cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heinkel He 60
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Heinkel Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Υδροπλάνα Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
3-υδροξυβενζαλδεΰδη
Η 3-υδροξυβενζαλδεΰδη (αγγλικά 3-hydroxybenzaldehyde) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C7H6O2, αλλά συμβολίζεται συχνότερα με τον ημισυντακτικό της τύπο (C6H4)(3-ΟΗ)CHO. Ο τύπος αυτός δείχνει ότι η βενζαλδεΰδη αποτελείται δομικά από μια βενζοομάδα (-C6H4-), μια υδροξυλομάδα (-ΟΗ) συνδεμένη με το #3 άτομο άνθρακα του βενζολικού δακτυλίου και μια φορμυλομάδα (-CHO). Πιο συγκεκριμένα, αποτελεί μια από τις τρεις (3) ισομερείς υδροξυβενζαλδεΰδες. Οι άλλες δύο (2) υδροξυβενζαλδεΰδες είναι η σαλικυλαλδεΰδη [(C6H4)(2-ΟΗ)CHO] και η 4-υδροξυβενζαλδεΰδη [(C6H4)(4-ΟΗ)CHO]. Η χημικά καθαρή 3-υδροξυβενζαλδεΰδη, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm,  είναι ανοικτοκίτρινο κρυσταλλικό στερεό. Εκτός από τις τρεις (3) «μητρικές» υδροξυλαλδεΰδες, ο όρος επεκτείνεται και σε σειρά «θυγατρικών» παραγώγων της, που ενίοτε αναφέρονται συλλύβδην (μαζί με τις «μητρικές» ενώσεις) «υδροξυβενζαλδεΰδες». Συχνά συμπεριλαμβάνονται σε αυτές και ενώσεις με περισσότερες από μία (1) υδροξυλομάδες (-OH).
Παραγωγή
Η 3-υδροξυβενζαλδεΰδη παράγεται (συνήθως) με πρόδρομη ένωση την 3-νιτροβενζαλδεΰδη [(C6H4)(3-NO2)CHO]. Η συγκεκριμένη παραγωγική οδός ξεκινά με αναγωγή της νιτροομάδας (NO2) σε αμινομάδα (-NH2). Με τον τρόπο αυτό η 3-νιτροβενζαλδεΰδη μετατρέπεται σε 3-αμινοβενζαλδεΰδη [(C6H4)(3-NH2)CHO]. Ακολουθεί διαζωνίωση της αμινομάδας σε διαζωνιομάδα (-N2+), οπότε η 3-αμινοβενζαλδεΰδη μετατρέπεται σε 3-διαζωνιοβενζαλδεΰδη [(C6H4)(3-N2+)CHO]. Τέλος, η 3-διαζωνιοβενζαλδεΰδη υδρολύεται, σχηματίζοντας 3-υδροξυβενζαλδεΰδη: χωρίς-πλαίσιο|55x55εσχωρίς-πλαίσιο|55x55εσ χωρίς-πλαίσιο|55x55εσχωρίς-πλαίσιο|52x52εσ χωρίς-πλαίσιο|52x52εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3-hydroxybenzaldehyde.svg|χωρίς-πλαίσιο|57x57εσ
Βιοσύνθεση
Η 3-υδροξυβενζυλαλκοολική δεϋδρογονάση είναι ένζυμο που οξειδώνει την 3-υδροξυβενζυλική αλκοόλη [(C6H4)(3-ΟΗ)CH2OH] με φωσφονικοτιδαμιδοαδενινοδινουκλοετίδιο (NADP+),  παράγοντας 3-υδροξυβενζαλδεΰδη, φωσφοϋδρονικοτιναμιδοαδενινοδινουκλοετίδιο (NADPH) και υδρογονοκατιόντα (H+).
χωρίς-πλαίσιο|67x67εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3-hydroxybenzaldehyde.svg|χωρίς-πλαίσιο|57x57εσ
Εφαρμογές
Μια γνωστή εφαρμογή της 3-υδροξυβενζαλδεΰδης είναι ως πρόδρομη ένωση για τη σύνθεση μοναστρόλης.
Αναφορές
Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Βενζαλδεΰδες Κατηγορία:Φαινόλες
Πολύφεγγος
Ο Άγιος Γεώργιος της Πολυφέγγου (Sancto Georgio de Polifengno, όπως αναφέρεται σε έγγραφο του 1377) ή απλώς Πολύφεγγος (Polifant στο γαλλικό Χρονικόν του Μορέως) ήταν φρούριο και οικισμός του φράγκικου Πριγκιπάτου της Αχαΐας στην Πελοπόννησο. Ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου ευρισκόταν σε πεδινή τοποθεσία, σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από την Αρχαία Νεμέα, και κατελάμβανε τον χώρο της σημερινής πόλης της Νεμέας, ενώ το φρούριο ευρισκόταν στην κορυφή του Όρους Πολύφεγγου και ήλεγχε ένα από τα περάσματα που οδηγούσαν από το οροπέδιο της Αρκαδίας στις πεδινές εκτάσεις του Αργολικού Κόλπου.
Τον Σεπτέμβριο του 1320, οι Έλληνες, υπό την ηγεσία του Ανδρόνικου Ασάν, κατέλαβαν το φρούριο του Αγίου Γεωργίου των Σκορτών και νίκησαν τις φραγκικές ενισχύσεις που κατέφθασαν στην περιοχή. Αμέσως μετά την επιτυχία αυτή, βάδισαν ενάντια στα φρούρια της Καρύταινας, της Άκοβας και της Πολυφέγγου, των οποίων και πέτυχαν την παράδοση, μέσω της δωροδοκίας των διοικητών τους. Η επιτυχία αυτή έδωσε στους Έλληνες στρατιωτικό πλεονέκτημα, καθώς το σύνολο αυτών των φρουρίων ήλεγχε ορεινά περάσματα από το αρκαδικό οροπέδιο προς τις, ακόμη υπό φραγκικό έλεγχο, παράκτιες πεδιάδες. Η Πολύφεγγος, ωστόσο, ενδέχεται να ανακατελήφθη από τους Φράγκους λίγο καιρό αργότερα, καθώς το όνομά της εμφανίζεται σε έναν κατάλογο φέουδων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας του 1377.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Κορινθίας Κατηγορία:Κάστρα της Κορινθίας Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Αχαΐας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά
Αντιπρόεδρος του Μαυρίκιου
Ο Αντιπρόεδρος του Μαυρίκιου (Vice-Président de la République de Maurice) είναι το δεύτερο τη τάξει αξίωμα στη Δημοκρατία του Μαυρίκιου. Καθώς το πολίτευμα στη χώρα είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, τα καθήκοντα του Αντιπροέδρου είναι εθιμοτυπικά. Η εκλογή του γίνεται από την Εθνοσυνέλευση, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα του Μαυρίκιου. Η θέση παρέμεινε κενή από τον Νοέμβριο του 2019 οπότε παραιτήθηκε ο Μπάρλεν Βιαπούρι. το Δεκεμβρίου ανέλαβε καθήκοντα ο αντιπρόεδρος της κυβερνήτης ο Έντυ Μπουασεζόν στις 2 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους
Καθήκοντα
Σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης ή απομάκρυνσης του Προέδρου, ο Αντιπρόεδρος - άντρας ή γυναίκα - αναλαμβάνει την προεδρία υπηρεσιακά. Ωστόσο, δεν μπορεί να γίνει πρόεδρος σε περίπτωση καθαίρεσης, θανάτου ή παραίτησης του αρχηγού κράτους, παρά μόνο να χριστεί υποψήφιος διάδοχος του προέδρου από το κοινοβούλιο. Αν εκλεγεί, τότε αρχίζει η πλήρης θητεία του στην προεδρία, της οποίας η διάρκεια είναι πέντε χρόνια.
