cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χριστιανός Ι΄ της Δανίας
Το τέλος
Με τον θάνατό του στα Ανάκτορα Αμάλιενμποργκ, το 1947, ο Χριστιανός ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ρόσκιλε, κοντά στην Κοπεγχάγη.''
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1898 την Αλεξανδρινή, κόρη του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Βασιλείς της Ισλανδίας Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Διάδοχοι της Δανίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
NGC 106
Ο NGC 106 είναι φακοειδής γαλαξίας τύπου S0/a? ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 270 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 100.000 ετών φωτός.
Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Φράνσις Πρισέρβντ Λίβενγουορθ (Francis Preserved Leavenworth) το 1886.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0106 1551 Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός) Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Έλληνες στον Λίβανο
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|ΛίβανοςΟ Έλληνες στον Λίβανο έχουν παρουσία στο σημερινό Λίβανο, που χρονολογείται από την αρχαιότητα, ενώ Φοίνικες και οι Έλληνες (και οι δύο τους είναι θαλάσσιοι λαοί) μοιράζονται στενούς δεσμούς. Το ελληνικό αλφάβητο, για παράδειγμα, προέρχεται από το Φοινικικό. Η ελληνική παρουσία αποδεικνύεται από διάφορα τοπωνύμια, και υπάρχουν στενοί δεσμοί μεταξύ των Ελλήνων και των Λιβανικών ελληνορθόδοξων και ελληνοκαθολικών κοινοτήτων.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Χάρτης της Φοινίκης και των ελληνικών αποικιών το 550 π.Χ. Στην αρχαιότητα στον Λίβανο υπήρξαν διάφορες ελληνικές αποικίες. Μετά τον εκχριστιανισμό η επιρροή του ελληνικού πολιτισμού παρέμεινε ισχυρή, όμως έφθινε με το πέρασμα των αιώνων, αν και δεν εξαφανίστηκε. Η πόλη Αμιούν (πιθανώς από τη Σημιτική λέξη για τους Έλληνες, Γιουνάν), πρωτεύουσα της επαρχίας Κούρα (με τη σειρά από της από την ελληνική λέξη χωριά), στα βόρεια της χώρας, είναι μια ζωντανή απόδειξη αυτού. Μετά τον πόλεμο του Λιβάνου 2006, οι περισσότεροι Έλληνες εγκατέλειψαν τη χώρα, αν και εξακολουθεί να υπάρχει μια ελληνική κοινότητα στην Βηρυτό (Ευρύτερη Βηρυτός), καθώς και στη προαναφερθείσα επαρχία Κούρα.
Έλληνες Μουσουλμάνοι στον Λίβανο
Περίπου 7.000 Έλληνες κατοικούν στην Τρίπολη και την Ελ Μίνα. Η πλειοψηφία εξ'αυτών είναι Μουσουλμάνοι καταγόμενοι από την Κρήτη, ενώ ορισμένοι είναι ελληνικής μουσουλμανικής καταγωγής. Έγγραφα αποτελούν ένδειξη πως η κοινότητα αποχώρησε από την Κρήτη μεταξύ του 1866 και του 1897, κατά το ξέσπασμα της ύστατης κρητικής εξέγερσης εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία και οδήγησε στο ξέσπασμα του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897. Αριθμός Ελλήνων Μουσουλμάνων του Λιβάνου πέτυχαν έως έναν βαθμό την διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και γλώσσας τους. Έως το ξέσπασμα του Λιβανέζικου Εμφύλιου Πολέμου, η συγκεκριμένη κοινότητα ήταν μεταξύ της στενά συνδεδεμένη και αποκλειστικά ενδογαμική. Ωστόσο, σημαντικός αριθμός εξ'αυτών αποχώρισε από τον Λίβανο κατά την διάρκεια της δεκαπενταετούς περιόδου του πολέμου. Σύμφωνα με μελέτη της αν. καθηγήτριας του ΑΠΘ, Ρούλας Τσολακίδου, που αφορά στο διάστημα έως το 2000, μέλη της κοινότητας των ελληνικής καταγωγής μουσουλμάνων του Λιβάνου είχαν εκφράσει παράπονα για τον τρόπο αντιμετώπισής τους από τις ελληνικές αρχές, περιλαμβανομένης της ελληνικής πρεσβείας. Πάντως, στην ίδια μελέτη παρατίθενται δηλώσεις του Προέδρου της Ένωσης που εκπροσωπεί τους ελληνικής καταγωγής μουσουλμάνους του Λιβάνου ("Φιλανθρωπικός Κοινωνικός Λιβανέζικος Κρητικός Σύλλογος"), ο οποίος επισημαίνει τη σημαντική βελτίωση τα τελευταία χρόνια των σχέσεων μεταξύ της κοινότητας και της ελληνικής πρεσβείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες της Ανατολής Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στον Λίβανο
1863 Αντίνοος
Ο Αντίνοος (Antinous) είναι ένας απολλώνειος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 15,6. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τον Αμερικανό αστρονόμο Καρλ Βιρτάνεν, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια (Αστεροσκοπείο Λικ), και πήρε το όνομά του από το όνομα του ενός από τους αρχηγούς των μνηστήρων της Πηνελόπης στην Οδύσσεια.
Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα ο Αντίνοος πέρασε σε απόσταση μικρότερη των 30 εκατομμυρίων χλμ. από τη Γη 5 φορές, ενώ μέσα στον 21ο αιώνα θα περάσει μόνο μία. Η ελάχιστη απόσταση αυξάνει σε κάθε κοντινή διέλευση.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αντινόου εκτιμάται σε 2,1 χλμ. Ο φασματικός τύπος του είναι SU (κατά Tholen) ή Sq (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,24. Ο Αντίνοος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5,5 ως 9,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντινοος
Φλαβονοειδή
Τα φλαβονοειδή (αγγλ. Flavonoids) αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες χημικές κατηγορίες δευτερογενών μεταβολιτών που απαντώνται στο φυτικό βασίλειο. Παρόλο που δεν σχετίζονται με την επιβίωση ενός φυτού, προσδίδουν στα φυτά έντονα χρώματα και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην προστασία τους από παθογόνους μικροοργανισμούς, υπεριώδη ακτινοβολία και φυτοφάγα ζώα. Τα ζώα και οι μύκητες δε διαθέτουν τη δυνατότητα σύνθεσης φλαβονοειδών, με εξαίρεση το κοράλι Echinophora lamellosa και τους μύκητες Aspergillus candidus   και Phallus impudicus. Η πρόσληψη φλαβονοειδών μέσω της τροφής σε πολλές περιπτώσεις έχει δειχθεί ότι είναι ευεργετική για τον άνθρωπο.
Λειτουργίες στα φυτά
Τα φλαβονοειδή βοηθούν τα φυτά να αντεπεξέλθουν σε αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως η υδατική καταπόνηση, τα εδάφη πλούσια σε τοξικά μέταλλα , η υπεριώδης ακτινοβολία και μεγάλη ένταση φωτεινής ακτινοβολίας. Η βιοσύνθεση τους μπορεί να λάβει χωρά είτε κατά τη φυσιολογική ανάπτυξη και αύξηση των φυτών είτε μετά από τραυματισμό, μόλυνση ή έκθεση σε συνθήκες καταπόνησης. Στην πρώτη περίπτωση χαρακτηρίζονται ως προσχηματισμένα φλαβονοειδή, ενώ στη δεύτερη ως επαγόμενα.
Η έκκριση των φλαβονοειδών λειτουργεί ως σήμα παραγωγής απαραίτητων συστατικών για τη ανάπτυξη χρήσιμων συμβιωτικών οργανισμών στα φυτά. Επιπρόσθετα, συμμετέχουν στην εκδήλωση φαινομένων αλληλοπάθειας. Άλλες χρήσιμες για τα φυτά ιδιότητές τους είναι η συμβολή στην επούλωση τραυμάτων στην προστασία των καρπών , αλλά και η επίδραση σε επιβλαβείς για τα φυτά μικροοργανισμούς, παρεμποδίζοντας τις βιολογικές τους λειτουργίες.
Δράσεις στον άνθρωπο
Πολλά φλαβονοειδή έχουν σπασμολυτικές, αντιαλλεργικές, διουρητικές και ανθελμινθικές δράσεις. Η συμβολή τους στην ανθρώπινη υγεία έχει αποδειχθεί σε πολλές περιπτώσεις ευεργετική, καθώς ενεργοποιούν ένζυμα τα οποία μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης συγκεκριμένων τύπων καρκίνου, καρδιακών παθήσεων και εκφυλιστικών παθήσεων που σχετίζονται με τη γήρανση. Κάποιες από αυτές τις ουσίες συμβάλλουν επίσης στην καλύτερη υγεία των δοντιών και τη μείωση της εκδήλωσης κοινών ασθενειών όπως η γρίπη.
