cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομετέπε
Τα ηφαίστεια
Το νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού αποτελείται από το ηφαίστειο Μαδέρας, το οποίο έχει λίμνη στον κρατήρα του και οι πλαγιές του είναι δασωμένες σε μεγάλο μέρος τους, ενώ το υπόλοιπο καλύπτεται από φυτείες καπνού και καφέ. Πιστεύεται ότι επίσης σχηματίσθηκε κατά την Ολόκαινο Εποχή και η κορυφή του βρίσκεται σε υψόμετρο 1.394 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Θεωρείται εσβεσμένο ή «εν υπνώσει». Η λίμνη του κρατήρα του ανακαλύφθηκε στις 15 Απριλίου 1930 από τον αγρότη Καζιμίρο Μουρίγιο. Μεγάλο μέρος αυτής της πλευράς του νησιού αποτελεί πλέον φυσικό καταφύγιο.
Η ηφαιστειακή στάχτη έχει καταστήσει το έδαφος του Ομετέπε εξαιρετικά γόνιμο, επιτρέποντας τη συνεχή καλλιέργεια. Τα ηφαίστεια είναι ορατά από όλα τα σημεία του νησιού και η ζωή στο Ομετέπε περιστρέφεται γύρω από αυτά. Διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στους μύθους και θρύλους του νησιού, το οποίο κάποτε χρησίμευε ως τόπος ταφής.
Η άγρια ζωή
Το Ομετέπε φιλοξενεί μεγάλους πληθυσμούς του λευκοπρόσωπου καπουτσίνου (Cebus capucinus) και πληθυσμούς του πεπλοφόρου αλουάττα (Alouatta palliata). Η Σχολή Βιολογικού Πεδίου του Ομετέπε (Ometepe Biological Field School) δέχεται σπουδαστές και επιστήμονες από ολόκληρο τον κόσμο που έρχονται για να μελετήσουν τη μοναδική χλωρίδα και πανίδα του νησιού. Η λίμνη γύρω από το Ομετέπε φιλοξενεί πολλά είδη ψαριών, με πιο αξιοσημείωτο τον καρχαρία της Νικαράγουα, που μέχρι προσφάτως πιστευόταν ότι είναι μοναδικό είδος καρχαρία του γλυκού νερού, αλλά αποδείχθηκε ότι είναι ταυροκαρχαρίας. Η τοπική ποικιλία του ορυζόμυος, ο Oryzomys couesi ίσως αντιπροσωπεύει ξεχωριστό υποείδος.
Τουρισμός
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, περίπου 60 χιλιάδες επισκέπτες έρχονται στο νησί κάθε έτος. Στην πλειονότητά τους φθάνουν από τα μέσα Νοεμβρίου έως τα μέσα Μαΐου, με κύριο μέσο το πορθμείο από το Σαν Χόρχε στη Μογιογάλπα, παρά την ύπαρξη αεροδρομίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ομετεπε
Αιολικό Πάρκο «Θέση Περγαντί» Βόνιτσας
<mapframe latitude="39" longitude="21" zoom="9" width="400" height="300" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 20.975647,         38.835268        ]      }    }  ] } μικρογραφία|Μερική Άποψη Αιολικού Πάρκου "Θέση Περγαντί" μικρογραφία|Άποψη Αιολικού Πάρκου Θέση Περγαντί Το αιολικό πάρκο στη θέση «Περγαντί» βρίσκεται σε υψόμετρο 1487μ. στο Δήμο Ακτίου Βόνιτσας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Η υλοποίηση του έργου έγινε από την εταιρεία «Περγαντή Ακαρνανικών ΑΕ»(θυγατρική της «Θέμελη» Α.Ε.), η οποία έχει και το δικαίωμα εκμετάλλευσης. Το πάρκο τέθηκε σε λειτουργία τον Οκτώβριο του 2019.
Περιβαλλοντικά ζητήματα
Για την κατασκευή του έργου απαιτήθηκε διάνοιξη νέων οδών πρόσβασης η οποία καταλαμβάνει την περιοχή «Ψηλή Κορυφή – Φλάμπουρα – Περγαντί». Η συγκεκριμένη δραστηριότητα προκάλεσε την αντίδραση των μελών της «Κίνηση Πολιτών για την Προστασία των Βουνών της Αιτωλοακαρνανίας», σύμφωνα με τους οποίους, για την πρόσβαση στο σημείο, απαιτήθηκε η διάνοιξη καινούργιας οδοποιίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την  ισοπέδωση ολόκληρης της κορυφογραμμής που συνιστά το βασικό όγκο της οροσειράς των Ακαρνανικών Ορέων.
Τα μέλη της κάνουν λόγο για μόνιμη ισοπέδωση και καταστροφή που προκλήθηκε σχεδόν σε ολόκληρο το βουνό, με άγνωστες επιπτώσεις σε βάθος χρόνου, καθώς τα Ακαρνανικά Όροι έχουν μετατραπεί πλέον σε ένα αχανές νταμάρι και βιομηχανική περιοχή, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα να επανέλθουν στην αρχική τους κατάσταση μετά την ολοκλήρωση του χρόνου ζωής του εν λόγω αιολικού σταθμού. Τονίζουν, ότι οι 11 ανεμογεννήτριες είναι  μόνο η αρχή, καθώς σύμφωνα με την Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, πρόκειται  να τοποθετηθούν ακόμη 80 έως 100 ανεμογεννήτριες συνολικά, σε ολόκληρη την οροσειρά των Ακαρνανικών.
Τα Ακαρνανικά Όρη φιλοξενούν τη μεγαλύτερη αναπαραγωγική αποικία Όρνεων στην ηπειρωτική Ελλάδα, κυρίως  την περίοδο Οκτωβρίου – Μάιου, όπου καταγράφονται συγκεντρώσεις έως και άνω των 60 ατόμων.
Οι ΑΣΠΗΕ, σύμφωνα πάντα με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία,  βρίσκονται εντός της Σημαντικής περιοχής για τα πουλιά GR090 «Όρη Ακαρνανικά» και σε κοντινή απόσταση από την περιοχή NATURA GR2310011.
Παραπομπές
Περγαντι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αιτωλοακαρνανία
Billboard 200
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Billboard Logo 2013.svg/220px-Billboard Logo 2013.svg.png|μικρογραφία Το Billboard 200 είναι μουσικό τσαρτ που κατατάσσει τα 200 πιο δημοφιλή μουσικά άλμπουμ και EP στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκδίδεται κάθε εβδομάδα από το περιοδικό Billboard. Χρησιμοποιείται συχνά για να αποτυπώσει τη δημοτικότητα ενός καλλιτέχνη ή ομάδων καλλιτεχνών. Συχνά, ένα μουσικό πρόσωπο ή συγκρότημα θα μείνει στη μνήμη από τα «νούμερο ένα», εκείνα από τα άλμπουμ τους που ξεπέρασαν όλους τους άλλους κατά τη διάρκεια τουλάχιστον μιας εβδομάδας. Το τσαρτ μεγάλωσε από μια εβδομαδιαία λίστα με τα κορυφαία 10 το 1956 για να γίνει τα κορυφαία 200 τον Μάιο του 1967 και απέκτησε τον σημερινό του τίτλο τον Μάρτιο του 1992. Τα προηγούμενα ονόματά του περιλαμβάνουν τα Billboard Top LPs (1961–1972), Billboard Top LPs & Tape (1972–1984), Billboard Top 200 Albums (1984–1985) και Billboard Top Pop Albums (1985–1992).
