cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ειδική οικονομική ζώνη Αλαμπούγκα
Κοινωνική υποδομή
Τα σχέδια για την ανάπτυξη της SEZ "Alabuga" περιλαμβάνουν την κατασκευή κατοικιών για υπαλλήλους κατοίκων εταιρειών. Ο προαστιακός οικισμός "Three Bears" με συνολική έκταση 40,47 εκτάρια, που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα από τη SEZ, ολοκληρώθηκε το 2014. Το χωριό περιλαμβάνει 40 διώροφες εξοχικές κατοικίες, ένα διεθνές Σχολείο Αλαμπούγκα με προηγμένη μελέτη αγγλικών, ένα νηπιαγωγείο στο σχολείο, ένα σπίτι για δασκάλους και ειδικούς, δύο λέβητες, εισαγωγή νερού και εγκαταστάσεις επεξεργασίας νερού. Υπάρχουν επίσης χώροι αναψυχής, δημόσιο κέντρο, αθλητικό συγκρότημα, εστιατόριο και κατάστημα. Τον Οκτώβριο του 2016, η "Αλαμπούγκα" απέκτησε το ξενοδοχειακό συγκρότημα Alabuga City Hotel, το οποίο άνοιξε το 2009 στο ιστορικό τμήμα της Γιελαμπούγκα. Η διοίκηση της SEZ σχεδίαζε να αναπροσαρμόσει το ξενοδοχείο για να φιλοξενήσει υπαλλήλους εταιρειών που διαμένουν, που στάλθηκαν στην Αλαμπούγκα και το 2017 επέλεξε το διεθνές δίκτυο «Ramada » ως φορέα εκμετάλλευσης. Άλλα σχέδια ανάπτυξης της SEZ περιλαμβάνουν την κατασκευή της μικρής περιοχής "Severny" στην Αλαμπούγκα με έκταση 115,9 εκταρίων, η οποία θα περιλαμβάνει 209 μεμονωμένες κατοικίες με συνολική έκταση 33,4 χιλιάδες m² και πολυκατοικία 242 χιλιάδων m², το οποίο θα εξασφαλίσει τον πληθυσμό των 9453 ατόμων. Τα σχολεία, τα νηπιαγωγεία, ένα δημόσιο κέντρο και μια περιοχή πάρκου 19,6 εκταρίων σχεδιάζονται να γίνουν μέρος της μελλοντικής μικρο-περιοχής.
Εταιρικό Πανεπιστήμιο
Το εταιρικό πανεπιστήμιο της Αλαμπούγκα άρχισε να λειτουργεί το 2016 - είναι ένα πρόγραμμα κατάρτισης για ανώτερα στελέχη των εταιρειών, που εδρεύουν εκεί. Η εκπαίδευση βασίζεται στη μέθοδο μελέτης περιπτώσεων, περιλαμβάνει κύριες κατηγορίες μάρκετινγκ, στρατηγικής διαχείρισης και διαχείρισης παραγωγής, οι οποίες διεξάγονται από τους επικεφαλής της SEZ και των εταιρειών, που εδρεύουν εκεί. Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος, οι μαθητές εκπαιδεύονται σε διάφορα τμήματα της Διεύθυνσης "Αλαμπούγκα" και αναπτύσσουν έργα για την αντιμετώπιση των πραγματικών αναγκών της διοίκησης και των κατοίκων της SEZ. Η δεύτερη τάξη μαθητών αποφοίτησε τον Απρίλιο του 2017.
Εταιρεία διαχείρισης
Η εταιρεία διαχείρισης της ειδικής οικονομικής ζώνης είναι η JSC «SEZ IPT «Alabuga», της οποίας οι μέτοχοι είναι η Ρωσική Ομοσπονδία μέσω της κρατικής JSC «Ειδικές Οικονομικές Ζώνες» (66%) και το Υπουργείο Γης και Περιουσιακών Σχέσεων της Δημοκρατίας του Ταταρστάν (34%). Σύμφωνα με τις αναφορές της JSC «SEZ IPT«Alabuga»» του 2014, 590 εργαζόμενοι εργάστηκαν για την εταιρεία διαχείρισης της ειδικής οικονομικής ζώνης.
Οικονομικοί δείκτες
Η "Αλαμπούγκα" είναι η μεγαλύτερη και πιο επιτυχημένη ειδική οικονομική ζώνη βιομηχανικού και παραγωγικού τύπου στη Ρωσία: αντιπροσωπεύει το 68% των συνολικών εσόδων όλων των SEZ στη χώρα (από το 2017), οι ιδιωτικές επενδύσεις κεφαλαίου στην "Αλαμπούγκα" κάνουν 54 % του συνόλου των κεφαλαίων, που επενδύθηκαν στη SEZ στη Ρωσία (από το 2016). Μέχρι το 2017, η Αλαμπούγκα υπέγραψε συμβόλαια για επενδύσεις συνολικού ύψους 155,8 δισεκατομμυρίων ρούβλια (4,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ), εκ των οποίων 100,2 δισεκατομμύρια ρούβλια (3,1 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) χρησιμοποιήθηκαν. Οι μεγαλύτεροι ξένοι επενδυτές είναι από την Ολλανδία και την Τουρκία. Συνολικά, οι κάτοικοι εταιρείες δημιούργησαν περισσότερες από 5,6 χιλιάδες θέσεις εργασίας στο "Αλαμπούγκα".
Το 2016 το "Αλαμπούγκα" αντιπροσώπευε το 42% των φόρων (χωρίς ΦΠΑ ) όλων των ειδικών οικονομικών ζωνών της Ρωσίας. Από την αρχή έως το 2016, οι κάτοικοί του πλήρωσαν 9,7 δισεκατομμύρια ρούβλια φόρους (συμπεριλαμβανομένων 2,6 δισεκατομμυρίων ρούβλια ή 42,42 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2015). Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Ταταρστάν Ρουστάμ Μινιχάνοφ εκτιμά ότι τα φορολογικά έσοδα θα καλύψουν πλήρως 25,7 δισεκατομμύρια ρούβλια κρατικών επενδύσεων στην υποδομή του "Αλαμπούγκα" έως το 2019. Σύμφωνα με το σχέδιο, μέχρι το 2023 ο αριθμός των κατοίκων θα φτάσει τους 120, ο όγκος των ετήσιων φορολογικών εκπτώσεων - 32 δισεκατομμύρια ρούβλια ετησίως (476 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ με τη μέση ετήσια συναλλαγματική ισοτιμία του ρουβλιού προς το δολάριο το 2016)
Οι κάτοικοι
Η διαδικασία απόκτησης του καθεστώτος του κατοίκου καθορίζεται από το νόμο: μια εταιρεία πρέπει να εγγράψει νομική οντότητα στη δημοτική περιοχή Γιελαμπούγκα και να παρουσιάσει ένα επιχειρηματικό σχέδιο με επενδύσεις τουλάχιστον 120 εκατομμύρια ρούβλια. Η αίτηση εξετάζεται από το εποπτικό συμβούλιο της Αλαμπούγκα. Η μέση περίοδος απόκτησης του καθεστώτος κατοίκου είναι τρεις μήνες. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2017, 57 εταιρείες είχαν εγγραφεί ως κάτοικοι, 23 εργοστάσια τέθηκαν σε λειτουργία, άλλες βρίσκονται υπό κατασκευή ή προβάλλονται στην Αλαμπούγκα.
Φορολογικό καθεστώς
Η φορολογία των κατοίκων της Αλαμπούγκα πραγματοποιείται σύμφωνα με τη ρωσική νομοθεσία των ειδικών οικονομικών ζωνών. Οι εταιρείες, που κατοικούν εκεί, έχουν ορισμένες φορολογικές προτιμήσεις και οφέλη, που ορίζονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία και τη νομοθεσία του Ταταρστάν.
Λειτουργούσες επιχειρήσεις
μικρογραφία|230x230εσ| Εργοστάσιο «Trakya Glass Rus» μικρογραφία|230x230εσ| Εργοστάσιο «Ford Sellers Elabuga» μικρογραφία|230x230εσ| Εργοστάσιο «Interskol» μικρογραφία|230x230εσ| Εργοστάσιο «Saria Bio-Industries Volga» μικρογραφία|230x230εσ| Εγκαταστάσεις «Belaya Dacha Alabuga» μικρογραφία|230x230εσ| Εργοστάσιο «Rockwool-Volga» μικρογραφία|230x230εσ| Εργοστάσιο «Air Liquid Alabuga»
Προοπτικές
Τον Δεκέμβριο του 2016, η Αλαμπούγκα κατέληξε σε μια κύρια συμφωνία συνεργασίας με την Περιοχή Οικονομικής-Τεχνολογικής Ανάπτυξης Tianjin (TEDA), μια από τις πρώτες και πιο επιτυχημένες ελεύθερες οικονομικές ζώνες στην Κίνα. Μεταξύ των προοπτικών ήταν: α. η προσέλκυση περισσότερων από 60 κατοίκων από την Κίνα στην ειδική οικονομική ζώνη του Ταταρστάν, β. Καθιστώντας την TEDA τους μετόχους της Αλαμπούγκα μέσω της πώλησής τους ως μέρος της πρόσθετης εκπομπής μετοχών της JSC "SEZ IPT Alabuga", που σχεδιάστηκε για την περίοδο 2018-2019, γ. η δημιουργία κοινοπραξίας - η εταιρεία ελέγχου-συμβούλων PriceWaterhouseCoopers ασχολήθηκε με την ανάπτυξη αυτού του έργου.
