cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ποταμός Σαλάδο (Μπουένος Άιρες)
δεξιά|μικρογραφία|Χάρτης της [[Λεκάνη του Ρίο ντε λα Πλάτα|λεκάνης του Ρίο ντε λα Πλάτα, που δείχνει τον ποταμό Σαλάδο να ενώνεται με τον Ρίο ντε λα Πλάτα νοτιοανατολικά του Μπουένος Άιρες.]] Ο ποταμός Σαλάδο (Río Salado, ) είναι ποταμός στα βόρεια της επαρχίας του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή. Πηγάζει από τη λίμνη Ελ Τσανιάρ στα σύνορα με την επαρχία Σάντα Φε, 40 μέτρα πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, και ρέει κυρίως νοτιοανατολικά για 640 χιλιόμετρα πριν εκβάλει στον κόλπο Σαμπορομπόν, μέρος των εκβολών του Ρίο ντε λα Πλάτα στον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι εκβολές του Σαλάδο βρίσκονται περίπου 170 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Μπουένος Άιρες.
Η λεκάνη απορροής του Σαλάδο είναι περίπου 170.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή πάνω από το μισό της έκτασης της επαρχίας. Η περιοχή δέχεται κατά μέσο όρο 2.000 χιλιοστά βροχόπτωσης ετησίως, γεγονός που συχνά προκαλεί πλημμύρες στην περιοχή με χαμηλό υψόμετρο. Ο ποταμός διέρχεται από τις πόλεις Χουνίν, Ρόκε Πέρες και Χενεράλ Μπελγράνο, καθώς και από διάφορους υγροβιότοπους και λίμνες- η διοχέτευση του κάτω ρου έχει βελτιώσει την αποστράγγιση του ποταμού με 88 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Σχεδόν 1 εκατομμύριο άνθρωποι ζουν στη λεκάνη.
Τον 19ο αιώνα, πριν από την Κατάκτηση της Ερήμου, ο ποταμός Σαλάδο λειτουργούσε ως όριο μεταξύ των ισπανικών αποικιοκρατούμενων εδαφών και εκείνων που εξακολουθούσαν να ελέγχουν οι ιθαγενείς.
Επειδή η Αργεντινή έχει έναν άλλο, πιο σημαντικό ποταμό Σαλάδο, στο βόρειο τμήμα της χώρας, αυτός ο ποταμός Σαλάδο ονομάζεται ενίοτε Σαλάδο ντελ Σουρ (Salado del Sur, Νότιος Σαλάδο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αργεντινής
Bluetooth Low Energy
Το Bluetooth Low Energy (Bluetooth χαμηλής ενέργειας, γνωστό με τα αρχικά BLE, πρώην Bluetooth Smart) αποτελεί ένα βιομηχανικό πρότυπο για ασύρματα προσωπικά δίκτυα υπολογιστών (Wireless Personal Area Network, WPAN) που σχεδιάζεται και προωθείται από την Bluetooth SIG, με εφαρμογές στους τομείς της υγείας, των έξυπνων σπιτιών, της ασφάλειας, αλλά και σε πολλούς άλλους. Είναι ανεξάρτητο από το κλασσικό Bluetooth, με το οποίο δεν παρουσιάζει συμβατότητα, αν και οι δύο εκδόσεις μπορούν να συνυπάρχουν στην ίδια συσκευή. Η πρώτη του έκδοση αναπτύχθηκε το 2006 από την Nokia με την ονομασία Wibree, το οποίο ενσωματώθηκε στο Bluetooth 4.0 τον Δεκέμβριο του 2009 ως Bluetooth Low Energy.
Συγκριτικά με το Bluetooth, έχει δημιουργηθεί με σκοπό χαμηλό κόστος, μικρή κατανάλωση ισχύος και παρόμοια εμβέλεια με το κλασσικό. Λειτουργικά συστήματα κινητών τηλεφώνων (όπως τα Android, iOS, Windows Phone) καθώς και υπολογιστών (όπως τα Windows, MacOS, Linux) υποστηρίζουν το BLE χωρίς την χρήση τρίτων εφαρμογών ή προγραμμάτων.
Συμβατότητα
Αν και το Bluetooth Low Energy ξεχωρίζει από το κλασσικό Bluetooth, εφόσον παρουσιάζουν διαφορές στην ταχύτητα μετάδοσης των δεδομένων, δύναται να υποστηρίζονται συγχρόνως από την ίδια συσκευή. Η έκδοση 4.0 του Bluetooth, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ορίζει η Bluetooth SIG, επιτρέπει την χρήση μόνο της μίας ή και των δύο τεχνολογιών από την συσκευή.
Επωνυμία
Το 2011 η Bluetooth SIG παρουσίασε το λογότυπο του Bluetooth Smart προκειμένου να διευκρινίσει την συμβατότητα μεταξύ αυτού και του κλασσικού Bluetooth.
έξυπνη συσκευή ώστε να λειτουργήσει. Από τον Μάιο του 2016 η Bluetooth SIG άρχισε να αντικαθιστά σταδιακά τα λογότυπα Bluetooth Smart και Bluetooth Smart Ready με το λογότυπο του Bluetooth και την λέξη Bluetooth σε νέο μπλε χρώμα.
Ιστορία
Το 2001 ερευνητές της Nokia προσδιόρισαν ένα πλήθος περιστάσεων στις οποίες οι τεχνολογίες ασύρματης επικοινωνίας της εποχής αποδεικνύονταν ανεπαρκείς για την κάλυψη των εκάστοτε αναγκών. Για τον λόγο αυτό η εταιρεία άρχισε την ανάπτυξη μίας νέας τεχνολογίας, βασιζόμενη στο Bluetooth, παρέχοντας χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας και κόστος, ενώ διατηρώντας πλήθος οποιωτήτων με το κλασσικό. Τα αποτελέσματα των ερευνών παρουσιάστηκαν το 2004 από το όνομα Bluetooth Low End Energy.
Οινίας
Ο Οινίας ήταν Έλληνας ζωγράφος της αρχαιότητας. Τον αναφέρει ο Πλίνιος. Από τα έργα του είναι γνωστό μόνο ένα, το συγκενικόν που παριστάνει μια οικογένεια.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Αμερικάνικο Ορφανοτροφείο Σύρου
thumb|Ηχητικό απόσπασμα της Ευτυχίας Βλάχου και του Ευθύμιου Βλάχου για το αμερικάνικο ορφανοτροφείο στην  Ερμούπολη To 1923 μετά την Μικρασιατική καταστροφή, πολλά ορφανά παιδιά φιλοξενήθηκαν στο νεοσύστατο Αμερικάνικο Ορφανοτροφείο Σύρου. Το ορφανοτροφείο στεγάζονταν στην Ερμούπολη κοντά στους πρόποδες του λόφου «Αυγό» και για την ανέγερση του απαλλοτριώθηκε μεγάλη έκταση. Χτίστηκαν τρεις μεγάλες οικοδομές αρρένων, θηλέων και προσωπικού, όλα με έξοδα του αμερικανικού φιλανθρωπικού ιδρύματος "Near East Relief Foundation". Οι μορφωτικές υπηρεσίες του Ορφανοτροφείου ήταν ποικίλες και πρότυπες για τα δεδομένα της εποχής. Λειτούργησε μέσα εξατάξιο και διθέσιο σχολείο, όπως και ξεχωριστά ειδικευμένα τμήματα για την επαγγελματική αποκατάσταση των τροφίμων (κέντημα, βιβλιοδεσία, η τέχνη του παπουτσή κ.λπ.). Στα παιδιά δίνονταν η ευκαιρία αργότερα να σπουδάσουν στο γυμνάσιο και στο πανεπιστήμιο του νησιού. Πολλές μαρτυρίες προσφύγων πρώτης και δεύτερης γενιάς που μαθήτευσαν εκεί μιλούν για το υψηλό επίπεδο στην εκπαίδευση, στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στην υγιεινή. Το ίδρυμα λειτούργησε μέχρι και το 1929, ενώ αργότερα έγινε στρατόπεδο. Σήμερα εκθέτονται φωτογραφίες και εκθέματα από την καθημερινή ζωή του ιδρύματος, σε ένα μικρό μουσειακό χώρο μέσα στο στρατόπεδο.