Τα κόκκινα φασόλια, το ρόδι και οι διάφοροι τύποι βατόμουρων θεωρούνται τροφές πολύ υψηλής περιεκτικότητας σε φλαβονοειδή, ενώ πολλά κόκκινα και κίτρινα φρούτα και λαχανικά καθώς και κάποιοι ξηροί καρποί αποτελούν επίσης καλές πηγές αυτών των φυτικών συστατικών. Εκτός από τα τρόφιμα, τα φλαβονοειδή μπορούν να προσληφθούν με την κατανάλωση ποτών και αφεψημάτων με χαρακτηριστικά παραδείγματα το κόκκινο κρασί και το πράσινο τσάι.
Η χρήση τους στη βιομηχανία
Συχνή είναι η χρήση των φλαβονοειδών στη βιομηχανία τροφίμων ως χρωστικές, προσθετικά γεύσης αλλά και ως προστατευτικά τροφίμων που οξειδώνονται εύκολα. Επίσης, χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό στη φαρμακευτική βιομηχανία, ενώ σημαντικός είναι ο ρόλος τους και στη βιομηχανία των καλλυντικών εξαιτίας των αντιοξειδωτικών και των καταπραϋντικών ιδιοτήτων και αντιοιδηματικών δράσεών τους
Βιβλιογραφικές Αναφορές
Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Ξενοφών ο Όσιος
Ο Ξενοφών ο όσιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη κατά τα τέλη του 5ου μ.Χ. αιώνα από πλούσια οικογένεια. Έγινε συγκλητικός και παντρεύτηκε μια επίσης πλούσια Κωνσταντινουπολίτισσα, τη Μαρία, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τον Αρκάδιο και τον Ιωάννη.
Βιογραφία
Οταν οι γιοι του μεγάλωσαν αρκετά ώστε να σπουδάσουν, ο Ξενοφών τους έστειλε στη  Βηρυτό της Φοινίκης, που ήταν τότε πόλη με σημαντικά εκπαιδευτικά ιδρύματα ειδικά για τη νομοδιδασκαλία που ενδιέφερε τον Ξενοφώντα για τα παιδιά του. Όμως το καράβι με το οποίο ταξίδευαν προς το σημερινό Λίβανο ναυάγησε. Ο Αρκάδιος και ο Ιωάννης κατάφεραν να σωθούν και να φτάσουν στα Ιεροσόλυμα όπου αποφάσισαν αντί να σπουδάσουν τα νομικά, να γίνουν μοναχοί. Οι γονείς τους πληροφορήθηκαν τη βύθιση του πλοίου και αναχώρησαν από την Κωνσταντινούπολη (επί Ιουστιανιανού) για να αναζητήσουν τα παιδιά τους. Όταν τα βρήκαν ζωντανά, αποφάσισαν κι εκείνοι να αφιερωθούν στο μοναστικό βίο. Σύμφωνα με χριστιανικές παραδόσεις οι δύο γιοι είχαν σωθεί αλλά είχαν βγει σε διαφορετικά σημεία της ξηράς και δεν γνώριζαν τίποτα ο ένας για την τύχη του άλλου. Ο ένας έγινε μοναχός και πιθανόν κι ο άλλος, είτε αμέσως είτε όταν βρήκε τον αδελφό του να ασκητεύει. Σύμφωνα με την ίδια παράδοση οι δύο γονείς ταραγμένοι που δεν είχαν νέα από τα παιδιά τους επί δύο χρόνια, πήγαν στα Ιεροσόλυμα και εκεί μετά από περιπέτειες κατάφεραν να τα βρουν. Η εκκλησία τιμά την τετραμελή οικογένεια στις 26 Ιανουαρίου.
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί συγκλητικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Νήσος Χουάν ντε Νόβα
[[Αρχείο:Iles eparses de l'ocean Indien.png|right|thumb|250px|Θέση των Διασκορπισμένων Νησιών στον Ινδικό Ωκεανό:
• 1 : Μπάσσας ντα Ίντια
• 2 : Ευρώπα Νήσος
• 4 : Χουάν ντε Νόβα Νήσος
• 5 : Τρομελίν Νήσος
(KM : Κομόρες, MG : Μαδαγασκάρη, MU : Μαυρίκιος, MZ : Μοζαμβίκη, RE : Ρεϋνιόν, YT : Μαγιώτ) ]]
thumb|300px|right| Χάρτης της Νήσου Χουάν ντε Νόβα Η Νήσος Χουάν ντε Νόβα (στα Γαλλικά: τοπικά Île Juan de Nova ή επίσημα Île Juan da Nova) είναι ένα χαμηλό, επίπεδο, τροπικό νησί με έκταση 4,4 χλμ² στο στενότερο σημείο του Καναλιού της Μοζαμβίκης, περίπου στο εν τρίτο της απόστασης μεταξύ Μαδαγασκάρης και Μοζαμβίκης στις γεωγραφικές συντεταγμένες 17°03′Ν, 42°43′Α. Η αγκυροβόληση είναι δυνατή παράκτια στα βορειοανατολικά του νησιού που διαθέτει και έναν αεροδιάδρομο 1.300 μέτρων.
Η Νήσος Χουάν ντε Νόβα, που έχει μήκος περίπου 6 χλμ και μέγιστο πλάτος 1,6 χλμ, είναι φυσικό καταφύγιο που περιβάλλεται από υφάλους που περικλείουν μια έκταση (όχι πραγματική λιμνοθάλασσα όπως στην περίπτωση μιας ατόλλης) περίπου 40 χλμ². Δάση, κυρίως με δένδρα κασουαρίνα (είδος κωνοφόρου), καλύπτουν την μισή έκταση του νησιού. Μεγάλοι αριθμοί από στέρνες (θαλασσοπούλι) αναπαράγονται εκεί από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο. Χελώνες φωλιάζουν στις παραλίες γύρω στο νησί.
Το Χουάν ντε Νόβα, με μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 61.050 χλμ², το διεκδικεί η Μαδαγασκάρη. Το νησί φυλάσσεται από Γάλλους στρατιώτες από το Ρεϊνιόν και διαθέτει έναν μετεωρολογικό σταθμό.
Το Χουάν ντε Νόβα, στην θαλάσσια οδό μεταξύ Νότιας Αφρικής και του βόρειου άκρου της Μαδαγασκάρης, επηρεάζεται από ισχυρά ρεύματα, και έχει γίνει το θέατρο πολυάριθμων ναυαγίων. Πιο ορατά είναι τα υπολείμματα του SS Τότεναμ που προσέκρουσε στον νότιο περιβάλλοντα ύφαλο το 1911.
Κατηγορία:Νησιά της Γαλλίας Κατηγορία:Υπερπόντια Γαλλία Κατηγορία:Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
727 Νιππονία
Η Νιππονία (Nipponia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,466. Ανακαλύφθηκε αρχικά από τον Ιάπωνα αστρονόμο Σιν Χιραγιάμα (που παρατηρούσε από το Τόκιο) στις 6 Μαρτίου 1900, αλλά στάθηκε αδύνατο να προσδιορισθεί η τροχιά του και έτσι χάθηκε. Ανακαλύφθηκε και πάλι το 1912 από τον Γερμανό αστρονόμο Άνταμ Μάσινγκερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Ο Μάσινγκερ παρεχώρησε το δικαίωμα της ονοματοδοσίας του αστεροειδούς στον Χιραγιάμα, ο οποίος του έδωσε το όνομα της πατρίδας του (Νιπόν στην ιαπωνική γλώσσα).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Νιππονίας εκτιμάται σε 32,17 χιλιόμετρα. Το άλβεδό της είναι 0,2423. Η Νιππονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 4 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νιππονια
Τρίαινα του Παράκας
Η Τρίαινα του Παράκας ή Τρίαινα των Άνδεων ή Κηροπήγιο του Παράκας, είναι ένας προϊστορικός γεωγλυφικός σχηματισμός πάνω σε αμμώδες έδαφος στη βόρεια πλευρά της χερσονήσου Παράκας στο Περού. Κεραμικά σκεύη που βρέθηκαν στην γύρω περιοχή χρονολογούνται στο 200 π.Χ., την περίοδο που άκμασε ο πολιτισμός των Παράκας .Ο ακριβής προσδιορισμός του σχηματισμού είναι αδύνατος καθώς δημιουργήθηκε με αφαίρεση της άμμου.
