cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θαλάσσιο ιγκουάνα
Συμπεριφορική οικολογία
Τα θαλάσσια ιγκουάνα βρέθηκαν να αλλάζουν το μέγεθος τους για να προσαρμοστούν σε συνθήκες έλλειψης τροφής. Κατά την διάρκεια του Ελ Νίνιο (περίοδος της ατμόσφαιρας και του ωκεανού στην περιοχή του Ειρηνικού) όταν η άλγη με την οποία τρέφονται τα ιγκουάνα μειώνεται για δύο χρόνια, κάποια βρέθηκαν να μειώνουν το μέγεθος τους κατά 20%. Όταν οι τροφικές συνθήκες επιστρέψουν στο κανονικό, τα ιγκουάνα επιστρέφουν στο προηγούμενο μέγεθος τους. Θεωρείται ότι τα κόκκαλα των ιγκουάνα μικραίνουν καθώς συρρικνώνονται οι συνδετικοί τους δεσμοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιγκουανίδες Κατηγορία:Νησιά Γκαλαπάγκος
Ένας Υπέροχος Άνθρωπος
Το Ένας Υπέροχος Άνθρωπος (Αγγλικά: A Beautiful Mind) είναι μια Αμερικανική βιογραφική δραματική ταινία παραγωγής 2001, σε σκηνοθεσία του Ρον Χάουαρντ και σενάριο του Ακίβα Γκόλντσμαν. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο Ένας Υπέροχος Άνθρωπος της Σίλβιας Νασάρ, που εκδόθηκε το 1995.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ στις 21 Δεκεμβρίου 2001. Έλαβε θετικές κριτικές και προτάθηκε για 8 βραβεία Όσκαρ κερδίζοντας τελικά 4, μεταξύ των οποίων και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Η ταινία βραβεύτηκε επιπλέον με 4 Χρυσές Σφαίρες και με 2 Βραβεία BAFTA.
Ωστόσο, η ταινία έχει επικριθεί από κάποιους, συμπεριλαμβανομένων και της οικογένειας του Τζον Νας, για τις ιστορικές ανακρίβειες που έχει σχετικά με την ζωή του.
Περίληψη
1947. Ο Τζον Νας γίνεται δεκτός στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Μαζί του έγινε δεκτός και ο Μάρτιν Χάνσεν για την περίφημη υποτροφία Carnegie για τα μαθηματικά. Σε μια δεξίωση, συναντά μια ομάδα άλλων υποσχόμενων μεταπτυχιακών φοιτητών μαθηματικών και επιστημών, τους Ρίτσαρντ Σολ, Μπέντερ και Έινσλεϊ. Συναντά επίσης τον συγκάτοικο του Τσάρλς Χέρμαν, φοιτητή λογοτεχνίας. Ο Τζον βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση καθώς θέλει να αναπτύξει τη δική του πρωτότυπη ιδέα.
Η έμπνευσή του έρχεται όταν αυτός και οι συνάδελφοί του μεταπτυχιακοί φοιτητές συζητούν πώς να προσεγγίσουν μια παρέα κοριτσιών σε ένα μπαρ. Ο Χάνσεν αναφέρει τον Άνταμ Σμιθ και υποστηρίζει «κάθε άνθρωπος για τον εαυτό του», αλλά ο Τζον υποστηρίζει ότι μια προσέγγιση συνεργασίας θα οδηγούσε σε καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας. Ο Τζον αναπτύσσει μια νέα ιδέα της δυναμικής διοίκησης και δημοσιεύει ένα άρθρο για αυτό. Με την ιδέα αυτή, του προσφέρεται μια θέση διδάκτορα στο MIT, όπου τον συνοδεύουν ο Σολ και ο Μπέντερ.
Εν τω μεταξύ, μια μαθήτρια του, η Αλίσια Λαρντέ, τον καλεί σε δείπνο, και οι δύο τους ερωτεύονται. Σε μια επίσκεψη στο Πρίνστον, ο Τζον βλέπει τον Τσάρλι και την ανιψιά του, Μαρσί. Ο Τζον αρχίζει να φοβάται για τη ζωή του, αφού είδε μια ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ Πάρκερ και σοβιετικών πρακτόρων, αλλά ο Πάρκερ τον εκβιάζει να παραμείνει στην αποστολή του. Παράλληλα με τα καθήκοντά του ως επίτιμος λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ο Τζον προσπαθεί να εγκαταλείψει ανθρώπους που πιστεύει ότι είναι ξένοι Ρώσοι πράκτορες, με επικεφαλής τον Δρ. Ρόσεν. Μετά τη διάτρηση του Ρόσεν σε μια προσπάθεια να φύγει, ο Τζον είναι νωθώς κατασταλμένος και στέλνεται σε μια ψυχιατρική κλινική που πιστεύει ότι διευθύνεται από τους Σοβιετικούς.
Ο Δρ. Ρόσεν λέει στην Αλίσια ότι ο Τζον έχει παρανοϊκή σχιζοφρένεια και ότι ο Τσάρλς, η Μαρσί και ο Πάρκερ υπάρχουν μόνο στη φαντασία του. Η Αλίσια ερευνά και τελικά αντιμετωπίζει τον Τζον με τα μη κλειστά έγγραφα που είχε παραδώσει στο μυστικό γραμματοκιβώτιο. Ο Τζον λαμβάνει μια σειρά θεραπειών σοκ ινσουλίνης και τελικά απελευθερώνεται. Απογοητευμένος από τις παρενέργειες του αντιψυχωτικού φαρμάκου που παίρνει, που τον καθιστά ληθαργικό και αδιάφορο, σταματά κρυφά το παίρνει. Αυτό προκαλεί μια υποτροπή και συναντά ξανά τον Πάρκερ.
Λίγο αργότερα, η Αλίσια ανακαλύπτει ότι ο Τζον εργάζεται και πάλι για την "ανάθεση" του. Συνειδητοποιώντας ότι έχει υποτροπιάσει, η Αλίσια τρέχει στο σπίτι και βρίσκει το μωρό της βυθισμένο στη μπανιέρα. Ο Τζον ισχυρίζεται ότι ο Τσάρλς παρακολουθούσε το μωρό. Η Αλίσια καλεί τον Δρ. Ρόσεν, αλλά ο Τζον πιστεύει ότι ο Πάρκερ προσπαθεί να την σκοτώσει. Πηγαίνει για να σπρώξει το Πάρκερ μακριά και χτυπά κατά λάθος την Αλίσια και το μωρό και τους ρίχνει στο έδαφος. Καθώς η Αλίσια φεύγει από το σπίτι με το μωρό τους, ο Τζον μπαίνει μπροστά από το αυτοκίνητο της Αλίσια και την ικετεύει να μείνει. Ο Τζον της λέει ότι συνειδητοποιεί ότι δεν έχει δει ποτέ την ηλικία της Μαρσί, αν και την έχει γνωρίσει εδώ και τρία χρόνια. Τελικά δέχεται ότι ο Πάρκερ και άλλες μορφές είναι ψευδαισθήσεις. Ενάντια στη συμβουλή του Δρ. Ρόσεν, ο Τζον αποφασίζει να μην ξαναπάρει τα φάρμακά του, πιστεύοντας ότι μπορεί να χειριστεί τα συμπτώματα του. Η Αλίσια αποφασίζει να μείνει και να τον υποστηρίξει σε αυτό.
Ο Τζον επιστρέφει στο Πρίνστον και προσεγγίζει τον παλαιό αντίπαλό του, τον Χάνσεν, καθώς τώρα είναι επικεφαλής του τμήματος μαθηματικών. Δίνει στον Τζον την άδεια να βγει από τη βιβλιοθήκη και να ελέγξει τις τάξεις. Τις επόμενες δύο δεκαετίες, ο Τζον μαθαίνει να αγνοεί τις ψευδαισθήσεις του. Στα τέλη της δεκαετίας του '70, του επιτρέπεται να διδάξει πάλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχιατρική Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σχιζοφρένεια Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Ωψ
Ο Ωψ (αρχ. ᾿Ώψ, γεν.Ὦπος) αναφέρεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια, ως πατέρας της Ευρύκλειας. Έδωσε την Ευρύκλεια στο Λαέρτη με αντάλλαγμα 20 βόδια. Ήταν γιος του Πεισήνορα.