Παραπομπές - σημειώσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Σύρου Κατηγορία:Ορφανοτροφεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σύρο Κατηγορία:Ερμούπολη
435 Έλλα
Η Έλλα (Ella) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,23. Ανακαλύφθηκε το 1898 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Έλλας εκτιμάται σε 41,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 74,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,083 (από δεδομένα του IRAS). Η Έλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 37 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Hell Energy
Η Hell Energy είναι δημοφιλής μάρκα ενεργειακού ποτού που διανέμεται κυρίως στην Ευρώπη και την Ασία. Η Hell Energy Ltd ιδρύθηκε στην Ουγγαρία τον Απρίλιο του 2006 ως ιδιωτική εταιρεία. Μέσα σε τρία χρόνια κατέστη ηγέτης της αγοράς στην Ουγγαρία. Ένα σημαντικό ορόσημο για τη δημοτικότητα της μάρκας ήταν η διετής χορηγία με την Ομάδα της Φόρμουλα 1 AT&T Γουίλιαμς, όπου η Hell Energy κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον τομέα των ενεργειακών ποτών που εισήλθε στον κόσμο του Αγώνα της Φόρμουλα 1. Η Hell Energy είναι πλέον ηγέτης στην αγορά της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας, της Σλοβακίας, της Κύπρου και του Αζερμπαϊτζάν και είναι διαθέσιμη σε περισσότερες από 40 χώρες παγκοσμίως. Η Hell Energy έχει έδρα στην Ουγγαρία, τη Ρουμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Ρωσία και επίσης στην Κύπρο.
Η Hell Energy είναι ο οικοδόμος και ιδιοκτήτης του Πάρκου Άβαλον, ενός θερέτρου, σπα και κέντρου εκδηλώσεων στο Μίσκολτς-Ταπόλτσα, θέρετρο που ανήκει στο Μίσκολτς. Το Άβαλον κέρδισε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων χρυσών μεταλλίων σε τρεις κατηγορίες στα World Luxury Hotel Awards. Έλαβε την διεθνώς αναγνωρισμένη ταξινόμηση 5 αστέρων στα Διεθνή Βραβεία Ξενοδοχείων.
Συστατικά
Η περιεκτικότητα ενός μόνο κουτιού Hell Energy είναι 75 mg/250 ml (30 mg/100 ml
Προώθηση
Το 2018, η Hell Energy προσέλαβε τον Μπρους Γουίλις ως πρεσβευτή της μάρκας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναψυκτικά Κατηγορία:Ενεργειακά ποτά Κατηγορία:Εταιρείες της Ουγγαρίας
Ραμίν Τζάβαντι
Ο Ραμίν Τζάβαντι (γερμανικά: Ramin Djawadi, προφορά: /rɒˈmiːn ˈdʒɑːvədi/, περσικά: رامین جوادی‎, 19 Ιουλίου 1974) είναι Γερμανός συνθέτης κυρίως του κινηματογράφου και τηλεόρασης. Οι πιο γνωστές του δουλείες έγιναν στην ταινία της Marvel, Iron Man (2008) και στην τηλεοπτική σειρά του HBO, Game of Thrones, οι οποίες υπήρξαν υποψήφιες για βραβείο Grammy το 2009 και το 2018 αντιστοίχως.
Ο Τζάβαντι γεννήθηκε στη Δυτική Γερμανία, από Ιρανό πατέρα και Γερμανίδα μητέρα και σπούδασε στο Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι. Μετά την αποφοίτησή του, το 1998, ο Χανς Ζίμμερ τον έφερε στο Χόλιγουντ, όπου και ξεκίνησε πρακτικά την καριέρα του. Άλλες γνωστές του δουλειές σε μουσική ταινιών έγιναν στις εξής ταινίες: Clash of the Titans (2010), Pacific Rim (2013), Warcraft (2016) και A Wrinkle in Time (2018). Ενώ στην τηλεόραση, εκτός από την προαναφερθείσα σειρά, στο Prison Break, το Person of Interest, το Jack Ryan και το Westworld.
Εκτός από τις τρεις υποψηφιότητες για Grammy, έχει κερδίσει δύο βραβεία Emmy, για τη δουλειά του στα επεισόδια του Game of Thrones, The Dragon and the Wolf, το 2008, και The Long Night, το 2019. Είναι παντρεμένος με την Τζένιφερ Χοκς, με την οποία έχει αποκτήσει δίδυμα. Βάσει του ιδίου πάσχει από συναισθησία και όπως έχει πει: «αυτό μπορεί να με κάνει να συσχετίζω τα χρώματα με τη μουσική και τη μουσική με τα χρώματα», πράγμα που τον καθιστά ικανό να οπτιοκοποιεί τη μουσική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Συνθέτες μουσικής βιντεοπαιχνιδιών
Βασίλης Λυπηρίδης
Ο Βασίλης Λυπηρίδης, γεννημένος την 1η Ιανουαρίου 1967, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Καριέρα
Το 1985 αποκτήθηκε από τον Άρη και σύντομα έγινε ένας από πιο παθιασμένους αθλητές της ομάδας. Με βασικό πλεονέκτημα τη σκληρή δουλειά και την αγωνιστικότητα ξεπέρασε τις δυνατότητές του και καθιερώθηκε στην ομάδα του Άρη. Ο Γιάννης Ιωαννίδης τον χρησιμοποιούσε κυρίως για τις αμυντικές του ικανότητες.
Με τον Άρη κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991), 5 κύπελλα (1987, 1988, 1989, 1990, 1992), 1 σούπερ καπ (1986) και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων το 1993. Συμμετείχε σε 3 φάιναλ φορ το 1988 στη Γάνδη, το 1989 στο Μόναχο και το 1990 στη Σαραγόσα.
Κατά την περίοδο 1997-98 συνέβαλλε τα μέγιστα για να επιτευχθεί η άνοδος του ΟΦΗ στη Β' Εθνική Κατηγορία.
Εθνική Ελλάδος
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 35 αγώνες και σκόραρε 117 πόντους. Κατέκτησε την 6η θέση στον κόσμο στο Μουντομπάσκετ της Αργεντινής το 1990 και σημείωσε ρεκόρ πόντων με την εθνική απέναντι στη Νότια Κορέα σκοράροντας 17π. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1991 όπου η Ελλάδα αναδείχθηκε 5η.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Οινοτρόπαι
Οινοτρόποι, δηλαδή οι γυναίκες αυτές που μετέτρεπαν σε κρασί, λέγονταν οι τρεις ή τέσσερις θυγατέρες του βασιλιά της Δήλου Ανίου. Τα ονόματά τους ήταν: Σπερμώ (δηλαδή «η των σπόρων»), Οινώ (δηλαδή «η του κρασιού»), Ελαΐς
Σύμφωνα με τον μύθο, ο θεός Διόνυσος, που ήταν παππούς τους, τους είχε χαρίσει τη μαγική ικανότητα να μετατρέπουν το νερό σε κρασί, και ότι άλλο ήθελαν σε σιτάρι και ελιές.
Ο Αγαμέμνων, όταν άκουσε για τον μύθο αυτό, θέλησε να τις απαγάγει, για να τις έχει να παράγουν τρόφιμα για τον ελληνικό στρατό στην Τροία. Οι Οινοτρόπες όμως κατέφυγαν στον Διόνυσο, ο οποίος τις μετέτρεψε σε περιστέρες.
Πηγές
Οινοτροπαι
25ος παράλληλος (περιοδικό)
Ο 25ος παράλληλος είναι ένα περιοδικό της Νότιας Φλόριντα. Το περιοδικό πήρε το όνομά του από τον 25ο παράλληλο βόρεια, έναν κύκλο γεωγραφικού πλάτους που διέρχεται από τη Φλόριντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Blood Simple
To Blood Simple (γνωστό στην Ελλάδα και ως Μόνο Αίμα) είναι μία αμερικανική αστυνομική neo-noir ταινία του 1984, σε σκηνοθεσία, παραγωγή και σενάριο Αδελφών Κοέν. Η ταινία αποτέλεσε το σκηνοθετικό ντεμπούτο των αδελφών, ενώ είναι και η πρώτη μεγάλη ταινία, στην οποία συμμετέχει ως κινηματογραφιστής ο μετέπειτα γνωστός σκηνοθέτης Μπάρι Σόνενφελντ. Ντεμπούτο στην ταινία πραγματοποιεί και η Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, σύζυγος του Τζόελ Κοέν, που αργότερα συνέχισε να πρωταγωνιστεί και σε άλλες ταινίες τους.
Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το μυθιστόρημα του Ντάσιελ Χάμετ, Red Harvest (1929), όπου ο όρος "blood simple", περιγράφει τους ανθρώπους με τρομοκρατημένη νοοτροπία, που βρίσκονται πολύ καιρό σε βίαιες καταστάσεις. Το 2001, κυκλοφόρησε και director's cut. Η ταινία βρίσκεται στο νούμερο 98, στη λίστα του AFI 100 Years...100 Thrills. Ο σταθμός Bravo, την τοποθέτηση στη λίστα του με τις 100 Τρομακτικότερες Στιγμές Ταινιών, στην 73η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αδερφών Κοέν Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Νεο-νουάρ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Τέξας
Έβερτον ντε Βίνια ντελ Μαρ
Η  Έβερτον Ντε Βίνια Ντελ Μαρ (ισπανικά: Everton de Viña del Mar) είναι χιλιανή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βίνια Ντελ Μαρ. Ιδρύθηκε στις 24 Ιουνίου 1909. Πήρε το όνομα της από την αγγλική Έβερτον, η οποία είχες μόλις κάνει περιοδεία στην Νότια Αμερική. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Sausalito, χωρητικότητας 18037 θεατών. Έχει μεγάλη αντιπαλότητα με τη Σαντιάγο Γουόντερερς. Στα μεταξύ τους παιχνίδια έχει 55 νίκες και 45 ήττες. Έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα και 1 κύπελλο Χιλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Χιλής Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1909 Κατηγορία:Έβερτον Ντε Βίνια Ντελ Μαρ
Ιωάννης Μέξης
Ο Ιωάννης Μέξης ήταν Έλληνας καπνέμπορος του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Θήβα, όπου και πήγε σχολείο. Σε ηλικία 16 ετών ήρθε στην Αθήνα και δούλεψε στο καπνεμπορείο του Ανδρέα Γαζή στην οδό Ερμού. Εκεί έμαθε την τέχνη και όλα τα απαραίτητα για την ανάμιξη του καπνού.
Μετά την στρατιωτική του θητεία ίδρυσε καπνοπωλείο στην οδό Αιόλου στην Αθήνα, ενώ παράλληλα ίδρυσε αργυραμοιβείο στην ίδια οδό. Εργάστηκε ως αργυραμοιβός επί τριάντα χρόνια και έγινε μέλος του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Μετέφερε το αργυραμοιβείο του πιο κοντά και απέναντι στο Χρηματιστήριο και το επέκτεινε σε Τραπεζομεσιτικό Γραφείο.
Το 1906 άφησε την επιχείρησή του στον γιο του και εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια, ως μέλος του εκεί Χρηματιστηρίου. Εκεί έχασε τα πάντα στην κρίση του 1907. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1913 και ίδρυσε τον καπνεμπορικό Οίκο Αδελφών Μέξη.
Απεβίωσε το 1921.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
436 Πατρισία
Η Πατρικία (Patricia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,8. Ανακαλύφθηκε το 1898 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πατρικίας υπολογίσθηκε σε 59,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 221 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,060 (από δεδομένα του IRAS). Η Πατρικία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 8 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πατρικια
Η λογική της συλλογικής δράσης
Ο Μάρκους Όλσον (Marcur Olson) στο έργο του Η λογική της συλλογικής δράσης, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1965, ανέπτυξε μία πολιτική και οικονομική θεωρία, αναφορικά με τη δυσκολία να πεισθούν να άτομα να υπηρετήσουν και να επιδιώξουν το συλλογικό συμφέρον, έναντι της ατομικής τους ευημερίας (Όστρομ, 2002).
Σε αντιδιαστολή, η θεωρία των ομάδων υποστηρίζει ότι οι ομάδες έχουν την έμφυτη τάση να λειτουργούν προς όφελος του συμφέροντος ολόκληρης της ομάδας, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέλη της, έχουν ένα κοινό συμφέρον ή κάποιον αντικειμενικό σκοπό και εφόσον σκέφτονται ορθολογικά και ενεργούν με βάση το ατομικό συμφέρον, παράλληλα θα ενεργήσουν και προς την επίτευξη του αντικειμενικού σκοπού ή του κοινού συμφέροντος, από τη στιγμή που ταυτίζεται με το ατομικό.
Αυτή την υπόθεση αμφισβητεί στο έργο του ο Olson, με το επιχείρημα ότι εάν δεν είναι μικρός ο αριθμός των μελών της ομάδας ή εάν δεν υπάρχει κάποιος μηχανισμός εξαναγκασμού ή άλλος μηχανισμός που θα οδηγεί τα άτομα να λειτουργούν προς το ομαδικό συμφέρον, τότε εφόσον ο σκοπός επιτυγχάνεται από την ομάδα, κάποιος που δεν είναι δυνατόν να αποκλειστεί από την κάρπωση αυτού του οφέλους, τότε δεν έχει κίνητρο να συμμετέχει εθελοντικά στη διαδικασία παραγωγής του. Αυτός ο «λαθρεπιβάτης», όπως απαντάται ο όρος, θα επιχειρήσει τελικά να επωφεληθεί από τις προσπάθειες και τις ενέργειες των υπόλοιπων μελών της ομάδας, ώστε να συμμετέχει και ο ίδιος στο όφελος, χωρίς όμως να έχει συνεισφέρει στην επίτευξη του κοινού συμφέροντος ή του αντικειμενικού σκοπού, από τη στιγμή που δεν είναι δυνατό να εξαιρεθεί από την απόλαυση και τη χρήση αυτού.
Επομένως, το ερώτημα που θέτει είναι εάν τελικά οι μεσαίου και μεγάλου μεγέθους ομάδες μπορούν να ικανοποιήσουν ένα συλλογικό σκοπό, με το μέγεθος της ομάδας να αξιολογείται όχι υπό το πρίσμα του αριθμού των μελών, αλλά του βαθμού σημαντικότητας των πράξεων του κάθε ατόμου εντός της ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλία οικονομικών
Οιόλυκος
Ο Οιόλυκος ήταν γιος του Θήρα από τη Σπάρτη και αδελφός του Αιγέα. Προς τιμή του υπήρχε στην Σπάρτη ένα Ηρώον αφού ήταν ο γενάρχης μίας από τις φυλές των Σπαρτιατών των Αιγείδων.
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Μπαλέτο
thumb|Στιγμιότυπο από το μπαλέτο "[[Ο Καρυοθραύστης" του Τσαϊκόφσκι (1981).]]
Το μπαλέτο διδάσκεται σε σχολές ανά τον κόσμο, σε καθεμία από τις οποίες εναποτίθενται στοιχεία του πολιτισμού και της ιδιοσυγκρασίας του κάθε λαού. Ο χορός αυτός καθορίζεται στα βήματα και τις κινήσεις του, ως μέρος μιας διεργασίας που ονομάζεται χορογραφία, εκτελείται από επαγγελματίες του χώρου και περιλαμβάνει άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως την ηθοποιία και τη μιμητική. Θεωρείται μία από τις πλέον υψηλόβαθμες τέχνες, που απαιτεί πολυετή εξάσκηση ώστε να φτάσει κανείς σε επαγγελματικό επίπεδο.
Η πιο γνωστή και δημοφιλής απόχρωση του μπαλέτου είναι αυτή που αναπτύχθηκε την εποχή του Ρομαντισμού (το λεγόμενο Ballet blanc =λευκό μπαλέτο), κατά την οποία το βάρος πίπτει στην κορυφαία του χορού (τη λεγόμενη πρίμα μπαλαρίνα), που ως πρωταγωνιστικός ρόλος αποκλείει την ανάδειξη σχεδόν όλων των άλλων· καλείται να εκτελέσει δύσκολες τεχνικές, που περιλαμβάνουν κατακόρυφη κίνηση στηριζόμενη στα δάκτυλα του ποδιού (en pointe), πιρουέτες και λοιπές ακροβατικές κινήσεις δεξιοτεχνίας, ενώ έχει καθιερωθεί η ένδυσή της με τη λεγόμενη γαλλική τουτού (κοντό φόρεμα από λευκό τούλι που αφήνει εκτεθειμένους τους μηρούς και επιτρέπει έτσι την ελευθερία κινήσεων). Η εξέλιξη του μπαλέτου περιλαμβάνει τα είδη του εξπρεσιονιστικού και νεοκλασικού μπαλέτου, αλλά και στοιχεία του σύγχρονου χορού.