Περιγραφή
Ο σχηματισμός μοιάζει με τρίαινα ή τρίφωτο κηροπήγιο, έχει ύψος 183 μέτρα, πλάτος 3,2 μέτρα, βάθος αυλακώσεων από 1 μέχρι 1,2 μέτρα και στη βάση του παρατηρείται ένα παραλληλόγραμμο με διαστάσεις 20 x 14 μέτρα.
Ιστορία
Η ακριβής χρονολόγηση του γεωγλυφικού είναι άγνωστη. Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν κεραμικά στη γύρω περιοχή από τον πολιτισμό των Παράκας, που χρονολογούνται στο 200 π.Χ., αλλά δεν είναι σαφές αν ήταν αυτοί που κατασκεύασαν το γεωγλυφικό.
Σκοπός κατασκευής
Ο σκοπός της κατασκευής του είναι άγνωστος, αν και υπάρχουν διάφορες υποθέσεις. Για να γίνει αντιληπτός ο σχηματισμός, λόγω του μεγάλου μεγέθους του, πρέπει να απομακρυνθούμε αρκετά από αυτόν, μέσα στη θάλασσα, όπου είναι εμφανής ακόμα και από απόσταση 20 χιλιομέτρων. Οπότε μια υπόθεση είναι να χρησίμευε ως βοήθεια για την πλεύση των ναυτικών. Άλλη θεωρία έχει να κάνει με το χρυσό ραβδί, σαν αστραπή, του θεού Βιρακότσα, που φαίνεται στη μυθολογία των λαών της Νότιας Αμερικής. Μια τρίτη ότι πρόκειται για την αναπαράσταση κάποιου φυτού, πιθανά κάποιου παραισθησιογόνου όπως το Στραμώνιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Περού
Ντύτρυκ
Ο Ντύτρυκ (Τεοντέρικ), πολων. Dytryk (μετά το 992 - μετά το 1032) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας των Πολωνών.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μιέσκο ή τού αδελφού του Λάμμπερτ πριγκίπων των Πολωνών.
Ο πατέρας του ήταν γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της δεύτερης συζύγου του Όντας τού Χάλντενσλέμπεν, κόρης τού Ντήτριχ μαργράβου τού Νόρντμαρκ. Ο Μιέσκο Α΄ έκανε το έγγραφο Dagome iudex, με το οποίο άφηνε την Πολωνία στον Μιέσκο και τον Λάμμπερτ, αλλά όταν το 992 απεβίωσε, ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος, γιος τού Μιέσκο Α΄ από την πρώτη σύζυγό του Ντουμπράβκα, κατάφερε να λάβει τον έλεγχο των επαρχιών της Πολωνίας και να εκδιώξει τη μητριά του και τους γιους της.
Ο Μπολέσλαφ Α΄ είχε επίσης δύο συζύγους: από την Γιούντιτ των Αρπάντ είχε γιο τον Μπέζπρυμ και από την Εμνίλντα της Λουσατίας είχε τους Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ και Όθωνα. Ο Μπολέσλαφ Α΄ απέκλεισε τον Μπέζπρυμ από τη διαδοχή και έτσι τον διαδέχθηκε ο Μιέσκο Β΄, που έδιωξε τον πρωτότοκο αδελφό του. Όμως ο Μπέζπρυμ επέστρεψε με Γερμανικό στρατό, που εκτόπισε τον Μιέσκο Β΄ το 1032: ο Κορράδος Β΄ της Γερμανίας μοίρασε την Πολωνία στους Μπέζπρυμ, Όθωνα και τον εξάδελφό τους Ντύτρυκ. Δεν γνωρίζουμε ποιες περιοχές έλαβε ο καθένας. Το επόμενο έτος επέστρεψε ο Μιέσκο Β΄, που τους έδιωξε και επανένωσε την Πολωνία. Έτσι η εξουσία τού Ντύτρικ ήταν σύντομη.
Θηλαστικό
Τα θηλαστικά (επιστημονική ονομασία: Mammalia, γαλλ. mammifère, αγγλ. mammal, γερμ. Säugetiere) είναι μία ομοταξία ομοιοθέρμων αμνιωτών. Κάποια από τα χαρακτηριστικά που τα διακρίνουν από τα άλλα αμνιωτά, τα ερπετά και τα πουλιά, είναι η ύπαρξη τριχώματος, τα τρία οστάρια του μέσου αυτιού, οι μαστικοί αδένες στα θηλυκά, και ένα νεοφλοιό (μια περιοχή του εγκεφάλου). Ο εγκέφαλος των θηλαστικών ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος και το κυκλοφορικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς. Θηλαστικά είναι τα μεγαλύτερα ζώα στον πλανήτη, οι μπαλενόπτερες φάλαινες, καθώς και μερικά από τα πιο έξυπνα, όπως οι ελέφαντες, ορισμένα πρωτεύοντα και κάποια κητώδη. Ο βασικός τύπος σώματος είναι τετράποδο χερσαίο ζώο, αλλά μερικά θηλαστικά έχουν προσαρμοστεί να ζουν στη θάλασσα, στον αέρα, στα δέντρα, ή στα δύο πόδια. Η μεγαλύτερη ομάδα των θηλαστικών, τα πλακουντοφόρα, έχουν ένα πλακούντα που τροφοδοτεί το έμβρυο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το μέγεθος των θηλαστικών κυμαίνεται από 30-40 χιλιοστόμετρα (νυχτερίδα της Ταϊλάνδης) έως 33 μέτρα (γαλάζια φάλαινα).
Η ονομασία θηλαστικά ετυμολογείται από τo ελληνικό ρήμα θηλάζω κατ' αντιστοιχία της λατινικής λέξης mammalis που προέρχεται από τη λέξη mamma που σημαίνει μαστός και δόθηκε από τον Κάρολο Λινναίο το 1758. Τα θηλυκά θηλαστικά τρέφουν τα νεογνά τους με γάλα, το οποίο παράγουν από τους ειδικούς αδένες, τους μαστικούς αδένες. Γι' αυτό το λόγο ονομάζονται και μαστοφόρα. Σύμφωνα με το Mammal species of the World, το 2006 ήταν γνωστά 5.702 είδη. Αυτά ομαδοποιούνται σε 1.229 γένη, 153 οικογένειες και 29 τάξεις. Το 2008 η IUCN ολοκλήρωσε μία πενταετή, 1.700 επιστημόνων Γενική Εκτίμηση των Θηλαστικών για την Κόκκινη Λίστα της η οποία καταμέτρησε 5.488 αποδεκτά είδη στο τέλος της περιόδου. Σε κάποιες ταξινομήσεις, τα θηλαστικά διαιρούνται σε δύο υφομοταξίες (χωρίς να υπολογίζονται τα απολιθώματα): τα Πρωτοθήρια και τα Θηρία. Τα τελευταία διαιρούνται σε δύο ανθυφομοταξίες: τα Μεταθήρια και τα Ευθήρια.
Εκτός από τα πέντε είδη των μονοτρημάτων (ωοτόκα θηλαστικά), όλα τα σύγχρονα θηλαστικά γεννούν ζωντανά μικρά. Τα περισσότερα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των έξι πιο πλούσιων σε είδη τάξεων, ανήκουν στην ομάδα των πλακουντοφόρων. Οι τρεις μεγαλύτερες τάξεις, με φθίνουσα σειρά, είναι τα Τρωκτικά (ποντίκια, αρουραίοι, ύστριχες, κάστορες, καπιμπάρα και άλλα θηλαστικά που ροκανίζουν) τα Χειρόπτερα (νυχτερίδες) και τα Μυγαλόμορφα (μυγαλές, ασπάλακες, σωληνόδοντες). Οι επόμενες τρεις μεγαλύτερες τάξεις, βάσει της ταξινόμησης που χρησιμοποιείται, είναι τα πρωτεύοντα, τα Σαρκοφάγα (γάτες, σκύλοι, νυφίτσες, αρκούδες, φώκιες και οι συγγενείς τους) και τα Αρτιοδάκτυλα. Ενώ η ταξινόμηση των θηλαστικών σε επίπεδο οικογένειας ήταν σχετικά σταθερή, διαφορετικές πραγματεύσεις σε υψηλότερα επίπεδα—υφομοταξία, ανθυφομοταξία και τάξη—εμφανίζονται σε σύγχρονα μεταξύ τους έντυπα, ειδικά για τα μαρσιποφόρα. Οι πιο πρόσφατες αλλαγές αντικατοπτρίζουν τα αποτελέσματα της κλαδιστικής αναλύσεως και της μοριακής γενετικής. Αποτελέσματα της μοριακής γενετικής, για παράδειγμα, έχουν οδηγήσει στην αποδοχή νέων ομάδων όπως τα Αφροθήρια και την εγκατάλειψη παραδοσιακών ομάδων όπως τα Εντομοφάγα.
