cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σωκράτης Δημάρατος
Δράση στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατά την ιταλική εαρινή επίθεση (επιχείρηση "Πριμαβέρα"), η οποία ξεκίνησε την 9η Μαρτίου 1941, η 11η μεραρχία με διοικητή τον Δημάρατο βρίσκεται στην Αλβανία, επί του υψώματος Μάλι Σπαντάριτ, στον Άψο ποταμό, που αποτελεί το βορειότερο άκρο της διεισδύσεως του στρατεύματος υπό την ευθύνη του Β' Σώματος Στρατού. Εκεί, οπως αναφέρει ο Ζ. Ν. Παπαμιχαλόπουλος, «Ο Δημάρατος ενεργεί αστραπιαία και με ψυχραιμία» και αποτρέπει την κατάληψη του εν λόγω υψώματος, το οποιο μαζί με το ύψωμα 731, ήταν κομβικής σημασίας για τους Ιταλούς. Εκεί, με τις μεραρχίες 15η, 1η (ύψωμα 731), 5η, 17η και νοτιότερα την 6η, αποκρούουν όλες τις ιταλικές επιθέσεις στον τομέα ευθύνης του Β' Σώματος Στρατού. Απελπισμένος ο Μουσολίνι, ο οποίος βρισκόταν ο ίδιος στο μέτωπο προς εμψύχωση του ιταλικού στρατού, εγκαταλείπει την 21η Μαρτίου την Αλβανία και μεταβαίνει στη Ρώμη. Την 25η Μαρτίου, η εαρινή επίθεση λήγει νικηφόρα για τα ελληνικά στρατεύματα.
Επόμενα χρόνια
Τον Ιούλιο του 1943 ο Σωκράτης Δημάρατος εντάσσεται στον ΕΛΑΣ ως Διοικητής της 9ης Μεραρχίας με έδρα τον Πεντάλοφο Κοζάνης. Τον Οκτώβριο του ίδιου ετους, όταν αρχίζουν να εμφανίζονται τα πρώτα εμφυλιακά πολεμικά ψήγματα, αποχωρεί από τον ΕΛΑΣ λέγοντας ότι δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε εμφύλιες συγκρούσεις.
Μετά την αποστρατεία του το 1946, συμμετέχει στο κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού υπό τον Παπάγο. Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων και χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τις 19 Νοεμβρίου 1952 έως τις 4 Μαΐου 1953 και υφυπουργός στρατιωτικών από τις 5 Μαΐου 1953 έως τις 15 Νοεμβρίου 1954.
Εκτελεσθείσες υπηρεσίες
Εκτός από διοικητής της ανεξάρτητης ταξιαρχίας ιππικού, εθήτευσε σε πολλές διοικητικές θέσεις (βλέπε πίνακα). Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του αντιστρατήγου τον Οκτώβριο του 1946.
Συμμετοχή σε πολέμους
Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913), στην εκστρατεία της Μικράς ασίας (1919-1922) και στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941).
Διακρίσεις - Τιμές
Του αποδόθηκαν τιμές και μετάλλια για τη συμμετοχή του και την ανδρεία του στους πολέμους (βλ. πίνακα). Η προτομή του έχει φιλοτεχνηθεί από τον γλύπτη Κυριάκο Ρόκο και βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην γενέτειρά του, τη Βούρμπιανη. Στη μνήμη του αφιερώθηκε από τους κατοίκους της Βούρμπιανης επιγραφή αναρτημένη έξω από το πατρικό σπίτι του.
Η ΧΧΙ ΤΘΤ με έδρα την Κομοτηνή έχει λάβει από το ΓΕΣ το ιστορικό όνομα "Ταξιαρχία Ιππικού Πίνδος", προς τιμήν της "Ταξιαρχίας Ιππικού" γνωστής τότε και ως Ταξιαρχίας του Δημάρατου.
Επίσης, η ΧΧΙ ΤΘΤ τιμώντας τους αγώνες και τον διοικητή της "Ταξιαρχίας Ιππικού" στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, πραγματοποίησε άσκηση τακτικού συγκροτήματος ΕΜΑ με πραγματικά πυρά το Νοέμβριο του 2017, με την επωνυμία "ΤΑΜΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ".
Τον Ιούνιο του 2020 διεξήχθη η Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων (ΤΑΜΣ) «ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ 2020», στο Πεδίο Ασκήσεων «ΑΕΤΟΥ», στην Αλεξανδρούπολη.
thumb|Προτομή του Σωκράτη Δημάρατου από τον γλύπτη Κυριάκο Ρόκο, Βούρμπιανη,1975|εναλλ.=|right|150px
thumb|Τιμητική πλακέτα για τον Σωκράτη Δημάρατο, αφιερωμένη από τους συγχωριανούς του, Αύγουστος 1975.|εναλλ.=|right|150px
Προσόντα - Χαρακτήρας
Ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τζουβάλας στο βιβλίο του αναφέρει ότι τον Δημάρατο διέκρινε τόλμη, ευψυχία, ήθος και οξεία τακτική αντίληψη. Ο Δημάρατος δημιουργούσε κλίμα εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης με τους στρατιώτες του, πολεμώντας συχνά στο ίδιο χαράκωμα μαζί τους. Στο βιβλίο του Αλέξανδρου Εδιπίδη αναφέρεται χαρακτηριστικά: "Ήξερε να ομιλεί με τη γλώσσα του ηγέτου, του ικανού να επικοινωνεί βαθύτατα με τους στρατιώτες του".
Ο δημοσιογράφος Γιάννης Μπεράτης, έχοντας προσωπική επαφή με τον Δημάρατο στο μέτωπο, εξαίρει την ταπεινότητα και τον χαρακτήρα του μέσα από συγκεκριμένα περιστατικά. Επρόκειτο συνολικά για έναν συνετό και αφανή ήρωα του πολέμου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
USALS
Το Γενικό Αυτόματο Σύστημα Θέσης Δορυφόρων (Universal Satellites Automatic Location System-USALS), που είναι γνωστό (ανεπίσημα) και σαν DiSEqC 1.3, Go X ή Go to XX, είναι ένα πρόγραμμα που δημιουργεί αυτόματα έναν κατάλογο με τις διαθέσιμες δορυφορικές θέσεις, σε μια εγκατάσταση μηχανοκίνητων δορυφορικών πιάτων. Για την τοποθέτηση του πιάτου στην θέση του δορυφόρου που θέλουμε να παρακολουθήσουμε, χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το πρωτόκολλο DiSEqC 1.2. Αναπτύχθηκε από την STAB, μία Ιταλική εταιρεία κατασκευής κινητήρων, η οποία εξακολουθεί να κατασκευάζει την πλειονότητα των κινητήρων των συμβατών με το  USALS.
Το λογισμικό του δορυφορικού δέκτη (ή ενός εξωτερικού συστήματος τοποθέτησης του πιάτου) υπολογίζει τη θέση όλων των διαθέσιμων δορυφόρων από μια αρχική θέση που εισάγεται από τον χρήστη και λειτουργεί σαν σημείο αναφοράς. Η θέση αυτή είναι το γεωγραφικό μήκος και πλάτος ενός δορυφόρου σε σχέση με τη Γη. Οι υπολογισμένες θέσεις μπορεί να διαφέρουν ± 0,1 μοίρες. Αυτό ρυθμίζεται αυτόματα και δεν απαιτεί προηγούμενες τεχνικές γνώσεις.