Το τσαρτ βασίζεται κυρίως στις πωλήσεις (τόσο σε λιανική όσο και ψηφιακή) άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η περίοδος εβδομαδιαίων πωλήσεων ήταν αρχικά από Δευτέρα έως Κυριακή, όταν η Nielsen άρχισε να παρακολουθεί τις πωλήσεις το 1991, αλλά από τον Ιούλιο του 2015, η εβδομάδα παρακολούθησης ξεκινά την Παρασκευή (για να συμπίπτει με την Ημερομηνία Παγκόσμιας Κυκλοφορίας της μουσικής βιομηχανίας) και τελειώνει την Πέμπτη. Ένα νέο τσαρτ δημοσιεύεται την επόμενη Τρίτη με ένα τεύχος προχρονολογημένο για το Σάββατο της εβδομάδας, τέσσερις ημέρες αργότερα. Το πρόγραμμα στρίμινγκ του τσαρτ παρακολουθείται επίσης από Παρασκευή έως Πέμπτη. Νέο προϊόν κυκλοφορεί στην αμερικανική αγορά τις Παρασκευές. Οι ψηφιακές λήψεις άλμπουμ περιλαμβάνονται επίσης στον πίνακα Billboard 200. Τα άλμπουμ που δεν έχουν άδεια για λιανική πώληση στις Ηνωμένες Πολιτείες (αλλά έχουν αγοραστεί στις ΗΠΑ ως εισαγωγές) δεν είναι αποδεκτά στο τσαρτ. Μια μακροχρόνια πολιτική που καθιστούσε τίτλους που πωλούνται αποκλειστικά από συγκεκριμένα καταστήματα λιανικής (όπως η Walmart και τα Starbucks ) μη επιλέξιμους για συμπερίληψη, αντιστράφηκε στις 7 Νοεμβρίου 2007 και τέθηκε σε ισχύ με την έκδοση με ημερομηνία 17 Νοεμβρίου
Ξεκινώντας με το τεύχος της 13ης Δεκεμβρίου 2014, το Billboard ενημέρωσε τη μεθοδολογία του τσαρτ άλμπουμ τους για να συμπεριλάβει επίσης on-demand streaming και πωλήσεις ψηφιακών κομματιών (όπως μετρήθηκε από τη Nielsen SoundScan) μέσω ενός νέου αλγόριθμου, χρησιμοποιώντας δεδομένα από όλες τις μεγάλες υπηρεσείες on-demand streaming και online πωλήσεων μουσικής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ξεκινώντας από το τεύχος με ημερομηνία 18 Ιανουαρίου 2020, το Billboard ενημέρωσε τη μεθοδολογία για να συντάσει ξανά το τσαρτ ενσωματώνοντας δεδομένα βίντεο από το YouTube, μαζί με οπτικές αναπαραγωγές από ψηφιακές πλατφόρμες όπως Apple Music, Spotify, Tidal, Vevo και από την έκδοση 23 Μαρτίου 2021, του Facebook.
Επιτεύγματα στο Billboard 200 όλων των εποχών (1963–2015)
Το 2015, το περιοδικό Billboard συγκέντρωσε μια κατάταξη με τα 100 άλμπουμ με τις καλύτερες επιδόσεις στο τσαρτ τα τελευταία 52 χρόνια, μαζί με τους καλλιτέχνες με τις καλύτερες επιδόσεις. Παρακάτω παρουσιάζονται τα 10 κορυφαία άλμπουμ και οι 10 κορυφαίοι καλλιτέχνες κατά την περίοδο 52 ετών του Billboard 200, έως τον Οκτώβριο του 2015. Εμφανίζονται επίσης οι καλλιτέχνες που είχαν τα περισσότερα άλμπουμ στη συνολική λίστα των 100 κορυφαίων άλμπουμ όλων των εποχών.
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών (1963–2015)
Πηγή:
Οι 10 κορυφαίοι καλλιτέχνες άλμπουμ όλων των εποχών (1963–2015)
Πηγή:
Καλλιτέχνες με τα περισσότερα άλμπουμ στο Billboard's Top 200 Όλων των Εποχών (1963–2015)
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά περιοδικά
Ντέινα Άντριους
μικρογραφία|260x260εσ|Με την [[Τζιν Τίρνεϊ στην ταινία Λάουρα (1944)]] Ο Ντέινα Άντριους (Αγγλικά: Carver Dana Andrews), (1 Ιανουαρίου 1909 - 17 Δεκεμβρίου 1992) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και σημαντικός σταρ του Χόλιγουντ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940. Συνέχισε να παίζει σε λιγότερο διάσημους ρόλους έως τη δεκαετία του 1980. Από τους πιο σημαντικούς ρόλους στην καριέρα του θεωρούνται αυτού ως αστυνομικός στο φιλμ νουάρ Λάουρα (1944), και ως βετεράνος πολέμου στην ταινία Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (1946), με τον τελευταίο να είναι ο ρόλος για τον οποίο έλαβε τις καλύτερες κριτικές.
Πρώτα χρόνια
Ο Ντέινα Άντριους γεννήθηκε στο Κόλινς του Μισισίπι, και ήταν το τρίτο από τα 13 παιδιά του Φόρεστ Άντριους και της συζύγου του Έννις. Σύντομα η οικογένεια μετακόμισε στο Τέξας, όπου γεννήθηκαν και τα μικρότερα αδέλφια του, συμπεριλαμβανομένου του Στιβ Φόρεστ ο οποίος έγινε επίσης ηθοποιός αργότερα.
Ο Άντριους παρακολούθησε το κολέγιο στο Χιούστον και επίσης εργάστηκε ως λογιστής για κάποιο χρονικό διάστημα. Το 1931, πήγε στο Λος Άντζελες για να ξεκινήσει μια καριέρα τραγουδιστή. Για να κερδίσει τα προς το ζην, άλλαξε αρκετά επαγγέλματα. Ένας από τους εργοδότες του πίστευε στην ικανότητά του και πλήρωσε για την εκπαίδευσή του στην όπερα και την υποκριτική.
Καριέρα
Ο Άντριους υπέγραψε συμβόλαιο με τον Σάμιουελ Γκόλντγουιν και εννέα χρόνια μετά την άφιξή του στο Λος Άντζελες του προσφέρθηκε ο πρώτος ρόλος του στο Μεξικάνικη εκδίκηση (1940) της 20th Century Fox.
Ο ηθοποιός άρεσε στην 20th Century Fox άρεσε και επειδή η Goldwyn δεν έκανε ταινίες πολύ συχνά, συμφώνησε να μοιραστεί το συμβόλαιό του με τον Άντριους με αυτό το στούντιο. Ο Άντριους είχε υποστηρικτικούς ρόλους στις ταινίες της Fox Καπνοτόπια (1941) σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ και Βασίλισσα του βουνού (1941), με τους Ράντολφ Σκοτ και Τζιν Τίρνεϊ, οι οποίες κατέκτησαν την τρίτη θέση στο box office, και Ματωμένος βάλτος (1941), με πρωταγωνιστή τον Γουόλτερ Μπρέναν και σκηνοθεσία του Ζαν Ρενουάρ.
Ένας από τους πιο διάσημους ρόλους του ήταν ως επίμονος ντετέκτιβ στη Λάουρα (1944) με την Τζιν Τίρνεϊ σε σκηνοθεσία του Ότο Πρέμινγκερ. Το 1945 ο Άντριους ξανασυνεργάστηκε με τον Πρέμινγκερ στην ταινία Άγγελοι στον βούρκο (Fallen Angel). Το 1946, συνεργάστηκε με τη Σούζαν Χέιγουορντ στο εξαιρετικό γουέστερν Σταυροφόροι του Βορρά, σε σκηνοθεσία του Ζακ Τουρνέ.
Η δεύτερη ταινία του Άντριους με τον Γουίλιαμ Γουάλερ, επίσης για την Goldwyn, ήταν και η πιο επιτυχημένη: Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (1946), η οποία υπήρξε τόσο δημοφιλής όσο και μεγάλη εμπορική επιτυχία (# 37 στις κορυφαίες 100 ταινίες AFI του 2007 όλων των εποχών) και έγινε ο ρόλος για τον οποίο ο Άντριους είναι πιο γνωστός. Το 1950 υποδύθηκε έναν βάναυσο αστυνομικό στην ταινία Κηλίδες στο πεζοδρόμιο (Where the Sidewalk Ends), επίσης με συμπρωταγωνίστρια την Τίρνεϊ και σκηνοθέτη τον Πρέμινγκερ. Περίπου αυτήν τη στιγμή, ο αλκοολισμός άρχισε να βλάπτει την καριέρα του Άντριους, και σε δύο περιπτώσεις έπαθε ατύχημα που παραλίγο να του κοστίσει τη ζωή του καθώς οδήγησε ένα αυτοκίνητο.
Η δεκαετία του 1960 βρήκε τον Άντριους να είναι πρωταγωνιστής σε ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού όπως Η στρατιά των ζωντανών νεκρών (1966), Άγριο κυνηγητό στο Τόκυο (1967) και Σε 52 μίλια ο τρόμος (1967). Μέχρι τότε, ο Άντριους είχε εξελιχθεί σε καρατερίστα, όπως στα Το μεγάλο κόλπο των επτά δισεκατομμυρίων (1967), Ο κύκλος με τα πράσινα διαμάντια (1967) και Ταξιαρχία του διαβόλου (1968).
