cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νάρβα (ποταμός)
Ο Νάρβα (εσθονικά: Narva jõgi, Ρωσικά: Нарва), γνωστός και ως Ναρόβα είναι ποταμός που εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα, και ειδικότερα ο μεγαλύτερος ποταμός της Εσθονίας. Οι πηγές του βρίσκονται στη λίμνη Πέιπους και ο ποταμός αποτελεί το σύνορο της Εσθονίας με τη Ρωσία και ρέει μέσα από τις πόλεις Νάρβα / Ιβάνγκοροντ και Νάρβα-Γιόεσουου στον κόλπο Νάρβα. Αν και ο ποταμός έχει μήκος μόνο 77 χιλιόμετρα, από την άποψη του όγκου που απορρίπτεται, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός που ρέει στον Φινλανδικό κόλπο. Ο ποταμός δίνει το όνομά του στον πολιτισμό Νάρβα και στην πόλη Νάρβα.
thumb|Ο Νάρβα καθώς ρέει ανάμεσα στο [[κάστρο Χέρμαν και το φρούριο Ιβάνγκοροντ]] thumb|Ο καταρράκτης του Νάρβα (2010) thumb|Η γέφυρα του αυτοκινητοδρόμου Τάλιν-Αγία Πετρούπολη στο Νάρβα
Ετυμολογία
Η ετυμολογία του τοπωνυμίου Νάρβα δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά σύμφωνα με τη συνηθέστερη θεωρία προέρχεται από τη λέξη νάρβα της Βεπσιανής γλώσσας που σημαίνει καταρράκτης ή ρέμα.
Γεωγραφία
Η πηγή του ποταμού Νάρβα βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της λίμνης Πέιπους, κοντά στα χωριά Βασκνάρβα (Εσθονία) και Σκιάμια (Ρωσία). Υπάρχουν μερικά ακόμη μικρά χωριά στο άνω τμήμα του ποταμού, όπως για παράδειγμα το Περμισκιούλα και το Κουνινγκακιούλα στην εσθονική πλευρά και το Όμουτι στη ρωσική πλευρά, αλλά μέχρι την πόλη Νάρβα, οι όχθες του ποταμού είναι συνήθως δασώδης ή ελώδης. Ο ποταμός φράσσεται στη Νάρβα και στο Ιβανγκόρντ, σχηματίζοντας την τεχνητή λίμνη Νάρβα, η οποία εκτείνεται μέχρι τα 38 χιλιόμετρα. Ο Νάρβα εκβάλλει στον κόλπο Νάρβα κοντά στην εσθονική πόλη Νάρβα-Γιόεσουου, τον τρίτο μεγαλύτερο οικισμό στον ποταμό μετά τη Νάρβα και το Ιβάνγκοροντ. Ο Πλιούσσα είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος και ενώνεται με το Νάρβα στη λίμνη Νάρβα.
Ιστορία
Ο Νάρβα χρησιμοποιήθηκε ως εμπορική διαδρομή κατά την εποχή των Βίκινγκ, από τον 5ο έως τον 11ο αιώνα. Ήταν μια παραλλαγή της εμπορικής διαδρομής των Βαράγγων - Ελλήνων. Ο ποταμός Νάρβα για αιώνες ήταν ένα σημαντικό ποτάμι - σύνορο. Ξεκινώντας από τον 13ο αιώνα αποτελούσε το σύνορo της Μεσαιωνικής Λιβωνίας με τη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ. Αν και σε προηγούμενες περιόδους ο Νάρβα ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης ζώνης ασφαλείας μεταξύ των δύο περιοχών, σταδιακά ο ποταμός εμφανίστηκε ως το ακριβές σύνορο. Τα κάστρα που χτίστηκαν στις όχθες του ποταμού (το κάστρο Χέρμαν της Νάρβας, χτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα, το φρούριο Ιβάνγκοροντ, χτίστηκε το 1492 και το κάστρο Βασκνάρβα, χτίστηκε τον 14ο αιώνα) ήταν ένας από τους κύριους λόγους πίσω από αυτό. Οι συνθήκες του 15ου αιώνα μεταξύ του Λιβονικού Τάγματος και της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ αναγνωρίζουν επίσης το Νάρβα ως σύνορο. Κατά τη διάρκεια της Σουηδικής Εσθονίας, όταν η Ίνγκρια ήταν επίσης μέρος της Σουηδίας, η σημασία του ποταμού ως σύνορο μειώθηκε. Κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, από το τέλος του Μεγάλου Βόρειου Πόλεμου μέχρι την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Εσθονίας το 1918, ο Νάρβα ήταν το σύνορο του Κυβερνήτη της Εσθονίας και του Κυβερνήτη της Αγίας Πετρούπολης, με εξαίρεση την πόλη Νάρβα, η οποία ανήκε στον δεύτερο. Με τη Συνθήκη του Τάρτου, που υπεγράφη το 1920, τα εσθονικο-ρωσικά σύνορα πήγαν ελαφρώς ανατολικά του ποταμού, μέχρι 10 χιλιόμετρα, και συγκεκριμένα η πόλη Ιβάνγκοροντ ανατέθηκε στην Εσθονία. Το 1944 το πρώην εσθονικό έδαφος ανατολικά του ποταμού μεταφέρθηκε στη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία και ο Νάρβα τέθηκε ως ανατολικό σύνορο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας, ενός εσωτερικού συνόρου εντός της ΕΣΣΔ. Το 1991 τα ίδια σύνορα έγιναν ντε φάκτο σύνορα της Εσθονίας και της Ρωσίας. Παρόλο που από τότε δεν έχει κυρωθεί καμία επίσημη συνθήκη περί συνόρων, ο Νάρβα αποτελεί σήμερα το ανατολικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ζώνης Σένγκεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας Κατηγορία:Ποταμοί της Εσθονίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Αμυγδαλιά Φωκίδας
Η Αμυγδαλιά είναι ορεινό χωριό στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 620 μέτρα. Έχει πληθυσμό 387 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αμυγδαλιάς της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 45,308 χμ² (2011).
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται Β της Ερατεινής και Ν του Μαλανδρίνου, στη βόρεια πλευρά της βουνοσειράς που κλείνει την κοιλάδα της Βελάς προς τη θάλασσα (Κουτσουρός, Αϊ – Δημήτρης, Προφ. Ηλίας, Μεσοβούνι) και έχει θέα προς τη λίμνη του Μόρνου. Απέχει 12 χλμ. από το Λιδωρίκι και περίπου 40 χλμ. από την Άμφισσα και το Γαλαξίδι.
Ιστορία - Αξιοθέατα
Η Αμυγδαλιά ιδρύθηκε πριν από το 1800 και το παλιότερο όνομά της ήταν Πλέσσα. Από το 1833 ανήκε στον Δήμο Τολοφώνος και το 1912 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα Πλέσσας. Η ονομασία Πλέσσα είναι σλαβική και σημαίνει «Φαλακρός τόπος, μη δασωμένος βοσκότοπος». Το 1981 μετονομάστηκε σε Αμυγδαλιά με το ΦΕΚ:20/1981 και σήμερα ανήκει στον Δήμο Δωρίδος. Σε κοντινή περιοχή του χωριού σώζονται ερείπια ελληνιστικού φρουρίου, γεγονός που μαρτυρά πως η περιοχή ήταν από τότε τουλάχιστον κατοικημένη. Σε απόσταση περίπου 5 χλμ. ΝΔ υπάρχει το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας, που σύμφωνα με αναφορές χρονολογείται από το 1648, όπου στις 22, 23 και 24 Αυγούστου διοργανώνεται πανηγύρι με πλήθος κόσμου από την γύρω περιοχή. Στο κέντρο της Αμυγδαλιάς υπάρχει το παλιό κοινοτικό κατάστημα που έχει μετατραπεί σε χώρο πολλαπλών χρήσεων, το παλιό Δημοτικό Σχολείο που χτίστηκε με δωρεά του ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού και η εκκλησία του πολιούχου του χωριού Αγίου Βασιλείου.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας και της επανάστασης του 1821 η Αμυγδαλιά ανέδειξε δεκάδες αγωνιστές και στην ευρύτερη περιοχή, κυρίως με επίκεντρο τη Μονή, έγιναν αρκετές μάχες. Τον Σεπτέμβριο του 1823 ελληνικό στρατιωτικό τμήμα με αρχηγό τον ηγούμενο Ιωαννίκιο απομάκρυνε τους Τούρκους από την Μονή της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας, όπου είχαν οχυρωθεί. Τον Νοέμβριο του 1827 μέχρι τον Ιανουάριο του 1828, αγωνιστές του ΄21 με αρχηγό τον στρατηγό Ιωάννη Ρούκη από την Αρτοτίνα νίκησαν τουρκικό στρατό 4.000 ατόμων υπό τον Τζέλο Πίτζαρη. Αλλά και κατά τη διάρκεια της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) η Μονή υπήρξε στρατόπεδο και ορμητήριο των ανταρτών του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων(ΕΚΚΑ).
