cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελεύθερος σκοπευτής
Στόχοι
Ο ελεύθερος σκοπευτής αναγνωρίζει τους αξιωματικούς από την εμφάνιση και τη συμπεριφορά τους, τα διακριτικά επάνω στις στολές τους, την ομιλία τους με τους χειριστές ασυρμάτων, από την θέση τους στο πίσω κάθισμα ενός οχήματος, από τους κατώτερους αξιωματικούς που τον περιβάλλουν, τα κιάλια και το χαρτοφύλακα χαρτών που φέρει πάνω του ή από την πιο συχνή κίνηση και ομιλία σε άλλους. Εάν είναι δυνατόν, οι ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούν κατά φθίνουσα σειρά της ιεραρχίας, ή εάν η ιεραρχία δεν είναι διαθέσιμη, θα πυροβολήσει για διακοπή των επικοινωνιών.
Δεδομένου ότι οι περισσότεροι σκοτωμοί σε σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις προκαλούνται από όπλα που υπηρετούνται από ομάδα, η αναγνώριση είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές χρήσεις των ελεύθερων σκοπευτών. Χρησιμοποιούν τις δεξιότητες στην διείσδυσή τους και άριστο εξοπλισμό για μεγάλης απόστασης παρατήρηση και τακτικές για να προσεγγίσουν και να παρατηρήσουν τον εχθρό. Σε αυτό το ρόλο, οι κανόνες εμπλοκής τους αφήνουν να εμπλέξουν μόνο στόχους ευκαιρίας υψηλής αξίας.
Μερικά τουφέκια, όπως το Denel NTW-20 και το Vidhwansak είναι σχεδιασμένα για καθαρά αντι-υλικό (ΑΥ) ρόλο, π.χ. βάλλουν στους στρόβιλους των σταθμευμένων αεροσκαφών, σε συστήματα καθοδήγησης πυραύλων ή οδηγούς κυμάτων ραντάρ. Ένας ελεύθερος σκοπευτής που είναι εξοπλισμένος με το σωστό όπλο μπορεί να στοχεύσει πιάτα ραντάρ, δεξαμενές νερού, κινητήρες οχημάτων, καθώς και άλλους στόχους σε οποιοδήποτε αριθμό. Άλλα τουφέκια, όπως τα 0,50BMG που παράγονται από την Barrett και McMillan δεν έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά ως ΑΜ τουφέκια, αλλά συχνά χρησιμοποιούνται με τέτοιο τρόπο, παρέχοντας στο εύρος και στην ισχύ που απαιτείται για ΑΥ χρήσεις σε μια ελαφριά έκδοση σε σύγκριση με τα πιο παραδοσιακά AΥ τουφέκια. Άλλα διαμετρήματα, όπως το 0,408 Cheyenne Tactical και 0.338 Lapua Magnum έχουν σχεδιαστεί ώστε να είναι ικανά για περιορισμένης ΑΥ χρήσης, αλλά είναι ιδανικά ως μακράς εμβέλειας κατά προσωπικού πυρομαχικά.
Χρήση δολωμάτων
Η χρήση δολώματος είναι η χρησιμοποίηση ενός ριφθέντος αντικειμένου -επίτηδες αφημένου- για τους πιθανούς στόχους ώστε αυτοί να το βρουν και να το πάρουν. Στον πόλεμο του Ιράκ, η λήψη από το έδαφος όπλων και των πυρομαχικών τους θα μπορούσε να θεωρηθεί ως απόδειξη μιας εξέγερσης. Οι ελεύθεροι σκοπευτές πετούν τα όπλα και περιμένουν τους στόχους για να τα πάρουν, ώστε να μπορούν να εμπλακούν με το στόχο. Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα αναφέρεται από την εφημερίδα Washington Post, η Ομάδα Ασύμμετρου Πόλεμου του στρατού των ΗΠΑ ενθάρρυνε ελεύθερους σκοπευτές για να ρίχνουν αντικείμενα, όπως φιτίλια, πλαστικά εκρηκτικά και πυρομαχικά και στη συνέχεια, να σκοτώσουν τους Ιρακινούς οι οποίοι χειρίστηκαν αυτά τα αντικείμενα.
Μετεγκατάσταση
Συχνά σε περιπτώσεις με πολλαπλούς στόχους, οι ελεύθεροι σκοπευτές χρησιμοποιούν την μετεγκατάσταση (relocation). Μετά απο μερικές βολές από μια συγκεκριμένη θέση, οι ελεύθεροι σκοπευτές κινούνται «αόρατα» σε μια άλλη θέση πριν ο εχθρός μπορέσει να προσδιορίσει τον τόπο όπου αυτός πυροβόλησε και κάνει αντεπίθεση. Οι ελεύθεροι σκοπευτές χρησιμοποιούν συχνά αυτή την τακτική προς όφελός τους, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα χάους και σύγχυσης. Σε άλλες, σπανιότερες περιπτώσεις, η μετεγκατάσταση θέσης χρησιμοποιείται για την εξάλειψη τον παράγοντα του ανέμου.
Συγκάλυψη ήχου
Τα τουφέκια των ελεύθερων σκοπευτών είναι συχνά εξαιρετικά ισχυρά και, κατά συνέπεια, πολύ θορυβώδη. Είναι σύνηθες για τους ελεύθερους σκοπευτές να χρησιμοποιούν μια τεχνική γνωστή ως συγκάλυψη ήχου (sound masking). Όταν χρησιμοποιείται αυτή η τεχνική από έναν ικανότατο σκοπευτή, αυτή γίνεται με έναν καταστολέα θορύβου (suppressor). Πολύ δυνατοί ήχοι στο περιβάλλον, όπως βλήματα πυροβολικού, εκρήξεις ή κεραυνοί, μπορούν συχνά να καλύψουν τον ήχο της βολής. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται συχνά σε μυστικές επιχειρήσεις, τακτική διείσδυσης, και ανταρτοπόλεμο.
Ψυχολογικός πόλεμος
Λόγω της φύσης του αιφνιδιασμού των πυρών ελεύθερων σκοπευτών, βολών υψηλής θνησιμότητας ακριβούς σκόπευσης, καθώς και η αδυναμία του εχθρού να εντοπίσει ελεύθερους σκοπευτές κατά την επίθεση, η τακτική του σκοπευτή έχει σημαντική επίδραση στο ηθικό του εχθρού. Η εκτεταμένη χρήση της τακτικής του σκοπευτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια ψυχολογική στρατηγική, προκειμένου να προκαλέσει συνεχές άγχος σε αντίπαλες δυνάμεις. Μπορεί να σημειωθεί με πολλούς τρόπους, (διαρκή απειλή, υψηλή "ανά συμβάν" θνησιμότητα, ανικανότητα να ανταποδώσει την βολή), ο ψυχολογικός αντίκτυπος που επιβάλλεται από ελεύθερους σκοπευτές είναι αρκετά παρόμοιος με εκείνον των ναρκών, παγίδων και ΑΕΜ.
Ιστορικά, οι αιχμάλωτοι ελεύθεροι σκοπευτές συχνά εκτελούνταν με συνοπτικές διαδικασίες. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ως εκ τούτου, εάν ένας ελεύθερος σκοπευτής είναι σε άμεσο κίνδυνο σύλληψης, μπορεί να πετάξει από πάνω του οποιαδήποτε στοιχεία που θα μπορούσαν να δηλώνουν την ιδιότητά του ως ελεύθερος σκοπευτής. Ο κίνδυνος των συλληφθέντων ελεύθερων σκοπευτών να εκτελεστούν με συνοπτικές διαδικασίες αναφέρεται ρητά στο κεφάλαιο 6 του εγχειριδίου του δόγματος του Στρατού των ΗΠΑ FM 3-060.11 με τίτλο «'SNIPER AND COUNTERSNIPER TACTICS, TECHNIQUES, AND PROCEDURES'»:
Η αρνητική φήμη των ελεύθερων σκοπευτών μπορεί να αναχθεί στην Αμερικανική Επανάσταση, όταν οι Αμερικανοί «Σκοπευτές» θα στοχεύσουν σκόπιμα Βρετανούς αξιωματικούς, μια πράξη που θεωρείται απολίτιστη από τον βρετανικό στρατό κατά τη χρονική στιγμή (αυτή η φήμη θα εδραιωθεί κατά τη διάρκεια της Μάχης της Saratoga, όταν ο Βενέδικτος Άρνολντ (Benedict Arnold) φέρεται να διέταξε τους σκοπευτές του να στοχεύσουν τον Βρετανό στρατηγό Σάϊμον Φρέϊζερ (Simon Fraser), μια πράξη που θα κερδίσει τη μάχη και τη γαλλική υποστήριξη). Η βρετανική πλευρά επίσης χρησιμοποίησε ειδικά επιλεγμένους σκοπευτές, συχνά Γερμανούς μισθοφόρους.
