cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρειδοφάγος
Στην Ελλάδα απαντάται το υποείδος H. h. longipes (Buturlin, 1910), αλλά κατά την μετανάστευση υπάρχει μετακίνηση στη χώρα και του υποείδους H. h. ostralegus (Linnaeus, 1758) από το βορρά, οπότε υπάρχει ανάμιξη πληθυσμών.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, haematopus, είναι ελληνική (αίμα + πους) και συσχετίζεται με το κόκκινο (ορθότερα, βαθύ ροδόχρωμο) χρώμα των ταρσών του πτηνού. Η αγγλική ονομασία του είδους oystercatcher, είναι η αντίστοιχη της λατινικής ostralegus <ostrĕa, ae, f., and (rarely) ostrĕum, i, n (=όστρακο) + lĕgo (lēgi, lectum) (=συλλέγω, σηκώνω από κάτω, μαζεύω), με σαφή συσχετισμό στις διατροφικές συνήθειες του πτηνού.
Το αυτό ακριβώς ισχύει και για την ελληνική ονομασία του είδους.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|left|300px| Χάρτης εξάπλωσης του Στρειδοφάγου. Πράσινο: Όλο το έτος (επιδημητικός), Κίτρινο: Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής, Μπλέ: Περιοχές διαχείμασης
Ο Στρειδοφάγος απαντάται σε όλο τον Παλαιό Κόσμο, και στις τρεις μορφές (επιδημητικό, αποδημητικό, διαβατικό), όπου τοπικά είναι κοινό είδος. Στην Ευρασία, τα δυτικά όρια της εξάπλωσής του, βρίσκονται στον Ατλαντικό και τα ανατολικά στη χερσόνησο της Καμτσάτκα, τα βόρεια στο απώτατο άκρο της Σκανδιναβίας και σε νησιά της Ρωσίας στον Αρκτικό Ωκεανό, ενώ τα νότια φθάνουν μέχρι τη Θάλασσα της Αραβίας, τη Σρι Λάνκα και τις ακτές της ανατολικής Κίνας.
Στην Αφρική, καταλαμβάνει μεγάλο μέρος όλων των ακτών βορείως του ισημερινού, κυρίως.
Περιοχές αναπαραγωγής
Λίγες είναι οι περιοχές όπου ζει και αναπαράγεται καθ’όλη τη διάρκεια του έτους (επιδημητικό), όλες στην Ευρασία, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισλανδία, τις Φερόες, την Ιρλανδία, κατά μήκος των ακτών της Βόρειας Θάλασσας, από το ύψος της Μάγχης, μέχρι τη Δανία και, στις περισσότερες ακτές που βρέχονται από το Αιγαίο Πέλαγος στην Ελλάδα και τη Μικρά Ασία. Σε όλες τις υπόλοιπες περιοχές των δύο ηπείρων, απαντάται μόνον ως καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης, με τους κύριους πληθυσμούς να βρίσκονται στη Σκανδιναβία, τη Ρωσία, τμήμα της Σιβηρίας, το Καζακστάν, την Καμτσάτκα, μέχρι τη Βόρεια Κορέα και την ανατολική Κίνα.
Περιοχές διαχείμασης
Οι περιοχές διαχείμασης βρίσκονται νότια των περιοχών αναπαραγωγής, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος. Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί μετακινούνται από τα ηπειρωτικά προς τις ακτές και, κατά κύριο λόγο, στην Αφρική όπου το είδος διαχειμάζει, σε ένα τεράστιο ημικύκλιο που αρχίζει από τις ακτές της Νιγηρίας, περίπου και, με δυτική κατεύθυνση, περιλαμβάνει όλες τις χώρες στον Ατλαντικό, περνάει από τη Μεσόγειο και, με νοτιοανατολική πλέον κατεύθυνση, φθάνει μέσω των ακτών της Ερυθράς, στη νότια Σομαλία.
thumb|left|300px| Σμήνος από στρειδοφάγους
Στην Ευρώπη, ο Στρειδοφάγος ξεχειμωνιάζει στις ακτές της Ιβηρικής, τις Δαλματικές ακτές της Αδριατικής, τις ακτές του Ιονίου και Αιγαίου Πελάγους, φθάνοντας στα όρια του Ευξείνου Πόντου. Στην Ασία, διαχειμάζει κυρίως στις ακτές της Σαουδικής Αραβίας, τόσο από τη μεριά της Ερυθράς, όσο και στην Αραβική Θάλασσα και με ανατολική κατεύθυνση, στις ακτές του Ινδικού Ωκεανού, μέχρι τη Μιανμάρ, όπου η εξάπλωση διακόπτεται για να συνεχιστεί στις ακτές της βόρειας Ινδοκίνας και της ΝΑ Κίνας, όπου βρίσκονται τα ανατολικά όριά της. Παρόλ’αυτά, υπάρχουν και διαχειμάζοντες πληθυσμοί που φθάνουν μέχρι τις ακτές της Ιαπωνίας.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Οι περισσότεροι πληθυσμοί του Στρειδοφάγου είναι μεταναστευτικοί, με τους αναπαραγομένους στην ενδοχώρα πληθυσμούς, να μετακινούνται προς τις ακτές, κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Αναπαράγεται από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο (Hayman et al. 1986) σε μοναχικά ζεύγη ή μικρές ομάδες (Flint et al. 1984), ενώ κατά τη διάρκεια του χειμώνα απαντάται μεμονωμένα ή σε μικρές ομάδες μέχρι 10 άτομα (Snow και Perrins 1998), αλλά και σε μεγαλύτερα σμήνη, διαμορφώνοντας συχνά σε μεγάλους κόλπους και εκβολές ποταμών, χώρους κουρνιάσματος (Hayman et al. 1986, del Hoyo et al. 1996, Snow και Perrins 1998).
Η φθινοπωρινή αποδημία του Στρειδοφάγου αρχίζει από τα μέσα Ιουλίου και κορυφώνεται τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο, ενώ η εαρινή αποδημία αρχίζει στα τέλη Ιανουαρίου και συνεχίζεται μέχρι τον Απρίλιο.
Τυχαίοι περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί από τον Καναδά, τη Γροιλανδία, τις Σεϋχέλλες, τις Φιλιππίνες, κ.α.
Στην Ελλάδα, ο Στρειδοφάγος απαντάται είτε ως μόνιμο επιδημητικό πτηνό, που φωλιάζει στη βόρεια και κεντρική χώρα, είτε, συνηθέστερα, ως διαχειμάζων επισκέπτης σε όλα τα παράκτια.
Βιότοπος
thumb|right|300px|Στρειδοφάγος εν πτήσει (ραχιαία όψη) Ο Στρειδοφάγος αναπαράγεται σε παράκτιους αλμυρόβαλτους, και παραλίες με άμμο ή/και βότσαλα (del Hoyo et al., 1996), αμμοθίνες αλλά και βραχοκορυφές με χαμηλή βλάστηση (Hayman et al. 1986) και, περιστασιακά σε βραχώδεις ακτές (del Hoyo et al., 1996), καθώς και στην ενδοχώρα κατά μήκος παραλίμνιων οχθών, υδατοδεξαμενών και ποταμών (Hayman et al. 1986), ή σε καλλιέργειες (del Hoyo et al. 1996) και χωράφια με δημητριακά, συχνά σε κάποια απόσταση από το νερό (Hayman et al., 1986).
Εκτός περιόδου αναπαραγωγής, το είδος καταλαμβάνει κυρίως παράκτιες περιοχές, κοντά σε λασπώδη εδάφη στις εκβολές ποταμών, στους αλμυρόβαλτους, στις αμμώδεις και βραχώδεις ακτές. Φαίνεται να εξαρτάται άμεσα από τα εναλλασσόμενα φαινόμενα παλίρροιας-άμπωτης, κυρίως ως προς την αναζήτηση τροφής.
Μορφολογία
Το φτέρωμα αναπαραγωγής, τόσο στο κεφάλι και το στήθος, το πάνω μέρος του σώματος και το άκρο της ουράς είναι μαύρα. Στο υπόλοιπο σώμα, το μαύρο είναι λίγο θαμπό στις πλευρές του τραχήλου. Στο χειμερινό φτέρωμα, μία λευκή ζώνη στο εμπρόσθιο τμήμα του κοντού λαιμού είναι ορατή.