Κατάλογος αντιπροέδρων
Ακολουθεί λίστα με τους αντιπροέδρους του Μαυρίκιου από τότε που η χώρα έγινε δημοκρατία, το 1992, μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
*
Παντελής Μπερτσεκάς
Ο Παντελής Μπερτσεκάς (1903 - ;) ήταν Έλληνας ιατρός και βουλευτής. Εκλέχθηκε βουλευτής Αργολιδοκορινθίας στις εκλογές του 1950 με το κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου. Υιός του ήταν ο διακεκριμένος καθηγητής στις ΗΠΑ Δημήτρης Μπερτσεκάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Resident Evil 4 (βιντεοπαιχνίδι, 2023)
Το Resident Evil 4 (ιαπωνικά: バイオハザード RE:4, Χέπμπορν: Baiohazādo RE:4) είναι βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου που αναπτύχθηκε και εκδόθηκε από την Capcom. Το Resident Evil 4 ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2022 και κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου του 2023 για τα PlayStation 4, PlayStation 5, Windows, and Xbox Series X/S. Πρόκειται για remake του Resident Evil 4. Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο του αστυνομικού Leon S. Kennedy, ο οποίος καλείται να σώσει την κόρη του Αμερικανού προέδρου, Ashley Graham, από την αίρεση Los Iluminados. Το remake βασίζεται στο αρχικό παιχνίδι, παράλληλα διαθέτοντας αναβαθμισμένο σενάριο, νέα οπτικά στοιχεία, χαρακτήρες, καστ και βελτιωμένο τρόπο παιχνιδιού. Απέσπασε θετικές κριτικές και πούλησε τέσσερα εκατομμύρια κομμάτια τις πρώτες δύο εβδομάδες κυκλοφορίας του, κάνοντάς το ένα από τα βιντεοπαιχνίδια της σειράς Resident Evil με τις γρηγορότερες πωλήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2023 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Capcom Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Resident Evil Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Xbox Series Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2004 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ισπανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Remakes βιντεοπαιχνιδιών
NanoPhos
Η NanoPhos Α.Ε. είναι ελληνική εταιρεία νανοτεχνολογίας , που ιδρύθηκε το 2005 με έδρα στο Λαύριο όπου αναπτύσσει και παράγει προϊόντα νανοτεχνολογίας με εξαγωγές στο εξωτερικό. Η εταιρεία αναπτύσσει στα εργαστήριά της νέα προϊόντα και αξιοποιεί ευρήματα της νανοτεχνολογίας δημιουργώντας νέα νανοϋλικά -οικολογικής φύσης- που αδιαβροχοποιούν επιφάνειες, προστατεύοντας έτσι υλικά δόμησης, όπως π.χ. τσιμέντο, πέτρα, κεραμίδια, ξύλο ή μάρμαρο χωρίς αλλαγή της φυσικής όψης και εμφάνισής τους.
Έχει λάβει βραβεία και διεθνείς διακρίσεις     μέχρι σήμερα, ενώ το 2017 βραβεύτηκε για την καινοτομία των προϊόντων της, στο διαγωνισμό 2017 Lloyd’s List Greek Shipping Awards. Τα προϊόντα της έχουν ως βάση το νερό και δεν περιέχουν ρυπογόνους διαλύτες. Τα προϊόντα της NanoPhos πωλούνται σε περισσότερες από 20 χώρες, όπως Μεγάλη Βρετανία, Νορβηγία, Σουηδία, Πορτογαλία, Τουρκία, Ιταλία, Σαουδική Αραβία, Ιράν, Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία, την Αίγυπτο και τη Νέα Ζηλανδία.
Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είναι ο Ιωάννης Αραμπατζής, διδάκτωρ εφαρμοσμένης νανοτεχνολογίας του ΕΜΠ και διευθύντρια παραγωγής επιχρισμάτων και χρωμάτων η Κλαίρη Αραμπατζή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Jägermeister
Το Jägermeister, δηλαδή «ο άρχοντας των κυνηγών» είναι οινοπνευματώδες λικέρ που είχε παρασκευάσει ο Κουρτ Μαστ στο Βολφενμπύτελ της Γερμανίας. Το σύμβολο πάνω στη φιάλη του Jägermeister, το ελάφι, δεν άλλαξε ποτέ από την πρώτη εμφιάλωση. Το Jägermeister βασίζεται σε μια συνταγή που αποτελεί μίξη με genever (γιουνίπερος) και βότανα, που δημιούργησε κοντά στο 1743 ο φαρμακοποιός Petrus Boonekamp. Μετά την παρασκευή του από τον Μαστ, για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στη γερμανική αγορά το 1935 και έκτοτε έχει καθιερωθεί σε 108 χώρες, συνεχίζει όμως να παράγεται μόνο εκεί, στο ίδιο εργοστάσιο στο Βολφενμπύτελ.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Λικέρ
Κατάλογος πρωθυπουργών της Γουινέας-Μπισσάου
Από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Γουινέας-Μπισσάου από την Πορτογαλία στις 24 Σεπτεμβρίου 1974, έχουν υπηρετήσει 20 πρωθυπουργοί και 2 υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί.
Μάμψις
Η Μάμψις, γνωστή και ως Μέμφις, είναι αρχαία βυζαντινή πόλη και πρώην σταθμός καραβανιών των Ναβαταίων. Στην ναβαταϊκή περίοδο, η Μάμψις ήταν ένας σημαντικός σταθμός στον δρόμο εμπορίου μπαχαρικών, που συνέδεε τη Νότια Αραβία μέσω του Εδώμ, της Αραβά και του Μαάλε Ακραμπίμ, με τα λιμάνια της Μεσογείου, καθώς και με την Ιερουσαλήμ μέσω της Μπερ Σεβά και της Χεβρώνος. Η πόλη καλύπτει 40.000 τ.μ και είναι η μικρότερη αλλά καλύτερα ανακαινισμένη αρχαία πόλη στην έρημο Νεγκέβ. Οι κάποτε πολυτελείς οικίες διαθέτουν ασυνήθιστη αρχιτεκτονική που δεν συναντάται σε καμία άλλη ναβαταϊκή πόλη.
Η ανακατασκευασμένη πόλη της Μάμψεως δίνει στον επισκέπτη την αίσθηση του πώς φαινόταν κάποτε η πόλη. Ολόκληροι δρόμοι έχουν διασωθεί άθικτοι, ενώ υπάρχουν επίσης μεγάλες ομάδες ναβαταϊκών κτιρίων με ανοιχτούς χώρους, αυλές και βεράντες. Οι πέτρες είναι προσεκτικά λαξευμένες και οι αψίδες που στηρίζουν την οροφή είναι αξιοσημείωτα καλά κατασκευασμένες.
Ο Δρόμος των Μπαχαρικών - Πόλεις της Ερήμου στο Νεγκέβ, συμπεριλαμβανομένων των Μάμψις, Ελούσα, Αβντάτ και Σόβατα, ανακηρύχθηκαν Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO τον Ιούνιο του 2005.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ισραήλ Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ισραήλ Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στη Νοτιοδυτική Ασία
Παλάτι Νταρούλ Αμάν
Το Παλάτι Νταρούλ Αμάν (, παστού: د دارالامان ماڼۍ, «οικία της ειρήνης» ή, με διττή έννοια «οικία του Αμαν[ουλάχ]») είναι εγκαταλελειμμένο παλάτι περίπου 16 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το κέντρο της Καμπούλ στο Αφγανιστάν. Επί του παρόντος πραγματοποιούνται εργασίες ανακαίνισης του ώστε να καταστεί και πάλι λειτουργικό.
Ιστορικά στοιχεία
Η κατασκευή του Παλατιού Νταρούλ Αμάν ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ως μέρος των προσπαθειών του βασιλιά Αμανουλάχ Χαν για εκσυγχρονισμό του Αφγανιστάν. Θα ήταν μέρος της νέας πρωτεύουσας με όνομα Νταρουλαμάν, η οποία θα συνδεόταν με την Καμπούλ με σιδηροδρομική γραμμή. Το παλάτι θεωρείται αποδεικτικό της φιλίας Αφγανιστάν-Γερμανίας, μιας και σχεδιάστηκε από Γερμανό μηχανικό, τον Βάλτερ Χάρτεν και την ομάδα του.