Παραπομπή
Ωψ Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Λούρος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Λούρος μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
αλλά και τα παρακάτω:
Κλεοφών
Ο Κλεοφών (... - 405 π.Χ.) ήταν πολιτικός και πιθανόν αρχικά έμπορος στο επάγγελμα, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην αρχαία Αθήνα προς τα τέλη του Πελοποννησιακού πολέμου υπερασπιζόμενος με πάθος την άμεση δημοκρατία αλλά και τη συνέχιση του πολέμου, ενώ η Αθήνα είχε ακόμα το περιθώριο να συνθηκολογήσει σχετικά αξιοπρεπώς. Χαρακτηρίστηκε από πολλούς δημαγωγός και από τους ολιγαρχικούς –που εντέλει τον εκτέλεσαν- ακραίος δημοκράτης, βάρβαρος, λαοπλάνος, εμποράκος και προδότης. Οι υπερασπιστές του αντιλέγουν ότι πέθανε πάμφτωχος και δεν είχε προσωπικά κίνητρα πλουτισμού από τον πόλεμο ότι υπήρξε ο πιο βασικός εκφραστής του δημοκρατικού κόμματος, και ότι η επιρροή του οφειλόταν στο ότι εκπροσωπούσε μια μεγάλη μερίδα Αθηναίων οι οποίοι είχαν λόγους να αντίκεινται στην ειρήνη. Δυσπιστούσαν δηλαδή στις ειρηνευτικές προτάσεις της Σπάρτης γιατί ήδη δεν είχαν τηρηθεί από πλευράς της τα συμφωνημένα στην ειρήνη του Νικία, φοβούνταν ότι με τη συνθηκολόγηση θα επανέρχονταν στην Αθήνα πολλοί εξόριστοι ολιγαρχικοί και γαιοκτήμονες και ότι αυτοί στη συνέχεια θα έστρεφαν το πολίτευμα προς συντηρητικές κατευθύνσεις, καταδικάζοντας παράλληλα (με τους ασύμφορους όπως θεωρούσαν όρους της ειρήνης) τον εμπορικό κόσμο της πόλης σε μαρασμό.
Η προσωπική ζωή του
Στο πρόσωπο του Κλεοφώντα υπήρξε μεγάλη πόλωση τόσο στα ταραγμένα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου, όσο και αργότερα, όταν πολιτικοί και ψηφοφόροι ήθελαν να αποσείσουν τις ευθύνες για τα λάθη που είχαν γίνει στη διάρκειά του. Αυτό είχε σαν συνέπεια οι περισσότερες αναφορές στον Κλεοφώντα να εστιάζονται με ομοιομορφία και επαναλήψεις σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του και να μην υπάρχει βεβαιότητα για πολλά στοιχεία της ζωής του. Επιπλέον, κυριάρχησαν μετά την εκτέλεσή του οι ολιγαρχικοί, που ήταν φανατικοί προσωπικοί εχθροί του και αυτό επηρέασε και την αντικειμενική παρουσίαση των γεγονότων.
Γνωρίζουμε ότι μάλλον ήταν παντρεμένος με μία γυναίκα που λεγόταν Ξαλαβακχώ και ότι πρέπει να είχε παιδιά, αφού αναφέρεται από το Λυσία ότι «οι συγγενείς που άφησε πίσω του είναι δεδηλωμένα πένητες» -κάτι που δεν θα αναφερόταν για γονείς ή θείους παρά για την κατιούσα γραμμή, τα παιδιά. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο πατέρας του και πιθανόν ο ίδιος ήταν έμπορος, και ασχολείτο αρχικά τουλάχιστον με το εμπόριο λυρών αλλά ούτε γι’ αυτό υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα, μια που πιθανόν ο όρος «λυριτζής» χρησιμοποιείτο ίσως με μεταφορική έννοια για να τον υποβιβάσει –οι ολιγαρχικοί αλλά και οι πλούσιοι δημοκράτες θεωρούσαν τότε ότι απαξίωναν τους οπαδούς της άμεσης δημοκρατίας με παρεμφερείς χαρακτηρισμούς και έλεγαν για παράδειγμα τον Κλέωνα βυρσοδέψη, τον Ευκράτη λιναρέμπορο, τον Υπέρβολο λυχνοπωλητή, τον Λυσικλή ζωέμπορο κ.λπ. Ο Αισχίνης φτάνει στο σημείο να χαρακτηρίσει τον Κλεοφώντα και δούλο για να τον συγκρίνει με τον εχθρό του Δημοσθένη στην αντίστοιχη διαμάχη που προκάλεσε αργότερα στην Αθήνα ο Φίλιππος της Μακεδονίας
Παρόμοιες αμφισβητήσεις εκφράζονταν και για την καταγωγή του. Άλλοι επιμένουν ότι ήταν αδιαμφισβήτητα Αθηναίος πολίτης αλλά οι περισσότεροι επιμένουν ότι η μητέρα του ήταν από τη Θράκη και τον αναφέρουν ως «ημιβάρβαρο» ο δε Αριστοφάνης κοροϊδεύει και την χωριάτικη (ή βάρβαρη) προφορά του. Τέλος τον κατηγορούν για λαοπλάνο που μοίραζε λεφτά στο λαό για να πηγαίνει με τα νερά του, αλλά οι δύο οβολοί που εισηγήθηκε ο Κλεοφών και δόθηκαν στους πολίτες ήταν ένα είδος απαραίτητου «επιδόματος φτώχειας» της εποχής εκείνης, επειδή οι Αθηναίοι πεινούσαν κυριολεκτικά και πολλοί ζευγίτες ή και ιππείς είχαν «υποβιβαστεί» στην τάξη των θητών. Χωρίς να παύει να είναι μέτρο που πιθανόν εξυπηρετούσε τον Κλεοφώντα πολιτικά, δεν έπαυε να είναι αναγκαία επιχορήγηση για την επιβίωση μεγάλης μερίδας του πληθυσμού. Αυτά τα χρήματα σύμφωνα με ορισμένες πηγές δίνονταν ως βοήθημα για να μπορούν οι Αθηναίοι να μετέχουν στη συνέλευση της Εκκλησίας του δήμου και σε αυτή την περίπτωση οπωσδήποτε ο Κλεοφών γνώριζε ότι όσο δημοκρατικό και φιλανθρωπικό κι αν ήταν το συγκεκριμένο μέτρο, δεν έπαυε να επηρεάζει την ψήφο των ευεργετούμενων. Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι δύο οβολοί δεν είχαν σχέση με την παρουσία στην Εκκλησία του δήμου και χορηγούνταν για να μπορούν να παρακολουθούν όλοι οι Αθηναίοι τις παραστάσεις στο θέατρο και να ψυχαγωγούνται μέσα στη δυστυχία τους. Δεν είναι γενικά βέβαιο ποιοι και για ποιον λόγο έπαιρναν αυτό το βοήθημα. thumb|left|390px|Σε αυτά τα τείχη περιοριζόταν η ζωή των Αθηναίων στα χρόνια του Κλεοφώντα
Η δράση του
Οι περισσότερες αναφορές για τον Κλεοφώντα εστιάζονται στη θέση που τήρησε σε τρεις κρίσιμες περιστάσεις που αφορούσαν τη δυνατότητα υπογραφής ειρήνης με τη Σπάρτη, μια μετά τη νίκη των Αθηναίων στην Κύζικο, το 410 π.Χ., μία μετά τη νίκη στις Αργινούσες το 406 π.Χ. και τέλος μια μετά την πανωλεθρία στους Αιγός Ποταμούς το 405 π.Χ.
Ο Κλέων εμφανίζεται και τις τρεις φορές να δίνει μάχη για να μην υπάρξει συνθηκολόγηση και παρά τις εναντίον του κριτικές, είναι γεγονός ότι ένας ή και λίγοι άνδρες δεν αρκούσαν τότε για να μεταστρέψουν την κοινή γνώμη –εξάλλου στη Βουλή τότε κυριαρχούσαν ήδη οι ολιγαρχικοί που πίεζαν για την υπογραφή ειρήνης και κατά συνέπεια πρέπει να υπήρχε πολύ ευρύτερη αντίδραση από αυτήν που παρουσιάζεται -δεν μπορεί δηλαδή λογικά το πείσμα των Αθηναίων να αποδίδεται αποκλειστικά στην προσωπική φιλοπολεμική σταυροφορία του Κλεοφώντα.
Όπως αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναλυτικά οι πρέσβεις των Σπαρτιατών πρότειναν ειρήνη λέγοντας:
Όμως παρά τη δυσχερή τους θέση οι Σπαρτιάτες, δεν έκαναν ούτε ένα βήμα πίσω και πρότειναν ανταλλαγή αιχμαλώτων έναν προς έναν και διατήρηση του status quo στο Αιγαίο και την Ιωνία και τη βόρειο Ελλάδα και τον Ελλήσποντο ως είχε διαμορφωθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή από τον πόλεμο. Έπρεπε δηλαδή οι Αθηναίοι να συμβιβαστούν απόλυτα με τη διάλυση της Συμμαχίας της Δήλου και να αποδεχτούν ουσιαστικά την πλήρη κυριαρχία των Σπαρτιατών ακόμα και στη θάλασσα
Οι Αθηναίοι δηλαδή φαίνονταν να παίρνουν ανόητες αποφάσεις απορρίπτοντας τις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες των Σπαρτιατών και να τελούν υπό την επήρεια λαοπλάνων πολιτικών, πλην όμως το πολιτικό και οικονομικό τοπίο ήταν πολύ πιο περίπλοκο.