Βραβεία
Από το 2012, το "Αλαμπούγκα" συμπεριλαμβάνεται στις βαθμολογίες των καλύτερων ελεύθερων οικονομικών ζωνών fDi Intelligence - The Financial Times επιχειρηματική μονάδα. Στη βαθμολογία 2012-2013, το "Αλαμπούγκα" κατατάχθηκε # 40. Το 2014, τιμήθηκε με τιμητική αναφορά στην περιφερειακή κατηγορία (Ευρώπη). Στις παγκόσμιες βαθμολογίες του 2015, 2016 και 2017, το "Αλαμπούγκα" ανακηρύχθηκε η καλύτερη ειδική οικονομική ζώνη στην Ευρώπη για μεγάλες επιχειρήσεις. Το 2016 και το 2017, έλαβε επίσης τιμητική αναφορά στην παγκόσμια κατάταξη της SEZ για μεγάλες εταιρείες.
Το "Αλαμπούγκα" έλαβε επίσης βραβεία βιομηχανίας στη Ρωσία: συγκεκριμένα, στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης το 2015, στην ειδική οικονομική ζώνη χορηγήθηκε το Βραβείο Ανάπτυξης της Vnesheconombank ως το "Καλύτερο Έργο Σύνθετης Ανάπτυξης Περιοχής".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταταρστάν Κατηγορία:Οικονομικές περιοχές της Ρωσίας Κατηγορία:Οικονομικές δραστηριότητες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τσέρια
Τα Τσέρια (Αλβ. Cerje, Церје) είναι χωριό στο νοτιοανατολικό άκρο του δήμου Πούστετς στο νομό Κορυτσάς της Αλβανίας, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα.
Ιστορία
Το 1904, μετά την εξέγερση του Ίλιντεν, τα Τσέρια ήρθαν υπό τη Βουλγαρική Εξαρχία. Το 1911, το χωριό καταγράφηκε από τον Γκεόργκι Τράιτσεβ (Georgi Trajčev) ως έχον έξι σπίτια και 54 κατοίκους.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με πηγή του 2007, τα Τσέρια είναι το λιγότερο πολυπληθές χωριό του δήμου Πούστετς, έχοντας μόνο ένα μικρό αριθμό ηλικιωμένων κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας
Μουλ του Κεντ
Ο Μουλ του Κεντ (Mul, πέθανε το 687) ήταν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα βασιλιάς του Κεντ μετά την κατάκτηση της χώρας από τον αδελφό του Κεντβάλλα του Ουέσσεξ (686), ήταν μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ απόγονος του Κίνρικ του Ουέσσεξ και γιος του Κενμπέρχτ του Ουέσσεξ. Το όνομα Μουλ ήταν ασυνήθιστο στους πρώτους Αγγλοσάξονες, προέρχεται από την Λατινική λέξη Μουλ που μεταφράζεται ως μουλάρι, το όνομα μετά την βασιλεία του Μουλ έγινε συνήθης στο Αγγλικό λεξιλόγιο. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει για το έτος 686 : "Ο Κεντβάλλα και ο αδελφός του Μουλ λεηλάτησαν το Κεντ και την Νήσο Γουάιτ", στην συνέχεια αναφέρει για το έτος 687 : "Ο Μουλ κάηκε στο Κεντ μαζί με 12 άντρες σε επανάσταση που ξέσπασε εναντίον του, την ίδια χρονιά ο Κεντβάλλα λεηλάτησε για δεύτερη φορά το Κεντ". Το 694 σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό οι κάτοικοι του Κεντ ήρθαν σε συμφωνία με τον διάδοχο του Κέντβαλ Ίνε του Ουέσσεξ στον οποίο πλήρωσαν αποζημίωση για την δολοφονία του Μουλ, η βασιλεία του Μουλ αναφέρεται σε ένα καταστατικό του Σουίφιρντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ Κατηγορία:Βασιλείς του Κεντ
Κεντβάλλα του Ουέσσεξ
Ο Κεντβάλλα του Ουέσσεξ (Cædwalla, περί το 659 - 20 Απριλίου 689) ήταν βασιλιάς του Ουέσσεξ (685 - 688) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ. Στην νεότητα του εξορίστηκε από το Ουέσσεξ, την περίοδο της εξορίας του συγκέντρωσε δυνάμεις και επιτέθηκε στους νότιους Σάξονες σκοτώνοντας τον βασιλιά τους Έθελγουιλ στο Σάσσεξ. Ο Κεντβάλλα στάθηκε ανίκανος να κρατήσει την περιοχή της νότιας Σαξονίας και εξορίστηκε ξανά από τον Έθελγουιλ, το 685 έγινε βασιλιάς του Ουέσσεξ αλλά αμέσως βρέθηκε στην δίνη ταραχών με αντίπαλες οικογένειες. Μετά την άνοδο του στο θρόνο έφτασε στο Σάσσεξ κατακτώντας ολόκληρη την περιοχή και την Νήσο του Γουάιτ εξολοθρεύοντας την τοπική δυναστεία εξανάγκασε τον τοπικό πληθυσμό να ασπαστεί με την βία τον χριστιανισμό. Κέρδισε και την περιοχή του Κεντ τοποθετώντας τον αδελφό του Μουλ του Κεντ ως βασιλιά, ο Μουλ κάηκε σε επανάσταση την επόμενη χρονιά και ο Κεντβάλλα επέστρεψε στο Κεντ αναλαμβάνοντας την κυβέρνηση του βασιλείου προσωπικά ο ίδιος. Ο Κεντβάλλα τραυματίστηκε θανάσιμα την εποχή που κατακτούσε την Νήσο Γουάιτ αυτός ήταν πιθανότατα ο λόγος για τον οποίο παραιτήθηκε από τον θρόνο (688). Τον Απρίλιο του 689 έφτασε στην Ρώμη όπου βαπτίστηκε χριστιανός από τον πάπα Σέργιο Α΄ το Μεγάλο Σάββατο του ίδιου χρόνου, πέθανε 10 μέρες αργότερα στις 20 Απριλίου 689 και τον διαδέχτηκε ο Ίνε του Ουέσσεξ.
Ιστορικές αναφορές
Οι θέσεις που περιγράφονται στο χρονικό δεν έχουν διευκρινιστεί αλλά είναι φανερό ότι οι δυτικοί Σάξονες πολεμούσαν στο βόρειο Σόμερσετ, στο νότιο Γκλόστερσαιρ και στο βόρειο Γουιλσάιρ εναντίον των βασιλείων των Βρετανών και της Μερκίας. Στα δυτικά και νότια η απόδειξη της επίδρασης των δυτικών Σαξόνων αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ο Κενβάλ του Ουέσσεξ ο οποίος κυβέρνησε την περίοδο 642 - 673 αναφέρεται στο πρώτο Σαξονικό αβαείο του Σέρμπορν στο Ντόρσετ. Ο Σέντγουιν του Ουέσσεξ που βασίλευσε την περίοδο 676 - 685 ήταν ο πρώτος προστάτης του Γκλάστονμπερι στο Σόμερσετ ενώ το Έξετερ στο Ντέβον βρισκόταν υπό τον έλεγχο των δυτικών Σαξόνων το 680 την εποχή που σπούδασε εκεί ο Άγιος Βονιφάτιος. Ο Βέδας αναφέρει ότι ο Κεντβάλλα ήταν ένας νεαρός δυναμικός άντρας πληροφορώντας για τη ημερομηνία θανάτου του το 689 σε ηλικία περίπου 30 ετών μεταθέτοντας με αυτόν τον τρόπο την ημερομηνία γέννησης του γύρω στο 659. Σύμφωνα με το χρονικό ο Κεντβάλλα ήταν γιος του Κενμπέρχτ του Ουέσσεξ και απόγονος του Κέρντικ ιδρυτή του Οίκου του Ουέσσεξ ο οποίος κυβέρνησε την Αγγλία. Φαίνονται πολλές δυσκολίες να διευκρινιστεί η καταγωγή του, αυτό φαίνεται σε προσπάθειες όλων των ιστορικών να μπορέσουν με διαφορετικούς τρόπους ως προπάτορα του τον Κέρντικ, το γενεαλογικό του δέντρο έχει πάντοτε προσεκτική μεταχείριση. Το όνομα του είναι μια Αγγλική μορφή του Βρετανικού ονόματος Καντβαλλόν το οποίο φανερώνει Βρετανική καταγωγή. Η πρώτη αναφορά για τον Κεντβάλλα περιγράφεται στην Ζωή του Αγίου Ουίλφριντ η οποία τον περιγράφει σαν έναν εξόριστο ευγενή στα δάση του Τσίλτερν και του Άντρεντ. Την περίοδο του 7ου αιώνα ήταν πολύ συνηθισμένο γεγονός να περάσει κάποιος ευγενής ένα χρονικό διάστημα στη εξορία πριν αναλάβει τον θρόνο, ο Όσβαλντ της Νορθουμπρίας είναι άλλη μια χαρακτηριστική περίπτωση. Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό Χρονικό η ημερομηνία στην οποία ο Κεντβάλλα άρχισε να αγωνίζεται για το βασίλειο του ήταν το 685. Παρά το γεγονός ότι βρισκόταν στην εξορία μπόρεσε να συγκεντρώσει ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις, να νικήσει να σκοτώσει τον Έθελεγουιλ και να αναλάβει ο ίδιος τον θρόνο του Σάσσεξ. Ωστόσο πολύ σύντομο και ο ίδιος ανατράπηκε και εξορίστηκε από δυο ευγενείς οπαδούς του Έθελεγουιλ τον Μπέρθαν και τον Άντχαν που πιθανότατα κυβέρνησαν οι ίδιοι από τότε ως βασιλείς.