Μονή Παναγίας της Κουτσουριώτισσας
Σε απόσταση περίπου 5 χλμ. ΝΔ βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας, που σύμφωνα με αναφορές χρονολογείται από το 1648 χωρίς όμως αυτό να προσδιορίζεται με βεβαιότητα. Από αναφορές στην «Νεοελληνική Φιλολογία» του Κωνσταντίνου Σάθα και στο λεξικό Βουτυρά (τόμος 3ος), η Μονή πρέπει να λειτουργούσε το 1648 με ηγούμενο τον Νικόδημο Καβάσιλα από την Αγία Ευθυμία Παρνασσίδος και να είχε αναπτύξει μεγάλη δραστηριότητα. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε επίκεντρο αγώνων και καταφύγιο των αγωνιστών του ΄21, γι΄αυτό και καταστράφηκε αρκετές φορές από τους Τούρκους. Μετά από μια τέτοια καταστροφή της Μονής από τους Τούρκους, ήταν που οι μοναχοί έκρυψαν την εικόνα της Παναγίας στο βάθος μιας κοντινής σπηλιάς κάτω από το μοναστήρι, όπου έμεινε ξεχασμένη επί πολλά χρόνια, μέχρι να ξαναβρεθεί και να μεταφερθεί στη Μονή που ξανακτίσθηκε. Ο ιερομόναχος και μετέπειτα ηγούμενος της Μονής Ιωαννίκιος (Ιωάννης Γεωργίου) ήταν επικεφαλής των μοναχών και κατοίκων της περιοχής στην επανάσταση του 1821 και πήρε ενεργό μέρος σε αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Άλαν ΜακΝίς
Ο Άλαν ΜακΝίς (γεν. στο Ντάμφριζ της Σκωτίας στις 29 Δεκεμβρίου του 1969) είναι Βρετανός πρώην οδηγός αγώνων από τη Σκωτία. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε μόνο στο Πρωτάθλημα του 2002 με τη νεοσύστατη εκείνη την εποχή ομάδα της Toyota. Συνολικά έλαβε μέρος σε 16 Γκραν Πρι, το 1ο από τα οποία ήταν το Γκραν Πρι Αυστραλίας και το 16ο και τελευτάιο το Γκραν πρι Ιαπωνίας χωρίς να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα. Από τον επόμενο χρόνο (2003) αγωνίστηκε σε άλλα μηχανοκίνητα σπορ μικρότερου βεληνεκούς.
Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι
Η Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:بدر فلك قادین‎) (Τούρκικα: Bedrifelek Kadınfendi, 4 Ιανουαρίου 1851 - 6 Φεβρουαρίου 1930) ήταν η τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu İkinci Bedrifelek Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1851, και ήταν κόρη του Μεχμέτ Μπέη Κάρζεγκ και της συζύγου του Φαρουχάν Ινάλ-Ιπά. Το πραγματικό της όνομα είναι άγνωστο. Ήταν ανιψιά της συζύγου του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, της Σαγιεστέ Χανιμεφέντι. Είχε μπλε μάτια και ξανθά μαλλιά. Το 1864, κατά την εθνοκάθαρση των Κιρκασιανών, η οικογένειά της μετανάστευσε από τον Καύκασο στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στο δικαστήριο του οθωμανού σουλτάνου. Στις 18 Νοεμβρίου 1868 η Μπεντριφελέκ παντρεύτηκε τον Ηγεμόνα Αμπντούλ Χαμίτ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Στις 11 Ιανουαρίου 1870 γέννησε το πρώτο της παιδί τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι στο Παλάτι Μπεσίκτας, το 1872 γεννήθηκε η μοναδική της κόρη η Ζεκιγιέ Σουλτάν και το 1878 γεννήθηκε ο Ηγεμόνας Αχμέτ Νουρί Εφέντι.
Όταν ο Αμπντούλ Χαμίτ ανέβηκε στον θρόνο ως Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, η Μπεντριφελέκ έλαβε την "Üçüncü Kadınefendi" (τρίτη γυναίκα). Λίγο αργότερα έλαβε τον τίτλο της "İkinci Kadınefendi" (δεύτερη γυναίκα), μετά την προκάτοχό της και δεύτερη σύζυγο του Αμπντούλ Χαμίτ, την Σαφινάζ Νουρεφζούν Καντινεφέντι, καθώς στις 26 Ιουλίου 1879 ο σουλτάνος και Σαφινάζ χώρισαν. Στις 11 Απριλίου 1895 η Ναζικεντά Καντινεφέντι πέθανε και η Μπεντριφελέκ έγινε η "Baș Kadınefendi" (πρώτη γυναίκα) και επικεφαλής αυτοκρατορική σύζυγος.
Μετά την εκθρόνιση Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το 1909, η Μπεντριφελέκ, ο Αμπντούλ Χαμίτ εγκαταστάθηκαν μαζί με τον γιο τους, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Σελίμ στο Σερεντσεμπέη, όπου ο Αμπντούλ Χαμίτ πέθανε το 1918. Μετά την κατάργηση του Οθωμανικού Χαλιφάτου από το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Τουρκίας το 1924, ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Σελίμ εξορίστηκε στη Νίκαια της Γαλλίας. Η Μπεντριφελέκ ήταν το μοναδικό μέλος της αυτοκρατορικής οικογένειας, που δεν εξορίστηκε και έτσι παρέμεινε στην Τουρκία.
Η Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1930 στο Παλάτι Γιλντίζ στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 79 ετών. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Σκαλούλα Φωκίδας
Η Σκαλούλα είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 680 μέτρα. Έχει πληθυσμό 27 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, το Παλαιόκαστρο και την Πεντάπολι, αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το χωριό βρίσκεται ΝΔ του Λιδωρικίου σε απόσταση περίπου 7 χλμ., ΒΔ της Πεντάπολης (3 χλμ.) και ΝΑ από τις Καρούτες (6 χλμ.), πολύ κοντά στη λίμνη του Μόρνου. Την περίοδο της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) το χωριό, όπως και τα γειτονικά Αιγίτιο, Βραΐλα, Καρούτες και Λιδωρίκι, κάηκε από τους Γερμανούς. Μετά την απελευθέρωση, η Πολιτεία αποφάσισε να δημιουργηθεί ο οικισμός της Πεντάπολης, όπου εγκαταστάθηκαν οι περισσότεροι από τους εναπομείναντες κάτοικους της Σκαλούλας με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της συνεχώς να φθίνει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κίκης Καζαμίας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κίκης Καζαμίας γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1951 στο Λευκόνοικο. Το 1954 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αμμόχωστο. Αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Οικονομικών του Βερολίνου με πτυχίο και μεταπτυχιακό στα οικονομικά, με ειδίκευση στο Διεθνές Εμπόριο και τις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις.
Την περίοδο 1977-1984 εργάσθηκε ως διευθυντής εισαγωγών σε οικονομικό οργανισμό. Το 1984 ανέλαβε τη διεύθυνση της οικογενειακής εμπορικής επιχείρησης. Το 1997 ανέλαβε γενικός εκτελεστικός διευθυντής του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2003 που ανέλαβε καθήκοντα υπουργού.
Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γερμανική γλώσσα.
Είναι νυμφευμένος με την Ροδούλα Κολιανδρή και έχει 3 υιούς.
Πολιτική διαδρομή
Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2001 λόγω της άποψη τους ότι τα δημόσια πρόσωπα δεν πρέπει να καταλαμβάνουν την ίδια θέση πέραν των δύο θητειών. Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων και μέλος της Μικτής Επιτροπής της Βουλής με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Στις Δημοτικές εκλογές του 2001 εκλέχθηκε Δήμαρχος Αμμοχώστου με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. Έλαβε ποσοστό 59.41% έναντι 40.59% της ανθυποψηφίου του. Επιπλέον, εξελέγη πρόεδρος της Επιτροπής των Κατεχόμενων Δήμων και Α΄ αντιπρόεδρος της Ένωσης Δήμων Κύπρου.
Την 1η Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου. Τον Απρίλιο του 2004, λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 για το σχέδιο Ανάν για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, παραιτήθηκε από υπουργός. Ο ίδιος δήλωσε ότι «ο λόγος της παραίτησής μου δεν είναι τόσο η διαφωνία μου για το όχι του Προέδρου αλλά η απογοήτευσή μου για την ανάλυση, τα συμπεράσματα και τον τρόπο παρουσίασής τους στο διάγγελμά του Προέδρου προς το λαό».
Άλλες δραστηριότητες
Από το 2017 πρόεδρος του Γερμανικού Ογκολογικού Κέντρου. Επιπλέον, από το 2015 είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Θεάτρου «Ριάλτο» στη Λεμεσό. Ακόμη, διετέλεσε πρόεδρος του αθλητικού σωματείου Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, από τον Ιανουάριο του 1996 έως τον Σεπτέμβριο του 1996.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Δήμαρχοι Αμμοχώστου Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Πρόεδροι Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003 Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008 Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Πρασούδι (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Πρασούδι αναφέρονται οι παρακάτω νησίδες και τόποι της Ελλάδας:
Αμερικανικός κινηματογράφος
Ο Αμερικανικός κινηματογράφος ή Κινηματογράφος των Ηνωμένων Πολιτειών (Cinema of United States) είχε μεγάλη επίδραση στην κινηματογραφική βιομηχανία γενικά από τις αρχές του 20ού αιώνα. Το κυρίαρχο στιλ του αμερικανικού κινηματογράφου είναι ο κλασικός κινηματογράφος του Χόλυγουντ, ο οποίος αναπτύχθηκε από το 1913 έως το 1969 και εξακολουθεί να είναι χαρακτηριστικός των περισσότερων ταινιών που γίνονται εκεί μέχρι σήμερα. Ενώ οι Γάλλοι αδελφοί Λυμιέρ πιστώνονται γενικά με τη γέννηση του σύγχρονου κινηματογράφου, ο αμερικανικός κινηματογράφος σύντομα έγινε κυρίαρχη δύναμη στην αναδυόμενη βιομηχανία. Σήμερα παράγει τον μεγαλύτερο αριθμό ταινιών οποιουδήποτε εθνικού κινηματογράφου μιας γλώσσας, με περισσότερες από 700 αγγλόφωνες ταινίες να κυκλοφορούν κατά μέσο όρο κάθε χρόνο. Ενώ οι εθνικοί κινηματογράφοι του Ηνωμένου Βασιλείου (299), του Καναδά (206), της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας παράγουν επίσης ταινίες στην ίδια γλώσσα, δεν θεωρούνται μέρος του συστήματος του Χόλυγουντ. Ω εκ τούτου, το Χόλυγουντ έχει επίσης θεωρηθεί διεθνικός κινηματογράφος καθώς δημιούργησε πολλές γλωσσικές εκδόσεις ορισμένων τίτλων, συχνά στα ισπανικά ή στα γαλλικά. Το σύγχρονο Χόλυγουντ αναθέτει συχνά την παραγωγή ταινών στον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Το Χόλυγουντ θεωρείται η παλαιότερη κινηματογραφική βιομηχανία, με την έννοια ότι είναι ο τόπος όπου εμφανίστηκαν τα πρώτα κινηματογραφικά στούντιο και εταιρείες παραγωγής. Είναι επίσης η γενέτειρα διαφόρων ειδών του κινηματογράφου - μεταξύ των οποίων η κωμωδία, το δράμα, τα γουέστερν, το μιούζικαλ, τα ρομάντζα, ο τρόμος, η επιστημονική φαντασία και τα πολεμικά έπη - και έχει δώσει το παράδειγμα σε άλλες εθνικές κινηματογραφικές βιομηχανίες.
Το 1878, ο Ίντγουιρντ Μάιμπριτζ επέδειξε τη δύναμη της φωτογραφίας να συλλάβει την κίνηση. Το 1894, η πρώτη εμπορική έκθεση κινηματογραφικών ταινιών στον κόσμο πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη, χρησιμοποιώντας το κινητοσκόπιο του Τόμας Έντισον. Τις επόμενες δεκαετίες, η παραγωγή βουβών ταινιών επεκτάθηκε πολύ, δημιουργήθηκαν τα στούντιο και μετανάστευσαν στην Καλιφόρνια και οι ταινίες και οι ιστορίες έγιναν πολύ περισσότερες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρήγαγαν την πρώτη ταινία σύγχρονης μουσικής στον κόσμο, The Jazz Singer, το 1927 και ήταν στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης του ήχου στις ταινίες τις επόμενες δεκαετίες. Από τις αρχές του 20ού αιώνα, η κινηματογραφική βιομηχανία των ΗΠΑ βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη ζώνη των τριάντα μιλίων και γύρω στο Χόλυγουντ, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Ο σκηνοθέτης Ντ. Γ. Γκρίφιθ ήταν ο κεντρικός πρωταγωνιστής στην ανάπτυξη μιας παραγωγής ταινιών, ενώ η ταινία Πολίτης Κέιν (1941) του Όρσον Γουέλς αναφέρεται συχνά σε δημοσκοπήσεις κριτικών ως η καλύτερη ταινία όλων των εποχών.
Τα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο του Χόλυγουντ είναι η κύρια πηγή των πιο επιτυχημένων εμπορικών ταινιών και των περισσότερων ταινιών που πωλούν εισιτήρια παγκοσμίως. Επιπλέον, πολλές από τις ταινίες με τα υψηλότερα κέρδη του Χόλυγουντ έχουν δημιουργήσει περισσότερα έσοδα στο box office και τις πωλήσεις εισιτηρίων εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών από τις ταινίες που γίνονται σε άλλες χώρες.
Προέλευση και Φορτ Λι
Το πρώτο ηχογραφημένο στιγμιότυπο εικόνας που κατέγραφε και αναπαρήγαγε κίνηση ήταν μια σειρά φωτογραφιών ενός αλόγου του ιπποδρόμου από τον Ίντγουιρντ Μάιμπριτζ, τις οποίες δημιούργησε στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας χρησιμοποιώντας ένα σύνολο στημένων φωτογραφικών μηχανών τοποθετημένων στη σειρά. Το επίτευγμα του Μάιμπριτζ οδήγησε τους εφευρέτες απανταχού να προσπαθήσουν να κάνουν παρόμοιες συσκευές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Τόμας Έντισον ήταν από τους πρώτους που παρήγαγαν μια τέτοια συσκευή, το κινοσκόπιο.
Η ιστορία του κινηματογράφου στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να εντοπίσει τις ρίζες της στην Ανατολική Ακτή όπου, κάποτε, το Φορτ Λι, του Νιου Τζέρσεϋ ήταν η πρωτεύουσα της Αμερικής. Η βιομηχανία ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα με την κατασκευή του "Black Maria" του Τόμας Έντισον, του πρώτου κινηματογραφικού στούντιο στο Γουέστ Όραντζ του Νιου Τζέρσεϋ. Οι πόλεις και οι κωμοπόλεις του ποταμού Χάντσον προσέφεραν γη με κόστος πολύ λιγότερο από την πόλη της Νέας Υόρκης απέναντι από τον ποταμό και επωφελήθηκαν πολύ ως αποτέλεσμα της φαινομενικής ανάπτυξης της κινηματογραφικής βιομηχανίας στις αρχές του 20ου αιώνα.
