cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανάσταση (λειτουργική)
Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες
Μετά τις προσευχές των Ωρών, ακολουθεί η πιο δραματική στιγμή: η Ανακοίνωση της Αναστάσεως. Με όλα τα φώτα του ναού σβησμένα εκτός από τα κεριά της Αγίας Τράπεζας και από όσα κρατούν οι παριστάμενοι μέσα στο Ιερό, το πέπλο που χωρίζει αντί τέμπλου το Ιερό από τον κυρίως ναό και το εκκλησίασμα τραβιέται. Ο προεξάρχων ιερέας στέκεται στο κέντρο του Ιερού κρατώντας έναν σταυρό καλυμμένο με κόκκινο κεντημένο ύφασμα, τον «Πασχάλιο Σταυρό». Αυτός είναι ο σταυρός που έχει χρησιμοποιηθεί τη Μεγάλη Παρασκευή (Ακολουθία των Αγίων Παθών) για την πομπή που συμβολίζει τη μεταφορά του Τίμιου Σταυρού στον Γολγοθά και μετά μυρώνεται και θάβεται τελετουργικώς σε ένα μικρό κουτί στο σχήμα φερέτρου πίσω από την Αγία Τράπεζα, ως ανάμνηση της Ταφής του Κυρίου. Ο προεξάρχων πλαισιώνεται από τους βοηθούς του Ιερού, που κρατούν κεριά και κώδωνες, και με δυνατή φωνή ανακοινώνει προς το εκκλησίασμα: «Αγαπητοί, φέρνω σε όλους σας νέα μεγάλης χαράς. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς και νίκησε τους εχθρούς Του.» Οι κώδωνες χειρός και οι καμπάνες κτυπούν, και το εκκλησίασμα αποκρίνεται: «Αληθώς, πιστεύουμε ότι αναστήθηκε!» Αυτό επαναλαμβάνεται δύο ακόμα φορές.
Ακολουθεί η αναστάσιμη πομπή-λιτανεία, στην οποία συμμετέχει όλο το εκκλησίασμα κρατώντας αναμμένα κεριά. Ο Πασχάλιος Σταυρός, καλυμμένος πάντοτε με το κόκκινο ύφασμα, περιφέρεται γύρω από τον ναό. Η ωδή που ψάλλεται κατά τη διάρκεια της πομπής περιγράφει την απάντηση του Χριστού στη Μαρία Μαγδαληνή, όταν εκείνη τον βλέπει στον κήπο του Παναγίου Τάφου και νομίζει ότι είναι ο κηπουρός:
Στη συνέχεια ο προεξάρχων ιερέας ευλογεί με τον Σταυρό τις 4 κατευθύνσεις του ορίζοντα, ενώ ψέλνεται ο Τρισάγιος ύμνος. Κατόπιν δίνει τον Ασπασμό της Ειρήνης, ο οποίος μεταδίδεται στο εκκλησίασμα.
Ακολουθούν οι προσευχές των πρωινών Ωρών και η υπόλοιπη «Κουρμπάνα» (Θεία Λειτουργία) κανονικά. Στο τέλος της ακολουθίας, αντί για το συνηθισμένο άγγιγμα του χεριού του ιερέως στο μέτωπο του κάθε πιστού προς ευλογία, ο ιερέας αγγίζει τον Πασχάλιο Σταυρό στο μέτωπο των πιστών.
Από την Κυριακή του Πάσχα έως την εορτή της Αναλήψεως, ο Πασχάλιος Σταυρός μεταφέρεται από το κέντρο του ναού σε μία βάση μέσα στο Ιερό. Αυτή η βάση, που αποκαλείται «Γολγοθάς», έχει η ίδια το σχήμα μεγάλου σταυρού. Ο Πασχάλιος Σταυρός τοποθετείται στην κορυφή του και η όλη δομή μοιάζει με έναν Πατριαρχικό Σταυρό. Είχε στηθεί στο κέντρο του ναού στα μέσα της Τεσσαρακοστής και οι πιστοί ασπάζονταν το ύφασμα που τον κάλυπτε όταν έμπαιναν και έβγαιναν από τον ναό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Ανασταση
Τιθορέα
Η Τιθορέα είναι χωριό του νομού Φθιώτιδας και ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας. Είναι κτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του Παρνασσού, σε υψόμετρο 440 μέτρων. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 630 κάτοικοι. Η Τιθορέα γνωρίζει τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια λόγω της μικρής απόστασης που την χωρίζει από τα χειμερινά θέρετρα του Παρνασσού.
Μέχρι το 1926 ονομαζόταν Βελίτσα οπότε μετονομάστηκε σε Τιθορέα, λόγω της αρχαίας φωκικής πόλης Τιθορέας, που βρισκόταν στην ίδια ακριβώς τοποθεσία. Τα ερείπια της αρχαίας Τιθορέας διακρίνονται ακόμα ανάμεσα στα σύγχρονα σπίτια του οικισμού, ενώ διασώζεται σε πολύ καλή κατάσταση το τείχος που περιέβαλλε την πόλη. thumb|Τμήμα του τείχους της αρχαίας Τιθορέας
Διοικητική ιστορία
Στις 31 Αυγούστου 1912 συστάθηκε η Κοινότητας Βελίτσης στον νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος. Ο οικισμός Βελίτσα μετονομάστηκε σε Τιθορέα στις 16 Νοεμβρίου 1926 και με τη νέα ονομασία ορίστηκε έδρα της νεοσύστατης Κοινότητας Κάτω Τιθορέας. Το 1943 η εν λόγω κοινότητα αποσπάστηκε υπήχθη στον νομό Φθιώτιδας και το 1997 ο οικισμός Τιθορέα προσαρτήθηκε στον ομώνυμο δήμο, με την κοινότητα να καταργείται.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Τιθορέας
...
Μαστοράβα
Η Μαστοράβα (Масторава) είναι Μορδβινικό επικό ποίημα που καταρτίζεται με βάση τη Μορδβινική μυθολογία και λαογραφία από τον Αλεξάντρ Σαρόνοφ, που δημοσιεύθηκε το 1994 στην γλώσσα Έρζυα, ενώ έχει ανακοινωθεί μια έκδοση στη γλώσσα Μόκσα.
Τιθορέα
Η αρχαία Τιθορέα
Η αρχαία Τιθορέα ήταν φωκική πόλη, κτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του Παρνασσού, στην ίδια θέση όπου ευρίσκεται σήμερα το ομώνυμο χωριό. Η αρχαία πόλη κτίστηκε μετά την καταστροφή των γειτονικών Φωκικών πόλεων από τον στρατό του Ξέρξη. Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, οι κάτοικοι των κατεστραμμένων πόλεων που βρίσκονταν στις όχθες του Κηφισού κατέφυγαν στις πλαγιές του Παρνασσού στην περιοχή της Τιθορέας. Μετά την απομάκρυνση των Περσών οι Φωκείς οχύρωσαν την περιοχή της Τιθορέας η οποία από φρούριο σταδιακά εξελίχθηκε σε μία ακμάζουσα πόλη που αφομοίωσε τον πληθυσμό των παλαιότερων γειτονικών πόλεων -- του Νεώνα της Τριταίας και των παραποτάμιων. Στην μέγιστη ακμή της η Τιθορέα έφτασε τον τρίτο αιώνα π.Χ., οπότε και έκοψε δικό της νόμισμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας Τιθορεα Κατηγορία:Παρνασσός
Μαστοράβα
Στο έπος Μαστοράβα, ο Τιούστια είναι ένας χωρικός που εκλέγεται από τους ανθρώπους ως βασιλιάς και ηγέτης της συμμαχίας των φυλών Μόκσα και Έρζυα και ως πολέμαρχος των συμμαχικών στρατευμάτων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Μορδβινία εκτεινόταν από το Βόλγα έως το Δνείπερο και από τον Οκά έως τη Μαύρη Θάλασσα.
Στη μυθολογία των Μορδβίνων, ο Τιούστια είναι θεός της σελήνης, υιός του θεού της βροντής και της θνητής κοπέλας Λίτοβα. Αλλάζει την ηλικία του κάθε μήνα, ακολουθώντας τις φάσεις της Σελήνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έπη Κατηγορία:Μυθολογία-επέκταση
Σαλάτα γουόλντορφ
Η σαλάτα γουόλντορφ είναι μία σαλάτα η οποία παρασκευάζεται από φρέσκο μήλο, σέλερι, και καρύδια η οποία συνοδεύεται με μαγιονέζα και σερβίρεται πάνω σε ένα φύλλο μαρουλιού. Τρώγεται ως ορεκτικό ή ως ένα ελαφρύ γεύμα.