Ετυμολογία
Η λέξη balletto προέρχεται από τη ιταλική γλώσσα, στην οποία είναι υποκοριστικό της λέξης ballo (εξ ου και μπάλος στα ελληνικά), που σημαίνει χορός, και που με τη σειρά της ανάγεται στη λατινική λέξη ballo ή ballare, που σημαίνει χορεύω. Η λατινική αποτελεί παραφθορά του ελληνικού ρήματος βαλλίζω, που έχει ταυτόσημη σημασία.
Ιστορικά στοιχεία
Στις απαρχές του μπαλέτου κατά την Ιταλική Αναγέννηση, ο εν λόγω χορός αποτέλεσε χορευτική παράφραση της ξιφασκίας· σύντομα εξήχθη στη γαλλική αυλή της Αικατερίνης των Μεδίκων, ενώ επί Λουδοβίκου ΙΔ΄ τα επί μέρους στοιχεία του καθορίστηκαν από τον Πιέρ Μπωσάν (Pierre Beauchamp). Το 1661 ιδρύεται ο πρώτος χορευτικός θίασος (το λεγόμενο Corps de ballet), το Μπαλέτο της Όπερας των Παρισίων (Ballet de l'Opéra de Paris), ως παράρτημα στη Βασιλική Ακαδημία Χορού (Académie Royale de la Danse)· στην «καθέλκυση» αυτή οφείλεται και η ευρεία χρήση της γαλλικής γλώσσας στο λεξιλόγιο του μπαλέτου. Στον 18ο αιώνα, παρά τις μεταρρυθμίσεις του Ζαν-Ζωρζ Νοβέρ, το μπαλέτο εξέπεσε σε παρακμή στη Γαλλία μετά το 1830, ωστόσο συνεχίστηκε στην Ιταλία, τη Ρωσία και τη Δανία. Επιστρέφει στο ευρωπαϊκό προσκήνιο λίγο πριν τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσω ενός ρωσικού θιάσου, τα περίφημα πλέον Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ· ο εν λόγω θίασος αποτέλεσε καταφύγιο για πολλούς Ρώσους χορευτές, σε μια εποχή που η ανησυχία και η πείνα ήταν σε έξαρση, αποτέλεσμα και της Οκτωβριανής Επανάστασης των Μπολσεβίκων. Μαζί τους μεταλαμπάδευσαν στη Δυτική Ευρώπη τους χορογραφικούς και υφολογικούς νεωτερισμούς, που άνθιζαν άλλοτε υπό τη βασιλεία των Τσάρων.
Τον 20ό αιώνα, το μπαλέτο αποτελεί μείζονα παράγοντα επιρροής στο πλαίσιο του σκηνικού χορού γενικότερα, και ταυτόχρονα διευρύνει τα υφολογικά του στοιχεία. Ο Αμερικανός χορογράφος George Balanchine εδραιώνει αυτό που πλέον αναγνωρίζεται ως νεοκλασικό μπαλέτο, ενώ περαιτέρω εξελίξεις περιλαμβάνουν τον σύγχρονο χορό, το μετα-στρουκτουραλιστικό μπαλέτο, όπως κυρίως εκφράζεται μέσα από το έργο του Αμερικανού William Forsythe, ο οποίος εδρεύει στη Γερμανία.
Κλασικό μπαλέτο
Το κλασικό μπαλέτο θεωρείται ως το πλέον δομημένο από τα είδη μπαλέτου, καθώς έχει ως βάση τις παραδοσιακές χορευτικές τεχνικές. Οι παραλλαγές του έχουν καθοριστεί μέσα από διάφορες σχολές, όπως τη Γαλλική Σχολή, τη Δανέζικη Σχολή Bournonville, την Ιταλική Σχολή και τη Ρωσική Σχολή· τα βασικά στοιχεία αμφότερων των δύο τελευταίων εκφράζονται εν πολλοίς στη διδακτική μεθοδολογία του Ιταλού χορογράφου και θεωρητικού Κάρλο Μπλάσις. Πλάι στις δύο κυριότερες Σχολές, τη Γαλλική και τη Ρωσική, αξιομνημόνευτες θεωρούνται η Σχολή Balanchine της Νέας Υόρκης και στην Αγγλία η Βασιλική Ακαδημία Χορού και το Βασιλικό Μπαλέτο, που βασίζονται στη μέθοδο Cecchetti. Οι δε πρώτες πουέντ ήταν στην πραγματικότητα παπούτσια χορού (κοινώς λεγόμενες και μπαλαρίνες) με ενισχυμένη μύτη, ώστε η μπαλαρίνα να μπορεί να σταθεί στα ακροδάκτυλα, δίνοντας την εντύπωση ότι αιωρείται.
Σήμερα, υπάρχουν τρία διαφορετικά είδη παπουτσιών για το μπαλέτο. Το πρώτο είναι οι κλασσικές μπαλαρίνες όπου είναι απαραίτητες για όλες τις μπαλαρίνες. Στη συνέχεια είναι τα καρακτέρ (charactères) όπου συνήθως τα φορούν οι μπαλαρίνες οι οποίες συμπλήρωσαν τα πρώτα έτη διδασκαλίας και τέλος, είναι τα πουέντ (Pointe) που συνήθως χρησιμοποιούνται σε υψηλότερο επίπεδο διδασκαλίας. thumb|Σκηνή από τη "[[Η λίμνη των κύκνων|Λίμνη των κύκνων" του Τσαϊκόφσκι, Κρατική όπερα της Βιέννης, 2004]] Ορισμένοι βασικοί κανόνες του κλασικού μπαλέτου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χορός
Ninja Terminator
To Ninja Terminator (γνωστό και ως Ninja, ο εξολοθρευτής) είναι κινηματογραφική ταινία περιπέτειας δράσης πολεμικών τεχνών του 1985, από το Χονγκ Κονγκ, σε σενάριο και σκηνοθεσία από τον Γκόντφρεϊ Χο. Η παραγωγή έγινε από τον Joseph Lai και την Betty Chan. Πρωταγωνιστούν οι Ρίτσραντ Χάρισον, Γουνγκ Τσενκ Λι και Φίλιπ Κο. Ο Τζιμ Βόρτελ του περιοδικού Paste την κατέταξε ανάμεσα στις 100 Σπουδαιότερες Ταινίες Πολεμικών Τεχνών όλων των εποχών, στην 100η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2005-2006
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2005-2006 ήταν το 43ο από την καθιέρωση της Μπουντεσλίγκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μπάγερν Μονάχου, για 20η φορά στην ιστορία της. Ταυτόχρονα κατέκτησε και το Κύπελλο Γερμανίας, πετυχαίνοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά το νταμπλ. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Μίροσλαβ Κλόζε της Βέρντερ Βρέμης, με 25 γκολ.
Κωνσταντίνος Ι. Τσάτσος
Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος ήταν Έλληνας πολιτικός και επιχειρηματίας του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Παππούς του ήταν ο ομώνυμος Κωνσταντίνος του Ιωάννη από το Καρπενήσι.
Πήρε μέρος στην Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας ως αντιπρόσωπος της Ευρυτανίας και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο πού τότε ήτανε πρωτεύουσα.
Απεβίωσε ξαφνικά. Γιος του ήταν ο Ιωάννης.
Πηγές
Κωνσταντινος Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κουσάντασι
thumb|250px|Άποψη της πόλης Το Κουσάντασι (τουρκικά: Kuşadası· ελληνικά: Νέα Έφεσος) είναι παραθαλάσσια πόλη επί της τουρκικής ακτής του Αιγαίου, στην επαρχία Αϊδινίου (στα παράλια Μικράς Ασίας), που σήμερα αποτελεί τουριστικό θέρετρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, το Κουσάντασι έχει 70.143 κατοίκους, ενώ όλη η περιοχή έχει 90.652 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται 95 χιλιόμετρα νότια της Σμύρνης, κτισμένη σε μια χερσόνησο. Το όνομά του σημαίνει «Νησί των Πουλιών» και οφείλεται στο σχήμα της χερσονήσου, καθώς μοιάζει με κεφάλι πουλιού. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ήταν γνωστό ως Ἔφεσος Νεόπολις, ενώ οι Βενετοί και οι Γενουάτες το ονόμαζαν Σκάλα Ν(ου)όβα (Scala Nova ή Scala Nuova).