Οι πρώιμοι συναψιδωτοί πρόγονοι των θηλαστικών ήταν σφηνακοδόντιοι πελυκόσαυροι, μία ομάδα που περιελάμβανε επίσης τον Διμετρόδοντα. Στο τέλος της Λιθανθρακοφόρου περιόδου, αυτή η ομάδα απέκλινε από τη γραμμή των σαυρόψιδων που οδήγησε στα σημερινά ερπετά και πτηνά. Πριν από ποικίλες ομάδες μη θηλαστικών συναψιδωτών (μερικές φορές αναφέρονται ως θηλαστικόμορφα ερπετά), τα θηλαστικά εμφανίστηκαν την πρώιμη Μεσοζωική εποχή. Οι σύγχρονες τάξεις των θηλαστικών εμφανίστηκαν την Παλαιογενή και τη Νεογενή περίοδο του Καινοζωικού αιώνα.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Για τους παλαιοντολόγους οι οποίοι ορίζουν τα θηλαστικά φυλογενετικώς, δεν μπορεί να τεθεί όριο στα χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται για τη διάκριση της ομάδας. Οποιοδήποτε χαρακτηριστικό μπορεί να είναι σχετικό με τη φυλογενετική θέση του απολιθώματος. Οι παλαιοντολόγοι που ορίζουν τα Θηλαστικά στα όρια των χαρακτηριστικών, από την άλλη μεριά, πρέπει να λαμβάνουν υπ' όψιν τους μόνο τα χαρακτηριστικά που υπάρχουν στον ορισμό. Η άρθρωση κάτω γνάθου-λεπιδοειδούς οστού συμπεριλαμβάνεται.
Η ταξινόμηση των Μακκέννα/Μπελ
Το 1997 η συστηματική των θηλαστικών αναθεωρήθηκε ριζικά από τους Μάλκολμ Κ. Μακκέννα και Σούζαν Κ. Μπελ πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την ταξινόμηση των Μακκέννα/Μπελ. Το βιβλίο τους Classification of Mammals above the Species Level (1997), είναι το πιο αναλυτικό έργο μέχρι σήμερα της συστηματικής, των συγγενικών σχέσεων και των εμφανίσεων όλων των ταξινομικών βαθμίδων ζώντων και εξαφανισθέντων θηλαστικών, μέχρι και τη βαθμίδα του γένους, μολονότι πρόσφατα δεδομένα μοριακής γενετικής αμφισβητούν μερικές υψηλότερες βαθμίδες. Οι δύο δημιουργοί εργάζονταν ως παλαιοντολόγοι στο Αμερικάνικο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη. Ο Μακκένα κληρονόμησε το σχέδιο από τον Σίμπσον και, μαζί με τον Μπελ δημιούργησαν ένα εντελώς αναβαθμισμένο ιεραρχικό σύστημα, που περιλαμβάνει ζώντες και εξαφανισμένες ταξινομικές βαθμίδες και αντικατοπτρίζει επαρκέστατα τη γενεαλογία των Θηλαστικών.
Η ιεραρχική κατάταξη των Μακκέννα/Μπελ περιλαμβάνει τόσο τα ζώντα θηλαστικά όσο και τα εξαφανισμένα και εισάγει κάποιες λεπτές διακρίσεις όπως οι λεγεώνες και οι υπολεγεώνες (βαθμίδες ανάμεσα στις ομοταξίες και τις τάξεις) που είναι πιθανόν να παραλειφθούν από τους μη επαγγελματίες.
Οι εξαφανισμένες ομάδες παριστάνονται με έναν οβελίσκο (†).
Ομοταξία Θηλαστικά (Mammalia)
Μοριακή ταξινόμηση των πλακουντοφόρων
Τα τελευταία χρόνια, μοριακές μελέτες που βασίζονται στην ανάλυση του DNA έχουν δείξει νέες σχέσεις μεταξύ των οικογενειών των θηλαστικών. Τα περισσότερα από αυτά τα ευρήματα έχουν επίσης επικυρωθεί από την παρουσία/απουσία ρετροτρανσποζονίων. Τα πιο πρόσφατα συστήματα ταξινόμησης βάσει μοριακών μελετών έχουν προτείνει τέσσερις ομάδες πλακουντοφόρων θηλαστικών. μοριακά ρολόγια δείχνουν ότι αυτοί οι κλάδοι παρεξέκλιναν από τους παλαιούς κοινούς προγόνους τους στην Κρητιδική περίοδο, αλλά δεν έχουν ακόμη βρεθεί απολιθώματα ώστε να επιβεβαιωθεί αυτή η υπόθεση. Αυτά τα μοριακά ευρήματα συμφωνούν με τη ζωογεωγραφία των θηλαστικών:
Σύμφωνα με μοριακή ανάλυση αλληλουχίας DNA, η πρώτη ομάδα που απέκλινε ήταν τα Αφροθήρια 110–100 εκατομμύρια χρόνια πριν. Τα Αφροθήρια άρχισαν να εξελίσσονται και να διαφοροποιούνται απομονωμένα στην Αφροαραβική ήπειρο. Τα Ξέναρθρα, απομονωμένα στη Νότια Αμερική, διαχωρίσθηκαν από τα Βορειοευθήρια περίπου πριν από 100-95 εκατομμύρια χρόνια. Σύμφωνα με μία άλλη αποψη, τα Ξέναρθρα έχουν στενή συγγένεια με τα Αφροθήρια, αποτελώντας τα Ατλαντογενή μία ομάδα συγγενική με τα Βορειοευθήρια. Τα Βορειοευθήρια χωρίστηκε στα Λαυρασιαθήρια και τους Ευαρχοντομυωξούς πριν από 95-85 εκατομμύρια χρόνια· και οι δύο αυτές ομάδες εξελίχθηκαν στην Λαυρασία. Μετά από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια σχετικής απομόνωσης η Αφροαραβία συγκρούστηκε με την Ευρασία με αποτέλεσμα Αφροθήρια να μετακινηθούν στην Ευρασία και Βορειοευθήρια στην Αφρική. Η δημιουργία του ισθμού του Παναμά συνέδεσε τη Νότια με τη Βόρεια Αμερική, διευκολύνοντας την ανταλλαγή των ειδών θηλαστικών στη Μεγάλη Ανταλλαγή των ειδών της Αμερικής. Η παραδοσιακή άποψη ότι δεν είχαν φτάσει πλακουντοφόρα θηλαστικά στην Αυστραλασία μέχρι περίπου πριν από 5 εκατομμύρια χρόνια, όταν έφτασαν οι νυχτερίδες και τα ποντίκια, έχει αμφισβητηθεί από πρόσφατα στοιχεία και ίσως χρειάζεται να αξιολογηθεί εκ νέου. Αυτά τα μοριακά αποτελέσματα εξακολουθούν να αμφισβητούνται, επειδή δεν αντικατοπτρίζονται από μορφολογικά στοιχεία και ως εκ τούτου δεν έγιναν δεκτά από πολλούς συστηματικούς. Επιπλέον υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ρετροτρανσποζόνιακού δείκτη πως η παραδοσιακή θεωρία ότι τα Ξέναρθρα είναι η πρώτη διαίρεση των Επιθηρίων ίσως είναι σωστή. Με τη θεώρηση της παλαιάς τάξης των Εντομοφάγων ως πολυφυλετική και την ορθή διαίρεσή της (σε Αφρομυγαλοειδή, Ακανθοχοιρόμορφα και Μυγαλόμορφα), η παρακάτω ταξινόμηση των πλακουντοφόρων θηλαστικών περιλαμβάνει 21 τάξεις;
Ξενοφών (πλοίο)
Το Ξενοφών ήταν καράβι της οικογένειας Σκλιά των Σπετσών. Με κυβερνήτη τον Νικόλαο Σκλιά μετείχε τον Ιούλιο του 1821 στις ναυτικές επιχειρήσεις που είχαν στόχο να εμποδίσουν την απόβαση του Καρά Αλή στη Σάμο. Με κυβερνήτη τον   Δημήτριο Σκλιά συμμετείχε στις προσπάθειες για τροφοδοσία του Μεσολογγίου κατά την δεύτερη πολιορκία του. Ο Δημήτρης Ν. Σκλιάς ήταν μεταξύ των κατοίκων των Σπετσών που ύστερα από λίγους δισταγμούς, αποφάσισαν να συμμετάσχουν στην επανάσταση του 1821, ενώ αρκετοί ήταν εκείνοι που  είχαν περισσότερες αναστολές και πίεζαν για να μην αναμιχθούν οι Σπέτσες εξαρχής.