Άνοδος στον θρόνο
thumb|right|250px|Μικρογραφία του 16ου αιώνα που παρουσιάζει τον Κεντβάλλα του Ουέσσεξ να παραχωρεί προνόμια στον Βίλφριντ. Το νησί του Γουάιτ, η κοιλάδα του Μεόν και το ανατολικό Χαμσάιρ κατακτήθηκαν για λογαριασμό του Έθελεγουιλ από τον Ουίλφλερ της Μερκίας. Το χρονικό τοποθετεί το γεγονός αυτό το 661 αλλά σύμφωνα με τον Βέδα δεν συνέβη πιο νωρίς από την στρατιωτική αποστολή του Ουίλφλερ στους νότιους Σάξονες την δεκαετία του 680, η επίθεση του Κεντβάλλα στον Έθελεγουιλ μπορεί να θεωρείται απάντηση στην πίεση την οποία δέχτηκε από την Μερκία. Άλλη μια απόδειξη της πολιτικής κι στρατιωτικής διαίρεσης των Δυτικών Σαξόνων την δεκαετία του 660 στο Ντόρτσεστερ ήταν η μεταφορά της έδρας στο Ουιντσέστερ πολύ κοντά στο βασίλειο των νότιων Σαξόνων. Η εξήγηση που δίνει ο Βέδας για την διαίρεση αυτή είναι η αδυναμία του Κεντβάλλ να κατανοήσει την Φραγκική προφορά του επισκόπου του Ντόρτσεστερ αλλά ο πραγματικός λόγος της μεταφοράς ήταν η προστασία από τις επιθέσεις της Μερκίας καθώς οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Κεντβάλλα σπάνια υπήρχαν στον βορά. Την ίδια εποχή οι Δυτικοί Σάξονες άρχισαν να επικρατούν σημαντικά απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους Αγγλοσαξονικούς λαούς και να αποκτήσουν την εξουσία. Ο Κεντβάλλα έγινε βασιλιάς των Δυτικών Σαξόνων όταν ο προκάτοχος του Σέντγουιν του Ουέσσεξ αποσύρθηκε σε μοναστήρι (685), ο Βέδας λέει ότι κυβέρνησε δυο χρόνια αλλά ο πραγματικός χρόνος που παρέμεινε στην εξουσία ήταν πάνω από τρία χρόνια. Το γενεαλογικό δέντρο των Δυτικών Σαξόνων αναφέρει ότι η περίοδος της βασιλείας του ήταν τρία χρόνια. Σύμφωνα με τον Βέδα πριν από τον Κεντβάλλα το Ουέσσεξ κυβερνούσαν υποβασιλείς τους οποίους ο ίδιος ανέτρεψε. Ο Βέδας δίνει την ημερομηνία θανάτου του Κενβάλ στην αρχή της δεκαετής περιόδου στην οποία οι Δυτικοί Σάξονες κυβερνήθηκαν από τους συγκεκριμένους υποβασιλείς, γι'αυτό πιστεύεται ότι πέθανε γύρω στο 673. Ο προκάτοχος του Κεντβάλλα Σέντγουιν πιθανότατα ξεκίνησε σαν ένας από τους υποβασιλείς αλλά κατέληξε τελικά σαν μοναδικός βασιλιάς στο τέλος της δεκαετούς περιόδου, οι υποβασιλείς ανήκαν σε άλλον αντίπαλο κλάδο της δυναστείας του Ουέσσεξ που διεκδικούσαν για λογαριασμό τους την εξουσία. Ο Βέδας είχε σαν βασική πηγή πληροφόρησης προκειμένου να ολοκληρώσει το έργο του για τα γεγονότα στο βασίλειο των Δυτικών Σαξόνων τον επίσκοπο Δανιήλ του Ουίντσεστερ. Είναι φανερό ότι οι δυο αντιβασιλείς εκθρονίστηκαν, ο βασιλιάς Μπίλντριντ βασίλευσε στην περιοχή του Σόμερσετ και του Γουιλσάιρ αναφέρεται σε έγγραφα (681, 688) σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς. Μια άλλη σύγχυση απο τους ιστορικούς εμφανίζει τον πατέρα του Ίνε Σένρεντ του Ουέσσεξ να κυριαρχεί στο Ουέσσεξ μετά την άνοδο του ίδιου του Ίνε του Ουέσσεξ
Κατακτήσεις
Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Κεντβάλλα σκοτώνοντας τον βασιλιά Μπερθάν κατόρθωσε να υποτάξει τη περιοχή. Κατέκτησε την νήσο του Γουάιτ η οποία ήταν ένα ακόμα παγανιστικό βασίλειο, σκότωσε τον γηγενή πληθυσμό του νησιού τοποθετώντας τον δικό του λαό, ο βασιλιάς της νήσου Άρβαλντ άφησε τους δυο αδελφούς του ως διαδόχους. Δραπέτευσαν από το νησί αλλά βρέθηκαν στο Χαμσάιρ και εκτελέστηκαν με εντολή του Κεντβάλλα επιτρέποντας σε έναν ιερέα να τους βαπτίσει χριστιανούς πριν τον θάνατο τους. Ο Κεντβάλλα τραυματίστηκε σύμφωνα με τον Βέδα αλλά ανάρρωσε από τα τραύματα του όταν έδωσε την άδεια στον ιερέα να βαπτίσει τους πρίγκιπες. Σε ένα καταστατικό του 688 ο Κεντβάλλα παραχωρεί το Φάρνχαμ σε έναν υπουργό του αυτό είναι απόδειξη ότι είχε τον έλεγχο του Σάρρεϋ, επιτέθηκε στο Κεντ (686) και ίδρυσε ένα μοναστήρι στο Χού βορειοανατολικά του Ρότσεστερ ανάμεσα στο Μέντγουέι και τον Τάμεση. Τοποθέτησε τον αδελφό του Μουλ βασιλιά του Κεντ αλλά σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ο αδελφός του κάηκε μαζί με άλλους 12 σε εξέγερση. Η απάντηση του Κεντβάλλα μετά τον φόνο του αδελφού του επιτέθηκε στο Κεντ και έκαψε την γη, μετά την δεύτερη εκστρατεία φαίνεται ότι ο ίδιος προσωπικά κυβέρνησε την περιοχή του Κέντ. Ο Κεντβάλλα δεν βαπτίστηκε όταν ανέβηκε στον θρόνο και παρέμεινε αβάπτιστος μέχρι το τέλος αλλά ευνόησε σημαντικά τον χριστιανισμό, έκανε σημαντικές δωρεές στις εκκλησίες και ίδρυσε πολλά μοναστήρια. Όταν επιτέθηκε στους νότιους Σάξονες ο Βίλφριντ βρισκόταν στην αυλή του βασιλιά Έθελγουιλθ, με τον θάνατο του Έθελγουιλθ ο Βίλφριντ επιτέθηκε ο ίδιος στον Κεντβάλλα. Ο Βίος του Βίλφριντ αναφέρει ότι ο Κεντβάλλα τον έβλεπε σαν τον πνευματικό του πατέρα, ο Βέδας αναφέρει ότι ο Κεντβάλλα είχε υποσχεθεί να δώσει ένα τμήμα της Νήσου του Γουάιτ όταν το κατακτούσε στον Βίλφριντ σαν δώρο στην εκκλησία, αναφέρει επίσης ότι επέτρεψε στους δυο αδελφούς του Άρβαλντ να βαπτιστούν χριστιανοί πριν εκτελεστούν. Ο Βίλφριντ συνεργάστηκε στενά με τον Κεντβάλλα στα εκκλησιαστικά θέματα αλλά δεν συμμετείχε στις στρατιωτικές του επιχειρήσεις. Οι σχέσεις του Κεντβάλλα με τον Βίλφριντ είναι επιβεβαιωμένες και με άλλους τρόπους όπως στο "Ο Βίος του Βίλφριντ" φαίνεται οτι ο επίσκοπος του Καντέρμπουρι Θεόδωρος είχε εκφράσει την επιθυμία να τον διαδεχτεί ο Βίλφριντ, σχετίζεται με τις σχέσεις του Βίλφριντ με τον Κεντβάλλα στις περιοχές του νότου.