Το ράμφος έχει χρώμα κοραλλί πορτοκαλί/κόκκινο και είναι ελαφρώς πεπλατυσμένο πλευρικά και στο μπροστινό μέρος. Τα πόδια είναι έντονα ροδόχρωμα και η ίριδα είναι κόκκινη. . Το ράμφος μπορεί να διαφέρει στην αιχμηρότητα του άκρου του (βλ. Ηθολογία) thumb|left|300px|Στρειδοφάγος στον οικότοπο του
Τα νεαρά πουλιά, που δεν έχουν ακόμη αποκτήσει το τελικό τους φτέρωμα, έχουν πιο καφέ χρωματισμό, ατελή λευκή ταινία στο λαιμό και σκούρο άκρο στο ράμφος, ενώ η ίριδα είναι μαύρη
Τροφή
Όταν βρίσκονται σε μαλακά υποστρώματα που υπόκεινται στα παλιρροιακά φαινόμενα, οι στρειδοφάγοι τρέφονται κυρίως με Γαστερόποδα και Δίθυρα. Οι Πολύχαιτοι και τα Μαλακόστρακα είναι πιο σημαντικά στις εκβολές των ποταμών, ενώ τα Μαλάκια όλων των ειδών αναζητούνται σε βραχώδεις ακτές. Όταν το ενδιαίτημα βρίσκεται στην ενδοχώρα, τα κύρια θηράματα είναι οι γαιοσκώληκες και οι προνύμφες εντόμων. .
Ανάλογα με το αν η αναζήτηση τροφής γίνεται την ημέρα ή τη νύχτα, -συνήθως, τα άτομα που ζουν σε περιοχές χωρίς παλιρροιακά φαινόμενα τείνουν να είναι μόνον ημερόβια- η λεία ανιχνεύεται με διαφορετικό τρόπο: την ημέρα, το ράμφος παίζει μικρό ρόλο και φαίνεται ότι η λεία ανιχνεύεται από τις μικροδιαφορές στην επιφάνεια του υποστρώματος (στην άμμο λ.χ.) και από τα χρώματα. Σε συνθήκες ελλιπούς φωτός, όμως, το ράμφος είναι που παίζει το σημαντικότερο ρόλο, διότι μέσω της επαφής και της κρούσης, διακρίνονται τα άδεια (νεκρά) από τα γεμάτα (ζωντανά) κελύφη.
Πτήση
thumb|right|300px|Ενήλικος Στρειδοφάγος εν πτήσει (κοιλιακή όψη) Ο Στρειδοφάγος, κατά την πτήση, χαρακτηρίζεται από το δυνατό, ευθύ πέταγμα και τις περισσότερες φορές, σχηματίζει σμήνη σε σχήμα V.
Ηθολογία
Είναι ενδιαφέρων ο τρόπος με τον οποίο οι στρειδοφάγοι ανοίγουν τα Δίθυρα μαλάκια, κυρίως τα μύδια. Όταν το μέγεθός τους είναι μικρό, μπορεί να καταποθούν ολόκληρα, συνήθως όμως είναι μεγάλου μεγέθους και, το πουλί χρησιμοποιεί το ράμφος του για να τα ανοίξει. Πρώτα αναζητά επίπεδο, σκληρό έδαφος, όπου «στερεώνει» το οστρακοειδές γερά ανάμεσα στα πόδια του, με το πλατύ μέρος στραμμένο προς τα πάνω. Κατόπιν, με τον κορμό και το κεφάλι σε κατακόρυφη θέση, κτυπά κάθετα και επανειλημμένα το κέλυφος μέχρι να προξενήσει κάποιο ρήγμα. Συνήθως το όστρακο ανοίγει στο ύψος του οπίσθιου σφιγκτήρα, όπου είναι και ασθενέστερο. Τότε το πουλί, εισάγει τη μύτη του ράμφους στο μικρό ρήγμα και στρέφει κατά ένα τεταρτημόριο του κύκλου, το κεφάλι του, όποτε το κέλυφος ανοίγει. Η όλη διαδικασία δεν διαρκεί περισσότερο από 10-15 δευτερόλεπτα.
Όταν το κέλυφος είναι ακόμη σκληρότερο, πρώτα το πετάει από ψηλά πάνω στα βράχια και, κατόπιν, προσπαθεί να το ανοίξει εισχωρώντας το άκρο του ράμφους του ανάμεσα στις θύρες του οστράκου.
Είτε με τη μία τεχνική, είτε με την άλλη, το σχήμα και η μορφή του ράμφους ποικίλλει στα διάφορα άτομα και, φαίνεται ότι διαφοροποιείται ανάλογα με την εκάστοτε αναζητούμενη τροφή. Έτσι, οι στρειδοφάγοι με ευρύ, πεπλατυσμένο άκρο στο ράμφος τους, στρέφονται κυρίως στα οστρακοειδή, ενώ τα πουλιά με μυτερό άκρο, προσπαθούν να ξεθάψουν κυρίως σκουλήκια. Φαίνεται, πάντως ότι, αυτή η διαφοροποίηση στο ράμφος, οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στη φθορά που προκύπτει από την αναζήτηση της συγκεκριμένης λείας. Τα πουλιά ειδικεύονται στη μία τεχνική ή την άλλη ανάλογα με τα μαθήματα που έχουν πάρει από τους γονείς τους.
Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, οι στρειδοφάγοι κολυμπάνε και, μάλιστα, αρκετά συχνά. Έτσι, άλλωστε εξηγείται, ότι αρκετές ομάδες έχουν παρατηρηθεί σε μακρινή απόσταση από τη στεριά. Πιθανώς τα πουλιά παραμένουν εκεί, όταν κατά τη διάρκεια της νύχτας, σηκώνεται υψηλή παλίρροια, αλλά επίσης, είναι ένας τρόπος, τραυματισμένα ή νεαρά πουλιά να αποφεύγουν τους θηρευτές τους καταφεύγοντας στο νερό. Έχουν μάλιστα τη δυνατότητα να καταδυθούν και, κινούνται κάτω από το νερό μόνο με κτυπήματα των πτερύγων τους. Έτσι, σε ένα βάθος από 30 έως 50 εκατοστά, τα ζώα μπορούν να ταξιδεύουν αποστάσεις έως και 15 μέτρα κάτω από το νερό.
Αναπαραγωγή
thumb|left|300px|Αναπαραγωγικό ζευγάρι στρειδοφάγων Ενώ ο Στρειδοφάγος, εκτός περιόδου αναπαραγωγής, είναι κοινωνικό και «φιλικό» είδος, εν τούτοις, όταν φωλιάζει γίνεται επιθετικός και, πολλές φορές, η διεκδίκηση του ζωτικού του χώρου μπορεί να οδηγήσει σε άγριες αψιμαχίες. Αυτή η συμπεριφορά δεν αφορά μόνον σε άτομα της φυλής του, αλλά και σε άλλα πουλιά ή και μεγαλύτερα από αυτόν ζώα. Όταν λ.χ. κοντά στη φωλιά, πλησιάσουν πρόβατα που βόσκουν στην περιοχή, οι στρειδοφάγοι επιτίθενται και προσπαθούν να διώξουν τους «εισβολείς» με ραμφισμούς στη ράχη τους. Αυτή η έντονα επιθετική συμπεριφορά, μάλιστα, οδηγεί πολλές φορές σε ανεπιτυχή αναπαραγωγικό κύκλο, λόγω της συχνά παντελούς απουσίας των γονέων από τη φωλιά.
Η περίοδος αναπαραγωγής στην Ευρώπη, ξεκινάει στα μέσα Απριλίου στο νότο, αλλά, ανάλογα με τις γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες, μπορεί να φθάσει μέχρι τις αρχές Ιουνίου στα βόρεια. Το σημείο όπου κατασκευάζεται η φωλιά είναι συνήθως ελαφρώς υπερυψωμένο (π.χ. σε μικρά αναχώματα) (Hayman et al. 1986), σε ανοικτά μέρη ή με χαμηλή βλάστηση, αλλά και σε καλλιεργημένη γη, βραχοκορφές, βραχώδη γείσα, η ξέφωτα σε πιο πυκνωμένες περιοχές.
Η φωλιά είναι ένα απλό βαθούλωμα στο έδαφος, που δημιουργείται από περιστροφικές κινήσεις του σώματος. Συνήθως δεν υπάρχει κάποιο υλικό επίστρωσης, αλλά μερικές φορές μπορεί να επιστρώνεται με νεκρό φυτικό υλικό, μικρές πέτρες ή και περιττώματα από κουνέλια.