Το παλάτι είναι ένα επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο πάνω σε κορυφή λόφου με θέα προς την κοιλάδα στο δυτικό τμήμα της αφγανικής πρωτεύουσας. Σχεδιασμένο από Γάλλους και Γερμανούς αρχιτέκτονες, ήταν ένα από τα πρώτα κτίρια στη χώρα που διέθετε κεντρική θέρμανση και τρεχούμενο νερό. Προοριζόμενο ως έδρα ενός μελλοντικού κοινοβουλίου, το κτίριο παρέμεινε αχρησιμοποίητο και μερικώς ολοκληρωμένο για πολλά χρόνια αφού οι θρησκευόμενοι συντηρητικοί υπό τον Χαμπιπουλάχ Καλακάνι ανάγκασαν τον Αμανουλάχ να αποχωρήσει από την εξουσία το 1929 και σταμάτησαν τις μεταρρυθμίσεις του. Στα επόμενα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ως ιατρική σχολή για το Πανεπιστήμιο της Καμπούλ, καθώς και ως αποθήκη και έδρα αρκετών μικρότερων υπουργείων.
Το κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 14 Δεκεμβρίου 1968 και στη συνέχεια αποκαταστάθηκε για να στεγάσει το Υπουργείο Άμυνας στη δεκαετία του 1970 και του 1980. Στο κομμουνιστικό πραξικόπημα του 1978, το κτίριο πυρπολήθηκε και πάλι. Μεγάλο μέρος του κτιρίου υπέστη καταστροφές από πυρκαγιά σε δεξαμενή κατά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Σαχναουάζ Τανάι στις 6 Μαρτίου 1990. Για άλλη μια φορά υπέστη φθορές κατά τη δεκαετία του 1990, καθώς οι αντίπαλες ομάδες των Μουτζαχεντίν μάχονταν για τον έλεγχο της Καμπούλ. Ο βαρύς οπλισμός των Μουτζαχεντίν έκανε το παλάτι ένα κατεστραμμένο ερείπιο το οποίο χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως προσφυγικός οικισμός και νομαδικός καταυλισμός μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν έγινε έδρα τάγματος για τον Εθνικό Στρατό του Αφγανιστάν.
Το 2005 παρουσιάστηκε ένα σχέδιο ανακαίνισης του παλατιού για χρήση ως έδρα του μελλοντικού κοινοβουλίου του Αφγανιστάν. Θα χρηματοδοτούταν κυρίως από ιδιωτικές δωρεές από αλλοδαπούς και πλούσιους Αφγανούς. Το παλάτι αποτέλεσε έναν από τους πολλούς στόχους σε μια σειρά επιθέσεων που ξεκίνησαν στις 15 Απριλίου 2012, για τις οποίες οι Ταλιμπάν ανέλαβαν την ευθύνη. Τελικά αποφασίστηκε να κατασκευαστεί ένα νέο κτίριο απέναντι από το παλάτι για να στεγάσει το κοινοβούλιο, με τη βοήθεια της Ινδίας. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Χρωμοσωμική θεωρία Μποβέρι–Σάτον
δεξιά|μικρογραφία|Ο [[Γουόλτερ Σάτον (αριστερά) και Τεοντόρ Μποβέρι (δεξιά) που ανέπτυξαν ανεξάρτητα τη χρωμοσωμική θεωρία της κληρονομικότητας το 1902]] Η χρωμοσωμική θεωρία Μποβέρι–Σάτον (επίσης γνωστή ως η χρωμοσωμική θεωρία της κληρονομικότητας ή η θεωρία Σάτον–Μποβέρι) είναι βασική ενοποιητική θεωρία της γενετικής, η οποία προσδιορίζει τα χρωμοσώματα ως τους φορείς του γενετικού υλικού. Εξηγεί σωστά τον μηχανισμό που είναι το υπόβαθρο των νόμων της Μεντελικής κληρονομικότητας, εντοπίζοντας τα χρωμοσώματα με τα συζευγμένα αλληλόμορφα που απαιτούνται από νόμους του Μέντελ. Αναφέρει επίσης ότι τα χρωμοσώματα είναι γραμμικές δομές με γονίδια που βρίσκονται σε συγκεκριμένες τοποθεσίες πάνω τους που ονομάζονται loci.
Δηλώνει απλά ότι τα χρωμοσώματα, τα οποία φαίνονται σε όλα τα διαιρούμενα κύτταρα και περνούν από τη μια γενιά στην επόμενη, είναι η βάση για όλη την γενετική κληρονομικότητα. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα τυχαίες μεταλλάξεις δημιουργούν αλλαγές στην αλληλουχία του DNA ενός γονιδίου. Τα γονίδια βρίσκονται στα χρωμοσώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιολογικές θεωρίες Κατηγορία:Κυτταρολογία
Ελβετικά δημοψηφίσματα (2017)
Δημοψηφίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Ελβετία, στις 12 Φεβρουαρίου, στις 21 Μαΐου και στις 24 Σεπτεμβρίου 2017.
Δημοψηφίσματα Φεβρουαρίου
Τρία δημοψηφίσματα πραγματοποιήθηκαν στις 12 Φεβρουαρίου:
Δημοψήφισμα Μαΐου
Στις 21 Μαΐου 2017 έγινε ένα δημοψήφισμα, στο οποίο οι ψηφοφόροι αποφάσισαν μεσοπρόθεσμα να εγκαταλείψουν την πυρηνική ενέργεια, με ταυτόχρονη υποστήριξη των πράσινων πηγών ενέργειας. Η νέα Πράξη για την Ενέργεια υπερψηφίστηκε από το 58% των ψηφοφόρων.
Δημοψηφίσματα Σεπτεμβρίου
Στις 24 Σεπτεμβρίου διεξήχθησαν δημοψηφίσματα για:
Τα δύο τελευταία δημοψηφίσματα ήταν σχετικά μεταξύ τους, και η Ομοσπονδιακή Πράξη για τις Μεταρρυθμίσεις στις Συντάξεις του 2020 θα εφαρμόζονταν μόνο αν οι ψηφοφόροι ενέκριναν και την αύξηση στον ΦΠΑ. Η μεταρρύθμιση στις συντάξεις θα αύξανε το όριο ηλικίας για τη συνταξιοδότηση των γυναικών στα 65. Οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις υποστηρίχτηκαν από τα κεντρώα και τα κεντροαριστερά κόμματα και βρήκαν αντίθετα τα κεντροδεξιά κόμματα όπως το FDP.Οι Φιλελεύθεροι και το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα.
Αναφορές
2017
Αμυγδαλέα Αχαΐας
Η Αμυγδαλιά (επίσημα: Αμυγδαλέα· πρώην ονομασία: Μυγδαλιά· παλιότερη ονομασία: Μαμαλούκα) είναι ένας μικρό ορεινό χωριό της Αχαΐας και ανήκει στον «καλλικρατικό» Δήμο Καλαβρύτων.
Τοποθεσία
Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο περίπου 820 μέτρων στις πλαγιές του «κοκοβίτικου» βουνού Δάσιλος, καθώς και λίγα χιλιόμετρα βορειότερα από την Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως («111»).
Εγγύς του ή και σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα κεφαλοχώρια της Δάφνης (Στρέζοβα) και των Κλειτορίας (Μαζαίικα), οι οικισμοί της Χόβολης, η Σκοτάνη και τα Καλύβια Σκοτάνης, τα χωριά Κάτω Δρυμός, Κλείτορας, Λευκάσιο, Πεύκο, Φίλια και ο μικρός οικισμός Άγιοι Θεόδωροι Φιλίων.
Στην περιοχή ανάμεσα στην Αμυγλαδιά και το γειτονικό χωριό Πεύκο, εικάζεται ότι βρισκόταν η αρχαία Αζανική κώμη των Λυκούντων. Αναφέρεται στα 1901, το χωριό να απέχει δεκαοκτώ ώρες δρόμο από την Πάτρα, εξίμισι ώρες από τα Καλάβρυτα, δύο ώρες από το κεφαλοχώρι της Στρέζοβας και δυόμισι ώρες από το Σοπωτό.
Ονομασία
Το χωριό έφερε και άλλες ονομασίες παλιότερα. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε αρχικά από Μαμαλούκα σε Μυγδαλιά ενώ την 16/10/1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αμυγδαλέα.
Η παλιά ονομασία «Μαμαλούκα» εικάζεται βιβλιογραφικά ότι έχει Βλάχικη καταγωγή χωρίς ωστόσο να έχει δοθεί κάποια ετυμολογία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γ. Παπανδρέου «Μαμαλούκα» ονομάζεται στα Σλαβικά ένα είδος χυλού, που είναι φτιαγμένος από αλεύρι και βούτυρο.