Προσωπική ζωή
Ο Ντέινα Άντριους παντρεύτηκε την Τζάνετ Μάρεϊ στις 31 Δεκεμβρίου του 1932, η οποία πέθανε πέθανε το 1935 ως αποτέλεσμα πνευμονίας. Ο γιος τους, ο Ντέιβιντ (1933-1964), ήταν μουσικός και συνθέτης που πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία. Στις 17 Νοεμβρίου 1939, ο Άντριους παντρεύτηκε την ηθοποιό Μέρι Τοντ, από την οποία απέκτησε τρία παιδιά: την Κάθριν, τον Στήβεν και την Σούζαν. Για δύο δεκαετίες, η οικογένεια ζούσε στη λίμνη Τολούκα της Καλιφόρνιας. Ο Άντριους τελικά απεξαρτήθηκε από τον αλκοολισμό του και συνεργάστηκε ενεργά με το Εθνικό Συμβούλιο για τον Αλκοολισμό και την Εξάρτηση από τα Ναρκωτικά. Κατά τη διάρκεια του 1972, εμφανίστηκε σε μια τηλεοπτική διαφήμιση δημόσιας υπηρεσίας σχετικά με αυτό το θέμα.
Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Άντριου υπέφερε από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πέρασε τα τελευταία του χρόνια στο Γαλλικό Κέντρο Τζον Νταγκλας για τη νόσο Αλτσχάιμερ στο Λος Αλαμίτος της Καλιφόρνιας.
Στις 17 Δεκεμβρίου 1992, 15 ημέρες πριν από τα 84α γενέθλιά του, ο Άντριους πέθανε από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και πνευμονία. Η γυναίκα του πέθανε το 2003 σε ηλικία 86 ετών.
Μαριέττα Χρουσαλά
Η Μαριέττα (Μαρία) Χρουσαλά (γενν. Ριζάρι Πέλλας, 11 Μαρτίου 1983) είναι Ελληνίδα μοντέλο, επιχειρηματίας και τηλεπαρουσιάστρια.
Το 2003 στέφθηκε Σταρ Ελλάς στα εθνικά καλλιστεία και έπειτα εκπροσώπησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο διαγωνισμό Μις Υφήλιος, όπου τερμάτισε στις top 15.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1983 στο Ριζάρι, ένα χωριό του νομού Πέλλας, κοντά στην Έδεσσα. Είναι κόρη δύο πρώην δασκάλων, του Κώστα και της Αγλαΐας Χρουσαλά που εκείνη την περίοδο ήταν διορισμένοι εκεί. Η μητέρα της κατάγεται από την Αρίσβη Λέσβου ενώ ο πατέρας της καταγόταν από τον Μάναρη Αρκαδίας. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Θανάση (γενν. 1980). Το 1985 μετακόμισαν οικογενειακώς στην Αθήνα. Το 2001, ξεκίνησε να σπουδάζει στο Τμήμα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε. Αργότερα, ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα "Ψυχολογία της Επικοινωνίας" στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Μodeling & Τηλεόραση
Το 2003 στέφθηκε Σταρ Ελλάς και την ίδια χρονιά εκπροσώπησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο διαγωνισμό Μις Υφήλιος, όπου τερμάτισε 15η. Αν και από το 2002 εργαζόταν εθελοντικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004, λόγω της στέψης της ως Σταρ Ελλάς ήταν μια από τις διασημότητες που συμμετείχαν στην λαμπαδηδρομία της ολυμπιακής φλόγας, η οποία τελείωσε στην Αθήνα.
Τη σεζόν 2005-2006 ήταν συμπαρουσιάστρια του Γρηγόρη Αρναούτογλου στο τηλεπαιχνίδι «Πολύ την Κυριακή» που προβλήθηκε από το MEGA. Από το 2006 μέχρι το 2009 ήταν παρουσιάστρια της ψυχαγωγικής πρωινής εκπομπής του ALTER, «Η Ελλάδα Παίζει». Το 2011 συμμετείχε ως διαγωνιζόμενη στην ελληνική εκδοχή του σόου του ΑΝΤ1, «Dancing With The Stars» όπου έλαβε την 11η θέση.
To 2022, επέστρεψε τηλεοπτικά -ως παρουσιάστρια- έπειτα από 13 χρόνια, παρουσιάζοντας το MadWalk - The Fashion Music Project που προβλήθηκε από το MEGA.
Τα τελευταία χρόνια είναι εταιρικός πρεσβευτής της εταιρείας καλλυντικών Seventeen Cosmetics για την Ελλάδα.
Επιχειρηματικότητα
Το 2012 δημιούργησε την δική της επιχείρηση, Marietta's Fantasy, η οποία παράγει χειροποίητα σανδάλια βασισμένα στην μέθοδο των αρχαίων Ελλήνων.
Συγγραφικό έργο
Το 2011, έγραψε το βιβλίο με μαγειρικές συμβουλές «Από Μητέρα σε Κόρη», με την μητέρα της, Αγλαΐα.
Προσωπική ζωή
Το 2006 άρχισε να έχει δεσμό με τον εφοπλιστή και ιδιοκτήτη της Atlas Maritime, Λέοντα Πατίτσα. Παντρεύτηκαν στις 5 Ιουνίου 2010 στην Αθήνα. Έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά: την Μάργκω (γενν. 24 Οκτωβρίου 2012), τον Σπύρο (γενν. 4 Μαρτίου 2015) και τον Κωνσταντίνο (γενν. 6 Ιανουαρίου 2018).
Ζουν οικογενειακώς ανάμεσα σε Αθήνα, Λονδίνο και Μαϊάμι. Επίσης, το ζευγάρι έχει στενή φιλία με την Μαρία Μενούνος και την Καλομοίρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Καλές τέχνες
μικρογραφία|[[Ρέμπραντ, Αυτοπορτραίτο με δύο κύκλους, γύρω στο 1665–1669, λάδι σε καμβά, Οίκος Κένγουντ, Λονδίνο]]μικρογραφία|[[Καζιμίρ Μάλεβιτς, Μαύρο Τετράγωνο, 1923–29, λάδι σε καμβά, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη]] Στις ευρωπαϊκές ακαδημαϊκές παραδόσεις, καλή τέχνη είναι η τέχνη που αναπτύσσεται κυρίως για την αισθητική ή την ομορφιά, η οποία ξεχωρίζει από την εφαρμοσμένη τέχνη η οποία πρέπει επίσης να εξυπηρετεί κάποια πρακτική λειτουργία, όπως η αγγειοπλαστική ή τα περισσότερα μεταλλικά έργα.
Ιστορικά, οι πέντε μεγάλες καλές τέχνες ήταν η ζωγραφική, η γλυπτική, η αρχιτεκτονική, η μουσική και η ποίηση καθώς και τέχνες του θεάματος, συμπεριλαμβανομένου του θεάτρου και του χορού. Σήμερα, οι καλές τέχνες περιλαμβάνουν συνήθως επιπλέον μορφές, όπως ο κινηματογράφος, η φωτογραφία, η παραγωγή / επεξεργασία βίντεο, η σχεδίαση, η χαρακτική και άλλες.
Ένας ορισμός της καλής τέχνης είναι ότι: Η καλή τέχνη είναι «μια εικαστική τέχνη που θεωρείται ότι έχει δημιουργηθεί κυρίως για αισθητικούς και πνευματικούς σκοπούς και κρίνεται για την ομορφιά και τη σημασία της, συγκεκριμένα, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, το σχέδιο, την ακουαρέλα, τα γραφικά και την αρχιτεκτονική» Με αυτή την έννοια, υπάρχουν εννοιολογικές διαφορές μεταξύ των καλών τεχνών και των εφαρμοσμένων τεχνών. Όπως αντιλήφθηκε αρχικά και όπως κατανοήθηκε για μεγάλο μέρος της σύγχρονης εποχής, η αντίληψη των αισθητικών ιδιοτήτων απαιτούσε μια εκλεπτυσμένη κρίση που συνήθως αναφέρεται ως καλό γούστο, η οποία διαφοροποίησε την τέχνη από τη λαϊκή τέχνη και την ψυχαγωγία.
