cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βολταιρίν ντε Κλερ
Βίος
Αντιμετώπιζε σε όλη τη διάρκεια της ζωής της διάφορες ασθένειες και κατάθλιψη, ενώ επέζησε απόπειρας δολοφονίας εναντίον της στις 19 Δεκεμβρίου, 1902. Ο δράστης, Χέρμαν Χέλτσερ, ήταν πρώην μαθητής της που είχε παραφρονήσει από πυρετό και τον οποίο αμέσως συγχώρησε. Κατά την άποψή της «θα ήταν μια προσβολή εναντίον του πολιτισμού, αν έπρεπε να σταλεί στη φυλακή για μια πράξη που ήταν προϊόν εγκεφαλοπάθειας».
Η άνοιξη του 1911 βρήκε την ντε Κλερ ενθαρρυμένη από την επανάσταση του Μεξικού, και κυρίως από τις δραστηριότητες του αναρχικού Ρικάρδο Φλόρες Μαγόν (Ricardo Flores Magón). Το τελευταίο ποίημά της ήταν αφιερωμένο στους Μεξικανούς ακτιβιστές.
Η ντε Κλερ πέθανε στις 20 Ιουνίου 1912, στο Σεντ Μαίρη του Νοσοκομείου Νάζαρετ στο Σικάγο, Ιλλινόις, από σηπτική μηνιγγίτιδα. Ενταφιάστηκε κοντά στην Έμμα Γκόλντμαν, τους κατηγορούμενους του Χεϊμάρκετ και άλλους κοινωνικούς ακτιβιστές στο Γερμανικό Κοιμητήριο του Βαλντχάιμ στο Φόρεστ Παρκ, προάστιο δυτικά του Σικάγο.
Πεποιθήσεις
Οι πολιτικές πεποιθήσεις της ντε Κλερ διαφοροποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής της, έως ότου έγινε ένθερμη υποστηρίκτρια του «αναρχισμού χωρίς επίθετα», «[...] ένα δόγμα, χωρίς ετικέτες όπως κομμουνισμός, κολεκτιβισμός, μουτουαλισμός ή ατομικισμός. Κατ' άλλους, νοείται ως στάση αποδοχής της συνύπαρξη διαφορετικών σχολών σκέψης του αναρχισμού [...]», σύμφωνα με τον ιστορικό Τζορτζ Ρίτσαρντ Έσενγουαϊν (Georges Richard Esenwein).
Αρχικά η ντε Κλερ αποδεχόταν την πρώιμη μορφή του αναρχισμού, που προτάσσει την ατομικότητα έναντι του κράτους, αγκαλιάζοντας ουσιαστικά την ιδέα ότι στον τομέα της οικονομίας η ελεύθερη αγορά είναι ένας φυσικός τρόπος διανομής των αγαθών. Στην πορεία της ιδεολογικής της διαμόρφωσης έχει σημασία ότι εξαρχής η Βολταιρίν απορρίπτει τον κομμουνισμό εξαιτίας των εξουσιαστικών δομών του, που θεωρεί ότι είναι βλαπτικές για τη θεμελιώδη αρχή της ελευθερίας. Συνδεδεμένη κύρια με τον αμερικανικό ατομικιστικό αναρχισμό διαφοροποιείται από την Έμμα Γκόλντμαν και τις κομμουνιστικές αντιλήψεις της. Παρά τη διαφωνία τους, ωστόσο, υπερασπίστηκε το δικαίωμα της απαλλοτρίωσης με το δοκίμιο του 1894 Σε υπεράσπιση της Έμμα Γκόλντμαν και το δικαίωμα στην Απαλλοτρίωση.
Αργότερα η ντε Κλερ ασπάζεται τον μουτουαλισμό θεωρώντας ότι «το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες ήταν να οργανώσουν τη βιομηχανία έτσι, ώστε να απαλλαγούν εντελώς από το χρήμα και να παράγουν συνεργατικά, και όχι ως εργοδότες και εργαζόμενοι». Στο ίδιο πνεύμα το 1912 έγραψε ότι η Παρισινή Κομμούνα απέτυχε, γιατί σεβάστηκε την ιδιοκτησία και «[...] γιατί οι εξεγερμένοι προσπάθησαν να σπάσουν τις πολιτικές αλυσίδες χωρίς να σπάσουν τις οικονομικές αλυσίδες [...]».
Βαθιά φεμινίστρια σε μια διάλεξη του 1895 με τίτλο Σκλαβιά του Φύλου η ντε Κλερ καταδικάζει τα πρότυπα ομορφιάς που ωθούν τις γυναίκες να παραμορφώσουν το σώμα τους, όπως επίσης και τις πρακτικές του γάμου ή πρακτικές κοινωνικοποίησης των παιδιών που δημιουργούν αφύσικους ρόλους φύλων. Ήταν επίσης σθεναρά αντίθετη με την ιδέα της ύπαρξης στρατών. Στο δοκίμιό της Αμερικανικός Αναρχισμός και Αμερικανικές Παραδόσεις, διατυπώνει την άποψη ότι για να επιτευχθεί ειρήνη, «όλοι οι ειρηνόφιλοι θα πρέπει να αποσύρουν την υποστήριξή τους από τον στρατό και ότι εκείνοι που επιθυμούν τον πόλεμο, θα πρέπει να τον κάνουν με δικό τους ρίσκο και έξοδα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αμερικανοί αναρχικοί Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
1922 (ταινία του 1978)
Το "1922" είναι ελληνική ιστορική, δραματική ταινία του 1978, σε σκηνοθεσία του Νίκου Κούνδουρου και παραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Η αρχική πηγή του σεναρίου βασίστηκε στο μυθιστόρημα - αυτοβιογραφία του Ηλία Βενέζη, Το Νούμερο 31328, με θέμα τη Γενοκτονία των Ελλήνων.
Πλοκή
Η ταινία αφηγείται τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη μαρτυρική πορεία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μέσα από την προσωπική τραγωδία τριών προσώπων.
Η γυναίκα ενός εύπορου εμπόρου –η Λουκία–, μια δασκάλα –η Αντιγόνη– και ο Ηλίας –ένας δεκαεφτάχρονος μαθητής– προσπαθούν να επιβιώσουν ακολουθώντας τη φάλαγγα των αιχμαλώτων στα βάθη της Μικράς Ασίας. Η δασκάλα θα δολοφονηθεί από έναν Τούρκο, η γυναίκα του εμπόρου θα χάσει τα λογικά της και μόνο ο νεαρός θα καταφέρει να σωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1978 Κατηγορία:Βραβείο_Καλύτερης_Ταινίας_στο_Φεστιβάλ_Κινηματογράφου_Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες_βασισμένες_σε_ελληνικά_μυθιστορήματα Κατηγορία:Ελληνικές_βιογραφικές_ταινίες Κατηγορία:Ταινίες_σε_σκηνοθεσία_Νίκου_Κούνδουρου Κατηγορία:Ελληνικές_ιστορικές_ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές_δραματικές_ταινίες
Μπλε φυσαλίδες
Οι Μπλε φυσαλίδες (αγγλικά: Blue blobs) είναι σμήνη αστεριών έξω από γαλαξίες που πιθανώς σχηματίστηκαν από συγκρούσεις αερίων και από επακόλουθη αναταραχή. Τον Ιανουάριο του 2008, το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ ανίχνευσε τα σμήνη αυτά μεταξύ τριών συγκρουόμενων γαλαξιών.