Ιστορία
Η σαλάτα επινοήθηκε το 1893 στο ξενοδοχείο Γουόλντορφ-Αστόρια στην Νέα Υόρκη. Ο επινοητής της συνταγής πιστεύεται οτι ήταν ο Όσκαρ Τσίρκι ο οποίος ήταν μπάτλερ στο ξενοδοχείο. Η αρχική συνταγή δεν περιείχε καρύδια αλλά με την πάροδο των ετών έγιναν τροποποίησεις.
Παραλλαγές
Πολλές φορές προστίθενται και άλλα συστατικά στην συνταγή, όπως κοτόπουλο, γαλοπούλα, σταφύλια, και ξερά φρούτα (σταφίδες και χουρμάδες). Η μαγιονέζα μπορεί να αντικατασταθεί με γιαούρτι. Επίσης αντί για σέλινο μπορεί να προστεθεί κουνουπίδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:σαλάτες
Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά
Το Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά (τουρκ. Lala Mustafa Paşa Camii) είναι γοτθικής αρχιτεκτονικής ναός στην Αμμόχωστο τον οποίο μετέτρεψαν σε τζαμί οι Οθωμανοί αμέσως μετά την κατάληψη της πόλης το 1571.
Αρχιτεκτονική
Ο ναός χωρίζεται σε τρία κλίτη, έχει μήκος 55 μέτρα, πλάτος 23 και ύψος 25. Γάλλοι μελετητές θεωρούν ότι ο ναός αντλεί στοιχεία κι έχει αρκετές ομοιότητες με το καθεδρικό ναό της Ρενς (cathédrale Notre-Dame de Reims) και ανήκει στη γοτθική τεχνοτροπία Rayonnant (Rayonnant Gothic style).
Αν και δέχθηκε αρκετά πλήγματα πυροβολικού κατά την πολιορκία της Αμμοχώστου (1570-71), διατήρησε σε μεγάλο βαθμό την αρχική του μορφή. Μετά την κατάληψη Οθωμανοί τεχνίτες αφαίρεσαν τα κωδωνοστάσια, τις ανθρώπινες μορφές από το γλυπτό διάκοσμο, αλλά και από τα βιτρώ (υαλογραφίες), και πρόσθεσαν μιναρέ και μιχράμπ. Αρκετές ζημιές στο ναό σημειώθηκαν επίσης από το μεγάλο σεισμό του 1735. Εντούτοις ακόμα και σήμερα διατηρούνται σε καλή κατάσταση οι τρεις περίτεχνα διακοσμημένες είσοδοι που φέρουν θαυμάσια αετώματα και πάνω από την κεντρική πύλη σώζεται μια μεγάλη ροζέτα διακοσμημένη με γεωμετρικά σχέδια βιτρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμμόχωστος Λαλα Μουσταφα Τεμενος
Βααλβάρη
Η Βααλβάρη (αγγλικά: Vaalbara) ήταν μια υπερήπειρος του Αρχαιοζωικού μεγααιώνα που αποτελούνταν από τον Κρατώνα Κάαπβαλ (τώρα βρίσκεται στην ανατολική Νότια Αφρική) και τον Κρατώνα Πιλμπάρα (τώρα βρίσκεται στην βόρειοδυτική Δυτική Αυστραλία). Ο Ε. Σ. Τσένεϊ όρισε το όνομά της από τα τέσσερα τελευταία γράμματα του ονόματος του κάθε κρατώνα. Οι δύο κρατώνες αποτελούνται από φλοιό που χρονολογείται από 2,7 ως 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια, γεγονός που καθιστά την Βααλβάρη την αρχαιότερη ήπειρο της Γης.
Αποδείξεις για την Βααλβάρη
Ο κρατώνας Κάαπβαλ της Νότιας Αφρικής και ο κρατώνας Πιλμπάρα της Δυτικής Αυστραλίας έχουν παρόμοιες ακολουθίες κάλυψης πρώιμης Προκάμβριας. Το τεκτονοστρωματογραφικό πεδίο από γρανίτη-πράσινο νεφρίτη της Κάαπβαλ και το ανατολικό άκρο της Πιλμπάρα υποδεικνύουν τέσσερις μεγάλες πτώσεις μετεωριτών μεταξύ 3,2 και 3,5 δισεκατομμυρίων χρόνων πριν.
Οι υψηλές θερμοκρασίες που προκλήθηκαν από την δύναμη της πρόσκρουσης έτηξαν τα ιζήματα προς σχηματισμό μικρών γυάλινων σφαιριδίων. Μικροσφαιρίδια 3,5 δισεκατομμυρίων ετών υπάρχουν στη Νότια Αφρική και σφαιρίδια ίδιας ηλικίας έχουν βρεθεί στη Δυτική Αυστραλία, τα οποία αποτελούν τα αρχαιότερα γνωστά προϊόντα πρόσκρουσης. Τα σφαιρίδια μοιάζουν με τους υαλώδεις σφαιρουλίτες (χόνδρους) σε ανθρακούχους χονδρίτες, οι οποίοι βρίσκονται σε πλούσιους σε άνθρακα μετεωρίτες και στο σεληνιακό έδαφος.
Εντυπωσιακά παρόμοιες λιθοστρωματογραφικές και χρονοστρωματογραφικές δομικές ακολουθίες μεταξύ αυτών των δύο κρατώνων έχουν βρεθεί για την περίοδο μεταξύ 3,5 και 2,7 δισεκατομμυρίων χρόνων πριν. Παλαιομαγνητικά δεδομένα από δύο υπερβασικά συμπλέγματα στους κρατώνες έδειξαν ότι πριν 3.870 εκατομμύρια χρόνια οι δύο κρατώνες θα μπορούσαν να είναι μέρος της ίδιας υπερηπείρου. Τόσο ο κρατώνας της Πιλμπάρα, όσο και του Κάαπβαλ εμφανίζουν εκτενή ρήγματα, τα οποία ήταν ενεργά 3.470 εκατομμύρια χρόνια πριν κατά τη διάρκεια ηφαιστειακής δραστηριότητας και συμπίπτουν χρονικά με τα στρώματα της πρόσκρουσης.
Προέλευση της ζωής
Οι κρατώνες Πιλμπάρα και Κάαπβαλ αποτελούν μερικά από τα παλαιότερα πετρώματα της Γης και περιέχουν καλά διατηρημένα μικροαπολιθώματα του Αρχαιοζωικού μεγααιώνα. Μια σειρά διεθνών αποστολών γεωτρήσεων αποκάλυψε ίχνη μικροβιακής ζωής και φωτοσύνθεσης από τον Αρχαιοζωικό τόσο στην Αφρική όσο και στην Αυστραλία.
Τα παλαιότερα ευρέως αποδεκτά στοιχεία φωτοσύνθεσης από πρώιμες μορφές ζωής είναι μοριακά απολιθώματα που βρέθηκαν σε σχιστόλιθους 2,7 δισεκατομμυρίων ετών στον κρατώνα Πιλμπάρα. Αυτά τα απολιθώματα έχουν ερμηνευθεί ως ίχνη ευκαρυωτών και κυανοβακτήριων, αν και ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτοί οι βιοδείκτες θα πρέπει να έχουν εισαχθεί σε αυτά τα πετρώματα αργότερα και χρονολογούν τα απολιθώματα σε 2,15–1,68 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι σύμφωνο με εκτιμήσεις που βασίζονται σε μοριακά ρολόγια που χρονολογούν τον τελευταίο κοινό πρόγονο των ευκαρυωτών στα 1866-1679 εκατομμύρια χρόνια. Εάν τα απολιθώματα της Πιλμπάρα αποτελούν ίχνη πρώιμων ευκαρυωτών, θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ομάδες που εξαφανίστηκαν πριν προκύψουν οι σύγχρονες ομάδες.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωλογική ιστορία της Γης Κατηγορία:Γεωλογικές διεργασίες Κατηγορία:Τεκτονικές πλάκες Κατηγορία:Τεκτονική
Μαυρολίθι
Το Μαυρολίθι ήταν κοινότητα της επαρχίας Χαλδίας του Πόντου.
Έως το 1915 την αποτελούσε μικτός πληθυσμός Ελλήνων, Τούρκων και Αρμενίων.
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι διώξεις των Αρμενίων και τα τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού) αλλοίωσαν τα πληθυσμιακά δεδομένα. Οι ελληνικές οικογένειες ήταν περίπου 60. Υπήρχε ο ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρα που γιόρταζε στις 6 Αυγούστου.