Παραίτηση
Το 688 ο Κεντβάλλα παραιτήθηκε από τον θρόνο και αναχώρησε στην Ρώμη προκειμένου να βαπτιστεί χριστιανός, γνώριζε ότι τα τραύματα του από την μάχη στην Νήσο του Γουάιτ ήταν θανάσιμα και ο θάνατος του βέβαιος. Ο Βέδας αναφέρει ότι είχε εκφράσει την επιθυμία να βαπτιστεί στο ιερό των Αγίων Αποστόλων, στον δρόμο για την Ρώμη σταμάτησε κοντά στο Καλαί όπου ίδρυσε εκκλησία, στην συνέχεια παραβρέθηκε στην αυλή του βασιλιά των Λομβαρδών Κούνινσπερτ. Όταν έφτασε στην Ρώμη βαπτίστηκε χριστιανός από τον πάπα Σέργιο Α΄ το τελευταίο Σάββατο πριν την Πεντηκοστή, πέθανε αμέσως μετά και τάφηκε στον ναό του Αγίου Πέτρου. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό και ο Βέδας τοποθετούν την ημερομηνία θανάτου του στις 20 Απριλίου αλλά η επιστολή αναφέρει ότι πέθανε 7 μέρες μετά την βάπτιση του στις 10 Μαρτίου του ίδιου χρόνου, η επιγραφή στον τάφο του τον αναφέρει ως "βασιλιά των Σαξόνων". Η αναχώρηση του Κεντβάλλα (688) φαίνεται ότι άφησε σε μεγάλη αστάθεια τα νότια της Αγγλίας, ο διάδοχος του Ίνε παραιτήθηκε το 726 αφού βασίλευσε 37 χρόνια όπως αναφέρει το Γενεαλογικό δέντρο των Δυτικών Σαξόνων ξεκινώντας την βασιλεία του από το 689. Η βασιλεία άλλαξε και στο Κέντ, αναφέρεται ότι το 688 τοποθετήθηκε βασιλιάς ο Οσβίν ευνοούμενος της Μερκίας, τον έλεγχο του Κέντ απέκτησε η δυναστεία με τον Εγβέρτο πάνω από 100 χρόνια αργότερα.
Σέντγουιν του Ουέσσεξ
Ο Σέντγουιν του Ουέσσεξ (Centwine, πέθανε μετά το 685) βασιλιάς του Ουέσσεξ (676 - 686) από τον Οίκο του Ουέσσεξ ήταν σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ένας από τους γιους του βασιλιά Κινεγκίλς του Ουέσσεξ, πιθανότατα δεν ήταν ο μοναδικός βασιλιάς των Δυτικών Σαξόνων στην εποχή του. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι ο Σέντγουιν διαδέχθηκε τον βασιλιά Ασκουίν του Ουέσσεξ (676) αλλά ο Βέδας σημειώνει : "μετά τον θάνατο του Κένβαλ υποβασιλείς ανέλαβαν το βασίλειο και διατήρησαν την εξουσία 10 χρόνια". Η αναφορά του Βέδα για συμβασιλεία μεταξύ του Σέντγουιν και του Ασκουίν πιθανότατα να ανταποκρίνεται στις απόψεις των οπαδών του βασιλιά Ίνε του Ουέσσεξ επειδή ο Βέδας έζησε στην εποχή του. Το βέβαιο είναι ότι το βασίλειο των Δυτικών Σαξόνων διαιρέθηκε μετά τον θάνατο του Κέντβαλ αλλά ενώθηκε ξανά στα τέλη της βασιλείας του Σέντγουιν. Μια επιγραφή του Αγγλοσαξωνικού χρονικού αναφερόμενη στο 682 λέει "ο Σέντγουιν οδήγησε τους Βρετανούς στην θάλασσα", ήταν η μοναδική επιγραφή που αναφέρεται στην βασιλεία του. Η Εκκλησιαστική Κάρμινα του Άντχελμ επισκόπου του Σέρμπορν (πέθανε το 709) η οποία γράφηκε μια γενιά μετά την βασιλεία του Σέντγουιν αναφέρει ότι κέρδισε τρεις μάχες, επιπλέον λέει ότι ήταν στην αρχή παγανιστής αλλά στην συνέχεια ασπάστηκε τον χριστιανισμό και έγινε προστάτης της θρησκείας. Οι στίχοι των χρονικών αναφέρουν τον Σέντγουιν σαν γιο του βασιλιά Κινεγκίλς, αδελφό των βασιλέων Κενβάλ του Ουέσσεξ και Κουίκχελμ του Ουέσσεξ αλλά ο Άντχελμ δεν περιγράφει καμιά τέτοια σχέση.
Το Κεφάλαιο 40 του έργου "Η ζωή του Ουίλφριντ" αναφέρει ότι ο Σέντγουιν παντρεύτηκε μια αδελφή της βασίλισσας Εόρμενμπουργκ δεύτερης συζύγου του βασιλιά Έγκφριθ της Νορθουμβρίας, η κόρη τους Μπούγκα έγινε μοναχή ο Άντχελμ αφιέρωσε γι'αυτήν στίχου την εποχή που ήταν πιθανότατα ηγουμένη. Ο Σέντγουιν παραιτήθηκε απο τον θρόνο στην συνέχεια έγινε μοναχός και παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του, ο Άντχελμ γράφει συγκεκριμένα "παραιτήθηκε από τα πλούτη του και την βασιλεία του αφήνοντας το βασίλειο του στο όνομα του Χριστού". Τον διαδέχθηκε ο μακρινός ξάδελφος του Κεντβάλλα του Ουέσσεξ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Κέντα του Ουέσσεξ
Ο Κέντα (Cedda, εναλλακτικά Cadda ή Chad, 590 - ...) ήταν ο δεύτερος γιος του Κάθγουιν του Ουέσσεξ και κατά συνέπεια μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ. Ήταν πατέρας του Κενμπέρχτ του Ουέσσεξ και παππούς των βασιλέων Κεντβάλλα του Ουέσσεξ και Μουλ του Κεντ, γεννήθηκε το 590 ενώ είναι άγνωστη η ημερομηνία θανάτου του. Το όνομα του σχετίζεται με τον Άγιο Σαντ της Μερκίας και προέρχεται από την Κέλτικη ρίζα "σάτ" που σημαίνει μάχη. Ένας σημαντικός αριθμός από Κέλτικα ονόματα βρέθηκαν στο γενεαλογικό δέντρο των Δυτικών Σαξόνων ανάμεσα στα οποία βρισκόταν και το όνομα του εγγονού του Κέντα Κεντβάλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Κενμπέρχτ του Ουέσσεξ
Ο Κενμπέρχτ του Ουέσσεξ (Cenberht, ... - 661) ήταν ένας από τους βασιλείς των Δυτικών Σαξόνων από τον Οίκο του Ουέσσεξ. Ήταν γιος του Κέντα του Ουέσσεξ και εγγονός του Κάθγουιν του Ουέσσεξ. Πιστεύεται ότι είναι το ίδιο πρόσωπο που περιγράφεται ως Κάθγουιν στο γενεαλογικό δέντρο των Δυτικών Σαξόνων. Σε πρόσφατα γενεαλογικά δέντρα περιγράφεται σαν τρίτος ξάδελφος του Κενβάλ του Ουέσσεξ, οι μετέπειτα βασιλείς Κεντβάλλα του Ουέσσεξ και Μουλ του Κεντ αναφέρονται σαν γιοι του Κενμπέρχτ. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 661 αναφέρει ότι τόσο ο Κάθρεντ γιος του Κουίκχελμ του Ουέσσεξ όσο και ο Κενμπέρχτ πέθαναν την συγκεκριμένη χρονιά. Η συγκεκριμένη αναφορά είναι η μοναδική που έχουμε για τον Κενμπέρχτ ενώ ιστορικοί έχουν αναφέρει ότι την εποχή του ξαδέλφου του Κενβάλ είχε αναλάβει μια μορφή υποβασιλείας σε ένα τμήμα του βασιλείου των Δυτικών Σαξόνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Κάσσελ
Ο όρος Κάσσελ (ή Κάσελ) μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Ναζικεντά Καντινεφέντι
Η Ναζικεντά Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:نازك ادا قادین) (Τούρκικα: Nazikeda Kadınefendi, 1848 - 11 Απριλίου 1895) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Baş Nazikeda Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Ναζικεντά Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1848 στην Αμπχαζία, και ήταν κόρη του Πρίγκιπα Αρζακάν Μπέη Τσανμπά και της συζύγου του Πριγκίπισσας Εσμά Κλιτς. Ήταν ψηλή, είχε μακριά ίσια μαύρα μαλλιά, καστανά μάτια και μια ασύγκριτη ομορφιά.
Σε νεαρή ηλικία, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στην Αυλή της Τζεμιλέ Σουλτάν. Όπως και όλα τα νέα κορίτσια που ερχόντουσαν, μετονομάστηκε και έλαβε την πρώτη της εκπαίδευση στο χαρέμι του παλατιού της πριγκίπισσας. Κατά την διάρκεια της εκπαίδευσής της στο παλάτι έμαθε να παίζει πιάνο και να ζωγραφίζει.