Για να κάμψει το ηθικό των στρατευμάτων του στρατού, οι ελεύθεροι σκοπευτές μπορούν να ακολουθήσουν προβλέψιμα μοτίβα. Κατά τη διάρκεια του Κινήματος της 26ης Ιουλίου της Κουβανικής Επανάστασης, οι επαναστάτες με επικεφαλής τον Φιντέλ Κάστρο σκότωναν πάντα το κυριότερο άνδρα μιας ομάδας στρατιωτών του Προέδρου Μπατίστα. Συνειδητοποιώντας αυτό, κανένας από τους άνδρες του Μπατίστα θα περπατούσε πρώτος, καθώς ήταν αυτοκτονία. Αυτή η ενέργεια μείωσε αποτελεσματικά την προθυμία του στρατού να ψάξει για τις βάσεις των ανταρτών στα βουνά. Μια εναλλακτική προσέγγιση σε αυτήν την ψυχολογική διαδικασία είναι να σκοτώσει τον δεύτερο άντρα στη σειρά, που οδηγεί στην ψυχολογική επίδραση του κανείς να μη θέλει να ακολουθήσει τον «ηγέτη».
Άτακτος και ασύμμετρος πόλεμος
Η χρήση της ελεύθερης σκόπευσης (με την έννοια της βολής σε σχετικά μεγάλο βεληνεκές από κρυφή θέση) για δολοφονία ήρθε στην προσοχή του κοινού από μια σειρά από συγκλονιστικών ποινικών υποθέσεων, συμπεριλαμβανομένων του σκοπευτή του Όστιν του Τέξας το 1966, τη δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, και οι επιθέσεις του σκοπευτή του Μπέλτγουέϊ στα τέλη του 2002. Ωστόσο, τα περιστατικά αυτά συνήθως δεν περιλαμβάνουν τα βεληνεκή ή την ικανότητα των στρατιωτικών ελεύθερων σκοπευτών και στις τρεις περιπτώσεις, οι δράστες είχαν αμερικανική στρατιωτική εκπαίδευση, αλλά και σε άλλες ειδικότητες. Τα δελτία ειδήσεων συχνά (λανθασμένα) χρησιμοποιούν τον όρο ελεύθερου σκοπευτή για να περιγράψουν τις βολές με τουφέκι σε ένα άλλο άτομο.
Η ελεύθερη σκόπευση έχει χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις ασύμμετρου πολέμου, για παράδειγμα στις ταραχές της Βόρειας Ιρλανδίας, όπου το 1972, η πιο αιματηρή χρονιά της σύγκρουσης, η πλειοψηφία των στρατιωτών που σκοτώθηκαν πυροβολήθηκαν από κρυμμένους σκοπευτές του ΙΡΑ. Υπήρξαν μερικές περιπτώσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όπου Βρετανοί στρατιώτες και προσωπικό της Βασιλικής Αστυνομίας του Ούλστερ πυροβολήθηκαν με διαμέτρημα .50BMG τυφεκίων Barrett ελεύθερων σκοπευτών, από ομάδες γνωστές και ως ελεύθεροι σκοπευτές της Νότιας Armagh.
Ο ελεύθερος σκοπευτής ενδείκνυται ιδιαίτερα για περιβάλλον όπου η μία πλευρά είναι σε μειονεκτική θέση. Μια προσεκτική στρατηγική ελεύθερης σκόπευσης μπορεί να χρησιμοποιήσει μερικά άτομα και πόρους για να εμποδίσουν την κίνηση ή άλλη εξέλιξη μιας πολύ καλύτερα εξοπλισμένης ή μεγαλύτερης δύναμης. Λόγω αυτής της αντιληπτής διαφοράς στο μέγεθος δύναμης, οι επιθέσεις σκοπευτών μπορεί να θεωρηθούν ως πράξη ενός ή μερικών ατόμων που τρομοκρατούν (κερδίζοντας το προσωνύμιο «τρομοκράτες»), μια πολύ μεγαλύτερη τακτική δύναμη - ανεξάρτητα από το μέγεθος της δύναμης. Αυτές οι αντιλήψεις προέρχονται από το δίδαγμα της ελεύθερης σκόπευσης ως αποτελεσματικής σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, είναι πολύ πιο αποτελεσματική σε μία ευρέως ανεπτυγμένη ψυχολογική επίθεση ή ως ένας πολλαπλασιαστής ισχύος.
Ελεύθεροι σκοπευτές είναι λιγότερο πιθανό να έχουν επιεική μεταχείριση εάν συλληφθούν από τον εχθρό. Ο λόγος για αυτό είναι ότι διαφέρουν κατά πολύ οι απλοί στρατιώτες που πυροβολούν ο ένας τον άλλο σε πλαίσιο «ίσων ευκαιριών», ενώ οι ελεύθεροι σκοπευτές περνούν τον χρόνο τους στον εντοπισμό και τη θανάτωση σε επιμέρους στόχους με ένα μεθοδικό τρόπο και με ένα σχετικά χαμηλό κίνδυνο αντιποίνων.
Κούτελη Αχαΐας
Η Κούτελη είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας που αποτελεί σήμερα Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την Κοινότητα Κούτελης ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 862 μέτρων νοτιοδυτικά των Καλαβρύτων και σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από αυτά. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 57 κάτοικοι.
Ελεύθερος σκοπευτής
Πόλεμος στο Ιράκ
Το 2003, ο πολυεθνικός συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που αποτελούνταν κυρίως από στρατεύματα των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, κατέλαβε το Ιράκ και προσπάθησε να δημιουργήσει μια νέα κυβέρνηση στη χώρα. Ωστόσο, λίγο μετά την αρχική εισβολή, η βία κατά των συμμαχικών δυνάμεων και μεταξύ των διαφόρων θρησκευτικών ομάδων οδήγησε στον ασύμμετρο πόλεμο με την ιρακινή εξέγερση και τον θρησκευτικό εμφύλιο πόλεμο μεταξύ πολλών σουνιτών και σιιτών Ιρακινών. Στα μέσα του Νοεμβρίου του 2005, όταν το Πεντάγωνο ανέφερε το θάνατο ενός ελεύθερου σκοπευτή, ο στρατός έχει αποδώσει 28 από 2.100 θανάτους Αμερικανών στους ελεύθερους σκοπευτές του εχθρού. Πιο πρόσφατα, από το 2006, ελεύθεροι σκοπευτές των ανταρτών, όπως οι "Τζούμπα" είχαν προκαλέσει προβλήματα στα αμερικανικά στρατεύματα. Οι ισχυρισμοί που είχαν γίνει ήταν ότι οι Τζούμπα πυροβόλησαν μέχρι και 37 Αμερικανούς στρατιώτες στο Ιράκ ως τον Οκτώβριο του 2006.
Κούτελη Αχαΐας
Το νέο χωριό
Ονομάζεται και Νέα Κούτελη σε αντιδιαστολή με την Παλαιά Κούτελη, η οποία αποτελούσε το αρχικό χωριό προτού εγκαταληφθεί από τους περισσότερους κατοίκους της με τη δημιουργία του νέου χωριού τη δεκαετία του '70.
Ελεύθερος σκοπευτής
Πόλεμος στο Ιράκ
Το 2006, το εκπαιδευτικό υλικό που ελήφθη από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών έδειξε ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές που πολεμούσαν στο Ιράκ κλήθηκαν να ξεχωρίσουν και να επιτεθούν σε στόχους όπως μηχανικούς, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και ιερείς υπό την θεωρία ότι οι απώλειες αυτές θα κάμψουν το ηθικό στο σύνολο των μονάδων του εχθρού.
Ανάμεσα στο εκπαιδευτικό υλικό, υπήρχε και εγχειρίδιο εκπαίδευσης ελεύθερων σκοπευτών ανταρτών και το οποίο δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο. Μεταξύ των συμβουλών για βολές κατά των αμερικανικών στρατευμάτων, έγραφε: "Σκοτωμοί γιατρών και ιερέων προτείνονται ως μέσο ψυχολογικού πολέμου."