Κάτοικοι
Η τοπική οικονομία βασίζεται κατά κύριο λόγο στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και η κύρια απασχόληση των μόνιμων κατοίκων της περιοχής είναι η κτηνοτροφία.
Το χωριό πλέον έχει λίγους μόνιμους κάτοικους και αρκετοί έχουν μετακομίσει στο Αίγιο. Έχει δεχθεί δύο φορές στο παρελθόν δημογραφική μείωση λόγω της μετανάστευσης· μεταξύ 1890-1912 στην Αμερική και τη δεκαετία 1950 στην Αυστραλία. Επίσης, από τις δεκαετίες 1970-1980 εμφανίζεται μείωση του πληθυσμού του χωριού, ενώ όπως φαίνεται και στις εθνικές απογραφές από τότε και έπειτα, μόνο στην Απογραφή του 2001 καταδεικνύεται μια μικρή πληθυσμιακή αύξηση.
Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Λυκουρίας. Την 01/07/1841 αποσπάται από το Δήμο Λυκουρίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Κλειτορίας. Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 προσαρτάται στον τότε Δήμο Αροανείας ενώ με το ΦΕΚ 2Α της 20/01/1870 αποσπάται από τον τότε Δήμο Αροανείας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Παΐων. Μεταξύ 1912 και 1913 εθεωρείτο επισήμως κατηργημένος διοικητικά οικισμός. Με το ΦΕΚ 200Α της 09/10/1913 προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Στρέζοβας. Το 1946, με το ΦΕΚ 290Α της 26/09/1946, ορίστηκε έδρα της Κοινότητας Αμυγδαλέας αποσπώμενη από την τότε Κοινότητα Δάφνης Καλαβρύτων. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας», προσαρτάται στο Δήμο Παΐων μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στον «καλλικρατικό» Δήμο Καλαβρύτων (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης «Καλλικράτης».
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Ναοί του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος (ενοριακός-κοιμητηριακός) και το ξωκλήσι, πάλι του Αγίου Νικολάου. Γειτονιές του είναι η «Κοκκινίτσα» ή το «Χάνι Πίττα».
Σκεντέρ Τζινούσι
Ο Σκεντέρ Τζινούσι (Skënder Gjinushi, γενν. 24 Δεκεμβρίου 1949, Αυλώνας) είναι Αλβανός πολιτικός. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Τιράνων με πτυχίο στα μαθηματικά. Στη συνέχεια σπούδασε στη Γαλλία όπου απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στη φυσική. Στη συνέχεια δίδαξε στο τμήμα φυσικής του Πανεπιστημίου των Τιράνων. Σήμερα είναι ο ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας. Είναι μέλος του αλβανικού Κοινοβουλίου από το 1992 και από τότε έχει υπηρετήσει σε διάφορες θέσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτού του Υπουργού Παιδείας και του Προέδρου του Κοινοβουλίου της Αλβανίας από τις 24 Ιουλίου 1997 έως τις 4 Σεπτεμβρίου 2001. Για λίγες ώρες ήταν προσωρινός Πρόεδρος της Αλβανίας στις 24 Ιουλίου 1997.
Αντζίντι Τσετιάρ
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην επαρχία Βιρουντουναγκάρ του ινδικού κρατιδίου Ταμίλ Ναντού στις 29 Απριλίου 1928 και καταγόταν από οικογένεια εμπόρων. Σε ηλικία 10 ετών εγκαταστάθηκε στον Μαυρίκιο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Έπειτα από την επιστροφή του Εργατικού πρωθυπουργού Ναβίν Ραμγκούλαμ στην εξουσία, ο Τσετιάρ επαναδιορίστηκε αντιπρόεδρος της χώρας του για δεύτερη θητεία, από τον πρόεδρο Άνρουντ Τζάγκνοτ, το 2007.
Απεβίωσε κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αντιπροέδρου στις 15 Σεπτεμβρίου 2010. Υπέφερε από προβλήματα υγείας για λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Κατέλιπε 4 γιους και μία κόρη. Άλλος ένας γιος είχε ήδη πεθάνει πριν τον αντιπρόεδρο.
Σχέσεις Κένυας-Πολωνίας
Οι σχέσεις Κένυας-Πολωνίας αναφέρονται στις διμερείς διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Κένυας και της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Και τα δύο έθνη είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Αντζίντι Τσετιάρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μαυρίκιου Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Μαυρίκιου
Σχέσεις Κένυας-Πολωνίας
Ιστορία
Μεταξύ 1942 και 1944, 18.000 Πολωνοί πρόσφυγες έφτασαν στην κενυάτικη πόλη-λιμάνι Μομπάσα. Οι πρόσφυγες ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης εξόδου μεταξύ 320.000 και ενός εκατομμυρίου Πολωνών εκτοπισμένων, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Πολωνία από τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και στάλθηκαν στα ανατολικά μέρη της Σοβιετικής Ένωσης και της Σιβηρίας. Με τη βοήθεια του Στρατού του Άντερς, περίπου 110.000 Πολωνοί απομακρυνόμενοι έφυγαν από τη Σοβιετική Ένωση στην Περσία και 18.000 από αυτούς τους πρόσφυγες στάλθηκαν στην Ανατολική Αφρική.
Το 1945, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της μετά τον πόλεμο. Στις 12 Δεκεμβρίου 1963, η Κένυα απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο και στις 13 Δεκεμβρίου 1963, η Πολωνία αναγνώρισε και καθιέρωσε διπλωματικές σχέσεις με την Κένυα. Το 1964, η Πολωνία άνοιξε μόνιμη πρεσβεία στο Ναϊρόμπι.
Αρχικά, οι σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών διοικήθηκαν κυρίως σε πολυμερή φόρουμ όπως τα Ηνωμένα Έθνη. Λίγο μετά τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων, αρκετές εκατοντάδες Κενυάτες υπήκοοι θα ταξίδευαν στην Πολωνία για να σπουδάσουν σε πολωνικά πανεπιστήμια σχετικά με κυβερνητικές υποτροφίες. Τον Ιούνιο του 2014, και τα δύο έθνη υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας για την αύξηση του εμπορίου. Από το 2016, η Κένυα είναι μία από τις βασικές προτεραιότητες της Πολωνίας στη βοήθεια αναπτυξιακής βοήθειας.
Υψηλόβαθμες επισκέψεις
μικρογραφία| Κενυάτες Γερουσιαστές και ο ομιλητής της Γερουσίας της Κένυας, [[Έκουε Εθούρο, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Γερουσία της Πολωνίας στη Βαρσοβία το 2015,]] Υψηλόβαθμες επισκέψεις από την Κένυα στην Πολωνία
Υψηλόβαθμες επισκέψεις από την Πολωνία στην Κένυα
Μεταφορές
Υπάρχουν απευθείας εποχιακές πτήσεις μεταξύ Μομπάσα και Βαρσοβίας με την LOT Polish Airlines.
Εμπορικές συναλλαγές
Τον Οκτώβριο του 2014, η Κοινότητα Κρατών της Ανατολικής Αφρικής (η οποία περιλαμβάνει την Κένυα) και η Ευρωπαϊκή Ένωση (συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας) ολοκλήρωσαν μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου. Η συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ. Το 2018, το εμπόριο μεταξύ Κένυας και Πολωνίας ανήλθε σε 93 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι εξαγωγές της Κένυας στην Πολωνία περιλαμβάνουν: τσάι, κονσέρβες ανανά, κομμένα άνθη, καφέ, ψάρια και τσάντες από σιζάλ. Οι εξαγωγές της Πολωνίας στην Κένυα περιλαμβάνουν: κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, μηχανήματα, ηλεκτρονικά είδη και οχήματα. Το 2017, η Πολωνία άνοιξε εμπορικό γραφείο στο Ναϊρόμπι.
Διπλωματικές αποστολές
δεξιά|μικρογραφία|Πρεσβεία της Πολωνίας στο Ναϊρόμπι.
