cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τηλέφεια τραύματα
Σύμφωνα με αναφορές για το ομώνυμο χαμένο έργο του Ευριπίδη, ο Τήλεφος πήγε στην Αυλίδα μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο και ζήτησε από τον Αχιλλέα να τον γιατρέψει. Ο Αχιλλέας του αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε ιατρικές γνώσεις. Εναλλακτικά, [μόνο στον Υγίνο] ο Τήλεφος κράτησε τον Ορέστη όμηρο [με την συμβολή της ίδιας της Κλυταιμνήστρας] με αντάλλαγμα τη βοήθεια του Αχιλλέα στη θεραπεία των πληγών. [Ο Αχιλλέας αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν ξέρει ιατρική, αλλά ] Ο Οδυσσέας συμπέρανε πως το δόρυ δημιούργησε τις πληγές, άρα το δόρυ θα έπρεπε να τις γιατρέψει. Πραγματικά, τα τραύματα επουλώθηκαν μόνο όταν έβαλαν πάνω τους σκουριά από τη λόγχη του Αχιλλέως. Ο όρος «Τηλέφεια τραύματα» έμεινε για να χαρακτηρίζει γενικώς τα αθεράπευτα τραύματα.
[Καλό είναι να γράφουμε άρθρα γνωρίζοντας επαρκώς το θέμα]
Πηγές
Τηλεφεια Τηλεφεια
Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022
Το Σούπερ Καπ ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022 ήταν η 51η έκδοση του Super Cup (ποδόσφαιρο ανδρών Κύπρου). Στον αγώνα συμμετείχαν η κυπελλούχος Κύπρου,Ομόνοια Λευκωσίας Ο αγώνας διεξήχθη στο στάδιο ΑΕΚ ΑΡΕΝΑ στην Λάρνακα στις 12 Αυγούστου 2022. Νικητής αναδείχθηκε ο Απόλλων Λεμεσού για 4η φορά στην ιστορία του καθώς κέρδισε με σκορ 2-0 στην κανονική διάρκεια την κάτοχο του τροπαίου Ομόνοια.
Νταβίδ Θιβέρα
Ο Νταβίδ Θιβέρα Γκραθία (γεννημένος στο Τερουέλ της Αραγωνίας, Ισπανία, στις 8 Ιανουαρίου 1979) είναι Ισπανός τραγουδιστής. Σύμφωνα με τους Ισπανούς παραγωγούς μουσικής (Promusicae), έχει τρεις δίσκους πλατινένιους και έναν χρυσό, που ισοδυναμεί με 350.000 πιστοποιημένα άλμπουμ.
Βιογραφία
Ο Θιβέρα γεννήθηκε στο Τερουέλ, το 1979. Οι γονείς του είναι οι Χοσέ και Πιλάρ και έχει δύο αδελφές, τη Σόνια που είναι μεγαλύτερη από τον Νταβίδ και η Αντρέα που είναι η νεότερη. Ο Νταβίδ σπούδασε Ηλεκτρονικές Σπουδές και Επικοινωνίες αλλά προτιμούσε τη μουσική και ήθελε να τραγουδήσει. Ο πατέρας του ταξίδεψε μαζί του από τον Τερουέλ στη Βαλένθια όπου ο Νταβίδ έλαβε μαθήματα solfège, κιθάρας και πιάνου δύο φορές το μήνα.
Κέρδισε μια εθνική τηλεοπτική εκπομπή καραόκε και συμμετείχε σε άλλα τηλεοπτικά προγράμματα (El sur de Jerez, Las estrellas del parque κ.λπ.). Στη συνέχεια, το 1996, συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή Lluvia de estrellas, όπου οι συμμετέχοντες υποδύονταν έναν μοντέρνο καλλιτέχνη. Υποδύθηκε τον Enrique Iglesias με το τραγούδι "Experiencia religiosa". Δεν κατάφερε να κερδίσει αυτό το πρόγραμμα. Ωστόσο, του είπαν ότι είχε το δικό του στυλ. Λίγο αργότερα, έκανε τη μοναδική του εμφάνιση στο La Parodia nacional του Antena 3, όπου του έδωσε το όνομα καλλιτέχνη "Lolo Pocholo", και για άλλη μια φορά υποδύθηκε τον Iglesias τραγουδώντας το "Enriquito y su papá".
Το 1997, συμμετείχε σε μια νέα τηλεοπτική εκπομπή, το Canciones de nuestra vida, όπου οι συμμετέχοντες διασκεύαζαν παλιά τραγούδια και ταυτόχρονα κυκλοφόρησε το πρώτο του CD, το Hoy comoyer. Ωστόσο, αυτό το CD απέτυχε να αποκτήσει εμπορική επιτυχία.
Αργότερα, συμμετείχε και σε άλλες τηλεοπτικές εκπομπές. Τελικά αυτό τον οδήγησε να συναντήσει τον παραγωγό Αλεχάντρο Αμπάδ, ο οποίος τον πρότεινε να συμμετάσχει στο Eurocanción, την τηλεοπτική εκπομπή που θα επέλεγε τον Ισπανό εκπρόσωπο για το. Αποδέχθηκε και στις 23 Φεβρουαρίου 2001, επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ισπανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "Dile que la quiero" (Πες της ότι την αγαπώ).
Στον τελικό της Eurovision που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας στις 12 Μαΐου 2001, τερμάτισε στην 6η θέση, η οποία δεν είχε ξεπεραστεί από τους συνακόλουθους Ισπανούς εκπροσώπους του μέχρι το 2019.
Καριέρα μετά την Eurovision
Κυκλοφόρησε ένα νέο άλμπουμ με τίτλο Dile que la quiero, το οποίο πέτυχε μεγάλη επιτυχία. Ένα χρόνο αργότερα, το 2002, κυκλοφόρησε το άλμπουμ En cuerpo y alma που πούλησε περισσότερα από 200.000 αντίγραφα, και το πρώτο του single "Qué la detengan" τελικά έγινε καλοκαιρινό hit. Το 2003, πήγε στη Νέα Ορλεάνη για να ηχογραφήσει ένα νέο άλμπουμ, το La Chiqui Big Band. Αυτό το άλμπουμ περιελάμβανε δύο νέες επιτυχίες, τα "Bye Bye" και "Rosa y espinas". Το τελευταίο ήταν ένα ντουέτο με τον Νταβίδ Μπισμπάλ.
Το 2004 ήταν μια σχετικά ήσυχη χρονιά για τον Θιβέρα, αλλά κυκλοφόρησε ένα DVD συναυλίας μεταξύ άλλων.
Το 2005 κυκλοφόρησε το Perdóname, ένα άλμπουμ εμπνευσμένο από ταγκό. Την ίδια χρονιά, ο Θιβέρα συμμετείχε στο ¡Mira quién baila! (Ισπανική έκδοση του Dancing with the Stars). Ο Θιβέρα κέρδισε αυτόν τον διαγωνισμό και έδωσε το χρηματικό έπαθλο σε ασθενείς που πάσχουν από νόσο του Αλτσχάιμερ.
Το 2006 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Ni el primero ni el último, το οποίο περιείχε κυρίως μπαλάντες και μερικά τραγούδια χορού. Το πρώτο single ήταν "El orgullo y la Visa".
Το 2007 δημοσίευσε το άλμπουμ No bastará, όπου υπήρξε μια εξέλιξη για ποπ. Το 2009 κυκλοφόρησε το Podemos elegir.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε το 2007 με τη φίλη του Άννα Μαρία Μπενεδί. Ήταν μαζί από τότε που ήταν έφηβοι. Το 2011 απέκτησαν τον πρώτο τους γιο, τον Ντάνιελ. Στις 21 Μαίου του 2013, απέκτησαν και μια κόρη, τη Λάουρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2001
Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα
Ο Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα (21 Σεπτεμβρίου 1452 - 23 Μαΐου 1498) ήταν πολιτικός και θρησκευτικός ηγέτης της Φλωρεντίας. Ήταν Δομινικανός μοναχός, με τεράστια επιρροή στα πλήθη της Φλωρεντίας. Ήταν ηγέτης της πόλης από το 1494 μέχρι την εκτέλεσή του το 1498. Όσο κράτησε η ηγεσία του, κήρυσσε την εγκράτεια και ήταν πολέμιος της αγάπης των Φλωρεντινών για τις τέχνες. Ήταν εναντίον της διαφθοράς και του Πάπα Αλέξανδρου ΣΤ΄. Πρωτοστάτησε στο κάψιμο βιβλίων.
