή του Σέβεζο. Σήμερα στην κυρίως μολυνθείσα έκταση υπάρχει ένα πάρκο που ονομάζεται «Bosco delle Querce» («Δασύλλιο Δρυών»).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Βοεβοδάτο Βίλνο (1926-1939)
Το Βοεβοδάτο Βίλνο (województwo wileńskie) ήταν ένα από τα 16 βοεβοδάτα στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, με πρωτεύουσα το Βίλνο (τώρα Βίλνιους, Λιθουανία). Δημιουργήθηκε το 1926 και κατοικούταν κυρίως από Πολωνούς, με αξιόλογες μειονότητες Λευκορώσων, Εβραίων και Λιθουανών. Πριν από το 1926, η περιοχή του βοεβοδάτου ήταν γνωστή ως Γη του Βίλνο, είχε τα ίδια όρια και ήταν επίσης εντός των σύγχρονων συνόρων της Πολωνίας εκείνη την εποχή.
Η συνολική έκταση του Βοεβοδάτου Βίλνο ήταν 29.011 χλμ2, με πληθυσμό 1,276 εκατομμύρια κατοίκους. Μετά τη γερμανική και σοβιετική εισβολή στην Πολωνία και την αναμόρφωση της Ευρώπης, τα σύνορα της Πολωνίας επανασχεδιάστηκαν μετά από επιμονή του Σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν στη Διάσκεψη της Τεχεράνης. Το Βοεβοδάτο Βίλνο ενσωματώθηκε στη Λιθουανική και τη Λευκορωσική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Πολλοί από τον πολωνικό πληθυσμό επανεγκαταστάθηκαν βίαια στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1991, η πρώην επικράτεια του βοεβοδάτου αποτελεί πλέον μέρος της Λιθουανίας και της Λευκορωσίας.
Ιστορία
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Πολωνία ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία προσπάθησε να αποκαταστήσει την ανεξαρτησία της, αγωνιζόμενη να αποχωριστεί από τη Λιθουανία. Το 1920 μετά τον Πολωνο-Λιθουανικό Πόλεμο και την Ανταρσία του Ζελιγκόφσκι, η περιοχή του Βίλνιους έγινε μέρος της Δημοκρατίας της Κεντρικής Λιθουανίας. Το 1922, μετά από αμφισβητούμενες εκλογές για το Σέιμ του Βίλνιους, το κοινοβούλιο ενσωμάτωσε την Κεντρική Λιθουανία στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία.
Από τις 6 Απριλίου 1922 έως τις 20 Ιανουαρίου 1926, η περιοχή ήταν γνωστή ως Γη του Βίλνο (ziemia wileńska). Το Βοεβοδάτου Βίλνο δημιουργήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1926 από τα εδάφη της Γης του Βίλνο.
Μετά τη σοβιετική εισβολή το 1939, το Βοεβοδάτου Βίλνο χωρίστηκε μεταξύ του νεοσύστατου Όμπλαστ Βιλέικα της Λευκορωσικής ΣΣΔ και της ανεξάρτητης Λιθουανίας (από το 1940 ήταν γνωστή ως Λιθουανική ΣΣΔ). Η διαίρεση αυτή δεν έγινε διεθνώς αποδεκτή. Η πολωνική εξόριστη κυβέρνηση όρισε τον Ζίγκμουντ Φεντορόβιτς το 1942 ως εκπρόσωπος της για την περιοχή Βίλνο. Συνελήφθη από το ΛΚΕΥ το 1944.
Επί του παρόντος, η πρώην επικράτεια του Βοεβοδάτου Βίλνο διαιρείται μεταξύ των επαρχιών Βίλνιους και Ουτενά στη Λιθουανία και των περιφερειών Γκρόντο, Μινσκ και Βιτσέμπσκ στη Λευκορωσία.
Πληθυσμός
μικρογραφία| Μητρική γλώσσα στην Πολωνία, με βάση την απογραφή του 1931 (πρωτότυπο) Σύμφωνα με την πολωνική απογραφή του 1931 το βοεβοδάτο κατοικούνταν από 1.276.000 άτομα. Η πλειονότητα του πληθυσμού ήταν Πολωνοί (59,7% ισχυρίστηκε ότι τα πολωνικά ήταν η μητρική τους γλώσσα). Μεταξύ των μειονοτήτων υπήρχαν: Λευκορώσοι (22,7%), Εβραίοι (8,5%), Λιθουανοί (5,5%) και Ρώσοι (3,4%). Η πυκνότητα πληθυσμού ήταν 44 άτομα ανά χλμ2 (η δεύτερη χαμηλότερη στην Πολωνία, μετά το Βοεβοδάτο Πολεσίας). Η απογραφή έχει επικριθεί ως ανακριβής λόγω μεροληψίας εναντίον των Λευκορώσων και Λιθουανών.
Γεράσιμος Καλοκαιρινός
Ο Γεράσιμος (κατά κόσμον Αντώνιος Καλοκαιρινός) ήταν Έλληνας θεολόγος του 19ου αιώνα, ο οποίος διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Ακαρνανίας και Αιτωλίας κατά τα έτη 1866-1887.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Αντώνιος Καλοκαιρινός γεννήθηκε στα Κύθηρα περί το 1809. Ο πατέρας του, Δημήτριος, απέκτησε από δύο γάμους συνολικά 16 γιους και δύο κόρες. Το 1830 εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου ο αδελφός του, Ανδρέας, είχε εμπορική δραστηριότητα και είχε αποκτήσει μεγάλη περιουσία και εξέχουσα κοινωνική θέση.
Στην Κρήτη έγινε ιερομόναχος και τον Ιανουάριο του 1833 χειροτονήθηκε με τη φροντίδα του αδελφού του διάκονος από το Μητροπολίτη Κρήτης Μελέτιο, παίρνοντας το όνομα Γεράσιμος. Λέγεται δε ότι ο αδελφός του αγόρασε την περιοχή Μαλεβιζίου έναντι 90.000 γροσίων, προκειμένου να τον εγκαταστήσει ως Αρχιεπίσκοπο Κνωσού. Το σχέδιο όμως αυτό απέτυχε και ο Γεράσιμος μετέβη στην Ελλάδα. Εκεί, εμφανιζόμενος ως Κρητικός, πέτυχε να πάρει υποτροφία από το Κράτος, με την οποία φοίτησε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το θέμα της νομιμότητας της υποτροφίας αυτής έφτασε το 1856 στη Βουλή, όπου κατατέθηκε σχετική ερώτηση προς τον Υπουργό Εκκλησιαστικών.