Η Ναζικεντά μεγάλωσε ως μια νεαρή κοπέλα και όταν μπήκε στα δεκαπέντε την πρόσεξε ο Αμπντούλ Χαμίτ, ο οποίος ήταν ακόμα ηγεμόνας, στο σπίτι της αδελφής του Τζεμιλέ Σουλτάν και ζήτησε το χέρι της. Στην πραγματικότητα, και η Τζεμιλέ, παρατήρησε ότι η νεαρή κοπέλα είχε γοητέυσει τον αδελφό της, και την έδωσε αμέσως σε γάμο. Το 1863 η Ναζικεντά παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Χαμίτ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Όταν ο Αμπντούλ Χαμίτ ανέβηκε στο θρόνο, πήρε τη θέση της Μπας-Καντινεφέντι και της Επικεφαλής Αυτοκρατορικής Συζύγου. Ήταν αντάξια της θέσης αυτής τόσο σε σχέση με το υψηλό πνεύμα της όσο και λόγω της ομορφιάς της. Ωστόσο, η ευτυχία της Ναζικεντά διαταράχθηκε από ένα τρομερό ατύχημα. Ένα βράδυ, ενώ έπαιζε το πιάνο, η κόρη της Ουλβιγιέ Σουλτάν, παρέμεινε μόνη στην δωματιο της. Οι καλφάδες έτρωγαν και έπαιζαν σε αγώνες. Η Ουλβιγιέ παίζοντας με τον αναπτήρα της μητέρας της, έβαλε φωτιά στο φόρεμά της. Όταν έφτασε η μητέρα της και παρά τις προσπάθειές της, έκαψε άσχημα τα χέρια της και ακόμη και το στήθος της. Ήταν αδύνατο να της βγάλει το φλεγόμενο φόρεμα. Πήρε το παιδί της στην αγκαλιά της, και έτρεξε φωνάζοντας για βοήθεια. Αλλά όταν έφτασαν οι καλφάδες για βοήθεια ήταν ήδη πολύ αργά. Η μικρή πριγκίπισσα πέθανε. Ο Αμπντούλ Χαμίτ έπεσε σε κατάθλιψη από τον θάνατο του πρώτου του παιδιού.
Η Ναζικεντά Καντινεφέντι πέθανε στις 11 Απριλίου 1895 στο Παλάτι Γιλντίζ σε ηλικία 47 ετών. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Άνταμ Σίμτσικ
Ζωή
Ο Σίμτσικ σπούδασε ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Στη δεκαετία του 1990 συμμετείχε στη σχολική εκπαίδευση του κέντρου τέχνης De Appel του Άμστερνταμ. Το 1997 ίδρυσε το Fundacja Galerii Foksal (Ίδρυμα Γκαλερί Foksal) στη Βαρσοβία. Από το 2003 είναι διευθυντής της Kunsthalle Basel. Το 2008 διετέλεσε συν-επιμελητής της 5ης Μπιενάλε του Βερολίνου. Ο Σίμτσικ παρουσιάστηκε στις 22 Νοεμβρίου 2013 ως καλλιτεχνικός διευθυντής της 14ης έκδοσης της έκθεσης Documenta. Ως σύνθημα καθόρισε το «Μαθαίνοντας από την Αθηνα» και την Αθηνα ως δεύτερο ισότιμο μέρος της έκθεσης.
Ροζέ Λελού
Ο Ροζέ Λελού (γαλλικά: Roger Leloup, γέννηση 17 Νοεμβρίου 1933) είναι Βέλγος σχεδιαστής κόμικ, συγγραφέας και πρώην συνεργάτης του Hergé καθώς σχεδίαζε για λογαριασμό του λεπτομερείς, ρεαλιστικές εικόνες για τις Περιπέτειες του Τεντέν. Το πιο γνωστό του έργο είναι η Γιόκο Τσούνο.
Άνταμ Σίμτσικ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς
Ροζέ Λελού
Βιβλιογραφία
Ο Ροζέρ Λελού έχει γράψει και δύο μυθιστορήματα, το ένα από τα οποία έχει ηρωίδα την Γιόκο Τσούνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι δημιουργοί κόμικς
Άντερς Σάντε Έρστεντ
Ο Άντερς Σάντε Έρστεντ (Anders Sandøe Ørsted, 21 Δεκεμβρίου 1778 – 1 Μαΐου 1860) ήταν Δανός νομικός, πολιτικός και συγγραφέας, που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Δανίας το 1853-1854, ο τρίτος κατά σειρά συνταγματικός πρωθυπουργός της χώρας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ρούδκεεπενγκ, στο νότιο νησί Λάνγκελαιν της Δανίας, και ήταν μικρότερος αδελφός του γνωστού φυσικού Χανς Κρίστιαν Έρστεντ, αλλά και θείος του συνονόματου βοτανολόγου Άντερς Σάντε Έρστεντ.
Αξιολόγηση
Εκτός από πολιτικός, ο Έρστεντ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δικαστικούς στη νομική ιστορία της Δανίας του 19ου αιώνα. Υπήρξε πρωτοπόρος στη σύνδεση της θεωρητικής νομικής με την πρακτική εφαρμογή της και τόσο ως δικαστής, όσο και ως συγγραφέας ενέργησε με επιτυχία προς την κατεύθυνση τού να καταστεί η πρακτική το θεμέλιο της νομοθεσίας.
Η πολιτική του σταδιοδρομία χαρακτηρίσθηκε από μία σειρά παραδόξων. Κατά την περίοδο που ήταν βασιλικός σύμβουλος της απόλυτης μοναρχίας, θεωρήθηκε μάλλον φιλελεύθερος και ανεκτικός για τη θέση αυτή, και επομένως συχνά δυσάρεστος για τα πιο συντηρητικά στοιχεία. Καθώς όμως η αντίθεση στο καθεστώς ενισχυόταν, έγινε συντηρητικότερος και ως πρωθυπουργός θεωρήθηκε «αντιδραστικός». Η προσπάθειά του να θεσμοθετήσει ένα πολύ συντηρητικό σύνταγμα οδήγησε στη συνεννόηση μεταξύ του βασιλιά και των φιλελεύθερων, που τον υποχρέωσαν να παραιτηθεί.
Συγγραφικό έργο
Σε όλη τη σταδιοδρομία του ο Έρστεντ υπήρξε οτρηρός συγγραφέας. Μεταξύ άλλων θεμάτων, έγραψε για την καντιανή και την εγελιανή φιλοσοφία, για το δίκαιο της Δανίας και της Νορβηγίας, για τη σκανδιναβική πολιτική (1857), ενώ άφησε και μία αυτοβιογραφία (1856). Υπήρξε επίσης συντάκτης αρκετών περιοδικών, με πλέον αξιοσημείωτα τα νομικά Juridisk Arkiv (1804-1812), Nyt Juridisk Arkiv (1812-1830) και Juridisk Tidsskrift (1820-1840), όπως και της επίσημης κυβερνητικής περιοδικής εκδόσεως Collegial-Tidende (την περίοδο 1815-1834 με τον Πέτερ Γιόχαν Μόνραντ και μόνος του από το 1834 ως το 1848).
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Δανίας Κατηγορία:Δανοί συγγραφείς Κατηγορία:Δικαστικοί Κατηγορία:Δανοί νομικοί
Ζιλμπέρ ντυ Μοτιέ ντε Λα Φαγιέτ
Ο Ζιλμπέρ ντυ Μοτιέ, Μαρκήσιος ντε Λα Φαγιέτ (Marie-Joseph Paul Yves Roch Gilbert du Motier de Lafayette, 6 Σεπτεμβρίου 1757 - 20 Μαΐου 1834), γνωστός ως Λαφαγιέτ, ήταν Γάλλος ευγενής φιλελεύθερου προσανατολισμού, αξιωματικός και πολιτικός. Ορισθείς στρατηγός από τον Τζωρτζ Ουάσινγκτον, ο Λαφαγιέτ διετέλεσε καθοριστικό ρόλο στο πλευρό των Αμερικανών κατά την διάρκεια του πολέμου ανεξαρτησίας τους ενάντια στην βρετανική αποικιακή εξουσία και πιο συγκεκριμένα κατά την διάρκεια της νίκης στην Πολιορκία του Γιόρκταουν, στις 19 Οκτωβρίου 1781. Ο Λαφαγιέτ συνεισέφερε, επίσης, για την δημιουργία, στη Γαλλία, ενός σύγχρονου βασιλικού καθεστώτος, προτού αποτελέσει πρόσωπο της Γαλλικής Επανάστασης έως και την φυγή, την σύλληψη και την φυλάκισή του για διάστημα πέντε ετών το 1792. Ο Λαφαγιέτ αποτέλεσε, ακόμη, σημαντικό πολιτικό παράγοντα των απαρχών της Ιουλιανής Μοναρχίας. Γνωστός ως «ήρωας των δύο κόσμων», αποτελεί έναν εκ των συνολικά οκτώ επίτιμων πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Η ζωή του
Ο Λαφαγιέτ γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1757 στο κάστρο του Σαβανιάκ, στην ενορία του Σαιν-Ζωρζ-ντ'Ωράκ (επαρχία της Ωβέρνης, σημερινό Σαβανιάκ-Λαφαγιέτ της Ωτ-Λουάρ).