Γεννήθηκε στη Φερράρα, όπου και σπούδασε. Πήγε ως μοναχός στη Φλωρεντία το 1482 όπου έμεινε μέχρι το 1487. Επέστρεψε στη Μπολόνια για συνέχιση των σπουδών του. Γύρισε στη Φλωρεντία το 1490, κάνοντας φλογερά κηρύγματα μέσα από τα οποία έγινε γνωστός. Σταδιακά επιτέθηκε σε όλους τους εκπρόσωπους της εξουσίας, στον Πάπα και στους Μεδίκους. Μετά το 1494 πήρε την εξουσία από τους Μεδίκους.
Το 1497 αυτός και οι οπαδοί του έκαψαν καθρέφτες, καλλυντικά, μουσικά όργανα, γυναικεία καπέλα, βιβλία αρχαίων συγγραφέων, πίνακες και γλυπτά που τα θεώρησαν ακατάλληλα στην κεντρική πλατεία της Φλωρεντίας, στην αποκαλούμενη "Πυρά της ματαιοδοξίας".
Σταδιακά οι Φλωρεντινοί κουράστηκαν από την ασκητική ζωή. Στις 12 Μαΐου 1497 ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ τον αναθεμάτισε και το 1498 ζήτησε τη σύλληψη και θανάτωσή του. Ένα εξαγριωμένο πλήθος τον συνέλαβε στις 8 Απριλίου. Εκτελέστηκε στις 23 Μαΐου 1498.
Στο τέλος του 20ού αιώνα, Δομινικανοί μοναχοί ζήτησαν από τον Πάπα να τον ανακηρύξει Άγιο, θεωρώντας άδικο τον αναθεματισμό του.
Έργα του
thumb|right|Άγαλμα του Σαβοναρόλα, στη [[Φεράρα]] Έγραψε τα έργα του στα λατινικά και στα ιταλικά. Μερικά από αυτά είναι:
Βιβλιογραφία
Στα Αγγλικά
Στα Ιταλικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες Κατηγορία:Δομινικανοί μοναχοί
Ζωοδόχος Πηγή
Η Μητέρα Του Χριστού ως Ζωοδόχος Πηγή είναι ένα επίθετο της Θεοτόκου. Ξεκίνησε να χρησιμοποιείται με την αποκάλυψη μιας ιερής πηγής στο Μπαλουκλί της Κωνσταντινούπολης από τη Θεοτόκο σε έναν στρατιώτη που ονομαζόταν Λέων Μάρκελς, ο οποίος αργότερα έγινε ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων Α΄ (457-474).
Ο Λέων έκτισε την ιστορική εκκλησία Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί στο σημείο εκείνο, στην οποία έγιναν πολυάριθμες θαυματουργές θεραπείες κατά τη διάρκεια των αιώνων, με τη μεσολάβηση της, καθιστώντας μία από τις σημαντικότερες τοποθεσίες προσκυνήματος στην Ελληνική Ορθοδοξία. Έτσι, ο όρος «Ζωοδόχος Πηγή» έγινε ένα επίθετο της Αγίας Θεοτόκου και εκπροσωπήθηκε στην τέχνη της εικονογραφίας.
Η Ζωοδόχος Πηγή εορτάζεται την Παρασκευή του Πάσχα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Παναγία
Ντομινίκ Ανέλ
Ο Ντομινίκ Ανέλ (γαλλ. Dominique Anel, περ. 1679 – περ. 1730) ήταν Γάλλος γενικός ιατρός και χειρουργός.
Βιογραφία
Ο Ανέλ γεννήθηκε στην Τουλούζη και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ και στο Παρίσι. Κατόπιν υπηρέτησε ως χειρουργός του γαλλικού στρατού στην Αλσατία και, μετά από δύο χρόνια στη Βιέννη, πήγε στην Ιταλία και υπηρέτησε στον αυστριακό στρατό. Το 1710 δίδασκε χειρουργική στη Ρουέν, από εκεί μετακόμισε στη Γένοβα και το 1716 εγκαταστάθηκε πλέον στο Παρίσι, όπου ασκούσε ιδιωτικά την ιατρική. Από εκεί και πέρα διετέλεσε κατά καιρούς ιατρός του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, του Γερμανού Αυτοκράτορα Καρόλου ΣΤ΄ και άλλων ηγεμόνων της Ευρώπης.
Ο Ντομινίκ Ανέλ επενόησε μια νέα μέθοδο εγχειρήσεως των ανευρυσμάτων, γνωστή μετέπειτα ως «εγχείρηση Ανέλ-Χούντερ», ενώ έγινε διάσημος για την επιτυχημένη χειρουργική θεραπεία του οφθαλμικού συριγγίου (fistula lacrymalis): κατά τη διαμονή του στη Γένοβα εφεύρε για την εγχείρηση αυτή μία λεπτότατης αιχμής σύριγγα που είναι γνωστή με το όνομά του.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι χειρουργοί
Άκκρα
thumb|Η ακτή Λαμπάντι στην Άκρα. Η  Άκκρα (Accra), γράφεται και Άκρα ή Ακρά, είναι πρωτεύουσα της Γκάνας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, είχε πληθυσμό 1.848.614 κατοίκους. Αποτελεί διοικητικό, οικονομικό και μεταφορικό κέντρο της χώρας. Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες έχουν να κάνουν με τους τομείς των οικονομικών υπηρεσιών, των τηλεπικοινωνιών και μεταφορών, όπως επίσης και με τη γεωργία και την αλιεία. Οι περισσότερες βιομηχανίες της Γκάνας βρίσκονται εντός της πρωτεύουσας, σε ποσοστό άνω του 70%. .
Η πόλη της Άκκρα ιδρύθηκε από τους Γκα το 17ο αιώνα και είναι πρωτεύουσα από το 1877. Ανάμεσα στα αξιοθέατά της είναι το Εθνικό Μουσείο, που συγκεντρώνει την ιστορική κληρονομιά της Γκάνας, το Εθνικό Θέατρο, το Πολιτιστικό Κέντρο, η Πλατεία Ανεξαρτησίας, το Μαυσωλείο του Κβάμε Νκρούμαχ, το αλιευτικό λιμάνι της Τζέιμς Τάουν και η Αγορά Μακόλα.
Σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από την Άκκρα βρίσκεται το Πανεπιστήμιο της πόλης.
Η πόλη συνδέεται αεροπορικώς με Διεθνές αεροδρόμιο
Η ονομασία της πόλης προέρχεται από τη λέξη Νκραν που σημαίνει "μυρμήγκια" στη γλώσσα Ακάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γκάνας Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Ερρίκος Α΄ του Χέλρε
Ο Ερρίκος Α΄, ολλανδ.: Henry I, graaf van Gerle (1117–1182) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόμης του Χέλρε από το 1131 έως το 1182.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γεράρδου Β΄ κόμη του Χέλρε και της Eρμενγάρδης του Ζούτφεν, κόρης και διαδόχου του Όθωνα Β΄ κόμη του Ζούτφεν.
Το 1138 ο Ερρίκος Α΄ κληρονόμησε την κομητεία του Ζούτφεν από τη μητέρα του.
Ο Ερρίκος Β΄ υπέστη τεράστια πίεση από τη επισκοπή της Ουτρέχτης και την κομητεία της Ολλανδίας και αναγκάστηκε από την Ολλανδία να διαπραγματευτεί μία συνθήκη με την πόλη της Ουτρέχτης. Αυτό οδήγησε σε προβληματική σχέση με τον επίσκοπο της Ουτρέχτης.
Ο Ερρίκος Β΄ απεβίωσε το 1182 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Όθων Α΄ ως κόμης του Χέλρε. Τάφηκε στο Κλόοστερκαμπ, μάλλον το περίφημο Κιστερκιανό μοναστήρι του Kλόστερ Καμπ.