Τον Σεπτέμβριο του 1852 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Πατρών και Ηλείας Μισαήλ, ο οποίος και τον διόρισε Πρωτοσύγκελο της Αρχιεπισκοπής Πατρών και Ηλείας. Το 1862 ο Μισαήλ εξελέγη Μητροπολίτης Αθηνών και εκεί τον ακολούθησε και ο Γεράσιμος.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αιτωλίας και Ακαρνανίας
Α΄ Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 1997-98
Το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής κατηγορίας πόλο γυναικών της περιόδου 1997-98 ήταν το τελευταίο με αυτή την ονομασία, αφού από την επόμενη χρονιά δημιουργήθηκαν οι κατηγορίες Α1 και Α2. Ο όμιλος ανάδειξης του πρωταθλητή ειχε συναρπαστική εξέλιξη, αφού σημειώθηκε τριπλή ισοβαθμία στην πρώτη θέση καθώς Ολυμπιακος, Γλυφάδα και Βουλιαγμένη είχαν από μια νίκη στα μεταξύ τους παιχνίδια. Πρωταθλήτρια και αναδείχθηκε η ομάδα του  Ολυμπιακού, έχοντας +1 γκολ διαφορά στα μεταξύ τους παιχνίδια, με τη Γλυφάδα (0) και το Ν.Ο. Βουλιαγμένης (-1) να ακολουθούν στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα.
Σύστημα διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1997-98 διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους με βάση την κατάταξη τους στο πρωτάθλημα της προηγούμενης περιόδου, και αγωνίστηκαν σε δύο γύρους. Στον πρώτο όμιλο συμμετείχαν οι έξι καλύτερες ομάδες της περιόδου 1996-97, ενώ στο δεύτερο βρέθηκαν οι υπόλοιπες ομάδες που παρέμειναν στην Α Εθνική καθώς και αυτές που κέρδισαν την άνοδο απο τη Β Εθνική. Στη δεύτερη φάση τοποθετήθηκαν σε τρεις ομίλους των τεσσάρων. Οι δύο πρώτες ομάδες συνέχισαν στον όμιλο για την ανάδειξη του πρωταθλητή κατά την τρίτη φάση, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες αγωνίστηκαν για την παραμονή. Οι όμιλοι της δεύτερης και τρίτης φάσης διεξήχθησαν σε ένα κολυμβητήριο ο καθένας, με τις ομάδες να αγωνίζονται από μια φορά μεταξύ τους.
Β' φάση
Οι αγώνες διεξήχθησαν το τριήμερο 8 έως 10 Μαϊου.
Γ' όμιλος
Στο κολυμβητήριο Νίκαιας.
Δ' όμιλος
Ιλίσιο κολυμβητήριο.
Ε' όμιλος
Κολυμβητήριο Αγίου Κοσμά.
Γ' φάση
Οι αγώνες διεξήχθησαν από 13 έως 17 Μαϊου.
Στ' όμιλος
Κολυμβητήριο Παλαιού Φαλήρου
Ζ' όμιλος
Κολυμβητήριο Αγίου Κοσμά
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: Ο βαθμοί
Πηγές
1997 1998 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1998 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1997
Κολλέκκιο
Το Κολλέκκιο (ιταλικά: Collecchio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Θεόφιλος Γοτθίας
O Θεόφιλος Γοτθίας ήταν χριστιανός επίσκοπος των Γότθων κατά τον 4ο αιώνα.
Θεωρείται ότι ο Θεόφιλος διακόνησε κοινότητες δυτικά της Μαύρης Θάλασσας και γύρω από τον Δούναβη ή στην Κριμαία. Συμμετείχε στην Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας. Υπήρξε διδάσκαλος του Άγιου Νικήτα του Γότθου και τον διαδέχθηκε ως επίσκοπος ο Ουλφίλας.
Κτίριο του Γιουγκοσλαβικού Υπουργείου Άμυνας
Το κτίριο του Γιουγκοσλαβικού Υπουργείου Άμυνας (σερβικά: Savezni Sekretarijat za Narodnu Odbranu / Савезни секретариjaт за народну одбрану), το οποίο είναι επίσης γνωστό ως το Γενικό Στρατηγείο της Γιουγκοσλαβίας (σερβικά: Zgrada Generalštaba / Зграда Генералштаба) είναι ένα κτίριο που είχε προηγουμένως κατοικηθεί από το Υπουργείο Άμυνας της Γιουγκοσλαβίας, μια κυβερνητική υπηρεσία υπεύθυνη για την υπεράσπιση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας από εσωτερικές και εξωτερικές στρατιωτικές απειλές.
Θεωρούμενο ως αριστούργημα της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής, βομβαρδίστηκε και υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία το 1999. Σήμερα, μόνο μικρό μη κατεστραμμένο τμήμα του κτιρίου χρησιμοποιείται από το Υπουργείο Άμυνας της Σερβίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βελιγράδι
CANT Z.1007
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Z.1007 ήταν δημιούργημα του αρχισχεδιαστή της CRDA CANT (Cantieri Riuniti dell’Adriatico – Cantiere Navale Triestino), Φίλιππο Ζαπάτα (Filippo Zappata). Ήταν επηρεασμένο σχεδιαστικά από το επιτυχημένο υδροπλάνο Z.506. Επρόκειτο για ένα μεσοπτέρυγο αεροσκάφος, ξύλινης κατασκευής, το οποίο αρχικά προωθούνταν από τρεις κινητήρες Isotta-Fraschini Asso XI των 825 hp. Το πρωτότυπο βρέθηκε για πρώτη φορά στον αέρα τον Μάρτιο του 1937, ενώ αργότερα ακολούθησε το βελτιωμένο Ζ.1007bis με τους κινητήρες Piaggio-P.XIX των 1000 hp. Τα Alcione μπορούσαν να μεταφέρουν ωφέλιμο φορτίο βομβών ή δύο τορπίλες, όταν χρησιμοποιούνταν σε αποστολές προσβολής θαλάσσιων στόχων.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου που ενεπλάκησαν ιταλικές δυνάμεις. Κύρια πεδία δράσεως των Alcione ήταν τα θέατρα επιχειρήσεων της Μεσογείου και των Βαλκανίων. Τα Ζ.1007 αξιοποιήθηκαν εντατικά σε αποστολές βομβαρδισμού της Μάλτας και σε επιχειρήσεις εναντίον Συμμαχικών πλοίων. Μεγάλος αριθμός αεροσκαφών χρησιμοποιήθηκε επίσης στον ελληνοϊταλικό πόλεμο καθώς και κατά την εισβολή των δυνάμεων του Άξονα στην Γιουγκοσλαβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Z.1007 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Ωορρηξία
thumb|Ωοθυλάκιο έτοιμο να απελευθερώσει το ωοκύτταρο Η ωορρηξία ή ωοθυλακιορρηξία είναι η απελευθέρωση ωαρίων από τις ωοθήκες. Στις γυναίκες, αυτό το συμβάν συμβαίνει όταν τα ωοθυλάκια σπάνε και απελευθερώνουν τα δευτερεύοντα ωοθηκικά κύτταρα. Μετά την ωορρηξία, κατά τη διάρκεια της ωχρινικής φάσης, το ωάριο θα είναι διαθέσιμο για γονιμοποίηση από το σπέρμα. Επιπλέον, το εσωτερικό τμήμα της μήτρας (ενδομήτριο) γίνεται παχύτερο για να μπορεί να παραλάβει το γονιμοποιημένο ωάριο. Εάν δεν συμβεί σύλληψη, η επένδυση της μήτρας καθώς και το ωάριο θα απορριφθούν κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.