Οι περισσότεροι Αθηναίοι δυσπιστούσαν κατά πόσον η Σπάρτη θα τηρούσε τους όρους μιας νέας ειρήνης αφού είχε αρνηθεί να τηρήσει αντίστοιχες συμφωνίες ακόμα και όταν ήταν σε χειρότερη κατάσταση, δηλαδή μετά την υπογραφή της ειρήνης του Νικία. Οι Σπαρτιάτες δεν είχαν αποδώσει την Αμφίπολη και επιπλέον είχαν συνηγορήσει σε εχθρικές κινήσεις των Βοιωτών. Οι δημοκρατικοί και οι δημαγωγοί εκπροσωπούσαν τον εμπορικό κόσμο της πόλης που διέβλεπε επίσης ότι η Σπάρτη στο εξής θα είχε ως στόχο την επιβολή ολιγαρχικών καθεστώτων σε όλες τις περιοχές που ήλεγχε και θα πολιορκούσε οικονομικά και πολιτικά την Αθήνα. Πιθανόν να είχε ως απώτερο στόχο την οικονομική εξαθλίωση των πολιτών της Αθήνας εκτός από των γαιοκτημόνων και αριστοκρατικών που είχαν ακίνητη περιουσία και καλές σχέσεις με τους Λακεδαιμονίους.
Επίσης όλοι φοβούνταν ότι η Σπάρτη, αποδυναμωμένη καθώς ήταν από τον πόλεμο, θα στρεφόταν για οικονομική υποστήριξη στην Περσία και θα αναμείγνυε στην Ελλάδα ακόμα περισσότερο μια ξένη δύναμη. Το πιθανότερο -κατά τη γνώμη των Αθηναίων- σενάριο μεταπολεμικά θα ήταν μόλις η Σπάρτη συνερχόταν οικονομικά και πολιτικά, να επιδιώξει την πλήρη εξαχρείωση των Αθηνών με νέο πόλεμο και με συμμάχους της όλους όσους υπήρχαν ακόμα ελπίδες να παραμείνουν -ή να επανέλθουν- στο αθηναϊκό στρατόπεδο.
Σε γενικές γραμμές οι Αθηναίοι πίστευαν πως ήταν αναπόφευκτο στην Ελλάδα να κυριαρχήσουν ή εκείνοι ή οι Σπαρτιάτες ή οι Πέρσες. Η συνθηκολόγηση στα μάτια τους ουσιαστικά ισοδυναμούσε με παραίτηση από το στόχο της υπό αυτούς ενωμένης Ελλάδας και με εκχώρηση της πρωτοκαθεδρίας στον ελλαδικό χώρο –και πιθανότατα στην ίδια την Αθήνα- σε ολιγαρχικούς ή και σε ξένους (τους Πέρσες).
Οι ειρηνευτικές προτάσεις των Σπαρτιατών επαναλήφθηκαν με ομοιομορφία σε δύο περιστάσεις χωρίς να είναι τόσο βέβαιο ότι σε όλες τις αρνητικές απαντήσεις είχε πρωταγωνιστήσει ο Κλεοφώντας.
Την πρώτη φορά, μετά τη μάχη στην Κύζικο οι Σπαρτιάτες βρέθηκαν σε δεινή θέση. Οι Συρακούσιοι σύμμαχοί τους είχαν φτάσει στο σημείο να κάψουν τα πλοία τους για να μην πέσουν σε αθηναϊκά χέρια και οι Σπαρτιάτες πήραν τότε από το σατράπη Φαρνάβαζο ακόμα και ρούχα γιατί οι στρατιώτες δεν είχαν τι να φορέσουν. Εντούτοις όταν έστειλαν πρεσβεία για συζήτηση περί ειρήνης στην Αθήνα, ενώ αντιμετώπιζαν πανωλεθρία, ζητούσαν να κρατήσουν πολλά από τα κεκτημένα του πολέμου. Αρκετοί Αθηναίοι έκριναν ότι έπρεπε να συλλογιστούν την πρόταση γιατί και οι ίδιοι ήταν σε κακή κατάσταση, αλλά φέρεται ότι ο Κλεοφών και άλλοι υποστήριξαν ότι οι όροι ήταν ασύμφοροι. Η πρόταση απορρίφθηκε και ο πόλεμος συνεχίστηκε.
Η δεύτερη ειρηνευτική πρόταση έγινε μετά τη νίκη των Αθηναίων στις Αργινούσες το 406 π.Χ. και τότε οι Σπαρτιάτες ήταν σε τόσο κακή κατάσταση, που ο στρατός έφτασε στο σημείο να συνωμοτήσει για να κάνει πλιάτσικο στη σύμμαχό τους Χίο –οι στρατιώτες κρατούσαν ένα καλάμι σαν διακριτικό για να μην αντιληφθεί την ανταρσία τους ο ναύαρχος Ετεόνικος που είχε διαδεχθεί τον Καλλικρατίδα. Αυτός εκτέλεσε έναν «καλαμηφόρο» και η ανταρσία πήρε τέλος, αλλά κατάλαβε ότι δεν είχε περιθώριο επιλογής: εξανάγκασε τους Χιώτες να συντηρήσουν το στρατό του και στη συνέχεια απευθύνθηκε πάλι στους Πέρσες. Οι Σπαρτιάτες επανήλθαν με τις ίδιες προτάσεις στην Αθήνα –τη διατήρηση των κεκτημένων. Τότε σύμφωνα με τον Αριστοτέλη ο Κλεοφών παρουσιάστηκε μεθυσμένος και με πανοπλία στη Βουλή και είπε ότι θα είναι προδοσία να κάνουν ειρήνη.
Ήταν η ίδια εποχή που οι Αθηναίοι καταδίκαζαν σε θάνατο τους 8 στρατηγούς που τους είχαν προσκομίσει τη νίκη των Αργινουσών (επειδή δεν είχαν περισυλλέξει 5.000 άνδρες τους μέσα στην τρικυμία) και γενικά το κλίμα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο. Ο λαός για να δοθεί αυτή καθαυτή η ναυμαχία (να χρηματοδοτηθεί η ναυπήγηση 100 πολεμικών πλοίων μέσα σε ένα μήνα και να συντηρηθεί στρατός 20.000 ανδρών) είχε αναγκαστεί να λιώσει το χρυσό άγαλμα της Νίκης και να δώσει αθηναϊκή «υπηκοότητα» σε χιλιάδες δούλους και μετοίκους. Από πάνω δεν είχε θάψει τους χιλιάδες νεκρούς που του είχε στοιχίσει η Σπάρτη -αυτή ήταν η οπτική του. Ήταν βέβαιο πως δεν κυριαρχούσε η ψυχραιμία και ίσως δεν χρειαζόταν ο Κλεοφών για να απορριφθούν οι σπαρτιατικές προτάσεις.
Ο θάνατός του
Το 405 ήταν μια πολύ άσχημη χρονιά για την Αθήνα. Ήδη από το 406 και ακόμα περισσότερο τώρα, οι κωμωδιογράφοι και άλλοι συγγραφείς έπνεαν μένεα κατά του Κλεοφώντα και άλλων πολιτών που ήταν φανατικοί πολέμιοι της ειρήνης. Ειδικά ο Κλεοφών είχε γίνει αντικείμενο οξύτατης κριτικής και σάτιρας. Τον ανέφερε ο Ευριπίδης χωρίς να λέει το όνομά του, ως έναν αλλόφρονα που δεν ήξερε πότε να κλείσει το στόμα του, “από αυτούς που αργά ή γρήγορα μεγάλο κακό κάνουν στην πόλη», ο κωμωδιογράφος Πλάτωνας στη σάτιρα «Κλεοφών» που δεν διασώθηκε και ο Αριστοφάνης στους Βατράχους και στις Θεσμοφοριάζουσες, όπου μάλιστα προέτρεπε «δώστε στον Κλεοφώντα και στους ομοίους του σκοινί (να κρεμαστούν) και κώνειο» ή «στείλτε τον στην πατρίδα του να κάνει εκεί πολέμους»
Οι ολιγαρχικοί εκμεταλλεύτηκαν το κλίμα των ημερών προκειμένου να απαλλαγούν από την ηγεσία του κόμματος των δημοκρατικών τόσο για προσωπικούς λόγους, όσο και για πολιτικούς –θεωρούσαν δηλαδή ότι η ειρήνη θα ήταν αδύνατη όσο ζούσαν συγκεκριμένα πρόσωπα. Παρότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα τι θα είχε συμβεί αν οι Αθηναίοι είχαν δεχτεί τις ειρηνευτικές προτάσεις (πιθανόν δηλαδή πάλι να αντιμετώπιζαν την ίδια εξαχρείωση), ο δήμος πείσθηκε ότι θα ήταν καλύτερα για όλους αν είχαν δεχτεί.