Η βιομηχανία άρχισε να προσελκύει τόσο κεφάλαια όσο και ένα καινοτόμο εργατικό δυναμικό. Το 1907, όταν η εταιρεία Κάλεμ άρχισε να χρησιμοποιεί το Φορτ Λι ως τοποθεσία για κινηματογράφηση στην περιοχή, ακολούθησαν γρήγορα άλλοι σκηνοθέτες. Το 1909, ο πρόδρομος των Universal Studios, η Champion Film Company, δημιούργησε το πρώτο στούντιο. Άλλοι ακολούθησαν γρήγορα και είτε έχτισαν νέα στούντιο ή μισθωμένες εγκαταστάσεις στο Φορτ Λι. Τη δεκαετία του 1910 και του 1920, κινηματογραφικές εταιρείες όπως η Independent Moving Pictures Company, τα Peerless Studios, η The Solax Company, τα Éclair Studios, η Goldwyn Picture Corporation, η American Méliès (Star Films), η The World Film Company, η Biograph Studios, η Fox Film Corporation, η Pathé Frères, η Metro Pictures Corporation, η Victor Film Company και η Selznick Pictures Corporation έκαναν ταινίες στο Φορτ Λι. Τέτοιοι αξιοσημείωτοι παραγωγοί όπως η Μαίρη Πίκφορντ ξεκίνησαν στα Biograph Studios.
Στη Νέα Υόρκη, το Kaufman Astoria Studios στο Κουίνς, χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βουβής εποχής του κινηματογράφου και χρησιμοποιήθηκε από τους Αδελφούς Μαρξ και τον ΒΣ Φιλντς. Τα Edison Studios βρίσκονταν στο Μπρονξ, στο Τσέλσι και το Μανχάταν. Άλλες ανατολικές πόλεις, κυρίως το Σικάγο και το Κλίβελαντ, επίσης χρησίμευαν ως πρώιμα κέντρα παραγωγής ταινιών. Στη Δύση, η Καλιφόρνια αναδύθηκε ήδη γρήγορα ως σημαντικό κέντρο παραγωγής ταινιών. Στο Κολοράντο, το Ντένβερ ήταν η έδρα της εταιρείας Art-O-Graf και το πρώτο στούντιο κινουμένων σχεδίων του Γουόλτ Ντίσνεϊ να εδρεύει στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι. Το Picture City της Φλόριντα ήταν ένας προγραμματισμένος τόπος για ένα κέντρο παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών τη δεκαετία του 1920, αλλά λόγω του τυφώνα Οκιτσόμπε του 1928, η ιδέα κατέρρευσε και η Picture City επέστρεψε στο αρχικό της μορφή. Μια προσπάθεια ίδρυσης ενός κέντρου παραγωγής ταινιών στο Ντιτρόιτ αποδείχθηκε επίσης ανεπιτυχής.
Οι ταινίες κατοχυρώνονταν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις αρχές του 20ού αιώνα και βοήθησε στη διευκόλυνση της διάδοσης των κινηματογραφικών εταιρειών σε άλλα μέρη των ΗΠΑ, εκτός της Νέας Υόρκης. Πολλοί δημιουργοί συνεργάστηκαν με εταιρείες εξοπλισμού, καθώς δεν είχαν τα δικαιώματα χρήσης. Μέχρι το 1912, οι περισσότερες μεγάλες κινηματογραφικές εταιρείες είχαν δημιουργήσει εγκαταστάσεις παραγωγής στη Νότια Καλιφόρνια κοντά ή στο Λος Άντζελες λόγω του ευνοϊκων καιρικών συνθηκών.
Κλασικός κινηματογράφος του Χόλιγουντ και Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ (1913-1969)
Δεύτερη σειρά, Αρ-δε: Τζον Γουέιν, Τζέιμς Στιούαρτ, Μπάστερ Κίτον, Κλοντέτ Κολμπέρ, Τζιν Κέλι, Μπαρτ Λάνκαστερ, Τζούντι Γκάρλαντ, Γκρέγκορι Πεκ, Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Κερκ Ντάγκλας.
Τρίτη σειρά, Αρ-δε: Μπέτι Ντέιβις, Όντρεϊ Χέπμπορν, Τζιν Χάρλοου, Άλφρεντ Χίτσκοκ, Τζον Φορντ, Χάουαρντ Χοκς, Γκρέις Κέλι, Λόρενς Ολίβιε, Μάρλεν Ντίτριχ, Τζέιμς Κάγκνεϊ.
Τέταρτη σειρά, (Αρ-δε): Άβα Γκάρντνερ, Κάρι Γκραντ, Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Χένρι Φόντα, Μέριλιν Μονρόε, Τζέιμς Ντιν, Όρσον Γουέλς, Μέι Γουέστ, Γουίλιαμ Χόλντεν, Σοφία Λόρεν.
Κάτω σειρά, (Αρ-δε): Βίβιαν Λι, Τζόαν Φοντέιν και Γκάρι Κούπερ, Σπένσερ Τρέισι, Μπάρμπαρα Στάνγουικ, Λίλιαν Γκις, Τάιρον Πάουερ, Σίρλεϊ Τεμπλ, Τζάνετ Λι με τον Τσάρλτον Ίστον, Ρίτα Χέιγουορθ, Μαίρη Πίκφορντ. ]]
Ο κλασικός κινηματογράφος του Χόλυγουντ, ή «Χρυσή Εποχή του Χόλυγουντ», ορίζεται ως ένα τεχνικό και αφηγηματικό χαρακτηριστικό του αμερικανικού κινηματογράφου από το 1913 έως το 1969, κατά τη διάρκεια του οποίου παρήχθησαν χιλιάδες ταινίες από τα στούντιο του Χόλυγουντ. Το κλασικό στιλ άρχισε να αναδύεται το 1913, επιταχύνθηκε το 1917 μετά την είσοδο των ΗΠΑ στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τελικά σταθεροποιήθηκε όταν κυκλοφόρησε η ταινία The Jazz Singer το 1927, τερματίζοντας την εποχή των βουβών ταινιών και αυξάνοντας τα κέρδη του box-office για την κινηματογραφική βιομηχανία κατά την εισαγωγή ήχου σε ταινίες μεγάλου μήκους.
Οι περισσότερες ταινίες του Χόλυγουντ ακολουθούσαν στενά έναν τύπο (Γουέστερν, Κωμωδία, Μιούζικαλ, Κινούμενα Σχέδια) - και οι ίδιες δημιουργικές ομάδες δούλευαν συχνά σε ταινίες που παραγόνταν από το ίδιο στούντιο. Για παράδειγμα, οι Σέντρικ Γκίμπονς και Χέρμπερτ Στόθαρτ δούλευαν πάντα σε ταινίες της MGM, ο Άλφρεντ Νιούμαν δούλευε στην 20th Century Fox για είκοσι χρόνια, ενώ οι ταινίες του Σέσιλ ντε Μιλ δημιουργήθηκαν σχεδόν όλες στην Paramount και οι ταινίες του σκηνοθέτη Χένρι Κινγκ ήταν κυρίως για την 20th Century Fox.
Ταυτόχρονα, συνήθως θα μπορούσε κανείς να μαντέψει ποιο στούντιο έφτιαξε ποια ταινία, κυρίως λόγω των ηθοποιών που εμφανίστηκαν σε αυτήν. Η MGM, για παράδειγμα, ισχυρίζονταν ότι διέθετε «περισσότερα αστέρια από ότι υπάρχουν στον ουρανό». Κάθε στούντιο είχε το δικό του στιλ και τις χαρακτηριστικές πινελιές που του έδιναν τη δυνατότητα να το γνωρίζουμε - ένα χαρακτηριστικό που σπάνια υπάρχει σήμερα.