Διαδικασία
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Η ωορρηξία συμβαίνει περίπου στα μέσα του [[Καταμήνιος κύκλος|εμμηνορροϊκού κύκλου, μετά την ωοθυλακική φάση, και ακολουθείται από την ωχρινική φάση. Σημειώστε ότι η ωορρηξία χαρακτηρίζεται από απότομη αύξηση των επιπέδων της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), που προκύπτει από την κορύφωση των επιπέδων των οιστρογόνων κατά τη διάρκεια της ωοθυλακικής φάσης.]] Η ωορρηξία συμβαίνει περίπου στα μέσα του εμμηνορροϊκού κύκλου, μετά την ωοθυλακική φάση. Οι ημέρες κατά τις οποίες μια γυναίκα είναι πιο γόνιμη μπορούν να υπολογιστούν με βάση την ημερομηνία της τελευταίας εμμήνου ρύσεως και τη διάρκεια ενός τυπικού εμμηνορροϊκού κύκλου. Οι λίγες ημέρες που περιβάλλουν την ωορρηξία (από περίπου τις ημέρες 10 έως 18 ενός κύκλου 28 ημερών), αποτελούν την πιο γόνιμη φάση. Ο χρόνος από την αρχή της τελευταίας εμμήνου ρύσεως (LMP) έως την ωορρηξία είναι, κατά μέσο όρο, 14,6 ημέρες, αλλά με σημαντική διακύμανση μεταξύ των γυναικών και μεταξύ των κύκλων σε κάθε μεμονωμένη γυναίκα, με συνολικό διάστημα πρόβλεψης 95% από 8,2 έως 20,5 ημέρες.
Η διαδικασία της ωορρηξίας ελέγχεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου και μέσω της απελευθέρωσης ορμονών που εκκρίνονται στον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH). Στην προ ωορρηξική (γνωστή και ως παραγωγική ή ωοθυλακική) φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου, το ωοθυλάκιο υποβάλλεται σε σειρά μετασχηματισμών, η οποία διεγείρεται από την FSH. Αφού γίνει αυτό, μια οπή που ονομάζεται στίγμα θα σχηματιστεί στο ωοθυλάκιο και το δευτερεύον ωοκύτταρο θα αφήσει το ωοθυλάκιο μέσω αυτής της οπής. Η ωορρηξία πυροδοτείται από την απότομη αύξηση της ποσότητας FSH και LH που απελευθερώνεται από την υπόφυση. Κατά τη διάρκεια της ωχρινικής (ή εκκριτικής) φάσης, το δευτερεύον ωοκύτταρο μετακινείται μέσω των σαλπίγγων προς τη μήτρα. Εάν γονιμοποιηθεί από σπερματοζωάριο, το γονιμοποιημένο δευτερογενές ωοκύτταρο ή ωάριο μπορεί να εμφυτευτεί εκεί 6-12 ημέρες αργότερα.
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1983)
Εκείνη τη χρονιά, 9 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα βρέθηκαν στην κορυφή για πρώτη φορά. Ειδικότερα ήταν οι Toto, Πάτι Όστιν, Τζέιμς Ίνγκραμ, Dexys Midnight Runners, Αϊρίν Κάρα, The Police, Eurythmics, Μάικλ Σέμπελο και Μπόνι Τάιλερ. Ο Μάικλ Τζάκσον ήταν ο μοναδικός καλλιτέχνης ή συγκρότημα που πέτυχε την κορυφή του Hot 100 περισσότερες από μία φορές το 1983, με δύο τραγούδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1983
Ωορρηξία
Ωοθυλακική φάση
Η ωοθυλακική φάση (ή η πολλαπλασιαστική φάση) είναι η φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου κατά την οποία ωριμάζουν τα ωοθυλάκια. Η ωοθυλακική φάση διαρκεί από την αρχή της εμμήνου ρύσεως έως την έναρξη της ωορρηξίας.
Για να είναι επιτυχής η ωοθυλακιορρηξία, το ωάριο πρέπει να υποστηρίζεται από το ακτινωτό στέμμα (θήκη) και τα κοκκιώδη κύτταρα. Τα τελευταία υφίστανται μια περίοδο πολλαπλασιασμού και βλεννοποίησης. Η βλεννοποίηση είναι η έκκριση ενός κοκτέιλ πλούσιου σε υαλουρονικό οξύ που διασκορπίζει και συγκεντρώνει το κυτταρικό δίκτυο σωρών σε μια κολλώδη μήτρα γύρω από το ωάριο, που ονομάζεται άντρο. Αυτό το δίκτυο παραμένει με το ωάριο μετά την ωορρηξία και έχει αποδειχθεί ότι είναι απαραίτητο για τη γονιμοποίηση.
Ωορρηξία
Τα επίπεδα των οιστρογόνων κορυφώνονται προς το τέλος της ωοθυλακικής φάσης. Αυτό, με θετική ανάδραση, προκαλεί αύξηση των επιπέδων της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH). Αυτό διαρκεί από 24 έως 36 ώρες και έχει ως αποτέλεσμα τη ρήξη των ωοθυλακίων, προκαλώντας την απελευθέρωση του ωοκυττάρου από την ωοθήκη.