Αφγανιστάν
Μερικές ομάδες ελεύθερων σκοπευτών στο Αφγανιστάν έχουν σκοτώσει μεγάλο αριθμό Ταλιμπάν σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, ενώ στην επαρχία Χελμάντ, δύο Βρετανοί ελεύθεροι σκοπευτές πυροβόλησαν και σκότωσαν συνολικά 75 Ταλιμπάν σε μόλις 40 ημέρες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2009. Σε μια συνεδρία του καθηκόντων, που διαρκεί μόλις δύο ώρες, πυροβόλησαν και σκότωσαν οκτώ Ταλιμπάν. Σε μια άλλη περίπτωση, η ίδια ομάδα έκανε ένα "Quigley" (δηλαδή, σκότωσε δύο Ταλιμπάν με μια μόνο σφαίρα) σε μια ακτίνα 196 μέτρων.
Ελεύθεροι σκοπευτές Ταλιμπάν είχαν οι ίδιοι προκαλέσει προβλήματα στις συμμαχικές δυνάμεις. Για παράδειγμα, σε μια περίοδο τεσσάρων μηνών στις αρχές του 2011, δύο ελεύθεροι σκοπευτές Ταλιμπάν πυροβόλησαν και σκότωσαν δύο Βρετανούς στρατιώτες και τραυμάτισαν άλλους έξι σε ένα φυλάκιο στην Κουαντράτ της επαρχίας Χελμάντ. Σε ένα ασυνήθιστο περιστατικό, ένας ανώνυμος 55 ετών πρώην μαχητής Μουτζαχεντίν με μια μοτοσικλέτα και ένα παλιό βρετανικής κατασκευής τουφέκι Enfield, σκότωσε δύο Βρετανούς στρατιώτες με μία μόνο βολή, χτυπώντας τον πρώτο στο κεφάλι και τον δεύτερο στο αυχένα.
Αραβική Άνοιξη
Δραστηριότητα ελεύθερων σκοπευτών είχε αναφερθεί κατά τη διάρκεια των πολιτικών αναταραχών στη Λιβύη της Αραβικής Άνοιξης το 2011, τόσο αντι-κυβερνητικών όσο και φιλο-κυβερνητικών υποστηρικτών, καθώς και στη Συρία, τουλάχιστον από φιλοκυβερνητικές δυνάμεις.
Ιστορία
Πριν από την ανάπτυξη της αυλακωτής κάννης (γνωστής και ως "ραβδωτή"), τα πυροβόλα όπλα είχαν λεία κάννη (βλ. κυνηγετικά) και ήταν ανακριβή σε μεγάλες αποστάσεις. Οι αυλακωτή κάννη εφευρέθηκε στα τέλη του δέκατου πέμπτου αιώνα, αλλά χρησιμοποιούταν μόνο σε μεγάλα κανόνια. Με την πάροδο του χρόνου, η αυλάκωση, μαζί με άλλες προόδους στην βαλλιστική, έχει αυξήσει δραματικά την απόδοση των σύγχρονων πυροβόλων όπλων και τα βεληνεκή τους κατ' επέκταση.
Πρώιμη ιστορία
Πρόωρες μορφές ελεύθερων σκοπευτών ή σκοπευτών ακριβείας χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης. Για παράδειγμα, το 1777 στη μάχη της Σαρατόγκα οι άποικοι κρύφτηκαν στα δέντρα και χρησιμοποιώντας πρώιμα μοντέλα τουφεκιών αποστάσεων, πυροβολούσαν κατά Βρετανών αξιωματικών. Πιο συγκεκριμένα, ο Τίμοθι Μέρφι πυροβόλησε και σκότωσε τον Στρατηγό Σάϊμον Φρέϊζερ (Simon Fraser) στις 7 Οκτωβρίου του 1777, από απόσταση περίπου 400 γιαρδών (365.76 μέτρων). Κατά τη διάρκεια της μάχης του Brandywine, ο λοχαγός Πάτρικ Φέργκιουσον (Patrick Ferguson) είχε έναν ψηλό διακεκριμένο Αμερικανό αξιωματικό στο σιδερένιο στόχαστρο του τουφεκιού του. Ο Φέργκιουσον δεν έκανε την βολή, καθώς ο αξιωματικός είχε την πλάτη του γυρισμένη στον Φέργκιουσον, ενώ λίγο αργότερα ο Φέργκιουσον έμαθε ότι ο Τζορτζ Ουάσινγκτον ήταν στο πεδίο της μάχης εκείνη την ημέρα.
Το πρώτο τουφέκι αποστάσεων
Το τουφέκι Γουΐτγουόρθ (Whitworth) ήταν αναμφισβήτητα το πρώτο μεγάλου βεληνεκούς τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή στον κόσμο. Σχεδιασμένο από τον σερ Τζόζεφ Γουΐτγουορθ (Sir Joseph Whitworth), έναν επιφανή Βρετανό μηχανικό, που χρησιμοποίησε «στριμμένη» εξαγωνική κάννη, αντί των παραδοσιακών σωληνοειδών καννών των τουφεκιών της εποχής, πράγμα που σήμαινε ότι το βλήμα δεν θα σφήνωνε στις αυλακώσεις όπως γίνονταν με την συμβατική αυλάκωση. το τουφέκι του ήταν πολύ πιο ακριβές από ό,τι το τουφέκι 1853 Enfield, το οποίο είχε δείξει κάποιες αδυναμίες κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου. Σε δοκιμές το 1857, όπου δοκιμάστηκαν σε ακρίβεια και βεληνεκές τα δύο όπλα, ο σχεδιασμός του Whitworth ξεπέρασε το Enfield σε αναλογία περίπου τρία προς ένα. Το τουφέκι Whitworth ήταν σε θέση να χτυπήσει το στόχο σε μια ακτίνα 2.000 γιαρδών (1.828 μέτρα), ενώ το Enfield μπορούσε να αποδώσει μόνο σε απόσταση 1.400 μέτρα.
Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου είχαν σχεδιαστεί οι πρώτες διόπτρες για τοποθέτηση πάνω στα τουφέκια. Μεγάλο μέρος αυτού του πρωτοποριακού έργου ήταν του πνευματικού τέκνου του συνταγματάρχη Δαυίδ Ντέϊβιντσον (David Davidson), που χρησιμοποιούσε διόπτρες παραγωγής των αδερφών Τσανς (Chance Brothers) του Μπέρμινγκχαμ. Αυτή επέτρεπε σε έναν σκοπευτή να έχει μεγαλύτερη ακρίβεια κατά την παρατήρηση και την στόχευση αντικειμένων σε μεγαλύτερη απόσταση από ό,τι ποτέ πριν. Οι διόπτρες, ήταν αρχικώς ρυθμισμένες και δεν επιδέχονταν περαιτέρω ρυθμίσεις από τους σκοπευτές και ως εκ τούτου περιόριζαν την απόδοση (βεληνεκές) του όπλου.
Παρά την επιτυχία του στις δοκιμές, δεν εγκρίθηκε από το βρετανικό στρατό. Ωστόσο, η οπλουργική εταιρεία Γουΐτγουορθ ήταν σε θέση να πουλήσει το όπλο της στον γαλλικό στρατό, καθώς επίσης και στη συνομοσπονδία κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου. Τόσο η Ένωση όσο και τα συνομοσπονδιακά στρατεύματα χρησιμοποίησαν τους σκοπευτές. Το πιο αξιοσημείωτο περιστατικό ήταν κατά τη διάρκεια μάχη της Σποτσυλβάνια (Spotsylvania) στις 9 Μαΐου 1864, ο στρατηγός της Ένωσης Τζων Σέτζγουικ (John Sedgwick) σκοτώθηκε από απόσταση περίπου 1.000 γιαρδών (910 μέτρα), αφού είπε στον εχθρό: "δεν θα μπορούσε να χτυπηθεί ούτε ελέφαντας από τέτοια απόσταση".