Η λέξη "καλή" δεν υποδηλώνει τόσο την ποιότητα του εν λόγω έργου τέχνης, αλλά την καθαρότητα του επιστημονικού κλάδου σύμφωνα με τους παραδοσιακούς κανόνες της Δυτικής Ευρώπης. Αυτός ο ορισμός αποκλείει αρχικά τις εφαρμοσμένες ή διακοσμητικές τέχνες και τα προϊόντα που θεωρούνταν βιοτεχνίες. Στη σύγχρονη πρακτική αυτές οι διακρίσεις και οι περιορισμοί έχουν καταστεί ουσιαστικά χωρίς νόημα, δεδομένου ότι η έννοια ή η πρόθεση του καλλιτέχνη δίνεται σε υπεροχή, ανεξάρτητα από τα μέσα μέσω των οποίων εκφράζεται αυτός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τέχνες Κατηγορία:Πολιτισμός
Μοχαμάντ Νουρούλ Ισλάμ
Ο Μοχαμάντ Νουρούλ Ισλάμ (πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Μπανγκλαντεσιανός οικονομολόγος. Υπηρέτησε ως τρίτο Κυβερνήτης της Τράπεζας του Μπανγκλαντές, της κεντρικής τράπεζας της χώρας, κατά τη διάρκεια του 1976-1987.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομολόγοι από το Μπανγκλαντές
Λεγεώνα των Γάλλων εθελοντών κατά του μπολσεβικισμού
Η Λεγεώνα των Γάλλων εθελοντών κατά του μπολσεβικισμού (Γαλλικά: Légion des volontaires français contre le bolchévisme ή απλά Légion des volontaires français, συντ. LVF) ήταν αρχικά μια πολιτοφυλακή της Γαλλίας του Βισύ που ιδρύθηκε στις 8 Ιουλίου 1941. Συγκεντρώθηκε από διάφορα δοσιλογικά κόμματα, μεταξύ των οποίων και το κίνημα του Marcel Bucard, το Mouvement Franciste, το Εθνικό Λαϊκό κόμμα του Marcel Déat, το Γαλλικό Λαϊκό κόμμα του Jacques Doriot, το Κοινωνικό Επαναστατικό Κίνημα του Eugène Deloncle, το Γαλλικό Εθνικό-Κολεκτιβιστικό Κόμμα του Pierre Clémenti και τη Γαλλική Λίγκα του Pierre Costantini. Οι εθελοντές προσφέρθηκαν να πολεμήσουν κατά της Σοβιετικής Ένωσης στο Ανατολικό Μέτωπο. Ήταν επίσημα γνωστό με τη γερμανική του ονομασία, το 638ο Σύνταγμα Πεζικού (Infanterieregiment 638). Ο Φιλίπ Πεταίν, αρχηγός του κράτους του Βισύ, προσωπικά απέρριψε τους Γάλλους που φορούσαν γερμανικές στολές. .
Η Λεγεώνα των Γάλλων Εθελοντών αποτελούνταν κυρίως από δεξιούς Γάλλους και αιχμαλώτους πολέμου. Πολλοί Ρώσοι που είχαν εγγραφεί στη Légion étrangère (Λεγεώνα των Ξένων) προσχώρησαν στην LVF. Όταν δημιουργήθηκε το 1941, η LVF δέχθηκε 13.400 αιτούντες, αλλά πολλοί από αυτούς (5.800) τοποθετήθηκαν στους καταλόγους.
Το LVF, ενώ στη Γαλλία φορούσε μια γαλλική στρατιωτική χακί στολή, εκτός Γαλλίας φορούσε την κανονική στολή Γερμανικού Στρατού με την ασπίδα της LVF στο δεξί μανίκι με τα χρώματα της γαλλικής σημαίας με τη λέξη France ή LVF, ενώ φορέθηκαν στις στολές τα γερμανικά και γαλλικά παράσημα. .
Μέχρι τον Οκτώβριο του 1941, υπήρχαν δύο τάγματα των 2.271 ανδρών που είχαν 181 αξιωματικούς και επιπλέον προσωπικό 35 Γερμανών αξιωματικών. Πολέμησαν εναντίον του Κόκκινο Στρατό της Σοβιετικής Ένωσης ως μέρος του στρατού του γερμανικού στρατού. Απεστάλησαν σε μάχες κοντά στη Μόσχα το Νοέμβριο του 1941 με την 7η μεραρχία πεζικού. Η LVF έχασε τους μισούς στρατιώτες στην δράση ή από κρυοπαγήματα. Το 1942 ανατέθηκαν καθήκοντα αντιαντάρτικων επιχειρήσεων κατά των παρτιζάνων στη Λευκορωσία. Ταυτόχρονα, σχηματίστηκε μια άλλη μονάδα στη Γαλλία, το La Légion Tricolore (Tricolor Regiment), αλλά αυτή η μονάδα απορροφήθηκε στην LVF έξι μήνες αργότερα.
Ο Γάλλος διοικητής του LVF, συνταγματάρχης Roger Labonne, αντικαταστάθηκε στα μέσα του 1942 και η μονάδα συνδέθηκε με διάφορα γερμανικά τμήματα μέχρι τον Ιούνιο του 1943, όταν ανέλαβε τη διοίκηση ο συνταγματάρχης Edgar Puaud. Στις αρχές του 1944, η μονάδα συμμετείχε και πάλι σε αντιαντάρτικες επιχειρήσεις. Τον Ιούνιο του 1944, ο LVF τέθηκε σε δράση όταν το μέτωπο της στρατιάς κέντρου κατέρρευσε κάτω από την καλοκαιρινή επίθεση του Κόκκινου Στρατού. Το LVF συνδέθηκε με το 4ο τάγμα αστυνομίας της SS.. Μια νέα προσπάθεια στρατολόγησης στη Γαλλία του Βισύ προσέλκυσε 3.000 υποψήφιους, κυρίως μέλη δοσιλογικών πολιτοφυλακών και φοιτητών. Ο νέος σχηματισμός ήταν γνωστός ως ο 8ος SS Sturmbrigade της Γαλλίας. Την 1η Σεπτεμβρίου 1944, η Λεγεώνα των Γάλλων Εθελοντών επίσημα διαλύθηκε. Μια νέα μονάδα, η ταξιαρχία Καρλομάγνος, σχηματίστηκε από τα υπολείμματα της LVF και της γαλλικής Sturmbrigade, η οποία επίσης διαλύθηκε. Το Φεβρουάριο του 1945, η ταξιαρχία Waffen-Grenadier αναβαθμίστηκε επισήμως σε ένα τμήμα και έγινε η 33η Μεραρχία Γρεναδιέρων SS «Καρλομάγνος». Την εποχή εκείνη είχε μια δύναμη 7.340 ανδρών.
Μετά τον πόλεμο Ευρώπη που έληξε τον Απρίλιο του 1945, οι γαλλικές αρχές έδωσαν πολλές ποινές θανατικής ποινής και ποινές φυλάκισης σε συνεργάτες των Γερμανών. Ωστόσο, κάποιοι Γάλλοι που είχαν αγωνιστεί για τους Γερμανούς είχαν τη δυνατότητα να εξαργυρώσουν την ποινή τους υπηρετώντας στην Λεγεώνα των Ξένων στη Γαλλική Ινδοκίνα. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεραρχίες των Waffen-SS Κατηγορία:Βέρμαχτ Κατηγορία:Παραστρατιωτικές οργανώσεις Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Όλγα Χοχλόβα
Η Όλγα Πικάσο (ή Όλγα Στεπάνοβνα Χοχλόβα, Ольга Степановна Хохлова, Ольга Степанівна Хохлова; 17 Ιουνίου 1891 – 11 Φεβρουαρίου 1955) ήταν Ρωσίδα χορεύτρια μπαλέτου. Ήταν επίσης η πρώτη σύζυγος του Πάμπλο Πικάσο, μια από τις πρώτες καλλιτεχνικές μούσες του και μητέρα του γιου του, Πάουλο. μικρογραφία|340x340εσ| Η Όλγα Χοχλόβα στο στούντιο Montrouge του Πικάσο, άνοιξη 1918 μικρογραφία|364x364εσ|Οικογενειακός τάφος του Πικάσο
Νεανικά χρόνια
Η Χοχλόβα γεννήθηκε στην πόλη Νίζιν, στο Κυβερνείο Τσέρνιγκοφ, (Ουκρανία, τότε που βρισκόταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία). Ο πατέρας της Στεπάν Χοχλόφ ήταν συνταγματάρχης του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Η μητέρα της Λυδία Ζιντσένκο ήταν ουκρανικής καταγωγής. Η οικογένεια Χοχλόφ είχε τρεις γιους και δύο κόρες. Η Όλγα ήθελε να γίνει μπαλαρίνα από τη στιγμή που επισκέφτηκε τη Γαλλία και είδε τη Μαντάμ Σροεσόν να παίζει. Σπούδασε στην Αγία Πετρούπολη σε ιδιωτική σχολή μπαλέτου και το 1915 έγινε μέλος των Ρωσικών μπαλέτων του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ.
Στις 18 Μαΐου 1917, η Χοχλόβα χόρεψε στο Parade (Παρέλαση) - ένα μπαλέτο των Σεργκέι Ντιαγκίλεφ, Ερίκ Σατί και Ζαν Κοκτώ - τη βραδιά των εγκαινίων στο Théâtre du Châtelet. Ο Πάμπλο Πικάσο είχε σχεδιάσει τα κοστούμια και το σκηνικό για το μπαλέτο.