Σε σύγκριση με το DiSEqC 1.2, δεν είναι απαραίτητη η χειροκίνητη αναζήτηση και αποθήκευση κάθε γνωστής δορυφορικής θέσης. Αρκεί να δείξετε σε μια γνωστή δορυφορική θέση (για παράδειγμα 19.2ºE). Αυτή η θέση θα λειτουργήσει ως το σημείο αναφοράς και το σύστημα USALS θα υπολογίσει στη συνέχεια τη θέση των ορατών δορυφόρων εντός της περιοχής κίνησης.
Οι κεραίες ευθυγραμμίζονται με τον δορυφόρο που βρίσκεται στη νοτιότερη θέση τους, εάν η εγκατάσταση γίνεται στο βόρειο ημισφαίριο, ή στη βορειότερη εάν η εγκατάσταση γίνεται στο νότιο ημισφαίριο.
Επειδή δεν είναι ανοιχτό πρότυπο, για να μπορεί έναν δέκτης να φέρει το λογότυπο USALS, πρέπει να υποβληθεί σε δοκιμή πιστοποίησης από τα εργαστήρια της STAB. Εάν είναι επιτυχής, ο κατασκευαστής μπορεί να συμπεριλάβει μια καταχώριση ρυθμίσεων USALS στο δικό του μενού, καθώς και να τοποθετήσει το λογότυπο στο μπροστινό μέρος της μονάδας του. Ωστόσο, ένας μεγάλος αριθμός κατασκευαστών τόσο δεκτών όσο και κινητήρων παρέχουν συμβατές λειτουργίες που δεν έχουν λάβει πιστοποίηση, με αποτέλεσμα τη χρήση ανεπίσημων όρων.
Το USALS είναι, όπως αναφέραμε και παραπάνω, ένα πρόγραμμα και όχι ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας. Το USALS υπολογίζει τη γωνιακή θέση του πιάτου, ώστε να στοχεύει τη θέση του επιθυμητού δορυφόρου. Η γωνία υπολογίζεται, με γεωμετρικούς υπολογισμούς, λαμβάνοντας υπόψη  το Γεωγραφικό Μήκος  και Πλάτος του πιάτου, καθώς επίσης  και τη θέση του δορυφόρου στη γεωστατική τροχιά. Στη συνέχεια η γωνιακή θέση αποστέλλεται στο σύστημα τοποθέτησης της κεραίας ,χρησιμοποιώντας το πρωτόκολλο DiSEqC 1.2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία
Lust for Life (αποσαφήνιση)
Ο τίτλος Lust for Life μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω:
Πεπέ λε Μοκό
Ο Πέπε λε Μόκο Γαλλικά: Pépé le Moko), είναι αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1937 σε σκηνοθεσία του Ζυλιέν Ντυβιβιέ και πρωταγωνιστεί ο Ζαν Γκαμπέν.
Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ανρί Λα Μπαρθ, ο οποίος συνέβαλε στο σενάριο με το ψευδώνυμο "Ντετέκτιβ Ασελμπί".
Η ταινία Πέπε λε Μόκο είναι ένα παράδειγμα του γαλλικού κινήματος της δεκαετίας του '30 που είναι γνωστό ως ποιητικός ρεαλισμός. Η ταινία αυτή θεωρείται συχνά ως ένας προπομπός των φιλμ νουάρ.
Ριμέικ
Το Χόλυγουντ βλέποντας την επιτυχία της ταινίας έκανε δύο ριμέικ. Το πρώτο ριμέικ ήταν με τίτλο Αλγέρι (1938), σε σκηνοθεσία Τζον Κρόμγουελ με πρωταγωνιστές τους Σαρλ Μπουαγιέ και Χέντι Λαμάρ και το δεύτερο ριμέικ, με τίτλο Κάσμπα (1948), σε σκηνοθεσία Τζον Μπέρι και πρωταγωνιστές τους Τόνι Μάρτιν, Ύβον ντε Κάρλο και Πήτερ Λορ. Επίσης ο διάσημος ιταλός κωμικός Τοτό, έπαιξε σε μια παρωδία του 1951 με τίτλο "Τοτό λε Μόκο".
Υπόθεση
Ο Γάλλος Πέπε λε Μόκο (Ζαν Γκαμπέν) έχει κερδίσει τη φήμη του ως ο πιο διαβόητος γκάνγκστερ στο Αλγέρι. Η αστυνομία δείχνει αποφασισμένη να τον πιάσει, αλλά κάθε προσπάθεια μέχρι στιγμής για να τον δελεάσει να βγει από την Κάσμπα, όπου κρύβεται με ασφάλεια, απέτυχε. Υποβοηθούμενος από έναν πληροφοριοδότη  που ονομάζεται Ρετζίς (Φερνάρντ Σαρπί), ο επιθεωρητής Σλημάν (Λούκας Γκριντού) στήνει μια παγίδα που είναι βέβαιο ότι  θα τραβήξει τον Πέπε στην ύπαιθρο και θα του επιτρέψει να τον συλλάβει. Ο Πέπε, μη γνωρίζοντας αυτές τις μηχανορραφίες, γνωρίζει μια γοητευτική τουρίστρια του Παρισιού, την Γκάμπι (Μιρέιγ Μπαλίν), η οποία αμέσως ξυπνάει σε αυτόν την επιθυμία να επιστρέψει στην πατρίδα του. Έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι ο Πέπε έχει ερωτευθεί την Γκάμπι, η πιστή σύντροφος του Ινιές, γίνεται αρκετά ζηλότυπη για να τον προδώσει στους εχθρούς του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζυλιέν Ντυβιβιέ Κατηγορία:Ταινίες του 1937 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – Άλμα επί κοντώ ανδρών
Το άλμα επί κοντώ ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 που πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου στις 10 και 12 Αυγούστου.
Ρεκόρ
Αυτά τα εθνικά ρεκόρ καταρρίφθηκαν στη διάρκεια του αγώνα:
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+2)
Προκριματικά
Πρόκριση: 5.66 μ (Q) ή οι 12 καλύτερες επιδόσεις (q).
Τελικός
μικρογραφία|299x299εσ|Ο νικητής Άρμαντ Ντουπλάντις με επίδοση 6.05 μ.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 Κατηγορία:Άλμα επί κοντώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Ίδρυμα Λουί Βουιτόν
Το Ίδρυμα Λουί Βουιτόν (Γαλλικά: Fondation d'entreprise Louis-Vuitton) είναι ένα ιδιωτικό μουσείο τέχνης και πολιτιστικό κέντρο του Ομίλου, που άνοιξε στο Παρίσι το 2014. Δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Μπερνάρ Αρνώ, διευθύνοντα συμβούλου της γαλλικής εταιρείας πολυτελών ειδών Moët Hennessy Louis Vuitton (LVMH). Λειτουργεί ως νομικά ξεχωριστός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός στα πλαίσια της προώθησης της τέχνης και του πολιτισμού της LVMH.
Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Φρανκ Γκέρι και βρίσκεται στο πάρκο αναψυχής Ζαρντέν ντ'Ακλιματασιόν στο δάσος της Βουλώνης, στο 16ο διαμέρισμα του Παρισιού. Περισσότερα από 1.400.000 άτομα επισκέφθηκαν το Ίδρυμα Λουί Βουιτόν το 2017.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Ίδρυμα Λουί Βουιτόν μέσα στο [[δάσος της Βουλώνης]] Το κτήριο άρχισε να κατασκευάζεται το 2006 και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2014. Ο Καναδός αρχιτέκτονας Φρανκ Γκέρι άντλησε την έμπνευσή του από το Γκραν Παλαί και πέρα από τα εκθέματα είναι και το ίδιο το οικοδόμημα ένα έργο τέχνης.