Η γέννα αποτελείται από 3 αυγά, κάποιες φορές 2-4 αυγά, συνήθως εφ άπαξ, αλλά σε περίπτωση που καταστραφούν τα αυγά -συνήθως από γλάρους-, τότε μπορεί να εναποτεθεί ένα, ή σπάνια, δύο αυγά για αναπλήρωση. Η επώαση πραγματοποιείται και από τα δύο φύλα, συνήθως ξεκινάει μετά την εναπόθεση του τελευταίου αυγού και, διαρκεί 24-27 ημέρες. Οι νεοσσοί σιτίζονται και επιτηρούνται στενά από τους γονείς και, μένουν στη φωλιά μόνο για 1-2 ημέρες, ενώ πολύ σύντομα τρέφονται μόνοι τους ακολουθώντας τους γονείς. Κολυμπάνε σε λίγες ημέρες και, μαθαίνουν πολύ γρήγορα να ακινητοποιούνται πάνω στο έδαφος σε περίπτωση κινδύνου, ενώ ανεξαρτητοποιούνται στις 34-37 ημέρες, περίπου.
Στην Ελλάδα, ο Στρειδοφάγος φωλιάζει σε παράκτιες περιοχές κυρίως στα βόρεια και σπανιότερα στα κεντρικά της χώρας, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί σε όλη την επικράτεια και ως μεταναστευτικό είδος.
Κατάσταση πληθυσμού
thumb|right|300px|Ενήλικος και νεαρός (αριστερά) Στρειδοφάγοι Στα μέσα του 19ου αιώνα οι στρειδοφάγοι, λόγω των διώξεων και διαταραχών στα εδάφη αναπαραγωγής, αντιμετώπισαν σημαντική μείωση του πληθυσμού τους. Τα αποθέματα των πτηνών αυτών έχουν ανακάμψει με βραδείς ρυθμούς από το 1920 περίπου, μετά την εισαγωγή των πρώτων προστατευτικών μέτρων. Μερικά από αυτά ήσαν η επέκταση της διαχείρισης των λειμώνων, η μείωση της συλλογής των αυγών του, η μείωση του κυνηγιού, η τεχνητή αύξηση της λείας και η διαφορετική διαχείριση της γεωργικής γης. Οι αριθμοί αναπαραγωγής αυτού του είδους μπορεί να μειωθούν, εάν η βόσκηση των διαφόρων βοοειδών εφαρμοστεί σε παράκτιες χορτολιβαδικές εκτάσεις, πιθανώς ως αποτέλεσμα των αλλαγών στη διαθεσιμότητα τροφής και αύξησης των κινδύνων θήρευσης (Olsen και Schmidt 2004). Η μετακίνηση μεγάλου αριθμού γλάρων (Larus argentatus και Larus fuscus), που αποτελούν τους κύριους θηρευτές του, από τα νησιά, μπορεί να προσελκύσει μεγαλύτερο αριθμό ατόμων, αλλά δεν μπορεί να βελτιώσει τις συνολικές συνθήκες αναπαραγωγής (Harris και Wanless 1997). Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι, η δημιουργία μεγάλων θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών (ΘΠΠ) για την προστασία του είδους αυτού από την υπεραλίευση οστρακοειδών, δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική διαχείριση, εφόσον η υπεραλίευση εξακολουθεί να υφίσταται σε γειτονικές περιοχές (Verhulst et al. 2004).
Για την Ελλάδα, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, γι’αυτό κατατάσσεται στην κατηγορία Ανεπαρκώς Γνωστά (Insufficiently Known, K).
Κίνδυνοι
Η κύρια απειλή για το είδος είναι η υπεραλίευση των βενθικών οστρακοειδών και η επακόλουθη εξαφάνιση των στρωμάτων που δημιουργούνται στη ζώνη της παλίρροιας. (Atkinson et al.2003, Verhulst et al. 2004, η ENS 2006) Το είδος απειλείται επίσης από την υποβάθμιση των οικοτόπων στις περιοχές διαχείμασης του, λόγω εκχερσώσεων, ρύπανσης, ανθρώπινης όχλησης (Kelin και Qiang 2006) (π.χ. από κατασκευαστικές εργασίες) (Burton et al. 2002), παράκτιες κατασκευές φραγμάτων (Burton 2006) και μείωσης της ροής των ποταμών (Kelin και Qiang 2006). Το είδος είναι ευαίσθητο στη γρίπη των πτηνών και, μπορεί να απειλείται από μελλοντικά κρούσματα του ιού (Melville και Shortridge 2006).
Κουλτούρα
thumb|left|200px|Γραμματόσημο των νησιών Φερόες Στις Φερόες, ο Στρειδοφάγος αποτελεί το εθνικό πτηνό, με την τοπική ονομασία Tjaldur ([ʧaldʊɹ]) και, μάλιστα, ο ετήσιος ερχομός του από τις περιοχές διαχείμασης, γιορτάζεται στις 12 Μαρτίου, ως ημέρα της Grækarismessa, όπως η αρχή της άνοιξης (κάτι αντίστοιχο με τον ερχομό των χελιδονιών στην Ελλάδα). Στο τραγούδι Fuglakvæði των νήσων, ο εθνικός ήρωας Nólsoyar Páll εξύμνησε τον 19ο αιώνα αυτό το πουλί και, από τότε είναι το σύμβολο για την ανεξαρτησία τους.
Ο Στρειδοφάγος απολαμβάνει στις Φερόες καθεστώς αυστηρής προστασίας. Δεκάδες χιλιάδες ζευγάρια αναπαράγονται εκεί, ενώ μερικά άτομα, επίσης, διαχειμάζουν στα νοτιότερα.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο, ο Στρειδοφάγος απαντάται και με τις ονομασίες Θαλασσομπεκάτσα, Στρειδάς και Παρδάλα.
Σημειώσεις
i. Συμπεριλαμβάνεται και το H. o. malacophagus
Αρχέλαος της Καππαδοκίας
Ο Αρχέλαος (61 π.Χ. - 17) από τη Δυναστεία του Αρχέλαου ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Καππαδοκίας.
Βιογραφία
Ήταν πιστός οπαδός του Μάρκου Αντώνιου ως τη Ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.), αλλά μετά τη συντριβή του, για να διατηρήσει την θέση του, αναγκάστηκε να υποστηρίξει τον θριαμβευτή της μάχης, αντίπαλο του Αντώνιου, τον Οκταβιανό Αύγουστο (63 π.Χ. - 14 μ.Χ.). Ο Αύγουστος τού επέτρεψε να διατηρήσει το στέμμα του. Ο Αύγουστος σύντομα κατάλαβε πόσο σημαντικός σύμμαχος ήταν ο Αρχέλαος, γι´αυτό τού παραχώρησε περισσότερες περιοχές, όπως την Κιλικία (25 π.Χ.). Παντρεύτηκε πρώτη φορά την κόρη του βασιλιά της Αρμενίας Αρταβάσδη Β΄ από τη Δυναστεία των Αρταξιαδών (53 - 34 π.Χ), γιου τού μεγαλύτερου βασιλιά στην ιστορία της Αρμενίας Τιγράνη του Μεγάλου, ο οποίος είχε Περσική, Αρμενική και Ελληνική καταγωγή. Με τον πρώτο του γάμο απέκτησε την Γλαφύρα, αργότερα νύφη του Ηρώδη του Μεγάλου και τον Αλέξανδρο της Κιλικίας. Ταξίδευσε στην Ιουδαία, δημιουργώντας φιλικές σχέσεις με τον Ηρώδη τον μέγα· πάντρεψε την κόρη του Γλαφύρα με τον γιό εκείνου Ηρώδη Αλέξανδρο το 18 π.Χ. Οι σχέσεις τους έγιναν τόσο στενές, που ο Αρχέλαος απέκτησε τον ρόλο του μεσολαβητή στις ενδοοικογενειακές συγκρούσεις των Ηρωδιανών. Σε ένα από τα ταξίδια του συμφιλίωσε τον Ηρώδη τον μέγα με τον γιό του Αλέξανδρο. Το 8 π.Χ. ο Αρχέλαος νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά την Ελληνίδα -υποτελή στους Ρωμαίους- βασίλισσα του Πόντου Πυθοδωρίδα, χήρα με 3 παιδιά, του πρώην βασιλιά του Πόντου Πολέμονα Α΄. Με αυτό τον τρόπο ένωσε τα δύο βασίλεια, αναγκάζοντας όμως την Πυθοδωρίδα να έρθει να μείνει μαζί του ως το τέλος της ζωής του· μαζί της δεν απέκτησε ο Αρχέλαος άλλα παιδιά. Την εποχή που ζούσε ο Οκταβιανός Αύγουστος, υποστήριζε τον εγγονό του Γάιο Καίσαρα, κάτι που εξόργισε τον μελλοντικό αυτοκράτορα, διάδοχο του Αυγούστου, Τιβέριο (42 π.Χ. - 37 μ.Χ.).