Οικογένεια
Το 1135 ο Ερρίκος Β΄ νυμφεύτηκε την Αγνή του Άρνσταϊν, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ του Άρνσταϊν και είχαν τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Υπηρέτης δύο αφεντάδων
Υπηρέτης δύο αφεντάδων (ιταλικός τίτλος: Il servitore di due padroni) είναι κωμωδία του Ιταλού θεατρικού συγγραφέα Κάρλο Γκολντόνι που γράφτηκε το 1746. Ο Γκολντόνι έγραψε αρχικά το έργο μετά από αίτημα του ηθοποιού Αντόνιο Σάκο, ενός από τους σπουδαίους Αρλεκίνους στην ιστορία του θεάτρου. Το αρχικό έργο που ανέβηκε στη Βενετία το 1746 είχε πολύ βασική πλοκή και περιλάμβανε μεγάλες ενότητες που προορίζονταν για αυτοσχεδιασμό, αλλά ο συγγραφέας το συμπλήρωσε το 1753 με τη μορφή που το ξέρουμε σήμερα. Το έργο βασίζεται στην παράδοση της ιταλικής Κομέντια ντελ άρτε.
Το έργο - ένα από τα πιο διάσημα του Βενετού συγγραφέα - αφηγείται την ιστορία ενός λαίμαργου υπηρέτη που, όταν συνειδητοποιεί ότι η εργασία για δύο αφέντες θα μπορούσε να αυξήσει τα εισοδήματά του και να του εξασφαλίσει διπλά γεύματα, υπηρετεί και τους δύο ενώ προσπαθεί απεγνωσμένα να το κρύψει από τους δύο εργοδότες του. Συγχρόνως, μπλέκεται μέσα σε μια σειρά από κωμικές παρεξηγήσεις μέσα στις ερωτικές ιστορίες των κυρίων του.
Υπόθεση
Αυτή η είδηση ​​προκαλεί τρομερή έκπληξη σε όλους, αφού ο Φεντερίγκο πιστεύεται ότι σκοτώθηκε σε μονομαχία με τον Φλόριντο, τον εραστή της αδερφής του Βεατρίκης. Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι ο πατέρας της Κλαρίσας είχε αρχικά υποσχεθεί την κόρη του στον Φεντερίγκο - δι' αλληλογραφίας, δεν τον γνωρίζει. Προς φρίκη της Κλαρίσας, ο πατέρας της νιώθει υποχρεωμένος να τιμήσει τη δέσμευσή του στον Φεντερίγκο. Η Κλαρίσα αρνείται να συμμορφωθεί, ενώ ο Σίλβιο προσπαθεί να διατηρήσει την αξίωσή του στην αγαπημένη του. Ο γάμος όμως ακυρώνεται. μικρογραφία|Αρλεκίνος, [[Πωλ Σεζάν (1888)]] Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι ο υποτιθέμενος Φεντερίγκο είναι στην πραγματικότητα η Βεατρίκη μεταμφιεσμένη, ήρθε από το Τορίνο για να διεκδικήσει την προίκα που οφείλει ο Πανταλόνε στον αδελφό της, αν ζούσε. Θέλει να χρησιμοποιήσει αυτά τα χρήματα για να βοηθήσει τον εραστή της Φλόριντο μόλις τον βρει και να τους επιτρέψει να παντρευτούν επιτέλους.
Ο πανδοχέας Μπριγκέλα αναγνωρίζει τη Βεατρίκη, παρά τη μεταμφίεσή της, αλλά υπόσχεται να κρατήσει μυστική την ταυτότητά της και γίνεται συνεργός στο σχέδιό της. Ο Τρουφαλντίνο γνωρίζει την υπηρέτρια Σμεραλντίνα και την ερωτεύεται.
Ο υπηρέτης της Βεατρίκης Τρουφαλντίνο, ο εξαιρετικά ιδιόρρυθμος και κωμικός Αρλεκίνος, είναι η κεντρική φιγούρα αυτού του έργου. Λαίμαργος, παραπονιέται πάντα για το άδειο στομάχι του και προσπαθεί πάντα να ικανοποιήσει την πείνα του. Όταν αργότερα, στο δρόμο, τον πλησιάζει ο φυγάς Φλόριντο, ο οποίος, έχοντας πρόσφατα δραπετεύσει από το Τορίνο αφού σκότωσε άθελά του τον Φεντερίγκο, αναζητά ο ίδιος έναν υπηρέτη, ο Τρουφαλντίνο δέχεται την προσφορά του, σκέφτεται ότι αν είναι αρκετά έξυπνος μπορεί να υπηρετήσει δύο κυρίους και να διπλασιάσει εύκολα τα εισοδήματά του (και τα γεύματά του).
Με εξωφρενικές προσπάθειες, ο Τρουφαλντίνο τρέχει στη Βενετία προσπαθώντας να καλύψει τις παραγγελίες των δύο αφεντάδων του, αλλά μπερδεύεται συνέχεια, ειδικά επειδή του δίνουν επανειλημμένα γράμματα, χρήματα κ.λπ. και του λένε απλώς «αυτό είναι για τον αφέντη σου» χωρίς να προσδιορίζουν ποιον, καθώς κρατά κρυφή τη διπλή του ιδιότητα. Ουσιαστικά δεν κάνει τίποτα άλλο από το να δημιουργεί προβλήματα και μπελάδες. Για να μην τον ανακαλύψουν, ρίχνει όλη την ευθύνη στον υποτιθέμενο Πασκουάλε, έναν υπηρέτη που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Για να χειροτερέψουν τα πράγματα, το άγχος του Τρουφαλντίνο τον κάνει να αναπτύξει ένα προσωρινό τραύλισμα, το οποίο προκαλεί περισσότερα προβλήματα και υποψίες στους κυρίους του. Για να περιπλέξουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα, οι κύριοί του, η Βεατρίκη και ο Φλόριντο, μένουν στο ίδιο ξενοδοχείο και αναζητούν ο ένας τον άλλον. μικρογραφία|250x250εσ|Ο έρωτας στο ιταλικό θέατρο, [[Αντουάν Βαττώ,1714]] Μέσα από μια σειρά από κωμικές παρεξηγήσεις και μπερδέματα, με τη βοήθεια της Κλαρίσας και της υπηρέτριας Σμεραλντίνας, η Βεατρίκη και ο Φλόριντο - που όταν η κατάσταση φαίνεται απελπιστική απειλούν να αυτοκτονήσουν πεπεισμένοι ο ένας ότι ο άλλος είναι νεκροί, εξ αιτίας του Τρουφαλντίνο - βρίσκονται τελικά και καθώς αποκαλύπτεται ότι ο Φεντερίγκο είναι η μεταμφιεσμένη Βεατρίκη, η Κλαρίσα είναι ελεύθερη να παντρευτεί τον Σίλβιο. Ο Φλόριντο ζητά την άδεια από τον Πανταλόνε να παντρευτεί ο υπηρέτης του Τρουφαλντίνο την υπηρέτρια της Κλαρίσας Σμεραλντίνα. Η Κλαρίσα λέει όμως ότι αυτό είναι αδύνατο, γιατί η Σμεραλντίνα είναι ερωτευμένη με τον υπηρέτη της Βεατρίκης. Ο Τρουφαλντίνο, για να παντρευτεί τη Σμεραλντίνα, θυσιάζει τα διπλά γεύματα και τους διπλούς μισθούς και αναγκάζεται να ομολογήσει ότι είναι πράγματι ο υπηρέτης δύο αφεντάδων.
Η πιο διάσημη σκηνή του έργου είναι όταν ο πεινασμένος Τρουφαλντίνο ακροβατεί προσπαθώντας να σερβίρει δείπνο στις συντροφιές και των δύο κυρίων του χωρίς καμία παρέα να αντιληφθεί την άλλη, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί απεγνωσμένα να ικανοποιήσει τη δική του πείνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παράσταση του έργου το 1996
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικά θεατρικά έργα
Δασικά προϊόντα
Δασικά προϊόντα ή δασικό προϊόν είναι οποιοδήποτε φυσικό υλικό, κατά βάση οργανικής σύστασης, που προέρχεται από τα δάση, είτε για απευθείας κατανάλωση, όπως λ.χ. μανιτάρια, είτε για εμπορική αξιοποίηση, όπως λ.χ. ξυλεία, χαρτί, φλοιός, ρετσίνι, καρποί για ζωοτροφές και άλλα. Τα δασικά προϊόντα διακρίνονται σε ξυλώδη και σε μη ξυλώδη προϊόντα. Οι βασικές πηγές προέλευσης όλων αυτών των προϊόντων είναι τα δασικά δέντρα, τα φυτά του υπορόφου στα δάση, τα ζώα, τα μανιτάρια και τα λοιπά φυτικά είδη.