Το κτήριο διαθέτει 11 γκαλερί (στη μία εκτίθεται η μόνιμη συλλογή έργων τέχνης του Ιδρύματος) διαφορετικών μεγεθών, ένα μεγάλο αμφιθέατρο 350 θέσεων στο ισόγειο, ειδικό εκπαιδευτικό κέντρο, αίθουσες συνεδριάσεων, βιβλιοπωλείο, εστιατόριο και πολυεπίπεδες βεράντες για εκδηλώσεις και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Η συνολική επιφάνεια είναι 11.779 τετραγωνικά μέτρα και το ύψος του κτηρίου περίπου 40 μέτρα.
Η κατασκευή από γυαλί και ατσάλι που δημιουργήθηκε έχει τη μορφή ιστιοφόρου με πανιά που με τον άνεμο δίνουν την αίσθηση ότι κινείται. Αυτά τα γυάλινα πανιά δημιουργήθηκαν από 12 γυάλινα πάνελ που λειτουργούν σαν καθρέφτες και αλλάζουν χρώμα ανάλογα με την ώρα της ημέρας και τις καιρικές συνθήκες αντικατοπτρίζοντας τα δέντρα και τον κήπο του δάσους της Βουλώνης.
Οι στοές στους επάνω ορόφους φωτίζονται από εσοχές ή μερικώς κρυμμένους φεγγίτες.
Ο πρόεδρος του Ιδρύματος υπέγραψε συμφωνία με την πόλη του Παρισιού χρήσης για μια περίοδο 55 ετών, από τον Ιανουάριο του 2007. Μετά την πάροδο των 55 ετών, το οικόπεδο και όλα τα κτήρια θα γίνουν δημοτική ιδιοκτησία.
Συλλογές - εκθέσεις
Στο μουσείο στεγάζεται η μόνιμη συλλογή έργων τέχνης του Ιδρύματος που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, πίνακες του Μονέ και του Πικάσο και επίσης διοργανώνονται περιοδικές εκθέσεις μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης του 19ου και του 20ού αιώνα, όπως η έκθεση της συλλογής Στσούκιν το φθινόπωρο του 2016, η έκθεση της συλλογής γαλλικής και ρωσικής μοντέρνας τέχνης των αδελφών Μορόζοφ το φθινόπωρο του 2020, επιστημονικά συμπόσια και άλλες εκδηλώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι Κατηγορία:Πολιτισμός στο Παρίσι
Χάσαν Μάατουκ
Ο Χάσαν Μάατουκ (αραβικά: حسن علي معتوق, γεννήθηκε 10 Αυγούστου 1987) είναι Λιβανέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Βασικό στέλεχος και αρχηγός της Εθνικής Λιβάνου είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με 94 και τερμάτων με 21.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιβανέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιβάνου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Τίμπορ Κέμενι
Ο Τίμπορ Κέμενι (ουγγρικά: Kemény Tibor, Κεμένι Τίμπορ, 5 Μαρτίου 1913 - 25 Σεπτεμβρίου 1992), ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κέμενι ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στη Φερεντσβάρος, με την οποία αντιμετώπισε δύο φορές τη Γιουβέντους το 1938.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Κέμενι υπήρξε διεθνής με την Εθνικής Ουγγαρίας (9 συμμ.). Ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 στην Ιταλία. Έπαιξε σε έναν αγώνα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, εναντίον της Αυστρίας στους προημιτελικούς, όπου η Ουγγαρία έχασε με 2-1.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ως προπονητής ο Κέμενι προπόνησε την Ούιπεστ τη σεζόν 1949-50 και τον Ολυμπιακό τη σεζόν 1957-58. Με τον Ολυμπιακό κέρδισε έναν τίτλο Πρωταθλήματος και έναν Κυπέλλου, πετυχαίνοντας το νταμπλ στη μοναδική του σεζόν στην ομάδα. Χρησιμοποίησε το σύστημα 4-2-4 και με αυτόν ως προπονητή ο Ολυμπιακός έπαιξε μεγάλο ποδόσφαιρο, το οποίο συνεχίστηκε από τον Μάρτον Μπούκοβι όταν εκείνος τον αντικατέστησε στην ομάδα του Πειραιά.
Ως παίκτης
Φερεντσαβάρος
Ως προπονητής
Ολυμπιακός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1934 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ούιπεστ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΜΤΚ Βουδαπέστης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντόρογκι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΓΚΣ Κατοβίτσε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς
Εμινέ Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Β΄)
Η Εμινέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:امینہ سلطان) (Τούρκικα: Emine Sultan, 1 Σεπτεμβρίου 1696 - 1739) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1696 στο Παλάτι Εντιρνέ, και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Β΄.
Όταν Εμινέ ήταν πέντε ετών, ο Μουσταφά την είχε αρραβωνιαστεί με την Μπεηλέρμπεη (Γενικό Κυβερνήτη) της Δαμασκού, Χασάν Πασά. Ο αρραβώνας τους ακυρώθηκε το 1701 και την ίδια χρονιά αρραβωνιάστηκε με τον Τσορλουλού Αλί Πασά, ξιφομάχο του πατέρα της. Στις 9 Απριλίου 1708, η Εμίνε με εντολή του θείου της Σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ παντρεύτηκε τον Αλί, τότε μεγάλο βεζίρη.
Μετά τον θάνατο του Αλί το 1710, η Έμινε παντρεύτηκε τον Ρετζέπ Πασά, Μπεηλέρμπεη του Εγιαλετιού της Τραπεζούντας το 1712 και μετά τον θάνατό του, τον Ιμπραήμ Πασά το 1724. Μετά τον θάνατο του Ιμπραήμ, παντρεύτηκε τον Αμπντουλάχ Πασά την 1η Ιουνίου 1728, ο οποίος πέθανε το 1736.
Το 1715, η Εμινέ ανέθεσε την κατασκευή ενός σιντριβανιού κοντά στο Τζαμί Τσιβιζάντε στο Τοπ Καπί.
Πέθανε το 1739 στην Κωνσταντινούπολη και είναι θαμμένη στην Πύλη Μεβλεβιχανέ στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Ντεβλέτσαχ Χατούν
Δεν πρέπει να συγχέεται με την Ντεβλέτ Χατούν, σύζυγο του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Devletşah Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Βιογραφία
Η Ντεβλέτσαχ Χατούν ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ανατολίας, Σουλεϊμάν Σαχ Τσελεμπί, ηγεμόνα της δυναστείας των Γερμιγιαννιδών. Ο Σουλεϊμάν ζήτησε Οθωμανική υποστήριξη κατά την απειλή του Καραμάν και κατά συνέπεια η κόρη του Ντεβλέτ παντρεύτηκε με τον Οθωμανό Πρίγκιπα Βαγιαζήτ (αργότερα Βαγιαζήτ Α') ως η πρώτη σύζυγός του. Αλλά η στήριξη αυτή ήταν πολύ δαπανηρή, διότι οι Οθωμανοί απέκτησαν το πιο ευημερόν μέρος του Γκερμιγιάν Μπεϊλίκ ως προίκα.
Το 1378 παντρεύτηκε το Οθωμανό Σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄. Μαζί απέκτησαν τρεις γιους: τον Ίσα Τσελεμπή, τον Μουσά Τσελεμπή και τον Μουσταφά Τσελεμπή. Ο Μεχμέτ μαζί με τους άλλους αδερφούς του, Μουσά, Σουλεϊμάν και Μουσταφά, αγωνίστηκαν για τον Οθωμανικό θρόνο στην Οθωμανική Μεσοβασιλεία μετά την ήττα του πατέρα τους στην Μάχη της Άγκυρας.