Παραπομπές
Πολωνια Κενυα
Κρανιά Μουζακίου Καρδίτσας
Η Κρανιά  ή Κρανέα είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κρανέα βρίσκεται στην πεδιάδα της Καρδίτσας σε υψόμετρο 92 μέτρα ενώ απέχει περίπου 13 χλμ. ΒΑ. από την Καρδίτσα, 19 χλμ. Α. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 18 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Τρίκαλα. Βορειοδυτικά του χωριού είναι η Μαγούλα, βόρεια το Αγναντερό, νοτιοανατολικά το Ριζοβούνι ενώ στην ίδια κατεύθυνση περνάει η ΕΟ Τρικάλων - Καρδίτσας.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιθώμης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 μετονομάστηκε σε Κρανέα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Αγίους Ανάργυρους αποτελούν την κοινότητα Κρανέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παμίσου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 510 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Δημήτρης Μπερτσεκάς
Ο Δημήτρης Μπερτσεκάς (Αθήνα, 1942) είναι διακεκριμένος μαθηματικός και επιστήμονας υπολογιστών, καθηγητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.
Κρανιά Μουζακίου Καρδίτσας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Δημήτρης Μπερτσεκάς
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιός του γιατρού και βουλευτή Παντελή Μπερτσεκά. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια μετακόμισε στις ΗΠΑ όπου έλαβε το διδακτορικό του το 1971 από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασσαχουσέτης. Δίδαξε στα πανεπιστήμια του Στάνφορντ, Ιλλινόι, Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης και από το 2019 στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Το 2001 εκλέχθηκε μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους 50 Μαθηματικούς παγκοσμίως και ένας από τους 100 πλέον αναφέρομενους Επιστήμονες Υπολογιστών παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Καθεδρικός του Προφήτη Ηλία (Χαλέπι)
Ο Καθεδρικός του Προφήτη Ηλία στο Χαλέπι βρίσκεται στην πλατεία Φαρχάτ, στη χριστιανική γειτονιά της πόλης, την al-Jdayde και ανήκει στη Μαρωνιτική Εκκλησία.
Το 2013, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Συρία, υπέστη μεγάλες καταστροφές και η οροφή του κατέρρευσε. Τον Ιούλιο του 2020 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης και ο ναός άνοιξε επίσημα ξανά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Συρία
Σταυροθήκη του Λίμπουργκ
μικρογραφία|Η σταυροθήκη του Λίμπουργκ, ανοιχτή. μικρογραφία|Η σταυροθήκη του Λίμπουργκ, κλειστή. μικρογραφία|Πίσω πλευρά Η σταυροθήκη του Λίμπουργκ είναι μια αυτοκρατορική κειμηλιοθήκη με Τίμιο Ξύλο που δημιουργήθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία περί το 964. Αυτή αρχικά βρισκόταν μαζί με άλλα σπουδαία χριστιανικά κειμήλια του Πάθους του Χριστού στο Αυτοκρατορικό Παρεκκλήσι του Φάρου στο Μεγάλο Παλάτι της Κωνσταντινούπολης. Πρόκειται για εξαιρετικό δείγμα βυζαντινής αυτοκρατορικής τέχνης.
Ιστορία
Σύμφωνα με το Oxford Dictionary of Byzantium, η Σταυροθήκη του Λίμπουργκ δημιουργήθηκε περί το 964 από τον παρακοιμώμενο Βασίλειο Λεκαπηνό. Ήταν ένα από τα κεντρικά κειμήλια του Πάθους του Χριστού και βρισκόταν στο πιο σημαντικό από τα 30 παρεκκλήσια του Μεγάλου Παλατιού της Κωνσταντινούπολης, το παρεκκλήσι του Φάρου. Κατά τη διάρκεια της Τέταρτης Σταυροφορίας, ο ιππότης Heinrich von Ulmen αφαίρεσε τη σταυροθήκη και τη μετέφερε, μαζί με άλλα αντικείμενα, στη Γερμανία. Αρχικά το αφιέρωσε στο μοναστήρι Αυγουστίνων του Stuben, κοντά στο Bremm an der Mosel. Μετά τη διάλυση του μοναστηριού το 1802, μεταφέρθηκε στο φρούριο Ehrenbreitstein κοντά στο Κόμπλεντς, από όπου περιήλθε στην κατοχή του πρίγκιπα του Nassau-Weilburg. Αυτός το δώρισε στην επισκοπή του Λίμπουργκ το 1835. Η λειψανοθήκη φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο της επισκοπής.
Περιγραφή
Η σταυροθήκη αποτελείται από δύο μέρη, ένα συρόμενο καπάκι και ένα συρτάρι με το Τίμιο Ξύλο. Το συρόμενο καπάκι ασφάλιζε τα περιεχόμενα του κουτιού κατά τη μεταφορά και ήταν το μόνιμο μπροστινό μέρος του. Το συρόμενο κάλυμμα αφαιρούνταν μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, οπότε και εκθέτονταν τα λείψανα σε λατρεία.
Στη μέση του καλύμματος απεικονίζεται μια μεγάλη Δέηση: η Παναγία, συνοδευόμενη από τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, συνοδευόμενος από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, στέκονται εκατέρωθεν του θρόνου του Χριστού. Οι άγγελοι φορούν βυζαντινό αυτοκρατορικό ένδυμα, ενώ ο Χριστός, η Παναγία και ο Ιωάννης είναι ντυμένοι στα μωβ, το χρώμα του αυτοκράτορα. Η κεντρική εικόνα πλαισιώνεται από διακοσμητικές λωρίδες, στις οποίες παρεμβάλλονται εικόνες αγίων. Το πίσω μέρος του καλύμματος εικονίζει έναν σταυρό που στέκεται σε βάση, καλυμμένο από ανάγλυφο επιχρυσωμένο ασήμι και πολύτιμους λίθους. Από τη βάση του σταυρού φυτρώνει κλωνάρι ακάνθου, σύμβολο του σταυρού ως δέντρου της ζωής.
Στο εσωτερικό, τα εγκάρσια μέρη σχηματίζουν πατριαρχικό σταυρό με διπλή δοκό. Περιβάλλεται από δέκα πεδία που απεικονίζουν σεραφείμ και χερουβείμ, καθένα από τα οποία καλύπτει μικρά δοχεία με λείψανα της Παναγίας και του Χριστού (τεμάχια λειψάνων από: τα σπάργανα, το λέντιο, τον ακάνθινο στέφανο, τα πορφυρό ιμάτιο, τη σινδόνη, τον σπόγγο, το μαφόριο της Θεοτόκου, τη ζώνη της Θεοτόκου από τα Χαλκοπράτεια, τη ζώνη της Θεοτόκου από τη Ζήλα και μαλλιά από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο). Στα πεδία αναγράφονται τα εξής :
Η επιγραφή της σταυροθήκης, η οποία επαινεί τη νικηφόρα δύναμη του σταυρού που υπερβαίνει τον θάνατο, είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δ΄ Σταυροφορία Κατηγορία:Έργα βυζαντινής τέχνης
Τόμας Μονκ Μέισον
Βιογραφία
Ο Μονκ Μέισον γεννήθηκε το 1803. Σπούδασε σχετικά με το φλάουτο στο εξωτερικό και ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του στο κολλέγιο Τρίνιτυ του Δουβλίνου. Συνέθεσε πληθώρα έργων όπερας ενώ έγινε και επαγγελματίας φλαουτίστας.