Δεύτερος πόλεμος των Μπόερ
Κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερ τα τελευταία οπισθογεμή αυλακωτά όπλα με γεμιστήρες και άκαπνη πυρίτιδα χρησιμοποιήθηκαν και από τις δύο πλευρές. Οι Βρετανοί ήταν εξοπλισμένοι με το τουφέκι Lee-Metford, ενώ οι Μπόερς είχαν λάβει τα τελευταία τυφέκια Mauser από τη Γερμανία. Στο ανοιχτό έδαφος της Νότιας Αφρικής ο σκοπευτής ήταν ένα κρίσιμο στοιχείο για την έκβαση της μάχης. Η πρώτη βρετανική μονάδα ελεύθερων σκοπευτών άρχισε τη ζωή ως "Ανιχνευτές Λόβατ", ένα σύνταγμα των Χάϊλαντς της Σκωτίας που σχηματίστηκε το 1899, κερδίζοντας υψηλό έπαινο κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Πολέμου των Μπόερ (1899-1902). Η μονάδα ιδρύθηκε από τον Λόρδο Λόβατ και αναφέρθηκε σε έναν Αμερικανό, τον Ταγματάρχη Φρέντερικ Ράσσελλ Μπέρνχαμ (Frederick Russell Burnham), επικεφαλής των ανιχνευτών του βρετανικού στρατού υπό τον Λόρδο Ρόμπερτς (Lord Roberts). Ο Μπέρνχαμ περιέγραψε εύστοχα αυτούς τους ανιχνευτές-σκοπευτές ως «μισός λύκος και μισός αγριοκούνελο». Όπως ακριβώς οι αντίπαλοί τους, οι σκοπευτές ήταν καλά εξασκημένοι στην τέχνη της σκοποβολής, ανάγνωση χαρτών, παρατήρηση, και στρατιωτικών τακτικών. Ήταν επίσης ικανοί ξυλοκόποι και είχαν ενα ρητό: «Αυτός που πυροβολεί και τρέχει μακριά, ζει για να πυροβολήσει μια άλλη μέρα." Ήταν επίσης η πρώτη γνωστή στρατιωτική μονάδα που φόρεσε ολόσωμο κοστούμι καμουφλάζ (Ghillie suit). Ο ίδιος ο Μπέρνχαμ είχε διακριθεί στους πολέμους στη Νότια Αφρική, Ροδεσία, και στην Αριζόνα στον πόλεμο κατά των Απάτσι, και οριστικό του έργο ήταν το Σκοπεύοντας σε Δύο Ηπείρους, το οποίο παρέχει μια σημαντική και διαφωτιστική εικόνα του τι ήταν ένας ελεύθερος σκοπευτής εκείνη την εποχή και πώς επιχειρούσε.
Μετά τον πόλεμο, αυτό το σύνταγμα έμελε να γίνει και τυπικά η πρώτη επίσημη μονάδα ελεύθερων σκοπευτών, στη συνέχεια, περισσότερο γνωστή ως ακριβείς σκοπευτές.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι ελεύθεροι σκοπευτές εμφανίστηκαν ως θανατηφόροι σκοπευτές στα χαρακώματα. Κατά την έναρξη του πολέμου, μόνο η Γερμανική Αυτοκρατορία είχε στρατιώτες που διέθεταν τουφέκια ελεύθερων σκοπευτών εφοδιασμένα με διόπτρες. Αν και σκοπευτές υπήρχαν από όλες τις πλευρές, οι Γερμανοί είχαν ειδικά εξοπλισμένους μερικούς από τους στρατιώτες, εκτός από τουφέκια με διόπτρες, είχαν ομοιώματα κεφαλιών ως δόλωμα και μπορούσαν να εντοπίσουν τους στρατιώτες σκοπευτές του εχθρού βγάζοντας ένα ομοίωμα κεφαλιού έξω από τάφρο τους. Πρωτίστως οι Γάλλοι και οι Βρετανοί πίστευαν οτι τέτοιες επιτυχημένες βολές να είναι συμπτωματικές, μέχρι που τα εφοδιασμένα με διόπτρα τουφέκια των Γερμανών, ανακαλύφθηκαν. Κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί είχαν λάβει μια φήμη για την φονικότητα και την αποτελεσματικότητα των ελεύθερων σκοπευτών τους, εν μέρει λόγω των φακών υψηλής ποιότητας που οι Γερμανοί μπορούσαν να κατασκευάσουν.
Επινόησε επίσης ένα μεταλλικό θωρακισμένο διπλό παραθυράκι που θα προστάτευε τον παρατηρητή-ελεύθερο σκοπευτή από τα εχθρικά πυρά. Η άλλη καινοτομία ήταν η χρήση της ομοιώματος κεφαλιού για να εντοπίζεται η θέση ενός ελεύθερου σκοπευτή του εχθρού. Τα ανδρείκελα από πεπιεσμένο χαρτί ήταν ζωγραφισμένα έτσι ώστε να μοιάζουν με στρατιώτες και να τραβούν τα πυρά των ελεύθερων σκοπευτών. Μερικά ήταν εξοπλισμένα με χειρουργικά σωληνάκια από καουτσούκ ώστε το ανδρείκελο να μπορούσε να «καπνίζει τσιγάρο» και έτσι φαίνεται πιο αληθοφανές. Οι τρύπες στο ομοίωμα από τις σφαίρες του εχθρικού ελεύθερου σκοπευτή χρησιμοποιούνταν για σκοπούς τριγωνισμού για να προσδιοριστεί η θέση του ελεύθερου σκοπευτή του εχθρού, ο οποίος θα μπορούσε στη συνέχεια να επιτεθεί με πυρά πυροβολικού. Ανέπτυξε πολλές από τις σύγχρονες τεχνικές ελεύθερης σκόπευσης, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης τηλεσκοπίου παρατηρητή και δράση σε ζεύγη, χρησιμοποιώντας ένα προσκοπικό παιχνίδι «το παιχνίδι του Κιμ» (βασισμένο στην νουβέλα του νομπελίστα συγγραφέα Κίπλινγκ «Kim») για να εκπαιδεύει τις δεξιότητες παρατήρησης.
Το 1920, έγραψε το λογαριασμό του από τις δραστηριότητές του στον πόλεμο στο βιβλίο του «Σκοπεύοντας στη Γαλλία», το οποίο εξακολουθεί να αναφέρεται από τους σύγχρονους συγγραφείς σχετικά με το θέμα.
Τα κύρια τουφέκια ελεύθερων σκοπευτών που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν: το γερμανικό Mauser Gewehr 98, τα βρετανικά 1914 Enfield και Lee-Enfield SMLE Mk III, το καναδικό Ross, το αμερικανικό M1903 Springfield και το ρωσικό M1891 Mosin-Nagant.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, τα περισσότερα έθνη εγκατέλειψαν τις εξειδικευμένες μονάδες ελεύθερων σκοπευτών τους, κυρίως οι Γερμανοί. Η αποτελεσματικότητα και κίνδυνοι των ελεύθερων σκοπευτών ήρθαν και πάλι στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου. Η μόνη χώρα που είχε ειδικά εκπαιδευμένες μονάδες ελεύθερων σκοπευτών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 ήταν η Σοβιετική Ένωση. Οι Σοβιετικοί ελεύθεροι σκοπευτές είχαν εκπαιδευτεί σε δεξιότητες χρήσης του εδάφους για να κρύβονται από τον εχθρό και στην ικανότητα να επιχειρούν παράλληλα με τις τακτικές δυνάμεις. Αυτό έκανε την Σοβιετική εκπαίδευση ελεύθερων σκοπευτών να εστιασθεί περισσότερο στις "κανονικές" καταστάσεις μάχης από εκείνη των άλλων εθνών.
Οι ελεύθεροι σκοπευτές επανεμφανίστηκαν ως σημαντικοί παράγοντες στο πεδίο της μάχης από την πρώτη εκστρατεία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών της Γερμανίας το 1940, διαπιστώθηκε ότι οι μοναχικοί και καλά κρυμμένοι Γάλλοι και Βρετανοί ελεύθεροι σκοπευτές θα μπορούσαν να σταματήσουν την προέλαση των Γερμανών για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της καταδίωξης στη Δουνκέρκη, οι Βρετανοί ελεύθεροι σκοπευτές ήταν σε θέση να καθυστερήσουν σημαντικά την προέλαση του Γερμανικού πεζικού. Αυτό παρακίνησε τους Βρετανούς και πάλι να ενισχύσουν την εκπαίδευση εξειδικευμένων μονάδων ελεύθερων σκοπευτών. Εκτός από την σκοποβολή, οι Βρετανοί ελεύθεροι σκοπευτές είχαν εκπαιδευτεί για να εναρμονιστούν με το περιβάλλον, συχνά με τη χρήση ειδικής ένδυση καμουφλάζ για απόκρυψη. Ωστόσο, επειδή ο βρετανικός στρατός προσέφερε εκπαίδευση ελεύθερου σκοπευτή αποκλειστικά σε αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, και προέκυψε μικρότερος αριθμός εκπαιδευμένων ελεύθερων σκοπευτών στις μάχιμες μονάδες, μειώνοντας σημαντικά τη συνολική αποτελεσματικότητα.