Η Ντεβλέτσαχ Χατούν πέθανε σε ηλικία 49 ετών το 1414 στην Προύσα, όπου βρίσκεται και ο τάφος της.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Δημήτρης Λιακόπουλος
Ο Δημήτρης Λιακόπουλος (Αθήνα, 28 Οκτωβρίου 1984) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Είναι γνωστός για τους ρόλους του στις τηλεοπτικές σειρές Τεστοστερόνη 'Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο 'Έρωτας ,  Λάκης ο γλυκούλης ,  Η Πολυκατοικία  και  Κλεμμένα Όνειρα ''. Επίσης, έχει ξεχωρίσει για τις συμμετοχές του σε θέατρο και κινηματογράφο. Daddy Cool, Ο άντρας των ονείρων μου! Έγκλημα και Πάθος Τρία Μίλια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Νταουέι
Το Νταουέι (βιρμανικά: ထားဝယ်· hta: wai) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Μιανμάρ και η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Τανινθάι στη βόρεια όχθη του ποταμού Νταουέι. Η πόλη απέχει περίπου 614,3 χλμ. νοτιοανατολικά της Γιανγκόν. Ο πληθυσμός της (εκτίμηση 2014) είναι 146.964 κάτοικοι. Το Νταουέι είναι λιμένας κατά μήκος των εκβολών του ποταμού Νταουέι, 30 χλμ. από τη Θάλασσα Ανταμάν. Ως αποτέλεσμα, η πόλη είναι επιρρεπής σε πλημμύρες κατά την περίοδο των μουσώνων. «Νταουέι» είναι και το όνομα μίας από τις 135 εθνοτικές μειονότητες της Μιανμάρ.
Κλίμα
Το Νταουέι διαθέτει ένα ακραίο κλίμα τροπικών μουσώνων (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Am), παρόμοιο με το Σίτουε βορειοδυτικά. Υπάρχει σημαντική περίοδος ξηρασίας από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο, αλλά στην υγρή περίοδο η επιρροή των τοπικών βουνών κάνει το Νταουέι να δέχεται έως και 1.300 χιλιοστά βροχόπτωσης το μήνα. Εκτός από την περιοχή Τσοκό της Κολομβίας, και την περιοχή γύρω από το όρος Καμερούν στην Αφρική, ίσως είναι η πιο υγρή πεδινή τροπική περιοχή στον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μιανμάρ
Σησαμία Σερρών
Η Σησαμία ή Σησαμιά είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 35 μέτρα. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 330 κάτοικοι, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ήταν 329 κάτοικοι.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Σησαμία βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με τις Περιφερειακές Ενότητες Κιλκίς και Θεσσαλονίκης, δίπλα και νότια του ποταμού Στρυμόνα. Είναι κτισμένη στον κάμπο των Σερρών, ανάμεσα στα χωριά Δημητρίτσι (Β.), Αγία Παρασκευή (Ν.-ΝΑ.), Νικόκλεια (Ν.) και Βέργη (Δ.). Απέχει 9,5 χλμ. ΒΔ. της Νιγρίτας και 20,5 χλμ. ΝΔ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Αβδαμάλ να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το όνομα Αβδαμάλ το πήρε από τις λέξεις Αβντί και Μάλ που σημαίνει στα Τούρκικα "περιουσία του Αβντί". Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Σησαμία επειδή καλλιεργούσαν στην περιοχή σουσάμι ή αλλιώς σησάμι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σησαμίας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βισαλτίας του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 330 κατοίκους .Η εκκλησία των Δώδεκα Αποστόλων που βρίσκεται νοτιοδυτικά γιορτάζει κάθε χρόνο στις 30 Ιουνίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Κατάλογος δημάρχων Καρδίτσας
Η θέση του Δημάρχου του Δήμου Καρδίτσας συστάθηκε το 1883 ύστερα από την απελευθέρωση της Καρδίτσας από τον τουρκικό ζυγό, το 1881. Αρχικά η Καρδίτσα υπαγόταν στον νομό Τρικκάλων ως την απόσπασή του, στις 8 Ιουλίου 1899. Τον Ιούλιο του 1899 ο δήμος υπάχθηκε στον νομό Καρδίτσης, για να ξαναποσπαστεί από αυτόν και να υπαχθεί εκ νέου στον νομό Τρικκάλων στις 4 Δεκεμβρίου 1909. Ο δήμος αποσπάστηκε από τον νομό Τρικκάλων και επανήλθε στον νομό Καρδίτσης στις 13 Ιουλίου 1944. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Βασίλης Τσιάκος, ο οποίος εξελέγη στις δημοτικές εκλογές του 2019 και ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Σεπτέμβριο του 2019.
Πρβόσλαβ Ντραγκίτσεβιτς
Ο Πρβόσλαβ Ντραγκίτσεβιτς (Prvoslav Dragićević, σερβικά κυριλλικά: Првослав Дпагићевић, 4 Μαρτίου 1914 – 27 Δεκεμβρίου 1974) ήταν Γιουγκοσλάβος προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ντραγκίτσεβιτς έπαιξε στις ΣΚ Γεντίστβο Μπέογκραντ και ΟΦΚ Βελιγραδίου από το 1936 ως το 1941 ως μέσος και ήταν μέρος της αξιομνημόνευτης μεσαίας γραμμής, που σχημάτισε μαζί με τους Πέταρ Μάνολα και Γκούσταβ Λέχνερ. Με την ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1939. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έπαιξε επίσης με τη Ραντνίτσκι Μπέογκραντ και τη Ντιναμό Πάντσεβο, στην οποία ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του το 1948.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει έξι συμμετοχές με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας από το 1939 έως το 1940. Μετά την εισβολή της Γερμανίας στη Γιουγκοσλαβία το 1941, ο Ντραγκίτσεβιτς εγκατέλειψε τη χώρα.
Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο
Ήταν ο προπονητής της Σελιέζνιτσαρ Σαράγεβο τη σεζόν 1954-55. Παρ' όλο που η ομάδα εξασφάλισε μόνο την 11η θέση, αρκούσε για να σωθεί από τον υποβιβασμό.
Ολυμπιακός
Το 1956 πήγε στην Ελλάδα για να γίνει προπονητής του Ολυμπιακού. Η ομάδα έκανε το νταμπλ τη σεζόν 1956-57. Το πρωτάθλημα κερδήθηκε μετά από μία μακρά πορεία, που έληξε με τον Ολυμπιακό να κερδίζει έναν αγώνα πλέι οφ ενάντια στον «αιώνιο» αντίπαλο, Παναθηναϊκό, στο ουδέτερο στάδιο «Νίκος Γκούμας» (1-0). Στο κύπελλο, ο Ολυμπιακός νίκησε την ΑΕΚ με 1-0 στα προημιτελικά, με γκολ του Μπάμπη Κοτρίδη και τον Παναθηναϊκό με 1-0 στους ημιτελικούς. Η ομάδα ολοκλήρωσε κερδίζοντας τον Ηρακλή με 2-0 στον τελικό και γιόρτασε το πρώτο από τα τρία συνεχόμενα νταμπλ (1957, 1958, 1959), που παραμένει ρεκόρ για τις ελληνικές ομάδες. Ο Ντραγκίτσεβιτς έφυγε από την ομάδα το 1960, ύστερα από μία επιτυχημένη περίοδο στον Ολυμπιακό.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Γεντίστβο Μπέογκραντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντνίτσκι Μπέογκραντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Πάντσεβο Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Μάχη του Κάρτζαλι
Η μάχη στο Κάρτζαλι (βουλγ. Битка при Кърджали, τουρκ. Kırcaali Muharebesi) ήταν η πρώτη μάχη που δόθηκε ανάμεσα στο Βασίλειο της Βουλγαρίας και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού πολέμου.