Μέχρι αυτή τη στιγμή, το ωοκύτταρο έχει ολοκληρώσει τη μείωση Ι, αποδίδοντας δύο κύτταρα: το μεγαλύτερο δευτερεύον ωοκύτταρο που περιέχει όλο το κυτταροπλασματικό υλικό και ένα μικρότερο, ανενεργό πρώτο πολικό σώμα. Η μείωση II ακολουθεί αμέσως, αλλά θα σταματήσει στη μετάφαση και έτσι θα παραμείνει μέχρι τη γονιμοποίηση. Η άτρακτος της δεύτερης μειοτικής διαίρεσης εμφανίζεται τη στιγμή της ωορρηξίας. Εάν δεν συμβεί γονιμοποίηση, το ωάριο θα εκφυλιστεί μεταξύ 12 και 24 ωρών μετά την ωορρηξία. Περίπου 1-2% των ωορρηξιών απελευθερώνουν περισσότερα από ένα ωάρια. Αυτή η τάση αυξάνεται με την ηλικία της μητέρας. Η γονιμοποίηση δύο διαφορετικών ωαρίων από δύο διαφορετικά σπερματοζωάρια έχει ως αποτέλεσμα ετεροζυγωτικά δίδυμα.
Ωχρινική φάση
Το ωοθυλάκιο έχει φτάσει στο τέλος της διάρκειας ζωής του. Χωρίς το ωοκύτταρο, το ωοθυλάκιο διπλώνει προς τα μέσα στον εαυτό του, μετασχηματιζόμενο σε ωχρό σωμάτιο, ένα στεροειδογόνο σύμπλεγμα κυττάρων που παράγει οιστρογόνα και προγεστερόνη. Αυτές οι ορμόνες διεγείρουν τους ενδομήτριους αδένες να ξεκινήσουν τον πολλαπλασιασμό του ενδομητρίου, τη θέση της εμβρυϊκής ανάπτυξης εάν συμβεί εμφύτευση. Η δράση της προγεστερόνης αυξάνει τη βασική θερμοκρασία του σώματος κατά ένα τέταρτο έως μισό βαθμό Κελσίου (μισό έως ένα βαθμό Φαρενάιτ). Το ωχρό σωμάτιο συνεχίζει αυτή την παρακρινή δράση για το υπόλοιπο του εμμηνορροϊκού κύκλου, διατηρώντας το ενδομήτριο, πριν αποσυντεθεί σε ουλώδη ιστό κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.
Κλινική εικόνα
μικρογραφία| Πιθανότητα [[Ανθρώπινη γονιμοποίηση|γονιμοποίησης ανά ημέρα σε σχέση με την ωορρηξία ]] Η έναρξη της ωορρηξίας μπορεί να ανιχνευθεί με σημάδια που δεν διακρίνονται εύκολα εκτός από την ίδια τη γυναίκα που έχει ωορρηξία, επομένως οι άνθρωποι λέγεται ότι έχουν κρυφή ωορρηξία. Σε πολλά είδη ζώων υπάρχουν διακριτικά σήματα που υποδεικνύουν την περίοδο που το θηλυκό είναι γόνιμο. Έχουν προταθεί αρκετές εξηγήσεις για να εξηγήσουν την κρυφή ωορρηξία στους ανθρώπους.
Τα θηλυκά κοντά στην ωορρηξία βιώνουν αλλαγές στην τραχηλική βλέννα και στη βασική θερμοκρασία του σώματός τους. Επιπλέον, πολλά θηλυκά εμφανίζουν δευτερεύοντα σημάδια γονιμότητας όπως πόνο που σχετίζεται με την ωορρηξία και αυξημένη αίσθηση όσφρησης και μπορούν να αισθανθούν την ακριβή στιγμή της ωορρηξίας. Ωστόσο, ο πόνος στο μέσο κύκλο μπορεί επίσης να μην οφείλεται στην ωορρηξία, αλλά σε άλλους παράγοντες όπως κύστεις, ενδομητρίωση, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή έκτοπη κύηση. Άλλα πιθανά σημάδια ωορρηξίας περιλαμβάνουν ευαίσθητο στήθος, φούσκωμα και κράμπες, αν και αυτά τα συμπτώματα δεν αποτελούν εγγύηση ότι πραγματοποιείται ωορρηξία.
Πολλές γυναίκες εμφανίζουν αυξημένη σεξουαλική επιθυμία αρκετές ημέρες αμέσως πριν την ωορρηξία. Μια μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες βελτιώνουν την ελκυστικότητα του προσώπου τους κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας.
Διαταραχές
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει αναπτύξει την ακόλουθη ταξινόμηση των διαταραχών της ωορρηξίας:
Πρόκληση ωορρηξίας
Η πρόκληση ωορρηξίας είναι μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής για ασθενείς με παθήσεις όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) και η ολιγομηνόρροια. Χρησιμοποιείται επίσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση για να ωριμάσουν τα ωοθυλάκια πριν από την ανάκτηση ωαρίων. Συνήθως, η διέγερση των ωοθηκών χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με την πρόκληση ωορρηξίας για την τόνωση του σχηματισμού πολλαπλών ωαρίων. Ορισμένες πηγές περιλαμβάνουν την πρόκληση ωορρηξίας στον ορισμό της διέγερσης των ωοθηκών.
Χαμηλή δόση ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (HCG) μπορεί να εγχυθεί μετά την ολοκλήρωση της διέγερσης των ωοθηκών. Η ωορρηξία θα συμβεί μεταξύ 24-36 ωρών μετά την ένεση HCG.
Αντίθετα, η επαγόμενη ωορρηξία σε ορισμένα είδη ζώων συμβαίνει φυσικά, η ωορρηξία μπορεί να διεγερθεί από τη συνουσία.
Καταστολή ωορρηξίας
Στην τεχνολογία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της εξωσωματικής γονιμοποίησης, οι κύκλοι όπου προγραμματίζεται η διακολπική ανάκτηση ωαρίων απαιτούν γενικά την καταστολή της ωορρηξίας, επειδή δεν είναι πρακτικά εφικτή η συλλογή ωαρίων μετά την ωορρηξία. Για το σκοπό αυτό, η ωορρηξία μπορεί να κατασταλεί είτε από έναν αγωνιστή GnRH είτε από έναν ανταγωνιστή GnRH, με διαφορετικά πρωτόκολλα ανάλογα με το ποια ουσία χρησιμοποιείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινη αναπαραγωγή Κατηγορία:Ανθρώπινο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 1998-99
Το πρώτο πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας πόλο γυναικών της περιόδου 1998-99 διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην τελική φάση μετείχαν τέσσερις ομάδες και είχε συναρπαστική εξέλιξη, καθώς ο πρωτοπόρος της κανονικής περιόδου Ολυμπιακός τερμάτισε τρίτος. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του  Α.Ν.Ο. Γλυφάδας.