Για παράδειγμα, Η σειρήνα της Μαρτινίκα (To Have and Have Not) (1944) είναι διάσημη όχι μόνο για το πρώτο ζεύγος των ηθοποιών Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ (1899–1957) και Λορίν Μπακόλ (1924–2014), αλλά επειδή γράφτηκε από δύο μελλοντικούς νικητές του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας: τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ (1899–1961), ο οποίος ήταν ο συγγραφέας του μυθιστορήματος στο οποίο βασίστηκε το σενάριο και ο Γουίλιαμ Φώκνερ (1897–1962), ο οποίος εργάστηκε στην προσαρμογή του σεναρίου για την ταινία.
Μετά την κυκλοφορία του The Jazz Singer το 1927, η Warner Bros. απέκτησε τεράστια επιτυχία και κατάφερε να αποκτήσουν τη δική της αλυσίδα από κινηματογραφικές αίθουσες, αφού αγόρασε το Stanley Theaters και τις First National Productions το 1928. Η MGM είχε επίσης ιδιοκτησία των Teater Loews από τη δημιουργία του το 1924 και η Fox Film Corporation ανήκε επίσης στο Fox Theatre. Η RKO (μια συγχώνευση του 1928 μεταξύ των Keith-Orpheum Theatres και της Radio Corporation of America ) απάντησε επίσης στο μονοπώλιο της Western Electric / ERPI για την εισαγωγή του ήχου σε ταινίες και ανέπτυξε τη δική τους μέθοδο, γνωστή ως Photophone, για να βάλει τον ήχο σε δικές της ταινίες.
Η Paramount, η οποία είχε ήδη αποκτήσει τους κινηματογράφους Balaban και Katz το 1926, θα απαντούσε στην επιτυχία των Warner Bros. και RKO και θα αγόραζε επίσης πολλές αίθουσες στα τέλη της δεκαετίας του 1920, και θα είχε μονοπώλιο στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Μέχρι τη δεκαετία του 1930, σχεδόν όλα τα μητροπολιτικά θέατρα της πρώτης διοίκησης στις Ηνωμένες Πολιτείες ανήκαν στα στούντιο των «Πέντε Μεγάλων» - MGM, Paramount Pictures, RKO, Warner Bros. και 20th Century Fox.
Το Σύστημα στούντιο
Πολλοί ιστορικοί κινηματογράφου έχουν σχολιάσει τα πολλά μεγάλα έργα του κινηματογράφου που προέκυψαν από αυτήν την περίοδο υψηλής δημιουργικότητας ταινιών. Ένας λόγος για αυτό ήταν δυνατό είναι ότι, με την παραγωγή πολλών ταινιών, δεν έπρεπε όλες να γίνουν μεγάλη επιτυχία. Ένα στούντιο θα μπορούσε να στοιχηματίσει σε μια μεσαία προϋπολογισμού χαρακτηριστική ταινία με ένα καλό σενάριο και σχετικά άγνωστους ηθοποιούς, όπως ο Πολίτης Κέιν, σε σκηνοθεσία του Όρσον Γουέλς (1915–1985) που συχνά θεωρείται ως η μεγαλύτερη ταινία όλων των εποχών, ταιριάζει σε αυτήν την περιγραφή. Σε άλλες περιπτώσεις, ισχυροί σκηνοθέτες όπως ο Χάουαρντ Χοκς (1896–1977), ο Άλφρεντ Χίτσκοκ (1899–1980) και ο Φρανκ Κάπρα (1897–1991) αντιμάχονταν τα στούντιο προκειμένου να επιτύχουν τα καλλιτεχνικά τους οράματα.
Το απόγειο του συστήματος στούντιο μπορεί να ήταν το 1939, το οποίο είδε την κυκλοφορία κλασικών ταινιών όπως Ο Μάγος του Οζ, το Όσα Παίρνει ο Άνεμος, Ο κ. Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον και τα Ο Πύργος των Καταιγίδων. Μεταξύ των άλλων ταινιών από την περίοδο της Χρυσής Εποχής που τώρα θεωρούνται κλασικές είναι η Καζαμπλάνκα, το Συνέβη μια Νύχτα, ο Κινγκ Κονγκ, Η Ανταρσία του Μπάουντι, Η Κυρία από τη Σαγκάη, Το λιμάνι της αγωνίας, ο Επαναστάτης Χωρίς Αιτία, το Μερικοί το προτιμούν καυτό, και Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας.
Παρακμή του συστήματος στούντιο (τέλη 1940)
Το σύστημα στούντιο και η Χρυσή Εποχή του Χόλυγουντ υπέκυψαν σε δύο δυνάμεις που αναπτύχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1940: Σε μια ομοσπονδιακή αντιμονοπωλιακή νομοθεσία που διαχωρίσε την παραγωγή ταινιών από την προβολή τους, και την έλευση της τηλεόρασης.
Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας Θέρμαν Άρνολντ της κυβέρνησης Ρούσβελτ, εκμεταλλεύτηκε αυτήν την ευκαιρία για να κινήσει διαδικασία εναντίον των οκτώ μεγαλύτερων στούντιο του Χόλυγουντ τον Ιούλιο του 1938 για παραβιάσεις του αντιμονοπωλιακού νόμου Σέρμαν (Sherman Antitrust Act). Η ομοσπονδιακή αγωγή είχε ως αποτέλεσμα πέντε από τα οκτώ στούντιο (τα "Πέντε Μεγάλα": Warner Bros., MGM, Fox, RKO και Paramount) να καταλήξουν σε συμβιβασμό με τον Άρνολντ τον Οκτώβριο του 1940 και να υπογράψουν διάταγμα συναίνεσης που θα συμφωνούσε, εντός τριών ετών:
Τα «Τρία Μικρά Στούντιο» (Universal Studios, United Artists και Columbia Pictures), που δεν διέθεταν αίθουσες, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο διάταγμα συναίνεσης. Ορισμένοι ανεξάρτητοι παραγωγοί ταινιών ήταν επίσης δυσαρεστημένοι με τον συμβιβασμό και δημιούργησαν μια ένωση γνωστή ως Εταιρεία Ανεξάρτητων Παραγωγών Κινηματογράφου και μήνυσαν την Paramount για το μονοπώλιο που είχε ακόμη στις αίθουσες του Ντιτρόιτ - καθώς η Paramount κέρδισε επίσης την κυριαρχία μέσω δημοφιλών ηθοποιών όπως ο Μπομπ Χόουπ, η Πωλέτ Γκοντάρ, η Βερόνικα Λέικ, η Μπέτι Χάτον, ο τραγουδιστής Μπιγκ Κρόσμπι, ο Άλαν Λαντ και ο Γκάρι Κούπερ επίσης μέχρι το 1942. Τα Πέντε Μεγάλα στούντιο δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις της συγκατάθεσης του διατάγματος κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, χωρίς σημαντικές συνέπειες, αλλά μετά το τέλος του πολέμου εντάχθηκαν στην Paramount ως κατηγορούμενοι στην υπόθεση αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας του Χόλυγουντ, όπως και τα στούντιο των Τριών Μικρών.
Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τελικά ότι η κυριότητα των μεγάλων στούντιο για αίθουσες και διανομή ταινιών ήταν παραβίαση του νόμου περί αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας Σέρμαν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα στούντιο άρχισαν να απελευθερώνουν ηθοποιούς και τεχνικό προσωπικό από τις συμβάσεις τους με τα στούντιο και οδήγησε σε αλλαγές της δημιουργίας ταινιών από τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ, καθώς το καθένα από αυτά θα μπορούσε να έχει μια εντελώς διαφορετική ομάδα καστ και δημιουργικό επιτελείο. Η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή απώλεια των χαρακτηριστικών που ήταν ταυτότητα των στούντιο Metro-Goldwyn-Mayer, Paramount Pictures, Universal Studios, Columbia Pictures, RKO Pictures και 20th Century Fox. Ορισμένοι κινηματογραφιστές, όπως ο Σέσιλ ντε Μιλ, είτε παρέμειναν συμβασιούχοι μέχρι το τέλος της καριέρας τους είτε χρησιμοποίησαν τις ίδιες δημιουργικές ομάδες στις ταινίες τους, έτσι ώστε μια ταινία του Ντε Μιλ να μοιάζει με μία που είχε δημιουργηθεί το 1932 ή το 1956.