NGC 1847
Το NGC 1847 είναι ένα νεαρό, μαζικό σμήνος αστεριών στο επίπεδο του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου στον αστερισμό της Δοράς. Ανακαλύφθηκε το 1835 από τον Τζον Χέρσελ με τηλεσκόπιο ανάκλασης 18,7-ιντσών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός) Κατηγορία:Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου 1847 Κατηγορία:Αστρικά σμήνη
Καλοχώρι Τρικάλων
Το Καλοχώρι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Το Καλοχώρι βρίσκεται στις νότιες παρυφές του Ορέων Αντιχάσια σε υψόμετρο 460 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 27 χλμ. Β. από τα Τρίκαλα και 19 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου). Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία το 1883 ως Μανδραβέλι στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυμφαίων. Το 1963 με το ΦΕΚ 16Α - 09/02/1963 μετονομάστηκε σε Καλοχώριον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Κονισκό αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τυμφαίων του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 98 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Κουτσομύτης Ξάνθης
Ο Κουτσομύτης είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 337 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7 χλμ. Ν. από την Σμίνθη (έδρα του δήμου) και 10 χλμ. Β. από την Ξάνθη. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης (όπως και όλα της περιοχής) και αναφέρεται στα πομάκικα ως Λεζάτσκο, ενώ επίσημα για πρώτη φορά απογράφεται το 1961 στην τότε κοινότητα Μύκης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 145 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Ισότοπα του γερμανίου
Το σταθερό ισότοπο 74Ge είναι το πλέον κοινό και με ποσοστό στο φυσικό γερμάνιο περίπου 37 %. Το 73Ge είναι το λιγότερο κοινό με ποσοστό περίπου 8 %. Τα ισότοπα 72Ge και 76Ge όταν βομβαρδίζονται με σωματίδια α, παράγουν σταθερά 75As και 77Se απελευθερώνοντας ταυτόχρονα κατά τη διαδικασία ηλεκτρόνια υψηλής ενέργειας.
Πηγές
γερμανιο Κατηγορία:Γερμάνιο
Σεμπχά ελ Μελάχ
Η Σεμπχά ελ Μελάχ, γνωστή και ως Σεμπχέλ ελ Μελάχ ή Σεμπχέτ ελ Μελάχ, είναι ενδορεϊκή αλμυρή λίμνη στην επαρχία Μπεσάρ της νοτιοδυτικής Αλγερίας. Ο ποταμός Ουέντ Σαουρά εισρέει στη λίμνη.
Η λίμνη βρίσκεται κοντά στο Κερζάζ, περίπου 120 χλμ. (75 μίλια) νοτιοανατολικά του Μπενί Αμπές.
Γεωγραφία
Ο πυθμένας της σαμπχά, ο οποίος είναι συνήθως στεγνός και καλύπτεται με κρούστα αλατιού, ως επί το πλείστον σχηματίζεται από αλίτη. Περιοδικά, οι έντονες βροχές προκαλούν πλημμύρες στον Σαουρά και το νερό ρέει στη σαμπχά. Τα ολικά διαλυμένα στερεά αυξάνονται καθώς ο φλοιός διαλύεται μερικώς και λαμβάνει χώρα εξάτμιση. Μερική ποσότητα νερού διεισδύει στο αργιλώδες έδαφος σχηματίζοντας ένα αδιαπέραστο στρώμα κάτω από το οποίο βρίσκεται υπόγειος υδροφορέας, κορεσμένος όσον αφορά το χλωριούχο νάτριο. Πραγματοποιείται εξάτμιση του νερού στη λίμνη, και μετά από μερικούς μήνες, η σαμπχά στεγνώνει και σχηματίζεται μια νέα κρούστα.
Οικολογία
Η Σεμπχά ελ Μελάχ έχει οριστεί ως υγροβιότοπος Ραμσάρ από το 2004. Η περιοχή του υδροβιότοπου Ραμσάρ καλύπτει 18.947 εκτάρια, τα εδάφη είναι υφάλμυρα και η βλάστηση αραιά. Στη στεριά υπάρχουν συστάδες αλμυρικιών και διάφορα είδη σπερματόφυτων. Ορισμένες γεωργικές δραστηριότητες πραγματοποιούνται στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της καλλιέργειας χουρμαδιών. Αρκετά είδη ερπετών και αμφιβίων διαβιούν στην περιοχή, καθώς και καρκινοειδή, ψάρια και μικρά θηλαστικά, και η τοποθεσία είναι διεθνούς σημασίας λόγω των υδρόβιων πουλιών που αναπαράγουν και μεγαλώνουν τους νεοσσούς τους. Οι λίμνες είναι ιδιαίτερα παραγωγικές λόγω των υψηλών θερμοκρασιών. Περισσότερο από το 1% των παγκόσμιων πληθυσμών της καστανόπαπιας (Tadorna ferruginea) και της βαλτόπαπιας (Aythya nyroca) αναπαράγονται στη Σεμπχά ελ Μελάχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Αλγερίας
Μοναστήρι του Αγίου Πέτρου του Παλιού (Ουέσκα)
Το μοναστήρι του Αγίου Πέτρου του Παλιού (ισπανικά: monasterio de San Pedro el Viejo), παλαιότερα ονομαζόταν «παλιά εκκλησία του Αγίου Πέτρου του Παλιού» της Ουέσκας, είναι ένα ρομανικό κτίριο του 12ου αιώνα που βρίσκεται στην παλιά πόλη της Ουέσκας στην Ισπανία. Θεωρείται «Εθνικό Μνημείο» από το 1885, και η αρχιτεκτονική και η γλυπτική του το καθιστούν ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά σύνολα της αραγωνικής ρομανικής.
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
thumb|Σέλαα στον νότιο πόλο του Κρόνου όπως φαίνονται από το [[Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ|Χαμπλ.]] Η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου είναι η κοιλότητα που δημιουργείται από τη ροή του ηλιακού ανέμου και από το εσωτερικά παραγόμενο μαγνητικό πεδίο του Κρόνου. Ανακαλύφθηκε το 1979 από το διαστημόπλοιο Πάιονηρ 11, η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μαγνητόσφαιρα στο Ηλιακό σύστημα μετά τη μαγνητόσφαιρα του Δία. Η μαγνητόπαυση, το όριο μεταξύ της μαγνητόσφαιρας του Κρόνου και του ηλιακού ανέμου, βρίσκεται σε απόσταση περίπου 20 ακτίνων του Κρόνου από το κέντρο του πλανήτη, ενώ η μαγνητοουρά του εκτείνεται εκατοντάδες ακτίνες πίσω από τον Κρόνο.
Μοναστήρι του Αγίου Πέτρου του Παλιού (Ουέσκα)
Ιστορία
Αν και τα αρχαιολογικά ευρήματα που βρίσκονταν στο χώρο μαρτυρούσαν πως υπήρχε κάποιος ναός ή ρομανική νεκρόπολη, έπρεπε να φτάσει το τέλος του πρώιμου Μεσαίωνα για να βρεθούν τα ιστορικά ίχνη του κτηρίου.
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
Η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου είναι γεμάτη με πλάσμα που προέρχονται τόσο από τον πλανήτη όσο και από τους δορυφόρους του. Η κύρια πηγή είναι ο μικρός δορυφόρος Εγκέλαδος, το οποίο εκτοξεύει έως και 1.000 kg/s υδρατμούς από τους θερμοπίδακες στο νότιο πόλο του, ένα τμήμα του οποίου ιονίζεται και αναγκάζεται να συν-περιστρέφεται με το μαγνητικό πεδίο του Κρόνου. Αυτό φορτώνει το πεδίο με έως και 100 κιλά ιόντων νερού ανά δευτερόλεπτο. Αυτό το πλάσμα σταδιακά απομακρύνεται από την εσωτερική μαγνητόσφαιρα μέσω του μηχανισμού αστάθειας εναλλαγής και στη συνέχεια διαφεύγει μέσω της μαγνητοουράς.
Μοναστήρι του Αγίου Πέτρου του Παλιού (Ουέσκα)
Ιστορία
Η εκκλησία αυτή είναι μια από τις παλαιότερες στην Ισπανία και μια  από τις λίγες που διατηρήθηκαν ανέπαφες από την εποχή των γότθων. Κατά την κατάκτηση της πόλης από τους μουσουλμάνους, παραχωρήθηκε στους χριστιανούς που παρέμειναν στην πόλη, ως φόρος με το δικαίωμα να ασκούν εκεί τη λατρεία τους. Το μέρος ήταν γνωστό στην εποχή του ως η περιοχή των Μοζαράβων.