Η ξυλεία είναι το κυριότερο και το οικονομικά σημαντικότερο προϊόν των δασών. Αξιοποιείται σε ποικίλες χρήσεις, όπως σαν καύσιμη ύλη, δηλ. καυσόξυλα και ξυλοκάρβουνα, ή σαν επεξεργασμένη ξυλεία λ.χ. πριστή και στρογγυλή ξυλεία για δομικές χρήσεις και έπιπλα, ή στη μορφή του χαρτοπολτού, ο οποίος στη συνέχεια με επεξεργασία μετατρέπεται σε προϊόντα χαρτιού και χαρτονιού. Τα λοιπά δασικά προϊόντα που χαρακτηρίζονται ως μη ξυλώδη, είναι και αυτά πολύτιμες ύλες για τον άνθρωπο, λ.χ. φελλός, ρετσίνι, κουκουνάρια, βελανίδια, ρητίνες ή εκχυλίσματα, φαρμακευτικά φυτά, άγρια χόρτα. Υπάρχουν και άλλα προϊόντα, δασικά προϊόντα του ελληνικού δάσους, όπως μαστίχα Χίου, ελατάκια για Χριστουγεννιάτικα δέντρα, ρίζες ρεικιού που δίδουν τα λεγόμενα καπνοσυρίγγια, μέλι δασικών δένδρων και θάμνων, σαλέπι, μανιτάρια και πολλά άλλα.
Σε παγκόσμια κλίμακα, περίπου 1,15 δισεκατομμύρια εκτάρια δασών διαχειρίζονται για την παραγωγή τόσο ξυλείας όσο και μη ξυλωδών προϊόντων. Εξ’ αυτών, περίπου 750 εκατομμύρια εκτάρια δασικών οικοσυστημάτων είναι δάση πολλαπλών σκοπών δηλ. εξυπηρετούν ανάγκες όχι μόνο παραγωγής δασικών προϊόντων αλλά και υπηρεσιών αναψυχής, προστασίας, κ.α. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων & Γεωργίας (FAO), κάθε έτος, δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του την ετήσια παραγωγή δασικών προϊόντων για κάθε χώρα, με αναλυτικό τρόπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δάση Κατηγορία:Ξύλο
Προπανονιτρίλιο
Το προπανονιτρίλιο ή αιθυλοκυανίδιο ή κυαναιθάνιο ή 1-αζαβουτίνιο-1 είναι ένα νιτρίλιο, με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CN. Είναι ένα άχρωμο υγρό με αιθέρια, γλυκιά οσμή. Με βάση τον χημικό τύπο, C3H5N, έχει τα ακόλουθα εικοσιένα (21) ισομερές θέσης (όχι όλα σταθερά):
Με κυάνωση αιθυλαλογονιδίου
Με επίδραση κυανιούχου καλίου σε αιθυλαλογονίδιο (CH3CH2X), παράγεται προπανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση προπαναμιδίου
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή πενταχλωριούχο φωσφόρο (PCl5) ή θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2), σε προπαναμίδιο παράγεται προπανονιτρίλιο :
Με αφυδάτωση προπανυδροξυλιμίνης-1
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή αιθανικού ανυδρίτη [(CH3CO)2O] σε προπανυδροξυλιμίνη-1 (CH3CH2CH=NOH), παράγεται προπανονιτρίλιο :
Υδροκυάνωση αιθενίου
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN υδροκυάνωση) σε αιθένιο παράγεται προπανονιτρίλιο:
Καταλυτικη υδρογόνωση προπενονιτριλίου
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση προπενονιτρίλιου παράγεται προπανονιτρίλιο :
Υδρόλυση
1. Με μερική υδρόλυση προπανονιτριλίου, παράγεται προπαναμίδιο :
2. Με πλήρη υδρόλυση προπανονιτριλίου, παράγεται προπανικό οξύ:
Υδροχλωρίωση
Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) παράγεται χλωριούχο 1-χλωροπροπανιμμώνιο-1 :
Αμμωνίωση
Με επίδραση αμμωνίας παράγεται 1-ιμινοπροπαναμίνη-1:
Παραγωγή αιθυλοκετόνης
Με επίδραση οργανομαγνησιακής ένωσης (RMgX) και έπειτα υδρόλυση, παράγεται αιθυλοκετόνη
Υδρογόνωση
1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται προπαναμίνη-1:
2. Με επίδραση λιθιοαργιλιοϋδρίδιου παράγεται προπαναμίνη-1:
Παραγωγή ενώσεων συναρμογής
Παράγει εύκολα διάφορες ενώσεις συναρμογής. Π.χ. με επίδραση χλωριούχου παλλάδιου παράγεται δι(αιθυλοκυανο)διχλωροπαλλάδιο:
Τοξικότητα
Το προπανονιτρίλιο είναι δηλητηριώδες όταν θερμαίνεται μέχρι διάσπασης ή όταν επιδρά πάνω του οξύ, γιατί παράγεται υδροκυάνιο. Το ίδιο το προπανονιτρίλιο έχει αποδειχθεί ότι είναι τερατογόνο, γιατί κατά το μεταβολισμό του παράγονται διάφορα κυανιούχα προϊόντα.
Πηγές
Κατηγορία:Νιτρίλια
Πολύευκτος Μελιτηνής
Ο Άγιος Πολύευκτος της Μελιτηνής (γνωστός και ως Πολυεύκτης, 3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Χριστιανός μάρτυρας ελληνικής καταγωγής, που τιμάται ως άγιος της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Βίος
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Πολύευκτος ήταν ένας εύπορος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού και υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία Χριστιανός που μαρτύρησε στην πόλη Μελιτηνή, τη σημερινή Μαλάτεια της Τουρκίας, που τότε ανήκε στο υποτελές στους Ρωμαίους Βασίλειο της Αρμενίας. Αυτό έγινε όταν Ρωμαίος Αυτοκράτορας ήταν ο Βαλεριανός (Ουαλεριανός), και συγκεκριμένα κατά το αγιολόγιο στις 10 Ιανουαρίου 259.
Ο Συμεών ο Μεταφραστής γράφει ότι ο Πολύευκτος, παρακινημένος από τον ζήλο του φίλου του Αγίου Νεάρχου, είχε ασπασθεί δημόσια τον Χριστιανισμό: «Φλεγόμενος από ζήλο, ο Άγιος Πολύευκτος πήγε στην πλατεία της πόλεως και έσχισε το διάταγμα που απαιτούσε από όλους να λατρεύουν τα είδωλα. Λίγο αργότερα συνάντησε μια λιτανεία που μετέφερε δώδεκα είδωλα ανά τις οδούς της πόλεως. Ορμώντας, έρριξε τα είδωλα στο έδαφος και τα ποδοπάτησε.»
Βασανίσθηκε από τις αρχές αγνοώντας τα κλάματα και τις διαμαρτυρίες της συζύγου του Παυλίνας, των παιδιών τους και του πεθερού του. Τελικώς αποκεφαλίσθηκε.
Τιμώντας τη μνήμη του
thumb|295px|right|Εικονογράφηση του μαρτυρίου του Αγίου Πολυεύκτου από το [[Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄ (περ. 1000)]] Το σώμα του Αγίου τάφηκε στη Μελιτηνή και αργότερα ένας ναός ανεγέρθηκε και αφιερώθηκε στη μνήμη του εκεί: Αναφέρεται στη χριστιανική παράδοση ότι οι μετέπειτα γονείς του Αγίου Ευθυμίου του Μέγα, Παύλος και Διονυσία, προσευχήθηκαν με αίτημα την απόκτηση ενός γιου στον ναό του Αγίου Πολυεύκτου στη Μελιτηνή.
Μετέπειτα, ένας άλλος ναός, σε ρυθμό βασιλικής, ανεγέρθηκε στη μνήμη του στην Κωνσταντινούπολη από την Ανικία Ιουλιανή το 524-527. Οι ανασκαφές της δεκαετίας του 1960 απεκάλυψαν ότι επί δεκαετία και πλέον αποτελούσε τον μεγαλύτερο ναό στην Πόλη, μέχρι την ανέγερση της Αγίας Σοφίας, και ότι ήταν πλούσια και φανταχτερά διακοσμημένος, για παράδειγμα με επίχρυσα ανάγλυφα παγωνιών και πολλές ανατολίτικες λεπτομέρειες. Η ημέρα που εορτάζεται η μνήμη του ήταν η 7η Ιανουαρίου στα αρχαία αρμενικά ημερολόγια και αυτή παρέμεινε η ημέρα της εορτής του στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, μαζί με τις 13 Φεβρουαρίου. Στο Ορθόδοξο μηνολόγιο η εορτή του μετακινήθηκε στις 9 Ιανουαρίου. Ο Πολύευκτος θεωρείται στον δυτικό κόσμο ο προστάτης άγιος των υποσχέσεων και των συμφωνιών.