Σήμερα ονομάζεται Αλατσαχάν και βρίσκεται πολύ κοντά στην Χερ(ρο)ίανα (Σιριάν), με την οποία συνδέεται με αμαξιτό δρόμο. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.510 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία Γκιουμούσχανε
Κουρτφονταίν (Ζυρά)
Το Κουρτφονταίν (γαλλικά: Courtefontaine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ξηρασία
thumb|180 px|Ξηρασία Η ξηρασία ή ανομβρία είναι περίοδος μειωμένης βροχόπτωσης (κάτω του μέσου όρου) σε μια δεδομένη περιοχή, με αποτέλεσμα την παρατεταμένη έλλειψη νερού, είτε στη ατμοσφαιρική, την επιφανειακή ή υπόγεια μορφή του. Η ξηρασία μπορεί να διαρκέσει επί μήνες ή χρόνια και μπορεί να καταγραφεί ως ξηρασία στο σύντομο χρονικό διάστημα των 15 ημερών. Είναι δυνατόν να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο οικοσύστημα και τη γεωργία της πληγείσας περιοχής, καθώς και εντάσεις στην τοπική οικονομία. Οι ετήσιες ξηρές εποχές στις τροπικές ζώνες αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες της ξηρασίας και των επακόλουθων πυρκαγιών των θάμνων. Περίοδοι υψηλών θερμοκρασιών μπορεί να επιδεινώσουν σημαντικά τις συνθήκες ξηρασίας, επιταχύνοντας την εξάτμιση των υδρατμών.
Πολλά είδη φυτών, όπως εκείνα της οικογένειας Cactaceae (κάκτοι), έχουν προσαρμοσμένη κηρώδη επιφάνεια, προκειμένου να ενισχύσουν την ικανότητά τους να αντέχουν σε συνθήκες ξηρασίας. Κάποιοι άλλα είδη φυτών επιβιώνουν στις ξηρές περιόδους, με θαμμένους σπόρους. Η ημιμόνιμη ξηρασία παράγει άγονα περιβάλλοντα, όπως ερήμους και λιβάδια. Παρατεταμένες ξηρασίες έχουν προκαλέσει μαζικές μεταναστεύσεις και ανθρωπιστικές κρίσεις. Τα περισσότερα άγονα οικοσυστήματα έχουν εγγενώς χαμηλή παραγωγικότητα. Η πλέον παρατεταμένη ξηρασία ποτέ στον κόσμο στην καταγραμμένη ιστορία συνέβη στην έρημο Ατακάμα στη Χιλή (400 χρόνια).
Κατά την μετεωρολογία, όταν η περίοδος έλλειψης βροχοπτώσεων δεν ξεπερνάει τις λίγες εβδομάδες, η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται «ανόμβριο διάλειμμα». Αντίθετα όταν η ανομβρία παρατείνεται για πολλούς μήνες τότε γίνεται λόγος για ξηρασία. Η Ανομβρία αντιμετωπίζεται κατά ένα μέρος με τεχνητή βροχή.
Παγκόσμιο φαινόμενο
Η ξηρασία είναι σύνηθες, επαναλαμβανόμενο χαρακτηριστικό του κλίματος στα περσσότερα μέρη του κόσμου. Είναι ένα από τα πρωιμότερα καταγραμμένα κλιματικά συμβάντα, παρόν στο έπος του Γκιλγκαμές και συνδεδεμένο με την ιστορία του Ιωσήφ στην Βίβλο και της μεταγενέστερης Εξόδου από την αρχαία Αίγυπτο. ΟΙ μεταναστεύσεις των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών το 9.500 π.Χ. στην Χιλή συνδέθηκαν με το φαινόμενο της ξηρασίας, όπως και η έξοδος των σύγχρονων ανθρώπων προς τον υπόλοιπο κόσμο περίπου 135.000 χρόνια π.Χ. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Χατζημιχάλης Γιάνναρης
Ο Χατζή-Μιχάλης Γιάνναρης (Λάκκοι Χανίων, 1833 - Χανιά, 1916) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της Κρήτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Λάκκοι, της επαρχίας Κυδωνίας, των Χανίων το 1833. Γιος ιερέα, διδάχθηκε από τον πατέρα του γραφή και ανάγνωση, πράγμα σπάνιο για την εποχή και και τις συνθήκες της. Ήταν μεγαλόσωμος και από μικρή ηλικία άφησε μούσι. Στα 15 του το 1848 μετέβη με τον πατέρα του και τον αδελφό του Παναγιώτη στους Αγίους Τόπους για προσκύνημα, όπου έμειναν 8 μήνες και ξαναβαπτίσθηκαν και οι τρεις στον Ιορδάνη ποταμό. Εξού και το προσωνύμιο «χατζής» το οποίο στην τουρκική δηλώνει τον προσκυνητή (μουσουλμάνο στη Μέκκα και χριστιανό στην Ιερουσαλήμ). Ο ίδιος καλείται πλέον χατζή-Μιχάλης, ο δε πατέρας του αναφέρεται ως χατζή-Παπάς.
Χαρακτήρας ατίθασος και αδούλωτος, στα 22 του συμπλέκεται με Τουρκοκρητικούς που γλεντούσαν τη λήξη του κριμαϊκού πολέμου και την ήττα της Ρωσίας με την πτώση της Σεβαστούπολης (20 Σεπτεμβρίου 1855) χλευάζοντας τους χριστιανούς, στο χωριό Κυρτομάδω Κυδωνίας. Αφού με τον ξάδερφό του τραυμάτισαν με μαχαίρι 7 Τούρκους, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο φρούριο Φιρκά των Χανίων, αποπειράθηκε να αποδράσει, τραυματίστηκε, συνεληφθη εκ νέου και τελικά ελευθερώθηκε με καταβολή μεγάλου χρηματικού ποσού ως λύτρα. Έκτοτε αρχίζει η επαναστατική του δράση.
Η δράση του αυτή συνεχίζεται στην επανάσταση του 1858, οπότε συνελήφθη, φυλακίστηκε στο Χάνδακα (Ηράκλειο) κι αφέθη ελεύθερος με τον όρο να πείσει τους συντοπίτες του να πάψουν να ζητάν την ενίσχυση της Γαλλίας. Το1860, ταξίδεψε στο βασίλειο της Ελλάδας κι έγινε μέλος του επίλεκτου κρητικού τάγματος. Δύο χρόνια όμως μετά, το τάγμα διαλύθηκε λίγο πριν την εκδίωξη του βασιλιά Όθωνα το 1862 κι ο Γιάνναρης επέστρεψε υπό άκρα μυστικότητα στην Κρήτη. Ξανασυνελλήφθη, απέδρασε και κρύφτηκε στα βουνά ώσπου του χορηγήθηκε αμνηστία.
Η επαναστατική του δράση κορυφώνεται με στην επανάσταση του 1866 στην οποία ήταν αρχηγός της επαρχίας Κυδωνίας. Οι Τουρκοι τον είχαν φοβηθεί και τον αποκαλούσαν "καρά σεϊτάν" (μαύρος διάβολος) και στις 27 Σεπτεμβρίου 1866 ο Μουσταφά πασάς διατάζει για αντίποινα καταδρομική επίθεση στο χωριό του, τους Λάκκους, όπου καταστράφηκε το σπίτι του και κάηκε μεγάλο μέρος του χωριού. Δυο αδερφοί του σκοτώνονται στην επανάσταση, ο Παναγιώτης κι ο Αντώνης, ενώ ο Μιχάλης κρύβεται με τους συντρόφους του στο φαράγγι της Σαμαριάς. Με την κατάπνιξη της επανάστασης, συλλαμβάνεται ενώ προσπαθεί να διαφύγει με πλοίο στην Πελοπόννησο και στέλνεται αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί οι ρωσικές αρχές αναγνωρίζουν τις αρετές του και με βάση την κοινή πεποίθηση να βοηθήσουν τη χριστιανική Κρήτη κατά των Οθωμανών, του παρέχουν τιμητική μηνιαία χορηγία κι ο Χατζημιχάλης διαμένει στο Ταγκανρόγκ για 7 χρόνια, ως την άνοιξη του 1877. Στα χρόνια αυτά με τη βοήθεια της εύπορης ομογενούς Ευγενίας Σκαραμαγκά, γράφει τα απομνημονεύματά του και το ποίημα "Η Κρητικοπούλα" το 1874, που εξελίσσεται στα χρόνια της μεγάλης επανάστασης του 1866-1869. Κατα μια πηγή, κατατάσσεται στον ρωσικό στρατό και φτάνει σε ανώτερα αξιώματα. Με το ξέσπασμα όμως του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877-1878, που πυροδότησε νέα επανάσταση στην Κρήτη, φεύγει τον Απρίλιο του 1877 πάλι για την Κρήτη όπου και πάλι έλαβε μέρος σε μάχες και διακρίθηκε κατά των Τούρκων. Παρά τις αρχικές επιτυχίες που επισημοποιήθηκαν με τη σύμβαση της Χαλέπας που παραχωρούσε μια μορφή αυτονομίας στους Κρητικούς, η απογοήτευση έρχεται σύντομα με τη συνθήκη ειρήνης του Αγίου Στεφάνου (1878), οπότε ο Γιάνναρης διαφεύγει στην Αθήνα.