Ήταν πλούσιος και με ξακουστό αρχαίο αριστοκρατικό όνομα. Αγωνίστηκε υπέρ της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας καθώς ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής με σκοπό να μεταφέρει Γάλλους στρατιώτες και χρήματα κατά την διάρκεια της Αμερικανικής επανάστασης. Στις 7 Δεκεμβρίου του 1776, σε ηλικία 19 ετών, κατετάγη στον στρατό του Τζορτζ Ουάσινγκτον με το βαθμό του υποστράτηγου. Το αμερικανικό όραμα είχε γίνει και δικό του. Η φιλία του Λαφαγιέτ με τον Ουάσινγκτον είναι παροιμιώδης. Αργότερα, ο Λαφαγιέτ αποτέλεσε το πρώτο ξένο μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας. Αναφέρεται επίσης ότι είχε μυηθεί στον ελευθεροτεκτονισμό. Ο Λαφαγιέτ έγινε επίσης τιμώμενος Ταξιάρχης του Ανωτάτου Συμβουλίου της Νέας Υόρκης.
Στις 14 Ιουλίου του 1789, ο δημοφιλής στους φτωχούς μαρκήσιος Λαφαγιέτ, ο φλογερός δημοσιογράφος Καμίγ Ντεμουλέν και βέβαια οι επαναστάτες Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν Ζυστ, Ζαν Πολ Μαρά και Ζωρζ Ζακ Νταντόν, είδαν τον λαό του Παρισιού να πρωταγωνιστεί στην άλωση της Βαστίλης, γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης. Θεωρείται ότι ο μαρκήσιος Λαφαγιέτ ήταν υπεύθυνος για την καθιέρωση της κόκκινης, λευκής και μπλε κονκάρδας που σύντομα έγινε υποχρεωτική για τους Γάλλους επαναστάτες του 1789.
Ο μαρκήσιος ντε Λαφαγιέτ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σύνταξη των 17 άρθρων της πρώτης Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη που ψηφίστηκε από τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση στις 26 Αυγούστου του 1789. Άλλωστε ήταν φίλος του Ουάσιγκτον και κυρίως του Τόμας Τζέφερσον, ο οποίος κατά σύμπτωση συνέπεσε να υπηρετεί ως πρεσβευτής των Η.Π.Α. στο Παρίσι όταν έπεφτε η Βαστίλη.
O Ζαν Πολ Μαρά κατήγγειλε με επιμονή μέσα από την εφημερίδα του, τις αλλεπάλληλες ραδιουργίες των αριστοκρατών και των υπόλοιπων «εχθρών της Επανάστασης», όπου ενέτασσε και τον μαρκήσιο Λαφαγιέτ εναντίον του οποίου άσκησε μια λυσσαλέα πολεμική. Το 1790, υπό την αρχηγία του Λαφαγιέτ, ενοποιήθηκε η Εθνική Φρουρά της Γαλλίας.
"Général, c'est pour la même cause que nous combattons". Στην επιστολή προς τον Λαφαγιέτ, με την οποία προλογίζει το 1826 την παρισινή συλλογή του, ο Ανδρέας Κάλβος δείχνει να απευθύνεται σε σύντροφο και συναγωνιστή.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης τον Ιούλιο του 1830 στη Γαλλία, ο Αδαμάντιος Κοραής άφησε να εννοηθεί ότι ο μαρκήσιος ντε Λαφαγιέτ είχε κληθεί να αναλάβει την προεδρία της Ελλάδας.
Ο Λαφαγιέτ πέθανε στις 20 Μαΐου του 1834 στο Παρίσι.
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Βόρειος πυλώνας, Στήλη 3).
Ο χαρακτήρας του Λαφαγιέτ περιλαμβάνεται στο ραπ μιούζικαλ Hamilton που έκανε πρεμιέρα το 2015.
Γιάνος Μπόιγιαϊ
right|thumb|Πλάκα στη μνήμη του Γιάνος Μπόιγιαϊ στο [[Όλομουτς της Τσεχίας]] Ο Γιάνος Μπόιγιαϊ (ουγγρ. Bolyai János, 15 Δεκεμβρίου 1802 – 27 Ιανουαρίου 1860) ήταν Ούγγρος μαθηματικός, ένας από τους θεμελιωτές των μη ευκλείδιων γεωμετριών — γεωμετριών που διαφέρουν από την Ευκλείδεια στον ορισμό των παράλληλων ευθειών. Η ανακάλυψη μιας αυτοσυνεπούς εναλλακτικής γεωμετρίας βοήθησε στο να απελευθερωθούν οι μαθηματικοί ώστε να μελετήσουν αφηρημένες έννοιες ανεξαρτήτως κάθε πιθανής συνδέσεως με τον φυσικό κόσμο.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Μπόιγιαϊ γεννήθηκε στην πόλη Κολόσβαρ (Κλάουζενμπουργκ) της τότε Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, τη σημερινή Κλουζ-Ναπόκα της Ρουμανίας, στην Τρανσυλβανία. Γονείς του ήταν η Σουζάνα Μπένκο και ο γνωστός στην εποχή του μαθηματικός Φάρκας Μπόιγιαϊ, καθηγητής σε Κολεγιο Καλβινιστών. Σε ηλικία 13 ετών ο Γιάνος είχε καλή γνώση του απειροστικού λογισμού και της αναλυτικής μηχανική, καθώς διδασκόταν από τον πατέρα του. Σπούδασε στη Θηρεσιανή Στρατιωτική Ακαδημία (TherMilAk) στη Βιέννη από το 1818 ως το 1822. right|thumb|Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Γιάνος Μπόιγιαϊ
Επιστημονικό έργο
Ο νεαρός Μπόιγιαϊ απέκτησε τέτοια έμμονη ιδέα με το «Αξίωμα των παραλλήλων» του Ευκλείδη, ώστε ο πατέρας του τού έγραψε: ''«Για όνομα του Θεού, σε ικετεύω, παράτησέ το. Να το φοβάσαι όχι λιγότερο από τα πάθη των αισθήσεων, διότι και αυτό μπορεί να απορροφήσει όλο τον χρόνο σου και να σού κοστίσει στην υγεία σου, στην ηρεμία του μυαλού σου και στην ευτυχία σου στη ζωή»''. Ωστόσο, ο Γιάνος επέμεινε στην ενασχόλησή του με το θέμα και τελικώς έφθασε στο συμπέρασμα ότι αυτό το «αίτημα» είναι ανεξάρτητο από τα άλλα αξιώματα της γεωμετρίας και ότι διαφορετικές αυτοσυνεπείς γεωμετρίες μπορούν να κατασκευασθούν πάνω στην άρνησή του. Και έγραψε στον πατέρα του: «Δημιούργησα έναν νέο, διαφορετικό κόσμο από το τίποτα.»
Ανάμεσα στο 1820 και στο 1823 εξεπόνησε μία πραγματεία πάνω σε ένα πλήρες σύστημα μη Ευκλείδειας γεωμετρίας. Το έργο του δημοσιεύθηκε το 1832] ως ένα Παράρτημα σε σύγγραμμα μαθηματικών του πατέρα του. Ο Γκάους, διαβάζοντας το Παράρτημα, έγραψε σε έναν φίλο του: «Θεωρώ αυτόν τον νεαρό γεωμέτρη Μπόιγιαϊ μία ιδιοφυΐα πρώτης τάξεως». Αλλά το 1848 ο Μπόιγιαϊ ανακάλυψε ότι ένας Ρώσος, ο Νικολάι Λομπατσέφσκι, είχε δημοσιεύσει μια παρόμοια έρευνα το 1829. Πάντως, παρά το ότι ο Λομπατσέφσκι είχε προηγηθεί του Μπόιγιαϊ κατά λίγα χρόνια, είχε δημιουργήσει μόνο την υπερβολική γεωμετρία. Οι δύο επιστήμονες δεν γνώριζαν ο ένας τον άλλο ή το έργο του άλλου.
Εκτός από τη συμβολή του στις μη ευκλείδειες γεωμετρίες, ο Μπόιγιαϊ ανέπτυξε μία αυστηρή γεωμετρική σύλληψη των μιγαδικών αριθμών ως διετεταγμένων ζευγών πραγματικών αριθμών. Αν και δεν δημοσίευσε όσο ζούσε τίποτε άλλο πέραν των 24 σελίδων του Παραρτήματος, ο Μπόιγιαϊ άφησε πίσω του περισσότερες από 20 χιλιάδες σελίδες μαθηματικών χειρογράφων όταν πέθανε. Αυτές φυλάσσονται σήμερα στη Βιβλιοθήκη Teleki-Bolyai στο Marosvásárhely (το σημερινό Τίργκου Μούρες της Ρουμανίας), όπου πέθανε ο Μπόιγιαϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γεωμέτρες
Αζουρόλη
Η αζουρόλη  (αγγλικά naphthalene-1,5-diol) είναι αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C10H8O2, αν και χρησιμοποιείται και ο αναλυτικότερος τύπος C10H6(OH)2. Είναι μια από τις  ισομερείς ναφθο διόλες. Η χημικά καθαρή αζουρόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι στερεό, που βρίσκεται στη μορφή άχρωμων κρυστάλλων, ελάχιστα υδατο διαλυτούς, αλλά ευδιάλυτους σε πολικούς οργανικούς διαλύτες. Είναι πρόδρομη ένωση για ορισμένες χρωστικές ουσίες.