Αυτό δεν τού το συγχώρησε ο Τιβέριος όταν έγινε αυτοκράτορας (14 μ.Χ.): ανάγκασε τον Αρχέλαο να παραιτηθεί, ενσωματώνοντας την Καππαδοκία στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ο υπέργηρος Αρχέλαος, μετά από 50 χρόνια βασιλείας, κλήθηκε από τον Τιβέριο στη Ρώμη. Η Σύγκλητος τον κατηγόρησε, ότι περιθάλπει συνωμότες· τελικά δεν καταδικάστηκε σε θάνατο, όπως περίμενε ο Τιβέριος, αλλά απεβίωσε λόγω γήρατος τρία χρόνια αργότερα (17 μ.Χ.).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία πριγκίπισσα της Αρμενίας, ίσως κόρη του Αρταβάσδη Β΄ της Αρμενίας και είχε τέκνα:
Το 8 π.Χ. ο Αρχέλαος έκανε δεύτερο γάμο με την Πυθοδωρίδα του Πόντου, κόρη του Πυθοδώρου του Τραλλιανού. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία του Αρχέλαου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ανάκτηση Δεδομένων και Ασφάλεια Πληροφοριακών Συστημάτων στην Εγκληματολογία
Ανάκτηση Δεδομένων και Ασφάλεια Πληροφοριακών Συστημάτων στην Εγκληματολογία (Forensic Computing)
Η κατανόηση του πεδίου μελέτης που αφορά το συγκεκριμένο κλάδο απαρτίζεται από τρεις κατηγορίες.
Βασικές Έννοιες
Είναι θεμιτό να αποσαφηνιστεί και να οριοθετηθεί ο όρος του ηλεκτρονικού εγκλήματος. Ένα ηλεκτρονικό έγκλημα λαμβάνει χώρα όταν τα δίκτυα ή οι υπολογιστές είναι: Η ταξινόμηση των ηλεκτρονικών εγκλημάτων τα κατατάσσει σε δύο κατηγορίες. Αυτά που δεν εμπεριέχουν τη χρήση βίας ή μπορεί ένα βίαιο επεισόδιο να λάβει χώρα ως επιπλοκή και αυτά που εμπεριέχουν τη χρήση βίας.
Βίαια ή δυνητικά βίαια ηλεκτρονικά εγκλήματα
Έπειτα κρίνεται επιβεβλημένο να οριστεί η έννοια των στοιχείων που καταγράφονται σε περίπτωση που κανείς διαπράξει ηλεκτρονικό έγκλημα. Η πληροφορία αξίας που αποθηκεύεται ή μεταφέρεται σε ηλεκτρονική μορφή αποτελεί τα ψηφιακά στοιχεία, ενώ ως φυσικά αντικείμενα θεωρούνται τα φυσικά μέσα τα οποία αποθηκεύουν ή μεταφέρουν πληροφορία (σκληροί δίσκοι, usb sticks, mp3 players, cd/dvd). Τέλος η πληροφορία που λαμβάνει μέρος στο έγκλημα και σχετίζεται με τα φυσικά αντικείμενα είναι γνωστή ως αντικείμενα δεδομένων. Για να εκπονηθεί ορθά η διεξαγωγή της έρευνας σε συμβάντα ηλεκτρονικού εγκλήματος, θα πρέπει να πληρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις:
Η σκηνή του εγκλήματος
Μετά τη διεξαγωγή του ηλεκτρονικού εγκλήματος θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα. Αρχικά, κρίνεται επιβεβλημένο να εγκαθιδρυθεί περίμετρος ασφαλείας στο χώρο που έλαβε χώρα το έγκλημα. Πολλές φορές μπορεί το μέγεθος αυτής να είναι μεγάλο, λόγω της ύπαρξης δικτύων σε αρκετά κτιριακά συγκροτήματα. Έπειτα επιβάλλεται η προστασία των συσκευών που βρίσκονται εντός της περιμέτρου. Επόμενο βήμα είναι η προστασία των προσωρινών στοιχείων. Εάν αυτά δε δύναται να αποθηκευθούν εξ’ αιτίας των προαναφερθέντων προϋποθέσεων, θα πρέπει να φωτογραφίζονται και να καταγράφονται γραπτώς. Τέλος λαμβάνει χώρα η αποσύνδεση των συσκευών από κάθε δικτυακό πόρο. Στις συγκεκριμένες διαδικασίες προκύπτει το δίλημμα της απενεργοποίησης των συσκευών, με δύο σχολές δράσης να κυριαρχούν. Η μία είναι υπέρ της άμεσης αποσύνδεσης των συσκευών από την ηλεκτρική τροφοδοσία για την αποφυγή ηθελημένης καταστροφής δεδομένων κατά τη διαδικασία απενεργοποίησης, ενώ η άλλη συνιστά την ασφαλή απενεργοποίηση για αποφυγή σφαλμάτων υλικού και λογισμικού.
Οι επόμενες κινήσεις αφορούν του ρόλους των ερευνώντων. Οι τελευταίοι καλούνται να θεσμοθετήσουν μια ιεραρχία ρόλων μεταξύ των εμπλεκομένων μέχρι την ασφαλή περισυλλογή των στοιχείων. Επίσης, είθισται να συντονίζουν έρευνες για ανεύρεση και άλλων φυσικών μέσων αποθήκευσης εντός της περιμέτρου που μπορεί να βοηθήσουν στη διαλεύκανση της εγκληματικής πράξης. Τέλος, για τη διατήρηση της ακεραιότητας των συλλεχθέντων δεδομένων, κρίνεται επιβεβλημένο να δημιουργούνται διπλά αντίγραφα ασφαλείας.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Τα πτητικά δεδομένα είναι αυτά που απασχολούν περισσότεροτους ειδικούς, καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο έως ακατόρθωτο να ανακτηθούν αν χαθούν. Μία κατάταξη φθίνουσας ευαισθησίας ακολουθεί παρακάτω.
Η ανίχνευσή τους είναι εφικτή με τη χρήση εντολών όπως: netstat, nbtstat, arp, dd, ps, pslist, ipconfig, ifconfig κ.λπ.
Για την ανάκτηση των δεδομένων από τα υπολογιστικά συστήματα που εξετάζονται, χρησιμοποιούνται τα παρακάτω εργαλεία: Επιπλέον, τα κρυμμένα δεδομένα μετά τη διαγραφή των εκάστοτε αρχείων ή το πέρας μιας διαδικτυακής συνομιλίας, μπορεί να βρίσκονται σε πολλά σημεία του υλικού ή των λειτουργικών συστημάτων.
Άλλα σημεία στα οποία μπορεί να βρίσκονται κρυμμένα δεδομένα είναι: ο κάδος ανακύκλωσης (αν δεν αδειαστεί), τα προσωρινά αρχεία ιστού καθ’ ότι πολλοί χρήστες αγνοούν την ύπαρξή τους, τα αρχεια καταγραφών - Log files συνομιλιών  (MSN, Yahoo messenger, AOL κ.λπ) και το αρχείο PAGEFILE.sys.
Αποτελεσματική διαμόρφωση ενός δίσκου μπορεί να λάβει χώρα μόνο με τη χρήση ενός προγράμματος κρυπτογράφησης εν ονόματι cipher.exe, το οποίο γεμίζει πολλές φορές ένα δίσκο με τυχαία 0 και 1 και επιτυγχάνει την κάλυψη των shadow data, με απομαγνητισμό ή με άλλου είδους φυσικές καταστροφές όπως αποτέφρωση και κονιορτοποίηση.