Το 1836, ο Τόμας Μονκ Μέισον έγραψε το Account of the Late æronautical Expedition from London to Weilburg (Έκθεση σχετικά με την πρόσφατη αεροναυτική εκστρατεία από το Λονδίνο στο Βάιλμπουργκ) στο οποίο έδινε λεπτομέρειες για το ταξίδι. Αφιέρωσε το βιβλίο στον Χόλοντ.
left|thumb|Το αερόστατο στην κοιλάδα του Έλμπερν, μετά την προσγείωση Ο Μέισον περιγράφει το ταξίδι το οποίο διήρκεσε μόνο δεκαοκτώ ώρες και αναφέρει πως μόλις προσγειώθηκαν ξεκίνησαν την επιστροφή τους για την Αγγλία. Σημειώνει πως χρειάστηκαν αρκετές ώρες προμηθειών, δεκατέσσερις βοηθοί, ένα άλογο και μια άμαξα. Όλα αυτά χρειάστηκαν για τη μεταφορά του αεροστάτου στην πλησιέστερη πόλη, το Βάιλμπουργκ. Ο Μέισον σημειώνει επίσης πως η ακριβής τοποθεσία στην οποία προσγειώθηκαν ήταν ένας μύλος με την ονομασία Ντιλχάουζεν στην κοιλάδα του Έλμπερν, σε απόσταση δύο λεύγων από το Βάιλμπουργκ. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που αναφέρει είναι πως η τοποθεσία που προσγειώθηκαν ήταν το ίδιο σημείο στο οποίο είχε προσγειωθεί ο Ζαν-Πιερ Μπλανσάρ σε προγενέστερη πτήση του το 1785 έχοντας απογειωθεί από τη Φραγκφούρτη.
Εκτός από τον πίνακα ζωγραφικής και το βιβλίο, ο ευθυμογράφος Τόμας Χουντ, έγραψε κωμικό ποίημα για να τιμήσει το επικό κατόρθωμα της πτήσης προς το Νασσάου. Το Ode to Messrs Green, Hollond and Monck on their late Balloon Adventure (Ωδή στους Κυρίους Γκριν, Χόλοντ και Μονκ για την πρόσφατη εμπειρία με αερόστατο), περιλαμβάνει τους ακόλουθους στίχους: Write then Messrs Monck Mason Hollond Green ! And tell us all you have or haven t seen ! Twaa kind when the balloon went out of town To take Monck Mason up and set him down
Μετάφραση: Γράψτε μας Κύριοι Μονκ Μέισον, Χόλοντ και Γκριν ! Και πείτε μας τι είδατε και τι όχι ! Πολύ ευνοϊκό που το αερόστατο απομακρύνθηκε από την πόλη Πέρνοντας μαζί τον Μονκ Μέισον και φέρνοντας τον πίσω
Τη δεκαετία του 1840, ο Μέισον χρεωκόπησε αφού έχασε σημαντικά χρηματικά ποσά ενοικιάζοντας την Όπερα στο Κόβεντ Γκάρντεν. Χρειάστηκαν 23 χρόνια για την έκδοση της δικαστικής απόφασης.
Μετά την πτήση με το αερόστατο
Για πάνω από τριάντα χρόνια μετά το 1845 ο Μέισον δημοσίευε βιβλία σχετικά με τη θεολογία. Το πρώτο βιβλίο του αναφερόταν στο αλάθητο της βίβλου. Το έργο του Μέισον του 1863 με τίτλο The Work and the Word or The Dealings and Doctrines of God in relation to the State and Salvation of Man summarily Reviewed Reconciled and Recommended in accordance with the dictates of Human Reason (Το έργο και τα λόγια ή η ασχολίες και τα δόγματα του Θεού σε σχέση με το Κράτος και η σωτηρία του ανθρώπου αναθεωρημένο συνοπτικά και συμβιβασμένο σύμφωνα με τις επιταγές του ανθρωπίνου λόγου) περιγράφεται ως έξυπνα σκηνοθετημένο, αλλά θεωρητικά θεολογικό.
Στη λογοτεχνία
Το βιβλίο του Μέισον σχετικά με την πτήση του αεροστάτου αποτέλεσε βάση για τη γνωστή απάτη του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Δημοσίευσε εκθέσεις κάποιου άνδρα με το όνομα Μονκ Μέισον ο οποίος διέσχισε τον Ατλαντικό με αερόστατο σε τρεις μέρες. Ο χαρακτήρας Μονκ Μέισον δεν ήταν πραγματικό πρόσωπο, αν και βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στον Τόμας Μονκ Μέισον. Η ιστορία ήταν σε μεγάλο βαθμό αντιγραφή του έργου του Μέισον, Account of the Late Aeronautical Expedition from London to Weilburg από το 1836.
Ο Μέισον πέθανε το 1889.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αεροπόροι Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Μακρόβιος
Ο Μακρόβιος, πλήρες όνομα Μακρόβιος Αμβρόσιος Θεοδόσιος, ήταν Ρωμαίος επαρχιώτης που έζησε κατά τις αρχές του 5ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της μετάβασης της Ρωμαϊκής προς τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και όταν τα λατινικά ήταν τόσο διαδεδομένα όσο τα ελληνικά μεταξύ της ελίτ. Είναι κατά κύριο λόγο γνωστός για τα γραπτά του, τα οποία περιλαμβάνουν το ευρέως αντιγραμμένο και διαβασμένο Commentarii in Somnium Scipionis («Υπομνήματα στο Όνειρο του Σκιπίωνα»), το οποίο ήταν μία από τις σημαντικότερες πηγές του Πλατωνισμού στη Λατινική Δύση κατά τον Μεσαίωνα, το Saturnalia, μια επιτομή της αρχαίας ρωμαϊκής θρησκευτικής και σχετικής με παλιά βιβλία παράδοσης, και το De differentiis et societatibus graeci latinique verbi («Στις διαφορές και ομοιότητες του ελληνικού και λατινικού ρήματος»), το οποίο έχει πια χαθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγγραφείς στη λατινική γλώσσα Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατάλογος αεροδρομίων της Αργεντινής
Αεροδρόμια
Τα ονόματα των αεροδρομίων που εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες υποδηλώνουν ότι το αεροδρόμιο έχει προγραμματισμένα δρομολόγια με εμπορικές αεροπορικές εταιρείες.
Πηγές
Αργεντινη *
Πέταρ Μιλοζέφσκι
Ο Πέταρ Μιλοζέφσκι (Петар Милошевски) ήταν τερματοφύλακας ποδοσφαίρου από τη Βόρεια Μακεδονία.
Σταδιοδρομία
Ο Πέταρ Μιλοζέφσκι κατά τη διάρκεια της καριέρας του πέρασε από πολλούς συλλόγους. Τη μεγαλύτερη αναγνώριση έλαβε όταν αγωνιζόταν για την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου όντας ένας εκ των κορυφαίων τερματοφυλάκων στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου.
Αδρόμυλοι
Η ιστορία των ανασκαφών
Τα έτη 1894 και 1896 ο Άρθουρ Έβανς επισκέφθηκε την περιοχή και έκανε κάποια σχέδια. Το 1902, μετά από λαθρανασκαφή, παραδόθηκε στο Μουσείο Ηρακλείου γεωμετρική κεραμική από τάφο σε άγνωστη θέση της περιοχής Αδρομύλων, μέρος της οποίας παρουσιάστηκε από τον Βρετανό αρχαιολόγο John Percival Droop. Από τα αρχικά 101 αγγεία, η αρχαιολόγος Μεταξία Τσιποπούλου εντόπισε μόνον 51, τα οποία δημοσίευσε το 2005 και χρονολογούνται από την πρωτογεωμετρική μέχρι την πρώιμη ανατολίζουσα περίοδο. Κατά τη δεκαετία του 1950 ο τότε Έφορος Αρχαιοτήτων Νικόλαος Πλάτων ερεύνησε για λογαριασμό της Αρχαιολογικής Εταιρείας διάφορες θέσεις στους Αδρόμυλους. Συγκεκριμένα, το 1953 επισκέφθηκε δύο μικρά σπήλαια στο ύψωμα «Άγιος Αντώνιος», περίπου 3 χλμ. βορειοδυτικά των Λιθίνων. Στην κορυφή του υψώματος εντόπισε κτηριακά λείψανα. Σε απόσταση 500-600 μ. και ορατά από αυτό το σημείο, επεσήμανε δύο νεκροταφεία στα πεδινά της θέσης, το ένα συλημένο και αποτελούμενο από θαλαμωτούς τάφους, το άλλο γεωμετρικών χρόνων αποτελούμενο από κτιστούς θολωτούς τάφους. Το επόμενο έτος, σε θέση μεταξύ των Αδρομύλων και της βορειοανατολικά κείμενης Συκιάς, ο ίδιος ανέσκαψε νεκροταφείο με θολωτούς τάφους της πρώιμης εποχής του σιδήρου, αλλά και υστερομινωικό τάφο στη θέση «Καντέμη Κεφάλι» (βλ. σχετικό λήμμα). Σημειώνεται ότι το 1960 παραδόθηκαν ευρήματα γεωμετρικού τάφου από την τελευταία θέση, ενώ σε ανασκαφή της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων κατά το 1985 στη θέση «Μουσάδενας» των Αδρομύλων βρέθηκε κιβωτιόσχημος τάφος της αυτής εποχής.