Ο Άγιος Πολύευκτος στον πολιτισμό
Υπάρχουν επίσης άλλα έργα βασισμένα στο αρχικό του Κορνηλίου: ένα χορόδραμα από τον Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ (1679) και η όπερα Πολιούτο (1838) του Ντονιτσέττι σε λιμπρέτο του Σαλβαντόρε Καμμαράνο που λογοκρίθηκε από τις αρχές (το 1840 προσαρμόσθηκε με τον Εζέν Σκριμπ στο Les martyrs). Τέλος, ο Πωλ Ντυκά συνέθεσε την ουβερτούρα Polyeucte (1891, παγκόσμια πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 1892).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 3ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 3ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων
Ε.Σ.Κ. Αττικής 2011-2012 (Γυναίκες)
Κανονική περίοδος
Το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.Κ.Α. διεξήχθη από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο του 2013. Το Περιστέρι ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο στην κορυφή της βαθμολογίας, περνώντας στα Play-Offs από κοινού με τα Μελίσσια, το Ζωγράφου και τον Άγιο Ελευθέριο. Στη Β' Κατηγορία υποβιβάστηκαν ο Παπάγου και οι Αμαζόνες Νέας Ερυθραίας.
Play-Offs
Στη φάση των Play-Offs συμμετείχαν οι ομάδες που μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου του Πρωταθλήματος, σύμφωνα με τη βαθμολογία που συγκέντρωσαν, κατετάγησαν στις θέσεις 1 έως 4 του βαθμολογικού πίνακα. Νικήτριες της B' Φάσης αναδείχθηκαν οι ομάδες που πρώτες πέτυχαν τρεις νίκες επί των αντιπάλων τους, προσμετρώντας και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου. Οι ηττημένες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους σε αγώνα κατάταξης για τις θέσεις 3 και 4 της τελικής βαθμολογίας. Νικήτρια ομάδα της Γ' Φάσης και συνεπώς Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε εκείνη η οποία πέτυχε τρεις νίκες επί της αντιπάλου της, προσμετρώντας και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2011 2012 Γυναικες Αττικη Γυναικες Αττικη Γυναικες
Εκδόσεις «ο Λόγος»
Οι Εκδόσεις «ο Λόγος» είναι ελληνικός χριστιανικός εκδοτικός οίκος που ανήκει στην AMG International. Εκδίδει τα περιοδικά Η Φωνή του Ευαγγελίου και Επιούσιος Άρτος, την Καινή Διαθήκη (Εγχειρίδιο Μελέτης και Ζωής), καθώς και πλήθος βιβλίων. Είναι από τους πιο σημαντικούς Ευαγγελικούς εκδοτικούς οίκους στην Ελλάδα. Συνδέεται άμεσα και με τη μουσική δισκογραφική εταιρία Logos Music. Βιβλιοπωλεία του Λόγου υπάρχουν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Βόλο και Άγιους Σαράντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λογος
Καμπινέ Κομαρά
Ο Καμπινέ Κομαρά (Kabiné Komara, 8 Μαρτίου 1950-) (το όνομά του αναφέρεται και ως Kabinet, Kabineh, Kabinè) είναι πολιτικός από τη Γουινέα, πρωθυπουργός από τον Δεκέμβριο του 2008 ως τις 19 Ιανουαρίου 2010. Υπήρξε διευθυντής της Αφρικανικής Τράπεζας Εισαγωγών-Εξαγωγών στο Κάιρο. Είναι παντρεμένος και πατέρας 6 παιδιών.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Κανκάν και κατάγεται από τη φυλή Μανινκά (Maninka) από την εσωτερική περιοχή της Άνω Γουινέας και επεδίωξε να κάνει σπουδές στην πρωτεύουσα, Κόνακρι. Το 1973 ο Κομαρά απέκτησε πτυχίο στο μάνατζμεντ από την Ανωτάτη Σχολή Διοίκησης (école supérieure d'administration) στην πρωτεύουσα. Στη συνέχεια έκανε σπουδές στο Institut supérieur des affaires (ISA) στο Παρίσι, στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο, στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Ρενς (École supérieure de commerce de Rennes) και στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Ξεκίνησε την καριέρα του ως τραπεζικός στην Crédit Suisse της Ζυρίχης, το 1975. Σύντομα αναρριχήθηκε σε κυβερνητικά πόστα και το 1990 διορίστηκε αρμόδιος για τον οικονομικό σχεδιασμό και τη συνεργασία στο συμβούλιο CTRN. Υπηρέτησε επίσης ως βοηθός διευθυντή προσωπικού στην Εταιρεία Βωξίτη της Γουινέας (Compagnie des Bauxites de Guinée ή CBG) Έπειτα έγινε διευθυντής της Εταιρείας Αλουμίνας της Γουινέας (ACG-Fria). Την περίοδο αυτή σύμφωνα με κάποια πηγή επιδεινώθηκαν οι σχέσεις του με τον πρόεδρο Κοντέ της Γουινέας. Την περίοδο 1995-2008, ήταν ανώτατος διευθυντής για τα εγχειρήματα και τις διοικητικές υπηρεσίες στην Αφρικανική Τράπεζα Εισαγωγών-Εξαγωγών στο Κάιρο (Afreximbank), οργανισμό που είναι αφιερωμένος στην προώθηση του εμπορίου ανά την Αφρική.
Απεργίες 2007
Στη διάρκεια της γενικής απεργίας του 2007 ορίστηκε από τη συνδικαλιστική ένωση της Αντιπολίτευσης ως ένας από τους 4 επιθυμητούς υποψηφίους για την πρωθυπουργία της χώρας. Λίγο αργότερα, ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Λανσάνα Κουγιατέ. Την περίοδο εκείνη περιγραφόταν ως "ακομμάτιστος τεχνοκράτης".
Πρωθυπουργός
Έπειτα από το πραξικόπημα που ακολούθησε το θάνατο του προέδρου Λανσάνα Κοντέ, το Δεκέμβριο του 2008, το Εθνικό Συμβούλιο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη, υπό τον αυτοανακηρυχθέντα πρόεδρο Μουσά Νταντίς Καμαρά υποσχέθηκε να ορίσει έναν μη στρατιωτικό για πρωθυπουργό. Σε ειδική δήλωση, τα καθήκοντα του πρωθυπουργού περιγράφονταν ως εξής: "Αρμόδιος για το συντονισμό και την απόδοση κατευθυντήριων γραμμών στην κυβερνητική δράση. Είναι υπόλογος στον πρόεδρο για την ομαλή λειτουργία της κυβέρνησης. Σε συνεργασία με τον Πρόεδρο, ο Πρωθυπουργός αποφασίζει ποια θα είναι τα μέλη της κυβέρνησης, τα οποία επίσης μπορεί να διοριστούν με βάση κάποια ιεραρχία. Είναι πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου στη θέση του Αρχηγού κράτους. Ο Πρωθυπουργός διορίζει τους δημοσίους υπαλλήλους και κατευθύνει την κυβέρνηση μέσω εξουσιοδότησης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Πρωθυπουργός μπορεί να εκπροσωπεί τον Αρχηγό Κράτους σε τοπικές, περιφερειακές και διεθνείς συναντήσεις. Είναι επίσης υπεύθυνος για τη συντήρηση του πολιτικού και κοινωνικού διαλόγου.'" Ο διορισμός του Κομαρά στην πρωθυπουργία ανακοινώθηκε στο κρατικό ραδιόφωνο, στις 30 Δεκεμβρίου 2008. Σε δήλωση του Κομαρά, γνωστοποιήθηκε η αποδοχή του διορισμού του από τον ίδιο. Με ειδική πτήση ο νεοδιορισθείς πρωθυπουργός έφτασε από το Κάιρο στο Κόνακρι μέσω Παρισιού και Ντακάρ. Η επίσημη ορκωμοσία της κυβέρνησής του έγινε στις 2 Ιανουαρίου του 2009.
Τον Ιανουάριο του 2010 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Ζαν-Μαρί Ντορέ.