Πηγές
1998 1999 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1998 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1999
Κολόρνο
Το Κολόρνο (ιταλικά: Colorno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Αββαείο του Μπόμπιο
thumb|275px|Η βασιλική του Αγίου Κολομβανού Το Αββαείο του Μπόμπιο, επισήμως Αββαείο του Αγίου Κολομβανού (ιταλ. Abbazia di San Colombano) είναι ρωμαιοκαθολικό μοναστήρι, που ιδρύθηκε από τον Ιρλανδό Άγιο Κολομβανό το έτος 614 και γύρω του δημιουργήθηκε η κωμόπολη Μπόμπιο, κοντά στην Πλακεντία, στη βόρεια Ιταλία. Υπήρξε κέντρο της αντιστάσεως κατά της αιρέσεως του Αρειανισμού και είχε μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες στην Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα. Εξαιτίας της τελευταίας, υπήρξε η έμπνευση πάνω στην οποία βασίσθηκε το μοναστήρι στο μυθιστόρημα Το Όνομα του Ρόδου του Ουμπέρτο Έκο, μαζί με τη μονή Σάκρα ντι Σαν Μικέλε.
7ος αιώνας
Το 628, σε μια επίσκεψή του στη Ρώμη, ο Μπερτούλφος έπεισε τον Πάπα Ονώριο Α΄ να αφαιρέσει τη μονή από τη δικαιοδοσία του επιχώριου Μητροπολίτη, καθιστώντας το αββαείο άμεσα υπαγόμενο στην Αγία Έδρα (τον Πάπα Ρώμης). Υπό τον επόμενο αββά (ηγούμενο), τον Βοβόληνο, εισάχθηκε το τυπικό του Αγίου Βενέδικτου, αρχικώς προαιρετικά, αλλά με τη πάροδο του χρόνου υπερίσχυσε του αυστηρότερου τυπικού του Αγίου Κολομβανού και το Μοναστήρι του Μπόμπιο εντάχθηκε στο Κοινό του Μόντε Κασίνο (Βενεδικτίνοι μοναχοί). Το 643 ο Πάπας Θεόδωρος Α΄ έδωσε στο Αββαείο το προνόμιο της χρήσεως μίτρας και άλλων επισκοπικών συμβόλων από τον αββά.
Με τις προσπάθειες των μαθητών του Κολομβανού, όλο και περισσότεροι Αρειανιστές Λομβαρδοί επέστρεφαν στην Εκκλησία. Ωστόσο, όλο το α΄ μισό του 7ου αιώνα, η μεγάλη περιοχή ανάμεσα στο Τορίνο, τη Βερόνα, τη Γένουα και το Μιλάνο παρέμεινε σε σχετικό χάος, με μείγματα αρειανικών και ειδωλολατρικών θρησκευτικών πρακτικών. Χρειάσθηκε η βασιλεία ενός ακόμα προσήλυτου στον Χριστιανισμό βασιλιά, του Γριμοάλδου Α΄ (663-673), ώστε ο κύριος όγκος των Λομβαρδών να ασπασθεί τον μη αιρετικό Χριστιανισμό. Και μετά από αυτό, ο Αρειανισμός εξαφανίσθηκε γρήγορα στη Δύση.
Ο υπόλοιπος Μεσαίωνας
Ο ανιψιός της Θεοδελίνδης Αριπέρτος Α΄ είχε αποκαταστήσει όλες τις γαίες του Μπόμπιο που ανήκαν στον Πάπα. Ο Αριπέρτος Β΄ επαναβεβαίωσε την επιστροφή τους στον Πάπα Ιωάννη Ζ΄ το 707. Οι Λομβαρδοί σύντομα καταπάτησαν και πάλι τις εκτάσεις, αλλά το ο Αϊστούλφος υποχρεώθηκε από τον Πιπίνο τον Βραχύ να παραδώσει τα εδάφη. Το 1153 ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα εκχώρησε με δύο διατάγματα διάφορα προνόμια και κτήματα στο μοναστήρι.
Η φήμη του Μπόμπιο έφθασε στην Ιρλανδία και το όνομα του Κολομβανού προσέλκυσε πολλούς θρήσκους συμπατριώτες του. Ο επίσκοπος Κουμμιανός παραιτήθηκε από την έδρα του στην Ιρλανδία για να γίνει ένας απλός μοναχός στο Μπόμπιο, όπου απεβίωσε περί το 736, όπως μνημονεύει σχετική ποιητική επιγραφή στη μονή.
Το 1014 ο Ερρίκος Β΄, Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, με την ευκαιρία της στέψεώς του στη Ρώμη, εξασφάλισε από τον Πάπα Βενέδικτο Η΄ την ανάδειξη του Αββαείου του Μπόμπιο σε έδρα επισκοπής. Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Μπόμπιο είχε ως πρώτο επίσκοπο τον Πέτρο Άλδο, αββά της μονής από το 999, και οι διάδοχοί του για πολλές δεκαετίες ζούσαν στο αββαείο, όπου πολλοί από αυτούς είχαν διατελέσει μοναχοί. Από το 1133 ή το 1161 το Μπόμπιο υπάχθηκε στην Αρχιεπισκοπή της Γένοβας. Από καιρού σε καιρό εμφανίζονταν διαφωνίες ανάμεσα στον επίσκοπο και τους μοναχούς, οπότε το 1199 ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ εξέδωσε διάταγμα που έδινε την εξουσία στον επίσκοπο να καθαιρεί έναν αββά εάν δεν τον υπάκουε μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.
Η διάλυση
Το Αββαείο και ο ναός του αποσπάσθηκαν το 1803 από τους Βενεδικτίνους από τις δυνάμεις κατοχής των Γάλλων, που δήμευσαν την περιουσία της μονής και τη διέλυσαν. Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Μπόμπιο συνέχισε να υπάρχει μέχρι το 1986, οπότε και καταργήθηκε επισήμως.