Με την κατάκτηση της πόλης της Ουέσκας το 1096, οι χριστιανοί του Βασιλείου της Αραγωνίας ανακάλυψαν στη θέση που καταλαμβάνει σήμερα το μοναστήρι, ένα βησιγοτθικό χριστιανικό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Πέτρο, ο οποίος είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της αραβικής κυριαρχίας από τους Μοζάραβες της πόλης (η οποία τότε ονομάζονταν «Βάσκαχ»). Ο ναός είχε το παρατσούκλι «Ο Παλιός» από τους νεοεισερχόμενους χριστιανούς, ένα όνομα που έχει επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας. Η εκκλησία εναλλασσόταν στο αβαείο και στο κάστρο του Μοντεαραγόν για το μεγάλο Τζαμί της Ουέσκας το οποίο είχε υποσχεθεί τρία χρόνια νωρίτερα ο Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας σύμφωνα με το μέγα προνόμιο.
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
Η αλληλεπίδραση μεταξύ της μαγνητόσφαιρας του Κρόνου και του ηλιακού ανέμου δημιουργεί φωτεινά οβάλ σέλαα γύρω από τους πόλους του πλανήτη που παρατηρούνται σε ορατό, υπέρυθρο και υπεριώδες φως. Τα σέλαα σχετίζονται με την ισχυρή χιλιομετρική ακτινοβολία του Κρόνου (SKR), η οποία εκτείνεται στο διάστημα συχνοτήτων μεταξύ 100 kHz και 1300 kHz και κάποτε θεωρήθηκε ότι διαμορφώνεται με περίοδο ίση με την περιστροφή του πλανήτη. Ωστόσο, μεταγενέστερες μετρήσεις έδειξαν ότι η περιοδικότητα της διαμόρφωσης του SKR ποικίλλει έως και 1%, και έτσι πιθανώς δεν συμπίπτει ακριβώς με την πραγματική περιστροφική περίοδο του Κρόνου, η οποία από το 2010 παραμένει άγνωστη. Μέσα στη μαγνητόσφαιρα υπάρχουν ζώνες ακτινοβολίας, οι οποίες φιλοξενούν σωματίδια με ενέργεια τόσο υψηλή όσο δεκάδες μεγαηλεκτρονιοβόλτ. Τα ενεργητικά σωματίδια έχουν σημαντική επίδραση στις επιφάνειες των εσωτερικών παγωμένων δορυφόρων του Κρόνου.
Μοναστήρι του Αγίου Πέτρου του Παλιού (Ουέσκα)
Ιστορία
Ο ναός παραχωρήθηκε στο τάγμα των βενεδικτίνων, που ήθελαν να το ανακαινίσουν και να το μετατρέψουν σε μοναστήρι, σύμφωνα με την αισθητική της εποχής, που σήμερα πλέον χαρακτηρίζεται ως ρομανικός ρυθμός. Η αρχή της κατασκευής του χρονολογείται στο έτος 1117, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλφόνσου Α´ του Μαχητή και λίγο πριν την κατάκτηση της πόλης της Σαραγόσας (το 1118).
Μπορεί να θεωρηθεί ότι ολοκληρώθηκε το κτίριο στο τέλος του 12ου αιώνα, αν και υπήρξαν προσθήκες διαφόρων στοιχείων σε μεταγενέστερο στάδιο (πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, εικονοστάσια, κλπ.), όπως είναι σύνηθες σε αυτού του είδος τις κατασκευές.
Το κτίριο
μικρογραφία|300x300εσ|Σκήτη της μονής. μικρογραφία|300x300εσ|Λεπτομέρεια από την πύλη του Αγίου Πέτρου του Παλιού. Ξεχωρίζει ο χαρακτηριστικός διάκοσμος στο τύμπανο. Το κτίριο έχει δύο κύρια μέρη: τον ναό και το αβαείο.
Ο ναός αποτελείται από τρία κλίτη και τις αψίδες τους. Ο διάκοσμος της Αγίας τράπεζας είναι από πολύχρωμο ξύλο κατασκευασμένο από τον Juan de Cali (καλλιτέχνης από την Ναβάρρα) στην αρχή του δέκατου έβδομου αιώνα. Τα παρεκκλήσια που περιβάλλουν την εκκλησία να αποτελούν ενδιαφέροντα έργα τέχνης από διαφορετικές περιόδους: Το αβαείο είναι ορθογώνιο και διαμορφώνεται από καμάρες και διπλούς κίονες με περίτεχνα κιονόκρανα (38 συνολικά, 18 πρωτότυπα και τα υπόλοιπα αντίγραφα του δέκατου ένατου αιώνα) που απεικονίζουν τη ζωή του Ιησού, καθώς και άλλες σκηνές αλληγορικών και ιστορικών χαρακτήρων. Το αβαείο έχει στις μεριές του πολλά παρεκκλήσια, διατηρημένα το καθένα σε διάφορες καταστάσεις: Τα παλιά δωμάτια των μοναχών (που βρίσκονται στην δυτική πλευρά του μοναστηριού) είναι αφιερωμένα σήμερα στην φιλοξενία διάφορων κομματιών μεγάλης καλλιτεχνικής αλλά και ιστορικής αξίας της μονής (κοσμήματα, μικρά αγάλματα, κλπ.).
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
Ανακάλυψη
Αυτές οι εκπομπές μεσαίων κυμάτων διαμορφώθηκαν με μια περίοδο περίπου 10 ωρών και 30 λεπτών, η οποία ερμηνεύτηκε ως περίοδος περιστροφής του Κρόνου. Ωστόσο, τα στοιχεία που ήταν διαθέσιμα στη δεκαετία του 1970 ήταν πολύ ασαφή και ορισμένοι επιστήμονες πίστευαν ότι ο Κρόνος μπορεί να στερείται μαγνητικού πεδίου εντελώς, ενώ άλλοι υπέθεσαν ακόμη και ότι ο πλανήτης θα μπορούσε να βρίσκεται πέρα από την ηλιόπαυση. Η πρώτη οριστική ανίχνευση του μαγνητικού πεδίου του Κρόνου έγινε μόλις την 1η Σεπτεμβρίου του 1979, όταν πέρασε το διαστημόπλοιο Πάιονηρ 11, το οποίο μέτρησε απευθείας την ισχύ του μαγνητικού του πεδίου.
Μοναστήρι του Αγίου Πέτρου του Παλιού (Ουέσκα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αραγωνία Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
Εσωτερικό πεδίο
Όπως το μαγνητικό πεδίο του Δία, έτσι και αυτό του Κρόνου δημιουργείται από ένα ρευστό δυναμό μέσα σε ένα στρώμα κυκλοφορούντος υγρού μεταλλικού υδρογόνου στον εξωτερικό πυρήνα. Όπως και στη Γη, το μαγνητικό πεδίο του Κρόνου είναι ως επί το πλείστον δίπολο, με βόρειο και νότιο πόλο στα άκρα ενός μόνο μαγνητικού άξονα. Στον Κρόνο, όπως και στον Δία, ο βόρειος μαγνητικός πόλος βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο και ο νότιος μαγνητικός πόλος βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο, έτσι ώστε οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου να δείχνουν μακριά από τον βόρειο πόλο και προς το νότιο πόλο. Αυτό είναι αντίστροφο σε σύγκριση με τη Γη, όπου ο βόρειος μαγνητικός πόλος βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο. Το μαγνητικό πεδίο του Κρόνου έχει επίσης τετράπολα, οκτάπολα και υψηλότερα συστατικά, αν και είναι πολύ πιο αδύναμα από το δίπολο.
Η ένταση του μαγνητικού πεδίου στον ισημερινό του Κρόνου είναι περίπου 21 μT (0,21 G), που αντιστοιχεί σε διπολική μαγνητική ροπή περίπου 4,6 × 1018 T•m3. Αυτό καθιστά το μαγνητικό πεδίο του Κρόνου ελαφρώς ασθενέστερο από αυτό της Γης. Ωστόσο, η μαγνητική του ροπή είναι περίπου 580 φορές μεγαλύτερη. Το μαγνητικό δίπολο του Κρόνου είναι αυστηρά ευθυγραμμισμένο με τον περιστροφικό του άξονα, που σημαίνει ότι το πεδίο, μοναδικά, είναι εξαιρετικά αξονικό συμμετρικό. Το δίπολο είναι ελαφρώς μετατοπισμένο (κατά 0,037 Rs) κατά μήκος του άξονα περιστροφής του Κρόνου προς τον βόρειο πόλο.