ΕnCase Forensics
Το EnCase Forensics κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1998 και επιτελούσε λειτουργίες δημιουργίας εικόνας δίσκου, καθώς επίσης και ανάλυσης και επιβεβαίωσης δεδομένων. Η τρέχουσα έκδοσή του είναι η έβδομη και παρέχει υποστήριξη και για άλλου τύπου ηλεκτρονικές συσκευές, όπως smartphones (Android, iOS, Blackberry). Μερικές από τις σύγχρονες λειτουργίες του είναι και οι παρακάτω:
Forensic Recovery of Evidence Device Center
Πρόκειται για ένα mainframe με εκτεταμένες δυνατότητες, το οποίο χρησιμοποιείται ως κεντρικός σταθμός εργασίας και εκπόνησης ανάκτησης δεδομένων από εγκληματολογικά ευρήματα. Ακολουθούν μερικά από τα τεχνικά του χαρακτηριστικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών
Αμάντα Άμπινγκτον
Καριέρα
Το 2013, προστέθηκε στο καστ της τηλεοπτικής σειράς Mr Selfridge ως Μις Μάρντι, δίπλα στους Τζέρεμι Πίβεν και Φράνσις Ο' Κόνορ. Το 2014, η Άμπινγκτον προστέθηκε στο καστ του τρίτου κύκλου της τηλεοπτικής σειράς Sherlock, ως η σύζυγος του Τζον Γουάτσον, τον οποίο ενσάρκωνε ο τότε σύντροφός της Μάρτιν Φρίμαν. Το 2015 συμμετείχε στην τηλεοπτική δραματική σειρά του BBC, Cuffs.
Στο θέατρο, τον Αύγουστο του 2018, η Άμπινγκτον εμφανίστηκε στο έργο God of Carnage στον ρόλο της «Ανέτ», το οποίο ανέβηκε στο Βασιλικό Θέατρο στη Μπαθ. Το 2019 είχε τον ρόλο της «Αν» στο έργο του Φλόριαν Ζέλερ, The Son, το οποίο ανέβηκε στο θέατρο Kiln στο Κίλμπερν του Λονδίνου. Αργότερα, την ίδια χρονιά, το έργο μεταφέρθηκε στο θέατρο Duke of York's στο West End.
Προσωπική ζωή
Η Άμπινγκτον υπήρξε ζευγάρι με τον Βρετανό ηθοποιό Μάρτιν Φρίμαν, τον οποίο γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας Men Only το 2000. Το ζευγάρι δούλεψε μαζί στην οθόνη σε παραγωγές όπως οι ταινίες The Debt και Όνειρα γλυκά και οι τηλεοπτικές σειρές The Robinsons και Sherlock. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά και ζούσαν στο Χάρτφορντσαϊρ πριν ανακοινώσουν τον χωρισμό τους το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Παύλος Ασάνης
Ο Παύλος Ασάνης ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 15ου αιώνα.
Ήταν κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης την περίοδο 1438-1440, είχε σταλεί σε πρεσβεία στον Μουράτ Β΄ το 1437. Αναφέρεται με τον τίτλο του άρχων, σαν από τους τελευταίους Βυζαντινούς άρχοντες. Παντρεύτηκε κάποια Παλαιολογίνα και απέκτησε μαζί της τρία παιδιά, τον Ματθαίο, την Θεοδώρα που την πάντρεψε με τον Δημήτριο Παλαιολόγο και την Σιμωνίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Παυλος Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Παναγία των Βλαχερνών
μικρογραφία|δεξιά|350px|Το αγίασμα των Βλαχερνών Η Παναγία των Βλαχερνών ήταν βυζαντινή εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Παναγίας. Το μνημείο σήμερα δε διασώζεται. Βρισκόταν στη συνοικία των Βλαχερνών επί των ακτών του Κεράτιου κόλπου.Το όνομα Βλαχέρνα προυπήρχε ήδη από τα αρχαία χρόνια.Στο Διονύσιο Βυζάντιο και συγκεκριμένα στο έργο του "Ανάπλους Βοσπόρου" ,περιγράφοντας τις περιοχές που βρίσκονται στη Σαπρά θάλασσα ( Κεράτιος κόλπος ) αναφέρει " Και η πρώτη περιοχή ονομάζεται Πολυρρήτιο, από έναν άνθρωπο,τον Πολύρρητο.Η επόμενη ονομάζεται Βαθιά Σκοπιά ,από το βάθος της θάλασσας. Η τρίτη Βλαχέρνας, όνομα βαρβαρικό από έναν βασιλιά της περιοχής. "
Περιγραφή της μονής
Στο δεξιό μέρος του ναού βρισκόταν το παρεκκλήσιο, το λεγόμενο «Αγία σορός», όπου φυλάσσονταν το ωμοφόριο και η τιμία εσθής της Θεοτόκου, και όπου μόνο ο βασιλιάς επιτρεπόταν να εισέλθει. Σήμερα διασώζεται μόνο το αγίασμα, το καλούμενο λούμα ή λούσμα των Βλαχερνών. Οι εικόνες και τα μαρμάρινα εκτυπώματα δεν σώζονται.
Ιστορία της μονής
Η μονή συχνότατα μνημονεύεται στα Βυζαντινά συγγράμματα, τόσο στα πολιτικά, όσο και στα εκκλησιαστικά. Ακόμα πιο συχνά μνημονεύεται στα συναξάρια. Στους τελευταίους μάλιστα αιώνες του κράτους, ο ναός ήταν άκρως σημαντικός λόγω του πλησίον ανακτόρου των Βλαχερνών. Εδώ εκκλησιαζόταν στα χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ο βασιλιάς και οι αυλικοί. Στην συνοικία αυτή, την ονομασμένη «Κοσμίδιον», και στην έξω των χερσαίων τειχών χώρα, στρατοπέδευσαν όχι μόνο οι πολιορκήσαντες την Κωνσταντινούπολη Άραβες και Βούλγαροι, αλλά και οι Σταυροφόροι της Δ' Σταυροφορίας.
Παλαιότερα εθεωρείτο πως ο ναός ανεγέρθη από την αυτοκράτειρα Πουλχερία και το σύζυγό της Μαρκιανό, την περίοδο 450-3. Ασφαλέστερη θεωρείται η χρονολόγησή του την περίοδο του αυτοκράτορα Ιουστίνου Α' (518-27), όπως παραδίδεται στο έργο τού Προκόπιου και σε επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας. Η εκκλησία πυρπολήθηκε επί Ρωμανού Δ' Διογένη, και στην συνέχεια ο Ανδρόνικος Β' ο πρεσβύτερος την ανέγειρε και την διεύρυνε. Οι Σταυροφόροι την μετέτρεψαν σε Λατινική. Σώζονται πολλές επιστολές τού Πάπα Ιννοκέντιου Δ' προς τον αρχιερέα της εκκλησίας των Βλαχερνών. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ατταλιώτη, η εκκλησία πυρπολήθηκε το 1070, ξανακτίστηκε και ξαναπυρπολήθηκε το 1434. Από τις πολλές πυρκαγιές που δεινοπάθησε, συμπεραίνουμε ότι η εκκλησία είχε ξύλινη σκεπή, όπως αυτές του Στουδίου και του Μανουήλου. Λόγω των ιερών κειμηλίων του ναού, πολλοί πιστοί εκκλησιαζόταν εδώ. Κατά την Άλωση, οι Οθωμανοί βρήκαν τον ναό ερειπωμένο. Αργότερα, το κτήμα έγινε ιδιοκτησία Οθωμανού, ο οποίος καρπωνόταν τα πλούσια δωρίσματα των Χριστιανών. Επάνω από το αγίασμα είχε κτιστεί μια κατοικία. Στον περίβολο συγκατοίκησαν Ατσίγκανοι, που είχαν διωχθεί από τα σπίτια τους. Τον ναό αγόρασε η συντεχνία των Γουναράδων και ανέγειρε έναν ναό επάνω από το αγίασμα, που σώζεται μέχρι σήμερα.
Κειμήλια της μονής
Στον ναό φυλασσόταν η τιμία εσθής του Θεοτόκου, την οποία οι πατρίκιοι Γάλβιος και Κάνδιδος μετακόμισαν από την Γαλιλαία, και κατέθεσαν πρώτα στον ναό των Αγίων Πέτρου και Μάρκου (σήμερα «Κοτζά Μουσταφά πασά»), και ακολούθως στον ναό των Βλαχερνών. Μαζί με την εσθήτα αυτήν φυλασσόταν και το ωμοφόριον της Θεοτόκου, το οποίον ο Ρωμανός Α' Λακαπηνός «ως θώρακα περιέβαλε και εξήλθε κατά του πολιορκητούντος την πόλιν Συμεών του Βουλγάρου». Από τον ναό αυτό αφαίρεσαν οι Λατίνοι Σταυροφόροι τον βραχίονα του Αγίου Γεωργίου, το σώμα της Αγίας Λουκίας, και έναν θαυματουργό σταυρό. Τα κειμήλια αυτά σώζονται σήμερα στην Βενετία.