Αυτό συνέβη κυρίως επειδή μετά την ήττα στους Αιγός Ποταμούς ο Λύσανδρος κατευθύνθηκε στην Αθήνα για να την πολιορκήσει και οι Αθηναίοι άρχισαν πια να πεθαίνουν από την πείνα. Χωρίς να έχουν ακόμα αποφασίσει να συνθηκολογήσουν, έστειλαν πρεσβεία στη Σπάρτη για να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση και να διαπραγματευθεί, επειδή έβλεπαν τα περιθώρια να στενεύουν. Οι έφοροι απάντησαν ότι θα διαπραγματεύονταν "αν είχαν ενδείξεις ότι οι Αθηναίοι ζητούν πράγματι ειρήνη" και ως τέτοια ένδειξη (ότι είχαν καμφθεί οι φιλοπόλεμοι) έθεσαν το γκρέμισμα των τειχών. Ο Κλεοφών και άλλοι είπαν ότι άπαξ και γκρεμιστούν τα τείχη οι Πελοποννήσιοι και οι σύμμαχοί τους θα τους εξανδραποδίσουν και θα καταστρέψουν την Αθήνα. Πέρασε μάλιστα και νόμος που απαγόρευε να αναφέρεται σε οποιαδήποτε πρόταση ειρήνευσης η φράση "γκρέμισμα των τειχών". Οι αντίπαλοι του Κλεοφώντα κατάλαβαν τότε ότι όσο ζούσε δεν υπήρχε περιθώριο για ειρήνη.
thumb| Αισχίνης Ο Αισχίνης, πολλές δεκαετίες αργότερα, ανέφερε για την παρέμβαση του Κλεοφώντα, ότι «αυτός ο σκλάβος που ξεγέλασε τους Αθηναίους και έγινε πολίτης, παρέσυρε το δήμο τότε (όπως προσπαθούν και τώρα να σας παρασύρουν άλλοι όμοιοί του) και ενώ οι Σπαρτιάτες μας άφηναν να κρατήσουμε όχι μόνον την Αττική, αλλά και τη Λήμνο και την Ίμβρο και τη Σκύρο, αυτός παρέσυρε το λαό σε λανθασμένες αποφάσεις τριγυρνώντας και φωνάζοντας ότι θα έκοβε με το σπαθί του το λαιμό όποιου τολμούσε να μιλήσει για ειρήνη» Αυτά τα λόγια πάντως σήμερα θεωρούνται υπερβολικά, γιατί είναι γνωστό ότι μετά την εκτέλεση του Κλεοφώντα, οι Αθηναίοι και πάλι απρόθυμα δέχτηκαν την ειρήνη και η συνθηκολόγηση υπερψηφίστηκε με οριακή πλειοψηφία, κάτι που αποδεικνύει ότι ο λαός γενικά δεν χρειαζόταν απειλές για να αρνείται την συνθηκολόγηση.
Οταν πάντως οι Αθηναίοι που ήθελαν την ειρήνη κατάλαβαν ότι έπρεπε να απαλλαγούν από τον Κλεοφώντα και άλλους της ίδιας νοοτροπίας, δρομολόγησαν συλλήψεις. Ένας ολιγαρχικός, ο Σάτυρος από την Κηφισιά πρότεινε να κατηγορηθεί ειδικά ο Κλεοφών για παραμέληση των στρατιωτικών καθηκόντων του. Ο Κλεοφών όντως συνελήφθη -άλλοι διέφυγαν. Η κατηγορία που τον βάρυνε ήταν πως παρέλειψε μια νύχτα να παρουσιαστεί στο στρατόπεδο και κοιμήθηκε στο σπίτι του. Αυτό όμως δεν αρκούσε για να καταδικαστεί ως λιποτάκτης και προδότης σε θάνατο, οπότε για να εξασφαλίσουν οι διώκτες του την καταδίκη του, δωροδόκησαν ή πίεσαν κάποιον Νικόμαχο που ήταν αντιγραφέας νόμων και αυτός παρουσίασε την ημέρα της δίκης έναν ανύπαρκτο νόμο σύμφωνα με τον οποίο μπορούσαν να συμμετάσχουν ως ένορκοι στη δίκη μέλη της (ολιγαρχικής τότε) Βουλής. Στη δίκη ο Κριτίας μέμφθηκε μεταξύ άλλων την καταγωγή του Κλεοφώντα και εκείνος μέμφθηκε τη δική του επικαλούμενος το Σόλωνα και ειπώθηκαν πολλά άλλα για τα οποία δεν έχουμε όμως στοιχεία. Τελικά ο Κλεοφών, αφού ουσιαστικά δικάστηκε από τους εχθρούς του, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Ασωπός
Ο Ασωπός gang είναι καλύτερος από το Παπαδιάνιακα gang. Η λέξη Ασωπός μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σπέτσαι Ι (κορβέτα)
Η κορβέτα Σπέτσαι Ι ήταν πλοίο του εθνικού αγώνα ιδιοκτησίας της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας (η τότε ονομασία του πλοίου ήταν ‘Αγαμέμνων’). Αγοράστηκε από την κυβέρνηση του Καποδίστρια για να περιληφθεί στον τότε συγκροτηθέντα ‘εθνικό στόλο’. Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της αντικαποδιστριακής εξέγερσης το καλοκαίρι του 1831.
Κατηγορία:Ελληνικές Κορβέτες Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία της επανάστασης του 1821
BBC One
Το BBC One είναι το πρώτο και κυριότερο τηλεοπτικό κανάλι του BBC στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Νήσο του Μαν και στις Αγγλονορμανδικές Νήσους. Ξεκίνησε να εκπέμπει στις 2 Νοεμβρίου 1936 ως BBC Television Service (Τηλεοπτική Υπηρεσία του BBC) και ήταν το πρώτο κανάλι το οποίο είχε υψηλή, για την εποχή, ανάλυση εικόνας. Μετονομάστηκε σε BBC TV το 1960, μέχρι τo 1964 όπου ξεκίνησε να εκπέμπει και το BBC 2, οπότε το BBC TV έγινε BBC 1 με την σημερινή του ονομασία να την παίρνει το 1997 (αντικαθιστώντας τον αριθμό 1 στη λέξη One).
Τα έσοδα του καναλιού για τη διετία 2012-13 ήταν 1.14 δισεκατομμύρια λίρες Αγγλίας. Το κανάλι χρηματοδοτείται από το τέλος τηλεόρασης όπως και τα υπόλοιπα κανάλια του BBC. Το BBC One έχει την περισσότερη τηλεθέαση από κάθε άλλο κανάλι του Ηνωμένου Βασιλείου.
Από τον Ιούνιο του 2013 διευθύντρια του καναλιού είναι η Σαρλότ Μουρ.
Τα πρώτα χρόνια και το λανσάρισμα
Το BBC ξεκίνησε το δικό του κανονικό τηλεοπτικό πρόγραμμα από το υπόγειο του Ραδιομεγάρου, την 22α Αυγούστου του 1932. Η Τηλεοπτική Υπηρεσία του BBC (BBC Television Service) αρχίζει επίσημα τις κανονικές της εκπομπές στις 2 Νοεμβρίου 1936. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939, δύο μέρες πριν από την έναρξη του πολέμου μεταξύ της Βρετανίας και της Γερμανίας, ο σταθμός σταμάτησε τη λειτουργία του με μία μικρή προειδοποίηση και ένα από τα τελευταία προγράμματα που έπρεπε να μεταδοθούν πριν τη διακοπή ήταν κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους. Η κυβέρνηση έλεγε ότι η τηλεοπτικοί πομποί θα ενεργούσαν σαν φάρος για τα εχθρικά αεροπλάνα που έφταναν στο Λονδίνο. Ο σταθμός επαναλειτούργησε στις 7 Ιουνίου του 1946 στις 15:00. Η Τζασμίν Μπλάι έκανε την πρώτη ανακοίνωση λέγοντας «Καλό απόγευμα σε όλους. Πώς είστε; Με θυμάστε;». 20 λεπτά αργότερα μεταδόθηκαν κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους.
Η δημιουργία του BBC One
Το BBC κατείχε το τηλεοπτικό μονοπώλιο στη χώρα μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου του 1955, όπου ξεκίνησε να εκπέμπει το πρώτο ανεξάρτητο τηλεοπτικό δίκτυο ITV. Ο σταθμός μετονομάστηκε σε BBC TV το 1960 και έγινε BBC1, όταν δημιουργήθηκε το BBC2 στις 20 Απριλίου του 1964.
Το BBC1 στεγάζονταν στο Κέντρο Τηλεόρασης του BBC από το 1960 μέχρι το 2013. Οι τηλεοπτικές ειδήσεις συνέχισαν να μεταδίδονται από το Alexandra Palace και το 1968 τα στούντιο του κτηρίου εξοπλίστηκαν με συστήματα έγχρωμης εικόνας, προτού μετακινηθούν στο Κέντρο Τηλεόρασης του BBC στις 20 Σεπτεμβρίου 1969.