Επιστρέφει στην Κρήτη το 1895 και συμμετέχει σε μια ακόμα επαναστάση και διατελεί πρώτος πρόεδρος της βουλής της Κρητικής Πολιτείας. Την 1η Δεκεμβρίου 1913, στα 81 του παρασημοφορείται απο τον τότε βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ για την προσφορά του στους απελευθερωτικούς αγώνες της Κρήτης και παρουσία του τότε πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, υψώνει την ελληνική σημαία στο φρούριο Φιρκάς των Χανίων. Απεβίωσε στο Μάλεμε Χανίων στις 21 Ιουλίου 1916, κηδεύτηκε με τιμές στρατηγού και τα οστά του βρίσκονται ενταφιασμένα στον Ομαλό, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα
Bugatti Chiron
Η Bugatti Chiron είναι ένα διθέσιο σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar) υψηλών επιδόσεων, που κατασκευάζεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Bugatti Automobiles S.A.S. από τις αρχές του 2016. Το μοντέλο παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης στις 1 Μαρτίου 2016, ως ο διάδοχος της Bugatti Veyron του 2005 - 2015, και οι πρώτες παραδόσεις έγιναν τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς. Σε αντίθεση με τα 450 αντίτυπα της Veyron, η Chiron θα παραχθεί σε 500 αντίτυπα. Μέχρι το Μάρτιο του 2020 είχαν παραχθεί τα πρώτα 250.
Εξέλιξη
Η Chiron εξελίχθηκε υπό άκρα μυστικότητα και ως πρόγραμμα ύψιστης σπουδαιότητας, καθώς είχε σκοπό να αναλάβει τον βαρύ ρόλο να αντικαταστήσει την μυθική Veyron. Για την ακρίβεια, η Veyron είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη αίσθηση στον Τύπο αυτοκινήτου και στο ευρύ κοινό, σε παγκόσμια κλίμακα, που ο διάδοχός της θα είχε να αναλάβει ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο. Μάλιστα η Veyron ήταν το πρώτο στην ιστορία αυτοκίνητο έκδοσης δρόμου που έσπασε το όριο ταχύτητας των 400 km/h (248,6 mph), ενώ στα περισσότερα έτη παραγωγής της, έφερε τον άτυπο τίτλο του ταχύτερου μοντέλου πολιτικής έκδοσης, καθιστώντας ακόμα δυσκολότερη τη δημιουργία ενός εντυπωσιακότερου διαδόχου.
Το νέο μοντέλο βασίστηκε σε μια ανανεωμένη έκδοση της ανθρακονημάτινης πλατφόρμας της Veyron, όπου το 92% των εξαρτημάτων της είναι νέα ή βελτιωμένα, έτσι ώστε να αυξηθεί η ακαμψία και να μειωθεί το βάρος. Επίσης διατήρησε τον γνωστό W16 κινητήρα 7.993 cm³ με τα 4 turbo, με σημαντικές όμως βελτιώσεις, ανεβάζοντας έτσι την συνολική ισχύ της στους 1.500 ίππους και την ροπή στα 1.600 N·m.
Παρουσίαση
thumb|left|Η παρουσίαση της Bugatti Chiron στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της [[Γενεύης στις 1 Μαρτίου 2016.]]
Αρχικά η Chiron επρόκειτο να παρουσιαστεί στα τέλη του 2015, όμως η παραίτηση του Ferdinand Piech μετέφερε τα σχέδια για το 2016. Τελικώς, η Chiron παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, αρχικά σε μικρό κύκλο δημοσιογράφων, στις 29 Φεβρουαρίου 2016, και επίσημα στις 1 Μαρτίου, ενώ οι πρώτες παραδόσεις έγιναν μέσα στον Αύγουστο του ίδιου έτους. Σε αντίθεση με τα 450 αντίτυπα της Veyron, η Chiron θα παραχθεί σε 500 αντίτυπα και μάλιστα τα 200 είχαν ήδη προ-πωληθεί μέχρι την πρώτη παράδοση, με υποχρεωτική προκαταβολή 200.000 € από τον Δεκέμβριο του 2015, ενώ η εμπορική της τιμή προ των φόρων ανέρχεται στα 2,4 εκατομμύρια € (ευρώ).
Ο αρχικός στόχος για τον ετήσιο αριθμό παραγωγής ήταν στα 100 αντίτυπα, αλλά στην πράξη ο ρυθμός ήταν βραδύτερος και στις 23 Μαΐου 2018 η εταιρεία ανακοίνωσε ότι κατασκεύασε την 100-στή Chiron, καθώς και ότι ο ρυθμός παραγωγής το 2017 ανήλθε στα 70 αυτοκίνητα ετησίως. Σύμφωνα με την Bugatti, σε σχετική ανακοίνωση το 2017, ο χρόνος που απαιτείται για την παραγωγή του κάθε αντιτύπου της Chiron είναι 6 μήνες, κατά τον οποίο 20 μηχανικοί της εταιρείας συναρμολογούν στο χέρι τα περισσότερα από τα 1.800 μέρη της κάθε Chiron. Μέσα στο 2018 προστέθηκε και η εκδοχή με οροφή targa, που αντικατέστησε την αντίστοιχη Veyron Grand Sport του 2009 - 2015.
Επίσημα, το 43% των Chiron θα διατεθούν στην Ευρώπη, το 26% στις ΗΠΑ και στον Καναδά, το 23% στη Μέση Ανατολή και το 8% στις άλλες χώρες της Ασίας και στην Ωκεανία.
Αισθητική
thumb|right|Ο κινητήρας της Bugatti Chiron είναι στο κέντρο του αμαξώματος και με διαμήκη τοποθέτηση, όπως και στην προκάτοχο Bugatti Veyron.
Η αισθητική της Chiron είναι μια έντονη μετεξέλιξη της Veyron, που την θυμίζει, ενώ σε πολύ μεγάλο βαθμό υποδείχθηκε τόσο από την απαιτήσεις της αεροδυναμικής, όσο και από τις ανάγκες για επαρκή αερισμό και ψύξη ενός κινητήρα με 16 κυλίνδρους και με τόσο μεγάλο κυβισμό και παραγωγή ισχύος, ιδίως σε ταχύτητες άνω των 400 km/h. Ενδεικτικώς, οι 3 εισαγωγές αέρα σε κάθε πλευρά σχεδιάστηκαν ειδικά για την αποτελεσματική ψύξη των φρένων. Ωστόσο, κάποιες ακραίες σχεδιαστικές ιδέες που είχαν προταθεί αρχικά, όπως η τοποθέτηση ψηφιακών καμερών αντί για εξωτερικούς καθρέπτες, τελικώς απορρίφθηκαν, λόγω πρόσκρουσης στην υπάρχουσα διεθνή νομοθεσία σχετικά με τις προδιαγραφές των αυτοκινήτων.
Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε και στο εσωτερικό της Chiron, καθώς η προκάτοχος Veyron είχε αποσπάσει κάποια αρνητικά σχόλια ότι είχε ένα δερμάτινο μεν, αλλά κάπως λιτό σαλόνι, που δεν φαινόταν αντίστοιχα ελκυστικό όσο το εντυπωσιακό της εξωτερικό ντιζάιν. Ως απάντηση, η Chiron απέκτησε ένα εντελώς διαφορετικό σαλόνι, εμφανώς πολυτελέστερο και μεγαλύτερο από αυτό της Veyron, ενώ σύμφωνα με την Bugatti ο χώρος για τα κεφάλια των επιβατών είναι κατά 12 χιλιοστά μεγαλύτερος. Εντυπωσιακό είναι και ότι το σαλόνι της Chiron δεν έχει πουθενά πλαστικό, παρά μόνο δέρμα υψηλής ποιότητας, αλουμίνιο και ανθρακονήματα.
Τεχνολογία
thumb|right|Ο κινητήρας 8.0 λίτρων W16 της Bugatti Chiron. thumb|right|Bugatti Chiron σε εκδήλωση στο [[Ηνωμένο Βασίλειο τον Ιούνιο του 2016.]]
Επιδόσεις
thumb|right|Bugatti Chiron του 2019.