Η μάχη δόθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1912 (νέο ημερολόγιο) στα περίχωρα της σημερινής βουλγαρικής πόλης του Κάρτζαλι, στην ανατολική πλευρά της οροσειράς της Ροδόπης. Έληξε με νίκη των Βούλγαρων που ενσωμάτωσαν στο κράτος τους την ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Ροδόπης.
Η ημερομηνία της μάχης είναι γιορτή και αργία στην πόλη του Κάρτζαλι.
Η μάχη
Ύστερα από την ενσωμάτωση και της Ανατολικής Ρωμυλίας στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας, η οποία επετεύχθη το φθινόπωρο του 1885, -αν και η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν είχε αναγνωρίσει την πράξη αυτή - η Βουλγαρία διατηρούσε σημαντικό τμήμα του στρατού της στην περιοχή.
Έτσι με το ξέσπασμα του Α' Βαλκανικού πολέμου, ο διοικητής της 2ης βουλγαρικής στρατιάς Νικόλα Ιβάνωφ (Nikola Ivanov) διέταξε τον διοικητή του «στρατιωτικού απσπάσματος του Χάσκοβο» ισυνταγματάρχη Βασίλι Ντέλοφ (Vasil Delov) να διώξει τον τουρκικό στρατό από την περιοχή και να τον απωθήσει μέχρι τη νότια πλευρά του ποταμού Μαρίτσα (σημ. Άρδας.
Το Βουλγάρικο απόσπασμα στρατού του Χάσκοβο με 8. 700 στρατιώτες και 42 πυροβόλα βαρέως τύπου ήρθε σε σύγκρουση με τμήμα του Οθωμανικού στρτού του Κάρτζαλι υπό τις διαταγές του Γιαβέρ Πασά, (Yaver Pasha), που αριθμούσε 24.000 στρατιώτες αλλά ελάχιστα πυροβόλα.
Στις 18 Οκτωβρίου 1912 το σώμα που διοικούσε ο Ντέλοφ ξεκίνησε να βαδίζει προς το νότο, στα σύνορα των δυο χωρών και την επόμενη μέρα 19 Οκτωβρίου συγκρούστηκαν με τις οθωμανικές δυνάμεις στα χωριά που σήμερα ονομάζονται Πτσελάροβο (Pchelarovo) και Στρέμτσι (Stremtsi) απωθώντας τους Οθωμανούς προς το Κάρτζαλι. Οι οθωμανοί στρατάρχες διαβλέποντας τον κίνδυνο αποκοπής των στρατών της Θράκης και της Μακεδονίας αν οι Βούλγαροι προχωρούσαν και άλλο, διέταξαν τον Γιαβέρ Πασά να αντεπιτεθεί - στην περιοχή του Κάρτζαλι για να σταματήσει την προέλαση. Ο Γιαβέρ Πασά ακολούθησε τις εντολές αν και διέθετε μόνο 9 τάγματα και μόλις 8 πυροβόλα όπλα.
Οι δυο στρατοί συγκρούστηκαν στα περίχωρα της πόλης, το πρωί της 21ης Οκτωβρίου. Οι Βούλγαροι είχαν από την αρχή την υπεροχή, καθώς υπερτερούσαν σε πυροβόλα όπλα, αλλά και κέρδιζαν τις μάχες σώμα με σώμα με τις ξιφολόγχες τους. Έτσι, στις 4 το απόγευμα οι Οθωμανοί οπισθοχώρησαν και ανασυντάχτηκαν πίσω από τον ποταμό Άρδα, αφήνοντας πίσω τους εφόδια και εξοπλισμό.
Μετά τη μάχη, οι Τούρκοι αλλά και οι Έλληνες κάτοικοι της πόλης εγκατέλειψαν την περιοχή.
Το απόσπασμα του Χάσκοβο, δημιούργησε αμυντική γραμμή στον ποταμό Άρδα ( εκτός από ενώ ο οθωμανικός στρατός αποσύρθηκε στην πόλη Μεστανλί (σημ. Μόχχιλγκραντ).
Ο φόβος των Οθωμανών ότι ο Βουλγάρικος στρατός θα μπορούσε να καταλάβει και να κόψει τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκη - Διδυμότειχο, οδήγησε στην απόφαση να δώσουν ακόμα μια μάχη στην περιοχή, τη μάχη του Κιρκ-κιλίζ.
Φρανκ Ρόζενμπλαττ
O Φρανκ Ρόζενμπλατ (11 Ιουλίου 1928 – 11 Ιουλίου 1971) ήταν Αμερικανός ψυχολόγος, γνωστός κυρίως για το έργο του στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
Σταδιοδρομία
Στη συνέχεια πήγε στο αεροναυτικό εργαστήριο Cornell στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, όπου ήταν διαδοχικά ερευνητικός ψυχολόγος, ανώτερος ψυχολόγος και επικεφαλής του τομέα των γνωστικών συστημάτων. Αυτός είναι επίσης ο τόπος όπου διεξήγαγε τις πρώτες εργασίες για τα perceptrons, τα οποία κορυφώθηκαν με την ανάπτυξη και την κατασκευή του Mark I Perceptron το 1960. Αυτός ήταν ουσιαστικά ο πρώτος υπολογιστής που θα μπορούσε να μάθει νέες δεξιότητες με δοκιμές και λάθη, χρησιμοποιώντας έναν τύπο νευρωνικού δικτύου που προσομοιώνει τις ανθρώπινες σκέψεις.
Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Ρόζενμπλατ ήταν εξαιρετικά ευρέα. Το 1959 πήγε στην πανεπιστημιούπολη Cornell's Ithaca ως διευθυντής του ερευνητικού προγράμματος Cognitive Systems και επίσης ως λέκτορας στο Τμήμα Ψυχολογίας. Το 1966 εντάχθηκε στο Τμήμα Νευροβιολογίας και Συμπεριφοράς στο νεοσυσταθέν Τμήμα Βιολογικών Επιστημών, ως αναπληρωτής καθηγητής. Επίσης, το 1966, γοητεύτηκε με τη μεταφορά της μαθησιακής συμπεριφοράς από εκπαιδευμένους σε αρχικούς αρουραίους με την έγχυση εκχυλισμάτων εγκεφάλου, ένα θέμα στο οποίο θα δημοσιεύσει ευρέως τα επόμενα χρόνια.
Το 1970 έγινε αντιπρόσωπος πεδίου για το μεταπτυχιακό πεδίο Νευροβιολογίας και Συμπεριφοράς και το 1971 μοιράστηκε την προεδρία του Τμήματος Νευροβιολογίας και Συμπεριφοράς. Ο Φρανκ Ρόζενμπλατ πέθανε τον Ιούλιο του 1971 στα 43 γενέθλιά του, σε ένα ατύχημα με βάρκα στο Chesapeake Bay.
Σφαγή της Λίμνης Ματζόρε
Ως Σφαγή της Λίμνης Ματζόρε (στα ιταλικά: Eccidio del Lago Maggiore) είναι γνωστή η εκτέλεση δεκάδων Εβραίων, κυρίως Ιταλών και Ελλήνων, το φθινόπωρο του 1943, από άνδρες των SS, σε διάφορες πόλεις και χωριά δίπλα στη λίμνη Ματζόρε, στο Πεδεμόντιο, τη βορειοδυτική Ιταλία. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός αλλά υπολογίζεται ότι οι εκτελεσθέντες ήταν τουλάχιστον 50.