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Μνα
Η μνα (αρχ. ελλ. μνᾶ, λατ. mina) είναι μονάδα μέτρησης της μάζας (υποδιαίρεση του ταλάντου) που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα. Κέρματα από πολύτιμα μέταλλα που ζύγιζαν μία μνα, χρησιμοποιούνταν επίσης ως νομίσματα.
Πρώτοι υποδιαίρεσαν το τάλαντο σε μνες οι λαοί της Μεσοποταμίας - αρχικά αντιπροσώπευε το 1/50, αλλά αργότερα άλλαξε σε 1/60. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν τη δεύτερη αναλογία. Δεδομένου όμως ότι η μάζα του ταλάντου διέφερε από λαό σε λαό, έτσι συνέβαινε και με τη μάζα της μνας. Μία αττική μνα της κλασικής εποχής ζύγιζε 433 ±3 σημερινά γραμμάρια.
Αντιστοιχίες στην κλασική Ελλάδα
Ο κωμικός ποιητής Μάχων αφηγείται πως η εταίρα Φρύνη ζητούσε μία μνα για κάθε νύχτα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μονάδες μάζας Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ελληνικά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της αρχαίας Αθήνας
Σοφία της Βαυαρίας, βασίλισσα της Βοημίας
Η Σοφία, γερμ. Sophie von Bayern (1376 - 4 Νοεμβρίου 1428) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου και της Αικατερίνης, κόρης του Μάινχαρτ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βεγκέσλαο Δ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Βοημίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
C：Real
Οι C:Real είναι ελληνικό pop rock μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1996 από τον Τάκη Δαμάσχη (κιθάρα, στίχοι, σύνθεση).
1997–2001: Ίδρυση
Το Δεκέμβριο του 1999 το συγκρότημα κυκλοφόρησε το CD single With or Without You. Το τραγούδι παρέμεινε στον κατάλογο επιτυχιών με τα σινγκλς της IFPI για περισσότερες από 18 εβδομάδες. Το δεύτερο σινγκλ με τίτλο Thinking of You, έχει ήχο λάτιν και κυκλοφόρησε το 2000 σε CD single. Σε αυτό συμμετέχει φιλικά η Σοφία Στρατή. Το 2000 κυκλοφόρησε και το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Stop Killing Time.
2002–2006: Ελληνικά άλμπουμ και αναγνωρισιμότητα
Μέχρι το 2002 όλες οι κυκλοφορίες του συγκροτήματος είχαν γίνει στην αγγλική γλώσσα. Τη χρονιά αυτή προστέθηκε στο συγκρότημα ως φωνή η τραγουδίστρια Ειρήνη Δούκα. Από τότε άρχισαν να κυκλοφορούν και τραγούδια στα ελληνικά. Το πρώτο τους σινγκλ στα ελληνικά ήταν το Θα Σε Θυμάμαι που κυκλοφόρησε ως CD single με τον τίτλο αυτό και σημείωσε μεγάλη εμπορική και ραδιοφωνική επιτυχία. Το τραγούδι του τίτλου περιείχε ένα τμήμα της ηχογράφησης και μελωδίας του Γιάννη Σπανού, από το τραγούδι του με τίτλο Αναζήτηση.
Τον Οκτώβριο του 2003 κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ, με τον γενικό τίτλο Τα πιο μεγάλα σ' αγαπώ. Το 2004 το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, με τίτλο Θα Περιμένω έγινε ραδιοφωνική επιτυχία και το τραγούδι της διαφήμισης της LACTA για την περίοδο 2004-5. Το 2004 ο ήχος του συγκροτήματος έγινε πιο "δυτικός" με το άλμπουμ Χίλια Χρόνια, στο οποίο συμμετείχε ο Γιάννης Βαρδής, με το τραγούδι Έτσι Κάνουν οι Καρδιές. Το Δεκέμβριο του 2005, το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε με την προσθήκη δύο ακόμα τραγουδιών, μεταξύ των οποίων την επιτυχία Έτσι Μ' Αρέσει να Ζω.
Εν συνεχεία το συγκρότημα κυκλοφόρησε το άλμπουμ Κάθε Μου Σκέψη το Σεπτέμβριο του 2006. Τα τραγούδια στο άλμπουμ αυτό έχουν περισσότερα ποπ και ροκ στοιχεία από τις προηγούμενες κυκλοφορίες. Το πρώτο σινγκλ, με τίτλο Επικίνδυνα Σε Θέλω ήταν το τραγούδι των τίτλων για την ελληνική κινηματογραφική ταινία Straight Story (2006).
2007–2009: Ινβάιν και εμφανίσεις
Στις 28 Φεβρουαρίου του 2008 κυκλοφόρησε ο έκτος δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο Ινβάιν καθώς και το καινούργιο video clip του τραγουδιού Ξέχασέ Το, που είναι και το πρώτο single από τον δίσκο.
Παράλληλα, πριν την κυκλοφορία του δίσκου, οι εταιρείες Sony Ericsson και Γερμανός, κυκλοφορούν αποκλειστικά το άλμπουμ σε μορφή κάρτας μνήμης από τις 7-27 Μαρτίου σε συνδυασμό με μεγάλη ραδιοφωνική και τηλεοπτική καμπάνια. Το επόμενο single από το δίσκο ήταν το Αν Είσαι Εσύ, το οποίο έγινε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία.
Τον Οκτώβριο του 2008 συμμετείχαν στη συναυλία στο Παναθηναϊκό Στάδιο για την άφιξη του MTV στην Ελλάδα. Άνοιξαν το live, πριν από τους R.E.M., Kaiser Chiefs και Γκαμπριέλα Τσίλμι. Την ίδια βραδιά γυρίστηκε το videoclip για το single Μια Φωνή.
Το Δεκεμβρίου του 2009 εμφανίστηκαν στην εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού, Chart Show, ερμηνεύοντας on stage το τραγούδι Επικίνδυνα Σε Θέλω.
2010–2015: Αποχώρηση Ειρήνης Δούκα
Τον Απρίλιο του 2010 επανεμφανίστηκαν στην ίδια εκπομπή ερμηνεύοντας πάλι το Επικίνδυνα σε Θέλω, το οποίο κατείχε την 1η θέση ανάμεσα στα τραγούδια με το μεγαλύτερο ραδιοφωνικό airplay την πενταετία 2004 έως 2009. Το καλοκαίρι του 2010 κυκλοφόρησαν το πρώτο digital single με τίτλο Ό,τι Αξίζει, σημειώνοντας επιτυχία. Τον Οκτώβριο του 2010, η Ειρήνη Δούκα αποχώρησε από το συγκρότημα για να ακολουθήσει σόλο καριέρα. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς και σε συνεργασία με την Κατερίνα Παπουτσάκη, οι C:Real κυκλοφόρησαν το τραγούδι Το Άλλο Μου Μισό, το οποίο ανήκε στο soundtrack της ταινίας Το Έτερον Ήμισυ.
Τον Απρίλιο του 2011, κυκλοφόρησε το single Όνειρα στη Φωτιά, με φωνητικά της Ντορέττας Παναγοπούλου.
Toν Μάιο του 2012, κυκλοφόρησε το single Ανθρώπινες σχέσεις, με την ίδια τραγουδίστρια.
Τον Μάρτιο του 2013, κυκλοφορεί το τραγούδι Τίποτ' άλλο μη λες, με συμμετοχή της Σαλίνα στα φωνητικά.
Το καλοκαίρι του 2013, ο Τάκης Δαμάσχης παρουσίασε τη νέα φωνή του συγκροτήματος, Γεωργία Λαζοπούλου. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε με τη Heaven Music/Dream το single με τίτλο Με Γη και Ουρανό.