Η περιοχή κατοικείται από το 3.000 π.Χ. Κατά τη διάρκεια του πρώτου ελληνικού αποικισμού δημιουργήθηκε ανάμεσα στις υπόλοιπες πόλεις και η Νεόπολις, αλλά στη συνέχεια επισκιάστηκε από την κοντινή Έφεσο. Το λιμάνι πέρασε στην κατοχή των Τούρκων το 1086, αλλά οι Βυζαντινοί το ανέκτησαν στη συνέχεια, για να γίνει τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1413. Οι Οθωμανοί έχτισαν τα τείχη της πόλης και το καραβανσεράι.
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ο κόλπος της Εφέσου υπήρξε πεδίο επιχειρήσεων του ελληνικού στόλου, ο οποίος είχε ως βάση τη Σάμο. Στις 9 Ιουλίου τα ελληνικά πλοία κατέπλευσαν στην Άσπρη Πούντα, στο νησί Πύργος και στο Τσαγκλί. Στη ναυμαχία που έλαβε χώρα ο ελληνικός στόλος κατέλαβε τέσσερα Τουρκικά πλοία και απέκρουσε την προσπάθεια των Τούρκων να αποβιβάσουν δυνάμεις στη Σάμο. Η επιτυχία των Ελλήνων στη ναυμαχία εξαγρίωσε του Τούρκους της περιοχής, με αποτέλεσμα να αρχίσουν διωγμούς κατά των Ελλήνων. Τούρκοι άτακτοι συγκεντρώθηκαν από γειτονικές πόλεις μαζί με τα πληρώματα από τρία τουρκικά πλοία. Πολλές συνοικίες λεηλατήθηκαν, πολλοί από τους Έλληνες κατοίκους σφαγιάστηκαν και οι ελληνικοί ναοί βεβηλώθηκαν. Για τις σφαγές των Χριστιανών για τις οποίες έγραψε ο Μικρασιάτης Δημήτριος Ειρηνίδης το 1881. Συνολικά σκοτώθηκαν 462 Έλληνες σε έξι ημέρες.
Η πόλη ονομαζόταν ήδη από το 1890 Νέα Έφεσος και το ελληνικό στοιχείο παρουσίαζε άνθηση. Όμως κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Έλληνες διώχθηκαν και μετεγκαταστάθηκαν στην μητροπολιτική Ελλάδα ως πρόσφυγες.
Το Κουσάντασι μέχρι τη δεκαετία του 1970, όταν και άρχισε να αναπτύσσεται τουριστικά, ήταν ένα ψαροχώρι με περίπου 5.000 κατοίκους. Σήμερα ο τουρισμός είναι η κύρια βιομηχανία της πόλης. Στο λιμάνι δένουν κρουαζιερόπλοια, ενώ υπάρχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με τη Σάμο.
Στην πόλη γεννήθηκε η οσία Γερόντισσα Άννα Μακκαβαίου η Μικρασιάτισσα, η οποία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή έζησε στη Δράμα, τη Θεσσαλονίκη και έγινε μοναχή στη Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος Δράμας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία
Ολυμπικός
Ο Ολυμπικός ήταν από την Μίλητο και ανήκε στην σχολή των Μεθοδικών, αν και δεν υποστήριζε όλες τις απόψεις τους.
Ήταν δάσκαλος του Απολλώνιου της Κύπρου, και γι' αυτό υποθέτουμε ότι έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.
Ο Γαλήνιος μάλλον δεν είχε καλή γνώμη γι' αυτόν, αφού τον αποκαλεί «ληρώδες» πρόσωπο και συχνά κατακρίνει τον ορισμό των λέξεων «υγεία» και «πάθος».
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι
Tupolev Tu-22M
Το Tupolev Tu-22M (Ρωσικά: Туполев Ту-22М; Ονομασία κατά NATO: Backfire) είναι ένα υπερηχητικό, μεγάλης εμβέλειας στρατηγικό βομβαρδιστικό και ναυτικής επίθεσης αεροσκάφος με οπισθοκλινείς πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας που αναπτύχθηκε από την Σοβιετική Ένωση. Σήμερα παραμένει σε υπηρεσία με την Ρωσική Πολεμική Αεροπορία.
Ανάπτυξη
Όπως και με τα σύγχρονα προγράμματα MiG-23 και Su-17, τα πλεονεκτήματα των πτερύγιων μεταβλητής γεωμετρίας φάνηκε ελκυστικό, αφού επιτρέπει τον συνδυασμό της απόδοσης σύντομης απογείωσης, αποτελεσματική σταθερή ταχύτητα, υψηλές ταχύτητες, και πτήση χαμηλού ύψους. Το αποτέλεσμα ήταν ένα νέο αεροσκάφος που ονομάστηκε Samolyot 145 (Ρώσ. Aeroplane 145), και προέρχεται από το Tu-22, με κάποια χαρακτηριστικά δανεισμένα από το ακυρωμένο Tu-98. Το Tu-22M βασίστηκε στο σύστημα οπλισμού του Tu-22 και χρησιμοποιεί τους πυραύλους Kh-22. Η ονομασία Tu-22M χρησιμοποιήθηκε για να βοηθήσει να πάρει έγκριση ως βομβαρδιστικό στο πλαίσιο του σοβιετικού συστήματος. Η παραγωγή όλων των Tu-22M και των παραλλαγών του ανήλθε σε 497 συμπεριλαμβανομένου των προ-παραγωγής αεροσκαφών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Tu-22M Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-10
Το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας ποδοσφαίρου Ελλάδας για την αγωνιστική περίοδο 2009–2010 διεξήχθη με την συμμετοχή 18 ομάδων. Ο πρώτος αγώνας της περιόδου έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου 2009 στο Βόλο με αντιπάλους τον Ολυμπιακό Βόλου και την Κέρκυρα, τις δύο δηλαδή ομάδες που συμπτωματικά μετά τη λήξη της περιόδου κατέκτησαν τις 2 πρώτες θέσεις της βαθμολογίας και την απ' ευθείας άνοδό τους στη Super League. Την οργάνωση του πρωταθλήματος είχε αναλάβει η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ και Γ΄ κατηγορίας.
Ομάδες που συμμετείχαν
Έξι από τις δέκα οκτώ ομάδες προέρχονταν από την Αττική (ΑΟΗ Αιγάλεω, Εθνικός Αστέρας, Εθνικός Πειραιώς, Ηλιούπολη, Θρασύβουλος, Ιωνικός Νίκαιας), τέσσερις από την Μακεδονία (Αγροτικός Αστέρας, Δόξα Δράμας, Πανσερραϊκός, Πιερικός), δύο από την Θεσσαλία (Αναγέννηση Καρδίτσας, Ολυμπιακός Βόλου), δύο από τα νησιά του Αιγαίου και συγκεκριμένα από την πόλη της Ρόδου (Διαγόρας, Α.Σ. Ρόδος), μία ομάδα από την Κρήτη (ΟΦΗ), μία από την Πελοπόννησο (Καλαμάτα), μία από την Στερεά Ελλάδα (Παναιτωλικός) και μία από τα νησιά του Ιονίου (Κέρκυρα).
Η ομάδα του Αιγάλεω αντικατέστησε αυτήν του Ηλυσιακού καθώς προήλθε συγχώνευση των δύο συλλόγων και επικράτηση της ονομασίας του πρώτου, ενώ ο Α.Σ. Ρόδος αντικατέστησε ως πρώτη επιλαχούσα την ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ο οποίος λόγω χρεών βρέθηκε στη Δ' εθνική.
Μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου, διεξήχθη διαδικασία play off, κατά τα πρότυπα της Super League, όπου αγωνίστηκαν για μία θέση προβιβασμού οι ομάδες που κατατάχθηκαν στις θέσεις 3 έως 6 στην κανονική περίοδο, τη στιγμή που οι 2 πρώτες ομάδες κέρδισαν την απ' ευθείας άνοδο. Εκεί, ο Πανσερραϊκός επικράτησε των αντιπάλων του και επανήλθε μετά από απουσία ενός χρόνου στη μεγάλη κατηγορία.