Φιλύρα
Με το όνομα Φιλύρα είναι γνωστά:
ο οικισμός της Ελλάδας:
ο εγκαταλελειμμένος οικισμός της Ελλάδας:
Περάνιος της Ιβηρίας
Ο Περάνιος (γεωργιανά : პერანი) ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας και βυζαντινός στρατηγός.
Σύμφωνα με τον Προκόπιο, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ίβηρα βασιλιά Γουργκένες. Ο Γουργκένες ταυτίζεται με τον Βαχτάνγκ Α΄ της Ιβηρίας από τις Γεωργιανές πηγές, και ο Περάνιος ίσως ήταν αδελφός του και όχι γιος όπως πρότεινε ο Προκόπιος. Ήταν ο πατέρας του Πακούριου και Θείος του Φάζα, δύο άλλων Ίβηρων στρατηγών του βυζαντινού στρατού.
Ο Περάνιος και η οικογένειά του έφυγαν από την Ιβηρία και την καταπίεση των Σασσανίδων Περσών που κατείχαν τότε την Ιβηρία και όλη την Λαζική[1]. Πήγαν την Κωνσταντινούπολη, όπου ο Περάνιος εντάχθηκε στο βυζαντινό αυτοκρατορικό στρατό. Αργότερα στη δεκαετία του 530, υπηρέτησε κάτω από τον Βελισσάριο στην Ιταλία και βρισκόταν στη Ρώμη κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της από τους Γότθους (537-538), κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, υπερασπίστηκε την Porta Praenestina.
Λίγο μετά το τέλος της πολιορκίας της Έδεσσας, ο Περάνιος πέθανε από σοβαρά τραύματα που υπέστη από πτώση από το άλογό του κατά την διάρκεια κυνηγίου.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1939
Η 12η απονομή των Βραβείων Όσκαρ έλαβε χώρα στις 29 Φεβρουαρίου 1940. Ο Μπομπ Χόουπ παρουσίασε την τελετή για πρώτη του φορά από τις συνολικά 19 φορές που παρουσίασε τα βραβεία.
Βραβεία Ακαδημίας για Αριστεία
Η Ακαδημία απένειμε Βραβεία Αριστείας σε είκοσι κατηγορίες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1939
Πάπας Αλέξανδρος Β΄
Ο Αλέξανδρος Β΄, κατά κόσμον Anselmo da Baggio ήταν Πάπας από τις 30 Σεπτεμβρίου 1061 ως το θάνατο του, στις 21 Απριλίου 1073.
Το 1065, ο Αλέξανδρος προειδοποίησε τον Λανδόλφο ΣΤ΄ του Μπενεβέντο «ότι ο προσηλυτισμός των Εβραίων δεν πρόκειται να γίνει με τη βία». Επίσης, κατά το ίδιο έτος, ο Αλέξανδρος ζήτησε σταυροφορία εναντίον των Μαυριτανών στην Ισπανία.
Το 1066 δέχτηκε μια αποστολή από τον Δούκα της Νορμανδίας Γουλιέλμο Β΄ (ο οποίος μετά την επιτυχημένη του εισβολή στην Βρετάνη και στη συνέχεια την Αγγλία έγινε γνωστός ως Γουλιέλμος ο Κατακτητής), η οποία ήρθε για να αποσπάσει την Παπική ευλογία για τη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας. Ο Αλέξανδρος Β΄ τους την έδωσε, δωρίζοντάς τους ένα παπικό δαχτυλίδι, το πρότυπο του Αγίου Πέτρου και ένα παπικό διάταγμα για να παρουσιαστεί στον αγγλικό κλήρο λέγοντας ότι στον Γουλιέλμο δόθηκε η παπική ευλογία για την προσφορά του στο θρόνο. Αυτή η κίνηση έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την υποταγή της Αγγλικανικής Εκκλησίας μετά τη μάχη του Χέιστινγκς.
Ο Αλέξανδρος Β΄ εισήγαγε την απάλειψη του «Αλληλούια» κατά τη διάρκεια του εορτασμού της Σαρακοστής από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Αυτό διατηρείται μέχρι και σήμερα και, κατά το τυπικό που εισήχθη με τη Σύνοδο του Τρέντο, το «Αλληλούια» επίσης παραλείπεται στη Θεία Λειτουργία της περιόδου της Σαρακοστής.
Τον Αλέξανδρο Β΄ διαδέχτηκε ο συνεργάτης του, Hildebrand, ο οποίος έλαβε το όνομα Γρηγόριος Ζ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι Λούκα
Ναός Αγίου Σπυρίδωνος (Τεργέστη)
Ο Ορθόδοξος Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος (ιταλ. Chiesa di San Spiridione, σερβ. Црква светог Спиридона) στην Τεργέστη της Ιταλίας είναι σερβικός ορθόδοξος ναός.
Ιστορία
Εξαιτίας της αστάθειας του εδάφους στη θέση όπου είχε ανεγερθεί ο αρχικός ναός, λήφθηκε ομόφωνη απόφαση να κατεδαφισθεί και να αναγερθεί νέος ναός του Αγίου Σπυρίδωνος, ο οποίος είναι και ο σημερινός. Οι εργασίες για την κατασκευή του νέου ναού άρχισαν στις 2 Μαρτίου 1861, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κάρλο Ματσακίνι. Ο εξωτερικός διάκοσμος ανατέθηκε στους Πομπέυ Μπερτίνι και Αντώνιο Καρέλια, οι εσωτερικές ζωγραφικές διακοσμήσεις και ο σχεδιασμός των εξωτερικών έγιναν από τον Τζουζέππε Μπερτίνι, ενώ ο επίσης Μιλανέζος Εμίλιο Μπίζι (Emilio Bisi, 1850-1920) φιλοτέχνησε αργότερα γλυπτά έργα για την πρόσοψη του ναού. Τα μάρμαρα του ναού προέρχονται από την Καρράρα, τη Βερόνα, το Υψίπεδο Καρστ και την Ίστρια. Ο νέος ναός αποπερατώθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1868 και μία λιτή τελετή θυρανοιξίων έλαβε χώρα στις 20 Σεπτεμβρίου 1869.
Από το 1994 έως το 2011 ο ναός και η ενορία του υπαγόταν στη Μητρόπολη Ζάγκρεμπ και Λιουμπλιάνας του Ορθόδοξου Πατριαρχείου Σερβίας, ενώ από 2011 υπάγεται στην Επαρχία Αυστρίας και Ελβετίας του ίδιου Πατριαρχείου.
Ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνος φιλοξενεί πολλά αντικείμενα, ιστορικά έγγραφα, ιερές εικόνες και διάφορα έργα τέχνης, χρονολογούμενα από το 1751 και ύστερα. Δίπλα στον ναό βρίσκεται η Σχολή «Γιοβάν Μίλετιτς».
Παραπομπές
Σπυριδωνος Τεργεστη Ναος Αγιου Σπυριδωνος
Μίλαν Σμίλιανιτς
Ο Σμίλιανιτς κατά την Γερμανική κατοχή της Γιουγκοσλαβίας εντάχτηκε στους Παρτιζάνους και με την απελευθέρωση και το 1945 διορίσθηκε υπουργός γεωργίας της Λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας στην κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς. Ήταν μέλος του κομμουνιστικού συνδέσμου και χρημάτισε και αντιπρόεδρος του προεδρείου της Σερβίας.
Έγραψε το βιβλίο "Узгреднице" που περιλάμβανε διάφορα ευθυμογραφήματα, ανέκδοτα και γεγονότα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί γεωργίας της Σερβίας Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί
Άγαλμα του Φελίξ Εμπουέ
Το Άγαλμα του Φελίξ Εμπουέ (γαλλικά: Statue de Félix Éboué) είναι ιστορικό μνημείο ευρισκόμενο επί της Πλατείας των Λαχανοφοινίκων, στην Καγιέν της Γαλλικής Γουιάνας.
Φιλοτεχνήθηκε προς τιμήν του Φελίξ Εμπουέ, σημαντικού πολιτικού από την Γαλλική Γουιάνα. Παρομοίως με την Πλατεία των Λαχανοφοινίκων, το άγαλμα κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στη Γαλλία Κατηγορία:Πλατεία των Λαχανοφοινίκων Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Καγιέν Κατηγορία:Γλυπτά του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1999 Εμπουε
Γ.Σ. Δόξα Δράμας
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Δόξα Δράμας είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη Δράμα και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1918, χρώματα του συλλόγου αποτελούν το μαύρο και το λευκό και έμβλημά του ο μαύρος αετός. Διαθέτει ενεργά τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήματα κλασσικού αθλητισμού, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, πυγμαχίας και σκοποβολής. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Γήπεδο Δόξας Δράμας, χωρητικότητας 10.000 θεατών, δωρεά του Κ. Αθανασίου Δουμπέσα.