Πηγές
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Ναοί της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
ΝΣΙ Ρούναβικ
Η ΝΣΙ Ρούναβικ είναι μια ποδοσφαιρική ομαδά από τα Νησιά Φερόες, από την πόλη Ρούναβικ. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 24 Μαρτίου 1957. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φερόε. Έδρα της ομάδας είναι το Runavík Stadium, χωρητικότητας 2000 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957 Κατηγορία:ΝΣΙ Ρούναβικ
Ματθίλδη Πάλμερ του Σέλμπορν
Η Ματθίλδη Πάλμερ του Σέλμπορν (Maud Palmer of Selborne, γεννημένη ως Βεατρίκη Ματθίλδη Γκασκόϊνε-Σέσιλ Beatrix Maud Gascoyne-Cecil, 11 Απριλίου 1858 - 27 Απριλίου 1950) ήταν Βρετανίδα πολιτικός και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1858 στο Μέριλμπον του Λονδίνου και ήταν κόρη του Ροβέρτου Γκασκόϊνε-Σέσιλ, 3ου Μαρκήσιου του Σαλίσμπουρι και της Γεωργίνας Άλντερσον.
Στις γενικές εκλογές του 1885 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Γουλιέλμος εξελέγη βουλευτής του Φιλελεύθερου Κόμματος και ενώ η Ματθίλδη παρέμεινε ένθερμη υποστηρίκτρια του Συντηρητικού Κόμματος, κέρδισε σταδιακά τον Γουλιέλμο στις απόψεις τις, καθώς μπήκε αρχικά στη διάσπαση του Φιλελεύθερου Ενωτικού Κόμματος, και αργότερα έγινε συνδέθηκε με την ακροδεξιά του Συντηρητικού Κόμματος.
Το 1883 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Πάλμερ, Υποκόμη του Γουόλμερ. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Πέθανε στις 27 Απριλίου 1950 σε ηλικία 92 ετών.
Αδαμάντιος Ρύσιος
Ο Διαμαντής Ρύσιος (περ.1675-4 Αυγούστου 1746 ή 1747) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης λόγιος του 18ου αιώνα.
Βιογραφικά
Ο Διαμαντής Ρύσιος γεννήθηκε περίπου στα 1675 στο χωριό Αρετσού (ή Ρύσιον), κοντά στην Χαλκηδόνα της Βιθυνίας, απ΄όπου οφείλει και το επώνυμό του. Παιδί θα πάει στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τους γονείς του. Εκεί θα φοιτήσει στην Πατριαρχική Ακαδημία και θα έχει ως δάσκαλό του τον Ιάκωβο τον Αργείο. Στη συνέχεια θα γίνει ο ίδιος δάσκαλος και σχολάρχης της (περ.1702/1703-1704). Στη συνέχεια εργάστηκε ως δάσκαλος στην Κρήτη από το 1704 έως το 1706 και στη Χίο έως το 1707 και πάλι το 1712. Τέλος πήγε στη Σμύρνη, ύστερα από μεσολάβηση του Πατριάρχη Γαβριήλ Γ΄ ,όπου ως σχολάρχης διηύθυνε το εκπαιδευτικό ίδρυμα που μετονομάστηκε Ευαγγελική Σχολή. Στη διαθήκη του κληροδότησε στη Πατμιάδα Σχολή μέρος της περιουσίας του που απέκτησε από το εμπόριο κατά το τελευταίο μέρος της ζωής του.
Ήταν ο πατέρας της Θωμαΐδος, μητέρας του Αδαμάντιου Κοραή
Συγγραφικό έργο
Το μοναδικό θεολογικό του έργο, είναι το ΄΄Λατίνων θρησκείας έλεγχοι 36, και τις ο εκάστου λόγος΄΄. ( εκδόθηκε στη Βενετία το 1748): σε αυτό ελέγχονται οι Καθολικοί για 36 ετεροδιδασκαλίες και έθιμα, όπως το Filioque, πρωτείο, άζυμα/επίκληση, καθαρτήριο, άσπιλη σύλληψη της Παναγίας, βάπτισμα δια ραντισμού, μεταρρύθμιση του ημερολογίου, νηστεία του Σαββάτου, αδιάλυτο του γάμου, κουρά του γενείου των ιερέων και των μοναχών. Επίσης κατηγορεί τους Καθολικούς για την μεροληψία τους υπέρ του Βαρλαάμ και του Ακίνδυνου,για τις νέες αγιοποιήσεις, την Ιερά Εξέταση και τα μαχόμενα μοναχικά τάγματα.
NGC 350
Ο NGC 350 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος.
Αναφορές
0350 03690 Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Μιμόζα
Η μιμόζα (Mimosa) είναι γένος που αποτελείται 400 με 500 είδη ποών και θάμνων και ανήκει στη τάξη των ψυχανθών. Το όνομα μιμόζα προέρχεται από την ελληνική λέξη «μίμος». Τα πιο γνωστά είδη του γένους είναι η Μιμόζα η αισχυντηλή, γνωστή και ως μη μου άπτου, και το είδος Mimosa tenuiflora, από τη ρίζα του οποίου προέρχεται το αγιαχουάσκα, το οποίο περιέχει τη ψυχοτρόπο ουσία διμεθυλοτρυπταμίνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χεδρωπά
Ορόνα Νήσος
Η Ορόνα Νήσος ή Χαλλ Νήσος είναι ένα από τα Νησιά Φοίνικα και βρίσκεται 461 χλμ. νότια του ισημερινού, 93 χλμ. δυτικά της Νήσου Μάνρα, 250 χλμ. ανατολικά της Νήσου Νικουμαρόρο και 1055 χλμ. βόρεια της Άπια, της πρωτεύουσας της Σαμόα.
Γεωγραφία
Το νησί είναι μια ατόλλη, και αποτελείται από έναν στενό δακτύλιο ξηράς, με μέσο πλάτος λιγότερο από 400 μέτρα, που περιβάλλει μια λιμνοθάλασσα με βάθη έως 15 με 18 μέτρα. Η ατόλλη έχει σχήμα παραλληλογράμμου, με πλευρές 7,2 επί 4 χλμ, αλλά η ανατολική πλευρά κλείνει προς τα έξω σε ένα σημείο, ώστε το μεγαλύτερο μήκος της ατόλλης (βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά) να είναι περίπου 8,8 χλμ. και το μέσο πλάτος 3,6 χλμ. Η λιμνοθάλασσα που περιβάλλεται σε όλες τις πλευρές της από μοτούς (νησίδες) και έχει έκταση 30χλμ², είναι μια ξέρα και στα δύο άκρα της και περιέχει πολυάριθμες κεφαλές κοραλλιών, με ελάχιστες μόνο από αυτές να φτάνουν την επιφάνεια της. Η λιμνοθάλασσα δεν έχει μεγάλα περάσματα αλλά έχει πολυάριθμα ανοίγματα και ρηχά κανάλια που επιτρέπουν την ανταλλαγή νερών μεταξύ της λιμνοθάλασσας και του περιβάλλοντα ωκεανού.
Ο δακτύλιος της ατόλλης στην βόρεια και νότια πλευρά της κόβεται από στενά, ρηχά ανοίγματα που ποικίλλουν σε αριθμό και θέση ανάλογα με τις καταιγίδες που μεταφέρουν την άμμο στον κοραλλιογενή δακτύλιο. Παλαιότερα υπήρχαν 17 ανοίγματα στην βόρεια και 4 στην νότια πλευρά. Επί του παρόντος υπάρχουν 20 στην βόρεια πλευρά, με μόλις 2 από αυτά να επιτρέπουν την είσοδο μικρών σκαφών από τον ωκεανό στην λιμνοθάλασσα. Το καλύτερο από τα 2 περάσματα έχει βάθος περίπου 1,2 μέτρα και εν μέρει έχει ανοιχτεί με εκρήξεις.
Ολόκληρη η ατόλλη περιτριγυρίζεται από έναν περιβάλλοντα ύφαλο, με πλάτος 75 - 230 μέτρα, που γενικά στεγνώνει στην άμπωτη της παλίρροιας. Δεν υπάρχει λιμένας, αλλά με τους επικρατούντες αλιγείς ανέμους, η αγκυροβόληση μπορεί να επιτευχθεί 92 μέτρα έξω από το δυτικό άκρο, έναντι ενός ραδιοφάρου στην ακτή. Με ήπιο καιρό η αποβίβαση εκεί δεν είναι πολύ δύσκολη.