Νέο Χόλυγουντ και μετακλασικός κινηματογράφος (1960-1980)
Στο Νέο Χόλυγουντ εμφανίστηκε μια νέα γενιά σκηνοθετών του Αμερικανικού κινηματογράφου που είχαν απορροφήσει τις τεχνικές που αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1960 ως αποτέλεσμα του Γαλλικού Νέου Κύματος. Η ταινία Μπόνι και Κλάιντ του 1967 σηματοδότησε την αρχή του αμερικανικού κινηματογράφου και την ανάκαμψη του επίσης, καθώς μια νέα γενιά ταινιών θα είχε μεγάλη επιτυχία στο box office. Σκηνοθέτες όπως ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο Τζορτζ Λούκας, ο Μπράιαν Ντε Πάλμα, ο Στάνλεϊ Κούμπρικ, ο Μάρτιν Σκορσέζε, ο Ρόμαν Πολάνσκι και ο Γουίλιαμ Φρίντκιν έκαναν τεράστιες επιτυχίες, οι οποίοι εξέλιξαν τα υπάρχοντα είδη και τις τεχνικές.
Τη δεκαετία του 1970, οι ταινίες των δημιουργών τους συχνά αναγνωρίστηκαν κριτικά και ήταν εμπορικά επιτυχημένες. Ενώ οι πρώτες ταινίες του Νέου Χόλυγουντ, όπως η Μπόνι και Κλάιντ και ο Ξένοιαστος Καβαλάρης (Easy Rider), είχαν σχετικά χαμηλό προϋπολογισμό, με ηθικούς ήρωες και αυξημένη σεξουαλικότητα και βία, την τεράστια επιτυχία ωστόσο την απόλαυσαν ο Φρίντκιν με τον Εξορκιστή, ο Σπίλμπεργκ με τα Σαγόνια του Καρχαρία, ο Κόπολα με τον Νονό και την Αποκάλυψη Τώρα, ο Σκορσέζε με τον Ταξιτζή, ο Κούμπρικ με το 2001: A Space Odyssey, ο Πολάνσκι με την Chinatown και ο Λούκας με το American Graffiti και το Star Wars, συμβάλλοντας στη δημιουργία του σύγχρονου «blockbuster» και ώθησαν τα στούντιο να επικεντρωθούν όλο και περισσότερο στην προσπάθεια παραγωγής τεράστιων επιτυχιών.
Η αυξανόμενη αναγνώριση αυτών των νέων σκηνοθετών δεν βοήθησε. Συχνά, θα έκαναν υπερβολικά χρονοδιάγραμματα και προυπολογισμούς, χρεοκοπώντας με αυτό τον τρόπο είτε τον εαυτό τους ή τα στούντιο. Τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι η Αποκάλυψη Τώρα του Κόπολα και ιδιαίτερα Η Πύλη της Κολάσεως του Μάικλ Τσιμίνο, η οποία χρεοκόπησε μεμονωμένα την United Artists. Ωστόσο, η ταινία του Κόπολα τελικά κέρδισε τα χρήματά της και έτυχε ευρείας αναγνώρισης ως ένα αριστούργημα, κερδίζοντας τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών.
Αμερικανικό Πιτ Μπουλ Τεριέ
Το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ Τεριέ (American Pit Bull Terrier, APBT) είναι μια μεσαίου μεγέθους ράτσα σκύλου, του οποίου οι πρόγονοι κατάγονται από τις Βρετανικές νήσους. Σε σύγκριση με το Σταφορντσάιρ Μπουλ Τεριέ, το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ είναι μεγαλύτερο. Ένα αυθεντικό Αμερικανικό Πιτ Μπουλ ζυγίζει από 15 με 27 κιλά. Αν ένα Πιτ Μπουλ ζυγίζει πάνω από 31 κιλά, είναι πολύ πιθανό ότι ο σκύλος έχει αναμιχθεί με μεγαλύτερη φυλή ή έχει ξεφύγει από το πρότυπο του πραγματικού αμερικάνικου τεριέ.
Δώδεκα χώρες στην Ευρώπη, καθώς και η Αυστραλία, ο Καναδάς, το Εκουαδόρ, η Μαλαισία, η Νέα Ζηλανδία, το Πουέρτο Ρίκο, η Σιγκαπούρη και η Βενεζουέλα έχουν θεσπίσει κάποια μορφή νομοθεσίας ειδικά για σκυλιά τύπου Πιτ Μπουλ, συμπεριλαμβανομένου και του Αμερικανικού Πιτ Μπουλ Τεριέ, αρχίζοντας από απαγορεύσεις και όρους ιδιοκτησίας. Η πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία θέτει περιορισμούς στη φυλή, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής στείρωσης. Η φυλή αυτή απαγορεύεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην καναδική επαρχία του Οντάριο, καθώς και σε πολλές τοποθεσίες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Χαρακτήρας
Τα βασικά χαρακτηριστικά του Αμερικανικού Πιτ Μπουλ είναι η δύναμη και η εμπιστοσύνη του. Αυτή η φυλή είναι πρόθυμη να ευχαριστήσει τους ανθρώπους και να τους γεμίσει με ενθουσιασμό. Τα Αμερικανικά Πιτ Μπουλ μπορούν να γίνουν εξαιρετικά οικογενειακά σκυλιά, με πολλή αγάπη για τα παιδιά. Τα Αμερικανικά Πιτ Μπουλ είναι επιθετικά με τα σκυλιά και τα άλλα ζώα, η κοινωνικοποίηση από μικρή ηλικία είναι αναγκαία για αυτά τα σκυλιά. Κάποτε σκυλιά ταυρομαχιών και αργότερα κυνομαχιών, ένα αυθεντικό Αμερικάνικο Πιτ Μπουλ δεν πρέπει ποτέ να μείνει χωρίς επίβλεψη με άλλα σκυλιά ή ζώα, συμπεριλαμβανομένων και μεγαλύτερων ζώων, αυτή η φυλή είναι ατρόμητη και μπορεί να τα βάλει με ζώα όσο μεγάλα όσο ένας ταύρος. Ένα Πιτ Μπουλ τεριέ χωρίς λόγο δεν θα δείξει ποτέ επιθετική συμπεριφορά σε άνθρωπο, για αυτό το λόγο ο σκύλος αυτός δεν είναι ιδανικός για φύλακας. Επίσης το αμερικανικό τεριέ μπορεί να γίνει άψογο κυνηγόσκυλο λόγω της ταχύτητας, της ευλυγισίας και της αντοχής του στον πόνο.
Το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ Τεριέ χρειάζεται έναν ιδιαίτερα ικανό και αφοσιωμένο ιδιοκτήτη. Η φυλή είναι τρομερά ενεργητική και απαιτεί καθημερινή άσκηση καθώς και κοινωνικοποίηση. Μια καθημερινή διαδρομή των πέντε μιλίων είναι καλό ξεκίνημα για το Πιτ Μπουλ. Επιπλέον ασκήσεις τραβήγματος και ασκήσεις δοντιών είναι ιδανικές. Αλλά χρειάζεται προσοχή με τις ασκήσεις αναρρίχησης και άλματος, γιατί μετά ο σκύλος μπορεί να είναι ικανός να αποδράσει από την αυλή του.
Υγεία
Το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ τεριέ είναι γενικά μια φυλή με λίγα προβλήματα υγείας, με ένα προσδόκιμο ζωής από 8 με 15 χρόνια. Είναι ευαίσθητα στον Παρβοϊό όταν είναι κουτάβια, αλλά καθώς και σε αλλεργίες όταν ενηλικιωθούν. Αλλά κοινά προβλήματα στα Πιτ Μπουλ είναι οι κληρονομικοί καταρράκτες και οι δυσπλασίες του ισχίου.