Κατά τη διάρκεια του Χειμερινού Πολέμου, οι Φινλανδοί ελεύθεροι σκοπευτές είχαν βαρύ τίμημα από την εισβολή σοβιετικού στρατού. Ο Σίμο Χέιχε πιστώνεται με 505 επιβεβαιωμένες θανατηφόρες βολές, οι περισσότερες με τη φινλανδική έκδοση του τυφεκίου Mosin-Nagant, χειροκίνητου κλείστρου και σιδερένιου σκοπευτικού.
Μία από τις πιο γνωστές μάχες που αφορούν ελεύθερους σκοπευτές, και η μάχη που έκανε τους Γερμανούς να επαναφέρουν την εξειδικευμένη εκπαίδευση των ελεύθερων σκοπευτών τους, ήταν η μάχη του Στάλινγκραντ. Η αμυντική θέση τους μέσα σε μια πόλη γεμάτη με μπάζα, σήμαινε ότι η σοβιετικοί ελεύθεροι σκοπευτές ήταν σε θέση να προκαλέσουν σημαντικές απώλειες στα στρατεύματα της Βέρμαχτ. Λόγω της φύσης των μαχών στην ερείπια μιας πόλης, οι ελεύθεροι σκοπευτές ήταν πολύ δύσκολο να εντοπιστούν και έπληξαν σοβαρά το ηθικό των Γερμανών εισβολέων. Ο πιο γνωστός από αυτούς τους ελεύθερους σκοπευτές ήταν πιθανώς ο Βασίλι Ζάϊτσεφ, τον οποίο απαθανάτισε ο Ντέιβιντ Ρόμπινς στο μυθιστόρημά του «Ο Πόλεμος των αρουραίων» και στο οποίο βασίστηκε η ταινία Εχθρός προ των Πυλών.
Οι Γερμανοί Scharfschützen (ελεύθεροι σκοπευτές) προετοιμάστηκαν πριν από τον πόλεμο και εξοπλίστηκαν με τουφέκια Karabiner 98 και αργότερα με Gewehr 43, αλλά συχνά δεν ήταν αρκετά από αυτά τα όπλα είναι διαθέσιμα, και ως εκ τούτου, ορισμένοι ήταν οπλισμένοι με τουφέκια που έφεραν διόπτρα όπως το Mosin-Nagant 1891/30, SVT ή Τσέχικα Mauser, από αιχμαλώτους που είχαν συλληφθεί. Η Βέρμαχτ επανέφερε την εκπαίδευση ελεύθερου σκοπευτή το 1942, αυξάνοντας δραματικά τον αριθμό των ελεύθερων σκοπευτών ανά μονάδα, με τη δημιουργία 31 πρόσθετων λόχων εκπαίδευσης ελεύθερων σκοπευτών μέχρι το 1944. Οι Γερμανοί ελεύθεροι σκοπευτές ήταν εκείνη την εποχή οι μόνοι ελεύθεροι σκοπευτές στον κόσμο, που χρησιμοποιούσαν πυρομαχικά κατασκευασμένα ειδικά για ελεύθερους σκοπευτές, που είναι γνωστά ως  'effect-firing' sS round  (Πυρομαχικό αποτελεσματικής βολής sS). Στο πυρομαχικό αυτό προστέθηκε μια εξαιρετικά προσεκτικά μετρημένη προωθητική γόμωση και τοποθετήθηκε ένα βαρύ βλήμα 198 γραμμαρίων με περίβλημα χαλκού (Full Metal Jacket) match-grade ποιότητας κατασκευής, χωρίς τα συνήθη χαρακτηριστικά, όπως η ενσφήνωση της βολίδας στον κάλυκα για να βελτιώσει τον ήδη υψηλό βαλλιστικό συντελεστή 0,584 (G1) περαιτέρω. Για σκόπευση οι Γερμανοί ελεύθεροι σκοπευτές χρησιμοποιούσαν την διόπτρα Zeiss Zielvier 4x (ZF39) που είχε ρύθμιση καθ'ύψος 50 m διαβαθμίσεις που κυμαίνονταν από 100 m έως 800 m ή σε κάποιες παραλλαγές από 100 m έως 1000 m ή 1200 m. Υπήρχαν διόπτρες ZF42, Zielfernrohr 43 (ZF 4), Zeiss Zielsechs 6x καθώς και άλλες σκοπευτικές διόπτρες από διάφορους κατασκευαστές όπως η Ajack 4x, Hensoldt Dialytan 4x και Kahles Helia Vieira 4x, με παρόμοια χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνταν στα τουφέκια ελεύθερων σκοπευτών των γερμανών. Αρκετοί διαφορετικοί προσαρμοστήρες διοπτρών παράγονταν από διάφορους κατασκευαστές και χρησιμοποιήθηκαν για την τοποθέτηση διοπτρών στα τουφέκια. Τον Φεβρουάριο του 1945 εκδόθηκε η Zielgerät 1229, μια συσκευή νυχτερινής σκόπευσης ενεργών υπερύθρων για το τουφέκι εφόδου Sturmgewehr 44.
428.335 άτομα έλαβαν εκπαίδευση ελεύθερου σκοπευτή του Κόκκινου Στρατού, συμπεριλαμβανομένων σοβιετικών και μη-σοβιετικών Παρτιζάνων, με 9.534 απο αυούς να λαμβάνουν «υψηλή κατάρτιση». Τα δύο εξάμηνα «σχολεία» εκπαίδευσης το 1942 ήταν αποκλειστικά για γυναίκες και εκπαιδεύτηκαν περίπου 55.000 ως ελεύθεροι σκοπευτές Κατά μέσο όρο υπήρχε τουλάχιστον ένας ελεύθερος σκοπευτής σε μια διμοιρία πεζικού και ένα σε κάθε διμοιρία αναγνώρισης, συμπεριλαμβανομένων μονάδων τεθωρακισμένων, ακόμα και μονάδων πυροβολικού. Μερικοί χρησιμοποίησαν το αντιαρματικό τουφέκι PTRD με προσαρμοσμένη διόπτρα ως ένα πρώιμο παράδειγμα ενός αντι-υλικού τυφεκίου.
Στις ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών, η εκπαίδευση ελεύθερων σκοπευτών ήταν πολύ στοιχειώδης και εστιάζονταν μόνο στο να είναι σε θέση ο σκοπευτής να χτυπήσει στόχους σε μεγάλες αποστάσεις. Οι ελεύθεροι σκοπευτές έπρεπε να είναι σε θέση να χτυπήσουν ένα σώμα πάνω από 400 μέτρα μακριά, και ένα κεφάλι πάνω από 200 μέτρα μακριά. Δεν υπήρχε σχεδόν καμία ανησυχία με την ικανότητα του να διεισδύουν στο περιβάλλον. Η Κατάρτιση του σκοπευτή ποικίλλει από τόπο σε τόπο, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα ευρύ φάσμα των ιδιοτήτων των ελεύθερων σκοπευτών. Ο κύριος λόγος που οι ΗΠΑ δεν επέκτειναν την κατάρτισή τους πέρα των βολών μεγάλου βεληνεκούς, ήταν η περιορισμένη ανάπτυξη των αμερικανών στρατιωτών μέχρι την Απόβαση στη Νορμανδία. Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών στη Βόρεια Αφρική και την Ιταλία, οι περισσότερες μάχες σημειώθηκαν σε άγονες και ορεινές περιοχές όπου το δυνατότητα για απόκρυψη ήταν περιορισμένη, σε αντίθεση με τη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη.
Η έλλειψη εξοικείωσης του αμερικανικού στρατού με την τακτική της ελεύθερης σκόπευσης, τον οδήγησε σε καταστροφικές συνέπειες στη Νορμανδία και την εκστρατεία στη Δυτική Ευρώπη, όπου αντιμετώπισαν καλά εκπαιδευμένους Γερμανούς ελεύθερους σκοπευτές. Στη Νορμανδία, οι Γερμανοί ελεύθεροι σκοπευτές παρέμεναν κρυμμένοι στην πυκνή βλάστηση και ήταν σε θέση να περικυκλώσουν αμερικανικές μονάδες, πυροβολώντας τους από όλες τις πλευρές. Οι αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις έμειναν έκπληκτες από το πόσο κοντά οι Γερμανοί ελεύθεροι σκοπευτές μπορούσαν να έρθουν με ασφάλεια και να τους επιτεθούν, καθώς και από την ικανότητά τους να πετύχουν στόχους σε απόσταση πάνω από 1000 μέτρα. Ένα αξιοσημείωτο λάθος που γίνονταν από τους Αμερικανούς στρατιώτες ήταν να ξαπλώνουν κάτω και να περιμένουν όταν οι ίδιοι αντιλαμβάνονταν ότι βάλλονταν από τους Γερμανούς ελεύθερους σκοπευτές, επιτρέποντας έτσι τους ελεύθερους σκοπευτές να τους στοχοποιούν, τον έναν μετά τον άλλον. Οι Γερμανοί ελεύθεροι σκοπευτές συχνά διείσδυσαν στις Συμμαχικές γραμμές και μερικές φορές όταν οι μπροστινές γραμμές μετακινούνταν, τους σκόπευαν και τους πολεμούσαν από τις κεκαλυμμένες θέσεις τους, αρνούμενοι να παραδοθούν μέχρι την εξάντληση των πυρομαχικών τους.