Παράλληλα διεξήχθησαν και αγώνες play out, όπου και αγωνίστηκαν με σκοπό την αποφυγή του υποβιβασμού οι ομάδες που κατατάχθηκαν στις θέσεις 13 έως 16 στην κανονική περίοδο, ενώ οι 2 τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν απ' ευθείας στη Γ' εθνική. Δεν τα κατάφερε στη διαδικασία αυτή να κρατηθεί στην κατηγορία, ο Α.Σ. Ρόδος.
Play οff
Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς:
Play οut
Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς:
Η ομάδα που υποβιβάστηκε ήταν η Ρόδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Άουδαξ Ιταλιάνο Λα Φλορίδα
Η Άουδαξ Ιταλιάνο Λα Φλορίδα (ισπανικά: Audax Italiano La Florida, ) είναι χιλιανή ποδοσφαιρική ομάδα από τη πόλη Λα Φλορίδα. Ιδρύθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1910. Συμμετέχει στo Καμπεονάτο Νασιονάλ, την ανώτατη κατηγορία της χώρας, κατηγορία στην οποία συμμετείχε τα περισσότερα χρόνια της ιστορία της. Έδρα της ομάδας είναι το Εστάδιο Μπισεντενάριο ντε Λα Φλορίδα, χωρητικότητας 12.000 θεατών. Έχει κερδίσει 4 πρωταθλήματα Χιλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Χιλής Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1910 Κατηγορία:Άουδαξ Ιταλιάνο Λα Φλορίδα Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι διασποράς
Χαλβάς
Με το όνομα χαλβάς χαρακτηρίζεται μια ποικιλία από διαφορετικά γλυκίσματα, τα οποία συναντώνται σε διάφορες παραλλαγές σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων, αρκετές της Μεσογείου και αρκετές της Μέσης Ανατολής (μέχρι και την Ινδία και το Πακιστάν).
Πρώτες ύλες για τους χαλβάδες είναι συνήθως κάποια λιπαρή ουσία (βούτυρο, ελαιόλαδο, ηλιέλαιο, ταχίνι), άμυλο (νισεστές, σιμιγδάλι), ενώ σε μερικές χώρες χρησιμοποιούν και υλικά όπως καρότο, ρεβίθι ή παπάγια και γλυκαντικές ουσίες(ζάχαρη, μέλι, πετιμέζι, γλυκόζη, χαρουπόμελο).
Για ποικιλία στις γεύσεις ή σαν διακόσμηση, προστίθενται συνήθως διάφοροι ξηροί καρποί (κυρίως αμύγδαλα, σταφίδες) και αρωματίζεται με μπαχαρικά (βανίλια, γαρύφαλλο, κανέλα, κάρδαμο, κρόκος), μέλι, κακάο ή σοκολάτα, ξύσμα ξινών φρούτων ή/και κομματάκια από αυτά, χυμούς φρούτων ή άλλα φυσικά αρωματικά παρασκευάσματα (ροδόνερο, αφεψήματα λουλουδιών).
Η ονομασία του φαίνεται να προέρχεται από την αραβική ρίζα حلوى ή hulw (χαλβά), που σημαίνει γλυκό. Η προφορά της λέξης στις χώρες αυτές είναι περίπου ίδια, ωστόσο οι παραλλαγές ξεχωρίζουν από την όψη και την υφή.
Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς μπήκε στην Ελλάδα, πιθανολογείται ότι πέρασε στην ελληνική κουζίνα προς το τέλος του 12ου αιώνα.
Από τους γνωστότερους χαλβάδες είναι ο σησαμένιος, ο σιμιγδαλένιος, ο φαρσαλινός ή παζαριώτικος, παραδοσιακός χαλβάς των Φαρσάλων, ο περσικός και ο κετέν χαλβάς. .Ο χαλβάς από σησάμι (σωστότερα από ταχίνι) είναι νηστίσιμος, ανάλογα, όμως, με την τήρηση της νηστείας για το λάδι, νηστίσιμοι θεωρούνται και οι άλλοι δύο τύποι εφόσον έχουν παρασκευαστεί τοιουτοτρόπως.
Σησαμένιος
Παρασκευάζεται από ταχίνι (πολτό από σησάμι), το οποίο παραδοσιακά συνδυάζεται με σιρόπι ζάχαρης ή μέλι ή πετιμέζι, ενώ στο χαλβά εμπορίου χρησιμοποιείται επίσης γλυκόζη, φρουκτόζη ή χαρουπόμελο ή συνδυασμοί των προαναφερθέντων γλυκαντικών και έχει μαστιχώδη−ινώδη υφή. Το σιρόπι πριν ανακατευτεί με το ταχίνι, πρώτα χτυπάται και θερμαίνεται σε ειδικό μίξερ, ωσότου γίνει κατάλευκη καραμέλα. Για αυτό και συνήθως αυτός ο χαλβάς έχει ένα πολύ πιο ανοιχτό χρώμα από ότι έχει το ταχίνι. Αυτό που προσδίδει στην λευκή καραμέλα την ελαστικότητα και την μαστιχωτή υφή της είναι ένα πολύ πικρό και στυφό υγρό από χαλβαδόρριζα (ή τσουένι, σαπουνόχορτο, επιστ. ονομασία σαπωνάρια η φαρμακευτική, αραβ. ‘erq al halaweh, τουρκ. çöven), χρώματος σκούρου καρυδιού, υλικό το οποίο στο εμπόριο εισάγεται συνήθως από τη Ρωσία.
Τρώγεται στη Μέση Ανατολή, σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου και στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, αλλά και στην Πολωνία.
Στην Ελλάδα η κατανάλωση χαλβά αναπτύχθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, με την έλευση των Ελλήνων Μικρασιατών που είχαν την παράδοση και την τεχνογνωσία παρασκευής του προϊόντος (όπως ο χαλβάς Κυργίων Δράμας και Δραπετσώνας, που έχουν τις ρίζες τους από τη Μικρά Ασία).
Η κατανάλωση αυτού του χαλβά προτιμάται ιδιαίτερα στα Κούλουμα, επειδή είναι ο μόνος που δεν περιέχει αρτύσιμα υλικά.
Σιμιγδαλένιος
Σιμιγδαλένιος χαλβάς ([[τουρκικά|τουρκ. un helvası).|thumb|250px]]
Παραδοσιακός σπιτικός χαλβάς ο οποίος παρασκευάζεται με βασικά υλικά το σιμιγδάλι, το βούτυρο (ή λάδι) και σιρόπι από ζάχαρη (ή πετιμέζι) και νερό. Είναι ο πιο γρήγορος και εύκολος στην κατασκευή. Η πιο γνωστή μέθοδος ονομάζεται και  από τις αναλογίες των συστατικών (κατά όγκο) σύμφωνα με τη σειρά που χρησιμοποιούνται, δηλαδή:
Αρχικά καβουρντίζεται σε καυτό βούτυρο το σιμιγδάλι και εν συνεχεία στο μίγμα προστίθεται σιρόπι από ζάχαρη και νερό, το οποίο βράζει μέχρι να απορροφηθεί. Αρωματίζεται με κανέλα, γαρύφαλλα και ξύσμα πορτοκαλιού. Μόλις η υγρασία απορροφηθεί εντελώς, ο χαλβάς είναι έτοιμος και προστίθενται σταφίδες. Το γλυκό σερβίρεται είτε ζεστό μόλις πήξει το μείγμα σε μπολάκια με κουτάλι είτε, συνηθέστερα, πιέζεται σε κυκλική φόρμα με σχέδια για ζελέ και, αφού γυριστεί με αυτή ανάποδα σε πιατέλα, σερβίρεται σε κομμάτια.
Παρόμοιος χαλβάς φτιάχνεται στην περιοχή Παντζάμπ, ενώ χρησιμοποιείται καθαρό βούτυρο – το ινδικό (αγγλ. ghee), όπως και στον ινδικό. Στην Ινδία, αν και ο σιμιγδαλένιος χαλβάς θεωρείται γλύκισμα των βόρειων περιοχών, τρώγεται αρκετά και προς το Νότο. Αρωματίζεται συνήθως με κάρδαμο, κρόκο και ροδόνερο. Διακοσμείται με αμύγδαλα, κάσιους, σταφίδες και κομμάτια φρούτων και σερβίρεται ζεστός. Στη Νότια Ινδία ξεχωρίζει η παραλλαγή χαλβά ( στη γλώσσα Ταμίλ) της πόλης Τιρουνελβέλι, όπως και το δημοφιλές γλύκισμα από σιμιγδάλι γνωστό με το όνομα kesari ή kesari-bath στην επαρχία Καρνατάκα.