Γραμμές αίματος
Υπάρχουν πολλές γραμμές αίματος του αυθεντικού αμερικάνικου Πιτ Μπουλ με τις πιο γνωστές να είναι οι Jeep, Nigerino, Chinaman, Frisco, Eli, Boudreaux, Sorrells και Honeybunch.
Ισλάμοβατς
Το Ισλάμοβατς (σερβικά κυριλλικά: Исламовац) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 66 κατοίκους.
Ετυμολογία
Η ονομασία προέρχεται από την λέξη Ισλάμ, η οποία είναι η ονομασία της αβρααμικής θρησκείας η οποία ακολουθείται από την πλειοψηφία του πληθυσμού του χωριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με βοσνιακή πληθυσμιακή πλειοψηφία
Αδριανούπολη Παφλαγονίας
Η Αδριανούπολη Παφλαγονίας ήταν πόλη στη νοτιοδυτική Παφλαγονία της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία), ευρισκόμενη σε απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων δυτικά του σημερινού Εσκιπαζάρ. Κατοικείτο από, τουλάχιστον, τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 8ο αιώνα μ.Χ. Έλαβε την ονομασία της από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αδριανό στην διάρκεια του 2ου αιώνα μ.Χ.
Μιράντα Κερ
Προσωπική ζωή
Το 2007 ξεκίνησε τη σχέση της με τον Ορλάντο Μπλουμ, με τον οποίο παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 2010 και απέκτησαν μαζί έναν γιο, τον Φλιν-Κρίστοφερ (γενν. 6 Ιανουαρίου 2011). Τον Οκτώβριο του 2013 ανακοίνωσαν από κοινού το διαζύγιο τους.
Το 2014 ξεκίνησε τη σχέση της με τον ιδρυτή του Snapchat, Έβαν Σπίγκελ, με τον οποίο παντρεύτηκαν στις 27 Μαΐου 2017. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο γιούς, τον Χαρτ (γενν. 8 Μαΐου 2018) και τον Μάιλς (γενν. 16 Οκτωβρίου 2019).
Αδριανούπολη Παφλαγονίας
Η πόλη είναι γνωστή ως γενέτειρα των Αγίων Αλύπιου του Στυλίτη και Στυλιανού Παφλαγονίας.
Μιράντα Κερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτομοντέλα
Αδριανούπολη Παφλαγονίας
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία Κατηγορία:Παφλαγονία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αδριανός Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Καραμπούκ
Βόρτσγιαρβ
μικρογραφία|Βίντεο με drone της λίμνης Võrtsjärv και του χωριού Vaibla 2022 Η λίμνη Βόρτσγιαρβ (εσθονικά: Võrtsjärv) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Εσθονίας μετά τη λίμνη Πέιπους. Βρίσκεται στη νότια Εσθονία και έχει έκταση 270 τ.χλμ. Ο ποταμός Έμαγιγκι ρέει από την λίμνη Βόρτσγιαρβ στη λίμνη Πέιπους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Εσθονίας
Γιάννης Βέλλας
Ο Γιάννης Βέλλας (1909–1999) ήταν Έλληνας συνθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Έγραψε μουσική για πολλές κινηματογραφικές ταινίες του 20ού αιώνα, αλλά και θεατρικές επιθεωρήσεις και βαριετέ. Παράλληλα είχε ανοίξει και λειτουργήσει μουσική σχολή με τον Θεόδωρο Δερβενιώτη, ενώ διηύθυνε ορχήστρες νυχτερινών κέντρων σε Ελλάδα και άλλες χώρες.
Σημαντική στιγμή στην σταδιοδρομία του ήταν η σύνθεση του πρώτου ύμνου του Παναθηναϊκού, την δεκαετία του 1940. Είχε τίτλο Προχωρείτε προς τη νίκη και οι στίχοι ήταν του Κώστα Κοφινιώτη. Οι δυο τους ήταν φανατικοί οπαδοί του Παναθηναϊκού και έγραψαν ένα ακόμη τραγούδι για την ομάδα με τίτλο Λεβέντες του Παναθηναϊκού στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Αρχικά, είχε νυμφευτεί την τραγουδίστρια Καίτη Μπελίντα, ενώ από το 1975 ήταν νυμφευμένος με την Άντζελα του συγκροτήματος Θηλυκά Μπουζούκια. Πέθανε στην Αθήνα στις 26 Δεκεμβρίου 1999.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
XI Μεραρχία Πεζικού (Ελλάδα)
Η 11η Μεραρχία Πεζικού (XI ΜΠ) ήταν σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού. Συστάθηκε το 1913 και διαλύθηκε το 2004.
Ιστορία
Ήταν η πρώτη μεραρχία που ιδρύθηκε μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν ο στρατός ειρήνης επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό. Αρχικά σχηματίστηκε στην Κοζάνη, ενώ το Δεκέμβριο του 1913 διατάχθηκε να μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη υπό τη διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού. Την εποχή εκείνη περιλάμβανε το 13ο, 27ο και 28ο Σύνταγμα Πεζικού.
Τον Αύγουστο του 1916, η μεραρχία του Νικόλαου Τρικούπη παρέμεινε πιστή στη βασιλική κυβέρνηση και προσπάθησε να αντιταχθεί στην βενεζελική εξέγερση που οδήγησε στη δημιουργία της Κυβέρνησης Εθνικής Αμύνης, αλλά παρεμποδίστηκε από την παρέμβαση του γαλλικού στρατού.
Μετά την ελληνική απόβαση στη Σμύρνη και τη δημιουργία της Ζώνης Σμύρνης το 1920, δημιουργήθηκε η Μεραρχία Μαγνησίας από τους Έλληνες της Μικράς Ασίας παίρνοντας την ονομασία της από τη Μαγνησία. Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, η νέα φιλοβασιλική κυβέρνηση τη μετονόμασε σε 11η Μεραρχία Πεζικού. Η μεραρχία συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία, όπου περικυκλώθηκε και αιχμαλωτίστηκε στα Μουδάνια μετά την τουρκική διάσπαση του ελληνικού μετώπου τον Αύγουστο του 1922. μετασχηματίσηκε μετά το τέλος του πολέμου, με έδρα και πάλι τη Θεσσαλονίκη υπό το Γ΄ Σώμα. Το 1940–41 η μεραρχία συμμετείχε στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο μέχρι τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941.
Μετασχηματίσηκε εκ νέου το 1945, μετά την Απελευθέρωση, περιλαμβάνωντας την 31η, 32η και 33η Ταξιαρχία στη Θεσσαλονίκη. Η μεραρχία συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο και παρέμεινε ενεργή μετά το τέλος του πολέμου ως δευτερεύων σχηματισμός με μειωμένη σύνθεση. Από το 1951, έδρευε στην Καβάλα, όπου παρέμεινε μέχρι τη διάλυση της το 2004.
Έμβλημα
Το έμβλημα της 11ης Μεραρχίας Πεζικού είναι ένα λιοντάρι, που συμβολίζει τον δυναμισμό, τη δύναμη και το δέος. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ. Η φράση είναι ένα απόσπασμα από τον Εφηβικό όρκο της Κλασικής Αθήνας κατά την κατάταξη του στο στρατό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεραρχίες της Ελλάδας Κατηγορία:Κοζάνη Κατηγορία:Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Καβάλα
Αλεσσάντρα Αμπρόζιο
H Αλεσσάντρα Κορίν Αμπρόζιο (Alessandra Corine Ambrosio, 11 Απριλίου 1981) ευρέως γνωστή ως Αλεσσάντρα Αμπρόζιο είναι Βραζιλιάνα-Αμερικανίδα μοντέλο. Είναι περισσότερο γνωστή από τις επιδείξεις της εταιρείας εσωρούχων Victoria's Secret ως ένα από τα περίφημα «αγγελάκια» της.
Το 2012 το περιοδικό Forbes την συμπεριέλαβε στη λίστα με τα πιο ακριβοπληρωμένα μοντέλα παγκοσμίως, με εισόδημα 6 εκατομμύρια δολάρια σε μια χρονιά.