Τον Απρίλιο του 2014, κυκλοφόρησε από τη Feelgood Records ένα single με αγγλικό στίχο, υπό τον τίτλο Sleepless Nights. Στο single αυτό, οι C:Real συνεργάστηκαν με την τραγουδίστρια Oceana και ανέβηκαν στο No.1 του iTunes Greek Rock Chart και στο Top20 του iTunes Greek Chart. Το τραγούδι μπήκε στο Top20 του airplay.
Το Φεβρουάριο του 2015, οι C:REAL συμμετείχαν στον εθνικό τελικό της Ελλάδας για την Eurovision "Eurosong 2015" με το τραγούδι Crash and Burn. Το τραγούδι κατέκτησε την 5η θέση στο τελικό με έναν πόντο από τις επιτροπές και το κοινό.
2016–2017: Αποχώρηση Γεωργίας Λαζοπούλου και ξένες συνεργασίες
Τον Φεβρουάριο του 2016, έβγαλαν μουσικό βίντεο για τη νέα μπαλάντα τους με τίτλο Πόσα Λόγια, που κυκλοφορεί από την Feelgood Records. Στο τραγούδι συμμετέχει ο Έλληνας ράπερ OGE.
Τον Μάιο του 2016, η Γεωργία Λαζοπούλου αποχώρησε από το συγκρότημα.
Τον Σεπτέμβριο του 2017 και ξανά σε συνεργασία με την Feelgood Records, κυκλοφόρησαν το νέο τραγούδι και βίντεο κλιπ Where R U Now, με φωνητικά του γυναικείου καναδικού συγκροτήματος, Fox Glove.
2018-παρόν: Προσχώρηση Κάτιας Σαμαντζή
Τον Φεβρουάριο του 2018 προσχώρησε η νέα φωνή του συγκροτήματος Κάτια Σαμαντζή  και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους κυκλοφόρησαν το single Όπου με πάει η καρδιά μου.
Βραβεία
Το 2004, οι C:Real απέσπασαν Βραβεία Αρίων στις κατηγορίες Καλύτερο Ποπ Τραγούδι (για το τραγούδι Θα Περιμένω) και Καλύτερος Ποπ Δίσκος (για τον δίσκο Τα Πιο Μεγάλα Σ' Αγαπώ).
Το 2005, πήραν το Βραβείο Αρίων για το Καλύτερο Ποπ Συγκρότημα. Το 2007, κέρδισαν το MAD Video Music Award για το Καλύτερο Rock Video Clip και Καλύτερο Video Clip Συγκροτήματος. Το ίδιο έτος, κέρδισαν το Βραβείο Αρίων και το Βραβείο Κύπρου για το Συγκρότημα της Χρονιάς.
Δισκογραφία
Άλμπουμς
CD Singles
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα‎ Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1964–65
Το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1964-65 διεξήχθη σε επτά κατηγορίες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Α.Ε. Χαλανδρίου που μαζί με το δευτεραθλητή Εθνικό Αστέρα προβιβάστηκαν στη Β΄ Εθνική.
Βαθμολογία
1 Ο «Π.Ο. Ψυχικού Κεραυνός» προήλθε από τη συγχώνευση του Π.Ο. Ψυχικού (ομάδα της Α1) με τον Κεραυνό Ψυχικού (ομάδα της Β΄ κατηγορίας).
1 Ο «Α.Ο. Πετραλώνων» προέκυψε από μετονομασία της Σπάρτα Πετραλώνων που συγχωνεύτηκε με τον Ακράτητο Άνω Πετραλώνων.
Β΄ κατηγορία
1 Πρόκειται για την πρώην ανεξάρτητη ομάδα της Καλλιθέας «Σαρωνικός Αγ. Ελεούσας», η οποία δηλώθηκε με το όνομα: «Π.Ο. Σαρωνικός Παλαιού Φαλήρου» ως μετονομασία του Κεραυνού Ψυχικού (που συγχωνεύτηκε με τον ΠΟΨ και εντάχθηκε στην Α1).
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1964-1965
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1982-1983
Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής βόλεϊ γυναικών της περιόδου 1982−83, ήταν το πρώτο Εθνικό πρωτάθλημα στην ιστορία της διοργάνωσης. Μετείχαν οκτώ ομάδες. Ο τίτλος κρίθηκε σε αγώνα μπαράζ καθώς την τελευταία αγωνιστική ο Παναθηναϊκός γνώρισε την ήττα από τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας με 3−2 και ισοβάθμισε στην πρώτη θέση με το ΖΑΟΝ. Στο μπαράζ όμως επικράτησε με 3−2 και κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Α' Εθνικής.
Μπαράζ
Ο Παναθηναϊκός επικράτησε του ΖΑΟΝ και κατέκτησε το πρώτο Εθνικό πρωτάθλημα.
Πηγές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1982 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1983
NGC 105
Ο NGC 105 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει διάμετρο περίπου 75.000 ετών φωτός. Το 2007 παρατηρήθηκε σε αυτό τον γαλαξία ο υπερκαινοφανής SN2007A. Ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan) ανακάλυψε τον NGC 105 στις 15 Οκτωβρίου 1884.
Αναφορές
0105 01583 00241 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
1864 Δαίδαλος
Ο Δαίδαλος (Daedalus) είναι ένας απολλώνειος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,462. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από το όνομα του μυθικού κατασκευαστή του Λαβύρινθου.
Γιολάντα
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα παρακάτω πρόσωπα:
1864 Δαίδαλος
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Δαιδάλου εκτιμάται σε 3,1 ως 3,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι SQ (κατά Tholen) ή Sr (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό του δεν είναι γνωστό με κάποια ακρίβεια. Ο Δαίδαλος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 34 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δαιδαλος
Οινέας
Στην ελληνική μυθολογία ο Οινέας (Οινεύς) ήταν βασιλιάς της Καλυδώνας, απόγονος του Ενδυμίωνα και της Προνόης, εγγονός του Αγήνορα και γιος του Πορθάονα και της Ευρύτης. Κατά έναν από τους γενεαλόγους, ο Οινέας καταγόταν από τον Αιτωλό, που έδωσε το όνομά του στους Αιτωλούς. Σύμφωνα με μιαν άλλη γενεαλογία ο Οινέας καταγόταν από τον Δευκαλίωνα, του οποίου ο γιος Ορεσθέας ήταν παππούς του Οινέα.
Ο Ορεσθέας (= «ο άνθρωπος των βουνών») είχε μια σκύλα, που λένε πως γέννησε ένα ραβδί. Ο Ορεσθέας παράχωσε το ραβδί στο χώμα και φύτρωσε έτσι το πρώτο κλήμα. Ο γιος του Ορεσθέα ονομαζόταν Φύτιος (= «αυτός που φυτεύει») και ήταν αυτός που διέδωσε την καλλιέργεια του αμπελιού. Άλλοι λένε πως το κρασί έγινε γνωστό για πρώτη φορά στους ανθρώπους από τον Οινέα. Σύμφωνα με το μύθο,ένα τραγί εξαφανιζόταν συχνά και όταν γύριζε πίσω, φαινόταν χορτασμένο. Ο βοσκός Ορίστας ή Στάφυλος, το παρακολούθησε και είδε να πηγαίνει σ' ένα αμπέλι και να τρώει τα σταφύλια. Λένε πως από το Στάφυλο πήραν τ' όνομά τους τα σταφύλια. Ο Οινέας έβγαλε το κρασί από τα σταφύλια κι έτσι το κρασί ονομάστηκε «οίνος» από το όνομά του. Το νερό που για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε για να ανακατέψουν το κρασί, το πήραν από το Αχελώο κι αυτό δεν ξεχάστηκε από τους ποιητές. Τη σωστή χρήση του μεθυστικού ποτού λένε πως τη δίδαξε στον Οινέα ο Διόνυσος, όταν είχε φιλοξενηθεί στο ανάκτορο του βασιλιά. Στην πραγματικότητα ο Διόνυσος είχε βάλει στο μάτι τη βασίλισσα Αλθαία. Ο Οινέας προσποιήθηκε ότι δεν κατάλαβε το σκοπό της επίσκεψης κι έφυγε από την πόλη για να θυσιάσει στην εξοχή. Έτσι το αμπέλι και η διδασκαλία για το πώς καλλιεργείται και πώς πίνεται το κρασί ήταν δώρο ευγνωμοσύνης του Διόνυσου προς τον Οινέα. Από τον έρωτα του Διόνυσου με την Αλθαία γεννήθηκε η Δηιάνειρα.