Μία εβδομάδα πριν τις 15 Νοεμβρίου του 1969, το BBC1 ξεκίνησε, ανεπίσημα, πιλοτικές εκπομπές με έγχρωμη εικόνα. Τα μεσάνυχτα της 15ης Νοεμβρίου το BBC1 ξεκίνησε να εκπέμπει σε έγχρωμη εικόνα 625 γραμμών στα UHF μεταδίδοντας αρχικά απόσπασμα συναυλίας με την τραγουδίστρια και ηθοποιό Πετούλα Κλαρκ.
Η πιο επιτυχημένη περίοδος του καναλιού ήταν την περίοδο 1973-1977, όταν ο σταθμός είχε μερίδιο τηλεθέασης 45%. Αυτή η περίοδος παραμένει έως σήμερα η χρυσή εποχή του BBC1, καθώς εκείνες τις χρονιές ο σταθμός είχε παράγει πολλές σειρές, τηλεπαιχνίδια, ψυχαγωγικές εκπομπές και ντοκιμαντέρ.
1984-1990
Το 1984, Διευθύνων Σύμβουλος του σταθμού ανέλαβε ο παραγωγός Μπιλ Κόττον. Εκείνη την περίοδο, το πρόγραμμά του ήταν πολύ φτωχό και ο σταθμός αγόραζε αμερικανικές σειρές όπως το Dallas και το The Thorn Birds για να το εμπλουτίσει. Ο Κόττον πρότεινε στον επιχειρηματία Μάικλ Γκρέιντ να γίνει ο διευθυντής του BBC 1, αντικαθιστώντας τον Άλαν Χαρτ, ο οποίος είχε επικριθεί για την ελλειπή του γνώση στα θέματα της ψυχαγωγίας, και ο οποίος είχε αναλάβει επικεφαλής στο αθλητικό τμήμα του BBC την περίοδο 1977-1981.
Η πρώτη σημαντική αλλαγή στο κανάλι ήταν να αναδιαμορφώσει την ενημερωτική εκπομπή Sixty Minutes, η οποία δεν ήταν καθόλου δημοφιλής και ήταν η συνέχεια της εκπομπής Nationwide και η οποία με τη σειρά της αντικαταστάθηκε από την εκπομπή BBC Six O'Clock News, η οποία μεταδίδεται κάθε απόγευμα στο κανάλι και από το 1997 στο BBC News. Εκείνη την περίοδο το BBC είχε κόψει διάφορα τηλεοπτικά shows όπως το Miss Great Britain, το Worlds Strongest Man και το International Superstar.
Στις 18 Φεβρουαρίου του 1985, το κανάλι επαναλανσαρίστηκε με νέα εμφάνιση, ενώ νέα προγράμματα εντάχτηκαν στο πρόγραμμά του, όπως το Wogan και το EastEnders. Ο Γκρέιντ άρχισε να δίνει περισσότερη προσοχή στα ωριαία και στα μισάωρα προγράμματα, ενώ τα Panorama and Omnibus μετακινήθηκαν μετά τις ειδήσεις των εννέα. Σχετικά με το BBC 1 ο Γκρέιντ είχε δηλώσει "Όταν πήρα τον έλεγχο του BBC1, ανακάλυψα ότι υπήρχαν κάποια όμορφα πράγματα και απλά έπρεπε να προβληθούν την κατάλληλη ώρα". Το Wogan προβάλλονταν στις 22:00, αλλά ο Grabe το μετακίνησε στις 19:00, καθώς πίστευε ότι σε εκείνη την ώρα το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα είχε μεγαλύτερη τηλεθέαση. Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Αύγουστο του 1985, το BBC1 είχε προβάλλει πολλές Αμερικανικές μίνι σειρές, ενώ το BBC έκανε τα γυρίσματα για τις δικές του παραγωγές, όπως το 'Allo 'Allo!, το In Sickness and in Health και το Open All Hours.
Περαιτέρω βελτίωση ήρθε όταν το BBC δαπάνησε 30 εκατ. λίρες Αγγλίας για την παραγωγή οχτώ δραματικών σειρών, όπως το Howards' Way, το All Creatures Great and Small, το Hold the Back Page και το Bluebill, παράλληλα με την επιστροφή του Bergerac και του Big Deal. Η αύξηση στην παραγωγή των δραματικών σειρών επιτεύχθηκε όταν τα κέρδη δεν πήγαιναν στο διοικητικό τμήμα κατά τη διάρκεια μιας τριετούς περιόδου, στην οποία το BBC1 επικρίθηκε για την αποτυχημένη προσπάθεια για προσαρμογή της ανταγωνιστικότητας με το ITV, στην παραγωγή των δραματικών σειρών. Το EastEnders είχε μετακινηθεί στις 19:30, όπου κατάφερε να προσελκύσει 20 εκατομμύρια τηλεθεατές, δίνοντας στο πρώτο δημόσιο κανάλι, μερίδιο τηλεθέασης κοντά στο 50%, για πρώτη φορά από το 1982.
Στις 27 Φεβρουαρίου του 1985, το Doctor Who είχε υποβληθεί σε 18-μηνη παύση γυρισμάτων. Το BBC σχεδίαζε να χρησιμοποιεί τα έξοδα των σειρών, για το νέο πρόγραμμα του καναλιού, αλλά μετά από πίεση του κοινού, το BBC συνέχισε την παραγωγή του Doctor Who και έτσι η σειρά άρχισε να προβάλλεται ξανά από τον Σεπτέμβριο του 1986. Εκείνη την στιγμή ο Μάικλ Γκρέιντ και ο Τζόναθαν Πάουελ είχαν κατηγορηθεί για τις αποφάσεις τους (ο Grabe είχε δεχθεί απειλές για να τον θανατώσουν), αλλά αργότερα αποκαλύφθηκε ότι οι αποφάσεις τους πάρθηκαν εξαιτίας του ότι οι σειρές δεν ήταν πλέον δημιουργικές και ήταν απίθανο να βρουν κάποιον που να ήξερε τι να κάνει με τις συγκεκριμένες σειρές.
Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1985, το παιδικό πρόγραμμα του σταθμού είχε γίνει υπηρεσία και είχε μετονομαστεί σε Children's BBC και για πρώτη φορά χρησιμοποίησε ξεχωριστά σήματα και παρουσιαστές, σχεδόν παρόμοια με το Children's ITV που πρωτοξεκίνησε στους τηλεοπτικούς δέκτες δύο χρόνια πριν. Προηγουμένως το BBC είχε εκπέμψει παιδικά προγράμματα χρησιμοποιώντας το προσωπικό και τους εκφωνητές του BBC 1. Ο πρώτος παρουσιαστής του προγράμματος, που εγκαινίασε την ομότιτλη υπηρεσία ήταν ο Φίλιπ Σόφιλντ.
Στις 23 Μαΐου του 1986, το μεσημεριανό τηλεοπτικό πρόγραμμα Pebble Mill at One σταμάτησε οριστικώς τις εκπομπές του μετά από 14 χρόνια στον αέρα, ενώ την Δευτέρα 27 Οκτωβρίου, το BBC ξεκίνησε τα καθημερινά τηλεοπτικά προγράμματά του. Ο Roger Laughton (διευθυντής προγράμματος) δήλωσε ότι "ήταν η φυσική προέκταση της δέσμευσης της εταιρείας για τις δημόσιες ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες, δεδομένου ότι το ήμισυ του πληθυσμού είχε πρόσβαση σε τηλεόραση κατά τη διάρκεια της ημέρας, κυρίως οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι και οι νοικοκυρές". Μερικά από τα προγράμματα ήταν το BBC One O'Clock News, το Open Air, το Day to Day και το Neighbours. Το Neighbours μετακινήθηκε στις 17:35 στις αρχές του 1988, όταν το παρακολουθούσαν περίπου 18 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε μέρα.
1990-2000
250px|left|thumb|Το λογότυπο του BBC1 από τις 16 Φεβρουαρίου 1991 μέχρι τις 4 Οκτωβρίου 1997
Το φθινόπωρο του 1987, το BBC1 ξεκίνησε να εκπέμπει με τη χρήση του συστήματος NICAM. Το BBC ξεκίνησε την εκπομπή σε αυτό το πρότυπο, επειδή εκείνη την περίοδο κυκλοφόρησαν οι πρώτες συσκευές με λήψη στο πρότυπο NICAM. Το BBC κατάφερε να εντάξει πλήρως το BBC1 και το BBC2 σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο στο συγκεκριμένο πρότυπο στις 31 Αυγούστου του 1991. Εκείνη την περίοδο, το ITV και το Channel 4 ξεκίνησαν την μετάδοση στο πρότυπο NICAM χρησιμοποιώντας την τεχνολογία του BBC. Προγράμματα με ευρεία οθόνη (16:9) ξεκίνησαν να παράγονται όταν ξεκίνησε η επίγεια ψηφιακή τηλεόραση στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 1998.