Το 1968 πέντε μέλη των SS καταδικάστηκαν από δικαστήριο της Δυτικής Γερμανίας για το ρόλο τους στις συγκεκριμένες εκτελέσεις αλλά τελικά οι ποινές ανατράπηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας (Bundesgerichtshof), που έκρινε ότι το έγκλημα είχε παραγραφεί.
Οι εκτελέσεις
Στις 8 Αυγούστου 1943 η 1η Μεραρχία Πάντσερ SS «Σωματοφυλακή Αδόλφος Χίτλερ» έφτασε από το Ανατολικό Μέτωπο στην Ιταλία και έλαβε εντολή για τη φύλαξη οδικών και σιδηροδρομικών κόμβων ζωτικής σημασίας στη κοιλάδα του Πάδου. Ένα μήνα αργότερα, όταν υπογράφηκε η Ανακωχή του Καζάμπιλε, στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, και η Ιταλία συνθηκολόγησε, η μεραρχία έλαβε διαταγή να προχωρήσει σε αφοπλισμό των ιταλικών μονάδων που βρίσκονταν στη περιοχή. Ο αφοπλισμός τους ολοκληρώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου. Στο πλαίσιο της επιχείρησης αφοπλισμού ιταλικών δυνάμεων, ένα τάγμα της εν λόγω μεραρχίας βρέθηκε στη δυτική όχθη της λίμνης Ματζόρε, στη βόρεια Ιταλία. Εκεί, σε διάφορες πόλεις και χωριά, είχαν καταφύγει Έλληνες και Ιταλοί Εβραίοι προκειμένου να γλυτώσουν από τους Ναζί αλλά τελικά πολλοί συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση σε ξενοδοχεία της περιοχής.
Μεταξύ 14 και 22 Σεπτεμβρίου 14 Εβραίοι εκτελέστηκαν στο Μπαβένο (Baveno) ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου δύο εκτελέστηκαν στο Pian Di Nava, δίπλα στο Premeno. Την επόμενη ημέρα έγιναν 9 εκτελέσεις στην Αρόνα, 3 στο Mergozzo και δύο στο Orta San Giulio. Ακολούθησαν στις 17 άλλες τέσσερις εκτελέσεις στη Stresa. Το βράδυ της 22ας προς 23η Σεπτεμβρίου εκτελέστηκαν σε δάσος της περιοχής 16 Εβραίοι, που κρατούνταν στο ξενοδοχείο Meina, στην ομώνυμη κοινότητα. Επρόκειτο για μέλη της οικογένειας του Ντίνο Φερνάντεζ Ντίαζ, από τη Θεσσαλονίκη (βλ. Κάζα Μπιάνκα). Τα πτώματά τους τοποθετήθηκαν σε σάκους με πέτρες και ρίχθηκαν στη λίμνη. Ο Εβραίος ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου και η οικογένεια του κατάφεραν να διαφύγουν στην Ελβετία, με τη βοήθεια του Τούρκου προξένου, στο Μιλάνο, Niebil Hertok, καθώς είχαν τουρκικά διαβατήρια. Τον Οκτώβριο του 1943 δολοφονήθηκε από τους Ναζί ο Εβραίος τραπεζίτης Ettore Ovazza και τρία μέλη της οικογένειάς του στην Intra, δίπλα στη Verbania.
Οι εκτελέσεις στη λίμνη Ματζόρε έγιναν γνωστές όταν μια τοπική ελβετική εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο με σχετικές πληροφορίες αφού προηγουμένως η σωρός ενός από τους θύματα είχε εκβρασθεί στην όχθη της λίμνης, στην Ελβετία. Τότε οι επικεφαλής της μεραρχίας υποχρεώθηκαν να διενεργήσουν έρευνα η οποία όμως δεν έφερε κάποιο αποτέλεσμα και λίγο μετά η μεραρχία επέστρεψε στο Ανατολικό Μέτωπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Λουίς Τεχάδα
Ο Λουίς Κάρλος Τεχάδα Ανσέλ (ισπανικά: Luis Carlos Tejada Hansell, γεννημένος στις 28 Μαρτίου 1982) είναι Παναμέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής Παναμά με 43 γκολ.
Καριέρα
Το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν στο πρωτάθλημα της πατρίδας του, όπου κατάφερε να κάνει εύκολα εντύπωση και γρήγορα μετακόμισε στην Κολομβία, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Μετά το 2005 ξεκίνησε καριέρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αλ Αΐν, όπου δεν προσέφερε τα αναμενόμενα. Ακολούθησαν μεταγραφές σε πολλές ομαδες και χώρες με αξιοπρόσεκτη την αγωνιστική του παρουσία στο Περού την περίοδο 2010–12 με την Χουάν Άουριτς, με την οποία κατέκτησε και το μοναδικό συλλογικό του τίτλο, το πρωτάθλημα του 2011.
Σε διεθνές επίπεδο έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών στις 5 Αυγούστου του 2001 με αντίπαλο την Κούβα. Οι καλύτερες στιγμές της καριέρας του ήταν το 2005, όταν οδήγησε τον Παναμά στον τελικό του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ το 2005, όπου η Εθνική του ομάδα τερμάτισε δεύτερη. Σκόραρε τρία γκολ και ήταν πρώτος σκόρερ, αλλά έχασε το πέναλτι του στη διαδικασία των πέναλτι εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στον τελικό. Ονομάστηκε ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης για τις προσπάθειές του. Σημαντική στιγμή ήταν και η συμμετοχή του Παναμά με αυτόν αρχηγό στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Εκεί έκλεισε τη διεθνή του σταδιοδρομία έχοντας 108 εμφανίσεις και 43 γκολ.
Κατάλογος αστέρων του Δικτύου
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Δικτύου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Δίκτυον κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Εκλογές Εδαφικού Συμβουλίου στον Άγιο Βαρθολομαίο (2017)
Εδαφικές εκλογές διεξήχθησαν στον Άγιο Βαρθολομαίο στις 19 Μαρτίου 2017, με σκοπό την ανανέωση του Εδαφικού Συμβουλίου. . Η λίστα με επικεφαλής τον απερχόμενο πρόεδρο Μπρούνο Μαγκράς κέρδισε τις εκλογές, ερχόμενη στην 1η θέση με την απόλυτη πλειοψηφία.
Τρόπος ψηφοφορίας
Το Εδαφικό Συμβούλιο του Αγίου Βαρθολομαίου διαθέτει 19 έδρες και τα τα μέλη εκλέγονται για πέντε χρόνια από μία λίστα σε μια ενιαία εκλογική περιφέρεια. Η ψηφοφορία διεξάγεται σε δύο γύρους.
Συμμετοχή
Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο ήταν ελαφρώς αυξημένη έως τα μέσα της ημέρας, το μεσημέρι, και διαμορφώθηκε στο 42% (επί συνόλου 5.478 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων). Στο κλείσιμο των καλπών είχε ψηφίσει το 67,27% έναντι 71,42% που είχαν ψηφίσει στις προηγούμενες εκλογές, το 2012.
Σημειώσεις και παραπομπές
2017 Αγιος Βαρθολομαιος
Αιν (Ωβέρνη-Ρον-Αλπ)
Το Αιν (γαλλικά: Ain) είναι νομός της διοικητικής περιοχής Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στην ανατολική Γαλλία, στα σύνορα με την Ελβετία. Το όνομα του νομού προέρχεται από τον ποταμό Αιν. Πρωτεύουσα είναι το Μπουρ-αν-Μπρες.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 01.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν νομός της περιοχής Ρον-Αλπ. Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Ρον-Αλπ συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ωβέρνη και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Αιντινουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
Συνορεύει με έξι νομούς. Ο νομός Ζυρά στα βόρεια, ο νομός Σον-ε-Λουάρ βρίσκεται στα βορειοδυτικά, ο νομός Ρον στα νοτιοδυτικά,ο νομός Ιζέρ στα νότια, η Σαβοΐα στα νοτιοανατολικά και η Άνω-Σαβοΐα στα ανατολικά. Συνορεύει επίσης με την Ελβετία στα ανατολικά.