Αυτές οι τακτικές ήταν επίσης συνέπειες των αλλαγών στις γερμανικές εγγραφές. Μετά από πολλά χρόνια πολέμου και σοβαρών απωλειών στο Ανατολικό Μέτωπο, ο γερμανικός στρατός αναγκάστηκε να εγγράφει περισσότερο και σε μεγάλο βαθμό έφηβους στρατιώτες. Λόγω της έλλειψης κατάρτισης σε πιο σύνθετες τακτικές μιας ομάδας και χάρη στην κατάρτιση για το τουφέκι που παρέχονταν στην Νεολαία Χίτλερ (Hitlerjugend), αυτοί οι στρατιώτες θα χρησιμοποιούνταν συχνά ως αυτόνομοι, αφημένοι πίσω, ελεύθεροι σκοπευτές. Ενώ ένας έμπειρος ελεύθερος σκοπευτής θα έριχνε μερικές θανατηφόρες βολές και θα υποχωρούσε σε μία ασφαλέστερη θέση, αυτά τα νεαρά αγόρια, λόγω τόσο της αμέλειάς τους για τη δική τους ασφάλεια όσο και η έλλειψη εμπειρίας στην τακτική, προτιμούσαν να μένουν σε μια τρύπα και να πολεμούν μέχρι εξάντλησης των πυρομαχικών τους, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται. Ενώ αυτή η τακτική συνήθως καταλήγει στο θάνατο του ελεύθερου σκοπευτή, με ένα βαρύ ανθρώπινο κόστος, συνεπεία αυτής βγήκε το παρατσούκλι "Αγόρια Αυτοκτονίας" το οποίο δίνονταν σε εκείνους τους στρατιώτες, που έχουν αυτή την παράλογη συμπεριφορά και η οποία αποδείχτηκε αποδιοργανωτική για την πρόοδο των Συμμαχικών δυνάμεων. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά στοιχεία της γερμανικής εκπαίδευσης ελεύθερων σκοπευτών και το δόγμα αντιγράφηκαν από άλλες χώρες.
Στον Πόλεμο του Ειρηνικού, η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας εκπαίδευσε ελεύθερους σκοπευτές. Στις ζούγκλες της Ασίας και των Νήσων του Ειρηνικού, οι ελεύθεροι σκοπευτές ήταν μια σοβαρή απειλή για τα στρατεύματα των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Κοινοπολιτείας. Οι Ιάπωνες ελεύθεροι σκοπευτές είχαν εκπαιδευθεί ειδικά για να χρησιμοποιούν το περιβάλλον να αποκρύψουν τον εαυτό τους. Οι Ιάπωνες ελεύθεροι σκοπευτές χρησιμοποιούσαν φύλλωμα στις στολές τους και έσκαβαν καλά κρυμμένα κρησφύγετα που συνδέονταν συχνά με μικρές τάφρους. Δεν υπήρχε ανάγκη για ακρίβεια βολής μεγάλης απόστασης, επειδή οι περισσότερες μάχες στη ζούγκλα γίνονταν μέσα σε μερικές εκατοντάδες μέτρα. Οι Ιάπωνες ελεύθεροι σκοπευτές ήταν γνωστοί για την υπομονή τους και την ικανότητά τους να παραμένουν κρυμμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σχεδόν ποτέ δεν εγκατέλειψαν τα προσεκτικά καμουφλαρισμένα κρησφύγετά τους. Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που ένας ελεύθερος σκοπευτής ήταν στην περιοχή, η θέση του ελεύθερου σκοπευτή μπορούσε να προσδιοριστεί μόνο αφού είχε πυροβολήσει μερικές φορές. Οι Σύμμαχοι χρησιμοποίησαν δικούς τους ελεύθερους σκοπευτές στον Ειρηνικό, ιδίως πεζοναύτες, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν το τουφέκι M1903 Springfield.
Μερικά από τα κοινά τουφέκια ελεύθερων σκοπευτών που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν: το Σοβιετικό M1891/30 Mosin Nagant και, σε μικρότερο βαθμό, το SVT-40, τα γερμανικά Mauser Karabiner 98K και Gewehr 43, τα βρετανικά Lee-Enfield Νο 4 και Pattern 1914 Enfield, το ιαπωνικό Arisaka 97, τα αμερικανικά M1903A4 Springfield και M1C Garand, σε μικρότερο βαθμό, οι Ιταλοί εκπαιδευσαν μερικούς ελεύθερους σκοπευτές και τους παρείχαν ένα Carcano, μοντέλο του 1891, με διόπτρα.
Καταγεγραμμένα μακρύτερα θανατηφόρα πλήγματα σκοπευτών
Η μεγαλύτερη σε απόσταση επιβεβαιωμένη θανατηφόρα βολή ελεύθερου σκοπευτή σε μάχη επιτεύχθηκε από τον Κρεγκ Χάρισον (Craig Harrison), έναν δεκανέα του Βασιλικού έφιππου συντάγματος του βρετανικού στρατού. Τον Νοέμβριο του 2009, ο Χάρισον χτύπησε δύο πολυβολητές Ταλιμπάν διαδοχικά, νότια του Μούσα Κάλα στην επαρχία Χελμάντ στο Αφγανιστάν, σε μια απόσταση 2.475 μέτρων (2.707 yd), χρησιμοποιώντας το τυφέκιο αποστάσεων L115A3.
Το λογισμικό βαλλιστικής QTU Lapua, με τη χρήση συνεχούς συντελεστή οπισθέλκουσας Doppler και τα δεδομένα που παρέχονται από το λογισμικό Lapua, προκύπτει ότι αυτές η βολίδες που ταξιδεύουν με 2.475 m (2.707 yd) θα μπορούσαν πιθανώς να χτυπήσουν τους στόχους τους μετά από σχεδόν 6 δευτερόλεπτα χρόνου πτήσης, έχοντας χάσει το 93% της κινητικής ενέργειας τους, διατηρώντας μια ταχύτητα 255 m/s (840 ft/s) της αρχικής τους ταχύτητας των 936 m/s (3070 ft/sec), και αφού πέσει κατά 121,39 m (398 ft 3 in).
Λόγω των εξαιρετικά μεγάλων αποστάσεων σε σχέση με τον χρόνο ταξιδιού της βολίδας, ακόμα και ένα ελαφρύ κάθετο αεράκι ταχύτητας μόλις 2,7 m/s (6,0 mph) είναι ικανό να εκτρέψει μια βολίδα κατά 9,2 m (360 in) από το στόχο, η οποία τότε απαιτεί αντιστάθμιση στη διόπτρα. Ο υπολογισμός υποθέτει ένα σενάριο με επίπεδη βολή (όπου ο σκοπευτής και ο στόχος ίσοι υψομετρικά), χρησιμοποιώντας βρετανικό υψηλής πίεσης φυσίγγιο .338 Lapua Magnum, εφοδιασμένο με βολίδα 250 γραμμαρίων Lapua LockBase B408, η οποία έχει ταχύτητα εξόδου 936 m/s (3.071 ft/s) και σύμφωνα με τις ακόλουθες κατά τόπους (κατά μέσο όρο) ατμοσφαιρικές συνθήκες: βαρομετρική πίεση: 1.019 hPa (30.1 inHg) ίση με την στάθμη της θάλασσας ή 899 hPa (26.5 inHg) τοπικά, υγρασία: 25,9%, και θερμοκρασία: 15 °C (59 °F) στην περιοχή, για τον Νοέμβριο του 2009, δίνουν το αποτέλεσμα της πυκνότητας του αέρα ρ= 1,0854 kg/m3 στα 1.043 m (3.422 ft) του υψόμετρου της Μούσα Κάλα.
Ο δεκανέας Κρεγκ Χάρισον λέει στις αναφορές του ότι οι περιβαλλοντικές συνθήκες ήταν τέλειες για βολές μεγάλων αποστάσεων, χωρίς άνεμο, με ήπιο κλίμα και καθαρή ορατότητα. Σε μια συνέντευξη του στο BBC,ο Χάρισον ανέφερε ότι του πήρε περίπου εννέα βολές, για τον ίδιο και τον παρατηρητή του, για να πετύχει το στόχο με επιτυχία.