Η επιτάχυνση 0 - 100 χιλιόμετρα την ώρα (0 - 62 μίλια την ώρα) στη Bugatti Chiron έρχεται σε μόλις 2,5 δευτερόλεπτα, τα 200 km/h σε 6,5 δευτερόλεπτα και τα 300 km/h σε 13,6 δευτερόλεπτα, δηλαδή 3 δευτερόλεπτα ταχύτερα από την Bugatti Veyron. Επίσης, η επιτάχυνση 0 - 400 χιλιόμετρα την ώρα είναι στα 32,6 δευτερόλεπτα. Η τελική ταχύτητα είναι και αυτή δύο σταδίων, όπως ίσχυε και στη Veyron, καθώς στα Auto mode, Handling mode και Autobahn mode της Chiron περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 380 km/h, ενώ στο Τop Speed mode της Chiron περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 420 χιλιόμετρα την ώρα (261 μίλια την ώρα) για λόγους ασφαλείας κατά την οδήγηση σε δημόσιες οδούς, εκτός πίστας. Σύμφωνα με την Bugatti, ωστόσο, τα ειδικά εξελιγμένα ελαστικά της Michelin μπορούν να αντέξουν ακόμα μεγαλύτερες ταχύτητες και το μοντέλο χωρίς τον κόφτη θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 435 χιλιόμετρα την ώρα (270 μίλια την ώρα).
Αρχικά, είχε υπολογιστεί ότι η μέγιστη θεωρητική ταχύτητα που μπορεί να φτάσει η Chiron, με βάση την ισχύ του κινητήρα, είναι τα 467 χιλιόμετρα την ώρα (289 μίλια την ώρα) και αυτό το νούμερο είχε αναφερθεί στα Μέσα Ενημέρωσης ως πιθανό, μέχρι και λίγο πριν την παρουσίαση. Ωστόσο, η προσέγγιση και υπέρβαση τέτοιων ταχυτήτων έγινε εφικτή στα επόμενα χρόνια όταν βρέθηκε κατάλληλη τεχνολογία ελαστικών που να μπορούν να αντέξουν τέτοια νούμερα (δείτε: Chiron Super Sport 300+). Για κάθε ενδεχόμενο τοποθέτησης τέτοιων ελαστικών, πάντως, το ταχύμετρο όλων των Bugatti Chiron έχει ως μέγιστη ένδειξη τα 500 χιλιόμετρα την ώρα (311 μίλια την ώρα).
Chiron Sport (2018)
left|thumb |Bugatti Chiron Sport στο Σαλόνι της [[Γενεύης το 2018.]] thumb|right|Το πίσω μέρος της Bugatti Chiron Sport του 2018.
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 2018, η εταιρεία παρουσίασε την έκδοση του Chiron, με τίτλο Chiron Sport. Μηχανοκίνητα, το αυτοκίνητο είναι πανομοιότυπο με την στάνταρ έκδοση, αλλά είναι ελαφρύτερο κατά 18 κιλά λόγω της εκτεταμένης χρήσης ινών άνθρακα και έχει μια πιο σκληρή ανάρτηση για να αυξήσει την ικανότητα στροφών του αυτοκινήτου διατηρώντας ταυτόχρονα τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου μεγάλου τουρισμό. Το τιμόνι του αυτοκινήτου έχει επίσης λάβει τροποποιήσεις και ένα σύστημα διεύθυνσης ροπής για τον έλεγχο της ισχύος που αποστέλλεται σε κάθε τροχό του αυτοκινήτου για βελτιωμένο χειρισμό σε σφιχτές γωνίες. Οι αεροδυναμικές βελτιώσεις και το χαμηλό βάρος έχουν δοθεί ως ιδιαίτερη προσοχή για να διατηρηθεί το αυτοκίνητο ανταγωνιστικό στην πίστα αγώνων. Το Chiron Sport έγινε διαθέσιμο στα τέλη του 2018 με επιπλέον κόστος από τη βασική έκδοση 400.000 ευρώ.
110 Ans Bugatti (2019)
Το Φεβρουάριο του 2019, παρουσιάστηκε η 110 Ans Bugatti, μια έκδοση περιορισμένης έκδοσης του Chiron Sport που δημιουργήθηκε για να γιορτάσει τα 110 χρόνια της Bugatti. Το αυτοκίνητο διαθέτει καρνιέρα, το οποίο είναι βαμμένο σε ματ χρώμα. Το αμάξωμα τονίζεται επίσης με γυάλινες ίνες άνθρακα. Το σύστημα εξάτμισης του αυτοκινήτου καταλήγει επίσης σε μαύρο ματ χρώμα.
Το εσωτερικό του αυτοκινήτου είναι επικαλυμμένο με μπλε Alcantara και έχει επίσης τα χρώματα της γαλλικής σημαίας που υπάρχουν στα προσκέφαλα των καθισμάτων, στο πίσω μέρος των καθισμάτων και στην κορυφή του τιμονιού. Η παραγωγή θα περιοριστεί σε 20 μονάδες με κόστος αγοράς 1 εκατομμύριο ευρώ επιπλέον από την στάνταρ έκδοση.
Chiron Super Sport 300+ (2020)
Στις 2 Αυγούστου 2019, η Bugatti έγινε η πρώτη εταιρεία παραγωγής αυτοκίνητων που έσπασε το φράγμα των 300 μιλίων την ώρα (482,8 χιλιόμετρα την ώρα). Ένα βελτιωμένο μοντέλο της Chiron, με οδηγό τον Andy Wallace, έφτασε επιβεβαιωμένα τα 304,773 μίλια την ώρα ή 490,48 χιλιόμετρα την ώρα στην πίστα δοκιμών της Volkswagen Ehra Lessien. Ωστόσο, η επίδοση δεν αναγνωρίστηκε από το Βιβλίο Γκίνες, αφού το επίτευγμα έγινε σε μία μόνο κατεύθυνση, αντί σε δύο (ο σχετικός κανονισμός απαιτεί να οδηγηθεί το αυτοκίνητο και προς τις δύο αντιδιαμετρικές κατευθύνσεις και μετά να βγει ο μέσος όρος των δύο τελικών ταχυτήτων, προκειμένου να μην επηρεαστεί το ρεκόρ από ενδεχόμενο ευνοϊκό άνεμο).
Η έκδοση αυτή ήταν περιορισμένης παραγωγής, ως εκδοχή υψηλής απόδοσης του Chiron, που ονομάζεται Chiron Super Sport 300+, σε ιδιοκτήτες που συμμετείχαν στην περιοδεία της 110ης επετείου της εταιρείας στην Ευρώπη. Η παραγωγή περιορίστηκε σε 30 αυτοκίνητα και μοιάζει πολύ με το πρωτότυπο που έκανε την εμφάνιση επίτευξης της κορυφαίας ταχύτητας. Οι αλλαγές από τη στάνταρ Chiron περιλαμβάνουν έναν πιο ισχυρό κινητήρα, αυξημένη τελική ταχύτητα και ένα χαρακτηριστικό σχήμα χρωμάτων που χαρακτηρίζεται από ένα βερνίκι επικαλυμμένο με κορδόνι από ανθρακονήματα και πορτοκαλί λωρίδες, που αντανακλούν την αισθητική του προηγούμενου κορυφαίου αυτοκινήτου, της Veyron Super Sport. Το μοντέλο τροφοδοτείται με τον κινητήρα W16 των 1.578 hp (1.600 PS), που είναι ίδιος με αυτόν της Bugatti Centodieci, ο οποίος φέρει το παρατσούκλι «Thor» («Θωρ»). Επιπρόσθετα, το συγκεκριμένο αυτοκίνητο έχει ένα γκρίζο λογότυπο Bugatti από μαύρο σμάλτο και ασημί, το σύστημα εξάτμισης από τη Centodieci, ένα βελτιωμένο κιβώτιο ταχυτήτων με μεγαλύτερες αναλογίες, και εμπρός και πίσω προφυλακτήρες επανασχεδιασμένους για καλύτερη αεροδυναμική σε υψηλή ταχύτητα, με αποτέλεσμα τη συνολική αύξηση του μήκους του αυτοκινήτου κατά 248,9 χιλιοστά (9,8 ίντσες). Το Super Sport είναι επίσης εξοπλισμένο με έναν περιοριστή ανώτατης ταχύτητας, παρόμοιο με αυτόν που βρίσκεται στην στάνταρ Chiron. Χωρίς τον περιοριστή, η Bugatti ισχυρίζεται ότι το αυτοκίνητο μπορεί να επιτύχει μέγιστη ταχύτητα πάνω από 483 χιλιόμετρα την ώρα ή 300 μίλια την ώρα, εξ ου και το όνομα της έκδοσης «300+». Η εταιρεία προετοίμασε τα αυτοκίνητα των ιδιοκτητών που θέλουν να φτάσουν το αυτοκίνητο στο μέγιστο δυνατό στην πίστα δοκιμών Ehra-Lessien. Η τιμή των μοντέλων ξεπερνούσε τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Chiron Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Οβιέδο
Το 757 ιδρύθηκε ένα μοναστήρι και γύρω από αυτό αναπτύχθηκε ένας οικισμός, ο οποίος έγινε πρωτεύουσα του βασιλείου των Αστουριών το 810. Παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι το 910, όταν η πρωτεύουσα του βασιλείου μετακινήθηκε στο Λεόν. Είναι μια από τις λίγες ισπανικές πόλεις οι οποίες δεν κατακτήθηκαν από τους Μαυριτανούς κατά το Μεσαίωνα. Το 1608 ιδρύθηκε στη πόλη το πανεπιστήμιο του Οβιέδο. Η πόλη λεηλατήθηκε από τους Γάλλους κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου, η πόλη πολιορκήθηκε για τρεις μήνες από τις δυνάμεις του Φράνκο.