Στην Ινδία και το Πακιστάν, το σιμιγδάλι ενίοτε αντικαθιστάται εξ ολοκλήρου από καρότα (αγγλ. gajar halwa), φύτρα πράσινου φασολιού (, αγγλ. moong dal halwa) ή νεροκολοκύθα (, αγγλ. doodi halwa). Μαζί με γάλα και καθαρό βούτυρο το αποτέλεσμα είναι ένας υγρός, αλλά τριφτός σε υφή, χαλβάς.
Φαρσάλων (σαπουνέ)
Ο χαλβάς σαπουνέ είναι ο πιο μαλακός από τα τρία είδη με αρκετά λιπαρή γεύση. Παρασκευάζεται κυρίως από νισεστέ (συνήθως από ρύζι ή από καλαμπόκι – ), βούτυρο, νερό και ζάχαρη. Εναλλακτικά, κυρίως σε περιόδους νηστείας, χρησιμοποιείται ηλιέλαιο αντί για βούτυρο. Αν και στην κλασική συνταγή οι αναλογίες των υλικών είναι ίδιες με του σιμιγδαλένιου, ο τρόπος παρασκευής του είναι λίγο διαφορετικός. Η διαδικασία ξεκινά με την παρασκευή καραμέλας, η οποία δίνει αργότερα χρώμα στο χαλβά, με κουταλιές από τη ζάχαρη. Ο νισεστές δεν καβουρδίζεται, αλλά διαλύεται στο νερό για να προστεθεί στην καραμέλα, ακολουθεί η ζάχαρη και ύστερα προστίθεται το βούτυρο. Το γλυκό σιγοβράζει μέχρι να πήξει αφήνοντας αυλάκια στον πάτο του σκεύους, οπότε τοποθετείται ανάποδα σε ταψί (ταβά) − με την κρούστα προς τα επάνω. Θεωρείται επιτυχημένος όταν έχει δημιουργήσει καλή κρούστα.
Αποτελεί παραδοσιακό γλυκό των Φαρσάλων, από όπου ονομάζεται φαρσαλινός, και συνήθως επίσης πωλείται μέσα σε ταβάδες στα πανηγύρια (παζάρι) της Θεσσαλίας, εκ των οποίων ονομάζεται και πανηγυριώτικος ή παζαριώτικος. Είναι γνωστοί αρκετοί Τούρκοι χαλβατζήδες της περιοχής, που έζησαν τον 19ο αιώνα, όπως οι Χαλίλ, Ισά, Σιάχης, Νουρά και Νουρής. Ο δήμος Φαρσάλων, σε συνεργασία με την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας και τους χαλβαδοποιούς, ξεκίνησε στις 14 Οκτωβρίου 2005 να διοργανώνει ετήσια. Στα Φάρσαλα παρασκευάζονταν και άλλες παραλλαγές αλλά τελικά επικράτησε ο. Η παραλλαγή εξακολουθεί να πωλείται σε καταστήματα της Μακεδονίας (αν και δεν είναι εξακριβωμένο ότι είναι ακριβώς η ίδια).
Κετέν χαλβάς
Ο κετέν χαλβάς (keten: τουρκ. λινάρι) ή κετέν χελβά, τουρκ. keten helva, pişmaniye, σερβ. cèten halva, γερμ. Zuckerwatte) έχει ανοιχτό, συνήθως άσπρο χρώμα και νηματοειδή υφή σαν βαμβάκι, παρόμοια με το μαλλί της γριάς ή και με το ωμό λεπτό κανταΐφι. Παρά τις ομοιότητες στην όψη και την υφή, τόσο τα συστατικά όσο και η μέθοδος με την οποία φτιάχνονται διαφέρουν. Το γλυκό της τουρκικής κουζίνας (παλαιότερα αποκλειστικά χειμωνιάτικο) παρασκευάζεται από μια κολλώδη μάζα κυρίως από αλεύρι και ζάχαρη. Από αυτή, καθώς κυλιέται συνεχώς σε ζάχαρη άχνη, διαχωρίζονται με τράβηγμα οι ίνες του κετέν χαλβά. Ορισμένες φορές στολίζεται με τριμμένο φυστίκι Αιγίνης.
Είναι δημοφιλές γλύκισμα κυρίως στη βορειοδυτική Τουρκία (Αδριανούπολη, Κωνσταντινούπολη), είναι όμως γνωστό και σε περιοχές όπου παρασκευαζόταν την περίοδο της Οθωμανική Αυτοκρατορίας (Γιάμπολ Βουλγαρίας, Σερβία, Κροατία), την Αίγυπτο και άλλες Αραβικές χώρες, αν και η παράδοση της προετοιμασίας στο σπίτι τείνει με γοργό ρυθμό να εκλείψει. Στις σύγχρονες βιοτεχνίες ζαχαροπλαστικής η διαδικασία υποστηρίζεται πλέον μερικώς από μηχανικά μέσα.
Λαογραφία
Λόγω της μαλακής υφής του γλυκίσματος, ως χαλβάς χαρακτηρίζεται ο άνθρωπος που δεν παίρνει πρωτοβουλίες και ακολουθεί τις υποδείξεις των άλλων συνεχώς. Συμβολική χρήση πρωτογενών υλικών της γης, όπως σιτάρι, το κρασί, το λάδι και οι καρποί γίνεται γενικότερα και σε τελετουργικές προσφορές, στις καίριες στιγμές της καλλιέργειας της γης, από τη σπορά ως το μάζεμα των καρπών, αλλά και στα διαβατήρια έθιμα του κύκλου της ζωής: γέννηση - γάμος - θάνατος.
Στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία τα πολυσπόρια στα καρναβαλικά δρώμενα, οι νηστίσιμες στριφτές πίτες με γέμιση τρυφερών φύλλων και χορταρικών που μόλις έχουν βγει, οι χαλβάδες, οι λαλαγγίτες με σουσάμι και μέλι χαρακτηρίζουν όλο το λιτοδίαιτο των αγροτών μετά την κρεατοφαγία της 1ης εβδομάδας του Τριωδίου.
Στην Ελλάδα αναβιώνει ως σήμερα το έθιμο του «χάσκα», παιχνίδι στο οποίο ο πατέρας ή η μητέρα δένει ένα κομμάτι χαλβά με νήμα που στερεώνει στην άκρη ενός ξύλου με μήκος ένα μέτρο περίπου (συνήθως τον πλάστη της πίτας) ή παλαιότερα στην οροφή. Μόλις τελειώσει το τραπέζι της Τυρινής, όλοι οι παρακαθήμενοι περιμένουν τη σειρά τους στο τραπέζι με τα χέρια πισθάγκωνα, για να μην μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν, και το στόμα ανοικτό. Ο πατέρας ή η μητέρα παίρνει το ξύλο με το χαλβά και το περιφέρει μπροστά στο στόμα όλων ως εκκρεμές από τον μικρότερο στο μεγαλύτερο και αρχίζει να κατευθύνει το κομμάτι στο ανοιχτό στόμα αυτού που περιμένει να το χάψει. Όποιος το πιάσει είναι ο νικητής.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Εδέσματα Καθαράς Δευτέρας Κατηγορία:Αραβικά επιδόρπια Κατηγορία:Ασκεναζική κουζίνα Κατηγορία:Ρωσικά επιδόρπια Κατηγορία:Ουκρανικά επιδόρπια Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα Κατηγορία:Νηστίσιμα τρόφιμα
Νέα κωμωδία
Η Νέα Κωμωδία είναι η τελευταία φάση της ανάπτυξης της αρχαίας ελληνικής κωμωδίας, σύμφωνα με τη διαίρεση των αλεξανδρινών φιλολόγων σε αρχαία, μέση και νέα. Η νέα κωμωδία αναπτύσσεται στην ελληνιστική εποχή και ειδικότερα στα χρόνια μετά το 320 π.Χ. Ο κορυφαίος εκπρόσωπός της είναι ο Μένανδρος, που έζησε στην Αθήνα (342-292 π.Χ.).