Πικάσο
Αφού συνάντησε τον Πικάσο, η Χοχλόβα άφησε την ομάδα, η οποία περιόδευσε στη Νότια Αμερική, και έμεινε στη Βαρκελώνη μαζί του. Την σύστησε στην οικογένειά του. Στην αρχή, η μητέρα του ανησύχησε με την ιδέα ότι ο γιος της έπρεπε να παντρευτεί μία αλλοδαπή, κι έτσι της έδωσε έναν πίνακα της Χοχλόβα ως Ισπανίδας ( Όλγα Χοχλόβα στη Μαντίλλα). Αργότερα, η Χοχλόβα επέστρεψε με τον Πικάσο στο Παρίσι, όπου άρχισαν να ζουν μαζί στην Rue La Boétie.
Γάμος
Η Χοχλόβα παντρεύτηκε τον Πικάσο στις 12 Ιουλίου 1918, στον Ρωσικό Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό στη Rue Daru στο Παρίσι. Ο Ζαν Κοκτώ και ο Μαξ Ζακόμπ ήταν μάρτυρες του γάμου. Ήταν μια από τις πρώτες καλλιτεχνικές μούσες του Πικάσο. Ο Πικάσο ζωγράφισε αρκετά πορτρέτα της Όλγας με ρεαλιστικό τρόπο.
Τον Ιούλιο του 1919, ο Πάμπλο και η Χοχλόβα πήγαν στο Λονδίνο για την παράσταση Le Tricorne, για την οποία ο Πικάσο είχε σχεδιάσει κοστούμια και σκηνικά, σύμφωνα με τις επιθυμίες του Ντιαγκίλεφ. Η παράσταση του μπαλέτου παίχτηκε επίσης στην Αλάμπρα, στην Ισπανία, και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Όπερα του Παρισιού το 1919.
Απόγονοι
Ο Πάουλο, ο οποίος πέθανε στις 5 Ιουνίου 1975, ήταν παντρεμένος με την Εμιλιέν Λοτ. Χώρισαν το 1953. Είχαν δύο παιδιά: τον Παμπλίτο (γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1949 – αυτοκτόνησε στις 2 Ιουλίου 1973) και τη Μαρίνα (γεννημένη στις 14 Νοεμβρίου 1950). Αργότερα στη ζωή του, ο Πάουλο παντρεύτηκε την Κριστιάνε Παουπλίν. Το μοναχοπαίδι του ζευγαριού, Μπερνάρ Ρουίζ-Πικάσο, συνίδρυσε το Μουσείο Πικάσο στη Μάλαγα μαζί με τη μητέρα του.
Το 1990, η Μαρίνα Πικάσο ίδρυσε ένα ορφανοτροφείο στο Thu Duc του Βιετνάμ, όπου υπήρχε μία πρώην στρατιωτική βάση. Ονομάστηκε «Το Χωριό της Νεολαίας», χρηματοδοτήθηκε από την κληρονομιά της Μαρίνας από τον παππού της, Πάμπλο Πικάσο. Το ίδρυμα Μαρίνα έχει επίσης οργανώσει το σκάψιμο πηγαδιών στην ενδοχώρα του Βιετνάμ, στέλνει τακτικές αποστολές γάλακτος σε ορφανοτροφεία και νοσοκομεία και χορηγεί γεωργικές επιδοτήσεις και υποτροφίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες Κατηγορία:Ουκρανοί χορευτές
Κατάλογος αστέρων του Ζυγού
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Ζυγού παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Ζυγού κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Ζ *
Άσπα Καλαμπάκου
Η Ασπασία (Άσπα) Καλαμπάκου (Αθήνα, 8 Δεκεμβρίου 1993), είναι Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 178 εκατοστά, αγωνίζεται ως Σούτινγκ γκαρντ στην ομάδα του Π.Α.Σ. Γιάννινα.
Σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού για τέσσερεις σεζόν, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος τη σεζόν 2020-21.
Στις 9 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από τον Π.Α.Σ Γιάννινα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΔΑΣΑΛ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αστέρα Εξαρχείων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Κρόνου Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Δάφνης Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΣ Γιάννινα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σουηδικών συλλόγων
Αμμοβάτης
Ο αμμοβάτης (Ammobates) είναι γένος υμενόπτερων εντόμων, που ανήκει στην οικογένεια της μέλισσας (Apidae).
Τα είδη του γένους αναγνωρίζονται από τις απλές επάνω γνάθους τους, το μακρύ σώμα τους και τις προσακτρίδες (σκληρές τρίχες) των κάτω γνάθων, που αποτελούνται από τρία μέρη. Χαρακτηρίζονται επίσης από την εμφάνιση τριών ωλενικών νεύρων πάνω στα εμπρόσθια πτερύγια. Μερικά είδη, που ζουν στην Ευρώπη, κατασκευάζουν κυψέλες σε αμμώδη εδάφη, γεγονός από το οποίο προέρχεται και η ονομασία του γένους.
Είδη
Μέχρι σήμερα (10 Μαΐου 2019) έχουν ανακαλυφθεί τα εξής είδη αμμοβάτη, που παρατίθενται ακολούθως με το επώνυμο του επιστήμονα που τα περιέγραψε πρώτος και το έτος αυτής της καταγραφής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμμοβατη
Bild
H Bild (ή Bild-Zeitung), τίτλος που σημαίνει «Εικόνα», είναι γερμανική λαϊκή εφημερίδα, που εκδίδεται από την Axel Springer SE. Η εφημερίδα είναι καθημερινή, από τη Δευτέρα έως το Σάββατο, ενώ τις Κυριακές κυκλοφορεί στη θέση της η αδελφή της εφημερίδα Bild am Sonntag («Η Bild της Κυριακής»), που έχει διαφορετικό ύφος και τους δικούς της συντάκτες. Η Bild, αν και θεωρείται «ταμπλόιντ» ως προς το περιεχόμενο, τυπώνεται σε μεγάλο σχήμα. Είναι η μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδα όλης της Ευρώπης, αν και έρχεται μόλις 16η παγκοσμίως. Η εφημερίδα έχει περιγραφεί ως «διαβόητη για το μείγμα κουτσομπολιού, επιθετικής γλώσσας και αισθησιασμού», αλλά και ως έχουσα τεράστια επίδραση στους πολιτικούς της Γερμανίας. Θεωρείται το ακριβές αντίστοιχο της βρετανικής εφημερίδας The Sun, της δεύτερης σε κυκλοφορία στην Ευρώπη, με την οποία έχει έναν ανταγωνισμό σε κάποιον βαθμό, παρότι είναι γραμμένες σε διαφορετική γλώσσα και εκδίδονται σε διαφορετικές χώρες.
Ιστορία
thumb|left|145px|Αυτόματο μηχάνημα πωλήσεως της Bild στη Γερμανία Η Bild ιδρύθηκε από τον Άξελ Σπρίνγκερ το 1952 με πρώτο αρχισυντάκτη τον Ρολφ φον Μπάργκεν και δεύτερο (από το 1952 έως το 1958) τον Ρούντολφ Μίκαελ. Η έκταση των σελίδων της καλυπτόταν κατά το μεγαλύτερο μέρος από εικονογράφηση, από όπου και το όνομά της, και σύντομα έγινε η μεγαλύτερη κυκλοφορίας «ταμπλόιντ» εφημερίδα της χώρας, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της η Bild είχε έδρα της το Αμβούργο. Μετέφερε τα κεντρικά γραφεία της στο Βερολίνο τον Μάρτιο του 2008, ανακοινώνοντας ότι η πόλη αποτελούσε μία ουσιώδη βάση επιχειρήσεων για μια πανεθνικής κυκλοφορίας εφημερίδα. Τυπώνεται σε 32 τοπικές εκδόσεις, ενώ πρόσθετες ειδικές εκδόσεις της τυπώνονται σε μερικούς μεγάλους προορισμούς των Γερμανών τουριστών, όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η Τουρκία.
Η Bild πουλούσε πάνω από 5 εκατομμύρια αντίτυπα καθημερινά τη δεκαετία του 1980. Το 1993 η κυκλοφορία είχε πέσει σε λίγο παραπάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα, παραμένοντας η μεγαλύτερη από όλες τις κυκλοφορίες εφημερίδων στη Γερμανία. Το 1995-1996 η κυκλοφορία ήταν 4.300.000 αντίτυπα. Το 2001 η Bild ήταν η μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδα στην Ευρώπη, έχοντας φθάσει τα 4.396.000 αντίτυπα.