Μέγεθος και σχήμα
Το εσωτερικό μαγνητικό πεδίο του Κρόνου εκτρέπει τον ηλιακό άνεμο, ένα ρεύμα ιονισμένων σωματιδίων που εκπέμπει ο Ήλιος, μακριά από την επιφάνειά του, εμποδίζοντάς τον να αλληλεπιδρά απευθείας με την ατμόσφαιρά του και έτσι δημιουργεί τη δική του περιοχή, που ονομάζεται μαγνητόσφαιρα, που αποτελείται από ένα πλάσμα πολύ διαφορετικό από αυτό του ηλιακού ανέμου. Η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μαγνητόσφαιρα στο Ηλιακό σύστημα μετά από αυτή του Δία.
Δημήτρης Λεοντζάκος
Συγγραφικό έργο
Ποιήματα
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
Μαγνητοσφαιρικές περιοχές
thumb|left|300px|Η δομή της μαγνητόσφαιρας του Κρόνου. Η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου συχνά χωρίζεται σε τέσσερις περιοχές. Η πιο εσωτερική περιοχή που βρίσκεται μαζί με τους πλανητικούς δακτυλίους του Κρόνου, μέσα σε περίπου 3 Rs, έχει ένα αυστηρά διπολικό μαγνητικό πεδίο. Σε μεγάλο βαθμό στερείται πλάσματος, το οποίο απορροφάται από τα σωματίδια του δακτυλίου, αν και οι ζώνες ακτινοβολίας του Κρόνου βρίσκονται σε αυτή την πιο εσωτερική περιοχή ακριβώς μέσα και έξω από τους δακτυλίους. Η δεύτερη περιοχή μεταξύ 3 και 6 Rs περιέχει τον κρύο τόρο πλάσματος και ονομάζεται εσωτερική μαγνητόσφαιρα. Περιέχει το πιο πυκνό πλάσμα στο σύστημα του Κρόνου. Το πλάσμα στον τόρο προέρχεται από τους εσωτερικούς παγωμένους δορυφόρους και ιδιαίτερα από τον Εγκέλαδο. Το μαγνητικό πεδίο σε αυτή την περιοχή είναι επίσης ως επί το πλείστον διπολικό. Η τρίτη περιοχή βρίσκεται μεταξύ 6 και 12–14 Rs και ονομάζεται δυναμικό και εκτεταμένο φύλλο πλάσματος. Το μαγνητικό πεδίο σε αυτή την περιοχή είναι τεντωμένο και μη διπολικό, ενώ το πλάσμα περιορίζεται σε ένα λεπτό φύλλο πλάσματος του ισημερινού. Η τέταρτη εξόχως απόκεντρη περιοχή βρίσκεται πέρα ​​από 15 Rs σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη και συνεχίζει μέχρι το όριο της μαγνητόπαυσης. Χαρακτηρίζεται από χαμηλή πυκνότητα πλάσματος και μεταβλητό, μη διπολικό μαγνητικό πεδίο που επηρεάζεται έντονα από τον ηλιακό άνεμο.
Δημήτρης Λεοντζάκος
Συγγραφικό έργο
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
Μαγνητοσφαιρικές περιοχές
Στα εξωτερικά μέρη της μαγνητόσφαιρας του Κρόνου πέρα ​​από περίπου 15–20 Rs το μαγνητικό πεδίο κοντά στο ισημερινό επίπεδο είναι πολύ τεντωμένο και σχηματίζει μια δομή που μοιάζει με δίσκο που ονομάζεται μαγνητόδισκος (magnetodisk). Ο δίσκος συνεχίζει μέχρι τη μαγνητόπαυση στη φωτεινή πλευρά και μεταβαίνει στη μαγνητοουρά στη νυχτερινή πλευρά. Κοντά στη φωτεινή πλευρά, μπορεί να απουσιάζει όταν η μαγνητόσφαιρα συμπιέζεται από τον ηλιακό άνεμο, κάτι που συμβαίνει συνήθως όταν η απόσταση της μαγνητόπαυσης είναι μικρότερη από 23 Rs. Στη νυχτερινή πλευρά και στις πλευρές της μαγνητόσφαιρας ο μαγνητόδισκος είναι πάντα παρών. Ο μαγνητόδισκος του Κρόνου είναι ένα πολύ μικρότερο ανάλογο του μαγνητοδίσκου του Δία.
Δημήτρης Λεοντζάκος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Μαγνητόσφαιρα του Κρόνου
Μαγνητοσφαιρικές περιοχές
Το φύλλο πλάσματος στη μαγνητόσφαιρα του Κρόνου έχει σχήμα σαν μπολ που δεν βρίσκεται σε καμία άλλη γνωστή μαγνητόσφαιρα. Όταν το Κασσίνι-Χόιχενς έφτασε το 2004, υπήρχε χειμώνας στο βόρειο ημισφαίριο. Οι μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου και της πυκνότητας του πλάσματος αποκάλυψαν ότι το φύλλο πλάσματος ήταν στρεβλό και βρισκόταν βόρεια του ισημερινού επιπέδου και μοιάζει με γιγάντιο μπολ. Ένα τέτοιο σχήμα ήταν απροσδόκητο.
Δναμική
thumb|Εικόνα του σύννεφου πλάσματος γύρω από τον Κρόνο (Κασσίνι)|300px Οι διαδικασίες που δημιουργούν τη μαγνητόσφαιρα του Κρόνου είναι παρόμοιες με αυτές της Γης και του Δία. Ακριβώς όπως η μαγνητόσφαιρα του Δία κυριαρχείται από συν-περιστροφή πλάσματος και φόρτωση μάζας από την Ιώ, έτσι και η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου κυριαρχείται από συν-περιστροφή πλάσματος και φόρτωση μάζας από τον Εγκέλαδο. Ωστόσο, η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου είναι πολύ μικρότερη σε μέγεθος, ενώ η εσωτερική της περιοχή περιέχει πολύ λίγο πλάσμα για να επεκταθεί αρκετά και να δημιουργηθεί ένας μεγάλος μαγνητόδισκος. Αυτό σημαίνει ότι επηρεάζεται πολύ πιο έντονα από τον ηλιακό άνεμο και ότι, όπως το μαγνητικό πεδίο της Γης, η δυναμική του επηρεάζεται από την επανασύνδεση με τον άνεμο παρόμοια με τον κύκλο Dungey (Dungey cycle).
Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα της μαγνητόσφαιρας του Κρόνου είναι η υψηλή αφθονία ουδέτερου αερίου σε όλο τον πλανήτη. Όπως αποκαλύφθηκε από την υπεριώδη παρατήρηση του Κασσίνι-Χόιχενς, ο πλανήτης περιβάλλεται από ένα μεγάλο σύννεφο υδρογόνου, υδρατμών και των προϊόντων διάσπασής τους όπως το υδροξύλιο, που εκτείνεται έως και 45 Rs από τον Κρόνο. Στην εσωτερική μαγνητόσφαιρα η αναλογία ουδέτερων προς ιόντα είναι περίπου 60 και αυξάνεται στην εξωτερική μαγνητόσφαιρα, πράγμα που σημαίνει ότι ολόκληρος ο όγκος της μαγνητόσφαιρας είναι γεμάτος με σχετικά πυκνό ασθενώς ιονισμένο αέριο. Αυτό είναι διαφορετικό, για παράδειγμα, από τον Δία ή τη Γη, όπου τα ιόντα κυριαρχούν πάνω από το ουδέτερο αέριο και έχει συνέπειες στη δυναμική της μαγνητόσφαιρας.