Η δυτική πλευρά του δακτυλίου έχει φυτευτεί με κοκοφοίνικες από τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο υπόλοιπος δακτύλιος καλύπτεται με θύλακες θαμνοδάσους ύψους 3 - 6 μέτρα, λιγότερο πυκνό αλλά με τα ίδια είδη δέντρων και φυτών που απαντώνται και στην Νήσο Μάνρα. Τα δέντρα Πιζόνιας ξεχωρίζουν με ύψη έως και τα 15 μέτρα. Οι ψηλότεροι κοκοφοίνικες φτάνουν τα 23 - 25 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Στο ακραίο ανατολικό σημείο ο δακτύλιος είναι πολύ στενός και άδενδρος. Εδώ βρίσκονται τα ερείπια ενός αρχαίου πέτρινου μαράε ενός Πολυνησιακού ιερού και μικρά υπόστεγα, φτιαγμένα από όγκους κοραλλιογενούς αμμόλιθου. Σε άλλα τμήματα στον βόρειο δακτύλιο υπάρχουν ταφικά σχέδια που υποδηλώνουν ότι το νησί υπήρξε σταθμός περιπλανώμενων Πολυνήσιων και άλλων νησιωτών του Ειρηνικού.
Τα ψάρια είναι άφθονα έξω από τον ύφαλο και μέσα στην λιμνοθάλασσα, και συχνά τα νερά επισκέπτονται και χελώνες. Υπάρχουν περίπου 17 είδη θαλάσσιων και μεταναστευτικών πτηνών. Υπάρχουν 3 είδη σαύρας, πολυνησιακοί αρουραίοι, χερσαία καβούρια και καβούρια ερημίτες. Περίπου 50 είδη εντόμων έχουν αναγνωριστεί, αλλά είναι λιγότερο άφθονα από ότι στο υγρότερο νησί Μάνρα.
Ιστορία
Το νησί ονομαστηκε από τον Πλοίαρχο Τσαρλς Ουΐλκς από το όνομα του Πλοιάρχου Ισαάκ Χαλλ (1773 - 1843) στις 26 Αυγούστου 1840, όταν το USS Βίνσεννς επισκέπτηκε το νησί. Αυτή η ομάδα της Αμερικανικής Εξερευνητικής Αποστολής έμεινε έκπληκτη όταν βρήκε έναν άρρωστο Γάλλο και 11 Ταϊτινούς, που είχαν ξεμείνει εκεί πριν 5 μήνες για να πιάσουν χελώνες, ενώ το σκάφος τους είχε μεταβεί στην Σαμόα για εμπόριο. Αμερικανοί φαλαινοθήρες επισκέπτονταν επίσης το νησί, παιρνόντας το για το Νησί Σύδνεϋ, όπως και ο Καπετάνιος Χάτσον του Πήκοκ στις 17 Ιανουαρίου 1841. Ίσως λόγω αυτής της σύγχισης το Χαλλ δεν διεκδικήθηκε από τους Αμερικανούς εκσκαφείς γκουανό, αντίθετα με το Σύδνεϋ και το Γκάρντνερ, μαζί με άλλα νησιά αυτής της περιοχής. Ο Σερ Άλμπερτ Έλλις και ο μεγαλύτερος του αδερφός Τζέημς, που ήταν γυιοί του διοικητή των Νήσων Μπαίηκερ και Χάουλαντ για την Εταιρεία Τζων Αρουντέλ, έφτασαν στο Χαλλ στα μέσα του 1887, έστησαν μια κατασκήνωση, και φύτεψαν περίπου 20.000 κοκοφοίνικες. Περισσότεροι φυτεύτηκαν αργότερα.
Η Βρετανική σημαία υψώθηκε στις 11 Ιουλίου 1889. Το 1916 το νησί ήταν ανάμεσα σε αυτά που εκμίσθωσε για 87 χρόνια ο Καπετάνιος Άλλεν και χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή κόπρας από την Μεταφορική και Εμπορική Εταιρεία Σαμόας. Το 1924, επικεφαλής ήταν ο Γουύλλι Σάφερ με την Σαμοανή γυναίκα του και είχε στην δούλευση του 17 ιθαγενείς Τοκελαουανούς. Μετά τον θάνατο του Άλλεν το 1925, η ομάδα στο νησί κόντεψε να πεθάνει από την πείνα λόγω της αποτυχίας στην προμήθεια εφοδίων. ο Σάφερ πέθανε στο Χαλλ, στις 15 Φεβρουαρίου 1931.
Τον Μάιο του 1938 ο Καπετάνιος Τζόουνς έφτασε στο νησί ως διαχειριστής της Εταιρείας Μπερνς Φιλπ, με το Μακόα που ναυάγησε στο δυτικό άκρο στις 22 Μαΐου.
Η Αποικία των Νήσων Γκίλμπερτ και Έλλις ανέλαβε την εκμίσθωση το 1938, διατηρώντας τον Καπετάνιο Τζόουνς ως διοικητή του νησιού. Με το Σχέδιο Αποίκισης των Νήσων Φοίνικα τον Ιούλιο του 1939, υπήρχε ένα καλοφτιαγμένο χωριό, στο σημείο της παλαιότερης κατασκήνωσης, στο δύτικο άκρο, με περίπου 80 κατοίκους από τα Νησιά Γκίλμπερτ. Τα πηγάδια ήταν υφάλμυρα εκείνη την περίοδο και υπήρχαν σχέδια για την κατασκευή μιας τσιμεντένιας δεξαμενής.
Οι 14.000 κοκοφοίνικες μοιράστηκαν στους εποίκους (50 στο κάθε ενήλικο άτομο).
Με την ανεξαρτησία των Νήσων Γκίλμπερτ και την δημιουργία της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι, το νησί πήρε το Κιριμπάσιο όνομα του, Ορόνα.
Κατηγορία:Νησιά Φοίνικα Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά του Κιριμπάτι Ορονα
Λειτουργική Προπόνηση
Η λειτουργική προπόνηση είναι είδος εκγύμνασης χωρίς πληθώρα μηχανημάτων και γενικά εξοπλισμού. Αυτού του είδους η γυμναστική αρχικά χρησιμοποιούταν για την αποκατάσταση ενός μυϊκού ιστού μετά από ένα τραυματισμό ή/και για έναν αθλητή που έχει τραυματιστεί ούτως ώστε να ανακτήσει τις δυνάμεις του. Τώρα όμως η λειτουργική προπόνηση δεν χρησιμοποιείται μόνο για θεραπεία ή για αποκατάσταση τραυματισμένου μυϊκού ιστού, αλλά επιπλέον έχει γίνει τρόπος ζωής για πολλούς αθλητές, αφού πλέον περιλαμβάνει ασκήσεις δύναμης και εκρηκτικότητας και γενικά για οποιονδήποτε θέλει να παραμένει σε φόρμα. Ο καθένας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτό του είδους γυμναστικής και να γυμνάζεται στο επίπεδο που ο αθλούμενος επιθυμεί. Τώρα αυτού του είδους προπόνηση έχει συμβεβληθεί σε πολλά γυμναστήρια  και είναι ένα πρόγραμμα που πάρα πολλοί ασκούμενοι το προτιμούν με μόνο εξοπλισμό σχοινιά τύπου TRX, μπάλες γυμναστικής και kettlebell. Συνοπτικά θα λέγαμε ότι η λειτουργική προπόνηση περιλαμβάνει τα πιο αξιόπιστα προγράμματα γυμναστικής αφού μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον καθένα χωρίς να έχει σχέση η ηλικία, το βάρος, το φύλο κ.ο.κ., χωρις να διατρέχει κίνδυνο τραυματισμού.
Αλέν ντε Μπενουά
Βιογραφικό
Ο Μπενουά γεννήθηκε στην Τουρ, Αντρ-ε-Λουάρ) και σπούδασε στη Σορβόνη. Έχει σπουδάσει δίκαιο, φιλοσοφία, κοινωνιολογία και ιστορία των θρησκειών. Είναι θαυμαστής του Ευρωπαϊκού εθνικισμού και του νεο-παγανισμού. Είναι ο συντάκτης δύο περιοδικών: το Nouvelle Ecole (New School) από το 1968 και το Krisis από το 1988. Τα κείμενά του έχουν εμφανιστεί στο Mankind Quarterly, Tyr, Chronicles, Le Figaro. Το περιοδικό New Left, Telos, έχει επίσης δημοσιεύσει έργα του. Το 1978, έλαβε το βραβείο Prix de l'essai από την Γαλλική ακαδημία για το βιβλίο του, "Vu de droite: Anthologie critique des idées contemporaines" (Copernic, 1977). Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 50 βιβλία, συμπεριλαμβανομένου και του "Being Pagan"..