Με την επέκταση του διαδικτύου, η κυκλοφορία της Bild, όπως και όλων σχεδόν των εφημερίδων, άρχισε να μειώνεται: στα τέλη του 2005 είχε πέσει στα 3,8 εκατομμύρια αντίτυπα και το 2010 στα 3.548.000, που ήταν η πέμπτη παγκοσμίως.
Αρχικώς ο Σπρίνγκερ είχε επηρεασθεί από το πρότυπο της βρετανικής ταμπλόιντ Daily Mirror, παρά το ότι η Bild τυπωνόταν σε μεγάλο σχήμα. Αυτό φαινόταν στο μείγμα των σχολίων για τη ζωή των διασημοτήτων, του αστυνομικού ρεπορτάζ και της λαϊκιστικής πολιτικής ανάλυσης. Ωστόσο, τα άρθρα της ήταν (και είναι) συχνά σημαντικά μικρότερα σε σχέση με εκείνα των βρετανικών ταμπλόιντ και η όλη εφημερίδα είναι λεπτότερη.
Τον Ιούνιο του 2012 η Bild εόρτασε τα εξηκοστά της «γενέθλια» χαρίζοντας δωρεάν αντίτυπα σε σχεδόν όλα τα 41 εκατομμύρια νοικοκυριά της Γερμανίας. Κατά την εφημερίδα, το Βιβλίο Γκίνες πιστοποίησε τη δράση ως «τη μεγαλύτερη κυκλοφορία για δωρεάν ειδική έκδοση εφημερίδας» στην ιστορία. Το 2018 πάντως η μέση κυκλοφορία έπεσε στα 2,2 εκατομμύρια αντίτυπα στη Γερμανία.
Το 2019 η εκδοτική εταιρεία άρχισε και μία εβδομαδιαία πολιτική εφημερίδα, την Bild Politik.
Συντακτική «γραμμή»
thumb|right|Συντάκτες της Bild κατά τη διάρκεια της εργασίας τους το 1977, στο τότε Δυτικό Βερολίνο Από την αρχή, η θέση της εφημερίδας ήταν συντηρητική και εθνικιστική. Π.χ. η Ανατολική Γερμανία ή Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας αναφερόταν ως «Σοβιετική ζώνη κατοχής» (Sowjetische Besatzungszone, SBZ), μέχρι τη δεκαετία του 1980, οπότε η Bild άρχισε να χρησιμοποιεί την επίσημη ονομασία της ΛΔΓ, αλλά εντός εισαγωγικών. Η Bild άσκησε μεγάλη επίδραση στη γερμανική κοινή γνώμη ενάντια στο γερμανικό φοιτητικό κίνημα και την ακροαριστερή τρομοκρατία από το 1966 και μετά, μάλιστα κατηγορήθηκε από κάποιους για το κλίμα που οδήγησε στη δολοφονική απόπειρα κατά του ακτιβιστή Ρούντι Ντούτσκε το 1968 (μία φράση που βρισκόταν στα χείλη όλων των αριστερών εκείνες τις ημέρες ήταν η "Bild hat mitgeschossen!", δηλαδή «Και η Bild τον πυροβόλησε!»).
Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου στην Ευρώπη, η στάση της Bild φαίνεται να μετατοπίσθηκε προς πιο κεντρώες πολιτικά θέσεις. Παρά τη γενική στήριξή της προς τα συντηρητικά κόμματα της Γερμανίας και ειδικότερα προς τον καγκελάριο Χέλμουτ Κολ, η ρητορική της, διατηρώντας τον λαϊκιστικό τόνο της, έγινε πιο μετριοπαθής σε σχέση με αυτή των προηγούμενων δεκαετιών. Η ανέκαθεν πιο κεντρώα κυριακάτικη έκδοση, η Bild am Sonntag, έφθασε να στηρίξει τον σοσιαλδημοκράτη Γκέρχαρντ Σρέντερ για την καγκελαρία στις εκλογές του 1998.
Το 2004 η Bild άρχισε μια συνεργασία με τον γίγαντα των ταχυφαγείων McDonald's, ώστε να πωλείται το φύλλο στα χίλια περίπου ταχυφαγεία του στη Γερμανία. Η συνεργασία συνεχίζεται, ακόμα και με την έμμεση διαφήμιση της αλυσίδας σε άρθρα «ειδήσεων».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στη γερμανική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Βερολίνο Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Αμβούργο
Δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη
Η Ελένη Τοπαλούδη (Σέρρες, 15 Ιανουαρίου 1997 – Ρόδος, 28 Νοεμβρίου 2018) ήταν Ελληνίδα τεταρτοετής φοιτήτρια Μεσογειακών Σπουδών στη Ρόδο με καταγωγή από το Διδυμότειχο 'Εβρου. Στις 28 Νοεμβρίου 2018 βιάστηκε ομαδικώς και δολοφονήθηκε από δύο άντρες στο νησί της Ρόδου.
Ύστερα από πολύμηνη δίκη, οι δολοφόνοι Μανώλης Κούκουρας και Αλέξανδρος Λούτσαϊ καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη και 15 χρόνια έκαστος για ομαδικό βιασμό και ανθρωποκτονία από πρόθεση χωρίς ελαφρυντικά.
Χρονικό
Το άψυχο σώμα της Ελένης Τοπαλούδη βρέθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2018, από κλιμάκιο του Λιμενικού στη Λίνδο, στην περιοχή «Φώκια» στους Πεύκους. Το προηγούμενο βράδυ οι Μανώλης Κούκουρας και Αλέξανδρος Λούτσαϊ ζήτησαν από την φοιτήτρια να συνευρεθούν ερωτικά στο σπίτι του ενός εκ των δύο. Η ίδια ακολούθησε τους δύο άντρες, αλλά αρνήθηκε οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή, κάτι που οδήγησε σε βίαιη αντίδραση των δραστών.
Σύμφωνα με την ιατροδικαστική μελέτη, η Ελένη Τοπαλούδη βιάστηκε ομαδικώς. Εν συνεχεία δέχθηκε επίθεση με σιδερένιο αντικείμενο και έχασε τις αισθήσεις της, κάτι που οδήγησε τους δύο άντρες να μεταφέρουν το σώμα της στη παραλία σε κοντινή περιοχή και να την πετάξουν στη θάλασσα. Με στοιχεία που παρουσιάστηκαν από τον ιατροδικαστή έγινε γνωστό ότι η Ελένη Τοπαλούδη ήταν ακόμα ζωντανή. Το θύμα δέχθηκε χτύπημα στο κεφάλι που «ήταν πολύ βαρύ και προκάλεσε κάταγμα στο κρανίο και εγκεφαλική αιμορραγία». Ύστερα από πτώση σε βράχια, που προκάλεσαν οι δύο άντρες, έχασε εντελώς τις αισθήσεις της λόγω σοβαρού τραύματος και πνίγηκε στη θάλασσα. Στο αυτοκίνητο του 21χρονου βρέθηκε DNA υλικό της φοιτήτριας.
Οι δράστες συνελήφθησαν από τις αρχές ύστερα από εξέταση οπτικοακουστικού υλικού και DNA, που οδήγησε στον εντοπισμό τους στις 5 Δεκεμβρίου 2018. Αρχικά, και οι δύο νεαροί ομολόγησαν τις πράξεις τους. Σύμφωνα με ενημέρωση των αρχών τον ίδιο μήνα, ένας εκ των δραστών είχε βίαιο παρελθόν με πολλαπλές καταγγελίες στις αρχές. Ο Αλέξανδρος Λούτσαϊ στη κατάθεση του στις 5 Δεκεμβρίου 2018 ανέφερε ότι η Ελένη Τοπαλούδη βασανίστηκε στο σπίτι και παρακάλεσε τους δύο δράστες να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο, λίγο πριν τον θάνατο της.
Ανακρίσεις
Η ανακριτική διαδικασία διήρκησε συνολικά 10 μήνες, ενώ η δίκη των δύο κατηγορουμένων ξεκίνησε στις 13 Ιανουαρίου 2020. Κατά τη διάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας οι δύο δράστες υπέπεσαν σε αντιφατικές καταθέσεις, ενώ επιχείρησαν να επιρρίψουν ευθύνες ο ένας στον άλλο. Λόγω της σοβαρότητας του εγκλήματος και με δικαστική απόφαση αμφότεροι παρέμειναν σε κράτηση μέχρι την έναρξη της δίκης. Η συλλογή στοιχείων και ο φάκελος της υπόθεσης έκλεισαν οριστικά στις 15 Ιουνίου 2019, με τους ανακριτές να έχουν συλλέξει απαραίτητο υλικό και στοιχεία εν όψει της δίκης.