Η Δόξα Δράμας θεωρείται από τις πιο ιστορικές και μεγάλες ομάδες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Έχει 21 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας (Super League 1) και επίσης έχει 3 παρουσίες στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, αποτελώντας την πρώτη επαρχιακή ομάδα στην ιστορία της διοργάνωσης, δηλαδή εκτός Αθηνών, Πειραιά και Θεσσαλονίκης, που κατόρθωσε να αγωνιστεί στον τελικό.
Για τη σεζόν 2021–22 δεν χορηγήθηκε πιστοποιητικό συμμετοχής στην SL2 από την ΕΕΑ και έτσι η ομάδα σαν ΠΑΕ με την επωνυμία '''Γ.Σ. Δόξα Δράμας ΠΑΕ''' δεν συμμετείχε στη δευτέρου επιπέδου ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας, στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Super League 2.
Η ίδρυση
Μετά τη λήξη του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, το φθινόπωρο του 1918, μια μονάδα Άγγλων στρατιωτών στρατοπέδευσε για λίγες μέρες στην πόλη της Δράμας. Ο καιρός για αυτούς ήταν γλυκός και η φιλοξενία των ντόπιων πρωτόγνωρη για αυτούς. Οι στρατιώτες απαλλαγμένοι απο διάφορες μέριμνες, έπαιζαν τα απογεύματα ενα καινούργιο παιχνίδι, το ποδόσφαιρο. Πολλές φορές μάλιστα, τις ενδεκάδες τους συμπλήρωναν τα ελληνόπουλα, τα οποία όχι μόνο ήταν εντυπωσιασμένα από το παιχνίδι, αλλά παράλληλα τα ενθουσίαζαν το πάθος των Άγγλων στρατιωτών.
Έτσι, δεν άργησαν και τα ελληνόπουλα να συγκροτήσουν τις πρώτες συνοικιακές ομάδες στην πόλη, χρησιμοποιώντας αυτοσχέδιες μπάλες φτιαγμένες από κουρελόπανα. Σχεδόν αμέσως ιδρύθηκε στη Δράμα ο πρώτος οργανωμένος σύλλογος με την ονομασία «Πηλεύς», με ιδρυτικά στελέχη τους Αντώνη Κόκκινο, Γιάννη Σιμόπουλο, Χρήστο Κωνσταντινίδη, Δημήτρη Τζήμα, Αχιλλέα Βαγενά, Φιλ. Αναγνώστου, Γιώργο Αθανασιάδη και τους αδερφούς Περβανά. Όμως, μετά από μόλις ένα χρόνο, την άνοιξη του 1919, αποφασίστηκε η διεύρυνση των στελεχών του συλλόγου με τους Παπαλούση, Φέσσα, Καπανίκη, Πολυχρονίδη και Πεντζίκη. Τότε η ονομασία άλλαξε και έγινε Σύλλογος Σωματικής Αγωγής «η Δόξα».
Η Δόξα σύντομα απέκτησε τις πρώτες ποδοσφαιρικές μπάλες και τις πρώτες ομοιόμορφες ασπρόμαυρες φανέλες με αρχικό έμβλημα της ομάδας το τριφύλλι. Σε κάθε φύλλο του τριφυλλιού ήταν γραμμένο ένα γράμμα από τα αρχικά ΓΣΔ, ακρωνύμιο των λέξεων Γυμναστικός Σύλλογος Δράμας. Κατα μία εκδοχή, το μαύρο χρώμα επιλέχθηκε εις ένδειξη πένθους για τα θύματα της περιοχής από τις εμπόλεμες περιόδους που προηγήθηκαν, ενώ ένας θρύλος τα συνέδεσε με το χαμό ενός ποδοσφαιριστή κατά τη διάρκεια ενός αγώνα.
Αρχίζοντας από τις μαύρες τιμημένες φανέλες, από την ολόσωμη μαύρη φορεσιά, πόσοι άραγε από όλους σας γνωρίζετε ότι αυτά τα μαύρα ρούχα τιμούν εκείνους τους ποδοσφαιριστές της Δόξας που σκοτώθηκαν κατά τον ελληνοβουλγαρικό πόλεμο; "Δεν Ξέρω", μου είπε "ποιοί ήταν εκείνοι οι ποδοσφαιριστές, αλλά τιμούσαμε τα παλικάρια, νιώθοντας μεγάλη περηφάνια φορώντας τα μαύρα. (Συνέντευξη του Τάκη Λουκανίδη στον Χάρη Αλευρόπουλο.)
Πρώτες διακρίσεις και καταξίωση
thumb|left|250px|Η προπολεμική Δόξα Δράμας της περιόδου 1937–38, πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας. Η Δόξα Δράμας ήταν ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας το 1930, στα πρωταθλήματα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι και τη θέσπιση της Α΄ Εθνικής κατηγορίας το 1959 και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Τη δεκαετία του '50 γνώρισε τις πρώτες διακρίσεις σε πανελλήνιο επίπεδο, καθώς έγινε η πρώτη επαρχιακή ομάδα που συμμετείχε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, κάτι που κατόρθωσε 3 φορές συνολικά γνωρίζοντας ισάριθμες ήττες από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Επίσης επί 3 συνεχόμενες περιόδους και συγκεκριμένα τις χρονιές 1956–57, 1957–58 και 1958–59 κατάφερε να προκριθεί και να συμμετάσχει στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, την πρώτη μορφή του Ελληνικού πρωταθλήματος.
thumb|left|150px|Το λογότυπο της Δόξας τη δεκαετία του 1970. Τη σεζόν 1951–52 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από τον Πανιώνιο. Δυο χρονιές αργότερα, τη σεζόν 1953–54, απέκλεισε εκτός έδρας τον Άρη Θεσσαλονίκης με 1–2 στα προημιτελικά και τον Πανιώνιο στα ημιτελικά και κέρδισε την πρόκριση στον τελικό για πρώτη φορά στην ιστορία της και όντας η πρώτη επαρχιακή ομάδα που το καταφέρνει, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς με 2–0. Τη σεζόν 1954–55 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, όπου και ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ με 1–0. Τη σεζόν 1957–58 απέκλεισε τον Φωστήρα Αθηνών στα προημιτελικά και τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στα ημιτελικά και κέρδισε την πρόκριση στον τελικό για δεύτερη φορά στην ιστορία της, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς με 5–1. Τη σεζόν 1958–59 απέκλεισε τον ΠΑΟΚ στα προημιτελικά και τον Πανιώνιο στα ημιτελικά και προκρίθηκε στον τελικό για τρίτη φορά στην ιστορία της, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 2–1.
Η Δόξα Δράμας υπήρξε από 1 από τα 16 συνολικά ιδρυτικά σωματεία της Α΄ Εθνικής κατηγορίας που αγωνίστηκαν στο πρώτο πρωτάθλημα της περιόδου 1959–60. Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε μέχρι και τη σεζόν 1964–65, με εξαίρεση τη σεζόν 1962–63 που συμμετείχε για πρώτη φορά στη Β΄ Εθνική κατηγορία και κέρδισε την άμεση επιστροφή της. Την περίοδο 1960–61 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Όλα τα επόμενα χρόνια περιορίσθηκε στη Β΄ Εθνική για να κατακτήσει το πρωτάθλημα τη σεζόν 1978–79 και την πολυπόθητη επάνοδο στην Α΄ Εθνική μετά από 15 χρονιές, αποτελώντας 1 από τις 18 συνολικά ομάδες που αγωνίστηκαν στο πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής της περιόδου 1979–80. Στην επαγγελματική πλέον Α΄ Εθνική καθιερώθηκε μέχρι και τη σεζόν 1994–95 που υποβιβάστηκε, με εξαίρεση τη σεζόν 1987–88 που αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική και κέρδισε αμέσως την επάνοδο. Τις χρονιές 1980–81, 1990–91, 1991–92 και 1992–93 διέγραψε αξιόλογη πορεία στο Κύπελλο Ελλάδας φτάνοντας μέχρι τους προημιτελικούς, όπου αποκλείστηκε από τους Παναιγιάλειο, Αθηναϊκό, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό Πειραιώς αντίστοιχα.