Αστυνομία
Οι ελεύθεροι σκοπευτές των σωμάτων ασφαλείας και υπηρεσιών επιβολής του νόμου, κοινώς ονομάζονται εσφαλμένα και αυτοί ελεύθεροι σκοπευτές, ενώ ελεύθεροι σκοπευτές του στρατού διαφέρουν σε πολλά σημεία, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών δράσης τους και την τακτική. Ένας σκοπευτής ακριβείας της αστυνομίας αποτελεί μέρος της αστυνομικής επιχείρησης και συνήθως παίρνει μέρος σε σχετικά σύντομες αποστολές. Οι αστυνομικές αρχές συνήθως αναπτύσσουν τέτοιους σκοπευτές σε περιπτώσεις ομηρίας. Αυτό διαφέρει από έναν ελεύθερο σκοπευτή του στρατού, ο οποίος δρα ως μέρος ενός μεγαλύτερου στρατού, που ασχολείται με τον πόλεμο. Μερικές φορές, ως μέλη μιας ομάδας ΕΚΑΜ (ή και SWAT), οι σκοπευτές ακριβείας της αστυνομίας αναπτύσσονται παράλληλα με τους διαπραγματευτές και μιας ομάδας επίθεσης εκπαιδευμένη για μάχες εκ του συστάδην (CQB). Ως αστυνομικοί, έχουν εκπαιδευτεί για να πυροβολούν μόνο ως ύστατη λύση, όταν υπάρχει άμεση απειλή για τη ζωή. Ο σκοπευτής της αστυνομίας έχει ένα πολύ γνωστό κανόνα: «Να είσαι έτοιμος να πάρεις μια ζωή, για να σώσεις μια ζωή» Οι Αστυνομικοί σκοπευτές ακριβείας συνήθως επιχειρούν σε πολύ μικρότερα βεληνεκή από τους στρατιωτικούς ελεύθερους σκοπευτές, γενικά κάτω από τα 100 μέτρα (109 yd) και μερικές φορές ακόμη λιγότερο από 50 μέτρα (55 yd). Και οι δύο τύποι των σκοπευτών κάνουν δύσκολες βολές υπό πίεση, και συχνά εκτελούν θανατηφόρες 'μια κι έξω' βολές.
Οι αστυνομικές μονάδες που δεν είναι εξοπλισμένες για τακτικές επιχειρήσεις μπορούν να βασίζονται σε μια εξειδικευμένη ομάδα ΕΚΑΜ, η οποία μπορεί να διαθέτει έναν σκοπευτή ακριβείας. Ορισμένες αστυνομικές επιχειρήσεις σκοπευτών αρχίζουν με στρατιωτική βοήθεια. Οι σκοπευτές ακριβείας της αστυνομίας τοποθετημένοι σε σημεία πλεονεκτικής θέσης, όπως ψηλά κτίρια, μπορούν να παράσχουν ασφάλεια όταν συμβούν καταστάσεις. Σε ένα υψηλού προφίλ περιστατικό, ο Μάϊκ Πλαμπ (Mike Plumb), ένας σκοπευτής ακριβείας των SWAT στο Κολόμπους του Οχάιο, εμπόδισε μία αυτοκτονία πυροβολώντας το περίστροφο που κρατούσε ο δυνάμει αυτόχειρας, πετώντας το του από το χέρι, αφήνοντάς τον σώο και αβλαβή.
Η ανάγκη για εξειδικευμένη κατάρτιση των αστυνομικών σκοπευτών έγινε εμφανής το 1972 κατά τη διάρκεια της σφαγής του Μονάχου, όταν η γερμανική αστυνομία δεν θα μπορούσε να αναπτύξει εξειδικευμένο προσωπικό ή εξοπλισμό κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης στο αεροδρόμιο στην τελική φάση της κρίσης, και, κατά συνέπεια, το σύνολο των ισραηλινών ομήρων σκοτώθηκαν. Η γερμανική αστυνομία είχε μόνο συμβατική αστυνομία και επιλέχθηκαν άτομα που έκαναν κυνήγι ως χόμπι. Ενώ ο γερμανικός στρατός είχε ελεύθερους σκοπευτές το 1972, η χρήση των ελεύθερων σκοπευτών του γερμανικού στρατού σε τέτοια σενάρια ήταν αδύνατη λόγω του γερμανικού συντάγματος και της ρητής του απαγόρευσης της χρήσης του στρατού σε εσωτερικά ζητήματα. Η κατάσταση αυτή αργότερα θα αντιμετωπιστεί με την ίδρυση της αντιτρομοκρατικής μονάδας GSG 9.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολεμικά επαγγέλματα
Φίλιππος του Λουξεμβούργου
Ο Φίλιππος του Λουξεμβούργου (1445 - 2 Ιουνίου 1519) ήταν Γάλλος καρδινάλιος.
Ήταν ένας δικαστής το 1498 στη δίκη του διαζυγίου του Λουδοβίκου ΙΒ΄της Γαλλίας και της Ιωάννας του Βαλουά. Ήταν παπικός λεγάτος στη Γαλλία το 1516.
Οικογένεια
Ο πατέρας του ήταν ο Καρδινάλιος Τυμπώ του Λουξεμβούργου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επίσκοποι Κατηγορία:Γάλλοι καρδινάλιοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Ιωάννης Περιστιάνης
Βιογραφικά στοιχεία
Πραγματοποίησε έρευνες σχετικά με τις κτηνοτροφικές κοινότητες της Κένυας τη δεκαετία του 1930, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με την ανθρωπολογία της Μεσογείου και τον πολιτισμικό ρατσισμό. Συνεργάστηκε με διάσημους κοινωνικούς ανθρωπολόγους μεταξύ των οποίων με τον Τζον Κ. Κάμπελ κ.α
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ανθρωπολόγοι
Κορίτσια στον Ήλιο
Το Κορίτσια στον ήλιο είναι μία αισθηματική ταινία ελληνικής παραγωγής του 1968 σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη. Πρωταγωνιστούν οι Γιάννης Βόγλης, Άνν Λόνμπεργκ, Βαγγέλης Καζάν, Μιράντα Μυράτ και Κώστας Μπάκας.
Πλοκή
Ένας βοσκός θέλει να δώσει μερικά αμύγδαλα σε μια όμορφη Αγγλίδα τουρίστρια. Αυτή παρεξηγεί την ενέργειά του, φοβάται και αρχίζει να τρέχει. Αυτός αρχίζει να τρέχει ξωπίσω της και σύντομα βρίσκεται στη φυλακή κατηγορούμενος για απόπειρα βιασμού. Μάταια τόσο η τουρίστρια όσο και ο βοσκός προσπαθούν να πείσουν τον ενωμοτάρχη ότι δεν συνέβη τίποτα απολύτως. Σύντομα, μια παράξενη ερωτική σχέση θα αναπτυχθεί μεταξύ τους, αφού κανείς από τους δύο δεν μιλάει τη γλώσσα του άλλου. Μια σχέση που δεν φαίνεται να έχει κανένα μέλλον.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η ταινία γυρίστηκε στο Μπατσί της Άνδρου και στη Σαλαμίνα. Για τα πλάνα της Άνδρου, γράφει ο Μανώλης Κρανάκης:"Σχεδόν βωβό, με μοναδικό ήχο αυτόν της φύσης και το αριστουργηματικού soundtrack του Σταύρου Ξαρχάκου, το «Κορίτσια στον Ήλιο» διαδραματίζεται στην τουριστική Άνδρο των τελών της δεκαετίας του 1960, ακριβώς πάνω στην αυγή της δικτατορίας των συνταγματαρχών, εποχή που το ελληνικό σινεμά αναζητούσε την ελαφρότητα, τη φυγή, το εθνικό φρόνημα και την ορμή μιας νεότητας βγαλμένης από το ανώφελο των περιστάσεων. Και αν το δεις λίγο στο «πιο καμμένο από τον ήλιο», η Άναμπελ είναι μια ελαφριά, σαν αεράκι στην ακρογιαλιά, πράξη αντίστασης καθώς ως «ξένη» προσπαθεί να καταλάβει τι είναι αυτό που της συμβαίνει - τυχερή όχι γιατί το καλοκαιρινό της διάλειμμα είναι καταδικασμένο να τελειώσει ώστε να έχει κάποιο νόημα, αλλά γιατί θα έχει για πάντα την Άνδρο να της θυμίζει πως στην Ελλάδα τα καλοκαιρινά «σ'αγαπώ» ξεκινάνε πάντα τόσο απλά όσο μια χούφτα αμύγδαλα."