Σήμερα, η οικονομία της πόλης βασίζεται στην εξόρυξη άνθρακα και σιδήρου, ο οποίος στη συνέχεια προωθείται στις μεταλλουργίες όλης της χώρας. Άλλες βιομηχανίες περιλαμβάνουν την επεξεργασία τροφίμων και την ελαφριά βιομηχανία, κυρίως κατασκευής όπλων. Μέσα και γύρω από την πόλη του Οβιέδο βρίσκονται αρκετά δείγματα προρωμανικής τέχνης, τα οποία χρονολογούνται από την εποχή που το Οβιέδο ήταν πρωτεύουσα του βασιλείου των Αστουριών. Από αυτά ξεχωρίζουν η Σάντα Μαρία ντελ Ναράνκο, ο Σαν Μιγέλ δε Λίγιο, η Κάμαρα Σάντα, ο Σαν Χουλιάν δε λος Πράδος, η Σάντα Κριστίνα δε Λένα, καθώς και το συντριβάνι Λα Φονκαλάδα. Αυτά τα μνημεία έχουν ανακηρυχθεί από την UNESCO μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, με τον τίτλο Μνημεία του Οβιέδο και του βασιλείου των Αστουρίων, από το 1985, ενώ επεκτάθηκαν το 1998.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Αστούριες
Ιουλιανός (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ιουλιανός, εκτός από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Φλάβιο Κλαύδιο Ιουλιανό, τον επιλεγόμενο «Παραβάτη», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Μάικλ Κέιν
μικρογραφία|260x260εσ|Από το τρέιλερ της ταινίας Ζουλού (1964) Ο Σερ Μάικλ Κέιν, ΔΒΑ (αγγλικά: Michael Caine, πραγματικό ονοματεπώνυμο Maurice Joseph Micklewhite, (Ρόδερχαϊθ, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο, 14 Μαρτίου 1933) είναι Βρετανός ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, βραβευμένος με ύψιστες τιμητικές διακρίσεις και παραγωγός ταινιών.
Το ξεκίνημά του
Γονείς του ήταν η καθαρίστρια Ellen Frances Marie (Burchell) και ο αχθοφόρος σε ψαραγορά Joseph Micklewhite, που δεν είχαν κάποια σχέση με τις τέχνες. Ασθενικός από παιδί (υπέφερε συχνά από ραχίτιδα), ο Κέιν βίωσε μαζί με τους γονείς και τον αδελφό του, τη δυσάρεστη εμπειρία των βομβαρδισμών του Λονδίνου από τη γερμανική αεροπορία κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. Εγκατέλειψε το σχολείο στα 15 του έπειτα από μια κάκιστη πορεία, κάνοντας περιστασιακές δουλειές (όπως στα γραφεία της εταιρείας "Peak Films"), πριν καταταγεί στο βρετανικό στρατό και υπηρετήσει στη Γερμανία και στον πόλεμο της Κορέας. Όταν επέστρεψε στην Αγγλία έπιασε δουλειά σε θέατρο του Σάσεξ σαν βοηθός του διευθυντή σκηνής για λογαριασμό της εταιρείας "Westminster Repertory Company". Μετά πέτυχε να μετάσχει σε μερικές παραστάσεις του "Carfax Theatre", όπου απέκτησε τις πρώτες του θεατρικές εμπειρίες επί σκηνής. Υιοθέτησε το επώνυμο Caine μετά από συμβουλή του ατζέντη του, δανεισμένο από μια αφίσα της ταινίας "Η ανταρσία του Κέιν (The Caine Mutiny)" (1954).
Αξιοσημείωτες ερμηνείες
Έλαβε μέρος σε περισσότερες από 100 τηλεοπτικές παραγωγές συνεργαζόμενες με βρετανικές εταιρείες θεάματος και τελικά έπαιξε στο εμβληματικό έργο Ζουλού (The Long and the Short and the Tall. Zulu) (1964), όταν κέρδισε την παγκόσμια προσοχή ερμηνεύοντας εξαιρετικά το ρόλο ενός αριστοκράτη αξιωματούχου. Ωστόσο, η ερμηνεία του ως Χάρι Πάλμερ στην ταινία Απόρρητος φάκελος Ίπκρες (The Ipcress File) του 1965 και Άλφι, ο σατράπης (Alfie) (1966) ήταν εκείνες που του χάρισαν την καθιέρωση. Αξιοσημείωτες ήταν οι παρουσίες του καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 έως ακόμη και τις αρχές του '00, με έργα όπως τα Η κλέφτρα (Gambit) (1966), Αποστολή στο Βερολίνο (Funeral in Berlin) (1966), "Βρόμικο Παιχνίδι (Play Dirty)" (1969), Η μάχη της Αγγλίας (Battle of Britain) (1969), Ληστεία αλά ιταλικά (The Italian Job) (1969, μαζί με τον εμβληματικό Νόελ Κάουαρντ), Πολύ αργά για ήρωες (Too Late the Hero) (1970), Η κοιλάδα του μίσους (The Last Valley) (1971), Συλλάβετε τον Κάρτερ (Get Carter) (1971) κ.ά. Το 1972 εμφανίστηκε πλάι στο θρύλο του βρετανικού θεάτρου Λόρενς Ολίβιε στην ταινία του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς Σλουθ (Sleuth), που βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό του Άντονι Σάφερ. Τόσο εκείνος όσο και ο Ολίβιε έλαβαν υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και έχασαν το βραβείο από τον Μάρλον Μπράντο που κρίθηκε νικητής για την ταινία Ο νονός (The Godfather). Το 1975 πραγματοποίησε ακόμη μια εντυπωσιακή παρουσία με συμπρωταγωνιστή το Σον Κόνερι στο μνημειώδες Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς (The Man Who Would Be King) του Τζον Χιούστον καθώς και στο Ο αετός που πάτησε στη Γη (The Eagle Has Landed) (1976) όταν υποδύθηκε έναν Γερμανό ανώτερο αξιωματικό. Το 1978 εμφανίστηκε πλάι στους Γουόλτερ Ματάου, Τζέιν Φόντα και Μάγκι Σμιθ στην ταινία Καλιφόρνια οτέλ (California Suite), βασισμένη στο θεατρικό του Νιλ Σάιμον. Στον αντίποδα, κατηγορήθηκε από τα τέλη του 1970 έως τις αρχές του 1980 ότι έπαιρνε μέρος σε κατώτερης ποιότητας παραγωγές, για οικονομικούς και μόνο λόγους.
Διακρίσεις
Ξεχώρισε με τη συμμετοχή του στο βραβευμένο Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα (Educating Rita) (1983), τιμήθηκε με βραβείο Όσκαρ στο Η Χάνα και οι αδελφές της (Hannah and Her Sisters) του Γούντι Άλεν (1986), αλλά και αρκετά μεταγενέστερα, εντυπωσίασε στα έργα Γλυκιά φωνή (Little Voice) (1998), Θέα στον ωκεανό (Cider House Rules) (1999) (όπου έλαβε το δεύτερό του βραβείο Όσκαρ) και Τελευταία εντολή (Last Orders) (2001). Έλαβε την τελευταία του υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ το 2002 για την ταινία Ο ήσυχος Αμερικανός (The Quiet American). Τυγχάνει να συγκαταλέγεται μεταξύ των δυο στα χρονικά ηθοποιών (έτερος είναι ο Τζακ Νίκολσον) οι οποίοι έχουν προταθεί σαν υποψήφιοι των βραβείων Όσκαρ κάθε δεκαετία από το 1960 και μετά.