Προσωπική ζωή
Το 2005 έγινε ζευγάρι με τον Αμερικανό επιχειρηματία Τζέιμι Μαζούρ. Αρραβωνιάστηκαν τρία χρόνια αργότερα και απέκτησαν δύο παιδιά: την Άνια Λουίζ Αμπρόζιο Μαζούρ (γενν. 24 Αυγούστου 2008) και τον Νόα Φίνιξ Αμπρόζιο Μαζούρ (γενν. 7 Μαΐου 2012). Το ζευγάρι ανακοίνωσε το χωρισμό του, τον Μάρτιο του 2018.
Το 2020, η Αμπρόζιο πολιτογραφήθηκε Αμερικανίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Βραζιλιάνες μοντέλα
Μπιντάρ Καντινεφέντι
Η Μπιντάρ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:بیدار قادین) (Τούρκικα: Bidar Kadınefendi, 5 Μαΐου 1858 - 1 Ιανουαρίου 1918) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu İkinci Bidar Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Μπιντάρ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1858 στον Καύκασο, και ήταν κόρη του Ιμπραήμ Μπέη Ταλουστάν και της συζύγου του Σαχικά Ιφφέτ Λορτκιπανιζντέ. Το πραγματικό της όνομα είναι άγνωστο. Ήταν μια ωραία γυναίκα, είχε πράσινα μάτια, καστανά μαλλιά και ήταν ψηλή με λεπτό σώμα. Σε πολύ μικρή ηλικία η Μπιντάρ εγκατέλειψε την πόλη που γεννήθηκε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στο δικαστήριο του οθωμανού σουλτάνου. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών παντρεύτηκε το Αμπντούλ Χαμίτ στις 2 Σεπτεμβρίου 1875 στο Παλάτι Γιλντίζ. Πρώτα γέννησε την Ναϊμέ Σουλτάν στις 5 Αυγούστου 1876 και δυο χρόνια αργότερα στις 16 Ιανουαρίου 1878 γέννησε τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ Εφέντι.
Το 1889 με τις εντολή του Αμπντούλ Χαμίτ δέχτηκε την επίσκεψη της Αυτοκράτειρας Αυγούστας Βικτώριας της Γερμανίας στο χαρέμι του παλατιού Γιλντίζ. Η Μπιντάρ δέχτηκε και δεύτερη φορά την επίσκεψη της Αυτοκράτειρας Αυγούστας Βικτώριας. Η Αυτοκράτειρα Αυγούστα Βικτώρια εντυπωσιάστηκε πολύ από τη Μπιντάρ και συνηθίζε να μιλάει γι' αυτήν στην Ευρώπη. Το 1918 η Αυτοκράτειρα Ζίτα της Αυστρίας δέχτηκε κάλεσμα από την Μπιντάρ να επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη.
Μετά την εκθρόνιση του Αμπντούλ Χαμίτ, εγκαταστάθηκε σε ένα αρχοντικό που βρίσκεται στο Ερενκόϊ, όπου εζήσε μέχρι τον θανατό της, την 1 Ιανουαρίου 1918 σε ηλικία 59 ετών. Είναι θαμμένη στον τάφο του Ηγεμόνα Κεμαλεντίν Εφέντι στο Κοιμητήριο Γιαχιά Εφέντι στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Σκαλωτή Δράμας
Ιστορία
Κατά την Αρχαιότητα, στην περιοχή κατοικούσαν οι Δίοι, οι οποίοι αναφέρονται ως θρακικό φύλο.
Κατά την Οθωμανική περίοδο, στο χωριό κατοικούσαν ως επί το πλείστον, μουσουλμάνοι, οι οποίοι προσέφυγαν στην Τουρκία το 1923 και στη θέση τους εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες.
Τον Μάιο του 1944, τα βουλγαρικά στρατεύματα Κατοχής κατέστρεψαν τον οικισμό και εκτέλεσαν δέκα κατοίκους του (ανάμεσά τους και πέντε ανήλικους) ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν λίγες μέρες νωρίτερα στη μάχη της γέφυρας Παπάδων.
Γεωγραφία
Η Σκαλωτή βρίσκεται στην ιστορική και γεωγραφική περιοχή Τσετς, ψηλά στις νοτιοδυτικές πλαγιές της Ροδόπης και συγκεκριμένα στο όρος Ελατιά, 12 χλμ. βορειοανατολικά του Σιδηρόνερου στο δάσος Ελατιάς.
Εξωτερικές αναφορές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Μαυροβουνιακό αλφάβητο
Το μαυροβουνιακό αλφάβητο είναι το περιεκτικό όνομα που δίνεται στο "Αμπετσέντα" (μαυροβουνιακό λατινικό αλφάβητο) και το "Αζμπούκα" (μαυροβουνιακό κυριλλικό αλφάβητο), τα συστήματα γραφής που χρησιμοποιούνται για την γραφή της μαυροβουνιακής γλώσσας. Υιοθετήθηκε στις 9 Ιουνίου 2009 από τον μαυροβούνιο υπουργό Παιδείας Σρέτεν Σκούλετιτς  και αντικατέστησε το σερβικό κυριλλικό και κροατικό λατινικό αλφάβητο. Παρόλο που το λατινικό και το κυριλλικό αλφάβητο απολαμβάνουν ισοδύναμο καθεστώς υπό το Σύνταγμα του Μαυροβουνίου, η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της μαυροβουνιακής γλώσσας προτιμούν την χρήση του λατινικού αλφαβήτου.
Ιστορία
Οι προσπάθειες για τη δημιουργία ενός Μαυροβουνιακού λατινικού αλφαβήτου χρονολογούνται από την εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν μια εφημερίδα που δημοσιευόταν στο Τσετίνιε χρησιμοποιούσε το Λατινικό και Κυριλλικό αλφάβητο.
Λατινικό αλφάβητο
Το μαυροβουνιακό λατινικό αλφάβητο (μαυροβουνιακά: crnogorska latinica / црногорска латиница, crnogorska abeceda / црногорска абецеда ή crnogorski alfabet / црногорски алфабет) χρησιμοποιείται για τη γραφή της μαυροβουνιακής γλώσσας στο λατινικό αλφάβητο.
Περιέχει τα περισσότερα γράμματα του τυποποιημένου λατινικού αλφαβήτου, εκτός από τα σύμφωνα Q, W, X και Y, τα οποία χρησιμοποιούνται μόνο για την γραφή κοινών λέξεων ή ονομάτων άμεσα δανεισμένα από ξένες γλώσσες.
Το μαυροβουνιακό λατινικό αλφάβητο βασίζεται στο αντίστοιχο σερβοκροατικό, με την προσθήκη των γραμμάτων Ś και Ź, για την αντικατάσταση των δίγραφων SJ και ZJ. Τα παράλληλα γράμματα για το κυριλλικό αλφάβητο είναι τα С́ και З́, τα οποία δεν χρησιμοποιούνται στα σερβικά. Αντίστοιχα, αυτά τα γράμματα μπορούσαν να εκπροσωπηθούν στα αρχικά αλφάβητα ως šj και žj, καθώς και ως шj και жj.
Επίσης, χρησιμοποιούνται ορισμένα γράμματα με διακριτικά, τα οποία χρησιμοποιούν ορισμένους τόνους (οξεία ή ανάποδη περισπωμένη, πάνω από το C, S, και Z), και μια συμπληρωματική γραμμή στο σύμφωνο  Đ: είναι απαραίτητο να σημειωθεί ότι υπάρχουν επιπλέον φωνητικές διακρίσεις (κυρίως για να διατηρηθούν οι διαφορές που υπάρχουν στο κυριλλικό αλφάβητο, το άλλο επίσημο αλφάβητο και γραφόταν όταν το Μαυροβούνιο ήταν ακόμα ενωμένο με την πρώην Γιουγκοσλαβία εντός της γραπτής σερβοκροατικής γλώσσας).
Δίγραφα
Το αλφάβητο περιλαμβάνει επίσης κάποιες αλλαγές που δημιουργήθηκαν από το προηγούμενο αλφάβητο (που θεωρούνται ως ενιαία γράμματα για σκοπούς συρραφής): τα γράμματα Dž, Nj, και Lj.