Σέλαα
thumb|Το βόρειο σέλας του Κρόνου στο υπέρυθρο φως. Ο Κρόνος έχει φωτεινά πολικά σέλαα, τα οποία έχουν παρατηρηθεί στο υπεριώδες, ορατό και κοντά στο υπέρυθρο φως. Τα σέλαα συνήθως μοιάζουν με φωτεινούς συνεχείς κύκλους (οβάλ) που περιβάλλουν τους πόλους του πλανήτη. Το γεωγραφικό πλάτος των ωοειδών σελάτων ποικίλλει στην περιοχή 70–80°· η μέση θέση είναι 75 ± 1° για το νότιο σέλας, ενώ το βόρειο σέλας είναι πιο κοντά στον πόλο κατά περίπου 1,5°. Από καιρό σε καιρό, οποιοδήποτε σέλας μπορεί να πάρει ένα σπειροειδές σχήμα αντί για οβάλ. Σε αυτήν την περίπτωση αρχίζει κοντά στα μεσάνυχτα σε γεωγραφικό πλάτος περίπου 80°, και στη συνέχεια το γεωγραφικό πλάτος του μειώνεται έως και τις 70° καθώς συνεχίζει στους τομείς της αυγής και της ημέρας (αριστερόστροφα). Στον τομέα του σούρουπου, το γεωγραφικό πλάτος του σέλαος αυξάνεται ξανά, αν και όταν επιστρέφει στον νυχτερινό τομέα, εξακολουθεί να έχει σχετικά χαμηλό γεωγραφικό πλάτος και δεν συνδέεται με το φωτεινότερο τμήμα της αυγής.
thumb|left|Ο Κρόνος και το βόρειο σέλας του (σύνθετη εικόνα). Σε αντίθεση με το σέλας του Δία, το κύριο οβάλ σέλας του Κρόνου δεν σχετίζεται με τη διάσπαση της συν-περιστροφής του πλάσματος στα εξωτερικά μέρη της μαγνητόσφαιρας του πλανήτη. Τα σέλαα στον Κρόνο πιστεύεται ότι συνδέονται με την επανασύνδεση του μαγνητικού πεδίου υπό την επίδραση του ηλιακού ανέμου (κύκλος Dungey), που οδηγεί ένα ανοδικό ρεύμα (περίπου 10 εκατομμύρια αμπέρ) από την ιονόσφαιρα και οδηγεί στην επιτάχυνση και καθίζηση ενεργητικών (1–10 keV) ηλεκτρονίων στην πολική θερμόσφαιρα του Κρόνου. Τα σέλαα του Κρόνου μοιάζουν περισσότερο με αυτά της Γης, όπου επίσης οδηγούνται από τον ηλιακό άνεμο. Τα ίδια τα ωοειδή αντιστοιχούν στα όρια μεταξύ ανοιχτών και κλειστών γραμμών μαγνητικού πεδίου, τα λεγόμενα πολικά καλύμματα, τα οποία πιστεύεται ότι βρίσκονται σε απόσταση 10–15° από τους πόλους.
Τα σέλαα του Κρόνου είναι εξαιρετικά μεταβλητά. Η θέση και η φωτεινότητά τους εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την πίεση του ηλιακού ανέμου, τα σέλαα γίνονται πιο φωτεινά και κινούνται πιο κοντά στους πόλους όταν αυξάνεται η πίεση του ηλιακού ανέμου. Τα φωτεινά χαρακτηριστικά του σέλαος παρατηρείται ότι περιστρέφονται με γωνιακή ταχύτητα 60-75% εκείνης του Κρόνου. Από καιρό σε καιρό εμφανίζονται φωτεινά χαρακτηριστικά στον τομέα της αυγής του κύριου ωοειδούς σέλαος ή στο εσωτερικό του. Η μέση συνολική ισχύς που εκπέμπεται από το σέλας είναι περίπου 50 GW στο μακρινό υπεριώδες (80–170 nm) και 150–300 GW στα εγγύς υπέρυθρα (3–4 μm—εκπομπές H3+) τμήματα του φάσματος.
Ζώνες ακτινοβολίας
thumb|Ζώνες ακτινοβολίας του Κρόνου. Ο Κρόνος έχει σχετικά αδύναμες ζώνες ακτινοβολίας, επειδή τα ενεργητικά σωματίδια απορροφώνται από τους δορυφόρους και το σωματιδιακό υλικό που περιφέρεται γύρω από τον πλανήτη. Η πιο πυκνή (κύρια) ζώνη ακτινοβολίας βρίσκεται μεταξύ της εσωτερικής άκρης του αερίου τόρου του Εγκέλαδου στις 3,5 Rs και της εξωτερικής άκρης του δακτύλιο Α στις 2,3 Rs. Περιέχει πρωτόνια και σχετικιστικά ηλεκτρόνια (relativistic electrons) με ενέργειες από εκατοντάδες κιλοηλεκτρονιοβόλτ (keV) έως και δεκάδες μεγαηλεκτρονιοβόλτ (MeV) και πιθανώς άλλα ιόντα. Πέρα από τις 3,5 Rs, τα ενεργητικά σωματίδια απορροφώνται από το ουδέτερο αέριο και ο αριθμός τους πέφτει, αν και λιγότερα ενεργητικά σωματίδια με ενέργειες στην περιοχή των εκατοντάδων keV εμφανίζονται ξανά πέρα ​​από τις 6 Rs—αυτά είναι τα ίδια σωματίδια που συμβάλλουν στο ρεύμα του δακτυλίου. Τα ηλεκτρόνια στην κύρια ζώνη προέρχονται πιθανώς από την εξωτερική μαγνητόσφαιρα ή τον ηλιακό άνεμο, από τον οποίο μεταφέρονται με τη διάχυση και στη συνέχεια θερμαίνονται αδιαβατικά. Ωστόσο, τα ενεργητικά πρωτόνια αποτελούνται από δύο πληθυσμούς σωματιδίων. Ο πρώτος πληθυσμός με ενέργειες μικρότερες από περίπου 10 MeV έχει την ίδια προέλευση με τα ηλεκτρόνια, ενώ ο δεύτερος με τη μέγιστη ροή κοντά στα 20 MeV προκύπτει από την αλληλεπίδραση κοσμικών ακτίνων με στερεό υλικό που υπάρχει στο σύστημα του Κρόνου (η λεγόμενη cosmic ray albedo neutron decay process—CRAND). Η κύρια ζώνη ακτινοβολίας του Κρόνου επηρεάζεται έντονα από τις διαπλανητικές διαταραχές του ηλιακού ανέμου.
Η πιο εσωτερική περιοχή της μαγνητόσφαιρας κοντά στους δακτυλίους είναι γενικά απαλλαγμένη από ενεργητικά ιόντα και ηλεκτρόνια επειδή απορροφώνται από τα σωματίδια των δακτυλίων. Ο Κρόνος, ωστόσο, έχει και δεύτερη ζώνη ακτινοβολίας που ανακαλύφθηκε από το Κασσίνι-Χόιχενς το 2004 και βρίσκεται ακριβώς μέσα στον πιο εσωτερικό δακτύλιο D. Αυτή η ζώνη πιθανότατα αποτελείται από ενεργητικά φορτισμένα σωματίδια που σχηματίζονται μέσω της διαδικασίας CRAND ή από ιονισμένα ενεργητικά ουδέτερα άτομα που προέρχονται από την κύρια ζώνη ακτινοβολίας.
Οι ζώνες ακτινοβολίας του Κρόνου είναι γενικά πολύ πιο αδύναμες από αυτές του Δία και δεν εκπέμπουν μεγάλη ακτινοβολία μικροκυμάτων (με συχνότητα μερικών Gigahertz). Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι οι δεκαμετρικές ραδιοεκπομπές τους (decimetric radio emissions, DIM) θα ήταν αδύνατο να ανιχνευθούν από τη Γη. Ωστόσο, τα σωματίδια υψηλής ενέργειας προκαλούν τη διάβρωση των επιφανειών των παγωμένων δορυφόρων και εκτοξεύουν νερό, προϊόντα νερού και οξυγόνο από αυτούς.