Παραγωγός
Ως παραγωγός, δημιούργησε, μεταξύ άλλων, τα έργα Το 4ο πρωτόκολλο (The Fourth Protocol) (1987), Απόρρητος φάκελος (Blue Ice) (1992), Forever After (2001) και Ο σωσίας (The Double) (2013).
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε δυο φορές, με ισάριθμες συναδέλφους του. Πρώτα με την κατά ένα έτος μεγαλύτερή του Πατρίσια Χέινς (έζησαν μαζί από το 1955 έως το 1958) με την οποία -πριν λάβουν διαζύγιο- απέκτησαν ένα κορίτσι και ακολούθως με τη γεννημένη το 1947 Σακίρα Κέιν (από τις 8 Ιανουαρίου του 1973 έως σήμερα) με την οποία, επίσης, έχουν μια κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν
Ο Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν (1811 – 7 Οκτωβρίου 1867, παστού: محمد افضل خان) ήταν Εμίρης του Αφγανιστάν από το 1865 έως το 1867. Όντας μεγαλύτερος γιος του Ντοστ Μοχαμάντ Χαν, ο Αφζάλ Χαν έλαβε την εξουσία από τον αδελφό του Σερ Αλί Χαν τρία χρόνια πριν τον θάνατο του πατέρα του. Μετά τον θάνατο του Αφζάλ την επόμενη χρονιά, ο Μοχαμάντ Αζάμ Χαν ανακηρύχθηκε Εμίρης του Αφγανιστάν. Είχε εθνοτική καταγωγή από τους Παστούν και ανήκε στη φυλή των Μπαρακζάι.
Ο τρίτος γιος του Χαν, ο Αμπντούρ Ραχμάν Χαν, ήταν Εμίρης από το 1880 έως το 1901.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Κουζάνς
Το Κουζάνς (γαλλικά: Cousance) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουζανσουά (γαλλικά: Cousançois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Λεόντιος ο μάγιστρος
Ο Λεόντιος ήταν Βυζαντινός αστρολόγος και τσαρλατάνος, τον 5ο περίπου αιώνα.
Ο Λεόντιος ζούσε στην Βηρυτό την ίδια περίοδο με τον Ιωάννη Φούλων, ήταν γνωστός στην πόλη ότι έκανε προβλέψεις με βάση τα άστρα, έφτιαχνε ωροσκόπια και σύμφωνα με την εκκλησία ωθούσε τους πελάτες του στα είδωλα. Πελάτες του ήταν γνωστοί αξιωματούχοι της εποχής και οι πηγές της εποχής τον αναφέρουν απατεώνα.
Νικόλαος Κουμάνης
Ο Νικόλαος Κουμάνης (ρως. Николай Петрович Кумани 1730—1809) – ήταν Ρώσος Υποναύαρχος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο νησί της Κρήτης το 1730. Από παιδική ηλικία διακατεχόταν από  αδυσώπητο  μίσος για τους Τούρκους. Στην ηλικία των δέκα, σκόνταψε στο χωράφι σε έναν νυσταλέο Τούρκο, έτρεξε στο σπίτι για να πάρει ένα όπλο και τον σκότωσε ακαριαία. Ο πατέρας Kουμάνης, για να σώσει το γιο του από τη δίωξη και τιμωρία,έβαλε το αγόρι του σε ένα εμπορικό πλοίο που την επόμενη μέρα έπλευσε για το Λονδίνο. Σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση που επιβίωσε, αργότερα ο Kουμάνης υπηρετούσε ως ναύτης στα πολεμικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού της Μεγάλης Βρετανίας.
Γιά πρώτη φορά, στη ρωσική υπηρεσία, ο Κουμάνης εντάχθηκε στο ντελίνι (πολεμικό γραμμής) "Αγ. Ευστάθιος Πλακίδας " στην Πρώτη εκστρατεία του Αρχιπελάγους, κάτω από τις εντολές του ναυάρχου Α. Σπιρίντοβ. Σύμφωνα με το δίπλωμα σημαιοφόρου (βαθμός), εισήλθε στην υπηρεσία 20 του Ιουλίου του 1769, όταν ήταν περίπου σαράντα χρονών. Η πρώτη μάχη του Κουμάνη στην Ρωσική υπηρεσία ήταν η συμμετοχή του στην ναυμαχία του Τσεσμέ το 1770. Το 1773 ο Kουμάνης με τον βαθμό του υπολοχαγού, ανέλαβε διοικητής πρώτα του πολεμικού "Μότρια" και στη συνέχεια της βριγαντίνης "Ζαλέτ". Μετά απ’ αυτά, διορίστηκε στο πλοίο «Ευρώπη», και στη συνέχεια στάλθηκε στο νησί της Σάμου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1774. Το 1775 ανέλαβε το πολεμικό "Νίκη".
Το 1776 ο Κουμάνης διορίστηκε στον στολίσκο της Αζοφικής,  διοικητής του πολεμικού  «Αγία Αικατερίνη» και στη συνέχεια των πολεμικών «Καμήλα» και  "Ζούρζα."
Με τη διάλυση του στολίσκου της Αζοφικής ο Kουμάνης, που προάγεται σε πλοίαρχο Β Τάξεως, διορίστηκε στον στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-τουρκικού πόλεμου 1787-1792 ο Κουμάνης  ανέλαβε διοικητής της  φρεγάτας «Κίνμπουρν», που το 1789 συμμετείχε στις ναυμαχίες εναντίον των Τούρκων κοντά στο νησί Φιδονήσι. Επίσης, το 1789 προήχθη σε πλοίαρχο Α Τάξεως, και στις 10 του Δεκεμβρίου του απονέμεται το παράσημο του  Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Γ' Τάξεως  για τη διεξαγωγή  18 εξαμηνιαίων εκστρατειών στη θάλασσα. Το 1790 ανέλαβε την διοίκηση της φρεγάτας  "Αγ. Ιωάννης ο Θεολόγος" (πάνω στην οποία κυμάτιζε η ναυαρχική σημαία του Υποναυάρχου   Ουσακόβ), συμμετείχε στην Ναυμαχία  των στενών Κερτς. Του απονεμήθηκε το παράσημο του Τάγματος του Αγίου. Βλαδίμηρου Δ Τάξεως. Κατά το ίδιο έτος για τη συμμετοχή τους στη μάχη της 28ης Αυγούστου στο Χατζιμπέη (Οδησσός) του απονεμήθηκε χρυσό σπαθί με την επιγραφή "για την ανδρεία».
Το επόμενο έτος ανέλαβε διοικητής του πλοίου «Η Μεταμόρφωση», συμμετείχε στην  Ναυμαχίας της Καληάκρης, για την οποία έλαβε το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου Γ' Τάξεως.
Το 1796, προήχθη στον βαθμό πλοίαρχος-ταξίαρχος, και στις 30 Σεπτεμβρίου 1797 - σε Υποναύαρχο, με μεταφορά στον Στόλο της Βαλτικής. Η αλλαγή του κλίματος είχε τόσο επηρεάσει την υγεία του Kουμάνη, ώστε στις 29 Ιανουαρίου του 1799, σύμφωνα με την αναφορά, απολύθηκε με μισό μισθό και το δικαίωμα να φορά την  στολή του. Μετά από αυτό, ο Kουμάνης πήγε στην  αγαπημένη του Κριμαία όπου  και πέρασε τις τελευταίες του μέρες. Πέθανε στην Σεβαστούπολη το 1809. Χωρισμένος από την παιδική ηλικία από την οικογένεια του, ο Kουμάνης δεν είχε ούτε το χρόνο ούτε την ευκαιρία να πάρει συστηματική εκπαίδευση, αλλά το κενό  αυτό το κάλυψε σε μεγάλο βαθμό με την καταπληκτική μνήμη του, με το λαμπρό μυαλό και την πλούσια εμπειρία του. Μιλούσε τα ρωσικά,αγγλικά,γαλλικά,ιταλικά,ελληνικά, τουρκικά και αραβικά, αλλά αδυνατούσε να γράψει ή να διαβάσει σε κάποια από τις γλώσσες αυτές  πλην της Ρωσικής,  στην  οποία με  δυσκολία ανέγραφε τον βαθμό του και το επώνυμο. Ένα παράδειγμα της καταπληκτικής μνήμης  του: ο ναύαρχος  Ουσακόβ,  θέλοντας  να βεβαιωθεί ότι πράγματι ο Κουμάνης  δεν μπορούσε να διαβάσει στα ρωσικά, υπαγόρευσε διαταγμα αποτελούμενο από 7 σημεία,  θέλοντας να καλέσει τον Κουμάνη  για να το να διαβάσει φωναχτά. Μαθαίνοντας το αυτό ο Κουμάνης διέταξε τον γραμματικό να του διαβάσει το διάταγμα πριν την υπογραφή του ναυάρχου. Όταν σε τρία λεπτά ο Ναύαρχος κάλεσε τον Κουμάνη, αυτός ήταν σε θέση να «διαβάσει» το κείμενο λέξη προς λέξη, κρατώντας όμως το διάταγμα ανάποδα. Το θάρρος του Κουμάνη ήταν  γνωστό στην αυτοκράτειρα  Αικατερίνη Β'. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ναυαρχείου, σε αναφορά σ 'αυτήν για την προαγωγή του Kουμάνη σε πλοίαρχο Α Τάξεως, σημείωνε ότι είναι δύσκολο να τον προάγει  στα ανώτερα ναυτικά κλιμάκια λόγο του αναλφαβητισμού του. Η απάντηση της αυτοκράτειρας ήταν η  εξής: "Ο αναλφαβητισμός δεν αποτελεί εμπόδιο για τη προαγωγή ενός τέτοιου  γενναίου και έντιμου αξιωματικού."