Τα πρώτα πενήντα χρόνια ύπαρξης του καναλιού, με εξαίρεση τις ταινίες που αγοράζονταν από τις ΗΠΑ και αλλού, σχεδόν όλο τα πρόγραμμα του σταθμού, ήταν παραγωγές του τμήματος παραγωγής του BBC. Αυτό άλλαξε μετά την ψήφιση του νόμου περί ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων το 1990, ο οποίος λέει ότι το 25% των τηλεοπτικών παραγωγών του BBC θα ανατίθενται σε ανεξάρτητες εταιρείες παραγωγής. Μέχρι το 2004, πολλά δημοφιλή προγράμματα του BBC One είχαν ανατεθεί σε διάφορες εταιρείες παραγωγής, αλλά το τμήμα παραγωγής του BBC είχε ακόμα μεγάλη συνεισφορά στα προγράμματα των καναλιών του κρατικού φορέα.
Τον Μάιο του 1991, ως μέρος των 63 εκατ. λιρών Αγγλίας που είχαν κρατηθεί για το ανοιξιάτικο και καλοκαιρινό πρόγραμμα του BBC, ανακοινώθηκε ότι επιπλέον 20 εκατ. λίρες θα δαπανηθούν για τις δραματικές και κωμικές σειρές των καναλιών, πράγμα που σήμαινε ότι το BBC 1 θα ήταν ανταγωνιστικό στο Channel 3 (το οποίο είναι η νόμιμη ονομασία του ανεξάρτητου τηλεοπτικού δικτύου ITV), το οποίο μόλις είχε άδεια για εκπομπή σήματος.
Το Δεκέμβριο του 1991, το Wogan σταμάτησε, εξαιτίας της πτώσης της τηλεθέασης ενάντια στα προγράμματα του ITV και επειδή την εκπομπή την παρακολουθούσαν μόνο 6 εκατ. τηλεθεατές ενώ τα προγράμματα This Is Your Life, The Krypton Factor και The $64,000 Question είχαν τη διπλάσια τηλεθέαση. Επιπλέον, 40 εκατ. λίρες δαπανούσε κάθε χρόνο το ITV, εξαιτίας της κριτικής που δέχτηκε για το φθινοπωρινό του πρόγραμμα, έχοντας βαρετά και νέα προγράμματα με "φτωχό" σενάριο. Το Wogan αντικαταστάθηκε από το Eldorado, στις αρχές του Ιουλίου του 1992, αλλά σταμάτησε ένα χρόνο αργότερα.
Το φθινόπωρο του 1993, ο Άλαν Γιέντομπ ένταξε στο πρόγραμμα του σταθμού τη σειρά "My first try with a lot of help from my friends", για την οποία το κανάλι ακόμα δέχεται κριτικές. 175 εκατ. λίρες δαπανήθηκαν για 80ωρες πρωτότυπες δραματικές σειρές, για εκπομπές σχετικά με τις τέχνες, για την σειρά Omnibus, η οποία διήρκεσε για 26 εβδομάδες και για ντοκιμαντέρ. Ενώ έκαναν πρεμιέρα και οι κωμικές σειρές Goodnight Sweetheart, Grace & Favour και The Danny Baker Show. Το The New Adventures of Superman παρουσιάστηκε για να δώσει στα βράδια του Σαββάτου μια ποικιλία προγραμμάτων.
Βλέποντας την απογοήτευση του κόσμου σχετικά με το ότι το 25% των προγραμμάτων του καναλιού το καλοκαίρι του 1993 ήταν επαναλήψεις, το BBC 1 συμφώνησε να μεταδόσει επιπλέον 110 ώρες κανονικού προγράμματος για το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς.
250px|right|thumb|Το λογότυπο του BBC One από το 1997 μέχρι το 2002
Τον Μάρτιο του 1999, το (μετονομασθέν από τις 4 Οκτωβρίου 1997) BBC One παραδέχτηκε την ήττα του στα νούμερα τηλεθέασης σε σχέση με του ITV. Αυτή την απόφαση την πήρε το κανάλι έπειτα από συνεχιζόμενες καταγγελίες, οι οποίες έλεγαν ότι το κανάλι δεν κάνει κάτι ελκυστικό για να έχει περισσότερους τηλεθεατές.
2000-2010
Στις 1 Νοεμβρίου του 2000, η Λορέιν Χέγκεσι έγινε η διευθύντρια του καναλιού.
Όταν ήταν διευθύντρια η Χέγκεσι, η τηλεθέαση του BBC One μειώθηκε κατά 19.9%, έχοντας μερίδιο τηλεθέασης 23%, αν και αυτή η μείωση φάνηκε σε όλα τα κανάλια της χώρας λόγω του ανταγωνισμού από την έλευση της ψηφιακής τηλεόρασης δύο χρόνια πριν. Ωστόσο, το 2001 το κανάλι πέρασε τον κύριο ανταγωνιστή του το ITV, κάτι το οποίο έγινε για πρώτη φορά από όταν πρωτοξεκίνησε να εκπέμπει ο σταθμός από το 1955.
Την περίοδο εκείνη έκανε δύο αλλαγές οι οποίες είχαν ξεκινήσει να υλοποιούνται ήδη από τον προηγούμενο μήνα, από τον γενικό διευθυντή του BBC, τον Γκρεγκ Ντάικ. Οι ειδήσεις των εννέα (Nine O'Clock News) μετακινήθηκαν στις 22:00 και το Panorama μετακινήθηκε από το βράδυ της Δευτέρας στο βράδυ της Κυριακής. Το BBC One δέχτηκε κριτική για την μετακίνηση του Panorama λέγοντας ότι το κανάλι καταστρέφει ένα ωραίο πρόγραμμα, βάζοντάς σε ώρα που ο κόσμος είναι έξω. Παρόλα αυτά, η Χέγκεσι υποστήριξε ότι η τηλεθέαση του Panorama θα ανέβει στα επίπεδα που ήταν και παλιά.
Η Χέγκεσι και η υπεύθυνη δραματικών σειρών του φορέα, Τζέιν Τράντερ επωφελήθηκαν με την μετακίνηση των ειδήσεων από τις 21:00 στις 22:00, διότι στις 21:00 τοποθετήθηκαν νέες δημοφιλείς δραματικές σειρές, όπως η επιτυχημένη σειρά Waking the Dead (2000–2011) και το Spooks (2002–2011). Το χορευτικό σόου Strictly Come Dancing (2004–σήμερα), στο οποίο συμμετέχουν διάσημοι, ήταν δημοφιλές προς το κοινό και μεταδιδόταν κάθε Σάββατο βράδυ, αν και ένα άλλο ψυχαγωγικό πρόγραμμα ξεκίνησε να προβάλλεται τα βράδια του Σαββάτου, το Fame Academy, το κανάλι αντιμετώπιζε κατηγορίες ότι είναι πάρα πολύ παράγωγο σε σχέση με την παραγωγή των άλλων τηλεοπτικών σταθμών και το κανάλι αντιμετώπιζε επιθέσεις ότι κινδυνεύει να γίνει πολύ λαϊκιστικό, χωρίς να παρέχει ένα σοβαρό τηλεοπτικό πρόγραμμα.
right|thumb|Το λογότυπο του BBC από τις 29 Μαρτίου του 2002 μέχρι τις 7 Οκτωβρίου του 2006
Το 2002, η Χέγκεσι πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει τα παραδοσιακά σήματα του σταθμού, τα οποία χρησιμοποιούσε από το 1963. Τα παλιά σήματα αντικαταστάθηκαν με καινούργια, τα οποία ήταν "ζωντανά" και είχαν κινήσεις. Τα νέα σήματα ονομάστηκαν Rhythm & Movement (Ρυθμός και Κίνηση) και τα οποία δέχτηκαν κριτική, επειδή ήταν ενάντια στις παραδόσεις του σταθμού. Η εγκατάλειψη του ρολογιού του σταθμού και η έλλειψη "σοβαρών σημάτων", έβαλαν το BBC σε δύσκολη κατάσταση μία μόλις ημέρα μετά το θάνατο της Βασίλισσας Ελισάβετ.
Μία από τις πιο σημαντικές αποφάσεις της Χέγκεσι και η τελευταία μεγάλη επιτυχία του καναλιού ήταν η συνέχιση της επιστημονικής σειράς Doctor Who, η οποία ήταν πολύ δημοφιλής κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά η σειρά είχε σταματήσει το 1989. Η Χέγκεσι και η Τράντερ συνέχισαν την σειρά το Σεπτέμβριο του 2003, μετά από δύο χρόνια πιέσεων προς το BBC Worldwide (νυν BBC Studios) να σταματήσουν τους στόχους για την δημιουργία ταινίας για το πρόγραμμα Doctor Who και να επιτρέψουν η σειρά να επιστρέψει στο BBC One. Η νέα σημερινή έκδοση του Doctor Who έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαρτίου του 2005 και έγινε αμέσως δημοφιλής.