Εξερεύνηση
Μέχρι το 2014 η μαγνητόσφαιρα του Κρόνου εξερευνήθηκε απευθείας από τέσσερα διαστημόπλοια. Η πρώτη αποστολή μελέτης της μαγνητόσφαιρας ήταν το Πάιονηρ 11 τον Σεπτέμβριο του 1979. Το Πάιονηρ 11 ανακάλυψε το μαγνητικό πεδίο και έκανε κάποιες μετρήσεις των παραμέτρων του πλάσματος. Τον Νοέμβριο του 1980 και τον Αύγουστο του 1981, οι ανιχνευτές Βόγιατζερ 1–2 ερεύνησαν τη μαγνητόσφαιρα χρησιμοποιώντας ένα βελτιωμένο σύνολο οργάνων. Με τις προσεγγίσεις τους μέτρησαν το πλανητικό μαγνητικό πεδίο, τη σύνθεση και την πυκνότητα του πλάσματος, την ενέργεια των σωματιδίων υψηλής ενέργειας και τη χωρική κατανομή, τα κύματα πλάσματος και τις ραδιοεκπομπές. Το διαστημόπλοιο Κασσίνι-Χόιχενς εκτοξεύτηκε το 1997 και έφτασε το 2004, κάνοντας τις πρώτες μετρήσεις σε περισσότερες από δύο δεκαετίες. Το διαστημόπλοιο συνέχισε να παρέχει πληροφορίες σχετικά με το μαγνητικό πεδίο και τις παραμέτρους του πλάσματος της μαγνητόσφαιρας του Κρόνου μέχρι την σκόπιμη καταστροφή του στις 15 Σεπτεμβρίου 2017.
Στη δεκαετία του 1990, το διαστημικό σκάφος Ulysses πραγματοποίησε εκτενείς μετρήσεις της χιλιομετρικής ακτινοβολίας του Κρόνου (Saturnian kilometric radiation, SKR), η οποία είναι μη παρατηρήσιμη από τη Γη λόγω της απορρόφησης στην ιονόσφαιρα. Η SKR είναι αρκετά ισχυρή ώστε να ανιχνεύεται από ένα διαστημόπλοιο σε απόσταση αρκετών αστρονομικών μονάδων από τον πλανήτη. Το Ulysses ανακάλυψε ότι η περίοδος της SKR ποικίλλει έως και 1%, και επομένως δεν σχετίζεται άμεσα με την περίοδο περιστροφής του εσωτερικού του Κρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρόνος
Γιώργος Σ. Πολίτης
Ο '''Γιώργος Σ. Πολίτης''' (Ιανουάριος 1960, Αθήνα) είναι Έλληνας συγγραφέας. Εκτός από τη συγγραφή και επεξεργασία έργων, αρθρογραφεί στο διαδίκτυο διατηρώντας ιστολόγιο, ενώ αρθρογραφεί επίσης στον περιοδικό τύπο.
Έχει συγγράψει περισσότερα από 300 άρθρα τα οποία αφορούν την κοινωνία, την πολιτική, τη φιλοσοφία, τη ψυχολογία και τις σχέσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1960. Το 1984 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ζωγραφική και την αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων και κατόπιν δημιούργησε τη δική του επιχείρηση. Παρακολούθησε σειρά σεμιναρίων Ψυχολογίας, Πολιτικής οικονομίας και φιλοσοφίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο ενήλικων παιδιών. Εδώ και αρκετά χρόνια ασχολείται αποκλειστικά με την συγγραφή μυθιστορηματικών και θεατρικών έργων. Πρόσφατα θεατρικά έργα Κορίτσι διαμάντι, Το λαχείο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ρωσικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης
μικρογραφία|Ρωσικό Νοσοκομείο (σήμερα Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας) Το κτίριο του Ρωσικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης βρίσκεται στην οδό Αλεξάνδρου Παπαναστασίου 21, στην ανατολική Θεσ/νίκη. Στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο και σήμερα στεγάζει το Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας.
Ιστορία του νοσοκομείου
Το 1904 ο αντιπρόσωπος της ρωσικής κυβέρνησης Νικόλαος Χατζηλαζάρου αγόρασε την έκταση στην οποία χτίστηκε αργότερα το Ρωσικό Νοσοκομείο. Τον Ιούνιο του 1907 εκδόθηκε το αυτοκρατορικό διάταγμα για την ανέγερση του νοσοκομείου και το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, την ημέρα της ονομαστικής εορτής του Τσάρου, έγινε η τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου. Τα εγκαίνια του νοσοκομείου έγιναν στις 31 Ιανουαρίου 1910 ενώ σύμφωνα με άλλες αναφορές το 1909. Το νοσοκομείο κατασκευάστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Σ. Σέρκισσωφ.
Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το νοσοκομείο τελούσε υπό την εποπτεία του γαλλικού στρατού ενώ τη διεύθυνση του είχαν Ρώσοι γιατροί. Όταν επικράτησε η Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία το νοσοκομείο εγκαταλείφτηκε και εγκαταστάθηκαν σ’ αυτό Έλληνες πρόσφυγες από τη Ρωσία. Στο κτίριο του Ρωσικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης στεγάστηκε το 1925 η δημόσια Μαιευτική Γυναικολογική Κλινική, της οποίας τη διεύθυνση ανέλαβε για μερικά χρόνια ο Ιωάννης Πασαλίδη. Αργότερα μετονομάστηκε σε Δημόσιο Μαιευτήριο και λειτουργούσε μέχρι το 1975. Για το λόγο αυτό το κτίριο του Ρωσικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης είναι γνωστό και ως Παλαιό Μαιευτήριο.
Στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα το κτίριο εγκαταλείφθηκε και τελικά το 1983 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο. Την επόμενη χρονιά παραχωρήθηκε από την Εφορεία Δημοσίων Κτημάτων προκειμένου να στεγαστεί το Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας και ξεκίνησαν οι εργασίες για την αποκατάστασή του, που ολοκληρώθηκαν το 1994.
Το κτίριο
Το κτίριο του Ρωσικού Νοσοκομείου Θεσ/νίκης είναι διώροφο. Στην πρόσοψή του υπάρχουν έξι συμμετρικοί μεγάλοι ημικίονες με επίκρανα κορινθιακού τύπου και επιστύλιο με ελικοειδή ανάγλυφη διακόσμηση. Πριν τη διάνοιξη της οδού Αλ. Παπαναστασίου υπήρχε μια μεγάλη μαρμάρινη σκάλα που οδηγούσε στην είσοδο του κτιρίου. Για τη διάνοιξη του δρόμου τμήμα του οικοπέδου, στο οποίο είναι χτισμένο το κτίριο, απαλλοτριώθηκε και καταστράφηκε η αρχική σκάλα και η περίφραξη του οικοπέδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στη Θεσσαλονίκη
Ακνταμάρ
Το Νησί Αχταμάρ (αρμενικά: Ախթամար· τουρκικά: Akdamar· κουρδικά: Axtamar) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο από τα τέσσερα νησιά στη λίμνη Βαν, την αρχαία Θωσπίτιδα, στην ανατολική Τουρκία. Έχει μέγεθος περίπου 0,7 km² και βρίσκεται περίπου 3 χλμ από την ακτή. Στο δυτικό άκρο του νησιού, ένας σκληρός, γκρίζος, ασβεστολιθικός βράχος υψώνεται 80 μέτρα πάνω από το επίπεδο της λίμνης (1.912 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας). Το νησί κατηφορίζει προς τα ανατολικά σε μια επίπεδη τοποθεσία όπου μια πηγή παρέχει άφθονο νερό.
Φιλοξενεί τον Αρμενικό Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Σταυρού του 10ου αιώνα, ο οποίος ήταν η έδρα του Αρμενικού Αποστολικού Καθολικάτου (Πατριαρχείου) του Αγταμάρ από το 1116 έως το 1895.