Αν και ήταν ασπρόμαυρη, υπάρχει ένα μικρό τμήμα της ταινίας με έγχρωμη προσθήκη αρχικού σταδίου και ελαφρώς έγχρωμη εικόνα με κοκκινωπή απόχρωση. Αξιοσημείωτο ιστορικά είναι ότι είχαν υπάρξει πολλές πιέσεις να γυριστεί έγχρωμη, καθώς μάλιστα επρόκειτο εξ αρχής να προωθηθεί και στο εξωτερικό για διεθνή προβολή, μαζί φυσικά με την εγχώρια προβολή, αλλά ο σκηνοθέτης Βασίλης Γεωργιάδης επέβαλε ο ίδιος να γυριστεί ασπρόμαυρη, επειδή ήθελε να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο σε κάποια άλλη παλαιότερη ταινία, όπου βασίστηκε το σενάριο του Κορίτσια στον Ήλιο.
Ήταν η επίσημη ελληνική υποβολή για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στην τελετή των Όσκαρ του 1969 για τις ταινίες του 1968.
Συνολικά έφτασε τα 186.109 εισιτήρια, κατακτώντας την 38η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Θρυλική έχει μείνει η ατάκα της ταινίας «Στάσου, μύγδαλα!», την οποία λέει ο βοσκός κυνηγώντας την τουρίστρια για να της προσφέρει αμύγδαλα.
Ο γιος του πρωταγωνιστή θυμάται την προβολή της ταινίας σε κινηματογράφο της Γλυφάδας. Στη σκηνή όπου ο βοσκός μπαίνει στη φυλακή, οι θεατές άρχισαν να γελούν. Τότε, ο μικρός Βόγλης σηκώθηκε επάνω και φώναξε: "Τι γελάτε ρε! Ο πατέρας μου είναι στη φυλακή κι εσείς γελάτε;"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ηθογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Σταύρου Ξαρχάκου Κατηγορία:Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Μοχάμεντ Αμπντελγουαχάμπ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φαϊγιούμ. Ξεκίνησε την καριέρα του με την ομάδα Αλουμίνιουμ Ναγκ Χαμάντι. Τα επόμενα χρόνια έγινε μέλος της εθνικής νέων, με την οποία κατέκτησε το Αφρικανικό Κύπελλο Εθνών, στο Μαλί, το 2003. Αγωνίστηκε με επιτυχία στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με αποτέλεσμα να τον παρατηρήσει ο προπονητής της Αλ Ντάφρα (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) και να τον συμπεριλάβει στην ομάδα. Αργότερα υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Αλ Αχλί. Κατέκτησε το 2006 με την εθνική ομάδα της Αιγύπτου το Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Πέθανε από ύποπτη καρδιακή προσβολή στη διάρκεια προπόνησης της Αλ Αχλί.
Πηγές
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αιγύπτου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΝΠΠΙ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλουμίνιουμ Ναγκ Χαμαντί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ντάφρα ΣΚΚ
Φρανκ Κλόπας
Ο  Φρανκ (Φώτης) Κλόπας (αγγλικά: Frank Klopas, γεν. 1966) είναι παλαίμαχος Ελληνοαμερικανός ποδοσφαιριστής, διεθνής με την ομάδα των ΗΠΑ, που αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός. Στην Ελλάδα αγωνίστηκε στην ΑΕΚ και στον Απόλλωνα Αθηνών. Είναι τεχνικός διευθυντής στους Μόντρεαλ Ίμπακτ (Mondreal Impact). Όταν έπαιζε, ήταν γνωστός με το παρατσούκλι "Kid Klopas".
Τα πρώτα χρόνια
Ο Φώτης Κλόπας γεννήθηκε στην Πρόσυμνα Αργολίδας του Δήμου Μυκηναίων στις 1 Σεπτεμβρίου 1966. Το 1974, σε ηλικία οκτώ ετών, μετανάστευσε με την οικογένειά του στις ΗΠΑ και όταν ενηλικιώθηκε απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα. Εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, όπου ως παιδί έπαιξε ποδόσφαιρο στο γυμνάσιο «Mather High School», το οποίο οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της τοπικής κατηγορίας Chicago Public League κατά τη σεζόν της αποφοίτησής του.
Στους Σικάγο Στινγκ
Το 1983, αμέσως μετά το γυμνάσιο, υπέγραψε στην επαγγελματική ομάδα της πόλης, στους Σικάγο Στινγκ (Chicago Sting), που αγωνίζονταν στη Βορειοαμερικανική Ποδοσφαιρική Λίγκα (North American Soccer League ή NASL). Όμως, ένας τραυματισμός τον ανάγκασε να χάσει την τελική φάση της θερινής περιόδου. Έτσι έπαιξε τη χειμερινή σεζόν στην ομάδα ποδοσφαίρου σάλας των Στίνγκ, που αγωνιζόταν στην Major Indoor Soccer League (MISL). Έπαιξε για τέσσερις περιόδους και τη σεζόν 1986-87 επιλέχτηκε στη δεύτερη ομάδα των Ολ Σταρ.
Στην Ελλάδα
Μετά το παγκόσμιο κύπελλο ο Κλόπας επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε στον Απόλλωνα Αθηνών, στον οποίο αγωνίστηκε το υπόλοιπο της περιόδου 1994-95 και όλη την επόμενη σεζόν 1995-96. Ήταν οι δύο πιο επιτυχημένες χρονιές στην ιστορία του σωματείου, αφού το 1995 τερμάτισε στην τέταρτη θέση και προκρίθηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ το 1996 έφτασε για πρώτη και μοναδική φορά στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος.
Επιστροφή στις ΗΠΑ
Το 1996 επέστρεψε στις ΗΠΑ, για να αγωνιστεί στη νεοϊδρυθείσα επαγγελματική ποδοσφαιρική ομοσπονδία Major League Soccer (MLS). Εντάχθηκε στους Κάνσας Σίτι Γουίζαρντς (Kansas City Wizards), όπου έπαιξε δύο σεζόν. Στη συνέχεια μεταπήδησε στους Σικάγο Φάιαρ (Chicago Fire), με τους οποίους το 1998 πήρε το Κύπελλο της Λίγκας (MLS Cup) και το Κύπελλο ΗΠΑ (U.S. Open Cup), κάνοντας το νταμπλ.
Στα τέσσερα χρόνια που έπαιξε στην MLS πέτυχε 13 γκολ και έδωσε 16 πάσες (ασίστ). Το πιο αξιομνημόνευτο γκολ του ήταν το νικητήριο χρυσό γκολ που πέτυχε στην παράταση του τελικού του Κυπέλλου ΗΠΑ επί της Κολόμπους Κριου (Columbus Crew), στις 30 Οκτωβρίου 1998. Με αυτό η ομάδα του νίκησε 2-1 και κατέκτησε το τρόπαιο.
Στις 25 Ιανουαρίου 2000 ανακοίνωσε ότι σταματάει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Τότε οι Σικάγο Φάιαρ τον προσέλαβαν ως προγυμναστή της ομάδας, αλλά στο τέλος της σεζόν ο Κλόπας αποχώρησε και από αυτή τη θέση για προσωπικούς λόγους.
Εθνική ομάδα
Ο Κλόπας έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ το 1987. Αγωνίστηκε 39 φορές και πέτυχε 12 γκολ. Έπαιξε με την εθνική στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1994.
Προπονητής
Στις 5 Ιουνίου 2004 η παλιά του ομάδα, οι Σικάγο Φάιαρ, τον ενέταξε στον κύκλο επιφανών παλαιμάχων του συλλόγου, το «Ring of Fire», στον οποίο εντάσσουν μόλις ένα πρόσωπο κάθε χρόνο. Και το 2005 επιλέχτηκε για το Μουσείο Ποδοσφαίρου του Ιλινόις (Illinois Soccer Hall of Fame).
Τον Ιανουάριο 2008 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής στους Φάιαρ. Επίσης, είναι ιδιοκτήτης μιας ποδοσφαιρικής ομάδας νέων στο Σικάγο, την F.C. Drive.
Προσωπική ζωή
Ο Φρανκ Κλόπας ζει στο Σικάγο με τη σύζυγό του Σοφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΗΠΑ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σικάγο Φάιαρ ΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σικάγο Φάιαρ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μόντρεαλ Ίμπακτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 1996