Καθοδική πορεία και επάνοδος
Ακολούθησε μια 3ετή παρουσία στη Β΄ Εθνική και στη συνέχεια γνώρισε μοιραία 2 συνεχείς υποβιβασμούς, τη σεζόν 1997–98 για πρώτη φορά στην Γ΄ Εθνική και τη σεζόν 1998–99 στην Δ΄ Εθνική. Στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής αγωνίστηκε για 4 χρονιές, όποτε και τη σεζόν 2002–03 κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 2007–08 υποβιβάστηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων εκ νέου στην Δ΄ Εθνική, φτάνοντας ακόμα και κοντά στη διάλυση, όμως μέσω της απορρόφησης του Ολυμπιακού Βόλου που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2008 κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία. Έτσι, συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής την περίοδο 2008–09, όπου με μια πολύ καλή παρουσία κατέκτησε το πρωτάθλημα Βορείου ομίλου και προβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική μετά από 11 χρόνια.
Την περίοδο 2009–10 με μέτρια παρουσία, τερμάτισε στην 14η θέση και συμμετείχε στα play out υποβιβασμού όπου τερμάτισε στην 1η θέση με αντιπάλους τους Θρασύβουλο, Ιωνικό και Ρόδο και κέρδισε την παραμονή. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, η Δόξα με μια ικανοποιητική παρουσία τερμάτισε στην 6η θέση με 53 βαθμούς, μπαίνοντας στα play off ανόδου όπου κατατάχθηκε στην 3η και μη προνομιούχο θέση, πίσω από τους ΟΦΗ και Λεβαδειακό και μπροστά από Διαγόρα Ρόδου, με αποτέλεσμα να παραμείνει στη Β΄ Εθνική. Όμως με μεγάλη καθυστέρηση, στις αρχές του Οκτωβρίου του 2011, αποφασίστηκε η άνοδος της μαζί με τον Λεβαδειακό ως επιλαχούσες, αντικαθιστώντας τον Ολυμπιακό Βόλου και τον Α.Ο. Καβάλα, οι οποίοι υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής λόγω εμπλοκής των παραγόντων τους στην υπόθεση σκάνδαλο στημένων αγώνων.
Έτσι, την περίοδο 2011–12 η Δόξα Δράμας αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική (Super League), έπειτα από απουσία 16 ετών, αλλά δεν κατάφερε να παραμείνει στη κατηγορία και υποβιβάστηκε ξανά στη Β΄ Εθνική (Football League) τερματίζοντας τελευταία στην 16η θέση της βαθμολογίας, έχοντας συγκεντρώσει 17 βαθμούς. Την περίοδο 2012–13 με μια καλή παρουσία τερμάτισε στην 9η θέση, μένοντας για λίγους βαθμούς εκτός των play offs ανόδου, ενώ την επόμενη αγωνιστική περίοδο τερμάτισε στην 10η θέση, δυο θέσεις πάνω από τη ζώνη υποβιβασμού. Δυστυχώς, λόγω οικονομικών προβλημάτων, υποβιβάστηκε στην ερασιτεχνική πλέον Γ΄ Εθνική, ξεκινώντας μια νέα αρχή.
Νέα αρχή: 2014 έως σήμερα
Στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής αγωνίστηκε για 3 χρονιές. Την περίοδο 2014–15 τερμάτισε στην 4η θέση, αρκετούς βαθμούς μακριά από την τριάδα, εντυπωσιάζοντας όμως με τις δύο νίκες της εναντίον του Άρη Θεσσαλονίκης, ενώ την επόμενη χρονιά τερμάτισε στην 3η θέση, βελτιώνοντας τη θέση της κατά μία από πέρυσι. Τη χρονιά 2016–2017 και με την άφιξη του μεγαλομετόχου Γιάννη Μπύρου, η πορεία της ομάδας βελτιώθηκε αλλά στις λεπτομέρειες έχασε την άνοδο, τερματίζοντας 2η, πίσω από τον Απόλλων Πόντου. Όμως, η πτώση του Αγροτικού Αστέρα (αδυναμία συμμετοχής) και η απόσυρση του Ηρακλή Θεσσαλονίκης από τη Football League (λόγο χρεών), έδωσε ουσιαστικά και την απευθείας άνοδο, με τη Δόξα να επιστρέφει σε επαγγελματική κατηγορία μετά από απουσία 3 χρόνων.
Η παρουσία της Δόξας Δράμας την περίοδο 2017–18 ήταν αξιοπρεπής, καταλαμβάνοντας την 5η θέση σε σύνολο 18 ομάδων. Την επόμενη χρονιά ξεκίνησε τις αγωνιστικές υποχρεώσεις με ήττα από τη Νίκη Βόλου με 1–0, χάνοντας την είσοδο στους ομίλους του Κυπέλλου Ελλάδας της περιόδου, ενώ στο πρωτάθλημα διέγραψε μια μέτρια σχετικά πορεία, καταλαμβάνοντας την 8η θέση. Τις δύο επόμενες σεζόν στη Σούπερ Λιγκ 2, η Δόξα έκανε μέτριες πορείες τερματίζοντας στην 10η θέση.
Πορεία στις εθνικές κατηγορίες
Σύνολα συμμετοχών
Μεγάλοι ποδοσφαιριστές
Έχει αναδείξει μεγάλους ποδοσφαιριστές όπως οι:
Ποδοσφαιριστές που ήταν διεθνείς ενώ φορούσαν τη φανέλα της Δόξας:
Άλλα τμήματα
Πέρα από την ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου, η Δόξα διαθέτει και ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών, ενώ στο παρελθόν η ομάδα είχε και τμήματα κλασσικού αθλητισμού, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, πυγμαχίας και σκοποβολής.
Υποστηρικτές
Οι υποστηρικτές της Δόξας Δράμας είναι οι Μαυραετοί Θύρα 4.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Δράμας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1918 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Μαιζιέρ-λε-Μετς
Το Μαιζιέρ-λε-Μετς (κυριολεκτικώς Μαιζιέρ κοντά στο Μετς . Φραγκονικά της Λωρραίνης : Μαχ' ίρε ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το Μαιζιέρ ήταν μέρος του Δουκάτου της Λωρραίνης και ανήκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μέχρι το 1766, όταν η Λωρραίνη προσαρτήθηκε στη Γαλλία. Από το 1871 έως το 1918, ως τμήμα της Αλσατίας-Λωρραίνης, το Μαιζιέρ ανήκε στη Γερμανική Αυτοκρατορία ως Μαιζιέρ-μπάι-Μετς. Μεταξύ 1915 και 1918 το όνομα της πόλης γερμανοποιήθηκε σε Μάχερεν. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής από το 1940 έως το 1944 ήταν γνωστό ως Μάχερν-μπάι-Μετς.
Το λούνα παρκ Ουαλιγκέιτορ βρίσκεται στο Μαιζιέρ-λε-Μετς.
Η πόλη οφείλει το όνομά της στη γερμανική πλέον οικογένεια Μαιζιέρ η οποία, ως Ουγενότοι, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει από το Δουκάτο της Λωρραίνης στην Πρωσία τον 17ο αιώνα. Διατηρώντας το όνομα της πόλης τους μέχρι σήμερα, εξέχοντα μέλη της οικογένειας είναι ο Λοτάρ ντε Μαιζιέρ, τελευταίος πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ο πολιτικός Τόμας ντε Μαιζιέρ και ο στρατηγός Ούλριχ ντε Μαιζιέρ.
Γκρέιτ Χάργουντ
Το Γκρέιτ Χάργουντ είναι μια πόλη στην περιοχή Lancashire, Αγγλία. Είναι το μεγαλύτερο αστικό συγκρότημα των Τριών Πόλεων, οι οποίες είναι οι Γκρέιτ Χάργουντ, Clayton Le Moors και Rishton. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 11217 κάτοικοι.
Γκρέιτ Χάργουντ Τάουν ΦΚ
Η ομάδα διέθετε ποδοσφαιρική ομάδα, την Γκρέιτ Χάργουντ Τάουν ΦΚ. Ιδρύθηκε το 1966 και έκλεισε το 2006. Έδρα της ομάδας ήταν το The Showground στο Γκρέιτ Χάργουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Μαιζιέρ-λε-Βικ
Το Μαιζιέρ-λε-Βικ (κυριολεκτικώς Μαιζιέρ κοντά στο Βικ . Μάχερν μπάι Βιχ ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)