Ο Οινέας είχε αρκετά αδέλφια, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται και οι Άγριος,που πίστευαν ότι είχε διώξει τον Οινέα, Αλκάθοος, Λευκοπέας και Στερόπη. Το όνομά του σχετίζεται με τον οίνο (κρασί), αφού θεωρείται ότι έμαθε την τέχνη της οινοποιίας από τον ίδιο τον θεό Διόνυσο και την εισήγαγε στην Αιτωλία.
Ο Οινέας πήρε για σύζυγο την κόρη του Θεστίου, την Αλθαία, και μαζί απέκτησαν πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων τον ήρωα Μελέαγρο τον Αιτωλό και τις 4 Μελεαγρίδες. Η μυθολογία λέει πως ο Μελέαγρος ήταν γιος του Άρη, αφού η Αλθαία, κοιμήθηκε μαζί του την ίδια νύχτα που έκανε έρωτα και με τον Οινέα. Διηγούνταν μάλιστα ότι στη γέννηση του Μελέαγρου παρουσιάστηκαν και οι τρεις μοίρες. Η Κλωθώ του ευχήθηκε να γίνει λεοντόκαρδος. Η Λάχεση έπλεξε ένα εγκώμιο για τον ήρωα που γεννήθηκε και η Άτροπος κοίταξε στη φωτιά ένα ξύλου που καιγόταν και ευχήθηκε να ζήσει τόσο όσο να καεί εντελώς το ξύλο. Η Αλθαία μόλις άκουσε την τελευταία ευχή, πετάχτηκε, άρπαξε το δαυλί, το έσβησε και το έκρυψε σε μέρος που μόνο αυτή ήξερε.
Μετά τον θάνατο της Αλθαίας, ο Οινέας ήλθε σε δεύτερο γάμο με την Περίβοια, κόρη του βασιλιά Ιππονόου, και μαζί απέκτησαν τον Τυδέα, τον πατέρα του ήρωα Διομήδη.
Κατά τον σημαντικότερο μύθο που σχετίζεται με τον Οινέα, ο βασιλιάς ξέχασε να θυσιάσει κάποτε στη θεά Άρτεμη κατά τα Θαλύσια. Η θεά οργίσθηκε και έστειλε εναντίον των Καλυδωνίων ένα φοβερό αγριογούρουνο, τον Καλυδώνιο Κάπρο, που προκαλούσε μεγάλες καταστροφές. Ο Μελέαγρος καταδίωξε μαζί με τους πιο ονομαστούς Έλληνες ήρωες της εποχής το θηρίο και πέτυχε τελικά να το σκοτώσει.
Στο παλάτι του, ο Οινέας φιλοξένησε τον Ηρακλή για πολλά χρόνια, αφού τον έδιωξε ο Ευρυσθέας μετά την ολοκλήρωση των άθλων του. Παραδίνεται ότι ο Οινέας φιλοξένησε και τους Μενέλαο και Αγαμέμνονα.
Στα γηρατειά του, ο Οινέας εκθρονίστηκε από τους ανεψιούς του, τους γιους του Αγρίου, αλλά αποκαταστάθηκε και πάλι στον θρόνο του από τον εγγονό του, τον Διομήδη. Κατά άλλη εκδοχή όμως ο Οινέας σκοτώθηκε από δύο γιους του Αγρίου σε ένα ταξίδι του στην Αρκαδία. Ο Οινέας τάφηκε στο Άργος από τον Διομήδη.
Πηγές
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Καλυδώνας
Αραιθυρέα (Αργολίδα)
Η Αραιθυρέα ήταν η πανάρχαια πρωτεύουσα της Φλειούς στην αρχαία Αργολίδα. Ο Παυσανίας γράφει ότι το αρχικό της όνομα ήταν "Αραντία" από τον μυθικό ιδρυτή Άραντα, κατόπιν πήρε το όνομα "Αραιθυρέα" από την κόρη του Άρα Αραιθυρέα. Το όνομα του ιδρυτή της Άραντα διατηρείται την εποχή του Παυσανία από τον λόφο Αραντίνο. Την Αραιθυρέα την καταγράφει ο Όμηρος στον Νεών κατάλογος της Ιλιάδας. Οι κάτοικοι της όπως αναφέρει ο Στράβων εγκατέλειψαν την Αραιθυρέα και εγκαταστάθηκαν στην νέα πόλη της Φλειούς σε 30 Στάδια απόσταση από την προηγούμενη πόλη. Οι ιστορικοί συμφωνούν ομόφωνα ότι οι ονομασίες "Αραιθυρέα" και "Αραντία" ήταν οι αρχαίες ονομασίες της Φλειούς. Η ακριβής τοποθεσία της αρχαίας πόλης δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ιλιάδας
Άιρντεκονουτ
Ο Άιρντεκονουτ ήταν Δανός βασιλιάς της Νορθουμβρίας, οι νομισματικές ενδείξεις οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι ήταν χριστιανός και βασίλευσε γύρω στο 900. Μια δέσμη από νομίσματα και κοσμήματα ανακαλύφτηκε το 2011 στο Λάνκασιρ, σε πολλά από αυτά εμφανίζεται το όνομα του Άιρντεκονουτ και από την πλευρά η Λατινική επιγραφή "Ντόμινους Ρεξ" που μεταφράζεται "κύριος και βασιλιάς". Οι υπάλληλοι του Βρετανικού Μουσείου θεωρούν ότι το όνομα του Άιρντεκονουτ είναι λεκτική παραφθορά του γνωστού Δανικού ονόματος εκείνης της εποχής "Αρθακανούτος". Πολλοί ιστορικοί έχουν συσχετίσει τον Άιρντεκονουτ με τους Κνουτ της Νορθουμβρίας και Σιφρέντι της Νορθουμβρίας που βασίλευσαν την περίοδο 895 - 905. Ο Άιρντεκονουτ ήτα χριστιανός κάτι που φαίνεται στην πίσω πλευρά των νομισμάτων του που μαζί με την βασιλική επιγραφή έχουν χαράξει και έναν σταυρό.
Τα νομίσματα αυτά αποτελούν την μοναδική απόδειξη για την ύπαρξη ενός βασιλιά της Νορθουμβρίας με το όνομα του Αρθρακανούτου. Σύμφωνα με τον καθηγητή Γκάρετ Ουίλιαμς επιμελητή των νομισμάτων των πρώτων μεσαιωνικών χρόνων στο Βρετανικό Μουσείο ο Άιρντεκονουτ ήταν ο πρώτος μεσαιωνικός βασιλιάς της Αγγλίας που ανακαλύφτηκε ύστερα από 50 χρόνια και ο μοναδικός Βίκινγκ βασιλιάς που ήταν άγνωστος μέχρι το 1840. Είναι πολύ πιθανό ο Άιρντεκονουτ να ήταν ένας από τους βασιλείς που συγκυβέρνησαν μαζί στην Νορθουμβρία στις αρχές του 10ου αιώνα. Την περίοδο εκείνη υπήρχε μεγάλη πολιτική αστάθεια στην περιοχή ειδικά μετά την εκδίωξη των Βίκινγκ από το Δουβλίνο (902) οι περισσότεροι από τους οποίους δραπέτευσαν στην Αγγλία. Πολλοί από την ηγετική ομάδα των Βίκινγκ του Δουβλίνου βασίλευσαν αργότερα στην Νορθουμβρία σαν βασιλείς της Γιορκ. Την περίοδο αυτή υπήρχε μεγάλη σύγκρουση ανάμεσα στους Αγγλοσάξονες της Μερκίας και του Ουέσσεξ με τους Βίκινγκ της Νορθουμβρίας με αποκορύφωμα την μάχη του Τέττενχολ (910) στην οποία οι Βίκινγκ μετά από την επιδρομή τους στην Μερκία ηττήθηκαν, στην μάχη σκοτώθηκαν πολλοί βόρειοι βασιλείς ανάμεσα τους οι Εόουιλς και Χάλφνταν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Επαρχία Τάρτου
Η Επαρχία Τάρτου (εσθονικά:Tartu maakond), ή Τάρτουμαα, είναι μια από τις 15 Επαρχίες της Εσθονίας.
Φαραώ
Με το όνομα Φαραώ, εκ της αρχαίας αιγυπτιακής λέξης φερ-άα ή περ-άα, η οποία σημαίνει ανάκτορο φέρονται, ιστορικώς, οι αρχαίοι ηγεμόνες της Αιγύπτου, συνολικά 232 τον αριθμό.