Πρωτεύουσα του νομού είναι το Μπουρ-αν-Μπρες με 41.365 κατοίκους (2016), που βρίσκεται σε απόσταση 365 χιλιομέτρων (οδικώς 427) νοτιοανατολικά από το Παρίσι, και 57 χιλιόμετρα (οδικώς 80) βορειοανατολικά από τη Λυόν και υπονομαρχίες οι κοινότητες Μπελέ, Ζεξ και Ναντουά. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η γέφυρα Σιζ-Μπολοζόν στον ποταμό [[Αιν (ποταμός)|Αιν]] Είναι ένας νομός γεωγραφικών αντιθέσεων. Στο έδαφός του διακρίνονται 5 περιοχές :
Το χαμηλότερο σημείο του νομού βρίσκεται στον ποταμό Ροδανό, σε υψόμετρο 170 μέτρων.
Ο νομός διασχίζεται από αρκετούς ποταμούς. Ο ποταμός Σον σχηματίζει τα δυτικά σύνορα του νομού. Τροφοδοτείται από τρεις μικρότερους ποταμούς, τους: Ρεσούζ (76 χλμ.), Βελ (68 χλμ.) και Σαλαρόν (52 χλμ.). Ο ποταμός Ροδανός σχηματίζει τα σύνορα του νομού στα ανατολικά και νότια. Οι κύριοι παραπόταμοί του είναι ο ποταμός Σουράν (50 χλμ.) και κυρίως ο ποταμός Αιν (190 χλμ.) που τροφοδοτείται από 118 μικρότερα ποτάμια.
Η μεγαλύτερη φυσική λίμνη είναι η λίμνη Ναντουά σε υψόμετρο 475 μέτρων με έκταση 150 εκταρίων.
Ιστορία
μικρογραφία|420x420εσ|Θέση του νομού Αιν στην [[Ωβέρνη-Ρον-Αλπ]]
Ο νομός Αιν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών. Πρωτεύουσα ορίστηκε το Μπουρ-αν-Μπρες. Ο νομός δημιουργήθηκε από τέσσερις παλιές επαρχίες: Μπρες, Μπυζέ, Ντομπ, περιοχή του Ζεξ και τμήμα του Φρανκ-Λυοναί.
Ο νομός ονομάστηκε αρχικά Μπρες, αλλά το 1791 το όνομά του άλλαξε στο τρέχον όνομα.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν ένας από τους 8 νομούς (Αιν, Αρντές, Ντρομ, Ιζέρ, Λουάρ, Ρον, Σαβοΐα και Άνω Σαβοΐα) της περιοχής Ρον-Αλπ. Στα πλαίσια της εδαφικής μεταρρύθμισης, την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Ρον-Αλπ συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ωβέρνη και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Πόλεις
εναλλ.=|μικρογραφία|520x520εσ|Χάρτης του νομού Αιν με τις κυριότερες πόλεις Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Αιν είναι:
Γεωργία
μικρογραφία|Τυρί Μπλέ του Ζεξ μικρογραφία|Μπυζέ Σερντόν ροζέ μικρογραφία|Το πυρηνικό κέντρο στην περιοχή Μπυζέ μικρογραφία|Αεροφωτογραφία του [[Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων|Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του CERN]] Η διαφοροποιημένη γεωργία του νομού παράγει προϊόντα εθνικής και διεθνούς φήμης. Συγκεκριμένα, οι πιο γνωστές παραγωγές αφορούν:
Η καλλιέργεια δημητριακών και λαχανικών είναι σημαντική στις περιοχές Ντομπ και Μπρες.
Βιομηχανία
Ο νομός Αιν είναι ιδιαίτερα βιομηχανοποιημένος και πολλές μεγάλες επιχειρήσεις με διεθνή φήμη έχουν εδώ την έδρα τους. Κύριοι βιομηχανικοί τομείς είναι:
Η βιομηχανία πλαστικών, η οποία βρίσκεται κυρίως στην πόλη Ογιονά, είναι ένας εξαιρετικά παραγωγικός κλάδος της οικονομίας. Η «πλαστική κοιλάδα» περιλαμβάνει το 10% της βιομηχανίας πλαστικών της Γαλλίας που αποτελεί την υψηλότερη συγκέντρωση πλαστικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη. Οι 349 επιχειρήσεις που έχουν εγκατασταθεί εδώ απασχολούν περίπου 11.000 άτομα. Στο λεκανοπέδιο Ογιονά, τρεις από τις τέσσερις θέσεις εργασίας εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από τη βιομηχανία πλαστικών.
Η βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλου (καλώδια, συρμάτινα καλώδια, ηλεκτρικά καλώδια) και η βιομηχανία μηχανημάτων (αυτοκινητοβιομηχανία, ο σημαντικότερος τόπος κατασκευής φορτηγών της Γαλλίας), όπως δείχνει η παρουσία αρκετών μεγάλων εταιρειών (Tréfileurope, Alcatel Cables, Renault Trucks). Τα χυτήρια, η κατεργασία μετάλλων και η ηλεκτροτεχνία κατέχουν επίσης σημαντική θέση στον βιομηχανικό ιστό του νομού.
Η βιομηχανία ξυλείας είναι ανεπτυγμένη, χάρη στα τεράστια δάση (πάνω από το ένα τρίτο της επιφάνειας του νομού).
Η αγροτική βιομηχανία, που βρίσκεται κυρίως στο Μπρες, αριθμεί περισσότερους από 5.000 εργαζόμενους, που εργάζονται στη βιομηχανία κρέατος και στα κονσερβοποιεία. Η αγροβιομηχανία παρέχει ένα σημαντικό αριθμό προϊόντων υψηλής ποιότητας και στην περιοχή σημειώνεται η παρουσία αρκετών κορυφαίων εταιρειών αυτού του κλάδου. Το 1992 ιδρύθηκε το τεχνολογικό κέντρο έρευνας Alimentec. Οι τομείς του είναι, μεταξύ άλλων, η εφαρμοσμένη έρευνα, η τεχνική υποστήριξη, η μεταφορά τεχνολογίας και η προηγμένη τεχνική εκπαίδευση στον αγροτοβιομηχανικό τομέα. Οι δραστηριότητες της Alimentec επικεντρώνονται σε τρεις προτεραιότητες: συστήματα εξαερισμού, πλαστική συσκευασία και εφαρμοσμένη υγιεινή.
Η πυρηνική βιομηχανία αντιπροσωπεύει έναν άλλο οικονομικό παράγοντα. Ο πυρηνικός σταθμός ηλεκτροπαραγωγής στο Μπυζέ παράγει περίπου το 4,2% της γαλλικής ηλεκτρικής ενέργειας, απασχολεί περισσότερους από 1.350 εργαζόμενους και επιπλέον εξασφαλίζει πολυάριθμες θέσεις απασχόλησης στις επιχειρήσεις της αλυσίδας εφοδιασμού.