Ετυμολογία
thumb|left|Ένα άγαλμα της πριγκίπισσας Ταμάρ που περιμένει τον έρωτά της, κοντά στη [[λίμνη Σεβάν, Αρμενία. Δημιουργός είναι ο Αρμενιο-αμερικανός γλύπτης Ραφαέλ Πετροσιάν.]] Η προέλευση και η σημασία του ονόματος του νησιού είναι άγνωστη, αλλά υπάρχει μια λαϊκή ετυμολογική εξήγηση, βασισμένη σε έναν παλαιό αρμενικό μύθο. Σύμφωνα με τον θρύλο, μια Αρμένια πριγκίπισσα ονόματι Ταμάρ ζούσε στο νησί και ήταν ερωτευμένη με έναν κοινό πολίτη. Το αγόρι αυτό κολυμπούσε από την ακτή προς το νησί κάθε βράδυ, καθοδηγούμενο από ένα φως που του άναβε αυτή. Ο πατέρας της έμαθε για τις επισκέψεις του αγοριού. Ένα βράδυ, καθώς περίμενε τον αγαπημένο της να φτάσει, ο πατέρας της έσπασε το φως, αφήνοντας το αγόρι στη μέση της λίμνης χωρίς οδηγό να του δείχνει προς ποια κατεύθυνση να κολυμπήσει. Πνίγηκε και το σώμα του ξεβράστηκε στη στεριά και, όπως καταλήγει ο μύθος, φάνηκε σαν να ήταν παγωμένα στα χείλη του οι λέξεις «Αχ, Ταμάρ». Ο θρύλος ήταν η έμπνευση για ένα πολύ γνωστό ποίημα του 1891 του Οβανές Τουμανιάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας Κατηγορία:Περιοχή Ανατολικής Ανατολίας Κατηγορία:Αρμενικά υψίπεδα
A Whole New World
To "A Whole New World" είναι ένα τραγούδι που συμπεριλήφθηκε στο soundtrack στην ταινία της Disney Αλαντίν, του 1992, σε μουσική Άλαν Μένκεν και σε στίχους Τιμ Ράις. Το κομμάτι ερμηνεύθηκε με το ντουέτο Μπραντ Κέιν και Λία Σαλόνγκα, ως φωνή του Aladdin και της Jasmine και πρόκειται για μία μπαλάντα, που χρησιμοποιήθηκε στην πλοκή της ταινίας ώστε να δημιουργήσουν δεσμούς αγάπης οι δύο ήρωες, καθώς επίσης και ως μουσικό θέμα. Στιχουργικά, ο Aladdin δείχνει στην πριγκίπισσα μια ζωή γεμάτη ελευθερία, ενώ οι δυο τους βλέπουν τον κόσμο επάνω σε ένα Μαγικό χαλί. Το κομμάτι έγινε γρήγορα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά της εταιρείας.
Το τραγούδι κέρδισε πολλές υποψηφιότητες και νίκες σε διάφορους διαγωνισμούς. Κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, στα 65α Βραβεία Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, στα 50α Βραβεία Χρυσής Σφαίρας. Επίσης, κέρδισε και Grammy στις κατηγορίες Καλαύτερο Τραγούδι της Χρονιάς και Καλύτερο Τραγούδι Γραμμένο για Κινηματογράφο ή Τηλεόραση, στα 36α Ετήσια Βραβεία Grammy, κάνοντάς το το μόνο τραγούδι της εταιρείας που κερδίσει στην τελευταία κατηγορία. Την ίδια χρονιά η εκδοχή των Πίμπο Μπράισον και Ρεγκίνα Μπελ κέρδισε δύο υποψηφιότητες, κερδίζοντας τελικά στην κατηγορία Καλύτερη Ερμηνεία Ντουέτου ή Συγκροτήματος. Η εκδοχή αυτή έφτασε και για μία εβδομάδα πρώτη στα Billboard Hot 100.
Το κομμάτι από την αρχή της κυκλοφορίας του υπέστη διασκευές. Με την πιο γνωστή πιθανώς αυτή του 1993, από την Σαλόνγκα, με τον Φιλιπινέζο τραγουδιστή Χοσέ Μάρι Τσαν. Το 2019, η ταινία Αλαντίν κυκλοφόρησε σε μία live-action έκδοση, όπου το κομμάτι χρησιμοποιήθηκε ξανά, ερμηνευμένο αυτή τη φορά από τους Ζέιν Μάλικ και Ζάβια Γουόρντ. Κυκλοφόρησε μάλιστα και video clip για την προώθηση του κομματιού, σκηνοθετημένο από τον Φίλιπ Άντελμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1992 Κατηγορία:Singles του 1992 Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Τραγούδια Αναγέννησης της Disney Κατηγορία:Singles της Walt Disney Records
Μπρούνο Μπρόιερ
Ο Μπρούνο Μπρόιερ (4 Φεβρουαρίου 1893 - 20 Μαΐου 1947) ήταν γερμανός στρατηγός διοικητής των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων στην Ελλάδα από το 1942-1944, ο οποίος εκτελέστηκε μετά από δίκη στην Ελλάδα το 1947 και θάφτηκε στο Μάλεμε.
Υπηρέτησε ως στρατηγός στην Κρήτη (γνωστή ως Οχυρό Κρήτη από τους Γερμανούς). Μετά τον πόλεμο, ο Μπρόιερ δικάστηκε για εγκλήματα πολέμου και εκτελέστηκε, μαζί με τον Φρίντριχ-Βίλχελμ Μύλλερ, στην επέτειο της γερμανικής εισβολής στην Κρήτη.
Κατηγορία:Γερμανοί εγκληματίες Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κομποθεκράτα
Τα Κομποθεκράτα είναι χωριό της Κεφαλονιάς, νότια του Αργοστολίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχουν 449 κατοίκους. Απέχουν από το Αργοστόλι 6 χιλιόμετρα, του οποίου αποτελεί προάστιο.
Έχει θέα προς τον κόλπο του Αργοστολίου και το κάστρο του Αγίου Γεωργίου.
Αρχαίοι τάφοι
Στη θέση «Φουντιέρα» ή «Μπαμπάνια» ανασκάφηκε συστάδα τάφων της πρώιμης ελληνιστικής εποχής, εκ των οποίων ο ένας ήταν ανέπαφος και περιείχε διπλή ταφή ανδρός και γυναικός. Επί του τάφου είχαν τοποθετηθεί αγγεία.
Κατά το έτος 1960, μετά από λαθρανασκαφή στη θέση Φουντιέρα, ο Έφορος Βασίλειος Καλλιπολίτης στο πλαίσιο των ερευνών του στην Κεφαλονιά για λογαριασμό της Αρχαιολογικής Εταιρείας προέβη σε ανασκαφή προς διάσωση των αρχαιοτήτων και έφερε στο φως τρεις κιβωτιόσχημους τάφους, ένας εκ των οποίων ήταν ασύλητος. Δοκιμαστικές τομές κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής της αρμόδιας Εφορείας, που έλαβε χώρα το 1990 στο ίδιο οικόπεδο, απεκάλυψαν ακόμη τρεις λακκοειδείς τάφους με ελάχιστη κεραμική.
Εσωτερικά ο ασύλητος ορθογώνιος τάφος (διαστάσεις 1,80x0,75 μ.· βάθος 0,80 μ.) ήταν επενδυμένος με τέσσερις ασβεστολιθικές πλάκες και καλυπτόταν από λίθινο σαγματοειδές κάλυμμα αποτελούμενο από δύο τεμάχια. Στο τάφο βρέθηκαν δύο σκελετοί, άνδρα και γυναίκας, ενώ τα λιτά κτερίσματα αποτελούνταν από μία χάλκινη περόνη, λεπίδα μαχαιριού από σίδηρο και μία αρυβαλλοειδή λήκυθο.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθέτηση πάνω στην καλυπτήρια πλάκα τεσσάρων αμφορέων (δύο με βάση και δύο οξυπύθμενων), ενός κανθάρου καθώς και λύχνου που βρέθηκε στο εσωτερικό ενός αμφορέα. Επιπλέον, αργοί λίθοι είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά του καλύμματος. Η κεραμική και το σύνολο των τάφων χρονολογούνται με ασφάλεια στις αρχές του 3ου π.Χ. αιώνα.