Παραγωγή
Η αζουρόλη παράγεται από το 1,5-ναφθοδισουλφονικό οξύ [C10H6(SO3H)2], μετά από υδρόλυσή του, παρουσἰα ισχυρής βάσης. Μετά την υδρόλυση ακολουθεί οξίνιση, για τη λήψη της αζουρόλης.
Εφαρμογές
«Ζευγαρώνει »με διάφορα διαζωνιακά άλατα και δίνει διαζωχρώματα. Η οξείδωση της αζουρόλης με τριοξείδιο του χρωμίου (Cr2O3), δίνει τζουγλόνη, που είναι μια φυσική χρωστική ουσία.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρενόλες Κατηγορία:Ναφθαλίνια Κατηγορία:C10
Γιόκο Τσούνο
Η σειρά Γιόκο Τσούνο έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες ανάμεσα στις οποίες είναι και τα ελληνικά.
Σύνοψη
Η Γιόκο Τσούνο γνωρίζεται με τον Βικ και τον Πωλ όταν την πιάνουν να προσπαθεί να μπει κρυφά μέσα σε ένα εργαστήριο στην ιστορία Le Trio de l'étrange. Όταν πάνε να την πιάσουν ο ιδιοκτήτης του εργαστηρίου εξηγεί ότι την προσέλαβε ο ίδιος για να ελέγξει την αποτελεσματικότητα ενός αντικλεπτικού συστήματος. Ο Βικ εντυπωσιάζεται από τις γνώσεις της Γιόκο σχετικά με τη μηχανική και, καθώς σχεδιάζει να κάνει μια ανεξάρτητη παραγωγή ντοκιμαντέρ, της ζητάει να δουλέψει μαζί του. Όταν όμως επιχειρούν να γυρίσουν το πρώτο επεισόδιο ξεκινά μια αναπάντεχη περιπέτεια που θα γίνει η πρώτη από μία σειρά περιπετειών, καθώς ανακαλύπτουν κατά τύχη μια υπόγεια πολιτεία όπου κατοικεί μία προηγμένη φυλή εξωγήινων με μπλε δέρμα, οι Βινιανοί. Αυτή περιπέτεια δένει τους τρεις ήρωες με δεσμούς φιλίας και έτσι προκύπτει το "Παράξενο Τρίο" που ξεκινά μια σειρά από σουρεαλιστικές περιπέτειες στη Γη, το διάστημα, αλλά και στις απαρχές του χρόνου.
Οι κύριοι χαρακτήρες μένουν στο Βέλγιο αλλά οι περιπέτειες λαμβάνουν χώρα σε όλον τον κόσμο, ακόμα και στο ηλιακό σύστημα των Βινιανών 2.500.000 έτη φωτός μακριά. Όταν οι ήρωες Βρίσκονται στη Γη, οι ιστορίες συνήθως διαδραματίζονται σε πραγματικά μέρη όπως το κάστρο Κατζ στη Γερμανία, το Χονγκ Κονγκ ή η πόλη Μπρουγκ στο Βέλγιο.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Βελγικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Γυναίκες στην κοινωνία
Αριθμός του Γκράχαμ
Ο αριθμός του Γκράχαμ (αγγλικά: Graham's number) είναι ασύλληπτα μεγάλος ακέραιος αριθμός ο οποίος προκύπτει ως το άνω όριο στην απάντηση προβλήματος του μαθηματικού πεδίου της θεωρίας Ράμσεϋ. Ονομάστηκε βάσει του μαθηματικού Ρόναλντ Γκράχαμ ο οποίος χρησιμοποίησε τον αριθμό ως μια απλοποιημένη εξήγηση των άνω ορίων κάποιου προβλήματος στο οποίο εργαζόταν. Το σύνολο των ψηφίων από τα οποία απαρτίζεται ο αριθμός σε τόσο μεγάλη κλίμακα, δεν είναι δυνατό να εκφραστεί με μαθηματικές δυνάμεις ούτε καν υψωμένες διαδοχικά ως ή τον παραγοντικό τελεστή !, και χρειάζεται ειδική σημειολογία, ενώ δεν είναι δυνατό ούτε να αποτυπωθούν γραπτά καθώς η καταγραφή του συνόλου των ψηφίων θα απαιτούσε μεγαλύτερο χώρο από αυτόν που είναι διαθέσιμος στο παρατηρήσιμο σύμπαν, υποθέτoντας πως το κάθε ψηφίο θα καταλάμβανε τον υπερμικροσκοπικό χώρο του 4.2217 × 10−105 m3 ο οποίος αντιστοιχεί σε μια μονάδα όγκου Πλανκ η οποία είναι η μικρότερη δυνατή μετρήσιμη ποσότητα όγκου. Επίσης, δεν είναι ούτε δυνατό να αναπαρασταθεί γραπτά απλά το σύνολο των ψηφίων του αριθμού αυτού αντί ο ίδιος ο αριθμός. Ωστόσο υπάρχουν τρόποι ώστε να βρεθούν το ποιά είναι τα τελευταία ψηφία του αριθμού, για παράδειγμα τα 12 τελευταία ψηφία του είναι τα ...262464195387.
Ο αριθμός αυτός αργότερα περιγράφθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific American το 1977, γνωστοποιώντας τον στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Κατά την εποχή όπου διατυπώθηκε, αποτέλεσε τον μεγαλύτερο θετικό ακέραιο ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε δημοσιευμένη μαθηματική απόδειξη. Ακολούθως το 1980 ο αριθμός δημοσιεύτηκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες το 1980 κάνοντας τον ακόμη πιο γνωστό. Κατά τις επόμενες δεκαετίες εμφανίστηκαν ακόμη μεγαλύτεροι ακέραιοι όπως ο TREE(3) οι οποίοι είναι πολύ μεγαλύτεροι ακόμη και από τον αριθμό του Γκράχαμ και έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί σε δημοσιευμένες μαθηματικές μελέτες, ή οι αριθμοί busy beaver οι οποίοι είναι τόσο μεγάλοι ώστε δεν μπορούν να παραχθούν βάσει μικρών αναδρομικών μεθόδων για να περιγράψουν κάποιο άνω όριο. Ωστόσο ο αριθμός του Γκράχαμ είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από άλλους μεγάλους γνωστούς αριθμούς, όπως ο αριθμός του Σκιούς και ο αριθμός του Μόζερ, οι οποίοι με την σειρά τους είναι κατά πολύ μεγαλύτεροι από το γκούγκολ.
Ο αριθμός είναι δυνατό να αναπαρασταθεί μέσω της ειδικής μαθηματικής σημειολογίας του Ντόναλντ Κνουθ, γνωστής ως σημειολογίας Κνουθ άνω βέλους η οποία χρησιμοποιείται για εξαιρετικά μεγάλους αριθμούς και την οποία χρησιμοποίησε ο ίδιος ο Γκράχαμ κατά την διατύπωση του αριθμού του.
Χρήση
Ο αριθμός του Γκράχαμ σχετίζεται με το παρακάτω πρόβλημα της θεωρίας Ράμσεΐ: "Σύνδεσε κάθε ζεύγος γεωμετρικών κορυφών ενός υπερκύβου σε ν διαστάσεις ώστε να προκύψει ένας ολοκληρωμένος γράφος 2ν κορυφών. Χρωμάτισε κάθε ένα από τα άκρα του γράφου είτε ερυθρό είτε κυανό. Ποια είναι η μικρότερη τιμή του ν για την οποία κάθε τέτοιος χρωματισμός περιέχει τουλάχιστον έναν μονοχρωματισμένο ολοκληρωμένο υπογράφο σε τέσσερις ομοεπίπεδες κορυφές;"
Το 1971, οι Γκράχαμ και Ρόθτσιλντ έλυσαν το πρόβλημα αυτό αποδεικνύοντας πως η λύση είναι N*, όπου ισχύει η συνθήκη ορίου 6 ≤ N* ≤ N, με το N να αποτελεί έναν μεγάλο αλλά ρητά καθορισμένο αριθμό, όπου στη σημειολογία Κνουθ άνω βέλους. Με την εναλλακτική μέθοδο της αλυσιδωτής σημειολογίας βέλους Κόνγουεϊ ο αριθμός είναι μεταξύ 4 → 2 → 8 → 2 και 2 → 3 → 9 → 2. Το 2004 σμικρύνθηκε μέσω των άνω ορίων στον αριθμό Χέιλς-Τζιούετ σε. Το 2003 το κάτω όριο διαμορφώθηκε από 6 σε 11, και το 2008 σε 13. Έτσι τα εκτιμώμενα όρια για το N* είναι 13 ≤ N* ≤ N'.