Ο γιος του, Μιχαήλ Κουμάνης, επίσης υπηρέτησε στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Πολεμικό Ναυτικό, ήταν ναύαρχος και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ναυαρχείου.
Πηγές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κώστας Σιδηρόπουλος
Ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Σιδηρόπουλος ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1911, ο οποίος αγωνιζόταν προπολεμικά ως μέσος.
Σε συλλογικό επίπεδο
Έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης επί μία τριετία (1931-1934) ως μέσος. Κορυφαία του στιγμή με τους "κυανόλευκους" η κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1933-34 όταν αγωνίστηκαν ως πρωταθλητές Βορρά στον διπλό τελικό εναντίον του πρωταθλητή Νότου, Ολυμπιακού Πειραιώς. Το καλοκαίρι του 1934 μετακόμισε στην Αθήνα όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού μέχρι το 1938.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ιεροκλής ο Στωικός
Ο Ιεροκλής (αρχ. ελλην. Ἱεροκλῆς) ήταν στωικός φιλόσοφος (β’ μισό 1ου – α’ μισό 2ου αι. μ.Χ.) στην εποχή του Αδριανού. Γενικότερα, δεν είναι τίποτα γνωστό, για την προσωπική του ζωή. Σώζονται, όμως, αποσπάσματα του έργο του, στο «Ἀνθολόγιον» του Στοβαίου, από το σύγγραμμά του «Περὶ καθηκόντων» ή «Φιλοσοφούμενα». Επίσης, έχουν σωθεί και αποσπάσματα από το έργο του «Ἠθικὴ στοιχείωσις».
Οι φιλοσοφικές απόψεις του Ιεροκλή, είναι, σε γενικές γραμμές, σύμφωνες με τις θεωρίες των παλιών, στωικών φιλοσόφων.
Πουργκάζ
Ο Πουργκάζ ή Ινιάζορ Πουργκάζ (έρζυα: Пургаз (Инязор Пургаз), ρωσικά: Пургас, Purgas) ήταν ηγέτης των Έρζυα στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα. Ήταν  Μεγάλος Δούκας (ινιάζορ) του Ερζιανικού Πριγκιπάτου του Πουργκάζ. Ήταν σύμμαχος της Βουλγαρίας του Βόλγα, και αντιστάθηκε στην επέκταση της Ρωσίας του Σούζνταλ στην περιοχή. Αργότερα, έγινε σύμβολο της Ερζιανικής ανεξαρτησίας και θρυλικό άτομο.
Ζωή
Το καλοκαίρι του 1237 αντιστάθηκε με επιτυχία στην προέλαση των Μογγόλων, αλλά το φθινόπωρο-χειμώνα του 1238-1239 νικήθηκε.
Ύστερη αντίληψη
Από τον 13ο αιώνα, ο Πουργκάζ είχε θεοποιηθεί ως  μυθικός ήρωας και άρχισε να αποκαλείται Βασιλιάς της Μορδοβίας. Στους επόμενους αιώνες, ο Πουργκάζ συνέχισε να θεωρείται ως ήρωας των Έρζυα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μορδβίνοι
Βεβιασμένη γενίκευση
Παραδείγματα
Στη θεωρία αριθμών, η υπόθεση του Pólya (από τον Ούγγρο μαθηματικό George Pólya), που τέθηκε το 1919, ισχύει για τους πρώτους 906.150.257 αριθμούς αλλά αποδεικνύεται λανθασμένη για αυτόν τον αριθμό και αρκετούς άλλους μεγαλύτερους αυτού. Το να υποθέσει κάποιος ότι ένας ισχυρισμός είναι σωστός εφόσον ισχύει για τα πρώτα 906 εκατομμύρια αριθμούς που ερεύνησε, δεν είναι στην ουσία βεβιασμένη γενίκευση αλλά στα μαθηματικά ένας ισχυρισμός παραμένει υπόθεση μέχρι να αποδειχτεί καθολικά σωστός.
Το αντίθετο της βεβιασμένης γενίκευσης είναι όταν 8 στις 10 φορές τρακάρεις το αυτοκίνητο σου στο παρκάρισμα και είναι όλα μια σύμπτωση και όχι αδεξιότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογική πλάνη
Star Wars: Επεισόδιο III – Η Εκδίκηση των Σιθ
To Star Wars: Επεισόδιο III – Η Εκδίκηση των Σιθ (πρωτότυπος τίτλος: Star Wars Episode III: Revenge of the Sith) είναι μία αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας, του 2005 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Λούκας. Είναι η έκτη ταινία της σειράς Ο Πόλεμος των Άστρων, ενώ χρονολογικά ως προς την υπόθεση, είναι η τρίτη.
Ο Λούκας άρχισε να γράφει το σενάριο προτού ξεκινήσει η παραγωγή του δεύτερου επεισοδίου. Το γύρισμα έγινε στην Αυστραλία με επιπρόσθετες τοποθεσίες στην Ταϊλάνδη και στην Ιταλία, και κράτησε πάνω από τρεις μήνες. Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 19 Μαΐου 2005 και πήρε γενικά θετικές κριτικές, ειδικά σε σχέση με τα δύο προηγούμενα επεισόδια.
Έσπασε πολλά ρεκόρ στο box office την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας και κέρδισε παγκοσμίως πάνω από $848 εκατομμύρια, κάνοντας την την τρίτη πιο επικερδή ταινία της σειράς (χωρίς να υπολογίζεται ο πληθωρισμός). Ήταν η πιο επικερδής ταινία του 2005 στις ΗΠΑ και η δεύτερη πιο επικερδής παγκόσμια, πίσω από την ταινία Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς.
Πλοκή
Σε μια τολμηρή ενέργεια, οι Αποσχιστές επιτίθενται στην πρωτεύουσα της Γαλαξιακής Δημοκρατίας, τον πλανήτη Κόρασαντ, και απαγάγουν τον Ύπατο Καγκελάριο Πάλπατιν. Οι Ιππότες Τζεντάι Όμπι-Ουάν Κενόμπι και Άνακιν Σκαϊγουώκερ μπαίνουν στη Ναυαρχίδα του Διοικητή των Αποσχιστών Στρατηγού Γκρίβους για να σώσουν τον Καγκελάριο. Όμως τους βρίσκει ο Κόμης Ντούκου, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μονομαχία με φωτόσπαθα. Αφού ο Ντούκου ρίχνει αναίσθητο τον Όμπι-Ουάν, ο Άνακιν βγαίνει νικητής στη μονομαχία και υποκύπτει στις προτροπές του Πάλπατιν να σκοτώσει τον ηττημένο αντίπαλο του. Μετά από μια συμπλοκή με τον Γκρίβους, ο οποίος ξεφεύγει, οι Τζεντάι συντρίβονται με τη Ναυαρχίδα που είχε κοπεί στα δύο, πάνω από τον πλανήτη. Εκεί, ο Άνακιν ξαναβρίσκει την σύζυγο του, Πάντμε Αμιντάλα, που του αποκαλύπτει πως είναι έγκυος. Την αρχική χαρά του Άνακιν σβήνουν τα προφητικά όνειρα που βλέπει, που δείχνουν την Πάντμε να πεθαίνει στη γέννα, ίδια όνειρα με αυτά που έβλεπε πριν πεθάνει η μητέρα του. Τρομοκρατημένος ο Άνακιν, είναι διατεθειμένος να σώσει την γυναίκα του με κάθε κόστος.