Βιβλιογραφία
κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Κουτίφαρης Μεσσηνίας
Ο Κουτίφαρης, αναφερόμενος παλαιότερα ως το Κουτήφαρι, είναι ημιορεινός οικισμός, ο οποίος υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Μεσσήνης, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Ο Κουτίφαρης βρίσκεται στα βορειοδυτικά από την έδρα του δήμου, την Μεσσήνη, από την οποία απέχει 27 περίπου χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 462 μέτρα και απέχει από τις ακτές του Κόλπου της Μεσσηνίας περίπου 21 χιλιόμετρα. Κοντά στον Κουτίφαρη βρίσκονται, προς βόρειά του το Πουλίτσι και η Περδικόβρυση σε απόσταση 4 και 5 περίπου χιλιομέτρων, προς τα βορειοανατολικά του το Αμμουδερό σε απόσταση 2,5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νότιά του η Χορεύτρα και ο Αριστομένης σε απόσταση 1,5 και 3 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ιστορία
Το χωριό, που είναι χτισμένο στις παρυφές των βουνών της Κυπαρισσίας, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεσσήνης στη σύγχρονη εποχή, όσο και της Ανδρούσας κατά την μεσαιωνική εποχή και της Πυλίας κατά την μυκηναϊκή εποχή. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό υπήρχε πιθανώς κατά τη βυζαντινή εποχή. Αρχικά ονομαζόταν το Κουτούφαρη ή το Κουτήφαρι, ενώ η σύγχρονη ονομασία του ως ο Κουτίφαρης επίσημα ισχύει από το 1940. Ίσως ονοματολογικά το χωριό συνδέεται με τον Βυζαντινό αγιογράφο Ιωάννη Κουτήφαρη ή Κουτούφαρη ή άλλο μέλος της οικογένειάς του, στον οποίο είχε εκχωρηθεί, το 1316, σύμφωνα με έγγραφο της Μητρόπολης Νικομήδειας, η περιοχή του αντίστοιχου ομώνυμου παλαιότερα χωριού Κουτήφαρι της Μάνης (σήμερα οι Θαλάμες του Δήμου Δυτικής Μάνης), αλλά πάντως η προέλευση της ονομασίας παραμένει προς το παρόν ασαφής. Το αντίστοιχο ομώνυμο χωριό της Μάνης είναι εκείνο που συνδέεται σαφώς και με τον Ιωάννη Κουτήφαρη ή Κουτούφαρη και με τον Τζανέτο Κουτούφαρη, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος μπέης της Μάνης (1776-1779).
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας ο οικισμός αναφερόταν, ως Κουτόφαρι ή Κοτούφαρι (Cuttofari ή Cotuffari ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο.
Το χωριό, στα τέλη του 17ου αιώνα και τις αρχές του 18ου αιώνα, αναφέρεται σε διάφορες ενετικές πηγές-απογραφές, ως οικισμός ο οποίος ανήκε στην επαρχία της Ανδρούσας (Territorio d'Androussa).
Νεότερη ιστορία
Τον 19ο αιώνα αναφερόταν ως Koutouphari σύμφωνα με τον Pouqueville, το 1815, ο οποίος αναφέρει το χωριό στον κατάλογο με τα ονόματα των χωριών της Επαρχίας Ανδρούσας (γαλλικά: Éparchie d'Androusa), τα οποία ήταν εξαρτημένα στην επισκοπική έδρα που είχε ιδρυθεί στο Νησί (Nisi: η Μεσσήνη). Στη συνέχεια αναφέρεται επίσης ως  Koutouphari, αλλά ως οικισμός της Επαρχίας Εμπλακίων (γαλλικά: Éparchie d'Emblakika), που έμεναν σε αυτόν 15 οικογένειες, σύμφωνα με την απογραφή του 1829, που έγινε από την «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), τμήμα της γαλλικής αποστολής με την ονομασία Εκστρατεία του Μοριά (Expédition de Morée), η οποία ήταν αποστολή εκστρατευτικού σώματος 13.000-15.000 ανδρών, υπό την αρχηγία του Νικολάου - Ιωσήφ Μαιζώνος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833, ενώ η πρώτη επίσημη ονομασία του χωριού, μετά από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, ήταν με το όνομα το Κουτήφαρι.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 75 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια - αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και το κτίριο του Δημοτικού Σχολείου, υπάρχει επίσης η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης Κατηγορία:Οικογένεια Κουτούφαρη
Darlingtonia californica
Το Darlingtonia californica, που ονομάζεται επίσης κρίνος της κόμπρας, είναι γένος σαρκοφάγων φυτών που ανήκουν στην οικογένεια Sarraceniaceae που περιλαμβάνει τέσσερα είδη.
Κατανομή
Ενδημικό στη βόρεια Καλιφόρνια και το Όρεγκον, αναπτύσσεται σε βάλτους και τρεχούμενα νερά. Είναι ασυνήθιστο φυτό λόγω της σπανιότητάς του στο πεδίο.
Περιγραφή
Ο «κρίνος κόμπρα» είναι μοναδικός στο ότι δεν παγιδεύει το νερό της βροχής στην κανάτα του, αλλά το ρυθμίζει μέσα του αντλώντας το από τις ρίζες του ή διώχνοντάς το όπως χρειάζεται. Τα φύλλα του δεν παράγουν πεπτικά ένζυμα, αφού τα κύτταρα που απορροφούν την τροφή είναι πανομοιότυπα με τις ρίζες του εδάφους, βασιζόμενα σε συμβιωτικά βακτήρια.
Για την καλλιέργειά του είναι απαραίτητο το υπόστρωμα να μην ξεπερνά ποτέ τους 20 Cº, αφού οι ρίζες του είναι πολύ ευαίσθητες στη θερμότητα.
Πρέπει να ποτίζεται από πάνω 2 φορές την εβδομάδα με πολύ κρύο νερό. μικρογραφία|320x320εσ|Κρίνος της κόμπρας.
Ταξινομία
Το Darlingtonia californica ανακαλύφθηκε το 1841 από τον βοτανολόγο William Dunlop Brackenridge. Το 1853 περιγράφηκε από τον John Torrey και δημοσιεύτηκε στο Smithsonian Contributions to Knowledge 6(4): 5–7, pl. 12. 1853.
Darlingtonia: γενική ονομασία που δόθηκε προς τιμήν του βοτανολόγου William Darlington (1782-1863).
Ο Κρίνος της κόμπρας προέρχεται από την ομοιότητα των σωληνοειδών φύλλων του με το κεφάλι μιας κόμπρας εκτροφής. Τελειώνει με ένα διχαλωτό, κίτρινο ή μοβ πρασινωπό φύλλο που μοιάζει με κυνόδοντες φιδιού.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαρκοφάγα φυτά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:AC με 16 στοιχεία
Μακεδονικός τάφος Σταυρούπολης Ξάνθης
Ο μακεδονικός τάφος στη Σταυρούπολη Ξάνθης χρονολογείται στο πρώτο μισό του 2ου αιώνα π.Χ. και βρέθηκε συλημένος. Αποτελείται από καμαροσκέπαστο εσωτερικό δρόμο, προθάλαμο και νεκρικό θάλαμο. Στο εσωτερικό του θαλάμου εντοπίστηκαν δύο μαρμάρινες κλίνες τοποθετημένες γωνιακά, με διπλά προσκεφάλαια στα άκρα. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τάφου είναι αφενός, ο στεγασμένος δρόμος και αφετέρου, η απουσία κονιαμάτων στις επιφάνειες των τοίχων. Η γραπτή διακόσμηση έγινε στις μαρμάρινες επιφάνειες με την εγκαυστική μέθοδο.
Ο τάφος της Σταυρούπολης θεωρείται ο πιο καλοδιατηρημένος και εντυπωσιακός από τους μέχρι σήμερα αποκαλυφθέντες μακεδονικούς τάφους της Θράκης. Απέχει 2 χλμ. περίπου ΝΑ της Σταυρούπολης και βρίσκεται σε μικρή απόσταση, 900 μ. περίπου, από τον δρόμο που οδηγεί στα Κομνηνά.
Η ιστορία των ανασκαφών και η συμβολή της Αρχαιολογικής Εταιρείας στην έρευνα της θέσης
Το 1950 ο τότε επιμελητής Αρχαιοτήτων Δημήτριος Λαζαρίδης εντόπισε το μνημείο, το οποίο ήταν γνωστό στους χωρικούς της περιοχής αρκετά χρόνια πριν. Ο τάφος ήταν συλημένος. Τον Ιούνιο του 1951 διενεργήθηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ανασκαφική έρευνα, με ανασκαφέα τον Χαράλαμπο Μακαρόνα. Η ανασκαφή συνεχίστηκε από τον ίδιο, το έτος 1953, με δαπάνη της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Παράλληλα έγιναν εργασίες συντήρησης για την προστασία του μνημείου. Το 1997 ο τότε Έφορος Διαμαντής Τριαντάφυλλος διενήργησε στερεωτικές εργασίες και προχώρησε σε ανάδειξη και αξιοποίηση του μνημείου σε συνεργασία με το δήμο Ξάνθης.