Η Νέα Κωμωδία είναι μια κωμική και ρομαντική ηθογραφία, χωρίς πολιτικές αιχμές, που διατηρεί την αθυροστομία χωρίς όμως σατιρικά στοιχεία. Περιγράφει κωμικές καταστάσεις και χαρακτηρίζεται από την εξεζητημένη πλοκή της (οικογενειακά ζητήματα, χαμένα παιδιά, γάμους μετ'εμποδίων κ.τ.λ.) Σε αυτήν αναδεικνύονται οι ηθοποιοί, οι οποίοι αντικαθιστούν πλήρως τα χορικά και καταλήγουν να χαίρουν μεγαλύτερου θαυμασμού από τους δραματουργούς.
Η Νέα κωμωδία παραστάθηκε με μεγάλη επιτυχία κατά τη διάρκεια των ελληνιστικών χρόνων και επηρέασε αργότερα τη ρωμαϊκή δραματογραφία.
Γενικά χαρακτηριστικά
Η πολύ πλούσια παραγωγή έργων κατά την περίοδο της νέας κωμωδίας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, είναι ένδειξη για το γεγονός ότι οι κωμωδίες δεν προορίζονταν μόνο για παράσταση στην Αθήνα στο πλαίσιο των θρησκευτικών γιορτών, αλλά για το ευρύτερο ελληνόφωνο κοινό. Η νέα κωμωδία συνεχίζει την εξέλιξη της μέσης σε τομείς όπως ο περιορισμός του πολιτικού στοιχείου, η μείωση του ρόλου του χορού, η επιλογή αστικών θεμάτων. Παράλληλα, στοιχεία της πλοκής όπως τα έκθετα παιδιά και οι αναγνωρισμοί, είναι στοιχεία που εμφανίζονται και στο έργο του Ευριπίδη.
Οι παρεμβάσεις του χορού, κατεξοχήν στοιχείο του κωμικού και του τραγικού δράματος στην κλασική περίοδο, έχουν χάσει πλέον τη λειτουργικότητά τους σε σχέση με την υπόθεση. Αυτή η εξέλιξη, που είχε ξεκινήσει από τη μέση κωμωδία, παρατηρείται και στην τραγωδία από τον 4ο αι. και ερμηνεύεται από την αλλαγή των πολιτικών συνθηκών. Ο χορός πλέον εμφανίζεται ανάμεσα στις πράξεις ως καθαρά εμβόλιμο στοιχείο.
Στους Επιτρέποντες και τον Δύσκολο του Μενάνδρου εμφανίζεται διαίρεση σε πέντε πράξεις. Η πενταμερής διαίρεση του δράματος εμφανίζεται ως κανόνας στην Ποιητική του Οράτιου, αλλά από τα αποσπάσματα κωμωδιών που σώζονται δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι αν αυτός ο κανόνας ίσχυε απόλυτα την εποχή της νέας κωμωδίας. Ένα ιδιαίτερο δραματουργικό στοιχείο των κωμωδιών του Μενάνδρου είναι οι εισαγωγικοί πρόλογοι, που προετοιμάζουν το κοινό για την εξέλιξη. Ενδέχεται ακόμη να χρησιμοποιούνταν περισσότεροι από τρεις υποκριτές.
Αν και ήδη από τα όψιμα έργα του Αριστοφάνη έχει καταργηθεί η παράβασις, το τμήμα δηλαδή της αρχαίας κωμωδίας στο οποίο τα μέλη του χορού απευθύνονταν στους θεατές με μια παρέμβαση που διέκοπτε τη δραματική σύμβαση και δεν είχε σχέση με την υπόθεση, η επικοινωνία ηθοποιών και κοινού είναι έντονη και στη νέα κωμωδία, στους προλόγους, σε μονολόγους των ηρώων αλλά και σε σχόλια προς τους θεατές παράλληλα με τη δράση, όταν για παράδειγμα κάποιος σχολιάζει στο κοινό έναν διάλογο που διαδραματίζεται εκείνη την ώρα.
Το περιβάλλον των έργων είναι το αστικό, καθημερινό περιβάλλον, με σπάνιες επικαιρικές αναφορές. Οι υποθέσεις είναι πολύπλοκες και το τέλος ευχάριστο. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η Τύχη ως ισχυρή δύναμη που μπορεί να ανατρέψει ριζικά τη ζωή των ανθρώπων. Τα τυποποιημένα πρόσωπα, που έχουν διαμορφωθεί στη μέση κωμωδία, παίζουν και εδώ καθοριστικό ρόλο.
Κυριότεροι εκπρόσωποι
Ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της νέας κωμωδίας είναι ο Μένανδρος. Σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες έγραψε πάνω από 100 έργα, από τα οποία έχει σωθεί ένα ολόκληρο (Δύσκολος) και αποσπάσματα από άλλα. Η πρώτη του παράσταση τοποθετείται στα 321 π.Χ., με την κωμωδία Οργή. Κάποια έργα του διασκευάστηκαν από τους λατίνους ποιητές Πλαύτο και Τερέντιο. Σημαντικό χαρακτηριστικό της τέχνης του θεωρείται η ικανότητά του να κατασκευάζει ενδιαφέροντες ανθρώπινους χαρακτήρες, ξεπερνώντας τις συμβάσεις των στερεότυπων προσώπων.
Ο Φιλήμων εθεωρείτο από τους αρχαίους κριτικούς ποιητής ισάξιος του Μενάνδρου. Καταγόταν από τις Συρακούσες αλλά έγινε Αθηναίος πολίτης. Κάποιο διάστημα έζησε και στην αυλή των Πτολεμαίων. Νίκησε για πρώτη φορά το 327 π.Χ.. Στο έργο του εντοπίζονται τα χαρακτηριστικά της νέας κωμωδίας, έγραψε όμως και κωμωδίες με μυθολογικό περιεχόμενο, όπως μαρτυρούν οι τίτλοι Μυρμιδόνες και Παλαμήδης. Ο Πλαύτος στις κωμωδίες του Mercator, Trinummus και Mostellaria βασίστηκε στις κωμωδίες του Φιλήμονα Έμπορος, Θησαυρός και Φάσμα αντιστοίχως.
Ένας άλλος σημαντικός κωμωδιογράφος, ο Δίφιλος ο Σινωπεύς, έζησε και αυτός στην Αθήνα. Εκτός από κωμωδίες με αστικό περιεχόμενο, εμπνεύστηκε και από μυθολογικά θέματα. Η κωμωδία του Κληρούμενοι ενέπνευσε την Casina του Πλαύτου, η Σχεδία την Vidularia και οι Συναποθνήσκοντες την κωμωδία Commorientes του ίδιου ποιητή.
Επιτυχημένος ποιητής ήταν και ο Ποσείδιππος από την Κασσάνδρεια της Μακεδονίας, που επηρέασε ρωμαίους ποιητές. Ο Φιλιππίδης, από την Αττική, έδωσε και πολιτική διάσταση στις κωμωδίες του, καυτηριάζοντας την κολακεία με την οποία αντιμετώπισαν αρκετοί Αθηναίοι τον Δημήτριο τον Πολιορκητή.
Γνωρίζουμε ακόμη δύο ποιητές με το όνομα Απολλώδορος. Ο ένας, από τη Γέλα, ήταν σύγχρονος του Μένανδρου. Ο δεύτερος, από την Κάρυστο, ήταν μάλλον λίγο μεταγενέστερος. Δύο έργα του μεταφράστηκαν από τον Τερέντιο: ο Επιδικαζόμενος (Phormio) και η Εκυρά (Hekyra).
Μουχάμαντ Α΄ της Κόρδοβας
Ο Μουχάμαντ Α΄ (αραβικά محمد بن عبد الرحمن الأوسط) (Κόρδοβα, 823 - 886) ήταν εμίρης της Κόρδοβας από το 852 έως το 886, μέλος της δυναστείας των Ομεϋαδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμίρηδες της Αλ-Άνταλους
Χαράλαμπος Μπιλλίνης
Ο Χαράλαμπος Μπιλλίνης (1967) είναι Έλληνας καθηγητής Ιολογίας και Ιογενών νοσημάτων και πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας  για την περίοδο 2023-2026. Έχει διατελέσει αντιπρύτανης οικονομικών, προγραμματισμού και ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας τα έτη 2018-2023, ενώ υπηρετεί από το 2002 στο Τμήμα Κτηνιατρικής στην Καρδίτσα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νεάπολη Λακωνίας το 1967, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια και ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γενικό Λύκειο Νεάπολης.
Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έλαβε το δίπλωμα Κτηνιατρικής το 1993.