Δίκη
Η εκδίκαση της υπόθεσης διήρκησε σχεδόν 5 μήνες στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών και με την ολοκλήρωση της υπόθεσης στις 15 Μαίου 2020, ανακοινώθηκαν οι ποινές της ισόβιας κάθειρξης και 15 ετών στους δύο δράστες. Κρίθηκαν ομόφωνα ένοχοι για ομαδικό βιασμό και ανθρωποκτονία από πρόθεση από κοινού. Στην αγόρευση της η εισαγγελέας δήλωσε: «Είπα στον πατέρα της Ελένης Τοπαλούδη, μην ανησυχείτε. Εγώ ζω με αυτήν την κοπέλα. Εγώ παιδιά δεν έχω. Έχω όμως δικογραφίες με παιδιά. Θέλω και εγώ να βγει η αλήθεια. Αυτό που απηχεί καλύτερα την αλήθεια που θέλετε να ακούσετε είναι ότι το παιδί σας ήχθη ως πρόβατο επί σφαγή και ως αμνός άμωμος. Ας επικρατήσει Δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος όλος. Αυτό εκφράζει την Εισαγγελέα της έδρας».
Τον Ιούνιο του 2020 ξεκίνησε νέα δίκη του Αλέξανδρου Λούτσαϊ για βιασμό 19χρονης ΑΜΕΑ με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%. Η συγκεκριμένη πράξη έλαβε χώρα 4 ημέρες μετά τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη. Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 12 Ιουνίου όταν το δικαστήριο ανακοίνωσε τη καταδίκη του Αλέξανδρου Λούτσαϊ και ποινή κάθειρξης 15 ετών.
Αντιδράσεις
Η ωμότητα της δολοφονίας της Ελένης Τοπαλούδη, καθώς και ο βιασμός που προηγήθηκε, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις φεμινιστικών κινημάτων και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τόσο εντός αλλά και εκτός συνόρων. Η περίπτωση της Ελένης Τοπαλούδη αποτέλεσε αφορμή συζητήσεων για την πραγματική διάσταση γυναικοκτονιών που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα, με επίκεντρο τον σεξισμό, την ελευθερία και ασφάλεια των γυναικών στον 21ο αιώνα.
Η αγόρευση της εισαγγελέως στις 13 Μαΐου 2020 αποτέλεσε, σύμφωνα με πολλούς δημοσιογράφους, σταθμό στον φεμινιστικό αγώνα απέναντι σε εγκλήματα κατά των γυναικών.
Πολλά ΜΜΕ χρησιμοποίησαν τότε για πρώτη φορά στην ελληνικά χρονικά τον όρο «γυναικοκτονία» για την αμεσότερη περιγραφή της δολοφονίας αυτής, με κύριο σκοπό την ευαισθητοποίηση κατά της έμφυλης βίας εις βάρος γυναικών. Είναι εντυπωσιακό ότι η δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη ήταν η αφορμή να εισαχθεί το 2019 για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία ο όρος «γυναικοκτονία» στην ελληνική γλώσσα, όρος που εισήχθη τότε ως νεολογισμός (καινούρια λέξη) από τα Μέσα Ενημέρωσης και από τότε καθιερώθηκε μόνιμα στα ΜΜΕ της χώρας για όλες τις δολοφονίες εις βάρος γυναικών (όταν ο θύτης είναι άντρας και ιδίως όταν υποκρύπτονται μισογυνικά κίνητρα).
Η αναρχική ομάδα Ρουβίκωνας παρενέβη στο γραφείο του δικηγόρου υπεράσπισης του Μανώλη Κούκουρα, κατηγορώντας τον για προστασία στους δολοφόνους της Ελένης Τοπαλούδη και απόπειρα παραποίησης της αλήθειας. Προηγουμένως, ο δικηγόρος είχε δεχθεί έντονη κριτική από ΜΜΕ για τη στάση του στη δίκη.
Οικογένεια Τοπαλούδη
Η οικογένεια της Ελένης Τοπαλούδη, στη πρώτη τους συνέντευξη μετά τη δίκη, κάλεσαν σε ευαισθητοποίηση την Ελληνική κοινωνία και έκαναν έκκληση στην δικαιοσύνη με σκοπό την μελλοντική τήρηση ποινών που επιβάλλονται σε αντίστοιχα εγκλήματα. Επίσης, έκαναν λόγο για τη σπουδαιότητα της ποινής στη περίπτωση της κόρης τους και την ανάγκη καταγγελιών εγκλημάτων κατά γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα
Πίτερ φαν Κόνινξλοο
Ο Πίτερ φαν Κόνινξλοο (φλαμανδικά: Pieter van Coninxloo (περ. 1460–1513) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής, ο οποίος τεκμηριώνεται για πρώτη φορά ως δραστηριοποιούμενος στις Βρυξέλλες από το 1479. Ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τη ζωή του, εκτός του ότι εμφανίζεται ως εκτελεστής των παραγγελιών πορτρέτων στα αρχεία της Μαργαρίτας της Αυστρίας κατά τα έτη 1479, 1503 και 1513. Προερχόταν από οικογένεια καλλιτεχνών: Η οικογένειά του διέθετε τουλάχιστον έξι γενεές ζωγράφων. Αδελφός του ήταν ο Γιάν φαν Κόνινξλοο.
Βιογραφία και έργο
Ο φαν Κόνινξλοο ειδικευόταν στην προσωπογραφία και εργαζόταν περιστασιακά για την Αυλή της Βουργουνδίας στις Κάτω Χώρες. Πιστεύεται ότι φιλοτέχνησε πορτρέτο της Μαργαρίτας της Αυστρίας, Δούκισσας της Σαβοΐας το 1505, το οποίο σήμερα βρίσκεται στη Βασιλική Συλλογή στο Κάστρο Ουίνδσορ κατά παραγγελία του Φιλίππου Γ΄ του Καλού με πρόθεση να το αποστείλει στον Ερρίκο τον Ζ΄. Το 1513 προσλήφθηκε για να ζωγραφίσει πορτρέτα του Κάρολος Κουίντος}Καρόλου Κουίντουκαι των αδελφών του. Ο Μαξ Φριντλέντερ έχει εκφράσει την άποψη ότι πιθανόν να ήταν ένας από τους πλέον σημαντικούς εκπροσώπους της προσωπογραφίας της σχολής των Βρυξελλών πριν τον Μπέρναρντ φαν Ορλέι. Δυστυχώς, λίγα έργα του έχουν διασωθεί και ακόμη και αυτά δεν είναι απόλυτα χαρακτηρισμένα ως δικά του.
Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα (Βιβλίο)
Το μυθιστόρημα Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα απεικονίζει μια εξαιρετικά μυθιστοποιημένη εκδοχή της ζωής της Αικατερίνης της Αραγονίας και την άνοδό της στην εξουσία στην Αγγλία.
Περίληψη της Υπόθεσης
Χρόνια μετά την εξαφάνιση της, η Καταλίνα και η ακόλουθός της ζουν σε συνθήκες φτώχειας, καθώς ο Ερρίκος αρνείται να της δώσει χρήματα, μέχρι οι γονείς της να δώσουν την προίκα της, ενώ οι γονείς της πιστεύουν ότι το αγγλικό στέμμα πρέπει να πληρώσει τη χήρα του Αρθούρου. Μετά το θάνατο της μητέρας της, η Καταλίνα ακούει τις φήμες ότι ο Ερρίκος έθεσε στην άκρη τον αρραβώνα της πριν από πολλά χρόνια και οργανώνει μια πρόταση γάμου μεταξύ των παιδιών του και των παιδιών της αδελφής της Καταλίνας. Ο πατέρας της Καταλίνας διέταξε τον Ισπανό πρεσβευτή να επιστρέψει την προίκα που είχε στείλει, αλλά δεν αναφέρει τίποτα για την διάσωση της Καταλίνας. Η Καταλίνα αρρωσταίνει, αλλά σώζεται όταν ο Ερρίκος πεθαίνει από την ασθένεια και ο Χάρρυ την παντρεύεται παρά τις προειδοποιήσεις του πατέρα του. Η Καταλίνα αποκαθίσταται οικονομικά και βρίσκεται σε θέση σεβασμού πάλι, καθώς χειραγωγεί τον Χάρρυ για να απομακρύνει την εξουσία της Μαργαρίτας στην Αυλή. Τελικά, ο θάνατος της Μαργαρίτας δίνει τη θέση της στην Καταλίνα να κυβερνάει πραγματικά μαζί με τον Χάρρυ και τους αποκαλούν Βασιλιά Ερρίκο και Βασίλισσα Αικατερίνη.