Ο νομός διαθέτει πολλά βιομηχανικά πάρκα. Εκτός από την προαναφερθείσα κοιλάδα πλαστικών και πολλά μικρότερα επιχειρηματικά πάρκα που έχουν ιδρυθεί από τοπικές πρωτοβουλίες, πρέπει να αναφερθεί το μεγάλο βιομηχανικό πάρκο της πεδιάδας Αιν. Με 700 εκτάρια επιφάνεια, αυτό το πάρκο αντιπροσωπεύει το κέντρο βαριάς βιομηχανίας στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Τουρισμός
Ο νομός συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό τουριστών και είναι καλοκαιρινός και χειμερινός προορισμός χάρη στις ιαματικές πηγές του, όπως το Ντιβόν-λε-Μπαιν ή την Ωτβίλ-Λον, τα χιονοδρομικά κέντρα της οροσειράς Ζυρά αλλά και τα παλιά κάστρα, μουσεία, ιστορικά μνημεία και γαστρονομικές σπεσιαλιτέ. Περιλαμβάνει τεράστια φυσικά πάρκα, όπως το Πάρκο των πουλιών, στο κέντρο της Ντομπ, που είναι ένας από τους πιο επισκέψιμους χώρους του νομού.
CERN
Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) του CERN, ένας μεγάλος επιταχυντής σωματιδίων που ξεκίνησε το 2008 βρίσκεται στην παραμεθόρια περιοχή μεταξύ Γαλλίας και Ελβετίας μεταξύ των βορειοδυτικών προαστίων της Γενεύης και της περιοχής Ζεξ.
Αξιοθέατα
Στο νομό περιλαμβάνονται δύο από τα «Πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας», το Σατιγιόν-συρ-Σαλαρόν και το Τρεβού.
Παραπομπές
*
Πετροχώρι Ρεθύμνης
Το Πετροχώρι (επίσημο: Πετροχώριον, μέχρι το 1931 Αποσέτι ) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 40 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 360 μ. στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Σάμιτος, πάνω από την κοιλάδα του Αμαρίου. Η οικονομία του χωριού είναι κυρίως αγροκτηνοτροφική.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Aposetti. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Aposseti με 83 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως Apossetis. Ο Νίκος Σταυρινίδης έχει ταυτίσει το χωριό με το χωριό Abesgat το οποίο αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1659 με 9 σπίτια, όμως ο Στέργιος Σπανάκης σημειώνει ότι εκείνο το χωριό ήταν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου και όχι στην επαρχία Αμαρίου.
Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 12 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 195 χριστιανούς και 35 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 260 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.
Δείτε: Κοινότητα Πετροχωρίου
Πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι δίκλιτος αφιερωμένος στο Άγιο Πνεύμα και στους Άγιους Πάντες. Ο ναός κτίστηκε το 1885 στα ανατολικά ερειπωμένο μεσαιωνικού ναΰδριου, του 13ου αιώνα, το οποίο στη συνέχεια ξανακτίστηκε. Ο νέος ναός στη νότια είσοδο φέρει επιγραφή η οποία γράφει Το πνεύμα της αληθείας το παρά του πατρός εκπορευόμενον μαρτυρύσει περί εμού: Αύγουστος ,ΑΩϡΕ΄ ο αρχητέκτων Ηλίας Μοσχάκης. Πάνω από τη βόρεια είσοδο βρίσκεται καμπαναριό, ενώ διαθέτει και δεύτερο, νεότερο, καμπαναριό στην αυλή του. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο μικρός ναός των Αγίων Αποστόλων. Στο εσωτερικό του ναού βρίσκεται χάραγμα από επισκέπτη του ναού το οποίο γράφει ''Die prima Marzo 1580. Hic fruit Aloisio Neotero''.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Δημήτρης Χριστοδούλου (πολιτικός)
Ο Δημήτρης Χριστοδούλου ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτρης Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1919 στην Πάνω Δευτερά. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Ακολούθως σπούδασε στο Διδασκαλικό Κολέγιο Μόρφου. Την περίοδο 1940-1945 εργάστηκε σαν δάσκαλος.
Το 1956 διορίστηκε ως Πρώτος Λειτουργός Αναδασμού. Το 1958 διορίστηκε επιπρόσθετα Λειτουργός Προγραμματισμού Αναπτύξεως της γεωργίας και το 1959 ανέλαβε υπεύθυνος για την προπαρασκευή της Γεωργικής Απογραφής του 1960. Το 1959, μελέτησε σε οκτώ χώρες προβλήματα αναδασμού και αγροτικής αναδιαρθρώσεως, με υποτροφία της Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO).
Τον Οκτώβριο του 1960 εκπροσώπησε την Κύπρο στην εκλογή της ως μέλους του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών και συγκεκριμένα της FAO. Τέλη του 1960 αποσπάστηκε στην έδρα της FAO στη Ρώμη και έγινε ο πρώτος Κύπριος μόνιμος λειτουργός στον ΟΗΕ. Παρέμεινε στη θέση αυτή για 20 χρόνια, ως ειδικός στα προβλήματα γαιοκτησίας και εποικισμού και αγροτικής μεταρρύθμισης και ανάπτυξης. Επιπλέον, αποσπάστηκε για μικρό διάστημα στη Διεθνή Τράπεζα.
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 επέστρεψε στην Κύπρο ως μέλος κλιμακίου της FAO για να προγραμματιστεί ο ρόλος του διεθνούς τομέα στην επαναδραστηριοποίηση της γεωργικής οικονομίας μετά την εισβολή, έχοντας σημαντικό ρόλο στην έγκριση προγράμματος βοήθειας του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης στην Κύπρο.
Το 1981 αφυπηρέτησε. Προσκλήθηκε ως Ανώτερος Μελετητής στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ, στο τμήμα γαιοοικονομίας. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Κύπρο.
Είχε συγγράψει πληθώρα βιβλίων και επιστημονικών άρθρων.
Πολιτική διαδρομή
Στις 20 Απριλίου 1982 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, θέση στην οποία παρέμεινε και στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983, έως τις 6 Ιανουαρίου 1985.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978 Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983
Εκρέμ Λιμποχόβα
Ο Εκρέμ Λιμποχόβα (Eqrem Libohova, 24 Φεβρουαρίου 1882, Αργυρόκαστρο – 7 Ιουνίου 1948, Ρώμη) ήταν Αλβανός πολιτικός και συνεργάτης των δυνάμεων του Άξονα. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Αλβανίας δύο φορές κατά την ιταλική κατοχή της Αλβανίας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις αρχές της πολιτικής του σταδιοδρομίας, η Λιμποχόβα υπηρέτησε ως Αλβανός πρέσβης στη Ρώμη. Το 1924, ενώ υπηρετούσε σε αυτό το αξίωμα, ο Λιμποχόβα συνέβαλε στις διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία της Τράπεζας της Αλβανίας. Τον ακολούθησε ο αδελφός του, ο Μουφίντ.
Το 1931, ο Λιμποχόβα ήταν πληρεξούσιος υπουργός στην αυλή του Ζογ της Αλβανίας. Στις 26 Ιανουαρίου 1931, ακολούθησε τον βασιλιά Ζογ σε ταξίδι στην Ιταλία. Στις 20 Φεβρουαρίου, αφού παρακολούθησε παράσταση των Παλιάτσων στην κρατική όπερα της Βιέννης, ο Λιμποχόβα τραυματίστηκε σε μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του βασιλιά. Ο Ζογ, ο Λιμποχόβα και ο σοφέρ τους ανταπέδωσαν τα πυρά ενάντια στους επίδοξους δολοφόνους τους, Αζίζ Τσαμί και Ντοκ Γκελόσι. Ο Λιμποχόβα δέχθηκε πυρά στο πόδι και μια σφαίρα πέρασε από το καπέλο του. Ο βασιλιάς δεν επλήγη.