Η βασιλική
Η σημερινή Βασιλική του Αγίου Κολομβανού ανεγέρθηκε από το 1456 έως το 1530 σε αναγεννησιακό ρυθμό, έχοντας κάτοψη σε σχήμα λατινικού σταυρού, με κυρίως ναό και δύο πλευρικά κλίτη. Η κόγχη είναι ορθογώνια. Ο ναός διατρεί το προϋπάρχον στον πρώτο ναό βαπτιστήριο του 9ου αιώνα. Η αγιογράφηση του κυρίως ναού με νωπογραφίες ολοκληρώθηκε τον 16ο αιώνα από τον Μπερναρντίνο Λαντσάνι. Η κρύπτη του ναού (15ος αιώνας) φιλοξενεί τη σαρκοφάγο του Αγίου Κολομβανού, έργο του Τζοβάννι ντεϊ Πατριάρκι (1480), όπως και τις σαρκοφάγους των πρώτων δύο ηγουμένων, του Αγίου Αττάλα και του Αγίου Μπερτούλφου. Επίσης, στην κρύπτη υπάρχει ένα ψηφιδωτό δαπέδου του 12ου αι., που απεικονίζει ιστορίες των Maccabeans και τον κύκλο των μηνών του έτους. Σήμερα δεν είναι ορατές δομές των αρχικών μοναστηριακών κτισμάτων.
Το καμπαναριό, έργο του ύστερου 9ου αιώνα, προέρχεται από το αρχικό κτίσμα. Αντιθέτως, ο Torre del Comune (πύργος) ανεγέρθηκε το διάστημα 1456-1485.
Το μουσείο του Αββαείου περιέχει ευρήματα και υπολείμματα της ρωμαϊκής εποχής (τάφους, βωμούς και γλυπτά), αλλά και της εποχής των Λομβαρδών (π.χ. ταφόπλακες). Στεγάζει επίσης ένα polyptych by Bernardino Luini και τη «Συλλογή Μπόμπιο», τη δεύτερη μεγαλύτερη παγκοσμίως συλλογή «φιαλιδίων της Μόντσα», μικρών δοχείων για αγιασμό ή αγιασμένο έλαιο που είχαν μαζί τους οι προσκυνητές του πρώιμου Μεσαίωνα (6ος αιώνας).
Η βιβλιοθήκη
Χάρη σε έναν κατάλογο του ύστερου 9ου αιώνα, που εκδόθηκε από τον Λοντοβίκο Αντόνιο Μουρατόρι (έκδοση που ξεπεράστηκε πλέον από αυτή του M. Tosi ), γνωρίζουμε ότι όλοι οι κλάδοι της γνώσεως εκείνης της εποχής, θεολογικής και κοσμικής, αντιπροσωπεύονταν σε αυτή τη βιβλιοθήκη. Ο κατάλογος περιέχει περισσότερους από 600 τόμους. Πολλά από τα βιβλία έχουν χαθεί, τα υπόλοιπα έχουν διασκορπισθεί σε άλλες συλλογές, των οποίων θεωρούνται από τα πολυτιμότερα αποκτήματα.
Το 1616 ο Καρδινάλιος Φεντερίκο Μπορρομέο πήρε για την Αμβροσιανή βιβλιοθήκη του Μιλάνου 86 τόμους, μεταξύ των οποίων το περίφημο «Bobbio Orosius», το «Αντιφωνάριο του Μπάνγκορ» και ο «Ιερώνυμος του Μπόμπιο», που είναι γραμμένος επάνω σε μια Gothic μετάφραση της Βίβλου από τον Ουλφίλα. Κι άλλοι 26 τόμοι δόθηκαν το 1618 στον Πάπα Παύλο Ε΄ για τη Βιβλιοθήκη του Βατικανού. Πολλοί άλλα βιβλία στάλθηκαν στο Τορίνο, όπου (πέρα από όσα βρίσκονται στα Βασιλικά Αρχεία), υπήρχαν 71 τόμοι στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου μέχρι την καταστροφική πυρκαγιά της 26ης Ιανουαρίου 1904.
Ο Ζερμπέρ ντ' Ωριγιάκ, ο μετέπειτα Πάπας Σιλβέστρος Β΄, έγινε αββάς του Μπόμπιο το 982 και με τη βοήθεια των πολλών αρχαίων πραγματειών που βρήκε εκεί εκπόνησε το σημαντικό έργο του πάνω στη γεωμετρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπομπιο Αββαειο Μομπιο
Tesla (μουσικό συγκρότημα)
Οι Tesla είναι ένα Αμερικανικό ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε στο Σακραμέντο Καλιφόρνιας στα τέλη του 1981 από τον μπασίστα Μπρίαν Ουάτ και τον κιθαρίστα Φράνκ Χάννον με την ονομασία Earthshaker, και αργότερα μετονομάστηκαν σε City Kidd. O τραγουδιστής Τζεφ Κιθ, ο ντράμερ Τρόι Λουκέττα και ο κιθαρίστας Τόμι Σκεοχ μπήκαν στο συγκρότημα το 1984. Το 1986, το συγκρότημα είχε αλλάξει τον ήχο του από γκλαμουράτο προς πιο "ριζώδη" κατεύθυνση, και το όνομά τους σε: "Tesla". Το 1996 η μπάντα διαλύθηκε και τα μέλη συνέχισαν τις καριέρες τους σόλο. Το 2000 επανασυνδέθηκαν αλλά ο Τόμι Σκεοχ εγκατέλειψε το συγκρότημα το 2006 λόγω κατάχρησης ουσιών, και αντικαταστάθηκε από τον Ντέιβ Ρουντ. Έχουν 14 εκατομμύρια πωλήσεις αντίτυπων άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ίδρυση και το Mechanical Resonance (1981-1988)
Το συγκρότημα City Kidd μετονομάστηκε σε Τέσλα για την ηχογράφηση του πρώτου δίσκου τους, Mechanical Resonance το 1986, κατόπιν συμβουλής του μάνατζέρ τους ότι η ονομασία City Kidd δεν ήταν μεγαλειώδης (και υπήρχαν και άλλοι με αυτό το όνομα). Το όνομά τους, ορισμένα άλμπουμ και τίτλοι τραγουδιών, και τα περιεχόμενα τραγουδιών σχετίζονταν με τον εφευρέτη και ηλεκτρολόγο μηχανικό Νίκολα Τέσλα. Ο δίσκος Mechanical Resonance και οι δύο επόμενοι ήταν παραγωγή των Michael Barbiero και Steve Thompson.
Η αρχική σύνθεση του συγκροτήματος περιλάμβανε τον τραγουδιστή Τζέφ Κιθ, τους κιθαρίστες Φράνκ Χάννον και Τόμι Σκεοχ, τον μπασίστα Μπρίαν Ουάτ, και τον ντράμερ Τρόι Λουκκέτα.
Η μουσική των Tesla θεωρείται χαρντ ροκ ή γκλαμ μέταλ. Τα λυρικά ξέφευγαν από τα δημοφιλή θέματα του χαρντ ροκ στην αρχή της καριέρας τους, την δεκαετία του 1980. Τις πρώτες ημέρες της καριέρας τους, οι Τέσλα περιόδευσαν με τους David Lee Roth, Alice Cooper, Def Leppard και Poison και χαρακτηρίστηκαν ως γκλαμ μέταλ μπάντα. Τα μέλη του συγκροτήματος απεχθάνονταν αυτόν τον χαρακτηρισμό.