Σημειολογία Κνουθ
Ο αριθμός ορίζεται ως: όπου ο αριθμός βελών σε κάθε επίπεδο ορίζεται από την τιμή του επόμενου επιπέδου κάτω από αυτό, όπως:
και όπου η εκθετική γραφή περιγράφει το πόσα βέλη χρησιμοποιούνται. Εν τέλει, ο αριθμός Γκράχαμ περιγράφεται σε 64 τέτοια επίπεδα. Το πρώτο βήμα αφορά τον υπολογισμό του g1 με τέσσερα άνω βέλη μεταξύ των 3αριών, το δεύτερο βήμα είναι ο υπολογισμός του g2 με g1 άνω βέλη μεταξύ των 3αριών, και ακολουθείται η ίδια διαδικασία για όλα τα επόμενα επίπεδα μέχρι τον τελικό υπολογισμό του G = g64 με g63 άνω βέλη μεταξύ των 3αριών.
Σημειολογία Κόνγουεϊ
Στην αλυσιδωτή σημειολογία βέλους Κόνγουεϊ ο αριθμός εκφράζεται με την μορφή, και τα όρια του καθορίζονται ως:
Μέγεθος
Προσεγγιστικά, ο αριθμός των 3αριών σε κάθε επίπεδο, αν αναπαριστώνταν σε εκθετική μορφή θα περιείχε το παρακάτω αριθμούς σε κάθε εκθέτη (σύνολο ψηφίων έτσι ώστε να αναπαρασταθεί ο αριθμός του εκθέτη): ν=1 1ο επίπεδο εκθέτη:  3 ν=2 2ο επίπεδο εκθέτη:  3↑3↑3 (το σύνολο 3αριών από το ν-1 επίπεδο είναι 3) = 7625597484987 ν=3 3ο επίπεδο εκθέτη:  3↑3↑3↑3↑...↑3 (το σύνολο 3αριών από το ν-1 επίπεδο είναι 7625597484987) = … ⋮ ν=ν g1 = νό επίπεδο: 3↑3↑3↑3↑3↑3↑3↑...↑3 (σύνολο 3αριών από το ν-1ό επίπεδο )
όπου το σύνολο τριαριών για κάθε επίπεδο εκθέτη δίνεται από το αμέσως προηγούμενο επίπεδο. Ακόμη και το ίδιο το ν το οποίο είναι απλώς το σύνολο των επιπέδων εκθέτη, είναι αφάνταστα μεγάλο και δεν μπορεί να αναπαρασταθεί.
Υπολογισμός των τελευταίων ψηφίων
Ο πύργος εκθετών του αριθμού Γκράχαμ είναι της μορφής 3↑↑ν (όπου το ν είναι ένας πάρα πολύ μεγάλος αριθμός), έτσι τα πλέον δεξιά ψηφία του ικανοποιούν ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία είναι κοινά σε όλα τα επίπεδα του εκθετικού πύργου. Μια από αυτές τις ιδιότητες είναι ότι όλα τα επίπεδα τα οποία έχουν ύψος μεγαλύτερο από ψ, διαθέτουν την ίδια ακολουθία ψ των πλέον δεξιών ψηφίων. Αυτή είναι ειδική περίπτωση μιας πιο γενικής ιδιότητας, πως τα ψ πλέον δεξιά στοιχεία όλων αυτών των επιπέδων με ύψος μεγαλύτερο από ψ+2, είναι ανεξάρτητα από τα κορυφαία 3 στον πύργο, δηλαδή τα κορυφαία 3 μπορούν να αλλαχτούν σε οποιονδήποτε μη αρνητικό ακέραιο χωρίς να επηρεαστούν τα δ πλέον δεξιά ψηφία.
Για ένα ορισμένο ύψος εκθετικού πύργου και σύνολο ψηφίων ψ, το πλήρες εύρος των αριθμών με ψ-ψηφία (10ψ από αυτά) δεν διαδραματίζεται, ωστόσο μια ορισμένη μικρότερη υποομάδα των τιμών αυτών επαναλαμβάνεται κυκλικά. Το μήκος του κύκλου αυτού και κάποιες από τις τιμές (σε παρένθεση) είναι όπως παρακάτω:
Τα συγκεκριμένα πλέον δεξιά ψ ψηφία είναι τα ίδια με όλα τα επίπεδα του εκθετικού πύργου, και αναπτύσσονται περαιτέρω καθώς το ύψος αυξάνει.
Ένας απλός αλγόριθμος για τον υπολογισμό των ψηφίων αυτών είναι: k=t-1, όπου G(t):=3↑↑t. Συνεπάγεται πως g63 ≪ k ≪ g64.
Ο παραπάνω αλγόριθμος παράγει τα 500 πλέον δεξιά (τελευταία) ψηφία του αριθμού του Γκράχαμ:
…02425950695064738395657479136519351798334535362521   43003540126026771622672160419810652263169355188780    38814483140652526168785095552646051071172000997092    91249544378887496062882911725063001303622934916080    25459461494578871427832350829242102091825896753560    43086993801689249889268099510169055919951195027887    17830837018340236474548882222161573228010132974509    27344594504343300901096928025352751833289884461508    94042482650181938515625357963996189939679054966380    03222348723967018485186439059104575627262464195387
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκραχαμ
Πάουλ Λάνγκερχανς
Ο Πάουλ Λάνγκερχανς (Paul Langerhans, 25 Ιουλίου 1847 - 20 Ιουλίου 1888) ήταν Γερμανός παθολόγος, φυσιολόγος και βιολόγος, που ανακάλυψε, μεταξύ άλλων, τα κύτταρα που εκκρίνουν την ινσουλίνη, που ονομάστηκαν νησίδια του Λάνγκερχανς.
Πρόωρη εκπαίδευση
μικρογραφία| Ο Langerhans ως φοιτητής Ο Langerhans γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 25 Ιουλίου 1847, γιος ενός γιατρού. Αργότερα μπήκε στο διάσημο Graues Kloster στην ίδια πόλη. Λόγω της εξαιρετικής απόδοσής του, εξαιρέθηκε από τις τελικές προφορικές εξετάσεις. Ξεκίνησε τις ιατρικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ιένας και τις ολοκλήρωσε στο Βερολίνο.
Σημαντικές επιστημονικές συνεισφορές
Ένα χρόνο πριν, ακόμα ως προπτυχιακός, ανέλυσε τα επιδερμικά κύτταρα του δέρματος ως τμήμα ανοιχτού διαγωνισμού που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Τα διακλαδισμένα δερματικά κύτταρα που μοιάζουν με νευρώνες, που περιγράφονται στο άρθρο του με τίτλο «Στα νεύρα του ανθρώπινου δέρματος», παρέμειναν ένα αίνιγμα για πάνω από έναν αιώνα πριν αναγνωριστεί η ανοσολογική τους λειτουργία και σημασία.
Αρχική σταδιοδρομία και ασθένεια
Μετά την αποφοίτησή του, συνόδευσε τον γεωγράφο Richard Kiepert στη Συρία, την Παλαιστίνη και τη δυτική Ιορδανία, αλλά επέστρεψε στην Ευρώπη κατά το ξέσπασμα του γαλλο-πρωσικού πολέμου και αργότερα υπηρέτησε σε μονάδα ασθενοφόρων στη Γαλλία. Το 1871, ο Ρούντολφ Βίρχοβ κανόνισε μια θέση γι' αυτόν ως παρασκευαστή ανατομών στην έδρα παθολογικής ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ και μέσα σε δύο χρόνια έγινε κανονικός καθηγητής. Βρισκόταν εκεί το 1874 όταν προσβλήθηκε από φυματίωση, πολύ πιθανό λόγω της εργασίας του στην αίθουσα ανατομίας. Αναζητώντας θεραπεία, ταξίδεψε στη Νάπολη, στο Παλέρμο, στο νησί Κάπρι και υποβλήθηκε σε θεραπείες στο Νταβός και τη Σιλβαπλάνα στην Ελβετία, αλλά όλα μάταια: αναγκάστηκε να υποβάλει αίτηση παραίτησης από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα.
Συνέπειες, Μαδέρα και γάμος
Τον Οκτώβριο του 1875 ξεκίνησε για το Φουντσάλ στο νησί της Μαδέρας, όπου πέτυχε μερική ανάκαμψη και ξεκίνησε νέα σταδιοδρομία με αμείωτη ενέργεια. Άρχισε να μελετά θαλάσσιους σκώληκες, κάνοντας τακτικά ταξίδια στο λιμάνι για να εξετάσει τα δίχτυα των ψαράδων. Οι δημοσιεύσεις του, που περιγράφουν και ταξινομούν θαλάσσια ασπόνδυλα, αξίζουν να κατατάσσονται ως η τρίτη συμβολή του στην επιστήμη. Το 1887, έδωσε διάλεξη για αυτά τα θέματα στη Βασιλική Ακαδημία στο Βερολίνο.