Στις 14 Φεβρουαρίου του 2005, ανακοινώθηκε ότι η Λορέιν Χέγκεσι θα έφευγε από το BBC για να πάει στην εταιρεία παραγωγής Talkback Thames. Τελικά έφυγε στις 15 Απριλίου. Πέντε μήνες μετά την αποχώρησή της, το BBC One ονομάστηκε "Σταθμός της Χρονιάς" στο "Διεθνές Φεστιβάλ Τηλεόρασης του Εδιμβούργου".
Το 2005, διευθυντής του σταθμού ανέλαβε ο Πίτερ Φίντσαμ, ο οποίος επέβλεψε τη μετάδοση πολλών επιτυχημένων προγραμμάτων του BBC One όπως το Ρομπέν των Δασών, το Jane Eyre (2006) και το How Do You Solve a Problem Like Maria?, το οποίο αντικαταστάθηκε από τα παρόμοια σόου Any Dream Will Do και I'd Do Anything, τα οποία ήταν επίσης επιτυχημένα. Όταν συμπληρώθηκε ένας χρόνος, από όταν ο Πίτερ Φίντσαμ έγινε ο διευθυντής, τα νούμερα τηλεθέασης του σταθμού είχαν αρχίσει να ανεβαίνουν, από το 22.5% που ήταν τον Αύγουστο του 2005 έγιναν 23.6% τον Αύγουστο της επόμενης χρονιάς.
Για άλλη μια φορά οι αποφάσεις του Φίντσαμ προκάλεσαν ερωτήματα, για την απόφασή του να αντικαταστήσει τα σήματα Rhythm & Movement με τα σήματα Circle (Κύκλος), τα οποία ήταν μικρά βιντεάκια 10 δευτερολέπτων, εκ των οποίων κάποια απεικόνιζαν τοποθεσίες από το Μεξικό και την Κροατία. Αργότερα ο Φίντσαμ έπρεπε δημοσίως να υπερασπιστεί το μισθό των 18 εκατ. λιρών που είσπραξε ο Τζόναθαν Ρος από το BBC το 2006.
Το 2007, το BBC One ονομάστηκε "Κανάλι της Χρονιάς" στα βραβεία Broadcast Awards.
Τον Μάιο του 2007, ο Φίντσαμ πήρε την απόφαση να σταματήσει την προβολή του Neighbours, μία Αυστραλιανή σαπουνόπερα, από το BBC One ύστερα από 21 χρόνια προβολής, όταν η εταιρεία παραγωγής ζητούσε περισσότερα χρήματα για την αγορά της σειράς. Ο Φίντσαμ είπε ότι αυτό ήταν μια μεγάλη απώλεια και ότι το BBC One δεν θα πλήρωνε 30 εκατ. λίρες για τη σειρά. Η σειρά σταμάτησε να προβάλλεται από το κανάλι την Άνοιξη του 2008 και μετακινήθηκε στο Channel 5. Το The Weakest Link μετακινήθηκε από το BBC Two για να καλύψει το κενό και το CBBC μετακινήθηκε 20 λεπτά νωρίτερα.
Τον Ιούλιο του 2007, υπήρχε περαιτέρω αντιπαράθεση, όταν ο Φίντσαμ κατηγορήθηκε για παραπλάνηση των τηλεθεατών του BBC One. Το περιστατικό αφορούσε ένα μέρος από το επερχόμενο ντοκιμαντέρ Ένα έτος με την Βασίλισσα, το οποίο είχε παιχτεί σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου. Αυτό προφανώς έδειχνε την Βασίλισσα με την φωτογράφο Annie Leibovitz να διαφωνούν για το ποιο ρούχο θα πρέπει να φορέσει, αλλά το BBC, στη συνέχεια, παραδέχτηκε ότι οι σκηνές, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στο τρέιλερ, είχαν τροποποιηθεί από το κανονικό ντοκιμαντέρ, πράγμα που θα έδινε λάθος εντύπωση.
Ο Φίντσαμ παραδέχτηκε το λάθος, αλλά απέρριψε τις απόψεις ότι θα πρέπει να παραιτηθεί από τη θέση του. Το μέλλον του ήταν αβέβαιο μετά από τα επικριτικά σχόλια του Michael Lyons, ο οποίος ήταν ο πρόεδρος του BBC Trust μέχρι τις 5 Οκτωβρίου του 2007.
Το 2009, το BBC Trust, σε μία δήλωσή του, ανακοίνωσε ότι θα γίνουν κάποιες αλλαγές στο πρόγραμμα του σταθμού. Αυτές οι αλλαγές είχαν σαν αποτέλεσμα την μείωση της τηλεθέασης. Αυτό φανήκε κυρίως στα προγράμματα Blue Peter και Newsround, τα οποία είναι παιδικά προγράμματα του τηλεοπτικού σταθμού CBBC.
2010-σήμερα
Τον Μάιο του 2012, μετά από έγκριση του BBC Trust, όλα τα παιδικά προγράμματα από το BBC One και το BBC Two θα μετακινούνταν στους τηλεοπτικούς σταθμούς CBBC και CBeebies. Διαπιστώθηκε ότι η πλειοψηφία των παιδιών παρακολουθούσαν ήδη τα παιδικά προγράμματα στα συγκεκριμένα κανάλια και ότι μόνο το 7% των παιδιών παρακολουθούσε τα προγράμματα του CBBC στο BBC One και στο BBC Two, και έτσι κατέστη σαφές ότι "τα προγράμματα για παιδιά είναι απολύτως θεμελιώδους σημασίας για το BBC και αυτός είναι ο λόγος που προστατεύονται οι συγκεκριμένες επενδύσεις υπό το πρίσμα των περικοπών από αλλού". Τα παιδικά προγράμματα στο BBC One σταμάτησαν στις 21 Δεκεμβρίου του 2012.
Το 2012, το BBC Trust ανακοίνωσε τις κυριότερες αλλαγές που έκανε το BBC:
BBC One +1
Τον Οκτώβριο του 2013, το BBC ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει να εκπέμπει ένα τηλεοπτικό κανάλι με το όνομα BBC One +1. Το κανάλι αρχικά θα αντικαθιστούσε το BBC Three το 2016. Ωστόσο, στις 30 Ιουνίου 2015, το BBC Trust απέρριψε τα σχέδια για το νέο κανάλι, ενώ το BBC Three συνεχίζει να υφίσταται ως διαδικτυακή υπηρεσία.
BBC One HD
250px|right|thumb|Το λογότυπο του BBC One HD
Στις 3 Νοεμβρίου 2010 στις 19:00, ξεκίνησε να εκπέμπει το υψηλής ευκρίνειας κανάλι του BBC One, το BBC One HD. Το κανάλι αναμεταδίδει το κανονικό κανάλι του BBC One σε HD εικόνα. Στις 30 Μαΐου του 2012, η εικόνα του καναλιού άλλαξε σε 1920x1080 pixels. Το BBC One HD, όταν ξεκίνησε να λειτουργεί, δεν προκάλεσε καμία αλλαγή στις περιφέρειες του Ηνωμένου Βασιλείου (Βόρεια Ιρλανδία, Ουαλία και Σκωτία) και έτσι το κανάλι δεν μπορούσε να εκπέμψει κατά τη διάρκεια των τοπικών προγραμμάτων και ιδιαίτερα των ειδήσεων.
Το BBC Trust παραδέχτηκε ότι αυτό οφείλεται σε τεχνικούς και οικονομικούς περιορισμούς, αλλά το BBC ανακοίνωσε στις 6 Ιουνίου του 2011 ότι οι τρεις περιφέρειες θα αποκτούσαν τους τηλεοπτικούς σταθμούς που φέρουν την ονομασία του BBC One (Βόρεια Ιρλανδία, Ουαλία και Σκωτία) κάτι που συνέβη στις 24 Οκτωβρίου του 2012, στις 14 και 29 Ιανουαρίου του 2013 αντιστοίχως. Στις 16 Ιουλίου 2013, το BBC ανέφερε ότι θέλει να δημιουργήσει και περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς για το BBC One HD, ωστόσο αυτό θα απαιτούσε την έγκριση του BBC Trust.