Πέταρ Μιλοζέφσκι
Διεθνής σταδιοδρομία
Έκανε το ανώτερο ντεμπούτο του για την πΓΔΜ σε φιλικό αγώνα τον Μάρτιο του 1998 εναντίον της Βουλγαρίας και κέρδισε συνολικά 59 καλύμματα, χωρίς να σκοράρει. Ο τελικός του διεθνής ήταν φιλικός τον Φεβρουάριο του 2009 εναντίον της Μολδαβίας.
Αδρόμυλοι
Τα ευρήματα των ετών 1953-1954 και η περιοχή των Αδρομύλων
Οι έρευνες του 1953 στον Άγιο Αντώνιο: Τα δύο σπήλαια βρίσκονται πλησίον του ναϊδρίου του Αγίου Αντωνίου. Ο Πλάτων επεσήμανε την ύπαρξη μεταβυζαντινών οστράκων σε αυτά, ενώ απέδωσε τα λείψανα των κτηρίων που επισήμανε στην κορυφή του λοφίσκου σε ακρόπολη άγνωστου αρχαίου οικισμού, προφανώς λόγω των απότομων κλιτύων του υψώματος. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Krzystzof Nowicki, ο οποίος επισκέφθηκε το χώρο, υπάρχει διάσπαρτη κεραμική διαφόρων περιόδων, κυρίως ανατολίζουσας, αλλά και ΥΜ ΙΙΙ Γ, πρωτογεωμετρικής, γεωμετρικής, αρχαϊκής και πιθανώς κλασικής περιόδου, οπότε η ύπαρξη οικισμού στο σημείο καθίσταται σχεδόν βέβαιη. Ως προς τα νεκροταφεία της θέσης, ο Πλάτων αναφέρει ότι εκείνο που απαρτίζεται από θαλαμωτούς τάφους ονομάστηκε από τους εντόπιους «τάφοι των μεγιστάνων», λόγω των πλουσίων ευρημάτων που βρέθηκαν και συλήθηκαν παλαιότερα και το χρονολογεί στους κλασικούς χρόνους. Για το δεύτερο νεκροταφείο, το οποίο οι εντόπιοι αποκαλούσαν «τάφοι των πτωχών» λόγω των λιτών κτερισμάτων που έβρισκαν στο εσωτερικό τους (κυρίως μικρά αγγεία), σημειώνει ότι οι κτιστοί θολωτοί τάφοι ήταν εξωτερικώς τετράγωνοι και τους τοποθετεί χρονικά στα πρωτογεωμετρικά χρόνια.
Πέταρ Μιλοζέφσκι
Θάνατος
Πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κοντά στο Κουμάνοβο στις 13 Μαρτίου 2014, αφού έλαβε μέρος σε φιλανθρωπικό αγώνα futsal εκεί. Σύμφωνα με πληροφορίες, το αυτοκίνητο, το οποίο οδήγησε ο Πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ΠΓΔΜ Ίλκο Γκεοργιόσκι, συγκρούστηκε με ένα φορτηγό από την αντίθετη κατεύθυνση για άγνωστους λόγους. Ο Γκεοργιόσκι και ένα άγνωστο άτομο βγήκαν τραυματίες.
Αδρόμυλοι
Τα ευρήματα των ετών 1953-1954 και η περιοχή των Αδρομύλων
Οι έρευνες του 1954: Ανασκάφηκαν δύο ομάδες τάφων: Πρώτον, τρεις μεμονωμένοι τάφοι, κείμενοι αντίστοιχα σε τρία γειτονικά υψώματα. Στον τάφος Β βρέθηκαν λάρνακα και περίπου 50 αγγεία, τα οποία ο Πλάτων χρονολογεί στα πρωτογεωμετρικά χρόνια. Δεύτερον, πυκνή συστάδα 15 τάφων σε χαμηλό ύψωμα. Επρόκειτο για πολύ καλά διατηρημένους τετράγωνους θολωτούς τάφους με υποτυπώδη δρόμο και με σωζόμενη κατά χώραν την πλάκα της κλείδας. Όλοι, εκτός ενός, ήταν συλημένοι, αλλά απέδωσαν πλούσια μεταλλικά κτερίσματα, μεταξύ αυτών δύο χρυσά δακτυλίδια με ελλειψοειδή ακόσμητη σφενδόνη και άλλα μικρά κοσμήματα, πόρπες, χάλκινες περόνες, αρκετά όπλα από σίδηρο –μεταξύ αυτών και ένα εγχειρίδιο ΥΜ ΙΙΙ χρόνων– και εργαλεία.
Πέταρ Μιλοζέφσκι
Θάνατος
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βάρνταρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πέλιστερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Αδρόμυλοι
Τα ευρήματα των ετών 1953-1954 και η περιοχή των Αδρομύλων
Σημαντική είναι η εύρεση τριών μινωικών σφραγιδόλιθων, οι οποίοι πιθανώς χρησιμοποιήθηκαν ως περίαπτα από τους ταφέντες. Μεταξύ των πήλινων αντικειμένων υπήρχε και κιβωτιόσχημο σκεύος που ο Πλάτων τοποθέτησε στους υπομινωικούς χρόνους (εικ. 2), ενώ συνολικά βρέθηκαν πάνω από 180 αγγεία. Σύμφωνα με την Μεταξία Τσιποπούλου, τα αδημοσίευτα αγγεία, σήμερα στο Μουσείο Ηρακλείου, καλύπτουν χρονικά το διάστημα από την υπομινωική μέχρι την πρώιμη ανατολίζουσα περίοδο και διαθέτουν ευρύ φάσμα σχημάτων: Μεταξύ αυτών, ψευδόστομοι αμφορείς, κάλαθοι, κρατηρίσκοι και οινοχόες ανήκουν στα πιο πρώιμα, κυλινδρικοί πίθοι και αμφορείς με οριζόντιες λαβές στα γεωμετρικά και πυξίδες με λευκή βαφή στα νεότερα.
Το χρονικό εύρος που καλύπτει η κεραμική είναι ταυτόσημο με εκείνης από τον τάφο που ήρθε στο φως το 1902, οπότε η γενική χρονολόγηση των ταφών από τον Πλάτωνα στην πρωτογεωμετρική εποχή πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή. Από την άλλη, στα ευρήματα των τάφων που ήρθαν στο φως κατά τα έτη 1960 και 1985 συγκαταλέγονται παρόμοια μεταλλικά αντικείμενα με εκείνα των ανασκαφών του Πλάτωνα (όπλα, πόρπες κ. ά.), τα οποία υποδεικνύουν ότι κατά τη γεωμετρική εποχή στην περιοχή των Αδρομύλων κτερίσματα αυτού του είδους δεν αποτελούσαν εξαίρεση.
Ως προς την ακριβή θέση ευρέσεως των ταφών επικρατεί, όπως σημειώθηκε, ασάφεια. Σύμφωνα με την Ann Brown, οι πιθανές θέσεις των δύο ταφικών ομάδων είναι αντίστοιχα το «Χτιστό», βορειοδυτικά των Ανδρομύλων, για τους τρεις μεμονωμένους τάφους και οι «Κοντροβόλακοι», βόρεια των Ανδρομύλων, για τη συστάδα των 15 τάφων. Τέλος, στην έκθεση του 1954 ο Πλάτων αναφέρει την ύπαρξη λειψάνων μεγάλων κτηρίων «κυκλωπείου δομής, πολύ πιθανόν πρωίμων ελληνικών χρόνων» στην περιοχή των Αδρομύλων. Πιθανώς αναφέρεται σε πολυγωνικούς τοίχους στη θέση «Αγκιναρές», ανατολικά του ναϊδρίου του Αγίου Αντωνίου.