Επαρχία Τάρτου
Βρίσκεται στην ανατολική Εσθονία και συνορεύει με την Επαρχία Πόλβα, την Επαρχία Βάλγκα, την Επαρχία Βίλγιαντι και την Επαρχία Γιόγκεβα.
Φαραώ
Ο όρος αυτός, ως συνώνυμο στην έννοια του βασιλέως, άρχισε να χρησιμοποιείται από την 18η δυναστεία, ενώ στην 22α δυναστεία αποτελούσε, πλέον, τιμητικό τίτλο. Αν και ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε από τους ίδιους τους Αιγύπτιους ηγεμόνες, ο τίτλος αυτός, καθιερώθηκε πολύ μεταγενέστερα, συμβατικώς, προς διευκόλυνση αρχαιολόγων και ιστορικών, δεδομένου ότι εκείνοι χρησιμοποιούσαν, επισήμως, πέντε ονόματα, διαδοχικώς, όπου το καθένα εισάγονταν ξεχωριστά με έναν από τους ακόλουθους τίτλους "Ώρος ....", "Χρυσός Ώρος ...." ή "υιός του Ρα ....", "βασιλεύς της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου ....", "Άρχοντας της διπλής Γης...." και "Άρχοντας των διαδημάτων....". Το τελευταίο λάμβανε ο εκάστοτε διάδοχος ακολουθούμενο από το όνομά του, αμέσως με τη γέννησή του και, εν συνεχεία, όλα τα προηγούμενα, αμέσως, μετά τη στέψη του.
Κατά την αρχαιότητα, οι Φαραώ είχαν, εκτός των αμιγώς διοικητικών, θρησκευτικά καθήκοντα και ταυτίζονταν με τους θεούς Ώρο, Ρα, Άμμωνα Ατών και, μετά θάνατον, με τον Όσιρι. Όντας λοιπόν θεοί, κληροδοτούσαν τη θεϊκή υπόστασή τους στους απογόνους και συνεχιστές της δυναστείας. Έχαιραν θεϊκών τιμών εν ζωή, καθώς και μετά θάνατον, ο οποίος για τους Αιγύπτιους θεωρείτο η μετάβαση σε ένα άλλο κόσμο, αρχέγονο και μυστικιστικό.
Επαρχία Τάρτου
Η έκταση της επαρχίας Τάρτου είναι 2.992,74 τ.χλμ. και καλύπτει το 6,9% της έκτασης της χώρας. Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 148.992, που αντιστοιχεί στο 11,1% του πληθυσμού της Εσθονίας. Η πόλη του Τάρτου είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας και βρίσκεται σε μια απόσταση 186 χιλιόμετρα από το Τάλιν. Η Επαρχία Τάρτου διαιρείται σε 22 τοπικούς οργανισμόύς — 3 δήμους και 19 κοινότητες.
Φαραώ
Ετυμολογία
Δύο θεωρίες είναι οι επικρατέστερες για την προέλευση του ονόματος Φαραώ. Η πρώτη του Ιώσηπου, ο οποίος ανέφερε ότι υπήρξε ένας Αιγύπτιος μονάρχης που έφερε το όνομα αυτό, το οποίο, μετά θάνατον, πέρασε στους υπόλοιπους βασιλείς. Δεύτερη και, πλέον, αποδεκτή θεωρία προέλευσης, είναι από την αρχαία αιγυπτιακή λέξη per΄aa, η οποία σημαίνει ανάκτορο, μεγάλο οίκημα και, ύστερα από παραφράσεις, κατάληξε να δηλώνει, μεταφορικώς, τον βασιλιά. Ο τίτλος καθιερώθηκε, τυπικώς, κατά την 11ης δυναστεία, μεταξύ 2060 - 1980 π.Χ., και διατηρήθηκε έως την πρώτη περσική κατάκτηση, το 525 π.Χ. από τον Καμβύση. Πρώτη φορά με το όνομα Φαραώ αναφέρονται οι ηγεμόνες της 12ης δυναστείας.
Επαρχία Τάρτου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Εσθονίας
Φαραώ
Εμβλήματα
Μετά την ενοποίηση της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου σε ένα βασίλειο, οι Φαραώ έφεραν στέμμα μορφής διπλής τιάρας προς συμβολισμό των βασιλείων αυτών, επί της οποίας φέρονταν η κόμπρα του στέμματος, σύμβολο νίκης, δόξας, δικαιοσύνης και γονιμότητας. Σε πολλές των περιπτώσεων πολεμικών επιχειρήσεων, οι Φαραώ φορούσαν ένα κυανό στέμμα. Σε τελετές φορούσαν μια ψεύτικη γενειάδα από τρίχωμα αίγας (κατσίκας).
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι αιγυπτιακοί τίτλοι
Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Άρτα)
Ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος είναι μνημείο μεταβυζαντινής περιόδου στην πόλη της Άρτας.
Δομή και τοποθεσία
Πρόκειται για μια μονόκλιτη, δρομική, ξυλόστεγη βασιλική με δίρριχτη στέγη. Αρχικά ο ναός ανήκε στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής, όμως καταστράφηκαν τα πλάγια κλίτη της. Ο ναός είναι χτισμένος πάνω σε παλαιότερο βυζαντινό, όπως μαρτυρούν τα λείψανα της τοιχοποιίας. Η τοιχοποιία του ναού είναι αργολιθοδομή και εξωτερικά δε φέρει καμία κεραμοπλαστική διακόσμηση. Εσωτερικά, στο υπέρθυρο της δυτικής εισόδου, σώζεται η κτητορική επιγραφή: ''«Ανεστωρίθει επιμελώς και διορθώθεν ο ναός ούτος τεις Μεταμώρφοσις του Κ(υρίο)υ και Θ(εο)ύ/ και Σωτήρος ημών Ισού XV αναλώμασι τεις αυτού επιμελεία ενετίησιν και εξόδου του πανιεροτάτου μητροπωλείτου της αγιοτάτης μητροπώλεος Νεπάκτου και Αρτης κυρίου Γαβριήλ. Έτους ΖΡΛΓ' Μην Μάρτιος Γ'»''. Με βάση την επιγραφή ο ναός ιστορήθηκε και επισκευάστηκε το 1623, εποχή όπου μητροπολίτης Ναυπάκτου και Άρτης ήταν ο Γαβριήλ Γ'. Εσωτερικά ο ναός είναι κατάγραφος αλλά όλες οι τοιχογραφίες είναι σε μεγάλο βαθμό κατεστραμμένες. Αξιόλογο είναι και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού που καλύπτεται με εικόνες των αρχών του 17ου αιώνα. Βρίσκεται στην πλατεία Αγίας Θεοδώρας, σε μικρή απόσταση από τον ομώνυμο ναό και το ναΐσκο του Αγίου Λουκά.
Ιστορία
Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) μας πληροφορεί ότι στα τέλη του 19ου αιώνα στην Άρτα υπήρχαν 11 ενορίες και 10 θέσεις (συνοικίες). Οι συνοικίες ήταν της Περιβλέπτου, των Ταμπακιάδων (βυρσοδεψών) ή της Δάφνης, Τουρκοπάζαρο, Αγίας Θεοδώρας ή Λούκενας ή Καραπάνου, Μουχούστι, Μονοπώλειο, Πλάτανος, Αλμπαναριά, Ρωμιοπάζαρο και Eβραϊκα. Ο ναός της της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος μαζί με το ναό του Αγίου Λουκά και του Αγίου Αντρέα, ήταν ένα από τα παρεκκλήσια του ναού της Αγίας Θεοδώρας και βρισκόταν στη θέση Λούκενας ή Καραπάνου. Το 1962 με υπουργική απόφαση ο ναός ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο. Ο ιερός ναός πανηγυρίζει στις 6 Αυγούστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεταμόρφωση του Σωτήρος, Ιερά Μητρόπολη Άρτας
Μεταμόρφωση του Σωτήρος (Αρτα) Κατηγορία:Άρτα
Βλαντιβόι της Βοημίας
Ο Βλαντιβόι, τσεχικά Vladivoj (π. 981 - Ιανουάριος 1003) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Βοημίας (1002-03).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της Ντουμπράβκας των Πρεμυσλιδών, κόρης τού Μπολεσλάου Α΄ δούκα της Βοημίας. Αν πατέρας του δεν ήταν ο Μιέσκο Α΄, τότε θα ήταν ένας μακρινός συγγενής της Ντουμπράβκας.