Στις 26 Αυγούστου κυκλοφόρησαν το Mechanical Resonance LIVE που περιλάμβανε ζωντανές εκδόσεις κάθε τραγουδιού από τον αρχικό δίσκο. Και το έξτρα κομμάτι Save That Goodness παραγωγής του κιθαρίστα των Def Leppard Phil Collen.
The Great Radio Controversy και Psychotic Supper (1989–1993)
Το 1989 κυκλοφόρησαν τον δεύτερο δίσκο τους, The Great Radio Controversy. Με αυτόν εδραιώθηκε η φήμη τους και ο όμιλος των θαυμαστών τους, και τα 5 σίνγκλ ήταν επιτυχίες, όπως η δυνατή μπαλάντα "Love Song".
Το 1990, οι Τέσλα κυκλοφορήσαν το Five Man Acoustical Jam, ένα ζωντανό άλμπουμ που περιλάμβανε τις ακουστικές διασκευές από επιτυχίες όπως το "Comin' Atcha Live", "Gettin' Better", "Modern Day Cowboy", και "Love Song". Και τη διασκευή του "Signs", μία επιτυχία του 1971 από τους Five Man Electrical Band.
Το 1991 κυκλοφόρησαν το τρίτο στούντιο άλμπουμ Psychotic Supper. Η Ιαπωνική επανέκδοση του Psychotic Supper περιλάμβανε ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι, το "Rock the Nation", και τα τραγούδια "I Ain't Superstitious" και "Run Run Run", που προηγούμενα είχαν διατεθεί ως πίσω όψεις των δύο σίνγκλ από το The Great Radio Controversy.
Bust a Nut και το χάσμα (1994-1996)
Μετά την κυκλοφορία του Bust a Nut, ο Σκέοχ άφησε το συγκρότημα λόγω της πάλης του με τα ναρκωτικά. Με το πέρας της αποτοξίνωσης επέστρεψε για λίγους μήνες, αλλά τελικά έφυγε και πάλι. Για λίγο καιρό η μπάντα έμεινε τετραμελής. Σύντομα ο Σκεοχ κανόνισε συνεργασία με την μπάντα του σόλο καλλιτέχνη Μάρσαλ Κόλμαν αλλά τελικά ο τελευταίος αποχώρησε. Όσοι έμειναν συμπεριέλαβαν τον Τζέφφ Κιθ και αναδύθηκαν ως Bar 7  με το σίνγκλ "Four Leaf Clover" από τον δίσκο The World Is a Freak. Ο Μπρίαν Ουάτ ίδρυσε τους Soulmotor και ο Φράνκ Χάννον τους Moon Dog Mane, ενώ ο Τρόι Λουκκέτα έκανε συνεργασίες με διάφορους τοπικούς καλλιτέχνες όπως τους One Thin Dime από το Bay Area.
Επανασύνδεση, Into the Now και Real to Reel (2000-2007)
Μετά από ένα εξαετές διάλειμμα, το Sacramento Bee ανακοίνωσε ότι το συγκρότημα ανασχηματίστηκε το 2000, με τη βοήθεια του τοπικού παραγωγού ραδιοφώνου Πατ Μάρτιν του KRXQ. Την 25η Οκτωβρίου 2000 εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια για την παράστασή τους στο ARCO Arena του Σακραμέντο. Σύντομα μετά ηχογράφησαν το διπλό ζωντανό άλμπουμ Replugged Live. Το 2002 συμμετείχαν στην Περιοδεία Rock Never Stops μαζί με άλλα ροκ συγκροτήματα της δεκαετίας του 1980.
Το καλοκαίρι του 2006, ξεκίνησαν την Περιοδεία Electric Summer Jam χωρίς τον κιθαρίστα Τόμι Σκεοχ. Ο τελευταίος εγκατέλειψε οριστικά το συγκρότημα για να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά του, και όπως αργότερα αποκάλυψε στο "the Classic Metal Show", για άλλους λόγους: κυρίως τα προβλήματά του με την κατάχρηση ουσιών. Στην περιοδεία αναπληρώθηκε από τον Scott Johnson του συγκροτήματος Rogue από το Σακραμέντο. Τελικά ο Σκεοχ αντικαταστάθηκε από τον Ντέιβ Ρουντ.
Οι Tesla ηχογράφησαν μια δίτομη συλλογή με διασκευές τραγουδιών που κυκλοφόρησε την 5η Ιουνίου 2007 με την ονομασία Real to Reel. Περιλάμβανε 2 CD. Το πρώτο CD (με 13 τραγούδια) διατέθηκε σε θήκη με μια κενή υποδοχή για το δεύτερο CD. Το δεύτερο CD (με 12 επιπλέον τραγούδια) αρχικά διατέθηκε δωρεάν στους θεατές των συναυλιών τους στις ΗΠΑ, και στην αυγουστιάτικη έκδοση του Classic Rock magazine στην Ευρώπη.
Στο τέλος του Αυγούστου, οι Τέσλα ανακοίνωσαν την πρώτη τους παγκόσμια περιοδεία σε 16 χρόνια, με τις ημερομηνίες για Αυστραλία, Ιαπωνία και Ευρώπη, τον Οκτώβριο-Νοέμβριο 2007.
Forever More και Twisted Wires (2008–2012)
Τον Ιούνιο-Ιούλιο του 2008, οι Τέσλα έκαναν εμφανίσεις σε Ευρώπη και ΗΠΑ, όπως στα Sweden Rock Festival, Graspop Metal Meeting και Rocklahoma. Στις 15 Ιουλίου 2008 κυκλοφόρησε το "''Tesla - Comin" Ακούστε Live! 2008" από μια ζωντανή συναυλία για την οποία εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια στις 22 Νοέμβριου 2008, στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Myth στο Maplewood της Μινεσότας. Η δίωρη παράσταση περιλάμβανε τις επιτυχίες "Modern Day Cowboy", "Love Song" και "Song and Emotion''" και γυρίσματα από τα παρασκήνια.