Εν κατακλείδι, η περιοχή των Αδρομύλων φαίνεται ότι κατοικείται από την εποχή του χαλκού, καθότι ίχνη υστερομινωικού οικισμού έχουν βρεθεί στη θέση «Καντέμη Κεφάλι». Κατά την πρώιμη εποχή του σιδήρου στην περιοχή Αγίου Αντωνίου-Αγκιναρών υπήρχε ένας οικισμός, με τον οποίο προφανώς συνδέονταν όλα ή κάποια από τα νεκροταφεία που ερευνήθηκαν από τον Πλάτωνα. Η παραγωγή γεωργικών προϊόντων και η ενδιάμεση θέση μεταξύ της βορειοανατολικά κείμενης Πραισού και των νοτίων παραλίων έπαιξαν, προφανώς, καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του ακόμη αταύτιστου οικισμού.
Αναφορές
Κατηγορία:Νομός Λασιθίου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη
Μέχντι Φράσερι
Ο Μέχντι Φράσερι (Mehdi Frashëri, 28 Φεβρουαρίου 1872 – 25 Μαΐου 1963) ήταν Αλβανός διανοούμενος και πολιτικός. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Αλβανίας στη δεκαετία του 1930 και Πρόεδρος της Προσωρινής Εκτελεστικής Επιτροπής στην αλβανική κυβέρνηση-μαριονέτα της Ναζιστικής Γερμανίας.
Πρώτα χρόνια
Ο Μέχντι Φράσερι γεννήθηκε το 1872 στο χωριό Φρασέρ της Πρεμετής. Σπούδασε στην Κόνιτσα και στο Μοναστήρι και αποφοίτησε από το Μεκτεμπί Μουλκιγιέ στην Κωνσταντινούπολη το 1897.
Ενώ βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, το 1901, κατηγορήθηκε για την ίδρυση εφημερίδος σε κελάρι όπου δημοσίευε αλβανικά εθνικιστικά κείμενα μαζί με άλλους Αλβανούς.
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία και μεσοπολεμική περίοδος
Ο Φράσερι χρημάτισε καϊμακάμης του Πεκίν στην κεντρική Αλβανία μεταξύ 1901 και 1903. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Οχρίδα, όπου εντάχθηκε στη Μυστική Επιτροπή για την Απελευθέρωση της Αλβανίας. Καταγγέλθηκε από ομάδα μουσουλμάνων της περιοχής ως Αλβανός εθνικιστής και υποστηρικτής των Νεότουρκων. Ήταν διοικητής του Σαντζακίου της Ιερουσαλήμ την εποχή των Οθωμανών, δήμαρχος του Δυρραχίου την περίοδο της διακυβέρνησης του πρίγκιπα του Βιντ, πρέσβης στην κυβέρνηση της Αλβανίας του 1918, και υπουργός Εσωτερικών το 1920. Στις 17 Μαΐου 1914, ως μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Ελέγχου, υπέγραψε το πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Συμμετείχε στο Συνέδριο του Δυρραχίου τον Δεκέμβριο του 1918. Το 1923 ήταν εκπρόσωπος της Αλβανίας στην Κοινωνία των Εθνών. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 κατείχε σημαντικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένης της θέσης του πρωθυπουργού από το 1935 έως το 1936. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 συμμετείχε στις επιτροπές μεταρρυθμίσεων του αστικού κώδικα μαζί με τον Θωμά Ορολογκάι και τον Χασάν Ντόστι.
Ιταλική κατοχή
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Μέλη του αλβανικού υπουργικού συμβουλίου. Από αριστερά προς τα δεξιά, ο [[Φουάτ Ντίμπρα, ο Μιχάλ Ζαλάρι, ο Μέχντι Φράσερι, ο πατέρας Αντόν Χαράπι, ο Ρετζέπ Μιτρόβιτσα και ο Βέχμπι Φράσερι]] Ο Φράσερι ήταν εναντίον του Μπενίτο Μουσολίνι και δήλωσε τη δυσαρέσκεια του για την πολιτική του να εισβάλει στην Αλβανία. Ο Φράσερι ανέλαβε ο ίδιος να μεταδώσει μέσω του ραδιοφώνου δριμείες επιθέσεις εναντίον της εισβολής καθώς και να απευθύνει διαμαρτυρία στον Μουσολίνι. Μετά την αποχώρηση της κυβέρνησης των Τιράνων, παρότρυνε τους νεαρούς άντρες που κατείχαν περίστροφα να διαχωριστούν ώστε να διατηρήσουν την τάξη. Όταν τα στρατεύματα εισέβαλαν στις πύλες, ζήτησαν άσυλο στην τουρκική πρεσβεία, συνεχίζοντας να αρνούνται να υπογράψουν μια δήλωση προς υποστήριξη των Ιταλών. Το προσωπικό του θάρρος εντυπωσίασε ακόμη και τον Γερμανό πρέσβη, ο οποίος με επιτυχία απηύθυνε έκκληση στη Ρώμη για να επιτρέψει στον Φράσερι να επιστρέψει στην πατρίδα του. Παρά τις εγγυήσεις της Ιταλίας, ο Φράσερι σύντομα συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Ιταλία.
Ο Φράσερι, ο οποίος συμπαθούσε τους Γερμανούς εν μέρει επειδή είχε σπουδάσει στην Αυστρία, συνεργάστηκε με τον Γερμανό πρέσβη Έριχ φον Λούκβαλντ, με την ελπίδα να καθιερώσει στενότερες σχέσεις και να κερδίσει προστασία της Αλβανίας από τους Ιταλούς.
Γερμανική κατοχή
Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, η ναζιστική Γερμανία ανέλαβε τον έλεγχο των Βαλκανίων. Οι Γερμανοί γνώριζαν τη σημασία του και άρχισαν να τον αναζητούν αμέσως μετά την εισβολή. Ο Φράσερι βρέθηκε και συμφώνησε στις 16 Σεπτεμβρίου να επιστρέψει στα Τίρανα για συνομιλίες με τον Χέρμαν Νόιμπαχερ, τον ταγματάρχη Φραντς φον Σάιγκερ και τον Χερ Σλιπ. Μετά το πέρας της συνάντησης, συμφωνήθηκε ότι η Αλβανία θα παραμείνει κυρίαρχη κάτω από τη Ναζιστική Γερμανία, όπως συνέβαινε με την Ανεξάρτητη Κροατία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί ευγενείς Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Φιλοκτήμων Παπαδόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πόντο το 1915, γιος του δασκάλου Στέφανου Παπαδόπουλου από τη Βέροια και της συζύγου του από τον Πόντο.
Διακρίθηκε ως άριστος ποινικολόγος και σταδιοδρόμησε από το 1938 στο Κακουργιοδικείο Βεροίας.
Εξελέγη βουλευτής Ημαθίας για πρώτη φορά το 1956 με τη ΦΙ.Δ.Ε. χωρίς σταυρούς, λόγω του πλειοψηφικού και ξανά το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου. Στις εκλογές του 1958, του 1974 και του 1977 ήταν ξανά υποψήφιος.
Πέθανε αιφνίδια από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στη Βέροια, σε ηλικία 63 ετών, τον Φεβρουάριο του 1978, ενώ έπαιζε τάβλι. Ήταν παντρεμένος, με δύο κόρες.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Ειρήνη Δούκαινα Λασκαρίνα
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Θεοδώρου Β΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια και της Έλενας των Ασέν, κόρης του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Αδελφός της ήταν ο Ιωάννης Δ΄, που διαδέχθηκε τον πατέρα του· η αδελφή της Μαρία παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Α΄ Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου.
Το 1257 παντρεύτηκε τον Βούλγαρο ευγενή Κωνσταντίνο Α΄ Τιχ ως η δεύτερη σύζυγός του. Ο Κωνσταντίνος Α΄ ήταν διεκδικητής του Βουλγαρικού θρόνου. Ήταν υπερήφανος, που νυμφεύτηκε την εγγονή του Ιβάν Β΄ Ασέν, μάλιστα υιοθέτησε το επώνυμο Ασέν για να κάνει ισχυρότερη τη διεκδίκησή του. Πράγματι το επόμενο έτος ένα συμβούλιο βογιάρων στο Τάρνοβο τον εξέλεξε τσάρο της Βουλγαρίας και η Ειρήνη έγινε "τσάριτσα (τσαρίνα)".