Οι θεωρίες και οι απόψεις
Έχει επηρεαστεί από τους Αντόνιο Γκράμσι, Ernst Jünger, Jean Baudrillard, Georges Dumézil, Ernest Renan, Χοσέ Ορτέγα ι Γκασέτ, Βιλφρέντο Παρέτο, Γκυ Ντεμπόρ, Arnold Gehlen, Stéphane Lupasco, Helmut Schelsky, Κόνραντ Λόρεντς, από το Γερμανικό συντηρητικό επαναστατικό κόμμα, από τους αντικομφορμιστές της δεκαετίας του 30, τον Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ και φιλοσόφους του κομμουνιταρισμού όπως ο Alasdair MacIntyre and Charles Taylor. Ο Μπενουά αντιτίθεται στην Παγκοσμιοποίηση, στον Χριστιανισμό, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τις ελεύθερες αγορές, τον νεο- φιλελευθερισμό, τη Δημοκρατία και την Ισότητα. Το έργο του έχει επηρεάσει το κίνημα της ακροδεξιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ έχει παρευρεθεί παρουσίασε σε συνέδριο του Ινστιτούτου Εθνικής Πολιτικής που φιλοξενείται από τον αμερικανό ακροδεξιό Ρίτσαρντ Σπένσερ. Ωστόσο, έχει αποστασιοποιηθεί από το κίνημα. Αντιτίθεται στον Ζαν-Μαρί Λε Πεν, στον ρατσισμό και τον Αντισημιτισμό. Έχει αντιταχθεί στην αραβική μετανάστευση στη Γαλλία, ενώ παράλληλα υποστηρίζει τους δεσμούς με τον Ισλαμικό πολιτισμό. Υποστηρίζει τον «εθνοπλουραλισμό», στον οποίο οι οργανικές, εθνικές κουλτούρες και έθνη πρέπει να ζουν και να αναπτύσσονται ανεξάρτητα. Έχει ασκήσει έντονη κριτική στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει αναφέρει στο παρελθόν ότι "Καλύτερα να φορέσει το κράνος ενός στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού από το να ζήσει με μια διατροφή των χάμπουργκερ στο Μπρούκλιν". Το 1991, ανέφερε επίσης ότι οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές του πρώτου πολέμου στον Περσικό Κόλπο ήταν «δοσίλογοι του αμερικανικού συστήματος». Αντιτίθεται στην πολιτική βία λέγοντας ότι "οικοδομεί μια σχολή σκέψης και όχι ένα πολιτικό κίνημα". Ενώ διαμαρτυρήθηκε ότι χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες υποφέρουν από "ομογενοποίηση". Θεωρεί τον εαυτό του, τόσο αριστερό όσο και δεξιό, αν και έχει επικρίνει τη σύγχρονη φιλελεύθερη δημοκρατία.
Κριτική
Οι επικριτές του, όπως ο Thomas Sheehan, υποστηρίζουν ότι ο Μπενουά έχει αναπτύξει έναν επαναπροσδιορισμό του φασισμού. Ο Ρότζερ Γκρίφιν, υποστηρίζει ότι η Nouvelle Droite βασίζεται σε Φασίστες ιδεολόγους, όπως ο Αρμίν Μολέρ με τέτοιο τρόπο που επιτρέπει στον Μπενουά να διεκδικήσει μια «μετα-πολιτική» στάση, αλλά η οποία ωστόσο έχει υπολείμματα φασιστικών ιδεολογικών στοιχείων. Οι επικριτές του, ισχυρίζονται επίσης, ότι οι απόψεις του υπενθυμίζουν τις ναζιστικές προσπάθειες αντικατάστασης του γερμανικού χριστιανισμού με τον παγανισμό. Σημειώνουν ότι η απόρριψη του Μπενουά για την Γαλλική Επανάσταση και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου τον συνδέουν με φασίστες, και εθνικιστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Ακροδεξιά Κατηγορία:Παγανισμός στην Ευρώπη Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Νώντας Παπαντωνίου
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Παπαντωνίου ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία τη σεζόν 2007–08 με το Μαρούσι. Μετά από δύο σεζόν, μετακόμισε στην ΑΕΚ. Στη συνέχεια μετακόμισε στον Ηλυσιακό. Εντάχθηκε στο Περιστέρι το 2011, όπου πέρασε δύο σεζόν με την ομάδα. Μετακόμισε στον Κολοσσό Ρόδου το 2013 και επέστρεψε στην ΑΕΚ το 2014.
Στις 18 Αυγούστου 2015, ο Παπαντωνίου επέκτεινε το συμβόλαιό του με την ΑΕΚ για ακόμη δύο χρόνια, αλλά αποχώρησε από την ομάδα στα μισά του εν λόγω συμβολαίου.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, συμφώνησε με την ισπανική Αραμπέρι, φεύγοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του εκτός Ελλάδας. Με την ισπανική ομάδα, είχε κατά μέσο όρο 11,9 πόντους και 4,5 ασίστ, ενώ στις 22 Σεπτεμβρίου 2016, νίκησε με 79-75 τη Χιπουσκόα (έπεσε κατηγορία) και κατέκτησε το τοπικό κύπελλο Βασκονίας. Στις 11 Δεκεμβρίου 2016, ο Παπαντωνίου εντάχθηκε στην Φόρσα Λέιδα στην 2η κατηγορία Ισπανίας. Στις 22 Ιανουαρίου 2017, επέστρεψε στην Ελλάδα και εντάχθηκε στον Προμηθέα Πάτρας για το υπόλοιπο της σεζόν.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε από τον ΓΣΛ-Φάρο. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2018, λόγω των τραυματισμών των Φιλ Γκος και Απόλλωνα Τσόχλα, ο Παπαντωνίου εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ με μηνιαίο συμβόλαιο. Αποδεσμεύθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2018, έχοντας αγωνιστεί σε πέντε αγώνες με τα ασπρόμαυρα. Ο Παπαντωνίου στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη σεζόν με τον Πανιώνιο, οδηγώντας τον στην αποφυγή του υποβιβασμού, με μέσο όρο 11,3 πόντους και 3,9 ασίστ ανά αγώνα.
Ο Παπαντωνίου πέρασε τη σεζόν 2019-20 με τη Λάρισα, όπου έκανε ρεκόρ σταδιοδρομίας με 11 πόντους, 2,8 ριμπάουντ και 5 ασίστ ανά αγώνα.
Στις 23 Ιουλίου 2020, συμφώνησε σε διετές συμβόλαιο με την πρώην ομάδα του, τον ΠΑΟΚ, επιστρέφοντας έτσι στη Θεσσαλονίκη μετά το 2018. Στις 23 Ιουνίου 2021, αποτέλεσε παρελθόν από τον ΠΑΟΚ. Τη σεζόν 2020-21, μέτρησε 2,8 πόντους και 1,9 ασίστ, σε 14 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, συμφώνησε με την ρουμάνικη Κραϊόβα. Στις 9 Νοεμβρίου έμεινε ελεύθερος από την ομάδα, έχοντας αγωνιστεί σε 7 αγώνες πρωταθλήματος, μετρώντας κατά μέσο όρο 3,5 πόντους, 4,2 ασίστ, 1,9 ριμπάουντ και 1,7 κλεψίματα.
Στις 9 Νοεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στην ομάδα της Λάρισας. Σε 30 αγώνες σε κανονική περίοδο και πλειοφ μέτρησε 3,6 πόντους, 2 ριμπάουντ και 1,6 ασίστ σε 13 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο, βοηθώντας την Λάρισα να καταλάβει την καλύτερη θέση (4η) στην ιστορία της στο Πρωτάθλημα Ελλάδας.
Στις 4 Οκτωβρίου 2022, βρήκε τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, που είναι ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης της Elite League.
Στις 3 Αυγούστου 2023, ανακοινώθηκε από τον Έσπερο Λαμίας.
Εθνική ομάδα
Ως μέλος των «μικρών» εθνικών ομάδων της Ελλάδας, ο Παπαντωνίου έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U16 του 2006. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 του 2008 και το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U19 του 2009. Κέρδισε επίσης το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φόρσα Λέιδα ΚΕ Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Δημοσθένης Δόκος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Βίτσα Ιωαννίνων το 1895. Πολύ νέος εγκαταστάθηκε στην Κοζάνη, όπου πολιτεύτηκε. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.
Πολιτική σταδιοδρομία
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων, λαμβάνοντας 282 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Στις εκλογές του 1951 εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό και επανεξελέγη το 1952 με το ίδιο κόμμα.
Μετά τον θάνατο του Χρήστου Γουλόπουλου ο Δόκος εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ στις 2 Μαΐου 1961.