Σε αντίθεση με το BBC One HD, το οποίο εκπέμπει σε ήχο 5.1 DTS, το BBC One Ουαλίας και Βόρειας Ιρλανδίας εκπέμπουν με στερεοφωνικό ήχο PCM, ακόμα και όταν αναμεταδίδουν το BBC One HD. Στις 18 Νοεμβρίου του 2013, άλλαξε η μετάδοση του BBC One Βόρειας Ιρλανδίας από SD σε HD μέσω της πλατφόρμας Sky. Το ίδιο έγινε και με το κανάλι της Ουαλίας και της Σκωτίας στις 10 Δεκεμβρίου 2013. Στις 24 Μαρτίου του 2014, το BBC One Σκωτίας, Ουαλίας και Βόρειας Ιρλανδίας ξεκίνησαν να εκπέμπουν στις πλατφόρμες της ημικρατικής Freesat, της πανευρωπαϊκής Sky plc και Virgin Media (ιδιοκτησία της Liberty Global) έξω από τις περιοχές όπου εκπέμπουν κανονικά.
Παρουσίαση
250px|right|thumb|Μία σκήνη από τα σήματα Κύκλος με ιπποπόταμους
Για πολλά χρόνια, BBC One συμβολιζόταν με μία υδρόγειο σφαίρα στο τηλεοπτικό του σήμα.
Πιο συγκεκριμένα, στις 18 Φεβρουαρίου του 1985 δημιουργήθηκε το "Computer Originated World", ένα πρόγραμμα του BBC, με το οποίο έφτιαχναν τα τηλεοπτικά σήματα. Το πρόγραμμα αντικαταστάθηκε από το Virtual Globe στις 16 Φεβρουαρίου του 1991. Στις 4 Οκτωβρίου του 1997, η υδρόγειος ήταν ένα κόκκινο, πορτοκαλί και κίτρινο αερόστατο, σχεδιασμένο ώστε να φαίνεται σαν υδρόγειος. Το αερόστατο πετούσε σε διάφορα σημεία στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Στις 29 Μαρτίου του 2002, η υδρόγειος αντικαταστάθηκε από τα σήματα Ρυθμός και Κίνηση (Rhythm & Movement), στα οποία άνθρωποι χόρευαν διάφορα είδη χορού. Στις 7 Οκτωβρίου του 2006, τα σήματα αυτά αντικαταστάθηκαν από τα σήματα Κύκλος (Circle).
Με βάση το BBC, τα σήματα του κύκλου μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι ανάλογα με τα σήματα της υδρογείου.
Περιφερειακές παραλλαγές
Το BBC One έχει τηλεοπτικά κανάλια για τις περιφέρειες της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Σε κάθε περιφέρεια στο λογότυπο του BBC One υπάρχει και το όνομα της αντίστοιχης περιφέρειας. Στην Αγγλία, κάθε περιφέρεια μεταδίδει και ένα δικό της δελτίο ειδήσεων με τοπικά νέα, όπως και τις κανονικές ειδήσεις και τα προγράμματα του BBC One. Κατά τη διάρκεια αυτών των προγραμμάτων το περιφερειακό λογότυπο φεύγει από την οθόνη και στην θέση του μεταδίδεται το κανονικό λογότυπο του BBC One. Όταν, ο σταθμός σταματάει την μετάδοση του κανονικού BBC One, επαναφέρει το περιφερειακό λογότυπο. Το BBC One Σκωτία είναι ο μεγαλύτερος περιφερειακός σταθμός του BBC One, το οποία ανήκει στο BBC Σκωτία και το πρόγραμμά του είναι στη Σκωτική Γαελική γλώσσα. Το BBC One Ουαλία θεωρήθηκε ως ένα ξεχωριστό κανάλι του BBC από όταν ξεκίνησε να εκπέμπει στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ως BBC Ουαλία.
Μετάδοση εκτός Ηνωμένου Βασιλείου
Το BBC One είναι διαθέσιμο στην Ιρλανδία μέσω καλωδιακής τηλεόρασης. Επίσης, ο σταθμός είναι διαθέσιμος μέσω καλωδιακής τηλεόρασης στην Ολλανδία, στο Βέλγιο, στην Ελβετία και στο Λίχτενσταϊν. Στις 27 Μαρτίου του 2013, ο σταθμός εκπέμπει και μέσω της πλατφόρμας του BFBS στα μέλη των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων και στις οικογένειές στους σε όλο τον κόσμο. Το BBC One αντικατέστησε το κανάλι BFBS1, το οποίο μετέδιδε πολλά προγράμματα του BBC One.
Προσβασιμότητα
Τον Μάιο του 2008, το BBC ανακοίνωσε ότι πλέον όλα τα προγράμματα θα έχουν υπότιτλους για τους τηλεθεατές με προβλήματα ακοής. Επιπλέον, το BBC One προσφέρει και ακουστική περιγραφή σε κάποια δημοφιλή προγράμματα, για τους τηλεθεατές με προβλήματα όρασης, ενώ ακουστική περιγραφή έχουν το 10% των προγραμμάτων του BBC One, έχοντας αυξηθεί κατά 8% από το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1936
Γιαν φαν ντεν Χούκε
Ο Γιαν φαν ντεν Χούκε (φλαμανδικά: Jan van den Hoecke(συναντάται επίσης και ως: Johannes van den Hoecke, Jan van der Hoecke, Jan Van den Hoecke, Jan van Hoek, Jan van Hoeck, Jan Vanhoek, βαπτιστικό όνομα ως 'Giovanni' στην Ιταλία, 4 Αυγούστου 1611 – 1651)) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και σχεδιαστής ταπισερί. Ήταν ένας από τους βασικούς βοηθούς στο εργαστήριο του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς κατά τη δεκαετία του 1630. Αργότερα ταξίδεψε στην Ιταλία, διαμένοντας επί μία δεκαετία στη Ρώμη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως Αυλικός ζωγράφος αρχικά στη Βιέννη και ύστερα στις Βρυξέλλες. Ήταν πολυσχιδής καλλιτέχνης, που δημιούργησε προσωπογραφίες αλλά και ιστορικούς και αλληγορικούς πίνακες.
Βιογραφία
Ο φαν ντεν Χούκε γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Γονείς του ήταν ο ζωγράφος Γκασπάρ φαν ντεν Χούκε (1595–1648) και η Μαργκαρέτα φαν Λέιμπουτ (Margaretha van Leemput). Εν γένει γίνεται αποδεκτό ότι, όπως ο ετεροθαλής του αδελφός Ρόμπερτ φαν ντεν Χούκε μαθητευσε αρχικά στον πατέρα του. Στη συνέχεια εργάστηκε, κατά τη δεκαετία του 1630, στο εργαστήριο του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Κατά τη θητεία του στο εργαστήριο του Ρούμπενς συνεργάστηκε σε πολλά μεγάλα έργα του καλλιτέχνη. Πιστεύεται ότι συνεργάστηκε με τον Ρούμπενς στις διακοσμήσεις της οροφής της αίθουσας συγκεντρώσεων του Γουάιτχολ. Συνεργάστηκε, επίσης, στον καλλιτεχνικό σχεδιασμό για την τελετή θριαμβευτικής εισόδου του Καρδναλίου - Ινφάντη Φερδινάνδου στην Αμβέρσα στις 17 Απριλίου 1635, την επιμέλεια του οποίου είχε αναλάβει ο Ρούμπενς. Ο Γιαν ζωγράφισε μνημειακές αναπαραστάσεις με αυτή την ευκαιρία, σε σχέδια που είχε δημιουργήσει ο Ρούμπενς. Από αυτά τα μεγάλης κλίμακας έργα, ορισμένα έχουν διασωθεί, όπως Η θριαμβευτική είσοδος του Καρδιναλίου Πρίγκηπα Φερδινάνδου της Ισπανίας, που σήμερα βρίσκεται στην Πινακοθήκη Ουφίτσι και Η μάχη του Nördlingen, 1634, σήμερα τμήμα της Βασιλικής Συλλογής της Βρεταννίας. Το τελευταίο αυτό έργο ζωγραφίστηκε από τον φαν ντεν Χούκε με βάση ένα σχεδίασμα ελαιογραφίας του Ρούμπενς. Είχε τοποθετηθεί σε κεντρική θέση στο κέντρο της θριαμβευτικής αψίδας του Φερδινάνδου κατά την είσοδό του στην Αμβέρσα. Παρέμεινε για λίγους μήνες μετά το γεγονός σε εξωτερικό χώρο, εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες. Ο φαν ντεν Χούκε είχε φύγει για την Ιταλία, οπότε ο Γιάκομπ Γιόρντενς του έκανε μερικές μικροεπεξεργασίες πριν προσφερθεί ως δώρο στον Φερδινάνδο το 1637
Ο Γιαν φαν ντεν Χούκε ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου πιθανότατα διέμεινε κατά το διάστημα 1635 - 1644, αν και κάποιες πηγές αναφέρουν ότι παρέμεινε ως το 1646 Στην Ιταλία γνώρισε τα έργα του Γκουίντο Ρένι και μελέτησε την αρχαιότητα. Οι επιρροές αυτές εξηγούν τις κλασικιστικές τάσεις των ύστερων έργων του. Το 1644 ο καλλιτέχνης έγινε δεκτός ως μέλος στην "κλειστή" Παπική Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών των Virtuosi al Pantheon.