Στις 11 Αυγούστου 2008 οι Τέσλα ανακοίνωσαν ότι ο επόμενος δίσκος τους με τίτλο Forever More θα κυκλοφορήσει στις 7 Οκτωβρίου από τη δική τους δισκογραφική εταιρία, την Tesla Electric Company Ηχογραφήσεις. Παραγωγός ήταν ο Τερρυ Τόμας, που είχε αναλάβει και το Bust a Nut. Το πρώτο σίνγκλ του άλμπουμ, "I Wanna Live" κυκλοφόρησε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς σε όλον τον κόσμο την 18 Αυγούστου και την 1η Οκτωβρίου ξεκίνησαν μια παγκόσμια περιοδεία. Το Forever More πρωτοεμφανίστηκε στη θέση Νο.33 του Μπίλμπορντ 200 και απέδωσε τα σίνγκλς I Wanna Live, Fallin' Apart & Breakin' Free.
Την 12 Ιουλίου 2011 κυκλοφόρησαν το περισσότερο ακουστικό άλμπουμ με τίτλο Twisted Wires and the Acoustic Sessions.
Simplicity και Shock (2013–σήμερα)
Τον Ιούνιο 2013 οι Τέσλα κυκλοφορήσαν το νέο σίνγκλ "Taste My Pain" στο iTunes. Την 6η Ιουνίου 2014 κυκλοφόρησαν το νέο δίσκο τους Simplicity.
Το 2016, έκαναν περιοδεία μαζί με τους Def Leppard και REO Speedwagon.
Επί του παρόντος οι Τέσλα εργάζονται στο νέο δίσκο, το Shock, που θα έχει παραγωγό τον Phil Collen, και αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο του 2019.
Φιλανθρωπικό έργο
Για την προώθηση του δίσκου τους The Great Radio Controversy, οι Τέσλα συμμετείχαν σε μια αμαξοπορεία κονσερβοποιημένων τροφίμων που επέτρεπε δωρεάν είσοδο σε συναυλίες στους συνεισφέροντες, και η εκδήλωση ενσωματώθηκε στο βίντεο για το "The Way It Is". Τον Φεβρουάριο 2005, οι Τέσλα ήταν τα πρώτα ονόματα σε μία παράσταση στο PPAC στο Providence, Rhode Island προς όφελος των θυμάτων της πυρκαγιάς στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Station. Κατά τη διάρκεια της παράστασης δημοπράτησαν μία υπογεγραμμένη ακουστική κιθάρα και τα έσοδα διατέθηκαν στο Οικογενειακό Ταμείο του Station. To 100% από τις πωλήσεις των εισιτηρίων διατέθηκαν στη φιλανθρωπική ενέργεια.
Τον Φεβρουάριο 2008, οι Τέσλα έκαναν παράσταση πρός όφελος του Ταμείου των θυμάτων της πυρκαγιάς στο Station. Η εκπομπή μεταδόθηκε από το VH1 Classic. Το συγκρότημα έπαιξε τρία τραγούδια: "What You Give", "Signs", και "Love Song", αλλά το "What You Give"  δεν μεταδόθηκε.
Την 10 Μαΐου 2011, εμφανίστηκαν σε ένα ράλι για τους Σακραμέντο Κινγκς από την Εθνική Ένωση Καλαθοσφαίρισης. Τραγούδησαν τα "Signs" και "Love Song" για το  #HereWeRally των Κίνγκς στο Cesar Chavez Park στο Σακραμέντο Καλιφόρνιας, όπου εορτάστηκε η διαμονή τους στο Σακραμέντο για ακόμα έναν χρόνο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανικά blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά glam metal συγκροτήματα Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Κομπιάνο
Το Κομπιάνο (ιταλικά: Compiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάρμας, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Έσθερ Ασίμπο
Η Έσθερ Ασίμπο (ισπανικά: Esther Acebo) είναι η ισπανίδα ηθοποιός, παρουσιάστρια και δημοσιογράφος. Ως ηθοποιός έχει εμφανιστεί στη ταινία Los encantados (ελληνικά: Η μαγεμένη) το 2016 και έγινε ευρέως γνωστή από τη σειρά "La casa de papel" (ελληνικά: Η τέλεια ληστεία) που προβλήθηκε στο Netflix από το 2017 έως και το 2021.
Βιογραφία
Η Έσθερ σπούδασε φυσική άσκηση και επιστήμη του αθλητισμού, στο Πανεπιστήμιο Castilla-La Mancha από το 2001 έως 2005. Συνδύασε τις σπουδές της με μαθήματα υποκριτικής. Η πρώτη ευκαιρία που της δόθηκε ήταν ως παρουσιάστρια του παιδικού προγράμματος Kosmi Club. Μετά από αυτό έγινε παρουσιάστρια του Non Stop People, στο κανάλι Movistar +.
Συνέχισε να εργάζεται ως ηθοποιός και έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική τηλεόραση με το "Άγγελο ή Δέμονας" (ισπ.: Ángel o Demonio) στο κανάλι Telecinco. Επίσης, έπαιξε σε μια ταινία του Ρικάρδο Ντάβιλα (ισπ.: Ricardo Dávila), "οι Μαγεμένοι" (ισπ.: Los Encantados), που κυκλοφόρησε μέσω διαδικτύου.
Στις 2 Μαΐου 2017 πρωταγωνίστησε στη σειρά "La casa de papel"(ελληνικά: Η τέλεια ληστεία) που έκανε πρεμιέρα στο κανάλι Antena 3. Σε αυτή τη σειρά ο ρόλος της Έσθερ είναι η Μόνικα Γκαθταμπίδε (ισπ.: Mónica Gaztambide), ο οποίος είναι ένας από τους κύριους χαρακτήρες.
Τον φετινό Μάρτιο έφερε στο κόσμο την κόρη της Σολ.
Αναφορές
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Κορνίλιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
Χάιμε Λορέντε
Ο Χάιμε Λορέντε Λόπεζ (Μούρθια,12 Δεκεμβρίου,1991) είναι Ισπανός ηθοποιός, τραγουδιστής και συγγραφέας, γνωστός για τους ρόλους του ως Ντένβερ στη σειρά La casa de papel (2017-2021) και ως  Νάνο  στη σειρά Élite (2018-2019), και οι δυο από το Netflix.
Βιογραφία
Ο Λορέντε γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μούρθια που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Ισπανίας. Έχει μια μεγαλύτερη αδερφή που ονομάζεται Τζούλια. Εκπαιδεύτηκε στην υποκριτική στη σχολή Escuela Superior de Arte Dramático de Murcia και έχει μεταπτυχιακό στις προχωρημένες σπουδές από το UNIR. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα σύγχρονου χορού, αλλά πάντα του άρεσε η υποκριτική.
Επίσης έχει εργαστεί ως μοντέλο για διάφορες μάρκες όπως η Bulgari.