Αποστολή Emasoh/Agenor
Η Αποστολή Emasoh/Agenor (πλήρης τίτλος: European-led Maritime Awareness in the Strait of Hormuz) είναι μια πολυεθνική πολιτικο-στρατιωτική πρωτοβουλία που υποστηρίζεται από εννέα ευρωπαϊκές χώρες και δομείται σε μορφή «συνασπισμού προθύμων», με σκοπό τη θαλάσσια ασφάλεια στο στενό του Ορμούζ. .
Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα (Βιβλίο)
Περίληψη της Υπόθεσης
Η πρώτη εγκυμοσύνη της Αικατερίνης την απομονώνει για μήνες έως ότου αποδέχεται ότι έχει αποβάλλει. Με την επιστροφή της, ακούει το κουτσομπολιό στην Αυλή ενός σκανδάλου είναι στην πραγματικότητα μια κάλυψη για τον Χάρρυ και τη νέα του ερωμένη. Η ερωμένη του Χάρρυ, μια εξακριβωμένη παρθένα, κάνει τον Χάρρυ να αναρωτιέται σχετικά με την αλήθεια των λεγομένων της Αικατερίνης, καθώς ενεργούσε διαφορετικά στο κρεβάτι του γάμου, αλλά η Αικατερίνη λέει κι άλλα ψέματα και συμφιλιώνονται. Το δεύτερο παιδί τους, ο Χένρι, έγινε Δούκας της Κορνουάλης, αλλά ο θάνατός του δύο μήνες αργότερα φθείρει τον γάμο τους. Η Αικατερίνη αρχίζει να βλέπει τον Χάρρυ ως παιδαριώδη και απαιτητικό και τον χειραγωγεί για να διορίσει εκείνη ως πρέσβειρα της Ισπανίας και ενώνει της δυνάμεις τους με εκείνες του πατέρα της για να εισβάλουν μαζί στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του, οι Σκωτσέζοι κηρύσσουν τον πόλεμο στην Αγγλία και η Αικατερίνη οδηγεί με επιτυχία τον αγγλικό στρατό στη νίκη, όταν οι Σκωτσέζοι προσπαθούν να εισβάλουν στην Αγγλία. Στέλνει στον Χάρρυ ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα στο υπονοεί άλλη μια εγκυμοσύνη.
Αποστολή Emasoh/Agenor
Η περιοχή
Το Στενό του Ορμούζ είναι ένα στρατηγικό σημείο που συνδέει τον Κόλπο με τον Ινδικό Ωκεανό. Στα βόρεια βρίσκεται το Ιράν και στα νότια είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Musandam, ένας θύλακας του Ομάν. Στο μικρό στενό υπάρχουν πολλά νησιά: το Hormuz, το νησί από το οποίο πήρε το όνομά του η περιοχή, το Kish, το Qishm, το Abu Musa και το Μεγάλο και Μικρό Tunnbs. Τα νησιά αυτά έχουν σημαντική στρατηγική θέση. Το στενό έχει πλάτος περίπου 21 ναυτικών μιλίων (39 χιλιόμετρα) στο στενότερο σημείο του, όπου η ναυτιλιακή κίνηση χωρίζεται σε δύο διαδρομές, με πλάτος τριών ναυτικών η καθεμία. Η διαδρομή προς τα δυτικά που καταλήγει στον Κόλπο διέρχεται από τα χωρικά ύδατα του Ιράν και η διαδρομή προς τα ανατολικά που βγαίνει στον Κόλπο διέρχεται από τα χωρικά ύδατα του Ομάν. Υπάρχει μία νεκρή ζώνη (buffer zone) τριών ναυτικών μιλίων μεταξύ της διαδρομής ανατολικά και δυτικά για την αποφυγή συγκρούσεων. Το στενό είναι αρκετά βαθύ για τα μεγαλύτερα πετρελαιοφόρα.
Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα (Βιβλίο)
Περίληψη της Υπόθεσης
Τα χρόνια περνούν, και η Αικατερίνη παραδέχεται στον εαυτό της ότι οι πράξεις της είναι για τα δικά της συμφέροντα, όπως και για του Αρθούρου. Από όλα τα παιδιά της Αικατερίνης, μόνο η Πριγκίπισσα Μαίρη επέζησε, αφήνοντας την μοίρα της Αγγλίας ασταθής. Ο Χάρι είχε κι άλλες ερωμένες, κάτι που όλοι ανέχθηκαν ήσυχα, καθώς ο Χάρρυ τελικά τις βαριόταν και δεν ήταν ποτέ καμία απειλή για εκείνη. Αλλά η τελευταία ερωμένη του, η Άννα Μπολέυν, είναι η πιο φιλόδοξη και προσπαθεί να πάρει την θέση της ως βασίλισσα. Η Αικατερίνη δεσμεύεται να κρατήσει την υπόσχεσή της στον Άρθουρ και με υπερηφάνεια αποφασίζει να πολεμήσει για το δικαίωμά της ως βασίλισσα. Σε αυτό το σημείο, το μυθιστόρημα τελειώνει, με την Αικατερίνη να εισέρχεται στην ακροαματική διαδικασία.
Αποστολή Emasoh/Agenor
Το πετρέλαιο
Το στενό του Ορμούζ είναι μια σημαντική αρτηρία για το πετρέλαιο. Το 2011, τα πετρελαιοφόρα μετέφεραν 17 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα μέσω του στενού. Κατά το προηγούμενο έτος, η ποσότητα παρέμενε ακόμα 15 με 16 εκατομμύρια βαρέλια. Αυτά τα ποσά αντιστοιχούν στο 35% περίπου του συνολικού πετρελαίου που μεταφέρεται με βυτιοφόρα και περίπου στο 20% του συνόλου του αργού πετρελαίου που διακινείται παγκοσμίως. Το πετρέλαιο προέρχεται από το Ιράν, το Ιράκ, το Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία. Το 2018, 20,7 εκατομμύρια βαρέλια μεταφέρθηκαν μέσω του στενού (3). Το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ θα είχε τεράστιες συνέπειες για τις προμήθειες πετρελαίου παγκοσμίως.
Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα (Βιβλίο)
Σειρά
Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα (Πρωτότυπος Τίτλος: The Spanish Princess) έκανε πρεμιέρα στις 5 Μαΐου 2019 στην Αγγλία από το κανάλι Starz, το οποίο στις 3 Ιουνίου 2019 ενέκρινε την παραγωγή δεύτερου κύκλου για το τηλεοπτικό πρόγραμμα του 2020.
Αποστολή Emasoh/Agenor
Υπόβαθρο
Τον Ιούνιο του 2019, δύο πετρελαιοφόρα δέχθηκαν επίθεση κοντά στο Στενό, ένα εκ των οποίων πήρε φωτιά. Τα 44 μέλη του πληρώματος των Kokuka Courageous και Front Altair διασώθηκαν από ιρανικό πλοίο. Νωρίτερα το ίδιο έτος, τέσσερα άλλα δεξαμενόπλοια δέχθηκαν επίσης επίθεση στα ανοιχτά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Τα ακριβή αίτια των επεισοδίων είναι ακόμη ασαφή. Η Boskalis, μια ολλανδική κορυφαία εταιρεία βυθοκόρησης παγκοσμίως και πάροχος θαλάσσιων υπηρεσιών, ορίστηκε να σώσει τα δύο κατεστραμμένα δεξαμενόπλοια. Τον Ιούλιο του 2019, το Stena Impero, ένα βρετανικό πετρελαιοφόρο, κατασχέθηκε στα Στενά και ένα άλλο πλοίο κρατήθηκε ενώ αργότερα αφέθηκε ελεύθερο. Κατά τη διάρκεια του 2020 και του 2021 άλλα δεξαμενόπλοια είτε αιχμαλωτίστηκαν είτε δέχθηκαν επίθεση στα στενά του Ορμούζ.
Η Ισπανίδα Πριγκίπισσα (Βιβλίο)
Ανταπόκριση
Κατά την αξιολόγηση του βιβλίου, οι Publishers Weekly έγραψαν για το βιβλίο τα εξής: «Η ικανότητα της Gregory για τη δημιουργία αγωνίας τραβάει τον αναγνώστη παρά τον προκαθορισμένο επίλογο του ιστορικού μυθιστορήματος». Στην αξιολόγηση του, το Historical Novel Society έγραψε: «Τα γεγονότα είναι γνωστά, αλλά ο τρόπος που η Γρηγόριος λέει την ιστορία είναι ένα θαύμα».